cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Huis ter Nieuwburg
Hagane kring slottet var formelle franske renessansehagar anlagte i 1636. Føre slottet stod tre og blomsterbed omringa av murar. Bak slottet var ein større hage med fire rektangulære damar.
Bygninga, som vart vanstelt i mange år, vart riven ned i 1790. I dag er området eit skogområde kalla Rijswijkse Bos. Dei einaste restane etter slottet er to av dammane og ein obelisk til minne om fredsavtalen.
Mendenhall Peak
Mendenhall Peak er ein fjelltopp (2130 moh) 0,5 nautiske mil (0,9 km) vest for Mount Wrather aust i Thiel Mountains. Namnet vart foreslått av Peter Bermel og Arthur Ford, begge leiarar for gruppa frå US Geological Survey (USGS) som kartla Thiel Mountains i 1960-61. Det vart kalla opp etter Walter C. Mendenhall, den femte direktøren i U.S. Geological Survey frå 1931-43.
Napp
Napp er eit fiskevær i Flakstad kommune i Nordland, som ligg nordaust på Flakstadøya i Lofoten. Om lag 10 kilometer aust for staden ligg Leknes.
Staden har barnehage, sjukeheim, skole og fleire fiskeindustribedrifter. Nokre kilometer sør for Napp ligg Storbåthellaren, ein busetnadsplass frå yngre steinalder. Det er ein vegtunnel under Nappstraumen til Vestvågøy gjennom E 10.
Kongresspartiet
Kongresspartiet er eit politisk parti i India som har hatt regjeringsmakt i lange tidsrom sidan landet fekk sjølvstende i 1947. Det blei grunnlagd som ei frigjeringsrørsle i Britisk India, og nådde særleg massane gjennom Mahatma Gandhi. Etter sjølvstendet har partiet hatt tette band til Gandhi-Nehru-dynastiet, med leiarar som Jawaharlal Nehru, Indira Gandhi og Rajiv Gandhi. Kongresspartiet har styrt India i periodane 1947 til 77, 1980–89, 1991–96 og 2004–2014.
Historie
Skiparane av partiet var hovudsakleg britar og europeisk-utdanna indarar frå Teosofisk samfunn, med Allan Octavian Hume som ein viktig pådrivar. Womesh Chandra Bonnerjee var den første presidenten. Partiet var dominert av intellektuelle høgkastehinduar, og lenge forkasta av tradisjonelle hinduar og muslimar. Med Mohandas Karamchand Gandhi (seinare kjend som «Mahatma») fekk Kongresspartiet tak på dei store massane.
Partiet hadde som mål å danna ein sjølvstyrt, etterkvart også sjølvstendig, indisk stat for alle folkegrupper. Kravet blei gjeve opp i 1947 etter sterke muslimske krav om ein eigen stat, og delinga av Britisk India gav dei moderne statane India og Pakistan.
Kongresspartiet var heilt dominerande i indisk politikk i åra etter sjølvstendet, med Jawaharlal Nehru som ubestridd leiar frå 1951 til han døydde i 1964. Etter dette var partiet i mange år prega av indre strid kring leiarar og politikk. I 1969 blei partiet delt gjennom ein strid rundt Indira Gandhi, dottera til Nehru, på den eine sida og ein høgrefløy i partiet, leia av Morarji Desai på den andre. Desai-grupperinga blei seinare kalla Old Congress eller Organization Congress, og gjekk i 1977 inn i Janata-alliansen.
P.V. Narashima Rao var deretter partileiar fram til september 1996, då han kom under etterforsking for korrupsjon, og Sitaram Kesri overtok. Enkja etter Rajiv, Sonia Gandhi, overtok som leiar av Kongresspartiet i mars 1998. Partiet fekk mykje kritikk for korrupsjon og byråkrati og fekk relativt låg oppslutting ved vala i 1996, 1998 og 1999. I 2004 vann partiet overraskande valet, og danna ei koalisjonsregjering med Manmohan Singh som statsminister.
Peace of Mind av Boston
«Peace of Mind» er ein song skriven av Tom Scholz og opphavleg gjeven ut av Boston på debutplata deira Boston i 1976. Songen kom ut på singel året etter som den tredje og siste singelen frå albumet, og nådde 38. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100 i 1977, og 33. plassen på Cash Box Top 100. Songen vart mykje spelt på radio, både då han kom ut på albumet Boston, og seinare.
Rekonvalesens
Rekonvalesens (av re- og convalescere, latin for ‘kome til krefter’) er eit tidsrom etter sjukdom, skade eller kirurgiske inngrep der pasienten byggjer opp forma att. Denne perioden er gjerne prega av kvile, men i nyare tid har ein gått over til ein meir aktiv rekonvalesens.
Madman Across the Water
Madman Across the Water er det fjerde studioalbumet til Elton John. Det kom ut i 1971 og vart produsert av Gus Dudgeon.
Peace of Mind av Boston
«Peace of Mind» er ein av seks songar som Scholz arbeidde på i kjellarstudioet sitt i 1974 og 9175, før Boston fekk platekontrakt. Demoinnspelinga av songen var i røynda ferdig i 1974. Trommene vart først utvikla av Jim Masdea, sjølv om det er Sib Hashian som spelte på den endelege utgjevinga.
Madman Across the Water
Tittelsongen «Madman Across the Water» skulle opphavleg gjevast ut på det førre albumet til Elton John, Tumbleweed Connection, men vart sett til side og spelt inn på nytt for dette albumet. Den tidlegare versjonen av denne songen, med Mick Ronson på gitar, er å finne som bonusspor på nyare CD-utgåver av Tumbleweed Connection. Dette var det første albumet til Elton John der han berre spelar piano og ingen andre klaverinstrument. Det var òg det første albumet hans med Davey Johnstone på gitar. Han skulle kome til å spele med John i fleire tiår frametter. Som med alle Elton John-songane på denne tida vart tekstane skrivne av Bernie Taupin.
Szymon Ziółkowski
Aktiv
Ziółkowski deltok i sitt fyrste sommar-OL i 1996 i Atlanta, der han kom på tiandeplass, medan han under OL 2000 i Sydney noko overraskande tok gullmedaljen i sleggekast.
Under VM 2001 sette han meisterskapsrekord med 83,38 m og vart verdsmeister. Etter eit par mislykka meisterskap, EM 2002 og OL 2004, kom han sterkt tilbake under VM 2005 i Helsingfors, der han kapra bronsemedaljen.
Etter nokre medaljelause meisterskap, kasta Ziółkowski nest lengst i sleggetevlinga under VM i friidrett 2009 i Berlin og vann sølvmedaljen. Tre år seinare tok han bronsemedaljen under europameisterskapen, og vart nummer sju under sommar-OL i London.
Living in the USA
Living in the USA er det niande studioalbumet til den amerikanske songaren Linda Ronstadt, gjeve ut i 1978. Det var det tredje (og siste) av albuma til Ronstadt som nådde toppen av Billboard-lista. Som eit mål på kor populær Ronstadt var på denne tida gjorde framsida av plateomslaget, der ho var fotografert i rulleskeiser og treningstøy til at det vart ein merkbar auke i populariteten til rulleskeiser i USA på denne tida.
Madman Across the Water
Etter debutalbumet var dette det Elton John-albumet som nådde den lågaste plasseringa på den britiske albumlista, berre 41. plass. I USA nådde albumet 8. plass tidleg i 1972 og selde til gullplate i februar 1972. I 1993 hadde albumet seld til platinaplate, og dobbelplatina i 1998.
Living in the USA
Utgjeving
Albumet kom opphavleg ut på Asylum i september 1978. I 1990 gav Asylum ut albumet på kassett og CD.
Madman Across the Water
Medverkande
Produksjon
Living in the USA
Utgjeving
I tillegg til den vanlege utgåva frå 1978 kom det ei samlarutgåve i raud vinyl, i tillegg til ei biletplate med bilete av Ronstadt som knyt rulleskeisene sine.
Madman Across the Water
Salstrofé
}
Living in the USA
Utgjeving
Den første singelen frå albumet var Chuck Berry-songen «Back in the USA», som nådde 11. plassen på Cash Box Top 100 og 16. plassen på Billboard Hot 100. Den største suksessen frå albumet var Smokey Robinson-songen «Ooh Baby Baby» (med altsaksofon av David Sanborn) som nådde sjuandeplassen på poplista og andreplassen på Easy Listening-lista, i tillegg til at han gjekk inn på både country- og soullistene. «Just One Look» og «Alison» vart seinare hittar for Ronstadt òg, medan «All That You Dream» og Warren Zevon-songen «Mohammed's Radio» var populære på album-orientert radio.
Sjølv om han ikkje kom ut på singel, vart versjonen til Ronstadt av «Love Me Tender» redigert saman med originalversjonen til Elvis Presley, og denne kunstige duetten vart spelt mykje på radio på denne tida.
Mottaking
Albumet fekk stort sett positive meldingar då det kom ut.
Ronstadt si utgåve av Elvis Costello sin «Alison» vart kritisert av Costello sjølv då han høyrde versjonen hennar, sjølv om han innrømde at han «likte pengane». Ronstadt fekk manageren sin til å kontakte Costello og spurte om han hadde andre songar ho kunne spele. Han svarte med å sende ho tre songar som ho spelte inn for det neste albumet. Costell kom igjen med negative kommentarar om versjonane hennar, men har i seinare år rost Ronstadt og unnskylda dei krasse kommentarane han ein gong kom med.
Holhøydentunnelen
Holhøydentunnelen er ein 73 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Bolstadøyri stasjon i Voss kommune og Dale stasjon i Vaksdal kommune.
Lik
Lik (av norrønt lík, 'skapnad; lekam, lik') er kroppen til eit menneske som har dødd, det vil seia at alle livsfunksjonar har opphøyrd. Ein skil gjerne mellom kroppen til døde menneske, som blir kalla lik, og til dyr, som blir kalla kadaver eller åtsel. Gamle, medherja lik kan også kallast kadavar, eller bli rekna som leivningar om dei er svært gamle.
Lik får som regel ei særskild behandling som reflekterer at dei er menneskelege, samstundes som dei ikkje er levande menneske lenger. Ein kan til dømes utføra visse personlege, religiøse eller tradisjonelle ritual i samband med dei, vaska, stella og kle dei dei eller dekka dei til, og til slutt sende ein endeleg stad, til dømes gravlagde, kremerte eller liknande. Ved nokre konfliktar kan lik bli vanæra av hat mot det den avdøde var eller stod for då han levde. Ein kan då til dømes nekta dei ei skikkeleg gravferd.
Peace of Mind av Boston
Andre versjonar
«Peace of Mind» vart spelt av Stryper i 2009 på albumet Murder by Pride. Tom Scholz spelte gitar på denne utgåva.
Lik
Det er også knytt til eit visst ubehag i høve til lik. Lik i romtemperatur vil byrja ein forråtningsprosess, og lik av folk som har døydd av ein smittsam sjukdom kan spreia smitte. Det å sjå og lukte lik kan også vera ei psykisk påkjenning. Derfor oppbevarer ein gjerne lik på ein stad som likhus, der ein held ein låg temperatur, eller balsamerer dei eller gravlegg dei kort tid etter at nokon har døydd. Vidare er det knytt mykje folketru og dikting til daudingar og til «levande døde», som draugar eller vampyrar.
Koji Sasaki
Koji Sasaki er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Forliksråd
Forliksrådet er fyrste instans i det norske rettssystemet. Eit forliksråd er eit kommunalt oppnemnt meklingsorgan som består av tre lekdommarar som vert vald av kommunestyret for ein periode på fire år. Alle kommunar skal ha forliksråd.
Fantome Rock
Fantome Rock er eit farleg skjer midt i Bird Sound på Sør-Georgia, som ligg 200 meter sør for Gony Point på Birdøya. Det vart kartlagt av mannskap frå Discovery Investigations på «Discovery» i perioden 1926–30 og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1963 etter motorkutteren til HMS Owen (K640), nytta i ei kartlegging av området i februar-mars 1961, og som gjekk tapt i grov sjø nær dette skjeret.
Forliksråd
Forliksrådet handsamar sivile saker, aldri straffesaker, og dømer ikkje i saker som det finn for vanskelege eller omfattande; slike saker vert send vidare til ein høgre rettsinstans, i fyrste omgang tingretten. Ei sak vert bringa inn for rådet gjennom ei forliksklage. Partane må som hovudregel møte personleg og utan sakførarar. Meklinga går føre seg bak stengde dører, og dersom partane kjem fram til semje, altså eit formelt forlik, har dette forliket same verknad som ein dom når det gjeld å få det gjennomført ved tvang. Med visse avgrensingar har forliksrådet høve til å døme i saker som ein finn tilstrekkeleg opplyst, eller når den innklaga parten ikkje møter til meklinga.
Tidlegare nemning
Forliksrådet heitte tidlegare forlikskommisjonen og fekk namnet forliksråd i 1927. Eit medlem i forlikskommisjonen vart kalla forlikskommissær.
Midthavsrygg
Ein midthavsrygg er ein lang undersjøisk fjellrygg som reiser seg 1–3 km over havbotnen rundt. Midthavsryggar finst i Atlanterhavet (Den midtatlantiske ryggen), Indiahavet og i Sør-Stillehavet. Ryggane kan vera omkring 1500 km breie og strekkja seg gjennom heile lengda av verdshava. Nokre stader bryt dei havflata som vulkanske øyar. Døme på dette er Island og Jan Mayen.
Berggrunnen under verdshava er ung samanlikna med grunnen på landområda. Teorien om havbotnsspreiing forklarer dette med at verdshava utvidar seg når det vellar opp basaltisk lava langs midtrifta i midthavsryggane. Dei nydanna vulkanske massane blir avkjølte, glir ut til sida og søkk etter kvart som nytt materiale kjem opp frå djupet.
Drones
Drones er det sjuande studioalbumet til det engelske alternativ rock-bandet Muse. Albumet blei produsert av bandet og Robert John "Mutt" Lange, og kom ut i Europa den 5.juni 2015 og 8.juni i Storbritannia av Warner Bros. Records og Helium-3. Album-coveret er designa av den amerikanske kunstnaren Matt Mahurin. Albumet fekk blanda tilbakemeldingar.
Dalebryggatunnelen
Dalebryggatunnelen er ein 475 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Dale stasjon og Stanghelle stasjon i Vaksdal kommune.
Michael Rhodes
Michael Rhodes er ein USA-amerikansk bassist, kjend som studiomusikar for ei lang rekkje artistar og som medlem i bandet The Cicadas. Rhodes har òg vore medlem av The Notorious Cherry Bombs med mellom andre Vince Gill, Hank DeVito og Richard Bennett.
Rhodes har medverka på innspelingar med artistar som Neal McCoy, Chely Wright, Pat McLaughlin Doug Stone, Wynonna Judd, Steve Winwood, Larry Carlton, The Dixie Chicks, Reba McEntire, Tanya Tucker, Hank Williams jr., Rosanne Cash, Vince Gill, Dolly Parton, Randy Travis, Faith Hill, Toby Keith og Kenny Chesney.
Joseph Banks
Joseph Banks var ein engelsk naturforskar med særleg vekt på botanikk, som deltok på James Cooks fyrste store oppdagingsreise, 1768–71.
Banks gjorde ei rad oppdagingar og skildra og namgav 75 artar. Han introduserte artar som eukalyptus, akasie og mimosa i Europa. Ei heil planteslekt, Banksia, har namn etter Banks.
Marienberg i Sachsen
Marienberg er ein by og ein kommune i Erzgebirgskreis i Sachsen i Tyskland, ved landegrensa mot Tsjekkia. Kommunen har i kring 16 500 ibuarar og eit flatemål 133,5 km². Byen ligg 690 meter over havet.
Bisol
Bisol (latin, frå gresk, parhelion) eller solhundar er eit nokså vanleg atmosfærisk optisk fenomen, som opptrer når sollys blir reflektert frå og brote av små iskrystallar i cirrus- eller cirrostratusskyer. Dei opptrer normalt som eit ljos og nokre gonger fargerik flekk på himmelen, omkring 22° til venstre, høgre eller begge sider for sola.
For at fenomenet skal opptre må skyene bestå berre av iskrystallar, noko som krev ein temperatur på omkring –40 °C. Det opptrer difor berre i ekstremt kalde regionar eller med eit skydekke på godt over 7000 m. Det er spesielt hyppig hendande i Antarktika.
Òg månelyset kan brytast på denne måten, og det vert då kalla bimåne.
Matchbox
«Matchbox» er ein rockabillysong spelt inn av Carl Perkins i desember 1956. Han deler noko tekst med bluessongar frå 1920-åra av Ma Rainey og Blind Lemon Jefferson. Sam Phillips og Sun Records gav ut songen som B-side til «Your True Love». Sjølv om berre A-sida vart ein hit i 1957, er «Matchbox» ein av dei mest kjende songane til Perkins. Mange andre artistar har spelt songen, inkludert The Beatles.
Bakgrunn
Ma Rainey spelte inn «Lost Wandering Blues» i Chicago i mars 1924. Paramount Records gav ut songen på singel. Teksten hennar inneheld fyrstikkeske (matchbox) som ein koffert-referanse: "I'm leaving this morning, with my clothes in my hand I won't stop to wandering, till I find my man I'm sitting here wondering', will a matchbox hold my clothes I've got a sun to beat, I'll be farther down the road"
Tre år seinare kalla Blind Lemon Jefferson ein av songane sine «Match Box Blues» den 14. mars 1927 for Okeh Records i Atlanta i Georgia. Blues-skribenten Paul Oliver skreiv at både Rainey og Jefferson «kan ha absorbert linja frå tradisjonelle songar.»
Jefferson skreiv om songen to gonger til i april 1927 for Paramount Records. Sjølv om det er somme skilnader, så inneheld dei linjene "I'm sittin' here wonderin', will a matchbox hold my clothes (2×) I ain't got no matches but I still got a long way to go."
Sidan vart songen spelt inn av fleire blues- og countryswing-musikarar, som Lead Belly, Big Bill Broonzy, The Shelton Brothers og Roy Newman and His Boys.
Perkins-innspelinga
Etter å ha spelt inn «Your True Love» i Sun Records studio, føreslo faren til Carl Perkins, Buck, at han kunne skrive ein song basert på delar av tekst han hugsa. Buck kjende berre eit par linjer frå songen frå innspelignane til Jefferson eller Shelton Brothers. Då Perkins song teksten faren hadde føreslått, byrja Jerry Lee Lewis, som på den tida var studiopianist i Sun Studios, å spele eit boogie-woogie-riff. Carl byrja å spele ein melodi på gitar og improviserte teksten. Sun-innspelinga den 4. desember 1956 vart produsert av Sam Phillips i Sun Studios i Memphis.
Perkins hevda at han aldri hadde høyrt Jefferson-songen då han spelte inn «Matchbox». Songane er musikalsk, tematisk og tekstmessig heilt forskjellige. Jefferson sin song handla om smålege kvinner, medan Perkins sin handlar om ein elskovssjuk «fattiggut».
«Matchbox»-innspelinga er historisk viktig som ein milepåle i rock and roll-historia, fordi seinare den dagen dukka Elvis Presley, Johnny Cash og Lewis alle opp i Sun Studio med Sam Phillips og Carl Perkins. I lag spelte dei inn songar til det som er blitt kjend som Million Dollar Quartet.
Carl Perkins framførte songen på ABC-TV-programmet Ozark Jubilee den 2. februar 1957. Perkins og bandet hans framførte òg songen på showet Ranch Party som var leia av Tex Ritter i 1957.
The Beatles-utgåva
The Beatles var fans av Perkins og byrja å spele songen kring 1961. Den dåverande trommeslagaren deira, Pete Best, song solovokal. Den einaste kjende innspelinga av songen med Best på vokal er frå konsertopptak. I 1962 song John Lennon songen under ei framføring på Star-Club i Hamburg i Tyskland, og ei innspeling av dette finst og kom ut på Live! at the Star-Club in Hamburg, Germany; 1962.
Året etter framførte The Beatles «Matchbox» med Ringo Starr på solovokal for eit radioshow på BBC, og denne versjonen kom ut på Live at the BBC. Starr song òg solovokal på songen då dei spelte han inn i studio i 1964. Det er blitt indikert at Perkins var i studio på den tida. Med på innspelinga var produsenten George Martin på piano. «Matchbox» kom ut på EP-en Long Tall Sally i Storbritannia. I USA kom han ut på albumet Something New, og på singel 24. august 1964. Singelen nådde 17. plassen på Billboard Hot 100. «Matchbox» nådde òg sjetteplassen på den kanadiske CHUM Hit Parade-lista i 1964.
Silver Wilburys
Carl Perkins sin «Matchbox», i lag med «Blue Suede Shoes», «Honey Don't» og «Gone, Gone, Gone» vart framført på ein konsert 19. februar 1987 på Palomino Club i North Hollywood i California, av George Harrison, Bob Dylan, John Fogerty, Taj Mahal og Jesse Ed Davis. Denne konserten vart filma og innspelt. Musikarane som spelte vart kalla «The Silver Wilburys».
Andre versjonar
I 1985 vart songen framført på Blue Suede Shoes: A Rockabilly Session, ein TV-konsert i London, med Perkins, Starr og Eric Clapton på vokal.
Jerry Lee Lewis gav ut ein versjon av songen i 1958 på debutalbumet sitt. Han spelte òg songen på konsertalbumet Live at the Star Club, Hamburg i 1964.
Ronnie Hawkins spelte songen i 1970 i lag med Duane Allman på slidegitar og gav han ut på singel. Songen kom òg med på albumet Ronnie Hawkins same året. Johnny Rivers spelte inn songen i 1998.
Hiroshi Ninomiya
Hiroshi Ninomiya er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Matchbox
Andre versjonar
Bob Dylan har fleire gonger spelt songen, men aldri offisielt gjeve han ut.
Derek and the Dominos med Eric Clapton framførte songen med Carl Perkins og Johnny Cash på The Johnny Cash Show den 5. november 1970. Dette opptaket kom ut på 40-årsjubileumsutgåva av Layla and Other Assorted Love Songs.
A Kylie Christmas
A Kylie Christmas er den femte EP-en til den australske songaren Kylie Minogue, utgjeve av Parlophone og EMI. EP-en vart utgjeven på iTunes med tittelen A Kylie Christmas 1. desember 2010 med to songar, og seinare med tittelen A Christmas Gift 21. desember 2010 med tre songar inkludert «Aphrodite» og «Can't Beat the Feeling» frå albumet Aphrodite.
Wadi Bani Khalid
Det finst fleire grotter langs wadien. Av desse finn ein Kahf Maqal, som er eit underjordisk kammer. Det finst òg fleire vasskjelder i dalen, som Ain Hamouda, Ain al Sarooj og Ain Dawwa.
SODAR
SODAR (SOnic Detection And Ranging), òg skrive sodar, er eit instrument som sender ut lydbølgjer som vert reflektert frå atmosfæren og så registrert. Refleksjonen blir dopplerforskyvd når lufta flyttar seg, og slik kan ein få informasjon om middelvind og turbulens frå forskjellige lag oppover i lufta. Sodaren eignar seg godt til å avsløre vindskjer, som er endring av vind over kort vertikal eller horisontal utstrekning i dei nedste 1000 m når det bles lite på bakken. Det er likevel store feilkjelder ved sterk vind der instrumentet er plassert.
William Bentinck, 1. jarl av Portland
'''Hans William Bentinck, 1. jarl av Portland, baron Bentinck av Diepenheim og Schoonheten''', KG, PC var ein nederlandsk og engelsk adelsmann som tidleg var ein av favorittane til Vilhelm, prinsen av Oranien, statthaldar i Nederlanda og den framtidige kongen av England. Han var standhaftig, fornuftig, smålåten og uvanleg roleg. The friendship and cooperation stopped in 1699.
Han reiste fleire gonger til England på Vilhelm sine vegner, mellom anna for å bed om handa til Maria, dotter til James, hertugen av York og den framtidige kongen av England, for Vilhelm. Då Vilhelm vart konge av England, vart Bentinck overkammerherre og geheimråd. I april 1689 vart han Baron Cirencester, vicomte Woodstock og jarl av Portland. Han kommanderte eit kavaleri islaget ved Boyne i 1690, var til stades i slaget ved Landen, der han vart skadd, og i omleiringa av Namur i 1695.
Han var med på å få i stand freden i Ryswick i 1697. I 1698 var han ambassadør i Paris for seks månader.
Kjelder
''
Svjatlana Tsikhanowskaja
Svjatlana Hjeorhijewna Tsikhanowskaja er ein belarusisk politikar som var kandidat i presidentvalet i Belarus i 2020.
Ho erklærte dagen etter valet at ho ikkje anerkjende det offisielle valresultatet og rekna seg sjølv som vinnaren av valet. Seinare same dag leverte ho ein klage på valresultatet, men reiste i løpet av natta til nabolandet Litauen, truleg under tvang eller sterkt press frå styresmaktene.
Biografi
Før ho vart presidentkandidat, var Tsikhanowskaja engelsklærar og tolk. Ho er gift med youtubaren, bloggaren og aktivisten Siarhjej Tsikhanowski, som vart arrestert 29. mai 2020 i Hrodna saman med åtte andre. Dei to har ein son og ei dotter.
Tsikhanowskaja vart nominert til Nobels fredspris i 2021 av fleire stortingsrepresentantar.
Midzhur Peak i Antarktis
Midzhur Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 1500 m i Doyran Heights, søraust i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis og som ligg oppom Remingtonbreen i nord og Obelyabreen i sør.
Lisp
LISP (forkorting for List Processing) er ein familie av programmeringsspråk. Den første utgåva stammar frå John McCarthys arbeid ved Massachusetts Institute of Technology og vart utvikla i 1958. LISP har mykje til felles med Lambdakalkyle. Historisk sett har LISP stort sett vore brukt innanfor forsking og det akademiske, og då spesielt til forsking på kunstig intelligens, som John McCarthy først og fremst hadde i tankane då han fann det opp.
Midzhur Peak i Antarktis
Fjellet er kalla opp etter Midzjur vest i Balkanfjella.
Midzhur Peak ligg 3,15 km aust-nordaust for Mount Benson, 7,91 km sør-sørvest for Taylor Spur og 3,6 km nordvest for Johnson Spur.
NM i orientering 1972
Noregsmeisterskapen i orientering 1972 vart arrangert 2. og 3. september 1972 i Høland i Akershus. Menn og kvinner tevla i såkalla normalprogram og i stafett.
Menn
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
Kvinner
<br style="clear:both;" />
Prolog
Prolog (frå gresk prologos, fortale) er eit stykke tekst som kjem innleiingsvis som ein introduksjon til eit litterært verk (poesi, prosa, drama).
Prologos var ein del av den antikke tragedien. Det greske prologos tilsvarer det latinske praefatio. Latinske prooemium kjem frå greske prooimion, og tyder òg fortale.
Batak Point
Batak Point (bulgarsk нос Батак, ‘Nos Batak’) er eit nes på nordvestkysten av Smith Island i Sør-Shetlandsøyane som ligg 7 km nord-nordaust for Cape James, 2,5 km sør-sørvest for Lista Point og 1,7 km nordvest for Organa Peak. Det vart kartlagd av bulgarske landmålarar i 2009 og kalla opp etter byen Batak sør i Bulgaria.
C Sharp
C# (uttala C sharp) er eit objektorientert programmeringsspråk utvikla av Microsoft som ein del av satsinga deira på .NET-plattforma. Microsoft valde å basera C# på programmeringsspråka C++ og Java. C# vart designa for å balansera styrke (C++) og rask utvikling (Java).
First Rock
First Rock er eit skjer som ligg kring 2 km sør-søraust for Brøde Island og 3,5 km sør for Cape Disappointment, sørenden av Sør-Georgia. Det er det første (sørlegaste) av ei rekkje på tre skjer som ligg sør for Cape Disappointment oppdaga i 1775 av kaptein James Cook. Det vart namngjeven på grunn av plasseringa av eit lag frå Discovery Investigations som kartla Sør-Georgia i perioden 1926–30.
C Sharp
Sjefarkitekt for gruppa som jobbar med C# og utviklar C# hos Microsoft er danske Anders Hejlsberg. Microsofts C#-kompilator kompilerer ikkje C#-kode til maskinkode som kan køyrast direkte frå ei datamaskin, slik tradisjonelle kompilatorar gjer. I staden vert alt kompilert til mellomformat, som skildra for .NET.
Datatypar
Ein C#-brukar kan definera eigne datatypar, bruka dei innebygde, eller frå .NET-rammeverket. Primitive datatypar vert automatisk konvertert mellom rein binærform og objektform ut ifrå kva brukaren brukar det til, dette vert kalla boxing og unboxing.
C# støttar heiltal med og utan forteikn og flyttal opp til 128-bitar, men støttar ikkje 80-bitar [IEEE] flyttal (80-bitar).
I motsetnad til programmeringsspråka C og C++, støttar ikkje C# heiltal som boolske verdiar, men programmereren må eksplisitt bruka datatypen bool.
Hello, world
public class ExampleClass {    public static void Main {        System.Console.WriteLine("Hello world!"); } }
Hettatunnelen
Hettatunnelen er ein 1 243 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Stanghelle stasjon og Vaksdal stasjon i Vaksdal kommune.
Crackers - The Christmas Party Album
Crackers er eit studioalbum og samlealbum av det britiske rockebandet Slade. Det kom ut 18. november 1985 og nådde 34. plassen på den britiske albumlista. Albumet selde til gullplate i Storbritannia same månaden. Det vart produsert av bassisten Jim Lea utanom «All Join Hands», «Do You Believe in Miracles», «My Oh My» og «Run Runaway», som alle var produserte av John Punter. Albumet består av ei blanding av tidlegare hittar av bandet, somme nyinnspelingar og eit utval av coverversonar.
Slade prøvde med Crackers å skape ei plate som hadde ei feststemning. Sidan originalen kom ut har albumet kome ut i fleire nyutgåver gjennom åra, stundom med noko andre titlar og undertitlar på plateomslaget, som «The Christmas Party Album» på Slade's Crazee Christmas! (1999) og The Party Album (2001), eller «The Rockin' Party Album!» (2006). Det har òg vore nokre variasjonar i innhaldet på albumet.
Bakgrunn
Etter utgjevinga av studioalbumet Rogues Gallery frå 1985, vart bandet oppsøkt av Telstar for å laga eit julerelatert festalbum. Albumet inkluderte coverversjonar av «Let's Dance», «Santa Claus Is Coming to Town», «Hi Ho Silver Lining», «Let's Have a Party!», «Do They Know It's Christmas?» og «Auld Lang Syne/You'll Never Walk Alone». Bandet spelte inn sine eigne tidlegare hittar «Cum on Feel the Noize» og «Get Down and Get with It». Dei resterande åtte spora var tidlegare innspelte songar frå katalogen til bandet, inkludert den nye singelen «Do You Believe in Miracles». Albumet var ein suksess i Storbritannia, der det nådde 34. plassen og vart sertifisert til gullplate. Den seinare utgjevina frå 1999 Slade's Crazee Christmas gjekk inn på lista fleire gangar på UK Budget Albums Chart mellom 2001-05.
Sjølv om selskapet til Slade, RCA gav ut «Do You Believe in Miracles» som singel, vart det inngått ein avtale med Telstar om å inkludera songen på Crackers. Etter at singelen nådde 54. plassen på lista i Storbritannia, vart det indikert at inkludering på albumet hadde fått han til å ikkje nå ei høgare plassering. I eit intervju frå 1986 sa trommeslagaren Don Powell: «Det kan vera ein grunn. Det var morosamt nok eit av argumenta i striden - Telstar sa at dei ville ha han på albumet, medan me ikkje gjorde det fordi det ville bety at han ville dela salet mellom singelen og albumet. Eg veit at viss eg personleg liker nokon andre sin singel, og det kjem til å vera på det siste albuma deira, så ventar eg og kjøper albumet i staden.»
Innspeling
Gitaristen Dave Hill snakka om innspelinga av albumet i eit intervju frå 1986: «Eg likte å laga spora for Crackers mykje meir enn dei for Rogues Gallery.» I sitt eige intervju det året avslørte Powell tankane sine om Crackers-prosjektet: «Vel, me var litt tvilsame i byrjinga, me trudde at det kan ha vore ein annan Black Lace-aktig sak. Då me faktisk spelte inn coverversjonane, hadde me det veldig bra då me gjorde det. Me gjekk berre inn i studioet og la dei ned ein etter ein - det var som å spela live på scena.»
Medan han spelte inn Crackers, oppdaga Hill Victor Herman, ein gatemusikar, som spelte sekkepiper i Oxford Street i London. Sidan bandet skulle spela inn sin eigen versjon av «Auld Lang Syne», inviterte Hill Herman for å gje innspelinga eit autentisk preg. Herman gjekk med på det, og då han var ferdig med å spela inn delen sin, gav Slade han ein konvolutt med ein betydeleg sum pengar i, saman med takka deira og gode ynskjer. To dagar seinare vart konvolutten returnert med posten, saman med eit brev frå Herman, der han sa at han koste seg så mykje i studioet at han ikkje ville ha pengane. Slade inviterte han seinare til julefesten deira 18. november 1985 - dagen då albumet kom ut. På festen overrekte Slade ei av gullplatene til bandet til Herman som eit minne.
Mottaking
Dave Thompson frå AllMusic skildra albumet retrospektivt som «både det mest gledeleg heftige, høglydte og allsongvenlege albumet i heile Slade-katalogen, og den soleklart mest avskyelege plata dei nokon gong har laga. Han la til «heile albumet er så livleg og støyande at sjølv eremittar kunne spela det, og trudd at dei har det gøy», men sette spørsmålsteikn om det kunne vurderast som «eit skikkeleg Slade-album». I 2010 følte Classic Rock at albumet burde «unngåast» og uttalte: «Denne kalkunen var eit veldig nadir for Slade. Kombinasjonen av nyinnspelte hittar og festleg stemning oppnådde det kommersielle målet sitt, men albumet slo truverdet til HMS Slade midtskips med nokre uforgivelege tyske torpedoar.»
Kekova
Kekova, òg kalla Caravola, er ei lita tyrkisk øy nær Demre i provinsen Antalya som vender mot landsbyane Kaleköy (i antikken Simena) og Üçağız (i antikken Teimioussa). Kekova har eit areal på 4,5 km² og er ikkje busett.
Etter at Italia okkuperte Kastelorizo vart Kekova — som på denne tida var mellombels busett om sommaren for skoghogst — omstridd mellom Italia og Tyrkia. I 1932 vart øya gjeven attende til Tyrkia.
På norsida av øya ligg ruinane av Dolchiste/Dolikisthe, ein by frå antikken som vart øydelagd av eit jordskjelv på 100-talet og er i dag delvis under vatn.
Geijer
Geijer var eit norsk bilmerke, produsert i rundt 25 eksemplar 1923-1930 av selskapet C. Geijer & Co.s Bilfabrik A/S. Adressa var St. Halvards gate 35-39 i Kristiania/Oslo.
A/S C. Geijer & Co vart grunnlagt av svenske Carl Axel Geijer i Kristiania i 1869 for å drive engroshandel med jarn og andre metall. Firmaet byrja etter kvart med å produsere gjerde og portar og seinare bildelar og bilar.
I 1908 grunnla Carl Axel Geijer dotterselskapet Den Norske Jernsengfabrik A/S. Firmaet produserte ståltrådgjerde, piggtråd og portar, og var blant Noregs leiande i bransjen. I tillegg til å selje gjerdematerialar gjennom forhandlarar over heile landet leverte firmaet ferdig oppsette gjerde til både offentlege og private kundar.
I 1918 byrja firmaet òg å produsere bil- og busskarosseri og reservedelar til bilar. I 1923 bytte det namn til C. Geijer & Co.s Bilfabrik AS og starta arbeidet med å lage ein eigen bilmodell. Den første prototypen vart presentert i slutten av 1923.
Motoren var ein amerikansk, firesylindra frå firmaet Hershell-Spillmann, med 34 hestekrefter. Girkassen var frå Mechanics Machine Co., med tre gir framover og revers. Bilen hadde berre bremsar på bakhjula. Teknisk var han bygd om lag som amerikanske bilar frå den tida, men han var noko tyngre og kraftigare.
Fabrikken bygde rundt fem bilar av denne typen 1923-1926. Dei fleste vart nytta som drosjer i Kristiania/Oslo. Bilproduksjonen var liten, men produksjonen av busskarosseri var betydeleg. Mellom 1921 og 1930 skal fabrikken ha produsert om lag 300 busskarosseri.
Hausten 1926 presenterte Geijer ein ny og forbetra bilmodell på utstillinga «Noregs Varemesse» i Oslo. Bilen var utstyrt med ein sekssylindra motor frå det amerikanske selskapet Lycoming og hadde hydrauliske bremsar på alle fire hjula, noko som var uvanleg moderne i 1926. I 1928 vart òg ein modell med åttesylindra Lycoming-motor vist fram på ei bilutstilling på Frogner stadion. Det skal ha vorte produsert 25 bilar med Lycoming-motorar mellom 1926 og 1930.
Produksjonen av bilar og busskarosseri vart stansa våren 1930, då Oslo kommune eksproprierte ein del av tomta til fabrikken i St. Halvards gate 35–39. Fabrikken gjekk tilbake til produksjon av gjerde og portar, som kravde mindre plass. Bilproduksjonen vart aldri særskilt lønnsam. Det var vanskeleg å konkurrere med amerikanske bilar med høge produksjonstal og lågare prisar.
Ifølgje arkiva til Vegdirektoratet vart det registrert 24 Geijer i Noreg. Når ein legg til prototypen frå 1923, vart det dermed sannsynlegvis produsert 25 bilar i alt. Det er uvisst om det enno finst komplette Geijer-bilar, men det finst nokre delar hos veteranbilentusiastar.
Ski-VM 1939
Ski-VM 1939 vart avvikla 11.–19. februar 1939 i Zakopane i Polen. Eigenleg var meisterskapen ei samling renn arrangert av Det internasjonale skiforbundet (FIS), der tevlingane vart gjeven status som verdsmeisterskap i nordiske greiner under FIS-kongressen 1965.
Finland og Tyskland vann to tevlingar kvar, norske Lars Bergendahl vann tok ein gullmedalje. Med eitt gull og to sølv var Finlands Klaes Karppinen den einaste utøvaren som fekk med seg meir enn ein medalje frå desse FIS-renna.
50 km
Dato: 18. februar <br style="clear:both;" />
4 × 10 km stafett
Dato: 13. februar <br style="clear:both;" />
Hopp &18 km
Dato: 15. og 16. februar <br style="clear:both;" />
Skihopping
Dato: 19. februar <br style="clear:both;" />
Hobart Rock
Hobart Rock er eit lågt skjer som ligg ved sørsida av innløpet til King Edward Cove i Cumberland East Bay på Sør-Georgia. Namnet finst på eit kart basert på ei kartlegging av King Edward Cove av mannskapet på HMS «Sappho» i 1906.
Hiroshi Saeki
Hiroshi Saeki er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Johan Peter Holtsmark
Johan Peter Gabrielsen Holtsmark var ein norsk atomfysikar. Han var bror til filologen Anna Holtsmark (1896–1974), ingeniøren Bernt Holtsmark (1899), Marie Holtsmark (1902–) og kunstnaren Karen Holtsmark (1907–1998).
Holtsmark var tidleg interessert i fysikk og deltok i Fysisk Selskab (seinare Norsk Fysisk Selskap) alt i 1907, der han seinare vart leiar (1958–60). Han studerte ved Det Kongelige Frederiks Universitet (1911–19) der han mottok dr.philos. (1918) med ei avhandling om intensitetsforløpet i seriespektra skapt ved katodestråle. Etter ein turne til Universitetet i Würzburg, Universitetet i Leipzig, Universitetet i Göttingen, og Universitetet i London (1919–20), arbeidde han ein periode som lektor i Oslo (1921-1923). Han vart engasjert som professor etter Sem Sæland ved den nylig oppretta linja for teknisk fysikk ved NTH (1923) der han arbeidde fram til 1943, då han vendte attende til Universitetet i Oslo, der han arbeidde fram til 1964.
Ved NTH bygga han under rettleiing av Odd Dahl, den første Van de Graaff-generatoren i landet (1933–37). Holtsmark hadde elles særskild interesse for akustikk og oppretta det akustiske forskingslaboratoriet (1929) ved NTH, der han assistert av Reno Berg og andre. Han var mellom anna rettleiar for Vebjørn Tandberg og Erik Julsrud. Han gjesta akustikk-laboratoria ved Siemens og AEG (1930) og var medlem i den amerikanske akustikarsamskipnaden.
Synnøve Marie Sætre
Synnøve Marie Sætre er ei norsk målkvinne frå Ørsta på Sunnmøre. Landsmøtet i Norsk Målungdom valde henne til leiar i 2015. Ved Landsmøtet i 2016 vart ho attvald som leiar. Tidlegare har ho vore sentralstyremedlem (2013–2014) og skrivar (2014–2015) i same organisasjonen.
Sætre har bakgrunn som lektorstudent ved Universitetet i Oslo, og var aktiv i Studentmållaget i Oslo før ho vart vald inn i sentralstyret i 2012. Hausten 2015 begynte ho på mastergradsstudiet i nynorsk skriftkultur ved Høgskulen i Volda. Sætre har trekt fram språk i skulen som si fremste språkpolitiske hjartesak.
Zinc Alloy and the Hidden Riders of Tomorrow
Zinc Alloy and the Hidden Riders of Tomorrow - A Creamed Cage in August er eit studioalbum av det engelske rockebandet Marc Bolan & T.Rex, det niande sidan debutplata deira som Tyrannusaurus Rex i 1968. Det kom ut i februar 1974 på plateselskapet til T.Rex, distribuert av EMI. Det var det første og einaste albumet gjeve ut under namnet «Marc Bolan & T. Rex».
I motsetnad til mange av dei tidlegare T. Rex-albuma, vart ikkje albumet gjeve ut i Nord-Amerika. I staden gav plateselskapet ut Light of Love som kom ut i august same året i USA, med tre spor frå Zinc Alloy, medan resten av songane kom ut på det neste albumet deira, Zip Gun.
Zinc Alloy vart møtt med undring hos lyttarane. Det skal visstnok ha forvirra somme og delt fanbasen deira på denne tida, medan kritikarane nesten utelukkande var negative. I seinare år har albumet blitt sett i eit litt mildare lys, men det er framleis ein merkeleg sak i katalogen til T. Rex med element av funk og R&B. Albumet nådde 12. plassen på UK Albums Chart.
På denne tida hadde Marc Bolan starta å miste grepet om Storbritannia, av to årsaker: Han prøvde heile tida å slå igjennom i USA (som førte til færre forsøk på å gjere det bra i Storbritannia= og han ønskte å utvide lydbiletet til T. Rex. Dette kan ein sjå alt på Tanx frå 1973, med fleire gitareffektar, akkordendringar, strykearrangement og andre stuiotriks som Bolan ikkje hadde nytta før.
Lille Fossmark I-tunnelen
Lille Fossmark I-tunnelen er ein 38 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Stanghelle stasjon og Vaksdal stasjon i Vaksdal kommune.
Zinc Alloy and the Hidden Riders of Tomorrow
Songane synte ei mørkare stemning enn på dei tidlegare utgjevingane til Bolan, med songen «Venus Loon» som har eit ganske grotesk tema. Musikken er òg meir ambisiøs og kompleks, og inneheld nokre av dei lengre gitarsoloane til Bolan.
Albumet delte tilhengjarar og kritikarar i to leirar, der den eine vart verande med han til han døydde, medan den andre såg på han som eit utvaska tenåringsidol. Singelen frå albumet, «Teenage Dream», nådde berre 13. plass i Storbritannia, som må sjåast i etterkant av alle Topp 5-hittane han hadde i åra før.
Bakgrunn og innspeling
Songaren, gitaristen og låtskrivaren Marc Bolan var ein av dei første engelske artistane som spelte inn musikk i Tyskland, i Musicland Studios i München. Dei fleste grunnspora vart spelte inn mellom februar og juni 1973. Albumet vart miksa seinare på året etter at bandet kom attende frå ein turné i USA. Miksinga var vanskeleg sidan Bolan sleit med kraftig dopmisbruk. Han ønskte å halde kontrollen, og ønskte ikkje å lytte til råda til Visconti. Dette var siste gongen Visconti arbeidde med bandet.
Bandet vart utvida for denne utgjevinga med ein ekstra gitarist, Jack Green, studiomusikaren B.J. Cole på pedal steel, og korvokalistane 'The Cosmic Choir', ein soulduo som bestod av kjærasten til Bolan, Gloria Jones og Sister Pat Hall, stundom i lag med broren til Gloria, Richard Jones.
Musikk
Journalisten Alexis Petridis skreiv at albumet er variert, inkludert «funky clavinet, Jerry Lee Lewis piano, korvokal frå den nye kjærasten Gloria Jones, strykarar, blåsarar og tremolo, forvrengde gitarar som Bolan fyrte av med ekstravagant Hendrix-aktige soloar.» AllMusic skildra «The Avengers (Superbad)», «Interstellar Soul» og «Liquid Gang» som «solid James Brown-driv».
Utgjeving
Plateomslaget skulle i røynda berre vise undertittelen A Creamed Cage in August, men EMI valde å legge til eit banner med namnet før det gjekk i trykken. Albumet kom ut fem veker etter slutten av ein britisk turné. Bandet hadde bedt om å at dei første utgåvene skulle vere eit tredobbelt omslag i fleire lag, i form av eit gitteraktig bilete av det noverande omslaget med andletet til Marc Bolan i ein bleik, gullfarga bakgrunn, som var meint å brettast ut til eit 'kremfarga bur' med undertittelen. Albumet nådde 12. plassen på den britiske albumlista og dne første singelen, «Teenage Dream», nådde 13. plassen på singellista.
Då albumet kom ut i Storbritannia hadde det amerikanske selskapet til Bolan, Reprise, droppa han og han sleit med å finne eit anna amerikanske selskap som ville signere han. Då han omsider fekk ein avtale med Casablanca Records hadde han spelt inn mykje nytt materiale, som det nye selskapet valde å gje ut i lag med eit par songar frå Zinc Alloy som Light of Love i september 1974. Dermed kom verken Zinc Alloy eller Bolan's Zip Gun ut i USA i 1970-åra.
I 1996 gav Demon Records ut eit album kalla Change (The Alternative Zinc Alloy), som inneheldt alternative versjonar, uferdige studiomiksar og demoar. Dei to albuma vart gjeve ut i lag på Edsel og Rhino Records i 2002. Ei anna utgåve med sjeldne spor kom ut i 2014.
Mottaking
Zinc Alloy fekk dårleg kritikk då det kom ut hos nesten alle meldarane. Den britiske pressa slakta T. Rex for å ha kopiert tittelen på albumet frå David Bowie sitt The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars, sjølv om Bolan hadde snakka om å gje ut musikk under pseudonymet «Zinc Alloy» sidan midten av 1960-åra.
Seinare meldingar har vore noko mildare. AllMusic likte songen «You've Got to Jive to Stay Alive» som «usannsynleg lett, men imponerande groove-prega». I ei melding til 7 av 10 stjerner skreiv Uncut: «Bolan, som var nyforelska i Gloria Jones, legg meir vekt på funk og R&B, fleire månader før Bowie og Elton John byrja med disco og Philly soul.» «Bolan kunne tydelegvis framleis vere kreativ - dei mørke, snikande 'Explosive Mouth' og 'Change' er særleg bra». The Quietus likte dei fleste songane og sa: «'Venus Loon' og 'Sound Pit' er oppsiktsvekkande, fantastiske opningsspor, full av tung proto-disco og dramatiske strykar-stikk som likna meir på Chi-Lites eller O'Jays enn den reine rock & roll-stilen deira frå tidlegare år. Sjølv når han tek eit steg attende til boogie på 'Explosive Mouth' er det nesten ein Beefheart-aktig merkelegheit i rytmane og formene, ein forplikta surrealisme i tekstane, ein ærlegheit om hans eigen sjølvforvirring og det destruktive i fantasien hans som inneber langt meir sjølvmedvit enn den offisielle soga om fallet til Bolan fortel.» Meldaren Neil Kulkarni sa at songar som «'Galaxy' og 'Teenage Dream' sym i utsøkte draumande mellomspel» med «dei søte, sjelfulle harmoniane og ultra-fasa uttoningar». Musikalsk er det sagt at Bolan «blandar soul med funk, syrerock, rockabilly på paletten sin til ein unik, vridd lapskaus som framleis er hans eigen stil». «'Liquid Gang', 'Carsmile Smith' og 'Painless Persuasion' er somme av dei mest strålande, 'over-the-edge-anthems' han nokon gong skreiv, og når bandet vert funky ('You've Got To Jive', 'Interstellar Soul' og 'The Avengers') klarar dei å bli meir tydeleg i lomma enn nokon annan kvit rockar som har prøvd å tappe litt av den James Brown-magien (t.d. Led Zeppelin, The Stones). 'The Leopards' tonar ut medan Marc ikkje ein gong syng, men rappar som ein dadaistisk poet/Watts-profet, forsøksvis, men pirrande nok til å treffe ein nesten heilt ny type musikk, ein stad mellom Kevin Ayers og Iceberg Slim.» Han konkluderte med å sei at Zinc Alloy var eit «fantastisk rot».
The Guardian skreiv at det er «betre enn rykte skulle tilsei». Meldaren Alexis Petridis sa at «Teenage Dream» var «ornamentert elegisk» «og nok føre si tid til å eksperimentere med soul 18 månader før Bowie gav ut Young Americans». Petridis konkluderte med at Bolan «hadde mål om å lage ein slags Spector-aktig vegg-av-lyd-effekt, og bomma berre så vidt». Record Collector kalla det «ei merkverdig musikalsk samling».
Adrenalina
«Adrenalina» (spansk/italiensk for 'adrenalin') er ein popsong frå 2021 med element av reggaeton og rap. Han vert framført av den italiensk-eritreiske songaren Senhit og den amerikanske rapparen Flo Rida. Songen var det sanmarinske bidraget til Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland, der han vart nummer 22 i finalen.
Om songen
Kringkastaren San Marino RTV valde den italienske songaren Senhit internt til å representere landet i Eurovision Song Contest 2020. Då Eurovision Song Contest vart avlyst på grunn av koronaviruspandemien, fekk Senhit i staden tilbod om å representere San Marino i Eurovision Song Contest 2021, eit tilbod ho takka ja til.
«Adrenalina» vart gjeven ut 7. mars 2021 og er laga av eit breitt, internasjonalt låtskrivarlag sett saman av Chanel Tukia, Dillard Tramar, Jimmy Thörnfeldt, Joy Deb, Kenny Silverdique, Linnea Deb, Malou Linn Eloise Ruotsalainen, Senhit Zadik Zadik, Suzi Pancenkov, og Thomas Stengaard. Songen har element av elektropop, afrikapop, latinopop, reggaeton og rap. I tillegg til Senhit deltek den amerikanske rapparen Flo Rida med eit rap-vers på studioinnspelinga og i musikkvideoen. Det var lenge usikkert om rapparen ville deltake sjølv på scena under Eurovision Song Contest, men han dukka opp i Rotterdam to dagar før semifinale 2 og deltok i tevlinga.
«Adrenalina» har engelsk tekst, men tittelen er italiensk og spansk for 'adrenalin'. I songen vert det også brukt to instrument frå Eritrea: krar (ei skålforma lyre) og kebero (ei kjegleforma tofells-handtromme).
Eurovision Song Contest
San Marino var trekt til å deltake i den andre semifinalen av Eurovision Song Contest. Semifinalen vart arrangert i Rotterdam Ahoy i Nederland torsdag 20. mai. Der kom «Adrenalina» på niendeplass og kvalifiserte seg til finalen laurdag 22. mai. I finalen var låten den siste ut på scena av 26 deltakarar, og enda til slutt som nummer 22 med 50 poeng.