cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
RS «Bergen II»
RS 20 «Bergen II» var ei redningsskøyte bygd for Redningsselskapet i 1907. Ho vart konstruert og bygd av Colin Archer i Larvik. Ho fekk namn etter RS 7 «Bergen», som hadde forlist.
Arne Melkild
Arne Melkild var ein norsk sekretær og forfattar. Han var frå Stangvik i Surnadal kommune og busett i Balestrand.
Trompe-l'œil
Trompe-l'œil eller trompe l'oeil, (fransk for «å narre auget») er ei internasjonalt nytta kunstfagleg nemning for dekorative bilete eller -målingar som er utforma og plasserte slik i bygningar at dei skal få folk til å tru at dei i staden for eit flatt målarstykke ser verkelege tredimensjonale gjenstandar, arkitekturdetaljar, personar og andre ting gjennom opningar inn til andre rom, til området utanfor huset osb.
Skal målestykka ha så sterkt illusjonsskapande verknader, er det mellom anna viktig å få fram på eit realistisk vis kontrasten mellom det som er nærmast og det som er lenger burte. Slike målarstykke kunne fyrst kome i stand etter at det i renessansen var utvikla særs stor dugleik i å nytte dei verkemidla som nye kunnskapar om å skape perspektiv i bileta gav høve til. Nemninga trompe-l'œil er såleis framfor alt knytt til fenomen i europeisk målarkunst frå renessansen og framover. Men truleg har òg målarane i antikkens Hellas lagt vinn på å gje tilskodarane ei kjensle av realisme ved å nytte metodar som gav inntrykk av perspektiv i bileta. Sjølv om det no ikkje finst målarstykke frå Hellas frå denne tida (om ein ikkje reknar med dei måleria som dekorerer vasar og urner i hopetal), kan intensjonar i den lei sporast på bakgrunn av teknikken i dei veggmåleria i gresk tradisjon som ein framleis kan sjå i byane Pompeii og Herculaneum i Italia etter at dei er grove fram or all oska som utbrotet frå vulkanen Vesuv i år 79 e.Kr. gøymde dei under.
Trompe-l'œil er ofte små målarstykke meint som spøk og demonstrasjon av fagleg dugleik, men kan òg vere store tak- eller veggmåleri med ein alvorleg bodskap. Til dømes finst det i kyrkjer takmåleri som gjev inntrykk av at ein ser rakt opp i sjølvaste himmelen og på dei som har tilhald der, framstilt slik at det ser ut til at dei sit, står eller svever med beina i retning av jorda. På den måten vert kyrkjebygningen og det som går føre seg der, kopla saman på overtydande vis ved hjelp av trompe-l'œil med det himmelske livet som ventar dei som trur det rette og skikkar seg vel.
Sjå òg
Anamorfose
Hyundai Kona
Hyundai Kona er ein sørkoreansk bilmodell som blei synt fram i juli 2017 og kom i produksjon seinare same året.
SUV-en finst både med bensinmotor og elmotor.
(There'll Be Bluebirds Over) The White Cliffs of Dover
«(There'll Be Bluebirds Over) The White Cliffs of Dover» er ein populær engelskspråkleg song frå andre verdskrigen. Han blei skriven i 1941 av dei to amerikanarane Walter Kent, som skreiv teksten, og Nat Burton som komponerte melodien. Songen er særleg kjend gjennom den britiske songaren Vera Lynn sin versjon frå 1942.
Songen viser til Dei kvite klippene ved Dover, eit engelsk nasjonalsymbol, og «bluebirds», eit amerikansk symbol på glede og lukke. Desse fuglane er ein type trastar frå slekta [[Sialia, som ikkje finst i Storbritannia. Han ser også fram til ei framtid med fred og fridom.
Songen blei skriven av Walter Kent i 1941, omlag eit år etter Slaget om Storbritannia, der britiske og tyske fly kjempa om herredøme over luftrommet rundt Storbritannia. Han bad Nat Burton om å skriva melodi til songen.
«The White Cliffs of Dover» blei først gjeven ut i USA i november 1942 i ei innspeling med bandleiaren Kay Kyser. Fire andre artistar nådde også Topp 20 med sangen same året: Glenn Miller, Sammy Kaye, Jimmy Dorsey og Kate Smith.
Vera Lynn spelte inn songen for Decca i London den 20. mars 1942. Dette er ei av hennar best kjende innspelingar.
Andre artistar som har spelt inn songen på plate er mellom anna Bing Crosby, Connie Francis, Jim Reeves og The Righteous Brothers. I juni 1995 nådde versjonen til Robson and Jerome førsteplassen på den britiske singellista i ein medley med «Unchained Melody».
Norsk versjon
Bjørn Tore André har skrive ein norsk tekst til songen med tittelen «De hvite fjell ved Dover». Helge Borglund har spelt inn songen. Han blei gjeven ut på CD-plata ''Frem fra glemselen. Kap. 19'' (A2 Records ACD2002). Produsentar var A. Rønningsveen og Arve Sigvaldsen.
Torpoint
Torpoint (kornisk Penntorr) er ein by i Cornwall i England. Han ligg på den andre sida av Hamoaze i tilhøve til Plymouth.
Namna til byen kjem frå Tek Point («Tjæreodden»), eit namn som vart gjeve til området fordi ein dreiv med tjæring av skip der. Det vart bygd ei primitiv form for tørrdokk, der skip vart segla inn ved høgvatn slik at dei la seg over på sida og kunne tjærast ved lågvatn. Sjølve byen vart grunnlagt av sir Richard Carew-Pole på 1700-talet. Han voks som ei følgje av at arbeidarar ved verftet i Devonport busette seg der, og mengda innbyggjarar auka endå meir då Royal Navy opna treningsbasen HMS Raleigh på vestsida av byen.
Ervik Havfiske
Ervik havfiske er eit fiskeriselskap som opererer ut frå Ervik i Selje kommune.
Torpoint
Torpoint er forbunde med Plymouth og Devonpoint med tre ferjer. Dei trekkjer seg sjølv over ved hjelp av lenkjer. Lenkjene blir søkkt under overflata mellom turar, slik at annan skipstrafikk kjem gjennom sundet.
Black Dyke Band
Black Dyke Band, tidlegare Black Dyke Mills Band, er eit verdskjent brassband som vart stifta i 1855, med røter til eit band frå 1816 (som seinare vart oppløyst). Det var tidlegare bandet til Black Dyke Mills i Queensbury i West Yorkshire i England, eit selskap som tilhøyrde John Foster. Foster, som spelte valthorn, etablerte saman med andre eit lite orkester i Queensbury i 1816. Dette overlevde ikkje, men i 1855 etablerte Foster det nye føretaksorkesteret og utstyrte det med uniformer laget av stoff frå fabrikken. Sidan då har bandet vore aktivt og det øver framleis i dei opphavlege lokala.
Zucchelli-stasjonen
Zucchelli-stasjonen er ein italiensk-stasjonen som ligg ved Terra Nova Bay i Antarktis og kalla opp etter Mario Zucchelli, som tidlegare var direktør i det italienske antarktisprogrammet. Anlegget vert driven om sommaren (oktober-februar) for fleire forskingsprosjekt. Programma Nazionale di Ricerche in Antartide (Det nasjonale programmet for forsking i Antarktis) samarbeidar tett med USA og New Zealand om forskinga.
Black Dyke Band
Innspelingar
I september 1968 gav orkesteret ut ein singel på The Beatles sit merke Apple Records. A-sida var ein instrumental komponert av Lennon/McCartney kalla «Thingumybob» (temamusikk for ein situasjonskomedie på Yorkshire Television) med same namn med Stanley Holloway). Baksida var ein brassbandinstrumental av ein annan Lennon/McCartney-komposisjon, «Yellow Submarine». Singelen blei gjeven ut under namnet John Foster & Sons Ltd Black Dyke Mills Band, produsert av McCartney. Han var ein av dei første fire singlane gjevne ut på Apple.
Black Dyke Band har laga mange innspelingar av klassisk musikk og andre sjangrar. Ensemblet har spelt inn med den klassiske trombonisten Douglas Yeo, så vel som med popmusikarane Tori Amos, Peter Gabriel and The Beautiful South. Det har òg samarbeidd med Gabriel på det kritikarroste Millennium Show i Millennium Dome og spelt inn musikk for BBC-programmet Ground Force.
Prisar og utmerkingar
Bandet har vunne fleire prisar og konkurransar gjennom åra. Black Dyke var det første bandet som tok Grand Slam, då det i 1985 vann alle dei fire anerkjende konkurransane «Yorkshire Brass Band Championships», «European Brass Band Championships», «British Open» og «National Brass Band Championships». Det blei òg «BBC Band of the Year 1985».
I 2009 vann bandet «National Brass Band Championships of Great Britain» for 22. gong.
I 2015 vann bandet europameisterskapet for brassband for 13. gong.
RNCM
Black Dyke Band er husorkester for Royal Northern College of Music i Manchester.
Petrel Island i Sør-Georgia
Petrel Island er ei øy 1,2 km sørvest for Prion Island, som ligg i Bay of Isles i Sør-Georgia. Ho vart først kartlagd i 1912-13 av Robert Cushman Murphy, ein amerikansk naturalist ombord på briggen «Daisy». Ho vart kartlagd på ny i 1929-30 av mannskapet på Discovery Investigations, so gav ho dette namnet etter fuglearten petrell fordi den nærliggande øya Prion Island òg var kalla opp etter ein fugl, prion. Prionar er observerte på desse øyane.
Fylkesveg 477 i Rogaland
Fylkesveg 477 i Rogaland går mellom Randaberg og Sande i Randaberg kommune. Vegen er 1,5 km lang.
Lahti-renna 1991
Dei årlege internasjonale skirenna i Lahti 1991 vart avvikla dagane frå 1. til 3. mars 1991. Kristen Skjeldal vann tremila, hans einaste individuelle triumf i eit verdscuprenn. To dagar tidlegare spurta som ankermann Noreg inn til siger i stafetten, saman med dei ferske verdsmeistrane i øvinga; Terje Langli, Øyvind Skaanes og Bjørn Dæhlie. Trond Einar Elden vann kombinertrennet. Andreas Felder frå Austerrike gjekk til topps i begge spesialhopprenna, medan Sovjetunionens Jelena Välbe forsvarte fjorårssigeren i kvinnene sitt langrenn.
30 km
<br style="clear:both;" />
4 x 10 km stafett
<br style="clear:both;" />
Kombinert
<br style="clear:both;" />
Hopprenn, normalbakke
<br style="clear:both;" />
15 km
<br style="clear:both;" />
Juanfran Torres
Juan Francisco Torres Belén er ein spansk fotballspelar. I 2014 spelar han for Atletico Madrid og det spanske herrelandslaget. Han vart cupmeister i Spania med Espanyol i 2005/06-sesongen og seriemeister med Atletico Madrid i 2013/14-sesongen. I 2011/12-sesongen var han med på å vinna Europaligaen med Atletico, og i 2013/14-sesongen var han med på å ta sølv i den europeiske meisterligaen med den same klubben. Han var med i den spanske landslagstroppen som vart europameistrar i 2012, men kom ikkje på banen i nokon av kampane.
Austin Peak
Austin Peak er ein fjelltopp i aust i sentrale delar av Mirabito Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av den nordlege gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition, 1963–64, etter William T. Austinein representant frå US Antarctic Research Program ved McMurdo-basen, 1963–64, som organiserte støtta for feltgruppene frå New Zealand.
Gøymsle
I gøymsle må det vera minst to folk, og ein person vert vald til å stå, medan dei andre spring og gøymer seg. Når den som står har talt til eit avtalt tal, t.d. 30, kan han/ho opna augo og leita etter dei andre.
Som eit avbrigde kan ein velja at ein må finna dei som har gøymt seg innan ei viss tid, eller ein kan seia «gje eit lite pip!», og dei som har gøymt seg må då gje eit lite «pip».
Fylkesveg 477 (fleirtyding)
Fylkesveg 477 kan visa til:
Fylkesvei 477 (andre betydninger)
Stolen from Time
Stolen from Time er det første albumet til det norske progressive rockebandet Popol Ace, etter at bandet hadde skifta namn frå Popol Vuh. Albumet kom ut i 1975. Det var det siste albumet til bandet med Jahn Teigen som vokalist.
Albumet vart spelt inn hausten 1975 i både Frankrike og London.
Labinot-Fushë
Labinot-Fushë er ein tidlegare landkommune i regionen Elbasan i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Elbasan.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Labinot-Fushë 7 058 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Labinot-Fushë ein del av distriktet Elbasan. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Djurtjuli
Djurtjuli (russisk Дюртюли, basjkirsk Дүртөйлө) ) er ein by i Republikken Basjkortostan i Russland med om lag 30 000 innbyggjarar. Byen ligg på venstre bredda av elva Belaja, ei sideelv til Kama, 110 km nordvest for Ufa.
Byen vart grunnlagd i 1795. Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1964 og bystatus vart innvilget i 1989.
Slaget ved Carpi
Slaget ved Carpi var ei rekkje manøvrer sommaren 1701 og det første slag i den spanske arvefølgjekrigen som fann stad den 9. juli 1701 mellom Frankrike og Austerrike.
Opptakt
I Italia tok keisaren initiativet, og ein austerriksk arme under prins Eugene, som var meint å køyre over dei spanske eigedomane på halvøya, vart samla i Tirol tidleg på sommaren, medan den motståande armeen (av franskmenn, spanjolar og folk frå Piemonte), kommandert av marskalk Catinat, sakte vart samla mellom elvene Chiese og Adige. Eugene måtte derimot vente på forsyningar, og franskmennene klarte å ta sterke stillingar i Rivoli-kløfta oppfor Verona. Her trudde Catinat at han var sikker, sida landområde i aust var Venezia og nøytralt.
Men Eugene, medan han dreiv langvarige førebuingar på å gå inn i Italia via Adige eller Gardasjøen eller Brescia-vegen, rekognoserte i løyndom passasjane over fjella mellom Roveredo og Vicenza. Den 27. mai, etter å ha bede om å få gå over områda til venetianarane, med lovnad om at soldatane hans skulle oppføre seg bra, starta Eugene å marsjere på vegar som ingen arme hadde nytta sidan Karl V si tid, og den 28. mai var armeen hans på slettene.
Det første målet hans var å krysse Adige utan kamp, samt herje Karl IV, hertug av Mantova sine private eigedomar (og spare eigedommane til vanlege folk), slik at hertugen byta side. Catinat vart fullstendig teken på snga, for han hadde rekna venetianarane som nøytrale, og armeen til Eugene spreidde seg til Legnago og vidare, på andre sida av Adige. Catinat hadde trudd at austerrikarane kom til å invadere dei spanske områda sør for Poelva. Dei første fordelingane hans hadde sjølvsagt vore for å forsvare tilkomsten til Rivoli, men han tynna no ut linja til ho nådde Po.
Slaget
Etter fem veker med forsiktig manøvrering for begge sider, fann Eugene ein uvakta stad kring 10 km søraust for Legnago nær byen Castagnaro. Med uvanleg stor løyndom i førebuingane (han lurte sjølv sin eigen arme), kryssa han nedre Adige natt til 9. juli, og tok eit lite kavalerikorps som var aleine ved Carpi (9. juli).
Kavaleriet til Catinat, som fekk bruene til Eugene i syne, gav dei ikkje noko motstand. Det verkar som at marskalken var nøgd med å sjå at motstandaren ikkje hadde som mål å angripe dei spanske områda på halvøya, og Catinat fall roleg tilbake til Oglio. Armeen hans likte ikkje å trekkje seg tilbake før den langt mindre styrken til austerrikarane, og tidleg i august, rapporterte rivalen hans Tessé dette til Paris. Marskalk Villeroy, ein av kongen sine favorittar, vart send for å ta over kommandoen.
Kjelder
''
Deutsche Grammophon
Deutsche Grammophon er eit tysk plateselskap som blei grunnlagt i 1898 i Hannover av Emile Berliner. Selskapet er særleg kjend for utgjevingane sine av klassisk musikk.
I 1924 grunnla Deutsche Grammophon plateselskapet Polydor. I 1941 blei selskapet overteke av Siemens & Halske AG. I 1962 stifta Deutsche Grammophon ein joint venture saman med Philips Records under namnet Phonogram, som i 1972 blei til PolyGram. I dag er Deutsche Grammophon ein del av Universal Music. Utgjevingane er kjenneteikna av den klare, gule fargen som grafisk element både i logoen og på omslaga.
Sturla Lægreid
Sturla Holm Lægreid er ein norsk skiskyttar frå Bærum i Akershus. Han vart verdsmeister på 20 km og i miksstafett under VM i skiskyting 2021.
Språket fon
Fon (fon fon gbè, uttalt Det internasjonale fonetiske alfabetet) er eit gbe-språk i kwa-gruppa av voltakongo-språk i niger-kongofamilien. Fon blir snakka av 1 435 000 av fonfolket, av dei bur 1,4 millionar i Benin og resten i Togo. Til liks med andre gbe-språk er fon eit isolerande SVO-språk.
Fonologi
Fon har fjorten vokalfonem, fordelt på sju orale og sju nasale vokalar.
Sjølv om og  er eigne fonem blir dei alltid realiserte som  og  og.
Ytre Stadlandet
Ytre Stadlandet var frå 1898 til 1994 eit postopneri i Selje kommune, med postnummer 6755. Før 1921 vart namnet skrive Ytre Statlandet. Frå 1994 vart det lagt under Stadlandet.
Ytre Stadlandet ligg som ein knyttneve ut mot Stadhavet og er kjent for storm og hardt ver.
Mackinawitt
Mackinawitt er eit ertsmineral med samansetjing (Fe,Ni)9S8. Det er særs utbreidd i norske sulfidmalmar som mikroskopiske inneslutningar i chalkopyritt.
Det vart først skildra i 1962 etter ein førekomst i Mackinaw-gruva i Snohomish County i Washington, som det er kalla opp etter.
Tetum
Tetum er eit austronesisk språk som blir snakka på øya Timor, og er offisielt i landet Aust-Timor. Nokre av dialektane er særs påverka av portugisisk, det andre offisielle språket i Aust-Timor, både i ordforråd og grammatikk.
Fattigmannshamn
Fattigmannshamn er ein gard på austsida av øya Ålforo i Fitjar kommune med Engesundsleia i aust. I sør ligg garden Tangen. I Vest går Nyleia og i nord ligg gardane Kuvikjo og Sætrevikjo.
Garden var opphavleg ein husmannsplass under Fitjargarden, men vart skyldsett i 1723 og vart frå då av rekna som ein eigen gard. I 1755 selde Ole Michelsen Tosche garden til brukaren Jon Davidson. Seinare har brukarane vore sjølveigarar.
Namn
Namnet er gjeve i nedsetjande tyding. Like sørover i leia i Spissøyhavn er det truleg at munkane på Halsnøy kloster hadde «hospits» i gamma tid (som øya har fått namn etter). Her kunne reisande søkje hamn og husly, få vatn og koke mat, mot betaling. Munkane var ikkje likesæle om pengar og gods, og det er trudd at dei som har gjeve Fattigmannshamn namnet sitt, fordi folk tok til hamn her og ikkje ville betala for tenestene til munkane.
Namnet har blitt skrive Aalferhavn, Fattigmandshavn, Fattigmandshafn, Olforhafn, Aalforehafnen og Alforehavn.
Tumblebreen
Tumblebreen er ein isbre som strekkjer seg langs austsida av Aleksanderøya i Antarktis. Han er 13 km lang og 6 km brei og flyt aust frå klippene av Mount Egbert, Mount Ethelwulf og Mount Ethelred i Douglas Range fram til vestsida av George VI-isen som ligg i George VI Sound like sør for Mount King. Isbreen vart først grovt kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition under Rymill. Han vart kartlagt på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey, og han fekk dette namnet av dei på grunn av den særs oppbrotne nedre delen av breen. Tumble tyder «slengt rundt» på engelsk.
Truro
Truro (kornisk Truru) er administrasjonssenter for grevskapet Cornwall i England, og einaste by med status som city i grevskapet. Han er den sørlegaste byen i Storbritannia med status som city. Han var òg tidlegare administrasjonssenter for det tidlegare distriktet Carrick. Byen har kring 17 000 innbyggjarar.
Trur voks først som eit viktig handelssentrum frå hamna si og vart så ein tinngruveby. Byen er kjend for katedralen sin, Trurokatedralen, som stod ferdig i 1910, brusteinslagte gater, opne rom og georgiansk arkitektur. Det kongelege Cornwallmuseet ligg òg i Truro.
Miloš Srejović
Miloš Srejović er ein serbisk, tidlegare jugoslavisk, friidrettsutøvar. Han vart europameister i tresteghopp i 1978.
Aktiv
Srejović vart jugoslavisk meister i tresteghopp i perioden 1975-78. Under EM i friidrett 1978 i Praha oppnådde han 16,94 m, ein centimeter lengre enn legendariske Viktor Sanejev frå Sovjetunionen, som måtte nøye seg med sølvmedaljen.
Sin personlege rekord sette Srejović 20. september 1981 i Sarajevo med 17,01 meter, då han vart nummer to i Balkan-leikane.
Janaul
Janaul (russisk Янаул) er ein by i Republikken Basjkortostan i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Byen ligg der elva Janaulka munnar ut i Buj, ei sideelv til Kama, rundt 180 km nord for Ufa.
Ein busetnad på staden der byen i dag ligg, har vore kjend sidan første halvdel av 1700-talet. Han fekk bystatus i 1991.
Aztec Mountain
Aztec Mountain er eit lite pyramideforma fjell over 2000 moh, like sørvest for Maya Mountain og vest for Beacon Valley i Victoria Land. Det fekk dette namnet av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (1958–59) fordi forma minna om pyramideforma seremoniplattformar nytta av aztekarane og mayaene.
Let's Go!
Let's Go! er det 13. studioalbumet til den amerikanske instrumentale rockegruppa The Ventures og det femte som kom ut i 1963. Det vart utgjeve 31. august 1963 på Dolton Records. Albumet nådde 30. plassen på Billboard Top 200-lista.
Çlirim
Çlirim er ein tidlegare landkommune i regionen Korçë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Kolonjë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Çlirim 355 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Çlirim ein del av distriktet Kolonjë. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Days of Future Passed
Days of Future Passed er det andre albumet og det første konseptalbumet til det engelske progrockbandet The Moody Blues, og kom ut i november 1967 på Deram Records. Bandet vart med albumet og blandinga av symfoniske element og rock ein av dei første pionerane innan både symfonisk og progressiv rock.
Albumet vart spelt inn på ei tid då The Moody Blues sleit med økonomiske vanskar og mangel på god omtale i musikkpressa og kommersiell suksess. Moderselskapet deira, Decca Records, tilbaud dei ein sjanse til å spele inn eit album i stereo som kombinerte musikken deira med mellomspel framført av orkester. Dei valde å komponere ein suite av songar om livet til ein vanleg mann, der gruppa og orkesteret stort sett spelte kvar for seg og så vart miksa saman. Det vart ein moderat suksess då det kom ut, men etter å ha blitt spelt jamt og trutt på radio og etter singelen «Nights in White Satin» vart ein hitt, klatra det inn på topp 10 i USA i 1972. Det har sidan vorte rekna som eit av dei viktigaste albuma frå 1967 av musikkmagasinet Rolling Stone.
Bakgrunn og innspeling
The Moody Blues hadde byrja som eit rhythm and blues-band, men innan seint i 1966 hadde dei hamna i økonomiske vanskar. Songaren og gitaristen Justin Hayward, som nettopp var komen inn i bandet, sa «me hadde ikkje pengar, ingenting». I september 1967 vart dei i følgje gruppa spurt av plateselskapet Decca om å spele inn ein rockeversjon av Dvořák sin Niande symfoni for den nye etiketten deira, Deram Records, for å demonstrere den nyaste innspelingsteknologien sin, som dei kalla «Deramic Sound». Men lydteknikaren Derek Varnals hevdar denne soga er feil og at det sjølv frå starten av innspelinga i 1967 aldri var snakk om å spele inn eit Dvořák-album og at snakk om dette prosjektet ikkje dukka opp før utpå 70-talet.
Decca hadde eksperimentert med stereo for klassiske innspelingar og håpte å fange popmarknaden på same vis, med å blande klassiske innspelingar med gruppa si tolking av den same musikken. I staden valde bandet (først utan at selskapet kjende til det), å fokusere på eit album basert på ein original musikal dei hadde arbeidd på, og miksa dette med klassiske arrangement av desse songane. Klaverspelaren Mike Pinder hadde kjøpt ein Mellotron, eit klaverinstrument som spelar av eit lydband for kvar tangent, og skrive ein song, «Dawn is a Feeling» som utgangspunktet for eit konseptstykke om ein dag i livet til ein vanleg mann. Hayward skreiv «Nights In White Satin» om endringane mellom eit forhold og eit anna, og brukte sengelaken som ein metafor. Då Pinder la til strykarar på Mellotronen på songen til Hayward, forstod dei at dei hadde skrive noko merkverdig og ein høvande avslutning for songsyklusen.
Innspelinga fann stad i Decca Studios i West Hampstead i London mellom 9. mai og 3. november 1967. Bandet arbeidde med plateprodusenten Tony Clarke, Varnals og dirigenten Peter Knight. Gruppa spelte inn og miksa innspelinga si først, og gav så lydbanda til Knight som arrangerte og spelte inn mellomspela for orkesteret.
Innhald
Albumet inneheld musikk som psykedeliske rockeballadar av Hayward og Pinder og orkestermellomspel av London Festival Orchestra. Bandet og orkesteret spelte faktisk berre i lag samstundes på den siste delen av «Nights In White Satin.»
Telarc International Corporation
Telarc International Corporation er eit amerikansk plateselskap frå Cleveland i Ohio. Det blei skipa i 1977 av dei to musikarane og tidlegare musikklærarane Jack Renner og Robert Woods. Frå byrjinga var det eit plateselskap fokusert på klassisk musikk. Plateselskapet har hatt eit langt samarbeid med mellom anna Cincinnati Symphony Orchestra og Cleveland Orchestra, men òg Atlanta Symphony Orchestra og St. Louis Symphony Orchestra. Telarc har også gjeve ut andre typar musikk, som jazz, blues og country.
Days of Future Passed
Innhald
Musikkskribentar siterer albumet som eit tidleg døme på progressiv rock. Bill Holdship i Yahoo! Music skreiv at bandet «skapte ein heilt ny sjanger her.» David Fricke meinte det var eit av dei essensielle albuma frå 1967 og omtalte det som «nærare finare kunst enn psykedelia. Men det er ei skarp popkjensle i songane og ein trippande romantikk i spegeleffekten mellom strykarane og mellotronen til Mike Pinder.» Will Hermes skreiv at albumet var eit essensielt progressivt rockealbum og hevda at bruken av Mellotronen gjorde det til eit «signaturinstrument» for sjangeren. Som eit viktig verk i motkulturtida kalla AllMusic-redaktøren Bruce Eder albumet «eit av dei definerande dokumenta i den blømande, psykedeliske tida, og eit av albuma frå den tida som framleis er populært i dag».
Originalmiks og seinare miksar
I 1972 vart det oppdaga at masterlydbanda for Days of Future Passed var blitt skadd slik at berre viktige element av kvar song var att. På grunn av dette vart heile albumet miksa på nytt for nyutgjevingar mellom 1978 og 2017. Somme samleplater har likevel nytta originalmiksen frå 1967 på enkelte songar. Eit opptak frå den originale vinylmiksen, teken frå ei vinylplate og spelt inn med høg kvalitet, vart til slutt oppdaga og gjeve ut på CD i november 2017.
Utgjeving
The Moody Blues spelte ikkje noko av musikken til sjefane i Decca før det var ferdig. Då dei høyrde det første gongen var dei skuffa med resultatet sidan det ikkje var Dvorak-arrangementa dei venta. Men Walt Maguire, ein representant for London Records (den nordamerikanske avdelinga til Decca) meinte det ville selje godt i USA, så dei gjekk med på å gje ut albumet som det var.
Days of Future Passed kom ut 10. november 1967 i Storbritannia og 11. november i USA. Det nådde 27. plassen på UK Albums Chart. I USA selde det jamt og trutt gjennom 1960-åra, godt hjelpt av at FM-radio spelte «Nights in White Satin», og det klatra omsider til tredjeplassen på den amerikanske Billboard-lista i 1972.
Av dei sju songane på albumet var to av dei hitsinglar: «Tuesday Afternoon» (som på albumet var slått saman med «Evening: Time To Get Away» til ein enkel song kalla «The Afternoon: Forever Afternoon (Tuesday?)») og «Nights in White Satin» som nådde andreplassen på singellista i Storbritannia fem år etter albumet kom ut.
Mottaking
Då det kom ut var Rolling Stone lunken til albumet og skreiv «The Moody Blues har modnast mykje sidan 'Go Now', men musikken deira er stadig skjemd av eit av dei mest oppsiktsvekkjande sukkersøte førestillingane av 'venleik' og 'mystikk' som noko rockegruppe nokon gong har påverka.» New York Magazine avskreiv det som «ein valdsam haug av tanke-gele.» Albumet har sidan fått betre kritikk, som i Spin der det vart omtalt som ein klassikar innan progressiv rock. I 2007 inkluderte Rolling Stone, som opphavleg hadde skildra det som «ei engelsk rockegruppe som kveler seg sjølv i konseptaktig kliss», med på ei liste over essensielle album frå 1967.
Days of Future Passed vart gjeven ut på lydband med kvadrofonisk lyd i 1977. Denne masteren vart òg nytta for ein 5.1-kringlydsmiks i 2001 og 2006.
Telarc International Corporation
I 2005 blei Telarc og platemerket Heads Up kjøpt opp av Concord Records. Begge merka fortsette som delvis sjølvstyrte delar av Concord Music Group.
Days of Future Passed
Mottaking
Den 17. november 2017 vart originalmiksen av albumet gjeve ut på CD for første gongen som Days of Future Passed 50th Anniversary Deluxe Edition.
Innhald
2017 Days Of Future Passed (50th anniversary deluxe set)
Medverkande
The Moody Blues:
Keratéa
Keratéa (gresk Κερατέα) er ein tidlegare kommune søraust på halvøya Attikí i Hellas. Frå 2011 er han ein del av kommunen Lavreotikí i periferieininga Aust-Attikí i periferien Attikí.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Keratéa 14 763 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 7 493 innbyggjarar.
Vera Lynn
Vera Margaret Lynn var ein britisk songar, låtskrivar og skodespelar. Ho var særskild populær på 1930- og 1940-talet. Under andre verdsrkigen turnerte ho blant militære i Egypt, India og Burma, og fekk kallenamnet «the Forces' Sweetheart».
Ho er kjend for framføringa av songar som «We'll Meet Again», «The White Cliffs of Dover», «A Nightingale Sang in Berkeley Square» og «There'll Always Be an England». Ho blei verande populær også etter krigen, med mange opptredenar på radio og fjernsyn i Storbritannia og USA. Ho spelte inn hittar som «Auf Wiederseh'n Sweetheart» og «My Son, My Son». Den siste singelen hennar, «I Love This Land», blei gjeven ut for å markera slutten av Falklandskrigen. I 2009, då ho var 92, blei Lynn den eldste levande artisten til å nå toppen av albumlista i Storbritannia, med We'll Meet Again: The Very Best of Vera Lynn. I 2017, året då ho fylte hundre år, gav ho ut albumet Vera Lynn 100. Det nådde tredjeplassen på albumlista, og gjorde henne til den første hundreåringen til å ha eit album på topplista.
Tresteghopparen Jonathan Edwards
Jonathan Edwards er ein britisk tidlegare tresteghoppar frå London. Han vart verdsmeister i øvinga i 1995 og 2001, europameister i 1998 og olympisk meister i 2000. I tillegg vann han eitt OL-sølv, eitt VM-sølv og to VM-bronsar og ein EM-bronse. Hans personlege rekord frå 1995 på 18,29 meter er framleis verdsrekord i 2014.
Vera Lynn
Lynn brukte også mykje tid og energi på veldedig arbeid knytt til tidlegare soldatar, barn med funksjonshemmingar og brystkreft. Ho blei utnemnd til Dame Vera Lynn (DBE) i 1976. I 2000 blei ho kåra til den briten som var det beste dømet på ånda frå 1900-talet i ei britisk meiningsmåling.
Tresteghopparen Jonathan Edwards
Aktiv
Edwards vann den fyrste internasjonale medaljen då han vart nummer tre i VM 1993 i Stuttgart. To år seinare, under VM 1995 i Göteborg sette han ny verdsrekord, 18,16 m, i sitt fyrste finalehopp. Det var samstundes det aller fyrste tresteghoppet over 18 meter. 20 minuttar seinare hoppa han 18,29 meter, ein rekord som i 2014 enno er gjeldande verdsrekord.
Under sommar-OL 1996 gjorde han eit godt bestehopp, 17,88 meter, men måtte sjå seg slått av Kenny Harrison frå USA som passerte 18-metersgrensa. Også i 1997 vart det sølvmedalje på Edwards, 16 cm bak Yoelbi Quesada frå Cuba. Derimot vart det ein suveren siger i friidretts-EM 1998, der Edwards gjorde sitt nest beste finaleresultat i dei store meisterskapane, 17,99 m, og vann med over ein halv meters margin.
Etter VM-bronse i 1999 tok Edwards sitt einaste OL-gull i OL i Sydney i 2000, etter å ha fått notert 17,71 m i sluttprotokollen. Året etter vann han sin fjerde og siste internasjonale tittel under VM 2001 i Edmonton, med sterke 17,92 m vart han ein suveren vinnar. Sidan fekk han ikkje lenger opp dei heilt store lengdene, men sikra seg likevel bronsen i EM i friidrett 2002.
Edwards la opp etter 2003-sesongen, 37 år gammal.
Utstyrsentral
Ein utstyrsentral eller eit aktivitetslager er ei kommunal ordning i ein del norske kommunar. Frå utstyrsentralen kan ein leige diverse utstyr til ulike aktivitetar. Ein del kommunar har oppretta aktivitetslager for å kunne tilby innbyggjarane aktivitetsutstyr av høg kvalitet og til ein rimeleg sum.
Bakgrunnsstoff
Utstyrsentralen hjå Selje kommune
Heskestad
Heskestad er ei bygd og ein tidlegare kommune i Rogaland fylke, etablert som Heskestad formannskapsdistrikt i 1837.
Heskestad er ei 221,9 km² vid innlandsbygd, med eit landskap dominert av snaufjell og heiar. Høgste punkt er Store Skykula, 906 moh, grensefjell til Bjerkreim.
Folketalet var i 1801 på 720, sidan voks det til 1122 i 1900. Etter den tid minka det nokså jamt, så ved folketeljinga i 1950 talde ein 760 fastbuande. 460 menneske levde då av jord- og skogbruk, 95 av industri. Største busetnaden finst i den breie og flate Heskestaddalen. Ein mann frå bygda er ein heskestadbue.
Dagens Heskestad kyrkje vart bygt i 1904.
NK 325
NK 325 er eit norsk frimerke gjeve ut i 1944 til minne om Tryggve Gran si første flyging over Nordsjøen 30 år tidlegare.
Ved frigjeringa i 1945 vart frimerke som vart rekna som typiske nazifrimerke ugyldige til frankering frå 15. mai 1945. Sidan Tryggve Gran var medlem av Nasjonal Samling og han hadde late seg bruke i den naziztiske propagandaen, kom også NK 325 i denne kategorien. Frå 1. september 1981 vart dette og nokre andre frimerke i same kategori, alle med mindre tydeleg nazistisk bodskap, atter gyldige til frankering.
Atlantis
Atlantis er eit sogeomspunne land som har vore omtalt sidan antikken. Atlantis skal ha vore ei rik øy eller eit landområde som blei teken av havet og forsvann i løpet av kort tid. Det blei først skildra av Platon og har sidan vore inspirasjon for ei rekkje forfattarar og teoriar.
Appleby-in-Westmorland
Appleby (kalla Appleby-in-Westmorland for å skilje han frå andre byar med same namn) er ein by i Cumbria i England. Han var administrasjonsby for Westmorland inntil dette grevskapet vart ein del av Cumbria i 1974. Han er blant dei minste stadane i England med bystatus.
Atlantis
Antikke skildringar av Atlantis
Platon skildra Atlantis i dialogane Timaios og Kritias, etter noko som skulle vera ein 8000 år gammal egyptisk tradisjon som Solon tok med seg til Aten. Landet tilhøyrde havguden Poseidon og sonen hans, Atlas, grunnla hovudstaden deira og blei stamfar til atlantidane. Den atlantiske hovudstaden var eit geometrisk utforma anlegg med strimlar av land og kanalar konsentrisk ordna rundt ei kongeborg. Landet var rikt på åkerjord, malm, dyr og vekstar, og staten deira var den mektigaste i verda så lenge dei sette dygd høgare enn rikdom.
Appleby-in-Westmorland
Hovudnæringsvegen er turisme, sidan byen ligg i vakre omgjevnader nær Lake District nasjonalpark. Ein av dei viktigaste lokale attraksjonar er Appleby slott, der lady Anne Clifford budde på 1600-talet. I seinare år har slottet ikkje vore tilgjengeleg for publikum, noko som har ført til ein nedgang i mengder turistar.
Atlantis
Antikke skildringar av Atlantis
Atlantis-riket herska over eit område frå Italia til Egypt, men blei stoppa av Ur-Aten, Platon sitt moralske og sterke statsideal. Atlantis kom til ende på eitt døgn då jordskjelv og overfløymingar førte til at det blei slukt av havet. Platon sin elev og seinare rival Aristoteles rekna Platon si forteljing om Atlantis som ein rein fiksjon.
Atlantis i seinare tenking
I dag reknar dei fleste seriøse forskarar soga om Atlantis for dikting uten tilknyting til historisk røyndom, men gjennom tidene er det blitt lagt fram mange forslag til kvar Atlantis ein gong låg.
Den svenske lærde Olof Rudbeck d.e. hevda i verket Atlantica (3 bd., 1679–1702) at Atlantis eigentleg var Sverige i ei fjern fortid. Ein sovjetisk fortidsgranskar, Ivan Trofimovitsj, fann i 1950-åra ut at Atlantis låg i Syrte, medan landsmannen Lebedev meinte Atlantis hadde lege i Sahara den gong ørkenen var eit innhav. I 1962 la ein tysk teolog og amatørarkeolog, Jürgen Spanuth, fram påstand om at Atlantis var i botnen av Helgoland-bukta. Elles har området rundt Asorane i Atlanterhavet også vore lagt fram som mogleg opphavsstad.
Terje Ulvedal
Terje Ulvedal er ein norsk journalist. Han er frå Fjaler og busett i Førde. Ulvedal har arbeidd som journalist i Firda, NRK Sogn og Fjordane og frå 1998 til 2013 i Bergens Tidende. I 2013 vart han tilsett som informasjonsdirektør i Helse Førde.
Ball Peak
Ball Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 1700 moh ved toppen av Loftusbreen i Asgard Range i Victoria Land. Det ligg 0,7 nautiske mil sørvest for Mount McLennan i nærleiken av Mount Hall og Harris Peak, som namnet er tilknytt til. Det vart namngjeve av New Zealand Geographic Board (1998) etter Gary Ball frå New Zealand Antarctic Division som var feltguide og instruktur i overlevingsteknikkar ved Scott-basen, 1976–77 og sidan under GANOVEX-ekspedisjonen 1979–80. Gary Ball døydde i Himalaya i 1993.
Pickersgilløyane
Pickersgilløyane eller Pickersgill Islands er ei lita øygruppe vest for hovudøya Sør-Georgia. Dei ligg 24 km søraust for Annenkovøya og 14 km vest-sørvest for Leon Head på Sør-Georgia.
Namnet
Annenkovøya vart oppdaga i januar 1775 av ein britisk ekspedisjon under Cook, som namngav ho «Pickersgills Island» etter løytnant Richard Pickersgill på ekspedisjonsskipet HMS «Resolution». Ho vart i 1819 observert av den russiske ekspedisjonen under Bellingshausen, som trudde han oppdaga øya som førstemann, og kalla ho Annenkovøya etter løytnant Mikhail Annenkov, offiser på ekspedisjonsskipet.
Einar Svartefoss
Einar Svartefoss var ein norsk redaktør og aviseigar. Han var frå Guddal i Fjaler kommune og busett på Hermansverk i Leikanger kommune. Han verka som journalist og seinare medeigar og redaktør i avisa Sogn og Fjordane frå 1936 og seinare til 1987. Han fortsette arbeidet i avisa, også etter at ho vart kjøpt opp og slegen saman med Sogningen/Sogns Avis til Sogn Avis i i 1993.
Pickersgilløyane
Namnet
Pickersgill Islands vart derimot oppdaga av Bellinghausen, som kartla den største øya i gruppa som Pickersgill Island då han trudde det var øya Cook såg i 1775 og namngav etter løytnanten sin.
Einar Svartefoss
Svartefoss var aktiv i motstandsrørsla under andre verdskrigen, og skreiv seinare ei bok om tida.
Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011
Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011 er det offisielle albumet med songane frå Eurovision Song Contest 2011. Albumet inneheld alle dei 43 songane frå både semifinalane og finalen som var med i tevlinga.
Curly Sounds
Curly Sound er det siste studioalbumet til det norske progressive rockebandet Popol Ace (tidlegare Popol Vuh). Albumet kom ut i 1978. Det var einaste albumet til bandet utan Jahn Teigen som vokalist og Asbjørn Krogtoft tok over.
Emil Nolde
Emil Nolde, opphavleg Hans Emil Hansen, var ein dansk-tysk målar og grafikar frå Schleswig-Holstein. Han var ein av dei tidlege ekspresjonistane, ei kort tid medlem av Die Brücke. Nolde vert rekna som ein av dei store olje- og akvarellmålarane i det 20. hundreåret.
Nolde er kjend for si kraftige penselføring og kraftfulle val av fargar. Fargar som gyllengult og og djupraudt er ofte med i arbeida hans, noko som gjev ei strålande verdigheit til elles melankolske fargetonar. Akvarellane hans består av livlige, trugande stormscener og lysande blomsterpryd. Nolde var intenst oppteken av blomar, noko hans vedvarande interesse for Vincent van Gogh sin kunst er eit prov på.
Barmash
Barmash er ein tidlegare landkommune i regionen Korçë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Kolonjë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Barmash 480 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Barmash ein del av distriktet Kolonjë. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Thy
Thy er eit område på Nordvestjylland i Region Nordjylland. Det ligg på Nørrejyske Ø ('Den nordjyske øya'), som er den luten av Jylland som ligg nord for Limfjorden, og som er den nest største øya i Danmark, etter Sjælland. Thisted er hovedby i Thy.
Thy er ikkje ei administrativ eining, men vert til liks med andre danske historiske landskaber definert av tradisjonelle grenser etter kriteria som kan vere ulike frå landskap til landskap. Namnet Thy kjem truleg av det norrøne ordet þjóð, som tyder 'folk'. I Kong Valdemars Jordebog frå 1201, som er den første matrikulering av jordeigedomane i Danmark for å skattleggje dei, finst namna Thiud og Thiuthæ sysæl (Thysyssel).
Mezjgorje i Basjkortostan
Mezjgorje (russisk Межгорье) er ein lukka by i Basjkortostan i Russland med om lag 15 000 innbyggjarar.
Thy
Thy er i nord og vest avgrensa av havet; mod nordaust av Østerild Fjord, Arup Vejle (ein tidlegare fjordarm av Limfjorden som no er ein grunn sjø) og Tømmerby Fjord. Mot aust er Thy skild frå øya Mors i Limfjorden av Thisted Bredning (bredning er ein sjø som står i samband med havet eller andre bredningar ved smale sund), Vilsund, Gudnæs Bredning, Visby Bredning og Nees Sund. Mot sør er Thy avgrensa frå Hardsyssel av Oddesund, Nissum Bredning og Thyborøn Kanal eller Harboør Tange.
Mezjgorje i Basjkortostan
Byen ligg i Sør-Ural nær fjellet Jamantau (russisk: Ямантау), omkring 200 km søraust for republikkhovudstaden Ufa, ved elva Malyj Inser i nedslagsfeltet til Kama, vest for Beloretsk.
Thy
Opphavleg var Thy ei øy for seg sjølv, men på grunn av at landet heva seg, har Thy vakse saman med det området som vert kalla Vendsyssel, og har frå om lag år 1100 og fram til 1825 vore landfast med resten av Jylland ved Agger Tange, då ei stormflod braut gjennom Agger Tange og laga Aggerkanalen.
Mezjgorje i Basjkortostan
Mezjgorje er administrativt direkte underlagt republikken og er ein lukka by. Byen består av to busetnader («bydeler») som ligg 23 kilometer frå kvarandre: Tatly (russisk: Татлы) og Solnetsjnyj (russisk: Солнечный), tidlegare Kuzjelga (russisk: Кузъелга).
Historie
Byen er grunnlagt rundt 1979 og vart i starten kalla Ufa-105 eller Beloretsk-16. Byen fekk bystatus i 1995, under namnet Mezjgorje (som tyder 'mellom fjella').
Corpus Christi i Texas
Corpus Christi er ein hamneby sørvest i delstaten Texas i USA med ikring 326 000 ibuarar. Byen ligg i ei bukt ved Mexicogolfen, 210 kilometer søraust om San Antonio.
Namnet fekk byen då spanske oppdagarar i 1519 kom til staden på merkedagen for Kristi lekamsfest.
Hunstad kyrkje
Hunstad kyrkje er ei kyrkje frå 2013 i Bodø, i Innstranden sokn. Kyrkja er ei av få kyrkjer i Noreg som er bygd integrert i eit bygningskompleks. Ho har 400 sitjeplassar og er utsmykka av kunstnaren Tor Lindrupsen.
Uranusbreen
Uranusbreen er ein isbre på austkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Han er 32 km lang og 10 km brei ved munningen, og flyt aust og ut i George VI Sound like sør for Fossil Bluff.
Hunstad kyrkje
Hunstad kyrkje vart teikna av U2 arkitekter og hadde eit budsjett på 84 millionar då ho stod ferdig i 2013. I same komplekset som kyrkja er det ungdomsskole, bibliotek, kafé og fritidssenter, noko som gjer kyrkja spesiell i norsk samanhang.
Uranusbreen
Isbreen vart truleg oppdaga av Lincoln Ellsworth, som flaug direkte over han og fotografert delar av denne kysten den 23. november 1935. Området nær munningen vart først grovt kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter planeten Uranus etter ei ny kartlegging av den nedre delen av Falkland Islands Dependencies Survey i 1948 og 1949. Sjølv om breen er kalla opp etter ein planet i solsystemet, er han ikkje namngjeven i samband med den nærliggande fjellkjeda Planet Heights. Heile breen vart kartlagt frå flyfoto tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947-48, av Searle frå FIDS i 1960.
Hunstad kyrkje
Kyrkja fekk orgel i 2018.
Millefiori
Millefiori, frå italiensk for 'tusen blomar', er glasgjenstandar pryda med mønster og figurar som vert laga ved at oppkutta, tynne stavar av glas i ulike fargar vert smelta saman på eit vis som gjer at tverrendene av stavane dannar mønster i sjølve glaset som gjenstandane er laga av. Teknikken er kjend frå gamal tid i Egypt og frå Romarriket, hadde ei blømingstid i Venezia på 1500-talet, og vart populær att på 1800-talet.
Millefioriteknikken vart kjend i Skandinavia i jarnalderen i form av importerte glasperler til halsband. Det er gjort mange funn av slike perler i Noreg, tidfesta til perioden frå om lag år 700 og fram i vikingtida. I den seinare halvparten av jarnalderen og i vikingtida vart perler i millefiori  laga her i nord òg, ikkje berre importert, slik det er stadfesta ved arkeologiske funn av materialar og reiskap i Lundeborg sør på Fyn i Danmark, i Åhus i Sverige og på eit landbruksområde i nærleiken av byen Larvik i Vestfold, der Kaupang i Skiringssal låg i si tid.
«Millefiori» er ei nemning som òg vert nytta om ein type tøy med mønster i form av ei mengd mangefarga småblomar. Men mille-fleurs, 'tusen blomar' på fransk, er nemninga for ein særskild type biletvevnad (veggteppe) frå slutten av mellomalderen.
Utsjaly
Utsjaly (russisk Учалы) er ein by i Republikken Basjkortostan i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Byen ligg rundt 230 km aust for Ufa.
Byen vart grunnlagd i 1963 og fekk bystatus same året.
Amund Bjørgen
Amund Bjørgen er ein norsk folkemusikar og felespelar frå Garmo i Lom kommune.
Bjørgen har lenge vore aktiv i folkemusikkmiljøet i Noreg, og har vunne Landskappleiken heile sju gonger på vanleg fele. Fyrste gongen var i 1966 og siste gongen i 1994. Bjørgen har også delteke på fleire plater med tradisjonelle norske slåttar. I 1993 gav han ut Slåttemusikk frå Lom saman med Bjørn Odde. Plata vann Spellemannprisen 1993 i klassen Folkemusikk/Gamaldans.
Cat of 9 Tales – Best of 1972–78
Cat of 9 Tales – Best of 1972-78 er ei samleplate med Popol Ace, utgjeve i 1994.
Radio Studio 54 Network
Radio Studio 54 Network er ein lokalradiostasjon for Locri i Calabria i Italia. Kanalen sender på FM-nettet og tilbyr òg radio på internett.
Historie
Radiokanalen vart grunnlagd 6. juni 1985 av Pietro Parretta og Francesco Massara, med hjelp av Enzo Gatto, Memmo Minniti og Pietro Musmeci. I starten hadde kanalen namnet Radio DJ Club Studio 54. Han vart starta opp meir eller mindre som ein leik, i tillegg til at ingen tente pengar frå drifta av radiostasjonen. Då Mammì-loven tredde til kraft i Italia, vart det grunnlagt eit selskap ut or denne leiken.
Sidan 1995 har radiostasjonen kunne senda radiosendingane sine utanfor dei historiske grensene til Reggio Calabria, noko som utvida kundebasen i Calabria og naboregionane. I 1998 endra radiostasjonen namn til Studio 54 Network.
I 2000 byrja radioen bygginga av det mobile studioet Stargate. Dette studioet skulle markera byrjinga på korleis radiostasjonen skulle senda sendingane sine. Dei laga planar om å senda sendingar frå bysentrum, i midten av store folkemengder. Studio 54 LiveTour er ei utandørstilstelling som vart starta opp i 2000. Tilstellinga er eit reisande show som varar ein heil dag, med gjester, musikk, spel, disco og anna underhaldning. Ho vert òg strøymd over internett.
Mount Band
Mount Band er eit er ein fjellutstikkar med band av farga lav i Victoria Land i Antarktis.
Florian Schwarthoff
Florian Schwarthoff er ein tysk tidlegare hekkeløpar frå Dortmund. Han vann sølvmedaljen i 110 meter hekk under EM 1994 og bronsen i same øvinga under Sommar-OL 1996.
Aktiv
Schwarthoff var bestemann på korthekken i Tyskland over ti år frå 1987. Tre gongar, 1987, 1988 og 1990, vann han den vesttyske meisterskapen, sidan vart han ni gongar tysk meister i øvinga.