cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tina Turner
Opphav
Anna og syster hennar byrja å gå på nattklubbar i St. Louis og East St. Louis på denne tida. På Club Manhattan, ein nattklubb i East St. Louis, såg ho for første gongen Ike Turner og bandet hans, the Kings of Rhythm, spele. Anna likte så godt musikken og Ike at musikken «sette ho i transe». Anna følte trong til å syngje med han på scenen, trass i at få kvinner hadde sunge i lag med han tidlegare. Ein kveld fekk den då 18 år gamle Anna ein mikrofon av trommeslagaren i Kings of Rhythm, Gene Washington, under ein pause. Då han høyrte ho syngje spurte Ike om ho kunne fleire songar, og ho fekk lov å syngje den kvelden, og vart fast gjestevokalist frå den tid. Ike lærte ho så stemmekontroll og korleis ho skulle te seg på scenen. Den første studioinnspelinga hennar var i 1958, då ho song korvokal, med namnet «Little Ann», på Ike Turner-songen «Box Top», i lag med songaren Carlson Oliver.
I 1960 skreiv Ike R&B-songen «A Fool in Love», opphavleg for Kings of Rhythm-vokalisten Art Lassiter. Lassiter møtte ikkje opp i platestudioet for innspelinga, og Anna fekk etter kvart lov å syngje songen etter ho hadde bede Ike. Ike gjekk med på å bruke stemma hennar som ein «demo», og meinte å fjerne vokalen hennar og legge på vokalen til Lassiter seinare. Sjølv om somme meinte at demoen med Anna var med for «lys stemme» og «skrikande», vart songen spelt på radio i St. Louis. Den lokale St. Louis-DJen Dave Dixon overtydde Ike om å sende lydbandet til Juggy Murray, direktøren i Sue Records. Då Murray hørte songen vart han imponert over stemma til Anna, og sa seinare at vokalen hennar «høyrtes ut som skrikande skit... det var ein funky lyd.» Murray kjøpte songen og betalte Ike eit forskot på 25 000 dollar for innspeling- og forlagsrettar. Murray overtydde Turner om å gjere Anna til «stjerna i showet». Det var på denne tida at Ike Turner gav Anna Mae Bullock namnet «Tina», fordi det rima med ein rollefigur frå fjernsynet, Sheena. Det er òg blitt sagt at ho fekk nytt namn for at ho ikkje skulle stikke av og byrje på eiga hand. Ike Turner følte at om Anna Mae Bullock drog sin veg, så kunne han erstatte ho med ein annan songar og kalle ho Tina. Ike sa seinare òg at han gav ho nytt namn for at ikkje dei tidlegare kjærastane hennar skulle ta kontakt med ho.
Tidleg suksess
«A Fool in Love» kom ut i juli 1960 og vart raskt ein hit, som nådde andreplassen på Hot R&B Sides-lista og 27. plassen på Billboard Hot 100 i oktober. Kurt Loder skildra songen som «den svartaste plata som gjekk inn på den kvite poplista sidan Ray Charles sin gospelaktige 'What'd I Say' sommaren før». Ein ny hit, «It's Gonna Work Out Fine» (1961), nådde topp 20 og gav duoen ein nominasjon til Grammyprisen for beste rock and roll-song. Andre kjende singlar som duoen gav ut på Sue Records var «I Idolize You», «Poor Fool» og «Tra-La-La-La». I 1964 gjekk Ike & Tina over til Kent Records, og gav ut singelen «I Can't Believe What You Say». Året etter fekk dei kontrakt med Loma Records, ei underavdeling av Warner Bros. Records, driven av Bob Krasnow, som hadde blitt manageren deira kort tid etter dei slutta i Sue Records. Mellom 1964 og 1969 signerte Ike & Tina meir enn ti platekontraktar.
Herpsilochmus
Herpsilochmus er ei biologisk slekt av maursmettar i maurfuglfamilien, Thamnophilidae. Dei finst i skog og krattskog i Sør-Amerika, sjølv om ein einskild art, raudvengmaursmett, òg finst i Panama. Alle er relativt små maurfuglar som er kjønnsdikromatiske. Hos dei fleste artar, men ikkje alle, er hannfuglar i hovudsak lys grå med ei svart krone og svartkvite venger, medan hoene er meir gulbrune eller raudlege med svartkvit krone.
Tina Turner
Tidleg suksess
Duoen klarte å halde seg populære gjennom lange turnear over heile USA, og spelte 90 dagar på rad kring i landet. I tida på chitlin' circuit bygde Ike and Tina Turner Revue eit rykte som er blitt kalla «eit av dei hottaste, mest varige og potensielt mest eksplosive av alle R&B-band», og konkurrerte med James Brown Show når det kom til sceneshow. Konsertane, som var organiserte av Ike Turner, gav dei økonomisk suksess. Mellom 1963 og 1966 turnerte bandet konstant utan å ha ein hitsingel. Tina vart stadig meir kjend etter å ha sunge solo på TV-show som American Bandstand og Shindig!, medan heile bandet spelte på show som Hollywood A Go-Go, The Andy Williams Show og seint i 1965 i konsertfilmen The Big T.N.T. Show.
Herpsilochmus
Artslista
Herpsilochmus i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Tina Turner
Gjennombrot
I 1965 såg Phil Spector ein konsert med Ike & Tina i Los Angeles og prøvde å få arbeide med Tina. Spector kom fram til ein avtale med Ike, der Ike fekk 20 000 dollar i forskot for å halde seg borte frå studio. Med Spector spelte Tina inn songen «River Deep - Mountain High», som kom ut i 1966 på Spector sitt selskap Philles. Spector rekna innspelinga, med den maksimale energien til Tina over ein symfonisk lyd, som det beste arbeidet hans. Han vart ein stor suksess på andre sida av Atlanteren, særleg i Storbritannia, der han nådde tredjeplassen på den britiske singellista, men gjekk ikkje høgare enn 88. plassen i USA. Spector var knust og signerte aldri igjen ein ny artist til Philles og produserte sjeldan igjen. Men innverknaden til singelen gjorde at Ike og Tina fekk spele som oppvarming for The Rolling Stones på den britiske turneen deira den hausten, og sidan i Europa og Australia. Dei fekk kontrakt med Blue Thumb Records i 1968 og gav ut bluesalbuma Outta Season og The Hunter. På Outta Season var ein versjon av Otis Redding sin «I've Been Loving You Too Long», som Tina vart nominert til Grammyprisen for i kategorien beste kvinnelege R&B-song. Suksessen med desse albuma førte til at the Revue stod øvst på plakaten i Las Vegas der showa deira vart sett av mange kjendisar, som David Bowie, Sly Stone, Janis Joplin, Cher, James Brown, Ray Charles, Elton John og Elvis Presley. I 1969 vart the Revue meir kjende i heimlandet då dei varma opp for the Rolling Stones på den amerikanske turneen deira. I 1970 spelte dei på The Ed Sullivan Show. Suksessen til turneen førte til at the Revue fekk kontrakt med Liberty Records, der dei gav ut to album, Come Together og Workin' Together, i 1970 og 1971. Come Together gav duoen den første topp 40-singelen deira i USA med ein versjon av Sly and the Family Stone sin «I Want to Take You Higher». Come Together markerte eit vendepunkt i karrierane deira, der dei gjekk bort frå det vanlege R&B-repertoaret sitt til meir rockemusikk. Tidleg i 1971 vart versjonen deira av Creedence Clearwater Revival sin «Proud Mary» den største hitten deira, med ein fjerdeplass på Hot 100 i USA og over ein million selde eksemplar. Dei vann Grammyprisen for beste R&B-song av ein duo eller ei gruppe. Seinare i 1971 selde konsertalbumet deira, What You Hear Is What You Get, frå ein konsert i Carnegie Hall, til gullplate. I 1972 bygde Ike Turner studioet Bolic Sounds, nær heimen deira i Inglewood. Etter Liberty vart kjøpt av United Artists Records, hamna duoen på denne etiketten og gav ut ti album i løpet av tre år. Den siste store hitsingelen til duoen var «Nutbush City Limits», som kom ut i 1973. Denne nådde 22. plassen på Hot 100 i USA og nådde fjerdeplassen i Storbritannia. I 1974 gav Tina ut det første soloalbumet sitt, Tina Turns the Country On!, som ho fekk ein Grammy-nominasjon for.
Det året reiste Tina til London for å delta i filminga av rockemusikalen Tommy, der ho spelte The Acid Queen, og song songen med dette namnet. Turner vart kritikarrost for framføringa si. Kort tid etter filminga var over, var Turner med Ann-Margret på TV-programmet hennar i London. Ho reiste attende til USA og fortsette karrieren sin med the Revue. Etter utgjevinga av Tommy, kom Turner med eit nytt soloalbum, Acid Queen, i 1975.
Slutten for duoen
I midten av 1970-åra byrja kokainmisbruket til Ike Turner å kome ut av kontroll. På denne tida konverterte Tina til buddhismen og song nam myoho renge kyo for å lette på stresset i ekteskapet og karrieren sin. På grunn av dopmisbruket til Ike Turner, vart somme av konsertane anten kansellerte eller utsette. I juli 1976 hadde Ike Turner om å forlate United Artists Records for ein fem år lang avtale med Cream Records verdt 150 000. Avtalen skulle signerast den 6. juli. 2. juli 1976 var Ike og Tina på veg frå Los Angeles til Dallas, der the Revue hadde ein konsert på Dallas Statler Hilton. Paret hamna i ein blodig slosskamp på veg til hotellet. Kort tid etter dei kom fram, rømde Tina frå hotellet og gøymde seg seinare hos ein ven. Den 27. juli søkte Tina om skilsmisse på grunn av uforsonlege skilnader.
Tina sa seinare at det var buddhist-trua hennar og synginga av Nam Myoho Renge Kyo som gjorde at ho fekk mot nok til å rive seg laus frå ekteskapet. Men då ho forlet Ike midt i ein turné, fekk ho raskt vite at ho var juridisk ansvarleg for dei kansellerte konsertane. Etter eit år i retten, var skilsmissen omsider eit faktum den 29. mars 1978. Ho heldt scenenamnet sitt og tok ansvaret for gjelda som oppstod då turneen vart kansellert.
Første solokonsertar
I 1977 gjekk Tina ut på scenen att med fleire konsertar i Las Vegas som ein kabaret, og fekk betalt av United Artists-direktøren Richard Stewart. Ho tok så kabareten sin til mindre konsertstader i USA. Ho fekk òg inntekter på show som The Hollywood Squares, Donny and Marie, The Sonny & Cher Show og The Brady Bunch Hour. Seinare i 1977 la Turner ut på den første soloturneen sin, i Australia. I 1978 slapp United Artists ut det tredje soloalbumet til Turner, Rough, som vart distribuert i både Nord-Amerika og Europa av EMI. Dette albumet, og oppfølgjaren Love Explosion, som hadde element av discorytmar, selde dårleg.
Albuma avslutta kontrakten hennar med United Artists/EMI. Ho heldt fram karrieren med ein ny turné, Wild Lady of Rock 'n' Roll, og fortsette med stor suksess, sjølv om ho ikkje hadde hitsinglar. Etter ein opptreden på Olivia Newton-John-programmet Hollywood Nights i 1979, ønskte Turner kontrakt med manageren til Newton-John, Roger Davies. Davies gjekk med på å bli manageren hennar etter å ha sett ho spele i Venetian Ballroom på hotellet Fairmont San Francisco i februar 1980.
Davies rådde Turner til å droppe bandet hennar og omforme showet hennar til eit råare rock'n'roll-show. I 1981 booka Davis Tina Turner på The Ritz i New York City. Etter konserten hyrte Rod Stewart Turner til å synge ein duettversjon av hitten hans «Hot Legs» på Saturday Night Live, og fekk seinare Turner til å vere oppvarmingsartist på den amerikanske turneen hans. Ein konsert med Rod Stewart og Kim Carnes, den 19. desember 1981, i L. A. Forum i Inglewood, vart filma. Seinare varma Turner opp på tre konsertar for The Rolling Stones. Ein ny versjon av The Temptations sin «Ball of Confusion» for det britiske produksjonslaget B.E.F. med Robert Cray, vart ein hit i europeiske danseklubbar i 1982. Etter ein konsert med Chuck Berry og fleire korte turnear i USA og Europa, spelte Turner igjen på the Ritz i desember det året, og ho fekk, etter at David Bowie insisterte på det, ein singelavtale med Capitol Records.
Gjennombrotet
I november 1983 gav Tina ut ein versjon av Al Green sin «Let's Stay Together» på Capitol. Singelen vart ein hit og nådde singellista i fleire europeiske land, mellom anna topp 10 i Storbritannia. Songen nådde 26. plassen på Billboard Hot 100 og vart den første solosingelen til Turner på den amerikanske singellista. Han nådde òg topp 10 på Hot Dance Club Songs- og Hot Black Singles-lista. Suksessen med songen fekk Capitol til å tenke gjennom kontrakten sin med Turner og gav ho tilbod om ein avtale for tre album, og kravde eit album innan kort tid. Dette gav Turner det Ebony kalla eit «fantastisk comeback». Ho var i studio i to månader i London, og albumet Private Dancer kom ut i juni 1984. Same månaden gav Capitol ut den andre singelen frå albumet, «What's Love Got to Do with It». Han nådde topp 10 i løpet av ein månad og i september låg singelen på toppen av den amerikanske Hot 100-lista. Med hitsinglar som «Better Be Good to Me» og «Private Dancer», nådde albumet tredjeplassen på Billboard 200, og selde fem millionar eksemplar i USA aleine og tjue millionar verda over, og vart slik det mest suksessrike albumet hennar. Comebacket til Turner vart krona tidleg i 1985 då ho vann fire Grammyprisar, mellom anna for årets singel med «What's Love Got to Do with It». I februar det året la ho ut på den andre verdsturneen sin og spelte for enorme publikum. Ein av konsertane, på NEC Arena i Birmingham i England, vart seinare gjeven ut på video. På denne tida medverka ho òg med USA for Africa på songen «We Are the World».
Suksessen til Turner fortsette då ho reiste til Australia for å spele mot Mel Gibson i den postapokalyptiske filmen Mad Max Beyond Thunderdome i 1985. Dette var den første filmrolla hennar på ti år då ho spelte Aunty Entity, som styrte Bartertown. Prestasjonen hennar i filmen vart generelt møtt positivt, og filmen vart ein global suksess, og selde billettar for meir enn 36 millionar dollar i USA aleine. Turner fekk seinare NAACP-prisen for rolla si filmen. Ho spelte òg inn to songar for filmen, «We Don't Need Another Hero (Thunderdome)» og «One of the Living», som begge vart hittar. For den sistnemnde vann ho Grammy-prisen for beste kvinnelege rockesong. I juli spelte Turner på Live Aid i lag med Mick Jagger. Etter at ho song i lag med Bryan Adams på ein filma solokonsert i England, gav dei ut ein duettsingel i lag, «It's Only Love», som dei fekk ein Grammynominasjon for i kategorien beste rockesong av ein duo eller gruppe.
Seinare utgjevingar
Turner følgde opp Private Dancer med Break Every Rule i 1986. Med singlane «Typical Male», «Two People» og «What You Get Is What You See», selde albumet over fire millionar eksemplar verda over. Før albumet kom ut, publiserte Turner memoarane sine, I, Tina, som seinare vart ein bestseljar, og ho fekk ei stjerne på Hollywood Walk of Fame. Europaturneen Break Every Rule Tour, som enda i mars 1987 i München i Tyskland, førte til rekordstore billettsal. I januar 1988 laga Turner historie då ho spelte i lag med Paul McCartney føre det største betalande publikummet til då (kring 184 000) på Maracanã i Rio de Janeiro i Brasil, og ho vart oppført i Guinness rekordbok. Suksessen med dei to konsertturneane til Turner førte til innspelinga av Tina Live in Europe som kom ut i april. Turner Turner låg lågt ei stund etter turneen og gav ut Foreign Affair med ein av signaturlåtane hennar, «The Best». Ho la seinare ut på ein Europa-turné for å marknadsføre albumet. Foreign Affair selde til gullplate i USA, medan singlane «The Best» og «Steamy Windows» gjekk inn på topp 40 der. Albumet vart ein stor suksess i Europa, der Turner no budde.
I 1991 vart Ike & Tina Turner innlemma i Rock and Roll Hall of Fame. Phil Spector tok seinare i mot æresprisen på deira vegner. Det same året gav paret bort rettane til å dramatisere liva deira i ein delvis biografisk film kalla What's Love Got to Do with It. Filmen kom ut i 1993 med Angela Bassett i rolla som Tina og Laurence Fishburne i rolla som Ike. Begge skodespelarane vart nominerte til Oscarprisen for rollene sine. Turner spelte inn nye versjonar av songar frå the Revue-tida for What's Love Got to Do with It og spelte inn fleire nye songar, mellom anna det som vart den siste hitten hennar på den amerikanske topp 10-lista, «I Don't Wanna Fight». Ho hjelpte Bassett med garderoben hennar og lærte ho danseste. Ho var sjølv med i slutten av filmen som seg sjølv, men nekta å vere fullt involvert i filmen, og sa til ein intervjuar, «Kvifor skulle eg ha lyst å sjå Ike Turner banke meg igjen? Eg har ikkje dvelt ved det. Det høyrer til fortida.» Etter filmen og filmmusikken kom ut, la Turner ut på den første amerikanske turneen sin på sju år. Då turneen var over flytta Turner til Sveits.
Turner kom attende i 1995 med U2-songen «GoldenEye» for James Bond-filmen med same namn. Den enorme suksessen i Europa og den moderate suksessen i heimlandet USA gjorde at Turner spelte inn eit nytt album, Wildest Dreams i 1996. Sjølv om albumet ikkje vart ein stor suksess i USA, førte verdsturneen hennar og ein reklamefilm med musikken hennar til at albumet selde til gull i USA. Albumet selde til platina i Europa der Turner hadde hittar med «Whatever You Want», «Missing You», som ei kort stund låg inne på singellista i USA, «Something Beautiful Remains», og den sensuelle Barry White-duetten «In Your Wildest Dreams». Då turneen var over i 1997, tok Turner ein ny pause før ho kom attende i 1999 på VH-1-programmet Divas Live '99.
I 1998 vart ein duett med den italienske musikaren Eros Ramazzotti, «Cose della vita», ein hit i EUropa. Før ho feira 60-årsdagen sin, gav Turner ut ein dance-aktig song, «When the Heartache Is Over» som kom ut på albumet Twenty Four Seven månaden etter i Europa. Både songen og albumet kom ut i Nord-Amerika tidleg i 2000. Suksessen med «When the Heartache Is Over» og turneen for å marknadsføre albumet gjorde at ho igjen fekk ei gullplate i USA. Twenty Four Seven-turneen vart den mest suksessrike turneen hennar og den mest innbringande turneen i 2000 i følgje Pollstar med over 100 millionar dollar i inntekter. Seinare annonserte Guinness rekordbok at Turner hadde seld meir konsertbillettar enn nokon annan soloartist gjennom musikkhistoria. Etter dette annonserte Turner at ho delvis kom til å pensjonere seg.
Seinare år
I 2002 vart Tennessee State Route 19 mellom Brownsville og Nutbush kalla «Tina Turner Highway». Året etter spelte ho inn duetten «Great Spirits» med Phil Collins for Disneyfilmen, Brother Bear. I 2004 gav Turner ut samlealbumet All the Best, med singelen «Open Arms», og selde meir enn ein million eksemplar i USA.
I desember året etter vart Turner æra ved Kennedy Center Honors ved John F. Kennedy Center for the Performing Arts i Washington, D.C. og vart vald inn i ei elitegruppe av underhaldarar. President George W. Bush talte om hennar «naturlege talent, energi og sensualitet», og omtalte låra hennar som «dei mest kjende i show-business». Fleire artistar hylla ho den kvelden, inkludert Oprah Winfrey, Melissa Etheridge (som song «River Deep - Mountain High»), Queen Latifah (som song «What's Love Got to Do with It»), Beyoncé (som song «Proud Mary») og Al Green (som song «Let's Stay Together»). Winfrey sa, «Med treng ikkje enno ein helt. Me treng fleire heltinner som deg, Tina. Du gjer meg stolt når eg stavar namnet mitt k-v-i-n-n-e». I november gav Turner ut All the Best – Live Collection som elde til platinaplate i USA. Turner song duett med songaren Elisa på «Teach Me Again» til filmen All the Invisible Children. Songen vart ein suksess i Italia der han gjekk heilt til topps.
I 2007 spelte Turner den første konserten sin på sju år då ho leia ein konsert til inntekt for Cauldwell's Children Charity ved Natural History Museum i London. Same året song Turner Joni Mitchell sin «Edith and The Kingpin» på Herbie Hancock sitt hyllestalbum til Mitchel, River: The Joni Letters. Turner song opphavleg på Carlos Santana sin «The Game of Love» var med på samlealbumet til Santana, Ultimate Santana. Plateselskapet kravde at vokalen til Turner måtte erstattast i siste augneblink av Michelle Branch.
Den 12. desember Turner døydde den tidlegare ektemannen til Turner, Ike Turner av ein kokainoverdose. Han hadde òg lidd av emfysem og hjartekarsjukdom. Då ho vart beden om ein kommentar sa talspersonen hennar: «Tina har ikkje hatt noko kontakt med Ike på meir enn 30 år. Me kommenterer ikkje meir enn det.» Turner song i februar 2008 under Grammyprisutdelinga i lag med Beyoncé. I tillegg vann ho ein Grammypris for jobben hennar på River: The Joni Letters. I oktober 2008 la Turner ut på den første turneen sin på nesten ti år med Tina!: 50th Anniversary Tour. I samband med turneen gav Turner ut samlealbumet Tina!. Turneen vart ein stor suksess og det vart gjeve ut eit konsertalbum og ein DVD kalla Tina Live. I 2009 deltok Turner på songprosjektet Beyond med musikarane Regula Curti, Selda Bagcan og Dechen Shak Dagsay. Dei kombinerte buddhistisk song og kristen kormusikk i lag med ei andeleg melding lesen av Turner. Albumet vart berre gjeve ut i Tyskland og eit par andre land. Det nådde sjuandeplassen i Sveits.
I april 2010 gjekk hitten hennar «The Best» frå 1989 inn på den britiske singellista og nådde ein niandeplass, mykje på grunn av ein nettkamapanje av fansen til Rangers fotballklubb. I 2011 følgde Children Beyond og gjekk igjen inn på lista i Sveits. Turner marknadsførte albumet med å spele i fjernsynsshow i Tyskland og Sveits i desember det året. I mai 2012 var Turner observert på eit moteshow i Beijing til støtte for Giorgio Armani. Turner var på omslaget til den tyske utgåva av Vogue i april 2013, og vart med ein alder på 73 den eldste personen som har vore på framsida av Vogue. Den 3. februar 2014 gav Parlophone Records ut ei ny samling kalla Love Songs. Seinare det året kom Beyond 2: Love Within gjeven ut, der Turner song på nokre gospelsongar.
Familie
Turner hadde to søner. Den første sonen, Raymond Craig, vart fødd i 1958 då Turner var 18 år gammal. Faren var saksofonisten i Kings of Rhythm Raymond Hill. Den andre sonen Ronald vart fødd i oktober 1960. Ronald var det einaste barnet Turner fekk med Ike Turner. Etter dei flytta til Los Angeles i 1960, forlet den forsmådde kona til Ike Turner, Lorraine Turner, sønene til Ike, Ike Jr. (fødd 1958) og Michael (fødd 1959), og dei voks opp med Ike og Tina. Under skilsmissesaka budde dei fire gutane med Tina.
Forholdet og ekteskapet til Ike Turner
I starten var forholdet mellom Tina og Ike venleg og «som sysken». Seint i 1958 flytta Tina inn til Ike i East St. Louis. På den tida byrja Ike å gje Tina musikalsk opplæring. I byrjinga var dei ikkje tiltrekte av kvarandre. Ike var på den tida sambuar med Lorraine Taylor. Dei byrja eit seksuelt forhold i 1959, noko som ergra Tina. Ike hadde òg skuldkjensle og sa seinare at han kjente det som om han låg med ei syster. I boka si skriv Tina at dei gifta seg i Tijuana i 1962. Tina skreiv at første gong Ike byrja å vere valdeleg var då ho sa til Ike at ho tenkte på å forlate gruppa hans og var usikker på forholdet deira. Ike skal ha tatt eit skohorn og slått ho i hovudet.
Før ein konsert i Los Angeles i 1968 prøvde Tina å ta sjølvmord med å svelgje 50 valiumpiller etter ein krangel med Ike. Etter ein krangel i juli 1976 i Dallas, søkte Tina om skilsmisse. Etter skilsmissen hevda Tina at ho måtte operere naseskiljeveggen, som ho sa var skadd etter at Ike slo ho så mange gonger. Turner hevda at ho ikkje var eit «offer» for mishandlinga til Ike Turner og sa at ho hadde krangla med produsentane av biografifilmen hennar, What's Love Got to Do with It over korleis ho vart framstilt i filmen. Vener og slektningar av Ike Turner sa at han aldri heilt kom over skilsmissa. Sonen deira Ronald, hevda at Ike brukte å kome heim til han av og til og gjekk gjennom adresseboka hans for å finne Tina.
Andre ekteskap
På ein fest for plateselskapet sitt i London i 1985, møtte Tina den tyske musikksjefen Erwin Bach. I starten vart dei vener, men vart kjærastar året etter og var saman sidan. I juli 2013, etter å ha vore saman i 27 år, gifta paret seg i ein borgarleg seremoni ved breidda av Zürichsjøen i Küsnacht nord i Sveits.
Turner budde i Château Algonquin i Küsnacht, i nærleiken av Zürich, sidan 1994. Ho hade òg eigedomar i Los Angeles, London, Köln og ein villa på Den franske rivieraen kalla Anna Fleur.
Prisar og lister
Turner vart oppført på 17. plassen på lista til Rolling Stone over «Dei 100 beste songarane gjennom tidene». Turner er innlemma i Rock and Roll Hall of Fame, og tre av innspelingane hennar, «River Deep – Mountain High» (1999), «Proud Mary» (2003) og «What's Love Got to Do with It» (2012) er i Grammy Hall of Fame. Turner vann åtte grammyprisar.
Hindustanimusikk
Hindustanimusikk er den eine hovudforma av klassisk indisk musikk. Ho høyrer heime i Nord-India, Pakistan og Bangladesh og til ein viss grad Nepal og Afghanistan, typisk blant folk som talar indoariske språk. Den andre hovudforma er karnatisk musikk, og er vanleg i det dravidiske språkområdet. Musikktypane har felles utgangspunkt, men skilde lag då dei nordlege delane av Sør-Asia blei erobra av muslimar frå 1200-talet og hindustanimusikk tok opp i seg element frå persisk og arabisk musikk. Begge musikktypane byggjer på ragaer og talarytmar, og legg stor vekt på improvisasjon.
Dei vanlegaste instrumenta i hindustanimusikk er strengeinsturmenta sitar, sarod, sarangi og tamboura, blåseinstrumentet shehnai og trommesettet tabla. Hindustanisong har ofte eit religiøst innhald, både hinduisk og muslimsk. Tradisjonelt framfører utøvarar av musikken ofte musikk knytt til begge religionane.
Ravi Shankar, Ali Akbar Khan og Bismillah Khan er kjende moderne hindustanimusikkutøvarar.
Målselvfossen
Målselvfossen, òg kalla Malangsfossen, er eit fossefall i Målselv kommune i Troms og Finnmark.
Fossen går i tre stryk med ei fallhøgd på 15 meter og er 600 meter lang. Langsetter fossen går det ei 450 meter lang laksetrapp, som er skoten inn i fjellet. Til laksetrappa er det bygd eit laksesjå, der publikum kan observere gyteklar laks som sym mot gyteplassen lenger oppe i elva.
Vassdraget er lenger oppe regulert til vasskraft ved Dividalen kraftstasjon.
Mount Hartkopf
Mount Hartkopf er eit fjell, 1110 moh, som ligg langs austsida av den øvre delen av Landbreen, 11 nautiske mil søraust for Mount McCoy i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Kenneth W. Hartkopt, ein forskar i US Antarctic Research Program på ionosfæren ved Byrd-stasjonen i 1963.
Hamner Nunatak
Hamner Nunatak er ein nunatak som ligg vest for Warren Range i Antarktis, 5 nautiske mil vest-nordvest for Wise Peak. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964 etter Karl C. Hamner, ein biolog ved McMurdo-basen i 1960–61.
Madulain
Madulain er ein kommune i distriktet Maloja i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1697 meter over havet.
Kommunen ligg i Oberengadin kreis og er den minste av elleve kommunar i distriktet. Han ligg i den øvre Engadindalen mellom La Punt-Chamues-ch og Zuoz, om lag 15 minuttar frå St. Moritz ved elva Inn. Han består av landsbyen Madulain ved Inn.
Zibqin
Zibqin er ein by i Sør-Libanon, 103 km frå hovudstaden Beirut og 4 km frå grensa til Israel. Han ligg 450 meter over havet. Det ligg romerske og greske ruinar i byen.
Byen hadde over 600 hus før kring tre fjerdedelar av dei vart øydelagd under Libanonkrigen i 2006. Byen har kring 3000 innbyggjarar.
Flacq
Flacq er eit distrikt aust på Mauritius (nr. 2 på kartet). Det er det største distriktet på Mauritius med eit areal på 298 kkm. Det grensar til Rivière du Rempart i nord, Grand Port, Moka og Pamplemousses i vest. Hovudstaden heiter Centre du Flacq, og distriktet hadde 126. 839 innbyggjarar i år 2000.
Ein kjend turistattraksjon i Flacq er øya Ile Aux Cerfs.
Latvia i Eurovision Song Contest
Latvia debuterte i Eurovision Song Contest i 2000 i Stockholm, Sverige, med songen «My Star», framført på engelsk av gruppa Brainstorm. Bidraga vert valde gjennom den nasjonale finalen Eirodziesma, arrangert av av den latviske kringkastaren Latvijas Televīzija.
Pave Siricius
Pave Siricius sat som pave frå desember 384 til han døydde i 399.
Ifølgje Liber Pontificalis var han son av ein Tiburtius frå Roma. Som ung gut gjekk han i kyrkjeteneste, først som lektor og deretter som diakon.
Etter av pave Damasus I døydde i 384 stilte motpave Ursinus opp som kandidat, men Siricius blei enstemmig vald. Dette blei stadfesta av keisar Valentinian II av Romarriket den 25. februar 385. Det var tydelig at keiseren var nøgd med valet. Han bidrog med middel til å restaurera Paulusbasilikaen (San Paolo fuori le Mura, 'Sankt Paulus utanfor murane') i Roma. Siricius konsekrerte den nye kyrkja i 390; det står ein moderne søyle utanfor nordre søylehall til minne om dette.
Dekretalar – direktiv i disiplinære spørsmål – til Siricius er dei eldste som er bevart. Medan referansar til tidlegare dekretalar tyder på at dei var i ein broderleg tone, er dekretaliane til Siricius i ein autoritativ kansellistil som minnar om keisarlege edikt. Dei fekk automatisk status som lover.
Siricius bekrefta at arianarar som blei gjenopptekne i den katolske kyrkja ikkje skulle døypast på nytt. Han slo også fast at ein berre i særskilde høve skulle døypa på andre tidspunkt enn påske og pinse, noe som var ein gammal skikk. Han utstedte også reglar for sølibat, aldersgrense for kandidatar til ordinasjon og for botsdisiplinen.
Det var under pontifikatet til Siricius at keisar Theodosius den store forbaud alle heidenske ofringar. Medan kristendommen allereie var blitt statsreligion i Romarriket, blei han no den einaste lovlege.
Siricius døydde i Roma den 26. november 399. Han blei gravlagd i basilikaen San Silvestro nær Priscilla-katakomben. Dødsdatoen er minnedagen hans som helgen. Paven blei æra som helgen kort tid etter at han var død, men var ikkje med i dei offisielle helgenlistene, truleg grunna kritikk frå kyrkjefaren Hieronymus og Paulinus av Nola. Først i 1748 blei han føydd til listene av pave Benedikt XIV, som hadde skrive ei avhandling om han.
Brita Lid
Brita Lid var ein norsk lærar og forfattar frå Voss. Johannes og Nils Lid var brørne hennar.
Brita Lid tok eksamen artium i 1916 og gjekk den neste skulevinteren på Volda lærarskule. Åra 1918-20 var ho lærar ved Sørlandet kristelege ungdomsskule, så 1920/21 ved Grenland ungdomsskule og 1921/22 ved Sagavoll ungdomsskule. Frå 1922 til 1954 var ho lærar i folkeskulen i Volda.
Lid gav ut seks forteljingar og historiske romanar, i tillegg til éi diktsamling. Forteljinga Gjennom eld og vatn frå 1933 vart filmatisert same året.
Ho var frå 1946 styremedlem i Norsk kristeleg forfattarlag.
Musculus rhomboideus major
Musculus rhomboideus major (på latin rhomboideus - «rombeforma», major - «stor»), på norsk somtid òg kalla den store rombemuskelen, er ein flat og brei muskel som går frå skulderbladet til ryggsøyla, og knyter med det overekstremiteten til kroppen. Han spring ut frå den andre til femte ryggtaggen i brystkasseregionen, processi spinosi Th2-Th5, og festar på den nedste delen av skulderbladet sitt mediale kant, margo medialis scapulae pars inferior.
Saman med m. rhomboideus minor dreg han skulderbladet medialt når ein adduserer og ekstenderer overarmsbeinet, noko som hjelper til med å senke skulderleddpanna, fossa glenoidalis, til den nøytrale posisjonen til leddpanna. Rhomboideus-musklane held og skulderbladet pressa mot brystkassa.
Mother Focus
Mother Focus er det femte studioalbumet til det nederlandske bandet Focus, gjeve ut i oktober 1975 på Atco Records. Somme av spora på albumet er ikkje lenger i den progressive rockestilen som dominerte den tidlegare musikken deira, og bestod mellom anna av ei blanding av funk blanda med lett jazz og pop. Bassisten Bert Ruiter skreiv dei fleste temaene, sidan van Leer nettopp hadde spelt inn eit soloalbum, O My Love, med sin eigen musikk, og Jan Akkerman heldt attende komposisjonar for det komande soloalbumet sitt, Eli.
John Aitken
John Aitken var ein skotsk fysikar og meteorolog.
Aitkenkjerner, som er kalla opp etter han, er dei minste atmosfæriske aerosolane, dei som har ein radius mindre enn 0,1 mikrometer.
1752 van Herk
1752 van Herk er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Flora. Han blei oppdaga den 22. juli 1930 av Hendrik van Gent ifrå Union Observatory i Johannesburg.
Cox Bluff
Cox Bluff er ei fjell- og isskrent like vest for Spitz Ridge på nordsida av Toney Mountain i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–66 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Tony L. Cox, ein geomagnetikar-seismolog ved Byrd-stasjonen vinteren 1966.
Fylkesveg 504 i Østfold
Fylkesveg 504 i Østfold går mellom Svanekil og Korshavn kai i Hvaler kommune. Vegen er 6,2 km lang.
Moka
Moka er eit distrikt som ligg sentralt på Mauritius (nr. 4 på kartet). Det har eit areal på 221 kkm, og er eitt av to distrikt på øya som ikkje har kyst.
Moka hadde 88. 479 innbyggjarar i år 2000, og hovudstaden heiter Quartier Militaire.
Grand Port
Grand Port er eit distrikt søraust på Mauritius (nr. 3 på kartet). Det har eit areal på 259 kkm, og grensar til Moka og Flacq i nord, og Plaines Wilhelm og Savanne i vest. Distriket hadde 106.665 innbyggjarar i år 2000, og hovudstaden heiter Mahébourg.
Maarakeh
Maarakeh er ein kommune i Tyr distrikt i Sør-Libanon. Han ligg 90 km frå Beirut, hovudstaden i Libanon. Han ligg 270 meter over havet.
Fylkesveg 506 i Østfold
Fylkesveg 506 i Østfold går mellom Svanekil og Edshalsen i Hvaler kommune. Vegen er 4,6 km lang.
Musculus rhomboideus minor
Musculus rhomboideus minor (på latin rhomboideus - «rombeforma», minor - «liten»), på norsk somtid òg kalla den vesle rombemuskelen, er ein liten og flat muskel som går frå skulderbladet til ryggsøyla, og knyter med det overekstremiteten til kroppen. Han spring ut frå den sjuande ryggtaggen i halsregionen til den første taggen i brystkasseregionen, processi spinosi C7 - Th1, og festar på skulderbladet sin mediale kant, margo medialis scapulae, over festet til m. rhomboideus major. Han er innervert av n. dorsalis scapulae.
Han ligg under m. levator scapulae og over m. rhomboideus major, og desse trekkjer skulderbladet oppover og medialt, og dei held og skulderbladet pressa mot brystkassa.
Hawkins Peak
Hawkins Peak er eit lite fjell som stort sett er isdekt og som ligg 7 nautiske mil søraust for Mount Murphy i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter major Billy R. Hawkins, eit medlem av U.S. Army Aviation Detachment i Antarktis, 1966–67.
Smålänningens jul
Smålänningens jul er eit svensk julehefte som først kom ut i 1925. Det blir gitt på Smålänningens förlag og distribuert av Fem Förlag. Det inneheld for ein stor del korte historier av kjente svenske forfattarar som Vilhelm Moberg og Ivar Lo-Johansson. Innhaldet er ofte knytt til jul eller vinter. Ofte er det jakthistorier frå Sverige, men òg frå Canadas villmark.
I tillegg til historiene kan det vere dikt, kryssord og teikneseriar.
Taoufik Makhloufi
Taoufik Makhloufi er ein algerisk mellomdistanseløpar som vart olympisk meister på 1500 meter i 2012, og tok sølvmedaljane både på 800 m og 1500 m ved OL 2016.
Aktiv
Makhloufi sette personleg rekord på 1500 m med 3.34,3 i 2009, men kom ikkje lengre enn til semifinalane under verdsmeisterskapen i Berlin. Året etter forbetra han seg til 3.32,9 under eit stemne i Monaco. I 2011 vart han nummer tre på 1500 m og vann 800 m under Afrika-leikane i Maputo.
I OL-sesongen 2012 vann Makhloufi 800 meter i Afrika-meisterskapen i Benin med personbeste 1.43,88. Tre veker seinare flytta han i Monaco også den personlege rekorden på 1500 m, då til 3.30,8. Under Sommar-OL i London like etter var han påmeld til både 800 m og 1500 m. Der bestemte han seg for å satse einast på 1500-meteren og vart fyrstemann både i forsøksløpet og semifinalen. Han vart så tvinga til å stille i forsøket på 800 m, men sprang sakte og braut tidleg. Dette førte til at Det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF) diskvalifiserte han frå leikane. Makhloufi protesterte på avgjerda, ei avgjerd som vart omgjort etter han la fram ein dokter-uttale som sa han var plaga med smertar i eit kne. Dermed fekk han delta i finalen på 1500 m, eit løp han vann med ein margin på sju tidels sekund til sølvmedaljøren og over sekundet til bronsevinnaren.
Under dei olympiske sommarleikane i Rio de Janeiro i august 2016 vann Makhloufi sølv på 800 meter og sette algerisk rekord med 1.42,61, slått einast av verdsrekordhaldar David Rudisha som vart klokka inn på 1.42,15. Fem dagar seinare tok Makhloufi ein ny sølvmedalje i eit regelrett luseløp på 1500 m, ei tevling som Matthew Centrowitz frå USA vann på tida 3.50,0, den svakaste vinnartida i ein OL-finale på 84 år.
Grilling
Grilling er ein måte å steike mat på ved hjelp av sterk varmestråling frå eld eller eit varmeelement. Ofte blir maten lagt på ei stekerist (grill) eller ein flat stein og varma opp frå over- eller undersida. Ein kan også grilla mat tredd på større eller mindre grillspyd.
César Cui
César Cui var ein russisk offiser av fransk avstamming på farssida. Han er mest kjend som musikk-kritikar, amatørkomponist og medlem av «Dei Fem».
Grilling
Grillar er eigne apparat som blir brukte til grilling, og kan bruka glødande trekol, elektrisitet eller gass til å gje varme. Grilling føregår ofte utandørs, og er i kaldare land gjerne rekna som ein koseleg, sosial aktivitet ein gjer om sommaren.
Ein kan grilla ei rekkje ulike matvarer, som kjøt, sjømat, grønsaker og frukt. Grillmaten får typisk ei tørr, sprø utside med ein særskild smak skapt av maillardreaksjonen, medan innsida kan halda seg saftig eller nær rå. Bruk av marinade kan endra smaken til maten og gjera kjøt mørare. Vidare kan ein ha grillsaus, som i nokre høve også er laga på grillen, og ulikt anna tilbehøyr saman med grillmat, til dømes salatar som potetsalat, brødmat som hamburgerbrød, ris, grønsaker og så bortetter.
Jamdøgnsstorm
Ein jamdøgnsstorm er eit gammalt uttrykk for ein viss type uvêr som har vore nytta av sjøfolk på begge sider av Nord-Atlanteren. Det kan ha samband med at sesongen for dei tropiske orkanane er på topp i månaden for haustjamdøgn, det vil sei i september på den nordlege halvkula. Det kan òg ha samband med at dei første kraftige lågtrykka på høge og midlare breiddegrader gjerne opptrer i september på den nordlege halvkula, og mot slutten av mars på den sørlege halvkula.
Pamplemousses
Pamplemousses er eit distrikt nord på Mauritius (nr. 5 på kartet). Det grensar til Rivière du Rempart i aust, Flacq og Moka i sør og Port Louis i sør-vest. Pamplemousses har eit areal på 179 kkm, og hovudstaden heiter Triolet. Folketalet var 122.352 i år 2000.
Distriktet har fått namnet sitt etter det franske ordet for grapefrukt, etter ein fruktplantasje som fanst i tettstaden. I Pamplemousses finn ein i dag ein stor botanisk hage som har fått namn etter politikaren Seewoosagur Ramgoolam.
David Kemper
David Law Kemper er ein USA-amerikansk rocketrommeslagar som var medlem av Jerry Garcia Band (1983–1994) og bandet til Bob Dylan (1996–2001).
Han var med Jerry Garcia Band frå 1983 til januar 1994, då han brått fekk sparken. Han vart så trommeslagaren til Bob Dylan dei neste fem åra. Kemper var òg ei kort stund medlem av det nederlandske progressive rockebandet Focus midt i 1970-åra, og spelte på både albumet Mother Focus og den påfølgjande turneen. Han har òg spelt med Mike Stinson, Elkie Brooks, Dennis Wilson (på Bambu-innspelingane) og Bernie Leadon.
Homofokal
Homofokal er eit omgrep innan matematikk som vert nytta om kjeglesnitt som har same brennpunkt.
Heathcock Peak
Heathcock Peak er eit fjell, 2310 moh, i austlege delen av Caloplaca Hills i Antarktis oppom vestkanten av Reedybreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Joe D. Heathcock, ein bygningssnekkar ved Byrd-stasjonen i 1962.
Khol
Khol (খোল, খোল), også kjend som mrdanga eller mridanga(মৃদঙ্গ, forskjellig frå sørindisk mridangam) er ei keramisk tosida tromme brukt i nordlege og austlege India, særleg Bengal, Assam, Manipur og Orissa. Ein speler på henne med handflata og fingrane på begge hender. Ho blir brukt som akkompagnement til religiøs musikk (bhajan og kirtan), til dansen gaudiya nritya og til folkemusikk.
Korpuset eller kroppen til tromma er laga av leire, medan trommeskinna tradisjonelt er av tre lag lêr. Ein lager ein sirkel i midten av skinnet av rissmørning, lim og jern. I moderne tid finst også trommer med kropp av glasfiber og syntetiske trommeskinn. Tradisjonelle trommer har reimer mellom dei to trommeskinna og ei lengre reim som ein kan bera tromma med.
Den assamesiske helgenen Sankardev skal ha brukt khol. Tromma blir elles brukt til ulike songar, som kirtanar av dei bengalske diktarane Chandidas, Govindadasa og Gyanadas. Ein bruker henne også til den bengalske dansen gaudiya nritya.
Khol er hovudtromma brukt til bhajan- og kirtansynging av International Society for Krishna Consciousness (ISKCON, «Hare Krishna-rørsla») og Gaudiya Vaishnava.
Plaines Wilhems
Plaines Wilhems er eit distrikt som ligg sentralt på Mauritius (nr. 6 på kartet.) Det har eit areal på 205 kkm, og innbyggjartalet var 358.182 i år 2000. Hovudstaden er Beau-Bassin/ Rose-Hill. Det ligg fleire relativt store byar i Plaines Wilhelms.
Khol
Tromma blir sagt å vera ei lekamleggjering av guden Balarama, broren til Krisjna.
Fylkesveg 507 i Østfold
Fylkesveg 507 i Østfold går mellom Brekke og Helleskilen i Hvaler kommune. Vegen er 1,5 km lang.
Dmitrij Bortnjanskij
Liv og virke
Bortnjanskij blei fødd i Glukhov (Hlukhiv) i Guvernementet Tsjernigov. Som sjuåring flytte han til St. Petersburg for å synge i hoffkapellkoret. Han var elev av Baldassare Galuppi som var leiar av hoffkoret til tsaren frå 1765 til 1768. I 1769 reiste Bortnjanskij med Galuppi til Italia. Her hausta han stor fagnad for operaene Creonte (Venezia, 1776); Quinto Fabio (Modena, 1778) og Alcide (Venezia, 1778).
Bortnjanskij vendte attende til St. Petersburg i 1779. I 1796 utnemnde tsar Paul I han til statsråd og leiar av hoffsongarkapellet. Under leiinga hans utvikla koret seg til eit toppensemble i europeisk sammanhang. Bortnjanskij fekk i 1814 oppdraget å skrive offisiell versjon av Johannes Chrysostomos-liturgien for den russisk-ortodokse gudstenesta som skulle gjelde for heile Russland.
Kyrkjemusikken til Bortnjanskij omfattar over 100 motetter, kantater og liturgiske stykke og i denne knytte han saman russiske og vestlege element i ein polyfon stil han lærde i Italia. Bortnjanskij skreiv òg kammermusikk og klaversonater.
Bortnjanskij snakka ukrainsk, russisk, italiensk, fransk og tysk. I 1882 gav Pjotr Tsjajkovskij ut ei ti bind stor samleutgåve av Bortnjanskij sine kyrkjemusikkverk.
Bortnjanski døydde 28. september 1825 og er gravlagd på gravplassen ved Aleksandr Nevskij-klosteret i St. Petersburg.
I Russland blei tonespråket hans rekna som forelda og kritisert som «italiensk». Likevel har han vore mykje omtykt heilt fram til vår tid, da musikken er særs tilgjengeleg og kjenslelada.
1753 Mieke
1753 Mieke er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Eos. Han blei oppdaga den 10. mai 1934 av Hendrik van Gent ifrå Union Observatory i Johannesburg.
Fylkesveg 7 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 7 i Sogn og Fjordane går mellom Nordgulen og Eivindvik, og mellom Sollibotn og Dingja i Gulen kommune.
Trasear: Nordgulen - Eivindvik 10,9 km, Sollibotn - Dingja 6,3 km.
Kommunar og knutepunkt
- Kommunal veg mellom Eivindvik og Sollibotn (2,9 km) -
Knut Nordanger
Knut Monsson Nordanger var ein norsk lærar, politikar og embetsmann frå Hordabø i Hordaland. Han var stortingsrepresentant frå Akershus fylke og Arbeidarpartiet frå 1925 til 1936, og fylkesmann i Hedmark 1936-53.
Liv og gjerning
Nordanger tok eksamen ved lærarskulen på Stord i 1903, og underviste så i Ryfylke, på Høland og på Lillestrøm. Han var i Lillestrøm skulestyrar frå 1919 til -35. I Lillestrøm var han aktiv i lokalpolitikken og var ordførar i to periodar, 1917-19 og 1923-31.
Ved stortingsvalet 1924 fekk Nordanger plass på Stortinget, vald frå Akershus og Arbeidarpartiet. I dei to fyrste tingbolkane, 1925- og 1928-30 var han med i Justiskomiteen, nestformann i den andre bolken. Bolken 1931-33 var han medlem i Kyrkje- og skulekomiteen, samt nestformann i Lovkomiteen. I den siste treårsbolken, 1934-36, var han formann i Kommunalkomiteen.
Nordanger opparbeidde seg stor kunnskap i kommunale spørsmål og var med i ei mengd nemnder og utval. Han gav i 1931 ut bøka De arbeiderstyrte kommuner og skreiv saman med Arnljot Engh Kommunalkommunskap, som kom ut 1936-40.
Nordanger vart i 1935 utnemnd til fylkesmann i Hedmark, eit embete han vart fjerna frå av nazi-styresmaktene i 1942. Han fekk tilbake posisjonen i 1945 og var fylkesmann til 1953.
Fylkesveg 521 i Østfold
Fylkesveg 521 i Østfold går mellom Bilet og Sundløkka i Fredrikstad kommune. Vegen er 1,3 km lang.
Valerij Spitsyn
Aktiv
Spitsyn vart i 1992 nasjonal meister på 50 km, før han seinare på året deltok i dei olympiske sommarleikane i Barcelona. I den spanske OL-byen gjekk lagkameraten Andrej Perlov inn til siger, sjølv vart Spitsyn fjerdemann på tida 3.54.39, 54 sekundar unna bronsemedaljøren Ronald Weigel. Eitt år seinare sikra Spitsyn seg bronsemedaljen ved Friidretts-VM 1993 i Stuttgart der han kom i mål etter 3.42.50 tids gange, berre gullvinnar Jesús Ángel García frå Spania og finnen Valentin Kononen gjekk fortare. Under EM i friidrett 1994 i Helsinki sigra Spitsyn på tida 3.41.07, to-og-eit-halvt minutt føre Thierry Toutain frå Frankrike.
Den 21. mai 2000 vann Spitsyn den russiske meisterskapen på verdsbestetida 3.37.26, ein rekord som gjaldt til august 2002.
Gunnar Kalrasten
Kalrasten var son til ein trelasthandlar. Etter folkeskulen og framhaldsskule, gjekk han kurs i skog- og jordbruk. Han arbeidde nokre år med skog- og jordbruk, var mellom anna skogsarbeidar og fløytar i Russland i 1931-32. I 1930 tok han over eit småbruk som han dreiv til han døydde. Han vart i 1941 tilsett som styrar av skogetaten i Biri herad, frå 1945 som heradsblinkar. På same tid fekk han også styringa med ein del private skogar.
Heilt frå 1933 til 1963 var Kalrasten med i formannskapet i Biri, varaordførar 1945-51. Han var også formann 1929-35 i Arbeidsledighetsnemnda og 1945-57 i Forsorgstyret i Biri. Perioden 1957-64 var han styremedlem i Direktoratet for Statens skoger.
Kalrasten var varamann til Stortinget 1945-47, og rykte inn på Stortinget då Olav Meisdalshagen vart statsråd seint i 1947. Frå 1950 til han døydde i 1964 hadde Kalrasten fast plass på tinget. Han var frå mars 1948 og ut 1949-sesjonen medlem i Veg- og jarnbanekomiteen. Sidan 1950 var han medlem av framhaldet, Samferdslekomiteen, sekretær i komiteen 1958-64.
Lacroix Nunatak
Lacroix Nunatak er ein rygg av ein endemorene, kring 1 nautisk mil (1,9 km) lang og 75 meter over havet, som ligg like sør for ein liten sone med låge klipperike ryggar som stikk opp av det isdekte neset, 2 nautiske mil (3,7 km) sørvest for Cap Margerie på Adelie Coast. Han vart oppdaga i 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) som trudde det var eit 300 meter høgt fjell. Han vart namngjeven av Mawson etter den fransk mineralogen Alfred Lacroix, og det same vart Mount Lacroix. Han vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen i 1949–51, som oppretta ein astronomisk kontrollstasjon nær midten av nunataken.
Hilly Michaels
Hilly Michaels, òg kjend som Hilly Boy Michaels, er ein USA-amerikansk trommeslagar og musikar som er mest kjend for å ha spelt trommer i Sparks i 1970-åra. Han spelte på Sparks-albumet Big Beat og var den einaste av studiomusikarane på albumet som vart med Ron og Russell Mael frå Sparks på turnéen som følgde i Nord-Amerika. Michaels har gjeve ut to solaoblum tidleg i 1980-åra, Calling All Girls (1980) og Lumia (1981).