cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Liber Pontificalis
Verket inneeold viktig informasjon om den tidlige historia til pavedømet, men mykje av materialet, særleg det om dei første fire hundreåra, er usikkert. Det er gitt ut fleire tekstkritiske utgåver; den siste store av Louis Duchesne i Paris 1886–92. Theodor Mommsen si utgåve frå same periode er ufullstendig. Det finst også seinare utgåver med mindre kritisk apparat, som The Book of Pontiffs av Raymond Davis.
Birsk
Birsk (russisk Бирск) er ein by i Republikken Basjkortostan i Russland. Byen ligg på høgre bredda av elva Belaja, ei sideelv til Kama, rundt 80 kilometer nordvest for Ufa.
Byen vart grunnlagt i 1663 og fekk byrettar i 1781.
Mount Arrowsmith i Antarktis
Mount Arrowsmith i Antarktis er eit taggete pyramideforma fjell nær Mount Perseverance, 3 km langs ein fjellrygg som går nordaustover frå dette fjellet og like langt aust for Mount Whitcombe i Victoria Land. Det vart kartlagd i 1957 av New Zealand Northern Survey Party under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58), og namngjeve av dei etter likskapen til Canterbury på New Zealand, eit fjell med det namnet, og i samband med Mount Whitcombe.
McCarthy Island i Sør-Georgia
McCarthy Island er ei øy som ligg i innløpet til King Haakon Bay på sørsida av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Timothy McCarthy, ein sjømann under den britiske Endurance-ekspedisjonen til Ernest Shackleton, 1914-16. McCarthy reiste i lag med Shackleton i livbåten «James Caird» frå Elefantøya til King Haakon Bay.
Ski-NM 1964
Noregsmeisterskapen på ski 1964 i nordiske greiner vart avvikla i tida 15. - 2? februar 1964. Tre av langrenns-tevlingane for menn, kombinertrennet og hopprennet fann stad på Voss i Hordaland, medan to langrennsøvingar for menn gjekk føre seg i Bærum i Akershus. Kvinnene sine to langrennstevlingar fann stad på Furnes i Hedmark.
15 km
Dato: 15. februar 1964
Stad: Voss
<br style="clear:both;" />
30 km
Dato: 13. februar 1964
Stad: Voss
<br style="clear:both;" />
50 km
Stad: Bærum
<br style="clear:both;" />
5 km
Dato:. februar 1964
Stad: Furnes
<br style="clear:both;" />
10 km
Dato:. februar 1964
Stad: Furnes
<br style="clear:both;" />
Kombinert
Dato: 14./15. februar 1964
Stad: Voss
<br style="clear:both;" />
Hopprenn
Dato: 16. februar 1964
Fylkesveg 6 i Nordland
Fylkesveg 6 i Nordland går mellom Bindalseidet i Bindal kommune og Vennesund i Sømna kommune. Vegen er 10,9 km lang utanom ferjestrekninga.
Ski-NM 1964
Hopprenn
Stad: Bavallen på Voss
<br style="clear:both;" />
I Can't Live with You
«I Can't Live with You» er ein song av den britiske rockegruppa Queen frå 1991 på albumet Innuendo. Songen vart gjeven ut på singel av Hollywood Records i USA, der han nådde 28. plassen på Mainstream Rock Chart.
Songen var skriven av Brian May, men er tilskriven alle dei fire Queen-medlemmane på albumet. «I Can't Live with You» vart opphavleg skriven for eit soloalbum av May. Han gav songen til bandet sidan alle dei tre medlemmane likte han så godt. Trommene vart programmerte på synth av May, medan produsenten David Richards la til nokre klaverlydar.
Malouf-miksen nyttar eit noko anna vokalspor av Freddie Mercury, høgare og tettare harmonispor, og omprogrammerte synth-trommer. Ein alternativ versjon av songen finst på samlealbumet Queen Rocks frå 1997, kalla «'97 Rocks Retake». Det var sagt at denne var meir slik May og Taylor hadde sett for seg at songen skulle vere.
Songen var av dei siste som Freddie Mercury spelte inn, då han døydde innan eitt år etter albumet kom ut.
Rødde folkehøgskole
Rødde folkehøgskole er ein kristeleg folkehøgskule som ligg på Melhus i Trøndelag fylke. Skulen tar imot vel 100 elevar i året og er eigd av Norsk Luthersk Misjonssamband. Mot slutten av kvart skuleår arranger skulen ein tur til Egypt for alle elevane.
Rødde folkehøgskole har tre internat – 28 dobbeltrom med bad, 18 dobbeltrom utan bad og nokre få enkeltrom. Skulebygget har mellom anna gymsal, styrkerom, klatrevegg, lab for multimediadesign, innspelingsstudio, lydtett bandrom og produksjonslab for brett- og skilinjene. Ute er det railpark og dirtpark. Skulen har også innandørs miniramp og green screen-rom, sløydsal og verkstad på skuleområdet.
Skulen vart skipa i 1920, som Rødde ungdomsskole. I 1972 vart namnet endra til Rødde folkehøgskole.
Bjarne Brandal
Bjarne Andreas Brandal er ein norsk fotballkommentator og TV-programleiar i NRK. Som sportsjournalist har han følgt Fotballklubben Bodø/Glimt sidan 1995. Han er svoger til historikaren Nik Brandal.
Dei største høgdepunkta som sportsjournalist og sportskommentator var:
Bodø/Glimt sitt seriesølv i 2003.
Cupfinalen 2003 mellom Rosenborg og Bodø/Glimt, der Bodø/Glimt tapte etter overtid og straffespark.
Bodø/Glimt sitt seriesølv i Eliteserien 2019 då Bodø/Glimt lenge låg an til å vinne serien, men svikta mot slutten av sesongen.
Bodø/Glimt sitt seriegull i 2020, der Glimt slo utallige rekordar, som mellom anna flest scora mål(103), største sigersmargin (19 poeng), flest poeng i løpet av ein sesong (81) og flest borte- og heimesigrar. Sesongen føregjekk òg i starten av koronapandemien, noko som betydde at Brandal var ein av få som fekk kome på Aspmyra stadion for å kommentere kampane.
Brandal kommenterte òg Bodø/Glimt - Roma den 21. Oktober 2021 då Bodø/Glimt vann 6-1
Hold on Tight av Electric Light Orchestra
«Hold on Tight» er ein song skriven og framført av Electric Light Orchestra (ELO). Songen er det tolvte sporet på albumet Time frå 1981 og den første singelen frå albumet. Songen nådde topp 10 i mange land, med ein førsteplass i Sveits, andreplass i Tyskland, fjerdeplass i Storbritannia og tiandeplass i USA på Billboard Hot 100, i tillegg til ein andreplass på Billboard Top Rock Tracks i USA. Eine verset i songen er sungen på fransk.
Musikkvideo
Det føregåande året hadde David Bowie laga ein musikkvideo for hans «Ashes to Ashes», som vart rekna som den mest innovative til då. ELO vart rekna for å ta det eit steg vidare med musikkvideoen for «Hold On Tight». På den tida var videoen den dyraste som var laga til då, og kosta kring 40 000 britiske pund. Han var filma i svartkvit og er ei hyllest til gamle episodefilmar der ELO spelar i scenane.
I andre media
I midten av 1980-åra vart songen nytta i ein fjernsynsreklame for The Coffee Achievers.
Alvin and the Chipmunks spelte inn songen i 1982 for albumet Chipmunk Rock.
I 2005 vart «Hold on Tight» nytta i ein reklame for Ameriquest. Songen vart spelt i siste episoden av sesong 1 av My Name Is Earl.
Qënder Leskovik
Qendër Leskovik er ein tidlegare landkommune i regionen Korçë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Kolonjë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Qendër Leskovik 416 innbyggjarar.
Ignacio Zoco
Klubbspel
Zoco spelte tredjedivisjonsfotball 1957-59 med amatørlaget Oberena. Etter han vart overført til Osasuna fekk han sin debut i La Liga i januar 1960. Då klubben rykte ned ved sesongslutt vart det andredivisjonsfotball i to sesongar. Sommaren 1962 vart Zoco overført til Real Madrid der han var aktiv til han la opp i 1974. Med Real Madrid vart han seriemeister sju gongar i tida 1963-72. Våren 1966 var han med å vinne europacupfinalen med 2-1 over Partizan Beograd. Fem år seinare tapte Real Madrid og Zoco for London-laget Chelsea FC omkampen i finalen i Cupvinnarcupen 1971. Både i 1970 og 1974 vann Real Madrid den spanske cupfinalen, i den siste finalen kom Zoco inn på bana i sluttminuttane i det som var hans aller siste fotballkamp. I alt spelte Zoco 318 ligakampar for laget frå den spanske hovudstaden.
Qënder Leskovik
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Qendër Leskovik ein del av distriktet Kolonjë. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Up the Hill Backwards
«Up the Hill Backwards» er ein song av den engelske musikaren David Bowie, gjeve ut i 1980 på albumet hans Scary Monsters (and Super Creeps). Han vart òg gjeven ut som den fjerde og siste singelen frå albumet i mars 1981. Dette vart den siste singelen Bowie gav ut på RCA og for å minnast dette, trykte RCA nokre av platene i den gamle oransje RCA-etiketten i staden for den vanlege svarte.
Teksten vert ofte rekna som ein kommentar til den offentlege omtalen om skilsmissa hans med Angela Bowie, ein av fleire songar på albumet som omtalar kjendistilværet som eit toegga sverd. Han har òg vorte tolka som ein song om å møte kriser generelt. Som den førre singelen, «Scary Monsters», spelar medprodusent Tony Visconti akustisk gitar på songen.
B-sida var «Crystal Japan», ein instrumental spelt inn i 1980 for ein japansk reklamefilm, der Bowie spelte. «Teenage Wildlife» var opphavleg vald ut som B-sida til «Up the Hill Backwards» før Bowie fann ut prisen tilhengjarane måtte betale for å importere singelen av «Crystal Japan» frå Japan. Han insisterte då på at songen måtte få ei utgjeving i Storbritannia.
Den ukommersielle stilen på «Up the Hill Backwards», i tillegg til at songen hadde vore tilgjengeleg på albumet i seks månader, gjorde at singelen berre nådde 32. plass i Storbritannia. Han nådde òg 49. plassen i Canada.
I USA gav RCA berre ut ein 12" singel som vart distribuert med eit sett på 36 frimerke, designa av Bowie sjølv. Frimerka er bilete av Bowie i Pierrot-kostymet hans (som sett på omslaget). Desse frimerka kom òg med tidlege trykk av «Ashes To Ashes» i Storbritannia.
Innhald
Alle songar skrivne av David Bowie.
Konsertversjonar
Songen vart spelt under Glass Spider-turneen og finst på konsertvideo og album frå denne turneen. Det var vanlegvis den første songen som vart framført, med Carlos Alomar som speler ien solo og stadig vert avbroten med at Bowie skrik «shut up». Dansetruppen har så ein kort konversasjon som endar med at dei ropar taktfast «wrong stuff». Bowie dukka så opp på toppen av scenesettet og startar den talte monologen i starten av songen «Glass Spider».
Fylkesveg 409 i Rogaland
Fylkesveg 409 i Rogaland går mellom Tastatorget og Sundekrossen i Stavanger kommune. Vegen er 5,7 km lang.
Blagovesjtsjensk i Basjkortostan
Blagovesjtsjensk (russisk Благове́щенск) er ein by i Republikken Basjkortostan i Russland med om lag 35 000 innbyggjarar. Byen ligg på høgre bredda av elva Belaja, ei sideelv til Kama, rundt 30 km nord for Ufa. Byen vart grunnlagt i 1756 og fekk bystatus i 1941.
McNish Island
McNish Island er den største av to øyar som ligg ved austsida av Cheapman Bay på sørsida av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Harry McNish (1874-1930), som var snikkar på Endurance-ekspedisjonen til Ernest Shackleton i 1914–1917. Namnet vart endra frå McNeish Island til McNish Island i 1998 fordi dette var den rette stavinga av namnet til Henry McNish.
Jilin
Jilin (kinesisk 吉林; pinyin Jílín) er ein provins nordaust i Folkerepublikken Kina. Jilin grensar til Nord-Korea og Russland i aust, Heilongjiang i nord, Liaoning i sør og Indre Mongolia i vest. Namnet Jilin er truleg avleidd det mandsjuiske Girin ula, som tyder «langs elva». På kinesisk vart det skrive ned som Jilin wula (吉林乌拉), og så forkorta til Jilin. Dei kinesiske skriftteikna som vert nytta for Jilin tyder 'den løfterike skogen'. Provinsen har ei flatevidd på 187 400 km². Folketalet er i 2010 berekna til 27,4 millionar. Changchun er hovudstad i provinsen.
Geografi
Jilin ligg i det nordaustlege Kina. Provinsen har ei kort grense til Russland i aust og langt lengre grenselinje til Nord-Korea i søraust. Dei høgstliggande delane av Jilin er i søraust, landskapet senkar seg jamt mot nordvest. Changbaifjella strekker seg gjennom dei søraustlege områda, der den høgste fjelltoppen i provinsen, Baiyun, reiser seg i 2 691 meters høgde. Andre fjellkjeder er Jilinhada, Zhang Guangcai og Longgang. Berggrunnen er rik på mineralførekomstar, med 136 ulike typar av mineral, 70 av desse vert det drifta på.
Sørvest i Jilin, langs grensa mot Nord-Korea, har elvane Yalu og Tumen sine nedslagsfelt. Andre store elvar er Liao, Songhua og Nen, dei to sistnemnde renn til sist ut i Amur.
I provinsen skal det finnast over 27 000 ulike, ville plantar som vert brukt av tradisjonell kinesisk medisin.
Klima
Jilin har eit nordleg, kontinentalt monsunklima, med lange, kalde vintrar og korte, varme somrar. Gjennomsnittleg januartemperatur varierer frå -20 til -14°C. Årleg nedbørsmengd varierer frå 350 i dei tørraste områda, til 1 000 mm i dei våtaste.
Innbyggjarar
Eit stort fleirtal av folket i Jilin er han-kinesarar, om lag 91 %. Elles fordeler folkegruppene seg på 4% kvar av koreanarar og mandsjuar, 0,6 % mongolar og 0,5 % hui.
Økonomi
Distrikta rundt hovudstaden Changchun med byane Jilin, Siping og Liaoyuan er det økonomiske kjerneområdet i provinsen Jilin.
Omleiringa av Lille i 1708
Omleiringa av Lille (12. august - 10. desember 1708) var viktigaste operasjonen i 1708 under den spanske arvefølgjekrigen. Etter eit standhaftig forsvar i 120 dagar, kapitulerte den franske garnisonen i byen og festninga Lille, kommandert av marskalk Boufflers, for styrkane til Hertugen av Marlborough og prins prins Eugene.
Jilin
Økonomi
Changbaifjella er ei viktig kjelde til trelast, provinsen er sjette størst kva gjeld tømmerproduksjon i Kina. Området er elles kjent for sine hjortegevir, som vert bruk i tradisjonell medisin, og for sin produksjon av mårpelsar. Fleire vintersportsstader er bygd opp i Changbaifjella.
Omleiringa av Lille i 1708
Omleiringa var kjende bland samtidige for l'affaire des poudres («kruthendinga»), der Chevalier de Luxembourg med 2 000 kavaleristar passerte gjennom dei allierte linjene og klarte å levere 40 000 pund krut til forsvararane.
Jilin
Økonomi
Jilin har større førekomstar av kiselgur, wollastonitt og molybden. Reservane av gull og nikkel er begge mellom dei tre største i Kina. Kol vert utvunne fleire stader, mellom anna ved Liaoyuan.
Frå 1950-åra bygde sentralstyremaktene opp mykje tungindustri i Jilin, med stor produksjon av bilar og togvogner i Changchun og kjemisk industri i byen Jilin. Industrien i provinsen har sidan kring 1990 utvikla seg i mindre monn enn lenger sør i Kina. Provinsen har slik fått redusert sitt relative økonomiske verde.
Omleiringa av Lille i 1708
Den 22. oktober gjekk dei allierte inn i byen med enorme tap, 12 000 mann. Boufflers heldt fram motstanden frå citadellen i Lille i fleire veker, og påførte dei allierte ytterlegare tap på 4 000 mann. Medan den dyktige manøvreringa til dei allierte frustrerte franskmennene som prøvde å redde den dyrebare festninga—den siste viktige franske bastionen nord i Flandern—førte det heltemodige forsvaret til Boufflers at omleiringa varte godt inn i vinteren, fram til at ein ikkje lenger kunne utføre tokt mot Frankrike det året. Det franske forsvaret i Lille trekte seg attende med full krigsære.
Jilin
Økonomi
Etter 1949 vart jarnbanenettet i provinsen mykje utbygt, i dei seinare tiåra har ein halde på med ei omfattande vegbygging.
Omleiringa av Lille i 1708
Med tapet av Lille forsvann det franske nærværet i Nord-Flandern, og dei allierte vendte seg mot Gent, og tok byen seint i desember. Ein invasjon Frankrike sommaren etter langs den opne korridoren gjennom Lille, stogga derimot opp med det blodige slaget ved Malplaquet.
Kjelder
''
Jilin
Administrasjonseiningar
Jilin er delt opp i ni einingar på prefekturnivå: Ein subprovinsiell by, sju byprefektur og eitt autonomt prefektur.
Dei ni einingane er delt opp i til saman 60 einingar på fylkesnivå (20 distrikt, 20 byfylke, 17 fylke og 3 autonome fylke). Desse einingane er i sin tur delt opp i 1532 einingar på kommunenivå (456 bykommunar, 287 kommunar, 28 etniske kommuaer og 240 subdistrikt).
Historie
I antikken budde ulike folkeslag i Jilin, særleg xianbei, koreanarar, mohe og wùjí. Ulike koreanske kongedømme, inkludert Buyeo, Goguryeo og Balhae, vart danna i dette området. Området kom etter tur under dominans frå Khitan Liao-dynastiet, Jursjen Jin-dynastiet, og det mongolske Yuan-dynastiet. Under Qingdynastiet var mykje av området under kontroll av ein krigsherre som rådde over eit mykje vidare område, både nordover i dagens Russland og i Japanhavet. Innvandring av hankinesarar vart strengt kontrollert.
Etter Primorskij Kraj vart avstått til Russland i 1860, begynte Qingregjeringa å opne området for innvandring av han-kinesarar, der dei fleste kom frå Shandong. Kring 1900 hadde hankinesarar vorte den dominerande etniske gruppa i regionen. I 1932 vart området innlemma i Manchukuo, ein marionettstat oppretta av Japan. Etter Japan leid nederlag 1945 overleverte Sovjetunionen regionen, saman med resten av det nordaustlege Kina, til dei kinesiske kommunistane. Mandsjuria vart då oppmarsjområde for kommuniststyrkane som til sist erobra resten av Kina.
I 1950 Jilin vart utvida til dagens grenser. Under kulturrevolusjonen vart ein del av Indre Mongolia lagt under provinsen, som då hadde grense til staten Mongolia. Seinare vart dette reversert. I nyare tid har Jilin, saman med resten av det tungindustribaserte nordaustlege Kina, hatt økonomiske vanskar då privatiseringa av industrien har skapt lita lønnsemd.
Toynbeebreen
Toynbeebreen er ein isbre som ligg nordaust på Aleksanderøya i Antarktis som strekkjer seg 31 km lang og 9 km brei, og som ligg mellom Mount Huckle, Mount Spivey og Mount Stephenson på nordsida av Douglas Range i vest og Mount Tyrrell og Mount Tilley i aust. Han flyt nord frå austsida av Mount Stephenson ut i George VI-isen som ligg i George VI Sound. Isbreen vart først fotografert frå lufta i 1937 av British Graham Land Expedition under Rymill. Han vart kartlagt i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey og kalla opp etter Patrick A. Toynbee ein pliot i FIDS på Stonington Island i 1948 og 1949.
St. Ives i Cornwall
St. Ives (Porth Ia på kornisk) er ein kystby i Cornwall i England. Han ligg nord for Penzance og vest for Camborne. Han var tidlegare avhengig av fiske, men er no først og fremst eit turistmål.
Under Bønebokopprøret i 1549 var St. Ives åstad for eit kjent overgrep. Den engelske Provost Marshall kom til byen, og inviterte borgarmeisteren, John Payne, til lunsj på eit vertshus. På førehand bad han borgarmeisteren om å sørgje for at det vart reist ein galge medan dei åt. Etter måltidet gjekk dei saman til galgen, der borgarmeisteren vart hengt fordi han var katolikk.
Byen vart modernisert etter at jarnbanen kom i 1877. Med jarnbana følgde òg den første turismen. Mange av bygningane i sentrum er reist i siste fjerdedelen av 1800-talet.
Nordiska folkhögskolan
Nordiska folkhögskolan er ein samnordisk frilynt folkehøgskule som ligg i Kungälv i Sverige. Skulen tar årleg imot vel 200 elevar og er eigd av Föreningen Nordiska folkhögskolan. Undervisninga ved skulen er på svensk, norsk og dansk.
Nordiska folkhögskolan vart etablert i 1947. Dagens skuleanlegg vart teke i bruk i 1968.
Titan teaterskole
TITAN Teaterskole (Det Internajonale Teater Akademi Norge) var ein dramaskule som heldt til på Lilleborg i Oslo. Skulen vart starta i 2004 av Jim Hart. TITAN var den fyrste skulen som tilbaud teaterutdanning som kombinerte kunst og entreprenørskap, og ein av få skular i Noreg som tilbaud profesjonell skodespelarutdanning godkjent av staten. Han blei avvikla i 2014.
Studentane fekk opplæring i skodespelarkunst, leiing, skriving og produksjon. Skulen hadde eit internasjonalt fokus og undervisinga gjekk føre seg på engelsk og norsk.
Grunnleggjar og rektor på TITAN, Jim Hart, bygde utdanninga for å fylla det han såg på som eit hòl i både europeisk og amerikansk teatertrening. Ifylgje Hart har «utdanningane ved dei kunstfaglege utdanningsinstitusjonane med få unntak eit reint fokus på det kunstfaglege og lite eller inga undervising i kunnskapar om det å driva eit føretak. Konsekvensen vert at mange kunstnarar veit korleis dei skal laga kunst, men har vantar naudsynt kunnskap om korleis dei skal leva av kunsten. Dette fører til myter som ’den sveltande kunstnaren’ og ’skodespelarar er eigentleg servitørar’. Kunstnarar ynskjer å leva av kunsten sin og bør få opplæring i korleis.»
Alle lærarane ved TITAN Teaterskole var profesjonelle kunstnarar som var utøvande innan faget sitt.
TITAN Teaterskole var eit to års fulltidsstudium og var godkjent av NOKUT og Statens lånekasse for utdanning. Skulen bygde på filosofien bak The Hart Technique.
St. Minver
St. Minver (kornisk Sener Menvra) er namnet på eit kyrkjeleg sokn, eit verdsleg sokn og ein landsby nord i Cornwall i Storbritannia.
Fylkesveg 409 (fleirtyding)
Fylkesveg 409 finst i fleire fylke i Noreg:
Vanda-stasjonen
Vanda-stasjonen var ein forskingsbase i Antarktis i Victoria Land i Ross Dependency ved breidda av Lake Vanda, der elva Onyx River munnar ut i Wright Valley. Dei fire opphavlege bygningane vart bygd somrane 1967–68 og 1968–69 like før fem mann overvintra her frå januar til 19. oktober 1969. Mannskap overvintra òg ved stasjonen i 1970 og 1974. Om sommaren hadde Vanda-stasjonen full besetning fram til 1991. Forskinga baserte seg hovudsakleg på meteorologi, hydrologi, seismologi, jordstraumar og magnetisme. Stasjonen vart styrt av Department of Scientific and Industrial Research (DSIR) og fekk logistisk støtte av den permanente newzealandske forskingsbasen ved Scott-basen på Ross Island.
Vanda-stasjonen var kjend for The Royal Lake Vanda Swim Club. Vitjande kunne dyppe seg i det særs salte vatnet i Lake Vanda då isen kring smelta og danna ei «vollgrav», og fekk eit merke frå Royal Lake Vanda Swim Club. For å få merke måtte ein gjerde det naken, heile kroppen måtte under og ein «vandal» (medlem ved stasjonen) måtte sjå at det gjekk rett føre seg, utan fotografiske restriksjonar.
I 1995 gjorde uro for miljøet at basen vart stengd, særleg i innsjøen, og stasjonen vart til slutt fjerna.
Mount Ashworth
Mount Ashworth er eit fjell (2060 moh) 4 nautiske mil (7 km) aust-nordaust for Mount Ford i Bowers Mountains. Det vart namngjeve av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) etter skvadronleiar N. Ashworth i RAAF, som var øvstkommanderande på flyturar under ANARE («Thala Dan»), 1962, leia av Phillip Law, som utforska området.
Vanda-stasjonen
Den høgaste registrerte temperaturen i Antarktis vart gjort ved Vanda-stasjonen 5. januar 1974, då det vart målt 15,0 ºC.
I dag står det ein automatisk vêrstasjon der den tidlegare Vanda-stasjonen låg, i tillegg til Lake Vanda Hut, ei hytte som stundom vert vitja av 2-8 newzealandske forskarar om sommaren.
Nordisk meisterskap i sykling 1985
Nordisk meisterskap i landevegssykling 1985 vart avvikla ved Trondheim frå 12. til 14. juli.
175 km fellesstart
<br style="clear:both;" />
100 km lagtempo
<br style="clear:both;" />
fellesstart
<br style="clear:both;" />
50 km lagtempo
<br style="clear:both;" />
67P/Tsjurjumov-Gerasimenko
67P/Tsjurjumov-Gerasimenko er ein komet med ei omlaupstid på 6,44 år. Romsonden Rosetta kom fram til kometen 6. august 2014, og vil etter planen halda fylgje med han over ein lengre periode. 12. november 2014 landa sonden Philae på kometen, den fyrste mjuklandinga på ein komet nokosinne. I slutten av september 2016 vil truleg Rosetta òg landa på kometyta.
Arne Åhman
Arne Per Åhman var ein svensk friidrettsutøvar frå Nordingrå. Han er mest kjend som tresteghoppar, men tevla også i høgdehopp og lengdehopp. Åhman vart olympisk meister i tresteghopp i 1948. Han vann elles EM-bronse i same øvinga i 1946, og EM-sølv i høgdehopp i 1950.
Aktiv
Åhman vart svensk meister i tresteghopp i 1946 med eit hopp på 15,10 meter. Same sesongen deltok han i europameisterskapen i friidrett i Oslo og tok bronsemedaljen med resultatet 14,96 m. Også i 1947 vart han svensk meister i tresteghopp med sterke 15, 26 m.
Under OL 1948 i London vart han olympisk meister i tresteghopp. Rekkefylgja for deltakarane vart ordna etter alfabetet, Åhman vart til Aahman på engelsk og han fekk såleis hoppe fyrst. Han sette ny svensk rekord i fyrstehoppet med 15,40 m. Etter kvart vart tilløpsbana i stendig dårlegare stand, og ingen av dei andre hopparane klarde å slå Åhmans lengde, så gullmedaljen vart hans.
I 1950 vart Åhman svensk meister i høgdehopp med 1,93 m. Same høgda klarde han også under friidretts-EM i Brussel, noko som gav han sølvmedaljen. I same europameisterskapen kom han elles på femteplass i tresteg-tevlinga.
World Park-basen
World Park Base var ein privat heilårsopen base ved Cape Evans på Ross Island i Ross Dependency. Den internasjonale miljøorganisasjonen Greenpeace oppretta World Park Base i 1987 for å presse krava sine på nasjonane i Antarktistraktaten om å erklære heile Antarktis til ein verdspark. Dette ville bety at heile kontinentet ikkje kunne utnyttast kommersielt eller forureinast, og berre avgrensa forsking ville ha vore lov. Greenpeace lukka og fjerna basen i 1992.
Tangen på Fitjar
Tangen er ein gard på sørenden av øya Ålforo i Fitjar kommune med Engesundsleia og Nyleia i aust, sør og vest. Den næraste nabogarden i nord er Fattigmannshavn.
Garden var opphavleg ein husmannsplass under Fitjargarden, men vart skyldsett i 1723 og vart frå då av rekna som ein eigen gard. I 1755 selde Ole Michelsen Tosche, som då eigde Fitjargarden, til brukaren Johannes Larsson, og frå då av har brukarane eigd garden.
Garden har fått namn etter neset eller tangen han ligg på. Namnet har stort sett vore skrive Tangen, medan daglegnamnet er Tongjo.
Ishockey-VM 1958
Verdsmeisterskapen i ishockey 1958 fann stad på Jordal Amfi i Oslo og gjekk føre seg i dagane frå 28. februar til 9. mars 1958. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei åtte deltakarlanda møttest i innbyrdes oppgjer. Canada vart verdsmeister etter å ha vunne alle sine sju kampar, framfor Sovjetunionen på sølvplass og med Sverige på bronseplassen. Noregs landslag vart nummer sju.
Canada slo Sovjetunionen 4-2 i kampen som avgjorde gullstriden. Både den kampen og kampen Noreg - Polen, som enda 8-3, vart spelt den 9. mars. Canada sitt mannskap bestod av spelarar frå klubblaget Whitby Dunlop, med venstrevengen Sid Smith som den mest kjende.
Harry Glaß
Harry Glaß var ein tysk skihoppar frå Klingenthal, som representerte Aust-Tyskland. Han vann bronsemedaljen i det spesielle hopprennet under vinter-OL i 1956, var då den fyrste frå DDR-staten som vann ein olympisk medalje.
Aktiv
Glaß byrja med skihopping vinteren 1952, året etter fekk han plass på det austtyske hopplaget. Han deltok ski-VM 1954 i Falun og vart nummer 64 av 69 deltakarar. Etter verdsmeisterskapen la han om til den såkalla finnestilen, ein aerodynamisk hoppstil som dei finske skihopparane hadde stor suksess med frå vinteren 1954 av.
Vinteren 1956 deltok Glaß i dei tre fyrste renna i den tysk-austerrikske hoppveka og vart nummer tre i Oberstdorf og Garmisch-Partenkirchen, samt nest best i Innsbruck, eit halvt poeng etter Koba Tsakadze frå Sovjetunionen. Under vinter-OL i Cortina d'Ampezzo fekk han bronsen i hopprennet, berre overgått av dei to finnane Antti Hyvärinen og Aulis Kallakorpi.
I 1957 vart Glaß nummer fem i den tysk-austerrikske hoppveka, hans beste samanlagtplassering, medan han i 1958 vart nummer to i avslutningsrennet for den same hoppveka, bakom landsmannen Helmut Recknagel. Under verdsmeisterskapen i Lahti i 1958 hamna han på fjerdeplassen, plassen føre beste nordmann, Asbjørn Osnes.
Glaß vart austtysk meister i skihopping i 1954, 1955, 1956 og 1958. I 1960 deltok han i den tysk-austerrikske hoppveka, eit fall i rennet i Bergiselbakken førte til han gjekk langvarig skadd. Året etter gjorde han eit mislukka comeback.
Glaß, som ikkje var i slekt med skihopparen Henry Glaß, var invalid frå 1988 til han døydde ni år seinare i Rodewisch.
Halsnøy Idrettslag
Halsnøy Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande på Halsnøy i Kvinnherad kommune i Vestland. Idrettslaget vart skipa 14. juni 1940 og er aktivt med i fotball, symjing og volleyball. Laga til Halsnøy IL spelar i blå drakter med innslag av gult på trøyer og strømper.
Tony Jarrett
Anthony Alexander Jarrett, kjend som Tony Jarrett, er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar som tevla hekkeløp og i sprintløp. Han sanka i tida 1990-95 tre VM-sølv og to VM-bronsar, samt ein medalje av kvar av valørane sølv og bronse i europameisterskap.
Aktiv
Frå 1988 og eit tiår framover høyrde Jarrett til mellom dei beste korthekk-løparane verda. Heile denne perioden vart han ståande i skuggen til landsmannen Colin Jackson, som i nære på kvar einaste internasjonale hekkefinale viste Jarrett til ein plass lågare på pallen og resultatlista. Såleis i EM 1990 i Split, der det skilde tre hundredelar på 110 meter hekk frå Jarrett på sølvplass opp til Jackson. Året etter vann Jarrett to bronsemedaljar i Tokyo-VM, fyrst på korthekken og så som startmann for Storbritannia i 4 x 100 m stafett. I OL-finalen på 110 m hekk i Barcelona 1992 vart han fjerdemann på 110 meter hekk, med same tid som bronsevinnar Jack Pierce frå USA, dømt ein tusendels sekund bak.
Jarrett gjorde sitt livs beste hekkeløp i VM-finalen 1993 i Stuttgart. Med tida 13,00 sekundar vann han sølvmedaljen då Colin Jackson sette verdsrekord og tok gullet på 12,91. Begge to deltok så på det britiske stafettlaget som sette europarekord med 37,77 sekundar og sikra VM-sølv bak USA. I 1994 sprang Jarrett inn til bronse på 110 m hekk ved EM i Helsinki. Under verdsmeisterskapen 1995 i Göteborg presterte han eit nytt toppløp i finalen på korthekken, tida 13,04 var meir enn god nok til sølv, men 0,04 sekund for treg til VM-gull, ein medalje som Allen Johnson kunne ta med heim til USA.
Jarrett var aktiv til 2001, men uryddige løp og tjuvstartar hindra større suksess i åra frå 1996.
Fylkesveg 445
Fylkesveg 445 finst i fleire fylke i Noreg:
Davlekanovo
Byen er kjent sidan midten av 1700-talet som landsbyen Itkulovo (russisk: Иткулово), som seinare endra namn til Davlekanovo. Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1928 og fekk bystatus i 1942.
Rok Benkovič
Rok Benkovič er ein slovensk tidlegare skihoppar frå Ljubljana. Han vart i 2005 verdsmeister i normalbakken i Oberstdorf.
Aktiv
Benkovič debuterte i verdscupen i skihopping i desember 2001. Han fekk sølv i junior-VM i Sollefteå i Sverige i 2003, knappe tre poeng bakom Thomas Morgenstern frå Austerrike.
Etter verdsmeisterskapen hevda Benkovič seg godt i hoppbakken resten av 2005-sesongen, men utan å kome på sigerspallen. I 2005/06-sesongen vart han derimot sjeldan lagt merke til, ein einsleg åttandeplass var hans beste resultat. Sesongen deretter, i 2006/07, hadde han ein 18. plass som beste prestasjon og la så opp som skihoppar ved sesongslutt.
Transitionbreen
Transitionbreen er ein isbre som strekkjer seg langs austkysten av Aleksanderøya. Han er 15 km lang og 3,5 km brei og flyt aust og ut i George VI-isen som ligg i George VI Sound langs nordsida av Block Mountain og Tilt Rock. Isbreen vart først fotografert frå lufta den 23. november 1935 av Lincoln Ellsworth og kartlagt frå desse bileta av W.L.G. Joerg. Han vart kartlagt i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey, og han fekk dette namnet av dei fordi denne breen markerer overgangen mellom vulkanske bergartar i nord og sedimentære bergartar i sør.
Bram Stoker
Abraham «Bram» Stoker var ein irsk forfattar. Han er best kjend for romanen Dracula frå 1897. I si eiga levetid var han best kjend som personleg assistent for skodespelaren Henry Irving og økonomisk ansvarleg ved Lyceum Theatre i London, som Irving åtte.
Noveller
(utgjevne sjølvstendig)
Filmatiseringar
(utval)
When the Wind Blows
When the Wind Blows er ein animert film som kom ut i Storbritannia i 1986. Filmen er basert på den grafiske novella med same namn av Raymond Briggs. Filmen var regissert av Jimmy Murakami og hadde stemmer av John Mills og Peggy Ashcroft.
Filmen var det andre samarbeidet til Briggs med TVC, etter at dei hadde laga The Snowman i lag i 1982. Han vart distribuert av Recorded Releasing i Storbritannia og Kings Road Entertainment i USA. Ein oppfølgjar av Briggs, Ethel and Ernest (1998), gjorde det klart at Briggs baserte hovudpersonane i When the Wind Blows på hans eigne foreldre.
When the Wind Blows er ei blanding av teikna animasjon og «stop-motion»-animasjon. Hovudrollene Jim og Hilda Bloggs er teikna, medan heimen deira og dei fleste lekamane er verkelege ting som sjeldan vert flytta, men som vert animert med «stop motion» når dei vert.
Filmmusikken inneheld musikk av Roger Waters og David Bowie (som song tittelsongen), Genesis, Squeeze og Paul Hardcastle.
Oppsummering
Heilt mot slutten av rulleteksten kan ein høyre ein morsekode som stavar «MAD».
Innhald
Filmmusikkalbumet er delt i to, der Roger Waters og The Bleeding Heart Band framfører alle songane på side B av den opphavlege B-sida, medan resten av albumet er andre artistar. David Bowie skreiv tittelsporet og Genesis ein instrumental, «The Brazilian», som bere finst her.
På somme versjonar av albumet vert alle Roger Waters-songane sett i saman til eitt enkelt spor på 24 minuttar. Teksten til avslutningssongen «Folded Flags» inneheld ein referanse til songen «Hey Joe» og tekstlinjene «Hey Joe, where you goin' with that gun in your hand?», der Waters syng «Hey Joe, where you goin' with that dogma in your head?»
Novoselë i Kolonjë
Novoselë er ein tidlegare landkommune i regionen Korçë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Kolonjë.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Novoselë ein del av distriktet Kolonjë. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Den europeiske sentralbanken
Den europeiske sentralbanken (ESB) er ein institusjon innan Den europeiske unionen (EU) som styrer valutapolitikken i eurosona. Sentralbanken blei grunnlagd i 1998. Han har sete i Frankfurt am Main i Tyskland slik det er bestemt i forfatningstraktaten til EU.
ESB har eit samarbeidsprogram med dei nasjonale sentralbanker i EU, kjent som Det europeiske systemet av sentralbankar (ESSB). Hovudmålsetjinga til dette samarbeidet er å verna prisstabilitet innan unionen. Samtidig skal banken bidra til høg sysselsetting og ein økonomisk vekst som ikkje bidreg til auka inflasjon.
Leiar
Presidenten for Den europeiske sentralbanken blir vald for ein periode på åtte år, og kan ikkje ta gjenval.
Bård Ylvisåker
Bård Urheim Ylvisåker er ein norsk musikar og komikar. Han er kjend frå duoen Ylvis, der han opptrer saman med broren Vegard Ylvisåker.
Bård er fødd i Sogn, men er oppvaksen både i Afrika og i Bergen. Saman med broren har han delteke i mange fjernsynsprogram. Han er kjend for fjernsynsprogramma «I kveld med Ylvis», «Ylvis møter veggen», samt sceneshowa «Ylvis - en kabaret», «Ylvis - en konsert», «Ylvis goes philharmonic», «Ylvis 3» og «Ylvis 4».
Kenneth Årsnes
Kenneth Linmo Årsnes er ein norsk gokartførar (KF2).
Årsnes vann løpa «Viking Trophy 2011» og «Yamaha Masters 2011», og blei nummer 3 under Gøteborg Stora Pris 2010. Då det var norgesmeisterskap på Rudskogen i 2010, vann han sin fyrste NM-medalje i klassen KF3 med bronse etter at Glenn Romohr Granum, som var på andreplass, blei utvist frå konkurransen. Det same året blei han også verdsmeister i klassen Rok for lag saman med Ulrik Pedersen frå Drøbak.
7. januar 2012 fekk Årsnes prisen for å ha vunne Viking Trophy 2011 klasse KF2 i Paris.
Trenchbreen
Trenchbreen er ein isbre som ligg i ein djup dal langs austkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Han er 11 km lang og 3,5 km brei, og flyt aust og ut i George VI-isen som ligg i George VI Sound like sør for Mount Athelstan. Munningen av denne breen vart først fotografert frå lufta den 23. november 1935 av Lincoln Ellsworth, og han vart kartlagt frå desse bileta av W.L.G. Joerg. Trenchbreen vart kartlagt i 1948 og 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey, som gav dette skildra namnet. Trench tyder grøft på engelsk.
Mount Atholl
Mount Atholl er eit fjell i Antarktis, med ei høgd opp mot 728 moh vest for Mount Alexandra i Denton Hills på Scott Coast. Det vart namngjeve av New Zealand Geographic Board i 1994 etter Sarah Atholl (d. 1873), ein tidleg botanikar frå New Zealand med interesse for lav.
Yva
Else Ernestine Neuländer-Simon, kjend under pseudonymet Yva, var ein tysk fotograf. Ho laga motebilde, portrett og aktstudiar, og er kjend for bruk av dobbelteksponering.
Etter at nazistane kom til makta i 1933 fekk ho yrkesforbod på grunn av sin jødiske bakgrunn. I 1942 blei ho teken av Gestapo og send til konsentrasjonsleiren Majdanek i Polen. Der blei ho truleg drepen. Tidspunktet for kva tid ho døydde er ukjend, men ho blei offisielt erklært død den 31. desember 1944.
Bakgrunn
Else Ernestine Neuländer blei fødd 26. januar 1900 i Berlin som det yngste av ni barn. Faren var kjøpmann og mora var modist, eller hattemakar. Då ho var tolv år døydde faren, og mora blei eineforsørgar for barna.
Karriere
I 1925 opna Neuländer eit fotostudio nær Kurfürstendamm under pseudonymet Yva. I 1926 hadde ho eit kortvarig samarbeid med målaren og fotografen Heinz Hajek-Halke, men samarbeidet enda etter ein tvist om opphavsrett. Bror hennar, Ernst Neuländer, var medeigar av modellbyrået Kuhnen, og hyra henne til å fotografera modellane. Ho fekk gjeve ut ti fotografi i Die Dame i 1927, noko som gav henne eit gjennombrot i dei store moteblada på den tida.
Ho hadde ei modernistisk tilnærming der ho nytta teknisk komposisjon og eit bildespråk påverka av avant-gardekunst.
I 1927 var Yva blitt kjend for motefotografi, aktstudiar og portrett. Ho hadde også merka seg den kommersielle bruken fotografi kunne ha, og var ein av dei første profesjonelle fotografane til å verka i reklamebransjen. I ein reklamekampanje for Amor Skin nytta ho dobbelteksponeringar for å skapa draumeaktige, surrealistiske bilde.
I løpet av kort tid etablerte ho eit ry for eit nyskapande bildespråk og byrja bidra til magasin, tidsskrift og fotoblad som Berliner Illustrirte Zeitung, Die Dame, motebladet Elegant Welt og Novum. Ho tok også del i internasjonale utstillingar, mellom anna Film und Fotos i Stuttgart i  1929, Das Lichtbild i  München i 1930, den første Biennale Internazionale d'Arte Fotografica i Roma i 1932 og både den årlege utstillinga av aktstudiar, La Beauté de la femme, i Paris og Royal Photographic Society si The Modern Spirit in Photography i London i 1933.
Frå 1929 gav Yva ut fotografiske forteljingar i Ullstein Verlag sitt blad Uhu. Ho hadde kontrakt på å laga 27 slike montasjar, men berre 20 av dei blei prenta før bladet blei nøydde til å leggja ned. Fotoseriane brukte handlingssekvensar til å fortelja soger om unge kvinner frå provinsane som kom til metropolen Berlin for å søkja lykka. Dei representerte eit teknisk steg mellom statiske og levande bilde, eller film.
Nazist-tida
Sjølv om nazistpartiet byrja stenga jødiske verksemder og sette namnet hennar på ei liste over uønskte personar i 1933, utvida Yva likevel verksemda si det året. Ho hadde truleg ei falsk tryggleikskjensle på grunn av dei blanda signala frå nazistane, sin eigen assimilasjon i den ikkje-jødiske delen av det tyske samfunnet og det at ho hadde ti ikkje-jødiske arbeidstakarar. Ho opplevde heller ikkje antisemittisme frå reklame- og moteklientane sine.
I 1936 hyra Yva ein ung assistent, Helmut Neustädter, som seinare skulle bli den velkjende motefotografen Helmut Newton. Dette året tredde dei antisemittiske Nürnberglovane i kraft, og Yva såg seg nøydd til å overføra eigarskapen for selskapet sitt til ein ven, kunsthistorikaren Charlotte Weidler, for å kunna driva vidare. Yva la planar om å emigrera etter å ha fått eit jobbtilbod frå det amerikanske bladet Life om å jobba i New York. Ho blei overtydd av ektemannen om å gje opp planane og bli verande i Tyskland med håp om at tilhøva skulle bli betre, ettersom han ikkje kunne sjå for seg å byrja på nytt på ein stad der han ikkje eingong snakka språket. I staden for å betra seg blei stillinga verre. I 1938 blei Yva forboden frå å utøva fotografi etter innføringa av ei ny rekkje reglar, og måtte stenga studioet sitt. Ho arbeidde som assistent i radiografi eller røntgenavdelinga ved det jødiske sjukehuset i Berlin fram til 1942. Paret må ha gjort forsøk på å forlata Tyskland på denne tida, ettersom 34 kassar med eigedelane deira, for det meste fotografisk utstyr, blei funne ved hamna i Hamburg etter at dei var blitt arresterte. 21 av desse kassane blei øydelagde i eit bombeåtak. Dei gjenverande 13 blei selde for å dekka kostnadane knytt til lagringar.
Ekteparet Simon blei arrestert av Gestapo den 1. juni 1942. 13. juni blei dei sende med 15 Osttransport til utryddingsleirane. Det var meininga at toget deira skulla gå til Sobibór utryddingsleir, men undervegs blei det flytta til eit sidespor ved Lublin i Polen. 1030 fangar blei valde ut til å fortsetja til Sobibór, medan dei gjenverande, eit ukjend tal, blei sende til Majdanek konsentrasjonleir. Ein har ikkje funne transportlister for denne deportasjonen som har klargjort kva som hende med ekteparet, men det jødiske registeret ved Yad Vashem viser at Alfred Simon blei drepen ved Majdanek. Yva sin død verker ikkje å ha vore registrert nokon stad. Truleg blei begge to drepne etter at dei kom til leiren, i 1942. Dei blei offisielt erklært døde 31. desember 1944, og snublesteinar blei lagde ned i bakken utanfor den siste heimen deira i Schlüterstraße #45 den 29. november 2005.
Ettermæle
Yva var ein forgjengar både gjennom å bli profesjonell fotograf på 1920-talet, då norma var for menn å vera kunstnarar og kvinner passive modellar. Både teknisk og kunstnarisk brukte ho modernistisk inspirasjon til å avbilda den seksuelle revolusjonen i samtida og til å avbilda kvinneforma på ukjønna måtar.
I 2001 blei det halde ei retrospektiv utstilling av verket til Yva ved Det løynde museet, Das Verborgenes Museum, i Charlottenburg. Året etter blei fotografia hennar stilte ut ved Stadtmuseum Berlin. I 2002 kom biografien Yva: Photographies 1925-1938 ut, som også tok for seg verket hennar og bidraga hennar til fotografifaget.
Yva er minna ved ei lita utstilling i Schlüterstraße 45 der ho budde og hadde atelier.
Gata Yva-Bogen i Berlin (postkode 10623) er kalla opp etter henne.
Fylkesveg 481 i Rogaland
Fylkesveg 481 i Rogaland går mellom Harestad og Idrettshuset i Randaberg kommune. Vegen er 1,2 km lang.
Andreas Munch
Andreas Munch var ein norsk byråkrat, skribent og forfattar. I samtida vart Munch rekna som tidas fremste diktar; i dag er han mest kjend for diktet Brudeferden i Hardanger. Munch er ein representant for nasjonalromantikken og norsk poetisk realisme.
Liv og gjerning
Han var son til presten Johan Storm Munch. 11 år gammal flytta han med foreldra til Kristiansand, etter faren var utnemnd til biskop. I 1830 reiste han til universitetet i Christiania. Etter å ha tatt examen artium og examen philosophicum vende han tilbake til Kristiansand sommaren 1831. Familien flytta til Christiania etter faren døydde i 1832. Andreas Munch arbeidde som skulelærar til han vart kopist i Finansdepartementet.
Han byrja å skrive teaterkritikkar for avisa Den Constitutionelle, seinare kom han med i redaksjonen. Munch fylgde Welhaven si estetiske linje og høyrde såleis til ei høgreorientert romantisk retning. Han vart så eigar av bladet, og slutta i Finansdepartementet. Alt året etter selde han avisa og reiste utanlands. Eit heilt år var han i Frankrike, Italia og Tyskland, før han vende tilbake til Noreg hausten 1847.
I 1848 gav han ut to diktsamlingar, fyrst Digte, gamle og nye, og så Billeder fra Nord og Syd. Etter ei sorgtung tid, med dødsfall i familien, kom diktsamlinga Sorg og Trøst i 1852. I mellomtida hadde han vorte utnemnd til amanuensis ved universitetsbiblioteket i Christiania.
Dei komande åra skreiv Munch si fyrste tragedie, Salomon de Caus (1854), det historiske skodespelet En Aften paa Giske (1855) og diktsamlinga Digte og Fortællinger. Tragedien Lord William Russell var ein suksess då det vart oppført i Christiania vinteren 1857. Det vart framført på årsdagen for Noregs grunnlov den 17. mai 1858, med kronprins Karl mellom publikum. Seinare vart det spelt i Stockholm. Stykket vart også oversett til tysk og framført i Tyskland.
I 1860 løyvde Stortinget han løn som dosent, utan han måtte forelese. Seks år seinare vart han professor. Diktinga til Munch spelte etterkvart ei mindre rolle, då interessa for nasjonalromantikken dalte. Han gav ut det nasjonalromantiske dramaet Hertug Skule same året som Henrik Ibsen gav ut Kongsemnerne. Dramaet til Munch kom heilt i skuggen, og han deltok mindre og mindre i kulturlivet.
Munch døydde i Vedbæk på Sjælland i Danmark.
Mille-fleurs
Mille-fleurs, millefleurs, (fransk for «tusen blomar») er ein type veggteppe, biletteppe, (tapisserie à mille fleurs) frå slutten av mellomalderen. Desse biletteppa karakteriserast ved at eit hovudmotiv med ulike figurar har ein bakgrunn av mengder av små blomar eller av små plantar i bløming, i somme høve med innslag av dyr og  fuglar.
Den italienske nemninga med referanse til «tusen blomar», millefiori, vert nytta annleis, og gjeld anten ein særleg type glasvare med fleirfarga mønster, eller ein type tøy med mønster i form av ei mengd mangefarga småblomar.
Nilsen Island
Nilsen Island er ei lita øy som ligg 1,5 nautiske mil (2,8 km) vest for nordenden av Novosilski Bay, utanfor sørkysten av Sør-Georgia. Øya har vore nedteikna på kart sidan 1930-åra. Ho vart kartlagd på ny av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Nochart Nilsen, jeger i Compania Argentina de Pesca i Grytviken i 1939–40 og 1946–48, og i South Georgia Whaling Company i Leith Harbor, i mange år frå 1949.
Outer Lee Island
Outer Lee Island er ei lita øy 1,5 nautiske mil (2,8 km) nord-nordvest for Bellingshausen Point, som ligg i den ytre delen av Bay of Isles i Sør-Georgia. Denne øya vart kartlagd i 1912-13 av Robert Cushman Murphy, ein amerikansk naturalist ombord på briggen Daisy, som inkluderte ho ei av to øyar han kalla Lee Islands. Desse øyane vart kartlagd på ny i 1929-30 av mannskapet på Discovery Investigations, som kalla den nordaustlege av dei to øyane Outer Lee Island. Den sørvestlege øya fekk namnet Inner Lee Island.
The Ventures Play the Country Classics
The Ventures Play the Country Classics er det 12. studioalbumet til den amerikanske instrumentale rockegruppa The Ventures og det fjerde som kom ut i 1963. Det vart utgjeve 8. juni 1963 på Dolton Records, berre ei veke etter det førre albumet deira, Bobby Vee Meets the Ventures som kom ut 1. juni. Albumet nådde 101. plassen på Billboard Top 200-lista.
Albumet består av mange countrystandardarar som «Sugarfoot Rag» og «Steel Guitar Rag», i tillegg til coverversjonar av countrystjerner som Don Gibson.