cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Solifluksjon
Solifluksjon, jordsig eller jordflyting er ei langsam gliding av finkorna jordartar på hellande marker, særleg i høgfjells- og polarstrok. Kvar gong jorda tinar etter frost, vil ho vere vassmetta og sige litt nedover med tyngdekrafta. I skråningar med solifluksjon blir jordlaget ofte liggjande i karakteristiske valkar eller tungeformer avgrensa av ein markert front nedst. Viss jorda er steinrik, kan stein- og finmateriale skilje seg frå kvarandre i parallelle striper nedover hellinga, ei slags strukturmark.
Tschiertschen-Praden
Tschiertschen-Praden er ein kommune i distriktet Plessur i kantonen Graubünden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1350 meter over havet.
Han vart skipa 1. januar 2009 då Praden og Tschiertschen vart slått saman.
Kommunen ligg i Churwalden kreis i fjellsida ovanom venstresida av Schanfiggerdalen. Han består av landsbyen Tschiertschen og gatelandsbyane Inner- og Usserpraden.
Vestfossen Kunstlaboratorium
Vestfossen Kunstlaboratorium er eit norsk senter for framvising av internasjonal samtidskunst, og har tilhald i den nedlagde Vestfos Cellulosefabrik på Vestfossen. Kunstlaboratoriet er skipa av kunstnaren Morten Viskum, og opna dørene for publikum i 2003. Det vart seinare organisert som ei stifting med Morten Viskum som dagleg leiar, og med løyvingar til drifta frå Øvre Eiker kommune, Buskerud fylkeskommune og Kulturdepartementet.
Mount Howe
Mount Howe er eit langstrekt fjell i Antarktis, 2930 meter over havet, med låge ryggar på sidene og gavl-forma nunatakar. Det ligg på austsida av Scottbreen, nær toppen, like ovanfor Mount McIntyre. Dette fjellet, og ein liten sørleg uteliggar, er tilsynelatande det sørlegaste fjellet i verda. Det vart oppdaga i desember 1934 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen leia av Quin Blackburn, og vart namngjeven av admiral Byrd etter Louis McHenry Howe, sekretær til presidenten av USA på den tida, Franklin D. Roosevelt.
Det sørlegaste kjende naturlege livsforma finst her på Mount Howe — ein koloni med bakteriar og gjær. Alle bakteriar og anna liv på isen vidare sørover til polen verkar å vere liv som er ført dit med vind og vêr. Mount Howe er det området nærast Sørpolen med blåis (eit område utan snø der ein kan lande fly med hjul i staden for meier).
Musculus levator scapulae
Musculus levator scapulae, (frå latin, levator - «løftar», scapulae - «som høyrer til skulderbladet»), på norsk somtid òg kalla skulderbladløftaren, er ein ryggmuskel som går mellom skulderbladet og ryggsøyla.
Utspring og feste
Han spring ut frå halstverrtaggane sine bakre knutar på dei fire øvste halsvirvlane, tuberculus posterior processi transversi vertebrae C1-C4. Han festar seg på den øvre kanten og mediale hjøret av skulderbladet, margo superior et angulus mediale scapularum.
Innervasjon
Han er innervert frå spinalnervar frå fjerde og femte ryggmergsegment, og ofte av ein grein frå n. dorsalis scapulae som kjem frå armnerveflettverket, plexus brachialis.
Rørsle
M. levator scapulae sin hovudrørsle er å løfte skulderbladet opp og medialt. Når skulderbladet er stabilisert av andre skulderbladsmusklar vil kontraksjon av muskelen føre til at nakken blir bøygd mot den sida kor muskelen trekkjer seg saman.
Potom
Potom er ein tidlegare landkommune i regionen Berat i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Skrapar.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Potom 897 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Potom ein del av distriktet Skrapar. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Lamprechtshausen
Lamprechtshausen er ein kommune i Salzburg-Umgebung i forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 31,8 km² og i kring 4 000 ibuarar. Landsbyen Lamprechtshausen ligg 458 meter over havet i eit flatt landskap, 22 kilometer nord om byen Salzburg.
Vareproduksjon og landbruk er viktige næringsvegar i kommunen.
The Ike & Tina Turner Show – Vol. II
The Ike & Tina Turner Show – Vol. II er det tredje konsertalbumet til Ike & Tina Turner, gjeve ut i 1965. Albumet vart spelt inn i The Skyliner Ballroom i Fort Worth i Texas og Lovall's Ballroom i Dallas i Texas.
1756 Giacobini
1756 Giacobini er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 24. desember 1937 av André Patry ifrå Observatoire de Nice i Nice.
Furenes
Furenes er ei grend ved Brandangersundet i Gulen kommune.
Båtruta Sløvåg-Furenes-Eivindvik.
Goran Jurić
Goran Jurić er ein tidlegare kroatisk fotballspelar.
Mount Huckaby
Mount Huckaby er eit isfritt, kileforma fjell vest i Wisconsin Range i Antarktis. Det har ei høgd på 2620 moh, som ragar over austveggen av Olentangybreen like aust for Haworth Mesa. Fjellet vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Donnie W. Huckaby, ein vedlikehaldsoffiser ved McMurdo-basen for U.S. Navy-skvadron VX-6 i løpet av 1962–63 og 1963–64.
Påskelam
Påskelam viser til lam ete til påske, ein skikk som er vanleg både i kristendommen og opphavet til skikken, jødedommen. I markeringa av pesah eller jødisk påske har lammet ein sentral plass i markeringa av utgangen frå Egypt. Kristen tradisjon følgjer den jødiske i og med at den siste nattverden kanskje var eit peashmåltid, men lam har også ei særskild tyding i og med at Jesus blir kalla «Guds lam». I tillegg er lam ein tradisjonell vårrett.
Ved påskemåltid i den kristne verda kan ein servera heilsteikt lam, lammesteik, lammesuppe eller andre retter, som den rumenske drob de miel, ein haggisliknande rett.
Søtpotet
Søtpotet (Ipomoea batatas) er ei fleirårig, krypande urt som høyrer til vindelfamilien. Ho liknar på potet, men er ikkje av same familie, derimot av same orden; Solanales. Rotkonollane har ei avlang form og er ofte større enn potetknollane, med raudrosa eller kvitt skal og kvitt eller gult fruktkjøt. Søtpoteta har ein søtleg smak og er rik på mellom anna A-, C- og E-vitaminar. Søtpoteta vert tillaga på same måten som poteta.
Søtpoteta har truleg sitt opphav i Sør-Amerika, der ho har vorte odla fram gjennom kanskje 5 000 år. I Polynesia er det opplysningar om at søtpoteta har vore dyrka der allereie kringom 1250. Planta vart introdusert i Kina i 1694. I dag vert søtpoteter dyrka i land med tropisk og varmt temperert klima, dersom tilgangen på vatn er tilstrekkeleg.
Beaufoy Ridge
Beaufoy Ridge er eit kjenneleg svart rygg i Antarktis, med ei høgd opp mot 650 moh. i nordvestenden. Han ligg på vestsida av Sunshinebreen og like nord for Iceberg Bay på sørkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Breen vart namngjeven av Falkland Islands Dependencies Survey, etter kartlegginga deira i 1948–49. Han var kalla opp etter kutteren «Beaufoy» som den 12. desember 1821 med Michael McLeod som kaptein, segla til ein posisjon minst 60 nautiske mil vest for Sør-Orknøyane, der dei merkte av på kartet at dei hadde sett land, mogelegviss Coronation Island.
Mount Hummel
Mount Hummel er eit snødekt fjell som ligg aust og sentralt på Grant Island, utanfor kysten av Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart oppdaga og først kartlagd frå USS «Glacier» on 4. februar 1962, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant William T. Hummel i U.S. Navy Reserve, ein helikopterpilot ombord på «Glacier» då fjellet vart oppdaga.
Frostforvitring
Frostforvitring er mekanisk forvitring der vatn trengjer inn i sprekkar i berggrunnen og sprenger han i stykke ved frysing. Frostsprenginga kjem av at vatnet utvidar seg 9 % når det går over frå flytande til fast form. Frostsprenginga blir først effektiv når temperaturen i berget fell til kring - 5 ºC og alt vatnet er frose. Stadige temperatursvingingar omkring 0 °C har liten verknad. Frostsprenging skapar blokkmark og urer, og er årsak til steinsprang.
Mathura-skulen
Mathura-skulen er ein kunststil innan som hadde senter i Mathura i det nordlege India frå 100-talet f.Kr. til 1100-talet. Kunstforma vara ved gjennom fleire ulike dynasti, og hadde sin glansperiode frå det første hundreåret til 500-talet, under Kusjan- og Gupta-rika. Skulen er kjend for menneskelege buddhafigurar i raud sandstein som blei spreidd over store delar av sentrale Nord-India.
Saman med gandharakunst representerte mathurakunst ei ny retning for buddhistisk kunst der ein byrja å avbilda buddhafigurar. Tidlegare hadde steinhoggarne halde seg til symbolske skulpturar eller i nokre høve framstillingar av tidlegare naturguddommar.
Buddhafigurane frå mathuraskulen er kjenneteikna av ei livfull framstilling der buddhaene har breie bryst og skuldrer, eit rundt andlet med eit smil, og høgre hand løfta i gesten abhayamudra. Hovudet er typisk barbert i eldre skulpturar, medan håret seinare er representert av flattrykte spiralar. Dette blei ei vanleg framstilling i heile den buddhistiske verda. Kleda følgjer kroppen tett og kan liggja over venstrearmen, medan høgre skulder er berr.
Kvinnelege figurar fortset yakshitradisjonen (kvinnelege naturgudar) ved at dei ofte er sett saman med tre. Skulpturane er ofte nakne eller halvnakne, og kan visast medan dei steller seg og liknande.
Eurovision Song Contest 1998
Eurovision Song Contest 1998 var den 43. utgåva av Eurovision Song Contest, den årlege songtevlinga for medlemmane av Den europeiske kringkastingsunionen (EBU). Tevlinga fann stad i National Indoor Arena i Birmingham i Storbritannia laurdag 9. mai 1998. Arrangementet blei produsert av britiske BBC som følgje av Storbritannia sin siger året før med Katrina and the Waves og «Love Shine a Light». Programleiarar var svenskfødde Ulrika Jonsson og den mangeårige Eurovision-kommentatoren for BBC Terry Wogan. Dette var rekordhøge åttande gongen at Storbritannia stod vertskap for Eurovision Song Contest; og det skulle gå 25 år før landet igjen var vertskap.
Dette året blei banebrytande på fleire måtar. For fyrste gang blei telefonavrøysting teken i bruk i stor skala, og dimed var det for fyrste gong sjåarane som kåra vinnaren. Dette blei også siste året songane blei akkompagnert av eit orkester, og det var siste året landa måtte syngje på sitt eige språk. Året etter fjerna EBU både orkesteret og språkregelen.
Til saman deltok 25 land i finalen. Makedonia debuterte, mens Italia trekte seg frå tevlinga og kom ikkje tilbake før i 2011. Austerrike, Bosnia-Hercegovina, Danmark, Island og Russland måtte stå over dette året, sidan dei hadde lågast snittpoengsum i femårsperioden 1993–1997. Belgia, Finland, Israel, Romania og Slovakia var tilbake etter å ha stått over tevlinga i 1997.
Bakgrunn
Etter sigeren året før med Katrina and the Waves og «Love Shine a Light» var Storbritannia vertskap for åttande gong. BBC arrangerte finalane i 1968, 1977 og 1982, og i tillegg hadde kringkastaren teke på seg arrangørjobben i 1960, 1963, 1972 og 1974.
BBC la Eurovision Song Contest til National Indoor Arena i Birmingham. Under sendinga var det rundt 4000 publikummarar i salen.
Programleiarar var Ulrika Jonsson og Terry Wogan. Terry Wogan var ein britisk discjockey og programleiar. Han var kjend som Eurovision-kommentator for BBC, ei rolle han hadde hatt sidan 1971. Wogan kommenterte også denne sendinga for BBC – trass i at han var programleiar. Wogan laup til kommentatorboksen etter opninga og kommenterte fram til og med avrøystinga. Etter avrøystinga var han tilbake på scena saman med Jonsson.
Kvalifisering
På grunn av at stadig fleire land ønskte å delta i Eurovision Song Contest, innførte EBU eit meir permanent kvalifiseringssystem frå 1997. EBU sette også dette året deltakartalet til 25 land: vinnarlandet frå 1997 og dei 17 landa med høgast gjennomsnittspoengsum i perioden 1993–1997. I tillegg fekk dei sju landa som ikkje var kvalifisert i 1997 tilbod om å delta i 1998.
Belgia, Finland, Israel, Romania og Slovakia var tilbake etter å ha måtta stå over året før. I tillegg gjorde Makedonia sin debut i Eurovision Song Contest. Landet gjekk fram til 2019 under namnet «Den tidlegare jugoslaviske republikken Makedonia» (engelsk F.Y.R. Macedonia) i Eurovision-samanheng, for å unngå forveksling med gresk Makedonia.
Startrekkefølgja blei avgjort på førehand ved loddtrekking. Kroatia opna showet, mens debutanten Makedonia avslutta. Noreg fekk startnummer 22.
Under er kvalifiseringsoversikta for dei aktuelle landa:
Sendinga
Finalen opna med ein kortfilm med bilete frå Birmingham, før programleiar Terry Wogan inntok scena i National Indoor Arena og ønskte sjåarane velkommen på engelsk og fransk. Det blei også vist opptak frå finalen i 1960, fyrste gongen BBC arrangerte tevlinga. Katie Boyle, som var programleiar i 1960, 1963, 1968 og 1974, var til stades i salen i Birmingham og blei hylla av publikum. Fjorårsvert Carrie Crowley var også til stades via satellitt, og Wogan takka ho og irske RTÉ for innsatsen året før. Deretter kom med-programleiar Ulrika Jonsson på scena og fortalde sjåarane at resultatet skulle avgjerast via telefonavrøystinga. De såkalla postkortfilmane mellom kvart bidrag viste bilete frå ulike stadar i Storbritannia, og deretter flagget til det respektive landet.
Dette var siste året at deltakarane måtte synge på sitt eige språk, for året etter blei språkkravet fjerna for godt. Det var også siste året med eit levande orkester; sidan 1999 har all musikk vore ferdiginnspelt på band. Landa kunne bruke ferdiginnspelt musikk også i 1998, noko fleire av deltakarlanda valde å gjere, med dei fleste landa brukte levande musikk i salen, framført av konsertorkesteret til BBC. Blant deltakarane dette året var det særleg Tyskland og Israel som gjorde seg merka på førehand. Tyske Guildo Horn var ein kjend komikar i Tyskland og stod for ei minneverdig framføring. Han hoppa frå scena to gongar under sin framføring, ringte med kubjøller og helsa på publikum før han avslutta med å hoppe opp på eit stillas høgt over scena. Det tyske bidraget kom på ein sjuandeplass.
Imaani var den fyrste farga artisten som representerte Storbritannia i Eurovision Song Contest og fekk ein andreplass med «Where Are You?». Dette var den 15. andreplassen til Storbritannia.
Pausenummeret var eit musikalsk potpurri som skulle vise Storbritannia som ein moderne og multietnisk nasjon. Blant deltakarane var Lesley Garrett og fiolinisten Vanessa-Mae.
Det norske bidraget
Lars A. Fredriksen, kjend frå Oslo Gospel Choir, var den norske representanten i Birmingham. Han framførte songen «Alltid sommer» som hadde vunne ein klår siger i den norske finalen i februar same år. Under den norske finalen hadde songen engelsk tekst, «All I Ever Wanted (Was You)». Bakgrunnen var at NRK ønskte å modernisere tevlinga og å nå fleire låtskrivarar. Vinnarsongen var komponert av David Eriksen, mens Per Kristian Ottestad skreiv den engelske teksta.
I Eurovision Song Contest måtte framleis deltakerlanda synge på sitt nasjonalspråk, og songen blei difor omsett til norsk med tittelen «Alltid sommer». Den norske teksta var skriven av systera til Fredriksen, Linda Andernach Johannesen. I den internasjonale finalen var Noreg nummer 22 ut på scena, og med på scena var koristane Aina Andreassen, Åshild Stensrud, Ole-Marius Johnson, Håvard Gryting og Lars Aass. Geir Langslet dirigerte BBC-orkesteret under den norske framføringa. Under prøvene hadde det vore fleire utfordringar for den norske delegasjonen. BBC hadde rota bort eit lydband med trommar som NRK hadde sendt på førehand. Lydbandet skulle brukast saman med orkesteret, men BBC-orkesteret trudde dei ikkje skulle spele under det norske bidraget. Misforståingane gjorde at den fyrste prøva til Noreg gjekk svært dårleg, men utfordringane blei rydda av vegen utover finaleveka, og under finalen fungerte alt som det skulle for Noreg.
Jostein Pedersen kommenterte sendinga for NRK1, mens Stein Dag Jensen kommenterte på NRK P1. Ragnhild Sælthun Fjørtoft las opp dei norske poenga via satellitt frå NRK Marienlyst i Oslo. I avrøystinga kom Noreg på åttandeplass med 79 poeng, derav 12 kom frå svenske sjåarar.
Avrøystinga
Kvart land gav 1–8, 10 og 12 poeng til sine ti favorittsongar via telefonavrøysting. Dette var fyrste gongen telefonavrøysting blei brukt i full skala til å avgjere resultatet; året før hadde fem land brukt telefonavrøysting som ei forsøksordning. Sjåarane fekk røyste i fem minuttar før linjene stengte, men kvart land hadde ein reservejury på åtte personar i tilfelle telefonnettet skulle bryte saman.
Fire av landa – Slovakia, Ungarn, Romania og Tyrkia – fekk dispensasjon til å bruke jury, ettersom landa ikkje hadde god nok teknisk infrastruktur til å gjennomføre ei omfattande telefonavrøysting. Tevlingssjef og overdommar for avrøystinga var Christine Marchal-Ortiz frå EBU.
Skepsis mot telefonavrøysting
På førehand hadde fleire land vore skeptiske til å bruke telefonavrøysting i staden for dei tradisjonelle juryane. Også i Noreg var det skepsis, særleg på grunn av at telenettet ikkje kunne handtere alle samtalane. Under den norske finalen same år prøvde 440 000 å røyste, men berre 63 000 kom gjennom. Men NRK valde å bruke telefonavrøysting også under den internasjonale finalen, og 14 327 norske røyster blei registrert i løpet av dei fem minutta avrøystinga varte. Av desse fekk Malta flest, med rundt 3000 røyster.
Eit anna ankepunkt mot telefonavrøysting var moglegheita for at sjåarane i Europa ville røyste på dei same landa – slik at mange land ville ende opp med få eller ingen poeng. Frykta skulle vise seg å vere ugrunna, for avrøystinga blei ei av dei mest spennande på mange år.
Undervegs veksla ei rekkje land på å leie, og det var heile vegen uklårt kven som ville vinne. Då eit land stod igjen for å røyste, låg Malta og Israel likt, men Malta fekk ingen poeng, mens Israel fekk åtte poeng og dimed vann. Dette var fyrste gongen på fem år at vinnaren ikkje blei avgjord før dei aller siste poenga kom inn.
Tyskland var favoritt hos dei spanske sjåarane, men ein feilregistrering gjorde at Tyskland ikkje fekk noko poeng frå Spania under avrøystinga. Feilen blei retta opp etter sendinga og førte til at Tyskland hoppa opp ei plassering og dytta Noreg ned frå sjuande- til åttandeplass.
Deltakarar
Liste over deltakarane og det offisielle resultatet. Tabellen er rangert etter startrekkefølgje; plassering og poengsummen fins i kolonnane til høgre.
Røystegjeving
Land markert med lilla brukte jury, dei andre landa hadde telefonrøysting. Spania gav feil poeng under direktesendinga, men feilen vart retta opp etter finalen. Under er dei korrekte poenga. Tavla er ordna etter rekkefølgja på røystegjevinga i finalen.
12 poeng
Kvart land gav 12 poeng til sin favoritt. Under er lista over land som fekk 12 poeng i finalen:
Hendingar
Under prøvene oppstod det usemjer mellom BBC-produsentane og den greske delegasjonen. Komponisten til Hellas, Jánnis Valvis, var misfornøgd med at produsentane ikkje viste bilete av artisten Dionusía Karóki mens ho utførte nokre dansegrep med armane. Valvis leverte inn fleire protestar, men hovudprodusent Geoff Posner stod på sitt. Under siste prøve protesterte Valvis med å stå på scena, noko som fekk EBU og BBC til å nekte han adgang til arenaen på finaledagen. Den greske kringkastaren ERT truga med å trekkje seg fra tevlinga, men ombestemte seg like før den siste generalprøven og deltok som planlagt. Bidraget fekk til slutt berre 12 poeng – alle frå nabolandet Kypros.
Under prøvene viste også det tyrkiske bidraget seg å vare elleve sekundar meir enn dei påkravde tre minutta. Produsentene bad den tyrkiske dirigenten om å spele songen raskare, noko han meinte var umogleg på grunn av dei mange temposkifta i songen. Under den tredje prøven varte songen i 3 minutter og 7 sekundar, noko som førte til spekulasjonar om Tyrkia kunne bli diskvalifisert fra tevlinga. Men under sjølve finalen klarte dirigenten å få spela songen på 2 minutter og 59 sekunder – akkurat nok til å halde Tyrkia inne i tevlinga.
Under avrøystinga kom programleiar Ulrika Jonsson med ein ufriviljug morsom kommentar då ho skulle kalle opp den nederlandske poengopplesaren Conny Vandenbos. Då Vandenbos fortalde at ho sjølv hadde delteke i tevlinga, svara Jonsson: «A long time ago, was it?» (var det lenge sida, eller?). Den tilsynelatande fornærmande kommentaren førte til eit latterbrøl frå publikum.
Dirigentar
Mens Martin Koch var sjefdirigent, hadde dei fleste landa med sin eigen dirigent. Under er ei liste over deltakerlanda sine dirigentar, lista etter startrekkefølgja. Dette var siste året med levande musikk og orkester i Eurovision Song Contest, og dimed også siste året med dirigentar.
Poengopplesarar
Kvart land hadde ein talsperson som annonserte poenga frå sitt land på engelsk eller fransk over satellitt. Under er talspersonane i same rekkefølgje som under avrøystinga.
Kommentatorar og sendingar
Dei fleste landa som overførte finalen, hadde kommentatorar som formidla informasjon og hendingar direkte til sjåarane. Oversikt over kommentatorane under Eurovision Song Contest 1998:
Notar
<references group="lower-alpha" />
Michel Bastos
Michel Fernandes Bastos er ein brasiliansk fotballspelar som har spela for Olympique Lyonnais i fransk Ligue 1, og for landslaget til Brasil.
Bastos debuterte for Brasil sitt A-landslag 14. november 2009 i ein privatlandskamp mot England og skåra det første landslagsmålet sitt i ein privatlandskamp borte mot Zimbabwe 2. juni 2010. Han var med i Brasil sin tropp til fotball-VM i 2010, der han spelte alle Brasil sine fem kampar.
Cryptogam Ridge
Cryptogam Ridge er ein aust-vest-gåande rygg som ligg sør for Cummings Cove på Signy Island i Sør-Orknøyane. På nordsida av ryggen veks det mange forskjellige typar lav og mosar, som i lag vert kalla kryptogamar (spore-produserande plantar). Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1991,
Fylkesveg 532 i Østfold
Fylkesveg 532 i Østfold går mellom Kjelsås og Bilet i Fredrikstad kommune. Vegen er 21,8 km lang.
Regionen Berat
Regionen Berat (albansk: Qarku i Beratit) er ein region i Albania. Ved ei administrasjonsreform i år 2000 vart distrikta oppløyste som administrativ eining og erstatta av større regionar. Regionen Berat omfattar dei tre tidlegare distrikta:
Hovudstaden i regionen er Berat.
Kommunar og kommunaleiningar
Etter kommunereforma i 2014 er dei tidlegare landkommunane og bykommunane i dag kommunaleiningar i dei nye kommunane:
Eolisk landform
Mekanisme
I eoliske prosessar transporterer og avset vinden sedimentpartiklar. Eoliske landskapsformer oppstår i område der vinden er hovudårsaka til erosjon. Partiklane som vert avsette har storleik som sand, silt og leire. Partiklane vert innblanda i lufta i ein av fire prosessar. Kryping skjer når partiklane rullar eller glir langs overflata. Løfting skjer når ein partikler stig opp frå overflata på grunn av Bernoullieffekten. Om luftstraumen er turbulent vil større partiklar verte transportert i ein prosess kalla saltasjon. Støyttransport skjer når ein partikkel i rørsle treff ein annan partikkel, slik at den andre partikkelen flyttar seg.
Erosjonslandformer
Vinderoderte landformer vert sjeldan bevarte på jordoverflata utanom i tørre regionar. Andre stader vil vatn på overflata vaske bort dei eoliske landformene. Det finst fleire typar landformer som er tilknytte erosjon: ventifaktar, yardangar og tørre innsjøar.
Gemytt
Gemytt er lynne, sinnelag eller temperament. Oftast vert ordet brukt om dyr, til dømes hest eller hund.
Calfreisen
Calfreisen er ein kommune i distriktet Plessur i kantonenen Graubünden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1249 meter over havet.
Kommunen ligg i Schanfigg kreis på nordsida av fjellet Schanfigg.
Saint Arnaud Range
Saint Arnaud Range er ei fjellrekkje sentralt nord på Sørøya på New Zealand. Ho ligg mellom Lake Rotoiti og det øvre tilsigsområdet til elva Wairau River, og utgjer den austlege grensa til nasjonalparken Nelson Lakes National Park.
Rekreasjon
Turvegen Saint Arnaud track reiser seg på vestsdia av fjellrekkja frå busetnaden Saint Arnaud.
Skisportområdet Rainbow Ski Area ligg på austsida av fjellrekkja.
Andrej Panadić
Andrej Panadić er ein tidlegare kroatisk fotballspelar.
Alexela Sløvåg AS
Alexela Sløvåg AS (tidlegare Vest Tank) er eit dotterselskap av Alexela Norge Holding, som igjen er eit dotterselskap av Alexela Logistics AS, som er basert i Estland. Alexela Sløvåg ligg i Sløvåg i Gulen kommune.
Historie og Vest Tank-ulukka
Verksemda vart stifta i år 2000 og baserte seg i Sløvåg, under namnet Hasan Tank. Seinare vart namnet skift til Vest Tank. Vest Tank spesialiserte seg på motta og handsama såkalla slop, vaskevatn frå vasking av tømte tankar på tankskip. Verksemda hadde berre konsesjon til å ta imot slop, avgrensa til max. 175 000 kubikkmeter i året (tilsvarer omtrent 175 000 tonn.) Slop inneheld 90% vatn og 10% oljeprodukt.
I 2006 underteikna verksemda ein avtale med Trafigura om å ta imot avfall frå annan type petroleumsproduksjon òg. Dette gjorde at selskapet tok til å ta imot og reinsa coker bensin. Det var denne aktiviteten, som verksemda ikkje hadde løyve til, som førte til ulukka i 2007. Restane etter reinsingsprosessen kom i kontakt med ein brannfarleg gass, og ein av tankane på Vest Tank sitt område eksploderte den 24. mai dette året. Ingen vart direkte skadd i ulukka, men det førte til mykje uro og helseskader for innbyggjarane i Gulen kommune. For meir informasjon, sjå Vest Tank-ulukka.
Etter eksplosjonen vart det naturleg nok mykje som måtte klarast opp i. Både Statens forureiningstilsyn og Direktoratet for samfunnstryggleik og beredskap fekk kritikk for å ha regulert verksemda for dårleg. I 2009 vart eigaren av Vest Tank dømt til 18 månaders fengsel.
Alexela Sløvåg i dag
I 2007 vart alle aksjane i Vest Tank kjøpt opp av Alexela Logistics. Dette er eit holdingselskap av olje og logistikk- ressursar i Nord-Europa. Alexela Sløvåg er ein av tre terminalar i morselskapet, dei to andre ligg i Paldiski og Sillamäe i Estland.
I løpet av 2008 vart området til Alexela Sløvåg oppgradert frå eit avfallshandteringsområde til ein moderne oljeproduktsterminal med tryggingstiltak og betre teknologiske løysningar for å møta alle internasjonale krav. Etter dette har Alexela Sløvåg drive ein terminal utelukkande for lagring og transitt av bensin og andre oljeprodukt. Ein informasjonsbrosjyre om dei nye tryggingstiltaka har vorte send ut av verksemda til husstandane som ligg i nærleiken av tankområdet.
Administrerande direktør i dag er Håkon Ivarson.
Vilhelm Andreas Wexelsen
Vilhelm Andreas Wexelsen var ein norsk teolog og politikar for Venstre. Han var biskop i Trondheim, og kyrkjestatsråd i to regjeringar. Frederik Wexelsen var far hans, revyartisten Per Kvist sonen.
Liv og gjerning
Wexelsen var fødd i Klæbu, der far hans var prest. Sjølv vart han student frå katedralskulen i Trondheim i 1867, og vart cand.theol. ved Universitetet i Oslo i 1872. Personalkapellan i Sparbu 1873, og stiftskapellan i Trondheim i 1876. Han var deretter sokneprest i Kolvereid frå 1877 til 1884, og i Overhalla frå 1884 til 1891. Wexelsen var ordførar i Kolvereid i åra 1878–84, og i Overhalla frå 1889 til 1891.
Wexelsen var stortingsrepresentant 1882–91 og 1895–1900. Han representerte Nordre Trondhjems amt alle periodane, unnateke den siste, 1898–1900, då han var innvald for Trondheim og Levanger. Fyrste gongen han møtte på Stortinget, 23. mai 1882, var han varamann for Ole Welde. Han hadde då plass ut sesjonen, og hadde sete i militærkomiteen. På seinare tingsamlingar hadde han fast plass, ofte vald til 2. representant. Han var sekretær i kyrkjekomiteen 1883–89, formann i same 1890–91. Medlem av valkomiteen 1890, 1895–98 og av kyrkjekomiteen 1895–97.
I kyrkje- og kulturspørsmål vart Wexelsen rekna som grundtvigianar. Saman med Lars Oftedal og fire andre stortingsmenn sette han i 1884 fram eit forslag som mellom anna opna for at lekfolk skulle få tale i kyrkja. Forslaget vart vedteke av Stortinget, men nekta sanksjon av departementet. Også gjennom sitt forfattarskap hadde Wexelsen ein framskoten plass i arbeidet med å reformere den norske kyrkja. Han stridde også for målsaka, var 1894–98 formann i Det norske Samlaget.
Frå 1891 til 1893 var Wexelsen statsråd og sjef for kyrkjedepartementet i Johannes Steen si fyrste regjering. Han var kyrkjeminister på ny frå 1898 til 1903. I 1898 sende han ut "Instruks angaaende brugen af lappisk og kvænsk som hjælpesprog ved undervisningen i folkeskolen, hvor dette af kirkedepartementet er tilladt i henhold til landsskolelovens § 73, 2 led." Ifølge denne instruksen skulle samiske og kvenske elevar berre undervisast på norsk, og samisk og kvensk skulle «ikke Bruges i videre udstrækning, end forholdene gjør uomgjængelig fornødent.» Denne fornorskingsinstruksen var gjeldande heilt til om lag 1960, og blei etter ministeren kalla «Wexelsen-plakaten».
Wexelsen var skuledirektør i Trondhjems stift frå 1896 til 1898. Han var elles formann for fattiglovkommisjonen av 1896. I 1905 vart Wexelsen biskop i Trondheim. Som biskop stod han føre kroninga av kong Haakon i 1906. Han døydde i Trondheim allereie i 1909.
John Field
John Field var ein irsk pianist og komponist. Han blir rekna som oppfinnar av musikkforma nocturne som Frédéric Chopin utvikla vidare.
Liv
John Field blei fødd i Dublin. Han studerte først klaver hos far sin som var fiolinist, og seinare med Tommaso Giordani. Han fortsette utdanninga hos Muzio Clementi i London. I 1802 følgde han med Clementi på ei reise til Paris for å vise fram klaver som Clementi hadde bygd og for å opptre som pianist. Året etter reiste begge til St. Petersburg der Field blei værande og skapte seg eit ry som kunstnar og lærar. Han foretok òg ei rekke konsertreiser. Frå 1822 til han døydde i 1837 budde han i Moskva.
Verk
Field er den første komponisten som skreiv nocturner. Desse stykka påverka Frédéric Chopin i sterk grad, og han skreiv sjølv 21 nocturner som gjorde forma vidkjend. Field sine i alt 18 nocturner høyrer til dei tidlegaste einsatsige, romantiske karakterstykka for klaver og kan sjåast på som viktige forløparar for mange romantiske komponistar sine verk, til dømes Felix Mendelssohn Bartholdy, Robert Schumann, Franz Liszt og Edvard Grieg.
Field skreiv sju klaverkonserter, den andre (1811) er nok den mest kjende, sjølv om den fjerde (1819) ofte blir sett på som meir verdefull reint musikalsk. Av orkesterverk finst det tre rondoar og ein transkripsjon av Field sin tolvte nocturne, ved sida av et stor tal verk for piano solo, kammermusikalske verk og nokre få vokale verk.
Geomorfologi
Geomorfologi er vitskapen om formene på jordoverflata og korleis dei oppstod. Geomorfologi forklarar landformene ut frå strukturen til jordskorpa og den geologiske historia, og klassifiserer dei ulike landskapstypane. I geomorfologien reknar ein med ei utvikling frå unge landskap, med markert relieff, til gamle, med flate, avrunda former.
Katrin Dörre-Heinig
Katrin Dörre-Heinig er ein tysk tidlegare langdistanseløpar frå Leipzig som vann bronsemedaljen i maratonløpet både under Sommar-OL 1988 i Seoul og Friidretts-VM 1991 i Tokyo.
Aktiv
Dörre representerte Aust-Tyskland då ho i dei olympiske sommarleikane i Seoul sprang inn til bronsemedalje i maraton, pluss og minus eit halvt minutt etter gullvinnar Rosa Mota frå Portugal og australske Linda Martin. Tre år seinare representerte Dörre det samla Tyskland då ho vann ein ny bronsemedalje under verdsmeisterskapen i Tokyo, høvesvis 17 og 13 sekundar bakom dei andre medaljevinnanarane. Dei neste åra lukkast ho ikkje kome på medaljeplass i dei store meisterskapane, ho enda såleis på femteplass i Barcelona-OL 1992, sjetteplass i Stuttgart-VM 1993 og fjerdeplass i Atlanta-OL 1996.
Dörre vart trefaldig vinnar av både Osaka maraton (1984, 1991, 1997), Tokyo maraton (1984, 1985, 1987), London maraton (1992-94) og Frankfurt maraton (1995-97). Fortast sprang Dörre-Heinig då ho i 1999 vann Hamburg maraton for andre gong i rad og sette løyperekord med 2.24.35.
Mutopia project
Mutopiaprosjektet er ein nettstad som blir driven av frivillige med mål om å skape eit bibliotek av notemateriale i public domain på same måte som Prosjekt Gutenberg gjer over bøker som er offentleg eigedom.
Musikken er henta frå gammalt materiale det ikkje lengre er opphavsrett på. Det nye notematerialet er laga ved hjelp av LilyPond og distribuert i PDF-, PostScript-, Midi- og LilyPond-format.
Det er for tida rundt 1 700 musikkstykke tilgjengeleg, over halvparten for piano. Det finst òg mykje vokalmusikk og og musikk for andre instrument.
Torkell Løvland
Torkell J. Løvland var ein norsk jurist, konsul og politikar. Løvland var son til statsministeren Jørgen Løvland. Han tok artium i 1910 og studerte så jus ved Universitetet i Oslo. I haustesemesteret 1914 var han leiar av Studentvenstrelaget. Frå 1916 til 1920 var han leiar av Noregs Unge Venstre. På same tid var faren hans kyrkje- og undervisningsminister. Mot slutten av denne perioden hadde landsorganisasjonen til Unge Venstre i praksis gått i oppløysning. Organisasjonen vart oppattliva i 1920 og eit nytt landsstyre vart valt, der Løvland var styremedlem, men etter nokre få år hadde organisasjonen igjen gått i oppløysing.
Løvland gifta seg 15. august 1918 med Liv Hektoen. Dei fekk døtrene Liv Ingeborg Mathilde i 1921 og Tuva (Tove) i 1923.
Hutt Peak
Hutt Peak er eit lite, men spisst og snødekt fjell som ligg sentralt i Mount Bursey-massivet i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Charles R. Hutt i U.S. Coast and Geodetic Survey, ein geomagnetikar-seismolog ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1970.
Rhesusape
Rhesusape (Macaca mulatta) er ein makak som lever aust i Asia, der han finst frå Afghanistan i vest til kysten av Stillehavet i Kina i aust. Rhesusapen hadde siste sams forfaderen med mennesket for kring 25 millionar år sidan, og arten har vore mykje nytta til medisinsk forsking. Til dømes vart rhesusfaktoren oppdaga i denne arten, og arten har òg vore nytta til utrøyning av AIDS-vaksinar. Rhesusapar er vortne skotne opp i verdsrommet. Rhesusapen vert delt inn i seks underartar.
Japanmakaken oppstod truleg frå austlege populasjonar av rhesusapen i pleistocen, for mellom 0,31 og 0,88 millionar år sidan, og dei to artane er framleis nært skylde.
Genom
Eit utkast av genomet til rhesusapen vart publisert i 2007 og var på kring 2,87 gigabasar. Eit anna utkast vart publisert i 2011 og var på 2,84 gigabasar. I det fyrste utkastet var mellom 90,76 og av basane i  sekvensane til rhesusapen dei same som i menneskegenomet, avhengig av utrekningsmåte. Sterkt sannsynlege ortologe gen hadde i snitt kring av dei same basane og koda i snitt for like mange identiske aminosyrer.
Fleire hundre potensielle mikro-RNA er funne i rhesusapegenomet, og alle desse er meir enn like med føregangssekvensar hjå menneske. Mange er heilt like.
Det er funne 33 gen i det store vevskompatibilitetskomplekset til rhesusapen, noko som er meir enn tre gonger so mange gen som mennnesket har i dette komplekset.
Klatreparula
Klatreparula (Mniotilta varia) er ein liten sporvefugl i parulafamilien. Han hekkar i austlege Nord-Amerika, er ein langdistansetrekkfugl som overvintrar i sørlege område av USA, og over det meste av Mexico, Mellom-Amerika, Karibia og godt inn i nordlege Sør-Amerika.
Slektsnamnet Mniotilta kjem frå gammalgresk mnion, som tyder «tang», og tillo, «å plukke». Namngjevaren Vieillot omsette det første ordet feil, trudde mnion tydde «mose». Artsnamnet varia er frå latinsk varius, som tyder «har markeringar i ulike farger».
Denne arten er ikkje så vel studert som mange andre i parulafamilien.
Skildring
Klatreparula er 11 til 13 centimeter i kroppslengd med en masse på 8 til 15 gram.
I samsvar med det engelske namnet har dei svart og kvit fjørdrakt. Begge kjønna har svarte og kvite kroner med eit breitt, kvitt augebryn, svarte striper ned mot ein kvit buk, svarte venger med to kvite vengband, ein svart hale, ein svart-kvit stripa rygg, grå-svarte bein og føter. Hannar i hekkedrakt har ein svart-kvit stripa hals og svart kinn, medan hoene har meir grått i kinn og kvitkremfarga hals og sider. Hofuglar og unge fuglar liknar, men med litt meir avdempa kontrastar i stripene enn hannar.
Denne songaren kan forvekslast med svarthetteparula (Setophaga striata) som òg har svart og kvitt i sommarfjørdrakta, men har ei solid svart hette, kvite kinn og oransje bein.
Taksonomi
Linné skildra klatreparula (Mniotilta varia) i 1766. I systematikken er arten einsleg i slekta Mniotilta og har ingen underartar.
Han er kjent for å hybridisere med asurparula (Setophaga cerulea) og hemlokkparula (Setophaga fusca). Klatreparula blir trudd å vere nærskyld til slekta Setophaga.
Habitat og distribusjon
Han lever vanlegvis i lauvskog i hekkeområdet, men blir meir ein habitatgeneralist i overvintringsområdet.
Føretrekte skogtypar til hekking inkluderer lauvskog og blandeskog, og nokon gonger våtare område med sumpskog.
Overvintringshabitatet kan variere frå mangrovar til våt, tørr og tåkeskog. Dei førekjem òg i kaffiplantasjar og hagar med skugge.
Hannane er territoriale både i sommar- og vinterhabitat.
Isallobar
Isallobarmønsteret syner trykkendringane ein har like før observasjonen er gjort og er til god hjelp for å vurdere utviklinga og forflyttinga av trykksystem og frontar. Ein vil normalt sett ha trykkstiging bak eit lågtrykk, og trykkfall der lågtrykket er på veg. Dette gjev ein god indikasjon på kvar lågtrykket er på veg, og kom det forsterkar seg eller svekkast.
Klatreparula
Habitat og distribusjon
Klatreparula hekkar i nordlege til austlege Nord-Amerika. Det spenner frå sørlege Nordvestterritoria og nordlege Alberta i vest, austover gjennom Canada til øya Labador, i dei austlege statane nord for Florida i USA og inn i nordaustre Texas. Overvintringa skjer i Florida, Mexico, Mellom-Amerika, Karibia og i dei søramerikanske landa Venezuela, Colombia og ned til nordlege Peru. IUCN anslår omfanget av utbreiingsarealet til 11 500 tusen km2.
Isallobar
I samband med vêrvarsling for fleire dagar, kan ein ofte teikne isallobarar som syner trykktendensen i løpet av 12 eller 24 timar.
Klatreparula
Habitat og distribusjon
Det finst berre ei godkjent registrering av myrteparula i Noreg. Den er frå september 2020, Hå kommune i Rogaland. Han er elles ein sporadisk streiffugl i Storbritannia, Island, Færøyane og Irland.
IUCN klassifiserer klatreparula som livskraftig (LC) på grunn av utbreiingsområde og populasjonsstorleik. Likevel er bestanden avtakande. Tap av habitat og degradering, spesielt skogfragmentering, er dei viktigaste faktorane som medverkar til tilbakegangen.
Levevis
Denne fuglen lever av insekt og andre leddyr, inkludert lepidopteranlarver, biller, maur og vevkjerringar. I motsetnad til andre songarar, beitar han liknande ei spettmeis eller ein trekrypar, han kryper opp og ned langs trestammar og greiner. Her søkjer han føda under eller i borken. Korte bein og lang baktå er tilpassingar til denne beitesmetoden. Under trekket vil klatreparulaer nokon gonger delta i fleirartsflokkar.
Songen er rytmisk med høgfrekvente gjentakande wi-si wi-si wi-si wi-si wi-si eller skviky, skviky, skviky. Han har òg rop med varierande læte.
Klatreparula er ein av dei første songarane som kjem hekkeområda. Egglegging kan ta til i midten av april lengst sør og i mai og tidleg juni lengre nord. Hannane er territoriale og forsvarar territoriet sitt, både ved å synge, jage konkurrentar bort og lokke ein hofugl. Reiret blir lagt på bakken og dei legg 4–5 egg. Rugeperioden varer 10 til 12 dagar, og berre hofuglar gjer ruginga. I denne perioden kan hannar mate hoa. Begge foreldra tar omsut for ungane. Ungen forlèt reiret etter 8 til 12 dagar, og held seg rundt reiret medan dei forbetrar flygeevna. I denne tida blir foreldra verande i nærleiken.
Reira blir ofte besøkt av brunhovudtrupial som er ein kjent reirparasitt på mellom anna klatreparula.
Fylkesveg 535 i Østfold
Fylkesveg 535 i Østfold går mellom Brandstorp i Sarpsborg kommune og Kroken i Fredrikstad kommune. Vegen er 5,9 km lang.
Steve Smith
Som medlem eller med-leiar
Med Journey
Med Vital Information
Med Steps Ahead
Mount Isherwood
Mount Isherwood er eit flataktig, hovudsakleg isdekt fjell med bratte sider, 6,5 km vest-sørvest for Mount Strange i Kohler Range i Marie Byrd Land i Antarktis. Fjellet vart først fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William F. Isherwood, ein geofysikar under den andre traversen til US Antarctic Research Program frå Sørpolen til Dronning Maud Land, 1965–66, og under kartlegginga av Marie Byrd Land 1966–67.
Steve Smith
Som medlem eller med-leiar
Med Steve Smith's Jazz Legacy
Med andre
Som sidemann
Med Jeff Berlin
Med Frank Gambale
Med Henry Kaiser og Wadada Leo Smith
Med Neal Schon
Lørenskog Idrettsforening
Lørenskog Idrettsforening er eit norsk idrettslag heimehøyrande i Lørenskog i Viken fylke. Idrettslaget er ein rein fotballklubb skipa 10. desember 1948 då idrettslaga Lørenskogkameratene (stifta 17. november 1932) og Solheim Idrettsforening (stifta 17. april 1929) slo seg saman i eit nytt lag. Lørenskog IF spelar i blå fargar med raude bukser. Herrelaget spelar i 3. divisjon avdeling 1 (2020).
Lørenskog IF spelte i 2002 på nivå 2 i det norske seriesystemet. Elles har Lørenskog jamnast delteke på nivå 3 eller 4. Den seinare landslagsspelaren Toril Akerhaugen var i si tid aktiv i Lørenskog IF.
Per Kristian Dahl
Per Kristian Dahl er ein norsk lokalpolitikar for Arbeidarpartiet. Han var ordførar i Halden kommune frå 2003 til 2011.
I perioden 2003-2007 leia han ein koalisjon av Arbeidarpartiet, Høgre og Framstegspartiet, men FrP trekte seg frå samarbeidet hausten 2006. Etter valet i 2007 hadde han med seg partifellen Wenche Olsen som varaordførar og leidde eit samarbeid mellom Arbeidarpartiet, Sosialistisk Venstreparti, Kristeleg Folkeparti og Pensjonistpartiet.
Dahl var vararepresentant til Stortinget i perioden 2005-2009.
Han har tidlegare vore hovudtillitsvald ved Norske Skog Saugbrugs og sete i kommunestyret for Ap i Halden.
Skøyteløp under Vinter-OL 2014
Skøyteløpa under Vinter-OL 2014 i Sotsji omfatta ti individuelle tevlingar og to i lagtempo, likt fordelt på menn og kvinner. Tevlingane vart avvikla i dagane frå laurdag 8. til laurdag 24. februar 2014. 179 utøvarar, 94 menn og 85 kvinner, frå 23 land deltok i skøytetevlingane.
500 m
Dato: 10. februar <br style="clear:both;" />
1000 m
Dato: 12. februar <br style="clear:both;" />
1500 m
Dato: 15. februar <br style="clear:both;" />
5 000 m
Dato: 8. februar <br style="clear:both;" />
10 000 m
Dato: 18. februar <br style="clear:both;" />
Lagtempo
Dato: 22. februar <br style="clear:both;" />
500 m
Dato: 11. februar <br style="clear:both;" />
1000 m
Dato: 13. februar <br style="clear:both;" />
1500 m
Dato: 16. februar <br style="clear:both;" />
Einar Moxnes
Einar Hole Moxnes var ein stortingsrepresentant, statsråd og fylkesmann, fødd i Alstahaug i Nordland. Han var fiskeriminister 1968-71 og landbruksminister 1972-73.
Liv og gjerning
Moxnes var ordførar i Åfjord frå 1956 til 1966 og formann i Sør-Trøndelag fylkesting frå 1958 til 1963.
Moxnes møtte for fyrste gong på Stortinget som vararepresentant i 1959. Frå 1965 til 1968 møtte han fast på Tinget som fyrste vararepresentant for Sør-Trøndelag, etter som Per Borten var statsminister. Han var medlem av Sjøfart- og fiskerikomiteen. I 1968 tok Moxnes over som fiskerminister etter dødssjuke Oddmund Myklebust, eit ombod han hadde til Borten-regjeringa gjekk av i mars 1971. Moxnes tok då sete på Stortinget som fast representant og medlem av Justiskomiteen. Frå oktober 1972 til same tid året etter var han landbruksminister i Korvald-regjeringa.
Henry Jacobsen
Henry Jacobsen var ein norsk byråkrat og politikar frå Rygge, som representerte Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1945 til han døydde i 1964.
Jacobsen var son til ein vognmann i Rygge. Etter å ha gått handelsskule, arbeidde han frå 1918 til 1938 på ei mylne. Sidan var han sjef på Alderstrygdkontoret i Moss fram til han døydde i 1964. Jamsides var han forretningsførar 1926-49 for Møllearbeidernes aktiebakeri.
Jacobsen var medlem i Rygge heradsstyre 1926-28 og frå 1932 til 1960 medlem i Moss bystyre. Han var ordførar i Moss frå 1945 til -60. Gjennom åra hadde han ei mengd verv i det offentlege, og i organisasjonslivet elles.
Ved stortingsvalet 1945 vart Jacobsen vald til å representere kjøpstadene i Østfold og Akershus på Stortinget. Sidan vart han attvald fire gongar, frå 1954 representerte for Østfold fylke, men heile tida Arbeidarpartiet. På tinget var han med i Administrasjonskomiteen fram til 1961, nestformann i komiteen 1954-61. Til sist var han formann i to år, 1961-63, formann i Protokollkomiteen, deretter medlem i same komiteen til han døydde.
Tug of War
Tug of War er det tredje studioalbumet til Paul McCartney, gjeve ut i april 1982. Det var det første albumet til McCartney etter at Wings vart oppløyst eitt år tidlegare. Totalt sett var dette det 11. albumet hans etter The Beatles. Det var òg det første albumet til McCartney etter at John Lennon døydde. Albumet vart produsert av den tidlegare Beatles-produsenten George Martin og gjekk til topps på albumlistene i mange land. Det vart hylla som eit comeback for McCartney.
Den nymastra luksusutgåva av albumet vart nominert til Grammyprisen for beste plateboks eller spesialutgåve i 2017.