cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Flavio Biondo
Livsverk
I 1442 låg det største historieverket hans ferdig, der han sette opp historia om Europa i tre bolkar. Han byrja med antikken, som tok slutt med plyndringa av Roma i 410, så følgde Mellomalderen, og det moderne samfunnet fram til 1442. Dette er første gongen «mellomalderen» er nytta som omgrep, og verket skapte skole. Ein tilsvarande tredeling var og nytta av Leonardo Bruni noko før. Både Biondo og Bruni var inspirerte av Francesco Petrarca, som hadde nytta omgrepet «mørkeåra» om mellomalderen.
Bruflat
Bruflat er ein tettstad og administrasjonssenteret i Etnedal kommune i Innlandet. Tettstaden ligg i dalføret til Etna, nord for Tonsåsen, og har.
Yoshiaki Fujita
Han har spela for klubbane JEF United Chiba, Oita Trinita og Júbilo Iwata (2019).
Bruflat
På Bruflat ligg Bruflat kyrkje frå 1750, sjukeheimen Etnedalsheimen og Etnedal kommunehus.
Vadestad
Vadestad, eller kortare vad, er nemninga på ein stad der der ein stig eller ein veg kryssar ei elv eller eit sund der det ikkje er for djupt til at dyr eller menneske kan gå over. Vadestaden eller vadet kan vere ei naturleg eller kunstig grunne i elva, og det kan til dømes vere lagt ut stein til å gå turrskodd på. Slike stader kan også byggjast opp med kavlebru eller påleverk.
Ordsoge
Vadestader har gjeve opphav til mange gards- og stadnamn. Stadnamnet Vadheim syner til dømes til ein vadestad. Vad og tilsvarande ord på andre språk, er òg etterlekk i mange stadnamn og gardsnamn, som til dømes i det norske stadnamnet og gardsnamnet Øksnevad eller Øksnavad, som tyder vadestad for oksar. Dei engelske orda for vadestad, ford, forth, som i dei engelske stadnamna Oxford (Oksevad, altså den engelske parallellen til det norske Øksnevad) og Gosforth (Gåsevad), og det tyske ordet for vadestad, furt, som i Frankfurt (folkegruppa frankaranes vad), er somme av ei mengd døme på dette. Orda vad, ford og furt stammar frå den same urgermanske rota *furduz, og er i slekt med det norske ordet fjord.
Ikkje berre Frankfurt (både am Main og an der Oder) er knytt til folkegruppa frankarane, men òg andre vad eller furt: Frangenkenforde i Westfalen, Frankenvurth ved øvre Ems og Frankenförde i Brandenburg. Men ingen vadestader, furt, er knytt til dei andre folkegruppene som har halde til i denne luten av Europa i gamal tid; soleis ingen Schwabenfurt, Sachsenfurt, Hessenfurt eller Baiernfurt.
Det engelske stadnamnet Gosforth, som tyder 'gåsevad', er underleg, då korkje tamgås eller villgås treng vadestader for å kome seg over elver. Namna på fleire ulike små og store dyr, mellom anna slike smådyr som ikkje likar vatn, finst som fyrste lekk i mange stadnamn som endar på -furt eller -ford, til dømes Hassfurt (som tyder Harevad, eit vad som harane eventuelt skulle ha nytta for å kome seg over elva), Schweinfurt (Svinevad, som soleis skal ha vore eit vad for svin), Hirschfurt (som tyder Hjortevad), og til og med eit Katzenfurt (Kattevad). Ved elva Main finst Ochsenfurt, som er den tyske varianten av det norske Øksnevad, tilsvarande Sør-Englands Oxford ved elva Themsen, der ein òg finn Swinford (altså eit Svinevad). Ikkje meir enn om lag tre kilometer nord for Oxford ligg det òg eit Gosford (Gåsevad).
Amu-Darja
Amu-Darja er den lengste elva i Sentral-Asia. Ho blir danna ved samløpet av elvane Vakhsj og Pjandzj i Tadsjikistan, og renn mot nordvest over Turanbekkenet gjennom Afghanistan, Turkmenistan og Usbekistan, til ho munnar ut i Aralsjøen i Usbekistan, eller i ørkenen før ho når sjøen. Amu-Darja er 1415 km lang, rekna frå samløpet med Vakhsj, og 2540 km rekna frå utspringet i Pamir. Ho har eit nedbørsfelt på 534 739 km².
Namn og historie
I antikken var elva kjend under det greske namnet Oxos, som er etymologisk i slekt med Vakhsj, den største sideelva til Amu-Darja. Begge namna er truleg avleidde av eit tidlegare namn på heile elva. Ptolemaios kalla henne Oxiana palus. Elva spelte ei viktig rolle i persisk historie, og under felttoga til Aleksander den store.
I dei hinduiske skriftene Vayu Purana og Matsya Purana blir Oxus nemnd som Chakshu, som renn gjennom landa til stammane tushara (rishika?), lampaka, pahlava, paradas, shaka og så bortetter. Elva er også nemnd i den parsiske heilage boka Avesta.
Vadestad
Litteratur
Teorier om at førkristne offerstader kan ha vore knytt til vadestader, sjå:
Romanche
Romanche renn gjennom følgjande departement og byar:
Amu-Darja
Namn og historie
I arabiske kjelder frå mellomalderen var elva kjend som Jaihun eller Gihun, avleiinga av Gihon, det bibelske namnet på ei av de fire elvene i Edens hage. Jaihun var truleg påverka av Dgihun, som er det tradisjonelle namnet elva blei gjeven av folkeslaga som budde i regionen. Elva blir av enkelte lokale folk framleis kalla ved namn som er etymologisk i slekt med Jaihun.
Geografi
Rundt 50 km nedanfor kjeldeområda sine renn Pamir- og Wakhanelvene saman og dannar elva Pjandzj. Pjandzj renn først mot sørvest, før ho ved byen Eshkashem snur mot nord gjennom Hindukush. Elva renn mellom høge fjell i ein djup, kløftliknande dal. Etter rundt 200 km bøyar Pjandzj gradvis først mot nordvest, før ho seinare igjen renn i sørvestleg retning. Deretter renn ho saman med si største sideelv, Vakhsj. Samløpet markerer staden der ein byrjar kalla elva Amu-Darja, og overgangen frå den tronge Pjandzjdalen til det breie og opne dalføret ho seinare renn gjennom/
Elva dannar grensa mellom Afghanistan og Tadsjikistan heilt frå Zor Kul-sjøen i Pamir til ho renn inn i Usbekistan rundt 70 km nedstrøms frå samløpet med Vakhsj. Herfrå dannar ho grensa mellom Afghanistan og Usbekistan over ca. 200 km, og passerer Termiz og Den afghansk-usbekiske vennskapsbrua. Elva dannar deretter grensa mellom Afghanistan og Turkmenistan i 100 km til, før ho forlèt grensa ved Mukri og renn inn i ørkenen i Turkmenistan. Her ligg også starten på Karakumkanalen, som leiar vatn fra Amu-Darja til Mary og Ashgabat i dei sentrale delane av Turkmenistan lengre vest. Like etter, ved Kerki, tek Karsjikanalen av til høgre, og leier vatn til Talimardsjan-reservoaret og jordbruksområda sør i Usbekistan.
Amu-Darja renn deretter mot nordvest gjennom ørkenen i Turkmenistan. Ho dannar eit skilje mellom Karakum-ørkenen i sør og Kysylkum i nord. Elva passerer Turkmenabat, og blir igjen grenseelv over to korte strekningar, denne gongen mellom Turkmenistan og Usbekistan. Amu-Darja renn så inn i Usbekistan, der ho før 1970-åra delte seg opp i mange vassvegar som utgjorde eit delta ved munningen i Aralsjøen. I dag forsvinn ho som regel i ørkenen etter at ho har passert Urgentsj, Daşoguz og Nukuz, og rekk sjeldan frem til Aralsjøen lenger.
Historiske nedteikningar viser at elva i ulike perioder har runne både til Aralsjøen (frå sør) og til Kaspihavet (frå aust). Opp til rundt 500 f.kr. rann elva mot vest frå Khorezm-oasen til Sarykamysjsjøen, og vidare til Kaspihavet. Enkelte kjelder tyder også på at vanssøringa frå dei store breane i Pamir på 1200- og 1300-talet var stor nok til at Aralsjøen rann over, med avløp mot Kaspihavet. Frå 1600-talet har elva berre munna ut i Aral, bortsett frå ved flaumar store nok til at vatn rann over til Sarykamysjsjøen.
Amu-Darja var tidlegare siglbar i over 1450 km, frå Aralsjøen til Termiz, men dei nedste strekningane (nedstrøms frå Turkmenabat) er no ikkje lenger siglbare på grunn av minka vassføring. Sjølv før dette var båttrafikken på Amu-Darja beskjeden, på grunn av det skiftande og ustabile elveløpet.
Bakgrunnsstoff
Litteratur
Kefeide
Kefeidar er variable stjerner som pulserer regelemessig. Namnet kjem frå Delta Cephei, den fyrste stjerna av sorten som vart oppdaga. Desse stjernene har forlate hovudserien og ligg til høgre for den øvre hovudserien og til venstre for dei raude kjempene på Hertzsprung–Russell-diagrammet, på den sokalla instabilitetsstripa.
Perioden til lysstyrkeendringa heng saman med snittlysstyrken til kefeiden, sånn at ein kan finna den absolutte storleiksklassen til han gjennom å måla denne perioden. So snart ein kjenner perioden, tilsynelatande og absolutt storleiksklasse, kan ein finna avstanden til kefeiden. Sidan kefeidar er synlege i eksterne galaksar, kan ein nytta kefeidar til å måla avstanden mellom Mjølkevegen og andre galaksar.
Brommafjorden
Brommafjorden er eit vatn som ligg i Nesbyen kommune i Viken fylke.
Chris Rea: The Ultimate Collection 1978–2000
Chris Rea - The Ultimate Collection (1978-2000) er ei samleplate på tre CD-plater med av Chris Rea frå 2007.
Innhald
Plate 1
Plate 2
Plate 3
Skald
Skald (norrønt: skáld) var nemninga på diktaren og historieforteljaren (talaren) i det norrøne samfunnet. Opphav og tyding av ordet «skald» er omdiskutert. Skaldskap eller skaldedikting er ei av dei to hovudgruppene i norrøn poesi. Den andre er Edda-poesien.
Omdøme
Skalden hadde oftast ein høg status i det norrøne samfunnet og han kom ofte frå ei mektig ætt. Mange skaldar var òg menn med stor makt og prestisje, som til dømes Bjarne Kolbeinsson som var ein mektig og rik biskop på Orknøyane og Skafte Toroddsson som var ein mektig hovding og lovseiemann på Island. Skalden kunne bli omtala som skaldmann (skaldmaðr) eller songdiktar (ljoðasmiðr) og ein kvinneleg skald vart kalla skaldkone (skaldkona) eller skaldmøy (skaldmær). Dei beste vart kalla hovudskald (höfuðskáld) eller storskald (Þjóðskáld), medan ein dårleg fekk omtale som ein «udugeleg skald» (skaldfifl).
Eigenskapar og opplæring
Skaldskap var rekna som eit handverk og det å kunne gjere dikt er nemnt i sogene som ein av idrottane. Ragnvald jarl gjorde eit dikt om seg sjølv, der han skryt av at han kan ni idrottar; den niande var skaldeyrket. Frå gamalt heitte det å dikte «å yrkja» (yrkja kvæði) og diktaren kunne kalle seg «smed» (ljoðasmiðr). Ein som skulle bli ein god skald, måtte ha særlege medfødde eigenskapar og stor livserfaring, men han måtte òg ha opplæring. Ein ung skald gjekk gjerne i lære hjå ein erfaren skald, slik som det er nemnt at Einar Skålaglam gjekk i lære hjå Egil Skallagrimsson. Skalden måtte gjennom eit grundig studium (nám) for å tileigne seg historiekunnskapar og kjennskap til samtidige fyrstar og livstilhøve i dei norrøne landa. Ikkje minst måtte han vere godt kjend med norrøn mytologi og han måtte lære seg dei ulike verseformene og dei poetiske omskrivingane (kjenningane).
Kven var dei
Alle dei kjende skaldane var enten norske eller islandske. Det er òg eit særdrag at særs mange av dei kom frå det ein kan kalle skaldeslekter. Éi slekt var etterkomarane av Brage den gamle (Boddason), som vart kalla Gilsbekkingane, der ein t.d. finn Tind Hallkjellsson og Gunnlaug Ormstunge. Ei anna slekt var Kvelduvslekta (Myramennene) der ein finn Egil Skallagrimsson, Olve Nuva og Einar Skulason og fleire. Sturlungane si mektige slekt fostra mange skaldar, som til dømes Snorre Sturlason, Sturla Tordsson, Olav Tordsson (Kvitskald) og Steinvor Sigvatsdotter. Det er mange døme på at skaldeyrket gjekk i arv til son og soneson (eller dotterson) og at brør kunne begge vere dugande og kjende skaldar.
Mange skaldar hadde framståande stillingar i samfunnet, og i mange høve fekk dei høge ombod i kongen si hird. Det er mange døme på at skaldane reiste vide, både som handelsmenn og som pilegrimar til det heilage landet. Det var ikkje uvanleg at dei vitja kongar og stormenn i dei andre skandinaviske landa og England, der dei oftast vart tekne vel imot og vist stor vørdnad.
Dei eldste kjende skaldekvada blir tillagt skalden Brage den gamle og hans dikt «Ragnarsdråpa» (om Ragnar Lodbrok) er kanskje det aller eldste skaldekvadet som er kjent. Brage var mest truleg norsk og levde på byrjinga av 800-talet. Men det fanst opplagt andre skaldar på hans tid og i Skaldatal er til dømes nemnt Erp lutande, Fleinn Hjørsson, Ulf Orage og fleire.
Ein kjenner til berre nokre få kvinnelege skaldar, som Jorunn Skaldmøy, Hild Rolvsdotter, Steinunn Revsdotter og Steinvor Sigvatsdotter. Sistnemnde er den einaste kvinnelege skalden som er nemnt i Skaldatal.
Kjelder for ettertida
I den eldste tida vart hendingar, utsegn og skaldekvad ikkje nedskrivne, men vart hugsa og fortalt vidare frå generasjon til generasjon. Unntaka er dei anonyme runeinnskriftene, oftast var dei særs kortfatta men nokre av dei gir òg eit innblikk i skaldekunsten. Eksempel på dette er: Men langt dei fleste skaldekvada vart ikke nedskrivne, dei vart lærte og levde vidare på folkeminnet. Den faste, til dels rimbundne forma på skaldekvada gjorde at dei vart hugsa, og hugsa rett, og dei var ofte høgt verdsett for di dei kunne avgjere ettermælet for ein person, noko som var særs viktig for folk i norrøn tid. I Håvamål er det uttrykt det slik (i vers 77): «Eitt eg veit som aldri døyr, dom om daudan kvar». Dette kunne sjølvsagt òg gjelde eit negativt ettermæle, som kunne skuldast eit nidvers.
I fortalen til Heimskringla skreiv Snorre sjølv mellom anna at ingen skald ville våge å kome med løgn og urette opplysningar om ein mann: «Det ville da vere hån og ikkje ros».
Kongar og stormenn hadde gjerne ein eller fleire skaldar knytt til seg, til dømes skal både kong Sverre og kong Harald Hardråde ha hatt ikkje mindre enn tretten av dei. Mange av skaldane fungerte som kongelege historiografar og skulle sørge for at liv og lagnad, og ikkje minst storverka til kongen, vart hugsa for ettertida. Slik vart skaldane sine dikt ofte den beste, og sikraste, kjelda for dei som seinare skulle skrive ned historiske hendingar. Dette ser ein ikkje minst i Snorre sitt historieverk, Heimskringla, der mykje av innhaldet er dikta av Snorre, men med dei grunnleggande fakta basert på opplysningar som han fann i dei gamle skaldeversa. Skalden kunne nok i mange høve mistenkast for å prise ein konge mest positivt, og ikkje nemne slikt som han visste at kongen mislikte, men det hende òg at skalden kunne vere refsande, og han kunne uttrykke kritiske meiningar om ein person eller ei hending. I diktet «Bersoglisviser» retter Sigvat Skald ei kritisk åtvaring til kong Magnus den gode, og skalden Tjodolv Arnorsson hevdar i ei vise at kong Harald Hardråde baud ut hærtoget til England i 1066 «utan god grunn» (þarflaust).
Men skalden gjorde ikkje berre dikt om historiske personar og hendingar. Dei var òg diktarar, som poetane i vår tid, som kunne gjere dikt om kjensler, om sorg og glede. Særleg finn ein eit sterkt uttrykk for dette i Egil Skallagrimsson sitt lyriske dikt «Sonetapet» (Sonatorrek) der han uttrykker si sorg over tapet av sonen. Like uttrykksfullt er Odd Kikinaskald sitt vers om sorga han kjende etter at kong Magnus den gode var død.
Skaldekunsten
Skaldediktinga (skaldskapr) var nært knytt til norrøn mytologi og henta mykje av sine diktariske motiv derifrå. Det var guden Odin som var opphavet til skaldekunsten då han stal skaldskapsmjøden frå jotnen Suttung og gav han til æsene og dei folk som kan dikte. I Håvamål er nemnt dette (vers 110): Sonen til Odin, guden Brage, skal ha vore den største av alle skaldar.
Den eldste delen av dei norrøne skaldekvada er samla i bokverket som blir kalla Den eldre Edda (Den poetiske Edda eller Sæmunds Edda). Det er ikkje kjent kven som opphavleg dikta eddadikta og dei fleste vart ikkje nedskrivne før på 1200-talet. Ein deler gjerne dikta i to grupper:
I Snorre-Edda gjorde Snorre greie for dei norrøne skaldane og dikta deira og gav forklaringar omkring versemål og biletspråk. Grunnleggande element i skaldespråket var bruk av poetiske omskrivingar:
Diktformene
Det finst mange ulike typer av skaldekvad, dei viktigaste og mest brukte var desse:
Versemåla
Versemålet var særs kompleks og kunne bli utforma i mange variantar. Dei viktigaste hovudgruppene var:
Andre norrøne versemål var edda-verseformene:
Orda innan eit vers eller ein setningslekk i eit skaldedikt, kjem sjeldan i ei rekkefølge som fell naturleg for ein lesar i dag. Sentrale ord og uttrykk kan vere plassert i ulogisk orden å sjå til, men dette kan ha blitt gjort av omsyn til rimmønsteret og for å oppnå ei flytande rytme (“klang”) i diktet, eller for å forsterke meininga med strofa. Dei fleste av skaldekvada har ei slik utforming, slik som eksempelet her frå Håkonardråpa av Tind Hallkjellsson, frå det tredje verset: I «Den Norsk-Islandske Skjaldedigtning» (s.136 - sjå kjelder) har Finnur Jónsson ordna strofa til «normal» rekkefølge og omsett (til dansk) slik:
Jerry Lee Lewis
Jerry Lee Lewis var ein amerikansk rock and roll- og countryartist, låtskrivar og pianist. Han var ein tidleg pioner innan rock and roll og vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1986. I 2004 sette musikkmagasinet Rolling Stone han på 24. plass på lista deira over dei 100 største artistane gjennom tidene.
Skald
Skaldane
Skaldatal er ei liste over norske og islandske skaldar, truleg påbyrja tidleg på 1200-talet av Snorre. Lista er ordna etter den tilknytinga skaldane hadde til ulike kongar, jarlar eller andre stormenn. Til saman inneheld lista namn på 148 skaldar, men ein kjenner i dag til meir enn 440 skaldenamn frå norrøn tid. I dei andre norrøne kjeldene finst det ofte gode opplysningar om mange av skaldane, om kven dei var, om familien deira og om dikta dei skapte, medan for andre kjenner ein kanskje berre namnet og ikkje noko om livet deira. I mange høve nemner kjeldene skaldekvad som skal ha blitt gjort, men som i dag er bortkomne.
Eikeren
Eikeren eller Eikern er ein lang og djup innsjø i kommunane Holmestrand i Vestfold og Telemark fylke og Øvre Eiker i Viken fylke. Han er den største innsjøen i Vestfold (om ein reknar med delen som ligg i Buskerud).
Skald
Skaldane
Det ein legg i omgrepet «skaldedikting», er den delen av den norrøne diktinga som er gjort av namngitte skaldar. Ein reknar likevel med mellom skaldedikta mange dikt som er anonyme, det vil seie at namnet på skalden er ikkje kjent eller er usikkert. Dett gjeld nokre av dei sentrale skaldedikta, som til dømes Málsháttakvæði, Bjarkamál og Darraðarljóð.
Jerry Lee Lewis
Biografi
Lewis vart skriven inn på ein kristen skule av mora, men vart kasta ut då han spelte ei boogie woogie-utgåve av «My God Is Real» på eit kyrkjemøte. Han forlet religiøs musikk og starta å spele i klubbar i og rundt Ferriday og Natchez i Mississippi. Han kom raskt inn i rock and roll-stilen og spelte inn si første demoplate i 1954. Han reiste til Nashville rundt 1955 der han spelte på klubbar og prøvde å skape eit namn for seg sjølv, men vart avvist av radioprogrammet Grand Ole Opry og fekk beskjed om at han kanskje heller skulle byrje å spele gitar.
Eikeren
Ved den austlege delen i Vestfold ligg tettstaden Eidsfoss. I denne delen strøymer vatn inn frå Bergsvann, Vikevann, Haugestadvann og Hillestadvann. Eikeren får òg vatn frå Hakavikelva og Steinbruelva.
Skald
Skaldane
Det blir vel helst i vurderingssak om kven som var dei største skaldane, men det er ikkje tvil om at skaldar som Einar Skulason, Egil Skallagrimsson, Sigvat Skald, Ottar Svarte og Arnor jarlaskald skil seg ut som særs gode skaldar. Dei var òg særs produktive og mange av dikta deira er i dag kjende og høgt verdsette.
Jerry Lee Lewis
Biografi
Lewis reiste til Memphis i Tennessee i november 1956 og prøvespelte for Sun Records. Eigaren Sam Phillips var borte på reise til Florida, men produsent og lydteknikar Jack Clement spelte inn Lewis si utgåve av Ray Price sin «Crazy Arms» og hans eigen «End of The Road». I desember 1956 vart Lewis både eigen artist og studiomusikar for andre Sun-artistar, som Carl Perkins og Johnny Cash. Ein kan høyre pianoet hans på mange songar på Sun frå seint 1956 og tidleg 1957, som Carl Perkins sine «Matchbox» og «Get Your Cat Clothes On» og Billy Lee Riley sin «Flyin' Saucers Rock'n'Roll». Fram til då hadde rockabilly sjeldan hatt piano, men det viste seg å få stor innverknad på seinare musikk og andre rockabilly-artistar frå andre selskap starta etter kvart å nytte sine eigne pianistar.
Eikeren
I den vestlege delen heng Eikeren saman med Fiskumvannet i eit trongt sund, Sundet, der vatnet renn over i Fiskumvannet. Gjennom dette sundet passerer det eit volum på gjennomsnittleg 7 m3 per sekund. Frå Fiskumvannet renn vatnet ut i Vestfosselva mot Vestfossen. Elva går så vidare til Hokksund, der ho deler seg i to elveløp som begge renn ut i Drammenselva.
Skald
Skaldane
Dei om lag 300 åra før 1100 blir rekna som skalde-tidsrommet, og tida omkring 1100-1300 blir rekna som perioden då den norrøne litteraturen, sogene, kvada og lovene, vart omsett og nedskrivne. Skaldepoesien heldt rett nok fram ei tid av denne perioden, men i stadig mindre omfang, og kom etter kvart i forfall. Den kristne, religiøse poesien tok overhand og i tida etter at svartedauden hadde herja (1349), var skaldane, og dermed skaldediktinga, borte.
Jerry Lee Lewis
Biografi
4. desember 1956 kom Elvis Presley til Sun Studios for å vitje Phillips, medan Perkins spelte inn ein ny song med Lewis på piano. Dei tre starta å spele saman og seinare møtte òg Johnny Cash opp. Heile denne hendinga vart tatt opp på tape av Phillips og gjeve ut som Million Dollar Quartet i 1990.
Eikeren
I 2005 vart Eikeren opna av Vestfold Interkommunale Vannverk, VIV, som ekstra drikkevasskjelde for Vestfold.
Skald
Sjå også
Ordet «skald» blir no brukt tvitydig, i humoristisk eller høgtideleg tyding om diktarar, musikarar og andre tradisjonsbærarar.
Jerry Lee Lewis
Biografi
Lewis sine eigne singlar, under namnet Jerry Lee Lewis and his Pumping Piano, gav han hittar som «Whole Lotta Shakin' Goin' On» og «Great Balls of Fire», som vart den største hitten hans, og gjorde han internasjonalt kjend, trass i at dei seksuelle undertonane gjorde at mange radiostasjonar boikotta dei.
Skald
Kjelder og utfyllande opplysningar
De fleste skaldedikta, og opplysningar om skaldane, er blitt overlevert gjennom dei norrøne fornaldersogene og kongesogene, med Heimskringla av Snorre Sturlason og Fagrskinna som den viktigaste. Andre kjelder er dei særskilde sogene, som til dømes Jomsvikingsoga, Orknøyingasoga og soga om Håkon Ivarsson jarl (Hákonar saga Ívarssonar). Eit stor tilfang av opplysningar finn ein òg i dei islandske ættesogene (islendingesogene) og dei kortare skaldesogene (Þáttr) og den islandske landnåmaboka.
Jerry Lee Lewis
Biografi
Lewis var ikkje den første pianisten som spelte boogie-woogie, men vert rekna som ein pioner innan pianorock, ikkje berre gjennom stilen hans, men òg gjennom dei dynamiske framføringane hans. Han sparka ofte pianokrakken bort og spelte ståande, drog handa opp og ned tangentane, sette seg ned på tangentane og stod til og med oppå instrumentet. Den første TV-opptredenen hans, der han gjorde mykje av dette, var The Steve Allen Show i juli 1957, der han spelte songen «Whole Lot of Shakin' Going On».
Skald
Notar
<references group="Note"/>
Jerry Lee Lewis
Biografi
Filmar som High School Confidential, der han song tittelsongen, og Jamboree viser den frenetiske framføringa hans. Han har vorte kalla den første villmannen i rock 'n' roll. Desse teknikkane har seinare vorte nytta av andre pianorock-artistar som Elton John, Billy Joel og Ben Folds.
Han gifta seg med Jane Mitcham, den andre kona si, 23 dagar før han skilde seg frå den første kona. Men det var den tredje kona hans som skulle gje han store problem. Myra Gale Brown, som han gifta seg med i 1958, var born av syskenbarnet til Lewis og berre 13 år gammal, medan Lewis sjølv var 23. Då dette vart offentleg kjend skapte det stort medieoppstyr og den nye turneen hans vart stoppa etter berre tre konsertar. Skandalen gjorde at Lewis vart svartelista frå amerikansk radio og forsvann nesten fullstendig frå det offentlege.
Lewis spelte etter kvart inn meir musikk for Sun Records og fekk ein hit i 1961 med Ray Charles sin «What'd I Say». Han forlet Sun Records i 1963 og skreiv under for Smash Record, men fekk ikkje suksess her. Han var derimot framleis forholdsvis populær i Europa, og spelte her inn Live at the Star Club, Hamburg (1964) som ofte vert omtalt som eit av dei beste konsertalbuma innan rock and roll nokon gong. Musikkritikar Stephen Thomas Erlewine skriv «Live at the Star Club er usedvanleg, den reinaste, hardaste rock & roll som nokon gong er fanga på plate.»
I 1960-åra prøvde Lewis fleire gonger på eit comeback som rock and roll-artist utan hell, før han starta å spele inn country-balladar. I 1968 gjekk countrysongen «Another Place, Another Time» til Topp 10 i USA og han fekk ei rekkje singlar inn på listene dette året. Singelen «To Make Love Sweeter For You» gjekk heilt til topps. Gjennom 70-åra hadde han stort suksess med countrymusikken og spelte inn fleire plater og singlar. Den siste store countryhitten hans kom i 1981 med «Thirty-Nine and Holding».
I 1989 kom filmen Great Balls of Fire som omhandla livet hans med Dennis Quaid som Lewis og Winona Ryder som Myra og Alec Baldwin som Jimmy Swaggart. Filmen fokuserer på den tidlege karrieren til Lewis, ekteskapet med Myra og skandalen i slutten av 1950-åra.
Lewis heldt fram fram med å spele konsertar langt opp i åra, og i 2006 kom albumet Last Man Standing med fleire tidlegare rock and roll-musikarar som gjesteartistar.
Kyohei Horikawa
Kyohei Horikawa er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben JEF United Chiba.
Tjeldsund kyrkje
Tjeldsund kyrkje er ei langkyrkje frå 1863 i Tjeldsund sokn i Ofoten prosti.
Byggverket er i tømmer og skal ha 420 plassar.
Great Balls of Fire
«Great Balls of Fire» er ein song av Otis Blackwell og Jack Hammer frå 1957. Songen er mest kjend i Jerry Lee Lewis si utgåve frå 1957. Han vart spelt inn i Sun Studio i Memphis i Tennessee den 8. oktober 1957 og vart gjeven ut på singel på Sun i november 1957. Han nådde andreplassen på Billboard-lista, 3. plass på R&B-lista og toppen av countrylista. Han nådde òg toppen av salslistene i andre land, som Storbritannia. Songen er av Rolling Stone rangert på 96. plass av dei 500 største songane gjennom tidene.. Songen selde ein million eksemplar dei første ti dagane etter han kom ut i USA og selde til slutt over fem millionar eksemplar der, noko som gjer han til ein av dei bestseljande singlane nokon gong i USA.
Songen kjem frå eit amerikansk uttrykk, som enkelte kristne rekna som blasfemisk, og som referer til då Den heilage ande synte seg som eldtunger for dei tolv apostlane. I Tatt av Vinden frå 1939 uttaler Scarlett O'Hara (spelt av Vivien Leigh) fleire gonger «Great balls of fire!»
Irmino
Іrmino (ukrainsk Ірміно, russisk Ирмино) er ein by i Luhansk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2011). Frå 1977 til 2010 heitte byen Teplohirsk.
Kreditt
Kreditt (av latin credere, «å tru») tyder at ein av partane i eit gjensidig forpliktande kontraktforhold får utsett plikta til å prestere ytinga si, i forhold til det tidspunktet avtalemotparten leverer ytinga si. Kreditt vert brukt mest som omgrep for lån av pengar, og kjøp av ting på avbetaling, slik at plikta til å betale vert utsett. I prinsippet er også førehandsbetaling ei form for kreditt, men då til fordel for seljaren av varene. Ein som yter kreditt vert gjerne kalla kreditor, medan den som mottek kreditt vert kalla debitor.
Kreditt laga i banksystemet
Fraksjonsreservesystemet har gjeve bankane høve til å lage kreditt kvar gong dei gjev ut eit lån, fordi publikum i staden for å krevje pengar (kontantar), brukar bankkreditten til transaksjonar (betalingar, overføringar). Kreditt i banksystemet er bokføring hjå banken som viser kven som skuldar kven kva, og ved betalingar vert det overført kreditt frå ein konto til ein annan. Kreditt utgjer i dag omtrent 90 % av alle pengane våre (M2), samanlikna med pengar frå sentralbanken, basispengemengda (M0).
Ifølgje Basel II treng bankane berre ha kapitaldekking på minst 8 % når det gjeld utlån (laga kreditt). Viss alle kontoinnehavarane prøvde å ta ut pengane sine på ein gong, ville bankane berre kunne utbetale det dei har i kapitaldekning, og gå tomme for pengar. Heile banksystemet baserer seg på at vi ikkje vil krevje kontantar, men bruke kreditt for transaksjonane våre.
Inflasjon og deflasjon
Fordi 90 % av det vi brukar som pengar er kreditt frå banksystemet, og fordi kreditt vert laga når banken skriv ut eit lån og sletta når lånet vert nedbetalt, er inflasjon og deflasjon hovudsakleg drive av gjeldsvekst. Om landet har auka gjeldsvekst når det gjeld produksjon av varer, vil landet oppleve inflasjon. Om total mengd lån i landet vert nedbetalt raskare enn nye lån vert tekne opp, vert resultatet deflasjon.
Káto Akhaía
Káto Akhaía (gresk Κάτω Αχαΐα, Nedre Akhaía) er ein distriktsby i periferieininga Akhaía i Vest-Hellas i Hellas og hovudsete i kommunen Vest-Akhaía.
Bauksitt
Bauksitt (eller bauxitt) er ein leireliknande bergart som vanlegvis inneheld ein eller fleire aluminiumhydroksid pluss ulike mineral som jernmalm, kvarts, titanoksid og aluminiumsilikat. Det finst i naturen og blir hovudsakleg omdanna industrielt til aluminiumoksid (Al2O3), som igjen blir brukt som råstoff for produksjon av aluminium.
Hovudkjelder for bauksitt er land som (% verdens reserver): Materialet har fått namnet sitt etter byen Les Baux de Provence som ligg sør i Frankrike. Her blei det oppdaga i 1821 av geologen Pierre Berthier.
Asbjørn Tolo
Asbjørn Tolo var ordførar i Kvam herad i perioden 2011-2015. Tolo representerer Høgre.
Vest-Akhaía
Vest-Akhaía (gresk Δυτική Αχαΐα, Dytikí Akhaía) er ein kommune i periferieininga Akhaía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Ejália ligg vest for Pátra og grensar i vest mot periferieininga Ilía. I nord ligg Korintbukta.
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei fire tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Willie Nelson
Willie Hugh Nelson er ein amerikansk countrymusikar, låtskrivar og filmskodespelar.
Nelson var fødd i Abbott i Texas. Han blei oppseda av besteforeldra sine i Arkansas.
Album
Album med Waylon Jennings
Singlar
(utval)
Ingebjørg Winjum
Ingebjørg Winjum er ordførar i Granvin herad i Hardanger frå 2011 og attvald for perioden 2015–2019.
Winjum representerer Venstre og overtok ordførarvervet etter Jan Ivar Rødland (Ap). På grunn av protestane mot bygginga av «monstermastene» i Hardanger - kraftlinjeutbygginga frå Hardanger til Bergen - stilte ikkje Arbeidarpartiet liste i kommunevalet 2011. Mange veljarar i Granvin måtte difor finna seg eit nytt parti.
Ingebjørg Winjum er utdanna sosionom og er busett i Såkvitne i Øvre Granvin. Ho har uttalt at hennar viktigaste sak er å auka folketalet i heradet.
Tommy Øren
Tommy Øren er ein norsk tidlegare fotballspelar som spela for tippeligaklubben Ham-Kam og for Sogndal. Han spelar som regel på venstresida på midtbana eller i angrep. Han har også spelar for A-landskampar.
1. divisjon fotball for menn
1. divisjon fotball for herrar er den nest øvste divisjonen i ligasystemet for norsk herrefotball. Frå 2005 til 2013 var det offisielle namnet Adeccoligaen grunna sponsinga frå bemanningsselskapet Adecco. I 2015 har divisjonen endra namn til OBOS-ligaen.
Serien
Det er 16 lag i ligaen. Dei to beste rykkjer automatisk opp i Tippeligaen. Vinnaren får også til odel og eige ein sølvpokal og diplom.
Hans Petter Thorbjørnsen
Hans Petter Thorbjørnsen er ein norsk lokalpolitikar som representerer Arbeidarpartiet. Han var ordførar i Ulvik herad i perioden 2011-2015. Han blei gjenvald som ordførar i 2015.
1. divisjon fotball for menn
Serien
Laga som kjem på 3. til 6. plass skal inn i eit sluttspel. Etter serieslutt spelar laget som kjem på 3. plass kvalifiseringskamp mot laget på 6. plass, medan laget som vert nummer fire spelar kvalifiseringskamp mot laget på femteplass. Vinnaren av desse to kampane spelar så kvalifiseringskamp, før vinnaren av denne kampen spelar kvalifisering heim/borte mot laget som enda tredje sist i tippeligaen. Vinnaren av desse to kampane har plass i Eliteserien den påfølgjande sesongen.
Hans Petter Thorbjørnsen
På grunn av den omstridte kraftutbygginga i Hardanger, «monstermastene», stilte ikkje arbeidarpartiet liste i naboheradet Granvin i kommunevalet 2011. I Ulvik gjorde Arbeidarpartiet derimot eit godt val.
1. divisjon fotball for menn
Serien
Dei fire laga som ved slutten av sesongen ligg sist på tabellen rykkjer direkte ned til 2. divisjon.
Historie
Fram til 1990 heitte serien 2. divisjon, og han inneheldt to avdelingar fram til 1996.
Helikon
Helikon (frå gr. helix, «spiral»/«bukting») er eit messingblåseinstrument, ein variant av tubaen, som ofte vert nytta av musikkorps ved marsjering.
Instrumentet vart fyrst teke i bruk i Russland og Austerrike kring 1850. Sousafonen har i stor grad teke over for helikonen, men instrumentet er framleis populært i Sentral- og Aust-Europa. Helikonen skil seg frå tubaen ved at røyret går i ein kveil kring tubaisten, og kviler på aksla hans. Den har også ei trongare boring og mindre sjallstykke. Til liks med tubaen har helikon konisk røyr, og kan variere mellom rotorventil og stempelventil.
Helikon er, som sine etterkomarar sousafonen og tubaen, i utgangspunktet eit bassinstrument. Men det tyske merket Melton har teke utgangspunkt i Červený Imperial BB-flat Contrabass Helicon, og utifrå dei akustiske måla på dette, konstruert ei rekkje ulike helikon-storleikar:
Playmobil
Playmobil er ein serie med leiketøy som vert produsert av det tyske føretaket Brandstätter Group. Playmobil vart lansert og marknadsført over heile verda frå 1975.
Playmobilleiker framstiller menneske, dyr og ting frå ulike område eller tider, til dømes dyrehage, gard, politi, sjukehus, riddarar, romfart, sirkus og sjørøvarar.
Romersk Britannia
Dei historiske nedteikningane og dokumentasjon frå før og under invasjonen er sparsame, sjølv om romerske historikarar nemner provinsen frå tid til annan. Det meste av kunnskapen om tidsepoken er derfor frå arkeologiske utgravingar og særleg studiar av innskrifter (epigrafikk).
Bakgrunn
Britannia var ikkje ukjend for folk i antikken. Så tidleg som på 300-talet f.Kr. hadde grekarane, fønikarar og kartagarar handla tinn frå Cornwall. Grekarane refererte til Cassiterides («Tinnøyene»), og skreiv at desse øyene låg ein stad nær vestkysten av Europa. Den kartagiske sjømannen Himilco skal ha vitja øyene på 400-talet f.Kr., og det same skal den greske utforskaren Pytheas frå Massalia på 300-talet f.Kr. Generelt blei likevel øyene sett på som ein mystisk stad som ein del antikke forfattarar tvilte på at i det hele tatt eksisterte.
Tidleg kontakt
I sin andre invasjon året etter tok Cæsar med seg ein betydeleg større hær og fortsette med «pisk og gulrot»-politikken; han inviterte innfødde stammar til å underkasta seg han og gje frå seg gislar i bytte mot fred. Ein vennlegsinna lokal høvding, Mandubracius, blei installert som leiar, og rivalen hans Cassivellaunus blei underkasta. Romarane tok med seg gislar, men historikarar er usamde om den tributten ein kom overeins om blei betalt av britonarane først etter at Cæsar hadde reist tilbake til Gallia med styrkane sine. Cæsar hadde ikkje erobra noko territorium og hadde heller ikkje installert troppar, men han hadde etablert klientkongar på øya og hadde ført Britannia inn under den romerske sfæren av politisk påverknad.
Keiser Augustus planla invasjonar i 34, 27 og 25 f.Kr., men omstenda var aldri gunstige. Tilhøvet mellom Britannia og Romerriket bestod av diplomati og handel. Strabon, som skreiv seint i styretida til Augustus, hevda at skattane på handelen førte til større årlege inntekter enn det ei erobring ville ha gjeve. Arkeologiske undersøkingar har vist ein auke i importerte luksusvarer til det søraustlege Britannia på denne tida. Strabon nemner også britonske kongar som sende ambassadørar til Augustus, og Augustus sin eigen Res Gestae Divi Augusti refererer til to britiske kongar han tok imot som flyktningar. Då ein del av Tiberius sin flåte blei ført til Britannia av ein storm under krigføringa hans i Germania i år 16 blei desse sende tilbake til han av lokale høvdingar, og det blei fortald forteljingar om store uhyre.
Roma verke å ha oppmuntra til ein maktbalanse i sørlege Britannia ved å støtta to mektige kongedøme: Catuvellaunarar (Catuvellauni), styrt av etterkomarane til Tasciovanus, og atrebatarar (Atrebates), styrt av etterkomarane til Commius. Denne politikken blei følgd fram til år 39 eller 40, då keisar Caligula tok imot eit forvist medlem av catuvellaunarane, og keisaren sette i gang ein invasjon av Britannia. Denne invasjonen som kollapsa under farseaktige omstende allereie før invasjonshæren hadde forlate Gallia. Han skal ha stilt opp styrkane sine i slagformasjon i Gallia, vend mot Den engelske kanalen, og gjeve dei ordre om å angripa sivet i vasskanten. Han fekk så soldatane til å samla skjel som blei teke til Roma som «krigsbytte». I 43 utførte Claudius eit felttog som var vellukka, og provinsen Britannia blei formelt oppretta. Også denne gongen var det offisielle målet å gje støtte til ein landflyktig britonsk herskar, denne gongen Verica frå atrebatarane.
Den romerske invasjonen
Invasjonsstyrken i 43 var leia av Aulus Plautius. Det er ikkje kjend kor mange romerske legionar som blei sende. Berre ein legion, II Augusta under kommando av den framtidige keisaren Vespasian, er dokumentert å ha deltatt. IX Hispana, XIV Gemina (seinare kalla Martia Victrix) og XX (seinare kalla Valeria Victrix) er attestert å ha teke del under Boudicca sitt opprør i 60 og 61. Det er sannsynleg at dei hadde vore der sidan den innleiande invasjonen, men den romerske hæren var svært fleksibel med eininga som blei brukt og flytta når det var nødvendig, slik at dette ikkje er sikkert. Berre Legio IX Hispana er sannsynleg i å ha blitt stasjonert der, fordi det er attestert at denne legionen stod ved Eburacum (York) i 71. Legionen er nemnd på ein bygningsinskripsjon der, datert 108, før dei siste øydeleggjande kampane i aust, truleg under Bar Kokhba-opprøret.
Invasjonen blei forseinka då det braut ut mytteri blant troppane, men dei ble til slutt overtydde av ein frigjeven slave om at det ikkje var farleg å kryssa havet og kjempa bortanfor grensene av den kjende verda. Dei sigla i tre divisjonar og gjekk truleg i land ved Richborough i Kent, men det er også blitt føreslått at ein del av invasjonsstyrken gjekk i land på sørkysten, i Fishbourne-området i West Sussex.
Romarane sigra over catuvellaunarane og deira allierte i to slag: det første, dersom dei gjekk i land ved Richborough, var ved elva Medway og det andre på Themsen. Ein av catuvellaunaleirane, Togodumnus, blei drepen, men bror hans Caratacus overlevde og fortsette motstanden seinare. Plautius stoppa ved Themsen og sende bud til Claudius om forsterkingar, inkludert artilleri og elefantar, for den endelege marsjen mot catuvellaunahovudstaden Camulodunum (Colchester). Den framtidige keisar Vespasian nedkjempa og underkasta den sørvestlege delen av England. Cogidubnus blei innsett som konge over fleire territorium, og det blei gjort avtalar med stammar utanfor det området som kom inn under direkte romersk kontroll.
Plautius blei så den fyrste guvernøren i provinsen. Dei britiske styrkane under Caratacus blei slått ved hovudstaden sin Camulodunum (dagens Colchester). Caratacus nekta å overgi seg, og flykta til ordovikane sitt område i 47. Han oppmana stamma til å kjempe mot romarane, og tapte med sine nye styrkar nok eit slag i 50. Han flykta igjen, denne gongen til brigantarane si dronning Cartimandua. Ho såg at romarane var overlegne, og overleverte Caratacus til dei. Han blei så teken til Roma i lekkjer.
Barvinkove
Barvinkove (ukrainsk Барвінкове) eller Barvenkovo (russisk Барве́нково) er ein by i Kharkiv oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2011).
Romersk Britannia
Styringa av provinsen
Fredelege romerske provinsar var underlagde det romerske senatet, men dei som trong permanente garnisonar, som Britannia, var under keisarleg kontroll. Lokalt blei provinsane styrte av guvernørar, som var tidlegare konsular. Dei hadde gjerne både militær og administrativ bakgrunn, og dei som blei sende til urolege provinsar blei gjerne valde ut spesielt på grunn av dei militære evnene sine. Den viktigaste oppgåva til guvernørane av Britannia var å sikre militær kontroll, men dei skulle også sørgje for diplomatisk kontakt med klientkongar, byggje vegar, sørgje for at kurersystemet fungerte, overvake byane og fungere som dommar i viktige saker.
Guvernøren hadde ein assistent, legatus iuridicus, som var rådgivar i juridiske saker. I Britannia ser det ut til at desse legata var valde blant framståande juristar, spesielt fordi det var vanskeleg å finne ein modell for innføring av det romerske skattesystem i provinsen. Den finansielle administrasjonen var underlagd ein prokurator. Legionane hadde kvar sin kommandant, som var underlagd guvernøren. I spesielt urolege tider kunne kontrollen over eit område bli overlaten til kommandantar, slik at avgjerder raskt kunne takast lokalt.
Den fyrste hovudstaden i provinsen var sannsynlegvis Camulodonum, noverande Colchester, men Londinium (London) tok raskt over på grunn av de gode handelssambanda byen hadde.
Konsolidering
I dei fyrste tjue åra var det romerske styret brutalt, og dette førte til at icenerane under dronning Boadicea gjorde opprør i 61. Trinovantane og catuvellaunarane slutta seg til, og alliansen gjekk til åtak på den romerske kolonien Camulodunum. Dei plyndra og brann byen, og drap alle innbyggjarar dei fekk tak i, både menn, kvinner og barn. Guvernørein, Gaius Suetonius Paulinus, måtte overlata byen til opprørarane. Legionen XIV Gemina slutta seg til han, og etter at Boadicea hadde plyndra også Verulamium og Londinium møtte romarane opprørsstyrken på slagmarka. Dei romerske styrkane vann ein knusande siger, og truleg tok Boadicea kort tid etter sitt eige liv.
Gjennom mykje av tida med romersk styre heldt dei store styrkane fram å vere i provinsen. Det var vanleg at den som blei utnemnd til guvernør for ein uroleg provins hadde gjort teneste som konsul fyrst, og fleire av dei som var guvernørar og legatar enda seinare som keisarar, mellom desse Vespasian, Pertinax og Gordian I.
I åra etter icenaropprøret heldt romarane fram med erobringa av stadig meir land. I 78 slo den nyinnsette guvernøren Gnaeus Julius Agricola ordovikane, og utsletta stamma. Han gjekk deretter nordover, og slo i 84, sitt siste år som guvernør, caledonarane i slaget ved Mons Graupius. Kort tid etter blei han tilbakekalla til Roma, og styrken i Britannia trekte seg tilbake til ei linje mellom Firth of Forth og Firth of Clyde, som var lettare å forsvare.
Skottland
King 105 ser det ut til at romarane hadde eit kraftig tilbakeslag. Fleire fort blei øydelagde av brann, og leivningar etter menneske og stridsutstyr ved Newstead viser at det var samanstøyt i det minste der. Det finst også peikarar om at støttetroppar blei sende frå Germania, og på ein gravstein i Kyrene står det om ein britisk krig på denne tida som ein elles ikkje veit noko om. Ein teori er at Trajan sine krigar mot dakarane kan ha ført til reduksjon i talet på soldatar ved den skotske grensa, eller til og med ei fullstendig tilbaketrekking frå ein del fort. Grensa blei flytt sørover på denne tida, til ei linje som følgde Stanegate.
I byrjinga av Hadrian si regjeringstid, i 117, fann ei ny krise stad då det braut ut opprør i nord. Quintus Pompeius Falco lukkast i å slå det ned. Kring 120 nådde Hadrian Britannia under rundreisa si til provinsane, og han bestemte at det skulle byggjast ein omfattande forsvarsmur langs Stanegate. Store delar av Hadrianmuren er bevarte, mykje av han i svært god stand. Aulus Platorius Nepos blei utnemnd til guvernør med ansvar for å utføre dette. Han fekk med seg Legio VI Victrix frå nedre Germania, som erstatta Legio IX Hispana.
Under Antoninus Pius blei grensa igjen flytt nordover, i ein kort periode. Den antoninske muren blei bygt omkring 142, etter at den nye guvernøren Quintus Lollius Urbicus hadde erobra det skotske låglandet. Dette var eit resultat av selgovarane sitt åtak på klientkongedømet til votadinarane nord for Hadrianmuren.
Den antoninske ekspansjonen førte til at brigantane gjorde opprør 155–157. Romarane hadde avgrensa høve til å sende forsterkingar nordover, men Gnaeus Julius Verus lukkast i å slå ned opprøret. Før eit år hadde gått var den antoninske muren igjen på romerske hender, men i 163 eller 164 blei han gjeven opp for siste gong. Dette skjedde kort tid etter at Antoninus Pius døydde, på eit tidspunkt då ein ikkje lenger ville såre stoltheita til keisaren gjennom ei tilbaketrekking. Ein mindre garnison blei etterlaten i Newstead inntil ca. 180.
I dei tjue åra som følgde etter tilbaketrekkinga til Hadrians mur hadde Roma større problem å hanskast med på kontinentet, spesielt i Donauprovinsane. Ein auke i talet nedgravne skattar i Britannia i denne perioden tyder på fortsatt ufred i provinsen. I Skottland finn ein større mengder romersk sølv enn det normal handel skulle tilseie, og dette styrkjer ein teori om at romarane betalte seg til fred med einskilde grupper, ein strategi som er dokumentert elles i imperiet.
Handel og industri
Då romarane okkuperte Britannia hadde den tinneksporten minska i forhold til tidlegare, på grunn av at det var funne førekomstar i Iberia. Dei viktigaste minerala og råvarene romarane tok ut frå Britannia var gull, jern, bly, sølv, marmor, perler, jakthundar, dyrehuder, tømmer, ull, korn og slavar. Gjennom investeringar frå utlandet oppstod ein levekraftig indre marknad, og det blei importert varer frå kontinentet.
Uttak av mineral, som Dolaucothi gullgruve, jarnmalm frå Weald og sølvgruver i Mendip Hills, ser ut til å ha vore drive som private føretak mot at det blei betalt avgift til myndigheitene. Gruvedrift hadde allereie ei lang historie i Britannia, men romarane introduserte nye teknikkar, og revolusjonerte industrien. Mange av dei rikaste førekomstene låg i område som romarane brukte tid på å undertvinge.
Innan dei 3. hundreåra hadde Britannia eit variert og godt etablert økonomi, med handel både med kontinentet og den ikkje-romerske delen av øyane. Hadrians mur fungerte ikkje berre som ei festning mot keltarane, men også som ei tollgrense, slik at det også blei inntekter til styresmaktene av denne handelen.
Det tredje hundreåret
Då Commodus døydde begynte ei utvikling som etter kvart skulle leie til borgarkrig. Etter Pertinax' korte regjeringstid dukka det opp fleire rivalar, blant anna Septimius Severus og Clodius Albinus. Sistnemnde var guvernør i Britannia, og så ut til å ha pasifisert lokalsamfunnet. Han kontrollerte tre legionar, noko som gjorde han til ein sterk utfordrar i kampen om keisarmakta. Severeus valde å kjøpe stønaden hans ved å love han tittelen caesar mot at han støtta Severus i kampen mot Pescennius Niger i aust. Etter å ha slått Niger snudde Severus og gjekk til krig mot Albinus, som på si side ser ut til å ha forventa dette og dermed var klart til kamp.
Yusuke Kawabuchi
Yusuke Kawabuchi er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Romersk Britannia
Det tredje hundreåret
Albinus kryssa Den engelske kanalen i 195. Året etter kom Severus til Gallia, og dei møttest i eit slag der Severus vann ein avgjerande siger. Den britiske guvernøren gjorde sjølvmord, og keisaren tok eigedomane til fleire av støttespelarane hans i Britannia.
Yusuke Kawabuchi
Han spela for klubben JEF United Chiba.