cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Medellín
Medellín  er den nest største byen i Colombia og hovudstaden i Antioquia-departementet. Han ligg i Aburrádalen, eit sentralt område av Andes i Sør-Amerika. Ifølgje det nasjonale statistikkbyrået, har byen ein estimert folkesetnad på 2,44 millionar per 2014. Saman med byar i nærområdet, er storbyen Medellín nest største storbyområdet i Colombia rekna i folkesetnad og økonomi, med meir enn 3,5 millionar menneske.
Skipinga av ein første landsby innanfor dagens storbyområde Medellín skjedde i 1616 då landsbyen San Lorenzo dei Aburrá blei grunnlagt. I 1826 gav nasjonalkongressen i Gran Colombia byen status som hovudstaden i Antioquia-departementet. Medellín var eit dynamisk handelssentrum gjennom 1800-talet, først med gulleksport, deretter produksjon og eksport av kaffi.
Storbyområdet Medellín produserer 67 % av BNP i Antioquia-departementet og 11 % av økonomien i Colombia. Medellín er viktig for regionen på grunn av universiteta, akademia, handel, industri, vitskap, helsetenester, blomedyrking, festivalar og uteliv. I 2013 valde den internasjonale ideelle forskings- og utdanningsorganisasjonen 'Urban Land Institute' Medellín som den mest innovative byen i verda på grunn av sine siste framsteg i politikk, utdanning og sosial utvikling. I det same året, vart Medellín annonsert som den føretrekte forretningsdestinasjonen i Sør-Amerika.
Medellín har eit tropisk regnskogklima, om enn ein påviseleg kjølig versjon av dette klimaet. Fordi Medellín ligg på 1500 meter over havet, er klimaet ikkje så varmt som andre byar som ligg på same breiddegrad nær ekvator. På grunn av høgda over havet og gunstig plassering i Andes, er vêret i Medellín til tider meir karakteristisk for eit fuktig subtropisk klima enn for eit tropisk klima. Den årlege døgnmiddeltemperatur er 22 ° C, og på grunn av nærleiken til ekvator, er temperaturen konstant året rundt, med minimale temperaturvariasjonar. Temperaturane kan variere mellom 15 og 30 ° C. Byen ligg i ein dal med mange av distrikta i dalsidene, og temperaturen kan vere litt lågare på dei omkringliggande høgder.
Fylkesveg 131 i Rogaland
Fylkesveg 131 i Rogaland går mellom Stavnheim og Bø i Hå kommune. Vegen er 9,6 km lang.
Gipps ishaug
Gipps ishaug er ei omtrent elliptisk ishaug som er 19 km lang og som grensar til isklipper på alle sider. Han ligg ved kanten av Larsenisen kring 10 km nordaust for Hearst Island. Isen vart oppdaga av William R. MacDonald frå United States Geological Survey (USGS), 18. desember 1966, på eit fotografisk kartleggingsoppdrag av området ombord på eit Super Constellation-fly frå U.S. Navy skvadron VXE-6. Ishaugen vart først kartlagt frå desse bileta av USGS. Namnet vart foreslått av UK Antarctic Place-Names Committee etter Derek R. Gipps, nestkommanderande i British Antarctic Survey i 1961–73.
Lida Gustava Heymann
Lida Gustava Heymann var ein tysk kvinnesaksforkjemper. Saman med livs- og samarbeidspartnaren sin Anita Augspurg var ho blant dei førande representantane for den radikale, borgarlege kvinnerørsla i Tyskland og Europa. Røysterett for kvinner var den viktigaste enkeltsaka. Begge var pasifistar og opponerte mot nasjonalsosialistane. Under maktovertakinga var ho og Augspurg i Sveits på ferie, og vart verande der i eksil livet ut.
Biografi
Heymann vart fødd 15. mars 1868 i Hamburg som den tredje dottera til den velståande kjøpmannen Gustav Christian Heymann og kona hans Adele, opphaveleg Hennig. Døtrene fekk oppseding og utdanning av guvernanter og huslærarar. Frå 1882 til 1884 gjekk Heymann på ein jenteskule (Töchterschule, på norsk dotterskule) i Hamburg. Etter eit år på pensjonat i Dresden budde ho frå 1885 til 1896 igjen hos foreldra i Hamburg. Ho engasjerte seg sosialpolitisk, blant anna ved å undervise på ein skule for fattige barn og ved å leie ein handarbeidsskule.
I 1914 grunnla Heymann og Augspurg det radikal-pasifistiske Deutscher Frauenstimmrechtsbund. I bladet Bundesmitteilungen ('Nasjonale meldingar') kravde Heymann som redaktør ei snarleg avslutning på fyrste verdskrigen. Ho kom i klammeri med sedskapspolitiet i Hamburg, då ho protesterte mot det ho såg på som ei nedverdigande behandling av prostituerte. Ho ville avskaffe den statlege reguleringa av prostitusjonen, og vart som følgje av dette kalla ei «gal kvinne» (verrücktes Frauenzimmer).
I 1941 gav Heymann ut sjølvbiografien Erlebtes - Erschautes: Deutsche Frauen kämpfen für Freiheit, Recht und Frieden 1850-1940 (norsk Opplevd og sett: Tyske kvinner kjempet for frihet, rett og fred 1850–1940), saman med Augspurg.
Arbeitsgemeinschaft Orte der Demokratiegeschichte reknar Heymann og Augspurg å vere blant dei 100 viktigaste personane som i løpet av dei siste 200 åra, har bidrege til danninga av demokratiet i Tyskland.
Thomas Kahlenberg
Thomas Kahlenberg er ein dansk fotballspelar, som i 2010/11-sesongen spela for Wolfsburg i tysk Bundesliga, og for det danske landslaget.
Kahlenberg vart seriemeister i Danmark med Brøndby i 2005, og spelte òg éin ligakamp då Brøndby vart seriemeistrar i 2002. Han vart kåra til årets unge danske spelar i 2004. Han debuterte for Danmark sitt A-landslag 30. april 2003 i ein privatlandskamp mot Ukraina. Han var den yngste spelaren i Danmark sin tropp til fotball-EM i 2004, men fekk ikkje spela nokon kampar i turneringa. Han var òg med i troppen til fotball-VM i 2010, der han spelte i alle Danmark sine tre kampar.
Ingerid Gjøstein Resi
Ingerid Gjøstein Resi var ein norsk filolog, Venstrepolitikar og kvinnesaksforkjempar. Ho var formann for Norsk Kvinnesaksforening frå 1952 til ho døydde i ein flystyrt i Sovjetunionen i 1955 saman med resten av ein kvinnedelegasjon på ti kvinner. Ho var også medlem av landsstyret i Venstre.
Bakgrunn
Gjøstein Resi var dotter av politikaren Johan Gjøstein og kvinnesakskvinna Anna Gjøstein, som stifta Stavanger Kvinnesaksforening. Ho gifta seg med sokneprest Oscar Resi og var mor til journalisten Kjell Gjøstein Resi og professor Heid Gjøstein Resi. Hennas eldre bror var tidlegare byrettsjustitiarius og ordførar i Stavanger, Tjalve Gjøstein.
Karriere
Gjøstein Resi var elev ved Kongsgård skole i Stavanger der ho var med i Iduns Julekomedie. Ho arbeida som stortingsstenograf frå 1921, tok artium i 1929 og blei cand.philol. i 1931. Ho var tilsett som forskar i Det norske litterære ordboksverk (no Institutt for litteratur, områdestudier og europeiske språk ved UiO) frå 1931, og forska bl.a. på ordforrådet i dei eldste norske handskrifter. Samstundes arbeida ho i Stortinget, der ho blei referentrevisor.
Politisk virke
Gjøstein Resi var engasjert i Norsk Kvinnesaksforening (NKF) og Venstre. Ho var leiar i Oslo Kvinnesaksforening 1948–1950, 1. nestleiar i NKF på nasjonalt nivå 1948–1952 og leiar i NKF frå 1952 til sin død i 1955.
Gjøstein Resi var medlem av landsstyret i Venstre og representerte partiet i kommunestyre og formannskap i Oppegård frå 1952. Ho var også stortingskandidat for Venstre i Akershus.
Død
Gjøstein Resi døydde i Voronezj-ulukka i Sovjetunionen i 1955 saman med resten av ein kvinnedelegasjon på ti kvinner.
Kent Gudmundsen
Kent Vidar Gudmundsen er ein norsk politikar for Høgre. Han har vore vald inn på Stortinget frå Troms fylke sidan 2013, etter å ha vore vararepresentant sidan 2001. Gudmundsen var fylkesråd for utdanning i Troms 2009–2013.
Han har vore politisk aktiv sidan 1993. Gudmundsen har mellom anna vore nestleiar i Harstad Unge Høgre 1995–1997, leiar i Troms Unge Høgre 1998–2001, medlem av Troms fylkesting sidan 1999, nestleiar i Troms Høgre sidan 2004, leiar i Tromsø Høgre sidan 2008 og medlem av Tromsø kommunestyre sidan 2011.
Han har også vore representant i Conference of Peripheral and Maritime Regions (CPMR), styremedlem i UKM Troms 1999–2004, medlem av skolestyret ved Heggen VGS 2000–2005, nestleiar i OPUS Troms FKF 2003–2006, styreleiar i Troms fylkeskultursenter FKF 2003–2006 og styremedlem i Tromsø Havn KF 2007–2010.
Gudmundsen har arbeidserfaring frå servicebransjen, omsorgssektoren og IKT-sektoren.
Anita Augspurg
Anita Theodora Johanna Sophie Augspurg var den fyrste kvinna i Tyskland med doktorgrad i juss, og arbeida mot slutten av 1800-talet for sosiale og politiske rettar for kvinner. Innføring av røysterett for kvinner var det fremste målet hennar, og denne blei innført i Tyskland i 1918.
Augspurg deltok i 1915 i grunnlegginga av Internasjonal Kvinneliga for Fred og Fridom, og fekk deretter publiserings- og taleforbod resten av krigstida. Saman med blant anna livspartnaren sin Lida Gustava Heymann, kravde ho i 1923 fåfengd å få Adolf Hitler utvist frå Tyskland. Etter maktovertakinga i 1933 blei ho av nasjonalsosialistane (nazistane) oppført på ei likvidasjonsliste. Ho levde deretter saman med Heymann i eksil i Sveits livet ut.
Biografi
Etter å ha gjennomført den høgare jenteskulen, kalla «dotterskule» (tysk Töchterschule), byrja Augspurg å arbeide i sin fars advokatkontor. Der fekk ho berre utføre enkle arbeidsoppgåver, og var misfornøgd med dette. Ho gjekk over på eit privat lærarseminar, og tok i 1879 lærar- og gymnastikklærareksamen. Utover i 1880-åra arbeida ho som skodespelar i Meiningen, Augsburg og Amsterdam. I 1887 opna ho saman med den dåverande kjærasten sin, Sophie Goudstikker, fotoatelieret Elvira i München.
I 1899 deltok Augspurg ved stiftinga av Verband Fortschrittlicher Frauenvereine (VFF). Saman med Augspurg var blant anna kvinnesaksforkjemparar som Minna Cauer, Helene Stöcker, Maria Lischnewska og Lida Gustava Heymann.
Forslaget om ei ny lovbok for Tyskland (Bürgerliches Gesetzbuch), som kom på byrjinga av 1890-åra, inneheldt ingenting til forbetring av stillinga til kvinner i samfunnet. Det innebar at den gifte kvinna framleis skulle mangle rett til å disponere over dei økonomiske midla ho bringa inn i ekteskapet, og at ho heller ikkje hadde nokon rett til å ta avgjersler i barne­oppsedinga. Augspurg førte ein kampanje mot forslaget, og pressa karakteriserte kampanjen som ein «kvinnestorm». Kampanjen førte ikkje til noka endring i lovforslaget. Den einaste endringa som Augspurg stod for, var det faktum at kampanjen faktisk blei gjennomført. Ein slik kampanje var noko heilt nytt i eit land der det var forbode for kvinner å delta i politikken.
For Augspurg førte forslaget til ny lovbok til at ho i 1893 byrja jusstudium. I Tyskland var det ikkje tillate for kvinner å studere juss, så ho måtte dra til Zürich i Sveits, for til slutt å ta eksamen der. Dette kombinerte ho med verksemda si som fotograf. I 1897 vende ho tilbake til Berlin, som den fyrste tyske kvinna med ein juridisk doktorgrad. Doktorarbeidet hennar dreidde seg om parlamentarismen i England.
Kamp for likestilling og røysterett
For dei radikale, borgarlege kvinnene var likestilling med mannen eit sentralt tema. Den viktigaste enkeltsaka var kampen for kvinneleg røysterett.
Det rettspolitiske konseptet til rørsla var bygt på likestilling mellom kjønna, men også på kritikk av det patriarkalske, kapitalistiske samfunnet. Det strekte seg langt utover kampen om formell likestilling. I september 1896 deltok Augspurg på den fyrste internasjonale kvinnesakskongressen i Tyskland, Internationale Kongress für Frauenwerke und Frauenbestrebungen. Der lærte ho den ti år yngre kvinnesaksforkjemparen Lida Gustava Heymann å kjenne. Frå 1903 var Heymann livspartnaren og samarbeidspartnaren hennar. Saman med millionarvingen Heymann blei Augspurg sentral i den borgarleg-radikale kvinnerørsla i 1890-åra. Ho arbeidde i tidsskriftet til Minna Cauer Die Frauenbewegung ('Kvinnerørsla'), og stifta ei rekkje radikale kvinneforeiningar som stod i opposisjon til dei ordinære, tyske kvinneforeiningane. I 1898 deltok Augspurg ved stiftinga av den tyske greina av den internasjonale abolisjonistiske føderasjonen. Denne organisasjonen var opphavleg amerikansk, og arbeidde for oppheving av fridomsavgrensingar for prostituerte. Det å tale saka til dei prostituerte i Tyskland på denne tida, kravde eit stort mot. Målet til Augspurg var å avskaffe prostitusjonen, men samstundes ønskte ho at verksemda ikkje skulle vere straffbar for dei prostituerte.
I 1902 fann Augspurg eit smotthol i lovforbodet mot kvinner si deltaking i politikken, og kunne stifte den fyrste røysterettsforeininga for kvinner i Tyskland, Deutscher Verband für Frauenstimmrecht ('Tysk forbund for kvinnerøysterett'). Saman med Augspurg og Heymann var blant anna Cauer og Helene Stöcker til stades ved stiftinga. Augspurg blei president til 1911 og redigerte deretter tidsskriftet Frauenstimmrecht til 1914. Under den fyrste verdskrigen var Augspurg – og Heymann – blant dei få pasifistane som nekta å støtte landet sitt i krigen, heller ikkje gjennom sosialarbeid.
Frå 1901 til 1907 redigerte Augspurg kvinnesida i den konservative dagsavisa Der Tag, i Berlin. I 1902 melde ho seg inn i det liberale partiet Freisinnige Volkspartei, men ho klarte ikkje å overtyde dei liberale partia om retten til av alminneleg røysterett. Heller ikkje den borgarlege røysterettsrørsla gjekk inn for alminneleg røysterett, og braut saman i 1913. Dette gjaldt i motsetning til SPD, som allereie lenge hadde hatt alminneleg røysterett som krav. Kvinneleg røysterett blei vedteke i Tyskland fyrst etter den fyrste verdskrigen, i 1918.
Augspurg var kjend som ein lidenskapeleg og dyktig talar, og dessutan for sine artiklar i innanlandsk og utanlandsk fag- og dagspresse. Heile tida tala ho den radikale saka til kvinnerørsla. Dei tok mønster av dei engelske suffragettene og aksjonerte etter regelen propaganda gjennom handling. Dette innebar handlingar som kunne vekke oppsikt og avsky. Ved eit høve blei ho arrestert av politiet etter å ha opptredd som om ho var prostituert. Det vekte også stor merksemd då ho i 1905 i eit ope brev oppfordra ei kvinne til å velje eit fritt og uformelt ekteskap, i staden for det formelle. Grunngjevinga var å unngå dei patriarkalske ekteskapslovene i dåtida.
Privatlivet hennar saman med den velståande Heymann, fekk også ekstravagante uttrykk. I 1907 drog dei to kvinnene til Bayern og dreiv ein periode ein gard med berre kvinnelege tilsette. Dei dreiv sport som var uvanleg for kvinner. I 1928 tok begge førarkort og reiste rundt i Tyskland med eigen bil.
Etter den fyrste verdskrigen var Augspurg medlem av det provisoriske nasjonalrådet i München. Ho prøvde fåfengd å bli medlem av Bayerns landdag. Under revolusjonen i 1918 hadde Augspurg bevega seg frå å vera tilhengjar av eit parlamentarisk system, til å gå inn for arbeidarråd. Ho var medlem av kongressen i Bayern for arbeider-, bonde- og soldatråd.
Fredsarbeid og eksiltilvære
Etter den fyrste verdskrigen konsentrerte Augspurg seg om det internasjonale fredsarbeidet. I 1915 var ho tilstades i Haag då Internasjonal Kvinneliga for Fred og Fridom (IKFF) blei stifta, og tilhøyrde inntil 1933 styret i organisasjonens tyske grein. Kort tid etter konferansen fekk ho forbod mot å publisere og å handle politisk, og dette forbodet varte til krigen var over. Heimen hennar blei ransaka. Ho blei ramma av sjukdommen letargi, ein slags vaken søvntilstand. Som følgje av dei pasifistiske aktivitetane hennar, og dessutan ei oppmoding til boikott mot å inngå ekteskap, blei ho utelukka frå den borgarlege kvinnerørsla Bund Deutscher Frauenvereine.
Frå 1919 til 1933 gav Augspurg, saman med Heymann, ut tidsskriftet Die Frau im Staat (meiningsomsetjing ' Kvinnen og staten'). Skriftene hennar er dels karakteriserte som utopiske, dels som skarpe analysar. Ho påviste tidleg svakheitene ved Weimarforfatninga som gav heimel for nasjonalsosialistanes fullmaktslover. Augspurg leia ein kvinnedelegasjon til Bayern ins innanriksminister Franz Schweyer, og kravde at Hitler skulle utvisast til Austerrike. Grunngjevinga var den stadige trakasseringa hans av pasifistar. Kravet blei ikkje møtt, og seinare følgde ølkjellarkuppet. Kravet om utvising førte til at ho og Heymann etter maktovertakinga blei oppførte på likvidasjonslista til nasjonalsosialistsne.
Ettermæle
«– Det kvinnelege kjønn er førebestemt for å bli husmor og mor, og det er for å kunne utføre det vanskelegaste av alle yrke, nemleg å oppsede barn», hevda den liberale avisa Vossische Zeitung i ein kommentar. Men ei rekkje menn rosa Augspurg og Heymann for motet deira, blant anna forfattaren Thomas Mann som Augspurg traff i München.
Etter 1945 gjekk Anita Augspurg i gløymeboka. Fyrst ved verksemda til kvinnerørsla i 1970-åra blei namnet hennar nemnt på nytt. Byen München oppretta i 1994 Anita Augspurg-prisen for framifrå arbeid for likestilling. I München er også ein yrkesskule, Städtische Anita-Augspurg-Berufsoberchule, oppkalla etter ho. Landesarbeidsgemeinschaft Lesben der NWR ('Delstatsarbeidsfellesskap for lesber i NWR') oppretta i 2009 Augspurg-Heymann-prisen for modig innsats for lesbiske kvinner. Frå 2015 er namnet på prisen CouLe Preis für Couragierte Lesben ('CouLe pris for modige lesber'). I Bremen er ei gate oppkalla etter henne.
Augspurg blir rekna, saman med Heymann, av Arbeitsgemeinschaft Orte der Demokratiegeschichte å vere blant dei 100 viktigaste personane som i løpet av dei siste 200 år, har bidrege til danninga av demokratiet i Tyskland.
Little Richard's Greatest Hits: Recorded Live!
Little Richard's Greatest Hits - Recorded Live! er det andre og siste albumet Little Richard spelte inn for Okeh. Det vart spelt inn som eit konsertalbum i CBS Studios i Hollywood.
Historie
Etter utgjevinga av albumet sa Richard sjølv «Eg var inne i det andre året hos Okeh og det var framleis ikkje ein hit. Så eg reiv sundt kontrakten. Kontrakten gav meg ikkje løyve til å avgjere songane eg skulle spele inn eller kva som skulle gjevast ut. Larry Williams var den verste produsenten i verda. Han ønskte at eg skulle kopiere Motown og eg var ikkje ein Motown-artist. Okeh-songane selde ikkje i det heile tatt, fordi Okeh var eit R'n'B-selskap - eit svart selskap. Eg burde ha spelt inn for Epic, fordi eg er ikkje hovudsakleg ein svart artist. Det ville ha blitt mykje betre.»
Etter innspelinga av dette albumet, spelte Richard inn tre songar til for Okeh den 17. mai 1967. Ein av dei kom ut i 2004 («Golden Arrow»), og dei to andre er aldri gjevne ut. Han spelte så inn seks spor i New York, Los Angeles og Chicago for Brunswick Records seint i 1967 og i 1968. Brunswick-songane vart gjevne ut mellom desember 1967 og september 1968, men ingen av dei vart hittar.
Richard tok så ein pause frå platestudioet og kom først attende i mars 1970 for Reprise Records.
Medverkande
Trommeslagaren er ikkje identifisert.
Green ishaugar
Green ishaugar er ein lokal ishaug i Antarktis, 9 km aust for Henderson Island, der Shackletonisen glir over ei grunne på havbotnen. Isen vart kartlagt av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Duane L. Green, ein sambandsmann og protokollførar i U.S. Navy Operasjon Windmill som oppretta astronomiske kontrollstasjonar langs Wilhelm II, Knox og Budd Coast i januar og februar, 1948.
Mount Gozur
Mount Gozur er eit fjell, 2980 moh, i Maglenik Heights sentralt i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis, som ligg like nordvest for toppen av Youngbreen og 9 nautiske mil aust for Mount Bentley. Det vart først kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy, frå 1957–59, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Alexander Gozur i USA Air Force, som var med på bygginga av Amundsen-Scott-stasjonen 1956–57.
Wa`lan
Wa`lan er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Nir Oz
Nir Oz (hebraisk skrift נִיר עֹז, ניר עוז, tyder Styrkeenga) er ein kibbutz sør i Israel. Han ligg nordvest i Negevørkenen mellom Magen og Nirim i Eshkol regionale kommune. I 2006 hadde han 348 innbyggjarar. Han vart grunnlagd 1. oktober 1955 som ei Nahal-busetjing og vart godkjend som ein kibbutz to månader seinare.
Dobrynja Nikititsj
Fleire bylinaer fortel om Dobrynja som utfører oppgåver gjevne han av fyrst Vladimir. Dobrynja blir ofte framstilt som ein som er nær fyrstefamilien, og utfører sensitive og diplomatiske oppdrag. Han blir omtalt som ein dyktig bogeskytar, symjar og brytar. Han speler gusli og taflspel, og er kjend for høvisk og utspekulert framferd.
Dobrynja og draken
Følgjande oppsummering er etter versjon frå Povenets ujezd i Olonets provins, samla av A.F. Gilferding i 1871 frå songaren P.L. Kalinin:
Otiraelva
Elvedalen til Otira utgjer den nordvestlege tilgangen til fjellpasset Arthur's Pass, ein av dei tre viktigaste fjellovergangane over Søralpane.
Dobrynja Nikititsj
Dobrynja og draken
Mor til Dobrynja ber han om å halda seg unna Sarasenarfjella, ikkje trampa ned drakeungar, ikkje redda russiske fangar og ikkje bada i Putsjajelva. Dobrynja høyrer ikkje på mor si, og gjer alle fire tinga.
Då han bada i Putsjajelva møtte han ein drake med tolv hovud (i nokre versjonar identifisert som Zmej Gorynytj ). Den våpenlause og desperate Dobrynja oppdaga «ein hatt frå Grekarland», og brukte denne til å nedkjempa draken.
Draken bønnfall Dobrynja om å ikkje drepa henne, og dei to blei einige om å ikkje slost. Draken baut dette løftet med ein gong og flaug til Kiev, der ho bortførte Zabava Putjatisjna, niesa til fyrst Vladimir.
Då Dobrynja kom til Kiev gav fyrst Vladimir han ordre om å redda niesa hans eller bli drepen. Dobrynja klaga til mor si at han verken hadde ridedyr eller spyd til oppgåva, og blei gjeven arvehesten Burko og ein magisk pisk frå Shamakhi.
Dobrynja redda nokre fangar og trampa ned drakeungane, men ein av dei beit i foten til hesten og stoppa han. Dobrynja hugsa den magiske pisken, som piska liv inn i hesten att og sette han fri. Draken kom til, full av sinne over at ungane var døde, og nekta å gje frå seg Zabava utan ein kamp.
Dobrynja slost mot draken på Sarasenarfjella i tre dagar. Den tredje dagen ville han gje opp og dra frå staden, men ein stemme frå himmelen bad han om å kjempa i tre timar til. Etter dei tre timane drap Dobrynja til slutt draken.
Drakeblodet rann ikkje ned i bakken, og Dobrynja låg i ein dam av det i tre dagar. Ein stemme frå himmelen bad han til slutt om å stikka spydet sitt i bakken og seia eit formular. Blodet blei då slukt av bakken, og Zabava var redda.
Sidan Dobrynja var av bondestand, kunne han ikkje gifta seg med Zabava og gav henne i staden til Aljosja Popovitsj. Dobrynja møtte ei polyanitsa (krigarkvinne), Nastasia, og gifta seg med henne i staden.
Roxburgh
Roxburgh  er ein landsby i regionen Scottish Borders i Skottland. Han har kring 400 innbyggjarar og ligg omkring 2 km vest for det historiske Roxburgh, som i mellomalderen var ein viktig by.
Historie
I mellomalderen var Roxburgh like viktig som Edinburgh, Stirling og Berwick-upon-Tweed. Årsaka til dette var plasseringa i det fruktbare jordbruksområdet i det skotske låglandet. At han låg ved elva Tweed tydde at det var mogleg å eksportere varer via hamna Berwick-upon-Tweed, noko som la grunnlag for rikdom. Plasseringa var òg strategisk i tilhøve til behovet for vern mot engelske invasjonar.
Militært var byen lett å forsvare, sidan han låg på ei halvøy mellom Tweed og Teviot, med Roxburgh slott plassert slik at det vakta vegen inn på halvøya. Likevel måtte han fleire gongar gje tapt under harde åtak, og han vart fleire gonger teke av engelske styrkar og så teke attende av skotske. Etter å ha vorte inntatt for siste gongen i 1460 vart både byen og slottet øydelagt. Ein nådde ikkje å byggje han opp att før Berwick-upon-Tweed fall til engelskmennene i 1482, og det var då ikkje verken militært eller økonomisk grunnlag for å gjenreise byen.
Det er berre mindre restar igjen av forsvarsverka til slottet, og så godt som ingen spor etter sjølve byen. Staden blir ått av hertugen av Roxburghe.
Fylkesveg 132 i Rogaland
Fylkesveg 132 i Rogaland går mellom Ævestad og Håland i Hå kommune. Vegen er 1,8 km lang.
Alloway
Alloway  er ein landsby i regionen South Ayrshire i Skottland. Han blir rekna som ein forstad til administrasjonsbyen i regionen, Ayr.
Landsbyen er mest kjend for å vere fødestaden til diktaren Robert Burns. Diktet Tam o'Shanter omtaler Alloway, blant anna kyrkja og brua Brig o'Doon. Det er reist eit minnesmerke over Burns.
Alloway har fleire museum.
Vinnö
Vinnö er ein tettstad i Kristianstads kommun i Skåne län i Sverige. I 2010 hadde tettstaden 536 innbyggjarar.
Artimus Pyle
Thomas Delmer «Artimus» Pyle er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som trommeslagar i Lynyrd Skynyrd frå 1974 til 1977 og frå 1987 til 1991. Han og bandkollegaene hans i Lynyrd Skynyrd vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 2006.
Pyle kom me i Lynyrd Skynyrd i 1974 etter å ha ført spelt ved sida av, og så erstatta, den origniale trommeslagaren Bob Burns. Han overlevde flystyrten med flyet som førte heile bandet mellom to konsertar. Pyle vart hardt skadd, medan andre i bandet omkom. Bandet vart oppløyst etter styrten, og han byrja å spele i Rossington Collins Band med somme av dei tidlegare bandkollegaene, men Pyle måtte slutte etter han braut foten på 21 forskjellige stader etter ein kollisjon med ein fyllekøyrar. Pyle vart erstatta av Derek Hess.. I 1982 spelte Pyle med Artimus Pyle Band (A.P.B.). I 1987 vart Lynyrd Skynyrd starta opp att og Pyle vart igjen ein del av bandet. Han slutta etter de første, nye innspelinga deira, Lynyrd Skynyrd 1991.
Wadi al-Bi'R
Wadi al-Bi'R er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Skoghall
Skoghall er ein svensk tettstad og centralort i Hammarö kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2005 hadde byen 12,810 innbyggjarar.
Vinslöv
Vinslöv er ein tettstad i Hässleholms kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 3 865 innbyggjarar.
Sphyrna tiburo
Det er fanga S. tiburo-haiar med eit mageinnhald der sjøgras utgjorde massen.
Sancocho
Sancocho er ein tradisjonell lapskaus eller suppe i fleire latinamerikanske land og rekna som nasjonalretten i Colombia, Panama og Den dominikanske republikken. Retten består vanlegvis av store kjøtstykke eller fisk, rotknollar og andre grønsaker i ei kraft. Det finst fleire variasjonar av retten, og han er ekstremt populær i land som Puerto Rico, Honduras, Ecuador, Colombia, Cuba, Panama, Den dominikanske republikken, Trinidad og Tobago og Venezuela.
Émerson Leão
Émerson Leão er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Torgeir Knag Fylkesnes
Torgeir Knag Fylkesnes er ein norsk politikar for Sosialistisk Venstreparti (SV). Han er vaksen opp i Tromsø og er utdanna cand.philol. ved Universitetet i Tromsø, med filosofi (hovudfag), historie og sosialantropologi. Han har vore studentpolitikar for Sosialistisk Studentlag på Universitetet i Tromsø. Han var medlem av Tromsø kommunestyre 1999–2003 og leiar i Troms SV 2011–2012 og er medlem av sentralstyret i SV frå 2012. Frå 2019 er han nestleiar i SV.
Fylkesnes er gründer og medeigar i teknologi- og reklameselskapet ArcGiraff og har i tillegg arbeidd som rådgjevar i Sosialistisk Venstreparti 2002–2007 og forelesar i filosofi 2003–2008. Han var kommunikasjonsrådgjevar i Sykepleierforbundet 2007–2010 og kommunikasjonssjef i Teknologirådet 2010–2013.
Torgeir Knag Fylkesnes var vararepresentant til Stortinget 2001–2005. Sidan 2013 er han stortingsrepresentant for Troms, som førstekandidat for SV i fylket. Han sat først i Kyrkje- og utdanningskomiteen, men flytta i desember 2015 til Næringskomiteen. Frå 2017 er han første nestleiar i Næringskomiteen.
Dunriksefamilien
Dunriksefamilien, Sarothruridae, er ein familie av små til mellomstore bakkelevande fuglar funne på Madagaskar og i Afrika sør for Sahara. Artane i denne familien vart ein gong trudd å vere ein del av den langt større riksefamilien Rallidae. To slekter inngår no i familien, frå 2015 er slekta Canirallus inkludert i familien Sarothruridae etter EBird/Clements Checklist.
Artslista
Dunriksefamilien i rekkjefølgje etter eBird/Clements Checklist v2017 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Pakistan under vinter-OL 2018
Pakistan deltok med to utøvarar under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang i Sør-Korea i perioden 9. til 25. februar 2018.
Fylkesveg 133 i Rogaland
Fylkesveg 133 i Rogaland går mellom Brusand i Hå kommune og Kartevoll i Time kommune. Vegen er 14,7 km lang.
Pakistan under vinter-OL 2018
30px|Alpine greiner Alpine greiner
Pakistan kvalifiserte éin mannleg utøvar. Muhammad Karim deltok også i Vinter-OL 2014.
30px|Langrenn Langrenn
Pakistan kvalifiserte éin mannleg utøvar. Dette var fyrste gongen Pakistan deltok i langrenn i Vinter-OL.
Percy's Song
Dylan skreiv songen frå forteljaren sitt synspunkt. Songen omhandlar ei bilulukke og ein mann dømd for uaktsamt drap og 99 år i Joliet fengsel. Forteljaren bed dommaren om å gjere om straffa til den dømde venen, fordi han meiner straffa er for streng. Dommen vert derimot ståande.
Songen finst òg på The Genuine Bootleg Series: the Third One Now
Religionsfridom
Religionsfridom eller trusfridom er eit vern i form av lovverk og sedvane for at einskilde menneske og grupper skal kunna tru det dei vil og tilbe kven eller kva dei vil, eller lata vere å vedkjenne seg noka tru. Dette vert sett på som ein grunnleggjande menneskerett, og er mellom anna ein del av menneskerettsfråsegna til SN. Religionsfridom vart ein av dei fyrste menneskerettane som vart anerkjent i Europa, men det er fyrst moderne statar etter den franske revolusjonen som har sikra full religionsfridom.
Menneskerettsfråsegna til SN frå 10. desember 1948 definerer religionsfridom slik: ''Kvar ein har rett til tanke-, samvits- og religionsfridom. Denne retten omfattar fridom til å skifta religion eller tru, og fridom til anten åleine eller saman med andre, offentleg eller privat, å gje uttrykk for religionen eller trua si gjennom undervisning, utøving, tilbeding og rituale.''
Noreg
§ 2 i den norske grunnlova, som fastset den evangelisk-lutherske religion som statens offentlege religion, vart opphavleg vedteke med fylgjande tillegg: «Alle christelige Religions-Secter tilstedes fri Religionsøvelse», men dette kom ikkje med i den endelege teksten. I samband med 150-årsjubileet for Grunnlova i 1964 fekk § 2 eit nytt fyrste ledd med dette innhaldet: «Alle Indvaanere af Riget have fri Religionsøvelse.» Prinsippet var allereie tidlegare gjennomført i den vanlege lovgjevinga (lov av 13. juni 1969 om trudomssamfunn og ymist anna, kap. 1).
Opphavleg hadde den norske grunnlova særskilte forbod rettet mot jødar, jesuittar og munkeordenar. Forbodet mot jødar i riket vart oppheva i 1851, forbodet mot munkeordenar i 1897, og i 1956 forsvann endeleg vedtaket om at jesuittar «ikke må tåles». Den sistnemnte grunnlovsendringa kom i samband med at Noreg slutta seg til den europeiske menneskerettskonvensjonen.
David Hasselhoff
David Michael Hasselhoff er ein amerikansk skodespelar, songar og låtskrivar.
David Hasselhoff er mest kjend for sine hovudroller i Knight Rider og Baywatch. Han har fått ei stjerne på Hollywood Walk of Fame.
Wasit i Sana
Wasit er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i Sana guvernement.
Munkfors
Munkfors er ein svensk by og centralort i Munkfors kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2011 hadde byen 3,054 innbyggjarar.
Munkfors ligg på begge sider om Klarälven, kring 50 km nord for Karlstad. Han har variert industri med mellom anna verkstads- og stålindustri. Staden har lange industritradisjonar og delar av det gamle bruksmiljøet er verna.
Guarcello Peak
Guarcello Peak er eit fjell, 2050 moh, som ligg 3,5 nautiske mil sør-søraust for Mount Dolence i Enterprise Hills i Heritage Range i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Dominic Guarcello, ein meteorolog ved Little America V Station i 1958. Guarcello Peak vart først klarta den 23. desember 2011 av Simon Abrahams, Ralf Laier og Todd Passey.
Carstairs
Carstairs  (skotsk-gælisk Caisteal Tarrais) er ein landsby i regionen South Lanarkshire i Skottland. Han har kring 700 innbyggjarar.
Vintrie
Vintrie er ein tettstad i Malmö kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 338 innbyggjarar.
Vintrosa
Vintrosa er ein tettstad i Örebro kommun i Örebro län i landskapet Närke i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 1 333 innbyggjarar.
Hemmen ishaug
Hemmen ishaug er ein ishaug som er 11,5 km lang og 2 til 4 km brei, med eit estimert areal på 55 km2, 17 km nordvest for Berkner Island i Ronneisen i Antarktis. Isen vart første gong nedteikna på eit kart laga ved Ellsworth-basen i 1957 av kaptein Finn Rønne i U.S. Navy Reserve. Ishaugen vart så kartlagt av satellittbilete frå U.S. Earth Resources Technology. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter George E. Hemmen, administrasjonssekretær i Scientific Committee on Antarctic Research i 1972. Han tente i Falkland Islands Dependencies Survey som vêrobservatør ved Admiralty Bay i 1952–53, og som baseleiar ved Deceptionøya i 1953–54 og med Royal Society antarktisekspedisjonen i 1956.
Jevnaker prestegard
Prestegarden si historie går langt attende i tid, og garden har vore hovudbølet i eit gods som med parsellar og husmannsplassar kan ha vore så stort som 3800 mål. Det første teglverket i området kom i drift i 1776 ved prestegarden.
Den førre hovudbygningen brann i 1713, og eldste del av noverande bygning er truleg oppført like etterpå. Bygningen er sidan utvida med ein bygningsdel frå 1814 som vart sett saman med den eldre hovudbygningen omkring midten av 1800-talet. Hovudbygningen vart omfattande restaurert i 1931.
Av andre bygningar vert bryggarhuset rekna for å vere det eldste. Drengstova er nytta som forpaktarbustad sidan 1906.
Prestegarden er freda. Gardsdrifta er delt frå og seld. I området rundt kyrkja og prestegarden er ei rekkje gravhaugar.
National Gallery
National Gallery, det britiske nasjonalgalleriet, er eit nasjonalt kunstgalleri som ligg på Trafalgar Square i London i Storbritannia. Det blei grunnlagt i 1824 og har ei samling på over 2300 måleri frå midten av 1200-talet fram til 1900.
Om galleriet
Galleriet er ein nullprofittorganisasjon som ikkje er registrrert hos eller underlagt kontrollen til Charity Commission for England and Wales, sidan det fell under kontrollen til det britiske departementet for kultur, media og sport. Samlingane til galleriet tilhøyrer innbyggjarane i Storbritannia. Tilgang til hovudsamlinga er gratis, medan ein tek inngangspengar for visse spesialutstillingar.
I motsetning til liknande kunstmuseum på det europeiske fastlandet, blei ikkje National Gallery oppretta for å nasjonalisera ei eksisterande kunstsamling som tilhøyrde dei kongelege eller eit fyrstehus. Det blei til då den britiske regjeringa kjøpte 38 måleri frå John Julius Angerstein sine arvingar i 1824. Angerstein var ein forsikringsmeklar og kunstmesén. Etter dette kjøpet blei samlingane til museet hovudsakleg forma av dei første direktørane det hadde, der den best kjent er sir Charles Lock Eastlake, og av private gåver som til saman utgjer to tredelar av samlingane. Storleiken på den totale samlinga er liten samanlikna med mange europeiske nasjonalgalleri, men ho er encyklopedisk i utstrekkinga si; dei fleste betydelege utviklingar i kunsten til vesten «frå Giotto til Cézanne» er representerte med viktige verk. Tidlegare blei det sagt at dette nasjonalgalleriet var blant dei få som hadde alle verka sine fast utstilt, men dette er ikkje lenger tilfellet.
Den noverande bygningen er den tredje som husar kunsten til galleriet. Han blei utforma av William Wilkins i tidsrommet 1832-1838. Berre fasaden som er vend mot Trafalgar Square er stort sett uforandra sidan bygningen blei oppført, medan resten av han er blitt utvida stykke for stykke i løpet av åra nasjonalgalleriet har eksistert. Wilkins-bygningen er ofte blitt kritisert som estetiske ufullkommen og å vera for liten, noko som førte til at Tate Gallery for britisk kunst blei skipa i 1897. Sainsbury-fløya, ei utviding mot vest er teikna av arkitektane Robert Venturi og Denise Scott Brown, er eit kjent døme på postmodernistisk arkitektur i Storbritannia.
Baloxavir marboxil
Baloxavir marboxil er ei lita kjemisk sambinding og ein endonukleasehemjar. Ho er per september 2018 under utrøyning som lækjemiddel mot influensavirus og har vist lovande resultat. Ho verkar gjennom å hemja endonukleasen nytta av influensaviruset når det skal mangfalda seg.
Sitka
Sitka er ein by og kommne søraust i den amerikanske delstaten Alaska. Han ligg på vestkysten av Baranof Island, og er den einaste stillehavskystbyen i Søraust-Alaska. Sitka ligg 150 km sørvest for Juneau.
Staden blei opphavleg folkesett av tlingitfolk for over 10 000 år sidan. Namnet kjem frå urfolksspråket tlingit, Sheetʼká, ei samantrekking av Shee At'iká, som tyder 'folk på yttersida av Baranof Island'. Russiske kolonisatorar kalla sin busetnad på staden Novo-Arkhangelsk (Ново-Архангельск eller Новоaрхангельск, Novoarkhangelsk) etter Arkhangelsk i Russland.
Didrik Müller Ellefsen
Didrik Müller Ellefsen er ein norsk, tidlegare skihoppar som tevla for Idrettsforeningen Ready i Oslo. Han deltok i den tysk-austerrikske hoppveka 1970/71, der han enda på 12. plass samanlagt. I 1974 vann han bronsemedaljen under noregsmeisterskapen i normal bakke, bak Johan Sætre og Odd Grette.
Jinhae
Jinhae er eit distrikt i byen Changwon i provinsen Sørlege Gyeongsang i Sør-Korea. Jinhae var tidlegare ein sjølvstendig by, men i 2010 vart han slegen saman med nabobyen Changwon. Innbyggjartalet var 173 911 i slutten av 2009, på ei yte av 112 km².
Gubesh Peak
Gubesh Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 1240 m i Flowers Hills i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Det ligg oppom Rutfordstraumen i aust og ein vid isfyllt dal i vest.
Fjellet er kalla opp etter busetnaden Gubesh vest i Bulgaria.
Gubesh Peak ligg 11,29 km nord for Mount Havener, 13,5 km sør-søraust for Dickey Peak og 8,31 km nordaust for Taylor Spur.
Fylkesveg 135 i Rogaland
Fylkesveg 135 i Rogaland går mellom Ogna og Hylland i Hå kommune. Vegen er 1,4 km lang.
Karianne O. Tung
Tung har vore medlem av kommunestyret i Rissa sidan 2007 og av fylkestinget i Sør-Trøndelag sidan 2011.
Nir Yitzhak
Nir Yitzhak (hebraisk skrift נִיר יִצְחָק, 'Yitzhak-enga') er ein kibbutz nordvest i Negevørkenen i Israel. Han ligg mellom Hevel Shalom og Hevel Eshkol og høyrer til Eshkol regionale kommune.
Historie
Kibbutzen vart grunnlagd den 8. desember 1949, og som Mashabey Sadeh, vart han kalla opp etter Palmach-kommandanten Yitzhak Sadeh. I 2005 dekka han 5 500 mål og hadde eit folketal på 580.
Du Shenyan
Du Shenyan  var ein kinesisk diktar og embetsmann i Tang-tida. Han hadde fleire viktige stillinger i styringstida til keisarinne Wu Zetian, men var betre kjend i samtida som poet og kalligraf, og vert rekna som ein av grunnleggjarane av den poetiske stilen i Tang-tida. Då keisarinna døydde vart han forvist til området som idag er Nord-Vietnam, men fekk snart koma attende til ein sinekyre i Luoyang. Røynslene frå tida i eksil kom likevel til å setja djupe spor i dikta han skreiv i seinare år. Han var bestefar til den vidgjetne diktaren Du Fu.
Roberto Rivellino
Roberto Rivellino er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Providence
Providence vart grunnlagd i 1636 av Roger Williams, ein baptist utvist frå Massachusetts, som ville minne folk om Guds forsyn (Gods merciful Providence). Hamnebyen var tidleg ute med å bygge opp industri, både tekstil- og maskinvareindustri.
Hobøl prestegard
Hobøl prestegard ligg like ved Hobøl kyrkje. Slik har det vore sidan mellomalderen.
Hovudbygningen vart oppført medan Lars Rasch var sokneprest, etter ein brann i 1731. Den austre delen vart gjenoppbygd i 1822. Like søraust for hovudbygningen står forpaktarbustaden frå 1905, og sør for denne står eit lysthus frå 1800-talet.
Hovudbygningen og lysthuset vart freda i 1991. Hageanlegget ved prestegarden vart restaurert til kyrkja sitt 800-årsjubileum i 1995. I 2013 fekk Opplysningsvesenets fond Hobøl kommunes byggeskikkpris for rehabilitering av forpaktarbustaden. Prestegarden er rekna for å ha høg kyrkjeleg kulturverdi.
Manchester i New Hampshire
Manchester er med sine 115 644 ibuarar den mest folkerike byen i delstaten New Hampshire i USA. Byen ligg langt sør i delstaten, 64 meter over havet, ved elva Merrimack.
Lena Wärnlöf
Anna Lena Wärnlöf er ein svensk målar og teiknar.
Henry Notaker
Henry Torbjørn Notaker er ein norsk journalist, kringkastingsmann og forfattar. Han arbeidde i mange år i NRK arbeidde med samfunns-, utanriks- og kulturspørsmål. Frå 1976 til 1979 var han korrespondent for NRK i Paris. Han har òg vore journalist i Aftanposten og redaksjonssekretær i Vår Kirke. Sidan 1980-talet har han gjeve ut mange bøker om matkultur og om kokeboklitteratur.
Tidleg på 1980-talet var han med på å leia skulefjernsynsprogram i spansk språk. Seinare har han laga kulturprogram på fjernsyn som seriane Kulinariske henrykkelser, Historiske henrykkelser, Gastronomi og Miks.
Forfattarskapen hans omfattar lærebøker i samfunnsfag, historie og religion, kulturhistoriske bøker om blant anna mathistorie og sakprosa om politiske tilhøve utanlands. Han har òg vore gjesteførelesar i mathistorie ved fleire europeiske universitet, og har hovudfag i nordisk litteratur frå Universitetet i Oslo frå 1968.
Under Vinter-OL på Lillehammer i 1994 var Notaker medansvarleg for NRK si dekning av dei kulturelle arrangementa i samband med leikene. Saman med Kjell Kristian Rike og Jon Herwig Carlsen kommenterte han opnings- og avslutningsseremoniane til leikane.
Yashi`
Yashi` er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Virsbo
Virsbo er ein svensk tettstad i Surahammars kommun i Västmanlands län i landskapet Västmanland. I 2005 hadde tettstaden 1 587 innbyggjarar.
Fylkesveg 141 i Rogaland
Fylkesveg 141 i Rogaland går mellom Hårr og Vigrestad i Hå kommune. Vegen er 2,2 km lang.
Virserum
Virserum er ein tettstad i Hultsfreds kommun i Kalmar län i Småland. I 2005 hadde Virserum 1 847 innbyggjarar.
Acridotheres
Acridotheres er ei biologisk slekt av starar, artar som på engelsk er kalla typiske døme på myna eller mynah, og er tropiske familiemedlemmer av Sturnidae. Denne slekta har representantar i tropisk Sør-Asia frå Iran aust til Sør-Kina og Indonesia. To artar har blitt innførte breitt andre stader. Hyrdestare har vorte introdusert til Sør-Afrika, Israel, Hawaii, Nord-Amerika, Australia og New Zealand, og krøllstare til Vancouver-regionen i British Columbia.
Acridotheres-artar er generelt mørke eller lite iaugefallande fuglar med fløytetona rop som dei fleste andre starar; kjønna er like. Dei rører seg bortetter ved å gå heller enn å hoppe, og som andre starar har dei tilpassingar i skalle og muskulatur, som gjer fuglane i stand til å søkje med opne nebb. Acridotheres liknar Gracula-starar, som har store kvite eller gulbrune vengeflekker som er synlege i flukt, og nokre òg har nakne område på hovudet, men skil seg ved at berre fjørene på hovudet har glans, og undersida av kroppen har tendens til å vere bleikare. Dei nakne flekkene på hovudet er ulike i form og plassering. Acridotheres-starar er òg mykje meir bakkelevande enn Gracula.
Dei har oppvisinga med bukking under kurtise, noko Gracula manglar. Dei legg einsfarga lyseblå egg.
Fleire artar har fjørtoppar i panna som blir dekte med pollen når fuglane tar nektar frå blomar, det kan spele ei rolle i pollinering.
Som dei fleste staren, er Acridotheres-artane ganske altetande, og tar frukt, nektar og insekt.
Artslista
Acridotheres-starar i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Libya, Libya, Libya
«Libya, Libya, Libya» (arabisk ليبيا ليبيا ليبيا, også kjend som «Ya Beladi», 'Å landet mitt') er den libyske nasjonalsongen. Songen blei teken i bruk då landet fekk sjølvstende i 1951, og igjen då opprørarar reiste seg mot styret til Muammar Gaddafi i 2011. Teksten til songen blei skriven av Al Bashir Al-Oreibi og musikken komponert av Mohammed Abdel Wahab (1907-1991).
Songen blei bytta ut med marsjen «Allahu akbar» etter at Muammar Gaddafi hadde utført eit statskupp i 1969.
Anderson Peters
Anderson Peters er ein spjutkastar frå Grenada. Han vart verdsmeister i øvinga under VM i friidrett 2019 og forsvarte VM-tittelen i 2022. Peters sette personleg rekord då han 13. mai 2022 sigra i DL-stemnet i Doha med eit kast på 93,07 meter.
Fylkesveg 143 i Rogaland
Fylkesveg 143 i Rogaland går frå Vigrestad i Hå kommune via Småhaugane og attende til Vigrestad. Vegen er 2,6 km lang.
Ski-VM 1935
Ski-VM 1935 vart avvikla 13.–18. februar 1935 i Vysoké Tatry i dåverande Tsjekkoslovakia. Eigenleg var meisterskapen ei samling renn arrangert av Det internasjonale skiforbundet (FIS), der tevlingane vart gjeven status som verdsmeisterskap i nordiske greiner under FIS-kongressen 1965.
Canon EOS M2
Canon EOS M2 er eit spegellaust systemkamera lansert i desember 2013 av Canon for den japanske og kinesiske marknaden. Det har ei CMOS-biletbrikke i APS-C-format med ei oppløysing på 18 megapikslar. Det er det andre spegellause systemkameraet til Canon, etter Canon EOS M. Canon EOS M2 liknar på føregangaren, men har mellom anna ei Hybrid CMOS II-biletbrikke som skal gje opp til 2,3 gonger snøggare autofokusering og innebygd Wi-Fi.
Ski-VM 1935
18 kilometer
Dato: 15. februar <br style="clear:both;" />
50 km
Dato: 19. februar <br style="clear:both;" />
Skihopping
Dato: 17. februar <br style="clear:both;" />
Wadi al-Jar
Wadi al-Jar er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Oberwart
Oberwart er ein kommune i distriktet med same namn i forbundslandet Burgenland i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 36,5 km² og vel 7 600 ibuarar. Byen ligg 315 meter over havet ved elva Pinka.
Stålprodusenten Unger har hovudkontor i Oberwart og er den dominerande sysselsetjaren i kommunen.
Guy Peaks
Guy Peaks er ei gruppe fjell som ligg 3 nautiske mil nordaust for Mount Borgeson, oppom Pealefjorden på Thurston Island i Antarktis. Dei vart kartlagde frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946 og ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Arthur W. Guy, ein elektroingeniør ved Byrd-stasjonen, 1964–65.
Helpless av Neil Young
«Helpless» er ein song skriven av Neil Young og spelt inn av Crosby, Stills, Nash & Young på albumet Déjà Vu.