cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Metallica
Historie
I 2001 gjekk Jason Newsted ut av bandet. Same året forsvann James Hetfieldtil rehabilitering for alkoholmisbruk. Metallica var bokstaveleg talt ute av drift i eit heilt år. Hetfield kom attende, men han kunne berre jobbe fire timar om dagen, og skulle vere resten av tida med familien. Sakte men sikkert jobba trioen seg framover med å lage nye songar og spele inn til eit nytt album. Arbeidet med plata vart filma, og finst i filmen Some kind of monster. Samstundes heldt dei audition for ein ny bassist, og Robert Trujillo fekk plassen. I 2003 kom albumet St. Anger ut.
Brannen i Grue kyrkje
1. juni vart ofra gravlagde i fem kister (fut Høegh i eiga kiste) på branntufta.
Metallica
Diskografi
Kill 'Em All
Brannen i Grue kyrkje
Årsaka til brannen vart aldri funnen. Ein teori er at ein gneiste frå eit fyrfat som kyrkjetenaren henta glør i på nabogarden til å tenne altarljosa med, kunne ha tent veggen. Ein annan versjon var at ein person skulle ha eksperimentert med eit brennglas utanfor kyrkja.
Metallica
Diskografi
Ride the Lightning
Brannen i Grue kyrkje
På plassen framfor den nye kyrkja vart det i 1922 reist ein bauta til minne om dei som omkom i brannen. Den nye Grue kyrkje, i Kirkenær sentrum, stod ferdig i 1828. Våren 2005 vart det reist ei informasjonstavle ved Skulstad, rett sør for der den gamle kyrkja stod. Der er det kopi av gamalt og nytt kart som viser korleis elvelaupet var før og er i dag, og ein del informasjon om kyrkja og kor ho stod. Kyrkjetufta ligg i dag midt ute i Glåma.
Metallica
Diskografi
Master of Puppets
Brannen i Grue kyrkje
Denne brannen førte til at det kom ei lov om at alle dører i offentlege bygg skulle slå utover.
Metallica
Diskografi
Garage Days Re-Revisited
Brannen i Grue kyrkje
Katastrofen er kunstnarisk og filosofisk skildra av Peter Wessel Zapffe i romanen Lyksalig pinsefest.
Metallica
Diskografi
...And Justice For All
Metallica (The Black Album)
Load
ReLoad
Garage Inc.
S&M
St. Anger
Death Magnetic
'''Hardwired... to Self-Destruct'''
72 Seasons
Frimerkesamling
Frimerkesamling eller filateli er ein syssel som går ut på sytematisk å samla og sortera frimerke og andre ting som har med postgang å gjera, til dømes konvoluttar, frankeringsmerke, førstedagsbrev og poststempel, og skaffe seg kunnskap om objekta. Handteringa av objekta skal gjerast på fagleg forsvarleg vis. Ettersom det finst ein fri marknad for kjøp og sal av brukte og ubrukte frimerke etc., kan både det einskilde objektet og samlinga som heilskap få ein stor økonomisk verde, dersom det er føremålet med innsatsen.
Frimerkesamling er ein av dei mest utbreidde hobbyane i verda, og har mange former. Ein kan til dømes samla på frimerke frå eitt særskild land eller med eit visst motiv.
Både i Noreg og internasjonalt finst det foreiningar og organisasjonar for frimerkesamlarar. I Noreg er Norsk Filatelistforbund med lokale frimerkeklubbar ei slik medlemsforeining.
Friluftsliv
Friluftsliv viser til ulike former for aktivitet og opphald utandørs i naturen, som turgåing, sykling, skigåing, bærplukking, jakt og fiske. Ein kan opphalda seg i friluft i ein kortare periode eller med overnatting, gjerne under open himmel, i telt eller i hytter.
Friluftsliv kan vera knytt til ulike område, som skog, fjell, vidder, vassdrag eller kysten. I mange land er visse naturområde verna slik at dei mellom anna kan brukast til friluftsliv, til dømes som nasjonalparkar.
Ein driv som regel med friluftsliv på fritida. Aktiviteten skil seg frå organisert idrett ved at det ikkje er knytt faste reglar til han, og at det blir lagt vekt på opplevinga heller enn resultatet.
Omgrepet friluftsliv
Henrik Ibsen er den første som er rekna for å ha brukt ordet «friluftsliv» skriftleg. Det skjedde i diktet «På Viddene» frå 1859. Her omtaler Ibsen livet på den aude seterstova som «Friluftsliv for mine Tanker».
Fridtjof Nansen er rekna som den som etablerte omgrepet «friluftsliv» i norsk bevisstheit. Gjennom livet sitt i naturen blei han eit viktig førebilde og premissgjevar for ettertida. Han oppsummerte mange av tankane sine rundt friluftslivet i talen «Friluftsliv» som han heldt for skuleungdom i Den norske turistforening i 1921.
Den nyaste offisielle definisjonen av friluftslivsomgrepet i Noreg står i Stortingsmelding nr.39 2000-2001:
Sjapkina
Sjapkina (russisk Шапкина) er ei elv i Nenetsia og Republikken Komi i Russland og ei av sideelvane til Petsjora frå høgre.
Ho er 499 km lang og har eit nedslagsfelt på 6570 km². Middelvassføringa 82 km frå munningen er 582 m³/s.
Dei viktigaste sideelvane er Vonda, Jangyta og Matej frå venstre og Vesnjo frå høgre. Sjapkina har utspring i myrområda på Bolsjezemelskaja Tundra i nærleiken av innsjøen Lajato, der elva Laja har kjelda si.
Sjapkina renn austover på Bolsjezemelskaja Tundra og er svingete. Ved landsbyen Novy Bor munnar ho ut i Petsjora.
Valdenir da Silva Vitalino
Valdenir da Silva Vitalino er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Pommern
Pommern (kasjubisk Pòmòrze eller Pòmòrskô, polsk Pomorze) er eit historisk område ved utløpet av Oder langs Austersjøen.
Geografi
Pommern omfattar eit stort område nord i Polen og Tyskland. Pommern består av Frampommern, Rügen, Szczecinkyst, Koszalinkyst, Gdańskkyst, Kasjuben og Pommersk sjøland.
Mesteparten av Pommern ligg på den polske sida av grensa, innanfor Vestpommerske og Pommerske voivodskap. På den tyske sida ligg Frampommern. Området til Pommern i Tyskland ligg heilt innanfor delstaten Mecklenburg-Vorpommern.
Pommern som del av Polen, Danmark, Sachsen, Tyskland
Namnet Pommern har sjølv kasjubisk (pommersk) opphav og er avleidd av po more, «landet ved sjøen».
Frå om lag 1200 f. Kr til folkevandringstida på 400-talet var Pommern folkesett av germanske folk. På 600-talet slo den vestslaviske pommerske eller kasjubiske stamma seg ned i området og gav namn til området.
Pommeranarane kom på 900-talet under påverknad av sine kristne naboar – frå vest dei tyske landsfyrstane (Sachsen frå om lag 918) og dei austmarkiske landgrevane (Brandenburg frå om lag 1150), begge delar av Det tysk-romerske riket og frå søraust dei polske piasthertugane (frå om lag 970). Piastane erobra heile Pommern mellom munningane til Oder og Wisła i år 979 og innlemma det i den polansk-piastiske staten sin.
Under den store heidenske reaksjonen i Polen i 1038, vart området igjen sjølvstendig. Den første historisk kjente fyrsten av pommeranarane var Siemomysł (Zemuzil dux Bomeranorum). I 1046 fann i Meissen etter formidling av den tysk-romerske keisaren eit møte mellom hertug Kasimir I Fornyaren og Siemomysł stad, for å prøve å få i stand ei løysing. Pommern vart verande sjølvstendig mot å betale ein årleg tributt til polakkane. I 1091 vart Szczecin innlemma i piastriket av Władysław I Herman, men denne suksessen var kortvarig.
Buttermere
Buttermere er ein innsjø i Lake District i England. Landsbyen Buttermere har fått namn etter innsjøen. Historisk har innsjøen høyrt til grevskapet Cumberland, men ligg i dag i grevskapet Cumbria. Han er eigd av National Trust.
Geografi
Innsjøen er 2 km lang og litt over 500 meter brei, og på det djupaste 23 meter. Han ligg 100 meter over havet. Innsjøen ligg øvst i dalen til elva Cocker og er omgjeve av bratte fjell, mellom anna High Stile i sørvest, Robinson i nordaust, Fleetwith Pike og Haystacks i søraust og Grasmoor i nordvest.
Landsbyen Buttermere ligg ved nordvestenden av innsjøen. Det går ein 7 km lang sti rundt innsjøen.
Pommern
Pommern under Gryf-dynastiet
Pommern vart okkupert av Danmark i 1185, før det, bortsett frå Rügen, fall tilbake til Det tysk-romerske riket ved slaget ved Bornhöved i 1227.
Buttermere
Etymologi
Det er to mogelege opphav til namnet Buttermere. Den eine tydinga er at namnet tyder «innsjøen ved mjølkebeitet» (frå gammalengelsk «butere mere»). Den andre er at det er ei forvansking av eit personnamn. Robert Ferguson hevdar i 1866 i The Northmen in Cumberland and Westmoreland at namnet kjem frå det norrøne personnamnet Buthar, og at namnet på vatnet var «innsjøen til Buthar». Dette stemmer med dei lokale segnene som seier at dalen der Buttermere ligg var området til ein norsk høvding kalla Buthar på 1000-talet. Mange vikingar slo seg ned i Cumbria på 800- og 900-talet og mange namn i området har norrønt opphav.
Pommern
Pommern under Gryf-dynastiet
Rügen hadde danskane skattlagd alt frå 1168 og etter kvart kristna. Fyrstane av det raniske dynastiet vart verande lensmenn over Rügen fram til dei døydde ut på sverdsida i 1325.
Buttermere
Historie
Frå eigedomen sin ved Buttermere vert det sagt at Jarl Buthar utførte fleire tokt mot dei invaderande normannarane frå tida då Vilhelm Erobraren drog nordover i 1069 og fram til tidleg på 1100-talet. I 1072 sette kong Vilhelm opp ein garnison ved Carlisle, men den isolerte garnisonen var avhengig av stadige forsterkningar og forsyningar. I nesten 50 år skal innbyggjarane i Cumbria ha drive ein slags geriljakrig mot normannarane.
Pommern
Pommern under Gryf-dynastiet
På 1100- og 1200-talet slo stadig fleire tyskarar seg ned i Pommern, som vart ein del av det nedertyske språkområdet. Òg dei slaviske innbyggjarane vart etter kvart germanisert. Hertugane av det slaviske Gryf-dynastiet fremma sjølv den tyske innvandringa, som bidrog til å auke folketalet i det frå før heller tynt folkesette hertugdømet. Gryfane konkurrerte med dei brandenburgske askaniarane, som òg ønskte fleire tyske nybyggjarar til å folkesette det opphavlege vestslaviske Brandenburg. I mange byar og stadar av slavisk opphav vart dei slaviske stadnamna halde, eventuelt med små tilpassingar. Den tyske og slaviske folkesetnaden i Pommern gjekk etter kvart opp i kvarandre.
I 1180 grunnla nedersaksiske premonstratensarar klosteret Belbuck. Mecklenburgiske cisterciensarar grunnla i 1173 klosteret Kolbatz og i 1199 klosteret Hilda. På 1200-talet vart Pommern folkesett med nybyggjarar frå dagens Mecklenburg, Nedersachsen og Westfalen og byar som Stralsund, Kołobrzeg (Kolberg), Wolgast og Gryfice (Greifenberg) fekk Lübeck-rettar, medan Szczecin (Stettin) og Stargard Szczeciński Magdenburg-rettar.
Buttermere
Historie
Om Jarl Buthar faktisk har eksistert eller ikkje er uklårt. Han vart visstnok nemnd i normanniske dokument frå 1100-talet, men mykje av historia hans ser ut til å vere basert på lokale segner og arkeologi.
Pommern
Pommern under Gryf-dynastiet
I 1295 følgde ei deling av gryfane sine område i fyrstedømma Szczecin (innanlandsk del på begge sider av Oder og sør for Stettiner Haff) og Wołogoszcz (kystområde, i Vorpommern nord for elva Peene inkludert byane Demmin og Anklam). Det siste vart fram til 1400-talet sjølv oppdelt fleire gonger, men overtok etter rügenfyrstane døydde ut i 1325 fyrstedømmet Rügen (øya Rügen samt det tilstøytande fastlandet med byane Stralsund, Barth, Damgarten, Tribsees, Grimmen og Loitz).
Etter at den danske lensoverhøgda tok slutt, gjorde dei askaniske markgrevane av Brandenburg krav på lensoverhøgd over Pommern. Dette kravet vart støtta av keisar Fredrik II. Resultatet var ein krig mellom hertugane av Pommern (som på denne tida var delt) og markgreven av Brandenburg. Under Barnim III vart Pommern i 1348, takka vere gode samband til Karl IV, riksumiddelbart hertugdøme (altså direkte underlagt keisaren). I 1529 aksepterte Brandenburg den riksumiddelbare statusen til Pommern, mot rett til å etterfølgje gryfane dersom slekta skulle døy ut.
Mange av byane i Pommern høyrte til Hansaforbundet. I 1456 vart det grunnlagt eit universitet i Greifswald. Pommern vart samla i 1478 av hertug Boguław I, den viktigaste hertugen av Gryf-dynastiet. Men landet vart alt under etterfølgjarane hans delt på nytt. Denne gongen gjekk delelinja langs elvane Oder og Randow og delte det i ein vestleg (Pommern-Wolgast) og ein austleg (Pommern-Stettin) del.
Frå 1534 vart reformasjonen gjennomført i Pommern. I 1536 vedkjente hertug Filip I av Pommern-Wolgast seg læra til Martin Luther gjennom bryllaupet sitt med Maria av Sachsen-Wittenberg i Torgau. Ved sida av Luther og Melanchton vart den pommerske presten Johannes Bugenhagen frå Treptow, kalla Doctor Pomeranus, ein av de mest kjente reformatorane. Gjennom konfiskeringa av dei omfattande kyrkjelege eigedomane auka hertugane maktposisjonen sin i Pommern.
Under Bogusław XIV vart Pommern samla på nytt i 1625. Nøytraliteten til Pommern under trettiårskrigen kom landet derimot ikkje til nytte. Pommern vart vekselvis plyndra av dei keisarlege troppane under Wallenstein og svenskane under Gustav II Adolf. Etter at Wallenstein trass løfte frå keisar Ferdinand II okkuperte Pommern, slutta Stralsund (1628) og etter kvart resten av Pommern ikkje helt frivillig (1630) seg til svenskane. Etter Bogusław XIV døydde i 1637 skulle Pommern gå til Brandenburg, men svenskane okkuperte framleis landet.
Etter den andre verdskrigen
Ved slutten av den andre verdskrigen vart Pommern erobra av den raude arméen. I august 1945 avgjorde sigersherrane at Pommern aust for Oder (Odra) og Swine (Świna) skulle stillast under polsk forvaltning. Òg Swinemünde (Świnoujście) og Stettin (Szczecin) med forland vart innlemma i Polen. Den tyske folkesetnaden, som utgjorde størsteparten av folkesetnaden i Pommern på dette tidspunktet, flykta eller vart drive bort som følgje av avgjersla til Potsdamkonferansen. Området vart folkesett med polakkar, som hadde vorte tvangsflytta frå austlege område av Polen som Sovjetunionen hadde annektert etter krigen.
Den polsk-tyske grensa vart godkjent av Vest-Tyskland på 1970-talet og av Tyskland i 1990 etter samlinga av Vest-Tyskland og DDR. Den vestlegaste delen av Pommern hamna etter krigen i DDR og frå 1990 er han ein del av delstaten Mecklenburg-Vorpommern.
Gassutlading
Gassutlading er ei elektrisk utlading gjennom ein gass. Dette skjer når det er elektrisk ladde partiklar i gassen og dei vert sett i rørsle av feltet mellom to elektrodar.
Pommern
Kjelder
''
Modum kommune
Modum er ein kommune i Buskerud i Viken fylke. Kommunen grensar i nord til Krødsherad kommune og Ringerike kommune, i aust til Lier kommune, i sør til Øvre Eiker kommune, og i vest til Flesberg kommune og Sigdal kommune.
Kommunen har tre tettstadar, Åmot, Geithus og kommunesenteret Vikersund. Åmot er inngangsporten til Kunstnardalen. Her finn ein Blaafarveværket, med mellom anna koboltmuseum, kunstutstillingar og barna sin bondegard. I Modum finn ein Vikersundbakken, som er den einaste skiflygingsbakken i Nord-Europa. Bakkerekorden pr. 2011 er på 246,5 meter sett av Johan Remmen Evensen.
Oświęcim
Oświęcim (utt. /åsj-vj æ ng-tsjim/, tysk namn: Auschwitz, tsjekkisk Osvětim) er ein by 50 km vest for Kraków, ved elva Soła, i det sørlege Polen. Han har (i 2003) 42 000 innbyggarar.
Byen er særleg kjent for konsentrasjonsleiren Auschwitz frå den andre verdskrigen.
Sjtsjugor
Sjtsjugor (russisk Щугор) er ei elv i Republikken Komi i Russland og ei av sideelvane til Petsjora frå høgre. Ho er 300 km lang og har eit nedslagsfelt på 9660 km². Ho spring ut i vestsida av dei nordlege Uralfjella. Middelvassføringa i elva er 252 m³/s. Elva er islagd frå seint i oktober til tidleg i juni.
Det er mykje laks i elva.
Kabel
Kabel er ein bunt med elektriske leiarar som vert nytta for å overføra elektrisk energi eller for overføring av informasjon i form av elektriske signal. Signalkabel kan nytta elektriske eller optiske leiarar, eller ein kombinasjon.
Geometri
Elektriske kablar kan ha svært ulik utforming, avhengig av bandbreidd, effektnivå, standardar, bruksområde og så vidare. Nokre vanlege geometriar:
Kanin
Kanin (Oryctolagus cuniculus) er ein art i harefamilien som stammar frå den iberiske halvøya. I dag finn ein introduserte eller tamme europeiske kaninar over store delar av verda. Dei blir haldne for kjøt, pels og ull og som kjæledyr.
Arten er den einaste i slekta Oryctolagus. Han blir delt inn i to underartar og cirka 100 ulike kaninrasar og variantar. Ein skil gjerne mellom villkanin og tamkanin, men mange innførte ville kaninar stammar frå tamdyr. I det opphavlege utbreiingsområdet sitt er villkaninen rekna som sårbar eller truga.
Som haren er kaninen kjend for å ha lange øyre og kraftige bakbein. Han skil seg frå haren mellom anna ved at han føder nakne, hjelpelause ungar og ved det naturlege levesettet med å leva i store grupper i holer gravne i jorda.
Skildring
Kaninen har ein karakteristisk krum kropp med korte framlemmer og lange, kraftfulle bakbein som gir dyret ei hoppande gangart. Hovudet er lite og halsen kort. Arten er utrusta med lange, ståande og særs bevegelege øyre. Den relativt korte snuten er utrusta med lange verhår ytst. Han har godt syn, god høyrsle og særs god luktesans. Hannen veg typisk litt meir enn hoa. Skallen er dessutan litt breiare hjå hannen.
Ville kaninar er vanlegvis gråbrune eller av og til òg svarte (på grunn av melanisme), medan dei mange ulike kaninrasane kan ha stor variasjon i både fargar og fargekombinasjonar. Kaninar veg typisk omkring 1,3-2,5 kg og har ei kroppslengd på cirka 34-45 cm, sjølv om enkelte individ kan bli både mindre og større. Halen er kort og typisk kvit på undersida. Lengda er typisk 4,5-7 cm.
Villkaninen liker å grava og lever gjerne store delar av livet i utgravne hòler og tunnelar under bakkenivået.
Leveområde
Sjølv om kaninar har klart seg godt i mange område dei er blitt introduserte til, har populasjonen gått ned på den iberiske halvøya. I 2005 blei arten klassifisert som «nær truga» av det portugisiske Instituttet for naturvern, og i 2006 blei han klassifisert som «sårbar» av spanske styresmakter (SECEM). I 2018 klassifiserte International Union for Conservation of Nature (IUCN) Oryctolagus cuniculus i Spania, Portugal og Frankrike som «sterkt truga» på grunn av den nylege skarpe nedgangen. På verdsbasis er arten derimot litt betre stilt, som «nær truga».
Kommunelova
Lov om kommuner og fylkeskommuner også kalla kommunelova (eller kommuneloven) har til formål å «legge forholdene til rette for et funksjonsdyktig kommunalt og fylkeskommunalt folkestyre, og for en rasjonell og effektiv forvaltning av de kommunale og fylkeskommunale fellesinteresser innenfor rammen av det nasjonale fellesskap og med sikte på en bærekraftig utvikling».
Teori
Ein teori (gresk theorein - å sjå) er refleksjon over erfaringsdata sett i høve til einannan. Teori blir også brukt i tydinga spekulasjon.
Dei abstrakte prinsippa som gjeld innan ein vitskap eller eit fag blir gjerne omtala som faget sin teori. Nemninga blir også brukt i meir avgrensa tyding om samlingar av prinsipp og føresetnader som blir gjevne høgt truverde innan vitskapane, til dømes Einsteins relativitetsteori.
Teori blir også brukt om prinsipp som gjev grunnlag for handling: «Metoden hennar var bygd på ein teori om at alle born vil lære».
Uttrykket praksis blir ofte brukt som det motsette av teori.
Magnetisk storm
Ein magnetisk storm eller geomagnetisk storm er eit romværsfenomen i magnetosfæren til jorda, skapt av ei sjokkbølgje i solvinden, som i sin tur er skapt av ei form for solaktivitet, vanlegvis eit koronamasse-utbrot eller solstorm. Vanlegvis varar stormen i éit eller nokre få døgn.
Dei eigenlege magnetiske stormane kan observerast samstundes over heile jorda og varar i fleire dagar. Meir kortvarige magnetiske stormar, substormar, finst spesielt i polarlysovalen. Forstyrringane av magnetfeltet kan under kraftige stormar kome opp i 10 % av den totale feltstyrken.
Effektar
Blant effektane av geomagnetiske stormar kan det nemnast:
Sann nord
Sann nord er retninga mot den geografiske nordpolen. Dette er ikkje det same som magnetisk nord, som blir gitt av eit kompass. Avhengig av kartprojeksjonen vil rutenettet på dei fleste kart ikkje peike nøyaktig mot sann nord. Ein kan finne tilnærma sann nord ved hjelp av Nordstjerna.
Dvergplanet
Dvergplanet er ein klasse objekt i solsystemet som blei innført av Den internasjonale astronomiske unionen i 2006. Han er definert etter følgjande krav:
Uttrykket «dvergplanet» vart tatt opp i 2006 som ein del av ei ny klassifisering av lekamane som krinsar rundt sola. Lekamar som er store nok til at dei har reinska området i omlaupsbanen sin vert definert som «planetar», medan dei som er så små at dei ikkje er i hydrostatisk likevekt er definert som «smålekamar i solsystemt». Slik som uttrykket er definert her, gjeld det ikkje for andre planetsystem.
Så langt har fem objekt fått dvergplanetstatus: Ceres, Pluto, Eris, Makemake og Haumea. Fleire lekamar kan leggast til lista seinare, når ein har funne ut om dei oppfyller krav (b).
Kjende dvergplanetar
IAU (Den internasjonale astronomiske unionen) har offisielt identifisert tre himmellekamar som dvergplanetar:
*Målt relativt til jorda.
I tillegg har ein fleire lekamar som kanskje kan kvalifisere som dvergplanetar. Blant desse trur eller veit ein at dei følgjande lekamane har diameter større enn 750 km:
Statusen for Charon, månen til Pluto, er for tida usikker sidan det er ikkje finst ein klar definisjon på kva som er eit måne-planet-system og kva som er eit dobbelplanetsystem. Charon kan med tida verte rekna som ein dvergplanet fordi
Nanning
Nanning er ein kinesisk storby og byprefektur som er hovudstad i den autonome regionen Guangxi i Sør-Kina nær grensa mot Vietnam. Befolkninga innan byprefekturet vart i 2007 utrekna til 6,84 millionar, medan storbyområdet Nanning hadde 2,79 millionar innbyggarar.
Dvergplanet
Kjende dvergplanetar
Dei andre, tredje og fjerde største asteroidane (Vesta, Pallas og Hygiea) kan verte klassifisert som dvergplanetar om det viser seg at forma deira er bestemt av hydrostatisk likevekt. Her har ein ikkje kome fram til konklusjonar enno.
Nanning
Administrative einingar
Nanning omfattar av seks bydistrikt og seks fylke
.
Dvergplanet
Storleikar og massar til dvergplanetar
Dei øvre og nedre grensene for storleik og masse til ein dvergplanet er ikkje spesifisert i IAU sin resolusjon 5A frå 2006. Ein har strengt tatt ingen øvre grenser, og ein lekam som er større eller meir massiv enn Merkur kan vere ein dvergplanet om han ikkje har reinska området rundt omlaupsbanen sin.
Den nedre grensa vert styrt av kuleforma som hydrostatisk likevekt skapar, men kva storleik og masse ein lekam må ha for å få denne forma er ikkje definert, og empiriske observasjonar tydar at det varierer ut i frå samansettinga og historia til lekamen. Det opphavlege utkastet til IAU-resolusjon 5 definerte den hydrostatiske likevektesforma til å gjelde for «lekamar med masse over 5 kg og diameter større enn 800 km»,, men dette vart ikkje tatt med i den endelege resolusjonen 5A som vart gjeve ut.
Reinsking av området rundt omlaupsbanen
Det er fleire andre teoriar som prøver å skilje ein planet og ein dvergplanet, men den noverande definisjonen gjeld for ein planet ved å bruke dette konseptet.
Stern et al. har introdusert ein parameter Λ, som uttrykker sannsynet for at ein lekam skal møte ein annan lekam som påverkar omlaupsbanen. Verdien av denne parameteren er proporsjonal til kvadratet av massen og omvendt proporsjonal med omlaupsperioden. Denne verdien kan brukast til å estimere kor stor sjans ein lekam har til å reinske området rundt omlaupsbanen. Stern og Levison fann eit sprang på fem storleiksordnar i Λ mellom dei minste terrestriske planetane og dei største asteroidane og lekamane i Kuiperbeltet:
*MJ i jordmassar.
**Λ/ΛJ = M2/P, i jordmassar kvadrert per år.
***µ = M/m, der M er massen til lekamen, og m er totalsummen av massane til alla andre lekamar som ligg i same område i omlaupsbanen.
Konflikt
Fleire forskarar var ueinig med IAU sin definisjon av ein dvergplanet.
Vestlandsfanden
Vestlandsfanden er eit norsk folk-rockband som vart starta i 1979. Fyrste offisielle spelejobb fekk det i 1980. Reidar Brendeland er frontfigur i gruppa.
Gruppa starta som eit band med irsk, skotsk, amerikansk og nordisk folkemusikk, og tekstar av mellom andre Kjartan Fløgstad, Ingvar Moe samt med melodiar og tekstar av Reidar Brendeland på repertoaret Vestlandsfanden har vore nominert til Spellemannprisen, gitt ut tolv plater og har hatt ei rekkje fjernsynsopptredenar, vore ofte på radio, og hatt mange topplasseringar på Norsktoppen.
Orkesteret i dag
Vestlandsfanden består i dag av Reidar Brendeland (vokal, munnspel, tekst og melodiar), (tidlegare 3 Busserulls), Ivar Woxmyhr (fele, trekkspel, fløyte), Kjetil Lunde (gitarar), Sid Ringsby (bass) og Rune Engen (trommer) og Arne Martinussen (orgel, synth, piano, trekkspel).
3 Busserulls
3 Busserulls (òg kjent som «Busserulls») er ein visesongtrio som består av Gunnar Andersen, Jostein Hveding og Kurt M Johansen frå revymiljøet i Nord-Rogaland.
Trioen såg lyset for fyrste gong 2. juledag 1962 under eit juleshow for Åkra Idrettslag i Åkrehamn på Karmøy. Karl Magnus Sjøen entra scenen og song Chat Noir-viser saman med Oddvard Andreassen og Sverre Jensen. Då Sverre Jensen døydde høyrte me ikkje meir frå Busserulls før 1975, då dei starta opp att, denne gong med Lasse Pedersen som tredjemann.
Pedersen måtte gi seg i 1977, og trioen fekk då Gunnar Andersen med på laget. Gruppa gjekk da over til meir revyaktige sceneshow med masser av kostymeskift. I 1985 valde Oddvard Andreassen å trekkja seg frå laget og Reidar Brendeland vart opptatt som ny Busserull. Brendeland var med i to år før han gjekk tilbake til si tidlegare gruppe, Vestlandsfanden.
Gruppa fortsette då som duo, med det forkorta namnet «Busserulls» fram til Karl Magnus Sjøen (14. november 1944-30. mars 2002) vart alvorleg sjuk i 1990. Sjøen er nå gått bort.
Cleberson Luis Marques
Cleberson Luis Marques er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Tokushima Vortis.
Skrubbær
Skrubbær (Cornus suecica) er ein vintergrøn fleirårig urt i kornellslekta med ei spreidd sirkumpolar utbreiing. Planta veks ofte med mange individ og kan danne teppe av skrubbærplantar.
Skildring
Planta vert 10-20 cm høg. Den har krypande jordstengel og opprette glatte, firkanta stenglar. Blada er motsette og heilranda med boga nervar, Blomstringa skjer i mai-juli. Blomstrane er bittesmå og sit samla i tette, endestilte hovud som er svartraude til svartfiolette. Under blomstrane sit fire store kvite dekkblad som ser ut som kronblad. Skrubbær har store kanta lysraude til raude frukter med svakt søtaktig, men flat smak. Frukta er eigentleg samlefrukter som består av mange, saftige steinfrukter som kvar har ein kjerne.
Skrubbæra veks i skog og hei på torgrunn. Planta er nokså vanleg over heile Noreg. Til fjells finst ho opp til 1200 m.
Fleire sider ved skrubbær gjer at den liknar på skogskornell (C. sanguinea), men på andre sider skil den seg, særskilt når det gjeld blomstringa. Den har nemleg mykje små blomstrar der alle delane er svartfiolette med unnatak av blomsterstandane. For at insekt skal bli lokka (sjå avsnittet Etymologi nedanfor), har planta ein samansett blome med eit stort og lysande skenbart blomsterhylster, ved at dei fire øvste blada har blitt forvandla til høgblad av kvit farge som sit i ein krans som eit svepe, men hermar ei blomsterkrone. I midten er den lille svartfiolette blomsterstanden samla, ein enkel flokk.
Sjølv om den blomstrar på starten av sommaren, vil dei fire dekkblada gjere, at blomstringa ser ut å rekke langt fram mot hausten.
Utbreiing
Planta er sirkumpolar og veks over heile Noreg. Skrubbær finn ein sør til Schleswig-Holstein og Nederland i Europa. Planta er vanleg heile Noreg, Finland og nordlege og mellomste Sverige. Ho er meir sjeldsynt i det sørlege Sverige. I Nord-Amerika, finn ein arten i Alaska (USA) og British Columbia (Canada), og i den austlege delen av Canada (Labrador, New Brunswick, Newfoundland, Nova Scotia og Quebec), i tillegg til Grønland, men ho er borte i dei mellomliggande områda.
Hybridar
Skrubbær dannar hybrid med amerikansk skrubbær (C. canadensis) som har fått namnet hybridskrubbær (C × unalaschkensis) og blir i nokon grad dyrka som prydvekst.
Nürensdorf
Nürensdorf er ein kommune i distriktet Bülach i kantonen Zürich i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 502 meter over havet.
Kommunen ligg sørvest på Brütten-platået. Den største landsbyen er Nürensdorf. Kommunen består òg av delar av byen Birchwil, Breite og Oberwil, grendene Hakab, Breitenloo, Chlihus og Baltenswil.
Mørkets hjerte
Mørkets hjerte (engelsk Heart of Darkness) er ein roman som er skriven av den polsk-britiske forfattaren Joseph Conrad. Boka kom ut i 1902, men ho var opphavleg publisert som ein tredelt serie i Blackwood's Magazine i 1899. Romanen er sterkt inspirert av røynslene Conrad gjorde som kaptein på ein elvebåt i Fristaten Kongo åtte år tidlegare. Romanen har inspirert ei lang rekkje filmmakarar, forfattarar, musikarar og andre kunstnarar.
Norske kringkastarar
Norske kringkastarar er eit oversyn over dei viktigaste kringkastingsanlegga i Noreg.
Mørkets hjerte
Orson Welles var den første som forsøkte å filmatisera boka, men gav opp på grunn av usemje om budsjettet med filmselskapet RKO Pictures. I 1979 kom Francis Ford Coppola sin film Apokalypse nå!, der manuset er basert på Mørkets hjerte, men historia flytta til Vietnamkrigen.
Åkrafjorden
Åkrafjorden, stundom kalla Åkerfjorden, er ein sidefjord til Skånevikfjorden i kommunane Kvinnherad og Etne i Vestland. Store delar av fjorden følgjer kommunegrensa mellom desse to kommunane. Innløpet til fjorden ligg mellom Vannes, like nord for Skånevik og Krabbanes ved innløpet til Matersfjorden, som held vidare fram nordaustover. Frå innløp går fjorden 32 km austover mot Fjæra. Riksveg 11 går på sørsida av fjorden.
Fjorden går først 4,5 km søraustover, før han snur austover ved Tungesvikneset. Sør for dette neset ligg grenda Tungesvikstranda. Fjorden held fram austover til Sævareid før han snur nordaustover og inn til bygda Åkra på nordsida av fjorden i Åkravika. Frå her går Riksveg 11 på sørsida av fjorden og inn til fjordbotn. På nordsida av fjorden ligg fleire veglause gardar, mellom anna fjellgarden Eikemo. Andre gardar er Kalvik, Kvanndal, Hammarsland, Strand, Bjelland og Eintveit.
Nesten inst i fjorden stupar den mektige Langfossen ut i fjorden på sørsida. Sidene elles i fjorden er elles stort sett bratte, særleg inst i fjorden ved Fjæra. Der Endafjellet nesten stig rett til værs til ei høgd på 827 meter over havet. Det høgaste fjellet ved fjorden er Alvdalsnuten på nordsida mellom Åkra og Eikemo. Fjellet har ei høgd på 1 243 meter over havet, men stig ikkje like bratt opp frå fjorden som fjella lenger inne i fjorden.
Guangxi
Guangxi er ein autonom region i Folkerepublikken Kina. Før 1949 var han ein provins.
Regionen grensar mot Yunnan i vest, Guizhou i nord, Hunan i nordaust og Guangdong i aust og søraust. Han har også ei riksgrense mot Vietnam i sørvest (Hà Giang, Cao Bằng, Lạng Sơn og Quảng Ninh-provinsen) og kyst mot Tonkinbukta i Sørkinahavet i sør.
Namn
Namnet Guangxi (kinesisk skrift 广西, 廣 西 pinyin Guǎngxī, også transkribert Kuang-hsi eller Kwangsi) er avleidd frå Guǎng som tyder 'veldig område', og er blitt brukt om regionen sidan skipinga av Guang-prefekturet i år 226. Guangxi og naboprovinsen Guangdong har dei bokstavelege tydingane 'veldig område vest' og 'veldig område aust'.
Geografi
Regionen har kystlinje langs Tonkinbukta. Dei viktigaste hamnebyane er mellom anna Fangchenggang, Qinzhou og Beihai.
Historie
I det meste av historia si hadde Guangxi inga kystlinje. I 1952 vart ein liten del av den vestlegaste kystlinja til Guangdong gjeven til Guangxi, som slik fekk tilgjenge til havet. Dette vart gjort om i 1955, men så justert tilbake på nytt i 1965.
Folkesetnad
Guangxi er heim til menneske frå 12 av dei nasjonalgruppene som er anerkjende av Folkerepublikken Kina som eigne folkegrupper. Regionen er eit særleg viktig område for zhuangfolket. Forutan dei har regionen folkegruppene han, yao, miao, dong, mulam, maonan, hui, gin, yifolk, sui og gelao. Det er og vesentleg mindre grupper frå 25 andre folkegrupper.
Administrative einingar
Guangxi er inndelt i 14 byprefekturer:
Boreal
Boreal er nemninga på ein del av den tempererte sona på den nordlege halvkula. Den boreale regionen vert kjenneteikna av barskog og tundra og dekker kring 15 % av landarealet på jorda. Regionen omfattar nordre delar av Russland og Europa, Canada og Alaska. Området har dei største landbaserte kolreservoara i verda.
Definisjonen på den boreal region er at gjennomsnittstemperaturen i juli skal overstige 10°C og at vekstsesongen skal vere kortare enn 100 dagar.
Ordet «boreal» tyder nordleg eller arktisk og vert brukt i ulike vitskaplege samanhengar (må ikkje vekslast med arktisk klima). Ordet kjem frå det latinske borealis med same tyding og opphav frå det greske Boréas, som tyder nordavind. Ordet finst i kong Bore. Veksten linnéa har det vitskaplege namnet Linnaea borealis, og nordlys kan også kallast aurora borealis.
Sirkumboreal er ei nemning på utbreiingsområde av artar. Ei organisme er sirkumboreal om utbreiingsområdet er meir eller mindre samanhengande rundt den boreale sonen.
Gardar i Oppland fylke
Lister over garder i Oppland fylke:
Laibin
Laibin er eit byprefektur i Guangxi i Folkerepublikken Kina.
Administrative einingar
Laibin omfattar eit bydistrikt, eit byfylke, tre fylke og eit autonomt fylke:
Kjelder
.
Radfjorden
Radfjorden er ein om lag 9 km lang fjord i Vestland. Fjorden går på austsida av Holsnøy i Meland og på vestsida av Radøy. Fjorden strekkjer seg i nordvest-søraust retning og er med eit djup på vel 210 meter ein god plass for reketråling. Fjorden er rik på fisk, frå Tjuvholmen i sør, til populære Bognestraumen og Landsviksosen på kvar side av øya Bongno i nord der Mangerfjorden held fram vidare til Hjeltefjorden på andre sida. Det blir òg teke rikeleg med kreps og krabbe i fjorden av lokale fritidsfiskarar. I søraust grenser han til den vesle Kvernafjorden på nordsida av Flatøy.
Dei gamle kaiane i fjorden er på Holsnøysida: Revsgard kai, Gaustad og Furuskjegget kai. På Radøysida finn ein Sæbøkaien og Vetåskaien. Desse kaiane er kommunale og tilgjengeleg for offentleg bruk. Kaiane er i dag prega av forfall og fleire bygder har tatt initiativ til å bevare denne delen av den rike kystkulturen gjennom gjenoppbygging og restaurering.
Den totale lengda til fjordsystemet Mangerfjorden/Radfjorden/Kvernafjorden er 21 km.
Takashi Sasano
Takashi Sasano er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Tokushima Vortis.
George Uhlenbeck
George Eugene Uhlenbeck var ein nederlandsk-amerikansk fysikar. Saman med Samuel Goudsmit sette han i 1925-1926 fram hypotesen om at elektron er partiklar med spinn, og forklarte dermed ei rekkje eigenskapar ved atomspektrum.
Uhlenbeck tok doktorgrad i Leiden i 1927 og var tilsett ved University of Michigan frå 1927 til 1935. Han var professor i Utrecht i 1935, i Michigan i 1939 og ved Rockefeller University i New York frå 1960 til 1974.
Johann Josef Imseng
Johann Josef Imseng var ein austerriksk prest og fjellklatrar frå Saas-Fee i kantonen Valais i Sveits. Han døydde i grannebygda Saas-Almagell.
Imseng var ein pioner og ein pådriver for den nye turismen. Han hyste turistar i prestegarden, leia fjellturar og pressa på for bygging av hotell. I 1849 skal Imseng ha binda på seg «trebrett» og gått med desse frå Saas-Fee til Saas-Grund, den fyrste kjende skituen i området. På seinsommaren 1856 var han med på fyrstebestigningane av Lagginhorn og Allalinhorn.
Imseng drukna i 1869 i Mattmarksee.
Våvatnet
Våvatnet er ein innsjø som ligg i Orkland kommune i Trøndelag fylke.
Våvatnet er Orkland kommune si drikkevasskjelde.
Våvatnet er saman med Gagnåsvatnet, reguleringsmagasin for Skjenaldfossen kraftverk. «Våvassdammen» vart bygd om lag 1910. Frå Våvassdammen renn vatnet fritt gjennom elva Sandåa, Songsjøen, elva Songa og til Gagnåsvatnet.
Knute Nelson
Knute Nelson var ein norsk-amerikansk politikar. Frå tronge kår i Noreg drog han med mora til USA som seksåring, og blei med tidene soldat under den amerikanske borgarkrigen, seinare jurist og gardbrukar og etterkvart også guvernør for Minnesota og amerikansk senator.
Barneår i Noreg
Knut var fødd i Evanger i Hordaland, som son av Ingebjørg Haldorsdotter Kvilekval frå Voss. Ho var ikkje gift, far til guten skal ha vore ein Helge Knutsson Styve. Seinare i året 1843 flytta Ingebjørg med Knut til Bergen og tok seg arbeid som tenestejente.
Utvandring til USA
Våren 1849 lånte Ingebjørg pengar til båtbillett til USA. Ho og Knut utvandra og ankom til Castle Garden på den US-amerikanske nasjonaldagen 4. juli 1849. Fyrverkeria etterlet varige inntrykk i seksåringen Knut. Truleg reiste dei to sjøvegen til Albany i staten New York, og så via Buffalo til Chicago, der broren til Ingebjørg, Jon, arbeidde som bygningsmann. Ingebjørg tok arbeid som tenestejente og gjorde opp skulda før eit år var gått. Også Knute var i arbeid, fyrst som tenar og så avisgut. Jobben som avisgut gav han utdanning gjennom lesing av avisa og innsikt i kvardagslivet på gatenivå.
Til Wisconsin
Hausten 1850 gifta Ingebjørg seg med ein utvandra vossing, Nils Olsson Grotland. Familien på tre flytta til Skopong, eit norsk nybyggjarsamfunn i Palmyra i Wisconsin. Det var ved denne tida at Knute fekk etternamnet Nelson, etter den «nye» far sin.
Nokre år seinare flytta familien til eit kjent nybyggjarsamfunn, Koshkonong. Faren vart sjuk og Knute måtte gjere det meste av arbeidet på farmen. Han heldt vedlike interessa for kunnskap, trass i motstand frå faren. Ofte måtte han be tynt om pengar til skulebøker.
Frå 1858 til 1860 gjekk han på Albion Academy i Albion i Dane County, Wisconsin. Skulen var grunnlagd av sjuandedags-adventistar, og driven etter prinsippet om at fattigdom ikkje skulle hindre nokon i å få god utdanning. Knute var ein av dei som fekk plass etter nemnde vilkår, men han tok likevel på seg jobbar for å tene sine skulepengar. Etter to års utdanning fekk han arbeid som lærar på ein landsens skule i Pleasant Springs. Fleirtalet var norske immigrantar, der Knute vart ein truverdig agent for amerikanisering.
Borgarkrigsåra
Våren 1861 drog han tilbake til Albion, der han i mai 1861 saman med 18 medstudentar let seg verve til krigsteneste på føderal side i den amerikanske borgarkrigen. Foreldra var imot at han verva seg til frivillig militærteneste, sjølv såg han det som ei patriotisk plikt. Regimentet hans, 4th Wisconsin Volunteers, forflytta seg etter ei tid sørover og kom i strid i staten Louisiana. 27. mai 1863, etter at 4th Wisconsin var omgjort til kavaleri, vart Nelson såra i slaget om Port Hudson. Han vart teken til fange og var ei stund krigsfange.
Krigstenesta styrkte Nelson i patriotismen hans. Han meinte at alt for få norsk-amerikanarar i Koshkonong hadde meldt seg til militær teneste, og han var kritisk til haldningar som det norsk-amerikanske lutherske presteskapet viste i slaverispørsmålet. Nelson gjekk inn i krigen som demokrat, men gjekk etter krigen over på republikansk side.
Politisk aktiv
I 1868 gifta Nelson seg med Nicholina Jacobsen, innvandrar og opphavleg frå Toten i Noreg. Han flytta med familien vestover til Alexandria i Douglas County i staten Minnesota i august 1871. Etter å ha fått løyve til å praktisere ved retten i Minnesota dreiv han for det meste med saker kring eigedomsspørsmål. På den tid førte saker kring grunnspørsmål ein ofte inn på politikkens felt. Nelson vart ein pådrivar for økonomisk utvikling ved hjelp av jarnbanebygging.
Senator i Minnesota
I 1874 vart han vald inn i delstatsenatet i Minnesota med støtte frå 59 % av veljarane i valkrinsen. Hovudsaka for Nelson vart å løyse floken som hadde oppstått då jarnvegs-selskapet St. Paul and Pacific Railroad gjekk lens for midlar til å fullføre utbygginga av jarnvegar i norddelen av Minnesota, samstundes som staten sjølv ikkje var i økonomisk stand til å overta prosjektet. Nelson la då i 1875 fram eit lovforslag som gav visse fordelar i form av fri grunn til jarnvegs-selskapet, men som samstundes tvinga selskapet til å fullføre innan ei viss tid, då retten til utbygginga elles ville gå til konkurrerande selskap. Forslaget vart til sist vedteke, men var då så mykje endra at Nelson sjølv avstod frå å stemme. Han fekk likevel ei avgjerande rolle i gjennomføringa, både i eigenskap av politisk tillitsvald og som forretningsadvokat. Han framforhandla ei mengd avtalar med grunneigarar, slik at jarnbanen kunne opnast fram til Alexandra i november 1878.
Etter folketeljinga i 1880 vart Minnesota tildelt eit femte mandat til Representant-huset i Washington. Valkampen til dette «Fifth Minnesota District» i norddelen av Minnesota tok til i 1882, og vart fort ein av dei mest avskyelege til dess. Striden mellom Nelson og Charles F. Kindred inneheldt både trugsmål, misbruk av embete og valfusk i stor stil. Rivaliseringa mellom dei to kandidatane handla i stor grad om tevlinga mellom to store jarnbane-selskap, Northern Pacific i Kindred sitt kjerneområde og Great Northern i Nelson sine heimtrakter. Nelson vann klart, trass i grovt valfusk i fylka der Northern Pacific hadde interesser.
Representant-huset i Washington 1883-89
Nelson var medlem av Representantane sitt hus frå 3. mars 1883 til 3. mars 1889. I samsvar med praksisen på den tid såg han det som si fyrste oppgåve å sikre at hans støttespelarar vart utnemnde til eit avgrensa tal føderale stillingar. Dessutan måtte han vise politisk styrke, og skifta då ut Kindred-utnemnde med nye folk i fylka rundt Northern Pacific Railroad. Nelson kjempa i spissen for den såkalla «1889 Nelson Act». Denne lova oppretta indianarreservatet «White Earth», og lå såleis større landområde ut til immigrantar, på kostnad av dei innfødde. Han rekna tida i Representant-huset for eit feilsteg, og stilte ikkje til attval i 1888.
Guvernør i Minnesota 1893-95
I juli 1892 vart Nelson einstemmig nominert til republikansk kandidat til guvernørvalet. Etter ein langvarig, slitsam valkamp mot den demokratiske og den populistiske kandidaten vart han vald til Minnesotas 12. guvernør. Med 42,6 % av stemmene erobra han 51 av dei 80 fylka. Nelson brukte stillinga som guvernør til å fremje reformer som skulle ta brodden av populistane sine vidtgåande forslag til åtgjerder andsynes farmarane sine vanskar. Han la fram ei lov som skulle regulere handelen med korn, mellom anna gjennom å gje ein kommisjon mynde til både å kontrollere og regulere handelen med korn. Lova vart vedteken etter omfattande hestehandel, og gav Nelson ry som politisk aktør. Han vart attvald i 1894 med stor margin. Han sat i embetet til 31. januar 1895 då han drog seg attende for å førebu seg på å verte senator.
Amerikansk senator frå 1895
I det stille tok Nelson i 1894 til å søke støtte for å vinne eit sete i det amerikanske senatet i Washington. På den tid var det den lovgjevande forsamlinga i delstatane som valde senatorar. For å lukkast måtte han utmanøvrere den sitjande republikanske kandidaten, William D. Washburn. Nelson sin strategi gjekk ut på fyrst å hindre Washburn i å få støtte frå eit fleirtal av republikanarane og deretter framstå som ein samlande kandidat for dei same. Han måtte då balansere mellom å appellere til skandinavisk sjølvkjensle på den eine sida og ved å vise seg som ein sann amerikanar på den andre.
Valkampen toppa seg i januar 1895, gjennom det som vart kalla for trevekers-krigen. 23. januar 1895 vart Nelson vald som representant for Republikanarane til det amerikanske senatet. Han var den fyrste skandinavisk-fødde som nådde denne posisjonen. Auka merksemd mot politikken hos skandinavane var ei av fylgjene av valet.
Som senator var han med på danninga av det amerikanske Handels- og arbeidsdepartementet og utforminga, og godkjenninga av Nelsons konkurslov (Nelson Bankruptcy Act) i 1898. Denne lova gav farmarar og andre debitorar høve til å gå inn i frivillige forhandlingar med sine kreditorar, i staden for å verte tvinga til konkurs av desse. Lova vart vedteken 24. juni 1898 etter 18 månaders forhandlingar.
I arbeidet med konkurslova viste Nelson stort sjølvstende, men vedkomande den spansk-amerikanske krigen fylgde han den republikanske partilinja fot i fet. Han gjekk med entusiasme inn for USA si krigføring, og han stod steilt på at USA måtte kunne annektere Filippinane og Hawaii utan å gje innbyggjarane der fulle borgarrettar.
Turen til Skandinavia
Nelson presenterte seg alltid som amerikanar. Meir i det skjulte pleia han omgang med dei skandinaviske immigrant-miljøa og med Noreg særskilt. I 1899 la han ut på ei reise til Noreg, Sverige og Danmark. Ein av dei fyrste stadene han vitja var fødestaden Evanger. Dit kom han i ei hestekjerre og med enkel bagasje. Han snakka vossamål, slo berre om til riksmål når han ville uttrykke eit vesentleg politisk poeng. Han reiste vidare til hovudstaden Kristiania og deretter til Stockholm. Han var ei veke i København og for så til Rotterdam, begge stadene vitja han politiske vener frå heimlandet. Han avslutta ferda med å besøke London, der han tilfeldigvis blei tilskodar til ein ekstraordinær parlamentsdebatt om den andre boarkrigen halden av dronning Viktoria.
1902 og vidare
Nelson vart gjenvald i 1902, etter ein valkamp som tok til allereie i 1900. Han dreiv då fyrst valkamp for kandidatar til delstatsforsamlinga som han kunne rekne støtte frå når denne i 1902 skulle velje senatorar. Samstundes passa han på å støtte seg på nasjonale leiarar, som Theodore Roosevelt.
Fram til kring 1900 baserte Nelson den politiske verksemda si på saker som hadde med den økonomiske utviklinga av nybyggjarsamfunn å gjere. Ved inngangen til den såkalla progressive æraen byrja reformspørsmåla i større grad å dreie seg om saker av bymessig art. Nelson måtte endre sin politiske strategi, og la seg i hovudsak på ein moderat-progressiv profil. Han aksepterte regjerings-inngrep i nokre saker, til dømes anti-trust spørsmål. Alt som smaka av sosialisme opponerte han imot. I allmenta kom Nelson til å framstå som ein hardtarbeidande, uthaldande talsmann for dei sakene og folka han trudde på.
Nelson vart gjenvalt til senatet både i 1908, 1914 og 1920. Han var eit svært akta senatsmedlem då han i 1923 døydde på toget frå Washington heim til Alexandria. Han blei gravlagd i heimbyen Alexandria. Ein statue av Knute Nelson står i dag framfor Minnesota State Capitol.
Eikefjord idrettslag
Eikefjord idrettslag er eit idrettslag i Eikefjord i Kinn kommune som blei stifta i 1967. Friidrettsgruppa og ski/o-gruppa var med frå starten. I 1971 kom fotballgruppa med og er no den største gruppa i idrettslaget.
Eikefjord stadion er i svært god stand og har garderobeanlegg, grasbane, kunstgrasbane, kastanlegg og løpebane. På stadion ligg også klubbhuset til Eikefjord IL.
På Humlestølen har skigruppa eit topp moderne skianlegg med lysløype og aktivitetsbakke.