cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moses Tanui
Moses Kiptarbet Tanui er ein kenyansk langdistanseløpar frå Nandi fylke i det vestlege av Kenya som i 1991 var verdsmeister på 10 000 meter og to år seinare tok VM-sølv på same distansen.
Tanui vart nummer to på 10 000 m og nummer tre på 5 000 m ved afrikameisterskapen 1989 i Lagos. Året etter kom han på andreplass i terrengløp-VM i franske Aix-les-Bains. Ved friidretts-VM 1991 i Tokyo vann han gullmedaljen på 10 000 meter etter å ha slått landsmannen Richard Chelimo med sju tidels sekund i sluttspurten. To år seinare mista Tanui under VM-milløpet i Stuttgart den eine skoen ei runde før mål, etter kontakt mellom han og Haile Gebrselassie frå Etiopia. Gebrselassie vann løpet, men berre halvsekundet framom Tanui. Knappe to veker etter sprang Tanui sitt livs snøggaste 10 000-meter då han i Brussel den 3. september 1993 vart klokka i mål på tida 27.18,3.
Den 3. april 1993 vart Tanui den fyrste som fullførte ein halvmaraton på under timen, sluttida på eit løp i Milano vart 59.47. Både i 1996 og 1998 vann han Boston Marathon og i 2002 Wien maraton. Sitt aller fortaste maratonløp på 2.06.16 presterte han då vart andremann i Chicago Marathon i 1999.
Ibestad kyrkje
Ibestad kyrkje er ei langkyrkje frå 1881 i Ibestad kommune i Troms og Finnmark fylke.
Kyrkja er av stein og i nygotisk stil. Ho har 500 sitjeplassar.
Denne kyrkja erstatta den tidlegare Ibestad kyrkje frå mellomalderen. Gamlekyrkja vart riven i 1880 i samband med bygginga av den noverande kyrkja, då folketalet steg og det var behov for ei større kyrkje. Den nye kyrkja er oppført på same staden som den gamle.
2010-dataspelet Flåklypa Grand Prix
Flåklypa Grand Prix er eit eventyrspel utvikla av Ravn Studio og utgjeve av Pan Vision til Nintendo DS i 2010. Spelet hentar fleire element, mellom anna oppbygnad og minispel, frå PC-spelet med same namn frå 2000 og tilpassar dei til Nintendo DS-formatet. Det inneheld mellom anna åtte minispel og 42 puslespel.
New Mountain
New Mountain er eit fjell i Antarktis. Det ligg 2260 meter over havet, som ligg mellom Arena Valley og Windy Gully, på sørsida av Taylorbreen i Victoria Land. Det vart kartlagd og namngjeve av Discovery-ekspedisjonen, 1901–04.
2010-dataspelet Flåklypa Grand Prix
Flåklypa Grand Prix for Nintendo DS fekk positiv mottaking i pressa og toppa VG-lista over mestseljande dataspel i Noreg i lanseringsveka. Leverandørar bestilte over 30 000 kopiar av spelet før utgjevinga i mai 2010. Det har sidan utgjevinga omsett for over ti millionar kroner.
Jackson Browne
På mange måtar var Browne kjernen i den sensitive songar-låtskrivar-bølgja i California tidleg i 1970-åra. Berre Joni Mitchell og James Taylor kunne måle seg i forhold til påverknad på andre, men ingen annan artist fanga tidsanda i tida etter 60-åra like godt som Browne. Mykje av musikken hans i 1970-åra var personleg, men klarte likevel å tale til den unge generasjonen på denne tida. Dei sjølvgranskande tekstane hans traff ei nerve, medan den tilbakelente folkrockstilen sette malen for mykje av musikken som kom frå California i 1970-åra. Med dei fire førte albuma sine bygde Browne ein lojal tilhengjarskare som hjelpte han til å slå gjennom for fullt i 1976 med albumet The Pretender. Browne var på høgda av karrieren sin seint i 1970- og tidleg i 1980-åra. Utover i 1980-åra byrja Browne å lage ei rekkje politiske protestalbum, som gjorde at salstala fall, men han fekk eit lite comeback i 1993 med I'm Alive.
Biografi
Browne vart fødd i Heidelberg i Vest-Tyskland og familien hans flytta til Los Angeles då han var tre år gammal. Då han var tenåring hadde Browne utvikla ei interesse for folkemusikk. Han byrja å spele gitar og skrive songar, medan han song i lokale viseklubbar. Tidleg i 1966 vart han invitert med i Nitty Gritty Dirt Band, som han hadde møtt i visemiljøet i L.A. Han var berre med bandet nokre få månader, men gruppa spelte inn nokre av songane hans på dei to første albuma. Frå starten av 1967 hadde han signert ein forlagsavtale med Nina Music, ein avdeling under Elektra Records. Nina gjorde at Browne fekk songane sine på album av Tom Rush og Steve Noonan i 1968. I 1967 og 1968 budde han i Greenwich Village i New York, der han spelte i bandet til Tim Buckley. Browne byrja òg å arbeide med Nico, som spelte inn tre av songane hans på albumet Chelsea Girl. Då forholdet deira gjekk i oppløysing i 1968, reiste han attende til Los Angeles, der han prøvde å spele inn eit soloalbum utan hell og danne ei visegruppe med Ned Doheney og Jack Wilce. Browne fortsette å spele lokale klubbar og ryktet hans som låtskrivar byrja å vekse, og både Linda Ronstadt og the Byrds spelte inn songane hans. Mot slutten av 1971 signerte han ein avtale med David Geffen sitt Asylum Records.
Jackson Browne kom ut våren 1972, som inneheldt hitsinglene «Doctor My Eyes». Kort tid etter «Doctor My Eyes» nådde topplasseringa, vart «Take It Easy», ein song Browne skreiv i lag med Glenn Frey, gjennombrotshitten til Eagles. Mange av songane frå debutalbumet hans, inkludert «Rock Me on the Water» og «Jamaica Say You Will», og vart visesong-standardar, men sjølve albumet etablerte ikkje Jackson som ei popstjerne, trass i hitsingelen. På det andre albumet hans, For Everyman i 1973, byrja han eit langvarig samarbeid med instrumentalisten David Lindley. For Everyman selde dårleg, men slo godt an hos den vesle tilhengjarskaren hans.
Suksessen til Hold Out i 1980 stadfesta populariteten til Browne. Albumet nådde toppen av albumlista i USA sommaren det året. Sommaren 1982 vart «Somebody's Baby» frå filmmusikken til Fast Times at Ridgemont High den største hitten til Browne, og klatra til sjuandeplassen på den amerikanske singellista. Albumet Laywers in Love vart eit anna hitalbum og var delt mellom kjærleikssongar og politiske protestar, med hitsinglane «Lawyers in Love», «Tender Is the Night» og «For a Rocker». Likevel synte albumet samfunnsmessig medvit som var enno sterkare på albumet Lives in the Balance i 1986. Albumet mangla hitsinglar, men den kraftige fordømminga av Ronald Reagen-tida vann eit publikum. Albumet låg inne på lista i over seks månader og selde til gullplate.
Browne heldt fram å skrive hovudsakleg politiske songar på World in Motion frå 1989, men dette vart det første albumet hans som ikkje selde til gullplate. Browne var roleg dei neste fire åra og arbeidde med forskjellige samfunnssaker og leid av eit smertefullt, offentleg brot med kjærasten, skodespelarinna Daryl Hannah. Han kom eit lite comeback hausten 1993 med albumet I'm Alive. Det bestod av personlege songar og skaffa han dei beste platemelsingane sine slutten av 1970-åra. Plata selde til gullplate, men inneheldt ingen store hittar. Våren 1996 gav Browne ut Looking East, som ikkje fekk den same merksemda som I'm Alive. I 2002 gav han ut The Naked Ride Home. To år seinare kom den doble The Very Best of Jackson Browne, samstundes med at Browne vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame av Bruce Springsteen. På denne tida byrja Browne å turnere med intime, akustiske konsertar verda over. I 2005 kom albumet Solo Acoustic, Vol. 1 frå desse konsertane. Solo Acoustic, Vol. 2 kom ut i 2008, medan eit album med nye songar, Time the Conqueror, kom ut seinare på året. Våren 2010 kom albumet Love Is Strange, etterfølgt av Live In Milan i 2011. Standing in the Breach kom ut i oktober 2014 og var det første albumet med nytt studiomateriale på seks år.
Descentbreen
Descentbreen er ein kort, bratt isbre mellom Briggs Hill og Conditbreen, som flyt nordvest frå Descent Pass og ut i Ferrarbreen i Victoria Land. Han fekk dette namnet på grunn av den vågale nedstiginga her av ei gruppe leia av Albert Armitage under Discovery-ekspedisjonen. Namnet ser ut til å ha først vorte nytta på kart under Terra Nova-ekspedisjonen.
Skifertavle
Skifertavle er ei lita tavle av skifer ein kan skriva på med griffel eller krit. Skrifta kunne lett strykast ut med ein harelabb, klut eller svamp.
Skifertavla har sand- og leirtavler som forløparar. Seinare har skrivebøker blitt meir vanlege å bruka for elevøvingar.
Kjelder
Schreibtafel
Zjukov
Zjukov (russisk Жу́ков) er ein by i Kaluga oblast i Russland med om lag 12 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Ugodka, ei sideelv til Protva, rundt 65 km nordaust for Kaluga.
Zjukov vart grunnlagd først på 1600-talet. Han har vore kjend som busetnaden Ugodskij Zavod (russisk: Уго́дский Заво́д, omsett: Ugodskij-fabrikken) sidan 1656 og vart oppretta i samband med bygginga av eit jernverk. I 1974 vart namnet endra til Zjukovo (russisk: Жуково) til ære for Georgij Zjukov og han fekk bystatus i 1997 og namnet vart samstundes endra til Zjukov.
Sandkake
Sandkaker eller sandbakkels er tradisjonelle norske småkaker ein gjerne bakar til jul. Kakedeigen inneheld smør og sukker, egg, kveitemjøl, mandlar og bakepulver. Ein trykkjer deigen ut i smurte sandkakeformar og steikar dei i omnen.
Sandkaker kan nyttast som kaffimat slik dei er eller i lag med med bær, syltetøy og piska krem.
Historie
Ei oppskrift på sandkaker stod i ei norsk kokebok frå 1845, men dei blei først utbreidde i slutten av 1800-talet. Sandkaker blei seinare populære enn den liknande kaketypen krumkake, ettersom ein treng fint mjøl for å laga dei, og dette lenge ikkje var lett å få tak i.
Gjennom norsk utvandring til Amerika blei oppskriftene og formene til sandkaker tekne med til USA, og sandkaker eller sandbakelse er blitt ein del av juletradisjonen til mange norsk-amerikanarar.
Sandala
Sandala (arabisk صندله, hebraisk צַנְדַלָה, סַנְדַלָה) er ein arabisk landsby i Nord distrikt i Israel. Han ligg nær Afula og høyrer til Gilboa regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 1 500. Innbyggjarane i Sandala høyrer til al-Omari-klanen, som ein trur er etterkomarar etter den andre kalifen i islam, Umar ibn al-Khattāb.
Historie
Arkeologiske utgravingar i kjernen av den gamle landsbyen, nær moskeen, har avdekt keramikk frå tidleg islamsk tid og mamelukkane.
Under den britiske folketeljinga i 1931 hadde Sandala 36 busette hus og eit folketal på 189 muslimar. I 1945 hadde Sandala 220 innbyggjarar, all klassifiserte som arabarar. Dei eigde i alt 3 217 dekar land, meda 32 dekar var i offentleg eige, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 2 dekar plantasjar og irrigert land, 3 109 dekar vart nytta for korn, medan 7 dekar vart utbygd land.
Under den arabisk-israelske krigen i 1948 vart Sandala erobra av den israelske hæren og så gjenerobra av den irakiske hæren. På grunn av plasseringa innafor Den grøne linja vart han ein del av Staten Israel.
Petersen, som vitja landsbyen i 1994, skildra ein ny moské i sentrum av landsbyen, visstnok bygd på eldre fundament. Området kring moskeen dannar kjernen i den gamle landsbyen og delar av området var øydelagd, medan resten var planlagt nedrive.
Hadhah
Hadhah er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
New Year Peak
New Year Peak er eit stort fjell (kring 2600 moh) på nordvestsida av Toboggan Gap i Millen Range i Victory Mountains i Victoria Land. Namnet vart foreslått av Bradley Field, ein geolog i New Zealand Geological Survey. Feltgruppa hans slo leir nedanfor topppen av dette fjellet kring nyårsaftan 1981-1982.
Nils Hansteen
Nils Severin Lynge Hansteen var ein norsk målar som var kjend som ein av dei viktige landskaps- og marinemålarane på andre halvdel av 1800-talet.
Hansteen var son av soknepresten Agathon Bartholomæus Hansteen og Aletta Schjelderup. Han var fødd i Mo i Rana, og budde her til han var rundt 16. Deretter drog han til Trondheim, der han byrja på ein mekanisk verkstad for å bli ingeniør. I 1873 drog han i staden til Kristiania for å bli målar. Han studerte m.a. under Knud Bergslien og Morten Müller (1873–76) og Peder Cappelen Thurmann (1874–75). Så følgde fleire utanlandsopphald, hos Hans Gude (Karlsruhe, 1876), i München (1877–80), i Italia (1880–81), og dessutan København (1887–92) der han studerte koparstikk.
Måleria til Hansteen har blitt stilt ut i viktige galleri i heile landet, mellom anna Nasjonalgalleriet. Her finn ein det store marinebildet Snetykke (1890). Han teikna òg til julekort, og illustrerte bøker, mellom anna Gamle Visestubber fra Barnekammeret (1897) av Hanna Winsnes.
Hansteen gifta seg med Mimmi Hoffeldt Rytterager i 1886.
NM i alpine greiner 1986
Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1986 vart avvikla 14.– 16. februar 1986 på Voss i Hordaland.
Slalåm
Dato: 16. februar
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
Dato: 15. februar
<br style="clear:both;" />
Utfor
Dato: 14. februar
<br style="clear:both;" />
Kombinasjon
<br style="clear:both;" />
Krabbe-sjukdomen
Krabbe-sjukdomen eller globoidselleleukodystrofi er ein genetisk lysosomlagringssjukdom og leukodystrofi som råkar både sentralnervesystemet og det perifere nervesystemet. Sjukdomen er valda av mutasjonar i genet GALC, som kodar for enzymet galaktocerebrosidase.
Galaktocerebrosidase bryt ned lipida galaktocerebrosid og psykosin, slik at desse molekyla ikkje vert brotne ned normalt ved Krabbe-sjukdomen. Manglande nedbryting av galaktocerebrosid fører til at makrofagar går inn i hjernen og vert globoide. Psykosin er giftig og hopar seg opp i oligodendrocyttar og Schwann-seller, der det vert danna. Psykosin er giftig og drep desse sellene. I sum fører sjukdomen til demyelinisering.
Spedborn råka av den klassiske spedbarnsutgåva vil ved byrjinga av sjukdomen mellom anna syna hyperirritabilitet, episodisk feber, hyperestesi og noko stive lemer, og vil etter kvart døy. Pasientar med andre utgåver av sjukdomen kan leva lenger og potensielt ha ei normal livslengd.
Krabbe-sjukdomen vart fyrste gongen skildra av dansken Knud Haraldsen Krabbe i 1916. I tillegg til menneske råkar sjukdomen artar som hund og mus.
For en neve dollars
For en neve dollars (originaltittel Per un pugno di dollari) er ein italiensk westernfilm frå 1964 regissert av Sergio Leone. Dette var hans andre sjølvstendige spelefilm, og blir rekna som den første spaghettiwestern-filmen. Hovudrolla blir spelt av Clint Eastwood.
Den valdelege og biletsterke filmen byggjer på Akira Kurosawa sin japanske samuraifilm Yojimbo frå 1961, og utgjer den første filmen i ein trilogi som elles består av For noen få dollar mer frå 1965 og Den gode, den onde og den grusomme frå 1966.
For en neve dollars vart det kommersielle gjennombrotet til Leone, og gjorde samstundes den unge amerikanaren Clint Eastwood, som spelte hovudrolla som den tøffe, lakoniske, namlause antihelten, til verdsstjerne. På tilsvarande måte fekk filmkomponisten Ennio Morricone den første internasjonale suksessen sin med slåande og stilskapande musikk.
Handling
Ein einsam namnlaus ryttar (spelt av Clint Eastwood) kjem fram til den vesle meksikanske byen San Miguel nær grensa til Arizona i 1872. Det er dødsstille i byen, men eit barn spring tvers over gata og ropar på mora si. Det er ei spent og mystisk stemning, og snart blir det klårt at dette skuldast to brutale bandar som held byen i eit jerngrep. Rolla til Eastwood blir snart innblanda i rivaliseringa og vel å ta opp kampen ved å spele bandane ut mot kvarandre.
Om filmen
Filmen representerte på mange måtar eit vegskilje for western-sjangeren. Han skilde seg først og fram ut med brutaliteten sin, og hensiktane og moralen til helten var ikkje eigna å etterfølgje. Det var ikkje lenger så tydeleg kven dei gode og dei vonde var, slik som i tradisjonelle amerikanske westernfilmar.
Det meste av filmen vart spelt inn i Andalucía i Spania.
Koplik
Koplik er ein tidlegare bykommune i regionen Shkodër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Malësi e Madhe.
For en neve dollars
Om filmen
Filmen vart særs godt motteke av kritikarane, noko som blir gjenspegla i at han har fått 98% på Rotten Tomatoes.
Koplik
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande bykommunen Koplik 3 734 innbyggjarar.
For en neve dollars
Om filmen
Aftenposten sin kritikar skreiv: «Det er lenge sidan vi har sett ein western som er ladd med så fortetta dramatikk». Han gav òg ros til rolletolkinga til Eastwood. Kritikaren på nettstaden CINERAMA gav han terningkast seks i 2005 og skreiv: «Alt i alt, så må ein berre gje seg ende over og nyte denne flotte filmen frå ende til annan».
Koplik
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Koplik ein del av distriktet Malësi e Madhe. Den dåverande bykommunen omfatta berre sjølve byen Koplik.
For en neve dollars
Om filmen
Filmen har i alt spelt inn 11 millionar dollar på kino i USA, ca. 14 millionar dollar i Italia (1964–71) og ca. 7 millionar dollar i Spania. Han vart sett av 3,3 millionar i Spania.
Filmen vart i første omgangen forbode i Noreg, men etter ein del klipp vart han tillate. Først vart ca. 200 meter klipte vekk av distributøren, sidan vart ytterlegare 80-90 meter klipt vekk av Statens Filmkontroll.
Hartmut Losch
Hartmut Losch var ein tysk friidrettsutøvar frå Angermünde i forbundslandet Brandenburg, som representerte Aust-Tyskland. Han vart europameister i diskoskasting i 1969, tre år tidlegare tok han sølvmedaljen i same øvinga, også då i EM. 192 cm høge og 120 kg tunge Losch var medlem av ASK Potsdam, og døydde i Potsdam.
Aktiv
Losch sette personleg rekord med 58,38 meter i 1964. Han deltok for Tyskland under sommar-OL i Tokyo, og kvalifiserte seg til finalen med eit kast på 56,56 m. I finalen måtte han nøye seg med 52,08 m og ellevteplass. To år seinare kom han på sølvplassen i EM 1966 i Budapest. I ei uvanleg jamn tevling oppnådde han 57,34 m og mangla åtte centimeter på vinnarkastet til landsmannen Detlef Thorith.
Til liks med dei aller fleste andre, samtidige diskoskastarar forbetra Losch den personlege rekorden med fleire meter i desse åra kring 1970. I OL-sesongen 1968 persa han med 62,72 m. Han kasta opp mot den personlege rekorden under dei olympiske leikane i oktober og vart nummer fire i øvinga. I 1969 lukkast Losch å verte europameister i diskos, vinnarkastet i Aten målte 61,82 m. To år seinare forbetra han persen til 63,76 m. I den same sesongen kom han på femteplass i EM i Helsingfors.
Losch heldt fram å forbetre den personlege rekorden, i 1972 til 64,36 m. Men under OL i München var han langt unna å nå finalen. I 1974 kasta han 63,88 m, men kom ikkje med i Aust-Tysklands tropp til EM i Roma.
Río de la Plata
Río de la Plata (spansk uttale [ˈri.o ðe la ˈplata], tyder 'sølvelva') er ei havbukt eller eit estuar danna av elvene Uruguay og Paraná. Ho ligg mellom Uruguay og Argentina. Ho renn ut i Atlanterhavet, der ho danna eit traktforma innskjering i den søraustlege kystlinja til Sør-Amerika]].
Ulike geografar kan rekna Río de la Plata som ei elv, eit estuar, ei bukt eller eit randhav. Om ho er rekna som ei elv er ho den vidast i verda, med ei maksimumsbreidd på rundt 220 km.
Río de la Plata blei oppdaga for europearane av sjømannen Juan Díaz de Solís i 1516. Ho blei kalla Río de la Plata (Sølvelva) på grunn av dei rike sølvførekomstane oppover langs elva.
Reidar Magnus Aamo
Reidar Magnus Aamo var ein norsk politikar og stortingsrepresentant for Arbeiderpartiet.
Aamo var fødd  i Os i Hedmark. Han var innvald på Stortinget som representant frå Hedmark. Aamo sat som stortingsrepresentant i fire periodar, frå 1950 til 1965. Før dette sat han òg ein periode som vararepresentant.
George Young (1946-2017)
George Redburn Young var ein australsk musikar, låtskrivar og plateprodusent. Han var med å skipe musikkgruppene The Easybeats og Flash and the Pan, and var eine halvdelen av låtskrivar- og produksjonsduoen Vanda & Young med den mangeårige samarbeidspartnaren Harry Vanda.
Young vart fødd i Skottland, og flytta til Australia med familien som tenåring, og vart naturalisert statsborgar. Han var medlem av det australske rockebandet The Easybeats i 1960-åra, og skreiv saman med bandkollega Harry Vanda dei internasjonale hitene «Friday on My Mind» og «Love Is in the Air», sistnemnde spelt inn av John Paul Young (som ikkje er i slekt). Vanda og Young var òg produsentar av tidleg arbeid av det australske hardrockbandet AC/DC, danna av dei yngre brørne hans Malcolm og Angus Young. Vanda & Young vart innlemma i ARIA Hall of Fame i 1988 og Easybeats vart innlemma i 2005.
Mount New Zealand
Mount New Zealand er eit stort fjell, 2890 moh, som ligg like nordvest for Nash Ridge på sørsida av Priestleybreen i Eisenhower Range i Victoria Land. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, 1901–04, som namngav dette fjellet som takk for den generøse hjelpa ekspedisjonen fekk av folket og styresmaktene på New Zealand.
Karoline Breivang
Karoline Charlotte Dyhre Breivang er ein norsk handballspelar frå Oslo som sidan 2005 har spela for Larvik Håndballklubb. Ho vart europacupmeister med klubben i 2008 og er sju år på rad (2006-12) seriemeister. Breivang har i perioden 2004-12 vunne fire EM-gull, to OL-gull og eitt VM-gull med Noregs handballandslag. Mellom 2000 og august 2012 har ho spela 254 landskampar og skåra 421 landslagsmål.
Viljutsjinsk
Viljutsjinsk (russisk Вилючинск) er ein lukka by i Kamtsjatka kraj i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg på andre sida av Avatsjabukta frå den mykje større byen Petropavlovsk-Kamtsjatskij.
Karoline Breivang
Aktiv
Breivang spela for Stabæk då ho hausten 2000 vart teken ut på det norske kvinnelandslaget i handball til EM 2000. Her fekk ho sin landslagsdebut mot Ungarn den 30. november. Med fleire ferske landslagsspelarar på laget kom Noreg på sjetteplass i meisterskapen. Hennar neste store meisterskap var EM 2004, der Noreg gjekk heilt til topps. Ho spela for Stabæk fram til sommaren 2005, då ho melde overgang til Larvik HK.
Viljutsjinsk
Byen vart grunnlagd i 1968 og er 404 km² i areal.
Karoline Breivang
Aktiv
Sidan 2004 har Breivang vore med i Noregs tropp til alle meisterskap, no fram til 2012. Desse åra vann ho EM-gull i 2006, VM-sølv i 2007, både OL- og EM-gull i 2008, VM-bronse i 2009, det fjerde rake EM-gullet i 2010, sitt fyrste VM-gull i 2011 og sitt andre OL-gull i 2012.
Gruemirë
Gruemirë er ein tidlegare landkommune i regionen Shkodër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Malësi e Madhe.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Gruemirë 8 890 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Gruemirë ein del av distriktet Malësi e Madhe. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Hajur
Hajur er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
DeWaldbreen
DeWaldbreen er ein isbre som er kring 9 km lang og som flyt nordaustsida av Bramble Peak i Victory Mountains i Victoria Land. Isbreen flyt nordvest til han flyt saman med enden av Lensenbreen der begge møter den større Pearl Harborbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Bruce F. DeWald i US Navy, ein flyfotograf ved McMurdo-basen vinteren 1963 og 1966, og vêrvarslar ved McMurdo-basen i løpet av somrane i 1972–73 og 1973–74.
Österland
Österland eller Österlanden er ei eldre nemning på det noverande sørlege Finland, og var tidlegare ein svensk landsdel. I nord grensa området mot det tynt befolka Norrland.
Namnet «Österland» kom gradvis til å gå ut av bruk alt under Kalmarunionen, og har i lang tid på det næraste vore ukjent for den breiare allmenta. I 1909-utgåva av Nordisk Familjebok blir termen definert slik: ''«Österland var den i Sverige under medeltiden vanliga benämningen på största delen af hvad vi kalla Finland, måhända med undantag af den nordligaste delen, som länge innefattades under det allmänna namnet Norrbotten (Styffe). Finland var deremot det officiella namnet på endast den sydöstra delen, eller, såsom den också hette, Åbo län.»''
Landskap
Følgjande seks landskap utgjorde Österland:
Historie
Mange svenskar flytta til dei vestre og sørvestre delane av Österland på 1200-talet. Det finst ingen klare arkeologiske eller toponymiske prov på at gammalsvensk skulle ha blitt talt utanfor dei ålandske øyane i dagens Finland.
Finland vart utropt til eit storfyrstedøme av kong Johan III av Sverige i 1581. Som prins (1556) var han blitt gjeven ein del av området som eit hertugdøme ved sidan av dei hertugdøma som var styrt av brørne hans. Hertugdøma var blitt skapt av Gustav Vasa for sønene hans, men hadde ingen varig praktisk verknad. Storfyrstedømet kom likevel til å stå seg som term i over to hundreår.
Finland vart ein del av det svenske riket fram til Finskekrigen (1808–09), då riksdelen vart avgitt til Russland, og kom så til å utgjere det autonome storfyrstedømet Finland. I tidlegare finsk historieskriving har ein nytta det misvisande omgrepet Sverige-Finland i omtale av tida før 1809.
New Milton
New Milton  er ein marknadsby i grevskapet Hampshire i England. Han har kring 24 000 innbyggjarar. Byen har ei hovudgate og det vert halde ein marknad kvar onsdag. Byen ligg i utkanten av New Forest, 10 km vest for Lymington og 19 km aust for Bournemouth.
2021-dataspelet Flåklypa Grand Prix
Flåklypa Grand Prix er eit eventyrspel utvikla av Ravn Studio. Det er basert på filmen under samme namn frå 1975 og er skildra som ei nyutgåve av PC-spelet frå 2000, som også vart utgjeve til Nintendo DS i 2010. Den nye utgåva av spelet har mellom anna tredimensjonale modellar og meir avansert grafikk.
I 2018 fekk spelet to millionar kroner i utviklingsstønad frå Norsk Filminstitutt. I juli same året vart ein innsamlingskampanje lansert på Startskudd.no, som samla inn over 600 000 kroner. Spelet hadde opphavleg planlagd utgjeving i 2019, som seinare vart utsett til 2020. I april 2020 vart det kunngjort at Zordix Publishing skulle stå for publiseringa av spelet i 2021. Flåklypa Grand Prix vart til slutt utgjeve den 4. november 2021 til Nintendo Switch og Microsoft Windows via Steam, med ei planlagd komande utgåve til Mac.
Spelet fekk positiv mottaking for presentasjonen og nostalgifaktoren, men kritikk for manglande innhald i høve originalutgåva frå 2000.
I Just Don't Know What to Do with Myself
«I Just Don't Know What to Do with Myself» er ein song skriven av Burt Bacharach og Hal David.
Originalversjon
«I Just Don't Know What to Do With Myself» vart først spelt inn av Tommy Hunt i ei innspeling produsert av Jerry Leiber og Mike Stoller, med Burt Bacharach som arrangør og dirigent. Han vart gjeven ut som singelen Scepter 1236 (B-side «And I Never Knew») i mai 1962, men selde dårleg. Songen var tittelsporet på det einaste albumet Hunt gav ut på Scepter, i april 1963. Sommaren 1964 hadde Dusty Springfield suksess med sin versjon av «I Just Don't Know...» i Storbritannia, og dette førte til at Scepter gav ut originalen på ny, og denne gongen nådde han Bubbling Under Hot 100 Singles i Billboard med ein 119. plass. Det skulle vise seg at den første versjonen av denne songen ikkje vart spelt inn av Hunt, men av Chuck Jackson, òg i 1962. Jackson-versjonen vart skrinlagd og først gjeve ut på ei samleplate i 1984 kalla Mr. Emotion. I følgje teksten i omslaget til dette albumet vart vokalen til Tommy Hunt erstatta med Jackson sin, medan det originale akkompagnementet var det same.
Dusty Springfield
Dusty Springfield spelte inn «I Just Don't Know What to Do with Myself» i ei innspeling i Olympic Studios i Westminster produsert av Philips Records-eigaren Johnny Franz - sjølv om Springfield seinare sa at ho produserte innspelinga sjølv. Innspelinga var arrangert av Ivor Raymonde som dirigerte orkesteret sitt. Andre medverkande på innspelinga var Big Jim Sullivan på gitar og Bobby Graham på trommer. Springfield, som hadde spelt inn Bacharach/David-songane «Anyone Who Had a Heart» og «Wishin' and Hopin'» som dei første innspelingane sine, henta attende «I Just Don't Know...» frå ei reise til New York City der ho møtte Bacharach i februar 1964.
Det var den tredje britiske singelen til Springfield og den første utgjevinga hennar med den særeigne vokalstilen hennar. Singelen nådde tredjeplassen sommaren 1964 og var den største hitten hennar fram til ho nådde toppen av den britiske singellista med «You Don't Have to Say You Love Me» i 1966. I USA kom singelen først ut i oktober 1965, men nådde ikkje salslista der.
Dionne Warwick
Dionne Warwick spelte inn «I Just Don't Know What to Do with Myself» i Bell Sound Studios i august 1966 med Burt Bacharach som produsent. Songen kmo ut i september og vart ein moderat suksess med ein 26. plass på Hot 100 (20. plass på R&B-lista). Etter «Message to Michael» og «Trains and Boats and Planes» var Warwick sin «I Just Don't Know...» den tredje singelen hennar å rad med ein tidlegare innspelt Bacharach/David-song og det same var den neste singelen hennar, «Alfie». Tre av desse fire kom ut på albumet hennar Here Where There Is Love i 1967.
Andre versjonar
I 2002 gav Smokey Robinson and the Miracles ut Away We a Go-Go med ein versjon av «I Just Don't Know What to Do with Myself».
Dewdropbreen
Dewdropbreen er ein liten hengebre ved toppen av Devils Punchbowl mellom The Flatiron og Devils Ridge, ved sørvestsida av Granite Harbour i Victoria Land. Han vart kartlagt under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott, og kalla opp etter utsjånaden, der han hang over kanten av Devils Punchbowl. Devils Punchbowl tyder «djevelens punsjebolle» og dewdrop tyder «doggdråpe».
Joel Brodsky
Joel Lee Brodsky var ein amerikansk fotograf. Han er best kjend for bileta sine av musikarar, særleg dei ikoniske «Young Lion»-bileta av Jim Morrison. I karrieren sin tok han bilete for over 400 plateomslag.
Brodsky var fødd i Brooklyn i New York og tok grad ved Syracuse University i 1960. Medan han arbeidde i ein kamerabutikk i Brooklyn, byrja han å ta fotografi på si og opna sitt eige studio i 1964.
Seinare slutta Brodsky å ta fotografi frå musikkmiljøet og fokuserte på kommersielt arbeid, og tok bilete for reklamekampanjar for Revlon, Avon, DuPont og andre føretak. Frå byrjinga av 2000-talet har det vore fornya interesse for arbeidet til Brodsky innan musikkmiljøet og det har vore fleire utstillingar med bileta hans i USA og i Europa.
Unplugged av Eric Clapton
Unplugged er eit konsertalbum av Eric Clapton frå 1992. Det vart spelt inn i England for MTV Unplugged-serien og inneheld både hitsingelen «Tears in Heaven» og ein kraftig omarbeidd akustisk versjon av «Layla». Clapton fekk seks Grammyprisar for albumet, mellom anna årets plate, årets album, årets song, beste mannlege popvokal, beste mannlege rockevokal og beste rockesong. «Tears in Heaven» gav han tre av desse prisane. Albumet nådde toppen av Billboard 200, og har seld til diamantalbum der for over 10 millionar selde eksemplar i USA aleine. I 2000 kåra Q Unplugged på 71. plass på lista deira over dei 100 beste britiske albuma gjennom tidene.
Clapton framførte songane føre eit lite publikum den 16. januar 1992 i Bray Film Studios i Windsor i England. I tillegg til songane som kom med på albumet, spelte han tidlege versjonar av «My Father's Eyes» og «Circus Left Town» i lag med «Worried Life Blues». Clapton spelte ein Martin 000-42 akustisk gitar det meste av konserten og i 2004 vart denne gitaren seld for 791 500 US-dollar (ca. 4,4 millionar kroner) på ein auksjon.
Oryza
Oryza er ei planteslekt i grasfamilien. Ho omfattar fleire tropiske artar, der særleg asiatisk ris (Oryza sativa) er ein viktig matplante som blir dyrka kommersielt. Også afrikansk ris (Oryza glaberrima) blir brukt som matplante.
Plantar i slekta veks i våte område. Dei blir til høge gras på 1–2 meter. Plantane kan vera eittårige eller fleirårige.
Artar
Det er usemje om korleis slekta skal delast inn, og ulike kjelder har ulike artstal og underindelingar. Over 3000 namn er føreslått tilhøyrande slekta, medan andre oversyn berre nemner 25 artar. Lista under byggjer på Kew Garden si World Checklist.
mange artar er no plasserte i andre slekter: Echinochloa, Leersia, Maltebrunia, Potamophila, Prosphytochloa, Rhynchoryza ,
Svelvikstrømmen
Svelvikstrømmen (Svelviksund) er eit sund i Drammensfjorden. Det er omkring 200 meter breitt på sitt smalaste, og har ein av dei sterkaste tidvasstraumane i Noreg.
Ferja M/F Svelviksund går mellom Verket og Svelvik, og ferjeruta er den kortaste ferjeruta i Noreg.
Karinë
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Karinë 1 350 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Karinë ein del av distriktet Peqin. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Tamra i Jezreeldalen
Tamra (arabisk طمرة, hebraisk טַמְרָה eller ) er ein arabisk landsby nordaust i Israel. Han ligg i Jezreeldalen og høyrer til Gilboa regionale kommune. I 2007 var folketalet 1 300.
Historie
Då den franske oppdagaren Victor Guérin vitja Tamra skreiv han: «Denne landsbyen har teke plassen til ein eldgamal by som tidlegare hadde eit amfiteater kring ei vassrik kjelde. Overalt er det store steinhaugar, stort sett basal. Dei gjenverande nedraste husa ligg strøydd oppover åssida. Midt i desse ruinane, nær kjelda, merka eg meg spor etter ei lita kyrkje som ligg aust og vest og er delt inn i tre nav. Ho er pynta med søyler, som det er fleire att av. I den høgareliggande delen av byen kan ein framleis sjå spor av ei anna kyrkje, nesten heilt øydelagd, med golv av mosaikk.»
Det låg ein landsby her i bysantinsk tid. Det er funne graver og ruinar av to kyrkjer.
Seint på 1800-talet skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine (SWP) Tumrah som «ein mellomstor landsby, kanskje 50 eller 70 hus, i høgareliggande område, omgjeve av pløgd land.» Dei noterte òg om nokre ruinar på sørsida av landsbyen.
I folketeljinga i 1931 hadde Tamra 34 busette hus og eit folketal på 193 muslimar.
Meet The Searchers
Meet The Searchers er debutalbumet til det britiske rockebandet The Searchers frå 1963. Albumet inneheld den første singelen deira frå juni 1963, ein versjon av The Drifters sin «Sweets for My Sweet», som gjekk til topp på den britiske hitlista for bandet. Det inneheld òg ein versjon av The Clovers sin «Love Potion No.9», som kom ut på singel i USA (men ikkje i Storbritannia) året etter. «Love Potion No.9» nådde tredjeplassen på den amerikanske hitlista den 19. desember 1964.
Kari Mette Johansen
Kari Mette Johansen er ein norsk handballspelar og lærar frå Fredrikstad. Ho er sidan 1999 kantspelar for Larvik HK, og vart europacupmeister med klubben i 2008 og seriemeister i 13 år på rad, 2000-12. Johansen har i perioden 2004-11 vunne fire EM-gull, to OL-gull og eitt VM-gull med Noregs handballandslag. Mellom 2004 og august 2012 har ho spela 203 landskampar og skåra 493 landslagsmål.
Aktiv
Johansen spela i unge år på Skjeberg HK og fram til 1999 for Lisleby HK. Ho debuterte på Noregs kvinnelandslag 26. mars 2004 og har seinare hatt fast plass i landslagstroppa, og spela alle meisterskapsturneringane Noreg har vore med i. Desse åra vann ho EM-gull i 2006, VM-sølv i 2007, både OL- og EM-gull i 2008, VM-bronse i 2009, det fjerde rake EM-gullet i 2010, sitt fyrste VM-gull i 2011 og sitt andre OL-gull i 2012.
Ho imponerte aller mest under europameisterskapen 2006, då ho skåra ni mål på ni forsøk i finalekampen mot Russland og vart teken ut på det såkalla allstar-laget i turneringa.
Trygve Lindeman
Trygve Henrik Lindeman var ein norsk cellist frå Kristiania og i to mannsaldrar var han rektor for Musikkonservatoriet i Oslo.
Etter examen artium (1915) studerte han til sivilingeniør ved NTH i 1916 før han skifta til musikkstudiar ved Musikkonservatoriet i Oslo under Gustav Fr. Lange og i den danske hovudstad ved Det kongelige danske Musikkonservatorium under Carl Nielsen. Som cellist debuterte han i 1925 og vart direktør (etter sin far Peter Brynie Lindeman) ved Musikkkonservatoriet i 1928. Direktør var han fram til 1969. Ekteparet Lindeman hadde ikkje barn og etablerte derfor Lindemans Legat og overlét konservatoriets leiing til Anfinn Øien som var rektor fram til Norges Musikkhøgskole vart starta i 1973. Lindeman-tradisjonen i norsk musikk vart dyrka fram av Trygve som meinte at alle kunne spelle, komponere og begripe musikkteori og bedrive pedagogikk. . Trygve Lindeman var frimurar og skjøtta embetet som ordførande meister i sin loge i ei årrekke.
Kastrat i Malësi e Madhe
Kastrat er ein tidlegare landkommune i regionen Shkodër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Malësi e Madhe.
Niurka Montalvo
Niurka Montalvo er ein kubansk-spansk tidlegare friidrettsutøvar, fødd i Habana, som vart verdsmeister 1999 i lengdehopp då ho representerte Spania. Ho deltok også i tresteghopp.
Kastrat i Malësi e Madhe
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Kastrat 6 883 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Kastrat ein del av distriktet Malësi e Madhe. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Niurka Montalvo
Aktiv
Montalvo fekk sin internasjonale seniordebut 25 år gammal under verdsmeisterskapen 1993 i Stuttgart. Her enda ho opp med fjerdeplassen i tresteghopp, ein centimeter bak bronsevinnar Iva Prandzjeva frå Bulgaria. Året etter sette Montalvo den 24. juni 1994 i heimbyen Habana personleg rekord i tresteg med eit hopp som målte 14,60 meter.
I mars 1995 vann Montalvo ein suveren siger i lengdehopp ved dei panamerikanske leikane i Mar del Plata med eit hopp på 6,89 m. Fleire månader seinare kneip ho sølvmedaljen ved friidretts-VM i Göteborg, med sitt bestehopp på 6,86 m enda ho 12 cm bakom gullvinnar Fiona May som representerte Italia, men 3 cm framom russiske Irina Musjailova.
Montalvo gifta seg spansk i 1999 og tevla sidan for Spania. Sommaren 1999 gjorde ho sitt livs beste lengdehopp då verdsmeisterskapen fann stad i Sevilla. Montalvo låg på andreplassen etter Fiona May gjennom dei fem fyrste omgangane. Før siste omgangen leia May med 6,94 m mot Montalvos 6,88 m. I den sjette og siste omgangen smelte Montalvo til med 7,06 meter, noko May ikkje makta tukte.
Montalvo stod over Sommar-OL 2000 i Sydney, etter som friidrettsforbundet på Cuba nekta henne å representere Spania. Året etter kneip ho bronsemedaljen i lengdetevlinga ved VM 2001 i Edmonton, klart slått av May og russiske Tatjana Kotova.
Mozambique av Bob Dylan
«Mozambique» er ein song skriven av Bob Dylan og Jacques Levy og gjeven ut i 1976 på albumet Desire. Han vart òg gjeven ut på singel og nådde 54. plassen på Billboard Hot 100.
Bakgrunn
Då songen kom ut hadde landet Mosambikk nettopp kome ut av ein ti år lang krig mot Portugal som førte til at Mosambikk fekk sjølvstende. Mosambikk vart sjølvstendig den 25. juni 1975, berre ein månad før songen vart spelt inn. Som følgje av dette såg somme støttespelarar songen som støtte til det nye landet. Teksten i songen støttar derimot ikkje ei slik tolking, og omtalar berre landet som ein stad for ein romantisk ferie i sola, utanom ein liten referanse til «folket som lever fritt». Dette mora fansen til Dylan som forstod satiren.
Eit konsertopptak av songen vart sendt på fjernsynsutgåva av Hard Rain, men kom ikkje med på albumet.
Polegate
Polegate er ein by i grevskapet East Sussex i England. Han har kring 8000 innbyggjarar og ligg 8 km nord for feriestaden Eastbourne.
Jelizovo
Jelizovo (russisk Е́лизово) er ein by i Kamtsjatka kraj i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Avatsja 32 km nordvest for Petropavlovsk-Kamtsjatskij.
Staden vart grunnlagt i 1848 som landsbyen Staryj Ostrog (russisk: Ста́рый Остро́г), men namnet vart endra til Zavojko (russisk: Заво́йко) i 1897, etter den russiske admiralen Vasilij Zavojko som leia forsvaret av Petropavlovsk i 1854. Landsbyen fekk nytt namn igjen i 1923, det noverande Jelizovo. Staden fekk status som urbanliknande busetnad i 1964 og bystatus i 1975.
Petropavlovsk-Kamtsjatskij lufthamn, den største på Kamtsjatka, ligg like ved byen.
Hermes
Hermes var ein gresk bodberargud som mellom anna var knytt til reise, handel og lureri. Merket hans er merkurstaven, som var lang som ein slange med to slangar på kvar side. Andre kjenneteikn var ein petasos, ein breibremma solhatt, og gylne sandalar. Dette utstyret blei tidvis avbilda med venger.
Salve Salvesen
Salve Andreas Salvesen var ein norsk organisasjons- og stortingsmann frå Kristiansand. Han møtte på Stortinget frå Vest-Agder og for Arbeidarpartiet i tida 1958-73.
Salvesen var son til ein fabrikkarbeidar. Etter middelskule 1922-25, gjekk han teknisk kveldsskule 1927-29. Han var kasserar i Sørlandets faglege samorganisasjon frå 1933 og sekretær i organisasjonen frå 1936. Frå 1957 var han sekretær og 1960 leiar av Landsorganisasjonen sitt distriktskontor for Sørlandet.
Gjennom 30 år, 1934-63, var Salvesen medlem i Kristiansand bystyre, varaordførar 1945-47. I denne tida var han styremedlem 1940-54 og formann 1954-65 i Kristiansand elektrisitetsverk.
I 1949 vart Salvesen vald inn landsstyret til Det norske Arbeiderparti og til medlem i representantskapet i Landsorganisasjonen. Dei to verva hadde han til høvesvis 1952 og 1956. Stortingsperiodane 1958-61 og 1961-65 møtte han fast på Stortinget som vararepresentant frå Vest-Agder i staden for statsråd Jens Haugland, bortsett frå fem veker i august/september 1963. Sidan representerte han fylket og Arbeidarpartiet som fast representant frå 1965 til 1973. På Stortinget var Salvesen medlem i Sosialkomiteen 1958-61, Finans- og tollkomiteen 1961-65 og formann i Administrasjonskomiteen 1965-73. Den siste valbolken, 1969-73, var han elles varapresident i Odelstinget; fungerande odelstingspresident i to månader hausten 1970.
Shut Up 'n Play Yer Guitar
Shut Up 'n Play Yer Guitar er eit prosjekt som består av Shut Up 'n Play Yer Guitar, Shut Up 'n Play Yer Guitar Some More og Return of the Son of Shut Up 'n Play Yer Guitar, ein albumserie av Frank Zappa. Dei vart gjevne ut som separate album i mai 1981 på Barking Pumpkin Records og sidan som eit trippeltalbum i 1982.
Som tittelen indikerer består albumet utelukkande av instrumentalar og improviserte soloar, i stor grad framført på elektrisk gitar. Albumserien kom til etter at Zappa skrinla eit planlagt konsertalbum, Warts and All, og to spor meint for dette albumet finst i denne serien.
Dei individuelle Shut Up 'n Play Yer Guitar-albuma og boksen har alle fått god kritikk av kritkarane, og Zappa gav sidan ut to album til med utelukkande gitarbasert musikk: Guitar (1988) og Trance-Fusion (gjeve ut posthumt 2006).
Bakgrunn
Etter å ha gjeve ut Joe's Garage, bygde Frank Zappa eit heimestudio, Utility Muffin Research Kitchen, og planla å gje ut eit trippelt konsertalbum kalla Warts and All. Då Warts and All var nesten klart, meinte Zappa det var for tungvint og langt. Zappa laga seinare Shut Up 'N Play Yer Guitar-serien, med to spor opphavleg meint for Warts and All.
Innhald
Albumet består utelukkande av instrumentalar og hovudsakleg gitarsoloar, som tittelen viser til. Innimellom kjem korte kommentarar mellom songane, mange som var meint for det skrinlagde albumet Läther. Kvar plate har fått tittelen etter ein variasjon av albumnamnet, og tittelsporet til kvar av desse finst på dei respektive platene.
Dei fleste av soloane på albumet er henta frå gitarsoloane på andre songar. Dei tre tittelspora kjem frå utgåver av «Inca Roads»; forskjellige andre soloar er henta frå «Conehead», «Easy Meat», «The Illinois Enema Bandit», «City of Tiny Lites», «Black Napkins», «The Torture Never Stops», «Chunga's Revenge» og «A Pound for a Brown on the Bus». «Ship Ahoy» var avslutninga frå ei utgåve av «Zoot Allures» medan den første delen finst på You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 3.
Somme av soloane på dette albumet finst i The Frank Zappa Guitar Book.
Utgjeving og mottaking
Albumet kom ut i 1981 som tre separate album. Etter at albuma fekk suksess, valde Zappa å gje dei ut som ein boks med nytt omslag og med ny omslagstekst. Det vart gjeve ut på CD av Rykodisc i 1986 som ei dobbelplate, og igjen i 1995 som ei trippelplate.
Albumet vart godt teke i mot av kritikarane. Dobbel-CD-utgåva vart meld av Allmusic, der Sean Westergaard skreiv, «Frank Zappa [...] var ein av dei beste og mest undervurderte gitaristane. [...] Dette er eit album som alle som speler gitar burde høyre».
Suksessen til albumet gjorde at Zappa sidan gav ut to album til med gitarsoloar: Guitar, som kom ut i 1988, og Trance-Fusion, som kom ut posthumt i 2006. I tillegg finst samlealbumet The Guitar World According to Frank Zappa for magasinet Guitar World. I 1997 sette Dweezil Zappa saman eit nytt samlealbum med Zappa sine gitarbaserte songar og soloar, Frank Zappa Plays the Music of Frank Zappa: A Memorial Tribute.
Time Out of Mind
Time Out of Mind er det 30. studioalbumet til Bob Dylan. Det kom ut 30. september 1997 på Columbia Records. Det var det første doble studioalbumet hans (på vinyl) sidan Self Portrait i 1970. Det kom òg ut som ein enkel CD.
Albumet har eit atmosfærisk lydbilete, skapt av produsent Daniel Lanois. Trass i at han stort sett har rost Lanois, særleg etter arbeidet han gjorde på Oh Mercy i 1989, har Dylan uttalt at han var misnøgd med lydbiletet på Time Out of Mind. Han har sidan produsert alle albuma sine sjølv etter dette.
Bakgrunn og låtskriving
I april 1991 fortalte Dylan til intervjuaren Paul Zollo at «det var ei tid då det kom tre-fire songar samstundes, men dei dagane er for lengst passert. Av og til kjem ein song til meg som ein bulldog ved hageporten og krev å bli skriven. Men dei fleste vert avviste i hovudet mitt med ein gong. Du byrja å tenkje om nokon verkeleg treng å høyre han. Kanskje ein person kjem til eit punkt der ein har skrive nok songar. La nokon andre skrive dei.»
Det siste albumet til Dylan med originale songar hadde vore Under the Red Sky i 1990, som var skuffande hos både kritikarane og salsmessig. Sidan då hadde han gjeve ut to album, Good As I Been To You og World Gone Wrong med coverversjonar av folkeviser og MTV Unplugged, eit konsertalbum med eldre songar, men ingen teikn til nye songar før 1996.
Dylan byrja å skrive ei rekkje nye songar vinteren 1996 på garden sin i Minnesota, og mange av desse hamna på Time Out of Mind. Criteria Studio i Miami vart leigd for innspelinga.
Innspelinga
Dylan laga demoar av somme av songane i studio, noko han sjeldan gjorde. Medlemmar av turnébandet til Dylan var involvert i desse innspelingane. Dylan brukte òg desse uformelle stundene til å eksperimentere med nye idear og arrangement. Dylan fortette å skrive om på tekstane fram til januar 1997 då den offisielle innspelinga av albumet byrja. Det var det andre samarbeidet mellom Dylan og Lanois, som tidlegare hadde produsert Oh Mercy i 1989 og var kjend for arbeidet sitt med artistar som Emmylou Harris (Wrecking Ball) og U2 (The Joshua Tree og Achtung Baby). Dylan ønskte at lyden på Time Out of Mind skulle ere inspirert av tidlege bluesmusikarar, som Charley Patton, Little Walter og Little Willie John, og han rådde Lanois til å lytte til innspelingane deira for å førebu seg til innspelingane.