cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Scarlet Hill
Scarlet Hill er ein isfri, rund ås, 410 moh, oppom Skua Beach på austsida av Heardøya. Åsen vart grovt kartlagd på eit kart frå 1874 under Challenger-ekspedisjonen. Han vart kartlagd og namngjeven av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1948.
Ensilering
Ensilering er konservering av fôrmiddel, helst brukt til surfôr. Ensilering av gras må skje i anaerobt miljø slik at det skjer ei fermentering av graset. Ved ensileringa søkk pH ned mot 4. Ensilering kan m.a. skje i flatsilo, tårnsilo eller rundballar.
Doha-cornichen
Doha-cornichen er ein promenade som strekkjer seg fleire kilometer langs Dohabukta i hovudstaden Doha i Qatar.
Rekstafjorden
Rekstafjorden er ein fjord i Kinn kommune i Vestland ytst i havgapet, vest for Florø. Fjorden ligg på sørsida av øyane Kinn og Reksta, som han er kalla opp etter. Sør for fjorden ligg øya Askrova og Brufjorden.
Doha-cornichen
Parallelt til cornichen går Corniche Street, ei hovudåre gjennom Doha som går frå forretningsstrøket West Bay til dei sørlege områda byen og Doha internasjonale lufthamn. Han vart danna etter omfattande oppmudringsarbeid seint i 1970- og 1980-åra som omforma kystlinja ved Doha.
Rekstafjorden
Fjorden har innløp i havgapet sør for Kinn og strekkjer seg 10 km austover til der Vassreset startar. Mellom Kinn og Reksta går Kinnasundet nord til Skorpefjorden på nordsida av desse øyane. Den austlege grensa til fjorden ligg mellom Søre Nekkøya og Store Stårøya.
Doha-cornichen
Cornichen var berre ein tom gangveg, der det einaste synlege bygget var Sheraton Hotel, men utviklinga har skote fart på 2000-talet med mange skyskraparar nord for cornichen. Området er blitt utvikla som ein del av den økonomiske oppgangen i landet og i eit forsøk på å fremje turismen. Mange landemerka i Doha ligg langs cornichen, frå og med Museum for islamsk kunst, og endar ved Sheraton Park nær den særeigne, pyramideforma Sheraton Hotel. Al Rumaila-parken ligg òg i nærleiken.
Sayed Moawad
Sayed Moawad er ein egyptisk fotballspelar som spelar for Al-Ahly i den egyptiske fotballigaen, og for det egyptiske landslaget. Moawad har spelt det meste av karrieren sin, frå 2000 til 2008 for den egyptiske klubben Ismaily. I 2008 var han i fire månader på lån hjå Trabzonspor i den tyrkiske toppdivisjonen. Han var med på å vinna den afrikanske meisterskapen med Egypt i 2008 og 2010.
Styx av Styx
Styx er det sjølvoppkalla debutalbumet til det amerikanske rockebandet Styx. Albumet kom ut i 1972.
Bibelbeltet
Bibelbeltet er eit kallenamn for regionar i fleire land der misjon og kristen bodskap står sterkt, mellom anna i Nederland, i USA og i dei områda av Skandinavia der den evangeliske protestantismen utgjer ein gjennomgripande del av kulturen. I USA svarer bibelbeltet til dei amerikanske sørstatane. I kolonitida blei det innført statskyrkje i regionen. Det skjedde i kolonitida, hovudsakleg med påverknad frå anglikanisme eller frå Den engelske kyrkja og presbyteriane i Den skotske kyrkja.
Styx av Styx
Bakgrunn
Gruppa starta som eit coverband som spelte på bryllaup og bursdagsfestar. Dei kalla seg sjølv «The Tradewinds» i 1961, då bandet bestod av dei 12 år gamle Chuck og John Panozzo, som spelte høvesvis bassgitar og trommer, og naboen, den 14 år gamle Dennis DeYoung på klaverinstrument, trekkspel og vokal. Dei kalla seg seinare «TW4», etter dei fekk med seg college-venen John Curulewski i 1968, og hardrockaren James «J.Y.» Young i 1970, som gitaristar, låtskrivarar og songarar i bandet. Albumet synte bandet som eit progressivt kunstrock- og 60-tals garasjerockband. Albumet inneheld den 13 minuttar lange «Movement for the Common Man», og J.Y.-songen «Children of the Land». Det inneheld òg ein perkusjonssolo av John Panozzo, gateintervju frå Chicago i «Street Collage», og ei symfonisk rockeutgåve av «Fanfare for the Common Man» og det progressive visestykket «Mother Nature's Matinee» sungen av DeYoung og skrive av Young og DeYoung.
Den livlege poprocksongen «Best Thing» var skriven av DeYoung og Young og kom ut på singel seint i 1972. Denne nådde 82. plassen på den amerikanske singellista.
Bibelbeltet
I Nederland
I Nederland strekkjer bibelbeltet seg frå Zeeland i sørvest, gjennom Betuwe og Veluwe, til dei nordlege delane av Overijssel. Også Flevoland har blitt ein del av det nederlandske bibelbeltet. Dette området vart polderisert i perioden 1957-1986. Den ortodokse forma for reformert kristendom som tidlegare prega folkesetnaden ved IJsselmeer fekk snart feste også i dei nye områda - som etter kvart blei ein eigen provins (så seint som i 1986). Den historiske grunnen til det nederlandske bibelbeltet er at katolikkane forfølgde protestantane både under og etter Åttiårskrigen.
Styx av Styx
Bakgrunn
Albumet kom ut på ny i 1980 med tittelen Styx I med nytt plateomslag. Seint i 2012 kom albumet ut att på CD og digital nedlasting, i lag med Styx II (1973), The Serpent Is Rising (1973) og Man of Miracles (1974).
Bibelbeltet
I Norden
I Sverige finst det eit bibelbelte sør om innsjøen Vänern, ved Jönköping der særleg pinsekyrkjelydane står sterke. Dette bibelbeltet held fram i Bohuslän, eit område der frikyrkjene tradisjonelt er sterke. I Danmark er den pietistiske indremission særleg talrik i bibelområdet kring Ringkøbing Fjord i Vest-Jylland. I Noreg bruker ein nemninga om område med mykje folkeleg kristen tru. Det norske bibelbeltet strekkjer seg langs kysten frå Aust-Agder til Møre og Romsdal, eller Vestlandet og Sørlandet.
Styx av Styx
Salslister
Singlar - Billboard (USA)
L'Haÿ-les-Roses
Den andre delen av namnet til L'Haÿ-les-Roses kjem av den vidkjende rosehagen som ligg der.
Namn
Kommunen L'Haÿ-les-Roses vart opphavleg berre kalla L'Haÿ, og dette namnet vart først nedteikna i eit dokument frå Karl den store i 798 som Laiacum, stundom stava Lagiacum, som tyder «eigedomen til Lagius», ein gallo-romersk landeigar. Namnet endra seg med tida til Lay, Lahy, og til slutt L'Haÿ.
I mai 1914 vart namnet på kommunen offisielt L'Haÿ-les-Roses (som tyder «L'Haÿ rosene») etter Roseraie du Val-de-Marne, den kjende rosehagen som vart oppretta her i 1899 av Jules Gravereaux, ein av fire grunnleggjarar av varehuset Bon Marché i Paris.
Diktaren Kabir
Kabir var ein religiøs diktar og mystikar som blir dyrka som ein helgen mellom hinduar, sikhar og muslimar. Han er opphavsmann til den hinduiske sekta Kabir-panth («Kabir-vegen»), som reknar Kabir som sin viktigaste guru. Jamvel om han vart fødd inn i ein muslimsk familie var han sterkt påverka av hinduismen. I dikta sine går han til åtak på utvendig pomp og prakt i både hinduisme og islam, og gjev uttrykk for at berre kjærleik til Gud kan føre til eit ekstatisk samband med det guddomlege.
Biografisk skisse
Det finst få pålitelege opplysningar om livet til Kabir, og mykje av det som blir fortalt om han kjem i form av legender og forteljingar. Ifølgje ein av legendene skal mora hans ha vore ein bramin som vart gravid etter å ha vitja ein hinduisk pilegrimsstad. Fordi ho var ugift forlét ho barnet, som vart funne og adoptert av ein muslimsk vevarfamilie. Ei anna velkjent legende fortel at han vart funne liggjande på eit lotusblad i ein heilag dam. I alle høve er forskarar samde om at han sannsynlegvis vart fødd inn i ein muslimsk familie. Ifølgje tradisjonen skal han i 15-16-årsalderen ha bede den vidgjetne hindu-asketen Ramananda om å bli initiert som hans læresvein. Ramananda avviste Kabir fordi han var muslim, men Kabir gav seg ikkje. Kvar dag før morgongry pleidde Ramananda å gå ned til Ganges, og Kabir skal ifølgje legenden ha lagt seg ned på trappene som fører ned til elva. I halvmørkret trakka Ramananda på kroppen til Kabir, og i overrasking utbraut Ramananda: «Rama!». Då sa Kabir: «Du sa namnet til Gud i mitt nærvær. Du initierte meg. No er eg læresveinen din!». Dimed gjekk Ramananda med på å ta han under sine venger.
Samstundes er det ikkje full semje mellom fagfolk når det gjeld spørsmålet om Kabir var ein disippel av Ramananda eller ikkje. Kabir-autoriteten professor David Lorenzen meiner at det er grunn til å tru at det fanst eit samband mellom Ramananda og Kabir, medan professor John Stratton Hawley med utgangspunkt i dei eldste manuskripta med dikt av Kabir meiner at ein ikkje kan gå ut frå ein relasjon mellom dei to, sidan dei tidlege Kabir-dikta ikkje nemner Ramananda i det heile.
Tradering
Dikta til Kabir vart snøgt populære i India, og innan eit hundreår etter hans død hadde dikta hans blitt nedskrivne så langt borte som i Rajasthan og Punjab. Ifølgje John Stratton Hawley syner dei tidlege samlingane av Kabir-dikt fleire ulike uttrykk, og ber merke av kor og når dei vart sunge, og ikkje minst kven som har stått bak innsamlinga av dikta. I det store og det heile går det eit skilje mellom samlingane som har sitt opphav i det midtvestre India – i Punjab og Rajasthan – og samlingane lenger aust i på det indiske subkontinentet, nærmare Kabirs heimby Banares. Dei vestlege samlingane er langt meir opptekne av lovprising og gudskjærleik (bhakti) samanlikna med sitt austlege motstykkje. Samstundes målber både dei austlege og dei vestlege samlingane det kroppslege utgangspunktet til Kabir og kritikken hans av religiøs ortodoksi.
Innanfor den vestlege tradisjonen kan ein dessutan spore eit meir religiøst skilje. Samlingane som er utførte av sikhar har ein annan grunntone enn dikta som er samla inn av vishnavittane, som tilber Krisjna og Rama. I Sikh-utgåvene er Kabir ifølgje Stratton Hawley som «ei jordnær husmor» medan den Kabir ein finn hjå vaishnavittane er meir påverka av den guddomlege bhakti-kjærleiken. Dei austlege samlingane skil seg frå desse igjen: Dei dannar grunnlaget for den Kabir-figuren som blir æra og tilbeden i Kabir-panth-sekta. Denne sekta inkluderte både husmødre og asketar, og dei samla Kabir-dikta saman i ei utgåve med namnet Bijak (norsk «‘guide’ til kor ein kan finne skatten»). Her finn ein ifølgje Linda Hess ein langt «råare» Kabir som er konfronterande og utfordrar religiøse autoritetar.
Dei austlege samlingane med dikt av Kabir er overraskande nok langt yngre enn dei vestlege: Det tidlegaste manuskriptet av Bijak som framleis eksisterer er frå 1805, jamvel om Linda Haas og Shukdev Singh meiner at den første utgåva av Bijak kan ha blitt komponert seint i det 17. hundreåret.
Tema
Kabir godtok dei hinduistiske ideane om reinkarnasjon og karma, men avviste kastesystemet og dyrkinga av avgudsbilete og framheva tanken om den eine Gud, som er det viktigaste dogmet i islam. Kabirs motstand mot alle religiøse sekter syner at for han overskrid Gud både hinduismen og islam: «Hvis Guds bolig er i moskeens indre, hvem eier da verden utenfor? Hvis Ram er i det gudebildet du finner på din pilegrimsvandring, hvem er det da som følger med i det som skjer ute i verden?».
Dikta til Kabir er songar som blir kalla pada og rimande versepar (doha), som stundom blir omtalt som «ord» (shabdas) eller «vitner» (sakhi), og ramaini, ein rimande, metrisk song som munnar ut i ein kuplett, altså ein doha.
Ettermæle
Som diktar har Kabir ein brei appell, og på det indiske subkontinentet blir han høgvyrda av folk på tvers av ulike kastar. Dei indiske styremaktene har freista å nytte Kabir sin poesi som ein lekk i arbeidet for integrasjon mellom ulike sosiale og religiøse grupper i landet, og Pakistan gjer krav på Kabir som ein del av sin nasjonale kulturarv. Av personar som har vore påverka av poesien til Kabir kan ein mellom andre nemne B.R. Ambedkar, talsmann for dalit-kasten og hovudarkitekt bak den indiske grunnlova. Kabir er også opphavsmann til sekta Kabir-panth, ei sekt med medlemar i det nordlege og sentrale India. Mange av medlemane i sekta er dalitar og reknar Kabir som sin fremste guru, medan sume endåtil tilber han som ein guddom og den inkarnerte sanninga. Blant muslimar blir han rekna som ein viktig sufi, medan sikhane ser han som ein forløpar for Nanak.
Fræna kommune
Fræna kommune er ein tidlegare norsk kommune i Romsdal i Møre og Romsdal fylke. Han vart slegen saman med Eide kommune til Hustadvika kommune den 1. januar 2020. Området låg på Romsdalshalvøya, nord for Molde, og grensa til Eide kommune og Gjemnes kommune i nordaust, Aukra kommune i vest og Molde kommune i sør. Kommunen hadde dei siste grensene sine frå 1964, då kommunane Fræna, Bud og Hustad vart slått saman til nye Fræna kommune.
Dumperprodusenten Moxy ligg i Fræna-området.
Namn og symbol
Kommunenamnet var opphavleg Vaagø (Vågøy) og vart endra til Frænen i 1860 og Fræna i 1918. Staden har namn etter Frænfjorden (gammalnorsk Fræni). Tydinga er uviss, men kan stamme frå frænn (lys, skinande).
I 1589 heitte soknet Vågøy og låg under Aukra prestegjeld. Ved kongeleg resolusjon av 22. september 1859 vart soknet gjort om til Fræna prestegjeld. I 1880 vart gjeldet så delt i Ytre og Indre Fræna.
Kommunevåpenet vart vedteke 15. mai 1995 og har sju blå bølgjer på ein gull bakgrunn. Motivet skal symbolisere havet.
Geografi
Fræna omfattar den vestlege delen av Romsdalshalvøya, frå områda rundt Frænfjorden i sør til Hustadvika i nord, og dertil ei rekkje mindre øyar.
Hustadvika er ei av dei mest vêrharde strekningane av vestlandskysten. Fræna er ein kyst og fjordkommune der dei indre delane har ei rekke fjell mellom 600 og 1000 meter. Blant dei mest kjende fjella er Jendemsfjellet (633 moh.) og Kvannfjellet på (900 moh.), det høgste fjellet i kommunen. Nært kysten er det svære myrlendte område. Tvers gjennom kommunen går Frenfjorden som endar inst i Malmefjorden.
Nær grensa til tidlegare Eide kommune ligg dei kjende kalksteinsgrottene Trollkyrkja som er blant Frænas mest populære turistattraksjonar.
På fugleberget på Ergan i Bud hekkar tusenvis krykkjer som kjem kvar februar og forlèt Fræna til fordel for sør-Atlanteren i midten av august.
Næringsliv
Kommunen har sine største hjørnesteinsbedrifter som produserer for eksport: Hustadmarmor produserer marmor til bygningsindustrien og slurry til papirindustrien. Dumper-produsenten Moxy vart grunnlagt av gründeren Birger Hatlebakk. Fræna kommune er den største landbrukskommunen i Møre og Romsdal, med stor kjøtt- og mjølkeproduksjon. Tine har produksjonsstad for mellom anna Jarlsbergost. I hamna Harøysund ved Bud er også fiskerinæringa ei viktig næring.
Atlanterhavsvegen og Trollkyrkja er attraksjonar for turistnæringa i kommunen. Sportsdykking og sportsfiske på Hustad trekker også til seg ein del turisme.
Folketalsutvikling
Folketalsutvikling for noverande Fræna kommune frå 1900:
Thor Bjørklund
Thor Bjørklund var ein norsk oppfinnar og møbelsnikkar frå Lillehammer. Han er mest kjend for å ha funne opp ostehøvelen.
Bjørklund irriterte seg over at han ikkje fekk så tynne skiver som han ville ha når han skar osten med kniv, og at osten blei øydelagd. Derfor begynte han å eksperimentere med ein snikkarhøvel i håp om å kunne lage noko liknande i eit format som passa på kjøkkenet. Han lykkast, og fekk 27. februar 1925 patent på reiskapen som i dag finst i dei fleste hushalda i Norden. I 1927 starta han firmaet Thor Bjørklund & Sønner, no Thor Bjørklund & Sønner AS. Firmaet produserer framleis ostehøvlar på Lillehammer.
Du Friedefürst, Herr Jesu Christ
Du Friedefürst, Herr Jesu Christ, BWV 116, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.
Han vart komponert i Leipzig i 1724 for den 25. sundagen etter treeiningssundag.
Teksten er henta frå Jakob Ebert (sats 2 og 6), medan resten er skriven av ein ukjend person.
Koraltemaet er basert på salmen «Du Friedefürst, Herr Jesu Christ». Denne melodien, som ein ein gong trudde var skriven av Ludwig Helmbold, finst i ei samling av Bartholomäus Gesius (Gese) (1601) og er laust basert på «Innsbruck, ich muß dich lassen», som dukka opp som «Geistliche deutsche Lieder» i Frankfurt an der Oder i 1601.
Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert for to oboar d’amore, to fiolinar, bratsj og basso continuo (med valthorn for dei to koralsatsane), samt fire songsolistar (sopran, alt, tenor, bass) og firedelt kor.
Det består av seks satsar:
Industrisamfunn
Industrisamfunn kan vera ei nemning på eit land, område eller kontinent som er industrialisert, eller på eit lokalsamfunn som er bygd opp rundt ei eller fleire industriverksemder. I eit slikt samfunn arbeider dei fleste innan industrisektoren. Industrisamfunn kan sjåast som eit overgangsstadium mellom eit jordbrukssamfunn og eit tenestesamfunn der tenesteyting er dominerande.
Dei første industrisamfunna oppstod i Storbritannia på 1700-talet, sjølv om enkelte gruveområde og liknande (til dømes i Bergslagen i Sverige) var stader bygd opp på industriell verksemd. På 1800-talet og 1900-talet spreidde industrialismen seg til andre delar av verda.
Blåtinden i Målselv
Blåtinden er eit fjell i Målselv kommune i Troms og Finnmark. Det har ei høgd på 1378 meter over og ein primærfaktor på 1180 meter.
Giske kommune
Giske kommune er ein øykommune på Sunnmøre i Møre og Romsdal, rett vestom byen Ålesund. Kommunen består av dei to flate øyane Giske og Vigra, og to meir ulendte, Godøya og Valderøya. Kommunesenteret ligg på Valderhaugstranda på Valderøya, medan Vigra er den største øya.
Giske kommune har 4 tettstader:
Hovudnæringar i kommunen er fiske og jordbruk, fiskeoppdrett og noko mekanisk industri.
Historie
Skjonghelleren på Valderøya er eit verdifull fortidsminne med avleiringar som mellom anna viser korleis den magnetiske Nordpolen har endra seg. Ein har òg funne restar av fuglar og dyr som er om lag 30 000 år gamle. Ein har òg funne 10 000 år gamle spor etter menneske.
Øyane har òg fleire minne frå vikingtida. På Giske ligg ein av dei eldste herregardane i Noreg. Han var heimen til den mektige Giske-ætta eller Arnungane frå 900-talet til 1582. Giske kapell, kledd i kvit marmor, vitnar om rikdommen på øya på 1100-talet.
Folketalsutvikling
Folketalsutvikling for noverande Giske kommune frå 1910:
Kommunikasjon
Det er brusamband mellom Vigra og Valderøya på Gjøsund. Frå Valderøya går ein undersjøisk tunnel til Ålesund (via Kverve, Ellingsøya). Det er bru til Giske frå Valderøya og undersjøisk tunnel frå Giske til Godøya. Snøggbåtsambandet Hareid-Valderøy-Ålesund blir trafikkert av MS «Tideekspress» og går fleire gongar dagleg frå ferjekaia på Valderhaugstranda.
Ålesund lufthamn ligg på Vigra.
Brettspelet Carcassonne
Carcassonne er eit brikkebasert brettspel for to til fem spelarar som er utvikla av Klaus-Jürgen Wrede. Det blei først gitt ut i 2000 av forlaget Hans im Glück på tysk og av Rio Grande Games på engelsk. Enigma Distribution (tidlegare Midgard Games) gir ut spelet på norsk.
Carcassonne vann Spiel des Jahres-prisen i 2001.
Oortskya
Ingen direkte observasjonar har blitt gjort av Oortskya, men astronomar reknar med skya er opphavet til alle Halley-type-kometar, det vil seia alle dei langperiodiske kometane.
Hypotesen
I 1932 kom den estiske astronomen Ernst Öpik med framlegget om at kometar stammar frå ei sky heilt i ytterkanten av solsystemet. I 1950 vart idéen teken opp att og lagt fram av den nederlandske astronomen Jan Oort for å forklara ei tilsynelatande sjølvmotseiing: kometar vert øydelagde etter eit visst tal på passeringar gjennom det indre solsystemet, og dersom kometane me observerer har eksistert sidan byrjinga på solsystemet, ville alle ha vore øydelagde no. Ifylgje Oorts teori inneheld Oortskya billionar av kometkjernar, som er stabile fordi strålinga til sola er svært svak så langt ute. Denne skya gjev dimed ein kontinuerleg tilførsel av nye kometar som erstattar dei som vert øydelagde.
Opphavet
Oortskya er ein rest etter den opphavlege tåka som kollapsa og danna sola og planetane for 5 milliardar år sidan. Ho er berre laust knytt til solsystemet. Den mest aksepterte teorien er at objekta i Oortskya opphavleg vart skapte mykje nærare sola, og at gravitasjonell påverknad frå gassplanetane sende dei ut i ekstremt lange elliptiske eller paraboliske banar. I dei ytre delane av bana vart objekta utsette for gravitasjonell påverknad frå nabostjernene og fekk dermed ei meir sirkelforma bane. Denne prosessen sørgde òg for å spreia objekta bort frå solsystemetplanet, noko som forklarar den kuleforma fordelinga til skya.
Brettspelet Carcassonne
Reglar for grunnspelet
Spelet er slutt når den siste brikka er lagt ut. Spelaren med flest poeng vinn.
Oortskya
Kjende objekt
Så langt har to moglege Orts sky-objekt vorte oppdaga:
Brettspelet Carcassonne
Poengutrekning
Når ein by, eit kloster eller ein veg er ferdig (by og vegar når det ikkje er nokre uferdige ender som kan byggjast på, kloster når dei er omgitt av åtte brikker), gir følgjesmennene på byen, vegen eller klosteret poeng til sine eigarar. Spelaren som har flest følgjesmenn får poeng. Om to eller fleire spelarar har like mange følgjesmenn får alle fulle poeng. Poeng for uferdige byar, vegar eller kloster tellast opp når spelet er slutt.
Ferdige og uferdige vegar gir like mange poeng, eitt poeng for kvar brikke som vegen strekkjer seg over.
Ferdige og uferdige kloster gir også like mange poeng, eitt poeng for brikka der sjølve klosteret er og eitt poeng for kvar av dei inntil åtte brikkene som ligg rundt.
For ferdige byer får ein to poeng for kvar brikke byen er bygd av. I tidlege utgåver av spelet gav småbyar laga av to brikker berre eitt poeng per brikke, men dette er seinare blitt endra. For uferdige byar får ein berre eitt poeng for kvar brikke i byen.
Når ein by, veg eller eit kloster er ferdig går følgjesmennene som var plasserte der tilbake til sine eigarar og kan brukast på nytt andre stader, men ikkje i den same omgangen som objektet blei ferdig.
!style="background: #efefef" width="10%"|Objekt !style="background: #efefef" width="45%"|Ferdig !style="background: #efefef" width="45%"|Når spelet er slutt
Poeng for enger/bønder
Poenga for enger har blitt endra frå den første utgivinga og det er også ulike reglar i den tyske og amerikanske versjonen. Men om vi held oss til dei offisielle VM-reglane per 2007 er det slik at spelaren som har flest følgjesmenn (bønder) på enga får tre poeng for kvar ferdigstilte by på enga (uavhengig av kven som åtte byen). Kvar by kan berre gi poeng til same spelar ei gong. Dersom to eller fleire spelarar har like mange følgjesmenn på enga får alle fulle poeng, slik som for byar og vegar.
Variantar
Grunnreglene seier at ein skal trekkje ei (1) brikke frå brikkene som er att og leggje denne ut med ei gong. Det finnast to variantar til dette som gjer det enklare å planleggje.
Variant 1: Tre brikker på handa, trekkje før leggje
Fordelar:
Ulemper:
Om ein spelar med elve-utvidingane er det lurt å vente til ein byrjar å trekkje frå dei vanlege brikkene før ein trekk opp 3 brikker på handa.
Taktikk og strategi
Carcassonne blir rekna som eit godt familiespel sidan det har enkle reglar, sidan ingen blir slått ut og sidan spelet varer kort. Eit typisk spel går gjerne unna på 45 minutt. Hell og uhell er ein faktor i spelet, men ein dyktig spelar kan auke sjansane for siger ganske mykje. Jo fleire spel ein spelar og jo færre spelarar ein er, jo fleire spel vil den dyktigaste vinne.
Utvidingar
Spelet har også fleire utvidingar for både å utvide moglegheitene med spelet og i nokre tilfelle endre spelet radikalt.
Utviding: Elva
Elva er ei utviding som anten følgjer med sjølve Carcassonne eller ein av de første utvidingane.
Elva tilfører tolv (12) nye brikker som kvar har ei brei elv som tema. To (2) av brikkene er endestykke, den eine består av ein fjellformasjon og den andre er ein innsjø. De resterande ti (10) brikkene dannar ei samanhengande elv mellom desse endestykka. Det er også nokre få andre objekt på desse, slik som bymurar og vegar.
Poenget med denne utvidinga er at ein tar ut den originale startbrikka og brukar dei tolv (12) elvebrikkene i staden. Spelarane byrjar ved å ta ut dei to endestykka og så blande de andre elvebrikkene med spelsida ned. Det eine endestykket blir så lagt ut som startpunkt på bordet. Så trekk og legg kvar spelar ut ei av de andre elvebrikkene heilt til desse er brukte opp. Neste spelar legg så ut det andre endestykket og så byrjar spelarane å trekkje frå originalbrikkene som vanleg.
Elvebrikkene dannar eit større startområde med fleire enger og gir dermed spelarane fleire val enn den eine startbrikka fra originalutgåva.
Utviding: Elva II
Denne utvidinga gjer omtrent det same som Elva, men har ei elv som deler seg.
Utviding: Katedralar og vertshus
Denne utvidinga legg desse elementa til spelet:
De nye brikkene kan kort oppsummerast slik:
Dei to nye typane av brikker, katedralar og vertshus, gir spelaren som legg dei ut ein sjanse til å få meir poeng for å fullføre et by- eller vegprosjekt, men inneber og ein større risiko for å ikkje få poeng for dette.
Poeng-tabellen med denne utvidinga ser slik ut:
!style="background: #efefef" width="10%"|Objekt !style="background: #efefef" width="45%"|Ferdig !style="background: #efefef" width="45%"|Når spelet er slutt
Turneringar og meisterskap
Det blir halde turneringar og internasjonale meisterskap i Carcassonne, som regel med to spelarar pr bord. I 2006 blei det for første gong arrangert NM og VM i spelet.
Frå 2003 til 2005 blei det arrangert «Internasjonal meisterskap» i Carcassonne. Dette var eit slags utvida tysk meisterskap og ein forgjengar for VM. Johanne Revheim frå Rådal deltok i IM 2003 etter å ha vunne ei kvalifiseringsturnering på internett. Ho blei nummer 34 av 64 spelarar.
Carcassonne online
Ein kan spele Carcassonne på nettet her:
Abasan al-Kabera
Abasan al-Kabera (arabisk عبسان الكبيرة ) er ein palestinsk by som ligg i Khan Yunis guvernement, sør på Gazastripa. Han har samband med Khan Yunis via ei lokal gate som kryssar andre landsbyar, som Bani Suheila og Khuza'a. Abasan al-Kabera og den nærliggande landsbyen Abasan al-Saghira har i nyare tid vokse saman og dannar eit større byområde kring Khan Yunis.
Folketalet i byen var kring 19 000 i 2006, i følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå og hovudnæringa er jordbruk.
Historie
Staden har vore busett sidan romartida og 606 evt., og har fleire ruinar frå desse periodane.
Gotisk
Gotisk (på gotisk *gutisko razda) er eit austgermansk språk som vart snakka av gotarane, og takk vere Wulfilas bibel er det det eldste germanske språket vi har dokumentert.
Gotisk skil seg frå anna germansk først og fremst fordi endingsvokalen ved a- og i-stammane fell ut (hos den siste berre ved føregåande lang vokal). Slik vart til dømes germansk *stainaz gotisk stains (stein) og germansk *gastiz det gotiske ordet gasts (gjest).
Scott Cone
Scott Cone er ein kjegleforma ås kring 2 nautiske mil (3,7 km) nord-nordaust for Cape McNab på sørenden av Buckle Island i Ballenyøyane. Han ligg like ved Eliza Cone, og dei to er i lag kall opp etter skonnerten til John Balleny, «Eliza Scott», som han segla då han oppdaga Ballenyøyane i februar 1839.
Gotisk
Historie
I det 4. hundreåret omsette den gotiske biskopen Wulfila bibelen til gotisk (Wulfilabibelen). I tillegg til Wulfilabibelen finst det berre nokre få andre kjelder til gotisk språk, nemleg eit par runeinnskrifter, bibeltolkingane Skeireins, eit fragment av ein kalender, og austgotiske kjelder frå det 6. hundreåret.
Etter slutten på det austgotiske riket i Italia 493-555 og det vestgotiske riket i Spania 466-711 gjekk au det gotiske språket mesta heilt tapt. I Spania var det alt sidan det gotiske herskarsjiktet på 2-3 % av folket gjekk over frå arianismen til katolisismen mykje blanding mellom folkegruppene - det vil seie romanske, gotiske og svebiske menneske, og attåt dei, au romaniserte keltarar. Dette var under kong Rekkared I, som regjerte frå 586 til 601, og da gjekk bruken av gotisk tilbake, til fordel for gammalspansk omgangsspråk.
Berre på halvøya Krim, blant den delen av austgotarane som hadde vorte att der, dei seinare krimgotarane, kunne det krimgotiske språket halde seg, frå innvandringa i det 3. hunderåret etter vår tidsrekning heilt til omkring år 1800, da det vart trengt bort av tatarspråket. Samanhengar mellom gotisk og skandinavisk er omstridde, sjølv om den gotiske folkestammen som regel blir rekna å koma frå Sør-Sverige. Men det finst påfallande likskapar med gotisk i den svenske ordskatten, særleg den dialekten dei talar på Gotland, gutamål.
Grammatikk
Gotisk har dei same fire kasus som tysk, nemleg nominativ, genitiv, dativ og akkusativ. I visse former finst også eit femte kasus, vokativ, men som regel er vokativ og nominativ identiske. Gotisk hadde to tempora (fortid og ikkje-fortid) og tre numerus singular, plural og dual. Dual eksisterte rett nok berre i pronomen- og verbbøyinga.
Fonologi
Gotisk hadde desse korte vokalane:
Del lange vokalane var:
Av dei urgermanske diftongane hadde gotisk berre desse:
Fonologisk skilde gotisk seg langt mindre frå urgermansk enn det dei andre gammalgermanske språka gjorde. Delvis heng dette også saman med at kjeldene til gotisk er over 300 år eldre enn andre kjelder.
Det handlar om følgjande lyd-lover:
Verb
Dei fleste gotiske verba blir bøygde etter det såkalla urindogermanske prinsippet, «tematisk» bøying, der ein vokal som er rekonstruert av dei urindogermanske fonema *e eller *o blir lagd til mellom rota og suffikset. Den andre, den «atematiske» bøyinga der vokalen blir lagd direkte til rota, finn ein i gotisk, som i latin eller gresk, berre ein sjeldan gong – det einaste dømet på atematisk bøying er det engelske verbet to be og det latinske esse, som båe betyr 'å vera'. På gresk, sanskrit og mange andre indogermanske språk au er dei skylde orda atematiske.
Gotiske verb er, til liks med substantiv og adjektiv, anten «linne» eller «sterke». Linne verb har preteritumsforma -da eller -ta, i motsetnad til preteritumsformene -þ / -t. Som i moderne germanske språk tek sterke verb omlyd, medan dei linne ikkje gjer det.
Døme
Gotisk:
''Atta unsar, þu in himinam, weihnai namo þein. Qimai þiudinassus þeins. Wairþai wilja þeins, swe in himina jah ana airþai. Hlaif unsarana þana sinteinan gif uns himma daga. Jah aflet uns þatei skulans sijaima, swaswe jah weis afletam þaim skulam unsaraim. Jah ni briggais uns in fraistubnjai, ak lausei uns af þamma ubilin. Unte þeina ist þiudangardi jah mahts jah wulþus in aiwins.''
(þ blir uttala som engelsk ustemt th)
Ei omsetjing til moderne høgtysk:
''Vater unser, du im Himmel, geweiht (sei) dein Name. Komme dein Reich. Werde dein Wille, so wie im Himmel auch auf der Erde. Unseren Laib (Brot), den täglichen, gib uns heute. Auch vergib uns, (für den Fall) dass wir Schuldner seien, so wie auch wir vergeben unseren Schuldnern. Und bringe uns nicht in Versuchung, aber (er-)löse uns von dem Übel. Denn dein ist das Königreich und die Macht und die Herrlichkeit in Ewig(-keit).''
Ei omsetjing til nynorsk av E. Outzen:
''Far vår, du i himmelen, heilagt vere namnet ditt. Kome riket ditt. Verte viljen din, så i himmelen og au på jorda. Brødleiven vår, den daglege, gjev oss i dag. Tilgjev oss au om vi er skyldnarar, slik vi au tilgjev skyldnarane våre. Og ikkje bring oss i freisting, men løys oss frå det vonde. For di er verda og makta og æra i æva.''
Slingsbyvarden
Slingsbyvarden  er eit fjell i Stryn kommune i Vestland. Det har ei høgd på 1731 meter over havet og er det 639. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Vassreset
Vassreset er ein fjord i Kinn kommune i Vestland på sørsida av byen Florø. Fjorden er ei fortsetjing av Rekstafjorden i vest og strekkjer seg 6 km austover til der Solheimsfjorden.
Den store hunden
Den store hunden (frå latin Canis major) er eit stjernebilde på den sørlege himmelhalvkula. På 100-talet evt. førte Klaudios Ptolemaios stjernebiletet opp på lista over 48 stjernebilete, og det vert rekna blant dei 88 moderne stjernebileta. Både Den store hunden og Den vesle hunden følgjer stjernebiletet Orion, jegeren, over himmelen. Mjølkevegen passerer gjennom Den store hunden og fleire opne hopar ligg innafor grensene, mellom anna M41.
Den store hunden inneheld Sirius, den lyssterkaste stjerna på natthimmelen, kjend som «hundestjerna». Ho lyser sterkt fordi ho ligg nær solsystemet. Andre lyssterke stjerner i stjernebiletet ligg lengre unna med høgare luminositet. Med storleiksklasse 1,5 er Epsilon Canis Majoris (Adhara) den nest mest lyssterke stjerna i stjernebiletet og den sterkaste kjelda til ekstrem ultrafiolett stråling på natthimmelen. Vidare kjem den gulkvite superkjempa Delta (Wezen) med 1,8, den blåkvite kjempa Beta (Mirzam) med 2,0, dei blåkvite superkjempene Eta (Aludra) med 2,4 og Omicron1 med 3,0, og den kvite, spektroskopiske dobbeltstjerna Zeta (Furud), òg på 3,0. Den raude hyperkjempa VY Canis Majoris er ei av dei største stjernene ein kjenner til, medan nøytronstjerna RX J0720.4-3125 har ein radius på berre 5 km.
Eigenskapar
Den store hunden er eit stjernebilete på den sørlege himmelhalvkula om sommaren (eller den nordlege himmelhalvkula om vinteren), og grensar til Einhyrningen (som ligg mellom Store og Vesle hunden) i nord og Akterstamnen i aust og søraust, Dua i sørvest og Haren i vest. Trebokstavarforkortinga for stjernebiletet, som har vore nytta av International Astronomical Union sidan 1922, er 'CMa'. Dei offisielle grensene til stjernebiletet vart definert av Eugène Delporte i 1930. Stjernebiletet dekkjer 380 kvadratgrader, eller 0,921% av himmelen, og er det 43. største stjernebiletet.
Stjerner
Den store hunden er eit markant stjernebilete fordi det inneheld mange lyssterke stjerner. Desse omfattar Sirius (Alfa Canis Majoris), den mest lyssterke på heile natthimmelen, og tre andre stjerner over storleiksklasse 2,0. I tillegg er det to andre stjerner ein trur har vore meir lyssterk enn alle andre stjerner på himmelen - Adhara (Epsilon Canis Majoris) som hadde ein storleiksklasse på -3,99 for kring 4,7 million år sidan, og Mirzam (Beta Canis Majoris) som hadde −3,65 for kring 4,42 millionar år sidan. Ei anna stjerne, NR Canis Majoris, vil bli den mest lyssterke med ein storleiksklasse på −0,88 om kring 2,87 millionar år.
Sirius er både den mest lyssterke stjerna på natthimmelen med tilsynelatande storleiksklasse −1,46 og ei av dei mest nærliggande stjernene til jorda med ein avstand på 8,6 lysår. Namnet kjem frå det greske ordet som tyder «gloande» eller «brennande». Sirius er òg ei dobbeltstjerne. Følgjestjerna Sirius B er ein kvit dverg med storleiksklasse 8,4, eller 10 000 gonger svakare enn Sirius A for observatørar på jorda. Dei to krinsar rundt kvarandre kvart 50. år. Dei var nærast kvarandre sist gong i 1993 og vil vere lengst frå kvarandre ein gong mellom 2020 og 2025. Sirius danna grunnlaget for den gamle egyptiske kalenderen. Stjerna markerte munnen på Den store hunden i stjerneatlaset til Bayer.
Ved sidan av Sirius er Beta og Gamma Canis Majoris. Beta vert òg kalla Mirzam eller Murzim, og er ei blåkvit Beta Cephei-variabel stjerne med storleiksklasse 2,0. Dette varierer med nokre få hundredelar over ein periode på seks timar. Mirzam ligg 500 lysår frå jorda og det tradisjonelle namnet tyder «annonsøren», fordi plasseringa gjorde at ho «annonserte» Sirius, då ho stig opp nokre få minutt før Sirius. Gamma, som òg vert kalla Muliphein, er ei meir lyssvak stjerne med storleiksklasse 4,12, i røynda ei blåkvit kjempe med spektralklasse B8IIe og ein avstand på 441 lysår frå jorda. Iota Canis Majoris, ligg mellom Sirius og Gamma, og er ei anna stjerne klassifisert som ein Beta Cephei-variabel, med storleiksklasse frå 4,36 til 4,40 over ein periode på 1,92 timar. Ho er ei fjerntliggande, blåkvit superkjempe med spektralklasse B3Ib, kring 46 000 gonger så lyssterk som sola, og 2500 lysår unna, 300 gonger lenger borte enn Sirius.
Epsilon, Omicron2, Delta og Eta Canis Majoris vart kalla Al Adzari «jomfruene» i arabisk mellomalder. Som høgrelåret til hunden i atlaset til Bayer er Epsilon Canis Majoris, òg kalla Adhara. Med storleiksklasse 1,5, er ho den nest mest lyssterke stjerna i Den store hunden og den 23. mest lyssterke på himmelen. Ho er ei blåkvit superkjempe med spektralklasse B2Iab, kring 404 lysår frå jorda. Denne stjerna er eit av dei mest lyssterke kjende ekstreme ultraviolette kjeldene på himmelen. Ho er ei dobbeltstjerne og følgjestjerna har storleiksklasse 7,4. Det tradisjonelle namnet tyder «jomfruene», og er overført frå ei gruppe av stjerner til Epsilon aleine. I nærleiken ligg Delta Canis Majoris, òg kalla Wezen. Ho er ei gulkvit superkjempe med spektralklasse F8Iab og storleiksklasse 1.84, kring 1605 lysår frå jorda. Det tradisjonelle namnet tyder «vekta» og ho er 17 gonger så massiv og 50 000 gonger så lyssterk som sola. Om ho hadde lege i sentrum av solsystemet, ville ho ha strekt seg forbi jorda, sidan diameteren er 200 gonger så stor som soldiameteren. Ho er berre kring 10 millionar år gammal og har stoppa å fusjonere hydrogen i sentrum. Den ytre kappa har byrja å utvide seg og avkjølast, og i løpet av dei neste 100 000 åra vil ho verte ei raud superkjempe når kjerna fusjonerer tyngre og tyngre element. Når ho har ein kjerne av jern, vil ho kollapse og eksplodere som ein supernova. Mellom Adhara og Wezen ligg Sigma Canis Majoris, kjend som Unurgunite for Boorong- og Wotjobaluk-folket. Dette er ei raud superkjempe med spektralklasse K7Ib som varierer mellom storleiksklassane 3,43 og 3,51.
Eta Canis Majoris vert òg kalla Aludra og er ei blåkvit superkjempe med spektralklasse B5Ia og ein luminositet 176 000 gonger og diameter kring 80 gonger sola. Aludra er klassifisert som ei Alfa Cygni-type variabel stjerne og lysstyrken varierer frå storleiksklasse 2,38 til 2,48 over ein periode på 4,7 dagar. Ho ligg 1120 lysår unna. Vest for Adhara ligg Zeta Canis Majoris eller Furud med storleiksklasse 3.0, kring 362 lysår frå jorda. Ho er ei spektroskopisk dobbeltstjerne, og komponentane har ein baneperiode på 1,85 år. Det kombinerte spekteret indikerer ei hovudseriestjerne med spektralklasse B2.5V.
Mellom desse stjernene og Sirius ligg Omicron1, Omicron2, og Pi Canis Majoris. Omicron2 er ei massiv superkjempe som er kring 21 gonger så massiv som sola. Ho er berre 7 millionar år gammal, og har brukt opp all hydrogen i kjernen og prosesserer no helium. Ho er ein Alfa Cygni-variabel med periodiske, ikkje-radielle pulseringar, som gjer at lysstyrken varierer frå storleiksklasse 2,93 til 3,08 over ein periode på 24,44 dagar. Omicron1 er ei oransje K-type superkjempe med spektralklasse K2.5Iab som er ei irregulær variabel stjerne, der den tilsynelatande storleiksklassen varierer mellom 3,78 og 3,99. Ho er kring 18 gonger så massiv som sola, og skin 65 000 gonger så kraftig.
Nord for Sirius ligg Theta og Mu Canis Majoris, og Theta er den nordlegaste stjerna med ei Bayer-nemning i stjernebiletet. Ho er kring 8 milliardar år gammal og er ei oransje kjempe med spektralklasse K4III. Ho er kring like massiv som sola, men har 30 gonger så stor diameter. Mu er eit fleirstjernesystem som ligg kring 1244 lysår unna, og komponentane er mogeleg å skilje frå kvarandre i små teleskop, som ei 5,3-storleiksklasse gulfarga og ei 7,1-storleiksklasse blåaktig stjerne. Den lysare stjerna er ei kjempe med spektralklasse K2III, medan følgjestjerna er ei hovudseriestjerne med spektralklasse B9.5V. Nu Canis Majoris er ei gul kjempestjerne med storleiksklasse 5,7, 278 lysår unna. Ho ligg ved grensa for kva som er mogeleg å sjå med det blotte auga. Ho har ei følgjestjerne med storleiksklasse 8,1.
Heilt sør i stjernebiletet ligg Kappa og Lambda Canis Majoris. Sjølv om dei har liknande spektrum og ligg nær kvarandre sett frå jorda, har dei ikkje tilknyting til kvarandre. Kappa er ei Gamma Cassiopeia-variabel med spektralklasse B2Vne, som vart 50% lysare mellom 1963 og 1978, frå storleiksklasse 3,96 til 3,52. Ho ligg kring 659 lysår unna. Lambda er ei blåkvit klasse B dvergstjerne i hovudserien med ein tilsynelatande storleiksklasse på 4,48 som ligg kring 423 lysår frå jorda. Ho er 3,7 gonger så brei og 5,5 gonger så massiv som sola, og skin med ein luminositet som er 940 gonger så stor.
Canis Major har òg mange variable stjerner. EZ Canis Majoris er ei Wolf–Rayet-stjerne med spektralklasse WN4 som varierer mellom storleiksklassane 6,71 og 6,95 over ein periode på 3 766 dagar. Årsaka til variasjonen er ukjend, men ein trur det er knytt til stjernevinden og rotasjonen til stjerna. VY Canis Majoris er ei av dei største stjernene ein kjenner til. Ho er ei fjerntliggande, raud superkjempe som ligg kring 3800 lysår frå jorda. Estimata for storleik, masse og luminositet har variert frå 600 til 3000 gonger radien og 60 000 til 500 000 gonger luminositeen til sola. Ho vart obsevert i 2011 ved hjelp av interferometri med Very Large Telescope, som gav ein radius på 1420 ± 120 solradiar, ein overflatetemperatur på kring 3490 K (og derfor spektralklasse M4Ia) og ein luminositet 270 000 gonger sola sin. Den noverande massen er rekna å vere 9–25 solmassar, etter at ho har kasta frå seg 15-35 solmassar tidlegare. W Canis Majoris er ei raud kjempe kjend som ei karbonstjerne—ei halvregulær variabel, med storleiksklasse som varierer frå 6,27 til 7,09 over ein periode på 160 dagar. Ho er ei kjølig stjerne med ein overflatetemperatur på kring 2900 K og ein radius som er 234 gonger så stor som sola, og ein avstans som er estimert til 1444–1450 lysår frå jorda. I den andre enden når det gjeld storleik, finn ein RX J0720.4-3125, ei nøytronstjerne med ein radius på kring 5 km. Ho er særs lyssvak med ein tilsynelatande storleiksklasse på 26,6. Spektrumet og temperaturen har på mystisk vis endra seg over fleire år. Årsaka til endringane er ukjende, men det er mogeleg at endringa kjem av at stjerna har absorbert ei akkresjonsskive.
Tau Canis Majoris er eit Beta Lyrae-type formørkande fleirstjernesystem som varierer i storleiksklasse frå 4,32 til 4,37 over 1,28 dagar. Dei fire hovudkomponentane er varme klasse O-stjerner, med ein samla masse som er 80 gonger solmassen og ein luminositet som er 500 000 gonger så stor, men lite er kjend om kvar enkelt stjerne i systemet. Ein femte komponent, med storleiksklasse 10, ligg noko lenger unna, kring 13 000 AU. Systemet er berre 5 millionar år gammalt. UW Canis Majoris er ei anna Beta Lyrae-type stjerne som ligg 3000 lysår frå jord. Ho er ei formørkande dobbeltstjerne som varierer i storleiksklasse frå 5,3 til 4,8. Perioden er 4,4 dagar. Komponentane er to massive, varme og blå stjerner, ei blå superkjempe med spektralklasse O7.5-8 Iab, og ei noko kjøligare følgjestjerne, som er ei mindre utvikla og svakare superkjempe med spektralklasse O9.7Ib. Stjernene er 200 000 og 63 000 gonger så lyssterk som sola. Den svakre stjerna er derimot meir massiv med 19 solmassar, medan den største stjerna har 16 solmassar. R Canis Majoris er ei anna formørkande dobbelstjerne som varierer i storleiksklasse frå 5,7 til 6,34 over 1,13 dagar, med ei tredje stjerne som krinsar rundt desse to med ein periode på 93 år. Den korte perioden til dei to inste stjernene, kombinert med den lange perioden til den ytste, gjer dette til eit uvanleg Algol-type-system.
Ein har funne sju stjernesystem med planetar i stjernebiletet. Nu2 Canis Majoris er ei eldre oransje kjempe med spektralklasse K1III og tilsynelatande storleiksklasse 3,91 som ligg kring 64 lysår frå jorda. Ho har ein masse på 1,5 gonger solmassen og lyser 11 gonger så sterkt som sola. Ein planet som er 2,6 gonger så massiv som Jupiter krinsar rundt denne stjerna med ein periode på 763 dagar. HD 47536 er på same vis ei eldre oransje kjempe med eit planetsystem som er på eit stadie der solsystemet vårt vil vere om nokre få milliardar år, når sola vert ei kjempestjerne. HD 45364 ei stjerne som ligg 107 lysår unna og er litt mindre og litt kjøligare enn sola, med spektralklasse G8V. Ho har to planetar som vart oppdaga i 2008. Med ei omlaupstid på 228 og 324 dagar, har planetane ein 3:2 baneresonnans, som er med på å stablisere systemet. HD 47186 er ei anna sol-liknande stjerne med to planetar. Den indre, HD 47186 b, har ei omlaupstid på berre fire dagar, og er klassifisert som ein Varm Neptun, medan den ytre, HD 47186 c, har ein eksentrisk 3,7 år lang omlaupstid og ein likande masse som Saturn. HD 43197 er ei solliknande stjerne kring 183 lysår unna med ein Jupiter-stor planet med ein eksentrisk bane.
Z Canis Majoris er eit stjernesystem som berre er 300 000 år gammalt og består av to pre-hovudseriestjerner—ei FU Orionis-stjerne og ei Herbig Ae/Be-stjerne, som har i periodar har blitt to storleiksklassar lysar, til storleiksklasse 8 i 1987, 2000, 2004 og 2008. Den meir massive Herbig Ae/Be-stjerna er dekt av ei uregelmessig sfærisk kokong av støv og har ein indre diameter på 20 AU og ein ytre diameter på 50 AU. Kokongen har eit hol i seg, der lys skin ut gjennom 5-10 grader av omkrinsen. Begge stjernene er omgjeve av ei stor sky av materiale som er til overs etter den originale støvskya som skapte systemet. Begge stjernene stråler ut jettar av materiale, og strålejetten frå Herbig Ae/Be-stjerna er mykje lengre, 11,7 lysår lang. FS Canis Majoris er ei anna stjerne med infraraud utstråling, som indkerer eit kompakt skal av støv, men ho verkar å vere ei hovudseriestjerne som har absorbert materiale frå ei følgjestjerne. Desse stjernene er rekna å vere viktige bidragsytarar til interstellart støv.