cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eldbjørgdagen
Eldbjørgdagen, også kalla eldbergingsdag, St. Knut, avfaredag og englefaredag, er ein merkedag på primstaven den 7. januar. Dagen er til minne om hertug Knut Lavard, som blei drepen på denne datoen i 1131. Datoen kan markerast med ein kross eller ei klokke.
Det norrøne namnet på dagen var eldsdagr jóla; på Island heiter han i dag eldbjargarmessa. «Eldbjørg» tyder eigentleg 'eldberging', men er tidvis blitt oppfatta som namnet på ein helgen, Eldbjørg (i Bohuslän Eldborg).
Kjell Venås
Tekstsamlinga Den fyrste morgonblånen, eit oversyn over norske tekstar frå dansketida, har gjeve opphav til ny interesse for norsk språkhistorie.
Eldbjørgdagen
Dagen blei over heile Norden rekna som den siste i juletida, slik ein til dømes ser i rimet «Sankt Knut ringer jula ut». Fleire stader blei han kalla «avfaredagen» fordi gjester skulle reisa heim denne dagen.
På denne dagen kunne ein drikka «eldbjørgminne», ei rituell handling der ein fann varsel om framtida i drikkekaret. Ein del forskarar har meint at dette viser restar av eit tidlegare drikkoffer til åreelden, som hadde brent gjennom heile jula og som ein no ville berga for det komande året. Som bevis for dette har ein teke eldsbøner som blei brukte når ein slo øl i varmen under elbgjørgminne.
Rod Smallwood
Roderick Charles «Rod» Smallwood er ein engelsk musikkmanager, mest kjend som med-manager av det britiske heavy metal-bandet Iron Maiden. I lag med forretningspartneren Andy Taylor, som han møtte medan dei studerte ved Trinity College, Cambridge, skipa han Sanctuary Records Group i 1979. Dette vart det største sjølvstendige plateselskapet i Storbritannia og det største sjølvstendige musikk-managementselskapet i verda fram til det vart nedlagd i 2007. Før Iron Maiden var Smallwood manager for Steve Harley & Cockney Rebel.
Orikum
Orikum er ein tidlegare bykommune i regionen Vlorë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Vlorë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande bykommunen Orikum 5 503 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Orikum ein del av distriktet Vlorë. Den dåverande bykommunen omfatta sjølve byen Orikum og busetnadene:
Ma'rib guvernement
Ma'rib (arabisk مأرب}} Ma'rib) er eit guvernement i Jemen. Det administrative senteret, Ma'rib, vart grunnlagd etter at det vart funne olje i området i 1984. Folketalet i Ma'rib i 2004 var 241 619.
Something in the Air (Live Paris 99)
Something in the Air (Live Paris 99) er eit konsertalbum av David Bowie, gjeve ut digitalt 14. august 2020 på Parlophone og 12. mars 2021 på CD og vinyl.
Konserten er eit opptak frå Élysée Montmartre i Paris i Frankrike frå 14. oktober 1999 under Hours-turneen til Bowie. Konsertopptaka av «Thursday's Child», «Survive» og «Seven» var tidlegare gjevne ut som B-sider til singelen «Survive» i 2000. Something in the Air nådde 16. plassen på den britiske albumlista.
Tøystampe
Tøystamper vart brukt til å valke ullstoff til vadmål. Tøystampa var ei mekanisering av valkinga. Stampemølle er ei anna nemning på tøystampe.
Verkemåte
Tøystampa utnytta vasskrafta til å stampe tøyet ved at ein mekanisme drive av eit vasshjul eller ein kvernkall vekselvis løfta og slapp ned tunge stokkar på store ullstoff som ligg i trau med vatn i. Kraftutvekslinga gjekk føre seg på same måte som i andre tradisjonelle vassdrivne mekanismar, som til dømes kvernar. Vatnet frå ein bekk eller elv vert leia via eit slåk fram mot ein kvernkall som vert skufla rundt, og rotasjonen overført til ein liggande stokk som har innfelt fleire taggar som er montert med jamne mellomrom i rotasjonen. Mot desse taggane er det montert eit tilsvarande tal med tverrliggande stokkar som løfter opp store, tunge stokkar og slepp dei ned att i trau med vatn. Den harde, rytmiske stampinga tovar eller valkar stoffet saman til vadmål.
Utbreiing
Det finst ei tøystampe i vassbruksmiljøet på Takle i Gulen i Sogn og Fjordane. Tøystampa inngår i eit heilt vassbruksmiljø med kvern, stampe og slipestein. Vassbruksmiljøet på Takle er restaurert og sett i stand.
Det finst også ei restaurert tøystampe ved Leirvik i Stord.
Éngomi
Éngomi (gresk Έγκωμη, tyrkisk Engomi) ligg i den vestlege delen av byområdet til Levkosía på Kypros og er ein kommune i distriktet Levkosía i Republikken Kypros.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 18 010 innbyggjarar.
Éngomi inngår i storbyområdet til Levkosía.
Historie
Éngomi oppstod mest sannsynleg i 1567 etter at hus, om lag 80 kyrkjer og kloster utanfor Levkosía (Nikosia) vart rivne. Venetianarane bygde så den nye bymuren rundt Nikosia som står den dag i dag. Då dei gamle murane blei rivne og dei nye bygde, blei omkrinsen redusert for å styrke forsvarsevna og avgrense talet på soldatar som var nødvendig for å bemanne dei. Dei heimlause innbyggarane frå dei rivne busetjingane vart flytta sørvest for Levkosía eit stykke utanfor bymuren og ein halv kilometer frå den eksisterande landsbyen Ájos Dométios. Saman med bønder i lokalområdet grunnla dei Engomi. Den fyrste kjernen i busettinga utgjorde området nordaust for den gamle kyrkja Ájos Nikólaos (nær Makáriosplassen).
Kommune
Engomi blei ein kommune i Kypros i februar 1986. Dette skjedde etter ei folkeavstemming under kommuneloven av 1985 (lov 111/85). Den fyrste ordføraren og byråd blei vald i valet som blei halde mai 1986. Den fyrste folkevalte ordføraren var Mikhalákis Zivanáris.
Kommunestyret består av 12 folkevalde og ordføraren. Ifølgje kommunelovane blir desse valde i val som blir haldne i desember kvart femte år.
Mount Schaefer
Mount Schaefer er eit fjell (1825 moh) som markerer vestenden av Robinson Heights i Admiralty Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og fotografi tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Paul W. Schaefer, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen, 1966-67.
Kristin Auestad Danielsen
Danielsen er utdanna bachelor i ålmenn litteraturvitskap og har gått forfattarstudiet ved Universitetet i Tromsø og teke dramatikarutdanning ved Aarhus Teater.
Ho debuterte som forfattar med diktsamlinga Alle i Norge, i tre, i hengekøyer i 2005. Ho har vore husdramatikar ved Dramatikkens hus i Oslo og jobbar også som skrivekurslærar.
Fun House
I 1999 gav Rhino Records ut den begrensa plateboksen 1970: The Complete Fun House Sessions, som inneheldt kvart einaste opptak av alle songane frå alle dagane i studioet, i tillegg til singelversjonane av «Down On The Street» og «1970».
Innspelinga
Sjølv om Jac Holzman i Elektra Records meinte at MC5 hadde større potensiale enn the Stooges, gjorde han det viktige grepet om å la tidlegare Kingsmen-keyboardist Don Galluci produsere albumet. Galluci hadde sett gruppa på konsert og sa til Holzman at det var ei interessant gruppe, men at han ikkje trudde ein kunne få den kjensla ned på lydband. Holzman sa at det ikkje gjorde noko fordi han alt hadde bestilt tid i platestudio i L.A. Albumet vart spelt inn i Elektra Sound Recorders i Los Angeles i California frå 11. mai 1970 til 25. mai 1970. Planen til Galluci som produsent var å spele inn eit dusin forsøk av kvar song kvar dag og plukke ut dei som skulle vere med på albumet. Den første dagen bestod av lydsjekk og ein gjennomgang av songane dei hadde førebudd. Heile bandet nytta øyretelefonar med bass og trommer isolerte av lydskjermar, medan Iggy song gjennom ein kondensormikrofon på stativ. Resultatet var i følgje bandet forferdeleg. Dei merka seg atmosfæren i studio med lyddemparar og isolatorar. For å oppnå visjonen til the Stooges og Galluci, fjerna dei alt slikt frå studioet for å få ei konsertkjensle. I følgje Galluci sette dei så opp bandet slik dei normalt ville ha gjort på ein konsert. Til dømes song Iggy vokalen gjennom ein handheldt mikrofon og gitar- og bassforsterkarane var plasserte side om side.
Iggy Pop indikerte at Howlin' Wolf var «verkeleg relevant for meg på Fun House. Det greiene er Wolfy, i det minste slik eg kunne gjere det»
The Stooges hadde tenkt å nytte «Loose» som opningsspor, men Elektra, meinte at «Down On The Street» ville vere ein sterkare opningslåt.
Ein alternativ versjon av «Down On The Street» med eit Doors-aktig orgel oppå av Gallucci, vart teken frå albumet og gjeven ut som singel. Singelen kom ut same månad som Fun House, og gjorde det noko betre på listene.
Innverknad
Mange artistar har omtalt Fun House som favorittalbumet sitt, som Joey Ramone, Mark E. Smith, Jack White, Nick Cave, Henry Rollins (i lag med The Velvet Underground sitt White Light/White Heat), Buzz Osborne frå Melvins,
I 2003 vart albumet rangert på 191. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 største albuma gjennom tidene.
I 1998 plasserte det Paris-baserte musikkmagasinet Rock & Folk Fun House øvst på deira «discothèque idéale».
I 2010 vart Fun House rangert på 25. plass på lista til Gibson over dei 50 beste gitaralbuma. Songen «Dirt» vart rangert på 46. plass på lista deira over dei 50 beste gitarsoloane.
Medverkande
Teknisk
Pytalovo
Pytalovo (russisk Пыта́лово, latvisk Abrene) er ein by i Pskov oblast i Russland med om lag 6000 innbyggjarar. Han ligg 90 km sør-sørvest for Pskov og 10 km frå grensa til Latvia.
Historie
Landsbyen Pytalovo hadde i 1878 57 innbyggjarar og høyrte til Ostrov ujezd (distrikt) i Pskov gubernija. Han voks til ein by etter at ein jernbane vart bygd gjennom staden.
Ved den latvisk-russiske fredsavtalen i Riga i 1920 vart ein del av Ostrov ujezd, inkludert Pytalovo, gjeve til Latvia og byen var etterpå kjend under det latviske namnet Jaunlatgale (til 1938, då det offisielle namn vart endra til Abrene). I mellomkrigstida var byen hovudstad i eit av distrikta i Latvia.
Etter den andre verdskrigen overførte Sovjetunionen Abrene, saman med den austlge delen av Abrene-distriktet frå den Latviske SSR til Pskov oblast i den Russiske SFSR. Dei fleste latviske innbyggjarane forlet byen, som fekk tilbake det tidlegare namnet Pytalovo. Latvia var imot russisk styre over området fram til ein avtale mellom dei to landa vart underteikna i 2007.
Ammókhostos
Ammókhostos (gresk Αμμόχωστος, tyrkisk Gazimağusa eller Mağusa) eller Famagusta er ein by på Kypros og ein kommune i distriktet Ammókhostos i Republikken Kypros.
Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har busetnaden vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er han administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som kommunen Gazimağusa i distriktet Gazimağusa. Republikken Kypros har ein kommuneadministrasjon for Ammókhostos i eksil.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den nord-kypriotiske kommunen Gazimağusa 40 920 innbyggjarar, fordelt på bydelane:
Sunnan
Sunnan er ein busetnad i Steinkjer kommune i Nord-Trøndelag. Staden ligg attmed Byaelva, like sør for utløpet av Snåsavatnet.
Sunnan var endestasjon for Nordlandsbanen i 1905–1926 før han vart forlenga til Snåsa. Namnet kjem av norrønt Sundar, plural av sund.
Marek Hamšík
Marek Hamšík er ein slovakisk fotballspelar som har spela på midtbanen for Napoli i italiensk Serie A og på det slovakiske landslaget.
Hamšík drog til Brescia i italiensk fotball frå Slovan Bratislava i heimlandet som 17-åring, for 500 000 euro. Han debuterte i Serie A med Brescia 20. mars 2005, i ein alder av 17 år og 237 dagar. Han vart fast på laget i Brescia i 2005/06-sesongen, då laget spelte i Serie B. Sommaren 2007 gjekk han til Serie A-klubben Napoli for 5,5 millionar euro. I 2007, 2008 og 2009 vart han kåra til årets unge slovakiske fotballspelar. I 2008 vart han òg kåra til årets unge spelar i Serie A.
Hamšík debuterte for Slovakia sitt A-landslag 7. februar 2007 i ein privatlandskamp mot Polen. Han var landslagskaptein for Slovakia under fotball-VM i 2010 og spelte alle Slovakia sine fire kampar.
Gunnar Berndtson
Gunnar Fredrik Berndtson var ein finsk kunstmålar.
Berndtson var fødd i Helsingfors. Han var son av forfattaren Fredrik Berndtson.
Han blei student i heimbyen i 1872. Seinare tok han opp måleri. Han studerte dels i heimlandet og dels i Paris, der han var elev av Gérôme ved École des Beaux-Arts frå 1876 til 1877. I 1882-1883 var han på kunstreise til Egypt.
Gunnar Berndtson måla sjangerbilde og portrett, som «utmerka seg ved elegans i utføringa og omsorgsfull finheit i detaljane.»
Av måleria hans kan nemnast dei parisiske måleria Konstkännare i Louvre (1879) og La chanson de la mariée (1881), Almée måla i Kairo i 1883), og fleire scener frå finsk soldatliv. Han bidrog med teikningar til bokverket Finland i 19:e seklet (1893).
Berndtson døydde i Helsingfors i 1895 etter lengre tids sjukdom.
Fundeni i Călărași
Fundeni er ein kommune i Călărași fylke i Romania.
Jozef Pribilinec
Jozef Pribilinec er ein slovakisk tidlegare friidrettsutøvar som vart europameister 1986 og olympisk meister 1988 i 20 km kappgang. Han representerte Tsjekkoslovakia og vann elles to VM-sølv og eitt EM sølv på same distansen.
Fundeni i Călărași
Busetnader
Fundeni er ein comună (landkommune) med den eine busetnaden:
Jozef Pribilinec
Pribilinec tok sølvmedaljen i 20 km ved Friidretts-EM 1982, ei tevling som José Marín frå Spania vann. Året etter tok Pribilinec eit nytt sølv då den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett fann stad i Helsinki, 10 sekund bak meksikanaren Ernesto Canto.
I 1986 vann Pribilinec gullmedaljen ved europameisterskapen i Stuttgart, etter eit tett og drabeleg oppgjer mot Maurizio Damilano frå Italia, i mål skilde det dei to sekundar. Under verdsmeisterskapen 1987 revansjerte Damilano seg og vann gullmedaljen framfor Pribilinec. Ved dei olympiske sommarleikane 1988 vann Pribilinec gullmedaljen på 20 km på rekordtida 1.19.57, tre sekundar føre Ronald Weigel frå Aust-Tyskland og med Damilano på tredjeplassen.
Iron Maiden av Iron Maiden
Iron Maiden er debutalbumet til det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden. Det kom ut på EMI den 14. april 1980 i Storbritannia. Nokre månader seinare vart det gjeve ut i Nord-Amerika, opphavleg på Harvest/Capitol Records og sidan Sanctuary Records/Columbia Records i USA. Den nordamerikanske versjonen inneheldt songen «Sanctuary», som tidlegare berre var gjeven ut på singel i Storbritannia. I 1998 vart Iron Maiden og resten av albuma til bandet før 1995 mastra på ny, og «Sanctuary» vart då lagt til albumet i alle land. Det er det einaste albumet til bandet med gitaristen Dennis Stratton.
Sjølv om Iron Maiden har blitt kritisert for kvaliteten på produksjonen på dette albumet, vart albumet kritikarrost og selde godt då det kom ut. Det debuterte på fjerdeplassen på UK Albums Chart, og gjorde bandet kjend i Europa.
Bakgrunn
Iron Maiden var det einaste albumet til bandet produsert av Will Malone. Gruppa hevde han mangla interesse i prosjektet og i røynda lét dei produsere albumet på eiga hand, noko som i følgje bassisten Steve Harris berre tok 13 dagar. Innspelinga fann stad i Kingsway Studios i Vest-London i januar 1980, og bandet tok ein pause frå Metal for Muthas-turneen i 1980 for å mikse albumet ferdig i Morgan Studios nordvest i London i februar. Før innspelinga med Malone, hadde bandet gjort to forsøk i desember 1979 med to forskjellige produsentar, medan dei framleis var eit firemannsband. Guy Edwards, den første, fekk sparken fordi bandet var misnøgd med den «grautete» kvaliteten i produksjonen hans, medan Andy Scott fekk sparen etter å han insistert at Harris skule nytte eit plekter i staden for fingrane. Etter desse forsøka valde bandet å ikkje gje Malone sparken sidan Steve Harris meinte dei følte dei kunne «omgå han og gå til lydteknikaren.» Gruppa kritisierte kvaliteten på produksjone, men somme fans føretrekkjer denne rå kvaliteten på innspelinga. Sjølv om AllMusic har skrive at stilen «tydelegvis henta element frå punkrock,» sa Harris seinare at bandet såg ned på alt som hadde med punk å gjere.
Dette var det einaste studioalbumet med gitaristen Dennis Stratton, som vart henta inn i siste augneblink. Han fekk sparken på grunn av «musikalske skilnader» etter den europeiske turneen der dei varma opp for Kiss. Dei fekk ein smak av dette under innspelinga av Iron Maiden då Stratton la på Wishbone Ash-aktige harmonigitarar og korvokal som minna om Queen på «Phantom of the Opera», noko som resten av bandet mislikte og fekk fjerna. Stratton har sagt at han ikkje «prøvde å presse bandet i ei ny retning,» medan Harris har sagt at «det synte verkeleg skilnadane mellom Den og oss,» og byrja så å leggje merke til at «Dennis var mykje meir interessert i å spele ting som «Strange World» enn «Iron Maiden» eller «Prowler», fordi songen var meir langsam, melodisk... når han spelte soloar på dei tyngre songarne, så var det ikkje heilt den same lidenskapen.»
Den remastra utgåva av albumet frå 1998 har med songen «Sanctuary», som fram til då berre hadde vore tilgjengeleg som singel i Storbritannia frå mai 1980, en som vart gjeven ut på den seinare amerikanske versjonen av Iron Maiden, som kom ut i august 1980. Songen kom ut på samleplata Metal for Muthas, men vart spelt inn på ny under Iron Maiden-innspelinga. Nyutgjevinga har òg eit anna cover, ei digital gjenskaping av det originale omslaget til Derek Riggs, og ein del av det originale plateomslaget vert i staden nytta på sjølve plata.
Songar
«Running Free» vart gjeven ut på singel den 8. februar 1980 og nådde 34. plassen på UK Singles Chart. Bandet framførte òg songen på det britiske TV-showet Top of the Pops, og nekta å gjere som vanleg å mime til songane. Dei vart dermed det første gruppa som spelte live på showet sidan The Who i 1972. Vokalisten Paul Di'Anno, som skreiv teksten til songen, skildra han som «ein særs sjølvbiografisk song, men eg hadde sjølvsagt aldri vore ei natt i eit fengsel i LA. Han handlar om å vere 16 og, som songen seier, berre springe løpsk og fritt. Det kom frå dagane mine som skinhead.» I følgje Classic Rock- og Metal Hammer-journalisten Dave Ling, som skreiv i plateomslaget til CD-utgåva av Metal for Muthas, var «Sanctuary» opphavleg skriven av gitaristen Rob Angelo, eit medlem av Iron Maiden i 1977, som fekk betalt £300 for rettane til songen. Singelen «Sanctuary» vart gjeven ut 7. juni 1980 og nådde 29. plassen på lista, med eit sensurert omslag av Eddie, maskoten til bandet, som står over Margaret Thatcher. Dette gav bandet publisitet i britisk presse. Managerane Rod Smallwood og Andy Taylor sitt management-selskap vart kalla opp etter songen.
Sjølv om «Strange World» berre er tilskriven Harris, hevda Paul Day, som var den originale vokalisten i bandet frå 1975 til 1976, at han òg medverka til songen. «Charlotte the Harlot», den einaste songen deira som vart skriven av Dave Murray aleine, er den første av fire Iron Maiden-songar som refererer til den oppdikta prostituerte 'Charlotte,' men som i følgje Murray var «basert på ei sann historie.» Den sju minuttar lange episke «Phantom of the Opera» er òg ein av dei personlege favorittane til Steve Harris og vert ofte framleis spelt live. Han har mange stemnings- og taktendringar, og er den i følgje Harris «den første songen eg skrive som var litt meir 'proggy'.» «Transylvania» er ein instrumental, skriven av Harris, som seinare vart spelt inn av Iced Earth på albumet Horror Show.
Schist Peak
Schist Peak er ein fjelltopp, 1650 moh, som ragar over skiljet mellom Willerbreen og Packardbreen i Saint Johns Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) (1959–60) etter bergarten (skifer) fjellet består av.
Iron Maiden av Iron Maiden
Songar
Av songane på albumet er «Phantom of the Opera», «Running Free», «Sanctuary» og «Iron Maiden» dei som vert spelt oftast på turneane til bandet, og sistnemnde er blitt spelt på alle konsertane deira, og annonserer at Eddie kjem på scenen. Alle songane på plata, utanom «Strange World», har blitt spelt inn med Bruce Dickinson på vokal, anten på konsertalbum, som B-sider av studiopptak eller begge deler. «Strange World» og «Transylvania» var dei einaste songane som ikkje vart spelt på Eddie Rips Up The World-turneen i 2005.
Qendër Vlorë
Qendër Vlorë er ein tidlegare landkommune i regionen Vlorë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Vlorë.
Iron Maiden av Iron Maiden
Songar
Fire songar («Prowler», «Remember Tomorrow», «Running Free» og «Iron Maiden») vart spelt på hyllestalbumet til Iron Maiden, Maiden Heaven: A Tribute to Iron Maiden, gjeve ut av magasinet Kerrang! i 2008, og ei akustisk tolking av «Prowler» vart gjeve ut på Across The Seventh Sea i 2012 av det akustiske Iron Maiden-prosjektet Maiden uniteD.
Qendër Vlorë
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Qendër Vlorë 7 621 innbyggjarar.
Iron Maiden av Iron Maiden
Mottaking
Då albumet først kom ut i 1980 fekk det raskt god omtale, og Geoff Barton skreiv om albumet i Sounds, «Heavy metal for 1980-åra, med blendande fart og tøyleslaus villskap som gjer at dei fleste plastikk-heavy-rock-songane frå 1960- og 1970-talet høyrest ut som dovendyr og sørgjesong i samanlikning.»
Qendër Vlorë
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Qendër Vlorë ein del av distriktet Vlorë. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Iron Maiden av Iron Maiden
Mottaking
Sidan utgjevinga har Iron Maiden halde fram å få gode meldingar, og AllMusic skildra det som «eit landemerke» og «ingen betre stad kan ein høyre korleis både punk og progrock påverka new wave of British heavy metal.» Sputnikmusic skildra det som «eit av dei beste albuma i heavy metal-verda», med «den rå, aggressive krafta som definerer dei tidlege åra av bandet.»
Iron Maiden er eit av to Iron Maiden-album som finst i Robert Dimery-boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die (The Number of the Beast er det andre).
Medverkande
Henta frå platomslaget.
Lytchett Minster
Lytchett Minster  er ein landsby ved utkanten av Poole i grevskapet Dorset i England. Han er del av eit verdsleg sokn saman med nabolandsbyen Upton, som ligg på den andre sida av vegen A35. Til saman hadde dei to stadene 7573 innbyggjarar i 2001, der fleirtalet budde i Upton.
Lytchett Minster ligg på lågtliggande dyrka mark rundt 2 km vest for Upton og 2,5 km søraust for landsbyen Lytchett Matravers. I nordaust ligg naturområda Lytchett Heath, Beacon Hill og Upton Heath, og i sørvest ligg Gore Heath og Holton Heath.
Sola FK
Sola FK (stifta i 1934 som Sola Turn og Idrettslag) er ein fotballklubb frå Sola kommune.
Lytchett Minster
Det ligg fleire herregardar i Lytchett Minster. Ein av dei huser Lytchett Minster School med rundt 1400 elevar.
Sola FK
Klubben var tidlegare ei fotballavdeling i Sola Idrettslag (stifta Sola Turn og Idrettslag i 1934), men skifta namn i 1947. I 1995 blei idrettslaget delt opp og etablerte Sola Fotball og Sola Håndball.
Klubben vann Rogalandscupen i 1990 og 2013. Herrelaget vann 3. divisjon i 1996 og blei i 2. divisjon i tre sesongar.
Lytchett Minster
Lytchett Minster Rugby Club spelar i Hampshire League og i Dorset and Wilts League.
Sola FK
Det vann 4. divisjon i 2013, og rykka opp til 3. divisjon. I 2014 vann Maurice Ross sitt 3. divisjon med 11 poeng.
Kvinner
A-laget for kvinner rykka opp til 1. divisjon i 2009. Sola sitt damelag blei etter ein turbulent 2011/2012-sesong lagt ned på grunn av for få spelarar.
Julemarknad
Julemarknad er ein gatemarknad som blir stella til i samband med jul og advent, hovudsakleg i dei fire vekene før julaftan. Slike marknadar oppstod i Tyskland og Austerrike, men blir no også haldne i mange andre land.
Historie
Historia til julemarknaden går tilbake til seinmellomalderen i dei tysktalande delane av Europa. Marknaden i Dresden er ein av dei eldste og blei halden første gongen i 1434. Det trekkjer tikl seg mellom 1,5 og 2 millionar vitjande kvart år og har over 60 marknadsbuer. Bautzen-julemarknaden er endå eldre og er nemnd i arkiv allereie tilbake i 1384. «Desembermarket» i Wien var ein slags forgjengar for julemarknaden, og skriv seg tilbake til 1294.
Attraksjonar og marknadsbuer
Populære attraksjonar på marknaden inkluderer gjerne julekrybbe, Zwetschgamännla (figurar laget av dekorerte tørka plommer), Nussknacker ( handskorne nøtteknekkarar), Gebrannte Mandeln (rista mandlar), tradisjonelle julekaker som Lebkuchen og Magenbrot (begge ei form for mjuke pepperkaker), Christstollen (eller Stollen), ei kake med tørka frukt og gjerne strødd med melis utanpå, Bratwurst, og for mange sjølve høgdepunktet på marknaden; Glühwein, varm gløgg (med eller utan ein drope brandy), eller Eierpunsch, eggpunsj (ein eggebasert varm drikk med alkohol). Begge deler hjelpar til med å halda på varmen. Ein kan også finna mange andre varer på julemarknaden, slik som leiker, bøker, julepynt og anna.
Julemarknader rundt i verda
Det blir blanta anna halde kjende julemarknadar i dei tyske byane Erfurt, Lübeck, Nürnberg, Dresden (Dresdner Striezelmarkt), Stuttgart og Augsburg. Strasbourg i Frankrike har hatt julemarknad - Christkindelsmärik - rundt katedralen i byen sidan 1570 Julemarknadar er tradisjon i Alsace (eit område i Frankrike med sterk tysk innverknad) og dei fleste byane i området har eigne lokale marknadar. Ein held også store julemarkednar blant anna i Leeds og Birmingham i England. Det finst òg julemarknadar i Romania, og tyske immigrantar har teke med seg tradisjonen til USA.
Julemarknader i Noreg
Det blir arrangert over 200 julemarknadar i Noreg. Julemarknaden i Trondheim blei først halde i 2003 og foregår på Torvet og i Kongens gate. Julemarknaden i Trondheim var i 2016 med på Daily Telegraph si liste over dei beste julemarknadane i Europa. Julemarknaden i Oslo blei arrangert første gong i 2007 på Rådhusplassen, deretter i Spikersuppa i åra 2012–2014 og frå 2015 på Youngstorget. Julemarknaden på Røros blei arrangert for første gong i 2010 og blir halden den andre helga i advent.
Marielle Goitschel
Marielle Goitschel er ein fransk tidlegare ski-alpinist frå Sainte-Maxime i departementet Var som vann fem VM-gull og to OL-gull i tida 1962-68.
Aktiv
16 år gammal tok Goitschel sølvmedaljen i slalåm i VM i alpine greiner 1962, eit meisterskap som vart avvikla i Chamonix. Ho var nesten halvtanna sekund bak den suverene vinnaren, Marianne Jahn frå Austerrike, faktisk var Goitschel tidsmessig mykje nærare dobbeltvinnar Jahn i storslalåm, der Goitschel måtte nøye seg med ein fjerdeplass. Men samanlagt slalåm/utfor vart Goitschel verdsmeister. Under Vinter-OL 1964 i Innsbruck vart Marielle Goitschel olympisk meister i storslalåm, med systera Christine Goitschel på delt sølvplass. I slalåm var rollene omsnudd, systera Christine vann gullmedaljen, Marielle sølvmedaljen. Under leikane i Innsbruck vann Marielle også kombinasjonen, og vart dermed kåra til verdsmeister i øvinga.
Under Vinter-OL 1968 i Grenoble vart Goitschel olympisk meister i slalåm. Etter ho vart nummer åtte i OL-utforen, vann ho også kombinasjons-tevlinga og vart kåra til verdsmeister i kominasjons-øvinga for fjerde gong på rad. Ho la opp då OL-sesongen var over.
Lygren-saka
Lygren-saka var ein skandale innan norsk etterretning der ei uskuldig kvinne, Ingeborg Lygren, vart skulda for å vera spion for Sovjetunionen. Saka førte til både sjefen for etterretningstenesta, Vilhelm Evang, og sjefen for POT Asbjørn Bryhn gjekk av, medan Mellbye-utvalet blei oppretta for å granska dei hemmelege tenestene i Noreg.
Bakgrunn
Som ein av fleire CIA-agentar i Moskva, nokre òg frå Noreg, skulle ho samle inn og sende post frå og til dei mange daude postkassene i Moskva. Dette er ei svært vanskeleg oppgåve som kravde mykje øving på førehand for å unngå å verta oppdaga. Den tidlegare ambassadesekretæren var Gunvor Galtung Haavik, som hadde hatt stillinga i åtte år. Haavik brukte to veker på å sette Lygren inn i oppgåvene rundt stillinga.
Planen var at Ingeborg Lygren skulle ha stillinga fram 1958, men det var vanskeleg å skaffe personell som kunne russisk den gongen, og derfor måtte ho fortsette med dette arbeidet heilt fram til august 1959. Då vende ho tilbake til Oslo og jobben som personleg sekretær hjå Vilhelm Evang. I november same året kom Richard Kovich frå CIA til Noreg for å høyra på sluttrapporten om Lygren sine meir enn tre år som CIA-agent i Moskva. Alle detaljar vart registrerte, diskuterte og arkiverte hjå CIA, som var veldig nøgde.
Jakt på moldvarpar
I desember 1961 hoppa ein KGB-major, Anatolij Mikhailovitsj Golitsyn, av og gjekk over til CIA. Han hadde mykje informasjon med seg som kunne avsløra fleire moldvarpar i CIA og FBI, og han kunne òg fortelja mykje om kven som kunne vere løynde KGB-agentar i vesten. Sumaren 1962 fortalde Golitsyn til Asbjørn Bryhn at i byrjinga av 1960 fekk KGB tak i eit NATO-dokument frå Oslo på 12 sider. Dokumentet handla om NATO sin reaksjon på Frankrike si stilling i organisasjonen og diskuterte òg det såkalla «tyskespørsmålet». Det viktigaste var likevel at Golitsyn hadde sett ein handskriven merknad på dokumentet, der det stod at «endeleg kjem det NATO-dokument frå Oslo òg» og «dette er ei veldig god rekruttering».
POT med Bryn starta då etterforsking som viste at mange institusjonar og personar hadde tilgang til dette dokumentet, inkludert Haavik, som då var sekretær for 1. rettskontor, men etterforskinga greidde ikkje å finna denne kjelda. Året etter, i 1963, fortalde Golitsyn til CIA at ein KGB-offiser med kodenamn Sasha verka som moldvarp ved CIA sin stasjon i Berlin i 1962, og hadde greidd å øydeleggja eit stort tal vestlege agent-operasjonar. Resultatet vart fengling og drap på mange vestlege agentar. Han trudde vidare at det verkelege etternamnet på denne karen byrja på bokstaven «K». Golitsyn fekk då tilgang på CIA sine arkiv og namnet på alle CIA sine agentar. Han plukka straks ut Kovich, som hadde vore agent i Berlin på det aktuelle tidspunktet. Då han bladde gjennom mappa til Kovich, kom han òg over at Kovich hadde instruert og ført Lygren som CIA-agent i Moskva i tida frå 1956 til 1959. Golitsyn meinte ved dette høvet at Lygren var KGB-agent, og at det var ho som hadde gjort Kovich til moldvarp i CIA, og ikkje omvendt.
Asbjørn Bryhn vert så i 1964 kontakta av CIA og fekk vita kva Golitsyn hadde funne ut. Den 14. september 1965 vart Ingeborg Lygren arrestert av POT, mistenkt for spionasje for ei framand makt. 10. desember 1965 føreslo Asbjørn Bryn for statsadvokat Dorenfeldt at Ingeborg Lygren skulle åtalast som spion for KGB. Bryn påstod at det låg føre ei tilståing, men Dorenfeldt fann denne så tynn at han føreslo henlegging av saka mot Lygren «på grunn av bevisets stilling» for riksadvokat Andreas Aulie. Den 14. desember same år vart Ingeborg Lygren sett fri frå kvinnefengselet på Bredtvedt i Oslo. Lygren gjekk sjukemeld fram til 1966, og fekk då atter jobb i E-staben, men ikkje som sekretær hjå E-sjefen, som då hadde vorte general Johan Berg. Arbeidet vart no omsetjing frå russisk til norsk.
Konsekvensar
I januar 1966 vart Mellbye-utvalet skipa for å freista finna ut korleis det heile hadde gått føre seg. Utvalet kom med særs hard kritikk av POT med Asbjørn Bryhn for måten denne saka hadde vorte handtert på.
POT med Asbjørn Bryn og fleire politikarar trudde framleis Lygren var spion, og etterretningstenesta måtte prøva verna henne mot både desse kreftene og journalistar heilt fram til 1974, då Golitsyn og sjefen for CIA sin kontraetterretningsseksjon, James Jesus Angleton, mista all tiltru. Angleton vart avsett, Kovich fekk millionerstning og Lygren fekk tilbod om erstatning på 250.000 dollar. Ho avslo tilbodet frå CIA, men søkte om "billigheitsersetning" frå Stortinget, og fekk til slutt 30.000 kroner.
Det skulle gå endå tre år - til januar 1977 - før den verkelege spionen, Gunvor Galtung Haavik, vart teken på fersk gjerning under et møte med sin føringsoffiser, Aleksander Printsipalov, ved Bråten stasjon på Ekebergbanen i Oslo.
Kjelder
http://www.dagbladet.no/nyheter/han-kartla-nordmenns-sexliv-alkoholbruk-og-pengeproblemer/60887933 https://snl.no/Haavik-saken
Rano Raraku
Rano Raraku er eit vulkankrater forma av størkna vulkansk oske, eller tuff, som ligg i den nedre fjellsida til Terevaka i Rapa Nui nasjonalpark på Påskeøya. Det låg eit steinbrot her i kring 500 år fram til tidleg på 1700-talet, der steinen til kring 95 % av dei kjende statuane på øya (moai) vart henta. 397 av moaiane står i dag att ved Rano Raraku og staden er i dag ein del av verdsarva i Rapa Nui nasjonalpark. Krateret er ein av sju seksjonar i parken.
Fysisk skildring
Siden av Rano Raraku-krateret er høge og bratte, utanom i nord og nordvest, der dei er mykje lågare og slakare. Inne i krateret ligg ein av tre ferskvassjøar, ein kratersjø, som er omringa av nga'atu eller totora-siv. Desse plantene, som ein ein gong meinte var bevis for kontakt med det søramerikanske fastlandet, veit ein no voks på øya i minst 30 000 år og vart nytta av rapanui-folket for ly og symjehjelp.
Uferdige moaiar i steinbrotet
Dei uferdige statuane i steinbrotet er merkverdige både fordi det er mange av dei, og fordi dei ligg vanskeleg till høgt i den ytre kratervegge. Den største av dei er 21,6 meter høg, nesten dobbelt så stor som andre moaiar som vart laga ferdig, og veg kring 270 tonn, mange gonger vekta til andre moaiar som vart flytta på.
Somme uferdige moai ser ut til å ha vorte forlatne etter at hoggarane trefte på intrusjonar med særs hard stein.
Andre kan vere skulpturar som aldri var meint å flyttast på.
Ståande moaiar ved Ranu Raraku
På utsida av steinbrotet står mange moaiar, somme er delvis gravlagde til skuldene i avfallet frå steinbrotet. Dei er merkverdige fordi augo ikkje vart hola ut, dei har ikkje noko pukao og dei vart ikkje rivne overende under borgarkrigane på øya. Sidan dei framleis står er dei eit av dei mest kjende fotomotiva på øya.
Tukuturi
Tukuturi er ein uvanleg moai. Skjegget og den knelande posituren skil han frå dei vanlege moai.
Den merkelege posituren til denne statuen er godt kjend på Påskeøya og vert kalla tuku turi eller berre tuku. Det var posituren både menn og kvinner nytta då dei song i eit kor under ei feiring kalla riu, der posituren vart kalla tuku riu.
Tukuturi er laga av raud scoria frå Puna Pau, men står ved Rano Raraku, tuff-brotet. Han kan mogelegeins vere knytt til Tangata manu-kulten, og er då i såfall ein av dei siste moai som vart laga.
Det er truleg at statuen representerer ein riu-songar og vart laga etter dei klassiske statuane.
Maryport
Maryport  er ein by i grevskapet Cumbria i England. Han har kring 11 500 innbyggjarar og låg tidlegare i det historiske grevskapet Cumberland. Han er den sørlegaste byen i Solway Firth.
Fundeni
Fundeni er namnet på fleire stader i Romania:
Rotnes kyrkje
Rotnes kyrkje (Rotnes kirke) er ei kyrkje i Rotnes i Nittedal kommune i Viken. Kyrkjebygget vart teikna av L2 Arkitekter, og entreprenør er JM Norge. Kyrkja er ein del av eit utbyggingsprosjekt som òg omfattar kulturhuset Flammen.
Kyrkja vart vigsla 27. november 2016. Sjølve kyrkjesalen har 280 sitjeplassar. Dette kan utvidast til 500 ved hjelp av tilstøytande rom.
Altarutsmykkinga er ved Tor Lindrupsen. Kyrkja har eit digitalt orgel.
Det er ikkje kyrkjegard ved denne kyrkja, men ved Nittedal kyrkje og Hakadal kyrkje.
Raymah guvernement
Raymah (arabisk ريمه, Raima) er eit guvernement i Jemen. Det vart oppretta i januar 2004.
Fylkesveg 6978
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 277 i Nord-Trøndelag.
Arne Barhaugen
Arne Barhaugen var ein kombinertrennar frå Oslo, der han også døydde. Han representerte Nydalens Skiklub.
Barhaugen deltok for Noreg i kombinerttevlinga under ski-VM 1954, vinter-OL 1956, ski-VM 1958 og vinter-OL 1964. Beste plasseringane kom i Cortina d'Ampezzo i 1956 med femteplass, og ein noko overraskande sjetteplass i Innsbruck 1964. Gjennom sine tolv sesongar i noregseliten vann han ei einaste NM-medalje, bronsemedaljen i Rælingen i 1963. Åtte år tidlegare tok han sin einaste pallplass i eit større, internasjonalt renn; han vart då nummer tre i Svenska skidspelen i Nässjö.
Hans O. Vindenes
Hans O. Vindenes var ein norsk fiskar, fiskebåtreiar og organisasjonsleiar.
Hans Vindenes starta tidleg med fiske. Frå han var 18 år verka han som notbas under sildefiske. På det området fekk han ry som den fremste i si tid. Han kjøpte det første fiskefartøyet i 1931, og bygde opp eit solid reiarlag.
Vindenes var med i styret i mange fiskeriorganisasjonar. Han var sentral i oppbygginga av Fiskebåtredernes Forbund. Han var nestformann i 13 år,og overtok som formann då Knut Vartdal omkom ved ei ulukke i 1959. Hans Videnes var formann til 1964.
Eide
Eide er eit namn på fleire stader i Noreg:
Eide er òg eit etternamn:
Eide kan òg ha andre tydingar:
Georg Stokke
Georg Stokke var ein norsk gründer og industrieigar. Han skipa møbelverksemda Stokke AS i Spjelkavik (Ålesund) i 1932 - opphavleg med namnet «Møller & Stokke» til Bjarne Møller selde seg ut i 1955. Frå 1956 var Georg Stokke eineeigar av Stokke Fabrikker A/S. I byrjinga produserte selskapet lenestolar og sofagrupper, no er stokkekonsernet mellom anna kjent for barnestolen Tripp Trapp. Gjennom konsernet har Georg Stokke og familien vore involvert i ei rad industriverksemder i Møre og Romsdal, mellom anna Westnofa på Åndalsnes, Tennfjord Møbelfabrikk og Vatne Møbler. Vågå Bruk på Vågåmo vart etablert i 1965. Han deltok også i oppstart av olivinutvinning i Raudbergvika (Robbervika) i Sunnylvsfjorden, der Stokke personleg er ein av grunneigarane. Utvinninga i Robbervika tok til i 1984. Gjennom Stokke Mineraler AS har han også vore engasjert i utvikling av rutilforekomsten i Førde/Naustdal.
Georg Stokke kom frå garden Stokke i Oaldsbygda i Sunnylvsfjorden. Han er son av Eli Torsdotter i og Knut Olsson Stokke. Nils A. Liaaen, Knut Olsson Stokkes grandonkel, skipa skipsverftet A.M. Liaaen. Gift med Johanne P. Kjørstad.
Daimí Pernía
Daimí Pernía er ein kubansk tidlegare friidrettsutøvar frå Pinar del Río som i 1999 vart verdsmeister på 400 meter hekk.
Pernía hadde svært stor framgang i 1999-sesongen. Den 10. juli vann ho langhekken ved universiaden i Palma på Mallorca med den gode tida 53,95 sekundar. Endå meir imponerte ho vel to veker seinare då ho i panamerika-leikane i Winnipeg sigra på 53,44 sekundar, i ein meisterskap der ho også sprang Cuba i mål til siger i 4 x 4 00 meter stafett. Fire veker etter, den 25. august, gjorde Pernía under VM i Sevilla sitt livs løp og vann 400 meter hekk med 0,01 sekunds margin til Nezha Bidouane frå Marokko, den forrige verdsmeisteren. Sluttidene 52,89 og 52,90 vart ståande som personleg rekord for begge.
Under dei olympiske leikane i Sydney hausten 2000 hamna Pernía på fjerdeplassen på langhekken, ho kom i mål på 53,68 sekundar, 0,11 sekund bak bronsevinnar Bidouane, russiske Irina Privalova vann gullet på 53,02 sekundar. Året etter kneip Pernía bronsemedaljen ved VM 2001 i Edmonton, trass i den heller svake tida 54,51 sekundar. Sidan i karrieren makta ho ikkje å hevde seg i dei største internasjonale meisterskapane.
Sebezj
Sebezj (russisk Се́беж) er ein by i Pskov oblast i Russland med om lag 6500 innbyggjarar. Han ligg vakkert til mellom to innsjøar, rundt 189 km sør for Pskov.
Sebezj vart først nemnd i 1414, då Vytautas av Litauen plyndra han. Fyrst Ivan Sjujskije bygde ei trefestning på staden i 1535. På 1700-talet forsvarte festninga dei vestlege vegane mot storfyrstedømet Moskva. Polakkane erobra byen under livlandskrigen og heldt han til den første delinga av Polen. Festninga i Sebezj, som no er demontert, vart forsterka etter ordre frå Peter den store under den store nordiske krigen. Åsen der borga stod er framleis dominert av ei romersk-katolsk kyrkje, bygd 1625-1648 og invigd på ny som ei russisk ortodoks kyrkje i 1989.
Kvitsaum
Kvitsaum er ei form for broderi utført med kvitt garn på kvitt stoff. Tradisjonelt har det blitt utført på kvitt tellelin med lingarn. Teknikken har vore mykje brukt til klede, som skjorter og blusar, kragar, sjal og undertøy. Ein finn han også særleg mykje brukt til dåpsklede, brudeklede og til geistlege klede.
Nokre døme på broderistilar med kvitsaum er hardangersaum, hedebosaum, engelsk broderi, Ayrshire-broderi, Mountmellick-broderi og Richelieu-broderi.
Historie
Kvitsaum har gamle aner både i «den gamle» og «den nye verda». Teknikken nådde eit høgdepunkt på 1400- og 1500-talet i Italia. Her blei det skapt nye variantar av utskorsaum, som i reticellabroderiet. Dei tidlege mønstera var geometriske og følgde strukturen til vevnaden. Folkelege variantar av reticellasaum finn ein mellom anna i norsk hardangersaum og dansk hedebosaum.
Bjorbekk kyrkje
Bjorbekk kyrkje er ei langkyrkje i Øyestad i Arendal kommune i Agder.
Kyrkja vart oppført av byggmeister Brynjulfsen, som tok utgangspunkt i teikningane for Stokken kyrkje. Kyrkja vart opphavleg kalla Øiestad, idet den kyrkja som framleis vert kalla Øyestad kyrkje, var Øiestad gamle kyrkje.
Gravkapellet er frå omkring 1940
Karsinom
Karsinom (frå gresk karkinos, 'krabbe' og -oma, 'vekst') er ei kreftform som utviklar seg frå epitelceller. Karsinomar oppstår når mengda av endra eller øydelagde DNA-molekyl blir så stor at cellene vert transformerte, og byrjar å utvise maligne eigenskapar.
Demidov
Demidov (russisk Деми́дов) er ein by i Smolensk oblast i Russland med om lag 8000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kasplja, rundt 65 km nordvest for Smolensk.
Demidov vart grunnlagd i 1499 som busetnaden Poretsje (russisk: Поре́чье) og fekk byrettar i 1776. I 1918 vart namnet endra til Demidov etter den lokale bolsjeviken Jakov Demidov (1889–1918).
Jermasója
Jermasója (gresk Γερμασόγεια, tyrkisk Yermasoya) er ein by på Kypros og ein kommune i distriktet Lemesós i Republikken Kypros.
Jermasója inngår i storbyområdet til Lemesós.
Noverande ordførar (2016) er Andréas Gavriilídis, vald i 2008 med støtte frå DISY-partiet. Landsbyen blei befesta i mellomalderen av tempelriddarane. Jermasójademningen blei bygd der i 1968.
Fylkesveg 285 (fleirtyding)
Fylkesveg 285 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesveg 6980
Fylkesveg 6980 går mellom Sunnan bru og Austgard i Steinkjer kommune. Vegen er 8,8 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 278 i Nord-Trøndelag.
Saint Thomas
Saint Thomas, eller St. Thomas (tidl. Sankt Thomas) er ei øy i dei amerikanske Jomfruøyane, eit territorium som er underlagt USA.
Innbyggjartalet er 51 634 (2010). Arealet er 80,9 kvadratkilometer.
Historie
Sankt Thomas blei erobra av Danmark-Noreg i 1666, og frå 1672 hadde styresmaktene kontroll over øya gjennom Vestindisk-guineisk Kompagni.
Richard Kovich
Richard Kovich var ein USA-amerikansk etterretningsagent som blei urettmessig skulda for å vera dobbeltagent.
Kovich var fødd i Hibbing i Minnesota som son av serbiske invandrarar, og snakka serbisk (eller serbo-kroatisk) frå barndomen. Han tente i den amerikanske marinen i Stillehavet under andre verdskrigen, og studerte ved University of Minnesota.
Kovich gjekk tidleg inn i etterretningsorganisasjonen CIA, der han var ein lovande agent, og arbeidde lenge i Europa. Han fann ut mykje om tekniske kapasitetar på rakettar og missil som fanst i Sovjetunionen av ein avhoppar, Mikhail Federov. I Noreg er han kjend for å vera styringsoffiser for den norske CIA-agenten Ingeborg Lygren. Han er likevel mest kjend for at han med urett mista truverde etter at leiaren for kontraspionasje, James Jesus Angleton, sette i gang eit stort program mot «moldvarpar» i organisasjonen, og ein sovjetisk avhoppar, Anatolij Mikhailovitsj Golitsyn, hevda at ein slavisk person med eit etternamn som byrja på K spionerte for KGB.
Kovich fekk etterkvart oppreising og erstatning, men måtte sjå kariera si øydelagd. Seinare fekk han tilgang til personellpapira sine og engasejerte seg i å få oppreising for agentar som var blitt mistrudde utan grunn..
Han trekte seg tilbake frå etterretningstenesta i 1974, 47 år gammal. Han døydde i 2006 på heimstaden i Jacksonville i Nord-Carolina.
Jean-Claude Killy
Jean-Claude Killy er ein fransk tidlegare alpinist og seinare idrettsleiar som vann alle tre  gullmedaljane i dei alpine øvingane for menn under Vinter-OL 1968. To år tidlegare vart han verdsmeister i utfor og i kombinasjonen, med sine OL-sigrar i slalåm og utfor i 1968 fekk han VM-gull i kombinasjonen også då. Han vann verdscupen i alpine greiner både i 1967 og i 1968, dei fyrste to åra turneringa var i gang.
Utøvar
I 1967 gjekk Killy til topps i den fyrste verdscupen i alpine greiner. Han var heilt suveren og vann pokalen i alle tre øvingane; slalåm, storslalåm og utfor. Også i 1968 triumferte Killy i verdscupen, då han i tillegg var den beste storslalåmrennaren gjennom sesongen. I alt vann Killy 18 renn i verdscupen dei to sesongane han deltok.
Toppen for Killy kom under Vinter-OL 1968, på fransk heimegrunn i Grenoble. Han vann OL-gull i alle dei alpine greinene; både slalåm, storslalåm og utfor. Killy var suveren i storslalåm-tvelinga, men vann med knapp margin i både utfor og slalåm, i utfor var han åtte hundredels sekund føre landsmannen Guy Périllat og i slalåm slo han Herbert Huber frå Austerrike med ni hundredels sekund. Killy vart automatisk verdsmeister i kombinasjonen med sine sigrar i utfor og slalåm.
David Bowie At The Kit Kat Klub (Live New York 99)
David Bowie at the Kit Kat Klub (Live New York 99) er eit konsertalbum av David Bowie gjeve ut 2. april 2021 på Parlophone.
Konsertopptaket er henta frå den vesle Kit Kat Klub i New York City i november 1999, der publikum var spesielt inviterte og billettvinnarar. Konserten vart òg filma og sendt på Internett ein månad seinare, og det kom òg sidan ein promo-CD med tolv songar frå konserten. Det er denne promo-CD-en frå seint 1999 eller tidleg 2000 som vart gjeven ut i 2021. Albumet nådde 20. plassen på albumlista i Storbritannia og 93. plassen på albumlista i Irland.
Songane som vart framførte på konserten, men som ikkje kom med på albumet var «Drive-In Saturday», «Cracked Actor», «Ashes to Ashes», «Repetition» og «Rebel Rebel».
Melksham
Melksham  er ein by i grevskapet Wiltshire i England. Han har kring 21 000 innbyggjarar og ligg ved elva Avon.
Darat Izza
Frå Darat Izza går ein godt bevart del av ein gammal romersk veg frå 100-talet fvt. Under Det osmanske riket var Darat Izza kjend for bomullsstoffet som vart produsert her.
Under den syriske borgarkrigen mot regjeringa til Bashar al-Assad, vart 25 regjeringsvenlege personar drepne i byen av Den frie syriske armeen (FSA). Regjeringa hevda dei var vanlege sivile, medan FSA og den opposisjonsvenlege Syrisk observatorium for menneskerettar hevda dei var regjeringsvenlege militssoldatar.
Jostein Bakke
Bakke tok doktorgraden i 2004 med avhandlinga Late Weichselian and Holocene glacier fluctuations along a coastal south-north transect in Norway – climatic and methodological implications. Jostein Bakke har kartlagt landskapet under Folgefonna der det ligg 30-40 skjulte innsjøar og desse kan komme til syne når Folgefonna minkar. Bakke fryktar at når isbreen i framtida kalvar i desse innsjøane kan det skape ei flodbølge og naturkatastrofe for bygdene langs fjorden nedanfor.
Bakke er frå Jondal, der han i 1994 skipa Folgefonna breførarlag.
Desnogorsk
Desnogorsk (russisk Десного́рск) er ein by i Smolensk oblast i Russland med om lag 30 000 innbyggjarar. Han ligg på høgresida av elva Desna, rundt 110 km søraust for Smolensk.