cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
More av Pink Floyd
Party Sequence
Dette sporet er ein kort instrumental med stort sett berre bongotrommer i lag med etnisk fløytespel. Fløyta speler melodien til "Seabirds". Igjen var det kona til Nick Mason, Lindy, som spelte fløyte.
Main Theme
Denne instrumentalen har visse likskapstrekk med «A Saucerful of Secrets», både med dei djupe cymbalane i introen og orgelspelet som kjem inn kort etter. Etter kvart glir derimot dette over i ein meir strukturert song med ei basslinje som kan likne ein sakte versjon av «Let There Be More Light» frå A Saucerful of Secrets. I lag med «Cymbaline» er kanskje denne songen meir typisk for Pink Floyd på denne tida enn resten av albumet.
Ibiza Bar
Songen er svært lik «The Nile Song», men i motsetnad til denne inneheld han orgel av Rick Wright. Begge desse songane er variantar av tidleg heavy metal, og «Ibiza Bar» var òg brukt som b-side til singelutgåava av «The Nile Song».
More Blues
Songen høyrest i utgangspunktet ut som ein vanleg bluessong, og startar med bass, gitar og orgel. Etter kvart kjem trommene inn, men spelar berre ein takt og to før dei stoppar opp igjen. Slik held det fram gjennom store delar songen der trommene startar og stoppar, men aldri kjem skikkeleg i gang.
Quicksilver
Songen inneheld stort sett berre skumle lydeffektar og andre konkret musikk-teknikkar, som seinare vart eit kjennemerke for bandet. Instrumentalen er det lengste sporet på albumet med litt over sju minutt, men vart spelt i ei kortare form på konsertar, og som ein del av songsyklusen The Man and the Journey, der han hadde namnet «Sleep».
A Spanish Piece
Dette er ein kort liten song med spanskliknande gitar av Gilmour, i tillegg til ein stereotypisk tale av Gilmour med spansk, lespande aksent.
Dramatic Theme
Den siste songen på albumet er ein instrumental, som i stil minnar om både «Main Theme» og songen «A Saucerful of Secrets».
Blå Kors
Blå Kors er ein evangelisk fråhaldsorganisasjon med diakonalt arbeid. Han har som ml å skapa rusfrie miljø med kristne verdiar.
Soge
BK vart skipa i Noreg den 26. august 1906 i Oslo på initiativ frå sokneprest Ole Theodor Moe. 87 medlemer skreiv seg på. 3. september same året vart den fyrste kvinneforeninga under BK skipa.
I 1909 heldt BK sitt fyrste årsmøte der presten Oskar T. Hvalby vart vald til formann. Same året vart Blåkorsheimen Eina opna. Eina vart Noregs fyrste kurstad for alkoholikarar.
Grumantbyen
Grumantbyen (eller Grumant) er ein fraflytta sovjetrussisk busetnad på Svalbard. Byen vart forlaten i 1961–62. Staden ligg like sørvest for Longyearbyen og nordaust for Colebukta i Isfjorden. «Grumant» var eit pomorsk toponym som tidlegare var brukt om heile Svalbard, og som kan vere ei forvansking av «Grønland».
Tidlegare vart det også drive kvalfangst på staden.
Over Grumantbyen ligg fjella Grønberget og Lindstrømfjellet.
The Legend of Zelda: The Wind Waker
The Legend of Zelda: The Wind Waker er eit action-eventyrspel utvikla og utgjeve av Nintendo til Nintendo GameCube. Det er det tiande spelet i The Legend of Zelda-serien.
San Marinos kommunistiske parti (marxist-leninistisk)
San Marinos kommunistiske parti (marxist-leninistisk) (Partito Comunista (Marxista-Leninista) di San Marino) var eit kommunistparti i San Marino. Partiet vart skipa i 1968.
Hajime Kamo
Hajime Kamo er ein tidlegare japansk fotballspelar.
San Marinos kommunistiske parti (marxist-leninistisk)
Partiet tok del i parlamentsvalet i 1969 og 1974, men fekk ikkje noko mandat.
1065 Amundsenia
1065 Amundsenia er ein hovudbelteasteroide av S-typen. Han vart oppdaga av russaren S. Beljavskij ved Simeis-observatoriet på Kreml den 4. august 1926 og er namnsett etter den norske polfarararen Roald Amundsen. Asteroiden har ein diameter på 30 km.
Maling
Maling kan tyda kattemaling, lyden mange kattar lagar når dei trivst.
Maling kan òg tyda kverning, knusing.
Maling var før 2012 ei sideform av ordet måling, som kunne tyde farge i væskeform til å fargeleggja med, eller handlinga å bruka slike væsker (å måla).
Flaskeskip
Flaskeskip eller flaskeskute er ein naturtru modell av ein båt (som regel eit seglskip), som er plassert inni ei glasflaske. Skipet er som regel vesentleg større enn diameteren på opninga til flaska.
Teknikk
Skipet blir bygd utanfor flaska på ein slik måte at det kan foldast saman og førast gjennom flasketuten. Ein kan bruka ulike teknikkar for å gjera skuten samanleggbar. Til dømes kan master og rær vera hengsla, og trådar gå gjennom maste og skrog. Vel inne i flasken blir skipet folda ut til full storleik. Dette gjer ein ved å trekkja i trådarne som er forbunde med mastene, og dessutan ved bruk av heimelaga verktøy for å justera segl, lima fast trådar, kutta trådar osb.
Havet i flaska kan vera vindaugskitt som er farga med knust fargekrit eller oljemåling.
Flaskeskuter i Noreg
Kløckers Hus i Arendal har ei utstilling av flaskeskip som omfattar 655 flasker, alle bygde av Kjell Birkeland (f. 1938). Birkeland oppgjev å ha bygd over 4 000 flaskeskuter i løpet av livet.
«Den norske Flaskeskuteforening av 1978» blei oppretta i 1978, men eksisterer ikkje lenger.
Litteratur
Impossible bottle
Jun Togari
Jun Togari er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Urawa Reds.
Gasherbrum I
Gasherbrum I (òg Hidden Peak, tidlegare K5) er hovudtoppen i Gasherbrum-massivet i Karakoram-kjeda, og med det ellevte høgste fjellet på jorda.
Namn
Då Thomas George Montgomerie sin ekspedisjon kartla området i 1856, gav dei fjellet påskrifta K5, «Karakorams femte fjell».
Lokalt var det berre det mest synlege fjellet som blei kalla Gasherbrum, det som i dag blir kalla Gasherbrum IV. På baltispråket tyder rgasha «vakker» og brum «fjell», altså «vakkert fjell», truleg på grunn av G IV sin slåande utsjånad. Etter kvart fekk heile massivet dette namnet, medan einskildtoppane vart nummerert etter høgde med G I som det høgste.
Eit mykje brukt alternativt namn på fjellet er Hidden Peak. Den engelske oppdagagaren William Martin Conway som var i Baltoro-området i 1892 gav fjellet dette namnet av di det ikkje var synleg frå Baltorobreen, og for å betre skilje det frå naboen Gasherbrum II.
Klatrehistorikk
I 1934 kom nokre klatrarar opp i før dei måtte ned att. To år etter skjedde det første dødsfallet på fjellet.
Den første vellukka topp-klatringa stod Pete Schoening og Andrew Kauffman for, dei var deltakarar på ein amerikansk ekspedisjon leia av Peter Clinch. 5. juli 1958 var dei på toppen etter å ha gått ruta IHE-spur og søraustegga. IHE-spur har namn etter International Himalaya Expedition (IHE) som 1930 foreslo denne ruta.
10. august 1975 gjekk Reinhold Messner og Peter Habeler nordvestveggen og blei dei andre på toppen. Dette var den første klatringa av ein 8000-meter som skjedde i alpinstil og utan medbrakt oksygen.
Dagen etter var Hanns Schell, Robert Schauer og Herbert Zefferer på toppen. Dei gjekk i ekspedisjonsstil og nytta same ruta som førsteklatrarane. Saman med andre medlemar av ekspedisjonen hadde dei 4. august førsteklatra det høge Urdok I.
I 1982 stod den første kvinna på toppen, Marie-José Valençot. Under same ekspedisjonen stod ektemannen hennar, sveitsaren Sylvain Saudan, for den første fullstendige skikøyringa frå ein 8000-meter og ned til base camp. I 1984 skapte Messner og Hans Kammerlander oppsikt ved å gå over både G II og G I. Mindre kjend er ein solotravers Jean-Christophe Lafaille gjorde over begge toppane i 1996. 9. mars 2012 lukkast det polakkane Adam Bielecki og Janusz Gołąb å klatre fjellet vinterstid.
Den første norske klatraren på G I var Olav Storli Ulvund. Saman med tsjekkarane Zdenek Nemec og Josef Nezerka nådde han toppen den 12. juli 2007 via «japanar-couloiren» frå Gasherbrum La (nedre del) og Messner/Habeler-ruta i øvre del.
Øyar i Ytre Hebridane
Ytre Hebridane er ei øygruppe med meir enn 100 øyar og skjer, om lag 70 km vest for det skotske fastlandet. Det er 15 busette øya i denne øygruppa, som òg vert kalla Dei vestlege øyane eller Vestøyane, og i eldre tider Long Isle (skotsk-gælisk An t-Eilean Fada).
Lewis og Harris er den største øya i Skottland og den tredje største av Dei britiske øyane etter Storbritannia og Irland. Ho omfattar Lewis i nord og Harris i sør, som begge ofte vert omtalte som eigne øyar, sjølv om dei heng saman. Den største busetanden på Lewis og i Ytre Hebridane er Stornoway.
Busette øyar
Dei busette øyane i Ytre Hebridane har totalt 26 502 innbyggjarar etter folketeljinga i 2001, og Lewis er den 13. mest folkerike øya i Dei britiske øyane.
Busetnadslause øyar
Dette er ei liste over øyane som har eit areal større enn 25 hektar. Dei fleste av desse øyane var busette ein eller annan gong sidan steinalderen.
Mindre øygrupper
Det ligg fleire mindre øygrupper innanfor Ytre Hebridane. Av desse finn ein:
Kjelder
''
Jøssing
Jøssing var eit namn på norske motstandarar av nazismen under andre verdskrigen. Namnet kjem av stadnamnet Jøssingfjord, ein fjord i Rogaland der engelske marinestyrkar den 16. februar 1940 borda den tyske hjelpekryssaren Altmark og frigjorde 300 engelske fangar.
Mollet del Vallès
Mollet del Vallès er ein kommune i Vallès Oriental i Catalonia i Spania. Han ligg i dalen til elva Besòs og er eit viktig transportknutepunkt nordover frå Barcelona. Kommunen har kring 50 000 innbyggjarar.
Jøssing
Etter det vart namnet jøssing nytta av nazistane som nedsetjande nemning for engelskvennlege nordmenn, visstnok fyrste gong i ein artikkel i det svenske naziorganet Sverige Fritt 31.01.1941, sidan i NS-avisa Fritt Folk 18.02.1941 og lansert som nedsetjande nemning for alle engelskvennlege i Noreg i håp om at det ville nøytralisere skjellsordet quisling. Jøssing vart straks annektert av norske antinazistar som ei heidersnemning.
Mollet del Vallès
Mollet del Vallès har fleire byggverk i stilen katalansk modernisme. Under sommar-OL 1992 vart skytekonkurransen halde her.
Kjelder
''
Blå Kors Ungdom
Blå Kors Ungdom (BKU) er ein tverrkyrkjeleg, kristen organisasjon og dotterorganisasjonen til Blå Kors. BKU arbeider for å gjera ungdom medvitne om skadane knytt til bruk av rusgift.
Stożek Wielki
Stożek Wielki (tsjekkisk Velký Stožek) er eit fjell på grensa mellom Polen og Tsjekkia i Dei schlesiske Beskidane. Det har ei høgd på 978 meter over havet.
Ein kan krysse grensa på toppen av fjellet, som ligg nær byen Wisła. Det har ei karakteristisk kjegleform og i fjellsidene veks det bøk og barskog.
Songen Fly by Night
«Fly by Night» er den femte songen frå det andre albumet til Rush med same namn. Musikken vart skriven av Geddy Lee og teksten av Neil Peart. Peart skreiv songen om den første reisa si heimefrå. I 1971, då han var 18 år gammal, forlet han Canada og reiste til England. Dette var eit stort vendepunkt i livet hans.
Stożek Wielki
Sidan 1922 har det vore ei fjellhytte i fjellsida.
Songen Fly by Night
Songen vart gjeven ut som ein singel i mai 1975. B-sida til singelen var «Best I Can»
Songen vart nytta i ein episode av fjernsynsserien Supernatural.
Ekstremvêret Erika
Ekstremvêret Erika var eit ekstremvêr som råka Trøndelag 28. februar 1996. Vinden låg stort sett omkring full storm, men i ein kort periode kom vinden opp i sterk storm.
Bronseøksa frå Hannasvik
Bronseøksa frå Hannasvik på Tustna er funne i eit gruslag. Øksa er ei holkøks, men er fragmentarisk. Øksa kan daterast til eldre bronsealder, nærmare bestemt periode III, som strekker seg frå 1300-1100 f.Kr. Bakgrunnen for denne dateringa er at øksa manglar støypte støttelister innvendig i holken.
In the Mood av Rush
«In the Mood» er ein song av det kanadiske rockebandet Rush frå debutalbumet, Rush. Han var minst to år gammal då han vart spelt inn for albumet. Songen er kring tre og eit halv minutt lang og i 4/4-takt.
Bronseøksa frå Hannasvik
Øksa ligg i dag ved Vitenskapsmuseet i Trondheim under nr. T13893.
In the Mood av Rush
Songen vart ofte spelt på konsertane til bandet, ofte i ein medley, og vanlegvis nær slutten av ekstranummer, fram til 1992, då han vart droppa. Ein radiostasjon i St. Louis for classic rock, KSHE, brukte å spele songen kvar fredag kveld kl. 19:45, som ein referanse til teksten i refrenget der det vert sunge «hey baby, it's a quarter to eight».
Songen vart spelt inn av det kanadiske bandet Sloan i 2002 for filmen FUBAR.
Måling
Måling er ei generell nemning på fleire typar flytande produkt som vert nytta til å legge pigment på overflater. Måling består av bindemiddel, tynningsmiddel, fargestoff (pigment) og ymse tilsetningar.
Den viktigaste komponenten er bindemiddelet, som både skal binda målinga til underlaget, og binda saman pigmenta i målinga. Bindemiddelet er tørt eller tjuktflytande, og er difor tynna ut med ei væske som fordampar når målinga er smurd utover. Eigenskapane til bindemiddelet og tynningsvæska avgjer kva slags måling det er.
Oljemåling
I gamle dagar vart oljemåling laga med linolje, men i dag nyttar ein alkyd. Tynningsmiddelet er white spirit, som i til dømes husmåling utgjer frå 20 til 60 (men vanlegvis mellom 30 og 40) prosent av målinga. Tynningsmiddelet fordampar raskt, og deretter reagerer alkydet kjemisk med oksygen frå lufta og blir tørt. For at denne prosessen skal gå raskare, tilset ein alltid ein katalysator som er ei metallsambinding av kobolt og zirkonium.
Bindemiddelet i moderne husmåling kan i tillegg ha innreagert ei silikonsambinding for å gjera målinga meir haldbar.
Vassbasert måling
Den vanlegaste vasstynna målinga er akrylmåling. I motsetnad til oljemåling, som herdar gjennom oksidering, er vassbasert måling tørr så snart vatnet har fordampa. Under fordaminga smeltar akrylmolekyla saman gjennom sintring og dannar ein film som er svært sterk. Difor er vassbasert akrylmåling meir brukt til utandørs måling enn oljebasert måling.
Akryl har lita evne til å trengja inn i underlag som tre, og difor trengst det gjerne grunning før sjølve målinga blir påført.
Bruksområde
Måling er særs utbreidd, og ei eller anna form for måling vert nytta på dei fleste objekta vi har rundt oss i kvardagen:
Sven Nyhus
Sven Kristoffer Nyhus var ein norsk folkemusikar (fele, hardingfele og bratsj), komponist og tidlegare professor i folkemusikk ved Norges Musikkhøgskole i Oslo.
Liv og virke
Sven Nyhus var fødd på Røros og byrja spele fele som ni-åring, og var fram til 1952 aktiv som spelemann i heimetraktene. Han starta Glåmos Spellemannslag og transkriberte noter for lokal folkemusikk. Deretter flytta han til Oslo og tok i 1956 eksamen som orkestermusikar ved musikkonservatoriet. Han var solobratsjist i orkestret ved Nationaltheatret, Den norske Operas orkester og Kringkastingsorkesteret og spelte som alternerande solobratsjist i Oslo-Filharmonien frå 1961 til 1971.
I 1969 starta han folkemusikkorkesteret Sven Nyhus kvartett (seinare også kvintett og sekstett) saman med trekkspelaren Tore Løvgreen. Dei to er framleis med i orkesteret som ellers har hatt ei rekkje andre medlem innom. Svens dotter, Åshild Breie Nyhus, spelar fele i sekstett-utgåva av orkesteret i dag. Orkesteret har gitt ut 12 album, og vunne to Spelemannpriser. I tillegg gav Sven Nyhus ut et soloalbum i 1977.
Frå 1971 var han medredaktør av sjubandsverket Norsk folkemusikk (saman med Jan Petter Blom og Reidar Sevåg), der han var med å transkribere notar for norske slåttar og folkemusikk. Verket blei avslutta i 1981. Han gav dessutan ut ei rekkje større og mindre slåttesamlingar.
Frå 1978 og ti år framover var Nyhus sjef for Folkemusikkavdelinga i NRK og frå 1990 til 2002 var han professor i folkemusikk ved Norges Musikkhøgskole i Oslo. Han komponerte rundt 75 slåttar.
Sven Nyhus var far til felespelaren Åshild Breie Nyhus og pianisten Ingfrid Breie Nyhus.
Ekstremvêret Frode
Ekstremvêret Frode var eit ekstremvêr som råka Nordland, Troms og Vest-Finnmark 12. oktober 1996. Det gav full til sterk storm i desse områda.
PCB
PCB kan visa til:
Ekstremvêret Frode
Uvêret råka mellom anna Vikingmuseet på Borg i Lofoten.
Narva
Narva (historisk tysk namn Narwa) er ein by og kommune heilt nord i Estland, rett ved grensa til Russland. Narvaelva, som kjem ifrå innsjøen Peipus, renn gjennom byen. I 2004 hadde byen eit folkesetnad på 67 355. Byarealet utgjer i alt 84,54 km², noko som gjev ein folketettleik på 796,7 innbyggjarar per km².
Byen vart grunnlagd under dansk herredøme på 1200-talet, og slottet og den omliggjande landsbyen kom under styret til Den tyske riddarordenen i 1347. Han vart ei kort tid overteken av russarane i 1555, og Narva bytte sidan eigarskap fleire gonger, før han frå 1581 vart kontrollert av Sverige. Byen vart erobra på ny av Russland i 1704 og det russiske styret varte fram til Estlands sjølvstendei 1918. På andre sida av Narvaelva ligg det ei russisk festning som heiter Ivangorod og som vart grunnlagd av storhertugen Ivan III av Russland i 1492. I sovjettida var Narva og Ivangorod tvillingbyar endå dei låg i ulike republikkar. Før den andre verdskrigen var Ivangorod (som på estisk heiter Jaanilinn) ein del av Narva.
Den kjende estiske sjakkspelaren Paul Keres var fødd i Narva.
Shinichiro Nakajima
Shinichiro Nakajima er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Urawa Reds.
Ekstremvêret Gerd
Ekstremvêret Gerd var eit ekstremvêr som råka området frå Lindesnes til Oslofjorden og landområda innanfor 28. oktober 1996. Det gav vind opp i storm styrke med sterke vindkast.
Gerd var det fjerde og siste ekstremvêret i 1996.
Puffin Island
Puffin Island (Oileán na gCánóg på irsk) er ei øy med bratte klipper utanfor kysten av halvøya Iveragh i County Kerry i Irland. Øya er om lag 1,5 km lang og 0,7 km brei og har ei høgd på 159 meter. Ho er skild frå fastlandet ved Puffinsundet, som er om lag 250 meter breitt. Mange viktige sjøfuglar hekkar på Puffin Island, inkludert lundefugl (puffin på engelsk), havlire og havsvale, og øya vart av den grunn eit naturreservat tidleg i 1980-åra.
Ekstremvêret Hauk
Ekstremvêret Hauk var eit ekstremvêr som råka Spitsbergen 14. januar 1997. Det gav vind opp i sterk storm og var det første av i alt fem ekstremvêr dette året.
Seven Hogs
Seven Hogs er ei øygruppe like nord for halvøya Maharees i Republikken Irland. Ho vert òg kalla Mahareeøyane og ligg heilt vest i Tralee Bay
Dei sju øyane er:
Mahareessundet ligg mellom Seven Hogs og fastlandet. Restane av eit kloster med hytter og ruinane av ei gamal kyrkje ligg på Illauntannig. Kyr beiter på øyane om sommaren. Scraggane Pier er den næraste hamna på fastlandet.
The School
The School er eit norsk rockeband frå Trondheim. Bandet består av Stig Førde Aarskog, Karl Martin Hoddevik, Thor-Inge Hoddevik, Andreas Elvenes og Per Andreas «Puppy» Gulbrandsen.
Bandet blei starta i Trondheim våren 2004. I januar 2006 kom førsteutgivinga deira, Mädchen EP.
I 2006 blei bandet signert av Kong Tiki Records og det første heile albumet deira, Espionage, blei lansert 11. september 2006.
Øyleikane 2011
Øyleikane 2011 vart arrangert på Isle of Wight i perioden 25. juni til 1. juli. Dette var andre gongen Øyleikane vart arrangert på Isle of Wight. Arrangør av øyleikane var International Island Games Association.
Deltakarøyar
Alle dei 24 medlemsøyane var påmelde til konkurransane på Isle of Wight. Prince Edward Island var påmeldt til Øyleikane 2011, men trakk seg frå tevlinga og seinare International Island Games Association.
Idrettsgreiner
Dei offisielle øvingane (antall øvingar i parentes) er lista under. Dei 15 sportsgreinene det vart konkurrert i var:
Grande São Paulo
Grande São Paulo (Stor- São Paulo) er ein storbyregion i Brasil.
Høgskulen på Vestlandet
Høgskulen på Vestlandet (HVL ) er ein norsk statleg høgskule som blei oppretta 1. januar 2017 gjennom ei samanslåing av Høgskolen i Bergen, Høgskulen i Sogn og Fjordane og Høgskolen Stord/Haugesund. Skulen har fem studiestader – Bergen, Førde, Haugesund, Sogndal og Stord – alle med utdanning på mastergradnivå.
HVL har ein av dei største lærarutdanningane i Noreg, og det eldste studieprogrammet - lærarutdanninga i Stord - har sine røter frå 1839. Det største campus er på Kronstad i Bergen.
Høgskulen har mål om å bli universitet med profesjons- og arbeidslivsretta profil. Han har styreleiar oppnemnd av Kunnskapsdepartementet og tilsett rektor med sete i Bergen.
Skulen har ca. 16,000 studentar og 1800 tilsette. Kvart år blir 2700 kandidatar uteksaminerte innen helse- og sosialfag, ingeniør- og maritime fag, lærar- og musikkutdanning, idrett, friluftsliv og folkehelse, natur- og samfunnsfag og økonomi og leiing.
Høgskulen på Vestlandet nyttar nynorsk som primærarbeidsspråk, sjølv om dette ikkje er eit krav for studentane.
Baleshare
Baleshare (skotsk-gælisk Baile Sear) er ei flat tidvassøy i Ytre Hebridane i Skottland.
Høgskulen på Vestlandet
Den første og noverande rektoren på HVL er professor Berit Rokne. Arvid Hallén er styreleiar.
Baleshare
Baleshare ligg sørvest for North Uist. Økonomien og samfunnet nøyt godt av ei vegfylling som vart bygd til øya i 1962. Den 350 meter lange vegfyllinga vart bygd av William Tawse Ltd. Øya er særs flat samanlikna med resten av Hebriadne, og er berre 12 meter over havet på det høgaste. Ho er òg kjend for dei lange sandstrendene. I 2001 budde det 49 menneske på øya i dei to busetnadane Samhla og Teananachar.
Namnet på dei to grendene tyder «austgarden» og «austbyen». «Vestbyen» kan ein gong ha eksistert vest på Baleshare, men vestsida av øya vart vaska bort på 1500-talet, og det var då mogeleg å gå over til Monach Islands ved lågvatn. Monachs-øyane ligg 15 km mot vest. Ei anna soge fortel at det ein gong var ei landbru over til Kirkibost, 100 meter mot nord.
Det er funne spor etter to førhistoriske busetnader, med restar av eit sirkelforma steinhus og delar av keramikk, bein og metall. Som med andre stader i området er dei truga av kysterosjon.
Høgskulen på Vestlandet
Fakultet
HVL har fire fakultet:
I tillegg til studietilbodet er HVL også ein forskingsinstitusjon, med primære forskingsområde innan:
I 2018 har HVL søkt NOKUT om kreditering av to nye doktorgradsprogram. Frå før tilbyr skulen doktorgradsprogram innan datateknologi, nautiske operasjonar og studium av danning og didaktiske prosessar.
Senter
Det eksisterer 10 forskingssenter ved Høgskulen. I tillegg finst det eit senter for nye medium.
Dykkarutdanning
Statens dykkerskole var ein offentleg dykkarskule etablert i 1980 for profesjonelle dykkarar, plassert i Gravdal, Bergen. I 2005 blei skulen innlemma i Høgskulen i Bergen, og i 2017 blei skulen såleis ein del av Høgskulen på Vestlandet. Avdeling for dykkarutdanning ligg i Skålevik, cirka 15 kilometer frå Bergen sentrum.
Slåttar frå Voss
Vossaspelet er naturleg nok sterkt prega av Ola Mosafinn. Tradisjonen på Voss er likevel eldre enn han, og har påverka spelet i heile Hordaland alt frå Nils Rekve si tid. Mosafinn er den førande kjelda for spel frå Voss, men det er og samla slåttar frå andre spelemenn.
Rull
6/8:
2/4:
Springar
For slåttane etter Mosafinn, sjå Slåttenedskrifter etter Ola Mosafinn.
Gjelsviken
Hardingfeleverket nr 358. Slåtten har namn etter spelemannen Martnius Gjelsvik frå Lindås. Gjelsvik og Myllarguten skal ha forma ut slåtten saman, slik at han er spela om lag likt i Hordaland og Telemark. Etter andre kjelder er det Myllarguten som er opphavet til slåtten.
Datt du ned du
Hardingfeleverket nr 388. Slåtten er etter Anders Berge, og skriven ned etter Ola Mosafinn. Slåtten kan koma frå Nils Rekve. Slåtten har vandra til Hallingdal med, der han er spela i form etter Ola Øyno. Stevet går: Datt du ned du, slo du deg, du, reis deg oppatt og kom te meg, du (truleg ei barneregle). Slåtten har vore svært populær.
Roknen
Hardingfeleverket nr 391. Etter Isak Rokne. Slåtten har og vore nytta av Nils Rekve. Båe formene er skrivne ned av Arne Bjørndal. Slåtten har vore nytta i Hardanger med.
Sivlefossen
Hardingfeleverket nr 445. Slåtten skal vera laga av Sjur Helgeland. Torkjell Haugerud tok slåtten med seg til Telemark.
Syndebukken
Hardingfeleverket nr 483. Slåtten finst og i Sogn. Kjelda for slåtten på Voss er spelemannen Johannes Fossmark.
Tsutomu Sato
Tsutomu Sato er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Urawa Reds.
Electrocompaniet
Starten
I 1970 publiserte finnen Matti Otala resultatet av banebrytande forsking innan forsterkarteknologi. Arbeidet hans vekte ikkje så mykje oppsikt før han i 1973 heldt eit foredrag om TIM ved ein AES-konferanse. På denne konferansen var den norske lydteknikaren Svein Erik Børja tilstades. Børja var, som mange andre i samtida, lite nøgt med attgjevinga når det vart nytta transistorforsterkarar, som fyrst på 1970-talet vart oppfatta som noko hard og «metallisk». Då han kom attende frå konferansen tok han kontakt med Abrahamsen og dei vart samde om å freista å laga ein forsterkar etter Otals sine retningslinjer. Dei tok kontakt med Nils Jørgen Kjærnet, som var tilsett ved Nera og fekk han til å bygga ein forsterkar.
Produksjon
Då forsterkaren kom i produksjon vart han kalla The 2 Channel Audio Power Amplifier. Han vart svært godt motteken både i Noreg og i andre land og førte til at Electrocompaniet fekk eit godt omdøme. På grunn av at teknologien var tufta på arbeidet til Matti Otala vart forsterkaren ofte kalla «Otalaforsterkaren» på folkemunne. Føretaket utvida etter kvart med fleire produkt, som i stort mon gjekk til eksport.
Eigarskifte
Etter å ha produsert audioutstyr i om lag 30 år fekk Electrocompaniet økonomiske problem og gjekk våren 2004 konkurs og vart kjøpt opp av WestControl i Stavanger, som sprøyta inn ny kapital og fekk føretaket på fote att.
Estisk geografi
Estland er eit land i Baltikum ved den austlege kysten av Austersjøen. Landet grensar til Finskebukta i nord og ligg mellom Latvia og Russland. Estland er eit flatt land, og den gjennomsnittlege høgda er berre 50 meter. Oljeskifer og kalkstein, i lag med skogane som dekkjer 47 % av landet, spelar ei viktig økonomisk rolle i dette landet som elles har få naturressursar. Estland har over 1 500 innsjøar og vatn, mange myrområde, og ei kystlinje på 3 794 km med mange bukter, sund og viker. Hamna Muuga i Tallinn er ei av dei beste isfrie hamnene i Europa.
Lars Roar Langslet
Lars Roar Langslet var ein norsk politikar, (H) forfattar og statsstipendiat frå 1997. Han var utdanna mag. art. i idéhistorie.
1930
1930 (romartal MCMXXX) var eit normalår som byrja på ein onsdag i den gregorianske kalenderen.
Lars Roar Langslet
Langslet vart første statsråd i Kultur- og Vitskapsdepartementet, i Willochregjeringa frå 1981 til 1986. Normalt skulle kyrkjesaker ha lege under same departement, og det vert hevda at årsaka til at kyrkjesakene vart utelatne frå departementet sitt saksområde var at Langslet var katolikk. Som minister var Langslet kjend for å ha opna eteren for private lokalradiostasjonar.
Estisk geografi
Estland si strategiske plassering har ført til mange krigar om territoriet gjennom historie. I 1944, då landet var okkupert av Sovjetunionen vart regionane Jaanilinn og Petseri annektert. Rettstillinga om desse områda, og kor grensa går er i dag framleis ikkje avgjort mellom Estland og Russland.
Akinori Mikami
Akinori Mikami er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Estisk geografi
Geografiske trekk
Estland er eit lågt land med ei flatevidd på 45 226 km². Estland har ei lang kystlinje langs Austersjøen med 1 520 øyar og skjer. Dei to største øyane er Saaremaa med 2 673 km² og Hiiumaa med 989 km². Desse to øyane er ein populær feriestad i Estland. Det høgaste punktet i landet, Suur Munamägi er ein skogkledd ås søraust i landet, og strekkjer seg 318 meter over havet. Han er òg det høgaste punktet i heile Baltikum. Estland er dekt med om lag 18 000 km² skog. Jordbruksområda utgjer om lag 9 260 km², enger 2 520 km², og beiteområda 1 810 km². Det finst meir enn 1 400 naturlege og kunstige innsjøar og vatn i Estland. Den største av dei, Peipus (3 555 km²), dannar ein stor del av grensa mellom Estland og Russland. Den nest største innsjøen, Võrtsjärv på 270 km² ligg sentralt i landet. Narva og Emajõgi er dei viktigaste av dei mange elvane i Estland. Estland har ei 267 km lang landegrense med Latvia, og 290 km med Russland. Frå 1920 til 1945 gjekk Estland si grense mot Russland, fastsett av Tartufreden i 1920, lenger aust for Narvaelva i nordaust, og forbi byen Petsjory (Petseri) i søraust. Dette området, som utgjer om lag 2 300 km² vart innlemma i Russland av Stalin etter den andre verdskrigen. Estland vil no ha tilbake det tapte området.
Lars Roar Langslet
Verv og stillingar
Langslet har fått tildelt ei rekkje prisar og utmerkingar for verksemda si. I 1984 vart han tildelt Fritt Ords honnør for ved ein kombinasjon av djervskap og varsermd å ha opna for forsøk med friare kringkastingsformer. I 1996 vart han utnemnd til kommandør av St. Olavs Orden. Langslet har elles vore skribent i Aftenposten og er medlem av, og preses for Det Norske Akademi for Sprog og Litteratur.
1930
Kjelder
1901 – 1950
The Necromancer
«The Necromancer» er ein episk progressiv rock-song av Rush frå albumet Caress of Steel frå 1974 og den fjerde lengste songen dei har spelt inn. Rush ønskte å skrive eit episk stykke og stykket fekk mellom anna skulda for at albumet ikkje selde så godt.
Songen har undertittelen «A Short Story by Rush».
Songen er delt inn i tre delar:
Akinori Mikami
Han spela for klubben Urawa Reds.
Sjtokmanfeltet
Sjtokmanfeltet (russisk Штокмановское месторождение, Sjtokmanovskoje mestorozjdenije) ofte òg feilstava Shtokman eller Shtockman, er eit av dei største naturgassfelta i verda. Feltet ligg i Russland sin del av Barentshavet aust for Murmansk, kring 600 km nord for Kolahalvøya, og rett vest for Novaja Semlja. Det er rekna at feltet inneheld kring 3,2 milliardar m³ naturgass. Havet er 350 meter djupt i området. Feltet har namn etter den sovjetiske geofysikaren Vladimir Sjtokman.
Naturgassressursane var oppdaga i 1988, men ein byrja ikkje utvinning på grunn av vanskar med arktisk klima og det djupe havet. I 2004 var det i gang samtalar om å få norske oljeselskap med på ei mogleg utbygging. Statoil har røynsle med utbygging av Snøhvitfeltet, medan Norsk Hydro har røynsle frå Ormen Lange-feltet i Norskehavet.
To russiske selskap har fått løyve til å byggja ut feltet, Sevmorneftegaz (eit underselskap av Rosneft) og Gazprom.
Den 16. september 2005 heldt Gazprom ein pressekonferanse i Moskva. Det vart då offentleggjort at selskapa Norsk Hydro, Statoil, Total, Chevron og ConocoPhillips fekk høve til å konkurrera om eigardelar i feltet. Hausten 2006 vart det klart at Gazprom ynskte å byggja ut feltet sjølv, utan å gje utanlandske selskap eigardelar.
Dette endra seg seinare og den 25. oktober i 2007 vart det klart at StatoilHydro fekk ein eigedel på 24 prosent i utbygginga av feltet. Gazprom skulle eige 51 prosent og Total 25 prosent.
Estisk geografi
Klima
Estland har eit temperert klima som ikkje er ulikt det ein finn i Skandinavia. Austersjøen medverkar i stor grad til dette, og fører til kjølig og fuktig vêr året rundt, og vintertemperaturane er relativt milde samanlikna med andre område på same breiddegraden. Dei nordlege kystområda kan derimot få kraftig vind innimellom som gjev ganske så sure forhold, i tillegg til den kalde austavinden frå Russland. Lett snøfall er vanleg over heile landet om vinteren, men smelteperiodar som kjem med jamne mellomrom hindrar snødekket i å verte for djupt. Om sommaren har ein regn og regnbyger om lag kvar andre eller tredje dag. Mai og juni er den tørraste tida på året. Tallinn har ein normal årsnedbør på 585 mm.
Miljø
Den tyngste arva etter sovjetperioden i Estland er den omfattande forureininga. Den sovjetiske hæren var blant dei verste syndarane, og militære installasjonar frå denne tida dekkjer 800 km² av Estland. Militæret dumpa hundretusenvis av tonn med jetdrivstoff i jorda, og kasta giftige kjemikaliar, og gamalt sprengstoff og våpen i sjøen ved kysten og i dei mange innsjøane. Då hæren trekte seg tilbake frå Estland i 1990 vart det gjort store øydeleggingar på kasserte bygningar og utstyr. I oktober 1993 laga det estiske miljødepartementet ein foreløpig rapport, som oppsummerte øydeleggingane. Rapporten skildra at dei hadde gått verst utover matjorda og dei underjordiske vasskjeldene på grunn av systematisk dumping av jetdrivstoff frå seks sovjetiske flybasar. Ved flybasen nær Tapa vart det estimert at seks kvadratkilometer med land var dekt av drivstoff, og 11 kvadratkilometer av grunnvatnet var forgifta. Vatnet i det omliggande området var ikkje mogeleg å drikke. Med dansk hjelp byrja estlendarane å rense området.
Andre miljøproblem er luftforureining. Nesten 75 % av den estiske luftforureininga kjem frå to oljeskiferbaserte varmekraftverk, som er i drift nær Narva. Gruvedrifta etter oljeskifer nordaust i Estland etterlet og gigantiske haugar med kalkstein. Nær byen Sillamäe, der det tidlegare låg eit atomkraftverk, vart om lag 1 200 tonn med uranium og 750 tonn thorium dumpa i Finskebukta. Dette skal ha skapt alvorlege helseproblem for innbyggjarane i området.
Miljøvernsavtalar:
Yukinori Muramatsu
Yukinori Muramatsu er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Urawa Reds.
Orienteringsfag
Orienteringsfag, gjerne forkorta o-fag, var nemninga på eit tidlegare undervisningsfag i den norske grunnskulen. Faget omfatta lærestoff frå både naturfaglege og samfunnsfaglege emne. Etter læreplanen L-97 frå 1997 vart o-fag til natur-, miljø- og samfunnsfag (NMS) for småskulen, og på mellomtrinnet tok faget natur- og miljøfag og faget samfunnsfag over for o-fag.
Bidrag til bøkene vart gjort av mellom anna Junn Paasche-Aasen.
Mari Maurstad
Mari Maurstad er ein norsk skodespelar. Maurstad debuterte på Den Nationale Scene i Bergen i 1978 i Kong Lear av Shakespeare. Ho har vore fast tilsett på Nationaltheatret sidan 1981 og i tillegg medverka i mange ulike fjernsynsprogram og dubba ei rekkje teiknefilmar. Ho er dotter av Alfred Maurstad og halvsyster til Toralv Maurstad og gift med musikaren Aage Kvalbein.
I 2008 vann ho Heddaprisen for tolkinga si av Miss Lamont i Singin' in the Rain på Oslo nye teater.
Talet 26
Talet tjueseks (26) er eit partal. I heiltalsrekkja kjem det etter talet 25 og før talet 27.
Ordenstalet som svarar til talet 26, er tjuesjette (26.).
Hans Fallada
Hans Fallada var ein tysk forfattar. I sine politisk-sosiale romanar skildra han med skarp observasjonsevne, subtil humor og virtuos forteljarteknikk storbymiljøet i byrjinga av 1930-åra, der arbeidarar og småborgarar slit med kvardagslege problem i Weimarrepublikken. Mellom dei mest kjende bøkene hans er gjennombrotsromanen Hva nå, lille mann? (1932) og Alle dør alene (1947). Bøkene hans blei omsett til fleire språk, også norsk. Attåt den skjønnlitterære produksjonen skreiv han òg to sjølvbiografiar. Stilmessig høyrde han til den såkalla Neue Sachlichkeit, med presise detaljar og journalistisk attgjeving av fakta. Fallada sitt forfattarpseudonym er ein kombinasjon av karakterar frå to av brørne Grimm sine folkeeventyr.
Oppvekst
Hans Fallada var son av ein magistrat med von om å bli høgsterettsdommar og ei mor med middelklassebakgrunn, som båe var glade i musikk, og i ein viss grad også i litteratur. Faren las ofte høgt for borna sine frå verka til forfattarar som Shakespeare og Schiller.
I 1899, då Fallada var seks, flytta familien til Berlin som følgje av at faren blei forfremja. Fallada hadde ei vanskeleg tid etter at han byrja på skulen i 1901. Han fordjupa seg i bøker, men las heller forfattarar som Flaubert, Dostojevskij og Dickens enn barnebøker. I 1909 flytta familien igjen. Denne gongen til Leipzig, som følgje av farens forfremjing til høgsteretten.
Ei alvorleg trafikkulykke i 1909 - han blei nedrent av ei hestevogn og sparka i hovudet av hesten - og at han blei smitta av tyfus i 1910 ser ut til å markere eit vendepunkt i Fallada sitt liv og ein relativt problemfri oppvekst. Ungdomsåra var prega av tiltakande isolasjon og dårleg sjølvtillit, attåt dei langvarige verknadene av ulykka og sjukdommen. Vidare byrja dei livslange rusproblema hans med den smertestillande medisinen han tok grunna skadane. Desse problema manifesterte seg i fleire sjølvmordsforsøk.
I 1911 gjorde han ei pakt med den nære venen Hans Dietrich om å arrangere ein duell for å maskere sjølvmorda deira, og tenkte at dette ville framstå som meir ærefullt. Båe gutane var urøynde med våpen og det blei ein klumsete duell. Dietrich bomma på Fallada, medan Fallada trefte og drap Dietrich. Fallada var opprørt og skaut seg sjølv i brystet, men overlevde. Han blei funnen strafferettsleg utilrekneleg og hamna på mentalsjukehus. På ein av desse institusjonane blei han sett til å arbeide på eit gardstun. Dette blei startpunktet for ein livslang lidenskap for bondekultur. Fallada sa seinare om seg sjølv at han aldri blei eit verkeleg bymenneske.
Forfattarkarrieren og det tredje riket
Medan Fallada var på mentalsjukehus byrja han å skrive omsetjingar og poesi, men lukkest ikkje litterært før han debuterte som forfattar med boka Der junge Goedeschal. I denne perioden sleit han også med morfinavhenge og veslebrorens død i første verdskrigen.
I kjølvatnet av krigen arbeidde Fallada som gardsdreng og i andre landbruksyrke for å livnære seg sjølv og finansiere utgiftene til dei veksande rusmiddeltrongen. Før krigen levde Fallada på pengar frå faren medan han skreiv, men etter det tyske nederlaget var han ikkje lenger i stand til, eller villig til, å vere avhengig av farens støtte. Kort tid etter utgjevinga av Anton und Gerda, fekk Fallada ei seks månader lang fengselsstraff for å ha stole korn frå arbeidsgjevaren sin for å tene pengar til rusmisbruket. Mindre enn tre år seinare, i 1926, blei Fallada igjen fengsla som følgje av ei rad tjuveri frå arbeidsgjevarar grunna alkohol- og narkotikaproblema. I februar 1928 blei han endeleg kvitt avhenga.
I 1929 gifta Fallada seg med Suse Issel og hadde fleire respektable stillingar. Han arbeidde i aviser og etterkvart for Rowohlt, utgjevaren av bøkene hans. Fallada hadde eigentleg gjeve opp forfattaryrket etter at den førre romanen hans ikkje blei ein suksess, men etter å ha møtt Rowohlt under ei reise til Sylt, byrja han å skrive bøker igjen. Det er om lag på denne tida at romanane hans blir merkbart meir politiske og byrjar å kommentere dei sosiale og økonomiske vanskane Tyskland var inne i. Bauern, Bonzen und Bomben frå 1930-31 etablerte Fallada som eit lovande litterært talent og som ein forfattar som ikkje var redd for å ta opp kontroversielle problemstillingar. Den britiske poeten og litteraturvitaren Martin Seymour-Smith meinte romanen var ein av Falladas aller beste.
Gjennombrotsromanen Hva nå, lille mann? blei ein stor suksess og gjorde den økonomiske situasjonen hans meir overkomeleg, men blei overskugga av uroa hans over nazismens framvekst og eit påfølgjande nervøst samanbrot. Jamvel om ingen av bøkene hans blei sett på som samfunnsnedbrytande nok til at nazistane såg grunn til å føreta seg noko, blei mange av kollegaene hans arresterte, og framtida hans som forfattar under naziregimet såg ikkje lys ut. I tillegg til desse uromomenta opplevde han å miste eit barn berre få timar etter at det blei fødd. Samstundes var det ei oppmuntring at Hva nå, lille mann blei ein stor suksess i Storbritannia og Sambandsstatane, der ho vart ein bestseljar. Hollywood filmatiserte boka i 1934. Fordi filmen hadde jødiske produsentar byrja styresmaktene i Tyskland å halde betre auge med Fallada. Samstundes mista mange tyske forfattarar karrieren, og i somme tilfelle livet. Fallada blei granska nøyare av nazistane i form av fordømming av bøkene hans av nazistiske forfattarar og publikasjonar, som også merka seg at han ikkje hadde teke opp medlemskap i NSDAP. Påska 1933 blei han fengsla av Gestapo for «antinazistisk verksemd» etter ei slik fordømming, men blei lauslaten i løpet av ei veke etter at ein hadde ransaka heimen hans utan resultat.
Jamvel om romanen Wir hatten mal ein Kind frå 1934 i utgangspunktet fekk gode kritikkar fordømte den offisielle NSDAP-publikasjonen Völkischer Beobachter boka. Same året tilrådde ministeriet for offentleg opplysning og propaganda fjerning av Hva nå, lille mann frå alle offentlege bibliotek. Den offentlege kampanjen mot Fallada gjorde at salstala hans fall, og medverka til finansielle vanskar som kom til å påskunde enda eit nervøst samanbrot i 1934.
I september 1935 blei Fallada offisielt erklært som ein «uønskt forfattar», ein merkelapp som gjorde det forbode å omsetje eller gje ut verka hans i utlandet. Jamvel om denne ordren blei kalla attende eit par månader seinare, blei det eit vendepunkt for skrivinga hans, som frå no av først og fremst var ein måte å få inntekter på. Han skreiv no harmlause barneforteljingar og eventyr som passande nok også unngjekk merksemd frå styremaktene. På denne tida vurderte han stadig å emigrere, men var nølande grunna sin elsk for Tyskland.
I 1937 markerte utgjevinga og suksessen med boka Wolf unter Wölfen ei mellombels attendevending til den seriøse, realistiske stilen. dei nazistiske styremaktene las boka som ein kvass kritikk av Weimar-republikken, og godkjende derfor boka. Joseph Goebbels omtala ho tilmed som «ei super bok». Goebbels si interesse for Fallada sine arbeid kom til å gjere forfattaren engsteleg: han føreslo etterkvart at Fallada skulle skrive ein antisemittisk traktat, og rosen frå førstnemnde resulterte i at han fekk i oppdrag å skrive ein roman som skulle vere grunnlaget for ein statssponsa film som skulle framstille livet til ein tysk familie fram til 1933.
Konsertalbum
Eit konsertalbum er eit musikkalbum som er innspelt på konsert med tilskodarar til stades. Konsert-opptak kan av og til låte dårlegare enn originale innspelingar, ettersom dei ikkje vert spelt inn i studio. Artistane får dermed ikkje fleire sjansar om dei til dømes skulle bomme eller synge falsk. Somme konsertalbum inneheld difor opptak frå to eller fleire konsertar, som så er miksa saman.
Hans Fallada
Forfattarkarrieren og det tredje riket
Boka, Der eiserne Gustav, skildra tapa og vanskane som den den første verdskrigen medførte, men etter å ha saumfart manuskriptet føreslo Goebbels at Fallada strekte tidslinja til å inkludere den nazistiske maktovertakinga og skildre nazismen som løysinga på problema knytt til krigen og Weimar-republikken. Fallada skreiv fleire ulike versjonar før han til slutt gav etter under presset frå Goebbels og ein dårleg privatøkonomi. Andre prov på kapituleringa hans overfor trugsmål frå styremaktene kom i form av føreord han med tida skreiv til to av dei meir politisk ambivalente verka sine. Der skreiv han i korte avsnitt at hendingane i bøkene tok plass før maktovertakinga til nazistane og heilt tydeleg «hadde som føremål å ikkje vekkje oppsikt hjå nazistyret».
I slutten av 1938, trass i at styremaktene hadde teke livet av fleire av kollegane hans, gjekk Fallada endeleg bort frå tanken på å emigrere. Den britiske utgjevaren hans, George Putnam, hadde gjort mange førebuingar og sendt ein båt for å hente Fallada og familien hans. I følgje Jenny Williams, hadde Fallada faktisk pakka saman tinga sine og tatt dei ut i bilen når han sa til kona si at han ville gå ein siste tur kring småbruket deira. Når han kom attende erklærte han at han ikkje kunne forlate Tyskland.
Denne tilsynelatande bråe avgjersla fall saman med ei indre overtyding som Fallada lenge hadde hatt. Fleire år tidlegare hadde han sannkjenna overfor ein kjenning at han «aldri kan skrive på eit anna språk, eller leve ein annan stad enn Tyskland.»
Andre verdskrigen
Fallada vigde seg igjen til å skrive barneforteljingar og anna ikkje-politisk materiale som unngjekk merksemd frå styremaktene. Felttoget i Polen i 1939 og det følgjande utbrotet av den andre verdskrigen gjorde uansett at livet til Fallada og familien blei vanskelegare. Utdelinga av krigsrasjonar førte til krangling mellom familien hans og andre i landsbyen der han budde. Ved fleire høve rapporterte grannar om det påståtte rusmisbruket, og truga med å avsløre den mentale sjukdomshistoria hans til styremaktene, som kunne vere farleg under nazistyret.
I 1944, jamvel om skilsmissa deira allereie var gjennomført, var Fallada og kona hans involvert i ein krangel kvar Fallada i følgje kona losna skot. Ho tok pistolen frå han og slo Fallada i hovudet med han før ho tilkalla politiet, som sendte han til ein psykiatrisk institusjon. (Politiets dokumentasjon av krangelen nemnar ikkje at nokon skot blei losna.) Gjennom denne perioden klamra Fallada seg til eit prosjekt som han hadde kome på for å sleppe unna Goebbels sitt krav om å skrive ein antisemittisk roman.
Det involverte å i romanform framstille ein vidgjeten svindelsak frå 20-talet utført av to jødar. Grunna prosjektet sitt potensiale som propaganda, blei det støtta av regjeringa og letta presset på han medan han arbeida med andre, meir oppriktige prosjekt. Medan han var på mentalsjukehus brukte han dette prosjektet som eit påskot for å få tak i papir og skrivemateriale, sidan han hadde ei oppgåve å fullføre for Goebbels. På denne måten unngjekk han hardare handsaming: Mentalt sjuke blei vanlegvis offer for barbarisk handsaming av nazistane, inkludert fysisk misbruk, sterilisering og tilmed død. Men heller enn å skrive ein anti-jødisk roman, brukte Fallada papirforsyninga si til å skrive- i eit tett, overlappande manuskript som koda teksten - romanen Der Trinker, ei djupt kritisk sjølvbiografisk skildring av livet hans under nazistyret. Det var ei handling som kunne ført til dødsstraff, men han blei ikkje oppdaga, og blei lauslaten i desember 1944 medan nazistyret var i ferd med å falle saman.
Liv etter krigen
Trass i ei tilsynelatande vellukka forsoning med den første kona si, kom han til å gifte seg med den unge, rike og attraktive enkja Ulla Losch berre eit par månader etter lauslatinga og flytta inn hjå ho i Feldberg i Mecklenburg. Kort tid etter rykte sovjetarane inn og byrja å skape orden igjen. Fallada, som var ein kjendis, blei beden om å halde ein tale i ein seremoni som makrerte krigens slutt. I etterkant av talen blei han innsett som mellombels ordførar i Feldberg i atten månader.
Tida på mentalinstitusjon hadde vore ei påkjenning for Fallada, og han blei deprimert av den tilsynelatande umoglege oppgåva med å fjerne spora frå nazismen som no var så djupt rotfesta i samfunnet. Han byrja igjen med morfin saman med kona, og båe enda snart opp på eit sjukehus. Han oppheldt seg i resten av den korte levetida si inn og ut frå sjukehus og sjukeavdelingar. Losch si avhenge til morfin ser ut til å ha vore verre enn for Fallada, og den stadig aukande gjelda hennar var enda ei grunn for engsting.