cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gandhara
Decline
"Fire and sword, havoc and destruction, marked his course everywhere. Gandhar which was styled the Garden of the North was left at his death a weird and desolate waste. Its rich fields and fruitful gardens, together with the canal which watered them (the course of which is still partially traceable in the western part of the plain), had all disappeared. Its numerous stone built cities, monasteries, and topes with their valuable and revered monuments and sculptures, were sacked, fired, razed to the ground, and utterly destroyed as habitations."
Rediscovery
By the time Gandhara had been absorbed into the empire of Mahmud of Ghazni, Buddhist buildings were already in ruins and Gandhara art had been forgotten. After Al-Biruni, the Kashmiri writer Kalhaṇa wrote his book Rajatarangini in 1151. He recorded some events that took place in Gandhara, and provided details about its last royal dynasty and capital Udabhandapura.
In the 19th century, British soldiers and administrators started taking an interest in the ancient history of the Indian Subcontinent. In the 1830s coins of the post-Ashoka period were discovered, and in the same period Chinese travelogues were translated. Charles Masson, James Prinsep, and Alexander Cunningham deciphered the Kharosthi script in 1838. Chinese records provided locations and site plans for Buddhist shrines. Along with the discovery of coins, these records provided clues necessary to piece together the history of Gandhara. In 1848 Cunningham found Gandhara sculptures north of Peshawar. He also identified the site of Taxila in the 1860s. From then on a large number of Buddhist statues were discovered in the Peshawar valley.
Archaeologist John Marshall excavated at Taxila between 1912 and 1934. He discovered separate Greek, Parthian, and Kushan cities and a large number of stupas and monasteries. These discoveries helped to piece together much more of the chronology of the history of Gandhara and its art.
After 1947 Ahmed Hassan Dani and the Archaeology Department at the University of Peshawar made a number of discoveries in the Peshawar and Swat Valley. Excavation of many of the sites of Gandhara Civilization are being done by researchers from Peshawar and several universities around the world.
Language
The Gandharan Buddhist texts are both the earliest Buddhist as well as Asian manuscripts discovered so far. Most are written on birch bark and were found in labelled clay pots. Panini has mentioned both the Vedic form of Sanskrit as well as what seems to be Gandhari, a later form of Sanskrit, in his Ashtadhyayi.
Gandhara's language was a Prakrit or "Middle Indo-Aryan" dialect, usually called Gāndhārī. The language used the Kharosthi script, which died out about the 4th century. However, Punjabi, Hindko, and Kohistani, are derived from the Indo-Aryan Prakrits that were spoken in Gandhara and surrounding areas. However, a language shift occurred as the ancient Gandharan culture gave way to Iranian invaders from Central Asia.
Mahāyāna Buddhism
Mahāyāna Pure Land sūtras were brought from the Gandhāra region to China as early as 147 CE, when the Kushan monk Lokakṣema began translating some of the first Buddhist sūtras into Chinese. The earliest of these translations show evidence of having been translated from the Gāndhārī language. Lokakṣema translated important Mahāyāna sūtras such as the Aṣṭasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra, as well as rare, early Mahāyāna sūtras on topics such as samādhi, and meditation on the buddha Akṣobhya. Lokaksema's translations continue to provide insight into the early period of Mahāyāna Buddhism. This corpus of texts often includes and emphasizes ascetic practices and forest dwelling, and absorption in states of meditative concentration:
"Paul Harrison has worked on some of the texts that are arguably the earliest versions we have of the Mahāyāna sūtras, those translated into Chinese in the last half of the second century CE by the Indo-Scythian translator Lokakṣema. Harrison points to the enthusiasm in the Lokakṣema sūtra corpus for the extra ascetic practices, for dwelling in the forest, and above all for states of meditative absorption (samādhi). Meditation and meditative states seem to have occupied a central place in early Mahāyāna, certainly because of their spiritual efficacy but also because they may have given access to fresh revelations and inspiration."
Some scholars believe that the Mahāyāna Longer Sukhāvatīvyūha Sūtra was compiled in the age of the Kushan Empire in the 1st and 2nd centuries CE, by an order of Mahīśāsaka bhikṣus which flourished in the Gandhāra region. However, it is likely that the longer Sukhāvatīvyūha owes greatly to the Mahāsāṃghika-Lokottaravāda sect as well for its compilation, and in this sūtra there are many elements in common with the Lokottaravādin Mahāvastu. There are also images of Amitābha Buddha with the bodhisattvas Avalokiteśvara and Mahāsthāmaprāpta which were made in Gandhāra during the Kushan era.
The Mañjuśrīmūlakalpa records that Kaniṣka of the Kushan Empire presided over the establishment of the Mahāyāna Prajñāpāramitā teachings in the northwest. Tāranātha wrote that in this region, 500 bodhisattvas attended the council at Jālandhra monastery during the time of Kaniṣka, suggesting some institutional strength for Mahāyāna in the northwest during this period. Edward Conze goes further to say that Prajñāpāramitā had great success in the northwest during the Kushan period, and may have been the "fortress and hearth" of early Mahāyāna, but not its origin, which he associates with the Mahāsāṃghika branch of Buddhism.
Buddhist translators
Gandharan Buddhist missionaries were active, with other monks from Central Asia, from the 2nd century AD in the Han-dynasty (202 BC – 220 AD) at China's capital of Luoyang, and particularly distinguished themselves by their translation work. They promoted scriptures from Early Buddhist schools as well as those from the Mahāyāna. These translators included:
Textual finds
The Chinese Buddhist monk Xuanzang visited a Lokottaravāda monastery in the 7th century CE, at Bamiyan, Afghanistan. The site of this monastery has since been rediscovered by archaeologists. Birchbark and palm leaf manuscripts of texts in this monastery's collection, including Mahāyāna sūtras, have been discovered at the site, and these are now located in the Schøyen Collection. Some manuscripts are in the Gāndhārī language and Kharoṣṭhī script, while others are in Sanskrit and written in forms of the Gupta script. Manuscripts and fragments that have survived from this monastery's collection include the following source texts:
A Sanskrit manuscript of the Bhaiṣajyaguruvaiḍūryaprabhārāja Sūtra was among the textual finds at Gilgit, Pakistan, attesting to the popularity of the Medicine Buddha in Gandhāra. The manuscripts in this find are dated before the 7th century, and are written in the upright Gupta script. -->
Kunst
Gandhara er kjend for sin særeigne Gandhara-stil innan buddhistisk kunst, som utvikla seg ved å bland gresk, syrisk, persisk og indisk påverknad. Utviklinga byrja under den partiske perioden (50 f.Kr.–år 75). Gandhara-stilen blømde og hadde eit høgdepunkt under Kusjantida, frå det første til det femte hundreåret.
Stukkatur og stein var mykje brukte materiale av steinhoggarar i Gandhara til å dekorera kloster og sakralbygg. Stukkatur var eit formbart materiale som gav kunstnaren eit vidt uttrykksspekter.
Artisten Haji
Haider Saleem, kjend som Haji Saleem eller berre Haji, er ein norsk songar og låtskrivar fødd i Oslo. I 2005 deltok han i Idol på TV 2 og i 2008 var han med i dokumentaren 99% ærlig.
Melodi Grand Prix 2012
21. januar 2012 deltok han, saman med Benedicte Adrian og Kristian Rønning i gruppa United, i Melodi Grand Prix 2012 med den engelskspråklege songen «Little Bobbi». Kvart bidrag måtte delta i éin av dei tre semifinalane for å kvalifisere seg til finalen. Songen vart vald ut til å delta i den fyrste semifinalen 21. januar 2013.
Semifinale 1
Bidraget starta som nummer seks, etter Lisa Stokke med «With Love» og før Nora Foss al-Jabri med «Somewhere Beautiful». «Little Bobbi» fekk ikkje ikkje nok røyster til å gå vidare til finalen.
Melodi Grand Prix 2013
26. januar 2013 deltok han i Melodi Grand Prix 2013 med den engelskspråklege songen «Shine With Me». Kvart bidrag måtte delta i éin av dei tre semifinalane for å kvalifisere seg til finalen. Songen vart vald ut til å delta i den andre semifinalen 26. januar 2013. 23. januar 2013 vart songen offentleggjort i fjernsynsprogrammet MGP Direkte.
Semifinale 2
Bidraget starta som nummer seks, etter Fjellfolk med «Ulvetuva» og før Margaret Berger med «Feed You My Love». «Shine With Me» fekk ikkje ikkje nok røystar til å gå vidare til finalen.
Metamikt tilstand
Metamikt tilstand er ein eigedommeleg amorf tilstand som einskilde naturlege mineral finn seg i. Dei kan då nærast samanliknast med glas, for mineral i metamikt tilstand forheld seg isotrope både for lys- og røntgenstrålar.
Nemninga (opphavleg metamikt amorf) vart innført av W.C. Brøgger i 1893 i ein artikkel i Salmonsens store illustrerede Konversationsleksikon.
The Ventures Knock Me Out!
The Ventures Knock Me Out! er det 17. studioalbumet til den amerikanske instrumentale rockegruppa The Ventures. Det vart utgjeve 13. februar 1965 på Dolton Records. Albumet nådde 31. plassen på Billboard Top 200-lista.
Dette var eit nokså trendy album med coverversjonar av hittar kring 1964 og 1965, i tillegg til fire originale spor. Blant coverversjonane finn ein The Zombies sin «She's Not There», The Everly Brothers sin «Gone, Gone, Gone» og The Beatles sin «I Feel Fine».
Fylkesveg 382 i Rogaland
Vegen fekk Vakre vegers pris i 1997.
Stangvik kyrkje
Stangvik kyrkje er ei langkyrkje frå 1897 i Surnadal kommune i Møre og Romsdal. Ho vart restaurert i 1932, då ein tok i bruk gamalt inventar frå den tidlegare krosskyrkja på staden. Kyrkja har 530 sitjeplassar.
Det er kyrkjegard ved kyrkja. Prestegarden er like aust for kyrkja.
VRT 1
VRT 1 er ein nederlandskspråkleg fjernsynskanal i Belgia. Han er hovudkanalen til den flamske allmennkringkastaren Vlaamse Radio- en Televisieomroeporganisatie (VRT), og vart skipa i 1953. Kanalen har tidlegare heitt NIR TV, BRT, BRT1, TV1 og Eén.
Bakgrunn
Fram til 2005 heitte kanalen TV1, da kanalen bytta namn til Eén. I 2023 vart namnet endra til VRT 1.
I 2016 hadde han ein markedsandel på 32,6 prosent i den flamske tv-marknaden, og var den største tv-kanalen i Flandern.
Susendalen
Susendalen (sørsamisk Sååvsoe) er eit dalføre i Hattfjelldal kommune i Nordland med vegsamband til kommunesenteret. I dalen ligg Susendal kyrkje, som er bygga i lafta tømmer på dugnad av bygdefolket tidleg på 2000-talet. Kyrkja har ei altartavle laga av Karl Erik Harr.
Bitter
Bitter kan visa til:
Listen to the Music
«Listen to the Music» er ein song spelt inn av The Doobie Brothers på det andre albumet deira, Toulouse Street i 1972. Songen var skriven av Tom Johnston og vart den første hitten til The Doobie Brothers.
Song
Tom Johnston skildra motivasjonen bak songen som eit rop om verdsfred: «Akkordstrukturen i songen fekk meg til å tenkje på noko positivt, så teksten kom ut var basert på denne utopiske ideen om at viss berre leiarane i verda kom saman på ein graskledd ås ein stad og anten røyka nok dop eller berre sat seg ned og lytta til musikk og gløymde alt dette andre tullet, så ville verda blitt ein betre stad. Det var særs utopisk og særs urealistisk. Det verka som ein god idé den gongen.»
På studioinnspelinga vart det nytta både banjo og ein markant flanging-effekt, som ein kan høyre frå mellomspelet til songen tonar ut.Patrick Simmons, den andre gitaristen og vokalisten i gruppa, syng mellomspelet på songen.
Då songen kom ut på singel på Warner Bros. Records, nådde songen 11. plassen på Billboard Hot 100 i november 1972. Den kommersielle suksessen til «Listen to the Music» drog albumet Toulouse Street med seg oppover lista. Songen er blitt mykje spelt på radioformata adult contemporary og classic rock i USA. Bandet brukte òg å spele songen mykje som ekstranummer på konsertane sine.
I juni 2020 gav fire av bandmedlemmane ut ein akustisk versjon av songen på YouTube, der kvar av dei spelte heimefrå under koronavirus-pandemien.
Medverkande
The Doobie Brothers:
Remiks
Songen vart remiksa av Steve Rodway a.k.a. Motiv8 i 1994, og nådde då 37. plassen på den britiske singellista.
Andre versjonar
«Listen to the Music» vart spelt av Sonny & Cher i 1973 på albumet deira Mama Was a Rock and Roll Singer, Papa Used to Write All Her Songs, og av The Isley Brothers i 1973 på albumet 3 + 3.
Black Pudding Peak
Black Pudding Peak er eit isolert, svart fjell som ligg 2 nautiske mil nordvest for Mount Brøgger i Prince Albert Mountains i Victoria Land. Det vart kalla opp etter den svarte og låge utsjånaden som minna om ein blodpudding av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, 1956–58.
Verdant Islands
Verdant Islands er to små, graskledde øyar mellom Trinity Island og Hall Island i Willisøyane i Sør-Georgia. Det skildrande namnet vart gjeven under Discovery Investigations i 1930 for den eine av øyane, men vart endra i 1985 for å skildre begge to. Verdant er eit engelsk ord for «grøn» eller «frodig».
The Show Must Go On av Queen
«The Show Must Go On» er ein song av det britiske rockebandet Queen, gjeven ut som den tolvte og siste sporet på albumet Innuendo i 1991. Songen var tilskriven heile Queen på plateomslaget, men vart i hovudsak skriven av Brian May. Songen omhandlar kampen til Freddie Mercury om å halde fram å spele musikk, trass i at han nærma seg slutten av livet. Han var dødssjuk av HIV/AIDS under innspelinga av albumet, men sjukdommen hans var ikkje annonsert offentleg, trass i store spekulasjonar i media om at han var alvorleg sjuk. Mercury var så sjuk då bandet spelte inn songen i 1990, at May var uroa om han var fysisk i stand til å klare å syngje songen. May fortalte om då Mercury song inn songen: «Eg sa 'Fred, eg er ikkje sikker på om denne er mogeleg å syngje'. Og han sa 'I'll fucking do it, darling' — vodka ned — og så gjekk han inn og knuste til, og reiv heilt sund vokalen.»
Svein Arild Vatsø
Svein Arild Vatsø er ein norsk filmprodusent.
The Show Must Go On av Queen
Songen vart gjeven ut som singel i Storbritannia den 14. oktober 1991 som marknadsføring av albumet Greatest Hits II, berre seks veker før Mercury døydde. Etter Mercury døydde den 24. november 1991 gjekk songen inn att på den britiske singellista og låg like mange veker på lista (fem) som han gjorde då han kom ut første gongen og nådde til slutt 16. plassen. Ein live-versjon med Elton John på vokal kom ut på Queen-albumet Greatest Hits III.
Danny Saucedo
Daniel Gabriel Alessandro Saucedo Grzechowski, kjend som Danny Saucedo, er ein svensk songar og låtskrivar. Han var deltakar i den svenske versjonen av Idol i 2006, og kom på sjetteplass. I 2009, 2011 og 2012 enda han på høvesvis ein tredjeplass og to andreplassar i Melodifestivalen.
The Show Must Go On av Queen
Songen vart først spelt live den 20. april 1992, under The Freddie Mercury Tribute Concert, framført av dei tre gjenverande medlemmane av Queen, med Elton John på solovokal og Black Sabbath-gitaristen Tony Iommi på rytmegitar. Han har sidan blitt spelt på konsertane til Queen + Paul Rodgers. Songen har sidan blitt spelt av fleire andre artistar.
Svein Arild Vatsø
Svein Arild Vatsø er filmprodusent og eldsjel frå Kalvåg. Han byrja tidleg med film som hobby og etablerte sitt første filmselskap i 2006, Firework Film. Firework Film har til no produsert nokre sjølvskrivne filmar, og i tillegg produserer dei reklamefilmar for det regionale næringslivet. Det mest kjende filmprosjektet hans er «17Hz» i samarbeid med Jenny Skavlan.
Danny Saucedo
Melodifestivalen 2009
Saman med gruppa E.M.D. deltok han i Melodifestivalen 2009, den svenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2009 i Moskva i Russland, med «Baby Goodbye». Han hadde òg vore med på å skrive songen. Gruppa vart fyrst vald ut som joker, og var eitt av to bidrag som gjekk vidare til semifinalane. Dei vann den tredje semifinalen, men enda til slutt på tredjeplass i finalen og fekk ikkje representere Sverige.
The Show Must Go On av Queen
Låtskriving og innspeling
Etter å ha lytta til John Deacon og Roger Taylor som spelte akkordsekvensen som seinare danna grunnlaget for nesten heile songen, sette Brian May seg ned med Freddie Mercury og i lag fann dei temaet i songen og skreiv noko tekst. May skreiv ned resten av teksten, i tillegg til melodien, og la til eit mellomspel med ein akkordsekvens inspirert av Pachelbels kanon.
Svein Arild Vatsø
Han er også kjend for å skape liv og røre med festivalar og andre kulturskapande arrangement.
Danny Saucedo
Melodifestivalen 2011
I Melodifestivalen 2011, den svenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2011, deltok han som soloartist og låtskrivar med «In the Club». Han vann den fyrste semifinalen og gjekk vidare til finalen der han enda på andreplass, og fekk ikkje representere Sverige.
Svein Arild Vatsø
Kjende verk:
Danny Saucedo
Eurovision Song Contest 2011
Saucedo fekk presenterte dei svenske røystene i finalen i Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf i Tyskland.
You Know I Love You av B.B. King
«You Know I Love You» er ein song frå 1952 av B.B. King og bandet hans. Singelen var den andre B.B. King gav ut som gjekk inn på R&B-lista i USA og den andre som nådde toppen av lista. «You Know I Know I Love You» låg atten veker på lista.
The Show Must Go On av Queen
Låtskriving og innspeling
For innspelinga song May det meste av korvokalen (inkludert den aller siste linja) og spelte Korg M1-synthesiser og gitar. Produsenten David Richards føreslo toneendringa i det andre verset.
Danny Saucedo
Melodifestivalen 2012
For andre år på rad, og for tredje gong, deltok Saucdo med den sjølvskrivne songen «Amazing» i Melodifestivalen 2012, den svenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2012 i Baku i Aserbajdsjan. Denne gongen vann han den fyrste semifinalen, men enda til slutt på andreplass i finalen og fekk ikkje representere Sverige.
The Show Must Go On av Queen
Låtskriving og innspeling
Teksten er full av allusjonar, metaforar og andre bilete, som gjer han noko vanskeleg å forstå. Det vert annonsert ein dårleg skjult tragedie som skal kome. Mot slutten refererer teksten til avgjersle, eit sterkt ønske om å leve («I have to find the will to carry on with the show») trass i at krafta er i ferd med å forsvinne («inside my heart is breaking»). Frå eit harmoniperspektiv byrjar songen i h-moll; så er det ei modulering til ciss-moll som om songen varslar håp, men han fell etter kvart attande til h-moll.
Jim Hutton, som var partneren til Freddie dei siste seks åra medan han levde, nemner at teksten referer til bruk av sminke dei siste leveåra hans:
For meg var den mest sjølvbiografiske linja: 'My make-up may be flaking but my smile still stays on.' Det var sant. Uansett kor sjuk Freddie kjende seg, så klaga han aldri til nokon eller søkte sympati av noko slag. Det var hans kamp, og ingen andre, og han bar alltid eit modig andlet mot dei stadig dårlegare oddsa hans.
Musikkvideo
Fordi Mercury hadde HIV/AIDS vart helsa hans raskt dårlegare, og som følgje av dette vart det ikkje filma nye bilete av songaren. I staden bestod musikkvideoen av ein montasje av klipp frå heile musikkvideokarrieren til Queen, frå 1981 til 1991 (men ingen før 1981), sidan det komande samlealbumet Greatest Hits II dekte heile perioden. Det vart nytta klipp frå alle musikkvideoane deira frå 1980-åra utanom «Under Pressure» og «Hammer to Fall».
Musikkvideoen vart sett saman og redigert av det austerrikske regissørteamet DoRo, som består av Rudi Dolezal og Hannes Rossacher.
Nurlat
Nurlat (russisk og tatarisk Нурла́т) er ein by i Republikken Tatarstan i Russland med om lag 30 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kondurtsja, rundt 190 km søraust for Kazan.
Han vart grunnlagt i 1905 som ein busetnad ved ein jernbanestasjon. Han fekk bystatus i 1961.
Das Erste
Erstes Deutsches Fernsehen (Fyrste tyske fjernsyn), markedsføres som Das Erste (Den fyrste), er ein tysk fjernsynskanal ått av Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland, skipa i 1954. Fram til 1964 var namnet Deutsches Fernsehen (Tysk fjernsyn) og mellom 1964 og 1984 var namnet ARD Deutsches Fernsehen (ARD tysk fjernsyn).
Odd Børretzen
Odd Lunde Børretzen var ein norsk forfattar, musikar, illustratør og omsetjar.
Unge år
Børretzen vart fødd på Fister i noverande Hjelmeland kommune i Rogaland, men flytte til ein nedlagt gard på Grorud i Oslo då han var tre år gamal. Faren Jacob Børretzen var predikant og landssekretær i Norges Finnemisjonsselskap (i dag: Norges Samemisjon). Miljøet Odd voks opp i, var strengt religiøst, noko som prega han sjølv, men han braut med kristendommen tidleg.
Rett etter andre verdskrigen reiste Børretzen til sjøs. Han utdanna seg deretter til telegrafist medan han gjorde verneplikta, før han reiste til sjøs på nytt i fire år. Seinare hadde han ulike strøjobbar, samtidig som han leverte eigne teikningar til aviser og vekeblad. Rundt 1960 vart leiinga i NRK merksame på talenta hans, og deretter hadde han ei rekkje engasjement som radiokåsør og opparbeidde seg raskt eit namn som humorist og entertainer med muntert-vemodige historier og mild satire over nordmenns særleikar og unotar.
Forfattar
Etter ein lang serie radiokåseri hadde han nok materiale til å skriva si fyrste bok, Det norske folks bedrøvelige liv og historie (1968) – ei bok om norsk sjølvgodleik. Boka vart ein stor salssuksess og er seinare komen i fleire nye utgåver. Seinare har han gjeve ut ei rekkje bøker der han har vidareutvikla stilen og motiva i debutboka. I fleire av dei ser me han som ein stor skjêrgards- og båtentusiast med historier frå livet ved norskekysten, helst Sørlandet og Oslofjorden. I andre bøker fortel han om nordmenns triste forhold til alkohol, forholdet vårt til helteskikkelsar og historiske personar. Boka min barndoms verden er vorten filmatisert i Da jeg traff Jesus... med sprettert frå 2007.
Musikar og prisvinnar
Som musikar har han m.a. gjeve ut plate i samarbeid med gitaristen Lars Martin Myhre eller med Alf Cranner. På fleire låtar "snakkar" Odd Børretzen med akkompagnement i bakgrunnen før han tek til med verkeleg song. Han har vunne Spellemannprisen fleire gonger, og i 1996 fekk han Spellemannprisens heiderspris. Av andre prisar han i ulike høve har vunne kan nemnast Gammleng-prisen, Vestfolds litteraturpris, Leonardstatuetten, Edvard-prisen, Alf Prøysens Ærespris, Humanistprisen og Herman Wildenweys poesipris.
Personleg liv
Odd Børretzen var busett i Holmestrand. Han levde i over 30 år saman med bilethoggaren Eva Bødtker-Næss, hans andre ektefelle.
Fylkesveg 405 i Rogaland
Fylkesveg 405 i Rogaland går mellom Revheim og Madla i Stavanger kommune. Vegen er 1,8 km lang og vert kalla Regimentvegen.
Why Must We Wait Until Tonight
«Why Must We Wait Until Tonight» er ein song framført av Tina Turner i 1993 for What's Love Got to Do with It. Songen vart skriven og produsert av Bryan Adams og Robert John «Mutt» Lange og nådde 16. plassen på lista i Storbritannia.
Johann Roppen
Johann Roppen er ein norsk professor i journalistikk. Han er rektor ved Høgskulen i Volda frå 1. august 2015.
Biografi
Johann Roppen kjem frå Flø i Ulstein kommune. Han gjekk på Ulstein vidaregåande skule og seinare på Møre og Romsdal distriktshøgskule, Volda og Universitetet i Bergen. Doktorgradsprosjektet hans handla om mediekonsentrasjon og journalistikk i Noreg med Edda Media som case.
Han har arbeidd som journalist i Vikebladet, som rådgivar i Medietilsynet, forskingsleiar ved Møreforsking og i undervisnings- og forskingsstillingar ved Høgskulen i Volda. Roppen var FoU-rådgivar ved Høgskulen i Volda 2013-2015.
Limfjorden
Limfjorden er eit 180 kilometer langt sund tvers gjennom det nordlege Jylland i Danmark, mellom Nordsjøen og Kattegat. Luten nord for Limfjorden er soleis ei øy, Nørrejyske Ø ('Den nordjyske øya'), som vert avgrensa i sør av Limfjorden. Denne øya er den nest største av øyane i Danmark; Sjælland er den største.
Namn
Førstelekken lim i namnet Limfjorden referere seg til ordet lim i tydinga 'kalk', og har vore i bruk på 800-talet i forma Limfirði, om lag år 1200 som Lymicum mare, Lymfiorthinum fretum, som tyder 'Limhavet' og 'Limfjordsstrædet'. På sine stader langs Limfjorden finst mykje kalkstein som mellom anna har vore nytta i sementproduksjonen i fabrikkar i Aalborg.
Skildring
Limfjorden er grunn, berre ikring ti meter djup. På det djupaste, i Hvalpsund, er det er 24 meter til botnen. Den austlege luten av Limfjorden er smal og liknar ei brei elv, medan den vestlege luten er mykje breiare og har fleire små og store øyar, den største av dei er Mors, og er elles kjenneteikna av breie bukter og sjøområde som har samband med resten av fjorden gjennom tronge sund.
I dei seinaste 2000 til 1000 åra har både landhevinga etter siste istida og store avleiringar av sand lukka dei store opningane som tidlegare gav Limfjorden samband med Nordsjøen, og soleis i røynda gjort Limfjorden til ein ekte fjord med innlaup i aust, dersom det ikkje hadde vore gjort tiltak for å halde ope sambandet til Nordsjøen i vest på kunstig vis. Mot vest går Oddsund frå Venø Bugt fram til Nissum Bredning, som var avsperra frå Nordsjøen av Aggers Tange fram til ein stormflod 1825 braut gjennom og lagde opning til havet. Men denne opninga sanda att, og for å halde ei opning til havet i vest intakt, vart det satsa på vedlikehald og utbygging av den om lag ein kilometer breie Thyborøn Kanal, som på same vis  hadde laga seg sjølv ved ein stormflod  i 1862. Frå 1870-åra har det vore gjort mykje for å halde denne kanalen open som seglbart samband mellom Limfjorden og Nordsjøen, då kanalen ikkje er utsett for å verte sanda til på strekninga frå havet og inn til Thyborøn Havn, og skal her ha ei djupne på seks meter. Men på strekninga derfrå og inn mot Limfjorden fører stormar frå vest til ei omfattande tilsanding som krev mottiltak. På denne strekninga vert det sørgåande Sælhundeholmsløb halde utdjupa til fire meters djupne.
Vestfold Island
Vestfold Island er ei lita øy nordvest i Larvik, ei vik på sørkysten av Sør-Georgia. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1982, etter kvalfangstselskapet A/S Vestfold, som opererte kvalbåten «Vestfold» og som dreiv ein kvalstasjon inst i Strømnes, frå kring 1920.
Kant i geometri
Kant er eit linjestykke mellom to hjørne i ein geometrisk figur, som polygon, polyeder eller fleirdimensjonal polytop.
I ein polygon (eller mangekant) er kanten eit linjestykke på grensa, og blir ofte kalla side. I eit polyeder eller meir generelt polytop er ein kant eit linjestykke der to sideflater treff kvarandre.
Interventrikulær septum
Interventrikulær septum (IVS) eller ventrikkelseptum, i utviklinga kjent som septum inferius, er ein skiljevegg mellom dei nedre hjartekammera (ventriklane) i hjarta.
Songen Toys in the Attic
«Toys in the Attic» er ein song av det amerikanske rockebandet Aerosmith, skriven av Steven Tyler og Joe Perry. Det er den første songen og tittelsporet på det tredje albumet deira, Toys in the Attic, som var det bestseljande studioalbumet deira i USA. Han kom ut som B-sida til singelen «You See Me Crying» i 1975.
Interventrikulær septum
Ventrikkelseptum går skrått bakover mot høgre, og er kurva med konveksiteten retta mot høgre hjartekammer.
Songen Toys in the Attic
Mottaking
Ultimate Classic Rock-kritikaren Michael Gallucci rangerte gitar-riffet til Perry i songen som det tiande beste av Aerosmith, og sa òg at Perry sin «heftige solo læt tøffare og sintare enn vanleg. »
Interventrikulær septum
Blodforsyning
Blodforsyninga til ventrikkelseptum kjem i hovudsak frå to viktige arteriar. Den første er den fremre interventrikulære forgreininga av venstre koronararterie, som går bak lungepulsåra og mellom venstre framkammer til sulcus interventricularis anterior, der den går nedover mot incisura apicis cordis. Den andre er den bakre interventrikulære forgreininga av venstre koronararterie, som går langs sulcus interventricularis posterior til hjartespissen der den møter den fremre interventrikulære forgreininga.
Songen Toys in the Attic
Andre versjonar
Songen finst òg på to av konsertalbuma til bandet, Live! Bootleg (1978) og Classics Live II (1987). Han kom òg ut som bonusspor på nokre utgåver av den karrierespennande samlinga O, Yeah! Ultimate Aerosmith Hits (2002).
Coverversjonar
Han har òg vorte spelt av The Answer, Black Happy, Metal Church, Warrant, Ratt og Roadsaw.
Stephen Pearcy, Tracii Guns, Phil Soussan og Aynsley Dunbar framførte songen på hyllestalbumet til Aerosmith, Not the Same Old Song and Dance (Eagle Records, 1999). Denne versjonen dukka opp igjen på eit sett med tittelen 'Guns Box: Attitude for Destruction.
Mount Bierle
Mount Bierle er eit fjell (2360 moh) som ligg 4,5 nautiske mil (8 km) nord for Mount Granholm i Admiralty Mountains i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Donald A. Bierle, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen, 1966–67 og 1967-68.
Migmatitt
Migmatitt er ein bergart danna ved høgt trykk og høg temperatur djupt nede i jordskorpa (metamorfose). Dei er oftast gneisaktige bergartar som består av mørke slirer og band (paleosom, dvs. eldre material) som «sym» i ein ljos, granittisk grunnmasse (neosom, dvs. nydanna material). Den granittiske delen kan vere danna ved injeksjon av magma, ved delvis oppsmelting av bergarten in situ, eller ved reaksjon i fast fase (metamorf differensiasjon). Tilførsel av fluid kan òg spele ei rolle (metasomatose). Dei prosessane som fører til migmatittdanning, blir kalla migmatisering, anatekse og granittisering.
Migmatitt frå Hvaler er brukt som fasadestein i Oslo rådhus.
Russian River
Russian River (sørpomo Ashokawna, spansk Río Ruso) er ei elv som renn sørover i Sonoma og Mendocino County nord i California. Med ei årleg gjennomsnittleg vassføring på omtrent 2,0 km3, er ho den nest største elva (etter Sacramento) som renn gjennom det utvida San Francisco Bay Area. Hovuddelen av elva er 115 mi (185 km) lang. Nedslagsfeltet er 3850 km².
Namn
På sørpomo er elva kjend som Ashokawna (ʼaš:oʼkʰawna), ‘austvatnstad’ eller ‘vatn i aust’, og som Bidapte, ‘stor elv’. Juan Rodríguez Cabrillo og ekspedisjonen hans kan ha kome så langt nord som Russian River i november 1542 før dårleg vêr gjorde at dei måtte venda sør mot Monterey. Det eldste slaviske namnet for elva, Slavyanka, opptrer på eit dokument frå det russisk-amerikanske kompaniet frå 1817. I 1827 kalla spanjolane elva San Ygnacio, og i 1843 blei ho omtalt som Rio Grande i ei spansk eigedomstildeling.
Elva fekk det noverande namnet sitt frå russaren Ivan Kuskov frå det russisk-amerikanske kompaniet, som utforska elva tidleg på 1800-talet og skipa kolonien Fort Ross nordvest for munningen. Russarane kalla henne Slavyanka, eller 'den slaviske elva' (slavjanka er russisk for 'slavisk kvinne'). Dei grunnla tre ranchar nær Fort Ross, der ein av dei, Kostromitinov Ranch, strekte seg langs Russian River nær munningen av Willow Creek. Redwood-trea langs breiddene av elva tiltrekte seg tømmerhoggarar mot slutten av 1800-talet.
Ifølgje USGS er variantnamn for elva Misallaako, Rio Ruso, Shabaikai, og Slavyanka.
Ranes kyrkje
Ranes kyrkje er ei langkyrkje frå 1869 i Surnadal kommune i Møre og Romsdal. Kyrkja har 420 sitjeplassar.
Russian River
Løp
Russian River spring ut i Laughlin Range kring aust for Willits i Mendocino County. Ho renn for det meste sørover til Redwood Valley, så forbi Calpella, der ho renn langsmed U.S. Route 101. Ho renn saman med East Fork Russian River like etter Lake Mendocino.
Ranes kyrkje
Det er kyrkjegard ved kyrkja.
Russian River
Løp
Deretter renn Russian River sør forbi Ukiah gjennom Ukiah Valley og Hopland gjennom Sanel Valley, og inn i Sonoma County like nord for Cloverdale. Ho renn parallelt med U.S. Route 101 ned i Alexander Valley, der ho renn saman med Big Sulphur Creek. Deretter renn ho sør forbi Cloverdale, Asti og Geyserville.
Aust for Healdsburg renn Maacama Creek saman med Russian River. Deretter gjer elva ei rekkje vide buktingar før ho blir kryssa av Healdsburg Memorial Bridge, som fører Old Redwood Highway over elva like oppstrøms for U.S. Route 101 si kryssing. Ho tek imot vatn frå Sonomasjøen via Dry Creek. Elva vender så vestover, der ho blir kryssa av Wohler Bridge. Mark West Creek renn ut i henne nord for Forestville, følgd av Green Valley Creek i sør. Ho passerer så busetnadane Rio Nido og Guerneville. I dette området går State Route 116 parallelt med elva, og like ved henne forbi Guernewood Park og Monte Rio.
Austin Creek renn inn i elva frå nord før ho renn gjennom Duncans Mills. State Route 1 kryssar elva før ho munnar ut i Stillehavet mellom Jenner og Goat Rock Beach. Estuaret til Russian River er verna gjennomCalifornia Bays and Estuaries Policy. Munningen ligg kring nord for Golden Gate-brua i San Francisco-bukta.
Dei nedre delane av Russian River er populære å symja og bruka båt i om våren, sommaren og hausten. På denne tida er ho rekna som ei trygg elv med svak straum. Om vinteren kan ho vera farleg, med raskare straum og sølete vatn.
Verneområdet Russian River State Marine Reserve and Russian River State Marine Conservation Area omfattar estuaret til Russian River. Slike marine verneområde hjelper økosystem både i hav og ferskvatn. Elva tilfører grunnvatn og vatning for landbruket. Flaumsletta hennar omfattar fleire vingardar, og ein del av Russian River Valley blei utropt som eit vinområde (American Viticultural Area) i 1983 og utvida i 2006. Det finst fleire små og større vinprodusentar her, som lagar vin av chardonnay og pinot noir, i tillegg til fleire andre druesortar.
Kongsbonde
Kongsbonde er ei nemning på Færøyane på ein som leiger og driv statsått jord, sokalla kongsjord.(på færøysk kongsjørð ). Tidlegare var ein kongsbonde ein som dreiv jorda for kongen.
Stort sett er kongsjord den jorda som tilhøydre den katolske kyrkja fram til reformasjonen i 1538, og som deretter tlhøyrde kongen. Dette omfattar meir enn halvparten av arealet på Færøyane. I dag tilhøyrer kongsjorden det færøyske landsstyret som statseigedom.
Kongsjord må sjåast på som ein motsetnad til privateigd odelsjord. Medan odelsjorda normalt blei delt mellom alle arvingar og derfor blei desimert til ho blei uutnyttbar, blei kongsjord verande udelt. Arvingane til kongsbondane har gjennom tradisjon utstrekt rett til å arva leigekontrakten, og kongsbondeslektene har derfor ofte dei beste forholda for drivverdige einingar og ein arverett som i nokon grad tilsvarer privat eigedom.
Den største kongsgarden på øyane er Kirkjubøargarður i Kirkjubøur. Den noverande kongsbonden Patursson, som er ein etterkomar etter forfattaren og politikaren Jóannes Patursson, er 18. generasjon på garden. Ein annan kjend kongsgard ligg på øya Koltur, også driven av ein Patursson.
Ljudmila Petrusjevskaja
Ljudmila Stefanovna Petrusjevskaja er en russisk forfattar, biletkunstnar og songar. Ho er rekna som ein av dei fremste samtidsforfattarane i Russland. Sidan slutten av 1980-talet har skodespela, novellene og romanane hennar blitt gjevne ut på meir enn 30 språk.
Petrusjevskaja var fødd Moskva i dåverande Sovjetunionen.
Forfattarskapen hennar kombinerar postmodernistiske tendensar med psykologiske innsikter og parodiske innslag, og er blitt samanlikna med verk av Anton Tsjekhov.
Kongsjord
Kongsjord (på færøysk: kongsjørð, uttala 'kongsjør') er den færøyske nemninga på jord som i dag er ått av Landsstyret på Færøyane. Ikkje langt frå halve jorda på Færøyane er ått av staten som kongsjord. Kongsjord vert drive av ein kongsbonde, som leiger henne av staten.
Ljudmila Petrusjevskaja
I 1991 blei ho tildelt den prestisjetunge Pusjkinprisen. Ho er også blitt nominert til Den russiske Booker-prisen.
Bibliografi
(Utval)
Kongsjord
I opphavet var denne jorda kyrkjejord og ått av den katolske kyrkja. Etter at vesterkyrkja vart kløyvd under omveltet, og kyrkja stod med vanmakt, gjekk jorda åt kongen i 1538. Difor omgrepet kongsjord, eit omgrep som held seg endå trass i at jorda ikkje vert ått av nokon konge.
Kongsjorda vert sett på som motsetnaden til odelsjord. Til skilnad frå odelsjord, held kongsjorda seg i same standet heile tida. Odelsjord, som er ått privat, blir delt mellom ervingane og vert gjennom ættsledane mindre, og dimed mindre eigna til å leve av. Kongsbondanne ervingar har etter seden rett til å arve leigeseglet. Dimed rår kongsbondeættene ein arv som dei kan rekne som sin.
Kongsbonde
Tundrapiplerke
Tundrapiplerke (Anthus gustavi) er ein sporvefugl med hekkeutbreiing i nordlege Sibir og med vinterkvarter i Søraust-Asia. Ho høyrer til den største biologiske slekta Anthus i familien av erler og piplerker, Motacillidae.
Ostermundigen
Ostermundigen fekk jarnbane i 1859. Det multinasjonale selskapet Intersport og meieriet Emmi er dei største arbeidsplassane i kommunen. Mange av innbyggarane i kommunen pendlar til Bern med Bernmobil eller S-Bahn Bern.
Syklisten Fabian Cancellara og skodespelaren Ursula Andress voks opp i Ostermundigen.
Tundrapiplerke
Skildring
Hekkinga skjer i Nord-Russland frå omtrent vestsida av elva Petsjora vest for Ural-fjella, austover til Beringsundet, sørover til Kamtsjatkahalvøya og Kommandørøyane, dessutan eit isolert område i Amur og Primorskij kraj i Russland og på tilgrensande kinesisk område. Dei er trekkfuglar som overvintrar på øyar i Filippinane og Wallacea i Indonesia.
Hekkehabitat er myrer med sparsam vegetasjon, ved elvebreidder med tett og låg vegetasjon, også i overgangssona mellom tundra og taiga. Føda er hovudsakleg insekt.
Mellom 1991 og 2017 var det ca. 50 registreringar av tundrapiplerker på vitjing i Noreg. Alle er notert i månadene september eller oktober og alle vest i landet frå Troms til Vest-Agder med eit dominerande tal i Røst, Træna og Værøy kommunar i Nordland fylke.
Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.
Tiran Porter
Tiran Calvin Porter er ein USA-amerikansk bassist og gitarist, vokalist og komponist, mest kjend som medlem av The Doobie Brothers frå 1972 til 1980 og frå 1987 til 1992.
Han erstatta bassisten Dave Shogren på det andre albumet til The Doobie Brothers, Toulouse Street i 1972. Han song stort sett berre korvokal, men skreiv og song «For Someone Special» som ein hyllest til den sjuke bandleiaren Tom Johnston på albumet Takin' It To The Streets (1976) og skapte den kreativt synkoperte «Need a Lady» på albumet Livin' On The Fault Line (1977). På scenen song Porter vanlegvis solovokal på ein eller to songar.
Colyton i Devon
Colyton er ein liten by i grevskapet Devon i Storbritannia. Det går ei trikkelinje frå Colyton til kystbyen Seaton.
Tiran Porter
Porter slutta i The Doobies i 1980 på grunn av den hektiske og konstante turneringa deira. Han vart erstatta av studiomusikaren Willie Weeks. Han var med å starte opp att The Doobie Brothers på ny i 1987 og spelte på Cycles (1989), som har tittel frå ein unytta song han skreiv og Brotherhood (1991). I 1992 slutta Porter i bandet for godt.
TF1
TF1 er ein fransk fjernsynskanal skipa i 1935 som tilhøyrer TF1-gruppa. Kanalen har tidlegare hatt namna Radio-PTT Vision, RN Télévision, Fernsehsender Paris, Télévision Française, RDF, RTF, Première chaîne de la RTF og Première Chaîne de l'ORTF.
Tussock Island
Tussock Island er ei øy som ligg utanfor vestsida av Annenkovøya i Sør-Georgia. Etter geologisk arbeid utført av British Antarctic Survey (BAS), 1972–73, vart ho kalla opp etter det tjukke graslaget (tussokgras) som dekkjer øya.
Nobby Stiles
Norbert Peter Stiles, kjend som Nobby Stiles, var ein britisk-engelsk fotballspelar frå Manchester som vart verdsmeister 1966 med England, europacupvinnar 1968, ligameister 1965 og 1967, alt med Manchester United.
Klubbspel
Stiles debuterte på Manchester United hausten 1960 og fekk snøgt plass i ei defensiv rolle på midtbana. Dei neste elleve sesongane spelte han 311 ligakampar og skåra 17 mål for United. Han var vraka då Manchester United vann FA-cupen 1963 med 3-2 over Leicester City. Då United vann ligaen i 1965, og på ny i 1967, deltok han i nesten alle seriekampane. Han var med då Manchester United den 29. mai 1968 vart det fyrste engelske laget som vann Europacupen, etter siger over Benfica frå Lisboa. Ved sesongslutt i mai 1971 vart Stiles overført til andredivisjonslaget Middlesbrough for 20 000 pund. Etter to sesongar i Nord-England avslutta han med to sesongar, 1973-75, i Preston North End.
Landslagsspel
Stiles debuterte på det engelske landslaget 10. april 1965, samstundes med Jackie Charlton og Barry Bridges, då England og Skottland spelte uavgjort 2-2- på Wembley stadion. Dei neste to åra var han fast på Englands lag. Den 23. februar 1966 skåra han det einaste målet i kampen, og han einaste landslagsmål, då Vest-Tyskland vitja Wembley, fem månader før dei same to landslaga møttest til VM-finale på same bana. Under fotball-VM 1966 på heimebane spelte han alle seks kampane og vart framheva for innsatsen i både semifinalen mot Portugal, og i finalen mot Vest-Tyskland, som vart slått med 4-2 etter ekstraomgangar. Etter våren 1967 fekk Stiles få kampar i landslagsdrakta, men tok del då England vann bronse i fotball-EM 1968 i Italia med 2-0 over Sovjetunionen. Han var med i troppa til VM i fotball 1970 i Mexico, utan å kome på bana. I april 1970 hadde han allereie gjort unna sin siste landskamp, den 28. i rekka, som i debutkampen eit uavgjort-oppgjer mot Skottland.
Disco Inferno
«Disco Inferno» er ein song frå 1976 av The Trammps frå albumet med same namn. Songen nådde toppen av Billboard Hot Dance Club Play-lista tidleg i 1977, men hadde avgrensa suksess i USA fram til 1978, før han vart nytta i filmmusikken til filmen Saturday Night Fever i 1977. Singelen vart då gjeven ut på ny og nådde 11. plassen på Billboard Hot 100-lista.
Eurovision Song Contest 2017
Eurovision Song Contest 2017 (ESC 2017), offisielt '''62. Eurovision Song Contest''', var den 62. utgåva av Eurovision Song Contest. Tevlinga vart arrangert i Kyiv internasjonale utstillingssenter i Ukraina, etter at Jamala vann med songen «1944» i 2016. Dette var andre gongen Ukraina arrangerte tevlinga; fyrste gongen var i 2005, også det i Kyiv. Tevlinga bestod av tre sendingar: ein semifinale tysdag 9. mai, ein semifinale torsdag 11. mai og finalen laurdag 13. mai 2017. Programleiarar for alle sendingane var Oleksandr Skitsjko, Volodymyr Ostaptsjuk og Timur Mirosjnytsjenko. 42 land deltok i tevlinga, like mange som året før. Romania og Portugal, som for øvrig vann tevlinga, kom tilbake etter eitt års pause, mens Bosnia-Hercegovina, som deltok i 2016, trekte seg på grunn av økonomiske problem hos kringkastaren BHRT. Opprinneleg skulle også Russland delta, men trekte seg nokre veker før tevlinga sidan den russiske deltakaren, Julija Samojlova, vart nekta innreise til Ukraina.
Av deltakarlanda måtte 36 land gjennom éin av dei to semifinalane, og 20 av dei kvalifiserte seg til finalen laurdag 13. mai. I tillegg deltok vertslandet Ukraina og «dei fem store landa» i finalen, slik at totalt 26 land deltok i finalen. Vinnaren av Eurovision Song Contest 2017 vart Salvador Sobral frå Portugal med songen «Amar pelos dois». Vinnarsongen hadde portugisisk tekst og var skriven av systera til Sobral, Luísa Sobral. Dette var den fyrste sigeren til Portugal i Eurovision Song Contest. Det var også fyrste gongen sidan 2007, då Marija Serifovic vann med songen «Molitva», at ein ikkje-engelskspråkleg song vann Eurovision Song Contest. Salvador Sobral fekk den høgaste poengsummen i Eurovision Song Contest til då, med 758 poeng. Bulgaria kom på andreplass med 615 poeng, følgd av Moldova med 374 poeng.
Det norske bidraget var songen «Grab the Moment», framført av JOWST og Aleksander Walmann. Den norske songen deltok i den andre semifinalen, der den enda på femteplass og dimed kvalifiserte seg til finalen. Til slutt enda Noreg på ein tiandeplass i finalen – den fjerde topp ti-plasseringa til Noreg sidan 2013. De tre sendingane vart sett av 182 millioner sjåarar verda over, ein nedgang på 22 millionar frå året før.
Bakgrunn
Etter sigeren med «1944» og Jamala i 2016, var det Ukraina og den ukrainske ålmennkringkastaren UA:PBC som var arrangører for tevlinga. Dette var andre gongen Ukraina hadde arrangørjobben; fyrste gongen var i Sportspalasset i Kyiv i 2005. Denne gangen vart hovudstaden Kyiv vald som vertsby, etter ein lengre søknadsprosess. Tevlinga vart lagd den største arenaen i Kyiv, Kyiv internasjonale utstillingssenter, med plass til rundt 11,000 tilskodarar.
Disco Inferno
Songinformasjon
«Disco Inferno» nådde eit breitt publikum då han vart nytta i filmmusikken til filmen Saturday Night Fever i 1977 og vart forlenga til å vare nesten 11 minuttar lang. Singelen vart gjeven ut på ny av Atlantic Records, og songen nådde då 11. plassen på poplista i USA våren 1978 og vart den største hitten til the Trammps.
Per Halse
Per Halse er ein norsk teolog og tidlegare rektor ved Høgskulen i Volda.
Disco Inferno
Songinformasjon
I 1996 vart «Disco Inferno» nytta i filmen Kingpin og han vart nytta i ein trailer for Adam Sandler-komedien Bedtime Stories. I 2006 vart den lengre versjonen nytta i ein oppussa versjon av filmen Ghostbusters.
Eurovision Song Contest 2017
Søknadsprosess
Vertsbyen og arenaen vart valde etter ein omfattande søknadsprosess som starta like etter Ukrainas siger i 2016. Allereie 18. mai 2016 kunngjorde den ukrainske ålmennkringkastaren UA:PBC at det fyrste offisielle planleggingsmøtet med EBU skulle haldast 8. juni. Ein avgjerd på kvar tevlinga skulle finne stad, skulle avgjerast etter sommaren. Saman med den ukrainske regjeringa lanserte UA:PBC 23. juni ein offisiell søknadsprosess der interesserte byar kunne søkje om å bli vertsby. Ein finaleliste på tre byar skulle vere klar i siste halvdel av juli, og like etter skulle EBU og den ukrainske organisasjonskomiteen besøke finalebyane og vurdere infrastruktur og arena. EBU hadde fleire krav, blant anna måtte arenaen ha plass til minst 7,000, og helst minst 10,000, tilskodarar. I tillegg måtte det vere eit pressesenter med 1,500 plassar, og vertsbyen måtte ha minst 2,000 hotellrom i alle prisklassar og av generell europeisk standard. Byen måtte også garantere for sikkerheita til dei besøkjande og ha moderne infrastruktur som blant anna ein internasjonal flyplass. I tillegg måtte arrangørbyen tilby sosiale aktivitetar og konsertar for lokalbefolkninga og dei besøkjande.
Disco Inferno
Songinformasjon
Den 19. september 2005 vart «Disco Inferno» innlemma i Dance Music Hall of Fame.
Tina Turner-versjonen
Tina Turner spelte inn songen i 1993 for filmen What's Love Got to Do with It og singelen nådde 12. plassen på UK Singles Chart, fire plassar høgare enn originalversjonen til The Trammps. Singelen inneheld remiksar av The Beatmasters.