cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Roxy Music av Roxy Music
Musikk og tekst
Opningssongen, «Re-Make/Re-Model», har vorte kalla ein postmodernistisk pastisj med soloar av kvart bandmedlem som gjentek forskjellige kjente musikkstykke som The Beatles sin «Day Tripper», Duane Eddy sin versjon av «Peter Gunn» og Wagner sin «Ride of the Valkyries». Det mystiske refrenget «CPL 593H» var visstnok bilnummeret til ein bil som Bryan Ferry såg, med ei vakker dame bak rattet. Brian Eno produserte noko sjølvlaga 'galskap' då Ferry bad han om ein lyd «som likna månen» på songen «Ladytron». «If There Is Something» vart spelt inn på ny av David Bowie sitt Tin Machine, og vart seinare mykje nytta i den britiske filmen Flashbacks of a Fool.
Mange av songane var tematisk knytte til filmar. «2HB» er ei hyllest til Humphrey Bogart og siterte linja «Here’s looking at you, kid», som vart gjort kjend i filmen Casablanca (1942). «Chance Meeting» var inspirert av David Lean sin Brief Encounter (1945). «The Bob» tok tittelen frå filmen Battle of Britain (1968) og inneheld parti som simulerer geværskot.
Om musikken sa Andy Mackay seinare at «me fann definitivt ikkje opp eklektisisme, men me sa og beviste at rock 'n' roll kunne tilpassast - vel, alt mogeleg eigentleg.»
Produksjon og plateomslag
Bandet hadde øvd og omarbeidd songane i fleire månader før dei endeleg fann ein stad å spele dei inn. Heile albumet vart spelt inn i løpet av ei enkelt veke. Dette var naudsynt sidan dei ikkje hadde platekontrakt enno, og managerane deira i EG finansierte innspelingane sjølve, 5 000 britiske pund i leige. Albumet vart produsert av tekstforfattaren til King Crimson, Peter Sinfield, som nyleg hadde gått frå det bandet. I mai 1972, eit par veker etter innspelinga, signerte bandet ein kontrakt med Island Records og i juni kom albumet ut.
Hangen bandet hadde til glamour kom til syne i både tekstane og plateomslaget i 50-talsstil, med bilete, hårfrisyre og skriftdetaljar på omslaget. Fotografen Karl Stoecker tok bilete på omslaget med modellen Kari-Ann Muller, som seinare gifta seg med Chris Jagger, bror til Mick Jagger. Eit stilisert portrett av Kari-Ann Muller finst òg på plateomslaget til Mott the Hoople-albumet The Hoople frå 1974. Albumet var dedisert til Susie, ein trommeslagar som prøvespelte for Roxy Music den første tida deira.
Utgjeving
Roxy Music er komen ut i forskjellige inkarnasjonar gjennom åra. Det originale plateomslaget, slik plata kom ut i 1972 på Island Records, bestod av eit dobbeltfalsa omslag med bilete av bandet (med den originale bassisten Graham Simpson) i scenekostyme designa av Antony Price, og inneheldt ikkje songen «Virginia Plain» Den originale utgjevinga i USA, seint i 1972 på Warner Bros. Records-etiketten Reprise, inneheldt «Virginia Plain», som sidan var komen ut på singel i Storbritannia. Den originale, amerikanske utgåva hadde det same dobbeltfalsa omslaget, men erstatta biletet til Simpson med eit av Rik Kenton, som spelte bass på «Virginia Plain» etter Simpson slutta i gruppa.
Den originale plata inneheldt ingen singlar. I juli 1972, eit par veker etter kontrakten vart signert, spelte Roxy Music inn to songar til, «Virginia Plain» og «The Numberer», som vart gjevne ut på ein singel. Singelen nådde fjerdeplassen på den britiske singellista og medverka til at albumet selde godt. Sjølve albumet gjekk til tiandeplassen. På seinare utgåver av albumet, inkludert CD-utgåva er songen «Virginia Plain» med.
Versjonar av alle ni spora på det britiske albumet vart spelte inn av BBC for John Peel-showet 4. januar og 23. mai 1972, der den første av desse hadde med David O'List på gitar.
Mottaking
I ei melding for Creem i 1973 skreiv Robert Christgau: «Frå drag-dronninga på framsida til den snobbete stasen i midtfoldet til den polerte deformasjonen i musikken på plata, feirar dette den slags lekamar som kan kome til å verke like usunne som glansen på eit stykke rote kjøt. Akkurat no er det derimot dekorert med nok rare knaggar til at eg gjev side ein ein A. Side to lener seg litt for tungt på synthesizeren (spelt av ein snart skalla, langhåra evnukk-aktig kar kalla Eno) utan den frelsande nåden til trommer og basslinje.»
På tida då Roxy Music gav ut det tredje albumet sitt, Stranded, sa Ferry at han ikkje likte den rare produksjonen på Roxy Music og dreiv og spelte inn mange av spora på nytt. Ferry spelte etter kvart inn «Re-Make/Re-Model», «2HB», «Chance Meeting» og «Sea Breezes» på ny og gav dei ut som B-sider til somme av solosinglane hans mellom 1973 og 1976, som han så samla på soloalbumet Let's Stick Together i 1976.
I 1994 vart Roxy Music rangert på 57. plassen i Colin Larkin-boka All Time Top 1000 Albums. Han skildra albumet som «fullstendig originalt og eit friskt, men bisart pust», og sa at det «sette Bryan Ferry og Eno fremst i kunstrock-rørsla.» I 2003 rangerte Rolling Stone albumet på 62. plassen på lista si over dei beste debutalbuma gjennom tidene og sa: «I England tidleg i 1970-åra var det nerdete kunstrock og sexy glamrock, og sjeldan møttest dei to. Men det var fram til denne plata.» Uncut plasserte albumet på niandeplassen i 2015 på si liste over dei beste debutplatene. I 2005 plasserte magasinet Q Roxy Music på 31. plassen på ei liste over «40 Cosmic Rock Albums» publisert i spesialutgåva Pink Floyd & the Story of Prog Rock. I 2012 kalla Treble albumet ei av ti «essensielle» glamrock-album.
Superluksusutgåve
I mars 2018 kom ei superluksusutgåve i form av tre CD-plater og ein DVD, i eit «bok-sett». Dette inneheld opptak som ikkje var gjeven ut før, originale demoar frå 1971, det originale albumet pluss alternative opptak, BBC-opptak frå den tida og ein DVD med sjeldne videoopptak og ein 5.1-kringlyd miks av Steven Wilson, i lag med ei bok på 136 sider med eit essay av Richard Williams, inkludert mange sjeldne og upubliserte fotografi.
'Plate ein: Originalalbum'
'Plate to: Demos & Out-takes'
'Plate tre: The BBC Sessions'
'Plate fire: DVD'
Fylkesveg 652 i Rogaland
Fylkesveg 652 i Rogaland går mellom Gjerde og Hovdaåsen på Randøy i Hjelmeland kommune. Vegen er 1,1 km lang.
Mühldorf am Inn
Mühldorf am Inn er ein by og ein kommune søraust i Bayern i Tyskland med 21 254 ibuarar. Byen ligg 384 meter over havet, på nordbreidda av elva Inn. Han er sete for ein krins med likelydande namn.
Hafez al-Assad
Hafez al-Assad var ein syrisk sosialistisk politikar. Han var president i Syria frå 1971 til han døydde i 2000.
Han høyrde til alawittane, ei grein av islam.
Mindelheim
Mindelheim er ein by og ein kommune sørvest i Bayern i Tyskland. Kommunen omfattar 56,4 km² og hyser 15 364 ibuarar. Byen, som ligg 607 meter over havet, er krinssete for Landkreis Unterallgäu.
Hafez al-Assad
Statsleiar
I 1963 tok Ba'athpartiet makta i Syria. Ba'athpartiet i Irak følgde etter i 1968. Assad hadde vore med på kuppet i 1963, men tok sjølv makta i eit nytt statskupp den 22. februar 1971. Han moderniserte og industrialiserte Syria, men var ein brutal diktator. Under Assad sitt styre vart tusenar personar avretta utan lov og dom. Han er òg blitt sett på som undertrykkande overfor sunnimuslimar.
Det mest kjende brotsverket Hafez al-Assad gjorde, var Hama-massakren i 1982. Hama vart sett på som eit knutepunkt for Det muslimske brorskapet. Difor vart minst 17,000 menneske drepen av regimet.
Utanrikspolitikk
Under den kalde krigen var Syria Sovjetunionen sin viktigaste allierte i Midtausten. Regjeringstida bestod av brutale konfliktar med Israel. Den blodigaste konflikten var Seksdagarskrigen. Israel angreip då Syria og fleire andre arabarland. Syria mista Golanhøgdene. I 1973 starta Syria saman med Egypt under Anwar Sadat Yom Kippur-krigen for å ta tilbake områda som vart okkupert under Seksdagarskrigen. Dette vart støtta av dei fleste arabarlanda.
Ba'athparti-regimet i Syria var heile vegen – frå kuppet i Irak i 1968 til Irak-krigen i 2003 – nærmare fiendar. I 1980 starta Iran-Irak-krigen. Syria var dei einaste av arabarlanda med unntak av Libya som støtta Iran i krigen. Då Irak invaderte Kuwait i 1990, vart Syria med i den såkalla Golfkrigen som ville frigjere Kuwait.
Hafez al-Assad var tilhengar av pan-arabisme. I 1972 grunnla Syria, Libya og Egypt Den arabiske føderasjonen. Sjølv om det på papiret var ein einaste stat, var dei tre landa i realiteten sjølvstendige. I 1977 braut føderasjonen saman.
Han døydde den 10. juni 2000. Den neste presidenten var sonen hans, Bashar al-Assad.
Mindelheim
Til Memmingen i vest er 25 kilomter, til München i aust om lag 90 km.
Handball-VM 2007 for menn
Verdsmeisterskapen i handball 2007 for menn vart avvikla i dagane frå 19. januar til 4. februar 2007 i Tyskland. Til saman 24 land deltok i turneringa. Vertslandet Tyskland vann VM-gull for tredje gong etter finalesiger 29-24 mot Polen.
Gruppe A
--
Gruppe B
--
Gruppe C
--
Gruppe D
--
Gruppe E
--
Gruppe F
--
Gruppe I
-
Gruppe II
--
-
---
Kald fusjon
Kald fusjon er eit fenomen der to lette ion med negliserjbar snøggleik smeltar saman, det vil sei at det er ein kjernefysisk fusjon som føregår omkring vanleg romtemperatur ved vanleg atmosfæretrykk.
Avren Rocks
Avren Rocks (bulgarsk скали Аврен, Skali Avren) er tre nærliggande skjer som ligg heilt inne i Micalvi Cove heilt sør på Robert Island i Sør-Shetlandsøyane. Gruppa strekkjer seg 260 meter frå nord til sør og er 150 meter brei. Han er kalla opp etter busetnaden Avren i Bulgaria.
Goldsworthy Ridge
Goldsworthy Ridge er ein rygg som strekkjer seg nord frå Mount Henderson nordaust i Framnesfjella i Mac. Robertson Land i Antarktis. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter R.W. Goldsworthy, ein kartleggingsassistent med Australian National Antarctic Research Expeditions («Nella Dan») i 1962.
Kald fusjon
Omgrepet fekk stort fokus i 1989 då to amerikanske forskargrupper kalla inn til pressekonferanse i Utah. Dei hevda å ha fått til stor energiutvikling ved elektrolyse av tungtvatn D2O. Meldinga vakte stor oppsikt fordi ein meinte at energiproblema i verda då var løyst. Det er derimot stor skepsis til om dette i det heile er mogeleg å få til.
Handball-VM 2007 for menn
Gruppe III
-
Lej da Gravatscha
Lej da Gravatscha er ein kunstig innsjø ved sidan av elva Inn nær Bever i øvre Engadin i Graubünden i Sveits.
Handball-VM 2007 for menn
Gruppe IV
-
Kvartfinalar
--
-
Semifinalar
--
Plasseringskampar (5. - 8.-plass)
-
Hiroyuki Abe
Hiroyuki Abe er ein japansk fotballspelar.
Tommy Lund
Tommy Lund er ein norsk trenar  og tidlegare ishockeyspelar som spelte til 2011 for moderklubben Lørenskog Ishockeyklubb. Lund spelte for Furuset Ishockey (1998 til 1999) Vålerenga Ishockey (1999 til 2010) og attende for Lørenskog. Lund har spelt fleire kampar på landslaget.
Dønvigs bøye
Dønvigs bøye var ein livbåt konstruert av den norske kapteinen Jørgen M. Dønvig frå Skåtøy. Konstruksjonen var av stål og rund som ei kule, med ein diameter på 2,7 meter. Kula var òg utstyrt med segl og ror. Dønvig opplevde å miste både kona og barna sine i eit forlis med barken «Dictator» i 1891.
Livbøyen var rekna for 16-20 personar og vann bronsemedaljen ved verdsutstillinga i Paris i 1900. Livbøya vart testa fleire gonger ved ei stand på Jylland i 1903 og midt i Nordsjøen i 1906.
Skaugumsåsen
Skaugumsåsen er ein ås i Asker kommune i Viken fylke på 351 meter over havet, og med ei skardhøgd (primærfaktor, det vil seie høgda over terrenget ikring) på 140 meter. Åsen har namn etter garden Skaugum (som tyder Skogheim), ein gard som har røter i yngre jarnalder, som var ein sentral storgard i mellomalderen, og nå er mest kjend for å vere heim for det norske kronprinsparet. Bergartane i åsen er harde permiske lavaartar som ligg over lausare skifer, slik ein kan sjå i dei steile skrentane i åssida. I desse skrentane veks edellauvskog med hassel, ask, lønn, lind, alm, sølvasal og barlind, og dessutan finst misteltein. Store delar av åsen, både areal i åssidene og på åsplatået, er verna som naturreservat.
Fylkesveg 656 i Rogaland
Fylkesveg 656 i Rogaland går mellom Nesvik gjennom Skiftun og til Knutsvik i Hjelmeland kommune. Vegen er 3,9 km lang.
Melodi Grand Prix 1990
Melodi Grand Prix 1990 var den 30. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. Ti finalistar kjempa i finalen 24. mars 1990 som blei arrangert på Hotel Royal Christiania i Oslo. Vinnarlåten blei «Brandenburger Tor», skriven og framført av Ketil Stokkan. Han representerte Noreg i den internasjonale finalen i Zagreb, der «Brandenburger Tor» kom på delt 21. og siste plass med 8 poeng. Dette var Noregs sjuande sisteplass i tevlinga.
Sendinga
Som året før droppa NRK ei open tevling, men inviterte i staden musikkbransjen til å sende inn bidrag og artistar. 96 låtar kom inn, og ti av dei blei tekne ut til finalen. Utvalsjuryen bestod av Leif Erik Forberg, Stig Holmer, Jon Ola Sand, Odd Arvid Strømstad og Pål Veiglum.
Finalen blei arrangert laurdag 24. mars 1990 på det nyrenoverte Hotel Royal Christiania i Oslo. Leif Erik Forberg var programleiar, og melodiane blei akkompagnerte av eit husorkester under leiing av Pete Knutsen.
Fleire kjende andlet stilte til start, mellom anna Ketil Stokkan, Rune Rudberg, Tor Endresen og Jahn Teigen. Sistnemnde overraska alle med å ha Carola og eks-kona Anita Skorgan som koristar til songen «Smil».
I første runde røysta sju jurygrupper på alle bidraga og las opp dei fem bidraga dei ville ha vidare til superfinalen i tilfeldig rekkjefølgje. Plassering og poengsummar blei ikkje offentleggjort. Dei fem beste gjekk vidare til superfinalen, der startrekkjefølgja blei avgjort ved at artistane trekte lodd. Startrekkjefølgja i superfinalen var melodi B, G, A, I og J.
Etter ei rask røysting vann Ketil Stokkan sin andre siger i Melodi Grand Prix. Han fekk ein pengepremie på 50 000 kroner for sigeren og representerte Noreg i den internasjonale finalen i Zagreb 5. mai.
Anselm
Anselm eller Anshelm er eit mannsnamn med opphav i tysk, samansett av ord for 'ås' og 'hjelm'.
Melodi Grand Prix 1990
Røysting
Fem av melodiane gjekk vidare til superfinalen. Det var sju juryar med fem personar i kvar, og kvar jurymedlem gav 6, 7, 8, 10 og 12 til dei fem finalistane. De to første juryane bestod av presse- og bransjefolk, mens dei fem siste bestod av vanlege folk frå landets fem regionar. Alle var på plass i atriet på Hotel Royal Christiana.
Anselm
Bruken av namnet i Noreg
Namnet Anselm kom i bruk i Noreg mot slutten av 1800-talet, og fekk størst utbreiing i Nord-Noreg.
Melodi Grand Prix 1990
Hendingar
Som året før droppa NRK ei open tevling, men inviterte i staden NOPA, musikkprodusentar og plateselskap til å sende inn bidrag og artistar. Responsen var mager, og fleire bransjefolk gjekk ut mot ordninga og meinte Melodi Grand Prix var «utan truverd» og «for kjedeleg». Til slutt kom berre 96 låtar inn, og ti av dei blei tekne ut til finalen. Utvalsjuryen bestod av programleiaren Leif Erik Forberg, Stig Holmer (NRK radio), Jon Ola Sand, Odd Arvid Strømstad og Pål Veiglum som var regissør for sendinga.
NRK hadde òg store problem med å få tak i artistar til tevlinga. Blant anna avslo Karoline Krüger og Sigvart Dagsland tilbodet om å framføre «Østenfor sol». «Feilen er at de fleste stiller med Grand Prix-musikk, ikke popmusikk. Da blir det lett en begravelse for artistens fremtidige karriere.» sa Petter Singsaas i PolyGram.
Det blei også reist kritikk mot NRK for at dei valde å halde finalen på eit hotell. Det var plass til 500 publikummarar, og dei måtte kjøpe middag og showbillett for å få sitte i atriet. Under sendinga kunne tv-sjåarane tydeleg høyre prating og klirring i bestikk, asjettar og glas frå gjestene. Servitørane gjekk også mellom borda og skugga for kameraa og scenen fleire gonger undervegs. NRK forklarte valet med plassmangel på NRK Marienlyst, og at ein ønskte å skape ei «Las Vegas-stemning».
Den store slageren dette året blei Tor Endresens «Café le swing», og songen la grunnlaget for Endresen sitt nasjonale gjennombrot. Låten låg på Norsktoppen i fleire veker. Han vann også prisen Best på Norsktoppen for «Radio Luxembourg» som han deltok med i Melodi Grand Prix 1992. I januar 1993 blei Endresen også kåra til den beste norsktopp-artisten gjennom tidene.
Mount Tyree
Mount Tyree (4852 moh ) er det nest høgaste fjellet i Antarktis og ligg 13 km nordvest for Vinson Massif (4892 moh), det høgaste fjellet på kontinentet.
Mount Tyree vart oppdaga i januar 1958 under flyturen til United States Navy skvadron VX-6, og sidan kartlagd same månad av Marie Byrd Land Traverse Party. Fjellet vart kalla opp etter kontreadmiral David M. Tyree, som kommanderte U.S. Naval Support Force i Antarktis frå 14. april 1959 til 26. november 1962.
Hittil (2012) er toppen av fjellet berre blitt vitja ved fem høve, av totalt ti personar, via tre forskjellige ruter. I januar 1967 vart John Evans og Barry Corbet (frå Corbet's Couloir) dei første til å nå toppen. I januar 1989 vart toppen vitja av Terry ‘Mugs’ Stump, i 1997 av franskmennene Antoine de Choudens og Antoine Cayrol og seinare i 1997 av Conrad Anker og Alex Lowe. Den 3. januar 2012 gjekk Hans Kammerlander, Robert Miller og Christian Stangl den same ruta som franskmennene og vart den femte gruppa til å nå toppen. Av dei ti fjellklatrarane som har vore på toppen av Mount Tyree, har tre sidan døydd i andre fjellklatringsulukker innan fire år etter dei vitja fjellet. Sørveggen av fjellet er framleis uklatra. Denne veggen er 2000 meter høg og ein av dei største fjellveggane i Antarktis.
Klatresesongen er frå november til januar då det er midnattssol og lufttemperaturen er høgast, opp mot -30 °C nær toppen. Som med Mount Vinson i nærleiken kan ein nå fjellet etter ein seks timar lang flytur frå Punta Arenas i Chile til Union Glacier Camp etterfølgd av ein 200 km lang flytur til foten av fjellet.
Kendra Harrison
Kendra Harrison er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Tennessee som 22. juli 2016 i London sette verdsrekord på 100 meter hekk med tida med 12,20. Ho sletta då Jordanka Donkovas 28 år gamle verdsrekord i øvinga. Rekorden hennar stod i seks år. Harrison sprang inn til sølvmedalje på 100 meter hekk både under VM i friidrett 2019 og Sommar-OL i 2021.
Mölln
Mölln er ein by og ein kommune sør i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 19 329 i 2020 og kommunen omfattar 25,1 km². Byen ligg 50 meter over havet, om lag 30 kilometer sør om Lübeck. Mölln høyrer til Kreis Herzogtum Lauenburg.
American Tour
American Tour er det tredje amerikanske studioalbumet til det engelske rockebandet The Dave Clark Five. Albumet inneheld hitsongen «Because» og «Whenever You're Around», som ikkje var ein singel i USA, men vart gjeven ut som B-sida av «I'm Thinking of You Baby» i Storbritannia og var med i filmen Get Yourself a College Girl. I Canada vart albumet gjeve ut som On Stage with The Dave Clark Five på Capitol Records.
Grünsee i Zermatt
Grünsee er ein liten innsjø nær Zermatt i Sveits, som får vatn frå Findelbreen. Han ligg avsidesliggande til. Det ligg ei lita grend i nærleiken med same namn.
George Balanchine
George Balanchine var ein russisk-amerikansk ballettkoreograf av georgisk opphav. Balanchine var ein av dei fremste koreografane på 1900-talet, og ein av grunnleggjarane av amerikansk ballett. Virket hans danna ei bru mellom klassisk og moderne ballett.
Russland
Balanchine var fødd som Giorgi Melitonis dze Balantsjivadze (georgisk skrift გიორგი მელიტონის ძე ბალანჩივაძე) i St. Petersburg i Russland av georgiske foreldre. Faren, Meliton Balanchivadze (1862–1937), var ein kjend georgisk komponist og ein av grunnleggjarane av den georgiske operaen. Broren til George, Andria Balantsjivadze (1906–1992), blei òg ein kjend georgisk komponist.
Som barn var ikkje Balanchine særleg interessert i ballett. Familien hans bestod stort sett av komponistar og militære, og faren hadde eigentleg planar om at George i framtida skulle ha ein karriere innanfor marinen. Mor hans hadde alltid elska ballett, og lét George og systere hans, som ynskte å blir ei ballerina, avleggja prøve på Den keisarlege teater- og balletskulen. Utfallet av prøva var at det var han som blei teken opp og ikkje ho, og faren måtte gløyma planen om å få sonen inn i marinen.
I 1913, då han var ni år gammal, blei George Balanchine teken opp ved Den keisarlege ballettskulen, skulen til Den keisarlege balletten, der han studerte under Pavel Gerdt og Samuil Andrianov (svigersonen til Gerdt).
Etter bolsjevikane sin siger i den russiske revolusjonen i 1917 blei skulen oppløyst som eit offensivt symbol på tsar-regimet. For å overkoma sakna av skulen og krigslovane i denne tida spelte Balanchine piano på kabaretar og stumfilmkinoar for å tena til livsopphald. Til slutt blei den keisarlege ballettskulen gjenopna, men med sterkt reduserte kapitalmidlar. Etter at han blei uteksaminert med utmerking i 1921 slutta Balanchine seg til St. Petersburg-konservatoriet i tospann med pliktene sine i corps de ballet ved Det statlege teaterakademiet for opera og ballett, det tidlegare Mariinskijteateret. Balanchine gifta seg med Tamara Geva, ein femten år gammal dansar, i 1922 då han var var fylt 18 år.
Studia ved konservatoriet omfatta piano på høgt nivå, musikkteori, kontrapunkt og komposisjon. Balanchine blei uteksaminert ved konservatoriet i 1923 og var medlem av corps de ballet fram til 1924.
Han koreograferte sitt fyrste verk, eit pas de deux for to kalla Natta (1920), til musikk av Rubinstein, medan han framleis var i tenåra. Verket blei etterfølgd av ein annan duett, Enigma, som blei dansa barføtt. Saman med med-dansarar skipa han i 1923 eit lite ensemble som vart kalla Ung ballett. Koreografien deira viste seg å vera for eksperimentell for dei nye styresmaktene, som kom med sterke oppfordringar om å oppløysa ensemblet.
Melodi Grand Prix 1991
Norsk Melodi Grand Prix 1991 skulle ha vore den 31. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs uttaking til Eurovision Song Contest. Finalen var planlagt til laurdag 16. mars, men NRK avlyste tevlinga månaden før. Årsaka var at juryen meinte at ingen av dei 140 innsende songane var gode nok. I staden handplukka NRK gruppa Just 4 Fun og låten «Mrs. Thompson» til å representere Noreg i Eurovision Song Contest 1991 i den italienske hovudstaden Roma. Songen enda på ein 17. plass med 14 poeng.
Noritaka Hidaka
er ein tidlegare japansk fotballspelar.
George Balanchine
Russland
Balanchine, Tamara Geva, Alexandra Danilova og Nicholas Efimov fekk i 1924 permisjon for å turnera i Vest-Europa. Då dei opptredde i London oppfordra Sergej Djagilev gruppa til å slutta seg til Ballets Russes, og gav dermed støytet til at dei hoppa av.
Melodi Grand Prix 1991
Bakgrunn
Sundag 17. februar opplyste NRK at dei avlyste Melodi Grand Prix 1991, som var planlagt til 16. mars. Juryformann Pål Veiglum forsvarte avgjerda med låg kvalitet og manglande originalitet blant dei 140 innsende bidraga: «De siste tre årene har kvaliteten på Grand Prix-bidragene sunket jevnt. Nå var tiden moden for å gripe inn», sa Veiglum til Aftenposten. Dåverande tv-underhaldningssjef, Totto Osvold, avviste at avlysinga var ei dramatisk avgjerd: «Nei, jeg synes ikke det. Dette er rett og slett et forsøk på å komme skikkelig på talefot med det norske musikkmiljøet», sa Osvold.
Avgjerda skapte harme bland dei avviste låtskrivarane og blant tidlegare deltakarar og låtskrivarar som Arne Bendiksen og Philip A. Kruse. Trass krisemøte og kraftige forsøk frå musikkbransjen, stod NRK fast på avgjerda om å avlyse finalen. Eit av dei refuserte bidraga var Torhild Nigars «I evighet». Denne songen vann Melodi Grand Prix fem år seinare og sikra Noreg ein 2. plass i Eurovision Song Contest 1996.
George Balanchine
Ballets Russes
Diaghilev forfremja snart Balanchine til balletmeister for kompaniet, og lét han utvikla sin eigen koreografi. Mellom 1924 og 1929, då Diaghilev døydde, skapte Balancine ni ballettar og mindre koreografiar. I denne perioden fekk han ein alvorleg kneskade som hemma han mykje som dansar og effektivt sette punktum for dansekarrieren hans. I 1926 blei Banchine og Tamara Geva skilde, og kort etter detta innleidde han eit forhold til Alexandra Danilova. Tilhøvet varte nokre få år, og Danilova er blitt rekna som den andre kona hans.
Melodi Grand Prix 1991
Noregs bidrag
Som ein motreaksjon stabla TV3 og Robert Aschberg raskt ein alternativ Melodi Grand Prix-finale på beina. Kanalen inviterte fleire av dei refuserte bidraga og sende finalen laurdag 23. februar – berre dagar etter at avlysinga blei kjend. Vinnaren blei oslojenta Heidi Halvorsen med låten «Et liv». Dei andre deltakarane var Nick Borgen, Mari Maurstad, Anita Bogen, Kristin Svendsen, Kitty Bumbulucz og Harald Tønsager. NRK avviste TV3-vinnaren, sidan kanalen ikkje var medlem av EBU, noko som er eit krav for å kunne delta i Eurovision Song Contest. I staden blei det norske bidraget «Mrs. Thompson» laga på bestilling frå NRK.
Adrian Barber
Adrian Barber var ein USA-amerikansk musikar og produsent som er mest kjend for å ha gjort opptaket av The Beatles på Live! at the Star-Club in Hamburg, Germany; 1962  og produserte The Allman Brothers Band sitt sjølvoppkalla debutalbum i tillegg til The Velvet Underground-albumet Loaded. Han døydde av covid-19.
George Balanchine
Ballets Russes
Etter at Diaghilev døydde gjekk Ballets Russes delvis i oppløysing. Balanchine byrja å iscenesetja dansar for Cochran Revues i London, og blei engasjert av Den kongelege danske ballet i København som ballettmeister. Han vende attende til Ballets Russes då troppen slo seg ned i Monte Carlo, og tok igjen opp stillinga si som ballettmeister for nye Ballets Russes de Monte Carlo. For denne troppen koreograferte han tre ballettar: Cotillon, La Concurrence og Le Bourgeois Gentilhomme. Musa hans i Monte Carlo var den unge Tamara Toumanova.
Melodi Grand Prix 1991
Noregs bidrag
Som eit plaster på såret for den avlyste finalen, sende NRK i staden tv-showet Bare for gøy!. Programmet blei leia av Jahn Teigen og sendt frå NRK Marienlyst same kveld som finalen eigentleg skulle ha vore sendt. Noregs bidrag ble avslørt under sendinga, og fleire tidlegare Melodi Grand Prix-artistar som Nora Brockstedt, Inger Lise Rypdal, Jørn Hoel og Elisabeth Andreassen framførte tidlegare vinnarlåtar.
Dollbord
Eit dollbord er på eit treskip ein solid plankegang som ligg oppå dekket heilt ute i borde (altså langs skipssidene) og omgir øvre endar av spanta. På mindre båtar, særleg snekker, syner dollbord til den smale strimmelen av dekk på kvar side.
George Balanchine
Amerika
Då han kom til USA insisterte Balanchine på at det fyrste prosjektet hans skulle vera å oppretta ein ballettskule. Med støtte frå Lincoln Kirstein og Edward M.M. Warburg opna School of American Ballet for studentar den 2. januar 1933 – mindre enn tre månader etter at Balanchine hadde kome til landet. Studentane hadde premiere på Serenade på Warburg sin ferieeigedom seinare same året.
Gjennom 1930- og 1940-åra arbeidde Balanchine som koreograf for musikkteater, blant anna med kjende personar som Richard Rodgers, Lorenz Hart og Vernon Duke. Han var ein stor beundrar av Fred Astaire og omtalt han som «den mest interessante, mest oppfinnsame, den mest elegante i vår tid....du ser litt av Fred Astaire i alle – ein pause her, eit trinn der Det var alt ekte Fred Astaire.»
I 1935 blei det oppretta eit profesjonelt kompani, American Ballet, som etter eit mislukka forsøk på å få i stand ein turna byrja å opptre ved Metropolitan Opera House. Etter at han berre oppnådde å få setja opp to tilstellingar, Orfeo og Evredike i 1936, og ein danseaftan koreografert til Igor Stravinskij sin musikk i 1937, flytta Balanchine kompaniet til Hollywood i 1938.
Kompaniet framstod som American Ballet Caravan og turnerte i 1941 i Nord-Amerika og Sør-Amerika. Også dette kompaniet vart nedlagt etter nokre år. Balanchine arbeidde som fast koreograf for Ballet Russe de Monte Carlo frå 1944 til 1946, men oppretta snart eit nytt dansekompani, Ballet Society – igjen med hjelp frå Lincoln Kirstein. Etter å ha hatt suksess med fleire førestillingar fekk kompaniet tilbode høve til å arbeida ved New York City Center for Music and Drama som det faste kompaniet til teateret. Då dettet var på plass blei namnet endra til New York City Ballet i 1948.
Balanchine sine oppsetjingar av Nøtteknekkeren i 1954 blei etter dette sett opp kvart einaste år i New York i julesesongen. Dette er hovudgrunnen til at denne balletten blei ein juletradisjon over heile USA.
I 1960-åra blei Balanchine djupt forelska i den unge og talentfulle Suzanne Farrell. Han skapte ei rekkje ballettar for henne, blant anna Don Quixote (med seg sjølv i rolla som Don og henne som Dulcinea), og Diamonds, ein del av balletten Jewels.
Romansen blei avgrensa av at Balanchine framleis var gift med Tanaquil Le Clercq og at Farrell var katolikk. Stillinga til Farrell i kompaniet forårsaka sterk misnøye. Nokre ballerinaer, som den tidlegare kona hans Maria Tallchief, sa opp og oppgav Farrell som årsak. Balanchine fekk skilsmisse frå LeClerc i Mexico berre for å oppdaga at Farrell hadde gifta seg med ein dansar frå New York City Ballet, Paul Meija. I 1970 forlét både Farrell og mannen hennar kompaniet. Dei reiste til Brussel og slutta seg til Maurice Bejarts dansekompani. Farrell kom tilbake til New York City Ballet i 1975.
George Balanchine blei tildelt Kennedy Center Honors Award i 1978, det første året etter at prisen blei oppretta.
I 1983 døydde han av Creutzfeldt-Jakobs sjukdom, ein diagnose som først blei stilt etter at han døydde. Dei fyrste symptoma viste seg i 1978 då han byrja å mista balansen medan han dansa. Etter kvart som sjukdomen utvikla seg blei balanseevna, synsevna og høyrsla dårlegare. I 1982 var han blitt ufør og døydde året etter, 79 år gammal. I dei siste åra av livet lei han òg av angina og gjekk gjennom ein hjarteoperasjon.
Etter skilsmissa frå Tamara Geva, gift og skilde Balanchine seg endå tre gonger, alltide med dansarar: Vera Zorina (desember 1938–1946), Maria Tallchief (1946–1952), Tanaquil Le Clercq (1952–1969), og Alexandra Danilova (1926–1933).
Han etterlét seg ingen barn.
Koreografiar
for Ballets Russes:
for Ballets Russes de Monte-Carlo:
for Les Ballets:
for American Ballet:
for On Your Toes (ein musikkomedie av Richard Rodgers – Lorenz Hart):
for the American Ballet Caravan:
for Ballet del Teatro de Colón:
for Ballet Russe de Monte Carlo:
for Ballet Theatre:
for Ballet Society:
for Paris Opera Ballet:
for Grand Ballet du Marquis de Cuevas:
for the New York City Ballet:
for New York City Opera:
Programvaren Koha
Koha er eit biblioteksystem brukt av folkebibliotek, skulebibliotek og fagbibliotek over heile verda. Systemet er fri programvare. Namnet kjem frå ordet koha på maori, som betyr 'gåve' eller 'donasjon'. Systemet har vore nytta av Deichman bibliotek sia 2014.
Utgjevingar
Koha-utgjevingar følgjer eit vanleg, kalenderbasert mønster med månadlege vedlikehaldsutgjevingar og halvårlege funksjonsutgjevingar.
Kvar Koha-utgjeving har eit versjonsnummer som er samansett av av år- og månadsnummer for utgjevinga. Utgjeving 22.11 er den første utgjevinga med langtidsstøtte (LTS). LTS-utgjevingar blir haldne ved like i tre og eit halvt år.
Fellesskap
Utviklingen av Koha skjer over heile verda, så det meste av sambandet går føre seg på nett. Kvart år er det ein stor (offline) konferanse kalla «KohaCon», som har som formål både å utveksla informasjon mellom bibliotek, og dessutan å vera ein møteplass for utviklarar. Konferansen finn stad på ulikt kontinent frå år til år.
Alepu Rocks
Alepu Rocks (bulgarsk скали Алепу, ‘Skali Alepu’) er ei gruppe skjer utanfor austkysten av Robert Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis, som ligg i eit område innanfor ein diameter på 380 meter. Skjera er kalla opp etter bustaden Alepu søraust i Bulgaria.
Alepu Rocks ligg 330 meter nord-nordaust for Kitchen Point og 1,36 km søraust for Perelik Point.
Hasroun
Hasroun (òg kalla Hasrun eller Hasroon, arabisk حصرون) er ein landsby i Bsharri distrikt i Nord guvernement i Libanon. Han ligg i Qadishadalen, oppom den sørlege delen av dalen, Qannoubinedalen.
Sde Nehemia
Sde Nehemia (hebraisk skrift, tyder Nehemiasletta) er ein liten kibbutz i Øvre Galilea i Israel. Han høyrer til Øvre Galilea regionale kommune og hadde i 2006 429 innbyggjarar. Jordanelva spring ut i området til kibbutzen, der elvane Banias og Hasbani renn saman.
Al Batinah
Al Batinah (arabisk الباطنة, Bāţinah) var ein av regionane (mintaqah) i Oman. Den 28. oktober 2011 vart regionen delt inn i Al Batinah Nord guvernement og Al Batinah Sør guvernement.
Sde Nehemia
Historie
Sde Nehemia vart grunnlagd i 1940 av immigrantar frå Austerrike og Nederland på landområde kjøpt frå den arabiske landsbyen al-Dawwara. Han vart kalla opp etter den nederlandske sionistaktivisten Nehemia De Lieme.
Hasroun
Kallenamnet er Rosa i Libanonfjella på grunn av dei hovusakleg raude taka på husa her. Innbyggjarane er maronittar.
Al Batinah
Al Batinah-regionen, elles berre kalla Al Batinah, dekkjer det kysten av Omanbukta. Det låg mellom Khatmat Malahah i nord og Ras al-Hamra i sør og grensa til Al Hajar-fjella i vest og Omanbukta i aust. Dei fleste innbyggjarane i Oman bur i denne regionen på grunn av dei grøne slettene mellom fjella og havet.
Hasroun
Hasroun gav den maronittiske kyrkja to patriarkar, Jacob Awad (1705-1733) og Simon Awad (1743-1756).
Al Batinah
Den tidlegare regionen hadde det største talet provinsar i Oman, tolv i alt: Sohar, Ar Rustaq, Shinas, Liwa, Saham, Al Khaburah, Suwayq, Nakhal, Wadi Al Maawil, Al Awabi, Al Musanaah, Barka. Suwayq vert rekna som den største provinsen i Batinah-regionen.
Sohar var regionshovudstad.
Qilakitsoq
Mumiane er no stilte ut ved Grønlands Nationalmuseum og Arkiv i Nuuk. Utstillinga viser funnomstenda og dei mange andre draktdelane som følgde desse menneska til grava. Museet i Uummannaq har òg ei utstilling om funnet og kopiar av kleda til mumiane.
Qilakitsoq ligg i nærleiken av byen Uummannaq på nordkysten av halvøya Nuussuaq, i ei beskytta bukt i Uummannaq Kangerlua (Uummannaqfjorden). Det grønlandske namnet betyr 'Himmelen heng lågt', noko som kanskje viser til dei kringliggande steile klippene og den hyppige skodda som opptrer her.
I 1952 blei verdas største musling funnen i Qilakitsoq-dalen. Han var eit 83 millionar år gammalt og 1,87 meter langt fossil som blei kalla Inoceramus steenstrupi. Den eine halvdelen av muslingen er no stilt ut på Grønlands Naturinstitutt, den andre er på Geologisk Museum i København. Muslingfossilet låg i nokre store kalksteinsblokker som ein gong har falle ned frå eit punkt 800 meter høgare oppe.
Historie
Den fyrste skildringa av Qilakitsoq (som europearane fyrst kalla «Killekitok») stammar frå 1789, like etter grunnlegginga av Uummannaq. På denne tida var Qilakitsoq, som andre buplassar, berre folkesett om vinteren. Innbyggjarane kan reknast å høyra til Thule-kulturen. Den siste omtalen av ein busetnad ved Qilakitsoq er frå 1811. Kort tid seinare forlet den tilhøyrande befolkninga staden. Dette kan ha vore på grunn av konkurranse om viltet frå europearane som fanga kval i nett i store mengder.
Allereie i 1903 var Qilakitsoq kjent av arkeologar, ettersom den dåverande kolonistyraren sende nokre gjenstandar til Nationalmuseet i København. Dette omfatta hushaldsartiklar og jaktreiskapar av nyare dato.
I 1972 kom brørne Hans og Jokum Grønvold, som var ute på rypejakt, over to tildekte graver med velbevart innhald i ei overdekka klippespalte. Dei underretta styresmaktene, og i 1978 var det gjort klar ein arkeologisk ekspedisjon til den første undersøkinga. Karbon 14-prøver viste at grava var frå mellom 1425 og 1525. Innhaldet frå gravene blei sendt til København, der det blei analysert nøyare. Funnet blei sendt tilbake til Landsmuseet i Nuuk i 1982.
Det blei funne seks vaksne kvinner og to barn i gravene. Det er ikkje funne inuittmenneske frå noko tidlegare tidspunkt. Mumifiseringa fann stad på grunn av den låge luftfukta og dei låge temperaturane på stade. Denne «frysetørringa» bevarte skinnkleda og mykje av dei organiske delane av menneska.
På grunnlag av vevstypeundersøkingar har ein funne ut at personane i gravene er tre eldre søstrer på omkring 50 år med tre døtrer på 18-30 år og to barnebarn. Alt tyder på at det er ein vanleg familiegravstad. Personane var normale for samtida si. Dei vaksne kvinnene var omkring 150 cm høge, likt levande inuittar seinare. Dei var tatoverte i ansikta, noko ein veit inuitkvinner gjorde på 1600- og 1700-talet, og i seinare tid òg folk frå Canada og Alaska. Det same gjaldt klesdrakten.
Mumiane
Mumiane frå gravstaden i Qilakitsoq blei nummererte som under:
Det er òg mogleg at denne guten, som truleg var son av I/3, blei levande gravlagd. Han hadde sannsynlegvis Down-syndrom, og det var ein utbreidd skikk å setja ut funksjonshemma barn på dette tidspunktet. Det er ingen prov på kveling som dødsårsak. Guten kan òg ha døydd som indirekte følgjer av syndromet sitt. Det er teikn på at denne mumien blei flytta etter døden.
Ho er truleg dotter av II/6 eller II/8, og ikkje som først antatt ei syster av I/4. Kroppen til denne kvinna er stilt ut i museet i Nuuk. Moglege dødsårsaker er ein nyrestein eller forstopping.
Denne mumien er også godt bevart, og kan sjåast i Nuuk. Det kan vera ei syster av II/7.
I følgje DNA-analyser var ikkje denne kvinna maternelt i slekt med nokre av dei andre.
Denne kvinna er truleg ei syster av II/8. Tatoveringane hennar skil seg tydeleg frå dei til dei andre kvinnene.
Denne kvinna kan ha vore ei syster av I/4. Ho var som den einaste vaksne kvinna ikkje tatovert, noko som kan koma av at ho var ugift. Ein fann næringsstoff i tarmen hennar. Som forventa var delen av plantenæringsstoff låg, men overraskande fann ein pollen frå tre som ikkje veks i området. I lungene var det meir sot enn hjå samtidige storbymenneske, noko som har kome av seloljelampa ein nytta i bustadane. Mumien er i samanlikning med den velbevarte klesdrakten relativt dårleg bevart. Sjølv om ein undersøkte organa hennar grundig, kunne ein ikkje finna dødsårsaka.
Denne mumien er særs dårleg bevart. Det kan vera ei syster av II/6. Kvinna hadde ein vondarta svulst i eit sluttstadium, som må ha kompromittert høyrsle og syn. Ho hadde òg eit dårleg lega skulderbrot. Den dårlege helsetilstanden hennar kan vera dødsårsaka. Som hjå dei andre eldre kvinneme mangla fleire tenner. Tennene til alle dei eldre kvinnene var også tydeleg nedslitne. Dette kom av at tennene var ein viktig reiskap i samband med skinn og blei brukt ved avhåringa. Slitet på tennene var ein trussel mot livet til kvinnene, ettersom maten deira ofte var rå og vanskeleg å tygga.
Kosuke Nakamura
Kosuke Nakamura er ein japansk fotballspelar.
Band i båt
Band er nemning på tverrstivarar i ein lett trebåt bygd i klinkbyggingsteknikk.
Band vert ofte feilaktig kalla «spant», men inngår i båtskroget på ein heilt annan måte: Båtbyggjaren byggjer opp (nokre av) bordgangane («plankane») i båtskroget først, og set deretter inn (delar av) banda. Hovudstyrken og hovudforma i skroget vert danna av at borda er klinka saman langs kantane, og difor dannar eit samanhengande skal (som er årsaka til at klinkbygging ofte vert kalla for skalbyggingsteknikk). Banda kan lagast tilsvarande tynne og lette, og plasseringa av dei kan varierast, meir ut frå kva for eit bruk ein ynskjer av båten, enn av behov for styrke. Det er døme på at band er flytta i båtar når behova har endra seg, og at båtar som skal vera ekstra lette og rørlege har ekstra få band. Båtar av same storleik og type kan vera «framrømt» eller «bakrømt» etter korleis banda er sett inn i båten; dei kan med vilje setjast langt framme eller langt bak i båten.
Band kan ha fleire ulike former, og det kan brukast sjølgrodde emne i vekslande grad i desse. Dei to hovudformene for band er band med tverrbjelke, helst kalla bite eller bete, og band utan. (Ein bite kan òg vera ein tverrbjelke i eit hus.)
Den lettaste og sterkaste forma for band utan bite var eit band skore ut av ein einaste krok, slik at det gjekk ubrot frå overkant til overkant i båten. Band med bite har eit – helst sjølgrodd; underband, og biten om lag halvveges oppe i båten. Opp frå biten går opplennene eller opplengarane, dei delane som bognar oppover borda mot overkanten til båten.
Dei ulike banda i ein båt har ulike namn. Det kan variere etter landsdel, båttype og båtstorleik.
Claus Lundekvam
Klubbspel
Lundekvam kom til bergensklubben Brann som juniorspelar. Han debuterte på Brann sitt seniorlag i 1993 som midtbanespelar, men fekk ganske snart fast plass i midtforsvaret.
Frå hausten 1996 til han la opp, spela Lundekvam for den engelske klubben Southampton. Han spela 357 ligakampar for klubben, og er den utanlandske spelaren som har spela flest kampar for Southampton. I 2003 var han med då Southampton spela seg fram til finalen i FA-cupen, der det vart tap 0-1 for favoritten Arsenal. Southampton rykte ned til nivå to i England i 2005.
Landslagsspel
Lundekvam debuterte på Noregs landslag i 1995, men det var fyrst i 2002 at han fekk fast plass på laget. Han spela 40 landskampar, den siste i september 2005, og skåra to landslagsmål. Lundekvams fyrste landslagsmål, som kom mot Bosnia-Hercegovina i ein EM-kvalifiseringskamp i 2002, var samstundes Noregs landslagsmål nummer 1 000. Dei siste åra på landslaget var han fleire gongar lagkaptein.
Lundekvam la opp i mars 2008, då ein ankeloperasjon viste seg å verte omfattande.
Hordaland Kristeleg Folkeparti
Hordaland Kristeleg Folkeparti er det eldste fylkeslaget til Kristeleg Folkeparti. Det var i Hordaland at Kristeleg Folkeparti blei skipa i 1933, då med namnet Hordaland Kristeleg Folkeparti.
Pål Kårbø er fylkesleiar, Beate Husa og Arvid Nilssen er 1. og 2. nestleiar, og Kari Skår Sørheim er fylkessekretær. Tarje Mjelstad Angelskår er leiar av Hordaland KrFU.
Hordaland KrF har fem representantar i fylkestinget: Torill Selsvold Nyborg (gruppeleiar), Pål Kårbø, Aslaug Hellesøy, Vegard Ask og Kristian Helland.
Laila Dåvøy er Hordaland KrF sin stortingsrepresentant. Partiet har også to ordførarar i fylket. Det er Marit A. Aase i Samnanger og Astrid Aarhus Byrknes i Lindås.
I Bergen har KrF to byrådar: Filip Rygg (byutviklingsbyråd) og Lisbeth Iversen (sosialbyråd). Marita Moltu er gruppeleiar i bystyret.
Stortingsvalshistorikk
Nils Lavik blei i 1933 vald inn på Stortinget for Hordaland som KrF sin første og då einaste stortingsrepresentant. I 1937 blei både Nils Lavik og Hans Svarstad vald inn frå Hordaland, og begge blei sitjande på Stortinget til 1953. Frå 1953 til 1961 var Torstein Kvamme og Ola Olsen stortingsrepresentantar for Hordaland frå partiet.
I 1961 blei Torstein Kvamme attvalt, medan Ola Olsen blei erstatta av Lars Amandus Aasgard. I tillegg fikk partiet valt inn Oliver Dahl-Goli på ei fellesliste med Høgre i Bergen, som var ein eigen stortingsvalskrins fram til innlemminga i Hordaland i 1972. Også ved vala i 1965 og 1969 fekk partiet to representantar for Hordaland og ein for Bergen. I 1965 var det Lars Amandus Aasgard og Sverre L. Mo for Hordaland og Nikolai P.K. Molvik for Bergen, i 1969 Sverre L. Mo og Bergfrid Fjose for Hordaland og Asbjørn Haugstvedt for Bergen.
Ved stortingsvalet i 1973 var altså Bergen og Hordaland samla til ein stortingsvalskrins. Hordaland KrF fekk då attvalt representantane Haugstvedt, Fjose og Mo. I 1977 blei Haugstvedt og Mo attvalt, og Fjose blei erstatta av Hans Olav Tungesvik.
I 1981 fekk partiet berre inn to stortingsrepresentantar, Haugstvedt og Tungesvik. Desse to blei i 1985 erstatta av Svein Alsaker og Britt Harkestad, som begge fekk attval i 1989. I 1993 blei dei erstatta av Are Næss og Anita Apelthun Sæle. Begge desse fekk attval i 1997, og fekk i tillegg selskap av ein tredje representant, Ingebrigt S. Sørfonn.
Sæle og Sørfonn vart attvalde i 2001, Næss vart erstatta av Ingmar Ljones. I 2005 fekk partiet inn berre to stortingsrepresentantar frå Hordaland, Ingebrigt S. Sørfonn og Laila Dåvøy. Ved stortingsvalet i 2009 vart Dåvøy den einaste representanten på Stortinget for Hordaland KrF.
Rhythm of Love Tour
Rhythm of Love Tour var ein konsertturne utført av den australske songaren Kylie Minogue, i samband med albumet hennar Rhythm of Love. Turneen starta 10. februar 1991, og vitja Australia og Sør-Asia. Minogue fortsette å turnera i Europa mot slutten av 1991, men endra spelelister, kostyme og turnenamnet til Let's Get to It Tour i samband med utgjevinga av eit album med same namnet.
Ese Brume
Ese Brume er ein nigeriansk friidrettsutøvar som vann bronsemedaljen i lengdehopp under så vel VM i friidrett 2019 som Sommar-OL i 2021, samt sølvmedaljen ved VM i friidrett 2022. Brume vart samveldemeister i lengdehopp i 2014 og 2022, medan ho i tida 2014-18 sikra seg tre rake gullmedaljar i afrikameisterskap. Ho sette afrikarekord med 7,17 meter då ho sigra i eit stemne i Chula Vista i California den 29. mai 2021.
Hardanger spillfestival
Hardanger spillfestival ein årleg festival for spel og konkurransar i Hardanger. Festivalen vert arrangert i veke 11 kvart år og fleire av aktivitetane skjer i eller nær Odda.
Billy Yule
William Yule er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som trommeslagar i ein kort periode for The Velvet Underground sommaren 1970, då Maureen Tucker var ute på mammapermisjon.
Roy Johansen
Roy Einar Johansen er ein norsk trenar for Vålerenga Ishockey og tidlegare ishockeyspelar frå Oslo. Moderklubben hans er Vålerenga Ishockey, og han har spelt fleire kampar på landslaget.
Skipsdekk
Dekk (av nedertysk deck, av decken, «dekke») er ei permanent avdekking over eit skrog eller rom på eit sjøfartøy. Større fartøy kan ha eit eller fleire gjennomgåande dekk. Hovuddekket, som er det øvre dekket, er som regel meir kraftig dimensjonert for å gje fartøyet ein rigid basis.