cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Opphavsrett
Økonomiske rettar
Det andre leddet i paragrafen inneber ein definisjon av kva det vil seie at verket blir gjort tilgjengeleg for allmenta. Dette er tilfellet ved eksemplarspreiing blant allmenta (bokstav a), ved offentleg vising (bokstav b) og offentleg framføring (bokstav c). Forskjellen på dei to siste alternativa er at vising er ei utstilling av fysiske verkseksemplar der det ikkje blir gjort bruk av tekniske hjelpemiddel, mens der det blir bruk gjort av tekniske hjelpemiddel vil dette falle inn under omgrep «framføring». For alle alternativa er det eit vilkår for einerett at tilgjengeleggjeringa skjer blant «allmenta». Dette omgrep er motsatsen til omgrep «privat bruk» i § 12, og må vurderast skjønnsmessig. Som hovudregel kan det seiast at der verket i prinsippet blir gjort tilgjengeleg for ein uavgrensa krins menneske vil grensa vere overskride slik at ein er innanfor opphavsmannen sin einerett. Dette gjeld òg sjølv om krinsen som faktisk gjer seg kjent med verket i praksis er avgrensa, på grunn av manglande publisitet eller liknande. Dersom eit opphavsrettsverna verk for eksempel blir lagt fritt ut på internett vil dette innebere at det er tilgjengeleggjort for allmenta, sjølv om det berre er eit fåtal personar som har kjennskap til den aktuelle URL-adressa. Dersom ein derimot stenger tilgangen til sida med eit passord, og berre gjev ein innskrenka krins tilgang på dette passordet vil ein etter omstenda kunne seie at ein er innanfor det private området og dermed utanfor opphavsmannen sin einerett. Det er noko uklåre grensar for kor mange personar som kan vere involverte, og kva kjennskapstilhøve desse må ha seg mellom, før ein kan seie at ein er utanfor det private området og såleis omfatta av regelen i § 2 anna ledd, men det er ein del høgsterettspraksis som seier noko om grensa. Blant dei mest vesentlege domane er Rt. 1929 s. 337 (kinematograf), Rt. 1953 s. 633 (bedriftsmusikk), Rt. 1964 s. 782 (jukeboks), Rt. 1970 s. 1172 (diskotek) og Rt. 1995 s. 35 (piratproduserte smartkort).
Verk unnateke frå opphavsrett
Dei fleste land har reglar om unntak frå opphavsrett for visse offentlege dokument, ettersom det er ønskjeleg at desse skal kunne vere fritt tilgjengelege for allmenta. I Noreg finst føresegner om dette i Åndsverkloven § 9, som fastsett at «Lover, forskrifter, rettsavgjerder og andre vedtak av offentleg styresmakt er utan vern etter denne lova. Det same gjeld forslag, utgreiingar og andre utsegner som gjeld offentleg maktutøving, og er laga av offentleg styresmakt, offentleg vald råd eller utval, eller utgjeve av det offentlege. Likeins er offisielle omsettingar av slike tekstar utan vern etter denne lova». Lover, forskrifter, dommar, forvaltningsvedtak, og tilverkingar som blir til i samband med utarbeidinga av slike dokument er altså unnateke vern. I den siste gruppa fell blant anna odelstingsproposisjonar og andre lovforarbeid, samt notat og rapportar utarbeidde i samanheng med offentlege vedtak. Offentlege dokument utarbeidde av internasjonale organisasjonar vil òg vere omfatta av føresegna.
Endringar, omarbeidde og nye sjølvstendige verk
Som det går fram av sitatet frå Åndsverkloven § 2 ovanfor gjev opphavsretten opphavsmannen visse einerettar til verket sitt, ikkje berre i verket si opphavleg form, men òg i «endret skikkelse» og i «bearbeidelse». Òg «oversettelse» er nemnt som om det var ein eigen kategori, men her er lovteksten misvisande, ettersom omsetting rettsleg sett blir rekna som ei tilverking. Dersom ein har brukt det opphavlege verket som basis for eit nytt sjølvstendig verk, kan opphavsmannen til det gamle verket derimot ikkje gjere nokon rett gjeldande i tilhøve til det nye verket, jf. åvl. § 4 første ledd. I følgje andre ledd vil den som har omarbeidd eit åndsverk ha opphavsrett til verket i omarbeidd form, men denne kan ikkje utnyttast utan samtykke frå opphavsmannen til det opphavlege verket. Utnytting av det omarbeidde verket krev altså samtykke frå både omarbeidaren og den opphavlege opphavsmannen. Der det berre ligg føre ei endring, vil derimot ikkje vedkomande som har utført endringa få nokre rettar til verket. Det blir på denne bakgrunnen viktig å avgjere når det ligg føre ei endring, når det ei omarbeiding og når ein har å gjere med nye og sjølvstendige verk.
Når det gjeld skiljet mellom endring og omarbeiding, vil dette avgjerast av om den endringsinnsatsen som er gjort har verkshøgde. Er dette tilfellet vil ein ha å gjere med ei omarbeiding, og desse medføra som nemnt ovanfor at ein får opphavsrett til det omarbeidde verket, som er avhengig av opphavsretten til det opphavlege verket. I motsette tilfelle vil det vere snakk om ei endring, og i slike tilfelle vil den opphavlege opphavsmannen behalde alle rettar til verket, òg i den endra forma.
Når det gjeld skiljet mellom omarbeidingar og nye sjølvstendige verk, er dette ei problemstilling som ofte oppstår i samband med ei plagiatvurdering, det vil seie i tilfelle der opphavsmannen til det opphavlege verket hevdar at det nye verket er ei rettsstridig omarbeiding av verken hans. Det sentrale spørsmålet i vurderinga vil vere kva element i det opphavlege verket som er verna av opphavsrett, og noko som som kan reknast som «frie element». Her vil dei same synspunkta kome inn som er nemnte i innleiinga av artikkelen, nemleg at det er den konkrete utforminga av verket som er verna, men derimot ikkje dei idene og teknikkane mv. som er nytta. Vurderinga av kvar skiljet går er vanskeleg, og er ikkje nærmare skildra i lova. Både juridisk og kunstnarisk innsikt vil vere av tyding når avveginga skal gjerast.
Dei fleste land har reglar om unntak frå opphavsrett for visse offentlege dokument, ettersom det er ønskjeleg at desse skal kunne vere fritt tilgjengelege for allmenta. I Noreg finst føresegner om dette i Åndsverkloven § 9, som fastsett at «Lover, forskrifter, rettsavgjerder og andre vedtak av offentleg styresmakt er utan vern etter denne lova. Det same gjeld forslag, utgreiingar og andre utsegner som gjeld offentleg maktutøving, og er laga av offentleg styresmakt, offentleg valt råd eller utval, eller utgjeve av det offentlege. Likeins er offisielle omsettingar av slike tekstar utan vern etter denne lova». Lover, forskrifter, dommar, forvaltningsvedtak, og tilverkingar som blir til i samband med utarbeidinga av slike dokument er altså unnateke vern. I den siste gruppa fell blant anna odelstingsproposisjonar og andre lovforarbeid, samt notat og rapportar utarbeidde i samanheng med offentlege vedtak. Offentlege dokument utarbeidde av internasjonale organisasjonar vil òg vere omfatta av føresegna. Åndsverklova inneheld reglar for kva som skal gjelde dersom det er fleire opphavsmenn til same verk. Ein av situasjonane er skildra ovanfor, nemleg der det gjeld ei omarbeiding. Som nemnt kan opphavsretten i slike tilfelle berre utnyttast av begge/alle opphavsmennene i fellesskap. Det finst i tillegg tre andre praktiske former der der fleire kan ha opphavsretten; fellesverk, samansette verk og samleverk. For dei særlege reglane som gjeld om vernetida for slike verk, sjå avsnittet om vernetid nedanfor.
Fellesverk
Ånsdverkloven § 6 regulerer dei såkalla fellesverka, eller ekte samarbeidsverk som dei òg ofte blir omtalte som. Her har to eller fleire personar saman skapt verket ved kvar den sjølvstendige åndsinnsatsen sin. For at noko skal reknast som fellesverk er det dessutan eit vilkår at det einskilde bidraget ikkje kan skiljast ut utan at åndsverkstatusen (verkshøgda) til eit eller fleire av bidraga går tapt. Typiske fellesverk er verk med fleire opphavsmenn der det ikkje er mogeleg å få på det reine kven som har ytt kva. To forfattarar har f.eks. samarbeidd om ei bok, utan å oppgje kven som har skrive kva kapittel/avsnitt. Òg der ein har klårt for seg kven som har utført kva del kan det likevel vere eit fellesverk. Ulike verselinjer i ein song er f.eks. komponert av forskjellige låtskrivarar, men utan at desse kan delast opp i fleire delar som har sjølvstendig verkshøgd. Eit anna typisk eksempel på eit fellesverk er det kjende måleriet Brudeferd i Hardanger, der Adolph Tidemand måla sjølve brurefølgjet i båten, mens Hans Gude måla landskapet. Det er klårt nok at desse bidraga ikkje på ein forsvarleg måte kan skiljast frå kvarandre som to sjølvstendige verk.
At det er eit fellesverk har rettsverknader. For det første må begge/alle opphavsmennene samtykkje ved første offentleggjering, sjå § 6 andre ledd. Offentleggjering betyr det same som at verket blir gjort tilgjengeleg for allmenta (§ 8 første ledd), sjå nærmare om dette ovanfor. Alle må òg samtykkje dersom verket skal offentleggjerast på ein annan måte eller i ei anna form enn tidlegare. Første offentleggjering var f.eks. eit høyrespel, mens det no er snakk om ei sceneoppsetting. Der det er snakk om offentleggjering i same form som tidlegare kan likevel kvar og ein av opphavsmennene fastsette dette utan samtykke frå dei andre. Kvar av opphavsmennene kan påtale krenkingar av opphavsretten, sjå § 6 tredje ledd.
Samansette verk
Samansette verk blir ofte omtalt som «uekte samarbeidsverk». Dette er verk som til liks med fellesverka utgjer ein heilskap, men der dei einskilde delane kan skiljast ut som to eller fleire sjølvstendige verk. For eksempel vil ofte eit musikkstykke og teksten til musikken kunne skiljast ut, særleg gjeld dette der musikk er laga for å passe til ein allereie eksisterande tekst, f.eks. eit dikt. Her vil opphavsmannen til dei einskilde delane fritt kunne utnytte denne, utan den samtykke frå den andre. Dersom sjølve det samansette verket skal utnyttast blir derimot naturleg nok kravt at begge eller alle er einige om dette. Reglane om samansette verk finst ikkje i Åndsverkloven, men følgjer av lovfesta rett.
Samleverk
Samleverk er regulert i § 5, og oppstår der eit verk blir skapt ved å sette saman fleire allereie eksisterande verk. Typiske eksempel er aviser, og leksika; her vil redaktøren kunne ha sjølvstendig opphavsrett til avisa eller leksikonet. Denne opphavsretten gjev likevel ikkje i seg sjølv noko avkorting i opphavsretten til dei einskilde verka som samleverket består av. Ofte vil ein slik avkorting likevel følgje av avtale mellom partane, f.eks. slik at ein journalist blir nekta å publisere artikkelen sin andre stader enn i avisa. Dersom han likevel gjer dette vil det på den anna side berre vere eit kontraktsbrot, og ikkje eit opphavsrettbrot som kan medføre sanksjonar etter Åndsverkloven.
Lånereglane
Lånereglane er eit sett med reglar som avgrensar dei økonomiske rettane til opphavsmannen. Reglane gjev innanfor visse rammar rett til å bruke eit åndsverk utan samtykke frå opphavsmannen. At ordet «avgrensing» er brukt i staden for «unnatak» indikerer at reglane i opphavsrettane og lånereglane blir sett som ein heilskap og gjev uttrykk for ei vurdering mellom opphavsmannen og allmenta sine interesser. Lånereglane skal ikkje sjåast på som unnatak som i tvilstilfelle blir tolkainnskrenkande, slik hovudregelen er innan norsk rett.
Lånereglane er det nærmaste ein i norsk rett kjem reglane om «fair use», som gjeld i anglo-amerikansk rett. Sjølv om reglane ikkje er heile samanfallande, vil mange av dei prinsippa for når allmenta fritt kan utnytte eit verk etter «fair use»-regelen falle inn under lånereglane. Blant desse er sitatretten (åvl. § 22) og retten til privatkopiering (§ 12). Men «fair use» er mykje meir omfattande enn sitatretten og retten til privatkopiering i Noreg.
Fribruksrettar
Sitatretten og privatkopieringsretten er to av dei såkalla fribruksrettane, som medfører at (delar av) åndsverk kan nyttast utan at opphavsmannen har krav på godtgjersle. Det finst òg andre slike fribruksrettar. Det finst mellom anna heimel for å framstille fotografi og kunst i forskingspublikasjonar, samt for eksemplarframstelling til bruk for funksjonshemma utan innhenting av førehandstillating (§ 17).
Lisensreglar
Utover fribruksrettane består lånereglane av eit sett med såkalla lisensreglar. Det vil seie reglar som gjev rettar til spesielle interessegrupper mot at opphavsmennene får økonomisk vederlag. Lisensreglane blir delte opp i to grupper: avtalelisensar og tvangslisensar.
Avtalelisens
Ved avtalelisensar blir det inngått ein avtale mellom dei som ønskjer å utnytte ein spesiell type verk og ein representativ organisasjon for opphavsmennene innan den aktuelle kategorien. Dersom ein slik avtale blir inngått bind den òg opphavsmennene innan kategorien som ikkje er medlem av organisasjonen. Eit eksempel er lisens som følgje av avtale mellom ei kringkastingsverksemd og TONO om kringkasting av musikkverk, med heimel i §§ 32-34. Avtalelisensar inneber at den aktuelle organisasjonen mottek eit vederlag (som blir avtalt mellom partane) for kvar gong eit verk blir framførte (evt. for kvar eksemplarframstelling), slik at ein slepp å be om løyve ved kvart enkelt tilfelle. Vederlaget blir så fordelt av organisasjonen til dei opphavsmennene der som verk har blitt framført/eksemplarframstilt.
Tvangslisensar
Tvangslisensar er lisensar som følgjer direkte av Åndsverksloven. Ettersom det her ikkje er noko avtaletilhøve, finst føresegnene om fastsetting av godtgjersle til opphavsmennene i lova sjølv. Denne kan krevje at Kulturdepartementet fastsett godtgjersla.(§ 35). Eksempel på tvangslisensar er reglar om framføring for funksjonshemma (§ 17a) og for offentleggjering av fotografiske verk i samband med vitskaplege tekstar (§ 23 anna ledd).
Overføring av opphavsrett
Opphavsrett kan overførast, jf. Åndsverklova kapittel 3. Dette er praktisk, ettersom opphavsmannen ofte ikkje klarer å utnytte det økonomiske potensialet i verket sitt fullt ut sjølv. Ved å overføre rettane sine til eit forlag, eit plateselskap, filmselskap eller liknande kan han sikre seg eit vederlag mot at andre overtek dei økonomiske rettane til verket. Det er viktig å presisere at det berre er dei økonomiske rettane som blir overførte; dei idelle rettane blir igjen hos den opphavlege opphavsmannen. Dette følgjer av åvl. § 39.
Overføring av opphavsrett kan skje heilt eller delvis. Opphavsmannen kan såleis velje å overføre for eksempel rett til å utgje eit visst mengd eksemplar av verket sitt. Ytterlegare eksemplarutgivingar må det då inngåast ny avtale om. Åvl. § 39a inneheld ein regel som går ut på at det som ikkje uttrykkeleg går fram av avtalen at er overført framleis ligg hos den opphavlege opphavsmannen. Denne regelen blir gjerne kalla spesialitetsprinsippa i opphavsretten, og er ein vern mot at nye utnyttingsmoglegheiter til verket som ikkje var teke i vurdering på avtaletidspunktet blir overført.
Når eit verk blir skapt i ein arbeidssituasjon er det ein ulovfesta regel som seier at opphavsretten i mangel av avvikande avtale automatisk går over på arbeidsgjevar så sant dette er naudsynt for at arbeidstilhøvet skal nå formålet, og skapinga av åndsverk er ein del av arbeidstakarsoppgåvene i arbeidstilhøvet. Eit typisk eksempel er notat og andre skriftlege arbeid som blir utarbeidt f.eks. av ein advokat eller ein offentleg tenestemann i jobbsamanheng. Er den skapande verksemda derimot noko arbeidstakaren driv med på si, utan at det er ein sentral del av arbeidsoppgåvene hans, vil opphavsrettighetene ikkje gå over på arbeidsgjevar. Når det gjeld dataprogram finst det ein eigen lovregel som regulerer overgang av opphavsretten til arbeidsgjevar i § 39g. Denne føresegna er eit resultat av eit av opphavsrettdirektiva frå EU, og er såleis gjeldande rett i heile EØS-området. Vanlegvis vil overgang av opphavsrett i arbeidstilhøve vere nærmare regulert i arbeidsavtalen.
Vernetid
Etter Åndsverkloven §§ 40-41 stoppar vernetida for eit åndsverk 70 år etter utløpet av dødsåret til opphavsmannen. Ved fellesverk (§ 6) er det dødstidspunktet til lengstlevande av opphavsmennene som er utgangspunktet for denne perioden. For filmverk gjeld særlege reglar: Her kjem ikkje alle mogelege opphavsmenn i vurdering, men berre hovudregissøren, manusforfattaren, dialogforfattaren og komponisten av filmmusikken. Vernetida byrjar å springe etter utgangen av dødsåret til den lengstlevande av desse. Ved samansette verk går det derimot ei separat vernetid for dei einskilde delane. Der opphavsmannen er ukjent, stoppar opphavsretten 70 år etter første kjende offentleggjering av verket. Det er berre dei økonomiske rettane som fell bort. Dei ideelle rettane må framleis respekterast, noko som blant anna inneber at ein pliktar å namngje opphavsmannen ved tilgjengeleggjering.
Ulike land har forskjellig lengde på vernetida, men utgangspunktet etter Bern-konvensjonen er 50 år. Denne kan ikkje forkortast, men forlengast. Dette er gjort i EU, eit vedtak som òg er bindande for EFTA-landa (Noreg inkludert). Òg USA har sidan 1998 hatt ei vernetid på 70 år. Som følgje av Bern-konvensjonen vil likevel ikkje eit verk som er frå eit land med kortare vernetid (f.eks. 50 år) få denne forlenga i andre land der vernetida er lenger. Vernetida vil i slike tilfelle vere den kortaste perioden av det som gjeld i heimlandet til verket og det landet der opphavsretten blir gjort gjeldande. Dette er eit unnatak frå hovudregelen i konvensjonen om nasjonal handsaming (lik handsaming av innanlandske og utanlandske verk).
Vernetidfestingane har møtt kritikk fordi dei konsekvent blir harmoniserte oppover, aldri nedover. Dette gavnar rettshavarinteresser, ikkje allmenta. Det blir òg hevda at det ikkje fører til skaping av nye åndsverk at vernetida blir utvida til gunst for døde opphavspersonar. Dessutan kan klårgjering av kven som har rett til eit åndsverk når opphavsmannen er avdød vere vanskeleg og tidkrevjande, noko som fører til at kulturarv med lita kommersiell interesse ikkje blir tilgjengeleggjort og går i gløymsle. Eit eksempel på dette er gamle filmar, som er lagra på nitrat-baserte rullar. Desse løyser seg opp over tid, og sidan det er kan ofte vere såpass vanskeleg å klarere alle rettane til filmane må ein i praksis vente til eineretten går ut før ein restaurerer og digitaliserer dei. Innan den tida vil dei opphavlege filmrullane vere ubrukelege.
Erstatning og straff
Krenking av opphavsrett kan medføre erstatningsansvar og straffansvar. Dette følgjer av Åndsverkloven kapittel 7.
Det som er straffbart er brot av føresegnene i første og andre kapittel av lova. Dette inkluderer dei økonomiske så vel som dei ideelle rettane. I tillegg fører brot av nokre spesielle føresegner til straff, sjå nærmare i lova. Skuldkravet er forsett eller aktløyse. Den normale strafferamma er bøter eller fengsel inntil 3 månader, men denne blir auka til 3 år dersom det e «særleg skjerpande tilhøve», og handlinga er forsettleg. Medverknad er straffbart.
Dersom ein bryt med nokre av føresegnene som er lista opp i § 54 er følgjer det vidare av § 55 at gjerningspersonen er erstatningsansvarleg etter alminnelege erstatningsreglar. Dette inneber for det første at skuldgraden som blir kravt er aktløyse. For det andre vil erstatningssumen bli utrekna i tråd med allmenne erstatningsutmålingsreglar, det vil seie at det er opphavsmannen sitt tap som skal dekkast. I saker som gjeld krenking av opphavsrett, for eksempel der nokon har tilgjengeleggjort eit åndsverk for allmenta utan opphavsmannen sitt samtykke, vil det ofte vere vanskeleg å rekne ut storleiken på dette tapetet. Retten må såleis utføre ei vurdering. I tillegg til det økonomiske tapet opphavsmannen har lidd vil han i visse tilfelle kunne få erstatning for ikkje-økonomisk tap, såkalla oppreisning. Vilkåret for dette er i så fall at den skuldige har utvist forsett eller grov aktløyse.
Eit eksempel på ei sak der erstatning vart tilkjent er Napster.no-saka, kjent frå media, der erstatningsummen vart utmålt til 100.000 kroner.
Roskilde
Roskilde er ein by i Danmark. Byen ligg på Sjælland, om lag 30 kilometer vest for København. Byen er administrasjonsstad for Roskilde kommune og tilhøyrer Region Sjælland. Innbyggjartalet er 48,186 (2013).
Roskilde har ei lang historie attende til mellomalderen. Byen si historiske tyding kan mellom anna illustrerast av at Roskilde domkyrkje var den einaste domkyrkja på Sjælland fram til 1900-talet. Mange danske kongelege er gravlagd i domkyrkja.
Roskilde Universitetssenter (RUC) vart grunnlagd i 1972.
Kvart år frå 1971 er det skipa til musikkfestivalen Roskilde Festival i byen. Festivalen er ein av dei største i Europa. Byen er dessutan kjend for Vikingeskibsmuseet med Museumshallen, der det er ei utstilling av leivningar av fem vikingskip funne på botn av Roskilde Fjord, og Museumsøen (Museumsøya), der det er ei museumshamn med fleire fullskala rekonstruksjonar av desse og andre båtar frå vikingtida, bygd på museets eige båtbyggjeri på Museumsøen.
Uranusmånen Miranda
Miranda er ein av månane til Uranus. Månen har dramatiske ytetrekk av uvisst opphav. Han vart oppdaga på teleskopbilete 16. februar 1948 av Gerard P. Kuiper frå McDonald-observatoriet i vestre Texas. Han var den siste månen som vart oppdaga før Voyager 2 vitja uranussystemet.
Ein type ytetrekk som Miranda har vert kalla korona, og det finst tre av desse. Ein kjenner ikkje til at andre objekt i solsystemnet har denne typen ytetrekk. Koronaene har få krater og inneheld samlingar med dalar og rekkjer med høgre terreng. Dei har skarpe grenser til områda som har mykje krater, og som ein reknar med er eldre.
Forskarar har ulike meiningar om korleis koronaene oppstod.
1128
1128 (romartal MCXXVIII) var eit skotår som byrja på ein sundag i den julianske kalenderen.
Vitskap i 1695
Vitskapsåret 1695 er ei oversikt over hendingar, prisvinnarar, fødde og døde personar tilknytte vitskap i 1695.
DJ
DJ er ei forkorting for «Disc Jockey» som eigentleg tyder «plateryttar». Det norskifiserte ordet for discjockey er platepratar. Nemninga blir brukt om ein som vel ut og speler songar, anten med platespelarar, CD-spelarar eller på ein PC, i til dømes eit diskotek eller på radio, eller som blandar musikk laga av andre og lydar frå til dømes ein synthesizer for å skapa sin eigen musikk.
Ein art av DJ er VJ eller «Video Jockey». Denne nemninga vert brukt om personar som introduserar musikkvideoar i eit musikkprogram på fjernsyn, eller som speler musikkvideoar på storskjerm på utestader.
Kokomo av The Beach Boys
«Kokomo» er ein song av The Beach Boys frå 1988, skriven av John Phillips, Scott McKenzie, Mike Love og Terry Melcher. Han vart gjeven ut som singel i 1988 og gjekk til førsteplassen i USA og Australia. Singelen vart gjeven ut samstundes med Tom Cruise-filmen Cocktail og filmmusikken som høyrte med.
Songen vart gjeven ut på singel med «Tutti Frutti» av Little Richard som B-side i juli 1988. Songen vart den første førsteplassen deira i heimlandet sidan «Good Vibrations» i 1966. Det var òg den einaste førsteplassen deira som Brian Wilson ikkje var involvert i.
403 Cyane
403 Cyane er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 18. mai 1895 av Auguste Charlois ifrå Observatoire de Nice.
Cellosuite No. 1 i G-dur, BWV 1007
Cellosuite No. 1 i G-dur, BWV 1007, er ein suite for cello skriven av Johann Sebastian Bach og den første av seks cellosuitar. Ein trur at dei seks suitane vart skrivne mellom 1717 og 1723, då Bach var tilsett ved hoffet til prins Leopold av Anhalt-Köthen og hadde to flinke solocellistar, Bernard Christian Linigke og Christian Ferdinand Abel, hos seg. Dei tidlegaste kopiane av suitane er derimot frå 1726, og ein har ingen signerte kopiar. Ein kjenner derfor ikkje til kva av suitane som vart skriven først.
Denne suiten i G-dur har ei kjensle av uskuldig enkeltheit, og er ei flott opning på desse usedvanlege verka. Kvart stykke har ein atmosfære utan melodiar, men med eit sterkt rytmisk mønster, utspekulerte utarbeidde harmoniar og stemningsfulle teksturar. Bach nyttar korte arpeggio-frasar til å byggje crescendoar og decrescendoar.
Uranusmånen Cordelia
Cordelia er ein av månane til Uranus, og den som går i bane nærast planeten. Han er dessutan ein gjetarmåne som gjeter epsilon-ringen til Uranus.
Cordelia vart oppdaga 20. januar 1986 på bilete tekne av Voyager 2. Han er ein av 10 månar som vart oppdaga av det vitskaplege laget bak Voyager 2.
Ichirou Mizuki
Ichirou Mizuki er ein japansk anisonsongar, komponist, seiyū, skodespelar og medlem i det verdsberømte bandet JAM Project. Han er best kjend som anison-estjerne, og blir gjerne omtala som Aniki.
Mizuki gav ut sitt første solosingel i 1968 for Nippon Columbia, som berre vart kalla «Kimi ni sasageru Boku no Uta» med songen «Suteki na Yoru» som b-side.
Han er også kjend for hovudrolla si i animeserien Koraru no Tanken, Space Carrier Blue Noah, Dangaioh og i tokusatsu Jikuu Senshi Spielvan og Voicelugger.
Monaøyane
Havet omkring Monaøyane er dekt med pakkis om vinteren, som er lang og bitter. Det er mykje isflak i havet sjølv om sommaren. Kravkovøya (Остров Кравкова) er ei av dei større øyane, men er framleis berre om lag 3 km² stor.
Vesle Gerkulesøya (Остров Геркулес) ligg midt i gruppa og er kalla opp etter den fortapte utforskaren Vladimir Rusanov sitt skip «Gerkules».
Ringnesøya (Остров Рингнес) ligg vest i gruppa og er kalla opp etter det norske bryggeriet Ringnes som finansierte Otto Sverdrup sin arktiske ekspedisjon. Dei andre øyane heiter Granitnyj (Остров Гранитный) og Krajnij (Остров Крайний).
Monaøyane vart namngjeve av Fridtjof Nansen etter Henrik Mohn, ein norsk meteorolog. Mohn fann og gav ut meteorologiske observasjonar under forskjellige polekspedisjonar, inkluder Framekspedisjonen 1893-1896. «Mona» er ei genitiv form på russisk som tyder «øyane til Mon» og dette namnet har halde ved, særleg etter at tyskarane nytta Mona Inseln, etter det russiske namnet, under felttoga sine her under den andre verdskrigen. Sidan då har Monaøyane vorte nytta som namn på øyane. «Mohnøyane» ville vore det grammatisk rette namnet på øyane.
Øyane er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa.
Historie
Ein meiner at Vladimir Rusanov og ekspedisjonen hans forsvann ein stad i området rundt Monaøyane. Det vart funne enkelte gjenstandar i 1934 på Gerkulesøya, mellom anna ein trepåle med inskripsjonen «Gerkules 1913», øydelagde sledar og delar av ein ammunisjonskasse. Andre restar vart funne på Popova Tsjuktsjina, ei øy i anna øygruppe ikkje langt unna (Kolosovykhøyane) under ein ekspedisjon i 1937 organisert av Det arktiske og antarktiske forskingsinstituttet i Sovjetunionen.
Under den andre verdskrigen var det mykje aktivitet nær desse einsame øyane. Den tyske kryssaren «Admiral Scheer» under kommandør Wilhelm Meendsen-Bohlken, destroyerane «Friedrich Eckoldt», «Erich Steinbrinck» og «Richard Beitzen» segla inn i Karahavet i lag med ubåtane «U 601» (Kaptein Grau) og «U 251» (kapt.lt. Timm) i august 1942 for å ta sovjetiske krigsskip.
Tyskarane viste at mange skip frå den sovjetiske flåten hadde søkt tilflukt i Karahavet på grunn av vernet som pakkisen gav ti månader av året. Den storeskala marineoperasjonen inn i Karahavet for å øydeleggje så mange russiske fartøy som mogeleg vart kalla Operasjon Wunderland.
Godshandsaming
Godshandsaming er eit omgrep som vert nytta om lasting, lossing, transport og så vidare av varer og materialar. Dette går typisk føre seg på godsterminalar, jarnbanestasjonar, hamner, fabrikkar, og liknande.
31. oktober
31. oktober er den 304. dagen i den gregorianske kalenderen (305. under skotår). Det er 61 dagar att av året.
Vitskap i 1696
Vitskapsåret 1696 er ei oversikt over hendingar, prisvinnarar, fødde og døde personar tilknytte vitskap i 1696.
Lika-Senj
Lika-Senj er eit fylke i Kroatia. Den har 51 022 innbyggjarar (2011). Fylkeshovudstad er.
1129
1129 (romartal MCXXIX) var eit normalår som byrja på ein tysdag i den julianske kalenderen.
Bakgrunnsstoff
1120'erne
MF «Bergensfjord»
M/F Bergensfjord er ei bilferja som vart bygd av Aker Yards på Sunnmøre og var ferdigstilt i 2006. Ferja var ei av dei første gassdrivne ferjene som vart sette i trafikk i Noreg, og vart bygd for Fjord1 Fylkesbaatane og sett inn i ferjesambandet Halhjem-Sandvikvåg i januar 2008.
«Bergensfjord» vart levert til Fjord1 21. november og døypt i Florø av samferdselsminister Liv Signe Navarsete 21. november 2006.
Skroga til ferjene vart bygde i Romania. Ein flaum bydde på problem i Romania og skroga vart forseinka, og ferjene var difor ikkje klare til 1. januar 2007, då Fjord1 skulle ha teke over ruta. «Bergensfjord» vart sett i trafikk 8. januar. Seinare vart systerskipa M/F «Fanafjord» og M/F «Raunefjord» sette inn i sambandet, og M/F «Stavangerfjord» og M/F «Mastrafjord» i Arsvågen-Mortavika.
«Bergensfjord» sette verdsrekord for eittskrogs pendelferjer i Byfjorden i Bergen med 23,5 knop. Marsjfarten er 21 knop.
Lirekasse
Lirekasse er eit transportabelt instrument som vert spela med ei veiv. Når veiva vert dregen rundt vert ein belg fullt med luft, som vert sleppt inn i piper av ventilar. Ventilane vert styrte av eit mønster i ei brei papirstripe. Det er difor ikkje naudsynt å vera musikalsk for å «spela» på lirekasse.
Ein lirekasse er laga av tre og er ofte utskjering eller påmåla eit mønster. Instrumentet har vore nytta i samband med gateteater og omreisande gjøglarar.
Guy Fawkes
Guido Fawkes, vanlegvis kjend ved den engelske forma Guy Fawkes, nytta òg dekknamnet John Johnson, var eit medlem av ei samansverjing av engelske katolikkar som stod bak krutsamansverjinga i 1605.
Samansverjinga var eit forsøk på å ta livet av kong Jakob I av England og medlemene av parlamentet medan dei var samla for den formelle opninga av parlamentet. Målet var å ta livet av den protestantiske eliten og om mogleg få innført katolisismen att i England. Tønnene med krut i kjellaren under Houses of Parliament vart oppdaga, og forsøket mislukkast. Fawkes vart arrestert, og tilstod under tortur. Han vart avretta ved henging, trekking og kvartering.
Guy Fawkes Night
I Storbritannia og til dels i andre engelsktalande land er det vanleg å feira Guy Fawkes Night, Guy Fawkes-kvelden, eller Bonfire Night. Feiringa skjer kvart år om kvelden og natta den 5. november, til minne om krutsamansverjinga den 5. november 1605.
I samband med feiringa syng ein:
Hawaiian Wedding Song
«Hawaiian Wedding Song» er ein kjærleikssong frå 1926, skriven av Charles E. King for operetten Prince of Hawaii. Songen heitte opphavleg «Ke Kali Nei Au». I 1958 omsette Al Hoffman og Dick Manning den opphavlege hawaiiske teksten til engelsk, og kalla songen «Hawaiian Wedding Song».
Den største hitversjonen av songen i USA vart spelt inn av Andy Williams og gjeven ut på singel i 1959. Denne nådde 11. plassen på Billboard Hot 100-lista og 27. plassen på R&B-lista. På UK Singles Chart i Storbritannia vart den største hitversjonen spelt inn av Julie Rogers i 1965. Denne nådde 31. plassen. Elvis Presley song ein annan versjon av songen i 1961 for filmen Blue Hawaii. I 1964 spelte Kong Ling frå Hong Kong inn songen på albumet This World We Live In for Diamond Records (no under UMG).
Versjonar
• 1958: Andy Williams
• 1958: The Mary Kaye Trio
• 1959: The Mauna Loa Islanders
• 1959: Billy Vaughn and His Orchestra (instrumental)
• 1960: Anson Weeks and His Orchestra
• 1960: Dodie Stevens
• 1960: George Greeley with the World Famous Warner Bros. Orchestra and The Outriggers (instrumental)
• 1961: Bob Kames
• 1961: 4 Lads
• 1961: Anita Bryant
• 1962: Pat & Shirley Boone
• 1962: Santo & Johnny
• 1962: The Ray Charles Singers
• 1963: Marty Robbins
• 1963: Jim Reeves
• 1963: Frank Ifield med The Orchestra of Norrie Paramor
• 1963: Perry Como
• 1963: Dick Contino
• 1964: Martin Denny
• 1964: Julie Rogers
• 1965: Roy Drusky
• 1965: The Lettermen
• 1965: John Gary
• 1966: Jackie Gleason (instrumental)
• 1966: Gordon Jenkins His Chorus and Orchestra
• 1967: Tennessee Ernie Ford
• 1967: Ray Conniff with The Ray Conniff Singers
• 1968: Sonny James, The Southern Gentleman
• 1968: Leo Addeo and His Orchestra and Chorus
• 1970: Henry Mancini (instrumental)
• 1973: Donny Osmond
• 1976: Tammy Wynette
• 1981: Nikka Costa
• 2003: P.J. Proby
• 2010: Simone & Her Hawaiian Jazz Band
• 2011: Teddy Rune
• 2016: Jimmy Osmond med Michelle Osmond
1130
1130 (romartal MCXXX)
Frederic Leighton
Frederic Leighton var ein britisk målar og bilethoggar som arbeidde med historiske, bibelske og klassiske tema. Leighton var ein av dei fremste målarane i heimlandet i viktoriatida; i siste halvdel av 1800-talet var han den mest moterette biletkunstnaren i England. Suksessen hans bygde på at han makta å fange inn den viktorianske nostalgien og lengselen etter «gullalderen» i antikke Hellas og Roma.
Liv og gjerning
Leighton var fødd i Scarborough og var av legeslekt. Han var elev ved University College School i London og fekk deretter kunstundervising på det europeiske kontinentet, fyrst av austerrikaren Edward von Steinle og sidan av italienaren Giovanni Costa. Ei tid studerte han ved Accademia di Belle Arti i Firenze. Frå 1855 til 1859 budde han i Paris, der han møtte Jean Auguste Dominique Ingres, Eugène Delacroix, Camille Corot og Jean-François Millet.
I 1860 flytta Leighton til London, der han utfordra prerafaelittane. Leighton var delvis i opposisjon til den prerafaelittiske kunstretninga, og vart ein føregangsmann for den sentimentale klassisismen og idealismen som rådde grunnen gjennom den seinviktorianske epoken. I klassisk inspirerte verk som Clytie, Idyll og Greske jenter plukkar perler ved havet, avbilda Leighton ein idealisert versjon av fortida som samsvara med stemningane i dei britiske overklassemiljøa. Ved å kombinere ein feilfri måleteknikk med ein skarp sans for farge og komposisjon, skapte Leighton nokre av dei mest minneverdige britiske 1800-talsmåleria.
Skulpturen Atlet bryt med ein kvelarslange, som Leighton laga i 1877, vart i si tid sett på som å ha innleia ein renessanse for samtidig britisk skulptur, ofte referert til som «den nye skulptur». Leighton var medlem av Royal Academy of Arts frå 1869. Ni år seinare tok han over som president i foreininga, ein posisjon han hadde til han døydde i 1896. Måleri av Leighton representerte Storbritannia ved verdsutstillinga i Paris i 1900.
Lillestrøm Sportsklubb
Lillestrøm Sportsklubb er ein norsk fotballklubb frå byen Lillestrøm. Klubben spelar i OBOS-ligaen, og har eit lag i 3. divisjon avdeling 1 (2020). Noverande hovudtrenar er.
Klubben har over 2 300 medlemmer, fordelt på 39 breiddefotballag.
Lillestrøm Sportsklubb (LSK) kom på andreplass i serien i 2001 med 56 poeng, eitt poeng bak vinnaren.
Nokre resultat
Seriemeisterskap i 1958/1959, 1976, 1977, 1986 og 1989. Cupmeister/Noregsmeister: 1977, 1978, 1981, 1985, 2007 og 2017.
Lillestrøm fekk sølvplass i Noregsmeisterskapen i fotball 2005.
Den jugoslaviske frigjeringskrigen
Den jugoslaviske frigjeringskrigen («Folkets Frigjeringskrig») blei utkjempa i det okkuperte Jugoslavia under den andre verdskrigen, i åra 1941 til 1945. Kampen stod mellom den jugoslaviske motstandsrørsla, først og fremst dei jugoslaviske partisanane, og aksemaktene med Nazi-Tyskland i brodden.
Det var opphavleg to gerilja-hærar, den kommunist-leidde partisanhæren og den monarkistiske tsjetnik-rørsla. Men den sistnemnde samarbeidde stadig meir med okkupantane, og bruka kreftene sine på å kjempe mot partisanane i staden.
Det var den 6. april 1941 at Jugoslavia blei angripe av aksemaktene, i hovudsak tyske styrkar, men òg styrkar frå Italia, Ungarn og Bulgaria. Alt den 17. april kapitulerte den kongelege jugoslaviske hæren. Kapitulasjonsvilkåra var ekstremt harde, landet blei stykka opp.
«Folkets Frigjeringshær» (NOV) stod under leiing av Josip Broz Tito. Dei hadde ei kjerne av erfarne krigarar frå den spanske borgarkrigen, og kunne vinne støtte frå alle etniske grupper med ideologien sin. Partisanhæren fekk gradvis sterkare støtte i befolkninga i løpet av frigjeringskrigen, og blei etter ei rid anerkjend av dei allierte. Den jugoslaviske partisanrørsla blei den største motstandsrørsla i det okkuperte Europa, med sine 800 000 soldatar.
Partisanane kjempa ein stadig meir vellykka geriljakrig mot okkupantane og kollaboratørane, som kroatiske Ustasja, serbiske tsjetniki og slovenske domobranci. Partisanane kontrollerte etter kvart store delar av det jugoslaviske territoriet. Dei danna òg ei «regjering», Det anti-fascistiske rådet for den nasjonale frigjeringa av Jugoslavia (AVNOJ).
Aksemaktene prøvde å øydeleggje partisanrørsla med gjentatte offensivar. Desse var oftast kombinerte framstøytar frå tyske styrkar inkludert SS, italienske styrkar, tsjetniki og ustasjakontrollerte kroatiske styrkar. Partisanane måtte ved fleire høve trekkje seg tilbake, men partisanhæren blei ikkje knust.
Den 20. mars 1945 sette partisanane i gang ein storoffensiv. Kampane heldt fram sjølv etter at Berlin hadde falle og Tyskland hadde kapitulert, særleg mot quislingstyrkar som Ustasja. Det siste slaget i Europa under den andre verdskrigen stod i Poljane i Slovenia 14. mai-15. mai, mellom partisanar og ein blanda styrke av tyske soldatar og kroatiske og slovenske kollaboratørar.
Ein rekna lenge med at Jugoslavia hadde mista 1,7 millionar menneske under okkupasjonen. Det blir no hevda at talet er noko lågare, vel 1 million.
Etter ei folkeavstemming hausten 1945 blei Jugoslavia ein republikk, og Tito blei statsminister.
Kjelde:
Den engelskspråklege wikipediaen, art. Yugoslav People's Liberation War, som lesen 27. oktober 2008.
Çınarcık
Çınarcık er ein by og eit distrikt i provinsen Yalova i Marmararegionen i Tyrkia. Byen har kring 12 000 innbyggjarar.
Mange innbyggjarar frå nærliggande İstanbul har sommarhus i Çınarcık og innbyggjartalet kan i høgsesongen verte over 300 000 menneske. Nye sommarhus vert bygde i stort tempo.
James Dean av Eagles
«James Dean» er ein song skriven av Don Henley, Glenn Frey, Jackson Browne og J.D. Souther, og spelt inn av det amerikanske rockebandet Eagles i 1974 for albumet On the Border. Han vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet og nådde 77. plassen på den amerikanske singellista.
Songen handlar om den amerikanske skodespelaren og kulturikonet James Dean (1931–1955). Han spelte i filmar som Rebel Without a Cause, Giant og East of Eden før han døydde i 1955. Teksten «too fast to live, too young to die» syner den skadelege og farlege livsstilen hans.
«James Dean» vart spelt inn tidleg under det som skulle bli Desperado i 1973, men vart skrinlagt sidan prosjektet utvikla seg til å bli eit Ville vesten-tema. Då innspelinga byrja for On the Border, vart songen henta inn att og fullført.
B-side «Good Day in Hell» er kjend som den første Eagles-songen med Don Felder, som vart med i bandet under innspelinga av dette albumet.
405 Thia
405 Thia er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 23. juli 1895 av Auguste Charlois ifrå Observatoire de Nice.
Skrovkjosen
Skrovkjosen (samisk Rábekjukso) er ein fjordarm av Tysfjorden i Narvik kommune i Nordland. Han strekkjer seg om lag 7,5 km austover til Eidet og Ulvika.
Already Gone av Eagles
«Already Gone» er ein song av det amerikanske rockebandet Eagles for albumet On the Border i 1974. Han var skriven av Jack Tempchin og Robb Strandlund, og produsert av Bill Szymczyk.
Songen var den første singelen frå On the Border og nådde 32. plassen på Billboard Hot 100. Sidan då har songen vore med på samlealbum og konsertane deira. Tanya Tucker og Wilson Phillips har begge spelt songen.
Bakgrunn
I omslaget for The Very Best Of seier Glenn Frey at Tempchin sendte han eit lydband med songen i posten. Tempchin hadde alt skriven ein tidlegare singel for Eagles, «Peaceful Easy Feeling».
«Already Gone» var ein av dei første songane Eagles spelte inn etter dei flytta til Los Angeles, og han vart spelt inn av Bill Szymczyk. Frey var solovokalist på songen.
Utgjeving
«Already Gone» er opningssporet på On the Border, som kom ut på Asylum Records den- 22. mars 1974. Han vart gjeven ut som den første singelen frå albumet i april 1974. B-sida til singelen var «Is It True».
Songen finst òg på somme av samlealbuma til Eagles, som Their Greatest Hits (1971–1975) og The Very Best Of.
Songen nådde 32. plassen på Billboard Hot 100 den 29. juni 1974, og låg tre veker på Topp 40, og i alt 15 veker på lista. Han er rangert som den 206. største hitten i USA i 1974.
Innhald
7"
Andre versjonar
«Already Gone» vart spelt inn av Tanya Tucker i 1993 for albumet Common Thread: The Songs of the Eagles. Songen vart òg spelt inn av Wilson Phillips i 2004 for albumet	California.
Ein finsk versjon kalla «Alan Sooloilemaan» vart spelt inn av Karma i 1977 for albumet Morjens.
Vågan kyrkje
Vågan kyrkje ligg i Kabelvåg og vert òg kalla «Lofotkatedralen». Det er ei langstrakt krosskyrkje med stutte og breie krossarmar. Ho er bygd i 1898 og har plass for 1200 menneske. Ein reknar med at det har vore kyrkjestad på staden i 900 år, og at kyrkja som kong Øystein I Magnusson let reise også låg her. Fem eller seks kyrkjer har lege innanfor området til dagens kyrkje. Her er ein av dei to eldste kyrkjegardane i Nord-Noreg.
Uranusmånen Ophelia
Ophelia vart oppdaga 20. januar 1986 på bilete tekne av Voyager 2.
Lindsay L. Cooper
Lindsay L. Cooper var ein skotsk kontrabassist, elektrisk bassist og cellist. Han arbeidde fire år som skipsmusikar og har spelt med ei rekkje musikarar og band, som Michael Jackson, Boy George, Derek Bailey og Mike Oldfield.
Utvald diskografi
Kjelder
Bruksbasert grammatikk
Ein bruksbasert grammatikk kan innanfor kognitiv grammatikk definerast som ei kognitiv organisering av røynsler med språk (Bybee 2010: 8). Den grunnleggjande eininga i ein bruksbasert grammatikk er konstruksjonen, eit språkleg mønster med form (fonologi) og tyding (semantikk). Nokre lingvistar – som Goldberg (2006: 5) – legg til at forma eller tydinga til konstruksjonen ikkje er føreseieleg ut ifrå delane, andre legg hovudvekta på at det er ei konvensjonell språkleg eining med ein viss grad av innprenting (engelsk entrenchment) (Langacker 1987: 57). Ein heilt avgjerande idé bak konstruksjonen er at han er ei samankopling av form og tyding, at han har ein sekvensiell struktur, at han kan ha relativt generelle og relativt spesifikke posisjonar og at han varierer i storleik. Enkle døme på konstruksjonar er orda hestane og bilane:
Desse to konstruksjonane er relativt spesifikke, som generaliseringar over mange konkrete brukshendingar. Mindre spesifikk – og meir generell – er ein konstruksjon som er ei generalisering over desse to meir spesifikke konstruksjonane ovanfor og mange liknande:
Ulike konstruksjonar varierer i innprenting.
1131
1131 (romartal MCXXXI)
Međimurje
Međimurje er eit fylke i Kroatia. Den har 114 414 innbyggjarar (2011). Fylkeshovudstad er.
Vitskap i 1697
Vitskapsåret 1697 er ei oversikt over hendingar, prisvinnarar, fødde og døde personar tilknytte vitskap i 1697.
Moneron
Moneron er ei øy i Tatarsundet sørvest for Sakhalin nordaust i Japanhavet i Russland. Øya er ein populær stad for dykking og det finst mange fuglar her. Øya er ein del av den første marine naturparken i Russland. Eit koreansk fly styrta i havet om lag 55 km frå Moneron i 1983 etter å ha vorte skote ned då det passerte rett over Moneron.
Øya er omgjeve av bratte klipper og skjer og er ein populær hekkestad for fuglar. Den varme Tsushimastraumen fører med seg mykje dyreliv i havet omkring som ein vanlegvis finn mykje lenger sør.
Ho vart kalla Totomoshiri av dei opphavlege ainu-innbyggjarane. Ho kom under Matsumae på 1700-talet og fekk det noverande europeiske namnet då den franske sjøfararen La Pérouse gav ho namnet Moneron etter ein av ingeniørane sine. Seinare gav japanarane ho namnet Kaibato, men ho fekk tilbake det europeiske namnet etter Japan tapte i den andre verdskrigen og Sovjetunionen tok over øya.
Øya er 30 km² stor og det høgaste punktet ligg 429 meter over havet. Øya har ingen permanent busetnad.
1132
1132 (romartal MCXXXII)
1133
1133 (romartal MCXXXIII)
Uranusmånen Bianca
Bianca er ein av månane til Uranus. Han vart oppdaga på bilete tekne av Voyager 2 den 23. januar 1986.
Vitskap i 1698
Vitskapsåret 1698 er ei oversikt over hendingar, prisvinnarar, fødde og døde personar tilknytte vitskap i 1698.
Partita i a-moll for fløyte
Partita i a-moll for solofløyte, BWV 1013, er ein partita av Johann Sebastian Bach. Som med mange av kammerverka til Bach kjenner ein lite til denne partitaen for fløyte. Han vart truleg skriven tidleg i 1720-åra, medan Bach var kapellmeister i Köthen.
Verket er ein dansesuite der kvar av dei fire satsane er standard i ein suite. Dei fire satsane er:
406 Erna
406 Erna er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 22. august 1895 av Auguste Charlois ifrå Observatoire de Nice.
Brønnsletten
Brønnsletten er ein tettstad i Rauma kommune i Møre og Romsdal fylke. Staden har og ligg på vestsida av elva Rauma, fem kilometers køyring sørom Åndalsnes sentrum.
1134
1134 (romartal MCXXXIV)
Ess
Ess (engelsk E-flat, italiensk Mi bemolle) er i musikken namnet tonen ein får ved å senke tonen E eitt kromatisk halvtonetrinn.
3. oktober
3. oktober er den 272. dagen i den gregorianske kalenderen (273. under skotår). Det er 89 dagar att av året.
Haukøyfjorden
Haukøyfjorden er ein fjordarm av Tysfjorden i Narvik kommune i Nordland. Fjorden er om lag 7 km lang og om lag like brei og utgjer den austlege delen av Tysfjorden sør for Skardberget. Fjorden er kalla opp etter Haukøyholmen som ligg aust i fjorden.
Bünyan
Bünyan er ein by og eit distrikt i provinsen Kayseri in Sentral-Anatolia i Tyrkia. Byen heitte tidlegare Sarımsaklı, som syner til kvitlaukslandet, ein referanse til at lauken vart dyrka i dette området.
Byen er òg kjend for teppa sine, Bünyanteppe.
Essess
Essess, eller E♭♭ (engelsk E-double flat, italiensk Mi doppio bemolle) er i musikken namnet tonen ein får ved å senke tonen E to kromatiske halvtonetrinn. På eit tangentinstrument vil Esses tilsvare tonen D.