cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rodniki
Rodniki (russisk Родники́, tyder 'kjelde') er ein by i Ivanovo oblast i Russland med om lag 30 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Juksja, rundt 50 km aust for Ivanovo.
Eirik Ulland Andersen
Eirik Ulland Andersen er ein norsk fotballspelar som spelar for Molde Fotballklubb.
Rodniki
Busetnaden Rodniki har vore kjend sidan 1606. Han fekk bystatus i 1918.
Eirik Ulland Andersen
I 2011 spela han på midtbanen for Haugesund i den norske Tippeligaen. Han har tidlegare spelt for Vard Haugesund.
Punta Baretti
Punta Baretti (fransk Pointe Baretti) er ei høgde på egga som stig opp mot Mont Blanc frå sør. Toppen ligg på 4 013 moh. og har ein primærfaktor på 56 meter og ein sekundærfaktor på 0,3 kilometer mot Mont Brouillard. Den ligg i den italienske delen av Mont Blanc-massivet, i Aostadalen. Dei første til topps var Martino Baretti og Jean-Joseph Maquignaz (28. juli 1880).
Som klatremål er vanskegraden sett til II på UIAA sin skala.
José Luíz Barbosa
José Luíz Barbosa er ein brasiliansk tidlegare mellomdistanseløpar som spesialiserte seg på 800 meter. Han vann bronsemedaljen i VM 1987 og sølvmedaljen i VM 1991.
Aktiv
Barbosa deltok åra 1983-97 på 800 meter i alle seks verdsmeisterskapane og alle fire sommarleikane i perioden. Frå 1987 til 92 høyrde han til den absolutte verdstoppen på distansen. Han vann 800 meter ved innandørs-VM 1987 i Indianapolis på 1.47,49. Under verdsmeisterskapen same året i Roma kom han på tredjeplass, 0,70 sekund bak vinnaren, Kenyas Billy Konchellah. Året etter vart Barbosa sjettemann i OL-finalen i Seoul.
I verdsmeisterskapen 1991 i Tokyo sprang Barbosa inn til sølv, slått med 0,35 sekund av Konchellah. Vel ei veke etter VM-finalen presterte Barbosa livsbeste på distansen då han vann ei tevling i Rieti på tida 1.43,08. Under dei olympiske sommarleikane i Barcelona vart han nummer 4 på 800 m, sidan klarte han ikkje nå finalen i VM eller OL.
Johan Tobias Sergel
Bakgrunn
Sergel sine foreldre Christoffer Sergell og Elisabet Swyrner var begge kunstnarar. Dei var opphavleg frå Tyskland, men kom til Sverige i 1739. Faren og Johan Tobias Sergel sine to søstrer Anna Brita og Maria Sofia Sergel var alle knytt til det svenske hoffet kor dei arbeidde med broderi.
Sergel sitt talent var tydeleg alt i unge år og som gut gjekk han i lære hjå meistrane Jean Eric Rehn og Jacques Adrien Masreliez. I 1757 byrja han som elev til skulptøren og franskmannen Pierre Hubert L'Archevêque, kjend mellom anna for ryttarstatuen på Gustaf Adolfs torg sentralt i Stockholm.
Attende til Stockholm
Etter dei tolv åra i utlandet blei Sergel kalla attende til Sverige av kong Gustav III. Nokså motviljug drog Sergel til Stockholm – han hadde nett vorte vald inn i det franske kunstakademiet og utnemnd til kongeleg bilethoggar. Sergel var òg invitert av Katrina II til Russland men dit drog han aldri. I staden blei Sergel i 1780 utnemnd til professor ved kunstakademiet i Stockholm.
Trass i den eventyrlege framgangen levde Sergel langt ifrå eit liv i likevekt: han var kjend som melankolsk og stundom ville han ta sitt eige liv. Mykje vart betre etter 1783, året då han trefte Anna Rella Hellström. Ho vart elskarinna hans og kjærleiksmøta deira skildra Sergel i ein serie humoristiske og erotiske teikningar. Etter ei reise i lag med kong Gustav III flytta Sergel og Anna Rella saman i eit hus sør for plassen kor ein i dag finn Hötorget. Anna Rella Hellström og Johan Tobias Sergel fekk fire born, men berre to av dei overlevde. Tida saman blei heller kort. Hellström døyde i 1796. Sergel levde ugift dei siste atten åra.
Johan Tobias Sergel er gravlagd på Adolf Fredriks kyrkjegard i Stockholm. Fleire sentrale plassar i Stockholm er oppkalla etter Johan Tobias Sergel til dømes Sergels torg, Sergelarkaden og Sergelgatan. I Malmö er ei gate døypt etter kunstnaren: Sergels väg.
Mons Kårbø
Mons Andreas Andersen Kårbø var ein norsk fiskar, organisasjonsleiar og politikar. Han vart fødd på Kårbø på Holsnøy i Herdla, no Meland, kommune. Han kom inn i Herdla herradstyre i 1911. I 1920 vart han vald til ordførar. Det var han til i 1935. Han møtte fast på Stortinget for Venstre 1931–1936. I tillegg var han første varamann 1925–1930 og 1937-1945.
Mons Kårbø tok initiativ til å skipe Herdla Fiskarlag i 1918. I 1919 var han med å skipe Hordaland Fylkesfiskarlag, der han var formann til 1929. Ved stiftinga av Fiskernes Faglige Landslag i Bodø i 1926, vart Mons Kårbø vald til første formann. I 1930 endra laget namn til Norges Fiskarlag. Kårbø var formann til 1932.
Kårbø var formann i styret for Stor- og Vårsildlaget 1928–1932. Frå 1932 til 1936 var han fiskeriinspektør for Rogaland, Hordaland og Sogn og Fjordane. Han var direktør for Noregs Sildesalslag 1936–1951.
Mons Kårbø vart riddar av St. Olavs Orden av 1. klasse i 1947.
If I Could Only Win Your Love
Songen vart seinare ein hit for den amerikanske countryartisten Emmylou Harris. Ho gav ut songen i juni 1975 som den andre singelen frå albumet Pieces of the Sky. Han nådde fjerdeplassen på Billboard Hot Country Singles-lista. Songen gjekk til topps på countrylista i Canada.
Tammy Wynette gav ut songen året etter, i 1976, på albumet 'Til I Can Make It on My Own.
7. stormlande-divisjon (berg)
7. stormlande-divisjon (berg) (russisk 7-я гвардейская десантно-штурмовая (горная) дивизия) i det russiske forsvaret vart sett opp i september 1948 basert på 322. infanteriregiment, som var aktivt i Aust-Europa under Andre verdskrigen. I oktober 1948 vart divisjonen forlagt til Kaunas i Litauen. Under Den kalde krigen deltok divisjonen i undertrykkinga av Den ungarske revolusjonen i 1956. I august 1993 vart han forlagt til Novorossijsk og er aktiv i konflikten i Nord-Kaukasus. I desember 2006 fekk divisjonen si noverande nemning (2017). Han er kommandomessig underlagd Dei russiske luftlandestyrkane.
6. oktober 2015 vart nokre soldatar frå divisjonen sende til Syria for å støtta russiske SPETSNAZ-einingar i borgarkrigen der.
You're Gonna Make Me Lonesome When You Go
«You're Gonna Make Me Lonesome When You Go» er ein song av Bob Dylan. Han vart spelt inn i september 1974 og kom ut på albumet Blood on the Tracks i januar 1975.
Songen var ein av få som Dylan prøvde å spele inn med fullt band (Eric Weissberg og Deliverance) under dei første innspelingane for albumet i september 1974 i New York. Det vart gjort fleire forsøk, inkludert eit langsamt balladearrangement, men Dylan valde til slutt eit nesten akustisk arrangement der han berre vart akkompagneert av Deliverance-bassisten Tony Brown. Alle dei forskjellige versjonane som vart spelte inn av «You're Gonna Make Me Lonesome When You Go» kom ut i 2018 på luksusutgåva av The Bootleg Series Vol. 14: More Blood, More Tracks, og eit opptak kom òg ut på den enkle CD-utgåva og den doble vinylutgåva av albumet.
The Daily Telegraph skildra songen som «Dylan sitt mest fullverdige meisterverk, spekka av lyrisk blod og tore og gjennomborande observasjonar.» I følgje Telegraph var songen «den enklaste, lettaste songen på albumet - men er likevel hjarteskjerande i den nesten likegyldige overgjevinga til den uungåelege hjartesorga.»
Dylan har ikkje spelt songen på konsertane sine sidan 1976.
Andre versjonar
Miley Cyrus og Johnzo West spelte inn songen for Amnesty International på albumet Chimes of Freedom: Songs of Bob Dylan Honoring 50 Years of Amnesty International, eit veldedig hyllestalbum til Dylan frå 2012.
Elvis Costello spelte inn songen på bonusplata for albumet sitt Kojak Variety.
Songen er òg blitt spelt av mange andre artistar som Madeleine Peyroux, Shawn Colvin, Raul Malo, Mary Lou Lord, Mary Lee's Corvette, Maria Muldaur, Naked Eyes og Rhett Miller.
Saradha Koirala nemner songen i romanen sin, Lonesome When You Go.
Norske versjonar
Ein norsk tekst til songen vart skriven av Stein Erik Lunde og kalla «Du veit at jeg blir ensom når du drar». Han vart framført av Ødeland Kvartal i 1996 på singelen «4 sanger av Bob Dylan». Ein nynorsk tekst vat skriven av Tom Roger Aadland, kalla «Du gjer meg einsam når du dreg» for Blod i spora frå 2009.
Per Lund
Per Berg Lund var ein norsk jurist og embetsmann frå Oslo som var finansminister i to Venstre-regjeringar leidde av Johan Ludwig Mowinckel.
Lund var son til ein oberst. Sjølv vart han cand.jur. frå universitetet i hovudstaden i 1902. Deretter arbeidde han mange år som advokat i Trondheim. Frå 1926 var han borgarmeister i Trondheim til 1933, med unntak for treårsperioden 1928-31. Han var då finansminister i Mowinckel-II-regjeringa, før han 1933-34 hadde same statsrådposten i Mowinckel-III-regjeringa.
I 1934 fekk Lund jobben som direktør for skattevesenet og var formann i Riksskattestyret, posisjonar han hadde fram til 1948.
Asymmetrisk krigføring
Asymmetrisk krigføring skildrar høvet når to partar i ein krig har svært ulik militær kapasitet eller metoder for krigføring. I eit slikt tilfelle må den svakare parten nytte sine spesielle fordelar eller gjere nytte av motstandaren sine spesielle veikskapar om han skal ha von om å oppnå måla sine.
Omgrepet vart kjend under NATO-kampanjen operasjon Allied Force mot Jugoslavia i 1999. Den jugoslaviske hæren nytta villeiing og kamuflasje for å fortsette operasjonane sine trass i ein massiv luftkampanje frå NATO si side.
Menguante Cove
Menguante Cove er ei 1,47 km brei vik som trengjer 1,22 km inn på austkysten av den halvmåneforma Half Moon Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho ligg mellom Henry Bluff og Salisbury Bluff på Hurd Peninsula.
Vika ligg 5,51 km vest-nordvest for Renier Point, 4,7 km nordaust for Rila Point, 7,89 km søraust for Edinburgh Hill, 8,32 km sør-sørvest for Triangle Point og 10,25 km vest-sørvest for Ephraim Bluff.
Putsjezj
Putsjezj (russisk Пучеж) er ein hamneby i Ivanovo oblast i Russland med om lag 000 innbyggjarar. Han ligg ved Gorkij-reservoaret i Volga, rundt 140 km aust for Ivanovo.
Busetnaden vart først nemnt som Putsjisjtsje sloboda i 1594. På 1800-talet vart han eit senter for kornindustrien og linhandelen. Den nærliggande byen Ivanovo vart kjent som «brudebyen», sidan mange kvinnelege arbeidarar flytta til byen for å arbeide i veveriindustrien (som igjen var avhengig av linhandelen til Putsjezj) og i følgje segna kom ugifte menn hit for å finne ektefellar.
I 1952 starta fyllinga av Gorkij-reservoaret (kalla opp etter forfattaren Maksim Gorkij, noko som gjorde byen utsett for flaum. I løpet av dei neste tre år vart byen demontert, flytta til ei høgare plassering, og bygd opp att.
I dag har Putsjezj framleis ein linhandel og ein tekstilfabrikk. Anna industri er ein fabrikk som produserer element av armert betong, ein treforedlingsfabrikk, og Istoki-fabrikken. Istoki er eit kunsthandverk som omfattar framstilling av arbeid av tradisjonelt broderi, både handlaga og maskinelt, med mønster henta frå gammal kunst frå Volga-regionen.
Bernhard Romberg
Bernhard Romberg (fødd 11. eller 12. november 1767 i Dinklage, død 13. august 1841 i Hamburg) var ein tysk cellist og komponist.
Biografi
I 1799 drog Bernhard Romberg på konsertreise til Spania. Seinare fekk han ei undervisningsstilling ved musikkonservatoriet i Paris fram til han vart medlem i det kongelege kapellet i Berlin. I 1820 reiste Romberg til Hamburg, der han budde fram til han døydde i 1841. Som komponist gav han ut tre symfoniar, fleire operaer, kammermusikk samt ei celloundervisning som har hatt stor tyding for ettertida.
José Ángel Iribar
José Ángel Iribar Cortajarena er ein tidlegare fotballspelar frå Gipuzkoa-provinsen i Spania. Målvakta vart europameister med Spania i 1964 og var i stallen til Athletic Bilbao i åra 1962 til 1980.
Klubbspel
Iribar kom til Athletic Bilbao i 1962 og spelte fyrste sesongen tre kampar i La Liga. Sesongen etter vart han lagets fyrstemålvakt, ein post han hadde dei neste 16 åra. Med Athletic Bilbao vann han den spanske cupen 1969 og 1973. Sesongen 1970/71 slepte han ikkje inn mål i ti rake heimekampar. I 1977 tok laget seg til finalen i UEFA-cupen der det enda med tap mot italienske Juventus. Han la opp i 1980 etter totalt 614 kampar i klubben.
Landslagsspel
Iribar landslagsdebuterte for Spania i ein EM-kvalifiseringskamp mot Irland i mars 1964. Han vart snøgt fyrsteval til målvaktsplassen i landslaget og spelte begge EM-kampane, semifinalen og finalen, då Spania vann fotball-EM 1964 på heimebane i Madrid. Iribar vakta også Spanias mål under VM i fotball 1966. I tida 1964-76 stod han 49 landskampar mellom stengene.
Lichtenfels i Bayern
Lichtenfels er ein by i Landkreis Lichtenfels i delstaten Bayern i Tyskland med 20 000 ibuarar. Byen ligg 273 meter over havet ved elva Main i Oberfranken.
Næringslivet i Lichtenfels er basert på mange mindre føretak og spreidd over mange ulike typar industri. Frå midt på 1800-talet og eit hundreår framover var Lichtenfels den største produsenten av korger i Tyskland, ei næring som sidan har så godt som forsvunne.
Erlend Einarsson
Erlend Einarsson eller Torv-Einarsson, var jarl på Orknøyane, truleg frå omkring 935 til 954.
Han er omtala i Orknøyingasoga, i soga om Håkon den gode (kap.4), soga om Olav den heilage (kap. 96) og i andre av dei norrøne sogene, der det er opplyst at Erlend var son til orknøyjarlen Einar Ragnvaldsson (Torv-Einar) og at han hadde to brør: Arnkjell og Torfinn (Torfinn Hausakljuv). Erlend hadde truleg òg ei syster som heitte Tordis.
Etter at Torv-Einar døydde, vart Erlend og brørne hans sams jarlar på Orknøyane. Det blir oftast rekna med at Einar døydde i 910, men tidsrekninga er usikker. Dette dødsåret gir ei uvanleg lang styrigstid for sønene hans (frå 910 til 954/963), og det verkar meir truleg at Einar kan ha levd lenger, kanskje til midten av 930-åra. Snorre skriv i soga om Olav den heilage (kap.96), at Eirik Blodøks kom til Orknøyane etter å ha blitt forvist frå Noreg, og då var Torv-Einar død. Truleg skjedde dette heilt på slutten av 930-åra.
Frå Orknøyane drog Eirik Blodøks på hærferd til dei britiske øyane og Erlend og broren Arnkjell var i lag med han. Dei norrøne sogene har noko ulike skildringar av lagnaden til Eirik Blodøks, men mest truleg fall han i 954 i slaget ved Stainmore. I den angelsaksiske krønika for åra 948 og 954, finn vi òg støtte for at Eirik (Eric) sitt herredøme over Northumberland var slutt på denne tida.
i Orknøyingasoga (kap. 8) er det opplyst at i dette slaget miste begge brørne Erlend og Arnkjell livet, saman med Eirik Blodøks.
Ograzhden Cove
Ograzhden Cove (bulgarsk залив Огражден, ‘Zaliv Ograzjden’) er ei 650 m brei vik som trengjer 600 m inn på nordvestkysten av Ray Promontory, og er ein del av Svishtov Cove på Byers Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Vika er har innløp mellom Essex Point og Kardzhali Point.
Vika er kalla opp etter Ograzjdenfjella sørvest i Bulgaria.
Evan Jager
Evan Reese Jager er ein USA-amerikansk langdistanse- og hinderløpar. Han vann OL-sølv i 2016 og VM-bronse 2017 i 3 000 meter hinder.
Jager sette i 2012 personleg rekord i 3 000 meter hinder med tid 8.06,8. Under Sommar-OL 2012 vart han nummer 6 i øvinga. Sommaren 2014 forbetra han sitt personbeste til 8.04,7. Den 4. juli 2015 i Paris presterte han sitt livs beste hinderløp då han vart andremann i DL-stemnet på tida 8.00,4. Under dei olympiske leikane 2016 i Rio de Janeiro tok han sølvmedaljen, sekundet bak Conseslus Kipruto. Året etter kom han i mål til bronse i London-VM.
Jebel Turkman
Jebel Turkman er ei syrisk fjellkjede som går langs austsida av Latakia guvernement.
Palmefamilien
Palmefamilien (latin Arecaceae) er ein familie av einfrøblada plantar og er kjenneteikna av ein stamme utan greiner med ei krone av lange blad i ei vifte. Palmar veks overalt i tropane og i ei viss mon også i subtropane. Dei kan ha ulike frukter, som bær, nøtt eller steinfrukt, og mange blir nytta av menneske, som daddelpalme, kokospalme og oljepalme. Trevirket og blada kan også brukast til utstyr og byggjemateriale.
Systematikk
Palmefamilien er den einaste familien i palmeordenen Arecales. Han inneheld om lag 2 500 kjende artar fordelt på rundt 190 slekter.
Ei slekt har vore registrert i naturen i Noreg:
Nokre andre av slektene i palmefamilien er:
Symbolsk bruk av palmar
Sidan oldtida har palmeblad vore nytta som eit teikn på rikdom, siger, ære og triumf.
I jødedommen står palma for fred og rikdom, og kan symbolisera livsens tre i Kabbala. Ei uutsprungen daddelpalmegrein er eit av dei fire slaga under sukkothøgtida.
Innan kristendommen er palmesundag ei viktig påskehøgtid der ein ofte bruker palmeblad eller noko som liknar til gudstenesta. Høgtida er til minne om Jesus sitt inntog i Jerusalem der folk la palmeblad framfor han. Palmeblad er elles blitt nytta av pilegrimar til Jerusalem (sjå etternamnet Palmer) og som helgenattributt (sjå t.d. heilage Agnes).
Elles er palmar rekna som eit symbol på tropane, særleg tropiske øyar og strender. Fleire land og område der det veks palmar har bilde av dei på flagg, segl og liknande, til dømes Guam, Haiti, Saudi-Arabia, Florida og Sør-Carolina.
Namnet Palme
Palme er eit svensk slektsnamn. Slekta Palme stamma truleg frå Nederlanda, og kom til Sverige rundt 1600 då Palme Lyder (død 1630) slo seg ned som kjøpmann og skipsreiar i Ystad. Sønene hans tok etternamnet Palme. Dette blei ii nokre generasjonar skrive «Palm», men blei til Palme att ved slutten av 1700-talet.
Bakgrunnsstoff
Litteratur
Nettstader
Bondeopprøret 1818
Utvikling
Bøndene i Hedmark, Oppland og Buskerud gjekk i utgangspunktet saman om eit brev stila til Stortinget, der dei klaga over tung skattlegging, og mangel på forstand om kåra bøndene sleit med. Den første sendeferda kom i stand i slutten av august 1818, men fogden i nedre Hallingdal råda bøndene strengt til å fara varleg fram. Leiarane frå Hol og Ål hadde vore i kontakt med Halvor Hoel på Hedmarka, og flokkane avtala eit møte i Hedalen, hjå bonden Kristen Stugarden. Her sette dei stemne frå fleire dalar, og reiste sidan saman nedetter Ådalen til Ringerike, og tenkte seg så inn til Oslo over Krokskogen. Her vart flokkane stansa av soldatar, og fleire hundre bønder vart tekne til Akershus festning der forhøra tok til. Konsekvensen av denne ferda var at mange bønder vart ilagt tunge bøter (mellom desse Gjermund Gullstein frå Ustedalen, som laut gå frå garden sin). Kristen Stugarden kom frå det med store økonomiske tap.
Stortinget på denne tida hadde berre innvalde embetsmenn, og bøndene kjende seg naturleg nok utgløymde av det politiske livet. Difor har soga teke inn drag frå tidlegare bondereisingar, og munnleg attgjeving veit å melde at bøndene ønska Christian 7. attende. Det som er sant i dette, er at kong Karl Johan var venta på vitjing til Noreg i desse vekene, og at bøndene nok ønskte å få tala beint ut til han, etter gamal skikk. Karl Johan var i Noreg for å la seg krone (7. oktober 1818).
Sendeferda lukkast på den visen at skattlegginga vart mindre tung enn før, men soga syner og at det var stor avstand mellom bonde og embetsmann. Vidare ser ein at embetsmennene greip til dei same åtgjerdene som i dansketida, jamvel om bøndene reiste utan våpen. Ein reknar med at dette skuldast mistanke om rein oppreist, og at bøndene samla væpna makt. Politisk bana Hoel-opprøret vegen for Bondestortinget som vart valt inn i 1836, og større lokalt sjølvstyre.
Ole K. Steinholt
Ole Konrad Steinholt var ein norsk prest og politikar frå Sjøvegan i Troms. Han var prost i Trondenes prosti i 20 år og stortingsrepresentant frå Troms og for Arbeidarpartiet perioden 1928-30. Steinholt var far til biskop Ola M. Steinholt.
Liv og gjerning
Steinholt var son til ein kjøpmann. I 1909 tok han eksamen artium ved katedralskulen i Trondheim og fem år seinare embetseksamen frå det teologiske fakultetet ved Universitetet i Oslo. I studietida arbeidde han ein sesong i kolgruvene på Svalbard. Frå 1914 var han sokneprest i Lebesby i Hammerfest prosti. Her lærte han seg samisk og tok eksamen i samisk språk i 1917. Åra 1925-31 var han prost i Hammerfest prosti og prest i Kistrand.
Frå mars 1931 arbeidde Steinholt som sokneprest i Trondenes prestegjeld, eit embetsområde som omfatta kommunane Trondenes, Harstad, Sandtorg og Skånland. Sidan 1935 var han òg prost i Trondenes, ei stilling han hadde til han døydde i 1955.
Under den tyske okkupasjonen av Noreg vart han i januar 1941 meld til fylkesmannen «som en der offentlig motarbeider den nye tids ånd», og fråteken alle kommunale verv. I juni 1942 vart Steinholt tvangsflytta til Skjellesvik på Grytøya. Året etter vart bøtelagd for ei preike han heldt i juni 1943.
Leah av Roy Orbison
«Leah» er ein song skriven og framført av Roy Orbison. Songen vart gjeven ut som B-sida til singelen «Working for the Man» i september 1962. Begge songane vart framførte med Bob Moore's Orchestra and Chorus.
Songen har ein polynesisk melodi med bongotrommer, hawaiigitar og marimbar, som skapar ei tropisk stemning, sjølv om teksten har eit meir morbid tema. Songaren druknar medan han dykkar etter perler for kjærasten sin, men i slutten syner det seg at det berre var ein draum. .
Singelen nådde 33. plassen på singellista i USA, men gjekk heilt til topps i Australia.
Tejkovo
Tejkovo (kyrillisk skrift Тейково) er ein by i Ivanovo oblast i Russland med om lag 35 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kljazma, rundt 30 km sørvest for Ivanovo.
Tejkovo vart grunnlagd på 1600-talet. Han fekk bystatus i 1918.
54. strategiske missildivisjon i Det russiske forsvaret har base i Tejkovo.
Al Mahjar
Al Mahjar er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Europacupen i fotball 1991
Europacupen 1991 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt, stod det framleis likt vart det ekstraomgangar og til sist straffespark-tevling. Turneringa tok til 18. september 1990. Etter to ordinære cuprundar i september-november vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars og april 1991.
Vinnarlaget frå Beograd slo i turneringa ut høvesvis Grashopper frå Zürich, Rangers FC frå Glasgow, Dynamo Dresden og Bayern München. Finalist Olympique Marseille vann mot Dinamo Tirana, Lech Poznań, tittelforsvarar AC Milan og Spartak Moskva.
Finalen
56 000 tilskodarar såg finalen på San Nicola-stadion i Bari 29. mai 1991. Etter 120 mållause minuttar vart finalen avgjort med straffesparktevling. Alle dei fem eksekutørane til Raude Stjerne skåra, medan målvakta og kapteinen deira stoppa det fyrste straffesparket til det franske laget. Vinnarlaget Raude Stjerne bestod av: Stevan Stojanović (kaptein), Refik Šabanadžović, Ilija Najdoski, Miodrag Belodedici, Slobodan Marović, Robert Prosinečki, Vladimir Jugović, Siniša Mihajlović, Dejan Savićević, Darko Pančev og Dragiša Binić. Vlada Stošić kom inn på bana i det 84. minutt, då Savićević gjekk ut.
Olympique Marseille mønstra: Pascal Olmeta, Manuel Amoros, Basile Boli, Carlos Mozer, Bernard Casoni, Éric Di Meco, Laurent Fournier, Bruno Germain, Chris Waddle, Jean-Pierre Papin (kaptein) og Abédi Pelé. Fournier og Di Meco gjekk av bana etter høvesvis 74 og 111 minuttars spel, inn kom fyrst Philippe Vercruysse og sidan Dragan Stojković.
Dommar var Tullio Lanese frå Italia.
Bluebreen
Bluebreen er ein stor isbre som flyt ut i Bowers forlandsbre kring 16 km sør for New Harbour i Victoria Land i Antarktis. Han vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen under Robert Falcon Scott i 1901–04, som gav han dette namnet på grunn av den klåre blå isen i breen då han vart oppdaga.
Bolbreen
Bolbreen er ein isbre mellom Darkowskibreen og Conditbreen, som flyt nord frå Cathedral Rocks og ut i Ferrarbreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964, etter kapteinløytnant Peter Bol i U.S. Navy som var feltprest vinteren 1956 ved Naval Air Facility i McMurdo Sound.
Bdadoun
Bdadoun (arabisk بدادون, òg skrive Bdadun, Bde'doun, Bdādūn, Bidadun og Bidadūn) er ein by i Libanonfjella og ein av 70 byar og landsbyar i distriktet Aley. Landsbyen har kring 3000 innbyggjarar. Han ligg 490 meter over havet og 15 km from hovudstaden Beirut. Han er ein feriestad om sommaren.
Historie
I 1144 braut det ut kampar mellom kristne i det nordlege Libanon i regionane Jbeil og Keserwan. Kongen Barquq (الملك الظاهر برقوق) nytta høvet og gav ordre om ein invasjon av dette kristne området. Dette førte til at dei kristne flytta sørover og slo seg ned i Chouf distrikt. Denne regionen (særleg områda kring Beirut) vart styrt av Tannoukhi-dynastiet (التنوخيّون). Tanukh-familien (òg kalla Buhtur) var dei drusiske arveherrane av Gharb (området kring Beirut). Buhtur-familiane vart erstatta av Ma'an då osmanarane erobra området tidleg på 1500-talet. Området kring Bdadoun vart verande under osmanarane fram til slutten av fyrste verdskrigen.
Jordbruk
Dei første innbyggjarane i Bdadoun kom frå maronittiske bondefamiliar i Nord-Libanon. Dei fann eit barskt landskap som hovudsakleg bestod av eit steinlendt landskap med eik, ville fiken, vindruer og somme oliventre. Innbyggjarane bygde steinterrassar og planta frukttre som aprikos, mandel, pære, eple, granateple og plommer. Staden er mest kjend for ganerikplommene og det vert halde ein årleg plommefestival kvart år i mai.
Aiguille de Rochefort
Aiguille de Rochefort er eit 4 001 m høgt fjell mellom Dent du Géant og Dôme de Rochefort på Grandes Jorasses-massivet i Mont Blanc-gruppa. Grensa mellom Frankrike og Italia går over toppen.
Primærfaktoren er 106 meter mot Dôme de Rochefort og sekundærfaktoren er 0,6 kilometer mot Dent du Géant. Førsteklatringa skjedde 14. august 1873 av Alphonse Payot, Michel-Clément Payot og J. Eccles.
Klatreteknisk gradering etter UIAA-skalaen er II.
Al-Safa i Syria
As-Safa (arabisk الصفا, Aş-Şafā), òg kalla Tulul al-Safa (arabisk تلول الصفا, Tulūl Eṣ-Ṣafā), arabisk for Al-Safa-åsane, er eit fjellendt område som ligg sør i Syria, nordaust for vulkanplatået Jabal Al-Arab. Det består av eit basaltisk lavafelt, som dekkjer eit område på 220 kvadratkilometer medm minst 38 sinderkjegler. Dette vulkanfeltet ligg innanfor den nordlege delen av det massive alkaline vulkanfeltet Harrat Ash Shamah som strekkjer seg frå sørlege Syria, gjennom austlege Jordan til Saudi-Arabia. Regionen er ekstremt tørt. Ein kokande lavasjø vart osbervert i Es Safa midt på 1800-talet.
Regionen vart ofte nytta av drusarar gjennom historia som gøymestad i krigstider. Heile regionen ligg i dag innanfor As-Suwayda guvernement. Berre vandrande beduinar vitjar stundom området, i tillegg til somme arkeologar. Safaitiske inskripsjonar vart først oppdaga i området i 1857 og vart namngjevne etter regionen.
Joachim Dahl
Joachim Dahl var ein norsk stuert, fagforeiningsleiar og politikar frå Bergen som representerte Arbeidarpartiet og Bergen by på Stortinget i tida 1945-53.
Dahl utdanna seg ved Bergen stuertskole i 1910. Dei neste fire åra var han kokk og stuert i utanriksfart. Frå 1914 til -16 gjorde han teneste i marinen, før det vart nye to år i utanriksfart. Perioden 1918 til 1921 var han styrar av Bergen provianteringsråd. Der etter var han restauratør til 1923. I 1924 vart han tilsett som overkelnar og vikarinspektør på Hotel Rosenkrantz, ei stilling han hadde til 1932.
Sidan var Dahl 1932-33 fastløna tillitsmann i Norsk stuert- og kokkforbund og 1933-54 i Norsk Sjømannsforbund. I store delar av denne perioden var han også formann i Bergens-avdelinga av Norsk Sjømannsforbund. Frå 1954 til 1962 var han styrar ved Sjømennenes Helseheim på Vestlandet.
Dahl var medlem av Bergen bystyre i periodane 1934-40 og 1945-46. Hausten 1945 vart han vald til stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet frå bykrinsen Bergen, attvald i 1949. Alle sesjonane på Stortinget hadde han plass i Sjøfarts- og fiskerikomiteen, nestformann 1950-53.
Gmünd i Kärnten
Gmünd er ein kommune i distriktet Spittal an der Drau i forbundslandet Kärnten i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 31,6 km² og i kring 2 600 ibuarar. Småbyen Gmünd med 1500 ibuarar ligg 749 meter over havet, ved foten av Ankogel-massivet.
Marknadsstaden Gmünd voks fram ved ei borg i mellomalderen, og fekk byrettar så tidleg som i 1346.
Looks Like We Made It
«Looks Like We Made It» er ein song av den amerikanske songaren Barry Manilow frå 1976 på albumet This One's for You, skriven av Richard Kerr og tekst av Will Jennings. Han kom ut på singel 20. april 1977.
Oversyn
Songen vart først gjeven ut i 1976 på albumet This One's for You, og kom ut på singel i 1977 og nådde toppen av Billboard Hot 100, and the U.S. Adult Contemporary-lista.
Trass i optimismen i songtittelen handlar songen om at eg-personen og eks-kjærasten hans begge har vorte lukkelege at etter å ha gått frå kvarandre. Dei har «klart det» (made it), men kvar for seg, ikkje i lag. Låtskrivar Will Jennings sa,
Andre versjonar
Songen vart spelt inn av Facts of Life i 1977.
Fallskjermstyrkar
Fallskjermstyrkar er ein del av luftlandeavdelingar som kan landa mesteparten av styrken med fallskjerm, både soldatar og viktig stridsmateriell. Dei er difor ikkje avhengige av flyplass i nærleiken av operasjonsomådet. Ein fallskjermstyrke kan vere ei eining av infanteristar - opptil regiments storleik.
Obervellach
Obervellach er ein kommune i distriktet Spittal an der Drau i forbundslandet Kärnten i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 104,4 km² og 2 269 ibuarar i 2017. Landsbyen Obervellach med 688 fastbuande i 2015 ligg 686 meter over havet.
Isbjørnåtaket på Svalbard 5. august 2011
Skuleturen vart organisert av British Schools Exploring Society (BSES) som hadde slått leir i nærleiken av Von Post-breen. Breen ligg om lag 40 kilometer frå Longyearbyen på Svalbard. Sytten år gamle Horatio Chapple frå Wiltshire, som var elev ved Eton, døydde som fylgje av åtaket. Han var med ei gruppe på tretten då isbjørnen tok seg inn i leiren deira. Fire andre vart skadd, tre av desse alvorleg, og alle vart flogne til Tromsø for behandling. To av dei fire skadde var ekspedisjonsleiarar. Isbjørnen vart skoten og drepen av ein av ekspedisjonsleiarane, Michael Reid, som sjølv fekk alvorlege andlet-, hovud- og nakkeskadar. Dei skadde fekk førstehjelp på staden.
Isbjørnen som gjekk til åtak var ein hannbjørn på 250 kg. Undersøkingar av isbjørnen viste at han var svolten og avmagra. Han hadde truleg også tannpine. Åtaket fann elles stad på ei tid då isbjørnar var mykje aktive i området. På denne årstida har dei lite is å jakte frå, og går oftare inn på land.
Leiren som blei angripen hadde snublebluss som skulle skremma vekk ville dyr, men hadde inga nattevakt. Politiundersøkingar fann at arrangørane av ekspedisjonen hadde ei rifle som dei ikkje klarte å avfyre før etter fire forsøk, og ein signalpistol som heller ikkje gjekk av. Det blei ikkje funne feil på verken rifla, patronane eller snubleblussa då dei seinare blei undersøkte av etterforskarar. Snubleblussar hadde blitt testa før bruk.
I september 2011 vart det kunngjort at ein britisk dommar ville leie ei gransking av dødsfallet. I mars 2012 vart saka lagt vekk av sysselmannen fordi ein meinte inga kriminell uaktsemd hadde funne stad. Norske etterforskarar meinte at åtaket kunne ha vorte forhindra dersom ekspedisjonsmedlemmene hadde budd i hytter i staden for telt og nytta vakthundar og utplassert nokon på isbjørnvakt. Leiarar av slike ekspedisjonar vert gjort merksame på at ein bør vakte leiren med avskrekkande eksplosiv, nattevakt eller vakthundar. Sidan ingen av desse ekstra sikkerheitstiltaka er pålagt ved lov, vart det avgjort at ekspedisjonsleiarane ikkje skulle verte rettsforfølgde. Sysselmannen krev ei risikovurdering for alle slike ekspedisjonar for å kunne godkjenna dei.
Kaleybar fylke
I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket (inkludert dei delane som seinare danna Khoda Afarin fylke) var 87 259. Utanom desse delane var folketalet 52 798, in 11,758 families. Fylket er delt inn i to distrikt: Sentral-distriktet og Abish Ahmad-distriktet. Fylket har to byar: Kaleybar og Abish Ahmad.
Vitsjuga
Vitsjuga (russisk Вичуга) er ein by i Ivanovo oblast i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 65 km nordaust for Ivanovo.
Vitsjuga vart første gong nemnt som ein volost i testamentet til Ivan den store i 1504.
Qalamunfjella
Qalamunfjella er den nordaustlege delen av Anti-Libanonfjella nordaust for den syriske hovudstaden Damaskus. Dei går frå Baradadalen i sørvest til byen Hisyah i nordaust.
Cherubimklosteret ligg i Qalamunfjella.
Evelin Jahl
Aktiv
Schlaak overraska stort då ho vann diskostevlinga under Sommar-OL 1976 i Montréal framom Maria Vergova frå Bulgaria, og førehands-favoritten, verdsrekordhaldaren Faina Melnik frå Sovjetunionen. I 1978-esongen sette Jahl, som ho då heitte, verdsrekord i diskoskast med 70,72 m og ho gjekk sidan til topps i øvinga under europameisterskapen i Praha.
Den 10. mai 1980 sette Jahl ny verdsrekord med eit kast i Potsdam som målte 71,50 meter. To månader seinare forsvarte ho OL-tittelen ved Sommar-OL i Moskva. Nett som i 1976 hadde ho hardast konkurranse frå bulgarske Vergova, som hadde skifta namn til Maria Petkova. Men med to kast tett opp under 70 meter og dei fire lengste kast i tevlinga vann Jahl ein klar siger.
Schlaak-Jahl vart austtysk meister i diskoskasting seks år på rad; 1976-81. Ho la opp som aktiv utøvar i 1982 grunna skade. Seinare hadde ho verv i det austtyske idrettsforbundet og i det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF).
Raskuporis Cove
Raskuporis Cove (bulgarsk залив Раскупорис, Zaliv Raskuporis) er ei 1,6 km brei vik som trengjer 700 m inn på sørkysten av Byers Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho ligg mellom Sevar Point og Devils Point.
Vika er kalla opp etter kong Raskuporis av Thrakia (48-42 fvt.).
Sluse
Ei sluse er eit byggverk i ei elv eller ein kanal med fleire slusekammer som gjer det mogleg å heve eller lægje eit fartøy frå ei vasshøgd til ei anna slik at skip og båtar kan gå over høgdedrag, gjennom stryk eller forbi dammar utan lange omvegar.
Rundt om i verda er det mange kanalar med slusesystem, mellom anna den eldgamle Keisarkanalen i Kina, Panamakanalen, Volga og Göta kanal.
Skiptvet prestegard
Hovudbygningen (våningshuset) vart hovudsakeleg oppført i 1784–88 og skal ha vore ferdig i 1838. Bygget vart omfattende vøla i 1880 og har sin noverande utsjånad frå den tida. Det dreier seg om eit laftebygg i to etasjar med ståande panel og delvis valma tak. Huset vart restaurert og oppgradert som tenestebustad i 2012.
Heile prestegardsanlegget er freda. Hovudbygningen og eit stabbur er eigd av Opplysningsvesenets fond, medan gardsdrifta (med driftsbygning og eit anna stabbur) er delt frå og seld.
Cyanid
Sambindingar som kan frigi cyanid-ionet CN- kan vere ekstremt giftige, sjølv om mange cyanidsambindingar ikkje er spesielt giftige. Giftigheita er avhengig av kva for sambinding det er snakk om. Menneske som har pusta inn, ete eller fått cyanidsalt (eks natriumcyanid) gjennom huda kan merke følgande symptom på få minutt:
Cyanidforgifting kan vera livsfarleg, avhengig av kor stor mengde av giftstoffet personen har vorte utsett for. Å puste inn cyanidgass (blåsyre, HCN) forårsakar størst skade, men å svelge cyanid kan òg vere veldig giftig. Cyanidgass er farlegast i stengte inneområde, der gassen blir halden i høg konsentrasjon. Cyanidgass forsvinn fort i opne område, og gjer han derfor mindre skadeleg utandørs, men cyanid kan føre til døden ved for stort inntak. Cyanid reagerer med saltsyra i magen vår og blir då til hydrogencyanid. Kaliumcyanid er ei enzymgift som blokkerer fordøyinga. 0,15 g kaliumcyanid er nok til å ta livet av eit menneske.
Cyanid vart mykje nytta under andre verdskrigen, særleg under jødeutryddingane, men òg i sluttfasen, då mange nazistar tok sine eigne liv. I dag blir cyanid framleis nytta til avrettingar.
Glyn Johns
Tidleg historie
Johns vart fødd i Epsom i Surrey. Han er far til Ethan Johns, og den eldre broren til Andy Johns, og onkel til Will Johns. Ethan har arbeidd med Ryan Adams, Paul McCartney, Laura Marling, Ray LaMontagne og Kings of Leon, medan Andy har arbeidd med The Rolling Stones, Led Zeppelin og Jimi Hendrix, ofte saman med Eddie Kramer.
Karriere
Johns har arbeidd med artistar som mellom andre Led Zeppelin, The Rolling Stones, The Who, Eagles, Bob Dylan, Linda Ronstadt, The Band, Eric Clapton, The Clash, The Beatles («Get Back»-innspelinga), Ryan Adams, The Steve Miller Band, Small Faces, Spooky Tooth, The Easybeats, The Ozark Mountain Daredevils, Blue Öyster Cult, Emmylou Harris, Midnight Oil, New Model Army, Belly, Joe Satriani, Ronnie Lane, Rod Stewart med Faces, Joan Armatrading, Buckacre, Gallagher and Lyle, Georgie Fame, Family, Helen Watson, Fairport Convention, Humble Pie.
I 1960-åra, medan han var ilknytt det britiske rockebandet The Presidents byrja Johns å arbeide som lydteknikar i IBC Studios i Portland Place i London og fekk bandet sitt inn i helgene, der han kunne teste ut studioteknikkar med dei. The Presidents var det første albumet han produserte i 1969, og etter dette vart Johns henta inn for å redde den problematiske Get Back-innspelinga for The Beatles. Johns sette saman fleire versjonar av albumet, som alle vart avviste av bandet, før prosjektet etter kvart vart gjeve til produsenten Phil Spector. Spector sin versjon vart det endelege albumet, kalla Let It Be, som Glyn på si side kalla «ein søppelhaug».
I 1971 spelte han inn og miksa The Who sitt Who's Next. Han prodouserte The Faces-albumet A Nod Is as Good as a Wink... to a Blind Horse i 1972, og fekk følgjande melding i plateomslaget: 'Thank you Glyn, you made all the difference'. Johns arbeidde så på dei tre første albuma til Eagles og var viktig i å definere den musikalske stilen til bandet. Johns tok det rolegare frå midten av 80-åra og utover, men har arbeidd med Midnight Oil, Nanci Griffith og Belly.
I 2011, etter å ha halde seg borte frå produksjonsarbeid i lang tid, arbeidde Johns med Ryan Adams på albumet Ashes & Fire. I februar 2012 byrja Johns å arbeide med Band of Horses på albumet Mirage Rock.
Den 14. april 2012 vart Johns innlemma i Rock and Roll Hall of Fame.
Bonnebreen
Bonnebreen er ein bratt isbre som ligg kring 2 km vest-sørvest for Hobbs Peak, og som flyt nordvest frå Hobbs Ridge og ut i Bluebreen i Victoria Land. Namnet er eit av fleire i området knytt til landmåling gjeve i 1993 av New Zealand Geographic Board. Han vart kalla opp etter Bonne-projeksjonen, ein variant av kjegleprojeksjon, der breiddegrader har sann avstand langs meridianar og kartlagd som kurver.
Luftlandeavdeling
Luftlandeavdeling er ei militær avdeling av lufttransportert infanteri og blir brukt som fellesnemning for fallskjermavdelingar og andre lufttransporterte styrkar som blir lasta ut frå transportfly og helikopter. Luftlandeavdelingar er som regel sett opp som infanterieiningar, divisjonar, brigadar, bataljonar med meir, men med noko mindre styrke og med lettare materiell og utstyr.
Døme
Fallskjermlande-element (russisk: Parasjiotno-desantnyj) Desse kan landa mesteparten av styrken med fallskjerm, både soldatar og viktig stridsmateriell. Dei er difor ikkje avhengige av flyplass i nærleiken av operasjonsomådet.
Stormlande-element (russisk: Desantno-sjturmovoj) Desse må landa mesteparten av både soldatar og stridsmateriell på flyplassar i nærleiken av operasjonsområdet.
Luftlandeavdelingar er som regel sett opp som infanterieiningar, divisjonar, brigadar, bataljonar med meir, men med noko mindre styrke og med lettare materiell og utstyr.
Moskusurtfamilien
Moskusurtfamilien (Adoxaceae) er ein plantefamilie i ordenen Dipsacales. Til familien klassifiserer ein 5 slekter i følge APG-klassifieringa. Til saman er det rundt 200 artar.
Halvørken
Halvørken viser til landområde prega av tørke, lite nedbør og svært sparsam vegetasjon. Ein reknar med at halvørkenområde har ei årleg nedbørsmengd på under 250 mm. Det finst likevel inga tydeleg grense mellom busksteppe, halvørken og eigenleg ørken.
FK Nevėžis
Futbolo klubas Nevėžis eller FK Nevėžis er ein litauisk fotballklubb som spelar i A lyga.
Han spelar heimekampane sine på Centrinis stadionas i Kėdainiai.
Spelarstall 2023-sesongen
Pr. 22. mars 2023.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Prisoe Cove
Prisoe Cove (bulgarsk залив Присое, ‘Zaliv Prisoje’) er ei 3,7 km brei vik som trengjer 1,75 km inn på nordkysten av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho ligg mellom Agüero Point og Avitohol Point. Det meste av kysten av vika er forma av Berkovitsabreen og Medvenbreen som er skild av Remetalk Point.
Vika er kalla opp etter busetnaden Prisojeto nord i Bulgaria.
FK Nevėžis
Spelarstall 2023-sesongen
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" | Nevėžis / Nevėžis B
U-18
Naurisk historie
Nauru er ein øystat i Stillehavet med ei lang soge. Folkesetnaden på øya, nauruarane, er truleg etterkommarar av polynesiske eller melanesiske oppdagingsreisande frå Ny-Guinea som slo seg ned på øya Nauru. Nauru vart oppdaga av europearane for drygt 200 år sidan og var under styret til høvesvis Storbritannia, Australia, Tyskland og Japan før landet fekk sjølvstende i 1968. På 1970-talet var Nauru det nest rikaste landet i verda rekna etter BNP per person, ettersom dei hadde ei stor utvinning av fosfat, men i dag vert Nauru klassifisert som eit u-land.
Tidleg soge
Det er ein del usikkerheit rundt opphavet til dei innfødde nauruarane. Ein meiner at nauruarane stammar frå den siste malayo-stillehavsfolkevandringa (frå rundt 1200 f.Kr.), då polynesiske eller melanesiske seglarar frå Ny-Guinea kan ha busett seg der. Dei fyrste nauruarane var mogeleg mikronesiske, som i det vestlege Stillehavet delvis er blanda med melanesiarar.
Det er den britiske kapteinen John Fearn som vert rekna som den fyrste europearen som oppdaga Nauru 8. november 1798, med kvalfangarskipet «Hunter». På grunn av øya si plassering, kalla dei ho for «Pleasant Island» ('Den behagelege øya'), eit namn som ville halda fram i dei neste nitti åra, då Storbritannia styrte øya. På 1800-talet hadde Nauru eit rykte på å vera eit piratreir. På Nauru var det tolv stammar: Deiboe, Eamgum, Eamwidamit, Eamwidara, Eamwit, Eano, Emeo, Eoraru, Irutsi, Iruwa, Iwi og Ranibok. Iruwa er den stammen som ikkje er innfødd på Nauru, dei kjem opprinneleg frå Gilbertøyene. Før 1888 var det ingen felles leiar av alle stammane. I dag finst det ingen etterkommarar frå stammane Irutsi og Iwi; etter at alle stammemedlemmene frå Irutsi og Iwi døydde ut under den japanske okkupasjonen av Nauru, då dei fleste nauruarane vart sende til Truk. Det var tilfeldig at alle medlemmene frå desse stammane døydde. I dag er stammane representerte med kvar sin tagg i stjerna med tolv taggar i det nauriske flagget. Nauruarane identifiserer seg ikkje lenger med kva stamme dei høyrer til, men heller med kva distrikt dei bur i.
Før fyrste verdskrigen
Den nauriske stammekrigen vart fyrst stansa då Tyskland tok over øya den 16. april 1888, og den 2. oktober same år, vart øya annektert til det tyske protektoratet Marshalløyene. Tyskland tok hovudsakleg over øya for å styrkja sin koloniale posisjon i Stillehavet. Den tyske kommisjonæren nytta høvdingen Auweyida og kona hans Eigamoiya som representantane til keisaren på øya. Inntil 1920 tilhøyrde Nauru det tidlegare Tysk Ny-Guinea.
Det var i 1900 dei enorme fosfatressursane på øya vart oppdaga. Ein trudde fyrst at det var rundt 42 millionar tonn der. Fosfatet som vart eksportert frå Nauru vart ofte kalla «nauruit» fordi det hadde ein spesiell utsjånad, og dessutan at det inneheldt fluorin. I 1905 vart det danna eit tysk-britisk samarbeidsselskap, som frå 1906 kontrollerte fosfatutvinninga på øya. Dette førte til at fleire menneske frå Kina og Gilbertøyene kom til Nauru for å skaffa seg arbeid.
I 1907 segla dei fyrste skipa lasta med fosfat ut frå Nauru. The Pacific Phosphate Company var viktig for å byggja opp infrastrukturen til Nauru, blant anna var dei med på å byggja opp eit sjukehus, kloakkanlegg, eit kondenseringsanlegg for ferskvassforsyning i tørketider, ein sodavassfabrikk, til og med ismaskiner og kjølekammer. Det vart òg laga eit kraftverk, så ein kunne nytta elektriske lys. Innan 1913 hadde 46 skip segla frå Nauru, lasta med til saman 138 725 tonn fosfat.
Under fyrste verdskrigen
Nauru vart under den fyrste verdskrigen, som andre tyske koloniar i Stillehavet, overgjeve utan kamp. Nauru vart okkupert av australske troppar den 4. august 1914. Frå 17. desember 1920 administrerte Australia på vegner av Storbritannia og Ny-Zealand Nauru som eit mandatområde, og sikra seg rettane til utvinning av fosfatressursane til spottpris. Det var i 1927 «høvdingerådet» vart danna, dét vert rekna som den fyrste nauriske politiske instansen.
I 1919 vart angam-dagen kunngjort. Det vart vedteke at når den 1 500. nauruar vart fødd, skulle denne dagen vera ein nasjonal heilagdag. 1 500 vert sagt å vera den nedre grensa for overlevinga i eit samfunn. Den 26. oktober 1932 vart den fyrste angam-babyen fødd.
Under andre verdskrigen
Det britiske fosfatselskapet meinte at det beste ville vera å evakuera øya. Det franske kampskipet «Le Triomphant» segla frå Ny-Hebridane til Nauru, der dei tok med seg 61 europearar, 391 kinesarar og 49 medlemmer av den militære garnisonen ombord. Dei siste 191 europearane vart igjen på øya, Nauru, og håpte på å verta evakuerte på same måte på eit seinare tidspunkt, noko som likevel ikkje hende.
Den 26. august 1942 hende det uventa då 300 soldatar frå det japanske riket, som var alliert med Tyskland, Italia o.a., okkuperte øya. Dei tok umiddelbart dei resterande europearane som fangar. Dei rundt 1 850 innfødde nauruarane vart kommanderte til å skaffa japanarane mat. Det vart sett opp forsvarskanonar langs kysten av øya, i tillegg til mange skjul langs kysten og på strategiske punkt i innlandet. Det vart også laga eit underjordisk sjukehus.
Det vart seinare laga planar om å etablera ein flyplass på øya. Omtrent 1 500 japanske og koreanske arbeidarar, med assistanse frå 300 nauruarar og kiribatiarar var med på å laga han. Flyplassen stod ferdig i januar 1943, og er framleis den internasjonale flyplassen til Nauru.