cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Roxen
Roxen er ein innsjø i Linköping kommun og Norrköping kommun i Östergötland. Han ligg ca. 32 moh og har eit areal på 97 km². Roxen er ein næringsrik, grunn innsjø, noko som blir gjenspegla av det særs rike fuglelivet. Innsjøen er 8 m på det djupaste, noko som fører til at bølgjene på Roxen blir særs krappe (korte og høge), noko mange seglarar har fått oppdage i hardt vêr. I vest er innsjøen ca. 6 km brei, og møter Motala ström, Svartån og Stångån med Kinda kanal, i den sørlegaste vika nord for Linköping. Mot aust smalnar Roxen av til ei langstrakt vik. Frå austenden av denne vika, ved Norsholm, fortset Motala ström nordover mot innsjøen Glan.
Göta kanal går gjennom innsjøen frå Norsholm til Berg i Linköping.
Eit 42 km² stort område av den vestlege delen av Roxen har sidan 19. november 2001 blitt verna under Ramsarkonvensjonen. Den raudlista fiskearten asp lever i sjøsystemet.
Fermín Cacho
Fermín Cacho Ruiz er ein spansk tidlegare friidrettsutøvar frå Ágreda som spesialiserte seg på 1500-meterløp. Han vart olympisk meister på 1500 meter under OL 1992 på spansk heimebane og vart europameister på distansen i 1994. I 1997 sette Cacho europarekord på 1500 meter med 3.28,9, ein rekord som stod i 16 år.
Aktiv
Cacho markerte seg i toppen på 1500 m med andreplassar ved innandørs-EM 1990 i Glasgow, like bak tyske Jens-Peter Herold og ved innandørs-VM 1991 i Sevilla, der Noureddine Morceli frå Algerie vart for sterk. Sommaren 1991 var han nær ved å take bronsemedaljen under verdsmeisterskapen, men enda som femtemann.
Cacho var involvert i medaljekampen på 1500 m både under EM 1998 i Budapest og VM i Sevilla året etter. I europameisterskapen tok han bronsen, bak landsmannen Reyes Estevez og Rui Silva frå Portugal. Under friidretts-VM på spansk heimebane i 1999 måtte han gje tapt for same Estevez i kampen om bronsemedaljen, og enda på fjerdeplass.
Ein aklilles-skade førte til at han lopp i 2000.
In the Lap of the Gods... Revisited
«In the Lap of the Gods... Revisited» er ein song av det britiske rockebandet Queen, skriven av frontmannen Freddie Mercury. Han er den siste songen på albumet deira Sheer Heart Attack frå 1974. Han inneheld eit mektig anthem-aktig refreng og vert rekna som ein føregangar til «We Are the Champions». Songen finst òg på samlealbuma Deep Cuts, Volume 1 (1973-1976) og Queen Forever.
Sjølv om han har liknande namn som ein annan song frå same albumet, er det få likskapar mellom dei to.
Bakgrunn
Mercury var i eit forhold med Mary Austin, men hadde byrja å stille spørsmål ved den seksuelle legninga si tidleg til midten av 1970-åra. I desember 1974, då han vart spurt, «Så korleis er det å vere skeiv?» i eit intervju med New Musical Express, svarte han, «La oss ei det slik; det var gonger då eg var ung og grøn. Det er ein sak skulegutar går gjennom. Eg har min del av gutestrekar. Eg går ikkje inn i fleire detaljar enn det.» Homoseksuelle handingar mellom vaksne menn over 21 var blitt avkriminalisert i Storbritannia i 1967. Bandkollegaen Brian May har spelulert i om songen var Mercury sin måte å uttrykke frustrasjon om å ikkje kunne vere open homofil.
Kotagiri
Kotagiri er ein landsby i Nilgiris-distrikrtet i Tamil Nadu i India. Kotagiri Ligg på 1 793 moh. og er ein av tre populære hill stations i Nilgiris.
In the Lap of the Gods... Revisited
Musikalsk struktur
Byrjinga av songen er strukturert som ein ballade kring pianoet til Mercury, med bass og trommer, og langsamt glir det over eit tungt refreng dominert av elektrisk gitar og sungen med solovokal. Etter det første refrenget, går han over i eit rolegare andre vers, før han går over i eit kjent refreng (no sungen med korharmoniar) og dette vert repetert seks gonge til songen endar med eksplosjonsaktige lydar.
Kotagiri
Geografi
Kotagiri ligg på 11,43° N. og 76,88° Ø. Gjennomsnittshøgda der er 1 793 meter.
In the Lap of the Gods... Revisited
Konsertversjonar
Songen vart nytta som avslutningslåt frå og med Sheer Heart Attack-turneen i 1974 fram til A Day at the Races-turneen i 1977. På desse konsertane vart det nytta spesialeffektar for å skape teateratmosfæren bandet ønskte. Røyk dekte scenen under det første refrenget og songen enda med pyroteknikk. Ein forkorta versjon med gitararrangement var spelt på den siste turneen til bandet med Mercury i 1986.
I nyare tid spelte Queen songen med Adam Lambert i 2014. Songen var då del av ein medley med «Seven Seas of Rhye».
Kotagiri
Geografi
Regionen er kjend for den eviggrøne vegetasjonen. Det viktigaste som vert dyrka er eukalyptus og vintergrønne trær som veks her. Klimaet er òg velegnet for frukt og grønnsaker, men mange lokale bønder dyrkar no rosenkål, kål, gulrøter og sopp blant mange andre vekstar.
Kotagiri er òg ein stad der ein ofte kan sjå bøffel og ville bjørnar.
Folkesetnad
Etter folketeljinga i India 2011 hadde Kotagiri 29 184 innbyggjarar. Menn utgjorde 49 % og kvinner 51 %. Lesekunneraten var 86,79 %, 93,55 % blant menn og 80,57 % blant kvinner.
Badagafolk er dei opphavlege innbyggjarane i Kotagiri, og eig det meste av jorda.
Skular
Kotagiri kan tilby både fastbuande og utanbys elevar følgjande skular:
Vegsamband
Frå Kotagiri går veg til Mettupalayam. Vegen held fram til Ooty. Det er 27 km frå Kotagiri til Ooty og vegen, Nilgiri Ghat Roads, er ein av fem hovudvegar i distriktet. Coonoor ligg 23 km frå Kotagiri og er forbunde med ein veg som greiner ut frå vegen til Ooty.
Tor Ingebrigtsen
Tor Ingebrigtsen er ein norsk leiar, lege og professor II i nevrokirurgi. Han var administrerande direktør ved Universitetssjukehuset Nord-Noreg (UNN) i Tromsø frå 2007 til 2018.
Ingebrigtsen er utdanna lege ved Universitetet i Tromsø og vart dr.med. i 1998 på eit emne om handtering av lettare hovudskadar. Han har vore avdelingsoverlege og avdelingsleiar ved nevrokirurgisk avdeling ved det same sjukehuset. Han har tidlegare òg arbeidd ved Rikshospitalet, Narvik sjukehus og i Narvik kommune.
Ikonografi
Ikonografi (frå gresk eikon, ‘bilde’ og grafi, ‘skrift’, ‘biletlære’) er evna til å forstå innhaldet i kunstverk. Det er eit eige fag innan kunsthistorie. Ikonografi tek for seg symbolske tydingar i kunst, til dømes attributtar (gjenstander), allegorisk tyding og motiv, og prøver lesa kva kunstverket seier om haldningane og tankane til kunstnaren og samfunnet rundt. Ikonografi blir også brukt i semiotikk, medievitskap og generelt om innhaldet i biletlege framstillingar.
Enkel ikonografi går ut på at ein kan kjenna att ein framstilt figur gjennom attributtane hans. Dette er formidling utan bruk av skrift, og dermed ei form for kommunikasjon som også folk som ikkje kan lesa kan ta del i. Slik ikonografi er vanleg i religiøs kunst, til dømes framstillingar av kristne figurar, hindugudar, buddhafigurar og liknande.
Hans Husum
Hans Petter Husum er ein norsk ortopedisk kirurg og politisk aktivist med bakgrunn frå ml-rørsla.
S/2003 J 19
S/2003 J 19 er ein av månane til Jupiter. Han er medlem av Carme-gruppa, og var truleg ein bit av ein D-type-asteroide som vart fanga inn av Jupiter. Han har ein snittradius på kring 1 km.
S/2003 J 19 vart oppdaga i februar 2003 av Brett J. Gladman.
Hans Husum
I 2003 disputerte han til doktorgraden i medisin på ei avhandling om prehospital skadehandsaming i den tredje verda.
På 1970- og 1980-talet var Husum aktiv i AKP(m-l), og bidrog blant anna til helse- og arbeidsmiljøspalta i avisa til partiet Klassekampen.
Bibliografi
Hans Husum er òg kjend som forfattar:
Avnei Hefetz
Avnei Hefetz (hebraisk skrift אַבְנֵי חֵפֶץ, tyder 'Edelsteinar') er ei israelsk busetjing langs vestkanten av den nordlege, okkuperte Vestbreidda. I 2015 hadde ho eit folketal på 1 709. Busetjinga er underlagt Shomron regionale kommune og ligg like ved Tulkarm, Einav og Sal'it. Dei næraste israelske byane Netanya i vest og Kfar Saba i sørvest, begge kring 25 minuttar med bil unna.
Det internasjonale samfunnet reknar israelske busetjingar i Vestbreidda ulovlege i følgje folkeretten, medan dei israelske styresmaktene hevdar dei har retten på si side.
S/2003 J 18
S/2003 J 18 vart oppdaga i april 2003 av Brett J. Gladman.
Fylkesveg 118 i Buskerud
Fylkesveg 118 i Buskerud går mellom Gvammen og Vrenne i Nore og Uvdal kommune. Vegen er 1,2 km lang.
Billy Konchellah
Billy Konchellah er ein kenyansk tidlegare friidrettsutøvar som spesialiserte seg 800-meteren. Han vann gullmedaljen på 800 m både under VM 1987 og under VM 1991. I 1993 fekk han bronsemedaljen på distansen meter under VM i Stuttgart.
Aktiv
Til skilnad frå dei fleste storløparane i Kenya var Konchellah ikkje av nandi-folket, men ein masai. Før 1984 stod han i skuggen av landsmannen Mike Boit og særleg britane Sebastian Coe, Steve Ovett og Steve Cram. Fyrst i 1984 kom Konchellah fram i rampelyset. Då Joaquim Cruz vart olympisk meister på 800 m i Los Angeles sprang Konchellah inn til fjerdeplass på tida 1.44,03.
Ved dei kenyanske uttaka til verdsmeisterskapen 1991 i Tokyo, måtte Konchellah sjå den regjerande olympiameisteren Paul Ereng framfor seg. Under tevlingane i Tokyo var Konchellah derimot i absolutt toppform. I 800-meterfinalen låg han langt tilbake i feltet, til det stod att 150 meter av løpet. På oppløpssida passerte han både Ereng og den andre favoritten, brasilianaren José Luiz Barbosa, og forsvarte VM-tittelen med tida 1.43,99.
År 1993 viste Konchellah strålande form då han vann sin semifinale under VM i Stuttgart. I finalen fylgde han sin vanlege taktikk og låg ved 600-metersmerket sist i feltet. Dei siste 200 meterane sprang han fortare enn nokon av dei andre finalistane, men forspranget til hans eigen landsmann Paul Ruto og italienaren Giuseppe D’Urso var så stort at Konchellah enda på tredjeplass.
I 1997 hadde han ambisjonar om å ta ei ny VM-medalje, men vart slått ut or semifinalane ved uttakstevlingane i Kenya.
Ymse
Konchellah vart i mars 2005 dømd til eitt-og-eit-halvt år i fengsel av ein finsk domstol. Til grunn for dommen låg seksuelt misbruk av mindreårige og narkotikahandel.
Nerskogen
Nerskogen er ei bygd vest i Rennebu kommune i Trøndelag (tettstaden strekkjer seg òg over i Oppdal kommune). Fylkesveg 512 går gjennom bygda. Nerskogen har daglegvarehandel, skule (1–7) og barnehage.
Historie
Nerskogen var utmark og setergrend fram til 1920-åra da dei første bureisarane slo seg ned og byrja heilårsdrift. Oppdalingen Halvar Engelsjord og familien hans var dei fyrste fastbuande i fjellbygda, og ved Gregosen står eit minnesmerke over pionergjerningane deira. I slutten av 1930-åra auka nybygginga på, og selskapet Ny Jord kjøpte eit nybrotsfelt i Sørøyåsen som vart parsellert ut til om lag 30 nye bruk i 1936–37. I åra som følgde vart det stadig fleire brukarar på dette feltet. Nerskogen vart poststad da Særeggan brevhus vart oppretta i 1944. Namnet vart endra til «Nerskogen» frå 1.1.1947. Postkontoret vart omgjort til landpoststasjon i 1987 og er i dag postfilial.
Staden har òg lange tradisjonar som sørsamisk område.
Geografi
Nerskogen ligg aust i Trollheimen og er omgjeven av storfelt natur på alle kantar. Det meste av busetnaden ligg langs elva Grana (Grøna) som renn ut i Granasjøen rett nordaust for Nerskogen. Grenda ligg om lag 700 moh., medan fleire av toppane ikring ragar opp mot 1200 moh.
Næringsliv
Trass i høgda over havet blir det drive ein god del tradisjonelt jordbruk på Nerskogen. Elles er lafting av hytter ei vesentleg næring saman med anna tenesteyting knytt til hytteliv og naturopplevingar. Nerskogen har skianlegg med alpinbakke og godt utvikla løypenett. Granasjøen er vassmagasin for Grana Kraftverk, men byr òg på gode moglegheiter for fiske og andre aktivitetar.
Kulturliv
Nerskogsmuseet vart offisielt opna i 1992 og omfattar fleire gamle seterhus med innbu i tillegg til ei jordgamme av sørsamisk modell. Like ved museet står dessutan eit minnesmerke over presten Ola Røkke som spela ei viktig rolle i bureisingsarbeidet i 1930-åra. Nerskogen kapell vart oppført i tømmer i 1962 og har eigen kyrkjegard.
Karlovo
Karlovo (bulgarsk Карлово) er ein by og ein kommune i provinsen Plovdiv i Bulgaria. Kommunen omfattar byane Karlovo, Banja, Kalofer og Klisura, i tillegg til 23 andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 1 044 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 52 307 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 23 075 innbyggjarar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Brødrene
Brødrene er ei gruppe skjer som ligg i innløpet til Wheeler Bay, like nordvest for Magnet Bay. Dei vart kartlagte av norske kartografar frå flyfoto tekne av Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og namngjeve av dei.
Korkeik
Korkeik er eit vintergrønt tre i eikeslekta, kjend for å produsera kork. Treet stammar frå middelhavslanda i Sørvest-Europa og Nordvest-Afrika. Det kan bli opptil 30 meter høgt, men har ofte hemma vekst i sitt naturlege miljø. Trea kan bli 150–250 år gamle.
Bruk
Korkeika har eit svampaktig lag mellom den ytre flata av barken og det indre levande laget, kalla blautbast. Ein skreller stammen med visse mellomrom og tek ut kork. Om det er gjort rett, kan ein hauste kork frå trea kvart tiande til tolvte år utan å skade treet, for korklaget veks ut att. Kork har mange kommersielle bruksområde, som i flaskekorkar, oppslagstavler, ølbrikker, isolering, lok for syltetøysglas eller krukker, golvmateriale, pakningar i motorar, handtak og så bortetter.
Ein dyrkar korkeik i Algerie, Marokko, Tunisia, Portugal, Spania og Frankrike. I desse landa dekkjer korkeikskogar rundt 25 000 km². Portugal er den største korkprodusenten og står for rundt halvparten av korkhausten i verda. Korkeik er verna i Portugal, berre gamle tre som ikkje dannar meir kork kan fellast med løyve frå landbruksdepartementet.
Korkeik blir også dyrka som prydplante i parkar og liknande.
Økologisk tyding
Korkeikskogar dannar habitat for fleire utryddingstruga dyr, som pantergaupe (Lynx pardinus) på den iberiske halvøya og gibraltarape (Macaca sylvanus) i Atlasfjella og på Gibraltar.
Barkan
Barkan (hebraisk skrift בַּרְקָן), er ei israelsk busetjing nord på den okkuperte Vestbreidda, kring 25 km aust for Tel Aviv og 8 km vest for Salfit, underlagt Shomron regionale kommune. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå) var folketalet 1 200 i slutten av 2004. Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Barkan vart grunnlagd i juni 1981 av sekulære israelarar frå Beitar- og Herut-rørsla.
Grana kraftverk
Grana kraftverk er eit vasskraftverk i Orklavassdraget i Rennebu kommune i Trøndelag. Kraftverket vart sett i drift i 1982 da oppdemminga av Granasjøen på Nerskogen var ferdig. Dette vassmagasinet har elvane Grana, Levra og Minilla som hovudtilsig. Kraftverket utnyttar eit fall på 462 meter frå Granasjøen, og i tillegg blir det henta inn vatn frå fleire bekkar.
Gjennomsnittleg årsproduksjon er på 280 GWh og installert effekt er på 75 MW i ein Francis turbin.
Eigar er Kraftverka i Orkla der Statkraft gjennom Trondheim Energiverk Kraft er største eigar.
Søndre Kornsjø
Søndre Kornsjø er ein innsjø i Sverige. Sjøen er ein del av Kornsjøvassdraget som tar til på grensa mellom Østfold fylke i Noreg og Dalsland i Västra Götalands län i Sverige.
S/2003 J 23
S/2003 J 23 er ein av månane til Jupiter. Han vert rekna som medlem av Pasiphaë-gruppa, og var truleg ein bit av ein asteroide som vart fanga inn av Jupiter. Han har ein snittradius på 1 km.
S/2003 J 23 vart oppdaga i 2003 av Scott S. Sheppard ved Mauna Kea-observatoriet på Hawaii.
Rennebu bygdemuseum
Arbeidet med å utvikle eit bygdetun tok til i 1952, og i 1965 kunne den første delen av Rennebu bygdemuseum opne på garden Haugen. Rennebu bygdetun har vorte kalla hovudbruket i museumsavdelingane som utgjer Rennebu bygdemuseum.
Dei andre museumsanlegga er:
Heji Zwächte
Heji Zwächte er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits. Det har ei høgd på 3088 moh på nordsida av Rhonedalen.
Suzi ... and Other Four Letter Words
Suzi ... and Other Four Letter Words, gjeve ut i 1979, er det sjette studioalbumet til den amerikanske musikaren og bassisten Suzi Quatro. Albumet nådde fjerdeplassen på VG-lista i Noreg, og vart den høgaste plasseringa hennar her. Det var òg det nest mest populære albumet hennar i USA, men her nådde det berre 117. plassen.
Albumet inneheld tre singlar, som alle gjekk inn på listene. «She's in Love with You» gjekk til topps i Sør-Afrika, og låg på toppen der i sju veker, og nådde elles topp 20 i Storbritannia, Austerrike, Nederland, Noreg og Sveits. «Mama's Boy» gjekk inn på lista i både Storbritannia og i Nederland og «I've Never Been in Love» gjekk inn på lista i USA og Storbritannia.
Fylkesveg 119 i Buskerud
Fylkesveg 119 i Buskerud går mellom Skjønne kyrkje og Borgegrend i Nore og Uvdal kommune. Vegen er 4,2 km lang.
Suzi ... and Other Four Letter Words
Bakgrunn
Albumet kom ut etter at Quatro flytta frå USA til Storbritannia. Det er det siste albumet hennar før ho valde å ikkje fornye kontrakten hennar med plateprodusenten Mickie Most sitt RAK Records. I staden for signerte ho kontrakt med Dreamland Records, som vart starta opp av låtskrivarane og produsentane Mike Chapman og Nicky Chinn).
Mottaking
Red Starr skreiv for Smash Hits i 1979 og skildra albumet som «ti umiddelbar tilgjengelege bitar med sprettande, streite poprocksongar». I meldinga si for AllMusic gav Donald A. Guarisco albumet 2,5 av 5 stjerner. Han skreiv at Quatro «gjore eit sterkt steg attende til rockerøtene sine» med albumet. Trass i mindre problem er Suzi...and Other Four Letter Words eit solid stykke rock som Suzi Quatro-fansen garantert kjem til å like.»
Idrettslaget Varegg
Idrettslaget Varegg (stifta 11. april 1947) er eit norsk idrettslag frå Sandviken i Bergen, som oppstod ved at dei tidlegare idrettslaga Pallas og Høgdkameratane slo seg saman. Klubben er kjend for å ha eit godt samarbeid med Nordnes Idrettslag og Sandviken Idrettslag. Varegg fotball arrangerer den årlege Varegg Cup, som vert spelt på ulike banar rundt i Bergen. Varegg arrangerer Stoltzekleiven Opp.
Fotball
A-laget i fotball for herrar spelar 2013-sesongen i 3. divisjon, etter å ha rykt opp frå 4. divisjon i 2011.
Orientering
Etter ein lang tørkeperiode starta orienteringssatsinga igjen i 1997. Klubben har utvikla seg fort og vart raskt den leiande orienteringsklubben i Hordaland. I dei siste åra har orienteringsmiljøet i Bergen sentrert seg rundt Varegg. Både nivået og storleiken på klubben har vakse svært mykje. Varegg har sidan tilsetjingane av fulltidstrenarar vunne medaljar, spesielt i Noregsmeisterskapa. Stortalentet til Varegg, Håkon Jarvis Westergård, tok bronse i Juniorverdsmeisterskapen i 2012.
Nerskogsmuseet
Nerskogsmuseet er eit museumsanlegg som skal dokumentere viktige sider ved kulturhistoria til fjellbygda Nerskogen i Rennebu kommune. Anlegget er ein del av Rennebu bygdemuseum og vart offisielt opna 16. august 1992.
Ingebrikt M. Voll var ei av eldsjelene bak tilskipinga av eit eige museum for bureisingsbygda Nerskogen, og det var han som fekk flytta det første gamle seterhuset til det som skulle bli museumstomta. Seinare kom det til eit anna seterhus frå Rokkonessetra i Eldålia (Søhaugstuggu), ei matstove (mastu) frå Rokkonessetra på Lauvåsen, og ei markastove (markastuggu) som har høyrt til Bortstuggu Uv i Leverdalen. Elles finst det ei løe som er kome frå setra til Nørrigar Voll, og eit fjøs som har stått på setra til Oppstuggu Uv. Husa er dessutan utstyrte med mange slags innbu som er samla inn frå setergrendene ikring. Det står òg ei gamme av sørsamisk type på området.
Christa Luding-Rothenburger
Christa Luding-Rothenburger, fødd Christa Rothenburger, er ein tysk tidlegare idrettsutøvar frå Weißwasser i delstaten Sachsen som representerte Aust-Tyskland i skeisesport og sykkelsport. I tida 1984-88 vann ho to olympiske gullmedaljar på skeiser og like mange VM-titlar på skeisebana, så vel som eitt VM-gull i sykkelsprint.
Rothenburger vart nummer tre i sprint-VM på skeiser både i 1979 og 1983. Under dei olympiske vinterleikane i Sarajevo vart ho olympisk meister på 500 meter. Sesongen etter vart ho verdsmeister då sprint-VM fann stad i Heerenveen. Vinteren 1986 enda ho på andreplassen ved sprint-VM på skeiser i japanske Kariuzawa, før ho eit halvt år seinare vart verdsmeister i sykkelsprint i Colorado Springs i USA. Året etter, i 1987, deltok ho i dei same to idrettane i respektive verdsmeisterskap, måtte då eitt steg ned på sigerspallane til bronse på skeisebana og til sølv på sykkelarenaen.
OL-året 1988 vann Luding-Rothenburger sprint-VM på skeiser, før ho røska med seg gullmedaljen på 1000 meter og sølvmedaljen på 500 m under Vinter-OL i Calgary. Sju månader seinare vann ho sølv i sykkelsprint ved Sommar-OL 1988 i Seoul. Etter sølvmedalje i sprint-VM 1989 på skeiser, kom ho tilbake i 1992-sesongen og tok bronseplassen både på 500 m under vinterleikane 1992 i Albertville og ved sprint-VM 1992 på Valle-Hovin stadion i Oslo.
Curtea de Argeș
Curtea de Argeș er ein by i Argeș fylke i Romania.
Busetnader
Curtea de Argeș er ein municipiu (større bykommune) med desse busetnadane:
Heller
Heller er nemninga på eit naturleg innhola parti i ein bergvegg, slik at berget dannar eit overheng som folk og fe kan søkje livd under mot regn og snø. Hellerar er kjenneteikna av å vere grunne og med stor opning, slik at dagsljoset normalt går heilt inn til botnveggen, og skil seg på den måten frå dei naturformasjonane som vert kalla holer og grotter.
Hellerar kan ha oppstått som fylgje av såkalla karstprosessar, det vil seie som resultat av at naturlege kjemiske prosessar har løyst opp berget. Men det mest vanlege er at bårer frå havet har grove ut helleren i ei tid då havet stod høgare, eller at grunnvatn har trengt gjennom svake soner i berget og frose til is som har sprengt ut stein. Hellerar kan òg ha danna seg under store, nedraste steinblokkar, eller under steinblokkar som isen har flytta under siste istida.
Både i førhistorisk og historisk tid har hellerar vore mykje nytta som faste eller mellombels buplassar eller læger i samband med fangst og fiske, og innhaldet i dei sedimenta som i lange tider har hopa seg opp i mange av hellerane etter langt tids bruk, har gjeve viktig arkeologisk materiale for å kartleggje korleis livet har arta seg i både steinalderen, bronsealderen og seinare tider.
Now I'm Here
Detaljar
Songen omhandlar dei gode minnene til May frå den amerikanske turneen til bandet, då dei var oppvarmingsband for Mott the Hoople, tidlegare i 1974. Mott the Hoople er nemnt spesifikt i teksten, Down in the city, just Hoople and me.
Songen vart gjeven ut i 1981 på samlealbumet Greatest Hits, og i 1997 på Queen Rocks. I mars 2005 sette magasinet Q «Now I'm Here» på 33. plassen på lista si over dei 100 beste gitarlåtane.
Konsertversjonar
«Now I'm Here» var fast på setlista til Queen og vart spelt på alle konsertane frå 1974 til den siste turneen deira i 1986. Han vart først framført på Sheer Heart Attack-turneen i Manchester den 30. oktober 1974. Songen var første gongen der QUeen nytta delay på vokalen til Mercury.
Under Sheer Heart Attack-turneen, song Mercury linja «Now I'm here» på den eine sida av scenen i mørkret og tørris, og nokre få takter seinare, song han igjen «Now I'm there», men då på andre sida av scnene, ein illusjon skapt av ein identisk kledd scenearbeidar.
Brian May fortsette å spele songen som soloartist etter at Mercury døydde i 1991. Han vart nytta som opningslåt under Queen + Adam Lambert Tour 2014–2015.
Musaffah
Musaffah er ein industriby sørvest for Abu Dhabi i Dei sameinte arabiske emirata. Han vert òg kalla Musaffah Sanaiya og er eit av dei viktigaste økonomiske områda i emirata og har status som ein økonomisk spesialsone med fleire fabrikkar og ei hamn.
Historie
Mussafah var eit lite industriområde i 1970-åra. I 1980 vart han skildra som «eit virvar av vegar og halvferdige bygningar». Mussafahbrua mellom øya Abu Dhabi og fastlandet er ei bru med seks filer som vart bygd mellom 1976 og 1978. I 1990-åra vart brua restaurert og dette skapte fornya interesse for utvikling i Mussafah som industrisenter. Regjeringa gav insentivar til bedrifter som ønskte å slå seg ned i Mussafah, og gav dei soner der dei slapp å betale toll på importerte varer.
Rennebu bygdetun
Rennebu bygdetun er den eldste og mest omfattande delen av Rennebu bygdemuseum. Det består av garden Haugen ved Voll i Rennebu som vart kjøpt av Rennebu historielag tidleg i 1950-åra og opna som museum 4. juli 1965.
I oppstartsåra stod Arnt Kjelland i spissen for å fylle museumsromma med gjenstandar som kunne fortelje om korleis folk levde og arbeidde i tidlegare tider, og innsamlinga han sette i gang, heldt fram òg i tiåra etter. Dette har gjort at bygdetunet i dag rår over fleire tusen reiskapar, husgeråd, drakter, bøker og anna utstyr som framstiller livet på ein typisk Rennebu-gard på 1800- og 1900-talet.
Helsenhorn
Helsenhorn er eit fjell i Dei lepontinske Alpane i Sveits. Fjellet har ei høgd på 3271 meter over havet og ligg berre nokre hundre meter nord for grensa til Italia.
Rennebu bygdetun
Gardstunet på Haugen er kransa av stovebygning (lån), låvebygning (treskjarlåve) med lagerrom under, fjøs med høylåve over, stall med vedskjul og to stabbur. Stallen er truleg den eldste bygningen på garden. Attåt dette er det kome to bygningar som er flytta til i seinare tid. Det er ei gamal smie og eit større uthus (mastu) som fungerer som "servicebygg" med toalett, kjøkken, kontor og eit utstillingsrom.
Arne Rustadstuen
Arne Rustadstuen ) var ein norsk langrennsløpar, kombinertløpar og langrennstrenar frå Fåberg, medlem av Lillehammer Skiklub.
Aktiv
I 1930 vann Rustadstuen gullmedaljen på 17 km under VM i Oslo, og året etter tok han bronsemedaljen i kombinert under VM i Oberhof. Under OL 1932 fekk han bronsemedaljen på femmila. Han deltok også i OL 1936 i Garmisch-Partenkirchen, der beste plassering var sjetteplass på 18 km.
Rustadstuen vann Birkebeinerrennet i 1933 og 1934. I 1934 brukte han 5.41.25 på turen over fjellet mellom Rena og Lillehammer.
I 1935 vart han tildelt Holmenkollmedaljen.
Han døydde på Lillehammer.
Høylåven i Uvsløkkjaunet
Høylåven i Uvsløkkjaunet er ein bygning som inngår i samlingane til Rennebu bygdemuseum. Høylåven står ved E6 om lag 4-5 km nord for Berkåk sentrum. Etter oppfordring frå fylkeskonservator Jonas Gill Haanshuus vart han overteken av Rennebu historielag i 1975.
Låven stod til først på 1900-talet ved setra Aunet, men da vart han flytta ned til vegen av brørne Lars Halvorsen Stavnehagen og Even H. Nyhus. Låven var òg nytta til danselokale på byrjinga av 1900-talet.
S/2010 J 1
S/2010 J 1 er ein av månane til Jupiter. Han vart oppdaga 7. september 2010 av R. Jacobson, M. Brozovic, B. Gladman og M. Alexandersen med Hale-teleskopet, ein del av Palomar-observatoriet i California.
Det rumenske herrelandslaget i fotball
Det rumenske herrelandslaget i fotball vert leia av Mirel Rǎdoi (2020).
Noverande spelarar
Følgjande spelar på landslaget
Silviu Lung Jr., nummer 1 (andre kvartal 2020)
Florin Niță (2. kvartal 2020)
Romario Benzar
Alin Toșca
Nicușor Bancu
Ionuț Nedelcearu
Adrian Rus
Iulian Cristea
Vasile Mogoș
Andrei Burcă
Nicolae Stanciu
Ciprian Deac
Răzvan Marin
Constantin Budescu
Alexandru Mitriță
Ianis Hagi
Tudor Băluță
Alexandru Cicâldău
Dan Nistor
Loránd Eötvös
Loránd Eötvös [], òg kjend som (baron) Roland (von) Eötvös, var ein ungarsk fysikar og fjellklatrar som spelte ei viktig rolle i det intellektuelle og politiske livet i Ungarn på 1800-talet.
Nils M. Knutsen
Knutsen vart fødd i Kvæfjord. Han tok hovudfag i nordisk ved Universitetet i Oslo i 1973 med ei hovudoppgåve om nordnorsk samfunn slik det var skildra i Hamsuns Benoni og Rosa. I 1974 var han stipendiat i nordisk litteratur, i 1977 førsteamanuensis, og i 2012 professor i nordisk litteratur ved Universitetet i Tromsø.
Loránd Eötvös
Virke
I dag er Eötvös mest kjend for arbeid innan overflatespenninga til væsker og gravitasjon, spesielt det svake ekvivalensprinsippet, som fekk tyding for relativitetsteorien, og dessutan tidevannskreftene på overflata til jorda.
Nils M. Knutsen
Knutsen var med på å starta Hamsundagene på Hamarøy i 1982, og var styreleiar i Hamsun-Selskapet (1988–2000). Han har skrive fleire bøker om nordnorsk kultur- og litteraturhistorie.
Det rumenske herrelandslaget i fotball
Noverande spelarar
Claudiu Keșerü
George Pușcaș
Loránd Eötvös
Virke
Som ungarsk kultur- og undervisningsminister reformerte Loránd Eötvös det høgare skulevesenet i landet og gav matematikkundervisninga ein viktig posisjon. Denne innverknaden varar framleis ved, idet ungarske gymnasiastar hyppig vinn konkurransar som den internasjonale matematikkolympiaden.
Nils M. Knutsen
Knutsen vart i 2014 utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden «for formidling av nordnorsk litteratur og kulturhistorie.»
Loránd Eötvös
Virke
Frå 1886 til han døydde underviste Loránd Eötvös ved Universitetet i Budapest.
Fylkesveg 120 i Buskerud
Fylkesveg 120 i Buskerud går mellom Rødberg i Nore og Uvdal kommune og Bruvoll i Hol kommune. Vegen er 56,3 km lang.
Loránd Eötvös
Virke
Eötvös var òg ein kjend fjellklatrar med fleire førsteklatringar i Dolomittane, oftast gjennomført saman med fjellføraren Michael Innerkofler, til dømes Sextener Rotwand 1878. Han var dessuten mangeårig president i den ungarske turistsamskipnaden.
Det rumenske herrelandslaget i fotball
Noverande spelarar
Denis Alibec
Dette avsnittet vart sist endra i mai 2020.
Couzens Saddle
Couzens Saddle er eit skard med ei høgd opp mot kring 500 moh, mellom Miscast Nunataks og Mount Madison i vest og aust, og Byrdbreen og Couzens Bay i nord og sør. Det vart namngjeven etter forslag frå US Advisory Committee on Antarctic Names, i samband med Couzens Bay, som vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand (1960–61) etter Thomas Couzens i Royal New Zealand Air Force, som mista livet i ein bresprekk nær Cape Selborne den 19. november 1959.
Gunnar Greve Pettersen
Gunnar Greve Pettersen, og kjend som Gest er ein norsk hiphop-artist og rappar. I 2011 var han dommar i fjernsynsprogrammet Idol på TV2.
Han rappa i bandet Spetakkel frå 1999 til 2005, saman med «TomTom», «Piddi» og «Trost», og med «DJ Leven» som snurra plater. Gest og Piddi hadde i 1996 også danna gruppa Lynx Connection (seinare Verbally Vicious).
Dei siste åra har han jobba som soloartist. I 2006 var han ein av artistane på Dans til musikken, eitt samlealbum som blei gitt ut for å heidre Lasse Myrvold sitt bidrag til norsk musikkhistorie, og i 2007 gav han ut debutalbumet sitt, I Grevens Tid.
Februar 2009 hadde han konsert på VilVite-senteret i Bergen, i samanheng med maritim yrkesmesse. 22. juni 2010 song han på opninga av Bybanen i Bergen på Nesttun.
Han har også vore sjef i Nordnæs Bataillon.
S/2010 J 2
S/2010 J 2 er ein av månane til Jupiter. Han vart oppdaga 8. september 2010 av C. Veillet med Canada-Frankrike-Hawaii-teleskopet på Mauna Kea.
MS «Tysnes»
MS «Tysnes» var ein lokalrutebåt som vart levert seint på sommaren 1930 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap. I 1963 vart ho selt og ombygd til fraktefartøy. Etter mange år i lokal sandfart på Sørvestlandet som MS «T. J. Osnes» og etterkvart MS «Vartun», gjekk ho i opplag i 1985. Etter to år ved kai i Smedasundet i Haugesund vart ho selt til Fana ved Bergen med tanke på framtidig restaurering tilbake til utsjånaden ho hadde som lokalrutebåt. Restaureringsarbeidet starta i Dåfjorden på Fitjar i 2003.
MS «Tysnes»
MS «Tysnes» vart levert frå AS Mjellem & Karlsen i Bergen seint på sommaren 1930 og nytta i «Sunnhordland Lokalrute» (Leirvik – Mosterhamn – Valevåg – Leirvik – Halsnøy- Fjelberg – Sunde), i korrespondanse med HSD si «Sunnhordland Snøggrute» (Bergen – Leirvik – Bjoa – Ølen – Etne – Skånevik) i Leirvik på Stord. Ho vikarierte tidvis for den bilførande lokalrutebåten MK «Kinsarvik» som «bilferje» på Kyrping – Fjøra i Åkrafjorden («Tysnes» hadde plass til to personbilar på dekk). Ho vikarierte òg tidvis for lokalrutebåten DS «Ternen» i ruta Bergen – Austevoll – Fitjar.
I 1947 vart «Sunnhordland Lokalrute» endra noko og ho gjekk no Leirvik – Mosterhamn – Valevåg – Leirvik – Halsnøy – Sunde, i korrespondanse med buss frå Tittelsnes til Haugesund og «Sunnhordland Snøggrute» på Leirvik. Ruta vart typisk utført av den større lokalrutebåten «Eidfjord» om vinteren då «Tysnes» gjerne gjekk i vinteropplag.
Kring 1951 vart skipet noko ombygd. Ho fekk fast skansekledning i baug og hekk (hadde tidlegare ope rekkverk), i tillegg til at nedgangskappa til mannskapslugarane forut vart fjerna og ei dør inn frå salongen vart montert.
I 1963 vart «Sunnhordland Lokalrute» overteke av «Eidfjord» og «Tysnes» vart opplagt i Bergen.
MS «T. J. Osnes»
I august 1963 vart skipet selt til Olaf O. Osnes på Nordbø på Karmøy og registrert i Haugesund for kr 35 000. Ho vart ombygd til fraktefartøy ved Øklandsnes Slip i Auklandshamn i Sveio. Styrehuset og brua vart flytta atterover og ho fekk ny motor frå Wichmann. I 1964 kom skipet i fart som fraktefartøy kalla '''«T. J. Osnes»'''. Ho vart då nytta i lokal sandfart rundt Haugesund.
MS «Vartun»
I 1971 vart skipet slet til Tor Vargervik på Jørpeland og registrert i Stavanger. Ho fekk då namnet «Vartun». I 1977 vart ho selt vidare til Jacob Jacobsen på Førland i Tysvær og registrert i Haugesund. Ho gjekk då framleis i lokal sandfart. Ho vart samtidig noko ombygd og siste resten av ope rekkverk langs lasteluka vart erstatta av fast rekkje. Ho fekk teakdøra i fronten av overbygget erstatta av ståldør og luka vart noko forlenga.
Crossover Pass
Crossover Pass er eit pass mellom Gordonbreen og Cornwallbreen sentralt i Shackletonkjeda i Antarktis. Det vart først kartlagd i 1957 under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og fekk dette namnet fordi passet, i lag med Gordon- og Cornwallbreen, gjer det mogeleg å køyre slede over Shackletonkjeda frå nord til sør.
MS «Tysnes»
MS «Vartun»
I 1980 vart skipet selt til Malvin Olsen i Haugesund og nytta i lokal sandfart. Ho vart opplagt i Smedasundet i Haugesund i 1985.
Veteranbåt
10. mars 1987 vart skipet selt til Geir Røssland, Fana ved Bergen og registrert i Haugesund med tanke på framtidig restaurering tilbake til original utsjånad som «Tysnes». Våren 1988 låg ho i opplag i Bergen, men vart halde ved like. I oktober 2002 vart ho flytta til Dåfjorden Slipp i Dåfjorden på Fitjar og restaureringsarbeidet kom i gang i 2003.
Cabrial Rock
Cabrial Rock er ein holme som ligg ved nordsida av innløpet til Ocean Harbor på Sør-Georgia. Ho vart plassert på kartet av South Georgia Survey i perioden 1951–57. Holmen vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Frank Cabrial, som var stuert på den amerikanske briggen «Frances Alan» frå New London i Connecticut, og som drukna den 14. oktober 1820. Det er ei grav med ein trekross som markerer dette i Ocean Harbor.
MS «Tysnes»
Veteranbåt
Per 2016 er MS Vartun, som no har fått det opphaveleget namnet sitt, Tysnes tilbake, framleis under restaurering.
Hengst
Hengst er eit fjell i Bern-Alpane i kantonen Luzern i Sveits. Han er den høgaste toppen i Schrattenflue.
Brukhin
Brukhin (hebraisk skrift ברוכין), ofte kalla Bruchin, er ein israelsk utpost, den største av desse israelske samfunna, på den okkuperte Vestbreidda. Han ligg i Samariafjella kring 30 km aust for Tel Aviv nær den palestinske byen Bruqin og mellom Ariel og Rosh Ha'ayin. Han vart grunnlagd i 1998 og vert styrt under Shomron regionale kommune. I følgje Sasson-rapporten er Brukhin ei uautorisert israelsk busetjing. Slike utpostar er ulovlege i følgje israelsk lov.
Over 101 ortodoks jødiske familiar bur i Brukhin.
Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Lufttorpedo
Ein lufttorpedo er eit marinevåpen, ein torpedo, som eit luftfartøy - eit fly eller helikopter - slepp i vatnet, før våpenet driv seg sjølv framover mot målet. Det vart først nytta i første verdskrigen, og mykje under andre verdskrigen. Våpenet er framleis i avgrensa bruk. Lufttorpedoar er generelt mindre og lettare enn torpedoar avfyrte frå ubåtar eller frå land.
Historisk vart «lufttorpedo» nytta om flygebomber og pilotlause droner nytta som våpen, som i dag vert kalla kryssarrakettar. I dag vert omgrepet hovudsakleg nytta om vassborne torpedoar sleppte frå lufta.
James Alfred Ewing
Sir James Alfred Ewing var ein britisk fysikar og ingeniør.
Han vart utdanna hos lord Kelvin og var professor i Tokyo, Dundee og Cambridge, og direktør for det britiske undervisningsvesenet for sjøteknikk (Naval Education). Frå 1916 til 1935 var han president og visekanslar for Edinburgh universitet. Ewing er kjent for undersøkingane sine over magnetisk hysterese og krystallstrukturen til metall, og for jordskjelvundersøkingar i Japan.
Fylkesveg 121 i Buskerud
Fylkesveg 121 i Buskerud går mellom Rødberg og Viko i Nore og Uvdal kommune. Vegen er 5,9 km lang.
Jens Feder
Jens Feder er ein norsk fysikar. Feder har arbeidd med faseovergangar i superleiarar, antiferromagnetisme, med problem innanfor statistisk fysikk, kjernefysikk, transportproblem i porøse medium og i væsker.
Han har arbeidd ved fleire utanlandske forskingsinstitusjonar og universitet og fått fleire prisar for forskinga og undervisinga si. Han har publisert mange artiklar og skrive ei bok om fraktalar, som mellom anna er omsett til japansk og russisk.
Ruwais
Al Ruwais er ein by som ligg kring 240 kilometer vest for Abu Dhabi by i Vestregionen i emiratet Abu Dhabi. Staden var ein gong ein liten fiskelandsby der folk berre budde til tider av året, men er i dag ein av dei mest moderne industriområda i Midtausten.
I 1970-åra vart det lagt planar om å omforme den fjerntliggande ørkenstaden til ein sjølvforsynt industriby og vart utstyrt for å fylle behova for den blømande gass- og oljeindustrien i Abu Dhabi. Ruwais raffineri opna i 1982 av sjeik Zayed bin Sultan Al Nahyan, den tidlegare presidenten i Dei sameinte arabiske emirata og herskar i Abu Dhabi.
Busetnader i Ajman
Dette er ei liste over busetnader i Ajman.
I Am a Rock
«I Am a Rock» er ein song skriven av Paul Simon. Han vart først innspelt av Simon aleine som opningsspor på albumet hans The Paul Simon Songbook som han spelte inn og gav ut i august 1965 i Storbritannia. Paul Simon og Art Garfunkel, som Simon & Garfunkel, spelte inn songen på ny 14. desember 1965 og gav han ut på albumet Sounds of Silence, som dei gav ut 17. januar 1966.
Simon gav songen ut den første versjonen som singel sommaren 1965. Som albumet hans vart ikkje singelen ein stor suksess og er i dag særs sjeldan. Medan Paul Simon turnerte i Europa sommaren 1965, la produsenten av Wednesday Morning, 3 A.M., det første albumet til Simon & Garfunkel, på elektrisk gitar og trommer på den originale, akustiske utgåva av «The Sound of Silence». Han gav denne ut som singel og han byrja å klatre på dei amerikanske salslistene. Då Simon høyrte dette reiste han attende til USA og vart gjenforeint med Garfunkel. Dei gjekk raskt i studio for å spele inn eit nytt album i liknande stil som «The Sound of Silence». Mellom anna spelte dei inn fleire av songane frå Song Book, inkludert «I Am a Rock», på ny. Resultatet vart albumet Sounds of Silence, som duoen gav ut i januar 1966. Albumet nådde 21. plass på den amerikanske albumlista.
Duoen gav så ut «I Am a Rock» som singel seint på våren 1966 og songen nådde 3. plass i USA, den tredje singelen deira på rad som nådde Topp 5 etter «The Sound of Silence» og «Homeward Bound».
Andre versjonar
Andre artistar som har spelt songen er mellom andre The Hollies, The Grass Roots, The Church, The Hated, Red House Painters, Me First and the Gimme Gimmes, Arjen Lucassen, Shelter, April Wine og Shaw Blades.
NM i orientering 2013
Noregsmeisterskapen i orientering 2013 vart avvikla dagane frå 12. til 15. september på Kongsberg i Buskerud. Menn og kvinner tevla på normal- og mellomdistanse, samt stafett.
Mellomdistanse
<br style="clear:both;" />
Normaldistanse
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
Castle Rock på Sør-Shetlandsøyane
Castle Rocker ein markant holme, 175 moh, som ligg 3 km utanfor vestsida av Snow Island i Sør-Shetlandsøyane. Det skildrande namnet går attende til 1822 og er no i internasjonal bruk.
Fylkesveg 122 i Buskerud
Fylkesveg 122 i Buskerud går mellom Liverud og Uvdal kyrkje i Nore og Uvdal kommune. Vegen er 5,9 km lang.
Costești i Argeș
Costești er ein by i Argeș fylke i Romania.
Busetnader
Costești er ein oraș (mindre bykommune) med desse busetnadane:
Einav
Einav (hebraisk skrift עֵנָב) er ein kollektiv landsby og ei israelsk busetjing nord på den okkuperte Vestbreidda. Han ligg mellom Avnei Hefetz og Shavei Shomron og er underlagt Shomron regionale kommune. Han vart grunnlagd i 1981 med støtte frå organisasjonen Amana, og har i dag kring 600 innbyggjarar. Namnet på landsbyen kjem frå vindruene som brukte å vekse i området.
Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
The Crutch
The Crutch er eit skard på ein rygg, 15 nautiske mil (28 km) nordvest for Larsen Point på vestsida av innløpet til Cumberland Bay på Sør-Georgia. Det vart kartlagd og namngjeven av mannskap på Discovery Investigations i perioden 1925-29. Namnet kjem av forma til skardet.
Halvor Jacobsen
Halvor Jacobsen var ein landhandlar, gardbrukar og stortingsmann frå Brandbu i Oppland. Han var medlem av partiet Venstre.
Jacobsen var son til ein gardbrukar på Trulserud i Brandbu. Åra 1863-65 gjekk han Gran høgare allmennskule. Frå 1878 til 1891 dreiv han landhandel i heimbygda. Han kjøpte i 1886 garden Svennsbakken i Brandbu og dreiv denne sidan. På garden dreiv han eit mylnebruk og eit frørenseri.
Deep Purple
Deep Purple er eit hardrockband som vart danna i 1968 i Hertford i England i Storbritannia. Gruppa har ved sida av Black Sabbath og Led Zeppelin vorte rekna som pionerar innan hardrock og heavy metal, sjølv om somme bandmedlemmar hevdar at ein ikkje kan kategorisere musikken deira til ein enkelt sjanger. Dei var ein gong oppført i Guinness Rekordbok som «det mest høglydte bandet i verda» og har seld over 100 millionar album på verdsbasis,  , inkludert 7,5 millionar album i USA.
Audun Rikardsen
Audun Rikardsen er ein norsk biolog og naturfotograf frå Steigen. Han er professor i arktisk og marin biologi ved Noregs fiskerihøgskole ved UiT Noregs arktiske universitet.
Halvor Jacobsen
Jacobsen var medlem av heradsstyret i Gran frå 1887, der han var både varaordførar ei tid og formann i skulestyret. Då Brandbu vart utskilt som eige herad frå Gran, vart han ordførar i kommunen. Han var òg medlem av representantskapet i Noregs Bank.
Audun Rikardsen
Rikardsen har blant anna forska på korleis satellittmerking av villaks kan kartleggja fisken sine vandringar.
Halvor Jacobsen
Tida 1895-1906 representerte han Kristians amt og Venstre på Stortinget. Perioden 1906-09, då det var einmannskrinsar ved stortingsvalet, representerte han krinsen Hadeland og Land. Jacobsen var heile stortingstida medlem av næringskomité nr 2, frå 1903 som sekretær og frå 1908 som nestformann i komiteen. Han var sekretær i Odelstinget 1900-03 og varasekretær i same 1908-09.
Deep Purple
Deep Purple vart rangert på 22. plass på lista til VH1 over dei største hardrock-artistane gjennom tidene.
Eitt særdrag ved Deep Purple sin musikk, som skil gruppa frå Led Zeppelin og Black Sabbath, men som går att i seinare hardrock, er påverknaden frå barokkmusikken, uttrykt gjennom lange duellar mellom gitar og orgel. Tydelege døme på dette høyrer ein i låtane «Speed King» frå albumet Deep Purple in Rock, «Highway Star» frå Machine Head og «Burn» frå albumet Burn. Desse sitatteknikkane frå den europeiske kunstmusikken, særskilt barokkmusikkken, fanst i Deep Purple sin musikk allereie på det første albumet, Shades of Deep Purple, frå 1968, til dømes på låten «Mandrake Root». Dette er eit element som knyter gruppa sin musikk til, og viser sambandet med den samtidige progressiv rocken, aktørar som Emerson, Lake & Palmer, Yes og Genesis. Låtane «Smoke on the Water», «Highway Star», «Child In Time», «Black Night», «Perfect Strangers» og «When A Blind Man Cries» er mellom dei mest kjende verka til Deep Purple.
Byrjinga (1967-1968)
I 1967 kontakta den tidlegare Searchers-trommisen Chris Curtis forretningsmannen Tony Edwards i London, i håp om at han kunne setje i saman eit nytt band, som skulle heite Roundabout. Curtis hadde ein visjon om ei «supergruppe» der bandmedlemmane kom på og gjekk av, som på ein musikalsk karusell (roundabout på engelsk). Edwards likte ideen og gjekk med på å finansiere føretaket i lag med to partnarar: John Coletta og Ron Hire, alle frå Hire-Edwards-Coletta (HEC) Enterprises.
Den første dei hyrte inn var klassisk-opplærte hammondorganisten Jon Lord, som før hadde spelt med The Artwoods (leia av Art Wood, bror til den framtidige Rolling Stones-gitaristen Ronnie Wood, og med Keef Hartley som eit anna medlem). Han vart etterfølgd av gitarist Ritchie Blackmore, som vart overtydd om å vende attende frå Hamburg for å prøvespele for den nye gruppa. Blackmore hadde vorte kjend som ein dugande studiogitarist, og hadde tidlegare vore med i The Outlaws, Screaming Lord Sutch og Neil Christian & The Crusaders. Curtis oppførte seg eksentrisk og vart raskt tvungen ut av prosjektet, men Lord og Blackmore var lystne på å halde fram, og fortsette å rekruttere fleire medlemmar.
På bassgitar foreslo Lord den gamle venen sin Nick Simper, som han hadde spelt i lag med i eit band kalla The Flower Pot Men and their Garden (tidlegare kjend som The Ivy League) i 1967. I tillegg til å vere med i Deep Purple, var Simper òg kjend for å ha vore med i bandet Johnny Kidd and The Pirates og sete i bilen som kræsja då Kidd mista livet. Simper hadde kjend Blackmore sidan tidleg i 1960-åra då det første bandet hans, the Renegades, debuterte kring samstundes med eit av dei tidlegare banda til Blackmore, the Dominators. Bobby Woodman var førstevalet på trommer, men under prøvespelinga for vokalisten i bandet, kom Rod Evans frå the Maze i lag med trommeslagaren sin, Ian Paice. Blackmore hadde sett Paice på turné med the Maze i Tyskland i 1966 og var imponert over den 18 år gamle guten. Medan Woodman gjekk ut for å kjøpe sigarettar, fekk Blackmore Paice til å spele litt, og både Paice og Evans vart hyrt inn i bandet, og besetninga var komplett.