cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Joni Mitchell
1994–2001: Tilbakekomsten
Det var på denne tida at kritikarane starta å merke ei endring i stemma til Mitchell, særleg på dei eldre songane hennar. Sjølv innrømde ho at ho merka dette sjølv og forklarte at «eg prøvde å nå ein tone, men det var ingenting der.» Røyking har stundom fått skulda for det meir avgrensa registeret hennar og den meir rustne stemma (ho har vorte skildra som «ein av dei siste storrøykarane i verda»), men Mitchell meinte sjølv at endringane i stemma vart merkbar på 1990-talet på grunn av andre problem, mellom anna knutar på stemmebanda, tett strupehovud og langvarige effektar av polio. I eit intervju i 2004 nekta ho for at røykevanen hennar hadde noko med stemmeendringa å gjere, og peikte på at mange songarar mistar det øvste registeret sitt når dei passerer femti. I tillegg meinte ho at stemma hennar vart meir interessant og uttrykksfull når ho no ikkje lenger kunne når dei høge tonane.
Dei to neste albuma til Mitchell inneheldt ikkje nye songar, og Mitchell sa at dei vart spelte inn for å oppfylle platekontrakten, men på begge albuma nytta ho den nye vokalstilen sin. Both Sides, Now (2000) var eit album som hovudsakleg bestod av andre sine jazzstandardar, framført med orkester og orkesterarrangement av Vince Mendoza. Albumet inneheldt òg ei nyinnspeling av «A Case of You» og tittelsporet «Both Sides Now». Det fekk stort sett god kritikk og ho la ut på ein kort turne i USA der ho spelte i lag med eit band med Larry Klein på bass samt eit lokalt orkester på kvar stad. Suksessen til albumet førte til Travelogue i 2002, ei samling av nyinnspelingar av hennar tidlegare songar med svulstig orkesterarrangement.
2002–2005: Tilbaketrekking
I løpet av dei neste få åra var dei einaste Mitchell-albuma som kom ut samlealbum av hennar tidlegare songar. I 2003 kom Geffen-innspelingane hennar ut i ein nymastra boks på fire plater, The Complete Geffen Recordings, med merknader frå Mitchell og somme tidlegare ikkje utgjevne songar. Ei rekkje tematiske samlingar av songar frå tidlegare album kom òg ut: The Beginning of Survival (2004), Dreamland (2004) og Songs of a Prairie Girl (2005), den siste med oppveksten i Canada som ein raud tråd som ho gav ut etter å ha blitt invitert til Saskatchewan Centennial-konserten i Saskatoon. Konserten, som var ei hyllest til Mitchell, hadde mellom anna dronning Elizabeth II av Storbritannia i publikum. I omslaget til Prairie Girl, skriv ho at samlinga er «mi hyllest til Saskatchewan's Centennial-feiringane».
Tidleg i 1990-åra signerte Mitchell ein avtale med Random House om ein sjølvbiografi. I 1998 fortalte ho The New York Times at memoarane hennar «vart utarbeidd», og at dei skule kome ut i så mykje som fire bind, og at den første linja skulle bli «Eg var den einaste svarte mannen på festen». I 2005 sa Mitchell at ho nytta ein bandopptakar til å få ned memoarane sine.
Tidleg i 2000-åra arbeidde Joni Mitchell med den internasjonalt anerkjende artisten Gilles Hebert. Joni vitja Mendel Art Gallery i Saskatoon, der ho og Giles laga boka 'Voices'. Boka fekk internasjonal merksemd og gjorde både ho og Gilles Hebert ytterlegare kjende.
Sjølv om Mitchell sa at ho ikkje lenger skulle turnere eller halde konsertar, dukka ho stundom opp i ålmenta og talte om miljøsaker. Mitchell delte tida hennar mellom heimen sin i Los Angeles, og eigedomen i Sechelt i British Columbia som ho hadde eigd sidan tidleg i 1970-åra. «L.A. er arbeidsplassen min», sa ho i 2006, «B.C. er hjarteslaget mitt.» I følgje intervju fokuserer ho i dag hovudsakleg på visuell kunst, som ho ikkje sel og berre sjeldan syner fram.
2006–til i dag: Suksessfullt comeback
I eit intervju i oktober 2006 med The Ottawa Citizen avslørte Mitchell at ho spelte inn dei første nye songane sine på nesten ti år, men gav elles få detaljar. Fire månader seinare i eit intervju med The New York Times, sa Mitchell at det komande albumet Shine, var inspirert av krigen i Irak og noko barnebarnet hennar hadde sagt under ein familekrangel «Bad dreams are good—in the great plan».
I februar 2007 reiste Mitchell attende til Calgary der ho var rådgjevar for Alberta Ballet Company-premieren av «The Fiddle and the Drum», din dans koreografert til både nye og gamle songar. Mitchell filma òg delar av øvingane for ein dokumentar ho arbeidde på.
Det nye albumet Shine kom ut 25. september 2007 og gjekk inn på 14. plass på Billboardlista, den høgaste plasseringa hennar i USA sidan Hejira i 1976, over tretti år tidlegare.
Same dag gav Herbie Hancock, ein god ven av Mitchell, ut River: The Joni Letters, eit album som var ei hyllest til musikken til Mitchell. Av artistar på albumet finn ein Norah Jones, Tina Turner, Leonard Cohen og Mitchell sjølv, som medverka med vokal på ei nyinnspeling av «The Tea Leaf Prophecy (Lay Down Your Arms)» (opphavleg på albumet Chalk Mark in a Rain Storm). I 20078 vann Hancock Grammyprisen for årets album med dette albumet. Det var første gong på 43 år at ein jazzartist vann den gjeve prisen. I takketalen takka Hancock Mitchell samt Miles Davis og John Coltrane. Mitchell sjølv vann Grammyprisen for beste instrumentale popsong med opningssporet frå Shine, «One Week Last Summer».
Den 12. februar 2010 vart «Both Sides, Now» framført på opningsseremonien til Vinter-OL 2010 i Vancouver.
Arne Larsen
Arne Larsen var ein norsk langrennar og friidrettsmann kjend som  Koppang-Larsen. Han var busett på Hamar og jernbanemann av yrke.
Joni Mitchell
2006–til i dag: Suksessfullt comeback
Mitchell vert for tida behandla for ein kontroversiell tilstand kalla «Morgellons-syndrom». Mitchell snakka med LA Times i april 2010 om sjukdomen og sa «eg har denne merkelege, ulækjelege sjukdomen som ser ut til å kome frå det ytre rommet, men helsa mi er betre enn ho har vore på ei stund.» Ho skildra Morgellons som «ein langsam, uføreseieleg mordar», men sa at ho var villig til å kjempe mot sjukdommen. Mitchell sa at ho planla å forlate musikkindustrien for å arbeide mot å gje folk diagnostisert med Morgellons meir truverd.
Arne Larsen
Arne Larsen deltok saman med Ragnar Ringstad, Olav Økern og Lars Bergendahl på det norske stafettlaget på 4 x 10 km som tok sylv under VM i 1938 i Lahtis.
Joni Mitchell
Unik gitarstil
Somme av dei mest populære Mitchell-songane vart skriven på piano, men nesten alle songane ho skreiv for gitar nyttar ei open eller uvanleg stemming; ho har skrive songar i kring 50 forskjellige stemmingar, som ho har kalla «dei rare akkordane til Joni». Bruken av alternative stemmingar gjer at gitaristar kan skape akkompagnement med meir varierte og omfattande tekstur. Bruken av alternative stemmingar og den rytmiske plukke-/klimprestilen skapar ein rik og unik gitarstil. Plukke- og klimpreteknikken hennar med høgrehanda har utvikla seg gjennom åra frå ein intrikat plukkestil, som ein finn på gitarsongane på dei første albumet, til ein lausare og meir rytmisk stil, stundom med perkusjonsaktige «slag», som ein finn på dei seinare albuma hennar.
Arne Larsen
Individuelt vann Larsen NM-sylv på 5 000 m og 10 000 m løp i 1938 og 1939, og han tok NM-bronse i terrengløp i 1937 og 1938. Som friidrettsutøvar representerte Larsen idrettslaga Hamar IL i 1937 og Ottestad IL frå 1938. I 1939 blei han tildelt Egebergs Ærespris for innsatsen sin innan skisport og friidrett.
Joni Mitchell
Unik gitarstil
I 1995 utvikla ein ven av Mitchell, Fred Walecki, innehavar av Westwood Music i Los Angeles, ei løysing som gjorde at ho kunne nytte dei forskjellige stemmingane på konsertar. Walecki utvikla ein Stratocaster-liknande gitar som fungerte i lag med ein Roland VG-8 (virtuell gitar), eit system som lagra dei mange stemmingane hennar elektronisk. Medan sjølve gitaren vart verande i standard stemming, omsette VG-8 signala til digitale signal, som så vart omgjort til den alternative stemminga. Dermed kunne Mitchell nytte ein gitar på scenen, medan ein teknikar gjorde klar den førprogrammerte stemminga for kvar song song i settet.
Mitchell var òg særs nyskapande harmonisk i dei tidlege åra (1966–72) og nyttar teknikkar som modalitet, kromatisisme og orgelpunkt.
I 2003 kåra Rolling Stone ho til den 72. beste gitaristen nokon sinne og vart med det den høgast rangerte kvinna på lista.
Påverknad på andre artistar
Til dømes er Prince-songen «The Ballad of Dorothy Parker» på albumet Sign 'O' the Times (1987), ei hyllest til Mitchell, både gjennom Mitchell-liknande harmoniar og ved å bruke Mitchell sine eigne teknikkar.
Madonna har omtalt Mitchell som ein av dei første kvinnelege artistane som verkeleg talte til ho som tenåring; «Eg var verkeleg ein stor Joni Mitchell-tilhengjar. Eg kunne all teksten på Court and Spark; eg forguda ho då eg gjekk på vidaregåande. Blue er fantastisk. Eg må sei at av alle kvinner eg har høyrt, har ho at den største innverknaden på meg frå eit tekstmessig synspunkt.»
Mange artistar har hatt suksess med å spele inn Mitchell sine songar. Judy Collins si innspeling i 1967 av «Both Sides Now» nådde 8. plass på Billboardlista og var eit gjennombrot for begge artistane. Mitchell si eiga utgåve kom først ut to år seinare på det andre albumet hennar, Clouds). Dette er den mest innspelte Mitchell-songen så lang med minst 587 versjonar. Pågruppa Neighborhood i 1970 og Amy Grant i 1995 fekk begge hittar med «Big Yellow Taxi», den nest mest innspelte songen hennar (med minst 223 innspelingar). Andre artistar som har spelt denne songen er Counting Crows i 2002 og Nena i 2007. Janet Jackson nytta eit utdrag frå refrenget som tema i hitsingelen hennar «Got 'Til It's Gone» i 1997, der rapperen Q-Tip seier «Joni Mitchell never lies.» («Joni Mitchell lyg aldri»). Rapparane Kanye West og Mac Dre har òg sampla vokale til Mitchell i musikken sin. I tillegg har Annie Lennox spelt inn «Ladies Of The Canyon» og Mandy Moore «Help Me» i 2003. I 2004 spelte George Michael songen «Edith And The Kingpin» for eit radioprogram. «River» er ein av dei mest innspelte songane hennar i nyare år med versjonar av Dianne Reeves (1999), James Taylor (2000o g 2004), Allison Crowe (2004), Rachael Yamagata (2004), Aimee Mann (2005) og Sarah McLachlan (2006). McLachlan spelte òg inn ei utgåve av «Blue» i 1996, ein song Cat Power òg spelte i 2008. Andre Mitchell-innspelingar er den kjende «Woodstock» av både Crosby, Stills, Nash and Young og Matthews Southern Comfort, «This Flight Tonight» av Nazareth, og «A Case of You» av Tori Amos, Michelle Branch, Jane Monheit, Prince og Diana Krall.
Fleire songar omtalar Joni Mitchell. Songen «Our House» av Graham Nash syner til det korte forholdet Nash hadde til Mitchell då Crosby, Stills Nash and Young spelte inn albumet Déjà Vu. Led Zeppelin sin «Going to California» vart sagt å vere skriven om kjærleiken Robert Plant og Jimmy Page hadde for Mitchell, noko som ser ut til å kome av at Plant på konsertar ofte syng «Joni» etter linja «To find a queen without a king, they say she plays guitar and cries and sings.» Sonic Youth-songen «Hey Joni» frå albumet Daydream Nation er kalla opp etter Mitchell. Alanis Morissette nemner Joni i ein av songane hennar, «Your House». Den britiske visesongaren Frank Turner nemner Joni i songen «Sunshine State».
Prisar og ærevisingar
I 1995 fekk Mitchell Billboard sin Century Award. I 1996 vart ho nominert til Polar Music Prize. I 1997 vart Mitchell innlemma i Rock and Roll Hall of Fame, men møtte ikkje fram på seremonien.
Ho har vunne ni Grammyprisar gjennom karrieren, den første i 1969 og den siste i 2008. Ho fekk Grammy sin ærespris i 2002 der ho vart skildra som «ein av dei viktigaste kvinnelege artistane i rockehistoria» og «ein stor påverknad på alle artistar som står for mangfald, fantasi og integritet.»
TNT presenterte ei hyllest til Mitchell i Hammerstein Ballroom i New York City den 6. april 2000. Mange artistar spelte songane til Mitchell, som James Taylor, Elton John, Wynonna Judd, Bryan Adams, Cyndi Lauper, Diana Krall og Richard Thompson. Mitchell sjølv avslutta kvelden med ei utgåve av «Both Sides Now» med eit 70 mann stort orkester. Denne versjonen finst på filmmusikken til filmen Love Actually.
Heimlandet Canada har sett på Mitchell som ein nasjonalskatt og har gjeve ho mange ærestitlar. Ho vart innlemma i Canadian Music Hall of Fame i 1981 og fekk ei stjerne på Canada's Walk of Fame i 2000. I 2002 vart ho ho kåra til den tredje mest populære kanadiske visesongaren etter Gordon Lightfoot og Leonard Cohen, og ho vart utpeikt til Companion of the Order of Canada, den høgaste sivile ærevisinga ein kan få i Canada. Ho vart æresdoktor i musikk ved McGill University i 2004. I januar 2007 vart ho innlemma i Canadian Songwriters Hall of Fame. I juni 2007 vart Mitchell avbileta på eit kanadisk frimerke.
I 1999 vart Mitchell kåra til den 5. største kvinna i rock'n'roll av VH1, og same kanal kåra ho i 2010 til den 44. største artisten gjennom tidene.
Grammyprisar
- * Offisielt ei Herbie Hancock-plate, men Joni fekk grammyprisen for medverknad til albumet
Polarisbreen
Polarisbreen er ein markant isbre, 7 km lang, som flyt sørover frå Detroit Plateau, mellom Pyke- og Eliasonbreen på Nordenskjöld Coast nord i Graham Land i Antarktis. Han vart kartlagt frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1960–61). Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter motorsleden «Polaris» laga av Polaris Industries i Roseau i Minnesota, og nytta i Antarktis sidan 1960.
Yellowknife
Yellowknife (uttalt /ˈjɛloʊnaɪf/) er hovudstaden og den største byen i Nordvestterritoria i Canada, med 18 700 innbyggjarar (2006). Byen ligg på nordsida av Great Slave Lake, på vestsida av Yellowknife Bay, nær munningen til elva Yellowknife. Byen har ei blanding av etnisitet og fem offisielle språk er utbreidd: engelsk, fransk, dene suline, dogrib og sør og nord slavey. På dogrib heiter byen Somba K'e («der pengane er»). Byen vart først busett i 1935, etter at det vart funne gull i området. Byen voks fram som ein viktig regional handelsstad, og vart hovudstad i 1967. Etter at gruvedrifta vart redusert, voks Yellowknife på 1980-talet fram meir som ein administrasjonsby. Nye funn av diamantar nord for byen kan kanskje endre denne trenden.
Distriktssenteret
Distriktssenteret (offisielt: Kompetansesenter for distriktsutvikling) er eit fagleg uavhengig forvaltningsorgan knytt til Kommunal- og regionaldepartementet og blei oppretta i september 2008.
Distriktssenteret arbeider hovudsakleg med å hente inn, systematisere og formidle kunnskap og erfaringar om lokale utviklingstiltak. Desse blir formidla gjennom senteret si nettside og i møte med lokale og regionale utviklingsaktørar. Senteret byggjer opp eit samarbeid med fylkeskommunane og andre aktørar som også er støttespelarar for lokal samfunnsutvikling.
Senteret har også ei rolle som kompetanseorgan, rådgjevar og bidragsytar overfor nasjonale, regionale og lokale styresmakter. Kunnskapen som blir formidla er basert på innhenta erfaringar og forsking frå utviklingsaktørar, eldsjeler, styresmakter og kunnskapsmiljø. Distriktssenteret bestiller utgreiingar frå ei rekkje forskingsmiljø for å dokumentere effekten av distriktspolitiske tiltak eller skape kunnskapsgrunnlag for dei som skal forme framtidas distriktspolitikk.
Distriktssenteret blir leia av direktør Halvor Holmli, som held til på Steinkjer. Senteret har 22 tilsette fordelt på avdelingskontor i Steinkjer, Alstahaug og Sogndal. Senteret har i 2011 ei tildeling på 26,7 millionar kroner over kapittel 554 på statsbudsjettet. Disktriktssenteret støttar og rettleier lokale initiativ og aktørar i kommunane.
Rasjonal funksjon
I matematikken er ein rasjonal funksjon, ein funksjon som kan skrivast som eit forhold mellom to polynomfunksjonar.
Definisjon
Ein funksjon med ein variabel, x, kan definerast ved denne forma:
Pancetta
Pancetta er ei nemning for ein italiensk måte å konservera svinemage på. Det feite kjøtet i svinemagen blir krydra med ulike krydder, til dømes muskatnøtt, pepar, fennikelfrø, chilipepar og kvitlauk, og så tørka i tre månadar. Pancettaen er sjeldan røykt. Ofte blir kjøttstykket rulla saman, men det kan òg vera flatt. Denne italienske bacon-liknande ingrediensen vert gjerne brukt i pastaretter, på linje med guanciale, speka svinekjaker.
Rasjonal funksjon
Definisjon
der P og Q er polynomfunksjonar i x, og Q ikkje er ein nullfunksjon(f(x) = 0 ). Definisjonsmengda av f er mengda av alle punkta x der nemnaren Q(x) ikkje er null. Viss x ikkje er ein variabel, men ubestemt, snakkar ein om rasjonale uttrykk istaden for rasjonale funksjoner. Skilnaden mellom desse to omgrepa er berre viktig i abstrakt algebra.
Ei rasjonal likning er ei likning med to rasjonelle uttrykke som er sett lik kvarandre. Desse uttrykka følgjer dei same reglane som ein brøk. Likningane kan løysast med kryss-multiplisering. Deling med 0 er udefinert, så ei løysing som fører til formell divisjon på null vil bli forkasta.
Døme
Den rasjonale funksjonen (sjå figuren til høgre) er ikkje definert på.
Den rasjonale funksjonen er definert for alle reelle tal, men ikkje for alle komplekse tal, sidan viss x hadde vore pluss eller minus kvadratroten til minus 1, ville formell evaluering føre til divisjon på null.
Grenseverdien for den rasjonale funksjonen etter kvart som x nærmar seg uendeleg \frac{x}{2}.
Ein konstant funksjon som f(x) = π er ein rasjonal funksjon sidan konstantar er polynom. Sjølv om f(x) er irrasjonal for alle x, merk at det er funksjonen som er rasjonal, ikkje nødvendigvis verdiane av funksjonen.
Skeidshovden
Skeidshovden er eit fjell med ei høgd opp mot 2730 m ved sørvestenden av Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Det vart først fotografert frå lufta av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeve Skeidshovden.
«Nimrod»
«Nimrod» var ekspedisjonsskipet som Ernest Shackleton nytta på Nimrod-ekspedisjonen til Antarktis (1907–1909). Det var ein 41 år gammal skonnert på 334 BRT som hadde blitt brukt som sel- og kvalfangstskute. Shackleton betalte £5 000 for fartøyet og rigga det om til ein skonnertbark. «Nimrod» hadde òg ein dampmaskin som hjelpemotor, men ho gjorde ikkje meir enn seks knop under dampfart.
Skipet var så overlessa med utstyr og forsyningar til ekspedisjonen at det ikkje let seg gjere å bringe med nok kol for å gå frå New Zealand til Antarktis. Shackleton valde derfor å taue skipet til byrjinga av pakkisen med trampbåten «Koonya». Newzealandske styresmakter dekte halvparten av utgiftene i samband med tauinga, resten vart betalt av Sir James Mills, styreformann i Union Steamship Company.
«Nimrod» vart i byrjinga kommandert av Rupert England, men Shackleton var misnøgd med han og erstatta han med Frederick Pryce Evans som hadde vore kaptein på «Koonya».
Etter ekspedisjonen vart skipet selt. Ti år seinare forliste ho i Nordsjøen etter å ha grunnstøytt på Barber Sands utanfor kysten av Norfolk i England 31. januar 1919. Berre to av besetninga på tolv vart berga.
Albania i Junior Eurovision Song Contest
Albania debuterte i Junior Eurovision Song Contest i 2012 i Amsterdam, Nederland med songen «Kam një këngë vetëm për ju», framført på albansk av Igzidora Gjeta. Bidraget vart valt i den nasjonale finalen Junior Fest, arrangert av den albanske kringkastaren Radio Televizioni Shqiptar.
I 2015, etter å ha vore vekke frå tevlinga i to år, vendte Albania attende til Junior Eurovision Song Contest. Dei valde å gjennomføre ei nasjonal utveljing, og Mishela Rapo vart albansk representant i Sofia med songen «Dambaje», etter å ha vunne Festivali Mbarëkombëtar i Këngës për Fëmijë.
Roberts Cirque
Roberts Cirque er ein dalbotn med ein bratt fjellvegg som ligg like vest for Zurn Peak langs den sentrale nordveggen i Toney Mountain i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–71 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John H. Roberts III i US Navy, som var generalintendant på Sørpolstasjonen vinteren 1974.
Slash
Saul Hudson, betre kjend under artistnamnet Slash, er ein engelsk-amerikansk musikar og låtskrivar. Han er mest kjend som sologitaristen i det amerikanske hardrockbandet Guns N' Roses, som han fekk stor suksess med verda over seint i 1980- og tidleg i 1990-åra. I dei seinare åra med Guns N' Roses, skipa Slash sideprosjektet Slash's Snakepit. Etter han slutta i Guns N' Roses i 1996, var han med å starte supergruppa Velvet Revolver i midten av 2000-åra. Slash har gjeve ut tre soloalbum: Slash (2010), med ei rekkje gjestemusikarar, Apocalyptic Love (2012) og World on Fire (2014), spelt inn med bandet hans Myles Kennedy and the Conspirators. Han kom attende til Guns N' Roses i 2016.
Slash har fått mykje hyllest i musikkpressa og vert rekna som ein av dei beste rockegitaristane. Magasinet Time kåra han i 2009 til nest beste gitaristen på lista si over dei ti beste elektriske gitaristane, medan Rolling Stone sette han på 65. plassen på Topp 100-lista si over dei dei beste gitaristane gjennom tidene i 2011. Guitar World rangerte gitarsoloen hans i «November Rain» som den sjette beste gitarsoloen gjennom tidene i 2008, og Total Guitar kåra riffet hans i «Sweet Child o' Mine» til det beste gitarriffet gjennom tidene i 2004. I 2010 rangerte Gibson Guitar Corporation Slash på 34. plassen på lista si over dei 50 beste gitaristane. I 2012 vart han innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av den klassiske besetninga i Guns N' Roses.
Janjanbureh
Janjanbureh (tidlegare kjend som Georgetown) er ein by som ligg på elveøya med same namn, Janjanbureh ved Gambiaelva. Byen ligg i det sentrale Gambia, i regionen Central River. I 2008 hadde byen eit innbyggartal på cirka 3700. Frå Janjanbureh går det ferje, ferjesambandet Janjanbureh–Lamin Koto.
Frå øya mot sør var det òg ei kortare ferjestrekning som blei erstatta av brua Sankulay Kunda i 2010.
Pampa Passage
Pampa Passage er eit sund langs austsida av Brabant Island, og svingar sørvestover mellom denne øya og Lecointe Island og Pampa Island. Namnet «Bahia Pampa» vart gjeven av ein argentinsk ekspedisjon til området i 1947-48.
Siv Ellen Kraft
Siv Ellen Kraft er ein norsk religionshistorikar og spesialist på nyreligiøsitet og samtidsreligion. Ho er professor ved Institutt for historie og religionsvitskap ved Universitetet i Tromsø
Siv Ellen Kraft tok i 1993 hovudfag i religionsvitskap ved Universitetet i Bergen om Teosofisk Samfunn i Norge. En samtidssanalyse. Ho var frå 1995 til 1998 doktorgradsstipendiat og disputerte i oktober 1999 med avhandlinga The Sex Problem. Political Aspects of Gender Discourse in the Theosophical Society, 1875 - 1930. Frå februar 1999 til desember 2000 var ho førstelektor ved seksjon for religionsvitskap i Bergen, og vart frå januar 2001 tilsett som førsteamanuensis ved Universitetet i Tromsø. Ho fekk opprykk til som professor frå 2011.
Saman med Bjørn Ola Tafjord var ho ansvarleg redaktør for DIN Tidsskrift for religion og kultur.
Ho var i 2011 fagleg leiar for forskarskulen CEPIN.
Han vart medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi (2020).
Down in Mexico
«Down in Mexico» er ein song skriven av Jerry Leiber og Mike Stoller og gjeven ut av The Coasters på albumet deira The Coasters. Songen nådde åttaneplassen på R&B-lista i 1956.
Lilla Harrie
Lilla Harrie er ein tettstad i Kävlinge kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 321 innbyggjarar.
Edelmetall
Edelmetall er metall som er kjemisk lite reaktive, særleg med vatn og oksygen, men også av fortynnande syrer. Dette gjer dei lite utsette for korrosjon og oksidasjon. Edelmetall finst gjerne i fri tilstand i naturen.
Døme på edelmetall er gull, sølv, platina og andre platinametall (ruthenium, palladium, osmium og iridium). Kvikksølv er rekna som eit halvedelt metall, medan aluminium, jern og sink er døme på uedle metall.
Ein kan måla kor edelt eit metall er gjennom reduksjons- eller oksidasjonspotensiala deira. Jo meir positivt reduksjonspotensial eit metall har, jo edlare er det. Gull er det edlaste av alle metall.
Tyrkisk lira
Tyrkisk lira (tyrkisk Türk Lirasi, valutakode TL) er valutaen som vert nytta i Tyrkia. Han vart innført 1. januar 2005 som eit ledd i revalueringa av den gamle valutaen. Den nye liraen tilsvarte 1 million «gamle lira», som var gyldig ut året.
Valutakoden TL står for Türk Lirası. ISO 4217-koden for den nye valutaen er «TRY».
Mohammed Najibullah
Mohammed Najibullah var den siste kommunistiske presidenten i Afghanistan, og styrte landet mellom 1987 og 1992. Najibullah prøvde å skape fred i Afghanistan med forhandlingar med terroristane som allereie då herja i landet. Najibullah er ofte kjend under kallenamnet «Najib».
Ungdom
Najibullah var utdanna lege, og tok eksamen på Universitetet i Kabul i 1975. Najibullah vart rekna som ein intelligent mann. Han gjekk under klengenamnet «Najib-e-Gaw», som tydar 'oksen'.
Najibullah vart medlem i det kommunistiske Demokratisk Folkeparti i 1965. Han vart vald inn i Sentralkomitéen i partiet i 1977.
Revolusjon
Sovjetunionen invaderte Afghanistan allereie i desember i 1979. Dei hadde planar om å hjelpe den afghanske regjeringa med å takle dei islamistiske terroristane som herja i Afghanistan, men meinte at dei måtte ha ein meir stabil leiar enn Amin først. Dei sovjetiske soldatane drap Amin. Karmal vart ny leiar for republikken. Etter invasjonen måtte òg leiaren for det hemmelege politiet KHAD byttast ut, og Najibullah tok over denne stillinga i januar 1980. KHAD under Najibullah var ansvarleg for fleire tusen avrettingar. Av og til avretta Najibullah fangar sjølv. Dette skal Najibullah ha gjort ved å kaste dei ned på bakken og sparke dei i hel.
I tillegg til avrettingar, vart endå fleire arrestert eller torturert under Najibullah sitt leiarskap i KHAD.
Den 4. mai 1986 abdiserte Babrak Karmal, og Najibullah vart vald som president. Najibullah si stilling i KHAD vart skifta ut med Ghulam Faruq Yaqubi. Najibullah vart leiar for partiet, men vart ikkje president før 30. september året etter.
Som president starta Najibullah med reformer som han meinte kunne skape fred. Den afghanske regjeringa begynte å føre samtalar med dei islamistiske opprørarane (mujahedin). Han kom med vedtak som gjorde at islam vart viktigare i Afghanistan, som kommunistane tidlegare hadde styrt forholdsvis statsateistisk, over 5500 fangar vart slepte fri før dei hadde sona heile straffa si frå Karmal sitt fall til før utgangen av 1987. I november 1987 skifta Den demokratiske republikken Afghanistan namn til Republikken Afghanistan, og i 1990 skifta Demokratisk Folkeparti namn til Demokratisk Heimlandsparti. Likevel var det berre Afghanistan og Sovjet som offisielt godkjende byttet frå «demokratisk republikk» til «republikk».
I 1988 vart det òg arrangert parlamentsval i Afghanistan. Dette var det første valet i Afghanistan sidan landet vart erklært som republikk. Partiet til Najibullah vann berre 50 plassar i det afghanske parlamentet, men sidan mujahedin boikotta valet, var det berre kandidatar som støtta Det demokratiske folkepartiet og/eller Folkefronten som stilte opp.
Slutten på kommuniststyret
Etter at Sovjetunionen trekte seg ut av Afghanistan i 1989 og spesielt etter at FN-styrken vart oppløyst i 1990 forstod mange, inkludert Najibullah sjølv, at den dåverande regjeringa ikkje kom til å vare for alltid. I mars 1990 forrådte forsvarsministar Shanawaz Tanai Najibulllah og leia eitt kuppforsøk mot Najibullah. Det var ikkje eit mujahedin-kuppforsøk, men var begått av Khalq-lojalistar. Ifølgje den afghanske politikaren Halimzai, som var med i kuppet, hadde Tanai hatt samtalar med Mohammed Zahir Ofoq, leiaren av eitt lite kommunistparti, nokon månader tidlegare der dei prøvde å finne ein strategi for kuppet.
Halimzai uttalte:
Den afghanske regjeringa vart kraftig svekka etter at general Abdul Rashid Dostum deserterte og allierte seg med mujahedin-leiaren Ahmad Shah Massoud. Massoud sine troppar, støtta av Dostum, kapra Bagram militærflyplass og ta kontrollen over Kabul den 16. april 1992.
Etter kuppet prøvde Najibullah å rømme frå Afghanistan. Han hadde planlagt å møte Benon Sevan - leiar og senior politisk rådgivar for FN sin generalsekretær sin representant angående konflikten i Afghanistan på Kabul International Airport og flykte, men vart stoppa av Dostum. Den 17. april søkte han (najibullah) asyl på FN-leiren i Kabul. Den nyoppretta foreløpige regjeringa i Den islamske staten Afghanistan lét han bli der uskadd.
Han var i leiren fram til Taliban tok makta i 1996. Dei tvinga han ut, og hengte han på eit trafikklys i Kabul.
Avrettinga skapte internasjonalt store reaksjonar. Spesielt i land som India, som heile tida hadde vore ein stor alliert av Najibullah.
Elista
Elista (russisk Элиста́, kalmykisk Элст, Elst) er hovudstad i Republikken Kalmykia i Russland med om lag 105 000 innbyggjarar. Han ligg 1200 km sør-søraust for Moskva.
Byen er kjent som eit særs viktig sentrum innan sjakk. Store turneringar har vorte halde her.
Historie
Elista vart grunnlagt i 1865 som ein mindre busetnad. I november 1920 vart Elista administrativt senter for Den kalmykiske autonome oblast. Innan tidleg på 1930-talet var Elista forandra til ein liten by sidan kollektiviseringspolitikken til Josef Stalin tvinga mange kalmykar til å gje opp den tradisjonelle nomadiske livsstilen sin til fordel for ein fastbuande og urban livsstil. I oktober 1935 vart Elista utnemnd som hovudstad i Den kalmykiske ASSR.
27. desember 1943, vart Den kalmykiske ASSR oppløyst og dei etniske kalmykane i republikken vart tvangsdeportert til Sibir. Russarar vart frakta til Elista for å folkesetje byen på ny og namnet vart endra til Stepnoj (russisk: Степно́й). Byen heitte Stepnoj til 1957, då dei overlevande etter deportasjonane fekk løyve til å kome tilbake frå eksil.
Attraksjonar
Etter 1991 har byen vore karakterisert av det sakte forfallet til sovjet-bygde institusjonar og dei store byggeprosjektene sett i gang av millionær-presidenten Kirsan Iljumzjinov.
Bysentrumet har mange renoverte offentlege parkar sentrert rundt hovudtorget, med statuar av både Lenin og Buddha. Aust for byen ligg «Olympialandsbyen» frå den 33. sjakkolympiaden i 1998, lokalt kjent som «Sjakkbyen». Staden har mellom anna eit museum av kalmykisk buddhistisk kunst og han vert stundom nytta som konferansesenter.
Hearts of Iron IV
Hearts of Iron IV (forkorta HoI4) er eit videospel laga av Paradox Interactive som vart utgjeve juni 2016 og er oppfølgjaren til Hearts of Iron III.
Elista
Næringsliv
Byen fungerer som forvaltings-, utdannings- og handelssentrum. Industrielt er berre næringsmiddelhandsaming viktig.
Hearts of Iron IV
Spelet går ut på å styre ein nasjon gjennom andre verdskrigen. Spelet startar i 1936 og det er mogleg å spele som alle nasjonar tilgjengeleg på kartet. Som andre Paradox-spel, skjer spelet i samtid og nyttar pausar.
Elista
Transport
Elista har ei mindre regional lufthamn, med ruter til Moskva og byar sør i Russland.
Pollardbreen
Pollardbreen er ein isbre som flyt inn i sørsida av Comriebreen aust for Bradfordbreen, på vestkysten av Graham Land. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå flyfoto tekne av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1956-57. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Alan F.C. Pollard (1877–1948), ein engelsk dokumentalist, som grunnla og var den første presidenten i British Society for International Bibliography og pioner i innføringa av Universal Decimal Classification i britiske bibliotek.
Elista
Transport
Det går jernbanelinje frå Elista sørover til Stavropol og vegsamband til Volgograd og Astrakhan.
Hearts of Iron IV
Sjølve spelet
Spelet har to startdatoar - ein i 1936 og ein i 1939. Handlinga i spelet skjer på eit kart som er oppdelt i forskjellige statar. Desse statane har eit gjeve folketal, og ein kan innlemme ein del av desse i armeen, flyvåpenet og marinen deira. Økonomien i HoI4 består av to forskjellige typar fabrikkar, «civilian factories» og «military factories». Dei forskjellige fabrikkane har forskjellige funksjonar: Sivile fabrikkar bruker ein til å bygge andre bygningar som luftvern og festningar eller til å kjøpe ressursar frå andre land. Militære fabrikkar blir brukte til å lage ulike reiskap som skytevåpen eller artilleri.
Joseph Davison
Sir Joseph Davison var ein framståande politikar for Ulster Unionist Party og ein toppleiar for Orangeordenen i Belfast, i Nord-Irland og i Irland sett under eitt. Han var «sir» i heidringa for opninga av parlamentet for Nord-Irland i 1921. I 1923 var Davison kandidat for Ulster Unionist Party i eit suppleringsval til underhuset i Belfastparlamentet frå valkrinsen Vest-Belfast. Det som utløyste suppleringsvalet var dødsfallet til UUP-representanten W.J. Twaddell I det valet vart han slegen av den uavhengige unionisten Philip James Woods.
Hearts of Iron IV
Sjølve spelet
Kvart land har eit idétre (såkalla «focus tree»), men berre nokre har eit unikt tre, dei fleste har eit generisk tre. Kvar idé tar, med nokre unntak, vanlegvis 70 dagar å fullføre og har eit x distinkt utfall.
Mottaking
Hearts of iron 4 fekk gode kritikkar, med ein poengsum på 88 frå PC Gamer og 10/10 frå Gamer.no. IGN ga spelet 9/10 poeng.
Joseph Davison
I 1935 vart Davison vald til Senatet i Nord-Irland, og var både deputy speaker og deputy leader for det øvste parlamentskammeret i periodar. Davison var og statssekretær for Statsministerens departement frå 1941 til han døydde. Davison var stormeister for Orangeordenen i Belfast og vart stormeister for Orangeordenen i heile Irland frå 1941. Ogso denne rolla hadde han til han døydde i 1948.
Symjeblære
Ei symjeblære er eit organ hjå fiskar forma som ein gassfylt sekk, som ligg øvst i kroppshola mot ryggsøyla. Ho inneheld gass som kan tilpassast vasstrykket. Symjeblæra blir brukt til å regulera oppdrifta til fisken, slik at han blir flytande på ei viss djupne og ikkje treng bruka energi på å symja seg dit. Ho hjelper også fisken til å halda seg rett opp og ned i vatnet. Nokre fiskar bruker resonansen i blæra til å laga eller ta imot lyd.
Ájos Jeórjos i Ájos Dométios
Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har den nordvestlege delen av bydelen vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er han administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som ein del av kommunen Lefkoşa (Nord-Levkosía) i distriktet Lefkoşa.
Symjeblære
Skildring
Hjå primitive fiskeslag og på larvestadia til andre har gassblæra samband med fordøyingskanalen. Fiskane kan då fylla symjeblæra ved å gulpa luft frå vassoverflata. Andre fiskar fyller blæra ved hjelp av ein gasskjertel i blæreveggen. Dei kan bruka ulike gassar, oksygen er vanlegast, men nitrogen blir også brukt, og dei finst også i kombinasjon med andre gassar.
Bruk
Symjeblærer blir brukt i asiatisk matlaging, og nokre stader rekna som ein delikatesse. Dei blir typisk tilreidd gjennom braisering eller servert i gryterettar.
Blærene blir også som brukt som kollagenkjelde, til dømes innan matindustrien, til å klarna øl og vin og til å laga ulike typar lim. Størlim er til dømes eit viktig materiale i biletkonservering.
Den lydreflekterande eigenskapen til blæra gjer at ho også brukast av menneske til å finna fisk med sonar.
New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition
Fleire reiser vart utførte i 1960-åra og dei namngav detaljar som Sledgersbreen og Leap Year-breen (1963-64), Ian Peak og Champnessbreen (1967-68) og Marble Peak og Surprise Spur (1969-70).
Ida Lindtveit Røse
Ida Lindtveit Røse er ein norsk politikar for Kristeleg Folkeparti.
Bakgrunn
Ida Lindtveit Røse har ein bachelorgrad i europastudiar frå Universitetet i Oslo. Ho har arbeidd som rådgjevar for Abelia, NHO si foreining for kunnskaps- og teknologiverksemder, og arbeidd som seniorrådgjevar i PR-byrået First House.
Politisk karriere
Røse sat i kommunestyret og var gruppeleiar for KrF i Oppegård kommune frå 2011 til 2019. I 2019 vart ho vald inn som gruppeleiar for KrF på fylkestinget i Viken.
Røse var leiar i Kristeleg Folkepartis Ungdom frå 2015 til 2017.
Den 26. mai 2020 vart Røse konstituert som statsråd for Barne- og familiedepartementet medan den opphavlege barne- og familieministeren Kjell Ingolf Ropstad avvikla foreldrepermisjon, frå 1. juni til og med 21. august 2020. Røse vart hermed den yngste statsråden i Noreg.
Familie
Røse er gift med John Anders Lindtveit Røse, og saman har dei to born.
Rachelbreen
Rachelbreen er ein isbre på austkysten av Graham Land, 11 km lang, som flyt aust langs nordsida av Mount Baleen og saman med Larsenisen. Namnet, gjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC), er teken frå Herman Melville-romanen Moby Dick, der «Rachel» er eit skip frå Nantucket som møtte «Pequod» og førte med seg meldingar om ein forlist kvalbåt.
Slackwater Cirque
Slackwater Cirque er den vestlegaste dalbotnen i Eastwind Ridge som er knytt til den vestlege «daude» enden av Towlebreen i Convoy Range i Victoria Land. Det kjem så lite is frå Eastwind Ridge ut i dalbotnen at han nesten ikkje medverkar i det heile til vestenden ved Towlebreen og bogeforma supraglasiale morenar driv rundt i dalbotnen. Han fekk dette namnet av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) i 1989-90 for å skildre den langsame isstraum i dalbotnen.
Lilla Tjärby
Lilla Tjärby er ein tettstad i Laholms kommun i Hallands län i Halland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 882 innbyggjarar.
Hooverphonic
Hooverphonic er ei belgisk musikkgruppe som vart skipa i oktober 1995. Gruppa vart tidleg kategorisert som eit triphop-band, men vidareutvikla raskt lydbiletet sitt til å omfatta sjangrar som elektronisk musikk, indiepop og rock. Opphaveleg heitte gruppa berre Hoover, men endra seinare namn til Hooverphonic. Årsaka var å unngå samanblanding med andre grupper som heitte Hoover, og for å unngå eventuell rettsleg forfølging frå støvsugarselskapet The Hoover Company.
Hoovephonic vart vald til å representere Belgia i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland, med songen «Release Me», men 18. mars 2020 avlyste EBU Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien. I staden representerte gruppa Belgia i tevlinga i 2021 med låten «The Wrong Place».
Historie
Hooverphonic fekk internasjonal merksemd gjennom låten «2 Wicky» (frå A New Stereophonic Sound Spectacular) som vart brukt som filmmusikk på Bernardo Bertoluccis film Stealing Beauty frå 1996. Etter utgjevinga av A New Stereophonic Sound Spectacular forlét vokalist Sadonius bandet og inn kom Kyoko Baertsoen (songar frå det belgiske bandet Lunascape) som vart i gruppa til 1998, der ho vart erstatta av Geike Arnaert, som er noverande vokalist.
Hoovephonic følgde opp med utgjevinga The Magnificent Tree (2000), som førte gruppa mot eit varmare og meir mottageleg lydbilete. Høgdepunkta på dette albumet var «Out of Sight», «Mad About You» (som vart ein stor hit i Europa), og tittelsporet, som låner tungt av Crosby, Stills & Nash's låt «Guinnevere». Same år vart Hooverphonic spurd om å skrive ein låt for opningsseremonien til Europamesterskapet i fotball, som vart halden i Belgias hovudstad Brussel. Resultatet vart ein 12 minutt lang song kalla «Visions» og som vart kjenningsmelodien for heile meisterskapen. Opningsseremonien vart elles sett og høyrt av over ein milliard menneske. Albumet førte òg til at Hooverphonic vart eit stort merkeplaster på markante musikkfestivalar i Europa.
I 2002 skifta Hooverphonic sjangerretning igjen, og resultatet vart konseptalbumet Hooverphonic Presents Jackie Cane. Albumet er basert på ei historie om ein fiktiv karakter. Karakteren, Jackie, er ein songar og kjendis som vert kasta inn i rampeljoset på rekning av forholdet sitt til tvillingsystera si. Ho vert driven til vanvit av kjendispresset, sluttar i bransjen og returnerer heim for å prøve og forbetre forholdet sitt til systera. Jackie Cane ivaretar dei kjende elementa frå det tidlegare utgjevingane til Hooverphonic, og mest kjend er låtane «Nirvana Blue», «Human Interest» (som har ein klar referanse til låten «Echoes» av Pink Floyd) og «The World Is Mine» som var deira fyrste singel. Utgjevinga selde til platinum i Belgia og Hooverphonic vann pris for beste gruppe og beste album i 2002.
I 2003 gav Hooverphonic ut livealbumet Sit Down and Listen to Hooverphonic, som hadde fleire utvalde songar frå katalogen deira og dessutan fleire nye låtar som «Antarctica», «The Last Thing I Need Is You» og ein coverversjon av Lee Hazlewood-låten «My Autumn's Done Come». Dei starta òg på ein omfattande europaturné i september 2003, og spelte over 100 konsertar. Det femte studioalbumet til bandet var dobbeltutgjevinga No More Sweet Music/More Sweet Music som vart gjeve ut i desember 2005.
Den flamske kringskastaren VRT valde Hooverphonic til å representere Belgia i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland. Gruppa skulle opptredd med «Release Me», men 18. mars 2020 vart Eurovision Song Contest avlyst på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020. I staden representerte gruppa Belgia i Eurovision Song Contest i 2021 med låten «The Wrong Place». Der enda dei ende på 19. plass av 26 finalistar.
BTR-90
BTR-90 eller GAZ-5923 er eit russisk amfibisk pansra personellkøyretøy med åttehjulsdrift frå Arzamas, ein del av GAZ-konsernet. I store trekk er det eit forstørra skrog frå ein BTR-80 med tårn frå ein BMP-2. Pansringa er forbetra frå BTR-80, noko som skal gje vern mot 14,5 mm kaliber framanfrå.
Den er bestykka med ein 30 mm maskinkanon, koaksial 7,62 mm mitraljøse og AGS-17 30 mm granatkastar.
Historie og utvikling
BTR-90 vart utvikla i 1993, og vist offentleg i 1994. Ei lita mengd av vognane er i teneste ved russiske innenriksstyrkar.
Teknisk
Hovedbestykninga er ein 30 mm maskinkanon av type 2A42 eller ein 100 mm kanon av type 2A70. Desse kan hevast til 75°, og er stabilisert i to aksar. Koaksialt er montert ein mitraljøse av type PKT. Ein automatisk granatkastar av type AGS-17 kan òg monterast. Panservernsmissil av type AT-5 Spandrel (russisk namn Konkurs). Denne siste er montert på tårntaket og har ei rekkjevidde på rundt 4 km. Fire missil kan verta medtekne.
Motoren er ein turbodiesel og er montert bak i skroget.
Den cubanske revolusjonen
Den cubanske revolusjonen var eit væpna opprør som avsette diktatoren Fulgencio Batista på Cuba den 1. januar 1959. Opprøret vart gjennomført av 26. juli-rørsla leidd av Fidel Castro. Den cubanske revolusjonen refererer òg til pågåande gjennomføring av sosiale og økonomiske program utført av det sitjande cubanske styret som kom til makta i 1959.
Peltier Channel
Peltier Channel er eit sund 6 nautiske mil (11 km) langt, frå nordaust til sørvest, mellom Doumer og Wiencke Island til sør for Port Lockroy i Antarktiske Arkipel. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Charcot etter Jean Peltier, ein kjend fransk fysikar.
Anne Geneviève de Bourbon
Anne Geneviève de Bourbon, hertuginne av Longueville, var ei fransk adelskvinne som var politisk aktiv under Fronden.
Forskar
Ein forskar er ein person som driv med forsking, og såleis ei brei og generisk nemning på ei rekkje typar vitskaplege stillingar (til dømes professor, førsteamanuensis, osb.). Forskar vert òg nytta som ein konkret stillingstittel, vanlegvis om stillingar for personar som utelukkande eller hovudsakleg driv med forsking og som har lite eller inga undervising.
Anne Geneviève de Bourbon
De Bourbon var dotter av Henrik II av Bourbon og Charlotte de Montmorency og syster til Louis II Condé. Ho blei gift i 1642 med Henri II av Orléans, hertug av Longueville.
Forskar
I Noreg vert tittelen forskar nytta i følgjande stillingstitlar, som ofte vert nummerert, der forskar I er det høgaste nivået og tilsvarer professor. Alternative nemningar i parentes og engelske omsetjingar i kursiv.
Punchbowlbreen
Punchbowlbreen er ein isbre som munnar ut i nordenden av Exasperationfjorden, nord for Jorumbreen, på austsida av Graham Land. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947 og 1955. Namnet vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) og kjem av at breen er omringa av fjell.
Skeidsnutane
Skeidsnutane er ei gruppe fjelltoppar som strekkjer seg kring 6 nautiske mil (11 km) sørover frå Skarshaugane i Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga og fotografert av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Det vart kartlagd av Noreg frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60.
Lillhaga
Lillhaga er ein svensk tettstad i Ljusdals kommun i Gävleborgs län i landskapet Hälsingland. I år 2005 hadde tettstaden 371 innbyggjarar.
Ájos Pávlos i Ájos Dométios
Ájos Pávlos (gresk Άγιος Παύλος) er ein bydel i byen Ájos Dométios i distriktet Levkosía i Republikken Kypros. Bydelen utgjer den nordlege delen av byen.
Ulikskap i matematikk
Ulikskap er eit matematikk|matematisk uttrykk som seier at ein storleik er anten mindre eller større ein ein annan.
I kvart uttrykk over, er a ulik b. Desse forholda vert kalla streng ulikskap. Notasjonen a < b kan òg lesast som «a er strengt mindre enn b».
I motsetnad til strenge ulikskapar, finst det to typar ulikskapar som ikkje er strenge:
Ein annan notasjon vert nytta for å vise at ein storleik er mykje mindre eller større enn ein annan, normalt fleire storleiksordenar.
Gulskolm
Gulskolm eller gulflatbelg (Lathyrus pratensis) er ei plante i ertefamilien. Arten er utbreidd i Europa, Asia og Nord-Afrika.
Planta er kring 40 cm høg med ein oftast snau stengel som kliv i andre plantar. Ho har spisse småblad som er 2-3 cm lange og store spisse øyreblad. Blomstrane er lysgule. Frukta er ein snau eller finhåra skolm som er rundt 30 cm lang.
Gulskolm blømer kring juli på eng, vegkantar og i småskog. Han er vanleg over heile Noreg, og er funnen opp til 1050 m i Hemsedal.
The Wrong Place
«The Wrong Place» (norsk omsetjing: «feil stad») er ein poplåt som vert framført av det belgiske bandet Hooverphonic. Songen vart utgjeven 4. mars 2021 og er komponert av bandmedlemmen Alex Callier og låtskrivaren Charlotte Fôra. Den var det belgiske bidraget i Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland.
Om songen
«The Wrong Place» er skriven av Alex Callier og låtskrivaren Charlotte Fôra, og den vart ikkje skriven spesielt for Eurovision Song Contest. Gruppa skildrar låten som «Hooverphonic-vintage». Då bandet høyrde låten fyrste gong, følte medlemmane ein umiddelbar effekt og fekk entusiastiske tilbakemeldingar frå vener og familie. Sidan omarbeidde dei låten, og det har vorte laga 21 miksar av den.
Hooverphonic skildrar songen som å vere på ein one night stand som har bore galen av stad: «Ei kvinne vaknar opp og lurar på kva i holaste mannen ved sida av ho gjer her.»