cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ar Ujaydah
Ar Ridah Ujaydah er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Nepali
Nepali er eit indoarisk språk som særleg blir tala i Nepal. Det er offisielt nasjonalspråk i Nepal og eitt av dei 22 offisielle språka i India, der det også er offisielt språk i delstaten Sikkim. Nepali blir også brukt i andre delar av India, i Bhutan og i delar av Burma (Myanmar).
Historisk blei språket kalla khas (eller khas kura, kaskura), etter khas-folka vest i Nepal. Det er også kjend som gorkhali eller gurkhali, 'språket frå Gorkha', parbatiya ('språket frå fjella', identifisert med parbatiya-folka i Nepal), og lhotshammikha i Bhutan. Namnet «nepali» kom først i bruk då staten Nepal skifta namn frå Gorkha i 1930. Namnet «Nepal» er igjen avleidd av språknamnet newar.
Ein skriv nepali med skriftsystemet devanagari, som det har felles med mellom anna sanskrit og hindi.
Vitamin K
Vitamin K er ei gruppe feittløyselege vitamin. Bokstaven K står for koagulasjon (blodstørkning). Vitaminet vart oppdaga av den danske biokjemikaren Henrik Dam, som fekk Nobelprisen i fysiologi eller medisin i 1943 for oppdaginga.
I naturen finst vitaminet i to former: Fyllokinon (fytomenadion, kalla K1-vitamin), som finst i grøne planter, og menakinon (kalla K2-vitamin), som vert produsert av bakteriar i tarmen.
Struktur og former
Vitamin K representerer ei gruppe vitamin som er feittløyselege og har ein felles struktur med ryggrad av 2-metyl-1,4-naftokinon som er substituert i tredjeposisjon. Dei finst i ei rekkje undertypar som blir bestemt av talet av isopreneingar i sidekjeda. Vitaminet finst naturleg i to former som fyllokinon (fytomenadion eller K1-vitamin) og menakinon (K2-vitamin). I tillegg til dei to naturlege formene finst også syntetiske former av vitamin K, K3, K4, K5 og K6
Fyllokinon (vitamin K1) er eit naftokinon som inneheld ei fytylgruppe med ei sidekjede av isopren som deltar i transport av elektron og proton i fotosyntesen. Fyllokinon finst i alle grøne plantedelar som utfører fotosyntese. Vitamin K1 er relativt stabilt ved varmebehandling, men ømfintleg for lys
Funksjon
K-vitamin er viktig danning av protrombin og andre faktorar som er viktig for koaguleringsfunksjonen. Det er ein kofaktor i karboksyleringane som er nødvendige for å danna desse faktorane.
Teikn på mangel
Mangel på vitamin K fører til auka blødningstendens. Stort inntak av vitamin A og vitamin E kan føra til vitamin K-mangel. Spedbarn kan ha vitamin K-mangel fordi tarmbakteriane ikkje produserer nok vitamin K enno. Dei får difor ofte tilført vitamin K på sjukehuset.
Teikn på for mykje K-vitamin
Ein kjenner ikkje til nokre symptom eller andre plagar relatert til høgt inntak av Vitamin K. Ved bruk hjå nyfødde og spedbarn er det rapportert om symptom som gulsott, magesmerter, forstopping og utilpassheit. Det er ikkje funne noka klår årsak til desse plagene, men dei fleste av plagene vart heller ikkje rekna som alvorlege, og dei gjekk over utan handsaming.
Vitaminkjelder
Grøne planter som salat, brokkoli og spinat inneheld mykje vitamin K1. Andre kjelder er meieriprodukt, kornprodukt, kjøt, frukt og mørk sjokolade. Vitamin K2 finst i fermentert ost og natto, ein japansk rett laga av fermenterte soyabønner. Vitamin K2 finst i naturleg form som menakinon-7 (MK-7) og i syntetisk form som menakinon-4 (MK-4). Det er gjort studium som indikerer at den naturlege forma av Vitamin K2 (MK-7) har høgare biotilgjenge i kroppen.
Kosttilskot
Det finst ikkje offisielle, norske anbefalingar om inntak av vitamin K. Høgaste lovlege døgndose i kosttilskot er 200 mikrogram, lågaste er 25.
EU sitt byrå for næringsmiddeltrygd, EFSA, har godkjent at kosttilskot som inneheld K2-vitamin kan marknadsførast med påstand om positive effektar på beinhelse. Forsking frå Universitetet i Oslo (UiO) har funne at vitaminet K2 styrkar beinvevet ved betennelsar. Det er likevel ikkje alle som held seg til dei godkjende helsepåstandane, og kosttilskot med vitamin K vert ofte marknadsført i strid med regelverket. I 2014 fekk det norske selskapet TG Montgomery varsel om salsforbod dersom dei ikkje fjerna ulovlege helsepåstandar i marknadsføringa av sitt K2-kosttilskott.
Sib og Suran fylke
Sib og Soran fylke (persisk شهرستان سیب و سوران) er eit fylke i Sistan og Balutsjistan i Iran. Det administrative senteret er Suran. Det vart utskild frå Saravan fylke i 2007. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 60 514. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Hiduj-distriktet. Fylket har dei to byane Suran og Hiduj.
Swithinbank Range
Swithinbank Range er ei lita fjellkjede frå Churchill Mountains som strekkjer seg austover mellom Donnallybreen og Ahernbreen til vestsida av Starshotbreen. Det vart namngjeve av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1959–60) etter Charles W. Swithinbank, ein glasiolog det året ved Little America V.
Fylkesveg 696
Fylkesveg 696 finst i fleire fylke i Noreg:
Kafr Manda
Kafr Manda eller Kfar Menda (arabisk كفر مندا}}, hebraisk כַּפְר מַנְדָא) er ein arabisk by i Nedre Galilea i fjellsida av Atzmon i Nord distrikt i Israel. Kafr Manda ligg 16 km nordvest for byen Nasaret. Han hadde eit folketal på 15 000 i 2005, hovudsakleg muslimske arabarar.
`Ard `Abd Allah
`Ard `Abd Allah er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Kafr Manda
Før-osmansk tid
Landsbyen ligg på ein gammal stad på ein låg ås. Det er gjort funn frå antikken her, mellom anna to bitar av søyler og kapitel.
I følgje den muslimske vitskapsmann Yaqut al-Hamawi på 1200-talet, Kafr Manda ligg mellom Akko og Tiberias og vert òg kalla Midian. Grava til kona til Moses ligg her. Ved Kafr Mandah kan ein òg sjå gravene til to av sønene til Jakob, Asher og Nafthali vert det sagt.
Osmansk tid
I 1596 var Kafr Manda oppført i osmanske skattelister som ein del av Tabariyya nahiya i Safad liwa. Han hadde ein heilt muslimsk folkesetnad som bestod av 93 hushaldningar og 11 ungkarar. Skattar vart betalte for kveite, bygg, oliventre, bomull, soghum, geiter og/eller bikubar, og ei presse for oliven eller druer.
I 1875 skreiv den franske oppdagaren Victor Guérin at landsbyen hadde kring 400 innbyggjarar, alle muslimar.
I 1881 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine Kefr Menda som ein «leirsteinslandsby ved foten av Jebel ed Deibebeh, med kvit muqam i seg. Folkesetnaden er gjeven som 200 sjeler.»
Det britiske mandatet
I folketeljinga i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde Kufr Manda eit folketal på 428, alle muslimar. I folketeljinga i 1931 var folketalet i Kafr Manda, i lag med den arabiske el Hujeirat, totalt 975, alle muslimar, i 187 folkesette hus.
Under Israel
I krysset mellom Akko og Nasaret vart Kafr Manda kringsett av den framrykkande israelske hæren under Operasjon Hiram, 29-31. oktober 1948. Mange av innbyggjarane i landsbyen flykta nordover, men somme vart verande att og vart ikkje forviste av dei israelske soldatane. Byen vart verande i unntakstilstand fram til 1966. Han fekk lokal kommunestatus i 1973. Sidan då har vegane vorte asfalterte, skular er bygd og infrastruktur som kloakk, elektrisitet og vatningssystem er utbygd.
Quenselbreen
Quenselbreen er ein liten isbre som flyt søraust og ut i Cooper Bay ved austenden av Sør-Georgia. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Percy D. Quensel, ein svensk geolog ved Uppsala universitet, som vitja Sør-Georgia med Carl Skottsberg i 1909.
Wilhelm Marstrand
Wilhelm Marstrand var ein dansk kunstmålar og professor ved Det Kongelige Danske Kunstakademi.
Han er særleg kjend for sine folkelivsskildringar og for monumentale historiemåleri som «Christian IV på Trefoldigheden» og «Christian IV dømmer Rosenkrantz», begge i Roskilde domkyrkje.
Marstrand var òg ein av personane i den danske gullalderen.
Luciano Sušanj
Luciano Sušanj er ein kroatisk politikar og tidlegare friidrettsutøvar frå Rijeka som tevla for Jugoslavia på 400 m og 800 m. Han vart i 1974 europameister på 800 meter.
Idrett
Deretter gjekk han over til å konkurrere på 800 meter. Åra 1973-76 vart han fire gongar balkanmeister. Vinteren 1974 vart han innandørs europameister på 800 m i Göteborg på tida 1.48,07.
Under europameisterskapen i Roma i september 1974 rykte Sušanj frå feltet ei 220 meter før målstreken og spurta i mål i einsam majestet, over halvtanna sekund føre andremann, Steve Ovett frå Storbritannia. Vinnartida 1.44,07 var ny europarekord.
Sušanj var ein av favorittane på 800 i sommar-OL 1976 i Montreal. I finalen makta han ikkje å fylgje verdsrekordtempoet til kubanaren Alberto Juantorena, og vart klokka i mål som sjettemann på tida 1.45,75.
Politikk
Sušanj var 1990-92 medlem av det fyrste parlamentet i Kroatia. I 2000 vart han på ny parlamentsmedlem, då for eit regionalt parti. Han braut med partiet i 2003 og var med på å danne Det sjølvstendige regionalpartiet (ARS). I 2001 vart Sušanj vald til leiar av Kroatias friidrettsforbund..
Hauge Reef
Hauge Reef er ei rekkje holmar og skjer i Antarktis som strekkjer seg nordaustover frå austenden av Annenkovøya til eit punkt kring 3 nautiske mil vest-sørvest for Cape Darnley på Sør-Georgia. Dei vart først kartlagde i 1819 av ein russisk ekspedisjon under Fabian Gottlieb von Bellingshausen. Revet vart kartlagd av South Georgia Survey (SGS), 1951–52, og kalla opp etter kaptein Ole Hauge på selfangstskuta «Albatros», som hadde stor kjennskap til kysten av Sør-Georgia, noko som var til stor hjelp for South Georgia Survey.
Markus Wasmeier
Markus Wasmeier er ein tysk tidlegare skirennar frå Schliersee i Bayern som vann to OL-gull på Lillehammer i 1994 og VM-gull i storslalåm i 1985.
Aktiv
Wasmeier overraska stort då han vart verdsmeister i storslalåm ved VM i alpine greiner 1985 i Bormio. Eitt år seinare, den 9. februar 1986, vann han sine to fyrste renn i verdscupen i alpine greiner i franske Morzine. Han sigra då i eit kombinasjonsrenn og eit super-G-renn. Fram til januar 1992 vann han ytterlegare sju verdscuprenn, fem av triumfane kom i super-G og to i utfor.
Wasmeier tok bronsemedaljen i super-G ved alpin-VM 1987 i Crans-Montana i Sveits. I 1987-sesongen kapra han FIS-pokalen som beste super-G-utøvar i verdscupen. Både i 1986 og 1987 vart han nummer tre i verdscupen i alpine greiner.
Fylkesveg 6592
Fylkesveg 6592 går mellom Kvile og Korsvegen i Melhus kommune. Vegen er 9,2 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 696 i Sør-Trøndelag.
The Spotlight Kid
The Spotlight Kid er det sjette studioalbumet til Captain Beefheart. Det kom ut i januar 1972 og er det einaste albumet som er oppført som Captain Beefheart (Don Van Vliet) og ikkje Beefheart and the Magic Band. Det vert ofte rekna som det mest tilgjengelege albumet til Beefheart med ein fot grundig planta i blues, men òg med instrument som marimba og kanebjøller, som ikkje er vanleg for sjangeren. Inkarnasjonen av The Magic Band på dette albumet bestod av Bill Harkleroad og Elliot Ingber på gitar, Mark Boston på bass, John French på trommer og Art Tripp på marimba. Studiotrommeslagaren Rhys Clark var vikar for French på eitt spor, «Glider».
Innspeling
I perioden som førte fram til innspelinga av albumet, budde bandet i lag, først nær Ben Lomond i California, og så i Nord-California nær Trinidad. Igjen brukte Beefheart fysisk vald og psykologisk manipulasjon, som han hadde gjort då bandet budde i lag medan dei skreiv og øvde inn Trout Mask Replica. I følgje John French gjekk dette verst ut over Harkleroad. I sjølvbiografien sin skreiv Harkleroad at han vart kasta i ein søppeldunk, ei handling han tolka å ha ei metaforisk tyding.
Bandet spelte inn fleire komposisjonar som ikkje kom med på albumet. «Well, Well, Well», med Mark Boston på vokal, var den einaste som vart fullført. Resten var skisser eller tidlege versjonar av songane, somme spelte inn og gjevne ut på seinare album. «Suzy Murder Wrist» vart sidan fullført som «Sue Egypt» på Doc at the Radar Station, og «The Witch Doctor Life» kom seinare ut på Ice Cream for Crow. «Drink Paint Run Run» var ein tidleg versjon (med heilt anna tekst) av «Ice Cream for Crow».
Musikalsk innhald
Musikken på The Spotlight Kid er enklare og meir langsam enn på dei to føregåande albuma deira, det kompromisslause Trout Mask Replica og det frenetiske Lick My Decals Off, Baby. Dette kom dels av av Van Vliet prøvde å bli meir kommersiell sidan bandet praktisk talt ikkje hadde tent nokre pengar dei føregåande tre åra. Då albumet vart spelt inn levde bandet på mat og pengeoverføringar frå foreldra sine. Van Vliet meinte at han «vart lei av å skremme folk med det eg heldt på med ... eg forstod at eg måtte gje dei noko å henge hatten på, så eg byrja å arbeide meir rytme inn i musikken.» Magic Band-medlemmane sa òg at dei meir langsame framføringane kom av at Van Vliet ikkje klarte å passe tekstane sine til den kjappare musikken på dei tidlegare albuma. Dette problemet vart forsterka av at han nesten aldri øvde med gruppa.
Mottaking
Trass i at det vart nominert som månadens album i Melody Maker, selde det heller dårleg. I USA vart albumet det første av Captain Beefheart som gjekk inn på Billboard Top 200. 131. plassen her var den høgaste plasseringa Beefheart fekk i Amerika. Albumet gjekk ikkje inn på lista i Storbritannia, slik dei føregåande albuma hadde gjort. Van Vliet skulda seinare på bandet for at albumet ikkje selde betre og sa «Bandet var ikkje med på det eg ønskte å gjere på den tida ... Dei mislukkast totalt på The Spotlight Kid.» Tendensen til å ta all ære for suksessane og gje bandmedlemmane all skulda om det gjekk dårleg, var typisk for Beefheart, som fortalt av John French i boka Beefheart: Through the Eye of Magic.
Innhald
Alle songar skrivne av Don Van Vliet, utanom der andre er nemnde.
Mario Kart 7
Mario Kart 7 er eit dataspel i Mario Kart-serien. Spelet er utvikla av Nintendo til spelemaskina Nintendo 3DS og blei utgjeve i Europa 2. desember 2011.
Mario Kart 7 har 17 ulike rollefigurar som ein kan velje å køyre med. I tillegg har spelet 32 ulike køyrebanar. Nytt i Mario Kart 7 er at bilane kan slå ut vengjer og segle av garde når dei er i lufta. Det er mogeleg å byggje eigne bilar ved å kombinere ulike chassis, dekk og vengjer. Åtte spelarar kan spele samtidig, anten trådlaust med medspelarar i nærleiken eller over internett. Køyrebanane har tema frå andre spel i Mario- eller Donkey Kong-serien.
Johannes Lamparter
Johannes Lamparter er ein austerriksk kombinertrennar frå Hall in Tirol. Han vart verdsmeister individuelt under Ski-VM 2021 i Oberstdorf. Saman med Lukas Greiderer vann han også VM-gull i tomannsstafett, dessutan fekk han bronse i lagtevlinga.
Inner Reef
Inner Reef er eit rev som strekkjer seg frå Adventure Point til Brown Point, nær botnen av Possession Bay på Sør-Georgia. Namnet ser ut til å ha vore nytta første gong på eit britisk kart frå 1931.
Johannes Lamparter
Lamparter har delteke i verdscupen i kombinert sidan 22. desember 2018. Per 1.3.2022 hadde han 13 pallplasseringar i individuelle renn i verdscupen, tre av dei på topp. Alle desse fyrsteplassane kom i januar månad av 2022, ein i Val di Fiemme og to i Klingenthal.
For the Roses
For the Roses er det femte studioalbumet til den kanadiske visesongaren Joni Mitchell, gjeve ut i november 1972 mellom dei to største kommersielle suksessane og best omtalte albuma hennar - Blue og Court and Spark. Trass i dette vart albumet i 2007 valt ut som ei av 50 innspelingar dette året som Library of Congress la til i National Recording Registry, som det einaste av Mitchell sine album.
Bakgrunn
Somme av songane var inspirert av forholdet mellom Mitchell og James Taylor i 1970 og 1971. Trass i vanskane hans, kjende Mitchell tydelegvis at ho hadde funne ein person som ho kunne knytte seg til. I mars 1971 slo Taylor gjennom som artist og dette skapte vanskar i forholdet diera. Ho var visstnok knust då han til slutt enda forholdet deira. I november 1971 var han blitt kjæraste med Carly Simon, som han gifta seg med eit år seinare.
Songar
«Banquet» skildrar eit metaforisk bord der «some get the gravy / Some get the gristle... and some get nothing / Though there's plenty to spare» («somme får sausen, somme får brusken...og somme får ingenting, sjølv om det er mykje å avsjå»). «Barangrill» har eit komplekst arrangement og er ein lettare og munter song om det enkle livet på rasteplassar langs vegen som ein metafor for i søken etter å «finne seg sjølv», men der ein vert stadig meir utolmodig om å nå fram til målet.
«Lesson in Survival» er den første av kjærleikssongane, om lengsel etter meir privatliv og ein kjærleik for naturen. «Let the Wind Carry Me» stiller tankar om eit meir stabilt og vanleg liv opp mot eit sterkt ønske om å leve i fullstendig fridom. Tittelsporet er både eit sjølvportrett og ei kjølig vurdering om frustrasjonen og tristheita ein kan kjenne på når kjærasten er ein kjendis, og handtere utfordringane ved kjendistilvære.
Mottaking
The New York Times skreiv i 1973: «Kvar av songane til Mitchell på For the Roses er eit praktstykke som stråler med hennar elegante språkbruk, hennar tidvise ironi og hennar perfekte forming av bilete. Mitchell talar aldri om ein tanke eller kjensle på vanleg måte. Ho er eit låtskrivar- og songgeni som gjer at me ikkje kan kjenne oss einsame». Stephen Davis i Rolling Stone applauderte evna songaren hadde til å utforske ei rekkje emosjonelle perspektiv, nokre gonger i løpet av ein enkelt song: «Hennar store sjarm og vidd, hennar intense vokale skodespel og formuleringsevner (måten ho vel å handtere eit enkelt ord på kan endre kjensla av heile songen) og den reine krafta og spaninga i nærværet hennar fører alt saman og får det til å skine.» Randall Davis i Arcadia Tribune synest det var vanskeleg å analysere, men syns til sjuande og sist at det var «eit særs fint album, behageleg å lytte til og, som alltid med Joni, er det full av sensitive, meiningsfulle tekstar plassert mot ein lett rock med folkeakige rytmar.» I The Michigan Daily kalla Mike Harper det årets folkrockalbum, «djupt personleg, og tidvis sjølvfornektande alvorleg» og sa «dette albumet manglar uskulda til til dømes Ladies of the Canyon men det albumet oppnår med kvinneleg hjarte og visdom er umiskjenneleg større: For the Roses oppfyller kjenslene oppriktig, men likevel ekte i ordets beste forstand.»
For the Roses vart kåra til det sjuande beste albumet i 1972 på årslista til Robert Christgau for Newsday. I meldinga si for Creem sa han at musikken ikkje var like livleg som på «All I Want» på Blue og at dei trongsynte tekstane reduserte røysta hennar, men til slutt såg han på albumet som eit «merkverdig verk» og årets estetisk mest dristige plate. «Mitchell har integrert dei rare skifta i røysta hennar til noko som nesten kling som 'klassisk' musikk', skreiv Christgau og kalla det «hypnotisk når du gjev det ein sjanse til å fungere». Det vart røysta fram til 148. plassen i tredjeutgåva av Colin Larkin-boka All Time Top 1000 Albums (2000).
I 2007 la Library of Congress albumet inn i National Recording Registry. I eit skriv i samband med dette skreiv Cary O'Dell at plata var «første gongen Mitchell tok eit steg mot jazz, ein sjanger, som dei neste åra kom til å dominere kunsten hennar.»
Songen South of the Border (1939)
«South of the Border» er ein populær amerikansk song som skildrar ein tur til Mexico, skriven av Jimmy Kennedy og Michael Carr. Songen kom ut i 1939 for filmen South of the Border med countrystjerna Gene Autry.
I teksten ser ein mann attende med anger og smerte for å ha lyge til ei kvinne han ikkje kan gløyme - «...and now as I wander, my thoughts ever stray...». Han kjem attende til ho for seint og oppdagar at ho har blitt ei nonne. Teksten er mykje meir nedtont enn musikken, som svintar av glede.
Songen vart ein hit i 1939 for Shep Fields, med vokal av Hal Derwin. Andre suksessrike innspelingar i 1939 var av Guy Lombardo, Gene Autry, Ambrose med vokal av Denny Dennis og Tony Martin.
Frank Sinatra spelte inn songen 30. april 1953 for Capitol Records og nådde 18. plassen på Billboard-lista.
Medlemmar av Western Writers of America valde songen som ein av dei 100 beste western-songane gjennom tidene.
Ubåtklassen Delta
Delta-klasse ubåt er ei nemning på fire fartøyklasser av ubåtar frå den russiske (og tidlegare sovjetiske) marinen.
Songen South of the Border (1939)
Norske versjonar
Tola (Torleif Larssen) har skrive ein norsk tekst og Øystein Sunde har skrive ein meir humoristisk norsk tekst. Versjonen til Tolas heiter «Sollyse dager ved Mexicos strand», medan Sunde sin versjon heiter «Saus over bordet».
Ubåtklassen Delta
Desse strategiske ubåtklassane vart bygde av Sovjetunionen under den kalde krigen. Delta-klassene er i regelen bestykka med ubåtmissil (SLBM), som framleis er russiske andreslagvåpen.
Prosjekt 667B Murena (Delta I)
Utviklinga av Projekt 667B Murena byrja i 1965, då Sovjetunionen ville ha ein ubåt som kunne avfyre missil utan å passere SOSUS-feltet i Atlanterhavet.
Prosjekt 667BD Murena-M (Delta II)
Murena-M-klassen var ei vidareutvikling av Murena-klassen. Murena-M bygde på same skrogdesign som Murena, med ein viss skilnad. Mellom anna hadde ein auka lengda på ubåten med 16 meter for å få plass til fire missilrøyr til.
Prosjekt 667BDR Kalmar (Delta III)
Kalmar-klassen var eit stort steg fram for den sovjetiske stridsmakta. Dette var den første ubåten som kunne avfyra alla missila på ein gong. Desse missila var òg dei første til å bere meir enn eit stridshovud (MIRV).
Prosjekt 667BDRM Delfin (Delta IV)
Delta IV-klasse ubåt er den fjerde og siste av Delta-klassen. Utviklinga starta seint på 1970-talet, og i åra 1985–1992 var sju stykker levert til sovjetmarinen. Denne hadde ei ny type propell med fem blad og kunne fara stillare fram under vassflata.
Piero Gros
Piero Gros er ein italiensk tidlegare skirennar, frå Sauze D'Oulx i provinsen Torino, som vann Verdscupen i alpine greiner 1974 og vart olympisk meister i slalåm under Vinter-OL 1976 i Innsbruck.
Aktiv
Gros slo gjennom i desember 1972 då han vann sine to fyrste sigrar i verdscupen, ein i storslalåm og ein i slalåm. Fram til januar 1975 vann han i alt 12 verdscuprenn, sju i storslalåm og fem i slalåm.
Ved VM i alpine greiner 1974 i St. Moritz fekk Gros bronsemedaljen i storslalåm, slått av landsmannen Gustav Thöni og austerrikaren Hansi Hinterseer. To år seinare vann Gros gullmedaljen i slalåmrennet under dei olympiske vinterleikane i Innsbruck, der Gustav Thöni ordna italiensk dobbeltsiger.
Ettersom svensken Ingemar Stenmark hadde etablert seg som den fremste slalåm- og storslalåm-utøvaren i verda, var det ein opptur for Gros å vinne sølvmedaljen då VM i alpine greiner 1978 fann stad i Garmisch-Partenkirchen. Fire år etter kom Gros på sjetteplassen i slalåm under alpin-VM i Schladming. Han la bort konkurranseskia etter 1982-sesongen.
Ferdamannen
Ferdamannen var eit norsk vekeblad som kom ut i tida 1865-68, i vel to år. Bladet var det andre som kom ut i nynorsk språkdrakt.
Ferdamannen, «eit Vikoblad aat Aalmugen», kom ut med sitt fyrste nummer i Bergen 14. oktober 1865, sju år etter nynorskbladet Dølen kom med sitt fyrste nummer. Henrik Krohn var utgjevar og bladstyrar av Ferdamannen. Krohn skreiv det meste av innhaldet. Mellom skribentane fann ein elles Kristofer Janson, Olav Lofthus, Olav Paulson, Hagbard E. Berner, Aasta Hansteen, John Klæbo og Hans Ross. Lars Holst og Steinar Schjøtt debuterte som nynorskskrivande i Ferdamannen.
På det meste hadde Ferdamannen 550 tingarar, i året 1866. Seinare vart det færre, og bladet kom med sitt siste nummer den 4. januar 1868. Krohn slutta å gje ut bladet då han tapte mykje pengar på det.
Russedessert
Russedessert er ein dessert kjend frå norsk, svensk, finsk og estisk mattradisjon. Svenske namn på han er klappgröt, vispgröt og trollgröt, på finsk blir han kalla vispipuuro. Desserten vert laga av semulegryn og saftblandingar med jordbær, solbær, rips, blåbær eller til og med tytebær og heggebær, så lenge ein kan oppnå den ynskte raude fargen. Når grauten er ferdigkokt, skal han vispast kraftig til han er kald og kan serverast. Konsistensen og volumet skil då seg vesentleg frå vanleg semulegryngraut.
Marita Petersen
Marita Petersen (fødd Johansen, ) var ein færøysk sosialdemokratisk politikar. Ho var partileiar i Javnaðarflokkurin frå 1993 til 1996. Ho var den fyrste kvinna som nådde toppen i færøysk politikk, som regjeringssjef (lagmann) frå 1993 til 1994 og lagtingsformann frå 1994 til 1995. Petersen stod i spissen for tøffe forhandlingar med danske myndigheiter og bankar for å unngå økonomisk samanbrott på Færøyane som følgje av bankkrisa.
Familie og yrkesliv
Marita Johansen vaks opp i Vágur på Suðuroy som dotter av lærarparet Sámal Johansen og Anna Elisabeth Matras. Både faren og to av brørne hennar var politisk aktive. Brørne til mora, Christian Matras og Samuel Erik Matras, var også synlege i færøysk samfunnsliv. Ho var også i slekt med regjeringssjefen på Færøyane, Jógvan Sundstein. Marita Johansen gifta seg i 1962 med advokat Kári Dalsgaard Petersen.
Petersen gjekk lærarseminaret i Hellerup ved København og tok seinare vidareutdanning i pedagogisk psykologi ved Danmarks Lærerhøjskole i Aarhus. Ho underviste ved kommuneskulen i Tórshavn fram til 1989, då ho vart undervisingsleiar i det færøyske undervisingsdirektoratet, Landsskúlafyrisitingin.
Petersen var leiar i Føroya Lærarafelag frå 1980 til 1984.
Politisk arbeid
Marita Petersen vart vald inn på Lagtinget fra Suðurstreymoy frå 1988 til 1998.
Regjeringa til Marita Petersen måtte handtere ei djup økonomisk krise som følgje av bankkrisa på Færøyane. Utfallet av forhandlingane med den danske regjeringa og Danske Bank vart at den færøyske regjeringa kjøpte aksjane til Danske Bank i Føroya Banki.
Ved lagtingsvalet i 1994 vart Javnaðarflokkurin halvert. Petersen måtte gå av som regjeringssjef, men vart vald til lagtingsformann. Ho fortsette også som partileiar. I 1995 vart ho utfordra av Jóannes Eidesgaard om leiarskapet i Javnaðarflokkurin, men vart sitjande. Ho tredde til side under det påfølgjande landsmøtet i 1996. Som partileiar hadde ho arbeidd for ei fornying av programmet til partiet og for å aktivisere fleire av dei kvinnelege medlemane.
Petersen gjekk ut av politikken i 1998 og leia oppbygginga av eit senter for spesialpedagogikk. I 2001 fekk ho påvist kreft og døydde etter et kort sjukeleie, 60 år gammal.
Kjell Kopstad
Kjell Kopstad var ein norsk skihoppar frå Eidsfoss i Hof i Vestfold.
Kopstad vann tre medaljar i noregsmeisterskap. Han tok sølv i Drammen i 1956 og i Mo i Rana året etter, og bronse i Midtstubakken i Oslo i 1958. Arne Hoel var hans overmann i 1956, medan Halvor Næs vart noregsmeister i 1957. I 1958 var det Arnfinn Bergmann som tok NM-gull og Sverre Stenersen stakk av med sølvet.
Warren Range
Warren Range er ei fjellkjede i Oates Land i Antarktis. Ho er 28 km lang og ligg like vest for Boomerang Range. Dei vart oppdaga av det nordlege landmålingslaget under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58), som kalla den høgaste toppen «Mount Warren» etter Guyon Warren, eit medlem av laget i 1957-58. For å unngå forveksling med eit anna fjell med same namn, vart namnet Warren i staden nytta om heile fjellkjeda.
Van Allen Range
Van Allen Range er ei fjellkjede i Oates Land i Antarktis. Fjellkjeda er 26 km lang og omfattar Escalade Peak (2035 moh), Tate Peak og Mount Marvel. Fjella ligg sør for Skelton Neve mellom Boomerang Range og Worcester Range. Det vart kalla opp etter James A. Van Allen, ein amerikanske forskar og ein av personane som organiserte Det internasjonale geofysiske året 1957-58. Han utførte forsking på ionosfæren i Arktis og Antarktis og oppdaga strålingebeltet Van Allen.
Ard Ar Raydah
Ard Ar Raydah er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Bandar-e Anzali
Bandar-e Anzali (av iransk bandar, 'hamn') er ein hamneby ved Anzali-lagunen i Kaspihavet som ligg nordvest i Iran. Han har rundt 112 500 innbyggjarar (2001). Byen blei grunnlagd som uthamn for Rasht, som ligg 25 km søraust for Bandar-e Anzali. Byen er fiskerihamn og omlastingshamn for godstrafikken til andre statar ved Kaspihavet. Ein produserer også mellom anna bomull og kaviar her.
Frå 1926 og fram til den iranske revolusjonen i 1980 heitte byen Bandar-e Pahlavi, etter Pahlavi-dynastiet.
Melodi Grand Prix 2012
Melodi Grand Prix 2012 var den 50. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. 24 songar deltok i tre delfinalar, og av desse kom ti til finalen 11. februar 2012 i Oslo Spektrum i Oslo. Vinnaren blei «Stay», framført av Tooji. Han har skrive låten saman med Peter Boström og Figge Boström. Tooji representerte Noreg i Eurovision Song Contest 2012 i Baku, der han kvalifiserte seg via andre semifinale. I finalen enda han på ein 26. og siste plass med 7 poeng. Dette var Noregs ellevte sisteplass i tevlinga.
Sendingane
Tevlinga bestod av tre delfinalar: første delfinale i Ørland 21. januar, andre delfinale Larvik 28. januar og tredje delfinale i Florø 4. februar. Dette året var det ikkje nokon Siste sjanse.
Den første delfinalen blei halden i Hangar E på Ørland hovudflystasjon på Brekstad, medan den andre delfinalen gjekk av stabelen i Arena Larvik laurdag 28. januar. Florø idrettssenter var vert for den tredje delfinalen, medan Oslo Spektrum nok ein gong husa finalen. Per Sundnes og Anne Rimmen var programleiarar for alle sendingar.
Artistane blei presenterte mellom 27. oktober 2011 og 16. desember 2011, medan låtane blei slopne samla 16. januar 2012. Blant artistane var det fleire kjende namn, blant anna Lise Karlsnes frå bandet Briskeby, Lisa Stokke, Nora Foss Al-Jabri, bandet Plumbo og rockegruppa The Carburetors. I tillegg deltok den amerikanske countrymusikaren Bobby Bare saman med Petter Øien. Bobby Bare var 76 år då han deltok i tevlinga og er til no den eldste som nokon gong har deltatt i Melodi Grand Prix. Benedicte Adrian gjorde òg Melodi Grand Prix-comeback som ein del av gruppa United. Ho vann finalen i 1984 med Dollie De Luxe og «Lenge leve livet».
Delfinale 1
'''Hangar E, Ørland hovudflystasjon, Brekstad, laurdag 21. januar 2012''' MGP Ørland – Akkurat nå! var eit 40 minutt langt program som blei sendt på NRK1, torsdag 19. januar 2012. Programleiar Jan Åge Fjørtoft hadde med seg Per Sundnes, Elisabeth Andreassen og Marianne Jemtegård bak scena i Hangar E på Ørland hovudflystasjon, der dei prata om tevlinga og den komande delfinalen.
Delfinale 2
'''Arena Larvik i Larvik, laurdag 28. januar 2012'''
Delfinale 3
'''Florø idrettssenter, Florø, laurdag 4. februar 2012''' Då The Canoes hadde sunge halve songen, forsvann lyden på grunn av ein teknisk lydfeil, og dei fekk syngje på nytt.
Hendingar
På førehand var det populære bandet Plumbo storfavorittar til å vinne tevlinga med «Ola Nordmann», men bandet var på nippet til å bli diskvalifisert kort tid før trevlinga. Årsaka var at frontfigur Lars Erik Blokkhus kom med ein sleivete kommentar under Spellemannprisen 2011 eit par veker før. Plumbo blei tildelt prisen årets hit for songen «Møkkamann», og det var rapduoen Madcon som delte ut prisen. Under takketalen på scena kom Brekkhus med ein spøk som blei oppfatta som rasistisk, då Blokkhus spøkefullt omtala Madcon som «mokkamann». Kommentaren vekte sterke reaksjonar i salen. Saka fekk mykje merksemd i media og på Twitter. Plumbo blei bua av scena, og seinare på kvelden helte Terje Winterstø Røthing frå Kaizers Orchestra eit glass øl over hovudet på Plumbo-vokalisten. Mangaren til Madcon, Peter Peters sa at Madcon ikkje fekk med seg kva som blei sagt på scena, og at det var ein mediaskapt sak.
På bakgrunn av kommentaren vurderte NRK å diskvalifisere Plumbo frå Melodi Grand Prix. Blokkhus og Plumbo la seg flate etter hendinga og avviste at kommentaren var meint rasistisk. Etter eit møte mellom gruppa, NRK og Dinamo som produserte delfinalane, fekk Plumbo likevel delta. Gruppa vann delfinale 2 og enda til slutt på en 4. plass i finalen. «Ola Nordmann» låg også på VG-lista i sju veker med 4. plass som beste notering. Vinnarlåten «Stay» nådde ein 2. plass på lista.
Dette var 50. gong NRK arrangerte Melodi Grand Prix, men jubileet blei ikkje markert under sendingane. Dette kom delvis av at det var 51. gongen Noreg stilte med eit bidrag til Eurovision Song Contest. I 1991 avlyste nemleg NRK Melodi Grand Prix og valde «Mrs. Thompson» internt. NRK sjølv reknar Melodi Grand Prix 2012 for den 51. utgåva, sjølv om det ikkje var nokon Melodi Grand Prix i 1991.
Finalen og gullfinalen blei i snitt sett av 1 221 000 nordmenn, ned 74 000 frå året før. Delfinalen i Ørland blei sett av 1 024 000 i snitt for begge delane. Delfinalen i Larvik hadde 958 000 sjåarar i snitt, medan Florø hadde 916 000 sjåarar.
Fargo
Fargo er, med sine vel 105 000 ibuarar den mest folkerike byen i delstaten Nord-Dakota i USA. Byen er sete for fylkesadministrasjonen i Cass County. Fargo ligg søraust i delstaten, ved vestbreidda av elva Red River, der han grensar mot delstaten Minnesota og mot byen Moorhead, som ligg på austbreidda av Red River.
Byen Fargo vart grunnlagt i 1871 og er oppkalla etter William Fargo. Fargo er eit senter for varehandel, kulturelle aktivitetar, helsestell, undervisning og industriverksemd. Fargo hyser North Dakota State University.
Folkesetnad
92,4 % av ibuarane i Fargo er klassifisert som kvite, medan afro-amerikanarar utgjorde 2,5% og var den største minoriteten. Av ibuarane med europeiske anar dominerte folk av tysk og norsk avstamning, med høvesvis 42,7 og 35,0 %.
Ørkenlo
Ørkenlo (Charadrius leschenaultii) er ei mellomstor lo, ein typisk vadefugl med eit vidt utbreiingsområde for hekking i det sentrale Asia frå austsida av Kaspihavet austover til over det meste av Mongolia. Dessutan fragmenterte hekkeområde i Tyrkia, Syria, Jordan, Armenia og Aserbajdsjan. Ørkenlo er ein flyttfugl, hekkar på den nordlege halvkula og flyg sør i den boreale vinteren. Dei overvitrar på kystar av Afrika og austover i kystområde til Filippinane, til austkysten av Australia og til Salomonøyane.
Skildring
Ørkenlo er ei middels stor brun og kvit lo, med kroppslengd på 20 til 25 centimeter og vekt på 55-120 gram. Ho syner kjønnsdimorfisme fjørdrakt i hekketida, men i vinterdrakta er kjønna like. Unge fuglar skil seg frå vaksne i fjørdrakt.
I hekkedrakt har hannen ei gråbrun krone og nakke med ei bleik kastanjeutjamning og kastanjefarga nakkesider. Resten av oversida er lys gråbrun, med raudbrunt i fjørkantane, noko som kan gjeve eit litt skjelaktig utsjånad. Andletet har eit kvitt område i panna med eit svart band over mot krona. Ei svart stripe bakover frå nebbet som utvidar seg ut til å danne ei svart maske over auga og øyredekkarane, og heng dessutan saman med det smale svarte bandet i panna. Kinnet under den svarte maska, strupen og halsen er kvite, kanta mot dei kastanjefarga nakkesidene. Det er eit breitt raudbrunt band over øvre brystet, og dette har nokre gonger eit smalt mørkt band på den øvre kanten mot den kvite strupen. Breidda på brystbandet varierer med underarten, i Aust-Asia er det smalt. Austlege fuglar har òg lengre, kraftigare nebb.
Resten av undersida er kvit, inkludert undergumpen. Undersida av vengen er kvit med ein smal, mørk bakkant. Nebbet er grovt og svart; auga mørkebrune og beina og føtene er bleik grøngrå.
Gumpen har kvite sider og øvre haledekkarar er kvite, og halen har eit svartbrunt subterminalt band. I flukt har oversida av vengene mørke flygefjører og primære dekkfjører med ein smal, kvit bakkant på den indre vegen, sekundærfjørene, og framtredande kvite vengeband. Armfjørdekkarane er gråbrune, eins i farge med dei fleste bakkantane. Føtene er lange og stikk lengre bak enn stjerten i flukta.
Hoa i hekkedrakt liknar hannar bortsett frå at maska og frontbandet er mørkegråbrun, ikkje svart. Krona, nakke og dei kastanjefarga områda på halsen er bleikare enn på hannen, og det er aldri ein svart kant øvst på brystbandet.
Ikkje-hekkedrakta skil seg frå hekkedrakt med mangel på svart og kastanje raudbrunt, dette er erstatta av gråbrunt, og dei utviklar ei brei kvit supercilium, stripe over auge, som endar ut mot den kvite panna.
Juvenile fuglar ser ut som dei vaksne i vinterdrakt, men fjørene på oversida er meir skjelaktige med smale brungule fjørkantar og utydelige mørke striper og subterminale band, og det kan vere brungult utjamning mot andletet og gråbrune flekker på brystkanten, som strekkjer seg som eit utvaska band over brystet på nokre individ.
Ørkenloer er selskapelege utanom hekkesesongen. Då lever dei i flokkar, nokre gonger med opptil fleire hundre fuglar, og ofte saman med andre vadefuglar, særleg sandlo (Charadrius mongolus), sjølv om dei to artane vanlegvis vert verande segregerte når dei kviler på same stad.
Storleiken på populasjonen var estimert til ca. 154 000-339 000 individ i 2016.
Global utbreiing
Ørkenloer hekkar i Sentral-Asia: i den nordlege Gobi-ørkenen i Mongolia og tilstøytande område i Sør-Sibir, sør for Bajkal-sjøen i Altai-fjella, Tyva-republikken, nordvestlige Kina i vestlege Xinjiang-provinsen, i ørkenen rundt Tien Shan-fjella; frå Søraust-Kasakhstan vest til Aral-sjøen og austkysten av Kaspihavet, og sør til Afghanistan; og på spreidde stader frå Aserbajdsjan, vest til Tyrkia og sør gjennom Syria til Jordan.
Matorraltapakulo
Matorraltapakulo (Scytalopus griseicollis) er ein fugl i tapakulofamilien. Han er endemisk for Colombia med kjent utbreiing avgrensa til eit lite område ved Bogota og nordaust for byen.
Ørkenlo
Global utbreiing
Når dei ikkje hekkar blir arten registrert i mange kystområde i Australia, spesielt i nord, og dessutan på øyar i det sørlege Stillehavet, inkludert Mikronesia, Ny-Guinea, Salomonøyane og New Zealand. Dei blir òg observerte i Søraust-Asia, inkludert mange område der dei òg vert registrerete under trekket, og i mange kystområde: Thailandbukta, rundt det indiske subkontinentet, rundt Indiahavet, ved breiddene av Raudehavet og søraustlege breidder av Middelhavet, og langs den austlege og sørlege kysten av Afrika, her svært ofte i innlandet. Ein har registrert streiffuglar på øyar i Sørishavet og på den nordlege halvkula i fleire delar av Vest-Europa, nord til Skandinavia og vest til Storbritannia. I Noreg har ørkenlo vore registrert så langt nord som ved Tanafjorden i 1985, dessutan sporadisk i Agder og Rogaland, siste gong ved Kvassheim fyr i 2016.
Matorraltapakulo
Skildring
Dette er ein nokså liten tapakulo som varierer mellom ca. 10 og 11,5 centimeter i kroppslengd, med kroppsvekt på ca. 16 til 19 gram. Matorraltapakuloar skil seg lite frå andre artar i slekta Scytalopus. Kroppsforma er typisk for familen; rund kropp med kraftige bein langt bak på kroppen og ein spinkel oppeikande stjert. Fjørdrakta til vaksne fuglar er grå på oversida, undersida er lysare grå, vengene gråbrune og halen heilt brun. Bakkroppen er orangefarga og utan striper. Det finst to variantar av matorraltapakulo, ei mørk form er litt større enn andre fuglar. Matorraltapakuloar lever i våt til halvtørr krattskog, frå 2000 til 3900 moh.
Ørkenlo
Habitat
I vinterkvarter i Australasia er arten kystnær, lever i litoralregionar og store estuare elvemiljø. Dei kan observerast på skjerma sand-, skjeldekte- eller mudderstrender ved elveutlaup og på kystrev, steina område eller tørrlagte sandbankar på korallrev. Av og til blir dei registrerte på saltsjøar ved kystar, inkludert utkantar av saltsump og brakkvasssumpar. Og berre sjeldan på grunne ferskvassvåtmarker. Under ei alvorleg tørke har ørkenloer blitt registrerte på eit område for husdyr med lite grønt og store, berre område, meir enn 1 km frå næraste vatn.
Matorraltapakulo
Skildring
Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som livskraftig.
Ørkenlo
Habitat
Ørkenloer pleier vanlegvis å finne føda frå overflata av våt sand eller gjørme, oftare på faste sandleflater enn på mjuke.
Matorraltapakulo
Taksonomi
Som fleire andre takson i Scytalopus, er Scytalopus griseicollis i endring. Den mørke forma som tidlegare var anerkjent som underarten S. g. infasciatus, er etter Clementslista 2015 ein del av nominatforma, samstundes som ein annan underart vart definert.
Ørkenlo
Habitat
Dei kviler vanlegvis på sandpyntar og bankar på strender eller i tidvasslaguner, og av og til på steina område eller i tilstøytande område av saltmarker eller leirflater. Dei har ein tendens til å kvile lenger opp på stranda enn andre vadarar, nokre gonger godt over flomålet.
Fylkesveg 712
Fylkesveg 712 finst i fleire fylke i Noreg:
Ørkenlo
Habitat
Ørkenloer hekkar i opne ørkenar eller halvtørre område som anten støtter særs sparsom, xerofytisk vegetasjon eller er heilt ufruktbar, med utgraderingar av berr grus, leire eller salt, eller nokre gonger i sandhol eller på grasdekte platå.
Matorraltapakulo
Om tapakuloar generelt
Tapakuloar lever i tett vegetasjon på eller nær bakkenivå og finst hovudsakleg i fjellområda i utbreiingsområdet sitt. Dei kan vere særs krevjande å observere ettersom dei spring i underskogen på ein musaktig måte. Artane er terrestriske, har korte venger og fuglane har derfor dårlege flygeevner. Dei har kraftige bein, godt egna til livet på grassletter og i underskog. Stjerten er oppreist. Dei vert enklast oppdaga og identifisert med hjelp av kjenneteikn i songen.
Ørkenlo
Hekking
Ørkenloer legg egga i april og mai. Reiret er ei grunn skrape på bakken fôra med eit tynt lag av plantematerialar, og nokre gonger med sammenfletta kvistar på sidene for å hindra egga i å rulle ut. Kullet består vanlegvis av tre egg, men av og til to eller fire. Begge foreldra deltar i ruging som tar minst 24 dagar. Begge foreldra syt òg for ungane. Ungane blir sjølvstendige etter ca. 30 dagar. På grunn av den nestande vanen deira og kuikernes forgjengelige natur er ørkenloer sårbare for predasjon av rev og andre rovdyr på hekkeområdet.
Føde og beiting
Utanom hekketida et ørkenloer mest molluskar, makk, krepsdyr - spesielt små krabber og nokre gonger reker og insekt. I hekkesesongen et dei sannsynlegvis insekt, inkludert biller og maur.
Ørkenloa pleier vanlegvis å søke føde med ein springe-og-pause teknikk som er typisk for mange loartar i slekta Charadrius, sjølv om nokre kan sparke med føtene  i slam eller sand for å uroe potensielle bytedyr. Dei kan vade så djupt at buken bryt vassflata, og kan sette hovuda sine under vatn. Fuglane beitar ofte einskildvis eller i lause flokkar, ofte med andre artar av vadarar, men har ein tendens til å unngå beiting i område der tettleiken av vadefuglar er høg.
Trekkmønster
Fordi avstanden mellom hekkestadene og overvintringsstadene er relativt kort, ca. 7500 km, trur ein at ørkenloer kan gjere turen med berre éin stor kvilestopp undervegs. Ørkenloer blir ofte observert på trekk i store flokkar saman med sandloer. Arten byrjar å danna flokkar på hekkeplassane i midten av juli som førebuing til migrasjon til overvintringsområde.
Den austasiatiske-australske trekkruta til ørkenloa er meir vestleg enn hos andre vadefuglar som trekker frå Asia mot Australia. Arten blir berre registrert i små mengd under trekket over Aust-Asia, inkludert Aust-Kina og Søraust-Kina, Taiwan og Vietnam, med svært få registreringar lenger aust på den koreanske halvøya og i Japan. Mange er likevel observerte under trekk gjennom Søraust-Asia, til dømes på Filippinane, Malayahalvøya og Indonesia. Nokre er òg registrert under trekk gjennom Ny-Guinea.
Det er anslått at om lag 27-38 % av verdspolulasjonen overvintrar i Australia, og desse representerer ca. 68 % av alle fuglane som nyttar den austasiatiske-australske trekkruta. Ørkenloer som overvintrar i Australia trekker frå hekkeområde i Gobi-ørkenen i Mongolia og tilstøytande område i Sør-Sibir og Nordvest-Kina og kan vere ramma av globale truslar.
Australasia: Mesteparten av overvintringsfuglane held seg på Australias nordkyst, med mindre mengder finst langs andre australske kystar, så vel som i Ny-Guinea og New Zealand. Ørkenlo er ein av dei første trekkvadarane som kjem til Nordvest-Australia for overvintring, vanlegvis i slutten av juli. Nokre forlèt det nordvestlige Australia i oktober og november, og det er ein tilsvarande mellombels tilstrøyming lengst nord i Nordterritoriet i oktober, sjølv om desse fuglane har forlate i desember, og trudd å ha trekkt lengre sør. Arten byrjar å forlate sørkysten i mars, flyttar seg nordover langs austkysten, med tilstrøymingar registrert i Queensland i slutten av mars. Fuglane flyg nordover gjennom Top End i Nordterritoriet mellom seint februar og april, og i nokre år har det vore to bølgjer av nordmigrasjon som er registrert der. Dei fleste loer har forlate Top End midt i, eller i slutten av april. I New Zealand kjem dei hovudsakleg i august eller september og returnerer i april.
Disney Junior
Disney Junior er ein fjernsynskanal som viser program for barn frå to til fem år. Kanalen heitte tidlegare Playhouse Disney, men skifta namn 10. september 2011. Disney Junior byrjar sendingane kl. 06:00 og avsluttar kl. 19:00.
Ørkenlo
Trekkmønster
Øvrige stader i den austasiatisk-australasiatisk trekkruta: Nokre ørkenloer held seg i Søraust-Asia, frå Thailand, Malayahalvøya og Filippinane sør til Indonesia utanom hekkesesongen. Arten overvintrar òg i Mikronesia i små mengd.
Disney Junior
Kanalen kom på lufta i august 2005 og vart send frå klokka 8 til klokka 12 på Disney Channel. I 2007 byrja han å vise to utvalde program frå kl. 06:00. Seinare same år vart han eigen kanal.
Faste program på Disney Junior er mellom andre:
Ørkenlo
Trekkmønster
Andre vinterområde: Dei fleste andre overvintringsområda er langs kysten av Indiahavet, inkludert i det indiske subkontinentet og Midtausten, og særleg i austlege og sørlege Afrika.
Fuglar byrjar å returnere til hekkeplassane frå midten av mars, dei fleste kjem i april og mai.
Horseshoe Bend National Military Park
Slaget fann stad ved ein barrikade Red Sticks-krigarane hadde bygga for å verna landsbyen sin, Tohopeka. Over 800 Upper Creek-folk døydde under slaget på heimeområdet sitt. Dette er det største tapet av liv blant urfolk i eit enkelt slag i USA-amerikansk historie. Red Sticks-leiaren Menawa blei såra, men overlevde.
9. august 1814 skreiv muskogeefolka under på Fort Jackson-traktaten, som overførte 23 millionar acre (93 000 km2) land til styresmaktene i USA. Delar av dette området blei gjort om til delstaten Alabama i 1819. Resten tilhøyrer no Georgia. Andrew Jackson blei ein krigshelt som seinare blei vald til president i USA.
Espen Andersen (1993)
Espen Andersen er ein norsk kombinertrennar, medlem i Lommedalens IL. Han vart olympisk meister med Noreg i lagtevlinga under Vinter-OL 2022. Tidlegare har han vunne sølv i same øvinga ved Vinter-OL 2018 og sølv i tomannsstafett i Ski-VM 2021.