cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kai Siegbahn
Siegbahn studerte i Uppsala og vart der fil.kand., for seinare å disputere og bli Ph.D i fysikk og dosent. Han var professor ved den tekniske høgskulen i Stockholm frå 1951 til 1954 og opprettheldt sidan stolen til faren i eksperimentell fysikk ved Universitetet i Uppsala frå 1954 til 1984.
Kai Siegbahn vart innvalt som representant av Kungliga Vetenskapsakademien i 1958 vart representant av Ingenjörsvetenskapsakademien i 1968.
Biggest Mistake
«Biggest Mistake» er ein song av The Rolling Stones frå albumet A Bigger Bang frå 2005. Han vart gjeven ut som den tredje singelen frå albumet den 21. august 2006. Singelen nådde 51. plass i Storbritannia.
Songen er tilskriven Mick Jagger og Keith Richards og er ein popsong med eit akustisk gitar-basert arrangement og tekst som fortel ei soge om ein eldre mann som forelskar seg, men som så forlet partnaren sin.
Aleksandr Gerasimov
Aleksandr Mikhailovitsj Gerasimov (russisk: Алекса́ндр Миха́йлович Гера́симов) var ein russisk kunstmålar. Han var ein leiande talsmann for stilarten sosialistisk realisme i biletkunsten. Han måla både Stalin og andre sovjetleiarar.
Liv og gjerning
Gerasimov kom til verda i Kozlov (no Misjurinsk) i Tambov-guvernementet. Han studerte ved Moskvas skule i måling, bilethogging og arkitektur frå 1903 til 1915. I desse åra tala han for ein kunst som la vekt på realistiske framstillingar og avviste avantgarde-kunsten
Under 1. verdskrigen og den russiske borgarkrigen tenestegjorde han i hæren. Derifrå reiste han til heimbyen for å verte scenograf, med håp om å medverke til oppsetjingar av skodespel som hylla revolusjonen og sovjetstyret.
I 1925 flytta Gerasimov til Moskva. Han kombinerte akademi-realisme med lette innslag av impresjonisme i bileta sine. Han likte best ein stilart kalla heroisk realisme, ein stil med måleri som framstilte Lenin og andre revolusjonære som heltar av overjordiske dimensjonar. Etter Stalin stramma maktgrepet over det russiske samfunnet, forfall Gerasimovs verk til pompøse, offisielle portrett. For eit av desse, Stalin og Vorosjilov i Kreml, vart han tildelt Stalin-prisen i 1941. Han laga mange helte-portrett av Kliment Vorosjilov, så mange at Nikita Khrusjtsjov seinare skulda Vorosjilov for å ha brukte mesteparten av tida si i Gerasimovs atelier, til skade for sitt ansvar som forsvars-kommissær.
Gerasimovs hardhendte leiarskap av den sovjetiske kunstnarunionen, og av Sovjets kunstakademi, gjorde han berykta. Under zjdanovismen (1946-56) var han i frontlinja mellom dei som angreip stilretningane kosmopolitisme og formalisme.
Gjennom dei smigrande portretta av sovjetleiarar og hans politiske aktivitet mot kunstnarar som ikkje fylgde hans retningslinjer for kunsten, fekk Gerasimov rykte for å vere ein politisk hauk. Likevel mista han ikkje heilt or syne sitt eige kunstnariske driv. Livet gjennom heldt han fram å måle mollstemte, nesten impresjonistiske landskap. Framstillingar som braut nokså tvert med det han framheva i offisielle samanhengar.
Oktoberrevolusjonøya
Oktoberrevolusjonøya (russisk Остров Октябрьской Революции, Ostrov Oktjabrskoj Revoljutsij) er den største øya i øygruppa Severnaja Zemlja i Russland. Ho har eit areal estimert til, noko som gjer ho til den 56. største øya i verda. Det høgaste punktet på øya er Karpinskijfjellet på 965 meter over havet.
Halve øya er dekt av isbrear som rekk ned til sjøen. I dei isfrie områda består av øya av ørken eller tundra. Øya vart først utforska og namngjeve av ekspedisjonen til G.A. Usjakov og Nikolayj N. Urvantsev i 1930 - 1932. Oktoberrevolusjonøya har fem store isbrear som heiter Rusanov, Karpinskij, University, Vavilov og Albanov. Vêrstasjonen Vavilov var i drift frå 1974 til 1988 nord på Vavilovbreen. Andre mindre isbrear på øya er mellom anna Maljutkabreen.
Elvene Podemnaja og Bolsjaja renn nordvestover mellom Vavilov- og Albanovbreen, medan elvane Bedovaja og Obryvistaja renn nordover mellom Albanov og Rusanov.
Ostrov Vjsokij er ei lita øy som ligg i ei bukt sørvest på Oktoberrevolusjonøya.
Det har vore føreslått å endre namnet på øya til Svjataja Aleksandra (St. Aleksander).
Faksfjorden
Faksfjorden er ein fjordarm på austsida av Vågsfjorden i Dyrøy kommune i Troms og Finnmark. Fjorden strekkjer seg 6 km austover til Styggefjellet i botn av fjorden.
Fjorden startar i vest mellom Hagenes på Dyrøya i nordvest og Gjeskenesodden i søraust. På austsida av Dyrøya går Dyrøysundet nordover til Solbergfjorden. På vestsida av Dyrøya går Tranøyfjorden nordover. Grenda Faksfjord ligg i det nordaustlege hjørnet av fjorden, inst i Faksfjordvika. Pålsfjorden er ei lita vik i det søraustlege hjørnet og den delen av fjorden som strekkjer seg lengst aust. Lengst sør ligg garden Sørfjorden.
Fv211 går langs nord- og austsida av fjorden.
Desolation Row
Musikkmagasinet Rolling Stone plasserte songen på 187. plass på lista deira over dei 500 beste songane gjennom tidene. Joe Strummer har ein referanse til «Desolation Row» i songen sin «Coma Girl» på albumet Streetcore. Songen vert òg referert til i Laura Branigan sin «Spanish Eddie» i 1985.
Inspirasjon og komposisjon
I eit intervju med USA Today i 2001 hevda Dylan at songen er ein «trubadursong»
Heimefronten
Heimefronten inkluderte den organiserte Motstandsrørsla, men kunne òg inkludere alle einskildpersonar som hadde ei patriotisk innstilling. For å føle seg som ein del av Heimefronten kunne det vere nok med reint symbolsk motstand. Av slik motstand kan nemnast å gå med ein spesiell type topplue, ha bindersar på jakkeslaget eller å motsetje seg nokre av dei mange direktiva frå makthavarane. Ei nemning på slike patriotar var jøssingar.
Motstanden kunne òg vere meir aktiv, ved til dømes å lytte på illegale radioapparat. Eit skritt vidare var å gje ut illegale aviser.
Desolation Row
Inspirasjon og komposisjon
Det har vore diskutert kvar Desolation Row er. Dylan fortalte i 1965 at det var «ein stad i Mexico», medan Al Kooper (som spelte orgel og piano på albumet) hevdar det er Eighth Avenue i New York City.
Heimefronten
Ved endå meir organisert motstand kunne ein seie at ein var ein del av motstandsrørsla. Noreg under andre verdskrigen var prega av ulike motstandsgrupperingar som arbeidde meir eller mindre koordinert. Ei av desse grupperingane som hadde stor innverknad vart kalla «Kretsen», ei anna «Koordinasjonskomitéen» (KK) leia den sivile haldningskampen. Kommunistane var nesten dei einaste som dreiv med valdeleg motstandskamp, men utan å samarbeide særleg med resten av Heimefronten. Dette fordi Heimefronten ikkje ville at det skulle utførast valdelege aksjonar i Noreg, av frykt for represaliar mot sivilbefolkninga.
Frykta for represaliar førte til at regjeringa i London, på oppfordring frå Heimefronten i Noreg, proklamerte over radio hausten 1942 at det ikkje skulle utførast aktiv valdeleg motstand. Dette var faktisk ein utmelding av krigen, medan han var på sitt vondaste elles i verda. For tyskarane var Noreg både før dette og seinare, ein fantastisk fristad. Eit av dei klåraste bevisa på det, er mengder aksjonar mot den norske jarnbana (NSB). I dei fire første åra av okkupasjonen vart det gjennomført berre 15 - femten - aksjonar mot jarnbana. Fleire av desse varet totalt mislukka. Einskilde av dei var utført av kommunistar. Aksjonane var hovudsakleg i Oslo-området. Det vart ikkje gjort noko vesentleg frå Heimefrontens side for å hindre tyske forsyningstransportar til dømes mellom Oslo og Trondheim, og heller ikkje gjort noko med Ofotbanen som transporterte den viktige jernmalmen til Narvik, for utskipning til Tysklands våpenindustri.
Desolation Row
Andre utgåver
Den italienske visesongaren Fabrizio de André skreiv «Via della Povertà», ei italiensk tolking av «Desolation Row» på albumet Canzoni i 1974. Åge Aleksandersen spelte inn ei norsk utgåve av songen kalla «Nederst på Karl Johan» (på Fredløs: Dylan på norsk, 1997). I følgje nettsida til Grateful Dead har dei spelt «Desolation Row» sidan midten av 1980-åra. Songen finst på albumet deira Postcards of the Hanging frå 2002.
Chris Smither spelte inn songen på albumet Train Home frå 2003 med Bonnie Raitt på korvokal og slidegitar.
Heimefronten
Størstedelen av krigen var det inga einskapleg leiing av Heimefronten, første gongen uttrykte Heimefrontens Leiing vart brukt var i 1943 då Koordinasjonskomitéen byrja å sende ut parolane sine over radio i dette namnet. Utover 1944 vart Kretsen veikt grunna at nokre vart tekne og andre flykta til Sverige, og det viste seg naudsynt å få ei formell leiing på plass for å ta seg av viktige oppgåver etterkvart som krigen nærma seg slutten. Hausten 1944 vart Heimefrontens Leiing (HL) danna, «Det øvste rådet» bestod av ein formann og 11 medlemmar frå Kretsen, KK, Heimestyrkane, Rikspolitiet, og Fagleg utval (FU). Bøndene som før var vorte halde utanfor, fekk ein representant, medan kommunistane ikkje fekk vere med.
Desolation Row
Andre utgåver
Dan Tillberg gjorde ein svensk versjon av songen kalla «Hopplöshetens gränd» på Kärlek minus noll.
Heimefronten
Under heile krigen var det spenninga mellom leiande grupperingar i Heimefronten og London-regjeringa, i november 1944 møttest representantar for regjeringa og den nye heimefrontleiinga i Stockholm til ein rundebordskonferanse der dei kunne avklare ein del tilhøve, mellom dei ordninga av den sivile sentraladministrasjonen i overgangstida. Hovudproblemet var kva for ein status Nygårdsvoldregjeringa skulle ha etter freden. Heimefrontleiinga meinte at det skulle dannast ein Regjeringskommisjon med folk «heimanfrå», medan regjeringa meinte at sidan dei var den lovlege regjeringa til landet, måtte dei ta over. Kompromissa vart at regjeringa skulle sende over kronprins Olav saman med fem representantar like etter fredsslutninga. Likevel fortsette konflikten mellom hjemmefrontsleiinga og regjeringa utover sommaren 1945.
Desolation Row
My Chemical Romance-utgåva
My Chemical Romance spelte ei punkrock-utgåve av «Desolation Row», for filmen Watchmen i 2009. Songen nådde 20. plass på Billboards Modern Rock Tracks i mars 2009. Det første kapittelet i Watchmen («At Midnight All the Agents») er òg kalla opp etter ei av linjene i songen, som òg inneheld eit sitat frå songen på slutten av kapittelet.
Norske utgåver
Jan Erik Vold skreiv ein norsk tekst til songen, kalla «Lågfot Aveny». Denne vart framført av Jan Erik Vold, Kåre Virud og Telemark Blueslag i 1981. Ein annan norsk tekst vart skriven av Håvard Rem og kalla «Nederst på Karl Johan». Denne vart framført av Åge Aleksandersen med band og Taraf de Haïdouks i 1997.
Sørlandsbanen
Sørlandsbanen er jarnbanestrekninga frå Drammen over Kongsberg via Kristiansand til Stavanger.
Historie
Sørlandsbanen vart bygd ut etappevis og vart sluttført av den tyske okkupasjonsmakta under andre verdskrigen. Frå 1. mai 1944 vart Sørlandsbanen opna for normal drift. I lange strekningar går jarnbanen inni landet i staden for langs den tettare folkesette kystlina. Ein grunn til dette var at jarnbanelina skulle vernast mot invaderande styrkar. I tillegg skulle det ikkje vera mogleg å skyte mot jarnbanelina frå krigsskip. Jernbanen var ei viktig transportåre for transport av soldatar såvel som krigsmateriell.
Stasjonen i Kristiansand er bygd som ein sekkestasjon, slik at gjennomgåande tog mellom Stavanger og Oslo må endre køyreretning.
Oppdeling
Sørlandsbanen kan delast opp i ei rekke understrekningar og sidebanar. Sjå elles stasjonsoversynet nedanfor.
Marianne Gullestad
Marianne Gullestad var ein norsk sosialantropolog kjend for forsking på familie, sosial klasse, postkoloniale tilhøve, livsløps- og fotoforståing.
Marianne Gullestad var fødd i Kristiansand, men voks opp i Bergen. I 1964 tok ho examen artium ved Fana Gymnas før ho vart studen i Oslo og Bergen. Ho fekk graden mag. art. i sosialantropologi ved Universitetet i Bergen i 1975, og tok doktorgraden ni år seinare. Frå 1998 til ho døydde forska Gullestad ved Institutt for samfunnsforskning under Universitetet i Oslo. Ho verka også ved University of Chicago, Universitetet i Tromsø og Norsk senter for barneforskning i Trondheim.
Gullestad var gift med medisinaren Fred Holsten frå 1967 til 1981. Frå var ho 1988 gift med språkforskaren Jan Terje Faarlund.
Kjelder
.
Michael Landau
Michael Landau er ein USA-amerikansk musikar, lydteknikar og plateprodusent. Han har arbeidd mykje som studiomusikar og har spelt gitar på mange album sidan tidleg i 1980-åra med artistar så forskjellige som Minoru Niihara, Joni Mitchell, Seal, Michael Jackson, James Taylor, Helen Watson, Richard Marx, Steve Perry, Pink Floyd, Roger Daltrey, Glenn Frey og Miles Davis.
I tillegg har Landau fronta fleire band som Raging Honkies og Burning Water. Tidleg i 1980-åra var han òg i bandet Maxus i lag med Robbie Buchanan, Jay Gruska og Doane Perry.
Diskografi
Solo
med Renegade Creation
med Hazey Jane
med Stolen Fish
med The Raging Honkies
med Burning Water
Døyparen Johannes
Døyparen Johannes (hebraisk Jochanan ben Sacharja, arabisk Yahya) var ein jødisk domsprofet og botspredikant som leidde ei dåpsrørsle med sentrum ved Jordanelva. Johannes døyparen vert rekna som ein heilag person i fleire religionar, særleg i mandeismen, som han skal ha starta, og kristendommen, der han skal ha døypt Jesus, men òg i islam og bahai. Hovudkjelda til livet hans er evangelia i Det nye testamentet. Av kjelder frå om lag same tid er han berre nemnd hos den jødisk-romerske historieskrivaren Josefus (i boka «Historia åt jødane» 18:5,2). Døyparen Johannes var sannsynlegvis verksam på slutten av 20-talet e.Kr., (om Lukas-evangeliet er korrekt: i det 15. året i regjeringstida åt keisar Tiberius, altså 28-29 e.Kr.).
Kristen tradisjon
Døyparen og tilhøvet hans til Jesus er nemnd i alle evangelia og har då sannsynlegvis spela ei viktig rolle i tidleg kristendom. Alle evangelia fortel at han døypte Jesus i Jordan-elva. Etter Lukas-evangeliet i Det nye testamentet (Luk 1,5ff og Luk 3,1-2) var Johannes son til presten Sakarja og Elisabet. Elisabet var ein nær slektning (kanskje syskenbarn) til til Jesu mor Maria. Maria vitja Elisabet medan ho var svanger med Johannes; Lukasevangeliet skriv at Johannes rørte seg i livet åt mora då Maria helsa henne. Denne vitjinga vert feira på Maria besøksdag 2. juli. Johannes vart fødd seks månader før Jesus.
«Johannes» er den greske versjonen av det hebraiske Johanan som tyder «Herren er/har handla nådig». Ifølgje soga valde Elisabet dette namnet sjølv om det ikkje var tradisjon for det i familien. Dei spurde faren Sakarja, som var blitt stum. Han skreiv namnet «Johannes» på ei tavle, og fekk talen tilbake.
Bassklarinett
Ein bassklarinett er eit treblåseinstrument i klarinettfamilien. Han blir stemt i B♭, og kling akkurat ein oktav under B♭-klarinetten. Bassklarinetten er 1,2 meter lang, og har derfor ein djupare klang enn dei andre klarinettane.
Døyparen Johannes
Kristen tradisjon
Evangelia skriv at Johannes levde eit asketisk liv i øydemarka i Jordan-landet. Han gjekk i ein kappe av kamelhår og åt grashoppar og villhonning. Han heldt seg i ro i øydemarka til han var om lag 30 år, då kalla Gud han til profet. Johannes forkynte at folket måtte vende om og la seg døype så dei kunne få tilgjeving for syndene sine. Han kravde òg at folk skulle ta konsekvensen av dette og bere frukt som svara til omvendinga.
I den ortodokse kyrkja er han kjend under namnet Johannes Forløparen.
Muslimsk tradisjon
I Koranen vert fødselen til Johannes og fødselen til Jesus omtala samtidig; begge fødslane var mirakuløse etter inngrep frå Gud: Sakarja var gammal og avfeldig og kona hans ufruktbar då Herren skapte Johannes i morslivet. Johannes og Jesus vert begge rekna som profetar innan islam. Muslimsk tradisjon har teke vare på det som skal vere relikviar etter Johannes i Omajademoskeen i Damaskus.
Bahai-tradisjon
I bahai-trua er Jesus, som andre profetar, rekna som ein bodberar for Gud. Døyparen Johannes er dimed vyrda som ein med andeleg innsikt og profetiske gåver, som var den fyrste som sannkjende kven Jesus var. Dei meiner òg at Johannes var send til jorda igjen som Báb, førelauparen til Bahá'u'lláh, men med ein høgare andeleg rang.
Gnostisk tradisjon
Den gnostiske forsamlinga mandearane reknar seg som etterkommarar av tilhengjarane til Johannes døyparen. På Jesu tid var det fleire synkretistiske døyparsekter som heldt til ved Jordanelva.
Forskarar som har arbeidd med Dødehavsrullane, har sett fram teoriar om grupperinga som etterlet seg desse skriftene, kanskje dei jødiske essenarane, kan ha vore blant læresveinane åt døyparen Johannes. Det er rimeleg å tru at desse skriftene i alle fall kastar ljos over eit liknande miljø som det Johannes var med i.
Markeringar
Ulike former av namnet «Johannes», som Jan, Jon (Ion), Johan, John, Jean, Juan, Hans og Ivan, og former av «Johannes døyparen», som Jean-Baptiste og Gianbattista, er spreidde over den kristne verda.
Ulstein Group
Ulstein Group ASA er eit norskeigd og familieeigd industrikonsern med aktivitetar innan designutvikling og bygging av skip, kraft- og kontrollsystem og maritime system og løysingar. Konsernet har om lag 400 tilsette. Ulstein Verft er det største selskapet.
Atlanterhavet
Atlanterhavet eller Atlanteren er det nest største verdshavet, etter Stillehavet. Det utgjer om lag ein tredjedel av havflata i verda, og ein femtedel av heile jordoverflat
Havet er kalla opp etter titanen Atlas frå gresk mytologi, som stod i Gibraltarsundet og heldt himmelen på akslene sine. Sogeøya Atlantis har fått namn frå havet.
Geologi
Havet blei til for rundt 55 millionar år sidan då den midtatlantiske ryggen tok til å opna seg. Denne nord-sørgåande sprekka i jordskorpa deler Atlanterhavet i to. Ho er fortsatt aktiv, og havet veks difor med rundt 2 cm i året.
Ulstein Group
Historie
Dagens Ulstein Group har opphav i Ulstein Mekaniske Verksted, som Martin Ulstein starta i 1917.
Atlanterhavet
Geologi
Havbotnen er relativt flat og det finst få øyar. Nokre av dei er Grønland, Island, dei britiske øyane, Færøyane, Rockall, Asorane, Madeira, Kapp Verdeøyane, Sao Tome e Principe, Newfoundland, Bermuda og Kanariøyane i nord og mindre vulkanøyar som Ascension Island, St. Helena, Tristan da Cunha og Bouvetøya i tillegg til Falklandsøyane og Sør-Georgia i sør.
Ulstein Group
Dotterselskap
Ulstein Verft spesialiserer seg på å bygge avanserte skip, og har dei seinare åra bygd kabelleggarar, ekspedisjonscruiseskip, serviceskip til havvindindustrien, yacht og Ropax-hybridferje. Tidlegare har verftet bygd ei rekke skip for offshore olje og gass. To av dei seinaste leveransane frå verftet er kabelleggaren Nexans Aurora (2021) og ekspedisjonscruiseskipet National Geographic Resolution (2021). Hovudsatsinga er på nybygg og større ombyggingar, men verftet tek også på seg større reparasjonar, oppgraderingar, klassing, sliping, maling, kran- og løftearbeid. Ei avdeling i verftet tilbyr også transport- og kranløfttenester langs kysten.
Atlanterhavet
Geologi
Atlanterhavet har samband med Polhavet fire stader: Vest for Grønland gjennom det 60 km breie Hudsonsundet og det 200 km breie Davissundet, mellom Grønland og Svalbard gjennom Grønlandshavet, og gjennom Norskehavet mellom Noreg og Island. Det møter Stillehavet gjennom Drakesundet og den menneskeskapte Panamakanalen. I aust dreg ein skiljet mellom Atlanterhavet og Indiahavet ved 20° austleg lverden
Ulstein Group
X-BOW®
Mange, men ikkje alle, skipa som vert bygde er baserte på Ulstein sine eigne skipsdesign, Ulstein-design, der dei to innovasjonane X-BOW® og X-STERN® ofte er innarbeidde. X-BOW blei tildelt Årets Ingeniørbragd av Teknisk Ukeblad i 2005. 10 år etter markerte konsernet meir enn 100 selde X-BOW-design.
Atlanterhavet
Geologi
Atlanterhavet har ei utrekna flatevidd på 106 millionar kvadratkilometer og ei kystlengde på 142 300 kilometer. 43 600 km høyrer til hovudhavet og 98 700 dei meir forgreina bihava.
Dei smalaste delane av havet er strekket på 2 800 kilometer mellom det sørlegaste punktet på Grønland, Kapp Farvel, og Noreg på 60° nordleg bredd, og det på 2970 kilometer mellom Sør-Amerika og Cabo de Sao Roque i Vest-Afrika.
Nokre grader nord og sør for ekvator, mellom Afrika og Amerika, ligg to område med skiftande vindar eller vindstille som blir kalla doldrums. Nord for dette området, til 30° nordleg breidd, går nordaustpassasjen, medan den sterkare og jamnare søraustpassasjen ligg sør.
Semestene
Semestene (sardisk Semèstene) er ein kommune i Italia som ligg i provinsen Sassari i regionen Sardinia. Han har 157 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 39.58 km² og ligg i ei høgd på 405 meter over havet.
Entreprenørskap i Norge
Det nasjonale tiltaket Entreprenørskap i Norge ved Universitetet i Stavanger arbeider for å fremme entreprenørskap i skule og utdanning, næringsliv og lokalsamfunn.
«Entreprenørskap i Norge» har som målsetjing og strategi:
Nasjonalt utviklingstiltak for å fremme entreprenørskap:
Ei nasjonal satsing på:
Kvina
Kvina er ei elv i Agder fylke. Elva har gjeve namn til Kvinesdalen, som igjen har gjeve namn til kommunen Kvinesdal. Saman med elva Sira er elva del av Sira-Kvina vasskraftutbygginga.
Kvina har ei uregulert sideelv som heiter Litleåna. Kvina er sterkt regulert av Sira-Kvina Kraftselskap, og vatn frå 809 km² (56%) vert overført til Sira i Sirdal. Elva (inkludert Litleåna) hadde ei middelvassføring på 81 m³/s før regulering. I dag har elva ei middelvassføring på 32 m³/s.
Kvina er i dag lakseførande til Rafoss, dvs. ei strekning på 13 km, og i Litleåna går laksen til Åmot, 1 km opp i elva.
Kvina er òg ei bygd i Lurøy kommune på Helgelandskysten.
736 Harvard
736 Harvard er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 16. november 1912 av Joel Hastings Metcalf ifrå Winchester, Massachusetts.
Straumbotn
Straumbotn er ein fjordarm av Vågsfjorden på Andørja i Ibestad kommune i Troms og Finnmark. Fjorden strekkjer seg 8 km søraustover til garden med same namn i botn av fjorden.
Fjorden har innløp gjennom det smale sundet Straumen i nord. Sundet ligg mellom grendene Straumen i aust og Åndervåg i vest. Det ligg fleire gardsbruk innover i fjorden, hovudsakleg på austsida. Fjorden er omgjeve av høge fjell. Vasskartinden ligg på austsida og stig til 1140 meter over havet. På vestsida ligg Åtinden på 1108 meter over havet.
Fv132 kryssar sundet ved innløpet til fjorden i nord.
Arp 240
Arp 240 (òg katalogisert VV 055 og KPG 389) er eit par av vekselverkande galaksar som ligg rundt 300 millionar lysår unna jorda i stjernebiletet Jomfrua. Båe galaksane, NGC 5257 og NGC 5258, er spiralgalaksar og har omtrent same masse og storleik. Båe har òg supermassive svarte hòl i sentruma og aktiv stjernedanning i galakseskivene. Galaksane er i fysisk kontakt med kvarandre gjennom ei bru av stjerner.
Substitute
«Substitute» er ein song av det engelske rockebandet The Who skriven av Pete Townshend. Han vart gjeven ut som singel i mars 1966 og nådde femteplass i Storbritannia. Ei ny utgåve av singelen nådde sjuandeplassen i 1976.
I 2006 rangerte Pitchfork «Substitute» på 91. plassen på lista si over «dei 200 beste songane frå 1960-åra».
Inspirasjon og låtskriving
«Substitute» var hovudsakleg inspirert av soulsingelen «The Tracks of My Tears» av Smokey Robinson and the Miracles frå 1965. Pete Townshend vart oppslukt av linja «Although she may be cute/She's just a substitute.» Dette fekk så Townshend til «å hylle ordet med ein eigen song.»
Songen er ikkje berre kjend for den skarpsindige teksten, men for den intense bassen til John Entwistle (visstnok skrudde Entwistle volumet på bassen opp så høgt som han kunne utan at resten av bandet visste om det).
For den amerikanske singelen, som kom i april 1966, vart linja i refrenget «I look all white but my dad was black» endra til «I try walking forward but my feet walk back.» Det komplette andreverset og refrenget vart òg korta ned på den amerikanske utgåva, slik at lengda vart redusert til to minutt og femtini sekund.
Framføring
Songen har alltid vore ein favoritt hos fansen og er blitt spelt på dei fleste konsertane til The Who, skriv allmusic. «Substitute» har i lag med «I Can't Explain» vore opningslåtane deira sidan 1971. Songen finst på konsertalbuma Live at Leeds og Live at the Isle of Wight Festival 1970.
Keith Moon hadde eit uklårt minne om innspelinga av songen og fortalde i eit intervju at han ikkje hugsa å spele på songen i det heile, fordi han var for neddopa. Då songen kom ut skal han ha skulda dei andre medlemmene i bandet for å ha leigd inn ein annan trommeslagar.
Andre utgåver
Songen har vorte spelt av mellom andre punkrockgruppa The Ramones på albumet deira Acid Eaters og vart gjeven ut som singel av Sex Pistols. Det engelske rockebandet Blur spelte òg songen i 1994 på eit hyllestalbum, Who Covers Who?
Kolikk
Kolikk (frå gresk kolon, tjukktarm) er kraftige taktvise smerter som kjem frå glatt muskulatur når røyrforma innvolar trekkjer seg i saman, t.d. tarm, urinvegar og gallevegar. Dette kan skje ved t.d. nyrestein, gallestein og mekanisk ileus.
Særleg kjend er såkalla tremånadarskolikk hos spedbarn. Denne har likevel inga klar årsak.
Oktettregelen
Oktettregelen eller åtteregelen er ein enkel kjemisk teori som viser at atom tenderar å gruppere seg slik at dei får åtte elektron i det ytterste elektronskalet (valensskalet). Dette medfører at atoma ofte skaffar seg åtte elektron i ytste skallet ved å danne bindingar med andre atom. Atom som allereie har eit fullstendig sett elektron i valensskalet, det vil seie edelgassar, pleier ikkje å danna bindingar med andre atom.
Komsomoletsøya
Komsomoletsøya (russisk остров Комсомолец; Ostrov Komsomolets) er øy i Severnaja Zemlja i Russland. Ho er den den tredje største av øyane og den nordlegaste av dei store øyane i gruppa. Ho er òg den 82. største øya på jorda.
Det nordlegaste punktet på øya heiter Kapp Arktis og er utgangspunkt for mange polekspedisjonar.
Arealet er estimert til. Det høgaste punktet på øya er 780 meter over havet. Om lag 65 % av øya er dekt av isbrear, medan resten hovudsakleg består av laus leirjord og sand. Den største isbreen i Russland ligg på Komsomoletsøya, Vitskapsakademibreen, som ligg 819 meter over havet på det høgaste og dekkjer av øya.
Jordsmonnet på øya består stort sett av laus leirjord og sand og ho er ein tundraørken med spreidd mose og lav.
Øya vart først utforska og namngjeven av ekspedisjonen til Georgij Usjakov og Nikolaj Urvantsev i 1930 - 1932. I trå med dei andre øyane i gruppa kalla dei øya etter hendingar og rørsler frå den russiske revolusjonen i 1917. Denne øya vart kalla opp etter medlemmene i Komsomol, den kommunistiske ungdomsunionen.
Nordvest for Komsomoletsøya ligg nokre småøyar kalla Ostrova Demjana Bednogo.
Det er føreslått å endre namnet på øya til Svjataja Marija (St. Maria).
Sweet Neo Con
«Sweet Neo Con» er in song av The Rolling Stones frå albumet A Bigger Bang frå 2005.
Songen kom i fokus i media på grunn av tekstlinjer som: "You call yourself a Christian; I think that you're a hypocrite; You say you are a patriot; I think that you're a crock of shit"
Vokalist Mick Jagger nekta først for at songteksten var retta mot George W. Bush, president i USA på den tida. I september 2005 vart Jagger intervjua av musikkmagasinet Rolling Stone, der han forklarte at han ikkje likte å snakke om andre land sine presidentval, men at det no etter valet var mogeleg for han å stadfeste kven songen var retta mot.
Songen er hovudsakleg skriven av Jagger med Jagger på vokal, munnspel, bass og gitar i lag med Richards på gitar og Charlie Watts på trommer.
Steve Porcaro
Steven Maxwell «Steve» Porcaro er ein amerikansk klaverspelar og komponist, som var opphavleg medlem i rockebandet Toto. Han er òg den einaste overlevande av Porcaro-medlemmane etter brørne Jeff og Mike som døydde i høvesvis 1992 og 2015.
Porcaro skreiv eller var medlåtskrivar på minst ein song på dei første seks albuma til Toto, med unntak av Isolation. I motsetnad til bandmedlemmane song han sjeldan på songane. Han slutta i Toto i 1986 etter Fahrenheit for å konsentrere seg fullt som låtskrivar. Porcaro skreiv musikken til songen «Human Nature» og produserte synthesizeren for «The Girl Is Mine» frå Michael Jackson-albumet Thriller, og spelte med Gary Wright på turneen hans i 1977.
Porcaro har halde fram å arbeide med Toto i seinare år. Han har òg samarbeidd med artistar som Yes (på Union) og Jefferson Airplane (på Jefferson Airplane). Han var medlem i det kortvarige bandet til Chris Squire, The Chris Squire Experiment, i 1992.
Bygg
Bygg (Hordeum vulgare) er ei kornplante av grasfamilien. Bygg høyrer til byggslekta, og har frø som vert nytta i matlaging for menneske og dyr, og til å laga alkoholholdig drikke som øl og whiskey. Bygg er den eldste og mest dyrka kornarten i Noreg. Han var hovudkornarten i norsk matlaging fram til 1900-talet, brukt mellom anna til flatbrød, graut og øl. Byggplanten er ein svært hardfør kornart som trivst betre i kaldt vêr enn rug, og i saltare jordsmonn enn kveite. Dyrka bygg er ein domestisert avart av den ville byggplanta (Hordeum spontaneum), som enno veks utemd vest i Asia og nord-aust i Afrika.
Botanikk
Bygg er ein eittårig art som tilhøyrer grasfamilien (Poaceae) i kveitestamma (Triticeae), nærskyld kveite- og rugarten. På tross av slektskapet kan bygg ikkje kryss-pollinerast med dei andre. Byggplanta er lett gjenkjenneleg med sine lange snerp, i form av ru, tynne «hår», som veks opp av småaksa. Byggplanten kjem i to genetiske hovudvariantar. Desse er torada og seksrada bygg, med høvesvis to og seks småaks. Torada bygg har tre frø i kvar småaks, der berre det midterste av frøa fruktbare, medan dei to laterale er sterile. Seksrada bygg har tre mindre, fruktbare, frø på kvar småaks. I modne planter kan ein sjå skilnad mellom dei ved å se om akset har to eller seks rader med korn. Bygg er ein sjølv-pollinerande, diploid art med 14 kromosom, og vert hovusakleg kultivert med pollen frå si eiga genotype. (Homozygot genotype).
Agronomi og økologi
Bygg  har stor genetisk variasjon når det gjeld stresspåkjenningar. Ved utval kan ein utvikle byggsortar som toler salt, sur eller vassjuk jord, og som er sterke mot sjukdomar. Den viktigaste sjukdomen i norsk bygg er i dag bladflekksjukdomar og Fusarium, som kan danne mykotoksin (soppgifter). Alt norsk korn blir kontrollert ved levering til mottaka.
Bygg er dyrka i eit stort spektrum av miljø, frå høgproduktive område kring Nordsjøen, tørrland med ned mot 300 mm nedbør i Midt-Austen og høgfjell til over 4000 m.o.h. i Etiopia, Andes og Tibet. Bygg er hos oss vårsådd, men kan også bli sådd om hausten. Vinterbygg er berre herdig nok i Danmark og Sør-Sverige, men er blitt prøvd lengst sør i Østfold og Vestfold. Det mest vinterherdige bygget finst i Aust-Asia, der bygg er sådd om hausten etter at ein har haust ris.
Her i landet blir det dyrka seksrada sortar der vekstsesongen er kortast, fordi dei blir tidlegast mogne. Seksradsbygget hadde fram til 1920-talet nordgrensa for korndyrking på verdsbasis i Alta i Finnmark (70 grader nord), truleg ført dit med den finske innvandringa frå Tornedalen. I dag er seksradsbygget igjen i sterk ekspansjon i Nord-Skandinavia og på Island. Toradsbygg er tradisjonelt meir varmekjært og blir mest dyrka i sørlege delar av Norden.
Opphav og historie
Bygg stammar frå den ville arten Hordeum spontaneum som veks vill frå Levanten til Afghanistan. Den er eit torada vinterbygg. Vårbygg og seksradsbygg er utvikla frå denne. Kjenneteiknet på dyrka former er at aksstilken er seig så ikkje småakset (frøet) fell av. Seksradsbygg og nake bygg (utan fastsitjande agner) er også kulturplanteeigenskapar. Bygg kom til Norden kring 4000 f.Kr. (4)og har sidan vore ein hovudkornart her. I bronsealderen dyrka ein nake bygg utan fastsitjande agner, men i den kjøligare Jernalderen blei dekt seksradsbygg det vanlege.
Bruksområde
Bygg er på verdsbasis brukt til fôr, mat og malt for øl- og whiskyproduksjon. Kvalitetskriteria til fôr er i første rekke eit høgt innhald av karbohydrat (stivelse) og protein. Til malt må kornet ha ei høg tusenkornvekt, spire raskt og ha eit lågt innhald av protein.
Bygg blir brukt i høg grad til mat i ganske få land, som Etiopia og Tibet. Bygg inneheld 6-8% av løyselege kostfiber (betaglukan). Fordi dei reduserer innhaldet av kolesterol i blodet, og elles på blodsukker, tarmfunksjon og tarmkreft, er det i Europa og USA tillate å reklamere med at bygg er sunt for helsa. Bygg er ikkje glutenfritt. Dei siste åra har nye byggprodukt til mat blitt marknadsført her i landet til frukostblanding, graut, knekkebrød, middagsgryn og brød av bygg.
Tradisjonar og kultur
Det norrøne namnet bygg tyder ”det som ein dyrkar” (jfr. å bygge,  tysk bauen, å dyrke). Det gamle namnet konn er universelt for det viktigaste kornet i eit land, jfr. at bygg heiter korn i Sverige og mais corn i USA. Tradisjonane knytt til ølbrygging er svært omfattande med ein rikhaldig litteratur.
Produksjon
Bygg er verdas fjerde største kornart i produksjon, kring 145 mill. tonn. Russland er det største enkeltlandet, men EU-27 har kring 60 mill. tonn (40 %). Dei er og størst som eksportør (10 mill. tonn. 35 %), følgd av Russland og Australia (kvar 5 mill. tonn, 18 %). Forbruket av øl og dermed prisen på malt har stige sterkt dei seinare åra, og det er i visse år knapp tilgang på verdsmarknaden. Av ei årsavling på 140+/-10 mill. tonn går 92 mill. tonn (66 %) til fôr, 28 mill. tonn (19 %) til malt, 9 mill. tonn (6 %) til såkorn og 6 mill. tonn (4 %) til mat. Av 21 mill. tonn ferdig malt blei 19,5 brukt til øl. I Tyskland, Noreg og Sverige er det berre lov til å bruke byggmalt til øl. I andre land blir stivelse frå mais, ris m.m. brukt.
Guárico
Estado Guárico er ein av dei 23 delstatane (estados) i Venezuela. Hovudstaden i delstaten er San Juan de los Morros.
Politisk inndeling
Liste over dei 14 kommunane (spansk municipios) i Guárico:
Synagogen i Malmö
Synagogen i Malmö (Malmö synagoga) vart teikna av den lokale arkitekten John Smedberg og oppført og innvigd i 1903. Synagogen, som er den einaste i Malmö er ein av dei få attståande synagogane i Europa som er bygd i maurisk stil, ettersom dei fleste av desse vart øydelagde under Krystallnatta i 1938. Ytterveggene i synagogen er pryda av lotusblomstrar, og talet åtte — «Herrens tal» — blir oppatteke i dekoren. Tempelet i Jerusalem vart helga i åtte dagar.
Ved innvigjinga av synagogen i Malmö var Malmös første ikkje-kristne gudstenestelokale. Krav frå meinigheita når synagogen skulle byggjast var rom for 200 personar, bustad for vaktmeistaren, og ein mikvé (rituelt bad). Sluttsummen for oppføringa vart kring 65 500 kroner i datidas pengeverdi, som svarar til om lag 3 millionar kroner i dag. Da synagogen fylte 100 år vart ei jubileumsbok utgjeven, ''Templets sten föll på Föreningsgatan. Malmö synagoga 100 år'', skriven av Jan Mark og Claes Fürstenberg og med bilete av Merja Diaz.
Synagogen er open for studievitjing etter avtale.
Laura-elva
Laura eller Sicova er ei sideelv til Suceavaelva. Kjelda hennar ligg i Ukraina og elva kryssar så grensa til Romania, før ho munnar ut i Suceavaelva nær landsbyen Vicovu de Jos.
Tapio Korjus
Seppo Tapio Aleksanteri Korjus i Vehkalahti er ein tidlegare finsk friidrettsutøvar. Han vart olympiameister i spydkast i 1988. Han er 196 cm høg, og hadde ei tevlingsvekt på 105 kg, nærast ein idealstorleik for ein spydkastar.
Korjus var mellom dei fremste spydkastarane i Finland i siste halvdel av 1980-åra. Med den gamle spydtypen passerte han 80-metersgrensa i 1983, og kasta som lengst 89,30 m (i 1985). Både i 1987 og -88 vart han finsk meister.
I 1988-sesongen viste han framifrå form i månadene føre dei olympiske sommarleikane. Han sette to finske rekordar; den første, 85,18 m, i friidretts-landskampen mellom Noreg og Finland, den andre, 86,50 m, under eit stemne i Lahti. Under OL 1988 i Seoul i Sør-Korea låg Korjus på andreplassen i det meste av spydkastfinalen. I sitt sist kast slengde han spydet 84,28 meter, seksten centimenter lengre enn det til då lengste kastet. Han sikra seg dermed gullmedaljen. Sølvmedaljen gjekk til den unge Jan Železný, som seinare skulle framstå som tidenes største spydkastar.
Etter at Korjus la opp som spydkastar, fungerte han som spydtrenar, bl.a. for den kvinnelege kastaren Mikaela Ingberg.
Personlege rekordar og årsbeste
Den nye spydtypen, med tyngdepunkt nærare spissen, vart innført frå og med 1986-sesongen.
Tommy Eide Møster
Tommy Eide Møster er ein norsk fotballspelar som spelar for Bryne FK som forsvarsspelar. Han har tidlegare spela for Eidsvåg, Træff og Molde. 29. mars 2008 gjekk han til Bryne for ein sum på rundt ein halv million kroner. Avtalen band Møster til Bryne Fotballklubb dei neste to sesongane.
Karl Morten Håland
Karl Morten Håland er ein norsk fotballspelar som har spelt for Bryne FK. Han var spiss og hadde draktnummer 19. Håland kom til Bryne i 2009. Han har tidlegare spela for Frøyland IL.
NGC 5331
NGC 5331 (òg katalogisert VV 253 og KPG 401) er eit par av vekselverkande galaksar som ligg rundt 450 millionar lysår unna jorda i stjernebiletet Jomfrua. Galaksane er veldig lyse i det infraraude, der dei skin med ein styrke på rundt hundre milliardar gonger styrken til sola. Den eine galaksen i paret har ein tidevasshale.
Pionerøya
Pionerøya (russisk остров Пионер ostrov Pioner) er den vestlegaste av dei store øyane i Severnaja Zemlja i Russland. Ho har eit areal på 1527 km². Pionerbreen ligg på øya.
Sørvest for Pionerøya ligg Krupskojøya. Ho er relativt stor, om lag 20 km lang og 11 km brei. Sundet mellom dei to øyane er berre 500 meter breitt.
Det er føreslått å endre namnet på øya til Svjataja Tatiana (St. Tatiana).
Regionen Auckland
Regionen Auckland er ein av dei seksten regionane på New Zealand, og har fått namn etter Auckland City, den store byen som ligg midt i regionen. Dette er den mest folkerike regionen på New Zealand, og også den mest velståande økonomisk sett. Den 1. november 2010 vart Regionen Auckland ei sameint styresmakt underlagt Auckland Council, som erstatta det tidlegare regionstyret og sju lokale distriktsstyre. I denne prosessen vart eit område i det søraustlege hjørnet overført til naboregionen Waikato.
Ayerbe
Ayerbe er ein by som ligg i provinsen Huesca i Spania. Byten ligg ved elva Gállego, 28 km frå Huesca.
Regionen Auckland
Geografi
Regionen ligg på Nordøya og strekkjer seg frå munningen til Kaipara Harbour i nord, over dei sørlege delane til halvøya North Auckland Peninsula, forbi Waitakere Ranges og eidet der Auckland ligg, til Hunua Ranges og søretter låglandet til Manukau Harbour. Regionen sluttar nokre få km frå utløpet til elva Waikato River. Han grensar i nord til regionen Northland, og i sør til regionen Waikato. Øyene i Haurakigolfen høyrer òg med til regionen.
Ayerbe
Nobelprisvinnaren i medisin Santiago Ramón y Cajal budde i Ayerbe i 10 år, og er minna med eit museum her.
Regionen Auckland
Geografi
Hunua Ranges og den tilstøytande kystlinja langs Firth of Thames var ein del av regionen fram til danninga av Auckland Council sist i 2010, då dei vart overføre til regionen Waikato.
Landarealet er det minste av alle newzealandske regionar og territoriale distrikt utanom Nelson. Det høgaste punktet i regionen er fjellet Mount Hauturu som ligg på øya Little Barrier Island, og som måler 722 moh.
Territoriale farvatn
Stillehavet og Tasmanhavet dannar kystlinja kring regionen Auckland. Austkysten grensar mot Haurakigolfen, ein arm av Stillehavet som ligg i ly av ei betydeleg mengde større og mindre øyer, mellom dei Great Barrier Island i nordaust. Ein arm av Hauraki, Waitematahamna dannar hovudhamna i Auckland City. Kystlinja til regionen måler 1 613 km. Mykje av kystområda omfattar følsame marine tidvassområde og elveutløp og dei halvt innestengde havbuktene Waitemata, Manukau og Kaipara.
Vulkanske område
Mykje av dei urbane områda i Auckland ligg i det vulkanske området Auckland Volcanic Field. Området er spekka med 49 vulkanar av ulik alder, dei eldste i regionen er 150 000 år gamle. Det siste utbrotet fann stad for om lag 600 år sidan, dette avslutta nokre få hundre års vulkansk aktivitet då øya Rangitoto vart danna.
Kvart vulkansk utbrot har hatt tendens til å vera større enn det førre, og Rangitoto utgjer nesten 60 % av det vulkanske materialet i området. Alle vulkanane er heller små, dei fleste under 150 meter høge.
Ein stor del av vulkanane i Auckland er gjennom åra blitt utjamna eller sterkt endra — for ein liten del brukte maoriar dei i historisk tid som forskansa landsbyar (pa), eller til jordbruksland i terrassar, men for det meste har det vore utgravingar i nyare tid, og massane er då brukte til vegbygging og andre former for byggematerialar. Det er no teke åtgjerder for å ta vare på mange av dei vulkanane som er att, og bruka dei som landemerke eller parkar.
Innbyggjarar
Trass i det vesle arealet er regionen langt den mest folkerike på New Zealand.
Aucklandregionen dekkjer 4 941,13 km² og hadde ei estimert folkesetnad på 1 695 200 per juni 2022, med ein befolkningstettleik på 343 menneske per km2. Ved folketeljinga i New Zealand i 2018 var folkesetnaden 1 571 718, ein auke på 156 168 menneske (11,0 %) sidan folketeljinga i 2013, og ein auke på 266 760 menneske (20,4 %) sidan 2006-folketeljinga. Det var 496 458 husstandar. Det var 776 979 menn og 794 742 kvinner, noko som gav eit kjønnsforhold på 0,98 menn per kvinne. Medianalderen var 34,7 år, jamført med 37,4 år nasjonalt.
Fordelinga på etnisitetar var 53,5 % europeiske, 11,5 % maori, 15,5 % stillehavsfolk, 28,2 % asiatiske og 3,3 % andre etnisitetar, totalt meir enn 100 % sidan folk kunne identifisere seg med fleire etnisitetar.
Engelsk er det mest talte språket (92,8 %) etterfølgd av samoansk (4,4 %), mandarin (4,4 %), hindi (3,0 %) og maori (2,4 %). Prosentdelar utgjer meir enn 100 % ettersom folk kan velje meir enn eitt språk.
Denne statistikken set lys på det etniske mangfaldet i Aucklandregionen, særleg når ein samanliknar med resten av New Zealand.
Regionen omfattar byane i Auckland metropolitan area, mindre byar, landområde og øyene i Haurakigolfen.
Distrikt
Distrikta som opphøyrde som sjølvstendige lokale administrative einingar 1. november 2010 var:
Rodney District som ligg nord for byområda i Auckland og omfatta byane Orewa, Warkworth, Helensville og Wellsford.
Papakura District ligg i sør. Det omfatta ein forstad med same namn. Franklin District ligg lenger mot sør, og den nordlege delen av dette distriktet høyrde til Aucklandregionen (den sørlege halvdelen låg i Waikatoregionen). Franklin omfatta byane Waiuku og Pukekohe.
Byar
Mellom dei stort sett landlege distrikta Rodney og Franklin ligg dei utbreidde tettare bygde områda til dei fire største byane i regionen. Auckland omkransar Waitematahamna og strekker seg sørover frå Auckland eidet langs breiddene til Manukau Harbour. Han breier seg også nordover langs kysten til Haurakigolfen til Waiwera.
Auckland City dekker det meste av eidet.
North Shore City ligg tvers over Waitemata frå Auckland City. Waitakere City ligg vest for Auckland City, nedunder dei austlege sidene til åsrekkja Waitakere Ranges.
«Stor-Auckland» strekkjer seg også litt utanom desse fire byane og inn i tilstøytande delar av dei tidlegare distrikta Papakura, Franklin og Rodney.
Helsedistrikt
Tre helsedistrikt District Health Board (DHB) dekkjer Aucklandregionen. Det er Waitemata Health, Auckland District Health Board og Counties Manukau Health.
Administrativ strukturendring
Gjennom fleire år vart det — i samband med diskusjonar om auka rentekostnader og planar om å betra dei offentlege tenestene i regionen — reist spørsmål om ei vidare samanslåing av dei lokale administrasjonseiningane i Auclandregionen. I hovudsak dreia dette seg om samanslåing av dei tettliggjande byane i Auckland, og det var òg på tale å danna ein territorial region (unitary authority), dvs. avskaffa distriktsstyra og berre ha att eit regionstyre for alle offentlege funksjonar, som i t.d. Nelson. Dette vart altså gjennomført 1. november 2010.
Den store hungersnauda i Irland
Hungersnauda i Irland (engelsk The great Famine, irsk An Gorta Mór eller An Drochshaol) var ei stor hungersnaud på Irland frå 1845 til 1849. Hungersnauda kom som følgje av at kraftige tørråteåtak på poteten hadde øydelagt store delar av potetavlingane til irane.
På den tida var poteten den viktigaste næringskjelda til folket på Irland. Den hardhendte innkrevinga av landskyld som jordeigarane gjennomførte også i desse naudsåra, var med å forsterke følgjene av hungeren, og har heilt opp til vår tid vore med å byggje opp ein grunnleggjande mistillit mot engelskmenn blant irane. Ein reknar med at mellom 500,000 og 1,000,000 irar døydde som direkte eller indirekte følgje av hungeren. Endå fleire såg seg nøydde til å forlate Irland når livsgrunnlaget var borte. I store flokkar emigrerte dei til England, USA, Canada, og Australia. Folketalet har aldri sidan nådd opp mot nivået det hadde før hungersnauda braut ut.
Lubaczówka
Lubaczówka er ei elv i Ukraina og Polen, og ei venstre sideelv til San. Lengda hennar er 88,2 km.
Utne kyrkje
Utne kyrkje står på Utne i Ullensvang kommune i Vestland fylke, og er ei langkyrkje bygd i tre i 1895. Arkitekt for bygget var Peter Andreas Blix. Kyrkja har eitt skip, utan mellomstolpar, med eit smalare kor med dei vanlege sideromma, sakristi på sørsida og opphaldsrom for dåpsfolk på nordsida. På vestsida av skipet er det tårn med våpenhus i tårnfoten og trapperom på sidene. På sørsida av skipet er det ein inngang med eit lite våpenhus.
På staden der kyrkja ligg var det fram til utskiftinga eit klyngjetun. Før dei fekk kyrkja på Utne sokna folk i området til Kinsarvik kyrkje.
Ved avviklinga av prestegjelda frå 2004 låg kyrkja i Ullensvang prestegjeld.
Schmidtøya
Schmidtøya (russisk Ostrov Sjmidta) er ei øy i øygruppa Severnaja Zemlja i Karahavet i Russland. Ho ligg heilt nordvest i øygruppa og eit stykke frå dei andre øyane i gruppa. Ho er òg den nordlegaste av øyane og er heilt dekt av eit permanent isdekke, Schmidtbreen.
Øya har eit areal på 467 km². Sidan ho ligg så eksponert til er klimaet her mykje kaldare enn for resten av øygruppa. Øya er kalla opp etter den sovjetiske forskaren og den første leiaren av Sjefsdirektoratet for Nordaustpassasjen, Otto Schmidt.
Indiahavet
Indiahavet er det tredje største verdshavet. Det grensar til Stillehavet, som er det største, til Atlanterhavet, som er det nest største, og til Sørishavet. Indiahavet grensar mot landområde i Afrika, Asia og Australia.
Utstrekking
Havet har ei flatevidd på 68 556 millionar km², og dekker om lag ein femtedel av havflata i verda. Det «mista» ein del i år 2000, då det internasjonale hydrogafilaget tok avgjerda om at Sørishavet skulle nå heilt opp til den 60. sørlege lengdegrada.
Klima
To monsunar oppstår over Indiahavet. Nordaustmonsunen dekker Sri Lanka og sør-India og varer frå desember til april. Sørvestmonsunen frå juni til oktober dekker resten av det indiske subkontinentet.