cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Gates of Delirium
Struktur
Songen er lausleg basert på Leo Tolstoj-boka Krig og fred, og byrjar med eit preludium som skal illustrere samling av krigsmenn og førebuinga deira på krig. Den første vokale seksjonen underbygger dette ved at teksten er ein slags agiterande tale som skal motivere dei som skal ut i strid. Så kjem ein lengre instrumental seksjon som skal illustrere slaget. Det er her brukt metallskrap og brukte bildelar som perkusjon, i tillegg til ordinært slagverk. Tempoet er frenetisk og aggressivt, og metallet som smell mot kvarandre skal førestille lydar av sverd mot skjold og eksplosjonar. Den siste seksjonen av songen skal representere tida etter slaget er over, med sorg og ettertanke. Musikken er sørgmodig og nesten tårevåt, medan teksten fortel om krigen sin fælslege handlingar. Dette siste partiet av songen vart i redigert utgåve utgjeve i 1975 som singelen «Soon».
Heile «The Gates of Delirium»
Han vart framført i heilskapen sin under alle konsertar mellom utgjevingane av albuma Relayer og Going for the One. Han vart igjen framført under «Masterworks»-turneen i 2000, då han fekk flest stemmar av publikum under ei internett-avstemming bandet gjorde for å avgjere kva for songar som skulle framførast under turneen. Yes hadde heile songen med òg under Magnification-turneen i 2001.
Offisielle konsertopptak av «The Gates of Delirium» finst på:
«Soon»
Elles har berre «Soon» vorte framført under konsertane.
Medverkande
På originalinnspelinga frå 1974 medverkar:
Kjelder
Yes
Bessaker
Bessaker er ei bygd i Åfjord kommune i Trøndelag fylke, nord for Brandsfjorden på vestkysten av Fosenhalvøya.
Vali Ionescu
Vali Ionescu-Constantin er ein rumensk tidlegare lengdehoppar frå  Turnu Măgurele. Ho vart europameister i øvinga i 1982, same året som ho sette verdsrekord med 7,20 meter.
Aktiv
Ionescu vart nummer tre i lengdehopp ved hall-EM 1982 med 6,52 m. Ved eit stemne i Bucuresti 1. august 1982 forbetra landskvinna Anișoara Cușmir verdsrekorden med seks centimeter til 7,15 m. Deretter flytta Ionescu rekorden ytterlegare til 7,20 meter i den same tevlinga. Under europameisterskapen i Aten i byrjinga september innfridde dei to rumenarane favorittstempelet, Ionescu vann gullmedaljen sine 6,79 m og Cușmir tok sølv med 6,73 m.
Ved dei olympiske sommarleikane 1984 gjekk dei same to utøvarane til topps i lengdehopp. I Los Angeles var det Anișoara Stanciu, tidlegare Cușmir, som strauk av garde med gullmedaljen etter eit bestehopp på 6,96 meter, Ionescu vart nummer to med 6,81 m. Nett same lengda, 6,81 m, nådde Ionescu ved europameisterskapen 1986 der ho enda på fjerdeplassen.
Ionescu-Constantin hoppa 7,08 meter i OL-sesongen 1988, deltok likevel ikkje i Sommar-OL i Seoul. Ho la opp etter 1990-sesognen.
Gjermund Eggen
Gjermund Eggen var ein langrennar, skiprodusent og gardbrukar frå Engerdal. Han var på topp i perioden 1964-69, men la ikkje opp før etter 1974-sesongen. Eggen var medlem i Engerdal Sportsklubb. Jo Eggen var tvillingbroren hans.
Fremste prestasjonane
Eggen vart den store vinnaren under VM på ski i Oslo i 1966, med gull på 15 km, 50 km og på stafetten. Han mislukkast på åpningsdistansen 30 km og vart nr 16. På 15 km vart det norsk storeslem, Eggen vann med 15 sekundars margin til Ole Ellefsæter med Odd Martinsen på tredjeplass. Eggen gjekk så sisteetappen på det norske stafettlaget som vann gull, før han runda av meisterskapen med gull på femmila. På denne distansen opna han roleg, men ein sterk avslutning gjorde at han slo finnen Arto Tiainen med 10,4 sekundar.
Eggen vart norgesmeister tre gonger, første gong i 1964 (30 km). Dei to siste meisterskapstittelane vann han i gullåret 1966 (30 km og 50 km), dessutan var han det året på Engerdal SK sitt tremannslag som vann stafetten.
Medaljar og besteplasseringar i norgesmeisterskap
Eggen vann stafettgull med Engerdal Sportsklubb under NM 1966.
Ymse
Gjermund Eggen vart tildelt både Sportsjournalistenes statuett som ”Årets idrettsnamn” og Morgenbladets Gullmedalje i 1966. I 1968 vart han tildelt Holmenkollmedaljen. I heimkommunen Engerdal er han heidra med ei statue som vart avduka 5. august 2006, ved sida av skimuseet.
Eggen gav i 1966 ut boka 3 x Gull. Han song også inn fleire melodiar som vart utgitt på plate. Etter han slutta med langrenn, starta han opp skiproduksjon i heimbygda. Skia vart kalla Eggen-ski.
Dermatopontin
Dermatopontin er eit matricellulært protein som hos menneske er koda for av genet DPT. Det er gjort framlegg om at proteinet styrer åtferda til TGF-β gjennom vekselverknader med dekorin. Proteinet er bygd opp av 201 aminosyrer og har ei molekylvekt på 24 kilodalton. Kvartærstrukturen samhandlar med TGF-β1, dekorin og kollagen. Dermatopontin har fleire angiogenesefremjande eigenskapar som kan vere nyttige i behandling av kroniske sår og kreft. Proteinet fekk namnet sitt av di det kan binde seg til både celler og dermatansulfatproteoglykan i huda, som ein analogi til osteopontin, som bind seg til integrin og hydroksyapatittkrystallar i beinvev.
Virvellause dyr har homologar av dermatopontin som i hovudsak har til føreloge å feste seg til eller klumpe seg saman med andre celler.
Genet er knytt til sjukdommane leiomyom, keloidar og aniseikoni.
Sialinsyre
Sialinsyrer er substituerte nevraminsyrer (mannose med ei aminogruppe og pyruvat fest på) som finst som komponentar i glykoprotein i sekret i respirasjonsvegane, i meltekanalen og i kjønnsorgana.
Formanbreen
Formanbreen er ein sidebre, som er 7,5 km lang, og som flyt aust og ut i Shackletonbreen mellom Mount Franke og Mount Cole i Dronning Maudfjella i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John H. Forman, ein byggmekanikar i U.S. Navy som overvintra ved McMurdo-basen 1959.
Waren Sardne
Waren Sardne var ei norsk samisk avis som kom ut i periodane 1910–13 og 1922–27. Namnet er sørsamisk og tyder 'Bodskap frå fjellet' eller 'Tidend frå fjellet'. Avisa var skriven på norsk.
Waren Sardne var ei avis for sørsamane, og blei gjeve ut på Røros av Daniel Mortenson. Saman med avisa Saǥai Muittalægje var ho viktig for samerørsla i denne perioden.
Mortenson var redaktør i begge periodane då avisa kom ut, men etter at han døydde i 1924 tok sonen hans, Lars Danielsen, over som redaktør.
Subtraktiv fargeblanding
Ei subtraktiv fargeblanding er ei fargeblanding som primært byggjer på absorpsjonen av lys og refleksjon i materien, til dømes ved blanding av målarfargar.
Subtraktive fargesystem byrjar med kvitt ljos. Frå kvitt ljos blir visse bølgjelengder subtrahert ved at pigmentert blekk, maling eller fotografisk film plasserast mellom observatøren og lyskjelda eller den reflekterande overflata.
Til skilnad frå subtraktiv fargeblanding byrjar additiv fargeblanding med fråvær av lys (svart). Lys med ulike bølgjelengder blir sendt ut i ulike grader av intensitet og blir oppfatta av auget som fargar. Det er dette som skapar inntrykket av fargar på til dømes ein TV-skjerm.
Ved fargetrykk brukast primærfargene cyan, magenta og gult (CMY). Cyan er komplementærfarge (motsett) til raudt, dvs at cyan virkar som eit filter som absorberer raudt. Mengda cyan vil avgjere kor mykje raudt som vil visast på biletet. Magenta er komplementærfargen til grønt, og gult er komplementærfargen til blått. Når ein blandar like delar av gult og magenta får eit raudt. Like delar gult og cyan gjev grønt, medan cyan og magenta gjev blått. Sekundærfargene raudt, grønt og blått (RGB) er primærfarger ved additiv fargeblanding. Ulike blandingsforhold av cyan, magenta og gult gjev uendeleg mange fargenyansar. Like delar av primærfargene blir i teorien svart farge - men i praksis er blandinga brunaktig. Difor er det vanleg å bruke svart som ein eigen farge. Denne blandinga av cyan, magenta, gult og svart blir kalla CMYK.
Waren Sardne
I første utgåve av avisa skreiv Mortenson om bladet:
Skarverennet
Skarverennet er eit av dei største skirenna i verda og vert arrangert av Geilo Idrettslag. Rennet går i slutten av april og markerer slutten på skisesongen for mange av deltakarane. Løypa er 38 km og går langs Hallingskarvet frå Finse til Ustaoset og vart arrangert første gong i 1974. Det er tre drikkestasjonar langs løypa: Lengjedalsvatnet (berre frå Finse), Bjødnabu og Raggemyran.
Alle deltakarar som startar frå Finse må ta toget for å delta, då det ikkje går veg dit. For å kunne ta imot fleire deltakarar er det i seinare år (frå 1996) laga ei alternativ 24 km lang rute frå Haugastøl til Ustaoset. Etter denne utvidinga er kapasiteten på ca 12 000 deltakarar. Deltakarane vert delte i tre klasser: Tur, trim og konkurranse.
Georgernes Verft
Georgernes Verft var eit skipsverft i Bergen, grunnlagt av Jørgen (Georg) Brunchorst og Georg Ferdinand Vedeler i strøket som i dag heiter Verftet ved Puddefjorden nedanfor Fredriksberg festning i 1784. Verftet vart seinare kalla Dekkedokken (i daglegtale Dikkedokken).
Verftet ligg i dag i blindgata vest for Verftstrappen og husar i dag Kulturhuset USF.
Namnet Dekkedokken kjem frå skipsbyggmeisteren Annanias Dekke som dreiv Georgernes Verft i 40 år. Det var på den tida eit av dei største skipsbyggeria i landet med kring 300 tilsette. Her vart det bygd skonnertar, briggar og barkskip, i tillegg til dampskip av tre. Overgangen til dampskip i 1870-åra førte likevel til mindre verksemd. Dekkedokken synte til ein tørrdokk som ble oppført 1871 i samarbeid med Bergens Dokkompani. Dokken blei utvida fleire gonger og leigd ut til andre verft og verkstader. Enka og sonen dreiv verftet etter Dekke døydde.
Verftet vart nedlagt i 1909.
Nancy Greene
Nancy Catherine Greene Raine er ein kanadisk politikar og tidlegare skirennar, fødd i Ottawa i Ontario, oppvaksen i Rossland i British Columbia. Ho vann verdscupen i alpine greiner både i 1967 og 1968. I 1968 vart ho olympisk meister i storslalåm og verdsmeister i kombinasjon.
Idrett
Greene vart nummer fem i utfor då VM i alpine greiner 1962 vart avvikla i franske Chamonix. To år etter måtte ho to plassar ned på resultatlista i utfor under Vinter-OL 1964 i Innsbruck. Ved alpin-VM 1966 i Chile rann ho ut i utforrennet, men kom på fjerdeplass i storslalåm og sjuandeplass i slalåm.
Den 7. januar 1967 vann Greene i tyske Oberstaufen det alle fyrste rennet i verdscupen i alpine greiner for kvinner. I løpet den fyrste veka i verdscupen sigra ho i alle dei fire fyrste verdscup-tevlingane; to renn i Oberstaufen, samt i to renn i Grindelwald i Sveits. Ho vann ei tevling i slalåm, to i storslalåm og ei i utfor. Saman med tre triumfar ved sesongslutt i USA, vann ho verdscupen i alpine greiner 1967 med 176 poeng mot franske Marielle Goitschel sine 172 poeng. Også i 1968-sesongen vart Greene vinnar av verdscupen, men då med langt større margin til toaren. Ho vann til saman 14 verdscuprenn; tre i utfor, åtte i storslalåm og tre i slalåm.
Under Vinter-OL 1968 i Grenoble vann Greene ein suveren siger i storslalåm. Med sin aggressive stil vann ho med heile 2,64 sekundars margin til franske Annie Famose på sølvplassen. I slalåm var Greene den einaste som var i nærleiken til å utfordre Marielle Goitschel, men vart 0,29 sekundar for sein i mål og fekk sølv. Dei to medaljeplasseringane saman med ein tiandeplass i utfor var nok til å sikre Greene VM-gull i kombinasjonen.
Næring og politikk
Greene var fram til 1973 kanadisk landslagstrenar. Ho og ektemaken Al Raine investerte i oppbygginga av fleire anlegg for skiturisme, mellom andre ved Whistler som vart nytta under Vinter-OL 2010. Heilt frå 1970-åra har dei vorte kritisert både av urfolks- og naturvernmiljø for å gå inn i område som er viktige for indianarar og andre.
Frå 1993 støtta Greene aktivt det høgreorienterte Canadas Reformparti. Sidan 2009 er ho medlem av senatet i Canada, der ho representerer Canadas konservative parti (CPC).
Mike Mainieri
Michael T. Mainieri jr. er ein vibrafonist som er mest kjend for arbeidet sitt med jazzfusiongruppa Steps Ahead.
Biografi
Mainieri var ein pioner i bruk av elektrisk vibrafon, kjend som «synth-vibe» og har spelt med musikarar som Buddy Rich, Wes Montgomery og Jeremy Steig. Han spelte på eit konsertalbume dmed Laura Nyro, og er med på fleire songar på Dire Straits-albumet Love Over Gold og «Ride Across the River» på albumet Brothers in Arms. Han spelte på albumet Heads av Bob James Heart To Heart av David Sanborn og Tiger in the Rain av Michael Franks. Han gav òg ut fleire album og videoar som leiar for forskjellige grupper, mellom Wanderlust i 1980, med Michael Brecker og andre medlemmar frå Steps Ahead.
Som produsent produserte han tre album for Carly Simon.
Som sidemann
Med Kenny Burrell Med Paul Desmond Med Dire Straits Med Art Farmer Med Urbie Green Med Pat Martino Med Buddy Rich Med Sonny Stitt
Kjelder
''
Masjed Soleyman fylke
Masjed Soleyman fylke (persisk شهرستان مسجد سلیمان) er eit fylke i Khuzestan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Masjed Soleyman. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket (inkludert delane av fylket som var skild ut for å danne Andika fylke) 167 226; og utanom desse delane som seinare vart fråskild var folketalet 117 796. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Golgir-distriktet. Fylket har éin by: Masjed Soleyman.
Fylkesveg 6318
Fylkesveg 6318 går mellom Blindvåg og Harbakk i Åfjord kommune. Vegen er 6,8 km lang.
Kystblåstjerne
Kystblåstjerne (Tractema verna) er ei plante i kystblåstjerneslekta i aspargesfamilien. Arten kjem opphavleg frå Vest-Europa. Arten var tidlegare rekna til snøstjerneslekta med det vitskapelege namnet Scilla verna.
Fylkesveg 6318
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 32 i Sør-Trøndelag.
Kystblåstjerne
I Noreg er arten anten heimleg eller er komen inn på uviss måte for lenge sidan. Arten er svært sjeldan og er kjend frå nokre få spreidde stader på Vestlandet. I Raudlista 2021 er arten rekna som sterkt truga (EN).
Roberto Ayala
Roberto Fabián Ayala er ein argentinsk tidlegare fotballspelar, særleg kjend som midtstoppar for den spanske klubben Valencia CF.
Ayala spelte i 1994-95 for River Plate i heimlandet. Deretter vart han overført til Napoli, i 1998 gjekk ferda vidare til Milan, der han vart verande i to sesongar. Frå 2000 til 2007 hadde han kontrakt med Valencia FC til finalen i meisterligaen i 2001, der det spanske laget tapte for Bayern München på straffesparktevling. Året etter gjekk Valencia til topps i La Liga, ein prestasjon laget gjentok i 2003. Same våren 2004 sigra Valencia og Ayala også i UEFA-cupen. Ayala gjorde teneste 2007-10 i Real Zaragoza, før han avslutta med ein sesong i Racing Club i Aregentina.
Ken Mary
Ken Mary er ein heavy metal-trommeslagar som er kjend frå mange artistar og grupper som Accept, Fifth Angel, Chastain, TKO, Impellitteri, House of Lords, Bonfire og Alice Cooper. Han er no profesjonell lydteknikar og driv Sonic Phish Studios i Phoenix i Arizona og Los Angeles i California.
Tomas N'evergreen
Tomas N'evergreen er ein dansk songar. Saman med Christina Chanée representerte han Danmark i Eurovision Song Contest 2010. Dei kom på 5. plass i 2. semifinale og på 4. plass i finalen.
Luka Modrić
Luka Modrić er ein kroatisk fotballspelar frå Zadar i Kroatia. Han har sidan 2012 spelt på midtbana til den spanske klubben Real Madrid. Modrić vart seriemeister i Kroatia med Dinamo Zagreb i 2006, 2007 og 2008, og i Spania med Real Madrid i 2017.
Gene Parsons
Gene Victor Parsons er ein amerikansk trommeslagar, banjospelar, gitarist, låtskrivar og nyskapande lydteknikar, som er mest kjend som medlem av The Byrds frå 1968 til 1972. Parsons spelte òg inn soloalbum og var medlem av banda Nashville West, The Flying Burrito Brothers og Parsons Green. Parsons er kjend for å ha funne opp B-Bender (òg kjend som StringBender) i lag med Clarence White.
Han er ikkje i slekt med Gram Parsons, som han spelte i lag med.
Hans Torgersen Vestby
Hans Torgersen Vestby var ein norsk gardbrukar frå Vestby i Strømmen, kjent for i 1895 å ha konstruert og bygd den fyrste norskproduserte bilen. Dette kan ha vore det fyrste køyretøyet med stempelmotorar med innvendig forbrenning konstruert i Norden.
Fleire kjelder  siterer ein artikkel i Aftenposten den 24/10-1895, der det stod at bilen vart driven av ein petroleumsmotor og at han i tillegg til føraren hadde plass til fire passasjerar. Passasjerane sat i ein kupé, medan føraren sat framom kupéen. Ordet bil fanst ikkje på denne tida og Vestby kalla køyretøyet eit landeveislokomotiv. Farten vart oppgjeven til 2 mil per time (20 km/t).
Kjelder
<References/>
Yehiam
Yehiam er ein kibbutz i Israel, vest i Øvre Galilea, 13 km aust for kystbyen Nahariya og 20 km søraust for grenseovergangen til Libanon. Yehiam ligg kring 365 meter over havet og høyrer til Matte Asher regionale kommune. I 2015 hadde Yehiam 450 innbyggjarar, av desse var 150 kibbutzmedlemmar.
Historie
Kibbutz Yehiam vart grunnlagd den 27. november 1946 av 50 medlemmar av den sionist-sosialistiske ungdomsrørsla Hashomer Hatzair, som omgjorde ruinane av ei osmansk borg over ruinane av ei krossfararborg ved Khirbat Jiddin til ein militær treningsleir. Han vart kalla opp etter Yehiam Weitz, sonen av sionistleiaren Yosef Weitz, som vart drepen «natta for bruene», som var ein Palmach-operasjon den 16.-17. juni 1946. Dei britiske mandatstyresmaktene støtta opprettinga av kibbutzen, trass i at det var i mot offisiell britisk politikk.
Delingsplanen til SN i 1947 sette Yehiam innafor grensene til den arabiske staten, og ikkje den jødiske.
Den 20. januar 1948 gjekk 200-300 soldatar frå den arabiske frigjeringsarmeen til åtak mot Yehiam, væpna med bombekastarar, maskingevær og rifler. Styrken kringsette kibbutzen frå alle sider og blokkerte vegane inn. Ein tropp britiske soldatar utveksla eld med det arabiske regimentet, som trekte seg attende og prøvde å angripe igjen natta etter, men vart drivne attende av ei forsterking av Haganah-soldatar.
Den 27. mars 1948 vart ein Haganah-konvoi send for å føre forsyningar til kibbutzen, då han vart kringsett av arabiske styrkar. Yehiam-konvoien bestod av fem lastebilar og eit pansra kjøretøy og var angripen av 250 arabarar nær Al-Kabri.
Grunnleggjarane av kibbutzen Yehiam budde i telt mellom ruinane. Dei lagde mat i eit lite kjøken med forsyningar som vart flydd inn. Dei var særs synlege for dei arabiske troppane som var stasjonerte på åsane, og vart stadig skoten på av desse. Kommunikasjonen med verda utafor føregjekk gjennom bål, blinklys og duer til Nahariya og Kiryat Haim. Yehiam-medlemmane dyrka grønsaker, druer og fersken. Under Operasjon Dekel erobra og avfolka den israelske hæren beduinlandsbyen Khirbat Jiddin den 10. og 11. juli 1948. Fleire operasjonar seinare var heile Galilea erobra av jødiske styrkar under Operasjon Hiram den 29-31. oktober 1948.
Etter den arabisk-israelske krigen 1948, vart det bygd nye hus, inkludert det første barnehuset. Hashomer Hatzair-grupper kom til frå forskjellige stader i Israel, i tillegg til Aliya frå Cuba, Frankrike, Uruguay, Argentina, Mexico og Colombia.
Dansen strathspey
Strathspey er ein type dansemusikk i   takt som inneheld ein synkopert rytme (både lang-kort og kort-lang «Scotch snap»), som tradisjonelt ofte blir spelt med nokså overdriven rytme. Nokre døme på strathspeyar er songane «The Bonnie Banks o' Loch Lomond» og «Coming Through the Rye» (som byggjer på ein eldre tone kalla «The Miller's Daughter»).
Omidiyeh fylke
Omidiyeh fylke (persisk شهرستان امیدیه) er eit fylke i Khuzestan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Omidiyeh. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 85 195. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Jayezan-distriktet. Fylket har dei to byane Omidiyeh og Jayezan.
An Sgurr
An Sgurr er eit generelt gælisk ord for ein fjelltopp. Det er minst to åsar som heiter An Sgurr i Skottland:
Dansen strathspey
Strathspeymusikk kan spelast mellom 108 beat per minutt til Highland-dans opp til 160 beat per minutt til steppdans. Tradisjonelt blir ein strathspey følgd av ein reel, som er i takt med jamne åttandedelsnotar, som ei forløysing av den rytmiske spenninga skapt under strathspeyen.
Dansen har namn etter Strathspey i Skottland, eit område i Moray og Badenoch and Strathspey. «Strathspey» kan visa både til dansen og musikktypen ein vanlegvis dansar han til, sjølv om dansen også ofte kan dansast til ein pastoral air med same tempo. Eit døme på dette siste kan vera dansen Autumn in Appin dansa til melodien «The Hills of Lorne». Ifølgje William Lamb var den fyrste bruken av ordet «strathspey» i samband med ein spesifikk dans i det anonyme Menzies-manuskriptet datert til 1749. Strathspey er eit av danseslaga som er del av Scottish country dance. Eit Scottish country dance-sett er typisk sett saman av eit likt tal strathspeyar, jiggar og reelar. Strathspey-skritta er ein saktare, meir majestetisk versjon av hoppestega nytta til jig- og reeldans. Strathspey er også del av musikkformatet for tevlande sekkepipeband. Moderne sekkepipeband på høgt nivå må spela ein marsj, ein strathspey og ein reel ved ei typisk tevling.
På 1700- og 1800-talet blei det skrive mange strathspeyar av komponistar som William Marshall, James Scott Skinner og Magdalene Stirling, som nytta heile spennet til fela til å laga mange minneverdige verk. Skinner skilde mellom dansetonar, som heldt på staccato-bogebruk (Laird o Drumblair), og airar, som var meint å lytta til (Music of Spey). Angus Cumming stod bak den fyrste strathspeysamlinga av ein person frå Strathspey. Meir nyleg har Muriel Johnstone skrive nokre elegante strathspeyar for piano. I dag finst det minst fire, og somme vil sei sju, variantar av musikkstilen: den hoppande schottische, strong strathspey, song eller air strathspey, som alle tre kan nyttast til dansing, og tevlings-strathspey for stor Highland-sekkepipe, som hovudsakleg er meint for å visa virtuositet. Medan band- og solosekkepipe vanlegvis har ei komplisert, sterkt ornamentert form, kan tradisjonelle sekkepipespelarar ofte spela enklare, meir rytmisk drivne versjonar.
Innan irsk tradisjon er strathspeyar for det meste knytt til dei skotsk-påverka tradisjonane frå Donegal, der dei vanlegvis blir kalla highlands. Til skilnad frå dei skotske motparatane sine blir highlands spelt med mjukare artikulasjon.
I den nye verda skil Cape Breton-strathspey seg frå dei skotske versjonane gjennom at synkoperte «snaps» kan koma inn kva tid som helst i ein takt; musikken er blitt skildra som villare enn skotsk spel.
Tussefløyte
Tussefløyte eller tysfløyte (kanskje avleia av ordet tyskfløyte eller tyskarfløyte) er ein norsk blokkfløytesort (sopranfløyte) som er i slekt med sjøfløyta.
Tussefløyta har særs kjegleforma boring og har den største opninga mot munnstykket. Denne boringa, saman med at fløyta vert laga av mjuke treslag, gjev ho ein rundare klang enn det som er vanleg for andre blokkfløyter. Eit anna særtrekk ved tussefløyta er at den har ein skala der visse trinn er litt høgare eller litt lågare enn på den tempererte skalaen, til dømes halvhøg sekst og lys kvart.
Egil Storbekken og tussefløyta
Tussefløyta blei særleg gjort kjent av folkemusikaren Egil Storbekken (1911-2002) frå Tolga. Det skal ha vore han som i 1950-åra utvikla tussefløyta som ein eigen variant av den tradisjonelle trefløyta, og som gav fløyta namnet tussefløyte. Dette namnet bygde på dei eldre nemningane tyskfløyte og tyssefløyte. Etter at Storbekken debuterte i radio i 1952 med musikk framført på tussefløyte, vart det etter kvart så mange som vende seg til han om dette instrumentet at han tok til med produksjon av tussefløyter og andre folkemusikkinstrument for sal.
Javier Zanetti
Javier Aldemar Zanetti er ein argentinsk tidlegare fotballspelar som no er visepresident for Inter Milan.
Zanetti var høgreback og spelte på Inter frå 1995 til 2014. Han spelte sin 700. kamp i meisterligafinalen 2010, ein kamp Inter vann med 2-0 over Bayern München. Han var kaptein både på Inter og det argentinske landslaget.
I Argentina er Zanetti kjend under kallenamnet Pupi, i Italia vart han kalla Il Trattore ('traktoren'). Namna kom av di han kunne springe heile vegen frå backposisjon til angrepsposisjon.
Zanetti deltok i verdsmeisterskapane 1998 og 2002. Med Inter vann han Meisterligaen 2010, UEFA-cupen 1998 og to gonger Coppa Italia, dessutan fem Serie A-meisterskap.
An Sgurr i Lochcarron
An Sgurr er ein liten ås i Skottland som ligg på den vide halvøya mellom Loch Carron og Loch Kishorn. Han ser ut som ein grov knaus med små fjellknausar rundt toppen, særleg på vestsida.
Neu! '75
'Neu! '75' er det tredje studioalbumet til krautrockbandet Neu!.
Synthliboramphus
Synthliboramphus er ei biologisk slekt i alkefamilien med fem artar av små sjøfuglar, alle lever i det nordlege Stillehavet. Artane i slekta deler det norske fellesnamnet «starik». IUCN har klassifisert fire av artane som sårbare eller sterkt truga. Arten nordstarik er globalt klassifisert som livskraftig, men i Canada er han truga, fordi hekkesuksessen av denne arten er særs sterkt påverka av introduserte pattedyr.
Skildring
Synthliboramphus-alkene er små alkefuglar med kvit underside og blågrå eller svart overside i fjørdrakta. Nordstarik og japanstarik har eit kvitt område frå auget mot nakken, mest framtredande hos japanstarik. Artane skil seg frå kvarandre i utforming av nebb, nordstarik har særs kort kort, kraftig, hornfarga nebb, japanstarik har kort, kraftig, bleikblått nebb, dei andre artane har langt, slankt, svart nebb. Typisk er starikar rundt 24 til 26 centimeter i kroppslengd. Den minste arten er mexicostarik med ei kroppslengd på 21 cm. Den største i slekta er nordstarik, som når ei lengd på 27 centimeter. For alle fem artane finn ein berre liten grad av kjønnsdimorfisme og sesongskilnader i fjørdrakta. Den sterkaste sesongskilnaden i fjørdrakt har japanstarik, i praktdrakt har han påfallande forlenga hovudfjører som reiser seg i ein topp.
Utbreiing
Samla sett strekkjer utbreiinga av Synthliboramphus-alkene seg frå Californiahalvøya i søraust, nordover langs den nordamerikanske vestkysten til Alaskabukta, vestover via Aleutane til Okhotskhavet og sør til kysten av Sør-Korea.
Neu! '75
Oversyn
Dette var det første albumet til Neu! etter nokre års pause. I mellomtida hadde Michael Rother arbeidd med Cluster i krautrock-gruppa Harmonia.
Synthliboramphus
Utbreiing
Mexicostarik er arten med utbreiingsområde lengst sør. Dei einaste påviste hekkeplassane av denne arten ligg på kysten av Californiabukta, eit 160 000 kvadratkilometer hav mellom Mexico og Californiahalvøya. Utanfor hekkesesongen held mexicostarikane seg i subtropiske farvatn utanfor Mexico og vestkysten California nordover til kysten av Monterey, der han jamleg blir observert i perioden frå midten av juli til midten av oktober.
Neu! '75
Oversyn
Samstundes hadde Klaus Dinger gått i ein meir aggressiv rockeretning, medan Rother spelte meir ambient musikk. På grunn av dette gjorde dei eit kompromiss, der side ein vart spelt inn i gammal Neu!-stil, som ein duett med Dinger på trommer. På side to byta Dinger til gitar og solovokal, og hadde med seg broen Thomas og Hans Lampe som begge spelte trommer samstundes.
Synthliboramphus
Utbreiing
Noko lengre nord finn ein kaliforniastarik, berre litt lengre nord, blant anna på Kanaløyene i California, på øya Guadalupe og på andre øyar utanfor kysten av Californiahalvøya. Utanom hekkesesongen lever kaliforniastarik i ope hav utanfor Britisk Columbia.
Neu! '75
Oversyn
Reultatet vart i røynda eit delt album, med ein noko melodisk første halvdel og ei dristig, ukonvensjonell andreside. På begge sidene vart det nytta klaverinstrument og fase-effektar. Rockesongen til Dinger, «Hero», var ein inspirasjon for mange musikarar på denne tida, som John Lydon frå Sex Pistols. Denne songen har sidan vorte rekna som proto-punk. David Bowie syner til albumet på hans "Heroes". Bandet Negativland (kalla opp etter ein song på det første albumet) kalla plateselskapet sitt opp etter songen «Seeland».
Synthliboramphus
Utbreiing
Nordstarik har det vidaste utbreiingsområdet i slekta. Hekkekoloniane til nordstariken ligg på øyar mellom 52 og 60 grader nordleg breidde i det austlege Stillehavet, og mellom 35 og 62 grader nord utanfor kysten av Asia. Nordstarik er vanlege fuglar frå Aleutane til Alaskabukta. Dei finst òg utanfor Søraust-Alaska, og ved Haida Gwaii kan dei observerast i store mengder. Sjølv om somme nordstarikar blir verande i hekkeområdet gjennom vinterhalvåret, vil dei vanlegvis trekke lenger sør. Til dømes finn ein nordstarikar utanfor kysten av den amerikanske delstaten Oregon frå oktober til november, og deretter blir dei observert igjen i mars. Talrike nordstarikar overvintrar utanfor kysten av California, der fuglane kjem i slutten av oktober. På den asiatiske sida trekker nordstarik sør til Taiwan på det lengste, men dei fleste held seg utanfor den japanske og koreanske kysten.
Japanstarik hekkar utelukkande på einskilde øyar i kystnære farvatn i Japan, Sør-Korea og moglegvis ei bukt i nærleiken av Vladivostok i Japanhavet. Arten føretrekker fortrinnsvis havområde med varmare havstraumar. Dette gjeld spesielt utanfor Kyushu og Izu-øyane sør for Tokyo.
Føde
Nordstarikar søkjer føde i flokkar på opptil femti individ som dukkar meir eller mindre samstundes. Dei blir ofte forbundne med flokkar av andre fugleartar, ofte finn ein krykkje, nashornalke og andre sjøfuglar som et kril saman, og nordstarikane vil vanlegvis halde seg i utkanten av slike fleirartsflokkar. Måsar blir trekte til fordi nordstarikane skremmer tobisfiskar og anna stimfisk opp til vassoverflata. Ein kjenner ikkje kor djupt nordstarikane kan dukke, men vanlegvis er dei under havoverflata i mindre enn 45 sekund, noko som tyder på ei djupne på frå ti til tjue meter. Den viktigaste føda er ung tobis og kril, i tillegg til ungfisk av andre artar. Nordstarikane kan nytte småsild som føde til ungane sine. Næringsvanane til japanstarik har vore lite undersøkte, men dei beitar sannsynlegvis på liknande vis som nordstarik. Ulikt nordstarik, beitar kaliforniastariken sjeldan i flokkar, og dei et for det meste svært ung fisk. Mexicostarik et fortrinnsvis fisk med ei kroppslengd på 4-7 cm. Favorittføda er ungsild, ungfisk av slekta Sebastes og av ein lysprikkfisk i slekta Benthosema.
Reproduksjon
Alle starikar er hòlehekkarar og kolonihekkarar. Reira blir lagt i bergsprekker eller andre hòler under bakken. Dei kan sjølv grave hòler under gras og buskar, til dømes kan nordstarikar grave tunellar på opp til 2 meter til ein reirplass. Dei kan òg ta i bruk gamle reirhòler. Nett som teist-artane som finn maten sin i nærleiken av hekkekolonien, legg alle Synthliboramphus-alker to egg i kullet. Rugetida er rundt 30 til 31 dagar, og begge foreldra tar del i ruginga av egga. Ungane er berre ein eller to, maksimum fire dagar gamle når dei forlèt reiret og kolonien saman med foreldra sine, og dei veks opp ute på havet. Kaliforniastarikar klekte i fangenskap viser ei monaleg endring i åtferd 48 timar etter klekking. Medan dei fram til dette tidspunktet held seg rolig i reiret, startar dei å springe ivrig rundt i hòla. I vill tilstand samsvarar dette med tidspunktet då dei dreg ut på havet med foreldra. Då er dei allereie særs gode symjarar og på land er dei i stand til å klatre over hindringar. Det finst ikkje dokumentasjon på den vidare utviklinga av ungane på havet. I fangenskap viste kaliforniastarikar ein svært langsam vektauke og dei endra fjørdrakta etter 17 dagar.
Status og vern
Bestandssituasjonen for Synthliboramphus-alkene er varierande.
Nordstarik er med ein populasjon på éin til to millionar individ den vanlegaste arten av starikar (1996). Mexicostarik er rekna å ha rundt 5000 par og totalt 15 000 til 20 000 individ. Bestanden av kaliforniastarik er ikkje kjent. Japanstarik er raudlista som sårbar og vert regna som den mest sjeldne arten i slekta med ein populasjon på mindre enn 10 000 individ (2015).
Alle artane i slekta er utsette felles trugsmål: introduserte pattedyr som rotter, vaskebjørn, revar og kattar medverkar til stor nedgang i bestanden for dei fire artane. Hos somme artar er menneskeleg uro òg trugande faktorar. Japanstarik, til dømes, vert uroa av yrkesfiskarar på hekkeplassen fordi han er ein mellombels base for fiskeoperasjonar. Sportsfiske likeins. Framleis samlar folk japanstarikegg til matauk. Kaliforniastarikar blir tiltrekte av ljosa på skip og kolliderer med skip. Oppankring av skip nær hekkekoloniar har ført til mykje uro under hekkinga. Til likskap med mange andre alkefuglar går starikar fast i fiskegarn og druknar.
Artslista
Synthliboramphus i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Berentsens Brygghus AS
Berentsens Brygghus AS, fram til 2007 registrert som Egersund Mineralvandfabrik AS, er eit norsk bryggeri i Egersund, grunnlagt i 1895 av kaptein Wilhelm Berentsen. Bryggeriet blir framleis drive av familien Berentsen og produserer eplemost, mineralvatn, øl og alkoholhaldig cider. Berentsens var Noregs første produsent av eplemost med kolsyre. Produkta blir seld hovudsakleg under merkenamnet Berentsens.
Meisterligaen 2016
Meisterligaen 2016 var den 24. årgangen av den viktigaste turneringa for europeiske fotballklubbar; UEFA Champions League. Den spanske klubben Real Madrid vann turneringa den 28. mai 2016 på Giuseppe Meazza-stadion i Milano, gjennom å sigre over byrivalen Atlético Madrid. Etter 120 minuttar spel stod det 1-1 mellom dei to laga, etterat Real tok leiinga då Sergio Ramos frå kort hald tuppa ballen i mål etter 15. minuttar, medan Yannick Carrasco utlikna i det 79. minutt. I den avsluttande straffeskytinga skåra Real Madrid på alle fem forsøk, så etter at fjerdemann hos Atlético Madrid hadde sett ballen i stanga, var kampen avgjort.
Real Madrid sikra seg dermed sin femte triumf i Meisterligaen sidan turneringa tok til i 1992.
Lagoppstillingane
Real Madrid: Keylor Navas, Dani Carvajal, Sergio Ramos, Pepe, Marcelo Vieira, Toni Kroos, Carlos Casemiro, Luka Modrić, Gareth Bale, Karim Benzema og Cristiano Ronaldo. I andre omgang kom etter tur Danilo Luiz da Silva, Isco Alarcón og Lucas Vázquez inn for høvesvis Carvajal, Kroos og Benzema.
Atlético Madrid: Jan Oblak, Juanfran Torres, Stefan Savić, Diego Godín, Filipe Luís, Saúl Ñíguez, Gabi Fernández, Augusto Fernández, Koke Resurrección, Antoine Griezmann og Fernando Torres. Augusto Fernández vart bytta ut med Yannick Carrasco i pausa, medan Lucas Hernández og Thomas Partey entra bana i 2. ekstraomgang. Ut gjekk Luís og Koke.
Mark Clattenburg frå England dømde oppgjeret.
Ronco sopra Ascona
Ronco sopra Ascona er ein kommune i distriktet Locarno i kantonen Ticino i Sveits. Kommunen, som ligg på nordvestsida av innsjøen Lago di Maggiore, har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 353 meter over havet.
Den opphavlege landsbyen utvikla seg utover på 1900-talet til også å verte ein kunstnarlandsby, og seinare ein fristad for tyskarar som hadde flykta frå Nazi-Tyskland. Mellom dei som slo seg ned i landsbyen var forfattaren Erich Maria Remarque og kona Paulette Goddard, begge er gravlagde på staden.
Målaren Antonio Ciseri var frå landsbyen.
Alasheyev Bight
Alasheyev Bight er ei bukt i vestleg del av kysten av Enderby Land. Kirkby Head er ei bratt klippe på Tange Promontory, ved austsida av innløpet til Alasheyev Bight. Alasheyev Bight vart fotografert frå lufta av Australian National Antarctic Research Expeditions i 1956. Ho vart kartlagd i 1957 av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen og kalla opp etter D.A. Alasjejev, som var ein russisk hydrograf.
Clarence White
Clarence White, verkeleg namn Clarence LeBlanc, var ein amerikansk gitarist for Nashville West, The Byrds, Muleskinner og The Kentucky Colonels.
I lag med brørne starta han the Country Boys i 1962, som seinare vart the Kentucky Colonels. Dei fekk noko suksess som eit bluegrassband, men vart oppløyst i 1965. Han arbeidde ei stundom som studiomusikar i Los Angeles, mellom anna for The Monkees og spelte i lag med Gene Parsons i gruppa Nashville West. Dette var eit av dei første banda i lag med International Submarine Band og Flying Burrito Brothers som blanda country og rock i moderne popmusikk.
I 1966 spelte han gitar på det første soloalbumet til det tidlegare Byrds-medlemmet Gene Clark, Gene Clark with the Gosdin Brothers. Han og Gene Parsons vart så med i bandet til Clarke kort tid etter. White medverka på fleire av The Byrds sine album, Younger Than Yesterday, The Notorious Byrd Brothers og Sweetheart of the Rodeo, før han vart hyrt inn i bandet då Gram Parsons brått forlet bandet i 1968. Han var medlem av The Byrds fram til Roger McGuinn oppløyste bandet i 1973.
Julian Bream
Julian Bream var ein engelsk gitarist og lutenist. Han var ein av dei mest framtredande personane i den klassiske gitarverda på 1900-talet.
Clarence White
Tidleg i 1973 vart White med i bluegrassgruppa Muleskinner. 15. juli 1973 døydde White etter å ha blitt råka av ein fyllekøyrar. Ulukka skjedde medan han bar ustyr etter ein konsert.
Clarence White var medverkande til å popularisere akustisk gitar som soloinstrument i bluegrass. Før han hadde gitaren hovudsakleg vore eit rytmeinstrument.
I 2003 vart White rangert på 41. plass på lista til Rolling Stone over dei 100 største gitaristane gjennom tidene., medan gitarfabrikanten Gibson sette han på 42. plass på lista deira over dei 50 beste gitaristane.
Ben Shemen ungdomslandsby
Ben Shemen ungdomslandsby (hebraisk skrift כפר הנוער בן שמן, Kfar HaNo'ar Ben Shemen) er ein ungdomslandsby og jordbrukskostskule sentralt i Israel. Han ligg nær Ben Shemen og Ginaton og høyrer til Hevel Modi'in regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 627.
Historie
Landsbyen vart grunnlagd i 1927 på landområdet til fabrikken Hadid av Siegfried Lehman. Målet var å gje born sionistisk etikk og lære dei å arbeide med jorda. Dei første elevane ved skulen kom frå Kaunas i Litauen. I dag har han kring 1 000 elevar, og 400 bur i landsby.
I 1947 hadde han eit folketal på kring 1 000.
Under den arabisk-israelske krigen i 1948 vart den isolerte landsbyen kringsett av den arabiske legionen. Elleve ungdommar vart drepne i eit forsøk på å føre inn forsyningar.
Kjende elevar har vore Shimon Peres, Shulamit Aloni, Moshe Katsav, Dan Ben Amotz, Micha Tomkiewicz, Amitai Etzioni og Haim Saban.
Brus med pæresmak
Brus med pæresmak, i daglegtale kalla pærebrus, er ein syntetisk fruktbrus frå Oskar Sylte Mineralvannfabrikk. Han har ein lys grøn farge og smakar som pære.
Brus med pæresmak finst òg som lettbrus søta med aspartam og acesulfam K.
Ramhormoz fylke
Ramhormoz fylke (persisk شهرستان رامهرمز, lurisk رۉمەز Rümez) er eit fylke i Khuzestan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Ramhormoz. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket (inkludert delar som seinare vart skild ut til å danne Haftgel fylke) 120 194; og utanom desse delane som seinare vart fråskild var folketalet 97 561. Fylket har eitt distrikt: Sentral-distriktet. Fylket har éin by: Ramhormoz.
Daniel Bedingfield
Daniel Bedingfield er ein newzealandsk songar. Han er bror til Natasha Bedingfield og Nikola Rachelle, som også er songarar.
Harbakshola
Harbakshola er ei naturleg hòle ved Harbaksfjellet i Åfjord kommune i Trøndelag. Hòla er den største i landsdelen og er 30–40 m høg og 130–140 m djup. Inne i hòla finst det spor etter ein mur som har gått frå vegg til vegg, dette viser at hòla har vore ei bygdeborg. Hòla er ein av dei mest storslåtte naturformasjonane i Sør-Trøndelag.
Det går merkt stig opp til hòla.
Tarot
Tarot er ein type kort som kan brukast til å spela kortspel eller i moderne tid særleg til å spå med. Kortstokken inneheld 78 kort med ulike namn og symbol. Tarotkortstokken kan sporast tilbake til 1300-talet som spelkort, medan okkultismen som i dag blir knytt til korta oppstod på 1700-talet. Denne bruken blei meir utbreidd i lag med nyreligiøsiteten som oppstod på 1900-talet, og tarotkort kan i dag brukast til spåing og kort-inspirerte samtalar.
Historie
Dei første dokumenterte spora av tarotkort kjem frå hoffet til den franske kongen Karl VI. I rekneskapane til kongen frå 1392 var det utgiftsført eit honorar til målaren Jaquenin Gringoneur for arbeidet hans med tre sett dekorerte laga for kongen si fornøying. Av desse er 17 framleis i behald i Biblioteque Nationale i Paris. Utforminga av korta minnar meir om tarotkort enn det ein no forbind med spelkort, utan at det kan slåast sikkert fast at Store Arkana har vore ein del av denne stokken.
Den eldste fullstendige kortstokken som er bevart er Visconti-korta. I denne er Store Arkana inkludert. Desse korta blei måla av italienske Bonifacio Bembo rundt 1420 i samband med giftemålet mellom hertugen av Milano og Bianca Maria Visconti. Det er likevel fyrst frå slutten av 1500-talet at ein kan finna tarotkortstokker som minner om dei som blir brukte i dag.
Symbola
Tarotkorta blei ikkje verande enkle og ukompliserte. Alt på 1500-talet fanst det kortstokkar som var ladde med symbolikk. Ofte var symbolikken kristen i uttrykk. Adelege figurar kunne halda biblar i fanget og krossar, den døde som taler med vårherre i lange banner og englar som slåst med djevlar om sjeler i bakgrunnen. I seg sjølv er tarotkorta 78 enkeltsymbol. I tillegg kjem gjenstandar som er avbilda på dei og bidreg til symbolverda. Bordet til magikaren inneheld til dømes ofte reiskapane til magikaren. I Tarot de Marseille er det mellom anna ein kniv, eit glas og ei lampe på arbeidsbordet til magikaren. Magikaren sjølv held ein stav i venstre hand. I kortstokken til A.E. Waite og Pamela Colman Smith har reiskapane til magikaren blitt til eit beger, eit sverd, ein stav, eit pentakkel (ei plate med eit påteikna pentagram) på eit altar. Staven er bytt til høgre hand. Stillinga magikaren er teikna i er dessutan blitt meir symbolsk.
I nyare tid er symbol på korta blitt meir eksplisitt okkulte i utforminga si, særleg etter at okkultistar byrja å ta i bruk tarot til ulike øvingar. Spora etter Eliphas Levi og Golden Dawn er blant dei mest tydelege. Golden Dawn gjorde Store Arkana til ein stor minnemodell. Om studenten kunne sin Store Arkana hadde vedkomande gjennom dei tilknytte symbola til Golden Dawn oversyn over både det hebraiske alfabetet, livsens tre, astrologiske teikn, planetar og grunnleggande numerologi.
Bruk av tarot
Den vanlegaste måten å bruka tarotkort på i vesten i dag er som reiskap ved spådommar og tolkingar. Mange av dei som har studert korta har dessutan brukt dei som meditasjonskjelder. På kontinentet er det framleis nokon som bruker tarotkort til kortspel.
An Socach
An Socach er eit fjell 5 km vest for vegen A93 frå Perth til Braemar i Skottland. Fjellet er 944 meter over havet.
Fjellet har ei avlang, rund form og har status som munro.
Gareth Bale
Gareth Frank Bale er ein walisisk fotballspelar frå Cardiff i Storbritannia som sidan 2013 har spelt på den spanske klubben Real Madrid. Han har tidlegare spelt på klubbane Southampton og Tottenham Hotspur i England. Bale har delteke i 83 landskampar for Wales og skåra 33 gangar (per 2019).
Hewitt
Ein hewitt er ein topp i England, Wales eller på Irland med absolutt høgd på minst 2000 fot over havet, som tilsvarar 609,6 meter over havet og ein primærfaktor på minst 30 meter. Namnet er eit akronym: Hills in England, Wales and Ireland over Two Thousand feet.
Det er totalt 525 toppar som fell inn under definisonen:
Samanlagt gjev dette 526, fordi Black Mountain vert rekna med både i England og Wales.
Kjelder
Lists of hills in the British Isles
Sylinderspegel
Ein sylinderspegel er ein spegel forma som ei sylinderflate. Det gjev føretrekte bilete, idet biletet blir forkorta eller blir forlenga i retning vinkelrett på sylinderaksen, derimot ikkje parallelt med aksen. Ei føretrekt teikning kan avbildast i ein sylinderspegel slik at riktige tilhøve blir gjenoppretta, anamorfose.
Dagmar Rom
Dagmar Rom var ein austerriksk skirennar frå Innsbruck som vann gullmedaljane i både slalåm og storslalåm under alpin-VM 1950 i USA.
Karriere
Rom vart austerriksk meister i utfor i 1947. Ho vart utteken til Vinter-OL 1948, men vart stygt skadd under trening og kunne ikkje delta.
I 1950 vart Dagmar Rom dobbelt verdsmeister under VM i alpine greiner i Aspen i delstaten Colorado. Både då ho vann slalåm og storslalåm hadde ho sterkast konkurranse frå ei landskvinne. I slalåm slo ho Erika Mahringer med eitt tidels sekund, dei to var i ein klasse for seg, medan ho i storslalåm hadde ein sigersmargin til Trude Jochum-Beiser på to tidels sekund. Rom vart for 1950 vald til årets kvinnelege idrettsutøvar i Austerrike.
Under Vinter-OL 1952 i Oslo tok Rom sølvmedaljen i storslalåm, bakom Andrea Mead Lawrence frå USA. I det olympiske utforrennet vart ho nummer fem. Same sesongen vart ho austerriksk meister i både slalåm og storslalåm.
Etter giftarmål og barnefødsel kom Rom tilbake i alpinløypa i 1955-sesongen, men nådde ikkje heilt opp og avslutta skikarrieren. På 1950-talet hadde Rom ei hovudrolle i ein spelefilm, og i 1963 i ein fjernsynsserie saman med sonen sin.
Eidanger kyrkje
Eidanger kyrkje er ei langkyrkje i Porsgrunn kommune i Vestfold og Telemark.
Kyrkja vart oppført omkring midten av 1100-talet. Ho var då om lag 13,5 meter lang med tjukke steinvegger. I 1787 vart skipet forlenga vestover med ein tømra del. I 1852 vart resten av kyrkja kledd med tre og måla kvit. Kyrkja vart restaurert i 1920–21 og 1970-åra, og i 1981 fekk ho nytt sakristi. Terje Grøstad laga ein god del nytt inventar til kyrkja i 1991.
Yas'ur
Yas'ur (, tyder Svale) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg aust for Akko i Vest-Galilea, og høyrer til Mateh Asher regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 287.
Kibbutzen vart grunnlagd i 1949 av immigrantar frå England og Ungarn, som var medlemmar av den sionistisk-sosialistiske ungdomsrøsla Hashomer Hatzair.
Den britiske forfattaren Lynne Reid Banks budde i Yas'ur mellom 1962 og 1971.
Sylinderlinse
Ei sylinderlinse er ei linse der overflatene er sylinderflater med parallelle aksar, eller der den eine overflata er sylinderflate og den andre er plan. Sylinderlinser har same verknad som ei vanleg (sfærisk) linse når ein ser på strålar i eit plan vinkelrett på akseretningen, og same verknad som ei planparallell plate når ein ser på strålar i eit plan parallell med aksen. Dei blir nytta i optiske apparat der ein berre er interessert i å strekkje ut biletet i ei retning, til dømes for å sjå på spektrallinjer, interferensstriper og liknande.
Sylinderglass i briller
Sylinderglas i briller er glas der den eine flata er sylinderforma, den andre sfærisk, eller der begge flatene er bua slik at ein oppnår same verknad som om ein kombinerer ei sylinderlinse og ei sfærisk linse. Sylinderglas blir brukt for å korrigere for astigmatisme i auget.
An Stuc
An Stùc er eit fjell i Skottland i Ben Lawers-fjella nord for Loch Tay. Fjellet er 1118 meter over havet og har ein primærfaktor på 127 meter, og dermed status som ein munro.
Myggblom
Myggblom (Hammarbya paludosa) er ei plante i myggblomslekta Hammarbya i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.
Utsjånad
Myggblom er ei lita plante, som kan bli om lag 20 centimeter høg. Planta har gulgrøne blomar i eit smalt aks og to til fire blad nær bakken.