cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Torbjørn Falkanger
Falkanger vart noregsmeister i skihopp tre gongar; 1949, 1950 og 1954. I tillegg tok han sølv i 1952 og bronse i 1953. Sesongane 1949 og 1950 vann han også hopprennet i Holmenkollen. Under VM i 1950 i Lake Placid kom han på femteplassen. I det neste VM på ski, i Falun 1954, vart han nummer seks.
Falkanger var medlen av Byåsen IL, og vart tildelt Holmenkollmedaljen i 1953.
Minusinsk
Minusinsk (russisk Минуси́нск) er ein historisk by i Krasnojarsk kraj i Russland med om lag 65 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 275 km sørvest for Krasnojarsk.
Minusinsk ligg midt i Minusinsksenkinga, som truleg er det viktigaste arkeologiske området nord for Pazyryk. Det er assosiert med Afanasjevokulturen, Tasjtykkulturen og Tagarkulturen - alle kalla opp etter busetnader nær Minusinsk.
Den russiske busetnaden Minjusinskoje (russisk: Минюсинское) vart grunnlagt i 1739, på staden der elva Minusa renn saman med Jenisej. Stavinga vart endra til Minusinskoje (russisk: Минусинское) i 1810. Innan 1822 hadde busetnaden vorte eit regionalt senter for jordbruk og transitthandel og fekk byrettar og det nye namnet Minusinsk. På 1800-talet var han eit senter for kulturelle aktivitetar i eit særs stort område. Martjanov Naturhistoriske Museum vart opna i byen i 1877.
Byen var òg ein stad for politisk eksil. Vladimir Lenin vitja Minusinsk ved fleire høve då han var i eksil i den nærliggande landsbyen Sjusjenskoje mellom 1897 og 1900. Under den russiske borgarkrigen var Minusinsk åstad for Minusinskopprøret i 1918.
Bon Iver, Bon Iver
Bon Iver (også kjent som Bon Iver, Bon Iver) er det andre studioalbumet frå den amerikanske indiefolk-gruppa Bon Iver, utgjeve 17. juni 2011. Det har 10 songar og markerte ei ny musikalsk retning for gruppa.
Albumet var ein kommersiell suksess, der det debuterte som nummer ein på dei norske og danske albumlistene, og som nummer to på den amerikanske topplista Billboard 200. Det selte 104 000 kopiar den første veka i USA, og har selt totalt 629 000 kopiar i landet sidan utgjevinga. Det fekk positive kritikkar og vart kåra til «Årets album» hjå fleire publikasjonar i 2011. Albumet vann ein Grammy Award i 2012 for beste alternative musikkalbum, medan songen «Holocene» vart nominert til «Årets song» og «Årets innspeling».
Dei maritime maktene
Dei maritime maktene kan vise til:
Edward Salisbury Dana
Edward Salisbury Dana var ein amerikansk mineralog og fysikar. Han gjorde viktige bidrag til studiet av mineral, særleg innan krystallografi. Han var son av James Dwight Dana.
Dana var professor ved Yale University. I 1892 utgav han sjette opplag av faren sitt Systems of Mineralogy, som han sidan heldt à jour ved appendiks. Sjuande opplag, heilt omskrive og sterkt utvida ved C. Palache, H. Berman og C. Frondel, er utgjeve i tre bind (silikat-bindet manglar), og er eit anerkjent standardverk i mineralogi. Dana utgav òg A Textbook of Mineralogy (1877, ny utgåve 1898) og Minerals and How to Study Them (1895); begge er framleis i bruk i sterkt reviderte utgåver.
Carl Oscar Bøe Andersen
Carl Oscar Bøe Andersen er ein norsk tidlegare ishockeyspelar som spelte for heimklubben Storhamar Dragons. Han spelte også for Spektrum Flyers, ERC Ingolstadt og CP Winterhawks.
Nolvik
Nolvik er ein svensk tettstad i Göteborgs kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän. I 2005 hadde tettstaden 987 innbyggjarar.
Vinterbro
Vinterbro er eit tettbygd område nord i Ås kommune i Akershus i Viken.
Det er eit kommunikasjonsknutepunkt som ligg to mil sør for Oslo sentrum. Ved Vinterbro kryssar hovudvegane Europaveg 6 og Europaveg 18 kvarandre i eit stort vegkryss, og gjev to alternative innkøyringar til Oslo frå sør. E6 fører sørover til Göteborg over Svinesund, medan E18 fører austover til Stockholm over Ørje.
På Vinterbro ligg moroparken Tusenfryd. Kjøpesenter, pukkverk og Nordre Follo kloakkverk ligg også her.
Nøstvet-øksa frå den eldre steinalderen blei funne på Sjøskogen i området.
Skeise-NM 2006 i firkamp
Noregsmeisterskapen på skeiser 2006 i firkamp for menn vart avvikla helga 17. og 18. desember 2005 i Arendal i Aust-Agder. Eskil Ervik frå Hamar Idrettslag vart norsk meister i firkamp for sjette gong.
NM på skeiser 2006
Dato: 17./18. desember 2005
<br style="clear:both;" />
500 meter
<br style="clear:both;" />
5000 meter
<br style="clear:both;" />
1500 meter
<br style="clear:both;" />
10000 meter
<br style="clear:both;" />
Mount Swadener
Mount Swadener er eit fjell som ligg i Edward VII Land i Vest-Antarktis. Dette fjellet ligg i Sneddon Nunataks, ei gruppe nunatakar ved kysten på nordsida av Alexandra Mountains på Edward VII Peninsula. I nærleiken ligg Swinburneisen og Sulzberger Bay.
Bernard Paul Gregory
Bernard Paul Gregory var ein fransk fysikar.
Han var professor ved École Polytechnique i Paris 1959–1965 og 1971–1977 og generaldirektør for CERN 1966–1970. Kort tid før han døydde vart han på ny vald til generaldirektør for CERN. Han er kjent for arbeida sine innan kjerne- og elementærpartikkelfysikk.
MF «Os»
MF «Os» er ei bilferje levert frå Bolsønes Verft i Molde i juni 1978 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). Ferja gjekk inn i ruta Kinsarvik-Utne-Kvanndal, der ho gjekk fram til 1994.
I 1988 vart ferja ombygd med hengedekk og i 2007 vart hengedekket fjerna i samband med at ferja vart renovert. Ferja vart ombygd ved Wärtsila på Rubbestadneset. I 2018 vart motoren i bytta ut.
Fram til i dag har ferja vore i flåten til HSD, HSD Sjø, Tide Sjø og Norled heile vegen.
Ilen kyrkje
Ilen kyrkje (ofte omtalt som Ila kyrkje) ligg i Ila vest for Trondheim sentrum, der eidet mellom Nidelva og Trondheimsfjorden er på det smalaste.
Kyrkja vart teikna av arkitekt Eugen Sissener i nygotisk stil, bygd i stein med tretak og innvigd 7. juni 1889. Kyrkja har 600 sitjeplassar.
Ilen kyrkjegard er eit stykke unna kyrkja.
Mount Bird
Mount Bird er eit 1765 moh høg skjoldvulkan som ligg kring 13 km sør for Cape Bird, nordenden av Ross Island. Han vart kartlagd av Discovery-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott og tilsynelatande kalla opp etter Cape Bird. Shellbreen og Endeavour forlandsbre ligg i fjellsida.
The Hucklebuck
«The Hucklebuck» (stundom skrive «The Huckle-Buck») er ein jazz- og R&B-dansesong som først var gjort populær av Paul Williams and His Hucklebuckers i 1949. Melodien vart komponert av Andy Gibson, og seinare vart det skrive tekst til songen av Roy Alfred. Songen vart ein hit innan fleire sjangrar og utløyste ein dansemani, og var på mange måtar ein føregangar for suksessen til rock and roll nokre år seinare. Songen vart sidan spelt av mange andre artistar som Lucky Millinder, Roy Milton, Tommy Dorsey, Frank Sinatra, Lionel Hampton, Louis Armstrong, Chubby Checker, Bo Diddley, Otis Redding, Canned Heat og Coast to Coast.
Lokaltrafikkhistorisk forening
Lokaltrafikkhistorisk forening (LTF) er ei partipolitisk uavhengig og idealistisk norsk medlemsforeining som har som si oppgåve å spreie kunnskapen om, og interessa for kollektiv persontransport, og soga om dette i Noreg. Foreininga tek vare på gamle køyretøy, restaurerer dei, driv Sporveismuseet Vognhall 5 på Majorstua i Oslo i samarbeid med kollektivselskapet for Oslo og Akershus, Ruter AS, køyrer gamle trikkar og andre køyretøy gjennom byen ved ymse høve, og har i tillegg ein museumssporveg under oppbygging på Vinterbro i Ås kommune, i nærleiken av moroparken Tusenfryd. Foreininga gjev dessutan ut tidsskriftet Lokaltrafikk med fire utgåver i året, med stoff om kollektivtrafikk i både Noreg og utlandet.
Alle som er interessert i verksemda til foreininga kan melde seg inn, og kan eventuelt òg få ta del i museums-, restaurerings- og vedlikehaldsarbeidet i samsvar med sine kvalifikasjonar. Foreininga har tilhald i museet på Majorstua. Talet på medlemar er ikring 600.
Foreininga vart skipa 19. april 1966 som ein reaksjon på at trikk og trolleybuss var i ferd med å verte fjerna frå kollektivtilbodet i Oslo, og at trikkelinene i Bergen var lagde ned utan at meir enn ein av trikkane vart teke vare på. For å gjere soga om kollektivtrafikken i Noreg kjend for ålmenta, tok ein sikte på å byggje opp ei samling av gamle køyretøy, og om naudsynt restaurere dei. To motorvogner og ein tilhengar var dei fyrste trikkane foreininga fekk til rådvelde. I dag eig og rår foreininga over 84 tidlegare skjenegåande køyretøy frå trikk-, T-bane- og forstadsbanedrifta i Oslo, 41 gamle rutebussar og 5 andre køyretøy, i tillegg til døme på haldeplasskilt og anna som har hatt med kollektivtilbodet å gjere, og har med dette den største samlinga av kollektivtrafikk-køyretøy i Noreg. Flesteparten av dei skriv seg frå Oslo og Akershus.
Christof Duffner
Christof Duffner er ein tysk, tidlegare skihoppar frå Triberg im Schwarzwald, ein kommune i delstaten Baden-Württemberg. Han vann OL-gull i 1994 og VM-gull i 1999 med Tysklands hopplandslag, samt VM-bronse i 1997. Mellom 1988 og 2004 deltok han i til saman 221 verdscuprenn. Fem gongar kunne han klive opp på sigerspallen, sin einaste siger i verdscupen fekk han i Oberstdorf 30. desember 1992.
Aktiv
Duffner debuterte på heimebane i 1988 i opningsrennet i den tysk-austerrikske hoppveka. Nøyaktig to år seinare fekk han sine fyrste verdscuppoeng i same bakken. Nye to år skulle før han fekk sin fyrste pallplass i verdscupen. Det rennet fann også stad i same bakken, og mykje overraskande kunne han stige heilt til topps. I dei komande åra fylgde to andre- og tredjeplassar.
Duffner var med på det tyske firemannslaget som vart olympiske meistrar i laghopping i Vinter-OL 1994 på Lillehammer. Hansjörg Jäkle, Dieter Thoma og Jens Weißflog var dei andre på laget. I 1997 vart det bronse for det tyske laget under ski-VM i Trondheim, då var Weißflog bytta ut med Martin Schmitt, resten var dei same som vann OL-gullet. To år seinare tok Duffner, Thoma og Schmitt eit VM-gull i skihopping i Ramsau, då med Sven Hannawald på laget.
Duffner sleit med å hevde seg i dei individuelle renna i skimeisterskapane, ein tiandeplass i storbakken i Falun under ski-VM 1993 vart hans beste plassering. Derimot gjorde han det mykje betre i verdsmeisterskapane i skiflyging, med ei rad gode plasseringar. Han vart nummer fem både i 1992 og 1996, men hans beste prestasjonen var fjerdeplassen i den mellomliggjande meisterskapen i 1994 i Planica.
Frå 1991 til 2001 vann Duffner fire sølv- og to bronsemedaljar i dei tyske meisterskapane. Han slutta som skihoppar i 2004.
Torfinn Opheim
Torfinn Opheim er ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet. Han vart vald inn på Stortinget frå Rogaland i 2005 og vald inn på nytt i 2009. Opheim var vararepresentant i perioden 2001–2005.
I periodane 1999–2003 og 2003–2005 var Opheim ordførar i Sauda kommune.
Nedre Eiker kyrkje
Nedre Eiker kyrkje er ei langkyrkje i Drammen kommune i Viken fylke. Kyrkja vart oppført i 1858–60, og interiøret vart endra i 1957. Kyrkja vart sett i stand til 150-årsjubileet i 2010.
På ein del av kyrkjegarden nord for den gamle riksvegen står eit gravkapell frå 1915/16 (ombygd i 1950-åra etter teikningar av Carsten Lien).
Fram til 2020 låg kyrkja i tidlegare Nedre Eiker kommune i Buskerud.
Eggcelle
Eggcelle er ei kjønnscelle produsert av organismar av hokjønn. Ho er ei av dei største cellene til dyra, og skil seg frå sædcella gjennom storleiken, det at ho inneheld cytoplasma og organeller som ei vanleg celle, og at ho rører seg lite på eiga hand.
Eggceller inneheld som regel noko næringsstoff som kan hjelpa embryo til å veksa. Pattedyreggceller har nokså lite næring, ettersom mora kan tilføra fosteret næring gjennom heile drekta. Eggceller hjå eggleggjande dyr, som fuglar, har eit mykje større næringsinnhald. Mange plantar utviklar òg frø med opplagsnæring frå eggceller.
Utvikling av eggceller
Primitive organismar som svampar og nesledyr kan danna eggceller kvar som helst i lekamen, men allereie hjå nesledyra kan ho vandra frå staden ho blir danna til ein mogningsstad som er avgrensa. I alle andre dyr blir eggceller danna ein eigen stad i kroppen.
Berøringselektrisitet
Berøringselektrisitet eller kontaktelektrisitet oppstår i kontaktflata mellom forskjellige material når dei vert ført i direkte kontakt med kvarandre. Kontaktspenninga skuldast at materiale har forskjellig evne til å binde elektron. Effekten er sterkast for isolerande material, som til dømes kunstfiber- og plastmateriale.
Eggcelle
Utvikling av eggceller
Mange dyr skil òg ut eggcella frå kroppen som egg som kan befruktast utanfor. Dette gjeld til dømes svampar, nesledyr, leddormar, blautdyr, pigghudingar og dei fleste beinfisk og amfibium. Ei slik befrukting finn typisk stad i vatn.
Eggceller hjå menneske
Ei mogen eggcelle er den største cella i menneskekroppen med ein diameter på 120 µm, og kan sjåast med det berre auget. Eggceller blir danna frå mindre celler, oogonium, som igjen har utvikla seg frå stamceller. Oogonium deler seg gjennom vanleg celledeling (mitose), medan nokre av dei byrjar ei reduksjonsdeling (meiose) som gjer dei til haploide kjønnsceller. Mitosedelinga byrjar i fosterlivet og går så inn i ein kvilefase, før ho byrjar igjen ein gong i kjønnsmogen alder. Då vil ei eller fleire eggceller mognast ferdig etter eggløysinga som er del av kvar menstruasjonssyklus.
Eggcellene ligg i barken av eggstokkane i folliklar. Under utviklinga frå primærfollikkel til mogen follikkel veks eggcella medan cellelekamen blir rikelegare. Hormonproduserande celler i follikelen (granulosa- og thecaceller) delar seg og dannar ei fleirlaga kappe rundt. Etter ei viss tid opnar det seg ei spalte mellom desse cellene, som utvidar seg til eit blæreforma rom fylt av klår væske. Under eggløysinga brist follikkelveggen og eggcella, omgjeven av granulosacellene, løysner og kan fangast opp av eggleiaren. Her vil kransen av granulosaceller gradvis forsvinna, og eggcella sit att med ei ein slima transparent hinne (zona pellucida) som sædcellene kan hefta seg til. Normalt klarar berre éi sædcelle å trengje heilt inn i eggcella og befrukta henne. Når dette har skjedd, blir den geléaktige hinna ugjennomtrengeleg for andre sædceller.
Petter Sørlle
Petter Martin Mattias Koch Sørlle var ein norsk kvalskyttar og fangstbestyrar. Sørlle er kjend for å ha patentert opphalingsslippen på flytande kvalkokeri i 1922.
Petter Sørlle var son av skipsføraren Petter Mathias Koch (1854–83) og Margrete Kristine Sørlle (f. 1856). Faren døydde til sjøs 3 månader før han blei fødd, og mora gifta seg opp att i 1890 og utvandra til USA. Etter det budde Petter Sørlle hjå besteforeldra i Sandefjord. Også morfaren, Hans Martin Sørlle, hadde tilkyttig til sjøfart, og Sørlle sjølv gjekk tidleg til sjøs.
Sørlle var med på opninga av Sør-Orknøyane som fangstfelt i 1911. Øya Signy Island, som er ein del av Sør-Orknøyane, er kalla opp etter kona hans, Signy Sørlle. I tillegg er fleire av dei omkringliggande øyane kalla opp etter døtrene hans. Petter Sørlle var kaptein på ein norsk kvalfangstekspedisjon i området med skuta «Paal» i 1912-1913. Den andre sesongen ved øyane var det så mykje is der at kokeriskipa ikkje kunne segla inn i hamnene. I staden måtte dei arbeida utanfor iskanten, slik at flensinga blei mykje vanskelegare. Sørlle fekk då tanken om å laga ei innreting som kunne gjera at ein kunne dra heile kvalen oppå dekket og tilreia han der.
Petter Sørlle var verkasam på Sør-Georgia i fleire sesongar frå 1915. Samstundes vidareutvikla han ideen sin. I 1922 fekk Sørlle patent på ein opphalingsslipp i akterenden på flytande kvalkokeri der kvalen kunne trekkjast direkte frå sjøen og inn på dekket for vidare handsaming. Oppfinninga auka fangstresultata til det mangedobbelte. Ho var ein viktig føresetnad for ekspansjonen av pelagisk kvalfangst etter 1927, som då vart uavhengig av britiske konsesjonar, lisensar og eksportavgift. Opphalingsslippen vart først brukt i Antarktis på «Lancing» i sesongen 1925-26. Dei fleste av landstasjonane på Sør-Georgia vart dei i påfølgjande åra stengde, Godthul i 1929, Prince Olav Harbour, Husvik og Strømnes i 1931. Berre Grytviken og Leith Harbour overlevde.
Lars Erik Lund
Lars Erik Lund er ein norsk tidlegare ishockeyspelar som spelte for heimeklubben Vålerenga Ishockey. Han deltok i Vinter-OL 2010.
Ludvig Engesæter
Ludvig Torsteinsson Engesæter var ein norsk lærar og lokalhistorikar. Han var frå Brekke i Gulen kommune. Engesæter tok lærareksamen 1880. Frå 1885 var han lærar i Bergen, og frå 1911 overlærar ved Sandviken skole. Han var medlem av Bergen skolestyre 1903-1909, og var i mange år formann i Bergen Lærerlag, og 1896-1917 var han medlem av landsstyret i Norges Lærarlag.
Rand-opprøret
Den framståande politikaren i Det sørafrikanske arbeidarpartiet, Jimmy Green, var ein av leiarane for opprøret. Då prisen på gull hadde sokke kraftig frå 1919 til 1921, forsøkte selskapa å oppretthalda overskotet ved å kutta i løna til arbeidarane. I tillegg vart billegare svarte gruvearbeidarar sett i viktige posisjonar.
Ludvig Engesæter
Frå 1929 var Engesæter engasjert for å skrive bygdeboka for Brekke kommune.
Rand-opprøret
Opprøret starta som ein streik av kvite gruvearbeidarar den 28. desember 1921 og utvikla seg til å bli eit ope opprør mot staten. Arbeidarane overtok byane Benoni og Brakpan, samt to forstader til Johannesburg: Fordsburg og Jeppe. Det sørafrikanske kommunistpartiet tok aktiv del i opprøret på grunn av klassekamp, men gjekk imot dei rasistiske motiva i streiken. Streiken hadde slagord som: "Verdas arbeidarar, samein dykk og kjemp for eit kvitt Sør-Afrika!"[3]
Fleire kommunistar vart drepne då opprøret vart undertrykt av statlege styrkar. Opprøret tok endeleg slutt då militæret vart sett inn av statsminister Jan Smuts og over 200 menneskeliv gjekk tapt. Han nytta 20,000 troppar, artilleri, tanks, and bombefly. Politikken hans miste tiltru etter dette, og han tapte valet i 1924. Valvinnaren vart ein koalisjon mellom Nasjonalpartiet og Arbeidarpartiet, som innførte fleire lover for å sikra rettane til gruvearbeidarane.
Lane Plateau
Lane Plateau er ei flatt, isdekt platå med ei høgd på 3000 m mellom Mount Waterman, Mount Cartwright og Mount Bronk sentralt i Hughes Range i Dronning Maudfjella. Platået går 14 km frå nord til sør og er 4 km breitt. Det vart oppdaga og fotografert av Richard E. Byrd på flyturen hans 18. november 1929 og kartlagt av A.P. Crary i 1957-58. Det vart kartlagt av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar, 1962–63 og fotografi tekne av U.S. Navy 1958-63. Platået er kalla opp etter etter Neal Lane, direktør i National Science Foundation frå 1993 til 1998. Under han fekk National Science Foundation (NSF) godkjenning hos kongressen til å bygge om Sørpolstasjonen til eit forskingsanlegg av høg klasse, sett til å opne tidleg i 2000-åra.
Nikkaluokta
Nikkaluokta (nordsamisk Nihkkáluokta) er ei bygd i Gällivare sokn og Gällivare kommun, i nærleiken av grensa til Kiruna kommune. Næraste tettstaden er Kiruna, 66 kilometer austover. Nikkaluokta er kjent som eit utgangspunkt for turar i Kebnekaiseområdet, mellom dei Kungsleden.
Geografi
Nikkaluokta ligg der dei tre dalane Vistasvagge, Ladtjovagge og dalen til kjelda til Kalixälven møter kvarandre ved det mektigaste høgfjellsområdet i Sverige. Landsbyen ligg der almen veg tek slutt og fjellstigingane byrjar. Innsjøen Paittasjärvi breier seg ut austom landsbyen, og i vest reiser Kebnekaisemassivet seg. Landsbyen ligg òg i grenselandet mellom dei to samebyane Laevas og Girjas, som driv reindrift i området.
Staden har eit fjellanlegg, og Nikkaluokta kapell ligg på det høgaste punkta i staden. Sommarstid finst det òg ein helikopterbase på staden. 5,6 kilometer frå Nikkaluokta, innsjøen Ladtjojaure byrjar leia opp mot Ladtjovagge og Kebnekaise fjellstasjon. Vandringa mellom Nikkaluokta og fjellstasjonen er 19 kilometer og tek vanlegvis mellom fire og fem timar; med helikopter tek det seks minutt.
Kalixälven har kjeldene sine på staden.
Nikkaluokta har omkring ti bufaste familiar. Hovudnæringa er turisme. Reindrift kunst, sløyd og transport er òg ein del av næringsvegen.
Historie
I området har det eksistert samiske busetjingar i fleire tusen år. Dei første faste busetjingane i Nikkaluokta, torvkåtorna, kom i byrjinga av 1900-talet. Dette var familiar som dreiv reindrift – njargajohttit – og som under harde vintrar mista reinflokkane sine og søkte andre måtar å forsørge seg på. Nikkaluokta låg ved på flyttleia og var eit bra bustad. Det fanst òg høve til jakt, fiske, og seinare òg arbeid med transport og service.
Limbo Rock
«Limbo Rock» er ein song om limbo-dansing skriven av Kal Mann (under pseudonymet Jon Sheldon) og Billy Strange. Ein intrumentalversjon vart først spelt inn av The Champs i 1961. Den første vokale versjonen vart spelt inn i 1962 av Chubby Checker (på Parkway Records). Singelen hans nådde andreplassen på Billboard Hot 100 i to veker (berre «Telstar» av The Tornados låg på toppen) og gjekk til topps på Cash Box-lista. Chubby Checker-innspelinga nådde òg tredjeplassen på R&B-lista.
Checker gav seinare ut oppfølgjaren «Let's Limbo Some More», i 1963, som nådde 20. plassen på Billboard-lista.
Opphav
I 1960 lytta studiogitaristen Billy Strange og ein ven til ein song på radioen. Strange meinte at han kunne skrive ein betre song på fem minutt. Venen hans vedda hundre dollar på at det var noko han ikkje kunne. Strange tok fram ei skriveblokk og kom opp med ein melodi på under fem minuttar medan teksten berre var «What a monotonous melody» i kvar linje. Han vann veddemålet. Då han seinare gjorde ei innspeling for Ricky Nelson vart Strange spurt om han hadde ein song for innspelinga. Som ein spøk song han «What a Monotonous Melody»-songen. Nokre månader seinare spurte manageren til Chubby Checker, Kal Mann Strange om han kunne spele inn songen med ein annan tekst, og dette vart «Limbo Rock».
Andre versjonar
Songen er blitt spelt inn av mange andre artistar, som Herb Alpert & The Tijuana Brass, The Ventures, Fozzie Bear (på Muppet Beach Party), Sebastian the crab, Chet Atkins og Hank Snow (på fellesalbumet C.B. Atkins & C.E. Snow by Special Request), The Knickerbockers, Klaus Wunderlich, The Routers, Arthur Lyman, Skiantos, Jaume Sisa. Fordi songen bokstavleg talt handlar om limbo, finst det mange versjonar av mindre kjend band innan latinamerikansk musikk, calypso og reggae. Songen er òg populær på barnemusikkalbum.
Show Me the Way av Peter Frampton
«Show Me the Way» er ein song skriven av Peter Frampton, som opphavleg kom ut i 1975 på albumet hans Frampton. Songen vart òg gjeven ut på singel, men det vart først då han kom ut på konsertalbumet Frampton Comes Alive! han verkeleg vart populært. Live-singelen nådde sjetteplassen på Billboard Hot 100 og 10. plassen på UK Singles Chart, og vart den største hitten hans fram til «I'm in You» i 1977.
Det var ein av første gongane Frampton brukte talk box-effekten på gitaren, som skulle bli signaturlyden hans.
Seinare versjonar
Det amerikanske alternative rockebandet Dinosaur Jr spelte inn songen som eit bonusspor i 1987 på albumet You're Living All Over Me. I mai 2000 spelte Peter Frampton igjen songen i lag med Foo Fighters på Late Show with David Letterman. Songen vart òg spelt inn av Jake Kitchin og i 2014, 2015 og 2016 for reklamefilmar for Uncle Ben's Beginners-ris.
Music of the Sun
Music of the Sun er Rihannas debutalbum og blei utgitt 26. august 2005.
VM i friidrett 2005
Verdsmeisterskapen i friidrett 2005, den 10. i rekka, vart avvikla på Olympiastadion i Helsingfors frå 6. til 14. august 2005. Gjennom meisterskapen vart det tevla i 24 øvingar for menn og 23 for kvinner. Frå 191 deltakarland vart påmeldt 1 688 utøvarar.
Under meisterskapen vart sett tre verdsrekordar, alle av kvinner. Jelena Isinbajeva frå Russland svinga seg over 5,01 meter i stavsprang, Osleidys Menéndez frå Cuba kasta spydet 71,70 meter og Olimpiada Ivanova frå Russland gjekk i mål på tida 1.25.41 på 20 km kappgang.
Tre utøvarar vart dobbeltmeistrar under meisterskapen. Mennene Justin Gatlin frå USA og Rashid Ramzi, som representerte Bahrain, vann høvesvis 100 meter og 200 meter den fyrste, og 800 m og 1500 m den andre. Kvinna Tirunesh Dibaba frå Etiopia sprang seg til siger både på 5000 m og 10 000 m.
James Dwight Dana
James Dwight Dana var ein amerikansk geolog, mineralog, vulkan og zoolog.
VM i friidrett 2005
Spydkastaren Andreas Thorkildsen vann den einaste norske medaljen i meisterskapen, ein sølvmedalje. Kappgjengaren Trond Nymark vart nummer fire på 50 km.
22, A Million
22, A Million er det tredje studioalbumet av den amerikanske indiefolk-gruppa Bon Iver, utgjeve 30. september 2016. Det vart spelt inn i April Base-studioet til Justin Vernon og markerte eit skifte i musikkstilen til bandet, der det innlemmar element frå elektronisk musikk og hip-hop.
VM i friidrett 2005
100 m
Dato: 7. august <br style="clear:left" />
James Dwight Dana
Han var professor ved Yale Univesity frå 1850 til 1892, og deltok 1838 i Charles Wilkes-ekspedisjonen til Stillehavet. Han leverte viktige bidrag til forståinga av geologien til havbotn og koralløyar. Han er dessutan kjent som forfattar av lærebøker: System of Mineralogy (1837), Manual of Mineralogy (1848), og Manual of Geology (1862). Dei første er i sterkt reviderte utgåver framleis i bruk.
VM i friidrett 2005
200 m
Dato: 11. august <br style="clear:left" />
400 m
Dato: 12. august <br style="clear:left" />
1500 m
Dato: 10. august <br style="clear:both" />
5 000 m
Dato: 14. august <br style="clear:both" />
10 000 m
Dato: 8. august <br style="clear:both" />
Maraton
Dato: 13. august <br style="clear:both" />
20 km kappgang
Dato: 6. august <br style="clear:both" />
50 km kappgang
Dato: 12. august <br style="clear:both" />
110 m hekk
Dato: 12. august <br style="clear:left" />
400 m hekk
Dato: 9. august <br style="clear:both" />
4 x 100 m stafett
Dato: 13. august <br style="clear:both" />
4 x 400 m stafett
Dato: 14. august <br style="clear:both" />
Høgdehopp
Dato: 14. august <br style="clear:both" />
Stavhopp
Dato: 11. august <br style="clear:both" />
Lengdehopp
Dato: 13. august <br style="clear:both" />
Tresteghopp
Dato: 11. august <br style="clear:both" />
Kulestøyt
Jurij Bilonoh frå Ukraina vart opphavleg nummer fire. Grunna doping vart han seinare diskvalifisert.
Eidsvoll kyrkje
Eidsvoll kyrkje er ei krosskyrkje (kyrkje med grunnplan forma som ein kross) bygd i stein i Eidsvoll kommune på Romerike i Viken fylke, Borg bispedømme. Den eldste parten av kyrkja er frå mellomalderen, om lag 1200, men slik kyrkja no står, er ho eit resultat av fleire oppattbyggingar etter brann, utvidingar og restaureringar. Dei gamle kyrkjebøkene vart òg øydelagde i ein brann. Eidsvoll kyrkje kan vere den eldste krosskyrkja i stein i Noreg. Kong Olav den heilage skal ha vore til messe i «Eids kyrkju» i 1017, og sørskipet i kyrkja skal ha hatt eit Olavsaltar, altså eit altar for den Sankt Olav som kongen vart gjort til nokre få år etter at han vart drepen under slaget på Stiklestad.
VM i friidrett 2005
Spydkast
Dato: 10. august
Eidsvoll kyrkje
Kyrkjeområdet har vore eit sentrum i gamal tid. I nærleiken av kyrkja finst ein hulveg som har vore nytta i fleire hundre år, og Tingvoll der Eidsivatinget hadde sin samlingar i mellomalderen, ligg attmed kyrkja. Arkeologiske utgravingar og granskingar som vart gjort i grunnen innanfor koret og tverrskipet i kyrkja i samband med restaureringsarbeid i 1964 og 1965, fekk fram kristne aust-vestorienterte gravleggingar som var eldre enn kyrkja; dei døde var lagt i enkle kister av tre utan gravgods av noko slag. Då somme av gravene dels låg under murveggane på kyrkja, andre i jordlag med stein og kalk som var falle ned under byggjearbeidet på kyrkja, er det grunn til å rekne med at det har stått ei eldre kyrkje på staden med ei litt anna plassering, truleg vest i det som no er tverrskipet på dagens kyrkje.
Eidsvoll kyrkje er restaurert 1885, 1965 og etter ein brann i 2000. Altertavla i kyrkja, frå 1765, vart restaurert etter ein brann i 1883, restaurert på nytt i 1915, seint på 1960-talet og på nytt etter brannen i 2000, då dei tre målarstykka i altertavla, som er måla med oljefargar på lerret med motiv frå Kristi lidingssoge, måtte takast hand om av konserveringsatelieret ved NIKU (Norsk Institutt for kulturminneforskning) i Oslo på grunn av brannskadar. Altertavla er ein trekonstruksjon i tre avtakande høgder i barokk stil, med eit målarstykka i nedste høgda som syner nattverden, i midterste høgda krossfestinga, og i øvste høgda Kristus som står opp frå dei døde.
VM i friidrett 2005
100 m
8. august
200 m
12. august <br style="clear:both" />
400 m
10. august
800 m
9. august
1500 meter
Julija Tsjisjenko kom i mål som nummer to, men vart diska for å ha hindra Maryam Yusuf Jamal med forsett.
5000 m
13. august
10 000 meter
6. august <br style="clear:both" />
Maraton
14. august <br style="clear:both" />
20 km kappgang
7. august <br style="clear:both" />
100 m hekk
11. august <br style="clear:both" />
400 m hekk
13. august <br style="clear:both" />
3000 m hinder
8. august <br style="clear:both" />
4 x 400 meter stafett
14. august <br style="clear:both" />
Høgdehopp
8. august <br style="clear:both" />
Stavhopp
12. august <br style="clear:both" />
Lengdehopp
10. august <br style="clear:both" />
Tresteghopp
7. august <br style="clear:both" />
Kulestøyt
13. august
Svetlana Kriveljova frå Russland kom på fjerdeplass, men fekk i 2012 annullert plasseringa for å ha vore dopa under Sommar-OL 2004. Plasseringa og medaljen til Ostaptsjuk vart annullert i 2014.
Diskoskast
11. august <br style="clear:both" />
Sleggjekast
12. august <br style="clear:both" />
Spydkast
14. august <br style="clear:both" />
Sjukamp
7. august <br style="clear:both" />
Thomas Vinterberg
Thomas Vinterberg er ein dansk filmregissør og manuskriptforfattar, fødd i København.
Thomas Vinterberg er vidgjeten for at han, saman med den danske regissøren Lars von Trier, i 1995 tok initiativet til skipinga av eit dansk kollektiv av filmregissørar som kalla seg Dogme95, som skulle stå fram som ei motkraft til kommersialiseringa av spelefilmen og den store interessa for spektakulære effektar i filmane som fylgde med kommersialiseringa. Dogme95 og dei såkalla dogmefilmane som kollektivet tok til orde for å skape, skulle setje soga og skodespelet i framgrunnen i filmen, i motsetnad til sjølve mediet. Dette vart av Lars von Trier og Thomas Vinterberg formulert slik at filmregissørar skulle gje ti lovnader om å syne spesifisert «kysk framferd» i måten filmane vart produsert på.
Thomas Vinterberg var i 1998 ferdig med den fyrste av dogmefilmane, Festen, som han fekk stor nasjonal og internasjonal åtgaum for. Filmen vart synt på filmfestivalen i Cannes og er tatt opp i den danske Kulturkanonen.
Thomas Vinterberg var 16 år då han søkte Københavns Filmværksted om å få lage ein kinofilm, og det vart gjort ei avtale om ein 45 minutt lang film som fekk namnet Sneblind. Men ei rad uheldige omstende gjorde at det tok fire år før Vinterberg fekk Sneblind ferdig. Denne filmen spelte ei avgjerande rolle for at Thomas Vinterberg i 1989 kunne søkje og kome inn på Den Danske Filmskole i København som den yngste av alle elevar skulen har hatt.
I 2010 vart Vinterberg tildelt Nordisk Råds filmpris for Submarino, og i 2013 fekk han prisen for Jagten.
Vinterberg fekk Ordre des Arts et des Lettres i 2016.
Amen (fleirtyding)
Amen kan visa til:
Marius Trygg
Marius Trygg er ein norsk tidlegare ishockeyspelar som spelte for heimklubben Manglerud Star Ishockey. Han spelte også for Färjestad BK og Spektrum Flyers. Han er tvilingbror til Mats Trygg.
Mareritt
Mareritt kan ha fysiske årsaker som søvn i ein ukomfortabel posisjon eller at ein har feber, eller psykiske årsaker som stress og angst. Ei atterkomme av same mareritt kan krevje medisinsk hjelp, ettersom det kan forstyrre søvnmønster og føre til søvnløyse.
Cinder Hill
Cinder Hill er ein markant vulkan med djupe innsnitt, 305 moh, på den isfrie, nedre vestsida av Mount Bird på Ross Island. Vulkanen består av lag av vulkansk slagg og sinders av raud basalt og mange olivinknollar. Vulkanen ligg mellom Harrison Stream og Wilson Stream. Han vart kartlagd og namngjeve av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition, 1958–59.
Kulturminnesøk
Kulturminnesøk er ein nettportal med ei samla oversikt over freda kulturminne i Noreg. Nettportalen vert skipa av Riksantikvaren i desember 2009 og gjer delar av databasen Askeladden tilgjengeleg for eit allment publikum. Då portalen vert oppretta inneheld den ca. 80 000 kulturminne og i 2011 over 120 000.
Bestråling
Bestråling er at ein lekam vert treft av stråler, bølgjer eller hurtige partiklar som skapar fysiske verknader i lekamen. Ved alle former for bestråling vert det overført energi, og lekamen vert meir eller mindre oppvarma. Ved bestråling med kortbølgja (blått, fiolett) eller ultrafiolett lys vil enkelte lekamar sende ut lys med ein annan farge. Dette vert kalla luminescens. Ved bestråling med ioniserande stråling (alfa-, beta- og gammastråling) og nøytron, kan den kjemiske strukturen til stoffet endrast og stoffet kan sende ut radioaktiv stråling.
Olavskyrkja i Modum
Olavskyrkja er ei sekskanta kyrkje frå 1976 i Modum kommune i Viken fylke. Kyrkja er eigd av Modum Bad, som har eiga presteteneste. I tillegg til denne kyrkja har badet eit lite sjukehuskapell i hovudbygningen.
Nikolaj Leskov
Nikolaj Semjonovitsj Leskov, i samtida også kjend under psevdonymet Stebnitskij, var ein russisk forfattar og journalist som levde og skreiv under det som har vorte kalla den russiske prosaen sin gullalder. Han er av mange, der i mellom Maksim Gorkij, rekna for å vere «den mest russiske av alle russiske forfattarar».
Livsskildring
Leskov vart fødd i 1831 i Gorkovo i Orjol i det sørvestlege Midt-Russland. Faren døydde i 1846, og straks etter vart familien ruinert grunna brann. Han arbeidde då dei neste åra som funksjonær ved domstolen i heimbyen. I 1852 flytta han til Kiev, der han fekk stilling i firmaet Scott & Wilkins. I arbeidet reiste han vide i ulike delar av Russland. Slik vart han kjend med det store landet, ein kunnskap han seinare nytta i si skriving. År 1860 flytta han til Moskva og byrja arbeide i tidsskriftet Russkaja Retsj (Det russiske språk). Året etter, i januar 1861, flytta han til St. Petersburg og budde der livet ut.
Allereie frå han fekk publisert sine fyrste artiklar vart Leskov angripen for å vere reaksjonær og konservativ. Han var heller lite konservativ, var i staden ein sterk samfunnskritikar utan å verte revolusjonær. Snarare var han ein slags liberalar som støtta reformene til Aleksander II. Gjennom artiklane sine påtala han den store sosiale ulikskapen i samfunnet. Opinionen i St. Petersburg var polarisert etter den polske oppstanden i 1863. Ein tredje veg kom i skvis, noko som pressa dei liberale til å velje side mellom dei revolusjonære og dei slavofile konservative. Leskov distanserte seg frå begge.
Leskov vart med åra skeptisk til den organiserte kristendommen og sette samstundes individuell fridom høgt. Å blindt akseptere den ortodokse tru var han sterkt imot. Han rekna med at ein god kristen måtte til ei viss grad framstå som «kjettar», ein måtte fremje si personlege overtyding, også om dette skulle gå mot autoritetane.
Interessa hans for det religiøse auka på dei siste elleve åra av livet hans. I tillegg til påverknad frå dei protestantiske rørslene og frå Leo Tolstoj, fann Leskov stor inspirasjon hos kyrkjefedrane for oldkyrkja, særleg frå Origenes og Isak Syraren.
Forfattarskap
Leskov skreiv nokre artiklar som vart trykt i magasin i Moskva, før han bestemte seg for å verte forfattar. Hans første prosaverk, novella «Pogassjeje delo» (Ei avvist sak), kom i 1862. Etter nokre noveller og kortromanar gav han i 1864 ut sin første lengre roman, Nekuda (Ingen utveg). Alt i alt skreiv Leskov fire romanar, alle tidleg i forfattarskapen. I samtida fekk dei til dels stor merksemd, men er lite påakta i dag.
Leskovs kanskje mest kjende verk, kortromanen Ledi Makbet Mtsenskogo Uezda (Lady Macbeth frå Mtsensk) kom ut i 1865. Den handlar om ei utru kvinne som tek livet av svigerfaren, ektemannen og ein ung gut, for å vere saman med elskaren sin. Dimitrij Sjostakovitsj laga i 1934 ein opera over romanteksten. Dei to kortromanane som i ettertid har vorte rekna som dei fremste i Leskovs dikting; Zapetsjatlennyj Angel (Den forsegla engelen), og Otsjarovannyj Strannik (Den fortrylla vandringsmann), vart gitt ut i 1873. Frå 1879 byrja Leskov å gje ut forteljingar om «rettferdige menn», (pravedniki). Gjennom litteraturen ynskte han å vise positive, russiske ideal til etterfylgjing. Den fyrste forteljinga, Odnodum (Den einspora) handlar om ein einfaldig, bibeltru politimann som nektar å ta imot muter, og om problema dette skaper for dei andre embetsmennene i byen, guvernøren og presten, som har eit langt meir pragmatisk forhold til bibel og lovbok. Verket som kanskje flest russarar knyter til namnet Leskov, er novella Levsja (Den venstrehendte) frå 1881. Det handlar om ein smed frå Tula som viser at den russiske smikunsten er betre enn den engelske, gjennom å lage skotøy til ei bittelita metalloppe englendarane allereie har gitt tsaren i gåve. Langnovella Tsjelovek na tsjasakh (Vaktmannen) frå 1889 framhevar ansvaret for nesten som viktigare enn eit generelt samfunnsansvar. Ein vaktmann forlet sin post ved Vinterpalasset for å redde eit menneske frå drukningsdøden. Han vert straffa for tenesteforsøming, men det er opplagt at forfattaren ikkje deler domstolen si vurdering.
Jamsides arbeidet med dei didaktiske novellene auka interessa hans for kristendommen. Han sa sjølv at han ynskte å skildre den rette kristendom og det ideelle kristne samfunn, ein intensjon han kombinerte med kritikk av det beståande. Dei seinare verka hans har eit sterkare religiøst preg enn hans tidlege, og han byrja publisere didaktiske fablar. Den mest kjende av desse er Khristos v gostjakh u muzjika (Kristus på besøk hos ein muzjik) frå 1881. Sujettet i denne forteljinga var Leskovs eige. Dei fleste andre verka han publiserte i denne sjangeren var derimot attforteljingar av mellomaldertekstar og tekstar frå den kristne antikken.
Leskovs meisterskap framstår i ordkunsten og forteljarkunsten. Verka hans er eit lappeteppe av ymse stilar, ulike dialektar og omfattande bruk av kyrkjeslaviske seiemåtar. Men Leskovs språkkunst har også ekskludert tekstene hans frå mange lesarar, også i Russland. Sjølv sette Leskov Tolstojs enklare stil høgt, og hevda at hans eigen stil grunna i manglande talent. Leskovs særeigne stil har vore vanskeleg å gjengi på andre språk.
Sporveismuseet på Munkvoll
Sporveismuseet på Munkvoll i Trondheim er eit museum på Munkvoll på Byåsen, drive av Sporveishistorisk forening for å take vare på gamalt materiell frå både nedlagde Trondheim Sporvei og den framleis eksisterande A/S Graakalbanen. Museet vart etablert i 1994 og opna i 1995. Deretter har det vore halde ope om sommaren.
MF «Kvinnherad»
MF «Kvinnherad» er ei bilferje levert frå Bolsønes Verft i Molde i juni 1978 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). Ferja gjekk inn i ruta Kinsarvik-Utne-Kvanndal, der ho gjekk fram til 1988, då ho vart sett inn i ruta Løfallstrand-Varaldsøy-Gjermundshamn fram til 2011.
Fram til i dag har ferja vore i flåten til HSD, HSD Sjø, Tide Sjø og Norled heile vegen.
28. februar 2005 braut det ut brann på ferja, som fekk store skadar. Ho vart reparert ved Hellesøy Verft AS i Løfallstrand.
Arve Kambe
Arve Kambe er ein norsk politikar frå Høgre. Han vart vald inn på Stortinget frå Rogaland i 2009. Han er cand.mag. med rettsvitskap grunnfag, mellomfag historie, mellomfag samanliknande politikk, og har fullført tre eksamenar i hovudfag samanliknande politikk. Han har jobba som marknadssjef i Trygge Barnehager.
Louis Philippe Plateau
Louis Philippe Plateau er eit platå, kring 20 km langt og 9 km breitt, som har ei høgd på 1370 moh og dekkjer den sentrale delen av Trinityhalvøya mellom Russell West-breen og Windy Gap. Namnet, som vart tilrådd av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1948, er til minne om kaptein Jules Dumont d'Urville si utforsking av Trinityhalvøya i 1838, som han kalla «Terre Louis Philippe», etter Louis Philippe (1773–1850), konge av Frankrike (1830–48).
Arve Kambe
Han var bystyremedlem i Haugesund kommune 1995–2009, formannskapsmedlem frå 2001, og gruppeleiar frå 2003. Han var også fylkestingsmedlem frå 1999 til 2003. Kambe var nestleiar i Unge Høgre frå 1998 til 2000. I 2009 var han Rogaland Høgres 3. kandidat til Stortinget, og vart vald inn saman med Bent Høie og Siri A. Meling.
Mare
Mare er eit overnaturleg vesen i norrøn mytologi og germansk folketru. Mara blir oftast skildra som eit kvinneleg vette, ein kvelardemon, som plager sovande folk og dyr ved å trykke på brystet deira, sitje eller ri på dei.
Mara har gjeve opphav til ordet mareritt, om ubehagelege draumar.
Gaseller
Gaseller (tidlegare gasellar) er ei gruppe små antiloper, hovudsakleg frå slekta Gazella, som lever i Afrika og Asia. Dei er kjenneteikna av slank og smekker bygnad og ei evne til å springa raskt og hoppa høgt. Gaseller er som regel lysebrune på oversida av kroppen og kvitlege på buken. Dei kan ha eit karakteristisk mønster av lyse og mørke striper i andletet. Nokre typar gaselle er springbukk, grantgaselle, gerenuk og thomsongaselle.
Skarvatnet
Skarvatnet er eit lite fjellvatn som ligg i Skardalen i Oppdal. Vatnet ligg 14.5 km nordvest for Oppdal sentrum, på grensa mot Trollheimen. Innsjøen er krinsa av fjella Kvamman, Kvamsfjellet, Tjønnpiken, Nonshøa og Storgruvpiken. Dørremselva har sitt utspring i sørenden og renn, etter drygt 10 km elvelaup, samman med Driva.
Området er ein idyll om sommaren med god høve til å bade. Om vinteren er Skarvatnet eit glimrande utgangspunkt for heile det preparerte løypenettet i Oppdal, samt at det er gode høve til isfiske og andre aktivitetar.
Skarvatnet er med i prosjektet «MILJØLÆRE.NO, ET VERKTØY FOR BÆREKRAFTIG UTVIKLING »
Electric Light Orchestra
Electric Light Orchestra (ELO) er eit britisk rockeband frå Birmingham i England, som gav ut elleve studioalbum mellom 1971 og 1986 og eit anna album i 2001. ELO vart danna etter Roy Wood og Jeff Lynne ønskte å skape moderne rock- og popsongar med overtonar frå klassisk musikk. Då Wood slutta i bandet etter debutalbumet, skreiv og arrangerte Lynne alle dei originale songane til gruppa, og produserte alle albuma.
Trass i suksess med tidlege singlar i Storbritannia, var band meir populært i USA, og vart omtalt som «Dei engelske fyrane med dei store felene». Dei fekk ein kult-tilhengjarskare trass i lunken kritikk i heimlandet. I midten av 1970-åra hadde dei vorte eit av dei mestseljande banda i verda på den tida. Frå 1972 til 1986 gav ELO ut 27 singlar som nådde topp 40 i både Storbritannia og USA, 20 singlar som nådde topp 20 i Storbritannia og 15 singlar som nådde topp 20 i USA. Bandet har òg rekorden for flest singlar på topp 40 på Billboard Hot 100 i USA, utan å nå toppen av lista med nokon av dei.
ELO selde over 50 millionar plater verda over dei 13 åra dei var aktive i studio og på turné.
1970–1973: Starten av bandet og dei første albuma
Seint i 1960-åra fekk Roy Wood — gitarist, vokalist og låtskrivar i The Move — ein ide om å starte eit nytt band som skulle bruke fiolinar, celloar, kontrabassar og blåseinstrument for å gje musikken deira ein smak av klassisk musikk, og ta rocken i den retninga «The Beatles var på veg då dei slutta». Jeff Lynne, som var frontmann i Birmingham-gruppa The Idle Race, likte godt konseptet. I januar 1970, då Carl Wayne slutta i The Move, gjekk Lynne med på den andre invitasjonen til Wood om å starte eit band. Den 12. juli 1970, då Wood la på fleire celloar på ein song skriven av Lynne, som var meint som ei B-side for Move, vart det nye konseptet ein realitet og «10538 Overture» vart den første Electric Light Orchestra-songen. For å få finansiert det nystarta bandet, vart det spelt inn eit Move-album til, Message from the Country, under dei lange ELO-innspelingane. Debutalbumet, The Electric Light Orchestra kom ut i 1971. Det vart gjeve ut i USA i 1972 som No Answer. Dette namnet vart valt fordi ein sekretær i plateselskapet hadde prøvde å ringe det britiske selskapet for å få namnet på plata - men då ho ikkje fekk noko svar, hadde ho skrive «No Answer» (ingen svar) på ein lapp. «10538 Overture» vart ein hit i Storbritannia som nådde topp 10 på singellista. Lynne, Wood og Bev Bevan var dei første medlemmane i Electric Light Orchestra. Dei fekk med eg Bill Hunt (horn, klaverinstrument) og Steve Woolam (fiolin) på debutalbumet.
Den første konserten til ELO fann stad 16. april 1972 i The Greyhound Pub i Croydon i Surrey, med ei besetning som bestod av Wood, Lynne, Bevan, Hunt, Wilfred Gibson (fiolin), Hugh McDowell (cello), Mike Edwards (cello), Andy Craig (cello) og Richard Tandy (bass). Det braut raskt ut krangling mellom Wood og Lynn på grunn av problem med leiinga og ein ubehageleg turné i Italia, der strykeinstrumenta drukna i lyden av dei elektriske instrumenta. Under innspelingane av det andre albumet til bandet slutta Wood i bandet og tok med seg cellisten McDowell og horn/klaverspelaren Hunt med seg for å danne Wizzard. Trass i at musikkpressa trudde at bandet ikkje ville kome til å klare seg utan Wood, som var drivkrafta bak ELO, tok Lynne steget fram og leia bandet med Bev Bevan att på trommer. Inn kom Gibson på fiolin, Richard Tandy på Moog synthesiser, piano og andre klaverinstrument i staden for Hunt, Mike de Albuquerque på bass og vokal, og Mike Edwards og Colin Walker på cello.
Den nye besetninga spelte i 1972 på Reading Festival. Barcus Berry sine nye mikrofonar gjorde at stryketrioen i bandet no kunne høyrast godt i lag med dei elektriske instrumenta. Bandet gav ut det andre albumet sitt, ELO 2 i 1973, som inneheldt den andre topp 10-singelen deira i Storbritannia, ein utførleg versjon av Chuck Berry-klassikaren «Roll Over Beethoven». ELO spelte òg for første gongen på American Bandstand. Under innspelinga av det tredje albumet, fekk Gibson sparken etter ein krangel om pengar, Mik Kaminski kom med som fiolinist, og Walker slutta sidan turnélivet heldt han for mykje borte frå familien. Den attverande cellisten Edwards tok seg då av cellopartia. Albumet, On the Third Day, kom ut seint i 1973. Den amerikanske versjonen av albumet inneheldt den populære singelen «Showdown». Hugh McDowell, som hadde slutta i bandet året før, kom attende for den amerikanske turneen for marknadsføringa av albumet.