cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Det skeive tårnet i Pisa
Historie
Giovanni di Simone, som var arkitekt for Campo dei Miracoli, sette i 1272 i gang med å byggje att på tårnet. Dei neste fire etasjane vart bygde i ein vinkel til dei lågare etasjane for å kompensera for skeivskapen. I 1284 tapa Pisa for Genova i slaget ved Meloria. Då vart bygginga stansa på nytt.
Fyrst i 1372 vart den siste etasjen, klokkerommet, bygd av Tommasso di Andrea Pisano. Klokkene vart installerte der. Han klarte å skape harmoni mellom dei gotiske elementa i klokkerommet og den romanske stilen til sjølve tårnet. Det finst sju klokker som til saman dannar ein skala. Den største klokka vart installert i 1655.
Galileo Galilei skal ha sloppe to kanonkuler med ulik masse frå tårnet for å demonstrere at den tida kulene brukar på å falla, er uavhengig av massane sine. Dette vert rekna som ein myte, trass i at det var ein student av Galileo som fortalte soga.
Benito Mussolini gav ordre om at tårnet skulle verte retta opp. Sement vart ført inn i fundamentet. Resultatet var uventa, for tårnet sokk ned i den mjuke grunnen. Under den andre verdskrigen øydela dei amerikanske militære nesten alle tårna i Pisa på grunn av den potensielle faren dei innebar. Det skeive tårnet stod på lista, men vart redda i den siste augeblunken.
27. februar 1964 bad den italienske regjeringa om hjelp til å førebyggje at tårnet skulle velte. Ei multinasjonal gruppe sett saman av ingeniørar, matematikarar og historikarar trefte saman på Asorane for å drøfte metodar for å stabilisere tårnet. I januar 1990 kom dei fram til at tårnet måtte stengjast for alt publikum. Klokkene vart fjerna, og tårnet vart forankra med kablar rundt tredje etasje. Hus og leilegheiter i risikosonen vart evakuerte. Etter arbeidet vart tårnet opna att for publikum 15. desember 2001. Mange metodar vart føreslegne. Dei enda opp med å fjerne 38 kubikkmeter av grunnen under den eleverte delen av tårnet. No reknar ein at det er sikra for dei neste 300 åra.
Nord-Trøndelag fylke
Steinkjer var senter for administrasjonen i fylkeskommunen. Andre byar i fylket er Namsos, Verdalsøra, Levanger, Stjørdalshalsen og Kolvereid. Sistnemnde er Noregs minste by i høve innbyggjartal.
Fylkesvåpenet er teikna av Hallvard Tretteberg, vart vedteke av fylkestinget 13.juni 1956 og godkjent ved kongeleg resolusjon 8. mars 1957. Motivet vert skildra slik: På sølv botn ein gull utbøygd kross. Våpenet skal minne om Heilag-Olav, som etter sagatradisjonen hadde ein gullkross på kvitt skjold under slaget på Stiklestad år 1030. Våpenet er i dag i bruk for Trøndelag fylke. Fylkesblomsteren til Nord-Trøndelag var marisko og fylkessteinen var thulitt.
27. april 2016 vart det vedteke av fylkespolitikarane i Nord- og Sør-Trøndelag at dei vil slå saman dei to fylka til eitt. 8. juni fekk samanslåinga ja frå Stortinget. Samanslåinga gjeld frå 1. januar 2018.
Klima
Dei indre strøka av Nord-Trøndelag er skjerma av fjell i sektoren sørvest til aust, og delvis òg i nord. Særleg har dalstrøka nær svenskegrensa eit typisk innlandsklima med moderat nedbør og kalde vintrar.
Ytre Namdalen og Vikna er derimot sterkt påverka av Norskehavet. Den kalde vinterlufta frå innlandet vert drenert ut Namdalen, noko som medverkar til at det ofte vert sterk vind, mellom anna over Folda. Det er liten kuling eller meir rundt 20 % av året og liten storm 1 % av tida.
Fosenhalvøya skjermar dei lågare strøka lenger aust mot påverknaden frå Norskehavet, medan Trondheimsfjorden dempar både vinterkulda og sommarevarmen. Høgdevinden over området er oftast frå sørvest, men om vinteren vil bakkevinden ofte blåse frå aust til søraust. Om sommaren er det gjerne sjøvind (havgule) frå ein retning mellom vest og nordaust.
Februar er den kaldaste månaden ved kysten med ein middeltemperatur like over 0 °C, omkring Trondheimsfjorden er det januar som er kaldast med middel frå –2 til –5 °C. I indre strøk går middeltemperaturen til dels ned mot –10 °C, medan dei lågaste minimumstemperaturane som er observert, er frå –35 til –40 °C. Middeltemperaturen om sommaren er stort sett frå 13 til 15 °C, men går under 10 °C i fjellstrøk over ca. 750 m. I samband med luft ført inn frå søraust kan maksimumstemperaturen i låglandet stige over 30 °C. nedbør
Årsnedbøren varierer frå 750-1000 mm ved kysten i nordvest til 1500-2000 mm i kystnære fjellstrøk. Indre, skjerma område får 500-750 mm. Det kjem mest nedbør på hausten og tidleg på vinteren, men stader i innlandet har ofte mest nedbør om sommaren.
Det er noko tåke ved kysten om sommaren, medan det nær Trondheimsfjorden kan opptre lokal strålingståke eller frostrøyk om hausten og tidleg på vinteren. Det er langt mindre tåke her enn i Søraust-Noreg.
Samferdsel
Europaveg 6 og Nordlandsbanen utgjer dei viktigaste kommunikasjonslinjene i fylket. Desse går frå Trondheim og langsetter Nord-Trøndelag og vidare til Nord-Noreg, gjennom det tett busette området på austkanten av Trondheimsfjorden, langsmed Snåsavatnet og nordover gjennom Namdalen. Herfrå tek europaveg 14 og Meråkerbanen av austover ved Stjørdal og fylgjer Stjørdalen over Storlien til Sverige. Fylkesveg 17 tek av ved Steinkjer og går over Namdalseid til Namsos og vidare måt nord gjennom Overhalla, Høylandet og Foldereid i Nærøy til ytre Helgeland. I Stjørdal ligg Trondheim lufthamn, stamruteflyplassen i Trøndelag. I tillegg er det småflyplassar ved Namsos og Rørvik, Namsos lufthamn og Rørvik lufthamn, Ryum. Hurtigruta Bergen–Kirkenes stoppar ved Rørvik på Indre Vikna.
Nord-Trøndelag har to dagsaviser: Trønder-Avisa utgjeve i Steinkjer, og Namdals-Avisa i Namsos. Elles i fylket kjem det ut åtte lokalaviser ut 2-3 gonger i veka. NRK Trøndelag har kontor i Steinkjer og i Namsos.
Histoire de Melody Nelson
Histoire de Melody Nelson er eit musikkalbum av den franske artisten Serge Gainsbourg frå 1971. Albumet er eit såkalla konseptalbum som handlar om den eldre Gainsbourg som køyrer bilen sin, ein Rolls Royce Silver Ghost frå 1910, inn i sykkelen til den 15 år gamle jenta Melody Nelson. Han forfører ho og dei utviklar eit kjærleiksforhold. Både tilhengjarar og kritikarar reknar albumet som det meste framståande og viktigaste til Gainsbourg.
Albumet er berre er om lag 28 minuttar langt og med ein likskap og musikalsk konsistens frå song til song kan det virke meir som ein EP med eit einaste langt musikkstykke med forskjellige satsar. Musikken er ein miks av funky bass, tekst som meir vert snakka fram enn sunge, og fyldige, djupe strykarar og kor arrangert av Jean-Claude Vannier. Arrangementet har i seinare år påverka musikkstilen til fleire franske og engelskspråklege artistar som Air, David Holmes, Jarvis Cocker frå Pulp, Portishead og Beck. Beck sin song «Paper Tiger» frå Sea Change i 2002 er særs lik songen «Melody» på Historie de Melody Nelson
Det var lenge ukjend kva for musikarar som vart nytta på albumet. I oktober 2006 spelte Jean-Claude Vannier heile albumet på ein konsert i London med gjestevokalar frå Jarvis Cocker, Badly Drawn Boy, Mick Harvey frå The Bad Seeds og Gruff Rhys frå Super Furry Animals. I samband med denne konserten vart det avslørt at musikarane på albumet var Dougie Wright, Big Jim Sullivan, Herbie Flowers og Vic Flick, som alle medverka på konserten. Tidlegare gjekk det mange rykte om kven som spelte på albumet og både Alan Hawkshaw (som spelte på neste albumet) og til og med Jimmy Page har vore nemnd. . Kvinna som spelar stemma til Melody Nelson er Jane Birkin, som på denne tida var kjærasten til Gainsbourg.
Etter albumet kom ut vart det laga ein musikkvideo til kvart spor på albumet.
Innhald
Alle songar er av Gainsbourg bortsett frå song 2, 4 og 6, som vart skrive i lag med Vannier.
Damneset
Damneset er et vatn på Mangenskogen nordaust for tettstaden Lierfoss i Aurskog-Høland kommune i Viken.
Selskap
Bedrift, føretak, verksemd eller selskap er ei samanslutning som er eigd av fysiske eller juridiske personar og rår over formue. Det er normalt også eit krav at selskapet driv på med noko. Vanlegvis vil dette vere av økonomisk art, men dette er ikkje eit absolutt vilkår. Ein skil normalt mellom selskap og sjølveigande institusjonar (stiftelse). Definisjonen på eit selskap vil variere ut frå kva slags selskap det er snakk om.
Sjølve selskapet er ein juridisk person, noko som inneber at det kan ha sjølvstendige rettar og pliktar uavhengig av sine eigarar. Selskapet kan mellom anna vere part i kontraktar, og det kan reise og motta søksmål ved domstolane.
Jærhøns
Jærhøns er den einaste attlevande norske landrasen av høns. Rasen stammar frå Jæren, og vart redda frå utrydding ein gong på starten av 1900-talet. Jærhøns er i dag bevart ved Genbanken for fjørfe ved Hvam Vidaregående Skule, og er i tillegg ein populær hobbyrase.
Kjenneteikn ved jærhøns
Jærhøns høyrer til dei lette hønserasane. Hanen veg omtrent 2 kg og høna veg omtrent 1,75 kg. Fjørdrakten finst i to variantar: Mørke Jærhøns (MJ) og Ljose Jærhøns (LJ). Begge variantane har ljosebrune fjør rundt hals og hovud, med mørk skifergrå stripa eller spragla fjørdrakt på rygg, bryst, venger og halefjør. Forskjellen er at MJ er stripa skifergrå og mørkegrå på dunet på bak-/undersida av kroppen, medan LJ har ljosebrun dun på denne staden. Hanane er hovudsakleg kvite i fjørdrakten i begge variantar, med noko brunt på ryggen hjå hanar av MJ.
Skalfarga på egga er kvit hjå LJ, og kremfarga hjå MJ. Egga veg om lag 55 gram (lågare eggvekt for unge høns; høgare for eldre høns) - altso relativt store egg i førhald til kroppsvekten. Jærhøns har kjønnsvisande tjukklingar som dagsgamle og dei byrjar å verpe ved om lag 5 månaders alder, og verpar rundt 160 egg i året.
Åtferd og instinktar
Jærhøns er ei kvikk og årvaken rase. Dei er ofte nervøse rundt menneske, og det er vanskeleg å få dei handtamme (i motsetnad til dverghøns og mellomtunge rasar). Jærhøns er svært ivrig fôrsøkjande, og i sumarhalvåret kan dei finne mesteparten av sin eigen føde sjølv. Dei verpar imidlertid mykje betre om dei får tilskot av heilkorn, f eks havre og kveite, eventuelt havre og bygg. I vinterhalvåret bør dei få kraftfôr med vitamin og mineraltilskot.
Instinktet for ruging er heilt bortfalt i dagens jærhøns; det vart sannsynleg avla bort ein gong i fyrste halvdel av 1900-talet.
Likt andre lette hønserasar er jærhøns flinke til å fly. Jærhøns tek seg lett opp på vaglar to meter over bakken. Ei skremt høne kan ta 10 til 20 meters horisontal flukt. Det er med andre ord ein kostbar rase å gjerde inn, samanlikna med til dømes dverghøns eller mellomtunge rasar.
Lance Davids
Lance Davids er ein sørafrikansk fotballspelar som har spela på midtbanen for Ajax Cape Town i den sørafrikanske fotballigaen, og for landslaget til Sør-Afrika.
Hidekazu Otani
Hidekazu Otani er ein japansk fotballspelar.
Han spelar for klubben Kashiwa Reysol (2019).
Arvid Torgeir Lie
Arvid Torgeir Lie var ein norsk lyrikar frå Skafså.
Lie voks opp i Åmdalsverk, og studerte ved Universitetet i Oslo før han ei tid arbeidde som skogsarbeidar. Han debuterte i 1967 med diktsamlinga Under fuglens vengjekross, som var påverka av diktinga til Aslaug Vaa. Han fekk sidan fått utgitt elleve diktsamlingar til, den seinaste kom i 2011. Lie skreiv også ei novellesamling og gjendikta bøker til norsk. Frå 1977 hadde han Statens garantiinntekt for kunstnarar (kunstnarløn).
Han fekk Halldis Moren Vesaas-prisen i 1995 for ''Eksakthet. Nærvær, og Melsom-prisen i 2007 for Innfor den myndige og den umyndige beretninga''. Same året fekk han også Doblougprisen.
Lie var busett i Spydeberg kommune sidan 1997.
Malnes kyrkje
Malnes kyrkje ligg på Eidet i Bø i Vesterålen. Kyrkja er ei langkyrkje i tre. Ho vart innvigd 7. april 1895 og skal ha 320 plassar. Arkitekt for kyrkja var Ole Scheistrøen.
Den første Malneskyrkja på Malnes er nemnd i eit dokument frå 1589. Ho vart riven i 1829 og flytta til Eidet.
Like ved kyrkja står ein bauta over fiskarar frå Bø og Malnes som har omkomme på havet. Bautaen vart sett opp i 1943.
Parykk
Parykk er ein laus frisyre av hår som er laga for å kunna berast på hovudet til eit menneske. Ekte parykkar er laga av menneskehår. Dei kan òg lagast av geite- og hestehår, ull, fjører eller kunstmateriale. I nokre land er parykkar del av ein embetsdrakt, til dømes på dommar og juristar. Skodespelar og operasongar kan bruka parykkar for å ha ei viss rolle.
Antikken
I det gamle Egypt bar både menn og kvinner innan aristokratiet parykkar som vern mot solen eller som teikn på status. Det same gjaldt fleire andre folkeslag i antikken, som: assyrarar, fønikarar, sumararr, grekarar og romarar. Innan gresk teater brukte ein parykkar i ulike fargar for å karakterisera særskilde roller. I Romarriket kunne både menn og kvinner bera parykk. Visse urfolk har i nytta parykk til å skremma i krigstid.
Vestleg kultur
I vesten blei parykkar på 1600-, 1700- og til ein viss grad òg 1800-talet stor mote. I England brukte Elisabeth I (1533–1603) sin kjende, karakteristiske raude parykk, og ved det franske hoffet blei moten diktert av Ludvig XIII (1601–1643), som introduserte parykkar i heremoten, og i enno høgare grad av solkongen Ludvig XIV (1638–1715).
Barokken
Ludvig XIV bygde opp Versailles og flytta hofflivet dit. Han levde i luksus og overflod, og la an tonen for den samtidige herremoten med dei overdådige parykkane sine og den dramatiske og ekstravagante smaken sin for klede. Parykkane til mennene blei gjort lengre, meir lokkete og meir innvikla. Hattane, som var vanskelege å setja fast på parykken, blei mindre i stilen og blei mest borne i handa eller under armen.
Med tida spreidde moten seg gjennom Europa, og det blei nesten obligatorisk for ein motemedviten, velkledd person å bera parykk. På eit einaste år, 1655, gav Ludvig XIV løyve for 48 nye parykkmakarar til å starta verksemd i Paris. Fattigfolk selde håret sitt, som blei materiale til parykkar for såvel sivile som militære. Dei fleste føretrekte å barbera av seg det vanlege håret sitt, og la dette tilverkast til ein parykk. Når parykken blei teken av om kvelden blei ein, i det minste for ei tid, av med lus og lopper. Om vinteren kunne ein setja parykken ut i kulda, som tok livet av ukruttet. Mellom 1670 og 1700 bar nesten alle menn av høgare stand parykk, og parykkmakar var eit prestisjefullt yrke. Ei tid prøvde parykkmakarar i London å få krona til å lovfesta parykktvang for vaksne menn.
Parykken forsvinn
Heile aktiviteten – parykken stod for fleste som eit symbol for sløseriet til overklassa – fekk ein dødsdom med den franske revolusjonen. Storbritannia heldt lengst på moten, men militæret la tidleg ned forbod mot pudra parykkar og nytta i staden ein lettare parykk med hårpisk som gav meir rørslefridom. I 1795 innførte den britiske staten skatt på parykkar og parykkpudder som førte til at moten døydde ut – men var først heilt ute kring 1805. I Sverige slutta Gustav IV Adolf med parykk i 1805.
Moderne parykkar
På 1900-talet vende parykkar tilbake med nye formål. På 1950-talet byrja det bli vanleg med tupé for menn, og på 1960-talet byrja ei motebølgje for kvinneparykkar. Parykkhandelen har auka til ein verdsomfattande industri med både handlaga og maskintilverka parykkar, der ein kan bruka såvel kunsthår som naturhår.
Produksjon av parykkar
Ved produksjon av handlaga parykkar blir det spent eit rammeverk av tynt nett (tyll, gass) på ein parykkstokk. Parykkmakaren festar så med ei fin nål med mothake, eit eller nokre få hårstrå om gongen i nettet først i nakken og så vidare opp og framover. Ein annan metode går ut på å setja saman fleire hår som blir sydd på sjølve nettet i horisontale rekkjer. Parykkar laga med få eller enkle hårstrå gjev som regel eit meir naturleg inntrykk; såkalla medisinske parykkar og dei fleste teaterparykkar blir laga etter denne metoden. Den andre metoden blir ofte nytta til å laga moteparukkar. Det går med mellom 50 000 og 200 000 hårstrå til å laga ein parykk.
Barnevelder
Barnevelder er ein tung hønserase som stammar frå byen Barneveld i provinsen Gelderland i Nederland.
Barnevelder er blant anna avla fram av Rhode Island red (R.I.R.), Wyandottar og fleire store asiatiske kamphøns. Den vart avla fram på 1900-talet for å legge svært brune egg. Den er ein god verpar, men den har inga utprega rugelyst. Egga har tjukt skal, og dette gjer at kjuklingane har vanskeleg for å kome ut.
Rasen kan vere kamplysten, og trivst difor ikkje under småe forhold. Dei er flinke til å leite etter mat, lette å avle opp, og dei veks forholdsvis raskt. Iblant kan fjørutviklinga kome seint. Dei byrjar å verpe når dei er om lag 6-7 månadar gamle. Dei er hardføre og toler kulde godt.
Dvergvarianten stammar også frå Nederland. Egga er mørkebrune med brune flekkar, og dei veg om lag 60 gram for store høns, og 40 gram for dverg. Hanen veg 3,5 kg, og høna veg 2,5 kg. For dverg veg hanen 1,1 kg og høna 1 kg.
Individ
Eit individ (frå latin individuum som tyder 'udeleleg') er ein enkelt person eller ei enkelt organisme, dvs. ein unik og meir eller mindre autonom eining. I det biologiske kompleksitetshierarkiet er individet eitt av dei viktigaste nivåa, som ligg mellom cella og populasjonen. (Hjå eincella organismar er individet per definisjon det same som cella.)
Det er ikkje alltid eintydig å avgrense eit individ. I dyrekoloniar som hjå sosiale insekt (t.d. bier, maur) kan enkeltorganismar ikkje overleve utan resten av samfunnet, men har likevel autark åtferd og vert difor rekna som enkelt individ. I andre koloniar, som hjå mosdyr eller polyppar, kan enkeltorganismane i tillegg vere genetisk identiske og oppretthalde cellulære forbindingar mellom organismane, slik at dei utgjer fysiologiske eininga saman med naboane. Her kan det vere nokså vilkårleg å avgrense enkelte individ. Nokre av desse koloniane kan med rette reknast som superorganismar. Det same gjeld for mange plantar som formeirer seg ved knoppskyting. Her nyttar ein ofte nemninga genet (for genetisk avgrensa individ) og ramet (for fysiologisk avgrensa individ) for å unngå misforståingar.
Hjå dei fleste dyr, inkludert menneske, oppstår det sjeldan slike vanskar. Einegga tvillingar er er genetisk identiske men heilt klart to ulike individ, fordi dei blir utsette for ulike miljøpåverkingar og kan handle uavhengig. Overgangen mellom siamesiske tvillingar og teratomar (svulstaktige dobbeltdanningar av organ) er derimot flytande.
I filosofien nyttar ein individomgrepet i ei mykje vidare tyding, sjå partikulare.
Uksitsjan
Uksitsjan (russisk Уксичан) er ein vulkan som ligg nord på Kamtsjatkahalvøya i Russland.
Eikås
Eikås er ei bygd i Sunnfjord kommune i Sunnfjord.
Huetar
Huetar er eit utdøytt chibchansk språk. Det var det viktigaste og mest utbreidde språket i Costa Rica då området vart kolonisert på 1500-talet. Huetar vart rekna som hovedspråket i provinsen Costa Rica under koloniseringa. Det vart snakka i Valle Central heilt til Stillehavskysten i aust og til Cordillera dei Guanacaste i vest. Språket døydde ut på byrjinga av 1700-talet. Til trass for kor viktig språket var på 1500-talet, finst det ingen tekster på huetar. Huetar tilhøyrer sannsynlegvis den votiske undergruppa av chibchanske språk, saman med maleku og rama.
Mange stadnamn i Costa Rica stammar frå huetar. Blant desse er Curridabat, Escazú, Tacacorí, Pocares, Aserrí, Tibás, Tayutic, Tiribí, Tucufres og Chicuá.
Shogo Nakai
Shogo Nakai er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Kashiwa Reysol og Mito HollyHock.
Faradays induksjonslov
Faradays induksjonslov er ei lov oppdaga i 1831 av Michael Faraday.
Ho seier at når den magnetiske fluksen (mengda magnetiske induksjonslinjer) gjennom ein straumkrins vert endra, blir det i krinsen indusert ein elektromotorisk spenning som er proporsjonal med den farten fluksen endrar seg med, det vil sei endring per tidseining av mengder induksjonslinjer gjennom krinsen.
Dette er eit grunnleggande prinsipp i transformatorar, induktorar og mange typar elektriske motorar og generatorar.
Matematisk skildring
der \mathcal{E} er elektromotorisk spenning (den induserte spenninga), \Phi_B er endring i magnetisk fluks og er endring i tid.
Lova seier altså at total elektromotorisk spenning indusert i ein spole med éi vinding i eit magnetisk felt er lik minus endringa i magnetisk fluks gjennom ein spole, delt på endring i tid. Dersom spolen har meir enn éi vinding, gangast uttrykket med talet på vindingar, altså
der N er mengda vindingar.
Notasjon
som følgje av at definisjonen av elektromotorisk spenning er:
Denne kan igjen omskrivast ved hjelp av Stoketeoremet til forma:
Kjelder
Elektromagnetische Induktion
Karin
Karin er eit kvinnenamn, ei kortform av Katarina, som kjem frå gresk katharos 'rein' eller 'kysk'. Det blir også stava Carin, Caryn og Karyn. Karen og Karina er nærskylde variantar av namnet.
Daltjenn
Daltjenn er eit vatn på Mangenskogen nær Ovlien i Aurskog-Høland kommune i Viken. Her kan ein sjå ei beverhytte i vatnet frå Fv236.
Karin
Karin har norsk og svensk namnedag den 2. august.
Bruk
Namnet Karin har tradisjonelt vore særs vanleg i Tyskland og i Sverige, der det har vore i bruk sidan midten av 1400-talet. Ved byrjinga av 2006 hadde totalt 170 229 personer i Sverige namnet.
Undredal
Undredal er ei bygd i Aurland kommune i Vestland og eit kyrkjesokn i Indre Sogn prosti. Bygda Undredal ligg ved vestsida av Aurlandsfjorden, nedst i Undredalsdalen, omtrent midt mellom innlaupet til Nærøyfjorden og der Aurlandsfjorden svingar skarpt sørvestover til Flåm. Staden er kjend for Undredal stavkyrkje og geitosten som vert produsert på Undredal stølsysteri på stølen Melhus. Bygda hadde eigen barneskule fram til 2006, men no går ungane frå Undredal på barneskule i Flåm og ungdomsskule på Aurlandsvangen. Staden har daglegvarebutikk med post i butikk.
Samferdsle
Undredal fekk vegutløysing i 1988. Fylkesveg 601 går frå Undredal oppover Undredalsdalen til Langhuso der han møter Europaveg 16 som fortset vestover gjennom Gudvangatunnelen til Gudvangen inst i Nærøyfjorden, og derfrå om Voss til Bergen. Det er knappe to mil frå Undredal til Gudvangen. Austover går E16 gjennom Flenjatunnelen til Flåm og derfrå vidare til Aurlandsvangen, Lærdal og Austlandet. Frå Undredal er det 13 kilometers køyring til Flåm og 21 kilometer til kommunesenteret Aurlandsvangen. Passasjerbåten som går mellom Flåm og Gudvangen går innom Undredal når det er passasjerar som skal av eller på der.
Undredal kyrkjesokn
Undredal er eit kyrkjesokn i Sogn prosti. Soknekyrkje er Undredal stavkyrkje som i fylgje åringsdatering kan vere frå midten av 1100-talet. Fram til 1855 høyrde òg noverande Nærøy sokn til Undredal sokn.
Maroggia
Maroggia er ein kommune i distriktet Lugano i kantonen Ticino i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 277 meter over havet.
Kommunen ligg på austsida av Luganosjøen.
Busåstjenn
Busåstjenn er eit vatn på Mangenskogen, nord for tettstaden Lierfoss i Aurskog-Høland kommune i Viken.
Ron Paul
Ronald «Ron» Ernest Paul i Pittsburgh, Pennsylvania) er ein lege frå USA. Paul stilte som kandidat i primærvalet framom presidentvalet i USA i 2008, men nådde ikkje opp. Republikanaren Paul, som er mest kjend som kongressmedlem, har representert Texas sitt 22. kongressdistrikt i 1976 og frå 1979 til 1985, og han har seinare representert Texas sitt 14. kongressdistrikt i Representantathuset frå 1997 til 2013.
Uratman
Uratman er ein vulkan som ligg nord på øya Simusjir i Kurilane i Russland. Han ligg oppfor Broutonbukta.
Karon
Karon, Kharon eller Charon (gresk Χάρων, 'den klåre') var ein ferjemann som i gresk gudetru frakta døde over grenseelva Akheron (eller Styx) til dødsriket i underverda (Hades). Etruskarane hadde ein tilsvarande figur Charun eller Karun.
Skildring
Karon skal ha vore sonen til Nyx og Erebos. Han er gjerne skildra som ein gamal, gretten og uflidd mann. På greske vasar blir Kharon vist som ein gammal skjeggut mann med lue, arbeidskappe, støvlar og med stav medan han står i båten sin.
Ingen kom over elva utan hans hjelp, verken den eine eller den andre vegen. Unntaka er nokre greske og romerske heltar. Herakles brukte styrken sin til å tvinga til seg ferjing begge vegar, medan Orfevs fortrylde ferjemannen med musikken sin for å oppnå det same. I romerskalden Vergil sin Æneide vert Æneas vist vegen til den gylne bogen der ein kan koma over elva og koma attende i live.
Som ferjeløn kravde Karon han ein mynt. Den som ikkje hadde ein slik mynt, måtte flakka rundt som skuggar på elvebreidda, eller venda attende til grava som attergangarar. Lenge var det tradisjon i den greske verda å leggja ein mynt i dei døde sin munn (under tunga) eller oppå kvart av auga deira.
Utvikling
Ferjemannen er òg skildra som ein ein demon med venger og ein dobbel hamar som våpen. Etterkvart vart han sett på som ein dødsengel, og i gresk folketru lever han vidare den dag i dag som dødsengel Charos eller Charontas.
Den engelske stavinga av namnet er «Charon», og herfrå har plutomånen Charon fått namnet sitt.
Robert Pereira da Silva
Robert Pereira da Silva er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Kashiwa Reysol.
Tetsuya Yano
Tetsuya Yano er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Kashiwa Reysol og Ehime FC.
Gran Paradiso
Gran Paradiso (fransk Grand Paradis) er det høgaste fjellet i Dei graiiske Alpane i Italia med ei høgd på 4 061 meter over havet. Det ligg nordvest i landet, nær Mont Blanc ved grensa til Frankrike, men ligg heilt innanfor det italienske området. Gran Paradiso er det einaste fjellet som ligg heilt innanfor Italia på over 4 000 meter.
Den høgaste toppen vart først nådd 4. september 1860 av J.J. Cowell, W. Dundas, J. Payot og J. Tairraz. I dag vert det rekna som ein relativt lett klatretur, bortsett frå dei siste 60 metrane til toppen. Klatringa startar vanlegvis frå anden Rifugio Chabod eller Rifugio Vittorio Emanuele. Sistnemnde er kalla opp etter Viktor Emmanuel II av Italia som oppretta det kongelege reservatet Gran Paradiso i 1856, som i dag er Gran Paradiso nasjonalpark.
Vu de l'Extérieur
Vu de l'Exterieur er eit musikkalbum av den franske artisten Serge Gainsbourg frå 1973.
Serge Gainsbourg var kjend som ein provokatør og stadige skandaløse opptrednar, og dette albumet var ikkje eit unntak. Tekstane på dette albumet omhandlar dei nedre delane av kroppen, inkludert promping og fising, analsex og skatologi. Her finst songar som «Le Poupee Qui Fait» («Dukka som går på do»), «Des Vents, des Pets, des Boums» («Vinden, prompane, drønna»), «Pamela Popo». Det heile er derimot pakka inn i vakre balladar og rolege rocke- og poplåtar, med svulstige strykearrangement som gjev ein tilsynelatande romantisk atmosfære for ikkje-fransktalande. Sjølv dei engelske musikarane på plata var ikkje klar over kva tekstane omhandla.
Songen «Je Suis Venu te Dire que Je M'en Vais» («Eg kom for å fortelje at eg dreg») omhandlar derimot ein person som reiser frå kjærasten sin og er kanskje den mest kjende songen på albumet. Gainsbourg spelte denne på fleire TV-opptrednar og konsertar utover 70- og 80-talet og songen er spelt inn av fleire andre artistar. .
Elva Vendée
Vendée er ei lita elv vest i Frankrike, og ei av sideelvane til Sèvre Niortaise frå høgre. Ho har sitt utspring nær L'Absie i vestlege delar av departementet Deux-Sèvres. I eit par kilometer dannar ho grensa mellom departementa Vendée (kalla opp etter elva) og Charente-Maritime, før ho munnar ut i Sèvre Niortaise nær Marans.
Ho renn gjennom følgjande departement og byar:
Massagno
Massagno er ein kommune i distriktet Lugano i kantonen Ticino i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 352 meter over havet.
Nordlege Eurasia
Det nordlege Eurasia strekkjer seg over eit enormt område, frå Ukraina i vest til dei frosne audemarkane i Sibir. I hundrevis av år er det nordlege Eurasia vorte kontrollert av mektige herskarar og regjeringar. Men i dei seinare år er det kommunistiske Sovjetunionen blitt splitta i 15 uavhengige statar. Mongolia hadde nære sambindingar med det tidlegare Sovjetunionen, men har aldri vore med i unionen.
Breisjøen
Vatnet er verna i samsvar med Verneplan I for vassdrag.
West Dunbartonshire
West Dunbartonshire (låglandsskotsk Wast Dunbartonshire; skotsk-gælisk Siorrachd Dhùn Breatainn an Iar) er ein av 32 regionar i Skottland. Regionen grensar til i vest til City of Glasgow, og fleire av forstadane til Glasgow ligg her. I tillegg grenser han til Argyll and Bute, Stirling, East Dunbartonshire og Renfrewshire.
Regionen består hovudsakleg av tre delar: byane Dumbarton og Clydebank og distriktet Vale of Leven.
Administrasjonsstad i West Dunbartonshire er Dumbarton, men Clydebank er den største byen.
Condoleezza Rice
Condoleezza Rice er ein USA-amerikansk professor,  diplomat og forfattar. Ho var den sekstisjette utanriksministeren i USA, og den andre under president George W. Bush, mellom 2005 og 2009. Rice var den fyrste afroamerikanske kvinna som var utanriksminister i landet, den andre  afroamerikanske personen (etter Colin Powell) og den andre kvinna (etter Madeleine Albright). I den fyrste presidentperioden til Bush var Rice den nasjonale tryggleiksrådgjevaren hans. Før ho vart med i regjeringa til George W. Bush, var  ho professor i statsvitskap  ved Stanford University, der ho var provost  frå 1993 til 1999. Rice var rådgjevar i sovjet- og austeuropasaker for president George H.W. Bush  under fallet til Sovjetunionen og  då Tyskland vart sameint att.
I byrjinga av perioden sin som utanriksminister, stod Rice i spissen for  ein plan som hadde fokus på demokrati i Midtausten og områda rundt  («Transformational Diplomacy»). Fokuset hennar på å støtte demokratisk valde regjeringar møtte motstand fordi Hamas, som støtta muslimske  militantar, fekk eit stort fleirtal i det palestinske valet, og fordi  store land som Saudi-Arabia og Egypt heldt fram med autoritære system  med støtte frå USA. Medan ho var utanriksminister leidde ho også styret i Millennium Challenge Corporation.
Svadilfare
Svadilfare (norrønt Svaðilfari) er i norrøn mytologi hesten til byggmeisteren som bygde muren rundt Åsgard. Før muren vart ferdig skapa Loke seg om til ei hoppe og lurte Svadilfare med seg slik at muren ikkje vart ferdig. Av dette vart Sleipne til. Æsene vann veddemålet om at muren ikkje kunne byggjast på éin vinter.
Hans J. Røsjorde
Hans Johan Røsjorde er ein norsk gymnaslektor og politikar (FrP). Han representerte Hordaland på Stortinget frå 1987 til 2001 og var visepresident på Stortinget frå 1997 til 2001. I 1998 vart Røsjorde utnemnd som fylkesmann for Oslo og Akershus etter Kåre Willoch, og tok til i denne stillinga 1. november 2001 etter at stortingsmandatet var avslutta.
Bakgrunn
Hans J. Røsjorde har i tillegg militær utdanning og teneste i perioden 1962 til 1990. I 1982 oppnådde han kapteins grad. Han har òg vore medlem av NATO-parlamentet (1989–2001), og har i samband med det hatt ulike tillitsverv for NATO.
Bokkoen
Bokkoen er ein springar som har vore nytta i dei austre delane av Telemark, og er knytt til Tinn. Namnet på slåtten er knytt til spelemannen Øystein Bokko frå Tinn, som og skal ha vore kjelda til slåtten. Slåtten var og nytta av Olav Napper frå Fyresdal, og det er skrive ned ein variant etter Nils Brakvatn frå Nordhordland. Alt tyder på at slåtten har vore kjend sidan 1700-talet.
Variantgruppa
Slåtten har nr 486 i hardingfeleverket, og gruppa har fem variantar, fire frå Telemark og ein frå Hordaland.
.
Troll-elgen
Troll-elgen er namnet på ein roman frå 1921 av Mikkjel Fønhus. Delvis basert på denne romanen finst òg filmen Troll-elgen frå 1927] Troll-elgen var den fyrste romanen til Fønhus.
Handling
Den morlause elgkalven blir av bygdefolket kalla Rauten fordi han rautar som eit krøtter i haustkveldane. Etterkvart bygger det seg opp myter kring denne elgen som ikkje set vanlege elgfar, som bly ikkje bit på og som folk sjeldan kan få auge på. Jegerar flest vil ikkje jage Rauten, som dei ser på som eit andeleg vesen. Men éin jeger, Gaupa, gir seg ikkje og gjer det til si livsgjerning å få ram på «Trollelgen».
Blinnenhorn
Blinnenhorn (italiensk:Corno Cieco) er ein 3 374 meter høg fjelltopp ved Nufenenpasset i Lepontin-Alpane. Fjellet dannar den søraustlege hjørnepilaren i kantonen Valais og er også grensefjell mellom Sveits og Italia.
På austsida av Blinnenhorn ligg kjeldene til isbreen Griesgletscher.
Arthur Cust steig, som den fyrste, til topps i 1881.
Wyandotthøns
Wyandott er oppkalla etter indianarstamma med same namn og vart kjent på 1880-talet. Det er ein kombinasjonsrase som er ein god eggleggjar og gode kjøtdyr. Dvergvarianten vart framavla i Tyskland, Nederland og Storbritannia. Egga veg 55-60 gram for stor og 35 gram for dverg. Eggfarga er rosa til brun. Hanen veg 3,8 kg og høna veg 3,1 kg. Når det gjeld dvergvarianten veg hanen 1,2 kg og høna veg 1 kg. Det er den hønserasa som har flest godkjente fargar, 29 stk.
Jens Glatved
Jens Glatved var ein norsk lærar, prest og stortingsmann.
Glatved var fødd i Norderhov, der far hans var prest. Sjølv vart han student i 1812. Deretter var han tre år huslærar i Danmark, og sidan tre år styrar av ein privatskule i Drøbak. I 1825 vart han cand. theol. og sokneprest i Gildeskål. År 1834 vart han sokneprest i Vestby.
I 1833 representerte Glatved Nordlands amt på Stortinget. Han var sekretær i trykkekomiteen.
Glatved døydde i Vestby i 1837.
Nesøytjernet
Nesøytjernet er eit tjern, eller eit lite vatn som ligg 14 meter over havet på Nesøya i Asker kommune. Tjernet og dei neraste omgjevnadene er verna som Nesøytjern naturreservat på grunn av den rike og til dels sjeldsynte floraen og dyrelivet. Ein bekk ut frå den austre enden gjev tjernet avløp til Indre Oslofjord. I tjernet er det ei lita øy.
På Nesøytjernet vart det om vinteren i tidlegare tider drive med skjering av isblokker som vart lagra for utskiping om sumaren til fleire land i Europa. Før kjøleskap og andre kjøleinnretningar vart finne opp og teke i bruk, vart slike is nytta til å kjøle ned mat og drikke. Fleire stader i Asker kommune og andre distrikt kring Oslofjorden vart det i dei tidene skjere is på naturlege og tillaga vatn og dammar for å eksporterast til utlandet eller for å nyttast innanlands.
Gran Sasso
Gran Sasso er det høgaste fjellområdet i Appenninane i Abruzzo i Italia. Det høgaste fjellet er Corno Grande på 2 912 moh. Fjellområdet utgjer nasjonalparken Parco Nazionale del Gran Sasso e Monti della Laga som vart oppretta i 1993. Gran Sasso er òg det høgaste fjellområdet på Den italienske halvøya. L'Aquila er den næraste byen til Gran Sasso, berre 16 km frå Assergi, ein liten landsby ved foten av fjellet. Roma ligg 132 km med bil frå fjellet.
Dei tre toppane på Gran Sasso er Corno Grande med 2 912 meter over havet, Corno Piccolo og Pizzo Intermésoli. Toppane er dekte av snø det meste av året. På nordsida av Corno Grande ligg Calderonebreen, den sørlegaste isbreen i Europa. Han er derimot i kraftig tilbakegang og forskarar reknar med at han truleg vil forsvinne rundt år 2020.
I 2005 vart den 2 424 meter høge toppen tidlegare kalla Gendarme, nemnd opp etter pave Johannes Paul II. Paven vitja ofte staden og omtalte fjellet som ein «spesiell stad å møte Gud» og at Gran Sasso minte han om fjella i heimlandet Polen.
Usjkovskij
Usjkovskij (tidlegare kalla Plosky) er eit stort vulkanmassiv sentralt på Kamtsjatkahalvøya i Russland. Han ligg nordvest på Klutsjevskaja. Desse vulkanane er lenkja til kvarandre. Den høgaste toppen i massivet er Krestovskij (4108 moh). Krestovskij er ein stratovulkan medan Usjkovskij er ein skjoldvulkan.
Sind
Sind (eng. Sindh) er ein av dei fire provinsane i Pakistan og ligg søraust i landet. Han grensar til India i aust, Balutsjistan i vest og Panjab i nord, og har kyst til Arabiahavet i sør. Indus renn gjennom provinsen og skapar Indusdalen og -deltaet. Ved den indiske grensa i aust ligg Tharørkenen.
Regionen har særleg vore folkesett av sindhiar, men sidan opprettinga av Pakistan har mange hovudsakleg urdutalande indiske muslimar slått seg ned her. Også folk frå andre delar av Pakistan har busett seg i provinsen.
Regionen inneheld særs gamle og viktige spor etter menneske, som Kot Diji, ein forløpar for Induskulturen, og Mohenjo-Daro, ein av dei største byane innan kulturen.
Provinsen har 23 distrikt.
Kongressen i USA
Kongressen (engelsk United States Congress) er namnet på den riksdekkjande lovgjevande forsamlinga i Sambandsstatane (USA), med sete i hovudstaden Washington, DC. Kongressen vert utgjort av to kammer, eller «hus»: Senatet har to senatorar frå kvar delstat, i alt 100, medan Representanthuset har 435 sete, som vert fordelte mellom delstatane etter folketalet.
Alle delstatane i USA, bortsett frå Nebraska, har eit liknande kongress-system på delstatsnivå med to kammer.
Botnersjøen
Botnersjøen (eller Åklangen) er ein innsjø på Fosser i Aurskog-Høland kommune. Botnersjøen er ein del av hovudvasstrengen av Haldenvassdraget. Botnersjøen ligg 124 moh. Botnersjøen heng fysisk saman med Bjørkelangen. Sørspissen av Botnersjøen vert kalla Musjevika.
Skei
Ei skei er ein reiskap ein nyttar til å eta. Skeia er forma slik at ein lett kan få i seg rennande næring, som suppe. I tillegg til å eta med skeier kan ein òg bruka dei som rytmeinstrument.
Materiale
Vestlege skeier er gjerne laga av metall, som stål eller sølv. Det har òg vore vanleg å skjera ut skeier i tre, sjå treskei. I Aust-Asia har ein derimot helst nytta skeier av porselen. I nyare tid er plastikkskeier kome til og blitt populære over heile verda.
Melbu kyrkje
Melbu kyrkje ligg i Melbu i Hadsel kommune i Nordland fylke. Kyrkja høyrer til Melbu sokn i Vesterålen prosti. Kyrkja er ei langkyrkje i tre. Ho vart innvigd i 1938 og skal ha 250 plassar. Arkitekt for kyrkja var Harald Sund.
Tidligare kyrkje
Melbø korszhus er omtala i Reformatsen i 1589. Dette kapellet frå mellomalderen (truleg ei stavkyrkje) gjekk ut av bruk allereie før 1694. I 1750 skal det framleis ha stått, men vore så skrøpeleg at ein ikkje kunne halde gudsteneste i det. Nøyaktig plassering er ikkje kjend.
Jåle-Ragnhild
Jåle-Ragnhild er namnet på ein springar som har vore mykje nytta i Telemark, men som og er funnen i Hardanger. Slåtten er og kalla Høybøen eller Madsson. Han har namn etter ei jente som heldt seg mykje med arbeidskarane som arbeidde med gruvedrift på Gullnes. Ho skulle vera fæl til å danse og jåle seg til for karane. Til slåtten høyrer og ei kjend slåttestev-vise, som var nytta av både Talleiv Røysland og Aslak Brekke. Brekke sin variant er og kalla Madsdøla:
Variantgruppa
Slåtten har variantnr 487 i Hardingfeleverket, og det er samla fem variantar av slåtten, for det meste frå Telemark. Slåtten er gamal i Tinn.
Johan Garmann
Johan Garmann var ein norsk prest og stortingsmann.
I 1814 var Garmann 4. representant for Søndre Trondhjems amt på det overordentlege storting i 1814. Same året vart han utnemnd til sokneprest i Byneset, eit embete han ikkje tok over. Døydde allereie vinteren 1815.
Ferje
Ferje er ei nemning på ein båt eller eit skip som fraktar passasjerar og køyretøy over avgrensa avstandar. Ferjer kan enten vere småe personferjer som ikkje kan ta med seg køyretøy, eller vere større bilferjer med plass til køyretøy, og jarnbaneferjer med spor for tog. På jarnbaneferjer er det ofte fleire spor attmed kvarandre, slik at lange tog kan takast med ved å verte delte opp.
Ferjetrafikk er viktig for mange kystbuarar. Kostnaden for ferjetrafikk er ofte lågare enn å byggja ei bru eller ein undersjøisk tunnel. Trass i lågare kostnad vert ferjetrafikken mange stader lagt ned. Ferjeulykker, vêret, sjeldne avgangar, mangel av nattruter, driftsproblem og streik gjer at dei som avheng av ferje ofte ynskjer landfast samferdsel. Ei bru eller ein tunnel gjev også folk større fridom til å reisa når dei ynskjer. Særleg gjeld dette når bilismen er på frammarsj.
I 1999 vart det frakta 46 millionar passasjerar i Noreg via 336 ferjer. Av dei var det 37 millionar på bilferjer. Det var ein nedgang på nesten 13 % frå 1990. Det ferjesambandet kor det vert frakta flest passasjerar er ruta mellom Nesoddtangen og Aker Brygge, som opphavleg vart drive av A/S Nesodden-Bundefjord Dampskipsselskap, men som vert drive av eit anna reiarlag etter anbodskonkurranse i regi av Ruter AS, eit offentleg eigd selskap for kollektivtrafikken i Oslo og Akershus. Her vert det årleg frakta 2,3 millionar passasjerar; desse ferjene tek ikkje bilar.
Ei passasjerferje for passasjerar til fots er ofte kalla ein «vassbuss» eller «vassdrosje». Døme på dette finn ein i Venezia i Italia. Norske døme på slik ferjetrafikk finn ein i området kring Bergen. Frå mellomalderen og fram til 1930-åra gjekk mykje av trafikken i Bergen over vatn. Trafikken vart utført av såkalla fløttmenn eller ferjemenn.
Kulturell og symbolsk tyding
Ferjetrafikk har hatt stor kulturell tyding. På ferjene har folk kome saman og laga til eigne sosiale rom. Romanen Kjærleikens ferjereiser av Edvard Hoem skildrar noko av kulturen knytt til ferjene på vestkysten av Noreg.
Symbolsk kan ei ferje eller ferjereis tyda ‘overgang i livet’ eller generell overgang eller endring, ein vert ferja inn i eit nytt tilvære. Urtypen av ferjemannen finn ein i gresk mytologi. Ferjemannen Karon (eller Charon) ferjar folk over grenseelva Akheron, inn i dødsriket.
Skipstypeforkorting
Dei fyrste dampferjene hadde båtnemninga DF. Dei første bilferjene hadde nemninga BF, men i nyare tid er MF, for motorferje, meir vanleg. Motorskip (MS) opererer også gjerne som ferjer.
Kleine Zeitung
Kleine Zeitung (tysk for liten avis) er ei austerriksk avis basert i Graz. Som den største regionale avisa i Austerrike dekker ho forbundslanda Steiermark og Kärnten med Aust-Tirol. Avisa har om lag 800 000 abonnentar.
Kleine Zeitung vart grunnlagd i 1904 av Katholischer Presseverein. Den fyrste utgåva vart gjeven ut tysdag 22. november 1904. Frå byrjinga var avisa utforma til å betre passa massane, og ho dekte generelle og regionale nyhende i tillegg til å vera billeg. I dag er avisa eigd av Styria Media Group.
Verkhovoj
Verkhovoj er ein vulkan som ligg nord på Kamtsjatkahalvøya i Russland.
Christian Poulsen
Christian Bager Poulsen er ein dansk fotballspelar, som i 2011/12-sesongen spelar for Evian Thonon Gaillard i fransk Ligue 1, og for det danske landslaget.
Britisk India
Britisk India (en. British India eller British Raj) er ei nemning på Storbritannia sitt tidlegare kolonivelde på det indiske subkontinentet. Gjennom ei avgjerd i det britiske parlamentet den 2. august 1858 vart Britisk India formelt skipa, og lagd inn under den britiska krona. Avgjerda fekk verknad frå 1. november same år. Før dette hadde forvaltinga av dei britisk-okkuperte områda vore sett ut til det britiske austindiske kompaniet. Den britiske koloniadministrasjonen vart gjerne kalla British Raj, og området vart etter kvart sagt å vera juvelen i krona til det britiske imperiet. Britisk India vart løyst opp i tida etter andre verdskrig, då området vart delt opp i ei rad sjølvstendige statar.
Geografi
Delar av området vart utgjort av vasallstatar. Elles vart området delt inn i provinsar (sjå under historie).
Historie
Sjå òg Provinsar i Britisk India
Roald
Roald er eit mannsnamn av norrønt opphav. Det har norsk namnedag den 27. august. Roald er også brukt som slektsnamn.
Det norrøne Hróaldr er sett saman av hróðr, 'ry, ære', og valdr, 'herskar'.
Kartli
Kartli (ქართლი ) er ein historisk region i sentrale til austlege Georgia. Han ligg kring elva Mtkvari (Kura), som den georgiske hovudstaden Tbilisi ligg ved.
West Lothian
West Lothian (låglandsskotsk Wast Lowden, skotsk-gælisk Lodainn an Iar) er ein av 32 regionar i Skottland og eit statthaldarskap. Han grensar til City of Edinburgh, Scottish Borders, South Lanarkshire, North Lanarkshire og Falkirk.
Regionen vart oppretta i 1996 med same grenser som distriktet West Lothian i regionen Lothian.
Kunstnernes Hus
Kunstnernes Hus er eit kunstgalleri i Oslo. Det er den største visningsstaden driven av kunstnarar i Noreg for norsk og internasjonal samtidskunst.
Kunstgalleri
Kunstnernes Hus ligg i Wergelandsveien ved Slottsparken i sentrum av Oslo. Huset opna i 1930 som ei sjølvstendig stifting eigd av norske kunstnarar, og mottek finansiell stønad frå Kulturdepartementet. Institusjonen vert styrt av eit styre med fem medlemer. Fire av desse er kunstnarar, den femte er peika ut av Kulturdepartementet.
I tillegg til eit utstillingsprogram sett i hop av styret, vert Haustutstillinga og Stipendutstillinga synt i Kunstnernes Hus kvart år. Desse utstillingane er organisert av Norske Billedkunstnere (NBK).
Huset hyser òg Kunstnernes Hus Bar & Restaurant og Office for Contemporary Art Norway.
Yusuke Kondo
Yusuke Kondo er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane FC Tokyo, Vissel Kobe, Consadole Sapporo, Tochigi SC, Giravanz Kitakyushu, AC Nagano Parceiro og SC Sagamihara.
Melano
Melano er ein kommune i distriktet Lugano i kantonen Ticino i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 294 meter over havet.
Kommunen ligg på austsida av Luganosjøen ved foten av Monte Generoso.
Eliós-Prónni
Eliós-Prónni (gresk Ελειός-Πρόννοι) er ein tidlegare kommune lengst søraust på øya Kefaloniá i periferieininga Kefaloniá i periferien Dei joniske øyane i Hellas. Eliós-Prónni vart innlemma i kommunen Kefaloniá i 2011, men inngår frå 2019 som ei kommunaleining i kommunen Argostóli.
Det kvite huset i Washington, D.C.
Det kvite huset (engelsk White House) er presidenten i USA sin embetsbustad, og viktigaste arbeidsstad. Namnet vert nokre gonger nytta om presidenten sitt kanselli (administrasjon). Det kvite huset ligg i nordvest i Washington D.C., på gateadressa 1600 Pennsylvania Avenue. Bygging av huset vart vedteke i 1790 og president George Washington og byplanleggjaren Pierre L'Enfant valde byggjestaden saman. Arkitekten vart vald i ein konkurranse med James Hoban som vinnar, og grunnsteinen vart lagd den 13. oktober 1792. James Hoban si formgjeving av huset tok utgangspunkt i Leinster House, eit slott i Dublin. Slottet er seinare vorte hovudsete for parlamentet i den irske republikken. Namnet det kvite huset vart først nytta av president Theodore Roosevelt i 1901.
Første gong ein president budde i huset var i 1800. I 1814, under 1812-krigen, brann huset så berre ytterveggane stod att, men huset vart atterreist og veggane vart måla kvite for å dekkja over merka etter brannen.
Frå 1949 til 1952 vart hust renovert av Harry S. Truman. Ein stor del av bygningsverket «Det kvite huset» er i dag under jorda. Komplekset inkluderer:
Erik Otto Knoph
Erik Otto Knoph var ein norsk bergmann og stortingsmann.
Knoph vart fødd i København, av norskfødde foreldre. Han tok bergeksamen og vart cand. jur. Kring 1790 vart han administrerande direktør for Røros koparverk. Han fekk i 1801 tittelen bergråd, og var frå 1812 bergmeister for det nordafjellske.
Knoph var 2. representant frå Trondheim på Stortinget 1815-16. Han var medlem av fem komitear, mellom anna av komiteen om land-, skog- og bergvesen, om bergverkslova og Kongsberg sølvverk, samt om matrikkellova.