cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Varanger mållag
Lydolf Lind Meløy på si side framheva at Nordnorsk dialekt soknar til nynorsk. Han løfta også fram Karl Akre, ein språkreformator ved Varanger kalla han Akre.
Lagsarbeid
Dei første ti åra stod Varangert mållag for ei rekke arrangement med tema som:
I 1981 gav Varanger mållag ut heftet Vadsø-dialekten med glimt fra dialektene i Kiby og Ekkerøy av Hildur Hatlebrekke.
Seinare har laget følgt opp med tema som bl.a.
Varanger mållag har også deltatt på kulturdagane i Vadsø i fleire år.
Varanger mållag har arrangert fleire bokkveldar, og hatt besøk av fleire skjønnlitterære og faglitterærer forfattarar og journalistar: Lydolf Lind Meløy, Kjartan Fløgstad, Laila Stien, Hans Kristian Eriksen , Edvard Hoem, Ingvar Moe, Laila og Tor Thorsen, Steinar Bryn, Tor Obrestad, Eva Jensen, Liv Helene Willumsen (foredrag om Regine Normann), Torvald Sund, Randi Brenden (foredragsturne om Åsta Holth) , Erling Lægreid (Unionsoppløysinga i 1905 sett i lys av EU-spørsmålet i 2005) , Kristin Sørsdal (foredragsturne om Elena Ferrantes forfattarskap) , Frode Grytten, Lars O. Haugen, Ragnar Hovland, Sigrun Slapgard, og Solveig Aareskjold.
Laget har arrangert både julefestar, solfestar og feitetysdagar.
19. oktober 2019 arrangerte Varanger mållag i samarbeid med Noregs Lærarmållag nynorsk inspirasjonsdag i Vadsø. Om lag 30 norsklærarar frå Finnmark deltok.
I 2016 markerte laget 40-årsjubileet sitt.
Varanger mållag hadde 37 medlemmar i 2020, og Rønnaug Ryssdal er leiar i 2020.
Storbritannia i Junior Eurovision Song Contest
Storbritannia debuterte i Junior Eurovision Song Contest i 2003 i København, Danmark med songen «My Song for the World», framført på engelsk av Tom Morley. Bidraget vart valt i ein nasjonal finale, arrangert av den britiske kringkastaren ITV. Storbritannia har delteke fire gongar; frå 2003 til 2005 og i 2022.
I 2022 kom landet tilbake i Junior Eurovision Song Contest igjen, då i regi av ålmennkringkastaren BBC.
Brønnøymål
Brønnøymål eller Sørvest-helgelandsk femner målføra i nordre Bindal (nordom Tosen), Sømna, Brønnøy og Vega, endå vegværingsmålet òg har mange drag sams med vefsnmåla. Målet i søre Bindalen vert rekna til namdalsmål. Brønnøymåla skil seg på mange måtar frå Nord-Noreg elles. Tonefallet skil seg frå det nordnorsk, og området er det einaste som har lågtone og ikkje høgtone (forutan innflyttarmålet i Susendalen). Dette er det einaste området i Nord-Noreg der det regelbunde finst korte trykkstavingar. Eit anna særdrag er at så mange ordtypar og bøyningsformer har -i i sluttstavinga.
Målmerke
Brønnøymålet har mange særeigne målmerke ein elles ikkje finn i Nordland. På mange vis er målet ein overgangsdialekt frå trøndersk til nordnorsk. Nokre målmerke er:
Substantivbøying
Døme på bøyingsverket i brønnøymålet er:
Dativ
Tradisjonelt Brønnøymål har dativ, både i eintal og fleirtal. Dativ fleirtal er rekna for døyande i målet, men kjem likevel føre i nokon mon. Olaf Olssen skriv at dativ fleirtal berre førekjem i hankjønnord og sterke hokjønnord, i og med at dativendinga fell saman med den bundne eintalendinga.
Døme på dativ:
Verbbøying
Brønnøymålet har tradisjonelt kløyvd infinitiv. Overvektsord får jamnast apokope i infinitiv (t.d. å kast), medan jamvektsord held på infinitivsendinga (t.d. å vara). Unnatak er ofte verb som på nynorsk endar på -ja, t.d. tenkji og ønsji for tenkja og ynskja.
Halvor Fjermeros
Halvor Fjermeros er ein norsk forfattar, journalist og politikar for Raudt.
Han er utdanna vernepleigar og jobba blant anna på Emma Hjorths Hjem, ein institusjon for psykisk utviklingshemma, som han seinare skreiv ei bok om. Fjermeros har òg jobba som journalist i Klassekampen i fleire år.
Politikk
I 2007 vart han gruppeleiaren til Raudt og bystyrerepresentant i Kristiansand.
I Kommunestyre- og fylkestingsvalet 2011 fekk Raudt i Kristiansand 618 røyster, som utgjorde 1,6 % av stemmane i Kristiansand. Fjermeros heldt på mandatet i bystyret. Han fekk 172 personstemmar og 316 slengjarar. Dermed kom han på 5.-plass i mengd slengjarar.
Layla
«Layla» er ein song av bluesrockbandet Derek and the Dominos frå albumet Layla and Other Assorted Love Songs i 1970. Det vert rekna som ein av dei definitive kjærleikssongane i rocken, med eit umiskjenneleg gitarriff av Eric Clapton og Duane Allman, og ein pianoavslutning som utgjer den andre halvdelen av songen. Dei to delane av songane vart skriven av respektive Clapton og Jim Gordon.
Clapton var inspirert av den då ugjengjeldte kjærleiken han hadde for Pattie Boyd, kona til venen og musikaren George Harrison. «Layla» var ikkje ein suksess då han først kom ut. Songen har sidan fått særs god kritikk og vorte særs populær. Han vert stundom trekt fram som ein av dei største rockesongane gjennom tidene. To versjonar av songen har vorte hittar, først originalen i 1972, og 20 år seinare den akustiske «Unplugged»-utgåva. I 2004 vart songen rangert på 27. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 største songane gjennom tidene. Den akustiske versjonen vann Grammyprisen for beste rockesong i 1993.
Bakgrunn
Tittelen «Layla» var inspirert av The Story of Layla / Layla and Majnun (ليلى ومجنون), av den persiske diktaren Nizami Ganjavi frå Seldsjukk-riket på 1100-talet. Det er basert på ei sann soge om den unge Qays ibn al-Mulawwah (arabisk قيس بن الملوح‎) frå det nordlege Arabia. Clapton hadde fått fortalt soga av venen Ian Dallas som var i ferd med å konvertere til islam. Soga til Nizami, om måneprinsessa som vart gift bort av faren til ein annan enn den som var desperat forelska i ho, førte til at Majnun vart galen. Dette rørte ved Clapton.
I følgje Boyd spelte Clapton songen for ho på ein fest, og seinare same kveld innrømde han overfor Harrison at han var forelska i kona hans. Ingen vart derimot opprørte av dei tre, og Pattie og George vart verande gifte i fleire år til, og Harrison og Clapton vart verande gode vener utan skade skjedd.
Boyd skilde seg frå Harrison i 1974 og gifte seg med Clapton i 1979. Harrison var ikkje bitter på skilsmissa og deltok på bryllaupsfesten til Clapton og Boyd i lag med Ringo Starr og Paul McCartney. I løpet av forholdet skreiv Clapton ein annan kjærleiksballade for ho, «Wonderful Tonight». Clapton og Boyd vart skilde i 1989 etter å ha vore separerte i fleire år.
Låtskriving og innspeling
Etter å ha brote med Cream prøvde Clapton å starte fleire band, mellom andre Blind Faith og han spelte med Delaney and Bonnie. Etter at fleire av musikarane som spelte med sistnemnde slutta, vart dei kontakta av Clapton og han starta eit nytt band i lag med dei, Derek and the Dominos. I løpet av 1970 vart Clapton godt kjend med Duane Allman, som deltok på innspelinga av det første albumet til bandet, som gjesteartist.
Clapton skreiv opphavleg «Layla» som ein ballade, men songen vart raskt ein rockelåt då Allman visstnok hjelpte til med å komponerte hovudriffet i songen. Med bandet samla og Tom Dowd ved spakane, vart «Layla» spelt inn. Innspelinga bestod av seks gitarspor, ein rytme gitar av Clapton, tre spor med harmoniar spelt av Clapton mot hovudriffet, eit spor med slidegitar av Allman, og eit spor med både Allman og Clapton på soloar.
Kort tid etter kom Clapton til studioet og høyrte Gordon spele eit pianostykke han hadde komponert heilt på sida av. Clapton likte stykket og overbeviste Gordon å få nytte det i lag med songen. Den andre delen av «Layla» vart spelt inn om lag ei veke etter at den første delen var ferdig, med Gordon på piano, Clapton på akustisk gitar og slidegitar, og Allman på både elektrisk og slidegitar.
Utgjeving
Layla and Other Assorted Love Songs selde lunkent i starten, og nådde til dømes aldri albumlista i Storbritannia, kanskje fordi namnet til Clapton var lite synleg på omslaget.I tillegg var songen for lang for å spelast på radio. Ei kortare utgåve, korta ned til 2:43, vart gjeven ut på singel i mars 1971 av Atco (U.S.). Han nådde då berre 51. plass på singellista.
Då «Layla» vart gjeven ut på ny på samlealbumet The History of Eric Clapton i 1972 og så på ny som singel, nådde han 7. plass i Storbritannia og 10. plass i USA. I 1982 vart «Layla» igjen gjeven ut på singel i Storbritannia og nådde då 4. plass.
I mai 1980 vart songen spelt av London Symphony Orchestra, utan tekst. Ei liknande utgåve vart òg spelt av Royal Philharmonic Orchestra.
I 1992 vart Clapton invitert til å spele i serien MTV Unplugged. Albumet som følgde, Unplugged, inneheld fleire bluesstandarar og den nye songen hans «Tears in Heaven». Han inneheld og ei akustisk utgåve av «Layla». Det nye arrangementet var langsamare og det originale riffet var omarbeidd. Denne versjonen nådde 12. plass på den amerikanske singellista, men gjekk ikkje inn på lista i Storbritannia. I 1992 vann han Grammyprisen for beste rockesong, og slo mellom anna «Smells Like Teen Spirit» av Nirvana, ein av dei ti største overraskingane i historia til Grammy i følgje Entertainment Weekly.
I 2003 byrja The Allman Brothers Band å spele songen på konsertane sine.
Ettermæle
Seint i 1980-åra og tidleg i 1990-åra hadde songen vorte eit ikon og finst på mange «beste gjennom tidene»-lister. Songen vart vald ut av Rock and Roll Hall of Fame som ein av dei 500 songane som forma rock and roll og Rolling Stone rangerte songen på 27. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene. «Layla» vart rangert på 16. plass av VH1 då dei kåra dei 100 beste rockesongane, medan gitarosoloane til Clapton og Allman av Guitar World vart kåra til den 14. beste gitarsoloen gjennom tidene. Det kjende gitarriffet vart nytta i ei rekkje fjernsynsreklamar i Storbritannia for Vauxhall-bilar, medan den lange pianoavslutninga vart nytta i Martin Scorsese-filmen Goodfellas.
Det er ikkje så mange som har spelt songen, mellom andre John Fahey i 1984, Larry Carlton og Michael Angelo Batio.
Jarmila Kratochvílová
Jarmila Kratochvílová er ein tsjekkisk tidlegare  friidrettsutøvar som representerte Tsjekkoslovakia. Ho vart verdsmeister både på 400 m og 800 m i 1983. Kratochvílová sin verdsrekord på 800 meter frå 1983 er framleis gjeldande i 2017.
Aktiv
Kratochvílová utmerkte seg ikkje som toppløpar før ho var 28 år gammal. Dei neste åra presterte ho på eit heilt anna nivå enn tidlegare. Under dei olympiske sommarleikane i Moskva tok ho sølvmedaljen på på 400 m på sterke 49,46, to år etter at ho fyrste gongen sprang under 53 sekundar på distansen. Den 6. juli 1981 sette ho i Bratislava nasjonale rekordar på både 100 m og 200 m med høvesvis 11,09 og 21,97 sekundar, fenomenale tider for ein utøvar som ikkje var spesialist på distansane. To år etter OL i Moskva tok ho ein ny sølvmedalje på 400 m då ho under europameisterskapen sette personleg rekord på 48,85, nett som i Moskva måtte ho sjå seg slått av austtyske Marita Koch.
Den 26. juli 1983 vann Kratochvílová 800 meter under eit stemne i München. Tida 1.53,28 var ny verdsrekord og er i 2017 framleis gjeldande. Fjorten dagar seinare sikra ho seg VM-gullet på distansen då ho vart klokka inn på 1.54,68 i Helsinki, nær halvtanna sekund framom sølvvinnaren og nesten tre sekund føre bronsemedaljøren i tevlinga. Dagen etter, 10. august 1983. smelte ho til med ny verdsrekord på 400 m med tida 47,99 sekundar, landskvinna Taťána Kocembová tok sølvet på 48,59, begge gjorde sitt livs løp på distansen. 400-meterrekorden vart ståande i vel to år, til dess Marita Koch presterte 47,60, også det ein verdsrekord som i 2017 har vart i over tretti år.
Kramolin Cove
Kramolin Cove (bulgarsk залив Крамолин, ‘Zaliv Kramolin’) er ei 1,92 km brei vik som trengjer 900 m inn på sørvestkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho ligg mellom Yovkov Point og Kaspichan Point. Ho er forma av Murgashbreen som har trekt seg attende sidan slutten av 1900-talet. Vika er kalla opp etter busetnaden Kramolin nord i Bulgaria.
Ad Dirs
Ad Dirs er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Sentralguvernementet i Bahrain
Sentralguvernementet (arabisk المحافظة الوسطى Al Muhafazah al Wustah) var eit av fem guvernement i Bahrain fram til september 2014. Det omfatta delar av dei tidlegare kommunane Al Mintaqah al Wusta, Ar Rifa' wa al Mintaqah al Janubiyah, Madinat 'Isa, Sitrah og A'ali.
Tangestan fylke
Tangestan fylke (persisk شهرستان تنگستان) er eit fylke i Bushehr-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Ahram. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 63 276. Fylket er delt inn i to distrikt: Sentral-distriktet og Delvar-distriktet. Fylket har to byar: Ahram og Delvar.
Have You Ever Loved a Woman
«Have You Ever Loved A Woman» er ein bluesstandard skriven av Billy Myles og spelt inn av Freddie King som ein snigel i 1960. Singelen til King gjorde det ikkje særleg bra då han kom ut. Det var ei seinare innspeling av bandet til Eric Clapton, Derek and the Dominos for albumet Layla and Other Assorted Love Songs i 1970. Clapton har sidan forfekta songen med konsertversjonar på E. C. Was Here, 24 Nights, Live In Hyde Park, One More Car, One More Rider og Crossroads Guitar Festival 2004.
Akademi
Eit akademi (gresk akademeia) er ein utdanningsinstitusjon eller foreining til støtte for høgare læring innan ulike disipliner som vitskap eller kunst.
Namnet stammar frå Platon sin skule for filosofi og læring i Athen, grunnlagd ca. 385 fvt. Platon sitt Akademi låg i nærleiken av eit tempel i utkanten av byen som etter tradisjonen skulle vere oppkalla etter helten Akademos. Namnet på tempelet kom også til å visa til skulen hans.
Det første offisielle kunstakademiet, Accademia del Disegno, vart grunnlagd i 1563 i Firenze av Giorgio Vasari med hertug Cosimo I de' Medici og Michelangelo som leiarar. Ei viktig oppgåve for dette og seinare akademi var å gjera laugsystemet overflødig og heve statusen til kunstnaren over den til handverkaren ved å gje både teoretisk og praktisk undervisning.
Vitskapleg akademi
I dag brukar ein omgrepet akademi i ei rekkje samanhengar. Ein bestemt type moderne institusjon er vitskapelege akademi (eller lærde akademi), som er vitskaplege, eventuelt også kunstneriske, institusjonar med akademikarar (eventuelt kunstnarar) som medlemmar. Medlemskapet er som regel eksklusivt, slik at ein vert vald inn av dei andre medlemmane på livstid på grunnlag av vitskaplege og/eller kunstneriske merittar. Nokre døme på vitskaplege akademi er:
Tatjana Tsjernova
Tatjana Sergejevna Tsjernova er ein russisk friidrettsutøvar frå Krasnodar som tevlar i mangekamp. Ho vart verdsmeister i sjukamp i 2011, og har vunne bronsemedaljen både under OL 2008 og 2012.
Tsjernova vann sjukamp både under verdsmeisterskapen for ungdom i 2005 og for juniorar i 2006. Ho fekk sitt gjennombrot då ho vann Hypo-stemnet i austerrikske Götzis sommaren 2008 på ny personleg rekord, 6 618 poeng. Seinare same sommaren vart ho nummer tre i sjukamp under Sommar-OL 2008 i Beijing, ein bronsemedalje ho fyrst fekk hand om etter at Ljudmyla Blonska vart diskvalifisert frå andreplassen i tevlinga.
Tsjernova sine plaseringar i sjukamp under friidretts-VM 2009, innandørs-VM 2010 og EM i friidrett 2010, vart annullert då urinprøvene frå 2009-VM vart testa på nytt i 2014. Derimot fekk ho behalde gullmedaljen ho vann under VM i friidrett 2011 i Daegu, der ho gjorde sitt livs sterkaste tevling og enda på 6 880 poeng. Under sommarleikane 2012 i London tok ho si andre OL-bronse i sjukamp.
Symfoni nr. 25 av Mozart
'''Symfoni nr. 25 i G-moll''', K. 183/173dB, var skriven av Wolfgang Amadeus Mozart i oktober 1773, kort tid etter suksessen med hans opera seria Lucio Silla. Han vart visstnok skriven ferdig den 5. oktober, berre to dagar etter at Symfoni nr. 24 var ferdig, men dette er ikkje stadfesta. Symfonien er godt kjend som opningsmusikken til Miloš Forman-filmen Amadeus.
Satsar
Symfonien er lagt ut i standard klassisk form:
Stil og påverknad
Mannheim-opninga (ein stigande sekvens spelt i arpeggio) vart sitert av Beethoven i hans første pianosonate som hovudtemaet i den første satsen.
Kedrovyj
Kedrovyj (russisk Кедровый) er ein by i Tomsk oblast i Russland med om lag 2000 innbyggjarar. Han ligg i dalen til elva Tsjusik, rundt 350 km vest-nordvest for Tomsk.
Verdscupen i langrenn 1988/Menn
Verdscupen i langrenn for menn i 1988-sesongen omfatta 11 individuelle tevlingar og 5 stafettar. Tevlingane tok til 12. desember 1987 og vart avslutta 27. mars 1988. Dei 11 individuelle renna bestod av fire tevlingar over 15 kilometer, fire over 30 km og ttre 50-kilometerar. Renna fann stad i La Clusaz i Frankrike, Kastelruth i Italia, Davos i Sveits, Štrbské Pleso (2) i Tsjekkoslovakia, Kavgolovo (2) i Sovjetunionen, Calgary (4) i Canada, Falun (2) i Sverige, Oslo (2) i Noreg og i Rovaniemi i Finland.
Gunde Svan frå Sverige vann FIS-pokalen for fjerde gong og to verdscuprennn. Landsmannen Torgny Mogren vann tre renn og kom på andreplass i turneringa. Kanadiske Pierre Harvey sigra i to enkeltrenn, medan Vladimir Smirnov, Mikhail T. Devjatjarov og Aleksej Prokurorov, alle tre frå Sovjetunionen, samt norske Pål Gunnar Mikkelsplass, kvar vann ei individuell verdscuptevling
Kedrovyj
Næringsliv
Kedrovyj er senter for olje- og gassområdet Pudino, som er utbygd av selskapet Luginezneft (eigd av Rosneft). I tillegg føregår det skogsdrift i regionen.
Heli Rantanen
Heli Orvokki Rantanen er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar frå Lammi i Södra Finland som vann gullmedaljen i spydkasting under Sommar-OL 1996 i Atlanta.
Aktiv
Rantanen kvalifiserte seg til alle dei internasjonale spydfinalane tida 1991-98, med unnatak for EM 1994 på finsk heimebane, ho var då skadd og deltok ikjje i meisterskapen. Året etter var ho nær å vinne si fyrste VM-medalje, men vart snytt for bronsen av landskvinna Mikaela Ingeberg med ein margin på 12 centimeter.
Gjengroing
Gjengroing eller attgroing er ein prosess der tidlegare ope landskap byrjar å dekkast av skog. Slik gjengroing kan skje som følgjer av endringar i bruken av landskapet, medviten treplanting eller klimaendringar. Gjengroinga kan vera velkomen eller uønskt i ulike samanhengar.
Gjengroing er ein naturleg biologisk prosess for kulturlandskap der buskar, tre og kratt kan veksa når menneskeleg aktivitet på staden går tilbake. Dersom desse vekstane ikkje blir hindra frå å veksa gjennom jordbearbeiding, slått eller beite vil den opphavlege vegetasjonen sakte, men sikkert koma tilbake.
Årsaker
Gjengroing kan følgja ei tid med avskoging dersom tilhøva ligg til rette for det. Ein kraftig nedgang i busetnad ein stad kan til dømes føra til gjengroing. Dette kan til dømes skje som følgje av øydeleggjande epidemiar. I Noreg auka til dømes gjengroinga i fjellet etter at Svartedauden hadde halvert folkesetnaden i landet. I Amerika gjekk folkesetnaden kraftig tilbake etter at den europeiske koloniseringa tok til, særleg på grunn av ei rekkje innførte sjukdommar som førte til epidemiar. Eit studie rekna med at 56 millionar hektar dyrka mark blei forlate og deretter gjekk gjennom gjengroing. Evakuering av området rundt Tsjernobyl etter Tsjernobyl-ulukka er eit anna døme på fråflytting som har ført til gjengroing. På mindre dramatisk vis kan endringar i jordbruket, som det at ein har gått bort frå seterdrift i Noreg, føra til mindre beiting og hogst visse stader.
Endringar i klima, som varmare temperaturar, kan føra til lengre vekstsesongar med meir tilvekst, og at skoggrensa flyttar seg oppover i fjellet og gjev gjengroing.
Gjengroing kan også vera ein vilja prosess fordi ein ønsker skog som ressurs, miljøvern eller klimatiltak. Ein kan forlata rydda eller degradert land og la skogen ta det tilbake, eller aktivt planta tre og eventuelt driva skogbruk eller skogsjordbruk.
Følgjer
Auka skogdekke kan binda karbondioksid, og kan dermed verka mot global oppvarming. Skog kan også halda på vatn og motverka flaum. Men meir skog kan også gje auka fare for skogbrann.
Gjengroing er ofte knytt til tap av visse typar naturlandskap, og kan dermed truga det biologiske mangfaldet ein finn i desse habitata. På den andre sida kan også skogen representera eit artsrikt habitat som er positivt for mangfaldet.
Kvalitetar som utsikt, tilgang og kulturminne kan òg trugast av gjengroing.
Costa Rica
På 1940-talet var meir enn 75 % av Costa Rica dekt av skog, hovudsakleg tropisk regnskog. Dei neste tiåra førte storstrekt, ukontrollert skoghogst til kraftig avskoging. I 1983 var berre 26 % dekt av skog. Styresmaktene sette i verk drastiske tiltak for å snu utviklinga, og klarte dobla skogdekket i løpet av 30 år. I 2019 hadde litt over halvparten av landet skogdekke.
Costa Rica har peikt seg ut som ein leiar innan miljøvern og berekraft. Landet har som mål å vera fritt for fossile brennstoff innan 2050. Gjengroing bind karbondiksid og aukar biologisk mangfald i landet. Landet har også satsa på økoturisme og betaling for økosystemtenester, til dømes til landeigarar som bidreg til gjengroing.
Noreg
Det norske kulturlandskapet har gått gjennom ein gjengroingsprosess som tok til på byrjinga av 1900-talet. Dette var lenge ein ønska prosess som ein hjelpte gjennom skogplanting. På 1800-talet var Noreg nedbeita. Det budde mange fattige folk på landsbygda, og mange ønska å halda husdyr. Intensiv bruk av både innmark og utmark var resultatet. Tida etter andre verdskrigen, med aukande urbanisering og flukt frå jordbruket, skapte eit vendepunkt. Sidan 1970-talet har ein rekna gjengroing som eit problem, og i seinare tiåra har ein rekna problemet som aukande i Noreg.
På slutten av 1900-talet hadde det funne stad gjengroing på stadig større område. Årsakene ligg i djupe strukturendringar i norsk landbruk. Landbruket er blitt meir og meir konsentrert om dei mest produktive areala. Husdyra beitar mykje mindre på utmarksareal enn for 100 år sidan, slåttemark på natureng blir mykje mindre brukt, setring blir nesten ikkje drive lenger, og småbruk er ikkje lenger drivverdige slik at også gammal innmark gror igjen mange stader.
Konsekvensar av gjengroing kan vera at artsrike biotopar som natureng og lynghei forsvinn. Gjengroing svekkar dermed evna i samfunnet til å ta vare på noko av artsmangfaldet i naturen. Gjengroing kan også føra til tap av utsyn, noko som til dømes kan vera eit problem for norsk reiseliv. Det er blitt gjeve ein del bidrag til bønder for å halda ved like mindre lønsam jordbruksjord gjennom prosjektet «Utvalgte kulturlandskap i jordbruket».
Paternosterheis
Paternosterheis er ein heistype der ein transporterer noko i ei sløyfe som går sakte rundt utan å stoppa. Til skilnad frå vanleg transportband eller rulletrapp går transporten to vegar. Det kan dreia seg om ei form for heis med boksar som går opp eller ned i kvar si sjakt. Denne typen heis vart oppfunnen i England i 1884. Det kan òg vera snakk om transportband med skuffar eller tynner eller i form av taubaner med råstoff ein veg og ferdigprodukt eller halvfabrikata i retur. <!-- Fram til den vart nedlagd i 1960-åra, var taubanen for pitprops frå Lervika til Trelandsfoss i Kvinesdal, med papirmasse i retur, godt synleg for reisande langs gamle sørlandske hovudveg. Dei fleste taubaner, byggjer på paternosterprinsippet, sidan det er god energiøkonomisering. I japanske parkeringshus er paternosterprinsippet brukt for å få flest mogleg bilar parkert på færrast moglege kvadratmeter.
Nemninga kan òg brukast om mekanismen til dorgesnøret som går i ein sløyfa med krokar med jamne mellomrom.
Namnet stammar truleg frå den katolske rosenkransen som òg vert kalla for paternosterkrans, der pater noster er latin for Fader Vår.
Etter kvart har paternosterheisen gått ut av bruk dei fleste stadar. I Tyskland har det vore planar om å forby heistypen, desse har ikkje vorte vedteke, men lastetransport med slike heisar har vorte forbode. Sidan 1974 har det òg vore forboden å ta i bruk nye paternosterheisar. 2015 vart likevel paternosterheisen i rådhuset i Stuttgart gjenåpnet.
Paternosterheisar i Noreg
I Noreg er denne heistypen berre tillate brukt i lukka bygg, det vil seia bygg med tilgjengekontroll. Det vert òg kravt instruksjon av brukarar. Farten til kupeane skal vera mellom 0,3 og 0,4 meter i sekundet
Første bygning i Noreg med paternosterheis var Sjøfartsbygningen i 1914. I dag finst det ingen paternosterheisar i Noreg som er i drift. Den siste paternosterheisen i Noreg som var i drift, fanst i Norges Bondelags bygg i Schweigaardsgate 34 c i Oslo. Denne heisen vart installert i 1963 av ASEA-Graham, den gongen Fellesmeieriet hadde kontor i bygget. Det har òg vore paternosterheisar blant anna i Aftenposten i Akersgata i Oslo, hos Oslo Lysverker på Solli plass, på Ullevål sykehus, på Radiumhospitalet, på gamle Rikshospitalet og i SAS sin hangar på Fornebu. -->
Eurovision Song Contest 2021
Eurovision Song Contest 2021 (ESC 2021), offisielt '''65. Eurovision Song Contest''', var den 65. gongen Eurovision Song Contest vart arrangert. Tevlinga vart arrangert i Rotterdam Ahoy i Rotterdam i Nederland, etter at EBU vart tvinga til å avlyse tevlinga i 2020 på grunn av koronavirusutbrotet i Europa. Semifinalane vart arrangerte 18. og 20. mai, medan finalen vart arrangert 22. mai. 39 land deltok i Eurovision Song Contest 2021. Armenia skulle ha delteke i tevlinga, men trekte seg frå tevlinga 5. mars 2021. Kviterussland skulle òg ha delteke, men vart diskvalifisert 26. mars 2021, då det kviterussiske bidraget ikkje var i tråd med tevlingsreglane.
Bakgrunn
Tevlinga skulle etter reglane ha vore arrangert av vinnarlandet i tevlinga i 2020. Men på grunn av det alvorlege koronavirusutbrotet i Europa vinteren og våren 2020, fann EBU til slutt at det var naudsynt å avlyse tevlinga. Avgjerda vart kunngjort 18. mars 2020, og dette var fyrste gongen i tevlinga si historie at ei utgåve vart avlyst.
I staden vurderer EBU om Nederland - vertslandet for den avlyste 2020-utgåva, i staden skal få arrangere tevlinga i 2021. Avgjersla blir teken i samråd med dei nederlandske kringkastarane AVROTROS, NPO og NOS samt Rotterdam by, som skulle ha vore vertsby for tevlinga i 2020.
Symfoni nr. 26 av Mozart
Symfonien er skriven for to fløyter, to oboar, to fagottar, to valthorn, to trompetar og strykarar. Han består av tre satsar, der den tredje glir rett over frå den andre utan pause:
Eurovision Song Contest 2021
Format
Tevlinga i 2021 tok i bruk mange av konsepta og planane frå den avlyste 2020-tevlinga. Blant anna vert slagordet «Open Up» det same, og profilen og scenedesignet var lik som i 2020. Logoen var ei vidareføring frå fjoråret, men med eit par justeringar. Dei fire programleiarane som skulle ha leia showet i 2020, leia også tevlinga i 2021.
For å unngå ei ny avlysing, innførte EBU nye reglar som sikrar at tevlinga kan gjennomførast uavhengig av koronavirus-situasjon, eller eventuelle andre krisesituasjonar i framtida. For tevlinga i 2021 planla arrangørane gjennomføringa med fire scenario:
3. februar 2021 vedtok arrangørane og EBU å utelukke scenario A, og ein stod dermed igjen med tre scenario. 2. mars 2021 fastslo arrangørane at dei fortsatte med å jobba ut i frå scenario B. Dette innebar artistane kom til Rotterdam og oppredde som vanleg, men at talet på journalistar, besøkjande og arrangement vart redusert. Nederlandske myndigheiter varsla i april at det ville tillate inntil 3500 tilskodarar i Rotterdam Ahoy under showa, men at tilskodarane måtte syne fram negativ covid-19-test.
Reserveopptak av framsyningar
For å forsikre seg om at tevlinga kunne gå som planlagt, måtte kvart deltakarland på førehand spele inn eit opptak der artistane deira framførte bidraget live. Opptaket måtte bli godkjent av EBU og leverast innan 25. mars 2021, og det kunne ikkje bli vist før tevlinga i mai. Dette opptaket skulle nyttast i naudstilfelle dersom ein artist vart forhindra frå å reise til Rotterdam, eller hamna i karantene eller isolasjon. Det var berre Australia av dei 39 deltakerne som ikkje var på plass i Rotterdam, i staden brukte dei reserveopptaket frå mars.
Det førehandsinnspelte live-opptaket måtte innfri ei rekkje tekniske krav og spesifikasjonar. Blant anna kunne ein ikkje bruke opptak frå ein nasjonal finale, og det var ikkje lov med tilskodarar til stades under innspelinga. Opptaket måtte også halde seg innanfor dei tekniske løysningane som var tilgjengelege ved sendinga frå Rotterdam. Det betydde at EBU ikkje tillét bruk av virtuell realitet, greenscreen, dronekamera, konfetti eller vatn.
Lucas Hernandez
Lucas François Bernard Hernandez er ein fransk fotballspelar frå Marseille som i 2018 vart verdsmeister med Frankrike sitt landslag under meisterskapen i Russland. Han spelar på FC Bayern München (2020).
Eurovision Song Contest 2021
Programleiarar
18. september 2020 kunngjorde kringkastaren NOS at dei tre sendingane skulle leiast av fire programleiarar: skodespelar og tv-programleiar Chantal Janzen, songar og nederlandsk Eurovision-kommentator Jan Smit, songaren Edsilia Rombley, som representerte Nederland i 1998 og 2007 og Nikkie de Jager, også kjent som NikkieTutorials. Desse skulle ha leia Eurovision Song Contest i 2020, men tevlinga vart avlyst pga. koronapandemien.
Publikum
Under kvart av showa opna nederlandske myndigheiter opp for inntil 3500 personar i publikum. Dette var 20 prosent av Rotterdam Ahoy sin fulle kapasitet. Tevlinga var ein del av dei nederlandske feltlab-forsøka, der ein forska på om det var mogleg å hindre smitte på større arrangement med publikum under pandemien. Men dei besøkjande måtte retta seg etter omfattande test- og sikkerheitstiltak. Blant anna måtte alle syne fram negativ covid-19-hurtigtest ved framkomst i arenaen, og denne testen måtte vere teken same dag ved ein godkjent teststasjon. Publikum måtte også bruke munnbind når dei ikkje sat ned.
Billettsalet opna 8. mai og var berre tilgjengeleg for dei som hadde billetter til Eurovision Song Contest 2020. Personar med risiko for alvorleg covid-19-sykdom fekk ikkje vere ein del av publikummet.
Produksjon
Sendingane og arrangementet rundt vart produsert av kringkastingsselskapa AVROTROS og NOS i samarbeid med den overordna nederlandske kringkastingsorganisasjon, NPO. Dei tre hadde ulike roller i organiseringa og produksjonen. Årsaka til at tre kringkastere var involvert, bunner i det særeigne og komplekse kringkastingssystemet til Nederland. Gjennom pillariseringen i det nederlandske samfunnet på 1900-tallet, vaks det fram ei rekke uavhengige kringkastingsselskap som produserte radio og tv til sine spesifikke målgrupper. Desse selskapa har overlevd fram til i dag, men dei vert koordinert og administrert av paraplyorganisasjonen Nederlandse Publieke Omroep (NPO). Sendetida til dei ulike kringkastarane vert avgjord av kor mange medlem dei har.
Sietse Bakker og Astrid Dutrénit var produsentar for showa.
Andre storhendingar
I tillegg til dei to semifinalane og finalen var det enkelte andre tilstellingar i Rotterdam under Eurovision-veka. Men på grunn av smittesituasjonen og pandemien var det ein del avgrensingar samanlikna med ein normalsituasjon. Den faste Eurovision-landsbyen, Eurovision Village, var digital og fann stad frå 15. til 23. mai. I denne perioden var det digitale tilstellingar og konsertar med artistar som Johnny Logan, Afrojack, Sergej Lazarev og KEiiNO.
Ny sjef for tevlinga
I januar 2020 kunngjorde EBU at svenske Martin Österdahl tek over som sjef for Eurovision Song Contest fra og med 2021. Han etterfylgjar Jon Ola Sand, som har hatt rolla siden 2011. Österdahl var ansvarleg produsent for utgåvene i 2013 og 2016, og han var medlem i Eurovision Song Contest si referansegruppe mellom 2012 og 2018.
Innspelt bakgrunnsvokal
Ein av grunnreglane til Eurovision Song Contest er at all vokal skal bli framført direkte. Men i juni 2020 beslutta EBU å tillate førhandsinnspelt bakgrunnsvokal som ei prøveordning for tevlinga i 2021, blant anna for å redusere talet på tilreisande deltakarar. Bruken av innspelt bakgrunnsvokal var valfri, og landa kunne velje å bruke både direkte og førhandsinnspelt bakgrunnsvokal om dei ønsket det. All hovudvokal måtte framleis bli framført direkte på scena under sendinga.
Schober-massivet
Schober-massivet er eit område sentralt i fjellkjeda Hohe Tauern i Alpane i Austerrike, sør for hovudkammen i Alpane. Massivet ligg i forbundslanda Tirol og Kärnten. Størstedelen av fjellmassivet er innlemma i nasjonalparken Hohe Tauern.
Massivet har namn etter Hochschober på 3 242 moh, men det er Petzeck med sine 3 283 moh som er høgste fjelltoppen. I sør strekker massivet seg mot byen Lienz og Drava-dalen.
Eurovision Song Contest 2021
Deltakande land
Seks land er direktekvalifisert til finalen: vertslandet Nederland og «dei fem store»: Frankrike, Italia, Spania, Storbritannia og Tyskland. Dei andre 35 landa må kvalifisere seg gjennom ein av dei to semifinalane tidlegare i finaleveka. Dei ti beste frå kvar semifinale kvalifiserer seg til finalen, slik at finalefeltet vil bestå av 26 land.
Trekking av semifinalar
I november 2020 vedtok EBU at inndelinga av semifinalane i 2020 også skal gjeldte for 2021. Dimed vert det ikkje halden noko ny trekking av semifinalar for Eurovision Song Contest i 2021.
Den opprinnelege fordelinga av semifinalistane vart avgjord under ei offisiell trekking i Rotterdam 28. januar 2020. Semifinalistane var på førehand delt inn i grupper utifrå røystemønsteret dei 15 siste åra. Blant anna var dei nordiske landa samla i ei gruppe, og dei tidlegare jugoslaviske republikkane var samla i ei anna gruppe. Landa i kvar røystegruppe vart deretter fordelt på dei to semifinalane. Dette vert gjort for å redusere effekten på naborøysting, og for å forhindre at eit land klarer å kvalifisere seg til finalen berre basert på røyster frå nabolanda. Systemet vart innført i 2008. Under trekkinga vart det også avgjort kva for ein av dei to semifinalane dei seks direktekvalifiserte landa skulle sende og røyste i. Seremonien vart leia av programleiarane Chantal Janzen, Jan Smit og Edsilia Rombley.
Semifinale 1
Seksten land deltar i den fyrste semifinalen tysdag 18. mai 2021 klokka 21:00 CET. Kviterussland skulle ha delteke i denne semifinalen, men vart diskvalifisert frå tevlinga 26. mars 2021. Dei ti beste landa kvalifiserer seg til finalen. Dei førehandskvalifiserte landa Italia, Nederland og Tyskland skal framføre sine bidrag og røyste i denne semifinalen. Den endelege startrekkefølgja vart avgjord av produsentane av showet og vart offentleggjord 30 mars 2021.
1 Grunna pandemien drog ikkje den australske delegasjonen til Rotterdam. I staden vart førehandsinnspelinga av framsyninga hennar, som vart spela inn i mars, nytta.
Semifinale 2
Sytten land deltar i den andre semifinalen torsdag 20. mai 2021 klokka 21:00 CET. Opprinneleg skulle Armenia deltake i denne semifinalen, men 5. mars 2021, ei veke før fristen for innlevering av bidrag til Eurovision Song Contest, trakk Armenia seg frå Eurovision Song Contest 2021. Dei ti beste landa kvalifiserer seg til finalen. Dei førehandskvalifiserte landa Frankrike, Spania og Storbritannia skal framføre sine bidrag og røyste i denne semifinalen. Den endelege startrekkefølgja vart avgjord av produsentane av showet og vart offentleggjord 30 mars 2021.
Australias fysiske fråvær
På grunn av pandemien valde den australske delegasjonen ikkje å reise til Nederland. I staden for ein direkte sceneframsyning frå Australia vart reserveopptaket som Montaigne gjorde i mars brukt under den fyrste semifinalen. Dei resterande 38 delegasjonane og artistane var fysisk på plass i Rotterdam, men var samstundes under eit omfattande test- og smittevernsregime. Blant anna måtte alle teste seg for covid-19 kvar 48. time og oppretthalde sosial distansering.
Stand-in for Ukraina
Då Ukraina skulle ha sin andre prøve 12. mai, melde frontvokalisten i Go A, Kateryna Pavlenko, i frå om at ho ikkje var i form. Ho vart sett i karantene på hotellrommet sitt, mens resten av bandet testa negativt og fekk lov til å dra til Rotterdam Ahoy for å gjennomføre prøva. I staden steppa den nederlandske songaren Emmie van Stijn inn som vokalist for Pavlenko. Pavlenko tok ein PCR-test som viste seg å vere negativ, og ho fekk dimed opptre igjen. van Stijn vart samstundes hylla for sin framsyning, og særleg for uttala av den ukrainske teksta. Som takk for innsatsen vart ho invitert tl å sitje saman med den ukrainske delegasjonen i oppholdsrommet til artistane under den fyrste semifinalen.
Smitte i dei polske og islandske delegasjonane
Foran opningsseremonien Turquoise Carpet sundag 16. mai testa eitt medlem kvar av den polske og den islandske delegasjonen positivt for covid-19. Som ein konsekvens måtte båe delegasjonane avstå frå arrangementet og i staden gå i karantene og isolasjon, i tråd med smittevernsreglane til tevlinga. Delegasjonane frå Romania og Malta måtte også avstå frå opninga som eit «føre var»-tiltak, sidan dei budde på det same hotellet som dei polske og islandske delegasjonane.
Smitte i den norske delegasjonen
Dagen etter finalen, då den norske delegasjonen skulle fly tilbake til Noreg, testa éin person positivt på covid-19. Personen måtte vere igjen i Rotterdam og gå i isolasjon, og delegasjonsleiaren vart igjen for å ta vare på vedkommande.
I dagane etter heimkomsten i Noreg vart det avdekka ytterlegare seks covid-19-tilfelle i den norske delegasjonen. Samtlege var allereie i obligatorisk heimekarantene etter utanlandsopphaldet, slik det dåverande norske regelverket påla dei. TIX var ikkje blant dei som fekk påvist smitte. Smitteutbrotet fekk heller ikkje konsekvensar for den norske deltakinga, sidan det oppstod etter tevlinga.
Duncan Laurence smitta
Nokre timar før den andre semifinalen torsdag 20. mai, kunngjorde EBU at 2019-vinnaren Duncan Laurence hadde testa positivt på covid-19. Han opptredde under den fyrste semifinalen, men hadde då ein negativ test. Laurence skulle også ha opptrådd under finalen, men måtte stå over dette på grunn av smitten. I staden vart det vist eit førehandsinnspelt opptak der Laurence framførte vinnarlåten «Arcade» og hans nyaste låt, «Stars». I tillegg skulle han også ha presentert poenga frå den nederlandske juryen, men vart erstatta av tv-personlegdommen Romy Monteiro.
Villgratner-fjella
Villgratner-fjella, (tysk: Villgratner Berge), er eit fjellområde sørvest i fjellkjeda Hohe Tauern i Alpane. Størstedelen av fjellområdet ligg i forbundslandet Tirol i Austerrike, ein mindre del i provinsen Bolzano i Italia.
Høgste fjelltoppen i massivet er Weiße Spitze med ei høgde på 2 962 meter over havet.
Kirkby
Kirkby  er ein by i grevskapet Merseyside i England. Han har kring 40 500 innbyggjarar. Før 1974 låg byen i Lancashire og utvikla seg frå 1950-åra gjennom 1970-åra for å huse folkeoverskot frå Liverpool. Han ligg om lag 8 km nord for Huyton og 10 km nordaust for sentrum av Liverpool.
Ein meiner at byen vart grunnlagd i 870, men det er òg funne spor etter ein busetnad frå bronsealderen.
Vid Flumina
Vid Flumina (latin for Videlva) er ei elv som munnar ut i Ligeiasjøen på saturnmånen Titan. Elva ligg i eit djupt elvegjel som er opptil 570 meter djupt og med sider som er meir enn 40 grader bratte.
Det er uvisst kva prosess som grov ut elvegjelet, men det kan vera ein prosess som liknar dei ein finn på jorda.
Strezjevoj
Strezjevoj vart grunnlagd i 1966 som ein busetnad nær landsbyen Strezjevaja. Han fekk bystatus i 1978. OAO Tomskneft, eit Tomsk-basert oljeselskap kontrollert av Rosneft, er lokalisert i Strezjevoj og byen voks opp rundt dei aukande behova til selskapet. Mesteparten av bustadane i byen og alle dei viktigaste offentlege tilboda – skular, sjukehus, lufthamn, hotell – vart bygt opp rundt behovet til selskapet på 1960- og 1970-talet.
Strezjevoj lufthamn ligg like aust for byen.
Symfoni nr. 27 av Mozart
'''Symfoni nr. 27 i G-dur''' (K. 199) er ein symfoni komponert av Wolfgang Amadeus Mozart i april 1773. Symfoni er skriven for to fløyter, to horn og strykarar. Han skreiv symfonien i tre satsar:
Dei magellanske subpolare skogane
Dei magellanske subpolare skogane (spansk: Bosque (subpolar) magallánico) er ein terrestrisk økoregion i det sørlegaste Sør-Amerika, som dekkjer delar av det sørlegaste Chile og i langt mindre grad sørvestre område i Argentina. Det er ein økoregion med temperert lauvskog og blandingsskog i den neotropiske regionen, og inneheld dei sørlegaste skogane i verda. Det typiske treslaget i regionen er tre i slekta Nothofagus, sørbøk.
OLIG4
OLIG4 er ein basisk heliks-lykkje-heliks (bHLH)-transkripsjonsfaktor som vert uttrykt i nervesystemet hjå amfibium og ekte beinfiskar. Under fosterutviklinga til Xenopus tropicalis vert OLIG4 uttrykt i lag med OLIG2 og OLIG3 frå gastrulasjonssteget fram til steg 30.
Dei magellanske subpolare skogane
Plassering og generell skildring
Den magellanske subpolare skogøkoregionen ligg vest for Andesfjella, som spring nord-sør i det meste av lengda, men bøyer austover nær sørspissen av Sør-Amerika, og endar ved øygruppa Eldlandet. Den magellanske økoregionen var dekt av isbrear under siste istid, og landskapet er djupt dissekert av fjordar, med mange øyar, viker og kanalar, inkludert Magellansundet, som skil Eldlandet frå det søramerikanske fastlandet og har fått namn etter den portugisiske oppdagaren Ferdinand Magellan. Sundet er naturleg passasje frå Sør-Atlanteren til Sør-Stillehavet. Den magellanske økoregionen femnar vidare sør til Kapp Horn, ca. 56° S. Nord for omtrent 48° sørleg breiddegrad ligg dei tempererte valdiviske skogane, som deler mykje plante- og dyreliv med den magellanske økoregionen. Mot aust ligg dei tørrare tempererte gras- og buskområda i Patagonia, i regnskuggen av Andes og fjella på Eldlandet.
Klima
Andes og Eldlandet avskjer fuktige vestlege vindar, og skaper tempererte regnskogforhold, medan den kalde Perustraumen, som går nord langs vestkysten av Sør-Amerika, og den kalde antarktiske sirkumpolare straumen, som går frå vest til aust gjennom Sørishavet, held den magellanske økoregionen kjølig og våt, og den sterke oseaniske påverknaden modererer sesongmessige temperaturekstrem. Gjennomsnittlege månadstemperaturar på 56° sørleg breidde varierte mellom 2 °C for den kaldaste månaden juni og 11 °C for januar. Gjennomsnittleg årleg nedbør varierer, og minkar frå vest til aust frå høvesvis ca. 4000 mm til 700 mm. Til dømes er gjennomsnittleg årleg nedbør i Bahía Félix (53ºS 70ºW) er 4845 mm, medan han i Ushuaia, (54ºS 68ºW) er 545 mm. Nedbør som snø kan vere rikeleg heile året. Tåke er svært hyppig.
Biologisk mangfald
Jamført med dei valdiviske skogane i nord er ikkje denne økoregionen så biologisk rik. I nord finn ein langt fleire treaktige planteslekter. Til dømes manglar dei fleste epifyttane i magellanske skogar, og alle klatreplantar er også fråverande her. Likevel finn ein fleire meir urteaktige artar som er stadeigne til økoregionen i sør.
Flora
Vegetasjonen i vest er typisk av hovudsakleg eviggrøne sørbøkeskogar (Nothofagus betuloides), mot aust finn ein lauvskogar av lengabøk (Nothofagus pumilio) og kanelsørbøk (Nothofagus antarctica), dette strekkjer seg inn i Argentina. På Eldlandet finst dei eviggrøne skogane i sør og lauvskogane mot innlandet. Lauvskogen er danna av nesten reine bestandar av lengabøk i lågare høgder, i ulike kombinasjonar med den meir økologisk tolerante kanelsørbøk, som rår i meir tørre habitat eller mindre drenert jord. I frostlommar finst ei lynghei dominert av artar i krekling-slekta Empetrum og slekta Bolax i skjermplantefamilien. På fuktige eller våte stader i desse skogane veks spesielt rike høgmyrsamfunn dominert av torvmosar, (Sphagnum), og gras i sivfamilien (Juncaceae) og i storrfamilien (Cyperaceae). Drimys winteri (vinterbark) finst lengst søraust i regionen.
Lauvskog i aust viser ein overgang til den eviggrøne skogen i vest med blanda sørbøkskogar. Med ca. 1000 til 4000 mm nedbør blir sørbøkarten N. betuloides dominerande, dannar reine skogar eller blir blanda med til dømes spolebusk-artar og Pilgerodendron. I den nordlege delen av økoregionen finst sørbøkartane Nothofagus dombeyi og N. nitida opp til  48 ºS breidde, og Podocarpus nubigena i gultrefamilien opp til 51 ºS.
Argonautbreen
Argonautbreen er ein sidebre som er kring 16 km lang i Mountaineer Range i Victoria Land i Antarktis. Han flyt aust og ut i Marinerbreen like nord for Engberg Bluff. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand i 1962–63 i samband med Aeronaut-, Cosmonaut- og Cosmonettebreen.
Dei magellanske subpolare skogane
Flora
I dei kaldare områda med mykje nedbør i dei sørvestlege delane av økoregionen, strekk ein karakteristisk biotop vanlegvis kalla magellansk myrland eller magellansk tundra lengst sør og vest gjennom den chilenske øygarden omtrent frå Hoste-øya sør for Beaglekanalen og nordover til 48ºS. Her er vegetasjonen kjenneteikna av nedbøygde dvergbuskar, puteplantar, grasliknande plantar og mosar i vassfylt terreng, som i ulike kombinasjonar dannar vegetasjon av kratt eller myr. I skjerma område, sjølv på dei ytste øyane, blir det berre utvikla fragment av den eviggrøne skogen. Myrane omfattar karakteristiske artar, mange med austral tilhøyrsel som Bolax i skjermplantefamilien, soleihovslekta (Caltha), Donatia og Phyllachne i korgplanteordenen og Lepidothamnus i gultrefamilien.
Fugleliv
Dei fleste fugleartane i dei subpolare Nothofagus-skogane ser ein òg nord inn i dei valdiviske skogane, slik som den iaugefallande eldkronekolibrien (Sephanoides sephaniodes), magellanspett (Campephilus magellanicus), gulbryntornstjert (Aphrastura spinicauda), sørparakitt (Enicognathus ferrugineus) og svartbrysturka (Pteroptochos tarnii). Likevel er det nokre få nesten-endemiske fugletaksa i den magellanske økoregionen, slik som taregås (Chloephaga hybrida), brunhovudgås (Chloephaga rubidiceps), sotbergkall (Cinclodes antarcticus), og gulvengsporv (Melanodera melanodera). Brungumpkarakara (Daptrius australis) har utbreiing over Falklandsøyane og sørlegaste Eldlandet.
Artar som er vidt utbreidde i sørlegaste Sør-Amerika medrekna sørlegaste magellanske økoregionen inkluderer patagoniaskovland (Tachyeres patachonicus), chilehauk (Accipiter chilensi), bendelmyrhauk (Circus cinereus), chileugle (Strix rufipes), patagoniaibis (Theristicus melanopis), brunkarakara (Daptrius chimango), kvitisseelenia (Elaenia albiceps), chileandessporv (Phrygilus patagonicus), hussmett (Troglodytes aedon), sørsisik (Spinus barbatus) og umbratrast (Turdus falcklandii).
Pattedyr
Ein art her finn ein jamvel over begge dei amerikanske kontinenta, puma (Puma concolor).
Nokre artar, spesielt sørleg andeshjort har fått innskrenka utbreiing etter at europearane kom på grunn av jakt, predasjon av hundar, sjukdommar, konkurranse med storfe og konkurransekonfliktar med introdusert hjort. Mink (Mustela vison) er ein invasiv art i regionen og rekna som eit trugsmål mot bakkehekkande fugleartar.