cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eurovision Song Contest 1997
Katrina and the Waves, som representerte Storbritannia, vann tevlinga med rekordmange 227 poeng. Denne rekorden stod heilt fram til 2004, då semifinalen vart innført og mange fleire land vart med i avstemminga). Vinnarsongen «Love Shine a Light» fekk poeng frå alle landa, ti tolvarar og fem tiarar. Songen vert rekna som ein av dei mest vellukka som har vunne tevlinga nokonsinne. Vertslandet Irland kom på andreplass, med Marc Roberts og «Mysterious Woman».
Det var eit breitt spekter av ulike songar med dette året. Danmark sendte ein rapsong, Kroatia sendte deira versjon av Spice Girls og Sverige sendte eit boyband i beste åttitalsstil. Musikken var generelt meir moderne enn før, og for fyrste gong på seks år var det ein song med raskt tempo som vann. Noreg sitt bidrag, San Francisco av Tor Endresen kom på ein delt sisteplass saman med Portugal, og fekk null poeng.
Telefonavstemming vart testa ut i fem land dette året: Storbritannia, Sverige, Sveits, Tyskland og Austerrike. Det synte seg at resultata frå desse landa skilte seg ganske mykje frå dei andre landa, som brukte jury. For eksempel fekk Island 16 av sine totalt 18 poeng frå desse fem landa.
Peder Tollefsen
Tingperioden 1916-18 var Tollefsen varamann til Stortinget frå einmannskrinsen Porsgrunn, møtte ved to høve. Den neste valperioden, 1919–21, representerte han same valkrinsen, han var då medlem i Justiskomiteen.
Frå 1917 til 1931 var Tollefsen medlem i Porsgrunn bystyre, dessutan hadde han mange andre kommunale verv. Elles var han styreleiar 1929-33 i Porsgrunds Sparebank, leiar av handelsforeininga i byen og med i styringa av Porsgrunds Handelsbank.
Hultsfreds kommun
Hultsfred kommune ligg i det svenske länet Kalmar län. Administrasjonssenter i kommunen er Hultsfred.
Tettstader
Hultsfred kommune har ni tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Jelena Lasjmanova
Jelena Anatoljevna Lasjmanova er ein russisk tidlegare kappgjengar frå Saransk som i 2012 vart olympisk meister og i 2013 verdsmeister på 20 kilometer. Ho vart i 2014 utestengd frå idretten i 2 år for bruk av dopingmiddel.
Lasjmanova vart junior-verdsmeister på 5 km i 2009 og på 10 km i 2010 og 2011. Våren 2012 vann ho heime i Saransk ei tevling i verdscupen i kappgang. Under dei olympiske sommarleikane 2012 i London tok ho gullmedaljen på 20 km med verdsbestetida 1.25.02, sju sekundar føre landskvinna Olga Kaniskina og 14 sekundar framom Qieyang Shenji frå Kina.
I august 2013 gjekk Lasjmanova i mål som vinnar av 20 km i VM i friidrett i Moskva. På tida 1.27.03 kom ho i mål 8 sekundar føre landskvinna Anisja Kirdjapkina, ein utøvar som i 2019 fekk annullert plasseringa si. Sjølv testa Lasjmanova i 2014 positivt på bruk av det forbodne stoffet enduborol, noko som gjorde at ho ikkje fekk drive idrett dei neste to åra. Ho kom ikkje tilbake i tevling.
Koppl
Koppl er ein kommune i Salzburg-Umgebung i forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 20,9 km² og 3 500 ibuarar. Landsbyen Koppl ligg 755 meter over havet, ei 10 kilometer aust om byen Salzburg.
Racerbana Salzburgring ligg i Koppl kommune.
Mount Brecher
Mount Brecher er eit taggete fjell, 2100 moh, som ligg like vest for Mount LeSchack nord i Wisconsin Range i Horlick Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–60, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Henry H. Brecher, eit medlem av Byrd-stasjonen vinteren 1960, som kom attende til Antarktis for å gjere glasiologisk arbeid i fleire år
Schmitten
Schmitten (retoromansk Ferrera) er ein kommune i distriktet Albula i kantonenen Graubünden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1301 meter over havet.
Kommunen ligg i Belfort kreis. Han består av gatelandsbyen Schmitten på høgresida av Albuladalen.
Handball under Sommar-OL 1992/Kvinner
Handball under Sommar-OL 1992 for kvinner vart avvikla frå 30. juli til 8. august 1992 i Granollers og Barcelona. Åtte land deltok i turneringa: Austerrike, Nigeria, Noreg, Spania, Sør-Korea, Tyskland, USA og eit mannskap frå den oppløyste «Sovjetunionen».
Penicillinmugg
Penicillinmugg (Penicillium chrysogenum) er ein sopp i slekta penselmuggsoppar. Heile genomet til penicillinmuggen er sekvensert. Industriell produksjon av penicillin baserer seg på ein variant av penicillinmugg.
Handball under Sommar-OL 1992/Kvinner
Laga var delt inn i to grupper med fire lag i kvar, der alle laga i den enkelte gruppa spelte kamp mot einannan. Dei to beste laga i gruppene avanserte til semifinalar, medan trearane i gruppene møttest til kamp om femteplassen og firarane om sjuandeplassen. Noreg enda på andreplass i gruppe B. I semifinalen slo Noreg «Sovjetunionen» med 24 mot 23.
Finalen
Finaleoppgjeret stod dermed mellom tittelforsvarar Sør-Korea og Noreg. Koreanarane feia i fyrste omgangen over dei norske kvinnene og leia 16–8 ved pause. Den andre omgangen vart ein transportetappe inn mot siger 28–21. Sørkoreanske Lim O-kyeong skåra 8 mål og vart toppskårar i finalen.
Arrow Through Me
«Arrow Through Me» er ein R&B-song av Wings, som kom ut i 1979 på albumet deira Back to the Egg.
Handball under Sommar-OL 1992/Kvinner
Finalen
Dei norske måla kom frå Heidi Sundal (7), Susann Goksør (4), Cathrine Svendsen (3), Kristine Duvholt (2), Siri Eftedal, Hanne Hogness, Tonje Sagstuen, Karin Pettersen, Henriette Henriksen, (1, alle). Ingrid Steen og målvaktene Annette Skotvoll og Hege Frøseth skåra ikkje i finalen. Også Heidi Tjugum, Anne-Brit Skarstein, Hege K. Kvitsand og Mona Dahle var med i den norske OL-troppa.
Arrow Through Me
«Arrow Through Me» var meir pop- enn rock-aktig, som dei fleste songane på Back to the Egg. Songen kom ut som den andre singelen frå albumet i USA og nådde 29. plassen på singellista der. B-sida var «Old Siam, Sir», som vart gjeven ut som ein eigen singel i Storbritannia.
Handball under Sommar-OL 1992/Kvinner
Finalen
Kvinnene frå tidlegare «Sovjetunionen» vann bronse etter firemålssiger over Tyskland.
Doping i baseball
Doping i baseball er ei form for doping som har gått føre seg i fleire land, sjølv om det finst lovar og reglar mot doping.
Historie
Bruk av kokain som kom fram i dei såkalla Pittsburgh narkotika-rettssakene i 1985 medverka til at serien Major League Baseball straffa 11 spelarar med bøter og 100 timar med såkalla narkotika-relatert samfunnsteneste.
Ifølgje ESPN hadde Major League ein «steroid tidsalder» frå seint i 1980-åra til seint i 2000-åra. Fleire steroid kom på forbodslista til baseball i både USA og Canada i 1991, men først frå 2003-sesongen blei det tatt dopingprøvar frå spelarar i Major League.
Mörbylånga kommun
Mörbylånga kommun ligg i det svenske länet Kalmar län på øya Öland. Administrasjonssenter i kommunen er Mörbylånga. Kommunen utgjer søre delen av øya Öland, og er eit eldgamalt kulturlandskap – Kulturlandskapet på Södra Öland – med rullesteinsmarker i vest og Stora alvaret på kalksteinsgrunn med alvar i aust. Borga Eketorp vitnar om høvdingemakt sidan bronsealderen, og Vickleby har kyrkje frå 1100-talet. I kommunen ligg tettstaden Färjestaden som har brusamband over til fastlandet. Ölands Djurpark ligg ved Färjestaden.
Doping i baseball
Historie
I 1998 innrømma spelaren Mark McGwire bruk av androstenedion, som då ikkje var ulovleg i toppserien, men forbode i seriane National Football League og NCAA. I 2002 blei det avslørt at firmaet BALCO hadde levert steroid til fleire proffspelarar. I 2005 gav den pensjonerte baseballspelaren José Canseco ut ei bok, Juiced, der han skreiv om bruk av steroid i baseball. Han skreiv fritt om doping i baseball, at han sjølv hadde teke steroid, og namngav fleire av kollegaene sine som steroidtakarar.
Mörbylånga kommun
Ein stor del av innbyggjarane i kommunen pendlar til arbeidsplassar utanfor kommunen, særleg til Kalmar.
Tettstader
Mörbylånga kommune har ni tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Doping i baseball
Historie
Mitchell-rapporten frå desember 2007 førte til at Major League byrja teste spelarane to gongar i året, og talet på stoff som vart søka etter auka.
I januar 2013 blei Major League og spelarfagforeininga einige om å innføra tilfeldige testar for veksthormon i spelesesongen og ein ny test for testosteron. Testinga tok til i 2013-sesongen, og minst tjue spelarar blei skulda for å ta veksthormon. Til slutt blei 14 spelarar suspenderte, blant dei mest kjende var Ryan Braun frå Milwaukee Brewers (suspendert i dei siste 65 kampane av sesongen), Alex Rodriguez frå New York Yankees (suspendert i 211 kampar) og Nelson Cruz frå Texas Rangers (50 kampar). Dopingverksemda blei driven av Anthony «Tony» Bosch i Florida, ein påstått doktor med ei falsk medisinutdanning.
1717 Arlon
1717 Arlon er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 8. januar 1954 av Sylvain Julien Victor Arend ifrå Observatoire Royal de Belgique i Uccle.
John van Loen
Johannes Maria van Loen er ein tidlegare nederlandsk fotballspelar.
Asak kyrkje
Asak kyrkje er ei langkyrkje frå 1893 i Halden kommune i Viken fylke.
Byggverket er i tegl og har 400 plassar. Det er bygd i ein enkel, nygotisk stil.
Inventar
Altartavla med motivet «Jesus i Getsemane» av austerrikaren Edvard Steinle stod tidlegare i Oslo domkyrkje, der ho var ein del av Alexis de Chateauneufs ombygging i nygotikk i 1848–1850.
Preikestolen er sekskanta og har bilete av dei fire evangelistane måla av Laura Schultz. Døypefonten er frå 1700-talet og er laga av tre. Han har ein ryggvirvel av ein kval som midtstykke. Denne ryggvirvelen vart funnen i Tista i 1682.
Orgelet er frå 1927.
Britt Peak
Britt Peak er eit lite fjell i Antarktis på 3070 moh. Det ligg like sørvest for toppen av Mount Moulton i Flood Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–66, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Dale R. Britt, ein snikkar som overvintra ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1969.
MS «Kvinnherad»
MS «Kvinnherad» er eit motorskip bygd i 1950 for Hardanger Sunnhordlandske Dampskibsselskap. Skipet gjekk i rutefart for HSD til 1957 då det vart selt til Ofotens Dampskipsselskap (ODS) og tok namnet MS «Tranøy». Seinare har ho òg hatt namna MS «Brand VII» (1965–1988) og MS «Rygerfjord» (1988-til i dag).
Sidan ei ombygging i 1995 har «Rygerfjord» vore hotell, losji og resturantskip på Söder Mälarstrand i bydelen Södermalm i Stockholm. Skipet vart levert til HSD i mai 1950 og selt til A/S Ofotens Dampskibsselskap i Narvik i juni 1957. Ho fekk då namnet «Tranøy». I 1961 fekk skipet ny motor og i 1965 fekk ho namnet «Brand VII». Skipet vart i 1968 selt til A/S Brand-Båtane i Sykkylven/Ålesund. Skipet vart seld vidare til Aanen Nilsen Shipping A/S i Vedavågen/Kopervik i april 1981 og til L. Rødne & Sønner A/S i Sjernarøy/Kopervik i februar 1988 og fekk då namnet «Rygerfjord». Skipet vart seld til AB Skogsflyg Cassel Aero i Stockholm i juni 1995. Ho vart då lagt opp i Stockholm som flytande hotell. I 2001 vart ho seld til Rygerfjord Shipping AB i Stockholm. Skipet vart stroke frå Lloyds i 2010.
Ryttarstatue
Ein ryttarstatue er ein statue som viser ein person til hest, ofte laga i bronse i naturleg eller overnaturleg storleik. Ryttarstatuar har opp gjennom historia vore vanlege for å avbilde regentar og feltherrar.
Ein kjenner ryttarstatuar frå den arkaiske tida i Hellas. Ein statue kjend som Rampinryttaren funnen på Akropolis i Aten stammar frå 500-talet f.Kr. og framstiller ein kouros til hest.
Anja Breien
Anja Breien er ein norsk prisløna filmregissør frå Oslo. Ho har lengre fartstid enn nokon andre norske filmregissørar.
Biografi
Frå 1966 fekk ho jobb i nokre filmar av Henning Carlsen, før ho laga sitt fyrste sjølvproduserte verk, kortfilmen Vokse opp i 1967. Denne var basert på segnet om Jostedalsrypa. Deretter produserte ho den meir kontroversielle kortfilmen ''17. mai – en film om ritualer'' i 1969. Ho var også medregissør i langfilmen Dager fra 1000 år frå 1970. Kortfilmen Ansikter kom ut i 1971, og tok for seg andleta i Edvard Munch sine måleri, med utgangspunkt i eit dikt av Poul Borum. Her var filmmusikken laga av Jan Garbarek, og dei to har også samarbeidd mykje i seinare tid.
Anja Breien sin fyrste eigne langfilm vart Voldtekt, frå 1971. Filmen skildra valdtekt som lovbrot, og om korleis hovudpersonen vart til kasteball i rettssystemet. Svein Sturla Hungnes debuterte her som skodespelar, og filmen vann filmprisen Sølvklumpen i 1972. Breien vann også filmkritikarprisen for same filmen. Hennar neste langfilm fekk tittelen Hustruer, og kom i 1975. Filmen, som stod i dialog til filmen Husbands (1970) av John Cassavetes, handla om tre hustruer som slår seg laus, og var meint både humoristisk og feministisk. Hovudrollene hadde Frøydis Armand, Katja Medbøe og Anne Marie Ottersen. Med denne filmen var Anja Breien verkeleg i ferd med å skapa seg eit namn i Film-Noreg. Breien har laga to oppfylgjarar til Hustruer; respektive i 1986 og 1996.
Alligator Eyes
Alligator Eyes er to nærliggande nunatakar som stig til over 600 moh på austsida av Dickeybreen i Churchill Mountains i Antarktis. Dei ligg oppom enden av ein brei, isdekt rygg som strekkjer seg nord frå Mount Arcone og fekk dette namnet av Advisory Committee on Antarctic Names fordi dei likna augo på ein alligator.
Når gjøken galer
The Cuckoo's Calling er ei krimbok frå 2013 av J.K. Rowling, utgjeven under pseudonymet «Robert Galbraith». Boka kom på norsk i mars 2014, utgiven på Cappelen Damm. Den norske tittelen er Når gjøken galer, omsetjar er Heidi Grinde.
Handling
Boka handlar om Cormoran Strike, ein privatdeteketiv og tidlegare soldat som mista foten i Afghanistan etter å ha blitt råka av ei landmine. Han har nett slått opp med sambuaren sin, har ingen pengar, og bur på kontoret.
Strike blir hyra av John Bristow, bror til supermodellen Lula Landry eller «Koko», som skal ha teke livet av seg. Bristow trur ikkje søstera tok sitt eige liv, sjølv om politiet konkluderte med dette.
Med seg på laget har Strike sekretæren Robin, som i utgangspunktet kom dit ved ein feil, gjennom eit vikarbyrå. Ho viser seg snart å ha talent for detektivarbeid.
Handlinga utspelar seg dels i mote- og modellbransjen, blant menneske med mykje pengar, i London og områda rundt.
Bakgrunn
Gjennom åra har Rowling ofte snakka om skrive ein kriminalroman. Under Edinburgh Book Festival i 2007 meinte forfattaren Ian Rankin at kona hans hadde sett Rowling «skrible» på ein detektivroman i ein kafé. Rankin trekte seinare tilbake historia, og sa det var ein spøk. Ryktet fortsette då The Guardian i 2012 spekulerte om at Rowling si neste bok ville være ein kriminalroman.
Sal og mottaking
Før Rowling sin identitet som boka sin forfattar blei avslørt, hadde 1500 eksemplar av boka blitt selt sidan lanseringa i april 2013. Boka steig frå 4709. plass til fyrste plass på «bestseljande roman»-lista på Amazon etter at det blei avslørt 14. juli 2013 at boka var skriven av Rowling under namnet «Robert Galbraith».
På den sosiale lese-nettstaden Goodreads har romanen ei gjennomsnittsvurdering på 4 av 5. Lesarane på nettstadet kalla boka «mogen» og «realistisk». Dei seier òg at karakterane er «bedårande» og «sympatiske». Publishers Weekly roste også boka.
Isidoros frå Milet
Isidoros frå Milet var ein seinantikk arkitekt, fysikar og matematikar. Han var frå byen Milet.
Isidor var, saman med Anthemios frå Tralleis, byggmeister på Hagia Sofia. Hagia Sofia var hovudkyrkje i Konstantinopel i 900 år, og er eit av dei siste store byggverka i antikken. Byggverket vart reist på oppdrag frå den austromerske keisaren Justinianus I, på staden der den store basilikaen Hagia Sofia tidlegare hadde stått. Den kyrkja, som vart oppført under Theodosius, vart øydelagd under Nikaopprøret i 532.
There Goes Rhymin' Simon
Før albumet kom ut kom singelen «Kodachrome», som nådde andreplassen på den amerikanske singellista. Albumet vart ein større suksess i heimlandet enn forgjengaren og nådde andreplass på albumlista. I Storbritannia nådde albumet fjerdeplass og i Noreg ein sjetteplass.
Songen «Kodachrome» er kalla opp etter Kodak-filmen med same namn. Kodak kravde at albumet skulle merkast med at Kodachrome var eit varemerke frå Kodak. Songen vart ikkje gjeven ut som singel i Storbritannia, fordi han ikkje kunne spelast på BBC på grunn av det varemerkte namnet.
Bucher Peak
Bucher Peak er med ei høgd på 2445 moh, eit av dei høgaste fjella vest i den sentrale delen av Mount Murphy-massivet i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter den kjende amerikanske geolog Walter H. Bucher, som var geologiprofessor ved Columbia University, 1940–56.
Kulestøyt
Kulestøyt (ofte berre «kule») er ein av dei fire tradisjonelle kastdisiplinane innen friidrett: Kulestøyt, diskoskast, spydkast og sleggjekast. Målet med øvinga er å «støyte» ei tung metallkule så langt som mogleg, med berre ei hand. Utøvaren som støyter kule vert kalla ein «kulestøytar» eller ein «kastar».
Kula som nyttast har ei vekt på 7,26 kg for menn og 4 kg for kvinner.
Kulestøyt har vore ei olympisk øving for menn frå dei første moderne leikane i 1896 og for kvinner frå 1948 under Sommar-OL 1948. Kule er òg ein del av mangekamp; tikamp for menn og sjukamp for kvinner.
Verdscupen i alpine greiner 2002/Menn
Verdscupen i alpine greiner for menn i 2002-sesongen tok til 28. oktober 2001 i Sölden i Austerrike og vart avslutta 10. mars 2002 i Altenmarkt im Pongau, også Austerrike. Turneringa omfatta 33 renn og 35 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 9 slalåmrenn, 8 storslalåmrenn, 6 super-g-renn, 10 utforrenn og 2 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn i slalåm og utfor.
Stephan Eberharter frå Austerrike vann FIS-pokalen med stor margin til norske Kjetil Andre Aamodt, Didier Cuche frå Sveits kom på tredjeplass.
Cimetière marin de Saint-Paul
Cimetière marin de Saint-Paul er ein gravlund i byen Saint-Paul på breidda av baie de Saint-Paul («Sankt Paulus-bukta») på øya La Réunion, ein fransk kommune og region i Indiahavet. Gravlunden ligg særs vakkert til ovanfor ei strand med svart sand, og med vidt utsyn over havet. Gravlunden med inventar vart freda som  Monuments historiques 26. januar 2012.
Sinjë
Sinjë er ein tidlegare landkommune i regionen Berat i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Berat.
China Miéville
China Miéville er ein engelsk forfattar som er mest kjend for sine fantasyromanar, men som også har publisert akademisk sakprosa. Han har motteke Arthur C. Clarke Award og British Fantasy Award for Perdido Street Station, British Fantasy Award igjen for The Scar og Arthur C. Clarke Award igjen for Iron Council. Han fekk publisert den første novella si i Young Words i 1986 etter å blitt ein av tre vinnarar i bladet sin årlege konkurranse.
Sinjë
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Sinjë 3 351 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Sinjë ein del av distriktet Berat. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Cimetière marin de Saint-Paul
Gravlunden har tent som siste kvilestad for mange sjørøvarar (piratar), mellom anna den vidgjetne Olivier Levasseur, kalla «La Buse» (eller «La Bouche»). Han herja i Indiahavet på 1700-talet, og ein freistar framleis å finne fram til skattane han har etterlate seg. Men nemninga cimetière marin tyder ikkje at gravlunden (le cimetière) er reservert for sjøfolk, men at gravlunden ligg open mot havet. Den cimetière marin i sjølve Frankrike som er mest kjend for sin venleik og sitt utsyn ligg i Sète, sør i landet. Diktaren Paul Valéry har skrive om denne gravlunden i diktet Le cimetière marin, og songaren Georges Brassens syng at «mon cimetière soit plus marin que le sien» («min gravlund vil verte meir marin enn hans») i songen Supplique pour être enterré à la plage de Sète («Bøneskrift om å få verte gravlagt på stranda i Sète»).
Den franske poeten Leconte de Lisle, som var fødd i Saint-Paul i 1818 og døydde i Frankrike i 1894, vart i 1977 overført og jordfesta på nytt på Cimetière marin de Saint-Paul etter fyrst å ha vore jordfesta på gravlunden cimetière du Montparnasse i Paris. Overføringa skjedde i samsvar med dei ynska han sjølv hadde uttrykt i dikta sine, «Le Manchy» og «Si l'Aurore». På Cimetière marin de Saint-Paul ligg òg den franske poeten Eugène Dayot og kunstmålaren Arthur Grimaud gravlagde.
Os kyrkje i Østerdalen
Os kyrkje er ei krosskyrkje frå 1862 i Os kommune i Innlandet fylke. Det er den tredje kyrkja i Os og den andre på den noverande kyrkjestaden.
Surava
Surava er ein tidlegare sveitsisk kommune i distriktet Albula i kantonenen Graubünden. Kommunen hadde innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret låg 904 meter over havet.
1. januar 2015 slo kommunen seg saman med Alvaneu, Alvaschein, Brienz/Brinzauls, Mon, Stierva og Tiefencastel til kommunen Albula/Alvra.
Kommunen låg i Belfort kreis. Han bestod av gatelandsbyen Surava på høgrebreidda av elva Albula.
1718 Namibia
1718 Namibia er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 14. september 1942 av Marjy Väisälä ifrå Turun observatorio, Turun yliopisto i Turku.
Bauhs Nunatak
Bauhs Nunatak er ein markant nunatak i Antarktis på 2225 moh. Han ligg ved nordsida av Walcott Neve, kring 3,5 nautiske mil sør-søraust for Mount Sirius. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Luvern R. Bauhs, ein forskar frå US Antarctic Research Program på ionosfæren ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1959.
Ghaziyeh
Al Ghazieh (arabisk الغازية) er ein liten by i Sør-Libanon, nær Sidon. Ghazieh er eit økonomisk senter med mange fabrikkar og butikkar. I tillegg har byen ei lita hamn. Ghazieh har kring 50 000 innbyggjarar. Ghazieh grensar til mange landsbyar i sør og vest, som Qinnarit, Magdouche, Darb es Sim, Zaita, Aaqtanit, Maamriye og Zahrani. Stranda med dei mange restaurantane er ein turistmål.
Minjiang
Minjiang (kinesisk skrift 岷江, pinyin Mín Jiāng) er ei 735 km lang elv i provinsen Sichuan i Kina. Den største bielva hennar er den endå lengre Dadu He.
Min er den vassrikaste bielva til Chang Jiang, og renn ut i den øvre delen til denne ved Yibin (宜宾). Dujiangyan kunstvatningssystem (都江堰) ligg ved elva. Nær Dujiangyan er Min oppdemma i Zipingpureservoaret.
Aadloun
Aadloun, Adloun eller Adlun (arabisk عدلون) er ein kystby sør i Libanon, 17 km sør for Sidon. Staden er kjend for dyrking av vassmelonar. Her ligg ein fønikisk nekropolis og førhistoriske grotter der fire arkeologiske stader er oppdaga og datert til steinalderen. Ein har funne spor etter menneske i Abri Zumoffen (eller Aadloun I) som er 70 000 år gamle.
H.E. Møller
Hans Eleonardus Møller, kjend som H.E. Møller, var ein norsk jurist og Høgre-politikar frå Porsgrunn.
H.E. Møller tok juridisk embetseksamen i 1886 og var nokre år sakførarfullmektig i Skien. I 1889 opna han kontor i Porsgrunn og arbeidde som overrettssakførar livet ut. Frå 1899 til 1932 var han også aktor i Bamble sorenskriveri og frå 1921 til -32 forsvarar i Gjerpen sorenskriveri. Ved fleire høve var han konstituert som magistrat og politimeister i Porsgrunn og som sorenskrivar i Gjerpen.
Møller hadde ei rekke kommunale verv i Porsgrunn, mellom anna var han medlem i bystyret frå 1898 til 1931, viseordførar 1914–16. Han hadde styreverv i fleire bankar og industriverksemder. Stortingsperioden 1916–18 var han stortingsmann frå einmannskrinsen Porsgrunn, vald for Høgre. På Stortinget var han medlem i Justiskomiteen. Perioden 1923–25 var han statsrevisor.
Those Who Are About to Die Salute You
Those Who Are About to Die Salute You - Morituri Te Salutant er debutalbumet til den britiske rockegruppa Colosseum, gjeve ut i 1969 på Fontana. Det er rekna som eit av dei første albuma innan jazzfusion. Tittelen er ei omsetjing av det latinske omgrepet morituri te salutant som gladiatorar skal ha sagt til keisaren før ein gladiatorkamp.
Albumet nådde 15. plassen på UK Albums Chart.
Bakgrunn
Songen «Debut» var den aller første songen Colosseum spelte i lag som ei gruppe. Tony Reeves sa seinare at songen var ein frase som han hugsa at Mick Taylor spelte med John Mayall, og at han endra det litt til ei basslinje.
«Mandarin» byrja frå ei rekkje skisser av Dave Greenslade, basert på ein japansk skala. Tony Reeves sette saman skissene til eit hovudtema og arrangerte songen.
«Beware the Ides of March» låner eit tema frå fugen «Toccata og fuge i d-moll» av Johann Sebastian Bach (Bach BWV 565), som er same fuge som «Whiter Shade of Pale» av Procol Harum er basert på.
Colosseum spelte òg inn «I Can't Live Without You», som kom ut i 2004 som eit bonusspor på albumet.
Mottaking
Allmusic kalla albumet «eit mektig eitt, som sette fri den musikalske dugleiken til kvart medlem og sette det saman til ein eksplosiv straum av progressiv jazzrock.» Dei nemnte vidare variasjonen på albumet og kor unik kvar song var og konkluderte «albumet opprettheld intensiteten og kreativiteten heile vegen».
Ameriansk utgåve
I USA kom albumet ut i juli 1969 på Dunhill med eit anna innhald og eit anna plateomslag.
Evenstad kyrkje
Evenstad kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1904 i Stor-Elvdal kommune i Innlandet. Kyrkja vart oppført på initiativ frå Anne Evenstad og teikna av Victor Nordan.
Under Vesleofsen i 1995 var området rundt kyrkja oversvømt, og orgelet og anna inventar måtte reddast unna. Kyrkja vart spøkefullt kalla «Sjømmannskirken». Inventaret vart redda, men golvet måtte leggjast på nytt.
Ekstremsportveko
Ekstremsportveko er ein årleg festival for ekstremsport som blir halden på Voss i Vestland i Noreg. Under festivalen blir det halde tevlingar innan ulike former for ekstremsport. I tillegg blir det halde fleire konsertar. Ekstremsportveko blir arrangert siste veka i juni eller i veke 26 kvart år. I 2017 blei Ekstremsportveko halden for 20 gong. Dagleg leiar for Ekstremsportveko er Kjetil Kriken.
Buettner Peak
Buettner Peak er eit spisst fjell som ligg midtvegs langs nordveggen av Roosbreen nordvest i Mount Murphy-massivet i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfotografi teken i U.S. Navy, 1959–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert J. Buettner (1914–75), som styrte logistikken for støtteoperasjonane til Holmes and Narver, Inc i Antarktis. Dette arbeidet tok han til Antarktis minst fem gonger mellom 1969–74.
Ekstremsportveko
I 2012 døydde ein fallskjermhoppar i Simadalen i samband med tilsetllinga.
Paul Simon in Concert: Live Rhymin'
Paul Simon in Concert: Live Rhymin' er eit konsertalbum av Paul Simon som kom ut i april 1974 på Columbia Records. Det vart spelt inn under turneen til Simon i 1973 og 1974 etter There Goes Rhymin' Simon. Albumet var berre ei forkorta utgåve av konsertane han spelte, der han kunne spele opp mot 24 songar.
Det står ikkje på plateomslaget kvar songane er innspelte. Simon hadde med seg Urubamba og the Jessy Dixon Singers på albumet. Albumet var det første konsertalbumet til Simon og han spelte fleire Simon & Garfunkel-songar.
Mot slutten av albumet kan ein høyre ein i publikum som ropar til Simon: «Sei noko!». Han svarar «Sei noko? Vel, eg håpar me held oss i live».
1719 Jens
1719 Jens er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 17. februar 1950 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Buennagel Peak
Buennagel Peak er eit fjell 1 nautisk mil aust for Alexander Peak i nordlege delar av Haines Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av U.S. Antarctic Service (1939–41) og av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Lawrence A. Buennagel, ein geomagnetikar/seismolog ved Byrd-stasjonen, 1968.
Sadlermiutfolk
Sadlermiutfolk (inuktitut sadlermiut, også sagdlirmiut eller sallirmiut med moderne staving, frå Sadlerk,  no Salliq, inuktitutnamnet for busetnaden Coral Harbour) var ei inuittisk folkegruppe som budde nesten heilt isolert på og rundt Coatsøya, Walrusøya og Southamptonøya i Hudsonbukta. Gruppa døydde ut ved byrjinga av 1900-talet etter å ha blitt svekka av sjukdommar innførte av europearar. Ein trudde lenge at dei var dei siste etterkomarane etter Dorsetkulturen, ettersom dei hadde ein kultur og ei språkform som skilde seg frå dei til inuittar på fastlandet. Sjølv om den lokale kulturen og skikkane deira ser ut til å ha hatt element frå både Dorset- og Thule-kulturane, har ikkje genetiske studiar vist noko blanding med dorsetfolk, og har berre vist inuittisk avstamming. Dette har leia mange til å meina at dei kulturelle skilnadane ganske enkelt kan stamma frå isoleringa deira frå fastlands-inuittar. Ein studie gjeven ut i 2015 kom fram til at sadlermiutfolk genetisk sett stamma frå thulefolk som på eit eller anna vis hadde skaffa seg kulturelle trekk frå dorsetkulturen, til dømes steinteknologi. Det er ikkje blitt kjend korleis dei fekk denne dorsetkulturen i mangel av tydelege teikn på genetisk blanding mellom dei to gruppene.
MS «Lønningdal II»
M/S «Lønningdal II» er eit motorskip bygt i 1932 for Engel H. Lønningdal P/R i Os/Bergen og var sidan i flåten til Hardanger Sunnhordlandske Dampskibsselskap (HSD) frå 1951 til 1967.
Historie
Skipet vart levert i 1932 frå Skaalurens Skibsbyggeri i Rosendal til Engel H. Lønningdal i Os. Ho gjekk i fast rute Bergen-Fusa-Hardanger-Odda og konkurrerte med HSD sine ruter i området. I 1938 fekk ho ny motor.
Sadlermiutfolk
Historie
I 1824 sette «HMS Griper» under kaptein George Francis Lyon anker utanfor Cape Pembroke på Coats Island i Hudsonbukta. Mannskapet kom i kontakt med ei gruppe folk som skal ha snakka ein «underleg dialekt» og blei kalla sadlermiut.
MS «Lønningdal II»
Historie
Under andre verdskrigen vart ho rekvirert av tyskarane og nytta som transportskip mellom Molde og Åndalsnes. Ho kom attende til Bergen 3. august 1945. Hausten 1945 vart ho leigd ut til Det Midthordlandske Dampskibsselskab, som hadde tapt eit fartøy i Fusa, og vart nytta i ruta Bergen-Os-Tysnes. Lønningdal II gjekk attende til ruta Bergen-Fusa-Hardanger-Odda i desember 1947 då Midthordlandske fekk det nye skipet sitt MS «Midthordland». Skipet vart ombygd i 1948.
Sadlermiutfolk
Historie
Sadlermiutfolk fortsette å ha kontakt med europearar. Som mange andre amerikanske urfolk var dei utsette for vestlege infeksjonssjukdommar, som dei hadde opparbeidd lite eller ingen motstand mot. I 1896 var det berre 70 att av gruppa. Hausten 1902 stoppa eit britisk handels- og kvalfangstskip, «Active» ved Cape Low på Southamptonøta. Sadlermiutar skal ha blitt smitta av ein sjukdom, kanskje influensa, tyfoidfeber eller flekktyfus, frå ein sjuk sjømann om bord på skipet, som så spreidde seg til heile gruppa. Vinteren 1902-03 var alle sadlermiutane døde bortsett frå ei kvinne og fire barn.
MS «Lønningdal II»
Historie
3. januar 1952 vart det seld til Hardanger Sunnhordlandske Dampskibsselskap (HSD) som gav ho namnet «Bjoa» 1. mars 1952 og nytta ho i lokal fraktefart mellom Bergen og Sunnhordland. I 1962 vart ho lagt i opplag i Bergen og i oktober 1967 vart ho selt til Jørgen Jørgensen i Tysse i Samnanger og rigga ned til lekter og tønnelager. I 1969 vart ho sterkt skadd i ein brann nær Gaupholm i Samnanger, kondemnert og søkkt av eigaren.
Sadlermiutfolk
Historie
I 1954 og 1955 studerte Henry B. Collins frå Smithsonian Institution ruinar etter inuittiske hus i kanadiske Arktis. Han kom fram til at ruinane på Native Point var typiske for sadlermiutkulturen, som ein gong hadde hatt ei ganske stor utbreiing. Han fann også prov som tyda på at sadlermiutar var dei siste etterkomarane etter dorsetkulturen.
Genetiske studiar har ikkje funne noko prov på direkte avstamming frå dorsetfolk, men det finst prov som tyder på at begge gruppene hadde eit felles, tidlegare opphav frå Sibir.
Levesett
Sadlermiutfolka levde av jakt og sanking, med hovudvekt på fiske og jakt på rein. Dei jakta også på sel, isbjørn og kvalross. Til skilnad frå inuittar på fastlandet skal sadlermiutane ha hatt lite interesse for kvalfangst og snarefangst, og var dermed mindre nyttige for handelsfolk som vitja Coral Harbour. I tillegg heldt sadlermiutane seg ofte påpasseleg unna handelsfolka, utforskarar og aivilingmiutfolk. Dette kan dels ha vore på grunn av historiske konfliktar med aivilingmiutane, som ville ha tilgang til Southamptonøya på grunn av det store potensialet for kvalfangst, og denefolk som drog nordover om sommaren på jakt etter rein.
Det er ikkje kjent kva språk sadlermiutane snakka, men det verker som om det var ganske ulikt det til naboane deira på fastlandet. Naboinuittar fortalde at dei snakka «barnespråk», men det er uklart om dette viste til at dei snakka eit særmerkt inuittisk språk, eller om dei brukte pidgin-inuktitut som kontaktspråk.
Ved andre halvdelen av 1800-talet var talet på sadlermiutfolk over 200. Men så auka kontakten med utanforståande, og ulike sjukdommar forårsaka ein kraftig nedgang i folketalet. Folkegruppa blei utsletta i 1902-03, som eit resultat av ein epidemi som spreidde seg i samfunnet frå kvalfangstskipet «Active». Av den totale befolkninga på 58 var det berre 5 overlevande, ei vaksen kvinne og 4 barn. Dei overlevande blei deretter evakuerte til Naujaat. Av denne gruppa var berre to barn att i live i 1908, og dei hadde ikkje noko minne om sadlermiutskikkane.
Genetikk
Ein genetisk studie publisert i Science i august 2014 tok for seg leiviningar etter 10 sadlermiutfolk gravlagde mellom ca. 1500 og 1900. Dei 8 prøvane av mtDNA som blei henta ut blei funne å høyra til haplogruppene A2b (7 prøvar) og D3a2a. Desse haplogruppene er typiske for thulefolk og inuittar, noko som tyder på at sadlermiutane stamma frå thulefolk. Ein fann at thulefolket stamma frå den sibirske birnirkkulturen, og hadde erstatta dorsetfolkekt fullstendig rundt år 1300.
Rostrum
Rostrum er latin for 'nebb, spiss' eller 'skipssnabel', og viste i antikken til bronsebelagte spissar i forstamnen på krigsskip. Desse kunne brukast som rambukkar, til å laga hol i fiendtlege skip.
Ved sjøslag var det vanleg å ta rostrumen til den overvunne fienden som krigsbytte. Etter slaget ved Antium i 338 f.Kr., der romarane sigra over volskarane, sette dei stamnane frå fiendeskipa opp rundt talarstolen i Forum Romanum. Denne blei seinare kjend som rostra, fleirtalsforma av rostrum. I moderne engelsk er «rostrum» framleis eit ord for talarstol.
Mönsterås kommun
Tettstader
Mönsterås kommune har fem tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Filisur
Filisur er ein kommune i distriktet Albula i kantonenen Graubünden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1032 meter over havet.
Kommunen ligg i Kreis Bergün.
Clem Nunatak
Clem Nunatak er ein isolert nunatak, 1260 moh, som ligg på vestsida av Skeltonbreen, 7 nautiske mil sørvest for Halfway Nunatak. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964 etter Willis R. Clem, ein mekanikar ved McMurdo-basen i 1959.
Zeshan Shakar
Zeshan Arild Shakar er ein norsk forfattar.
Shakar er oppvaksen på Stovner i Oslo. Han er utdanna statsvitar ved Universitetet i Oslo og har økonomiutdanning frå Handelshøgskolen BI, og arbeider i Oslo rådhus. Shakar debuterte hausten 2017 med romanen Tante Ulrikkes vei, etter vegen på Stovner med same namn. For denne boka mottok han Tarjei Vesaas' debutantpris og bokbloggarprisen. Boka har òg vorte sett opp som teaterstykke. I 2020 gav han ut den andre romanen sin, Gul bok. Saman med Don Martin skreiv han teaterstykket Linje 5 som hadde premiere på Det Norske Teatret hausten 2020. Shakar vann Neshornprisen i 2020.
Stamn
Stamn (frå norrønt stafn) er ein båtdel som står opp i baugen eller akterdelen og dannar eit framhald av kjølen. Han er særleg ein viktig struktur i farkostar laga av tre, men finst også på andre typar skip og båtar.
Stamnen kan stå loddrett opp av vatnet eller danna ein spissare vinkel. Han kan ha ulike dekorasjonar, som utskjeringar, gallionsfigurar og anna. Forsseggjorte stamnar har mellom anna verka som statussymbol.
Vikingskip
Vikingskip er kjende for høge stamnar både framme og akter. Skipa kunne ha utskoren ornamentikk langs heile stamnen og ned til kjølen, i tillegg til ei utskjering øvst. Særleg drakehovuda på nokre av dei, som kunne symbolisera kongs- eller høvdingstatus, er mykje omtalte, og gjorde at skipa blei omtalte som «drakeskip» eller «drakar». Andre dekorasjonar, som spiralar, er kjende frå skip som Osebergskipet.
Apluster
Apluster er ei bøygd vifteform som sat i stamnen til nokre båtar i antikken. Forma blei brukt på myntar for å framstilla sjømakt.
Peter Bosz
Peter Sylvester Bosz er ein tidlegare nederlandsk fotballspelar.
Edgar Degas
Hilaire Germain Edgar Degas (opphavleg De Gas; ) var ein fransk kunstmålar, grafikar og skulptør. Han er særleg kjend for sine mange framstillingar av ballettdansarar og scener frå hesteveddeløp. Degas var også ein særs dyktig og ettertrakta portrettmålar, og er ein av dei mest kjende impresjonist-kunstnarane.
Hans nyskapande komposisjonar, påverka av fotografi og japanske grafiske trykk, og hans talent for teikning og framstilling av rørsle gjorde han til ein særmerkt kunstnar på slutten av 1800-talet. Sjølv om Degas vert rekna med mellom impresjonistane, er arbeida hans også prega av klassisismen og realismen. I nokre tilfelle finst også påverknad frå romantikken.
Liv og gjerning
Far til Degas var bankmann, og familien var ganske rik. Våren 1855 byrja Degas å studere ved École des Beaux-Arts i Paris. Kring den tid vart han kjend med med Ingres, som han beundra mykje og tok etter. Frå sommaren 1856 budde han i tre år i Italia, der han gjennom kopiering gjorde seg kjend med italienske renessansemålarar som Michelangelo, Rafael og Tizian.
Degas etablerte seg med atelier i Paris i 1859. Han måla då mest portrett og historiske motiv, populære tema hos kunstkjøparane. Han fekk mange kundar og slapp dei økonomiske vanskane som mange av hans samtidige kollegaer opplevde. Verk frå denne tida er Semiramis byggjer Babylon og Unge spartanarar øver seg til strid.
Åra 1870-71 deltok han i den fransk-prøyssiske krigen. Det vart då påvist han hadde ein augeskade. Deretter reiste Degas til USA, og budde eit par år i New Orleans i Louisiana. Etter han i 1873 flytta tilbake til Paris, konsentrerte han seg om å måle scener frå det moderne liv; dansarar, akrobatar, songarar mm.
I 1874 deltok Degas på impresjonistane si første utstilling. Han stod impresjonistane nær med sin dragnad mot å fange augneblinken. Sjølv såg han ikkje på seg som impresjonist, i eigne auge var han meir realist og beheldt elles mykje av det han hadde lært av klassisismen. Ved sidan av dei mange bileta frå dansehallane, måla han kvardagslege tema som til dømes L'absinthe (1877). Ein større del av fremste verka hans vart til i tiåret etter han kom heim frå USA.
Augeskaden leia til at Degas på 1880-talet fekk eit stendig svakare syn. Han byrja difor å konsentrere seg om skulptur og pastell, der han ikkje trong det skarpe blikket som i si målargjerning.
I åra etter 1890 gjekk han over til å jobbe berre med store format. Kringom slutta han heilt med kunstnarisk verksemd. Han vart i desse årene meir og meir eksentrisk og levde eit liv utan offentleg merksemd, og braut med alle venene sine.
Degas vart gravlagd i Cimetière de Montmartre i Paris. Han let etter seg meir enn 200 måleri og pastellar og 150 skulpturar.
Roshnik
Roshnik er ein tidlegare landkommune i regionen Berat i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Berat.
Skaalurens Skibsbyggeri
Skaalurens Skibsbyggeri var eit allsidig skipsbyggeri i Rosendal i Kvinnherad som vart skipa i 1855. Gjennom fire generasjonar vart det drive bygging av trebåtar, fram til 1955 då ein starta å byggje skip med stålskrog her. Verftet vart lagt ned på byrjinga av 1980-talet. Av skip som vart bygd hjå Skaaluren finn ein dampskipet «Colibri» (1888), skonnerten «Ideal» (1903), skuleskipet «Brand IV» (1938), forskingsskipet «Fridtjof Nansen» (1955) og mineleggjaren «Vale» (1977).
Roshnik
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Roshnik 2 513 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Roshnik ein del av distriktet Berat. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Skaalurens Skibsbyggeri
Skaalurensamlinga er i dag eit museum der ein kan sjå korleis dei gamle skutene vart laga og verktøyet som vart nytta.
Historie
Verftet vart starta av Tørris Knudsen Nes (seinare Tørris Skaaluren), som bygde den første jekta si i låven. Han festa grunn i Skålafjæro og sakte vaks skutebygginga hans i låven til eit lite skipsverft. Han levde frå 1822 til 1907. Etter han overtok Knut Skaaluren (1849-1911), Tørris Skaaluren (1885-1955) og Knut Skaaluren (1916-1996). Den fyrste båten som verftet har registrert byggjenummer på, var ei treskøyte i 1865, namnet er ikkje kjent. I 1980 var verftet i gang med byggjenummer 233, ein kjemikalietankar.
Bakgrunnsstoff
Wenche Skaaluren, kona til Knut, har skrive tre bøker om verftet og livet rundt:
Christoffer Hannevig den yngre
Christoffer Hannevig var ein norsk skipsreiar, skipsmeklar, verftseigar og finansspekulant. Frå 1915 bygde han i løpet av få år eit forretningsimperium i Noreg og USA, basert på skipsfart. Han fekk store økonomiske vanskar då krigskonjunkturen slutta i 1918. Faren Christoffer Hannevig var skipsreiar frå Borre i Vestfold.
Liv og gjerning
Hannevig tok handelsutdanning ved Otto Treiders Handelsskole i Kristiania, og gjekk så to år i lære hos skipsmeklarfirmaet Andorsen & Becker i London. I 1908 tok Hannevig til som skipsmeklar i Kristiania. Saman med to brør starta han i 1914 skipsmeklarfirmaet Hannevig Brothers, med kontor både i Kristiania og London. Verksemda omfatta også handel og skipsreiarlag.
Med utbrotet av 1. verdskrigen sommaren 1914 kom eit stort behov for sjøtransport. Som nøytralt land med stor handelsflåte hadde norske reiarar ein eineståande posisjon til å ta på seg lukrative transportoppdrag. Med utgangspunkt i shippingmiljøet vart drive utstrakt aksjespekulering, såkalla jobbing. I 1915 etablerte Hannevig aksjeselskapet Transatlantic Motor Ship Company, eit selskap som satsa på å motorisere seglskip i amerikafart. Då selskapet runda eitt år hadde det opparbeidd ei avkasting på 85%.
Store tap av handelsskip i sjøkrigen mellom Storbritannia og Tyskland danna eit stort behov for utvida transportkapasitet. I juni 1915 vart firmaet Hannevig & Johnsen etablert i New York. Firmaet handla byggjekontraktar med amerikanske verft, for å utnytte kapasiteten i amerikansk verftsindustri til å byggje nye handelsskip. Dei europeiske verfta prioriterte bygging av krigsskip.
I 1916 stifta Hannevig ei rekke reiarlag i Noreg, og etablerte skipsmeklarfirma Christoffer Hannevig Inc. i USA. To år seinare skipa han banken Hannevigs Bankog kort tid etter, to sjøforsikringsselskap, alle desse i USA.
Kongressen i USA vedtok i 1916 The Shipping Act, ei lov som oppretta det statlege organet The U.S. Shipping Board. Organet skulle overvake skipsindustrien og tildele konsesjonar til bygging av skip. Hausten 1917 tok Shipping Board over eigedomsretten til alle utanlandskeigde nybygg. Dermed var vilkåra for Hannevigs forretningar i USA grunnleggjande endra.
Hannevig forhandla med The Shipping Board og andre styresmakter i USA, for å sikre interessene til selskapa. Partane var usamde om kompensasjon for den tapte eigedomsretten over nybygga. The Shipping Board skaffa seg etter kvart kontrollen over dei tre Hannevig-verfta i USA. Frå april 1918 var det i realiteten statsorganet som styrte verfta.
Slutten av 1. verdskrig i november 1918 førte til kraftig fall i aktiviteten på alle område Hannevig dreiv forretning. Lågare etterspørsel etter skip og transport, samt vanskelegare tider for finansnæringa bidrog til at Hannevig mangla pengar til å dekke kostnadene. Eit forsøk på å selje skipsverfta i USA vart stansa av The Shipping Board. I februar 1921 gjekk både Hannevigs bank i USA og Hannevig sjølv konkurs. Konkursane i USA fekk fylgjer for verksemda til Hannevig i Noreg. I juni 1921 vart det opna konkursforhandlingar også i Noreg. Hannevigs viktigaste bank i Noreg, Den Norske Handelsbanken, fekk økonomiske vanskar hausten 1924, noko som forverra den økonomiske stoda til Hannevig.
Hannevig-saka
Spørsmålet om eigedomsrett/kompensasjon over næringsverdiane, den såkalla Hannevig-saka, kom fleire gongar opp i rettsforhandlingar, og utløyste diplomatisk verksemd frå norsk side. I 1922 kom saka opp i den internasjonale valdgiftsdomstolen i Haag, men USA aksepterte ikkje rettsavgjerda. Norske styresmakter gjorde krav om skjønsvederlag. Midt på 1920-talet kom Hannevig-saka til handsaming i Stortinget, og i 1937 fremja Norge eit offisielt erstatningskrav mot USA, pålydande 69 millionar dollar. Kravet vart avvist.
1720 Niels
1720 Niels er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 7. februar 1935 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Christoffer Hannevig den yngre
Hannevig-saka
I 1947 starta den norske regjeringa på ny ein prosess for å få behandla kravet om kompensasjon for tapte eigedomsrettar med US-amerikanske styresmakter. Etter ein innleiande prosess kom forhandlingane i gang i 1950, same året Hannevig døydde i New York. I april 1959 avviste valdgiftsdomstolen Court of Claims i USA samtlege krav om erstatning. To månader seinare valde den norske regjeringa å godta dommen.
Mount Burnham i Marie Byrd Land
Mount Burnham er eit fjell, 1170 moh, som ligg 3 km nord for Mount Van Valkenburg i Clark Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga på flyturar frå West Base frå U.S. Antarctic Service i 1940 og kalla opp etter Guy Burnham, ein kartograf i School of Geography ved Clark University.
Jacques-Laurent Agasse
Liv og gjerning
Agasse var fødd og oppvaksen i Geneve, der faren var kjøpmann. Han fekk si fyrste kunstutdanning på ein teikneskule i heimbyen, École de dessin d'après nature. År 1786 reiste han til Paris for å utdanne seg vidare i atelieret til Jacques-Louis David. Han studerte dyreanatomi og dissekering på veterinærskulen og på naturhistorisk museum. Under den franske revolusjonen reiste han tilbake til Geneve. Mellom dei tidlege verka hans finn ein silhouettmåleri i stilen til Jean-Daniel Huber.
Agasse vart kjend med den rike briten George Pitt, og reiste med han til Storbritannia. Der oppdaga han den engelske målarkunsten. Heimkomen til Geneve, arbeidde Agasse saman med ungdomsvenene Firmin Massot og Wolfgang-Adam Töpffer. I fellesskap måla dei rikt broderte og livlege landskap, der kvar av dei måla dei delane dei var best på; dyr, menneske, landskap (td. Der Pferdemarkt in Gaillard). Saman med Massot og Töpffer høyrde Agasse, på overgangen mellom 1700- og 1800-talet, til mellom dei viktigaste føregangsmennene for den såkalla Genfer-skulen.