cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Habib Bourguiba
President
7. november 1987 blei Habib Bourguiba avsett i eit ublodig kupp leia av den nyleg tilsette statsministeren Zine El Abidine Ben Ali, som erklærte at presidenten var for sjuk og avfeldig til å leia landet. Bourguiba blei sett i husarrest i heimbyen Monastir til han døydde i 2000.
Utmerking
Bourguiba blei tildelt ein norsk orden, storkross med kjede av St. Olavs Orden, i 1963.
Distriktet Mattersburg
Distriktet Mattersburg er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Burgenland i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 238 km² og har 40 000 ibuarar (2019). Byen Mattersburg er administrasjonssenter for distriktet.
Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 19 kommunar, av dei ein bykommune og fem såkalla 'Marktgemeide'.
Ørnen Rocks
Ørnen Rocks er ei gruppe skjer 2 km nordaust for Cape Melville på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Dei kalla opp etter den norske kvalbåten «Ørnen» som gjekk på grunn her i 1908 eller 1909.
South Bend
South Bend var i si tid heimstad til bilprodusenten Studebaker og landbruksutstyrs-produsenten Oliber. Då desse kom i vanskar og vart lagt ned på 1960-talet, måtte byen gjennom ein lengre nedgansgperiode og folketalet har aldri nådde oppatt til 1960-nivå.
Upton Rock
Upton Rock er ein holme som ligg 6 km nordvest for Flat Top Peninsula på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1961 etter Benjamin Upton, kaptein på den amerikanske selfangstskuta «Nancy» frå Salem i Masschusetts, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1821-22.
Meteorologisk rakett
Ein meteorologisk rakett eller ein rakettsonde er ein rakett konstruert for rutinemessige målingar av meteorologiske forhold i den øvre atmosfæren. Ein nyttar særleg slike rakettar for å studere luftlaget frå kring 30 km og opp til kring 75 km. Dette er over høgda som vanlege vêrballongar med radiosondar kan nå.
Ein typisk rakett er 3,7 meter høg og er driven av ein rakettmotor av faststoff med ein diameter på 10 cm. Rakettmotoren vert kasta i ei høgd på 1500 meter og resten av rakettsonden vert kasta opp til det høgaste punktet. Det høgaste punktet kan setjast til mellom 20 km og 113 km opp i lufta.
Dei meteorologiske instrumenta måler temperatur, fukt, vindstyrke og vindretning, vindskjer, lufttrykk og lufttettleik. Posisjonsdata (høgd, breiddegrad/lengdegrad) kan òg registrerast.
Varanasi
Varanasi, tidlegare kjend som Benares, er ein by i delstaten Uttar Pradesh i India. Byen ligg på venstre breidda av av hinduismens heilage elv Ganges, og er kjenneteikna ved sine såkalla ghāṭa, ghat, dei langsgåande trappetrinna som dekkjer elvebreidda for å gje folk lett tilkomst til det heilage elvevatnet. Ettersom byen er eit religiøst sentrum ved å vere ein av dei sju viktigaste heilage byane i hinduismen, er han eit pilegrimsmål for hinduar, men jamvel òg for buddhistar, og er elles eit populært reisemål for ei mengd turistar. Talet på fastbuande er litt over ein million.
Varanasi er ifølge tradisjonen grunnlagt av guden Shiva og difor vigsla til denne guden, og byen har fleire store tempel for han. På breidda av den heilage elva Ganges gjennom byen er det ei mengd av kremasjonsplassar der likbrenninga går føre seg på tradisjonelt vis på opne bål for at leivningane deretter skal kunne kastast i den heilage elva i samsvar med hinduistisk skikk. I det same elvevatnet tek dei mange pilegrimane sine religiøst reinsande bad. Det er dessutan mange tilhengarar av guden Vishnu i Varanasi, og byen har òg store moskear for muslimar.
Byen er viktig både som jarnbaneknutepunkt og som kulturelt og kommersielt sentrum, og har ein monaleg stor tekstil- og metallindustri. Mellom anna er byen kjend for handverksproduserte silkevarer og gull- og sølvsmykke.
Pale Blue Eyes
«Pale Blue Eyes» er ein song skriven og sungen av Lou Reed og framført av The Velvet Underground. Han kom ut på albumet deira The Velvet Underground i 1969.
Trass i namnet, vart «Pale Blue Eyes» skriven om nokon med brune auge, som Reed skreiv i boka si Between Thought and Expression. Songen skal ha vore inspirert av Shelley Albin, den første kjærasten til Reed, som på den tida var gift med ein annan mann.
Lou Reed ønskte først å spele «Pale Blue Eyes» for den første samlinga til Velvet Underground i Fondation Cartier i 1990. Då nokon minna han om at han hadde skrive songen etter at John Cale slutta i bandet, sa Reed, «Då må det bli 'Heroin'».
Andre versjonar
«Pale Blue Eyes» har blitt spelt av mange andre artistar i tillegg til Lou Reed og Maureen Tucker frå Velvet Underground:
Komplement i mengdelære
Eit konkret døme; om universalmengda inneheld alle menneske på jorda og ein tek komplementet av mengda over alle kvinner, vil ein få mengda over alle menn.
Mount Picciotto
Mount Picciotto er eit markant, hovudsakleg isfritt fjell, 2560 moh, som ragar over Painted Cliffs på Prince Andrew Plateau i Queen Elizabeth Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Edgard E. Picciotto, som var glasiolog ved Amundsen-Scott-stasjonen, 1962–63 og som deltok under kryssinga av Sørpolen og Dronning Maud Land i 1964–65 og 1965-66.
Marsh Spur
Marsh Spur er ein utstikkar kring 4,5 nautiske mil (8 km) sør for Bildad Peak og 4,5 nautiske mil (8 km) vest for Scarfjorden på austsida av Graham Land. Utstikkaren er geologisk viktig for kontakten mellom gneisen i Basement-komplekset og vulkanske bergartar som truleg er frå juratida. Han vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Anthony F. Marsh, ein geolog i British Antarctic Survey (BAS) som var ved Fossil Bluff og Hope Bay i 1963-65.
Ami'ad
Ami'ad (hebraisk skrift ) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg nær Safed, og høyrer til Øvre Galilea regionale kommune. I 2011 hadde han eit folketal på 432.
Historie
Grunnleggjarane var ein gar'in av 28 ungdomar som opphavleg kom frå ungdomslandsbyen Ben Shemen (redda frå Europa før grensene vart stengde) og ei gruppe ungdomar frå Kibbutz Hulda. Den opphavlege planen var å førebu utposten som ein framtidig busetnad for demobiliserte soldatar frå Den jødiske brigaden til den britiske hæren, men i staden valde dei å busetje seg i utposten sjølv.
Gruppa kom frå Hanoar Haoved-rørsla og den første som danna ei eining i Palmach.
Dei slo seg først ned på ein ås kring to kilometer sør for dagens Ami'ad, og kalla busetnaden sin Jubb Yosef etter nærliggande ruinar. Dei flytta seinare til den noverande staden, og kalla kibbutzen HaHoshlim, før dei tok det noverande namnet.
Wolftracks
Wolftracks er det tiande studioalbumet til John Kay og Steppenwolf, gjeve ut i 1982. Det vart opphavleg berre gitt ut i Canada og Australia. Albumet var det første nye studioalbumet på seks år for John Kay, med ei ny besetning av Steppenwolf og Kay døypte om gruppa tilsvarande.
Bakgrunn
I 1980 tok John Kay tilbake Steppenwolf-namnet og turnerte som «John Kay & Steppenwolf». Albumet Wolftracks, det første etter at bandet vart reformert, vart spelt inn «live» i studio på eit 2-spors digital opptakar, som då var heilt ny teknologi.
Sørnes kyrkje
Sørnes kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1977 i Sola kommune i Rogaland fylke. Kyrkja har teglstein i fasaden, og ho har 240 sitjeplassar. Arkitekt var Tor Sørensen.
Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja.
Mount Petlock
Mount Petlock er det mest markante fjellet (3195 moh) i den nordaustlege delen av Otway Massif, som ragar over nordenden av ryggen som grensar til austsida av Burgessbreen. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter James D. Petlock, ein forskar på ionosfæren i US Antarctic Research Program (USARP) ved Amundsen-Scott-stasjonen, 1963.
Mike Smith i Dave Clark Five
Michael George Smith var ein engelsk songar, låtskrivar og musikkprodusent.
Omleiringa av Pemaquid i 1696
Omleiringa av Pemaquid skjedde under Kong Vilhelm-krigen då franske og indianske styrkar frå Ny-Frankrike gjekk til åtak på den engelske busetnaden Pemaquid (dagens Bristol i Maine), eit samfunn på grensa til Acadia. Kringsetjinga vart leia av Pierre Le Moyne d'Iberville og Jean-Vincent d'Abbadie de Saint-Castin (frå Pentagouet, dagens Castine i Maine) mellom 14.-15. august 1696. Kommandanten i fortet, kaptein Pasco Chubb, overgav fortet. Iberville tok livet av tre soldatar og sende dei andre 92 attende til Boston.
Mike Smith i Dave Clark Five
I 1960-åra var Smith solovokalist og klaverspelar i The Dave Clark Five. Bandet var leiande i den britiske bølgja i USA og var ei kort stund dei viktigaste rivalane til The Beatles før The Rolling Stones kom på banen.
Omleiringa av Pemaquid i 1696
Sigeren i Pemaquid var ein av dei viktigaste til franskmennene under krigen. Kringsetjinga førte til eit hemntokt av Ny-England-styrkar mot Acadia.
Mike Smith i Dave Clark Five
Biografi
Smith møtte først Dave Clark då dei begge var medlemmar på same fotballag for St. George Boys Club. 17 år gammal vart han invitert i bandet til Clark.
Domostroj
Domostroj (russisk for ‘husordninga, hustavla’) er eit russisk skrift frå midten av 1500-talet. Det omfattar 64 kapittel som inneheld utførlege forskrifter for dei fleste tilhøve i dagleglivet. Skriftet er rekna for å vera skrive av munken Sylvester, som var rådgjevar for kong Ivan IV. Ein kan berre stadfesta at Sylvester har skrive det siste kapittelet, såkalla «Vesle Domostroj».
Mike Smith i Dave Clark Five
Biografi
Med Smith på vokal, piano eller orgel (og stundom gitar i seinare år), debuterte bandet med singelen «I Knew It All the Time» i juni 1962 som var tilskriven det då ukjende bandet The Dave Clark Five featuring Mike Smith. Som songar i bandet vart Smith ofte rekna som den andre stjerna i bandet i lag med Clark.
Domostroj
Ordet «domostroj» er blitt einstydande med konservativ og tyrannisk russisk familieskikk.
Mike Smith i Dave Clark Five
Biografi
Smith fortsette å arbeidde med Clark i 1970-åra, etter bandet var oppløyst, som «Dave Clark & Friends.» I 1976 spelte Smith inn eit album med den tidlegare Manfred Mann-songaren, Michael d'Abo. Elles i 1970-åra og i 1980-åra arbeidde Smith hovudsakleg som produsent og låtskrivar og skreiv musikk for reklamar.
Smith byrja å spele att i 1990-åra som Mike Smith's Rock Engine.
Sonen til Smith, James, omkom i juni 2003 i ei dykkeulukke i Raudehavet. Tre månader seinare vart Smith hardt skadd i heimen sin i Spania då han hadde låst seg sjølv ute og prøvde å klatre ein tre meter høg port og fall ned og landa på hovudet. Han braut ryggsøyla tre stader og vart permanent lam frå livet og ned og i høgre armen, medan han hadde lite rørsle att i venstrearmen. Smith døydde 28. februar 2008, 64 år gammal, av lungebetennelse. Han døydde berre 11 dagar før han vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av The Dave Clark Five.
Sibirlilje
I Noreg er arten ein framandart som er innført som prydplante. Arten er registrert forvilla ved Kristiansand i 1983. I Framandartslista 2018 er arten ikkje risikovurdert (NR).
Al Wusta guvernement
Al Wusta (arabisk الوسطى) er eit av guvernementa (muhafazah) i Oman. Hovudstaden i guvernementet er Haima (Hayma). Det var tidlegare ein region (mintaqah) og vart eit sjølvstendig guvernement den 28. oktober 2011.
Provinsar
Al Wusta Region består av fire provinsar (wilayat):
Oktobass
Oktobass er det største av alle instrumenta i fiolinfamilien. Det går lågare og spelar høgare enn ein kontrabass. Det er så uvanleg at det finst berre nokre få i heile verda.
Histori
Instrumentet stammar frå 1800-talet. Den franske kontrabassisten Dubois fekk laga ein oktabass i 1834. Fiolinbyggaren Jean-Baptiste Vuillaume forbetra instrumentet i 1849 og fekk bygd tre eksemplar; det eine av desse er no ved Musée de la musique i Paris, eit i Wien og det tredje trur ein gjekk tapt under ein brann i Drury Lane-teateret i London. I 1995 bygde fiolinbyggaren Pierre Bohr ein ny oktabass for kontrabassisten Nicola Moneta. Dette instrumentet går ein og ein trdejedels oktav lågare enn ein kontrabass. I 2007 bygde fiolinbyggaren Antonio Datti enda ein oktabass. I 2011 bygde fiolinbyggaren Jean-Jacques Pagès, i den franske kommunen Mirecourt, ein kopi av oktabassen til Cité de la musique-Philharmonie de Paris, som han donerte til kommunen sin. I 2016 bygde Pagès ein oktabass til l'Orchestre symphonique de Montréal; dette instrumentet vert spela på av kontrabassisten Éric Chappell. Det lukkast å finansiera bygginga av to oktabassar til, som var bygde av Pagès, så symfoniorkestret i Montreal har no tre oktabassar. Det er ikkje kjend at andre orkester nyttar oktabass. Strengene til dei nye instrumenta vart laga i ateliet til Cuerdas Frechina i Paris. For å få låg nok resonansfrekvens er den lågaste strengen laga av tarmar spunnen saman med sølvtrådar, medan dei to andre er laga av tarmar.
Oppbygging
Høgda på instrumentet er frå 3,5 til 4 m. Ein oktobass har berre tre strengjer og er vanlegvis stemt C, G, C. Den lågaste C-strengen har ein resonansfrekvens på 16,25 Hz. C0 er ein oktav under lågaste C på et piano, og to oktavar under lågaste C på ein cello, eller ein og ein tredjedels oktav lågare enn ein vanleg kontrabass. Dette er lågare enn eit menneske høyrer, som vert rekna til 20 Hz. På grunn av at resonanskassen på ein oktabass er mykje større enn på ein kontrabass genererer han eit høgare lydtrykk enn ein kontrabass.
På grunn av at instrumentet er så høgt når ikkje utøvaren opp til gripebrettet. Instrumentet har difor eit lite tastatur på halsen, med tangentar som styrer kvar strengane skal klemmast ned til gripebrettet. For å nå opp til gripebrett og strengene står utøvaren på ein liten knakk, som er bygd saman med instrumentet.
Bruk
Komponisten Hector Berlioz nytta oktabassen i nokre av verka sine, til dømes i Te Deum. Instrumentet som fanst på Berlioz si tid gjekk berre ein tredjedels oktav lågare enn ein kontrabass. Men instrumentet slo ikkje igjennom og Anton Bruckner, Gustav Mahler, Richard Strauss og Igor Stravinskij nytta av og til kontrabassar med ein femte streng, som gjorde deg muleg å gå ned til ut1 og nokre gongar vart ein lengre streng nytta. Oktabassen gjekk difor i gløymeboka, heilt til det vart bygd nokre nye instrument frå 1995 og utover.
Polaris Peak
Polaris Peak er eit avrunda fjell (970 moh) som ligg 4 nautiske mil (7 km) sørvest for Mount Roth i Gabbro Hills i Dronning Maudfjella. Det fekk dette namnet av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1963–64) fordi dei køyrde ein Polaris motorslede til toppen.
Lenny Davidson
Leonard Arthur 'Lenny' Davidson er ein engelsk musikar, mest kjend som gitarist i The Dave Clark Five.
I følgje Mike Smith (songar og klaverspelar i DC5), såg Dave Clark seg om etter ein sologitarist og spurte Smith om han kjende nokon. Smith tilrådde Davidson og sa at det ikkje fanst nokon betre. Smith og Davidson hadde spelt i lag i eit tidlegare band.
Han var ein av tre medlemmar i gruppa som skreiv songar. Han skreiv hitten deira «Catch Us If You Can» i 1965 og medverka på fem andre songar på filmmusikkalbumet Having A Wild Weekend. Han skreiv òg på «Crying Over You» og «When» for albumet deira Coast to Coast i 1965. Han song solovokal på «Everybody Knows» i 1967, som nådde andreplassen på den britiske singellista.
Davidson vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i mars 2008 i lag med dei andre medlemmane i bandet.
Ljubim te pesmama
«Ljubim te pesmama» (kyrillisk skrift Љубим те песмама, serbokroatisk for 'Eg kyssar deg med songar') var det jugoslaviske bidraget i Eurovision Song Contest 1992, framført av Extra Nena. Songen er skriven av Radivoje Radivojević og Gale Janković.
Jugovizija 1992
28. mars 1992 vann «Ljubim te pesmama» Jugovizija 1992. Bidraget fekk dimed representere Jugoslavia i Eurovision Song Contest 1992 i Malmö i Sverige.
Eurovision Song Contest 1992
Songen starta som nummer 20 i finalen, etter Italia med «Rapsodia» av Mia Martini og før Noreg med «Visjoner» av Merethe Trøan. Jugoslavia fekk til saman 44 poeng og enda på 13. plass av totalt 23 bidrag.
UTC+03.00
UTC+03.00 er eit belte av tidssoner som ligg tre timer før standardtida UTC. I 2008 omfatta UTC+03.00 følgjande område:
Austeuropeisk sommartid
Områder som følgjer EU-reglar for sommartid
GPS Exchange Format
GPX, eller GPS Exchange Format, er eit XML-skjema designa som eit felles dataformat for GPS for ulik programvare. Det kan brukast til å skildra vegpunkt, spor og ruter. GPX er eit open filformat og kan brukast utan å betala lisens. Posisjonsdata (med moglegheit for høgde, tidspunkt og annan informasjon) blir lagra i taggar og kan utvekslast mellom GPS-utstyr og programvare.
Einingar
Lengdegrad og breiddegrad blir uttrykte i desimalgrader og høgd i meter, begge ved hjelp av WGS 84. Dato og tid er ikkje lokale tidspunkt, men nyttar Coordinated Universal Time (UTC) i ISO 8601-formatet.
McClary Ridge
McClary Ridge er ein liten, halvmåneforma rygg 5 nautiske mil (9 km) sør-søraust for Mount Hayes på sørsida av Cole Peninsula i Graham Land. I desember 1947 vart han kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne. Han vart namngjeven av Rønne etter George B. McClary frå Winnetka, IL, som støtta ekspedisjonen.
Skeise-VM 1992 for menn
Verdsmeisterskapen på skeiser 1992 for menn vart avvikla i Calgary i Canada helga 21. og 22. mars. 34 utøvarar frå 15 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg.
Roberto Sighel vart verdsmeister, som den aller fyrste utøvaren frå Italia. På dei neste pallplassane kom nederlendaren Falko Zandstra og tittelforsvararen, norske Johann Olav Koss. Tysklands Peter Adeberg gjekk fortast på 500 m og nemnde Koss på 5000 m. Om søndagen var Falko Zandstra best på begge dei attståande distansane.
Skeise-VM 1992
Dato: 21./22. mars 1992
<br style="clear:both;" />
Rap metal
Rapmetal er ein undersjanger av raprock og alternativ metal som kombinerer hip hop med heavy metal. Musikken består vanlegvis av heavy metal-gitarriff, element av funk metal, rappa vokal og stundom bruk av turntable. Omgrepet rapcore har òg blitt brukt om rapmetal.
Hundetann
I Noreg er arten ein framandart som er innført som prydplante og som først vart funnen forvilla på 1960-talet. Arten er bufast og er kjend frå nokre få stader ved Oslofjorden og ved Ålesund. I Framandartslista 2018 er arten registrert med ingen kjend risiko (NK).
Ayelet HaShahar
Ayelet HaShahar (hebraisk skrift ) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg langs vegen mellom Rosh Pina og Metulla, kring 35 km sør for Kiryat Shmona og høyrer til Øvre Galilea regionale kommune. I 2012 hadde han eit folketal på 1 565.
Historie
Landområdet som kibbutzen ligg på vart kjøpt av Jewish Colonization Association i 1892. Han vart først busett av immigrantar frå Europa i 1915 under Andre Aliyah.
Mot slutten av det britiske mandatet, var kibbutzen utgangspunkt for fleire Palmach-operasjonar.
Industri
Ayelet HaShahar er ein av dei større fruktprodusentane i Israel. Dei driv òg med meieridrift og fjørkre, og har mange bikubar for honningproduksjon.
Saving Private Ryan
Saving Private Ryan (norsk tittel: Redd menig Ryan) er ein amerikansk krigsfilm frå 1998, regissert av Steven Spielberg og skriven av Robert Rodat. Filmen er sett til invasjonen av Normandie under den andre verdskrigen og er kjend for den grafiske framstillinga av krigen, særleg skildringa av overfallet på Omaha-strendene under ilandstiginga i Normandie. Filmen følgjer gruppa U.S. Army Rangers, leidd av kaptein John H. Miller (Tom Hanks) og troppen hans (Tom Sizemore, Edward Burns, Barry Pepper, Giovanni Ribisi, Vin Diesel, Adam Goldberg og Jeremy Davies), under leitinga etter fallskjermsoldaten meinig James Francis Ryan (Matt Damon) som er den siste overlevande broren av fire, etter at dei tre andre brørne vart drepne i strid. Filmen var produsert under eit samarbeid mellom DreamWorks Pictures, Paramount Pictures, Amblin Entertainment og Mutual Film Company. DreamWorks distribuerte filmen i Nord-Amerika, medan Paramount gav ut filmen internasjonalt.
Omleiringa av Fort Nashwaak i 1696
Omleiringa av Fort Nashwaak  skjedde under Kong Vilhelm-krigen då styrkar frå Ny-England frå Boston gjekk til åtak på hovudstaden i Acadia, Fort Nashwaak, ved dagens Fredericton i New Brunswick. Omleiringa var ein hemn for den franske og indianske omleiringa av Pemaquid i 1696 i dagens Bristol i Maine i engelske provinsen Massachusetts Bay. Oberst Benjamin Church leia den engelske styrken på 400 mann. Kringsetjinga varte to dagar, mellom 18. og 20. oktober 1696 og var ein del av eit større tokt leia av Church mot fleire andre samfunn i Acadia.
Snillfjord kyrkje
Snillfjord kyrkje er ei langkyrkje på Krokstadøra i Orkland kommune i Trøndelag.
Kyrkja vart teikna av Ole Falck Ebbell, oppført i 1899 av byggmeistrane Ole og Johan Væge og innvigd 27. september 1899. Taket inni kyrkja vart dekorert av D. og J. Skibnes i 1956, og sakristiet kom til i 1978.
Kyrkjegarden vart teken i bruk i 1880.
Mount Simpson
Mount Simpson er eit fjell i Walker Mountains, like vest for toppen av Halebreen på Thurston Island. Det vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operation Highjump i desember 1946. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant B.L. Simpson Jr. i U.S. Navy skvadron VX-6, som var pilot på ein flytur der det vart teke flyfoto av området i januar 1960.
Narkval
Narkval (Monodon monoceros) er ein tannkval i narkvalfamilien. Narkvalen er kjend for den lange og spydliknande spiralsnodde, framoverretta støyttanna (eigenleg den eine hjørnetanna) som hanndyra har. Narkvalen lever i arktiske farvatn, hovudsakleg frå Canada austover til austlege delar av Sibir, og vert jamleg observert i nordaustlege Svalbard. Den totale bestanden av reproduserande dyr er ca. 123 000 dyr. Det vert driven fangst på narkval av inuittar i Canada og på Grønland.
Namnet «narkval» kjem frå norrønt náhvalr, som tyder 'likkval'. Den lange, spiralsnodde støyttanna vart i mellomalderen likna med hornet i panna på det fabeldyret som vart kalla einhyrning, og ofte selt til uvitande som einhyrningshorn.
Michael Wilk
Michael John Wilk er ein USA-amerikansk klaverspelar, låtskrivar og plateprodusent, mest kjend for bidraga sine for John Kay and Steppenwolf, stort sett som klaverspelar og bassist. Han har òg arbeidd med Boz Scaggs, Mick Fleetwood, Christine McVie, Billy Burnette, Phil Seymour, Danny Hutton, The Pointer Sisters, Tom Scott og skodespelar Scott Baio. Han arbeidde med Steve Cropper frå Booker T. & the M.G.'s og The Blues Brothers for musikken til filmen Satisfaction. Wilk arbeidde òg på musikken til Pretty In Pink og har laga musikk til TV-reklamar.
Ash Sharqiyah Nord guvernement
Ash Sharqiyah Nord guvernement er eit guvernement i Oman. Det vart skapt den 28. oktober 2011 då Ash Sharqiyah Region vart delt inn i Ash Sharqiyah Nord guvernement og Ash Sharqiyah Sør guvernement. Regionssenteret i guvernementet er Ibra.
Provinsar
Ash Sharqiyah Nord guvernement consists of six provinsar (wilayat):
Mount Prestrud
Mount Prestrud er eit fjell i Antarktis på over 2400 moh. som ligg sørvest i massivet ved toppen av Amundsenbreen i Dronning Maudfjella. I november 1911 vart fleire fjell observerte og grovt plasserte på eit kart av gruppa som følgde Roald Amundsen til Sørpolen. Amundsen namngav eit av dei etter løytnant Kristian Prestrud, førstestyrmann på «Fram» og leiar for den austlege sledeturen til Scott Nunataks. Fjellet vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi frå U.S. Navy, 1960-64. For å bevare det historiske namnet til Amundsen, valde Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) dette fjellet som Mount Prestrud.
Post-punk revival
Post-punk revival (òg kalla new wave revival, garagerock revival eller den nye rockerevolusjonen ) er ein sjanger innan alternativ rock og indierock som utvikla seg seint i 1990-åra og tidleg i 2000-åra, inspirert av den originale stilen og estestikken til garagerock i 1960-åra og new wave og post-punk i 1980-åra. Band som fekk gjennombrotet sitt verda over tidleg i 2000-åra med denne stilen var mellom andre The Strokes, Interpol, The White Stripes, The Hives og The Vines, som vart etterfølgd av fleire etablerte og nye artistar. Mot slutten av tiåret hadde dei fleste av desse banda forsvunne, gått vidare til andre prosjekt, eller hadde ein lengre pause, men somme band gjekk attende til å spele inn musikk og turnere i 2010-åra.
Økokrim
Økokrim (Den sentrale eininga for etterforsking og påtale av økonomisk kriminalitet og miljøkriminalitet) er ein nasjonal politietat oppretta i 1989. Økokrim etterforskar og påtaler økonomisk kriminalitet og miljøkriminalitet.
Vats
Vats er eit sokn i Vindafjord kommune på Haugalandet i Rogaland fylke. Det var tidlegare også ein kommune.
Økokrim
Økokrim er eit politiorgan med påtalekompetanse. Dette gjer at organet både er underlagt Riksadvokaten og Politidirektoratet.
I tillegg skal Økokrim samarbeide med andre nasjonale og internasjonale styresmakter. Dei skal òg ha ein rådgjevande funksjon for sentrale styresmakter.
Vats
Vats kommune
Då dei norske kommunane vart oppretta ved formannskapslovene i 1837 var Vats ein del av Skjold kommune, men vart i 1891 frådelt som ein eigen kommune, då med 1 095. I 1965 vart Vats kommune nedlagd og gjekk inn i den nyoppretta Vindafjord kommune, med unnatak for Stølsvik krins på Nedstrandhalvøya, som vart overført til Tysvær kommune. Vats hadde då 1 144 innbyggjarar, 16 av dei i Stølsvik krins.
Økokrim
Historie
Økokrim kan førast tilbake til ei gruppe for økonomisk etterforsking oppretta ved Kripos i 1977. I 1978 fekk han namnet Avdeling for økonomisk etterforskning. Avdelinga utvikla spesialkompetanse innan etterforsking av økonomisk kriminalitet og fekk ansvaret for å bistå politidistrikta i økonomiske saker. I 1989 vart så denne avdelinga skilt ut frå Kripos og skipa som eit eige politiorgan med påtalestyresmakt under namnet Økokrim. Første sjef for Økokrim var Lars Oftedal Broch, seinare høgsterettsdomar. Han vart etterfølgd av Anstein Gjengedal, seinare politimeister i Oslo og Einar Høgetveit, nå lagrettssdommer. Dagens sjef er Trond Eirik Schea.
Organisasjon
Økokrim er organisert i tverrfaglege einingar sett saman av etterforskarar med politibakgrunn eller økonomisk, datateknisk eller annan relevant fagbakgrunn. Dei fleste einingane er leia av juristar (førstestatsadvokatar).
Frikjeldeetterretning
Frikildeetterretning (OSINT) er ein etterretningsdisiplin som baserer seg på informasjon innsamla frå «frie kjelder», dvs. informasjon fritt tilgjengeleg for allmenta. Frie kjelder kan vera aviser, bøker, Internett, telefonkatalogar, fagtidsskrift, radio- og TV-sendingar med meir.
Fløyelsblomslekta
Fløyelsblomslekta (Tagetes) er ei planteslekt i korgplantefamilien. Slekta har i dag om lag 50-60 artar der dei fleste er utbreidde i tropiske eller subtropiske delar av Amerika. Plantene har sterk lukt og er eitt- eller fleirårige urteatige planter. Nokre få artar er halvbuskar eller buskar.
Prospect Spur
Prospect Spur er ein smal utstikkar frå foten av sørvestsida av Cleft Peak i Separation Range. Utstikkaren heller vestover til kanten av Hoodbreen. Det fekk dette namnet fordi New Zealand Alpine Club Antarctic Expedition i 1959-60, gjekk til toppen for å få utsyn over Hoodbreen og finne ein veg sørover.
Fløyelsblomslekta
Blada sit oftast motsett, og dei er lappa eller ulikefinna med meir eller mindre tanna rand. Blomstrane dannar ein endestilt stand (ei korg) med frå 13 til meir enn 100 tungeforma randblomstrar og 6-120 røyrforma skiveblomstrar, der alle er fruktbare. Fruktene er nøtter.
Etymologi
Namnet kjem frå Tages, opphavleg ein etruskisk gud og seinare gjort til barnebarnet av Jupiter av romarane. Grunnen til at Linné valde dette namnet er truleg på grunn av kor lett frøa til desse artane spirer og planta har lett for å komme att år etter år frå frøa som vart produserte året før.
Hybridar
Det er kryssa fram ei rekke eittårige hybridar og kultivarar som kan samlast i ulike grupper. Nokre grupper er:
Musketeren Athos
Athos, òg kjend som grev Olivier de La Fère, er ein fiksjonell rollefigur introdusert av Alexandre Dumas den eldre i romanen Les Trois Mousquetaires (1844).
Athos er den eldste av dei tre musketerane. Dei andre musketerane er kjend som Porthos og Aramis.
Han var gift éin gong, og fekk ein son, ifølgje bøkene om musketerane sin ætling.
Disco in Dream Tour
VHS-utgjeving
Turneen vart utgjeven på VHS i april 1990 og inneheld ulike scener frå alle konsertar med ein dokumentar inn mellom spor. Videoen med tittelen Kylie On the Go - Live in Japan vart òg utgjeven i Japan på ein laserdisc.
Hama-massakren i april 1981
Hama-massakren i 1981 skjedde, i følgje ein rapport, etter eit mislukka åtak av ein væpna islamistgerilja ved eit kontrollpunkt nær ein alawittisk landsby nær Hama. Som ein hemnaksjon vart grupper av dei syriske spesialstyrkane og den 47. brigaden sett ut i Hama og dei gjekk frå hus til hus og blokkerte nabolag etter kvart som det braut ut gatekampar. Det vart ilagt portforbod og syriske soldatar gjekk inn i byen. Mellom torsdag 23. april 1981 og sundag 26. april 1981 avretta tryggingsstyrkar minst 350 innbyggjarar i byen og skadde meir enn 600, med tilfeldig utvalde menn og gutar som var over 14 år gamle.
Sibirhundetann
Sibirhundetann (Erythronium sibiricum) er ei plante i hundetannslekta i liljefamilien. Arten kjem frå sørlege Sibir.
I Noreg er arten ein framandart som er innført som prydplante og som har spreidd seg mykje i Botanisk hage i Oslo frå 1990-talet. I Framandartslista 2018 er arten registrert med ingen kjend risiko (NK).
Astri Aasen
Astri Aasen var ein norsk kunstnar som særleg dreiv med bildande kunst.
Astri Aasen voks opp i Trondheim med ein far, Nils, som var gullsmed. Familien vart hardt råka av sjukdom: Som toåring miste Astri mor si til tuberkolose, og tre av småsyskena hennar miste livet i perioden 1880-82. Dei to eldre systrene hennar døydde av lungebetennelse i 1892.
Astri var tidleg interessert i forming og handarbeid, og etter kvart fekk ho arbeide med retusjering hjå ein fotograf i Ålesund. Det vart tydeleg at ho hadde lag med det kunstnarlege, og i 1900 fekk ho si første skulering ved Asor Hansens malerskole i Bergen.
Året 1903 vart eit slags vendepunkt for Aasen. Da byrja ho som elev hjå Harriet Backer i Kristiania. Backer var den største kvinnelege målaren i Noreg på den tida, og kontakten med henne vart særs viktig for Aasen, som elles gjekk i eit mannsdominert kunstnarmiljø i Trondheim. I to periodar var Aasen elev ved Backers malerskole. Forholdet til Backer vart til eit livslangt venskap, og Backers oppmuntrande rettleiing verka frigjerande og utviklande for Aasen.
Dei fleste som vurderer arbeida hennar, trekkjer fram dugleiken hennar som portrettør. Mange meiner også at det var som teiknar og grafikar at ho nådde lengst.
Systera skipa i 1943 eit legat, Astri Aasens gave, som gjev støtte til unge kunstnarar. Tildelingar skjer på Astris fødselsdag, den 3. september. I Trondheim er Astrid Aasens veg oppkalla etter henne.
Sultans of Swing
«Sultans of Swing» er ein song av det britiske rockebandet Dire Straits frå debutalbumet til 1978. Han vart skriven av frontmannen Mark Knopfler. Sjølv om han først vart gjeven ut i 1978, var det først då han kom ut på ny i 1979 at han vart ein hit både i Storbritannia og USA.
Songen vart først spelt inn som demo i Pathway Studios i Nord-London i juli 1977, og fekk raskt fans då han vart spelt på Radio London. Populariteten nådde raskt plateselskap og Dire Straits fekk tilbod om kontrakt med Phonogram Records. Songen vart så spelt inn på ny tidleg i 1978 i Basing Street Studios i lag med debutalbumet til bandet, Dire Straits. Plateselskapet ønskte ein mindre polert rockestil for radio, så ein alternativ versjon vart spelt inn i Pathway Studios i april 1978 og gjeven ut som singel i somme land, inkludert Storbritannia og Tyskland.
Bakgrunn og komposisjon
Musikken for «Sultans of Swing» vart skriven av Mark Knopfler på ein National Steel-gitar i open stemming, men Knopfler tykte ikkje om han så mykje i starten. Han har fortalt, «Eg syns han var keisam, men så snart eg kjøpte min første Strat i 1977, endra det seg, sjølv om teksten vart den same. Han kom i live så snart eg spelte han på den ’61 Strat, som vart verande hovudgitaren min i mange år, og som var gitaren eg brukte aller mest på det første albumet. Dei nye akkordendringane presenterte seg sjølv og fall på plass».
Inspirasjonen til songen kom då han såg eit jazzband som spelte i hjørnet på ein nesten tom pub i Deptford i Sør-London. Mot slutten av konserten annonserte songaren at dei var «Sultans of Swing», og Mark Knopfler fann kontrasten mellom den sjuskete utsjånaden til bandet og puben og det grandiose namnet morosamt. Paul Williams skreiv at bandet i songen «har ingen håp i det heile tatt om å slå gjennom... det er ikkje ein springbrett til ein annan stad. Det er, ta det som det er, meininga med liva deira, og mykje av stordomen til songen er den enorme respekten dette gjev lyttaren for desse personane (same om dei er flinke musikarar eller ikkje) og vala dei har gjort. Måten dei har vald å leve på».
Columbia-artisten Bill Wilson hevda at han hadde skrive fleire av tekstlinjene i songen då han og Knopfler begge var studiomusikarar som arbeidde i Nashville. Dette er særs usannsynleg, sidan Knopfler først vitja Nashville lenge etter songen kom ut.
I følgje noteark publisert på Musicnotes.com av Sony/ATV Music Publishing, er songen i 4/4-takt med eit tempo på 146 slag i minuttet. Han er skriven i d-moll. Den grunnleggande akkordprogresjonen i songen er Dm–C–H–A for versa og F–C–H for refrenga. Riffet i songen nyttar triolar. Knopfler nytta liknande triolar på «Lady Writer».
Concerto for Group and Orchestra
Musikalsk form
Concerto for Group and Orchestra syner nokre av karakteristikkane for concerto grosso, sinfonia concertante og solokonsert for orkester:
Sultans of Swing
Innspeling
Kort tid etter bandet vart danna i 1977, spelte Dire Straits inn ein fem songar lang demo i Pathway Studios med «Sultans of Swing» i tillegg til «Water of Love», «Down to the Waterline», «Wild West End» og David Knopfler sin «Sacred Loving». Dei tok lydbandet til radioprogramleiaren Charlie Gillett, som hadde eit radioshow kalla Honky Tonk på BBC Radio London. Bandet ønskte berre råd, men Gillett likte musikken og spelte «Sultans of Swing» på showet sitt. To månader seinare hadde Dire Straits halt i land ein platekontrakt med Phonogram Records.
Concerto for Group and Orchestra
Framføring
Stykket vart først framført og spelt inn den 24. september 1969 i Royal Albert Hall i London, av:
Programmet bestod av:
Sultans of Swing
Innspeling
«Sultans of Swing» vart spelt inn på ny i februar 1978 i Basing Street Studios for debutalbumet til bandet, Dire Straits. Han var produsert av Muff Winwood. Knopfler nytta fingerplukking som gitarteknikk på innspelinga. Den markante, «reine» tonen vart skapt ved å setje den signalfangaren på Knopfler Fender Stratocaster til den midtre posisjonen.
Concerto for Group and Orchestra
Framføring
Delar av tredje satsen av Conerto vart spelt som ekstranummer.
Sultans of Swing
Lister
Songen vart gjeven ut på singel i mai 1978, men selde då dårleg. Då han kom ut på ny i januar 1979 gjekk songen inn på singellista i USA. Suksessen til singelen kom meir enn seks månader etter albumet han først kom ut på, vart gjeven ut i oktober 1978, noko som var uvanleg. BBC Radio ønskte først ikkje å spele songen, fordi han hadde for mykje tekst, men etter han vart ein hit i USA, endra dette seg. Songen nådde topp 10 i både Storbritannia og USA, med ein åttandeplass på UK Singles Chart og ein fjerdeplass på Billboard Hot 100. Dette var med på å drive salet av albumet, som òg vart ein hit.
Songen vart gjeven ut på singel igjen i november 1988, ein månad etter han kom med på samlealbumet til bandet, Money For Nothing, og nådde då 62. plassen i Storbritannia. Han kom òg med på Sultans of Swing: The Very Best of Dire Straits og The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations.
Concerto for Group and Orchestra
Utgjevingar
Concerto for Group and Orchestra vart først gjeven ut på vinyl i desember 1969 i USA (Tetragrammaton) og i januar 1970 i Storbritannia (Harvest). Desse utgjevingane inneheldt berre «Concerto», der andre satsen er delt i to halvdelar.
Sultans of Swing
Mottaking
Kritikarane har stort sett hylla songen. Ken Tucker i Rolling Stone peikte ut «Sultans of Swing» som eit høgdepunkt på albumet med sin «uunngåelege hook» og samanlikna vokalstilen til Knopfler med Bob Dylan. The New Rolling Stone Album Guide kalla songen «ein innsmigrande bit av myteskaping av eit barband» med tekstar som «måler eit livleg bielte om eit oversett og undervurdert pubband». The Spokane Chronicle-skribenten Jim Kershner skreiv at «Sultans of Swing» er «merkverdig, både på grunn av teksten som gjer narr av hippe, unge Londonbuarar og den fenomenale gitarspelinga til Knopfler» som «ikkje høyres ut som noko anna gitar på radio». Jon Marlowe frå The Palm Beach Post kalla han «ein smittande, ode til alle bar band som har gjort fire set per kveld, sju gonger i veka, som høyres særs bra ut på bilradioen». Georgiy Starostin hylla «arpeggioane i uttoninga som tok pusten frå ein».
I 2013 skreiv Rick Moore i «American Songwriter» om innverknaden til songen: "“Sultans of Swing” var eit friskt pust seint i 70-åra. Sjølvsagt, Donald Fagen og Tom Waits skreiv flotte tekstar om folk du ønskte å møte, og Jeff Beck og Eddie Van Halen var store gitaristar. Men Knopfler gjorde begge ting like bra eller bedre enn nokon andre der ute på sin eigen måte, og verka ikkje å ha nokre openberre inspirasjonskjelder, utanom Dylan. Som hans samtidig og framtidige duettpartnar Sting, var ideane til Knopfler intellektuell og musikalsk stimulerande, men òg tilgjengeleg for den vanlege lyttaren. Det var nesten som jazz for lekmannen. “Sultans of Swing” var ein leksjon i verslære og smakfull gitarspeling som sjeldan har blitt overgått sidan. Om du ikkje kjenner “Sultans of Swing” eller ikkje har høyrt på han på ei stund, bør du definitivt sjekke han ut."
Chideock
Chideock (uttalt ) er ein landsby og eit civil parish sørvest i Dorset i England. Han ligg i nærleiken av Den engelske kanalen mellom Bridport og Lyme Regis. I 2013 rekna Dorset County Council med at parishet hadde 550 innbyggjarar.
Concerto for Group and Orchestra
Utgjevingar
Den 4. april 1970 vart Concerto synt på britisk fjernsyn som The Best of Both Worlds.
Chideock
Landbruk og turisme er dei viktigaste nøringsvegane i Chideock. Delar av verdsarvområdet Jurassic Coast ligg innanfor parishgrensene.
Concerto for Group and Orchestra
Utgjevingar
I 1990-åra kom konserten ut på CD med songane «Wring That Neck» og «Child in Time».
Chideock
Landsbyen har historisk hatt ein sterk katolsk tradisjon. Seint på 1500-talet blei fire menn frå Chideock avretta for trua si; dei blei kjende som Chideock-martyrane. Det er sett opp eit minnesmerke for dei i landsbyen.
Concerto for Group and Orchestra
Utgjevingar
I 2002 gav EMI ut ei spesialutgåve på DVD-A og SACD med Concerto for Group and Orchestra og heile programmet som vart spelt.
Chideock
Hovudvegen A35 går gjennom landsbyen, slik at hovudgata kan ha mykje trafikk.
Rocker
Rockerar er medlemmar av biker-subkulturen som oppstod i Storbritannia i 1950-åra. Han var hovudsakleg sentrert kring britisk caféracer-motorsyklar og rock 'n' roll-musikk. I 1965 vart òg omgrepet greaser nytta i Storbritannia og sidan den gongen har omgrepa greaser og rocker blitt synonyme på Dei britiske øyane, men ofte ikkje i Nord-Amerika og andre stader.
Concerto for Group and Orchestra
Utgjevingar
I 2003 vart eit videoopptak av konserten gjeven ut på DVD. Fire og eit halvt minutt av første sats manglar derimot i denne videoen.
Framføring i Los Angeles i 1970
Concerto vart framført ein gong til med Los Angeles Philharmonic Orchestra dirigert av Lawrence Foster ved Hollywood Bowl den 25. august 1970, før partituret gjekk tapt.
Framføring i Royal Albert Hall i 1999
Den 25. og 26. september 1999, tretti år etter den første framføringa, vart Concerto framført igjen i Royal Albert Hall. For å gjere dette mogeleg vart eit nytt partitur laga av Marco de Goeij som lytta til innspelinga og såg videoen frå 1969-framføringa for å få det til.
Musikarane var:
Denne innspelinga av konserten vart gjeven ut som den doble CDen Live at the Royal Albert Hall. Ei nedkorta utgåve av konserten vart òg gjeven ut på DVD, kalla In Concert with the London Symphony Orchestra.
2000-2001 Concerto-turneen
Deep Purple la ut på turne med konserten i 2000 og 2001, først i Sør-Amerika med lokale orkester, så i Europa med George Enescu Philharmonic Orchestra, i Japan med New Japan Philharmonic Orchestra, alle dirigert av Paul Mann.
Konserten er sidan vorte framført av fleire andre artistar og orkester.
Chideock
Geography
Chideock ligg rundt 2.5 mi vest for Bridport, 5 mi aust for Lyme Regis og 0.75 mi inn i landet frå den engelske kanalen. Chideock parish omfattar den vesle busetnaden Seatown, som ligg under 1 mi i sør. Ved Seatown ligg ein lang småsteinsstrand med utsyn opp mot Golden Cap, som med ei høgd på 191 m er den høgaste klippa på søraustkysten av England. Ein kan ofte finna fossil av ammonittar og belemnittar på stranda på grunn av pågåande kysterosjon av dei mjuke leiretypane i klippene.
Historie
Chideock er nedteikna i Domesday Book frå 1086 som Cidihoc. I 1379–80 bygde føydalherren John de Chideock ei borg, Chideock Castle, like nord for landsbyen. I løpet av mellomalderen blei familien Arundell nye eigarar. Dei var katolikkar, og etter reformasjonen i England brukte dei eigedommen som tilfluktsstad for prestar og andre forfølgde katolikkar. Under det protestantiske styret til Elisabet I blei Arundell-eigedommen hovudsenteret for katolisisme i Dorset, og det fann stad ein god del religiøs strid på staden. Fire lokale katolikkar — presten |John Cornelius, Thomas Bosgrave, John Carey og Patrick Salmon — blei martyrar for trua seint på 1500-talet. Dei blei stilte for retten i hovudsalenn av det noverande Chideock House Hotel og avretta i Dorchester. Dei blei kjende som Chideock-martyrane. Ein femte mann, Hugh Green, som blei kapellan i Chideock i 1612, blei avretta i 1642. Alle fem blei saligkåra 15. desember 1929.
Under den engelske borgarkrigen var Chideock alliert med rojalistane, og borga blei kjempa om før det til slutt blei øydelagd i 1645 av parliamentariske styrkar under guvernøren av Lyme Regis, Colonel Ceeley. Delar av borget stod til minst 1733, men berre noko er synleg i dag. Det finst òg eit krusifiks her til minne om martyrane.
Sultans of Swing
Mottaking
Record Mirror rangerte songen som årets song det året. I 1992 kåra Life «Sultans of Swing» til ein av dei fem beste sognane i 1979. I 1993 inkluderte Paul Williams «Sultans of Swing» i boka si, «Rock and Roll: The 100 Best Singles». Songen er med på lista til The Rock and Roll Hall of Fame over dei 500 songane som forma Rock and Roll, den einaste songen Dire Straits har med på lista. I 2006 inkluederte Mojo «Sultans of Swing» på lista si over dei 50 beste britiske songane. Gitarsoloen i songen nådde 22. plass på lista til Guitar World over dei beste gitarsoloane gjennom tidene, og 32. plass på lista til Rolling Stone over dei beste gitarsongane.
Andre versjonar
Knopfler improviserte og utvida soloen under konsertane deira. Den avsluttande delen på konsertverjsonen frå Alchemy frå 1984 er ein av dei mest minneverdige soloane til Knopfler, der han strekkjr songen til nesten 11 minuttar. Einannan minnerik konsertverjon av songen vart framført i 1988 på Nelson Mandela 70th Birthday Tribute-konserten i London då Eric Clapton vart med bandet på songen.
Thore L. Braut
Thore Larsson Braut var ein norsk lærar, gardbrukar og stortingsmann frå Klepp. Han representerte Venstre på Stortinget.
Braut var son til ein gardbrukar på Braut i Klepp. Sjølv tok han sersjanteksamen i 1898, og etter ein ny eksamen to år seinare var han sersjant i saniteten. Etter å ha teke eksamen ved Elverum lærarskule i 1903, var han lærar ved ein amtsskule i to år. I 1906 tok han over farsgarden og vart same året tilsett lærar ved Jæren Folkehøgskule. I 1915 vart han vald til formann i Norigs Folkehøgskulelærarlag.
Braut var varaordførar i Klepp frå 1910, deretter ordførar 1913-16. Dei to valbolkane frå 1913 til -18 representerte han einmannskrinsen Jæderen og partiet Venstre på Stortinget. Han var medlem av jarnbanekomiteen.
Olav J. Myklebust
Olav Jensson Myklebust var ein gardbrukar og stortingsmann frå Kvinnherad. Han representerte Venstre på Stortinget frå 1913 til han døydde i 1938.
Myklebust var son til ein gardbrukar, han voks opp på garden Røysland til 1881. Familien flytta då til odelsgarden på Myklebust. Vintrane 1883/84 og 1884/85 gjekk han i privatskule på Rosendal i Kvinnherad. I 1898 overtok han farsgarden og dreiv denne i fleire tiår. Frå 1904 var han medlem av heradsstyret, varaordførar 1910-13.
Valperiodane mellom 1913 og -21 representerte Myklebust Indre Sunnhordland krins på Stortinget. Fyrste treårsperioden var han medlem av næringskomite nr 2, i dei to neste treårsperiodane nestformann i same. Frå 1922 til han døydde representerte han Hordaland fylke. Tida 1922-30 var han formann i næringskomite nr 2, deretter formann i helsekomiteen til han døydde.
Myklebust var president i Lagtinget 1931-36 og varapresident i Stortinget 1937-38. Elles var han med i ulike spesialkomitear på Stortinget, mellom anna i leiande posisjonar i fullmaktskomiteen. Han var også med i fleire offentlege utval; formann i Tuberkulosenemndi av 1923.
Eyak
Eyak er eit utdøydd språk i na-denéfamilien som tradisjonelt blei tala av eyakfolk frå sørleg sentrale Alaska nær munningen av Copper-elva. Mange athabaskiske språk er dei som er nærast i slekt med eyak. Elles har tlingit, eit anna na-denéspråk, teke vare på mange eyaknamn for stader ved kysten av Alaskabukta, ofte saman med ordsoger.
Språket hadde berre nokre hundre talarar då europearar kom til Nord-Amerika, og blei det første av språka til urfolka i Alaska til å døy ut. Den siste morsmålstalaren av eyak var Marie Smith Jones, som var fødd i 1918 og døydde i 2008. Språket er likevel blitt dokumentert av lingvistar, og lært som andrespråk av nokre få entusiastar.
Bakgrunnsstoff
Litteratur
Sipey Peak
Sipey Peak er eit fjell opp mot 2200 moh i Veregava Ridge, sentralt i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Det ligg oppom Orizaribreen i sør-sørvest, Daterbreen i vest og nord, og Berisadbreen i aust.
Fjellet er kalla opp etter busetnaden Sipey i Sør-Bulgaria.
Belkahvepasset
Belkahve er ein fjellovergang i provinsen İzmir i Tyrkia.
Belkahve ligg 25 km aust for İzmir langs hovudvegen D300 mellom İzmir og det indre av Tyrkia. Fjellovergangen ligg 268 meter over ahvet. Sidan gjennomsnitthøgda i Tyrkia er over 1000 moh, vert Belkahve rekna som ein låg fjellovergang. det er det første punktet ein passerer på veg frå Sentral-Anatolia til İzmir der ein kan sjå İzmir og Egearhavet. Under den tyrkiske sjølvstendkrigen, etter tre år med okkupasjon, observerte nasjonalistane, inkludert Atatürk, İzmir frå dette punktet den 8. og 9. september 1922. Det er reist eit monument her til minne om hendinga.