cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hal Sirowitz
Diktsamlinga Mother Said, som på norsk heitte Sa mor, blei ein stor suksess. I tillegg til store salstal i Noreg blei diktsamlinga dramatisert og sett opp ved Centralteatret i Oslo i 1999.
I 1994 blei Sirowitz tildelt NEA Fellowship in Poetry. Frå 2000 til 2003 var han offisiell diktar (Poet Laureate) for Queens i New York.
Al Abr
Al Abr eller Al ‘Abr (arabisk skrift آل العبر) er ein liten by sentralt i det austlege Jemen. Han er setet i Al Abr-distriktet i Hadhramaut guvernement. Det ligg ein liten flyplass ved byen.
Historie
Det er gjort fleire megalittiske funn i området rundt Al Abr. Den opphavlege busetnaden bestod av ei gruppe brunnar i ein wadi, verna av ei gammalt borg (husn). Karavanar langs Røykjelsesruta kunne fylle vatn her og staden var òg base for beduinstammer som sa'ar eller sei'ar. Abdulla bin Schuwail al Dawsai, som var aktiv mot sa'ar seint i 1940-åra, skal ha halde seg i byen. Ei av dei første vestlege kvinnene som kom til dette området var Barbara Toy, som skreiv om vitjinga si der i 1960-åra.
Geografi
For å nå byen frå Sana'a må ein køyre hundrevis av kilometer gjennom ørkenen. Sl Abr ligg langs motorvegen N5, nord-nordvest for Seiyun. Wadi Hadhramaut spring ut nær Al Abr og ligg kring 1000 meter over havet.
Mount Spencer
Mount Spencer er ein fjelltopp som ligg 2 km sør for Mount Darling i Allegheny Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga på ein flytur frå West Base under United States Antarctic Service (USAS) (1939–41) og kalla opp etter kommandøren Herbert R. Spencer.
Kjelder
''
Martelfjorden
Martelfjorden er ein fjord nordaust i Admiralty Bay på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han vart kartlagd i desember 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot og kalla «Fiord Martel» etter J.L. Martel, som var ein fransk politikar.
I Need to Know av Tom Petty
«I Need to Know» er ein song skriven av Tom Petty og spelt inn av det amerikanske rockebandet Tom Petty and the Heartbreakers. Han vart gjeven ut i 1978 som den første singelen frå det andre albumet deira, You're Gonna Get It!. Songen nådde 41. plassen på Billboard Hot 100 i 1978. Denne songen og «Listen to Her Heart» vart alt framført på konsertar så tidleg som 14. juni 1977, på det tyske fjernsynsshowet «Rockpalast».
Andre versjonar
Stevie Nicks (frå Fleetwood Mac) har spelt «I Need to Know» på konsertane sine sidan 1981. Stevie song òg songen i lag med Tom Petty på 30-årsjubileumskonserten til Tom Petty som artist, som vart filma og gjeve ut på DVDen Runnin' Down a Dream.
I 1981 spelte det svenske bandet Gyllene Tider inn ein versjon av songen med svensk tekst, skriven av songaren Per Gessle, kalla «Vill ha ett svar!»
Poison spelte songen i 2007 for albumet Poison'd!.
Det amerikanske hardcore-punkbandet Hour of the Wolf spelte songen i 2012 for albumet Decompositions Vol. II.
NM i skiskyting 1964
20 km
Stad: Oslo
<br style="clear:both;" />
Cellophane av The Troggs
Cellophane er det tredje studioalbumet til det engelske rockebandet The Troggs, gjeve ut i desember 1967.
Annan
Annan  er ein by i regionen Dumfries and Galloway i Skottland. Han har kring 8500 innbyggjarar og ligg omkring 24 km frå Dumfries.
Cellophane av The Troggs
Albumet vart gjeve ut på ny i 2003 med 12 bonusspor av Repertoire Records.
Annan
Dei fleste husa i sentrum er bygd av raud sandstein. Blant offentlege bygningar finn ein Annan Academy, der forfattaren Thomas Carlyle var elev, og rådhuset i viktoriansk stil frå 1878. I Port Street kan ein sjå bygningar der vindauga er mura igjen for å sleppe å betale vindaugeskatt, ei spesiell form for eigedomsskatt. Byen har eit Historic Resources Centre.
Cellophane av The Troggs
Albumet kom aldri ut i USA, der dei fleste songane var utilgjengelege i nesten 20 år. Det var derfor eit mykje ettersøkt samlarobjekt. Gruppa følgde ei meir roleg softrock og psykedelisk folk-retning på dette albumet enn dei hadde gjort tidlegare. Albumet inneheld original versjon av «Love Is All Around» som vart gjeven ut på singel og nådde femteplassen i USA. Denne vart seinare ein enorm hit for Wet Wet Wet i 1994, då han låg heile 15 veker på toppen av den britiske singellista.
Annan
Det finst romerske leivningar i området rundt byen. Seinare bygde slekta de Brusa, som etter kvart vart kjent som slekta Bruce, Annan slott. Andre slektar som er assosiert med byen er Balliol og Douglas. Byen leid under stadige åtak under grensekrigane mellom England og Skottland.
Elva blir kryssa av ein steinbru med tre bogar frå 1824, og av ein nyare jernbanebru.
Annan er ein maritimt orientert by, med verft som bygde mange klipparar og andre skip. Ved hamna finn ein ein varde som er reist til minne om Robert Burns, som jobba på tollkontoret i 1790-åra.
Edward Irving vart fødd og voks opp i byen, og det står ein statue av han på kyrkjegarden. Ein annan kjent skotsk predikant, Robert Murray M'Cheyne, vart ordinert i Annan.
Utanfor byen ligg Hoddom slott, bygd av John Maxwell, 4. Lord Herries kring 1552–1565.
A luta é alegria
«A luta é alegria» (portugisisk for Kampen er glede) var det portugisiske bidraget i Eurovision Song Contest 2011, framført på portugisisk av Homens Da Luta.
Jestem
Krajowe Eliminacje 2011
«Jestem» var eit av ti bidrag i Krajowe Eliminacje 2011, den polske uttakinga til Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf i Tyskland. Songen vart framført på polsk av Magdalena Tul, og bidraget vann tevlinga med 44,47 prosent av røystene.
Eurovision Song Contest 2011
Etter sigeren i Krajowe Eliminacje 2011 fekk «Jestem» representere Polen i Eurovision Song Contest 2011. Bidraget deltok i den fyrste semifinalen, der det enda på 19. og sisteplass med 18 poeng; fem frå Storbritannia, fire frå Georgia og Ungarn, tre frå Noreg og to frå Litauen. Hadde ein berre brukt telefonrøyster hadde bidraget enda på 17. plass med 25 poeng, og hadde ein berre brukt juryrøyster hadde bidraget enda på 18. plass med 13 poeng. Polen gjekk ikkje vidare til finalen. Det vart rapportert at songen ville verte framført på engelsk med tittelen «First Class Ticket to Heaven», men det var den polske versjonen som vart brukt.
Mattersonfjorden
Mattersonfjorden er ein isdekt fjord mellom Penny Point og Cape Douglas, på vestsida av Rossisen. Han vart namngjeven av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1960-61) etter Garth John Matterson, leiaren for laget som kartla området.
Kaare Ørnung
Kaare Alexander Ørnung var ein norsk pianist og musikkpedagog. Han var særleg mykje nytta som akkompagnatør, og mykje nytta innan radio og fjernsyn. I tillegg hadde han ein lang karriere som solist både i Noreg og i utlandet. Han var amanuensis ved Norges musikkhøgskole frå 1973.
Bakharz fylke
Bakharz fylke (persisk شهرستان خواف) er eit fylke i Razavi-Khorasan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Bakharz.
Al-`Asilah
Al-`Asilah er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Bakharz fylke
I folketeljinga i 2016 var innbyggjartalet i fylket 54 615. Det vart skilt ut frå Taybad fylke i 2010. Fylket består av dei to distrikta Sentral-distriktet og Bala Velayat-distriktet. Fylket inneheld éin by: Bakharz.
Kane Brown
Kane Brown er ein USA-amerikansk countrysongar. Han er fødd i Chattanooga i Tennessee.
Singlar
(utval)
Andre songar som kom på liste
(utval)
Geikiebreen
Geikiebreen er ein isbre som flyt nordaust til Mercer Bay, ved sørvestenden av Cumberland West Bay på Sør-Georgia. Han vart først kartlagt av Den svenske antarktisekspedisjonen i 1901–04, under Otto Nordenskjöld, som namngav han etter sir Archibald Geikie, ein kjend skotsk geolog og direktør i Geological Survey of Great Britain, 1882–1901,
Alloa
Alloa (skotsk-gælisk Allmhagh Mòr) er ein by i regionen Clackmannanshire i Skottland. Han har kring 19000 innbyggjarar og ligg i underkant av 10 km austom Stirling på nordsida av elva Forth. Byen var ein burgh og var i si tid ein viktig handelsstad.
Historie
Det har vore busetjing i Alloa sidan førhistorisk tid. Arkeologiske utgravingar avdekte ei «krigargrav» i 2003.
I løpet av 1700-talet bløma Alloa som ei hamn ved elva der produkta til fabrikkane i Glasgow vart eksportert til det kontinentale Europa. På denne tida og fram til 1950-talet var hovudindustrien på nord- og austsida av byen koldrift, og eit omfattande nett av vogner på skinnar eksisterte for å frakte kolet til hamna. Jarlane av Mar åtte mange av kolgruvene og Robert Bald, ein uvanleg oppfinnsam lokal ingeniør var medverkande til å skaffe vasskraft frå Gartmorn-dammen for å betene både gruvene og annan industri som blant anna veving. Mange spor etter vognene og Gartmorn-dammen er enno synleg i dag, og sjølv om dammen ikkje lenger blir nytta for energiproduksjon, eller vassforsyning, er han ein eigna stad for fisking og fritidssyslar.
Byen i seg sjølv var kjent for veve- og glasindustrien. Alloa var lengje assosiert med bryggeriindustri med minst ni større bryggeri som produserte ølprodukt. Denne industrien har mellombels gått ned i løpet av slutten av 1900-talet.
Forballklubben Alloa Athletic FC er basert ved Recreation Park i byen.
Folketalet på midten av 1800-talet rundt 6 440.
Kjende menneske frå byen er mellom andre fotballspelaren og kommentatoren Alan Hansen og biletkunstnarane Lys Hansen og Emma Scott-Smith. Den kanadiske politikaren George Brown vart fødd i Alloa i 1818. Grunnleggjaren av Forte Holdings som seinare vart slått saman med Trust House for å bli Trust House Forte, lord Charles Forte, voks opp i Alloa.
Interessante stader å vitje i nærleiken av Alloa er blant anna Alva, Tillicoultry, Dollar, Rumbling Bridge, Culross og Falkirk.
Bygningar
Det mest mest kjende landemerke i Alloa er Alloa Tower frå 1300-talet, som blir administrert av National Trust for Scotland, og er ein verna del av nedarva mellomaldersk bustad for Erskine-familien, jarlane av Mar. Sjølv om det er særs endra både innvending som utvendig, har tårnet halde sitt mellomalderske tretak og brystvern omfram òg ein del av det opphavlege indre vesenet sitt. Det er éit av dei største og tidlegaste av dei skotske tårnhusa.
Byen hadde tidlegare ei rekkje bygningar frå 1600- og 1700-talet, men dei vart uheldigvis fjerna som «slumområde» på slutten av 1800-talet og framover. Alloa har likevel enno mykje historisk arkitektur i form av Alloa Tower, Inglewood House, Gean House og Greenfield House.
Alloa rådhus og bibliotek vart teikna av arkitekten Alfred Waterhouse og bygd i 1886-1889 og kosta då £18,008.
Alloa blir betjent av supermarknadane Iceland, Tesco, ALDI, LIDL, Morrisons og ASDA. Sistnemnde er nytt og ligg ved sida av den nye jernbanestasjonen som nyleg vart opna og no går kvar time til Glasgow via Stirling.
Kyrkjer
Alloa har tre soknekyrkjer for den skotske kyrkja; North Parish Church, West Parish Church og St Mungo's Parish Church, sistnemnde den største av dei tre. I 1978 vart pastor Peter Brodie (då prest ved St Mungo's) vald som moderator av generalforsamling til den skotske kyrkja.
I tillegg har den Den sameinte frie kyrkja av Skottland i sentrum av byen gjennom forsamlinga i kyrkja Moncrieff U.F. Church i Drysdale Street.
Det er kyrkjer for andre trusretningar i byen, blant anna ei katolsk kyrkje som òg heiter St Mungo's. Det er òg kyrkjelydar i Siste Dagars Heilage og Jehovas vitne i Alloa.
Hovudkvarteret til Action of Churches Together in Scotland (ACTS), den økumeniske organisasjon som knyter saman dei største kyrkjene i Skottland, er lokalisert i Inglewood House, Alloa.
Bryggeri i Alloa
Det var minst ni bryggeri i Alloa i løpet av 1900-talet som produserte ei rekkje typar øl for lokalt sal og for eksport. Alloa var godt posisjonert med god vasstilgang, nær lokal tilgjenge av bygg og gode samband til sjøtransport. Alloas øl vart sendt til London og George Younger hadde ein omfattande eksporthandel i Karibia, Egypt og Det fjerne austen. Alloa var òg kjent for lagerølet sitt, Alloa Brewery Co framstilte merket Graham’s Golden Lager i 1925, omdøypt til Skol på 1950-talet. Nedleggingar og samanslåingar på 1950- og 1960-talet reduserte mengda bryggeri til to og 1999 var det berre eitt tilbake, The Forth Brewery
Swanson Mountains
Swanson Mountains er ei fjellkjede i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Fjellkjeda er 15 km lang som ligg 11 km søraust for Saunders Mountain. Dei vart oppdaga på flyturar under Byrd Antarctic Expedition i 1934 og namngjeven etter marinesekretæren Claude A. Swanson 1933-39.
Dalbeattie
Dalbeattie (skotsk-gælisk Dail Bheithe) er ein by i regionen Dumfries and Galloway i Skottland. Han har kring 4500 innbyggjarar. Dalbeattie ligg seks kilometer austom Castle Douglas og 19 km sørvest for Dumfries.
Veving
Veving er det å laga klede ved at ein set saman to sett trådsystem som kryssar kvarandre vinkelrett. Veving kan gjerast for hand eller industrielt med maskinar. Under veving sit dei langsgåande trådane, kalla renning eller varp, fast i vevstolen. Dei tversgåande trådane som vevaren legg inn blir kalla innslag eller veft. Ved ulik fargebruk i eitt eller begge setta kan ein få fram ulike mønster i stoffet. Ved dekorativ veving kan ein skapa kunstforma biletvev.
For å veva må ein ha ei renning spent fast i vevstolen. Ho er sett fast i hovlar som igjen sit på skaft som kan hevast og senkast, og fordelt utover ved hjelp av ei vevskei. Ein legg innslaget inn i rommet mellom heva og senka renningtrådar. Ved konvensjonell veving fører ein tråden inn med ein skyttel som held han opplagt på ein liten spole. Etter at innslaget er ført gjennom skiljet, blir det slått inn mot vevnadsfronten med vevskeia. Deretter bytter trådane i renninga posisjon og dannar eit nytt skilje, og innslaget blir bunde.
Einar Halvorsen
Einar Halvorsen er ein norsk siviløkonom, og Høgrepolitikar. Han var ordførar i Arendal kommune frå 20. oktober 2011 til 2015.
Halvorsen vart uteksaminert som ingeniør i Gøteborg i 1966 og som siviløkonom ved Handelshøyskolen BI i Oslo i 1970.
Han har arbeidd ved Norske Esso som utbyggingskonsulent, hjå Pusnes Marine and Offshore Services som innkjøpssjef, og hjå Scan Boats som administrasjonssjef. Frå 1987 til 2007 arbeidde han som banksjef i Nordea.
Han har vore initiativtakar og leiar av Sørlandets båtmesse i tre år, nestleiar ved Norwegian Grand Prix i fem år, styremedlem i 14 år ved Arendal Griegfestival, styremedlem i stiftinga Arendal byselskap og styreleiar ved Arendal kulturhus.
Førde skipreide
Førde skipreide var ei av fem (seinare seks) skipreider i Sunnfjord,
Ho femna om soknene Førde, Holsen og Naustdal, tilsvarande dei noverande kommunane Førde og Naustdal (unnateke krinsane Kvellestad, Vevring og Redal).
På Vestlandet vart skipreidene avløyste av tinglag i begynninga av 1800-talet. Førde skipreide vart då nemnd Førde tinglag.
Yanuv
Yanuv (hebraisk skrift יָנוּב, tyder Ber fram) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg på Sharonsletta nær Netanya og Tulkarm og høyrer til Lev HaSharon regionale kommune. I 2006 hadde han 784 innbyggjarar.
Landsbyen vart grunnlagd den 21. mars 1950 av ein kvutza av immigrantar frå Tunisia på landområde som hadde vore eigd av ein Nablus-effendi før den arabisk-israelske krigen i 1948. Namnet vart teken frå Salomos ordtak 10:31: «Den rettferdiges munn ber visdom som frukt, men svikefull tunge skal skjerast av.».
Delar av husa i landsbyen vart bygd med norske midlar, etter Hurum-ulukka, då over to dusin jødiske barn på veg til Israel omkom. Den einaste overlevande etter ulukka budde i Yanuv. Vener av Israel i Norsk Arbeidarrørsle (VINA) samla inn pengar til ein minnestein, som er reist i moshaven.
Tjøredrev
Tjøredrev, ofte kalla si eller sisnor, vert brukt under klinkbygging av båtar, til å tette suda, overlegget, mellom kvar bordgang. I dag er drevet oftast laga av tvinna hamp eller bomull. I eldre båtar ser ein at det har vorte brukt dyrehår: saueull, kuhår eller reinshår. Ull var vanlegast i eldre, og tildels yngre jarnalder. Innslag av andre fibrar, plantematerialar som hamp og lin, vart frå 700-tallet og framover meir vanleg.
Ull og kuhår har gjerne vorte spunne saman til sisnor, til dømes ved hjelp av ein sihårs-krok. Høveleg tråd bør vere 4-5 mm tjukk, og laustvinna.
Når eit nytt båtbord skal setjast på, vert ei strime milebrend tjøre smurd på i suda. Tjøra må gjerne innkokast for å verte høveleg tjukk. Siet lagt opp på tjøra, og trykt godt saman. Når neste bord vert klinka på, ligg tjøredrevet mellom dei to borda og tettar. Om tjøra er for tynn, eller det er for mykje av ho, renn ho gjerne nedover båtsida.
Fleire båtbyggjarar, som til dømes i Bjørkedalen, laga si- snora, eller sibrædet, ferdig før dei starta å feste bordet.Tjøre og fiber vart grundig blanda saman, og dregne frå kvarandre med hendene. Ei høveleg snor vart drega ut og lagd i skøyten.
McCarthyfjorden
McCarthyfjorden er ein isdekt fjord som er den største and nordlegaste av tre fjordar på austsida av Berkner Island. Han vart oppdaga av av amerikansk personell på Ellsworth Station (1957-58) under kaptein Finn Rønne. Fjorden vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Charles J. McCarthy som var kaptein for ein flyskvadron i Ellsworth Station under perioden.
St. Olaf College
St. Olaf College vart grunnlagt i 1874 av norsk-amerikanarar leidde av pastor Bernt Julius Muus og kalla opp etter Heilag-Olav. Frå 1899 tok Evangelical Lutheran Church in America (ELCA) over eigarskapen og drifta av skulen.
St. Olaf College hadde 3 041 studentar og 324 vitskapleg tilsette i 2006, og skolepengane dette året var US$ 30 600.
Honningblom
Honningblom (Herminium monorchis) er ei plante i honningblomslekta Herminium i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.
St. Olaf College
Tidlegare elevar ved skulen er mellom anna forfattarane Ole Edvart Rølvaag (Rolvaag), Robert Bly og Siri Hustvedt og politikaren Al Quie.
Honningblom
Utsjånad
Honningblom blir berre kring 10 centimeter høg. Planta har eit avlangt aks med små, gulgrøne blomar med honningduft. Ved basis har planta to langsmale blad.
Utbreiing
Arten er knytt til fuktig, kalkrik slåttemark og beitemark og til havstrandeng. I Noreg har arten vore kjend frå fleire titals stader på Austlandet, men på grunn av habitatstap er det no berre att ei handfull stader på Hvaler. Honningblom er totalfreda i Noreg og klassifisert på Norsk raudliste for artar (2021) som kritisk truga (CR). Arten er nøye overvaka, og som ein av svært få artar er han òg verna som prioritert art gjennom eiga forskrift.
Arten finst òg i Sverige (status VU, svensk namn honungsblomster) og i Danmark (EN, dansk namn pukkellæbe), men er rekna som utgått i Finland (RE, finsk namn mesikämmekkä).
Honningblom (engelsk namn musk orchid) veks heilt sør i Storbritannia, og er verna gjennom den britiske Handlingsplan for biodiversitet. I den britiske raudlista har arten status som sårbar (VU). Lokalt er han sterkt truga (EN) i England, og regionalt utdøydd (RE) i Wales (sist funne i 1968).
I Estland (estisk namn harilik muguljuur) veks honningblom mest på øyane og vest på fastlandet og er rekna som sårbar (VU). I Latvia (latvisk namn vienguma hermīnija) er arten sjeldan og veks berre nær kysten. Han er klassifisert som sårbar (kategori 2 – retas sugas). I Litauen (litauisk namn vienagumbis medauninkas) har arten gått sterkt attende på grunn av habitatstap og er dei siste åra berre kjend frå ein funnstad ved elva Šventoji. Han er rekna som kritisk truga (CR).
Al-'Uqaymah
Al-ʽUqaymah er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Trout Mask Replica
Trout Mask Replica er det tredje studioalbumet til det amerikanske rockebandet Captain Beefheart and his Magic Band, gjeve ut som eit dobbeltalbum den 16. juni 1969 på Straight Records. Her kombinerte dei element av R&B, garasjerock og blues med frijazz, avantgarde og andre sjangrar innan amerikansk musikk, og albumet vert rekna som eit viktig verk innan eksperimentell musikk og kunstrock.
Det meste av albumet var produsert av Frank Zappa og spelt inn i mars 1969 i Whitney Studios i Glendale i California, etter åtte månader med intense øvingar i eit lite leigehus i Los Angeles. Besetninga i The Magic Band på denne tida bestod av Bill Harkleroad og Jeff Cotton på gitar, Mark Boston på bassgitar, Victor Hayden på bassklarinett og John French på trommer og perkusjon. Beefheart spelte fleire blåseinstrument, inkludert saksofon, musette, og naturhorn, i tillegg til det meste av vokalen. Zappa og medlemmar av bandet bidrog stundom med vokal og forteljing. Det innøvde Magic Band spelte inn det meste av instrumentspora for albumet i ei enkel, seks timar lang innspeling. Vokalen og blåsarane til Van Vliet var lagt til dei neste par dagane.
Trout Mask Replica selde dårleg då det kom ut i USA, der det ikkje gjekk inn på noko liste. Det gjekk betre i Storbritannia, der det låg ei veke på 21. plassen på UK Albums Chart. I nyare år har derimot Trout Mask Replica blitt rekna som eit meisterverk i karrieren til Van Vliet, i tillegg til å vere ei viktig inspirasjonskjelde for mange seinare artistar. Den særs ukonvensjonelle musikkstilen, som omfattar polyrytme, multi-oktav-vokal og polytonalitet, polariserer stadig publikum og har gjeve albumet eit rykte om å vere ei av dei mest utfordrande innspelingane på 1900-talet. Det vart rangert på 60. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene, og finst på liknande lister som Colin Larkin-boka All Time Top 1000 Albums, der det vart stemt inn på 50. plassen i den tredje utgåva (2000). Larkin skreiv «... ei utfordrande og utruleg plate». Steve Huey skreiv i AllMusic at «den inspirerande revurderinga over kva som mogeleg innan rocken la grunnlaget for talrike framtidige eksperiment innan surrealistisk rock, særskild innan punk/new wave».
Bakgrunn
Captain Beefheart og hans Magic Band hadde ei historie med vanskelege forhold til plateselskapa. A&M Records gav ut den første singelen deira, ein versjon av Bo Diddley sin «Diddy Wah Diddy», men droppa kontrakten etter at ingen av dei to første singlane deira vart hittar. Buddah Records gav ut debutalbumet deira, Safe as Milk i 1967. Men då selskapet byrja å fokusere på tyggegummi-pop, der Captain Beefheart overhovudet ikkje høyrde heime, fann bandet seg igjen utan platekontrakt. Seint i 1967 og våren 1968 hadde dei fleire innspelingar av det som vart albuma Strictly Personal og Mirror Man. Men på grunn av usikre kontraktsforhold, var dei uvisse om materialet kom til å bli gjeve ut. På denne tida starta skulevenen til Van Vliet, Frank Zappa, sine eigne plateselskap, Bizarre og Straight, og tilbaud Captain Beefheart, eit namn Zappa hadde gjeve han, høvet til å spele inn eit album med full kunstnarisk fridom.
For å førebu seg, øvde bandet til Van Vliet inn vanskelege komposisjonar i åtte månadar, og budde i lag i eit lite hus dei leigde i Woodland Hills i Los Angeles. Van Vliet implementerte visjonen sin ved å ta fullstendig kunstnarisk og kjenslemessig kontroll over musikarane. Fleire gonger vart eit medlem i bandet «sett i tønna» der Van Vliet kjefta på han kontinuerleg, stundom i dagevis, før musikaren kollapsa i tårer eller totalt underkasta Van Vliet. I følgje John French og Bill Harkleroad, bestod desse dagane ofte av fysisk vald. French skildra situasjonen som «kultaktig», og ein ven som kom på vitjing sa at «miljøet i det huset minna om Manson». Inntektene deira var òg dårlege, og dei levde berre av velferd og bidrag frå slektningar, og bandet overlevde på minimalt med mat. French har fortalt at han levde på ein liten kopp med soyabønner om dagen i ein månad, og ein gonge vart bandmedlemmar arresterte for å ha stole mat frå ein butikk. Zappa måtte kausjonere dei ut. Ein vitjande sa at dei såg ut som «kadaver» og at «dei såg alle ut til å ha dårleg helse». Bandmedlemmane fekk ikkje forlate huset og øvde i opp til 14 timar eller meir per dag. Van Vliet sa ein gong til trommeslagaren John French at han hadde fått diagnosen paranoid schizofreni, og at han ville sjå ikkje-eksisterande konspirasjonar som forklarte denne oppførselen.
Innspeling
«Moonlight on Vermont» og «Veteran's Day Poppy» vart spelt inn i Sunset Sound Recorders i august 1968 kring sju månader før resten av songane. Desse songane vart spelt inn av Van Vliet, Bill Harkleroad og Jeff Cotton på gitar, John French på trommer og venen til Van Vliet, Gary Marker, på bass for Jerry Handley, som nyleg hadde slutta. Kring ein månad seinare kom Mark Boston inn i bandet som fast bassist. Besetninga med Van Vliet, Harkleroad, Cotton, French og Boston spelte inn resten av spora, med syskenbarnet til Van Vliet, Victor Hayden stundom som gjesteartist på bassklarinett og vokal.
Zappa føreslo opphavleg å spele inn albumet som ei «etnisk feltinnspeling» i huset der bandet budde. Bandet arbeidde med Zappa og lydteknikaren Dick Kunc, og spelte inn nokre provisoriske akkompagnement i huset i Woodland Hills, og for å få til lydseparasjon, spelte dei inn dei forskjellige instrumenta i forskjellige rom. Zappa meinte desse provisoriske innspelingane vart bra, men Van Vliet mistenkte at Zappa berre prøvde å få til innspelinga så billig som mogeleg og insisterte i staden på å bruke eit profesjonelt studio. Zappa sa at tilnærminga til Van Vliet var at det var «umogeleg å fortelja han kvifor ting burde vere slik og slik. Det verka på meg som om han skulle skape eit unikt objekt, og det beste for meg var å halde kjeft så mykje som mogeleg og berre la han gjere det han ønskte uansett om eg meinte det var feil eller ikkje.» «Hair Pie: Bake 1», eit av spora spelte inn av Zappa og Kunc i huset, kom med på det endelege albumet. Tre andre spor på albumet vart spelte inn på ein kassettopptakar i huset: dei uakkompagnerte dikta «The Dust Blows Forward 'n The Dust Blows Back» og «Orange Claw Hammer», og den improviserte bluesen «China Pig» med det tidlegare Magic Band-medlemmen Doug Moon på gitar. «The Blimp» vart spelt inn av Zappa i studioet hans over telefon med Van Vliet før sjølve albuminnspelinga. Jeff Cotton vart sett til å lese opp det siste diktet til Van Vliet, som Zappa spelte inn og la over eit akkompagnement av Mothers of Invention og kalla «Charles Ives».
Då dei kom i studio spelte bandet inn tjue instrumentale spor i ei enkel, seks timar lang innspeling. Van Vliet brukte så dei neste dagane til å legge over vokal. Istaden for å syngje med instrumentalspora i hovudtelefonar, høyrde han berre så vidt lyden gjennom studiovindauget. Derfor er vokalen noko usynkronisert med resten av musikken. Då han seinare vart spurt om denne synkroniseringa sa han «Det er det dei gjer før eit kommandoraid, er det ikkje?»
Van Vliet brukte den påfølgjande publisiteten, særskild eit intervju med Rolling Stone og Langdon Winner i 1970 til å fremje fleire myter, som sidan vart sitert som fakta. Artikkelen sa til dømes at verken Van Vliet eller bandmedlemmane tok narkotika, men både Harkleroad og French har seinare avvist dette. Van Vliet hevda òg at han lærte opp Harkleroad og Mark Boston å spele frå byrjinga av, men dei var begge dugande musikarar då dei kom med i bandet. Van Vliet tok òg all æra for låtskriving og arrangert, noko dei andre medlemmane har sterkt strida mot i seinare år.
Komposisjon
I følgje Van Vliet vart alle songane på albumet skrivne i ein omgang på åtte timar. Bandmedlemmane har sidan sagt at to av songane («Moonlight on Vermont» og «Sugar 'n Spikes») vart skrivne i desember 1967, medan «Veteran's Day Poppy» vart skriven seint i mai eller tidleg i juni 1968. Det meste av resten av songane vart skrivne over ein periode på fleire månader på sommaren og hausten 1968 i ein prosess med mykje eksperimentering. Ei inspirasjonskjelde til låtane var eit lydband venen til Van Vliet, Gary Marker, hadde spelt for han. Marker, som var ein aspirerande lydteknikar, hadde lært seg korleis han skulle spleise lydband. Han øvde seg ved å kombinere forskjellige delar av forskjellige innspelingar, slik at dei glei saumlaust over i kvarandre og opprettheldt ein konstant rytme, trass i at dei kom frå forskjellige kjelder. Då Van Vliet høyrde lydbandet sa han «Det er det eg vil ha!»
Van Vliet brukte eit piano, eit instrument han aldri hadde spelt før, som hovudinstrument for å komponere musikken. Sidan han ikkje hadde noko erfaring med piano og ingen vanleg musikalsk lærdom i det heile, klarte han å eksperimentere med eit par føredømmande idear om musikalsk form eller struktur. Van Vliet sat ved pianoet til han fann eit rytmisk eller melodisk mønster han likte, typisk berre ein takt eller to lang. Då Van Vliet var ferdig, kunne French så setje saman desse fragmenta til komposisjonar, på liknande vis som Marker hadde spleisa saman lydbanda sine. French valde ut kva instrument som skulle spele kva part og lærte det vidare til dei andre musikarane, sjølv om Van Vliet hadde siste ordet. Bandmedlemmen Bill Harkleroad har fortalt «kor tilfeldig dei individuelle delane vart gjort, og korleis dei vart sett saman med kirurgisk presisjon etterpå». Då dei var ferdige, vart kvar song spelt nøyaktig på same måten kvar gong, og all improvisasjon vart fjerna til fordel for måten klassisk musikk gjerne vert komponert på.
French har fortalt at tre fjerdedelar av songane vart komponerte på piano. REsten består hovudsakleg av partar som vart plystra av Van Vliet. I eit par tilfelle vart delar av ein song komponert på piano, medan andre delar vart plystra. Tre av stykka var uakkompagnerte opplesingar («Well», «The Dust Blows Forward and the Dust Blows Back» og «Orange Claw Hammer») medan ein var ein spontant improvisasjon («China Pig»). «Bill's Corpse» fekk dette namnet etter den avmagra tilstanden Bill Harkleroad hadde før han forlet ein LSD-kult for å bli med i bandet, og kanskje til tilhøva Van Vliet skapte i huset deira. Van Vliet kalla songen «Dali's Car» ein «studie i dissonans». «Hobo Chang Ba» var basert på Van Vliet sine soger «som ein ung tenåring i Mojave då han hang med uteliggjarane. Han sa dei var verkeleg kjekke folk og han vart kjend med dei som var der fast.» John French sa om at «Old Fart at Play», «at det var aldri meininga at han skulle ha denne teksten. Dette var den einaste gongen eg såg Zappa aggressivt setje på seg 'produsenthatten' og utøve viljen sin på Don. Den originale tittelen på songen var 'My Business Is the Truth, Your Business Is a Lie'.»
Fleire av komposisjonane inneheld korte passasjar frå andre songar. Somme var barndomsminne, som Gene Autry-innspelinga «El Rancho Grande», som ei av gitarlinjene i «Veteran's Day Poppy» var henta frå, eller «Shortnin' Bread»-melodien nytta i «Pachuco Cadaver». Andre var av nyare dato, som sitatet «come out to show dem [them]» frå Steve Reich sin «Come Out» nytta i «Moonlight on Vermont», eller eit melodisk utdrag frå Miles Davis-innspelinga Concierto de Aranjuez, som vart nytta som grunnlag for mellomspelet på «Sugar 'n Spikes». Slutten av «Moonlight on Vermont» inneheld òg refrenget frå spiritualen «Old-Time Religion». Ein ikkje-musikalsk inspirasjon var kunsten til Salvador Dalí. Instrumentalen «Dali's Car» var inspirert av synet bandet hadde på ein installasjon av Dalí sitt Rainy Taxi.
Mottaking og ettermæle
Trout Mask Replica vert rekna som Captain Beefheart sitt magnum opus, og er inne på mange lister over dei beste albuma gjennom tidene. BBC-programleiaren John Peel sa om albumet at «om det har vore noko i historia om popmusikk som kan skildrast som eit kunstverk på ein måte som folk som er involvert i andre område enn kunstverda kan forstå, så er Trout Mask Replica truleg det verket.» Lester Bangs skreiv at «det var ikkje ein gong føre si tid i 1969. Då og no står det utafor tida, trendar, mote, stiginga og fallet til heile sjangrar som å gå rundt juletreet, og dannar sin eigen sjanger. Ein musikalsk monolitt om det nokon gong har vore noko slikt.» Steve Huey i AllMusic hylla albumet som «fantastisk nyskapande», og skreiv at innverknaden det hadde «var meir merkbar i anda enn at nokon kopierte det, som ein katalysator heller enn eit bokstavleg musikalsk startpunkt. Men den inspirerande revurderinga over kva som mogeleg innan rocken la grunnlaget for talrike framtidige eksperiment innan surrealistisk rock, særskild innan punk/new wave.»
I 2003 vart albumet rangert på 58. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene. På den reviderte lista frå 2012 vart albumet flytta til 60. plassen: «Ved første gjennomlytting høyrest Trout Mask Replica ut som rå Delta blues», der Beefheart «syng og og kjem med tiradar og les opp dikt over spreidde delar av gitar. Men det tilsynelatande lydkaoset er ein illusjon ... Spor som 'Ella Guru' og 'My Human Gets Me Blues' er direkte føregangarar til moderne, primitiv musikk som Tom Waits og PJ Harvey». I boka si The Alternative Music Almanac frå 1995 plasserer Alan Cross albumet på andreplassen på lista si over 10 klassiske alternative album. I 1995 sette magasinet Mojo albumet på 28. plassen på lista si over dei 100 beste albuma gjennom tidene og 51. plassen på lista si over 100 plater som endra verda. Albumet vart òg inkludert i boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die. Forfattaren Al Spicer kalla det «på mange måtar det ultimate bluesalbumet, som formidlar intense opplevingar under intenst press».
Medverkande
Andre medverkande
Victor Hayden
Hayden var med å skipe Alchemy Records i 1986 med Mark Deutrom, og arbeidde der fram til 1991. Frå 2007 til 2018 var han talentsjef i PIG Records. Etter å ha møtt The Mascara Snake kalla John Frusciante ein song «Mascara» på det første albumet sitt Niandra LaDes and Usually Just a T-Shirt. Hayden måla eit måleri som vart nytta som plateomslag på Beefheart-albumet Bluejeans & Moonbeams i 1974.
Frå 1991 og frametter har Hayden i fleire periodar hatt kunstustillingar, mellom anna i New York City. and 2019 at Lisa Derrick Fine Arts in Los Angeles.
Hayden døydde 7. desember 2018 frå komplikasjonar etter å ha blitt råka av ein bil.
Fortunabreen
Fortunabreen er ein tidvassisbre ved munningen av Cumberland Bay på øya Sør-Georgia. Han flyt nordaustover til han endar like vest for Cape Best, med ein austleg sidebre som nesten når vestsida av Fortuna Bay, på nordkysten av Sør-Georgia. Han vart namngjeven kring 1912, truleg etter kvalskuta «Fortuna». Han er den største isbreen på øya og er kjend for to hendingar på 1900-talet.
1916
I midten av april 1915 vart skipet til Ernest Shackleton, «Endurance», med 27 mann ombord, fastlåst i isen i Weddellhavet like utanfor Antarktis. Våren 1916, då isen smelta og dreiv nord, vart skipet knust. Mennene nytta livbåtar for å kome seg til Elefantøya, ei aude, folketom øy utanfor Den antarktiske halvøya. Der vart dei stranda. Shackleton og fem andre stuva seg inn ein livbåt (kalla «James Caird»), og segla 1300 km over det iskalde Scotiahavet, og nådde på mirakuløst vis Sør-Georgia to veker seinare. Med store vanskar gjekk dei i land på den folketomme vestsida av øya ved King Haakon Bay. Forfrosne og utmatta med dårlege klede og dekte av havsalt, klarte dei ikkje å setje segl att i vinden, straumane og den grove sjøen til ein av kvalstasjonen på austsida av øya, som var den einaste busetnaden på Sør-Georgia. For å kome seg der måtte dei krysse ukjende fjell og isbrear med mange bresprekker utan utstyr (på den tida var det indre av øya heilt ukjend). Shackleton var ustoppeleg, stranda båten og med to andre la han i veg over øya, og kryssa Fortunabreen i prosessen. 36 timar seinare, utan søvn eller kvile, nådde dei kvalfangststasjonen Strømnes.
1982
Då Argentina okkuperte Falklandsøyane og Sør-Georgia med militærmakt, tok britiske armerte styrkar øya attende i Operasjon Paraquet, og dreiv dei argentinske styrkane bort frå øya. Ein valde å setje i land fjellsoldatar frå Special Air Service på isbreen, for så å gå mot Grytviken frå den mest usannsynlege retninga. Etter at soldatane var sett på breen var tilhøva særs dårlege med særs dårleg sikt og kraftig vind, den 21. april 1982. Vêrtilhøva vart gradvis verre. I løpet av fleire redningsforsøk dagen etter med tre helikopter, og eit Wessex V-helikopter styrta i dei ekstreme vêrtilhøva. Eit av dei andre helikoptera klarte å redde alle soldatane like før det vart mørkt.
Tim McGraw
Singlar
(utval)
Arkeologiske skipsfunn i Noreg
Arkeologiske skipsfunn i Noreg er ei oversikt over dei viktigaste funna av båtar og skip frå før år 1300. Oversikta viser til funn frå Troms og søretter langs kysten.
Al-Bayda' i Hadhramaut
Al-Bayda' er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Honningblomslekta
Artar i Noreg
Slekta har nokre titals artar på verdsbasis. Artsdatabanken opererer med ein art i Noreg:
Arten er teken med på Norsk raudliste for artar (2021) som kritisk truga (CR).
Graaebreen
Graaebreen er ein isbre som er 3 km lang på nordsida av Mount Sabatier, og som flyt vest-sørvest til Trollhul sør på Sør-Georgia. Han vart kartlagt av South Georgia Survey (SGS) i perioden 1951–57, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Morgens E.W. Graae frå Danmark, som utvikla hundesleder for South Georgia Survey, 1953–54 og 1955–56.
Joghatai fylke
Joghatai fylke (persisk شهرستان خواف) er eit fylke i Razavi-Khorasan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Joghatai.
I folketeljinga i 2016 var innbyggjartalet i fylket 49 175. Fylket består av dei fire distrikta Sentral-distriktet og Helali-distriktet. Fylket har berre éin by, Joghatai.
Jakob Friis
Liv og gjerning
Friis var fødd på Røros, då far hans var direktør ved koparverket. Han utdanna seg til historikar, vart cand.philol. på ei avhandling om «Hannibalfeiden» under statthaldar Hannibal Sehested.
I 1920-21 var Friis Det Norske Arbeidarpartiet sin representant i eksekutivkomiteen i Komintern i Moskva. Då Arbeidarpartiet vart splitta i 1923 fylgde han fleirtalet ut av Komintern. Han var redaktør i Rjukan Arbeiderblad frå 1925 til han i 1928 braut med Arbeidarpartiet, etter misnøye med han i Tranmæl-krinsen. Han melde seg då inn i Norges Kommunistiske Parti. Etter å ha arbeidd og studert eit par år i Moskva, begynte Friis i 1931 å gje ut Arbeidernes Leksikon.
Friis melde seg ut av NKP i 1933, og inn att i Arbeidarpartiet i 1936. I 1945 vart han ein av dei mange nye Arbeidarparti-representantane på Stortinget. Han var sterkt kritisk til NATO, men røysta likevel ja til norsk medlemskap i NATO i 1949, då det nordiske forsvarssamarbeidet hadde falle ut som reelt alternativ.
I 1952 var Friis ein av grunnleggarane av vekeavisa Orientering, og redigerte avisa til han døydde. Han sa nei til attval til Stortinget i 1953.
Mount Swartley
Mount Swartley er eit fjell som ligg 2 km aust for Mount Darling i Allegheny Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga under ein flytur frå West Base under United States Antarctic Service (USAS) (1939–41) og kalla opp etter professor Stanley Swartley frå Allegheny College i Pennsylvania.
Morganfjorden
Morganfjorden er ein 33 km lang, isdekt fjord med to greiner i austenden av Thurston Island mellom Lofgren og Tierney Peninsula. Han vart oppdaga under helikopterturar frå USS Bellingshausen Sea Expedition i februar 1960. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Joseph R. Morgan i U.S. Navy som var hydrografisk og oseanografisk leiar for U.S. Navy Task Force 43 under denne ekspedisjonen.
Fly from Here
Fly from Here er eit studioalbum frå det britiske progressiv rock-bandet Yes, utgjeve i 2011. Albumet er det første reine studioalbumet til bandet sidan Magnification frå 2001. Dette er òg det første albumet til bandet med vokalisten Benoît David. Klaverspelaren Geoff Downes medverkar for første gongen sidan albumet Drama frå 1980. Produsent er Trevor Horn, som var vokalist på albumet Drama, og produsent på albumet 90125 frå 1983. Det er òg utgjeve ein spesialutgåve med ein bonus-DVD som inneheld ein dokumentarfilm om innspelinga av albumet.
Albumet kom på 30. plass på UK Albums Chart i Storbritannia, 36. plass på Billboard 200 i USA og på 24. plass på VG-lista topp 40 i Noreg.
Bakgrunn
Tittelsporet på albumet, «Fly from Here», er ein komposisjon som varar i 23 minutt og 49 sekund. Han består av tre hovudtema, og er delt opp i seks seksjonar med eigne spornummer som blir saman bunde av instrumentale mellomspel. Komposisjonen er hovudsakleg basert på låten «We Can Fly from Here», som vart skrive med tanke på albumet Drama, men som vart utelate. Ein konsertversjon av «We Can Fly from Here» vart utgjeve på samlealbumet The Word Is Live i 2005. Etter at Downes og Horn forlét Yes i 1981, spelte dei inn ein demoversjon som The Buggles. Denne versjonen var meint for albumet Adventures in Modern Recording, men vart nok ein gong utelate. Denne demoversjonen var med som bonusspor på nyutgjevinga av Adventures in Modern Recording.
Låta «Life on a Film Set» er basert på The Buggles-demoen «Riding a Tide», som òg vart utgjeve som bonusspor på nyutgjevinga av Adventures in Modern Recording. Dei andre songane er nye komposisjonar.
Plateomslaget er designa av Roger Dean, som har stått bak ei rekkje av plateomslaga til Yes. Omslaget er frå eit måleri Dean starta å måle ein gong på 1970-talet. Måleriet vart fullført først i 2011 då banda ynskte å nytte det til dette albumet.
Kjelder
Yes
Al-Bahth
Al-Bahth er ein landsby aust i det sentrale Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Cal Schenkel
Calvin «Cal» Schenkel er ein USA-amerikansk illustratør, grafisk designar, animatør og teiknserieskapar, som spesialiserte seg på design av plateomslag.
Han laga mange plateomslag for Frank Zappa. Han hadde ein ikonisk og særprega stil som var ein føregangar for punkkunst og new wave.
NM i skiskyting 1963
Noregsmeisterskapen i skiskyting 1963, den femte i rekka, vart avvikla vinteren 1963 på Voss i Hordaland. Meisterskapen omfatta ei einaste øving, 20 km langrenn med fire innlagde skytingar à fem skot, to i liggande og to i ståande stilling. Voss eigen Jon Istad vann den fyrste av fem individuelle NM-titlar.
20 km
Stad: Voss
<br style="clear:both;" />
Mulockfjorden
Mulockfjorden er ein 18 km lang fjord mellom Capes Teall og Lankester. Mulockbreen går ned mot fjorden og ut mot Rossisen. Han vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901-04) og kalla opp etter løytnant George F.A. Mulock, som var landmålar i ekspedisjonen.
Ganot Hadar
Landsbyen vart grunnlagd i 1954 av immigrantar frå Sør-Afrika. Namnet kjem frå dei kringliggande lundane.
Andor Hoel
Ole Andor Hoel var ein norsk skulemann og forsikringsmatematikar, fødd i Nes i Akershus. Han representerte Frisinna Venstre på Stortinget i perioden 1919-21.
Hoel var son til ein jarnbanemann og seinare fattigforstandar i Kristiania. Sjølv vart han student i 1884 og tok cand.real.-eksamen i 1892. Frå 1892 til -98 underviste han ved Hambros skole i Bergen. Deretter var han overlærar 1898-1905 ved Bergens tekniske skule, og direktør 1905-08 i same institusjonen. Frå 1908 var han direktør ved Bergen kommune si pensjonskasse.
Hoel var varamann til Stortinget 1910-15 frå Nygård-krinsen i Bergen. Han var elles i 1911-12 formann i den departementale komiteen som såg på undervisninga i dei tekniske skulane.
I valperioden 1919-21 representerte Hoel valkrinsen Sandviken på Stortinget, der han var medlem i Kyrkje- og skulekomiteen.
Louis Moe
Liv og virke
Moe var frå Tromøya i Arendal, der hans danskfødde far var tannlege. Sjølv byrja han i 1873 på teikneskulen i Kristiania, samstundes med Theodor Kittelsen. År 1875 reiste Moe vidare til København, der han året etter tok til på Kunstakademiet og i 1882-83 gjekk i lære hos Lauritz Tuxen. Han var frå 1881 fastbuande i Danmark, men fekk i 1896 bygt Juvlandsæter i Vrådal i Kviteseid kommune, der det i dag er eit galleri.
Moe bidrog med fantasifulle illustrasjonar til klassiske verk som Eddadikta i 1890 og til Saxo Grammaticus i 1898. Dessutan lag han illustrasjonar til ei mengd eventyrsamlingar og barnebøker. Han skreiv og illustrerte bøkene Langt, langt borte i skoven! i 1904 og Den blaa fugl i 1912, og illustrerte verk av mellom andre Vilhelm Krag, Jacob Breda Bull og Knut og Marie Hamsun. Han arbeidde også med raderingar frå 1900 og litografi frå 1905. Bilethistoriene hans utan tekst kan sjåast som forløparar for teikneseriane.
Kenny Chesney
Kenny Chesney er ein USA-amerikansk countrysongar.
Singlar
(utval)
Al-Bilad i Jemen
Al-Bilad er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Skeise-VM 1981 for menn
Verdsmeisterskapen på skeiser 1981 for menn vart avvikla på Bislett stadion i Oslo helga 14. og 15. februar. 36 utøvarar frå 17 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg.
Norske Amund Sjøbrend vart verdsmeister, landsmennene Kay Stenshjemmet og Jan Egil Storholt kom på dei neste pallplassane. Sjøbrend var bestemann på 1500 meter, Stenshjemmet på 500 m. Piet Kleine frå Nederland fekk bestetid på 5000-meteren, medan Sergej Beresin frå Sovjetunionen vann milløpet.
Skeise-VM 1981
Dato: 14./15. februar 1981
<br style="clear:both;" />
Pietro Longhi
Pietro Longhi, opphavleg Pietro Falca, var ein målar frå Venezia som var aktiv under den venetianske rokokkoen. Han måla freskar, altarbilete, portrett samt sjangerscener frå det samtidige Venezia.
Liv og gjerning
Longhi gjekk fyrst i lære hos Antonio Balestra, ein målar frå Verona som hadde arbeidd i lag med Carlo Maratta i Roma. Longhis tidlege måleri, som altarbiletet i San Pellegrino-kyrkja ved Verona, var påverka av den seinbarokke stilen som læremeistrane hans nytta. Sameleis er det med hans fyrste større oppdrag for ein kar som høyrde til den venetianske adelen; freskoen i Palazzo Sagredo over temaet kjempers fall. Dei mektigaste familiane i Venezia var seinare hans viktigaste oppdragsgjevarar. Longhi tok sitt nye etternamn då han i 1733 vart medlem av målarlauget i Venezia. Seinare fekk han bolognesaren Giuseppe Maria Crespi til læremeister, noko som hadde varande verknad på Longhi. Crespi hadde frigjort seg frå den akademiske tradisjonen, Longhi gjekk då sjølv i gang med nye måleteknikkar og tema. Religiøse tema forma han som sjangermåleri, til dømes Dei sju sakramenta. Sjangerbileta, med sine nøyaktige, av og til humoristiske eller lett ironiske skildringar av det venetianske selskapslivet, er ikkje berre fyrsterangs kjelder til den lokale kulturhistoria, men framhevar seg også med særleg delikate fargar. Longhi sine små måleri var populære i samtida.
I tillegg måla Longhi talrike gruppe- og einskildportrett på oppdrag av og for den venetianske adelen. Frå 1756 til 1780 underviste han ved 'Accademia di pittura e scultura' i Venezia, han var leiar for skulen frå 1763.
Gracebreen
Gracebreen er ein isbre som flyt nord og ut i Ample Bay ved Bay of Isles, nær Salisbury Plain på Sør-Georgia. Han vart kartlagt i 1912–13 av Robert Cushman Murphy]], an ein amerikansk naturforskar ombord på briggen «Daisy», som namngav han etter kona si, Grace Barstow Murphy.
Al-Buqayrayn
Al-Buqayrayn er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Dumfries
Dumfries  er ein by og det administrative senteret i regionen Dumfries and Galloway i det sørlege Skottland. Han har kring 40 000 innbyggjarar og ligg ved elva Nith.