cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gusli
Klingande gusli
Den klingande guslien blei funnen opp av adelsmannen V. Andrejev, som òg er kjend for moderniseringane sine av domraen og balalaikaen. På denne typen gusli spelar ein som oftast melodiar på enkelte strenger (som på hjelmguslien), til skilnad frå venegguslien der ein stryk handa over dei fleste strengene – som når ein spelar akkord på ein gitar. Men denne metoden blir òg nytta på den akademiske guslien og pleier å brukast i omarbeidde «akademiske» stykke for å gje dei meir «folkeleg» karakter.
Bordgusli
Bordguslien blei utvikla ved slutten av 1700- og byrjinga av 1800-talet. Han var av og til eit berbart instrument som spelemannen la på knea sine i staden for å stilla det horisontalt, ettersom det var betydeleg større enn alle dei andre guslivariantane. Det var likevel vanlegare at han blei lagt på eit bord eller stod på støttebein. Ein slik gusli brukte som oftast rike menneske å ha i heimane sine for å spela på til fest. Bordguslien pleidde å ha betydeleg fleire strengar enn andre, opptil fire oktavar.
Guslien blir no brukt i det akademiske miljøet, der han er blitt utvikla til ein gusli med eit tangentar som frigjer og dempar strengene ved å trykka på ein tast som tilsvarar ein akkord. Dette gjev ein endå større variasjon i utviklinga av speleteknikker. Før brukte denne guslien blir spela meir som hjelmguslien, det vil seia at strengene blei spelt parvis for å skapa ein melodi i staden for å spela med akkordar.
Amalie Snøløs
Fotballkarriere
Snøløs vaks opp på Birkeland i Agder. Ho byrja å spele fotball på moderklubben Birkenes IL. Ho vart teken ut på det norske J16-landslaget, til treningskamp mot England 5. juni 2012. Snøløs var 16 år då ho vart teken opp i A-stallen til toppserielaget Amazon Grimstad FK. Snøløs spela aktivt fram til 2017, då for Porsgrunn-klubben Urædd. Posisjonen hennar på fotballbanen var midtbanespelar.
Underhaldingsbransjen
Snøløs vart kjend for ålmenta då ho deltok i den trettande sesongen av Farmen i 2017, der ho enda på ein tredjeplass. Året etter var ho ein av tolv norske kjendisar som svinga seg på Skal vi danse-parketten. Snøløs har også delteke i 4-stjerners middag, Huskestue og har hatt ei birolle i den tredje sesongen av fjernsynsserien Semester og i CLMD sin musikkvideo til låten «Trouble». Hausten 2020 vart Snøløs programleiar i TV 2-serien «Blipp vs. Snøløs», saman med Stian Blipp. Programmet gjekk ut på at dei to programleiarane var lagleiarar for kvart sitt e-sportlag, og skulle konkurrere om å løyse nye oppdrag i kvar episode.
Fotballklubbar
Under er ei oversikt over klubbar Snøløs har spela for:
Longstaff Peaks
Longstaff Peaks er ei rekkje høge fjelltoppar som ligg like vest for Davidsonbreen nord i sentrale område av Holland Range. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04), og namngjeve Mount Longstaff etter Llewellyn W. Longstaff, den viktigaste bidragsytaren til ekspedisjonen. Det skildrande namnet vart endra av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC).
Sardasht fylke
Sardasht fylke (persisk شهرستان سردشت) er eit fylke i Vest-Aserbajdsjan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Sardasht. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 104 146. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Vazineh-distriktet. Fylket har dei tre byane Sardasht, Rabat og Mirabad.
In the Light
«In the Light» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå albumet Physical Graffiti frå 1975. Det meste av songen vart skriven av bassist/klaverspelar John Paul Jones på synthesizer. Det var basert på ein tidlegare song bandet hadde skrive kalla «In The Morning» (eller «Take Me Home»).
Den unike lyden i introen vart skapt av Jimmy Page som nytta ein fiolinboge på ein akustisk gitar. Dette var ein av tre Led Zeppelin-songar der Page nytta ein slik boge. Dei andre var «Dazed and Confused» og «How Many More Times» (begge desse på elektrisk gitar).
«In the Light» vart aldri framført på konsertane til Led Zeppelin.
Plant har sagt at songen var eit av dei «finaste augneblikka» til Led Zeppelin. Page har sagt at det var den personlege favoritten hans på Physical Graffiti. Han spela songen på turneen sin med The Black Crowes i 1999, men han kom ikkje med på albumet Live at the Greek, bortsett frå som bonusspor på den japanske utgåva.
Kjelder
''
Tsáda
Tsáda (gresk Τσάδα, tyrkisk Tsada) er ein distriktsby på Kypros og ein lokalstyrt busetnad i distriktet Páfos i Republikken Kypros.
Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 1043 innbyggjarar.
Armirabreen
Armirabreen (bulgarsk ледник Армира, ‘Lednik Armira’) er ein 3 km lang isbre på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane som flyt på søraustsida av Imeon Range søraust for Slaveykov Peak og aust for Neofit Peak. Han flyt søraustover og ut i Osmar Strait sørvest for Ivan Asen Point og vart kartlagt av bulgarske landmålarar i 2009 og kalla opp etter elva Armira søraust i Bulgaria.
Mami Kaneda
Mami Kaneda er ein japansk fotballspelar.
Ski-NM 2018
Noregsmeisterskapen på ski 2018 i nordiske greiner vart avvikla over ein periode på nærare seks månader frå 28. oktober 1997 til 8. april 2018.
Meisterskapen vart mykje oppslitta då Norges Skiforbund valde å arrangere konkurransane i skihopping, bortsett frå storbakkerennet, og kombinertrenna i oktober/november før den eigentlege skisesongen tok til, og jamvel i plast-bakke. Hopprenna i normalbakke og kombinertrenna var oppdelt med skihopping i Midtstubakken i Oslo og langrenn på Beitostølen i Øystre Slidre i Oppland 3-4 dagar seinare.
Den tradisjonelle noregsmeisterskapen i langrenn var delt mellom konkurransar på Gåsbu i Hamar kommune i Hedmark dagane 11. til 14. januar 2018, skihopping i storbakke i Holmenkollbakken i Oslo 28. februar og avslutta med attståande langrennsøvingar i Alta i Finnmark 4. til 8. april 2018.
10 km klassisk
Dato: 7. april
Stad: Alta
15 km fristil
Dato: 12. januar
Stad: Vang
30 km fellesstart
Dato: 13. januar
Stad: Vang
50 km
Dato: 8. april
5 km klassisk
Dato: 7. april
Stad: Alta
10 km fristil
Dato: 12. januar
Stad: Vang
Vestmarka
Vestmarka er eit skogs- og utmarksområde som ligg i dei tre kommunane Asker, Bærum og Lier i Viken fylke. Vestmarka høyrer til det skogs- og utmarksområdet kring Oslo som har fått namnet Oslomarka, og soleis underlagt den særlege lovgjevinga som gjeld for dette særs intensivt nytta fritids- og rekreasjonsområdet.
Ski-NM 2018
15 km fellesstart
Dato: 13. januar
Vestmarka
Namnet Vestmarka vart laga på slutten av 1800-talet som fylgje av at folk frå byen fekk interesse for å dyrke friluftslivet ved å gå fot- og skiturar i skogsområda kring hovudstaden; før denne tida hadde ingen gått i skogen utan å ha eit arbeid å gjere der. Namnet Vestmarka poengterer soleis at dette skogsområdet ligg vest for Oslo. Grovt sett vert Vestmarka avgrensa av Europaveg 16 i nordaust, og elles av Holsfjorden (ein arm av innsjøen Tyrifjorden) og Lierbygda i vest, og mot sør av Europaveg 18 over Lierskogen og dei jordbruksområda og tettbygde områda som ligg i kommunane Asker og Bærum. Dei næraste lutene av Oslomarka aust og nord for Vestmarka er Bærumsmarka og Krokskogen, i sør Kjekstadmarka.
Ski-NM 2018
15 km fellesstart
Stad: Vang
Vestmarka
Terrenget i Vestmarka er kupert, og ligg i gjennomsnitt på om lag 400 meter over havet; høgste punktet er toppen av Kraftkollen, 481 meter over havet. I høve til bygdene i Asker, Bærum og Lier, ligg Vestmarka på eit høgare nivå, og åsene på randa mot bygdene gjev difor godt utsyn over vedkomande bygder og fjordene dei grenser til, som til dømes utsynet frå toppen av Skaugumsåsen i Asker når det gjeld Indre Oslofjord og tilgrensande distrikt. Dei største vatna i Vestmarka er Semsvannet, Store Sandungen, Asdøltjern og Ståvivannet.
Ski-NM 2018
30 km fristil
Dato: 8. april
Vestmarka
I Vestmarka er det eit tett nett av rydda og merkte turstigar og skiløyper, og dessutan skogsvegar som eignar seg for sykling. Stigane er merkte med blåe merke og skiløypene med raude merke.
Litteratur
Asker og Bærum Historielag har gjort mykje for å kartleggje og kaste ljos over Vestmarkas kultursoge, og har mellom anna gjeve ut desse bøkene:
Ski-NM 2018
30 km fristil
Stad: Alta
Storbakke
Dato: 28. februar
Stad: Oslo
Anders Thorsen Syrtveit
Anders Thorsen Syrtveit, også kjend som Anders Thorson Syrtveit og Anders Thorsen Solberg, var ein norsk byggmeister.
Syrtveit gjekk også under navnet «Anders kyrkjebyggar» og er særleg kjend for ei rad kyrkjebygg i Setesdal/Agder:
I tillegg stod han bak to kyrkjer som er tapt i brann eller nedrivne (Evje). Ifølgje kyrkjebyggdatabasen er også Moland kyrkje i Fyresdal sett opp av Syrtveit. Syrtveit laga fire åttekantkyrkjer og fire krosskyrkjer. Syrtveit er oppført både som arkitekt og byggmeister for fleire kyrkjer, grensene mellom desse yrka var uklare fordi dei gamle byggmestrane «bygget etter eget hode».
Arkimedisk lekam
Ein arkimedisk lekam er innan geometri ein tredimensjonal lekam (polyeder) som består av to eller fleire polygonar som møtest i like hjørne. Dette skil seg frå platonske lekamar som består av like polygonar som møtest i like hjørne, og katalanske lekamar kor det er sidene som er like og kantane ulike.
Pseudorombkuboktaederet er eit særtilfelle. Den har rettnok «like hjørne», men dei står ikkje i ein symmetrisk stilling, som ein kunne forvente av både platonske, arkimediske og katalanske lekamar. Dermed kan pseudorombkuboktaeder både reknast og ikkje reknast som eit av desse.
Namnets opphav
Dei arkimediske lekamane har namnet frå Arkimedes, som omtalte dei i eit mista verk. Gjennom renessansen gjekk kunstnarar og matematikarar gjennom reine former og gjenoppdaga alle desse formene. Denne leitinga blei fullført 1620 av Johannes Kepler, som definerte prisma, antiprisma og stjerneformene kjent som Kepler-Poinsot-polyeder.
Tabell
Til slutt kan pseudorombkuboktaederet per definisjon både reknast og ikkje reknast som ein arkimedisk lekam:
Omn
Omn (norrønt ofn) er ein reiskap med eit lukka rom av eldfast materiale for å varme opp ting eller rom/luft-massar. Ordet er seinare brukt om elektriske apparat som tener same funksjonen.
Dei tekniske omnane dannar ei eiga mangfaldig gruppe.
Traktormerket Kullervo
Kullervo var ein finsk traktor, som vart produsert frå 1918 til 1924. Han hadde ein firesylindra motor med eit slagvolum på 7,4 liter og ei effekt på 30 hk. Traktoren hadde ein masse på 2200 kg. Motor, girkasse og bakaksel var bolta saman til eit stykke, på same måte som Fordson F, og alle tannhjul gjekk i oljebad, noko som var svært uvanleg på denne tida. Namnet «Kullervo» var henta frå den tragiske skikkelsen Kullervo i det finske nasjonaleposet Kalevala.
Traktoren var konstruert av ingeniøren Gusaf Wrede, som hadde studert i Darmstadt i Tyskland. Produksjonen føregjekk ved Jarnverket i Aura (Auran Rautateollisuus). Traktoren vart eksportert til fleire land og Russland var ein av dei viktigaste marknadane. Men etter Den russiske revolusjonen i 1917 vart det slutt på eksporten til Russland.
Andreas Andresen
Andreas Andresen var ein norsk typograf, kjøpmann og Venstre-politikar frå Aurskog.
Far hans var gardbrukar og snikkar. Sjølv byrja han i lære hos typograf i Christiania i 1873. Han var tilsett i Steenske Bogtrykkeri i femten år. Som typograf hadde hadde fleire tillitsverv i lag for typografar. Tida 1894-1911 dreiv han ei kjøpmannsforretning i hovudstaden.
Andresen var stortingsrepresentant i valperiodane 1895-97 og 1898-1900. Han var vald inn for Venstre i valkrinsen Kristiania, Hønefoss og Kongsvinger. I begge periodane var han medlem i sosialkomiteen, i den siste også av valkomiteen.
Selskabet for de norske Fiskeriers Fremme
Selskabet for de norske Fiskeriers Fremme er ei foreining som arbeider for å fremje dei norsk saltvass- og ferksvassfiskeria. Selskapet vart stifta 26. april 1879 i Bergen og har hovudkontor i byen. Det eig og driv Norges Fiskerimuseum og eit stort fagbibliotek.
Selskapet skulle arbeide for utklekking og oppdrett av yngel, forbetring av reiskapar og fangstmetodar, og forbetring av fiskeriprodukta. Handelsstanden i Bergen utgjorde hovudtyngda i selskapet. Mellom dei 17 som stod bak innbydinga til skipinga var det ingen fiskarar.
Selskapet tok mål av seg til å fylle alle fellesoppgåver i fiskerinæringa. Indredepartementet brukte det som konsulent i fiskerispørsmål. Det mottok direkte statstilskot, i tillegg til at det formidla støtte til andre. Selskabet for de norske Fiskeriers Fremme fekk mykje mindre å seie då fiskeristyrelsen, som seinare vart Fiskeridirektoratet vart oppretta i 1900. I 1882 skipa selskapet Fiskerimuseet i Bergen, frå 1993 Norges Fiskerimuseum. Selskapet gav ut Norsk Fiskeritidende i tidsrommet 1882-1930. Frå 1903 gav det ut Norsk Fiskeralmanakk. På same tid tok det til å bygge opp eit fagbibliotek. No er det om lag 30 000 bind, som ein finn i Norges Fiskerimuseum sine samlingar.
Ulike laboratorium og forskingstiltak har vore og er lokaliserte ymse stader i Noreg.
Qarn Bin `Adwan
Qarn Bin `Adwan er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Second Winter
Second Winter er det tredje studioalbumet til Texas blues-gitaristen Johnny Winter, gjeve ut i 1969. Den opphavlege planen var å korte ned songane frå innspelinga slik at dei fekk plass på eitt album, men ein tenkte etter kvart at innspelingane var gode nok slik dei var. Albumet kom derfor ut på eit dobbeltalbum, men over tre og ikkje fire sider. To songar til, «Tell the Truth» og «Early in the Morning», vart spelte inn men ikkje gjevne ut før i 2004, då dei var bonusspor på plata.
Doubtful Point
Doubtful Point er eit nes på austsida av innløpet til Enten Bay i Cumberland West Bay på Sør-Georgia sør i Atlanterhavet. Namnet vart først nytta på eit kart av Det britiske marinedepartementet frå 1929.
Tryggleik
Tryggleik kan i ein viss mon kjøpast i form av forsikringar i private forsikringsselskap, ved å leige vektar frå vaktselskap, bygga sikre hus og gjerde og så bortetter, eller kan ytast av offentlege instansar i form av gratis eller subsidiert og snøgg legehjelp og sjukehusopphald, uføre- og alderspensjonar, hjelp ved arbeidsløyse, gratis skulegang og anna opplæring, tilgang til rettsleg hjelp når eins rettar vert krenkte, snøgg hjelp frå politi, brannvern og andre bergingsinstansar når det er turvande osb.
Platonsk lekam
Ein platonsk lekam er ein konveks lekam som oppfyller desse krava:
Det finst fem forskjellige platonske lekamar.
Lowe Peak
Lowe Peak er eit fjell i Antarktis med ei høgd opp mot 1060 moh, 5 km sørvest for Mount Kolp, ved nordvestenden av Nash Range. Det vart namngjeve etter P. A. Lowe, eit medlem av gruppa som overvintra ved Cape Hallett i 1961 som teknikar på det geomagnetiske prosjektet.
Qaru
Qaru er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Bron-Yr-Aur av Led Zeppelin
«Bron-Yr-Aur» er ein akustisk gitarmelodi av det engelske rockebandet Led Zeppelin, og med ei lengd på to minuttar og seks sekund, den kortaste songen dei gav ut. Han vart opphavleg skriven og spelt inn i 1970 av Jimmy Page under innspelinga av albumet Led Zeppelin III, men kom ikkje ut før i 1975 på Physical Graffiti. Han er kalla opp etter Bron-Yr-Aur, ei hytte i Gwynedd i Wales, der medlemmar i Led Zeppelin kvilte ut under innspelinga av Led Zeppelin III. («Bron-Y-Aur Stomp» er ein annan song frå Led Zeppelin III.)
«Bron-Yr-Aur» er eit tankefullt og avslappande stykke og ein av dei siste akustiske songane bandet gav ut. Songen vart sjeldan spelt på konsertane til Led Zeppelin, men finst på enkelte piratkopiopptak frå den amerikanske turneen deira i august og september 1970, då han stundom vart spela som ein del av det akustiske settet deira.
Johnny Winter
John Dawson Winter III, kjend som Johnny Winter, var ein USA-amerikansk songar, låtskrivar, multiinstrumentalist og produsent. Han er mest kjend for høgenergisk bluesrock seint i 1960- og 1970-åra og produserte tre album som vann Grammyprisen for bluesartisten Muddy Waters. Etter tida med Waters spelte Winter sjølv inn fleire bluesalbum som vann Grammyprisar. I 1988 vart han innlemma i Blues Foundation Hall of Fame og i 2003 vart han av magasinet Rolling Stone rangert som den 100. beste gitaristen gjennom tidene.
Tidleg karriere
Johnny Winter vart fødd i Beaumont i Texas den 23. februar 1944. Winter og den yngre broren Edgar (fødd 1946) vart begge i tidleg alder oppfordra til å spele musikk av foreldra. Johnny og broren, som begge vart fødd med albinisme, byrja å spele i tidleg alder. Då han var ti år gammal spelte brørne i eit lokalt barneshow med Johnny på ukulele.
Platekarrieren hans byrja då han var 15 år gammal, då bandet Johnny and the Jammers gav ut singelen «School Day Blues» på eit selskap i Houston. På denne tida fekk han sett konsertar med klassiske bluesartistar som Muddy Waters, B.B. King og Bobby Bland. Winter spelte stundom i lag med Roy Head and the Traits då dei spelte i Beaumont-området, og i 1967 spelte Winter inn ein singel med Traits: «Tramp» med «Parchman Farm» (Universal Records 30496). I 1968 gav han ut debutalbumet sitt The Progressive Blues Experiment på Sonobeat Records i Austin.
Kontrakt med Columbia Records
Winter slo igjennom i desember 1968 då Mike Bloomfield, som han møtte og jamma med i Chicago, inviterte han til å syngje og spele ein song på ein Bloomfield- og Al Kooper-konsert på Fillmore East i New York City. Representantar for Columbia Records (som hadde gjeve ut Bloomfield/Kooper/Stills-albumet Super Session) var på konserten. Winter spelte og song B.B. King sin «It's My Own Fault» til høg applaus, og eit par dagar seinare fekk han kontrakt med det som visstnok var det største forskotet i platehistoria på den tida - 600 000 dollar.
Det første albumet til Winter på Columbia, Johnny Winter, vart spelt inn og utgjeve i 1969. Det inneheld dei same musikarane som hadde spelt inn The Progressive Blues Experiment, bassisten Tommy Shannon og trommeslagaren Uncle John Turner, i tillegg til Edgar Winter på klaverinstrument og saksofon, og (for hans «Mean Mistreater») Willie Dixon på kontrabass og Big Walter Horton på munnspel. Albumet inneheldt eit par av det som skulle bli signaturlåtane til Winter, mellom andre «Dallas» (ein akustisk blues, der Winter spelte ein resonatorgitar med stålkasse), John Lee «Sonny Boy» Williamson sin «Good Morning Little School Girl» og B.B. King sin «Be Careful with a Fool».
Albbumet kom ut samstundes med at Imperial Records gav ut The Progressive Blues Experiment for ein større distribusjon. Same året turnerte Winter-trioen og spelte på fleire rockefestivalar, inkludert Woodstockfestivalen. Med broren Edgar i gruppa gav Winter ut det andre albumet sitt, Second Winter, i Nashville i 1969. Albumet var dobbelt, men inneheldt berre tre sider med musikk (den fjerde var blank), og introduserte fleire songar som vart faste på konertane ti Winter, som Chuck Berry sin «Johnny B. Goode» og Bob Dylan sin «Highway 61 Revisited». På denne tida var Johnny òg i eit intimt, men kortvarig forhold med Janis Joplin, som kulminerte med ein konsert i Madison Square Garden i New York, der Winter var med på scenen og spelte.
Uoffisielle album
I motsetnad til segnene spelte ikkje Johnny Winter med Jimi Hendrix og Jim Morrison på eit kjent piratkopialbum av Hendrix frå 1968, Woke up this Morning and Found Myself Dead.
Frå 1969 vart det første v fleire Johnny Winter-album gjevne ut, sett saman av kring femten singlar (om lag 30 songar) han spelte inn før han fekk kontrakt med Columbia i 1969. Mange var produserte av Roy Ames, eigaren av Home Cooking Records/Clarity Music Publishing, som ei kort stund var manager for Winter. I følgje ein artikkel frå Houston Press, reiste Winter frå byen for å kome seg bort frå manageren. Ames døydde 14. august 2003 og utan arvingar har eigarskapen til til innspelingane som Ames rådde over vore uklår.
Johnny Winter And
I 1970, då broren Edgar gav ut soloalbumet Entrance og skipa R&B- og jazzrockgruppa Edgar Winter's White Trash, vart den originale trioen oppløyst. Johnny Winter skipa så eit nytt band med restane av The McCoys — gitaristen Rick Derringer, bassisten Randy Jo Hobbs og trommeslagaren Randy Z (som var bror til Derringer med familienamnet deira Zehringer). Bandet skulle opphavleg kallast «Johnny Winter and the McCoys», men vart forkorta til «Johnny Winter And», som òg vart namnet på det første albumet deira. Albumet inkluderte Derringer sin «Rock and Roll, Hoochie Koo» og signaliserte ei meir rockeprega retning for Winter. Då Johnny Winter And byrja å turnere vart Randy Z erstatta på trommer av Bobby Caldwell. Blandinga deira av nye rockesongar og Winter sine bluessongar vart tekne opp og gjevne ut på konsertalbumet Live Johnny Winter And. Dette inneheldt ei framføring av «It's My Own Fault», songen som Winter skaffa seg kontrakt med hos Columbia Records.
Drivkrafta til Winter stoppa opp då han byrja med herionmisbruk i tida kring Johnny Winter And. Etter å ha søkt behandling og kome seg ut av misbruket, snakka Winter open om misbruket sitt i pressa. I 1973 var han attende i musikkindustrien med Still Alive and Well, ei grunnleggjande blanding av blues og hardrock, der tittelsporet vart skriven av Rick Derringer. Comebackkonserten hans i Nassau Coliseum på på Long Island ved New York bestod av «And»-besetninga utanom Rick Derringer og Bobby Caldwell. Med seg på scenen hadde Winter òg kona Susie. Saints & Sinners og John Dawson Winter III, to album som kom ut i 1974, fortsette i den same retninga. I 1975 vendte Winter attende til Bogalusa i Louisiana for å produsere eit album for Thunderhead, eit Southern rock-band som bestod av Pat Rush og Bobby «T» Torello, som seinare spelte med Winter. Eit nytt konsertalbum, Captured Live!, kom ut i 1976 med ein lengre versjon av «Highway 61 Revisited».
Muddy Waters-innspelingar
På konsertane sine har Winter ofte fortalt om korleis han som barn drøymde om å spele med bluesgitaristen Muddy Waters. Han fekk sjansen i 1974 då kjende bluesartistar og den yngre garden av bluesartistar kom saman for å heidre Muddy Waters for å ha ført bluesen til Chicago, og konserten som følgde presenterte mange bluesklassikarar og var starten for ein TV-serie, Soundstage. I 1977 etter at det langvarige selskapet til Waters, Chess Records, vart lagt ned, henta Winter Waters til studio for å spele inn Hard Again for Blue Sky Records, eit selskap som manageren til Winter sette opp og som vart distribuert av Columbia. I tillegg til å produsere albumet, spelte Winter gitar med Waters-veteranen James Cotton på munnspel. Winter produserte to studioalbum til for Waters, I'm Ready (med Big Walter Horton på munnspel) og King Bee, og eit bestseljande konsertalbum Muddy «Mississippi» Waters – Live. Partnarskapen gav Waters tre Grammyprisar, i tillegg til at Winter fekk sin eigen for Nothin' But the Blues, med bandet til Waters som akkompagnement.
Søksmål mot DC Comics
I 1996 saksøkte Johnny og Edgar DC Comics og skaparane av Jonah Hex: Riders of the Worm and Such på grunn av ærekrenking: to karakterar kalla Johnny og Edgar Autumn i serien liknar mykje på Winter-brørne. Brørne hevda av teikneserien feilaktig framstilte dei som «skammelege, demoraliserte, dumme, feige undermenneske som dreiv med omsynslaus vald, mord og bestialitet for glede». Høgsteretten i California dømde i favør DC Comics fordi dei meinte teikenserien var underlagt First Amendment (det første lovtillegget).
Seinare karriere og død
Etter tida med Blue Sky Records, byrja Winter å gje ut musikk for fleire selskap, inkludert Alligator, Point Blank og Virgin, der han fokuserte mest på blues. I 1992 gifta han seg med Susan Warford. I 2004 fekk han ein Grammy-nominasjon for albumet I'm a Bluesman. Frå 2007 gav Winter ut ei rekkje konsertalbum kalla Live Bootleg Series og ein konsert-DVD som alle gjekk inn på topp ti på Billboard Blues-lista. I 2009 kom albumet The Woodstock Experience ut med dei åtte songane Winter spelte på festivalen i 1969. I 2011 gav Winter ut Roots på Megaforce Records. Det bestod av elleve tidlege rock and roll- og bluessongar med fleire gjesteartistar, som Vince Gill, Sonny Landreth, Susan Tedeschi, Edgar Winter, Warren Haynes og Derek Trucks). Det siste studioalbumet hans, Step Back (med framføringar av Joe Bonamassa, Eric Clapton, Billy Gibbons, Leslie West, Brian Setzer, Dr. John, Paul Nelson, Ben Harper og Joe Perry), kom ut 2. september 2014. Nelson og Winter vann ein Grammy for beste bluesalbum med albumet i 2015.
Winter fortsette å spele konsertar, mellom anna på festivalar i Nord-Amerika og Europa. Han spelte òg med The Allman Brothers på Beacon Theater i New York City i høve 40-årsjubileet deira. I 2007 og 2010 spelte Winter på Eric Clapton sin Crossroads Guitar Festival. Han gav ut to opplærings-DVD-ar for gitar. Gibson Guitar Company skapte ein signatur Johnny Winter Firebird-gitar.
Winter var aktiv fram til han døydde nær Zürih i Sveits den 16. juli 2014. Han vart funnen død på hotellrommet sitt to dagar etter den siste konserten, i Cahors Blues Festival i Frankrike den 14. juli, 70 år gammal. Dødsårsaka til Winter er ikkje blitt gjord offentleg kjend. I følgje gitaristvenen og produsenten Paul Nelson, døydde Winter av emfysem kombinert med lungebetennelse.
David Marchese skreiv i Rolling Stone etter Winter døydde: «Winter var ein av dei første gitarvirtuosane innan bluesrocken og gav ut ei rekkj populære og lidenskaplege album seint i 60- og tidleg i 70-åra, og vart ein populær konsertartist på arenanivå ... han skapte seg eit ikonisk liv med å spele blues.
Diskografi
Studioalbum Konsertalbum
Empire of the Clouds
Bakgrunn, låtskriving og innspeling
«Empire of the Clouds» er 18 minuttar lang og den lengste songen Iron Maiden har spelt inn, fleire minuttar lengre enn «Rime of the Ancient Mariner» frå albumet Powerslave frå 1984. Songen fortel soga om luftskipet R101, som styrta på jomfrureisa si nord i Frankrike den 5. oktober 1930. Songen vart skriven av vokalisten i bandet, Bruce Dickinson, som først tenkte å skrive om tredekkarar frå fyrste verdskrigen, men vart tvungen til å endre dette etter å ha skrive teksten til «Death or Glory» (òg frå The Book of Souls) med same tema. Då songen vart spelt inn las Dickinson «ein slags leksikalsk ulukkesrapport» om R101, kalla To Ride the Storm, og dette gav han ideen om songen, i tillegg til dei første tekstlinjnene. Dickinson skildra det som «Ei særs gripande soge, særs human, ei soge om ambisjonar og draumar.»
Dickinson skreiv songen under innspelinga av The Book of Souls' i Guillaume Tell Studios i Paris. I følgje ein av gitaristane i bandet, Adrian Smith, arbeidde Dickinson «aleine på songen i kring ein månad» i eit lydtett rom. Dickinson spelar piano på songen for første gong, og skreiv songen på flygelet i studioet, men nytta eit anna klaverinstrument på sjølve innspelinga, slik at det vart lettare å redigerte bort feil han spelte.
I følgje Smith var det ei utfordring for resten av bandet, sidan dei måtte spele i lag med pianoet til Dickinson, medan han og produsenten Kevin Shirley gav instruksjonar. I tillegg til bandet vart det lagt ekstra orkester på songen etterpå, emdan Nicko McBrain eksperimenterte med forskjellige perkusjonsinstrument, som ein gong spelt med boge, for å gjenskape styrten til luftskipet.
Den 11. mars 2016 annonserte bandet at songen skulle gjevast ut på 12" biletplate for Record Store Day i eit avgrensa sal på 5 500 eksemplar. Singelomslaget nytta biletframsida til Daily Mirror fr 6. oktober 1930. B-sida til singelen var eit intervju med Dickinson og McBrain, kalla «Maiden Voyage», der dei fortel om korleis songen var til.
Mottaking
Songen vart kritikarrost då han kom ut på albumet. PopMatters kalla han eit «meisterverk» og «minst like trollbindande som 'Rime of the Ancient Mariner' frå 1984 [frå Powerslave]», medan AllMusic skildra han som «ein heavy metal-suite, ulikt alt anna i katalogen deira». Blabbermouth.net og NME var ikkje samde om at han var like bra som «Rime of the Ancient Mariner», men Blabbermouth sa «han er verdt kvart minutt som ei filmaktig innkapsling av karrieren til bandet», og NME kalla han «the pièce-de-résistance». Han fekk òg positiv omtale av Classic Rock, som kalla han «ein makelaus song», medan Billboard kalla han «eit høgdepunkt». Sputnikmusic meinte han var «ei stor betring» som avslutningsspor i forhold til dei to førre albuma deira og kalla han «intellektuell og stemningsfull». The Guardian meinte at det var usannsynleg at fansen som best likte dei gamle songane til bandet ikkje kom til å like han.
Medverkande
Production credits are adapted from the biletplate cover.
Niagarahalvøya
Niagarahalvøya (engelsk Niagara Peninsula) er den delen av det sørlege Ontario i Canada som ligg mellom den sørlege breidda til Lake Ontario og den nordlege breidda til Eriesjøen. Området strekker seg frå Niagaraelva i aust til Hamilton i Ontario i vest. Det bur om lag ein million menneske på halvøya. Regionen på motsett side av Niagaraelva og Eriesjøen, som ligg i staten New York i USA, er kjent som Niagara Frontier. Området dannar ein del av av den større regionen Buffalo Niagara.
Offentleg styre
Størstedelen av halvøya er lagt inn under Regional Municipality of Niagara. Av byar i regionen kan nemnast St. Catharines, Niagara Falls, Thorold, Port Colborne og Welland. Av småbyar har ein Niagara-on-the-Lake, Lincoln, Pelham, Grimsby og Fort Erie, i tillegg til landkommunane Wainfleet og West Lincoln.
Håhaugsteinen
Håhaugsteinen på Haustveit i Ullensvang herad er ei 4 meter høg steinblokk med fleire helleristningar. Steinen ligg monumentalt og markant til i terrenget. Helleristningane består av ringfigurar, båtar med mannskap, dyr og kombinasjonar av desse.
Ulstein skipreide
Ulstein skipreide var ei av skipreidene på Sunnmøre.
Geografisk femna ho om Ulstein sokn og Hareid sokn (unnateke området sør for Vartdalsfjorden), som tilsvarar noverande Ulstein kommune (unnateke Eiksund krins) og Hareid kommune.
I begynninga av 1800-talet vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag som følgde soknegrensene. Såleis vart Ulstein skipreide erstatta av Ulstein tinglag, som omfatta heile soknene Ulstein og Hareid (innrekna Vartdal sokn som var utskild 1876).
Cellared in Canada
Cellared in Canada ('Tappa i Canada') er ei nemning nytta til å merke kanadisk vin som er produsert med varerande mengde kanadisk og utanlandsk bulkvin. Desse vinane er ofte seld i statlege alkoholutsal i hyllene merkte som kanadisk vin. I British Columbia kan vin merkt Cellared in Canada vere produsert av 100 prosent utanlandsk innhald frå druer dyrka i Washington State, California, Sør-Afrika, Argentina og Chile. I Ontario kan ikkje vin merkt med Cellared in Canada bli produsert frå ei blanding med meir enn 70 prosent innhald med utanlandsk opphav og ein mindre del vin frå Ontario. Den einaste indikasjonen på det geografiske opphavet finn ein på baksida av flaska. Anna tillaten merking er «Product of Canada» ('kanadisk produkt') og «Vinted in Canada» ('Vin laga i Canada').
Akemi Noda
Akemi Noda er ein japansk fotballspelar.
Bistrabreen
Bistrabreen (bulgarsk ледник Бистра, ‘Lednik Bistra’) er ein 15 km lang og 750 meter brei isbre i Imeon Range på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Han drenerer vestsida av Mount Foster og nordsida av Slaveykov Peak og flyt nordvest for Zavet Saddle og ut i Drakesundet sør for Garmen Point.
Isbreen er kalla opp etter busetnadane Bistra nordaust i Bulgaria.
Stádio Jórgos Karaïskákis
Stádio Jórgos Karaïskákis (gresk Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης), tidlegare Podilatodrómio Néou Falírou (gresk Ποδηλατοδρόμιο Νέου Φαλήρου), er eit fotballstadion i Pireus, sørvest for Aten, i Hellas. Stadionet stod ferdig i 1895 og vart høgtidleg opna i 1896 som ein velodrom og sportsarena under namnet Podilatodrómio Néou Falírou. Arenaen vart renovert på 1960-talet og på 14 månader i 2003 og 2004 vart han riven og bygd opp att. Han er heimebane for Olymbiakós Sýudosmos Filáthou Peiraiós.
Velodromen var arena for sommar-OL 1896 og det nye stadionet vart akkurat klart til sommar-OL 2004.
Mount Lysaght
Mount Lysaght er eit fjell, 3755 moh, som ligg 1,5 nautiske mil (3 km) nord for Mount Markham nord i Queen Elizabeth Range. Det vart oppdaga og namngjeven av den britiske antarktiskekspedisjonen, 1907-09.
Kashmir av Led Zeppelin
«Kashmir» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå albumet Physical Graffiti, frå 1975. Han vart skriven av Jimmy Page og Robert Plant (med bidrag frå John Bonham) over ein periode på tre år. Teksten vart skrive i 1973.
Oversyn
Songen er bygd opp kring ein akkordprogressjon, som først dukka opp på heimeopptaka til Page. Då bassisten John Paul Jones kom for seint til innspelinga, byrja Page å arbeide på riffet med trommeslagar John Bonham. Dei laga ein demo av songen seint i 1973. Plant la seinare til den midtre delen og tidleg i 1974 la Jones på alle strykarane.
Trommene til Bonham har ein phasing-effekt, som gjev basstromma ein tung, drønnande lyd. Plant har sagt at det er tromminga til Bonham som er nøkkelen til songen: «Det var det han ikkje gjorde som gjorde at det fungerte.».
Songen inneheld fleire særeigne musikalske møsnter frå klassisk marokkans, indisk og arabisk musikk. Page forklarte at «eg hadde ein sitar ei stund og var interessert i modale stemmingar og arabiske ting. Det starta med eit riff og så vart det lagt austlege tonar under.»
Blåsarar og strkarar strykarar med elektrisk gitar og mellotron vert òg nytta på songen. Dette er ein av få Led Zeppelin-songar der dei nytta andre musikarar. Studiomusikarar vart henta for å spele strykarane og blåsarane.
Teksten til songen, som opphavleg vart kalla «Driving to Kashmir», vart skriven av Plant i 1973, like etter den nordamerikanske turneen til bandet i eit område kalla «audemarka» sør i Marokko, medan dei køyrte frå Goulimine til Tantan i Sahara. Dette trass i at namnet på songen, Kashmir, er ein region nordvest i Himalaya.
Songen er 8:32 lang, ei lengd som gjer at radiostasjonar normalt ikkje ville spelt songen. Men etter «Stairway to Heaven», som var nesten like lang, vart songen ofte likevel spela.
Konsertar
«Kashmir» vart spela på nesten alle konsertane til Led Zeppelin sidan 1975. Ein versjon frå Knebworth i 1979 finst på Led Zeppelin DVD. Dei gjenverande medlemmane spela songen på Atlantic Records 40th Anniversary-konserten i 1988. Han vart igjen spela på gjenforeiningskonserten til Led Zeppelin i The O2, London den 10. desember 2007.
Page and Plant spela inn konsertversjon av «Kashmir» i 1994, som kom ut på albumet deira No Quarter: Jimmy Page and Robert Plant Unledded. Her hadde dei med seg eit orkester og egyptiske musikarar.
Lovord
Alle fire medlemmane i Led Zeppelin har omtalt «Kashmir» som ein av dei beste songane deira. John Paul Jones meinte at han inneheldt alle elementa som utgjorde Led Zeppelin. Plant har omtalt «Kashmir» som den definitive Led Zeppelin-songen, og at han var ein av mine favoritt Zeppelin-songar fordi «han inneheld all den latente energien og krafta som ikkje var heavy metal. Det var noko anna. Det var stoltheita til Led Zeppelin.» Page har indikert at han syns songen er ein av dei beste til bandet.
Led Zeppelin-ekspert Dave Lewis skildra «Kashmir» som:
Marina Kiehl
Marina Kiehl er ein tysk tidlegare alpin skirennar frå München som vart olympisk meister i utfor under vinterleikane 1988 i Calgary.
Kashmir av Led Zeppelin
Lovord
"Utan tvil den mest imponerande songen på Physical Graffiti, og utan tvil den mest progressive og originale Led Zeppelin nokon gong spelte inn. 'Kashmir' gjekk langt i å opprette truverda deira hos elles skeptiske rockekritikarar. Mange reknar songen som det beste dømet på den reine majesteten i den spesielle kjemien Zeppelin hadde."
Presidentar i Norges Sjakkforbund
Dette er ei liste over presidentar i Norges Sjakkforbund. Presidentane blir valde på den årlege kongressen i Norges Sjakkforbund, for eit år i gongen. Presidentane leiar arbeidet i Norges Sjakkforbund saman med sentralstyret og andre tillitsvalde.
Marina Kiehl
Aktiv
Høgdepunktet for Kiehl kom under dei olympiske vinterleikane 1988 i Calgary, der ho overraskande tok gullmedaljen i utfor, med stor margin til dei andre medaljørane, sveitsiske Brigitte Oertli og Karen Percy frå Canada.
Kiehl la bort konkurranseskia etter OL-sesongen 1988, 23 år gammal.
Kashmir av Led Zeppelin
Lovord
(*) uordna lister.
Andre versjonar
Andre som har spela songen er London Philharmonic Orchestra under Peter Scholes, Tim Reynolds, Bond, Anathema, William Joseph, Ofra Haza, Lucia Micarelli med Jethro Tull, Maya Beisir, Angra, Kevin Gilbert, Alice in Chains, Alter Bridge, Escala i lag med Slash, Lez Zeppelin og David Garrett.
Samplingar
Songen vart sampla med løyve av Sean «Puffy» Combs på songen «Come With Me» for filmmusikken til filmen Godzilla (1998). Jimmy Page, som gav likte versjonen til Combs, spelar i videoen og på framføringa hans på Saturday Night Live.
Opningsriffet på songen «Wake Up» av Rage Against the Machine er tilpassa frå «Kashimir».
Alpine greiner under Vinter-OL 1988
Alpine greiner under Vinter-OL 1988 i Calgary vart avvikla i tida 15. - 27. februar 1988 ved skisenteret Nakiska, kring 75 kilometer vest for Calgary. Både menn og kvinner tevla i fem øvingar kvar. Super-G-øvinga kom inn på OL-programmet for aller fyrste gong, medan kombinasjonen var tilbake som OL-øving for dyrste gong på 40 år.
Vreni Schneider frå Sveits og Alberto Tomba frå Italia vann kvar sine to gullmedaljar, begge i øvingane storslalåm og slalåm.
Slalåm
Dato: 27. februar
Start: 2074 moh, mål: 1876 moh
Løypelengd: 530 m, høgdeskilnad: 198 m
Mathildeordenen
Mathildeordenen var ein dansk orden stifta av dronning Caroline Mathilde 29. januar 1771 på ektefellen kong Kristian VII sin fødselsdag. Ordenen vart tildelt medlemmar av kongefamilien og folk ved hoffet, særleg dei som var knytt til dronninga og Johann Friedrich Struensee.
Mathildeordenen opphøyrde i 1772 da dronninga vart landsforvist.
Alpine greiner under Vinter-OL 1988
Slalåm
<br style="clear:both" />
Storslalåm
Dato: 25. februar
Start: 2243 moh, mål: 1874 moh
Løypelengd: 1175 m, høgdeskilnad: 369 m
<br style="clear:both" />
Super-G
Dato: 21. februar
Start: 2179 moh, mål: 1532 moh
Løypelengd: 2377 m, høgdeskilnad: 647 m
<br style="clear:both" />
Utfor
Dato: 15. februar
Løypelengd: 3147 m, høgdeskilnad: 874 m
<br style="clear:both" />
Kombinasjon
Dato: 16. februar (utfor)/17. februar (slalåm)
Utforløype
Shahin Dezh fylke
Shahin Dezh fylke (persisk شهرستان شاهین‌ دژ)) ( azeri :صائین قالا بؤلگه سی) er eit fylke i Vest-Aserbajdsjan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Shahin Dezh. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 102 027. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Keshavarz-distriktet. Fylket har dei to byane Shahin Dezh, Mahmudabad og Keshavarz.
Alpine greiner under Vinter-OL 1988
Kombinasjon
Start: 2342 moh, mål: 1538 moh
Løypelengd: 2967 m, høgdeskilnad: 804 m
Slalåmløype
Start: 2051 moh, mål: 1875 moh
Høgdeskilnad: 176 m
<br style="clear:both" />
Slalåm
Dato: 26. februar
Løypelengd: 550 m, høgdeskilnad: 180 m
Storslalåm
Dato: 24. februar
Start: 2205 moh, mål: 1880 moh
Løypelengd: 839 m, høgdeskilnad: 325 m
Super-G
Dato: 22. februar
Start: 2039 moh, mål: 1532 moh
Løypelengd: 1943 m, høgdeskilnad: 507 m
Arnold J. Eikrem
Arnold Johann Eikrem, fødd i Trondheim, død i Oslo, var ein norsk sjakkspelar, sjakkorganisator, sjakkarrangør og frå 1969 internasjonal sjakkdommer (International Arbiter). Han er først og fremst kjend for alle sjakkturneringane han arrangerte på Gausdal Høifjellshotel, Gausdalturneringane i sjakk, i perioden 1970-1996, summert opp til 187 turneringar, men han arrangerte mange andre turneringar enn desse også, mellom anna junior-VM i sjakk i Skien i 1979.
Shine av Joni Mitchell
Shine er det nittande studioalbumet til den kanadiske songaren Joni Mitchell, utgjeve 25. september 2007 på Starbucks-selskapet Hear Music. Det var det første albumet til artisten med nye songar på ni år etter Taming the Tiger frå 1998 og så langt det siste ho har gjeve ut.
Joni Mitchell, som sa fleire år før albumet kom ut at ho hadde trekt seg attende frå musikkindustrien, og signerte ein kontrakt for to album med Hear Music. I USA selde albumet kring 40 000 eksemplar den første veka og debuterte på 14. plass på Billboardlista. , den høgaste plasseringa på lista for Mitchell sidan Hejira i 1976. Shine nådde òg 36. plass i Storbritannia.
Arnold J. Eikrem
Han var med å starte Sjakklubben "Jarl" i Trondheim i 1952. Før dette var han medlem i Arbeidernes Sjakklubb, Trondheim.
Heider
Det har vore arrangert fleire sjakkturneringar til hans minne.
Alpine greiner under Vinter-OL 1988
Utfor
Start: 2179 moh, mål: 1532 moh
Løypelengd: 2238 m, høgdeskilnad: 647 m
Kombinasjon
Dato: 20. februar (utfor) 21. februar (slalåm)
Utforløypa
Start: 2108 moh, mål: 1532 moh
Løypelengd: 2054 m, høgdeskilnad: 576 m
Slalåmløypa
Start: 2024 moh, mål: 1880 moh
Høgdeskilnad: 144 m
Blanca Fernández Ochoa
Karriere
Fernández Ochoa debuterte i verdscupen i 1981-sesongen. Ho tok sin fyrste verdscupsiger då ho i mars 1985 vann eit storslalåmrenn i Vail i USA. Sidan vann ho tre verdscuprenn i slalåm, det siste den 1. desember 1991. Til saman 20 gongar kleiv ho på sigerspallen etter renn i verdscupen, nesten alle i slalåm eller storslalåm.
Griff
Griff er eit fabeldyr med løvekropp og ørnehals, ørnevenger og ørnehovud.
Qasam
Qasam er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Griff
Variantar av dette fabeldyret er kjende frå særs gamal tid som bilete og skulptur i fleire kulturar, mellom anna frå slutten av sjette tusenåret før Kristus i oldtidsriket Elam (i det som no er Sørvest-Iran), frå om lag tredje tusenåret før Kristus i Egypt, frå den greske og romerske antikken, og frå europeisk mellomalder. Til liks med mange andre fabeldyr frå gamal tid, vart griffen rekna for verkeleg å eksistere. Han spela ofte ei rolle i mytologien, og kunne verte assosiert med guddomar og heltar, knytt til dødsriket som til dømes det dyret som førte dei døde dit, eller som vaktar dødsriket osb. I den kristne kunsten og litteraturen fekk han tidleg ein plass.
Blanca Fernández Ochoa
Karriere
Frå midt på 1980-talet til ho la opp høyrde ho til verdseliten i både slalåm og storslalåm, men klarde sjeldan å blande seg inn i medaljekampen i dei store meisterskapane. Ho vart nummer seks i storslalåm i Vinter-OL 1984 i Sarajevo, og nummer ni i same greine i Bormio-VM 1985. I 1987 kom ho på femteplassen både i slalåm og storslalåm under VM i alpine greiner 1987 i Crans-Montana, same plasseringa fekk ho i slalåm under vinterleikane 1988 i Calgary. I VM i alpine greiner 1989 i Vail i delstaten Colorado vart Fernández Ochoa nummer fire i slalåm og åtte i storslalåm. Under dei olympiske vinterleikane 1992 i Albertville tok ho bronsemedaljen i slalåm, Petra Kronberger frå Austerrike vann gullet og Annelise Coberger frå New Zealand bronsen. Medaljen var den andre og hittil (2014) siste olympiske alpin-medaljen til Spania, broren tok den fyrste i 1972.
Blanca Fernández Ochoa la opp som alpinist etter OL-sesongen 1992.
Griff
Griff i Harry Potter-serien
I Harry Potter-serien er Griffen eit dyr som stammar frå Hellas som ofte blir brukt til å vakte trollmannsgull. Den har fått MD-klasse XXXX, et rått kjøt og er ville av natur. Nokre få trollmenn har greidd å vinne venskap med den.
Pack Up the Plantation: Live!
Pack Up the Plantation: Live! er det første konsertalbumet av Tom Petty and the Heartbreakers, gjeve ut i november 1985. Det vart stort sett spelt inn i Wiltern Theatre i 1985, men inneheld òg eit par songar frå tidlegare år. Det vart gjeve ut som eit dobbeltalbum på vinyl, ein enkel kassett og CD.
Ein konsertfilm frå Wiltern Theatre, òg kalla Pack Up the Plantation: Live! vart gjeve ut på heimevideo i 1986. Han inneheld songar som ikkje var med på albumet, som «Don't Do Me Like That» og «Don't Come Around Here No More», i tillegg til coverlåtane «Little Bit O' Soul» og «Route 66».
Innhald
Versjonane av «So You Want to Be a Rock 'n' Roll Star» og «Don't Bring Me Down» kom seinare ut på Playback; «So You Want...» var òg med på Anthology: Through the Years. Dei to songane som berre finst på vinyl og kassett, vart aldri offisielt gjeve ut på CD.
Innspelingar
Dei fleste songane vart spelte inn ved Wiltern Theatre i Los Angeles i California, 7. august 1985 utanom,
Gratwein-Straßengel
Gratwein-Straßengel er ein kommune (Marktgemeinde) i distriktet Graz-Umgebung i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 86,7 km² og omfattar 11 landsbyar/drabantbyar (Ortschaften) med til saman 13000 ibuarar. Kommunesenteret Gratwein ligg 392 meter over havet.
Shatila
Shatila er ein flyktningleir for palestinarar som vart oppretta i Beirut i Libanon i 1949, på land skjenka av Shatila-familien. Han var saman med «systerleiren» Sabra svært folkerik på 1980-talet, fram til massakrane der i 1982. Omkring 2005 hadde UNRWA registrert omkring 7 000 flyktningar der. Men i Beirut og området rundt var det i tillegg registrert 83 000 palestinske flyktningar utanfor leirane.