cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sergej Kirov
Etter revolusjonen deltok han i den russiske borgarkrigen. I 1921 vart han leiar for kommunistpartiet i Aserbajdsjan. I 1926 vart han leiar for partiet si avdeling i Leningrad, mellom anna for å få orden på partiavdelinga. I 1930 vart han medlem av politbyrået. I denne perioden markerte Kirov seg som ein sterk tilhengar av Stalin. Mange hevdar at Kirov begynte å markere usemje med Stalin sine til tider brutale metodar utover på trettitalet, men dette er ikkje dokumentert.
Kirov vart myrda i 1934, og omstenda rundt mordet har vore gjenstand for mykje spekulasjon. Dette sidan mordet danna grunnlaget for Moskvaprosessane. Stalin meinte at det dreia seg om ein trotskistisk konspirasjon. Kritikarar av Stalin og Sovjetunionen meinte på den andre sida at det var Stalin som stod bak fordi Kirov representerte ein trussel mot Stalin si makt. Denne teorien har blitt støtta også av Khrusjtsjov og Gorbatsjov. Opninga av dei sovjetiske arkiva har ikkje kunna gitt noko avklaring på saka. Den tidlegare sovjetiske etterretningsagenten Pavel Sudoplatov meiner at det rett og slett dreia seg om eit sjalusidrap som Stalin såg sitt snitt til å utnytte til sin fordel.
Poppelfiken
Kulturell tyding
I hinduismen er treet rekna som heilag, og kan tilbedast for seg eller ha eit lite tempel under seg. Den lange vekst- og levetida og gjer at treet ofte symboliserer evig liv. To sanskritnamn på treet er bahupada, 'mange føter', og kalpavriksha, 'ønskjeoppfyllande tre'. I vestleg forståing har banyan av og til vore forveksla med bodhitreet eller gudefikentreet, Ficus religiosa. Hinduar reknar desse trea som eit par, med banyan som den mannleg og Ficus religiosa som den kvinnelege planten.
Banyantre blir også rekna som tilhaldsstad for ander, skrømt og himmelmusikarar (gandharva). På grunn av dette unngår folk å sova under trea om natta.
Painted Cliffs
Painted Cliffs er ein ujamn rekkje klipper som strekkjer seg sørvest frå Mount Picciotto og markerer søraustkanten av Prince Andrew Plateau. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961–62) på grunn av dei farga sedimentære og vulkanske berglaga i klippesida.
Mount Liard
Mount Liard er eit fjell 6 nautiske mil (11 km) aust for Mount Durnford i Churchill Mountains. Det har ei høgd på 1770 moh på ryggen sør for Cooper snøfelt. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Theodore J. Liard jr. (1918–2002), geograf i Department of Interior og Department of Defense i den toponymiske forskinga for U.S. Board on Geographic Names, 1949–80.
Olsen Crags
Olsen Crags er nokre ulendt fjellknausar oppom ein liten, men kjenneleg fjell som stikk ut i austsida av Amundsenbreen like nord for Eplerbreen i Dronning Maudfjella. Dei vart kartlagte av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Karinius Olsen, ein kokk på «Fram», skuta til Amundsen på den norske ekspedisjonen i 1910-12. Namnet er bevart i området etter at Amundsen i 1911 kalla eit uidentifisert fjell «Mount K. Olsen».
Bettingen
Bettingen er ein kommune i kantonen Basel-Stadt i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 378 meter over havet.
Bettingen er først nemnd i 777 som Bettingen.
Kommunen ligg i storbyområdet til Basel, ved høgrebreidda til Rhinen og sida av St. Chrischona.
Bettingen er delt inn i to busetnader, Dorf Bettingen og Chrischonahöhe. Eit landemerke i Bettingen er Swisscom-Sendeturm St. Chrischona, eit radiotårn i Chrischonahöhe.
Eimear Quinn
Eimear Quinn (irsk Eimear Ní Chuinn, ) er ein irsk songar som vann Eurovision Song Contest for Irland i 1996 med songen «The Voice». Dette var den sjuande sigeren til Irland i Eurovision Song Contest.
I 1995 vart Quinn med i den irske korgruppa Anúna, som turnerte internasjonalt og spelte inn to album: Omnis og Deep Dead Blue. I desember 1995 vart Quinn oppdaga av låtskrivaren Brendan Graham medan ho opptredde saman med koret. Han spurde ho om ho ville delta i Eurovision Song Contest med songen hans «The Voice». Quinn takka ja til tilbodet og vann seinare den internasjonale finalen i Oslo 18. mai 1996. Medan poenga tikka inn under avrøystinga, framførte ho delar av «Norwegian Wood» av The Beatles på sparket saman med programleiar Morten Harket.
Korn i geologi
Korn er i geologi dei einskilde partiklane i ein bergart eller lausavleiring, som mineralkorn eller bergartsfragment. Korn vert mest nytta i uttrykte kornstorleik, som finkorna eller grovkorna.
Såmaskin
Såmaskin er ein jordbruksreiskap nytta for å så frø til ulike vekstar i åker. Tidlegare var det vanleg med berbare såmaskinar og såmaskinar trekte av hestar. Moderne såmaskinar er monterte på trepunktsopphenget på ein traktor, eller slepa etter ein traktor. Mange såmaskinar kan òg plassera kunstgjødsel i høveleg avstand frå frøa. Dette sparar ein arbeidsoperasjon og at jorda ikkje vert så samanpakka.
Radsåmaskin
Radsåmaskinar har fleire sålabbar på sida av kvarandre, som grev ei grunn fure, legg frø ned i fura og grev ho att. Avstanden mellom sålabbane er rundt 10 cm og for å få plass er dei som oftast plasserte i to rekker, etter kvarandre. Sålabbane er utstyrte med små plogliknade skjer, som grev fura der frøa vert plasserte. På toppen av maskinen er det ein behaldar for frøet, såkassen, som vert ført ned til sålabbane via røyr. Desse munnar ut i bakkant av skjera som grev fura. For å halda sådjupna konstant er sjølv trepunktsmonterte såmaskinar utstyrte med støttehjul.
Kornet/frøet vert mata ut frå såkassen til røyra ned til labbane av matarar (ofte grove tannhjul). Dei fleste såmaskinane har jamn utmatingfart, så frøa vert liggande i ein avstand på berre nokre mm etter kvarandre. Dette fører til at røtene veks utover, noko som kan gje dårleg feste. Nokre produsentar har difor teke til å mata frø sekvensielt, slik at plantene i naborader vert ståande i sikksakk.
Eutin
Eutin er ein by og ein kommune aust i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 16 948 i 2021 og kommunen omfattar 41,4 km². Byen ligg 33 meter over havet, om lag 20 kilometer nord om Lübeck.
Eutin fekk byrettar i 1257. Toneskaparen Carl Maria von Weber var fødd i Eutin.
Såmaskin
Enkeltfråsåmaskin
Nokre såmaskinar er i stand til å plassera einskilde frø i jorda. Denne typen vert nytta til vekstar som treng å ha avstand til naboplantene. Forutan å spara frø treng ein ikkje å tynna plantene når berre sår dei frøa som skal veksa seg til planter. Slike planter veks som oftast i renner. Sålabbane har difor mykje større avstand enn på radsåmaskinar for korn og grasfrø. Mange enkeltfrøsåmaskinar har separate såkassar for kvar sålabb.
Historie
Dei fyrste såmaskinane var berre eit røyr som frøa vart slept ned gjennom og vart laga av sumerane for rundt 3500 år sidan. På 100-talet f.Kr. laga kinesarane såmaskinar med fleire røyr. Den fyrste kjende europeiske såmaskina vart laga av av venetianaren Camillo Torello i 1566. I 1701 laga gardbrukaren Jethro Tull i Berkshire i Storbritannia ei såmaskin av orgelpiper. Rundt 1720 eksperimenterte Christopher Polhem med ein såmaskin og på 1740-talet bygde Daniel af Thunberg ein maskin. I 1783 bygde James Cook ein seks-rads såmaskin. Denne maskinen fekk stor betydning for den vidare utviklinga. Det fyrste kjende patentet på ein såmaskin vert teke ut av Eliakim i 1799. Frå midten av 1850-talet vart såmaskinar produserte i større skala. Garrett & Sons i Storbritannia var ein av dei mest kjende produsentane. På 1950-talet tok Överrums bruk og Ystads mekaniska verkstad i Sverige til å produsera såmaskinar.
Stenka Rasin
Stepan (Stenka) Timofejevitsj Razin, i Noreg mest kjend som Stenka Rasin  var ein russisk kosakkleiar som leidde eit opprør mot adelen og tsaren i det sørlege Russland.
Kosakkopprøret 1670-71
Det var lett å rekruttera bønder som var heilt utan rettar under liveigenskapet med lovnader om likestilling. I Astrakhan vart det utropt ein kosakkrepublikk etter blodige stridar. Opprøra heldt fram i over eit år og den russiske hæren vart nøydd til å overvinna kosakkane åtte gonger på slagmarka før uroa slutta. Til slutt var det kosakkane sine interne stridar som førte til nederlaget deira. Stenka Razin og broren hans Frol vart tekne til fange i 1671. Dei vart grusamt torturerte og vart til slutt hakka i bitar på Den raude plassen i Moskva.
Stenka Rasin i kulturen
Stenka Rasin er helten i ein populær russisk folkesong med tekst av Dmitrij Sadovnikov frå 1883. Melodien er tradisjonell), betre kjent i Russland som «Volga, Volga mat' rodnaya» ('Volga, Volga, mora til fødelandet'). Songen vart dramatisert i 1908 i den aller første russiske langfilmen, Ponisovaja Volnitsa, regissert av Vasilij Gonsjarov. Melodien har òg vorte brukt til drikkeviser, m.a. studentvisa «Upp på väggen går ein gädda», frå Åbo Akademi.
Tom Springfield skreiv engelsk tekst til songen og gav han tittelen «The Carnival is Over». Dette vart ein slager for den australske gruppa The Seekers i 1965, som avslutta konsertane sine med han.
C.C. Bøyesen har skrive ei norsk tekst. På norsk har han tittelen «Heimlaus». Songen vart spelt inn av Jan Høiland med Carsten Kloumans orkester 4. desember 1961. Han vart utgjeven på singlen Columbia 45GN 1698.
Visa er òg spelt inn på norsk på albumet ''Frem fra Glemselen kap. 8'' med Helge Borglund.
Rasin blei også hylla av futuristen Velimir Khlebnikov med eit palindrom på 408 linjer i det førrevolusjonære tsarriket.
Razin er også tema for Aleksandr Glazunov sitt symfoniske dikt Stenka Rasin, Symfoni nr. 8 av Nikolaj Mjaskovskij (op. 26, 1925), ein kantate av Sjostakovitsj, op. 119, eit dikt frå 1964 av Jevgenij Jevtusjenko, og romanen Я пришёл дать вам волю ('Eg har kome for å gje dykk fridom') av Vasilij Sjukjhin.
Lesja
Lesja er ei bygd og administrasjonssenteret i Lesja kommune i Innlandet.
Mount Lindley
Mount Lindley er eit fjell, 1760 moh, som ligg på vestsida av Starshotbreen, 4 nautiske mil (7 km) nord for Mount Hoskins. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901-04) og kalla opp etter Lord Nathaniel Lindley, eit medlem av komiteen som laga dei endelge instruksjonane for ekspedisjonen.
Kryokonitt
Kryokonitt eller isstøv er eit fint, svart, jernhaldig støv som finst på snø, isbrear og iskalottar, særleg på innlandsisen på Grønland. Ein finn ofte dette støvet på botnen av gropar med smeltevatn, såkalla kryokonitt-hol. Det vart først observert av Adolf Erik Nordenskiöld, som meinte støvet måtte vere av kosmisk opphav. No trur ein det er ført med vinden inn over isen frå isfrie kyststrøk.
Lakselus
Lakselus er ein art i gruppa hoppekreps. Ho lever som parasitt på laks. Ho lever av slimet, huda og blodet til fisken.
Hovudbryststykket er breitt og skjoldforma, og brukast som sugekopp. Bakkroppen er smalare, og hos hoene fylt med egg. Hoenes bakkropp har òg to lange eggsekker. Lakselusa nyttar føtene til å flytte seg rundt på verten eller symje.
Livssyklusen består av ti trinn, med hudskifte imellom. I det frittsvømmande nauplius-stadiet har ho ei lengde på 0,54 til 0,85 mm. I copepodit-stadiet er ho ca. 0,7 mm lang og angrip fisken. I chalimus-stadiet er ho 1,2 til 2,8 mm lang.
Lakselusa sug næring hjå fisken og veks til 5 mm lengde for hannane og 10 mm for hoene. Kvar generasjon tek ca. 6 veker ved ein temperatur på 10–12 °C
Fylkesveg 691 i Østfold
Fylkesveg 691 i Østfold går mellom Mansrud i Trøgstad kommune og Haugskrysset i Eidsberg kommune. Vegen er 10,7 km lang.
Øya Tjøme
Tjøme er ei øy i Færder kommune i Vestfold og Telemark. Ho ligg sør for Nøtterøy med brusamband via Vrengenbrua.
Øya har eit areal på 39,4 km².
Det russiske forsvaret
Det russiske forsvaret eller Dei væpna styrkane til den russiske føderasjonen (russisk Вооружённые си́лы Росси́йской Федера́ции) er militærvesenet i Russland, sist etablert etter oppløysinga av Sovjetunionen. Den 7. mai 1992 etablerte Boris Jeltsin det russiske forsvarsdepartementet og plasserte alle styrkar i dei tidlegare sovjetiske væpna styrkane i Russiske SFSR under russisk kontroll.
The Podium
The Podium er ein høg og isdekt fjellskrent, med ei lengd på 2 km, som ligg ved sørenden av Worcester Range og oppom den isfyllt bukta mellom Cape Teall og Cape Timberlake. Han fekk dette namnet av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1964 på grunn av plasseringa som får han til å minne om eit podium.
Det russiske forsvaret
Øvstkommanderande er den russiske presidenten, for tida Vladimir Putin. Regjeringa er ansvarleg for at styrkene er i nødvendig beredskap. Det russiske parlamentet (Statsdumaen) utøver lovgjevande makt gjennom regjeringa. Administrasjonen av militærvesenet er styrt av forsvarsdepartementet, medan generalstaben har operative oppgåver.
Historie
Omtrent 30 divisjonar med infanteri, stridsvogner og luftbårne styrkar, over 50 brigadar med artilleri og luftvern og over 60 regiment med luftstridkreftar vart returnert tilbake til Russland i dei påfølgjande to åra. Over 45 000 einingar med tyngre våpen og nesten fire millionar tonn strategiske reserver vart òg trekt attende. Dette vart den største militære omdisponeringen i historia.
Heilt sidan Sovjetunionen hadde brote saman hadde russiske leiarar diskutert korleis dei skulle få til eit einskapleg og truverdig forsvar ut av restane av dei tidlegare sovjetiske styrkane. Den nye russiske doktrinen kravde eit mindre, lettare og meir mobilt forsvar, med høgare grad av verva og større evner til å raskt mobilisera.
Planen for reduksjon av talet på militære einingar under reforma som byrja i 2008 var slik:
<!--
Organisasjon
Forsvarsdepartementet er administrativ leiing for dei militære styrkane. Sidan sovjettida har generalstaben fungert som operativ leiing, men for tida (2016) er generalstaben redusert til å vera avdelinga til departementet for militær planlegging, og ministeren sjølv har større operativt ansvar for styrkane. Andre avdelingar innan departementet inkluderer personalavdeling, avdeling for forsyning, avdeling for jarnbanestyrkar og avdeling for ingeniørstyrkar.
Forsvarsgreiner
<!--
Talet på personell
-->
James Rosenquist
James Rosenquist var ein amerikansk kunstnar. Han var blant dei tidlege popkunstnarne i USA på byrjinga av 1960-talet, og vert rekna som ein av dei mest innverknadsrike amerikanske kunstnarar frå siste halvdel av 1900-talet.
Bread and Circuses av Colosseum
Bread & Circuses er eit studioalbum av Colosseum gjeve ut i 1997. Det var det første studioalbumet deira på 27 år og det første etter sameininga deira i 1994.
Frimann Clasen
Claus Frimann Dahl Clasen var ein norsk visedikter, underhaldar og moromann i radioen sin  barndom. Han var kjend som Lyktemanden.
Då Kringkastningsselskapet A/S tok til med sendingar frå Telegrafbygningen i Oslo i 1925, vart Lyktemanden første moromann i norsk radio. Han fekk eit faste program på ein halv time ein gong i veka. Frimann Clasen skreiv ei mengde revyviser, helst under pseudonymet Lyktemanden.
Lyktemandens vekerevy heldt fram etter at NRK overtok all kringkasting i 1933. Programmet gjekk heilt til 1940. Det inneheldt monologar, og satiriske og humoristiske viser om aktuelle hendingar.
Frimann Clasen var svært produktiv. Han skreiv om lag 3 000 viser for radio frå 1925 til 1940. I tillegg skreiv han ei stor mengd reklameviser, revyviser og slagertekstar. I 1947 trudde han at den totale produksjon var minst 10 000 viser, vers og høvesdikt.
I dag er han mest kjend som som opphavsmannen til «Lykkeliten», ein song han skal ha skrive då ein av hans eigne søner vart fødd.
Þjóðhátíð
Þjóðhátíð (uttalt, omsett 'nasjonalfestivalen') er ein årleg utandørsfestival som blir halden på Vestmannaeyjar på Island i helga før den første månaden i august. Festivalen blir halden i Herjólfsdalur på Heimaey av lokale og vitjande over fire dagar. Han omfattar ulike hendingar, som konsertar, bålbrenning, fyrverkeri og allsong.
Den første gongen ein heldt festivalen var i 1874 då øybuarane blei stoppa av uvêr frå å dra til fastlandet for å feira tusenårsjubileet for den norrøne busetjinga av Island. I dag er Þjóðhátíð den største festivalen på Island med rundt 16 deltakarar - eit fleirtal av dei vitjande frå fastlandet.
Cronenwett Island
Cronenwett Island er ei høg, isdekt øy mellom Vollmer Island og Steventon Island i Marshall Archipelago, utanfor kysten av Marie Byrd Land. Ho vart observert og grovt kartlagd frå flyfoto teken av Byrd-ekspedisjonen, 1928–30. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kommandør W.R. Cronenwett i U.S. Navy som var fotograf under Deep Freeze II, 1956–57, og presse- og informasjonsoffiser for Task Group 43.1 under Deep Freeze 1962.
Kryptokrystallin
Kryptokrystallin er eit omgrep nytta om ein krystallinsk, ikkje-glasaktig bergart eller eit mineralaggregat der krystallane er så små at dei ikkje kan sjåast sjølv med mikroskop, men må påvisast indirekte, optisk eller røntgenografisk.
Fylkesveg 692 i Østfold
Fylkesveg 692 i Østfold går mellom Mysen og Lekum i Eidsberg kommune. Vegen er 5,8 km lang.
Gudmund Østgård
Gudmund Østgård er ein norsk gitarist og pianist.
Østgård spelte i rockegruppa Madrugada som ekstra gitarist med Robert Burås ein kort periode i 1997. I seinare tid har han produsert ein del musikk for fjernsynsseriar, videoar og radioprogram. Han har også spelt piano og gitar i lag med Madrugada-trommis Jon Lauvland Pettersen i jazzgruppa Milestone Refinery. Bandet gav ut cd-en Citric Love i 2004.
Dawson Head
Dawson Head er eit høgt nes langs nordvestsida av Lehrkefjorden på austkysten av Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey i 1974, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Opie L. Dawson, befalshavande på USCGC «Glacier» i løpet av International Weddell Sea Oceanographic Expedition i 1968.
Grensa mellom England og Skottland
Grensa mellom England og Skottland er ei grense på 154 km som skil Skottland og England. Ho går frå Marshall Meadows Bay i aust til Solway Firth i vest. Områda rundt grensa blir av og til omtalte som «The Borderlands».
Firth of Forth danna grensa mellom det piktisk-gæliske kongeriket Alba og det angliske kongeriket Northumbria tidleg på 900-talet. Ho blei grense mellom England og Skottland då Northumbria blei annektert av angelsaksiske England på midten av 900-talet. I 973 møtte Kenneth II av Skottland den engelske kongen Edgar the Peaceful ved rådet hans i Chester. Etter at Kenneth etter seiande viste respekt til Edgar, gav den engelske kongen han området Lothian. Trass i denne hendinga blei ikkje herredømet over Lothian heilt fastsett. Regionen blei teken av skottane ved slaget ved Carham i 1018, og Tweed blei de facto grenseelv mellom England og Skottland. Solway–Tweed-linja blei juridisk etablert som grense i 1237 gjennom Traktaten i York mellom England og Scotland. Denne er blitt verande grense til i dag, med unntak av dei såkalla Debatable Lands nord for Carlisle og eit lite område rundt Berwick-upon-Tweed, som blei teke av England i 1482. Berwick blei ikkje heilt annektert av England før i 1746, med loven Wales and Berwick Act 1746.
I fleire hundreår, fram til unionen av kronene i dei to landa, var områda på kvar side av grensa eit lovlaust territorium som lei under gjentatte raid i kvar retning utførte av såkalla Border Reivers. Etter unionstraktaten i 1706, ratifisert ved unionslovene i 1707, som sameinte Skottland med England og Wales til Kongeriket Storbritannia, har grensa markert skiljet mellom to juridiske system, ettersom traktaten mellom England og Skottland garanterte eit framhald i skiljet mellom engelsk lov og skotsk lov. Sidan ekteskapsalderen i England frå 1753 var høgare enn i Skottland utan løyve frå foreldra, var det mange engelske par som kryssa grensa for å gifta seg i Skottland. Grensebusetnadane Gretna Green i vest og Coldstream og Lamberton i aust blei mykje nytta av par frå England som ønska å gifta seg under skotsk lov, og utan lysing.
Den marine grensa mellom landa blei justert via Scottish Adjacent Waters Boundaries Order 1999, slik at grensa inna territorialfarvatnet (opp til grensa på ) går nord for grensa for oljeinstallasjonar etablerte via Civil Jurisdiction (Offshore Activities) Order 1987.
Historie
Grenseområdet, historisk kjent som Scottish Marches, ligg på begge sider av grensa og omfattar delar av dei moderne administrasjonsområda Dumfries and Galloway og Scottish Borders i Skottland, og delar av Cumbria og Northumberland i England. Det er eit åslendt område med dei skotske Southern Uplands i nord og Cheviot Hills som grenseåsar i sør. Frå den normanniske erobringa av England og til kong Jakob VI av Skottland, som også blei kong Jakob I av England, var det vanleg med uro i grenseområda. Begge landa let den skotske Earl of March og Lord Warden of the Marches verna om og kontrollera grenseområdet.
Berwick-upon-Tweed
Grensebyen Berwick er kjend for å ha ei omstridd soge kring spørsmålet om han skulle høyra til Skottland eller England. Berwickshire ligg i Skottland, medan byen no ligg i England. I tidlegmellomalderen var både Berwick og landområda nordover til Firth of Forth del av Kongeriket Northumbria. Byen bytta hand over eit dusin gonger før han endeleg blei teken av England i 1482, men forvirringa fortsette i fleire tiår. Wales and Berwick Act 1746 klargjorde stillinga til Berwick som ein engelsk by. I 1950-åra flytta kunstnaren Wendy Wood grenseskilta til sørbreidd av Tweed som ein protestaksjon. I 2008 SNP sa den skotske parlamenstmedlemmen Christine Grahame i Det skotske parlamentet at Berwick burde bli skotsk att. Den britiske parlamentsmedlemmen for Berwick, Anne-Marie Trevelyan, stod imot ei slik endring, og sa: «Voters in Berwick-upon-Tweed do not believe it is whether they are in England or Scotland that is important.»
Ba Green
Ved elva Tweed går grensa i midten av elva. Mellom landsbyane Wark og Cornhill går derimot grensa på sørsida av elva og omsluttar ei lita elveeng på rundt 2 -3 acre (omtrent ein hektar). Dette landområdet blir kalla Ba Green. På staden blir det sagt at kvart år pleidde menn frå Coldstream (nord for elva) å spella mobb-fotball med menn frå Wark (på sørsida av elva) på Ba, og vinnarsida gjorde krav på Ba Green for sitt land. Etterkvart som Coldstream voks til og fekk mange fleire innbyggjarar enn Wark, blei Coldstream alltid vinnaren av kampen, og området blei permanent del av Skottland.
Hadrianmuren
Det er ei utbreidd misforståing at Hadrianmuren markerer grensa mellom England og Skottland. Heile denne muren ligg i England, og han har aldri utgjort grensa mellom desse to landa. Medan han ligg mindre enn sør for den skotske grensa i vest ved Bowness-on-Solway, ligg han så mykje som  unna i aust.
I fleire hundreår var muren grense mellom den romerske provinsen Britannia i sør og det keltiske området Caledonia i nord. Britannia kunne likevel tidvis strekka seg så langt nord som den antoninske muren. Det ville vera anakronistisk å snakka om England og Skottland før 900-talet; desse nasjonane fanst ikkje på romartida.
«Hadrian's Wall» eller Hadrianmuren blir likevel ofte brukt som ein uformell måte å visa til den moderne grensa på, ofte halvhumoristisk.
Migrasjon
Cumbria og Northumberland har nokre av dei største skotskfødde gruppene i verda utanfor Skottland. I 2001 budde det 16 628 skotskfødde folk i Cumbria (3,41 % av innbyggjarane) og 11 435 skotskfødde folk i Northumberland (3,72 % av innbyggjarane). I heile England budde det 1,62 % skotskfødde folk.
Büdelsdorf
Büdelsdorf er ein by og ein kommune sentralt i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 10 456 i 2021 og kommunen omfattar eniast 6,24 km². Byen ligg ved elva Eider og Kielkanalen, eit par kilometer nord om Rendsburg.
VM i alpine greiner 1991
Den '''31. verdsmeisterskapen i alpine greiner''' vart avvikla i tida 22. januar til 3. februar 1991 i Saalbach-Hinterglemm i forbundslandet Salzburg i Austerrike. Både menn og kvinner tevla i fem øvingar kvar.
Slalåm
Dato: 22. januar
Løypelengd: 550 m, høgdeskilnad: 215 m
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
Dato: 3. februar
Løypelengd: 1450 m, høgdeskilnad: 400 m
<br style="clear:both;" />
Super-G
Dato: 23. januar
Løypelengd: 2059 m, høgdeskilnad: 658 m
<br style="clear:both;" />
Utfor
Dato: 27. januar
Løypelengd: 2990 m, høgdeskilnad: 920 m
<br style="clear:both;" />
Kombinasjon
Dato: 28. januar (utfor) 30. januar (slalåm)
Utfor: løypelengd: 2655 m, høgdeskilnad: 825 m
Tingberg
Tingberg er ein tettbygd stad og administrasjonssenter i Øyer kommune i Innlandet.
VM i alpine greiner 1991
Slalåm
Dato: 1. februar
Løypelengd: 475 m, høgdeskilnad: 168 m
Storslalåm
Dato: 2. februar
Løypelengd: 1400 m, høgdeskilnad: 330 m
Super-G
Løypelengd: 1629 m, høgdeskilnad: 483 m
Utfor
Løypelengd: 2362 m, høgdeskilnad: 730 m
Kombinasjon
Dato: 25. januar (utfor) 31. januar (slalåm)
Utfor: løypelengd: 2069 m, høgdeskilnad: 638 m
Slalåm: høgdeskilnad: 168 m
<br style="clear:both" />
Kulebergart
Kulebergartar er magmatiske, eventuelt metamorfe bergarter som inneheld konsentrisk eller radiært oppbygde kuler, ofte fleire centimeter i diameter.
Mount Longhurst
Mount Longhurst er eit markant fjell, 2845 moh, som ligg vest for Mill Mountain og utgjer det høgaste punktet på Festive Plateau i Cook Mountains. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og kalla opp etter Cyril Longburst, sekretær på ekspedisjonen.
Lincoln Ellsworth
Lincoln Ellsworth var ein amerikansk oppdagar.
Han var son av James Ellsworth og Eva Frances Butler, fødd i Chicago i Illinois.
Far til Lincoln Ellsworth, James, var ein velståande kolgruveeigar som donerte 100 000 dollar for å finansiere Roald Amundsen-ekspedisjonen til Nordpolen i 1925 med flygemaskinane «N–24» og «N–25».
Ellsworth deltok som navigatør på «N–24» der Leif Ragnar Dietrichson var flygar og Oskar Omdal mekanikar, medan Hjalmar Riiser-Larsen var flygar, Roald Amundsen sin navigatør, og Karl Feucht mekanikar på «N–25». Dei to luftskipa starta frå Ny-Ålesund på Svalbard den 21. mai 1925. Dei landa på 87° 44' nord, men hadde store vanskar med å kome i lufta igjen. «N–24» var skadd og måtte etterlatast. Først 15. juni hadde dei fått laga ein provisorisk startbane på 500 meter på isen der dei makta å ta av med «N–25» og kome velberga tilbake til Spitsbergen.
Saman med Amundsen er Ellsworth og mannskapet ombord i luftskipet «Norge» blitt kreditert for å ha vore dei første til å oppdage Nordpolen frå lufta under ei flyging frå Ny-Ålesund på Spitsbergen til Alaska i mai 1926.
Kjelder
''
Carter Island
Carter Island er ei lita, isdekt øy i Glade Bay, utanfor vestsida av Martin Peninsula ved Bakutis Coast. Ho vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant G.W. Carter i U.S. Navy, som arbeidde på Williams Field flystripe ved McMurdo Sound under Operasjon Deep Freeze 1966.
This Never Happened Before
«This Never Happened Before» er ein song av Paul McCartney frå 2005 på albumet Chaos and Creation in the Backyard. Han vart gjeven ut på singel for radiostasjonar i USA i 2006 og nådde 27. plassen på Billboard Adult Contemporary-lista. Songen vart nytta i filmen The Lake House (2006).
Medverkande
I følgje plateomslaget.
Harry Danielsen
Harry Danielsen var ein norsk skulemann og politikar frå Rødøy i Nordland. Han representerte Nordland fylke og partiet Høgre på Stortinget i perioden 1981-85 og ei tid i 1985/86-sesjonen.
Danielsen var lærar og seinare skulestyrar i Steigen kommune frå 1958 til -66 og frå 1968 til -71. Etter eit år som distriktslogoped i Alstahaug kommune arbeidde han i ymse skulestillingar i Lurøy kommune frå 1972 til -78. Perioden 1978-87 var han tilsett logoped ved Pedagogisk-psykologisk distriktssenter for Nesna-regionen. I 1987 gjekk han tilbake til skulestova på Molag skole i Lurøy, slutta i 1998.
Ved stortingsvalet 1981 hadde Høgre stor framgang over heile landet og Danielsen rykte inn på Stortinget frå fjerdeplassen på Nordland Høgre si valliste. På Tinget var han medlem i Samferdslekomiteen. Stortingsperioden 1985-89 var Danielsen 1. vararepresentant for Høgre i Nordland, og møtte fast som representant 4.10.1985-9.5.1986 i staden for statsråd Petter Thomassen. Han var då medlem i Forbrukar- og administrasjonskomitéen. Sommaren 1987 melde Danielsen seg ut av Høgre.
Blåselampe
Blåselampe er ein reiskap som brenn parafin eller bensin for å danne ein flamme som er varm nok til å smelte metall til å lodde med, og til anna konsentrert oppvarming. Brenselet vart fylt i ein liten tank på blåselampa og sett under trykk ved å pumpa inn luft med ei lita handpumpe som høyrde til tanken. På dette viset vart brenselet pressa gjennom eit røyr som vart oppvarma av flammen i blåselampa og drive ut i gassform gjennom munningen, slik at den heite flammen oppstod. For å setje i gang prosessen, måtte denne delen av blåselampa verte varma opp på førehand ved hjelp av til dømes raudsprit som vart hella i ei lita skål i lampa og sett eld på. Prinsippet for blåselampene var det same som for dei kokeapparata for parafin, ofte kalla primusar (primus var eigenleg eit varemerke), som vart nytta tidlegare. Til liks med blåselampene måtte brennaren på desse kokeapparata varmast opp før parafinen frå trykktanken vart sleppt fram til brennaren.
DS «Hercules»
DS «Hercules» (kallesignal MFPG) var eit dampskip bygt i 1909 som lasteskip for Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS).
Historie
«Hercules» vart bygt ved Bergen Mekaniske Verksted og vart levert til BDS i april 1909 for ein pris på 346 000 kroner.
I 1917 vart skipet rekvirert av britane under Shipping Controller og i fart for britane vart skipet den 30. desember 1917 torpedert av den tyske ubåten «UB 21», tre nautiske mil nordaust for Whitby i England. 12 personar ombord omkom.
Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1 295 bruttoregistertonn og 796 nettoregistertonn og lasteevna var 1 708 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 2 301 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av BMV. Oppgjeven yting var 874 iHk (indikerte hestekrefter) og 159 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 12 knop.
Leiv Døssland
Leiv Døssland var ein norsk lærer og rektor. Han var fødd i Fana og vaks opp på Sunde i Sunnhordland. Døssland gjekk Fana Folkehøgskule i 1932, tok examen artium ved Voss gymnas i 1938, deretter gjekk han på Volda lærarskule, der han tok eksamen i 1940. I 1964 tok han hovudfag i norsk ved Universitetet i Bergen, med ei oppgåve om «Barnet i Olav Duuns dikting».
Frå 1940 til 1952 var han lærar ulike stader, både i grunnskulen og ved folkehøgskular. I åra 1952–59 var han lærar ved Torshus Folkehøgskule i Levanger. Frå 1960 til 1972 var han tilsett ved Firda gymnas på Sandane i Gloppen kommune, før han flytta til heimbygda og vart rektor ved det nyskipa gymnaset på Husnes i Kvinnherad kommune fram til 1979.
I ungdomen var han aktiv i ungdomslag, og han vart seinare instruktør for både dramagrupper og kor. Han var òg engasjert i folkeakademi og mållag.
Døssland gav ut to barnebøker, Gull i Gygreskard? (1952) og Unn og fløytespelaren (1954).
Han tok initiativet til opprettinga av Kvinnherad sogelag og til Årbok for Kvinnherad, (seinare Kvinnhersminne) og var redaktør for dei fem første årbøkene (1982–1990).
Paul Signac
Paul Victor Jules Signac var ein fransk kunstmålar. Han vert rekna som den viktigaste teoretikaren for pointillismen, og ved sidan av Georges Seurat den fremste målaren innanfor stilretningane neoimpresjonisme og pointillisme.
Vicky Leandros
Vicky Leandros er ein gresk songar med ein lang internasjonal karriere. Leandros er dottera til songaren, musikaren og komponisten Leandros Papathanasiou (kjend som Leo Leandros, og med komponistpseudonymet Mario Penas). Leandros representerte Luxembourg i Eurovision Song Contest to gongar og vann tevlinga i 1972 med songen «Après toi».
Bakgrunn
Leandros vart fødd i Palaiokastritsa, ein feriestad på øya Korfu i Det joniske havet. Faren hennar ynskte å utvida karrieren sin og reiste til Tyskland medan Vicky vaks opp hos bestemora sin til ho var fem år gammal. I 1958 tok foreldra ho med seg til Tyskland der ho vart buande etter at foreldra vart skild. Leandros vaks soleis opp i Hamburg og gjekk på gymnaset i Wartenau.
Karriere
Leandros hadde sidan 1960-talet ei rekkje framgangsrike hittar og album der ho syng på tysk. Leandros deltok fleire gonger i Eurovision Song Contest for Luxembourg. I 1967 kom ho på fjerdeplass med «L'amour est bleu» som i ettertid vart ein verdshit, og i 1972 vann ho Eurovision Song Contest med «Après toi». I 2000 gav ho ut albumet Jetzt.
Frå 1982 til 1986 var Leandros gift med den greske entreprenøren Ivan Zisiadis, og saman fekk dei sonen Leandros Zissiadis. I 2005 vart Leandros skild frå den andre ektemannen sin, Enno von Ruffin, etter 19 års ekteskap. Saman med von Ruffin fekk ho døtrene Maximiliane og Alessandra.
Paul Signac
Signac måla nesten utelukkande friluftsbilete med lyse, reine spektralfargar, særleg hamnemotiv frå kysten av Normandie og Middelhavet. Etter kvart vart målingsflekkane stadig større, og byrja danne eit eige abstrakt mønster i bileta. Signac sine verk hadde stor innverknad for den framveksande modernismen tidleg på 1900-talet.
Vicky Leandros
Karriere
Leandros vart seinare aktiv innan politikk på kommunalt nivå i Hellas. Den 15. oktober 2006 vart ho vald inn i bystyret i hamnebyen Pireus. Oppgåvene ho hadde omfatta den kulturelle og internasjonale utviklinga til byen. Ho vart òg varaordførar i Pireus.
I juni 2008 valde Leandros å tre ut av gresk politikk med umiddelbar verknad. Ho hadde undervurdert arbeidsmengda og tida som var naudsynt for å oppfylle dei politiske pliktene sine, og kome fram til at vart umogleg å kombinere desse pliktene med songkarrieren.
Paul Signac
Liv og gjerning
Signac var fødd i Paris. Han gjekk ei tid i skule for å lære om arkitektur, før han som 18-åring bestemte seg for å verte målar. Ei utstilling som synte verk av Claude Monet skal ha vore eit viktig tildriv til avgjerda.
I 1884 møtte han Georges Seurat. Han vart fanga både av dei systematiske arbeidsmetodane til Seurat og fargeteoriane hans. Påverka av Seurat kutta Signac ut dei frie, korte penselstrøka som impresjonistane nytta i sin målarkunst, for å eksperimentere med vitskapleg samanstilling av små prikkar med rein farge. Målet var å kombinere desse slik at det vart dei ulike fargane skulle verte avstemt i auga på sjåaren og ikkje på lerretet, noko som er det avgjerande kjenneteiknet på pointillismen.
Signac møtte i 1886 Vincent van Gogh i Paris. Året etter reiste dei to kunstmålarane i lag til Asnières-sur-Seine, der dei måla ulike motiv, som til dømes elvelandskap og kafear. Også i mars 1889 reiste Signac for å vitje Vincent van Gogh, då i Arles. Året deretter la han ut på ein kort tur til Italia, der han var innom Genova, Firenze og Napoli.
Gjennom lesing av Elisee Reclus, Pjotr Kropotkin og Jean Grave oppdaga Signac anarkismen i 1888. Alle desse forfattarane utvikla idear omkring anarkismen som politisk samfunnsretning. Saman med venene Angrand Cross, Maximilien Luce og Camille Pissarro bidrog han til Jean Grave si avis Les Temps Nouveaux. Den økonomiske stønaden frå Signac var monaleg. Jamleg sende han sjekkar, mellom 1895 og 1912 gav han bort innkomene frå fem utloddingar av eigne måleri.
Mange av måleria til Signac er frå franskekysten. Kvar sommar reiste han frå hovudstaden for å bu i Sør-Frankrike. Han heldt då til i landsbyen Collioure eller i St. Tropez, der han kjøpte hus og inviterte vener til å bu saman med seg. I 1892 byrja han reise i ein liten seglbåt til nærast kvar ein hamneby i Frankrike, rundt om i Middelhavet til så fjernt som Konstantinopel, med base for båten i St. Tropez. Frå dei ulike hamnebyane han vitja tok Signac med heim fargerike akvarellar, snøgt skissert etter naturen. Skissene nytta han til å måle store lerretsmåleri i atelieret, som han så arbeidde grundig ut med små, mosaikk-liknande einsfarga firkantar, mykje annleis enn dei bittesmå mangleta prikkane som Seurat tidlegare hadde brukt. I sine seinare leveår måla han også bymotiv i Frankrike.
Politigrader i Storbritannia
Dette er eit oversyn over politigrader i Storbritannia.
Paul Signac
Liv og gjerning
Signac eksperimenterte med ulike medium. Ved sida av oljemåleri og akvarellmåling laga han penneteikna skisser beståande av små, mødesamt påførte prikkar. Nyimpresjonistane påverka den neste generasjonen av målarar. Signac inspirerte i særleg grad Henri Matisse og André Derain, såleis spela han ei avgjerande rolle i utviklinga av fauvismen.
Signac var leiar av Société des Artistes Indépendants frå 1908 til han døydde. Han oppmuntra i den samanheng yngre kunstnarar gjennom å stille ut kontroversielle verk av fauvistar og kubistar, sjølv var han den fyrste som kjøpte eit arbeid av Henri Matisse.
Alpejernsporv
Alpejernsporv (Prunella collaris) er ein sporvefugl i jernsporvfamilien med særs fragmentert utbreiing i nordvestre Afrika, Sør-Europa og austover gjennom Sentral-Asia til stillehavskysten.
Skildring
Dette er ein stor medlem av fugleslekta Prunella, ca. 15-17,5 centimeter i kroppslengd. Nominatforma i sørvestlege Europa skil seg frå arten jernsporv med litt større kropp, kraftigare nebb, ein liten gul flekk rett under nebbet, svartspraglete lys strupe, raudbrun underside med strek på sidene, oversida er gråbrun med mørke striper, hovudet og halsen er elles reint grå. Beina er mørk rosagrå til brun. Der er variasjonar i storleik og i fjørdrakta med underartane, til dømes har underarten i Tyrkia bleikare med mindre markerte strek på oversida.
Utbreiingsområdet for alpejernsporv er fragmentert. I vest lever dei på Iberia og i Nordvest-Afrika, vidare austover i Sør-Europa så langt nord som sørvestre Ukraina, gjennom Balkan, Anatolia, Kaukasus, frå Iran til Tadsjikistan, Afghanistan og søraustre Kashmir, Himalaya, og vide område i sentrale Kina. Vidare nordaust gjennom nordvestre Mongolia og søraustre Russland til Okhotskhavet på stillehavskysten. Dessutan sør til fjellområdet Altai i Kina og til Nord-Korea. Ein underart lever på Taiwan. Det finst reine overvintringsområde i det meste av Spania, Sør-Frankrike, på Balkan og rundt Bohaibukta, Gulehavet. Dette utbreiingsområdet er sett saman av leveområde for totalt ni underartar av alpejernsporven.
Alpejernspurvar lever helst over tregrensa og hekkar i høgtliggande område, i Himalaya over 4000 moh., men utanfor hekketida kan dei vandre lågare og gjerne nær landbyar og husdyr. Føda er i hovudsak insekt supplert med andre smådyr og meitemark, nokon gongar òg vegetabilsk næring i form av frø og urter.
Storleiken på den globale populasjonen er estimert til mellom 1 og 3 millionar individ og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.
Eit individ av arten blei registrert på Færder i juni 1974, det er den einaste kjente observasjonen av alpejernsporv i landet.
Father and Son
«Father and Son» er ein song skriven og framført av den engelske songar-låtskrivaren Cat Stevens (no kjend som Yusuf/Cat Stevens) i 1970 på albumet hans Tea for the Tillerman. Songen rammar inn ei hjarteskjerande utveksling mellom ein far som ikkje forstår ønsket til sonen om å bryta opp og forma eit nytt liv, og sonen som ikkje heilt kan forklara seg, men veit at det er på tide for han å søkja sin eigen lagnad.
Stevens syng i eit djupare register for replikkane til faren, medan han bruker eit høgare for sonen sine. Gitaristen og venen til Stevens Alun Davies syng i tillegg korvokal, som byrjar midt i songen.
Opphav
Cat Stevens skreiv opphavleg «Father and Son» som ein del av eit foreslått musikalsk prosjekt med Nigel Hawthorne i hovudrolla, kalla Revolussia, som gjekk føre seg under Den russiske revolusjonen, og kunne òg ha vorte ein film. Songen handla om ein gut som ønskte å bli med i revolusjonen mot sin konservative far, som bonde. Det musikalske prosjektet forsvann då Stevens fekk tuberkulose i 1969. Han var døden nær då han vart innlagd på King Edward VII Hospital i Midhurst i West Sussex. Etter ein årelang periode med rekonvalesens på sjukehuset og ei kollapsa lunge vart prosjektet skrinlagt, men «Father and Son» fortsette, no i ein breiare kontekst som ikkje berre reflekterte samfunnskonflikten på Stevens si tid, men òg fanga opp impulsar frå eldre og yngre generasjonar generelt.
I eit intervju like etter utgivinga av «Father and Son» vart Stevens spurt om songen var sjølvbiografisk. Som svar til intervjuaren frå Disc, sa han: «Eg har eigentleg aldri forstått far min, men han lét meg alltid gjera kva eg ville - han lét meg gå. 'Father and Son' er for dei menneska som ikkje kan kome seg laus.».
Til Rolling Stone har Stevens sagt at han er klar over at «Father and Son» og fleire andre songar betyr mykje for mange fans. «Nokre menneske trur at eg tok sonen si side», forklarte komponisten. «Men korleis kunne eg ha sunge faren si side viss eg ikkje kunne ha forstått det òg? Eg lytta til den songen nyleg, og eg høyrde ei linje og innsåg at det var min fars fars fars fars fars fars fars far som snakka.»
I 2007 spelte Stevens (då kjent som Yusuf Islam) inn songen igjen i «Yusuf's Cafe Sessions» frå 2007 på DVD, igjen med Alun Davies, og eit lite band som spelte akustiske instrument. Framsyninga vart presentert i ein video med to nære kamerabilete av kona og dotter hans, som held dei vesle barnebarna hans.
I 2020 gav Stevens ut ein nyinnspelt versjon av «Father and Son». Denne versjonen, som kom ut på Tea for the Tillerman 2, inneheld originalinnspelinga av vokalen til Stevens (i ein alder av 22 år) saman med den noverande stemma til Stevens (72 år). Den animerte musikkvideoen til «Father and Son» hyller òg originalutgivinga ved å visa videoklipp frå musikkvideoen frå 1970 som vart gitt ut 50 år tidlegare.
Sandie Shaw-versjon
Ein versjon av songen vart gitt ut i 1972 sungen av Sandie Shaw. Det vart hennar tjueniande og siste singel på plateselskapet Pye Records, som hadde gitt henne ei rekkje suksessfulle hittar i 1960-åra, noko som gjorde henne til den mest suksessrike britiske kvinnelege songaren i det tiåret.
Andre innspelingar
Den irske skodespelaren Colm Wilkinson gav ut ein CD, Some of My Best Friends Are Songs på EMI Records med ein cover av «Father and Son» framført som ein duett saman med sonen Aaron. .
I 2001 gav pønkbandet Me First and the Gimme Gimmes ut versjonen sin på ein 7" singel med tittelen Stevens.
Det indonesiske heavy metal-bandet Power Slaves spelte inn songen for det sjølvtitulerte albumet sitt i 2001.
I 2003 tok Johnny Cash opp igjen den originale songen med Fiona Apple som akkompagnatør under son-versa på plate 3 av Unearthed.
Ein versjon av Leigh Nash vart gitt ut i 2004 på Everwood-albumet.
I 2006 inkluderte Rod Stewart versjonen sin av «Father and Son» på sitt «rock standards»-album Still the Same... Great Rock Classics of our Time.
I 2007 spelte The Enemy inn songen til albumet Radio 1 Established 1967.
I 2008 og 2009 spelte skodespelarane i serien Casi Ángeles songen i serien og konsertane sine.
I 2010 inkluderte Rocky Votolato ein iTunes-eksklusiv cover av songen på «True Devotion».
I 2010 inkluderte Zac Brown Band «Father And Son» som bonusspor på «You Get What You Give».
Ein Elizabeth Gillies versjon av songen vart gitt ut i 2012
Flaming Lips-søksmålet
Det amerikanske rockebandet The Flaming Lips gav ut ein song med tittelen «Fight Test» på albumet Yoshimi Battles the Pink Robots frå 2002. «Fait Test» var grunn til å tru å vera så musikalsk lik «Father and Son» at det resulterte i eit søksmål. Sony/ATV musikkforlag, som representerer Yusuf Islam, og EMI musikkforlag, som representerte Flaming Lips, vart samde om å dela honorara for «Fight Test» likt mellom dei to partane etter eit relativt ukontroversielt forlik. The Flaming Lips-frontmannen Wayne Coyne hevdar at han ikkje var klar over likskapane før produsent Dave Fridmann påpeika dei.
I eit intervju med The Guardian uttalte Coyne: «Eg vil for første gong gå offentleg ut og seia at eg verkeleg ber om unnskyldning for heile greia. Eg elskar verkeleg Cat Stevens. Eg respekterer han verkeleg som ein stor låtskrivar. Og no vil han ha pengane sine. Det var ei tid under innspelinga då me sa, dette har ein likskap med «Father And Son». Så endra me medvite dei bitane. Men eg angrar på at eg ikkje kontakta plateselskapet hans og spurde om deira meining. Kanskje me kunne ha gjort 50-50. Som det er no, får Cat Stevens 75 prosent av honorara frå «Fight Test». Me kunne lett ha endra melodien, men det gjorde me ikkje. Eg er veldig lei meg for at Cat Stevens trur at eg medvite plagierer arbeidet hans. Eg skammar meg. Det er openbert ei fin linje mellom å bli inspirert og å stela. Men viss nokon ønskte å låna ein del av ein Flaming Lips-song, trur eg ikkje eg ville gidde å forfølgja det. Eg har betre ting å gjera. Uansett, Cat Stevens kjem aldri til å tena mykje pengar på oss.» }}
Boyzone-versjonen
Det irske boybandet Boyzone gav ut ein coverversjon av «Father and Son» i 1995. I november nådde den andreplassen på UK Singles Chart og førsteplass på Irish Singles Chart. Versjonen selde til platina hos British Phonographic Industry og vart den 13. mest selde singelen i 1995 i Storbritannia. I Irland vart det deira fjerde nummer éin-single på rad, og han fekk internasjonal suksess med ein topp som nummer to i Australia, nummer 11 i Frankrike og nummer 15 i Tyskland.
Kritisk mottaking
Det britiske magasinet Music Week gav «Father and Son» fem av fem, og kåra han til vekas singel. Dei la til: «Songen som fekk publikum til å halda tårene tilbake under den siste turneen er Boyzone sin julesingel. Det er ei emosjonell attgjeving av Cat Stevens-songen - og kjem til å bli massiv.»
Innhald
UK CD1
UK CD2
UK kassettsingel