cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Night Time Is the Right Time
«Night Time Is the Right Time» eller «The Right Time» er ein rhythm and blues-song spelt inn av Nappy Brown i 1957. Han er basert på tidlegare bluessongar og sjølv danna grunnlaget for mange andre versjonar, mellom anna hittar av Ray Charles, Rufus and Carla og James Brown.
Tidlegare songar
Bluespianist Roosevelt Sykes (omtalt som «The Honey Dripper») spelte inn «Night Time Is the Right Time» i 1937 (Decca 7324). Kalla «ein av hittane hans i dei dagane», er ein 12-taktsblues i moderat tempo med Sykes på vokal og piano. Ein meiner at han var basert på «den gamle vaudeville-tradisjonen»: I 1938 spelte Big Bill Broonzy inn songen med ein noko annleis (og tydelegare) tekst (Vokalion 4149). Same året spelte Roosevelt Sykes inn ein ny versjon kalla «Night Time Is the Right Time #2» (Decca 7438), òg denne med noko anna tekst. Desse tidlege versjonane av «Night Time Is the Right Time» er tilskrivne Roosevelt Sykes og Leroy Carr. Sjølv om Carr døydde i 1935 utan kjende innspelingar av songen, har «Night Time Is The Right Time» mange likskapar til Carr sin «When The Sun Goes Down». Sistnemnde var særs populær då han kom ut og har vorte spelt inn av Ink Spots og danna grunnlaget for «Love In Vain» av Robert Johnson.
Nappy Brown-songen
I 1957 spelte Nappy Brown inn songen som «The Right Time» (Savoy 1525). Songen har vorte kalla «eit høgdepunkt i den tidlege karrieren til Brown», og versjonen hans er den første med ekstra tekst der korvokale syng svarlinjer. Med seg på innspelinga hadde han Buster Cooper (trombone), Hilton Jefferson (altsaksofon), Budd Johnson (tenorsaksofon), Kelly Owens (piano), Skeeter Best (gitar), Leonard Gaskin (bass) og Bobby Donaldson (trommer). Songen til Brown opnar med: Versjonen til Brown nådde ikkje dei nasjonale platelistene, men vart «lånt av Ray Charles kort tid etter». I løpet av karrieren sin spelte Brown inn fleire versjonar av songen (stundom med forskjellig tittel). På den originale utgåva står låtskrivaren oppført som «N. Brown».
Ray Charles-versjonen
Ray Charles spelte inn sin versjon, kalla «(Night Time Is) The Right Time», i oktober 1958. I følgje Brown var «skilnaden mellom min og Ray Charles sin ‘Night Time Is the Right Time' er at han hadde skrudd opp tempoet med Mary Ann og dei [Charles sine kvinnelege koristar, the Raelettes] bak seg. Eg spelte min versjon langsamt med ei gospelgruppe bak meg. Dette var mi gospelgruppe. Men han spelte songen akkurat som meg, note for note». Songen vart ein hit i 1959, då han nådde femteplassen på Billboard R&B-lista og 95. plass på poplista. Songen finst på albuma Ray Charles at Newport og The Genius Sings the Blues.
Andre innspelingar
Mange andre artistar har spelt inn «Night Time Is the Right Time», som Alex Korner's Blues Incorporated frå albumet R&B from the Marquee (1962); Rufus and Carla (94. plass på poplista i 1964); The Animals frå The Animals (1964); The Sonics på albumet Here Are The Sonics (1965); Lulu frå Something to Shout About (1965); Aretha Franklin på albumet Aretha Now (1968); Creedence Clearwater Revival på albumet Green River (1969) og konsertalbumet The Concert (1980); Tina Turner frå Rough (1978) og John Scofield frå That's What I Say: John Scofield Plays the Music of Ray Charles (2005).
Llyn Fawr
Llyn Fawr er ein innsjø i Cynondalen (walisisk Cwm Cynon) i Sør-Wales, mest kjend dei mange våpna og verktøya frå sein bronsealder og tidleg jernalder som er funne her.
Llyn Fawr har eit areal på 9,8 hektar og ligg sør for Rhigos i byen Aberdare i Rhondda Cynon Taff. Han ligg nær kjelda til elva Rhondda Fawr, 368 meter over havet, ved sidan av Craig y Llyn. Han var opphavleg eit mindre vatn, men vart omgjort til eit reservoar tidleg på 1900-talet.
Llyn Fawr-funna vart gjort mellom 1909 og 1913 under bygginga av reservoaret. Dei omfattar mange funn frå seint i bronsealderen, men òg fleire lekamar av jern, mellom anna eit sverd av Hallstatt-typen. I tillegg vart det funne ei spyd og ein krumkniv i jern. Av bronsefunna var det mellom anna to gryter og økser. Lekamane såg ut til å ha vorte plasserte ved vatnet som votivgåver. Ein trur sverdet er frå om lag 650 f.Kr., som gjer det til det tidlegaste jernfunnet i Wales.
Ski-VM 1989
Verdsmeisterskapen på ski i nordiske greiner 1989 vart arrangert i perioden 17. til 26. februar 1989 i Lahti i Finland. 15 tevlingar vart avvikla i løpet av meisterskapen.
15 km klassisk stil
Dato: Onsdag 22. februar 1989
<br style="clear:both" />
15 km fristil
Dato: Måndag 20. februar 1989
<br style="clear:both" />
30 km klassisk stil
Dato: Laurdag 18. februar 1989
<br style="clear:both" />
50 km fristil
Dato: Søndag 26. februar 1989
<br style="clear:both" />
John Halvorsen
John Halvorsen er ein norsk tidlegare langdistanseløpar som voks opp på Sætre i Hurum og seinare i Canada. Han vart norsk meister sju gongar på bane, fem gongar på 10 000 m og to på 5 000 m i tida 1986-93. Halvorsen var medlem av IF Graabein i 1984, seinare representerte han Minerva.
Ski-VM 1989
4 x 10 km stafett
Dato: Fredag 24. februar 1989
Anders Evensen
Anders Christian Evensen var ein norsk trelasthandlar, skipsmeklar og stortingsmann frå Bamble i Telemark.
John Halvorsen
Aktiv
Halvorsen vart lagd merke til fyrste gongen då han i 1984 vann NM i terrengløp for juniorar. To år seinare, i sin siste juniorsesong, imponerte han med 28.27,3 då han vann 10 000 meter i noregsmeisterskapen, 17 sekundar før andremann. I 1987 forsvarte han NM-tittelen på 10 000 meter, og han sette nye personlege rekordar på 1500 m og 5 000 m med høvesvis 3.45,4 og 13.52,0.
Ski-VM 1989
4 x 10 km stafett
19 land deltok i stafetten, mellom andre Hellas, Nederland, Australia og Danmark. <br style="clear:both" />
Anders Evensen
Evensen var son til ein gardbrukar. Han var i 13 år kontorist i handelsnæringa i Stathelle. Sidan var han trelasthandlar, skipsbyggar og skipsreiar i Brevik, frå 1848 skips-, vare- og vekselmeklar same staden. Frå 1837 var han medlem i Brevik bystyre, i fleire år ordførar. Han var elles i mange år forlikskommissær og «sparebankdirektør».
John Halvorsen
Aktiv
År 1988 slo Halvorsen seg inn i den europeiske eliten på 10 000 m med tida 27.47,4. I noregsmeisterskapen kom han på andreplass då han sette personleg rekord på 5 000 m med 13.34,6, to sekundar bak Are Nakkim. Under dei olympiske leikane i Seoul kvalifiserte Haøvorsen seg til finalen på 10 000 m, men enda på 16. plass etter å ha sprunge saktare i finaleløpet enn han gjorde i kvalifiseringa.
Ski-VM 1989
10 km fristil
Dato: Søndag 19. februar 1989
Anders Evensen
Evensen representerte Brevik på Stortinget 1857, Omframtstortinget 1858, og stortinga 1859-60 og 1865-66. Han var 1857 medlem i Justiskomite nr 1, 1859-60 i Desisjonskomiteen og 1865-66 i Protokollkomiteen.
John Halvorsen
Aktiv
Halvorsen kom på 10. plass då VM i terrengløp fann stad i Stavanger våren 1989. Den 14. juli same året gjorde han sitt livs snøggaste 5 000-meterløp då han vart nummer to i eit stemne på Crystal Palace i London, tida 13.20,4 var 0,6 sekund bakom den 13 dagar gamle noregsrekorden til Are Nakkim. Året etter var han nær den elleve år gamle noregsrekorden til Knut Kvalheim på 10 000 m, då han gjorde unna sitt livs beste milløp. Sluttida 27.43,3 var vel to sekundar bak den norske rekorden.
Frederik J. Holst
Frederik Julius Holst var ein norsk kjøpmann, trelasthandlar og stortingsmann frå Tønsberg.
John Halvorsen
Aktiv
Sesongane 1991 og 1992 gjorde Halvorsen sterke enkeltløp på 5 000 m såvel som 10 000 m. Men både i Tokyo-VM 1991 og Barcelona-OL året etter svikta han når det gjaldt som mest. I Barcelona kvalifiserte han seg til 10 000-meterfinalen med 28.21,5, for så å sprekke og verte sist av dei som fullførte finalen. Etter OL trappa han ned treningsmengda og presterte på eit noko lågare nivå dei siste tre åra han var aktiv. Han la opp i 1995.
Ski-VM 1989
10 km fristil
<br style="clear:both" />
10 km klassisk stil
Dato: Fredag 17. februar 1989
<br style="clear:both" />
15 km klassisk stil
Dato: Tysdag 21. februar 1989
30 km fristil
Dato: Laurdag 25. februar 1989
<br style="clear:both" />
4x5 km stafett
Dato: Fredag 24. februar 1989
<br style="clear:both" />
Normalbakke K90/15 km
Dato: 18./19 februar 1989
<br style="clear:both" />
Lag (storbakke K120/3x5 km)
Dato: 23./24. februar 1989
<br style="clear:both" />
Normalbakke K90
Dato: 26. februar 1989
Storbakke K114
<br style="clear:both" />
Lag storbakke K114
<br style="clear:both" />
Medaljestatistikk
<br style="clear:both" />
Vorsma
Vorsma (russisk Ворсма) er ein by i Nizjegorod oblast i Russland med om lag 12 000 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Kisjma, ei sideelv til Oka, rundt 60 km sørvest for Nizjnij Novgorod. Landsbyen Vorsma vart først nemnt på 1500-talet. Han fekk bystatus i 1955.
Frederik J. Holst
Holst var son til ein skipper og kjøpmann i Tønsberg. Sjølv opna han i 1844 si eiga forretning i Moss, og var også skipsreiar og trelasthandlar. Han var ordførar for Moss bystyre i fleire år.
Frå 1857 til 1864 representerte Holst bykrinsen Moss og Drøbak på Stortinget. Han var i 1857 og 1859-60 medlem i Bankkomiteen. På Omframtstortinget 1858 var han i komiteen om brennevinsavgifta, medan han i 1862-63 hadde plass i Tollkomiteen. 1863-sesjonen og 1864-sesjonen frå 14. april tok hans sete i Lagtinget.
Fylkesveg 250 (fleirtyding)
Fylkesveg 250 finst i fleire fylke i Noreg:
John Halvorsen
Aktiv
Halvorsen vann også fleire kanadiske meisterskap i terrengløp.
Bobby Tench
Robert Tench, òg kjend som Bobby Tench, er ein britisk vokalist, gitarist, studiomusikar, låtskrivar og arrangør.
Ukiyo-e
Ukiyo-e er ei samlenemning på ein sjanger innanfor japansk biletkunst under den såkalla Edotida, eller Tokugawa-perioden, som varte frå 1603 til 1868. Bileta, dei aller fleste forma i tresnitt, skildra dagleglivet til utvalde sjikt av bybefolkninga. Livskjensla og verdsåskodinga til den nye borgarskapen og mykje av fleirtalet av befolkninga i dei store byane i Japan, særleg i samtidige Edo (dagens Tokyo), vart formidla gjennom tresnitt i fargar, illustrerte bøker og måleri.
Bobby Tench
Han er mest kjend for arbeidet sitt med Freddie King og Van Morrison, og som medlem av The Jeff Beck Group, Humble Pie, Streetwalkers og The Van Morrison Band. Han var òg knytt til Hummingbird og Gass, som han var med å starte.
I byrjinga av karrieren spelte Tench med Gass og Gonzalez, før han vart med i Jeff Beck Group. Han spelte med Ginger Baker før han turnerte med Beck, Bogert & Appice som vokalist, og spelte i studio med Linda Lewis. Han spelte så med Wailer Junior Marvin og Freddie King.
Han fekk kontrakt med A&M Records og skipa Hummingbird, før han vart med Roger Chapman og Charlie Whitney i Streetwalkers. Han spelte så ei kort stund med Boxer og Widowmaker før han arbeidde mykje med Van Morrison. Etter Morrison spelte han med Eric Burdon og Axis Point, før Steve Marriott tok han med som offisielt medlem av Humble Pie.
Islandske nasjonaldrakter
Islandske nasjonaldrakter eller folkedrakter (nasjonaldrakter eller bunader heiter på islandsk Þjóðbúningurinn) har vore meir eller mindre populære på Island frå 1800-talet som klede til fest og ved høgtidelege høve. Frå 2001 har det islandske rådet for nasjonaldrakter, Þjóðbúningaráð, fastsett retningsliner for utforminga av dei ymse nasjonaldraktene.
Chris Copping
Chris Copping er ein engelsk musikar og låtskrivar som var medlem av Procol Harum i 1970-åra. Han har òg skrive musikk for film og fjernsyn. Han spelar hovudsakleg orgel, piano og bassgitar.
I 1960-åra var han med i bandet The Paramounts som gitarist, men forlet dei i desember 1962 for å studere kjemi. I 1969 vart han invitert av Robin Trower til å overta for Matthew Fisher på orgel og David Knights på bass i Procol Harum. På dette tidspunktet bestod bandet berre av tidlegare Paramounts-medlemmar.
Mellom 1969 og 1977 spelte Copping inn sju album med Procol Harum. Copping skifta mellom å spele bassgitar og hammondorgel etter kvart som andre musikarar kom med i bandet. Etter albumet Something Magic forlet han bandet og vart erstatta av Dee Murray for den påfølgjande turneen, før bandet gav seg.
I 1978 flytta han til Australia der han framleis spelar musikk og skriv songar. I nyare år har han arbeidd med musikarar som Mark Hilton, JoJo Leslie og Astrid Munday.
Helene Weigel
Helene Weigel virka òg som skodespelar i Berliner Ensemble, og har spela så godt som alle dei viktige kvinnerollene i dei skodespela til Bertolt Brecht som vart sett opp av Berliner Ensemble. Brecht har på si side vore påverka av ho i utforminga av kvinnerollene i skodespela sine.
Helene Weigel utdanna seg til skodespelar i Wien, og slog seg i 1919 ned i Frankfurt am Main i Tyskland, og i 1922 i hovudstaden Berlin. Her studerte ho dramaturgi under Max Reinhardt, og fekk dei fyrste rollene sine hjå Volksbühne og Deutsches Theater Berlin, og etter kvart fekk store roller. Ho vart kjend med Bertolt Brecht og fekk ein son med han i 1924. Fem år seinare gifta dei seg, og i 1930 fekk dei dottera Barbara. Etter den nazistiske maktovertakinga i Tyskland og under den andre verdskrigen måtte dei leve i eksil, før dei etter krigen reiste til den sovjetiskkontrollerte parten Tyskland som seinare vart til Den tyske demokratiske republikken (DDR), og slog seg ned i Aust-Berlin (hovudstaden i DDR), der dei skipa teaterscena Berliner Ensemble.
Weigel døydde i Berlin i Tyskland.
Televisa
Grupo Televisa, S.A.B. er eit meksikansk mediaføretak som er det største i Latin-Amerika og i den spanskspråklege verda. Det blei grunnlagt i 1973 og har hovudkontor i Mexico by.
Fylkesveg 249 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 249 i Møre og Romsdal går mellom Utheimsmyra og Kårvåg i Averøy kommune. Vegen er 6,1 km lang.
Ulverston
Ulverston  er ein by i grevskapet Cumbria i England. Han har kring 11 500 innbyggjarar. Historisk har byen høyrt til Lancashire nær Lake District og like nord for Morecambe Bay. Ved folketeljinga i 2001 hadde byen 11,524 innbyggjarar.
Ulverston-kanalen var tidlegare ein viktig del av økonomien i byen. Han er ikkje lenger operativ, men skal vera den djupaste, breiaste og kortaste kanalen i Storbritannia, med sine 1 1/4 miles (ca. to kilometer). Byen har mange butikkar og pubar, der mange ligg langs den brusteinslagde hovudgata Market Street. Her ligg også minnesmerket over lokale falne under fyrste verdskrigen.
Wadhurst
Wadhurst  er ein by i grevskapet East Sussex i England. Han har kring 5000 innbyggjarar.
Europacupen i fotball 1976
Europacupen i fotball 1976 var ei fotballturnering der vinnarane av 31 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Bayern München. Turneringa var den 21. i rekka. Gjennom finalen 12. mai 1976 i Glasgow forsvarte vesttyske Bayern München meistertittelen ved å vinne 1-0 over franske AS Saint-Étienne. Sigeren var den tredje rake i Europacupen i fotball til det vesttyske meisterlaget.
Europacupen 1976 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til 16. september 1975. Etter to rundar i september-november, vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars-april 1976.
Vinnarlaget Bayern München slo ut Jeunesse Esch frå Luxembourg, svenske Malmö FF, Benfica frå Lisboa og Real Madrid. AS Saint-Étienne vann etter tur over Kjøbenhavns Boldklub, Glasgow Rangers, Dynamo Kiev og PSV Eindhoven.
Finalen
54 684 tilskodarar såg finalen på Hampden Park i Glasgow 12. mai 1976, ein kamp Bayern München vann med 1-0 mot Saint-Étienne. Midtbanespelaren Franz Roth vart matchvinnar med ei skåring i det 57. minutt.
Vinnarlaget Bayern München bestod av Sepp Maier, Johnny Hansen, Franz Beckenbauer (kaptein), Georg Schwarzenbeck, Udo Horsmann, Bernd Dürnberger, Franz Roth, Jupp Kapellmann, Karl-Heinz Rummenigge, Gerd Müller og Uli Hoeneß.
Mannskapet til AS Saint-Etienne var: Ivan Ćurković, Gérard Janvion, Oswaldo Piazza, Christian Lopez, Pierre Repellini, Dominique Bathenay, Jean-Michel Larqué (kaptein), Jacques Santini, Hervé Revelli, Patrick Revelli og Christian Sarramagna. Sistnemnde vart teken av bana åtte minuttar før kampen var over, Dominique Rocheteau kom inn i staden.
Károly Palotai frå Ungarn dømde kampen.
Mary Douglas
Mary Douglas ( som Margaret Mary Tew) var ein britisk antropolog, kjend for arbeid innanfor menneskekultur og symbolisme, som er hovudområdet i sosialantropologi. Douglas vart sett på som ein tilhengjar av Émile Durkheim og ei talskvinne for strukturalistisk analyse, med ei sterk interesse for komparativ religion.
Bakgrunn
Mary Douglas var fødd i Sanremo i Italia, til Gilbert og Phyllis (fødd Twomey) Tew. Faren hennar, Gilbert Tew, var medlem av den indiske siviltenesta som tenestegjorde i Burma, også morfaren hennar, Daniel Twomey, var sjefsdomar for hovudretten i Nedre Burma. Mora hennar var ein truande katolikk, og Mary og den yngre systera hennar, Patricia, vart oppdrege i denne trua. Etter at mora døydde vart systrene oppdrege av besteforeldra på morssida og gjekk på ein romersk-katolsk skule i Roehampton. Mary byrja dinest å studera ved St. Anne's College i Oxford frå 1939 til 1943; der ho vart inspirert og påverka av E.E. Evans-Pritchard.
Douglas arbeida ved eit britisk kolonialkontor, der ho møtte mange sosialantropologar. I 1946 drog ho tilbake til Oxford for å taka eit «konverteringskurs» i antropologi og registrerte seg for doktorgraden sin i antropologi i 1949. Frå 1949 til 1951 gjorde ho eit feltarbeid med Lele-folket i det som då var Belgisk Kongo; dette tok henne til landsbylivet i regionen mellom Kasaielva og Loangeelva, der Lele budde på kanten av det som tidlegare hadde vore Kuba-riket. Ein borgarkrig hindra henne likevel i å fullføra feltarbeidet sitt. Trass vanskane, greidde ho å laga sin fyrste publikasjon, The Lele of the Kasai, gjeven ut i 1963.
I 1951 fullførte ho doktorgraden sin, same året som ho gifta seg med James Douglas. I likskap med Mary, var han òg katolikk. Han hadde vorte fødd inn i ein kolonifamilie i Shimla, medan faren tenestegjorde i den indiske hæren. Saman hadde dei tre born. Ho underviste ved University College London, der ho var i 25 år, og vart professor i sosialantropologi.
Douglas vart for fullt kjend då ho gav ut den mest kjende boka hennar, Purity and Danger (norsk Rent og urent) i 1966.
Ho skreiv The World of Goods i 1978 med ein økonometrist, Baron Isherwood, som vart sett på som eit banebrytande arbeid innanfor økonomisk antropologi.
Ho underviste og arbeida i Sambandsstatane i 11 år. Der gav ho mellom anna ut arbeid om risikoanalyse og miljø, forbruks- og velferdsøkonomi og mat og ritual. Etter fire år som forskingsprofessor i kulturstudiar ved Russell Sage Foundation i New York frå 1977 til 1981, gjekk ho over til Northwestern University som Avalon professor i humaniora der ho fekk i oppdrag om å samla studiane teologi og antropologi, dinest arbeida ho tre år ved Princeton University. Douglas tok imot ein æresdoktorgrad frå det humanistiske fakultet ved Universitet i Uppsala i 1986. I 1988 returnerte ho til Storbritannia.
I 1989 vart ho stipendiat ved British Academy. Tre år seinare, i 1992, fekk ho den britiske imperieordenen (CBE), og vart utnemnd til Dame Commander of the Order of the British Empire (DBE) i Queen's New Year's Honours List publisert den 30. desember 2006. Mary Douglas døydde den 16. mai 2007, i London, i ein alder av 86 år, som fylgje av kreft. Ektefellen hennar døydde i 2004.
I 2002 vart ei tolv binds utgåve av verka hennar Collected works gjeven ut av Routledge.
The Lele of the Kasai (1963)
Douglas sin fyrste publikasjon, The Lele of the Kasai, fokuserte på eit matrilineært samfunn, Lele-folket, i Kasai (no Kasaï-Occidental). Dette matrilineære samfunnet var prega av ei sterk oppgåvefordeling, polyandriske ekteskapsreglar, egalitarisme, autonomi og anarkisme; ei sosial verda som var heilt ymse frå hennar eigen og som sette seg opp mot læren til Evans-Pritchard. Ho braut frå ei funksjonalistisk tilnærming ved sine analysar av produksjon og fordeling av rikdom blant klanar, ei detaljert skildring av matrilineær organisasjon og rolla til aristokratiske klanar i maktstrukturen, og ekteskapet si rolle i alliansestrategiane mellom klanane og praksis og tilsyn med hekseri. Det intense empiriske arbeidet til Douglas gav henne eit innblikk i den konkrete praksisen til Lele-folket som var i strid med dei teoriane utvikla av institusjonane. I løpet av forskinga hennar fastslo Douglas viktigheita av høvet mellom den sosiale strukturen og dei symbolske representasjonane av verdiane som vert ført vidare i samfunnet.
Ole Johan Olsen
Ole Johan Olsen var ein norsk hamne- og transportarbeidar frå Kristiansand som representerte Arbeidarpartiet på Stortinget i tida 1928-39.
Mary Douglas
Purity and Danger (1966)
Boka Purity and Danger (norsk Rent og urent) er ein analyse av konseptet om rituell reinleik og forureining i ulike samfunn, og er ein sentral tekst i sosialantropologi. Douglas freista å konstruera eit generelt omgrep om korleis rituell reinleik vart etablert. Teksten er kjend for sitt lidenskaplege forsvar av både ritual og reinleik i ei tid då førestillingar om urenleikar vart handsama med forakt. Til skilnad frå Claude Lévi-Strauss, som nytta ei strukturalistisk tilnærming, freista Douglas å demonstrera korleis folk sine klassifikasjonar spelte ei rolle i å seia kva som vart sett på som unormalt og korleis ein handsama dette. Douglas insisterte på viktigheita av å forstå omgrepet forureining og rituell reinleik ved å samanlikna eins eigne forståingar og ritual med «primitive» ritual.
Reinleik i europeiske og «primitive» samfunn
Douglas meinte «primitive» samfunn var klassifisert som dei som ikkje kjende seg i eit skilje mellom det å vera rein og det å vera urein. For vestlege samfunn finst det eit klårt skilje mellom kva som er skitent og kva som vert sett på som heilag. Difor,
For primitive samfunn er hugskota om tabu og heilagdom personifisert av førestillingane om venlege eller uvenlege guddomar; det finst ein separasjon for di gjenstandar, menneske eller stadar er assosiert med anten gode eller dålege guddomar. For at denne ureinleiken skal overførast, må det henda kontakt; å vera i fysisk kontakt med ein gjenstand som vert sett på som urein, gjer det mogeleg for ei overføring av ureinleik til kroppen. Ein forskjell å gjera med kristendomen, til dømes, der ureinleiken ikkje ville gått over på kroppen sjølv, men anden. For å forstå andre samfunn si forståing av tabu og heilagdom understreka Douglas at ein måtte forstå sin eigen fyrst.
Ole Johan Olsen
Frå 1913 til 1937 var Olsen vedvarande medlem i formannskapet i Kristiansand. Han var elles formann i to år, og medlem av hovudstyret i Norsk Transportarbeiderforbund frå 1915. Hausten 1927 vart han vald til stortingsrepresentant frå valkrinsen Kristiansand, Mandal, Flekkefjord, Stavanger og Haugesund, og sidan attvald tre gongar, heile tida for Arbeidarpartiet. I tida 1928-39 var han då på Tinget medlem 1928-30 i Post- og telegrafkomiteen, 1931-33 i Veg- og jarnbanekomiteen og frå 1934 til han døydde i Post-, telegraf- og kystfartskomiteen.
Mary Douglas
Definisjonen av «ureint»
Douglas braut ned ei vanleg eurosentrisk misforståing om at ritual for reinleik vart utvikla med hygiene som mål. Det å unngå å eta svinekjøt i islam vert ofte forklåra på bakgrunn av hygiene. Douglas meinte det fanst eit klårt skilje mellom det å erkjenna sidefordelane ved rituelle handlingar og det å vurdera dei som ein heilskap og ei tilstrekkeleg forklåring på rituelle handlingar. Vidare erkjende Douglas at det fanst ein sterk likskap mellom europeiske ritual og primitive ritual i prinsippet, og utelét dei ymse grunnlaga som skilde europeiske ritual basert på hygiene og primitive ritual basert på symbolikk: europeiske reinleiksritual søkjer å drepa bakteriar, medan primitive ritual av reinleik søkjer å avverga andar. Douglas meinte likevel at det ikkje var nok å avgrensa differensieringa mellom europeiske ritual og primitive ritual til berre hygieniske fordelar. Ho hevda den moderne oppfatninga av skit var synonymt med kunnskap om bakteriar;
Ffynnon Llugwy
Ffynnon Llugwy er ein innsjø i Carneddau-fjella i Snowdonia i Nord-Wales.
Mary Douglas
Definisjonen av «ureint»
Dersom ein fjernar førestillingane om bakteriar og hygiene frå omgrepet skit, står ein berre att med symbolikken til skit;
Ffynnon Llugwy
Innsjøen fungerer som vasskjelde for Anglesey og Bangor, og noko av vatnet vert òg teke frå elva Afon Llugwy til Llyn Cowlyd via ei rekkje mølle-renner.
Mary Douglas
Definisjonen av «ureint»
Skit er med andre ord feilplasserte gjenstandar («Dirt as matter out of place»), som er element som ikkje passar inn i ei form for systematikk, konkluderte Douglas.
Ffynnon Llugwy
Afon Llugwy som renn via Capel Curig og Betws-y-coed endar til slutt ut i River Conwy.
Mary Douglas
Skit som uorden i den symbolske strukturen
Douglas heldt dinest fram med å etablera førestillinga om at menneske hadde ein tendens til å strukturera objekt og situasjonar rundt dei i skjema og velorganiserte system. Dess eldre folk vart, dess meir sjølvtillit og erfaringar etablerte ein i strukturane sine. Ideelt sett var det slik at dess meir konsistent ei oppleving var innanfor ein struktur, dess meir tillit ville eit menneske ha til denne opplevinga. Som eit resultat, når eit menneske møtte fakta eller tendensar som forstyrra strukturen, ville dei i stor grad ignorera desse. Det som vart sett på som ureint var gjenstandar eller fenomen som ikkje samsvara med den eksisterande sosiale eller symbolske strukturen. Douglas assosierte skit som ei form for forstyrring av orden, og som difor måtte ekskluderast for å halda fram med integriteten i systemet sitt, og samfunnet elles.
«The Abomination of Leviticus»
Mary Douglas er òg kjend for tolkinga hennar av Leviticus, i kapittelet «The Abomination of Leviticus» i boka Purity and Danger. Her analyserte ho kosthaldslovene i Moseboka gjennom eit strukturalistisk og symbolistisk synspunkt, og for rolla hennar i å skapa den kulturelle teorien om risiko. I «The Abomination of Leviticus» skreiv ho at kosthaldslovene ikkje var ernæringsbasert, men snarare sosiale grenser jamfør kategorisering. Douglas meinte det samfunnet rekna som reint og ureint var ein måte for dei å strukturera menneskelege erfaringar. Inst inne – det som tyder noko – var å nytta tema som reinleik, separasjon og ureinleikar for å skapa orden og struktur til uorganiserte opplevingar. I Leviticus, når ein kategoriserer kva for nokre dyr ein har lov til å eta, er grisar forbode. Sjølv om dei klauvdyr – slik som kyr og greiter – et dei ikkje gras og lagar ikkje mjølk, noko som gjer grisar til anomali jamfør strukturen i verda. Grisar vert difor ekskludert frå strukturen, og kategorisert som eit ureint dyr.
Natural Symbols (1970)
I boka Natural Symbols introduserte Douglas omgrepa «gruppe» som definerer kvar klårt eit individ sin sosiale posisjon er innanfor eller utanfor ei avgrensa sosial gruppe, og «nett» som definerer kvar klårt eit individ si sosiale rolle er innanfor eit nettverk av sosiale privilegium, krav og plikter. Gruppe-nett-mønsteret vart forbetra og omplassert for å leggja grunnlaget for kulturteori.
Republikken Ny-Granada
Republikken Ny-Granada var ein sentralstyrt republikk danna av noverande Colombia og Panama og dessutan mindre delar av dagens Ecuador, og Venezuela. Staten blei skapt i 1830, etter oppløysinga av Gran Colombia. Han blei oppløyst 1858 og erstatta av Den granadiske konføderasjonen.
From Four Until Late
«From Four Until Late» er ein song innspelt av bluesartisten Robert Johnson i 1937. Han vart spelt inn av bandet Cream på albumet Fresh Cream i 1966.
Andre artistar som har spelt inn songen er mellom andre Splinter Group.
Toppindustrisenteret
Toppindustrisenteret AS er ei ikkje-profitt serviceverksemd som arbeider for auka digitaliseringskompetanse blant norske små og mellomstore offentlege og private verksemder. Føremålet med Toppindustrisenteret er auka lønnsemd, verdiskaping og konkurransekraft blant kundane. Dei vil syte for utveksling av kompetanse på tvers av bransjar, regionar og forsking-næringsliv. Selskapet vart skipa i 2016, starta opp året etter, og er marknadsført under namnet DigitalNorway. Femten norske selskap står bak med styring og finansiering av verksemda.
Oscar Peterson
Oscar Emmanuel Peterson var ein kanadisk jazzpianist som særleg var kjend for sin virtuose spelestil.
Peterson, som var frå Montréal, vart lansert i USA i 1949 og var dei neste tre tiåra ein av dei mest etterspurde musikarane innafor jazz-sjangeren. Gjennom ein periode på 60 år gav han ut omkring 200 verk, mest kjend er kanskje «Hymn to Freedom» frå 1962. Han opptredde oftast åleine eller med eigen trio. Ray Brown, Jon Faddis, John Guerin, Milt Holland, Freddie Hubbard, Barney Kessel, Alvin Stoller og Toots Thielemans var alle saman musikarar som spelte med Peterson.
Peterson gav ei rekke konsertar i Noreg, dei fyrste i 1953 og dei siste i 2000.
Han døydde 82 gammal i Mississauga.
Fylkesveg 249 (fleirtyding)
Fylkesveg 249 finst i fleire fylke i Noreg:
Nonneseter kloster i Bergen
Nonneseter kloster var eit kloster for kvinner i Bergen i mellomalderen. Med unnatak for tårnfoten og det søndre kor-kapellet frå klosterkyrkja, er alt anna borte no.
Soga
Klosterkyrkja vart rive i 1705, men arkeologiske granskingar og utgravingar har vore gjort fleire gongar, og utgravingar allereie på 1890-talet avdekka grunnplanen og andre detaljar om kyrkja. Arkitekt Peter Blix granska i 1872 av det som då stod att av steinbygningane, og dette vart følgt opp i 1891 av arkitekt Schack Bull. Resultata vart publisert av B.E. Bendixen. I 1996 og 1997 vart det gjort granskingar av Rory Dunlop frå Norsk institutt for kulturminneforskning (NIKU), og i 2006 og 2008 av Alf Tore Hommedal og Ambjørg Reinsnos frå same institusjon i samband med at bybanen vart bygd i gata forbi staden. Granskingane har synt at Nonneseter arkitektonisk har vore organisert i ein firkant i samsvar med vanleg gamalt mønster, med ei einskipa, om lag 33 meter lang klosterkyrkje i nord, orientert i nordvest-søraustretninga. Koret har vorte utvida på andre halvparten av 1200-talet, slik at kyrkja vart om lag femti meter lang, tårnfoten og koret medrekna. Koret har anten vore avslutta apsidalt (ved ein bogeforma apsis), eller mest truleg ved ein rett vegg, ettersom det vart funne sprosser og andre leivningar av eit stort grindverksvindauge som må ha stått i ein rett vegg. Golvet i kyrkja har vore kledd med glaserte kvadratiske teglflisar i raudt, grønt og gult.
Tårnfoten, som altså framleis står, er om lag på 8,6 x 8,6 meter, og er den nedste parten av eit høgt kyrkjetårn med med innvendig vindeltrapp. Då til dømes cistercienserkloster ikkje skulle ha klokketårn i stein, har det vore argumentert for at tårnfoten tyder på at Nonneseter ikkje kan ha vore eit cisterciensar-kloster skipa kring 1150, slik det har vore hevda, men eit benediktinarkloster frå fyrste halvpart av 1100-talet, kan hende frå 1120-talet.
Det er elles ikkje mykje som i dag er kjend om klosteret og den verksemda som gikk føre seg der. Men det er på det reine at klosteret har vore rikt og mektig i si tid. I 1528 femna jordegodset i klosteret si eiga om nær 300 gardar og partar av gardar frå Sunnhordland i sør til Nordfjord i nord, med hovudparten i Sogn og Sunnhordland. Klosteret hadde lakserett i Oselva i Os sør for Bergen, og vart òg ein viktig eigar i Bergen ved å ha fleire av lager- og forretningsgardane på Bryggen, truleg Søstergården, seinare òg Kappen og den elles ukjende Aagothun. i 1509 fekk klosteret òg stadfest å ha eigedomsrett til halve Sydnes. Eigendomen strakte seg over det som no er Marken og Hospitalsengen og det næraste området av Nygård. Rester av klosterhagen eksisterte fram til 1890-åra.
Llyn Geirionydd
Llyn Geirionydd ligg i ein dal i Nord-Wales der nordenden av Gwydyr Forest møter foten av Carneddaufjella. Innsjøen er nesten 1,4 km lang og dekkjer eit areal på 18 hektar. Han er ikkje djupare enn 15 meter nokon stad.
Elva Afon Geirionydd renn ut frå Llyn Geirionydd og gjennom eit bratt gjel, som er populært å gå gjennom. I botn av gjelet ligg restane av Klondyke Mill, som nytta vatnet i elva. Det gjekk ein taubane frå mølla og nedover til vegen nedfor vatnet.
Visekongedømet Ny-Granada
Visekongedømet Ny-Granada blei oppretta i 1717 men avvikla igjen i 1724. Det blei så gjenetablert i 1739. Visekongedømet erstatta blant anna det tidlegare Ny-Granada som fram til 1717 var underlagt visekongedømet i Peru.
Slalåm
Slalåm er ein alpin idrett der utøvaren køyrer på ski ned ein bakke, i sikksakk mellom hinder. Ordet er opphavleg eit norsk uttrykk frå Telemark. Det kjem frå sla, 'hellande' og låm, 'løype'.
Dei første skiløparane i Morgedal skilte løypene sine mellom slalåm, ufsilåm og uvyrdslåm. Slalåm var nemninga på ei løype eller eit spor (låm) i ein slak bakke eller skråning (sla), mest for kvinner og barn. Ufsilåm var ei bratt løype med eitt hinder som kunne vere eit hopp, gjerde, ein vanskeleg unnamanøver, eit juv, ein fjellskrent eller anna. Uvyrdslåm var ei løype som starta langt oppe og hadde fleire slike hinder.
Slalåm i moderne form er ei konkurransegrein i alpin skiidrett som går ut på at utøvaren må ta seg ned ein bakke og passere mellom oppsette portar. For mennene er det mellom 55 og 75 portar, medan damene konkurrerer i mellom 40 til 60 portar.
Britisk rhythm and blues
Britisk rhythm and blues var ei musikalsk rørsle som utvikla seg i Storbritannia mellom slutten av 1950-åra og tidleg i 1960-åra, og nådde ein topp i midten av 1960-åra. Perioden overlappa med det breiare britisk beatmiljøet og det meir puristiske britiske bluesmiljøet, men skilde seg musikalsk frå desse med å prøve å etterlikne musikken til afroamerikanske blues- og rock and roll-pionerar som Muddy Waters, Howlin' Wolf, Chuck Berry og Bo Diddley. Miljet la ofte større vekt på gitarar og vart ofte smelt med høgare energi.
Opphavet til rørsla kom frå britisk jazz, skiffle og folk i 1950-åra. I 1958 vitja Muddy Waters Storbritannia og inspirerte nøkkelpersonane Cyril Davies og Alexis Korner til å byrje å spele elektrisk blues og skipe bandet Blues Incorporated, som vart ein slags garanti-institusjon for britiske rhythm and blues-musikarar. Eit blømande miljø med klubbar og grupper oppstod seint i 1950- og tidleg i 1960-åra og fleire band slo etter kvart gjennom kommersielt. Større band innan stil er The Rolling Stones, Manfred Mann, The Animals, The Yardbirds, Them og The Spencer Davis Group, som dominerte britiske og amerikanske salslister frå 1964 etter Merseybeat slo gjennom, og vart sentral i mod-kulturen i Storbritannia og ei ny bølgje av artistar under den britiske bølgja i USA.
Slalåm
Nest etter telemarkskjøring blir slalåm rekna som den mest tekniske av dei alpine skidisiplinane fordi det er i denne greina portane står tettast, det vil seie med kortast avstand mellom kvarandre. Svingane slalåmkøyraren må ta gjennom portane blir derfor hurtige og korte.
Shannon Forrest
Shannon Forrest er ein USA-amerikansk trommeslagaren og perkusjonist, som hovudsakleg er kjend som studiomusikar. Han har arbeidd med fleire kjende musikarar, òg som produsent og lydteknikar. Han var trommeslagar i Toto frå 2015 til 2019.
Slalåm
Øvinga har stått på det olympiske programmet sidan Vinter-OL 1948 i St. Moritz.
NM i alpine greiner 1974
Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1974 fann stad dagane 22. - 24. februar 1974 på Oppdal i Sør-Trøndelag.
Sandy Hook-massakren
Sandy Hook-massakren var ein skulemassakre som fann stad 14. desember 2012 på barneskulen Sandy Hook Elementary School i Newtown i Connecticut i USA. 20 born og seks vaksne vart drepne av Adam Lanza, som skal ha skote seg sjølv til daude etter skytinga.
Adam Lanza var 20 år gamal ved tidspunktet for massakren og skaut og drap mor si om morgonen før han han gjekk til åtak på barneskulen. Han var sjølv tidlegare elev ved skulen.
Yarmouth på Isle of Wight
Yarmouth  er ein by vest på øya Isle of Wight, utanfor sørkysten av England. Han har kring 1000 innbyggjarar. Byen er kalla opp etter plasseringa ved munningen til den vesle elva Western Yar. Yarmouth er ein kryssingsstad over elva, opphavleg med ferje, før det vart bygd ei vegbru over elva i 1863.
NM i alpine greiner 1974
Slalåm
Dato: 24. februar 1974
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
Dato: 23. februar 1974
<br style="clear:both;" />
Utforrenn
Dato: 22. februar 1974
<br style="clear:both;" />
Kombinasjon
<br style="clear:both;" />
Shannon Forrest
Forrest har spelt med mellom andre Brooks & Dunn, Taylor Swift, Rascal Flatts, Carrie Underwood, Mary Chapin Carpenter, The Chieftains, Willie Nelson, Ricky Skaggs, Trisha Yearwood, Lee Ann Womack, Jerry Douglas, Merle Haggard, Tim McGraw, Josh Turner, Toby Keith, Alabama, Montgomery Gentry, Kenny Rogers og fleire andre.
Britisk rhythm and blues
FLeire av banda og medlemmane deira vart leiande rockeartistar seint i 1960- og tidleg i 1970-åra og var med å skape psykedelisk rock, progressiv rock og hardrock og gjorde rhythm and blues til ein viktig komponent i denne musikken. I midten og slutten av 1970-åra vart britisk R&B igjen populært gjennom britisk soul og disco, pubrock-miljøet, new wave og mod revival, og har hatt fleire populære periodar sidan slutten av 1980-åra. I 2000-åra vart ein britisk verjson av moderne R&B populært, og sidan seint i 2000-åra har fleire britiske kvinnelege songarar innan soul og R&B ført til snakk om ei ny «britisk R&B-bølgje».
La Tour-de-Peilz
La Tour-de-Peilz  er ein kommune i distriktet Riviera-Pays-d'Enhaut i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 382 meter over havet. Byen ligg ved Genfersjøen mellom Montreux og Vevey.
Britisk rhythm and blues
Britiske R&B-hittar
Denne tabellen inneheld innspelingar som gjekk inn på UK Singles Chart tidleg i 1960-åra med britisk grupper. Mange av songane var tidlegare spelt av amerikanske rhythm and blues-musikarar:
Dave Ball
David J. Ball var ein engelsk gitarist kjend som Dave Ball.
Nicholas Murray Butler
Nicholas Murray Butler var ein amerikansk politikar og akademikar. Han var rektor ved Columbia University i 43 år til han trekte seg tilbake 83 år gammal. I hans tid vart Columbia eit verdsleiande universitet. Butler var visepresidentkandidat ved presidentvalet i USA i 1912 (saman med William Howard Taft).
Han prøvde å verta nominert til republikanarane sin presidentkandidat i 1920 og 1928, utan suksess. Butler var professor (dosent) i filosofi ved Columbia frå 1889.
Up av Peter Gabriel
Up er det sjuande studioalbumet og det 13. albumet i alt av den britiske musikaren Peter Gabriel, gjeve ut i 2002. Det er det siste fulle studioalbumet hans med ny original musikk til no, sidan dei seinare albuma Scratch My Back og New Blood inneheld versjonar av høvesvis andre artistar sine songar og orkesterutgåver av eldre materiale av Gabriel.
Songar
Tekstane på albumet omhandlar for det meste fødsel og særleg død. Opningssporet, «Darkness», er ein song om å overvinne frykt. «Growing Up» er ei oppsummering av livet sett til ein pulerande rytme. «Sky Blue» er ein song Gabriel hevda å arbeide på i ti år før han vart ferdig. Sporet «No Way Out» er det første sporet som berre handlar om død, sjølv om død er eit gjennomgåande tema på heile albumet. «I Grieve» kom til då Gabriel såg over katalogen sin med musikk som om det var ein katalog over kjenslemessige reiskap. Han fann ut at det var ein større reiskap som mangla, om korleis ein taklar død og derfor skreiv han «I Grieve». Gabriel framførte songen på fjernsynsshowet Larry King Weekend på eittårsdagen for 11. september-åtaka i USA, då Gabriel fortalte at dei to døtrene hans budde i New York City og han ikkje fekk kontakt med dei d dette skjedde. Songen var for dei folka som ikkje høyrte noko frå familien sin under hendinga. Songen vart derimot ikkje skriven spesifikt for 11. september, og hadde vore med på filmmusikken til City of Angels i 1998 (i ein tidlegare versjon) og framført på konsertar før 9. september.
Den første singelen frå Up var «The Barry Williams Show» ein dempa, jazza song som omhandlar prateshowvertar som Jerry Springer. Den andre singelen, «More Than This», er ein av dei meir livlege songane på albumet. Songen lurer på om det er noko meir i livet. Songen «Signal to Noise» vart ei utfordring for Gabriel fordi gjestevokalisten hans Nusrat Fateh Ali Khan døydde. Vokalen hans var alt som var att for å gjere ferdig songen, og Gabriel nytta i staden eit konsertopptak av songen frå 1996. «The Drop», den siste songen på albumet, består av berre Gabriel og eit flygel.
Format og innpakning
Albumet kom i stereo på CD og vinyl, medan ein kringlydversjon kom ut på Super Audio CD og DTS DVD-A.
Mottaking
Up fekk generelt positive meldingar frå kritikarane. Metacritic, som gjev ein normalisert rating opp til 100 basert på meldingar frå kjende magasin, nettstader og aviser, gav albumet 74 av 100, basert på 16 meldingar.
Fylkesveg 176 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 176 i Møre og Romsdal (Fv176) går mellom Steinen og Tokle i Rauma kommune. Vegen er 3,8 km lang.
Bakgrunnsstoff
'
Alseanske språk
Alseanske språk er ein språkfamilie som vart snakka ved kysten av det som i dag er Oregon i USA. Språkfamilien består av to språk som begge er utdøydd: Alsea og yaquina. Yaquina vart sist dokumentert i 1884, og alsea i 1942. Den siste brukaren av alsea heitte John Albert.
Mel Schacher
Melvin George «Mel» Schacher  er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som bassist for rockebandet Grand Funk Railroad.
Tidleg karriere
Schacher var fødd i Owosso i Michigan, og voks opp i Flint i Michigan. Han vart interessert i musikk då han var sju år gammal og spelte på banjoen til faren. Tolv år gammal hadde han byrja å spele gitar og så bass. 14 år gammal vart Schacher med i ein trio som spelte i bryllaup og talentkonkurransar.
Profesjonell karriere
Seksten år gammal vart Schacher invitert til å erstatte bassisten Frank Lugo i Question Mark and the Mysterians, som då hadde hatt ein hitt med «96 Tears». I denne tida vart han møtt av den tidlegare Terry Knight and the Pack-trommeslagaren Don Brewer og songaren og gitaristen Mark Farner, som hadde arbeidd som the Fabulous Pack men som ønskte ei ny musikalsk retning. Dei ønskte å danne ein ny powertrio. Schacher vart med i det nye bandet, som fekk namnet Grand Funk Railroad og vart raskt kjende etter dei hadde spelt på Atlanta International Pop Festival i 1969.
Frå 1969 til 1975 var Grand Funk eit av dei store rockebanda i USA. Mange av albuma deira selde særs godt og dei fekk to singlar på toppen av den amerikanske singellista. I 1976 vart Grand Funk oppløyst på grunn av musikalske skilnader i bandet.
Farner, Brewer og Schacher valde å gje Grand Funk ein ny sjanse i 1980. Men Schacher hadde utvikla flyskrekk og valde å vere att.
Schacher arbeidde i fleire år som investor og stundom som musikar, før han nesten tilfeldig kom saman emd Farner og Brewer att i Grand Funk Railroad i 1996. Dei spelte inn eit konsertalbum og turnerte fram til 1998, då Farner slutta i gruppa for å fortsette solokarrieren sin. Schacher og Brewer fekk med seg Max Carl (38 Special), Bruce Kulick (Kiss) og Tim Cashion (Bob Seger, Robert Palmer) og har halde fram å turnere som Grand Funk Railroad sidan den gong.
Vevey
Vevey er ein by i Sveits i kanton Vaud, på nordsida av Genfersjøen, nær Lausanne. Han var setet for distriktet Vevey fram til 2006, men er i dag ein del av distriktet Riviera-Pays-d'Enhaut. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 383 meter over havet.
Byen er ein viktig turist- og kurstad og har fleire årlege kunst- og kulturfestivalar, særleg innan musikk.
Hovudkvarteret til matvaregiganten Nestlé, grunnlagd i 1867, ligg i Vevey. Mjølkesjokoladen vart oppfunnen i Vevey av Daniel Peter i 1875.
Jean-Jacques Rousseau la handlinga i La Nouvelle Héloïse til området rundt Vevey. Charlie Chaplin heldt seg i Vevey dei siste leveåra sine, og ved strandpromenaden står ein Chaplin-statue.
Byen er første gongen nemnd av oldtidas greske astronom og filosof Klaudios Ptolemaios, som kalla han for Ouikos. Seinare var byen kjend under namn som Viviscus og Vibiscum.
Fylkesveg 176 (fleirtyding)
Fylkesveg 176 finst i fleire fylke i Noreg:
Drapetsóna
Drapetsóna (gresk Δραπετσώνα) er ein tidlegare kommune i storbyområdet til Aten i Hellas. I dag er han ein del av kommunen Keratsíni-Drapetsóna i periferieininga Pireus i periferien Attikí.
Alford i Lincolnshire
Alford  er ein by i grevskapet Lincolnshire i England. Han har kring 2500 innbyggjarar. Han ligg ved foten av Lincolnshire Wolds, 21 km nordvest for Skegness.
Dei klassiske hagane i Suzhou
Dei klassiske hagane i Suzhou er ni ulike hagar i byen Suzhou i Jiangsu-provinsen og er sidan 1997 og 2000 lagt til UNESCO si verdsarvliste.
Hagane vart til over ein periode på i kring 900 år. Den eldste stammar frå det 11. hundreåret og det nordlege Song-dynastiet, medan den yngste vart oppretta i det 19. hundreåret, seint i Qing-dynastiet si tid. Hagane, som mange er bygt under leiing av lærde, tek opp i seg mange av kjenneteikna på ein klassisk kinesisk hage; hagar med konstruerte landskap som etterliknar natur-former med sine bakkar, bergnabbar og bekker og sine strategisk plasserte paviljongar og pagodar.
Akkord
Akkord i musikken er samklang danna av to eller fleire tonar. Dei er gjerne bygde opp av tonar med visse intervallar imellom, som tersar. I vestleg musikk har akkordar utgangspunkt i ein skala.
Ein kan mellom anna klassifisera akkorder ut frå kor mange ulike tonar dei inneheld. Akkordar med tre tonar blir kalla treklangar, og deretter følgjer firklang, femklang, seksklang o.s.b.
Tonane i ein akkord kan danna konsonans eller dissonans, noko ein oppfattar litt ulikt avhengig av sjanger og periode. Akkordar med konsonans omfattar tradisjonelt dei med rein oktav, kvint, kvart, stor og liten ters og sekst. Vanlege akkordar med konsonans er treklangar i dur og moll. I mellomaldermusikk rekna ein derimot tersar og sekstar som dissonante. I nyare harmonilære reknar ein akkordar med sekund, septim, noneakkordar og forstørra og forminska intervaller som dissonante.
I ein akkord i grunnstilling ligg grunntonen i bassen. Dersom ein av dei andre tonane i akkorden ligg i bassen, blir akkorden rekna for å vera i omvending, slik at ein treklang med førsteomvending vil ha tersen i bassen, og ein med annanomvending vil ha kvinten i bassen.
Verdscupen i alpine greiner 2015/Menn
Verdscupen i alpine greiner for menn i 2015-sesongen tok til 26. oktober 2014 i Sölden i Austerrike og vart avslutta 22. mars 2015 i Méribel i Frankrike. Turneringa omfatta 37 individuelle tevlingar og to tevlingar for lag. Tevlingane fordelte seg på 10 slalåmrenn, 8 storslalåmrenn, 7 super-g-renn, 10 utforrenn og 2 superkombinasjonstevlingar. Ei lagtevling for menn/kvinner fann også stad.
Cozy Powell
Colin Trevor «Cozy» Powell var ein engelsk rocketrommeslagar som pelte med mange store rockeband og artistar som The Jeff Beck Group, Rainbow, Gary Moore, Robert Plant, Brian May, Whitesnake, Emerson, Lake & Powell og Black Sabbath.