cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Langnebbekkasinsnipe
Skildring
I hekkefjørdrakta har dei vaksne fuglane eit raudbrunt preg. Hovudet er kastanjefarga, men krona er litt mørkare. Augebrynstripa er bleik raudbrun, under dette syner dei eit langt, mørk brunt augestrek frå nebbrota gjennom auget. Undersida er raudbrun til bleik raudbrun, hals og frambryst er stipla med fine, mørke markeringar, flankane og undersida av hale har mørkare, tverrvatra markeringar. Oversida er mørk brun og svart, dei enkelte fjørene har raudbrune frynsar. Ryggen som blir synleg i flukt er kvit. Halen har mørkebrune eller svarte tverrband.
Utanom hekketida er fjørdrakta hos langnebbekkasinsniper langt meir bleik gråbrun med ei kvit underside. Unge fuglar er mørkare grå.
Nebbet er svakt nedbøygd og grågrønt, iris er mørk brun. Føter og bein er farga bleik oliven til gul-oliven.
Denne arten er mykje lik kortnebbekkasinsnipe, men langnebbekkasinsniper har litt lengre nebb og litt lengre bein, elles samsvarande storleik og liknande fjørdrakt.
Utbreiingsområde
Langnebbekkasinsnipe er ein hekkefugl på tundraen omtrent frå Janaelva i Sibir, austover til Beringsundet, langs kystar av vestlege og nordlege Alaska vestover til Mackenzieelva langt vest i Nordvestterritoria. Dei trekker til det sørlegaste USA, inkludert Florida, til Mexico og er vanlege så langt sør som til vestkysten av Guatemala. Sørgrensa er vanlegvis Panama. Langnebbekkasinsnipa blir sjeldan, men regelmessig observert i Vest-Europa. Til dømes var ho observert totalt 216 gonger i perioden 1958-1996. Det er registrert fire individ totalt i perioden 2010 til 2015 i Artsobservasjoner for Noreg. Dei fleste observasjonane i Europa er unge fuglar som kjem spesielt i september og oktober til Europa. Kortnebbekkasinsnipa blir observert mykje sjeldnare i Europa.
Levevis
Habitata er våt tundra som sommaren, ofte ved grunne innsjøar, om vinteren lever dei helst ved ferskvatn, sjeldan på strandegner og mudderbankar.
Dei er trudd å vere monogame gjennom sesongen. Vanlegvis hekkar langnebbekkasinsniper individuelt. Rugetida er 21 til 22 dagar. Begge foreldra er like involvert ved starten av ruginga, men mot slutten av hekkesesongen er det utelukkande hannfuglen som bidreg. Når ungane blir klekte, er dei allereie høgt utvikla og forlèt reiret første dagen. Ungane er flygedyktige i ein alder av ca. 20 til 30 dagar.
IUCN klassifiserer langnebbekkasinsnipe som ein livskraftig art.
Bernhard Russi
Bernhard Russi frå Andermatt i kantonen Uri er ein sveitsisk, tidlegare skirennar. Han vart verdsmeister i utfor i 1970, olympisk meister i same 1972 og tok OL-sølv i 1976, også det i utfor.
Fylkesveg 301 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 301 i Møre og Romsdal går mellom Bergem og Vikavollen i Tingvoll kommune. Vegen er 8,5 km lang.
Bernhard Russi
Aktiv
Russi debuterte i verdscupen i alpint i 1968. Han slo gjennom vinteren 1970 med ein fjerdeplass i utforrennet i Garmisch-Partenkirchen. Eit par veker seinare, 15. februar 1970, vann han utfortevlinga i VM i alpint 1970 i Gherdëina, 22 hundredels sekund føre austerrikaren Karl Cordin. To år etterpå vann han gullmedaljen i same øvinga under vinter-OL 1972 i Sapporo. Landsmannen Roland Collombin sørgde for sveitsisk dobbelsiger.
Fire år seinare, under vinter-OL 1976 i Innsbruck, vann Russi sølvmedaljen, austerrikaren Franz Klammer vart gullvinnar. I mellomtida vart Russi nr 13 i utfor under verdsmeisterskapen i alpint 1974, og etterpå vart han nummer 14 i utfortevlinga under VM i alpint 1978.
Russi vann utforcupen i verdscupen i alpint i sesongane 1971 og 1972. Desse to sesongane, saman med 1977-sesongen, kom han på femteplass i verdscupen samanlagt. Til saman vann Russi ti verdscuprenn og kom på pallen 28 gongar. Alle pallplasseringane, bortsett frå ein siger i storslalåm i 1971, kom etter utforrenn.
Herzlfjellet
Herzlfjellet (hebraisk הר הרצל), òg Har HaZikaron (hebraisk הר הזכרון, tyder «Minnefjellet»), er eit fjell der nasjonalgravplassen til Israel og andre minnesmerke ligg, på vestsida av Jerusalem ved sidan av Jerusalemskogen. Han er kalla opp etter Theodor Herzl, som grunnla den moderne politiske sionismen. Herzl si grav ligg øvst på åsen. Yad Vashem, som er eit minnesmerke til Holocaust, ligg vest Herzl. Israelarar falne i krig vert òg gravlagd der. Herzlfjellet ligg 834 meter over havet.
Bernhard Russi
Aktiv
Russi la opp i 1978.
Herzlfjellet
Historie
Herzlfjellet har vore nasjonalgravplassen til Israel sidan 1951. Fire israelske statsministrar ligg gravlagd her: Levi Eshkol, Golda Meir, Yitzhak Shamir og Yitzhak Rabin (som er gravlagd ved sidan av kona Leah). Israelske presidentar er òg gravlagde på Herzlfjellet, og det same er andre jødiske og sionist-leiarar. Mange minnesmarkeringar og nasjonale feiringar vert haldne på Herzlfjellet.
Ash Shihr
Ash-Shihr (arabisk الشحر) er ein kystby i Hadhramaut, sør i Jemen. Han var ein del av Qu'aiti sultanat før det samla Jemen vart oppnådd.
Mangroveskogane i Qeshm
Mangroveskogane i Qeshm eller Haraskogane i Qeshm er eit område med mangroveskogar på sørkysten av Iran, særskild på og nær øya Qeshm i Persiabukta. Skogane er dominerte av arten Avicennia marina, lokalt kjend som «hara»- eller «harra»-tre. Skogane er ein viktig økologisk ressurs. Hara verneområde på Quesm og det nærliggande fastlandet er eit biosfærereservat, der kommersiell bruk er avgrensa til fiske (hovudsakleg reker), turistbåtturar og avgrensa mangrovehogst for dyrefor.
Akinori Nishizawa
er ein tidlegare japansk fotballspelar.
The Kylie Collection
The Kylie Collection er det første remiksalbumet til den australske songaren Kylie Minogue, utgjeve i 1988 av Mushroom Records i Australia og New Zealand. Albumet inneheld i tillegg til songar frå debutalbumet hennar remiksar av populære singel-utgjevingar. Det vart òg utgjeve på video i Australia i 1988.
21 at 33
Det vart spelt inn i Super Bear Studios i Nice i Frankrike i august 1979 og Rumbo Recorders og Sunset Sound i Los Angeles i California frå januar til mars 1980.
Albumet selde over 900 000 eksemplar i USA, og har nesten nådd platinastatus.
Salstrofé
} }
Fylkesveg 304 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 304 i Møre og Romsdal går mellom Husan og Aksneset i Tingvoll kommune. Vegen er 4,7 km lang.
Ian Hill
Ian Frank Hill er ein engelsk musikar, mest kjend som bassist i heavy metal-bandet Judas Priest.
Biografi
Hill er kjend for den stødige og melodiske basspelinga, som var ein ideell bakgrunn for dei doble gitarane til K.K. Downing og Glenn Tipton, i lag med den opera-aktige vokalen til Rob Halford. I tidlege år med bandet spelte han bass med fingrane, men brukte seinare plekter. Det var Hill som henta Rob Halford inn i Judas Priest. Dei to møtte kvarandre då Hill var kjæraste med syster til Halford og nemnde at han trengde ein ny vokalist for bandet. Halford slutta i det førre bandet sitt, Hiroshima, og tok med seg trommeslagaren John Hinch, som seinare måtte gå frå bandet eitt album fordi han ikkje var god nok.
Hill gifta seg med syster til Rob Halford, Sue, i 1976, men dei skilde seg i 1984. I lag har dei sonen Alex som vart fødd i 1980. Hill budde seinare i Florida og gifta seg på ny. Dei har ei dotter i lag. Han bur i dag i Staffordshire i England.
Austre Petermannkjeda
Austre Petermannkjeda (tysk Östliche Petermannkette) er ei av Petermannkjedene som strekkjer seg 28 km frå nord til sør frå Persaksla til Gornyj Inzjenerij i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Ho vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39, og ho fekk dette namnet av dei etter plasseringa aust i Petermannkjedene.
Herreys
Herreys var ein svensk popgruppe samansett av mormonarbrørne Per Herrey (fødd 9. august 1958), Richard Herrey (fødd 19. august 1964) og Louis Herrey (fødd 3. november 1966). Dei vann Sopot International Song Festival i 1985 og før det Eurovision Song Contest 1984 med songen «Diggi-Loo Diggi-Ley». På den tida dei vann Eurovision Song Contest, budde og arbeidde brørne i USA, og alle brørne snakka dermed både engelsk og svensk flytande.
Brørne vart samla på nytt for å framføre «Diggi-Loo Diggi-Ley» i pausen under ein av semifinalane i Melodifestivalen 2002. Richard gjorde dessutan ein opptreden på «Congratulations»-konserten i samband med Eurovision Song Contests femtiårsjubileum i København i 2005. I februar 2006 gav han òg ut sitt første soloalbum, Jag e' Kung.
Shuhayr
Shuhayr er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Fylkesveg 305 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 305 i Møre og Romsdal går mellom Meisingset og Rottås i Tingvoll kommune. Vegen er 9,6 km lang.
Oskar Øksnes
Oskar Ingemann Øksnes var ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet.
Øksnes-utvalet
Øksnes vart i 1972 leiar for Øksnes-utvalet som som i 1974 kom med utgreiinga «Støtteordninger i jordbruket», som danna mykje av grunnlaget for det såkalla jamstillingsvedtaket som Stortinget vedtok i 1975: Å jamstille bøndenes sine inntekter med gjennomsnittleg industriarbeidarløn. I 1976 vart Oskar Øksnes landbruksminister. Dermed fekk han ansvaret for å gjennomføre jamstillingsvedtaket.
Utdanning og karriere
Øksnes var utdanna sivilagronom frå Norges Landbrukshøgskole og arbeidde som driftsagronom i Nord-Trøndelag frå 1948 til 1955. Han hadde òg eit spesialoppdrag i Landbruksdepartementet i 1952–1953. Seinare vart han fylkesagronom i Nord-Trøndelag fram til 1963, før han flytta til Molde og vart fylkeslandbrukssjef i Møre og Romsdal. Han var statssekretær i Landbruksdepartementet i perioden 1964–1965. Han vart fylkeslandbrukssjef i Nord-Trøndelag i 1975 – ei stilling han hadde fram til 1986, avbrote av perioden som landbruksminister i åra 1976-1981.
Heider
Øksnes vart i 1987 slått til Riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden.
Stormusøyre
Stor musøre (Myotis myotis) er ein flaggermusart i Myotis-familien.
Sørflaggermus
Sørflaggermus (Eptesicus serotinus) er som nordflaggermus medlem av Eptesicus-slekta i glattnasefamilien. Sørflaggermusa er på størrelse med storflaggermus. Arten vart første gong påvist i Noreg i 2011. Viruset EBL1 (European Bat Lyssavirus 1), som gjev liknande sjukdomsforløp hos menneske som med rabies hos rev, har hovudsakleg blitt funne hos sørflaggermus. I Noreg er det ikkje blitt observert rabiessmitte hos flaggermus.
International Exhibition Centre
International Exhibition Centre (IEC) er det største utstillingssenteret i Ukraina. Arenaen har kapasitet til 15 000 tilskodarar og ligg i den vestre delen av Livoberezjna-distriktet i Kyiv. Bygginga starta i 2002, og arenaen vart opna i oktober same år. Arenaen husa Eurovision Song Contest i mai 2017.
Bakgrunn
Det internasjonale utstillingssenteret har tre hovudpaviljongar på til saman 58 000 kvadratmeter. Av dette er 28 018 kvadratmeter tilgjengeleg for utstillingsformål. Senteret har ein stor kongressal og dessutan 14 konferansesalar med alt frå 90 til 600 plassar. I tillegg finst det ulike kafear og spisestadar, fleire møterom, lagerrom for verdisaker og våpen, toalett og forskjellige tekniske rom.
Vertskap for Eurovision Song Contest
9. september 2016 vart senteret vald som arena for den 62. tilskipinga av Eurovision Song Contest 9., 11. og 13. mai 2017. Dei to semifinalane og finalen vart haldne i senteret.
Arenaen er tilknytt det offentlege transportsystemet i Kyiv, mellom anna Livoberezjna metrostasjon på metrolinje 1. Frå stasjonen tek det rundt ti minutt å gå til arenaen.
Hamarglovene
Hamarglovene er eit bresprekkfelt i den nedre Vestre Skorvebreen like aust for Hamaroya Mountain i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart kartlagte frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeven av dei.
9. artilleribrigade
9. artilleribrigade i det russiske forsvaret er ein artilleribrigade som er del av 6. kombinerte armé. Full nemning på russisk er 9-я гвардейская артиллерийская Келецко-Берлинская орденов Кутузова, Богдана Хмельницкого, Александра Невского и Красной Звезды бригада). Dette tyder 9. Garde Keletsko-Berlin brigade med orden frå Kutuzov, Bogdan Khmelnitskovo, Aleksander Nevskij og Raude Stjerne. Brigaden er forlagt til Luga i Leningrad oblast.
Terumi Nagae
Terumi Nagae er ein japansk fotballspelar.
Shibam
Geografi
Sjibam ligg vest i det sentrale området av Hadhramaut guvernement, i ørkenen Ramlat al-Sab`atayn. Hovudvegen går til Sana'a og andre byar vest i Jemen, og til dei austlege områda av landet. Dei nærmaste byane er Seiyun og Tarim, begge i aust.
Arkitektur
Shibam er innskriven på verdsarvlista til UNESCO på grunn av den særeigne arkitekturen. Husa i Shibam er laga av teglstein av gjørme og leire og kring 500 av dei er bustadblokker, frå 5 til 11 etasjar høge, der kvar etasje har eitt eller to rom. Denne arkitektstilen vart nytta for å verne innbyggjarane mot beduinåtak. Shibam har eksistert i kring 1700 år, men dei fleste husa i byen er frå 1500-talet. Mange hus er derimot blitt ombygd mange gonger dei siste hundreåra.
Shibam vert ofte kalla «den eldste skyskraparbyen i verda» eller «ørkenens Manhattan», og er ein av dei eldste og beste døma på byplanlegging basert på prinsippet om å byggje i høgda. Byen har somme av dei høgaste leirsteinsbygningane i verda, somme av dei over 30 meter høge, og er dermed tidlege høghusblokker. For å verne bygningane frå regn og erosjon, må ein rutinemessig vedlikehalde veggane med å påføre eit ferskt lag med gjørme.
Den nærliggande byen Tarim inneheld det høgaste byggverket i Wadi Hadhramaut-dalen, ein minaret i leirstein som høyrer til Al-Mihdhar moské. Det er kring 53 meter høgt. Dette er den høgaste minareten sør på Den arabiske halvøya.
Trugslar
Byen vart hardt råka av flaum i 2008. Fundamentet på fleire bygningar i byen vart øydelagde av flaumen og førte til at dei etter kvart kollapsa. Byen var òg eit mål for Al Qaida-åtak i 2009.
Verdscupen i skiskyting 2018
Verdscupen i skiskyting 2018 tok til 26. november 2017 og vart avslutta 25. mars 2018. Turneringa omfatta 22 individuelle tevlingar for kvar av dei to kjønna. Renna fann stad i Östersund i Sverige, Hochfilzen i Austerrike, Le Grand-Bornand i Frankrike, Oberhof og Ruhpolding i Tyskland, Antholz i Italia, Kontiolahti i Finland, Oslo i Noreg samt Tjumen i Russland.
Dei mannlege utøvarane tevla i to 20 km normalprogram, åtte stk 10-kilometer sprint, sju jaktstartar à 12,5 km og fem 15 km-lange fellesstartar. I tillegg vart det arrangert fire stafettar over 4 x 7,5 km. Martin Fourcade frå Frankrike gjekk til topps i turneringa for sjuande året i rad. Norske Johannes Thingnes Bø vart andremann, medan russaren Anton Sjipulin la beslag på tredjeplassen, langt bakom dei to andre utøvarane.
Kvinnene tevla i to 15 km normalprogram, åtte stk 7,5 km sprint-tevlingar og sju jaktstartar à 10 km, samt fem fellesstartar à 12,5 kilometer. I tillegg vart det arrangert fire stafettar over 4 x 6 km. Kaisa Mäkäräinen frå Finland vann verdscupen for andre gong, einast 3 poeng framom Anastasija Kuzmina som representerte Slovakia. Også tredjeplasserte Darja Domratsjeva frå Belarus kjempa om IBU-trofeet til siste slutt.
Nyborg kommune
Nyborg kommune er ein dansk kommune på øya Fyn i Region Syddanmark. Kommunen vart skipa i samband med kommunereforma 1. januar 2007 og er ei samanslåing av tidlegare Nyborg kommune, Ullerslev kommune og Ørbæk kommune.
Kommunen har 32,142 innbyggjarar (2017) og administrasjonsenteret ligg i Nyborg.
Fernand Léger
Joseph Fernand Henri Léger var ein fransk målar og skulptør. Arbeida hans var først impesjonistisk inspirert, medan kubisme og abstraksjon er tydeleg i hans seinare verk. Han opna målarskule og påverka mellom anna fleire skandinaviske kunstnarar, både før og etter andre verdskrigen.
Liv og gjerning
Léger var fødd i Argentan i Orne i Basse-Normandie, foreldra var gardbrukarar. Frå 1897 til -99 var han lærling hos ein arkitekt, før han fór til Paris i 1900 og jobba som teknisk teiknar. Ferdig med militærtenesta gjekk han på dekorasjonsskule og kunstskule.
Kunstmaling tok han opp for alvor då han var 25 år gammal. Dei første bileta hans viste tydeleg impresjonistisk påverknad. Hausten 1907 vart opna ei retrospektiv utstilling av Cézanne sin kunst i Salon d'Automne. Denne synest å ha inspirert Léger til å legge meir vekt på teikning og geometriske former.
I 1909 flytta Léger til Montparnasse og møtte avant-garde-kunstnarar som Alexander Archipenko, Marc Chagall og Robert Delaunay. Hovudarbeidet hans frå denne perioden er Nues en la Forét (1909-10), der han viste si eiga form for kubisme.
Léger deltok i krigsteneste under første verdskrigen. To år var han ved fronten i Argonne. Han laga då mange skisser av soldatar og krigsutstyr. I september 1916 vart han forgifta av sennepsgass ved Verdun. Han kom over det, og måla i 1917 Kortspelarane, eit verk som viser robotliknande figurar med spelkort.
"Jeg ble lamslått over synet av en 75-millimeter i sollyset. Det var magi i lyset på det hvite metallet. Det var alt som skulle til for å få meg til å glemme abstraksjonene i 1912 og 1913. Variasjonen, grovhetene, humoren og - ja - perfektheten hos enkelte av mennene rundt meg, deres sans for nytteverdier og bruken av dem midt i det liv-og-død-dramaet vi var midt oppe i - - - fikk meg til å ønske å male i slang, med all dens farge og spennvidde."
Kortspelarane markerte ei endring i målestil og tankane rundt det som vert kalla hans mekanistiske periode. I 1920 byrja han eit livslangt vennskap med arkitekten og stilskaparen Le Corbusier.
Utover i 1920-åra laga Léger bilete som nok var moderne, men samstundes stod i ein tradisjon som gjekk tilbake til Poussin og Corot. I mangt synest han også å ha vore inspirert av Henri Rousseau, som han hadde møtt i 1909 og beundra.
Som modernist var Léger tiltrekt av film som medium. I 1923-24 designa han oppsettet for Marcel L'Herbier sin film L'Inhumaine (den umenneskelege). Same året var han saman med Dudley Murphy, George Antheil og Man Ray om å lage ein futurismeinspirert film: Ballet Mécanique. Filmen er ikkje abstrakt, men har heller inga historie å fortelje. Han er ein serie nærbilete av ein kvinnemunn og av kvardagsting, maskinar som går, med stempel i rytmisk rørsle.
I samarbeid med andre kunstnarar etablerte han ein skule der han og andre underviste frå 1924. Under andre verdskrigen budde han i USA.
Då Léger vende tilbake til Frankrike i 1945, melde han seg inn i det franske kommunistpartiet. Arbeida vart mindre abstrakte, dei synte mange monumentale figurkomposisjonar av dykkarar, akrobatar, bygningsarbeidarar og meir landlege idyllar. Prosjekta hans omfatta då gjerne bokillustrasjonar, murmåleri, glasmåleri, mosaikkar, fleirfarga keramikk, betongskulpturar og utstyr for teater (kostyme og kulissar).
Etter 1950 gav Léger førelesingar i Bern, forma mosaikkar og glasmåleri til universitetet i Caracas i Venezuela, samt ein del større måleri. I 1952 vart to store murmåleri installert i hallen på FNs generalforsamling i New York.
Orvinfjella
Orvinfjella er ei stor fjellkjede i Dronning Maud Land. Ho strekkjer seg om lag 105 km mellom Wohlthatmassivet og Mühlig-Hofmannfjella. Det massive Sandeggtind i Conradfjella er det høgaste fjellet i fjellkjeda med ei høgd på 3055 moh.
Fernand Léger
Liv og gjerning
Han døydde i heimen sin i 1955. Musée Fernand Léger vart opna i Biot i Alpes-Maritimes i Frankrike i 1960. Henie Onstad-museet har bilete av Léger.
Orvinfjella
Kjeda vart først fotografert frå lufta og grovt kartlagd av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938-1939), leia av kaptein Alfred Ritscher. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto under Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956-60) og kalla opp etter Anders K. Orvin, direktør i Norsk Polarinstitutt frå 1958 til 1959.
Fjellkjeder
Av mindre fjellkjeder i Orvinfjella, finn ein frå aust til vest:
Kjelder
''
Symfoni nr. 19 av Haydn
'''Symfoni nr. 19''' i D-dur, Hoboken I/19, er ein symfoni av Joseph Haydn. Symfonien vart komponert mellom 1757 og 1761.
Han er instrumentert for 2 oboar, fagott, 2 valthorn, strykarar og continuo. Symfonien er homotonal og i tre satsar:
Illusion Point
Illusion Point er eit nes som ligg søraust for Cape Best, på vestsida av Fortuna Bay i Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart frå 1931 av Det britiske marinedepartementet.
Iđut
Iđut AS er eit lite norsk bok-, tidsskrift-, film- og musikkforlag i Ikkaldas i Indre Billefjord i Porsanger. Det har gjeve ut skjønnlitteratur, barnebøker, læremiddel, fagbøker, generell litteratur, musikk og film. Det gjev òg ut magasinet Š for ungdom med hovudkontor i Karasjok.
Utgjevingane er i hovudsak på nordsamisk, men òg på lulesamisk, sørsamisk, kvensk og norsk.
Breathe av Kylie Minogue
«Breathe» er ein popsong skriven av den australske songaren Kylie Minogue, Dave Ball og Ingo Vauk for det det sjette albumet hennar, Impossible Princess frå 1997. Songen vart produsert av Dave Ball og Ingo Vauk og fekk ei blanda mottaking hjå kritikarane. Songen vart utgjeve i første kvartal i 1998 og nådde Top 20 i Storbritannia.
Format og sporliste
Dette er formata og sporoppføringane på singelutgjevingar av «Breathe».
Symfoni nr. 20 av Haydn
Han er instrumentert for 2 oboar, fagott, 2 valthorn, 2 trompetar, pauke, strykarar og continuo. Symfonien er i fire satsar:
Don Airey
Donald Smith (Don) Airey er ein engelsk tangentspelar. Han har vore medlem av rockebandet Deep Purple sidan 2002 då han tok over etter Jon Lord. Han vart først kjent som studiomusiker på slutten av 1970-talet, og var frå 1979 til 1981 medlem av bandet Rainbow. Han har hatt ein lang og produktiv karriere og spelt med artistar som Gary Moore, Ozzy Osbourne, Judas Priest, Black Sabbath, Jethro Tull, Whitesnake, Colosseum II, Sinner, Michael Schenker, Uli Jon Roth, Rainbow, Ten, Divlje jagode og Living Loud. Han har òg arbeidd med Andrew Lloyd Webber.
Som medlem av Deep Purple har han medverka på studioalbuma Bananas frå 2003, og Rapture of the Deep, utgjeve i 2005. Don Airey er òg enno aktiv som studiomusiker.
Payerfjella
Payerfjella (tysk Payergruppe) er ei gruppe spreidde fjell som strekkjer seg kring 37 km frå nord til sør, 15 km aust for Weyprechtfjella. Ho utgjer den austlege halvdelen av Hoelfjella sentralt i Dronning Maud Land. Dei vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, og kalla opp etter Julius Payer, ein austerriksk polfarar, som i lag med Karl Weyprecht oppdaga Franz Josef Land i 1873.
Kjelder
''
Den austanatoliske fjellsteppa
Den austanatoliske fjellsteppa er ein palearktisk økoregion i biomet tempererte grassletter, savannar og krattland.
Souflí
Souflí (gresk Σουφλί) er ein distriktsby og ein kommune i periferieininga Évros i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas, like ved elva Évros (Maritsa).
Souflí ligg sør for Didymótikho og nord for Alexandroúpoli. I vest grensar kommunen mot Rodópi, i nordvest mot Bulgaria, og i aust er Évros grenseelv mot Tyrkia.
Administrativ inndeling
Frå 2011 omfattar kommunen òg dei tidlegare kommunane Orféas og Tykheró. Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 14 941 innbyggjarar, medan kommunaleininga Souflí hadde 6 170 og tettstaden med same namn 3 837 innbyggjarar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Sjötofta
Sjötofta er ein svensk tettstad i Tranemo kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 208 innbyggjarar.
Melrose av Tangerine Dream
Heile albumet vart spelt inn på ny i 2002 som ein del av plateboksen The Melrose Years, i lag med nyinnspelingar av Optical Race (1988) og Lily on the Beach (1989). I motsetnad til desse to andre platene, har ikkje nyinnspelinga av Melrose kome ut på sjølvstendig album. Ei utgåve som kom i mars 2009 er i følgje plateomslaget denne nyinnspelinga, men innhaldet på plata er originalutgåva frå 1990.
Sif i Jemen
Sif er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Schwyz
Schwyz (fransk Schwytz, italiensk Svitto) er ein by og ein kommune i kantonen Schwyz i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Sentrum ligg 516 meter over havet, om lag 5 km aust for Vierwaldstättersjøen..
Namnet på staden Schwyz er første gongen nemnt i 972, og vart då skrive då «Suittes». Landsnamnet Sveits er avleidd frå stadnamnet Schwyz.
Hovudnæringane i byen er turisme, tekstil- og sementvareindustri. Han har fleire bygg frå 1600- og 1700-talet. St. Martin-kyrkja frå seinbarokken er med den rike utsmykkinga si ei av dei festlegaste barokkyrkjene i Sveits. Det historiske museet i byen inneheld dei eldste dokumenta som førte til grunnlegginga av Sveits, Bundesbrief av 1291. Det står eit minnesmerke over Arnold Winkelried i byen, helten frå slaget ved Sempach i 1386.
Franz Heinzer er frå Schwyz.
Fylkesveg 312 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 312 i Møre og Romsdal går mellom Drivabrua og Elverhøy i Sunndal kommune. Vegen er 8,7 km lang.
Den svensk-norske krigen i 1814
Den svensk-norske krigen i 1814 fann stad sommaren 1814 etter at Noreg hadde erklært sjølvstende i staden for å gå inn i union med Sverige. Krigen enda med at Noreg kom i personalunion med Sverige, men at svenskekongen godkjende den norske grunnlova og nasjonalforsamlinga. Krigen var den siste mellom Noreg og Sverige.
Bakgrunn
Ved Kielfreden måtte kongen av Danmark-Noreg, som var på den tapande sida i Napoleonskrigane, avstå Noreg til kongen av Sverige. Denne avtalen blei ikkje godteken av nordmennene. Statthaldaren i Noreg, den danske kronprinsen Christian Frederik, stilte seg i spissen for ei reising. Han kalla inn 21 av dei fremste mennene i landet til rådslaging på Eidsvoll verk 16. februar. Dei råda han til ikkje å gripe makta i kraft av sin arverett til den norske trona, men i staden å erklæra seg som regent og kalla inn til ei grunnlovgjevande forsamling. Etter val i mars kom 112 menn frå Sør-Noreg til riksforsamlinga på Eidsvoll 10. april. Etter fem veker vedtok dei den norske grunnlova av 17. mai, erklærte sjølvstende og valde Christian Frederik til norsk konge. Som leiar for den nye staten prøvde Christian Frederik å få støtte frå stormaktene, særleg frå Storbritannia. Dei allierte diplomatane som kom til Noreg for å forhandla gav ikkje noko håp om godkjenning.
Den norske staten hadde våren og forsommaren 1814 fått arbeidsro til å etablera seg og utforme sin grunnlov fordi den svenske kronprinsen Karl Johan og hovudstyrken hans måtte delta med sine allierte i sluttkampen mot keisar Napoleon. I juni var dei tilbake i Sverige, og utan støtte frå andre makter måtte Noreg førebu seg på ein forventa svensk invasjon for å tvinga gjennom Kieltraktaten. Begge landa brukte sommaren til å mobilisera sine væpna styrkar, Sverige for invasjon av Noreg, Noreg for å styrka forsvaret.
Krigen
Den norske hæren bestod av rundt 30 000 mann og hadde tatt stilling eit godt stykke frå grensa, for å ikkje bli utflankert. Den norske marinen hadde ingen større fartøy, nokre få mindre, og fleire kanonbåtar. Dei fleste av dei var stasjonerte på Hvaler, nær Sverige. Den svenske hæren bestod av 45 000 mann, erfarne og vel utstyrte soldatar. Den svenske marinen hadde fleire større fartøy og kapasitet til å flytta og landsetja troppar. Kamphandlingane byrja den 26. juli med eit raskt svensk marineangrep mot dei norske kanonbåtane ved Hvaler. Dei norske fartøya trekte seg tilbake mot Vestfold for å unngå å bli nedkjempa av den overlegne fienden, og dei deltok ikkje i kamphandlingane gjennom resten av krigen. Dermed låg kysten av Østfold open for svenskane, som raskt kringsette Hvaler. Nokre dagar forseinka på grunn av vindstille kunne den svenske marinen uhindra forsera innløpet til Fredrikstad og landsetja 6000 mann som kringsette Kråkerøy utan å møta motstand. Dei fåtalige norske styrkane trekte seg tilbake til Fredrikstad. Byen og festningen var forsvarslaus mot åtak frå sjøsida av kanonbatteri på Kråkerøy. Det svenske hovudangrepet på Fredrikstad fann stad 3. august med eit kraftig bombardement frå Kråkerøy. Allereie neste dag måtte kommandanten Nils Christian Frederik Hals overgje festningen. Svenskane inntok byen, og Karl Johan etablerte hovudkvarter der.
Mens den svenske marinen inntok Fredrikstad, sette hæren inn hovedstøytet over grensa ved Halden og omringa festningen Fredriksten. Hovudstyrken fortsette nordover som ledd i ein knipetangsmanøver mot hovuddelen av dei norske styrkane som låg ved Rakkestad, der Christian Frederik hadde sitt hovudkvarter.
Meldinga om at Fredrikstad var fallen fekk Christian Frederik til å trekkja styrkane tilbake og ikkje iverksetja motåtak, imot råd frå generalane sine. Den 6. august angreip svenskane Rakkestad, og dei norske styrkane måtte trekkja seg tilbake med tap. Christian Frederik var no klar over at krigen var tapt og var innstilt på å unngå vidare kamp og snarast mogleg slutta fred.
Mossekonvensjonen
Christian Frederik med regjering og rådgjevarar kom til Moss 10. august og inntok hovudbygningen på Moss jernverk, seinare kjend som Konvensjonsgården. Der mottok dei same dagen den svenske forhandla, general Magnus Björnstjerna, som var adjutant for Karl Johan. Han forhandla ikkje direkte med Christian Frederik, som svenskane ikkje anerkjende som norsk konge, men med statsrådane hans Niels Aall og Jonas Collett. Då dei om kvelden 13. august var blitt einige om hovudinnhaldet i avtalen, blei dette meld til Karl Johan, som same natt sende generalløytnant Anders Fredrik Skjöldebrand til Moss for å ta del i sluttforhandlingane. Størst usemje var det i spørsmålet om Christian Frederik si tronfråseiing utan vilkår, som han måtte godta, og om å finna ei formulering som innebar at unionen ikkje skulle gåast inn på som følgje av Kiel-traktaten, men av traktaten som blei inngått på Moss. På dette punktet stod dei norske forhandlarane urokkeleg fast. Partane kom til semje om ei formulering som lét vera å erklære den svenske kongen som norsk konge før han var vald av Stortinget. Det norske statsrådet skulle inntil vidare overta den utøvande myndigheiten og underteikna beslutningane sine «paa allerhøieste Befaling». Dette var ei formulering som nordmennene kunne godta, ettersom ho ikkje innebar at kongen av Sverige var blitt konge av Noreg allereie 14. januar 1814.
Etter forhandlingane blei partane den 14. august einige om ein avtale om våpenstillstand på visse vilkår. Christian Frederik (i avtalen berre titulert som prins, ikkje konge), skulle overlata den utøvande makta til regjeringa si, og kalla inn Stortinget seinast 7. oktober for å gjera dei endringane i grunnloven som ein personalunion med Sverige gjorde nødvendige. Det blei også sett ein frist for å sluttføra revisjonen av grunnloven.
Mellom hærane blei det trekt ei demarkasjonslinje som ikkje måtte overskridast, den same som frontlinja 14. august. Det blei også avtalt at den ubesigra Fredriksten festning, som pant på at avtalen skulle haldast frå norsk side, straks skulle overleverast til dei svenske troppane på ærefulle vilkår: «Garnisonen skal gaa ud af Fæstningen med Vaaben og Bagage og alle militære Honneurs».
Avslutting
Mossekonvensjonen markerte avsluttinga på den siste krigen mellom Noreg og Sverige. Christian Frederik oppfylte lojalt vilkåra i avtalen og instruerte amtmenn og biskoper om å gjennomføra val til Det overordentlige Storting, som kom saman 7. oktober. Den 10. oktober sa han frå seg kongemakta i eit møte med ein delegasjon fra Stortinget på Bygdøy kongsgard, og reiste deretter til Danmark. Han opplevde å vera konge av to forskjellige rike – av Noreg frå 17. mai til 10. oktober 1814, i Danmark frå 1839 til 1848 som Christian VIII.
Under tidspress klarte Stortinget å vedta den reviderte grunnloven 4. november 1814, og same dagen blei Karl XIII vald til konge av Noreg som Karl II. Kronprins Karl Johan hadde nådd sitt mål, unionen mellom Sverige og Noreg var eit faktum, formelt mellom to likeverdige statar i personalunion.
Noreg fekk i hovudsak halda på grunnloven av 17. mai. Landet måtte oppgje sjølvstendet som var proklamert i § 1, men bestod som sjølvstendig rike etter § 1 i den nye grunnloven.
For den meinige nordmann verka krigen dårleg førebudd og dårleg kjempa. Dette gjekk ut over Christian Frederik og over den norske generalen og statsministeren Haxthausen, som blei skulda for forræderi.
Brattskarvet
Brattskarvet er ei fjellkjede nord i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land. Ho omfattar Brattskarvet, Vendeholten og Tverrveggen. Fjellkjeda vart oppdaga av Den tyske antarktisekspedisjonen under Alfred Ritscher, 1938–39, og kalla Paulsen Gebirge opp etter Karl-Heinz Paulsen, oseanograf på ekspedisjonen.
Johannisholms Glasbruk
Johannisholms Glasbruk var eit svensk glassverk oppretta i 1796 på Sandön i Venjansjön i Dalarna. Glassblåsinga kom i gang i 1798. I 1808 vart verket flytta til Johannisholm ved Vanån mellom Venjansjön og Örklingen.
288. artilleribrigade
288. artilleribrigade er ein artilleribrigade i det russiske forsvaret som er del av 1. stridsvognarmé. Full nemning på russisk er 288-я артиллерийская Варшавская Бранденбургская Краснознаменная орденов Кутузова, Богдана Хмельницкого и Красной Звезды бригада). Dette tyder 288. Warszava-Brandenburg Raude Fane brigade med orden frå Kutuzov, Bogdan Khmelnitskovo og Raude Stjerne. Brigaden er forlagt til Mulino i Nizjegorod oblast (Volodarsk kommune).
Våpen
8 x 9P140 URAGAN 36 x 2A65 MSTA-B 6 x MT-12 RAPIRA 18 x 9P149 Sjturm
Falu Glasbruk
Falu Glasbruk var eit svensk glasverk oppretta i 1796 i Falun i Dalarna av Gustaf de Laval. Glasblåsinga kom i gang i 1874 og opphøyrde i 1883.
Islet Point
Islet Point er eit nes på austsida av innløpet til Carlita Bay i Cumberland West Bay, på nordkysten av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart av Det britiske marinedepartementet frå 1929 og truleg namngjeve på grunn av ein holme (islet på engelsk) like utanfor neset.
No Milk Today
«No Milk Today» er ein song skriven av Graham Gouldman og først spelt inn av det britiske popbandet Herman's Hermits. Han vart først sloppe som ein single i Storbritannia i oktober 1966. Singelen vart ein hitt og nådde 7. plass i heimlandet. I Noreg nådde han førsteplassen på VG-lista. Singelen vart ikkje gjeven ut i USA, men kom med som B-side på singelen «There's a Kind of Hush» og vart populær nok til å bli ein liten hit der også med ein 35. plass i 1967 (A-sida nådde 4. plass).
Seinare vart songen spelt inn av Gouldman sjølv som ein solosingel frå debutalbumet hans The Graham Gouldman Thing frå 1968.
I Noreg
Songen vart i 2008 populær på ny i Noreg etter at mjølkeprodusenten TINE byrja å bruke han, rett nok i sterkt redigert versjon, i reklamane sine. Songen blir samstundes spelt som ein ser bilete av kjendisar, modellar, atletar og andre som kollapsar eller fell saman på ein klønete måte. Reklamen blir avslutta med mjølk som vert helt i eit glas, og med orda «Mjølk styrkjer kroppen». Songen vart òg nytta i ein reklame for det nederlandske meieriet Coberco i 1990-åra.
Fleire norske artistar, som Alexander Rybak, Ben Lorentzen (norsk versjon av songen), Ingrid Olava og The BlackSheeps (engelsk og samisk), har i samband med dette spelt inn coverversjonar av No Milk Today.
Jutulplogsla
Jutulplogsla er eit bresprekkfelt halvvegs opp Jutulstraumen, kring 15 km søraust for Nashornet i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto på den norske ekspedisjonen 1958–59 og namngjeven Jutulplogsla.
Symfoni nr. 21 av Haydn
'''Symfoni nr. 21''' i A-dur, Hoboken 1/21, vart komponert by Joseph Haydn rundt 1764. Satsane i symfonien har uvanlege strukturar og gjer dei vanskelege å identifisere. Delane som inneheld høyrer til sonatane er ofte vanskelege å gjenkjenne med det same og vert ofte identifisert ved å sjå attende på dei.
Satsar
Symfonien er i fire satsar og er instrumentert for to oboar, to valthorn i A, fiolinar I og II, bratsj, cello og basso continuo.
Kjelder
''
Fylkesveg 313 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 313 i Møre og Romsdal går mellom Løykjabekken og Falelykkja i Sunndal kommune. Vegen er 10,3 km lang.
Sjösa
Sjösa er ein svensk herregard og ein tettstad i Nyköpings kommun i Södermanlands län i Södermanland. I 2005 hadde tettstaden 477 innbyggjarar.
Sjösa jernbanestasjon var i drift frå 1913 til 1931, ved Nyköpingsbanen, 7 km frå sentralstasjonen til Nyköping og 50 km frå Järna.
Sjösa gard
Dei tidlegast kjende eigarane var Jakob Olofsson Djäkn og hustrua hans Ingeborg Magnusdotter, som i 1385 selde jord i Sjösa til Bu Jonsson (Grip). Midt på 1700-talet vart godset kjøpt av ein Hildebrand, som på 1760-talet selde det til generalmajoren friherre Fabian Löwen, eigar av Häringe i Västerhaninge. Han gjorde både Sjösa og Häringe til fideikommiss for borna sine. Sonen, friherre A. V. Löwen, kjøpte i 1780 Gärdesta og gjorde det til fideikommiss for den yngre sonen sin, medan den eldre, friherre Axel Fabian Löwen, fekk Sjösa og Trollesund. Trollesund var i 1807 vorte kjøpt for rekninga til faren. Etter kvart vart alle desse fideikommissene sameint hos éin person, friherre August Otto Ludvig Trolle-Löwen.
Gruver og treindustri
Jernmalmgruvene ved Sjøsa vart brukt i 1870- og 1880-åra, men vart seinare nedlagde. I 1960- og 1970-åra dumpa Sjösa Träimpregnering tomme tynner i gruvene. I 1966 vart grunnen selt til Nyköpings kommune. I 1999 kjøpte noverande eigar, Johan Löwen, området. Deretter vart det konstatert at området var forgifta. Kommunen og eigaren av Sjösa ligg i tvist om kven som skal betale for saneringa.
Shuhurah
Shuhurah er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Sjötorp
Sjötorp er ein svensk tettstad i Mariestads kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I år 2005 hadde tettstaden 551 innbyggjarar.
Yuki Fushimi
Yuki Fushimi er ein japansk fotballspelar.
Petermannkjedene
Petermannkjedene (tysk Petermannketten) er ei gruppe fjellkjeder aust for Humboldtfjella i det sentrale Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Kjedene omfattar Austre Petermannkjeda, Midtre Petermannkjeda, Westliche Petermann, Søre Petermannkjeda og Pieckryggen.
Desse fjellkjedene vart oppdaga og kartlagde frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, som namngav dei etter August Petermann.
Neotinea maculata
Neotinea maculata er ei plante i krutbrennarslekta Neotinea i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Ho veks ikkje i Noreg.
Systematikk
Arten var tidlegare rekna til vårmarihandslekta Orchis med namnet O. intacta, men er, saman med fleire andre artar, flytta til slekta Neotinea, først med namnet N. intacta.
Utbreiing
N. maculata (engelsk namn: «dense-flowered orchid») veks for det meste i landa kring Middelhavet. På Dei britiske øyane veks han berre i Irland, der han er nær truga (NT).
Nobody's Fault but Mine
«Nobody's Fault but Mine» er ein tradisjonell bluessong som har vorte spelt av mange musikarar sidan seint i 1960-åra. Ein gospel kalla «It's Nobody's Fault but Mine» er ført opp i Cleveland Library si Index to Negro Spirituals i 1924. Den første kjende innspelinga av songen, som «It's Nobody's Fault but Mine» vart gjort av gitarist Blind Willie Johnson, spelt inn i perioden 1927-1930. Det er ukjend kven som har skrive songen og om han berre er ein tradisjonell song. Versjonen til Johnson er i dag offentleg eigedom. Ein kraftig omgjort versjon finst på albumet Presence av det engelske rockebandet Led Zeppelin. Ein annan versjon av songen vart stundom spela av Jerry Garcia med the Grateful Dead, stundom med tekst, stundom utan og stundom tilskriven Blind Willie Johnson.
Led Zeppelin
«Nobody's Fault but Mine» vart spelt inn av det engelske rockebandet Led Zeppelin og gjeven ut i 1976 på albumet deira Presence. Led Zeppelin-songen er registret på ASCAP med opphavsrett.
Oversym
Teksten på utgåva til Led Zeppelin inneheld ein annan tekst med tekstlinjer ein ikkje finn på Johnson-versjonen. Songstrukturen til Led Zeppelin er òg annleis i både vers og refreng. Musikalsk er det endringar i tempoet og songen inneheld eit deltablues-basert riff i e-moll (og seinare E-dur) av Jimmy Page.
Plateprodusent Rick Rubin kommenterte songen: «Ein tradisjonell blues, vridd gjennom eit trippete, psykedelisk filter. Dei spela med slik presisjon, og gjorde desse merkelege arrangementa som høyrest ut som lause jammar, men som verkeleg er koreograferte.»
Konsertar
Songen vart spela på konsertane til Led Zeppelin frå 1977 og frametter til dei gav seg i 1980. Ein konsertversjon frå Knebworth i 1979 finst på Led Zeppelin DVD.
«Nobody's Fault but Mine» vart òg spela på gjenforeiningskonserten til Led Zeppelin i O2 Arena i London den 10. desember 2007.
Andre versjonar
Tilskriven Page/Plant
Jock Point
Jock Point er eit nes på nordsida av Sunsetfjorden i Bay of Isles, på nordkysten av Sør-Georgia. Det vart kartlagd av Discovery Investigations (DI), 1928–30. og kalla opp etter kvartermeister J. «Jock» Purvis som deltok under sjøoppmålingane av området.
Sigvald Moa
Sigvald Moa var ein norsk fotograf frå Ålesund. Han starta eiga verksemd i Ålesund året etter bybrannen i 1904.
Han levde samstundes med Ålesundfotografane Johannes Sponland og Enok O. Simonnæs og hadde gått i lære hos sistnemnde.
Arkivet etter Moa er digitalisert av FylkesFOTOarkivet i Møre og Romsdal.
Sjövik
Sjövik er ein svensk tettstad i Lerums kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 892 innbyggjarar.
Inesu Emiko Takeoka
Inesu Emiko Takeoka er ein japansk fotballspelar.
Fylkesveg 314 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 314 i Møre og Romsdal går mellom Gjørasmoen og Hafsåsen i Sunndal kommune. Vegen er 11,2 km lang.
Roger Black
Roger Anthony Black er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå Gosport som vart europameister på 400 meter i 1986 og 1990, dessutan vann han tre EM- gull og to VM-gull med Storbritannia i 4 x 400 meter stafett i tida 1986-97. Hans personlege rekord på 44,37 sekundar er frå 1996.
Aktiv
Black vann i 1985 400 m ved junior-EM på tida 45,43. Året etter vart han europameister på 400 m med ny personleg rekord, 44,59 sekundar, fattige fire hundredels sekund framom austtyske Thomas Schönlebe. I same meisterskapen spurta han inn til britisk siger i 4 x 400 m stafett, hardt pressa av Vest-Tyskland sin ankermann, Harald Schmid. Med seg på stafettlaget hadde han Derek Redmond, Kriss Akabusi og Brian Whittle. Black fekk ikkje springe 400 m under friidretts-VM 1987, men var med på Storbritannias sølvlag på den lange stafetten. Dei to neste sesongane gjekk han skadd.
I 1990-sesongen var Black tilbake i god form. Under europameisterskapen i Split i september månad forsvarte han begge EM-titlane frå 1986, på 400 meter slo han som sist austtyskaren Schönlebe med få hundredels sekund. Året etter vart han andremann på 400 m i verdsmeisterskapen i Tokyo, med tida 44,62 hamna han fem hundredels sekund bak gullvinnaren og ein hundredels sekund framom bronsevinnaren, høvesvis Antonio Pettigrew og Danny Everett frå USA. Tre dagar seinare sprang Black startetappen då han og dei tre lagkameratane overraska og vann gull på 4 x 400 meter stafett. Etter framifrå etappar av Derek Redmond og John Regis makta Kriss Akabusi å vinne spurten mot USA sin ankermann Antonio Pettigrew ved å bryte målsnora med ein margin på 0,04 sekund og med å setje europeisk rekord i øvinga.
Under EM 1994 i Helsinki sprang Black på ankeretappen seg og Storbritannia inn til den tredje rake EM-triumfen i 4 x 400 m stafett. Tidlegare i meisterskapen sikra han britisk dobbeltsiger på 400 m bakom Du'aine Ladejo.
Den 3. juli 1996 sette Black i Lausanne britisk rekord på 400 meter med tida 44,37, hans livs snøggaste løp på distansen. Ein like sterk prestasjon var sølvmedaljen på 400 meter under sommarleikane i Atlanta i slutten av same månaden, der han vart klokka inn på 44,41 og slått einast av den suverene Michael Johnson frå USA. Til sist i Atlanta-OL sette Storbritannia europeisk rekord med 2.56,6 då det vart sølv på Black & Co på stafetten over 4 x 400 meter.
Black deltok ikkje på 400 m under VM i Aten 1997. Derimot sprang han den andre etappen for det britiske mannskapet som fekk sølv på den lange stafetten, knapt to tidels sekund bakom USA og ein tidels sekund fram Jamaica. Tretten år seinare annullerte Det internasjonale friidrettsforbundet USA sitt resultat då ein av utøvarane på laget vedgjekk doping, Storbritannia vart då tilkjend gullmedaljen i øvinga.
Boye Strøm
Boye Christian Riis Strøm var ein norsk statistikar.
Strøm vart cand. jur. i 1870, og var direktør for Det statistiske Centralbureau 1882–1886. 1889–1915 var han stiftamtmann i Tromsø stift og amtmann i Tromsø amt.
Han gav ut eit bind (om Stavanger amt, 1889) av verket Norges land og folk, som han òg var med å planlegge. Elles medverka han til publikasjonane til Det statistiske sentralbyrået, og redigerte dei åtte første årgangane av Statistisk årbok for kongeriket Norge.
Grannbrudespore
Grannbrudespore (Gymnadenia borealis) er ei plante i brudesporeslekta Gymnadenia i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Det er uvisst om ho finst i Noreg.
Systematikk
Grannbrudespore har tidlegare vore rekna som ein underart (Gymnadenia conopsea ssp. borealis) på same måte som brudespore og praktbrudespore, men blir no rekna som ein fullverdig art.
Candy Store Rock
«Candy Store Rock» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå 1976 på albumet deira Presence. Han vart òg gjeven ut som singel i USA, men gjekk ikkje inn på lista der.
Grannbrudespore
Utbreiing
Grannbrudespore (engelsk namn heath fragrant orchid) har vore rekna for å vere endemisk for Dei britiske øyane, men det er eit ope spørsmål om han òg kan finnast i Noreg. I den britiske raudlista er arten rekna som livskraftig (LC), lokalt i England og Wales er statusen usikker (DD, data deficient), og han er ikkje nemnd for tiltak i Skottland. I den irske raudlista har arten status som livskraftig (LC).
Candy Store Rock
Songen er gjort som ein 50-tals rock 'n' roll-song. Ein del av teksten til songaren Robert Plant var delvis inspirert av forskjellige Elvis Presley-songar. John Bonham si trommespeling er meir kontrollert enn bombastisk, driven av samspel mellom ride-cymbalen og skarptromma. Gitarsoloen til Jimmy Page er kort og tilmålt, og kjem halvvegs ut i songen.
Grannbrudespore
Hybridar
Dei tre taksona i brudesporeslekta på Dei britiske øyane som no har status som eigne artar, er førebels ikkje så godt kartlagde. Ein reknar med at grannbrudespore dannar hybridar med både brudespore (Gymnadenia borealis × conopsea) og praktbrudespore (Gymnadenia borealis × densiflora).