cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Romersk Britannia
Det tredje hundreåret
Denne hendinga viste to store problem i provinsen. Det eine er at ein for å sikre seg mot keltarane måtte ha tre legionar ståande i Britannia, noko som gav ein ambisiøs guvernør mykje makt. Det andre er at dersom ein brukte legionane ein annan stad, blei provinsen ståande utan forsvar.
Det tradisjonelle synet har vore at samfunnet i det nordlege Britannia kollapsa då Albinus var vekke. Cassius Dio fortel at den nye guvernøren, Virius Lupus, måtte kjøpe fred frå maetarane. Nyare forsking har vist at det er meir sannsynleg at ein rimeleg stor styrke blei ståande igjen i provinsen, og at kaoset derfor ikkje var så fullstendig som ein har trudd. Uansett ser ein at dei neste guvernørane alle har utmerkt seg i felt, noko som viser at det trengst dyktige militære leiarar i Britannia. I 207 rapporterte Lucius Alfenus Senecio til Roma at britane gjorde opprør og plyndra landet. Han bad om anten forsterkningar eller ein keisarleg ekspedisjon, og Severeus valde det siste trass i at han då var 62 år gammal. Arkeologiske funn viser at dei styrkte Hadrians mur og forta sør for muren, og at Severus' ankomst fekk dei opprørske stammene til å be om fred. Keisaren var ikkje interessert i å gå med på dette utan kamp, sannsynlegvis både for å understreke makta og for å gi sønene Geta og Caracalla fyrstehandserfaring med å styre ein provins.
Keisaren hadde med seg omtrent 20 000 soldatar, og i 208 eller 209 kryssa dei muren og gjekk gjennom det austlege Skottland. Det blei stadig utsett for små geriljaangrep, og det røffe terrenget sakka dei ned. Severus såg at han ikkje hadde moglegheit til å møte caledonarane på slagmarka. Dei romerske styrkane nådde elva Tay, der dei begynte forhandlingar og skreiv under ein fredsavtale med caledonarane. Innan 210 var keisaren tilbake i York, og grensa låg framleis ved Hadrians mur. Severus tok ærestittelen Britannicus, «sigerherre over britane». Kort tid etter gjorde maetaene opprør att. Caracalla leidde ein straffeekspedisjon, men då faren døydde neste år reiste han saman med bror sin til Roma for å sikre seg makta.
Ei av dei siste handlingane Severus gjorde, var å freiste å løyse problemet med at guvernørane i Britannia hadde for stor makt. Han delte provinsen i to, Britannia Superior og Britannia Inferior (Øvre og Nedre Britannia). Dette førte til nesten eit hundreår med fred. Perioden, som blir kalla «Den lange freden», er dårlegare belagt i kjeldene enn andre periodar i historia til provinsen. Ein ting arkeologiske undersøkingar har vist er at det blei fleire nedgravne skattar, noko som tyder på at det likevel var uro i provinsane. Det blei også bygt ei rekkje fort, som etterkvart blei kjent som saksarkystforta, for å få kontroll over problemet med sjørøveri langs kysten.
I midten av dei 3. hundreåra blei imperiet fleire stader invaderte eller rysta av opprør, samt at det kom stadig nye tronkrevjarar. Britannia ser ut til å ha vore blant dei provinsane som slapp lettast unna, men kraftig inflasjon gjorde skade på økonomien. I 259 gjorde Postumus sitt galliske imperium-opprør mot Gallienus. Britannia var ein del av dette utbrytarriket inntil 274, då Aurelian gjenforente det med Romerriket. Det var opprør i Britannia i slutten av 270-åra, fyrst då ein halvt britisk usurpator som heitte Bononus gjorde opprør for å sleppe straff etter å ha mist flåten sin ved Colonia. Dette blei slått ned av Probus, men kort tid etter gjorde ein guvernør som ein ikkje kjenner namnet på opprør. Irregulære styrkar beståande av vandalar og burgundarar blei sende over for å knuse opprøret, antagelig i 278.
Dei siste opprøra i provinsen var dei til Carausius og Allectus. Carausius var kommandant i flåten, truleg i Den engelske kanalen. Han blei skulda for å ha behalde bytte som var teke frå piratar, og keisar Maximian gav ordre om å avrette han. I 286 utropte han seg til keisar i Britannia og det nordlege Gallia, og fordi keisaren var oppteken med andre opprør fekk han sitje i fred ei stund. Fyrst i 288 blei ein invasjonsstyrke send, men den blei slått tilbake. Carausius slo mynt for å vise at han var ein legitim keisar. I 293 sende Konstantius Chlorus ein ny styrke. Hamna til opprørarane ved Boulogne blei teke, og dermed miste dei flåtestøtta si. Carausius blei myrda av skattmeisteren sin Allectus, som sjølv tok makta. Kort tid etter landa Asclepiodotus ved Clausentum og slo Allectus.
Konstantius reiste sjølv til London og mottok der sigershyllest. Han valde å dele opp øya enda meir, i fire provinsar:
Det fjerde hundreåret
Konstantius Chlorus vende attende til Britannia i 306, for å invadere den nordlege delen av øya. Han sleit med dårleg helse, men leia likevel felttoget. Kjeldene er uklare, og det er lite arkeologisk materiale som belyser felttoget, men det ser ut til at han tidleg på sommaren 306 sigra i eit stort slag langt mot nord, før han vende attende til York der han døydde av naturlege årsaker 25. juli 306.
Sonen hans, Konstantin, hadde vore ved sida hans då han døydde, og blei utropt til keisar av soldatane i Britannia. I motsetning til tidlegare keisaremne i provinsen lukkast han i å sikre makta over imperiet.
Etter at Konstans døydde blei ein ny usurpator utropt til keisar. Magnentius styrte provinsen fram til 353, då han blei slått og fall i slaget med Mons Seleucus. Konstantius II sende den keisarlege notaren Paulus Catena for å ta seg av Magnentius sine støttespelarar. Dette utvikla seg til ei heksejakt, og vicarius Flavius Martinus greip inn. Paulus svarte med å skulde Martinus for svik, og Martinus såg seg nøydd til å angripe Paulus med sverd for å drepe han. Episoden enda med at Martinus tok livet sitt.
På 300-talet auka hyppigheita og omfanget av angrepet på Britannia, spesielt frå saksarar i aust og irar i vest. Forta som blei bygde frå slutten av det 3. hundreåret blei forsterka, men var ikkje nok til å stå imot angrepa. Då det i tillegg oppstod indre konfliktar i garnisonane ved Hadrians mur oppstod det i 367 ei krise, kjend som den store konspirasjonen. Den blei tilslutta løyst av Theodosius den eldre, faren til den seinare keisaren Theodosius I, gjennom ei rad militære og sivile reformer.
I 383 kom nok ein usurpator, Magnus Maximus, som gjorde opprør i Segontium. Han tok med seg styrkar over kanalen til Britannia, og kjempa med hell mot piktarane og skottar omkring år 384. Han tok også store delar av den vestlege delen av imperiet. Men då han trong større styrkar på kontinentet og henta over delar av legionane frå Britannia, nytta irane moglegheita til å utføre raid i det nordlege Wales.
Opprøret enda i 388, men ein var då ikkje istand til å sende ein full styrke attende til Britannia. Romarane hadde lidd store tap i slaget ved Hadrianopolis i 378, og sleit med å finne nok soldatar til å vakte grensene. Fyrst i 396 blei det, på grunn av nye angrep på Britannia som truleg blei leia av vandalen Stilicho, send forsterkningar dit. Keisaren sende flåtestyrkar, og i 399 var det igjen fred i Britannia. Men garnisonane blei ikkje forsterka, og i 401 blei ytterlegare styrkar trekte ut for å kjempe mot Alaric.
Slutten på det romerske styret
Den siste perioden av det romerske styret må fyrst og fremst utforskast gjennom arkeologi, ettersom dei skriftlege kjeldene er dårlege for denne perioden. Det tradisjonelle synet har vore at det var ein kraftig og generell tilbakegang for alle sider av samfunnet, men sidan 1950-åra har dette blitt revurdert. Ein har for eksempel funne ut at det blei reist nye bygningar i Verulamium og Cirencester, mens eldre bygningar blei brukte til nye formål. Angrepa mot provinsen ser ut til å ha vore retta mest mot landsbygda, mens byane slapp lettare unna. Øydeleggingsslag i fleire byer har blitt datert til seinare periodar, mens ein tidlegare trudde at byane blei øydelagde mot slutten av romersk tid. Nokre av byane, som Canterbury, Cirencester, Wroxeter, Winchester og Gloucester heldt fram å eksistere på 400- og 500-talet. Fleire romerske villaer fekk nye mosaikkgolv i denne perioden, noko som viser at ikkje alle hadde økonomiske problem. Samtidig var det utvilsamt slik at fleire byer blei forlatne, og at det på mange område kom ei nedgangstid på 400-talet.
I 407 blei Konstantin III utropt til keisar av soldatane i Britannia. Han kryssa kanalen og gjekk inn i Gallia med ein hær. Det er uklart kor mange soldatar som blei igjen, og om det nokon gong blei utnemnt ein ny kommandant. Då saksarane invaderte med ein stor hær i 408 var det britane sjølv som slo dei tilbake, og i 409 skal britane, ifølge Zosimus, ha kasta ut sivile romerske embetsmenn. I 410 sende keisar Honorius eit reskript som gjorde det klart at Roma ikkje lenger ville sende soldatar for å forsvare britane. Dette kom som eit svar på ei bønn om hjelp, noko som er underleg i lys av at ein året før kasta ut romarar; historikaren E.A. Thompson har forklart dette med at det truleg dreier seg om eit opprør frå dei lågare klassane mot jordeigarane i 409, og såg ei bønn om hjelp frå jordeigarane i 410. Ein liknande situasjon i Gallia på same tid er betre dokumentert, så dette er eit plausibelt scenario.
Ettersom ein no ikkje hadde verken sivile eller militære embetsmenn begynte samfunnet å reorganisere seg. Høvdingar eller krigsherrar begynte å etablere seg over heile øya; mange av dei hadde romerske ideal og konvensjonar som førebilete.
Kristendommen hadde etablert seg i delar av befolkninga. Den var sterkt influert av Pelagius' lære om fri vilje, som blei erklært for å vere ei heresi av kyrkja i Roma. Religionen ser ut til å ha vore ein motivasjonsfaktor i britane si avgjerd om å kaste ut romarane. Det var likevel ikkje før på slutten av dei 6. hundreåra at kristninga av øya verkeleg skaut fart.
Saksarane si busetnad tok til på denne tida. Vortigern oppfordra fleire til å kome over frå kontinentet for å kjempe mot britane og piktarane. Gildas fortel at Vortigern frykta ein ny romersk invasjon, og det er mogeleg at dette var grunnen til at saksarane spesielt fokuserte på det søraustlege England, det området der romarane hadde gått i land tidlegare.
Byar i romersk Britannia
Der både latinsk og engelsk bynamn er markert som peikar finst det eigen artikkel om byen i romersk tid.
Blant dei viktigaste byane var:
Nordic Semiconductor
Nordic Semiconductor ASA (tidlegare Nordic VLSI) i Trondheim er eit firma som utviklar og produserer integrerte krinsar. Selskapet har spesialisert seg på krinsar for trådlaus kommunikasjon og blanda signal-krinsar, men utviklar òg reine analoge og digitale krinsar. Hovudområdet er lågeffekt trådlause krinsar for 2,4 GHz området.
Bleken stavkyrkje
Bleken stavkyrkje var ei stavkyrkje som skal ha vore gardskyrkje og skal ha stått på Kirkejordet (eller Kjørkjejordet), like over gardstunet på Bleken midtre og nordre i Rudsbygd (no Lillehammer kommune).
Kyrkja skal ha vore i bruk så seint som i 1630. Nye klokkestrenger vart kjøpt inn i 1660, men elles er det ikkje ført vedlikehaldsutgifter i rekneskapen for dei seinare åra, og i ei synfaring i 1664 heiter det seg at kyrkja har vore øyde og nedfallen i mange år. Rekneskapen held fram til 1663, då soknet vart lagt ned og ein gav avkall på rett til tiende.
I dag finst ingen synlege spor etter kyrkja, men det skal ha vore ei fordjuping på jordet etter kyrkjekjellaren fram til byrjinga av 1800-talet. Eit messingfat — truleg døypefatet frå kyrkja — seiest å vere funnen på staden og vart i mange år brukt i smia på Bleken midtre ved avkjøling av jarn. Ei dør og ein dørring vert oppbevart på Bleken nordre, og to messingstakar på Nordgard Fougner skal etter tradisjonen stamme frå same kyrkja.
Damtjern i Lier
Badeplass
Damtjern var på 1990-talet prega av at det vart nytta som tilhaldsstad for utanlandske sesongarbeidarar som budde i bilane sine på parkeringsplassen i sørenden av tjernet. Kommunane tok tak i problemet, ved å mellom anna stenge parkeringsplassen, og i dei seinare åra har Damtjern vorte ein populær badeplass for innbyggjarane på Tranby, Reistad og Lierskogen. Det er to utetolaett utplassert på austsida, samt ein rullestolrampe på sørsida.
Badesesongen vart sterkt redusert sommaren 2006 då nedbøren tok med seg store mengder leire og gjørme. Dette var på grunn av store anleggsarbeid i samband med ein vassleidning, bygging av byggevarehuset Bauhaus og ein motorcross-bane i nærleiken.
Kosuke Nakahara
Kosuke Nakahara er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane JEF United Chiba og Kamatamare Sanuki.
Rio Mundo
Mundo er ei elv søraust i Spania i provinsen Albacete. Ho er ei av sideelvane til Segura og dei renn saman nær Hellín.
Knut Wicksell
Johan Gustaf Knut Wicksell var ein svensk økonom og politisk aktivist fødd i Stockholm.
Knut Wicksell var både ein av dei viktigaste bidragsytarane til utviklinga av økonomisk analyse slik vi kjenner han i dag og ein av Skandinavias aller fremste økonomane gjennom tidene. Særleg sentral var han for utforminga av det vi vanlegvis omtalar som makroøkonomi. Innanfor pengepolitisk forsking og teori om konjunktursykler blir han framleis regelmessig referert til.
Antidepressiva
Antidepressiv er legemiddel som blir brukt i behandling av ei rekkje psykiatriske tilstandar, først og fremst depresjon, angst og tvangslidingsr. Medikamenta har også ein plass ved ein del somatiske tilstandar som nevropatisk smerte, premenstruelt syndrom og menopausale plagar.
Sysselsetjing
Sysselsetjing er eit ord på det at folk er i arbeid. Uttrykket vert til dels brukt som synonym for arbeid i samanheng med arbeidsmarknadsstatistikk. (Næring x gjev sysselsetjing til n mengder arbeidstakarar).
I tider med normal arbeidsløyse brukast uttrykket for å skildre offentleg igangsett verksemd. Denne verksemda treng ikkje å gje umiddelbar økonomisk vinning, men kan også ta sikte på å gjere arbeidstakarar betre eigna til arbeidslivet.
I krisetider kan regjeringa og andre offentlege instansar setje i gang prosjekt for å halde sysselsetjinga oppe. Dette vart på folkemunne kalla for «naudsarbeid» mellom 1930 og 1940.
Friedrich August Rutowski
Friedrich August Rutowski var ein saksisk generalfeltmarskalk og uekte son av August den sterke og den tyrkiske elskarinna hans Fatima (seinare Maria Anna von Spiegel). Han vart anerkjend av faren i 1724.
Friedrich August vart oppdregen i Paris og ved det sardinske hoffet. 26. mai 1727 gjekk han inn i den saksiske hæren som generalmajor, og kort etter gjekk han i prøyssisk teneste. Frå 1729 var han igjen i saksisk teneste. Han deltok dei neste åra i felttog i Polen og ved Rhinen under den polske arvefølgjekrigen. 1. januar 1736 vart han forfremma til generalløytnant og kommandant for Garde du Corps. I denne stillinga leia han den saksiske kontingenten i krigen mot tyrkarane i Ungarn.
21. april 1738 vart han general for kavaleriet og 9. august 1740 vart han guvernør i Dresden og kommandant for livgrenadergarden. 10. august same år vart han Obristhaus- und Landzeugmeister og 10. januar 1742 følgde utnemninga til sjef for eit dragonregiment.
6. januar 1746 vart han utnemnd til general en Chef og 11. januar 1749 til feltmarskalk. Under fredsåra som følgde, lukkast det han ikkje å få statsministeren, grev Brühl, frå planane om å redusere hæren kraftig. Under sjuårskrigen måtte han overgje den vesle saksiske hæren på berre 18 100 mann til Fredrik den store. Under krigsåra heldt Rutowski seg i Sachsen, og gav etter freden i Hubertusburg den 8. mars 1763 avkall på dei militære titlane sine.
Gävlebukken
Gävlebukken (svensk Gävlebocken) er ein ca. 13 meter høg halmbukk som blir bygd kvart år på Slottstorget i den svenske byen Gävle før fyrste sundag i advent. Tradisjonen byrja i 1966 etter ein idé av reklamemannen Stig Gavlén. Hovudkonstruksjonen er av tre, og bukken er dekt av halm, slik at han liknar dei tradisjonelle, langt mindre, halmbukkane som blir brukte som julepynt innandørs og på juletre. Opphavleg var oppsettinga av den store bukken tenkt som ei eingongshending, men på grunn av den store populariteten han raskt fekk i byen, blei han bygd opp også året etter og blei etterkvart ein tradisjon.
Første desember 1966 blei den første Gävlebukken sett opp. Nyttårsaftan blei han fullstendig øydelagd av brann. Dette var den første av svært mange ulovlege øydeleggingar bukken er blitt utsett for gjennom åra. Mellom 1966 og 2019 har han brunne minst 29 gonger, i tillegg til at han er blitt øydelagd på anna vis fleire gonger. Han er til dømes blitt påkøyrd med bil og har fått beina øydelagde.
Etterkvart er det fleire gävlebuar som meiner at den brennande, eller brunne, bukken er ein like viktig tradisjon og symbol for Gävle som sjølve bukken. Til og med medlemmar i kommitéen som står for bukkeoppsettingar meiner at bukken må brenna no og då for å halda på interessa. I 1997 blei det utført ei offisiell brenning av bukken, der Stig Gavlén sjølv tok del. Gavlén har likevel vore mest kritisk til brenning av bukken, og uttalte i 2014 at kommunen burde stoppa oppsettinga om dei ikkje kunne få bukt med nedbrenninga.
Alle avgjerder som gjeld Gävlebukken blir gjort av Gävle City og Gävle kommune, som utgjer «Bockkommittén». «Gävlebocken» er eit registrert varemerke og kan ikkje brukast utan løyve frå Bockkommitén.
Tradisjonen tek til
Tradisjonen med Gävlebukken byrja i 1966. Det var reklamemannen Stig Gavlén (1927-2018) som kom på ideen om å setja opp ein gigantisk variant av ein tradisjonell julebukk på Slottsfjellet i Gävle. Konstruksjonen og utsjånaden blei overlatne til sjefen for brannvesenet i Gävle, Jörgen Gavlén, som var bror av Stig Gavlén. Bukken blei bygd av brannfolka i byen, og dei heldt fram med dette til 1970 og seinare òg i perioden 1986–2002. Den første bukken var 10 meter høg og 3 tonn tung, og blei sett opp på torget den 1. desember 1966. Bukken hadde kosta 10 000 kr å produsera, og var finansiert av Harry Ström. Då klokka slo tolv på nyttårsaftan blei bukken sett i brann. Gjerningsmannen blei funnen og sikta for grovt skadeverk.
Bukkane i 1967 og 1968 blei ikkje brunne ned, og var bygde på same skjelett. Desse bukkane var 12 meter høge og 6,5 meter lange, med 3 meter høge bein. Bukken frå 1969 var den første som blei sponsa av styresmaktene i Gävle. Denne brann i løpet av nyttårsnatta, og gjerningsmannen blei aldri funnen. Bukken frå 1970 brann allereie natta etter at han var innvigd. To menn i 20-åra som hadde tent på blei gripne og sikta for mordbrann. Dette året blei bukken gjenoppbygd i siv. Etter dette året gjekk Söders Köpmän lei av prosjektet, og la det ned.
Vasaskolans Naturvetenskapliga förening tar over
I staden tok Vasaskolans Naturvetenskapliga förening over, og bygde i 1971 ein 1,5 meter høg bukk som blei sett på same stad som den gamle bukken. Denne mindre bukken blei også utsett for sabotasje, men ikkje for brand. Bukken frå 1971 blei slått sund, den frå 1973 blei stolen og den frå 1976 år meidd ned av raggarbilar. I 1985 bygde Vasaskolan, med finansieringshjelp frå Söders Köpmän, den høgaste bukken til då. Denne hadde ei høgd på 12,5 meter, og kom inn i Guinness Rekordbok. Bukken fekk noko annleis proporsjonar enn før, med ekstra lang hals. I slutten av januar blei han brunnen ned. Året etter tok Söders Köpmän opp bukkebygginga igjen. Det førte til protestar frå Vasaskolan, som også bygde ein bukk. Sidan har det derfor blitt laga to bukkar, ein stor og ein litt mindre.
Bukken blir rikskjend
Kring midten av 1980-talet byrja også omgrepet Gävlebocken å dukka opp i svenske riksmedia. Bukken frå 1987 sette ein ny Guinness-rekord med ei høgd på 12,93 meter. Dette er blitt verande den største bukken til no. Han brann veka før jul, sjølv om han var innsett med vatn og impregnert. I 1988 kunne ein for første gong vedda ved engelske veddemålsselskap om bukken kom til å brenna og kva tid. Dette året brann han likevel ikkje. I 1989 brann han derimot før han var bygd ferdig, men bukken blei gjenreist og stod fram til januar 1990, då han blei brunnen. I 1991 blei det spent ein slede til bukken som var full av pakkar med reklame for ulike butikkar og varer. Dette skapte debatt, og sleden blei teken bort.
«Hälsingebocken»
Bukkebrennaren i 1992 blei dømd for tre brannar: Av den store bukken 5. og 10. desember og av den mindre bukken. Den store bukken blei bygd opp ein tredje gong, og blei under namnet «Hälsingebocken» symbol for den såkalla Gävleborgskampanjen. Hälsinge-regimentet skulle leggjast ned, samtidig som arbeidsløysa i lenet var stor. For å skapa merksemd blei bukken frakta til Stockholm og sett på ein flåte i Stockholms ström som til slutt blei forankra midt framfor Lejonbacken og Kungliga Slottet. I 1993 blei det sett opp ein skigard rundt bukken. I blei det 1994 i tillegg til halmbukken bygd ein bukk i tre som blei send til VM i ishockey i Italia. Seinare blei han plassert utanfor inngangen til Furuviksparken og deretter ved Gävle Bro. Bukken frå 1995 kosta 150 000 kr å produsera, og blei påkosta av Söders köpmän, Gävle kommun og Arbetarbladet. I 1996 blei bukken filma med eit webkamera så ein kunne følgja med på kva som skjedde med han via Internett. I 1997 bestemde Bockkommittén at bukken skulle brennast opp som eit stunt, og fekk mellom anna Stig Gavlén med på brenninga.
Spectacle for a Millennium
Til markeringa av tusenårsskiftet skipa Gävle konstcentrum hausten 1999 til utstillinga Spectacle for a Millennium med kunstnaren Carina Gunnars, som krinsa kring bygginga og brenninga av bukken. I 2001 blei bukken brunnen av den 50-årige amerikanaren Lawrence Jones som var på vitjing i Sverige. Han blei arrestert og seinare dømd til fengsel i ein månad og til å betala 100 000 kroner i erstatning til Föreningen Söders Köpmän. Fengslingstida blei utlikna mot fengselsdommen, og Jones forlet landet utan å betala erstatninga.
Sjølv om den store halmbukken har klart seg nokre år, har det tidvis gått dårlegare for den mindre. I 2014 fekk han berre stå ei veke før frambeina hans blei slått sund. Den store bukken blei verande uskadd.
Julebukkar andre stader
Julebukktradisjonen i Gävle har inspirert til halmbukkar andre stader. Også nokre av desse er blitt råka av brann.
Sidan midten av 1990-talet har det vore ein julebukk i Örebro. Han er ikkje kledd med halm, men med granris. Tidlegar har Örebro hatt ein halmbukk tidigare. KFUM sin julebukk frå 1950 var plassert på Storgatan 23 og forbipasserande var nøydde til å gå under han. I Huskvarna og Jönköping stiller ein ut store kornband før jul. Sidan 2012 har IKEA i Garðabær utanfor Reykjavik på Island sett opp ein halmbukk etter inspirasjon frå Gävlebukken. Denne har brunne fleire gonger.
I 2014 blei det send materiale til å byggja ein bukk i Zhuhai i Kina, i samband med at Gävle og Zhuhai feira femårsjubileum som venskapsbyar.
Tidsline
Informasjonen i lista nedanfor er henta frå nettstaden Gävlebockens historia der ikkje anna er nemnt.
Tjongsfjorden kyrkje
Tjongsfjorden kyrkje er ei langkyrkje frå 1962 i Tjongsfjord i indre Rødøy sokn i Nord-Helgeland prosti.
Mena i Ukraina
Mena (ukrainsk Мена) er ein by i Tsjernihiv oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 12 000 innbyggjarar (2011).
Tadashi Takeda
Tadashi Takeda er ein japansk fotballspelar.
Han har spela for klubbane JEF United Chiba, Fagiano Okayama og FC Gifu (2019).
Livssyn
Livssyn er ei overordna og felles nemning som ofte blir brukt om det eit menneske trur om livet og verda — om det finst noka høgare makt eller ikkje, og kva slags etikk ein bør leva etter. Livssyn omfattar difor ei røyndsoppfatning om korleis ein kan få kunnskap om verda (ein epistemologi) og korleis vi bør leva (til dømes gjennom openberring, fornuft eller erfaring), eit syn på mennesket og oppfatningar om kva som er rett og gale, godt og vondt (ein etikk).
Livssyn kan delast i to hovudgrupper: religiøse og sekulære.
Mange religiøse livssyn er kjent (som jødedom, kristendom, islam), men det finst også sekulære livssyn, til dømes humanismen (sjå også humanistisk livssyn). Nokre politiske ideologiar er så omfattande at dei i ein del samanhengar også kan kallast livssyn, for eksempel marxismen, anarkismen og nazismen.
Ut frå denne forståinga vil det ikkje vere naturleg å kalla ateisme for livssyn. Ateismen er den (filosofiske) posisjonen at det ikkje finst nokon gud. Dette er ikkje tilstrekkeleg til å definera eit livssyn fordi det ikkje følgjer av gudsfornektinga at ein har ei røyndomsoppfatning, ein epistemologi og ein etikk som til saman utgjer eit (livssynsmessig) heile. Ateismen vil likevel ofte inngå som del av sekulære livssyn, for eksempel i mange variantar av marxismen og anarkismen. Mange livssynshumanistar er også ateistar, men ikkje alle. Ein del tilhengjarar av sekulære livssyn er også agnostikarar.
Alfred Brendel
Alfred Brendel er ein austerriksk konsertpianist, poet og forfattar. Brendel er fødd i Tsjekkoslovakia og er i dag britisk statsborgar.
Livssyn
I moderne menneskerettstenking høyrer også de sekulære livssyn til dei rettane som kjem inn under religions- eller trusfridomen. Omgrepsmessig ville det difor vere meir rett å tale om livssynsfridom enn religionsfridom.
Alfred Brendel
Biografi
Etter andre verdskrigen tok Brendel til å spela piano, komponera og måla. 17 år gamal heldt han sin fyrste pianokonsert i Graz, der han framførte verk av J.S. Bach, Brahms og Liszt i tillegg til nokre av sine eigne komposisjonar. I 1949 vann han ei prestisjetung pianotevling i Italia, og året etter flytte han til Wien. Han laga si fyrste innspeling 21 år gamal; Sergej Prokofjev sin femte pianokonsert. I resten av karrieren har han gjort innspelingar av Beethoven, Schumann og Schubert. Ei av dei største innspelingsbragdene hans Brendel er at han spelte inn samtlege pianokonsertar av Mozart saman med kammerorkesteret Academy of St Martin in the Fields og dirigent Neville Marriner.
I byrjinga av 1970-åra flytte han til London, der han har vore busett sidan. Alfred Brendel har eitt barn frå fyrste ekteskapet sitt, og tre frå sitt andre. Ein av sønene frå hans andre ekteskap, Adrian Brendel er cellist og har gjort innspelingar saman med faren.
Som forfattar har Alfred Brendel gjeve ut fire diktsamlingar, og ei rekkje essay om ulike musikalske tema. I 2009 deltok han i den prisløna dokumentarfilmen Pianomania som handlar om ein pianostemmar for Steinway & Sons.
Olden
Olden er ein tettstad i Stryn kommune, inst i Nordfjord i Vestland. Riksveg 60 går gjennom Olden sentrum, der vi også finn Olden Fjordhotell, kafe, matvarebutikkar, ei lang rekkje konfeksjonsutsal og kai for cruiseskip. Olden er ei av dei viktigaste turistskiphamnene på Vestlandet, med 102 anløp i 2019.
I Olden sentrum er det utsal for dei lokale motekledeprodusentane Ricco Vero, Sunde Konfeksjon og for Skogstad Sport.
Den delen av Riksveg 60 som går frå Olden mot Innvik, er av Nettavisen og Norsk Transportarbeiderforbund kåra til Noregs verste veg, på grunn av dårleg standard kombinert med stor trafikkmengde og viktig funksjon som gjennomfartsåre.
Oldedalen strekkjer seg sørover mot Briksdalsbreen, ei bretunge av Jostedalsbreen. Fylkesveg 724 går gjennom heile dalen. Oldevatnet ligg idyllisk mellom bratte fjellsider og høge fossefall. Langs heile Oldedalen ligg ei lang rekkje store og små campingplassar. I Briksdalen inst i Oldedalen er ein serveringsstad med stort souvenirutsal, og ein grusveg går vidare langs Briksdalselva inn mot Briksdalsbreen. Fram til 2005 vart det tilbydd hesteskyss opp til Briksdalsbreen, men etter nokre ulukker siste åra vart hesteskyssen erstatta av spesialbygde opne bilar.
Mineralvatnet «Olden» er frå ei kjelde frå Melkevollbreen, ei av bretungene i Oldedalen.
Utvær
Utvær er namnet på den vestlegaste øygruppa i Noreg, og likeeins namnet på fiskeværet som ligg her. Øygruppa ligg i Sognesjøen i øykommunen Solund i Vestland, om lag 18 kilometer vest om kommunesenteret Hardbakke. Heile øygruppa er freda under namnet Utvær naturreservat.
På Holmebåen på den vesle øya Steinsøy i denne øygruppa ligg det vestlegaste punktet i Noreg (frårekna Jan Mayen). På øygruppa finn ein òg Utvær fyrstasjon, eit kystfyr av tredje ordenen. Fyret har raudt tårn, med lyskjelda 45 meter over havet.
Jon Larsgard
Jon Larsgard er ordførar i Jondal kommune i Hardanger. Han representerer Senterpartiet.
Larsgard overtok vervet som ordførar etter at Sigrid Brattabø Handegard (også Sp) fekk stillinga som politisk rådgjevar i Samferdselsdepartementet. Larsgard vart gjenvald i kommunevalet 2011 og kommunevalet 2015.
Larsgard er busett på Torsnes.
Mesosyklon
Ein mesosyklon er eit stort område med ein spiralforma vertikal luftstraum, vanlegvis knytt til dei stigande luftrørslene til superceller i samband med torevêr. Uvêr som har utvikla mesosyklonar har ofte kraftig vind ved bakken og kraftig hagl. I tillegg er dei ofte nært knytt opp mot danninga av tornadoar.
Definisjon
I ein mesosyklon roterer den stigande lufta på veg oppover (vanlegvis, men ikkje alltid syklonsk), og er som oftast knytt til lokale lågtrykksområde innanfor eit kraftig torevêr. Skalaen på fenomenet er vanlegvis mindre enn synoptisk skala (hundrevis av kilometer) og større enn liten skala (hundrevis av meter), og blir kalla mesoskala. Vanlegvis har rotasjonen ein diameter på 5-15 km, og roterer vanlegvis same retning som eit vanleg lågtrykk (mot klokka på nordlege halvkule).
Identifisering
Mesosyklonar kan ein lettast sjå ved å bruke ein Doppler radar. Ofte finn ein mesosyklonane på høgre bakside av superceller og bygelinjer, og området skil seg ofte ut som eit «krokaktig ekko» («hook echo») på radarbilete, fordi toreskya formar seg som ein krok i område der mesosyklonen oppstår.
Visuelt kan ein sjå ein mesosyklon når skybasen har roterande rørsler. Ein tornado vil òg vere eit teikn på mesosyklon.
Korleis dei oppstår
Mesosyklonar oppstår sannsynlegvis ved at endringar av vindstyrke og/eller retning med høgda (vindskjer) får lågare delar av atmosfæren til å rotere, som vist på figur 1. Den konvektive stigande lufta i toreskya vippar så denne rotasjonen vertikalt (frå å vere parallell med bakken, til å stå normalt på bakken), som vist på figur 2. Dette får igjen dei stigande luftrørslene til å rotere (figur 3).
Når dei stigande luftrørslene roterer, kan det bli danna ei roterande sky som søkk ned frå mesosyklonen. Når denne roterande skya søkk under skybasen til toreskya kan det oppstå eit «traktforma nedheng». Dette er det første stadiet i utviklinga av tornadoar.
Ein meiner at mesosyklonar er ein av dei viktigaste faktorane for å få danna kraftige tornadoar. Doppler radarar er den beste metoden ein har for å kunne oppdage mesosyklonar.
Bliksrud-Langevannet
Bliksrud-Langevannet eller Langevatnet er eit lite vatn i Ringerike kommune. Vatnet ligg langs riksveg 7, sørvest for Sokna i Soknedalen. Elva får tilførsel i sørvestenden frå Bergsjø via Bergsjøelva og frå Ørtesvannet via Ørteselva. I nordenden startar Eidselva som renn ned til sørvestenden av Torevannet.
Mesosyklon
Korleis dei oppstår
Ein annan måte å sjå utviklinga av mesosyklonar og tornadoar på er å tenkje seg ei stor roterande toresky. Tornadoar blir vanlegvis danna når torevêret er på sitt kraftigaste og uvêret byrjar å avta. Dette kjem av at momentum og vakum som er bygd opp av dei store luftmassane som stig til toppen av troposfæren skapar ein sugerøyreffekt nær bakken. Når dei stigande luftrørslene i skya er i ferd med å gje seg, vil små lommer av varm luft som er igjen ved bakken stige opp i skya. Vakumeffekten som blir skapt når den varme lufta ved bakken er i ferd med å forsvinne fører til at skybasen av toreskya blir sogen ned mot bakken. Når den varme lufta er borte, vil toppen av toreskya og den roterande skybasen suge til seg luft frå eit område med diameter 1 km eller mindre nær bakken, og ein tornado oppstår. Visst torevêret får tilgang på varm luft framfor uvêret, kan den halde tornadoen i gang ei god stund, men visst det blir heilt slutt på varmlufta vil utviklinga stoppe opp og uvêret døy ut.
Dými i Akhaía
Dými (gresk Δύμη) er ein tidlegare kommune i periferieininga Akhaía i Vest-Hellas i Hellas. Dými inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Vest-Akhaía.
Polyteisme
Polyteisme, fleirguderi, er eit omgrep innan religionsfilosofi brukt om tru på at det finst fleire gudar. Polyteisme kan gje seg uttrykk i at ein dyrkar fleire ulike gudar på éin gong eller ved ulike høve, at ein sjølv dyrkar éin gud utan at ein nektar for at det finst andre gode gudar (henoteisme), eller at ein dyrkar éin gud og ikkje fornektar andre, men ikkje ser på dei som verdige for dyrking (monolatri). Det motsette av polyteisme er monoteisme.
Ei rekkje religionar som ofte blir kalla «heidenske» er polyteistiske. Ein finn til dømes fleire gudar i gammal-egyptisk, gresk, romersk og norrøn mytologi og i fleire religionar omfatta av omgrepa animisme og sjamanisme. Hinduismen og shintoismen er noverande store religionar som ofte blir rekna som polyteistiske, sjølv om nokre hinduar ser på alle gudane som manifestasjonar av éin guddom (brahman).
Eit polyteistisk trussystem vil ein ofte ha ei gudeforsamling, ein panteon, der gudane har ulike eigenskapar og verkeområde. Ein kan til dømes ha grøde- og vêrgudar, herskar- og luregudar, stadbundne gudar og stammegudar.
Asteroidefamilie
Ein asteroidefamilie er ei gruppe av asteroidar som deler baneelement, slik som store halvakse, eksentrisitet og banehelling, og spektrum. Medlemane er tenkte å vera fragment av ein tidlegare asteroidekollisjon.
Generelle eigenskapar
Store asteroidefamiliar inneheld fleire hundre av dei kjente asteroidane i tillegg til mange fleire, mindre objekt som enno ikkje har blitt oppdaga, eller som enno ikkje har blitt studert. Små tette familiar kan ha berre ein ti identifiserte medlem. Omtrent 33% til 35 % av asteroidane i hovudbeltet høyrer til i ein familie.
Det finst omtrent 20-30 anerkjente asteroidefamiliar i tillegg til eit titals minde sikre grupperingar. Dei fleste asteroidefamiliane finn ein i hovudbeltet, men fleire familieliknande grupper, slik som Pallas-familien, Hungaria-familien og Phocaea-familien ligg ved mindre store halvakse eller større inklinasjon enn hovudbeltet.
Ein familie har blitt føreslege i samband med det store transneptunske-objektet 2003 EL61. Nokre studie har forsøka å finna bevis for kollisjonsfamiliar blant jupitertrojanane, men så langt finst det ikkje konkluderande slike.
Opphav og utvikling
Asteroidefamiliane er tenkte å vera resultat av kollisjonar mellom asteroidar. I mange eller dei fleste tilfella vart opphavslekamen knust og delt i småbitar, men det der òg fleire familiar som stammar i frå eit større nedslagskrater som ikkje øydela opphavslekamen (t.d. Vesta, Pallas, Hygiea og Massalia familiane). Slike kraterfamiliar består typisk av ein enkel stor lekam i tillegg til ein sverm av andre asteroidar som er mykje mindre. Nokre familiar, som Flora-familien, har komplekse indre strukturar som ikkje er tilstrekkeleg forklart for tida, men kan vera resultatet av fleire kollisjonar i den same regionen til ulike tider.
På grunn av måten dei blei danna på, har alle medlemane ein mykje lik samansetnad. Merkbare unntak er dei familiane som blei danna ifrå ein stor differensiert lekam, slik som Vesta-familien.
Taisuke Matsugae
Taisuke Matsugae er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane JEF United Chiba og Blaublitz Akita.
Bjornesfjorden
Bjornesfjorden er ein innsjø i Nore og Uvdal kommune i Viken fylke.
NSB type 73
NSB type 73 er eit elektrisk krengetog, bygd av ADtranz i perioden 1997 til 1998. Toget er eit motovognsett bygd over same lest som Flytoget, men er utstyrt med krengemekanisme.
Dei opphavlege type 73-toga, marknadsført under namnet «Signatur», blir brukt som ekspresstog på Bergensbanen, Sørlandsbanen og Dovrebanen. Til saman 16 av desse setta er i teneste. Toga blei bygd mellom 1999 og 2001 og blei først sett i teneste på Sørlandsbanen i 1999. Type 73B blir mellom anna brukt på Østfoldbanen og til Gøteborg.
Type 73 leid av barnesjukdomar, den mest alvorlege var konstruksjonssvikt på understellet som førte til akselbrot. Dette førte til at eit tog spora av ved Nelaug stasjon i juni 2000. Toget hadde då låg fart. Akselbrotet førte til at Jernbaneverket innførte fartsavgrensingar for køyring med type 73. Hendinga fekk òg konsekvensar for Flytoget. Maksimalsnøggleiken blei redusert frå 210 til 160 km/t og det blei vidare avgjort at alle akslingane måtte bytast ut. Flytoget fekk godkjent nytt løpeverk i 2003 og kunne igjen køyre i 210 km/t. Innan sommaren 2004 var alle 73 og 73B bygd om med nye akslingar, boggirammer og forsterka krengemekansime, men NSB har trass i dette ikkje auka snøggleiken attende til det toga er konstruert for.
Mula i Spania
Mula er ei elv i Spania og ei av sideelvane til Segura frå høgre. Ho spring ut frå fleire elvar som renn ned frå fjella Bureta, Lavie, Cepero, Plaza de los Pastores og El Charco ved byane Bullas og Cehegín.
Elva har eit nedslagsfelt på 659 km².
Auboranges
Auboranges er ein kommune i distriktet Glâne i kantonen Fribourg i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 650 meter over havet.
Kommunen ligg på venstresida av elva Broye og grensar til kantonen Vaud.
Fobi
Ein fobi (frå gresk φόβος (phobos), 'frykt' eller 'flukt') er ein ugrunna, sjukleg angst for visse situasjonar, fenomen, dyr, ting eller liknande. Graden av angst kan variera mykje, frå såkalla fobiske frykter til å vera ei alvorleg liding — ei lammande angst som heilt kan dominere livet til eit menneske.
Kategorisering
Ein deler gjerne fobiar i tre typar:
Behandling
Nokre måtar å behandla fobiar er:
Ikkje-kliniske fobiar
I løpet av dei siste tiåra har ein på engelsk og seinare på norsk teke til å nytta endinga -fobi om sterke kjensler og haldningar mot noko, men som ikkje eigentleg er psykiske lidingar.
Usbekistan
Usbekistan (usbekisk: O`zbekiston, kyr.: Ўзбекистон, أۇزبېكیستون på afghansk usb.; utt. [ˈɤ̟zbekistɒn]) er det mest folkerike landet i Sentralasia, med over 30 millionar innbyggjarar. Det grensar til Kasakhstan i nord, Kirgisistan og Tadsjikistan i aust, Afghanistan i sør og Turkmenistan i vest.
Av di denne delen av Sentralasia sidan slutten av 1800-talet hadde vore underlagt den russiske tsaren, vart Usbekistan ein delrepublikk av Sovjetunionen. Den 1. september 1991 sa landet seg uavhengig.
Usbekistan er ein fattig og uroleg del av Asia. I tillegg til usbekarar bur det for det meste russarar og tadsjikar i republikken. Mange av innbyggjarane er sterkt misnøgde med regimet, som har blitt skulda for korrupsjon, vanstyre og grove brot på menneskerettane. President Islom Karimov hevdar på si side at dei som demonstrerar mot han, er muslimske fundamentalistar.
Den politiske situasjonen tilspissa seg våren 2005, og fredag den 13. mai starta eit folkeopprør i Andijon heilt aust i landet, som snart spreidde seg til grensebyen Kara Su, der det vert rapportert at rasande folkemengder sette regjeringsbygga i brann. Presidenten sine tryggingsstyrkar svarte med å skyta mot opprørarane, og somme kjelder melder at fleire hundre menneske vart drepne og så mange som 2 000 såra i den fyrste samanstøyten. Styresmaktene i Usbekistan har no gjort det forbode for innbyggjarane å sjå utanlandske nyhende på fjernsyn, men tusenvis av menneske er allereie på flukt for å koma seg bort ifrå det som mange fryktar vil bli eit blodbad, ettersom ein ikkje reknar med at presidenten vil gå av.
Klima
Klimaet i Usbekistan er særs tørt med et kontinentalt preg. Støv er kanskje det mest alvorlege klimatiske problemet i Usbekistan. Kvar vår vert store støvskyer piska opp frå Kara Kumørkenen. Dei kjem ofte i samband med torevêr som gjev lite eller ingen nedbør. Områda rundt dei nordlege fjellsidene, som i Tasjkent, har størst sjanse for å få litt snø eller regn. Dei har derimot episodar med fønvind som gjev nokre varmare dagar og ein pause frå kulda som sig sørover frå Russland. Om vinteren kan sjølv dei sentrale ørkenområda få nokre dagar med lett snø og ein god del overskya vêr. Sjølv om det aldri vert lummert er det overraskande mykje fukt i lufta om sumaren, som elles er så godt som utan nedbør. Den relative fukta er låg fordi temperaturen er høg, og enkelte dagar kan det bli opp i 45 °C. Hausten kjem raskt og gjev ei blanding av gode temperaturar, mykje sol og lite nedbør.
Gjennomsnittstemperaturen for januar er for store delar -14 °C, men temperaturar under -38 °C er ikkje uvanleg. I store delar av landet er gjennomsnittstemperaturen om sumaren kring 32 °C, somme stader har periodevis over 50 °C. Årleg middelnedbør er 200 mm.
Skiftelokomotiv
Skiftelokomotiv, rangeringslokomotiv, eller skiftetraktor, er eit lokomotiv som vert nytta for å flytta vogner mellom ulike spor for å setta saman tog på jarnbanestasjonar.
Politigradar i Nederland
Dette er eit oversyn over politigradar i Nederland.
Ryo Kobayashi
Han spela for klubbane Kashiwa Reysol, Oita Trinita, Montedio Yamagata og Thespakusatsu Gunma.
Prymorsk
Prymorsk (ukrainsk Приморськ) er ein by i Zaporizjzjia oblast i Ukraina. Byen har kring 12 000 innbyggjarar (2011). Fram til 1964 heitte byen Nogaisk etter det tyrkiske nogaiane som budde her fram til 1800-talet.
Gyngehest
Gyngehest er ein leikehest med boga meiar ein kan gynga på.
Soge
Dei eldste omtalane av gyngehest ein kjenner til er frå 1600-talet. Leiketøyet kombinerer vogga, leikehestar med hjul og sete ein pleide trena til dyst med lanse på.
Tidlege gyngehestar var laga av avrunda plankar med eit sete mellom. Dei kunne vera pynta med påmalte kroppar og føter, mønster eller ein scene som sett gjennom beina på hesten. Med tida utvikla ein også dyrare, utskorne og meir naturtru hestar. Den siste forma blei særleg populær i England, medan bruken av plankehesten varte ved i Tyskland.
Forbetring av møbelsnekring og innførsel og utvikling av fleire hesterasar førte på kvar sin måte til fleire og meir forseggjorte gyngehesttypar. Desse hestane kunne vera vanskelege å sitja på, og kunne brukast til tidleg rideøving.
På 1800-talet voks bruken av hestar til transport og fritidsriding, og samtidig auka leiketøysforbruket. Det blei vanleg å avbilda barn på gyngehestar i fotografi, og ein fann ofte leiketøyet i illustrasjonar. Det blei også utvikla nye versjonar av gyngehesten, til dømes ein som stod fast på eit metallstativ og slik ikkje kunne øydelegga golv. Gyngehestmakarar kunne også laga hestar med hjul som ein kunne springa med, tidlege springesyklar.
På 1900-talet tapte gyngehesten terreng for leiktetøy som lettare kunne masseproduserast, som vipper med fjøring. Ein fekk også karusellhestar og etterkvart ulike elektriske gyngeapparat, som bilar og tog som gynger automatisk. Gyngehesten blei likevel ikkje gløymd. Ein kan framleis få leika i ulike utformingar, frå enkle plankeformer til handlage utskorne hestar.
Guadalentín
Guadalentín er ei elv søraust i Spania i provinsane Almeria og Murcia og ei av sideelvane til Segura frå høgre. Elva er 121 km lang.
Elva spring ut i Sierra de Maria, nord i Almeira, og munnar ut i Segura i Huerta de Murcia.
Henryków Lubański
Henryków Lubański (tysk Katholisch Hennersdorf) er ein landsby i Lubań fylke i Nederschlesiske voivodskap sørvest i Polen.
Region har tidlegare høyrt til Piast i Polen, Böhmen, Austerrike, Preussen og Tyskland. I 1745 var landsbyen åstad for slaget ved Hennersdorf under den austerrikske arvefølgjekrigen. Regionen vart ein del av Polen i 1945.
Henryków Lubański ligg om lag 7 km nordvest for Lubań og 124 km vest for regionshovudstaden Wrocław. Landsbyen har om lag 850 innbyggjarar.
Kiss Them for Me av Siouxsie and the Banshees
«Kiss Them for Me» er ein song skriven og spelt inn av det engelske rockebandet Siouxsie and the Banshees. Han vart produsert av Stephen Hague og kom ut i 1991 som den første singelen frå det tiande studioalbumet deira, Superstition.
Singelen fekk god omtale då han kom ut og vart den mest suksessrike singelen deira i USA med ein meir streit popstil enn tidlegare singlar av bandet. Den kryptiske teksten var ein ode til skodespelaren og sexsymbolet Jayne Mansfield.
Singelen nådde 23. plassen på Billboard Hot 100-lista. Det vart òg den andre singelen deira som nådde toppen av Modern Rock Tracks-lista i USA og det vart den første Banshess-songen som nådde topp 10 på den amerikanske US Hot Dance/Disco-lista, med ein åttandeplass der. Songen vart òg mykje vist på MTV. I Storbritannia nådde «Kiss Them for Me» 32. plassen på UK Singles Chart og vart den 16. topp 40-singelen deira der.
«Snapper Mix»-utgåva har ei sampling av Jayne Mansfield frå filmen Will Success Spoil Rock Hunter?, medan «Kathak Mix», miksa av produsenten Youth, har talte samplingar frå Robert Anton Wilson i starten.
I Storbritannia vart det gjeve ut to forskjellige 12"-plater. Den første inneheld «Snapper Mix» og B-sidene «Staring Back» og «Return», som ikkje var med på albumet. Den andre inneheld tre forskjellige versjonar av «Kiss Them for Me» av Youth: «Kathak Mix» på A-sida og «Loveappella Mix» og «Ambient Mix» på B-sida.
Andre versjonar
Songen vart spelt av Diane Birch på School of Seven Bells i 2010 og Anna Nalick i 2011.
Bergsjø
Bergsjø er eit lite vatn i Ringerike kommune. Vatnet ligg sørvest for Havikskogen, vest for Sokna i Soknedalen. I sørenden startar Bergsjøelva som renn ned til Bliksrudlangevannet.
Kiss Them for Me av Siouxsie and the Banshees
Innhald
Spor 2 og 3 vart produserte av Siouxsie and the Banshees med Charles Gray som lydteknikar.
Billens-Hennens
Billens-Hennens er ein kommune i distriktet Glâne i kantonen Fribourg i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 738 meter over havet.
Reinaldo da Cruz Oliveira
Reinaldo da Cruz Oliveira er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Kashiwa Reysol og JEF United Chiba.
Lande kapell
Lande kapell (Tosen kapell) er ei langkyrkje frå 1734 i Tosen og Velfjord sokn i Sør-Helgeland prosti. Kapellet var opphavleg bygd som Solstad kyrkje i Bindal, men det vart flytta over fjorden til Lande i 1888.
Byggverket er i tømmer og skal ha 80 plassar.
Tjøtta kyrkje
Tjøtta kyrkje er ei kyrkje bygd ved garden Tjøtta, senteret for Tjøttagodset, på øya Tjøtta i Alstahaug kommune. Kyrkja høyrer til Tjøtta sokn i Nord-Helgeland prosti.
Den opphavlege kyrkja vart truleg bygd før år 1000, sidan den regjerande vikingehøvdingen Hårek frå Tjøtta let seg døype i ei lokal kyrkje i år 999. Kyrkja var då ei privat kyrkje for Tjøttagodset, og hadde gravkammer for eigarane. Den andre kyrkja, «mellomalderkyrkja», var òg i stein, men brann i 1811 og 1843 og vart då riven.