cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Earls Court Exhibition Centre
Idéen om å bygge eit utstillingslokale på staden kom etter at det blei opna to undergrunnsstasjonar der, Earl's Court og West Brompton. Området hadde ein periode blitt brukt til utandørsarrangement, men dette lønna seg ikkje for eigaren. I 1935 blei eigedomen selt, og dei nye eigarane planla å reise den største bygningen i Europa etter volum. C. Howard Crane blei vald som arkitekt. Prosjektet gjekk ikkje etter planen, og blei både forsinka og for dyrt. Lokalet blei opna 1. september, 1937, med ei sjokolade- og godterimesse.
Det oppstod etter kvart behov for ein større bygning, og den opphavlege blei rive. Den noverande bygningen er stor nok til å få plass til fire jumbojetar, med ein søylefri sal på 17 000 m². Den blei opna av Diana, prinsesse av Wales den 17. oktober 1991.
Sjølv om akustikken i bygningen ofte har blitt kritisert er Earls Court ein av dei mest populære konsertarenaene i Storbritannia. Det er plass til omkring 19 000 tilskodarar på konsertar.
Karl von Beeren
Karl von Beeren var ein tysk offiser fødd i Eissen. Han gjorde teneste i den tyske armeen frå 1909, og vart såra to gonger under første verdskrigen. Han vart utnemnd til oberst 1. januar 1938. Under invasjonen av Noreg våren 1940, Operation Weserübung, var han sjef for 193. infanteriregiment i 69. infanteridivisjon.
Han fekk kommandoen over 280. infanteridivisjon 27. april 1942, og vart stasjonert i Bergen. Han vart utnemnd til generalmajor 1. februar 1943, og til generalløytnant 15. mai 1943. Han leia 280. infanteridivisjon til 10. november 1944, då han vart send til Tyskland. Der fekk han kommandoen for 526. divisjon 1. desember 1944.
Han vart teken til fange av britane 9. april 1945 og internert i Tyskland, og seinare i Storbritannia. Han vart sett under tiltale for krigsbrotsverk (som ansvarleg for drap på krigsfangar) 13. desember 1945, men vart frikjend i britisk krigsrett 30. mai 1946. Han sat internert til 20. november 1947.
Han døydde i Wiedenbrück i 1961.
Kinkdom
Kinkdom (stundom kalla Kinks Kinkdom) er eit album av det engelske bandet The Kinks som berre vart gjeven ut i USA i 1965. Som med albumet Kinks-Size bestod det hovudsakleg av songar som ikkje vart gjevne ut på dei tilsvarande britiske albuma. Albumet nådde 47. plass på albumlista.
Dette var det siste studioalbumet av The Kinks som berre kom ut i USA. Frå og med det neste albumet, The Kink Kontroversy, var alle albuma deira identiske på begge sider av Atlanteren.
Ájos Spyrídonas i Lemesós
Ájos Spyrídonas (gresk Άγιος Σπυρίδωνας) er ein bydel i Lemesós på Kypros.
Plassering
Mot sør grensar Ájos Spyrídonas til bydelen Zakáki, mot søraust til Tsiflikoúdia, mot aust til Omónia, og mot nordaust til Apóstolos Andréas. Mot nord og mot vest grensar bydelen til nabokommunen Káto Polemídia.
Historie
Før 1960 var Ájos Spyrídonas-området ei stor slette, der det berre var nokre få gardshus. I 1938–39, under det britiske styret, vart det bygd ein flyplass i området. Flyplassen vart driven av britane og vart rekna som nødvendig på grunn av andre verdskrigen som eit vern mot den tyske marinen og luftvåpenet, både for Kypros og for leirane som allierte styrkar hadde sett opp i Palestina og Egypt.
Rullebanen starta frå Omónia-området og heldt fram inn i Ájos Spyrídonas-området. Landområdet, som vart beslaglagt av britane, tilhøyrde gresk-kypriotiske grunneigarar. Etter krigen heldt flyplassen fram å operera i fleire år, men i 1947–48 vart han forlaten og landet vart returnert til eigarane.
På 1960-talet byrja ei utbygging av området, noko som resulterte i skipinga av bydelane Ájos Spyrídonas og Omónia. Rullebanen vart likevel ikkje fjerna og vart brukt i nokre år som øvingsstad for sjåførar under opplæring, og området blei framleis ofte omtalt som «flyplassen».
12. desember 1980 vart den nye kyrkja Ájos Spyrídonas opna i området, på staden til ei eldre kyrkje som hadde vore her.
Folkesetnad
I følgje folketeljingane på Kypros har folkesetnaden i Ájos Spyrídonas auka med åra. Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 vart det bygd ein flyktningebusetnad i området, der gresk-kypriotiske flyktningar busette seg. Dette auka folkesetnaden i området.
Reinaldo Vicente Simão
Reinaldo Vicente Simão er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Bellmare Hiratsuka.
Atle Hansen
Atle Hansen er ein norsk forfattar, trubadur, tonesetjar og journalist.
Hansen vart fødd i Mosterhamn i Bømlo, og er busett på Stord. Han har studert litteraturvitskap, teatervitskap og sosiologi ved Universitetet i Bergen. Han har òg vore journalist i lokalavisa Sunnhordland frå 1987 til 2016. Han har vore medlem i Norske barne- og ungdomsboksforfattere sitt litterære råd og i Kulturrådet si ankenemnd for barne- og ungdomsbøker, og av Kulturrådet sitt Vurderingsutvalet for barne- og ungdomslitteratur.
Vaksenbøker
Han er også representert i antologiane Gi gutten et horn (1998, Cappelen), Sentimental (2005, Eide), ''Passord: Spøkelse. Nordiske grøss (2006, Samlaget) og Godnattboka'' (2007, Skald forlag).
Dýstos
Dýstos (gresk Δύστος) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Évvia i Sentral-Hellas i Hellas. Dýstos inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Kými-Alivéri.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Dýstos 4 818 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 586 innbyggjarar.
John Herstad
John Herstad er ein norsk historikar og arkivmann. Han er tidlegare professor ved Universitetet i Tromsø og riksarkivar.
I 1962 fullførte Herstad hovudfag i historie ved Universitetet i Bergen på ei oppgåve om Foreningliv i Bergen 1814-1850. Etter avlagt hovudfagseksamen vart han tilsett som vitskapleg assistent og seinare universitetslektor ved Universitetet i Bergen. I 1974 vart han tilsett ved Institutt for historie, Universitetet i Tromsø. Han vart i 1975 instituttstyrar. I 1980 vart han utnemnd til professor i historie.
Frå 1982 til 2006 var Herstad riksarkivar. Som riksarkivar ville Herstad modernisere norsk arkivvesen. Han fekk oppretta Norsk Arkivakademi i 1992, arbeidde med å få til eit eige arkivfag på Universitet, ivra sterkt for å få på plass Arkivlova 1992, fekk på plass ei lang rekke med byggesaker i Arkivverket, og han var sentral i opprettinga av Digitalarkivet 1998. Herstad gjekk av med pensjon 1. august 2006, etter nær 25 år som riksarkivar.
Som historikar har Herstad arbeidd med befolkningshistorie og kornmonopolet under dansketida, og han publiserte i 2000 boka I helstatens grep: Kornmonopolet 1735-88. I samband med 200-årsjubileet for Henrik Wergeland gav han i 2008 ut ei bok om Henrik Wergelands virke som riksarkivar. Boka er basert på primærkjelder, og gjenreiser diktaren som riksarkivar.
Kongen utnemnde 5. desember 2005 Herstad til kommandør av St. Olavs Orden «for hans innsats for norsk arkivvesen».
Mormor
Mormor er ei nemning på ein person som er mor til eins eiga mor. Eller mor til nokon andre si mor. Ei mormor er også bestemor.
Ordet kjem frå norrønt móðurmóðir. På 1700-talet fekk ordet sterk konkurranse frå ordet bestemor, som, i likskap med «godmor», kan tyde både farmor og mormor. Ei undersøking frå 2005 viste at dei spesifikke slektsskapsorda (farmor, mormor) enno vert meir brukte enn dei meir generelle, spesielt i bymål.
I mange samfunn er mormora ofte den av besteforeldrene ungar har dei næraste banda med. Dette heng saman med at mora gjerne er den som gjev hovudomsorga. Ungane føler seg særs knytte til mora, som igjen er mest knytt til si mor. Barnebarna får dermed mest kontakt og tettast band med mormora.
Ostøya
Ostøya eller Oustøya er ei øy i Bærum kommune utanfor Sandvika. Ho har eit areal på 2,4 km² og om lag 2 km² utgjer Oust gard, medan om lag 400 mål er utparsellert til fritidseigedommar. På øya ligg det òg ein golfbane, som vart oppretta i 1964 (Oustøen Country Club) og Oust Naturreservat, oppretta i 2002, som utgjer hovuddelen av skogen.
Etter avtale med Bærum kommune er stranda ut mot Store Oustsund klausulert som friområde. Garden er i privat eige. Det er tidlegare drive jord- og skogbruk samt saltutvinning, gatesteinbrot, fiske og jakt.
Bergen Group
Bergen Group ASA er eit norsk industrikonsern med verksemd m.a. innan offshore-tenester. Konsernet har historisk utgangspunkt i skipsverftsgruppa Bergen Yards Holding, med fleire oppkjøp av offshore og maritimt retta føretak i 2007. Gjennom dotterføretak eig konsernet m.a. verfta Bergen Group BMV, Bergen Group Rosenberg og Bergen Group Fosen.
Fylkesveg 65
Fylkesveg 65 (Fv65) går mellom Betna i Halsa og Fannrem i Orkdal. Veglengda er 107,9 km, av dette 74,7 km i Møre og Romsdal og 33,2 km i Sør-Trøndelag.
Vegen forlèt E 39 ved Betna og går i retning sør-aust til Skei, så austover forbi Rindal til Storås og vidare nordover til Fannrem der han møter E 39 igjen.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, men har no status som fylkesveg etter at forvaltingsreforma trod i kraft.
Neu-Ulm
Neu-Ulm er ein by i Tyskland i delstaten Bayern med om lag 50 000 innbyggjarar. Han ligg ved den høgre breidda av Donau i Schwaben med Ulm på den andre sida av elva. Byen oppstod då grensa mellom Bayern og Württemberg vart dradd langs Donau og Ulm vart delt i to. Andre nabobyar er Senden, Pfaffenhofen an der Roth, Holzheim, Nersingen og Elchingen.
Historie
Den moderne historia til Neu-Ulm byrja då Ulm vart delt mellom Kongedømet Bayern og Kongedømet Württemberg i 1810. Donau vart grensa mellom desse kongedøma, og landområda på høgresida av elva vart ein del av Bayern. Dette var starten for Neu-Ulm som ein sjølvstendig by.
På denne tida var Neu-Ulm svært liten med berre eit par hus, vertshus og landsbyen Offenhausen. Han vart framleis kalla «Ulm am rechten Donauufer» (Ulm på høgresida av Donau). Namnet Neu-Ulm vart først nemnd i 1814. Byen byrja først vekse i 1841, då Frankfurter Bundesversammlung annonserte at dei ville byggje festninga Bundesfestung.
Etter ønske frå Kong Ludwig I vart Neu-Ulm ein del av festninga. Etter at Neu-Ulm vart knytt til jernbanelinja til Augsburg i 1853, kom soldatar til byen, og det vart oppretta ein garnison her.
Byen byrja først å bløme under borgarmeister Josef Kollmann mot slutten av 1800-talet. Ei trikkelinje mellom Ulm og Neu-Ulm vart bygd i 1897, og i 1900 vart vasstårnet (som framleis er eit landemerke) bygd. I 1906 byrja ein å utvide Neu-Ulm utanfor bymurane. Dei første fabrikkane vart bygd, og byen heldt fram med å verte utvida.
Etter den første verdskrigen vart garnisonen nedlagd. Folketalet og velstanden voks, og han vart ein rik by. Den andre verdskrigen råka derimot byen hardt, og om lag 80 % av bygningane vart øydelagd under allierte bombetokt. Alle bruene over Donau mellom dei to byane vart øydelagd.
Fylkesveg 118
Fylkesveg 118 (Fv118) går mellom Moss og Svinesund i Halden. Veglengda er 56,6 km.
Før 1. januar 2010 hadde vegen nemninga riksveg 118.
Sjokkbølgje
Ei sjokkbølgje er ein slags forstyrring som forplantar seg. Som ei vanleg bølgje fører ho energi og kan forplante seg gjennom eit medium (fast stoff, væske eller gass) eller i somme tilfelle utanom eit materielt medium, som eit elektromagnetisk felt. Sjokkbølgjer er kjenneteikna ved ei brå, nesten diskontinuerleg endring i eigenskapane til mediet. På tvers av ei sjokkbølgje er det nesten alltid ei brå endring av trykk, temperatur og tettleik. Ei sjokkbølgje flyttar seg gjennom dei fleste media med ein høgare fart enn ei ordinær bølgje.
I motsetnad til solitonar (ei anna form for ikkje-lineær bølgje) dissiperer energien i ei sjokkbølgje relativt raskt. I tillegg vil den tilhøyrande utvidingsbølgja nå og stundom slå seg saman med sjokkbølgja, slik at ho delvis vert utjamna. Lyden som følgjer eit fly som bryt lydmuren er lydbølgja som kjem av at sjokkbølgja og utvidingsbølgja som flyet skapar slår seg saman.
Når ei sjokkbølgje går gjennom eit stoff vert den totale energien bevart, men energien som kan utvinnast som arbeid og entropi aukar. Dette fører til dømes til ei friksjonskraft på flyet som bryt lydmuren.
Rakke
Ein rakke vert brukt på råseglsfarty til å halde råa inn til masta. Rakken må tillate at råa kan dreie når seglet skal brasast.
4th Time Around
«4th Time Around» er ein song av Bob Dylan på albumet hans Blonde on Blonde frå 1966.
Teksten skapar kontrast mellom det vanlege og det absurde og indikerer ein ung romanse. Songen er bitar av ein samtale mellom ein mann og ei kvinne, som ser ut til å vere midt i ein krangel. Teksten opnar med det som verkar som høgdepunktet i krangelen «When she said/ Don't waste your words, they're just lies/ I cried she was deaf». Melodien er ein enkel folkemelodi som står i kontrast til dei meir blues-rock-orienterte songane som dominerer Blonde on Blonde.
Rakke
Klaverakke
Den enklaste forma for rakke er klaverakken. Han er gjerne laga av krokvaksen einer eller fururot. Den eine enden er festa godt til råa. Gjerne med ei spleisa lykke. Den krokete delen vert lagd kring mastra som ein klave. Og så vert den andre enden knytt godt til råa. Midt på kroken er rakketrossa festa. Ho vert brukt til å drage i når seglet må ned. For at han ikkje skal bite seg fast til masta vert rakken godt smurd med sauetalg. Både på Vestlandet og Færøyane har ein funne døme på at klaverakken vart laga av vêrhorn.
4th Time Around
«4th Time Around» har ein viss likskap til The Beatles-songen «Norwegian Wood», både melodisk og tekstmessig. «Norwegian Wood» vart rekna som eit stort kunstnarisk sprang for John Lennon og ein av dei første songane som viste at han var tydeleg inspirert av Dylan. «4th Time Around» kan ha vore ei leiken hyllest eller ei satirisk åtvaring til Lennon.
Andre utgåver
Andre artistar som har spelt songen er mellom andre
Norsk versjon
Ein nynorsk tekst til songen, kalla «I fjerde omgang», vart skriven og framført av Tom Roger Aadland på Blondt i blondt i 2016.
Rakke
Kulerakke
I ein kulerakke rullar kuler eller ringar langs masta og gir mindre friksjon. På ein enkel kulerakke, eller enkel tolerakke er det ei rad med kuler eller ringar. Desse vert og kalla toler. Dei er tredde på eit tau. Liksom på klaverakken er ein enden fast på råa. Den andre enden vert festa til råa etter at han er lagd rundt mastra. Om rakken er samansett av to kulerekker vert han kalla dobbel kulerakke eller belterakke. Mellom kulerekkene går det trespiler, slirer. Kulerakken avløyste klaverakken. Sunnmørsjekta som Hans Strøm teikna i 1762 har enkel kulerakke. På større fiskebåtar var han teken i bruk i 1840-50 åra.
Rakke på skip
Skværrigga skip med mange rær har rakke på kvar rå. Dei kan ha mange utformingar og praktiske løysingar.
Glidande rakke
Etter som seglflata på seglskip vart større, vart ein del av segla svært uhandterlege. Kring 1850 vart mers- og bramsegl delte slik at ein fekk øvre og nedre merssegl, og øvre og nedre bramsegl. Dei øvre segla vart heiste og fira, og måtte ha rakkar som kunne gli på mastra.
Rakke med treklamp
Desse rakkane har ein treklamp som ligg rundt ein bøyle som ligg rundt masta. Denne rakkeklampen som er bolta og spikra til råa, gjer at råa kjem nær inn til stanga ho skal heisast på. Ein slepp og svanehalsen, den tynne overgangen ein ofte finn mellom rakke og beslaget på råa. Bøylen kring masta vil lett gnage og skamfile henne. Han vert difor kledd med lêr, som vert godt feitta.
Tønnerakke
Tønnerakken er ein fleire tommar brei jarnring rundt mastra. Han er merkbart breiare enn bøylen på rakke med treklamp. Han vert og brukt på større rær. Råa er festa til rakken med ein svanehals. Tønnerakkar vert ofte fora for å redusere slitasjen på mastra. Vert dei brukte på tremaster, kan foringa innvendig vere av tre eller godt smurt lêr.
Slederakke
Den glidande overmersrakken på større skip, der mersestanga er laga av stålplater, er gjerne ein slederakke. På forkant av stanga er fastnagla ei jarnskinne. På denne skinna går ein slede. Svanehalsen er fest til denne rakkesleden. Overkanten av ringbeslaget rundt råa er fest til andre enden av svanehalsen. Mersefallet er festa til råringen og/eller sleden.
Fast rakke
Ein fast rakke er oftast ein fast ring rundt masta. Ein svanehals bind saman rakken og råa. Svanehalsen har eit ledd så råa kan dreie når ho vert brasa. Eit sterkt stag går frå råa til masta over rakken. Dette staget ber tyngda av råa slik at påkjenninga på svanehalsen blir mindre. Dette staget vert kalla borg eller hangar.
Rakke på gaffelrigg
I overkant av gaffelseglet er ein gaffel med klo innpå masta. Denne gaffelen glir på masta når seglet vert heist. Han vert stundom festa til masta med ein rakke så han skal halde seg på plass.
Most Likely You Go Your Way (And I'll Go Mine)
«Most Likely You Go Your Way (And I'll Go Mine)» er ein song av Bob Dylan på albumet Blonde on Blonde frå 1966. Dylan gav ut songen på singel to gonger i karrieren sin, først i 1974, då han nådde 66. plass i USA, og igjen i 2007, då han nådde 51. plass i Storbritannia.
Songen er innspelt i Columbia Recording Studios i Nashville i Tennessee med studiomusikarane Wayne Moss, Charlie McCoy, Kenneth A. Buttrey, Hargus Robbins, Jerry Kennedy, Joe South, Bill Aikins og Henry Strzelecki. Robbie Robertson spelar òg gitar på songen. Dominerande instrument på songen er trombone, piano, gitar, munnspel, bassgitar, trommer og orgel.
Songen vart mykje spelt som opningsong på turneen til Bob Dylan og The Band i 1974. Ei innspeling frå denne turneen kom ut på konsertalbumet Before the Flood same året. Det var denne utgåva som kom ut på singel dette året.
Jonas Christian Øglænd
Jonas Christian Øglænd var ein norsk kjøpmann og industrigründer frå Sandnes. Han grunnla firmaet Jonas Øglænd AS i 1868 og lanserte sykkelmerket Den Beste Sykkel (DBS) i 1932.
Most Likely You Go Your Way (And I'll Go Mine)
Andre utgåver
Andre artistar som har spelt songen er mellom andre Patti Labelle, Todd Rundgren, The Yardbirds og Mudcrutch.
Ein nynorsk tekst, kalla «Mest truleg går du din veg og eg min», skriven og framført av Tom Roger Aadland på albumet Blondt i blondt i 2016.
Jonas Christian Øglænd
Jonas Øglænd var fødd på Auglend på Høyland i noverande Sandnes kommune som son av bonden og læraren Jakob Gabrielsen Øglænd (1800–85) og Ingeborg Malene Svendsdatter Skjelbrei (1804–73). Han var yngst av 10 sysken. Som liten tenestegjorde han som gjetargut. Etter konfirmasjonen arbeidde han ei tid for eldre brør som var handelsmenn på Sandnes før han blei lærling hjå handelsmannen Henrik Svendsen i Stavanger. 19 år gammal starta han si eiga verksemd på kaia i Sandnes. Han nytta først handelsbrevet til ein eldre bror og deretter ei eldre syster. 23. september 1868 fekk han handelsbrev i sitt eige namn.
Tidleg på 1870-talet kjøpte Øglænd ei tomt i Krossen ved Sandnes, på møtestaden for tre hovudvegar. Her dreiv han detaljhandel med kolonialvarer, jernvarer, klede, sko, kjøkkenutstyr, mjøl og vin, og grossisthandel i landbruksvarer som han kunne få i betaling av bøndene frå Jæren. Den økonomiske krisa på 1880-talet var tung, men Øglænd kom seg gjennom utan å gå konkurs. Han tok inn nye varer som kraftfôr, kunstgjødsel og reinska såkorn som var på veg inn i landbruket, og frå 1890-talet byrja verksemda også å selja syklar.
1966
1966 var eit år i 1960-åra.
Jonas Christian Øglænd
I 1892 vart Øglænd Cyklelager i Sandnes agent for tyske Hengstberg syklar. Nokre år seinare fekk Øglænd Cyklelager òg agentur for amerikanske The World. I tillegg monterte han eigne syklar under varemerka Fram og Viking. I 1906 stod den første sykkelfabrikken ferdig på Sandnes, og Øglænd sin eigen sykkelproduksjon starta. Ein ny og større fabrikkbygning blei bygd i 1911 og utvida med tilbygg i 1913. Medan «The World» blei brukt som namn på produktet i fleire år, blei namnet endra til navnet D.B.S. – kort for «Den beste sykkel» – kort tid etter at Øglænd døydde, i 1932.
Kybernetikk
Kybernetikk (av gresk κυβερνήτης, styrmann/styrmannskunst) er eit fagfelt som tek for seg matematisk modellering, styring og regulering av fysiske system. Dynamikken til systema som skal regulerast vert grundig studert før ein ein tek til med å konstruera regulatorar. Simulering spelar ei sentral rolle innan kybernetikk.
Omgrepet kybernetikk vert som oftast nytta som eit samlande omgrep for mange under-grupper, som til dømes:
Soge
Kybernetikk starta opphavleg på 1940-talet, ved at forskarar tok til å nytta analog elektronikk for å simulera dynamiske system og realisera reguleringssystem. Norbert Wiener vert rekna som den som starta fagfeltet kybernetikk, eller cybernetics som han kalla det på engelsk. Wiener utvikla eit teoretisk grunnlag for kybernetikk, eller reguleringsteknikk, men på grunn av at han arbeidde med korrelasjon og effektspektra enda han opp med ei komplisert og utilgjengeleg formulering. Han skreiv ein banebrytande, men svært tunglesen monograf. .
Sommar-OL 1908
Sommar-OL 1908 blei halde i London i Storbritannia. Vertsnasjonen blei beste nasjon, medan Noreg fekk to gullmedaljar.
1968
1968 i den gregorianske kalenderen var eit skotår som byrja på ein måndag. Året er kjend for ei rekke dramatiske hendingar med bakgrunn i maktkampar mellom ulike krefter og ideologiar. 1968 er blitt kalla «året då allting hende», og er blitt ståande som eit symbol på den motkulturelle ungdomsrørsla frå denne tida, som ofte blir kalla «1968-generasjonen». Ulike krav om fridom og folkestyre prega land over heile verda, og mange venta seg store endringar gjennom ein verdsomspennande revolusjon.
Sommar-OL 1908
Leikane var opphavleg lagde til Roma, men etter vulkanutbrotet til Vesuv i 1907, som la Napoli i ruinar, måtte italienarane bruka alle midlane sine til gjenoppbygging. OL blei flytta til London, og White City Stadium blei bygd på rekordfart.
1968
Våren 1968 fann det stad studentopprør i ei rekkje land, der det best kjende fann stad i Paris i mai. Sosialisme var særs utbreidd blant intellektuelle, og ei ny, «andre bølgje» av kvinnerørsla gjorde seg gjeldande dette året. Samstundes fekk voksteren av radikale idear motsvar av mellom anna det republikanske partiet i USA, som hevda å tala for ein «taus majoritet», og konservative politikarar som franske gaullistar og britiske Enoch Powell.
Dette året bevega Tsjekkoslovakia seg vekk frå sovjetisk innverknad i det som blei kalla prahavåren, men blei seinare på året invadert av andre warszawapaktland.
Sommar-OL 1908
Den offisielle sida til OL skriv at talet på deltakarar var 2008 og Sportsreference skriv 2024; 1980 menn og 44 kvinner.
Minnesmerke
Eit minnesmerke er ein tilverka gjenstand som er varig plassert i det offentlege rommet for å minne om ein person eller ei hending.
Eit minnesmerke i form av ein bauta eller ei steinstøtte blir også kalla ein minnestein. Eit minnesmerke i form av ei tavle blir også kalla ei minnetavle.
Minnesmerke kan finnast i former som standardiserte skilt, tavler av stein eller bronse på veggar eller murar, som bilethoggarverk i form av relieff, byster eller frittstående statuer i alle stilartar og varige material, eller som byggverk, så som gravhaugar, pyramidar eller mausoleum og anna.
1968
USA opplevde skjelsetjande politiske omveltingar og valdshandlingar. Dette året blei borgarrettsleiaren Martin Luther King jr. og presidentkandidaten Robert F. Kennedy drepne i attentat. Landet gjekk gjennom uro som raseopptøyar og demonstrasjonar mot vietnamkrigen, som var i ferd med å mista folkestøtte. Demokratane sitt presidentnominasjonsmøte i august dette året blei råka av uro både innan partiet og ute i gatene i Chicago. Partiet orienterte seg mot venstresida, medan republikanarane vann veljarar gjennom å appellera til «det tause fleirtalet», som var imot mange av dei radikale endringane opprørarane stod for.
Sommar-OL 1908
Nasjonalisme
Dette var dei fyrste offisielle leikane der alle deltakarane var delte inn i lag etter kva land dei kom frå, noko som fyrst blei gjort under jubileumsleikane i Hellas i 1906. Under opningsseremonien skulle dei òg marsjera bak flagga til landa sine. Dette skapte ulike problem. Ettersom Finland var underlagt Russland, var det venta at finnane skulle gå bak det russiske flagget heller enn sitt eige. Dei valde heller å gå utan flagg. Deltakarar frå Irland blei ein del av det britiske laget, og mange av dei valde derfor å ikkje vera med på leikane.
Det svenske flagget blei ikkje heist over stadionet, og svenskane nekta derfor å delta i opningsseremonien. Også USA sitt flagg blei utelate, og på grunn av dette nekta flaggberaren å senka det for den britisk kongefamilien. Ein lagkamerat forklarte etterpå dette med at «flagget bøyer seg ikkje for nokon konge på jorda», noko som førte til at amerikanarar sidan venta at flaggberaren deira skulle fornærma statsoverhovud ved ikkje å senka flagget for dei.
1968
Medan liknande frigjeringskampar, folkeoppreistar og motkulturelle hendingar også fann stad i åra rundt 1968, er 1968 med sine kontrastar mellom framtidshåp og vonbrot, fredsretorikk og vald blitt ståande som eit høgdepunkt, på godt og vondt, frå dei alternative 1960-åra. Kampsakene frå 1968 prega ettertida, og skiljelinene finst framleis innan seinare politikk. ,
Sommar-OL 1908
Maraton
I dette laupet blei lengda for maratonlaupet fastsett for fyrste gong, til 42,195 km. Startlinja blei flytta slik at kongefamilien skulle kunna sjå henne betre.
1968
Hendingar
Pågåande hendingar i 1968 var Andre Chimurenga-krigen i Rhodesia (1964–1979), Kulturrevolusjonen i Kina (1964–1969), Den namibiske sjølvstendekrigen, (1966–1988) Borgarkrigen i Yemen (1962–1970), og Vietnamkrigen (1959–1975).
Sommar-OL 1908
Maraton
I dette laupet kom italienske Dorando Pietri fyrst inn på stadion, men han kollapsa fleire gonger og sprang deretter feil veg. Ikkje langt frå vinnarstreken tok to adjutantar han i armane og hjelpte han over. På grunn av dette blei Pietri diskvalifisert, og amerikanske John Hayes vann gullmedaljen. Pietri blei likevel den symbolske vinnaren, og blei dagen etter overrekt ein gullpokal av dronning Alexandra.
1968
Skildringar av 1968
1968 er blitt skildra i ei rekke kulturelle verk, til dømes har forfattaren Milan Kundera og visediktaren Karel Kryl skrive om prahavåren. Skodespelet The Party av Trevor Griffiths skildrar 1968 i Storbritannia.
Sommar-OL 1908
Dømming
Leikane førte òg til standardreglar for idrett, og til at ein byrja å ta i bruk dommarar frå ulike land, heller enn berre frå vertslandet. Ein grunn til dette var 400-meteren, der den USA-amerikanske vinnaren blei skulda for å ha hindra den britiske deltakaren, Wyndham Halswelle. Laupet blei halde på nytt, men dei tre amerikanske deltakarane nekta å springa, og Halswelle vann ved å springa åleine rundt banen.
Kjærlighet i koleraens tid
Kjærlighet i koleraens tid, originaltittel El amor en los tiempos del cólera, er ein roman av den colombianske forfattaren og nobelprisvinnaren Gabriel García Márquez. Romanen kom ut på spansk i 1985 og vart omsett til bokmål av Kjell Risvik i 1986. Ei engelskspråkleg filmatisering vart utgjeven i 2007.
Handlinga
Hovudpersonane i romanen er Florentino Ariza og Fermina Daza. I ungdomen blomstrar eit løynleg tilhøve mellom dei to ved hjelp av Fermina si tante Escolástica. Dei utvekslar fleire kjærleiksbrev. Men når faren åt Fermina, Lorenzo Daza, finn ut om tilhøvet, tvingar han dottera si til å slutte å sjå Florentino umiddelbart. Når ho nektar å lyde, tar Lorenzo dottera med og flyttar inn med familien til den avlidne kona si i ein annan by. Uavhengig av avstand, held Fermina og Florentino fram å kommunisere via telegrafen. Men når ho er tilbake i heimbyen, innser Fermina at tilhøvet hennar til Florentino ikkje var noko anna enn ein draum sidan dei praktisk talt er framande; ho bryt av engasjementet med Florentino og returnerer alle breva ho mottar.
Ein ung og dugeleg nasjonalhelt, Dr. Juvenal Urbino, møter Fermina og byrjar å gjere kur til ho. Til trass for den første motviljen hennar mot Urbino, gjev ho etter for faren sine overtalingar giftar seg til velstand med Urbino. Urbino er ei lege vigd til vitskap, modernitet og «orden og framgang». Han er forplikta til utrydding av kolera og til å fremje offentlege arbeid.
Sjølv etter Fermina sitt giftarmål, ventar Florentino på ho. Som eldre, freistar Urbino å ta papegøyen sin ned frå eit mangotre, berre for å falle av stigen og døy. Straks etter gravferda proklamerer Florentino kjærleiken sin til Fermina igjen og fortel ho at han har heldt seg trufast til ho i alle desse åra. Nølande gjev Fermina han til slutt ein ny sjanse. Dei freistar eit liv saman, etter å ha levd to liv kvar for seg i over fem tiår. Mot slutten av forteljinga, kjem Fermina å akseptere Florentino sin visdom og livsrøynd, og kjærleiken deira får lov til å blomstre gjennom alderdomen.
Omgjevnadene
Historia føregår hovudsakleg i ein ikkje namngjeven hamneby ein stad i nærleiken av Det karibiske havet og på Magdalenaelva. Gjeve at Rafael Núñez er nemnd som «forfattar av nasjonalsangen», er landet sannsynlegvis Colombia. Medan byen blir verande namnlaus gjennom heile romanen, er skildringar og namn på stadar som peikar mot Cartagena med tillegg av Magdalenaelva, som møter havet ved den nærliggande byen Barranquilla. Den fiktive byen er delt inn i område slik som «visekongenes bydel» og «Portal de los Escribanos» (Dei skriftslærdes arkade). Romanen føregår omtrent i perioden 1880 og 1930. Byen sine «dampande og søvnige gater, rotteåtatt kloakk, gamle slavekvartal, rotnande kolonialarkitektur, og mangfaldige innbyggjarar» er nemnt i teksten om liva til karakterane. Stader innanfor historia er:
Stuck Inside of Mobile with the Memphis Blues Again
«Stuck Inside of Mobile with the Memphis Blues Again» er ein song av Bob Dylan på albumet Blonde on Blonde frå 1966.
Albumutgåva finst òg på Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II frå 1971. Ei anna utgåve av songen er på konsertalbumet Hard Rain frå 1976. Ei tidleg studioutgåve med raskare tempo vart gjeven ut på The Bootleg Series Vol. 7: No Direction Home: The Soundtrack. Som denne tidlege utgåva indikerer, hadde Dylan vanskar med å passe teksten til takten og dette gjorde at songen vart omarrangert til ein meir vanleg 4/4-takt.
Eit konsertopptak av songen finst på albumet Hard Rain frå 1976 og vart òg gjeven ut på singel med «Rita May» som B-side.
Dagfred Berstad
Dagfred Berstad er ein norsk lærar. Han er frå Ervik i Selje kommune. Han gjekk på Firda off. Realskule og Eid Gymnas, og studerte litteratur og språk ved universiteta i Bergen og Trondheim. Sidan 1976 har han vore lærar på Stadlandet og i Ervik.
Stuck Inside of Mobile with the Memphis Blues Again
Innspeling
Alle dei tjue opptaka av «Stuck Inside of Mobile» vart gjort seint på natta den 17. februar 1966, i Columbia's Music Row Studios i Nashville. Dylan omarbeidde stadig songen i studio, endr teksten og endra songstrukturen på dei forskjellige opptaka. Til slutt, etter tre timar med innspelingar, var det tjuande og endelege opptaket klart. Opptak nummer fem vart sidan gjeven ut på The Bootleg Series Vol. 7.
Andre versjonar
Grateful Dead spelte songen på konsertane sine i 1980- og 1990-åra, og framførte songen med Dylan sjølv då dei turnerte i lag i 1987. Cat Power spelte inn songen for filen I'm Not There. Den spanske artisten Kiko Veneno spelte denne songen i ei rumbaversjon. North Mississippi Allstars spelte songen i 2011 på albumet deira Keys to the Kingdom. Elvis Costello framførte ein soloversjon av songen på ein konsert i Mobile, Alabama den 13. mars 2015. Old Crow Medicine Show spelte inn songen i 2017 på hyllestalbumet 50 Years of Blonde on Blonde.
Norske versjonar
To norske tekstar er skrivne til songen. Den første vart skriven av Jan Erik Vold og kalla «Sitte fast på Notodden med Briskeby blues» og framført av Kåre Virud i 1977. Denne versjonen vart òg framført av Blueslaget i 1984. Tom Roger Aadland skreiv og framførte ein nynorsk tekst kalla «Sitje fast i strileland med sentrumsblues i kveld» for albumet Blondt i Blondt i 2016.
County Kildare
County Kildare (irsk Contae Chill Dara) er eit grevskap i Republikken Irland søraust på Irland i provinsen Leinster. Namnet kjem frå irsk og tyder 'kyrkje' (Cill) 'ved eikene' (Dara)
County Kildare grensar til Meath i nord, Offaly og Laois i vest, Carlow i sør og Dublin og Wicklow i aust. Kildare eir ein del av storbyområdet til Dublin.
Store byar
Byen Kildare er den eldste i grevskapet og den mest historierike. Naas (Nás na Rí på irsk, tyder 'møtestaden til kongar') er hovudbyen.
Newbridge (Droichead Nua) er den største byen i Kildare og ligg sentralt i grevskapet, nær Curraghsletta. Han er ein raskt veksande by med over 20 000 innbyggjarar.
Maynooth (Maigh Nuad) er det historiske utdanningssenteret i grevskapet. Her ligg Nasjonaluniversitet i Irland, Maynooth og St Patrick's College i Maynooth. Kilcock (Cill Choca) er ein by 6 km nord for Maynooth.
I Monasterevin (Mainistir Éimhín) ligg Moore kloster frå 500-talet, som vart grunnlagd av St. Evin.
Byar
Maynooth (10 000 innb.) og Celbridge (20 000 innb.) har begge søkt om bystatus.
Stemmeband
Stemmebanda eller røyst(e)banda er to band som strekkjer seg horisontalt gjennom strupehovudet. Når luft frå lungene passerer stemmespalta, som er mellomrommet mellom stemmebanda, oppstår det lyd når bestemte krav er oppfylt. Til dømes må ikkje stemmebanda vere for hardt stramma, og dei må vere fuktige. Stemmebanda til born er tynne og slanke, difor har dei lysare røyst enn vaksne. Når gutar kjem i stemmeskiftet, veks stemmebanda og blir tjukkare og lengre. Då blir røysta mørkare.
José Alves dos Santos Júnior
José Alves dos Santos Júnior er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Bellmare Hiratsuka.
Kriezá
Kriezá (gresk Κριεζά) er ein landsby i periferieininga Évvia i Sentral-Hellas i Hellas. Kriezá var hovudsete i den tidlegare kommunen Dýstos, som no er ei kommunaleining i kommunen Kými-Alivéri.
De lege lata
De lege lata er latin og tydar i ein juridisk kontekst «etter gjeldande rett». Omgrepet vert nytta til å avgrense den gjeldande retten frå rett som ikkje gjeld lenger eller rett som enno ikkje gjeld (t.d. der eit lovframlegg er under handsaming og enno ikkje vedteke).
Motstykket er omgrepet de lege ferenda.
Émerson Luiz Firmino
Émerson Luiz Firmino er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Bellmare Hiratsuka.
Movimiento al Socialismo
Sosialistpartiet i Bolivia (Movimiento al Socialismo, MAS) er eit venstreorientert boliviansk parti leidd av Evo Morales, skipa i 1987.
MAS grodde opp frå ei rørsle for å forsvare interessa åt kokabøndene. Evo Morales har utforma målsettinga for partiet og ein populær organisasjon for å oppnå nasjonal samling, og han har utforma ein ny petroleumslov som vil garantere 50 % av inntekta for den bolivianske staten, skjønt politiske leiarar i MAS også har synt interesse for å gjere nasjonaliseringa av olje- og gassindustrien komplett.
I kongressvalet på slutten av 2002 kom partiet på andreplass med 19,4 % av dei gyldige presidentstemma og 14,6 % av einrepresentantstemma, noko som gav 27 av 130 sete i kongressen og 8 av 27 i senatet. Dette var overraskande og upassande for dei tradisjonelle bolivianske partia. Også i 2005 var Morales presidentkandidaten åt partiet. Han vann då ein klar siger med majoriteten av røystene og partiet fekk 72 av 130 sete i kongressen og 12 av 27 i senatet. I prefektvalet kjempa MAS for alle ni departement, men vann berre tre: Chuquisaca (43 %), Oruro (41 %), and Potosí (42,7 %).
Presidentvala
Ettersom dei økonomiske reforma vart sett i verk på 1990-talet, starta tidlegare gruvearbeidarar å dyrke kokablad, og somme hevder at det medverka til at landet kom med i internasjonal narkotikaproduksjon og narkotikasmugling. Under tidlegare president Hugo Banzer starta ein organisert aksjon for utrydding av narkotika, aksjonen var stødd av styresmakta i Sambandsstatane.
Vala i 2002
MAS hadde i utgangspunktet eit lågt resultat på meiningsmålingane, men dei nytta ut avgrensa ressursar på fantasifullt vis og vekte merksemd. Partiet fann ein utradisjonell kampanjetaktikk med å gje bort politiske «konfetti» som t-skjorter, hovudplagg, kalendrar, baseballar saman med fjernsynsreklame og posterar. Eit kontroversielt fjernsynsinnslag viste portrett av ei innfødd hushjelp som formante massane om å røyste etter samvitet og ikkje slik som sjefane oppmoda om. Som alle andre parti fekk MAS noko under USD 200 000 av staten til valkampanjen.
MAS sirkulerte ein poster i alle bolivianske byar med eit stort bilete av Morales plasser under teksten: Manuel Rocha var dåverande ambassadør frå Sambandsstatane. Det vert hevda at posteren gav ein stor påverknad på veljarane, han vart populær og MAS måtte trykkje nye opplag.
Ingen av dei etablerte partia ønskte å ta debattar med Morales, dei avfeide MAS som eit minoritetsparti. Og i juni tok Morales til motmæle og meldte til media at heller ikkje han var interessert i ein debatt med dei:
Rocha gav ein tale fleire døger før valet kor avtroppande president Jorge Quiroga var til stades og Rocha uttalte: Trass talen røysta bolivianarane på MAS i mengd, spesielt i departementa på Altiplano med stor innfødd folkesetnad. Partiet fekk 20,94 %, berre eit par prosentpoeng bak vinnarpartiet. Etterpå takka Morales ambassadøren for stønaden:
Fylkesveg 119
Fylkesveg 119 (Fv119) går mellom Moss og Larkollen i Rygge. Veglengda er 11 km.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltingsreformen trod i kraft har han status som fylkesveg.
Movimiento al Socialismo
Vala i 2005
Etter valet i 2002 opplevde Bolivia ei veksande misnøye og sosial uro, mellom anna med den såkalla «bolivianske gasskrigen i 2003». I juni 2005 blei president Carlos Mesa tvungen til å trekkje seg og den konstituerte presidenten Eduardo Rodríguez Veltzé gjorde vedtak om å framskynde 2007-vala til desember 2005.
Menneskerettar
Menneskerettar er grunnleggjande rettar og fridommar som tilkjem kvart menneske. Forkjemparar for slike rettar hevdar gjerne at kvart menneske har verdi i seg sjølv, uavhengig av etnisitet, klasse eller kjønn. I tillegg til å vera eit sentralt moralsk, politisk og juridisk verkemiddel i moderne politikk, både nasjonalt og internasjonalt, i forsvaret for rettane til individ, utgjer menneskerettane viktige og kontroversielle forskingsområde innan både filosofi og rettsvitskap.
Menneskerettane byggjer delvis på filosofien som blir kalla naturrett og rettsprinsippa bak naturretten. Tankar frå opplysingstida førte til erklæringa av slike rettar i Den amerikanske sjølvstendeerklæringa (1776) og den franske Erklæringa om rettane til mennesket og borgaren (1789). Etter andre verdskrigen gjekk landa i SN saman om Menneskerettsfråsegna (1948) og seinare fleire internasjonale fråsegner og konvensjonar som skulle definera og verna menneskerettar.
Movimiento al Socialismo
Vala i 2005
Valprogrammet til MAS var konsentrert om tre saker:
Menneskerettar
Dei viktigaste menneskerettane etter naturretten er personleg fridom, næringsfridom, organisasjonsfridom og retten til å binda seg ved lovnad, avtale eller skadegjerande handling. I moderne menneskerettstenking har retten til liv, ytringsfridom, røysterett, rettsstryggleik og trusfridom vokse fram som viktige menneskerettar.
Menneskerettane regulerer først og fremst tilhøvet mellom staten og individet. Ofte blir dei menneskerettane ein ser på som viktige nedfelte i grunnloven til eit land. Rettane kan også nedfellast i konvensjonar, til dømes den juridisk bindande europeiske menneskerettskonvensjonen.
Movimiento al Socialismo
Vala i 2005
Den 4. desember synte meiningsmålingar 32 % tilslutnad for Morales, medan dei største opponentane Jorge Quiroga låg på 27 % og Samuel Doria Medina på under 15 %. Alle partia hadde no lova nasjonal solidaritet, nasjonalisering av petroleumsindustrien og velferd for folket. Quiroga frå det sosialdemokratiske partiet PODEMOS var rekna som ein nyliberal og USA-venleg kandidat. Den 14. desember meldte «Wall Street Journal» at Morales leidde meiningsmålingane med 34 % mot 29 % for Quiroga. Valdagsmålingar synte ein siger på 42-45 % for Morales. Quiroga medgav nederlag få timar seinare. Sluttresultatet for valet synte at Morales fekk nær 54 % av røystene.
Marina Lewycka
Marina Lewycka er ein engelsk forfattar av ukrainsk opphav frå Sheffield i England.
Lewycka vart fødd i ein flyktningleir i Kiel i Tyskland etter den andre verdskrigen. Ho flytta som barn med familien sin til England der ho bur no. Ho vart utdanna ved Keele University, og er no lærar i mediafag ved Sheffield Hallam University.
Debutromanen hennar, A Short History of Tractors in Ukrainian (En kort historie om traktoren i Ukraina, Gyldendal, 2006, ISBN 82-05-33379-3), fekk Bollinger Everyman Wodehouse Prize ved Hay litteraturfestivalen, og vart nominert til The Man Booker Prize og Orange Prize for Fiction i 2005. Romanen er omsett til meir enn 20 språk, mellom anna nederlandsk, norsk og italiensk.
Utanom diktinga si har Lewycka skrive fleire bøker med praktiske råd for eldre menneske, utgjevne av den engelske ideelle organisasjonen Age Concern.
In the Flesh
In the Flesh er ein song av det britiske bandet Pink Floyd laga av Roger Waters for albumet The Wall i 1979.
Komposisjon
Songen er forholdsvis høglydt, og introduksjonspartiet inneheld dei same eksplosive orgelsekvensane ein kan høyre i byrjinga av In the Flesh?. Songen går så over i eit rolegare parti med «engleliknande» korsong før tekstpartiet byrjar. Slutten av songen inneheld ein annan høglydt orgelsekvens og songen forsvinn gradvis ut til ropa «Hammer! Hammer! Hammer!».
Handling
Som dei andre songane på The Wall fortel «In the Flesh» ein del av historia til hovudrolla Pink. Songen markerer den første av ei rekkje songar der Pink i neddopa tilstand ser på seg sjølv som ein slags diktator. I denne songen hallusinerer han at konserten hans er eit politisk oppmøte, og songen er ein satirisk måte å vise korleis tilhengjarar av pop- og rockestjerner forgudar sine heltar.
Denne songen og dei to som følgjer etter, «Run Like Hell» og «Waiting for the Worms», kan òg samanliknast med maktframgangen til Adolf Hitler. «In the Flesh» er kampropet hans om at alle må følgje han. «Run Like Hell» er eit forsøk på å byrje og utslette alle han hatar, og «Waiting for the Worms» er galskapen hans på det verste. Mot slutten tving han folket til å frykte han i staden for å følgje han. I filmen vert dette vist ved at folk lukker gardinene når han går forbi i gata.
Kontrovers
Enkelte delar av teksten kan virke provoserande for enkelte folkegrupper, inkludert homoseksuelle, jødar og mørkhuda. Tatt ut av samanhengen kan songen virke rasistisk. Songen er derimot satirisk og hånar ikkje berre dei lojale tilhengjarane av musikarar, men òg fordommane mot forskjellige folkegrupper. Det ville til dømes vore latterleg å forfølgje folk med mykje kviser.
Medverkande
med:
Personell per Fitch og Mahon.
Hiroshi Sakai
Han spela for klubbane Bellmare Hiratsuka og Oita Trinita.
County Kilkenny
Innbyggjararane i Kilkenny vert ofte kalla «Kilkenny Cats».
County Kilkenny grensar til Laois i nord, Tipperary i vest, Waterford i sør og Wexford og Carlow i aust.
Grevskapet utgjorde tidlegare Kongedømet Osraige, som eksisterte frå minst 100-talet og fram til 1200-talet. Den noverande katolske bispedømet i området vert framleis kalla Ossory, men grensa til det opphavlege kongedømet gjekk langs to av dei tre søstrene, elvane Barrow og Suir. Den norlege grensa var fjella Slieve Bloom.
Nesøya i Oslofjorden
Nesøya er ei øy i Oslofjorden, og ein del av Asker kommune. Ho er om lag 3 km² stor og er knytt til fastlandet på Slependen i Asker over sundet Grønsund via Nesøybrua. Frå Nesøya går det kabelferje over til naboøya Brønnøya.
Nesøya er på det næraste skild i to delar av Halsbukta, og heng her berre saman over ein smal rygg med namnet Halsen. Den nordre (nord-vestleg) delen, som ligg nærast fastlandet, er den minste. Store delar av den større og søre (sør-austlege) delen av øya er dekte av Nesøytjernet (òg kalla Nesøytjern på mange av karta), som er eit etter måten stort vatn med ei øy i. Både vatnet og omgjevnaden er freda som Nesøytjern naturreservat av di både Nesøytjernet og skogen ikring det har ein særs spesiell fauna som finst få andre stader. Isen på tjernet vart i tidlegare tider skåre opp til blokker vinterstid, lagra og og skipa ut til mange land på sommarstid for å nyttast til å kjøle ned matvarer.
Namnet Nesøya har øya truleg fått etter den tidlegare garden Nes på fastlandet, som truleg var mellom dei eldste gardane i distriktet. Garden, som seinare vart skilt i tre gardar, låg på høgdedraget mellom Neselva og sundet mellom fastlandet og Nesøya. Neselva og den gamle steinkvelvbrua over elva, Næs Bro, som har gjeve namn til staden Nesbru, har òg fått namn etter denne garden.
Nesøya høyrde til Holmen skulekrins og Holmen folkeskole på Nesbru før Nesøya skole vart opna skuleåret 1965/66.
Nesøya idrettslag vart oppretta i januar 1958 og gjorde det etter kvart skarpt mot slutten 60-talet, spesielt innan friidrett. Dei hadde dyktige medlemmer som Henrik Abel, Christian-Fredrik Schønfeldt og Petter Bogsti. Frå på midten av 1970-talet vart øya mest kjend for at fleire av Noregs kjendisar og rikfolk budde der eller flytta dit. Øya er prega av store villaer, private strender og private brygger med luksuriøse fritidsbåtar.
Fleirtalsregjering
Ei fleirtalsregjering er ei regjering som har støtte hos majoriteten av representantane i nasjonalforsamlinga i statar med parlamentarisme.
I Noreg
Stortinget, som er nasjonalforsamlinga i Noreg, har no av 169 mandat eller representantar frå ulike parti. Både enkeltparti, og eit samarbeid av fleire parti, ein koalisjon, kan danne regjering - sjå koalisjonsregjering.
Dersom eit parti, eller ein koalisjon av fleire parti, etter eit stortingsval har 85 mandat eller fleire, kan dei danne ei fleirtalsregjering. Ei fleirtalsregjering vil vanlegvis ikkje ha vanskar med å få gjennom sine forslag i Stortinget. Dette medfører at dei viktigaste drøftingane av sakene skjer i regjeringa, og mellom regjeringa og stortingsgruppene til regjeringspartia. Dermed vil sakene ofte vere avgjorde når dei kjem til formell handsaming i Stortinget. Dette gjer igjen at opposisjonen har vesentleg mindre innflytelse enn når regjeringa er ei mindretalsregjering.
Viss eit parti, eller ein koalisjon av fleire parti, har mindre enn halvparten av representantane, kan dei likevel danne regjering. Dette blir då ei mindretalsregjering. Viss regjeringa er i mindretal, så er den avhengig av støtte frå eitt eller fleire andre parti for å oppnå fleirtal ved voteringar i Stortinget. Regjeringa Bondevik II var ein mindretals-koalisjon, medan Regjeringa Stoltenberg II er ein fleirtals-koalisjon.
Alt
Alt er eit røysteleie innan song eller hos musikkinstrument, for eksempel altblokkfløyte, althorn, altsaksofon og altklarinett. Det er den lågaste kvinnerøysta i eit kor. I mange kor blir den delt opp i første og andre alt. Ei djup altrøyst vert kalla kontraalt.
Sjå òg
Alt_(stemme) Alt Alt (Stimmlage) Alto Contralto Alto (voix) Alt Alt (zangstem) アルト Alt (głos) Alto (voz) Alto Alt Altovi Altto Alt Альт (голос) 女低音