cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ubåtklassen Typhoon
Den russiske marinen overtok fartøya etter oppløysinga av Sovjetunionen. Etter å ha vurdert ei modernisering, melde marinen at dette var kansellert i mars 2012, og at å modernisera éin Typhoon ville vera like dyrt som å byggja to nye Borej-ubåtar. I september 2012 var berre ein Typhoon att i teneste, «Dmitrij Donskoj», væpna med missilet RSM-56 Bulava. Ifølgje ei kjelde var dette fartøyet framleis i teneste til juli 2022, då det var rapportert som teke ut av teneste. Andre kjelder hevda at det framleis var i teneste, og at ein fyrst ville ta ein avgjerd om lagnaden til det mot slutten av 2022.
Andre fartøyklasser med namnet «Akula»
Fartøyklassa er kalla Akula-klassa på russisk, noko som kan føra til samanblanding med Akula-klassa angrepsubåtar. Det same gjeld Ondatra-klasse landgangsfartøy, som òg vert kalla «Akula» på russisk.
Elemag Point
Elemag Point (Nos Elemag) er eit nes på kysten av Moon Bay på Livingston Island i Antarktis som ligg 6,75 km sør-sørvest for Edinburgh Hill, 1,76 km søraust for Sindel Point, 3,05 km aust for Sliven Peak, 2,05 km nordaust for Zlatograd Rock og 5,57 km nordvest for Rila Point. Det ligg mellom Strumabreen i nord and Huronbreen i sør.
Det er kalla opp etter guvernøren i den sørvestlege regionen i Bulgaria med provinshovudstad i Berat på 900- og 1000-talet.
Steve Perryman
Stephen John Perryman er ein tidlegare engelsk fotballspelar.
Christian Mayer
Christian Mayer er ein austerriksk tidlegare alpin skirennar frå Finkenstein i Kärnten som vann ein OL-bronse både i 1994 og 1998, samt VM-bronse i 1997. I 1994 vann han FIS-pokalen, verdscupen, i storslalåm.
Aktiv
Mayer meisterskaps-debuterte med ein tiandeplass i storslalåm under Vinter-OL 1992 i Albertville. To år seinare, under OL 1994 på Lillehammer, tok han bronsemedaljen i storslalåm, i 1996 vart han nummer seks i same greina under VM i alpine greiner 1996 i Sierra Nevada.
Ved verdsmeisterskapen 1997 i Sestriere måtte Mayer nøye seg med ein tiandeplass i super-G. Han lukkast klart betre under vinterleikane 1998 i Nagano, der han tok bronsen i kombinasjonen og vart nummer fem i slalåmrennet. Også frå VM i alpine greiner 1999 i Vail i Colorado kom han heim med ein bronsemedalje, den gongen i slalåm. I seinare internasjonale meisterskap fekk han ikkje delta stort, ein 14. plass i storslalåm i VM 2003 i St. Anton var det han oppnådde.
Frå desember 1993 til mars 2000 vann Mayer sju renn i verdscupen i alpine greiner, seks i spesialgreina storslalåm og eitt i super-G. I 1994, hans beste sesong, vann han storslalåm-greina av verdscupen i alpine greiner.
Mayer la opp som aktiv alpinist i 2006.
Brystvorte
Brystvorte (medisinsk nemning papilla mammae) er framspring på brysta til menneske med ein mørkare farge enn huda rundt. Dei dannar utløp for mjølkegangane hjå kvinner, og blir brukt til diing. Rundt brystvorta ligg ein hudsone med mørkt pigment, areola mammae, som inneheld ein krans av store talgkjertlar.
Tilsvarande strukturar på andre pattedyr kan kallast patte, sugevorte eller spene.
Provinsen Maine
Provinsen Maine syner til fleire engelske koloniar med same namn på 1600-talet langs nordaustkysten av Nord-Amerika. Til tider utgjorde det delar av dagens Maine, New Hampshire og Vermont, samt dei kanadiske provinsane Quebec og New Brunswick. Provinsen eksisterte gjennom ei rekkje landpatent, mellom anna som New Somersetshire. Den endelege inkarnasjonen av Provinsen Maine, utgjorde vestlege delar av dagens Maine, og vart innlemma i Massachusetts Bay Colony i 1650-åra.
Fylkesveg 168 i Rogaland
Fylkesveg 168 i Rogaland går mellom Risa og Nærbø i Hå kommune. Vegen er 7,8 km lang.
Huggler Peak
Huggler Peak er eit bratt, snødekt fjell, 1580 moh i den nordlege delen av Anderson Massif i Heritage Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John Q. Huggler, ein lagersjef ved McMurdo-basen under U.S. Navy Operasjon Deep Freeze i 1966.
Vøienvolden gård
Vøienvolden gård i Maridalsveien 120 på Sagene i Oslo er det løkkeanlegget (gardsbruket) i byen som er mest komplett og best teke vare på, med bygningar frå seint på 1700-talet og tidleg på 1800-talet, dels med tilbygg frå 1900-talet, og med ein eigedom på nesten åtte mål. Gardsbygningane ligg i firkant rundt tunet, med tilkomst gjennom ei gjennomkøyring i den lange løebygningen mot nord. Både bygningane og den firkanta forma på tunet skriv seg i hovudsak frå slutten av 1700-talet; eit kart frå 1795 syner løe, hovudhus og bryggerhus. Stabburet, ein potetkjellar og ei smie kom til på 1800-talet. Ikring bygningane er det ein hage med fleire sers gamle og høge tre.
Garden, som vart freda i 1941, ligg fritt til på ei høgde med utsyn mot sør. I grannelaget ligg det eldre trehus og dessutan bustadblokker i mur frå 1900-talet.
Opphavleg var Vøienvolden ei løkke i den luten av Bymarka som var skilt ut frå i Aker. Ved eit kongeleg brev i 1629 vart fem gardar avsett til bymark for borgarane i byen, det vil seie beitemark og løkker til korndyrking, for byen hadde ikkje hatt bymark etter at kong Christian IV flytta Oslo i 1624 og kalla han for Christiania. I 1683 gav magistraten løyve til at «et stykke eng på byens mark», Vøienvolden med 47-48 mål jord, vart overdrege til rådmann Johan Pettersen Bergmand. Løkka vart ikkje bunde til ein eigedom i sjølve byen, som elles var det vanlege. I 1708 var Vøienvolden selt på auksjon til kjøpmann Wilhelm Cornix, som gjorde store utbetringar, bygde nye hus og laga til hage med dammar og inngjerding. Etter at han døydde i 1721, vart løkka ein vanleg bondegard.
Eigar av Vøienvolden er Fortidsminneforeningen, som driv garden som eit museum og senter for bygningsvern, og dessutan leigar ut kontor i bygningane. Oslo- og Akerhusavdelinga av Fortidsminneforeningen har òg kontor her.
Tzoumérka i Ioánnina
Tzoumérka (gresk Τζουμέρκα) er ein tidlegare kommune i periferieininga Ioánnina i Ípiros i Hellas. Tzoumérka inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Nord-Tzoumérka.
Auldhame and Scoughall
Auldhame og Scoughall er to grender i East Lothian i Skottland. Dei ligg nær byen North Berwick og landsbyen Whitekirk, og om lag 40 km aust for Edinburgh.
Den kristne misjonæren og helgenen Baldred skal ha halde til ved Auldhame på 700-talet, som einebuar på klippa Bass Rock og som geistleg på fastlandet. Då han døydde gjorde dei tre sokna Auldhame, Tyninghame og Prestonkirk alle krav på leivningane hans. Ifølgje soga gav ein heilag mann det rådet at ein skulle tilbringa ei natt i bøn, og om morgonen var det ved eit mirakel tre lik klare til gravlegging i kvar av kyrkjene. Arkeologiske utgravingar har gjort funn som tyder på at det var eit klostersamfunn her på denne tida. Klosteret kan ha blitt øydelagd gjennom vikingherjingar på 900-talet.
Advokaten og diplomaten Adam Otterburn, som var rådgjevar for kong Jakob V av Skottland, budde i Auldhame på 1500-talet. Han bygde truleg Auldhame Castle, som ein kan sjå ruinane av i dag.
Prisoner in Disguise
Prisoner In Disguise (1975) er det sjette studioalbumet til den amerikanske songaren Linda Ronstadt og det andre på Asylum Records. Det følgde gjennombrotsalbumet hennar, Heart Like a Wheel, som vart det første av tre album som nådde toppen av Billboard-lista tidleg i 1975.
Historie
Ronstadt valde songar frå vener og låtskrivarar som James Taylor, Lowell George i Little Feat, J.D. Souther og Anna McGarrigle og ein song skriven og først spelt inn av Jimmy Cliff, i tillegg til ei tolking av Dolly Parton-songen «I Will Always Love You». Albumet har strykararrangement av David Campbell. Blant gjestemusikarane var Emmylou Harris, som song med Ronstadt på standardsongen «The Sweetest Gift».
Den originale vinylalbumet kom eit dobbeltfalsa omslag, der midten inneheld bilete av forskjellite tekstark til songane, dei fleste handskrivne av dei originale låtskrivarane.
Trisha Yearwood omtalte Prisoner in Disguise som ein inspirasjon, og tok med seg albumet til produsenten sin i byrjinga av karrieren og sa «Det er slik musikk eg vil lage.»
Mottaking
Steve Simels i Stereo Review skreiv i desember 1975 at synginga til Ronstadt på Parton-songen «I Will Always Love You» som «absolutt nydeleg, fyldig og intens». Albumet nådde fjerdeplassen på Billboard-lista. Det nådde òg andreplassen på country-lista, og selde til platinaplate i USA.
«Heat Wave» var ein rocka versjon av hitten av Martha and the Vandellas frå 1963, og nådde femteplassen på Billboard Hot 100. B-sida, Neil Young-songen «Love Is A Rose», vart òg spelt mykje på radio og nådde femteplassen på Hot Country Songs-lista.
Den dobbelsida singelen «Tracks Of My Tears», ein song av The Miracles frå 1965 og «The Sweetest Gift», ein eldre countrystandard som nyleg var blitt spelt av Seldom Scene, gjekk òg inn på countrylista, på høvesvis 11. og 12. plasssen tidleg i 1976. «Tracks of My Tears» nådde òg 25. plassen på Billboard Hot 100 og fjerdeplassen på adult contemporary-lista. Eit albumspor skrive av Lowell George, «Roll Um Easy», vart populært på det nye AOR-formatet (album-orientert rock).
Ballantrae
Ballantrae  er ein landsby i regionen South Ayrshire i Skottland. Namnet kjem truleg frå skotsk-gælisk Baile na Tràgha, som tyder «byen ved stranda».
Han er mest kjend for den oppdikta settinga i The Master of Ballantrae av Robert Louis Stevenson.
Vladimir Alikin
Vladimir Aleksandrovitsj Alikin er ein sovjetrussisk, tidlegare skiskyttar frå Novo-Iljinsk i Perm oblast som i 1980 vann OL-gull med Sovjetunionen sitt stafettlag.
Aktiv
Alikin meisterskapsdebuterte under VM i skiskyting 1979 i tyske Ruhpolding. I dei individuelle øvingane vart han høvesvis nummer åtte på 20 km og fire på 10 km, før han fekk gå startetappen for Sovjetunionen sitt lag som enda opp med bronse.
Under Vinter-OL 1980 i Lake Placid gjekk Alikin inn til sølv på 10 km etter prikkfri skyting. Til sist i leikane gjekk han startetappen for Sovjetunionen sitt sigrande stafettlag, dei andre på laget var Aleksandr Tikhonov, Vladimir Barnasjov og Anatolij Aljabjev.
Både i 1981 og 1982 starta Alikin for Sovjetunionens stafettlag under skiskytings-VM. Både i Lahti i 1981 og i Minsk 1982 enda det med bronsemedalje. I Minsk-VM vann han også ein bronsemedalje på 10 km, ei tevling der norske Eirik Kvalfoss sikra seg sin fyrste VM-triumf.
Fransk mote
Fransk mote viser til motestilar, særleg klesmote, som kjem frå Frankrike. Fransk klesmote fekk særleg høg status i verda gjennom haute couture, som først utvikla seg ved det franske hoffet sist på 1700-talet. Seinare kom parisiske motehus med kolleksjonar av klede til. Ved Verdsutstillinga i Paris 1900 blei haute couture presentert som ein særskild fransk industri.
Fylkesveg 169 i Rogaland
Fylkesveg 169 i Rogaland går mellom Bø og Indrebø i Hå kommune. Vegen er 4,0 km lang.
Hudsonbukta
Hudsonbukta (inuktitut Kangiqsualuk ilua, fransk baie d'Hudson, engelsk Hudson Bay) er ei stor bukt nordaust i Canada. Bukta har eit særs stort nedslagsfelt, om lag, som omfattar delar av Ontario, Quebec, Saskatchewan, Alberta, det meste av Manitoba, det søraustlege Nunavut og delar av Nord-Dakota, Sør-Dakota, Minnesota og Montana. Den sørlege armen av Hudsonbukta vert kalla James Bay.
Skildring
Hudsonbukta dekkjer eit område på, og er dermed den nest største bukta i verda (etter Bengalbukta). Bukta er relativt grunn og vert rekna som ein epikontinental sjø, med ei middeldjupne på om lag 100 m (samanlikna med 2600 meter i Bengalbukta). Ho er om lag 1370 km lang og 1050 km brei. I aust har ho utløp mot Atlanterhavet via Hudsonsundet, i nord til Nordishavet via Foxesjøen (som ikkje vert rekna som ein del av bukta) og Fury- og Heclasundet. Bukta strekkjer seg frå 78° til 95 °W og frå 51º til 70 °N.
Hudsonbukta er ein del av Nord-Atlanteren. Somme skildrar Hudsonbukta som eit randhav til Atlanterhavet, eller Nordishavet.
Historie
Engelske oppdagarar og kolonistar kalla Hudsonbukta opp etter Henry Hudson, som utforska bukta frå 2. august 1610 med skipet «Discovery». På den fjerde reisa si til Nord-Amerika, segla Hudson rundt vestkysten av Grønland og inn i bukta, og kartla mykje av austkysten. «Discovery» vart fanga i isen over vinteren og mannskapet overlevde på land heilt sør i James Bay. Då isen smelta på våren ønskte Hudson å utforske resten av området, men mannskapet gjorde mytteri den 22. juni 1611. Dei forlet Hudson og nokre andre drivande i ein liten båt. Ingen kjenner lagnaden til Hudson og mannskapet hans som stranda med han, men historikarar har ikkje funne noko bevis på at dei overlevde lenge etterpå.
I 1619 sende Kristian IV sjøoffiseren Jens Munk på ein ekspedisjon med to skip frå København. Skipa, fregatten «Enhiørningen» og jakta «Lamprenen», nådde Hudsonbukta i dagens Canada. Der overvintra mannskapa på ein stad som dei kalla Munkehavn; det seinare Fort Churchill. Nokre budde ombord på skipa, nokre i ei hytte på land. Av eit mannskap på 64 overlevde einast tre mann; Jens Munk den eine. Dei fleste døydde av skjørbuk. Dei tre overlevande rigga til det minste skipet, jakta «Lamprenen», og siglde med denne over Atlanterhavet. Jakta landa i Bergen.
I denne perioden bygde Hudson's Bay Company fleire fort og handelsstasjonar langs kysten ved munningane til dei store elvane (som Fort Severn i Ontario, York Factory og Churchill i Manitoba). Dei strategiske plasseringane var basar for utforsking av området innanfor. I tillegg vart handelsstasjonane nytta for å gjere handel med indianarane som kom til stasjonane med pelsar. HBC frakta så pelsane til Europa og heldt fram å nytte desse stasjonane til byrjinga av 1900-talet. Hamna Churchill er framleis ei viktig båthamn for handel med Europa og Russland i dag.
I 1980 vart handelsmonopolet til HBC avskaffa og Rupert's Land — eit område på om lag 3,9 millionar km² — vart avstått til Canada som ein del av Northwest Territories. Frå 1914 vart bukta omfattande kartlagd av dei kanadiske styresmaktene for å utvikle skipstrafikken i området. Denne kartlegginga førte til at Churchill i Manitoba vart grunnlagd som ei djupvasshamn for kveitetransport i 1929, etter fleire mislukka forsøk frå Port Nelson.
Utstrekning
International Hydrographic Organization reknar den nordlege grensa til Hudsonbukta som følgjer: Ei linje frå Nuvuk Point til Leyson Point, den søraustlegaste delen av Southampton Island, gjennom den sørlege og vestlege kysten av Southampton Island til den nordlegaste delen, så ei linje til Beach Point  på fastlandet.
Klima
Hudsonbukta var vekstsenteret for hovudisen som dekte det nordlege Nord-Amerika under den siste istida. Heile regionen har låge temperaturar året rundt. Den årlege middeltemperauren til Churchill ved 59 °N er til dømes -5°C; samanlikna med Arkhangelsk på 64 ºN i Nord-Russland som har ein middeltemperatur på 2 °C. Vasstemperaturen når 8°-9°C på vestsida av bukta på seinsommaren. Bukta er stort sett islagd frå midten av desember til midten av juni, då isen smeltar frå aust mot vest og sørover. Den gradvis temperaturauken dei siste 100 åra har gjort at den isfrie tida har vorte lengre. Denne perioden var så kort som fire månader på 1600-talet.
Vatn
Hudsonbukta har lågare salinitet enn havvatn. Dette kjem av lite fordamping (bukta er isdekt det meste av året), stor tilførsel av ferskvatn (om lag 700 km³ årleg, nedslagsfeltet til Hudsonbukta dekkjer det meste av Canada og mange elvar renn ut i bukta), og at utløpa mot det saltare Atlanterhavet er trongt. Den årlege tilfrysinga og smeltinga av havisen, som er om lag tre gonger så stor som den årlege vasstilførselen frå elvane, endrar saliniteten i overflata i stor grad gjennom året.
Ei følgje av det lågare saltinnhaldet i bukta er at frysepunktet til vatnet er høgare enn i resten av havet, og dette er med på å auke tida bukta er isdekt.
Kysten
Vestkysten av bukta er eit lågland kjend som «Hudson Bay Lowlands» som dekkjer 324 000 km². Området vert drenert av store elvar og har ein karakteristisk vegetasjon kalla muskeg. Mykje av landforma er forma av isbrear og av at bukta har vorte gradvis mindre over ein lang tidsperiode. Teikn etter tidlegare strandsoner kan ein finne langt inn frå den noverande strandsona. Ein større del av låglandet i provinsen Ontario er ein del av Polar Bear Provincial Park, og ein liknande del av låglandet i Manitoba er ein del av Wapusk nasjonalpark, der det finst mykje isbjørn.
Øyar
Det er mange øyar i Hudsonbukta, hovudsakleg nær austkysten. Alle desse ligg i territoriet Nunavut. Ei øygruppe er Belcherøyane. Ei anna gruppe omfattar Ottawaøyane.
Antemensale
Antemensale eller altarfrontale er ei plate av tre eller metall med måla bilete eller relieffbilete som dekkjer framsida av eit altar i ei kristen kyrkje.
Nemninga vert særleg nytta om slike altarframstykke som skriv seg frå mellomalderen. Skikken var då at presten skulle stå vend mot kyrkjelyden då han stod framfor altaret, og difor var det eit mellomrom mellom altaret og altartavla. Altaret var soleis plassert med fronten mot kyrkjelyden, og framsida av det var ein høveleg stad for å plassere eit oppbyggjeleg og lærerikt motiv. Ofte er biletet delt inn eit stort midtfelt med eit hovudmotiv, og mindre felt på kvar side av midtfeltet. Motiva i sidefelta supplerar hovudmotivet.
Hudsonbukta
Geologi
Då tyngdefeltet til jorda vart kartlagt frå starten av 1960-åra vart det oppdaga eit stort område med lågare tyngdekraft enn gjennomsnitt kring Hudsonbukta. Dette trudde ein først kom av at jordskorpa framleis var pressa ned etter vekta frå isbreane som var her under den siste istida, men meir detaljerte observasjonar frå satellitten GRACE indikerer at dette ikkje kan utgjere heile tyngdeanomalien. Ein trur at konveksjon i den underliggande mantelen kan vere medverkande.
Antemensale
Dei fleste av dei antemensalane frå mellomalderen som er teke vare på, finst i Noreg og Spania.
Hudsonbukta
Geologi
Somme geologar er usamde om kva som har skapt den halvsirkelforma bukta, som vert kalla Nastapoka-bogen. Dei fleste er samde om at forma har tektonisk opphav mellom Belcher-foldinga og Superior-kratonen skapt under Trans-Hudson-orogenesen. Somme geologar meiner at forma kan kome av eit nedslag i prekambrium og har samanlikna det med Mare Crisium på månen. Ein har derimot ikkje funne bevis på at bukta er eit nedslagskrater.
Kystsamfunn
Kysten av Hudsonbukta er særs tynt folkesett. Det er berre om lag eit dusin landsbyar. Somme av desse vert grunnlagde på 1600- og 1700-talet som handelsstasjonar for Hudson's Bay Company, noko som gjer dei til nokre av dei eldste busetnadane i Canada. Då stasjonane til HBC vart stengde utover på 1900-talet består innbyggjarane i desse landsbyane i dag nesten utelukkande av creefolk og inuittar.
Somme av dei viktigaste samfunna langs Hudsonbukta er:
Militær utvikling
Før den kalde krigen vart ikkje området rekna som militært viktig. I 1950-åra vart nokre stader langs kysten ein del av Midt-Canada-linja, som skulle sjå etter potensielle sovjetiske bombefly som kunne kome over Nordpolen. Den einaste djupvasshamna i det arktiske Canada ligg i Churchill i Manitoba.
Access Slope
Access Slope er ein isbakke mellom nordenden av Lindstrom Ridge og Tether Rock i Meteorite Hills i Darwin Mountains i Antarktis. Bakken ligg i vestenden av Circle Icefall i Darwinbreen og verkar å vere den einaste ruta gjennom isfallet. Han vart skildrande namngjeven av gruppa som vitja Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956–58, som først klatra ned isbreen.
Slade on Stage
Slade on Stage er det tredje konsertalbumet til det britiske rockebandet Slade. Det vart spelt inn i Newcastle City Hall den 18. desember 1981 og kom ut nesten eitt år seinare 11. desember 1982. Albumet var produsert av bandet og nådde 58. plassen på den britiske albumlista.
Bakgrunn
Etter konserten til Slade på Readingfestivalen i 1980 vart interessa for bandet gjenoppliva og ein stor platekontrakt med RCA signert. Under turneen for å marknadsføre albumet Till Deaf Do Us Part frå 1981, bestemte bandet seg for å spela inn konserten sin i Newcastle City Hall med RAK-mobilen. Slade on Stage vart produsert og miksa i Portland Studios i London, og kom ut i desember 1982 og nådde 58. plassen albumlista i Storbritannia.
Holder fortalte i Kerrang! i 1982: «Eg trur vi har klart å halda spenninga frå konserten praktisk talt intakt. Det er sant at vi måtte gjera nokre studiobitar for å piffe det opp, men dette er halde til eit minimum. Du må alltid hugsa at nokon kjem til å betala hardt opptente kontantar for denne plata. Og sjølv om det bør gjerast alt for å bevara atmosfæren til ein ting, kan det å forbetra den endelege lyden ved å legga til eit par innslag, så trur eg at du skylder kjøparen å gjera berre det. Med det me derimot har gjort på Slade on Stage er å fikse på bitar der til dømes ein gitarstreng sleit og slikt. Å ja, og vi måtte kutta ut ein del av publikum òg, fordi ein av mikrofonane i aulaen var sett opp ved sida av ein galning. Han ropte til stadig 'jævel!' med han klarte inn i mikrofonen, så det måtte me ta bort. Men bortsett frå desse tinga er alt slik det vart spelt på konserten.»
Mottaking
På tidspunktet for utgjevinga var meldingane generelt positive. Kerrang! skreiv at albumet inneheld «10 juvelar» og oppfordra lesarane til å «gå ut og kjøpa det no». Dei la til: «Å sjå Slade live er ein av dei mest spennande opplevingane som er kjente for menneskja. Det er ein heilt topp manisk og heftig pakke, levert i eit tempo som får sjølv Kiss til å verka som gamle menn.» Sounds likte Slade on Stage som eit «oppsiktsvekkande album» som «går langt mot å demonstrera kvifor dei er eit av dei beste live-rockebanda i verda». Dei skildra albumet som «ein av dei livlegaste du nokon gong vil høyra i livet ditt», og konkluderte med: «Det Slade alltid har handla om er ufortynna rock 'n' roll, og dette albumet kjem nærare å fanga kjensla, spenninga og den enorme energien dei genererer enn noko dei nokon gong har prøvd før.»
AllMusic skildra albumet som eit «monster» og sa: «Tru det eller ei, Slade on Stage er den mest intense innspelinga Slade nokosinne har gjort. Det er tungt. Dette livealbumet viser at bandet speler raskare, hardare og betre enn nokosinne. Dei tre første songane sette tonen. Slade kjem ut av porten så fort at viss dei ikkje følgde dei tre med ein ballade, måtte du nesten ta plata av. Det er så intenst. Dette er det tettaste, vanskelegaste og beste du nokon gong vil høyra Slade (eller noko anna hardrockband) spela. Materialet er kremen av kremen, og innspelinga er glimrande. Den einaste ulempen er at det berre har ni ekte songar.».
Innhald
Alle songar skrivne av Noddy Holder og Jim Lea utanom «You'll Never Walk Alone» av Rodgers and Hammerstein.
Fylkesveg 170 i Rogaland
Fylkesveg 170 i Rogaland går mellom Tunheim og Garborg i Time kommune. Vegen er 2,5 km lang.
Li Xiaoshuang
Li Xiaoshuang er ein kinesisk tidlegare turnar frå Xiantao. Han vart verdsmeister i 1995 og olympisk meister i 1996. Li vann også OL-gull i frittståande i 1992 og VM-gull i lagkamp i 1994 og 1995.
Aktiv
Li var med på det kinesiske turnlandslaget frå 1991 til 1996. Under Sommar-OL 1992 i Barcelona gjekk han til topps i frittståande, dessutan fekk han sølv i lagtevlinga og bronse i ringar. To år seinare var han med i det kinesiske mannskapet som i Dortmund tok VM-gull i lagkampen. I turn-VM 1995 i japanske Sabae sigra Li i så vel mangekamp som i lagkamp. Under dei olympiske sommarleikane 1996 i Atlanta var han på ny bestemann i mangekampen. Han fekk eit nytt OL-sølv i lagkampen, tok også sølv i frittståande.
Provinsen Ruse
Provinsen Ruse (bulgarsk Русе област, Ruse oblast) er ein provins i Bulgaria. Han ligg sentralt i den nordlege delen av landet og grensar til provinsane Veliko Tărnovo i sørvest, Tărgovisjte i søraust, og til Razgrad og Silistra i aust. I nord ligg nabolandet Romania.
Provinsen har desse kommunane:
Byar
Provinsen har desse byane:
Ein HaBesor
Ein HaBesor (hebraisk skrift עֵין הַבְּשׂוֹר, tyder 'Besorkjeldene') er ein moshav sør i Israel. Han ligg i Hevel Eshkol-området nordvest i Negevørkenen nær grensa til Gazastripa og kring ein kilometer frå Magen og høyrer til Eshkol regionale kommune. I 2006 hadde han 684 innbyggjarar.
Historie
Ein Besor var ein egyptisk stoppestad langs handelsruta i Nord-Negev under det første dynastiet. Leiren låg der Tell es-Sakan ligg i dag.
Den moderne moshaven vart grunnlagd i 1982. Somme av innbyggjarne kom frå Sadot, ein israelsk busetnad i Sinaiørkenen som vart evakuert etter at den egyptisk-israelske fredsavtalen vart signert.
Rambergøya
Rambergøya er ei 0,125 km² stor øy i Indre Oslofjord i Oslo, sør for Gressholmen, og med samband til Gressholmen over eit smalt eide i sørvest. Det høgste punktet på øya ligg ifylgje kartet 37 meter over havet.
Danger Slopes
Danger Slopes er ein isbakke like sør for Knob Point på vestsida av Hut Point Peninsula på Ross Island. Den første bakken er særs bratt og endar i vest i eit vertikale fall til Erebus Bay. Han fekk dette namnet av Discovery-ekspedisjonen, fordi matrosen George T. Vince som var med på ekspedisjonen mista livet her i ein snøstorm, då han glei og fall ut i sjøen.
Rambergøya
Namnet har øya etter fuglearten ramn (korp), slik at det er tale om ei øy med eit ramneberg. Norskfilologen Gustav Indrebø skriv at «"Ramberg" er gn. *(H)rafnaberg, Ramneberget. Dette namnet høyrer eigenleg ein bergkoll ute paa øyi til. Kollen fell bratt ned mot sjøen på utsida. Ifraa berget hev dei ført namnet yver paa sjølve øyi. Ein kan jamføra med øynamnet "Kollen" i Rygge. Det er vel truleg at det eigenlege øynamnet, Rambergøyi, hev vore noko i bruk ved sida av heile tidi.»
Rambergøya var klostergods i mellomalderen, og har etter reformasjonen vore i statens eige. No er øya friluftsområde, og har vore kommunal badeplass sidan 1934. Saman med mesteparten av Gressholmen vart Rambergøya med tilhøyrande sjøområde eit naturreservat frå 2. oktober 1992 under namnet Gressholmen-Rambergøya naturreservat.
Bukta mellom Rambergøya og Gressholmen heiter Rambergbukta, og er eit viktig element i naturreservatet. Sundet mellom Rambergøya og Langøyene i Nesodden kommune heiter Rambergsundet, og ei flu i fjorden sørvest for Rambergøya og nordvest for Langøyene heiter Rambergskårflua.
Dover i New Hampshire
Dover er ein by i Strafford County i New Hampshire i USA. Han har kring 30 000 innbyggjarar og er den største byen i Seacost Region i New Hampshire. Han er administrasjonsstad i Strafford County, og heim til Wentworth-Douglass sjukehus, Woodman Institute Museum, og New Hampshire barnemusem.
At Turbah
At Turbah er ein by nær kysten av Raudehavet i Taiz guvernement i Jemen. Han ligg kring 75 km frå Taiz og kring 1800 meter over havet. Folketalet i 2004 var 10 505.
Dag Vaagen
Dag Arne Vaagen er ein norsk lokalpolitikar for Høgre. Han var ordførar i Sande kommune i Møre og Romsdal frå 2007 til 2019.
Dover i New Hampshire
Byen vart grunnlagd i 1623 som Hilton's Point av brørne William og Edward Hilton, fiskehandlarar frå London, Dover er den eldste permanente busetnaden i New Hampshire, og den sjuande eldste i USA.
Gordon Milne
Gordon Milne er ein tidlegare engelsk fotballspelar.
Frauenfeld
Frauenfeld er hovudstaden i kantonen Thurgau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 417 meter over havet.
Kommunen er hovudstad i både kantonen og distriktet han ligg i. Han ligg på begge sider av elva Murg. Elva Thur renn langs nordgrensa til kommunen. Han består av byen Frauenfeld (som består av gamlebyen, Ergaten-Vorstadt i vest og Obere Vorstadt i aust) og dei tidlegare kommunane Langdorf, Kurzdorf, Huben, Herten, Horgenbach, Gerlikon, Zelgli og Schönenhof.
Byen reknar si historie frå 1246, og voks opp kring slottet Frauenfeld.
Elephant Point
Elephant Point er eit lite, hovudsakleg isfritt nes som stikk 2 km ut i Bransfield Strait heilt sør på vestenden av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Neset dannar sørvestsida av innløpet til Kavarna Cove nedanforRotch Dome i nord. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.
Neset er kalla opp etter elefantselen som held til her.
Det sørlegaste punktet på neset ligg 12,1 km aust-søraust for Nikopol Point, 3,95 km søraust for Clark Nunatak, 3,08 km sørvest for Bond Point og 13.2 km vest-sørvest for Detnah Point.
Khouliarádes
Khouliarádes (gresk Χουλιαράδες) er ein landsby i periferieininga Ioánnina i Ípiros i Hellas. Khouliarádes var hovudsete i den tidlegare kommunen Tzoumérka, som no er ei kommunaleining i kommunen Nord-Tzoumérka.
Wenche Lowzow
Wenche Bryn Lowsow er ein norsk Høgre-politikar og tidlegare rektor ved Trosterud Skole. Ho har tidlegare vore medlem av Høgres sentralstyre, og i perioden 1977-1985 var ho stortingsrepresentant for Oslo.
Wenche Lowzow tok treårig lærarskuleeksamen frå Hamar (1958) og engelsk mellomfag ved Universitetet i Oslo (1962). Ho arbeidde som lærar ved Lakkegata skole 1958–1969 og som rektor ved Trosterud skole 1969–1977.
Lowzow var medlem av Oslo bystyre 1967–1971 og formannskapet 1971–1975. Ho var vararepresentant på Stortinget i perioden 1969–1977, før ho fekk fast plass og sat to periodar. Ho sat i Justiskomiteen i første periode og i Kirke- og undervisningskomiteen i andre periode på Stortinget.
Lowsow var den fyrste norske stortingsrepresentanten som stod fram som homofil. Dette fann stad på førstesida i Dagbladet i 1979. Ho inngjekk partnarskap med Karen-Christine Friele i 1993.
Fylkesveg 171 i Rogaland
Fylkesveg 171 i Rogaland går mellom Høyland i Hå kommune og Pollestad i Klepp kommune. Vegen er 3,1 km lang.
Knut Blom
Knut Blom var ein norsk jurist, advokat og høgsterettsdommar. Han var medlem av Høgsterett frå 1968 til 1986.
Blom var fødd i Kristiania (Oslo). Han tok examen artium i 1934, og blei cand.jur. i 1939. Han blei tilsett som fullmektig hos Carl Fridtjof Rode i Melbu same året, og overtok advokatkontoret då Rode blei kalla inn til militærteneste kort tid etterpå. Frå 1940 til 1942 var Blom dommarfullmektig i Jæren heradsrett, og frå 1942 var han advokatfullmektig hos Sven Arntzen, frå 1947 partner. Under den tyske okkupasjonen var Blom eit sentralt medlem av leiinga av Heimefronten.
Blom arbeidde som advokat til 1968, og var forsvarar i Oslo byrett 1953 til 1956, Eidsivating lagmannsrett 1956-1965 og Høgsterett 1965 til 1968. Frå 1968 til han gjekk for aldersgrensa i 1986 var han høgsterettsdommar. Han skreiv juridiske fagbøker, mellom anna Sakførerens rettslige Ansvar (1947) og Prisloven med kommentarer (1954).
Han blei dekorert med Deltakarmedaljen og i 1978 mottok han St. Olavs Orden. Han døydde i Oslo.
Ulsterskotsk
Ulsterskotsk (Ulstèr-Scotch på ulsterskotsk), også kjend som Ullans, er ei samlenemning på dialektane av låglandsskotsk som blir snakka i Ulster, nord på øya Irland. Nokre definerer det også som ulsterskotsk når ein snakkar engelsk med nordirsk aksent. Ein reknar med at mellom 35.000 og 100.000 menneske har ulsterskotske dialektar som morsmål.
Historie
Ulsterskotsk oppstod på 1600-talet, då store mengder skotske nybyggjarar kom til Ulster. Dei snakka låglandsskotsk, og i den fyrste tida var skriftspråket svært likt det ein brukte i Skottland. Dei ulsterskotske dialektane oppstod gjennom språkkontakt med Ulster-dialektar av irsk og engelsk.
Opp igjennom århundra fekk ein så stadig meir litteratur med eit eige, ulsterskotsk preg. Sidan 1990-talet har ein laga ny ortografi til ulsterskotsk for å skilja det frå låglandsskotsk og engelsk. Språklaget Ulster-Scots Language Society vart skipa i 1992, noko som vart forløparen til språkorganisasjonen Tha Boord o Ulstèr-Scotch, som aktivt freistar å skapa meir merksemd rundt språket. Ved University of Ulster vart det oppretta eit institutt for ulsterskotsk i 2001. Ei gruppe i Belfast har også starta på ei bibelomsetjing til ulsterskotsk. Så langt har dei fullført Lukasevangeliet, som kom ut i 2009.
Språket er i dag viktig for protestantane og unionistane i Nord-Irland og republikken Irland. Det har oppnådd status som regionalt minoritetsspråk i Storbritannia.
Jenkins Heights
Jenkins Heights er eit breitt, isdekt område på over 500 meter over havet som dekkjer 25 kvadratkilometer, sør for McClintonbreen og vest for Mount Bray on Bakutis Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Høgdene vart kartlagte av United States Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1959–66 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Charles Jenkins, ein geofysikar i National Oceanic and Atmospheric Administration og forskingssjef ved Sørpolstasjonen i vinteren 1974.
Løkkekiosken
Løkkekiosken (og kalla Rakettkiosken) er ein kiosk i Tromsø, teikna av byggmeister J.R. Erlandsen og oppført i 1911.
Det var den gong 18 år gamle Margit Løkke som fekk løyve til å sette opp kiosken. Først søkte ho om å få plassere han på Fridtjof Nansens plass, men justerte seinare søknaden og ba om å få plassere kiosken på Stortorget. Søknaden vart innvilga, og med plasseringa følgde vilkåret at kommunen skulle disponere to av veggane på kiosken til oppslag. I tillegg måtte ho som alle andre som lånte grunn av kommunen betale 25 kroner per år i kioskavgift til kommunen.
I Kulturminneåret 2009 utpeikte Riksantikvaren Løkkekiosken i Tromsø som eit nasjonalt viktig kulturminne. Den 27. november 2009 vart Løkkekiosken freda i samband med Kulturminneårets avslutningsarrangement i Tromsø.
FA-cupfinalen i fotball 1994
FA-cupfinalen i fotball 1994 fann stad på Wembley stadion i London 14. mai 1994, med 79 634 tilskodarar på tribunane. Manchester United vann pokalen etter å ha slått Chelsea FC med 4-0.
Kampen
Etter ein mållaus fyrste omgang, der Chelsea var det beste laget, tok Manchester United leiinga i det 60. minutt. Éric Cantona skåra då på eit straffespark. Allereie seks minuttar seinare la same karen på til 2-0, også det på ei straffe. Før nye tre minuttar var runne auka Mark Hughes til 3-0. I sluttsekundane fastsette innbytar Brian McClair resultatet til 4-0.
Kjellaug Pettersen
Kjellaug Pettersen var ei norsk statstenestekvinne, likestillings- og kvinnesaksforkjempar.
Pettersen var opphavleg lærar og seinare rektor for Bygdøy skole i perioden 1979–1988. I 1981 blei ho oppnemnd til medlem av ei arbeidsgruppe for likestilling av Kyrkje- og undervisingsdepartementet, og i 1991 blei ho leiar for det dåverande Likestillingssekretariatet i Utdannings- og forskingsdepartementet, der ho seinare var spesialrådgjevar.
Pettersen var medgrunnleggjar av Stiftelsen Kvinneuniversitetet på Løten og var leiar for Oslo Kvinnesaksforening 1992–1994 og leiar for Norsk Kvinnesaksforening 1994–1998.
Pettersen var oppnemnd av Utanriksdepartementet til varamedlem av Utvalet for menneskerettar 1994–1995.
FA-cupfinalen i fotball 1994
Kampen
Manchester United stilte med: Peter Schmeichel, Paul Parker, Steve Bruce (kaptein), Gary Pallister, Denis Irwin, Andrej Kantsjelskis, Paul Ince, Roy Keane, Ryan Giggs, Mark Hughes og Éric Cantona. Ei åtte minuttar før slutt kom Lee Sharpe og Brian McClair på bana, ut gjekk Irwin og Kantsjelskis.
Chelsea FC stilte med: Dmitrij Kharin, Steve Clarke, Erland Johnsen, Jakob Kjeldbjerg, Frank Sinclair, Craig Burley, Eddie Newton, Gavin Peacock, Dennis Wise (kaptein), John Spencer, Mark Stein. Glenn Hoddle kom inn i staden for Burley i 68. minutt medan Tony Cascarino kom inn i staden for Stein i det 78. minutt.
Dommaren heitte David Elleray.
Jon Inge Høiland
Klubbspel
Høiland seriedebuterte med Faaberg IL i 1994 på nivå 3. Tidleg i august 1995 skreiv han kontrakt med Bryne FK på nivå 2. Sesongane 1997 og -98 spelte han for eliteserielaget Kongsvinger IL. Åra 1999-2002 var han aktiv i svenske IFK Göteborg. Deretter gjorde han teneste i Malmö FF frå 2003 til 2007. I siste serieomgang i Allsvenskan 2004 vart Høiland den store helten då han, etter målvakta stoppa eit Malmö-straffespark, var frampå og sette returen i mål. Malmö vann kampen 1-0 og og vart allsvensk meister. Vårsesongen 2006 spelte han på tyske FC Kaiserslautern, ein klubb som rykte ned or bundesligaen.
I august 2007 vart Høiland overført til Stabæk IF. Året etter var han med om å vinne klubbens einaste seriegull i fotball for menn. Etter at treårs-kontrakten gjekk ut, var han Rosenborg-spelar 2011-13. I 2014 spelte Høiland ein siste sesong på toppnivå, atter med Stabæk IF.
Landslagsspel
Høiland deltok i 25 landskampar. Han debuterte 22. januar 2004 og spelte siste kampen den 29. mai 2010. 1. april 2009 skåra han eitt av måla då Noreg vann med 3 mot 2 over Finland.
Fylkesveg 172 i Rogaland
Fylkesveg 172 i Rogaland går mellom Høyland og Søyland i Hå kommune. Vegen er 2,2 km lang.
Dekel
Dekel (hebraisk skrift דֶּקֶל, tyder Palmetre), offisielt Dekel-Kfar Shitufi (hebraisk skrift דקל-כפר שיתופי, tyder Dekel - samarbeidslandsby) er ein moshav sør i Israel. Han ligg i Hevel Shalom-området nordvest i Negevørkenen nær grensa til Egypt og Gazastripa, og høyrer til Eshkol regionale kommune. I 2006 hadde han 112 innbyggjarar.
Det vart grunnlagd ei Nahal-busetjing kalla Dekel i området i 1956, men denne vart fråflytta etter Suezkrisa seinare på året. Ein gar'in med same namnet danna ei israelsk busetjing kalla Yamit i 1979. Grunnlegginga vart forseinka på grunn av Camp David-avtalane som gjorde at Israel måtte trekkje seg attende frå Sinai. Moshaven vart grunnlagd i april 1982 av Aguda Shitufit med støtte frå Jewish Agency.
Geoff Richardson
Peter Geoffrey Richardson er ein engelsk bratsjist og multiinstrumentalist. Han er mest kjend for arbeidet sitt med Caravan, Murray Head og Penguin Cafe Orchestra.
Biografi
Richardson var opphavleg kunststudent og vart med i bandet Spirogyra i 1972, men bandet vart oppløyst etter kort tid og han gjekk inn i Caravan på bratsj. I midten av 1970-åra byrja han å spele som studiomusikar, mellom andre for Kevin Ayers, Café Jacques, Penguin Cafe Orchestra og The Buzzcocks. Han slutta i Caravan i 1978, men kom attande i 1980, og spelte på The Album.
Seinare i karrieren turnerte han med Murray Head, Penguin Cafe Orchestra og Bob Geldof. Han har òg arbeidd med Murray Head i studio, som Between Us (1979), Innocence (1993) og Pipe Dreams (1996). Han gav ut eit soloalbum, Viola Mon Amour, i 1993, etterfølgd av tre album med det tidlegare Caravan-medlemmet Jim Leverton, Follow Your Heart (1995), Poor Man's Rich Man (2000) og The End of The Pier Show (2006).
Han har framleis vore aktiv i Caravan opp gjennom åra og fullførte ein kort turné med dei i 2011.
Kolesterol
Fysiologi
Kolesterol er ein sterol (undergruppe av steroid) som hovudsakleg blir syntetisert i levra. Det er ein viktig byggestein for alle cellemembranar og forløpar for kjønnshormon, binyrebarkhormon, gallesalt og vitamin D. Sjølv om kolesterol kan syntetiserast av kroppen sine eigne celler, blir det òg tatt opp noko frå kosten.
Kolesterol er nærast uløyseleg i vatn, og følgjeleg òg i blodet. For at kolesterol skal kunna transporterast rundt i kroppen blir det derfor pakka inn i såkalla lipoproteinpartiklar. Desse har vassløyseleg overflate danna av fosfolipid og protein (apolipoprotein) og ein hydrofob kjerne beståande av esterifisert kolesterol og triglyserid. Dei mest kolesterolrike av lipoproteinpartiklane er low-density lipoprotein (LDL), og desse inneheld 70 % av kolesterolet i blodet. LDL-kolesterolet blir ofte referert til som «det dårlege kolesterolet» fordi forhøga konsentrasjon av LDL-kolesterol er ein viktig risikofaktor for hjarte- og karsjukdom.
Arv og miljø
I tillegg til arvelege forhold, har kosthaldet innverknad på kolesterolnivået i blodet. Nikolaj Anitschkow framkalla i 1913 aterosklerose hjå kaninar med store dosar kolesterol i fôret, noko som førte til ei vidstrekt oppfatting om at kolesterolrik mat som egg, raudt kjøt og skaldyr bidrar til åreforkalking (aterosklerose). Kaninar er likevel planteeterar og har ikkje eit stoffskifte som kan handtera kolesterol, og når forsøket blei gjentatt med hundar (som også et kjøt som mennesket), såg ein ikkje lenger denne samanhengen. Ancel Keys som i 1952 uttalte at det var overveldande bevis («overwhelming evidence») for at mykje kolesterol i kosten fører til høgt kolesterol i blodet, endra etter eigne studiar oppfatting og uttalte i 1955 at «kolesterol i maten har inga tyding for kolesterol i blodet». I 1953 presenterte Ancel Keys sin Six-Country Study der han samanlikna statistikk frå seks forskjellige land og viste ein «assosiasjon» mellom aukande feittinntak og auka førekomst av dødsfall grunna hjartesjukdom. Denne studien blei kritisert av Yerushalmy og Hilleboe som meinte at det gjaldt statistikk frå 22 land, og at Keys hadde plukka ut berre seks land som bekrefta antaking hans om samanheng mellom feitt i kosten og aterosklerose («cherry picking»). Dei publiserte ein alternativ statistikk i 1957 som inneheldt alle 22 land og som viste betydeleg svakare assosiasjon med hjartesjukdom. Ancel Keys følgde opp med den første internasjonale epidemiologiske undersøkinga i historia - The Seven Countries Study - publisert for første gong av American Heart Association i 1970 - og som viste ein tydeleg assosiasjon mellom høgt inntak av metta feitt, høgt kolesterolnivå i blodet og høg døying av hjarte- og karsjukdommar. The Seven Country Study blei seinare brukt som eit av dei viktigaste grunnlaga for oppmodingane til mynden om å redusera feittinntaket i slutten av 1970-åra.
Ei rekke uavhengige forskarar har seinare kritisert The Seven Country Study, mellom anna fordi Ancel Keys igjen berre hadde plukka ut land som bekrefta hypotesen hans. Han hadde til dømes ikkje inkludert Frankrike, med høgt inntak av metta feitt i kosten og samtidig veldig låg førekomst av hjartesjukdom. Det blei òg påpeika at studien berre viste ein «assosiasjon» og at assosiasjon ikkje er det same som årsak. Ved gjennomgang av resultata frå The Seven Country Study i etterkant fann ein at sukker hadde endå sterkare assosiasjon med hjartesjukdom. Ei rekke uavhengige forskarar har sidan kritisert kolesterolhypotesen («The Diet Heart Hypothesis») som hevdar ein samanheng mellom metta feitt i kosten, høgt blodkolesterol og åreforkalking med auka risiko for hjarteinfarkt og hjerneslag, og hevdar at denne hypotesen aldri har blitt bevist. Transfeitt aukar òg LDL-kolesterolet i blodet, medan fiber og plantesterolar har ein gunstig effekt på kolesterolnivået. I ein gjennomgang av tal frå WHO der ein såg på inntaket av metta feitt i 14 land, viste resultata at landa med lågast inntak av metta feitt hadde betydeleg høgare dødsrate enn kvar enkelt av dei sju landa med høgast inntak av metta feitt.
Behandling
Såkalla livsstilsfaktorar påverkar kolesterolnivået. For personar med høgt kolesterol anbefaler ein til dømes røykeslutt, auka fysisk aktivitet, avgrensa alkoholinntak, kosthaldsmedvit og vektkontroll. I kontrollerte forsøk har kosthaldsendringar åleine gitt opptil 15 % reduksjon i kolesterolnivået.
Statinar er den vanlegaste forma for kolesterolsenkende legemiddel. Desse verkar ved å redusera cellene sin eigen produksjon av kolesterol ved å inhibera enzymet HMG-CoA reduktase. Når cellene ikkje er i stand til å produsera kolesterol sjølv, aukar dei i staden opptaket av kolesterolhaldige LDL-partikler frå blodet. Ein moderat dose statin kan redusera LDL-kolesterolet med 30 %.
Andre legemiddel som blir brukte for å redusera kolesterolnivået er middel som aukar utskilling av gallesyre (kolestyramin, kolestipol og colesevelam), kombinasjonspreparat med omega-3-triglyserid, og ezetimib.
Ringebu Folkehøgskule
Ringebu Folkehøgskule er ein frilynt folkehøgskule som ligg i Ringebu i Innlandet fylke. Skulen vart grunnlagd i 1876, og har plass til 75 elevar i året. Skulen er driven av Oppland fylke og skuleanlegget er eigd av Stiftelsen Ringebu Folkehøgskule.
Carlos Pachamé
Carlos Pachamé er ein tidlegare argentinsk fotballspelar.
Lofty Promenade
Lofty Promenade er ein isbakke som er 13 km lang og 2 km brei, aust på Ross Island. Bakken er delvis inneslutta mellom sørenden av Kyle Hills og Guardrail Ridge, og heller aust-søraust frå 2600 moh nær Mount Terror til 200 moh nær Allen Rocks. Isflata er relativt glatt og gjev ei uhindra rute mellom Cape Crozier-området og Mount Terror. Namnet tyder «høg promenade» og bakken vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 2000.
Distriktet Frauenfeld
Frauenfeld er eitt av fem distrikt (tysk bezirk) i kantonen Thurgau i det nordaustlege Sveits. Distriktet har eit areal på 279,6 km² og hadde 60 936 innbyggarar i 2009. Byen Frauenfeld er hovudstad i distriktet. Distriktet grensar i vest til kantonen Zürich.
Distriktet består av 23 kommunar. Desse er Basadingen-Schlattingen, Berlingen, Diessenhofen, Eschenz, Felben-Wellhausen, Frauenfeld, Gachnang, Herdern, Homburg, Hüttlingen, Hüttwilen, Mammern, Matzingen, Müllheim, Neunforn, Pfyn, Schlatt TG, Steckborn, Stettfurt, Thundorf, Uesslingen-Buch, Wagenhausen og Warth-Weiningen.
David Clayton-Thomas
David Clayton-Thomas er ein kanadisk musikar, songar og låtskrivar, mest kjend som solovokalist i det amerikanske bandet Blood, Sweat & Tears. Clayton-Thomas har blitt innlemma i Canadian Music Hall of Fame og i 2007 vart songen hans «Spinning Wheel» innlemma i Canadian Songwriter's Hall of Fame. I 2010 fekk Clayton-Thomas ei stjerne på Canada's Walk of Fame.
Clayton-Thomas byrja musikkarrieren sin tidleg i 1960-åra og arbeidde på klubbar i Yonge Street i Toronto. Før han flytta til New York City i 1967, var Clayton-Thomas frontmann i dei lokale banda The Shays og The Bossmen, eit av dei første rockebanda med eit element av jazz. Men den verkelege suksessen fekk han først nokre år seinare då han vart med i Blood, Sweat & Tears.
Det første albumet til Clayton-Thomas med bandet, Blood, Sweat & Tears kom ut i desember 1968 og selde ti millionar eskemplar verda over. Albumet låg sju veker på toppen av den amerikanske Billboard-lista og låg inne på lista i 109 veker. Det vann òg prisen for årets album i USA, og Grammyprisen for beste mannlege vokalist. Det inneheldt tre hitsinglar, «You've Made Me So Very Happy», «Spinning Wheel» og «And When I Die», som kvar nådde andreplassen på singellista i USA.
Med Clayton-Thomas som frontmann i bandet, fortsette BS&T med ei rekkje hitalbum, som Blood, Sweat & Tears 3 med Carole King sin «Hi-De-Ho» og Clayton-Thomas sin «Lucretia MacEvil», og Blood, Sweat & Tears 4, som inneheld nok ein Clayton-Thomas-skriven hitsingel, «Go Down Gamblin'» og «Lisa Listen to Me».
I 1972 gav Clayton-Thomas ut det første soloalbumet sitt etter BS&T, berre kalla «David Clayton Thomas». I 1973 kom det andre soloalbumet hans, Tequila Sunrise og i 1974 Harmony Junction. I 1975 kom Thomas attende som frontmann i Blood Sweat & Tears for albuma New City og More Than Ever i 1976. I 1977 gav dei ut Brand New Day, før Thomas i 1978 gav ut eit nytt soloalbum, berre kalla Clayton. I 1980 gav BS&T ut albumet Nuclear Blues med Thomas. I 2004 drog Clayton-Thomas frå New York til Toronto og skipa sitt eige ti mann store band. Sidan då har han turnert og spelt inn fleire album under sitt eige namn.
Mister Gay Sweden
Mister Gay Sweden er ein årleg svensk venleikstevling for homofile menn. Sidan 2005 har vinnaren representert Sverige i Mister Gay Europe.
Ballencrieff
Ballencrieff  er ein landsby i regionen West Lothian i Skottland. Han ligg midtveges mellom byane Bathgate og Torphichen og 11 km sør for Linlithgow. Nabobyar er Blackburn, Armadale, Whitburn, Livingston og Stoneyburn. Edinburgh lufthamn ligg 25 km mot aust.