cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sue (Or in a Season of Crime)
Komposisjon
Guiliana skildra den innspelte versjonen av «Sue» som «nedstrippa» og «litt raskare» enn originalen. I Bowie sine handskrivne notat for sporet understreka han «sterk bass». For å kompensere brukte Lefebvre fleire pedalar gjennom songen, inkludert ein Pork Loin-pedal, ein Octave-pedal og ein Corona-pedal. Mot slutten speler han det han kalla «EDM-greiner», ved å bruka toppstrengane på bassen. Monder speler på same måte som han gjorde på originalen. Medan han i utgangspunktet dobla Lefebvre si grunnlinje, bruker han deretter ein hybrid Stratocaster og Ibanez AS-50 frå 1982 for å laga reverb gjennom. Med to Wurlitzer-orgel erstattar Lindner horna og treblåseinstrumenta frå originalen, saman med ytterlegare klang. Samanlikna med originalen er Bowie og McCaslin mindre framtredande på nyinnspelinga. Synginga til Bowie er meir dempa, og inneheld «mindre vibrato» og «meir nyanse». Han syng dei åtte versa i originalen i eit mykje raskare tempo. O'Leary skriv McCaslin framfører «ein vepseaktig summing etter det første verset. «Sue»-motivet vart introdusert på klarinett ved 2:02».
Mange kommentatorar har notert seg den drastisk forskjellige kjensla på nyinnspelinga samanlikna med den originale innspelinga. Pegg skildra nyinnspelinga som «eit hardare, slagkraftigere åtak, driven av dei nådelause trommene til Guiliana, ein strålande, stammande grunnlinje frå Tim Lefebvre og ein serie atmosfæriske gitaroverdubbar frå Ben Monder». På same måte noterte Chris Gerard frå PopMatters «kvassare groove» og generelt «tyngre stemning». Stephen Dalton frå Louder skriv at innspelinga på nytt «kjennest skarpare, tettare og tyngre», med ekstra funkrockgitar og «perkussive gys». NME-skribenten Sam Richards skreiv at drum'n'bass-rytmen og korleis den generelle stemninga syntest å matcha den «morderiske hensikta» i teksten. I Rolling Stone skildra David Fricke nyinnspelinga som eit «dynamisk finpuss» av originalen, med «meir vondsinna programmering». Ben Rayner frå Toronto Sun kallar nyinnspelinga for ein «flammande, nådelaus tumult» som er «grovare hogd [og] tyngre» enn originalen. Rancic skriv at sporet «høyrest 'jazzy'» ut, men den «lause strukturen» har ingen verkelege jazzkvalitetar.
Utgjeving
Nyinnspelinga av «Sue» vart gjeve ut 8. januar 2016 som det fjerde sporet på det siste albumet til Blackstar, plassert mellom «Lazarus» og «Girl Loves Me». Bowie døydde to dagar etter utgjevinga, etter å ha lide av leverkreft i 18 månader. I meldinga si av Blackstar skildra Andy Gill frå The Independent nyinnspelingane av både «Sue» og B-sida «' Tis a Pity She Was a Whore» som som «fotnotar til overgangseksperimenta på 'Station to Station', men med mindre potente melodiar, og mindre interesse for behagelege former ». Petridis roste nyinnspelinga over originalen og skreiv: «Det høyrest ut som eit band, i staden for at Bowie poda seg inn i andres musikalske visjon.» Rancic skriv at medan originalen vart bagatellisert av at han vart inkludert på eit samlealbum, gjev nyinnspelinga «den faktiske venstresvingen som The Next Day annonserte», ved at han viste at artisten framleis var «kreativt uføreseieleg». Barry Walters frå NPR roste trommespelinga til Guiliana på sporet og skreiv, «[han] festar hyperfunken i jungle saman til uregelmessige taktar og aksentar som understrekar ensembleframferd, ikkje studio-sampela perfeksjon». Rayner roste nyinnspelinga som overlegen originalen, og komplementerte rytmeseksjonen og framføringane til McCaslin og Bowie.
Originalversjonen
Frå den offisielle nettsida til Bowie.
Maria Schneider orchestra
Blackstar-versjonen
Personell etter Chris O'Leary:
Halimayn-distriktet
Halimayn-distriktet er eit distrikt i Lahij guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 27 871 innbyggjarar.
Roar Hagen
Roar Hagen er ein norsk avisteiknar og illustratør.
Han har utdanning som grafisk formgivar. Han starta som avisteiknar i Sunnmørsposten i 1975. I åra 1978 til 1986 var han i Stavanger Aftenblad. Frå 1986 har Roar Hagen vore avisteiknar i VG. Frå 1989 har han vore tilslutta Cartoonists & Writers Syndicate i New York, som formidlar teikningar til rundt 200 aviser og magasin over hele verda. Han har hatt teikningar i mellom anna Die Zeit, International Herald Tribune, Der Spiegel, Newsweek og Time Magazine.
Han har gjeve ut bøkene (Ikke bare) djevelstreker og Den norske fortellingen, sistnemnde eit utval av teikningar med kommentarar frå dei siste 40 åra. Saman med Arill Riise har han gjeve ut Livet på Sunnmøre blant bona og dæmmagutta (1998) og Sild og Grandiosa (2006).
Roar Hagen er far til skodespelaren Pål Sverre Valheim Hagen.
Ingrid Bjerkås
Ingrid Bjerkås var den første kvinnelege presten i Den norske kyrkja (men ikkje i Noreg som det ofte vert sagt, då Metodistkyrkja i Noreg var tidlegare ute).
Bjerkås vart cand. theol ved Universitetet i Oslo i 1958. Ho tok praktisk-teologisk eksamen i 1960. 19. mars 1961 vart ho ordinert av Hamar-biskopen Kristian Schjelderup i Vang kyrkje.
Bjerkås var sokneprest til Berg og Torsken på Senja frå 14. april 1961 til 1965. Etter det var ho prest ved Martina Hansens hospital i Bærum.
Ingrid Bjerkås sat på Grini fangeleir frå 17. desember 1943 til 31. januar 1944.
I 1966 gav ho ut sjølvbiografien Mitt kall. Same året fekk ho Petter Dass-medaljen.
Verdsmeisterskapen i orientering 2021
Verdsmeisterskapen i orientering 2021, den 37. i sitt slag, vart avvikla i Doksy i Tsjekkia dagane frå 3. til 9. juli. På programmet stod seks individuelle tevlingar og tre stafettar: ein for menn, ein for kvinner og ein mix-stafett. Deltakarane kom frå 40 land. Det var fjerde gongen orienterings-VM fann stad i Tsjekkia, sist i 2008.
Sverige dominerte meisterskapen ved å vinne sju av ni gullmedaljar, pluss ein sølvmedalje. Noreg og Sveits tok sju medaljar kvar: Noreg (1–4–2) og Sveits (1–2–4).
Klassisk-distanse
<br style="clear:both;" />
Mellomdistanse
<br style="clear:both;" />
Kort-distanse
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
Petrovets
Petrovets (makedonsk Петровец; albansk Ibrahimovë) er ein landsby og ein kommune i regionen Skopje i Nord-Makedonia.
Kommunen har eit areal på 201,93 km2 og hadde 9 150 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.
Nasjonal turistveg
Nasjonal turistveg (Nasjonal turistvei) er vegar i Noreg som har fått offisiell status som veg der det skal investerast ekstra for å få ein infrastruktur som passar turistnæringa og reisande langs desse vegane. Initiativtakar for prosjektet er Statens Vegvesen og dei presenterer prosjektet som ei ferd i harmoni med det ytre landskapet og eins eige indre.
Petrovets
I 2002 hadde kommunen 8 255 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 2 659 innbyggjarar. Dei største busetnadene i kommunen var:
Nasjonal turistveg
Satsinga på nasjonale turistvegar vart vedteke av Stortinget i 2001.
Målsettinga er å tilby vegfarande bilturistar 18 nasjonale turistvegar med ei samla lengd på ca. 1800 km innan 2015. Denne særskilde turistattraksjonen skal stimulere vegfarande turistar til å nytte Noreg som sitt feriemål og gjennom det styrke næringsgrunnlaget. Godkjende strekningar vil bli profilert med ein eigen logo (turistvegsymbolet).
Krav til standard
For å oppnå dette må det gjerast store investeringar for å få løfta vegane opp på det naudsynte nivået. Dette omfattar:
Godkjende strekningar
18 veisystem har blitt klassifisert som Nasjonal turistveg. Alle 18 strekningar er per 2012 merka med symbolet for nasjonale turistveger. Ein del arbeid på nokre strekninger skal utførast fram mot år 2020.
Nye kandidatar
Av femti søkarar har Vegdirektoratet plukka ut følgjande vegar med potensial til å få status som nasjonal turistveg:
I nær framtid
Etter vurderingane til vegdirektoratet er det berre 15 - 25 strekningar som har potensial til å oppnå status i løpet av dei neste 25 åra.
Statspolitiet
Statspolitiet, forkorta Stapo, var ein nasjonalsosialistisk politistyrke i Noreg under andre verdskrigen som bestod av norske tenestemenn. Styrken vart oppretta 1. juni 1941 under den tyske okkupasjonen, etter initiativ frå blant andre den seinare sjefen Karl Marthinsen, og var eit væpna politisk politi etter tysk mønster. <!--Det skulle først og framst vert sett inn mot politiske lovbrot, flyktningar, spionasje, sabotasje og væpna motstand eller anna form for opprør mot okkupasjonsstyret eller dei norske nazi-styresmaktene. Det var organisert med eit hovudkontor i Oslo og seks underkontor i Oslo og Akar, Stavanger, Bergen, Trondheim, Tromsø og Kirkenes. Statspolitiet var direkte underordna sjefen til tryggleikspolitiet i det av Josef Terboven oppretta kommissariske Politidepartementet, men kunne òg motta kommando direkte frå tysk Sicherheitspolizei, SEPO. Det opererte uavhengig av det ordinære politiet. I statspolitiet var det berre fire tilsette som ikkje var medlemmar av Nasjonal Samling. Under Karl Marthinsen vart etaten kraftig utbygd og nådde eit toppunkt i 1944 med 350 tilsette. Til saman rundt 919 personar var knytte til Statspolitiet under krigen. I tillegg var truleg 57 personar knytte til tenesta på ulikt vis. Dessutan hadde 37 personar i Påtalemakta nært samarbeid med Statspolitiet. Statspolitiet spelte ei sentral rolle blant anna under deportasjonen av jødane. Medlemmar av Statspolitiet vart kjent skyldig i tortur, omfattande mishandling, drap og avrettingar under landssvikoppgjøret i årane etter Andre verdskrig. I landssvikoppgjøret vart Reidar Haaland, Åre Braa Saatvedt, Hans Jacob Skaar Pedersen, Holger Tou, Ol Wehus, Olav Aspheim og Einar Dønnum dømt til døden og avretta. Til saman 36 statspolitimenn vart drepen, falle i kamp eller vart likvidert under krigen. Stian Bech jr vart dømt til livsvarig fengsel og gjeve nåde sommaren 1954. Knut Gamborg Nilsen vart dømt til tvangsarbeid på livstid, gjeve nåde og lauslate 1954. Sverre Johansen vart dømt til tvangsarbeid i 20 år og lauslate i 1952. Johan Bjørgan vart dømt til 18 års tvangsarbeid. Sverre Johan Dürbeck tjenestegjorde i Stapo frå 1941 til juli 1943, han vart etter krigen dømt til seks års tvangsarbeid. I rettsoppgjøret vart den nedlagde påstanden om dødsstraff for Ragnvald Kranz, han vart dømt til livsvarig tvangsarbeid. Knut Rød vart tiltalt og frifunne i to rundar i rettsvesenet, han fekk òg gå attende til ei stilling i politiet.
Prinsesse Zelda
Prinsesse Zelda (プリンセス ゼルダ, Purinsesu Zeruda) er ein oppdikta dataspelfigur frå The Legend of Zelda-serien. Ho er medlem av kongefamilien i Hyrule og speler ei viktig rolle i historia til kongeriket. Sjølv om namnet hennar er i tittelen på serien, kontrollerer spelaren protagonisten Link.
På eit eller anna vis blir Zelda ofte kidnappa eller fengsla av Ganon, i nokre spel òg kjend som Ganondorf. Zelda opptrer i nokre spel som ein av dei vise, og ho har òg i seinare spel vorte framstilt som ein profet. Skaparen av Zelda-spela, Shigeru Miyamoto, har sagt at namnet var inspirert av Zelda Fitzgerald, kona til forfattaren F. Scott Fitzgerald.
Hamburgbibelen
Hamburgbibelen (dansk: Hamborgbibelen) er ein handskrive praktbibel i tre band som tilhøyrer Det Kongelige Bibliotek i København. Han inneheld ein serie bilete som beskriv framstillinga av ei handskrive bok anno 1255. Biletserien er teikna inn i initialane; dei store byrjingsbokstavane.
Verket vart framstilt til domkyrkja i Hamburg i 1255. Dei tre banda inneheld 700 blad av pergament, kvar av blada er ein halv meter høgt, og samla har verket ei vekt på 40 kilo. Hamburgbibelen vart kjøpt av Det Kongelige Bibliotek på ein auksjon i 1784.
Hamburgbibelen vart ein del av UNESCO sitt verdsminneprogram frå Danmark i 2011.
Staur
Staur (norrønt staurr, i slekt med verbet «å stå») er ein stor stokk som er kvessa i ein ende. Staur kan mellom anna brukast til gjerde, hesjer og handspik. Ein jernstaur er ei stauraktig jernstong som kan brukast som spett.
I geologi viser «staur» til ei søyle av stein som står fråskild frå anna land.
I norsk politisk historie er staur kjend frå uttrykke «å bera staur». Då Per Borten gjekk av som statsminister etter at koalisjonsregjeringa hans braut saman, likna han leiarvervet med å bera ei tung bør av staur som hadde byrja å sprika.
Etruskarar
Etruskarane var eit folk som levde i det antikke Italia og Korsika frå 700-talet f.Kr. Dei budde i Etruria i noverande Toscana og nordlege Latium, og snakka etruskisk. Roma var truleg prega av etruskarar i byrjinga, og etruskisk kultur har derfor hatt stor påverknad på Romarriket og ettertida.
Det var romarane som kalla etruskarane Etrusci eller Tusci. Det attisk greske ordet for dei var Tyrrhēnioi (Τυρρήνιοι), noko som gav latinsk Tyrrhēni for etruskarane og Tyrrhēnum mare for havområdet no kjend som Det tyrrenske havet. Sjølv kalla folket seg rasenna, ifølge Dionysios frå Halikarnassos, I.30.3.
Etruskarane hadde si største utbreiing i førstetida til Roma og under det romerske kongedømet. Dei hadde tre byforbund: Av Etruria, av Podalen med dei austlege Alpane, og av Latium og Campania. Medan Roma låg i etruskisk område og opphavleg hadde mykje etruskisk kultur, blei etruskarane gradvis tekne opp i det italiske Roma i løpet av Den romerske republikken.
Vinland
Vinland er ei nemning for eit landområde funne av Leiv Eiriksson og følgjet hans då dei siglde frå Grønland til austkysten av Nord-Amerika for rundt tusen år sidan. Dei viktigaste kjeldene til det ein veit om Vinland er islendingesogene Soga om Eirik Raude og Grønlendingesoga. Ifølgje sogene låg Vinland sør for Helluland og Markland.
Det finst fleire spekulasjonar om nøyaktig kvar landet låg. Det er funne arkeologiske spor etter norrøn busetnad på L'Anse aux Meadows på nordspissen av Newfoundland og på Baffinøya i Canada som er blitt kopla til omgrepet. New Foundland blir tradisjonelt kalla Littla Helluland, og landet innafor Helluland it Mikla (Store Helluland).
Colbeck Bay
Colbeck Bay er ei vik mellom Duke of York Island og Cape Klovstad i den sørlege delen av Robertson Bay i Victoria Land. Ho vart først kartlagd av the Southern Cross-ekspedisjonen, under C.E. Borchgrevink, som namngav ho etter løytnant William Colbeck som observerte magnetisme under ekspedisjonen.
Thorvaldsens Museum
Thorvaldsens Museum er eit enkeltkunstnarmuseum på Slotsholmen i København ved sidan av Christiansborg.
Museet er oppført 1839-1848 etter ei offentleg innsamling i 1837 og er teikna av Michael Gottlieb Bindesbøll. Det vart oppført på fundamentet af Christiansborgs tidlegare vogngard på avfallsplassen Skarnholm.
Det opna 18. september 1848.
Bertel Thorvaldsen døydde fire år før museet stod ferdig. Ei veke før museet opna for publikum, vart kista hans flytta frå Vor Frue Kirke til gravkammeret i museets indre gard.
Thorvaldsens Museum er freda.
Friidrett under Sommar-OL 1988
Friidrettsøvingane under Sommar-OL 1988 i Seoul vart avvikla i tida 23. september til 2. oktober 1988. Det vart tevla i 42 øvingar, 24 for menn og 18 for kvinner. 1627 utøvarar frå 148 land deltok i tevlingane, 1148 menn og 579 kvinner. Tevlingane fann stad på og ved olympiastadion i Seoul, ein arena som stod ferdig i 1984 med plass til 70 000 tilskodarar.
Carl Lewis frå USA sette ny verdsrekord på 100 meter med tida 9,92 sekundar. På kvinnesida forbetra dei USA-amerikanske svigerinnene Florence Griffith-Joyner og Jackie Joyner-Kersee kvar sin verdsrekord, fyrstnemnde på 200 meter og sistnemnde i sjukamp. Begge desse rekordane, høvesvis 21,34 sekundar og 7 291 poeng har vorte ståande til dags dato (2015). Til sist susa Sovjetunionen sitt lag i 4 x 400 meter stafett, beståande av Tatjana Ledovskaja, Olga Nazarova, Marija Pinigina og Olga Bryzjina, inn til OL-gull på tida 3.15,17, også det ein gjeldande verdsrekord i 2015.
100 m
Finale 24. september <br style="clear:both" />
200 m
Finale 28. september <br style="clear:both" />
400 m
Finale 26. september <br style="clear:both" />
800 m
Finale 26. september <br style="clear:both" />
5000 m
Finale 1. oktober <br style="clear:both" />
10 000 m
Finale 26. september <br style="clear:both" />
Maraton
2. oktober <br style="clear:both" />
110 m hekk
Finale 28. september <br style="clear:both" />
400 m hekk
Finale 25. september <br style="clear:both" />
3000 m hinder
Finale 30. september <br style="clear:both" />
4 × 100 m stafett
Finale 1. oktober <br style="clear:both" />
4 × 400 m stafett
Finale 1. oktober <br style="clear:both" />
Høgdehopp
Finale 25. september <br style="clear:both" />
Stavhopp
Finale 28. september <br style="clear:both" />
Lengdehopp
Finale 26. september <br style="clear:both" />
Tresteghopp
Finale 24. september <br style="clear:both" />
Kulestøyt
Finale 23. september <br style="clear:both" />
Diskoskast
Finale 1. oktober <br style="clear:both" />
Sleggjekast
Finale 26. september <br style="clear:both" />
Spydkast
Finale 25. september <br style="clear:both" />
Tikamp
28./29. september <br style="clear:both" />
100 m
Finale 25. september <br style="clear:both" />
200 m
Finale 26. september <br style="clear:both" />
1500 m
Finale 1. oktober <br style="clear:both" />
3000 m
Finale: 25. september <br style="clear:both" />
10 000 m
Finale 30. september <br style="clear:both" />
Maraton
23. september <br style="clear:both" />
100 meter hekk
Finale 30. september <br style="clear:both" />
400 m hekk
Finale 28. september <br style="clear:both" />
Høgdehopp
Finale 30. september <br style="clear:both" />
Lengdehopp
Finale 29. september <br style="clear:both" />
Kulestøyt
Finale 1. oktober <br style="clear:both" />
Diskoskast
Finale 29. september <br style="clear:both" />
Spydkast
Finale 26. september <br style="clear:both" />
Sjukamp
23./24. september <br style="clear:both" />
Etne Sparebank
Etne Sparebank har ei lang historie. Planen for Etne Sparebank vart stadfesta ved kgl. res. 18.april 1860. Banken feira 150 års jubileum i 2010. I 1860 vart det valt inn bønder frå dei ulike sokn i Etne til styret. Ein skulelærar/klokkar vart tilsett som kasserar. Etter kvart fekk banken vera med på å gjera det lettare for næringslivet og dermed skape framgang i bygda. Banken har på svært mange måtar vore ein viktig del av historia til Etne og alle som har budd og som bur der.
Eit av føremåla til banken er å gi ålmennyttige gåver. Først og fremst gjennom direkte kronebidrag til ulike lag og forreningar i kommunen.
Etne Sparebank har alltid vore ein sjølvstendig bank. I strategiplanen til banken står det: ”Etne Sparebank skal vera ein solid, stabil og konkurransedyktig medspelar i lokalsamfunnet”
Distriktet Librazhd
Distriktet Librazhd (albansk: Rrethi i Librazhdit) var eit distrikt i Albania. Ved ei administrasjonsreform i år 2000 vart distrikta oppløyste som administrativ eining og erstatta av større regionar. I dag inngår området i regionen Elbasan. Hovudstaden i distriktet var Librazhd.
Etter kommunereforma i 2014 er dei tidlegare landkommunane og bykommunane i dag fordelte slik på dei nye kommunane:
Airborne av Curved Air
Airborne er det sjette studioalbumet til det engelske progressive rockebandet Curved Air, gjeve ut i 1976. Som dei siste par utgjevingane deira selde ikkje dette albumet særleg godt. Dei gav ut ein singel som ikkje var med på plata, «Baby Please Don't Go» med «Broken Lady», kort tid etter før gruppa vart oppløyst. Trommeslagaren Stewart Copeland skipa så The Police, medan fiolinisten Darryl Way og songaren Sonja Kristina begge starta solokarrierer. Bassisten Tony Reeves og gitaristen Mick Jacques vart begge seinare medlemmar av det halvprofesjonelle bandet Big Chief.
The Police spelte «Kids to Blame» tidleg i karrieren sin, i ein punk-aktig versjon. Stewart Copeland brukte òg om att eit gitarriff frå «Desiree» på solosingelen sin «Don't Care» som han gav ut under namnet Klark Kent.
Ellipsometri
Ellipsometri er ein optisk metode til måling av særs tynne sjikt på materialoverflater. Polarisert ljos blir sendt mot ei overflate slik at polarisasjonen av utgangslyset (refleksjonen) er avhengig av eigenskapar på overflata til materialen. Målemetoden kan vise belegg ned til éit atomlag. Ellipsometri er mykje i bruk innan teknologi og forsking, og blir mellom anna brukt til å måle belegg på halvleiarar. Viktige bidrag til utviklinga av teknikken vart gjeve av NTH-professorane Leif Tronstad (1903–45) og Arthur Baker Winterbottom (1904–78), og dessutan professor Ola Hunderi ved same stad (frå 1996 NTNU).
Airborne av Curved Air
Bakgrunn og innspeling
Albumet var første gongen Stewart Copeland var låtskrivar. Kring utgjevinga av Midnight Wire lærte han om honorara låtskrivarar fekk, og svarte med å kverne ut songar fram til bandet aksepterte nokre av bidraga hans.
Mottaking
Allmusic skildra Airborne som eit oversedd album og «ei sterk oppsummering av alt som gjorde gruppa så viktig til å byrje med.» Dei meinte albumet var svakare enn dei først tre, og at det dreiv mot meir generisk 70-talsrock, men meinte òg at «Desiree» og «Heaven (Never Seemed So Far Away)» var like bra som dei beste utgjevingane deira.
Fugleslekta Sylvia
Sylvia er ei biologisk slekt av sju små insektetande fuglar, nokre gonger kalla verklege eller typiske songarar. Slekta høyrer til familien Sylviidae. To av artane i Sylvia finst i tempererte til subtropiske regionar i vestlege Eurasia og overvintrar i Afrika, dei fem andre har utbreiing i små territorium i Afrika. Sylvia kjem av det latinske ordet silva som tyder «skog».
Skildring
Sylvia-songarar er aktive songarar vanlegvis forbunde med open skog, kratt, hekkar eller buskar. Dietten deira er stort sett insekt, sjølv om fleire artar òg et små bær, spesielt frå seinsommaren til ettervinteren; arten munk tar òg ofte eit breitt utval av mat frå fuglebrett om vinteren.
Dei typiske songarane er no kjente for å danne ei stor slektslinje i ein klade som også inneheld buttnebbfamilien og nokon taksa som tidlegare vart sett på som timalar. Dei andre «songarane» har vorte flytta til eigne, «nye» familiar, og avgrensar Sylviidae heilt.
Ein molekylær fylogenetisk studie som brukte mitokondrie DNA-sekvensdata publisert i 2011, fann at artane den gangen i slekta Sylvia danna to forskjellige kladar. Basert på desse resultata valde ornitologane Edward Dickinson og Leslie Christidis å dele slekta og flytta det meste av artane til ei gjenoppliva slekt Curruca med munk og hagesongar gjenverande i Sylvia. Publisert i den fjerde utgåva av Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World. I ei ytterlegare forandring flytta dei gråhovudtimalsongar og kvistdansar inn i Sylvia.
Flyktninghjelpen
Flyktninghjelpen er ein humanitær organisasjon basert i Noreg som har som mål å hjelpa og støtta rettane til menneske på flukt. Flyktninghjelpen er religiøst og partipolitisk uavhengig og tilbyr hjelp, vern og ei røyst til flyktningar og internt fordrivne
Link frå The Legend of Zelda
Link (リンク) er hovudpersonen og helten i dataspelserien The Legend of Zelda av Nintendo. Han er ofte rekna som ein av dei mest kjende dataspelfigurane. Under eventyra sine er Link vanlegvis kledd i grønt med ei grøn, spiss luve. Link er ikkje alltid ein og same person mellom dei ulike spela, helten blir stadig fødd på ny som ein annan person under same namn. Dette gjev figuren ein varierande utsjånad. Link er tradisjonelt venstrehendt.
Link får i oppdrag å frigjera prinsesse Zelda frå demonkongen Ganon, som kidnappar henne i sitt strev etter å få tak i dei tre stykka av den heilage trekrafta («Triforce») og ta over kongeriket Hyrule. Sverdet som Link leiter etter og bruker mot sine fiendar er kjent som «Master Sword» (meistersverdet). Dette sverdet kan driva dei mørke kreftene attende og forsegla Ganon.
Ernst Abbe
Ernst Abbe var ein tysk fysikar. I lag med Otto Schott og Carl Zeiss la han grunnlaget for moderne optikk.
Han var professor i Jena frå 1870 til 1896 og var ein av grunnleggjarane og leiarane av det optiske firmaet Zeiss og glasverket Schott & Genossen. Han ytte viktige bidrag til teoretisk og instrumental optikk, samstundes som han gjennomførte ei rekkje sosiale reformer i føretaka og oppretta den sosiale og vitskaplege Carl Zeiss-stiftinga.
Flyktninghjelpen
Majoriteten av dei rundt 6000 medarbeidarane i organisasjonen er lokalt tilsette i om lag 30 konfliktområde (2017) i Afrika, Asia og Sør-Amerika. Hovudkontoret ligg i Oslo og har rundt 200 tilsette. I tillegg er organisasjonen representert i Brussel, Genève, Addis Abeba, Dubai og Washington.
Organisasjonen er ei vidareføring av Europahjelpen, som blei oppretta i 1946. Han heitte Det Norske Flyktningeråd fram til 1992 og Flyktningerådet fram til 2005, då han fekk namnet Flyktninghjelpen. På engelsk er han kjend som Norwegian Refugee Council, NRC. Han har eit tett samarbeid med SN sin høgkommissær for flyktningar og fleire andre SN- og internasjonale bistandsorganisasjonar.
Verkeområde
Flyktninghjelpen har seks område som spesialfelt for å hjelpa folk som flyktar:
I tillegg ser organisasjonen seg som ein talsmann for flyktningar som kan gje informasjon og påverka politikken til støtte for flyktande sine rettar.
Organisasjonen driv eit dokumentasjonssenter om internt fordrivne, Internal Displacement Monitoring Centre (IDMC). Senteret blei skipa i 1998 og har base i Genève. Det kartlegg og rapporterte om situasjonen til menneske som er på flukt i eige land.
Flyktninghjelpen driv også ein beredskapsstyrke, NORCAP, som bistår SN, andre internasjonale organisasjonar, regionale institusjonar og nasjonale styresmakter i samband med humanitære krisesituasjonar. Styrken omfattar rundt 1000 kvinner og menn som raskt kan reisa kvar som helst i verda. NORCAP er finansiert av det norske Utanriksdepartementet (UD).
Utdeling av prisar
Kvart år deler Flyktninghjelpen ut Perspektivprisen til personar eller media som har utmerka seg ved å formidla internasjonale nyhende og kasta lys over internasjonale spørsmål. I 2011 vann Sidsel Wold, Midtausten-korrespondent i NRK, prisen. I 2012 gjekk han til VG-fotograf Espen Rasmussen og i 2013 til Aftenposten Junior.
Flyktninghjelpen bidreg også til å organisera seremonien rundt utdelinga av Nansenprisen (engelsk The Nansen Refugee Award), som blir delt ut årleg av SN sin høgkommissær for flyktningar for framifrå innsats for flyktningar.
Fugleslekta Sylvia
Skildring
Sylvia i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V11.1, 2021, med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Ola Persson Folkedal
Ola var fødd og oppvaksen på garden Sekse. I 1847 kjøpte han eit av bruka i Nedre Folkedal i Granvin og flytte dit. Som felespelar er han best kjend for springaren «Folkedalen». Han møtte Ole Bull og spela til honom.
Gustav Leonhardt
Gustav Leonhardt, var ein nederlandsk cembalist, organist og pianist. Han kunne også spela klavikord og klaviorganum.
Biografi
Gustav Leonhardt studerte orgel og cembalo ved Schola Cantorum Basiliensis i Basel i Sveits frå 1947 til 1950. Vidare studerte han musikkologi i Wien frå 1950, og han vart professor i cembalo både ved musikkakademiet i Wien og i Amsterdam i 1950-åra. På denne tida starta han å spela inn Johann Sebastian Bach sine cembalo-komposisjonar, t.d. Goldberg-variasjonane og Die Kunst der Fuge. Han skipa også barokkensemblet Leonhardt-Consort, som han sjølv var leiar for. Ein av medlemmene i ensemblet var kona hans, Marie Leonhardt.
Frå 1971 samarbeidde Leonhardt saman med cellisten Nikolaus Harnoncourt med å spela inn heile den komplette fyrste syklusen med Bach-kantater. Prosjektet varte i 20 år, dei vart ferdige i 1990. Leonhardt har også spelt Mozart samt renessansekomponisten William Byrd på ulike tangentinstrument. Han hadde i tillegg mange cembaloelevar; ein av dei er norske Ketil Haugsand.
Leonhardt opptredde for siste gong den 12. desember 2011 i Paris. Etter dette sleit han med dårleg helse, og måtte kansellera alle speleoppdrag i 2012. Han døydde i Amsterdam, 83 år gamal.
Matthías Jochumsson
Matthías Jochumsson  var ein islandsk forfattar.
Han var fødd på garden Skógar som låg omtrent 100 meter frå havet i den austlege skråninga ned mot Þorskafjörður, under Vaðalfjöll. Saman med foreldra sine budde han der på garden til han var 11 år. Matthías dreiv sidan med ymse arbeid, men mest på sjøen og med gardsarbeid, men òg med handel på Flatey. Matthías byrja på latinskolen da han var 24 år gammal.
Matthías Jochumsson har skrive mange soger og dikt, som til dømes skodespelet Skugga-Sveinn og salmen Lofsöngur som seinare vart tonesett og vart til Islands nasjonalsong. Han omsette Frithiofs saga og Feltskjærens forteljingar til islandsk. Han var ei stund redaktør for Þjóðólfur. Siste delen av livet budde han på Sigurhæðir på Akureyri, der han sjølv bygde seg hus. Før dette var han prest i Oddi i Rangárvellir og ei tid budde han i Móar på Kjalarnes. Det står eit monument over Matthías på Skógar og på Sigurhæðir på Akureyri er det eit museum til minne om han.
Canon EOS M
Canon EOS M er eit spegellaust systemkamera lansert 23. juli 2012 av Canon. Det har ei CMOS-biletbrikke i APS-C-format med ei oppløysing på 18 megapikslar. Det er det fyrste spegellause systemkameraet til Canon.
Harad-distriktet
Harad-distriktet er eit distrikt i Hajjah guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 93 523 innbyggjarar.
Resistens
Resistens (av lat. resistare, «stå imot») tyder at kroppen blir motstandsdyktig mot gifter, kjemikaliar, infeksjonar eller sjukdomar.
Planteresistens er plantene si motstandskraft mot skadedyr, sopp, bakteriar og liknande, medan kjemikalieresistens er motstandskrafta til skadedyr, soppar og bakteriar, mot kjemiske middel som vert brukt for å drepe dei.
Studenitsjani
Studenitsjani (makedonsk Студеничани; albansk Studeniçan) er ein landsby og ein kommune i regionen Skopje i Nord-Makedonia.
I 2002 hadde kommunen 17 246 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 5 786 innbyggjarar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Einar Dønnum
Einar Olav Christiansen Dønnum var ein norsk avdelingsleiar hos Statspolitiet under andre verdskrigen. I landssvikoppgjeret etter krigen var han dømt for å ha delteke i tortur, mishandling og avretting av norske motstandsfolk. Han fekk dødsdom og vart skoten på Akershus festning. <!--
Bakgrunn
Før krigen var Dønnum styrer og sundagsskulelærar i ei pinseforsamling. I åtte år arbeidde han som lærer i denne rørsla, før han måtte seia opp jobben. Han hadde vore utru mot si kone og innleidd eit seksuelt tilhøve til ei 17-årig jente, noko som var uforenlig med virket i forsamlinga.
Dorte
Dorte og Dorthe er danske kortformer av kvinnenamnet Dorotea, som er danna av dei greske orda doros, 'gave', og theos, 'gud'.
Einar Dønnum
Bakgrunn
Utanfor forsamlinga dreiv han skraphandel, og med kjøp og sal av brukte klede.
Gry Johansen
Gry Johansen er ei dansk songar. Ho vann Dansk Melodi Grand Prix 1983 og fekk representere Danmark i Eurovision Song Contest 1983. Ho har og vore med i Dansk Melodi Grand Prix 1989 og Dansk Melodi Grand Prix 2000.
Dorte
Dorte har norsk namnedag den 6. februar.
Einar Dønnum
Karriere i statspolitiet
Under deler av Stapo-tida var Dønnum avgitt til det tyske tryggleikspolitiet. Frå september 1942 til mars 1943 var han tolk og etterforskar hos tyskarane.
Dorte
Namnet er særs utbreidd på Grønland, der Dorthe var det 6. mest vanlege kvinnenamnet i 2004, og i Danmark, der 14 993 kvinner (0,55 %) heitte Dorthe og 12 666 (0,47) heitte Dorte i 2007.
Einar Dønnum
Dønnum, eit mål for motstandsrørsla
Dønnums virke medførte etter kvart at han måtte leva eit liv som utstøytt og truga. Innan Stapo vart han uglesett, sidan han òg arbeidde med etterforsking av eigne politikollegaer. Heime opplevde han ein splitta familie. Kvinnene i familien – kone og tre døtrer – sympatiserte med motstandsrørsla, og Dønnum flytta til slutt ut frå heimen. Sonen var i tenåra, og følgde faren. Han fekk sjølv jobb i Stapo.
Dorte
Namnet var vanleg i Noreg på 1700-talet. I 2009 var det 424 kvinner som heitte Dorthe og 155 som heitte Dorte i Noreg.
Einar Dønnum
Dønnum, eit mål for motstandsrørsla
Motstandsrørsla sette Dønnum på ei likvidasjonsliste, og det vart gjort forsøk på å ta livet av ham.
Dorte
Kjende kvinner med namnet
Personane i lista er ordna kronologisk etter fødeår.
Einar Dønnum
Dønnum, eit mål for motstandsrørsla
I februar 1942 prøvde Osvald-gruppa å ramma han ved å sprenga huset hans i Voldsveien 45 på Jar. Ei bomba vart rigga med snorutløyser til hageporten. Den vart utløyst, men Dønnum sjølv var ikkje tilstades og ingen vart skadd i eksplosjonen.
Oppgjeret etter krigen
Då Dønnum i mai 1945 skjønte at krigen var tapt og at han ville stilast til ansvar, rømde han saman med sonen til Sverige. Begge vart pågripe av svensk politi, og utlevert til Noreg i juli 1945.
I landssvikoppgje
Dønnum vart t ltalt for blant anna lekamsbeskading, mishandling, medverknad til drap og lekamsbeskading med farleg reiskap. Han fekk dødsdom og vart avretta på Akershus festning i 1947. Dønnums unge son vart liksom faren kjent som ein nidkjær og nådelaus tenestemann som ofte brukte tortur under forhøyr. Etter krigen vart òg han dømt for å ha delteke i mishandling av fanger. Domen lydde på seks års tvangsarbeid, men han vart lauslate i 1948. -->
Spårhunden
Spårhunden er ein svensk litteraturpris som vart skipa i 2002 av tidsskriftet Jury. Prisen blir tildelt årets beste kriminalroman for born eller ungdom.
Seafarerbreen
Seafarerbreen er ein sidebre som flyt sørover frå Webb Neve, mellom Lawrence Peaks og Malta Plateau, og ut i Marinerbreen i Victoria Land. Han fekk dette namnet av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1966–67, i samband med Marinerbreen.
Øystat
Øystat er eit omgrep for statar som ligg på ei eller fleire øyar. 47 av landa i verda er øystatar, mellom desse dei fleste mikrostatane.
Øystater kan delast inn i to hovudgrupper. Den første er øystatar som er store, relativt folkerike og vanlegvis ligg i nærleiken av eit kontinent. Desse inkluderer Storbritannia, Irland, Japan, Indonesia, Filippinane, Madagaskar og New Zealand. Desse statane har som regel kulturelle og politiske likskapaer med fastlandsnaboane sine. Statusen som øy har tidvis vore ein viktig fordel som har isolert dei frå invasjon og gjort dei viktige i regional handel på grunn av staden dei ligg og dei maritime ferdigheitene til innbyggjarane. Australia kan plasserast i denne kategorien i vidaste forstand, som ei øy så stor at ho er rekna som eit kontinent.
Mindre øystatar som Komorane, Bahamas, Tonga og Maldivane skil seg ofte svært mykje frå fastlandsstater. Den vesle storleiken betyr vanlegvis at dei har små landbruksområde og få naturressursar. Mange mindre øystatar har i moderne tid blitt trekkplaster for turisme, som i dag ofte er den dominerande næringa.
Nokre øystatar er samla på ei eller to hovudøyar, som Storbritannia, Taiwan, Singapore og Fiji. Andre er spreidde utover hundrevis eller tusenvis av mindre øyar, som Indonesia eller Maldivane. Nokre øystatar deler øyane sine med andre statar. Desse inkluderer Irland/Storbritannia, Indonesia/Papua Ny-Guinea og Haiti/Den dominikanske republikken.
Sverre Mauritzen
Sverre Mauritzen er ein norsk næringslivsleiar og politikar frå Stavanger. Han representerte Rogaland og Høgre på Stortinget i tida 1981-93.
Crescent Bay
Crescent Bay er ei vik på nordaustsida av Duke of York Island i Robertson Bay nord i Victoria Land. Ho vart kartlagd og fekk dette namnet på grunn av forma si (crescent tyder 'halvmåne' på engelsk) av Southern Cross-ekspedisjonen, 1898-1900, under C.E. Borchgrevink. Adeliepingvinar hekkar ved vika.
Sverre Mauritzen
Far til Mauritzen var fabrikkeigar. Sverre Mauritzen tok realeksamen ved St. Svithun gymnas, examen artium ved Stavanger handelsgymnasium og i 1967 siviløkonom-eksamen Norges Handelshøyskole. Åra 1967-71 var han så seksjonssjef i Rieber & Søn Plastic-Industri AS i Bergen. Der etter var han til 1984 disponent i S. Mauritzens Sønner AS i heimbyen Stavanger, samstundes som han i seks år førelas i marknadsøkonomiske fag ved Rogaland distriktshøgskole.
Mauritzen var medlem i Stavanger bystyre og formannskap 1976-83. Ved stortingsvalet 1981 var han Rogaland Høgre sin fyrstekandidat og såleis «sikra» plass i det nye stortinget, og vart sidan attvald to gonger. Samstundes var han 1981-86 styreformann i AS Rogalandsbanken. På Stortinget var han alle tolv sesjonane med i Kommunal- og miljøvernkomitéen, nestleiar i komiteen 1989-93. Han var elles leiar 1984-92 i Høgre sitt kommunalutval.
Etter åra på Stortinget var Mauritzen i tre år ambassaderåd for kommunale og regionale spørsmål ved Norges faste delegasjon til Den europeiske unionen i Brussel. Sidan var han 1996-97 generalsekretær i Nordsjøsekretariatet, 1997-2003 sekretariatsleiar i Samarbeidsrådet for Vest- og Sørlandet og 2004-07 rådgjevar i internasjonale saker i Vestlandsrådet i Stavanger.
Mauritzen kom tilbake i politikken som medlem av fylkestinget i Rogaland frå 2011.
Fantasmagori
Fantasmagori er eit fantasibilete eller blendverk som vart nytta i teater der ein nytta optiske illusjonar, ofte bilete av spøkelsesaktige figurar danna av levande personar ved hjelp av magiske lanterner, speglar, holspegel og liknande. Bileta vart ofte vist fram blanda med verkelege menneske som opptrer på ei scene. Prosjektoren var mobil, slik at biletet kunne flyttast og endrast på skjermen. Fantasmagori vart oppfunnen i Frankrike seint på 1700-talet og vart populært i det meste av Europa (særleg England) på 1800-talet.
Høyballe
Ein høyballe er komprimert (pressa) høy. Høyballar finst i ulike former og storleikar - små firkantballar som er lette å bere og enkle å transportere, og store firkantballar. Elles vert både høy og gras pakka i rundballar.
Larry Knechtel
Lawrence William «Larry» Knechtel var ein amerikansk klaverspelar og bassist, mest kjend som medlem av The Wrecking Crew, ei gruppe studiomusikarar i Los Angeles som spelte med kjende artistar som Simon & Garfunkel, Duane Eddy, The Beach Boys, The Mamas & the Papas, The Monkees, The Partridge Family, The Doors og Elvis Presley, og som medlem i 70-talsgruppa Bread.
Knechtel starta karrieren sin i 1957 i bandet Kip Tyler and the Flips frå Los Angeles. I august 1958 vart han med i bandet til Duane Eddy, The Rebels. Etter fire år på turné i bandet, varth an med Eddy i studio, og vart slik ein del av studiomusikkmiljø i Los Angeles og arbeidde med Phil Spector som pianist. Knechtel spelte på mange av dei store hittane på denne tida og i 2007 vart han innlemma i Musicians Hall of Fame and Museum.
I 1970 vann Knechtel Grammyprisen for pianospelinga på «Bridge over Troubled Water» av Simon and Garfunkel. Han spelte òg piano på Johnny Rivers-hitten «Rockin' Pneumonia and the Boogie Woogie Flu» i 1972.
Seint i 1980-åra flytta Knechtel til Nashville, der han fekk kontrakt som soloartist. Han gav ut to soloalbum, Mountain Moods og Urban Gypsy, begge i 1990.
Han arbeidde i seinare åra med plateprodusenten Rick Rubin, og spelte klaverinstrument på albuma til Neil Diamond og Dixie Chicks, turnerte med Elvis Costello og Dixie Chicks.
Knechtel døydde 20. august 2009 på Yakima Valley Memorial Hospital i Washington, 60 år gammal, etter eit hjarteåtak.
Studioarbeid (utval)
'Med The We Three Trio Med Chet Baker Med The Doors Med Howard Roberts Med Lalo Schifrin
Vatnevatnet
Vatnevatnet er namnet på fleire innsjøar i Noreg:
Fargeharmoni
Fargeharmoni er eit omgrep for opplevinga av korleis ulike fargar passar saman, etter mønster frå harmoni i musikken. Teoriar om fargeharmoni byggjer gjerne på komplementærfargar, kontrastar mellom eller blanding av fargar.
Pincoyastormsvale
Pincoyastormsvale (Oceanites pincoyae) er ein nyleg skildra fugleart i oseansvalefamilien, Oceanitidae, som er kjent frå kysten av Chile i Sør-Amerika.
Namnet pincoya er frå ei mytisk vakker sjønymfe i chilote-mytologien som symboliserer fruktbarheita i havet, hjelper seglarar i nød og dansar på bølgjene for å indikere god eller dårleg tilgjenge på fisk.
Utbreiing og systematikk
Arten vart skildra så seint som i 2013 og har berre vore observert i farvatnet nær øya Chiloé i Los Lagos-regionen i Chile. Arten vart først oppdaga i 2009 inne i Reloncavíbukta sør for byen Puerto Montt. Arten er òg observert i Chacaokanalen. I februar 2011 organiserte ornitologen Peter Harrison ein ekspedisjon til havområdet utanfor Puerto Montt og i løpet av fire dagar vart over 1500 individ observerte. Pincoyastormsvala er plassert i den biologiske slekta Oceanites saman med oseanstormsvale og dansestormsvale.
Skildring
Pincoyastormsvala er svart og kvit og blir observert i felt som ei kryssing mellom oseanstormsvale (tidlegare kjent som wilsonstormsvale) og maoristormsvale. Som dei andre i slekta har ho ein rett avkutta mørk hale og eit hesteskoforma kvitt felt på overgumpen. Lyse vengedekkarar på både under- og oversida er ein distinkt karakter. Under flukt stikk føtene ut bak halen.
Arten er berre kjend frå observasjonar til sjøs og frå to eksemplar samla inn i landet ved El Bolson, Argentina. Det har vorte antyda at arten høyrer heime i området og hekkar anten på øyar og holmar i chilenske fjordar eller kanskje i innlandet. Pincoyastormsvala søkjer føde på havoverflata eller under flukt og kan gjere stupdukk og korte dukk på eit til tre sekund. Ho kan òg ta seg over overflata av havet som ei mus med vengene lukka.
IUCN har ikkje sett fast ein status på arten fordi det manglar kunnskap om bestandsstorleik og utviklingstrend.
Kiryat Arba
Kiryat Arba eller Qiryat Arba (hebraisk skrift קִרְיַת־אַרְבַּע) er ei urban israelsk busetjing på den okkuperte Vestbreidda. Busetjinga ligg i utkanten av den palestinske byen Hebron i Judeafjella. Folketalet er 7593.(2012) Kiryat Arba vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Lady Newnes Bay
Lady Newnes Bay er ei bukt vest i Rosshavet som strekkjer seg langs kysten av Victoria Land frå Cape Sibbald til Coulman Island. Ho vart oppdaga av den britiske antarktiskekspedisjonen, 1898–1900, leia av Carsten Borchgrevink. Han namngav ho etter Lady Newnes, kona til Sir George Newnes som finansierte ekspedisjonen.
Sambandsbataljonen
Sambandsbataljonen (SBBN) er ei støtteavdeling i Brigade Nord. Bataljonen si primærrolle er å oppretta kommunikasjon mellom bataljonane i Brigade Nord i militære operasjonar. Bataljonen har òg ansvar for alle kommunikasjonssystema i brigaden og stiller kommandoplass til brigadestaben. Kommandoplassane er anten sett opp med telt, containerar eller pansra køyretøy. Bataljonen er delt inn i tre kompani, der eitt består av verva soldatar.
Avdelingsmerket til bataljonen, som er eit sambandslyn og vikingsverd på blå bakgrunn, har vore i bruk sidan 2008. Sambandsbataljonen er stasjonert på Heggelia leir i Bardufoss i Troms. Etter endt rekrutt får soldatane i bataljonen Brigade Nord sin blå beret.
Historikk
Bataljonen har sine røter frå Sambandskompaniet, som vart oppretta september 1955 som ei viktig brikke i Brigaden i Nord-Norge. I 1995 vart avdelinga underlagt 6. divisjon. Avdelinga bestod berre av dette kompaniet heilt til året etter, då kompaniet vart ein bataljon med fleire kompani. Bataljonen har gått gjennom teknologiske utviklingar sidan opprettinga i 1996. Telekompaniet har seinare vorte ein del av bataljonen.
I perioden frå 1996 til 2009 var bataljonen organisert på ein optimal måte for å utdanna vernepliktig personell og befal. Sommaren 2009 vart det gjort endringar i strukturen som endte i halvårleg beredskapsevne med alle sambandstenestene organisert i Kompani Alfa med primært verva personell, og med Kompani Bravo og Charlie med vernepliktige mannskapar. Omorganiseringa er òg gjort med tanke på å gje kvar mannskapskontingent betre soldatutdanning gjennom heile året, og gje høve til å overføra mannskapar til beredskapsavdelingane i Sambandsbataljonen etter halvvegs gjennomført førstegongsteneste. For å forsterka denne visjonen, har bataljonen eit sommarinnrykk og eit vinterinnrykk.
Bataljonsstab
Bataljonsstaben er leiinga i Sambandsbataljonen. På oppdrag er staben i kommandoplassen, og har det overordna ansvaret for tele- og radiolaga i Kompani Bravo og Charlie. Bataljonssjefen er oberstløytnant Torgrim Foshaug.
Sambandskompani A HRS
Kompani Alfa (Kp A) består av verva personell, og ein del av Hæren hurtige reaksjonstyrke (HRS). Kompaniet har som oppgåve å etablera og drifta Brigade Nord sin kommandoplass. Kompaniet stiller òg soldatar til utanlandsoppdrag. tillegg skal kompaniet støtta resten av Sambandsbataljonen med ekspertar innan data-nettverk, satellitt-kommunikasjon, telekommunikasjon og radiotransmisjon. Kompani Alfa består av fleire troppar. Kommandoplasstroppen har ansvar for etablering av kommandoplassen til brigaden, som er ein mobil kontorlandsby som planlegg og fører militære operasjonar. Sambandstroppen leverer radio- og teletenester til kommandoplassane. Til skilnad frå andre relélag, er sambandstroppen i KPA oppsatt på Iveco. Den tredje og siste troppen er ein spesialtropp (K2IS) som har ansvar for konfiguering og teknisk støtte til data- og telenettverka. Ein del av kompaniet held til ved Rena leir for å lettare øva med Telemark bataljon, som er hovudstyrken i Hærens HRS. Trass dette er storparten lokalisert i Bardufoss for å støtta leiinga i brigaden.
Sambandskompani B
Kompani Bravo (Kp B) består av meinige som vert utdanna i taktisk digital kommunikasjon (TADKOM) og generell soldatutdanning (GSU). Kompaniet har sommarinnrykk av soldatar i august. Kompaniet leverer, med Kp A, brigadens kommandoplass og utdannar befalselevar. Kompaniet har tre troppar. Det første er ein kommandoplasstropp som assisterer Kp A med brigadens kommandoplass. Utfordringa med å jobba i kommandoplassen er å få alle systema til å fungera, slik at kommandoplassen er operativ og funksjonell for stabsoffiserane som jobbar der. Teletroppen leverer telenettet til brigaden. Tenesta er teknisk krevjande. Radiotroppen leverer sambandsrelé, altså radiokommunikasjon, mellom bataljonane. Særpreget med tele- og radiotroppen er at dei består av mange små lag med vernepliktige lagførarar, som operer med høg grad av sjølvstende. Laga etablerer seg på fjelltoppar med hjelp av beltevogn BV206 eller lettare terrengkøyretøy. Det vert lagt vekt på teknisk innsikt og fysisk styrke som soldat i eit relélag.