cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mýki
Mýki (gresk Μύκη, tyrkisk Mustafçova, bulgarsk (pomakisk) Мустафчово, Mustaftsjovo) er ein kommune i periferieininga Xánthi i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas.
Mýki ligg i Rodopifjella nord for Xánthi og grensar mot Bulgaria i nord. Mange av innbyggjarane er pomakar.
Akiko Niwata
Akiko Niwata er ein japansk fotballspelar.
Mýki
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Ramot Menashe
Ramot Menashe (, tyder Menashehøgdene) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg på Menasheplatået mellom Karmelberget og Jezreeldalen, og høyrer til Megiddo regionale kommune. I 2011 var folketalet 1 013 og vart same året ein del av eit biosfærereservat.
Tears of Rage
Songen vart først spelt inn under øvingane med The Band i huset «Big Pink» i 1967, med Dylan på solovokal og The Band som akkompagnement. Denne innspelinga vart ikkje offisielt gjeven ut før åtte år seinare, på albumet The Basement Tapes frå 1975. Innspelingane sirkulerte derimot mykje på piratkopiar i tida fram til dette albumet kom ut.
Den første offisielle utgåva av songen var opningssongen på debutalbumet til The Band, Music from Big Pink frå 1968, utan Dylan og med Manuel på solovokal.
Ramot Menashe
Historie
Ramot Menashe vart grunnlagd i juli 1948 av immigrantar frå Polen, mange av dei Holocaust-overlevande som hadde delteke i ghetto-opprøra mot nazistane. Opp gjennom tida har folk frå forskjellige land kome til, som frå Chile, Uruguay, Argentina, Brasil, Cuba og Israel, alle medlemmar av den sosialistiske sionistrørsla Hashomer Hatzair.
Tears of Rage
"Tears of Rage opna albumet med ein langsam song, som var nok ein måte å gjere opprør mot opprøret. Vi gjekk med medvit mot massane. Få artistar hadde nokon gong opna med ein langsam song, så me berre måtte. I høgdepunktet i den psykedeliske tida med flammande gitarar og endelause soloar og lange jammar, og vi ville ikkje den type album. [...] Songprestasjonen til Richard var ein av dei beste han gjorde nokon gong."
Trepiggsvin
Trepiggsvin er ein familie av gnagarar som høyrer heime i Amerika. Dei er klatrande dyr med børsteforma eller piggforma hår som gjer at dei liknar på piggsvin. Familien omfattar 17 artar fordelt på tre eller fire slekter.
Tears of Rage
Andre versjonar
Songen er spelt av fleire andre artistar, mellom andre Joan Baez, Gene Clark, Jerry Garcia, Ian & Sylvia, Jimi Hendrix, Albert Lee, Marty Ehrlich, Karate, Barbara Dickson, Bob Margolin, Totta Näslund og Chantal Kreviazuk.
Ramot Menashe
Historie
I 1990-åra vart Ramot Menashe privatisert, og i 2007 tok han i mot 138 nye familiar.
I følgje den israelske historikaren Benny Morris, ligg kibbutzen på landområde nær Daliyat al-Rawha', ein avfolka arabisk landsby, medan den palestinske historikaren Walid Khalidi skriv at landområdet høyrte til den tidlegare landsbyen Sabbarin.
Tears of Rage
Medverkande
1968-innspeligna til The Band sitt Music from Big Pink
Trepiggsvin
Arten børstetrepiggsvin blir somme gonger rekna til familien piggrotter.
Skildring
Det minste trepiggsvinet er coendu, med ei kroppslengd på rundt 30 cm og ei vekt på rundt 900 gram. Nordamerikansk trepiggsvin er det største på rundt 80 cm og 12 kg. Dei har nokså små auge og ein noko firkantforma snute. Føtene er korte og fotsolane breie. Dei har lange, sterke klør, som sikrar grep på greiner og trestammer. Bortsett frå nordamerikansk trepiggsvin har alle artar ein gripehale der den ytste delen er naken utan piggar. Gripehalen er muskuløs, og så sterk at dyret kan henga etter han frå ei grein. Halen bøyer seg oppover og ikkje innover, og dyra nytter oversida til å gripa med.
Dyra har modifisert hår som dannar piggar. Det er tre ulike piggtypar: Forsvarspiggar med mothaker, som særleg sit bak på ryggen over halen, og opptrer hjå alle artar unntatt Chaetomys subspinosus, lengre, tynnare piggar med bøyeleg tipp, og hjå C. subspinosus ein lang, bøyeleg pigg utan skarp spiss. Når dyra vil forsvara seg rettar dei piggane opp og ut. Dette kan også vera ei synleg åtvaring til rovdyr.
Levevis
Trepiggsvina er nattaktive for å unngå rovdyr, og gøymer seg vekk om dagen. Dei lever hovudsakleg av plantekost, som blad, nåler, bork, frø, frukt, bær, blomar og i nokre høve gras. Nokre artar et også insekt og små krypdyr av og til. Dei bruker store delar av døgnet på å kvila og fordøya føda. For alle artane er lyd, lukt og rørsle viktigare sansar enn synet.
Christian Blom
Christian Blom var ein norsk marineoffiser, skipskonstruktør og verftsdirektør frå Horten. Han var Noregs fyrste fagmann på ubåtar. Blom var også stortingsmann for Høgre i tida 1928-33.
Far til Blom var skipsbyggingsinspektør. Sjølv var han sjøoffiser frå 1891, utnemnd til premierløytnant i 1894. Åra 1895-97 utdanna han seg til ingeniør i skips- og skipsmaskinbygging i Paris, studerte sidan skipsbygging også i Düsseldorf. Frå 1897 til 1935 var han tilsett ved Marinens Hovedverft i Horten, fungerte som direktør frå 1915 og tilsett administrerande direktør i 1929.
Periodane 1928-30 og 1931-33 var Blom stortingsrepresentant frå valkrinsen Holmestrand, Horten, Tønsberg, Sandefjord, Larvik. Alle tingåra hadde Høgre-mannen sete i Militærkomiteen.
Under andre verdskrigen var Blom stasjonert i Lunenburg i Nova Scotia i Canada, der han leidde arbeidet med å bygge om 16 norske kvalbåtar til minesveiparar. Samstundes gav han råd til den kanadiske regjeringa i spørsmål om krigføringa.
Alexandra Rotan
Alexandra Rotan er ein norsk songar. Ho deltok i Melodi Grand Prix Junior 2010 med songen «Det vi vil». I 2018 stilte ho opp i Melodi Grand Prix saman med Stella Mwangi med bidraget «You Got Me».
Viborg kommune
Viborg kommune er ein kommune på Jylland i Danmark i Region Midtjylland. Kommunen vart skipa i samband med kommunereforma 1. januar 2007 og er ei samanslåing av kommunane Bjerringbro, Fjends, Karup, Møldrup, Tjele, tidlegare Viborg kommune og delar av Aalestrup.
Viborg kommune har 96,477 innbyggjarar (2017) og administrasjonsenteret ligg i Viborg.
Serbia og Montenegro i Eurovision Song Contest
Serbia og Montenegro deltok to gongar i Eurovision Song Contest, i 2004 og 2005. Serbia og Montenegro hadde tidlegare delteke i Eurovision Song Contest frå 1961 til 1992, men då som ein del av Jugoslavia. I 2006 vart landet opplyst, då Montenegro erklærte seg sjølvstendig og lausreiv seg frå føderasjonen med Serbia. Sidan 2007 har Serbia og Montenegro delteke i Eurovision Song Contest som to sjølvstendige nasjonar. Fyrstnemnde vann same år.
Historikk
Serbia og Montenegro var tidlegare ein del av Jugoslavia, som deltok i Eurovision Song Contest frå 1961 til 1992. I 1991 lausreiv Slovenia, Kroatia, Bosnia-Hercegovina og dåverande Makedonia seg frå landet, og Serbia og Montenegro var i praksis dei einaste som deltok som Jugoslavia i Eurovision Song Contest i 1992. Åra etter og fram til 2003, fekk ikkje landet deltake i Eurovision Song Contest. Utestenginga var ein del av dei mange SN-sanksjonane mot nasjonen, på grunn av jugoslaviakrigane og den kroatiske uavhengighetskrigen.
Føderasjonen Serbia og Montenegro søkte om å få deltake i Eurovision Song Contest igjen i 2003, men Den europeiske kringkastingsunionen (EBU) avslo søknaden og begrunna det med at for mange land ville bli ståande utafor finalen om ein slapp inn fleire nye land. I 2004 innførte EBU semifinale i Eurovision Song Contest, og dimed fekk Serbia og Montenegro deltake for fyrste gong.
Debuten
Det fyrste bidraget til Serbia og Montenegro var Željko Joksimović med Ad Hoc Orchestra og balladen «Lane moje». Joksimović vann semifinalen og kom på andreplass i finalen, begge gongane med 263 poeng. Den gode plasseringa gjorde at Serbia og Montenegro var direktekvalifisert til finalen i Kyiv året etter, der gruppa No Name kom på sjuandeplass med låten «Zauvijek moja».
No Name vart også valde til å representere Serbia og Montenegro i Eurovision Song Contest 2006, men landet trekte seg frå tevlinga i mars 2006. Årsaka var at juryen til den montenegrinske kringkastaren RTCG vart skulda for taktisk røystegjeving under den nasjonale finalen for andre år på rad – gruppa No Name kjem frå Podgorica i Montenegro. Då den serbiske og den montenegrinske ikkje vart einige om kven landet skulle sende, enda det med at Serbia og Montenegro trekte seg frå tevlinga. Men Serbia og Montenegro fekk behalde retten til å røyste i finalen og semifinalen, sjølv om landet ikkje deltok med eige bidrag.
Serbia og Montenegro vart to uavhengige statar i 2006 og har sidan 2007 delteke som sjølvstendige land i Eurovision Song Contest.
Røystehistorikk
Serbia og Montenegro fekk røyste i 2006 sjølv om dei ikkje deltok.
Songen Who Made Who
«Who Made Who» er ein song og ein singel av det australske hardrockbandet AC/DC, gjeven ut i 1986 på albumet deira Who Made Who. 12-tommar-utgåva av singelen har ein lengre miks av songen som ein òg kan finna på luksusutgåva av plateboksen deira Backtrack. Det var eitt av berre tre nye spor på Who Made Who, fordi albumet ikkje berre var eit filmmusikkalbum for Stephen King-filmen Maximum Overdrive, men eit samlealbum med spor frå tidlegare album. Dei to andre nye spora var instrumentalar. «Who Made Who» nådde 23. plassenen på Billboard Mainstream Rock-lista den 19. juli 1986, og låg inne på denne lista i 12 veker.
I tillegg til sjølve låten har «Who Made Who» òg vorte spelt live, hovudsakleg under den etterfølgjande verdsturnéen og Blow Up Your Video-turneen. Han vart òg spelt live med erstatningstrommeslagaren Chris Slade under heile The Razors Edge-turneen, og med trommeslagaren Phil Rudd (som kom tilbake til bandet i 1994 etter å ha fått sparken frå bandet 11 år tidlegare) på berre éin konsert på opningskvelden av Ballbreaker-turneen i Greensboro i Nord-Carolina, der låten vart droppa og ikkje har vorte spelt live sidan. Ein live-versjon vart gitt ut på albumet AC/DC Live frå 1992.
Musikkvideo
I videoen til denne songen, regissert av David Mallet, filma i lobbyen og på scena på musikkstaden Brixton Academy i London, var fans og vinnarar av radiokonkurransen kledd som Angus Young og bar på raude pappgitarar som likna på Angus sin Gibson SG. Videoen handlar om forskarar som attskaper Angus ved hjelp av science fiction-teknologi, og etterlikningane blir viste en masse, der dei marsjerer i takt til songen og løftar hovudet for å syngja tittelfrasen saman med refrenget. På innsida av Digipak-utgivinga av Who Made Who frå 2003 finn ein eit bilete av Angus som står saman med ei gruppe av motstykka sine. Eit par av AC/DC-konsertane hadde med seg personar som etterlikna Angus på scena, mellom anna på Nassau Coliseum i Uniondale i New York, der seks av dei var til stades.
L'Apocalypse des animaux
L'Apocalypse des animaux er eit filmmusikkalbum av den greske musikaren Vangelis. Musikken vart laga for ein dokumentarserie om dyreriket, regissert av Frédéric Rossif som først vart sendt på fransk fjernsyn i 1970. Sjølve albumet med musikken vart ikkje gjeven ut før i 1973.
Oversyn
Albumet er eit av dei tidlegaste verka til Vangelis, og vart spelt inn medan han framleis var medlem av progrockbandet Aphrodite's Child. Det er òg første gongen han samarbeider med den franske regissøren Frédéric Rossif.
Sjølv om albumet ikkje kom ut før i 1973, vart musikken spelt inn i Paris i 1970. I motsetnad til slik han seinare spelte inn filmmusikk, der han samstundes såg på filmen medan han komponerte, spelte han her inn generelle melodiar (basert på dyrelivstemaet i prosjektet, men utan at han hadde tilgang til filmen) og let filmklipparane nytte musikken der dei meinte han passa best.
Dokumentaren inneheld meir musikk enn det som finst på albumet, noko som har vore gjennomgåande i filmmusikkarbeidet til Vangelis.
Musikken vart laga i ein periode då Vangelis var veldig produktiv og villig til å eksperimentere med teknologi og nye stilartar. Ikkje berre var han framleis med i eit band og samarbeidde med forskjellige artiar, men han hadde òg laga musikk til filmen Sex Power av Henry Chapier. I tillegg deltok han kort tid etter i improvisasjonar i London, som seinare vart gjeve ut som albuma Hypothesis og The Dragon.
Ein HaEmek
Ein HaEmek (, tyder 'Auga i dalen') er ein fellesbusetnad nord i Israel. Han ligg nær Yokneam, og høyrer til Megiddo regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 670.
L'Apocalypse des animaux
Oversyn
Musikalsk er albumet særs melodisk og rytmebaserte komposisjonar er nesten fråverande. Dei lange, flytande linjene i dei lengste stykka er ein føregjengar for ambient musikk, og ein stil som seinare vart kjend som «kosmis», ein variant av bordun-musikk. Mange krautrockartistar dreiv med liknande musikkstilar.
Ein HaEmek
Landsbyen vart grunnlagd som ein moshav i 1944 av ei gruppe på 30 immigrantfamiliar frå Kurdistan, og heitte i starten Kedem etter organisasjonen som hjelpte dei å emigrere.
L'Apocalypse des animaux
Utgjeving
Jon Anderson, vokalist og frontmann i progrockgruppa Yes, var så fengsla av albumet at han valde å vitje Vangelis, noko som førte til det det langvarige samarbeidet deira i seinare år.
Stykket «La Petite Fille de la mer» vart nytta i filmen Stranger than Fiction, men vart ikkje gjeven ut på filmmusikkalbumet som følgde. Songen vart òg mykje nytta i sceneshowet til Slava Polunin kalla Slava's Snowshow.
På somme LP-versjonar står det at «Création du Monde» varerer 17:45, som er feil.
Fjernsynsdokumentaren
Serien bestod av seks episodar, som kvar varte 50 minuttar:
Al `Arid i Jemen
Al `arid er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Solberga i Uppland
Solberga er ein svensk tettstad i Österåkers kommun i Stockholms län i landskapet Uppland. I 2005 hadde tettstaden 352 innbyggjarar.
Aserbajdsjansk natur
Aserbajdsjansk natur forandrar seg etter tilhøva i høglandet og låglandet. Landet har Kaspihavet i aust, fjellkjeda Store Kaukasus og Talysj-fjella i nord og aust og Litle Kaukasus i vest. Elles er mykje av landet slettelandskap med eit nokså tørt klima.
I låglanda og dei lågare delane av fjellandskapet er landskapet steppe eller halvørken. Her finst det dyr som gaselle, sjakal og hyene.
I Lenkoran-regionen og i fjella finst det skog av bøk, eik og furu. Lenger opp i fjella går vegetasjonen over til alpin tundra. Her lever det kaukasushjort, rådyr, visent, gemse, villsvin, brunbjørn, gaupe og sjeldne leopardar.
Sidan 2003 har landet fått 10 nasjonalparkar: Abşeron, Ağ göl, Altıağac, Gizilaghaj, Göygöl, Hirkan, Samur-Yalama, Şahdağ, Şirvan og Zəngəzur. Det finst også ei rekkje naturreservat, som til saman omfattar rundt 2,5 % av landet.
Karabakh-hesten er eit nasjonalsymbol for landet. Han er knytt til Karabakh-regionen, og reflekterer grasslettene i landet og det tradisjonelle nomadiske livet til aserbajdsjanarar.
Kongeørn held til i fjellområde som Nakhitsjevan. Fuglen er ein gjengangar på frimerke og kort frå Aserbajdsjan.
Pattedyr
Det er registrert 107 pattedyrartar i Aserbajdsjan. Tre av dei er særeigne for landet.
Nokre døme er villgeit, muflon, gemse, aust-kaukasisk steinbukk (Capra cylindricornis), vest-kaukasisk steinbukk (Capra caucasica syn Capra caucasica caucasica ), persiagaselle (Gazella subgutturosa), brunbjørn, gullsjakal, ulv,steppeulv, stripehyene, jungelkatt (Felis chaus), kaukasisk villkatt (F. silvestris caucasica) og ei rekkje flaggermusartar, som skimmelflaggermus og brunlangøyre.
Fuglar
Aserbajdsjan har eit rikt fugleliv. Det er registrert 363 fugleartar i landet frå rundt 60 familiar. Rundt 40 % av artane er bufaste i landet, medan 27 % av dei overvintrar her og 10 % vitjar landet under trekk.
Dei milde vintrane ved Kaspihavet gjer at mange ande- og vadefuglar held til her om vinteren. Andre vitjar sjøen under trekket sitt om våren og hausten. Det finst også flamingoar, hegrar, pelikanar, svaner, sniper og rapphøner i landet.
Fiskar
I Kaspihavet, mindre innsjøar og elvar finst det 97 fiskeartar. 8 er introduserte artar. Dei fleste fiskane er anadrome eller halv-anadrome, det vil seia at ung fisk veks opp i saltvatn og vandrar til ferskvassområde for å yngla. Dei viktigaste fiskeslag økonomisk sett er laks, stør og belugastør.
Både størarten Acipenser stellatus og belugastør (Huso huso) er kritisk truga grunna overfisking.
Anna
Det finst 52 reptilartar i Aserbajdsjan, dei fleste i halvørkenområde i Shamakhi og Nakhitsjevan.
Ajía Varvára i Iráklio
Ajía Varvára (gresk Αγία Βαρβάρα) er ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Ajía Varvára inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Górtyna.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Ajía Varvára 4 587 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2 020 innbyggjarar.
Portrait av The Walker Brothers
Portrait vart ikkje gjeven ut i USA. I staden sette Smash Records saman The Sun Ain't Gonna Shine Anymore som det andre albumet til gruppa der. Denne alternative versjonen bytta ut dei fleste av A- og B-sidene på albumet og spor frå den første EPen deira, og berre «Just For A Thrill», «Old Folks», «People Get Ready» og «Take It Like a Man».
Internasjonal stil
Internasjonal stil (engelsk International Style) er ein arkitekturstil som, med føregangarar under mellomkrigstida, dominerte arkitekturen internasjonalt frå byrjinga av 1950-talet til midten av 1970-talet.
Eriko Sato
Eriko Sato er ein japansk fotballspelar.
Portrait av The Walker Brothers
Mottaking
Portrait fekk god til blanda kritikk frå dei fleste kritikarane. Richie Unterberger skreiv for Allmusic at han tilrådde berre albumet for seriøse fans sidan dei beste spora alt finst på samleplata After the Lights Go Out. «Som andre pop/rock-later på denne tida leid han av eit forsøk på å appellere til eit større publikum enn dei som vanlegvis kjøpte pop/rock-plater, og la til ein cover av Louis Armstrong sin «Just for a Thrill», den gammaldagse standarden «Old Folks» og eit tamt forsøk på Curtis Mayfield sin «People Get Ready».» Unterberger er positiv mot «In Your Room» som han skildrar som «dramatisk» og «No Sad Songs for Me» som han kalla «melodramatisk» og «den beste melodien som ikkje finst på After the Lights Go Out-samlinga».
Kürekân
Kürekân er ein liten landsby i provinsen Tunceli i Tyrkia.
Forfattaren Mustafa Can, som emigrerte til Sverige saman med foreldre og sysken, er frå Kürekân.
Glenrothes
Glenrothes  er ein ny by i regionen Fife i Skottland. Han har kring 39 000 innbyggjarar. Han vart grunnlagt omkring 1948 ved at fleire små landsbyar vart slått saman, og er no administrasjonssenter for regionen.
Internasjonal stil
Omgrepet blei opphavleg laga før utstillinga som Philip Johnson arrangerte på Museum of Modern Art i New York i 1932. Utstillingskatalogen som Johnson skreiv til utstillinga saman med Henry Russel Hitchcock fekk nettopp tittelen The International Style. Katalogen skildra bygningar frå perioden 1922-1932 som ikkje berre nytta det som blei sagt vera det viktigaste strukturelle og konstruktive elementet i moderne arkitektur – det indre rammeverket av stål eller betong – men som også aksentuerte denne berande strukturen gjennom å fjerna berande vegger og behandla heile bygningsvolumet som meir eller mindre sammanvovne abstrakte volum. Viktige førebilete var Frank Lloyd Wright, Deutscher Werkbund, Bauhaus og De Stijl. Av enno større tyding blei Le Corbusier sin Villa Savoye der veggene var tydeleg viste fram som tynne membranar gjennombrotne av horisontale vindaugeband og heile husvolumet var definert av dei (abstrakta) flaumane som skulle strøyma gjennom det.
Utstillingskatalogen kom gjennom den strategisk valde tittelen sin, den detaljerte analysen og store påverknaden til å bli definerande for stilretninga som følgde og som kom til å totalt dominera arkitekturen internasjonalt i fleire tiår etter andre verdskrigen. Fleire av dei viktigaste representantane hans hadde flykta frå Nazi-Tyskland og Sovjetunionen under Stalin, (til dømes Mies van der Rohe), noko som gjorde at heile stilen, saman med modernismen generelt, kom til å assosierast med dei liberale demokratia i vest. På så måte fekk stilen eit eineståande gjennombrot etter krigen, på begge sidene av Atlanteren. På denne tida hadde stilen gått over frå å vera ei diversifisert, eksperimentell rørsle til ein meir konform og formalistisk stil som kombinerte prefab-teknologi med repetitive fasadeelement.
Le Corbusier fekk i oppdrag til å utvikla ein ny type av bustad basert på dei nye ideane – Unité d'habitation blei bygt som ein prototyp i Marseille 1946-1952 – og gjennomførte fleire storskalaprosjekt i India. I USA og øvrige verda vart stilen normskapande og nokre av dei best kjende bygningar er SN-bygningen og Seagram Building i New York. I Noreg er Kalmarhuset i Bergen, Villa Stenersen i Oslo og Ingierstrand bad i Nordre Follo døme. Svenske døme er Folksamhuset og Hötorgshusen.
Allereie då internasjonal stil slo gjennom møtte han motstand, og innan kort tid hadde ei motrørsle teke form: strukturalismen som blei ein føregangar for postmodernismen.
Glenrothes
Opphavleg var dei viktigaste industriane i Glenrothes papirproduksjon og kolgruvedrift. Mange gruvearbeidarar flytta dit frå den vestlege delen av Skottland, spesielt frå Glasgowområdet. I dag har desse industriane vorte erstatta av ei rekkje fabrikkar som produserer elektronisk utstyr.
Jernbanestasjonen som betener byen heiter Glenrothes-with-Thornton, og ligg i landsbyen Thornton.
Värnamo
Värnamo er ein svensk by og centralort i Värnamo kommun i Jönköpings län i landskapet Småland. I 2005 hadde byen 18,469 innbyggjarar.
Al `Arif
Al `arif er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i Sana'a guvernement.
Tarpeia
Tarpeia er ei kvinne i romersk mytologi som skal ha levd i den romerske kongetida.
Ifølgje soga var Tarpeia ei vestalinne som var dotter av den romerske leiaren Spurius Tarpeius. Ho opna porten til forskansinga av Kapitol for sabinarkongen Tatius og hans menn, som ville hemna sabinarinnerovet som Romulus hadde stått bak. Som straff blei Tarpeia ifølgje ein tradisjon kasta ut frå Kapitolhøgda, og gav dermed namn til staden der det skjedde, Den tarpeiske klippa. Ifølgje ei anna soge døydde ho under vekta av dei mange skjolda som sabinarane sjølv la oppå henne. Ho var nemlig blitt lova det sabinarane hadde på armen - og tenkte då på dei vakre gullarmbanda deira - men blei i staden lessa ned med skjold. Deretter skal kroppen hennar ha blitt kasta ut frå klippa (Rupes Tarpeia).
Music from Big Pink
Music from Big Pink er det første studioalbumet til The Band. Albumet kom ut i 1968 med ei særeigen blanding av country, rock, folk, klassisk musikk, R&B og soul. Musikken vart hovudsakleg skriven i «Big Pink», eit hus som Rick Danko, Richard Manuel og Garth Hudson delte i West Saugerties i New York. Sjølve albumet vart spelt inn i studio i New York og Los Angeles i 1968, etter at dei hadde akkompagnert Bob Dylan på turneen hans i 1966 (som The Hawks) og brukt tid i lag med Dylan nord i staten New York for å spele inn materiale som i 1975 offisielt kom ut som The Basement Tapes. Plateomslaget vart måla av Dylan.
I 2000 kom albumet ut på ny album med ekstra opptak frå innspelinga, og i 2018 kom ei superluksus 50-årsjubileumsutgåve med ein ny stereomiks av Bob Clearmountain.
Bakgrunn og Big Pink-huset
The Band byrja å skape den særeigne stilen sin i 1967 då dei improviserte og spelte inn musikk med Bob Dylan. Dei spelte både mange coverversjonar og originale Dylan-songar i kjellaren på det rosa huset deira i West Saugerties i New York, i 56 Parnassus Lane (tidlegare 2188 Stoll Road). Huset var bygd av Ottmar Gramms, som kjøpte tomta i 1952. Huset var nybygd då Rick Danko fann det som eit hus til leige. Danko flytta inn i lag med Garth Hudson og Richard Manuel i februar 1967. Huset vart lokalt kjend som «Big Pink» på grunn av den rosa fargen på veggane. Huset vart selt av Gramms i 1977, og sidan 1998 har det vore i privat eige.
Opptaka med Dylan sirkulerte mykje på piratkopiplater, først som Great White Wonder i juli 1969, før somme av innspelingane vart gjeve ut som eit album av Bob Dylan og The Band i 1975 på The Basement Tapes, og sidan alle opptaka i 2014 på The Bootleg Series Vol. 11: The Basement Tapes Complete. Mot slutten av 1967 kjende The Band at det var på tide å stige ut av skuggen til Dylan og kome med si eiga melding.
Innspeling
Manageren til The Band, Albert Grossman (som òg var manageren til Dylan) hadde eit møte med Capitol Records for å sikre ein plateavtale for ei gruppe som framleis vart skildra som «bandet til Dylan». Alan Livingston i Capitol signerte The Band, som først hadde namnet The Crackers. Med meldinga om ein plateavtale, fekk dei lurt Levon Helm heim til Woodstock frå oljeriggane han arbeidde på, og her fann han den viktige plassen sin i The Band som songar og trommeslagar. Helm kom attende samstundes med at The Band hadde byrja å skrive sine eigne songar.
Etter eit møte med produsenten John Simon, byrja The Band å spele inn debutalbumet på Manhattan i A&R Studios, i 7. etasje i 799 7th Avenue på 52nd Street tidleg i 1968. The Band spelte inn «Tears of Rage», «Chest Fever», «We Can Talk», «This Wheel's On Fire» og «The Weight» i to omgangar. Robertson har sagt at då Simon spurte dei om korleis dei ønskte at det skulle høyrast ut, så svarte dei «akkurat som det gjorde i kjellaren.»
Plateomslag
Dylan tilbaud seg å syngje på albumet, men forstod til slutt at det var viktig for The Band å lage plata på eiga hand. I staden bidrog Dylan med å måle plateomslaget. Barney Hoskyns har skrive at det er viktig at måleriet syner seks musikarar. Omslaget på Music From Big Pink var meint å etablere gruppa som noko anna enn den psykedeliske kulturen i 1968. Fotografen Elliott Landy flydde til Toronto for å fotografere familiane til Danko, Manuel, Robertson og Hudson på kyllingfarmen til Danko. Det vart sett inn eit bilete av Diamond og Nell Helm, som budde i Arkansas. Fotoet kom ut på plateomslaget med bilettekst «pårørande». Det samla designet av omslaget vart utført av Milton Glaser, som òg laga omslaget til Bob Dylan's Greatest Hits i 1967.
Mottaking
Albumet fekk god omtale då det kom ut,  men det selde ikkje særskild bra. Det vart rost for den organiske kvaliteten i instrumenteringa, som var blitt spelte inn live utan at det vart lagt til ekstra lydspor i ettertid. Al Kooper skreiv i Rolling Stone om Big Pink og enda med orda «Dette albumet vart spelt inn på kring to veker. Det er folk som vil arbeide seg i hel forgjeves utan å røre det.» Dette gav bandet god publisitet. At Bob Dylan var låtskrivar og medlåtskrivar på to av songane på albumet, hjelpte òg godt på. Robert Christgau var mindre entusiastisk i The Village Voice, der han skreiv at musikken opphavleg levandegjorde ei «country-soul-kjensle utan å etterlikne det» og at det var «røft i kantane», men han meinte at albumet til sjuande og sist var mutt og keisamt å lytte til. Han forklarte seinare at mangelen på energi i musikken vart forsterka av «den metaforiske ugjennomtrengelegheita» i tekstane og at han «alltid hadde beundra albumet» men «på avstand».
I 1968 nådde «The Weight» 63. plassen på Billboard Hot 100-lista i USA. Songen vart ein større hit andre stader og nådde 35. plassen i Canada og 21. plassen i Storbritannia. Albumet nådde 30. plassen på Billboard Pop Albums-lista i 1968. I 2000 nådde det åttandeplassen på Top Internet Albums-lista. «The Weight» vart populær etter at The Band spelte på Woodstockfestivalen den 17. august 1969 og vart samstundes nytta i filmen Easy Rider, sjølv om han ikkje kom med på filmusikkalbumet på grunn av lisensproblem. Ein coverversjon av bandet Smith vart nytta på filmmusikkalbumet i staden.
Nye utgjevingar
Den originale LP-plata, inkludert det dobbeltfalsa omslaget, vart kopiert og gjeve ut på ny 40 år seinare i 2008, som ei ommastra 180-grams LP-plate. På CD vart plata ommastra og gjeve ut på ein gull-CD i 1989, og på DVD-audio i 2001 og som ei ommastra, nummerert utgåve på SACD i 2009. Den 29. august 2000 kom albumet ut på EMI Records som ein standard CD med ni bonusspor. I 2012 gav Mobile Fidelity ut ei ommastra, nummerert og avgrensa utgåve på 180-grams vinyl med halv snøggleik.
I høve 50-årsjubileet til plata i 2018 kom albumet ut på ny med ein heilt ny stereomiks og ein 5.1-kringlydmiks av Bob Clearmountain, mastra av Bob Ludwig. Denne inneheldt òg somme av bonusspora frå 2000-utgåva, og ein ny miks med berre vokal av «I Shall Be Released».
Sollebrunn
Sollebrunn er ein svensk tettstad i Alingsås kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 1 434 innbyggjarar.
Slavisk eggdekorasjon
Slavisk eggdekorasjon er ulike tradisjonar for å pynta egg i den slaviske verda og tilstøytande område. Tradisjonen med å pynta egg i slaviske kulturar oppstod i heidensk tid, og blei omforma gjennom religiøs synkretisme til kristne påskeegg. Dei pynta egga har likevel att mykje heidensk symbolisme.
Music from Big Pink
Medverkande
Andre medverkande
Miks frå 2018
Salslister
Album – Billboard (USA)
Singlar – Billboard (USA)
«The Weight» nådde 35. plassen i Canada og 21. plassen i Storbritannia.
Slavisk eggdekorasjon
Dekorerte påskeegg er kjende under ulike namn frå mange slaviske folkegrupper, som kviterussarar (пісанка, pisanka), bulgararar (писано яйце, pisano yaytse), kroatar (pisanica), tsjekkarar (kraslice), makedonarar (вапцано јајце, vapcano jajce), polakkar (pisanka), russarar (крашанки, krashanki, eller писанки, pisanki), serbarar (писаница / pisanica), slovakar (kraslica), slovenarar (pisanica, pirhi eller remenke), sorbarar (jejka pisać) og ukrainarar (писанка, pysanka). Mange av namna er avleidde frå den slaviske rota pisa, som er knytt til måling (og kognat til latinsk pictura). Tradisjonen er også utbreidd i andre sentral- og austeruopeisk kulturar som ikkje er slavarar: Blant ungararar (hímestojás), litauarar (margutis) og rumenarar (ouă vopsite, incondeiate eller impistrite).
Som med religiøse ikon snakkar ein gjerne om å «skriva» egg i staden for å måla eller farga dei. Ein lagar ofte dekorasjonen på eit egg ved hjelp av ein voksresistent prosess som liknar på batikk. Ein bruker stylus til å påføra varm voks på skalet til eit egg, som så blir lagt i ei rekkje fargebad. Voksen forseglar fargestoffet i egget; fargane og mønsteret kjem fram når voksen blir fjerna (ved å smelta han av) til slutt.
Andre teknikkar inkluderer dropedraging, ein variant av batikk der ein bruker eit nålehovud for å påføra ein drope voks og dra han; ein ripeteknikk der ein påfører fargestoff på eit egg og deretter ripar inn mønster; måla egg, der skalet blir måla med pensel; og forskjellige versjonar av appliké, der ulike gjenstandar (halm, papir, perler, paljettar) blir limte til eggeskalet.
Scott Icefalls
Scott Icefalls er eit omfattande isfall nær enden av Millbreen, mellom Otway Massif og den sørlege delen av Dominion Range. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961–62) etter kaptein Robert F. Scott.
Peter Overend Watts
Watts var kjend for dei lange gåturane sine. Boka hans, The Man Who Hated Walking, kom ut i 2013.
Watts døydde av strupekreft 22. januar 2017.
BBC Sessions av Led Zeppelin
BBC Sessions er eit samlealbum med studio- og konsertopptak av det engelske rockebandet Led Zeppelin for BBC. Det kom ut 11. november 1997 på Atlantic Records. Det var den første utgjevinga av nytt Led Zeppelin-materiale på 15 år. Den første plata bestod av fire forskjellige innspelingar for BBC i 1969. Den andre plata inneheld det meste av konserten frå Paris Theatre i London den 1. april 1970.
Verdsmeisterskapen i sjakk 1958
Resultat
Kampen vart spela over 24 parti. Viss den enda uavgjort 12-12 etter 24 parti, ville Smyslov behalde tittelen. Men Botvinnik vann tvikampen, og tok tilbake verdsmeister-tittelen.
BBC Sessions av Led Zeppelin
Mange piratkopiplater med desse innspelingane eksisterte i årevis før den offisielle utgjevinga. Ho vart teken godt imot av tilhengjarane til Led Zeppelin, sidan det var dei første konsertopptaka av bandet som vart gjeven ut sidan The Song Remains the Same i 1976.
Al `Arus
Al `arus er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Jurij Khmyljov
Jurij Aleksejevitsj Khmyljov er ein sovjet-russisk tidlegare ishockeyspelar frå Moskva. Venstrevengen vart verdsmeister for Sovjetunionen i 1986, 1989 og olympisk meister i 1992.
Khmyljov spelte frå 1981 til 1992 på Krylja Sovetov. På 456 kampar skåra han 163 seriemål. Sommaren 1992 fekk han kontrakt med Buffalo Sabres og tente den klubben i National Hockey League fram til 1996. Han la ishockeyutstyret på hylla i 1999.
Khmyljov vann gullmedalje i VM 1986, sølv i VM 1987 og atter gull i VM 1989. Under dei olympiske vinterleikane 1992 toppa han karrieren med olympisk gullmedalje.
Hand Sown ... Home Grown
Hand Sown ... Home Grown er det første soloalbumet til den amerikanske songaren Linda Ronstadt, gjeve ut i mars 1969 på Capitol Records. Det var produsert av Chip Douglas frå The Turtles og Ronstadt tok her eit avgjerande steg bort frå folkemusikken til The Stone Poneys mot country og rock. Hand Sown... inneheld mellom anna coverversjonar av songar av Bob Dylan, Randy Newman og Fred Neil, og ein song skriven av det tidlegare Stone Poney-medlemmet Kenny Edwards, som kom til å spele i bandet hennar gjennom 1970-åra.
Albumet selde dårleg og gjekk ikkje inn på Billboard-lista. Det hadde seld mindre enn 10 000 eksemplar før det neste albumet hennar kom ut. Ein singel frå albumet kom seg inn på Billboard Hot 100 Pop Singles-lista i 1971, etter at det neste albumet hennar, Silk Purse, var komen ut. Edwards sin «The Long Way Around» var B-side til «(She's A) Very Lovely Woman», som berre kom ut på singel. Denne kom først ut på CD i 2009. Singelen nådde 70. plassen i 1971. Begge songane gjekk òg inn på Cash Box-lista.
Trass i dårlege salstal var Hand Sown... med å gje Ronstadt merksemd då ho song på fleire fjernsynsshow, mellom anna på The Johnny Cash Show i juni 1969, der ho framførte «Only Mama That'll Walk the Line» nesten eit år før låtskrivaren, Waylon Jennings, framførte sin versjon på same showet.
Hand Sown ... Home Grown inneheld ein tidleg versjon av «Silver Threads and Golden Needles», ein coverversjon av The Springfields-hitten frå 1962. Ronstadt spelte inn denne igjen på ny i 1973 for albumet Don't Cry Now, og denne gongen gjekk singelutgåva inn på topp 20 på Billboard Hot Country Songs-lista tidleg i 1974.
Musikarar på albumet var mellom andre Clarence White frå The Byrds, Bernie Leadon (som seinare var med å skipe Eagles), Red Rhodes og Larry Knechtel.
Innhald
På den originale LP-plata vart side ein kalla «Hand Sown» og side to kalla «Home Grown».
Silver Threads and Golden Needles
«Silver Threads and Golden Needles» er ein song skriven av Dick Reynolds og Jack Rhodes. Han vart først spelt inn av Wanda Jackson i 1956. Originalteksten, som framført av Jackson, inneheld eit vers som vanlegvis ikkje er med på seinare versjonar.
Norsk versjon
Ottar «Big Hand» Johansen skreiv ein norsk tekst til songen kalla «Tomme ord og fagre løfter», spelt inn av Lillian Askeland i 1979 for albumet Stalltips.
Ehud Barak
Ehud Barak er ein israelsk politikar og yrkesmilitær som i perioden 1999–2001 var den tiande statsministeren i Israel. Han har også vore leiar i det israelske arbeidarpartiet Avoda.
Barak verva seg i den israelske hæren i 1959 og tenestegjorde i 35 år. Han vert rekna som ein av dei store krigsheltane i Israel og gjorde aktiv krigsteneste i 1967 og 1973. Då han forlét militæret hadde han graden generalløytnant (den høgste i det israelske forsvaret). Mellom 1983 og 1986 var han leiar for militæretterretninga og frå 1991 til 1994 var han generalstabssjef i det israelske forsvaret.
Han satsa på ein politisk karriere på 1990-talet. I 1995 vart innanriksminister i regjeringa til Yitzhak Rabin og etter at han vart myrda, utanriksminister i regjeringa til Shimon Peres i perioden 1995–1996. Han vart vald inn i Knesset i 1996 og vart medlem i utanriks- og forsvarskomiteen. Han vart same år vald til leiar for det israelske arbeidarpartiet, og den 17. mai 1999 vart han vald til statsminister i Israel. Han forlét statsministerposten den 7. mars 2001 etter å tapt valet mot Ariel Sharon. I 2001 gjekk han òg av som partileiar, men i 2007 vart han vald til leiar att og vart samtidig forsvarsminister.
I 2011 forlet Barak Arbeidarpartiet for å skipa eit nytt parti, Ha'Atzma'ut ('Sjølvstendepartiet').
Thelma Hopkins
Thelma Elizabeth Hopkins er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar fødd i Kingston upon Hull som vart europameister i høgdehopp i 1954.
Inverkeithing
Inverkeithing  er ein hamneby i regionen Fife i Skottland. Han har kring 5500 innbyggjarar. Han er ein kongeleg burgh grunnlagt av kong David I på 1000-talet.
Thelma Hopkins
Aktiv
Hopkins, som voks opp i Belfast og tevla for Nord-Irland i samveldeleikane, deltok både i høgdehopp og lengdehopp. Under sommarleikane 1952 i Helsingfors vart ho nummer fire i høgdetevlinga. To år seinare vann ho gullmedaljen i høgdehopp i friidretts-EM 1954 i Bern, etter å ha gått over 1,67 m som einaste deltakar.
Inverkeithing
Slaget ved Inverkeithing vart utkjempa nær byen den 20. juli 1651, nær Pitreavie House.
Thelma Hopkins
Aktiv
Den 5. mai 1956 sette Hopkins ny verdsrekord i høgdehopp med 1,74 meter i Belfast, dermed sletta ho den nærpå to år gamle rekorden til Aleksandra Tsjudina frå Sovjetunionen. Rekorden til Hopkins stod i berre ti veker. Den 14. juli 1956 sette Iolanda Balaș frå Romania ny verdsrekord i Bucureşti.
Sollerön i Mora
Sollerön er ein svensk tettstad i Mora kommun i Dalarnas län i landskapet Dalarna. I 2005 hadde tettstaden 956 innbyggjarar.
Thelma Hopkins
Aktiv
Hopkins fekk ein sølvmedalje under dei olympiske sommarleikane i Melbourne hausten 1956, ein sølvmedalje ho delte med Maria Pisareva frå Sovjetunionen. Med 1,67 m var dei sjansjelause mot Mildred McDaniel frå USA som sette ny verdsrekord med 1,76 meter.
Nässjö
Nässjö er ein svensk by og administrasjonsstad i Nässjö kommun i Jönköpings län i landskapet Småland, 40 km søraust for Jönköping. I 2011 hadde staden 16,678 innbyggjarar.
Historie
Nässjö fekk byrettar i 1914, men historia til staden strekkjer seg attende til 1864 då det blei avgjorde å bygge jernbane, Södra stambanan, ved byen som sidan har vore kjend som eit viktig jernbaneknutepunkt. Nässjö er i dag den einaste staden i Sverige der seks ulike jernbanelinjer møter kvarandre. Den første jernbanestasjonen i byen var òg den første offentlege bygningen her, teikna av Adolf W. Edelsvärd, som òg deltok aktivt i byplanlegginga og utforminga kring stasjonsområdet.
I dag finst det eit jernbanemuseum, ‘Nässjö Järnvägsmuseum’, som viser historia til Nässjö som jernbaneby, men i tillegg òg svensk jernbanehistorie generelt.
Fram til 1981 eksisterte Nässjö bryggeri som bl.a. brygga det klassiske ølet Fat 21.
Sport
Nässjö er ein by med tradisjonar for bandy, og folkesetnaden drar gjerne til Skogsvallen for å støtte det lokale laget, Nässjö IF.
Solsidan
Solsidan er ein tettstad i Ekerö kommun i Stockholms län i landskapet Uppland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 209 innbyggjarar.
Olav L. Hannisdal
Olav L. Hannisdal er ein norsk forfattar,  og tidlegare redaktør, lærar, rektor og lokalpolitikar (KrF). Han var ein av skiparane av avisa Strilen og mangeårig redaktør. I 2005 fekk han Kongens fortenestemedalje i sylv for innsatsen sin.
Peder Lofnes Hauge
Peder Lofnes Hauge er ein norsk politikar og målmann frå Gloppen i Nordfjord som sidan 2020 er leiar i Noregs Mållag. Han er busett i Bergen og arbeidde som politisk rådgjevar for finansbyråd Erlend Horn i byrådet i Bergen før han byrja som mållagsleiar. Hauge er utdanna barneskulelærar, men har ikkje arbeidd som lærar.
Øyestad IF
Øyestad Idrettsforening er eit idrettslag heimehøyrande på Øyestad i Arendal kommune, skipa i 1965 då Nedenes IL og Nidarås IL slo seg saman. Øyestad IF er aktivt med i fotball, handball, orientering og skiidrett.
Øyestad IF er særleg kjend for sitt handballag for menn. Laget vann NM-finalen 2014 med 23-22 over Bodø HK og vart norsk seriemeister bådei 2015 og 2016. ØIF spelar i svarte drakter med raude striper i trøyene.
Aya Shimokozuru
Aya Shimokozuru er ein japansk fotballspelar.
X Factor 2010 Noreg
X Factor 2010 var den 2. sesongen av songtalentprogrammet X Factor. Det vart sendt 3. september 2010 med sending vidare utover hausten 2010. Vinnaren var Hans Bollandsås.
Nord-Tzoumérka
Nord-Tzoumérka (gresk Βόρεια Τζουμέρκα, Vória Tzoumérka) er ein kommune i periferieininga Ioánnina i periferien Ípiros i Hellas. Nord-Tzoumérka ligg søraust for Ioánnina og grensar i aust mot periferieininga Tríkala i Thessalía, i sør mot Árta og i sørvest mot Préveza.
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei sju tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Al `Atm
Al `atm er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
You Can't Judge a Book by the Cover
Originalsongen
«You Can't Judge a Book by the Cover» er ein 16-taktsblues som Allmusic skildra «med ein rytme som uimotståeleg og vill, men nærmar ein veldig rask gå-rytme enn den vanlege Diddley-rytmen». Teksten til Willie Dixon omhandlar ei rekkje metaforar for ting du ikkje kan døme etter korleis det ser ut.
I 1962 nådde songen 21. plassen på Billboard si R&B-liste og 48. plassen på Billboard Hot 100.
Seinare utgåver
«You Can't Judge a Book by the Cover» har blitt spelt av mange andre artistar, ofte med forskjellige titlar, som «You Can't Judge a Book by Its Cover» or «You Can't Judge a Book by Looking at the Cover». Ei tidleg utgåve av The Rolling Stones spelte inn ei demoinnspeling av songen i oktober 1962. I 1963 spelte The Yardbirds med Eric Clapton inn eit konsertopptak av songen ved Crawdaddy Club i London under innspelinga om vart gjeven ut på Sonny Boy Williamson and The Yardbirds. I 1964 vart songen framført på tyske Beat-Club av The Syndicats, med gitaristen Steve Howe. I 1966 spelte visesongaren Tom Rush for albumet Take a Little Walk with Me. I 1966 gav garasjebandet Shadows of Knight ut songen på debutalbumet deira, Gloria. The Monkees spelte inn ein versjon for albumet Live 1967 med vokal av Mike Nesmith. Den 26. januar 1972 spelte Jerry Garcia og Howard Wales ein kjapp versjon av songen på ein konsert i Symphony Hall i Boston.
Seinare versjonar vart gjevne ut av Cactus (1970 Cactus), Long John Baldry på albumet Everything Stops for Tea i 1972, The Beat Farmers (2003 Live at the Spring Valley Inn, 1983) og The Fabulous Thunderbirds (1992 Hot Stuff). Hank Williams jr. spelte songen i ein duett med Huey Lewis i 1986 på albumet, Montana Cafe, og Roy Buchanan (med Delbert McClinton) (2011 Alligator Records 40th Anniversary Collection). The Strypes spelte ein versjon i 2012 på debut-EP-en Young Gifted & Blue. Kenny Wayne Shepherd Band' spelte songen på albumet Goin' Home i mai 2014.
Kvanteteori
Kvanteteori er ein teori i fysikken som føreset at ei rekkje av eigenskapane til materien er kvantiserte, det vil sei at dei berre kan ha særskilde verdiar, som vert endra i sprang og ikkje på ein glidande måte, som til dømes temperatur kan. Kvanteteorien dannar grunnlaget for den moderne skildringa av atom og elementærpartiklar og for korleis atoma påverkar kvarandre i molekyl, krystall og andre komplekse system. Teorien blir inndelt i fleire disiplinar: kvantemekanikk, relativistisk kvantemekanikk, kvanteelektrodynamikk, kvantefeltteori og kvantestatistikk.
Kjelder
kvanteteori. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/kvanteteori
RRS «Discovery II»
RRS «Discovery II» var eit britisk forskingsfartøy nytta under Discovery Investigations i og kring Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane. Skipet fekk namnet «Discovery II» fordi det opphavlege «Discovery» framleis var i teneste for styresmaktene på Falklandsøyane.
Det vart overført til Royal Fleet Auxiliary for bemanning vedlikehald i 1950. Det vart erstatta av eit nytt skip, RRS «Discovery II», i 1962 og opphogd.
Alf Haveland
Alf Kåre Haveland er ein norsk lærar og forfattar.
Oterfjøl
Oterfjøl eller oter er ein manuell fiskereiskap som oftast vert nytta frå båt eller langs stranda, der tilhøva gjer det mogleg. Fisking med oterfjøl vert kalla otring. Det er helst for å fiske aure og røye i ferskvatn at ein otrar.
Alf Haveland
Haveland har undervist i grunnskulen og ved Folkeuniversitetet. Han debuterte som forfattar med diktsamlinga Vridd kyst i 1978 og har sidan gjeve ut fleire diktsamlingar og ei barnebok.
Oterfjøl
Oterfjøla, som tradisjonelt er av tre, er om lag 60 cm lang, 1,8 cm tjukk og 15–18 cm brei, med ei rand av bly eller jarn langs eine langsida som får fjøla til å stå loddrett i vatnet. Otringa går føre seg på det viset at ein styrer eller dreg fjøla med ei lang line som det er festa småsnøre med små floger eller slukar til med ein fråstand på om lag tre meter, slik at krokane ikkje hektar seg inn i kvarandre. Av di oterfjøla skjer seg ut og vekk frå båten eller stranda når ho vert dregen, kan ein fiske over eit stort areal med desse småsnøra. Nyare oterfjøler har ein mekanisme som gjer oteren vendbar, slik at ein kan fiske fleire gonger på same strekninga. Når fisken har bite på, må fjøla dragast inn til båten eller på land for å berge fisken.
Eliakim
Eliakim er ein fellesbusetnad nord i Israel. Han ligg i Menashehøgdene, og høyrer til Megiddo regionale kommune. I 2011 hadde han eit folketal på 787.
Historie
Landsbyen vart grunnlagd i 1949 som ein moshav av immigrantar frå Jemen på landområdet til den avfolka palestinsk-arabiske landsbyen Umm al-Zinat, og vart kalla opp etter Jehoiakim (som opphavleg heitte Eliakim), ein konge i kongedømet Juda (2. Kong 23:34). I 1970 vart han omgjort til ein fellesbusetnad.
Ralph Bass
Ralph Bass var ein USA-amerikansk rhythm-and-blues-produsent og talentspeidar for fleire sjølvstendige plateselskap. Han var ein pioner innan å byggje bru mellom afroamerikansk musikk og amerikansk popmusikk. Gjennom karrieren sin arbeidde han for Black & White Records, Savoy Records, King Records, Federal Records og Chess Records, og spelte inn musikk med somme av dei fremste afroamerikanske musikarane, som Etta James, Sam Cooke, James Brown, Earl Bostic, og grupper som Platters og The Dominoes. Bass vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1991 som ikkje-utøvar.
Solvarbo
Solvarbo er ein svensk tettstad i Säters kommun i Dalarnas län i landskapet Dalarna. I 2005 hadde tettstaden 332 innbyggjarar.
Grorud Idrettslag
Grorud Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i bydelen Grorud i Oslo, skipa 18.mars 1918. Laget er aktivt med i fotball, tennis og turn. Tidlegare har også friidrett, futsal og skiidrett vore lagsaktivitetar.
Fotball
A-laget spelar i OBOS-ligaen (2020). Klubben har eit lag i 3. divisjon avdeling 1 (2020).
Grorud IL sitt fotballag spelte i 2018 på nivå 4 i norsk seriefotball. Inn i mellom har fyrstelaget, som spelar i gult med blå bukser, teke del i 3. divisjon/nivå 3 i seriesystemet.