cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jan Gulbrandsen
Jan Erik Gulbrandsen var ein norsk organisasjons- og idrettsmann, fødd og død i Oslo. På friidrettsbana deltok han i hekkeløp og vart i tida 1957-64 norsk meister åtte gongar på 400 m hekk, samt tre gongar på 110 m hekk. Han var norsk rekordhaldar på 400 meter hekk frå 1958 til 1980. «Gulbrandsen var ein fighter av rang og avgjorde som regel jevne oppgjør til sin fordel». Han var medlem av SK Vidar.
Idrett
Gulbrandsen fekk sitt gjennombrot som 19-åring med gull og sølv i hekkeøvingane under noregsmeisterskapen i Bergen og debut på det norske friidrettslandslaget i ein landskamp mot Frankrike i Paris. NM-gullet på langhekken var det fyrste av åtte strake.
Den 2. august 1958 forbetra han i Trondheim den to år gamle norske rekorden på 400 meter hekk til 52,7 sekundar, fire tidels sekund betre enn Kai Sjøberg sin knapt to år rekord. Vel tre veker seinare tok Sjøberg tilbake noregsrekorden med eit løp på 52,6, men Gulbrandsen svarte allereie 11 dagar etter med 52,2 sekundar, begge desse løpa fann stad på Bislett stadion i Oslo. Både Sjøberg og Gulbrandsen deltok tidlegare i august månad i EM i friidrett 1958 i Stockholm, der dei vart slått ut i forsøka og enda på høvesvis 13. og delt 14. plass.
Under noregsmeisterskapen 1962 i Drammen gjorde Gulbrandsen sitt snøggaste løp på korthekken då han vann øvinga for tredje gong på rad, tid 14,5 sekundar. To år seinare forbetra han den norske rekorden på 400 meter hekk til 51,5 sekundar. Rekordløpet fann stad på Gjøvik 23. august 1964 og vart kopiert på Bislett stadion elleve dagar etter. Tida 51,5 var norsk rekord på langhekken til 1980.
Gulbrandsen deltok i 35 landskampar, i mange av dei som kaptein. Han vart i 1963 tildelt Norges Friidrettsforbunds høgste pris, Gullmedaljen. Frå 1973 til 1988 var han styremedlem i Norges olympiske komité, formann frå 1985.
Yrke
Gulbrandsen var utdanna cand.mag. i realfag frå Universitetet i Oslo og hadde elles eksamen frå Statens gymnastikkskole. Frå 1968 til -73 var han avdelingsleiar ved Norges idrettshøgskole. Deretter var han underdirektør og direktør i Oslo Park og Idrett fram til 1984, bortsett frå ein periode, 1974-75, som statssekretær i Miljøverndepartementet i Regjeringa Bratteli II. Han var så direktør i Norges Automobilforbund og til sist ved Beitostølen Helsesportsenter.
Port Moresby
Port Moresby er hovudstaden i Papua Ny-Guinea og ligg på søraustkysten av Ny-Guinea. Byen hadde i 2001 eit innbyggjartal på 254 200. Han er eit administrasjons- og handelssentrum og det største industrielle sentrumet i landet.
Observation Bluff
Observation Bluff er den austlege toppen, 110 meter over havet, på den isfrie ryggen som dannar nordsida av Paal Harbour på Signy Island i Sør-Orknøyane. Området vart grovt kartlagt av Discovery Investigations i 1933. Klippa vart kartlagt i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), og fekk dette namnet av dei fordi dei dagleg gjorde isobservasjonar frå her.
Fylkesveg 163 i Buskerud
Fylkesveg 163 i Buskerud (Klekkenvegen) går mellom St.Hanshaugen i Hønefoss til Klekken i Haugsbygda i Ringerike kommune. Vegen er 4,0 km lang.
Gygis
Gygis er ei biologisk slekt av terner (noddyar) og medlem av måsefamilien, Laridae. Dette er små terner som lever på og ved koralløyar på dei tropiske hava, føda er småfisk, blekksprut og krepsdyr. Dei er kjente for å hekke i tre.
Mlava
Mlava (serbisk Млава) er ei elv i Serbia. Ho er ei 158 km lang sideelv til Donau frå venstre.
Bingsfossen
Bingsfossen er ein foss i Glommavassdraget like ovanfor Sørumsand. Den har eit fall på fire meter, og vart bygd ut med vasskraftverk og damluker i 1978 til Bingsfoss kraftverk.
Fylkesveg 171 går over demninga.
Gygis
I følge mykje brukte artoversiktar er eit einaste takson i slekta rekna som art:
Mlava
Mlava spring ut som Tisnica i fjella Kučaj aust i Serbia. Mlava munnar ikkje direkte ut i sjølve Donau, men i ei lita grein kalla Dunavac (Дунавац; 'Vesle Donau') på sørsida av Donau og øya Ostrvo, den største øya i Serbia. Når elva er vassrik bryt ho gjennom midten av Ostrvo og deler ho i to.
Bingsfossen
Like nedanfor Bingsfossen på nordsida av Glomma ligg dei einaste helleristingane på Romerike. Like ovanfor fossen på sørsida av Glomma ligg Bingsfoss stasjon på Urskog-Hølandsbanen. Nedanfor Bingsfoss ligg Bingen tømmerlenser.
Gygis
Ein underart er rekna som art av somme autoritetar:
Mlava
Mlava har eit nedslagsfelt på 1830 km², som høyrer til Svartehavet. Middelvassføringa ved munningen er 14 m³/s.
Bingsfossen
Dersom det var ei sluse i samband med denne demninga og ei ved Rånåsfoss ville det vere råd å dra med fritidsbåt frå Solbergfoss i Askim, til Fåberg nord for Lillehammer i Mjøsa. Ei sluse i demninga ved Funnefoss vil kunne gi samband til Storsjøen i Odalen og Glåma til Kongsvinger kraftverk.
Nedanfor Bingenfossen vart det i 1995 funne ein stokkebåt av eik. Han har vorte kalla Sørumsbåten eller Bingenbåten, og er eldste båtfunnet i Noreg
Traverse City
Traverse City er ein by i den amerikanske delstaten Michigan. Med 14 532 innbyggjarar er han den største byen i det nordlege Michigan. Byen ligg i Grand Traverse County, der han er administrasjonsstad.
Traverse City er på trass av sin moderate storleik ein relativt viktig by. Han er eit sentrum for vinproduksjon, og kallar seg sjølv for kirsebærhovudstaden i verda. Kvart år i juli blir det halde ein vekelang kirsebærfestival her. Flyplassen i byen heiter Cherry Capital Airport
Byen er eit viktig turistmål i Michigan, og er kjend for dei fine strendene sine langs Michigansjøen.
Start Hill
Start Hill er ein klipperik ås med ei høgd opp mot 265 moh ved toppen av Dospey Heights på Byers Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.
Åsen har namn etter det nærliggande Start Point. Start Hill ligg 2,23 km aust-søraust for Start Point, 1,8 km sør for Drong Hill, 1,5 km vest for Battenberg Hill og 1,23 km nordaust for Dulo Hill.
Stopulen i Høyanger
«Stopul» tyder låseplugg,  eller av verbet 'å leggje opp' eller avleia av ordet «Kyrkjestopul» som er synonym til klokketårn.
Stopulen har foten i Stangurda og ligg mellom Latebladgjelet og Kakkarhammeren, også kalla Klumphammaren.
Bergvolumet er rekna til 12 millionar kubikkmeter og har potensiale for steinras. I åra 1933 til 1935 vart det utført sikringsarbeid i Styggebotnen over Stopulen. Det vart mellom anna støypt og mura i elva for å leie vatnet vekk frå sprekkar i bakkant av Stopulen. Ein målebolt viser at det ikkje var bevegelse mellom 1935 og 2005. Norges Geologiske Undersøkelse tilrådde i 2005 vidare overvaking.
Eit segn seier at den dagen det kjem tårn på kyrkja i Høyanger skal Stopulen siga i fjorden og Høyanger øydast i flodbølgjer. Kyrkjetårnet kom i 1960, men Stopulen står.
Rusty Bluff
Rusty Bluff er nokre markante klipper som med ein avrunda topp, 225 moh, på vestsida av Paal Harbour på Signy Island i Sør-Orknøyane. Dei vart kartlagte i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Namnet vart gjeven av FIDS og syner til fargen på klippa og ein rusten jernstolpe ein fann på toppen.
Spanish Knoll
Spanish Knoll (Halm Española) er ein ås på 48 moh som ligg på Bulgarian Beach på Hurd Peninsula, aust på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.
Åsen har namn frå det nærliggande Spanish Point som er ein utstikkar frå åsen. Knausen ligg 370 m nordaust for Sinemorets Hill, 290 m vest for Spanish Point og 520 m vest-sørvest for Belozem Hill.
Hörnli
Hörnli er eit fjell på 1133 moh. i kommunen Fischenthal i Zürcher Oberland aust i kantonen Zürich i Sveits.
Nord for Hörnli ligg Dreiländerstein på 992 meter over havet der grensene til dei tre kantonane Zürich, St.Gallen og Thurgau møtes.
Mokroluški potok
Mokroluški potok (serbisk Мокролушки поток) er ei elv nord i sentrale område av Serbia. Ho er ei 15 km lang, tidlegare sideelv til Sava frå høgre. Heile elva renn gjennom byområdet i Beograd. Det meste av elva renn gjennom kloakksystemet i byen.
Skafsåsteinen
Skafsåsteinen er ein runestein ved Skafså kyrkje i Tokke kommune i Telemark. Steinen vert datert til ca. 1100.
Steinen er skildra av Hans Jacob Wille i 1790, han stod då ved kyrkjedøra. Same stad stod han då Sophus Bugge vitja staden på 1860-talet. Han kunne då konstatera at steinen ikkje stod der han hadde stått då runene vart rista, og at det ikkje var mogleg å finne den opphavlege staden. I 1892 opplyste Oluf Rygh at steinen låg nede, det gjorde han òg då Magnus Olsen undersøkte han i 1923. I dag er steinen sett opp inne i våpenhuset i kyrkja.
Innskrifta er:
Omsett til norrønt vert det: Arngeirs synir reistu hellu þessa eptir þjóđolf brođur. Guđmundr reist runar þessar ok þeir Ǫndottr.
Og på moderne norsk: «Arngeirs søner reiste denne hella etter Tjodolf bror (deira). Gudmund rista desse runene, han og Ondott.»
Charlotte Brontë
Charlotte Brontë var ein engelsk forfattar, særleg kjend for romanen Jane Eyre. Ho er den eldste av dei tre Brontë-søstrene; Emily var den mellomste og Anne den yngste. Ho var den mest produktive av dei tre. I 1845 gav dei tre søstrene ut ei diktsamling under mannlege pseudonym; Charlottes var «Currer Bell».
Forfatterinne
I 1846 vart diktsamlinga Poems gitt ut av forfattaren «Currer, Ellis og Acton Bell», det vil seia av Charlotte, Emily og Anne. Ikkje lenge etter sende Charlotte romanen sin The Professor til ulike forlag, men utan framgang. Han vart ikkje gitt ut før i 1857. Ho skreiv Jane Eyre frå august 1846 og fram til 19. august 1847, og boka vart gitt ut 19. oktober 1847 i tre bind under signaturen «Currer Bell». Blant dei andre romanane hennar er Shirley (1849) og Villette (1851).
Brontë fekk fleire ekteskapstilbod og gifta seg til sist den 29. juli 1854 med faren sin kyrkjeadjuktant, A.B. Nicholls. Det var med tungt hjarte ho gjekk til alteret og ho kom ikkje over at ho vart tvinga til å oppgi draumen sin om eit sjølvstendig liv. Ho døydde året etter som følgje av komplikasjonar under ein graviditet.
Den historisk sett mest berømte biografien av Charlotte Brontë er gjort av Elizabeth Gaskell (1810–1865), der The Life of Charlotte Brontë vart eit av hovudverka til biografen. Livet til Charlotte Brontë var minst like særskild som hovudfigurane i romanane hennar. Ho voks opp i isolasjon med søstrene sine på lyngheiane i Yorkshire, og hadde ikkje anna å ta seg til enn skriving og studiar. Ei kort tid forsørgde ho seg som lærarinne. Debuten som forfattar gjorde ho saman med søstrene sine med nokre dikt. Året etter gav ho ut Jane Eyre og dediserte boka til William Thackeray, som ikkje klarte å halda på løyndommen utan å røpa identiteten hennar.
Fylkesveg 164 i Buskerud
Fylkesveg 164 i Buskerud går mellom Klekken og Grautbakken i Ringerike kommune. Vegen er 2,2 km lang.
Eppelheim
Eppelheim er ein bykommune nordvest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen grensar i aust til Heidelberg. Eppelheim hyser 15 500 ibuarar og omfattar 5,7 km².
Næringsmiddelprodusenten Rudolf Wild er suverent største sysselsetjar i kommunen.
Andrea Pirlo
Andrea Pirlo er ein italiensk tidlegare fotballspelar frå Brescia. I august 2020 vart han trenar for A-laget til Juventus.
Frå sommaren 2011 spela han for den den italienske klubben Juventus, men er best kjend for sine mange sesongar i AC Milan. Pirlo var med på Italias landslag som vann verdsmeisterskapen i fotball 2006. Med Milan vann han to seriemeisterskap og to Meisterliga-titlar. For Juventus vart han seriemeister i 2012.
Aktiv
Pirlo debuterte for Brescia i 1994 og spela for klubben i hembyen til 1998. Mellom 1998 og 2001 spela han for Inter, Reggina og Brescia, dei to siste klubbane på utlån. Frå 2001 spela han ti sesongar for AC Milan. Her var han med å vinne Meisterliagen i 2003 og 2007, og Serie A i 2004 og 2011. Sommaren 2011 gjekk han til Juventus og vart serievinnar allereie i sin fyrste sesong i klubben.
Pirlo fekk sin debut på Italia sitt landslag i 2002. Han var med i EM 2004, same sommaren var han med på laget som tok bronse under OL 2004 i Athen. Under VM-finalen 2006 spela han ei dominerande rolle på midtbana då Italia vart verdsmeistrar etter å ha vunne straffetevlinga i 1-1 i kampen mot Frankrike, og vart kåra til den beste spelaren i kampen. Gjennom Fotball-EM 2012 var han den viktigaste spelaren for eit italiensk landslag som nådde finalen i meisterskapen.
Urbania
Urbania er ein kommune i provinsen Pesaro e Urbino i regionen Marche i Italia. Kommunen hadde 6,990 innbyggjarar i 2018.
Urbania ligg ved elva Metauro, rundt 8 mil vest for Ancona og rundt 4 mil sørvest for Pesaro. Han grensar til kommunane Acqualagna, Apecchio, Cagli, Fermignano, Peglio, Piobbico, Sant'Angelo in Vado og Urbino.
Hübschhorn
Hübschhorn er eit fjell i Dei lepontinske Alpane i Sveits. Fjellet har ei høgd på 3192 moh. og ligg like sørom Simplonpasset nær grensa til Italia. Litt lenger nord ligg Brig-Glis.
Moraviţa ved Timiş
Moraviţa eller Nanovişte er ei sideelv til Timiş. Ho renn frå Romania til Serbia
Little Matterhorn
Little Matterhorn er eit fjell, 1480 moh, med ei lita vulkankjegle 1,1 nautiske mil (2,0 km) nord-nordvest for Fremantle Peak på nordflanken av Big Ben og det dominerande fjellet på Heardøya. Det vart kartlagd og namngjeve i 1948 av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions).
Rainbow Warrior (1957)
«Rainbow Warrior» er eit fartøy som tilhøyrer miljøorganisasjonen Greenpeace. Det vart bygt i 1957 i England som ein trålar, men vart bygt om til ein tremasta skonnert for Greenpece. Fartøyet vart kjøpt av Greenpeace 1989 som avløysar for fartøyet med same namn, «Rainbow Warrior», som vart søkkt i Auckland 1985.
Matte Kudasai
Matte Kudasai er ein song av progrockbandet King Crimson som kom ut i 1981 på albumet Discipline. Songen vart òg gjeven ut som singel med «Elephant Talk» som B-side. Begge songane er skrivne av Adrian Belew, Bill Bruford, Robert Fripp og Tony Levin.
Seinare versjonar av Discipline inneheld to versjonar av «Matte Kudasai». På den originale utgåva finst berre ein versjon. Denne versjonen hadde ikkje med ein gitarpart av Robert Fripp, medan denne versjonen er med på «Matte Kudasai (alternative version)».
«Matte Kudasai» tyder «venlegast vent» på japansk.
Andre versjonar
Songen er spelt inn av mellom andre Kurt Elling og kd lang, begge i 2011.
Whalers Bluff
Whalers Bluff er ein skrent som stig bratt opp til 210 moh, aust for Port Jebsen på Signy Island i Sør-Orknøyane. Namnet Consulens Hat av ukjend opphav, vart nytta om det høgaste punktet på klippa på eit norsk kart frå 1913 av den norske kvalfangaren M. Thoralf Moe. Skrenten vart namngjeven i 1990 av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) til minne om kvalfangarane som operererte i dette farvatnet.
Koppen gard
Koppen gard er ein gard som ligg på Osterøy i Osterøy kommune.
Koppen er ein gamal gard, rudd før svartedauden. Det er gjort gravfunn frå 900-talet, med bl.a. ei ringspenne av irsk opphav. Etter svartedauden låg garden aude til ca. 1530-talet. På garden finst truleg eit av dei eldste våningshusa på Osterøy. Huset er ei lemstove med to stover. Eldste stova kan vera frå slutten av 1500-talet og den nyaste vart bygd 1862-66.
Garden var tidlegare delt i to, med to våningshus i same tunet. I 1852 fekk begge bruka same eigar og vart slegne saman til eitt i 1923. Framleis finst namn som «Florsbrekkå» og «Smibrekkå» frå denne tida.
Nasjonallabratoriene for datering ved NTNU har ved hjelp av dendrokronologidatering datert eldste delen av gamlahuset til 1601.
Dindigul
Dindigul ligg 420 km sørvest for delstatshovudstaden Chennai og 100 km frå Tiruchirappalli. Til næraste by, Madurai, er det 66 km. <!-- Dindigul er eit gammalt busetjingsområde som vert anteke å ha vore styrt, til ulike tider, av fleire kongar, Medieval Cholas i Pallava-dynastiet, seinare mindre kongar, Pandyas i Madurai-Sultanatet, seinare av Dindigul-Sultanatet og Vijayanagarariket, Madurai-Dynastiet og til slutt Britisk India. Dindigul har mange historiske monument, Rock Fôra, det mest kjende og er det mest vitja turistmål.
I Dindigul er det fabrikkar som produserer lås, pengeskåp og lêrvarer, vidare administrative tenester, landbruk og landbruksmaskiner, handel, bank og undervisningsmateriell. Dindigul har god veg- og jarnbanesamband med resten av Tamil Nadu. Den er den 12. største staten i India med ein folkesetnad på 207 327 etter folketeljing i 2011 og 200 000 hektar med dyrkbar mark. Jordbruket er enno viktigaste næringsveg og distriktet har eit stort skogsareal.
Historie
Dindiguls historie dreier seg eit fort som ligg på ei lita høgd. Dindigul regionen var grensa mellom tre prominente kongedømme i Sør -India, Pandyas, Cheras og Chola. I ein gammal tamil bok (år 20 e.Kr..) av historikaren Strabo, Silappathikaram står det at Pandyariket grensa mot Madurai. I løpet av det fyrste århundret e.Kr. hærtok Chola-kongen, kong Karikal Cholan Pandya-riket, og Dindigul kom under hans styre i løpet av det 6. århundret e.Kr. og Pallavas tok over dei fleste provinsar i Sør-India. Dindugul var under Pallavas styre fram til Cholas tok kontroll over staten i det 8. århundret, fram til det 14. århundret. Då Sør-India vart invadert av Delhi-sultanatet var Dindigul i Vijaya Nagaras trygge hender. Kommandanten for Vijaya Nagar arméen, Kampanna Udayar spelte ei viktig rolle i kringsetjinga av Madurai som kom under Madurai-sultanatet. I 1559 vart Nayaks sterke, og deres territorium grensa mot Dindigul i nord. Etter kong Viswanatha Nayaks død i 1563 vart Muthukrisna Nayakka konge i 1602. Han bygde det sterke fortet på åstoppen i år 1605, Han bygde òg eit fort nedanfor. Muthuveerappa Nayak og Thirumalai Nayak etterfulgte Muthukrishna Nayak. Dindigul fekk betyding igjen under Nayaks regime over Madurai under Thirumalai Nayak. Etter hans næraste etterfølgjar, Rani Mangammal vart regionen styrt effektivt. I 1736 tok Chanda Sahib, løytnant i Delhi Sultanate makta frå Vangaru Nayak og i 1742 invaderte ein armé frå Mysore under Venkatarayers leiing, og dei tok over styret i Dindigul. Han styrte Dindigul som representant for Mysroes Maharaja. Det var då 18 Palayams (små regionar, beståande av nokre få landsbyar). Under hans styre kom alle desse palyam under Dindigul Semai med. Disse palayamene ynskte å verta sjølvstendige og nekta å betala skatt. I 1748 vart Venkatappa guvernør over regionen i staden for Venkatarayer som feilte. I 1757 vart Maharaja send til Mysore og Haider Ali til Dindigul for å ta hand om situasjonen. Seinare vart Haider Ali maharaja over Mysore og i 1777 utnemnde han Purshana Mirsaheb som guvernør over Dindigul. Han forsterka fortet. Hans kone, Ameer-um-Nisha-Begam døydde medan ho fødde og hennes grav vert no kalla Begambu.
Under britisk styre
I 1783 invaderte ein britisk armé Dindigul. I 1784, etter avtale mellom Mysore og den britiske armeen vart Dindigul ein provins under Mysore. I 1788 vart Tipu Sultan, Haider Alis son krona som Dindigus konge. Ei omfattande indisk historiebok av historikaren Strabo skriv Work Pillnii, ein annan av dei store historikarane i tidai frå år 20 e.Kr. om Pandya-kongen i sina arbeid som omtalte det sivile, militære og sosiale liv frå dei fyrste engelskmennene kom til landet for å knekka Sepoy
Madurai hovudkvarteret til den britiske armé og Dindigul vart deretter knytt til Madurai som ei administrativ eining. Dindigul vart under britisk styre fram til India vart sjølvstendig 15. august 1947.
Geografi
Dindigul ligg på [//tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?language=no&pagename=Dindigul&params=10.35_N_77.95_E_ <span title="Kart, flyfoto og andre data for dette stedet" class="geo-dms"> 10°21′N  ]  med ei gjennomsnittshøgd på 265 moh. Byen ligg i Dindiguldistriktet i Tamil Nadu, 420 km frå Chennai og 100 km sørvest av Tiruchirappalli. Dindigul ligg ved foten av Sirumalai-høgda. Topografien er dels flat, dels kupert, noko som fører endringar i klimaet. Det er ingen mineralforekoster av tyding i bakken. Jorda er tynn, finéraktig, for den meste svarte leira og raud jord, som elles i tropane. Sommarsesongen varer frå mars til juli, vinteren frå desember til januar.Temperaturen varierer frå maksimum 37 °C. til minimum 29 °C. om sommaren, og maksimum 26 °C. til minimum 20 °C. om vinteren. Dindigul får i gjennomsnitt 812 mm nedbør årleg. Sørvest-monsunen er på sit kraftigaste i juni og varer fram til august. Hovedtyngden av regnvêret kjem med nordaustmonsunen i oktober, november og desember.
Økonomi
Etter folketeljinga i 2001 var 35,24 prosent i fast arbeid. Dindigul, den viktigaste byen til distriktet hadde registeret vekst i dei sekundære og tertiære sektorar og med tilsvarande fall i primærsektoren. Viktige arbeidsplassar i byen var innan jernvareindustrien og i bomullsindustrien, og dessutan handel og forretninger. Omtrent 90 prosent av arbeidsstyrken arbeidde i den tertiær sektor. Distriktet i sin heilskap hadde berre to verksemder innan industrien, og den eine i sjølve byen. Etter same folketeljing var det omtrent 60 garveri, 165 låsfabrikker og ei stort mengd bomullsspinneri.
Dindigul har ei betydeleg verksemd innan lås og pengeskap og co-operative verksemder. Produkta vert selt både nasjonalt og vert eksportert. Gjennom "Tamil Nadu State Council for Science and Technology" er produkta vorte marknadsført utanfor India. Det er no registrert nedgang i denne og andre industriar som for, lêr, skinn og vovne produkt, medan silke, musselin og laken er vorte etterspurt. Dette er vanlege produkt for Dindigul som etter Coimbatore har Dindigul det nest høgaste mengd spinneri og veveri i landet. Chinnalapattisike som er eit merkenamn for silke frå Chinnalpatti som ligg 11 km. frå Dindigul.
Dindigul var eit viktig sentrum for tobakk, det vart dyrka tobakksplanter og rulla sigarar i stor stil Winston Churchills favorittsigar kom frå Dindigul. Den heitte."Light of Asia". Regjeringa I New Delhi har to forskingsinstitutt for tobakk. Det eine i Vedasandur og det andre Rajamundri. Her er den største tobakkbørsen der tobakk vert omsett og vert sendt til alle kantar av landet og noko vert eksportert. Dindigul er òg leiande på lêr og skinn.[2]
Løyve og orden ivaretas av "Tamil Nadu Police" under leiing av ein "Deputy Superintendent". Byen har tre politistasjonar, den eine bemanna av berre kvinner. Det er ei spesiell eining som ivaretar sosiale spørsmål og problem og dessutan menneskerettar, den er leidd av ein Superintendent.
Skular og offentleg sektor
Distriktet hadde i 2011, 19 grunnskular, 23 andre primærskoler, åtte realskolar, kor 13 i sjølve byen. Det var 10 private skular innan grensene i byen, tre tekniske skular, tre college for teknikk og vitskap. Næraste universitet er "Gandhigram Rural university".Det vart starta ein handelsskole i Morepatty, nær Vadamadurai, "Agni School of Business Excellence" (www.agniasbex.ac.in) som er knytt til seg Anna University i Chennai.
Løyve og orden ivaretas av ei avdeling under Tamil Nadu Police. Det er tre politistasjonar i byen. Den eine er bemanna med berre kvinner, det er spesialenheter for kriminalitet som sosial rettferd og menneskerettar.
Elektrisitet, vatn og avløp
Elektisitetsforsyningen i Dindigul ivaretas av "Tamil Nadu Electricity Board (TNEB)". Byen, saman med forstadene har danna "Dindigul Electricity Distribution Circle" Vassforsyning ivaretas av "Dindigul Municipal Corporation"" Water Supply Scheme . #Den totale vassbehova i byen ligg i overkant av 14 millionar liter i døgnet. Byen sin renholdsverk samlar inn 92 tonn søppel kvar dag og sørgjer for forsvarleg dumping. Det finst inkje kloakkanlegg under bakken. Avløp frå toalett samlast opp i septiktankar -->
Referansar
10.35°N, 77.95°W
David Rawlings
David Todd Rawlings er ein USA-amerikansk gitarist og songar. Han er mest kjend for det langvarige samarbeidet med bluegrass-songaren Gillian Welch.
David gjekk på Berklee College of Music og studerte med gitarprofessor Lauren Passarelli.
Han er mest kjend på eiga hand som produsent, og har produsert Welch og band som Old Crow Medicine Show. Han har i seinare år spelt som «Dave Rawlings Machine». Han har òg medverka på Bright Eyes-albumet Cassadaga, Ryan Adams-albumet Heartbreaker (som opnar med «Argument with David Rawlings Concerning Morrissey»), og Robyn Hitchcock-albumet Spooked.
Fylkesveg 168 i Buskerud
Fylkesveg 168 i Buskerud går mellom Haug kyrkje og Klekken i Ringerike kommune. Vegen er 702 meter lang.
David Rawlings
Rawlings skreiv songane «To Be Young (Is To Be Sad, Is To Be High)» og «Touch, Feel and Lose» med Ryan Adams.
David Rawlings spelar ein liten archtop-gitar, ein Epiphone Olympic frå 1935, som var ein middels dyr gitar på den tida. I 1935 kosta han $35.
Greenpeace
Greenpeace er ein økonomisk og politisk uavhengig internasjonal miljøorganisasjon. Organisasjonen blir finansiert av støttemedlemmar og gåver, og tek aldri imot bidrag frå stat eller næringsliv. Gjennom ikkje-valdelege aksjonar, informasjonsarbeid og lobbyverksemd set han søkelys på ulike miljøproblem. Organisasjonen har kontor i over 40 land, tre millionar støttemedlemmar og per 2014 hadde han inntekter på rundt 270 millionar euro (ca. 2,2 milliardar kroner).
Historie
Forløparen for Greenpeace var komiteen Don't Make A Wave, som i 1971 freista å stoppa amerikanske kjernevåpenforsøk i Alaska. Protestane stoppa ikkje USA frå å detonera bomba. Sjølv om testen ikkje utløyste korkje jordskjelv eller tsunami, voks opposisjonen då USA annonserte at dei ville detonera ei bombe som var fem gonger kraftigare enn den første. Don’t Make a Wave-komitéen tok seinare namnet Greenpeace. På nokre år spreidde Greenpeace seg til fleire land og byrja å protestera mot andre miljøspørsmål, som kommersiell kvalfangst, ulovleg fiske og giftig avfall.
Oppbygging og struktur
Greenpeace er ein internasjonal organisasjon der det internasjonale hovudkontoret er i Amsterdam i Nederland. Vidare har organisasjonen 28 nasjonale eller regionale kontor rundt om i verda, og er representert i over 42 land. Dei nasjonale og regionale kontora støttar mindre grupper med lokal forankring.
Greenpeace Norden
Greenpeace blei etablert i Danmark i 1982, i Sverige i 1983, i Noreg i 1988 og i Finland i 1989. I mai 1998 blei organisasjonane i Noreg, Sverige og Finland slått saman til ein, med hovudkontor i Stockholm. I mars 1999 blei også organisasjonen i Danmark ein del av Greenpeace Norden. Organisasjonen har ca. 90 000 medlemmar og hovudkontor i Stockholm og avdelingskontor i København, Oslo og Helsingfors.
Skipsflåten
Organisasjonen er kjend for fleire båtar (Greenpeace-skip) som blir brukte til aksjonar og informasjonsarbeid. I dag har organisasjonen ein luftballong, fleire gummibåtar og motorskipa «Arctic Sunrise», «Esperanza», «Argus» og «Rainbow Warrior III».
Rainbow Warrior III
Til organisasjonen sitt 40-årsjubileum i 2011 bestilte Greenpeace ein 57 meters båt til å erstatta ein tidlegare «Rainbow Warrior». Seglskipet til 32 millionar euro blei utforma av skipsarkitektane ved Gerard Dijkstra & Partners i Nederland og blei bygd ved Fassmer Shipyard i Tyskland. Skipet fekk halv-automatisk motor, kan drivast hovudsakleg ved vind og segl, men har høve til å bruka ein diesel-elektrisk Volvo Penta-motor. Båten har høve til å operera i alle klimatiske områdaer i verda og kan utføra forskingsaktivitetar, sjøsetja gummibåtar i røff sjø og har helikopterdekk.
Bortsedd frå å bruka vindkraft ved bruk av segl og gjenbruk av varmen frå motoren, har båten òg eit miljøvennleg, biologisk reinseanlegg for kloakken og gråvatn frå besetninga.
Skeisteinen
Skeisteinen er ein runestein som står på Molandsmoen, ca. to kilometer nord for Moland kyrkje i Fyresdal i Vestfold og Telemark. Han har ID nr. 127468 i kulturminnedatabasen til Riksantikvaren.
Molandsmoen er ein flat furumo, og her var det gamle skeidet - staden der folk heldt på dei gamle tradisjonane med hestekappløp og -kampar. Den første skildringa av dette er ved biskop Niels Glostrup ved ei visitasferd i 1618. Tradisjonen vert òg skildra av presten H.J. Wille i 1786. Han nemner òg at plassen der hestekampene fann stad var avgrensa av fire reiste steinar. To av desse steinane er verna, den eine av dem er runesteinen. Innskrifta er:
På norrønt vert det: þorolfr reit sá skal ráda runar, er lér stígreips.
På moderne norsk vert det: «Torolv skreiv. Den skal rå (desse) runer, som låner stigbøyle (til ein annan)».
Magnus Olsen (d. 1963) argumenterte for at dette går attende på ein gammal straffemetode som er mest kjend som «tremerr». Der vert den som skal straffast sett overskrevs på ein trebukk, med vekter på føtene, og er nøydd til å sitja der for ei viss tid. Vektene vert kalla «stigbøyler», og det er dei det etter Olsen si meining blir sikta til i innskrifta.
Hyliidae
Hyliidae er ein biologisk familie av to små sporvefuglar som lever i skogshabitat i tropisk Vest- og Sentral-Afrika.
Artane er monotypiske i kvar si biologiske slekt:
Slekt Hylia
Slekt Pholidornis
Dette er småfuglar som kan vege høvesvis 12 og 7,5 gram og som et av eit breitt utval av insekt, spesielt skjoldlus for vevarmeis og biller blant hylia. Reira er relativt store og sfæriske, liknar reira til vevarfuglar (Ploceidae). Kullet er på høvesvis eitt og to egg for dei to artane. Vanlege morfologiske fellestrekk er den penselliknande tungetuppen og det lange tungebeinet. Utsjånaden er ulike: hylia er olivengrøn omtrent som ein bladsongar. Den langt mindre vevarmeisa har ei stripete drakt med brun overside og kraftig gult i over og undergumpen og bakre buk, samt gule eller oransje føter.
Over ein lang periode var ornitologar usamde om den systematiske klassifiseringen av desse to artane, og over tid vart dei, saman eller kvar for seg over tid, sette inn i ulike familiar, mellom anna i dunsongarfamilien.
Tigre
Tigre kan visa til:
Rorsrom
Rorsrom, eller berre rom, er, i samband med norske trebåtar eit rom med keipar der det sit ein rorskar. Talet på rom er difor likt med talet på årepar. Ein færing har to årepar og er difor ein «toromsbåt», ein seksring har tre årepar og er ein «treromsbåt», osb. Fram- og bakskotten blir ikkje rekna med i denne terminologien.
Kostís Palamás
Kostís Palamás (fødd i Pátra, død 27. februar 1943 i Aten) var ein gresk poet. Han har mellom anna skrive teksten til Den olympiske hymnen, som sidan 1958 har vore den offisielle hymnen til Dei olympiske leikane.
Huetstock
Huetstock er eit fjell i Urner-Alpane. Det ligg i nærleiken av Engelberg i Sveits på grensa mellom kantonane Nidwalden og Obwalden.
Fylkesveg 169 i Buskerud
Fylkesveg 169 i Buskerud går mellom Hønefoss stasjon (via Stabells gate og Storgata) og Kvernbergsund i Hønefoss i Ringerike kommune.
Trasear: Meieriet – Helsehuset (0,9 km), Hønefoss gymnas – Kvernbergsund (0,2 km)
Kommunar og knutepunkt
Erstatta av riksveg 35 Stangs Gate
Karlskoga
Karlskoga er ein svensk by og centralort i Karlskoga kommun i Örebro län i landskapet Närke. I 2005 hadde byen 27,500 innbyggjarar. Han er kjend som heimbyen til Alfred Nobel og Nobelmuseet ligg her. Dessutan ligg den svenske forsvarsindustrigiganten Bofors her.
Trekol
Trekol er eit porøst materiale som inneheld frå 85 % til 98 % karbon (kolstoff), framstilt ved at ved av høvelege tresortar vert varma opp utan at oksygen slepp til, til dømes i ein lukka dunk. Dei andre emna i treet enn karbon vert skilde ut av treet under denne prosessen, som vert kalla tørrdestillasjon. Hundre kilo med tre vil gjeve om lag 25 kilo trekol, 46 kilo vatn, 23 kilo gass (for det meste karbonmonoksid), 4 kilo tjøre og dessutan små mengder av somme andre emne.
I tidlegare tider vart trekol framstilt etter det same prinsippet i kolmiler. Veden vart stabla opp etter eit fastsett mønster i ein kuppelforma haug, dekt til med eit ytre lag av jord, grastorv og liknande, og tent på i midten under streng overvaking av lufttilgangen, slik at noko av den inste veden brann opp på kontrollert vis og varma opp resten av veden til den temperaturen som var naudsynt for at tørrdestilasjonen skulle gå føre seg.
Temperaturen under produksjonsprosessen er avgjerande for kva slags kvalitet trekolet får. Er temperaturen 300 °C, vil trekolet verte brunleg, bøyeleg, og lett kunne tennast på ved 380 °C, medan trekol laga ved høgare temperatur vert hardt og porøst og tek ikkje fyr før ved om lag 700 °C.
Andre organiske råstoff enn tre kan òg nyttast til å framstille trekol på den same måten, som til dømes knoklar av slakta dyr, slik at ein får knokkeltrekol (som vil ha stort innhald av kalsiumfosfat), sukker som gjev sukkertrekol, og så bortetter.
Trekol brenn og gløder nesten utan røyk, og gjev ein sterk varme som kan nyttast både til matlaging og husoppvarming. Ved å tilføre oksygen til glødande trekol ved hjelp av blåsebelgar gjev kolet varme som er sterk nok for smedarbeid og metallstøyping. Pulverisert trekol er dessutan eit viktig emne i krut (saman med svovel og salpeter), og små stavar av trekol er nytta av kunstnarar til å teikne med. Trekol har òg vore nytta som varmekjelde og reduksjonsmiddel under smelting av malm, men er no erstatta av koks, som er framstilt av steinkol.
Trekol har evna til å dra til seg gassar og væsker, og vert difor nytta i mange samanhengar til reinsing og oppsuging, som til dømes i filter i gassmasker for å dra til seg gass som ikkje skal pustast inn, eller som aktivt kol som folk får å ete dersom dei har fått i seg gift eller andre farlege emne.
Glenn Tilbrook
Glenn Martin Tilbrook er frontmannen i det engelske bandet Squeeze, eit band som vart danna i midten av 1970-åra og som braut gjennom i new wave-tida på slutten av tiåret. Han skreiv hovudsakleg melodiane til songane til Squeeze, medan låtskrivarpartnaren hans Chris Difford skreiv songtekstane. I tillegg til å skrive songar er Tilbrook både songar og gitarist.
Askersund
Askersund er ein svensk by og centralort i Askersunds kommun i Örebro län i landskapet Närke. I 2005 hadde byen 3,937 innbyggjarar.
Askersund er eit populært turistmål. Sentrum i byen er framleis prega av trehusbygg og to kyrkjer. Sofia Magdalena-kyrkja er teikna av Olof Tempelman og Landskyrkan av Jean de la Vallée og Erik Dahlberg. Byen ligg i utkanten av skogen Tiveden ved innsjøen Alsen, som utgjer den nordlegaste delen av Vättern, og like utanfor byen ligg Husabergsudde med bad og camping. Frå byen har ein utsikt over Vättern.
Askersund, som er ein hamneby ved Vättern, var før jernbanen utskipingshamn via Göta kanal av varer frå dei omliggande traktene, deriblant Skyllbergs bruk. I 1850 blei det grunnlagt eit selskap for båttrafekk på strekninga Göteborg-Askersund. Kaiane blei bygd ut på midten av 1860-talet.
Askersund fekk bystatus i 1643.
Hundshorn
Hundshorn er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits. Fjellet har ei høgd på 2929 meter over havet og ligg sørvest for Schilthorn (2970 moh).
Fylkesveg 171 i Buskerud
Fylkesveg 171 i Buskerud går mellom Veien og Kihlebakke i Ringerike kommune. Vegen er 2,9 km lang.
Staurselva
Historie
Det er godt fall på elva og det har vore industri langs elva som har nytta vasskrafta. Tidlegare var det kverner, møller, stamper, sagbruk og snikkarverkstader langs elva. I 1904 kom Christian Thams frå Orkdal og skreiv kontrakter med brukarane av vassfalla langs elva. Han betalte brukarane for å få retten til å stenge og sleppe vatnet ved oset. Årsaka var at Christian Thams måtte ha ein kraftstasjon som leverte straum til Nordenfjeldske sprængstof aktieselskab som skulle byggast i Sunndalen i Åsen i Trøndelag. Fabrikken vart lagt ned i 1920 og rettar med anlegg vart seld til tre av brukarane. I dag er det inga industriell verksemd langs elva. Det er Frosta vassverk AL som har teke over rettane i elva og er forplikta til å sleppe minimum 20 liter vatn i sekundet ned gjennom elva. Ved utlaupet av elva var det utskiping av gruvetømmer (pitprops) fyrst på 1900-talet.
Límni Plastíra
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Emmanuel Levinas
Emmanuel Levinas (i nokre tilfelle skrive Lévinas) var ein franskspråkleg filosof, fødd i noverande Kaunas i Litauen (då Kovno i Det russiske imperiet) til jødiske foreldre. Levinas er kjent for ei etisk tenking i tilknyting til fenomenologien, både Hegel og Husserl sine variantar. Levinas hevda at etikken er meir grunnleggjande enn ontologien, og foreslo å erstatte Heideggers fundamentalontologi med fundamentaletikk. Filosofien hans hadde stor innverknad på Derrida.
Levinas studerte i Strasbourg, i Freiburg under Husserl og Heidegger og i Paris. Han var professor i Sorbonne frå 1973 til han pensjonerte seg i 1979.
Zedekiahgrotta
Zedekiahgrotta, òg Salomosteinbrotet, er eit underjordisk meleke-kalksteinbrot som har ei lengd på fem bykvartal under Det muslimske kvarteret i Gamlebyen i Jerusalem. Grotta vart graven ut over ein periode på fleire tusen år og er restane etter det største steinbrotet i Jerusalem. Det strekkjer seg frå Jeremiagrotta til Hagegrava og murane i Gamlebyen. Dei første frimurarane i Det heilage landet, kjend som Royal Salomo Mother Lodge Nr. 293, møttest i grotta den 7. mai 1873.
Grotta er open for publikum søndag til torsdag mot betaling og det finst guida turar.
Etymologi
Andre namn på grotta, i tillegg til Zedekiahgrotta og Salomobrotet, er Suleimangrotta, Dei kongelege grottene eller Det kongelege steinbrotet og Korahgrotta. Det arabiske namnet Migharat al-Kitan, eller «Bomullsgrotta», er òg blitt brukt. Ein trur grotta kan ha blitt brukt til å lagre bomull.
Historie
Berre inngangen til Zedekiahgrotta er naturleg. Resten er hogge ut av slavar og arbeidarar over ein periode på fleire tusen år.
Suleiman den store (1494–1566), den osmanske sultanen som bygde dei noverande murane kring Gamlebyen, skal òg ha brukt stein frå steinbrotet, men forsegla det kring 1540 på grunn av tryggleisuro. Staden var så tapt i historia i over 300 år før han i 1854 vart oppdaga på ny av den amerikanske misjonæren James Turner Barclay då han var på tur med hunden sin ein dag. I følgje soga skal hunden ha følgd lukta av ein rev, grave i jorda nær muren av Gamlebyen og forsvunne ned i eit hol. Om kvelden skal Barclay og dei to sønene hans, utkledde som arabarar, ha klatra ned opninga og oppdaga den store grotta, i tillegg til skjelett av tidlegare vitjande.
Frimurarane i Israel heldt ein årleg seremoni i Zedekiahgrotta, og rekna det som ein av dei mest heilage stadane i historia si. (Frimureriet hevdar at kong Salomo var den første stormeisteren deira - og somme frimurarar meiner at grotta var steinbrotet til Salomo. )
Dei første arkeologiske utgravingane i grotta vart gjort i 2000 og 2002. Det vart då avdekt at muren som ein trudde hadde blitt bygd av osmanarane, var bygd tidlegare, av mamelukkane på 1200-talet. Det vart òg funne små fragment frå jernalderen, men dei fleste funna var frå romersk til bysantinsk tid.
Tringa
Tringa er ei slekt i snipefamilien, Scolopacidae. Dette er 13 artar av elegante vadarar som hekkar på den nordlege halvkula, samla sett sirkumpolart. Dei fleste artane har typisk overvintringsområde sør for ekvator, nokre artar jamvel på det australske kontinentet.
Tringa-snipene deler fellesnamnet 'sniper' med artar i andre slekter slik som Actitis og Calidris.
Skildring
Dette er sniper med slank kroppsform, lange bein, og relativt langt, rettpeikande nebb. Dei beitar på grunt vatn, langs kystar av hav og inne i ferskvassområde, fleire artar overvintrar til dømes i Amazonasbassenget. Artane er mykje like, spesielt i fjørdrakta. Men dei fleste har meget typisk og særeige læte, som gjer dei enkle å identifisere. Dei får ei hekkedrakt med mørkare flekker enn vinterdrakta, hos sotsniper er heile sommardrakta langt mørkare enn hos dei andre Tringa-snipene. Alle manglar den karakteristiske mursteinsraude farga i hekkedrakta som nokre Calidris-sniper får.
Mostonga
Mostonga (serbisk Мостонга) er ei elv nord i Serbia i regionen Bačka og provinsen Vojvodina, ei 70 km lang sideelv til Donau frå venstre. Ho var tidlegare 92 km lang, men endringar i elveleiet og kanalisering har gjort ho kortare.
Mostonga spring ut frå eit myrområde nord for byen Sombor nordvest i Vojvodina. Ho renn parallelt til Donau og etter landsbyane Doroslovo og Srpski Miletić vert ho ein del av hovudkanalen i Vojvodina og Serbia, Donau-Tisa-Donau-kanalen (DTD). Nordvest for byen Odžaci går ho ut frå kanalen att, og er sjølv kanalisert. Ho munnar ut i Donau vest for byen Bačka Palanka.
Tringa
Skildring
Tringa-sniper et insekt, små krepsdyr, makk og blautdyr. Nokre artar tar småfisk og rumpetroll. Dei finn føda hovudsakleg på grunt vatn og mange artar kan løpe med nebbet dels ned i vatnet for å jage fiskar. Gluttsnipe og sotsniper leitar mat sjølv på relativt djupt vann. Nokre artar, som sotsnipe, kan velje å symje i samband med søk etter føde.
Nokre få artar kan i somme tilfelle legge reiret i tre. Skogsnipa nyttar trastreir i tre. Tringa-sniper legg typisk fire egg i kvart kull.
Tringa-sniper i Noreg
Raudstilk hekkar i Europa og Asia inkludert det meste av Noreg. Dei norske hekkefuglane overvinrar lengst sør av den europeiske populasjonen, på vestkysten av Afrika. Grønstilk hekkar i indre og austlege Noreg, mest på Austlandet, men òg i Finnmark. Dei overvinrar i Afrika sør for Sahara. Sotsnipa hekkar i det indre Finnmark. Gluttsnipa hekkar omtrent frå Buskerud og nordover gjennom det meste av landet til indre Finnmark. Ho manglar på Vestlandet. Vinterkvarteret for dei fleste gluttsnipene frå Noreg er Afrika sør for Sahara. Skogsnipa er hekkefugl på Austlandet og nordover til Nordland fylke.
Artslista
Tringa i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.10 frå august 2015 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Kjell Håvard Jensen
Kjell Håvard Jensen er ein lokalpolitikar for FrP. Han var ordførar i Hobøl kommune frå 2007 til 2011.
Jensen vart i 2007 vald av ein fleirtalskoalisjon basert på Framstegspartiet, Høgre, Senterpartiet og Kristeleg Folkeparti.
Friedrich Kohlrausch
Friedrich Wilhelm Georg Kohlrausch var ein tysk fysikar. Kohlrausch gjorde grunnleggande arbeid i eksperimentell fysikk, særleg forskjellige typar målemetodar. Læreboka hans Praktische Physik har gjort mykje for å fremje eksperimentalfysikken. Boka kom i 1986 ut i den 23. reviderte utgåva og blir framleis nytta.
Bayelsa
Bayelsa er ein delstat i Nigeria som ligg sør i landet ved Beninbukta. Staten blei skipa i 1996 etter å tidlegare ha vore del av delstaten Rivers. Namnet er sett saman av førstestavingane i dei tre lokalstyreområda Brass, Yenagoa og Sagbama. Administrasjonssenteret i delstaten ligg i Yenagoa.
Elektrisk energi
Elektrisk energi er energi lagra i eit elektrisk felt, eller overført i form av eit elektromagnetisk felt, anten som radiobølgjer eller ein eller annan form for kabel (eller i mikrobølgjeområdet bølgjeleiarar) som lokaliserer det elektromagnetiske feltet til området rundt leiarane. For trådlaus overføring av elektrisk energi nyttar ein ei sende- og ei mottakarantenne, men på grunn av at dimensjonane på antenna må vera av same storleiksorden som bølgjelengda til dei elektromagnetiske bølgjene nyttar ein alltid kabel for låge frekvensar. Dei elektromagnetiske bølgjene som overfører energien i elnettet til dømes har ein frekvens på 50 Hz, tilsvarande ei bølgjelengd på 6000 km (avstanden frå Longyearbyen til Aswan i Egypt), så ein nyttar alltid kabel. Når avstanden mellom leiarane er liten i høve til bølgjelengda er det mest praktisk å nytta elektrisk straum og spenning i utrekningar, men for å finna energien overført av ei radiobølgje lyt ein nytta dei elektriske- og magnetiske felta E og H.
Bayelsa
Den største folkegruppa i Bayelsa er ijawfolk, ei av dei ti største folkegruppene i Nigeria. Andre folkegrupper er urhobo og isoko.
Elektrisk energi
Elektrisk energi overført via ein elektrisk leiar
I lågfrekvensområdet kan ein finna den elektriske energien W (J) ved å summera elektrisk effekt over ein tidsbolk (s). Etter som effekten er lik produktet av straumen i (A) og spenninga u (V) vert energien som er overført i tidsbolken \Delta t:
Bayelsa
Den tidlegare presidenten i Nigeria Goodluck Jonathan er frå delstaten. Han var guvernør i Bayelsa i perioden 9. desember 2005 til 28. mai 2007.
Elektrisk energi
Elektrisk energi overført via ein elektrisk leiar
der φ er fasevinkelen mellom straum og spenning. Når straum og spenning er i fase vert uttrykket forenkla til
der U er spenninga og I er straumen.
Elektrisk energi overført via ein elektromagnetisk bølgje i fritt felt
Strålingsintensiteten i ei elektromagnetisk bølgje finn ein som kryssproduktet mellom det elektriske feltet \mathbf{E} og det magnetiske feltet \mathbf{H} (begge vektorar) :
Kryssproduktet \mathbf{S} vert kalla Poynting-vektoren og har eining W/m². Det representerer difor effekt per flateeining. Totaleffekta i det elektromagnetiske feltet finn ein difor som flateintegralet
der S er arealet ein integrerer over. Energien (ein skalar) finn ein ved å integrera over ein tidsbolk :
Sjå òg
Electric potential energy Energía potencial electrostática fa:انرژی پتانسیل الکتریکی Energia potenziale elettrica אנרגיה פוטנציאלית חשמלית Energia potencial elétrica Энергия электромагнитного поля Enirgia putinziali elettrica Elektriksel potansiyel enerji
Oldtidssteinbrotet i Jordandalen
Oldtidssteinbrotet i Jordandalen vart oppdaga i 2009 av arkeologar frå Universitetet i Haifa. Steinbrotet ligg kring 5 km nord for Jeriko på Vestbreidda.
Skildring
Grotta ligg i ørkenen nord for Jeriko, 10 meter under overflata. Ho dekkjer kring 0,4 mål og hovudrommet er støtta opp av 22 søyler. Forskjellige symbol, som bysantinske krossar, eit dyrekrins-liknande symbol og romartal er gravert inn i søylene. Ein romers legionvimpel indikerer at det vart nytta av den romerske hæren. Grotta vart graven ut for kring 2 000 år sidan og tente som eit stort steinbrot i romartida. Kammeret vart truleg nytta som steinbrot i 400 til 500 år. Det kan sidan ha blit tnytta som kloster og somme trur det kan ha markert ein bibelsk stad som har vore heilag for kristne i oldtida. Andre meiner at krossane aleine ikkje kan vitne om at det har vore ei kyrkje, sidan tilfeldige pilegrimar kan ha laga krossane, noko som var vanleg på den tida.
Louise Weiss
Louise Weiss var ein fransk forfattar, journalist, suffragette og konservativ medlem (gaullist) av Europaparlamentet.
Weiss var frå 1918 til 1934 redaktør for L'Europe nouvelle (det nye Europa), eit veketidsskrift for utanrikspolitiske, økonomiske og litterære spørsmål. Ho blir rekna som den første kvinna til å leia utgivinga av eit internasjonalt tidsskrift. Weiss var aktiv i kampen for kvinneleg stemmerett i Frankrike (innført 1944), og tok i samband med dette gjerne i bruk oppsiktsvekkande verkemiddel. I 1930 starta ho fredshøgskulen Nouvelle Ecole de la Paix, og var allereie i mellomkrigstida ein forkjempar for europeisk integrasjon.
Etter andre verdskrigen hadde Weiss forlate den pasifistiske grunnhaldninga si frå tidlege år, og anerkjende militærmakt som føresetnad for bevaring av freden. Ho stifta i 1965 eit konfliktløysingsinstitutt i Strasbourg. I 1979 vart ho, i ein alder av 86 år, vald inn i Europaparlamentet, der ho som alderspresident heldt opningstalen.
Hovudbygningen til Europaparlamentet i Strasbourg er kalla opp etter Weiss.
Bakgrunn
Weiss vart fødd som det eldste av dei seks barna til Paul-Louis Weiss og Jeanne Javal. Paul-Louis Weiss var gruveingeniør og fødd inn i ein protestantisk familie. Forfedrane hans hadde vore offentlege tenestemenn i fleire generasjonar. Farmora Theodora von Ladenburg var bankierdotter frå Mannheim.