cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mad minute
Tidleg bruk
Uttrykket vart opphavleg brukt for å skildre tida det tok å lada ein muskett i kampar på 1700- og 1800-talet. Soldatar stod skulder mot skulder framføre fiendtlege formasjonar på avstandar frå 50 til fleire hundre meter med relativt upresise og sakteladande muskettar. Etter å ha avfyrt eit skot ville kvar soldat lade eit nytt skot så raskt som mogleg medan fienden gjorde det same. Grunna musketten sin dårlege presisjon var uttrykket spesielt relevant på korte avstandar.
Vietnamkrigen
I Vietnamkrigen vart uttrykket brukt om ein drill med intens automateld for å drive ut inntrengarar eller drive tilbake eit overfall.
Militær bruk i dag
Uttrykket blir framleis brukt i militær terminologi i dag for å skildre ein kort periode med intens automateld.
Land frå husdyr
Land (norrønt hland) er urin frå husdyr som blir samla og brukt som gjødsel. I tradisjonelt norsk jordbruk skilde ein ut den flytande gjødsla frå den faste og samla henne i landkum. Land var rik på nitrogen og kalium.
I moderne husdyrhald, der avføringa gjerne er blautare enn ho var før, skil ein ikkje avføring og urin. Desse blir i staden brukte saman som blautgjødsel.
Hummelfjell-ulukka
Hummelfjell-ulukka var ei flyulukke som ramma Braathens S·A·F·E den 7. november 1956.
Eit Heron passasjerfly, LN-SUR frå Værnes flyplass ved Trondheim til Fornebu ved Oslo, styrta på Hummelfjell i Hedmark eit par mil sør for Røros. Flyet hadde 10 passasjerer og eit mannskap på to. Ein passasjer og kapteinen omkom. Ulukkesårsaka var uvanlig sterk ising og ein kraftig nedadgående luftstrøm.
Flyulukka fikk stor mediemerksemd ettersom ein av passasjerene var den kjende radiomannen Rolf Kirkvaag. Han heldt håpet oppe hjå dei overlevande med konkurransar og song, og gjekk etter hjelp i den djupe snøen sjølv om han hadde brekt ein ankel. Han nådde fram til folk i grenda Hodalen i Tolga.
Ferrer Rocks
Ferrer Rocks er ei gruppe skjer i Gerlachesundet som ligg mellom Ketley Point på Rongé Island og Useful Island. Dei vart kartlagte av Den chilenske antarktisekspedisjonen (1950–51) og kalla opp etter løytnant Fernando Ferrer Fouga, landmålar på «Angamos».
Lac de Chésery
Lac de Chésery er ein innsjø i kommunen Monthey i kantonen Valais i Sveits. Han ligg nær grensa til Frankrike, nedanfor Pointe de Chésery.
The Original Human Being
The Original Human Being er det femte studioalbumet til den amerikanske rockegruppa Blue Cheer. Det kom ut i 1970 og syner Blue Cheer som utforskar ein meir psykedelisk og tilbakelent rock and roll med blåsarar på eit par av songane. Dette albumet har ein særs uvanleg og annleis song for Blue Cheer å vere: «Babaji (Twilight Raga)», med bruk av sitar og synthesizer. Desse instrumenta vart berre brukt ein annan gong på songen «I'm the Light» på albumet Oh! Pleasant Hope.
Adam i Oman
Adam (arabisk skrift أدم) er ein by i Ad Dakhiliyah nordaust i Oman. Byen ligg 295 km frå Muscat langs vegen til Salalah. Han er den siste grøne oasen før ørkenen.
Historia til Adam går attende til førislamsk tid. Namnet «Adam» har fleire tydingar på arabisk, men mest truleg syner namnet til 'fruktbar mark'. Dei mest kjende stadane i Adam er Harrat Al Ain, Harrat al Bousaid, Harrat Al Hawashim og Harrat Bani Shiban, der ein har gjort fleire arkeologiske funn, og Harr Al Jamii, som er nyare.
Fylkesveg 558 i Vest-Agder
Fylkesveg 558 i Vest-Agder går mellom Fidja og Skreli i Lyngdal kommune. Vegen er 9,2 km lang.
Bredon Hill
Bredon Hill er ein ås i Worcestershire i England, sørvest for Evesham i Vale of Evesham. Åsen høyrer geologisk sett til Cotswolds og høyrer til Cotswolds Area of Outstanding Natural Beauty. Toppen har ei høgd på 299 meter over havet.
På toppen står eit lite steintårn kalla Parsons Folly (eller Kemerton Tower). Tårnet vart bygt på midten av 1700-talet for John Parsons, MP (1732–1805), ein godseigar, og var meint som sommarbustaden hans. Tårnet vart eit velkjent landemerke og ein trur det kan ha inspirert til bygginga av Broadway Tower.
På åsen er det òg restar etter eit åsfort frå jernalderen, kalla Kemerton Camp. Elmley Castle ligg på nordsida av åsen, og her er òg ruinane etter eit mellomalderslott.
Landsbyar
Rundt åsen ligg landsbyane
Mellomaldermarknad
Mellomalderfestival eller mellomaldermarknad er ei tilstelling inspirert av mellomalderen og perioden rundt han. Ei slik tilstelling kan ha form som ein utandørs marknad med buer som sel varer og mat, gjøglarar, musikk, kampar eller riddarturneringar og andre historiske kostyme og framsyningar. Ein har gjerne slike tilstelllingai sommarhalvåret på torg i byar eller passande marker. Dei varer typisk ei helg, men det finst òg marknadar som varer i berre ein dag og andre som kan vara ei heil veke.
Mellomaldermarknader omfattar normalt eit stort tal personar i drakter som kan vera laga etter mellomaldermønster eller med inspirasjon frå dei. Andre går i klede utan historisk tilknyting, men som er inspirerte av film om perioden. Reenacterar kan utøva handverk, teater, spela musikk, gjøgla og visa fram våpen eller kampar. Nokre marknader har telt der dei medverkande kan overnatta.
Nokre marknader blir haldne på historiske stader, som borger og torg i mellomalderbyar.
Mellomaldermarknader i Danmark
Mange danske byar har mellomaldermarknader. Det største er Europæisk Middelalderfestival i Horsens med rundt 60 000 vitjande. Ein av dei andre store markndane er Københavns Mellomaldermarked i Valbyparken. I 2013 hadde dette knappe 23 600 besøkande og 900 aktørar. Det finst også marknader i m.a. Nyborg, Nysted (2009-2019) Viborg og ved fleire historiske stader som Esrum Kloster, Æbelholt Kloster, Spøttrup Borg, Kalø Slottsruin og Voergaard Slott.
Fleire friluftsmuseum held òg mellomaldermarknader. Nokre døme finn ein ved Brøndby Mellomalderlandsby i Brøndby, Hvolris jernalderlandsby i Møldrup vest for Hobro, Ulvsborg Historisk Værksted i Asnæs på Nordvestsjelland og Middelaldercentret ved Nykøbing Falster.
Renaissance fairs i USA
Marknadane er svært populære i USA, der dei blir kalla renaissance fairs. Dei har meir karakter av ein moropark enn ein mellomaldermarknad i Europa, der formålet ofte er living history med eit element av utdaning. Autentisitet kan variera mykje, og varetilbodet er ofte forma av meir kommersiell karakter enn historisk korrektheit. Sjølv om hovudfokus som regel er mellomalder, kan slike marknader òg visa til andre periodar kring mellomalderen som vikingtid, renessanse eller sjørøvarar frå 1600-1700-talet. I Storbritannia er tudortida, perioden kring Henrik VIII og Elizabeth I av England, populære. Nokre marknader kan òg ha laiv-rollespel, og nokre kan òg ha fantasyelement som trollmenn, alvefolk og kentaurar.
I USA finst det permanente temaparkar med marknader.
Landpattedyr
Landpattedyr er pattedyr som er tilpassa eit liv på landjorda. og derfor lever det meste av tida utanfor vatn, i motsetnad til sjøpattedyr som anten lever heile livet eller store delar av tida i vatn. Landpattedyra er den største gruppa pattedyr, men er ei ueinsarta, parafyletisk gruppe.
Gerry Conway
Gerald Conway er ein engelsk trommeslagar og perkusjonist som er mest kjend som trommeslagar i backingbandet til Cat Stevens i 1970-åra, medlem av Jethro Tull i 1980-åra og som medlem av Fairport Convention dei siste åra. Conway har òg arbeidd mykje som studiomusikar.
Gerry Conway har vore trommeslagar for banda Fotheringay og Eclection. I dei tidlege åra deira nytta òg Steeleye Span Conway som trommeslagar. Conway spelte på den no klassiske songen deira, «Dark-Eyed Sailor». Som studiomusikar har han spelt med Sandy Denny, Shelagh McDonald, Wizz Jones, John Cale, Jim Capaldi og andre. Han har turnert og spelt inn musikk som medlem av bandet til Cat Stevens i seks år.
Hon har inte
«Hon har inte» (svensk for Ho har ikkje) var eit av bidraga i Melodifestivalen 2013, framført av Caroline af Ugglas. Songen er skriven av Heinz Liljedahl og Caroline af Ugglas.
Melodifestivalen 2013
26. november 2012 vart det kjend at af Ugglas ville delta med «Hon har inte» i den tredje semifinalen i Melodifestivalen 2013.
Ein Karmel
Ein Carmel (hebraisk skrift עֵין כַּרְמֶל, tyder Karmelkjelda) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg nær Atlit og høyrer til Hof HaCarmel regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 417.
Kibbutzen vart grunnlagd i 1947 av tidlegare innbyggjarar i Ein HaYam og Ramat Rachel.
Fender Buttress
Fender Buttress er ei klippe med ei høgd opp mot meir enn 1,00 moh, frå sørsida av Herbert Plateau til enden av Drygalskibreen i Graham Land. Han vart kartlagt frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (1960–61) og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Guillaume Fender frå Buenos Aires, som fann opp ei tidleg beltevogn (britisk patent frå 1882 av John C. Mewburn).
Alexander Rybak
Alexander Igorjevitsj Rybak er ein norsk fiolinist, songar, komponist og skodespelar. Han vann Melodi Grand Prix 2009 og fekk representerte Noreg i Eurovision Song Contest 2009, der han vann. I 2010 fekk han synge vinnarsongen frå 2009 under opninga av Eurovision Song Contest 2010 og fekk seinare gi Eurovision-trofeet til Lena Meyer-Landrut som vann for Tyskland.
Tidleg karriere
Alexander Rybak spela fiolin og piano frå han var fem år gammal, men han valde etter kvart å konsentrere seg om fiolinen. Alexander øvde på fiolin saman med faren Igor Rybak heilt til han vart tenåring, då byrja Alexander å studere ved Barratt Due Musikkinstitutt. I den perioden spelte han i Vivaldi-orkesteret, som vart leitt av faren, og Barrat Dues Juniororkester.
2000–2008
I perioden frå 2000 til 2003 var Alexander elev hjå fiolinisten, dirigenten og pedagogen Alf Richard Kraggerud, som vart etterfølgd av studium hjå Eileen Siegel, 3. konsertmeister i Oslo-filharmonien, og hjå Lena Rist-Larsen, fiolinpedagog og noregsmeister i trekkspel. Han har òg hatt timar og masterclasses med mellom andre Piotr Janowski, Ole Bøhn, Henning Kraggerud, Ilya Konovalov, Mauricio Fuks, Detlef Hahn, Geir-Inge Lotsberg, Eduard Gratch, Roland Vamos og Harald Aadland.
Sommaren 2002 fekk Alexander eit stipend i form av eit gratis kurs i New Jersey, der han studerte under Stephen Shipps, og der han vart vald til å gjennomføre ein masterclass med Pinchas Zukerman.
Beit Oren
Beit Oren (hebraisk skrift בֵּית אֹרֶן, tyder Furuheimen) er ein kibbutz nord i Israel. Han høyrer til Hof HaCarmel regionale kommune. I 2010, Beit Oren hadde 200 medlemmar.
Alexander Rybak
2000–2008
Alexander Rybak har vore med på fleire norske kurs og festivalar, som mellom anna Valdres Sommersymfoni og den internasjonale Hemsedal-festivalen for dansarar og musikarar, der Rybak deltok som ein av musikarane. Han var konsertmeister under Halsnøys symfoniprosjekt sommaren 2004, og solist med fleire gode orkester som Minsk kammerorkester og Kringkastingsorkesteret. Han har vore på turne i mellom anna Chicago, Spania, Russland og Polen. Dette året vann han også Anders Jahres kulturpris.
Beit Oren
Geografi
Kibbutzen Beit Oren ligg i hjartet av Karmelberget, like ved Karmel naturreservat nasjonalpark, eit område som ofte vert kalla «Vesle Sveits».
Alexander Rybak
2000–2008
Han har dessutan opptredd saman med Arve Tellefsen, Morten Harket, Stephen Ackles og Knutsen & Ludvigsen, ofte saman med ein annan nesodding, Thomas Stanghelle. Hausten 2005 uroppførte Rybak den fiolonkonserten Musica Avventurosa av den unge komponisten Daniel Thornhill, saman med orkesteret Ung Symfoni med eit stort publikum i Korskirken i Bergen.
Beit Oren
Historie
I 1934 stod eit enkelt, arabisk hus på staden der Beit Oren ligg i dag. Det vart kjøpt i lag med landområdet rundt, og busett av ei gruppe på 15 jødiske arbeidarar. Arbeidarane planla å bygge ein by og kalle han Yaarot HaCarmel, men fleire vart drepne då staden vart angripen i 1936 under arabaropprøret.
Alexander Rybak
2000–2008
I 2005 deltok Alexander Rybak i talentprogrammet Idol, der han tidleg rauk ut. Men hausten 2006 vann han talentkonkurransen Kjempesjansen på NRK.
Beit Oren
Historie
Kibbutzen Beit Oren vart grunnlagd i 1939 av emigrantar frå Polen og Russland, delvis frå Hebraisk sosialistisk ungdom. Etter kvart fekk dei selskap av andre grupper frå Dror og Aliyat HaNoar, i tillegg til av ei gruppe frå kibbutzen Ma'agan Michael.
Alexander Rybak
2000–2008
I 2007 debuterte Rybak som skodespelar då han var Spelemann i Spelemann på taket ved Oslo nye teater. Denne prestasjonen vann han Hedda-prisen for i klassen Årets debutant.
Beit Oren
Historie
Før sjølvstendet til Israel var kibbutzen base for Haganah og Palmach sine undergrunnsaktivitetar mot britane. Den 9. oktober 1945, sette ei Palmach-eining ut frå Beit Oren for å setje fri 208 ulovlege emigrantar som vart haldne i Atlit interneringsleir. Etter å ha overfalle vaktene, vart dei frigjorte emigrantane førte forbi Beit Oren til kibbutzen Yagur, der dei vart skjulte for britane. Åtaket var den første anti-britiske handlinga til Palmach.
I 1980-åra leid Beit Oren store økonomiske problem, og mange mellomaldrande medlemmar flytta, slik at dei eldre medlemmane vart sitjande med gjelda og utan særlege inntekter. Kibbutz-rørsla stoppa den økonomiske støtta til kibbutzen, og ei gruppe unge individuelle vart henta inn for å gjere fundamentale endringar. I 1999 søkte åtte medlemmar av Beit Oren Høgseretten i Israel om å få avskaffe klassifiseringa som kibbutz og gjere staden om til ein fellesbusetnad.
Alexander Rybak
2000–2008
I november 2008, inviterte Elisabeth Andreassen Rybak med seg på ein turne i 2009, med songar frå «Bettans» plate Spellemann, med musikk frå både Noreg og Sverige med inspirasjon av folketonar.
Beit Oren
Historie
Beit Oren vart hard råka av skogbrannen i Israel i 2010, som tok livet av 41 menneske og sette tusenvis av mål skogsmark i brann.
Alexander Rybak
2009 – Eurovision Song Contest (Melodi Grand Prix)
Alexander Rybak kom til finalen i Melodi Grand Prix 2009 med songen «Fairytale». «Fairytale», som Rybak sjølv har skrive, er ein kjærleiksong inspirert av kjensler for ein tidlegare kjærast. Etter kvalifiseringa utpeikte mange han som klar favoritt til å vinne. Songen selde etterpå over 5 000 eksemplar og vart nr. 1 på VG-lista. Fleire nasjonale og internasjonale plateselskap blei også svært så interesserte i å signere han. «Fairytale» blei gitt ut som singel av selskapet BpopMentometer, og selde til gull. 21. februar 2009 utklassa han så dei andre konkurrentane og tok ein overlegen siger i finalen i Norsk Melodi Grand Prix 2009 med nærmare 750 000 stemmer, noko som tilsvara over 600 000 fleire stemmer enn Tone Damli Aaberge som kom på 2. plass.
Finalen
Alexander Rybak vann den internasjonale finalen 16. mai 2009 med 387 poeng — 169 poeng betre enn nest beste deltakar og den høgaste poengsummen nokon gong i Eurovision Song Contest.
Same året gav Rybak ut plata Fairytales. I kjølvatnet av Eurovision vart Rybak kåra til årets spellemann under Spellemannprisen 2009.
Melodi Grand Prix 2011
Under den fyrste delfinalen i Melodi Grand Prix 2011 i Ørland, framførte han songen «The Divine Land» saman med Keep of Kalessin som var med i Melodi Grand Prix 2010.
Lac de Cleuson
Lac de Cleuson er eit reservoar i kommunen Nendaz i Valais i Sveits. Han har eit overflateareal på 0,51 km². Vatn frå reservoar vert ofte pumpa inn i reserovaret til Grande Dixence, Lac des Dix, for å nyttast til vasskraft.
Paris Peak
Paris Peak er eit kjenneleg fjell, 1645 moh, som ligg 4 nautiske mil (7 km) nordaust for Mount Priam i Trojan Range på Île Anvers i Antarktiske Arkipel. Det er snødekt på sørsida, men nordsida er dann av bratte skråningar. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1955 og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Paris, sonen til Priam, som bortførte Helena og skapte Trojanarkrigen i Illiaden av Homer.
Detlef Michel
Detlef Michel er ein tysk, tidlegare friidrettsutøvar frå Berlin, som tevla i spydkast for DDR og Berlin SC. Han vart verdsmeister i øvinga i 1983, og tok to EM-medaljar; ein sølvmedaljen i 1986 og ein bronsemedalje i 1982. Michel er 184 cm høg og hadde ei tevlingsvekt på kring 93 kg.
Aktiv
Michel vart austtysk meister i spydkast sju gongar: 1975, 1979, 1980, 1982, 1983, 1986 og 1987. Han deltok i friidretts-VM 1978 og vart nummer fire. To år seinare mislukkast han å kvalifisere seg til spydkastfinalen under OL i Moskva. Under europameisterskapen i 1982 vann han si fyrste EM-medalje, sjølv fekk han bronse då landsmannen Uwe Hohn vart europameister. Året etter vart Michel verdsmeister i Helsingfors, med eit kast på 89,48 meter var han nærare fire meter føre dei andre medaljevinnarane.
Grunna boikott deltok ikkje Aust-Tyskland i sommar-OL 1984, derimot tok Michel sølvmedaljen under EM i friidrett 1986. Han deltok i sommar-OL 1988, men kom ikkje til finalen. Michel la opp som spydkastar i 1990.
Paul Revere
Paul Revere var ein amerikansk fridomshelt som var ein sentral figur i skipinga av den nye staten og den første tida hans.
Pa'amei Tashaz
Pa'amei Tashaz (hebraisk skrift פַּעֲמֵי תַּשַׁ"ז) er ein moshav sør i Israel.
Fylkesveg 567 i Vest-Agder
Fylkesveg 567 i Vest-Agder går mellom Austad og Austadstranda i Lyngdal kommune. Vegen er 858 meter lang.
Klaverspelaren Dave Stewart
David Lloyd «Dave» Stewart er ein engelsk klaverspelar og komponist som har arbeidd med songaren Barbara Gaskin sidan 1981. Han spelte i dei progressive rockegruppene Uriel, Egg, Khan, Hatfield and the North, National Health og Bruford. Stewart har skrive to bøker om musikkteori og hatt ei fast spalte i magasinet Keyboard i USA i 13 årr. Han har òg komponert musikk for TV, film og radio, mykje av det for produksjonsselskapet til Victor Lewis-Smith kalla ARTV.
Abdullah al-Saud
Abdullah bin Mutaib bin Abdullah bin Abdulaziz Al Saud er ein saudiarabisk prins og ryttar. Han er son av Mutaib og Jawahir al-Saud.
Al-Saud har delteke i mellom anna sommar-OL i 2008 og 2012 for Saudi-Arabia. Det saudiarabiske sprangridingslaget, der prinsen var med, vann bronse i 2012.
Al Ashkharah
Al Ashkharah (arabisk skrift الأشخرة) er ein by i Ash Sharqiyah Sør guvernement i Oman, 80 km frå Ras al-Hadd og 90 km frå Ras al-Jinz. Han er ein del av J'alan-området og kan reknast som ein nøkkelby for dette området i tillegg til Ja'lan. Hovudnæringa i byen er fiske.
Helge Skuseth
Helge Peter Skuseth er ein tidlegare fotballspelar og sportsjournalist frå Ålesund, aktiv i Skarbøvik Idrettsforening og IK Start. Han vart seriemeister med sistnemnde i 1978 og 1980. Sportsjournalist i Sunnmørsposten frå 1983 til han vart pensjonert.
Bergen rådhus
Bergen rådhus er rådhuset i Bergen kommune. Det ligg i Rådhusgaten 10, nordaust for Lille Lungegårdsvannet, rett ved gågata Marken og Olav Kyrres gate.
Rådhuset er teikna av arkitekt Erling Viksjø i såkalla brutalistisk stil etter at han vann fyrstepris i konkurransen i 1953. Bygget stod ferdig i 1974. Bygget har 10 468 m², er 51,2 meter høgt, 13,6 meter breitt, og 47,95 meter langt. Som mange av Viksjøs bygg, og som det fyrste i Bergen, blei rådhuset reist i naturbetong.
In and Out of Love
«In and Out of Love» var eit av bidraga i Melodifestivalen 2013, framført av Martin Rolinski. Songen er skriven av Thomas G:son og Andreas Rickstrand.
Melodifestivalen 2013
26. november 2012 vart det kjend at Rolinski ville delta med «In and Out of Love» i den tredje semifinalen i Melodifestivalen 2013.
Fidel Ramos
Fidel Valdez Ramos var ein filippinsk militær-offiser og politikar. Han var Filippinane sin president i perioden 1992—98.
Ramos var utdanna ved militærakademiet West Point i USA og deltok både i Koreakrigen og Vietnam-krigen. Frå 1981 var han viseforsvarssjef i heimlandet. I 1986 var han sentral i eit statskupp som styrta Ferdinand Marcos sitt valds-regime. Perioden 1988-92 var Ramos forsvarsminister under Corazón Aquino. I 1992 vald til president i Filippinane. Hans styringstid var prega av økonomisk framgang.
Brendon Hills
Brendon Hills er ein ås i East Lyn Valley vest i Somerset i England. Felire elvar renn sørover gjennom terrenget og munnar ut i River Haddeo, ei sideelv til River Exe. Åsen har ei høgd på 423 meter over havet.
Store delar av åsen er oppdyrka, i motsetnad til høgareliggande område kring åsen i Exmoor og Quantock Hills. Det vart òg utvunne jernmalm frå åsen i tidlegare tider.
Åsen er ein del av Exmoor nasjonalpark.
Fylkesveg 575 i Vest-Agder
Fylkesveg 575 i Vest-Agder går mellom Fokvelland og Optedal i Lyngdal kommune. Vegen er 3,5 km lang.
Brecon Beacons
Brecon Beacons (walisisk Bannau Brycheiniog) er ei fjellkjede i Sør-Wales. Strengt tatt er det ei rekkje populære fjelltoppar sør for Brecon, mellom anna det høgaste fjellet i Sør-Wales, Pen y Fan. Store delar av området er ein del av Brecon Beacons nasjonalpark (Parc Cenedlaethol Bannau Brycheiniog).
Fjellkjeda
Kjeda består av fjella sør for Brecon. Det høgaste er Pen y Fan, som med 886 moh òg er høgaste toppen i Sør-Wales. Andre større toppar er Corn Du (873 moh), Cribyn (795 moh) og Fan y Bîg (719 moh). Toppane dannar ei lang rekkje i hesteskoform rundt staden der elva Taf Fechan spring ut, ein stad kalla Beacons Horseshoe.
Namnleddet beacons tyder «varder», og viser til at det tidlegare var vardar på toppane for å åtvare mot engelske åtak.
Nasjonalparken
Nasjonalparken vart oppretta i 1957, som den siste av dei tre i Wales. Han dekker 1344 km², noko som er langt meir enn berre fjella, og strekkjer seg frå Llandeilo i vest til Hay-on-Wye i aust. Han inkluderer òg, med all faren for nmneforvekslinga det inneber, Black Mountains i aust ved grensa til England og Black Mountain i vest. Området vest for fjellkjeda vert kalla Fforest Fawr («Den store skogen») som vart erklært som geopark av UNESCO i 2005. Det meste av området er myrlandskap, med noko plantevekst og beitemarker i dalane.
Delar av parken vert nytta til militærøvingar. Special Air Service (SAS) er kjent for å ha nokre av dei mest krevjande øvingane sine i Brecon Beacons, blant anna den frykta Fan Dance der ein under opptaksprøvane til SAS må gå opp på toppane på tid med særs tung oppakning.
Lac de Conche
Lac de Conche er ein innsjø i kantonen Valais i Sveits. Han ligg i kommunen Collombey-Muraz, i ei høgd 1687 moh., nær grensa til Frankrike.
XXXV
Medverkande
Andre musikarar:
Mount Parry
Mount Parry er eit fjell i Antarktis og det høgaste fjellet på Brabant Island i Antarktiske Arkipel med ei høgd på 2520 moh. Mount Parry ligg aust for Minot Point og dominerer dei sentrale områda av øya. Fjellet ser ut til å ha blitt namngjeve av kaptein Henry Foster i Royal Navy, under Chanticleer-ekspedisjonen i 1829.
Fjellet gjer Brabant Island til den 42. høgaste øya i verda.
Kjelder
''
Pavlov Peak
Pavlov Peak er ein fjelltopp som ligg nord for Mount Vesalius på Île Liège i Antarktiske Arkipel. Det er med på eit argentinsk kart frå 1954. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Ivan P. Pavlov (1849–1936), ein russisk fysiolog som er kjend for arbeidet sitt om refleksar.
Varmeøy
Ei varmeøy er eit område som er signifikant varmare enn det omliggande området. Som regel er det snakk om ei urban varmeøy, der byområdet er mykje varmare enn det omliggande landlege området. Temperaturskilnaden er vanlegvis større om natta enn om dagen, og større om vinteren enn om sommaren. Skilnaden er òg største når vinden er svak. Hovudårsaka til varmeøyeffekten er at jordoverflata har vorte endra som følgje av byutbygging. Ei anna årsak er spillvarme frå energiforbruk i byane. Ettersom folketalet aukar pleier byområda å vekse, og varmeøyeffekten aukar ytterlegare. Delvis på grunn av varmeøyeffekten, så aukar månadsnedbøren med om lag 28 % mellom 30 og 50 km nedanfor på lesida av byane, samanlikna med losida.
Daubensee
Daubensee er ein innsjø i Gemmi-passet i Valais i Sveits. Han har eit overflateareal på 0,69 km².
Varmeøy
Årsaker
Det er fleire årsaker til varmeøyeffekten. Hovudårsaka til temperaturskilnaden om natta er at (relativt varme) bygningar blokkerer utsynet til (den relativt kalde) nattehimmelen (sjå varmestråling). To andre årsaker er endringar i dei termale eigenskapane til overflata og mangelen på evapotranspirasjon i urbane område. Material som ofte vert nytta i byområde, som betong og asfalt, har heilt andre termale eigenskapar (inkludert varmekapasitet og varmeleiingsevne) og strålingseigenskapar (albedo og strålingsevne) enn dei omliggande landlege områda. Dette skaper ei endring i energibalansen i byområde, og fører ofte til høgare temperaturar enn i omliggande landlege område. Energibalansen vert òg påverka av mindre vegetasjon i urbane område, som hemmar avkjøling ved hjelp av evapotranspirasjon.
Andre årsaker til varmeøyeffekten er geometriske effektar. Dei høge bygningane i mange byområde medfører fleire overflate som kan reflektere og absorbere sollys, og aukar oppvarmingseffektiviteten i byområde. Dette vert kalla «canyoneffekten». Ein annan effekt som bygningar har, er at dei blokkerer vinden, som òg hemmar avkjøling ved konveksjon. Spillvarme frå bilar, luftkondisjonering, industri og andre kjelder medverkar til varmeøyeffekten. Store mengder forureining i urbane område kan òg auke varmeøyeffekten, sidan mange forureinande stoff endrar strålingseigenskapane til atmosfæren.
Innverknad
Varmeøyeffekten kan påverke helsa og velferda til innbyggjarane i byar, og i mange storbyar døyr innbyggjarar kvart år på grunn av ekstrem varme. Sidan varmeøyeffekten fører til høgare temperatur, kan dei stundom forsterke og forlenge heitebølgjer i byar. Forsking har vist at mortaliteten under ei heitebølgje aukar eksponesielt med maksimumstemperaturen (Buechley et al., 1972), ein effekt som vert forsterka av varmeøyeffekten. Varmeøyeffekten kan hindre avkjølinga om natta under heitebølgjer (Clarke, 1972).
Ei anna følgje av den urbane varmeøyeffekten er at energibehovet for luftkondisjonering og avkjøling aukar i byar som har forholdsvis varmt klima.
Utanom temperaturtilhøva, kan varmeøyeffekten gje sekundære effektar på dei lokale vèrtilhøva, som endringar av vindmønsteter, utvikling av skyer og tåke, luftfukt og nedbørsmengder.
Ved hjelp av satellittbilete har forskarar oppdaga at byklimaet kan påverke vekstsesongen opp til 10 km bort frå bygrensa. Vestsesongen i 70 byar i det austlege Nord-Amerika, var om lag 15 dagar lenger enn dei omliggande landlege områda.
Døgnvariasjon
Varmeøyeffekten fører til større temperaturskilnader mellom varmeøya og områda rundt om natta enn om dagen. Denne effekten vart oppdaga av Luke Howard alt i 1820.
Om dagen, særleg i tilfelle med skyfri himmel, vert byoverflata oppvarma av solinnstråling. På grunn av overflata vert ho raskare varma opp enn i omgjevnadane og på grunn av varmekapasiteten fungerer ei byoverflate som eit gigantisk varmereservoar (til dømes kan betong halde på om lag 2000 gonger meir varme som same mengd luft). Denne oppvarminga fører til konvektive vindar innanfor det urbane grenselaget. Ein teori går ut på at den atmosfæriske blandinga som kjem av konveksjonen fører til at temperaturskilnaden innanfor og utanfor byen vert minimal.(Camilloni og Barros, 1997). Men sjølve overflatetemperaturen er mykje høgare i byen.
Om natta vert denne situasjonen snudd på hovudet. Utan soloppvarming minkar den atmosfæriske konveksjonen og grenselaget startar å stabilisere seg. Om laget vert stabilt nok kan ein få ein temperaturinversjon. Dette fangar den urbane lufta nær overflata og gjer at byen får varme frå dei framleis varme overflatene.
Den største årsaka til at temperaturen ikkje fell like raskt i byar som i landlege område, er at overflata er blokkert av dei høge bygningane rundt. Ei overflate taper varme om natta hovudsakleg ved utstråling og denne vert hindra av bygningane. Strålingsavkjølinga er meir dominerande når vinden er svak og himmelen skyfri, og varmeøyeffekten er nettopp størst under slike tilhøve.
Jan Berg
Jan Berg er ein tidlegare fotballspelar frå Molde. Han var aktiv i Molde Fotballklubb periodane 1982–88 og 1991–95. I mellomtida var han den fyrste norske fotballspelaren som spelte for ein La Liga-klubb i Spania. Berg var ein dribleflink vengspelar.
Klubbspel
Berg slo gjennom som 17-åring då Molde vart sist i 1. divisjon. Han skåra 8 mål og var lagets toppskårar i serien og deltok i cupfinalen 1982, då klubben for fyrste gong spelte NM-finale. Frå januar 1989 var han den fyrste norske proffspelaren i spanske La Liga. Etter eit halvår med botnlaget Elche FC spelte han frå august 1989 til mars 1991 for Rayo Vallecano. Også dette laget skulle ende sist i La Liga. I april 1991 vende han tilbake til Molde FK. Han var aktiv til 1995, utan å ha ei like sentral rolle i laget som han hadde i 1980-åra.
Landslagsspel
Berg landslagsdebuterte som 17-åring i Kuwait 13. november 1982. Fram til 7. mars 1990 i Attard på Malta deltok han i 23 landskampar utan å skåre mål. Han var med i troppa til Sommar-OL 1984 i Los Angeles, var innbytar i ein kamp. Berg og lagkameratane tapte mange landskampar. Ein einaste større triumf var han med på. Den 16. juni 1987 vann Noreg overraskande 2–0 over Frankrike i ein EM-kvalifiseringskamp på Ullevål stadion. På det franske laget spelte karar som Manuel Amoros og Jean Tigana, sistnemnde var kaptein.
Fylkesveg 583 i Vest-Agder
Fylkesveg 583 i Vest-Agder går mellom Meland og Røyseland i Lyngdal kommune. Vegen er 1,8 km lang.
Flyspot Rocks
Flyspot Rocks er nokre holmar på 35 moh, som ligg 25 km nordvest for Terra Firma Islands i Marguerite Bay. Holmane er isdekte på sørsidenen, men hovudsakleg isfrie på nordsida. Dei vart truleg oppdaga i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot som plasserte ei «tvilsam» øy litt lenger nordvest. Gruppa vart grovt skissert frå lufta av British Graham Land Expedition (BGLE) på ein flytur 1. februar 1937. Dei vart vitja og kartlagte i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey. Namnet kom av at dei på eit kart frå BGLE likna på flogeskit.
Šatorica
Šatorica (albansk Shatoricë; serbisk Шаторица) er ein fjelltopp sør i Kopaonikfjella i det nordlege Kosovo. Med ei høgd på 1750 meter over havet er fjelltoppen den tredje høgaste i den kosoviske delen av fjella. Lab spring ut nær fjelltoppen.
Loretta Lynn
Loretta Lynn (fødd Webb, ) var ein amerikansk countrysongar og låtskrivar som oppnådd fleire gullplater i ein karriere på 60 år. Ho var kjend for hittar som «You Ain't Woman Enough (To Take My Man)», «Don't Come Home A-Drinkin' (With Lovin' on Your Mind)», «One's on the Way", «Fist City» og «Coal Miner's Daughter». Sistnemnde var også tittelen på ein biografisk film om Lynn frå 1980.
Lynn vann fleire prisar og heiderstilvisingar for den banebrytande rolla si i countrymusikk, mellom anna frå Country Music Association og Academy of Country Music både for duettar og som soloartist. Ho er den mest prisvinnande kvinnelege countryartisten og den einaste ACM Artist of the Decade, for 1970-talet. Lynn fekk 24 singlar på førsteplassen på hittlista og 11 album på førsteplassen på albumlista. Ho fortsette å turnera, opptre på Grand Ole Opry og gje ut nye album i høg alder.
Bakgrunn
Lynn blei fødd som Loretta Webb i Butcher Hollow i Kentucky i 1932. Ho var det andre barnet og den første dottera til Clara Marie «Clary» (f. Ramey, 1912–1981) og Melvin Theodore «Ted» Webb (1906–1959). Ted var kolgruvearbeidar og sjølvbergar. Lynn og syskena var av irsk og cherokee-avstamming. Ho blei kalla opp etter filmstjerna Loretta Young. Dei andre barna i familien var:
På morssida er Lynn syskenbarn med countrysongaren Patty Loveless (fødd Ramey). Ho er også syskenbarnet til ein tidlegare Miss America-vinnar, Venus Ramey.
Vegen mot stjernestatus
10. januar 1948 gifta den 15 år gamle Loretta Webb seg med Oliver Vanetta Lynn (1926–1996), også kjend som «Doolittle», «Doo» og «Mooney». Dei hadde møtt kvarandre berre ein månad før. Paret forlet Kentucky og busette seg i tømmerbusetnaden Custer i Washington då Loretta var gravid med det fyrste av dei seks barna deira. Lukka og sorga i dei tidlege åra av ekteskapet skulle koma til å inspirera fleire av songane hennar. I 1953 kjøpte Doolittle ein Harmony-gitar for 17 dollar. Loretta lærte seg sjølv å spela på han, og i løpet av dei neste tre åra utvikla ho gitarspelinga si. Oppmuntra av Doolittle skipa ho sitt eige band, Loretta and the Trailblazers, med bror sin Jay Lee på gitar. Ho opptredde ofte ved Bill's Tavern i Blaine og i Delta Grange Hall i Custer, med Pen Brothers' band and the Westerneers. Ho gjorde si fyrste innspeling, «I'm a Honky Tonk Girl», i februar 1960.
Ho blei del av countrymusikklivet i Nashville på 1960-talet. I 1967 fekk ho sin fyrste hitt på fyrsteplassen. Seinare hittar var «Don't Come Home A-Drinkin' (With Lovin' on Your Mind)», «You Ain't Woman Enough (To Take My Man)», «Fist City» og «Coal Miner's Daughter».
Lynn fokuserte på kvinnespørsmål, med tema som utru ektemenn og elskarinner. Musikken hennar inspirert av vanskar ho sjølv opplevde i ekteskapet. Ho utvida grensene i den konservative country-sjangren ved å synga om prevensjon («The Pill»), mange barnefødslar («One's on the Way»), dobbeltmoral for kvinner og menn («Rated 'X'») og om å bli gjort til enkje av verneplikta under Vietnamkrigen («Dear Uncle Sam»).
Radiostasjonar som spelte countrymusikk nekta ofte å spela musikken hennar, og ni av songane hennar blei bannlyste. Lynn klarte likevel å bli ein av dei legendariske artistane innan country.
Den bestseljande sjølvbiografien hennar frå 1976, Coal Miner's Daughter, blei filmatisert i 1980 til ein oscarvinnande film med same namn som hadde Sissy Spacek og Tommy Lee Jones i hovudrollene. Spacek vann prisen for beste kvinnelege skodespelar for rolla som Lynn. Albumet hennar Van Lear Rose frå 2004 blei produsert avalternativ rock-musikaren Jack White. Lynn og White blei nominerte til fem grammyprisar, og vann to.
Lynn har elles vunne fleire prisar innan country- og amerikansk musikk generelt. Ho blei teken med i Nashville Songwriters Hall of Fame i 1983, Country Music Hall of Fame i 1988 og Songwriters Hall of Fame i 2008. I 2010 blei ho æra ved Country Music Awards. I 2013 blei ho tildelt Presidentens fridomsmedalje av president Barack Obama. Lynn har vore medlem av Grand Ole Opry sidan 25. september 1962. Den fyrste opptredenen hennar ved Grand Ole Opry fann stad 15. oktober 1960. Lynn har spelt inn 70 album, mellom dei 54 studioalbum, 15 samlealbums og eitt tributtalbum.
1960–1966: Tidleg sukess innan country
Lynn byrja synga i lokale klubbar på slutten av 1950-talet. Seinare skipa ho sitt eige band, The Trailblazers, der broren Jay Lee Webb var med. Lynn vann ei klokke i ei fjernsynsoverført talenttevling i Tacoma i Washington leia av Buck Owens. Lynn sin opptreden blei sett av canadiske Norm Burley, som blei med på å skipa plateselskapet Zero Records, etter å ha høyrd henne synga.
Paret Lynn turnerte gjennom landet for å promotera utgjevinga til country-stasjonar, medan Grashey og Del Roy tok musikken med seg til KFOX i Long Beach i California. Då paret Lynn kom fram til Nashville, var songen blitt ein hitt som nådde 14. plassen på Billboard si Country and Wester-liste, og Lynn byrja laga demoinnspelingar hjå Wilburn Brothers Publishing Company. Gjennom Wilburn oppnådde ho ein kontrakt med Decca Records. Den fyrste Loretta Lynn-fanklubben blei skipa i november 1960. Ved slutten av året lista Billboard opp Lynn som den 4. Most Promising Country Female Artist.
Lynn sitt samarbeid med Wilburn Brothers og opptredenane hennar på Grand Ole Opry frå 1960 hjelpte henne til å bli den fremste kvinnelege innspelingsartisten i countrymusikk. Kontrakten hennar med Wilburn Brothers gav dei utgjevingsrettane til verket hennar. Ho kjempa mot Wilburn Brothers i 30 år for å få tilbake utgjevingsrettane til songane sine etter at ho avslutta samarbeidet med dei, utan å lukkast. Ho stoppa å skriva musikk i 1970-åra på grunn av kontraktane. Lynn blei med i The Grand Ole Opry 25. september 1962.
Lynn gav ut den fyrste Decca-singelen sin, Success, i 1962. Han gjekk med ein gong inn på 6. plassen på topplista, og blei den fyrste av fleire topp 10-singlar ho kom til å gje ut i løpet av 1970-talet. Lynn byrja å nå topp 10 jamleg etter 1964, med songar som «Before I'm Over You», som nådde 4. plassen, følgd av «Wine, Women and Song», som nådde 3. plassen. Seint i 1964 spelte ho inn eit duettalbum med Ernest Tubb. Hovudsingelen deira, «Mr. and Mrs. Used to Be», nådde Topp 15. Dei to spelte inn to album til, Singin' Again (1967) og If we Put Our Heads Together (1969). I 1965 heldt solokarrieren hennar fram med tre store hittar, «Happy Birthday», «Blue Kentucky Girl» (seinare spelt inn og gjort til ein hitt av Emmylou Harris) og «The Home You're Tearing Down». Selskapet til Lynn gav ut to album det året, Songs from My Heart og Blue Kentucky Girl.
Kveld
Kveld eller aftan er eit tidsrom på døgnet som ligg mellom dag og natt. Han kan seiast å ta til ved solnedgang eller skumring og vara til midnatt. Ei anna tidfesting kan vera at kvelden tek til klokka 18.00 og varar til 24.00 (midnatt). Kveld avløyser ettermiddagen. Han går over til natt som igjen går over til morgon.
Loretta Lynn
1960–1966: Tidleg sukess innan country
Den fyrste sjølvskrivne songen til Lynn som nådde Topp 10 var «Dear Uncle Sam» frå 1966, ein av dei fyrste innspelingane til å ta for seg dei menneskelege tapa frå Vietnamkrigen. Hitten hennar frå 1966, «You Ain't Woman Enough (To Take My Man)», gjorde Lynn til den fyrste kvinnelege countryartisten til å skriva ein song som nådde fyrsteplassen på hittlista.
Kveld
Kvelden er tradisjonelt den tida arbeidet for dagen stoppar. Ein kan gå heim, eta kveldsmåltid, driva med fritidssylar eller slappa av. Mange nyheitskjelder er knytt til denne tida gjennom at dei tradisjonelt kjem ut om kvelden, til dømes i form av aviser (som Aftenposten, Stavanger Aftenblad, London Evening Standard eller Corriere della Sera) eller nyheitsprogram (som Dagsrevyen, Kveldsnytt eller CBS Evening News).
Loretta Lynn
1967–1980: Suksess
I 1967 nådde Lynn fyrsteplassen på countrylista med «Don't Come Home A-Drinkin' (With Lovin' on Your Mind)». Albumet songen var på, Loretta Lynn Sings, blei eit av dei fyrste av ein kvinneleg countryartist til å selja 500 000 eksemplar.
Stanislav Sjusjkevitsj
Stanislav Sjusjkevitsj var ein belarusisk vitskapsmann og politikar. Han var parlamentsformann og Belarus sin president frå 1991 til 1994.
Sjusjkevitsj vart i 1990 vald inn i det belarusiske øvste sovjet for Den kviterussiske folkefronten, der han var viseparlamentsformann. Etter det mislukka kuppforsøket mot Mikhail Gorbatsjov i Moskva i august 1991, rykte han opp til parlamentsformann. Hausten 1991 var Sjusjkevitsj ein sentral aktør bak opprettinga av Samveldet av uavhengige statar (SUS) og den etterfylgjande oppløysinga av Sovjetunionen. Han var statsleiar i det sjølvstendige Belarus i tida fram til januar 1994, markerte som seg talsperson for marknadsreformer. Tvinga til å gå av. Han var presidentkandidat hausten 1994, men fekk einast 10 prosent av røsystene.
Kveld
Ofte er kvelden også ei tid der ein kan byrja festar og feiringar. Mange tradisjonelle norske høgtider finn stad kvelden før ein festdag, som julaftan og jonsokaftan. Jødisk sabbat og større høgtider tek til om kvelden, ved solnedgang. I muslimsk tradisjon er kvelden, som byrjar når ein ser månen, tida ein kan avslutta fasten på kvar dag under ramadan. Som i jødedommen byrjar også høgtider ved kveldsutbrotet. Visse bøner og ritual høyrer også til kvelden, som kristen aftansong eller angelus, jødisk maariv og muslimsk maghrib.
Fleire dyr og plantar er kveldsaktive. Kveldsaktive dyr kan koma ut og leita etter mat på denne tida, medan blomar frå kveldsaktive plantar kan opna seg om kvelden.
Fringe Rocks
Fringe Rocks er ei gruppe skjer heilt vest i Saffery Islands, utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Dei vart kartlagte av British Graham Land Expedition under Rymill i 1934–37, og fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 på grunn av plasseringa i utkanten av skipspassasjen mellom Saffery Islands og Trump Islands.
Loretta Lynn
1967–1980: Suksess
I 1973 nådde Rated "X" fyrsteplassen på Billboard Country Chart. Denne er rekna som ein av die mest kontroversielle hittane til Lynn. Året etter blei den neste singelen hennar, "Love Is the Foundation" frå albumet med same namn, også ein fyrsteplass-hit på countrylista. Den andre og siste singelen frå dette albumet, "Hey Loretta", nådde topp 5. Lynn fortsette å nå topp 10 fram til slutten av tiåret, mellom anna med "The Pill" frå 1975, ein av dei fyrste songane til å ta opp prevensjonsmiddel. Mange av songane til Lynn var sjølbiografiske, og som låtskrivaren følte ho ikkje at noko emne var forbode, så lenge det var relevant for kvinner. I 1976 gav ho ut sjølvbiografien sin Coal Miner's Daughter, med hjelp frå forfattaren George Vecsey. Boka nådde fyrsteplassen på bestseljarlista, og Lynn var den fyrste countrymusikaren til å nå The New York Times Best Seller list.
Samarbeid med Conway Twitty
I 1971 byrja Lynn eit profesjonelt samarbeid med Conway Twitty. Som duo hadde Lynn og Twitty fem hittar med topplasseringar mellom 1971 og 1975, som «After the Fire Is Gone» (1971), som dei vann ein grammypris for, «Lead Me On» (1971), «Louisiana Woman, Mississippi Man» (1973), «As Soon as I Hang Up the Phone» (1974) og «Feelins'» (1974). I fire år på rad, 1972–1975, blei Lynn og Twitty utropte til «Vocal Duo of the Year» av Country Music Association. Academy of Country Music utropte dei til «Best Vocal Duet» i 1971, 1974, 1975 og 1976. American Music awards valde dei ut som «Favorite Country Duo» i 1975, 1976 and 1977. Lesarar av Music City News stemte dei fram som den fyrste duette kvart år frå 1971 til og med 1981. I tillegg til dei fem topphittane hadde dei også sju andre hittar på topp ti-lista mellom 1976 og 1981.
Som soloartist fortsette Lynn med suksessen i 1971, då ho fekk sin femte solohitt på fyrsteplassen, «One's on the Way», skriven av diktaren og låtskrivaren Shel Silverstein. Ho kom også på topplistene med «I Wanna Be Free», «You're Lookin' at Country» og «Here I Am Again», alle frå ulike album. I 1972 var Lynn den fyrste kvinna til å bli nominert til og vinna Entertainer of the Year ved CMA awards. Ho vann Female Vocalist of the Year og Duo of the Year med Conway Twitty, i konkurranse med George Jones og Tammy Wynette og Porter Wagoner og Dolly Parton. I 1973 blei ho den fyrste countrystjerna til å bli avbilda på framsida av Newsweek.
Tributtalbum for Patsy Cline
I 1977 spelte Lynn inn I Remember Patsy, eit album vigd minnet om vennen hennar Patsy Cline, som hadde omkome i ei flyulukke i 1963. På albumet spelte ho inn sine versjonar av nokre av dei største hittane til Cline. Dei to singlane Lynn gav ut frå albumet, «She's Got You» og «Why Can't He Be You», blei hittar. «She's Got You», som hadde nådd førsteplassen for Cline i 1962, fekk ei ny førsteplassering med Lynn. «Why Can't He Be You» nådde ein sjuandeplasse. Lynn hadde si siste førsteplassering i 1978 med «Out of My Head and Back in My Bed».
I 1979 hadde Lynn to hittar i topp 5, «I Can't Feel You Anymore» og «I've Got a Picture of Us on My Mind», frå ulike album.
1980–1989: Fortsett suksess
5. mars 1980 hadde filmen Coal Miner's Daughter premiere i Nashville og blei den mest inntenande filmen i USA. I filmen spelte Sissy Spacek Loretta medan Tommy Lee Jones spelte ektemannen hennar, Dolittle «Mooney» Lynn. Filmen blei nominert til sju oscarprisar, som Spacek vann for beste kvinnelege hovudrolle. Lydsporet til han selde til gull og gav ein Grammy-nominasjon til Spacek, prisar frå Country Music Association og Academy of Country Music og fleire Golden Globe-prisar. På 1980-talet hadde ho fleire hittar, som «Pregnant Again», «Naked in the Rain» og «Somebody Led Me Away». Lynn hadde si siste Topp 10-innspeling som soloartist i 1982 med «I Lie», men utgjevingane hennar fortsette å nå topplisten heilt til enden av tiåret.
Ei av dei siste soloutgjevingane hennar var «Heart Don't Do This to Me» (1985), nådde 19. plass og blei hennar siste hitt i Topp 20. Albumet hennar Just a Woman frå 1985 fekk ein hitt i Topp 40. I 1987 song Lynn saman med Kitty Wells og Brenda Lee på k.d. lang sitt album Shadowland i «Honky Tonk Angels Medley». Albumet selde til gull og blei grammynominert for dei fire kvinnene. I 1988 gav Lynn ut sitt siste soloalbum for eit større plateselskap, Who Was That Stranger. Ho blei teken inn i Country Music Hall of Fame i 1988.
1990–2004: Tilbake til country og sjølvbiografi
Lynn vende tilbake til offentlegdommen i 1993 med ein hitt-CD, trioalbumet Honky Tonk Angels som var spelt inn med Dolly Parton og Tammy Wynette. Utgjevinga nådde 6. plassen på Billboard sine Country charts, og 42. plassen på Billboard Pop charts. Han hadde ein singel med «Silver Threads and Golden Needles». Det blei selt over 800 000 utgåver av albumet, som blei sertifisert til gull i USA og Canada. Trioen blei nominert til Grammy- og Country Music Association-prisar. Lynn gav ut eit sett med tre CD-ar som tok for seg karrieren hennar ved MCA Records. I 1995 spelte ho inn ein serie på sju veker på Nashville Network (TNN), Loretta Lynn & Friends.
I 1995 blei Loretta Lynn tildelt Pioneer Award ved den 30. utdelinga av Academy of Country Music Awards. Året etter døydde ektemannen hennar, Oliver Vanetta «Doolittle» Lynn, fem dagar før han fylte 70.
I 2000 gav Lynn ut det fyrste albumet sitt på fleire år, Still Country. Ein av songane var «I Can't Hear the Music», som var vigd den avdøde mannen hennar. Ho gav ut den fyrste nye singelen sin på over 10 år med «Country in My Genes» frå dette albumet. Singelen nådde Billboard si Country singles-liste, og gjorde Lynn til den fyrste kvinna med singlar på denne lista i fem ulike tiår.
I 2002 gav Lynn ut den andre sjølvbiografien sin, Still Woman Enough. Denne blei hennar andre bestseljar hjå New York Times, som nådde topp 10. I 2004 gav ho også ut ei kokebok, You're Cookin' It Country.
2004–: Gjenoppliva karriere
Seint i 2010 gav Sony Music ut eit nytt album, Coal Miner's Daughter: A Tribute to Loretta Lynn, med artistar som Reba McEntire, Faith Hill, Paramore og Carrie Underwood som framførte klassiske hittar av Loretta Lynn frå 50 år. Frå CD-en kom ein Topp 10 musikkvideohitt på GAC med singelen «Coal Miner's Daughter», som Lynn spelte inn med Miranda Lambert og Sheryl Crow. Singelen nådde også singellista til Billboard, og med det blei Lynn den einaste kvinnelege countryartisten til å nå lista i seks tiår.
Lynn opptredde ved Nelsonville Music Festival i Nelsonville i Ohio i mai 2010. Lynn opptredde også ved Bonnaroo Music and Arts Festival i Manchester i Tennessee 11. juni 2011.
Al Hamra i Oman
Al Hamra (arabisk الحمراء) er ein 400 år gammal by i regionen Ad Dakhiliyah nordaust i Oman. Her ligg fjellandsbyen Misfat Al Abryeen. Ghul ligg vest for byen.
Loretta Lynn
2004–: Gjenoppliva karriere
I 2012 gav Lynn ut sin tredje sjølvbiografi, Honky Tonk Girl: My Life in Lyrics. Ho bidrog med «Take Your Gun and Go, John» til albumet Divided &amp; United: Songs of the Civil War, som kom ut 5. november 2013.
Al Hamra i Oman
Al Hamra er kjend som Hamra Al Abryeen, som syner til Al Abri-stamma som budde der. Somme av dei eldste bevarte husa i Oman finst i Al Hamra.