cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
TS «Leda»
Englandsruta
12. februar 1922 fekk «Leda» eit uhell i maskinen som gjorde at det måtte gå for halv fart over Nordsjøen til Bergen og vart eit døgn forseinka. Skipet vart møtt av DS «Titan» og DS «Vulcanus» ved Marsteinen og assistert inn til Bergen. Første tannhjulsutveksling mellom turbinen og propellen fekk skade og fleire av tennene gjekk sundt. Skipet måtte vente på nytt tannhjul frå England og kom først i rute att 8. mars. På somrane frå 1923 byrja «Leda» å gå turar i veka til Newcastle på grunn av den auka turiststraumen. Elles på året var det avgang ein gang i veka.
2. juni 1923 fekk motorhavari på veg til Newcastle. «Leda» vart kontakta telegrafisk og slepte «Jupiter» til munningen av Tyne. For berginga vart «Leda» i sjøretten tilkjent 120 000 kroner i bergingsløn, trass i at begge fartøya var eigd av BDS. 25 % av bergingsløna måtte betalast av kaskoassurandøren A/S Polaris og 24 % av A/S Norske Alliance. 30. september 1923 gjekk «Leda» på grunn i Vatlestraumen på veg inn til Bergen. Skipet fekk stor skade og forpiggen og rom nr. 1 vart fylt med vatn. Grunnstøytinga kom av ein feil i styreapparatet. Det var 42 passasjerar ombord. DS «Vulcanus» og DS «Titan» kom for å assistere, men klarte ikkje å trekke ho av grunnen. Passasjerane vart teken ombord i «Vulcanus» og frakta inn til Bergen. Dagen etter gjekk dei to slepebåtane ut att med ein lekter for å losse 150 kassar skotsk brisling, som «Leda» hadde i lasta, i tillegg til 50 tonn kol. Ved flo sjø den 1. oktober trakk dei to slepebåtane og bergingskompaniet sin «Achilles» skipet av grunnen og tok det inn til Laksevåg for å få skaden utbetra. Skaden viste seg å vere stor. Reparasjonen var meldt å ta 16 dagar. Ein støypefeil i reservecylinderen innvendig i telemotoren vart i ein byrettsdom sagt å vere årsaka til at styringa slutta å virke. 24. oktober gjekk skipet inn att i ruta til Newcastle. 4. mars 1925 var det ei arbeidsulukke ombord då ein ung dekksgut fall ned i lasterommet og braut lårbeinet. Det var første dagen hans ombord og han hadde enno ikkje gjort sin første tur til sjøs. Han skulle sparke ein av lastelukene på plass då han glei og fall ned.
2. juli 1926 kryssa «Leda» Nordsjøen på veg frå Newcastle til Bergen på 26,5 time, noko som var ny rekord.
14. august 1927 var «Leda» involvert i ei ulukke på hamna i Bergen. Då skipet skulle forhalast av frå Skoltegrunnskaien til Laksevåg for å losse kollasta si, vart det gjeve signal om at slepetrossa skulle sleppast. Av ein eller annan grunn ville ikkje kroken på «Vulcanus» sleppe taket, og «Leda», som var komen i fart, drog «Vulcanus» med seg og over på sida, slik at vatnet fossa inn i taubåten. Trossa var av stål og let seg derfor ikkje hogge med øks. Då mannskap ombord på «Leda» såg kva som skjedde, slapp dei slepetrossa. I tillegg til det vanlege mannskapet var òg familie og vener med ombord på taubåten. Alle vart berga og taubåten vart slepen inn i fjøresteinane ved Bontelabo.
«Leda» var i kollisjon med to britiske trålarar den 28. august 1928 i North Shields i elva Tyne. For å unngå å råke trålaren «Sarah A. Purdy», prøvde «Leda» å vike, men råka då ein annan trålar, «Mary A. Hastie», midtskips. Dei to trålarane fekk begge skadar, medan skadane til «Leda» var små og det fortsette opp elva til Newcastle. I oktober 1928 fekk skipet ein motorskade på veg til Newcastle og var ute av ruta i fleire veker medan det vart reparert. Samstundeds fekk det sett inn straumlinjeror. 24. november var ho attende i ruta si og var med å setje ny rekord for reisande mellom Bergen og London, då det nådde korrespondanse med toget frå Newcastle til London. Heile denne turen gjekk på 30 timar. 29. juni 1930 skulle «Leda» legge til ved kaien til BDS i Laksevåg, men hadde for stor fart og rente inn i kaien som fekk stor skade. Kranbanen på kaien fekk òg stor medfart. Skipet fekk noko skade, men kunne halde fram i ruta si dagen etter. Det same skjedde nokre månader seinare, 11. november. Då skulle «Leda» leggje til på utsida av Skoltegrunnskaien og hadde slik fart at taubåten «Vulcanus» ikkje klarte å halde det att. Skipet raste då inn i heisekran nr. 2. Kranen, som kunne løfte 1500 kg, blei vippa av skjenegangen utan anna skade. Kranen kom på plass att same dagen.
Hamburgruta
3. juni tok «Leda» over Hamburgruta til gamle. Avgangen vart noko utsett for at skipet skulle få med seg så mykje fersksild så mogeleg. Sidan ruta vanlegvis kom til å bli knapp, var dette noko som vanlegvis ikkje let seg gjere. Ruta vart raskt populær, og mange nordmenn valde å reiste med «Leda» når dei skulle sørover. Det var derimot dårlege tider i Tyskland og tyskarane reiste stort sett på 2. plass denne sommaren. I tillegg var det innført 100 marks avgift for tyskarar som reiste ut av landet, noko som gjekk ut over turismen. Ferskfiskhandelen til Hamburg tok seg òg opp, sidan «Leda» var rask nok til å kome fram torsdag kveld, slik at fisken kunne seljast på marknaden fredag, som vart rekna som ein betre dag enn laurdag.
Morgonen 28. januar 1932 kolliderte «Leda» med «Presidente Gomez» i tett tåke på Nedre Elben. Begge skipa vart skadde, men «Leda» heldt fram til Hamburg for eigen maskin. «Leda» hadde fått los ombord, men i den tette tåka hadde «Presidente Gomez» gått på grunn og låg midt i leia. «Presidente Gomez» gav ikkje frå seg faresignal, så «Leda» kom såleis uforskyldt opp i kollisjonen. Den tyske hamnelosen gav skarp kritikk over den forsømminga på «Presidente Gomez». «Leda» måtte stå over to turar medan det vart reparert.
Rotterdamruta
31. oktober 1933 drog «Leda» nordover til Trondheim for å gå inn Rotterdamruta mellom Trondheim og Rotterdam. På grunn av tyske restriksjonar fekk «Leda» langt færre passasjerar enn det som var venta, og BDS meinte derfor det ville vere meir nytte for skipet i Rotterdamruta. Den noko mindre, som då hadde gått i Rotterdamruta, tok då over Hamburgruta. «Leda» heldt elles fram som vikarskip for «Jupiter» i Englandsruta.
22. oktober 1934 rente «Leda» på kaien i Måløy då det skulle legge til kai. Det var sterk vind som førte til at skipet køyrde baugen inn i kaien. Vindehuset på nordre pakkhus fekk ein del skade, medan skipet var stort sett uskadd. Skaden vart taksert til kring 15 000 kr.
I november 1936 vart «Leda» teken ut av ruta for maskinklassifisering og ombygging av kjølerom og røykesalong, som vart utvida med 42 kvadratmeter. Salongane vart utstyrte med større vindauge både fram og på sidene. Innvendig vart det panelt med italiensk valnøttre og alt inventaret vart nytt, med mellom anna lenestolar, bridgebord og skrivebord. Spisesalongen vart òg pussa opp. Skipet vart utstyrt med kjølerom i forrommet og storrommet, i alt 47 000 kubikkmeter. Kostnaden av kjøleromma var på 90 000 kroner, levert av Drammens jernstøperi. I tillegg fekk skipet nytt styrehus, nye davitar til livbåtane og elektrisk maskintelegraf. Det kom inn att i ruta 9. januar 1937.
22. januar 1937 var det orkan i Nordsjøen og fleire fartøy hamna i store problem. Eit av desse var lasteskipet frå Haugesund, som låg 90 nautiske mil vest-nordvest av Utsira på reise frå Port Talbot til Bergen. «Leda» var eit av skipa som gjekk ut frå Haugesund for å assistere, då «Karmt» sende ut SOS-melding og at dei berre kom til å klare seg i to timar til. Fleire av besetningen var då skadde, mellom anna kaptein Ellingsen som hadde brote lårbeinet. Kl. 1330 23. januar telegraferte «Leda» at alle mann utanom andremaskinisten var redda og at «Karmt» var søkkjeferdig og umogeleg å berge. Mannskapet vart redda ved at ei manillatrosse vart kasta over frå «Leda» til «Karmt» og ein etter ein så ført over i ein redningsstol. Sjøen var for grov til at ein kunne bruke livbåtane, sjølv om dette vart prøvd ut. Andremaskinisten omkom under redningsforsøket. Då han skulle feste manillatrossa fekk han armen mellom trossa og skipssida. Armen blei sliten av og knekt, samstundes som maskinisten vart dregen overbord av trossa. Førstestyrmannen hoppa etter han med ei line, men sidan andremaskinisten var medvitslaus og ikkje kunne hjelpe til i den grove sjøen, glei han ut av livbeltet og forsvann. Dette var det same uvêret der «Jupiter» redda mannskapet på «Weni» frå Stavanger, medan MS «Venus» redda mannskapet på «Trym» frå Trondheim og DS «Lyra» redda mannskapet på den svenske fiskebåten «Nordland» - alt under dramatiske tilhøve. Redningsaksjonane førte til mykje omtale i media på denne tida. Mannskapet på «Leda» som prøvde å berge besetninga på «Karmt» med livbåtane vart i mars 1937 heidra med medaljar. Månaden etter gav Haugesunds rederiforening ei minnetavle i sølv til opphenging ombord i «Leda».
I februar 1937 vart ein fyrbøtar på «Leda» teken for brennevinssmugling av 60 flasker brennevin, sprit, whiskey og genever frå Rotterdam.
Ymse ruter
Frå slutten av oktober 1937, vikarierte «Leda» for «Jupiter» i Englandsruta, då «Jupiter» skulle til verkstad. Opphavleg skulle vikariatet vare ut året. Då «Jupiter» kom attende gjekk det i staden inn i Rotterdam-ruta, medan «Leda» fortsette i Newcastleruta fram til MS Vega (1938) stod klar i mai 1938. 19. mai 1938 kolliderte «Leda» med Vesterålske Dampskipselskap sitt «Andenæs». På ettermiddagen kom «Leda» sigande sakte inn på hamna i Stavanger, og då det vart slått full fart akterover då skipet nærma seg kaien, fortsette skipet i staden framover med stadig større fart. Begge ankera vart sleppte i eit forsøk på å stoppe skipet, men det køyrde likevel inn i akterenden på «Andenæs». Dette skipet fekk så stor skade at akterrommet vart fylt med vatn og skipet hamna lågt i vatnet og krengja, men sokk ikkje med ein gang. Mange trosser vart festa til kaien for å halde «Andenæs» flytande, men i løpet av natta sokk det likevel. Fartøyet vart sidan kondemnert. «Leda» kom frå det med berre ein liten bulk i baugen. Erstaningskravet til BDS kom på 550 000 kroner.
31. mai 1938 gjekk «Leda» så inn at i den vekentlege Hamburgruta frå Bergen. Våren 1939 gjekk det i vikarrute for «Venus» i Newcastleruta, før det 15. mai gjekk attende til Hamburgruta.
Andre verdskrigen
29. august 1939 skulle «Leda» ha gått til Hamburg, men vart i staden forhalt til Laksevåg, der det vart liggande for ordre. Då andre verdskrigen braut ut i september 1939 valde BDS å hente dei mest verdifulle fartøya sine heim og i staden bruke mindre verdifulle skip i utanlandsfarten. «Leda» var blant skipa som vart lagt opp i Noreg. Hausten 1939 gjorde det nokre turar med norske soldatar frå Oslofjorden til Nord-Noreg, i lag med «Jupiter» og «Lyra». Det vart lagt opp i Kirkebukten i Bergen i 1939 i lag med «Jupiter», og låg der då Noreg vart invadert 9. april 1940. «Jupiter» og «Leda» vart førte til Eidsvågbukta nord for Bergen 16. april 1940 og nytta som overnattingsfartøy for norske krigsfangar.
Tankskipet MT «Tiger», som vart teke av tyskarane og lagt opp nær «Jupiter» og «Lyra» og nytta som flytande drivstoffdepot, vart angripe av allierte fly. Ei bombe vart sleppt like ved dei to passasjerfartøya, men verken dei eller «Tiger» vart direkte råka. «Leda» vart rekvirert av Die Deutsche Krigesmarine den 31. juli 1940 og nytta som overnattingsfartøy i Bergen, i tillegg til noko passasjertrafikk mellom Tyskland og Sverige med tysk mannskap. Frå 18. mai 1944 vart det nytta som forsyningsskip for ein artilleriskule på ein ukjend stad, og frå 28. desember same året vart det nytta som transportskip for Kriegsmarine Dienstelle Stettin i Tyskland. 25. mars 1945 vart skipet skote i senk av russiske landbatteri utanfor Gross Siegnort utafor Oder på reise til Stettin frå Swinemunde. 20 personar omkom. Skipet sokk på ei djupne av åtte meter med baugen over vatn og låg her fram til 1948.
Dasht-e Kavir
Dasht-e Kavir (persisk دشت كوير), òg kalla Kavir-e Namak og Den store saltørkenen, er ein stor ørken som ligg midt på Det iranske platået. Han er kring 800 km lang og 320 km brei med eit samla areal på kring 77600 km², som gjer han til den 26. største ørkenen på jorda. Ørkenen strekkjer seg frå Alborzfjella i nordvest til Dasht-e Lut i søraust og dekkjer dei iranske provinsane Khorasan, Semnan, Teheran, Isfahan og Yazd
TS «Leda»
Etter krigen
Vraket vart teke over av Nortraship i mai 1945, men det tok to år før polske styresmakter gav løyve til å inspisere vraket. Det vart heva i desember 1948 og teken til Szczecin i Polen, der det vart kondemnert. Skipet vart slept til Lübeck, der det ankom 26. januar 1949 i håp om å få det selt. Hausten 1949 var det kome inn fleire bod, men ingen over 130 000 kroner, og det vart omsider selt i desember 1949 til Eisen und Stahl A/G i Bremerhaven for opphogging.
Skipet
«Leda» var det best utstyrte skipet til BDS då det vart levert, og vart det raskaste fartøyet i Englandsruta. Førsteklasseslugarane hadde ei til to køyer og låg på øvre og andre dekk. Til saman var det rom til 98 passasjerar på 1. plass (1. klasse). Spisesalongen og salongen vart utstyrt og dekorert av Trollope & Colls Ltd. i Liverpool. På øvre dekk var det òg plass til 47 tredjeklasses passasjerar i lugarar med to, fire, fem eller seks køyer med to spisesalongar, ein på øvre dekk og ein på poopdekket. I tillegg var det postlugar og postkontor. På den akterste delen av promenadedekket var friluftskafe.
Tonnasjen til skipet var ved levering 2 519 brt, 1 173 nrt og lasteevna var 1 540 dødvekttonn. Det var tre lasterom med dobbelte lossebommar og vinsjar. Volumet i lasteromma var til saman 1 891 m³, og etter ombygginga i 1931 var 1 328 m³ av dette kjølerom. Ventilasjon og oppvarming føregjekk etter termotanksystemet. Skipet hadde elektrisk lys og reserveanlegg for nød-, lys- og pumpeinnretningar, i tillegg til trådlaus marconistasjon.
Dasht-e Kavir
Klima og struktur
Klimet i Dasht-e Kavirs er tørt og det kjem lite regn og snø gjennom året. Fjellområda rundt får derimot rikeleg av nedbør og avrenning frå desse områda skapar store innsjøar og myrområde til tider av året. Temperaturen kan nå 50 °C på sommaren og middeltemperaturen i januar er 22 °C. Skilnaden mellom dag- og nattetemperatur gjennom året kan varierer med så mykje som 70 °C. Om det kjem regn, kjem det vanlegvis på vinteren.
TS «Leda»
Skipet
Hovudmaskinen var turbindriven dampmaskin levert av Armstrong, Whitworth & Co. Ltd, i Newcastle. Oppgjeven yting var 3 300 iHk (indikerte hestekrefter) og 624 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 16 knop.
I 1928 fekk skipet sett inn straumlinjeror og i 1934 vart djuptankane i akterromet forandra til lasterom. Røykesalongen vart ombygd i 1936. I 1939 fekk skipet ny radio, peileapparat og ekkolodd.
Dasht-e Kavir
Klima og struktur
Ørkenjorda er dekt av sand og småstein. Her finst myrområde, og innsjøar og elvar som er tørrlagde til tider av året. Den høge temperaturen skapar ekstrem fordamping, som gjer at myrområda og gjørma vert dekka av eit lag med salt. Det er vanleg med kraftig vind og vinden skapar dyner som er opp til 40 meter høge. Delar av Dasht- e Kavir har ein meir steppe-liknande utsjånad.
Natur
Vegetasjonen i Dasht-e Kavir er tilpassa det varme og tørre klimaet, i tillegg til den salthaldige jorda. Vanlege planter som kratt og gras finn ein berre i somme dalar og fjelltoppar. Den mest utbreidde planta er burot.
Den persiske løpekråka er ein fuglearti som held til i delar av ørkenplatået, i lag med lerker og sandhøns.
Persisk gaselle held til i delar av steppa og ørkenområda. Villsau, kamelar og geiter og persisk leopard er vanlege i fjellområda. Om natta finn ein villkattar, ulv, rev og andre kjøtetarar. I somme delar av ørkenen finst persisk villesel (gur på persisk) og stundom asiatisk gepard. Øgler og slangar held til på forskjellige stader på platået.
Cultivation
Den ekstreme varmen og dei mange stormane i Dasht-e Kavir skapar mykje erosjon, som gjer det nesten umogeleg å dyrke landområdet. Ørkenen er nesten folketom og lite nytta. Kamelar og saueavl og jordbruk er hovudnæringa til dei få menneska som lever her. Busetnadane er avgrensa til nokre få oasar, der vindblokkerande hus betrar levevilkåra. For vasstilførsel har iranarane utvikla eit sofistikert system av vassbrunnar kalla qanatar. Desse er framleis i bruk og moderne, globalt nytta vassystem er basert på desse teknikkane.
Sissel Østberg
Sissel Østberg er ein norsk akademikar som var rektor ved Høgskolen i Oslo frå 1. august 2007 til fusjoneringa til Høgskolen i Oslo og Akershus i 2011. Østberg var den første kvinnelege rektoren ved Høgskolen i Oslo.
Ho har tidlegare vore dekan ved Avdeling for lærarutdanning ved Høgskolen i Oslo og er påtroppande nestleiar i Universitets- og høgskolerådet.
Sissel Østberg tok i [1979 magistergrad i religionshistorie ved Universitetet i Oslo, og tok i 1999 doktorgrad i utdanning ved University of Warwick i Storbritannia. Østberg har gjennom heile si karriere vore opptatt av integrering og fleirkulturell opplæring. I 2003 vart ho leiar for fagleg råd i NAFO (Nasjonalt senter for flerkulturell opplæring).
Steinar Stjernø
Steinar Stjernø er professor i sosialt arbeid og sosialpolitikk ved Høgskolen i Oslo og Akershus. Han vart magister i offentleg administrasjon og organisasjonskunnskap, Universitetet i Bergen (1971). Stjernø har hatt ei rekke stillingar innanfor forsking og undervising, og var rektor ved Høgskolen i Oslo i perioden 1995 til 2000. Han var òg leiar for det såkalla Stjernø-utvalet som i 2008 presenterte NOU 2008:3 "Sett under ett". Utvalet argumenterte for sterkare samarbeid mellom utdanningsinstitusjonane, og at profesjonsutdanninga må styrkast.
Grotten
Grotten er brukt av den norske staten som æresbustad for kunstnarar.
Grotten er rekna som Noregs første sveitserhus, truleg teikna av arkitekt Linstow. Det enkle huset ligg vent til på ein fjellkanus i utkanten av Slottsparken i Oslo sentrum med adresse Wergelandsveien 2. Bygningen er eit lafta og panelt tømmerhus frå 1841, reist av Henrik Wergeland. Tomta hadde opphavleg vore ein del av den opne Bymarka. Wergeland kjøpte tomta i januar 1841 og fekk bygd huset ved hjelp av bygningsfolk som faren hans, Nicolai Wergeland, skaffa frå Eidsvoll. Huset var ferdig til innflytting 17. mai 1841 som vart ein festdag for Henrik Wergeland og den unge hustrua hans, Amalie Sofie. Då eit svalepar snart tok bustad under takskjegget på uthuset, dikta Wergeland «Omen accipio», dvs ’eg tek varsel’. Diktet byrjar med orda: «Nu blev mit Hus velsignet / en Svale fløi derind».
Området vart kalla Grønnebergløkka og skrenten som eigedommen no har namn etter, vart kalla Skredderkneika. Her var det vorte teke ut broleggingsstein (diabas eller grønstein) til gatene til byen og til Slottsplassen, og det hadde skapt den djupe kløfta. I staden for å fylle han igjen, bygde Wergeland ein portal og ein terrasse over, slik at det verkeleg vart ei grotte. Wergeland fekk hjelp til arbeidet av venen, slottsarkitekt Linstow. Huset er saman med vaktbygningen ved Slottet (og Linstows eige hus i Wergelandsveien, reve i 1950-åra) eit av dei første døma på «Den nye træstil» som etterkvart fekk namnet sveitserstil. Sveitzerstilen vart seinare meir utbrodert enn han var på Wergelands tid.
Wergeland brukte grotta under huset som utstillingssted for alle moglege raritetar han samla. I dag står det ei byste av Wergeland i Grotten, som er open for publikum 17. mai.
Sidan 1922 har Grotten vore staten sin æresbustad for fortente kunstnarar, og tre av dei kjende norske kunstnarane på1900-talet har hatt huset som bustad. I åra etter 1978 var det snakk om å gjere det om til både barnehage og Wergelandsmuseum.
Frostbreen
Frostbreen er ein kanalisbre som flyt til enden av Porpoise Bay i Antarktis. Han vart skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John Frost, båtsmann på briggen «Porpoise» under US Exploring Expedition (1838–42) under Charles Wilkes.
Venera 6
Venera 6 var ein sovjetisk romsonde til Venus og vart skoten opp 10. januar 1969. Han var identisk i utforming til Venera 5.
Venera 6 gjekk inn i atmosfæren til Venus den 17. mai 1969 på nattsida til planeten. Han sende attende målingar til jorda kvart 45. sekund for 51 minutt før kontakten med han vart broten. Dette hende ved ei høgd på mellom 10 og 12 kilometer. Fotometeret til sonden fungerte ikkje under nedstiginga.
NM i sykling 1977 i tempo
Noregsmeisterskapen i sykling 1977 i temporitt for menn vart avvikla med individuell tevling i Larvik den 12. august og med lagtempo den 10. august i Biri.
50 km temporitt
<br style="clear:both;" />
100 km lagtempo
<br style="clear:both;" />
Kvinner
Temporitt for kvinner arrangert i Sandnes 25. juli. <br style="clear:both;" />
Candy Music
«Candy Music» er ein song av CANDY. Han representerte Georgia og vann Junior Eurovision Song Contest 2011. Teksten er skriven på georgisk.
Tangram av Tangerine Dream
Tangram er det 13. albumet og det tiande studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, utgjeve i mai 1980. Det vart det femte bestseljande albumet deira i Storbritannia med ein 36. plass på albumlista.
Oversyn
I 1979 møtte Edgar Froese Johannes Schmoelling, som vart med i Tangerine Dream og gruppa vart igjen ein trio. Denne besetninga kom av mange fans til å bli rekna som den sterkaste besetninga i historia til bandet. Det første nye prosjektet til denne besetninga var Tangram. Tittelen kom frå eit særs gammalt, kinesisk puslespel og kom ut våren 1980. Det vart spelt inn i det nye studioet til Chris Franke, Polygon i Berlin, og var delt i to delar som kvar tok opp si plateside. Kvar av dei to delane inneheld mange satsar, der somme er rytmiske og somme atmosfæriske. Musikken er blitt skildra som varmare og nesten symfoniske samanlikna med tidlegare Tangerine Dream-album. Tangram kom ut ved vendepunktet mellom to musikalske periodar med blikk attende på tida med dei «lange klassiske sekvenserane» og eit blikk framover mot kortare new age-musikk.
Ei tidleg konsertutgåve i Berlin (spelt inn i januar 1980 og dokumentert på Quichotte, seinare kalla Pergamon) inneheld passasjar som minnar om Tangram.
Schmoelling sa i 1994: «Før eg kom inn i bandet, følte eg at musikken til Tangerine Dream i hovudsak var bygd på sekvenser-sløyfer, meir eller mindre i ein toneart, utan harmoniske endringar og lange improvisasjonar. Då eg kom inn, prøvde me ei blanding med meir strukturerte element med meir jazzorienterte akkordar, komponerte melodiar og synthesizersoloar som likna på rock.»
Plateomslaget var laga av Monique Froese, kona til Edgard.
Jersey City
Jersey City er ein by i Hudson County i delstaten New Jersey i USA. Byen hadde 247 597 ibuarar i 2010, og er dermed den nest meste folkerike byen i New Jersey, etter Newark. Han er administrasjonsstad for Hudson County, der han er den største byen.
Jersey City er ein del av metropolen New York City. Byen ligg tvers overfor nedre Manhattan, mellom Hudson-elva og indre luten av New York-bukta i aust og med Hackensack-elva og Newark-bukta i vest. Hamnebyen Jersey City er, med sine 18 kilometer sjøline og omfattande jarnbanenett, ein viktig transport-terminal. Frå langt tilbake har byen vore kjend for sin stålindustri og sin kjemiske industri, viktig for aktiviten på hamnene i New York og i New Jersey. Service-næringar har spela ei framståande rolle i fornyinga av hamnekvartera og for framveksten av ein av dei største downtowns i landet.
Folketalet i Jersey City nådde toppen med 316 715 ved folketeljinga 1930. Dei neste femti åra sokk folketalet til det nådde botnen med 223 532 i 1980. Sidan har folketalet stige, største var tilveksten i 1900-åra. Ved folketeljinga i 2020 hadde byen 292 449 innbyggjarar.
Avdeling for journalistikk, bibliotek- og informasjonsfag (HiO)
Avdeling for journalistikk, bibliotek- og informasjonsfag (eller JBI) er ei av dei sju avdelingane ved Høgskolen i Oslo. Avdelinga vart oppretta samstundes med høgskolen 1. august 1994, og består av dei to studieretningane; Journalistutdanninga og Bibliotek- og informasjonsstudiane. Dei to studieretningane har sitt opphav i to tidlegare statlege høgskolar, Norsk Journalisthøgskole og Statens bibliotek- og informasjonshøgskole. Den tidlegare Pressefotografskolen i Fredrikstad vart ein del av avdelinga i 1995 under namnet Fotojournalistutdanninga.
Ski-NM 1938
Noregsmeisterskapen på ski 1938 i nordiske greiner fann stad i Mo i Rana frå laurdag 12. til måndag 14. mars 1938. Meisterskapen omfatta fire øvingar og var den fyrste noregsmeisterskapen på ski, tidlegare vart tilsvarande arrangement kalla Hovudlandsrennet.
Lengste skihoppet i hopprennet målte 57,5 meter. Kombinertrennarane deltok i laurdagens 17 kilometer og søndagens hopprenn, jamsides «spesialistane» i dei to greinene.
30 km
<br style="clear:both;" />
Kombinert
<br style="clear:both;" />
Hopprenn
<br style="clear:both;" />
Batikk
Batikk er ei gruppe teknikkar for tøyfarging der ein brettar, vrir, knøvler eller på andre måtar formar eit tekstil eller plagg med tråd eller strikk, for så å farga det. Ved å gjera dette gjer ein at delar av tekstilet blir farga og andre delar blir verande ufarga. Teknikken stammar frå den japanske teknikken kanoko shibori.
I knytebatikk snurrar ein stram tråd rundt delar av tøystykket. Den stramme tråden hindrar at fargen når delar av tøyet.
Med voksbatikk legg ein (bi)voks på dei delane av tøystykket som ikkje skal fargast. Ved å veksla mellom å legga på voks og ha tøyet i fargebad kan ein få fram fleirfarga mønster. Voksen blir fjerna når farginga er ferdig.
Den engelske termen for det ein på norsk gjerne kallar batikk er tie-dye, altså knytebatikk. Dette er eit omgrep som blei funne opp på 1960-talet i USA, medan batikk i seg sjølv eigentleg er ei javanesisk nemning for voksbatikk.
Batikkteknikk fekk gjennombrotet sitt i vestleg mote med den psykedeliske batikkbruken, gjort kjend av artistar som Janis Joplin og John Sebastian.
Hiroaki Morishima
er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Venera 7
Venera 7 var éin av to identiske romsondar, men den andre, Cosmos 359, gjekk aldri ut av jordbanen sin.
Landaren til Venera 7 gjekk inn i atmosfæren til Venus den 15. desember 1970 på nattsida til planeten. Før dette hadde landaren fått kjølt seg ned til -8 °C. Han landa med ein fart på 17 m/s etter at fallskjermen hadde rivna. Signalet til landaren var veikt etter landing, og det er mogeleg at han hadde gjort eit hopp og landa på sida slik at antenna ikkje var retta mot jorda.
Trykkmålaren til landaren slutta å fungera under landinga, men temperaturmålaren viste ein stødig temperatur på 475 °C ved yta; og eit trykk på 92 jordatmosfærar og ein vind på 2,5 m/s vart ekstrapolert frå andre målingar.
Fennikel
Fennikel er ein fleirårig urt i skjermplantefamilien. Han er ein inntil 1 meter høg plante med blågrøne, findelte blad og gule blomar i store skjermar utan stor- eller småsveip. Fennikel stammar frå middelhavsområdet og finst av og til forvilla på avfallsplassar i Noreg. Fleire underartar, krydderfennikel, F. vulgare ssp piperitum, knollfennikel, F. vulgare ssp azoricum, med fortjukna bladslire og -stilk, og hagefennikel, F. vulgare ssp dulce. Minifennikel er små og avlange.
Den eteriske olja i fruktene har sterk, aromatisk lukt og søt smak, og har sidan oldtida vore brukt som smaksstoff og i medisinen.
Fennikel kan brukast også som grønsak, rå eller kokt. Det mjuke, saftige fruktkjøtet har ein søtaktig smak, som anis. Blada kan brukast som smakstilsetjing i salatar, og som pynt. Friske skot kan brukast som dill. Fruktene er brukt som krydder i bakverk og frøa i forskjellige retter av kjøt, fisk og sopp. Fenikkel innehelt om lag 31 mg vitamin C, 396 mg kalium, 3,3 g kostfiber, 90 % vatn, 0,4 g feitt og 110 kJ tilført energi per 100 g etande vare.
Namnet fennikel er frå lågtysk, eigentleg diminutiv av latinsk foenum, 'høy'.
Glenzerbreen
Glenzerbreen er ein isbre som er 10 km vest for Congerbreen, som flyt nordover frå Knox Coast til austlege delen av Shackletonisen i Antarktis. Han vart kartlagt av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Hubert Glenzer jr., ein pilot under U.S. Navy Operasjon Windmill (1947–48), som assisterte i opprette astronomiske kontrollstasjonar langs kysten frå Wilhelm II Coast til Budd Coast.
Francesco Salviati
Francesco Salviati var ein italiensk målar frå Firenze, som også var mykje aktiv i Roma. Saman med Michelangelo, Rafael og Giulio Romano utvikla Salviati i Roma renessansemåleriet i retning av manierismen. I tillegg til sine freskomåleri og portrett, var han etterspurd i andre samanhengar, mellom anna danna mange av teikningane og figurstudiane hans mønster for florentinske teppeprodusentar.
Europe av Kristina Kochegarova
«Europe» er ein song av Kristina Kochegarova. Han representerte Ukraina i Junior Eurovision Song Contest 2011. Teksten er skriven på ukrainsk.
Francesco Salviati
Liv og gjerning
Salviati var fødd i Firenze. Han var lærling hos Giuliano Bugiardini, Baccio Bandinelli, Raffaele Brescianino, og til sist hos Andrea del Sarto i åra 1529-30. Rundt 1531 reiste han til Roma, ein by mange målarar hadde rømt frå under plyndringa av Roma i 1527. Her møtte han Giorgio Vasari, dei to vart vener for livet. Han hjelpte Vasari med å fullføre freskoane over Johannes Døyparen og hans liv, eit utsmykkingsoppdrag bestilt av kardinal Giovanni Salviati i Palazzo Salviati. Det er gjennom si tilknyting til kardinalen at han sjølv nytta same etternamnet. I Roma fekk han høve til å studere arbeid av Michelangelo, Rafael og Giulio Romano, noko som fekk innverknad på dei måleria han skulle kome til å lage.
Åra 1533-35 måla Salviati freskobiletet Bodskapen i San Francesco a Ripa-kyrkja i Roma. Den modne stilen hans har manieristiske konturar og samanklemde figurscenar, mykje like dei som Giulio Romano framstilte. I 1538 samarbeidde Salviati med Jacopino del Conte om å fullføre ein fresko over Marias besøksdag, for ein florentinsk orden som arbeidde med personar som skulle avrettast. I Bologna måla han i 1540 jamsides Vasari og var så ei kort tid i Venezia, der han måla fresko-dekorasjonar i antikk stil i Palazzo Grimani. I løpet av desse åra fekk stilen hans innslag som minner om Parmigianino. Mange av portrettmåleria hans har elles vorte forveksla med Agnolo Bronzino sine. Salviati forma også innreiingar til slott og palass, kyrkjer og kloster i norditalienske byar som Venezia, Bologna, samt heimbyen Firenze.
Kringom 1543-45 var Salviati i Firenze, der han arbeidde for Cosimo I de' Medici og fullførte eit freskomåleri som lovpriste Medicifamilien; Camillus triumf i Palazzo Vecchio. Han designa også veggteppe for det nyleg etablerte Arazzeria, inkludert Ecce homo, Oppstode og Josef tolkar faraos draumar. I 1547/48 måla han ei altartavle til kyrkja Santa Croce. Temaet, som under seinrenessansen var eit fast emne for målarar, er handtert i samanklemt og på komplekst vis. Han var ei stund i Frankrike, der han i 1555-57 arbeidde på fyrsten Karl av Lorraine sitt slott 'Château de Dampierre'.
Jamt var han i Roma, både i kortare og lengre tid. I tida mellom 1548 og 1563 reiste Salviati ofte til Roma for å fullføre ulike freskomåleri, som Bryllaupet i Kana i eit bedekammer, Johannes Døyparens fødsel i eit kloster, samt eit tilsvarande i Palazzo della Cancelleria.
Han døydde i Roma, 53 år gammal.
Eugène-Louis-Napoléon Bonaparte
Eugène-Louis-Napoléon Bonaparte, eller Louis-Napoléon Bonaparte, nokre gonger omtalt som Napoleon IV, var sonen til Napoleon III og Eugénie av Frankrike. Han var kronprins då far hans var keisar av Frankrike.
Napoléon Eugène Louis Jean Joseph Bonaparte var fødd i Paris i 1856. Etter av far hans blei avsett i 1870, reiste han med familien sin til England. Bonaparte var elev ved krigsskulen i Woolwich, men han verker ikkje å ha utmerka seg innan krigføring.
Etter at faren døydde i januar 1873 blei han utropt til Napoleon IV, fransk keisar, av bonapartistane, men blei aldri meir enn tronpretendent.
Seinare i livet utførte han fleire reiser til Sveits, Italia, Danmark, Sverige og Noreg. I februar 1879 reiste han til Sør-Afrika og kjempa på britisk side under zulukrigen. Han blei drepen under eit rekognoseringsoppdrag nær Ulundi. Louis-Napoléon Bonaparte er gravlagd i Farnborough.
Sibble
Sibble er ein svensk tettstad i Botkyrka kommun i Stockholms län i landskapet Södermanland. I år 2005 hadde tettstaden 280 innbyggjarar.
Sharj al-Az Zu`
Sharj al-Az Zu` er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Tamaki Uchiyama
Tamaki Uchiyama er ein japansk fotballspelar.
Venera 8
Venera 8 var ein sovjetisk romsonde til Venus og vart skoten opp 27. mars 1972. Målet til sonden var å gjera meir sofistikerte vitskaplege målingar på yta til Venus, inkludert å studera regolitten.
Før han gjekk inn i atmosfæren til Venus, kjølte landaren ned innmaten sin til -15 °C. Han gjekk inn i atmosfæren 22. juli 1972. Under nedstiginga vart det nytta eit nedkjølingssystem for å halda komponentar i det indre av sonden svale.
Landaren heldt fram med å senda attende data 63 minutt etter landinga. Han stadfeste målingane til Venera 7 med målingane sine: ytetemperatur på 470 °C og eit trykk på 90 jordatmosfærar. Dei fyrste målingane av regolitten vart sende attende, og ein profil av skylaget vart laga. Svovelsyre vart funne i skyene.
Sibbhult
Sibbhult er ein tettstad i Östra Göinge kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 1 383 innbyggjarar, men sidan tettstaden dei siste åra har opplevd ekstrem fråflytting, er tala truleg mykje lågare i dag. Sibbhult ligg cirka 20 kilometer nord for Kristianstad og cirka 30 kilometer aust for Hässleholm.
Næringsliv
Sibbhult er mest kjend på grunn av steinindustrien samt dei to konserna Scania, som produserer girkassar for lastebilar og bussar, og HAKI, som produserer byggstillas. I mars 2006 blei det kunngjort at Scania planla å flytte produksjonen til Södertälje. Den 16. juni 2008 blei den siste girkassen produsert i Sibbhult,, men alt seinare same år var andre selskap i ferd med å overta lokala og dei tilsette med andre, liknande verksemder.
Krim-observatoriet
Krim-observatoriet, eng. Crimean Astrophysical Observatory (CrAO), er eit observatorium på Krim-halvøya i Ukraina. Det har IAU-koden 095.
Dagens observatoriebygningar ligg nær Nautsjnij. Fram til midten av 1950-åra låg dei lengre sør, nær Simeis. Den eldre staden blir stadig noko bruka, og Krim-Simeis-observatoriet har IAU-kode 094.
Observatoriet har gjeve ut eit tidsskrift sidan 1947 som frå 1977 kom på engelsk som Bulletin of the Crimean Astrophysical Observatory.
Anne-Marie Ørbeck
Anne-Marie Ørbeck var ein norsk komponist og pianist.
Ørbeck komnerte særleg mykje vokalmusikk. Songsyklusen Vonir i blømetid var ein prisvinnar i ein konkurranse arrangert av Norsk Komponistforenings komposisjonskonkurranse i 1942. I tillegg har ho skrive songar med orkester, kor og salmar. Som pianist har ho komponert ein sonatine i tre satsar og fem kadensar til klaverkonsertar av Haydn og Mozart.
Ho har vorte mest kjend for orkesterverka sine. Ein concerttino for klaver og orkester hadde urpremiere i Berlin i 1938 med Herman Stange som dirigent, der ho sjølv var solist. Under den andre verdskrigen komponerte ho ein symfoni som vart urframført av Harmonien i 1954 med Carl von Garaguly som dirigent. Dette er eit av hennar mest spelte verk i lag med «Pastorale og Allegro» for fløyte og strykarar.
Aleksej Gusarov
Aleksej Vasiljevitsj Gusarov er ein sovjet-russisk tidlegare ishockeyspelar, fødd i Leningrad. Han er ein av eit mindretal utøvarar som har vorte både olympisk meister, verdsmeister og vinnar av Stanley Cup.
Forsvarsspelar Gusarov spelte frå 1981 till1984 på SKA Leningrad. I 1984 gjekk han over til CSKA Moskva, den dominerande klubben i sovjetisk ishockey. Vinteren 1991 flytta han til Canada der han gjorde teneste for Quebec Nordiques i National Hockey League til 1995, då klubben skifta namn til Colorado Avalanche og vart heimehøyrande i Denver i USA. Gusarov bidrog mykje til at Colorado vann Stanley Cup våren 1996. Han la opp i 2001, etter nokre månaders spel for New York Rangers og St. Louis Blues.
Gusarov hadde fast plass på Sovjetunionen sitt landslag frå 1985 til 1991. Gjennom perioden var han med å vinne gull i VM 1986, OL 1988, VM 1989 og VM 1990. Han fekk dessutan med seg eitt VM-sølv og to VM-bronser. I 1998 deltok Gusarov for Russland under dei olympiske vinterleikane i Nagano der han og lagkameratane enda opp med sølvmedalje, etter eittmålstap mot Tsjekkia i finalen.
Utsirahøgda
Utsirahøgda eller Utsiraformasjonen er ein geologisk høgdeformasjon på havbotnen i Nordsjøen, 200 km vest for Rogaland. Høgda ligg mot aust i sørleg del av Vikinggraben, medan Shetlandplattformen utgjer den vestre høgda 60 km lengre vest. Aust for Utsirahøgda ligg Norskerenna inn mot kysten. I permtida var Utsirahøgda ein landfast fjellrygg av grunnfjell.
Utsiraformasjonen har i seg store mengder porøs sandstein og skifer, og vert nytta til å lagra karbondioksid (CO2) frå Sleipnefeltet.
Drøvel
Drøvel er ein muskeltapp som heng ned frå ganeseglet lengst bak i munnhola. Muskelen i drøvelen (musculus uvulae) kan gjera han breiare og kortare, og verka saman med ganeseglet for å lukka den bakre naseopningen under svelging.
Drøvelen kan også vera ein artikulasjonsstad for visse dorsale språklydar, som skarre-r og stemd uvular frikativ.
Sena i Jemen
Oversyn
Sena var ein blømande jødisk by i tida kring Babylonia kring 500 fvt., og ein trur at han var dominert av israelittar som hadde flykta frå Jerusalem under den babylonske invasjonen. Dei kryssa Jordan og inn i Jemen, der dei trudde dei var trygge i dalen i aust, på andre sida av Masilahelva. I følgje hydrologar var det berre mogeleg med jordbruk i den tørre dalen om ein hadde ein dam. Då dammen brast måtte innbyggjarane flytta.
Den britiske antropologen Tudor Parfitt, som spesialiserte seg på jødiske studiar, meinte at Paktarka vart halden i byen ei stund før han vart flytta til Afrika, der israelittane som drog frå Sena slo seg ned langs Limpopo-elva i Zimbabwe. Byen Sena er ofte nemnt i historia til Lemba-stamma; som ein i nyare genetiske studiar har funne ut er etterkomarar etter israelittane.
I dag er den fråflytta byen berre busett fem dagar i året av pilegrimar, og området er underlagt den jemenittiske hæren.
Nils Schumann
Nils Schumann er ein tysk friidrettsutøvar frå Bad Frankenhausen i Thüringen som vart europameister på 800-meter i 1998 og olympisk meister i 2000 på same distansen. Han personbeste på distansen var 1.44,16, ein ordinær personleg rekord for ein internasjonal medaljevinnar.
Aktiv
Schumann vann 800 m ved junior-EM 1997 i Ljubljana. Vinteren 1998 viste han sine framifrå spurteigenskapar då han sigra ved innadørs-EM 1998 i Valencia på tida 1.47,02, framfor nederlendaren Marko Koers og norske Vebjørn Rodal. Fem månader seinare sette Schumann personleg rekord med 1.44,89 då han vann gullmedaljen på 800 m under EM 1998 i Budapest.
800-metersfinalen i friidretts-VM 1999 i Sevilla gjekk i stort tempo, noko Schumann ikkje evna og han enda på sisteplass i feltet. Derimot passa det lågare tempoet i OL-finalen 2000 han langt betre. På OL-arenaen i Sydney spurta han forbi samtlege finalistar og kapra den olympiske gullmedaljen på distansen, seks hundredels sekund framom den største favoritten, kenyanaren Wilson Kipketer som representerte Danmark.
Ved friidretts-EM 2002 lukkast Schumann å vinne bronsemedaljen, slått av Wilson Kipketer og André Bucher. Tre veker etter europameisterskapen flytta han den personlege rekorden med seks hundredels sekund, til 1.44,16 i Brussel. Dei neste tre sesongane gjekk han skadd, og makta ikkje nå sitt tidlegare nivå då han gjorde comeback i 2006. Han la opp i 2009.
Maybreen
Maybreen er ein kanalisbre som er kring 9 km brei og 11 km lang, og som flyt til kysten mellom Cape Morse og Cape Carr. Han vart skissert ned frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William May, sjøkadett på «Flying Fish» under US Exploring Expedition (1838–42) leia av Charles Wilkes.
Mikal Kirkholt
Mikal Kirkholt var ein norsk langrennsløpar som i 1952 deltok i dei olympiske vinterleikane i Oslo og vann ein sølvmedalje i 4x10 km stafett. Kirkholt, som var medlem av Sportsklubben Troll i Rindal, vann to sølvmedaljar under ski-NM 1951.
Aktiv
Kirkholt vann to sølvmedaljar under noregsmeisterskapen på ski i Narvik i 1951. På 18 km kom han i mål på tida 1.03.15, dermed måtte han sjå seg slått av noregsmeisteren Hallgeir Brenden med elleve sekundar. Også på 30 km vart Kirkholt andremann, vel halvminuttet bakom Martin Stokken, men over to minuttar føre bronsevinnaren, klubbkameraten Edvin Landsem frå Troll.
I 1952 kom Kirkholt på femteplass på 30 km og sjuandeplass på 18 km i NM-løypene i Porsgrunn. Han fekk plass i OL-troppen og vart nummer tolv på 18-kilometeren. Dermed fekk han plass på det norske stafettlaget på 4x10 km. Han gjekk andre etappen for Noreg som kom i mål til ein olympisk sølvmedalje, Finlands fire utvalde vann ein suveren siger. Dei andre på Noregs lag var Magnar Estenstad, Martin Stokken og Hallgeir Brenden.
Øyrebetennelse
Generell etiologi og patogenese
Øyrebetennelse kan råke personar i alle aldrar, men barn er særskild utsett. Enkelt barn er plaga med hyppige øyrebetennelsar. Om det er råka tre gonger siste seks månader eller fire gonger siste året er det å rekne for eit øyrebarn.
Øyrebetennelse kan oppstå som følgje av både virus og bakteriar. Dei bakterielle er meir alvorlege, og gjev som regel større allmennpåverknad enn dei virale.
Vi deler øyrebetennelsane inn i fleire hovudtypar.
Etiologi og patogenese
Ytre øyrebetennelse er ein vanleg tilstand, og vert karakterisert av ein betennelse i den ytre øyregangen. Vanlege mikrober som er årsak til ytre øyrebetennelsar er følgjande:
Symptom
Det dominerande symptomet er kløe i øyregangen. Det kan òg merkast ved at øyregangen vert raud og hoven.
Behandling
Behandling består i hovudsak av eigne tiltak. Det viktigaste er å la øyregangen vere i fred: ikkje pirke, klø, reinse, skylje, bruke øyreproppar eller hovudtelefonar. I tillegg kan øyregangen reinsast av ein lege, for så å dryppast med antibiotika og/eller glukokortikoidar.
Simplexotitt
Dette er den vanlegaste mellomøyrebetennelsen. Han kjem av bakteriar eller virus, og går over av seg sjølv utan behandling. Han gjev moderat smerte, og veldig lite allmennpåverknad. Den kan derimot utvikle seg til ein akutt mellomøyrebetennelse.
Symptom og forløp
Denne øyrebetennelsen gjev større grad av allmennpåverknad med feber og slappheit. Det er òg kraftige smerter i øyret, og det kjem gjerne puss frå øyregangen. Feberen pleier å minke etter 2-3 dagar og resten av symptoma kan henge i opp til ei veke.
Patogenese
Denne betennelsen kjem gjerne som følgje av ein øvre luftvegsinfeksjon. Han oppstår som følgje av bakteriar, hyppigast éin av følgjande:
Behandling
I Noreg seier retningslinjene at han i utgangspunktet ikkje skal behandlast med antibiotika, då naturleg sjukdomsgang gjev større grad av immunitet mot seinare infeksjonar. Komplikasjonar til ubehandla mellomøyrebetennelsar er sjeldne, og tida sjukdommen varer vert særs lite redusert av antibiotika. Ved komplikasjonar og hos øyrebarn (sjå over) skal ein derimot behandle med antibiotika. Det vert då i første rekkje nytta penicillin.
Ein gjev mellombels smertelindrande behandling til alle. Paracetamol er eit førsteval.
Komplikasjonar
Det er sjeldan med komplikasjonar, men dei kan oppstå:
Etiologi og patogenese
Sekretorisk mellomøyrebetennelse kan oppstå som ei følgje etter akutt mellomøyrebetennelse. Elles er det forbunde med dårleg funksjon av øyretrompeten, anten på grunn av at denne er dårleg utvikla, eller at utvekstar (polyppar) i øvre del av svelget stenger for han.
Symptom
Dette er ein øyrebetennelse som ikkje gjev særleg mykje symptom bortsett frå sekret frå øyregangen.
Behandling
Behandling er vanlegvis ikkje naudsynt, då betennelsen går over av seg sjølv. Nokre gonger går han derimot over til å verte ein kronisk øyrebetennelse.
Diagnose
Ved vedvarande hòl på trommehinna (over 2-3 månader) eller ved påvising av kolesteatom vert diagnosen kronisk øyrebetennelse.
Symptom
Denne tilstanden har ofte veldig få symptom. Hòlet i trommehinna kan derimot gje eit lite konduktivt hørselstap.
Komplikasjonar
Om hòlet i trommehinna er perifert i hinna, kan det gje opphav til ein svulst kalla kolesteatom. Kvifor kolesteatomet oppstår veit ein ikkje heilt sikkert, men ein reknar med at det skuldast at epitelceller frå øyregangen flassar av, og kjem inn i mellomøyret gjennom hòlet i trommehinna. Her hopar det seg opp kolesterolhaldige celler som dannar ein klump: kolesteatomet. Dette er ein frykta komplikasjon som kan øydeleggje det omkringliggande vevet om kolesteatomet får vekse seg stort nok. Det kan gje eit varig sensorineuralt hørselstap.
Steve Morse
Steve Morse medverka til det «nye» Deep Purple med sin unike spelestil og har per 2012 medverka på Deep Purple-albuma Purpendicular frå 1996, Abandon frå 1998, Bananas i 2003 og Rapture of the Deep i 2005.
Jody Williams (1935-)
Joseph Leon Williams, betre kjend som Jody Williams, er ein USA-amerikansk bluesgitarist og songar. Gitarstilen hans hadde påverknad på Chicago blues-miljøet i 1950-åra.
Oslo- og Akershushøgskolenes studentsamskipnad
Oslo- og Akershushøgskolenes studentsamskipnad (OAS) var ein av landets studentsamskipnader og ein av to i Oslo. OAS vart etablert i 1989. Verksemda var bestemt gjennom Lov om studentsamskipnader. OAS åtte, dreiv og tilbaud m.a. studentbustader, barnehageplassar, kantiner, bokhandel, helsestasjon og andre servicefunksjonar for studentane. OAS dekka velferdsbehova til vel 18 500 studentar ved 16 utdanningsinstitusjonar i Oslo og Akershus.
Sibo
Sibo er ein svensk tettstad i Bollnäs kommun i Gävleborgs län i landskapet Hälsingland. I 2005 hadde tettstaden 351 innbyggjarar.
Oslo- og Akershushøgskolenes studentsamskipnad
I desember 2009 vedtok styret i OAS å fusjonere med Studentsamskipnaden i Oslo (SiO), denne avgjerda vart tatt etter ein lengre utgreiingsprosess og eit tilsvarande styrevedtak i SiO. Studentsamskipnadene var effektivt slegne saman og erstatta av den nye Studentsamskipnaden i Oslo og Akershus i 2011.
Fransiskanarklosteret i Tønsberg
Gråbrødreklosteret var eit fransiskanarkloster i Tønsberg. Det vart truleg oppretta i 1240-åra, medan Håkon Håkonsson var konge. Klosteret stod fram til det vart øydelagt i bybrannen i 1536. Deretter vart murane nytta til steinbrot, og dei skal ha vore borte i 1551.
Oslo- og Akershushøgskolenes studentsamskipnad
Studentstyrt
Det er studentane som har mest å seie for styringa av studentsamskipnadane. Studentane har fleirtall i samskipnadanes øvste styre, som m.a. fastsett semesteravgifta og kva for tilbod samskipnaden skal ha til sine studentar. Studentrepresentantane i styret veljast av studentdemokratiet ved lærestadane. I tillegg består styret av representantar frå utdanningsinstitusjonane og dei tilsette i studentsamskipnaden.
Studentsamskipnadenes tilbod er finansiert gjennom direktebetaling for enkelte tenester, støtte frå utdanningsinstitusjonane, inntekter frå studentsamskipnadenes forretningsdrift, statsstøtte og semesteravgift.
Administrerande direktør
1989 - 1995 Geir Atle Mjeldheim 1996-d.d. John Hvidsten