cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aerosmith
Get a Grip og Big Ones (1992-1995)
Banda tok ein kort pause før dei spelte inn oppfølgjaren til Pump i 1992. Trass i store endringar i mainstream-musikken på byrjinga av 1990-talet, var Get a Grip frå 1993 like vellykka kommersielt, og vart deira første album til å debutera som nummer 1 og eit sal på 7 millionar eksemplar i løpet av to og eit halvt år i USA og over 20 millionar eksemplar på verdsbasis. Dei første singlane var dei hardrockande «Livin' on the Edge» og «Eat the Rich». Sjølv om mange kritikarar var lite imponerte over fokuset på dei etterfølgjande utskiftberre power-balladene i marknadsføringa av albumet, alle tre («Cryin'», «Amazing» og «Crazy») viste seg å bli store suksessar på radio og MTV. Den då framstormande skodespelaren Alicia Silverstone var med i alle musikkvideoane til desse songane, og dei provoserande opptredenane hennar gav henne tittelen «the Aerosmith chick» i første halvdel av tiåret. Dotter til Steven Tyler, Liv Tyler var òg med i «Crazy»-videoen. Bandet vann to Grammyprisar for songar frå dette albumet i kategorien beste rockesong av ein duo elle rgruppe for «Livin' on the Edge» i 1994 og «Crazy» i 1995.
Under innspelinga av Get a Grip henta managementet og plateselskapet inn ei rekkje profesjonelle låtskrivarar for å gi nesten alle låtane på albumet meir kommersiell appell, ein trend som skulle halda fram til byrjinga av 2000-talet. Dette førte likevel til skuldingar om å selje seg, som skulle halda fram gjennom heile 1990-talet. I tillegg til Get a Grip-turneen til Aerosmith, ein 18 månader lang verdsturné til støtte for Get a Grip, gjorde bandet òg ei rekkje ting for å promotera seg sjølv og albumet sitt og appellera til ungdomskulturen, inkludert framferda til bandet i filmen Wayne's World 2 der dei framførte to songar, framferda til bandet og musikken deira i videospelet Revolution X og Quest for Fame, dei spelte på Woodstock '94, og brukte songen «Deuces Are Wild» i The Beavis and Butt-head Experience, og opna sin eigen klubb, The Mama Kin Music Hall, i Boston i 1994. Same året vart samlinga til bandet gitt ut for Geffen Records, med tittelen Big Ones med deira største hittar frå Permanent Vacation, Pump og Get a Grip, Deuces Are Wild frå Beavis and Butt-head Experience, og dessutan to nye songar, «Blind Man» og «Walk on Water», som begge opplevde stor suksess på rockelistene.
Nine Lives og I Don't Want to Miss a Thing (1996-2000)
Aerosmith hadde signert ein kontrakt på 30 millionar dollar for fire plater med Columbia Records/Sony Music i 1991, men hadde då berre spelt inn tre av dei seks kontraktfesta albuma sine med Geffen Records (Done with Mirrors, Permanent Vacation og Pump). Mellom 1991 og 1996 gav dei ut to album til med Geffen (Get a Grip og Big Ones), noko som betydde at dei no hadde fem album med Geffen under beltet (saman med ei planlagd live-samling), noko som betydde at dei no kunne byrja å spela inn for den nye kontrakten sin med Columbia. Bandet tok fri med familiane sine før dei byrja å jobba med neste album, Nine Lives, som var plaga av personalproblem, mellom anna sparkinga av manager Tim Collins, som ifølgje bandmedlemmene nesten hadde fått bandet til å gå i oppløysing. Produsente på albumet vart òg endra frå Glen Ballard til Kevin Shirley. Nine Lives vart gitt ut i mars 1997. Kritikkane var blanda, og Nine Lives fall først nedover på hitlistene, sjølv om det hadde eit langt liv på listene og selde dobbel platina berre i USA, drive av singlane «Falling in Love (Is Hard on the Knees)», balladen «Hole in my Soul» og crossover-pop-suksessen «Pink» (som vann bandet den fjerde Grammyprisen deira i 1999 i kategorien beste rockesong av duo eller gruppe med vokal. Albumet vart etterfølgd av den over to år lange Nine Lives-turneen, som var plaga av problem, mellom anna skada vokalisten Tyler beinet på ein konsert, og Joey Kramer fekk andregradsforbrenningar då bilen hans tok fyr på ein bensinstasjon.
I 1998, midt i motgangen under Nine Lives-turneen, gav bandet ut singelen «I Don't Want to Miss a Thing», kjærleikstemaet skrive av Diane Warren for filmen Armageddon, med dotter til Steven Tyler, Liv, i hovudrolla. Songen vart den første og einaste singelen til Aerosmith som gjekk til topps då han debuterte på topplasseringa på Billboard Hot 100 og heldt seg på toppen i fire veker. Songen vart nominert til ein Oscar i 1999. Songen bidrog til å opna Aerosmith for ein ny generasjon og er framleis ein populær saktedans. I 1998 gav dei òg ut det doble konsertalbumet A Little South of Sanity, som var sett saman av konsertar på turneane Get a Grip og Nine Lives. Albumet selde til platina kort tid etter utgivinga. Bandet heldt fram med dei tilsynelatande endelause verdsturneane sine for å promotera Nine Lives og singelen «I Don't Want to Miss a Thing» langt ut i 1999.
I 1999 vart Aerosmith valt til å vera med i Rock 'n' Roller Coaster Starring Aerosmith, og leverte musikken til berg-og-dalbanen både i Disney's Hollywood Studios i Walt Disney World Resort og tidlegare i Disneyland Paris i Walt Disney Studios Park, som opna i 2002 og stengde i 2019, for å bli erstatta av ein Iron Man og Avengers-attraksjon i det kommande Avengers Campus. Den 9. september 1999 vart Steven Tyler og Joe Perry gjenforeina med Run-D.M.C. og fekk òg med seg Kid Rock for ein felles konsertversjon av «Walk This Way» på MTV Video Music Awards, ein forløpar til Girls of Summer-turneen. Bandet feira det nye tusenåret med ein kort turné i Japan, og bidrog òg med songen «Angel's Eye» til filmen Charlie's Angels. I desember 2000 avslutta dei arbeidet med sitt neste album.
Just Push Play, O, Yeah! og Rocksimus Maximus (2001-2003)
Bandet gjekk inn i sitt neste tiår ved å vera hovudattraksjon i lag med NSYNC under pauseshowet på Super Bowl XXXV, med tittelen «The Kings of Rock and Pop», med opptredenar frå Britney Spears, Mary J. Blige og Nelly. Alle stjernene samarbeidde med Aerosmith på slutten for ei framføring av «Walk This Way».
I mars 2001 gav bandet ut det 13. studioalbumet sitt Just Push Play, som raskt gjekk til platina, driven fram av topp 10-singelen «Jaded» og bruken av tittelsporet i Dodge-reklamar. Dei vart innlemma i Rock and roll Hall of Fame like etter at albumet vart gitt ut, i slutten av mars 2001. Aerosmith er det einaste bandet som er innlemma i Hall of Fame medan ein låt har lege på hitlistene («Jaded»). Seinare same år opptredde bandet som ein del av velgjerdskonserten United We Stand: What More Can I Give i Washington D.C. for 9/11-offera og familiane deira. Bandet flaug tilbake til Indianapolis for ein konsert same kveld, som ein del av deira Just Push Play-turneen.
I 2003 spelte Aerosmith saman med Kiss på Rocksimus Maximus-turneen, som førebuing til utgivinga av bluesalbumet deira. Dei framførte òg ein song for Rugrats Go Wild, «Lizard Love».
Honkin' on Bobo, Rockin' the Joint og Devil's Got a New Disguise (2004-2006)
Aerosmith sitt lenge etterlengta bluesalbum Honkin' on Bobo kom ut i 2004. Dette var ei tilbakevending til røtene til bandet, inkludert innspeling av albumet i live-sesjonar, samarbeid med den tidlegare produsenten Jack Douglas, og med ein langt meir bluesrock-prega stil. Det vart etterfølgd av ein live-DVD, You Gotta Move, i desember 2004 henta frå opptredenar på Honkin' on Bobo-turneen. «Dream On» vart òg brukt i ein reklamekampanje for Buick i 2004, retta mot markanden til dette bilmerket som no i stor grad bestod av folk som var tenåringar då songen først kom på hitlistene.
I 2005 var Steven Tyler med i filmen Be Cool. Joe Perry gav ut sitt sjølvtitulerte soloalbum same året. Ved Grammy-utdelinga i 2006 vart han nominert til beste rockeinstrumental for låta «Mercy», men tapte mot Les Paul. I oktober 2005 gav Aerosmith ut ein CD/DVD, Rockin' the Joint. Bandet la ut på Rockin' the Joint-turneen den 30. oktober saman med Lenny Kravitz for ein haust/vinterturné på arenaer i dei største amerikanske marknadene. Bandet planla å turnera med Cheap Trick i løpet av våren, og treffa sekundære marknader i USA. Nesten heile denne delen av turneen vart likevel avlyst. Datoane vart først avlyste ein etter ein fram til 22. mars 2006, då det vart kjent at vokalist Steven Tyler måtte opererast i halsen, og dei resterande datoane på turneen vart deretter avlyste.
Tyler og Perry opptredde saman med Boston Pops Orchestra på den årlege konserten deira 4. juli på Esplanade i 2006, ein milepåle ettersom det var den første store storhendinga eller framferda sidan Steven Tyler vart operert i halsen. Rundt denne tida annonserte bandet òg at dei ville leggja ut på Route of All Evil-turneen med Mötley Crüe i slutten av 2006. Den 24. august 2006 vart det kjent at Tom Hamilton var under behandling for halskreft. For å bli heilt frisk stod han over store delar av Route of All Evil-turneen til han var frisk igjen. Tidlegare Joe Perry Project-bassist David Hull erstatta Hamilton inntil han kom tilbake. Turneen starta 5. september 2006 i Columbus i Ohio. Turneen som delt hovudattraksjon tok begge banda til amfiteater over heile Nord-Amerika til og med 24. november. Etter det vart nokre få utvalde arenadatoar lagt til, og nokre var med Mötley Crüe. Turneen vart avslutta 17. desember.
Den 17. oktober 2006 vart samlealbumet Devil's Got a New Disguise: The Very Best of Aerosmith gitt ut. Albumet inneheldt tidlegare hittar med to nye songar i tillegg, «Devil's Got a New Disguise» og «Sedona Sunrise», som var ein eldre song spelt inn på nytt for albumet. «Devil's Got a New Disguise» nådde 15. plassen på Mainstream Rock Tracks-lista. Albumet var meint å oppfylla kontrakten til Aerosmith med Sony og tilfredsstille fansen inntil det nye studioalbumet til bandet vart gitt ut.
Turnear, Guitar Hero: Aerosmith og uferdig album (2007-2009)
Tidleg i 2007 annonserte bandet ein ny verdsturné, deira første på nesten eit tiår med datoar utanfor Nord-Amerika og Japan. Bandet opptredde på Hard Rock Cafe i London i februar 2007 for å promotera Europa-turneen sin som inkluderte ein kveld i Hyde Park som ein del av Hyde Park Calling-festivalen sponsa av Hard Rock Cafe. På våren turnerte bandet i Latin-Amerika for utselde stadion. Om sommaren turnerte bandet i Europa og opptredde på fleire store rockefestivalar og besøkte nokre land dei aldri hadde spelt i før. I tillegg spelte bandet i land i Midtausten som Dei sameinte arabiske emirata og India for første gongen. Bandet spelte òg nokre utvalde konsertar i California og Canada i slutten av juli. Konserten den 21. juli på Prince Edward Island var den største i historien til provinsen. I september spelte bandet åtte konsertar i store marknader i det nordaustlege Nord-Amerika. Desse konsertane vart opna av Joan Jett. Bandet spelte òg ein privat konsert på Hawaii. Ein offentleg konsert på Maui vart avlyst av logistiske årsaker, som utløyste eit gruppesøksmål mot bandet. I april 2009 gjekk Aerosmith med på å kompensera alle billettkjøparar til den avlyste konserten med ein gratis billett til ein ny konsert på Maui som skulle haldast 20 oktober 2009, saman med refusjon av alle utlegg i samband med konserten.
Den 1. november 2007 gjekk bandet i studio for å jobba med det siste studioalbumet i den noverande kontrakten deira med Sony. På det tidspunktet vart det trudd at albumet ville innehalda både nyinnspelte låtar frå tidlegare album, og dessutan heilt nytt materiale. I eit intervju avslørte gitaristen Joe Perry at i tillegg til å laga eit nytt album, jobba bandet tett med skaparane av Guitar Hero-serien for å utvikla Guitar Hero: Aerosmith, eit videospel dedikert til musikken til bandet. Spelet vart gitt ut 29. juni 2008 og inneheld mange av dei mest populære songane deira. Steven Tyler kunngjorde på VH1 Classic Radio 4. september 2008 at Aerosmith hadde til hensikt å gå i studio i slutten av september 2008 for å fullføra det 15. studioalbumet deira. Tyler stadfesta òg at bandet planla å starta ein ny USA-turné i juni 2009 til støtte for det enno ikkje namngitte albumet. Denne turneen skulle innleiast med ein konsert i Venezuela 1. februar 2009. Den 15. januar 2009 sa likevel Tyler at bandet ikkje kunne spela konserten på grunn av ein ny kneskade hos gitarist Joe Perry. I midten av februar 2009 vart det annonsert at albumet ville bli produsert av den kjende Brendan O'Brien og at albumet truleg ville bli spelt inn live, som dei tidlegare platene deira. Sjølv om bandet hadde håpa å bli ferdig med albumet før turneen starta i juni 2009. Perry sa at gruppa «innsåg at det ikkje var nokon sjanse for å få albumet ferdig før me drog ut på vegen for sommaren». Turneen hadde ZZ Top som oppvarmingsband på det meste av turneen. Aerosmith/ZZ Top-turneen, presentert av Guitar Hero: Aerosmith, vart offisielt annonserte og dei første datoane offentleggjorde 8. april 2009.
Turneen skulle ta bandet gjennom Nord-Amerika frå juni til september 2009. På turneen framførte bandet nesten alle låtane frå albumet Toys in the Attic frå 1975 på dei sju første konsertane på turneen, og Joe Perry song òg solovokal på «Combination» frå 1976. Turneen var likevel plaga med fleire helseproblem. Gitaristen Brad Whitford måtte stå over dei sju første konsertane på turneen for å komma seg etter ein hovudoperasjon, etter å ha skadd hovudet då han gjekk ut av bilen. Den 28. juni 2009, på den sjuande konserten til bandet på turneen i Mohegan Sun Arena i Uncasville i Connecticut, skadde vokalisten Steven Tyler beinet, noko som førte til at sju konsertar måtte utsetjast. Så snart bandet tok opp att turneen den 15. juli kom Whitford tilbake i varmen. Likevel måtte Tom Hamilton forlata turneen for å komma seg etter ein ikkje-invasiv operasjon. Den 5. august 2009 vart Tyler frakta til sjukehus etter å ha falle ned frå scena under ein konsert i Sturgis i Sør-Dakota. Han vart hjelpt opp av tryggingspersonell og ført bak scenen, før gitarist Joe Perry fortalde publikum at showet var over. Tyler vart floge til Rapid City Regional Hospital, der han fekk behandling for hovud- og nakkeskadar og ei brekt skulder. I kjølvatnet av skadane til Tyler, vart bandet tvinga til å utsetja fem konsertar i det vestlege Canada. Den 14. august 2009 kunngjorde Aerosmith at dei hadde bestemt seg for å avlysa resten av USA-turneen med ZZ Top på grunn av skadane til Tyler.
Midt under turneen fullførte Perry arbeidet med det femte soloalbumet sitt, Have Guitar, Will Travel og trommeslagaren Joey Kramer gav ut sjølvbiografien sin, Hit Hard. Perry-albumet vart gitt ut 6. oktober 2009.
Etter at Tyler kom seg etter å ha falle av scena, returnerte bandet til scena i midten av oktober for to konsertar på Hawaii, ein på Maui som vart flytta frå 2007 og til slutt spelt som ein del av eit juridisk forlik, og ein ekstra konsert som vart spelt i Honolulu. I byrjinga av november spelte bandet ein konsert i Abu Dhabi på Grand Prix.
Tyler-Perry feiden og Cocked, Locked og Ready to Rock-turneen (2009-2010)
. Tyler trekte seg frå ein planlagd Sør-Amerika-turné i slutten av 2009 og verka innstilt på å forfølgja soloprosjekt, inkludert sjølvbiografien hans Does the Noise in my Head Bother You?. Tyler sa til magasinet Classic Rock: «Eg veit ikkje kva eg gjer enno, men det kjem definitivt til å bli noko Steven Tyler: å jobba med merkevara mi - Brand Tyler.» I mellomtida turnerte gitaristen Joe Perry i USA i slutten av 2009, og i Japan og Storbritannia tidleg i 2010.
I november 2009 uttalte Joe Perry at Tyler ikkje hadde vore i kontakt med bandet og kunne vera i ferd med å slutta i Aerosmith. Perry uttalte at resten av gruppa «leitar etter ein ny songar å jobba med.» Det vart rapportert at songaren Lenny Kravitz hadde vorte kontakta, men takka nei.
Trass i rykta om at han forlét bandet, gjekk Tyler saman med Joe Perry Project på scena 10. november 2009 på Fillmore New York at Irving Plaza, og Tyler og Perry framførte Aerosmith-singelen «Walk This Way» saman. Ifølgje kjelder på arrangementet forsikra Tyler publikum om at han «ikkje sluttar i Aerosmith».
Den 22. desember rapporterte magasinet People at Tyler hadde lagt seg inn på ein rehabiliteringsinstitusjon for å handtera avhengnaden sin av smertestillande middel, forårsaka av skadar på kne, bein og føter, som følgje av mange års opptredenar. I uttalen sin sa Tyler at han var takksam for støtta han fekk, var forplikta til å få ting teke hand om, og var ivrig etter å komma tilbake på scena og i innspelingsstudioet med bandkameratane.
Den 20. januar 2010 stadfesta Perry at bandet var i ferd med å halda prøvespeling for ein ny songar for å erstatta Tyler. Perry sa at operasjonen til Tyler i beina ville «ta han ut av biletet» i opptil halvtanna år, og i mellomtida ønskte resten av bandet å halda fram med å opptre. Perry sa òg at bandet ville vera villige til å halda fram med å jobba med Tyler i framtida viss songaren ønskte det.
Som svar sende advokaten til Tyler bandet og manageren deira eit «stans og avstå»-brev og trua med ytterlegare rettslege steg mot begge dersom bandet ikkje stansa dette forsøket på å erstatta Tyler.
Den 15. februar 2010 vart det annonsert at Aerosmith skulle vere hovudattraksjon på Download Festival på Donington Park i England i juni 2010. Tyler vart stadfesta som frontfigur for showet av festivalarrangøren Andy Copping. Det vart annonsert at bandet ville opptre på Sweden Rock Festival den 10. juni i Sölvesborg før konserten den 13. juni. Under konserten i Donington hylla Perry Tyler sin posisjon som frontmann og kalla han «den beste vokalisten på planeten». Den 24. februar annonserte bandet dei første datoane for den kommande Cocked, Locked, Ready to Rock-turneen. Turneen såg bandet spela sju konsertar i Sør- og Mellom-Amerika i mai, etterfølgd av elleve konsertar i Europa, i juni og byrjinga av juli. Bandet spelte i Colombia, Peru og Hellas for første gong i karrieren på denne turneen. Bandet spelte 24 konsertar i Nord-Amerika i slutten av juli, august og september. Mange av konsertane var på stader bandet avlyste i 2009. Som ein del av turneen spelte bandet på Fenway Park i Boston saman med The J. Geils Band.
I august 2010 oppstod det problem på Cocked, Locked, and Ready to Rock-turnéen, mellom anna då Tyler ved eit uhell slo Joe Perry i hovudet med mikrofonstativet sitt på ein konsert i Wantagh i New York og Perry dulta borti Tyler på konserten i Toronto, noko som fekk Tyler til å falla av scena. Perry fekk ein mindre hovudskade på konserten i Wantagh, og Tyler vart hjelpt opp igjen av fans og Perry på konserten i Toronto, og begge konsertane heldt fram. Omtrent samtidig med desse hendingane blussa spenninga opp igjen mellom Perry og Tyler på grunn av planane til Tyler om å bli talentdommar i American Idol. Perry kritiserte Tyler for ikkje å ha konsultert resten av bandet, og sa at han «fann det ut på internett, som resten av verda» og at ingen andre i bandet visste noko om det.
18. august vart det meldt at Tyler offisielt hadde signert med programmet. Då Perry vart spurd om dette i oktober, erklærte han at han forstod Tyler sine grunnar og ønskte han lykke til, men uttalte at han ville søkja andre prosjekt - «Eg er lei av å venta, så eg seier ikkje nei til noko akkurat no».
Medan dei annonserte Cocked, Locked, and Ready to Rock-turneen i 2009, sa Tyler og Perry at neste punkt på dagsordenen var eit nytt Aerosmith-album, det første sidan Honkin' on Bobo frå 2004. Gruppa gjorde nokre innspelingar med produsent Brendan O'Brien i 2008, men stoppa opp på grunn av helseproblema til Tyler. Aerosmith-bassist Tom Hamilton sa til Boston Herald i september 2010 at Tyler meinte han hadde tid og energi til å halda fram med å fronta bandet samtidig som han var dommar i American Idol.
Hamilton forklarte: «Steven har vore veldig ettertrykkjeleg i å seia at måten tida hans er arrangert på showet gir rom for å jobba på ei plate. Han har vore nøye med å minna alle om det, så forhåpentleg blir det slik det kjem ut.» Den 5. november 2010 sa Brad Whitford at innspelingane truleg vil gå føre seg i Los Angeles, der American Idol har hovudkvarteret sitt, og at dei skull eut på ein verdsturné etterpå.
Turné og Music from Another Dimension! (2010-2013)
I eit intervju i november 2010 rapportert på Nme.com stadfesta trommeslagar Joey Kramer at bandet hadde alle intensjonar om å fullføra og gi ut sitt lenge forseinka album i 2011, og sa: «Verkeleg, på dette tidspunktet er det einaste som kjem til å stoppa oss viss nokon døyr. Me har allereie vore gjennom det me har vore gjennom og halde ut. Kva anna er der?» Den 18. januar 2011 erklærte Tyler at «Joe (Perry) har nokre låtar og eg har ein haug med låtar som eg har skrive for solo og/eller Aerosmith» og bandet ville byrja å førebu albumet denne veka.» 20. mars 2011 annonserte Aerosmith et nytt greatest hits-album, Tough Love: Best of the Ballads, som ble utgitt 10. mai 2011. 14. mai 2011 annonserte bandet ein turné i Latin-Amerika hausten 2011. I juni annonserte Joe Perry at bandet skulle møtast i studio for å produsera neste albumet til bandet i juli. Den 30. august vart det annonsert at det nye albumet vil bli gitt ut rundt mai 2012. Albumet vil bli produsert av Jack Douglas, som produserte fire album for bandet på 1970-talet. Aerosmith starta haustturneen sin i Latin-Amerika og Japan 22. oktober i Lima i Peru. Som ein del av turneen opptredde bandet i Paraguay, Panama og Ecuador for første gong i karrieren. Konserten deira i Asunción i Paraguay vart utsett ein dag, etter at Steven Tyler pådrog seg ansiktsskadar etter å ha falle i dusjen på hotellrommet, på grunn av ei matforgifting som dehydrerte han og fekk han til å svima av.
Den 21. januar 2013 gav Aerosmith ut «Can't Stop Lovin' You» (med Carrie Underwood) som den fjerde singelen frå Music from Another Dimension!. Den 20. februar vart det annonsert at hovudlåtskrivarane til bandet Steven Tyler og Joe Perry ville få ASCAP Founders Award på den 30. Annual Pop Music Awards den 17. april. To dagar seinare vart det kunngjort at duoen ville bli innlemma i Songwriters Hall of Fame ved ein seremoni 13. juni.
I slutten av april og byrjinga av mai 2013 utvida Aerosmith Global Warming-turneen til Australia, New Zealand, Filippinane, Indonesia og Singapore. Dette var dei første konsertane til bandet i Australia på 23 år, og dei aller første konsertane deira i dei fire sistnemnde landa. Tom Hamilton måtte stå over dei tre siste australske konsertane på grunn av sjukdom. David Hull steppa inn for han. Den 5. mai avlyste Aerosmith sin første opptreden i Indonesia (planlagt 11. mai) på grunn av tryggingsproblem; den faktiske trusselen vart ikkje offentleggjord. Den 30. mai opptredde Aerosmith som ein del av velgjerdskonserten «Boston Strong» for offera for Boston maraton-bombinga. Bandet opptredde òg på Greenbriar Classic i Vest-Virginia 6. juli, på Foxwoods Resort Casino i Connecticut 10. juli, fire konsertar i Japan i midten av august, og som ein del av Harley-Davidson sin 110-årsjubileumskonsertserie i Milwaukee 30. august. Hausten 2013 utvida Aerosmith turnéen sin til Mellom- og Sør-Amerika, inkludert dei første konsertane deira i Guatemala, El Salvador og Uruguay. Hamilton måtte avbryta turneen i Latin-Amerika på grunn av sjukdom.
I juli 2013 gav bandet ut konert-DVD-en Rock for the Rising Sun, som òg dokumenterte 2011-turneen til bandet i Japan. Utgivinga vart òg vist på utvalde kinoar i oktober 2013.
Soloprosjekt og «avskjedsturné» (2014-2018)
. Den 21. mars 2014 skreiv Joe Perry, Joey Kramer og Slash på Twitter at Aerosmith skulle turnera i Nord-Amerika med Slash (saman med Myles Kennedy & The Conspirators) sommaren 2014. Dette etterfølgde ein Europa-turné på 17 konsertar som Aerosmith tok frå 14. mai til 2. juli. Den nordamerikanske turneen, kjent som Let Rock Rule-turneen, sende Aerosmith til 21 stader frå 10. juli til 12. september.
På spørsmål i mai 2014 om Aerosmith ville gi ut eit sekstande studioalbum snart, svarte bassist Tom Hamilton: «Eg håpar snart. Men eg veit verkeleg ikkje kva me gjer fordi me ikkje lenger har ein platekontrakt. Me er ferdige med Columbia. Så det er ingenting skriven i stein. Me får sjå kva fansen vil ha.» I eit intervju med Rolling Stone om framtidsplanane, innrømde Joe Perry at, «Eg veit ikkje eingong om det gir meining å laga nye album lenger. Kanskje me berre vil gi ut ein EP kvar sjette månad. Eg veit ikkje korleis framtida ser ut.»
7. oktober 2014 gav Perry ut sjølvbiografien Rocks: My Life in and Out of Aerosmith, skriven i lag med David Ritz. Perry promoterte boka med ein boksigneringsturné som tok han til 14 stader over heile USA i oktober månad. Den 26. februar 2015 hadde Aerosmith premiere på filmen Aerosmith Rocks Donington i 300 kinoar over heile Nord-Amerika; konsertvideoen er frå framferda til bandet på Downloadfestivalen på Donington Park i Leicestershire i England i 2014. Videoen vart gitt ut på DVD/Blu-ray 4. september 2015.
Kilimli
Kilimli er ein by sentralt i provinsen Zonguldak i Tyrkia. Han ligg ved kysten av Svartehavet. Han ligg aust for byen Zonguldak, men har nesten vokse saman med Zonguldak og Çatalağzı, ein by aust for ilimli. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2010). Byen er relativt ny og vart grunnlagd etter at det vart funne kol nær Zonguldak. I 1927 vart kolkompaniet i Kilimli grunnlagd og Kilimli blømde. I dag er Kilimli ein typisk gruveby.
Aerosmith
Soloprosjekt og «avskjedsturné» (2014-2018)
Den 31. mars 2015 uttalte vokalist Steven Tyler at han arbeidde med det første soloalbumet sitt innan countrymusikk  6. april vart det annonsert at Tyler hadde signert ein platekontrakt med Scott Borchetta sitt Dot Records (ein del av Big Machine Label Group). 13. mai sleppte Tyler førstesingelen «Love is Your Name» frå det kommande solodebutalbumet sitt. Han promoterte songen på Bobby Bones Show, iHeartMedia, CBS This Morning, Entertainment Tonight og sesongfinalen av American Idol.
Den 10. juni la Aerosmith ut på Blue Army-turneen, som sende bandet til 17 stader i Nord-Amerika fram til 7. august, mange av dei på mindre spelestader i sekundære marknader som bandet anten aldri har opptredd på eller ikkje har opptredd på mange år. Bandet spelte òg eit eingongsshow i Moskva 5. september. På turneen spelte bandet fleire mindre kjende djupe kutt.
Etter turneen fullførte Tyler arbeidet med soloalbumet We're All Somebody from Somewhere, som vart gitt ut 15. juli 2016. Før albumutgivinga vart ein andre singel, «Red, White & You», gitt ut i januar 2016 etterfølgd av den tredje singelen (tittelsporet) i juni 2016. I mellomtida jobba Joe Perry med Alice Cooper og Johnny Depp på sideprosjektet Hollywood Vampires, som gav ut sitt eponyme debutalbum i september 2015 og opptredde på Grammyprisutdelinga den 15. februar 2016. Brad Whitford gjenforeina seg med Derek St. Holmes for ei handfull turnédatoar i november 2015 og eit nytt Whitford/St. Holmes-album som vart gjort tilgjengeleg for fansen på konsertane deira og var planlagt for brei utgiving i 2016. Tom Hamilton opptredde med Thin Lizzy på ei handfull konsertar i Europa sommaren 2016 og vart òg med Pearl Jam for ei framføring av «Draw the Line» på Fenway Park i Boston 7. august. I mellomtida vart Joey Kramer aktivt involverte i kaffiverksemda si, «Rockin' & Roastin'», som opna ein stad i Newry i Maine i desember 2015 og ein annan stad i North Attleborough i Massachusetts i juli 2016.
Sidan desember 2015 har Whitford, Tyler og Perry i ulike intervju alle diskuterte moglegheita for ein avskjedsturné eller «avviklingsturné» som skull estarta i 2017. Perry indikerte at turneen kunne vara i to år, og Tyler sa at han potensielt kan vara «for alltid»; Whitford og Tyler diskuterte òg potensialet for å gjera eit siste studioalbum.
Den 10. juli 2016 kollapsa Perry på scena under ein konsert med Hollywood Vampires på Coney Island i Brooklyn i New York. Det var grunn til å tru at han fekk hjartestans. Han vart gjenoppliva og hasta til sjukehuset, der han raskt vart oppgradert til stabil tilstand seinare same kveld. The Vampires fortsette showet utan Perry den kvelden og heldt resten fram av turneen, men avlyste ein opptreden på The Late Show with Stephen Colbert. Etter å ha kvilt i nokre dagar, kom Perry seg fullstendig og vende tilbake til Hollywood Vampires-turneen.
Frå september til oktober 2016 la Aerosmith ut på ein ni konsertar lang turné i Latin-Amerika, kalla Rock 'N' Roll Rumble-turneen, innleidd med ein opptreden på Kaaboo-festivalen i San Diego i California 17. september. I november 2016 annonserte Aerosmith at dei ville dra på ein «avskjedsturné» i Europa våren og sommaren 2017, med tittelen Aero-Vederci Baby!-turnene. Turneen vart lansert i Tel Aviv i Israel 17. mai 2017, der det vart selt ca. 45 000 billettar. I byrjinga av juli fullførte bandet den europeiske delen av turneen og utvida turneen til Sør-Amerika i september og oktober 2017, men dei siste konsertane måtte avlysast på grunn av helseproblem. Ifølgje Brad Whitford kunne turneen avsluttast når som helst frå 2017 til dei neste fire åra i 2021. 19. januar 2018 sleppte Perry ei soloplate med tittelen Sweetzerland Manifesto. Han annonserte òg at 2017-turneen med tittelen «Aero-Vederci Baby!» ikkje var ein endeleg turné, og at bandet vil turnera i 2019 for å feira 50-årsjubileet sitt.
Residens i Las Vegas, framtidige aktivitetar og kommande prosjekt (sidan 2019)
Aerosmith dukka opp på NBC-programmet Today den 15. august 2018 for å annonsera ein konsertopphald i Las Vegas kalla «Aerosmith: Deuces are Wild», ein referanse til både kasinogamblinga i Las Vegas og deira single frå 1994 med same namn. Las Vegas-opphaldet fann stad i april, juni, juli og september til og med desember 2019. Det var planlagd å bli utvida til januar, februar, mai og juni 2020 på Park Theater, men 2020-datoane vart avkorta på grunn av Covid-19-pandemien. I tillegg til Las Vegas-konsertane opptredde bandet i midten av juli 2019 på ein festival i Minnesota, og i august 2019 spelte dei totalt ni konsertar fordelte på tre MGM-arenaer i Maryland, New Jersey og Massachusetts.
I 2019 var det annonsert ein Europa-turné som skulle finne stad sommaren 2020 etter at Las Vegas-opphaldet var fullført. Konsertene vart derimot avlyst i kjølvatnet av covid-19-pandemien, og det same vart eit 50-årsjubileumsshow på Fenway Park i Boston, som opphavleg var planlagt i september 2020. Dei europeiske datoane vart opphavleg flytta til sommaren 2021, men vart seinare flytta igjen til sommaren 2022 på grunn av den pågåande pandemien.
I januar 2019 uttalte Joe Perry at han og Steven Tyler skulle byrja å spela inn nytt materiale saman for eit nytt Aerosmith-album. Månaden etter, den 14. februar 2019, skulle Aerosmith etter planen få ei stjerne på Hollywood Walk of Fame, men seremonien og installasjonen vart utsett på grunn av dårleg vêr med ein ny dato som skulle fastsetjast seinare.
I april 2019 fekk trommeslagar Joey Kramer mindre skadar i skuldra etter ei uspesifisert ulykke, og vart tvinga til å trekkja seg frå fleire konsertar under opphaldet til bandet i Las Vegas. Trommeteknikaren hans John Douglas erstatta han. I november same år sa Kramer til fleire nettstader at han ikkje fekk lov til å bli med i bandet igjen sjølv om han var frisk, noko bandet svarte med at spelet hans «ikkje heldt Aerosmith-standard». Usemja kulminerte i ei rekkje søksmål i januar 2020 etter at Kramer var forventa å bli utestengd frå å opptre med bandet på Grammyprisen 2020. Kramer vart med i Aerosmith igjen i februar 2020 for Las Vegas-opphaldet deira.
Den 23. august 2021 signerte Aerosmith ein distribusjonsavtale med Universal Music Group, som dekkjer heile katalogen til bandet - både Geffen (Universals dotterselskap) og Columbia-titlar.
I mars 2022, etter avlysinga av den utsette Europaturneen, kunngjorde Aerosmith at Deuces Are Wild-opphaldet både ville halda fram og utvidast, frå juni til og med desember, saman med den utsette Fenway Park-konserten i september. Kramer vart òg stadfesta å stå over alle konsertane, og bandet hevda at han ville fokusera «den fulle merksemda si på familien i desse usikre tider». " Aerosmith kunngjorde den 24. mai 2022 at datoane for Deuces Are Wild i juni og juli ville bli kansellert som eit resultat av at Tyler la seg inn på eit rehabiliteringsanlegg etter at han fekk eit tilbakefall etter smertebehandlinga av ein fotoperasjon. Etter Tyler var over ein månad på rehabilitering heldt bandet fram med å opptre på Bostons Fenway Park for 50-årsjubileumsshowet sitt og tok deretter opp att Las Vegas-opphaldet sitt, planlagt frå september til desember 2022.
Innverknad og ettermæle
Påverka av band som The Beatles, The Rolling Stones, The Yardbirds, Led Zeppelin og New York Dolls, viste rekna Aerosmith seg sjølv å vera ein stor innverknad på seinare massivt vellykka band og musikarar. Eddie Van Halen fortalde ifølgje Perry han ein gong at bandet hans Van Halen «byrja på forstadsklubbane i L.A. og spelte Aerosmith-låtar.» Innverknaden til Aerosmith var tydeleg på den neste generasjonen av hardrock og heavy metal-band, nemleg Mötley Crüe, Ratt, Guns N' Roses, Tesla, L.A. Guns, Cinderella, Faster Pussycat, Skid Row, Extreme, Warrant, Inglorious, The Black Crowes og The Quireboys, og dessutan Metallica, Metal Church og Testament. Spesielt har Guns N' Roses og Velvet Revolver-gitaristen Slash uttalt at Aerosmith er favorittbandet hans, og Mötley Crüe-medlemmen Nikki Sixx har uttrykt massiv beundring for bandet og dei tidlege platene deira i både The Dirt og The Heroin Diaries. Medlemmer av alternativ rock-band som Nirvana, Mother Love Bone/Pearl Jam, Stone Temple Pilots, Staind og Godsmack er òg sjølverklærte tidlege Aerosmith-fans.
Samspelet mellom Joe Perry og Brad Whitford har vore inspirerande for mange band, spesielt Guns N' Roses. Joe Perry har fått brei anerkjenning og ros som sologitarist, og har delt scena mange gonger med Jimmy Page og Jeff Beck, som Perry oppgir som dei viktigaste inspirasjonskjeldene sine. Han og Tyler vart beden av Page om å innlemma Led Zeppelin i Rock and roll Hall of Fame; under seremonien, som fann stad i 1995, heldt Tyler og Perry sin tale og vart med bandet på scena for eit kort sett. Under innviinga til Beck og Metallica i 2009 inviterte dei Perry og Page til å spela Yardbirds/Zeppelin/Aerosmith-klassikaren «Train Kept A-rollin'». Andre samarbeid, anten av individuelle medlemmer av bandet eller av Aerosmith samla sett, har inkludert Alice Cooper på hans Trash-album, Guns N' Roses (som opna for Aerosmith under 1988-turneen deira og hadde covra «Mama Kin» på deira første utgiving) og B'z. Som eit vitnesbyrd om betydninga deira i amerikansk populærkultur samla sett, har Aerosmith òg samarbeidd med populære ikkje-rockartister, som Run-DMC, Eminem («Sing for the Moment»), og Carrie Underwood, og opptredd med 'N Sync, Britney Spears, Mary J. Blige og Nelly for halvtidshowet under Super Bowl XXXV. Countryartistene Garth Brooks og Mark Chesnutt fekk begge hitsinglar med coverversjonar av Aerosmith-låtar; Brooks i 1995 med «The Fever», ei omarbeiding av Aerosmith-songen frå 1993, og Chesnutt i 1999 med ein versjon av «I Don't Want to Miss a Thing» frå 1998.
Til liks med mange av sine samtidige på 1970-talet, inkludert Led Zeppelin og Alice Cooper, var medlemmene i Aerosmith tilbøyelege til utskeiingar og utsvevingar. Narkotikaforbruket var utbreidd; innspelingane av Rocks og Draw the Line frå 1977 var spesielt kjend for bruken sin av rusmiddel, inkludert heroin. Med orda til Bebe Buell: «Dei [Aerosmith] var som ein gjeng ungar med eigne fly, Porschear, millionar av dollar, uavgrensa ressursar. [...] Mick Jagger og Jimmy Page hadde kontrollen, men desse gutane brydde seg ikkje. Dei vann prisen, utan tvil, for det mest bråkete rock 'n' roll-bandet på den tida. Utan tvil.»
På midten og slutten av 1970-talet naut bandet enorm popularitet i USA og Japan, sjølv om dei ikkje klarte å gjera noko stort inntrykk i Storbritannia. Likevel var dei blant dei mest populære hardrockbanda i USA på midten og slutten av 1970-talet, saman med Heart, Kiss, Ted Nugent, ZZ Top og Boston. Den enorme populariteten deira minka likevel etter at Perry og Whitford forlét bandet. Etter at begge gitaristane kom tilbake til bandet og det vart fullstendig rusfritt, kom Aerosmith tilbake til suksess, ein gong skildra som «det mest vellykka comebacket i heavy metal-historia, om ikkje i heile populærmusikk-historia». Både på 1970-talet og i perioden 1987-1995, gjennomførte Aerosmith utmattande verdsturnear med eit tresifra tal konertar, som hovudattraksjonar eller delt attraksjonpå festivalar undervegs, som Texxas Jam i 1978 og 1987, Monsters of Rock-festivalen på Castle Donington i England i 1990 og 1994, og Woodstock '94.
Til å byrja med var bandet motvillige til dette mediet, men vart seinare kjende og fekk ei rekkje prisar for banebrytande ekspansive, konseptuelle musikkvideoar, som til dømes «Janie's Got a Gun» (regissert av den seinare Fight Club-regissøren David Fincher), «Livin' on the Edge», «Cryin'», «Amazing», «Crazy», «Falling in Love (Is Hard on the Knees)» og «Pink».
Musikken til bandet har òg vorte brukt i fleire videospel, som episodar av Dead or Alive og Grand Theft Auto, og nokre videospel er sentrerte rundt bandet, som Quest for Fame og Revolution X. Aerosmith var det første bandet som fekk sin band-sentrerte Guitar Hero-tittel, Guitar Hero: Aerosmith, som blir rekna for å vera det bestseljande band-sentrerte videospelet på tvers av både Guitar Hero og Rock Band-plattformene.
Bandmedlemmer
Turnear
Tidlegare
Prisar og utmerkingar
Trass i populariteten og suksessen til Aerosmith på 1970-talet, var det ikkje før comebacket deira på slutten av 1980- og 1990-talet at dei byrja å vinna prisar og større anerkjenning. I 1987 vann Aerosmith Soul Train Music Award for beste rap-singel for remiksen av «Walk This Way» med Run-DMC. I 1990 vann Aerosmith sin første Grammy, for beste rockesong av ein duo eller gruppe med vokal og heldt fram med å vinna totalt fire slike prisar (alle på 1990-talet) for «Janie's Got a Gun», «Livin' on the Edge», «Crazy» og «Pink». Aerosmith er nummer to etter U2 i talet på prisar vunne i den kategorien. I tillegg vann musikkvideoane til Aerosmith ei rekkje prisar gjennom 1990-talet. Aerosmith rangerer som den niande mest suksessrike artisten (og den tredje mest suksessrike gruppa) gjennom tidene på MTV Video Music Awards (VMA), med ti slike prisar til dags dato. Aerosmith er òg ein historisk leiar i kategoriane MTV Video Music Award for beste rockevideo (med fire slike prisar) og «Viewer's Choice» (med tre slike prisar). Aerosmith har òg vunne éin gong kvar i kategoriane årets video, beste gruppevideo og beste video frå ein film. Videoane som Aerosmith har vunne VMA for er «Janie's Got a Gun» (2 prisar), «The Other Side», «Livin' on the Edge», «Cryin'» (3 prisar), «Falling in Love (Is Hard on the Knees)», «Pink» og «I Don't Want to Miss a Thing».
I løpet av karrieren (hovudsakleg frå 1990 og utover) har Aerosmith òg vunne seks American Music Awards, fire Billboard Music Awards, to People's Choice Awards, seksten Boston Music Awards og ei rekkje andre prisar og utmerkingar. Nokre av dei høge anerkjenningane Aerosmith har oppnådd inkluderer innlemming i Hollywoods Rock Walk i 1990, ei erklæring av «Aerosmith Day» i delstaten Massachusetts av dåverande guvernør William Weld den 13. april 1993, innlemming i Rock on the Net, innlemming i Rock and roll Hall of Fame i 2001, og å bli heidra med mtvICON-prisen i 2002. .
Innan teknologi og videospel har Aerosmith oppnådd fleire bragder. I 1994 gav Aerosmith ut songen «Head First» på nettenesta CompuServe, som blir rekna for å vera det første kommersielle produktet i full lengd tilgjengeleg på nettet. I 2008 vart Aerosmith den første artisten som fekk eit heilt Guitar Hero-videospel basert på dei med Guitar Hero: Aerosmith. Guitar Hero: Aerosmith blir rekna for å vera det bestseljande band-sentrerte videospelet på tvers av både Guitar Hero og Rock Band-plattformene.
Aerosmith har òg fleire hitliste- og albumsalprisar, inkludert det nest høgaste talet på nummer éin-singlar på Mainstream Rock Tracks-lista for ei gruppe med ni, den einaste nummeret éin-debuten på Billboard Hot 100 av ei rockegruppe med «I Don't Want to Miss a Thing», nest flest gullalbum av ei amerikansk gruppe bak Kiss som har 30, flest totale sertifiseringar (inkludert gull, platina og multiplatina kombinert) av ei amerikansk gruppe, og ligg likt med Van Halen for flest multiplatina-album av ei amerikansk gruppe. Frå Recording Industry Association of America har Aerosmith oppnådd 25 gull-, 18 platina- og 12 multiplatina-sertifiseringar for album, i tillegg til eitt diamantalbum, fire gullsinglar og éin digital platinasingel. Media omtaler ofte Aerosmith, som har selt meir enn 150 millionar album på verdsbasis og 70,2 millionar i USA, som det bestseljande amerikanske rockebandet.
Aerosmith vart heidra som MusiCares Person of the Year i 2020.
Filmar og videoar
I tillegg til å spela inn og framføra musikk, har Aerosmith òg vore involvert i filmar, TV, videospel, flipperspel og musikkvideoar. I 1978 spelte bandet hovudrolla som «Future Villain Band» i filmen Sgt. Peppar's Lonely Hearts Club Band. Seinare, då bandet stod opp igjen på slutten av 1980- og 1990-talet, gjorde Aerosmith fleire opptredenar, mellom anna i sketsjen «Wayne's World» på Saturday Night Live i 1990, episoden «Flaming Moe's» i The Simpsons i 1991, og filmen Wayne's World 2 i 1993. Bandet dukka òg opp i John Travolta/Uma Thurman-komedien Be Cool frå 2005, der Steven Tyler og Thurman sin karakterar hjelper popstjerna Linda Moon (Christina Milian) inn i rampelyset.
Bandet har vore gjenstand for fleire videospel, inkludert Revolution X i 1994, Quest for Fame i 1995, og Guitar Hero: Aerosmith, i juni 2008. Bandet har òg laga over 30 store musikkvideoar, og gitt ut sju heimevideoar eller DVD-ar.
I 2017 gav Stern ut tre versjonar av eit Aerosmith-flipperspel, som inneheld originalversjonar av ni av dei ikoniske songane til bandet, og dessutan Elevator og Toy-Box-ballar.
Yasuhiro Tanaka
Yasuhiro Tanaka er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Albirex Niigata og Albirex Niigata Singapore.
La Sinistra – L'Arcobaleno
Venstresida – Regnbogen (La Sinistra – L'Arcobaleno), er ein venstreorientert føderasjon av politiske parti i Italia, som vart offisielt lansert i desember 2007. Målet til samanslutninga er å sameine dei italienske venstrepartia i ei einskapleg blokk, tilsvarande som sentrum-venstre har gjort med skipinga av Det italienske demokratiske partiet (Partito Democratico).
Føderasjonen består av fire parti:
Det er førebels (våren 2008) uklart kva skipinga av denne venstreføderasjonen vil få å seie for italiensk politikk, då dei fire partia som er med, er usamde i ei rekkje saker, og dessutan i kva symbol og namn samanslutninga skal ha i framtida.
Kjelde
Den engelskspråklege wikipediaen, art. «The Left – The Rainbow».
Hearts of Iron III
Hearts of Iron III er eit dataspel utvikla av Paradox Interactive som vart utgjeve i 2009, som det siste i ein serie storstrategi-spel. Spelet vart annonsert den 20. august 2008.
Som med tidlegare spel i serien Hearts of Iron, vil spelaren få velje ut ein stat og styre den igjennom andre verdskrig. Ein kan velje å spele nesten kvar ein stat som eksisterte, eller kunne ha eksistert, i perioden 1936 til 1948.
Før utviklinga av spelet vart offentleggjort, var det kjent som 'Project Mayhem'.
Håkvikelva kraftverk
Håkvikelva kraftverk er eit vasskraftverk i Håkvikelva i Narvik kommune i Nordland fylke.
Kraftverket nyttar fallet på 218 meter frå magasinet Nedstevann og havnivå i Beisfjorden. Storvatnet er magasin for kraftverket og er regulert mellom 259 og 223 moh. Nedslagsfeltet er på 68 km2.
Det er installert to vertikale Francisturbinar på totalt 11 MW. Middels årsproduksjon er på 41 GWh.
Eigar er Narvik Energi.
Bodø og omegns Turistforening
Bodø og Omegns Turistforening er eit lokallag av Den Norske Turistforening (DNT).
Laget har 14 hytter i Salten og Saltfjellet.
Bodø og Omegns Turistforening har den lågast liggjande turistforeiningshytta i Noreg med Egnarbua på Gjælentunet; ho ligg 2 meter over havet.
Roslagsbanan
Roslagsbanan er ein elektrifisert, dels einspora dels, dels dobbeltspora smalspora lokalbane for persontrafikk i Stockholms län i Sverige. Toga får straum frå ei kontaktleidning med 1 500 V likestraum.
Banen går ut frå Stockholms östra station, deler seg i tre linjer, ei mot Kårsta, ei mot Österskär og ei mot Näsbypark, og dekkjer Stockholms nordaustre forstader og landsbygder. Til saman har Roslagsbanan ei lengd på 65 kilometer med 38 stasjonar og haldeplassar, og er mellom dei mest trafikkerte jarnbanane i Sverige, rekna i talet på ferdafolk.
Roslagsbanan er ein resterande part av den tidlegare Stockholm-Roslagens järnvägar. Sporvidda er berre 891 millimeter, eller tre gamle svenske fot, i motsetnad til den vanlege sporvidda for jarnbanar, trikkar og tunnelbanar på 1435 millimeter, og er den einaste attverande smalspora jarnbanen i Sverige som framleis har regulær trafikk. Banen er no eigd av Storstockholms Lokaltrafik (SL), som er heilt eigd av Stockholms läns landsting, men drifta av toga er sett vekk til eit privat trafikkselskap som nyttar elektriske motorvogntog bygd i åra 1988–1995.
Orikhiv
Orikhiv (ukrainsk Оріхів) er ein by i Zaporizjzjia oblast i Ukraina. Byen har kring 20 000 innbyggjarar (2011).
Den finske dialektkrigen
Den finske dialektkrigen (finsk murteiden taistelu) er namnet på ein diskusjon om korleis det finske skriftspråket skulle sjå ut. Den finske dialektkrigen varte i perioden 1820-1840, mest intenst i starten og slutten av perioden.