cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Notbåt
Stålbåtar
Alt så tidleg som i 1947/48 var den første stålnotbåten på feltet. Han var laga av verksemda Leirvik Sveis på Stord. Båtane denne bedrifta bygde vart omtykte. Dei leverte i alt omlag 300 slike stålbåtar. Dei motoriserte notbåtane hadde til vanleg 5-6 mann kvar. Det var båtførar som styrde båten, motormann, flålempar/grunnmann og baumann. Dei hadde sine faste arbeidsoppgåver under fiske. Den første kraftblokka vart montert på ein snurpar frå Havøysund i 1957. Fram mot midt på 1960 talet vart dette vanleg innretning på dei fleste snurpefartøya. Då var det ikkje lenger bruk for notbåtar. Dei vart sette på land. Mange vart selde, over store delar av landet, som fritidsbåtar.
Gan Yoshiya
Gan Yoshiya (hebraisk skrift גַּן יֹאשִׁיָּה, tyder Josiah-hagen) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Den grøne linja i Tulkarm-området og høyrer til Heferdalen regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 665.
Bakgrunnsstoff
www.ganyoshiya.org.il
Mikhajlovsk i Stavropol kraj
Mikhajlovsk (russisk Миха́йловск) er ein by i Stavropol kraj i Russland med om lag 60 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 10 km nord for Stavropol.
Han vart grunnlagt i 1784 som landsbyen Mikhajlovskoje (russisk: Миха́йловское) og vart seinare ein kosakk-stanitsa. I 1870 var han ikkje lenger militært viktig og vart «degradert» tilbake til landsby igjen. I 1963 vart namnet endra til Sjpakovskoje (russisk: Шпа́ковское). Han fekk bystatus og namnet vart endra til Mikhajlovsk i 1999.
Den utilgjengelege polen-stasjonen
Den utilgjengelege polen (russisk Полюс недоступности) er ein no nedlagt sovjetisk stasjon i Antarktis, ved den sørlege utilgjengelege polen, som er staden i Antarktis som ligg lengst borte frå kysten, slik dette vart definert i 1958 då stasjon vart oppretta. Seinare har dette punktet blitt flytta i høve til nye definisjonar, men alle ligg relativt nær denne stasjonen. Det vart teke meteorologisk observasjonar frå 14. desember 1958 til 26. desember 1958. Den utilgjengelege polen har den lågaste årsmiddeltemperaturen i verda med -58,2 °C.
Stasjonen ligg 878 km frå Sørpolen og tilnærma 600 km frå Sovetskaja. Høgda er 3800 meter over havet. 18 mann nådde staden den 14. desemebr 1958 under Den tredje sovjetiske antarktisekspedisjonen. WMO-nummeret til vêrstasjonen er 89550.
Stasjonen hadde ei hytte for fire personar, ei radiohytte og ei elektrisk htyte. Desse bygningane var prefabrikkerte og vart transporterte på motorsledar. Like ved hytta vart det rydda ei landingsstripe for eit Li-2-fly som landa der 18. desember 1958. Utposten vart utstyrt med ein dieseldriven generator og ein radiosendar. Utstyr og personell vart levert av ein traktorkonvoi under Den tredje sovjetiske antarktisekspedisjonen. Den 26. desember vart utposten lagt på hylla. Fire forkarar vart frakta med fly og dei gjenverande 14 medlemmane vart frakta med traktorar. Stasjonen vart rekna som så langt unna andre stasjonar til at operasjonane vart rekna som trygge.
I dag står bygningane framleis på staden, markert av ei byste av Vladimir Lenin og verna som ein historisk stad. I 2007 var bygningen nesten heilt gravlagd av snø, og berre statuen (på toppen av bygningen) er synleg.
Den amerikanske ekspedisjonen som kryssa Dronning Maud Land nådde den utilgjengelege polen frå polstasjonen hausten 1965 og mannskapet vart flytt ut der frå av eit C130. Seinare på våren det året nådde eit nytt mannskap stasjonen med eit C130 for å ta observasjonar, fikse opp motorsledane og helde fram over Dronning Maud Land til slutten av sommaren ved den nye Plateau-stasjonen.
Fylkesveg 330 i Oppland
Fylkesveg 330 i Oppland går mellom Skulhusodden i Gjøvik kommune og Vingrom i Lillehammer kommune. Vegen er 20,8 km lang.
Veien var del av riksveg 4 inntil Mjøsbrua og E 6 på vestsida av Mjøsa opna og riksveg 4 vart korta av til Mjøsbrua.
Jilin i Jilin
Jilin (kinesisk skrift 吉林, pinyin Jílín) er eit byprefektur i provinsen med same namn i Kina, med grense i nord mot provinsen Heilongjiang. Prefekturet Jilin har eit areal på 27 722 km² og 4 414 681 innbyggjarar i 2010. Av sesse budde 1 975 803 menneske i storbyområdet.
Byprefekturet Jilin omfattar fire distrikt (区 qū), fire byfylke (市 shì) og eitt fylke (县 xiàn).
The Nice
The Nice var eit engelsk progressivt rockeband som var aktivt i slutten av 1960-åra. Det blanda rock, jazz og klassisk musikk, og var det første kommersielt suksessrike bandet med klaverspelaren Keith Emerson.
Jilin i Jilin
Historie
Jilin vart grunnlagt som garnisonsby under Qing-dynastiet i 1673. I 1913 fekk byen jarnbanesamband til Changchun.
The Nice
Gruppa vart skipa i 1967 av Emerson, Lee Jackson, David O'List og Ian Hague for å akkompagnere soulsongaren P.P. Arnold. Etter at Hague vart erstatta av Brian Davison byrja gruppa for seg sjølv og fekk raskt eit trufast publikum. På scenen fekk Emerson vist seg fram som showmann der han spelte og misbrukte Hammondorgelet sitt med radikale omarrangement av klassiske musikktema og Bob Dylan-songar.
Jilin i Jilin
Historie
Under det japanske styret mellom 1931 og 1945 vart bygt mykje tungindustri.
Næring
Jilin ligg ved elva Songhua, og har elvehamn. Byen er eit jarnbaneknutepunkt i området, og er eit handels- og industrisenter. Her er stor kjemisk industri og cellulose- og papirfabrikkar. Elles er det oljeproduksjon og -raffineri, og framstilling av kunstgjødsel, sement, tømmer og sukker.
Samferdsle
Kinas riksveg 202 fører gjennom området. Han tek til i Heihe i provinsen Heilongjiang, passerer gjennom Harbin og Shenyang, og endar i Dalian ved Gulehavet. Også Kinas riksveg 302 fører gjennom området. Han går frå Hunchun i provinsen Jilin til Ulanhot i Indre Mongolia.
Verdsmeisterskapen i orientering 1968
Verdsmeisterskapen i orientering 1968, den andre i sitt slag, vart avvikla ved Linköping i Sverige dagane 28. og 29. september. Deltakarane kom frå 13 land, alle frå Europa. I dei individuelle tevlingane stilte 63 karar og 38 kvinner til start.
Klassisk-distanse – 14,7 km/18 postar
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
The Nice
Bandet fekk størst suksess med ein instrumental versjon av Leonard Bernstein sin «America», før O'List slutta i gruppa. Dei attverande medlemmane fortsette som ein trio, og gav ut fleire album, før Emerson valde å slutte i bandet tidleg i 1970 for å skipe Emerson, Lake & Palmer. Gruppa kom saman for ei kort tid i 2002 og spelte fleire konsertar.
McCrawbreen
McCrawbreen er ein isbre i Britannia Range, som drenerer nordvestsida av Mount Olympus og flyt nord, vest for Johnstone Ridge, og ut i Hathertonbreen. Han vart namngjeven av ei geologgruppe frå University of Waikato, 1978–79, leia av M.J. Selby. Han er kalla opp etter John D. McCraw, Dean of Science ved University of Waikato i Hamilton på New Zealand, eit medlem av gruppa som i 1959-60 vitja McMurdo Dry Valleys.
Verdsmeisterskapen i orientering 1968
Klassisk-distanse – 7,8 km/10 postar
<br style="clear:both;" />
IFP School
IFP School (tidlegare ENSPM - École Nationale Supérieure du Pétrole et des Moteurs) er ein høgskole med mastergradsutdanning i ingeniørfag. Den ligg i forstaden Rueil-Malmaison til Paris i Frankrike. Skolen vart grunnlagd i 1954. I dag er IFP School ein del av IFP Energies Nouvelles, French Institute of Petroleum (IFP), eit offentleg fransk forskings- og utdanningssenter. Skolen utdannar i dag rundt 500 studentar kvart år på 17 utdanningsprogram. Av desse er 8 på engelsk. Skolen har om lag 40 professorar og 350 undervisarar frå næringslivet.
Freddy Quinn
Freddy Quinn er ein austerriksk songar og skodespelar. Han representerte Vest-Tyskland i Eurovision Song Contest 1956 med songen «So geht das jede Nacht».
The Supremes
The Supremes var ei songgruppe innan soul- og rhythm-and-blues-sjangeren, hovudsakleg danna av Florence Ballard, Mary Wilson og Diana Ross. På 1960-talet var gruppa topprosjektet til plateselskapet Motown Records. Ho blir rekna som den mest suksessrike vokalgruppa i USA, med tolv fyrsteplassar på Billboard si Hot 100-liste.
Historikk
Gruppa blei skipa i 1959 under namnet The Primettes. I utgangspunktet bestod dei av Ballard, Wilson, Ross og Betty McGlown, som alle var frå det same nabolaget i Detroit. Gruppa var tenkt som eit motstykke til den mannlege songgruppa The Primes (med mellom anna Paul Williams og Eddie Kendricks, som seinare var med å danna The Temptations) frå det same strøket. The Primettes song på klubbar og deltok i talentkonkurransar, og fekk eit godt rykte lokalt. Etter kvart fekk dei med seg gitaristen Marv Tarplin.
Etter å ha vunne ein større talentkonkurranse gjorde jentene eit framstøyt for å få gjeve ut ei plate. Dei tok kontakt med Smokey Robinson (ein tidlegare nabo av Ross), som då song i The Miracles, og bad han ordna med prøvesynging for Motown-direktøren Berry Gordy. Robinson lova å få til dette, men overtalte dei samtidig til å la han få overta gitaristen Tarplin. Prøvesongen seinsommaren 1960 var dermed a cappella. Gordy meinte jentene var for unge og uerfarne, og han bad dei koma tilbake når dei var ferdige med high school. Gruppa klarte likevel å få gjeve ut ein singel («Tears of Sorrow»/«Pretty Baby») på eit anna selskap, utan at denne blei nokon stor suksess.
Like etter forlét McGlown gruppa og blei erstatta av Barbara Martin. Jentene gjorde nye forsøk på å overtala Gordy, og dei fekk no og då kora på innspelingar med andre Motown-artister, som Marvin Gaye og Mary Wells. I januar 1961 fekk dei eigen kontrakt, no under namnet The Supremes. Martin gjekk ut av gruppa neste vår, og Ross, Ballard og Wilson etablerte seg som ein trio.
Suksessen
Frå 1961 til 1963 gav The Supremes ut ei rekke singlar, hovudsakleg med materiale av Gordy og Robinson. Ingen av desse kom høgt opp på listene. I desember 1963 gav dei ut «When the Lovelight Starts Shining Through His Eyes», den fyrste songen deira skriven av Holland-Dozier-Holland. Denne nådde 23.-plassen på Billboard Hot 100. Neste år kom «Where Did Our Love Go», laga av den same låtskrivargruppa, og denne nådde – noko overraskande – fyrsteplass i USA og tredjeplass i Storbritannia. Også dei fire neste låtane til gruppa hamna på topp i USA: «Baby Love», «Come See About Me», «Stop! In the Name of Love» og «Back in My Arms Again».
På denne tida hadde Gordy bestemt at Ross skulle vera fyrstesongaren i gruppa. Denne rolla hadde dei tidlegare delt jamt seg imellom. Motown la stor vekt på at The Supremes skulle verka feminine og ikkje som ein imitasjon av mannlege songgrupper. Musikalsk skjedde dette gjennom den rolege stemma til Ross, og i opptreden gjennom nøye uttenkt sminke og påkledning og roleg koreografi. Det var viktig for selskapet at gruppa skulle appellera like mykje til eit kvitt som til eit svart publikum, noko som lykkast.
På midten av 1960-talet var The Supremes blitt store stjerner. På eit og eit halvt år frå sommaren 1964 var dei med i femten nasjonale tv-show og deltok i nasjonale reklamekampanjar mellom anna for Coca-Cola. Dei var på framsida av blad som Jet, Ebony, Look og Time, og dei gav ut tolv singlar og sju album. Repertoaret blei samtidig utvida til å også omfatta standard-poplåtar, noko som passa stemma til Ross særleg godt. Medan det vanlege hittil hadde vore at kvite artistar overtok og fekk hittar med låtane til svarte rock-and-roll-songarar, skjedde no det motsette. Gruppa var blant dei fyrste afroamerikanarane som ofte vitja dei mest populære amerikanske TV-showa (til dømes var dei 17 gongar på programmet til Ed Sullivan), og suksessen dei oppnådde, var eit viktig symbol i borgarrettskampen.
Suksessen førte til at det blei brukt Supremes-musikk i fleire filmar, og i 1965 var dei òg sjølv på lerretet i Beach Ball. Ei rekke produkt blei kalla opp etter dei, til dømes blei det lansert eit eige Supremes-brød. Dei fekk fleire topplasseringar på listene, mellom anna «I Hear a Symphony», «You Can't Hurry Love» og «You Keep Me Hangin' On». Med Supremes A' Go-Go blei dei den fyrste kvinnegruppa som nådde toppen av albumlista til Billboard, der dei dytta The Beatles med Revolver ned på andreplassen.
Endringar og uro
Den meir framtredande rolla til Ross skapte etter kvart uro i gruppa. Dette blei ikkje betre av at Ross og Gordy i ein periode var kjærastar. Ballard følte seg tilsidesett og fekk problem med alkohol og med vekta, noko som ikkje var gunstig for scene-imaget til gruppa. Sjølv om gruppa tidleg 1967 hadde ytterlegare to topplåtar («Love Is Here and Now You're Gone» og «The Happening»), var vennskapen og samarbeidsklimaet jentene imellom i stadig forverring. På denne tida bestemte Gordy òg at namnet skulle endrast til Diana Ross & the Supremes. I juli fekk Ballard sparken frå gruppa, og Cindy Birdsong overtok plassen hennar.
The Supremes hadde no noko dalande popularitet. I 1968 og 1969 var det «berre» fire av ti singlar som nådde Topp 20 i USA (Billboards Hot 100-lista), og berre éin («Love Child») kom heilt til topps. Årsakene var fleire: Det var uro og dårleg klima i gruppa, låtskrivartrioen Holland-Dozier-Holland hadde forlate Motown i 1968 på grunn av økonomiske usemjer, den generelle musikksmaken hadde endra seg, og litt meir militante haldningar blant svarte gjorde at gruppa mista noko av fotfestet sitt i denne marknaden.
I 1969 byrja arbeidet med å lansera Diana Ross som soloartist. Jean Terrell blei henta inn som erstatting. På dagtid var ho med på plateinnspelingar med Wilson og Birdsong, medan Ross framleis turnerte med dei to. Samstundes spelte Ross inn plater som skulle gjevast ut berre i hennar namn. Ei av desse var «Someday We'll Be Together». Gordy fann likevel ut at det ville vore fint med ein siste hit for Diana Ross & the Supremes, og plata kom ut under dette namnet, sjølv om verken Mary Wilson eller Cindy Birdsong er med. Låten nådde fyrsteplassen, som den tolvte for gruppa.
I november 1969 blei det gjort kjent at Ross skulle gå solo. 21. desember opptredde gruppa saman for siste gong på tv, på showet til Ed Sullivan. 14. januar 1970 hadde dei den siste konserten sin i Las Vegas. Denne blei til dobbelt-albumet Farewell.
The Supremes igjen
På avsluttingskonserten blei Terrell offentleg presentert som medlem av gruppa, som gjekk tilbake til det gamle namnet sitt, The Supremes. Dei fyrste par åra fekk dei fleire hit-låtar, men ingen nådde heilt til topps. «Up the Ladder to the Roof», «Stoned Love», «Nathan Jones» og «Floy Joy» kom alle inn på Topp 20 i USA, det same gjorde ein gruppeduettversjon av Ike og Tina Turner sin «River Deep – Mountain High» saman med The Four Tops.
I april 1972 forlét Birdsong gruppa. Ho blei erstatta av Lynda Laurence, men kom tilbake igjen året etter. Terrell gjekk så ut, medan Scherrie Payne kom inn. Dei komande åra hadde The Supremes suksess med ein del discolåtar, og dei fekk tre fyrsteplassar på listene for denne sjangeren. 12. juni 1977 hadde The Supremes ein avskjedskonsert på Drury Lane-teateret i London. Det siste året hadde då Birdsong vore erstatta av Susaye Greene.
Heidersteikn
Tre av songane til The Supremes er valde inn i Grammy Hall of Fame: «Where Did Our Love Go», «You Keep Me Hangin' On» og «Stop! In the Name of Love».
I 1994 fekk gruppa ei stjerne på Hollywood Walk of Fame. I 1988 blei gruppa (med besetninga Ross, Wilson og Ballard) vald inn i Rock and roll Hall of Fame, og to av songane deira («Stop! In the Name of Love» og «You Can't Hurry Love» er på æresgalleriet si liste over 500 songar som forma rocken. I 1998 blei dei valde inn i Vocal Group Hall of Fame.
Bladet Rolling Stone har plassert dei som nummer 96 på ei liste over dei 100 største artistane gjennom tidene.
Verk som byggjer på karrieren til The Supremes
Filmen Sparkle frå 1976 handlar om den fiktive trioen «Sister & the Sisters» frå Harlem, med ein karriere som er svært lik den til The Supremes. Curtis Mayfield skreiv musikken, og Irene Cara hadde rolla som Sparkle.
Musikalen Dreamgirls gjekk på Broadway 1521 gongar frå desember 1981. Han handlar om gruppa «The Dreams» frå Chicago, og historia har òg her klare likskapstrekk med den til The Supremes. Musikalen fekk Tony-prisen. I 2006 kom ein film basert på musikalen. Beyoncé Knowles har ei sentral rolle i denne filmen.
Fylkesveg 336 i Oppland
Fylkesveg 336 i Oppland går mellom Frøyse og Lieshøgda i Gausdal kommune. Vegen er 4,5 km lang.
The Supremes
Seinare grupper
Frå 1986 turnerte Jean Terrell, Scherrie Payne og Lynda Laurence under namnet "The FLOS" (Former Ladies of the Supremes. I 1992 avslutta Terrell samarbeidet, og Sundray Tucker (syster til Laurence) kom då inn. Ho hadde faktisk prøvesunge for The Supremes tidlegare. I 1996 gjekk Tucker ut av gruppa igjen og blei då erstatta av Freddie Poole. The FLOS hadde tjueårsjubileet sitt i 2006. Birdsong var då til stades blant publikum og deltok òg i arrangementet med ein song.
Jump They Say
«Jump They Say» er ein song av den engelske musikaren David Bowie frå albumet hans Black Tie White Noise frå 1993. Songen vart gjeven ut som den første singelen frå albumet i mars 1993. Bowie turnerte ikkje etter Black Tie White Noise-albumet, men songen vart framført på Outside-turneen i 1995-96 og gjeven ut på konsertalbumet No Trendy Réchauffé (Live Birmingham 95) (2020).
Bakgrunn og stil
Songen omhandla kjenslene til Bowie for den schizofrene halvbroren hans, Terry, som tok sjølvmord den 16. januar 1985 då han hoppa øre eit tog på Coulsdon South jernbanestasjon, etter å ha vore innlagt på Cane Hill Hospital. Teksten fortel om ein mann pressa til fullstendig desperasjon av presset som vert lagt på han. Bowie har òg snakka om sine eigne kjensler om å hoppe inn i det ukjende metafysisk sett. Musikalsk førte påverknaden til Nile Rodgers til ein funk-aktig stil, sjølv om songen òg syner innverknad frå samtidig jazz, med ein solo frå avant-jazz-trompetisten Lester Bowie.
Marknadsføring
Som den første singelen frå albumet vart «Jump They Say» kraftig marknadsført av det nye selskapet til Bowie, Savage Records (via Arista Records i Europa). Ein påfallande musikkvideo vart laga av Mark Romanek, som synte Bowie som ein forretningsmann som vert paranoid av kollegaene sine, som tilsynelatande utfører eksperiment på han og tvinger han til å hoppe frå taket av bygningen til selskapet. Videoen var kraftig påverka av Jean-Luc Godard-filmen Alphaville frå 1965, i tillegg til Chris Marker-filmen La jetée og Orson Welles-filmen The Trial - begge frå 1962. Den uniformerte kvinna som overvaker Bowie gjennom teleskop er ein hyllest til flyvertinna på Pan-Am-romflyet i Stanley Kubrick-filmen 2001: A Space Odyssey frå 1968. Videoen vart hylla av Entertainment Weekly etter Bowie døydde i 2016 og sa «Bowie er ein glimrande skodespelar, og denne videoen er kanskje den beste skodespelarprestasjonen hans i ein musikkvideo.»
Sjølv om songen ikkje var den første Bowie gav ut etter Tin Machine, vart han marknadsført som eit comeback og nådde niandeplassen i Storbritannia, den einaste Topp 10-singelen hans mellom «Absolute Beginners» i 1986 og «Where Are We Now?» i 2013.
Mottaking
Quentin Harrison frå Albumism skreiv at «den romantiske energien» frå ekteskapet til Bowie med Iman «sette eit hopp i det soniske trinnet på nokre av dei mørkarane songane på albumet», som «Jump They Say». Han la til at songen lyrisk sett «engasjerer seg i dei personlege konfliktane som betyr noko for Bowie.» Stephen Thomas Erlewine frå AllMusic skreiv om «det paranoide virvaret» i songen, og omtalte han som eit av «augneblikka» på albumet, som «er det første på lang tid som kjennest som klassisk Bowie». Larry Flick frå Billboard skreiv, «Å kikke inn i det første soloalbumet til Bowie på eit eon er ein kinetisk pop/funk-kamp. Den makelause stemma vaklar over ein gjeng med urolege gitarar, vridande rytmar og skakande horn. Det nye samarbeidet med Let's Dance-produsenten Nile Rodgers har potensial til å møte liknande topp 40-suksess, sjølv om innovative parti med remiksar allereie er i ferd med å bli ein klubbfavoritt her og i utlandet. Ein hjarteleg velkommen tilbakekomst.» Alan Jones frå Music Week skildra albumet som «Eit typisk teatralsk tilbakeblikk på glansdagane hans.» Han la til «Klubbgjengarar vil glede seg over Brothers In Rhythm/Leftfield-miksane som dreg han til dansegolvet.» James Hamilton frå magasinet RM nemnte «den dronande adenoidale vokalen hans». Reading Evening Post sa at songen er «overraskande god».
Innhald
A1. «Jump They Say» (Brothers in Rhythm mix) – 8:24
A2. «Jump They Say» (Leftfield remix) – 7:41
A3. «Jump They Say» (JAE-E remix) – 5:32
Konsertopptak
Bowie framførte songen på Arsenio Hall Show i mai 1993 og spelte han stundom på Outside-turneen i 1995–96. Eit konsertopptak av songen kom ut på konsertalbumet No Trendy Réchauffé (Live Birmingham 95) (2020).
Polartorsk
Polartorsk (Boreogadus saida) er ein fisk i torskefamilien.
Skildring
Polartorsken er tydeleg slankare enn andre torskefiskar. Han er raud- eller gråbrun oppå med lysare sider og kvit eller sølvfarga buk. Finnane kan spela blåraudt. Lengda er vanlegvis 20-25 centimeter, men ein har funne fisk oppe i 40 centimeter. Han har eit lite «skjegg» under haka.
Polartorsken kan bli minst 7 år gammal.
Utbreiing
Fisken finst sirkumpolart i arktiske vatn, sør for Island, utanfor Noreg og i Kvitehavet. Polartorsken er pelagisk og føretrekk kaldt vatn (vanlegvis med ein overflatetemperatur under 5 °C).
Levesett
Polartorsken gyter i kystnære område med ein sjøtemperatur like over 0 °C.
Økonomisk tyding
Fisken blir fanga i stor skala, hovudsakleg som industrifisk til framstilling av fiskemjøl og olje.
Den moldovske sosialistiske sovjetrepublikken
Den moldovske sosialistiske sovjetrepublikken (moldovsk: Република Советикэ Сочиалистэ Молдовеняскэ, Republica Sovietică Socialistă Moldovenească, russisk: Молда́вская Сове́тская Социалисти́ческая, Респу́блика Moldavskaya Sovetskaya Sotsialisticheskaya Respublika), ofte forkorta moldovsk SSR eller MSSR var ein av dei 15 autonome republikkane som utgjorde Sovjetunionen. I 1990 blei namnet offisielt endra til Sovjetsosialistrepublikken Moldova.
Den moldovske sosialistiske sovjetrepublikk blei grunnlagt i 1940. Landet fekk sjølvstende i 1991 og blei heitande Republikken Moldova.
Fylkesveg 331 i Oppland
Fylkesveg 331 i Oppland går mellom Vingrom og Vingnes i Lillehammer kommune. Vegen er 6,3 km lang.
Den angolanske frigjeringskrigen
Den angolanske frigjeringskrigen var ein krig utkjempa av angolanske geriljagrupperingar mot Portugal. Angola var under portugisisk kolonistyre frå 1655 til 1975. Krigen slutta i 1975 etter at Angola oppnådde sjølvstende som følgje av Nellikrevolusjonen i 1974, då diktatoren Américo Tomás vart styrta og Portugal vart eit demokrati.
Den 3. januar 1961 boikotta angolanske bønder i regionen Baixa de Cassanje i Malanje-provinsen i Angola Cotonang-kompaniet bomullsmarkene sine, der dei arbeida, og kravde betre arbeidforhald og høgare lønningar. Cotonang var eit firma eid av portugisiske, britiske, tyske investorar. For å utfordre portugisiske styresmakter, brente bøndene ID-korta sine og angreip portugisiske handelsmenn. Det portugisiske militæret svarte med å bombe stader i området den 4. februar, og 7000 menneske vart drepen.
Den same dagen, tok 250 militante frå frigjeringsorganisasjonen MPLA seg inn på ein politistasjon i Luanda og 7 politimenn vart drepne. 40 av opprørarane vart drepne i kamp, og ikkje ein vart frikjend. Under gravferda til politimennene, angreip folk frå den portugisiske hæren afrikanarar.
Av de grupperingane som var med under krigen, har me Movimento Popular de Libertação de Angola (MPLA, Folkerørsla for frigjering av Angola), União Nacional para a Independência Total de Angola (UNITA, Nasjonal union for total frigjering av Angola) og Frente Nacional de Libertação de Angola (FNLA, Angolas nasjonale frigjeringsfront). Samstundes kjempa Frente para a Libertação do Enclave de Cabinda (FLEC, Front for frigjering av Cabindaenklaven) for frigjering av Cabindaenklaven. Gruppene i frigjeringskrigen vart etter frigjeringa i 1975 involvert i ein blodig borgarkrig mellom kvarandre som varte helt til 2002. MPLA tok makta i Angola etter frigjeringa, og var òg sigrande i borgarkrigen.
Alvor-avtalen, som gav Angola sjølvstende, vart signert av Portugal, MPLA, FNLA og UNITA, men ikkje av FLEC, som ville ha sjølvstende til Cabindaenklaven.
Bjørgan prestegard
Bjørgan prestegard er eit museum og ein tidlegare prestegard i Kvikne, nord i Tynset kommune. Garden er rekna som ein kunstnarheim ettersom forfattaren Bjørnstjerne Bjørnson (1832–1910) vart fødd her, og budde her i sine fyrste barndomsår 1832–1837.
Huset vart bygd i 1780, og var i bruk som prestegard inntil 1860. I 1917 oppdaga Tilla Valstad at hovudbygningen skulle rivast. Ho sette i gang ei innsamling, med tanke på å gjere staden til museum for Bjørnson, og i 1919 vart garden overlevert til staten som ei gåve. I 1932 vart det avduka ein minnestein over Bjørnstjerne Bjørnson på Bjørgan, og i den gamle bygningen er fleire ting frå Bjørnsons tid samla. Museet låg fram til 2006 under De Sandvigske Samlinger på Maihaugen, som også har ansvar for Aulestad. Bjørgan er no lagt inn under Nordøsterdalsmuseet. Huset vart restaurert i 2010.
Enkelte meiner at den korte tida på Bjørgan har prega Bjørnson, og har påverka bondeforteljingane hans. Bjørnstjerne gjesta Kvikne to gonger som vaksen, i 1869 og i 1897.
Mannen i Romsdalen
Mannen er eit 1294 m høgt fjell over Horgheim i Romsdalen. Fjellet har ei særeiga tindenål og forma kan minna om ei enorm gås som sit og skodar ut over dalen. Det er synleg frå dalføret. Fjellet er ustabilt og ein ventar eit ras på opp mot 120 mill m³. Fjellet har sidan 2009 vore overvaka av Åknes/Tafjord beredskap IKS. Hausten 2014 vart det observert auka rørsle i fjellet. Rørsla er svært følsam for nedbør og ved slutten av oktober 2014 vart fleire hus evakuerte og Raumabanen vart stengd.
Overvakinga i 2017 skjer mellom anna med GPS-antennar, bakkebasert radar mot terreng, laser, geofonar, elektronisk vater (tiltmeter), boreholsinstrument (DMS) som mælær deformasjon, mikrofonar, ekstensometer (strekkstag), meteorologisk stasjon og web-kamera. Eit tiltak for å få slutt på dei stadige evakueringane når fjellet rører på seg, er å pumpe vatn frå ei tjørn på baksida av Mannen opp i tre store vasstankar. Deretter skal vatnet sprøytast gjennom slanger ned i sprekkene i fjellpartiet. Dette skal skje når rørslene i fjellet er store og folk i faresonen er evakuerte.
Sjå òg
Nokre store rasulykker på Nordvestlandet:
First National Band
Før First National Band
Då Nesmith var i The Monkees var han misnøgd med tyggegummipopen den musikalske leiaren Don Kirshner gav gruppa, og han kjempa for å få sine eigne komposisjonar spelt inn under namnet The Monkees. Før The Monkees hadde Nesmith gjeve ut nokre singlar under namnet «Michael Blessing» som var Bob Dylan/folkrock-inspirerte.
I 1968 gav Nesmith ut The Wichita Train Whistle Sings som eit sideprosjekt frå The Monkees og på grunn av aukande frustrasjon, kjøpte han seg sjølv ut av Monkees-kontrakten i 1970.
The First National Band
I 1969, før Nesmith hadde slutta i The Monkees, var det klårt for han og venen John Ware at The Monkees nærma seg slutten. Ware føreslo for Nesmith å skipe eit anna band i lag med Ware og venen deira John London og kontakte folk han kjende i studioverksemda medan han framleis hadde sjansen. Då han var ute av kontrakten sin, tok Nesmith Ware på ordet, så lenge Orville «Red» Rhodes òg vart med. Nesmith ønskte heller ikkje at bandet skulle vere ein slags powertrio. The First National Band var starten på eit langt samarbeid mellom Nesmith og Rhodes, som varte fram til Rhodes døydde i 1995.
Karriere
The First National Band hadde mange problem i den korte tida dei eksisterte. Sidan Nesmith var knytt til The Monkess, vart han sett på som ein vits av somme folk og mange musikarar tok ikkje musikken hans seriøst. Under ein av dei første konsertane deira spelte dei same kveld som Gram Parsons og det heilt nye bandet hans, Flying Burrito Brothers. Nesmith hugsa korleis det må ha sett latterleg ut for erfarne countryfans, som Parsons, som såg ein tidlegare Monkee kledd i Nudie-dress med ein steelgitarist på slep. Den unike stilen deira var nok til å få innpass i klubbmiljøet i Los Angeles og skape eit nytt image for Nesmith. Nesmith bad òg stadene dei spelte på om å ikkje marknadsføre eller referere til han som ein tidlegare Monkee når dei introduserte bandet. Uheldigvis var det mange som ikkje brydde seg om dette ønskte, noko som irriterte Nesmith. Han vart òg irritert på folk som ropte på at dei skulle spele «Last Train to Clarksville» eller andre Monkees-hittar.
I løpet av tida si med The Monkees hadde Nesmith opparbeidd seg fleire songar som ingen hadde høyrt tidlegare. Dette gjorde at i løpet av den korte dei varte, kunne The First National Band gje ut tre album på mindre enn 12 månader. I juli 1970 kom Magnetic South, som var den første og «blå» i trilogien av «raude, kvite og blå» album. Det nådde 143. plassen på Billboard-lista i USA. Albumet inneheld fem songar som var henta frå tida då Nesmith var i Monkees. Det inneheldt òg songen «Joanne», som fordi han vart mykje spelt på radio, overraska bandet med å nå 21. plassen på Billboard-lista for singlar. Men trass i denne suksessen, gav ikkje songen bandet kommersiell suksess fordi bandet var i Storbritannia på turné då dette skjedde, og då dei kom heim att hadde «Joanne» falle ut av lista att. Ware hevda mangementet deira meinte at sidan The Monkees ikkje var så godt kjende i Storbritannia, var det ein perfekt stad å bryte ut i ei ny musikalsk retning.
Roter Knopf
Roter Knopf er eit 3 281 meter over havet høgt fjell i Hohe Tauern i Alpane, på grensa mellom forbundslanda Kärnten og Tirol i Austerrike, den nest høgste fjelltoppen i Schober-massivet.
First National Band
Karriere
I november 1970 kom det andre, «raude» albumet deira, Loose Salute, som nådde 159. plassen på Billboard-lista. Denne plata inneheldt den vesle hitten «Silver Moon» (42. plassen på Billboardlista) og ein omarbeidd versjon av Monkees-songen «Listen to the Band».
Roter Knopf
Tre menn; J. Pöschl, K. Gorgasser og P. Groder, klatra til topps på Rote Knopf i 1872, og vart dei fyrste menneska på toppen. Roter Kopf byr på storfelt utsikt mot Großglockner i nord.
First National Band
Etter The First National Band
Nesmith og Red heldt fram å arbeide i lag og henta inn nye musikarar, som bestod av medlemmar frå bandet til Elvis Presley på det femte albumet til Nesmith, Tantamount to Treason Vol. 1. Dette kom ut i mai 1972 og var oppført som «Michael Nesmith & The Second National Band». Nesmith og Red fortsette å spele i lag på dei seinare soloalbuma til Nesmith, fram til Red døydde i 1995. Nesmith fortsette å gje ut soloalbum, fram til Rays i 2006.
First National Band Redux (2018)
Nesmith annonserte at The First National Band kom til å halde fem konsertar tidleg i 2018 i California under namnet «The First National Band Redux». Men av dei originale medlemmane i bandet var det berre Nesmith som var att, sidan dei andre var døde eller pensjonerte. Sønene til Nesmith, Christian og Jonathan, er blant medlemmanei denne besetninga.
Aasulv Løddesøl
Aasulv Løddesøl var ein norsk forskar på jordbruk frå Øyestad. Han var i si tid leiar av Det norske myrselskap, og sentral i utviklinga av eit meir effektivt myrbruk.
Løddesøl var son til sølveigarbønder. Han studerte 1916/17 til agronom ved Holt landbruksskole og tok eksamen ved Noregs landbrukshøgskule i 1920. Sidan gjekk han linja med bygnings- og kulturteknikk ved Norges tekniske høgskole i Trondheim studieåret 1923/24. Frå 1926 var han stipendiat i faget jordbotnlære og tok doktorgraden i 1929.
Løddesøl var formann i Jordvernkomiteen av 1936, nemnda som la grunnlaget for Stortinget sitt vedtak om lov om vern mot jordøydeleggjing av 1949 (Jordvernlova). Han var styremedlem i organisasjonen 'Bygg ditt land', og hadde ei rekke faglege verv, både i Noreg og internasjonalt. I 1956 vart han tildelt Petter Dass-medaljen for å ha organisert hjelpearbeid i gjenreisinga av Troms og Finnmark etter andre verdskrigen. År 1965 var han i Tyrkia og gav opplæring i myrdyrking.
Han var svigerson til geologen Knut Olai Bjørlykke, og far til til næringsdrivaren Leif Terje Løddesøl.
Jaime Rodríguez
Jaime Rodríguez er ein tidlegare salvadoransk fotballspelar.
Verkhnjaja Pysjma
Verkhnjaja Pysjma (russisk Ве́рхняя Пы́шма) er ein by i Sverdlovsk oblast i Russland med om lag 60 000 innbyggjarar. Byen ligg 10 km nord for Jekaterinburg.
Busetnaden har opphav i landsbyen Pysjminskoje (etter elva Pysjma) som dukka opp her i 1660. Grunnlegginga vert rekna som 1854 og ei kopargruve vart opna her i 1856. Han fekk bystatus i 1946.
Hochschober
Hochschober er eit 3 240 meter over havet høgt fjell i Hohe Tauern i Alpane, i forbundslandet Tirol i Austerrike. Fjelltoppen har gitt namn til Schober-massivet, endå det ikkje er det høgste fjellet.
Den 18. august 1852 klatra Franz Keil og fjellføraren Paul Oblasser til topps, saman med fleire andre (no ukjende).
Tonghua
Tonghua (kinesisk skrift 通化, pinyin Tōnghuà) er eit byprefektur i provinsen Jilin i Kina I sør-søraust grensar Tonghua mot Nord-Korea og i vest-sørvest mot provinsen Liaoning. Prefekturet har eit areal på 15 698 km² og 2 325 242 innbyggjarar i 2010. 506 877 menneske budde i sjølve byen.
Byprefekturet Tonghua omfattar to distrikt (区 qū), to byfylke (市 shì) og tre fylke (县 xiàn).
Samferdsle
Riksveg 201 i Kina fører gjennom området. Han tek til i Hegang i provinsen Heilongjiang og går via mellom andre Mudanjiang og Dandong sør til Liaodong-halvøya til Lüshunkou/Dalian. Også Kinas riksveg 303 fører gjennom området. Han går frå Ji'an i Jilin til Xilinhot i Indre Mongolia.
Merrickbreen
Merrickbreen er ein bratt sidebre like aust for Sennetbreen i Britannia Range, som heller ned sørvestover og ut i Byrdbreen ved vestenden av Horney Bluff. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN), i samband med nærliggande Byrdbreen, etter USS «Merrick», eit fraktefartøy under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, leia av admiral Byrd.
Fylkesveg 337 i Oppland
Fylkesveg 337 i Oppland går mellom Svingvoll og Skei i Gausdal kommune. Vegen er 8,0 km lang.
Sterling Campbell
Sterling Campbell er ein amerikansk trommeslagar som har arbeidd med fleire kjende artistar. Han vart kjend i 1986 då han turnerte med Cyndi Lauper på turneen hennar. I 1987 vart han med i Duran Duran. Campbell vart først hyrt inn som studiomusikar i 1993 av Soul Asylum, og spelte på halvparten av songane i 1992 på albumet deira Grave Dancer's Union, som vann ein Grammy for singelen «Runaway Train», og etter dette vart han fast medlem av bandet, og spelte med dei frå 1995 til 1998. Han byrja å spele inn musikk med David Bowie så tidleg som i 1991og fekk høvet til å bli med husbandet hans. Han nytta høvet og følgde Bowie gjennom 1990-åra og ut den siste Bowie-turneen i 2004. Campbell har arbeidd med andre artistar som David Byrne, The B-52s, Tina Turner og Gustavo Cerati.
Geulei Teiman
Geulei Teiman (hebraisk skrift גְּאֻלֵי תֵּימָן}} eller, tyder 'Dei frelste frå Jemen') er ein religiøs moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Hadera på Sharonsletta og høyrer til Heferdalen regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 298.
Moshaven vart grunnlagd i 1948 av innbyggjarar frå Kfar Yavetz, ein landsby som vart evakuert under den arabisk-israelske krigen i 1948. Innbyggjarane var immigrantar og flyktningar frå Jemen.
I 1967 vart Geulei Teiman delt i ein moshav og eit bustadprosjekt, men dei to nabolaga vart slått saman i 1992.
McLeodbreen i Wilson Hills
McLeodbreen er ein isbre som heller nedover frå Wilson Hills, mellom Stanwix og Arthurson Ridge, og ut i Davies Bay. Han vart kartlagt av australske kartografar frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter Ian R. McLeod, ein geolog og leiar for ei flybåren feltgruppe som vitja området med ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (Magga Dan) i 1961.
McLaybreen
McLaybreen er ein isbre som flyt søraust og ut i Nurserybreen i Churchill Mountains. Mount Durnford, Mount Stewart og Mount Liard ligg på nordsida og Turk Peak og Bradshaw Peak på sørsida. Han vart namngjeven ti ære for James Kenneth McLay, som var tidlegare justisminister, riksadvokat og visestatsminister. Han hadde stillinga som kvalfangstkommisær på New Zealand i 9 år, der han kjempa for å få stopp på kvalfangst i Sørishavet, inkludert for vitskaplege føremål.
Fylkesveg 338 i Oppland
Fylkesveg 338 i Oppland går mellom Svingvoll og Rødumsbygda i Gausdal kommune. Vegen er 1,9 km lang.
When I Was Young
«When I Was Young» er ein song av The Animals med Eric Burdon på vokal frå 1967. Han kom ut som singel den 8. april dette året. Singelen nådde andreplassen i Australia, 10. plass i Canada, 15. plass i USA og 7. plass i Nederland.
Songen er kjend for det indiske riffet, spelt på ein elektrisk gitar og ein fiolin. Den noko sjølvbiografiske songen fortel soga om faren hans, som var soldat i andre verdskrigen, samt første gongen Burden røykte ein sigarett og møtte den første kjærleiken sin.
Songen er spelt inn sidan av mange punkrock- og heavy metal-band. Artistar som har spelt inn eller framført songen er mellom andre:
«When I Was Young» er òg det første verset på «The Logical Song» av Supertramp.
B-sida «A Girl Named Sandoz», er kalla opp etter farmasøytfirmaet som fann opp LSD. Denne songen var sidan spelt inn av The Smashing Pumpkins.
Barnes Wallis
Sir Barnes Neville Wallis var ein engelsk vitskapmann, ingeniør og oppfinnar. Han er best kjend for oppfinninga av hoppebomba som vart brukt av Royal Air Force i Operation Chastise (The Dambusters raid) for å angripa damanlegg i Ruhrdalen under andre verdskrigen. Angrepet vart tema for filmen Dambusters frå 1955, der Wallis vart spelt av Michael Redgrave.
Love Thing
«Love Thing» er ein song av Tina Turner frå 1991 på samlealbumet Simply the Best. Songen første Turner attende til rockerøtene hennar og vart gjeven ut på singel med «I'm a Lady», skriven og produsert av Terry Britten og Graham Lyle, som B-side. «Love Thing» vart skriven av Albert Hammond og Holly Knight.
Tynnsjiktkromatografi
Tynnsjiktskromatografi (engelsk thin layer chromatography, TLC) er ein sensitiv, rask, enkel og billeg analytisk metode. Den stasjonære fasen er normalt ein polar, fast adsorbent, og den mobile fasen kan vere eit enkelt løysemiddel eller ei blanding av fleire løysemiddel.
Bruk av TLC
1. Til å bestemme talet komponentar i ei blanding. TLC er ein rask og enkel metode for å analysere reaksjonsblandingar, ekstrakt frå plantesubstansar eller innhaldet i tablettar. Å vite talet og relative mengder av komponentane hjelper med å planlegge vidare analytiske og separasjons steg.
2. Å identifisere substansar. Viss to substansar prikka på same TLC plate går like langt, so kan desse substansane vere identiske. Viss posisjonane på prøvane er ulike so er det ikkje same substansen. Det er mogleg for to eller fleire relativt like, men ikkje identiske sambindingar å gå like langt på ei TLC plate. Endringar i den stasjonære eller den mobile fasen vil normalt påverke deira separasjon.
3. Til å overvake progresjonen til ein reaksjon. Ved å ta prøver med jamne intervall so er det mogleg å sjå at reaktantane forsvinn og at produkta blir danna ved å bruke TLC. Slik kan ein sjå korleis endringar i variablar som temperatur, konsentrasjon og løysemiddel påverkar reaksjonen utan at ein må isolere produktet.
Newton (fleirtyding)
Newton kan mellom anna syna åt:
Tynnsjiktkromatografi
Bruk av TLC
4. Bestemme kor effektiv reinsinga er. Effektiviteten til destillasjon, krystallisering, ekstraksjon og andre separasjons- og reinsemetodar kan bli overvaka ved bruk av TLC, med atterhald om at ein prikk ikkje garanterer ein enkelt substans.
5. Til å bestemme hensiktsmessige forhold for kolonnekromatografisk separasjon. Generelt er ikkje TLC ein tilfredsstillande metode for reinsing og isolering av makroskopiske mengder av materialar, men adsorbenten som er mest brukt for TLC blir og brukt for kolonnekromatografi. Den rette adsorbenten og løysemiddelet for kolonnekromatografi kan raskt blir bestemd med TLC.
6. Overvake kolonnekromatografi Når kolonnekromatografi blir utført blir løysemiddelet samla i fleire mindre flasker. Viss ønskte produkt ikkje er farga, so må dei ulike fraksjonane blir analysert slik at ein kan identifisere kva fraksjon som har dei ønskte sambindingane. TLC er ein rask og effektiv metode for å gjere dette.
Jetty Paerl
Jetty Bantzinger-Pearl, kjend som Jetty Paerl var ein nederlandsk songar. Ho representerte Nederland i Eurovision Song Contest 1956 med songen «De vogels van Holland».
Den russiske grensevakta
Den russiske grensevakta (Пограничная служба Федеральной службы безопасности Российской Федерации, 'grensetenesta for den føderale tryggingstenesta til den russiske føderasjonen') er ein organisasjon innan den russiske tryggingstenesta, FSB, med ansvar for grensevakting og grensekontroll i Russland. Eit døme er grensa mot Noreg.
Organisering
Frå 1. januar 2018 gjeld denne inndelinga:
Historie
Tidlegare regionale grensedirektorat:
Ada Madssen
Ada Margrethe Madssen, òg kjend som Ada Madssen var ein norsk bilethoggar, utdanna hjå Statens Håndverks- og Kunstindustriskole under Per Krohg i åra 1935 til 1937, og  hjå Statens Kunstakademi under Wilhelm Rasmussen og Axel Revold i åra 1938 til 1940.
Ada Madsen er mest kjend for ein statue i granitt av dronning Maud som står på Slottsplassen i Oslo, attmed porten inn til Dronningparken, avduka av kong Olav V i 1959, statuen av Camilla Collett på Eidsvoll frå 1977, og monumentet over Harriet Backer og Agathe Backer-Grøndahl i Holmestrand frå 1982.
I oktober 2007 vart Ada Madsen utnemnd til riddar av 1. klasse av Den Kongelege Norske St. Olavs Ordenen.
Songyuan
Songyuan (kinesisk skrift 松原, pinyin Sōngyuán) er eit byprefektur i provinsen Jilin i Kina. Prefekturet har eit areal på 20 159 km², folketalet er sist berekna til 2,9 millionar. Songyuan grensar i nord til provinsen Heilongjiang og i sørvest til Indre Mongolia.
Byprefekturet Songyuan omfattar eit distrikt (区 qū), tre fylke (县 xiàn) og eit autonomt fylke.
Historie
Byen Songyuan voks fram i byrjinga av 1900-talet, i åmotet mellom dei to elvane Songhua og Nen.
Beinlabyrint
Beinlabyrinten (av latin labyrinthus osseus) er den harde og beinete ytterveggen i det indre øyret. Den er samansett av eit hòlrom, fleire semisirkulære kanalar og sniglehuset. Dette er hòler i knokkelen som er fôra med periost. Dei inneheld ei klar væske, perilymfe, og i denne ligg den vesle hinnelabyrinten.
Songyuan
Næring
Eit av dei største oljefelta i Kina ligg i byprefekturet. Det vert dyrka mykje mais og gras her.
Samferdsle
Songyuan er eit knutepunkt for samferdsla i denne delen av Nordaust-Kina. Fem jarnvegar går gjennom byprefekturet og seks nasjonale eller regionale hovudvegar.
Ola Olsson Lånke
Ola Olsson Lånke var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Stjørdal i Nord-Trøndelag.
Lånke var fødd på garden Geving i Lånke sokn. Han bygsla i 1798 garden Lånke i same soknet, dreiv garden som leiglending fram til han kjøpte garden i 1838.
Lånke var 1. representant frå Nordre Trondhjems amt på Stortinget i 1821. Han var medlem av fem komitear, mellom anna sekretær i komiteen om korntoll og medlem av komiteen om skjønns- og takstmenn, samt om utreiinga av artilleriet og kavaleriet. Til omframstortinget 1822 møtte han ikkje, grunna sjukdom.
Han tok på seg mange lokale, offentleg oppgåver. Elles ytte han språkleg hjelp til John Neergaard då denne skreiv Selbuboka.
Fylkesveg 339 i Oppland
Fylkesveg 339 i Oppland går mellom Einstad og Reistad i Gausdal kommune. Vegen er 4,6 km lang.
MF «Skutvik» (1969)
MF «Skutvik», seinare MF «Rosendal» og i dag MF «Lady of Manoag 2» er ei bilferje levert frå Kaarbøs mek. Verksted i Harstad i juli 1969 til Vesteraalens Dampskibsselskab i Stokmarknes. Ho gjekk i ruta mellom Skutvik og Svolvær via Skrova. I juli 1987 fekk ferja namnet «Skutvik II» og i januar 1988 vart ferja overteken av Ofotens og Vesteraalens Dampskibsselskab i Narvik.
Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD) kjøpte ferja i juli 1988 og gav ho namnet «Rosendal».
I september 1996 vart ferja seld utanlands til Jomarias International Corp. på Filippinane. Ho fekk då namnet «Michael Joseph I». I 2006 vart ho omdøypt «Lady of Manoag 2». I 2011 er ferja framleis i fart, men det er ikkje lenger mogeleg å finne IMO i 2014.
Constantius Gallus
Gallus var son av Julius Constantius og den første kona hans Galla. Besteforeldra hans på farssida var keisar Konstantius Khlorus og den andre kona hans, Flavia Maximiana Theodora. Julius Constantius var halvbror av keisar Konstantin den store, slik at sonen hans Constantius Gallus var halv-syskenbarn av sønene til Konstantin – Konstantin, Konstans og Konstantius.
Gallus hadde tre sysken: Ei eldre syster ein ikkje kjenner namnet på som var gift med Konstantius, ein eldre bror ein ikkje kjenner på som døydde i blodbadet etter at Konstantin den store døydde, og ein yngre bror frå faren sitt andre ekteskap, Flavius Claudius Iulianus, som vanlegvis er kjend som Julianus Apostata eller Julian den fråfalne.
Gallus overlevde saman med Julianus Apostata som dei einaste slektningane av Konstantin den store etter at han hadde døydd, då sønene hans befesta kravet sitt på makta gjennom eit blodbad.
I 350 hadde Magnentius gjort opprør, drepe keisar Konstans og teke keisartittelen. Konstantius II førebudde seg på å slå ned tronrøvaren, men trengde ein sendemann i aust. Han sende bod på Gallus om å koma til Sirmium, der han opphøgde han til cæsar 15. mars 351 og gav han namnet «Constantius». Bandet dei imellom blei også styrka ved at Gallus fekk gifta seg syster til Konstantis, Constantina. Ekteparet busette seg i Antiokia, for å styra den austlege delen av Romarriket og stå imot trugsmålet frå Persarriket. Her blei Gallus etterkvart upopulær, og slo ned eit kuppforsøk med avrettingar av ei rekkje folk, som også skal ha omfatta uskuldige. I 354 sende Constantius bod etter Gallus, som i staden sende kona si for å møta bror sin og tala for han. Undervegs døydde Constantina plutseleg av høg feber i Caeni Gallicani i Bithynia. I 354 blei Gallus dømd til døden av Konstantin II, og avretta.
John Regan
John Regan er ein amerikansk musikar, låtskrivar, produsent og bassist. Han er kjend som medlem av bandet til tidlegare KISS-gitarist Ace Frehley, Frehley's Comet frå 1984 til 1990. Han har òg spelt med Peter Frampton frå 1979 til i dag, John Waite, The Rolling Stones, Stephen Stills, Dave Edmunds, Robin Trower, Scandal, Billy Idol og David Lee Roth. Han bur i New York.
Fossil Bluff
Fossil Bluff-hytta ligg ved foten av ein steinurdekt rygg oppom George VI Sound som skil den fjellendte Aleksanderøya frå Palmer Land. George VI-isen dekkjer sundet og gjer det mogeleg å reise frå nord til sør, utanom på seinsommaren då overflata av isbremmen vert oversumd av smeltevatn. I vest og nordvest ligg Planet Heights, ei omfattande fjellkjede med ei høgd opp mot over 1500 m. Like i vest ligg Giza Peak.