cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jiddat al-Harasis
Dyreliv
Andre artar ein finn i ørkenområdet er karakal, villkatt og honninggrevling; hare og pinnsving er vanlig, medan arabisk ulv er sjeldan å sjå. Arabisk raudrev (Vulpes vulpes arabica), rüppell-sandrev (Vulpes rueppellii) og nubisk steinbukk er òg rapportert. Av reptil finn ein grå ørkenvaran, Uromastyx-artiar, hornhoggorm, efanar, falsk kobra, sandslange, boiga, skinkar, agamar og gekkoar. Det finst òg gnagarar her.
Det er blitt rapportert 168 fugleartar i området (22 hekkande, 15 trekkfuglar og 104 artar trekkfuglar som stoppar her om våren og hausten), inkludert den utryddingstuga kragetrappen som ein finn i regionar med salt- og brakkvatn. Om vinteren kan ein sjå fastbuande og trekkfuglar som vadefulg, måse (Larus sp.), terner, flamingoar (Phoenicopterus spp.), hegre og mange artar ender i lagunane ved Jiddat al-Harasis.
Garnes stasjon
Garnes stasjon, frå 1883 til 1894 Garnæs stoppestad og frå 1894 til 1910 Garnes stoppestad, er ein nedlagd stasjon på ei nedlagd strekning av Bergensbanen som no er i bruk som museumsjarnbane, Museet Gamle Vossebanen. Stasjonen ligg på Garnes i Arna i Bergen. Han er mellom anna utstyrt med lokomotivstall, og har difor vorte base for Museet Gamle Vossebanen og utgangspunkt for det veterandamptoget som i sommarsesongen går fram til Midtun i Fana i Bergen kommune på denne nedlagde jarnbanestrekninga. Opphavleg gjekk denne jarnbanelina fram til Bergen stasjon, men ender no på Midtun.
Garnes stasjon vart opna i 1883 som Garnæs stoppestad på Vossabanen. I 1884 skifta han namn til Garnes stoppestad, og rundt 1910 vart han oppgradert til stasjon. Stasjonen vart nedlagd i 1964. I dag er han endestasjon i nord for museumsjarnbana Gamle Vossabanen som går mellom Garnes og Midtun i Bergen.
Garnes stasjon ligg mellom nedlagde Tunes haldeplass og nedlagde Arna gamle stasjon, der sistnemnde òg er ein del av Gamle Vossabanen. I 1918 brann Garnes stasjon, og arkitekt Gerhard Fischer teikna eit nytt stasjonsbygg prega av lokale stiltradisjonar, spesielt av rokokko og den såkalla bergensklassismen. Det nye bygget stod ferdig i 1919. I 2002 vart Garnes stasjon, med stasjonsbygningen, uthus, lokstall og vognremisse, freda som nasjonalt kulturminne. Område rundt kulturminnet er òg freda, og dette omfattar det opphavlege stasjonsområde og inkluderer stasjonshagen, perrongar, spor, rampar og tekniske installasjonar.
Early Steppenwolf
Early Steppenwolf er ei samling av konsertopptak av Steppenwolf medan dei framleis var kjende som «The Sparrows». Det kom ut i juli 1969 på ABC Dunhill Records.
Før danninga av Steppenwolf-partnarskapet i 1968, endra plateprodusenten Gabriel Mekler, namnet på bandet basert på ei bok han las av Hermann Hesse. Nick St. Nicholas var ei av dei musikalske drivkreftene i motkulturrørsla til hippiane, Summer of Love, etter å ha booka bandet på klubben The Matrix i San Francisco Bay Area. Den 14. mai 1967 spelte manageren på Matrix-klubben inn to konsertar, inkludert ein 20-minutts versjon av «The Pusher». Dette er konsertopptaka som vart gitt ut av ABC Dunhill Records som Early Steppenwolf.
Predictable av The Kinks
«Predictable» er ein song av The Kinks frå 1981 på albumet Give the People What They Want. Songen vart skriven av Ray Davies.
Tekst
Teksten på «Predictable» skildrar det monotone i livet til ein vanleg mann. Men songaren har håp om at det ein dag skal bli betre. Som mange andre songar av Davies er det ein sarkstisk kommentar om livet i mellomklassen.
Utgjeving
«Predictable» vart først gjeven ut i Storbritannia på singel, i lag med B-sida «Back to Front». Singelen selde ikkje godt, trass i at den førre singelen, «Better Things», hadde blitt populær. I USA vart songen berre gjeven ut på albumet, og ikkje på singel.
Robert Christgau sa at songen «Predictable» («Føreseieleg») var «sjølvoppfyllande», og indikerte at songen ikkje var særskild unik.
Musikkvideo
For å marknadsføre songen spelte Ray Davies inn ein video for «Predictable» i London. Davies er den einaste som er med i video, og går i forskjellige klesstilar frå 1930- til 1980-åra. Vidoeen var produsert av Michael Hamlyn, og regissert av Julien Temple. Videoen vart første gongen vist på MTV i desember 1981. Videoen var den første av mange The Kinks filma.
Borknagar av Borknagar
Borknagar er debutalbumet til det norske bandet med same namn. Innspelinga skjedde utpå hausten i 1995 og plata kom ut i februar 1996. Dette er det einaste albumet der bandet brukar norsk i teksten, det er òg det einaste heilnorske svartmetallalbumet deira. Dei seinare albuma skulle verta noko meir melodiske og progressive. Bassisten Infernus slutta ei stund etter utgjevinga i 1996. Dette var siste gongen bandet brukte den mellom svartmetallband populære Grieghallen som innspelingsstudio.
Light of Love
Light of Love var eit album som berre kom ut i USA av T. Rex i 1974. Det består av songar som tidlegare vart gjeven ut i Storbritannia på Zinc Alloy and the Hidden Riders of Tomorrow, i lag med songar spelt inn våren 1974 i Music Recorders Inc. Studios i Hollywood. Innspelingane vart produserte av Marc Bolan sjølv, og var det første albumet til T.Rex utan Tony Visconti som produsent.
Trass i mykje marknadsføring og ein turne i USA, gjekk ikkje Light of Love inn på lista i USA. Årsakene er omstridde, men det enda forsøka til Bolan på å slå igjennom i USA for godt. Etter dette konsentrerte han seg om Storbritannia igjen (der karrieren var på veg oppover att). Dei nyinnspelte songane kom ut på Bolan's Zip Gun. Ironisk nok kan importerte versjonar av Light of Love ha påvrka salet av Bolans Zip Gun negativt.
Better Things
«Better Things» er ein song av The Kinks, gjeve ut på singel i juni 1981 i Storbritannia og i november 1981 i USA. Ein litt kortare versjon av songen kom seinare ut på albumet Give the People What They Want.
Songen vart skriven av Ray Davies om mislukka ekteskap og kom til under innspelinga av Low Budget. Songen var ferdig i 1981 og gjeven ut på singel. Singelen nådde 42. plassen i Storbritannia og 92. plassen i USA. Dette var den første singelen deira på den britiske singellista sidan 1972.
Bakgrunn
«Better Things» vart skriven av Ray Davies i New York City om det skrantande ekteskapet hans med den andre kona hans, Yvonne. Davies har fortalt Jeff Tamarkin i The Aquarian Weekly at han på den tida var deprimert.
Songen vart spelt inn på ny for Give the People What They Want i april 1981.
Utgjeving
Songen vart gjeven ut som den første singelen frå albumet i Storbritannia. Dei første eksemplara av singelen kom med ein ekstra 7"-plate som inneheldt konsertversjonar av «Lola» og «David Watts», som begge vart spelte inn på amerikanske turnear i 1979 og 1980. B-sida i Storbritannia var «Massive Reductions», som ikkje var med på albumet. Ein annan, kortare versjon av «Massive Reductions» kom ut i 1984 på albumet Word of Mouth. «Better Things» nådde 46. plassen på UK Singles Chart og var den første singelen deira på lista sidan «Supersonic Rocket Ship» i 1972.
I USA vart «Destroyer» gjeven ut i september som den første singelen frå albumet, og «Better Things» vart den andre singelen frå albumet i november. «Better Things» nådde 12. plassen på Billboard Rock Top Tracks-lista og 92. plassen på Billboard Hot 100, litt lågare enn «Destroyer».
I september 2010 gav Ray Davies ut albumet See My Friends med omarbeidde, klassiske Kinks-songar. Her finst ein duett med Bruce Springsteen på «Better Things».
Smirnenski Point
Smirnenski Point (bulgarsk нос Смирненски, ‘Nos Smirnenski’) er eit smalt, isfritt nes på austkysten av Robert Island som stikk 1,1 km ut i Nelson Strait på Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Det ligg 1,2 km nordvest for Perelik Point, 4,4 km nord-nordvest for Batuliya Point, 1,42 km aust for Treklyano Island, 4,7 km aust for Ugarchin Point og 8,11 km søraust for Newell Point. Det er kalla opp etter den bulgarske diktaren Hristo Smirnenski (1898–1923).
Better Things
Utgjeving
I 2011 kåra American Songwriter «Better Things» til deira favorittsong om å gjere det slutt.
Parakálamos
Parakálamos (gresk Παρακάλαμος) er ein landsby i periferieininga Ioánnina i Ípiros i Hellas. Parakálamos var hovudsete i den tidlegare kommunen Áno Kalamás, som no er ei kommunaleining i kommunen Pogóni.
Kaşıkøya
Kaşıkøya (tyrkisk Kaşık Adası, tyder Skeiøya; gresk Πίτα (νήσος)) er ei av ni øyar i Prinseøyane i Marmarahavet, nær Istanbul. Ho ligg mellom øyane i Burgazada og Heybeliada. Kaşık Adası vert offisielt styrt av nabolaget Burgazada i bydelen Adalar i Istanbul i Tyrkia.
Geoffrey Hastings
Geoffrey Hastings, ukjend levetid, var ein britisk fjellklatrar. Han var truleg frå Yorkshire-distriktet.
Den 3. september 1889 var Hastings i fylgje med William Cecil Slingsby på den fyrste kjende toppturen til Brekketindane, eit grensefjell mellom kommunane Ørsta, Stranda og Sykkylven i Møre og Romsdal.
I august 1892 var Hastings med i eit klatrelag på fire som traverserte Aiguille du Grépon, og eit år seinare var han mellom dei fire klatrarane som tok seg opp sørvestveggen på 3 673 moh høge Aiguille du Plan. Både Albert Mummery og J. Norman Collie var med på begge desse bragdene, William Cecil Slingsby på den siste.
Sommaren 1895 var Hastings, saman med mellom andre Mummery og Collie, med på den historiske ferda til Nanga Parbat. I forsøket på å nå toppen vart Mummery og to gurkhaer tekne av eit snøras og forsvann. Nanga Parbat vart fyrst kliven 58 år seinare.
Hastings var medlem av Yorkshire Ramblers Club frå 1894 til 1897.
Bucentaur Rock
Bucentaur Rock er det ytste av tre skjer som ligg like nordaust for Busen Point, på søraustsida av innløpet til Strømnesfjorden på Sør-Georgia. Namnet Low Rock vart gjeve for under ei kartlegging i 1927, men det var alt i bruk andre stader i Antarktis. Etter landmålingane av South Georgia Survey i 1951–52 vart skjeret omdøypt Bucentaur Rock etter kvalkokeriet «Bucentaur», som låg oppankra i Husvik dei første åra kvalstasjonen var i drift frå 1907.
P.D. James
Phyllis Dorothy «P.D.» James, baronesse James av Holland Park, var ein britisk forfattar av ei rekkje kriminalromanar. Mest kjent er kanskje bøkene hennar om etterforskaren Adam Dalgliesh, som også danna utgangspunktet for fleire TV-seriar. Ho debuterte i 1962 med kriminalromanen Cover Her Face, som var den fyrste romanen om Dalgliesh.
Bakgrunn
James var fødd i Oxford. Ho måtte avslutta skulegangen ved 16 års alder for å ta seg arbeid, sidan familien var fattig og faren ikkje hadde tru på høgare utdanning for jenter.
Tidleg karriere
Ho arbeidde på eit skattekontor i tre år, og fekk seinare arbeid som assisterande inspisient for ei teatergruppe.
Forfattarskap
I tillegg til krim skreiv James ein dystopisk roman, The Children of Men, som kom ut i 1992.
Overhuset
Ho var òg medlem av Overhuset i Det britiske parlamentet og blei tildelt fleire ordenar.
James var styremedlem i BBC (1988–93), Arts Council (1988–92) og British Council (1988–93). I 1983 mottok ho Order of the British Empire, og i 1991 blei ho utnemnd til life peer, adelstittel for resten av livet med møterett i Overhuset. Ho sat i Overhuset som konservativ. Ho sat òg ein periode i styret for BBC.
P.D. James gifta seg med doktor Ernest Connor Bantry White i 1941. Ho blei enkje i 1964 då ektemannen døydde etter lang tids sjukdom. Dei fekk to døtrer (fødd i 1942 og 1944).
Bibliografi
Om ikkje anna er oppgjeve, er bøkene kriminalromanar.
TV-produksjonar
Mange av bøkene om Adam Dalgliesh er vorte til fleire mini-serier og TV-filmar. Den fyrste kom i 1983 med Roy Marsden i rolla som Adam Dalgliesh, og seinare kom to med Martin Shaw. Seriane med Roy Marsden er utvilsamt mest kjende, og han var òg lengst i rolla.
Helen Baxendale spelte hovudrolla i fleire sesongar av ein TV-serie basert på dei to bøkene om Cordelia Gray.
I 2006 kom ei filmatisering av Children of Men. Ho var regissert av Alfonso Cuarón, og hadde Clive Owen i hovudrolla.
Verv og ærestilvisingar
I 1987 var P.D. James formann for juryen ved utdelinga av Booker-prisen.
The Mamas and the Papas Deliver
Albumet kom først ut på CD i 1988 og heile albumet kom ut på All the Leaves Are Brown, ei samling av dei fire første albuma deira.
Albumtittelen var ein intern spøk i gruppa, sidan innspelinga hadde kome i gang kort tid etter Cass Elliot hadde annonsert at ho var gravid med dotter si, Owen. På grunn av skamma det var på denne tida for ugifte mødrer, vart både svangerskapet og fødselen halde løynd for ålmenta og albumet var meint å implisere at Elliot og dei andre hadde «fødd» eit nytt album.
Ihor Korobtsjynskyj
Ihor Oleksijovytsj Korobtsjynskyj er ein tidlegare turnar frå Luhansk i Ukraina som representerte Sovjetunionen og frå 1992 Ukraina. Han vann tre VM-gull i 1989, to i 1991 og eitt i 1992. Under Sommar-OL 1992 var han med å vinne gullmedaljen i lagtevlinga, saman med eit mannskap frå den oppløyste Sovjetunionen, mellom dei Vitalj Sjtsjerba og Hryhorij Misjutin.
Korobtsjynskyj fekk sin internasjonale meisterskapsdebut i Turn-VM 1989 i Stuttgart. Her gjekk han til topps i mangekampen og favorittøvinga frittståande, dessutan vann han gull i lagtevlinga for Sovjetunionen i lag med mellom andre Vladimir Artjomov. Ved Turn-VM 1991 i Indianapolis sanka han nye gullmedaljar i frittståande og i lagtevlinga, medan han fekk ein sølvmedalje i skranke.
OL-året 1992 vann Korobtsjynskyj sølv i hopp og bronse i svingstang i Paris-VM, månader seinare vart han i Barcelona olympisk meister i lagtevlinga og han sikra seg ein bronsemedalje i skranke-øvinga. Året etter vann han eitt VM-sølv i skranke då verdsmeisterskapen vart avvikla i Birmingham. Også i Turn-VM 1994 vann han ein medalje, då ein bronse i lagtevlinga for Ukraina. To år seinare gjentok Korobtsjynsky og dei ukrainske lagkameratane den prestasjonen under Sommar-OL i Atlanta.
Skorvetunnelen på Voss
Skorvetunnelen er ein sju meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Seimsgrend haldeplass og Evanger stasjon på Voss.
Kimono
Ein kimono er utforma med rette linjer som gjev han ei T-form i utstrekt tilstand. Når ein ber han blir han festa tett til kroppen med eit breitt belte, obi, som vanlegvis blir festa på ryggen. Til ein kimono har ein vanlegvis tradisjonelt fottøy, skor som zōri eller geta og tåsokkar, tabi.
Bruk
I det moderne Japan bruker ein helst kimono til høgtidelege høve, som giftarmål, teseremoniar og liknande. Nokre få eldre kvinner og endå færre menn ber han til dagleg. Sumobrytarar, som er pålagde å bera tradisjonelle klede offentleg, bruker ofte den enkle bomullskimonoen yukata.
Mønster og utforminga av kimonoen fortel tradisjonelt noko om den sosiale statusen til beraren. Furisode, ein kimono med erme som når golvet, er til dømes knytt til ugifte kvinner.
Camana Rock
Camana Rock er eit skjer halvvegs mellom Kelp Point og Harrison Point i den sørlege delen av Strømnesfjorden på Sør-Georgia. Det vart kartlagt av mannskap på Discovery Investigations under kapteinløytnant J.M. Chaplin i 1927 og 1929 og namngjeve i 1957 av UK Antarctic Place-Names Committee etter seglskuta «Camana», eigd av Tønsberg Hvalfangeri i Husvik, inst i Husvik i Strømnesfjorden.
Wadiar i Oman
Dette er ei liste over elvar og wadiar i Oman arrangert etter nedslagsfelt.
OGAE Noreg
OGAE Noreg (offisielt: OGAE Norway) er ein norsk Eurovision Song Contest fanklubb og medlem av OGAE. Fanklubben vart starta i 1985 og i Noreg vert han kalla Den Norske Grand Prix Klubben.
Hærnestunnelen
Hærnestunnelen er ein 3 336 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Evanger stasjon og Bolstadøyri stasjon i Voss kommune.
Akira Kitaguchi
er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Fylkesveg 337 i Rogaland
Fylkesveg 337 i Rogaland går mellom Lutsi og Furenes i Sandnes kommune. Vegen er 3,6 km lang.
Contrast Rocks
Contrast Rocks er ei lita gruppe skjer som ligg 1 km aust for Antarctic Point, langs nordkysten av Sør-Georgia. Gruppa vart kartlagt og namngjeven i perioden 1926–30 av eit lag frå Discovery Investigations.
Kattegjelettunnelen
Kattegjelettunnelen er ein 529 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Evanger stasjon og Bolstadøyri stasjon i Voss kommune.
Wahiba-sanden
Wahiba-sanden eller Sharqiya-sanden er eit ørkenområde i Oman. Regionen var kalla opp etter Bani Wahiba-stamma. Ørkenen dekkjer eit område på 180 km frå nord til sør og 80 km frå aust til vest, med ei yte på 12 500 km². Ørkenen har hatt vitskapleg interesse sidan ein ekspedisjon dit i 1986 av Royal Geographical Society som dokumenterte eit variert terreng og plante- og dyreliv, med 16 000 virvellause dyr og 200 andre artar dyreliv, inkludert fugl. Dei dokumenterte òg 150 endemiske planteartar.
Geologi
Ørkenen vart danna under kvartær-tida av den sørvestlege monsunvinden og den austlege shamalvinden. Etter kva typar sanddyner ein finn i området, er han delt inn i øvre Wahiba og nedre Wahiba. Det øvre området har enorme sanddyner i linjer frå nord til sør, som ein trur er danna av monsunvinden. Dynene i nord vart danna ei stund etter den siste regionale istida og kan vere opp til 100 meter høge. I nord og vest grensa ørkenen til elvedalane Wadi Batha og Wadi Andam. Under overflatesanden finn ein eldre lag med sementert karbonatsand. Ein trur elveavleiringa kan ha kome frå Wadi Batha i yngre steinalder og no ligg under 200 meter med sand. Ein trur vinderosjon har medverka til nesten flate sletter i sørvest.
Innbyggjarar
Området er busett av beduinar som samla seg ved Al Huyawah, ein oase nær grensa til ørkenen, mellom juni og september for å samle dadlar. Av stammer i området finn ein hovudsakleg al-Wahiba (eller Yal Wahiba) som regionen er kalla opp etter, al-Amr, al-Bu-Isa, Hikman, Hishm og Janaba.
Himmelretning
Himmelretningar er dei fire hovudretningane på kompasset: nord, aust, sør og vest. dei fire himmelretningane svarar til dei fire gradverdiane på eit kompass: nord: 0 grader, aust: 90 grader, sør: 180 grader og vest: 270 grader. Enkelte kompass brukar eininga gon, der dei fire retningane svarar då til 0, 100, 200 og 300 gon. Stundom vert himmelretningane òg omtalt som verdshjørne.
Fire himmelretningar
Med berre fire himmelretningar blir inndelinga av vinklane svært grov og strengt tatt vil ein kvar vinkel mellom 315 og 45 grader bli angitt som nord, ein kvar vinkel mellom 45 grader og 135 grader angitt som aust og så vidare. Fylgjande tabell angir dei primære vinklane for dei fire himmelretningane og yttergrenser for vinkelen:
Åtte himmelretningar
I praksis treng ein ofte ein finare inndeling enn berre fire himmelretningar. For eksempel innan vêrvarsling er det vanlig å bruke åtte himmelretningar. En ny retning er då definert mellom kvar av dei fire hovudretningane: retninga nordaust er midt mellom nord og aust, retninga søraust er midt mellom aust og sør og så vidare.
16 himmelretningar
I enkelte tilfelle treng ein enda finare inndeling. På ny vert det definert ei ny retning mellom kvar av dei føregåande åtte himmelretningane. Dette gir fylgjande 16 himmelretningar:
32 himmelretningar
I nokre få tilfelle treng ein ei enda finare inndeling. Igjen vert ei ny retning definert mellom kvar av dei føregåande retningane. Dette gir 32 himmelretningar. I praksis vert ein slik inndeling lite brukt, men det var vanleg at gamle kompassroser var delt inn i 32 himmelretningar.
Interferometri
Det finst ulike typar interferometer for slike undersøkingar. Dette er instrument for å måle bølgjelengder og brytingsindeksar.
Somovit Point
Somovit Point (bulgarsk нос Сомовит, ‘Nos Somovit’) er eit nes på austkysten av Robert Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som stikk 500 m ut i Bransfield Strait. Det ligg 900 m nord-nordvest for Batuliya Point og 1,1 km sør-sørvest for Kitchen Point.
Neset er kalla opp etter busetnaden Somovit nord i Bulgaria.
Qalaat al-Madiq
Qalaat al-Madiq (arabisk قلعة المضيق }} òg skrive Kal'at al-Mudik eller Qal'at al-Mudiq, og i tillegg kjend som Afamiyya eller Famiyyah, er ein by og mellomalderfestning nordvest i Syria i Hama guvernement, nordaust for Hama. Han ligg på al-Ghabsletta, på austbreidda av Orontes. Av stader i nærleiken finn ein distriktssenteret al-Suqaylabiyah i sør, Bureij og Karnaz i søraust, Kafr Nabudah i aust, al-Huwash i nord, Huwayjah al-Sallah og Shathah i nordvest og Tuwaini og Inab i vest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Qalaat al-Madiq eit folketal på 12 925 i 2004. Han er det administrative senteret og den nest største byen i Qalaat al-Madiq nahiyah («underdistrikt») som består av 40 stader med eit samla folketal på 85 597 i 2004. Innbyggjarane i byen er hovudsakleg sunnimuslimar.
Qalaat al-Madiq er staden der den antikke byen Apamea låg, og ruinane ligg like austom byen. Den nyare festninga, som byen er kalla opp etter, vart bygt under muslimstyret på 1100-talet. Festninga er framleis busett. I dag kjempar syriske styrkar og opprørsstyrkar om kontroll over byen som ein del av den syriske borgarkrigen.
Antikken
Apamea vart grunnlagt av selevkidane på 200-talet fvt. og seinare erobra av romarane som utvida byen kraftig. Under den bysantisk-sassanidiske krigen tidleg på 600-talet, vart Apamea heild øydelagd av sassanidane under Khosrau II. Heraclius slo persarane og i ei forhandling mellom han sjølv og sassanide-generalen Shahrvaraz, ,vart Syria gjeve attende til Austromarriket.
Islamsk tid
I 634, under kalifatet til Abu Bakr, byrja dei muslimske styrkane erobringa av Levanten, og kringsette og erobra Emesa i 636. Då dei hadde teke denne sterke bysantinske skansen, i tillegg til fleire andre byar i nærleiken, overgav Apamea seg til armeen til Abu Ubaidah ibn al-Jarrah i 638, under kalifatet til Umar ibn al-Khattab. I følgje 800-talet skreiv den muslimske historikaren al-Baladhuri at Apamea tok vel imot den muslimske armeen., og godtok innføringa av jizya og jordskattar. Mot slutten av året var heile Levanten underlagt muslimsk styre. Apamea vart kjend som Afamiyya eller Famiyyah av muslimane i mellomalderen. I 891 vitja den arabiske geografen al-Yaqubi Afamiyya, og skreiv at han bestod av ruinar av ein «gammalgresk by ... ved ein stor innsjø.» I 998 kringsette bysantinarane Afamiyya, som då var underlagt fatimidane, men egyptiske forsterkingar kom til og dei bysantinsk styrkane gjekk på eit avgjerande tap den 19. juli.
I 1106 vart festninga Afamiyya (Qal'at al-Madiq), som ligg oppom dei gamle ruinane frå antikken, kjøpt av ismailittar (då kalla assasinar) leia av Abu Tahir al-Sa'igh, og vart den første borga denne gruppa skaffa seg i Levanten. Staden hadde hovudsakleg vore busett av ismailittar før kjøpet frå den Fatimide-utpeikte egyptiske herren som styrte det. Abu Tahir vart oppfordra av Ridwan, den seldsjukkisk-muslimske herskaren i Aleppo, om å ta festninga, og trudde at ismailittane heller ønskte å styrke forsvaret sitt mot krossfararane frå Antiokia. Dei vart drivne bort frå festninga berre nokre månader seinare av krossfararane leia av Tankred av Antiokia i det som truleg var den første militære kampen mellom ismailittane og krossfararane. Først kringsette Tankred festninga og kom fram til ein avtale med ismailittane mot at dei betalte, men seinare erobra han heile festninga i eit åtak. Ismailittane og Abu Tahir flyktta til Aleppo, men vart sidan avretta av Alp Arslan, sone til Ridwan og etterfølgjaren hans, etter ordre frå den seldsjukkiske sultanen og midt blant opprørte ismailittar.
I følgje hans eigne memoarar, leia Usama ibn Munqidh ein liten styrke frå Shaizar, i lag med fleire beduinar, eit åtak mot krossfararane i Afamiya og plyndra den dyrkbare marka deira i 1119. I 1149 var Afamiyya igjen kome under muslimsk kontroll. I 1154 fekk Afamiyya store skadar under eit kraftig jordskjelv, i lag med Shaizar og Kafr Tab. Under regjeringstida til Imad ad-Din Zengid-herskaren Nur ad-Din (1146-1174), vart den moderne festninga Qalaat al-Madiq bygd.
I 1220-åra skreiv den syriske geografen Yaqut al-Hamawi at Afamiyya var senteret i eit distrikt som var ein del av den større Hims-provinsen. Tidleg på 1300-talet, skreiv Abu'l Fida at Afamiyya var ein del av distrikt Shaizar.
Den osmanske tida
Qalaat al-Madiq vart ein del av Eyalet Aleppo («Provinsen Aleppo») tidleg på 1800-talet. I 1811 var festningsbyen, som i røynda vakta inngangen til al-Ghabsletta, kommandert av Mulla Isma'il, ein sjølvstyrt kurdisk krigsherre som gjorde opprør mot osmanske styresmakter i Syria etter å ha falle i unåde hos dei. Keisaren sine janitsjarsoldatar i Qalaat al-Madiq hadde evakuert festninga etter at Mulla Isma'il tok over. I lag med Ariha og Jisr al-Shughur, som begge var kontrollerte av sjølvstyrte herrar, danna dei tre byane eit triangel der opprørarar, særleg mawaliane, og aghawat («herrar») kunne gøyme seg frå styresmaktene.
Seint på 1800-talet låg landsbyen innanfor festningsmurane og innbyggjarane var fattige beduinar.
Moderne tid
Tidleg på 1900-talet var citadellet den einaste delen av Qalaat al-Madiq som var busett. I nyare tid har området kring byen utvida seg kraftig, og dekkjer åssidene vest og sør for citadellet, langs hovudvegen mot al-Suqaylabiyah. Under den syriske borgarkrigen tok opprørar kontroll over det meste av byen, men den syriske hæren har hatt stilling i festninga, som ligg oppom byen. I mars 2012 vart Qalaat al-Madiq bomba og under kraftig eld i 17 dagar på rad, då den den syriske hæren prøvde å drive ut opprørsstyrkane. Den 28. mars gjekk hæren inn i byen, men klarte ikkje å få full kontroll. Samanstøytane førte til at fem opprørar, fire soldatar frå hæren og fire sivile mista livet i følgje Syrisk observatorium for menneskerettar.
Abraham Duquesne-Guitton
Abraham de Bellebat de Duquesne-Guitton eller Duquesne-Guiton var ein fransk kaptein og admiral.
I 1687 segla han frå Kapp det gode håp i «L'Oiseau», med den franske ambassadøren Claude Céberet du Boullay ombord for å opprette ein fransk ambassade I kongedømet Siam.
Han fekk auge på Eendracht Land på kysten av Vest-Australia og segla opp til kysten nær Swan-elva den 4. august – dette var første gong Frankrike var i kontakt med Australia. Han skreiv at det såg særs attraktivt ut og var grønt og frodig, trass i at det var midt på vinteren.
Han vart utpeikt til generalguvernør på Windward Islands (Gouverneur général des Isles du Vent) etter at han konverterte frå protestantismen til katolisismen. Han hadde dette embetet frå 1714 til 1717.
Seishiro Shimatani
Seishiro Shimatani var ein japansk fotballspelar.
OGAE Sverige
OGAE Sverige (offisielt: OGAE Sweden) er ein svensk Eurovision Song Contest fanklubb og medlem av OGAE. I Sverige vert han kalla Melodifestivalklubben.
Kjelder
OGAE
Gimsøystraumen
Gimsøystraumen er eit sund mellom Gimsøya og Austvågøya i Vågan kommune i Nordland. Sundet er om lag 18 kilometer langt og 1–5 kilometer breidt.
Sundet strekker seg frå Vesterålsfjorden mellom Titsneset i vest og Festvågneset i aust og sørover til Henningsværstraumen mellom Malnesodden i vest og Nordodden i aust. Sundklakkstraumen på vestsida av Gimsøya endar omtrent midtvegs i sundet. I austleg retning går to forgreiningar; den korte Sydalspollen og den lengre Olderfjorden.
På Gimsøya ligg grendene Vinje og Saupstad og ein vidare spreidd gardsbusetnad sørover langs fylkesveg 861. Moland ligg på Vestvågøy langs fylkesveg 815. Langs austsida ligg dei sju Straumanbygdene langs fylkesveg 864 og E 10. Det tidlegare ferjesambandet mellom Lyngvær og Smorten vart i 1981 erstatta av Gimsøystraumen bru.
Mount McKeown
Mount McKeown er eit fjell (1880 moh) på nordsida av Embreebreen, 3 nautiske mil (6 km) nordaust for Mount Schmid, nord i Sentinel Range i Ellsworth Mountains. Det vart først kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1957-59. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Donald F. McKeown i United States Air Force (USAF) som deltok i opprettinga av Amundsen-Scott-stasjonen i 1956-57.
Thanjavur
Thanjāvūr (tamil தஞ்சாவூர், tañcāvūr), også kjend under det tidlegare engelske namnet Tanjore, er ein by i Thanjavur-distriktet i den indiske delstaten Tamil Nadu. I 2011 hadde byen 222 619 innbyggjarar, mens det større byområdet hadde 290 732 innbyggjarar. Byen er eit viktig valfarts- og turistmål, med fleire hindutempel som særleg stammar frå då han var hovudstad i Tsjolariket. Brihadisvara-tempelet frå 1000-talet står på UNESCO si liste over verdsarv. Byen er også eit viktig jordbrukssenter i Kaverideltaet, kjend som «Indias risbolle». Byen er også kjend for Thanjavur-måleri, ein klassisk sørinidisk måleritradisjon med måling og relieff.
Byen har gode veg- og jernbanesamband med andre delar av India og Tamil Nadu. Den næraste flyplassen er Tiruchirappalli internasjonale flyplass, 56 km unna, og den næraste hamna er Nagapattinam som ligg 84 km unna Thanjavur.
Kattegjel viadukt-tunnelen
Kattegjel viadukt-tunnelen er ein 19 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Evanger stasjon og Bolstadøyri stasjon i Voss kommune.
Discovery Rock
Discovery Rock er eit skjer i Strømnesfjorden på Sør-Georgia, som ligg 1,3 km nord-nordaust for Ems Rock. Skjeret vart plassert på kartet av eit lag frå Discovery Investigations under kapteinløytnant J.M. Chaplin i Royal Navy, som gjorde landmålingar i Strømnesfjorden i 1927 og 1929. Dei nytta truleg namnet, som sidan vart nytta mykje lokalt.
Rudolf II av Det tysk-romerske riket
Rudolf II av Habsburg var ein tysk-romersk keisar (1576-1612), samt konge over Ungarn (1572-1608) og Böhmen (1575-1611).
Rudolf var ein viktig fremjar av kunst og vitskap, men samstundes ein veik herskar. I det minste i sine siste år var han regjerigsudyktig. Den lange tyrkarkrigen, 1591-1606, føregjekk under hans styringstid. Mangel på handlekraft forsterka ei pågåande krise i riksstyringa. Erkehertug Matthias og andre medlemer av Habsburg-dynastiet vende seg etter kvart mot han og strippa han suksessivt frå alle maktposisjonar.
McPherson Peak
McPherson Peak er ein fjelltopp (2200 moh) på vestsida av toppen av Remingtonbreen i Doyran Heights i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Det vart først kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1957-59. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William C. McPherson Jr., ein sambandsmann ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1957.
Nappstraumen
Nappstraumen er eit 15 kilometer langt sund i kommunane Flakstad og Vestvågøy i Nordland.
På vestsida går sundet frå Storsandnes i nord og sørover til Nusneset, begge på Flakstadøya. På austsida frå Stabbneset på Vestvågøya i nord til Båtskjæret i sør. På nordsida ligg Flaget og Norskehavet og på sørsida ligg Vestfjorden.
Ved sundet ligg fiskeværet Napp på Flakstadsida medan det ligg ein spreidd busetnad langs nesten heile Vestvågøykysten, som blir knytt saman av fylkesveg 843 til Hattan og ein lokal veg vidare sørover.
Ugarchin Point
Ugarchin Point (bulgarsk нос Угърчин, ‘Nos Ugarchin’) er eit nes på nordaustkysten av Robert Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som stikk 300 m ut i Nelson Strait. Det er kalla opp etter byen Ugartsjin nord i Bulgaria.
Neset ligg 4,7 km vest for Smirnenski Point og 4.2 km søraust for Newell Point. Det vart kartlagd av bulgarske landmålarar i 2009.
Hearts of Iron
Hearts of Iron er eit strategispel utgjeve av svenske Paradox Interactive. Spelet går ut på å leia eit land mot, og i ein krig. Ein har tre forskjellige oppdrag. Det fyrste byrjar 1. januar 1936, det andre i 1939 og det siste i 1941. Spelet endar same kva i 1947.
Spelet
Politikk. I spelet kan ein vel stort sett dei landa som fanst under andre verdskrig. Spelet gjer det mogleg å sende diplomatar til eit anna land for å påverka politikken deira i retninga du vil. Ein kan også forsøkje seg på statskupp, dette kan føre til at landet du freistar å påverka går heilt over til din ideologiske retning. Ideologisk retning er svært viktig au, om du ynskjar å opprette ein allianse med eit anna land. Dersom du vil ha til dømes Sovjetunionen over på det nasjonalsosialistiske Tyskland si side vil det kreve litt påverknad.
Ljod
Musikken er av det klassiske slaget. Richard Wagner sin musikk pregar mykje av spelet, blant anna med Götterdämmerung. Dette er musikk som passar godt inn i den gamle stilen av spelet generelt. Götterdämmerung tyder ragnarok, og er tittelen på eit av oppdraga i spelet.
Militærstyrkar
Oppretting av styrker foregår i eit eige panel, ein kan i realiteten bygge so mykje ein vil berre ein har menn nok. Kvar styrke ein bygger i dette panelet er ein divisjon og kvar divisjon har ein leiar. Ein kan velje mellom fleire hundre ulike offiserar blant anna i Tyskland. Etter kvart som krigføringa pågår må ein forsterke styrkane med nye menn ettersom dei gamle fell bort.
Forsking
Ein kan velge om ein vil fokusere på forsking eller å byggja krigsmateriell. Alt kan forskast på, frå stridsvogn til atomreaktor. Etter ein viss tid kan ein utvikle ei A- eller H-bombe. Dette gjer at mange land kan skaffe seg både makt og innflyting.
Nye spel og utvidingar
2. januar 2005 kom spel nummer to i serien, Hearts of Iron 2. Dette spelet har fått endå betre kritikkar enn einaren og er vorte rekna som eit av dei beste strategispela i verda. Til Hearts of Iron 2 har det kome to expansionspakkar, Doomday og Armageddon.
I Doomday får ein eit ekstra oppdrag kalla «Doomday», her byrjar det med at kommunismen og kapitalismen går mot kvarandre i ein tredje verdskrig.
I Armageddon får ein fyrst og fremst litt utvida speletid, pluss at ein får eit par nye kampscenario.
Ionometer
Eit ionometer er eit ionisasjonskammer som består av to parallelle plater som er forbunde med kvarandre gjennom eit batteri og ein kjenslevar straummålar. Om ein plasserer ei radioaktiv kjelde mellom platene, gjer ioniseringa at det går ein straum. Storleiken til straumen gjev eit relativt mål for kjeldestyrken.
Julius Elster
Han utførte viktige arbeid innan områda radioaktivitet og atmosfærisk elektrisitet, og var den første som målte ladningen til fallande regndropar.
Lilleviktunnelen
Lilleviktunnelen er ein 292 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Evanger stasjon og Bolstadøyri stasjon i Voss kommune.
Frank Sampedro
Frank «Poncho» Sampedro  er ein amerikansk gitarist og medlem av rockebandet Crazy Horse, som hovudsakleg er kjend for det lange samarbeidet med Neil Young.
Han var fødd i Vest-Virginia og voks opp i Detroit, Sampedro flytta til California så snart han var gammal nok til å køyre bil. Han spelte nokre år med forskjellige band før han vart medlem av Crazy Horse i 1975 for å spele inn Zuma. Han vart introdusert til bandet av Billy Talbot i november 1974, nøyaktig to år etter at den tidlegare gitaristen i Crazy Horse, Danny Whitten, hadde døydd av overdose. Med Sampedro i bandet, utvikla Crazy Horse ein ny, meir stiv stil (i motsetnad til den lausare stilen til Whitten), noko som gjorde at Neil Young kunne utvikle seg som sologitarist.
I nyare tid har han arbeidd i The Tonight Show with Jay Leno med bandleiaren Kevin Eubanks.
Diskografi
Som medlem av Crazy Horse:
Som medlem av Neil Young & Crazy Horse:
Medverknad til andre Neil Young-album:
Andre artistar:
Cornet de Murat
Cornet de Murat (fransk uttale [kɔʁˌnɛdɘmyˈʁa], av corne-, 'horn' og diminutivt suffiks -et; cornet betyr 'lite horn' ) er eit smått bakverk i hornform frå Murat, ein kommune i Auvergne (den sentrale delen av Frankrike). Cornet de Murat er ei småkake som er vorte rulla i form av eit storfehorn, og er fylt med krem og litt ostemasse piska til krem.
Denne kaka er laga av egg, mjøl, sukker og salt, og vert rulla for hand når ho kjem ut av omnen. For å få den spesielle kjegleforma legg ein kaka på eit perforert bord. Forma er meint å likna horna til raude kyr frå Auvergne, ein rase kalla «salers».
Cornet de Murat kan serverast med forskjellige søte eller salte fyllingar, som kremfløyte, iskrem eller foie gras-mousse.
Cornetfestivalen som byrja i 2004 blir arrangert kvart år i september. Arrangementet tiltrekkjer seg mellom 10.000 og 15.000 besøkande årlig.
Zuma av Neil Young
Zuma er det sjuande studioalbumet til den kanadiske musikaren Neil Young, gjeve ut på Reprise Records i november 1975. Det vart spelt inn i lag med Crazy Horse og inneheld «Cortez the Killer», ein av dei mest kjende songane til Young. Då det kom ut nådde det 25. plassen på Billboard 200. I 1997 hadde albumet seld til gullplate i USA.
Det er kalla opp etter Zuma Beach i Malibu.
Zuma var det første albumet som kom ut etter Ditch Trilogy («grøftetriologien»), som bestod av albuma Time Fades Away, Tonight's the Night og On the Beach. Det har i alt ein meir positiv atmosfære med ein kombinasjon av countryaktig rock og tunge hardrocksongar i liknande stil som det andre albumet til Young, Everybody Knows This Is Nowhere. Som på det sistnemnde albumet er Young akkompagnert av Crazy Horse der den avdøde Danny Whitten var erstatta av Frank Sampedro.
Bakgrunn
Gitarisen og bandkollegaen Danny Whitten døydde av ein overdose i 1972 og dette råka Young hardt og Crazy Horse var utan leiaren og låtskrivaren sin. Young drog ut på turné seint i 1973 med eit band kalla Santa Monica Flyers, som bestod av rytmeseksjonen i Crazy Horse med bassisten Billy Talbot og trommeslagaren Ralph Molina i lag med gitaristen Nils Lofgren, som spelte på debutalbumet til Crazy Horse, og multi-instrumentalisten Ben Keith. Denne gruppa spelte inn det meste av songane som kom til å bli Tonight's the Night. Etter ein stadionturné med Crosby, Stills & Nash og eit avbrote forsøk på eit nytt CSNY-album, skipa Young ei ny utgåve av Crazy Horse i 1975 med gitaristen Frank Sampedro i lag med Talbot og Molina. Denne besetninga spelte inn Zuma og besetninga har vore uendra sidan den gongen.
Innhald
Zuma var det første albumet etter den såkalla Ditch Triology, eller «Grøftetriologien», som bestod av Time Fades Away, On the Beach og Tonight's the Night. Young skreiv dei fleste songane på Zuma medan han budde i Sea Level Drive i Malibu i California, men «Through My Sails», som opphavleg heitte «Sailboat Song», kom frå øvingane med CSNY våren 1974 med heile kvartetten på vokal. «Pardon My Heart» vart spelt inn kring same tid og var opphavleg meint for eit Neil Young-album kalla Homegrown.
Teksten og melodien til «Don't Cry No Tears» er delvis henta frå «I Wonder», ein song Young skreiv på high school og som finst på Archives som kom ut i 2009. Young hevda på ein konsert i 1966 at han skreiv «Cortez the Killer» som skuleelev då han hadde leid av «Montezumas hemn», eit slanguttrykk for diaré. Songen endar med å tone ut, fordi orignalen stoppa brått på grunn av eit straumbrot i studio, og eit siste vers som Yong hadde skrive vart ikkje spelt inn. Reaksjonen til Young var «eg har aldri likt det verset uansett», og har heller ikkje framført det på konsertane sine.
«Danger Bird» består av to forskjellige songar Young aldri gav ut, knytt til slutten på forholdet med Carrie Snodgress kalla «L.A. Girls and Ocean Boys», særskild linja «'Cause you've been with another man / there you are and here I am.» Lou Reed sa i eit intervju at han meinte Young hadde blit ein «stor gitarist» på denne tida og nemnde særskild «Danger Bird» som eit døme.
Medverkande
Crazy Horse
Andre medverkande
Røvstonatunnelen
Røvstonatunnelen er ein 542 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Evanger stasjon og Bolstadøyri stasjon i Voss kommune.
Awk
AWK er eit programmerings- og skriptspråk for handsaming av tekstbaserte data, anten frå filer eller datastraumar. Namnet er utleitt frå etternamnet til utviklarane – Alfred V. Aho, Peter J. Weinberger og Brian W. Kernighan.
AWK er eit av dei tidlegaste verktya som dukka opp i versjon 3 av UNIX, og det vart raskt populært. Ein versjon av AWK er standard i moderne UNIX-implementasjoner og liknande operativsystem. AWK er nemnt i Single UNIX Specification som ein obligatorisk del av eit Unix operativsystem. Attåt Bourne shell, er AWK det einaste skriptspråk i eit standard Unix-miljø.
AWK (og sed) er òg ein av inspirasjonskjeldene til skriptspråket Perl.
Strukturen i eit AWK-program
Eit kall (oppslag) til AWK består i hovudsak av to delar: ei kommandofil og ei primær inndatafil. Kommandofila, som kan vera ei verkeleg fil eller inkluderast i kommandolinje-kall kallet til awk, inneheld ein serie kommandoar som som fortel <tt>AWK</tt> korleis inndatafila skal prosesserast. Den primære inndatafila er vanlegvis ei tekstfil som kan vera ei verkeleg fil eller som kan lesast frå stdin.
Eit typisk AWK-program består av linjer på forma /mønster/ { aksjon } der mønster er eit regulært uttrykk og aksjon er ein kommando. AWK leitar gjennom inndatafila og når det finn ei linje som svarar til mønster, vil det køyra kommandoane spesifisert i aksjon.
Wadi Al Hijar
Wadi Al Hijar eller Wadi Al-Hijr er ein wadi i Ad Dhahirah guvernement nordaust i Oman. Den austlege greina flyt forbi oltidsbusetnaen Bat.
Seint i 1980-åra vart wadien råka av ein flaum som øydela kunstige vatningsanlegg, jordbruk og busetnader i dalen.
Mars Bonfire
Dennis Edmonton, òg kjend under artistnamnet Mars Bonfire, er ein kanadisk rockemusikar og låtskrivar, mest kjend som låtskrivar på hitten «Born to Be Wild» for Steppenwolf.
Karriere
Han vart fødd som Dennis Eugene McCrohan, og han og broren Jerry skifta etternamn til Edmonton tidleg på 1960-talet. Brørne var ein del av bandet The Sparrows, som seinare utvikla seg til Steppenwolf. Ein annan medlem av The Sparrows var Bruce Palmer, som seinare vart medlem av Buffalo Springfield.
Bonfire starta ein solokarriere, medan broren Jerry vart trommeslagaren i Steppenwolf. Etter at han forlét bandet, samarbeidde han ofte med Kim Fowley, og skreiv og spelte inn på platene til Fowley og artistar knytt til Fowley.
Den 22. juni 2015 vart Bonfire tildelt Cultural Impact Award av SOCAN på 2015 SOCAN Awards i Toronto for songen «Born to be Wild».
Personleg liv
Bonfire var ein flittig turgåar i Sør-California i mange år. Han har fullført Hundred Peaks Section-lista 25 gonger. Han vart lagt merke til av Los Angeles Times for «vennlegheita og fleksibiliteten sin» som turleiar.
Diskografi
Album:
Storstrategispel
Storstrategispel er strategispel som tek for seg strategi på øvste steg, og dreier seg ofte om kontroll av ein heil nasjon eller eit imperium sine ressursar.
Storstrategi er oftast avgjort av det politiske styret i landet med råd frå stabssjefane og andre høgt rangerte innan det militære. Grunna store utstrekningar og talet på menneske som er involverte, gjeld oftast storstrategi heile folket, men detaljane om sjølve innsetjinga av strategien (som til dømes dei bakanforliggjande grunnane til ein militærallianse), blir ofte haldne skjult. Ein storstrategi kan vara i mange år, til og med mange generasjonar.
Eit klassisk døme på moderne storstrategi er avgjeringa frå dei allierte i andre verdskrigen om å konsentrere seg om Tyskland fyrst.
Døme på storstrategispel der militær taktikk er gjort svært abstrakt eller teken ut er brettspel som Risk og Diplomacy. Eit litt meir realistisk døme er Axis & Allies. Spel som Rise and Decline of the Third Reich, Empires in Arms og Empires of the Middle Ages er ekte krigsspel, i det at militære einingar er spesifikt representerte, og tek del i kampar som byggjer på dei militære eigenskapane deira. Hearts of Iron, Europa Universalis IV, Supreme Ruler Ultimate, Hegemony og Total War er døme på databaserte storstrategispel.
Glasmagasinet
Historie
Den midtre delen av bygningen blei reist i 1899 i nyrenessansestil etter teikningar av Harald Olsen. Olsen hadde så arkitektkontoret sitt i øvste etasje av denne bygningen. Seinare bygg kom til i 1973 og 1990.
Heile rekkja utgjer Stortorvet 9, 10 og 11. Då Christiania Glasmagasin først flytta hit var det til den midterste bygningen, nummer 10. Nummer 9, som ligg på hjørnet mot Møllergata, bestod den gongen av eit lite hus kalla Simonsen på Torvet. Huset var ein kombinert bustad- og forretningsgard der Peter Simonsen hadde kolonial fram til 1897. Etter hans tid blei bygget rive. Gardeigaren fekk ført opp dagens bygning ved arkitekt Ove Ekman i 1898-99, og forretningen Simonsen på Torvet heldt til her fram til 1935. Deretter blei garden innlemma i Glasmagasinet.
Den siste bygningen i rekkja, hjørnegarden mot Torggata, var nummer 11 og her låg Elephant-Apotheket. Apoteket låg på Stortorget frå 1879 til bygningen blei riven i 1972. Året etter byrja oppføringa av den nyaste delen av Glasmagasinet under leiing av arkitekt Frithjof Stoud Platou. Bygget blei ferdigstilt i 1974. Det blei endra ved ei påbygging mot Linaaes gate i 1990; arkitekten bak dette var Jan Digerud.
I 2014 bestemte Christiania Glasmagasin seg for å forlata bygningen, og blei erstatta av fleire mindre butikkar.
Språket sindi
Sindi er eit indo-arisk språk som blir tala av sindhiar, hovudsakleg frå Sind i Pakistan, og eit mindretal i India.
I Pakistan er sindi det tredje mest utbreidde språket (etter panjabi og pasjto) med 41 millionar talarar. 12 millionar indarar snakkar sindi. Det er offisielt språk i Sind-provinsen, og eitt av 22 offisielt «nemnde» språk i India. Standardtalemålet av sindi heiter vitsjoli.
I India finn ein flest sinditalande i Rann av Kutch og på Kathiawar-halvøya. Sindi liknar mykje på katsji, som blir tala like sør for dette området i Gujarat, og er nært i slekt med dei vestpanjabiske lahndaspråka snakka nord i Sind og sør i Panjab.
Språket stammer frå vratsjada, eit apabhramsaspråk. Gjennom fleire hundreår med muslimsk påverknad har språket teke opp i seg mange persiske og arabiske lånord.
Sindi kan skrivast med tillempa utgåver både av devanagari og det persiske alfabetet. Ein tok først til å trykka sindilitteratur på 1920-talet.
Sufiar som Sachal Sarmast, Shah Abdul Latif Bhittai og ikkje minst Lal Shahbaz Qalander er kjende sindidiktarar.
Ems Rock
Ems Rock er eit skjer halvvegs mellom Harrison Point og Busen Point sør i Strømnesfjorden på Sør-Georgia. Det vart kartlagt av Discovery Investigations under kapteinløytnant J.M. Chaplin i 1927 og 1929 og vart namngjeven i 1957 av UK Antarctic Place-Names Committee etter seglskuta «Ems», eigd av Tønsberg Hvalfangeri i Husvik i Strømnesfjorden.
Jarnbanetunnelen Bolstadtunnelen
Bolstadtunnelen er ein 110 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Bolstadøyri stasjon i Voss kommune og Dale stasjon i Vaksdal kommune.
Huis ter Nieuwburg
Huis ter Nieuwburg eller Huis ter Nieuburch («huset i Nyborg») var eit slott i Rijswijk i Holland i Dei sameinte Nederlanda. Den symmetriske franske klassisistiske bygninga vart truleg teikna av den franske arkitekten Jacques de la Vallée og vart bygd mellom 1633 og 1636 for statthaldar prins Fredrik Henrik.
Slottet med hagar var landstaden til prinsane av Oranien i mange år og vart åstad for fredsforhandlingane som førte fram til freden i Rijswijk i 1697. Etter at prins Vilhelm III døydde i 1702, vart slottet arva av kongane av Preussen, fram til det vart gjeve attende prinsane av Oranien av kong Fredrik II.