cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hangzhou
Historie
Også etter at mongolkeisarane erobra det sørlege Song og gjorde Beijing til sin hovudstad i 1279, stod Hángzhōu seg som eit viktig senter for handel og kommers. Byen var hamneby fram til midten av Ming-dynastiet. Hamna var då så tilmudra at ho var ueigna. Skipshandelen flytta seg gradvis, først til Ningbo i aust og sidan til Shanghai i nord.
Byen heldt fram å vere eit kulturelt senter heilt til 1861-63, då han vart herja og øydelagt under det blodige Taipingopprøret. Først tok taipingopprørarane byen, og deretter vart han gjenerobra av keisarstyrkar. Ei 600 000 menneske vart slakta ned, dei resterande skal ha vorte spreidd vide, eller døydd av svolt og epidemiar. Gjenoppbygginga av byen tok lang tid. Under Qinhaiarevolusjonen i 1911 mot Qing-dynastiet tok Chiang Kai-shek makta over byen. Hangzhou var under 2. verdskrigen okkupert av japanarane. Han vart lite råka av den kinesiske borgarkrigen 1946-49. Kommunistane erobra byen den 3. mai 1949.
Økonomi
Næringslivet har tradisjonelt vore tekstilar, silke og maskinvarer. I dei seinare år har ein utvikla elektronisk og annan lettindustri, særleg etter det vart opna for friare økonomisk verksemd i 1992. Turisme har også vorte ei viktig næring for byen.
Metro
Hangzhou Metro er under bygging. Denne bybana skal ha åtte linjer når ho er ferdig.
Vegar
Kinas riksveg 104 går gjennom storbyen. Han tek til i Beijing i nord, og går sørover via Dezhou, Jinan i Shandong, Xuzhou, Nanjing, Hangzhou, Wenzhou og endar opp i Fuzhou.
Kinas riksveg 320 går også gjennom den subprovinsielle byen. Han går ut frå Shanghai i sørvestleg retning til grensa mellom provinsen Yunnan og Burma. Undervegs er han innom mellom anna Hangzhou, Nanchang, Guiyang, Kunming og Dali.
Kinas riksveg 329 byrjar i Hangzhou og går austover via Shaoxing og Ningbo til Putuo i Zhoushan på Zhoushanøyane.
Styresmakter
Leiaren for lokallaget til Kinas kommunistparti er Zhou Jiangyong (周江勇, 2019).
Bygningar
Det eldste buddhisttempelet i byen reknar ein Lingyin Si ('sjelas kvile') for å vere. Tempelet har vore øydelagt og gjenoppbygd ei rekke gongar, til liks med det meste av av byen. Overleveringar fører historia til tempelet tilbake til 328, men det noverande tempelbygget stod ferdig i 1910.
Mount Mills i Antarktis
Mount Mills er eit fjell, 2955 moh, heilt nord i Dominion Range, oppom Beardmorebreen og 8 nautiske mil (15 km) nord for Mount Saunders. Det vart oppdaga av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09) og kalla opp etter sir James Mills som i lag med styresmaktene på New Zealand, betalte for tauinga av ekspedisjonsskipet «Nimrod» til Antarktis i 1908.
Hangzhou
Bygningar
I 970 vart den kring 100 meter høge Liuhepagoden bygd ved nordbreidden av Qiantang. Pagoden blei øydelagd i 1121, og gjenreist i 1165.
Tysvær kyrkje
Tysvær kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1852 i Tysvær kommune i Rogaland fylke. Ho har 490 sitjeplassar. Kyrkja har tårn i vest, og koret er rett avslutta. Utvendig har kyrkja liggjande panel, mmedan det flattelgja laftetømmeret er synleg inne i kyrkja.
Inventar
Altartavla synar Jesus og to læresveinar i Emmaus. Klebersteinsdøypefonten er frå mellomalderen. Orgelet (14 registre) vart bygd av Norsk Orgel- og Harmoniumfabrikk i 1973.
Tidlegare kyrkjer
Tysvær har hatt kyrkje sidan mellomalderen. Ei stavkyrkje vart avløyst av ei tømmerkyrkje omkring 1630. Denne tømmerkyrkja vart vøla fleire gonger før ho vart avløyst av ei ny kyrkje i 1852.
Takeshi Ono
Takeshi Ono er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Bettenauer Weiher
Bettenauer Weiher (eller Bettenauerweier) er ein innsjø mellom Jonschwil og Oberuzwil i Kantonen St. Gallen i Sveits. Innsjøen vart danna på 1400-talet då det vart bygd ei demning.
Hallvard Tjelmeland
Hallvard Tjelmeland er ein norsk historikar fødd på Jørpeland i Rogaland.
Elafína
Elafína (gresk Ελαφίνα) er ein tidlegare kommune i periferieininga Piería i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Elafína inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Kateríni.
Hallvard Tjelmeland
Tjelmeland har sidan 1997 vore professor ved Institutt for arkeologi, historie religionsvitskap og teologi (AHR) på Universitetet i Tromsø. Han var instituttleiar ved AHR i ein periode frå 2005-2009 og fakultetstyremedlem mellom 2013 og 2017 for fakultet for humaniora, samfunnsvitskap og lærarutdanning.
Han har tidlegare arbeidd med historiografi, nordnorsk historie og historia til arbeidarrørsla. Nyare arbeid omfattar den kalde krigen, Andre verdskrigen, Nordområda, Barentssamarbeidet og diplomatisk historie.
Hallvard Tjelmeland har skrive innføringsbok om Den kalde krigen (2006), vore medforfatter for Naboar i frykt og forventing (2014) om norsk-russiske tilhøve, og dessutan medredaktør for The Barents region (2015).
Dervéni
Dervéni (gresk Δερβένι) er ein landsby i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Dervéni var hovudsete i den tidlegare kommunen Evrostína, som no er ei kommunaleining i kommunen Xylókastro-Evrostína.
When It Comes to You
«When It Comes to You» er ein song skriven av Mark Knopfler og sidan spelt inn av den amerikanske countryartisten John Anderson. Han vart gjeven ut i april 1992 som den tredje singelen frå albumet Seminole Wind. Han nådde tredjeplassen på country-lista i USA og andreplassen på country-lista i Canada. Tidlegare vart songen gjeven ut av bandet til Knopfler, Dire Straits, på albumet On Every Street.
Musikkvideo
Musikkvideoen til versjonen av John Anderson av Steve Boyle.
Roberts Peak
Roberts Peak er ein fjelltopp (1800 moh) heilt sør i Maglenik Heights, som står på nordsida av Ellenbreen og 10 km aust for Mount Jumper sentralt i Sentinel Range i Ellsworth Mountains. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1996 etter Carol A. Roberts, som var underdirektør i Polar Programs under National Science Foundation, 1988–96, og som representerte interessene til USA på vegner av National Science Foundation i Antarktistraktaten.
Cape Conway
Cape Conway er eit avrunda, lågt og isfritt nes heilt sør på Snow Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Det dannar det sørlege innløpet til Boyd Strait. Tooth Rock på 85 moh. ligg 1,94 km sørover og er den største holmen av ei gruppe som strekkjer seg 2,7 km ut frå neset. Området vart vitja av selfangarar på 1800-talet.
Cape Conway vart kartlagd i 1829 av ein britisk ekspedisjon under kaptein Henry Foster og kalla opp etter HMS «Conway» som Foster tidlegare hadde tent på. Tooth Rock vart namngjeve under ei kartlegging frå RRS «John Biscoe» i 1951-52.
Neset ligg 10,58 km sør-søraust for Byewater Point, 17,3 km sørvest for President Head, 11,75 km sørvest for Hall Peninsula og 44,46 km nord for Cape Smith på Smith Island.
Älmhult
Älmhult er ein svensk by og centralort i Älmhults kommun i Kronobergs län i landskapet Småland. I 2005 hadde byen 8,518 innbyggjarar.
Tettstaden ligg nær grensa til Skåne. Älmhult er hovudsakleg kjent for Carl von Linné og IKEA. Botanikaren Carl von Linné vart fødd i Råshult i 1707, nokre kilometer utanfor tettstaden Älmhult.
Älmhult voks fram rundt jarnbana som kom dit i 1862.
I 1906 starta Gotthard Nilsson sin gjenbruksverkemd i Älmhult. Frå 1949 starta smelting av aluminiumavfall. I 1998 kjøpte Stena Metall Gotthard konsernet og bytte namn til Stena Aluminium i 2001. verksamheten har 82 tilsette (pr. 2008) i Älmhult
Kasjmiri
Kasjmiri er eit språk som blir tala i Kashmir i India og Pakistan av kring 6,9 millionar menneske.
Älmhult
Färgeköps glasbruk flytta til Älmhult i 1917 og vart Elme Glasbruk. Det vart den største arbeidsgjevaren i tettstaden med ca 300 tilsette på sitt meste på slutten av 1920-talet. Verksemda vart nedlagt på byrjinga av 1970-talet.
Kasjmiri
Kasjmiri er eit SVO-språk med grunnleggjande ordstilling subjekt-verbal-objekt, og har i tillegg V2-ordstilling som mellom anna også finst på norsk.
Älmhult
IKEA er den største arbeidsgjevaren i Älmhult med over 2400 tilsette (per 2008), fordelt bl.a på varehus, distribusjon, sentrallager, produktkontor, katalog-/webproduksjon og vertshus.
Fylkesveg 402 i Telemark
Fylkesveg 402 i Telemark går mellom Løkedalen i Fyresdal kommune og fylkesgrensa ved Nesvatn. Vegen er 16,0 km lang.
Turkanasjøen
Turkanasjøen er ein endorheisk saltsjø som ligg hovudsakleg i Riftdalen i Kenya, men med det nordaustlege hjørnet i Etiopia. Grensene i området er delvis omstridde, særlig med omsyn til Ilemi-triangelet.
Han er omtrent 6,405 km² stor, og på det meste 109 meter djup. Han er ein sodasjø med rikt fiske- og fugleliv og er ein av dei største ørkeninnsjøane i verda. Sjøen ligg i Turkanasjø-nasjonalparkane, og skil Turkana fylke i vest og Marsabit fylke i aust.
Sjøen er best kjend for dei arkeologisk viktige funna av dei to millioner år gamle fossila av Homo habilis.
Robinson Peak
Robinson Peak er eit spisst fjell (2040 moh) på ryggen aust for Rennellbreen, som står 7 nautiske mil (13 km) sør for Mount Virginia i Heritage Range. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy, 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Willard E. Robinson, ein mekanikar ved Byrd-stasjonen i 1965.
Fylkesveg 522 i Rogaland
Fylkesveg 522 i Rogaland går mellom Hundsnes og Tauåna i Strand kommune. Vegen er 2,2 km lang.
Mount Rodger
Mount Rodger er eit spisst fjell, 1410 moh, i nordvestenden av Collier Hills i Heritage Range i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy, 1961-66 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Rodger A. Brown, ein meteorolog ved Little America V-stasjonen i 1958.
Fylkesveg 522
Fylkesveg 522 finst i fleire fylke i Noreg:
Primideal
Primideal er ei generalisering av omgrepet primtal, som spelar ei fundamental rolle i talteori og algebra, samt store delar av geometri og analyse.
Primideal vert rekna som ei undermengd av ein ring. Primideal for heiltal er dei mengdene som inneheld alle multippel av eit gjeve primtal eller null.
Mary Jane's Last Dance
«Mary Jane's Last Dance» er ein song skriven av Tom Petty og spelt inn av det amerikanske rockebandet Tom Petty and the Heartbreakers. Han vart spelt inn 22. juli 1993, medan Petty spelte inn soloalbumet Wildflowers, og vart produsert av Rick Rubin, gitaristen Mike Campbell og Petty sjølv. Innspelinga vart den siste med trommeslagaren Stan Lynch, før han slutta i 1994. Songen vart gjeven ut på Greatest Hits i 1993. Singelen nådde 14. plassen på Billboard Hot 100, og vart den første topp 20-hitten hans i USA i 1990-åra, og songen toppa Billboard Album Rock Tracks-lista i to veker.
Musikkvideo
Musikkvideoen, som vann MTV sin pris for beste mannlege video i 1994, syner Petty som ein likhusassistent som tar med seg ei død kvinne heim (spelt av Kim Basongar) for ein middagsdate. Ein scene i videoen der den døde kvinna har på seg ein bryllaupskjole i eit rom fullt av vokslys, er laust basert på ein passasje i Charles Dickens-romanen Great Expectations.
Bizáni
Bizáni (gresk Μπιζάνι) er ein tidlegare kommune i periferieininga Ioánnina i Ípiros i Hellas. Bizáni inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Ioánnina.
Copenhagen Airport
«Copenhagen Airport» (engelsk for København lufthamn) var eitt av bidraga i Dansk Melodi Grand Prix 2007, framført på dansk og engelsk av Annette Heick.
Dansk Melodi Grand Prix 2007
Bidraget gjekk vidare frå den fyrste semifinalen til finalen der han ikkje fekk nokre poeng og enda på ein firedelt sjuande- og sisteplass. Heick fekk dimed ikkje representere Danmark i Eurovision Song Contest 2007.
Cape Timblón
Cape Timblón er eit kjenneleg, høgt nes heilt nord på Snow Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Det ligg nordvest for innløpet til Morton Strait. Området vart vitja av selfangarar på 1800-talet.
Øya er kalla opp etter kaptein Carlos Timblón, kaptein på den argentinsk selfangstskuta «San Juán Nepomuceno» som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1819-20.
Neset ligg 7 km vest-nordvest for President Head, 10,3 km nordaust for Byewater Point, 7,16 km vest for Benson Point på Rugged Island og 8,39 km sørvest for Devils Point på Livingston Island.
Sitronkake
Sitronkake er ei kake smaksett med sitron. Ein kan bruka både sitronjus og sitronskal, i sjølve kaka, i fyllet og til glasur.
Vanlege sitronkaker er formkake med glasur, som gjerne er kvit og ligg i eit lag oppå kaka. Den eldste kjende norske oppskrifta på slik sitronkake er frå 1835. Ein variant av kaka er engelsk lemon drizzle cake, der glasuren er litt rennande og blir helt over kaka medan ho er varm. Det finst også variantar utan glasur.
Sitronkaker er vanlege på kafear. Fleire av dei blir også selde ferdiglaga i butikkar. Eit dansk døme på dette er citronmåne, som blir laga av Dan Cake.
Raymond Duchamp-Villon
Raymond Duchamp-Villon, opphavleg Pierre-Maurice-Raymond Duchamp, var ein fransk bilethoggar frå Damville i Eure i regionen Haute-Normandie. Kunstnarane Jacques Villon og Marcel Duchamp var brørne hans.
Liv og gjerning
Duchamp-Villon studerte medisin ved Sorbonne-universitetet i Paris frå 1894 til -98. Etter eit kraftig anfall av giktfeber begynte han å forme små figurar. Stort sett sjølvlærd stilte han i 1902 ut sine første verk i 'Salon de la Société Nationale des Beaux-Arts' (Den nasjonale kunstforeininga).
Fylkesveg 404 i Telemark
Fylkesveg 404 i Telemark går mellom Hegglandsgrend og Libru i Fyresdal kommune. Vegen er 12,7 km lang.
Raymond Duchamp-Villon
Liv og gjerning
Tre år seinare stilte han første gongen ut på haustsalongen i Paris, og seinare same året, 1905, i lag med broren Jacques Villon, i Rouen. Få år etter var han jurymedlem for skulpturavdelinga under salong-utstillingane, noko som gav han ein sentral plass når det gjaldt å fremje kubismen. Han og broren Jacques flytta til landsbyen Puteaux, der dei regelmessig trefte andre av same meining og tankegang. Dei arrangerte utstillinga Section d'Or i 1912, saman med fleire andre kubistar. Skulpturane vart vidare synt fram på den største kunstutstillinga i New York.
Duchamp-Villom fekk i 1913 stilt ut verk Galerie André Groult i Paris, Galerie S.V.U. Mánes i Praha, og i 1914 i Der Sturm-galleriet i Berlin. Under første verdskrigen gjorde han teneste i hærens sanitet, med forlegning i Champagne-distriktet. I 1916 fekk han tyfoidfeber og vart send til militærsjukehuset i Cannes, der han døydde.
Radioteodolitt
Radioteodolitt er eit instrument for måling av retninga (høgd- og sidevinkel) til ein radiosendar. Han er oftast brukt i samband med ein sendar i rørsle, som til dømes ein radiosonde. Han fungerer som ein vanleg teodolitt, men nyttar radiobølgjer i staden for lysbølgjer. Det kan nyttast eit fast eller bevegeleg antennesystem og automatisk registrering av retninga til lekamen.
Lost and Found av The Kinks
«Lost and Found» er ein song av The Kinks på albumet Think Visual frå 1986. Han var skriven av Ray Davies.
Brevik Idrettslag
Brevik Idrettslag er eit norsk idrettslag frå Brevik i Vestfold og Telemark, skipa 17. oktober 1893. Laget er aktivt med i fotball, symjing og troppsturn.
Lost and Found av The Kinks
Tekst
Teksten på «Lost and Found» skildrar eit par i New York City som mistar kvarandre då ein orkan råkar området. Midt under uvêret finn dei kvarandre att.
Brevik Idrettslag
Fotballaget spelar i raude trøyer, kvite bukser og grøne strømper. Brevik har med få unnatak spelt fotball på lokalt nivå, 4.-6. nivå i seriesystemet.
Lost and Found av The Kinks
Utgjeving
«Lost and Found» kom først ut på albumet Think Visual i november 1986. Songen vart gjeven ut på singel i både Storbritannia (som den andre singelen) og Amerika (som den tredje singelen). Sjølv om han ikkje nådde Billboard Hot 100 eller UK Singles Chart, nådde han 37. plassen på Mainstream Rock-lista i USA, like hgt som «Rock 'n' Roll Cities», den første singelen frå albumet.
Brevik Idrettslag
Brevik IL hadde bandylag i mange år til inn på 1990-talet. I 1968 deltok bandylaget i den norske toppserien.
Lost and Found av The Kinks
Musikkvideo
Det vart laga ein video (med The Kinks) for å marknadsføre «Lost and Found». I videoen spelar eit orkester songen med medlemmar av The Kinks, medan ein ser ein film i bakgrunnen. Ray Davies har på seg gammaldagse klede.
Avren
Avren (bulgarsk Аврен) er ein landsby og ein kommune i provinsen Varna i Bulgaria. Kommunen omfattar 17 busetnader, men ingen byar.
Kommunen har eit areal på 356 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 8 754 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 712 innbyggjarar.
Kommunen inngår i storbyområdet til Varna.
Rosen Peak
Rosen Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 1220 m sør i Gross Hills i Heritage Range i Ellsworth Mountains. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (2004) etter Lawrence C. Rosen, ein geolog i US Antarctic Research Program (USARP) Ellsworth Mountains-ekspedisjonen i 1979-80.
Lago Bianco
Lago Bianco er ein innsjø ved Berninapasset i Grisons i Sveits. Han har eit flatevidd på 1,50 km². Det noverande reservoaret vart danna då det vart bygd to demningar, Scala og Arlas, på staden der to naturlege innsjøar (Lago Bianco og Lago della Scala) låg.
Ratak
Ratak (marshallesisk Ratak, ) er ei øykjede i Marshalløyane i Stillehavet. I 1999 hadde Ratak-øyane 30 925 innbyggjarar. Hovudstaden i Marshalløyane, Majuro, høyrer til denne kjeda.
«Ratak» tyder 'soloppgang'. Øykjeda ligg aust for den andre øykjeda i øyane, Ralik ('soloppgang'). Ratak utgjer ei kjede som gjennom undervassfjell er ei ubroten kjede med Gilbertøyane i Kiribati.
Øyar
Atollar og isolerte øyar i kjeda er:
Ernest Gellner
Ernest André Gellner var ein tsjekkoslovakisk-britisk filosof, sosiolog og sosialantropolog av jødisk-kulturell bakgrunn.
Som professor i teoretisk filosofi, logikk og vitskapleg metode ved London School of Economics (LSE) i 22 år (1962-83), professor i sosialantropologi ved University of Cambridge i åtte år, og til sist som rektor ved det nye Senter for studiar av nasjonalisme i Praha, stridde Gellner all sin dag, gjennom skrift, undervisning og politisk aktivisme mot det han oppfatta som lukka tankesystem. I særleg grad gjaldt det kommunisme, psykoanalyse, relativisme og marknadsdiktatur.
Gellner er kjend som den fremste talsmannen for den modernistiske identitets- og nasjonalitetsteorien. Han var lærar til Anthony D. Smith, han som seinare vart grunnleggjar av den skulen som hevda synspunkt tvert i mot Gellner.
Liv
Gellner kom til verda i Paris, men voks opp i Tsjekkoslovakia. Foreldra var tyskspråklege jødar frå Böhmen (Cechy) og busette seg i Praha. Etter å ha fullført barneskulen gjekk han vidare på ein engelskspråkleg skule i byen.
I 1939 valde familien å flytte frå landet, grunna Hitlers trugande politikk. Dei busette seg i St. Albans, straks nord om London i Storbritannia. 17 år gammal fekk Gellner eit stipend til Balliol College i Oxford. Opptaket til eliteskulen karakteriserte Gellner sjølv som eit britisk utslag av portugisisk kolonipolitikk. «Ein held dei innfødde nøgde ved å få dyktige nedanfrå inn på Balliol». På Balliol studerte han filosofi, politikk og økonomi, med særleg vekt på filosofi.
Gellner braut av studiane etter eit år for å gjere teneste i «1st Czechoslovak Armoured Brigade». Denne hærstyrken tok del i kringsetjinga av Dunkerque i 1944. Sidan reiste han til Praha og gjekk eit lite semester ved universitetet. Gellner forstod at kommunistane kom til å take makta i Tsjekkoslovakia og returnerte til Balliol College i 1945 for å fullføre eksamen. For eksamensoppgåva fekk han John Locke-prisen i 1947. Same året byrja han si akademiske løpebane ved University of Edinburgh som assistent til ein professor i moralfilosofi.
Gellner flytta til London School of Economics i 1949. Ti år seinare vart han offentleg kjend då han gav ut boka Words and Things. Her kritiserer han lingvistisk filosofi, representert ved J.L. Austin og Ludwig Wittgenstein, for ikkje å stille spørsmål ved eigne metodar. I 1961 tok han doktorgraden på eit arbeid kring Organization and the Role of a Berber Zawiya. Året etter vart han professor i filosofi, logikk og vitskapleg metode ved London School of Economics. I verka Thought and Change (1965) og State and Society in Soviet Thought (1988), diskuterer han om kor vidt marxistiske regime kunne liberaliserast.
I 1974 vart Gellner vald inn i British Academy. Ti år etter flytta han til Cambridge for å leie Department of Anthroplogy. På instituttet rådde ein avslappa atmosfære, der Gellner likte å drikke øl og spele sjakk med studentane. Oxford Dictionary of National Biography omtalar han som ein briljant, kraftfull, vyrdlaus, skjelmsk og av og til trassig person, med eit bitande vidd og kjærleik til ironi. Hos studentane var han mykje populær, villig til å bruke fleire ekstratimar på å rettleie, og vart halde for å vere ein framifrå talar og flink lærar.
I 1993 byrja Gellner arbeide ved det nyopretta SEU, der han vart leiar for 'Senter for studiar av nasjonalisme'. Her forska han på framveksten av nasjonalisme i dei etter-kommunistiske regima i Aust- og Sentral-Europa.
Han døydde etter eit hjerteattakk i 1995.
Antropologi og vitskapskritikk
Gellner deltok i fleire debattar kring antropologiske grunnproblem, til dømes "rasjonalitetsdebatten" og debattar om forholdet mellom språket og verda. I artikkelsamlingane Thought and Change (1964), Spectacles and Predicaments (1974) og Relativism and the Social Sciences (1985) omtalar han seg sjølv både som positivist og funksjonalist. Han framstår i desse artiklane som ein sterk forsvarar av antropologien som vitskap og rettar kritikk mot såvel hermeneutikken, Wittgenstein sin språkfilosofi, og til sist postmodernismen.
Boka Plough, Sword and Book (1988) er ei tolking av grunndrag i mennesket si historie. Ho rommar også ei samanfatting av fleire av hovudidéane til opplysningsmannen Gellner, til dømes kritikken av romantikken og av relativismen i samfunnsvitskapane generelt og antropologien spesielt. Conditions of Liberty (1994) er eit forsøk på å forklare samanbrotet til kommunismen.
Nasjonalisme
Gellner er kjend som den mest framståande talsmannen for den modernistiske identitets- og nasjonalitetsteorien. Nations and Nationalism (1983) representerer ein konsekvent utført og massiv kritikk mot den då etablerte forskinga på området. Han dekonstruerer dei sentrale tesane frå samtidige primordialistar som til dømes Anthony D. Smith. Oppfatningane om etnisiteten si rolle for framveksten av nasjonalismen reduserer Gellner til rein og skir manipulerande propaganda.
Han avviser idéen om at nasjonsdanninga har sitt viktigaste grunnlag i den felles etnisiteten og/eller historia. For Gellner er nasjonalisme fyrst og fremst eit politisk prinsipp som står på at politiske og nasjonale einingar skal vere samanfallande. Nasjonalismen oppstod einast, og, hevdar Gellner, fordi den dekker eit sosialt behov i den moderne verda. I tidlegare tider hadde makthavarane liten grunn til å tvinge fram kulturell homogenitet mellom undersåttane. Men i dei moderne samfunna vert arbeidet meir teknisk. Ein må styre ein maskin, og må difor lære. Behov for upersonleg, kontekstfri kommunikasjon oppstår og ei høg grad av kulturell standardisering. Dessutan er industrisamfunnet tufta på at det finst vedvarande vekst, typar tilsetjingar varierer og nye ferdigheiter må lærast. For å halde grepet om ressursane, og for eiga vidareføring og framsteg, må staten og kulturen samanfalle til gjensidig beste. Til det trengst nasjonalisme.
Gellner si analyse er modernistisk; når menneska forlet jordbruket og gjekk over til bylivet gjekk den agrare kulturen av strukturell trong over i nasjonalisme. Nasjonalismen er ein kulturgjenstand frå det moderne industrisamfunnet. Analysen vert lang på veg instrumentell; industrisamfunnet splitta opp mikroregionane i det gamle bondesamfunnet til større konglomerat av handel og informasjonsbyte. Med den auka mobiliteten av arbeidskraft og varer, vart dei nye infrastrukturane bygd kring handel, utdanning og informasjon.
Nasjonalismen vart den sameinande ideologien som kunne halde i hop dei splittande samfunnsprosessane nett då. Ein middelklasse av tenestefolk, ingeniørar og intellektuelle kom gjennom statleg sanksjonering til å fungere som kulturforklararane til den eigne nasjonen. Gjennom framveksande faggreiner som arkeologi, filologi, antropolog, etnologi, geografi osv. skapte ein vitskaplege argument for såvel den forhistoriske arven til nasjonen og den samtidige nasjonale, kulturelle karakteren.
Nasjonen må derfor forståast or ein funksjonell synsvinkel. Nasjonalismen oppstår ikkje som frukta av ei etnisk, urgammal oppvakning. Nasjonalismen er basert på ein djupt internalisert og utdannings-kvilande høgkultur som vert forsvart av den eigne statens representantar. Nasjonstenkinga fungerer dermed som ei sekularisert erstatning for religionen og samfunnsordninga i bondesamfunna. I staden for å spørje oss korleis nasjonane oppstod, bør ein spørje korfor. Gellner sitt svar er materialistisk i sin grunn; med auka geografisk og sosial mobilitet veks behovet for ein einskapleg kultur og fellesverdiar fram. Den individuelle anonymiteten i industrisamfunnet i kombinasjon med dei strukturelle krava i samfunnet om kulturell homogenitet, manar av tvang fram den einskaplege nasjonskulturen. Såleis vert den nasjonale modellen, gjennom eit slags «omstenda sitt diktatur», den mest effektfulle formelen for å etablere ein statleg einskapsøkonomi og mellomstatleg handelsorganisasjon. Det er nasjonalismen som kjem føre nasjonen, ikkje tvert om, slik talsmenn for nasjonalismen gjerne vil hevde. Nasjonar vert skapt for at dei trengst, ikkje avdi dei er naturlege.
Kritikk mot Gellner
Ei hovudinnvending mot nasjonalisme-teorien er at den er for funksjonalistisk, og kritikarane skuldar Gellner for å forklare fenomenet på bakgrunn av det historiske resultatet. Teorien misforstår tilhøvet mellom nasjonalisme og industrialisering. Den gjev inga forklaring på nasjonalismen i ikkje-industrialiserte samfunn, og ikkje tilbakefallet til nasjonalisme i post-industrielle samfunn. Ei heller forklarar den kjenslene skapt av nasjonalismen. Kvifor skulle nokon kjempe og døy for landet sitt? Teorien evnar ikkje å take inn den rolla krig og det militære hadde med å drive fram både kulturell homogenisering og nasjonalisme. Og den overser tilhøvet mellom militarisme og tvungen undervisning.
Melodi Grand Prix 1989
Melodi Grand Prix 1989 var den 29. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. Ni finalistar kjempa i finalen 11. mars 1989 som blei arrangert i Stavanger Forum i Stavanger. Vinnarlåten blei «Venners nærhet», framført av Britt Synnøve Johansen. Songen er komponert av Inge Enoksen med tekst av Leiv N. Grøtte. Britt Synnøve Johansen representerte Noreg i den internasjonale finalen i Lausanne, der «Venners nærhet» kom på 17. plass med 30 poeng.
Sendinga
Dette året blei kvar song framført direkte med ein førehandsinnspelt musikkvideo som blei vist under delar av kvar framføring. Fleire kjende deltakarar var attende i tevlinga, mellom anna Tor Endresen, Ola Fjellvikås, Kate Gulbrandsen og førehandsfavoritten Jahn Teigen.
Songane blei dømde av fem juryar, kvar på fem medlemmar som alle var til stades i salen. Juryane røysta fram tre av bidraga til superfinalen, mens dei resterande seks melodiane blei ståande att uplasserte. Då det blei klart at publikumsfavoritt Jahn Teigen ikkje var blant superfinalistane, bua publikum høgt. Dei tre superfinalistane framførte songane sine om att, og juryane røysta igjen. Etter ei spennande røysting vann heimefavoritten Britt Synnøve Johansen med «Venners nærhet».
Røysting i superfinalen
Kvar jurygruppe hadde fem medlemmar. Kvar medlem gav 4 poeng til favoritten sin, 2 til andreplassen og 1 poeng til songen dei likte minst. Kvar jury hadde altså totalt 35 poeng å dele ut. «Til det gryr av dag» leia helt fram til siste jurygruppe, som gav 18 poeng til «Venners nærhet». Sekretariatet bestod av Bjørn Scheele, politiinspektør Gunvor Molaug og Terje Klevstrand.
Teigen mista gullfinalen
Jahn Teigen sjølv var ikkje særleg nådig etter finalen og spurde sarkastisk «Kven vann?» under ein improvisert pressekonferanse etter sendinga. Han fekk òg kritikk for at han sprang ut i salen og tok «merksemda bort» frå dei tre superfinalistane. Teigen sjølv svarte: «Det var som å få et kick. Jeg måtte bare ut for å vise dem min takknemlighet.»
Presse og tv-sjåarar kritiserte også juryordninga i dagane etter finalen, og fagdommar Inger Lise Rydal uttalte at det ikkje var moro å bli pipen ut av publikum. Den svenske journalisten Måns Ivarsson kalla resultatet for ein skandale og samanlikna Teigen sitt fall som «om brudgommen blei kasta ut frå bryllaupsfesten.» Etter sendinga blei VGs vakttelefon ringt ned av rundt hundre rasande tv-sjåarar som meinte juryane hadde boikotta Teigen.
Andre hendingar
Vinnarmelodien fekk ikkje mykje positiv omtale, og Rolf Løvland meinte «Venners nærhet» ikkje ville ha «nubbesjans» i den internasjonale finalen. «Det blir 17. plass!» sa Løvland til VG. Løvland fekk også heilt rett – det norske bidraget blei nummer 17 av 22 i Lausanne. Vinnarmelodien hamna heller ikkje på hitlistene, mens «Optimist» låg fem veker på VG-lista med fjerdeplass som beste notering.
Programleiar Øystein Bache og songaren Ingeborg Hungnes møtte kvarandre under tevlinga og blei etter kvart eit par. Dei er gifte i dag og har tre barn.
Den norske finalen blei sett av rundt 2,5 millionar nordmenn – rundt 77 prosent av nordmenn over 15 år, ifølgje ei spørjeundersøking gjort for VG.
Cape Yelcho
Cape Yelcho er det nordvestlege punktet på Elefantøya i Sør-Shetlandsøyane. Det vart namngjeve av U.K. Joint Services Expedition, 1970–71, etter den chilenske damptaubåten Yelcho. Taubåten vart kommandert av Luis Pardo, og berga medlemmane frå ekspedisjonen til Ernest Shackleton nær Point Wild i august 1916.
Sunne
Sunne er ein svensk by og centralort i Sunne kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2005 hadde byen 4,903 innbyggjarar.
Namn
Namnet Sunne kjem av at orten ligg ved eit sund mellom Övre Fryken og Mellanfryken og der av «Sundet» som seinare vart til «Sunne».
Historie
I Sunneområdet er den eldste busettinga frå om lag 3000 år før Kristus. På 1600-talet vart det skipa ein köping i Sunne. I 1904 vart Sunne eit municipalsamhälle og i 1920 vart tätorten skilt ut frå Sunne landskommun og vart Sunne köping som i 1971 gjekk inn i Sunne kommun.
Paleó Keramídi
Paleó Keramídi (gresk Παλαιό Κεραμίδι) er ein landsby i periferieininga Piería i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Paleó Keramídi var hovudsete i den tidlegare kommunen Elafína, som no er ei kommunaleining i kommunen Kateríni.
Fylkesveg 405 i Telemark
Fylkesveg 405 i Telemark går mellom Veum/Øyane og Aslestad i Fyresdal kommune. Vegen er 14,8 km lang.
Irina Privalova
Irina Anatoljevna Privalova, fødd Sergejeva, er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Malakhovka, som tevla på sprintdistansane og i hekkeløp. Ho vart olympisk meister i 400 meter hekk i 2000, og vann EM-gull både på 100 m og 200 m i 1994, samt på 200 m i 1998. Dessutan vann ho VM-gull i 4 x 100 m stafett med Russland i 1993. I tida 1991-2000 sikra ho seg femten medaljar i dei store meisterskapane på bane. Privalova sine personbeste tider er 10,77 sekundar på 100 m, 21,87 på 200 m, 49,89 på 400 m og 53,02 i 400 m hekk.
Aktiv
Privalova var ein av dei beste sprintarane i verda i sesongane 1991-95 og i Europa fram til 1998. Ho tok bronsemedaljen på 100 meter under Sommar-OL 1992 på tida 10,84, to hundredels sekund bak vinnaren Gail Devers, og eitt hundredels sekund bak jamaicanske Juliet Cuthbert på sølvplass. Våren etter sette ho i Madrid verdsrekord på 60 meter innandørs med 6,92 sekundar, ei verdsrekord som gjeld framleis.
Ved friidretts-VM 1993 vart Privalova nummer tre på 200 m og fire på 100 m, motsett av hennar plasseringar i OL 1992. Den 22. august sprang ho så sisteetappane for Russland i både den korte og den lange stafetten. I 4 x 100 m stafett passerte ho målstreken på same tid som USA si ankerkvinne, 41,49 sekundar, men vart dømd fyrst i mål og vann dermed gull saman med Olga Bogoslovskaja, Galina Maltsjugina og Natalja Pomosjtsjnikova. Like etterpå tok ho Russland inn til sølv i 4 x 400 m stafett. Dermed kunne ho reise heim frå Stuttgart-VM med ein fyrsteplass, ein andreplass, ein tredjeplass og ein fjerdeplass.
Den 6. juli 1994 gjorde Privalova unna sitt livs snøggaste 100 m då ho i Lausanne fekk notert 10,77 sekundar i 0,9 sekundmeter medvind. Såleis var det inga overrasking at ho vann både 100 m og 200 m då EM 1994 fann stad i Helsinki. To veker før VM 1995 sette Privalova personleg rekord med 21,87 sekundar i eit stemne i Monaco. I verdsmeisterskapen fekk ho og Merlene Ottey same tid på 200 m, den til dess «evige toar» Ottey vart tilkjend gullmedaljen. På 100-meteren kom Privalova på bronseplass.
Etter ho runda 30 år satsa Privalova mest på 400 meter hekk. Under dei olympiske leikane 2000 i Sydney hadde ho fullklaff i finalen og vart olympisk meister med ny personleg rekord 53,02 sekundar, eitt sekund under den førre, og klart framom favorittane Deon Hemmings, Nezha Bidouane og Daimí Pernía på dei neste plassane.
Radarmeteorologi
Radarmeteorologi er meteorologiske studiar der ein nyttar som radarobservasjonar. Feltet er viktigast i samband med kortsiktig varsling og studiar av sky- og nedbørforhold over større område.
Fylkesveg 523 i Rogaland
Fylkesveg 523 i Rogaland går mellom Tau og Døvik i Strand kommune. Vegen er 17,8 km lang.
Fly av Annika Askman
«Fly» (engelsk for Fly) var eitt av bidraga i Dansk Melodi Grand Prix 2007, framført på engelsk av Annika Askman.
Dansk Melodi Grand Prix 2007
Bidraget gjekk vidare frå den fyrste semifinalen til finalen der han ikkje fekk nokre poeng og enda på ein firedelt sjuande- og sisteplass. Askman fekk dimed ikkje representere Danmark i Eurovision Song Contest 2007.
Mount Rosenthal
Mount Rosenthal er eit markant fjell, 1840 moh, ved nordenden av Liberty Hills i Heritage Range i Ellsworth Mountains. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Ronald Rosenthal i U.S. Navy som var navigatør på eit fly som styrta på Rossisen, 2. februar 1966.
Not Fade Away
«Not Fade Away» er ein song av Buddy Holly og Norman Petty som først vart spelt inn av The Crickets, bandet til Holly, i Clovis i New Mexico i mai 1957. Rytmen til songen er eit klassisk døme på Bo Diddley-rytmen. Songen vart opphavleg gjeve ut som B-sida til «Oh, Boy!» og seinare på albumet The «Chirping» Crickets.
Musikkmagasinet Rolling Stone hadde versjonen til Holly på 108. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene.
Originalsongen
Holly and The Crickets spelte inn songen i Clovis i New Mexico den 27. mai 1957, same dagen som songen «Everyday» vart spelt inn. Rytmemønsteret til «Not Fade Away» er ein variant av den legendariske Bo Diddley-rytmen, der trykket kjem på den andre, og ikkje det tredje slaget i den første takten. Jerry Allison, trommeslagaren i The Crickets, slo rytmen på ei pappøskje. Allison, bestevenen til Holly, skreiv om noko av teksten, men namnet hans kom aldri med som låtskrivar på songen. Joe Mauldin spelte kontrabass på denne inspelinga. Truleg var korvokalistane Holly, Allison og Niki Sullivan, men dette er ikkje heilt sikkert.
Pjotr Butsjkin
Pjotr Dmitrijevitsj Butsjkin var ein russisk og sovjetisk biletkunstnar og pedagog. Han var med på å skipa Leningrad kunstnarforeining og var ein representant for Leningrad-skulen i målarkunst. Butsjkin laga måleri, akvarellar og grafikk. Han er best kjend for portretta sine.
Not Fade Away
Originalsongen
«Not Fade Away» vart opphavleg gjeven ut som B-sida til hitsingelen «Oh, Boy!» og kom så ut på albumet The "Chirping" Crickets (1958).
Pjotr Butsjkin
Liv
Pjotr Butsjkin var fødd i landsbyen Sofronovo i Tver oblast i Tsar-Russland. I 1891 flytta familien hans til byen Uglitsj ved Volga. Butsjkin fekk sine første teiknetimar frå lokale ikonmålarar.
Not Fade Away
Originalsongen
I motsetnad til det som vert vist i filmen The Buddy Holly Story (1978), var ikkje «Not Fade Away» den siste songen Holly spelte på den siste konserten sin i Clear Lake i Iowa, den 2. februar 1959, like før han omkom i ein flystyrt. Den siste songen var «Brown Eyed Handsome Man», som vart framført av alle artistane som hadde spelt den kvelden.
The Rolling Stones
I 1964 spelte The Rolling Stones inn ei utgåve av «Not Fade Away», som la stor vekt på Bo Diddley-rytmen, og han vart ein stor hit i heimlandet. Songen var og den første av bandet som vart gjeven ut i USA.
Pjotr Butsjkin
Liv
I 1899 kom Pjotr Butsjkin til Sankt Petersburg. Han blei elev ved Kunst- og industriakademiet i byen, og studerte under Nikolaj Kosjelev.
Not Fade Away
The Rolling Stones
Han vart spelt inn seint i januar 1964 og kom ut 21. februar 1964 med «Little by Little» som B-side. Songen klarte å nå tredjeplass på den britiske singellista, som den første songen deira på Topp 5. I USA nådde singelen 48. plass, her med songen «Stoned» som B-side. Songen var ikkje med på den britiske utgåva av debutalbumet deira, The Rolling Stones, men var opningsspor på den amerikanske utgåva, som hadde tittelen England’s Newest Hitmakers. Songen vart mykje spelt på konsertar dei første åra til the Stones, vanlegvis som opningssong.
Pjotr Butsjkin
Liv
Frå 1904 til 1912 studerte Butsjkin ved det keisarlege kunstakademiet, under Vasilij Mate og Vasilij Savinskij. I 1912 fekk han tittel som kunstnar med rett til å undervisa i kunst. Frå 1912–1914 vitja han Italia, Frankrike, Tyskland, Spania og andre land.
Sidan 1907 hadde Butsjkin teke del i kunstutstillinga. Han måla portrett, landskap og sjangermåleri, og illustrerte teaterprogram og bøker. På 1920-talet måla han portrett av Vladimir Lenin og songaren Fjodor Sjaljapin. Han byrja også å spesialisera seg på revolusjonære og historiske motiv frå sovjettida.
Not Fade Away
Rush
Rush-versjonen av «Not Fade Away» var debutsingelen deira, gjeven ut i 1973. B-sida til singelen var «You Can't Fight It», og var den første originale songen Rush gav ut. Singelen er sjeldan og eit samlarobjekt i dag. Ingen av desse songane er nokon gong gjevne ut på CD offisielt.
Pjotr Butsjkin
Liv
I 1914 blei Butsjkin medlemm av Kunstnarsamfunnet som etterkvart tok namn etter Arkhip Kuindzji. I 1918 blei han vald til medlem av samfunnet av russiske akvarellmålarar.
Etter Oktoberrevolusjonen i 1918–1921 gjorde Butsjkin teneste ved ein ubåtdivisjon i Den baltiske flåten. Frå 1921 til 1930 leia han teknisk avdeling ved forlaget 'Regnboge' i Leningrad.
Not Fade Away
Andre utgåver
Fleire artistar har gjort sine utgåver av songen, mellom andre Grateful Dead, Bobby Fuller Four, Bruce Springsteen, Bob Dylan, Tom Petty, Patti Smith, Freddie Mercury, Tanya Tucker, Eric Hine, The Supremes, The Everly Brothers, Hank Marvin, Noel Redding, Sheryl Crow, The Beatles, Quicksilver Messenger Service, Stephen Stills og James Taylor.
Pjotr Butsjkin
Liv
I 1932 var Butsjkin med på å skipa Leningrad kunstnarforeining. I åra 1930–1936 verka han som illustratør i Leningrad og Moskva. Frå 1936 til 1940 underviste han ved Det russiske kunstakademiet, som teikneprofessor frå 1937.
Klevfos Cellulose- & Papirfabrikk
Klevfos Cellulose- & Papirfabrikk er ein tidlegare fabrikk ved Svartelva i Løten kommune i Innlandet som produserte cellulose og papir. Den vart etablert i 1888, og var i drift til 17. september 1976. Etter dette vart den gjort om til Klevfos Industrimuseum. Fabrikkbygningane står oppført på Riksantikvarens liste over tekniske og industrielle kulturminne, og får pengar over statsbudsjettet til vedlikehald og istandsetting.
Historie
Klevfos Cellulosefabrik A/S vart etablert ved Svartelva i Løten i 1888. To gründerar frå Hedmark, Helge Væringsaasen og Søren Sørensen, stod bak den nye verksemda. Mykje av utstyret og maskiner vart produsert på det nærliggjande Aadals Brug Jernstøberi og Mekaniske Verksted.
Dei fyrste åra vart det berre produsert cellulose for sal, men allereie i 1892 vart det kjøpt ei papirmaskin. Gjennom heile historia på Klevfos vart det utelukkande produsert kraftpapir, eller gråpapir som det oftast blir kalla. Papiret gjekk hovudsakleg til emballasje.
Den fyrste fabrikkbygningen frå 1888 brant i 1909, og det vart bygd opp igjen ein ny og moderne fabrikk i teglstein som var i drift frå 1911. Det vart kjøpt inn ny papirmaskin og anna utstyr, og ikkje minst vart det lagt inn straum frå ein nybygd kraftstasjon ved Skjefstadfossen i Elverum. Klevfos var Noregs minste papirfabrikk med ein produksjon på opp mot 3 000 tonn i året på det meste.
Eigarane frå 1888 til 1917 var Klevfos AS, eit aksjeselskap med eigarar hovudsakleg frå Hedmark. I 1917 vart aksjane selt til Union & Co, eit av dei store industriføretaka på den tida. Då Union ville avvikle drifta på midten av 1950-talet, overtok etter kvart Løiten Almenning som eigar. Dei heldt det gåande heilt fram til det vart nedlagt i 1976.
Frå 1913 til 1952 hadde fabrikken same styrar, lokalmannen ingeniør Eivind Torp, som var gift med Oleane Engeloug frå fabrikkens nabolag. Eivind Torp døde året etter at fabrikken ble nedlagt for godt. Oleane har malt bileta på veggane i styrarbustaden.
Arbeidarane på Klevfos vart rekruttert blant jord- og skogsarbeidarar i området, og arbeidsplassen var populær. Klevfos betalte ikkje godt, men verksemda betalte alltid regelmessig og var ein sikker arbeidsplass. Mange starta som nykonfirmerte og vart der livet ut. Det var og ein del kvinner som arbeidde på Klevfos. Arbeidsoppgåvene til kvinnene var fyrst og fremst i å sortere og telle ark som skulle pakkast før det vart sendt.
I 1976 vart fabrikken lagt ned. Allereie i 1979 vart det tatt initiativ til å bevare den som eit kulturminne. I 1980 vart fabrikken, ein del andre bygningar og store deler av fabrikktomta overdratt frå Løiten Almenning til Klevfos Industrimuseum. Museet vart offisielt opna i 1986, og er i dag ein del av Norsk Skogmuseum og Hedmark fylkesmuseum.
Pediní
Pediní (gresk Πεδινή) er ein distriktsby i periferieininga Ioánnina i Ípiros i Hellas. Pedini var hovudsete i den tidlegare kommunen Bizáni, som no er ei kommunaleining i kommunen Ioánnina.
Ragnar Fjørtoft
Ragnar Fjørtoft var ein norsk meteorolog.
Han tok cand.real. i 1940 og dr.philos. i 1950. Han arbeidde som meteorolog ved Vervarslinga på Vestlandet frå 1939 til 1946, og ved Meteorologisk Institutt i Oslo frå 1946 til 1952. Han vart så professor ved Københavns universitet frå 1952 til 1955, og direktør for Det norske meteorologiske institutt 1955–1978. Frå 1967 til 1983 var han òg professor II i meteorologi ved Universitetet i Oslo.
Forskinga til Fjørtoft har særleg kasta lys over mekanismen som fører til danninga av vandrande lågtrykk. I 1950-1951 deltok han i eit forskingsprosjekt for utvikling av numeriske vêrvarslingsmetodar i Princeton i New Jersey, og gjennomførte saman med amerikanarane Jule Charney og John von Neumann den første vêrprognosen ved datahandsaming. Dette var ein milepåle i meteorologihistoria. Det var første gong eit vêrvarsel vart utarbeidd ved hjelp av ein datamaskin. Dei nytta seg av ein sterkt forenkla modell av atmosfæren, og det tok eit heilt døgn å utarbeide eit 24-timarsvarsel. Likevel var bruken av den nye teknikken særs oppmuntrande og vart registrert med særs stor interesse i det meteorologiske samfunnet.
Han tok doktorgraden i 1950 med ei avhandling om i stabilitet av atmosfæriske luftstraumar. Arbeidet vart under disputasen skildra som eit meisterverk. Det inneheld mange nye resultat, og fleire av desse vert sitert mykje i litteraturen. Det kanskje mest kjende arbeidet hans vart publisert i 1953. Her viste han at energifluks i ei to-dimensjonal væskerørsle følgjer heilt andre lover enn i ei tre-dimensjonal væskerørsle. Resultatet er avgjerande for studiet av energitransformasjonar i atmosfæren. Men dei er òg mykje nytta for tolking av to-dimensjonal væskerørsle i mindre skala.
Fjørtoft skreiv òg fleire avhandlingar om numerisk vêrvarsling og atmosfærisk sirkulasjon, mellom anna i lag med venen Arnt Eliassen.
Ragnar Fjørtoft var medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi frå 1956. Han vart utnemnd til riddar 1. klasse av St. Olavs Orden i 1967 og mottok fleire utmerkingar for forskinga si, mellom anna Fridtjof Nansens belønning for fremragende forskning i 1977 og IMO-prisen, den høgaste internasjonale utmerkinga innan meteorologi, i 1991.
Nedstrand kyrkje
Nedstrand kyrkje er ei langkyrkje frå 1868 i Tysvær kommune i Rogaland fylke.
Kyrkja er basert på arkitekt Linstow sine standardteikningar for ein normalplan for kyrkjebygg frå 1829. Kyrkja har mange av grunntrekka frå Linstow, men arkitekt Conrad Fredrik von der Lippe stod ganske fritt i utforminga. Dei same teikningane er seinare lagde til grunn ved oppføringa av Leveld kyrkje, Torpo kyrkje og Ål kyrkje.
Byggverket er i tre og har 480 sitjeplassar. Altartavla og kyrkjeklokkene er frå den tidlegare kyrkja.
Fotnotar
.
Radiometeorologi
Radiometeorologi er ei grein innanfor meteorologien der ein arbeider med korleis vêret påverkar forplantinga av radiobølgjer i atmosfæren. Ein nyttar radio og radar til observasjonar.
Feltet er viktig innanfor område som telekommunikasjon og navigasjon. Til dømes er det diskutert om automatiske landingssystem for fly kan påverkast av vêrtilhøva slik at flya kjem ut av kurs. Dei særs korte bølgjelengdene som er nytta i radar, vert reflektert frå regndropar, hagl og snøfiller, og dette kan utnyttast til kartlegging av nedbør og til kortsiktig varling. Dei fleste fly er utstyrte med vêrradarar, som gjer det mogeleg å unngå aktive skyområde.
Muff Winwood
Mervyn «Muff» Winwood er ein engelsk låtskrivar og plateprodusent, og den eldre broren til Steve Winwood. Begge spelte tidlegare i Spencer Davis Group i 1960-åra, der Muff Winwood spelte bassgitar. Han produserte debutplata til Dire Straits, Dire Straits (1978).
Tidleg liv
Faren, Lawrence, var ein støyperiarbeidar, og spelte òg tenorsaksofon i danseband og hadde ei samling med jazz- og bluesplater. Winwood gjekk på Cranbourne Road Primary School og Great Barr School, som var ein av dei første einingskulane. Han var korgut ved St John's Church og vart interessert i gitar, og så bass.
The Spencer Davis Group
Muff var med i originalbesetninga av the Spencer Davis Group, men vart beden av foreldra om å ta litlebroren med seg på konsertane for å halde han borte frå trøbbel. Gruppa starta å la den unge Stevie å få vere med på nokre få songar og oppdaga etterkvart at alle dei skrikande ungjentene føre scenen var der for Stevie.
Plateprodusent
Då han slutta i Spencer Davis Group n 1967 vart Winwood A&R-mann for Island Records. Han var der fram til 1978, då han vart sjef for det britiske kontoret til CBS Records som seinare vart Sony Music fram til 1990-åra. Utanom Dire Straits, produserte Winwood hitalbumet Kimono My House (1974), og hitsinglane, «This Town Ain't Big Enough for Both of Us» og «Amateur Hour» for Sparks. Han produserte òg det andre alubmet deira, Propaganda i 1974 (med singelen «Never Turn Your Back on Mother Earth»). Som ein del av jobben som A&R signerte Winwood kontrakt med mellom andre Terence Trent D'Arby, Sade, Shakin' Stevens og The Psychedelic Furs.