cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stirling Castle
Renessanseslott
Byggearbeida som blei byrja av Jakob IV var ikkje ferdige då han døydde i slaget ved Flodden. Etterfølgjaren hans Jakob V (styrte 1513–1542) blei krona i det kongelege kapellet, og voks opp på slottet med Lord Erskine som verje. I 1515 leia regent Albany 7000 menn til Stirling for å ta kontrollen over den unge kongen frå mora hans Margaret Tudor. Jakob V fortsette å utvida faren sitt byggeprogram, og skapte Royal Palace midt i slottet. Det blei oppført under sir Jakob Hamilton of Finnart si leiing av steinhoggarar frå Frankrike. Jakob V døydde òg ung, og etterlet arbeidet til enka si, Mary av Guise. Dottera hans, Maria, blei oppfostera på Stirling Castle av tryggleiksgrunnar. Ho blei krona i det kongelege kapellet 9. september 1543. Ho budde på slottet til ho blei sendt til Inchmahome Priory og deretter til Frankrike i 1548. I 1550-åra, under Mary av Guise si regjeringstid, blei det halde engelsk-franske kampar i Skotland. Det blei opprøfrt forsvarsverk med artilleri på sørsida av slottet som danna basis for dei noverande ytre forsvarsverka.
Neck and Neck
Neck and Neck er eit samarbeidsalbum av den amerikanske gitaristen Chet Atkins og den britiske songaren og gitaristen Mark Knopfler, gjve ut 9. oktober 1990 av Columbia Records. «Poor Boy Blues» vart gjeven ut som singel, og i 1991 vann albumet Grammy-prisen for beste countrysamarbedi med vokal. Det same året vann «So Soft Your Goodbye» ein Grammy-pris for beste countryinstrumental.
Changbai
I fylgje legendene vart Bukuri Yongson fødd mellom desse fjella. Han var urforfar til Nurhaci og den mandsjuiske kongsslekta Aisin Gioro, som grunnla Mandsjuria og Qingdynastiet i Kina.
Jakob Klukstad
Jakob Bersveinson Klukstad var ein norsk treskjerar, truleg fødd i Lom kommune kring 1705 og død på Lesja i 1773.
Jakob Klukstad er eitt av dei mest framståande namn i norsk folkekunst. Han var ein dyktig treskjærar og rosemålar som førte akantusmotivet frå bykunsten over i bygdekunsten i Gudbrandsdalen.
Gilli Smyth
Gillian Mary Smyth var ein engelsk musikar som spelte med banda Gong, Mother Gong og Planet Gong og gav ut fleire soloalbum og andre album i samarbeid med medlemmar i Gong. I Gong tok ho ofte scenenamnet Shakti Yoni, og bidrog med dikt og «kviskring frå verdsrommet».
Smyth studerte ved King's College London der ho vart kjend som ein fritalande redaktør i «Kings News», eit universitetsmagasin. Etter ein kort periode som lærar ved Sorbonne (Paris) (der ho vart tospråkleg), byrja ho å framføre dikt med den kjende engelske jazzrockgruppa Soft Machine, som vart skipa av kjærasten og den mangeårige samarbeidspartnaren Daevid Allen, i 1968. Ho og Allen skipa Gong i lag, ei gruppe som mellom andre inkluderte musikarane Steve Hillage, Pierre Moerlen og Didier Malherbe. Ho er oppført som medlåtkrivar på alle songane på albuma Magick Brother og Continental Circus. Dikta ho proklamerte, særskild på «Radio Gnome Invisible»-trilogien til Gong, opptrer ho som prostituert, katt, mor, heks og ei gammal kvinne, og ho har vore kjend for å ha forskjellige kostyme på scenen for å syne desse personane. Dette vart ein del av ein kultmytologi, som vart skriven inn i seksten av albuma bandet spelte inn. Gong utvikla seg til ein heil familie av ulike band, som Gongmaison og Mother Gong. Mother, soloalbumet til Smyth frå 1978, førte til at ho skipa Mother Gong, etter å ha slutta i det originale bandet i 1975 for å ta seg av borna sine.
Jakob Klukstad
Arbeid
Klukstad vart kjent for sine spissledar. Ein slede som truleg er laga av han er på Maihaugen. Den er ein harmonisk oppbygd slede, der treskurd, rosemåling og smijernsarbeide er av same ypparste kvalitet. Ved sidan av å vere treskjerar skal Klukstad òg ha vore ein dyktig rosemålar, og målinga på sleden er truleg òg laga av han. Det er akantusornamentet som òg blir framstilt i måla form, i ein teknisk dyktig gjennomført stil. Det er ei monokrom framstilling av akantus i nærast plastisk form. Klukstad skal òg ha måla i større skala, nemleg interiøret i Lesja kyrkje, der benkevangar og galleribrystningar vart måla etter at den nye kyrkja vart bygd i 1750. Denne målinga er monokrom i blå nyansar i ei form av krillmåling – der motivet er ei samanblanding av marmorering og akantusornament.
Gilli Smyth
Mother Gong turnerte internasjonalt i 1979-81 og 1989–91, anten på eiga hand eller som oppvarming for artistar som Bob Dylan og Big Brother and the Holding Company. Smyth var òg soloartist og heldt foredrag ved Starwoodfestivalen frå 1992-93. Ho gjorde òg kommentatorstemme for reklamar, spelte inn lydbøker for barn, og andre bøker og dikt, heldt opplæring for kommentatorar, og framførte for mange kvinnegrupper.
Jakob Klukstad
Arbeid
Klukstad har òg laga en del skap. Hans hovudinnsats kom ved den store kyrkjebyggingsfasen som vart leigde inn medan han levde i Gudbrandsdalen, der han fekk fleire større oppdrag. Den første synest å ha vore preikestolen til Lesja kyrkje (1742–45). Som i Lars Borg sine barokke preikestolar nyttar han akantusornamentet oppblanda med blomsterornamentikk. Bladverket blir noko stivt. Til Skjåk kyrkje laga han i 1751 preikestol og altartavle, der altartavla er ei akantusramme kring to måleri. Her introduserer han den lange samanhengande ranken. Enda lenger framme i utviklinga ligg preikestolen og altartavla i Heidal kyrkje (1753–54). Preikestolen fekk tida si moderne runde form med akantus i stor målestokk. Det store meisterverket til Klukstad er altartavla til Lesja kyrkje. Den var truleg ferdig i 1766. Den består av ein serie bildescener med skorne figurar omgitt av eit rammeverk av akantusranker. Akantusrankene har særs høgt relieff. I denne altartavla er han nyskapande i norsk samanheng ved at akantusdekoren ikkje berre flankerer bildefelta men omrammar dei fullstendig. Det er uklart om dette kan skuldast inspirasjon frå mindre importerte arbeide som spegelrammer, eller om han sjølv kan ha vore ute og sett andre arbeide. Det er freistande å samanlikne treskurden hans på Lesja med skurden på orgelgalleriet i Vår Frelsers kirke i København. Men tradisjonen fortel ikkje om utanlandsopphald for Klukstad sitt vedkommande. Klukstad sitt siste kjente arbeid er ei lita altartavle til Kors kyrkje i Romsdalen frå 1769.
Klukstad vart viktig for seinare treskjerarar i Gudbrandsdalen. Sylfest Skrinde arbeidde saman med Klukstad, og ikkje minst Østen Kjørren og Skjåk-Ola er klare tradisjonsbærarar etter han.
Minnestein
I 2000 vart ein minnestein med eit portrett i ei gjennomskore bronseplate laga av Ola Enstad avduka ved Lesja kyrkje.
Stirling Castle
Renessanseslott
Dronning Maria vende tilbake til Skotland i 1561 og vitja ofte Stirling Castle. Ho passa her Henry Stuart, lord Darnley, medan han låg sjuk på slottet i 1565, og kort tid etter blei dei gifte. Sonen deira, Jakob VI., blei døypt året etter. Feiringa føregjekk med fyrverkeri, eit åtak på ein borgkulisse og eit maskespel av Bastian Pagez. Verja til Jakob, jarlen av Mar, blei guvernør for slottet i 1566. Maria var på veg frå Stirling då ho blei bortført av jarlen af Bothwell. Dette førte til ei rekkje hendingar som ende med at ho blei nøydd til å abdiserar, og flykta til England.
Ma'anit
Historie
Kibbutzen vart grunnlagd i 1942 av medlemmar av Hashomer Hatzair som immigrerte frå Tsjekkoslovakia og Polen. Namnet syner til den første fura som vart pløgd på marka. Staden Katzir-Harish (som tyder Innhausting og Pløying) vart grunnlagd kort tid etter.
Sidan han ligg nær Wadi Ara, låg han ved frontlinja under den arabisk-israelske krigen i 1948 og vart angripen av den irakiske hæren.
Tor André Johnsen
Tor André Johnsen er ein norsk politikar for Frp frå Ringsaker som har representert  Hedmark på Stortinget sidan 2013. Dei tre førre stortingsperiodane før han vart vald inn var han ein av vararepresentantane til tinget.
Stirling Castle
Renessanseslott
Den unge kongen Jakob blei krona i Church of the Holy Rude i nærleiken, og voks opp på slottet med humanisten George Buchanan som lærar. Kongen blei ofte brukt som ein brikke i spelet om makta mellom regentane hans og dei som støtta Maria, og han blei nidkjært vakta. Stirling blei ein base for støttespelarane til Jakob, medan dei adelege som ønskte å sjå dronning Maria ved makta igjen, samla seg i Edinburgh under William Kirkcaldy of Grange. Grange leidde eit åtak mot Stirling i 1571 i eit forsøk på å fanga fiendane til dronninga, men fekk verken kontroll over slottet eller kongen.
Tor André Johnsen
Johnsen sat i Hedmark fylkesting frå 1999 til 2013 og var gruppeleiar frå 2011. Han har sete i kommunestyret i både Ringsaker, Hamar og Stange.
Han var medlem i Arbeids- og sosialkomitéen frå 2013 til 2015.
Stirling Castle
Renessanseslott
Borgherren på slottet, Alexander Erskine of Gogar, blei kastat ut av regent Mammatonn sine støttespelarar i april 1578, etter at sonen hans blei dødeleg såra under ein kamp ved porten. Rebellane Mar og Angus erobra slottet i 1584, men overgav seg og flykta til England då kongen kom fram med hæren sin. Dei vende tilbake året etter og tvinga kongen til å overgi seg, sjølv om dei svor han truskap.
Den fyrste sonen til Jakob, Henrik, blei fødd på slottet i 1594, og det noverande Chapel Royal blei oppført til dåpen hans 30. august same år. Dette blei truleg bygd av William Schaw, og er ein firkanta bygning i den indre borggarden. Som føregangarane sine hadde Henrik barndommen sin her under 2. jarl av Mar til personalunionen Union of the Crowns blei utropt i 1603, faren hans vart konge i England, og kongefamilien forlet Stirling for å flytta til London.
Tor André Johnsen
Johnsen ser på seg som plaga av el-overfølsemd og han er medlem i Foreningen for el-overfølsomme.
Stirling Castle
Moderne bruk
Esplanaden eller paradeområda til slottet er blitt brukt til friluftskonsertar av fleire grupper, og nokre av dei har brukt Stirling Castle og det omkringliggande området til DVD-opptak av konsertane sine, som R.E.M., Ocean Colour Scene, Bob Dylan, Wet Wet Wet og Runrig. Esplanaden blir òg brukt til den lokala hogmanay-feiringa. Hovudkvarteret til Argyll and Sutherland Highlanders ligg i King's Old Building.
Slottet er ope for publikum heile året. Stirling Castle er populært for turistar, og ifølge tal frå Association of Leading Visitor Attractions vitja nesten 460.000 folk staden i 2015.
Tor André Johnsen
Johnsen vart i 2015 tilrådd av Politiets tryggingsteneste til å kutta kontakten med russiske diplomatar som PST såg på som russiske etterretningsagentar. Johnsen uttalte at han ikkje hadde til hensikt å følgja oppmodinga frå PST.
Etter stortingsvalet i 2017 fekk Johnsen refs av dåverande statsminister Erna Solberg for å ha delt ein artikkel frå den innvandringsfiendtlege nettstaden 24avisen.com, der ein 17-årig mørkhuda AUF-er vart hetsa.
Neck and Neck
Atkins spelte opphavleg inn «Yakety Axe», ein parodi av Boots' Randolph sin «Yakety Sax», i 1965 på albumet More of That Guitar Country. Denne nye innspelinga er med tekst og eit nytt arrangement som vart skriven av Merle Travis. Atkins har òg tidlegare spelt inn «I'll See You in My Dreams» på eit album med Merle Travis.
Mottaking
I meldinga si for AllMusic gav Stephen Thomas Erlewine albumet fire av fem stjerner og kalla det «det mest fokusert og utan tvil mest gjevande innspelinga Atkins har gjeve ut». Erlewine peika på innverkanden Knopfler hadde hatt på albumet med den legendariske gitaristen: "Å arbeide med Dire Straits-gitarist Mark Knopfler hadde ein foryngande innverknad på Chet Atkins. Knopfler fekk Atkins til å gå mot countryrøtene sine, men begge gitaristane spelar med ein smakfull, jazzaktig kjensle, men Atkins gjekk her bort frå dei openberre jazzfusion-pretensjonane som øydela dei fleste av platene hans i 80-åra."
Henriette-Julie de Castelnau de Murat
Henriette-Julie de Castelnau var fødd i Brest som dotter av marki Michel de Castelnau, som var guvernør i byen og son av marskalken av Frankrike Jacques de Castelnau, og Louise-Marie Foucault de Daugnon, som var dotter av marskalken av Frankrike Louis de Foucault de Saint-Germain Beaupré. Faren døydde då ho var seks år gammal, og ho arva tittelen som markise av Castelnau.
Ho blei gift med oberst Nicolas de Murat, greven av Gibertès, i 1691, då ho var 21 år gammal. Eit år seinare fekk ho ein son, César de Murat. Men kort tid seinare forlét ho ektemannen, som skal ha vore forderva og vondskapsfull, og slo seg ned i Paris. Her blei ho del av det litterære livet, og vitja salongen til markisa av Lambert i rue de Richelieu. Der møtte ho litterære personlegdommar som Marie-Catherine d'Aulnoy, som ho verdsette særs mykje, Catherine Bernard og kusina hennar Charlotte-Rose de Caumont La Force. Inspirert av d'Aulnoy gav ho ut sine eigne eventyr, Contes de fées og Les Nouveaux Contes de Fées i 1698 og deretter Histoires sublimes et allégoriques og Voyage de campagne i 1699.
Etter å ha forsøkt å rømma blei ho overført til slottet i Saumur i 1706 og til slottet i Angers i 1707. Seinare blei ho ført tilbake til Loches der ho fekk tilgang til det gode selskap att under streng kontroll. I 1709 blei ho endeleg lauslaten på visse vilkår av Louis Phélypeaux, comte de Pontchartrain. Då Philippe d’Orléans blei regent blei ho fullstendig frigjeven.
Dom
Dom kan visa til:
Europeisk senter for parlamentarisk forsking og dokumentasjon
Europeisk senter for parlamentarisk forsking og dokumentasjon (engelsk European Centre for Parliamentary Research and Documentation, forkorta ECPRD) er eit parlamentarisk nettverk danna som ei plattform for samarbeid mellom alle parlament i Europa. ECPRD vart stifta i Wien i 1977 for å gjere utveksling av informasjon, idéar og erfaringar lettare for administrasjonen av parlamenta i Europa.
Iaat
Det er ikke kjend kva som er føremålet med søylen, men ein trur dei er ein del av eit gravmonument. Han er òg nært knytt til ei lokal segn om heilage Helena.
SandnesGarn
Sandnes Garn (tidlegare Sandnes Uldvarefabrik) er ein garnfabrikk ved Foss-Eikeland i Sandnes kommune i Rogaland. Fabrikken er ein av dei eldste ullvarefabrikkane i landet, og er i dag ein leiande produsent av strikkegarn og industrigarn. Verksemda har om lag 95 tilsette og ein eksportandel på 27 %.
Sandnes Uldvarefabrik 1888-1986
Sandnes Uldvarefabrik vart skipa i 1888. Dei fyrste bygningane vart reist i Vågen i Sandnes, og produksjonen kom i gang i 1889. Verksemda hadde stor vekst etter 1905, og fabrikken vart utvida i 1910. Det vart kjøpt inn kjembemaskiner i 1932. Sandnes Uldvarefabrik lanserte mariusgenseren i 1952 og strikkeklubben StrikkEss i 1954. Strikkeklubben var lansert for å auka garnsalet.
Sandnes Kamgarn Spinneri 1906-1986
Sandnes Kamgarn Spinneri vart skipa i Vågen av Walter Roff i 1906. Fabrikken vart utvida i 1932. Då Sygna Uldvarefabrik på Hermansverk gjekk konkurs i 1972, tok Kamgarnspinneriet over drifta der. Sandnes Kamgarn Spinneri fusjonerte med Sandnes Uldvarefabrik i 1975. Produksjonen på Hermansverk tok slutt i 1982. Merkenamnet Sandnes Kamgarn Spinneri avvikla i 1986, og all produksjonen vart flytt til Sandnes Uldvarefabrik sitt nye anlegg på Foss-Eikeland. Kamgarnspinneriet vart tømt for maskiner i 1988, og vart ombygt til kulturhus i 2000.
Sandnes Uldvarefabrik etter 1986
I 1986 stod det moderne nybygget til Sandnes Uldvarefabrik på Foss-Eikeland ferdig. Verksemda vart kjøpt opp av Sagatex i 1995, men vart kjøpt att av lokale krefter i 2000. Dei nye eigarane investerte 15 millionar i ny maskinpark. Namnet vart endra til SandnesGarn i 2006.
Laurent Blanc
Blanc spelte på Montpellier frå 1983 til -91. Dei neste 12 åra vandra han mellom åtte ulike nasjonale toppklubbar i Italia, heimlandet Frankrike, spanske FC Barcelona og engelske Manchester United. Som klubbspelar vart han fransk cupmeister 1990 med Montpellier, og fransk både serie og cupmeister 1996 med Auxerre. I 1997 vann båe UEFA-cupen og den spankse cupmeisterskapen med Barcelona, medan han 2003, i sin siste sesong som aktiv spelar, vart engelsk ligameister med Manchester United.
Tomoaki Makino
Tomoaki Makino er ein japansk fotballspelar. Han har vore med på det japanske landslaget i 2010-åra.
Rob Tyner
Robert W. Derminer, kjend som Rob Tyner, var ein USA-amerikansk musikarar, mest kjend som songar i proto-punkbandet MC5 frå Detroit. Han tok scenenamnet sitt etter jazzpianisten McCoy Tyner. Det var Tyner som ropte «kick out the jams, motherfuckers» på konsertane til MC5, noko som skapte kontroversar då opptak av det kom ut på plate. Tyner byrja opphavleg i bandet som bassist, men bandet forstod at han passa betre som solovokalist.
Biografi
Tyner vart med i det som kom til å bli MC5 i 1964. Han prøvespelte som bassist, men vart etter kort tid flytta over til solovokal. Han vart verande med bandet til dei vart oppløyst i 1972.
I 1977 samarbeidde Tyner med Eddie & the Hot Rods på ein singel og ein turné i Storbritannia. Samstundes starta han «The New MC5» i USA, som seinare skifta namn til Rob Tyner Band og la grunnlaget for «Rob Tyner & the National Rock Group», som aldri gav ut nokre innspelingar.
17. september 1991 døydde Tyner av eit hjarteattak i setet på den parkerte bilen sin i heimbyen Berkley i Michigan. Han vart teken til Beaumont Hospital i Royal Oak, der han døydde, og etterlet kona Becky og tre barn.
Blackface Point
Blackface Point er eit klipperik og stupbratt nes 3 nautiske mil nordvest for Cape Freeman på austkysten av Graham Land. Neset vart fotografert av U.S. Antarctic Service, 1939–41, og kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey, 1947–48. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee på grunn av dei særs svarte klippesidene på enden av neset.
Goralar
Goralar er ei folkegruppe frå Sør-Polen og Nord-Slovakia. Namnet er avleidd frå góra, 'fjell', og tyder 'fjellbuarar'. Folkegruppa held til i Karpatane, særleg i traktene Nowy Targ, Zakopane og Orawa. Ulike lokale namn på gruppa er (górale; gorali; cieszyn-silesisk gorole og gorali.
Sevlievski Peak
Sevlievski Peak (bulgarsk Севлиевски връх, ‘Sevlievski Vrah’) er eit isdekt fjell med ei høgd opp mot 1740 moh i Imeon Range på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane. Det ligg 1 km sør for Drinov Peak og 890 m nordaust for Slatina Peak. Det er knytt til Drinov Peak via Popovo Saddle. Fjellet ligg oppom Ovechbreen i aust og Chuprenebreen i sørvest. Det vart kartlagd av bulgarske landmålarar i 2009 og kalla opp etter Miroslav Sevlievski som deltok på den bulgarske antarktisekspeidsjonen i 2002/03.
Zangidane
Zangidane (arabisk: ; Zankiyyūn; farsi: ; Dūdmān Zangyān; moderne tyrkisk: Zengiler, også Zangid-dynastiet) var eit muslimsk tyrkisk dynasti som herska over delar av dagens Syria og det nordlege Irak for seldsjukkane. Dynastiet vart grunnlagt av Imām ad-Dīn Zankī (tyrkisk İmadeddin Zengi), som vart atabeg (guvernør) for seldsjukkane i al-Mawṣil i 1127. Han vart raskt den viktigaste mannen til tyrkarane i Nord-Syria og Irak, og i 1128 tok han Ḥalab frå artukidane. I 1144 erobra han grevskapet Edessa frå krossfararane, som gjorde Zangi til ein helt i den muslimske verda. Berre to år seinare, i 1146, vart han myrda av ein slave.
Etter Zangi døydde vart området hans delt, og den eldste sonen hans Sayf ad-Dun Ghazi I overtok styret over al-Mawṣil medan Ḥalab og Edessa vart overteke av den andre sonen hans, Nur ad-Din Zangi, som viste seg å vere like dugeleg som faren. I 1149 sigra han over Raymond av Poitiers, prinsen av Antiokia, i slaget ved Inab, og det følgjande året erobra han restane av grevskapet Edessa vest for Eufrat. I 1154 fullførte han desse erobringane ved å innta Dimašq, som då vart styrte av burid-amirane.
Nur ad-Din førebudde seg på å invadere Egypt for å få Ṣalāḥ ad-Dīn til å underkaste seg kontrollen hans, men han døydde uventa i 1174. Sonen hans og etterfølgjaren As-Saliḥ Isma'il al-Malik var då berre eit barn, og vart same år tvinga til å flykte til Ḥalab, som han herska over fram til 1181, då han vart myrda og erstatta av slektningen sin, atabegen av al-Mawṣil. To år seinare erobra Ṣalāḥ ad-Dīn Ḥalab, noko som vart slutten på styret til zangidane i Syria.
Zangidherskarar heldt fram å styre i Nord-Irak fram til den mongolske invasjonen på 1200-talet; til 1234 i al-Mawṣil og til 1250 i al-Ǧazira, noko som vart den endelege slutten på zangide-styret.
Cletrac Peak
Cletrac Peak er eit kjenneleg fjell med bratte sider nordvest for Larsenfjorden, like nord for Muskeg Gap i Graham Land. Det vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (1960–61), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter «Cletrac»-traktorar laga av Cleveland Tractor Company, Ohio, den første som med suksess vart nytta i Antarktis, av den andre ekspedisjonen til Richard Byrd (1933–35).
Cape Berteaux
Cape Berteaux er eit nes nedanfor ei høg klippe mellom Mikkelsen Bay og Wordie isbrem på vestkysten av Graham Land. Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1908–1910, gav dette namnet til det dei meinte var ei øy ved same stad. British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934–1937, identifiserte dette som neset som er skildra her. Det vart namngjeve av Charcot etter monsieur Berteaux som var med å støtta ekspedisjonen økonomisk.
Branford Marsalis
Han har òg spelt med pop- og rockeartistar som Sting, som han spelte med både i studio og på scenen frå 1985 til 1999, og Grateful Dead.
Frå 1992 til 1995 var Branford leiar for The Tonight Show Band på The Tonight Show with Jay Leno.
Filmar
Branford Marsalis- The Soundillusionist. Dokumentar. Tyskland 2016, 88 min.
Våtmark
Våtmark eller våtmarksområde viser til landformer der vatn speler ei viktig rolle. Slike område kan omfatta blandingar av myrer, tjern, småvatn, vegetasjonsrike innsjøar, meanderar i elvar, sumpområde, deltaområde, strandenger, grunne viker, bukter og sjøområde langs kysten.
Våtmarksområde, som gjerne har eit rikt plante- og dyreliv, høyrer til ofte også dei biologisk mest produktive områda i verda. Mange er også viktige rekreasjonsområde for menneske. Dette fører ofte til eit stort press på naturen, slik at verneplanar kan vera nødvendige for å sikra områda for framtida.
Biser Point
Biser Point (bulgarsk '‘Nos Biser’) er eit smalt, klippenes like nord for enden av Rusalkabreen på austsida av innløpet til Dimitrov Cove på nordvestkysten av Velingrad Peninsula på Graham Coast i Graham Land i Antarktis.
Michael Davis
Michael Davis var ein USA-amerikansk bassist, songar, låtskrivar og produsent. Han var mest kjend som medlem av MC5 frå 1964 til 1972.
Han spelte bass på dei tre originale albuma til MC5, inkludert debutplata Kick Out the Jams. I 1975-1976 sat Davis fengsel i Kentucky for dopmisbruk.
Då han kom ut av fengsel spelte Davis i det Ann Arbor-baserte kunststøybandet Destroy All Monsters. Sidan spelte han i Blood Orange.
Davis døydde av leversvikt 17. februar 2012, 68 år gammal.
Gutzon Borglum
Gutzon Borglum var ein amerikansk målar og bilethoggar som mellom anna er kjend for dei gigantiske presidenthovuda han skapte i Mount Rushmore i Sør-Dakota.
Bobov dol
Kommunen har eit areal på 206 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 9 067 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 5 737 innbyggjarar.
Rikhéa
Rikhéa (gresk Ρειχέα) er ein landsby i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Rikhéa var hovudsete i den tidlegare kommunen Zárakas, som no er ei kommunaleining i kommunen Monemvasiá.
Gutzon Borglum
Borglum var fødd i St. Charles i Idaho Territory. Stamfaren var kannik i Børglum kloster ved Hjørring i Danmark. Far hans, Jens Borglum, var snikkar og hadde utvandra til USA. Han blei mormonar og flytta til Idaho-området, der han blei polygamt gift med to danske systrer: Den første kone hans Ida Mikkelsen og Christina Mikkelsen. Då Jens Borglum bestemte seg for å flytta til ein annan delstat der polygami var forbode, valde han å skilja seg frå Christina, som han hadde sønene Gutzon og Solon med. Solon Borglum (1868–1922) var òg ein kjend bilethoggar.
Bobov dol
Dei største busetnadene i kommunen er:
Edvard Jacobsen Bjorlivold
Edvard Jacobsen Bjorlivold var ein norsk treskjerar frå Lesja i Gudbrandsdalen. Han er òg kjend under namnet Edvard Jacobsen.
Gutzon Borglum
Gutzons liv og gerning
I 1885 var Borglum elev av kunstnaren William Keith. Her møtte han medeleven Elizabeth Janes Putnam, som seinare blei hans lærar. Dei to gifta seg i Los Angeles i 1889. Paret reiste vidt rundt og hadde utstillingar i Europa.
Metzer
Metzer (hebraisk skrift מֶצֶר, tyder Grense) er ein kibbutz i Menashe-området nord i Israel.
Edvard Jacobsen Bjorlivold
Liv
Edvard Bjorlivold var fødd på Holun på Lesjaskog i 1868 i ein søskenflokk på sju av foreldre Jakob frå Liaholen og Marit Rolvsdotter frå Sletta-Brekka. Faren var forkynnande haugianar. Han vart gift med Enetta Eriksddotter Lykkeslet (1876-1946). Dei fekk ingen born. I 1896 kjøpte han garden Bjorlivoll.
Gutzon Borglum
Gutzons liv og gerning
Borglum studerte ved Académie Julian i Paris, der han blei kjend med Auguste Rodin og blei påverka av den impresjonistiske stilen hans med lys-fangande overflater. I 1891 og 1892 vart verka hans stilte ut ved Parissalongen. Ekteparet blei separert i 1903 og skilde seg i 1908.
Metzer
Kibbutzen vart grunnlagd den 8. september 1953 av emigrantar frå Argentina. I november 2002 infiltrerte palestinske terroristar kibbutzen og tok livet av fem personar, inkludert ei mor og dei to sønene hennar.
Gutzon Borglum
Gutzons liv og gerning
I 1909 gifta Borglum seg med Mary Montgomery Williams, som han fekk tre barn med. Sonen Lincoln blei også kunstnar.
Verk
Etter at han vende tilbake til USA laga Borglum skulpturar av helgenar og apostlar til den nye Cathedral of Saint John the Divine i New York. I 1901 fekk han ein skulptur kjøpt opp av Metropolitan Museum of Art, den første skulpturen av ein levande amerikanar museet nokonsinne hadde kjøpt. Han utmerka seg også med portrett og vann Logan Medal of the arts.
Hovudverket til Borglum er presidenthovuda ved Mount Rushmore som han arbeidde med frå 1927 til han døydde i 1941. Av andre verk kan nemnast: Rytterstatue av sørstatsgeneral Philip Sheridan (1908), Abraham Lincoln i Kongressbygningen i Washington D.C. og Stone Mountain i Georgia (1912–1923). Arbeida med å fullføra Mount Rushmore vart leidd av sonen hans, og på det meste var 400 mann i virke med arbeidet.
Cairngorms
Cairngorms er ei fjellkjede aust i Dei skotske høglanda i Skottland.
Cairngorms er ein del av Cairngorms nasjonalpark, som dekkjer eit større område enn sjølve fjellkjeda.
Sør for Cairngorms ligg ei anna fjellkjede, The Grampians.
Fjell
Cairngorms består av nokre av dei høgaste fjella på Dei britiske øy ane og fem av dei seks høgaste fjella i Skottland ligg her:
Desse fjella er alle munroar, og det finst 13 fjell til med denne statusen i området. I tillegg til desse fem er det ytterlegare fem fjell her som er av dei 20 høgaste toppane i landet.
Området vert drenert av elvane Dee og Spey.
Kosuke Ota
Kosuke Ota er ein japansk fotballspelar. Han har vore med på det japanske landslaget i 2010-åra.
Hallelujah av Deep Purple
«'Hallelujah'» er ein song av den engelske hardrockgruppa Deep Purple, gitt ut i 1969. Det er den første singelen med vokalisten Ian Gillan og bassist Roger Glover, og han vart gitt ut mellom deira sjølvoppkalla album frå 1969 og konsertalbumet Concerto for Group and Orchestra. A- og B-sida var ei redigering av det instrumentale albumsporet «April».
Sporet vart spelt inn 7. og 12. juni 1969. På det tidspunktet hadde Glover enno ikkje vorte med i bandet og spelte på sporet som studiomusikar.
Jeffrey Lesser
Jeffrey Lesser er ein USA-amerikansk musikkprodusent, kjend som produsent for Nickelodeon. Han har fått ti Emmy-prisar for arbeidet sitt på Wonder Pets!, og vunne fire av dei.
Lesser var musikalsk leiar og produsent ved Little Airplane Productions i 13 år. Han har produsert plater for Barbra Streisand (Lazy Afternoon) og Loudon Wainwright III (History), among others.
Danny Thompson
Daniel Henry Edward «Danny» Thompson er ein eneglsk multi-instrumentalist, men mest kjend som kontrabassist. Han har hatt ei lang musikalsk karriere for mange andre musikarar, særleg Richard Thompson (ingen slektskap) og John Martyn, men òg artistar som Roy Orbison, Julie Felix, Freddie and the Dreamers, Tubby Hayes, Ronnie Scott, Tom Paxton, Donovan, Vivian Stanshall, David Sylvian, Kate Bush, Mary Hopkin, Loreena McKennitt, Tim Buckley og Davey Graham. I fem år var han medlem av Alexis Korner's Blues Incorporated og han var med å starte det britiske folkrockbandet Pentangle. Sidan 1987 har han spelt inn fire soloalbum. Han konverterte til islam i 1990.
Biografi og karriere
Far til Thompson var ein gruvearbeider som døydde under den andre verdskrigen i Royal Navy. Då Thompson var seks år flytte familien til London og han voks opp i arbeidarstrøket i Battersea. På skulen var han flink i fotball og spelte på juniorlaget til Chelsea. Medan han var på skulen lærte han å spele gitar, mandolin, trompet og trombone, før han slo seg ned med kontrabass som hovudinstrumentet sitt.
Sjølv om han har gjeve ut eigne album, er dei mest profilserte innspelingane hans med Richard Thompson som Mirror Blue, The Old Kit Bag, og konsert-DVDen Richard Thompson Live in Austin Texas, frå Austin City Limits.
Som mange musikarar har Danny Thompson tidvis drive med stoffmisbruk. Då han spelte med John Martyn, vart drikkinga deira og den overdrivne oppførselen deira legendarisk. I følgje Martyn vakna han opp etter å ha slokna på eit golv på eit hotellrom, under eit teppe som Thompson hadde spikra fast. Berre hovudet til Martyn stakk ut. Ein anerkjend biografi om Thompson vart skriven av John Hillarby.
Danny Thompson levde ei tid i Clopton i Suffolk mot slutten av 1970-åra og byrjinga av 1980-åra med kona Daphne og sonen Dan (Danny Junior som seinare vart trommeslagar i Hawkwind) Han levde som ei rockestjerne med eit landgods og ein Bentley, og etter kvart eit platestudio. Tidleg i 1980-åra flytte han attende til London.
Przewalskihest
Przewalskihesten er ein sjeldan og kritisk utrydningstrua villhest som på eit tidspunkt var utrydda i vill tilstand. Hesten overlevde i dyreparkar og er gjeninnført i det fri. Alle nolevande przewalskihestar stammar frå berre 9 individ. Genstudiar har vist at sjølv om przewalskihestar kan få formeiringsdyktig avkom med tamhestar, skil przewalskihesten seg meir frå andre hestar enn kvar av dei tamme hesterasane skil seg frå kvarandre. Sjølv om det finst andre villhestbestandar i verda, er prezewalskihesten den einaste som aldri har vore domestisert. Det finst i dag rundt 325 przewalskihestar i vill tilstand i Mongolia. (2008)
Finn Petter Berg
Finn Petter Berg var ein norsk flygar, kjend frå Partnair-ulukka. Berg starta med glidefly 16 år gammal og tok flygarutdanning på eiga hand på Fornebu på 1950-talet, der han òg bygde sitt eige fly. Han arbeidde i ulike selskap, Fjellfly, Widerøe og deretter frå 1965 i East African Airways. Der var han i tolv år og var kaptein på DC-9 fram til 1977, då selskapet gjekk konkurs. Siste engasjement var som kaptein i Partnair. Berg hadde etterkvart akkumulert 16 000 timar i loggboka.
Berg omkom då han var styrmann på Partnair-flyet som styrta i Skagerrak.
Viktor
Viktor og Victor er mannsnam med opphav i latin victoris, som tyder 'sigerherre'. Fleire pavar og katolske helgenar har heitt Viktor. Kvinnenamnet Viktoria er ei avleiing.
Viktor har svensk namnedag den 22. januar og norsk den 25. februar.
Bongrain Point
Bongrain Point er eit nes på sørsida av innløpet til Dalgliesh Bay på vestsida av Pourquoi Pas Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Det vart kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition under Rymill og kartlagd på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey, som namngav neset etter Maurice Bongrain, landmålar og førstestyrmann på «Pourquoi-Pas?», skipet som vart nytta under Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under den første kartlegginga av området.
Mount Cloos
Mount Cloos er eit kuppelforma fjell truleg over 915 moh, som ligg ved nordsida av Girard Bay og 2 nautiske mil nordaust for Cape Cloos, på vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen i 1897–99 under Gerlache. Det vart namngjeve i samband med Cape Cloos av Den franske antarktisekspedisjonen i 1908–10 under Jean-Baptiste Charcot.
Child Ballads
På andre språk fanst det få tilsvarande samlingar, men samlinga «Danmarks gamle Folkeviser», som blei byrja av Sven Grundtvig i 1853, var eit forbilde for Child. Han hadde eit nært samarbeid med Grundtvig og dette resulterte blant anna i alle tilvisingane til nordiske balladar i kommentarane til balladane.
Der Child meinte fleire balladar var variantar av same forteljing, plasserte han dei under same nummer og namn sjølv om skilnadene kunne vera store. Likeeins kan ulike balladar innehalda frasar eller heile vers som er identiske.
Balladane i samlinga tek for seg tema som er typisk for mange balladar: romantikk, opplevingar med det overnaturlege, historiske hendingar, moral, gåter, heltar og drap. I nokre tilfelle fortel songane om historiske personar og kjende hendingar; andre skil seg ikkje frå eventyr i anna enn forma. Nokre har òg fått parallelle eventyrformer. Ein relativt stor del av songane er om Robin Hood; ein annan tilbakevendende figur er kong Arthur.
Mange av balladane lever vidare i dag som ein del av folk-rørsla frå etterkrigstida og seinare. Britiske «electric folk»-band som Fairport Convention og Steeleye Span har i stor grad hatt Child-balladar i sine repertoar. Harry Smith tok fleire av dei med på sin Anthology of American Folk Music; dei er blitt jamt framførte av Joan Baez og er òg å finna i repertoaret til artiastar som ikkje er knytt direkte til folkemusikk. Til dømes har Ween spelt inn ein versjon av «The Unquiet Grave» (Child 78) med tittelen «Cold Blows the Wind». Mange har òg spelt inn versjonar av «Barbara Allen» (Child 84): The Everly Brothers, Art Garfunkel og John Travolta.
Peter Eagle brukte i romanen The Last Unicorn (Den siste enhjøring) materiale frå mange Child-balladar, og lèt ein figur – Captain Cully – bestemma seg for å gjera seg sjølv til ein ny Robin Hood gjennom å la seg minnast i balladar. Han trur feilaktig at ein annan figur er ein «Mr Child» og freistar å få han til å samla balladane han har skrive sjølv.
John Jacob Niles gav i 1960 ut The Ballad Book of John Jacob Niles der han peika på samband mellom Child-balladane og folkemusikk i det sørlege USA og Appalachane. Mange av songane han omtaler blei fanga opp av the Folk Music Revival, til dømes «The Riddle Song» («I Gave My Lóve a Cherry») som ifølgje Niles er knytt til «Riddles Wisely Expounded» (Child 1).
Cairnie Hill
Cairnie Hill ligg aust i Ochil Hills, oppfor landsbyen Collessie i Skottland. Det er det hgøaste punktet i eit lite høgareliggande område mellom Collesie Den og Collairnie Farm. Nordsida av Cairnie Hill er forholdsvis bratt og vert nytta til beitemark og skogbruk. Sørsida er meir slak og stig opp frå den flate Howe of Fife og vert hovudsakleg nytta til jordbruk.
Didier Malherbe
Didier Malherbe er ein fransk jazz-, rock- og verdsmusikk-musikarar, kjend som medlem av banda Gong og Hadouk, i tillegg til å vere diktar.
Det første instrumentet hans var saksofon, men han speler òg fløyter, altklarinett, ocarina, laotisk khen, bawu-fløyte, hulusi og mange andre blåseinstrument. Sidan 1995 har duduk vore det føretrekte instrumentet hans.
Musikkgruppa Kansas
Kansas er eit USA-amerikansk rockeband som vart populært i 1970-åra på album-orientert rock-lister og fekk sidan hitsinglar som «Carry On Wayward Son» og «Dust in the Wind». Bandet har fått ni gullplater og tre multi-platinaplater (Leftoverture 6x, Point of Know Return 4x, The Best of Kansas 4x), ei anna platinaplate (Monolith), eit platinaplate for eit dobbelt konsertalbum (Two for the Show), og ein millionseljande singel, «Dust in the Wind». Kansas har vore på Billboard-listene i over 200 veker i 1970- og 1980-åra og spelt utselt arenaer og stadium i Nord-Amerika, Europa og Japan. «Carry On Wayward Son» var den nest mest spelte songen på amerikansk classic rock-radio i 1995 og 1997.
Historie
Kansas vart skipa i Topeka i Kansas i 1970 av gitaristen Kerry Livgren, bassisten Dave Hope og trommeslagaren Phil Ehart. Dei spelte først i lag på vidaregåande skule. I 1971 fekk dei med seg den klassisk lærde fiolinisten Robbie Steinhardt, og dei byta namn til White Clover, før dei gjekk attende til Kansas for godt i 1972 då dei fekk med seg vokalisten og klaverspelaren Steve Walsh og gitaristen Richard Williams. Gruppa turnerte mykje dei første åra og kjempa for å slå igjennom. I starten slo ikkje blandinga deira av boogie rock og progrock an på klubbane dei spelte, men etter kvart fekk dei ein trufast tilhengjarskare som var stor nok til at dei fekk ein platekontrakt med Kirshner.
Det sjølvoppkalla debutalbumet deira kom ut i 1974 og vart berre ein mindre suksess, men gruppa fortsette å halde mange konsertar. Fanbasen voks til eit punkt der det tredje albumet deira, Masque, selde 250 000 eksemplar. I 1976 slo Kansas verkeleg igjennom med albumet Leftoverture, som inneheldt hitsingelen «Carry on Wayward Son». Albumet nådde topp fem i USA og selde over tre millionar eksemplar. Albumet Point of Know Return kom ut i 1977 og vart ein større suksess, med monsterhitten «Dust in the Wind». Sjølv om konsertalbumet Two for the Show sleit med å kome seg inn på topp 40, gjekk det neste albumet deira, Monolith, det første dei produserte sjølv, inn på topp 10. Same året gav Walsh ut soloalbumet Schemer-Dreamer.
Etter at bandet gav ut Audio-Visions i 1980, byrja Kansas å slå splintrar. Både Hope og Livgren vart nykristne, og Livgren gav ut soloplata Seeds of Change. Dette skapte splid i bandet. Walsk slutta kort tid etter for å skipe eit nytt band, Streets, medan dei attverande medlemmane gjekk vidare utan han. Dei henta inn vokalisten John Elefante som erstattaren hans. Det første Kansas-albumet utan Walsh, Vinyl Confessions i 1982, inneheldt hitten «Play the Game Tonight», men etter eitt album til, Drastic Measures i 1983, vart dei oppløyst.
I 1986 kom derimot Kansas saman att rundt Ehart, Williams og Walsh. Dei fekk med seg den kjende gitaristen Steve Morse, og bassisten Billy Greer, og dette bandet gav ut albumet Power, med topp 20-hitten «All I Wanted». Oppfølgjaren In the Spirit of Thingsfrå 1988, selde dårleg, og det gjekk sju år til det neste albumet deira kom ut, Freaks of Nature. London Symphony deltok på albumet Always Never the Same i 1998 og i 2000 gav Kansas ut Somewhere to Elsewhere, det 14. studioalbumet deira, der dei fekk med seg songaren og låtskrivaren Kerry Livgren att. Det neste tiåret turnerte Kansas mykje og gav ut samlealbum og konsertalbum, og i 2014 vart dei innlemma i Kansas Hall of Fame og Georgia Music Hall of Fame, samstundes med at dei feira 40-årsjubileet sitt. Samleplata Miracles Out of Nowhere kom ut tidleg i 2015. Etter å ha fått kontrakt med Century Media sitt InsideOut, gav Kansas ut The Prelude Implicit i 2016. Det 15. studioalbumet deira totalt, eit progtungt album som var det første dei gav ut på 16 år. Året etter kom ei samling konsertopptak, Leftoverture Live & Beyond frå 40-årsjubileumsturneen deira. I juni 2020 kom The Absence of Presence.
Medlemmar
Noverande medlemmar
Dion DiMucci
Utvald diskografi
Med the Belmonts
Soloalbum
Bakgrunnsstoff
{{commonscat}
Isabella II av Spania
Isabella II av Spania var dronning av Spania frå 1833 til 1868. Ho blei avsett under Den spanske revolusjon i 1868, og abdiserte formelt i 1870. Sonen hennar Alfonso kom på trona i 1874.
Tidleg styre
Isabella var tre år gammal då Ferdinand døydde i 1833, og dronning Maria Kristina overtok styret på vegner av den mindreårige dottera si. Men bror til Ferdinand, Carlos, hertug av Molina, nekta å godta denne ordninga, og hevda han var den rettmessige tronarvingen. Dette førte til den første av Karlistkrigane og ein lang periode med uro i landet.
Etter militær framgang for Carlos og karlistane sørga dronning-regenten for ein serie reformer som gjorde at mykje av grunnlaget for Carlos si støtte i befolkninga forsvann. Etter at Carlos hadde gjeve opp forsøket på å kaste Isabella, prøvde Maria Kristina å gå tilbake på reformene i 1840. Dette blei så upopulært at ho blei nøydd til å gå av, og året etter blei krigshelten general Baldomero Espartero peika ut som ny regent. Espertero var også upopulær, og hans urolege periode som leiar tok slutt allereie i 1843 då han måtte flykta frå landet. Isabella blei no erklært myndig, tretten år gammal.
Ekteskap
10. oktober 1846 blei den seksten år gamle Isabella gift med prins Francisco de Asís de Borbón, syskenbarnet sitt på både mor- og farssida. Same dagen blei den yngre systera hennar, Luisa Fernanda, gift med hertugen av Montpensier, den yngste sonen til kong Louis-Philippe av Frankrike. Ekteskapa vekte harme i Storbritannia, som var sterkt imot slike dynastiske band mellom Frankrike og Spania, og hevda at dei streid mot Utrecht-avtalen frå 1712.
Isabella sjølv var sterkt imot å inngå ekteskapet. Det skal ha gått rykte om at prins Francisco var impotent eller homofil. Paret fekk likevel ni barn, sjølv om det igjen svirra mange rykte om at fleire eller alle av dei hadde annan far enn Francisco. Mellom anna hevda karlistar at den seinare kong Alfonso XII var son av ein kaptein i vakta, Enrique Puigmoltó y Mayans. Paret levde separert frå kvarandre seinare i livet, men heldt då ein vennskapeleg tone.
Av dei ni barna levde berre fem opp:
Regjeringstid
Dronning Isabella II blanda seg ofte inn i politikken. Ho favoriserte reaksjonære generalar og statsmenn, til den katolske kyrkja og religiøse ordenar. Under regjeringstida hennar kjempa Spania to krigar: Krigen mot Marokko i 1859, som ende med ein fordelaktig fredsavtale for Spania der Marokko gav frå seg noko territorium og Chinchakrigen (1864-1866) mot Chile og Peru, der Spania ikkje vann kontroll over dei guanorike Chinchaøyane. Ho opna Iloilo på Filippinane for global handel gjennom eit kongeleg dekret i 1855, og herfrå blei det eksportert sukker og andre varer til Amerika, Australia og Europa.
Ei innskrenking av det lokale sjølvstyret førte til eit nytt karlistisk opprør; dette dabba av i 1849. Men den politiske uroa fortsette, og i 1854 braut eit større opprør ut på grunn av matmangel. Opprøret førte til at Espartero gjorde politisk comeback, men også han måtte snart gå av etter kontroversar rundt ein ny grunnlov. Makta kom etterkvart i hendene på Leopoldo O'Donnell, som blei sitjande med henne i nesten fem år.
Eksil
To opprør i 1866 og 1868, leia av Juan Prim, førte til at Isabella måtte dra frå Spania. Ho busette seg i Paris, i eit bypalass som så blei kalla Palais de Castilles, i Avenue du Roi de Rome. I hennar stad blei Francisco Serrano Domínguez innsett som regent i Spania. I 1870 blei Amadeus av Savoia, den andre sonen til kong Vittorio Emmanuele av Italia, henta inn som spansk konge. Han gav opp å regjera landet i 1873, og den første spanske republikken blei utropt i staden.
I 1870 sa Isabella formelt frå seg krona den 25. juni 1870 til fordel for sonen. Alfons XII blei konge i 1874 etter at monarkiet var blitt gjenoppretta. Etter dette kunne Isabella venda tilbake til Spania. Ho budde dels der og dels i Paris, der ho døydde 9. april 1904.
Ho er gravlagd i El Escorial.
Freden i Lübeck
Freden i Lübeck 12. mai 1629 avslutta Keisarkrigen, eller den danske-norske medverknaden i Trettiårskrigen. Dei keisarlege katolikkane aksepterte å gje det erobra Jylland tilbake til Danmark mot ei betaling på 2 millionar riksdalar og avstå Holstein i 10 år. Avtalen vert undertekna av Kristian IV og Albrecht von Wallenstein i Lübeck 22. mai 1629 og av Ferdinand II av Det tysk-romerske rike 7. juni.
Tross eit rimeleg utfall av fredsforhandlingane hadde nederlaget hans Kristian IV i krigen vore total og Danmark-Noreg mista stillinga som den leiande stormakta i Norden til Sverige.
Karasu ved Eufrat
Karasu (tyrkisk for 'svart vatn') eller Vest-Eufrat er ei lang elv aust i Tyrkia, ei av to kjeldeelvar til Eufrat. Ho er kring 450 km lang. I antikken vart elva kalla Telebóas (Τηλεβόας) av grekarane.
Elva spring ut i Dumlu Dağ i provinsen Erzurum, og drenerer slettene kring byen Erzurum. Ho møter Serçeme og renn så vestovr gjennom provinsen Erzincan, snur sørover, så vestover og mottar Tuzla Su. Mellom Erzincan og Kemah mottar ho Gönye-elva og renn gjennom ei kløft. Nær byen Kemaliye mottar ho den siste sideelva si, Çaltısuyu, før ho svingar brått søraustover og renn gjennom ei djup kløft i Kebansjøen ved Eufrat. Før bygginga av Kebandemninga mottok Karasu Murat Su 10 km ovanom demninga og 13 km ovanom byen Keban.
Det ligg eit gammalt hittitisk relieff ved Karasu. Det heilage relieffet vart laga i skrentane nær landsbyen Sűpűrgűc, like før elva renn saman med Murat Su. Relieffet syner ein mann som held ein kronhjort føre ein soldisk. Geviret til hjorten har 16 taggar, og er noko ein ikkje ser nokon annan stad i hittitisk kunst.
Slaveykov Peak
Slaveykov Peak (bulgarsk Славейков Връх, ‘Slavejkov Vrah’) er eit spisst fjell med ei høgd opp mot 1760 m i Imeon Range på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Det ligg 2 km sørvest for toppen av Mount Foster, på andre sida av Zavet Saddle, 1,12 km nord-nordaust for Neofit Peak, 2,4 km aust for Lakatnik Point og 3,05 km nordvest for Ivan Asen Point. Fjellet ligg oppom Armirabreen mot søraust og Bistrabreen i nord. Fjellet er kalla opp etter den bulgarske diktaren og brosjyreforfattaren Petko Slavejkov (1827–1895).
Slatina Peak
Slatina Peak (bulgarsk връх Слатина, ‘Vrah Slatina’) er eit fjell på 1750 moh i Imeon Range på Smith Island på Sør-Shetlandsøyane. Det ligg 2 km nordaust for Antim Peak, på andre sida av Varshets Saddle, 4,09 km aust for Villagra Point, og 1,9 km sør for Drinov Peak. Det ligg oppom den øvre delen av Chuprenebreen i nordvest og Krivodolbreen i sørvest og sør. Det er kalla opp etter dei bulgarsk busetnadane Slatina som ligg i Montana, Lovetsj, Plovdiv, Silistra og Sofia.
RS «Vadsø»
RS 26 7 «Vadsø» var ei redningsskøyte bygd for Redningsselskapet i 1912. Ho vart konstruert av Colin Archer i Larvik, og bygd AS Brødrene Marcussen i Lyngør. Det vart innsett motor i 1941-1943. Då vart ho og ombygd. Ombygginga kosta meir enn 98 000 kroner. Namnet vart endra til «Oscar Tybring II». I 1958 vart ho teken ut or teneste og seld til Bjørn Hallén i Oslo.
Bruce Hornsby
Han har samarbeidd med Ricky Skaggs på bluegrassprosjekt og med Grateful Dead, som han var medlem av frå september 1990 til 1992.
Boulder Point
Boulder Point er det sørlege neset på Stonington Island, like utanfor vestkysten av Graham Land. Det vart først kartlagd i 1940 av U.S. Antarctic Service. Det vart kartlagd på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey. Det fekk dette namnet av dei på grunn av ein stor granittstein på staden.
Bottrill Head
Bottrill Head er eit kupert nes på austsida av Bourgeoisfjorden heilt sørvest på German Peninsula og nordsida av innløpet til Dogs Legfjorden på Fallières Coast, på vestsida av Graham Land i Antarktis. Det vart først kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Neset vart kartlagd på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) som namngav det etter Harold Bottrill, styreleiar i styret, seinare administrerande direktør i Maclean and Stapledon S.A., speditør i Montevideo, som støtta BGLE, 1934–37, og FIDS, 1943–48.