cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jiří Parma
Aktiv
Parma vann gullmedaljen i normalbakkerennet under VM 1987 i Oberstdorf. Med 224,4 poeng vann han ein klar siger, nesten åtte poeng føre Matti Nykänen med Vegard Opaas på bronseplassen. I storbakkenrennet vart Parma nummer ni. Parmas beste sesong var likevel 1988-sesongen, endå om han ikkje vann eit einaste renn. Han kom då på fjerdeplass samanlagt i verdscupen. I den tysk-austerrikske hoppveka vart han samanlagt nummer tre. Under vinter-OL 1988 i Calgary vart han nummer fem i normalbakken. Ein ny femteplass vart det i den neste olympiaden, 1992 i Albertville.
Parma vann fleire medaljar med nasjonale hopplag i dei internasjonale meiserskapstevlingane. Han var med på Tsjekkoslovakias bronselag i ski-VM 1989 i Lahti, og under vinter-OL 1992 i Albertville. Dessutan var han på sølvlaget i ski-VM 1993 i Falun. Under verdsmeisterskapen i Falun kom han på 6. og 8. plass i dei to individuelle renna, best var han i storbakken.
Parma vann tre renn i verdscupen og stod 17 gongar på pallen etter verdscuprenn. Han la opp som skihoppar i 1996.
Porpoise Bay
Porpoise Bay er ei isfyllt bukt kring 145 km brei på kysten av Antarktis mellom Cape Goodenough og Cape Morse. US Exploring Expedition (1838-42) under Charles Wilkes som gav namnet «Porpoise Bay», etter USEE-briggen ««Porpoise»», til ei større bukt kring 66 °S, 130 °E. US-ACAN identifiserte Porpoise Bay basert på kartet til Wilkes (1840) og G.D. Blodgett sitt kart frå 1955 basert frå flyfoto teken under USN Operasjon Highjump (1946-47). Namnet vart gjeven til den større bukta som ligg like sørvest for å oppretthalde det originale namnet til Wilkes.
Porpoise Basin er ein havbasseng, nær Porpoise Bay. Porpoise Canyon er ei underjøisk kløft kring 500 km frå Porpoise Bay og ei av dei største kløftene i kontinentalmarginen i Wilkes Land.
Kane Roberts
Kane Roberts, fødd Robert William Athas er ein heavy metal-gitarist mest kjend for tida si i bandet til Alice Cooper i 1980-åra. Han har òg spelt som soloartist.
Roberts er kjend for ein Rambo-linkande fysikk og for at han spelte på ein elektrisk gitar forma som eit maskingevær.
Diskografi
med Alice Cooper
Solo
Falkenhofbreen
Falkenhofbreen er ein sidebre som er 13 km lang, og som flyt vestover frå nærleiken av Tricorn Mountain og ut i Snakeskinbreen nordvest for Mount Clarke i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Jack J. Falkenhof, ein meteorolog i US Antarctic Research Program ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1963.
Erlend Apneseth
Erlend Apneseth er ein prisvinnande hardingfelespelar frå Jølster i Sogn og Fjordane, og av dei aller fremste unge folkemusikarane i landet i dag. Han er elitespelemann frå 2012, og gav samme året ut plata Jølster 2012 saman med Sigmund Eikås, Synnøve S. Bjørset og Gro Marie Svidal. Plata vart nominert til Folkelarmprisen for beste soloplate.
Samtidig har han etablert seg med eit meir moderne uttrykk der han søker seg mot improvisert musikk og samtidsmusikk, stadig med utgangspunkt i klangane frå hardingfela og folkemusikken. Dette har mellom anna resultert i samarbeid med dansegruppa Carte Blanche og fleire ulike improvisasjonskonstellasjonar og folk/jazz-baserte grupper, med omfattande konsertverksemd i inn og utland. I 2012 blei Apneseth, som den sjette i rekka etter Valkyrien Allstars, Gjermund Larsen, Siri Nilsen, Frida Ånnevik og Moskus tildelt Grappa musikkforlag sin debutantpris. I juryuttalelsen vart det fremheva at Apneseth «er ein musikar med sterk personlighet og vilje til å trakke opp sin eigen sti.»
I 2013 debuterte han i A-klassen på Landskappleiken med å spele seg til finalen og mottok Fureprisen. Seinare samme året var mellom anna han solist med Bergens Filharmoniske orkester og “Månadens artist” på Riksscenen. Debutalbumet Blikkspor, produsert av Arve Henriksen, vart sleppt i oktober 2013 til strålande kritikkar.
An Ruadh-stac
An Ruadh-stac er eit fjell i Skottland i Wester Ross i Highland, 26 km nordaust for Kyle of Lochalsh.
An Ruadh-stac har ei høgd på 892 meter over havet og er den 30. høgaste corbett,, samt at det har status som ein Marilyn.
Maria Mutola
Maria de Lurdes Mutola er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Maputo i Mosambik som spesialiserte seg på 800 meter. I tida 1993-2003 vann ho tre VM-gull, eitt OL-gull, VM-sølv, OL-sølv og VM-bronse på spesialdistansen. Perioden 1991-2008 kvalifiserte ho seg til 13 av dei 14 VM-/OL-finalane på 800 meter, ein unik prestasjon i friidrettssoga.
Aktiv
Mutola deltok i Sommar-OL 1988, 15 år gammal, og rauk ut i forsøksløpet etter personbeste på 2.04,3. To år seinare vart ho afrikameister på 800 m. I 1991 fekk ho stipend ved ein skule i Springfield i Oregon og byrja gjere stor framgang. Ved friidretts-VM 1991 overraska ho stort og vart nummer fire på tida 1.57,63, fattige 0,13 sekund bak gullvinnaren.
Mutola vart verdsmeister fyrste gongen i 1993, ho var då heilt suveren på 800 meter. I 1994-sesongen gjorde ho unna sin snøggaste 800-meter då ho vann ei tevling i Zürich på tida 1.55,19. Året etter vart ho diskvalifisert i verdsmeisterskapen for å ha trakka ut av bana si i semifinalen. Mutola var storfavoritt under sommarleikane i Atlanta sommaren 1996, men var ikkje i si beste form og makta ikkje passere Svetlana Masterkova frå Russland og Ana Fidelia Quirot frå Cuba på oppløpet. Også i friidretts-VM i Aten året etter enda Mutola på bronseplassen på 800 m, Quirot vann.
I 1998 vann Mutola 800 m i Samveldeleikane. Ho vart så slått på målstreken av tsjekkiske Ludmila Formanová i VM 1999 i Sevilla. Hennar største stund på friidrettsbana kom då ho vann ein klar siger i 800-metertevlinga under Sommar-OL 2000 i Sydney. Store folkemengder møtte fram då ho kom heim til Maputo med gullmedaljen.
Både i 2001 og 2003 sikra Mutola seg gullmedaljen på 800 meter i verdsmeisterskapane. Under 800-meterfinalen i OL 2004 låg ho godt an til å forsvare OL-tittelen, men måtte sjå seg slått av tre løparar i spurten og hamna utanfor sigerspallen, 0,13 sekund bak den olympiske meisteren, britiske Kelly Holmes. Også ved friidretts-VM 2005 enda Mutola som nummer fire på 800 m. Ho tok seg til finale også i VM 2007 og OL 2008, utan å blande seg inn i hardaste medaljestriden.
Jan Johnsen
Jan Johnsen var ein norsk hotellmann og politikar for Høgre frå Stavanger. Han representerte Rogaland på Stortinget frå 1997 til han døydde i 2000. Politikaren Janne Johnsen er dottera hans.
Johnsen arbeidde i hotellbransjen i heimbyen Stavanger og nærområda. Frå 1976 til han døydde var direktør for Sola Strand Hotell.
Frå 1984 til 1991 var Johnsen medlem av Stavanger bystyre, og på ny i perioden 1996-99. Same året som han kom inn i bystyret tok han initiativet til innsamlingsaksjonen «Sykehuset i våre hender», ein aksjon som sørgde for at Rogaland fekk den første MR-maskinen i landet, det såkalla «kroppsøyet».
Ved stortingsvalet 1997 var Johnsen Rogaland Høgre sin førstekandidat. På Tinget han vart han medlem av Energi- og miljøkomiteen. Våren 2000 var komiteen på reise i Costa Rica. Der drukna Johnsen den 8. april under ein badetur. Vararepresentanten Bent Høie tok over stortingsvervet etter Johnsen.
Shomrat
Shomrat er ein kibbutz i Vest-Galilea i Israel. Han ligg på kysthovudvegen like nord for Akko, og høyrer til Mateh Asher regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 347.
Blue Jay Way
«Blue Jay Way» er ein song skriven av George Harrison. Han vart først spelt inn og gjeve ut av The Beatles på albumet Magical Mystery Tour i 1967.
Shomrat
Kibbutzen ligg på landområdet til den avfolka palestinske landsbyen Al-Manshiyya, nord for landsbyen.
Blue Jay Way
Namnet på songen kom frå ei gate høgt oppe i Hollywood Hills der ein ser ned på Sunset Boulevard med eit panoramautsyn over Hollywood og mykje av Los Angeles. For å kome til gata må ein følgje ei relativt komplisert køyrerute, som ikkje vert lettare ei tåkete natt, noko som skapte grunnlaget for innleiinga:
Shomrat
Grunnleggjarane budde opphavleg på ein stasjon nytta for jordbrukseksperiment ved Akko. Etter eit væpna åtak av palestinarar frå Al-Manshiyya mot medlemmar i Shomrat på veg til jobb. Sekretæren i kibbutzen vart drepen. Haganah-styrkar vart kalla inn for fjerne angriparane.
Blue Jay Way
I følgje Harrison: «Derek Taylor vart seint ute. Han ringte for å seie at han kom seinare. Eg fortalde han på telefonen at huset var i Jay Way og han sa at han nok skulle finne det. Han kunne alltids spørje ein politikonstabel. Så eg venta og venta. Eg var verkeleg sliten etter flyturen, men eg ville ikkje leggje meg før han kom. Det var tåke og det vart seinare og seinare. For å halde meg vaken og for å få tida til å gå medan eg venta, skreiv eg ein song om ventinga på han i Blue Jay Way. Det fanst eit lite hammondorgel i hjørnet av huset som eg ikkje hadde oppdaga før då... så eg rota litt rundt på det og songen vart til.»
Shomrat
Kibbutzen vart grunnlagd i 1948 av Hashomer Hatzair-medlemmar frå Slovakia og Romania. Somme av grunnleggjarane kjempa med motstandsstyrkar mot nazistane i Europa, medan dei fleste kom frå forskjellige nazistiske konsentrasjonsleirar. Dei fleste av grunnleggjarane av kibbutzen kom til Palestina som ein del av organisasjonen Aliya Bet, og vart internert i leirar på Kyrpos. Kibbutzen ligg i området til Asher-stammen, og er kalla opp etter Shomer, ein av sønene til Asher.
Blue Jay Way
Medverkande
I følgje Ian MacDonald:
Stroboskop
Eit stroboskop er eit apparat til undersøking av roterande rørsler ved glimtvis belysning. Det er utstyrt med ein gassfylt lampe, konstruert for å gje hurtige lysglimt med nøyaktig innstillbare tidsintervall som kan regulerast. I slik belysning synest ein roterande lekam å stå stille, når belysninga skjer ein gong for kvar omdreiing eller ei heil mengd omdreiningar.
Stroboskopet, som vart oppfunnen av Stampfer i 1832, vart ein forløper for kinematografen, og seinare laga i mange former (fenakitoskop, zoetrop, daedaleum, kinetoskop). Prinsippet er at teikningar av ulike fasar av ei rørsle vert sett fortlaupande i det blinkande lyset frå ei lampe. Dette gjev den verknaden at påfølgjande bilete smeltar saman i ei tilsynelatande kontinuerleg rørsle.
Underhaldningsbransjen nyttar strobelys i samanheng med dans. Blinkande lys kan elles framprovosere epileptiske anfall.
Kjelder
stroboskop. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/stroboskop
Korhus
Korhus kan visa til:
Knottblomslekta
Knottblomslekta (Malaxis) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.
Systematikk
På verdsbasis har knottblomslekta mange artar; ulike klassifiseringar opererer med frå kring 150 til over 400 artar. Av desse er berre ein representert i Noreg og Norden. Tidlegare blei òg myggblom rekna til denne slekta, men er no skild ut til myggblomslekta Hammerbya. Det har vore framlegg om å skilje ut knottblom og somme andre artar til slekta Microstylis, men dette er ikkje gjennomførd i dei fleste klassifiseringar.
Etymologi
Namnet Malaxis er laga ut frå det greske verbet malázo (μαλάζω), som tyder å gjere mjuk.
Artar i Noreg
Artsdatabanken opererer med ein art i Noreg:
Arten er teken med på Norsk raudliste for artar (2021) som sterkt truga (EN).
Izeh fylke
Izeh fylke (persisk شهرستان ایذه) er eit fylke i Khuzestan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Izeh. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 193 510. Fylket er delt inn i dei tre distrikta Sentral-distriktet, Susan-distriktet og Dehdez-distriktet. Fylket har dei to byane Izeh og Dehdez.
Lappischer Wortschatz av Eliel Lagercrantz
Lappischer Wortschatz av Eliel Lagercrantz er ei ordbok i to band over alle samiske språk, utgjeve av Finsk-ugriska sällskapet i 1939.
Boka skil seg frå alle andre samiske ordbøker ved at ho handsamar alle dei samiske språka som eitt språk med mange dialektar, 29 dialektar (jf. Lappischer Wortschatz s. 1195 ff.], og for kvart av dei 8859 oppslagsorda er det opplysningar om ordform og uttale for så mange som mogleg av dei ulike dialektane. I tillegg til sjølve den alfabetiske delen inneheld ordboka også eit register over den tyske omsetjinga av oppslagsorda, eit oversyn over fonologien i dei ulike dialektane, og eit tematisk register tilsvarande det som finst i Konrad Nielsen og Asbjørn Nesheim si nordsamiske ordbok.
Ordboka er dermed noko langt meir enn ei ordbok, snarare ei samanfatning av samisk kultur slik han kjem til uttrykk i ordforrådet i dei ulike samiske dialektane.
Asina
Asina er ein kolsyrehaldig leskedrikk med appelsinsmak. I Noreg blir Asina produsert av Roma Mineralvannfabrikk på Lillestrøm og Egersund Mineralvandfabrik. Tidlegare vart den produsert av Brænne Mineralvatn i Volda, Tromi Bryggeri i Trondheim og Bjørgvin Mineralvannfabrikk i Bergen.
Bergsland-Ruong-rettskrivinga
Bergsland–Ruong-rettskrivinga var ei rettskriving for nordsamisk som var i bruk frå 1948 til 1978 i Noreg og Sverige.
Bakgrunn
Ifølgje Bergsland si eiga framstilling kom «spørsmålet om ny samisk rettskrivning» opp i samband med Margrethe Wiig si ABC-bok, som ifølgje Bergsland «visstnok» alt frå byrjinga var laga med tanke på svensk-norsk samarbeid, og det var «en selvfølge at Konrad Nielsens skrivemåte skulle legges til grunn», berre med mindre endringar (v for w, e for ĕ).
Frå svensk side (Björn Collinder, Harald Grundström og Israel Ruong) kom det 8. august 1947 kommentarar som ville innebere drastiske endringar for Nielsen sin ortografi, m.a. fjerning av grad III i stadievekslinga (x'x) og skilnaden mellom a og â. Også andre delar av stadievekslinga vart framstilt utan aksentar. Dette svaret starta prosessen som førte til det endelege versjonen av rettskrivinga 13. november 1947.
Den nye ekspedisjonssjefen i Kyrkje- og undervisningsdepartementet Einar Boyesen tok initiativ til eit møte for å drøfte tiltak for opplæring og utdanning av samar i Noreg og Sverige. Møtet vart halde 29. august 1947 i Tromsø og vedtok å oppfordre Bergsland og Ruong til å utarbeide ei felles rettskriving for samisk i Noreg og Sverige.
Bergsland og Ruong utarbeidde i lag med Collinder eit kompromissvedtak allereie tre dagar seinare, den 1. september. Framlegget var mykje godt basert på det svenske framlegget. Fire dagar seinare hadde Bergsland og Collinder eit møte med den nett avtroppa professor Konrad Nielsen i Oslo. Collinder var på veg til USA som gjesteførelesar, men stoppa altså i Oslo på vegen. Nielsen fekk dei andre med på å halde på både stadiemerket og distinksjonen mellom dei to a-ane. Bergsland fekk likevel gjennom at den korte («dunkle») a-en, som er langt vanlegare i tekst enn den lange, skulle vere den umarkerte, og distinksjonen vart skrive á vs. a i staden for a vs. â, som det vart gjort i Konrad Nielsen-rettskrivinga. På ein del andre punkt, t.d. omlegging av konsonantsystemet til nærare moderne uttale (frå buoreb : buorebut («betre» sg : pl) til uttalenær buoret : buorebut, gav Nielsen seg, «meget motstrebende» i følgje Bergsland. Ruong og Bergsland sende deretter utkastet til Samordningsnemnda for skoleverket. Kyrkje- og undervisningsdepartementet skreiv 4. januar 1951 at samiske lærebøker frå då av skulle vere i samsvar med utkastet frå 13. november 1947. Den første læreboka som kom ut med den nye rettskrivinga var Margrethe Wiig si ABC-bok same år.
Trekk ved Bergsland-Ruong-rettskrivinga
Nordsamisk blir presentert med hjelp av Bergsland–Ruong-rettskrivinga i to sentrale publikasjonar, Samisk grammatikk av Knut Bergsland (1961) og Norsk-samisk ordbok av Thor Frette (1975). Framstillinga i dette avsnittet byggjer på Bergsland 1961 s. 2ff.
Marilyn-topp
Marilyn er ei nemning brukt om fjell- eller andre toppar på Dei britiske øyane med ein primærfaktor, det vil seie høgd i tilhøve til terrenget omkring, på minst 150 meter (492 fot), uansett kor mange meter over havet toppen er. Namnet er eit ordspel på nemninga munro, som blir brukt om fjell i Skottland med høgd på minst 3000 fot (914,4 meter), og filmstjerna Marilyn Monroe.
Bergsland-Ruong-rettskrivinga
Vokalar
Bergsland-Ruong-rettskrivinga hadde vokalane a, á, e, o, i, u, y, æ, ø, å. Av desse var vokalane y, ø berre i bruk i lånord (fylkesmán'ni, støppet (støype med sement)). Vokalane a, á representerte som i dagens rettskriving lydane [ɑ, æ] i austlege dialektar og [a:, a] i vestlege dialektar.
For dei andre vokalane er lydverdien avhengig av stavingsstrukturen:
Marilyn-topp
Det var per 2007 identifisert 2007 marilyn-toppar på Dei britiske øyane, fordelt slik:
Bergsland-Ruong-rettskrivinga
Vokalar
Nordsamisk har fire diftongar, dei blir i denne rettskrivinga skrive ie, uo, oa, æ [ea].
Marilyn-topp
Lista vart først samla for Storbritannia i Alan Dawson-boka The Relative Hills of Britain, og blir stadig revidert sidan Ordnance Survey gir ut nye kart. Han vart utvida med marilyn-toppar på Irland i The Hewitts and Marilyns of Ireland av Clem Clements.
Bergsland-Ruong-rettskrivinga
Konsonantar
Desse konsonantane har alltid same lydverdi:
Marilyn-topp
Mange av dei høgaste britiske fjella er marilyn-toppar, mellom anna Ben Nevis, Scafell Pike og Snowdon. På den andre sida er det fleire store fjell, inkludert munroar og kjende fjell som Bowfell, Langdale Pikes og Carnedd Dafydd som ikkje er marilyn-toppar fordi dei ikkje har stor nok relativ høgde. Det er ikkje alle marilynar som er toppar i vanleg forstand. Blant anna ligg ein inne i byen Crowborough i East Sussex, medan Bishop Wilton Wold ligg langs hovudvegen A166. Ein finn òg nokre klipper i sjøen, som Stac Lee og Stac an Armin som høyrer til St Kilda utanfor kysten av Skottland.
Bergsland-Ruong-rettskrivinga
Konsonantar
c = [ts], č = [tʃ], đ = [ð], f = [f], h = [h], ɳ = [ŋ], r = [r], s = [s], š = [ʃ], ŧ = [θ]
Marilyn-topp
I Skottland er marilyn-lista mindre viktig i høve til lister over toppar med stor absolutt høgd, som munro, corbett, graham og donald, sjølv om alle corbett- og graham-toppar og rundt to av tre munroar og halvparten av donaldar òg er marilyn-toppar.
Bergsland-Ruong-rettskrivinga
Konsonantar
Desse konsonantane blir uttalt ulikt i ulike posisjonar i ordet:
Marilyn-topp
Einskilde fjellvandrarar og klatrarar «samlar på» marilyn-toppar, og nokre radioamatørar har eit prosjekt der dei vil sende frå alle marilyn-toppar. Ved slutten av 2009 hadde ingen klart å krysse ut alle på lista, men det finst dei som berre manglar to av dei. Årsaka er at desse siste toppane er særs vanskelege å nå; dei er staurar ute i sjøen som er verna som fuglereservat.
Bergsland-Ruong-rettskrivinga
Konsonantar
Viss konsonantar inngår i konsonantgrupper med spesiell uttale: dj blir uttalt som lang [], lj og nj som palatal [ʎ, ɲ]. hj blir uttalt bortimot som palatal frikativ [ç]. Sonorantar med h foran markerer ustemt lyd: hl, hm, hn, hr = [l̥, m̥, n̥, r̥].
Kvalitativ stadieveksling:
Oversynet viser sterkt stadium - svakt stadium, og døma er henta frå Bergsland 1962.
Stemt-ustemt geminat:
Finale konsonantar
I Friis si framstilling av nordsamisk grammatikk (1856) var det finale konsonantar p, t, k, m, t.d. lokkat, logam, logak, lokkap, lokkek for «å lese, eg les, du les, vi les, dei les». Dei same konsonantane finn vi hos Konrad Nielsen (1926, s. 147). Språkhistorisk representerer dette eit eldre steg i nordsamisk, som framleis finst i lulesamisk og i dei sørlegaste dialektane av nordsamisk. Den første nordsamiske rettskrivinga i Noreg, Leem si rettskriving, bygde på Porsanger-dialekten, og hadde dette systemet. I Kautokeinodialekten har final p, t, k falle saman i t, og final n, m har falle saman i n. Den første rettskrivinga for nordsamisk som bryt med dei konservative dialektane og går over til Kautokeinosystemet er nettop Bergsland-Ruong-rettskrivinga.
Eksempel
For ei samanlikning av same tekst skrive med Bergsland-Ruong-rettskrivinga og andre nordsamiske rettskrivingar, sjå Nordsamisk rettskriving.
Bergsland–Ruong-rettskrivinga i bruk
Rettskrivinga var i bruk i den siste fasen av den aktive fornorskingspolitikken i Noreg, og berre omtrent 100 bøker vart publisert i Noreg med denne rettskrivinga.
Då rettskrivinga vart innført, gjekk Nuorttanaste straks over frå Friis-rettskrivinga til den nye rettskrivinga. Etter klagar frå lesarane gjekk bladet likevel attende til den gamle rettskrivinga.
Avisa Ságat gjekk også over til den nye rettskrivinga. I ei fråsegn til Kulturavdelinga i Kyrkje- og undervisningsdepartementet den 3. juni 1958 skriv Asbjørn Nesheim at Komiteen til å utrede samespørsmål, der han sjølv var formann, gjekk inn for at Ságat skulle få 20000 kr i årleg statsstøtte for å kompensere for låge abonnementstal. Det låge talet hang i følgje Nesheim saman med at Ságat har gått over til Bergsland-Ruong-rettskrivinga. Han skriv: «For en stor del av den samiske befolkningen, og særlig for de eldre samer, virker den nye rettskriningen uvant og de har visse vansker med å lese den. (...) Det er særlg bruken av «stadiemerket som har voldt vansker.» Komiteen går derfor inn for at avisa får lov til å sløyfe stadiemerket, utan omsyn til at ho blir gjeve ut med statstilskott. Nesheim presiserer at framlegget om å sløyfe stadiemerket ikkje gjeld skolebøker eller andre offisielle trykksaker.
Av dette ser vi at bruken av stadiemerket var det som særleg vart sett på som problematisk ved rettskrivinga. Dette peiker framover til diskusjonane rundt 1979-rettskrivinga, der fjerning av stadiemarket var ein av dei sentrale krava frå svensk side, slik det også hadde vore det i 1947.
Sparkes Bay
Sparkes Bay er ei bukt mellom Mitchell Peninsula i nord og Robinson Ridge og Odbert Island i sør i Windmill Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Robert S. Sparkes i U.S. Navy som var militærleiar ved Wilkes Station i 1958.
Europacupen i fotball
Europacupen i fotball for serievinnarar (fransk:Coupe des clubs champions européens) var ei årleg fotballturnering der serievinnarane i dei nasjonale toppseriane i Europa fekk delta. Europacupen, i Noreg ofte kalla Serievinnarcupen, vart arrangert i tida frå 1955 til 1992. Dei enkelte turneringane tok til om hausten det eine året og avslutta med finale i mai året etter.
Turneringa kom i gang på initiativ frå den franske sportsavisa L’Équipe, som i møte med det nyskipa Europas Fotballforbund (UEFA) 2.-3. april 1955 sette vilkåra for turneringa, som i alle år var ei utslagsturning med cupkampar. Lag frå 16 landsseriar deltok i den fyrste turneringa, som vart vunne av spanske Real Madrid. 32 lag deltok i den siste turneringa. Norske lag deltok ikkje i dei fyrste fem turneringane, men alltid sidan. Den fyrste europacupkampen fann stad 4. september 1955 i Lisboa, den siste 20. mai 1992 i London; finalen mellom FC Barcelona og Sampdoria. Europacupen vart, etter påtrykk frå dei mektigaste fotballklubbane i Europa, erstatta med Meisterligaen.
Mevo Modi'im
Mevo Modi'im (hebraisk skrift מְבוֹא מוֹדִיעִים, tyder Porten til Modi'im), offisielt Me'or Modi'im (hebraisk skrift מְאוֹר מוֹדִיעִים), er ein religiøs fellesbusetnad sentralt i Israel. Han er òg kalla Carlebach Moshav.
Han ligg nordvest for Modi'in langs hovudveg 443 og høyrer til Hevel Modi'in regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 148.
Historie
Landsbyen vart grunnlagd som ein moshav shitufi i 1976 av rabbi Shlomo Carlebach, som budde der i seinare år av livet sitt. Mange av innbyggjarane kom til busetnaden som ei gruppe frå USA, rettleia av Carlebach. Mange kom frå eller via det tidlegare «House of Love and Prayer» som vart grunnlagd i San Francisco, og seinare i Jerusalem.
Moshaven har ei vakker, handmåla og utsmykka synagoge måla av Yitzchak Ben Yehudah i sentrum
Kåre Wildhagen
Kåre Wildhagen var ein norsk målar, utdanna ved Statens handverks- og kunstindustriskule og Statens Kunstakademi. Han måla portrett, landskap og figurkomposisjonar i ein klar, fint avstemt koloritt. Han var teatermålar ved Centralteatret frå 1938 til 1941 og Studioteatret etter krigen. Han var overlærar ved Statens handverks- og kunstindustriskule 1953–1976. Nasjonalmuseet/Nasjonalgalleriet i Oslo eig eit byparti frå Venezia og «Bak huset» (1957).
Neu! 2
'Neu! 2' er det andre studioalbumet til krautrockbandet Neu!. Det vart seplt inn i januar 1973 ved Windrose-Dumont-Time Studios i Hamburg i Tyskland, miksa i februar 1973 i same studio og gjeve ut seinare i 1973 på Brain Records. Det vart offisielt gjeve ut på CD første gong på Astralwerks i mai 2001. Piratkopiar fanst på CD i 1990-åra.
Oversyn
Dette albumet fokuserte vidare på den klassiske krautrock-stilen til Neu! med den 11 minuttar lange «Für immer» som eit særleg godt døme stilen deira, med ein tilsynelatande endelaus framoverdriven rytme spelt av Dinger (den såkala motorik-rytmen) og den lagvise gitaren til Rother med flytainde linjer og eintonige harmoniske strukturar.
Side to av plata var særs uventa på den tida. Neu! hadde rett og slett gått tom for pengar og hadde ikkje råd til å spele inn nok songar for albumet. Side to består derfor utelukkande av forskjellige manipulerte versjonar av singelen «Neuschnee/Super», spelt av på forskjellig snøggleik eller ved at dei øydela kassettbandet. Kritikarane på denne tida avskreiv dette som eit billig triks. Sjølv om eksperimentet i røynda var naudsynt og eit desperat trekk, så høvde det godt inn i pop art-estetikken til Neu! Dinger har sidan sagt at side to av dette albumet er eit tidleg døme på remixing.
Anita Dunfjeld Aagård
Anita Dunfjeld Aagård er ein sørsamisk lærar på Åarjel-saemiej skuvle i Snåsa. Ho gjekk sjølv på Sameskolen, og har lærarutdanning frå Bodø lærarhøgskole og NTNU, og mellomfag i sørsamisk frå Universitetet i Tromsø.
Graham-topp
Graham er ei nemning for ein topp i Skottland på mellom 2000 og 2499 fot over havet (tilsvarande mellom 609,6 og 761,8 meter over havet) og ein primærfaktor på minst 150 m (492,1 fot).
Anita Dunfjeld Aagård
Dunfjeld Aagård har som lærar og pedagog stått for eit paradigmeskifte i den sørsamiske utdanninga, frå eit system der sørsamisk var studieemne nokre timar i veka, med norsk som undervisningsspråk, til eit system der sørsamisk sjølv er undervisningsspråk. Ho var også sentral i revitaliseringsrørsla for sørsamisk blant unge sørsamisk frå og med 1990-talet og framover (jf. Johansen 2006 for ei framstilling).
Graham-topp
Lista over toppane vart først utgjeve av Alan Dawson i The Relative Hills of Britain. Han kalla dei Elsies, frå forkortinga LCs for Lesser corbetts. Seinare vart dei oppkalla etter Fiona Torbet, fødd Graham.
Nils Ihlen
Nils Claus Ihlen var ein norsk brukseigar og Venstre-politikar frå Oslo.
Ihlen var son av ein brukseigar. Sjølv vart han student frå Nissens skole i hovudstaden i 1872, cand.philol. året etter og studerte deretter ved teknisk skule i Zürich. Ei tid var han så tilsett ved jarnbaneanlegg. I 1883 overtok han Strømmen Mekaniske Verksted og Støperi, eigde og dreiv dette til 1908, sidan stod han einast som eigar.
Graham-topp
Kjelder
Lists of hills in the British Isles
Nils Ihlen
Ihlen var utanriksminister i Gunnar Knudsens andre regjering frå 1913 til 1920. Som utanriksminister vart Ihlen særleg kjend gjennom si sentrale rolle i Grønlandssaka. Han inngjekk med Danmark i 1919 ein folkerettsleg bindande avtale, gjerne kalla Ihlen-deklarasjonen, som gjorde det umogleg for Noreg å annektere Aust-Grønland. Ihlen styrte ei stund i 1918 også industri- og forsyningsdepartementet.
Lali fylke
Lali fylke (persisk شهرستان لالی) er eit fylke i Khuzestan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Lali. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 35 549. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Hati-distriktet. Fylket har éin by: Lali.
Fangbreen
Fangbreen er ein isbre på vestsida av Fang Ridge, mellom det gamle og nye krateret til Mount Erebus på Ross Island. Han vart kartlagt av Frank Debenham under Terra Nova-ekspedisjonen, og vart namngjeven av han i samband med Fang Ridge.
Helen Watson
Helen Watson er ein engelsk songar-låtskrivar. Musikken hennar er ei blanding av blues, soul, jazz, pop og folk.
Watson byrja karrieren sin i visemiljøet i Manchester i 1960-åra. I 1970- og 1980-åra var ho songar i bluesbandet Loose Lips og i kvartetten Well Knit Frames, i lag med Martin McGroarty, som ho skreiv mange songar i lag med. Watson var òg korsongar for Carmel på ein lang verdsturné.
Watson gav ut det første soloalbumet sitt, Blue Slipper, i 1987.
Furuset kyrkje
Furuset kyrke kan vise til:
Motorik
Motorik er eit omgrep skapt av musikkjournalistar for å skildre ein 4/4-rytme som krautrockband som Neu! og Kraftwerk nytta. Ordet «Motorik» tyder motorikk på tysk, men opphavet i denne tydinga kan syne til det engelske «motoric» eller motorisk, eller ein kombinasjon av «motor» og det tyske «Musik».
Namnet kjem truleg frå den repeterande, men likevel framoverretta rytmekjensla, som har vorte samanlikna med det å køyre på ein motorveg. Motorik-rytmen vert til dømes nytta i ein del av Kraftwerk-stykket «Autobahn», ein song som hylla akkurat dette. The Velvet Underground vert ofte nemnd som ei inspirasjonskjelde for krautrocken og trommestilen til Moe Tucker har ofte vorte skildra som motorik-aktig.
Motorik-rytmen går i 4/4-takt i eit moderat tempo. Mønsteret vert repetert i kvar takt gjennom heile songen og ofte vert ein splash- eller ein crash-cymbal slått på i byrjinga av eit vers eller refreng.
Det grunnleggande mønsteret er:
Fjellgardane kyrkje
Fjellgardane kyrkje i Bykle kommune (Agder fylke) vart vigsla som Hovden kapell i 1957. Det gamle namnet vert framleis nytta av somme.
Det er kyrkjegard ved kyrkja, som har om lag 110 sitjeplassar. Else Marie Jakobsen laga eit antependium til kyrkja i 1970.
Fylkesveg 6314
Fylkesveg 6314 går mellom Vikvatn kryss i Osen kommune og Storvika i Roan kommune. Vegen er 7,4 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 15 i Sør-Trøndelag.
Diskografien til Sweet
Følgjande er ein diskografi for det britiske rockebandet Sweet.
Neu!
Neu! (ofte skrive NEU!, tyder «Ny!» på tysk) var eit tysk band skipa av Klaus Dinger og Michael Rother etter at dei slutta i Kraftwerk tidleg i 1970-åra. Sjølv om bandet hadde minimal komersiell suksess medan dei eksisterte, har det i ettertid vorte rekna som ein av grunnleggjarane av krautrock og ei viktig inspirasjonskjelde på artistar som David Bowie, Brian Eno, Iggy Pop, PiL, Joy Division, Gary Numan, Porcupine Tree, Ultravox, Simple Minds, Negativland, Stereolab, Boredoms, Radiohead, The Horrors, Electrelane og mykje av miljøa som i dag spelar elektronisk musikk.
(1971–1975) Hovudkarriere
Neu! vart starta i 1971 i Düsseldorf som ein utspringar frå ei tidleg besetning av eit anna viktig krautrock-band, Kraftwerk. Både dei tidlege platene til Kraftwerk og Neu! vart produserte av Conny Plank.
Ralf Hütter slutta i bandet i denne perioden og i seks månader bestod Kraftwerk av ein trio med Rother, Dinger og Florian Schneider. Denne besetninga spelte sporadiske konsertar og gjorde ei TV-framferd i det tyske fjernsynsprogrammet Beat Club. Eit forsøk på å spele inn musikk i studioet til Conny Plank vart mislukka og Dinger og Rother slutta i bandet og starta eit nytt prosjekt med Plank: Neu! (Schneider slo seg igjen saman med Hütter og i to spelte dei inndet andre Kraftwerk-albumet med Plank.)
Det andre albumet deira, Neu! 2, består av nokre av dei tidlegaste døma på remixing. Bandet valde å kjøpe nye instrument for denne innspelinga. Med pengane som var att etter forskotet frå plateselskapet, kunne dei berre spele inn halvparten av songane dei måtte ha for å fylle eit heilt album. Selskapet ønskte ikkje å gje dei meir pengar, sidan det første albumet selde dårleg og selskapet ikkje ønskte å kaste bort fleire pengar på det dei rekna med kom til å bli ein ny flopp. For å fylle opp albumet fylte bandet side to av plata med manipulerte versjonar av singelen deira «Neuschnee»/«Super», og spelte desse to songane med forskjellig snøggleik og stundom krølla dei lydbandet eller plasserte plata utanfor midten av ein platespelar. Songen «Super 16», vart uforvarande kjenningsmelodien til kampsport-klassikaren Master of the Flying Guillotine av Jimmy Wang Yu frå 1976. Denne filmen vart sidan referert til av Quentin Tarantino i Kill Bill (Volume 1) som òg nytta «Super 16».
Dinger og Rother var begge særs forskjellige når dei vart overlatne til seg sjølv, og dette førte til det siste albumet deira i 1970-åra, Neu! '75. Side ein bestod av dei meir ambiente produksjonane til Rother, som minna om det første albumet deira. Side to (særleg songen «Hero») vart av mange rekna som ei viktig inspirasjonskjelde for det britiske punkrockmiljøet med Dinger sin hånlege og uforståelege vokal over ein forvrengd Motorik-rytme med aggressive gitarakkordar.
For å spele inn albumet (og for å kunne framføre det live) vart Hans Lampe og broren Thomas Dinger hyrt inn for å framføre musikken. Då det kom ut, og framleis i dag, er ''Neu! '75'' det mest varierte albumet som kom frå krautrock-miljøet. Dei musikalsk forskjellige retningane, i tillegg til personlege skilnader, isolerte Dinger og Rother som duett og Neu! vart oppløyst kort tid etter ''Neu! '75''.
Neu vert hylla i Julian Cope-boka Krautrocksampler, i lag med andre Krautrock-artistar som Kraftwerk og Can, og Cope har òg skrive ein song kalla «Michael Rother» som vart gjeve ut som bonusspor på albumet Jehovahkill.
(1975–1984) Inaktiv periode
Klaus Dinger, broren Thomas Dinger og Hans Lampe starta bandet La Düsseldorf, som av David Bowie vart omtalt som «soundtrack for 1980-åra». Bandet gav ut tre album: La Düsseldorf (1976), «Viva» (1978) og «Individuellos» (1981).
(1985–1986) Kort comeback
Mellom oktober 1985 og april 1986 prøvde Dinger og Rother å spele saman att som Neu!. Dei nytta meir synthesizerar enn før og skreiv noko meir kommersielle songar. Bandet høyrtes ut som ei blanding av det gamle bandet og nyare new wave-grupper. Dei vart igjen driven frå kvarandre av personlege og musikalske skilnader.
Eit døme på den skarpe kontrasten mellom Dinger og Rother var tydeleg på songar som «Crazy», Rother sitt forsøk på pop, og «'86 Commercial Trash», ein collage av Dinger med dialogar og lydeffektar frå tyske fjernsynsreklamar det året. Innspelingane kom ut seint i 1995 som Neu! 4.
Conny Plank døydde i 1987.
(1987–2000) Bitre forhold
Dinger og Rother arbeidde ikkje i lag i 1990-åra, og det var ein viss grad av bitterheit mellom dei, ikkje minst fordi Dinger gav ut nokre gamle Neu!-inspelingar på det japanske Captain Trip Records utan at Rother hadde godkjend det. Seint i 1995 gav dette selskapet ut Neu! 4 baser tpå innspelingane frå 1985–1986. Dei gav òg ut Neu! '72 Live in Dusseldorf (spelt inn 6. mai 1972), som vart rekna som det svakaste albumet deira.
Eit hyllestalbum i 1999, kalla A Homage to Neu! (Cleopatra Records), inneheld versjonar frå artistar som Legendary Pink Dots, Download, Autechre, Dead Voices on Air, Khan, System 7 og James Plotkin, i tillegg til ein original song frå Rother kalla «Neutronics 98 (A Tribute to Conny Plank)».
(2001–2008) Nye CD-utgåver
Rettane til Neu!-katalogen er eigd av Rother, selskapet til Dinger og enka til Plank, Christa Fast. I mange år gjorde striden mellom Rother og Dinger at dei ikkje vart samde om lisensane for å gje ut musikken til Neu! på CD. I tida som gjekk kom det ut piratkopiar på CD (henta frå gamle vinylplater). Situasjonen løyste seg til slutt i 2001, då Rother og Dinger gjekk i studio i lag for å overføre dei tre Neu!-albuma til CD frå dei originale lydbanda. Desse remastrane vart produsert og gjeven ut av Grönland Records (med lisens til Astralwerks i USA). Etter dei tre albuma kom ut forhandla Dinger og Rother med kvarandre for å kunne gje ut Neu 4!
Neu! spelte ikkje inn noko anna etter ''Neu! 4''. Rother har sagt at han og Dinger har teknt på å lage eit femte album, men ideen vart skrinlagd på grunn av problema mellom dei. Dinger døydde av hjarteproblem den 21. mars 2008.
Relayer
Relayer er det sjuande studioalbumet til det engelske progressiv rock-bandet Yes, og kom ut i desember 1974. Det er òg det einaste studioalbumet frå Yes der Patrick Moraz medverkar. Han erstatta Rick Wakeman på keyboard etter at Wakeman forlét bandet i mai 1974. Vangelis var òg ein av kandidatane til å erstatte Wakeman, men på grunn av bakgrunnen sin innan jazz vart Moraz føretrekt. Albumet har då òg eit klart jazz-inspirert lydbilete.
Albumet kom på femteplass på Billboard 200 i USA, på fjerdeplass på UK Albums Chart i Storbritannia og på 18. plass på VG-lista topp 40 i Noreg.
Struktur
Den episke komposisjonen «The Gates of Delirium» er inspirert av Leo Tolstoj-boka Krig og fred. Han inneheld lengre improvisasjonar frå alle medlemmane, og har nokre av dei mest aggressive musikkpassasjane Yes har spelt inn. Han er ikkje delt inn i satsar med eigne titlar slik komposisjonen «Close to the Edge» er, men ein kan høyre tre klårt ulike moment. I innleiinga kallar ein saman troppane, og ein gjer klar til strid. I det andre partiet høyrest korleis instrumenta aggressivt krasjar i kvarandre for å skildre slaget. I avslutninga kjem eit stille og sørgmodig, nærast sentimentalt parti som skildrar våpenstilla og sorga over dei falne i slaget. Avslutninga vart i redigert utgåve utgjeve som singelen «Soon».
«Sound Chaser» er spor nummer to, og er ei rein øving i instrumental jazz-improvisasjon. Vill og synkopert, men òg disiplinert, motsetnadene mellom fridom og disiplin innan musikk vert framheve. Spor nummer tre, som er den country og asiatisk-inspirerte «To Be Over», er ein ven, melodisk men kompleks komposisjon der samspelet mellom tangentane og gitarstrengene driv musikken til eit nesten tårevått avslutningsparti.
Sporliste
Tekst og musikk av Jon Anderson, Chris Squire, Steve Howe, Alan White og Patrick Moraz.
Bakgrunnsstoff
Yes
Fegleybreen
Fegleybreen er ein sidebre i Holland Range i Antarktis, som flyt aust og ut i Lennox-Kingbreen, 10 km nordaust for Mount Allen Young. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Charles E. Fegley III frå sivilingeniørkorpset til U.S. Navy, som var øvstkommanderande på atomkraftverket ved McMurdo-basen under Operasjon Deep Freeze i 1964.
Hn/Attack on Titan
Attack on Titan er ein japansk mangaserie skriven og teikna av Hajime Isayama. Det fyrste kapittelet kom september månad 2009, og det siste kom april månad 2021. Serien handlar um ei verd der folk bur i byar kringsett av tri store veggjer, som er der for å verna folket mot menneskeetande jøtlar (kjempor); soga fylgjer Eren Jaeger og barndomsvenene hans, Mikasa Ackerman og Armin Arlert, som vert med i militæret for å hemna seg på jøtlane etter at dei braut seg inn i heimbyen deira. Seinare i handlingi skifter fokuset mot sidepersonar som Historia Reiss, troppleidaren Levi Ackerman og Grisha Jaeger, far hans Eren.
Mangaserien hev vorte laga som animeserie av Wit Studio (sesong 1-3) og MAPPA (sesong 4). Fyrstesesongen på 25 episodar vart kringkasta frå april til september 2013, og andresesongen på 12 episodar frå april til juni 2017.
NM i alpine greiner 1952
Slalåm
Dato: 16. mars
Storslalåm
<br style="clear:both;" />
Utfor
Dato: 16. mars
<br style="clear:both;" />
Slalåm
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
Dato: 15. mars
Nofekh
Nofekh (hebraisk skrift נֹפֶךְ, נופך) er ein israelsk fellesbusetnad sentralt i Israel. Han ligg i Shephelah og høyrer til Hevel Modi'in regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 371.
Donald-topp
Ein donald er ein topp i det skotske låglandet som er over 2000 fot over havet, tilsvarande 609,6 meter over havet og har ein primærfaktor på minst 30 m (98 fot). Toppar med primærfaktor på mellom 15 og 30 m vert rekna med dersom dei har stor topografisk prominens, det vil seie avstand til høgare toppar.
Namnet kjem frå Percy Donald, som laga lista over toppane. Lista vert vedlikehalden av Scottish Mountaineering Club.
Det er 89 donald-toppar, der mange òg går inn under definisjonen corbett eller graham.
Nofekh
Landsbyen vart grunnlagd i 1949 på landområdet til den avfolka palestinske landsbyen Rantiya av immigrantar frå Marokko. Namnet er henta frå ein av dei 12 steinane i Hoshen, den heilage brystplata til den jødiske høgstepresten, nemnd i Andre mosebok 28:18. Dei nærliggande Shoham, Bareqet og Ahlama (tidlegare namn på Beit Arif) vart òg kalla opp etter ein av steinane.
Donald-topp
Kjelder
Lists of hills in the British Isles
Nofekh
Kjelder
''
DPT
DPT, Dpt eller dpt kan ha fleire tydingar:
Michel Pepin
Michel Pépin med artistnamnet Michael Breen, er ein kanadisk pop- og rockesongar, og studiomusikar. Sjølv om han berre har gjeve ut eitt album som soloartist, fekk han ein hitsingel med songen «Rain» i 1987 og vart nominert til den kanadiske Junoprisen for beste mannlege nykomar i 1989.
Pépin har sidan arbeidd som studiomusikar og spelte gitar for artistar som Luba, Kate og Anna McGarrigle, Sarah McLachlan, Martha Wainwright, Emmylou Harris og Jean Leloup.
Berg kyrkje
Berg kyrkje kan vise til:
Corbett
Ein corbett er ein topp i Skottland med ei høgd på mellom 2500 og 3000 fot over havet, tilsvarande frå 762 til 914,4 meter over havet, og ein primærfaktor på minst 500 fot (152,4 m).
Namnet kjem frå John Rooke Corbett, som laga lista over toppane i 1920-åra. Han var ein klatrar frå Bristol som var medlem av Scottish Mountaineering Club. Lista vart utgjeven posthumt, etter at systera hans hadde gjeve ho til SMC.
Det er 219 corbett-toppar, mange av dei i område der det ikkje er nokon munro som Moidart, Applecross, Southern Uplands, Isle of Arran, Jura, Rùm og Harris.
Appenzell Innerrhoden
Geografi
Kantonen er rik på fjell, men noko over halvdelen av arealet, om lag 56%, vert nytta til landbruksføremål. Det høgste fjellet, Säntis, er 2 502 meter over havet, og er trekantonspunkt for dei tre kantonane Appenzell Innerrhoden, Appenzell Ausserrhoden og St. Gallen.
Mahshahr fylke
Mahshahr fylke (persisk شهرستان ماهشهر) òg kalla Bandar-e Mahshahr fylke, er eit fylke i Khuzestan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Bandar-e Mahshahr. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 247 804. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Bandar-e Emam Khomeyni-distriktet. Fylket har dei tre byane Bandar-e Mahshahr, Chamran og Bandar-e Emam Khomeyni.
Appenzell Innerrhoden
Demografi, språk, religion
9,8% av innbyggarane er utanlandske statsborgarar. Tysk er talemål for 92,9% av folket, 2,5% har serbokroatisk og 1,0% albansk til morsmål. 81% soknar ti den romersk-katolske kyrkja, medan 10% er protestantar.
Kommunar
Appenzell Innerrhoden består av seks kommunar, offisielt nemnt som distrikt (Bezirke). Dei er Appenzell, Gonten, Oberegg (som er delt i to enklavar), Schlatt-Haslen, Rüte og Schwende.
Nokre av landsbyane i kantonen, derimellom hovudstaden Appenzell, er delt mellom fleire kommunar/distrikt.
Historie
Appenzell høyrde opphavleg til fyrstedømet St. Gallen, men frigjorde seg og danna i 1411 «volksbund Appendzell». I 1452 gjekk det i allianse med i det sveitsiske eidsforbundet, frå 1513 har det vore ein fullverdig medlem av forbundet.
Fram til 1597 utgjorde Appenzell Innerrhoden saman med Appenzell Ausserrhoden kantonen Appenzell. Etter reformasjonen vart Appenzell i 1597 delt i to delar, den protestantiske Ausserrhoden og den katolske Innerrhoden. Heilt til 1999, hadde begge status som halvkantonar. Til dess hadde kantonen ei halv røyst under avrøystingar i det sveitsiske stenderrådet. Sidan har kantonen hatt ei røyst, medan dei fleste andre kantonane har to røyster.
Kip Winger
Charles Frederick Kip Winger er ein amerikansk rockemusikar, kjend som medlem av bandet Winger, og som soloartist.
Album
Alice Cooper
Winger
Blackwood Creek
Solo
Andre
Lucille Wheeler
Lucille Wheeler er ein kanadisk tidlegare skirennar fødd i Montréal i Québec som under VM i alpine greiner 1958 vart dobbelt verdsmeister, då ho vann både utfor og storslalåm.
Aktiv
Wheeler vart nummer sju i utfor då alpin-VM vart avvikla i svenske Åre i 1954. To år seinare vann ho bronsemedaljen i utfor under Vinter-OL 1956 i Cortina d'Ampezzo, det var fyrste gongen ein nordamerikansk kvinneleg alpinist tok ein olympisk medalje. I storslalåm kom ho på sjetteplass.
Under VM i alpine greiner 1958 i Bad Gastein vart Wheeler den store forgrunnsfiguren på kvinnesida. Ho vann utfortevlinga med ein margin på tre tidels sekund i høve til Frieda Dänzer frå Sveits, medan ho i storslalåm hadde eit halvt sekund til gode i mål til sølvvinnar Sally Deaver frå USA. Dei to gullmedaljane og ein 13. plass i slalåm gav henne også sølvmedaljen i kombinasjonen.
Spikarsuppe
Spikarsuppe kan vera ei tynn suppe kokt på enkle ingrediensar, eller noko laga av «ingenting» som i eventyret om fanten som narrar ei gjerrig kjerring til å «koka suppe på ein spikar».
Vincennes Bay
Vincennes Bay er ei stor V-forma bukt, 105 km brei, ved innløpet mellom Cape Nutt og Cape Folger i Antarktis, med fleire bratte isbrear i botnen, langs Knox og Budd Coast. Ho vart fotografert frå lufta av USN Operasjon Highjump, 1946-47. Bukta vart vitja av isbrytarar i januar 1948 under US Navy Operasjon Windmill. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter sluppen USS «Vincennes», flaggskipet til Wilkes då han gjekk i land fleire stader langs Wilkes Land vart oppdaga og kartla under januar-februar 1840.
Spikarsuppe
Eventyr om spikarsupper er klassifisert som type 1548 i Aarne-Thompson-systemet. Det er kjend i fleire ulike versjonar frå heile Europa. Ein eller fleire vandrarar møter ein eller fleire hjelparar som først er uvillige til å bidra, men etterkvart kjem med alle ingrediensane som skal til for å laga eit godt måltid. I Norden og Nord-Europa blir det gjerne kokt suppe på ein spikar, i Aust-Europa på ei øks, og i Sør-Europa bruker ein gjerne ein stein. I ein versjon frå Frankrike er vandrarane tre soldatar på veg heim frå Napoleonskrigane, i ein versjon frå Ungarn går ein enkelt soldat gjennom fleire prøvingar på heimvegen, og i russisk tradisjon bruker ein soldat ei øks til å laga kasja (ein grautaktig rett). I ein portugisisk versjon knytt til Almeirim er vandraren ein munk som lagar steinsuppe. Ein rett kalla steinsuppe, sopa de pedra, blir laga og servert i Almeirim.
I Noreg er eventyret særleg blitt kjend frå Nordahl Rolfsen si Lesebok for folkeskulen. Dette eventyret stammar frå Värmland.
Bassenget på Eidsvolls plass i Oslo er kjend som «Spikersuppa» etter at det blei påkosta av ein spikarfabrikk.
Sørum kyrkje
Sørum kyrkje kan vise til:
The Gates of Delirium
«The Gates of Delirium» er det første sporet på albumet Relayer, utgjeve av det engelske progressiv rock-bandet Yes i 1974. Dette er eit av bandet sine såkalla «episke verk». På den originale LP-utgjevinga utgjorde songen heile side ein med ei lengd på nesten 22 minutt. Dette var, inntil ny-utgjevinga av Tales from Topographic Oceans med den utvida versjonen av «The Revealing Science of God (Dance of the Dawn)», den lengste songen utgjeve av bandet. På konsertalbumet Yesshows finst det ein 22 minutt og 40 sekund lang versjon av songen.