cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Isle of Dogs
Historie
Mest gjennomgripande har utviklinga vore i det området som i dag kallast Canary Wharf, og som omfattar East og West India Docks. Her vart det i perioden 1987 til 1991 bygd til saman nesten ein halv million kvadratmeter kontor- og kjøpesenterareal, det meste som høghus. I dag arbeider 78 000 menneske på Canary Wharf, og Canary Wharf har forandra Londons skyline for alltid.
1819 Laputa
1819 Laputa er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 9. august 1948 av Ernest Leonard Johnson ifrå Union Observatory i Johannesburg.
Vignogn
Vignogn er ein kommune i distriktet Surselva i kantonen Graubünden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1239 meter over havet.
Kommunen ligg i Lugnez kreis og består av gatelandsbyen Vignogn ved foten av Piz Sezner.
Mount Paine
Mount Paine er eit massivt fjell med flat topp, 3330 moh, som dannar eit støttepilaraktig framspring vest i La Gorce Mountains i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga i desember 1934 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen under Quin Blackburn, og vart namngjeven av Byrd etter Stuart D.L. Paine, ein navigatør og radiotelegrafist i gruppa.
Ängelholms kommun
Ängelholm kommune ligg sør i det svenske länet Skåne län i Skåne. Administrasjonssenteret i kommunen ligg i Ängelholm.
Tettstader
Ängelsholm kommune har ni tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Kungsör
Kungsör er ein svensk tettstad og centralort i Kungsörs kommun i Västmanlands län i landskapet Södermanland. I 2005 hadde tettstaden 5,610 innbyggjarar. Tettstaden ligg på sørvestsida av Mälaren
Liard Island
Liard Island er ei fjellendt øy som ligg nord i den sentrale delen av Hanusse Bay, utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Ho vart oppdaga og namngjeven av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1908-10.
Kilroy Bluff
Kilroy Bluff er ein isdekt fjellskrent, 1040 moh, på vestsida av Nurserybreen ved samløpet med Jordabreen i Churchill Mountains. Austveggen av klippa har to dalbotnar som liknar to auge. I visse lystilhøve ser skrenten ut som Kilroy-graffitien frå andre verdskrigen: ein karikatur med eit hovud som kikkar over ein mur og meldinga «Kilroy was here».
Bureau of Meteorology
Bureau of Meteorology er eit statleg selskap i Australia som har ansvar for vêrtenester i og rundt Australia. Det vart skipa i 1906 då fleire statlege meteorologiske tenester, som hadde eksistert tidlegare.
Byrået har regionskontor i kvar stat og territorium i landet, som kvar har sitt eige regionale varslingssenter og eit flaumvarselsenter, og Perth, Darwin og Brisbane har òg Varlingssenter for tropiske syklonar. Kontoret i Adelaide omfattar Nasjonalt tidvassenter, medan Darwin-kontoret har Volcanic Ash Advisory Centre og Regional Specialised Meteorological Centre (analysar).
Bureau of Meteorology sender ut anbefalingar kring tropiske syklonar og utvikla Standard Emergency Warning Signal (Standard naudvarslingssystem) for åtvaringar. Byrået er ansvarleg for å namngje tropiske syklonar i farvatna rundt Australia.
Byrået vedlikeheld observasjonsnettverket i Australia, naboøyane og på Antarktis.
John Capek
John Joseph Capek er ein australsk-tsjekkisk komponist, arrangør, klaverspelar og produsent.
Capek flytta med familien til Melbourne i Australia då han var tre år. I 1973 flytta han til Canada.
I Toronto spelte Capek klaverinstrument og arrangerte songar for Marc Jordan, Ian Thomas, Dan Hill og Dianne Brooks. Han flytta så til Los Angeles og skreiv songar for René Shuman, Rod Stewart, Joe Cocker, Diana Ross, Manhattan Transfer, Isaac Hayes og mange andre. Som studiomusikar arbeidde han med produsentar som Humberto Gatica og John Boylan.
Han var medlåtskrivar på det meste av albumet One Foot in Front av den australske songaren John Paul Young i 1984. I 1995 kom han attende til Toronto og fortsette å skrive musikk for Stewart, i tillegg til Cher, Amanda Marshall, Bonnie Raitt og andre.
Riccione
Riccione er ein by og ein kommune i provinsen Rimini i regionen Emilia-Romagna i Italia. Byen ligg ved Adriahavet, åtte kilometer søraust for provinshovudstaden Rimini. Kommunen har i kring 36 000 ibuarar og eit areal på 17 km².
Sidan 1930-åra har Riccione vore eit mykje nytta reisemål i sommarmånadene. Ei seks kilometer lang badestrand var sentral for framveksten av turismen i Riccione.
Bra
Bra er ein by og ein kommune i provinsen Cuneo i regionen Piemonte i Italia. Kommunen har i kring 30 000 ibuarar og ei flatevidd på 59 km². Byen, som ligg 285 meter over havet, ligg 50 km sør for Torino og 50 km nordaust for provinshovudstaden Cuneo.
Produksjon av ost er ei større næring i Bra, heimstaden til ostetypen bra. Annakvart år vert ein stor ostefestival arrangert i byen. Bra er fødebyen til aktivisten Carlo Petrini, grunnleggjaren av Cittàslow/Slow Food-rørsla; organisasjonen har også hovudkontoret sitt i byen.
The Train I'm On
The Train I'm On er det femte studioalbumet til Tony Joe White, og det andre han gav ut for Warner Brothers. Det vart produsert av Jerry Wexler og Tom Dowd og spelt inn i 1972 i Muscle Shoals Sound Studio i Muscle Shoals.
Bruce Eder i Allmusic skreiv om albumet: "The Train I'm On er gjennomtrengd med den mørkare sida av den vanlege swamp rock-stilen til White, fylt med songar om urolege kjærleiks- og livssoger, og menn fanga i uløyselege situasjonar. Han slepp seg eigentleg berre laus på «Even Trolls Love Rock and Roll» og ei handfull andre songar. Resten er mørk, tungsindig, sjelfull bluesrock med strålande akustisk gitar (sjekk ut «As the Crow Flies») og glimrande synging («The Migrant» er verdt inngangsprisen aleine)."
Steart-halvøya
Steart-halvøya er ei halvøy i Somerset i England. Heilt ytst på halvøya ligg Fenning Island og ytst på denne ligg Steart Point. Ho består hovudsakleg av lågtliggande, flatt jordbruksland, og strekkjer seg nordover på vestsida av Stockland Reach, dei nedre delane av estuaret til River Parrett.
Bridgwater Bay, eit nasjonalt naturreservat, ligg nord for halvøya.
Hovudbusetnaden på halvøya er landsbyen Steart, men to andre landsbyar, Stockland Bristol og Otterhampton ligg ved foten av halvøya.
Vest for halvøya ligg landsbyen Stolford og Hinkley Point, og i sør ligg landsbyen Combwich.
Steart-halvøya har vorte råka av flaum mange gonger. Den mest alvorlege var i 1981. I 1997 førte ein kombinasjon av kysterosjon, høg flo og bølgjer til flaumvernet stod i fare for å bryte saman. Det er derfor lagt planar for å utbetre flaumvernet.
Taylor Swift
Taylor Alison Swift er ein prisvinnande, bestseljande countrymusikar frå Pennsylvania i USA. Ho syng, speler gitar og skriv eigne låtar. Swift har også spelt i filmar og fjernsynsseriar. Swift debuterte i 2006, då ho var 16. Frå byrjinga gjorde singlane og albuma hennar det godt på salslistene, og Swift har sett fleire rekordar. Ho har også vunne ei rekkje prisar. Etter lanseringen av det femte albumet sitt, 1989, blei Swift den einaste artisten som hadde hatt tre ulike album som hadde solgt over éin million kopiar i sine respektive lanseringsveker.
Swift har vunne ei rekkje prisar, mellom anna ti Grammy-prisar, 19 American Music Awards,       12 Country Music Association Awards, 8 Academy of Country Music Awards, 22 Billboard Music Awards, 1 Brit Award og 1 Emmy.
Taylor Swift har spelt i filmen Valentine's Day mot Taylor Lautner og hadde ei rolle i Hannah Montana: The Movie. På fjernsyn har ho spelt i seriane CSI, Grey's Anatomy og Law & Order. Taylor Swift har også gjeve ut ein parfymekolleksjon, Wonderstuck.
Bakgrunn
Taylor Swift vart fødd i Reading i Pennsylvania og voks opp der og i Wyomissing. Faren var aksjemeklar og mora var heimeverande då ho voks opp. Ho har ein yngre bror, Austin.
Då Taylor Swift var ni blei ho interessert i musikalsk teater, og blei med i fleire produksjonar med Berks Youth Theatre Academy. Som tidleg musikkinspirasjon hadde ho bestemora Marjorie Finlay, som song opera, lærarar frå skulen, countrymusikar som Patsy Cline, LeAnn Rimes, Shania Twain, Dolly Parton, Dixie Chicks og Tina Turner. Ho har skrive fleire av songane sine saman med Liz Rose.
Swift og mor hennar vitja countryhovudstaden Nashville for første gong då ho var elleve, og gav ein demoteip der ho song karaokeversjonar av Dolly Parton- og Dixie Chicks-songar. Ingen av dei store plateselskapa viste interesse, så Swift bestemte seg for å finna ein måte å skilja seg ut på. Då Swift var om lag 12 fekk ho hjelp av den lokale musikaren Ronnie Cremer til å læra seg gitarspel og å skriva songar. Dette førte fram til songen hennar «Lucky You».
I 2003 byrja Swift og foreldra å arbeida med musikk-manageren Dan Dymtrow frå New York. Med hans hjelp ble Swift modell for Abercrombie & Fitch som del av deire «Rising Stars»-kampanje, fekk ein original song med på ein samle-CD frå Maybelline og hadde møte med større plateselskap. Då ho var 14, flytta familien til ein forstad til Nashville. Etter lengre kontakt med Scott Borchetta fekk ho tilbod om kontrakt med det nye selskapet han hadde starta Big Machine Records, og blei dermed den yngste artisten eigaren Sony/ATV Music Publishing hadde signert.
Wirral-halvøya
Wirral er ei halvøy i Nordvest-England. Ho grensar til elvane Dee i vest og Mersey i aust. Den nordlege delen høyrer til distriktet Wirral i Merseyside medan den sørlege høyrer til Ellesmere Port and Neston i Cheshire. Heile området var tidlegare ein hundred i Cheshire.
Taylor Swift
Singlar
Første singelen til Swift, «Tim McGraw», nådde sjetteplassen på  Billboard si singelliste. Andre singelen, «Teardrops on My Guitar», gjorde det godt på countrylistene og på dei generelle liste, også som ein pop-remiks. «Our Song» nådde førsteplassen og «Picture to Burn» nådde tredjeplassen på countrylistene, medan siste singelen «Should've Said No» igjen nådde førsteplass.
Wirral-halvøya
Norske vikingar, blant anna ei gruppe som vart utvist seint på 800-talet frå Dublin av landsmennene sine som hadde etablert seg der, har sett spora sine på Wirral. Endel stadnamn ber vitnemål om det.
Mount Palombo
Mount Palombo er eit fjell (1030 moh) i Mackay Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) og av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65). Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Robert A. Palombo i US Navy, flykaptein i løpet av Operasjon Deep Freeze 1968.
Taylor Swift
Singlar
«Love Story», første singelen frå neste albumet, blei ein stor hit verda over. Frå han blei sloppen 12. september til 8. februar 2009 blei han den mest nedlasta songen for betaling nokonsinne.
Singelen « Mine» frå tredje albumet hennar blei tjuvsluppen på Internett og deretter tidleg sloppe av plateselskapet den 4. august 2010. Det er selt over ein million eksemplar av han.
Album
Debutalbumet Taylor Swift kom ut 24. oktober 2006 og selde 39,000 kopiar i USA den første veka det var i sal.
Fearless var andre studioalbumet av Taylor Swift og kom ut 11. november 2008. Albumet selte nesten 600 000 kopier den første veka, og Taylor blei den første country-artisten som hadde selt så mykje den første veka.
Det tredje albumet, Speak Now, selde i éin million eksemplar i løpet av den første veka etter at det blei utgjeve den 25. oktober 2010.
Maia Sharp
Maia Sharp er ein USA-amerikansk songar og låtskrivar. I tillegg til solokarrieren sin har ho skrive song for og samarbeidd med fleire country- og popartistar, som Cher, Trisha Yearwood, Terri Clark, Bonnie Raitt, Edwin McCain og Art Garfunkel.
1820 Lohmann
1820 Lohmann er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Flora. Han blei oppdaga den 2. august 1949 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Buranvind
Buran (tyrkisk boran) er ein vind som bles over det austlege Asia, særleg Xinjiang, Sibir og Kasakhstan.
Hakka
Hakka (tradisjonell kinesisk skrift 客家話, forenkla 客家话, pinyin Kèjiāhuà) er ein av dei mange dialektane eller språka som med eit fellesnamn blir kalla kinesisk. Det store fleirtalet av dei som snakkar dette språket, høyrer til hakkafolket.
Buranvind
Buran har to former. Om sommaren er han varm og tørr og medfører sandstormar, og om vinteren er han bitande kald og ofte i samband med snøstormar. Buranvindane er sterke og full av is og snø. Himmelen er ofte full av snødrev som stundom reduserer sikta til nær null. Over tundraen vert han òg kalla purga. I Alaska vert denne kraftige nordaustlege vinden stundom kalla burga.
Hakka
Hakka blir tala i Guangdong, Fujian, Jiangxi, Guangxi, Sichuan, Hunan og Guizhou i Kina, i tillegg til mellom anna Sabah i Malaysia, Singapore og Taiwan. Språket er ikkje gjensidig forståeleg med mandarin, wu, sør-min eller andre kinesiske språk. Namnet «hakka» kjem av hak 客 (mandarin kè), 'gjest' og ka 家 (mandarin jīa), 'familie'. Blant dei som sjølv snakkar språket, blir det kalla hak-ka-fa/-va 客家語, hak-fa/-va, 客語, tu-gong-dung-fa/-va 土廣東話, eller ngai-fa/-va "亻厓"話 ('språket vårt').
Buranvind
Det russiske romprgrammet har ein rakettklasse kalla opp etter buran.
Kjelder
Wiatr
Hakka
Språkhistorie
Hakkaene kom ved forskjellige migrasjonsbølgjer frå det nordlege Kina til dei sørlege områda, som no utgjer kjerneområdet for hakka-folket. Migrasjonane var for det meste utløyste av uro og krigar. Hakkaene kom frå dagens Henan og Shaanxi, og dei tok med seg det kinesiske talemålet som var utbreidd der den gongen. Seinare har talemålet i desse områda utvikla seg til dialektar av moderne mandarinspråk.) Hakka er eit nokså konservativt språk, og det ligg generelt mykje nærare middelalderkinesisk en noko anna moderne kinesisk språk. Ein kan finne mange arkaiske trekk i moderne hakka, som slutt-konsonantane, noko ein òg høyrer i andre moderne sørkinesiske språk, men som er gått tapt i mandarin.
Gjennom folkevandringar kan hakka ha plukka opp element frå dei språka som dei kom i kontakt med undervegs. Ein finn vokabular som hakka har sams med min og hmong-mien.
Dialektar
Den dialekten som blir rekna som standard for språket, er meixianhua, som blir tala Meixian i det indre austlege Guangdong. Det offisielle kinesiske systemet for å skrive hakka med latinske bokstavar (romanisering) vart utvikla i 1960 med utgangspunkt i meixianhua.
Store Saltsjø
Store Saltsjø (engelsk Great Salt Lake) er ein endorheisk innsjø i Utah. Den dekker om lag 4400 km², men vasshøgda varierer frå år til år. I 1963 var vasstanden på sitt lågaste og sjøen dekte berre ca. 1529 km², medan den i 1987 dekte 5311 km², som er rekorden i dag. På grunn av at fordamping er den einaste måten vatn kan forsvinne på har sjøen fått kallenamnet «America's Dead Sea» (Amerikas dødehav).
Bakgrunn
Store Saltsjø var ei gong i tida ein del av Bonnevillesjøen, som var på storleik med Michigansjøen og mykje djupare. Bonnevillesjøen var rundt ti gonger større og rundt 305 meter djup. Den dekte store delar av dagens Utah og mindre delar i Idaho og Nevada under istida for mellom 32 000 og 14 000 år sidan. Då klimaet endra seg begynte den store Bonnevillesjøen å tørke opp, og det einaste som vart att etter den enorme sjøen var Store Saltsjø, Utahsjøen, Seviersjøen, Rushsjøen og Vesle Saltsjø.
Øyer
Antelope Island er den største øya i Store Saltsjø og er ein eigen nasjonalpark.
Ledbergsteinen
Ledbergsteinen er ein bilet- og runestein, òg kalla Ög 181 etter nummeret i det svenske registeret over runeinnskrifter, som står på nordsida av Ledbergs kyrkje i Linköpings kommun i Östergötland i Sverige. Steinen er av granitt, 287 cm høg, mellom 55 og 95 cm brei og 40 cm tjukk, og står ikkje på sin opphavlege plass. Han vart funnen inne i kyrkjeveggen på dem gamle Ledberg kyrkje frå mellomalderen då kyrkja vart rive ned, og difor er det ukjend kvar han har stått.
Lomen kyrkje
Lomen kyrkje vart oppført ved garden Hovi i Vestre Slidre (Innlandet) og innvigd 29. juli 1914. Kyrkjegarden ved Lomen stavkyrkje var for liten omkring hundreårsskiftet, og ny kyrkjegard vart teken i bruk i 1903. Kyrkja vart bygd nokre år seinare.
Arkitekt Holger Sinding-Larsen skal ha teikna utkast til kyrkje allereie i 1905, men dei endelege teikningane vart utarbeidd av Heinrich Jürgensen, som var utførande arkitekt. Byggverket er oppført i mur og har om lag 200 sitjeplassar. Kyrkja har glasmåleri av Emanuel Vigeland frå 1940.
Ledbergsteinen
Ristningane på steinen
På den eine smalsida er det rista inn ein kross med ornament, på den andre smalsida er dei inga ristning. Runeinnskriften er rista inn langs eine randen av båe breisidene, der det òg er rista inn bilete av menn, firbeinte dyr og eit skip.
Runesinnskrifta er skadd nokre stader; oppmålinga av bileta og runene er av moderne dato. Teksten er tolka og omsett til moderne svensk på denne måten:
Etter ei tidlegare tolking av runeteksten gjekk ein ut frå at Torgöt hadde døydd under slaget på Stiklestad i Noreg i året 1030, då eit av orda vart tolka som folkegruppa trønder, og dette dessutan høvde med den tidfestinga av steinen som var gjort. Men denne tolkinga har synt seg å vere uhaldbar.
Ordsamansetninga «tistel, mistel, kistel», som tyder 'tistel, misteltein, lita kiste', finst i tekstar på andre runesteinar òg, og ser ut til å vere eit slags fast formular som har hatt ei vanleg kjend meining i si tid. Både tistel og mistelstein er planter som det har vore knytt mange slags krafter og verknader til i folketrua og mytologien. Det var til dømes ein mistelteinpil som tok livet av guden Balder ifylgje den norrøne gudelæra. Då runesteinane er minnesteinar over avlidne, og soleis kan ha hatt samanheng med myten om drapet på guden Balder, er det tenkjeleg at desse tre orda har synt til ei myte som gav dei meining i teksten på slike steinar. Men av di ein i våre dagar ikkje veit kva som var meininga med desse tre orda, nyttar ein den enkle løysinga å tolke dei som magi, trolldomsord, verneord eller liknande.
Blandingshund
Blandingshund (også kalla bastard, kjøter eller gatemix) er ein hund som ikkje høyrer til ein bestemt rase, men er ei tilfeldig eller ønskt kryssing av ulike rasar eller andre blandingshundar.
Ønskte blandingar av rasehundar kan få namn som er ei blanding av rasenamna, til dømes kan ein kalla blanding av amerikansk cocker spaniel og cavalier king charles spaniel «cockalier» eller golden retriever og puddel «goldendoodle» (sisteleddet av engelsk poodle).
Holmsbu Billedgalleri
Holmsbu Billedgalleri, Stiftelsen Holmsbu Billedgalleri Henrik Sørensens samlinger, er ei stifting som eig eit kunstmuseum på Holmsbu i Asker kommune (tidlegare Hurum). Museet, som opphavleg var eigd av Hurum kommune, vart skipa i 1963 på grunnlag av ein gåve med med bilete frå kunstmålaren Henrik Sørensens son, Sven Oluf Sørensen, og har faste samlingar med målarstykke av Henrik Sørensen, Thorvald Erichsen og Oluf Wold-Thorne, og dessutan eit utval av Henrik Sørensens samling av fajanse, antikvitetar og bøker. I tillegg vert det halde skiftande sommarutstillingar. Drammens Museum har stått for drifta av museet frå 2004 i samsvar med ei konsolideringsavtale.
Arkitekt Bjart Moen har teikna museumsbygningen, som stod ferdig i 1973 etter å ha vorte påbyrja i 1963. Det vart lagt stor vekt på å innpasse bygningen i det særeigne terrenget, og på at vegetasjonen ikring bygningen skulle få stå mest mogleg urørt. Bygningen vart kledd med den raude hurumgranitten som kunne takast ut av sjølve tomta, som til dels var ei djup ur, og tilkomsten vart ein stemningsfull stig opp gjennom skogen og fram til galleriet, som ligg i harmoni med bergformasjonen lengst oppe.
Galleribygningen er oppdelt i fire kubistiske volum med ei avdelinga av samlingane i kvar. Hovudsalen er eit lukka rom med overljos, og i hjørnesalen er den eine veggen eit vindauge av glas som gjev utsyn til sjølve naturrommet. Bygningen vart i 1983 honorert med Houens fonds diplom for framifrå arkitektur. Bygningen og skogsområdet ikring er freda av Riksantikvaren.
Årsaka til at galleriet vart lagt i Holmsbu, var at denne vesle tettbygde staden med fiskarar, handverkarar og bønder attmed Drammensfjorden på sørvestsida av Hurumlandet på fyrste halvparten av 1900-talet, då kom til å hyse den største kolonien av kunstmålarar i den norske kunstsoga. Dei sentrale kunstnarane i denne Holmsbukolonien, Oluf Wold Torne og Thorvald Erichsen, var mellom pionerane i utviklinga av det moderne måleriet i Noreg. Oluf Wold Tornes dotter, Ragna Rosati (1907-1994), sa at far hennar gjerne vart rekna som oppdagaren av Holmsbu, etter at han og familien hadde leigd seg inn på ein plass som heitte Støa i nærleiken av Holmsbu i somrane 1911-1914, og seinare bygde seg hus her, men huset vart ikkje ferdig før Oluf Wold Torne døydde. Thorvald Erichsen kom òg til same plassen sommaren 1911, og leigde seg i mange år frametter inn hos forskjellige fastbuande om somrane, og frå 1919 hos Kris Torne i hennar nye hus. Henrik Sørensen vitja Oluf Wold Torne og Thorvald Erichsen i august 1911, og leigde seg inn i eit grannehus eit par veker. Men sommaren 1913 var Gudrun og Henrik Sørensen attende i Støa, og der vart dei buande så godt som kvar einaste sommar resten av livet i eige hus. Soleis hadde Henrik Sørensen ei så sterk tilknyting til Holmsbuområdet, der han hadde henta fleire av motiva til måleria sine frå, at det var naturleg å minnast han med eit museum her.
Øygruppe
Øygrupper finst vanlegvis i ope hav; det er mindre vanleg at dei ligg tett ved eit kontinent. Øygrupper har ofte vulkansk opphav, og kan vera danna langs midthavsryggar eller geologiske hotspots. Fleire andre prosessar kan også vera involvert når ei øygruppe blir til, til dømes erosjon og sedimentering.
Gjemnes kyrkje
Gjemnes kyrkje er ei langkyrkje frå 1893 i Gjemnes kommune, Møre og Romsdal fylke. Bygget er i tre og har mellom 310 og 350 sitjeplassar. Arkitekt for kyrkja var Jacob Wilhelm Nordan.
Det er kyrkjegard ved kyrkja.
Kyrkja er bygd på same vis som mange andre kyrkjer frå tida etter 1851, der det vart lovfesta at kyrkjene skulle kunne romme minst 3/10 av soknet. Ho har inngang gjennom tårnet i vest, galleri, skip og kor. På kvar si side av skipet er det fire høge vindauge, og det er òg eit stor vindauge i austgavlen i koret. Ein kan sjå det frå utsida, men det er kledd att på innsida. Glasa i dette vindauget er delvis i fargar.
Altartavla med motivet «Jesus går på vatnet og reddar Peter» er frå innviingsåret 1893 og er måla av salmakar C. Waleur.
Gjemnes kyrkje er soknekyrkje i Gjemnes sokn i Indre Nordmøre prosti.
Hallvar Thoresen
Hallvar Thoresen er ein tidlegare norsk fotballspelar. Han er son av den tidlegare landslagsspelaren Gunnar Thoresen, og var ein av Noregs beste og mest meritterte spelarar på 1980-talet. Han spelte til saman 50 A-landskampar (kaptein i 38), og scora 9 mål for Noreg – deriblant vinnarmålet i den historiske sigeren over England i 1981. Han er éin av berre seks norske landslagsspelarar som aldri har spela i den heimlege toppserien. Thoresen har sidan hatt karriere som spelarutviklar og trenar, og seinast som sportssjef for fotballklubben Odd Grenland.
Sende brev til FC Twente og fekk prøvespele
Thoresen starta karrieren i faren sin gamle klubb Larvik Turn som junior. Han var framleis gutespelar då han debuterte for klubben sitt A-lag, og spelte fleire sesongar i 2. divisjon (tilsvarande notida sin første divisjon). Han fekk hjelp av faren til å skrive brev til fotballklubben FC Twente i Nederland. Faren, Gunnar Thoresen, var sjølv ein glimrande angripar som fekk 64 landskampar. FC Twente svara med å invitere ham på prøvespel då han var 19 år. Der viste han nok til at han vart invitert attende for å vere læregut og spele på ungdomslaget same sommar. Overraskande etablerte han seg kjapt på laget. Dette var ein klubb som hadde vore finalist i UEFA-cupen i 1974/75, men i debutsesongen til Thoresen (1976/77) fekk laget ein dårleg start. Thoresen seier sjølv at «eg hadde litt tur. Twente gjorde det unormalt dårleg i seriestarten, og prøvde nye spelarar». Etter kvart gjorde laget det betre og han var med på å vinne den nederlandske cupen våren 1977, med 3–0 mot PEC Zwolle. Thoresen gjekk så å seie rett inn i startoppstillinga, spelte alle dei store kampane i debutsesongen, og var sidan aldri ute av laget i sine nederlandske klubber, om ikkje skadar sette han utanfor.
Ettertrakta av storklubbane
Han vart ettertrakta i Nederland, og då kontrakten med Twente gjekk ut våren 1981, var både PSV Eindhoven og Ajax ute etter han. Men Twente var villig til å strekke seg langt for å halde på stjernespelaren sin. Dåverande landslagssjef Tor Røste Fossen fortel: «Vinteren 1980 var landslaget på treningsleir i Nederland og spelte mot Twente. Då tok manageren deira meg til side og sa at dersom eg fekk Hallvar til å halde fram i klubben, skulle det kome ein konvolutt til meg også. Eg forstod det slik at det var snakk om ein pen sum pengar. Deretter fortalde presidenten i klubben at Hallvar ville bli boden ein tiårskontrakt med dei beste tilboda nokon spelar i Nederland hadde fått, Johan Cruijff inkludert. Det seier noko om Hallvar sin storleik som spelar».
Kaptein for PSV sitt storlag på 1980-talet
Han valde til slutt å signere for PSV Eindhoven grunna dei sportslege utfordringane. Overgangssummen var 3,5 millionar kroner, noko som var rekord for ein norsk spelar. Allereie i 1982/83 vart han toppscorar med 22 seriemål, og sesongen etter vart han utpeika som klubben sin kaptein. Thoresen var jamn på eit høgt nivå, og scora over 20 seriemål 4 sesongar på rad. Thoresen sjølv sa det slik: «Det var veldig utviklande å spele spiss i PSV. Det er ein krevjande jobb i Nederland; du må kunne meir enn éin ting. Vi spelte ein slags totalfotball med raske flyttingar mellom posisjonane, og ein spiss må både kunne truge bakrom og vere spelande i andre posisjonar».
Thoresen spelte som regel angripar, men kunne også spele ving dersom klubben valde ein 4-3-3 formasjon. Laget var i medvind og vann serien etter å ha vore nær i mange år. Dette seriegullet kallar Thoresen sitt beste minne. Klubben vann likevel seriegull dei to påfølgjande sesongane også. Men den siste sesongen vart ein nedtur. Han spelte nokre kampar hausten 1987, også i serievinnarcupen, men heile våren 1988 gjorde ein kneskade det uaktuelt å spele. Laget vann europacupen, men då altså utan lagkapteinen på bana.
I 1988 returnerte Thoresen til Noreg, der han spelte ein kort periode for 2. divisjonsklubben Frigg. Tor Røste Fossen var leiar i Frigg denne tida, og dei hadde planar om å leie klubben tilbake til øvste divisjon, men ein skade tvinga han til å legge opp etter berre 6 kampar.
Thoresen er framleis den utanlandske spelaren som har scora mest mål i den nederlandske æresdivisjonen, med 152 mål. Han scora imponerande 106 mål på 179 kampar for PSV. Måla hans held elles til ein 12. plass på lista over flest scora mål i same land.
Landslaget
Landslaget vart ei anna historie, sidan laget ikkje hadde dei kvalitetane og stabiliteten som var naudsynt for å kvalifisere seg for eit sluttspel. Laget hadde spelarar som Tom Lund, Arne Larsen Økland, Åge Hareide, Einar Aas, Anders Giske og Roger Albertsen. Desse spelarane heldt internasjonalt nivå, men det var for få av dei, og ein klarte sjeldan å prikke inn formtoppen på alle saman til same tid. Landslaget heva riktig nok prestasjonane til å vere i nærleiken av meisterskapskvalifikasjon, i staden for «skippertaksmetoden» laget tidlegare var kjent for. Thoresen hadde debutert for landslaget i ein privatlandskap mot Irland (Resultat:0–0) 21. mai 1978, i Røste Fossens andre landskamp som leiar. Han følgde trenaren dei ti åra han sat med makta, og spelte berre ein landskamp etter at Røste Fossen gav seg. Thoresen vart kåra til bana sin beste spelar då Noreg vann 2-1 i Lecce mot sjølvaste Italia. Han scora også vinnarmålet i VM-kvalifiseringa mot England i 1981 på Ullevål.
Landslagssjefen uttalte i si tid følgjande om Thoresen: «Hallvar var ein spelar i verdsklasse, og sjølvsagt uhyre viktig for landslaget. Han hadde også naturlege leiareigenskapar, og vi utvikla eit svært godt samarbeid. Kvalitetane på bana og som leiar gjorde han til kaptein på PSV, som kanskje var verda sitt beste klubblag midt på 1980-talet. Det var ei oppleving å sjå Hallvar i aksjon på Philips Stadion. Publikum stod alltid og ropte taktfast 'Hallfar! Hallfar!' (v uttales f på nederlandsk). Det er ikkje så mange norske spelarar som gjennom lang tid har styrt kampar på høgt internasjonalt nivå». Hallvar Thoresen spelte femti landskampar og scora ni mål.
Trenarkarriere
Etter at spelarkarrieren tok slutt har Thoresen vore trenar i Frigg (1991), Strømsgodset (1992), Brann (1993–95), Hønefoss, Odd Grenland (1997) og Skeid (2001–02). Han har også vore hjelpetrenar og spelarutviklar i Lillestrøm (1998–2000 og 2002–04), og trenar for det norske U21-landslaget.
Frå 1. januar 2007 vart han sportssjef for Odd Grenland. 26. oktober 2007 sjukmelde Thoresen seg frå stillinga, og tre dagar seinare sa han opp stillinga som sportssjef i Odd Grenland.
Trivia
Thoresen har også prøvd seg som skodespelar. I 1981 var han med i filmen Escape to Victory. Handlinga utspelar seg i andre verdskrig. Eit lag sett saman av krigsfangar frå mange ulike land spelar uavgjort mot sine særs usportslege tyske fangevaktarar, og flyktar etterpå. Hallvar sin rollefigur hadde namnet Gunnar Hilsson.
MacFarlane Bluff
MacFarlane Bluff er ein skrent på opp til 1800 moh i All-Blacks Nunataks, vest for Churchill Mountains. Han vart namngjeven etter Malcolm MacFarlane, som arbeidde ved Vanda-stasjonen, Scott-basen og i antarktiskavdelinga til New Zealand frå 1983 til 1996.
Diskografien til Ike & Tina Turner
Dette er ei liste over album og singlar gjevne ut av den amerikanske rocke- og soulduoen Ike & Tina Turner i løpet av den 16 år lange karrieren deira.
Life av Elvis Presley
«Life» er ein song frå 1971 av Elvis Presley. Han vart skriven av Shirl Milete. Presley spelte inn songen 6. juni 1970. Singelen låg sju veker inne på Billboard's Hot 100-lista, og nådde 53. plassen. Singelen nådde òg åttandeplassen på Easy Listening-lista og 34. plassen på Country-lista. Songen var A-sida til «Only Believe», men vart først gjeven ut på albumet «Love Letters from Elvis».
Mount Passel
Mount Passel er eit ryggliknande fjell 4 nautiske mil (7 km) nord for Swanson Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga i desember 1940 av medlemmar av ei geologisk gruppe frå U.S. Antarctic Service (USAS) som vitja området, og kalla opp etter Charles F. Passel, ein geolog og radiotelegrafist i gruppa.
Zhoukou
Byprefekturet Zhoukou omfattar eitt bydistrikt (区 qū), eitt byfylke (市 shì) og åtte fylke (县 xiàn).
Næring
Zhoukou er eit av dei viktigaste landbruksområda i Henan. Næringslivet er i hovudsak basert på handel med landbruksvarer som korn, bomull, matoljar, kjøt og tobakk. Zhoukou er særleg kjent for skinnet av den lokalt avla huai-geita.
Cape Doctor
Cape Doctor (vanlegvis The Cape Doctor eller «die Kaapse dokter» på afrikaans) er det lokale namnet på ein sterk, vedvarande og tørr søraustleg vind, som bles på kysten av Sør-Afrika frå våren og seint på sommaren (september til mars). Han vert kalla Cape Doctor fordi han lenge har brukt å reinske lufta i Cape Town for forureining og skit i lufta.
Sjølv om han bles langs heile det sørlege Afrika, er han særleg kjend i og rundt Cape-halvøya, der han kan bli ubehageleg sterk og irriterande.
Norberg
Norberg er ein svensk tettstad og centralort i Norbergs kommun i Västmanlands län i landskapet Västmanland, 15 km nordaust for Fagersta. I 2011 hadde tettstaden 4,518 innbyggjarar.
Tettstaden er ein gammal gruveby med jernverk, mekaniske verkstader og annan industri.
Islas Llanquihue
Islas Llanquihue er ei øygruppe aust for Larrouy Island, som strekkjer seg 9 nautiske mil (17 km) nordover frå vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Namnet finst på eit chilensk kart frå 1947 og er kalla opp etter den chilenske provinsen med same namn.
Trine Dehli Cleve
Skrida Dehli Cleve er nasjonal og internasjonal dommar i sportsdans og selskapsdans og representerer klubben LSK Dans. Ho har vore med frå starten i 2006 som dommar i programmet Skal vi danse på TV 2.
Hawija-distriktet
Hawija-distriktet (arabisk قضاء الحويجة qaḍāʾ al-Ḥawīǧa) er eit distrikt sør i Kirkuk guvernement, nord i Irak. Det administrative senteret er byen Hawija.
Hawija-distriktet har kring 150 000 innbyggjarar, hovudsakleg arabiske sunnimuslimar, medan resten er turkmenske sjiamuslimar og kurdarar. Dei fleste innbyggjarane bur på landsbygda.
1821 Aconcagua
1821 Aconcagua er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 24. juni 1950 av Miguel Itzigsohn ifrå La Plata Astronomical Observatory i La Plata.
Cersvind
Cers, òg kalla Narbonnais av dei som bur søraust for Narbonne, er ein særs tørr vind som er kald om vinteren og varm om sommaren. Han kjem frå fuktig atlanterhavsluft som bles over Toulouse-området i Frankrike, og vert forsterka gjennom Lauragais-opninga. Særleg raude solnedgangar og lenticularis-skyer varslar vanlegvis om at ein cers er på veg. Vinden er nært knytt til mistralvinden. Vind frå den motsette retninga i området vert kalla marin
Kjelder
''
Hässleholms kommun
Hässleholm kommune ligg i det svenske länet Skåne län i landskapet Skåne. Kommunens administrasjonssenter ligg i Hässleholm.
Den olympiske meisteren i skyting, Pia Hansen, er frå Hässleholm.
Tettstader
Hässleholm kommune har 17 tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Semundseth
Semundseth er ei grend på austsida av Foldfjorden. Det er fem gardar der, men det bur folk berre på tre av dei. Fylkesveg 682 går forbi.
Solveig Slettahjell
Solveig Slettahjell er ein norsk jazzvokalist, kjend frå fleire albumutgjevingar.
Biografi
Etter oppveksten på Steinkjer og Orkanger, og dessutan musikkutdanning ved Heimdal vidaregåande skule, blei Slettahjell del av jazzmiljøet i Oslo. Ho byrja eit lengre samarbeid med Håkon Hartberg og deltok ho i bandet Squid (Super, Forward Records, 1997), på ei tid då ho òg oppnådde hovudfag i vokalpedagogikk ved Norges musikkhøgskole på avhandlinga Det Rytmiske Aspekt Ved Frasering.
Ho etablerte sitt Slow Motion Orchestra i 1997 med Mats Eilertsen på bass, Per Oddvar Johansen på trommar, Sjur Miljeteig på trompet og Morten Qvenild på piano; kvintetten gav ut Slow Motion Orchestra (Curling Legs, 2001), etterfølgd av standardlåtar på Silver i 2004 som gav gruppa Spellemannprisen 2004 i klassa jazz. Året etter kom Pixiedust med tekster av Peder Kjellsby (2005). Ein kondensert variasjon er hennar Slow Motion duo, der ho med Sjur Miljeteig (trompet) hausten 2006 turnerte m.a. i England. Same året kom plata Good rain, som òg gav Slettahjell eit kommersielt gjennombrot. Hausten 2007 slapp ho solodebuten Domestic Songs, spelt inn heime hos seg sjølv, og med eige pianospel som viktigaste instrumentakkompagnement.
I vokalgruppa Kvitretten (Voices 1996, Everything turns 1999, Kloden er en snurrebass som snurrer oss 2001) song ho med Eldbjørg Raknes, Kristin Asbjørnsen og Tone Åse. Slettahjell har òg medverka med Sigurd Køhn/Nils-Olav Johansen sekstett, med Sidsel Endresen og på utgjevingar med Rob Waring/Carl Morten Iversen/Frank Jakobsen (Synchronize your watches, 2001).
Slettahjell har òg framført samtidsmusikk, i vokaltrioen vonDrei med Ellen Aagaard og Astrid Kvalbein, og dessutan på den Ny Musikk-initierte juleplata med gruppa Poing (Jazzid, 2001), som består av Frode Haltli på trekkspel, Rolf-Erik Nystrøm på saksofon og Håkon Thelin på kontrabass.
Ho opptredde på PoriJazz 2002 i Finland med Pori Sinfonietta.
Solveig fekk våren 2007 sitt første barn, ein son. I 2009 skreiv ho bestillingsverket til Vossajazz som vart til plata Tarpan Seasons.
Saman med In The Country, Bugge Wesseltoft og Knut Reiersrud gav ho i 2014 ut albumet Norwegian Woods – Jazz at Berlin Philharmonic II. For albumet vart dei nominert til Spellemannprisen 2014 i klassa jazz.
Salt Lake City
Salt Lake City er hovudstad i den amerikanske delstaten Utah. I 2001 hadde han 181 743 innbyggarar (2 000 000 metro). Storbyområdet, som dekker Great Salt Lake, Summit og Tooele County har ei utrekna folkmengd på 1 018 826 personar.
Byen ligg i ein dal i Rocky Mountains, i ei høgd på mellom 1319 og 1584 meter over havet. Nordvest for byen ligg Great Salt Lake (Store saltsjø).
Byen vart grunnlagd i 1847 av medlem av Jesu Kristi Kyrkje av Siste Dagars Heilage, som kom dit under leiing av Brigham Young. Hovudsetet for kyrkja ligg i byen. Dei første fem åra heitte byen Great Salt Lake City ('Store saltsjøby'). Bynamnet blir ofte forkorta som SLC eller Salt Lake.
I 2002 arrangerte Salt Lake City vinter-OL og dei Paralympiske vinterleikane i 2002. Dette var tredje gongen USA arrangerte vinter-OL.
The Lizard
The Lizard er ei halvøy sør i Cornwall i Storbritannia. Det sørlegaste punktet på det britiske fastlandet ligg nær Lizard Point.
Salt Lake City
Historie
Mormonarane sin praksis med polygami og neglisjering av styresmaktene leidde til konfliktar. I 1857 utspelte det seg ein disputt, den så kalla Utah-krigen (Utah War). Regjeringa meinte at mormonarane undergravde statlege lover og sende troppar til staden. Mormonarane hadde evakuert staden og byen unngjekk strid. Fort Douglas vart likevel bygd aust om staden i 1862.
The Lizard
Landsbyen Lizard er den sørlegaste landsbyen på det britiske fastlandet og ligg i Landewednack, det sørlegaste soknet.
Salt Lake City
Historie
Den transkontinentale jernbanen vart bygd ferdig i 1869 og i 1870 gjekk det ei linje frå denne til Salt Lake City. Gruvedrifta auka takka vere jernbanen og folketalet vart dobla på 1880-talet. Med unnantak for den nasjonelle depressjonen i 1893, heldt staden fram å vikle. Folketalet passerte i år 1900 50 000 og i 1930 140 000. Gjennom eit kyrkjeleg manifest i 1890 frårådde ein polygami. Dette vedtaket hjelpte Utah med å få statsrettar i 1896.
The Lizard
Halvøya er om lag 23 x 23 km stor. Ho ligg sørvest for Falmouth, 16 km aust for Penzance.
Salt Lake City
Historie
Auka etterspurnad på metall under andre verdskrigen skapte ein ny gruvdrifts-boom, og ein tid av industriell ekspansjon etterfølgde krigen. På midten av 1900-talet flata innbyggartalet i byen ut på eit stabilt nivå. Ferdigstillinga av diverse byggeprojekt har hjelpt byen å halde ein livskraftig bykjerne. På vårvinteren 2002 arrangerte Salt Lake City dei Olympiske vinterlekane.
Statistikk
Salt Lake Citys befolkning er spreidd på 39 803 familiar og 71 461 hushald. Folketalet i byen utgjer 8,1 % av Utah sine innbyggarar. Gjennomsnittsalderenn er på 30 år for dei som bur i byen.
Vella
Vella er ein tidlegare sveitsisk kommune i distriktet Surselva i kantonenen Graubünden.
The Lizard
Kysten kring The Lizard er farleg for skipsfarten og sjøvegen kring halvøya har tidlegare vorte kalla «skipsgravplassen». Lizard fyrstasjon vart bygd på Lizard Point i 1752 og RNLI opererer The Lizard livbåtstasjon.
Vella
Kommunen hadde innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret låg 1244 meter over havet.
Vella ligg i Lugnez kreis på eit platå sentralt i Val Lumnezia. Kommunen bestod av landsbyen Villa og kyrkja St. Vincent i Pleif bygd på ein rygg ovanom Glenner/Glogn-kløfta, ei sideelv til Vorderrhein. Det høgaste punktet er fjellet Stein på 2172 moh.
Mobilisering
Mobilisering vil seia at ein stat set i stand væpna styrkar og forsyningar til å gå til krig om dette skulle bli nødvendig. Mobilisering kan vera heil eller delvis, der ein til dømes berre kallar inn ein del vernepliktige soldatar og offiserar til teneste. Særleg før første og andre verdskrigen utvikla mange nasjonar store planverk for å sikre ei raskast mogleg mobilisering av ressursane i høve krig.
Hallstahammar
Hallstahammar er ein svensk tettstad og centralort i Hallstahammars kommun i Västmanland län i landskapet Västmanland. I 2005 hadde tettstaden 10,300 innbyggjarar. Dei næraste byane er Västerås, Köping og Eskilstuna.
Metallindustri var grunnlaget for samfunnet i Hallstahammar. Starten skjedde i 1628 då ei smie blei etablert i Trångfors. Alt i 1558 hadde kong Gustav Vasa bygd Strömsholm slott, som i dag er eit museum. Strömsholm kanal blei innvigd i 1795 og gjorde godstransporten mykje lettare, så transport og handel blei viktige aktivitetar i byen. I 1931 tok Hans von Kantzow patent på stållegeringa Kanthal (oppkalla etter han sjølv i første ledd og Hallstahammar i andre) og etablerte bedrifta Kanthal AB. Hallstahammar er i dag ein tettstad med moderne og aktiv handel, men har bevart preget av industristad.
Thore Skogman kom frå Hallstahammar.
Misch Crag
Misch Crag er ein fjellknaus 2 km nordaust for Forsythe Bluff, med ei høgd opp mot kring 2590 moh på vestsida av Daniels Range i Usarp Mountains. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1986 etter Peter Misch, professor emeritus i geologi ved University of Washington, som har lært opp mange geologar som har arbeidd i Antarktis.
Oh Happy Day
«Oh Happy Day» er ein gospelsong frå 1967 basert ein salme frå 1700-talet. Songen vart innspelt av Edwin Hawkins Singers og vart ein internasjonal hit i 1969, då han nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100 i USA, toppen av listene i Frankrike, Tyskland og Nederland og andreplassen på både UK Singles Chart og Irish Singles Chart. Han har sidan blitt ein gospelstandard.
Innspelinga er kjend for eit sordinert piano og at frontsongaren, Dorothy Combs Morrison, er dominerande i den venstre stereokanalen. Innspelinga vart gjort i kyrkja til Hawkins, Ephesian Church of God in Christ i Berkeley i California.
Opphav
Gospelarrangementet til Edwin Hawkins av salmen «Oh, Happy Day» har ei lang utvikling. Songen byrjar som ein salme på midten av 1700-talet («O happy day, that fixed my choice») av den engelske presten Philip Doddridge (basert på Apostelgjerningane 8:35) og sett til ein tidlegare melodi (1704) av J. A. Freylinghausen. På midten av 1800-talet fekk han ny melodi av Edward F. Rimbault, som òg la til eit refreng, og vart ofte nytta til dåp og konfirmasjon i Storbritannia og USA. På 1900-talet vart songen endra 3/4-takt til 4/4-takt og dette nye arrangementet av Hawkins består berre av refrenget til Rimbault, utan dei originale versa.
B-sida til singelen var Hawkins sitt moderne arrangement av «Jesus, Lover of My Soul» opphavleg skriven av Charles Wesley i 1740.
Ettermæle
Arrangementet til Hawkins vart raskt ein «standard» og har sidan blitt spelt inn av hundrevis av artistar. Songen vart innlemma på lista til RIAA over Songs of the Century og Hawkins vann Grammy-prisen for beste soulgospelsong i 1970 (framført av The Edwin Hawkins Singers).
I konsertversjonar og akustiske versjonar av Nick Cave-songen «Deanna» (1988), er det brukt delar av «Oh Happy Day», noko som har avslørt inspirasjonen Cave hadde då han skreiv songen. George Harrison har sagt at songen var hovudinspirasjonskjelda hans då han skreiv den internasjonale hitsingelen «My Sweet Lord» i 1970.
Songen er blitt brukt i mange filmar, som i byrjinga av den tyske filmen Seventeen and Anxious i 1970, men mest kjend i Whoopi Goldberg sin Sister Act 2, der den då 17 år gamle Ryan Toby syng som frontmann. Songen er òg nytta i Big Momma's House, Nutty Professor II: The Klumps, David LaChapelle-filmen Rize frå 2005, Robin William-filmen License to Wed frå 2007 og biografifilmen av Walt Disney Pictures Secretariat frå 2010.
Pastor Peak
Pastor Peak er ein fjelltopp med ei høgd opp mot 2 000 moh langs nordveggen av Coloradobreen, halvvegs mellom Teller Peak og Eblen Hills på ryggen som stig ned frå Michigan Plateau. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Stephan E. Pastor, ein utstyrsoperatør som deltok under overvintringa i McMurdo Sound, 1956, Byrd-stasjonen i 1960 og McMurdo-basen i 1964.
Sala i Sverige
Sala er ein svensk by som ligg i Västmanlands län i Västmanland. Det er Sala kommuns administrasjonssenter og i 2000 hadde byen 12 118 innbyggjarar. Byen blir kalla ofte for «Sala silverstaden» lokalt.
Sala fekk bystatus i 1624 av Gustav II Adolf.
Chubasco
Ein chubasco er eit kraftig vindstøyt i samband med torevêr som ein får under regntida langs stillehavskysten av Mexico, Mellom-Amerika og Sør-Amerika. Namnet vert òg nytta når ein får regn i samband med kraftig vind i spansktalande land.
Ordet «chubasco» kjem frå det portugisiske ordet chuva, som tyder regn.
Ultimatum
Ultimatum (latin for 'den siste', frå ultimat) er eit krav som blir stilt utan rom for forhandling. Omgrepet er kjend frå internasjonal politikk og andre forhandlingar. Ofte følgjer det trugsmål om sterke konsekvensar av at eit ultimatum ikkje blir oppfylt, som krig i ultimatum mellom statar, eller streik eller lockout ved ultimatum knytt til arbeidstvistar.
Zhumadian
Zhumadian (kinesisk: 驻马店; pinyin: Zhùmǎdiàn) er eit byprefektur sør i provinsen Henan i det sentrale Kina. Byprefekturet, som i aust grensar til provinsen Anhui, har eit areal på 14 974 km² og hadde vel 7,2 millionar ibuarar i 2010. Litt over 500 000 menneske er bybuarar. Landskapet er prega av fjell, åsar og sletter.
Ultimatum
I folkeretten er ultimatum ei særskild meddeling frå ein stat til ein anna i ein spend situasjon. Slike ultimatum set bestemte krav som må oppfyllast om ein vil unngå tvangsmiddel, som krig. Ultimatuma inneheld alltid ein tidsfrist som gjerne er svært kort, særlig om det blir truga med krig.
Bakshev Ridge
Ryggen er kalla opp etter Petar Bogdan Baksjev (1601–1674), katolsk erkebiskop i Sofia som skreiv fleire tidlege historiske skrifter om Bulgaria, publisert i 1667.
Ultimatum
Etter den tredje Haagkonvensjonen frå 1907 om opning a fiendtlege handlingar skal slike handlingar ikkje innleiast utan eit føregåande varsel som skal ha form anten av ei grunngjeven krigserklæring eller av eit ultimatum med krigserklæring på vilkår. Som følgje av forbodet i artikkel 2 av pakten mot bruk av makt, eller trugsmål om dette, har bestemmelsen ikkje lenger tyding med omsyn til medlemmer av Dei sameinte nasjonane.
Zhumadian
Byprefekturet Zhumadian omfattar eitt bydistrikt (区 qū), og ni fylke (县 xiàn).
Landbruk
Det lokale landbruket avlar særleg kveite, mais, peanøtter, sesamfrø, grøne bønner og tobakk.
Samferdsle
Jingguangbana, toglinja mellom Beijing i nord og Guangzhou i sør, har stoppestad her. Denne sterkt trafikkerte jarnbanelinja er også innom mellom andre Baoding, Shijiazhuang, Handan, Anyang, Zhengzhou, Wuhan, Changsha og Shaoguan.
1822 Waterman
1822 Waterman er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 25. juli 1950 av Indiana Asteroid Program ifrå Goethe Link Observatory i Brooklyn i Indiana.
Zhumadian
Soge
Banqiao-dammen, som i 1975 kollapsa under den ekstreme tyfonen Nina og førte til at om lag 171 000 menneske omkom, ligg i Zhumadian.
Elverum folkehøgskule
Elverum folkehøgskule er ein frilyndt folkehøgskule i Elverum kommune i Innlandet fylke. Skulen har plass til 130 elevar i året og er eigd av Peer Væringsaasens Nationalfond.