cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Megan Lindholm
The Farseer Trilogy
The Farseer Trilogy følgjer FitzChivalry Farseer (Fitz), den uekte sonen til ein kronprins i riket The Six Duchies frå morfaren forlet han utanfor slottet i barndommen til han vert vaksen og kjempar om kontrollen over riket. Ein annan kongeleg «bastard» lærer Fitz opp til å verta kongeriket sin snikmordar, ei rolla han seinare utfordrar på mange plan. Etter at faren til Fitz abdiserar og forsvinn, byrjar ei knallhard rivalisering mellom dei to yngre brørne hans. Fitz kastar seg inn i denne kampen, og vert ein viktig støttespelar for eldste onkelen sin, Verity. I boka Assassin's Quest prøver dei å finna The Elderlings, eit folkeslag dei berre har lese om i gamle segner, for å få hjelp til å redda riket sitt frå den korrupte tronranaren Regal.
Ein spesiell detalj i kongehuset Farseer (Dei som ser langt) er at alle medlemene har namn etter eigenskapar. Til dømes heiter kongen Shrewd (Klok) og sønene hans heiter Chivalry (Riddarleg), Verity (Sanning) og Regal (Kongeleg)
The Liveship Traders
The Liveship Traders går føre seg hovudsakleg i hamnebyen Bingtown, ein koloni under Jamaillia sør for The Six Duchies, der den høgst respekterte familien Vestrit slost innbyrdes og mot andre for familien si æra og rikdom og Bingtown si framtid som handelsstad. Sjøfarar- og handelsfamiliane i Bingtown er dei einaste i verda som har liveships, skip laga av ein type forheksa tre frå The Rain Wild. Desse skipa har sine eige liv og ei fri vilja som gjev dei eigenskapar ingen andre skip har. Me møter òg piratkongenen Kennit, handelsfamiliane frå The Rain Wild og pompøse herskarar frå Jamaillia.
The Tawny Man
Serien om The Tawny Man tek historia om The Six Duchies vidare, og utdjupar det nære venskapet mellom Fitz og The Fool, profeten som hadde arbeid som hoffnarr i The Farseer-trilogien. No kallar han seg Lord Golden, kjempar ein tilsynelatande endelaus kamp for å få Fitz til å oppfylla profetiane hans. The Six Duchies har fått ein ny tronfølgjar, prins Dutiful, som er søskenbarnet til Fitz. Den komande monarken skal giftast vekk, og maken hans kjem med ei vanskeleg utfordring.
Inger-Mari Aikio
Inger-Mari Aikio, også kjend under namnet Ima, er ein finsk samisk forfattar som skriv på nordsamisk. Ho har utgjeve fleire diktsamlingar, dei første under namnet Inger-Mari Aikio og seinare under Inger-Mari Aikio-Arianaick.
Liv og virke
Aikio vart fødd i Utsjoki i Finland. Ho gjekk ut vidaregåande skule i 1980, og har studert språk ved Universitetet i Oulu. I 1992 vart ho godkjent omsetjar mellom nordsamisk og finsk og mellom finsk og nordsamisk. I tillegg til forfattarskapen har ho arbeidd som journalist, fotograf og korrekturlesar for avisa Sámi Áigi frå 1982 til 1988, seinare som nyhendejournalist for Yle Sámi Radio.
Diktsamlinga hennar Máilmmis dása (‘Frå verda og hit’) var i 2004 den samiske kandidaten til Nordisk råds litteraturpris.
Bibliografi
I tillegg har ho medverka i ei rekkje antologiar.
Noville
Noville er ein kommune i distriktet Aigle i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Kommunen ligg på ein liten ås ovanom høgrebreidda av elva Rhône, der ho munnar ut i Genfersjøen. Han består av landsbyen Noville og grenda Crebelley.
Robert Penn Warren
Robert Penn Warren var ein amerikansk forfattar, lyrikar og litteraturkritikar frå Guthrie, Kentucky. Han har mottatt tre Pulitzerpriser: i 1947 for romanen All the king's men og lyrikkprisen i 1957 og 1979. Han er den einaste som har vunne Pulitzerprisen for prosa og lyrikk.
All the king's men var basert på politikaren Huey Long, som blant anna var guvernør i Louisiana og senator. Romanen følgjer politikaren «Willie Stark» gjennom journalisten «Jack Burden». Boka vart filma i 1949, og vann Oscar for beste film. Boka vart også filma i 2006.
1507 Vaasa
1507 Vaasa er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 12. september 1939 av Liisi Oterma ifrå Turun observatorio, Turun yliopisto i Turku.
Synnøve
Synnøve og Synøve er norske kvinnenamn avleia av det engelske namnet Sunniva, frå gammalengelsk Sunngifu, der sunn tyder 'sol' og gifu 'gåve'.
Synnøve og det avleia namnet Synne har namnedag 8. juli, etter minnedagen til den heilage Sunniva.
Bruk
Namna spreidde seg i Noreg på grunn av den heilage Sunniva som døydde på Selja på 900-talet. Dei har vore brukt i Noreg sidan om lag år 1000, og har spreidd seg til resten av Norden og er i bruk på Færøyane, Island og i Sverige, Danmark og Finland. Norske variantar av namnet er Sunni, Synne, Synnev, Synnøv, Sønnev og Sønnøv. Svenske variantar er Sönni, Sönne og Sönneva.
Det er om lag 8,000 norske kvinner som heiter Synnøve eller Synøve, 2,600 som heiter Synne, og 2,920 som heiter Sunniva. Den siste, eldre utgåva av namnet er teke opp att sidan slutten av 1960-talet og fekk ein enorm popularitet som toppa seg rundt år 2000.
Caroline Omberg
Caroline Omberg er ein norsk foredragshaldar og musikar. Ho er vokalist i punkrockbandet Caroline & the Treats. Som foredragshaldar er spesialfeltet hennar er å snakka med ungdom om kjensler og seksualitet, og ho har i det sambandet vore nominert til Skamløsprisen. Ho fortel òg om barndom, oppvekst og emosjonell intelligens. Caroline er utdanna EQ-terapeut ved EQ Institute, grunnlagt av Dora Thorallsdottir m.fl. Caroline er pedagog, og studerer Grunnskulelærar 1-7. Ho har podcasten AVKOM saman med Mina Hadijan og Martine Rand.
Kragerøbanen
Kragerøbanen er jarnbanestrekninga frå Neslandsvatn stasjon på Sørlandsbanen til Kragerø. Jernbanen vart opna fram til Kragerø den 1. desember 1927, men med ordinær trafikk frå 2. desember 1927. Ei tid var banen endestasjon for Sørlandsbanen. Etter som Sørlandsbanen på 1930-talet vart forlenga mot Kristiansand, fekk Kragerøbanen mindre trafikk. Banen vart nedlagd for persontrafikk frå 1. januar 1989. Etterpå er det køyrd nokre tømmertog. Skinnegangen mellom Sannidal stasjon og Kragerø stasjon er fjerna. Kragerø stasjon har funksjon som turistinformasjon og bussknutepunkt.
Caroline Omberg
Omberg har skrive ei rekkje kronikkar om rettane til barnehagebarn og skule.
Ho har bakgrunn som tidlegare eksotisk dansar, skodespelar og burlesk-dansar. Ho var med på å grunnleggja den første burlesk-gruppa i Noreg, The Fleshoticas, i 2006.
Utdanning og annan karriere
Omberg kjem frå Snarøya og er oppvaksen i Oslo. Ho er utdanna innan reklame og merkevarebygging med tittelen «merkevarekommunikatør» etter fullført studium. Ho er under utdanning til EQ-terapeut, og studerer òg pedogogikk.
Omberg arbeider i dag som foredragshaldar innan mental og seksuell helse. Spesialfeltet hennar som foredragshaldar er å snakka med ungdom, helsepersonell og lærarar om både kjensler og seksualitet og dessutan om skilnaden på sex og porno. Ho snakkar òg om barndom, oppvekst og emosjonell intelligens.
I 2014 bidrog ho med eit essay i boka Prince "Shockadelica". I 2018 var ho ein av forfattarane bak antologien "Det skjer nå - Fortellinger fra en feministisk revolusjon". I 2019 samarbeidde ho med Sex og Politikk om å laga eit undervisningsmateriell om seksualitet versus pornografi til bruk i grunnskulen.
Samfunnsdebattant
Omberg er aktiv samfunnsdebattant når det gjeld barnehagepolitikk, og har skrive ei rekkje kronikkar når det gjeld rettane til barnehagebarn. Ho var grunnlegg av Foreldreopprøret og er leiar Foreldreutvalget for barnehagar i Oslo. I podcasten AVKOM, som ho har saman med Mina Hadijan og Martine Rand, snakkar ho om det å vera mor.
Omberg uttalar seg stadig om ungdom og seksualitet i media og debattar, og i 2018 var ho nominert til Skamløsprisen.
Musikk, tv og spelefilmar
Omberg medverka òg i nokre spelefilmar i Noreg og hadde si første filmrolle i Hjelp, vi er russ! frå 2011, der ho spelte servitrisa Gudrun Gundersen.
I 2008 danna ho punkrockebandet Caroline & The Treats saman med den dåverande partnaren sin Morten Henriksen. Bandet har gjeve ut to album og to singlar og turnert i USA, Spania, Tyskland, Noreg og Italia. Bandet bidrog òg med sin versjon av låta «Fagre Mø» til tributeplata Sannhet på boks - en hyllest til Raga Rockers i 2015 og sin versjon av «Me and my Vibrator» på tributeplata Dr. Demento - Covered in Punk i 2018.
I 2010 medverka ho i ein episode av NRK-Programmet Trekant, og våren 2013 medverka ho i NRK-Programmet Typen til (Leo Ajkic). Same året deltok ho òg i Masterchef Kjendis. I 2017 bidrog ho i NRK-programmet Line fikser kroppen.
Karriere innan eksotisk underhaldning
Omberg hadde eiga spalte i FHM om seksualitet i perioden 2007–2008. Som ein del av ein repotasjeidé byrja ho å undersøkja pornofilmar i 2008, og i cirka seks veker, fordelt over eit år, spelte ho i eit utval filmar. Dette har ho seinare omtalt som eit feministisk initiert «sosialt eksperiment», og ho har seinare brukt i foredragsverksemd.
Ho var òg ein av tre medlemmar i burlesk-dansegruppa The Fleshoticas. Som burlesk-dansar hadde ho artistnamnet «Miss Prrrrrrrr». Ho var òg sjølvstendig næringsdrivande strippar, og då brukte ho namnet «Strippeline».
Frå 2009 var ho fast spaltist i det pornografiske bladet Aktuell Rapport, der ho skreiv fiktive historier. Ho slutta i pornoindustrien i 2009, og la òg opp som strippar i 2012.
Roy Magnus Løken
Roy Magnus Løken var ein norsk lækjar, samt styreleiar i Direktedemokratane. Han var òg grunnleggjaren og administrerande overlege ved Sentrum Røntgeninstitutt.
Løken starta oppbygginga av ei ny røntgenavdeling ved Nordland Sentralsykehus i Bodø i 1970. I 1976 vart han godkjend spesialist i medisinsk radiologi.
I 1977 starta han oppbygginga av Sentrum Røntgeninstitutt. Då det stod ferdig, tok det berre få år før det vart det største røntgeninstituttet i landet.
Løken har vore medlem av både landsstyret og sentralstyret til Den norske legeforening. Han var elles formann i Praktiserende Spesialisters Landsforening, og i 1991 starta han tidsskriftet Legekunsten, der han var redaktør i 12 år. Han var medlem av styret i Norsk radiologisk forening og starta tidsskriftet deira, Noraforum, der han også var redaktør. Han var også med på oppstarten av Røntgeninstituttenes Felles-organisasjon som han leidde i mange år.
Roy Magnus Løken fekk Kongens fortenestmedalje i 2004 for innsatsen sin.
Klimapolitikk
Klimapolitikk viser til aktivitetar og tiltak tatt i forhold til den globale oppvarminga.
Klimapolitikk er relevant som ei erkjenning av at menneskelege utslepp av drivhusgassar er årsak til ei generell oppvarming av atmosfæra. Ofte blir oppvarminga kalla drivhuseffekten.
I den internasjonal klimapolitikken er det lagt stor innsats i å forhandlingar om forpliktande avtalar mellom statar. Eitt av verkemidla er handel med CO2-kvotar. Det viktigaste vitskaplege grunnlaget for internasjonal klimapolitikk er rapportane frå FN sitt klimapanel.
På nasjonalt plan har klimapolitikken for det meste handla om korleis dei internasjonale måla om reduksjon av karbondioksid (CO2)- og KFK-utslepp kan oppnåast.
Eit sentralt tema her er erstatning av fossilt brensel i industri, transport og hushald med fornybare energikjelder og energiøkonomisering (ENØK). I mindre grad er fjerning av CO2 og ei betre forvaltning av karbonressursar i form av petroleum og skog sett i samanheng med klimapolitikk.
Det finst fleire haldningar i klimapolitikken. Den mest utbreidde haldninga i Europa er at utsleppa av drivhusgassar, framfor alt karbondioksid, bør reduserast for å unngå ei for sterk oppvarming av klimaet på jorda.
Enkelte land sine regjeringar – og enkelte politiske grupperingar i mange land – går derimot inn for ein passiv klimapolitikk, dvs. at dei ikkje vil sette i verk nokon klimapolitiske tiltak. Dette gjeld i første rekkje USA, med støtte spesielt frå Saudi-Arabia og Australia.
Ifølgje klimaforskarane sine berekningar inneber ein manglende klimapolitikk at øydeleggingar og tap av menneskeliv som følgje av meir ustabilitet i veret og stigande havnivå vil auke dramatisk i løpet av dei nærmaste tiåra.
Kjelde: Bokmålswikipediaen, art. med same namnet.
Simeon
Simeon er eit mannsnamn som på hebraisk tyder kjend, vidgjeten. Namnet vert lett blanda saman med «Simon».
Namnet er sjeldant i Noreg. I 2007 var det 48 som hadde namnet Simeon, i 1900 var det 70.
Simeon som bibelsk namn
Mens det er sju personar med namnet Simon i Bibelen, finn vi tre personar med namnet Simeon:
ÅmliAvisa
ÅmliAvisa er ei lokalavis for Åmli kommune i Agder og nabogrendene. Ansvarleg redaktør er Camilla Glad. Papiravisa blir gjeven ut éin gong i veka, på torsdagar.
Avisa kom ut med første nummer i mars 2008. Selskapet som står bak avisa er ÅmliAvisa AS, som er eigd av 107 aksjonærar: enkeltpersonar, lag, organisasjonar, bedrifter og Åmli kommune.
ÅmliAvisa fekk i juni 2008 prisen Årets nynorskbrukar, då ved redaktør Inger Stavelin. Opplagstala i 2016 var 1215 for papiravisa.
Rennaz
Rennaz er ein kommune i distriktet Aigle i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Kommunen ligg langs elva Rhône.
Moral
Moral (frå latin moralis, moris, som tyder 'sed, skikk') viser til normer og verdiar til korleis eit individ eller ei gruppe menneske meiner det er rett å leva. Handlingar og haldningar som følgjer desse reglane blir kalla moralske, medan noko som bryt med dei blir kalla umoralske. Synet på kva som er moralsk kan variera mellom ulike kulturar, subkulturar, generasjonar og på individuell basis. Fleire tenkjarar har likevel hevda at det finst ein absolutt moral med moralske reglar som gjeld alle.
Tirpitz
Tirpitz er eit etternamn mest nytta i tyskspråklege område.
Frysing
Frysing er ein avkjølingsprosess av ei væske til temperaturen der væska går over til fast stoff. Denne temperaturen vert kalla frysepunktet. Smelting er det motsette av frysing, og er ein prosess der fast stoff går over til væskeform. For dei flest stoff er temperaturen for smelte- og frysepunktet det same. Rask avkjøling i samband med kryogene temperaturar, kan derimot få eit stoff til å fryse under smeltepunktet.
Frysepunktet for enkelte reine stoff, som heilt reint vatn, er lågare enn smeltetemperaturen. Frysepunktet til vatn er berre lik smeltepunktet når ein har små partiklar i vatnet som hindrar underkjøling. Smeltepunktet til vatn er 0 °C. Utan frysekjernar kan ein få underkjølt vatn ned til −42 °C, før det frys til is. Med frysekjernar er frysepunktet til vatn om lag det same som smeltepunktet. Frysekjernar, som støv, er vanleg i lufta, og derfor vil regnvatn og vatn frå springen vanlegvis fryse ved smeltepunktet til vatn.
Frysing er ein vanleg metode til å konservere mat på, som hindrar maten i å rotne og vekst av mikroorgansimar. Når vatn frys til is hindrar ein bakterievekst og kjemiske reaksjonar.
Ollon
Ollon er ein kommune i distriktet Aigle i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Han ligg ved foten av fjella søraust for Genfersjøen. Kommunen grensar til Rhône I sørvest og stig opp fjellsida så langt som til Chamossaire. Ollon har mange vingardar. Han er ein av dei største kommunane i kantonen og består av landsbyen Ollon og 23 andre landsbyar og grender (som Antagnes, Arveyes, Chesières, Huémoz, Panex, Saint-Triphon, Villars-sur-Ollon.
Loir-et-Cher
Loir-et-Cher er eit departementet nord i sentrale delar av Frankrike. Departementet ligg i regionen Centre og er kalla opp etter dei to elvane Cher og Loir.
Historie
Loir-et-Cher er ein av dei 83 opphavlege departementa som vart oppretta 4. mars 1790 under den franske revolusjonen. Han vart danna frå delar av dei tidlegare provinsane Orléanais og Touraine.
Geografi
Loir-et-Cher er ein del av regionen Centre og grensar til departementa Eure-et-Loir, Loiret, Cher, Indre, Indre-et-Loire og Sarthe.
Dei største elvane i departementet er Cher og Loire, der byen Blois, som er préfecture (administrasjonssenter) i departementet, ligg.
Demografi
Innbyggjarane i departementet vert kalla loir-et-chériens.
Turisme
Loir-et-Cher har fleire historiske slott, som:
Tony André Hansen
Tony André Hansen er ein norsk sprangryttar. Han deltok på det norske spranglandslaget i dei olympiske leikane i 2008. Før finalen i individuell sprangridning vart Hansen og hesten Camiro utestengde på grunn av ei positiv dopingprøve som vart teken etter lagkonkurransen. A-prøva viste at hesten hadde spor i blodet av stoffet capsaicin, og B-prøva var også positiv. I lagkonkurransen tok det norske laget ein bronsemedalje, men dei vart frådømde medaljen på grunn av dopingsaka.
Aroánios
Elva har sitt utspring ved Aroánia og etter berre 25 km munnar ho ut i Ládonas. Av sideelvar finn ein Lagáda (Λαγκάδα) og Khalíki (Χαλίκι).
…And Then There Were Three…
...And Then There Were Three... er det niande studioalbumet til det engelske rockebandet Genesis. Det kom ut i mars 1978 på Charisma Records og er det første spelt inn som ein trio med songaren og trommeslagaren Phil Collins, klaverspelaren Tony Banks og bassisten og gitaristen Mike Rutherford etter at gitaristen Steve Hackett slutta. Albumet markerte ei endring i stilen til bandet, der dei blanda element av røtene deira i progressiv rock med kortare materiale, og Collins bidrog meir til låtskrivinga.
Albumet fekk blanda kritikk av kritikarane, men nådde tredjeplassen på UK Albums Chart og 14. plassen på amerikanske Billboard 200. Den første singelen frå albumet, «Follow You Follow Me», vart den største hitten deira til då, og nådde sjuandeplassen i Storbritannia og 23. plassen i USA. Albumet selde til platinaplate i USA i 1988 for ein million selde eksemplar i USA. For å marknadsføre albumet la Genesis ut på ein turné me den nye konsertgitaristen deira Daryl Stuermer. Albumet vart miksa på ny i 2007 som ein del av plateboksen Genesis 1976–1982 i 5.1 kringlyd og ein ny stereomiks av Nick Davis.
Bakgrunn
I juli 1977 fullførte Genesis turneen sin etter det åttande studioalbumet deira, Wind & Wuthering, med besetninga som bestod av songaren og trommisen Phil Collins, klaverspelaren Tony Banks, bassisten Mike Rutherford, gitaristen Steve Hackett og turnétrommisen Chester Thompson. Bandet redigerte og miksa så det andre konsertalbumet sitt, Seconds Out, i august 1977, då Hackett valde å slutte i bandet for å satse på solokarrierren sin. Han hadde alt gjeve ut det første soloalbumet sitt, Voyage of the Acolyte, og mislikte dei musikalske kompromissa i Genesis og kjende seg meir komfortabel med å arbeide på eiga hand. Sidan Genesis no hadde spelt i Madison Square Garden, kjende Hackett det som at gruppa ikkje hadde meir å oppnå. At Hackett slutta vart ikkje offentleggjort før 8. oktober, då Collins, Banks og Rutherford marknadsførte Seconds Out (og var ferdig med å arbeide på ...And Then There Were Three...). Trioen var sikre på at dei skulle halde fram, sidan dei hadde danna grunnstamma på fleire Genesis-klassikarar, som «Apocalypse in 9/8»-delen av «Supper's Ready», den instrumentale delen av «The Cinema Show» og grunnstamma på A Trick of the Tail (skriven medan Hackett arbeidde på det første soloalbumet sitt).
Skriving og innspeling
Øvingane byrja i Shepperton Studios og varte kring seks veker. I september 1977 drog dei attverande tre medlemmane inn i Relight Studios i Hilvarenbeek i Nederland for å skrive og spele inn det nye albumet sitt. Det var same studio dei hadde brukt for Wind & Wuthering. Gruppa ønskte å spele inn musikk ei ny stad, men dei kunne ikkje finne eit studio som passa behova deira, og ønskte heller ikkje å reise så langt frå England. Rutherford ønskte å vere att i London, men sa at innspelinga utanlands var «den einaste skattefordelen» deira. Gruppa fekk med seg lydteknikaren og medprodusenten David Hentschel, som hadde arbeidd på dei to førre albuma deira. Genesis hadde òg sjølv rolla som produsentar. I følgje Rutherford vart materialet spelt inn på to veker. Bandet vurderte å teste ut nye gitaristar eller bruke ein studiogitarist for albumet, men Rutherford var trygg på at han var god nok til å spele sologitarpartia sjølv, og meinte han kom til å like utfordringa. Banks meinte det var enklare å spele inn som eit tremannsband og hadde støre glede av det enn tidlegare, sidan kvart medlem hadde tydelege roller, som reduserte faren for krangling undervegs. Rutherford oppdaga at med tre medlemmar vart grunnspora enklare og ikkje like lett å forstå før dei hadde lagt over fleire lydspor. Etter innspelinga miksa gruppa albumet i Trident Studios i London.
Banks og Rutherford var dei meir dominante låtskrivarane med fire og tre songar skrivne av dei, i tillegg til ein av Banks og Collins og tre spor skrivne av alle tre. Collins hadde slått seg ned med kona og to barn i South Ealing, og hadde ikkje så mykje tid til å kome med nye komposisjonar til innspelinga. Rutherford sa seinare at han var imponert over at gruppa skreiv «Follow You Follow Me», sidan dei hadde vanskar med å avgrense seg til 3-4 minuttar med musikk. Størsteparten av albumet vart forma av songar som var klare før innspelinga, og som ikkje var utvikla gjennom jammar og improvisasjonar. Collins meinte seinare at albumet mangla «rike, jazza stykke» som «Los Endos» frå A Trick of the Tail der dei blanda rytme og melodi, men kunne ikkje medverke med idear sidan det var vanskeleg å spele trommer i leilegheita si i Ealing med kone og to barn. Gruppa vart stadig meir populære i USA og hadde ikkje hatt ein hitsingel der, som Banks seinare sa var noko dei sleit med. På det originale albumet vart rekkjefølgja endra der «Undertow» vart byta med «Many Too Many» og «Scenes from a Night's Dream», før det vart endra slik at bandet meinte det flaut betre.
Plateomslag
Som med dei tidlegare tre studioalbuma vart plateomslaget designa av Storm Thorgerson og Aubrey Powell i Hipgnosis. Thorgerson sa seinare at omslaget «prøvde å fortelje ei soge med spora etterlate av lysspor». Fotografiet vart teken ved hjelp av intervallfotografering for å representere «det som kjem og går» i tekstane på albumet, og endringane i besetninga til bandet.
Komposisjon
Albumet markerte ei endring i stilen deira, der dei gjekk bort frå røtene sine i progressiv rock mot kortare, meir konsise songar. Motivasjonen for dette var at dei kunne inkludere fleire musikalske idear på albumet, og fungere som eit svar til den nye punkrock- og new wave-rørsla, der korte og konsise songar var vanleg. Denne avgjersla fekk Collins til å forstå at dei gav inntrykk av å prøve og bli eit «singel-band», men meinte at materialet deira «hovudsakleg var det same». Rutherford ønskte særleg å skape sin eigen stil, og ikkje kopiere dei særeigne gitartonane til Hackett, så albumet var meir dominert av klaverinstrumenta til Banks, med enklare gitarpartar.
Side ein
«Down and Out» er ein av tre songar som vart skriven av heile bandet i lag, under ei av øvingane deira. Thompson fann den komplekse takten vanskeleg å spele på scenen i starten, sidan Collins ikkje klarte å forklare riffet og rytmen som Rutherford meinte «berre auka forvirringa». Collins skreiv teksten, som omhandla amerikanske plateselskap som droppar artistar når dei ikkje lenger er populære. Refrenget snakkar ut frå ståstaden til artisten og versa frå ståstaden til selskapet. Bandet hadde opphavleg planar om å utvikle og arrangere Banks-songen «Undertow» vidare, men grunnsporet med gitar, trommer og piano, i lag med eit enkelt refreng, var sterkt nok slik det var. Banks spelte eit elektrisk piano frå Yamaha på sporet, der ein òg nytta stemme-sløyfer laga av bandet, som vart halde «lågt og forsiktig» i den endelege miksen. Banks hadde skrive ein to minuttar lang introduksjon til songen, men hugsa ei usemje med dei andre medlemmane sidan det var nok klaverparti på albumet. Seksjonen vart omarbeidd og nytt som ein del av «From the Undertow», eit spor på det første soloalbumet til Banks, A Curious Feeling (1979).
Side to
Den opphavlege tittelen på «Deep in the Motherlode» var «Heavy». Rutherford spelte slidegitar, som han først var uerfaren ned og plasserte mellom anna flaskehalsen i feil hand då han skulle prøve det ut første gongen. «Many Too Many» har ein gitarsolo av Rutherford, som var mindre trygg på spelinga si samanlikna med månadane etter albumet kom ut, då han hadde fått øvd meir. Då grunnspora var lagt ned, var gruppa framleis usikre på korleis dei skulle fullføre songen og prøvde fleire arrangement for å fullføre han, mellom anna med strykarar spelt av Banks på ein Moog synthesiser. På eit punkt vurderte dei å bruke eit orkester for sporet, men det hadde dei ikkje gjort før. Banks, som skreiv teksten til songen, hugsa at Collins sleit med å syngje ordet «mama» i refrenget, noko Banks måtte forsikre han om at han kunne syngje. «Scenes from a Night's Dream» er basert på ein barnedraum, og var igjen inspirert av teikneseriefiguren Little Nemo som Collins hadde kjøpt ei bok av til broren. Songen utvikla seg frå ein musikalsk ide frå Banks som skreiv det første tekstutdraget, men han gav opp halvvegs sidan han meinte dei ikkje passa. Bandet valde i staden ein tekst som Collins hadde skrive medan dei miksa albumet i Trident Studios. Dette førte til at songen fekk ein ny melodi og fleire harmoniar.
«Say It's Alright Joe», skriven av Rutherford, er ein sentimental kjærleikssong om ein alkoholikar som druknar sorgene sine. Gitaristen meinte at songen skulle vere ein «fylle-versjon av Dean Martin sin 'set 'em up Joe' alkoholstil'», men tenkte det ikkje kom til å fungere før Banks la til klavera sine og bandet byrja å mikse sporet, då songen «vakna til liv». Introduksjonen til «The Lady Lies» var meint å ha «ei stripparkjensle ved seg. Derfor tittelen». Genesis planla å avslutte albumet med ein «lettare tone» i motsetnad til ein tyngre song, så dei sette «Follow You Follow Me» til slutt, den einaste songen på albumet som vart skriven under øvingane deira og som gjekk gjennom fleire versjonar før gruppa slo seg ned med ein tre minuttar lang song. Hentschel av avvisande til songen, men handsama ein tidleg miks som han presenterte for Atlantic Records, som meinte det var ein potensiell hit for bandet. Songen vart miksa på ny og inkludert på albumet. Teksten var skriven av Rutherford og var inspirert av kona hans. Han sa seinare det var enklaste teksten han hadde skrive, det tok han kring ti minutt.
Utgjeving
Genesis gav ut to singlar frå ...And Then There Were Three.... Den første singelen, «Follow You Follow Me», vart den største hitten deira til då og nådde sjuandeplassen på singellista i Storbritannia.
Nyutgjevingar
Ein digitalt ommastra versjon kom ut på CD i 1994 på Virgin i Europa og Atlantic i Nord-Amerika. Ein dobbel SACD / DVD (inkludert nye 5.1- og stereomiksar) kom ut 2. april 2007. Han vart gjeve ut i USA og Canada som ein del av plateboksen Genesis 1976–1982. Berre sporet «Say It's Alright Joe» vart ikkje miksa på ny, fordi bandet ikkje klarte å finne fleirsporsoppptaka.
Mottaking
I ei melding i april 1978 for Melody Maker hylla Chris Welch albumet som «sterkt, sjølvsikkert» og «like bra som noko dei har laga i tida etter Gabriel». Welch skreiv at songane hadde «ei kjensle av føremål» og kom med «ein merkverdig mektig lyd», og valde «Ballad of Big» som favorittsporet sitt. Ei melding i The Town Talk hylla gruppa for å ha fylt holet Hackett skapte på «tillitsfullt vis» og peikte på «Down and Out» som eit bevis for dette. Resten av albumet er «eit teppe av imaginære landskap fylte med kjempande mytiske heltar som Genesis har lært å avbilde så bra». Gary Mullinax i The Morning News meinte at albumet skilde seg litt frå Wind & Wuthering og merka seg at klaverinstrumenta til Banks dominerte over gitarane til Rutherford med «den same draumande vegg-av-lyd-musikken med same lyse vokal» frå Collins. Han avslutta med at Genesis lukkast til tider på albumet, men at mange av songane ikkje klarte å gå noko stad, «og glir over i kvarandre som ein slags hip musak». Charley Walters, skeiv i Circus at trass i at Gabriel og Hackett var borte, ofra Genesis «verken retning eller kvalitet». Han meinte albumet har «harde, nesten illevarslande» spor som «Down and Out» og «mjukare, meir melodiske» som «Say It's Alright Joe», som alle skapar «ein magisk, mystisk lyd som skil dei frå mange liknande, men vanlegvis dårlegare europeiske kunstrockband». Han meinte Banks var den av dei tre som hadde størst tyding for lyden deira med sine «rike» arrangement utfylt av den avgrensa gitaren til Rutherford», som vert «meir følt enn høyrt». Det fungerte bra og særskild på «Burning Rope». Walters meinte at vokalen til Collins hadde manglar som gjorde at ein ikkje fekk augneblink som tok pusten frå ein, men at han var ein trommeslagar som framleis kan vere melodisk.
Andre kritikarar var meir kritiske til albumet, som Robert Christgau i Village Voice og Jon Pareles, som sa at «utan sologitaristen Steve Hackett mistar bandet det siste brennpunktet sitt. Resten er dobbelsporarbeid. Derfor er lyden like grautaktig som det fryktelege Moody Blues, med førre unnskyldningar.» I Crawdaddy skreiv Michael Bloom at han meinte arrangementa og klaverlydane til Banks høyrdest dårlege ut, og sa at dei hadde ein tendens til å «praktisk talt forsvinne» og «gli gjennom fingrane dine». Han meinte òg at sologitarspelet til Rutherford var «ulideleg klumsete» samanlikna med Hackett, men at han var ein «sjeldan bassist» som spelte 12-strengsgitar som minna kritikaren om Rutherford på Trespass (1970) og den tida av bandet. Bloom meinte «The Lady Lies» var det sterkaste bidraget til Banks både musikalsk og tekstmessig, og samanlikna sporet med «One for the Vine» på Wind & Wuthering Han meinte òg «Deep in the Motherlode» var eit sterkt spor, men fann synginga til Collins smaklaust over heile linja» og avslutta med at albumet «ikkje så mykje skuffande som uendeleg frustrerande».
Seinare meldingar har òg vore blanda. I The Rolling Stone Album Guide meinte J.D. Considine at det var «eit genuint pop-gjennombrot» som «spissar spelinga på ein sånn måte at det er mindre prangande og mindre bortkasta energi», medan MusicHound Rock (1996) sa at det «sette Genesis på radioen med 'Follow You, Follow Me', men mangla meir kjøt på beinet på andre songar og ambisiøse arrangementa til føregangarane».
Turné
Genesis la ut på ...And Then There Were Three...-turneen mellom mars og desember 1978, inkludert nesten 100 konsertar som dekte Europa, USA og Japan, og berre ein enkel konsert i Storbritannia i Knebworth Park den 24. juni. Dei amerikanske konsertane vart viktige fordi det dekte kostnadane for heile turneen, som kosta 25 000 britiske pund per dag.
«The Fountain of Salmacis», avslutningssporet på Nursery Cryme frå 1971 vart teken inn i setlista, så Stuermer kunne ta ein song med ein særeigen Hackett-solo og setje sitt eige merke på han. «Say It's Alright Joe» vart framført med Collins i ei rolle der han gjekk med regnfrakk og brukte klaverinstrumentet til Banks som ein slags bar. Turneen hadde fleire pausar slik at bandet fekk tid med familien sin heime. Collins sa seinare at turneen var «slutten på ein æra» og meinte at gruppa ikkje trengde å spele så mange konsertar i framtida.
Innhald
Alle songar arrangerte og framførte av Genesis.
Genesis spelte inn to songar til som ikkje kom med på albumet og i staden kom ut som B-sider.
Medverkande
Henta frå plateomslaga frå 1978 og 2007.
Genesis
Produksjon
Red Bull Salzburg
FC Red Bull Salzburg, opphavleg SV Austria Salzburg, er ein fotballklubb i Wals-Siezenheim i forbundslandet Salzburg som spelar i toppdivisjonen i Austerrike. Grunna avgrensingar i sponsorverksemda vert klubben kalla FC Salzburg og nyttar eit tilpassa klubbmerke når han deltek i UEFA-tevlingar.
Klubben SV Austria Salzburg vart danna då klubbane Rapid Salzburg og Hertha Salzburg slo seg saman i 1933. Tjue år seinare rykte Austria Salzburg for fyrste gong opp i den øvste divisjonen i Austerrike. I 1994 vann klubben den fyrste av hittil (2013) sju seriemeisterskapar. Same sesongen, 1994, spela Casino Salzburg, det dåverande namnet på klubben, seg fram til finalen i UEFA-cupen. Motstandarlaget i finalen, Inter frå Milano, vann begge finaleoppgjera med 1-0. Red Bull Salzburg vann i 2012 den austerrikske cupfinalen for aller fyrste gong.
Firmaet Red Bull, som har hovudsete i Salzburg, kjøpte fotballklubben Austria Salzburg i 2005. Selskapet kalla klubben opp etter firmaet og endra klubbfargane frå tradisjonelle lilla og kvitt til raudt og kvitt, for at desse skulle samsvare med fargane i firmamerket.
Klubben har sidan 2003 spela heimekampane på Red Bull Arena, eit stadionanlegg med plass til 31 000 tilskodarar.
1508 Kemi
1508 Kemi er ein marskryssarasteroide. Han blei oppdaga den 21. oktober 1938 av Heikki A. Alikoski ifrå Turun observatorio, Turun yliopisto i Turku.
Árakhthos
Árakhthos (gresk Άραχθος) er ei elv aust i Ípiros i Hellas, som renn frå Píndosfjella søraust for Métsovo i periferieininga Ioánnina nær grensa til periferieininga Tríkala og gjennom fleire landsbyar som Ellinikó. Ho renn inn i periferieininga Árta og ut i Árakhthossjøen, som er eit reservoar på om lag 20 km² for å hindre flaum og som gjev vatn til det meste av Ípiros. Nær demninga ligg byen Péta. Det historiske landemerket Ártabrua, laga av stein, går over elva. Elva renn ut på ei lita slette og inn i eit område med grassletter og myrer, omringa av gardar før ho munnar ut i Ártabukta sør for Árta.
Mikael Agricola
Mikael Olavi Agricola  var ein finsk reformator og biskop i Åbo stift. Agricola er kalla faren til det finske skriftspråket.
Bakgrunn
Agricola gjekk tidleg over til protestantismen og vart 1529 sekretær for biskop Martin Skytte i Åbo stift. Han studerte teologi og språk i Wittenberg for både Martin Luther og Philipp Melanchthon i perioden 1536-1539. Etter å ha vorte uteksaminiert som magister, vende han attende til Åbo for å verta rektor ved Åbo katedralskole, noko han var fram til 1548 då han tok arbeid som biskop Skytte sin assistent fram til Skytte døydde i slutten av 1550-åra. 1554 vart Agricola tilsett som biskop i Åbo stift og han vart dermed Finlands første protestantiske biskop.
Agricola vert ofte kalla faren til det finske skriftspråket i og med at han publiserte dei første trykte bøkene på finsk. Desse ni bøkene vart trykt i kungliga boktryckeriet i Stockholm i perioden 1543-1552. Den første boka var Abckiria, ei lita ABC-bok. Etterpå kom den cirka 900 sider tjukke bønneboka Rucouskiria frå 1544, deretter omsetjinga hans av Det nye testamentet, Se Wsi Testamenti, frå 1548 og Davids psalmer 1551–1552 til finsk Han gav òg ut Luthers Vesle Katekismus. Agricola baserte skrivesettet sitt på svensk, i og med at Finland var ein del av det svenske riket og svensk var det herskande språket i landet, ved sida av tysk og latin.
Etter Gustav Vasas russiske krig 1555-1556 var Agricola med i ein delegasjon til Moskva i februar 1557 for å fredsforhandle med Ivan IV av Russland (Ivan den grusame). Oppdraget lukkast og freden vart slutta i Novgorod den 2. april 1557, men Mikael Agricola døydde den 9. april under heimreisa, i Nykyrka sokn ved Viborg.
Roche i Vaud
Kommunen ligg i Rhônedalen ved foten av Mont d'Arvel og langs breidda av Eau Froide.
Hopparen
Slåtten har fleire stev knytt til seg:
eller
Slåtten er òg kalla Har du `kje hoppa, etter stevet.
Nedskriftene
Hardingfeleverket har slåtten som nr 159, ein variantgruppe på 16 nedskrifter:
•	g: Hjartdølen, etter Torkjell Haugerud, Seljord. Nedskrift Eivind Groven etter opptak i NRK 1956 (G 1074).
Supplementsnedskrift:
Asopos
Asopos, latinsk namneform Asopus, var ein elvegud i gresk mytologi. Han var son av Okeanos og Tethys.
Han var gift med najaden Metope og i lag fekk dei to sonar, Pelasgos og Ismenos, i tillegg til tolv døtrer; Korkyra, Salamis, Aigina, Peirene, Kleone, Thebe, Tanagra, Thespeia, Asopis, Sinope, Ornia og Khalkis.
Asopos si dotter Aigina vart kidnappa av Zevs.
Elvane
Asopos er òg namnet på fleire elvar i Hellas og Tyrkia.
Minna Canth
Minna Canth var ein finsk forfattar, dramatikar og kvinnesaksforkjempar. Ho var ein av dei mest kjende forfattarane i den finske realismen på 1880-talet og 1890-talet, og skreiv drama, noveller og romanar. Ho var ein av dei første som skreiv dramatikk på finsk etter Aleksis Kivi, og den første finskspråklege kvinnelege journalisten.
Bakgrunn
Minna Canth var fødd i 1844 i Tammerfors som Ulrika Wilhelmina Johnson, og familien flytta til Kuopio i 1853.
I 1865 gifta ho seg med Johan Ferdinand Canth, som var lærar i Jyväskylä. Etter at han døydde i 1879 flytta ho attende til Kuopio og byrja å skriva.
Forfattar og salongvertinne
Kring Canth oppstod ein litterær salong, som samla unge forfattarar og kunstnarar som Karl August Tavaststjerna, Jean Sibelius og Akseli Gallen-Kallela.
Canth skreiv mest på finsk, men òg på svensk. Dei mest kjende verka hennar er Työmiehen vaimo ('Arbeidarhustrua', drama, 1885), Hanna (roman, 1886), Salakari ('Blindskjær', roman, 1887), Kauppa-Lopo (novelle, 1889), Papin perhe ('Familien til presten', drama, 1891), Sylvi (drama, skrive på svensk, 1893) og Anna Liisa (drama, 1895).
Stilistisk skreiv ho europeisk realisme med innverknad av Georg Brandes sin litterære teori. Ho kritiserte problem i det finske samfunnet, spesielt saker knytt til kvinna si stilling.
Minna Canth døydde 53 år gammal i 1897. Sidan 2007 har fødselsdagen hennar den 19. mars vore flaggdag i Finland.
Zenit St. Petersburg
Futbolnyj Klub Zenit Sankt-Peterburg (russisk Футбольный клуб «Зенит» Санкт-Петербург) er ein fotballklubb i St. Petersburg (tidlegare Leningrad) i Russland, som i 2008 vann UEFA-cupen.
Klubben vart stifta i mai 1925 av arbeidarar ved Leningrad metallfabrikk og tok då namnet Stalinez, etter sovjet-leiaren Josef Stalin. Frå 1930 deltok klubben i fotballmeisterskapen for Leningrad. I 1940 fekk klubben sitt noverande namn, Zenit, to år etter at klubben for fyrste gong spela i toppdivisjonen i Sovjetunionen. I 1944, nokre månader etter at byen hadde fritt seg frå kringsetjinga til den tyske hæren, vann Zenit den sovjetiske cupen for fyrste og einaste gong.
Zenit spela i øvste divisjon frå 1945 til 1989. I 1967 vart klubben sist i divisjonen, men rykte likevel ikkje ned. Dei sovjetiske leiarane meinte det ville vere gale at eit lag frå Leningrad skulle ryke ut, same året som femtiårs-jubileet for bolsjevik-revolusjonen vart feira i Leningrad. Zenit vart seriemeister i Sovjetunionen i 1984, same året nådde laget også cupfinalen.
Etter Sovjetunionen braut saman i 1991 fekk Zenit plass i øvste divisjon i Russland, men rykte ned allereie etter den fyrste sesongen. Sidan 1996 har klubben spela fast i toppdivisjon. Zenit vann den russiske cupen i 1999 og 2010. Klubben tok sin fyrste seriemeistertittel i 2007, ein prestasjon som vart kopiert i 2010 og i 2012. Høgdepunktet for Zenit kom 14. mai 2008, då vann laget UEFA-cupen etter å ha slått skotske Rangers FC 2-0 i finalen.
Klubben spelar heimekampane på Petrovskij stadion med plass til 21 570 tilskodarar. Laget spelar i lyseblå trøyer og bukser.
Villeneuve i Vaud
Villeneuve er ein kommune i distriktet Aigle i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Matti Yrjänä Joensuu
Matti Yrjänä Joensuu var ein finsk forfattar.
Fram til han vart pensjonert var Joensuu polititenestemann i Helsingfors. Han er med romanserien sin om politietterforskaren Timo Harjunpää ein av Finlands mest kjende krimforfattarar. Bøkane hans er omsette til fleire språk. Han er to gonger nominert til Finlandia-prisen.
Dei britiske Jomfruøyane
Dei britiske Jomfruøyane er ei øygruppe i Det karibiske havet. Øygruppa er eit britisk oversjøisk territorium. Ho er sett saman av Tortola, Virgin Gorda, Anegada, Jost Van Dyke, Peter Island, Salt Island, Beef Island, Cooper Island, Ginger Island, Norman Island og mange andre mindre øyar. Hovudstaden Road Town ligg på Tortola. Dei britiske jomfruøyane utgjer ein del av den større øygruppa Jomfruøyane. Den andre delen vert kalla Dei amerikanske jomfruøyane.
VM i skiskyting 1966
Verdsmeisterskapen i skiskyting 1966, den sjuande i rekka, vart avvikla i Garmisch-Partenkirchen i dåverande Vest-Tyskland 4. og 6. februar 1966.
Meisterskapen bestod av ein individuell 20 km og 4 x 7,5 km stafett, begge for menn.
20 km
Dato: 4. februar
<br style="clear:both;" />
4 x 7,5 km stafett
Dato: 6. februar
<br style="clear:both;" />
Fylkesveg 32
Fylkesveg 32 (Fv32) går mellom Island i Holmestrand kommune og Skien kommune. Lengda på vegen, sett bort frå felles trasé med Rv35 og Rv40, er på 37,3 km, av dette 14,2 km i Vestfold, 2,5 km i Buskerud og 20,6 km i Telemark.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, men har no status som fylkesveg etter at forvaltingsreforma trod i kraft.
Daniel Juslenius
Daniel Juslenius var ein finsk luthersk biskop og forfattar. Han er kjend for å ha gjeve ut den første større ordboka på finsk i 1745.
Frå han var i tenåra tok han fleire former for utdanning. Han byrja på ein læreanstalt i Åbo. I ei tid var han òg med og segla på broren si skute. I 1700 utgav han eit verk som tok for seg lokalhistorie. Sidan vart han kjent for sina historiske beretninger om finnane.
Jon Brion
Jon Brion er ein amerikansk rock- og pop-multi-instumentalist, songar, låtskrivar, komponist og plateprodusent.
Statens vegvesen
Statens vegvesen er eit forvaltningsorgan underlagt Samferdsledepartementet.
Nasjonale mål frå regjeringa set krav til tryggleik, miljø og eit effektivt transportsystem som er tilgjengeleg for alle. Statens vegvesen skal medverke til at desse nasjonale måla vert følgt opp.
Som veg- og vegtrafikkforvaltar er Statens vegvesen vegadministrasjon for staten på riksvegane (10 700 km) og for fylkeskommunane på fylkesveg (om lag 44 600 km). Dette inneber å ta vare på, planlegge, utvikle, drifte og vedlikehalde vegane. Etaten har også ansvar for riksvegferjene.
Som fagorgan skal Statens vegvesen sørge for utgreiingar, fakta og forslag til Samferdsledepartementet sitt arbeid med Nasjonal transportplan, statsbudsjettet og andre stortingsdokument. Forsking og formidling av resultata, utvikling av retningslinjer og rettleiingsmateriell i tillegg til kontakt med utdanningsinstitusjonar er viktig i den samanhengen. I tillegg til å vere Samferdsledepartementet sitt fagorgan, er Vegvesenet gjennom fagorgan for fylkeskommunane. Det inneber at etaten, på oppdrag frå fylkeskommunen yter utgreiingar, fakta og forslag til deira arbeid med budsjett, langsiktige planar og andre dokument.
Ein viktig del av fagansvaret til Statens vegvesen er å medverke til løysingar som er gode for natur, miljø og trafikktryggleik. Etaten yter også fagkompetanse på område som heilskapleg bypolitikk og kollektivtransport.
Organisering
Statens vegvesen består av Vegdirektoratet og fem regionar – Aust (regionkontor på Lillehammer), Sør (Arendal), Vest (Leikanger), Midt (Molde) og Nord (Bodø).
Etaten vert leia av ein vegdirektør, mens kvar region er leia av regionvegsjefar.
Statens vegvesen har 7 085 tilsette fordelt på 6 806 hele stillingar. Av desse er 39 prosent kvinner. I Vegvesenet si etatsleiing er det fem kvinner og åtte menn.
Etaten har 82 tenestestader over heile landet - og 83 prosent av alle tilsette held til utanfor Oslo.
Verksemd
Statens vegvesen sitt budsjett for riksvegane er på rundt 31,7 milliardar kr (2019). Det inkluderer om lag fem milliardar frå bompengar til utbyggingsføremål. Løyvingane fordeler seg til oppgåver innan drift, vedlikehald og nybygging.
Tunnelar og bruer
Topografiske forhold i Noreg er ei stor utfordring for utbygging av infrastruktur. I Noreg har vi meir enn 1.040 tunnelar på riks- og fylkesvegnettet. Til eikvar tid er 30-40 tunnelar under bygging. Ein del av desse erstattar eldre tunnelar. Tunnelane er i gjennomsnitt ein km lange.
Riks og fylkesvegnettet har om lag 19.760 trafikkerte bruer, ferjekaiar og andre berande konstruksjonar (f.eks. støttemurar). Mange av bruene er relativt korte, men Noreg har 861 bruer som er lengre enn 100 meter. 22 bruer er lengre enn 1000 meter.
Produktivitet i norsk veibygging
Vegvesenet har uttalt at det har danna seg ein myte om at norsk vegbygging er dyr og lite effektiv. Vegdirektoratet gav i 2017 ut ein rapport om kostnader til vegbygging i dei nordiske landa. Rapporten viste at når ein korrigerte for grunnforhold og tal på bruer og tunnelar, så var ulikskapane større mellom prosjekt enn mellom landa. Av ni undersøkte vegprosjekt var Vegvesenet si utbygging av motorvegen på E6 langs Mjøsa det nest billigaste prosjektet. Det dyraste var eit dansk prosjekt.
Førarkort og køyretøy
Statens vegvesen har 70 trafikkstasjonar rundt i landet. Mange av tenestene på trafikkstasjonanekan trafikantane også får gjort ved hjelp av sjølvbeteningsløysingar.
Som myndigheitsorgan har Statens vegvesen ansvar for kontroll av kjøretøy, tilsynsoppgåver og gjennomføring av førarprøvar. På fleire område har etaten mynde til å utvikle og godkjenne regelverk og fatte vedtak som gjeld trafikant og køyretøy.
Det er 3,333 millionar registrerte køyretøy i Noreg. Av desse er 203 538 elektrisk drivne (31.12.2018).
Det vart gjort meir enn 1,133 millionar køyretøyregistreringar (førstegangsregistrering, omregistrering, bruktimport, ombygging) i 2018.
Statens vegvesen utsteda 435 400 nye førerkort (førstegangsutsteding og fornying) i 2018.
Trafikktryggleik
Noreg har tre år rad (2015, 2016 og 2017 ) vorte kåra til det mest trafikksikre landet i Europas av European Transport Safety Council (ETSC).
Eit sentralt mål for Vegvesenet er å arbeide for null drepne og hardt skadde i trafikken. Vegvesenet jobbar systematisk med å øke auke trafikktryggleiken. I 1970 døydde 560 personar i trafikken. I 2018 vart 108 drepne på norske vegar. I 2001 lanserte Stortinget nullvisjonen.
Investeringane som følgjer av Vegvesenet sitt handlingsprogram for 2018 til 2024 skal føre til at det vert 25 færre drepte og hardt skadde på vegene kvart år. Kampanjar, kontrollar og sikre køyretøy skal medverke til å trekke tala ytterlegare nedover.
Statens vegvesen har nasjonal kampanjeaktivitet knytt til merksemd i trafikken, bilbeltebruk, fart og samspel mellom syklistar og bilistar.
Mykje av den nasjonale aktiviteten er styrt gjennom Nasjonal tiltaksplan for trafikksikkerhet på veg som Vegvesenet, Politiet, Trygg Trafikk, Utdanningsdirektoratet, KS og Helsedirektoratet står bak. Arbeidet vert leia og koordinert av Statens vegvesen.