cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Desnogorsk
Desnogorsk vart grunnlagd som ein busetnad for Smolensk kjernekraftverk i 1974. Han fekk bystatus i 1989.
Cross Talk
Cross Talk er det niande studioalbumet til det engelske rockebandet The Pretty Things, gjeve ut i 1980.
Etter det førre albumet, Savage Eye i 1976, vart bandet oppløyst. 1967-besetninga av bandet kom med Alan, May, Povey, Taylor og Waller kom saman att i 1978 for ein enkel konsert i Nederland. Dei fem fekk med seg Pete Tolson og drog i studio for å spele inn dette albumet for Warner Bros. Records. Albumet hadde ein new wave-stil, men selde dårleg, og Pretty Things vart oppløyst på ny i 1981, etter å ha delteke i skrekkfilmen The Monster Club (1981).
Hours-turneen
Bakgrunn
Bowie hadde gjeve ut albumet Hours i oktober 1999 og la ut på ein kort turné for å marknadsføre albumet. Den 23. augsut, før albumet kom ut, spelte han på VH1-programmet Storytellers, som kom ut i 2009 som VH1 Storytellers. For resten av konsertane, vart gitaristen Page Hamilton, som var med å skipe Helmet, henta inn for å erstatte Reeves Gabrels som spelte med Bowie for siste gangen på Storytellers. Dei første rykta om at Gabrels hadde slutta vart først avkreta av begge partar før Gabrels innrømde at han og Bowie hadde gått kvart til sitt.
I oktober spelte Bowie på Saturday Night Live der han framførte «Thursday's Child» og «Rebel Rebel», den første framsyninga hans der etter at han vart mellombels bannlyst frå showet i 1997.
Konserten på Elysée Montmartre den 14. oktober 1999 vart filma og spelt inn og tre songar kom ut på CD-singelen av «Survive». Heile konserten kom omsider ut i 2020 som Something in the Air (Live Paris 99). Konserten vart halde dagen etter at Bowie vart utnemnd til kommandør i Ordre des Arts et des Lettres av den franske regjeringa for bidraga hans til kunst og musikk. Something in the Air kom ut på CD og vinyl for første gongen tidleg i 2021, som ein del av plateboksen Brilliant Live Adventures.
Konserten i Libro musikkhall i Wien den 17. oktober 1999, kom samstundes med lanseringa av BowieNet Europe og gjekk direkte som webcast. Konserten i Kit Kat Klub i New York City den 19. november 1999 vart òg spelt inn og rilma for ein webcast som ein del av American Express Blue Concert-serien sendt 7. desember 1999, i tillegg til at han vart kringkasta på radio av SFX Radio på same tid. Tre songar frå konserten kom ut på CD-singelen «Seven» (2000), og ei forkorta utgåve av konserten kom ut i 2021 som David Bowie At The Kit Kat Klub (Live New York 99). Nettsendinga, som visstnok var ein av dei aller første direktesendingane på nettet av ein konsert nokon gong, var full av problem og vart sildra som å gå «ikkje særskild bra.»
Songar
Frå Hunky Dory Frå Aladdin Sane Frå Diamond Dogs Frå Station to Station Frå Low Frå Lodger Frå Scary Monsters (And Super Creeps)
Eilert Dahl
Eilert Manngaard Dahl var ein norsk kombinertrennar og langrennsløpar, fødd i Oslo, død på Hønefoss. Han vann i 1950 bronsemedalje med det norske stafettlaget i langrenn under VM i Lake Placid. Frå noregsmeisterskapane fekk han med seg to sølvmedaljar i kombinertøvinga. Dahl var medlem av Fossekallen Idrettsforening.
Karriere
Dahl deltok under vinter-OL for Noreg i 1948 i St. Moritz og fekk sjetteplass i kombinert og 27. plass på 18 km. To år seinare gjekk Dahl andreetappen på det norske laget som tok bronsen i 4x10 km stafett i VM på ski i 1950 i Lake Placid. Dei andre på laget var Martin Stokken, Kristian Bjørn og Henry Hermansen.
Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Dahl fekk Kongepokalen i 1948 (liten pokal).
Mânăstirea
Mânăstirea er ein kommune i Călărași fylke i Romania.
Busetnader
Mânăstirea er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:
Qiang
Qiang (羌族, [pinyin]] qiāngzú) er nanmnet på eit av dei 55 offisielle minoritetsfolka i Folkerepublikken Kina. Folketeljinga i 2000 registrerte vel 306 000 menneske som qiang. Dei fleste av dei bur i Sichuan. Nesten 200 000 lever i fylka Mao, Wenchuan, Li, og Heishui, alle i det autonome prefekturet Ngawa for tibetanarar og qiangfolk, samt i fylket Beichuan i naboprefekturet Mianyang.
Historie
Sjølv om dei var i kontakt med xiongnuane og tidleg allierte seg med dei mot Han-dynastiet, danna qiangfolk aldri noko større rike eller føderasjon. Tvert imot var det mykje intern splid mellom dei, skal ein tru kinesiske kjelder. Qiangfolket ordna seg etterkvart inn under Han-styret. Nokre gongar tvinga av Han-riket, andre gongar frivillig. Under borgarkrigen mot Wang Mang og dei første tiåra av det austlege Han flytta mange qiang nordvestover inn i Gansu. Då Guangwu gjenerobra Gansu for Han-riket fann han store område som var kontrollert av qiang. Han-styret prøvde seg med tvangsflytting, og nokre qiang hamna til og med nær den gamle hovudstaden Chang'an i år 35 og 50. Qiangfolk svara med oppstandar, og ein periode vurderte Han-riket å gje opp områda rundt sin gamle hovudstad.
Han-riket let qiang-grupper danne eigne «indre» smårike, innanfor grensene til Han-riket. Det første vart oppretta allereie i år 60. Hundre år seinare var det slike rike i Ordos, Gansu og Sichuan.
Qiangfolket spela ei viktig rolle mot slutten av Han-dynastiet si tid. Qiang-opprør var med på å svekke Han-riket, som etter ei tid braut saman.
Etterkomarar av det gamle tangutfolket, som danna sitt eige keisarrike i det nordvestre Kina på 900-talet og herska over det i 250 år, var ein del av qiang-folket. I dag er dei fleste tangutar assimilert inn i den kinesiske befolkninga.
Jeroskípou
Jeroskípou (gresk Γεροσκήπου, tyrkisk Yeroşibu) er ein by på Kypros og ein kommune i distriktet Páfos i Republikken Kypros.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 7 878 innbyggjarar, fordelt på desse bydelane:
Edin Nuredinoski
Edin Nuredinoski er ein makedonsk fotballspelar som har spela som keeper for Ethnikós Ákhnas i den kypriotiske toppdivisjonen. Han har òg landskampar for Makedonia.
Nuredinoski har spelt det meste av karrieren sin i makedonsk fotball, med unntak av 2006/07-sesongen, då han spelte for Eintracht Braunschweig i tysk 2. Bundesliga. I 2009 drog han til Kypros og Éthnikos Ákhnas. Han debuterte for Makedonia sitt A-landslag i 2009.
Härnösand
Härnösand er ein by i Ångermanland i tillegg til centralort i Härnösands kommun, residensstad for Västernorrlands län og stiftsstad i Härnösands stift. I 2005 hadde byen 18,003 innbyggjarar.
Härnösand fekk bystatus i 1585 og blei grunnlagt av Johan III av Sverige.
Bakgrunnsstoff
Härnösand (gemeente)
Stokken kyrkje
Stokken kyrkje er ei langkyrkje frå 1879 i Arendal kommune i Agder.
Kyrkja vart teikna av J.C. Reuter og oppført av byggmeister Carl D. Svendsen. Dei same teikningane vart seinare nytta ved oppføringa av Færvik kyrkje og Bjorbekk kyrkje. Kyrkja har eit tilbygg frå 1996 med sal til kyrkjelyden og ungdomslokale.
Altertvala er måla av Hedvig og Bernt Lund, og har ei nygotisk ramme av Ludvig Karlsen.
Kyrkjegarden, som vart teken i bruk året før kyrkja, er nokså kupert og dels terrassert.
Middleham
Middleham  er ein liten marknadsby i grevskapet North Yorkshire i England. Han har kring 1000 innbyggjarar. Han ligg i Wensleydale og Yorkshire Dales på nordsida av dalen, like før elva Ure renn saman med Cover. Det har vore busetnad her sidan Romersk Britannia. Han var omtalt i Domesday Book som «Medelai».
Schofield Peak
Schofield Peak er ein fjelltopp 1 nautisk mil (1,9 km) søraust for Mount McCarthy i Barker Range i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Edmund A. Schofield, som var biolog ved Hallett-stasjonen, sommaren 1963-64, og McMurdo-basen, 1967-68.
Novoselë i Vlorë
Novoselë er ein tidlegare landkommune i regionen Vlorë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Vlorë.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Novoselë ein del av distriktet Vlorë. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Fylkesveg 6984
Fylkesveg 6984 går mellom Skjevik og Tekset i Steinkjer kommune. Vegen er 11,4 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 289 i Nord-Trøndelag.
Ballyshannon
Ballyshannon (Béal Átha Seanaidh på irsk) er ein by med 2,232 innbyggarar i County Donegal i provinsen Ulster på nordvestkysten av Irland.
Geografi
Byen ligg der dei irske riksvegane N3 og N15 kryssar elva Erne like ved utløpet til elva i Donegalbukta som munnar ut i Atlanterhavet.
Ballyshannon betyr 'Munningen ved Seannach sin vadestad', etter ein hærførar Seannach frå 400-talet som mista livet i kamp her.
Like vest for byen vidar elva Erne seg ut og slynger seg utover eit stort elvedelta med sand. Inne ved byen er det ein bratt elvebreidd på nordsida, medan på sørsida er det ei klippe langsetter den sørlege elvebreidda. Byen har utsikt utover elvedeltaet, fjellparti, skogar og innsjøar.
Historie
Det er funne fleire brennegroper frå bronsealderen her, ein tredekt gangveg frå steinalderen, og nyare funn av ei tidlegare ukjend mellomalderkyrkje og ein kyrkjegard med mange skjelett estimert til å vera frå 1100 til 1400. I same område er det funne myntar frå regjeringstida til kong Henrik III (1251–1276) og kong Edvard I (1280–1302). Det vart òg funne beinknappar og nåler på likkleda. Mange av skjeletta hadde ein kvartsbit i hendene.
Ifølgje Ulster-soga (Annals of Ulster) gjek vikingane i 795 til åtak på øya Inishmurray. I 822 drog dei oppover elva Erne, og angreip og brente ned Devenish-klosteret. Både i 916 og i 923 plyndra ein flåte av framande øyane i Loch Erne og distrikta kring sjøen. I 1211 marsjerte nordmennene frå busetjingane sine i Sligo til Ballyshannon. Då gav biskop de Grey i Norwich ordre til Gilbert de Angulo om å bygga ei festning ved Belleek nær Ballyshannon.
Frå 1100- til 1500-talet dreiv munkeordenen cisterciarane eit kloster som ein framleis kan sjå restar av.
Etter at vikingane forlét området, overtok ein keltisk krigarklan kalla O'Donnell som bygde ei borg her. I 1597 forsvarte dei seg mot og vann over engelske styrkar i slaget ved Ballyshannon.
Byen fekk kongeleg bybrev i 1613 og var britisk garnisonsby i mange år.
Under 2. verdskriga blei det oppretta ein luftkorridor for britiske jagarfly frå Nord-Irland ut i Atlanterhavet og tilbake. Ballyshannon-korridoren blei nytta av flya som oppdaga slagskipet «Bismarck».
Det blei bygd eit vasskraft-elektrisitetsverk i byen i 1950-åra. Det blei bygd ei demning litt opp i elva, og nedanfor blei elveløpet grave ut for å kunna nytta fallet i elva.
Achernar
Achernar (α Eri, α Eridani eller Alfa Eridani) er den mest lyststerke stjerna i Floda (Eridanus) og den tiande mest lyssterke stjerna på nattehimmelen. Ho har blåkvit farge og storleiksklasse 0,5.
Middleton i Stor-Manchester
Middleton  er ein by i grevskapet Stor-Manchester i England. Han har kring 45 500 innbyggjarar.
Karlen Mkrttsjan
Karlen Mkrttsjan er ein armensk fotballspelar som har spela på midtbanen for Pjunik i den armenske fotballigaen, og for det armenske landslaget.
Mkrttsjan har vorte seriemeister i Armenia med Pjunik i 2007, 2008 og 2009. Han debuterte for Armenia sitt A-landslag 2. februar 2008 i ein bortekamp mot Malta.
Fylkesveg 6986
Fylkesveg 6986 går mellom Østvik og Prestmarka i Steinkjer kommune. Vegen er 2,1 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 290 i Nord-Trøndelag.
Knut Lavard
Knud eller Knut Lavard kjend som Heilage Knut, var ein dansk kongsson og opphav til kongeslekta valdemarane. Han blei drepen av mennene til danskekongen, onkelen sin, og seinare utropt til helgen etter oppfordring frå sonen sin, Valdemar I av Danmark. Tilnamnet «Lavard» tyder 'herre' på saksisk og andre germanske språk (jf. engelsk lord), med den opphavlege tydinga «brødgjevar».
Liv
Knut var son av Erik Eigegod og Bodil Thrugotsdotter. Han blei utnemnd av kong Niels til jarl av Sønderjylland i 1115, ei stilling han nytta til å føra erobringskrigar mot det vendiske folket i Holstein, obodritane. Desse tok han så til konge. Dette fjerna ei kjelde til uro i Det tysk-romerske riket, og Knut blei utnemnd til hertug av Holstein. Han tok same tittel for sitt danske len, som heretter blei kjend som Hertugdømet Slesvig. Knud Lavard har meir eller mindre indirekte vore årsaka til stridane om Slesvigområdet i 1848 og 1864, ved å vera underlagt den danske kongen og den tyske keisaren samstundes.
Knud Lavard var gift med Ingeborg av Kiev (Ingeborg Haraldsdotter), og med henne fekk han fire barn: Margret, gift med Stig Hvitelær (=Hvide) i Skåne, Kristin, gift med Magnus Blinde av Noreg, Katarina (Karin), og den seinare kong Valdemar den store, som blei fødd få dagar etter at faren døydde.
Under eit familiebesøk i Haraldsted blei Knut Lavard drepen av fetteren sin, kong Niels sin son Magnus den sterke, som såg han som ein farleg konkurrent til trona. Etter drapet braut det ut ein blodig borgarkrig som varte i 28 år, fram til Valdemar den store kom på trona.
Helgen
Der Knut blei drepen skal det etter sogene ha sprunge fram ei kjelde der graset heldt seg grønt sjølv om vinteren. Kroppen hans blei teken med til Ringsted kyrkje, og der kista hans stod skal det òg ha sprunge fram ei kjelde. Etter dette blei Ringsted kongsstad og gravstad for Valdemar-slekta.
I 1169 fekk Valdemar den store paven til å oppta Knud Lavard som helgen. Festdagen hans er dødsdatoen, den 7. januar. Denne dagen er i Noreg mellom anna kjend som Sankt Knut, Avfaredagen og Eldbjørgdag. Han er markert på primstaven, nokre gonger med ein kross, andre goner med ei klokke, etter rimet «Sankte Knut ringar jula ut.» Over heile Norden vart denne dagen rekna som den siste i juletida. Dagen er seinare blitt flytt til 13. januar, kjend som tjuandedagen.
Huila-departementet
Huila er eit departement sørvest i Colombia og grensar til nabodepartementa Meta, Caquetá, Cauca og Tolima. Departementet vart oppretta i 1905. Hovudstaden heiter Neiva. Andre byar er Campoalegre, Pitalito og Plata.
Colombias største elv, Magdalena-elva, har utspringet sitt i Huila.
Tøyenbadet
Tøyenbadet er er ein kommunal symjehall som ligg fritt til på eit platå i Tøyenparken på Tøyen i Oslo. Gateadressa er Helgesens gate 90, det vil seie at Tøyenbadet ligg heilt i austre enden av denne lange gata, som byrjar vest på Grünerløkka.
Tøyenbadet er den største symjehallen i byen, bygd i 1976 med Byggedirektøren i Oslo kommune v/G. W. Thuesen som arkitekt. Det er to basseng innandørs, det minste på 12,5 meter, det største på 50 meter, og to friluftsbasseng på 22 og 11 meter som er opne i sommarsesongen. Både inne og ute er det stupetårn med høgder på ein, tre og fem meter i samband med det store bassenget. Dessutan er det ei vass-sklie, som det kostar ekstra å nytte.
Symjehallen vart gjennomgripande utbetra i 2007-2008 på grunn av lekkasjar. Då hadde utebassenget vore ute av drift fleire somrar på rad. Nye lekkasjar gjorde at badet var stengt i fleire periodar frå 2009 til 2012.
Tøyenbadet med utandørsområdet skal no utbyggjast til ein meir moderne og allsidig symje- og vassleikehall. Byrådet har lagt opp til planlegging av eit 50x25 meter hovudbasseng, stupebasseng, varmtvassbasseng og to barnebasseng med badeland-element inne i hallen, og med symjebasseng og plaskebasseng utandørs som i dag, eventuelt meire.
Saada guvernement
Opprør
Sidan juni 2004 har det vore valdelege konfliktar i Saada, og tusenvis har mista livet, medan 250 000 menneske er drivne på flukt. Sjiaopprøret i Jemen har røter i opprør mot regjeringa i landet, og vart starta av den religiøse Zaidi-leiaren Hussein Badreddin al-Houthi i 2004. Det vart forhandla fram ein våpenkvile i juni 2007, etterfølgd av ein fredsavtale i februar 2008. I april 2008 stod fredsprosessen i fare då kvar side av konflikten skulda kvarandre for å ikkje følgje delar av avtalen.
I 2013 hadde houthiane, som Zaidi-opprørarane vert kalla, eit godt fotfeste i Saada, og var òg aktive i fleire av naboguvernementa.
Dukhovsjtsjina
Busetnaden Dukhovsjtsjina voks fram rundt Dukhovklosteret, som vart bygd ein gong på 1200-talet. Han fekk byrettar i 1777.
Marchtrenk
2/3 av dei sysselsette ibuarane i kommunen pendlar til arbeid andre stader, både til Wels og Linz og til andre kommunar.
Drumcliff
Drumcliff eller Drumcliffe (irsk Droim Chliabh, tyder 'kammen med korger') er ein landsby i County Sligo i Ireland. Han ligg 8 km (5 miles) nord for Sligo by på vegen N15 på ein låg gruskam mellom fjellet Ben Bulben og Drumcliff-bukta. Landsbyen ligg ved elva Drumcliff, tidlegare kalla Codnach, som renn ut frå Glencar Lake. Den irske diktaren W.B. Yeats er gravlagd i Drumcliff.
Historie
Eit eldre namn for Drumcliff er Cnoc na Teagh ('Åsen med huset'). Landsbyen er ein av fleire moglege stader i County Sligo som kan ha vore busetnaden Nagnata vist på Ptolemaios sitt tidlege kart over Irland. Namneet Codnach tyder 'roleg elv'.
Eit gammal topografisk dikt i dindsenchas-tradisjonen, folklore om stadnamn, fortel at korgene i namnet Drumcliff viser til vidjeverk for ein flåte båtar som ein gong blei laga her.
Drumcliff var i den vestlege enden av kongeriket Bréifne (austenden var Kells), og i nordenden av Tir Fhiacrach Múaidhe (Tireragh).
Slaget ved Cúl Dreimhne eller Battle of the Book blei utkjempa i nærleiken av Drumcliff mellom 555 og 561.
Klosteret
Heilage Kolumba (Colmcille) skipa eit kloster i Drumcliff rundt 575.. Den fyrste abbeden var heilage Mothorian.
Alt som er att av klosteret i dag er ein irsk høgkross frå rundt 1100, og ruinane av eit rundt tårn frå 900- eller 1000-talet, det einaste ein kjenner i County Sligo. Tårnet blei råka av lyn i 1396. Den noverande kyrkja har krossheller bygde inn i veggane.
William Butler Yeats
W.B. Yeats (1865–1939) er gravlagd i kyrkjegarden til St. Columba's Church of Ireland. Yeats døydde i Roquebrune-Cap-Martin i Frankrike i januar 1939, men leivningane hans blei tekne tilbake til Irland av Irish Naval Service og gravlagde att i Drumcliff i 1948. Til stades var store mengder lokale folk og høgstatusfolk som Éamon de Valera og Seán MacBride, som representerte regjeringa. Den kjende epitafen hans, frå diktet «Under Ben Bulben», er:
Oldefar til Yeats hadde vore prest i Drumcliff. Far til William, John Butler Yeats, omtalte han og landsbyen i eit brev til sonen i 1913: "My father, tho' a low Churchman, hated Presbyterianism and Presbyterians. Why? Because he knew like members of his own family the Catholic peasants of Drumcliff. In his time there were forty houses between the rectory gate and the round tower, now there is only one. In my grandfather's time he & the parish priest were friends. Maynooth did not exist, and the priest was educated in the liberal atmosphere of a French College, and possibly both of them read Voltaire and Gibbon. One of the peasants told me he remembered the priest getting up a bonfire to celebrate my grandfather's return to the parish from a protracted sojourn in Dublin."
Diplom-Is
Diplom-Is AS er ein norsk iskremprodusent som er eigd av meierisamvirkekonsernet Tine. Produksjonen er på Gjelleråsen i Nittedal kommune og i Brevik og Rakkestad av småis, større pakningar og storhushaldningsprodukt, i tillegg til kokosbollar. Selskapet produserer også iskremen til det sveitsiske Nestlé i Noreg, mellom anna Mövenpick, og distribuerer merkevarer for det amerikanske konsernet Mars i Skandinavia, med mellom anna Snickers, Mars, Bounty og M&M. Diplom-Is er den største iskremprodusenten i Skandinavia og har kring halvparten av den norske marknaden.
Selskapet var tidlegare aktivt på den svenske marknaden og hadde verksemd i Danmark, men har no trekt seg ut av Sverige og seld avdelingane i Danmark til Unilever for å prøve å betre på ei sviktande omsetjing. I tillegg er norske avdelingar i Tromsø, Haugesund, Sandane, Notodden, Lillesand og Hamar lagt ned som del av omstillinga.
Historikk
Diplom-Is var opphavleg eit varemerke for iskrem lansert 1930 av Melkeforsyningen i Oslo, som 1946 vart del av Fellesmeieriet. Frå 1951 vart Diplom-Is brukt av alle iskremprodusentar knytte til meierisamvirket. Selskapet Diplom-Is A/L vart i 1964 skilt ut, og i 1991 vart alle produsentane samla i Norsk Iskrem BA, som i 2002 tok namnet Diplom-Is att.
Diplom-Is har røter i alle dei meieridrivne iskrem-fabrikkane i Noreg. Sjølve namnet Diplom-Is og logo vart føreskått av A. Hardt. Selskapet starta i 1930 ved at Melkeforsyningen tok over eit mindre meieri i Thorvald Meyers gate i Oslo. Tuft meieri hadde ei lita avdeling for iskremframstilling, og i august 1930 vedtok styret i Melkeforsyningen å halde fram og vøle drifta. Dette skjedde frå nyttår, og varemerket vart Diplom-Is. Den kontinuerlege iskremfrysaren vart teken i bruk i 1934. I 1936 vart maskotten «Eskimonika» fødd etter ein ekskursjon til Danmark. Ho skulle symbolisere «eld mot is- kulde mot varme». I åra kring andre verdskrig låg produksjonen av iskrem nede.
I 1947 gjekk meieria i Vestfold saman og etablerte iskremfabrikk i Tønsberg- Meierienes Fellesfabrikk A/L- som seinare vart flytta til Brevik i 1971. Meieria i Østfold gjekk i 1948 saman om iskremfabrikk i Rakkestad- Østfoldmeierienes Fabrikk A/L, og meieria i Agder-fylka om iskremfabrikken AMA, Lillesand i 1948.
I 1951 vart Meierienes Iskremforening etablert for å koordinere samarbeidet mellom iskremfabrikkane til meieria. Varemerket Diplom-Is vart brukt av alle produksjonsbedriftene. Denne ordninga varte i 40 år. I mellomtida var det fleire fusjonsforhandlingar, som i etappar samla eierienes iskremindustrier til ett selskap. Først ute var AMA og Meierienes Fellesfabikk A/L, som gjekk saman i 1967. Deretter fusjonerte Østfoldsmeierienes Fabrikker A/L og Meierienes Fellesfabrikk A/L i 1980, og nytt firmanamn var Meierienes Fabrikker A/L. I 1988 gjekk Frue Meieri inn som medeigar i Meierienes Fabrikker A/L og P/L Vestlandsmeieriet i 1990. Samstundes vart firmanamnet endra til Norsk Iskrem BA. Forhandlingar mellom Diplom-Is A/L, A/L Iskrem, A/L Meieriet Nord, Harstad Meieri og Norsk Iskrem BA heldt fram i 1990, og frå 1. januar 1991 vart meierienes iskremindustri samla i Norsk Iskrem BA med Diplom-Is som varemerke og eskimofiguren som symbol. På årsmøtet i Norsk Iskrem BA i april 2002 vart det vedteke å endre namn og selskapsform frå BA til aksjeselskapet Diplom-Is AS.
Bakgrunnsstoff
Diplom-Is
Monolith Soft
Monolith Software Inc., drive under namnet Monolith Soft, er eit japansk utviklarstudio av dataspel opphavleg eigd av Namco (seinare Bandai Namco) fram til det vart kjøpt opp av Nintendo i 2007. Selskapet vart grunnlagt i 1999 av Tetsuya Takahashi med stønad frå og i samarbeid med Masaya Nakamura, grunnleggjaren av Namco. Det første prosjektet deira var Xenosaga-serien, ein spirituell oppfølgjar til det Square-utvikla Xenogears. Fleire tilsette frå Square ville slutta seg til Takahashi i Monolith Soft inkludert Hirohide Sugiura og Yasuyuki Honne.
I tillegg til Xenosaga-serien, har Monolith Soft arbeidd på andre prosjekt som Baten Kaitos og Namco × Capcom, forløparen til serien Project X Zone, i tillegg til å hjelpa til med andre prosjekt hjå andre utviklarar. Per 2019 driv Monolith Soft fire studio. Hovudstudioet ligg i Meguro i Tokyo og produserer spel knytte til merkevarene eigd av selskapet sjølv, sekundærstudioa Nakameguro GS og Osaki Studio ligg òg i Tokyo, og eit studio ligg i Kyoto som fungerer som ein assisterande utviklar for spel både frå Monolith Soft og Nintendo.
Perișoru
Perișoru er namnet på fleire stader i Romania:
Perișoru i Călărași
Perișoru er ein kommune i Călărași fylke i Romania.
Schwall Peak
Schwall Peak er ein fjelltopp i Antarktis med ei høgd opp mot 1200 m sør i Convoy Range, i nærleiken av Staten Island Heights, 54 km vest-nordvest for Mount Gunn. Det er kalla opp etter kaptein Karen Schwall, den første kvinnelege offiseren i U.S. Army i Antarktis, som spesialiserte seg på logistikk og fly- og skipsoperasjonar (1988–91).
Perișoru i Călărași
Busetnader
Perișoru er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:
Dorogobuzj
Dorogobuzj (russisk Дорогобуж, polsk Dorohobuż) er ein historisk by i Smolensk oblast i Russland med om lag 11 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Dnepr, 85 km aust for Smolensk.
Louise Ritter
Dorothy Louise Ritter er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Dallas i delstaten Texas som i 1988 vart olympisk meister i høgdehopp.
Dorogobuzj
Attraksjonar
Stadane av størst historisk interesse ligg utanfor sjølve byen. Aleksino-godset frå 1700-talet var kjend for oppdrett av Orlov-hingstar. Boldinklosteret frå 1400-talet vart renovert av Godunovfamilien på slutten av 1500-talet. Godunovene førte opp ein femkupla katedral, eit refektorium med spir og eit søyleliknande klokketårn på staden. I følgje Peter Baranovskij representerte klosteret det best bevarte 1500-tals klosterkomplekset i Aust-Europa. Klosteret vart sprengd under tilbaketrekkinga til tyskarane i 1943, men er vorte delvis gjenoppbygd på 1990-talet.
Louise Ritter
Ritter sikra seg bronsemedaljen i høgdehopp då den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett fann stad i Helsinki i august. Både ho og landskvinna Coleen Sommer klarte 1,95 m, men Ritter tok høgda i eit tidlegare forsøk og viste Summer til fjerdeplassen. Tamara Bykova frå Sovjetunionen og vesttyske Ulrike Meyfarth stod i eiga klasse i tevlinga med høvesvis 2,01 m og 1,99 m. Både under Sommar-OL 1984 i Los Angeles og Friidretts-VM 1987 i Roma enda Ritter opp på åttandeplass.
I juli 1988 sette Ritter ny USA-rekord i høgdehopp med 2,03 m ved eit stemne i byen Austin. Under OL-finalen 1988 i Seoul den 30. september tok Ritter og verdsrekordhaldar Stefka Kostadinova seg over alle høgdene til og med 2,01 m, utan å rive. Begge reiv så tre gongar på 2,03 m. For å kåre ein olympisk meister fekk dei to eit ekstra forsøk på same høgda. Her reiv Kostadinova, medan Ritter svinga seg over høgda 2,03 m i sitt fjerde forsøk. Ho la opp etter 1989-sesongen.
Middlewich
Middlewich  er ein marknadsby i grevskapet Cheshire i England. Han har kring 13 000 innbyggjarar og ligg 31 km aust for Chester, 5 km aust for Winsford, 9 km søraust for Northwich og 8 km nordvest for Sandbach.
Det har vore busetnad ved Middlewich sidan minst romartida. Middelwich var eit viktig senter for utvinning av salt, og ein periode òg for Cheshire-ost, silke og jordbruk.
... Rage Before Beauty
... Rage Before Beauty er det tiande studioalbumet til det engelske rockebandet The Pretty Things, utgjeve i 1999. Det var det første albumet deira på 19 år, sidan Cross Talk i 1999.
Mount Schwerdtfeger
Mount Schwerdtfeger er eit fjell i Antarktis. Det er kalla opp etter Werner Schwerdtfeger, ein meteorologi frå University of Wisconsin–Madison, som var ei drivkraft i meteorologistudiet i Antarktis. Han spesialiserte seg på studiet av isbremvindar aust for Den antarktiske halvøya.
Kummakivi
Kummakivi er ei flyttblokk som ligg i Ruokolax i Södra Karelen i Finland. Steinen er 7 meter lang, 5 meter høg, og er berekna å vege omlag 500 tonn.
På toppen av steinen veks ei fure, som i 2023 er omlag 40 år gammal
Kummakivi har vore freda sidan 1962.
Shushicë i Vlorë
Shushicë er ein tidlegare landkommune i regionen Vlorë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Vlorë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Shushicë 3 981 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Shushicë ein del av distriktet Vlorë. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Nagapattinam
Nagapattinam (tamil நாகப்பட்டினம், nākappaṭṭiṉam; tidlegare kalla Negapatam og Nagapatnam) er ein indisk kystby i delstaten Tamil Nadu. Nagapattinam har rundt 95 000 innbyggjarar og dermed rekna som ein etter måten liten by. Han er administrasjonssenter for Nagapattinam distrikt, som ligg sør og nord for Karaikal, eit lite område som høyrer til Puducherry. Nagapattinam ligg nær byar som Tiruvarur, Karaikal, Mayiladuthurai og Velankanni, og ligg om lag 32 mil sør for Chennai. Han har jernbanesamband til linja mellom Chennai og Kozhikode.
Afrin-distriktet
Inndelingar
Distriktet Afrin er delt inn i sju underdistrikt eller nahiya (folketala er frå folketeljinga i 2004):
Mikhail Matjusjin
Mikhail Vasiljevitsj Matjusjin, russisk:Михаил Васильевич Матюшин, var ein russisk kunstmålar, musikar og komponist som høyrde til den russiske avantgarden.
Matjusjin var fødd i Nizjnij Novgorod. Frå 1876 til 1881 vart han utdanna ved Moskva Konservatorium og arbeidde frå 1882 til 1913 som fiolinist i hofforkesteret i St. Petersburg. Samstundes studerte han og den seinare kona hans, Jelena Guro, kunst på ein privat kunstskule og han måla i dei dagar ein serie landskapsbilete.
Matjusjin høyrde med mellom dei som grunnla futurismen i kunsten. Han og Kasimir Malevitsj danna ein livsvarig vennskap. År 1913 sette dei saman med to andre kunstnarar opp operaen Siger over sola. Malevitsj skapte kulissane, noko som inspirert han til å utvikle retninga suprematisme. Matjusjin skreiv musikken til operaen, diktaren Velimir Khlebnikov prologen.
Frå 1921 til 1923 arbeidde Matjusjin i 'Museum for kunstnarisk kultur', der han frå 1923 leia 'Avdelinga for vitskapleg forsking av organisk kunst'. Han beheldt stillinga også då instituttet året etter vart omdanna til 'Statleg institutt for kunstnarisk kultur'. Instituttet, som vart leia av Malevitsj, vart oppløyst i 1927.
Nålkolibriar
Nålkolibriar er ei biologisk slekt Chalcostigma av kolibriar med fem medlemmer som samla har eit leveområde langs Andesfjella frå grenseområde Venezuela-Colombia i nord gjennom Colombia, Ecuador og Peru til Bolivia. Slekta er ein del av stammen Lesbiini – «koketter» i underfamilien Lesbiinae.
Skildring
Eit kort, sylforma nebb er det mest slåande trekket ved utsjånaden for nålkolibriar. Hannane har ein glitrande strupeflekk som er smal og forlenga ned over brystet. Elles for det meste mørke, lite iaugefallande fjørdrakter i slekta, kroppsstorleiker frå 10 til 15 centimeter. Litt ulike preferanser for habitat, t.d. lever koboltnålkolibri høgare enn regnbogenålkolibri som kan gå ned til 2700 moh. i Ecuador. Fire av dei fem artane lever innanfor grensene til Peru, og ein av dei, olivennålkolibri, lever på det høgste nivået, opp til 4700 moh. I Ecuador finn ein nålkolibriar i páramo økosystem.
IUCN har kategorisert alle fem som livskraftige artar(LC).
Mikhail Matjusjin
Matjusjin døydde i Leningrad i 1934.
Nålkolibriar
Artslista
Nålkolibriar i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V13.1, 2023, med norske artsnamn etter Norske navn på verdens fugler. IUCN kategori er etter HBW and BirdLife Taxonomic Checklist.
Midhurst
Midhurst  er ein marknadsby i grevskapet West Sussex i England. Han har kring 5000 innbyggjarar og ligg ved elva Rother.
Annemarie Moser-Pröll
Annemarie Moser-Pröll, opphavleg Annemarie Pröll, er ein austerriksk tidlegare alpinist frå Kleinarl i forbundslandet Salzburg som vann verdscupen i alpine greiner seks gongar i tida 1971-79. Ho sikra seg fire VM-gull frå 1970 til -78, og vart olympisk meister i utfor i 1980.
Pröll, gift Moser-Pröll i 1974, vann verdscupen i alpine greiner fem år på rad, 1971-75, og den sjette verdscup-pokalen i 1979. Gjennom ti år, frå 17. januar 1970 til 16. januar 1980, vann Moser-Pröll heile 62 renn i verdscupen, til 2015 meir enn nokon annan kvinne-alpinist. Flest sigrar tok ho i utfor, 36, medan ho vann 16 storslalåm-, tre slalåm- og sju kombinasjons-tevlingar.
Den autonome regionen Tibet
Den autonome regionen Tibet (TAR) er ein region i Folkerepublikken Kina, skipa i 1965. Området er omstritt, ettersom Kina og India ikkje er samde om kvar grensene for regionen går. I tillegg kjempar mange tibetanarar, leidde av den fjortande Dalai Lama for sjølvstende for Tibet etter dei historiske grensene. Desse omfattar mykje av Qinghai, delar av Gansu, den vestlege halvdelen av Sichuan og det nordvestlege Yunnan i tillegg til regionen Tibet.
Geografi
Den autonome regionen Tibet grensar til Xinjiang i nord, Qinghai i nordaust, Yunnan og Sichuan i aust, India i vest og sør, Nepal og Bhutan i sør og Myanmar i søraust. Hovudstaden er Lhasa, både etter tibetansk og kinesisk syn.
Regionen omfattar eit område på 1,228,400 km2 og har om lag 2,9 millionar innbyggjarar. Han har med det lågast folketal av alle dei kinesiske provinsane og regionane. Mykje av grunnen til dette er barskt og ulendt terreng; då regionen har ei gjennomsnittshøgd på 4000 moh. Styreleiar for regionen er Padma Choling.
Administrasjon
1. Ngari
2. Nagqu
3. Qamdo
4. Xigazê
5. Lhasa
6. Shannan
7. Nyingchi
Desse sju er inndelt i til saman 73 fylke, og fylka er inndelt i til saman 692 kommunar; anten bykommunar, kommunar, etniske kommunar eller subdistrikt.
Kjelder og referansar
''* Bokmålswikipedia og Engelsk Wikipedia om den autonome regionen Tibet, henta inn 16. mars 2011.''
Sculpture Mountain
Sculpture Mountain er eit stort fjell med djupe innsnitt mellom Monument Nunataks og Sheehan Mesa. Det vart namngjeve av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand (NZGSAE), 1962–63, fordi det såg ut som om fjellet hadde fått utskjeringar som på ein skulptur.
Karavás
Karavás (gresk Καραβάς, tyrkisk Alsancak) er ein by på Kypros og ein kommune i distriktet Kerýnia i Republikken Kypros.
Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har busetnaden vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er han administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som kommunen Alsancak i distriktet Girne. Republikken Kypros har ein kommuneadministrasjon for Karavás i eksil.
I resten av kommunen budde det 1 002 innbyggjarar, fordelt på busetnadene:
Barbu kyrkje
Barbu kyrkje er ei langkyrkje i nygotikk frå 1880 i Arendal kommune i Agder. Ho er teikna av Jacob Wilhelm Nordan.
Barbu prestegjeld vart skilt ut frå Østre Moland i 1877. Barbu kyrkje har vore gjennom ei rekkje endringar, men fekk at dei gamle interiørfargane i 1980. Altartavlla er frå ei restaurering i 1950.
Kyrkjegarden rundt kyrkja og austover mot kapellet er nokså full. I dag tyr dei fleste til Arendal kyrkjegard.
Det spanske herrelandslaget i handball
Spania sitt herrelandslag i handball er det mannlege landslaget i handball for Spania. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Real Federación Española de Balonmano. Landslaget har deltatt i internasjonale turneringar sidan 1958.
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Spania har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Fylkesveg 6988
Fylkesveg 6988 går mellom Benan og Utviksmyra i Steinkjer kommune. Vegen er 3,3 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 291 i Nord-Trøndelag.
Fiona May
Fiona Marcia May er ein britisk-italiensk friidrettsutøvar fødd i Slough. Ho vart verdsmeister i lengdehopp både i 1995 og 2001.
Aktiv
May deltok internasjonalt for Storbritannia og England fram til 1993. I 1994 gifta ho seg med ein italiensk stavhoppar og representerte sidan Italia.
Det var som italiensk utøvar May oppnådde den store suksessen. Frå og med EM 1994 til VM 2001 plukka ho medaljar i alle dei store meisterskapane. Desse åtte sesongane vann ho to VM-gull, fire sølvmedaljar og to bronsemedaljar i olympiske leikar, verdsmeisterskap og europameisterskap. Mays personlege rekord i lengdehopp er på 7,11 m og frå EM 1998 i Budapest, der ho likevel måtte seg seg slått av tyske Heike Drechsler.
Tidvis tevla May også i tresteghopp og presterte i 1998 eit hopp på sterke 14,65 m, noko som gav henne femteplassen på årsbestelista i verda. Ho la idrettsskorne på hylla i 2005.
Baudouin I av Belgia
Kong Baudouin I av Belgia var konge av Belgia frå 1951 til 1993. Han var eldste son til kong Leopold III, og mora hans var prinsesse Astrid av Sverige. Det nederlandske namnet hans er Boudewijn, medan Baudouin er det franske, som er mest brukt utanfor Belgia.
Baudouin blei konge då faren abdiserte den 16. juli 1951.
Han gifta seg 15. desember 1960 med Doña Fabiola Fernanda Maria de las Victorias Antonia Adelaïda Mora y Aragon, ein tidlegare sjukepleiar og barnebokforfattar. Han og dronninga fekk ingen born.
Kong Baudouin var ein svært religiøs mann. Då det belgiske parlamentet vedtok ein lov for abort, nekta han å underskrive (den kongelege underskrifta er eigentleg rekna som ein formalitet). Det enda med at regjeringa den 4. april 1990 erklærte han ueigna til å styre, og alle regjeringsmedlemene underteikna lova. Dagen etter erklærte dei han eigna til å styre att.
Kong Baudouin I blei etterfølgd av den yngre broren Albert II som konge.
Baudouin blei i 1960 tildelt storkors med kjede av St. Olavs Orden.
Gagarin i Russland
Gagarin (russisk Гага́рин) er ein by i Smolensk oblast i Russland med om lag 30 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Gzjat, 210 km nordaust for Smolensk.
Historie
Byen vart grunnlagd i 1718 som Gzjatsk (russisk Гжатск) og fekk byrettar i 1776. Byen fekk i 1968 nytt namn, etter den første kosmonauten, Jurij Gagarin, som vart fødd i den nærliggande landsbyen Klusjino i 1934.
Hyrule Warriors: Age of Calamity
Hyrule Warriors: Age of Calamity er eit hack-and-slashspel utvikla av Omega Force. Det vart utgjeve av Koei Tecmo i Japan og av Nintendo internasjonalt til Nintendo Switch i 2020. Handlinga er sett til 100 år før hendingane i The Legend of Zelda: Breath of the Wild,  Link og prinsesse Zelda må samla allierte rundt om i Hyrule for å avverja styrkane førte av den vonde Calamity Ganon, som prøver å gjenoppliva seg sjølv og leggja kongeriket i ruinar.
Heinrich Böll
Han blir rekna som ein av dei viktigaste tyske etterkrigsforfattarane og fekk i 1972 Nobelprisen i litteratur «för en diktning som genom sin förening av tidshistorisk vidsyn och ömsint gestaltningsförmåga verkat förnyande inom tysk litteratur.»
Ungdoms- og krigstid (1917–1945)
Heinrich Böll sine foreldre var Maria Hermann og tømmermannen Viktor Böll. Heinrich var faren sitt åttande barn og tredje son; Maria var den andre kona hans. Den småborgarlege familien Böll var katolikkar med ei avvisande haldning til nasjonalsosialistane.
Böll gjekk på den katolske folkeskolen Raderthal frå 1924 til 1928 og tok deretter til på den statlege humanistiske Kaiser-Wilhelm-Gymnasium. Etter eksamen artium i 1937 gjekk han i bokhandlarlære hos bokhandelen Mathias Lempertz i Bonn, men avbraut læretida etter elleve månader. Dei første forsøka på å skrive litteratur kom på denne tida. I 1938 måtte Heinrich Böll gjere arbeidsteneste (Reichsarbeitsdienst) for nazistane i eit år. Sommaren 1939 starta han opp eit studium i germanistikk og klassisk filologi ved Universität zu Köln, og skreiv sin første roman, Am Rande der Kirche. På seinsommaren blei han innkalla til militæret og måtte etter det gjere soldatteneste i Wehrmacht til april 1945, då han hamna i amerikansk krigsfangenskap. I september same år blei han sett fri.
Under andre verdskrigen bad han i brev til foreldra ved fleire høve om å sende Pervitin (metamfetamin), eit stoff som i stort omfang blei delt ut til soldatane for å dempe dødsangsten og auke aggressiviteten. Böll skal òg etter krigen ha vore avhengig av stoffet.
Litterær debut (1945–1950)
Under krigen skreiv Böll hovudsakleg brev, men etterpå tok han til å skrive skjønnlitteratur igjen, samstundes som han tok ulike småjobbar. Han immatrikulerte seg på ny ved universitetet, men det var hovudsakleg for å få tildelt matsetlar. Kona Annemarie arbeidde som lærar og var på denne tida hovudforsørgaren i familien. Böll sin første etterkrigsroman, Kreuz ohne Liebe, kom ut i juli 1946 og dei første novellene blei gitt ut i tidsskrift i 1947. Han skreiv på denne tida ein type tysk etterkrigslitteratur som blei kalla Trümmerliteratur («ruinlitteratur»); den var stort sett skriven av debuterande forfattarar, attvendte soldatar og tidlegare krigsfangar som skreiv om korleis dei opplevde å sjå landet sitt og idealane sine ligge i ruinar – og den tilhøyrande skuldkjensla. Sentrale tema hos Böll var krigserfaringane og den skeive samfunsutviklinga i Tyskland i tida etter krigen. Nokre av dei beste novellene hans kom i samlinga Wanderer, kommst du nach Spa... (1950) og la grunnen for Böll sitt ry som novelleforfattar. Andre noveller frå dei første etterkrigsåra kom i dels omarbeidd form i samlinga Die Verwundung (1983).
Viktige kjelder for denne tida er den posthumt publiserte korrespondansen med den nære venen, forfattaren Ernst-Adolf Kunz, som han blei kjend med i krigsfangenskap i Frankrike (Die Hoffnung ist wie ein wildes Tier, Kiepenheuer 1994, dtv 1997).
Hovudverka (1951–1971)
Den første store triumfen til Heinrich Böll var debuten hos Gruppe 47 i mai 1951. Rett nok hadde han allereie gjeve ut nokre verk, men ingen av desse blei møtt med spesielt stor merksemd. Alfred Andersch tok initiativet til å invitere Böll til Gruppe 47 sitt sjuande møte som fann stad i Bad Dürkheim. Böll las satiren Die schwarzen Schafe og vann mot Milo Dor med knappast mogleg margin Preis der Gruppe 47 og dei tilhøyrande 1000 DM i prispengar, pluss eit forfattaroppdrag hos forlaget Kiepenheuer & Witsch. Åra etter var dei mest produktive i livet til Heinrich Böll, med til dømes Wo warst du, Adam? (1951), Und sagte kein einziges Wort (1953), Haus ohne Hüter (1954), Irisches Tagebuch (1957), Doktor Murkes gesammeltes Schweigen und andere Satiren (1958), Billard um halbzehn (1959), Ansichten eines Clowns (1963) og Ende einer Dienstfahrt (1966).
Offentleg person og samfunnsengasjement (frå slutten av 1960-åra)
Under kanslertida til den konservative Adenauer profilerte Böll seg som motparten hans. I 1970 blei han utnemnd til president i PEN-klubben i Tyskland (til 1972) og kort tid seinare til president i den internasjonale PEN-klubben, eit verv han hadde til 1974.
I 1972, året han fekk Nobelprisen i litteratur, stelte Böll i stand ei politisk skandale i Tyskland da han skreiv eit essay for Der Spiegel der han omhandla RAF-terroristen Ulrike Meinhof sin person og liv, og gjekk til kraftig åtak på Springer-pressa. Spiegel-redaksjonen endra mot Böll sin uttrykkelege vilje tittelen til Will Ulrike Gnade oder freies Geleit?. Böll hevda at ved å berre brukte fornamnet «Ulrike» kunne det verke som han hadde eit nært personleg kjennskap til henne, noko som korkje var tilfelle eller i samsvar med forfattaren sine intensjonar, og ikkje heller formidla i teksten. Etter dette rekna konservative krinsar Böll som ein «geistiger Sympathisant» med terrorisme og det leid han under. Styresmaktene trudde han var truande til å skjule RAF-medlemar heime hos seg, og 1. juni 1972 blei heimen til familien utsett for ei stor husgransking som Böll klaga over i eit brev til forbundspresident Hans-Dietrich Genscher. Korleis og av kor mange huset blei undersøkt var det usemje om, men filosofen Robert Spaemann som var på besøk same dag stadfesta at han såg fleire tungt væpna politifolk under aksjonen.
I 1974 kom det så langt mest kjende verket til Böll, Die verlorene Ehre der Katharina Blum som skildrar valdsdebatten på 1970-talet, og er særs kritisk til Springer-pressa. Forteljinga er fram til 2007 blitt selt i nesten seks millionar eksemplar berre i Tyskland og er omsett til over 30 språk – på norsk som Katharina Blums tapte ære. Den konservative pressa utsette boka for kraftig kritikk og hevda, heilt mot boka sitt hovudpoeng, at den var ei rettferdiggjering av terroristisk vald; ein av dei var den seinare forbundspresidenten Karl Carstens.
Åra som følgde arbeidde Heinrich Böll i aukande grad med politiske problem heime i Tyskland og i andre land som Polen og Sovjetunionen, og kritiserte dei heftig. Dei sovjetiske dissidentane Aleksandr Solzjenitsyn og Lev Kopelev var gjester i huset hans. Konfliktar i Sør-Amerika engasjerte han seg òg i, og på slutten av 1970-åra støtta han hjelpeaksjonar for dei vietnamesiske båtflyktningane. Han var òg svært kritisk til den katolske kyrkja og melde seg ut i 1976, utan at han dermed slutta å vere ein truande. Böll støtta fredsrørsla sine aksjonar mot dobbeltvedtaket til NATO og deltok i 1983 på ein sitt-ned-blokade ved Mutlangen der dei første Pershing-II-rakettane skulle stasjonerast.
Det siste verket til Böll er Frauen vor Flußlandschaft (1985), eit på ingen måte flatterande minnesmerke over byen Bonn, den tyske forbundshovudstaden frå 1949 til 1989.
Ettermæle
Romanen Der Engel schwieg, med ei handling som utspelar seg i etterkrigstida, blei først gjeven ut i 1992. Manuskriptet er frå 1949, men blei refusert av forlaget Friedrich Middelhauve, og forfattaren fekk sjølv berre publisert delar av romanen i form av noveller. Fleire noveller som aldri blei publisert i levetida til Böll kom ut i samleverket Der blasse Hund (1995), her finn ein òg ein førkrigstekst. Den første etterkrigsromanen til Böll, Kreuz ohne Liebe kom ut i 2002 i samband med utgjevinga av dei samla verka hans (Kölner Böll-Ausgabe). Handlinga utspelar seg dels før, dels under den andre verdskrigen.
Fleire institusjoner bèr namnet til forfattaren, til dømes Heinrich-Böll-Stiftung og Heinrich-Böll-Archiv, sistnemnde er eit dokumentasjons- og informasjonsenter over Böll sitt liv og virke. Hytta til Böll på Achill Island på vestkysten av Irland er gjestehus for internasjonale og irske artistar, og sommarhuset i Langenbroich tener som tilfluktsstad og stipendiatstad for forfattarar og kunstnarar frå heile verda. Ei rekke skolar har òg fått namn etter diktaren og byen Köln har sidan 1985 delt ut Heinrich-Böll-Preis for gode bidrag til den tyskpråklege litteraturen.
Midsomer Norton
Byen har ei lang historie ved Mendip Hills, noko ein kan sjå på dei gamle kyrkjene.
Fort
Fort (av fransk for 'sterk' eller 'kraftig') er ein sjølvstendig festning.
I Noreg er fort særleg knytte til kystforsvaret.
Vortebitar
Vortebitar (Decticus verrucivorus) er eit insekt i familien lauvgrashopper. Han er 25-45 mm lang (ikkje medrekna eggleggingsrøyret til hoa); hoa blir større enn hannen. Arten kan skiljast frå grøn lauvgashoppe ved at han aldri er reint grøn. Desse insekta er blant dei største og tyngste i norsk fauna. Vortebitaren er oftast grøn med små, mørke flekker, men det finst også mørke eller gråbrune individ. Hjå hoa vender dessutan leggbrodden oppover. Antennene og vengene er noko kortare enn hjå grøn lauvgrashoppe. Som hjå denne gjev fargen framifrå kamuflasje, og trass i storleiken er han difor vanskeleg å få auge på. Meir enn grøn lauvgrashoppe føretrekk vortebitaren som regel å bruka dei kraftige bakbeina til å hoppa heller enn å fly.
Káto Polemídia
Káto Polemídia (gresk Κάτω Πολεμίδια, tyrkisk Aşağı Binatlı) er ein by på Kypros og ein kommune i distriktet Lemesós i Republikken Kypros.