cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Symfoni nr. 2 av Mozart
Symfoni No. 2 i B-dur, KV 17, var ein gong trudd å vere av Wolfgang Amadeus Mozart, men vert i dag rekna for å vere av ein annan, kanskje faren Leopold Mozart. Denne symfonien har fått nummeret Anhang C 11.02 i den sjette utgåva av Ludwig Ritter von Köchel-katalogen over musikken til Mozart.
Stykket er i fire satsar og har det uvanlege mønsteret rask-langsam-menuett-rask:
Wadi Khanzir
Wadi Khanzir er ei sideelv til den øvre Khabur nordaust i Syria.
Mikhmoret
Mikhmoret (hebraisk skrift מִכְמֹרֶת, מכמורת, tyder Fiskegarn) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg ved kysten av Middelhavet kring ni kilometer nord for Netanya og høyrer til Heferdalen regionale kommune. I 2007 var folketalet 1 100.
Moshaven vart grunnlagd i 1945 av demobiliserte soldatar frå den britiske hæren, og vart kalla Mikhmoret fordi mange av grunnleggjarane var fiskarar.
Great Torrington
Great Torrington  er ein lite marknadsby i grevskapet Devon i England. Delar av byen ligg på ei høgd oppfor elva Torridge. Ein har derfor flott utsyn frå sentrum, medan dei lågare delane av byane stundom er utsett for flaum.
Shkumbin
Shkumbin er ei elv sentralt i Albania. Ho er 181 km lang, og renn ut i Adriahavet. Elva er rekna som den tradisjonelle skiljelinja mellom dei to albanske dialektane toskisk (på sørsida) og gegisk (på nordsida).
Elva har utspring i fjella sørvest for Ohridsjøen, eit stykke frå byen Pogradec. Løpet kryssar nesten hele Albania frå aust til vest. Elva flyt først nordover og deretter mot nordvest, gjennom Qukës og Librazhd, før ho vender mot vest og renn gjennom Polis, Elbasan, Cërrik, Peqin og Rrogozhinë. Shkumbin renn ut i Adriahavet aust for Rrogozhinë og nordvest for Divjakë.
Det latinske namnet på Shkumbin er «Genusus». Lenge utgjorde elva nordgrensa for regionen Epirus. På 400-500-talet danna ho den kulturelle grensa mellom Illyria og Hellas i antikken.
Tosbotn
Tosbotn er ei grend i Brønnøy kommune i Nordland, inst i Tosenfjorden. Staden er eit turistsenter. Fylkesveg 76 går austover gjennom Tosentunnelen til E 6 i Svenningdal og nordvestover til Brønnøysund.
Metal Machine Music
Metal Machine Music, med undertittelen *The Amine β Ring, er det femte soloalbumet til den amerikanske rockemusikaren Lou Reed. Det vart spelt på ein tre-snøggleiks Uher-maskin og vart mastra av lydteikniaren Bob Ludwig. Det vart gjeve ut som eit dobbeltalbum av RCA Records i juli 1975, men vart teken av marknaden tre veker seinare.
. Det vart gjeve ut att på ein enkel CD av BMG i 1997 og igjen av Buddah Records i 2000.
Albumet skil seg kraftig ut frå resten av Reed-katalogen og har ingen songar eller gjenkjenneleg strukturerte komposisjonar, utan melodi eller rytme. Det består i staden av over ein time med overmodulert feedback og gitareffektar, miksa saman i forskjellig snøggleik av Reed sjølv.
Albumet gjorde Reed til latter i rockeindustrien, medan han samstundes opna døra for dei seinare, meir eksperimentelle materiale hans, og har generelt blitt slakta av kritikarane sidan det kom ut. I 2008 samarbeidde Reed, Ulrich Krieger og Sarth Calhoun om ein turné der dei spelte fri improvisasjon inspirert av albumet, som Metal Machine Trio. I 2011 gav Reed ut ei ommastra utgåve av Metal Machine Music.
Stil
Cale tok med seg The Theatre of Eternal Music sine uovereinsstemmande vedvarande tonar og høge forsterking inn i The Velvet Underground ved å bruke både diskordans og feedback. Nyare utgjevingar av innspelingar av Cale og Conrad frå midten av 60-åra, som Cale sin Inside the Dream Syndicate-serie (The Dream Syndicate var eit alternativ namn gjeven av Cale og Conrad på samarbeidet sitt med Young) vitnar om innverknaden dette eksperimentelle arbeidet hadde på Reed fleire år seinare.
I eit intervju med rockejournalisten Lester Bangs sa Reed at han «hadde òg lytta mykje til Xenakis.» Han hevda òg at han med vilje plasserte soniske allusjonar til klassiske verk som Beethoven-symfoniane Eroica og Pastoral i forvrenging, og han hadde prøvd å få albumet gjeve ut på RCA sin Red Seal-etikett for klassisk musikk. Han hevda òg dette i eit intervju i 2007.
Mottaking
Metal Machine Music forvirra kritikarane og lyttarane då det først kom ut. The Stranger-journalisten Dave Segal hevda seinare at det var ei av dei mest splittande platene nokosinne, og utfordra både kritikarar og kjernepublikummet til artisten omtrent som Miles Davis sitt Agharta-album gjorde omtrent på same tid.
Ved utgivinga vart plata skildra i magasinet Rolling Stone som noko som høyrdest ut som «det røyrforma stønnet frå eit galaktisk kjøleskap» og like ubehageleg å oppleva som «ei natt på ein bussterminal». I Rolling Stone Record Guide frå 1979 sa kritikaren Billy Altman at det var «ei dobbelplate beståande av ikkje noko meir enn øyreøydeleggande elektronisk slam, garantert å rydda kvart rom for menneske på rekordtid». (Dette aspektet av albumet er nemnt i Bruce Sterling-novella «Dori Bangs».) Den første utgåva av den banebrytande New York-zinen Punk omtalte Reed og albumet i det første nummeret frå 1976, og varsla både dne komande punken og diskordansen i No Wave-miljøet i New York. Reed-biografen Victor Bockris skreiv at innspelinga kan forståast som «det ultimate konseptuelle punkalbumet og stamfaderen til New York-punkrock». Albumet vart rangert på andreplassen i boka The Worst Rock 'n' Roll Records of All Time frå 1991 av Jimmy Guterman og Owen O'Donnell.
Village Voice-kritikaren Robert Christgau omtalte Metal Machine Music som Reed sitt «svar på albumserien Environments» og sa at det «sikkert hadde heva medvitet i både journalist- og forretningsmiljøa» og ikkje var «heilt uhøyrleg», sjølv om han innrømte at om han ville lytte til kvit støy ville han heller høyre på «Sister Ray». Greg Kot skreiv i MusicHound Rock (1999), og gav albumet ei «woof!»-vurdering (som viste til «hundemat»), og meinte: «Sentrifugeringsyklusen til ei vaskemaskin har meir melodisk variasjon enn den elektroniske dronen som var Metal Machine Music.» I 2005 inkluderte magasinet Q albumet på ei liste over «ti fryktelege plater av store artistar», og rangerte ho på fjerdeplassen på lista deira over dei 50 verste albuma gjennom tidene. Ho vart igjen omtalt i Q i desember 2010, på lista deira over «topp 10 karrieredrap»-liste, der ho kom på åttandeplassen totalt. The Trouser Press Record Guide omtalte plata som «fire sider med uhøyrbar oscillatorstøy». Mark Deming si melding for AllMusic noterte at sjølv om støyrockgrupper «har skapt ein slags kontekst for det», har Metal Machine Music «ikkje vorte meir brukarvennleg med tida», sidan ho «ikkje har rytmar, melodiar eller formelle strukturar som buffer for åtaka».
Rockkritikaren Lester Bangs, som tilbyr ei meir sympatisk vurdering av Metal Machine Music enn dei fleste kritikarar, skreiv at «som klassisk musikk tilfører det ikkje noko til ein sjanger som godt kan vera utarma. Som rock 'n' roll er det interessant garasje-elektronisk rock 'n' roll. Som ei utsegn er det flott, som eit gigantisk FUCK YOU viser det integritet – ein sjuk, vridd, utsvevande, vondsinna, pervers, psykopatisk integritet, men integritet likevel.» Bangs skreiv seinare ein ironisk artikkel om Metal Machine Music med tittelen «The Greatest Album Ever Made», der han bedømte plata som «den største plata som nokon gong er laga i den menneskelege trommehinna si historie». I 1998 inkluderte The Wire Metal Machine Music på lista si over «100 Records That Set the World on Fire (While No One Was Listening)» og Brian Duguid skreiv: Magasinet Q omtalte Metal Machine Music i sine 50 verste plater gjennom tidene ... Kva høgare oppmoding kan du trenga? ... [Metal Machine Music] er på ein gang den framtredande forvirra støyplata, eit umogleg kakofonisk skrik av elektrisk pine, og også ein klassikar innan minimalisme; nokre av dei mest gåtefulle, utsøkte harmoniane som nokon gong er dokumenterte. Det er synd at CD-utgjevinga ikkje kan gjenskap den låste rilla på den originale doble LP-plata, men sjølv om han ikkje varer evig, er musikken uendeleg kronglete. Han ventar framleis på ein skikkeleg kritisk revurdering – sjølv den glade entusiastiske Lester Bangs forstod ikkje heilt Metal Machine Music.
Quwayda'
Quwayda' er ein landsby i Jizan-regionen, sørvest i Saudi-Arabia.
Metal Machine Music
Framføring
Lou Reed framførte ikkje Metal Machine Music på scenen før i mars 2002 då han samarbeidde med eit avantgarde klassisk ensemble under MaerzMusik-festivalen i Berlin. Det ti mann store orkesteret Zeitkratzer framførte det originale albumet i lag med Reed i eit nytt arrangement av Ulrich Krieger, med klassiske strykarar, blåsarar, piano og trekkspel. Konsertopptak med (2007) og utan (2014; heilakustisk) Reed finst til sals.
Eit par år seinare skipa Reed eit band kalla Metal Machine Trio som eit støyrock/eksperimentelt sideprosjekt.
I populærkulturen
Språket til romvesena i Star Trek kalla Breen var inspirert av Metal Machine Music, som postproduksjonsbesetninga med ansvaret for lyd vart instruert å lytte til når dei skulle skape den elektroniske kaklinga som fungerte som stemmene til Breen.
Lykavittós
Lykavittós eller Lykabettos (gresk Λυκαβηττός) er ei høgd i Hellas på 300 meter over havet som ragar over Aten. Det veks furutre ved foten, og det ligg eit kapell frå 1800-talet tileigna St. Georg, og eit teater og ein restaurant.
Kroatia i Junior Eurovision Song Contest
Kroatia debuterte i Junior Eurovision Song Contest i 2003 i København i Danmark, og vann tevlinga med songen «Ti Si Moja Prva Ljubav», framført på kroatisk av Dino Jelusić. Kroatia har delteke fem gongar; i perioden 2003 til 2006 og 2014.
Lykavittós
Høgda er eit poulært turistmål som ein kan nå med kabelbane. Denne har sin nedre endestasjon ved Kolonaki i Aristippougata.
Teater
Høgda har eit stort friluftsteater, amfiteater, øvst på toppen der mange greske og internasjonale artistar har halde konsertar. Blant desse er til dømes:
Kroatia i Junior Eurovision Song Contest
I 2014, etter å ha vore vekke frå tevlinga i sju år, valde Kroatia å komme attende. Dei valde å gjennomføre ei intern utveljing, og valde Josie til å represente Kroatia på Malta med songen «Game Over».
Granta Parey
Granta Parey er ein 3 387 meter over havet høg fjelltopp i Graji-Alpane i provinsen Aostadalen i det nordvestlege Italia, nær landegrensa mot Frankrike. Fjellet reiser seg inst i fjelldalen Val di Rhêmes.
Eit fylgje på fire mann, Nichols Blanford og Rowsell og fjellførarane Favret og Jacob, nådde som dei fyrste toppunktet ein sommardag i 1863.
Verdsmeisterskapen i roing 1990
Verdsmeisterskapen i roing 1990 vart avvikla på Lake Barrington i Tasmania i Australia, finalane gjekk føre seg 3. og 4. november. Mennene tevla i 13 i ulike båtklassar og kvinnene i 9.
Noreg vann ein bronsemedalje i lettvekt singlesculler for menn.
Singlesculler
<br style="clear:both;" />
Dobbeltsculler
<br style="clear:both;" />
Gjøvdal kyrkje
Gjøvdal kyrkje er ei langkyrkje i Åmli kommune i Agder fylke.
Verdsmeisterskapen i roing 1990
Toar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Tosenfjorden
Tosenfjorden eller Tosen er ein fjord i Brønnøy og Bindal kommune i Nordland. Fjorden er ein nordaustleg arm av Bindalsfjorden lengst sør i fylket. Han er 37 km lang og 550 meter djup. Inst i fjorden ligg grenda Tosbotn.
Verdsmeisterskapen i roing 1990
Toar med styrmann
<br style="clear:both;" />
Gjøvdal kyrkje
Kyrkja vart oppført og teken i bruk i 1803, men har aldri vorte formelt innvigd av biskopen. Ho avløyste ei eldre kyrkje som vart riven før den nye kyrkja vart oppført.
Wadi Khnezir
Wadi Khnezir er ei sideelv til Khabur nordaust i Syria.
Queiq
Queiq (Qoueiq, Quweiq eller Qoueiq (arabisk قويق quwayq; nordsyrisk ʼwēʼ, i antikken Khalos), òg kalla Aleppo, er ei elv og ein dal i Aleppo guvernement i Syria og Tyrkia. Ho er 129 km lang som flyt gjennom byen Aleppo nord i Syria. Ho spring ut frå det sørlege Aintabplatået søraust i Tyrkia. Akpınar på Kilis-sletta er ei av kjeldeelvane til Queiq. Byen Qinnasrin ligg ved breidda av elven. Ho renn delvis langs vestkanten av Matahsenkinga. Dalen har vore busett i tusenvis av år og i antikken var Queiqdalen kjend for flintindustrien og keramikk.
Elva tørka heilt inn seint i 1960-åra på grunn av prosjekt med kunstig vatning på den tyrkiske sida av grensa. I nyare tid har vatn frå Eufrat blitt leidd om for å vekke den daude elva til liv att, og dermed gje nytt liv til jordbruket på slettene sør for Aleppo. Mange syrarar er likevel bitre på tyrkarane for det dei gjorde med elva.
Queiq-massakren
Seint i januar 2013 under den syriske borgarkrigen vart kring 110 menn og gutar, dei fleste bakbundne med teip over munnen og kulehol i hovudet, funne langs kanten av elva i ein del av Aleppo som er kontrollert av opposisjonsstyrkane. Få av offera var over 30 år gamle og mange synte teikn på tortur. Human Rights Watch rapporterte at familiemedlemmane til mange av offera fortalde at dei vart sist sett i eit regjeringskontrollert område eller etter at dei skulle inn i det området mellom to sjekkpunkt, eit bemanna av opposisjonsstyrken og det andre av regjeringsstyrken. Dei fleste familiemedlemmane som vart intervjua av Human Rights Watch insisterte på at offera ikkje hadde vore involvert med den væpna opposisjonen eller aktivt delteke i demonstrasjonar. Dei sa at offera i mange tilfelle var kjøpmenn. Somme hadde butikkar i dei regjeringskontrollerte områda, men budde i opposisjonskontrollerte område, og andre kryssa ofte denne grensa for å kjøpe forsyningar som dei selde på marknadane. Ein trur at offera vart arresterte, torturerte, avretta og så dumpa av regjeringstyrkar i elva over ein periode på fleire veker. Lika flaut nedover elva frå ein stad regjeringa hadde kontrollover til ein del av elva som opprørarane heldt i Bustan al-Qasr-distriktet. Lika vart først oppdaga då den høgevassføringa gjekk ned seint i januar. I februar vart det sett opp eit gitter frå ei bru i elva, for å fange andre lik som kom flytande.
Mellom februar og midten av mars 2013 vart mellom 80 og 120 lik til dradd opp av elva. I snitt var det fleire lik til dagen.
Tosenfjorden
Namnet på fjorden kjem av dialektuttrykket tosa, 'skodde'. Det siktar til at det ofte er skodde over fjella inst i fjorden.
Fredslunden
Fredslunden er eIn park ved Kongebjørka i Molde. Han blei grunnlagd av Knut Ødegård, president for Bjørnsonfestivalen, i 1997. Staden blei vald fordi Kongebjørka er eit symbol for kampen for fridom, fred og menneskeverd.
Dei fyrste som planta tre i lunden var Wole Soyinka, den fyrste afrikanske personen som vann Nobelprisen i litteratur, og den tyrkiske forfattaren Yasar Kemal. Det er særleg forfattarar som har planta tre her, men også andre som har vore involverte i arbeid for fred og menneskerettar har bidratt til lunden.
Verdsmeisterskapen i roing 1990
Dobbeltfirar
<br style="clear:both;" />
Ess-dur
E-dur eller Ess-dur er ein durskala som består av tonane E♭, F, G, A♭, tonen B, tonen C og D.
Verdsmeisterskapen i roing 1990
Firar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Ess-dur
Parallelltonearten er c-moll og varianttonearten er E-moll.
Verdsmeisterskapen i roing 1990
Firar med styrmann
<br style="clear:both;" />
Ess-dur
Ess-dur vert ofte assosiert med modig, heroisk musikk, delvis på grunn av måten Beethoven brukte han på. Hans Eroica, Keisarkonserten og Grand Sonate er alle i denne tonearten. Sjølv før Beethoven identifiserte Francesco Galeazzi ess-dur som «ein heroisk toneart, ekstremt majestetisk, alvorleg og seriøs, i alt dette er han overlegen C-dur»
Verdsmeisterskapen i roing 1990
Åttar
<br style="clear:both;" />
Ess-dur
Tre av hornkonsertane til Mozart og Joseph Haydn sin kjende Trompetkonsert er i ess-dur, og det same er Anton Bruckner sin fjerde symfoni, der han nytta mykje horn i førte sats. Eit anna kjent stykke i ess-dur er Richard Strauss sin Ein Heldenleben (Eit helteliv). Det heroiske temaet frå Jupiter-satsen av Holst sin Planetane er i ess-dur. Mahler sin heroiske åttande symfoni er i ess, og hans andre symfoni enda òg i same toneart.
Verdsmeisterskapen i roing 1990
Lettvekt singlesculler
<br style="clear:both;" />
Walk on the Wild Side: The Best of Lou Reed
Walk on the Wild Side: The Best of Lou Reed er den første samleplata med Lou Reed, tidlegare frå The Velvet Underground. Det vart gjeve ut av RCA etter at den første kontrakten med dei enda i 1976. Albumet vart gjeve ut på CD den 25. oktober 1990.
Verdsmeisterskapen i roing 1990
Lettvekt dobbeltfirar
<br style="clear:both;" />
Lettvekt, firar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Lettvektsåttar
<br style="clear:both;" />
Symfoni nr. 3 av Mozart
'''Symfoni nr. 3 i Ess-dur, K. 18''', som ein tidlegare trudde var av Wolfgang Amadeus Mozart vert i dag i følgje musikkforskarar rekna for å vere skrive av Carl Friedrich Abel, ein leiande tysk komponist frå den tidlege wienerklassisismen.
Han vart feilaktig tilskriven Mozart fordi det finst eit manuskript av partituret skriven av Mozart. Seinare vart det oppdaga at han i røynda er skriven av Abel, og kopiert av Mozart som gut då han vitja London i 1764.
Symfonien er i tre satsar:
Zykov Island
Zykov Island er ei lita øy som ligg mellom Fulmar Island og Buromskiy Island i Haswell Islands. Ho vart oppdaga og først kartlagd av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Mawson, 1911-14. Ho vart kartlagd på ny av den sovjetiske ekspedisjonen i 1956, og kalla opp etter Ye. Zykov, ein studentnavigatør som mista livet i Antarktis i 1957.
Ski-NM 1978
Noregsmeisterskapen på ski 1978 i nordiske greiner gjekk føre seg i dagane frå 28. januar til 5. februar 1979. Meisterskapen omfatta elleve øvingar, sju for menn og fire for kvinner.
Good as I Been to You
Good as I Been to You er det 28. studioalbumet til Bob Dylan og kom ut på Columbia Records, den 3. november 1992.
Ski-NM 1978
Alle langrennsøvingane vart arrangert på Konnerud i Drammen kommune, medan hopptevlingane vart avvikla på Kongsberg og på Lillehammer.
Good as I Been to You
Det består berre av tradisjonelle folkesongar og coverversjonar, og er det første heilakustiske albumet til Dylan sidan Another Side of Bob Dylan i 1964. Det var òg den første plata hans som ikkje hadde nokre originale songar sidan Dylan i 1973.
Ski-NM 1978
15 km
Dato: 31. januar 1978
Good as I Been to You
Albumet nådde 51. plassen i USA, 18. plassen i Storbritannia og 11. plassen i Noreg. Albumet fekk noko betre kritikk enn det skuffande Under the Red Sky.
Innspelinga
Etter Never Ending-turneen i juni 1988 var tradisjonelle songar blitt spelte på nesten kvar konsert, ofte som ein del av ein akustisk del av konsertane. Etter innspelinga av Under the Red Sky i 1990 gav ikkje Dylan ut ein original song før 1997, og i løpet av den tida føydde han stadig til «nye» coverversjonar. Dylan kalla desse songane «musikken som er ekte for meg.»
Ski-NM 1978
15 km
Stad: Konnerud
<br style="clear:both;" />
30 km
Dato: 28. januar 1978
Good as I Been to You
Mottaking
Kritikken av Good as I Been to You var stort sett positive. Røysta til Dylan fekk ein del merksemd. Ho vart rekna som fysisk herja, men fokuset var ofte på frasering. «Dylan høyrest no, samanlikna med den yngre versjonen av han sjølv, som eit av desse spøkjelsa», skreiv David Sexton frå The Sunday Telegraph, «men eit mektig spøkjelse. Effekten er ikkje så mykje nostalgi som djupt innovervendt.»
Ski-NM 1978
30 km
Stad: Konnerud
Good as I Been to You
Mottaking
Good as I Been to You vart ein stor nok suksess til at Dylan mindre enn eitt å etter gav ut World Gone Wrong.
Innhald
Alle songane er tradisjonelle og arrangert av Dylan, bortsett frå der andre er nemnde.
Ski-NM 1978
30 km
<br style="clear:both;" />
50 km
Dato: 5. februar 1978
Stad: Konnerud
<br style="clear:both;" />
5 km
Dato: 4. februar 1978
10 km
Dato: 1. februar 1978
Stad: Konnerud
<br style="clear:both;" />
20 km
Dato: 28. januar 1978
<br style="clear:both;" />
Kombinert
Dato: 29. og 31. januar 1978
Stad: Konnerud og Kongsberg
<br style="clear:both;" />
Normalbakke
Dato: 29. januar 1978
Stad: Kongsberg
<br style="clear:both;" />
Storbakke
Dato: 5. februar 1978
<br style="clear:both;" />
Fylkesveg 808 (fleirtyding)
Fylkesveg 808 finst i fleire fylke i Noreg:
Waidhofen an der Ybbs
Waidhofen var i mellomalderen sentral i framstillinga av jarn i Niederösterreich.
Testa del Rutor
Testa del Rutor er ein fjelltopp på 3 468 meter over havet i Graji-Alpane i Aostadalen, lengst nordvest i Italia.
Fjelltoppen, som er den høgste i dei såkalla Rutor-Léchaud-fjella, ligg omtrent midt mellom Mont Blanc-massivet og Vanoise-massivet. Den vide isbreen Glacier del Rutor breier seg kring nordskråninga av fjellet.
Testa del Rutor vert sjeldan kliven av andre enn skarpklatarar, som nyttar fjellet til treningsturar.
Den kjende fjellklivaren Gottlieb Studer frå Sveits var i lag med to brør Weilenmann, og fjellføraren J.-B. Frassy, då dei fyrste menneska sette sine føter på toppen av Testa del Rutor.
Willi Holdorf
Holdorf vart vesttysk meister i tikamp i 1961, ein prestasjon han gjentok to år seinare. Sommaren 1962 sikra han seg også den vesttyske meistertittelen på 200 meter hekk. I september same året vart han femtemann i tikampen ved europameisterskapen i Beograd, med sine 7 355 poeng enda han nær 300 poeng bakom vinnaren, Vasilij D. Kuznetsov frå Sovjetunionen. Vel to år etter gjorde Holdorf sitt livs beste tikampøving under dei olympiske leikane 1964 i Tokyo. Han oppnådde då 7 887 poeng og slo nestemann, Rein Aun frå Sovjetunionen, med 35 poeng.
Holdorf la opp i 1965.
Liv Tyler
Liv Rundgren Tyler er ei USA-amerikansk skodespelarinne, produsent, songar og tidlegare modell. Ho byrja ein modellkarriere som 14-åring. Seinare bestemde ho seg for å fokusera på skodespel og filmdebuterte i Silent Fall (1994); ho oppnådde vidare kritisk anerkjenning med hovudroller i Heavy og Empire Records (begge 1995), og dessutan That Thing You Do! og Stealing Beauty (begge 1996). Ho medverka deretter i filmar som Inventing the Abbotts (1997), Armageddon (1998), Cookie's Fortune og Onegin (begge 1999), Dr. T & the Women (2000) og One Night at McCool's (2001). Ho spelte deretter Arwen Undómiel i filmtrilogien Ringdrotten (2001-2003), som vart ein av dei mest lønnsame filmseriane i historia.
Etter suksessen med Ringenes herre har Tyler hatt ei rekkje roller, mellom anna i filmane Jersey Girl (2004), Lonesome Jim (2005), Reign Over Me (2007), The Strangers, The Incredible Hulk (begge 2008), Super (2010), Space Station 76 (2014), Wildling (2018) og Ad Astra (2019). Utanom film har ho spelt i HBO-serien The Leftovers (2014-2017), BBC-serien Gunpowder (2017), ITV/Hulu-serien Harlots (2018-2019) og Fox-serien 9-1-1: Lone Star (2020).
Tyler er òg songar. Etter å ha sunge med komponisten Howard Shore, dukka ho opp som gjestevokalist på The Lemonheads-albumet Varshons (2009) der ho song ein versjon av Leonard Cohen-songen «Hey, That's No Way to Say Goodbye». Ho dukka opp på bonusdisken til Evan Dando-albumet Baby I'm Bored (2003) der ho song på songen «Shots Is Fired». I 2011 gav ho ut debutsingelen «Need You Tonight».
Tyler har fungert som UNICEF Goodwill Ambassador for USA sidan 2003, og som talsperson for Givenchy sin parfyme- og kosmetikklinje. Ho er dotter av Steven Tyler og Bebe Buell, sjølv om ho har eit svært nært forhold til adoptivfar sin, Todd Rundgren.
Rahwan
Rahwan er ein landsby i Jizan-regionen, sørvest i Saudi-Arabia.
Fylkesveg 812 (fleirtyding)
Fylkesveg 812 finst i fleire fylke i Noreg:
Svenningdalen
Svenningdalen er eit dalføre i Grane kommune i Nordland. Det strekkjer seg frå Store Majavatnet (310 moh.) ved grensa til Nord-Trøndelag og nordover til Trofors. Staden er spreidd busett, i alt ca. 225 innbyggjarar i 2001. Det er mykje skogbruk og trevareindustri. I nord ligg nedlagde Svenningdal gruver som var i drift 1877–1900. E 6 og Nordlandsbanen med stasjonen Svenningdal følgjer dalføret. Det er veg over fjellet til Tosbotn og vidare til Brønnøysund via fylkesveg 76. Langs dalbotnen renn Svenningdalselva, ei sideelv til Vefsna.
Første ledd i namnet er truleg ei avleiing av norrønt sviðning, som tyder på at gardar i dalen var rydda ved brenning.
Jan Fjærestad
Jan Fjærestad er ein norsk tidlegare orienteringsløpar og friidrettsutøvar. I orientering tok han individuelt VM-sølv i 1974 og vart stafett-verdsmeister i 1978, medan han som friidrettsutøvar vart nordisk meister i maraton 1977 og sikra seg til saman ni NM-titlar i ulike lange løpstevlingar som landevegsløp, maraton og terrengløp. Han var i alle år medlem i Fana Idrettslag.
Thru These Walls
«Thru' These Walls» er ein song av den engelske musikaren Phil Collins. Han kom ut på singel i oktober 1982 og var den fjerde singelen til Collins. Songen var òg det sjuande sporet og den første singelen frå soloalbumet Hello, I Must Be Going!, som kom ut månaden etter same året. Songen er mørk, som flire av songane på albumet er, og handlar om ein mann som lyttar gjennom vegen til naboen som har sex.
Jan Fjærestad
Friidrett
Frå 1976 tok Fjærestad så smått til å satse på friidrett. I tida 1949 til 1981 vart annakvart år arrangert nordisk meisterskap i maraton. Fjærestad vann 1977-meisterskapen, etter ein tett tvekamp med svenske Lars Enquist. Han slo Enquist med fire tidels sekund, og vart dermed den einaste nordmannen som vann nordisk meisterskap i maraton. I 1978-sesongen nærma han seg den norske eliten på langdistansane på bane, med personleg rekord på 5000 meter på 13.37,2 og på mila med 28.34,7. Han deltok i maraton under friidretts-EM 1978, men braut løpet grunna ein skade han hadde plagast med ei tid.
Thru These Walls
Musikkvideoen til songen vart regissert av Stuart Orme, som òg regisserte videoen til «In The Air Tonight».
Innhald
7": Virgin / VS 524 (Storbritannia)
Jan Fjærestad
Friidrett
I 1981 gjorde Fjærestad sitt livs beste milløp då han vart nummer fem i Bislett Games på tida 28.25,5, årsbeste i Noreg det året. To år seinare deltok han i VM i terrengløp og under det fyrste friidretts-VM på bane i maraton, og hamna langt nede på resultatlistene.
Medaljar i norske meisterskap
Etter han trappa ned på eigenaktiviteten sist i 1980-åra, har Fjærestad vore trenar i BFG Fana, mellom andre for langdistanseløparen Kirsten Melkevik.
Wadi Qaramogh
Wadi Qaramogh er ei sideelv til Balikh i Syria. Wadi Qaramogh kan stundom ha stor vassføring etter kraftig regnvêr, og store blokker av kalkstein ligg i den nedre leia hennar.
Friidrett under Sommar-OL 1936
Friidrettsøvingane under Sommar-OL 1936 i Berlin vart avvikla i dagane 2.-9. august 1936. Det vart tevla i 29 øvingar, 23 for menn og seks for kvinner, nett som i Los Angeles i 1932.
Jesse Owens vart forgrunnsfiguren under sommarleikane med sine fire gullmedaljar på sprintdistansane 100 meter, 200 meter, 4 x 100 meter stafett og i lengdehopp. I alt vart det det sett ti nye verdsrekordar i ni ulike øvingar. Jack Lovelock frå New Zealand vann 1500 meter på tida 3.47,8, Forrest Towns frå USA flytta rekorden på 110 meter hekk til 14,1 i sitt forsøksløp, finnen Volmari Iso-Hollo vann 3000 meter hiner på 9.03,8 og USA sitt mannskap i 4 × 100 meter forbetra verdsrekorden i forsøket til 40,0 sekundar og i finalen til 39,8. Kappgjengaren Hector Whitlock frå Storbritannia gjorde unna fem mil 4.30.41,4. Japans Naoto Tajima nådde 16,00 m i trestegfinalen, tyske Karl Hein slengde sleggja 56,49 m i sitt siste kast og Glenn Morris frå USA fekk 7 900 poeng i tikampen. Den einaste verdsrekorden på kvinnesida kom då Tyskland i forsøket sprang inn til 46,4 sekundar, for så å mislukkast heilt i finalen.
Noreg deltok med elleve utøvarar, alle menn. Reidar Sørlie vart fjerdemann i diskoskast, Edgar Bruun nummer fem i kappgang, Rolf Hansen og Odd Rasdal begge nummer ni på høvesvis 5000 m og 10000 m, og Helge Sivertsen på tiandeplass i diskoskast.
100 m
Finale 3. august <br style="clear:both" />
200 m
Finale 5. august <br style="clear:both" />
1500 m
Finale 6. august <br style="clear:both" />
10 000 m
Finale 2. august <br style="clear:both" />
Maraton
Finale 9. august <br style="clear:both" />
50 km kappgang
Finale 5. august <br style="clear:both" />
110 m hekk
Finale 6. august
Forrest Towns sette verdsrekord med 14,1 sekundar i mellomløpet. <br style="clear:both" />
400 m hekk
Finale 4. august <br style="clear:both" />
3000 m hinder
Finale 8. august <br style="clear:both" />
4 × 100 m stafett
Finale 9. august <br style="clear:both" />
4 × 400 m stafett
Finale 9. august <br style="clear:both" />
Høgdehopp
Finale 2. august <br style="clear:both" />
Stavhopp
Finale 5. august <br style="clear:both" />
Lengdehopp
Finale 4. august. <br style="clear:both" />
Tresteghopp
Finale 6. august <br style="clear:both" />
Diskoskast
Finale 5. august <br style="clear:both" />
Sleggjekast
Finale 3. august <br style="clear:both" />
Spydkast
Finale 6. august <br style="clear:both" />
Tikamp
7./8. august <br style="clear:both" />
100 m
Finale 4. august <br style="clear:both" />
80 m hekk
Finale 6. august <br style="clear:both" />
4 × 100 m stafett
Finale 9. august
Tyskland sette verdsrekord med 46,4 sekundar i kvalifiseringa. <br style="clear:both" />
Høgdehopp
Finale 9. august <br style="clear:both" />
Spydkast
Finale 2. august. <br style="clear:both" />
Korjazjma
Korjazjma (russisk Коря́жма) er ein by i Arkhangelsk oblast i Russland med om lag 45 000 innbyggjarar. Han ligg på venstre breidda av elva Vytsjegda, 30 km aust for Kotlas.
Snøskjer
Snøsker er eit reiskap for å rydda snø, montert på ein traktor eller i nokre høve på ein bil eller lastebil. For traktor finst det både front- og bakmonterte snøskjer. Dei bakmonterte er festa til trepunktsopphenget, slik at dei lett kan heisast opp når det ikkje er i bruk. Bakmonterte skjer vert ofte nytta ved normal kjøreretning framover, men nokre kan snuast og nyttast ved rygging. Snøskjer er nærskylde med snøplog, spesielt skråplog, og det er inga klår grense mellom snøskjer og skråplog. Når reiskapen er bygd for å nyttast med låg hastigheir vert han gjerne kalla snøskjer, medan reiskap som vert nytta ved stor hastigheit, til dømes på lastebil, og som kastar snøen, vert kalla skråplog.
<Gallery> Fil:Pronar_320a_P3158322_(Nemo5576).JPG|Frontmonters snøskjer Fil:PROBO_BUS,_traktor_s_pluhem,_z_boku.jpg|Bakmontert snøskjer
</Gallery>
Hendingsrand
Hendingsranda eller hendingshorisonten er grensa kring eit svart hòl der elektromagnetisk stråling ikkje lenger kan nå bort frå det svarte hòlet. Difor kan informasjon om hendingar innanfor hendingsranda ikkje sleppa ut.
Unnsleppingsfarten er ved hendingsranda lik ljosfarten. For eit svart hòl som ikkje roterer og som er utan ladning, vil hendingsranda falla saman med Schwarzschild-radiusen.
Wilhelm W. Sorteberg
Wilhelm Wilhelmsson Sorteberg var ein gardbrukar og ordførar frå Krødsherad i dåverande Buskerud fylke.
Sorteberg tok over farsgarden Surteberg på vestsida av Krøderen etter far sin, Wilhelm Asbjørnsson Sorteberg. Sjølv var Wilhelm W. med i styringa av Krødsherad, ordførar i heradet valbolkane 1923-25 og 1926-28. I den nasjonale politikken sokna han til Venstrepartiet.
Stavhopparen Wilhelm Sorteberg er eit barneborn av Wilhelm W. Sorteberg.
Fylkesveg 815 (fleirtyding)
Fylkesveg 815 finst i fleire fylke i Noreg:
Dagne Groven Myhren
Dagne Groven Myhren er ein norsk litteraturforskar, folkemusikar og statsstipendiat.
Liv og virke
Ho har musikkvitskap, folkeminnevitskap og nordisk i fagkrinsen og er dr.philos. frå 1988 på ei avhandling om Henrik Wergelands kosmologiske dikt «Skabelsen, Mennesket og Messias» i begge utformingane. I 1990 vart ho utnemnd til statsstipendiat. Frå 1972 var ho knytt til Universitetet i Oslo ved Institutt for nordistikk og litteraturvitskap som timelærar, vit.ass., universitetsstipendiat og universitetslektor. I åra 1998-2003 var ho professor II.
Dagne Groven Myhrens produksjon omfattar i tillegg til litteraturvitskaplege arbeid, arbeid om norsk folkemusikk. Som utøvar av vokal folkemusikk er ho breitt representert i folkemusikkarkivet til Norsk rikskringkastings og har sidan 1964 laga folkemusikkprogram på freelance-basis. Ho har òg halde fleire føredrag for P2-akademiet, NRK.
I 1970-åran var ho med på å dra i gang kvedarbølgja saman med Agnes Buen Garnås og har 1. premie på landskappleik. Ho er dagleg leiar for Eivind Grovens institutt for musikk og reinstemming.
Ho har vore engasjert i det kulturpedagiske prosjektet til Ingeborg Refling Hagen som skodespelar, opplesar, føredragshaldar og i mange år konferansier ved det årlege Wergelandstemnet på Tangen i Stange ved Mjøsa.
Far hennar var komponisten Eivind Groven. Mora, Ragna Groven, var syster av Ingeborg Refling Hagen. Dagne Groven Myhrens mann var filolog og folkemusikar Magne Myhren; dei har borna Øyonn og Eilev Groven Myhren. Syskena hennar er Aslaug Groven Michaelsen, Tone Groven Holmboe og Gudmund Groven. Munnspelvirtuosen Sigmund Groven er syskenbarn på farssida.
Musikk
Ho har tonesett dikt av Wergeland, Ingeborg Refling Hagen, Børli og Grundtvig. Som songar har ho m.a. delteke på
Qazvin-provinsen
Qazvin-provinsen (persisk استان قزوین, Ostān-e Qazvīn) er ein av 31 provinsar i Iran. Han ligg nordvest i landet og provinshovudstaden er byen Qazvin. Provinsen vart oppretta i 1993 ut av delar av Teheran-provinsen og omfattar 20 byar: Qazvin, Takestan, Abyek, Buin-Zahra, Eqhbalieh, Mohammadieh, Alvand, Esfarvarin, Mahmood Abad Nemooneh, Khoram Dasht, Ziä Abad, Avaj, Shäl, Danesfahan, Abgarm, Ardägh, Moallem Keläyeh, Razmian Kouhin og Bidestan fordelt på fire bydistrikt, 18 distrikt, 44 landsdistrikt og 1 543 landsbyar.
Provinsen vart plassert i Region 1 i 2014.
Provinsen har kring 1,2 millionar innbyggjarar i 2011, der kring 68 % bur i byar og kring 32 % i landsbyar. 99,61 % av folkesetnaden var muslimar.
Digitalt fortalt
Digitalt fortalt er ein nettstad for personlege forteljingar om kulturarv og kulturminne. Dette nasjonale formidlingstilbodet vart lansert 3. februar 2009 som eit ledd i tidlegare ABM-utvikling si satsing i Kulturminneåret 2009. Frå 1. januar 2011 vart ABM-utvikling slått saman med Norsk kulturråd. Kulturrådet har ansvaret for Digitalt fortalt, men brukar og bidragsytarar frå heile landet står for innhaldet.
Qazvin-provinsen
Geografi og klima
Av fjell i provinsen finn ein Siälän, Shäh Alborz, Khashchäl, Sephidkouh, Shojä e din, Alehtareh, Rämand, Ägh dägh, Kharaghän, Saridagh, Soltan pïr og Siähkouh, der Siälän er det høgaste med ei høgd på 4 175 meter over havet. Alle er ein del av den sentrale fjellkjeda Alborz. Det lågaste punktet i provinsen er i Tärom e Soflä.
Digitalt fortalt
Alle registrerte brukarar kan laste opp personlege digitale forteljingar. Ein finn i dag over 3000 forteljingar frå heile Noreg på nettsida, i kategoriar som spenner frå arkeologi og historie via språk, media og teikneseriar til fleirkultur og minoritetar.
Mål
Målet med Digitalt fortalt er:
Datasett
Ei digital forteljing inneheld desse data:
Qazvin-provinsen
Geografi og klima
Klimaet i provisnen er kaldt og sørikt om vinterne i nord med tempererte somrar. I sør er klimaet mildt med nokså kalde vintrar og varme somrar.
Digitalt fortalt
Bakgrunnsstoff
Digitalt fortalt i sosiale medium
Ludvig Munthe
Dottera Elisabeth Munthe var gift med Christen Paus, borgarmester i Bergen.
Ludvig Munthe vart gjennom si dotter Abel (1628–1676) oldefar til Ludvig Holberg, som fekk namn etter oldefaren.
Planteslekta siv
Siv er ei planteslekt i sivfamilien. Dei fleste artane er fleirårige, eit mindretal er eittårige. Plantane har slette runde strå, ofte med laus merg. Blada er trådsmale og renneforma eller runde, med eller utan ei rekkje knutar. På ein del av artane går støttebladet rett opp som skulle det vere toppen av strået. Blomstrane er brune og sit i kvast eller hovud. Dei dannar ein kapsel med mange frø. Om lag tjue artar veks i Noreg.
I daglegtale vert fleire høge plantar som veks i sumpområde kalla siv, til dømes takrøyr.
Ivan Perišić
Ivan Perišić er ein kroatisk fotballspelar. Han spelar på FC Bayern München (2020).
Eric Clapton
Eric Patrick Clapton er ein engelsk gitarist, vokalist og låtskrivar. Clapton er den einaste musikaren som er innlemma tre gonger i Rock and Roll Hall of Fame: ein gong som soloartist, og to gonger som medlemmar av The Yardbirds og Cream. Clapton har vorte kalla ein av dei viktigaste og mest påverkande gitaristane gjennom tidene. Clapton vart rangert på fjerdeplass på lista til Rolling Stone då dei kåra dei 100 største gitaristane gjennom tidene og på lista til Gibson over dei 50 største gitaristane. Han har motteke 17 Grammyprisar, og i 2004 vart Clapton utnemnd til Commander of the British Empire (CBE) for bidraga sine til musikken.
Ivan Perišić
I 2018 spela han for det kroatiske landslaget og for Inter i italiensk Serie A. Han vart seriemeister i Tyskland med Borussia Dortmund i 2012. I 2011 vart han toppskårar i den belgiske toppdivisjonen medan han spelte for Club Brugge.
Eric Clapton
På midten av 60-åra forlet Clapton The Yardbirds for å spele blues med John Mayall & the Bluesbreakers. I året han var med Mayall, fekk Clapton kallenamnet «Slowhand», og ein graffiti i London erklærte at «Clapton is God». Like etter at han forlet Mayall danna Clapton powertrioen Cream i lag med trommeslagar Ginger Baker og bassist Jack Bruce, der Clapton spelte lange bluesimprovisasjonar og «kunstferdig, blues-basert psykedelisk pop». Gjennom det meste av 70-åra spelte Clapton musikk påverka av den rolege stilen til J.J. Cale og reggaemusikken til Bob Marley. Versjonen hans av Marley sin «I Shot the Sheriff» var med på å få reggaen ut til dei store massane. To av dei mest populære songane hans er «Layla», spelt inn av Derek and the Dominos, og Robert Johnson sin «Crossroads», spelt inn av Cream. I 1998 grunnla Clapton, som var tidlegare alkohol- og heroinmisbrukar, Crossroads Centre på Antigua, eit medisinsk senter for tidlegare stoffmisbrukarar.
Tidlege år
Eric Patrick Clapton vart fødd i Ripley i Surrey i England, som son av den 16 år gamle Patricia Molly Clapton (f. 1929) og Edward Walter Fryer (f. 1920), ein 24 år gammal soldat frå Montreal i Quebec. Fryer vart sendt ut i krigen før Clapton vart fødd og reiste heim att til Canada. Clapton voks opp hos bestemora, Rose, og den andre ektemannen hennar, Jack, og trudde dei var foreldra og mora hans ei eldre syster. Etternamnet deira var Clapp, noko som har ført til eit feilaktig inntrykk av at det verkelege etternamnet til Clapton er Clapp (Reginald Cecil Clapton er namnet til den første ektemannen til Rose, bestefaren til Eric Clapton på morssida). Fleire år seinare gifta mor hans seg med ein annan kanadisk soldat, flytte til Canada, og etterlet den unge Eric med besteforeldra i Surrey.
Clapton fekk ein akustisk Hoyer-gitar, laga i Tyskland, som gåve til 13-årsdagen sin, men det billige stålstrenga instrumentet var vanskeleg å spele på og han mista ei stund interessa, før han to år seinare henta han fram igjen og starta å spele konstant. Clapton var påverka av blues frå tidleg alder og øvde mange timar på å lære akkordane på bluesmusikken han hadde høyrt på, og spelte i lag med platene.
Etter å ha slutta skulen i 1961, studerte Clapton ved Kingston College of Art, men vart sendt vekk mot slutten av semesteret fordi han fokuserte meir på musikk enn kunst. Gitarspelinga hans hadde vorte så pass avansert då han var 16 at folk byrja å legge merke til han. På denne tida byrja Clapton som gatesongar kring Kingston, Richmond og West End of London. I 1962 starta Clapton å spele i ein duett med bluesentusiasten David Brock i pubar kring Surrey. Då han var 17 år gammal vart Clapton med i det første bandet sitt, ei tidleg britisk R&B-gruppe kalla The Roosters, der den andre gitaristen var Tom McGuinness. Han vart verande i dette bandet frå januar til august 1963. I oktober same året spelte Clapton sju konsertar i lag med Casey Jones & The Engineers.
The Yardbirds og the Bluesbreakers
I oktober 1963 vart Clapton med i The Yardbirds, eit blues-påverka rock and roll-band, og vart verande med dei fram til mars 1965. Med å blande påverknader frå Chicago-blues og leiande bluesgitaristar som Buddy Guy, Freddie King og B. B. King, skapte Clapton ein særeigen stil og vart raskt ein av dei mest omtalte gitaristane i det britiske musikkmiljøet. Bandet spelte i starten bluessongar frå Chess/Checker/Vee-Jay og byrja å få ein stor tilhengjarskare som følgde dei, då dei tok over som hus-band etter Rolling Stones i Crawdaddy Club i Richmond. Dei turnerte England med den amerikanske bluesmannen Sonny Boy Williamson II; og spelte inn eit album i lag med han, i desember 1963, som vart gjeve ut seinare under namnet til dei begge, i 1965. I mars 1965, samstundes med at Clapton forlet bandet, fekk dei den første hitten sin, «For Your Love», der Clapton spelte gitar.
Det var i denne tida at rytmegitaristen i Yardbirds, Chris Dreja, hugsa at kvar gong Clapton sleit ein gitarstreng under ein konsert, så vart han verande på scenen for å skifte han. Det engelske publikummet sat og venta med å gjere det som vert kalla «langsam klapping» («slow handclap» på engelsk). Clapton fortalde den offisielle biografen hans, Ray Coleman, at «kallenamnet mitt 'Slowhand' kom frå Giorgio Gomelsky. Han gav meg det som eit bra ordspel. Han sa at eg spelte raskt, så han sette i saman orda i slow handclap til Slowhand som eit ordspel.»
Han var musikalsk framleis via til bluesen og Clapton var imot at Yardbirds skulle gå mot ein meir pop-orientert stil, delvis fordi «For Your Love» vart skriven av den innleigde poplåtskrivaren Graham Gouldman, som òg hadde skrive hittar for tenåringsbandet Herman's Hermits, og den radiovenlege musikken til The Hollies. Clapton anbefalte gitaristen Jimmy Page som erstattar, men Page var på denne tida motvillig til å gje opp den lukrative karrieren som frittståande studiomusikar, så Page anbefalte igjen etterfølgjaren til Clapton, Jeff Beck. Sjølv om Beck og Page spelte samstundes i the Yardbirds, spelte aldri trioen Beck, Page og Clapton i lag i bandet. Trioen dukka derimot opp på ein 12 dagar lang turné til inntekt for forsking av multippel sklerose, og på albumet Guitar Boogie.
Clapton vart så med John Mayall & the Bluesbreakers, i april 1965, men slutta nokre månader seinare. Sommaren 1965 reiste han til Hellas med eit band kalla The Glands, der den gamle venen Ben Palmer spelte piano. I november 1965 kom han attende til John Mayall. Det var i den andre perioden hans med Bluesbreakers at den lidskaplege spelinga hans gjorde Clapton kjend som ein av dei beste bluesgitaristane i klubbmiljøet. Sjølv om Clapton vart verdskjend for spelinga si på det viktige albumet Blues Breakers, vart ikkje dette albumet gjeven ut før etter Clapton hadde gått frå Bluesbreakers for godt. Han hadde bytta ut Fender Telecasteren sin og Vox AC30-forsterkaren med ein Gibson Les Paul Standard-gitar frå 1960 og Marshallforsterkar og stilen og spelinga til Clapton inspirerte den mykje publiserte graffitien med det kjende slagordet «Clapton is God». Uttrykket var spraymåla av ein tilhengjar på ein mur på ein undergrunnsstasjon i Islington hausten 1967. Graffitien vart fotografert med ein hund som urinerer på veggen. Clapton skal ha vore flau over slagordet og sa i The South Bank Show i 1987, «eg har aldri akseptert at eg var den største gitaristen i verda. Eg har alltid ønskt å vere den største gitaristen i verda, men det er eit ideal, og eg aksepterer det som eit ideal». Uttrykket byrja å dukke opp i andre område i Islington gjennom 1960-åra.
Cream
Clapton gjekk frå the Bluesbreakers i juli 1966 (og vart erstatta av Peter Green) og starta Cream, ei av dei første supergruppene, med Jack Bruce på bass (frå Manfred Mann, the Bluesbreakers og Graham Bond Organisation) og Ginger Baker på trommer (eit anna medlem av the GBO). Før Cream vart danna, var ikkje Clapton særleg kjend i USA. Han forlet the Yardbirds før «For Your Love» vart ein hit på Topp 10 i USA, og hadde enno ikkje vore der og spela. I tida si med Cream, byrja Clapton å utvikle seg som songar, låtskrivar og gitarist, sjølv om det var Bruce som song dei fleste songane og skreiv dei fleste songane i lag med tekstforfattaren Pete Brown. Den første konserten til Cream var ein uoffisiell konsert i Twisted Wheel i Manchester den 29. juli 1966 før dei heldt ein full konsert to kveldar seinare i the National Jazz and Blues Festival i Windsor. Cream etablerte seg som varige legender med bluesjamming på høgt volum og lange soloar på konsertane sine.
Tidleg i 1967 fekk Clapton sin status som den beste gitaristen i Storbritannia konkurranse av Jimi Hendrix, ein acid rock-aktig gitarist som nytta skrikande feedback og effektpedalar for å skape nye lydar for instrumentet. Hendrix såg ein konsert med det nydanna Cream i Central London Polytechnic den 1. oktober 1966, der Hendrix gjekk på scenen med dei på ein rystande versjon av «Killing Floor», som gjekk dobbelt så raskt som vanleg. Dei store britiske stjernene Clapton, Pete Townshend, og medlemmar frå The Rolling Stones og The Beatles møtte så opp på dei første klubbkonsertane til Hendrix. Dette fekk umiddelbart ein stor effekt på den neste fasen i karrieren til Clapton, sjølv om Clapton framleis vart rekna som den beste gitaristen på britiske musikklister.
Clapton vitja først USA då han turnerte med Cream. I mars 1967 spelte Cream ni konsertar i RKO Theater i New York. Dei spelte inn Disraeli Gears i New York frå 11. til 15. mai 1967. Repertoaret til Cream varierte frå hardrock («I Feel Free») til lange blues-baserte instrumentale jammar («Spoonful»). Disraeli Gears hadde med Clapton på brennande gitarlinjer, den høgtflygande vokalen og den flytande basspelinga til Bruce og den mektige, polyrytmiske og jazz-aktige tromminga til Baker. I lag sikra talenta til Cream at dei vart ein påverkande powertrio.