cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Det osmanske riket
Regjeringa
Alle avgjersler vart tatt av den imperiale regjeringa. Rikdom og rang var ikkje noko du nødvendigvis arva, men derimot måtte ein gjere seg fortent til det. Militærteneste var eitt viktig element med tanke på steg opp i hierarkiet. Dette viser seg ved at sultantittelen ikkje følgde noko spesifikt mønster, (tittelen gjekk til eldste son eller til eldste bror osv).
Den militære eliten
For kvar militære avdeling var det ein nazir som hadde den administrative makta. Under han var det ein Ağa som hadde den høgtidlege kommandoen over avdelinga. Det var òg ei avdeling av palassvaktar (Zuluflu Baltaci) som var under kommando av Sverdmeisteren og palassgartnarar (Bostancı) som òg hadde ansvaret for sultanen sin luksusbåt. Dei som vart lært i europeisk etikette og språk (for det meste fransk) tente som yasakçi, vaktar for utanlandske ambassadørar i Konstantinopel. Ein hadde òg det vidkjende elitekorpset janitsjarane.
Den politiske eliten
Trass i at sultanen var eineveldig, hadde han mange rådgjevarar og ministarar. Han med størst makt var vizeri, storvisiren, av Divan. Divan var eitt råd der visirane møtte kvarandre og diskuterte politikken i imperiet. Det var den øvste visiren sin plikt å informere sultanen om rådet si meining. Sultanen tok svært ofte meininga til seg, men han måtte på ingen måte styre seg etter den. Nokre gonger kalla sultanen sjølv inn til møte viss det var noko viktig han måtte informere om, som t.d. ein føreståande krig. Visirane sørgde så for at ordrane hans vart følgde. Talet på visirar i Divan varierte frå tre til sju. Enkelte gonger deltok òg leiaren av Janitsjarane (ağa) på møtene.
Retten
Visirane var den harde kjernen av adelen, trass i at dei hovudsakleg var tenarar for sultanen. I tillegg hadde visirane eigne rådgjevarar (kahya). Andre adelege familiar som budde i Konstantinopel vitja ofte retten for festlege høve og seremoniar. Dei geistlege var ein annan prominent del av retten. Muftiane og imamane var alltid til stades ved religiøse seremoniar, noko som det ofte var. Müteferrika var ein slags klubb for unge adelege menn. Dei var ofte ute på jakt med sultanen.
Osmanhuset
Sultanen vart beverta av ein hærskare av tenarar. Han hadde kokkar, tenestemenn til å vedlikehalde skattane og våpna sine, tenarar som følgde han på kampanje, og dei beste av tenarane vart vald til å tene sultanen personleg. Ein som var ansvarleg for garderoben hans, ein til å servere han drikkevarer, ein til å bere våpna hans, ein til å hjelpe han på hesten, ein var ansvarleg for turbanen hans og ein barberar som barberte sultanen kvar dag. Men mange av sultanane er òg kjende for å ha gjeve avkall på luksus sjølv om dei levde i palasset.
Harem
Haremet var ein av dei viktigaste delane av Det osmanske hoffet. Det vart styrt av Valide Sultan (eller Baş Kadın) som var mora til sultanen. Ho hadde absolutt makt over haremet og ein utsøkt posisjon i hoffet. Ho ville til tider involvere seg i statspolitikk og svekke makta og posisjonen til sultanen i det som vart kalla Sultanatet av Kvinner. Under sultanen si mor i hierarkiet var hasseki sultan, dronninga og mora til sultanen sin førstefødde son. Sultanen hadde òg tre andre offisielle koner, Hasseki Kadın. Under sultanen sine koner kom hans åtte favorittelskarinner (ikbalik eller hassodalik direkte omsett 'heldig jente') føre dei «føretrekte» elskarinnene (gözde eller gedik). Neste på rangstigen var elskarinnene til embetsmenn under sultanen. Elevar (acemi) eller noviser (cariye eller şahgird) var yngre kvinner som anten venta på å bli gifta bort eller som ikkje var ferdig med haremskulen.
Haremet var under administrasjon av evnukkane, som igjen var delt i to kategoriar, svarte og kvite evnukkar. Svarte evnukkar var slavar tatt i Afrika som serverte og tente haremkvinnene og embetsmennene i haremet som saman med vanlege tenestejenter var av låg rang. Kvite evnukkar var europearar frå Balkan. Dei tenestegjorde som rekruttar til palasskolen, og mista tilgang til haremet frå 1582. Ein viktig person i det osmanske hoffet var sjefen for dei svarte evnukkane (Kızlar Ağası eller Harem Ağası). Han hadde kontroll over haremet og hadde eit nettverk av spionar gjennom dei svarte evnukkane over heile palasset, derfor var han involvert i dei fleste intriger og kunne dermed oppnå ei viss makt over sultanen og/eller vesirane hans og andre embetsmenn av hoffet.
Feil av staten
Slutten på Det osmanske imperiet var veldig mykje økonomisk relatert. Det er ålment meint at dei ikkje klarte å etablere eitt økonomisk og politisk hegemoni innanfor sitt eige imperium. Utan økonomisk støtte eller deltaking i sjukehus, bibliotek, nært sagt med alt som hadde med ålmenn trivsel og velferd å gjere, så var dette berre avhengig av sivile investeringar som fekk namnet vakif. Gjennom heile veksten til imperiet gjekk så og sei all handel mellom Europa og Asia gjennom Det osmanske riket både på land og på sjø. Når dette endra seg på slutten av 1700-talet mista riket eitt av sine viktigaste inntektskjelder. Staten feila òg ved at dei ikkje fornya seg med tanke på at dei ikkje industrialiserte seg noko nemneverdig, men var stort sett avhengig av bønder som ei inntektskjelde. Medan Europa hadde ei enorm industrialisering i same periode, stod Det osmanske riket i det store og det heile stille.
Økonomi
Den økonomiske strukturen til Det osmanske riket var definert av geopolitisk struktur. Imperiet stod midt i mellom Vest og Aust, dermed blokkerte dei spanjolane og tvinga dei til å søke ut ein ny rute til Orienten. Riket heldt same rute som Marco Polo ein gong brukte. Når Christoffer Columbus kom til Amerika var Det osmanske riket på sitt største som ein økonomisk stormakt som spreidde seg over tre kontinent. Det er studiar som viser at det er ein samanheng mellom endra politikk mellom Det osmanske riket og Sentral-Europa og opningar av nye ruter til Austen. Det er òg mogeleg å sjå forfallet av Det osmanske riket ved at landrutene vart mindre viktig. I realiteten stod imperiet fast på sine tradisjonar, medan Sentral-Europa flytta seg framover.
Lov og rett
Rettssystemet til imperiet var basert på filosofien av lokal rettsvitskap. Lokale rettssystem som ikkje var i konflikt med staten som ein heilskap, vart stort sett latt vere i fred. Det tydde at kristne og andre grupper kunne døme kvarandre etter eigne roller. Det osmanske imperiet hadde tre rettssystem; ein for muslimar styrt av kadi (dommarar), ein for ikkje-muslimar (utnemnde jødar og kristne hadde sine trusretningar som ansvar) og ein for handel. Retten som vart brukt var avhengig av kva for partar som var involvert. På toppen av dette var Kanun-lova. Desse kategoriane var ikkje eksklusive; muslimsk rett kunne verte brukt for ein handelskonflikt eller internreligiøse saker. Øvst var den islamske retten.
For lovsystem gjaldt Kanun-lova og sharia-lova. Det osmanske riket involverte seg ikkje i andre religiøse lovsystem. Sharia utvikla seg frå Koranen og frå orda til profeten Muhammed, og baserte seg hovudsakleg på Hanafi-tradisjonen. Kanun-lova var ei sekulær lov av sultanen. Det var undervisning av begge på jusskulane som var i Bursa og Konstantinopel.
Jødar og kristne gjekk ofte til den islamske retten for å få ein meir mektig avgjersle på konfliktar og saker. Kvinner gjekk som regel alltid til den islamske retten då det oftare tok parti for kvinner og gav meir rettferdige erstatningar til dei.
Militæret
Det første osmanske militæret var ein hær som var organisert av Osman I. Den bestod av tyrkiske stammefolk frå Anatolia seint på 1400-talet. Dette var ryttarar som var utstyrt med enkle våpen som pil og boge og spyd. Dei vart tildelt landområde i okkuperte land som vart kalla timars og dei vart tildelt tjuvgods eller krigsbytte. Dette var godtgjersle og løn for deltaking i kampanjen. Orhan I organiserte ein hær som vart betalt løn og ikkje landområde som dei okkuperte. Infanteriet vart kalla yaya og kavaleriet vart kalla müsellem. Det var stort sett utanlandske leigesoldatar fordi tyrkarar generelt ikkje godtok overgangen frå ikkje å få tjuvgods og landområde. Desse utanlandske leigesoldatane vart ikkje tvunge eller bede om å konvertere til islam, dei måtte berre lyde den osmanske kommandøren. Under eit bilete av H.G. Dwight av gravferda til mange frivillige osmanske soldatar var teksten:
Den osmanske hæren var på si tid ein av dei mest avanserte og best trente. Dei var mellom anna ein av dei første som tok i bruk muskett. Dei vidkjende janitsjarsoldatane var ei eliteavdeling som tok seg av vakthaldet rundt sultanen. Men dei var òg kjende for å vere korrupte og vart oppløyst i 1826. Den osmanske hæren leid under janitsjarane sin korrupsjon og i krigane mot Russland mangla hærane moderne våpen og teknologi. Moderniseringa av Det osmanske riket på 1800-talet starta med militæret. Offiserar vart sende på trening i vesteuropeiske land og det vart hyra inn utanlandske ekspertar som skulle utbetre militæret. Teknologi og nye våpen vart kjøpt inn frå Tyskland og Storbritannia. Dei fekk eit flyvåpen og marine. Dei lukkast med å modernisere hæren, men det var framleis veldig langt igjen til dei vestlege stormaktene.
Religion
Før tyrkarane konverterte til islam, praktiserte dei ein annan monoetistisk religion. Etter den første kontakten deira med arabarane aksepterte ei rekkje tyrkiske stammar islam og forkynna den nye trua si lengre inn i Turkistan. Prosessen med konvertering var over lenge før Det osmanske riket oppstod. Så tidleg som i 1453, etter dei hadde erobra Konstantinopel, gav dei spesielle privilegium til kristne som hadde høyrt til det gamle Austromarriket. Dei kristne vart undersåttar av Det osmanske riket, men ikkje av muslimsk tru og reglar.
Det osmanske riket gjekk aldri aggressivt til verks for å konvertere individ eller fremme islam hos ikkje-muslimske grupperingar. Staten var det viktigaste målet for Det osmanske riket og samarbeid med alle forskjellige partar var livsviktig viss imperiet skulle vare. I mange hundre år vart Det osmanske riket sett på som ei trygg hamn for jødar og andre som vart forfølgd for trua si. Det osmanske riket hadde òg eit veldig fredeleg forhold til den ortodokse kyrkja. Ho fekk lov til å halde fram dei stadane ho var. Konstantinopel vart endra eksternt for å stå fram som meir tyrkisk. Namnet vart endra til Istanbul, og nokre kyrkjer vart omgjort til moskéar, inkludert Hagia Sofia, men lite vart øydelagd i kyrkja. Dei tok mellom anna vare på dei kristne mosaikkane som berre vart dekt til. I 1935 vart dei igjen tatt fram og Hagia Sofia er i dag eitt museum.
William Henrique
William Henrique er ein brasiliansk fotballspelar.
Hilterfingen
Hilterfingen er ein kommune i distriktet Thun i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 562 meter over havet.
William Henrique
Han spela for klubben Ventforet Kofu.
Hilterfingen
Landsbyen ligg ved nordaustbreidda av Thunsjøen (Thunersee). i nord ligg kommunane Thun og Heiligenschwendi, i sør og aust kommunen Oberhofen am Thunersee.
Bruno Dybal
Han spela for klubben Ventforet Kofu.
Thomas Rock
Thomas Rock er ein liten nunatak som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) nordaust for Tent Rock og 6 nautiske mil (11 km) vest for Ricker Hills i Prince Albert Mountains i Victoria Land. Han vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy 1956-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Kenneth E. Thomas, ein sambandsmann som overvintra ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1966.
Dimling
Dimlingar (dømling, dymling, dybel, duvlung, dublung, lus, blinding ) er skjulte trenaglar som vert brukte til å avstive stokkar i lafta hus. Dei skal hindre at stokkane forskyv seg sidevegs i veggen. Nemningane vert også brukte om naglane som held saman botnstavane i eit lagga kar.
Ved lafting vert bora hol med 30-35 mm bor eller navar i to stokkar som skal ligge saman i veggen. Holet går 8 - 10 cm. ned i den underste stokken og opp i den øvste. Ein åttekanta trenagle vert driven ned i nedste holet. Når overstokken vert sett på plass, vert den driven ned over naglen.
På lange veggar er det fleire dimlingar. Det er nødvendig med dimlingar på båe sider av ein skøyt. I gavltrekanten på hus med sperre tak er det berre dimlingar som held stokkane på plass.
Turret Nunatak
Turret Nunatak er ein langstrekt nunatak, 1960 moh, som ligg vest for Cobham Range i den nedre delen av Lucybreen. Han vart kartlagd av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961–62) og fekk dette namnet på grunn av dei tårnforma (turret på engelsk) klippene på sørsida.
Twin Nunataks
Twin Nunataks er to små nunatakar som ligg mellom Ricker Hills og Hollingsworthbreen i Prince Albert Mountains i Oates Land. Han vart skildrande namngjeven av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962-63.
Al-Qassim-regionen
Al-Qassim-regionen (arabisk منطقة القصيم, Al Qaṣīm, òg skrive Qassim, Al-Qaseem, Al-Qasim eller Gassim), er ein av tretten administrative regionar i Saudi-Arabia. Han ligg i hjartet av landet, og nesten midt på Den arabiske halvøya. Han har 1 215 858 innbyggjarar og eit areal på 58 046 km². Han er kjend som «grønsakskorga» i landet på grunn av jordbruket her.
Höfen bei Thun
Uebeschisee ligg delvis i kommunen.
Al-Qassim-regionen
Al-Qassim er den rikaste regionen per innbyggjarar i Saudi-Arabia. Han er den sjuande mest folkerike regionen i landet etter Jizan og den femte mest folketette. Han har meir enn 400 byar, landsbyar og beduinbusetnader, ti av dei godkjende av staten. Hovudstaden er Buraydah, som er busett av kring 49 % av folketalet i regionen.
Namn
Al Qassim kjem frå ordet «Qassimah» (arabisk قصيمة), som refererer til قصائم الغضا, sanddynene i regionen.
Stad
Provinsen ligg midt i Saudi-Arabia kring 400 km nordvest for Riyadh, hovudstaden i landet. Han grensar til Riyadh-regionen i sør og aust, til Ha'il-regionen i nord og til Al Madinah-regionen i vest. Regionen er knytt til nesten kvar einaste del av Saudi-Arabia av eit særs komplisert nettverk av hovudvegar. Den regionale flyplassen, Prins Nayef Bin Abdulaziz regionale lufthamn, knyt Al Qassim (Gassim) til andre provinsar i landet.
Før-islamsk tid
Ein kjenner lite til Al Qassim-provinsen i før-islamsk Arabia. Unaizah vart fleire gonger nemnd for vasskjeldene sine i dikt av Imru Al Qais, ein kjend arabisk diktar). AlJiwa, som ligg kring 60 km nord for Unzaizah, vart nemnd i det heroiske absi-diktet til Antarah bin Shaddad.
Abbasidane
Al Qassim-provinsen hadde nokre viktige kvilestader langs vegen for pilegrimane og handelsfolka som kom frå aust (hovudsakleg Persia og Irak) under abbasidane.
Zubeida-vegen var ein lang pilegrimsveg som starta frå byen Kufa i Irak og gjekk til Mekka i Arabia. Vegen vart bygd under regjeringstida til Harun Al Rashid og vart kalla opp etter kona hans Zubeida.
Stammekonflikt (1600-talet til 1907)
Al Abu Olayan, eit dynasti frå Banu Tamim-stamma, grunnla emiratet Buraydah seint på 1500-talet av leiaren, Rashid Al Duraiby. Han bygde Buraydah og gjorde han til provinshovudstad. Unaizah vart styrt av Al Sulaim-dynastiet. Emiratet vart seinare erobra av Muhanna Salih Abalkhail, leiaren for Abalkhail-dynastiet. I 1890, annekterte Rashidi-dynastiet, basert i Ha'il, provinsen. I 1904 gjenerobra Abalkhail-stamma provinsen. I 1907 vart provinsen ein del av kongedømet Saudi-Arabia.
Jordbruk
I lag med turisme, er jordbruk framleis hjørnesteinen i økonomien i regionen. Regionen har vore kjend for jordbruk i lang tid, men det er først i nyare tid at ein har byrja å dyrke kveite, og regionen er i dag den største eksportøren av korn i Saudi-Arabia. Regionen produserer òg dadlar, druer, sitronar, grapefrukt, mandarinar, appelsinar, granateple og mange grønsaker.
Buraydah (provinshovudstaden) er ein av dei største daddelprodusentane i verda. Kvar september vert det feira ein stor daddelinnhaustingsseremoni i byen, der folk frå GCC-landa kjem for å kjøpe dadlar. Byen har òg den største kamelmarknaden i verda. Unaizah er den nest største byen i provinsen og har sin eigen daddelinnhaustingsseremoni.
Surya
Surya (devanagari सूर्य, sūrya, 'sol') er solguden innan hinduismen. Han har røter tilbake til vedisk gudsdyrking, og blir framleis tilbedd i eigne tempel. Han rir over himmelen i ei vogn trekt av sju hestar, eller éin hest med sju hovud, og har hår og armar av gull. Dagen hans er sundag. Andre namn på guden er Aditya ('son av Aditi'), Arka ('stråle'), Bhanu ('lys'), Bhaskar ('lys-skapar'), Divakar ('dag-makar'), Grahapati ('graha-herren'), Mitra ('ven'), Pusja ('reinskar'), Ravi ('eldfugl'), Savita ('liv-gjevar') og Vivasvat (også Vivasvan eller Visvakarma, 'all-skapar').
Surya blir rekna til adityaene, og er i ulike skildringar sonen til Kasyapa, Indra eller Dyaus.
Homberg i Sveits
Homberg er ein kommune i distriktet Thun i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 941 meter over havet.
Kommunen ligg på venstresida av Zulgdalen. Han omfattar grendene Dreiligass, Enzenbühl, Huckhaus og Fuhren i tillegg til spreidde gardar.
Shun Kumagai
Shun Kumagai er ein japansk fotballspelar.
Wallabies Nunataks
Wallabies Nunataks er ei stor gruppe nunatakar nær polarplatået, som ligg 10 nautiske mil (18 km) nordaust for All-Blacks Nunataks ved austsida av Byrd Neve. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1960–61) etter det australske landslaget i rugby.
National Geographic
The National Geographic Magazine, no kjent som National Geographic, er eit amerikansk tidsskrift gjeve ut av National Geographic Society. Bladet tek for seg geografi, historie og kultur frå heile verda. Det er kjenneteikna av ei gul ramme på framsida og bruk av fargerike illustrasjonar og fotoseriar. Bladet kom ut første gong i 1888. Det blir i dag gjeve ut både på papir og digitalt. Magasinet kjem ut kvar månad (tolv utgåver i året), og av og til med ei spesialutgåve.
Historie
Tidsskriftet vart gjeve ut første gong i oktober 1888, ni månadar etter at National Geographic Society vart grunnlagt. Det har blitt eit av dei mest utbreidde og kjende magasina/tidsskrifta i verda. Den lett kjennbare gule ramma rundt omslaget er det registrerte varemerket for National Geographic. Tidsskriftet er halde i forteljande sakprosa, i hovudsak bunde saman av ei skildring av reisa til journalisten.
Taisuke Akiyoshi
Taisuke Akiyoshi er ein japansk fotballspelar.
National Geographic
Historie
I tillegg til at bladet er velkjent for geografiske og historiske artiklar frå dei fjernaste strøka på kloden, har det lenge vore respektert for den bok-liknande kvaliteten og den høge standarden på fotografia. Magasinet byrja trykka heilsidebilete alt tidleg på 1900-talet, då dette var sjeldant i blad og tidsskrift. Den første fotoreportasjen blei trykt i januar 1905, ei rekkje bilete frå Tibet i 1900-1901. National Geographic var også det første tidsskriftet som tok i bruk fargefotografi.
Frå 1960 byrja magasinet å trykke fotografi over heile framsida, i staden for innhaldslista omkransa av ei ramme med eikeblad. Eit særleg kjend omslagsbilete er frå 1985. Det syner ein afghansk flyktning, ei ung jente med markante gjennomtrengande, grøne auge. Fotoet av denne jenta vart verdskjend. Etter den SN-leia invasjonen av Afghanistan leitte ein av fotojournalistane i bladet etter jenta. Ho vart funnen i 2002 som den pasjtunske tobarnsmora. Historia hennar er å finne i utgåva av National Geographic for mars 2003.
Taisuke Akiyoshi
Han spela for klubbane Ventforet Kofu og Fagiano Okayama.
National Geographic
Historie
Magasinet er òg kjent for å gje ut detaljerte kart av dei områda som hovudartikkelen skildrar. I 2001 gav National Geographic eit sett på åtte CD-ROM plater, som inneheld alle karta dei hadde gjeve ut frå 1888 til 2000.
Siden abonnentane ofte vert sagt å ha vanskeleg med å kvitte seg med blad, blir desse ofte selde i antikvariat, bruktbutikkar, loppemarknad og liknande.
Fjernsynsprogram
I 1997 lanserte National Geographic sin egen fjernsynskanal, National Geographic Channel I 2009 kunne 230 millionar husstandar i 162 land få inn kanalen. Programma vert teksta eller dubba på 27 språk. Programma handlar om vitskap, teknikk, historie, natur og samfunnsliv.
Opplag
Stadfesta netto opplagstal for den norsk utgåva, frå Mediebedriftenes Landsforening:
Eric Pereira
Eric Pereira er ein brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Matsumoto Yamaga FC.
Westhaven Nunatak
Westhaven Nunatak er ein markant nunatak i Antarktis på 2240 moh. Han ligg 3 nautiske mil (6 km) sør for Turnstile Ridge nordvest i Britannia Range. Westhaven er det vestlegaste frambrotet i denne gruppa. Gruppa som vitja Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition sette opp ein landmålingsstasjon på toppen i desember 1957. Namnet vart foreslått av skvadronleiar J.R. Claydon, som først såg fjellet frå lufta.
Horrenbach-Buchen
Horrenbach-Buchen er ein kommune i distriktet Thun i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1000 meter over havet.
Kommunen ligg i fjella på venstresida av dalen Zulg. Han består av spreidde grender og individuelle hus. Teuffenbach deler kommunen i to.
Bergens Tidende
Bergens Tidende (BT) er ei avis som vert gjeven ut i Bergen i Hordaland og er fylkets største avis og den største utanfor Oslo. Avisa vart grunnlagd av Johan Wilhelm Eide og gjeven ut fyrste gong 2. januar 1868. Ho er ei av dei eldste norske avisene som framleis kjem ut.
Bergens Tidende har språkleg fridom for journalistane, men har også ein uformell politikk om at «bergenssaker» vert skrivne på bokmål, medan saker om nynorskkommunar og fylka Hordaland og Sogn og Fjordane vert skrivne på nynorsk.
Redaksjonelt er avisa ei liberal og partipolitisk uavhengig avis. Avisa støtta lenge partiet Venstre men vart med over då Det Nye folkepartiet vart etablert etter Venstres deling på Røros i 1972. Avisa har seinare fjerna all partipreferanse.
Avisa kjem ut dagleg, med eit magasinbilag laurdagar. Avisa gjekk over til tabloidformat i oktober 2006. Bergens Tidende sender også lokalfjernsyn dagleg på frekvensen til TVNorge. Trykkeriet til Bergens Tidende held til i Drotningsvik og trykkjer ein del andre norske aviser for vestlandsregionen. Aviser som vert tryket er: VG, Dagbladet, Dagens Næringsliv, Finansavisen og Vårt Land
Manuel de Brito Filho
Han spela for klubben Matsumoto Yamaga FC.
Bergens Tidende
Eigarinteresse
Bergens Tidende AS har direkte eigarinteresse i:
Lindås kommune
Lindås er ein tidlegare norsk kommune i Nordhordland i gamle Hordaland fylke. Lindås vart eigen heradskommune frå 1838 i samsvar med formannskapslovene av 1837. Kommunen grensa etter 1964 mot Masfjorden og Modalen i nord og mot Austrheim og Radøy i vest. Andre nabokommunar var det ikkje landgrense mot, men over fjordar eller tronge sund var Lindås omgjeven av kommunane Gulen i nord, Vaksdal og Osterøy i aust, Bergen i sør, og Meland i vest. 1. januar vart Lindås slått saman med Radøy og Meland til Alver kommune.
Tusenårsstad
Kommunen sin tusenårsstad er Kongshaugen på Seim, som også vert kalla Håkonshaugen.
Politikk
I perioden 2015-2019 var Astrid Aarhus Byrknes ordførar i Lindås kommune. Ho representerer Kristeleg Folkeparti. Varaordførar var Nina Bognøy frå Arbeiderpartiet. Tredje største parti i Lindås kommune var Framstegspartiet, leia av Bjarte Vatnøy. Dei minste partia i Lindås kommune var Rødt, MDG og Sosialistisk Venstreparti.
Idrett og aktivitet
Lindås Idrettsråd (LIR) sin primære oppgåve er å vere bindeledd mellom idretten og kommunen, og arbeide for best moglege vilkår for idretten i Lindås kommune. Rådet er eit felles organ for all idrett organisert i Norges idrettsforbund og olympiske og paralympiske komité (NIF), og idrettslag med medlemskap i NIF blir automatisk medlem i LIR. LIR blei oppretta i 1996, og har hausten 2012 over 3000 aktive medlemar i 16 medlemslag med over 20 særidrettar. Rådet har eit styre med 6 medlemar, vedtekter godkjent av NIF, og ein handlingsplan med mål og tiltak. Arbeidsoppgåver i seinare tid har i hovudsak vore:
Idrettslag: IL Alvidra - Eikanger Idrettslag - FIL AKS-77 - Knarvik IL - Lindås Idrettslag - Nordhordland Ballklubb (NBK) - Seim IL - Seim Sportsskytterlag - Nordhordland Skiklubb - Nordhordland Dykkerklubb - Nordhordland Skeiseklubb - Nordhordland Karateklubb - Nordhordland Hestesportklubb - Holy Riders MC Racing - Nordhordland Sykkelklubb - Nordhordland Flyklubb IL Alvidra, Knarvik IL og Seim IL har inngått samarbeid om friidrett i FIL AKS-77. AKS-77 har sidan 1983 arrangert Knarvikmila. NBK har eit samarbeid innan fotball i høgare årsklassar mellom Alvidra, Knarvik og Seim, medan dei lokale idrettslaga har eigne lag i yngre årsklassar.
Lindås Skytterlag, fotballgruppa, handballgruppa og trimkarusellen er noko av idretten i nordre del av kommunen.
Lindås IL har planer om å byggje både svømmebasseng, bowlinghall, garderober, tribuner og kunstgress på grusbanen sin. Både Nordhordlandshallen i Knarvik og den nye flotte Lindåshallen er praktbygg som heile kommunen har stor glede og nytte av.
Wilhoite Nunataks
Wilhoite Nunataks er ei gruppe mørke nunatakar nær polarplatået, kring 12 nautiske mil (22 km) sørvest for All-Blacks Nunataks. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter den amerikanske havstasjonen som støtta flya mellom New Zealand og Antarktis under U.S. Navy Operasjon Deepfreeze 1961.
Tyrkia
Tyrkia (tyrkisk Türkiye), offisielt Republikken Tyrkia, er ein stat i det søraustlege Europa og vest i Asia. Han grensar til Bulgaria og Hellas i vest, Georgia, Armenia og Aserbajdsjan (eksklaven Nakhtsjivan) i nordaust, Iran i aust, og Irak og Syria i søraust. Middelhavet og Kypros ligg i sør, Egearhavet i vest og Svartehavet i nord. Marmarahavet, Dardanellane og Bosporos skil den europeiske og asiatiske delen av Tyrkia frå kvarandre.
Det offisielle språket er tyrkisk, og landet har i lang tid undertrykt minoritetsspråket kurdisk. Innbyggjarane i landet er stort sett muslimar, og det finst sterke spenningar mellom det sekulære styret og islamistar.
Landet ligg i eit møtepunkt mellom fleire kulturar, og har historisk vorte påverka både frå Europa (til dømes gjennom Hellas i antikken) og Asia (gjennom Persia). Landet var òg ein del av Silkevegen. Oghuz-tyrkarar starta å flytte til området ein i dag kallar Tyrkia på 1000-talet. Denne prosessen auka då seldsjukkane vann over Austromarriket i slaget ved Manzikert. Fleire mindre beylikar og seldsjukk-sultanatet Rûm styrte Anatolia fram til den mongolske invasjonen. Frå 1200-talet samla den osmanske beyliken Anatolia og skapte eit rike som dekte det meste av Søraust-Europa, Vest-Asia og Nord-Afrika. Det osmanske riket kollapsa etter nederlaget deira i fyrste verdskrigen, og delar av det vart okkupert av dei allierte. Ein kader av unge offiserar, leia av Mustafa Kemal Atatürk og kollegaene hans, organiserte ein suksessrik motstand mot dei allierte, og i 1923 grunnla dei den moderne Republikken Tyrkia med Atatürk som den fyrste presidenten.
Hæren har mykje makt i Tyrkia, og militære offiserar har ved to høve (i 1960 og 1980) starta kupp mot styresmaktene. Dette har samanheng med den sterke posisjonen som Atatürk enno har i tyrkisk kultur.
Tyrkia har i aukande grad vorte integrert i Vesten gjennom medlemskap i organisasjonar som Europarådet, NATO, OECD, OSCE og G-20-landa. Tyrkia byrja tingingar om fullt EU-medlemskap i 2005. Tyrkia har òg hatt nære kulturelle, politiske, økonomiske og industrielle band til Midtausten og dei tyrkiske statane i Sentral-Asia, samt afrikanske land, gjennom medlemskap i organisasjonar som Det tyrkiske rådet, TÜRKSOY, Organisasjonen for islamsk samarbeid og Economic Cooperation Organisation.
Plasseringa til Tyrkia mellom Europa og Asia har gjeve landet ei viktig strategisk plassering. På grunn av den strategiske plasseringa, den sterke økonomien og militærstyrken, er Tyrkia ei stor makt i regionen.
Geografi
Tyrkia er eit transkontinentalt eurasiatisk land. Det asiatiske Tyrkia (som hovudsakleg består av Anatolia) utgjer 97 % av landet og er skild frå det europeiske Tyrkia med Bosporos, Marmarahavet og Dardanellane (som i lag dannar vassvegen mellom Middelhavet og Svartehavet). Europeisk Tyrkia (aust Thrakí eller Rumelia på Balkanhalvøya) utgjer 3% av landet.
Tyrkia måler 1600 km frå vest til aust og 800 km frå nord til sør og har ei grov rektangulær form. Det ligg mellom 35° og 43 °N og 25° og 45 °E. Med innsjøar har Tyrkia eit areal på 783 562 kvadratkilometer med 755 688 kvadratkilometer i Sørvest-Asia og 23 764 kvadratkilometer i Europa. Tyrkia er det 37. største landet i verda etter areal.
Anatolia, består av eit høgtliggande sentralt platå med smale kystsletter mellom Köroğlu og Dei pontiske fjella i nord og Taurusfjella i sør. Aust-Tyrkia er meir dominert av fjell og kjeldene til elvane Eufrat, Tigris og Aras ligg her, og det same gjer Ararat, det høgaste punktet i Tyrkia med 5137 meter over havet, og Vansjøen, den største innsjøen i landet.
Tyrkia er delt inn i sju regionar: Marmararegionen, Egearregionen, Svartehavsregionen, Sentral-Anatolia, Aust-Anatolia, Søraust-Anatolia og Middelhavsregionen. Den kuperte terrenget nord i Anatolia går langs Svartehavet i elt langt, smalt belte. Denne regionen utgjer omtrent ein sjettedel av det totale landområdet til Tyrkia.
Det varierte landskapet til Tyrkia kjem av komplekse rørsler i jorda som har forma regionen over tusenvis av år. Ein merkar framleis desse kreftene i form av mange jordskjelv og stundom vulkanutbrot. Bosporos og Dardenallane har oppstått som fylgje av forkastingar som går gjennom Tyrkia.
Klima
Kystområda i Tyrkia mot Egearhavet og Middelhavet har eit temperert middelhavsklima med varme, turre sumrar og kjølige, våte vintrar. Kystområda mot Svartehavet har eit temperert maritimt klima med varme, våte sumrar og kjølige til kalde, våte vintrar. Den tyrkiske svartehavskysten får dei største nedbørmengdene i landet og er den einaste regionen i Tyrkia som får nedbør fordelt over heile året. I austlege kystområde fell det 2500 mm i året, som er det høgaste i landet.
Willians Santana
Willians Santana er ein brasiliansk fotballspelar.
Tyrkia
Klima
Kystområda av Tyrkia mot Marmarahavet (inkludert Istanbul), som knyter saman Egearhavet og Svartehavet, har eit overgangsklima mellom eit temperert middelhavsklima og eit temperert maritimt klima med varme til heite og moderat turre sumrar og kjølige til kalde, våte vintrar. Ein kan få snø i kystområda av Marmarahavet og Svartehavet nesten kvar vinter, men han ligg sjeldan meir enn nokre få dagar. Snø er derimot sjeldan i kystområda ved Egearhavet og særs sjeldan i kystområda ved Middelhavet.
Willians Santana
Han spela for klubben Matsumoto Yamaga FC.
Askøyværingen
Askøyværingen er ei avis som vert utgjeven i Kleppestø på Askøy i Vestland. Avisa kom ut første gong 3. oktober 1978 og kjem i dag ut to gonger i veka.
Tyrkia
Klima
Tilhøva er mykje hardare i det turre indre. Fjella nær kysten hindrar Middelhavslufta frå å påverke det store innlandsområdet, slik at det sentrale Anatolia i Tyrkia har eit kontinentalklima med store variasjonar mellom årstidene.
Woodgate Crest
Woodgate Crest er ein rygg med ei høgd opp mot 2040 moh, i All-Blacks Nunataks, vest for Churchill Mountains. Han vart namngjeven etter Paul Woodgate, som var i Antarktis for New Zealand frå 1981 og dei neste 30 åra.
Askøyværingen
Avisa er eigd av Bergens Tidende. Ansvarleg redaktør er Stig Erik Eliot
Tyrkia
Klima
Vintrane på platået er harde. Temperaturar på −30 til −40 °C skjer stundom aust i Anatolia, og snøen kan liggje på bakken minst 120 dagar i året. I vest er vintertemperaturane i snitt under 1 °C. Sumrane er heite og turre, med temperaturar vanlegvis over 30 °C på dagtid. Den normale årsnedbøren er kring 400 millimeter, men dette varierer med høgda. Dei turraste områda er Konyasletta og Malatyasletta, der det kjem mindre enn 300 millimeter i året. Mai er generelt den våtaste månaden, medan juli og august er dei turraste.
Historie
Gjennom det fyrste tusenåret før vår tidsrekning var området møteplass mellom den greske kulturen langs kysten og persarane, som gjorde stadige innfall i Litleasia frå aust, og i lange periodar herska over innlandet.
Etter Alexander den store vart store delar av Litleasia hellenisert, heilt fram til romerske keisarar underla seg området i laupet av dei to fyrste hundreåra f.v.t. Ved den kristne keisaren Konstantin den store si flytting av den romerske hovudstaden til Konstantinopel i 330 e.v.t. vart området sentrum både for det austromerske (bysantinske) riket og for heile den kristne verda.
I det 11. hundreåret melde det sentralasiatiske ryttarfolket tyrkarane seg, og i dei fylgjande hundreåra vart området ei slagmark mellom det kristne Bysants og dei muslimske arabarane og tyrkarane. Omkring år 1300 vart det muslimske osmanske riket grunnlagd, eit rike som skulle herske over territoriet i sju hundreår, og som i glansdagane sine på 1500-talet strekte seg frå Donau til Arabiabukta og Nord-Afrika.
Det osmanske riket høyrde til taparane etter den fyrste verdskrigen, og stod i fare for å verta stykkja opp av sigerherrane, då Mustafa Kemal Atatürk reiste ei nasjonal rørsle og fekk oppretta den moderne republikken Tyrkia i 1923. Under krigen skjedde det eit omfattande massedrap på den armenske delen av folkesetnaden i området.
Økonomi
Næringslivet i Tyrkia er ei innvikla blanding av moderne handel og industri og ein tradisjonell jordbrukssektor, som i 2001 framleis sysselsette 40 % av arbeidstakarane. Landet har ein sterk privat sektor i vekst, men staten speler òg ei viktig rolle i grunnleggjande industriar, kommunikasjonar og bankvesen.
Utrekningar har estimert at halvparten av folket lever under det internasjonale fattigdomsnivået, særleg i dei krigsherja kurdiske områda i søraust.
Utanrikspolitikk
Sidan slutten av 1800-talet har Tyrkia særleg orientert seg mot vest. På eit toppmøte i EU i desember 2004 vart det opna for tingingar med sikte på medlemskap for Tyrkia. EU krev mellom anna at Tyrkia utviklar demokratiet og at ein finn fram til ei løysing på problemet med Kypros, der det i dag finst éin internasjonalt anerkjend stat (den «greske» delen av øya), som Tyrkia nektar å anerkjenna som sjølvstendig stat, og éin tyrkisk del, kalla Nord-Kypros, som ingen andre nasjonar enn Tyrkia anerkjenner som ein eigen stat.
Tyrkia i dag
Etter at partiet AKP (Adalet ve Kalkinma Partisi) kom til regjeringsmakta i 2003 har landet hatt ein økonomisk vekst utanom det vanlege. Inflasjonen har gått attende, og AKP, kjend for å ha muslimske røter, har ført landet nærare EU. EU-tingingane starta formelt i 2005, men det er enno ikkje kjend om Tyrkia kjem til å verta medlem. Mange i EU er skeptiske til Tyrkia, mellom anna fordi landet har ein bakgrunn som inneheld systematiske brot på menneskerettane.
Rizhao
Rizhao (kinesisk: 日照; pinyin: Rìzhào) er eit byprefektur i provinsen Shandong i Folkerepublikken Kina, sør på Shandonghalvøya mot Gulehavet. Byprefekturet har eit areal på 5 310 km² og hadde 2,8 millionar ibuarar i 2010.
Byprefekturet Rizhao omfattar to distrikt (区 qū) og to fylke (县 xiàn).
Næringsliv
Rizhao har ei stor hamn, der det vert lasta og lossa større mengder jarnmalm og kol. Sement, nikkel, bauksitt er anna gods som passerer gjennom hamna.
Rizhao tyder solskin på kinesisk, og hamnebyen er kjend for ei massiv utbygging basert på solenergi. Alle nye bygingar vert oppvarma gjennom solenergi, i dei sentrale delane av prefekturet kjem nesten all energi frå solenergi, også opplysinga av offentleg område.
Dorival das Neves Ferraz Júnior
Dorival das Neves Ferraz Júnior er ein brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Matsumoto Yamaga FC.
Åvasstinden
Åvasstinden (1233 moh.) er eit fjell i Ørsta kommune på Sunnmøre. Fjellet har fått namn etter eit lite vatn, Åvatnet, som ligg under den bratte nordsida.
Åvasstinden er lettast å kome opp på frå Ørstaskaret i nordaust. Dei kan ein greitt kome frå Nordre Vartdal, Romedalen eller Langedalen.
Ei tagget egg fører over til Fossholtinden.
Weifang
Weifang (kinesisk: 潍坊, pinyin: Wéifāng) er eit byprefektur i provinsen Shandong i Kina. Byprefekturet har eit areal på 15 800 km² og i nærleiken av 8,5 millionar ibuarar. Norddelen av Weifang ligg ved Bohaibukta i Gulehavet, nærare bestemt ved Laizhoubukta.
Byprefekturet Weifang omfattar fire distrikt (区 qū), seks byfylke (市 shì) og to fylke (县 xiàn).
Næringsliv
Ein stor produsent av dieselmaskinar, Weichai, held til i byprefekturet. Landsbyen Yangjiabu i Hanting-distriktet er vide kjend for drakane som der vert laga. I 1980-åra vart ei stor safirgruve oppdaga i Changle. Gruva skal vere ei av dei fire største safirgruvene i verda, gruvefeltet dekker eit 450 km² stort område.
Samferdsle
Jiaojibanen, ei jarnbane som strekker seg vest-aust i Shandong mellom Jinan og Qingdao, har stoppestad i Weifang. Også snøggtoget som trafikkerer mellom Qingdao og Taiyuan stansar i Weifang.
Kinas riksveg 206 går gjennom området. Han går frå kystbyen Yantai i nord, heilt sør til kystbyen Shantou i provinsen Guangdong. Vegen reiser gjennom provinsane Shandong, Jiangsu, Anhui, Jiangxi og til sist Guangdong. Også Kinas riksveg 308 passerer gjennom prefekturet. Han tek til i Qingdao og leier via Jinan til Shijiazhuang i Hebei.
Historie
Weifang var busett allereie 5 000 år fvt. Under Xia- og Shang-dynastia rådde lokale kongar over området gjennom ei lensordning. Under vår- og haustannaltida (770-476 f.Kr.) og krigarrika-tida (475-221 f.Kr.) var Weifang underlagt statane Qi og Lu. Byen Qingzhou i Weifang spela ei viktig militærhistorisk rolle. Denne lange historia har sett sine spor i Weifang, med ruinar, eldgammal arkitektur, litoglyffar og gamle statuer.
Etter Qing-dynastiets Qianlong-år har Weifang vore det nordlege motstykket til Suzhou, kva gjeld handverkskunst og brukskunst. Weifang er kjent for handlaga og maskinelt produserte drakar, nytta til leiketøy. Weifang er også Kinas største produsent av drakar. Kvart år går ein internasjonal drakefestival av stabelen.
Covasna fylke
Covasna er eit fylke (județ) i Romania (rumensk Județul Covasna, ungarsk Kovászna megye). Det ligg i regionen Transilvania. Administrasjonssenteret er byen Sfântu Gheorghe. Fylket ligg i utviklingsregion Centru i makroregion 1.
Demografi
Covasna fylke hadde 210 177 innbyggjarar ved folketeljinga i 2011. Folketalet i 2021 er estimert til 224 735, med 49,8 % av innbyggjarane busette i dei fem bykommunane.
Språk
Morsmål ut frå folketeljinga i 2011:
Religion
Religiøs tilknytning ut frå folketeljinga i 2011:
Administrativ inndeling
Fylket har 2 municipiu, 3 oraș og 40 comună.
Golem
Golem kan vere:
Ryutaro Shibata
Han spela for klubben Matsumoto Yamaga FC.
Kienersrüti
Kienersrüti er ein kommune i distriktet Thun i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 579 meter over havet.
Han er den tredje minste kommunen i kantonen.
Fjellkjede
Fjellkjede, fjellrekk(j)e eller fjellgard er eit større område med samanhengande fjellformasjonar. Døme på fjellkjeder er Alpane og Pyreneane i Europa, Uralfjella og Kaukasus mellom Europa og Asia, Atlasfjella i Afrika, Himalaya i Asia, Rocky Mountains i Nord-Amerika og Andesfjella i Sør-Amerika.
Norske fjellkjeder er Romsdalsalpane, Sunnmørsalpane, Jotunheimen, Lyngsalpane og Vestnesfjella.
Det Norske Studentersamfund
Det Norske Studentersamfund vart stifta 2. oktober 1813 i Christiania og er den eldste studentorganisasjonen i Noreg.
Historie
Opphavleg var Det Norske Studentersamfund ein lukka litterær klubb. I 1820 vart det opna for alle akademikarar som ville melde seg inn, og det vart dermed også ein organisasjon for å representere desse. I dei følgjande åra var Samfundet ein viktig arena i samfunnslivet, blant anna bidrog det vesentleg til å etablere 17. mai som nasjonal høgtidsdag.
Sidan vart den politiske aktiviteten tona ned, men han tok seg opp att då Bjørnstjerne Bjørnson vart leiar i 1870. På 1970-talet var styrevala i studentsamfunnet ein arena for kamp mellom kommunistiske og konservative studentpolitikarar.
Studentersamfundets orden, «Hans Majestet Den Gyldne Gris Orden», vart stifta 1859 for å utmerke personar som har gjort seg fortente. Opptak til ordenen skjer kvart fjerde år.
I 1861 fekk samfunnet sin første eigne bygning, oppført ved hjelp av frivillige bidrag. Sidan 1971 har samfunnet drive kulturhuset Chateau Neuf.
Kleppestø
Kleppestø er administrasjonssenter i Askøy kommune. Staden ligg sør på Askøy. Her finn ein buss-stasjon og hamn for hurtigbåt inn til Bergen. Kjem ein til Askøy med båt eller buss, kjem ein innom Kleppestø. Her finst mellom anna rådhus, kjøpesenteret Kleppestø Senter og fleire bensinstasjonar.
Det Norske Studentersamfund
Historie
Studentersamfunnet er i dag ein organisasjon som rettar seg både mot studentane ved Universitetet i Oslo og mot studentar ved andre lærerstader i Oslo.
Kleppestø
Til Askøybrua vart opna desember 1992 gjekk ferjene frå Kleppestø til Sukkerhusbryggen i Bergen sentrum. Overfartstida var 18 minutt, og operatør var Rutelaget Askøy-Bergen.
Namnet Kleppestø kjem av funksjonen som båtstø for gardane på Øvre Kleppe.
Takaaki Shichi
Takaaki Shichi er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Matsumoto Yamaga FC.
Kenshiro Tanioku
Kenshiro Tanioku er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Matsumoto Yamaga FC og Azul Claro Numazu.
Klatrerute
Ei klatrerute er ruta (vegen) ein klatrar nyttar for å komme seg til toppen av eit fjell, ein stein eller ein isvegg. Klatrerutene kan ha svært ulike graderingar, også for same fjellet. For ein klatrar undervegs mot toppen vil det vere svært vanskeleg å skifte rute midtvegs, så ruteval og planlegging er viktig. For kjende fjell og fjellveggar vert det ofte gjeve ut sokalla klatreførarar som skisserar ei klatrerute i detalj, gjerne med teikningar og kart, informasjon om vanskelege parti, standplassar og så vidare.
Kota Saito
Kota Saito er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Albirex Niigata.
Niederstocken
Niederstocken er ein kommune i distriktet Thun i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 634 meter over havet.
Han ligg i Stockental (Stockdalen). Kommunen strekkjer seg frå dalen opp gjennom skogane til fjella, og endar ved Stockhornfjella.
Olav Hordvik
Olav Hordvik var ein gardbrukar, bankmann og politikar frå Hamre i Hordaland som representerte Venstre på Stortinget frå 1954 til 1969.
Hordvik utdanna seg ved Frekhaug ungdomsskule 1918-19 og ved Stend landbruksskule 1921-23. Frå 1923 dreiv han farsgarden Hordvik. Jamsides bondeyrket var han heradskasserar i Hamre 1925-33, bankkasserar i Hamre og Aasane Sparebank 1933-43 og deretter banksjef i same sparebanken til 1965.
Hordvik var ordførar i Hamre i 1937–38, og i Åsane herad frå 1945 til 1955. Stortingsperioden 1950-53 var han innom Stortinget som vararepresentant for Venstre og Hordaland. Frå 1954 til 1969 hadde han fast plass på Tinget, medlem i Protokollkomiteen 1954-1958. I tida frå 1958 til 1969 var han medlem i Kyrkje- og undervisningskomiteen, som sekretær i den siste fireårsbolken. Perioden 1965-69 var han også sekretær i den mindre viktige Valkomiteen.
Han gav i 1975 ut Åsane Bygdebok.
Kjelder
Stortingsbiografi
Baljurashi
Baljurashi eller Biljurashi (arabisk بلجرشي) er ein by i Al Bahah-regionen, sørvest i Saudi-Arabia. Han ligg kring 2000 meter over havet og var hovudstad i regionenen som omfattar stammene Ghamid og Zahran. Han er ein mellomstor by i regionen. Temperaturen varierer vanlegvis mellom 2 ºC om vinteren og 30 ºC om sommaren. Den beste tida å vitje byen er frå midten av august til slutten av september.
Kiwara Miyazaki
Kiwara Miyazaki er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Albirex Niigata og Zweigen Kanazawa.
Kangertittivaq
Kangertittivaq (grønlandsk), dansk Scoresby Sund, er ein fjord eller eit fjordsystem på Aust-Grønland. Fjordsystemet har form som eit tre, med lange fjordarmar ut frå hovudfjorden, dei lengste strekker seg 340-350 kilometer inn frå kystlina, med eit største djup på om lag 1 450 meter. Fjorden, som er den største i verda, dekker eit areal på 38 000 km².
Den britiske oppdagaren William Scoresby kartla Kangertittivaq i 1822.
Takumi Hasegawa
Takumi Hasegawa er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Albirex Niigata.
Oberlangenegg
Oberlangenegg er ein kommune i distriktet Thun i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 920 meter over havet.
Førsteklatring
Førsteklatring eller førstebestiging er eit omgrep eller ei utmerking som fortel kven som først klatra opp på eit fjell, eller klatra ei gitt rute. Førsteklatringar er viktige og respekterte fordi dei står for sjølve utforskinga av fjellet, og risikoen er høgare for den første klatraren/ane enn dei som kjem seinare.
Dei fleste førsteklatringane opp på mindre fjell gjorde før 1850 vart stort sett utført på grunn av yrke, slik som jordbruk, kartlegging eller oppmåling. Etterkvart vart klatring meir ein sport så mindre tilgjengelege fjell vart klatra. Sidan dei fleste toppar no er klatra, vil framtidige førstebestigningar dreie seg om å vere første person eller gruppe som klatrar ei ny rute opp eit fjell.
Hybrid
Hybridisering er ein biologisk prosess der individ som er genetisk ulike dannar avkom gjennom kjønna formeiring. Teknisk sett er alt avkom av kryssingar mellom ulike individ hybrid, men ein nytter gjerne omgrepet om kryssingar mellom ulike artar eller underartar. Ordet «hybrid» kjem frå latin hybrida, 'bastard'.
Innan eksperimentell genetikk nyttar ein omgrepet synonymt med ein heterozygot og visertil avkom av genetisk ulike foreldre, til dømes mellom to innavla linjer av laboratoriemus. Innan taksonomi definerer ein ein hybrid som avkom mellom genetisk differensierte populasjonar eller artar av plantar eller dyr. Avkommet mellom ulike grupper innan ein art (slik som hund og ulv) blir kalla for ein bastard.
Shu Hiramatsu
Shu Hiramatsu er ein japansk fotballspelar.
Han har spela for klubbane Albirex Niigata og Mito HollyHock (2019).
Ko Matsubara
Ko Matsubara er ein japansk fotballspelar.
Han spelar for klubben Shimizu S-Pulse (2019).
Rafael Ratão
Rafael Ratão er ein brasiliansk fotballspelar.
Jon Aasen
Jon Sverre Aasen er ein norsk politikar frå Vanylven som representerer Arbeidarpartiet. Han var fylkesordførar i Møre og Romsdal i periodane 2003-2007 og 2011-2019.
Aasen er utdanna ved lærarskulen i Volda. Frå 1976 var han i tolv år lærar på Åheim skule i heimkommunen Vanylven. Han var varaordførar 1983-87 i Vanylven, deretter ordførar i seksten år, 1988-2003. Valperioden 2003-07 var han fylkesordførar i Møre og Romsdal, han kom tilbake i denne posisjonen etter fylkestingvalet hausten 2011.
NM i sykling 1962 i tempo
Noregsmeisterskapen i sykling 1962 i temporitt vart avvikla med individuell tevling Våler i Østfold 3. juni med Sportsklubben Vansjø som arrangør og lagtempo 31. mai tur-retur Grorud- Skarnes i Akershus.
50 km temporitt
<br style="clear:both;" />
100 km lagtempo
<br style="clear:both;" />