cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Olaf Dufseth
Aktiv
Dufseth fekk to sølvmedaljar under noregsmeisterskapen på ski for 1947. I kombinert vart han berre overgått av Simon Slåttvik, medan han på 18-kilmeteren kom i mål på ei tid 18 sekundar svakare enn noregsmeisteren Erling Evensen, og på same tid som Leif Slagtern. Året etter vart Dufsethn i NM slått av to mann i kombinert, noregsmeisteren Per Sannerud og Ottar Gjermundshaug.
Uvarovo i Tambov oblast
Uvarovo (russisk Ува́рово) er ein by i Tambov oblast i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Vorona, rundt 100 km søraust for Tambov.
Uvarovo vart grunnlagd i 1699 som ein kosakkbusetnad. I 1770 vart det bygt ein postveg gjennom Uvarovo, som knytte Borisoglebsk og Kirsanov saman. På andre halvdel av 1800-talet og tidleg på 1900-talet var Uvarovo eit velkjent handelssenter. I 1966 fekk han bystatus.
Take Good Care of Her
«Take Good Care of Her» er ein amerikansk song frå 1961 skriven av Arthur Kent og Ed Warren, og spelt inn av Adam Wade. Han nådde 21. plassen på R&B-lista og sjuandeplassen på Hot 100. I songen snakkar forteljaren til brudgommen til eks-kjærasten.
Rock St. Trop
Innhald
Alle songar av Phil May og Wally Waller, utanom der andre er nemnde
The Best Band You Never Heard in Your Life
The Best Band You Never Heard in Your Life er eit dobbelt konsertalbum av Frank Zappa som kom ut i 1991. Albumet var eit av tre som vart spelt inn under verdsturneen hans i 1988, i lag med Broadway the Hard Way og Make a Jazz Noise Here. Kvar av desse albuma har forskjellig fokus: Broadway the Hard Way består hovudsakleg av nyare songar, Make a Jazz Noise Here består av meir klassiske instrumentale Zappa-songar, medan dette fokuserer på coverversjonar, som «Stairway to Heaven» av Led Zeppelin, i tillegg til Zappa sine eigne songar, hovudsakleg frå midten av 70-åra og Mothers of Invention frå seint i 1960-åra. Albumet vart gjeve ut på ny i 1995 og 2012.
Plateomslag
Det originale albumet hadde eit bilete av Frank Zappa og bandet hans mot ein svart bakgrunn og blå bokstavavr. Då det vart oppdaga at fotografiet vart nytta utan løyve, gav Zappa ut albumet på ny med eit tomt, svart felt der biletet hadde vore.
Fountainbreen
Fountainbreen er ein isbre mellom Nylenbreen og Catspawbreen i Asgard Range i McMurdo Dry Valleys i Antarktis. Han flyt sør og ut i Pearse Valley. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2004) etter Andrew G. Fountain i geologiavdelinga ved Portland State University, ein forskar for United States Antarctic Program på massebalansen til isbrear i McMurdo Dry Valleys, 1993–2003.
Emil Sandberg
Emil Sandberg var ein norsk lokomotivfører og fagleg tillitsmann, frå 1908 til 1911 og ein periode ved årsskiftet 1924-25 formann i Norsk Lokomotivmannsforbund.
Sandberg byrja å arbeide ved jarnbana som 15-åring i 1890, då han fekk jobb som lokomotivpusser ved Hovedbanen. Han avanserte til fyrbøter, deretter lokomotivførar.
Han var medlem av 1. distrikts lokomotivpersonales foreining frå organisasjonen vart stifta i 1893, og vart snart òg aktiv i landsforeininga. I 1904 deltok han i lokomotivmannskongressen på skandinavisk nivå, og året etter vart han nestformann i Lokomotivmandsforbundet. I 1906 var han initiativtakar til skipinga av bladet til organisasjonen Lokomotivmands Tidende, og sat som formann i redaksjonskomiteen.
På landsmøtet i september 1924 vart han for andre gong vald til formann i NLF, men satt denne gongen berre nokre månader i vervet før han måtte gå av. Ved årsskiftet avdekte nyvalde revisorar uregelmessigheiter i økonomien til forbundet, ei sak som endte med at Sandberg vart tiltalt for underslag og dømt til to års fengsel. I alt var det underslått nær 59 000 kroner, på den tida ein stor sum.
Simon Slåttvik
Simon Kaurin Slåttvik var ein kombinertrennar og skihoppar frå Valnesfjord i Fauske kommune. Han vart olympisk meister i øvinga i 1952 i Oslo, to år tidlegare vann han bronsemedaljen under VM i Lake Placid. Slåttvik vart noregsmeister i kombinert fire gongar og vann kombinert i Holmenkollrenna tre gongar. Han var den fyrste norske kombinertrennaren som hoppa over 100 meter. Slåttvik, som representerte Stålkameratene, døydde på Lillehammer.
Aktiv
Slåttvik var nesten tretti år gammal då han vart noregsmeister i kombinert i 1947. Året etter gjekk han til topps i øvinga i Holmenkollen, men han var ikkje med til olympiaden i St. Moritz same sesongen. Han vart på ny noregsmeister i 1949.
I 1950-sesongen fekk Slåttvik to bronsemedaljar under noregsmeisterskapen, både i kombinert og i spesielt hopprenn. Han var ein av seks norske kombinertrennarar som tok den lange turen til verdsmeisterskapen i Lake Placid i delstaten New York i USA. Der fekk Slåttvik ein ny bronsemedalje, ein VM-bronse, 0,2 poeng bak landsmannen Ottar Gjermundshaug som fekk sølv, og vel tre poeng bak verdsmeisteren Heikki Hasu frå Finland.
Slåttvik vart både noregsmeister og vann i Holmenkollen i 1951-sesongen. Året etter var det olympisk meisterskap i Holmenkollbakken og i Kollen-løypene. Slåttvik leia den olympiske tevlinga etter hopprennet, tett føre landsmannen Sverre Stenersen. På femte plass låg den sterke finske langrennaren Heikki Hasu. Før 18-kilometeren den 18. februar 1952 hadde Slåttvik 4 minutt og 32 sekundar til gode på Hasu, ein kar som kunne verte dobbelt olympiameister, ettersom det kombinerte langrennet også var ein del av det spesielle langrennet. Slåttvik gjekk i mål på tida 1.05.40, etter han i løypa kom Hasu som fekk notert 1.02.24 i sluttid. Dermed vart det norsk langrennsgull, ved Hallgeir Brenden, og norsk kombinert-gull i eitt og same renn. Hasu fekk kombinert-sølvet og vart nummer fire på 18 km.
Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
I 1951 vart Slåttvik tildelt Holmenkollmedaljen.
Sport Vereniging Britannia
Sport Vereniging Britannia er ein fotballklubb frå Piedra Plat på Aruba. Klubben spelar i arubisk fyrstedivisjon.
Historie
SV Britannia vart skipa 12. oktober 1958 då det vart arrangert eit offisielt fotballag for dei lokale undommane i Piedra Plat. Dei spelte sin fyrste kamp i 1960 og slo Vitesse Cashero 3–1. I 2001 rykte SV Britannia opp til Aruban Division di Honor, arubisk fyrstedivisjon. Dei vann seriemeisterskapane i 2004/05, 2008/09 og 2009/10. Laget deltok òg i CFU Club Championship i 2006 og 2007 i eit forsøk på å kvalifisere seg til Meisterligaen til CONCACAF.
Roy Orbison's Many Moods
Roy Orbison's Many Moods, òg kalla The Many Moods of Roy Orbison, er eit album av Roy Orbison for MGM Records, gjeve ut i mai 1969. Det inneheld to singlar, som begge vart mindre hittar i England: «Heartache», som nådde 44. plassen og «Walk On», som nådde 39. plassen.
Albumet kom ut etter den tragiske brannen som tok livet av to av dei tre barna til Orbison. Albumet består for det meste av intense, nesten opera-aktige songar. I følgje Allmusic syner albumet kvifor Elvis Presley sa at Orbison var den einaste songaren han ikkje torde å dele scene med.
Norsk Villsaulag
Norsk Villsaulag er ein norsk interesseorganisasjon for villsaubønder. Laget blei oppretta i 1995. Det arbeider med teljing av sau og kontrollerer tilhøva for villsau i Norge og arbeider for å sikra kvaliteten på villsau.
Villsau frå Norskekysten er eit varemerke på produkt frå gammalnorsk sau som beiter på lyng og går ute heile året.
Løpar
Laupar eller løpar kan visa til:
Askeslekta
Askeslekta (Fraxinus) er ei planteslekt i oliventrefamilien med om lag 60 artar. Dei veks naturleg i tempererte og subtropiske område på den nordlege halvkula.
Artane i askeslekta er størstedelen tre, slik som ask, og meir sjeldsynt buskar. Dei er oftast lauvfellande, meir sjeldsynt vintergrøne. Blada er parstilte, motsette eller kransstilte.
Utvalde artar
Ein art veks naturleg i Noreg, Fraxinus excelsior, ask. Det er berre denne og eit par andre artar som har eit normert norsk namn ifølge Artsdatabanken. I lista nedanfor er det teke med engelske namn i tillegg til dei vitskaplege for ein del andre artar.
Noregsmeisterskap i ishockey for kvinner
Noregsmeisterskap i ishockey for kvinner er ein ishockeycup der ein etter fleire rundar kårar ein vinnar i ein finale som spelast etter Eliteserien i ishockey for kvinner er slut. Vinnaren får tittelen Noregsmeister og kongepokalen for Noregsmeisterskap i ishockey for kvinner.
Desimalsystem
Desimalsystem er eit einingssystem der talet undereiningar er ein faktor av 10, slik at kvar eining inneheld 10, 100 eller 1000 einingar av det neste lågare trinnet. Desimalsystem kan brukast for mynt, mål og vekt, og gjennomsyrer til dømes det metriske SI-systemet.
Desimalsystemet i valuta
I antikken finn vi få døme på desimale myntsystem. Eit unntak er den romerske denaren som vart inndelt i 10 asse. Russland rekna alt i det 16. hundreåret 100 kopek i éin rubel. I 1792 innførte USA som det første landet i verda eit konsekvent desimalsystem, slik at 10 cent var éin dime, 10 dime var éin dollar. Sjølv om dime ikkje lenger blir brukt som rekneeining, blir nemninga enno brukt om ticentmynten.
I Europa innførte Frankrike desimalsystemet i 1795, slik at éin franc vart inndelt i 10 décime og 100 centime. I 1855 vart desimalsystemet innført i Sverige, då hovudmynten riksdalar riksmynt vart inndelt i 100 øre. Dei nestsiste europeiske landa som innførte desimalsystemet i sine valutaer, var Irland og Storbritannia som innførte desimalsystemet i 1971, slik at eit pund vart inndelt i 100 new pence, mot før 20 shilling eller 240 pence. Det siste landet i Europa var Malta som innførte desimalsystemet i 1972.
Hanne Bergheim
Hanne Bergheim er ein norsk musikar, biletkunstnar og tekstforfattar frå Bømlo, busett i Bergen.
I 2010 vart ho tildelt den første Kenneth Sivertsen-prisen for unge musikarar.
I 2011 var ho aktuell med multimediaverket Tilstandar som vart utabeid i Beijing. Utstillinga vart halden i Moster Amfi og stod som festivalutstilling ved Skåtøy vise- og poesifestival og Utkantfestivalen.
Gøran Moen
Gøran Moen er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Husnes i Kvinnherad som dreiv med lengdehopp og tresteghopp. Han var frå 1987 medlem i IL Gular, bortsett frå ein kortare periode i IL Norna-Salhus. Perioden 1989-98 vart han fire gongar noregsmeister i lengdehopp.
Aktiv
I 1989-sesongen stod Moen for det lengste lengdehoppet i Noreg og han vart norsk meister i øvinga. Frå 1991 satsa han like mykje på tresteghopp. Under NM i friidrett 1992 i Mosjøen presterte han sitt livs lengste tresteghopp då han den 15. august landa på 16,03 meter, ein prestasjon som gav han sølvmedaljen i meisterskapen. Lagkameraten Ketill Hanstveit stakk av med gullmedaljen. Moen forbetra 18. august 1995 på Lillehammer sitt seks år gamle personbeste i lengdehopp med 5 centimeter til 7,80 meter. Dermed vart han norsk friidrettsmeister for andre gong. Sidan vann han lengdetevlinga også i friidretts-NM 1997 og i 1998.
Paul Di'Anno
Paul Andrews, betre kjend som Paul Di'Anno, er ein engelsk songar som var kjend som vokalisten på dei første platene med heavy metal-bandet Iron Maiden frå 1978 til 1981.
I tida etter Maiden, har Di'Anno gjeve ut fleire album, både som soloartist, og som medlem av av band som Gogmagog, Di'Anno's Battlezone, Praying Mantis, Killers og Rockfellas.
Carl Eldh
Carl Eldh var ein svensk kunstnar og skulptør frå Film i  Östhammar i Uppland. Eldh er kjend for å ha uttrykt eit starkt sosialt engasjement gjennom kunsten.
Biografi
Carl Eldh voks opp med dårlege kår i den vesle bygda Film. Far hans var smed. 19 år gamal påbyrja Carl Eldh si utdaning ved Tekniska skolan i Stockholm. Åra 1896–1903 oppheld seg Eldh i Paris, kor han studerte skulptur ved Académie Colarossi. I Paris arbeidde han mykje med treskurd og dei fyrste verka synte påverknad frå fransk salongskunst og Auguste Rodin. På verdsutstillinga i Paris 1900 representerte Carl Eldh Sverige med skulpturen Oskuld.
Attende frå Paris trefte han Elise Persson og i 1907 vart dottera deira Brita fødd. I 1921 flytta kone og born California. Sjølv blei Carl Eldh verande i Sverige. Etterkvart utvikla Eldh stilen sin i kraftfull realistisk retning. Portrettbysten av kong Oscar II var den fyrste i ei rekkje portrett av si tids fremste svenske kulturpersoner. Etterpå laga han portrettbystar av kunstnarvenene Richard Bergh (1904), Karl Nordström og Bruno Liljefors (1914). Han var òg ven til August Strindberg og laga det svære Strindbergmonumentet i Tegnérlunden i Stockholm. Det vart oppført i 1942.
Andre døme på Eldh sin kunst i offentleg miljø er fontena på Birger Jarlsgatan i Stockholm (1921), skulpturen Löparna attmed Stockholms stadion (oppført i 1937), Engelbrektstatuen i Arboga (1935) og Linnémonumentet i Älmhult i Småland, (1946). Det største arbeidet til Carl Eldh var Brantingmonumentet, etter den sosialdemokratiske partileiaren og statsministeren Hjalmar Branting. Monumentet vart oppført i 1952 på Norra Bantorget i Stockholm. I fyrste halvdel av 1900-talet arbeidde Eldh saman med fleire kjende arkitektar: Ivar Tengbom, Erik Lallerstedt og Ragnar Östberg. Av Östberg fekk Carl Eldh oppdraget å utsmykke parken på sørsida av Stockholms stadshus med skulpturar.
Eldh deltok i kunstkonkurranse, avdelng skulptur under sommar-OL 1932.
Svanemerket
Svanemerket er det offisielle nordiske miljømerket. Det blei skipa av Nordisk Ministerråd i 1989. Symbolet for merket er rundt med ei kvit svane med fire vengefjører mot ein grøn bakgrunn. Det blei laga av den finske kunstnaren Kyösti Varis og symboliserer samarbeidet mellom dei nordiske landa. Dei fire fjørene står for Sverige, Noreg, Finland og Island. Danmark kom med i ordninga i 1992.
Ei vare eller teneste som er svanemerka har gjennomgått ei objektiv miljøvurdering. For å kunna få svanemerket må heile livsløpet til produktet eller tenesta vera så miljøtilpassa som mogleg gjennom heile livsløpet, frå råvare til produksjon via bruk og til avfallshandtering. Svanemerket stiller strenge krav til energieffektivitet, materiale, kjemikaliar og til god haldbarheit.
I Noreg blei Stiftelsen Miljømerking oppretta av Barne-, likestillings- og inkluderingsdepartementet for å forvalta merket.
I ISO-terminologi er Svanemerket «miljømerking, type 1, ISO 14024». Dette betyr at Svanemerket er frivillig, stiller breispektra miljøkrav (multikriterium), er basert på livssyklusvurderingar, skjerpar krava jamleg, utviklar krava ope, opererer med kjende kostnader, og driv med tredjeparts uavhengig sertifisering.
Ionosphere Bay
Ionosphere Bay er ei lita bukt på austsida av Cape Découverte i Antarktis. Ho vart kartlagd i 1951 av Den franske antarktisekspedisjonen og vart namngjeven av dei.
Fowliebreen
Fowliebreen er ein sidebre som er 24 km lang, i Admiralty Mountains i Victoria Land i Antarktis. Frå det felles utgangspunktet med Dennistounbreen, flyt han nordvest mellom Mount Ajax og Mount Faget, og munnar ut i hovudstraumen til Dennistounbreen ved søraustfoten til Lyttelton Range. Han vart kalla opp etter Walter Fowlie frå New Zealand Antarctic Division, ein feltassistent med ei gruppe geologar frå New Zealand Antarctic Research Program i området, 1981–82, leia av R.H. Findlay.
Crosstown Traffic
«Crosstown Traffic» er ein song skriven av Jimi Hendrix. Han var den andre singelen frå albumet Electric Ladyland av The Jimi Hendrix Experience i 1968. Han nådde 52. plass på den amerikanske singellista og 37. plass i Storbritannia.
I motsetnad til mange av songane på albumet inneheld denne songen alle medlemmane i the Experience med Hendrix, Noel Redding og Mitch Mitchell. Hendrix spelar òg ein heimelaga kazoo med kam- og papir, samstundes med sologitaren. Redding og Dave Mason syng korvokal.
Cochirleanca
Cochirleanca er ein kommune i Buzău fylke i Romania.
Crosstown Traffic
Mange andre artistar har spela inn songen, som Gil Evans, Charlie Daniels, Hed s.E., Red Hot Chili Peppers, Living Colour, Ariya Astrobeat Arkestra og fleire andre.
Cochirleanca
Busetnader
Cochirleanca er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:
Albumet Confide in Me
Confide in Me er eit samlealbum av den australske songaren Kylie Minogue utgjeve av Deconstruction Records i 2002. Albumet inneheld seks songar frå Kylie Minogue (1994) og alle unntatt «Breathe» frå Impossible Princess (1997).
Sally Barsosio
Selina Barsosio, kjend som Sally Barsosio, er ein kenyansk tidlegare friidrettsutøvar frå Keiyo som i 1997 vart verdsmeister på 10 000 meter, fire år etter ho tok bronsen på same distansen. Ho er den yngste personen som har vunne ein medalje i eit friidretts-VM.
Barsosio var einast 15 år og 5 månader gammal då ho vann bronsemedaljen på 10 000 m under verdsmeisterskapen i friidrett i Stuttgart i 1993, der ho etter målgang fyrst vart diskvalifisert for å ha hindra andre løparar, særleg Elana Meyer som fall ut av løpet. Tida 31.15,3 vart ståande som Barsosios beste på 10 000 meter.
Barsosio hamna lengre nede på resultatlista i dei største meisterskapane dei neste åra. I 1997 tok ho derimot gullmedaljen på 10 000 meter så VM fann stad i Aten, ho vart dermed den fyrste kenyanske kvinna som vann ein global meistertittel i løp på seniornivå. Eit par veker etter VM-sigeren sette Barsosio personbeste på 5 000 meter med tid 14.46,7 i eit stemne i Brussel.
Adam Douglas
Adam Douglas Enevoldsen, best kjend som Adam Douglas, er ein norsk-amerikansk artist. Han vaks opp i Oklahoma og busette seg seinare på Harestua på Hadeland.
Han gav ut debutalbumet I May Never Learn på Grappa i 2015. Douglas vann Baltic Song Contest i Karlshamn i 2016, og i 2017 vann han musikkonkurransen Stjernekamp på NRK.
Kåre Olav Berg
Kåre Olav Berg var ein kombinertrennar som både var fødd og døydde i Dalsbygda i Os kommune i Hedmark. Han tok NM-gull i kombinert i 1969, 1970, 1971 og 1972, og fekk bronsemedaljen i 1968. Berg vann kombinertrennet i Svenska skidspelen i 1969 og i Lahtispelen i 1970. Han deltok både i OL i Grenoble i 1968 og i Sapporo i 1972, og vart høvesvis nummer 28 og nummer 8.
Berg fekk Kongepokalen i skiidrett i 1970.
Ryan Giggs
Ryan Joseph Giggs er ein walisisk fotballspelar og trenar. Giggs voks opp i Cardiff, men farfar til Giggs kom frå Sierra Leone i Vest-Afrika. Giggs har spelt for Manchester United i heile den vaksne karrieren sin, frå 1991 til 2014. I tillegg spelte han på det walisiske fotballlandslaget frå 1991 til 2007. I 2012 var han kaptein på det britiske laget under sommar-OL 2012.
Spektralanalyse
Spektralanalyse, eller frekvensanalyse, er ulike metodar for å finna den spektrale samasettinga av forskjellige signal. Signala ein analyserer kan vera temporale, spatiale, eller ha andre tydingar. Dei kan vera eindimensjonale, eller fleirdimensjonale. Dei kan vera kontinuerlege eller diskrete, men dei fleste moderne metodane samplar kontinuerlege signal før dei vert analyserte.
Ein skil ein ofte mellom ikkje-parametriske metodar, som filterbankar og metodar som byggjer på lineære transformasjonar og parametriske metodar.
Typiske døme på ikkje-parametriske metodar er Typiske døme på parametriske metodar er:
Når signalet som skal analyserast ikkje er stasjonært er det naudsynt å nytta ei eller anna form for korttidsspektralanalyse.
Maria Thorisdottir
Maria Thorisdottir (fødd 5. juni 1993) er ein norsk fotballspelar frå Klepp, som spelar for Manchester United og det norske landslaget.
Før ho bestemde seg for å satse for fullt på fotballen spela Thorisdottir også handball i Eliteserien for Sola og Stabæk.
Karriere
Thorisdottir var eit talent i både fotball og handball i ung alder. Ho starta fotballkarrieren i Klepp, og debuterte i Toppserien i 2010. Etter å ha slite med jumper's knee-skade, valde ho etter U20-VM 2012 i Japan å leggje opp i ein alder av 19 år.
Etter å ha gitt seg med fotball valde Thorisdottir å satse på handballen igjen og i 2013 signerte ho for Stabæk i Eliteserien i Handball. Vedvarande skadar og manglande motivasjon gjorde at ho ville tilbake til fotballbanen igjen. Thorisdottir uttalte at ho gledde seg meir til fotballoppvarminga enn handballtreninga.
Moods av Neil Diamond
Moods er det åttande studioalbumet til Neil Diamond, gjeve ut i 1972. Det inneheld den andre songen hans som gjekk til topps i USA, «Song Sung Blue», og var noko av ein stilmessig oppfølgjar til det eksperimentelle Tap Root Manuscript.
Billboard hylla Moods, og sa det inneheld «glimrande, mangfaldige songar». Dette albumet og konsertalbumet som kom etter, Hot August Night, vert grenerelt rekna som dei to viktigaste innspelingane til Diamond.. Lee Holdridge var arrangør og dirigent for orkesteret.
Maria Thorisdottir
Karriere
I 2014 bestemde Thorisdottir seg for å returnere til fotballen, og begynte å trene med Klepp igjen. I august 2014 gjorde ho comeback i ein cupkamp mot Arna-Bjørnar, to år etter ho sist spelte ein fotballkamp. Etter å ha kome i gang med fotballen igjen gjekk det fort før ho i mars 2015 fekk debuten på det norske A-landslaget. Under eitt år etter at ho gjorde comeback på fotballbanen vart ho teken ut i den norske troppen til VM i Canada 2015.
I august 2015 vart Thorisdottir skada igjen då ho vart stempla i venstrefoten i kamp. Det viste seg etter kvart at skaden var meir alvorleg enn ein fyrst hadde trudd, og kunne vere karrieretrugande. Thorisdottir mista heile 2016-sesongen på grunn av skaden.
Pål Schjetne
Pål Schjetne er ein norsk, tidlegare kombinertløpar frå Trondheim. Han vart noregsmeister i øvinga i 1974 og tok elles to NM-sølv. Schjetne representerte Redalen Idrettslag.
Maria Thorisdottir
Karriere
Thorisdottir kom sterkt tilbake på fotballbanen i 2017 og vart teken ut i den norske troppen til EM i Nederland 2017. I september 2017 signerte ho for den engelske storklubben Chelsea. Der var ho ein del av det beste laget i England over fleire år. I oktober 2018 fekk Thorisdottir ei hjerneristing som heldt ho ute av spel over så lang tid at det var fare for at VM i Frankrike sommaren 2019 ville ryke. Men Thorisdottir slo tilbake og vart kåra til den beste på banen fleire gongar.
Christian Grimsgaard
Christian Semb Grimsgaard var ein norsk offiser, tollar og stortingsmann frå Kristiania.
Pål Schjetne
Karriere
Atten år gamle Schjetne imponerte då han vinteren 1972 tok NM-sølvet, bakom Kåre Olav Berg. I 1973 vann han junior-VM i kombinert i Toksovo ved Leningrad i Sovjetunionen. Under NM på ski i 1974 tok han sin einaste NM-tittel, då han i Selbu slo Arne Bystøl med knappe to poeng. Same sesongen kom Schjetne på 9. plass under verdsmeisterskapen i Falun. To år seinare kopierte han denne prestasjonen med ein ny niandeplass under vinter-OL i Innsbruck. Hans beste internasjonale resultat var tredjeplassen i Lahti i 1975, eit renn som vart vunne av verds- og olympiameisteren i kombinert, Ulrich Wehling.
Christian Grimsgaard
Grimsgaard var son til ein handelsmann. Sjølv gjekk han offisersvegen og tok eksamen ved krigsskulen i 1844. Etter tre år på høgskule, gjekk han i 1847 over i artilleribrigaden. Han vart sekondløytnant 1848, premierløytnant 1850 og stabskaptein 1856. Frå 1861 var han major i hæren, vidare 1864 oberstløytnant og 1866 oberst. Han gjorde teneste i generalstaben frå 1852, generalstabssjef var han frå 1872. Tida 1860-66 var han referent for kommandosaker hos kongen i Stockholm. I 1878 vart han utnemnd til generalmajor i hæren og sjef for 1. akershusiske brigade. Han var då kommandant ved Fredriksten festning. I 1890 tok han avskjed frå det militære, og var sidan tollar i Drammen.
Grimsgaard var med i ei rad kommisjonar omkring militære tilhøve. År 1864 kom han med i den norsk-svensk kommisjonen vedkomande opplæring i felt, tida 1868-70 gjaldt det nytt reglement for infanteriet, også det eit norsk-svensk samarbeid. Vidare var han medlem av den store militærkommisjonen av 1870 og fleire andre militærfaglege kommisjonar.
Parasite Bay
Parasite Bay er ei lita bukt mellom Île du Péage og vestsida av Cape Decouverte. Ho vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen i 1951 og vart namngjeven av dei etter studiet av atmosfæriske parasittar som vart utført her.
Christian Grimsgaard
Grimsgaard representerte Kristiania, Hønefoss og Kongsvinger på Stortinget 1880-82 og på omframstortinget 1882, medlem av militærkomiteen.
Han døydde i Drammen i 1895.
Maria Thorisdottir
Karriere
Etter å ha slite med speletid i Chelsea vart det i januar 2021 kjent at Thorisdottir melde overgang til Manchester United. I 2022 vart ho igjen teken ut i landslagstroppen til EM i England.
Familie
Thorisdottir er dotter av trenaren for det norske kvinnelandslaget i handball, Thorir Hergeirsson.
Peter Fredrik Hjort
Peter Fredrik Holst Hjort var ein norsk lækjar og professor i medisin frå Oslo. «Han var en norsk og internasjonal pioner innen utforskningen av helsetjenestens mål, midler, metoder, kvalitet og dynamikk.»
Hjort vart cand.med. i 1950 og dr.med. 1957. Som spesialist i indremedisin vart han i 1959 tilsett på Ullevål sykehus i Oslo. Han var 1960-69 dosent i hematologi ved Universitetet i Oslo, frå 1969 professor.
Nani
Luís Carlos Almeida da Cunha er ein portugisisk fotballspelar som i 2014 speler for Manchester United. Nani kom til Portugal frå Kapp Verde saman med familien sin som liten. Sidan 2006 har han spelt på det portugisiske herrelandslaget. Han vart seriemeister i England med Manchester United i 2008, 2009, 2011 og 2013, var med på å vinna den europeiske Meisterligaen i 2008 og VM for klubblag same året.
Peter Fredrik Hjort
I tida 1968-71 var Hjort med på å leggje tilrette for medisinstudia ved Universitetet i Tromsø. 1972-73 var han den fyrste rektoren for Universitetet i Tromsø. Han trekte seg frå posisjonen etter usemje med studentane. Men han heldt fram i professoratet til han pensjonerte seg.
Perioden 1976-94 var Hjort leiar av gruppa for helseteneste-forsking ved Noregs allmennvitskaplege forskingsråd og for samfunnsmedisin ved Folkehelseinstituttet. I fleire år var han formann i Nasjonalforeningen for Folkehelsen sitt eldreråd.
Frank Newnesbreen
Frank Newnesbreen er ein kort isbre som flyt til enden av Pressure Bay på nordkysten av Victoria Land i Antarktis. Han vart først kartlagt av Southern Cross-ekspedisjonen, 1898-1900, som kalla breen opp etter Frank Newnes, den einaste sonen til ekspedisjonssponsoren sir George Newnes.
Ordre des Arts et des Lettres
L’Ordre des Arts et des Lettres, norsk 'Ordenen for kunst og litteratur', er ein fransk orden som blir gjeven av det franske kulturministeriet til persomnar som har utmerka seg innan kunst eller litteratur, elle som ha bidrege til å spreia fransk kunst og litteratur i verda. Ordenen blei innstifta 2. mai 1957.
Grader
Ordenen for kunst og litteratur er inndelt i tre grader.
Ordensteikn
Ordenstegnet for Ordenen for kunst og litteratur består av ein grønemaljert krosse med åtte doble armar med kuler på spisseae, forbundet ved arabeskar. Midtmedaljongen består av dei sammenfletta bokstavane A og L. Medaljongen har ein bord med omskrifta «ORDRE DES ARTS ET DES LETTRES». Baksida viser «Marianne», personifikasjonen av den franske republikken. For kommandørar og offiserar er ordensteiknet i gull, for riddarar i sølv. Ordensbandet er grønt med fire smale kvite striper.
Insigniene er utforma av kunstnaren Raymond Subes.
Norske innehavarar
Ordenen for kunst og litteratur er tildelt fkeire nordmenn. Mellom desse er Ingeborg Moræus Hanssen, som blei utnemnd til riddar i 1988 og forfremma til kommandør i 1999, og Lars Roar Langslet, som blei utnemnd til kommandør i 1986. Også Ole Henrik Moe er også utnevnt til kommandør.
Arne Hestenes og Liv Ullmann er begge utnemnde til offiserar av ordenen.
Bentein Baardson, Erik Bjørnskau, Haaken A. Christensen, Lars Saabye Christensen, Eyvind Hjelmtveit, Johan Kaggestad, Vigdis Lian, Annie Mowinckel, Carl Nesjar, Johnny Ramm, Svein Erik Søland, Kiki Sørum Dordi Skuggevik Tande  og Oscar Klingenberg, er alle utnemnd til riddarar.
Kjelder
''
Both Sides of the Story
«Both Sides of the Story» er ein song av Phil Collins som kom ut i 1993 som den første singelen frå albumet Both Sides.
Historie
Songen nådde sjuandeplassen på UK Singles Chart i Storbritannia, men vart den første førstesingelen til Collins sidan «Thru These Walls» som ikkje nådde Topp 10 på Billboard Hot 100 i USA, med ein 25. plass.
Both Sides
Both Sides er det femte studioalbumet til den engelske musikaren Phil Collins. Det er basert på ein vaksen-orientert softrock og kom ut i november 1993. Collins skapte heile albumet sjølv, utan hjelp frå andre låtskrivarar eller musikarar, og han fekk middels til positive meldingar får kritikarane. Stephen Thomas Erlewine i AllMusic skreiv at albumet hadde «kunstnarisk tilfredsstillande» songar med «urolege, ugløymelege soger».
Both Sides of the Story
Historie
Forskjellige variantar av singelen vart gjeven ut med anten «Always» eller «Rad Dudeski» som B-side.
Musikkvideoen til songen vart hovudsakleg filma i New York og følgjer teksten på songen. På grunn av lengda på videoen vart han ikkje så mykje vist på MTV.
Both Sides
Albumet selde særs godt og gjekk til topps i Storbritannia og nådde åttandeplassen i Australia og 13. plassen i USA. Collins drog ut på ein suksessrik turné etter albumet med over hundre konsertar.
Ei dobbel spesialutgåve av albumet med EP-en Live from the Board – Official Bootleg som ei plate nummer to, kalla Far Side... of the World: Gold Souvenir Tour Edition kom ut i Søraust-Asia og Australia i 1995. Denne nådde 13. plassen i Australia.
Ei nyleg ommastra luksusutgåve på to plater kom ut i januar 2016 som ein del av serien Take a Look at Me Now med nyutgjevingar av studioplaten til Collins.
Historie
Both Sides var kjend for at Collins laga plata heilt på eiga hand, utan sine faste samarbeidspartnarar som produsenten Hugh Padgham, gitaristen Daryl Stuermer, bassisten Leland Sklar og the Phenix Horns. I løpet av ein periode på berre seks veker spelte Collins inn alle instrumenta sjølv og produserte heile albumet. Stilen på albumet skil seg derfor frå dei førre albuma til Collins.
Dette er det einaste albumet til Collins der han spelar alle instrumenta sjølv utan samarbeid frå andre musikarar. I plateomslaget skreiv Collins ei forklaring til kva kvar song handla om. Collins uttrykte både sine eigne kjensler og private problem og skreiv om politiske saker på albumet.
Both Sides fekk ei lunken mottaking av somme kritikararr og vart kritisert for hovudsakleg langsame, mørke songar. Tittelsporet på albumet vart gjeve ut som singel og nådde sjuandeplassen i Storbritannia og 25. plass i USA, noko som var skuffande sidan dei første singlane frå dei to førre albuma hans hadde gått rett til topps i USA. Sjølve albumet nådde berre 13. plass i USA, men selde likevel etter kvart til platina der. Albumet gjorde det godt i fleire europeiske land, som i Storbritannia (der det vart det åttande mest selde albumet i 1993), Tyskland og Sveits, og nådde førsteplassen fleire stader i Europa. Balladen «Everyday» kom ut på singel tidleg i 1994 og nådde 15. plassen i Storbritannia, og vart den mest suksessrike singelen frå plata i USA med ein 24. plass på Billboard Hot 100 og ein andreplass på Adult Contemporary-lista. Den tredje og siste singelen, «We Wait and We Wonder», nådde berre 45. plassen i Storbritannia.
Sjølv om albumet ikkje gjorde det like godt som …But Seriously og No Jacket Required, vart turneen etter albumet ein stor suksess. Turneen varte 13 månader med 150 konsertar fordelt på seks verdsdelar.
Musikar
Alle instrument framført av Phil Collins.
Barthélemy Menn
Liv og gjerning
Menn byrja sine kunststudiar i Genève hos Wolfgang-Adam Töpffer og Leonard Lugardon. Hausten 1833 drog han til Paris og gjekk i lære hos Jean-Auguste-Dominique Ingres. Seint i 1834 følgde han etter Ingres til Roma. Han vende tilbake til Paris i 1838, der han vart kjend med landskapsmålarane Charles-Francois Dumouriez, Théodore Rousseau og Camille Corot. Han hadde elles omgang med George Sand og Eugène Delacroix, sistnemnde ville ha han til assistent til eit stort dekorasjonsoppdrag. Åra 1839-43 stilte Menn ut verk på salongen i Paris. Då han mangla oppdrag, slo han seg i 1844 ned i Genève.
Menn var i mange år professor ved kunstakademiet i Genève (École des Beaux-Arts). Her hadde han i åra 1872-78 Ferdinand Hodler til elev. Albert Bartholome, Auguste Baud-Bovy, Eugène Burnand, Édouard Castres, John Graff, Édouard Jeanmaire, François Furet og Alfred Rehfous var andre kunstmålarar som gjekk i lære hos han.
Francesco Maria Veracini
Francesco Maria Veracini var ein italiensk fiolinist og komponist under barokken.
Big O av Roy Orbison
The Big O er eit studioalbum av Roy Orbison for London Records i Storbritannia, med musikk og korvokal av den engelske gruppa the Art Movement på alle songane utanom «Penny Arcade», som vart gjeven ut som singel i Storbritannia i 1969. Der nådde singelen 27. plassen og vart den siste britiske hitsingelen hans. «Penny Arcade» vart òg den største hitten hans i Australia, og låg fire veker på toppen av lista kring juletider i 1969. Den andre singelen «Break My Mind», vart den siste Orbison-singelen som gjekk inn på den australske singellista i levetida hans, med ein 24. plass i mars 1970. Albumet kom ut i Europa tidleg i 1970, og vart ikkje gjeve ut i USA.
Francesco Maria Veracini
Veracini var fødd i Firenze som son av ein apotekar. Han fekk opplæring i musikk av onkelen Antonio Veracini, som spelte fiolin og komponerte, og dei heldt ofte konsertar saman.
Frazierbreen
Frazierbreen er ein isbre mellom Clare Range og Detour Nunatak, som flyt nordaust og saman med Mackaybreen aust for Pegtop Nunatak i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964 etter løytnant W.F. Frazier, som var øvstkommanderande ved Byrd-stasjonen i 1963.
Francesco Maria Veracini
Han reiste til London i 1714 og spelte i Queen's Theatre. Seinare drog han til Düsseldorf og Venezia, der han i 1716 skreiv eit sett sonater for fiolin og blokkfløyte tileigna prins Friedrich August, som var i byen for tilsetja musikarar. Veracini fekk ei stilling ved hoffet til prinsen sin far, August den sterke. Han blei verande i Dresden i fleire år, der han skreiv eit nytt sett fiolinsonater til prinsen.
Francesco Maria Veracini drog tilbake til Firenze i 1723, der han skreiv eit oratorium. I 1733 reiste han til London igjen, der han opptredde og skreiv fire operaer: Adriano in Siria, La Clemenza di Tito, Partenio og Roselinda. Denne siste operaen hans var skriven etter Shakespeare-stykket As You Like It, eit uvanleg utgangspunkt for ein opera på denne tida.
Etter dette reiste Veracini tilbake til Firenze, der han blei kapellmeister for kyrkjene San Pancrazio og San Gaetano. Han dreiv no mest med kyrkjemusikk, og dirigerte som oftast, sjølv om han stundom framleis opptredde med fiolin. I 1768 døydde Veracini i fødebyen.
Ingvald Tøndel
Ingvald Tøndel var ein norsk bonde, emissær og ordførar i Hemne i Sør-Trøndelag. Han representerte Kristeleg Folkeparti på Stortinget 1945-52.
Tøndel var fødd og oppvaksen i Lensvik, i ein familie av haugianarar. Far hans, gardbrukar Ole Nilsen Tøndel, var ordførar i Lensvik. Sjølv utdanna han seg ved Fredly Folkehøgskole 1904-05 og Hylla hagebruksskole 1907. Frå 1913 til 1950 dreiv han eit gardsbruk i Hemne og var elles deltidstilsett i Trøndelag indremisjonskrins frå 1923.
Tøndel var medlem av Hemne heradsstyre 1922-34, ordførar 1924-34. Han representerte då Bondepartiet. Etter Kristeleg Folkeparti byrja markere seg i norsk politikk, melde han seg inn i det partiet. Gjennom stortingsvalet 1945 vart han den aller fyrste Kristeleg Folkeparti-representanten frå Trøndelag på Stortinget, attvald med større margin i 1949 På Stortinget var han medlem 1945-49 i Skog- og vassdragskomiteen og 1950-52 i Samferdslekomiteen. Tøndel døydde 15 månader før andre tingperioden var over, Johannes Wigum rykte då inn som fast representant.
Elles var Tøndel medlem av Nidaros bispedømmeråd 1941-49, varaordførar 1947-51 i Hemne og dessutan fleire andre verv i det offentlege og i religiøse organ og organisasjonar.
Amilcare Ponchielli
Amilcare Ponchielli var ein italiensk komponist.
Biografi
Amilcare Ponchielli vart fødd i småbyen Paderno Fasolaro i provinsen Cremona i Lombardia i Italia. Han synte tidleg musikalsk talent, og ni år gamal vann han eit stipend for å studera ved konservatoriet i Milano. Her skreiv han sin fyrste symfoni berre ti år gamal. To år etter at han forlét konservatoriet, skreiv han sin fyrste opera, I promessi sposi basert på romanen Dei trulovade av Alessandro Manzoni. Det er som operakomponist at Ponchielli er mest kjend i dag.
Den tidlege karrieren hans var nedslåande. Han vann ei lærarstilling ved konservatoriet i 1883, og tok elles små jobbar rundt om medan han komponerte operaer på fritida. Diverre fekk ingen av dei større suksess i byrjinga. Likevel fekk han mykje erfaring som leiar for musikkorpsa i Piacenza og Cremona, og arrangerte eller komponerte over 200 verk for blåseorkester. Blant desse finn ein den aller fyrste konserten skriven for eufonium. Gjennombrotet hans Ponchielli kom då han reviderte sin fyrste opera, I promessi sposi i 1872. No var han i ferd med å skapa seg eit namn, og balletten Le due gemelle frå 1873 hjelpte på framgangen hans.
I 1874 skreiv Ponchielli operaen I Lituani - «Litauarane», som fekk ei god mottaking og vart framført i St. Petersburg ti år seinare. Den best kjende verket hans i dag er operaen La Gioconda (1876), basert på skodespelet Angelo, tyran de Padoue av Victor Hugo. La Gioconca er i fire akter, og er særleg kjend for musikkstykket «Timenes dans». Operaen vart omarbeidd fleire gonger, og versjonen som er mest populær i dag, kom ut i 1880. I 1876 starta Ponchielli også på arbeidet med operaen I mori di Valenzia, som han sjølv aldri skulle bli ferdig med.
I 1881 vart Ponchielli utnemnd til kapellmeister i katedralen i Bergamo, og same året vart han professor i komposisjon ved konservatoriet i Milano. Her hadde han nemnt Puccini og Mascagni som elevar. Ponchielli døydde i Milano i 1 1886.
Ar-Raqqah guvernement
Ar-Raqqah guvernement (arabisk مُحافظة الرقة, Muḥāfaẓat ar-Raqqah, kurdisk Parezgah Raqa) er eit av fjorten guvernement (provinsar) i Syria. Det ligg nord i landet og dekkjer eit areal på 19 616 km². Guvernementet har ein folkesetnad på 921 000 (2010). Hovudstaden er Ar-Raqqah.
Distrikt
Guvernementet er delt inn i tre distrikt (manatiq):
Desse er vidare delt inn i underdistrikt (nawahi).
Piner Bay
Piner Bay er ei open bukt mellom Cape Bienvenue og austsida av Astrolabe bretunge. Ho er 8 nautiske mil (15 km) lang og 2 nautiske mil (3.7 km) brei. Ho vart oppdaga 30. januar 1840 av US Exploring Expedition under Wilkes, som namngav ho etter Thomas Piner, kvartermeister på flaggskipet «Vincennes». Bukta liknar ein god del på skissa av Piners Bay, som er synt på kartet til Wilkes frå 1840.
Dennis Stratton
Dennis William Stratton er ein engelsk gitarist som er mest kjend for å ha vore medlem av det britiske heavy metal-bandet Iron Maiden frå desember 1979 til oktober 1980.
Stratton vart invitert med i Iron Maiden som den andre sologitaristen av Steve Harris, etter han hadde sett Stratton spele med Remus Down Boulevard. Stratton deltok på det første albumet deira, Iron Maiden tidleg i 1980. Stratton slutta etter kranglgar med manageren Rod Smallwood og Steve Harris. Stratton vart erstatta av Adrian Smith.
Etter Iron Maiden spelte Stratton med band som Lionheart og Praying Mantis.
Full Moon av Kris Kristofferson og Rita Coolidge
Full Moon er eit duettalbum av Kris Kristofferson og Rita Coolidge som vart gjeve ut i september 1973 på A&M Records. Det var det første av tre duettalbum paret spelte inn. Dei gifta seg veka før albumet kom ut. I motsetnad til Kristofferson sine soloalbum, inneheld det fleire coverversjonar.
Albumet vart berre gjeve ut på CD i Japan. Det er ikkje tilgjengeleg digitalt.
Ludvig O. Bauer
Ludvig O. Bauer (fødd 29. oktober 1866 på Kongsberg, død 28. august 1929) var ein norsk lokomotivførar og fagleg tillitsmann, frå 1901 til 1908 formann i Norsk Lokomotivmannsforbund.
Bauer var son av ein lokomotivførar, Lars Olsen Bauer, og byrja sjølv ved jarnbana som ung gut i 1882. I 1893 hadde han vorte lokomotivførar, og i 1918 avanserte han til lokomotivkontrollør. Han jobba ved jarnbana til han seksti år gammal gjekk av som pensjonist i 1926.
Bauer var med på å stifte 1. distrikt av lokomotivpersonalet sin samskipnad i oktober 1893, og vart då nestformann i samskipnaden. I 1897 deltok han på den første skandinaviske konferansen av lokomotivpersonale, avvikla i Stockholm. Han var òg tidleg ute med å reise kravet om spesiell utdanning for lokomotivførarar, eit krav forbundet seinare prioriterte sterkt. Han vart vald til formann i samskipnaden stt 1. distrikt, og var mykje med både i Norsk Lokomotivmannsforbund og i det skandinaviske samarbeidet.
Inger Bjørnbakken
Inger Bjørnbakken var ein norsk skirennar frå Bærum som representerte Bærums skiklub. Ho vart i 1958 verdsmeister i slalåm i Bad Gastein i Austerrike. Åra 1956-59 vann ho åtte norske meisterskap i fire ulike øvingar.
Aktiv
Bjørnbakken vart nummer fem i storslalåmtevlinga i sin NM-debut i Drammen vinteren 1953. To år seinare vann ho si fyrste NM-medalje då ho tok sølvmedaljen under noregsmeisterskapen på Voss. I 1956 sigra ho i slalåmøvinga under NM i alpint på Norefjell, og fekk i tillegg ein bronse i storslalåm. Dei tre neste sesongane sikra ho seg ytterlegare sju norske meistertitlar i alpinløypene.
Bjørnbakken deltok for Noreg under Vinter-OL 1956 i Cortina d'Ampezzo, der ho kom på sjetteplassen i slalåmrennet og vart nummer 14 i storslalåm. To år seinare vann ho slalåmrennet under verdsmeisterskapen i Bad Gastein. Med sluttida 105,6 sekundar var ho 1,4 sekund føre Josefa Frandl frå Austerrike og 1,8 sekund framom Annemarie Waser frå Sveits, dei to andre medaljevinnarane. Astrid Sandvik fylgde opp den sterke norske innstasen med å hamne på fjerdeplassen i øvinga. Bjørnbakken vart elles nummer ti i storslalåm i meisterskapen. Ved sesongslutt mottok ho Morgenbladets gullmedalje og Sportsjournalistenes statuett for VM-gullet; inga kvinne hadde fått korkje utmerkingane tidlegare. I sin siste sesong reiste ho til dei olympiske leikane 1960 i Squaw Valley. Ho vart der nummer 14 i slalåm og 20 storslalåm.
Bjørnbakken vann sju renn i Holmenkollen Kandahar i perioden 1955 til 1958, fire av dei slalåm. Ho vart tildelt Holmenkollmedaljen i 1958, saman med Håkon Brusveen.
Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Bjørnbakken omkom då heimen hennar på Skui i Bærum brann ned.
Waldemar Cierpinski
Waldemar Cierpinski er ein tysk tidlegare langdistanseløpar frå Nienburg i Sachsen-Anhalt som vart olympisk meister i maratonløping både i 1976 og 1980. Han representerte Aust-Tyskland.
Aktiv
I 1975-sesongen sette Cierpinski personleg rekordar på 10000 meter med 28.28,2 og på 5000 m med 13.36,6, den siste oppnådd under landskampen Noreg-Sverige-Austtyskland på Bislett stadion i Oslo.
Frå OL-sesongen 1976 satsa Cierpinski einsidig på maratonløp. Under dei olympiske leikane i Montreal sprang han i lag med tetgruppa dei fyrste 25 kilometerane, då tittelforsvarar Frank Shorter frå USA gjorde eit rykk. Cierpinski tok så opp jakta og passerte Shorter, som han slo med 51 sekundar. Cierpinski si vinnartid på 2.09.55 viste seg å verte hans beste gjennom heile maratonkarrieren.
Etter å ha vorte fjerdemann på maratondistansen ved EM 1978 i Praha, kom Cierpinski tilbake på sigerspallen under sommarleikane i Moskva i 1980. Her la han seg eit stykke bak leiargruppa som heldt eit ganske høgt tempo. Etter 36 km tok han att dei fremste i løpet og fekk så eit bra stort forsprang. Den siste kilometeren av løpet knappa nederlendaren Gerard Nijboer ned på leiinga, utan Cierpinski fekk vanskar med å sikre seg OL-gull nummer to.
Under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, i Helsinki i 1983, kneip Cierpinski bronsemedaljen eitt sekund framom svensken Kjell-Erik Ståhl.
Freeway Madness
Freeway Madness er det sjette studioalbumet til det engelske rockebandet The Pretty Things. Det kom ut seint i 1972 på Warner Bros. Records.
Det var det andre albumet deira utan gitaristen Dick Taylor og det første utan bassisten Wally Waller som fulltidsmedlem, som hadde vore i bandet sidan 1967. Men han produserte albumet og song vokal på eitt spor. Sidan han arbeidde som produsent for EMI på denne tida, vart han oppført under pseudonymet «Asa Jones».
Electric Ladyland
Electric Ladyland er det tredje og siste albumet til the Jimi Hendrix Experience, utgjeve i oktober 1968 på Reprise Records. Det var det siste studioalbumet til Jimi Hendrix som han produserte sjølv. Det toppa den amerikanske albumlista i to veker i november 1968. Det kontroversielle britiske plateomslaget synte bilete av ei gruppe nakne kvinner. Dette vart raskt endra til eit portrett av Hendrix som syng.
Songar
Det vart gjeve ut som eit dobbelalbum og syner alle sidene ved det musikalske talentet til Hendrix. Det inneheld fleire sjangrar og musikkstilar, den psykedeliske «Burning of the Midnight Lamp», som vart gjeven ut som singel i Storbritannia sommaren 1967, den lange bluesjammen «Voodoo Chile», den New Orleans-aktige R&B-songen av Earl King «Come On», den episke studioproduksjonen «1983... (A Merman I Should Turn to Be)», samfunnskommentaren «House Burning Down», britpop-songen til Noel Redding, «Little Miss Strange». Albumet inneheld òg ein omarbeidd versjon av Bob Dylan-klassikaren «All Along the Watchtower», som Dylan sjølv likte særs godt, samt «Voodoo Child (Slight Return)», som er ein særs kjend gitarlåt.
Innspeling
Sjølv om Hendrix nytta songar som var spelt inn tidlegare, byrja arbeidet med albumet for fullt våren 1968 i det nyopna Record Plant Studios i New York. Under innspelinga av albumet byrja Hendrix å krangle med produsent Chas Chandler og bassist Noel Redding. Alt presset med dei omfattande turneplane og at Hendrix ønskte å ha eit liv utanom, gjorde at han inviterte venene sine og kjende til studioet. Chas Chandler mislikte å vere så mykje i studio og skulda det delvis på gjestene. Chandler slutta i mai 1967 og overlet produksjonsansvaret til Hendrix sjølv.
Perfeksjonismen til Hendrix i studio var legendarisk - han og Mitchell spelte inn over 50 forsøk av «Gypsy Eyes» over tre innspelingsperiodar, og Hendrix var generelt usikker på stemma si og spelte ofte inn vokalen gøymd bakom skjermar i studio. Hendrix song all korvokalen sjølv på tittelsporet og på «Long Hot Summer Night».
På mange av songane på albumet utvida Hendrix den originale trioen med å samarbeide med andre musikarar, som Dave Mason, Chris Wood og Steve Winwood frå Traffic; framtidige Band of Gypsys-trommis Buddy Miles; Jefferson Airplane-bassist Jack Casady; og tidlegare Dylan-organist Al Kooper. Samarbeidet mellom Hendrix og bassist Noel Redding, som hadde same meining som Chandler om tida dei brukte i studio, var spent under innspelinga. Hendrix spelte derfor bass på mange av songane, mellom anna bassoloen på «1983».