cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tönning
Under Preussen
Etter den dansk-tyske krigen i 1864 kom byen under Tyskland, noko som ikkje var populært her. Med opninga av Kielkanalen i 1895 mista Ejderkanalen og Tønning by ein del av tydinga si. Til då hadde sørkeg okseeksporten spelt ei stor rolle for hamna i Tønning.
I dag ligg Tønning langt unna dei store sentera. Det viktigaste næringslivet er den sesongbetinga ferie- og turistnæringa.
Viktige bygningar
Torget i sentrum av byen er dominert av Sankt Laurentius-kyrkja. Kyrkja stammar frå 1100-talet. Ho har eit tårn i barokk stil oppført i åra 1703-1706. Preikestolen frå 1703 var ei gåve frå familien til Jürgen Oven. Renessansebrønnen framfor kyrkja er frå 1613. Ved hamna ligg Pakkhuset frå 1783 og Skipperhuset frå 1624/25. Pakkhuset fungerer no som kulturhus. Skipperhuset husar det danske forsamlingshuset i byen og ein dansk leirskole. Ved hamna ligg det òg sett ei stormflodsøyle som viser vasstanden ved nokre av stormflodene ved den jyske kysten. Vadehavscentret Multimar gjev ein introduksjon til miljøet i Vadehavet med fleire akvarium.
Herons kule
Herons kule er i den enklaste forma si ei hol metallkule med hol som i ei sil nedst og eit røyr øvst. Dyppar ein kula i vatn til over holet og lukkar røyret med ein finger, vil vatnet ikkje renne ut før røyret opnast igjen.
It'll Shine When It Shines
It'll Shine When It Shines er det andre studioalbumet til den amerikanske southern rock/countryrock-gruppa The Ozark Mountain Daredevils, gjeve ut i 1974.
Herons kule
Kula vart funnen opp av Heron frå Alexandria.
NM i orientering 2015
Noregsmeisterskapen i orientering 2015 vart avvikla dagane frå 10. til 13. september i Levanger i Nord-Trøndelag. Menn og kvinner tevla på normal- og mellomdistanse, samt stafett. Kongepokalane gjekk til vinnarane av normaldistansen, Mari Fasting og Olav Lundanes, nett som under noregsmeisterskapen i 2011.
Normaldistanse
<br style="clear:both;" />
Mellomdistanse
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
It'll Shine When It Shines
Debutalbumet deira hadde vore ein stor nok suksess til å gje bandet nok innverknad til å spele inn det neste albumet sitt heime hos seg sjølv. Albumet vart spelt inn i eit gardshus frå før borgarkrigen, som dei brukte som øvingslokale. Med seg hadde dei produsentane Glyn Johns og David Anderle som arbeidde i eit mobilt studio i ein lastebil parkert utafor. Dette skapte eit avslappa og organisk miljø som gav dei songar som Steve Cash sin ironiske swamp rock-songen «E.E. Lawson».
Askerfjellet
Askerfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 935 meter over havet.
Sennep
[[Fil:Senf-Variationen edit2.jpg|mini|Sennep i ulike variantar:
øvst til venstre: kvite sennepsfrø frå Sinapis alba
øvst til høgre: kvt sennep, malt
i midten til venstre: vanleg bordsennep farga med gurkemeie
i midten til høgre: søt sennep frå Bayern
nederst til venstre: fin Dijon-sennep
nederst til høgre: grov fransk sennep laga hovudsakleg av svarte sennepsfrø. ]] Sennep viser hovudsakleg til frø av ulike plantar i krossblomfamilien og matprodukt av desse frøa. Sennep kan brukast på ulike måtar, som heile frø, mole til pulver og blanda til sausar eller smakstilsetjing.
Kvit sennep blir laga av kvitsennep (Sinapis alba) medan svart sennep blir laga av svartsennep (Brassica nigra). Vidare kan ein laga sareptasennep av Brassica juncea og salatsennep av rucolasalat. Levantisk sennep får ein av Cleome-arta, som høyrer til kapersfamilien.
Fylkesveg 222 i Buskerud
Fylkesveg 222 i Buskerud går mellom Gol sør og Gol stasjon i Gol kommune. Vegen er 669 meter lang.
Gransherad kyrkje
Gransherad kyrkje er ei langkyrkje frå 1849 i Notodden kommune i Vestfold og Telemark.
Før dagens kyrkje hadde Gransherad ei stavkyrkje frå 1300-talet som vart riven i 1849. Gransherad kyrkje vart oppført av byggmeister Halvor Andreas Olsen etter ei typeteikning av slottsarkitekt H.D.F. Linstow og innvigd den 11. september 1849. Sakristiet er frå 1930-åra. Bårehuset er frå 1985.
Fylkesveg 223 i Buskerud
Fylkesveg 223 i Buskerud går mellom Rotneim og Spildra i Gol kommune. Vegen er 6,2 km lang.
Kalba
Kalba (arabisk كلباء) er ein by i Dei sameinte arabiske emirata. Det er ein eksklave i emiratet Sharjah mellom kysten av Omanbukta nord for Oman og sør for emiratet Fujairah. Khor Kalba er eit viktig naturreservat og mangrovesump sør for byen ved greensa til Oman. Byen vart erobra av Det portugisiske imperiet på 1500-talet og vart kalla Ghallah. Han vart angripen, plyndra og sett i brann av styrkane til sultanen av Flugat i mars 1811 som ein del av britiske og omanske felttog mot sjøstyrkane til Al Qassimi. Han vart ein Traktatstat frå 1936 til 1951, då han vart innlemma i Sharjah.
Khor Kalba er for tida stengd for ålmenta og vert utvikla til eit område for økoturisme av emiratet. Fleire miljøvernarar og økologar er uroa over prosjektet.
Fjelgen
Fjelgen er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 828 meter over havet.
Klein Furkahorn
Klein Furkahorn er eit fjell i Urner-Alpane i Sveits. Klein Furkahorn ligg like ved Furkapasset i nærleiken av Rhonebreen.
Flåsjön i Strömsund
Flåsjön er ein innsjø i Strömsund kommun i Jämtland i Sverige. Innsjøen er 110 km², og inngår i nedbørfeltet til Ångermanälven.
Kjelder
''
Krattsongar
Krattsongar (Scotocerca inquieta) er einaste arten i ein nyleg godtatt biologisk familie Scotocercidae i superfamilien Sylvioidea. Han er ein lys, sandfarga liten art som lever i ørkenaktige område med kratt i frå nordlegaste Afrika til sørvestlege Asia.
Skildring
Dette er ein liten «songar», ca. 10 centimeter og 6-10 gram, litt større enn ein fuglekonge. Han har bleik sandfarga fjørdrakt, svart augestripe og mørke striper over krona. Også svakere striper frå strupen ned over brystet samt på nakke-skulder. Halen er tynn, litt flistete, oppreist og kan spreiast i vifteform. Fargetonen i drakta varierer litt over dei åtte underartane i det langstrekte utbreiingsområdet.
Han lever frå Mauritania i sørvest gjennom Vest-Sahara, dei nordlegaste afrikanske landa til Palestina og Den arabiske halvøya. Vidare austover i Asia såvidt inn i Kashmir og i nord aust for Kaspihavet i sørlegaste Kasakhstan. I det nordlegaste området i Sentral-Asia er han ein trekkfugl. I dette utbreiingsområdet finner krattsongaren habitat i åpne, tørre område med buskar eller gras, men aldri i landbruksområde. Dei kan hekke så høgt som 2600 moh. i Sinai.
Birdlife International har klassifisert arten som livskraftig (LC), storleiken på populasjonen er ikkje estimert.
Over ein lang periode var ornitologar usamde om den systematiske klassifiseringen av krattsongar, sist i Cettiidae før han blei sett i sin eigen familie Scotocercidae.
Fisklössjön
Fisklössjön er ein innsjø i Oldfjällen i Krokom kommun, Jämtland i Sverige. Innsjøen består av to samanhengande innsjøar, Övre Fisklössjön og Nedre Fisklössjön. Mellom Fisklössjön og Övre Oldsjön ligg mellom anna Fisklöstjärnen.
Fisklössjön vert drenert gjennom Fisklösån til Yttre Oldsjön, og deretter gjennom Långan til Landösjön og Indalsälven.
Noctis Labyrinthus
Noctis Labyrinthus (latin for Nattlabyrinten) er ein region med dalar, sprekkar og platå vest for Marinerdalane på Mars.
Nord for Noctis Labyrinthus ligg Noctis Fossae, og i sør grensar området til Syria Planum.
Fylkesveg 224 i Buskerud
Fylkesveg 224 i Buskerud går mellom Robru i Gol kommune og Båste i Hemsedal kommune. Vegen er 16,7 km lang.
Kaldkletten
Kaldkletten er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 837 meter over havet.
Astenopi
Astenopi (av gresk ασθεν-ωπία asthen-opia) eller synstrøyttleik er ein augetilstand som er kjenneteikna av ikkje-spesifikke symptom som til dømes trøyttleik, smerte i og rundt auga, uklårt syn, hovudverk og stundom dobbelsyn. Symptoma plar å oppstå etter lesing, dataarbeid eller andre tunge kognitive oppgåver.
Når ein konsentrerer seg om ei visuelt krevjande oppgåve, som til dømes lesing, vil ciliærmusklane trekke seg saman. Dette kan føre til at auga blir irriterte og ukomfortable. Stirring på eit fjernt objekt i éin time plar å lindre problemet.
CRT-monitorar med låg oppdateringsfrekvens (<70 Hz) og liknande CRT-apparat kan skape liknande problem sidan bildet har ei synleg flimring.
Astopeni kan stundom skuldast synsproblem (refraksjonsfeil) eller binokulære synsproblem (heterofori). Det oppstår ofte etter bruk av datamaskinar og telefonar.
Noel Hill
Noel Hill er ein kjenneleg knaus, 255 moh, på Barton Peninsula vest på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Namnet vart nytta av den skotske geologen David Ferguson i ein rappoart frå 1921 basert på undersøkingane hans på King George Island i 1913-14.
Provinsen Samsun
Provinshovudstaden er Samsun, ein av dei største byane i Tyrkia og den største og travlaste hamnebyen ved den tyrkiske svartehavskysten.
Distrikt
Provinsen Samsun er delt inn i 17 distrikt og fire av dei er ein del av byen Samsun (vist i utheva skrift).
Börtnen
Börtnen er ein innsjø langs Ljungan, nedstraums frå Flåsjön, og oppstraums for Lännässjön, i Berg kommun i Jämtland i Sverige. Innsjøen består av to samanhengande delar, Lilla Börtnen og Stora Börtnen, og har eit samla overflateareal på 3,5 km². Busetnaden Börtnan ligg ved Stora Börtnen, som ligg oppstraums i forhold til Lilla Börtnen.
Rice University
William Marsh Rice University, vanlegvis kjent som Rice University, er eit privat universitet i Houston i delstaten Texas i USA. Det blei grunnlagt i 1912, etter at William Marsh Rice blei drepen. Han hadde testamentert det meste av formuen sin til å skipa ein framifrå utdanningsinstitusjon.
Börtnen
Börtnen, både den store og den vesle delen av innsjøen, er kjent for godt fiske og gode fiskehøve, då elvane Ljungan, Arån, Aloppan og Galån alle fører til sjøsystemet og tilfører den alt rike innsjøen fisk som harr, aure og røye. I innsjøen er det òg sik, gjedde og åbor.
For tida vert innsjøen kalla Lill-Börtnen og Börtnessjön, men han har òg blitt omtalt som yttre og övre Börtnen.
Rice University
Rice er eit forskingsuniversitet med fokus på byrjande studentar (undergraduates). Det har få studentar i høve til fakultet, med eit tilhøve på 6:1.
Ved lærestaden var det 7 282 studentar og 680 vitskapleg tilsette i 2019.
Mostich Hill
Mostich Hill (bulgarsk ‘Halm Mostitsj’) er ein klipperik ås med ei høgd opp mot 130 moh sørvest på Rugged Island utanfor vestkysten av Byers Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Han ligg 780 m nordaust for Benson Point, 3,16 km sør-søraust for Cape Sheffield og 3,78 km vest for Radev Point.
Paul McCartney and Wings
Paul McCartney and Wings, eller berre Wings, var eit rockeband skipa i 1971 av det tidlegare Beatles-medlemmet Paul McCartney med kona i Linda på klaverinstrument, trommeslagaren Denny Seiwell, og den tidlegare Moody Blues-gitaristen Denny Laine. Wings var kjende for mange utskiftingar i besetninga og for den store suksessen sin. Dei hadde tre forskjellige gitaristar og fire trommeslagarar. Kjernen med McCartney-partet og Laine vart verande så lenge gruppa eksisterte.
Etter McCartney-paret gav ut albumet Ram i 1971, vart dei to første albuma til bandet Wild Life og Red Rose Speedway (sistnemnde med gitaristen Henry McCullough), rekna som skuffande samanlikna med musikken Paul McCartney skreiv for The Beatles. Etter dei gav ut tittelsporet til James Bond-filmen Live and Let Die, slutta McCullough og Seiwell i bandet. McCartney-paret og Laine gav så ut Band on the Run i 1973, som vart ein stor suksess blant både kritikarane og fansen og gav to Topp 10-singlar med «Jet» og tittelsporet. Etter dette albumet henta bandet inn gitaristen Jimmy McCulloch og trommeslagaren Geoff Britton, men Britton slutta kort tid etter og vart erstatta av Joe English. Med den nye besetninga gav Wings ut Venus and Mars, med den amerikanske hitsingelen «Listen to What the Man Said», og drog ut på ein særs suksessrik verdsturné i 1975–76. Wings at the Speed of Sound kom ut midtvegs i turneen og inneheld hitsinglane «Silly Love Songs» og «Let 'Em In».
I 1977 gav bandet ut den einaste singelen deira som gjekk til topps i Storbritannia, «Mull of Kintyre», som vart den då bestseljande singelen i Storbritannia i historia. Det vart fleire utskiftingar i Wings då både McCulloch og English slutta før London Town kom ut i 1978. McCartney og Laine henta igjen inn nye medlemmar, gitaristen Laurence Juber og trommeslagaren Steve Holley. Albumet som kom ut av det, Back to the Egg, vart forholdsvis mislukka, og bandet vart sett på vent. Trass i ein siste song på toppen av den amerikanske singellista, eit konsertopptak av McCartney sin solosingel «Coming Up», vart Wings lagt ned for godt då Laine slutta i bandet i 1981.
Olav Holt
Holt tok dr.philos. i 1963 og var frå 1969 professor i fysikk ved Universitetet i Tromsø og styrar av Nordlysobservatoriet. Han var direktør for Forskningsstiftelsen ved Universitetet i Tromsø (FORUT) frå 1984 til 1992. I 2018 vart han utnemnd til æresdoktor ved UiT Noregs arktiske universitet.
Han har særskild arbeidt med fysikken i den øvre atmosfæren og korleis radiobølgjer breier seg i ionosfæren.
Olav Holt er far til forfattaren Anne Holt.
Gemma
Gemma eller Alfa Coronae Borealis (α CrB, α Coronae Borealis, Alphecca) er ei dobbeltstjerne i stjernebiletet Den nordlege krona. Ho ligg kring 75 lysår frå solsystemet.
Eigenskapar
Hovudkomponenten er ei kvit stjerne i hovudserien med spektralklasse A0V og 2,6 gonger massen til sola. Estimat av radiusen til stjerna varierer frå 2,89 til 3,04 gonger radiusen til sola. IRAS har målt eit infraraud eksess i 24 μm og 70 μm kring primærstjerna. Dette indikerer at det ei stor skive med støv og materiale kring Gemma, og ein har spekulert i om dette kan vere eit planet- eller protoplanet-system, som liknar der ein finn kring Vega.
Birket Israel
Birket Israel (tyder Israelbasseng) òg Birket Israil eller Birket Isra'in, forkorta frå Birket Asbât Beni Israìl (tyder] Bassenget til stamma av Israels barn) var ei offentleg cisterne som låg i nordausthjørnet av Tempelhøgda i Jerusalem. Ein trur det vart bygd av roarane som eit vassreservoar, og for å verne nordmuren av Tempelhøgda. Innfødde arabarar har kalla bassenget med dette namnet sidan minst 1857.
Gemma
Eigenskapar
Sekundærkomponenten er ei gul hovudseriestjerne med ein estimert storleiksklasse G5, 0,92 gonger massen til sola og 0.90 gonger solradiusen. Røntgenstråling frå stjerna er 6 × 1028 erg-1, som er 30 gonger høgare enn den kraftigaste strålinga frå sola. Dette høgare aktivitetsnivået er venta av ei ung stjerne i denne klassen. Koronaen har ein temperatur på kring 5 MK, som er mykje varmare enn koronaen til sola. Den øvre grensa på 14 km/s for den ekvatoriale rotasjonssnøggleiken, som svarar til ein rotasjonsperiode på tre dagar. Truleg er rotasjonsperioden storts ett kring 7,9 dagar.
Stjernene krinsar rundt kvarandre i ein eksentrisk bane kvar 17,36 dagar. Fordi planet til banen har ein vinkel på 88,2° i forhold til synslinja frå jorda, dannar paret ei formørkande dobbeltstjerne liknande Algol (β Per). Den periodiske formørkinga fører til ein variasjon i storleiksklasse på +2,21 til +2,32, som nesten ikkje er merkbart for det nakne auga.
Namn
Stjerna har dei tradisjonelle namna Alphekka, Gemma, Gnosia (Gnosia Stella Coronae) og Asteroth (Ashtaroth).
Birket Israel
Historie
I følgje muslim tradisjon, vart reservoaret bygd av Esekiel eller Hiskia, konge av Juda. Somme arkeologar har avdekt at cisterna truleg vart bygd under Herodes-tida for å utbetre vassforsyninga i Jerusalem. Andre estimat meiner at det vart bygd seinare, kring 130 evt., mellom anna fordi Josefus truleg ville ha nemnt eit så stort reservoar i skildringane si frå den tida.
Det var det største reservoaret i Jerusalem, og var 109,7 meter langt og 38,4 meter breitt, med ei største djupne på 26 meter. Cisterna hadde ein samla kapasitet på 120 000 kubikkmeter.
Burvattnet
Burvattnet (sørsamisk Buvriejaevrie) er ein innsjø i Åre kommun og Krokom kommun vest i Jämtland i Sverige. Innsjøen består av Stora Burvattnet og Lilla Burvattnet.
Geografi
Innsjøen er regulert av Indalsälvens Vattenregleringsföretag. Innsjøen har eit overflateareal som varierer frå 9,6 til 12,9 km², og djupna kan variere med inntil sju meter. Lilla Burvattnet ligg 559,7 meter over havet, Stora Burvattnet 560 meter over havet. Den største djupna er 139 meter.
Burvattnet ligg nord for Oldfjällen, mellom Njaarke sameby og Jovnevaerie sameby. Innsjøen vert drenert via Långan til Indalsälven.
Dust My Broom
«Dust My Broom» er ein bluessong, opphavleg spelt inn som «I Believe I'll Dust My Broom» av den amerikanske bluesartisten Robert Johnson i 1936. Han spelar songen solo i Delta blues-stil med vokal og akustisk gitar. Som med mange av songane hans, er han basert på tidlegare bluessongar, og den tidlegaste identifiserte songen er «I Believe I'll Make a Change», spelt inn av Sparks-brørne som «Pinetop and Lindberg» i 1932. Johnson spelar ein tidleg boogie-rytme på gitaren, som vart rekna som ei stor nyvinning, i tillegg til repeterande triolar. «I Believe I'll Dust My Broom» vart gjeve ut før bluesplater vart registrert av plateindustrien, og som dei fleste innspelingane til Johnson er ikkje salstala registrert.
Det var Elmore James si innspeling frå 1951 av «Dust My Broom» som «gjorde han til den klassikaren me kjenner han som», i følgje blueshistorikaren Gerard Herzhaft. James spelte triolane til Johnson på slidegitar og har blitt kjend som eit av dei mest kjende bluegitarriffa og inspirert mange rockeartistar. Songen har blitt ein blues-standard, og mange musikarar har spelt inn songen. Songen er òg vald ut til Blues Foundation Blues Hall of Fame, Grammy Hall of Fame og Library of Congress sitt National Recording Registry.
Tidlegare songar
Element av «Dust My Broom» er spora attende til fleire tidlegare bluessongar. Bluesforskaren Edward Komara meiner at Johnson kan ha byrja å utvikle sin versjon så tidleg som i 1933. Sparks-brørne si innspeling frå 1932 av «I Believe I'll Make A Change» og Jack Kelly si av «Believe I'll Go Back Home» i 1933 har begge ein liknande melodi og tekst. Somme vers finn ein òg i Carl Rafferty sin «Mr. Carl's Blues» frå 1933: I do believe, I do believe I'll dust my broom (2×)
And after I dust my broom, anyone may have my room ...
I'm goin' to call up in China, just to see if my baby's over there (2×)
I'll always believe, my babe's in the world somewhere Kokomo Arnold, som hadde «Old Original Kokomo Blues» som Johnson nytta som grunnlag for «Sweet Home Chicago», spelte inn to songar med liknande tekst, «Sagefield Woman Blues» i 1934: I believe, I believe I'll dust my broom (2×)
So some of your lowdown rounders, lord you can have my room og «Sissy Man Blues» i 1935: I believe, I believe I'll go back home (2×)
Lord acknowledge to my good gal, mama, Lord, that I have done you wrong
Now I'm going to ring up China yeah man, see can I find my good gal over there (2×)
Says the Good Book tells me, that I got a good gal in the world somewhere Melodien som Jonson nytta finn ein òg i «I Believe I'll Make a Change» av Leroy Carr og Josh White frå 1934.
Tekst og tolking
Johnson-versjonen av «I Believe I'll Dust My Broom» kombinerer tekstar, identifisert som «flytande vers», frå tidlegare songar og legg til to ny vers sjølv. Musikkhistorikaren Elijah Wald kalla resultatet «ein meir samanhengande tekst enn Arnold og konsentrere seg om temaet reise, og å vere borte frå jenta han er glad i». Det er gjort forsøk på å lese hoodoo-indikasjonar i uttrykket «dust my broom». Bluesmannen Big Joe Williams, som kjende Johnson og var kjend med folketru, forklarte at det var «og dra for godt ... eg kjem ikkje tilbake igjen».
Innspeling og komposisjon
«I Believe I'll Dust My Broom» vart spelt inn av Johnson under den første innspelinga si den 23. november 1936. Innspelinga fann stad i eit mellombels studio på rom 414 på Gunter Hotel i San Antonio i Texas, og var produsert av Art Satherley og Don Law. Det var den andre songen Johnson spelte inn, og følgde «Kind Hearted Woman Blues». Som med dei fleste innspelingane hans, verkar det som om det vart spelt inn eit opptak til av songen og gjeve eit referansenummer. Stephen LaVere, som styrer innspelingane til Johnson, skriv at dette opptaket, i lag med fleire andre «ikkje er funnen, om det nokon gong blei gjeve ut; øydelagd etter innspelinga (om han blei innspelt); eller elles ukjend for samlarar».
Johnson spelte inn songen som ein livleg boogie shuffle. Som med fleire andre Johnson-songar, og typisk for Delta blues-stilen frå den tida, følgjer han ikkje strengt strukturen til ein 12-taktsblues, men i staden varierer timinga slik det passar han. Songen vert spelt i E-dur i eit moderat tempo på 100-105 slag i minuttet. I motsetnad til somme av dei tidlegare songane som påverka Johnson, nyttar han ikkje flaskehals eller slidegitar på «I Believe I'll Dust My Broom». I staden nyttar Johnson ein fingerstil, der dei melodiske linjene vert spelt mot ein drivande bass-boogie. Wald reknar bruken av ei boogie-basslinje, tilpassa for gitar frå piano, som ei stor nyskaping av Johnson, sjølv om det hadde blitt brukt i 1935 på ei innspeling av Johnny Temple, kalla «Lead Pencil Blues (It Just Won't Write)».
Utgjevingar
«I Believe I'll Dust My Broom» kom ut i 1937 på tre tilknytte plateselskap: Vocalion Records (katalognummer 03475), ARC (katalognummer 7-02-81) og Conqueror Records (katalognummer 8871). Desse vart gjeve ut på ein vanleg 10-tommar vinyl, med Johnson sin «Dead Shrimp Blues» på baksida. Singelen var den tredje av elleve som Johnson spelte inn medan han levde.
Bakgrunn
I følgje somme dokument, var «Dust My Broom» ein av dei første songane Elmore James spelte fast då han budde i Mississippi Delta seint i 1930-åra. Blueshistorikaren Ray Topping meiner at James kan ha møtt Robert Johnson på denne tida, då han lærte seg å spele songen. James spelte ofte med Aleck Rice Miller, betre kjend som Sonny Boy Williamson II, som ein duo. Men musikkarrieren hans vart avbroten av ein periode i U.S. Navy under andre verdskrigen. Då krigen var over, slo han seg saman att med Williamson, som ofte spelte på radio. I januar 1951 fekk Williamson høve til å spele inn nokre songar for Trumpet Records, der han i følgje ei kjende vart akkompagnert av James. I august spelte duoen «Dust My Broom» for Trumpet-eigaren Lillian McMurry, som signerte ein platekontrakt med James. Samstundes vart to versjonar av «Dust My Broom» spelt inn av Arthur «Big Boy» Crudup i 1949 og Robert Lockwood i 1951. Ingen av desse versjonane nådde platelistene.
Innspeling og komposisjon
Den 5. august 1951, etter ei innspeling med Sonny Boy Williamson II, spelte Elmore James inn «Dust My Broom» i Ivan Scott's Radio Service Studio i Jackson i Mississippi. James, som song og spelte forsterka slidegitar, er akkompagnert av Williamson på munnspel, Leonard Ware på bass og Frock O'Dell på trommer. Studioet hadde ikkje blitt oppgradert til å nytte lydband, så gruppa spelte inn direkte på plate ved hjelp av ein enkel mikrofon. Det var den einaste songen James spelte inn. McMurray i Trumpet følte dei andre songane hans ikkje høvde seg for innspeling. Men Williamson og syskebarnet til James, Homesick James, hevda seinare at McMurry i løyndom spelte inn framføringa, og at Elmore var så oppskaka av dette at han ikkje klarte å spele inn ei B-side.
For songen nytta Elmore James dei fire første versa til Robert Johnson og avslutta med eit liknande vers som Arthur Crudup hadde nytta på si innspeling i 1949: I believe, I believe my time ain't long (2×)
I've got to leave my baby, and break up my happy home James følgde melodien, tonearten og tempoet til Johnson, men nyttar akkordendringar som er meir typisk for ein 12-taktsblues. Musikkforskaren Robert Palmer, meiner han «omgjorde det som hadde vore ein livleg countryblues til ein rockande, tung shuffle». Utanom akkompagnement, var det mest oppsiktsvekkande med songen den forvrengde slidegitaren til James, som han speler som repeterande triolar, i tillegg til ein 12-taktar lang solo etter det femte verset. Han nyttar ein vibrato på sliden, som er særskild for den skranglande gitarstilen hans. Musikkritikaren Cub Koda skriv om James-versjonen at «dette kan vere det mest kjende bluesriffet gjennom tidene, ved sidan av den fire notar lange introen til Bo Diddley sin 'I'm a Man'».
Utgjeving
Elmore James spelte ikkje fleire av sine eigne songar for Trumpet, men han var seinare med som sidemann. McMurry, som ikkje var klar over at det var tidlegare innspelingar av songen, arrangert opphavsretten til «Dust My Broom» i namnet til James og gav sidan ut singelen, med ei utgåve av «Catfish Blues» med Bobo Thomas som B-sida. Begge songane vart oppført som framført av «Elmo James», men James spelte ikkje med Thomas. Regionale platelister syner at «Dust My Broom» gradvis vart populær i forskjellige daler av USA. Han gjekk etter kvart inn på magasinet Billboard si nasjonale Top R&B-liste 5. april 1952 og nådde ein niandeplass der. I 1955, etter ein oppdatert versjon vart gjeve ut på eit anna selskap, leigde McMurray innspelinga ut til Ace Records, som gav han ut på ny. Jewel Records gav òg den originale Trumpet-innspelinga som singel i 1965.
Sidan han opphavleg vart spelt inn på Trumpet, finst ikkje den originale innspelinga på mange av dei tidlege samlealbuma til James av Crown/Kent. Men han er med på King Biscuit Time, ei samling av Sonny Boy Williamson II på Arhoolie Records, og ein plateboks av James, The Early Classic Recordings 1951–1956. Versjonane av «Dust My Broom» som finst på mange samleplater av Fire/Fury/Enjoy/Sphere/Sue, som King of the Slide Guitar, vart spelte inn under den første innspelinga hans i Chicago i 1959 og den siste innspelinga i New York seint i 1962 eller tidleg i 1963. Desse seinare utgåvene er utan munnspel, men har pianoakkompagnement.
Salomobassenga
Salomobassenga (arabisk بركة السلطان سليمان القانوني, Birkat as-Sultan Suleiman al-Kanuni; hebraisk skrift בריכות שלמה, Breichot Shlomo) ligg sør på det sentrale Vestbreidda, like sør for den palestinske landsbyen al-Khader og kring 5 km sørvest for Betlehem.
Dust My Broom
Ettermæle
Elmore James sin «Dust My Broom» vart innlemma i Blues Foundation Blues Hall of Fame i kategorien «Classic of Blues Recording — Singles or Album Tracks» i 1983, og noterte at han fekk fleire stemmer enn nokon annan song i kategorien. Songen hans vart òg ein del av Grammy Hall of Fame i 1998. I 2003 vart den originale Trumpet-innspelinga frå 1951 vald ut for bevaring i det amerikanske Library of Congress sitt National Recording Registry (nasjonalt platearkiv), og skreiv at «James er kjend for å ha fikla med gitarmikrofonane og fansen kranglar framleis om korleis han fekk til signaturlyden sin. Uansett kva kombinasjon av gitar og pickup som vart nytta i slidegitaropninga, skapte Elmore James det mest kjende gitarriffet i blueshistoria».
Salomobassenga
Skildring
Bassenga består av tre opne cisterner, kvar rettlinja basseng med eit 6 meter fall til det neste. Dei får vatn frå ei undergrunnskjelde. Kvart basseng er over 100 meter langt, 65 meter breie og 10 meter djupe og har ein samla vasskapasitet på 200 millionar liter. Bassenga har derfor spelt ei viktig rolle for vassforsyninga i området i mange hundreår.
Bjørneskanka
Bjørneskanka er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 770 meter over havet.
Salomobassenga
Skildring
Bassenga har blitt knytt til den velståande tida til kong Salomo (950 fvt.) som nemnt i Predikernes bok. Kong Salomo, som nemnt i Bibelen, laga desse bassenga for konene sine, som han visstnok hadde tusen av, så dei kunne bade der. Desse bassenga var ein del av vassforsyninga til Jerusalem i oldtida. Dei vart reparerte av Pontius Pilatus. Herodes den store (30 fvt.) fekk ført vatn frå bassenga via akvedukter til Herodion og truleg òg til Jerusalem. Under tyrkarane vart vatn frå desse bassenga ført til Jerusalem i fire tommar tjukke røyr lagt i 1902. Under det andre bassenget er ein pumpestasjon som førte vatnet til gamlebyen i Jerusalem. Desse røyra erstatta dei to eldgamle akveduktane. Det er ingen tvil om at dei både romarane og sarasenarane brukte dei og det er mogeleg at romarane forstørra reservoara eller restaurerte dei. I dag vert vatnet berre brukt av innbyggjarane som bur like ved.
Kjelder
Sawsan and Qustandi Shomali. A Guide to Betlehem and its Surroundings. Flamm Druck, Wagener GMBH, Waldbrol
Dust My Broom
Innspelingar av andre artistar
Fleire musikarar har spelt inn «Dust My Broom» (stundom som «Dust My Blues») i løpet av åra, vanlegvis med slidegitar og med arrangementet til Elmore James. Somme av desse er:
Jackie Blue
«Jackie Blue» er ein song av The Ozark Mountain Daredevils for det andre albumet deira, It'll Shine When It Shines frå 1974. Han kom ut på singel i februar 1975 som ein oppfølgjar til den mislykka førstesingelen frå albumet, «Look Away». «Jackie Blue» vart den andre og siste hitten deira etter debutsingelen «If You Wanna Get to Heaven» som nådde 25. plassen på Billboard Hot 100 i 1973. «Jackie Blue» klatra heilt til tredjeplassen, og låg ei veke på toppen av Cashbox-lista i mai 1975. Songen nådde òg andreplassen i canada, niandeplassen i New Zealand, tiandeplassen i Sør-Afrika og 27. plassen i Australia.
Songen vart henta inn til innspelinga av det andre albumet deira av trommeslagaren Larry Lee. Han skreiv songen om ein ven av seg som selde dop. Produsenten Glyn Johns likte songen, men fekk overtydd Lee om å skrive om teksten til å handle om ei frisinna, einsleg kvinne i staden.
Måltrast
Ei(n) måltrast eller ei(n) måltrost (Turdus philomelos) er ei fugleart trastefamilien, Turdidae, i den biologiske ordenen av sporvefuglar, Passeriformes. Han har det naturlege leveområdet i tempererte og boreale soner i vestlege og sentrale Palearktis. Europeiske fuglar overvintrar ved Middelhavet. På midten av 1800-talet vart han introdusert som ein framand art i søraustlege Australia og på New Zealand.
Rundt i Noreg har mange lokale namn vore brukt på denne trasten, til dømes gaptrast i Sør-Trøndelag og gulveng i Vest-Agder.
Utsjånad
Måltrasten er ein liten og kompakt medlem av slekta Turdus. Nominatforma T. p. philomelos er 20-23,5 cm lang og har eit vengespenn på 33-36 cm. Kjønna er like. På oversida er fuglen lyst brun og på undersida gulkvit eller brungul, bleikare på buken, med mørke flekkar. Undersida av vengane er grå og vengedekkfjørene på undersida varmt rustgule. Nebben er gulaktig og beina og føtene er rosa. Ungfuglane liknar dei vaksne, men har gulbrune eller oransje render på stjert- og vengedekkfjørene.
Læte
Måltrasten her eit kort, skarpt «tsip»-læte, på trekk høyrest eit høgt tynt «siip», som liknar på raudvengtrasten, men er kortare. Varsellæta er eit eksplosivt smatrande «tix-itix-itix...». Songen kan likne svarttrasten sin, men er sett saman av korte motiv som vert oppattekne fleire gongar. Songen, som vert framført frå tre eller andre høge plassar, er ein høg klar framføring av musikalske frasar som vert tekne opp att to til fire gongar.
Utbreiing
Måltrasten hekkar gjennom det meste av Europa, men manglar på Island og i områda nærast Middelhavet, og er vidare utbreidd i eit belte gjennom Russland og Sibir aust til Bajkal. Fuglen hekkar dessutan i det nordlege Tyrkia, i Kaukasus og det nordlege Iran. Arten er også innført og etablert i Australia og New Zealand. Innanfor dette området er arten delt i to til fire underartar.
Fuglen hekkar over det meste av landet nord til Finnmark. Han går opp i bjørkebeltet, og er funnen hekkande i over 1000 m høgde. På Vestlandet er det lite måltrast ytst på kysten. I Nord-Noreg er fuglen relativt vanleg nord til midtre Troms. Lengre nord meir sparsamt forekomande, og i ytre Finnmark hekkar måltrasten ikkje.
Måltrasten er vanleg i barskogane, og trivst godt også i blandingsskog. Han hekkar også i rein lauvskog, og på Vestlandet kan han vere nesten like vanleg her som i barskog. Fuglane likar best skog med velutvikla undervegetasjon i form av busker eller små tre. Unggran er sterkt ettertrakta som reirtre. På Vestlandet er arten også funnen hekkande i nesten trelause område med kraftige einerbusker. Totalt hekkar 500 000 til 1 000 000 par i Noreg. Flest finst i granskog og i blandingsskog med innslag av gran. I desse områda er måltrasten ein av dei dominerande artane. I rein lauvskog og i furuskog er der færre fuglar, og i fjellbjørkeskogen kan det vere langt mellom para. På Vestlandet og i Nord-Noreg har fuglen vore i framgang gjennom det tjuande hundreåret, noko som dels har samanheng med granplanting.
Hekking
Måltrasten er territoriell, men ein god del av næringa finn han utanfor territoriet. Fuglen sit helst i toppen av ei gran eller eit anna høgt tre og syng, og songen høyrest for det meste tidleg om morgonen og om kvelden, sjeldan midt på dagen. Fuglen syng mest intens tidleg i hekkesesongen og kan vere nesten taus seint i sesongen.
Reira vert plasserte i graner med tett greinverk, men reiret kan også ligge i ei furu eller av og til i eit lauvtre. På Vestlandet ligg reiret ofte i ei einerbusk.
Egga vert oftast lagde i mai, rugetida er om lag 12 dagar og etter enda om lag to veker er ungane flygedyktige. I blant legg paret to kull, det andre kullet vert lagt i juni eller juli.
Føde
Fuglane et mykje sniglar, mark og bær, i tillegg til mykje anna.
Trekktilhøve
Måltrasten flyg sørvestover om hausten, frå september til byrjinga av november. Dei flyg via dei britiske øyane til overvintringsområda i Spania og Portugal, nokre flyg til det nordvestlege Afrika. Nokre få individ kan overvintre langs kysten av Sør-Noreg. Fuglane kjem attende til Noreg frå slutten av mars og framover til mai. Til Sør-Varanger kjem dei midt i mai.
Stevns Klint
Stevns Klint er ei 12 kilometer lang og inntil 41 meter høg kalkklippe som avgrensar halvøya Stevns på Aust-Sjælland i Danmark mot havet i aust. Etter dansk ordbruk er ei slik kalkklippe ein type klint, slik det framgår av namnet. Stevns Klint vart i 2014 teke inn på UNESCO si verdsarvsliste over naturarv.
Stevns Klint er lagdelt. Øvst er det eit lag av bryozokalk, som på dansk òg vert kalla limsten, og som frå mellomalderen av vart nytta til byggjestein. Det var steinbrot her til fram i 1940-åra, og klinten er tydelige merka av steinuttaket. Under dette bryozokalklaget, om lag midt på klinten (midt i skrenten) er det eit 5-20 centimeter tjukt lag av det som på dansk vert kalla fiskeler (fiskeleire), eit 65,5 millionar år gamalt lag som skil to geologiske tidsaldrar. Denne typen geologiske avleiringar finst mange ulike stader på jorda. Under denne «fiskeleira» finst det kritavleiringar.
Gimme Shelter
«Gimme Shelter» er ein song av The Rolling Stones på albumet Let It Bleed frå 1969. Sjølv om det første ordet vart stava «Gimmie» på dette albumet, har bandet på seinare innspelingar, samt andre artistar som har spelt songen, nytta «Gimme» som den vanlege stavinga.
Inspirasjon og innspeling
Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards. Richards hadde arbeida med opningstonane i London medan Jagger arbeidde med filmen Performance. Songen er forma som ein mellomrask, malande rockelåt. Han startar med ein rytmegitarintro av Richards, etterfølgd av Jagger på solovokal. Jagger har sagt om songen at han er ein slags «enden-på-verda-song» eller ein apokalyptisk song.
Songteksten omhandlar det å søke ly (shelter) for eit komande uvêr, og måler eit bilete av øydelegging og sosial apokalypse, men òg om makta kjærleiken har:
"Oh, a storm is threat'ning, My very life today; If I don't get some shelter, Oh yeah, I'm gonna fade away"
"War, children, it's just a shot away, It's just a shot away; War, children, it's just a shot away, It's just a shot away"
Korvokalen vert sungen av gjestevokalist Merry Clayton. Jagger har seinare sagt at det var produsenten sin ide å ta inn ei kvinneleg stemme. Clayton syng òg eit soloparti på songen etter ein av gitarsoloane til Richards med linjene «Rape, murder; It's just a shot away, It's just a shot away». Ho og Jagger endar songen med linja «Love, sister, it's just a kiss away». Ei kvinne har sidan ikkje hatt eit like stort vokalt bidrag på ein Rolling Stones-song.
Innspelinga fann stad i Olympic Sound Studios i London i februar og mars 1969. Vokalen til Clayton vart spelt inn i Los Angeles i Sunset Sound & Elektra Studios i oktober og november same året. Nicky Hopkins spelar piano på songen, medan produsent Jimmy Miller spelar perkusjon. Charlie Watts speler trommer, medan Bill Wyman speler bass. Jagger speler munnspel og song korvokal i lag med Richards og Clayton. Gitarist Brian Jones var ikkje med på denne innspelinga.
Sjølv om songen er populær, vart han aldri gjeven ut på singel. Han vart raskt eit fast innslag på konsertane deira og har vore med på mange samlealbum, mellom andre Hot Rocks 1964-1971 og Forty Licks, samt konsertalbuma No Security og Live Licks.
Musikkmagasinet Rolling Stone plasserte songen på 38. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene i 2004.
Medverkande
The Rolling Stones
Andre medverkande
Andre utgåver
Songen er spelt av mange artistar, mellom andre Merry Clayton (ei eiga utgåve i 1970), Grand Funk Railroad, The Sisters of Mercy, Goo Goo Dolls, Inspiral Carpets, John Mellencamp, Meat Loaf, Holy Soldier, Hawkwind, Michael Hedges, Thunder, Hellacopters, Ashley Cleveland, Rio Reiser, The Accident Experiment, Turboneger, London Symphony Orchestra, Streetlab, Patti Smith, Keith Urban og Alicia Keys, Angélique Kidjo og Joss Stone, Stereophonics, Sheryl Crow, Twilight Dementia og Tom Jones
Alcippe
Alcippe er ei biologisk slekt med ti artar sporvefuglar som lever i den orientalske regionen av Asia. Dei norske artsnamna har fellesnemninga 'fulvetta'. Dette er en einaste slekta i familien Alcippeidae.
Skildring
Alcippe-fulvettaene er 12,5 til 16,5 cm lange og har 13,2 til 18,3 gram kroppsmasse. Oversida av fjørdrakta er dus brun eller olivengrå, undersida noko lysare. Hovudet og nakken er i brunt eller grått. Ofte kan ein sjå ein kvit augering eller ei lang mørk stripe over auga. Desse artane er mindre enn dei relaterte lattertrastar (Leiothrichidae) og har mindre kraftig farga fjørdrakt enn desse. Samanlikna med marktimalar (Pellorneidae) har Alcippe-artane veikare bein og lever i meir arboreale habitat.
Artsliste
Alcippe-fulvettaene i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V11.1, 2021, med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Storkyrkan
Storkyrkan, (eller Sankt Nicolai kyrka) er i domkyrkje i Stockholms stift i Stockholm i Sverige. Kyrkja ligg mellom slottet og Börshuset i Gamla stan («Gamlebyen»), og er Stockholms eldste kyrkjelydskyrkje. Ho kan rekna historia si tilbake til Birger jarl. Kyrkja sjølv reknar 1279 som det året då kyrkja vart grunnlagt, sidan ho er nemnd første gongen i skriftlege kjelder i dette året.
Kyrkja er særleg kjent for statuen av «Sankt Georg og draken» (på svensk: Sankt Göran och draken), skoren i tre av Bernt Notke i 1489, og målarstykket «Vädersolstavlan», som syner det ikkje heilt uvanlege atmosfæriske optiske fenomenet bisoler over Stockholm.
Kyrkjebygningen
Storkyrkan er ei hallkyrkje med fem skip, oppført av tegl med eit noko uregelmessig rektangulært plan. Vesttårnet vert flankert av to utbygg, eit trappehus er føyet til det sørlege. Barokkutforminga til fasadane bryt mot dei gotiske formspråka i interiøret.
Storkyrkan har vorte byggd om og utvida mange gonger. Restane etter den første 1200-talskyrkja finn ein spor etter i nordmuren i tårnet. Brannspor tyder på at denne tidlege kyrkja har vorte herja av brann, før ei ny kyrkje med tre skip vart innvigd i 1306. Restar av denne kyrkja finst i dei noverande fire vestlegaste travéane.
I samband med ein ombygging rundt 1340 vart det oppført eit kvadratisk kapell på sørsida av kyrkja, Vår frue-kapellet. Det vart dekt av fire krysskvelvar rundt ein midtstolpe og var vigsla til jomfru Maria. Seinare på 1300-talet vart det føyet til to helgenkapell på nordsida ved andre og tredje travé frå vest, og kort etter endå eit vest for desse.
Provinsen Sinop
Provinsen Sinop (tyrkisk Sinop ili; gresk Σινώπη, Sinopi) er ein provins i Tyrkia, langs Svartehavet. Overflatearealet er 5 862 km², som er 0,8 % av heile Tyrkia. Naboprovinsane er Kastamonu i vest, Çorum i sør og Samsun i søraust. Provinshovudstaden er byen Sinop.
Storkyrkan
Kyrkjebygningen
Den største utbygginga vart gjort på byrjinga av 1400-talet. Kyrkja vart utvida med fem travéer mot aust, og den austlegaste, koret, fekk ei polygonal avslutning. Dessutan vart det bygd åtte sidekapell, fire mot nord og fire mot sør. Truleg vart det i denne perioden òg oppført ein forhall vest for Vår frue-koret.
Provinsen Sinop
Distrikt
Provinsen Sinop er delt inn i ni distrikt (hovuddistriktet er utheva):
Storkyrkan
Kyrkjebygningen
Rundt 1420 vart vesttårnet bygd om og på, og deretter vart det søre tårnkapellet bygd. I tillegg kom eit kapell i langhusets vestre hjørne. På slutten av 1400-talet, Sten Sture den eldres tid, kom neste store ombyggingsperiode. Mellomveggane i sidekapella vart slått ut, og nokon vart fjerna, kyrkja vart gjort høgare, fekk større vindauge, og fekk den hallkyrkjeforma med fem skip som ho har hatt sidan då. Tårnet vart gjort høgare, og på nordsida vart det føya til eit kapell liknande det som tidlegare hadde vorte oppført mot sør.
Inventar
I kyrkja hengjer òg måleriet «Vädersolstavlan», som er ein kopi frå 1630-talet utført av Jacob Heinrich Elbfas etter Urban målares original frå 1535.
Kyrkja har to døypefontar; éin kalksteinsfont frå 1514, og ein frå 1995, utført av Carola Hedman.
Storhendingar i kyrkja
Kyrkja har tradisjonelt fungert som kroningskyrkje for Sveriges regentar. Magnus VII og Blanka av Namur var dei første som vart krona her, i 1336. Neste kroning i Storkyrkan skjedde ikkje før Hans vart unionkonge. Derimellom og på 1500-talet gjekk kroningane føre seg i Uppsala domkyrkje. Frå og med dronning Christina vart dette ein fast tradisjon.
Bryllaupet mellom Carl XVI Gustaf og Silvia Sommerlath vart forretta i Storkyrkan av Svenska kyrkans dåverande erkebiskop Olof Sundby den 19. juni 1976. Vigselen ved bryllaupet mellom kronprinsesse Victoria og Daniel Westling 19. juni 2010 vart òg forretta i Storkyrkan.
Falske relikviar etter Heilag-Olav
Storkyrkan har i si tid meint å ha hatt krigarhjelmen og sporane til den norske helgenkongen Heilag-Olav som relikviar, erobra frå Steinvikholmen festning langt inne i Trondheimsfjorden  av den svenske hæren under Den nordiske sjuårskrigen. Det vart då trudd at desse relikviane hadde vore i Nidarosdomen fram til reformasjonen i Noreg i 1537, og deretter teke vare på på Steinvikholmen festning, der leiaren for svenskehæren, Claude Collart, tok dei som krigsbyttetrofé i 1537, og overleverte dei til Storkyrkan i Stockholm ved heimkomsten.
Georges Lemaître
Georges Henri Joseph Édouard Lemaître, var ein belgisk jesuittprest, astronom og professor i fysikk ved den franske delen av Det katolske universitetet i Louvain.
Han sette fram ein universmodell i 1927, som seinare er vidareutvikla av han sjølv og andre, særskild G. Gamow, og er no den kosmologiske teorien som har flest tilhengjarar. Teorien omfattar uratom, big bang og utvidinga av universet.
Notodden kyrkje
Notodden kyrkje er ei langkyrkje frå 1938 i Notodden kommune i Vestfold og Telemark.
Arkitektane, Dagfinn Morseth og Mads Wiel Gedde, vann ein arkitektkonkurranse i 1932, men det tok nokre år før bygginga vart gjennomført. Kyrkja vart oppført i 1937–38 og innvigd 20. februar 1938. Den berande konstruksjonen er av tegl og stein, og kyrkja har tilnærma basilikaform samt eit tilnærma frittståande klokketårn (kampanile). Lillestrøm kyrkje vart teikna av dei same arkitektane etter Notodden, men vart fullført før kyrkja på Notodden.
Altartavla er måla av Henrik Sørensen og viser ein blond kristusfigur.
Klein Grieshorn
Klein Grieshorn (eller Piccolo Corno Gries) er eit fjell i Dei lepontinske Alpane på grensa mellom Sveits og Italia. Toppen er eit trippelpunkt mellom kantonane Valais, Ticino og regionen Piemonte.
Radko Knoll
Radko Knoll (bulgarsk Radkova Mogila) er ein klipperik ås med ei høgd opp mot 102 moh. på nordkysten av Smyadovo Cove nordvest på Rugged Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Han ligg 780 m sør for Cape Sheffield.
Knausen er kalla opp etter Ivan «Radko» Mihaylov (1896–1990), leiaren for den bulgarske frigjeringsrørsla i Makedonia.
Gesunden
Gesunden er ein innsjø langs Indalsälven aust i Jämtland i Sverige. Innsjøen har eit overflateareal på 30 km². Ved vestbreidda av innsjøen ligg Stugun, mens Riksväg 87 følgjer nordbreidda av Gesunden.
Kysa
Kysa er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 820 meter over havet.
Thorolf Mowinckel
Thorolf Beyer Mowinckel var ein norsk kjøpmann og politikar frå Bergen. Han representerte Bergen og partiet Høgre på Stortinget 1934-36.
Han var son til kjøpmann Johan E. Mowinckel og fekk opplæring til forretningslivet gjennom pensjonsskule i London, handelsskule i Leipzig og handelslære i Hamburg. Frå 1905 arbeidde han i faren sitt firma, i lang tid som medeigar. I 1936 tok han over jobben som administrerande direktør i AS Schee, Aas & Mowinckel-Samas i Oslo. Etter 1952 var han tilsett i næringsmiddelfabrikken Joh. Lærum & Co.
Mowinckel var medlem av Bergen bystyre 1917–1922 og stortingsrepresentant frå Bergen 1934–1936. På Tinget var han medlem i Justiskomitéen. Perioden 1932-42 var han formann i Norges Colonialgrossisters Forbund.
Love in Vain
«Love in Vain» er ein bluessong av Robert Johnson frå 1937. Songen vart gjeven ut på singel dette året, men finst òg på mange samlealbum med artisten.
Han har sidan vorte spelt av mange artistar, mest kjend av The Rolling Stones på albumet deira Let It Bleed frå 1969. Rolling Stones omarrangerte songen og la til nye akkordar. Richards hadde nyleg møtt Gram Parsons, og gjorde songen meir country-aktig. Stones spelte songen ein god del på konsertar frå 1969 til 1972, og han var med på konsertalbuma Get Yer Ya-Ya’s Out! og Stripped.
I nyare tid har songen vorte spelt av Eric Clapton på albumet Me and Mr. Johnson frå 2004. Clapton gjorde òg ei hyllest til songen i teksten på Derek and the Dominos-songen «Layla» (...please don't say we'll never find a way og tell me all my love’s in vain).
Songen er kjend for den melankolske teksten og tonen, den triste kjensla og stilen. Johnson var tilhengjar av bluessongaren og pianisten Leroy Carr, som i lag med gitaristen Scrapper Blackwell gjorde mange populære og viktige innspelingar. «Love In Vain» tar noko av den musikalske strukturen frå Carr-songen «In the Evenin’ When the Sun Goes Down».
Gjendikting til norsk
Kjartan Fløgstad har gjendikta teksten, mellom anna med verselinjene «Då båten la frå kai, var det to lys ombord Då båten la frå kai, var det to lys ombord Eitt blått for meg som blei, og grønt for ho som fór Bort frå mine tomme ord».
Kjelder
oppgav desse kjeldene: