cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fish Holm
Det høgaste punktet på øya ligg 20 meter over havet og ho ligg 1,5 km sør for Samphrey i Yell Sound.
Yusuke Sudo
Yusuke Sudo er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Tunisia
Geografi
Tunisia kan grovt sett delast i fire naturgeografiske soner; det fjellrike området i nord, det store steppeplatået i dei sentrale delane av landet, og lenger sør, område med avløpsfrie sumpar og saltsjøar. Enno lenger mot sør strekkjer landet seg inn i ørkenen Sahara.
Den nordlege delen er dominert av Atlasfjella som blir delt i Tell-Atlas og Saharaatlas av den fruktbare Medjerdadalen, som er det rikaste jordbruksdistriktet i landet. Tell-Atlas ligg lengst i nord, og er bygd opp av krystallinske massiv, med kalk- og sandsteinstoppar som står steilt i vêret. Saharaatlas er eit framhald av Høge-Atlas i Marokko, og er i heilskapen sin bygd opp av kalk- og sandstein. Det høgaste punktet ligg i Jebel Chambi (1544 meter over havet), nær grensa mot Algerie. Kystlandet i aust er eit bakkeland av kalkbergarter frå jura og krit. Halvøya Cap Bon stikk ut i Middelhavet mot nordaust. Herfrå er det berre 140 km over til Sicilia i Italia.
Dei sentrale delane av landet består av eit steppeplatå, som er høgast i vest, med ei gjennomsnittshøgd over 500 moh. Den austlege delen ligg mellom 180–500 meter over havet. Sør for steppeplatået ligg eit område som går tvers gjennom landet og blir karakterisert av avløpsfrie sumpar og saltsjøer (chott), og omfattar mellom anna saltsjøen Chott al-Djerid.
Den sørlegaste delen av Tunisia ligg i ørkenen Sahara, som består delvis av sandørken og delvis av steinørken. I Sahara ligg ein del oasar basert på kunstige vasskjelder.
I Gabèsbukta eller Vesle Syrte, ligg øyane Djerba og Kerkenna. Den lengste elva er Medjerda, som kjem frå Algerie og munnar ut i Middelhavet nord for Tunis. Ho er 450 km lang.
Klima
Austkysten av Tunisia har eit middelhavsklima med varme og solrike somrar, og milde og våtare vintrar. Av og til kan lågtrykk i Middelhavet føre til kaldt og regnfullt vêr på vinterstid. Tunis har ein normal årsnedbør på 422 mm, medan Gafsa som ligg i dei indre områda berre har 152 mm. Fjellområda og sentrale område av Tunisia kan ha ganske så varieret vêr. Vinteren kan vere kald, og dei høgaste toppane kan få snø, medan sommaren er varm med temperaturar over 40 °C over store område, og i somme tilfelle opp mot 50 °C. Når dei varme luftmassane frå Sahara møter dei kjøligare luftmassane frå Europa på våren kan det oppstå små lågtrykk over ørkenen, som kan gje vind og regnbyer. Ofte kan derimot regnet fordampe før det når bakken (virga) og alt ein får er ein sandstorm.
Majkop
Majkop (kyrillisk skrift Майкоп; adygisk Мыекъуапэ Myequape) er ein by i sør i Russland, og hovudstad i republikken Adygeja. Han har like under 160 000 innbyggjarar (2007). Byen ligg på høgresida av elva Belaja.
Historie
Majkop vart grunnlagd i 1857 som ei russisk festning. Festninga fungerte som ein strategisk viktig utpost under Kaukasuskrigen. Majkop fekk bystatus i 1870. I 1911 vart det oppdaga reserver av olje i området ved byen. Etter den russiske revolusjonen var Majkop frå 1918 til mars 1920 i hendene på dei kvite (kontrarevolusjonære) styrkane. Frå august 1942 til januar 1943 var byen okkupert av tyskarane.
I utkanten av Majkop ligg ein stor gravhaug frå tidleg bronsealder (2000-talet f.Kr.). Haugen vart grave ut i 1897. Det vart gjort rike funn som no er oppbevart i Eremitasjen i St. Petersburg.
Økonomi og næringsliv
Dei viktigaste næringane i byen er næringsmiddelindustri, treforedling og maskinindustri. Like i nærleiken ligg dei viktige Majkop-oljefelta.
Kultur og utdanning
Majkop har eit institutt for adygisk språk, litteratur og historie.
Rüfenach
Rüfenach er ein kommune i distriktet Brugg i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 374 meter over havet.
Nabokommunar er Villigen i nord og nordaust, Brugg i søraust, Riniken i sørvest og Remigen i nordvest.
Deduksjon
Deduksjon (frå latin deducere, å utleia) er ein metode for å draga logiske slutningar om einskildting ut frå ålmenne observasjonar, og er det motsette av induksjon. I vitskaplege granskingsopplegg er deduksjon å utleia problemstillingar frå ein teori som skal testast - ein prøver generelle teoriar opp mot empiriske tilfelle.
Matematikk
I matematikk er deduksjon det å trekkje konsekvensar av aksiom, definisjonar og alt beviste teorem.
Jus
I ein sivilprosess kalla ein tidlegare den første framstillinga til saksøkaren av saka for retten. Dette innlegget vert no kalla innleiingsføredrag.
Bodøværingar
Bodøværingar er folk som kjem frå Bodø eller som har fast tilhald der.
Jorge Sebastián Núñez
Jorge Sebastián Núñez er ein tidlegare argentinsk fotballspelar.
Han spela for klubbane Nagoya Grampus Eight og Consadole Sapporo.
Saône
Saône er ei elv aust i Frankrike, og ei av sideelvane til Rhône frå høgre. Ho har sitt utspring ved Vioménil i departementet Vosges og munnar ut i Rhône i Lyon.
Etymologi
Namnet Saône kjem frå den keltiske elvegudinna Souconna. Det antikke namnet på elva er derimot nedskrive som Arar.
Departement og byar
Elva renn gjennom følgjande departement og byar:
Merk at to departement nyttar namnet til elva.
Sideelvar
Sideelvar til Saône. (H) gjeld elvar frå høgre og (V) frå venstre.
Galvanisk batteri
Eit galvanisk batteri er eit elektrisk batteri der fleire elektriske element er kopla saman i serie eller parallell.
Kjelder
galvanisk batteri. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/galvanisk_batteri
Bernhardkreps
Bernhardkreps (Pagurus bernhardus eller Eupagurus bernhardus) er den vanlegaste arten i eremittkrepsfamilien langs den europeiske atlanterhavskysten. Han vert litt over 35 mm lang og finst i fjæra frå Svalbard og Island i nord til Portugal i sør. Som andre eremittkrepsar manglar han det harde skalet andre krepsdyr har, og bur difor i sniglehus som han konstant skifter ut.
I delar av utbreiingsområdet lever eremittkrepsen symbiotisk med sjøanemoner som Calliactis parasitica (i varmt vatn) eller Hormathia digitata (i kaldt vatn). Desse beskytter krepsen mot predatorar med neslecellene sine, og får til gjengjeld nyta godt av restane frå måltid krepsen inntek. Eremittkreps er åtseletarar som hovudsakleg et animalsk føde.
Manatar
Manatar (Trichechus) er ei slekt store pattedyr som lever i salt- og ferskvatn. Manatane er planteetarar, og bruker det meste av tida si til å beita. Dei held til i grunne, sumpaktige kystområde og elvar i tropiske og subtropiske strok rundt Atlanterhavet, i både fersk- og saltvatn.
Trichechus (manatar) er einaste slekta i familien Trichechidae. Saman med dugongfamilien utgjer manatane ordenen sjøkyr (Sirenia). Manatane skil seg frå dugongane ved at hovudet er meir avrunda og ved at halen er forma som ei stor, rund padleåre, medan dugonghalen deler seg i to.
Det finst tre artar manatar. Alle tre er rekna som sårbare av Verdas naturvernunion.
Evolusjon
Gruppa Trichechines, eller verkelege manatar, skilde seg ut frå Dugonginidane i midten av miocentida, truleg i Sør-Amerika. Då fekk dei den karakteristiske utskiftinga av tannsettet. Først seinare, i pliocen eller pleistocen, vandra dei nordover og tversover Atlanterhavet til Afrika. Nyare analyse av arvematerialet stadfestar at amerikamanaten og senegalmanaten skilde lag etter at amazonasmanaten skilde seg ut som ein eigen art.
Oppdelinga av amerikamanaten i to underartar er omdiskutert. Denne oppdelinga er særleg tufta på skilnader i skallen. Analyse av arvematerialet speglar ikkje denne skilnaden, men viser i staden skilnad på dyr frå nord- og sørsida av deltaet til Orinocoelva og dei små Antillane.
Anatomi og fysiologi
Eit særtrekk ved manatane er seks virvlar i halsryggsøyla, i staden for sju som er vanleg hos pattedyr. Eit anna særtrekk er at tennene blir kontinuerleg skifta ut bakfrå og framover, i staden for periodisk, og nedanfrå og oppover. Tennene blir altså slitne ned framme, og skifta ut med tenner som veks opp lengst bak i kjeven og vandrar framover.
Reproduksjon
Av di det er usikkert korleis ein fastslår alder på manatar, veit ein ikkje når dei blir kjønnsmogne. Truleg skjer det mellom seks og ti års alder. Paringa kan skje både under vatn og ved overflata, og ei ho kan pare seg med meir enn ein hann. Svangerskapet varer mellom tolv og tretten månader, som regel har dei berre ein kalv. Kalven er om lag 120 cm lang og veg 30 kg. Han blir fødd i vatnet, og diar få timar etter fødselen. Han diar i eit år, men kan gå med mora i to år.
Hoa har eggløysing fleire gonger i året, kanskje så ofte som kvar månad. Dei får kalvar med frå to til fem års mellomrom.
Ernæring
Manaten kan ete eit vidt spekter av planter i og ved vatn. Dei har berre ein mage, men ein utvida tolvfingertarm som er nesten like stor. Dei har og tynn- og tjukktarm, begge opp mot 20 meter lange hos eit velvakse individ. Nedbrytinga av cellulose skjer hovudsakleg i tjukktarmen, ved gjæring. Dette er ein prosess som frigjer store mengder metangass. Denne meltingsprosessen liknar den ein finn hos t.d. hestar.
Dykking
Nasebora på manaten blir lukka med klaffar under dykking. Når store manatane kviler kan dei vera under vatn i opp til tjue minutt. Er dei aktive er tida kortare, i snitt to til tre minutt. Det er ikkje sikkert om dei har den typiske forseinka hjarterytmen (bradykardi) som andre sjølevande pattedyr har under dykking. Forsøk med dukking av manatar gjev bradykardi, mens forsøk der dei dykkar friviljug ikkje viser dette.
Jakt
Ein drap tidlegare manatar fleire plassar, for å bruka feitt, kjøt, skinn og knoklar, men dyra er no rettsleg verna dei fleste plassar. Alle manatartane er rekna som sårbare dyreartar i raudlista til Verdas naturvernunion, men det er uvisst kor mykje talet på dyr aukar eller minskar.
Senegalmanat
Senegalmanaten (Trichechus senegalensis) er òg kalla West African manatee på engelsk. Av dei nolevande sjøkyrne er det senegalmanaten ein veit minst om. Ein trur at han lever i dei same områda no som tidlegare, men at populasjonane minkar og at enkeltpopulasjonar i området forsvinn.
Han liknar amerikamanaten, men er noko mindre rund, og har ein annleis snuteform. Det ser ut til at nedre grense for vasstemperatur er 18 °C. Han har same levevis, men det er funne muslingar i vomma på slakta dyr, han kan altså ete noko animalsk føde.
Denne tabellen er sett opp på grunnlag av data frå 1980-talet dersom ikkje anna er skrive.
Amazonasmanat
Amazonasmanat (Trichechus inunguis, peixe-boi på portugisisk) er den minste av manatane. Det lengste individet som er dokumentert var 2,8 meter langt, eit anna vog 480 kg. Amazonasmanaten skil seg frå dei andre manatartane ved mellom anna at han har glatt skinn etter nyfødttida, kvite eller rosa flekkar på buken, lengre og smalare snute, og ikkje negler.
Den største skilnaden mellom amazonasmanaten og dei andre manatartane, er at han lever berre i ferskvatn; i Amazonaselva, samt elvar og sjøar i samband med ho. Dei lever helst i «kvitt vatn», altså vatn med normal pH. Dette i motsetnad til «svart vatn», som er kjenneteikna av låg pH. Dei føretrekk kanalar og flaumsjøar, og ein temperatur i vatnet mellom 25 °C og 30 °C.
Dei lever i flokkar på fire til åtte dyr, tidlegare blei dei observerte i større flokkar. Dei kan vera under vatn i opp til fjorten minutt. I motsetnad til dei andre manatartane tyder mykje på at amazonasmanaten har årstidsvariasjonar i ernæringa. I fangenskap et dei 9 til 13 kg planter om dagen. I naturen ser det ut til at dei fastar i tørkesesongen, då vasstanden kan søkke med opp til 10-15 meter, og dyra kan bli isolert i område utan grøne vekstar. Truleg kan dei leve på feittreservane i opp til 200 dagar. Dei har eit lågt stoffskifte året rundt, men dette gjeld også til ein viss grad dei andre manatane. I tillegg skjer det meste av kalvinga i perioden februar - mai, då vatnet stig att etter tørketida. I fangenskap er kalvane om lag 80 cm lange når dei kjem til verda, og aukar vekta med om lag ein kilo i veka. Lengda aukar med 1,4 cm i veka. Dei et seks liter mjølk i veka og diar i eitt år.
Mens dei andre manatane i liten grad er bytte for rovdyr, jagar både haiar, jaguarar og kaimanar på amazonasmanaten. I tillegg blei amazonasmanaten utsett for intensiv jakt i tida frå 1780-talet til 1954, då både skinn og kjøt var eksportartiklar. På toppen av dette kom ei særs kraftig tørke i 1963 som sette bestanden kraftig attende.
Korleis situasjonen er no, er uviss. I Brasil er det gjort forsøk med utsetjing av manatar i ein kunstig innsjø etter vassdragsregulering (ved Santarém). Ny genforsking viser at det er mogeleg at talet på amazonasmanatar aukar.
Amerikamanat
Amerikamanat (Trichechus manatus) blir på engelsk kalla Caribbean eller West Indian manatee. I 1934 blei det gjort framlegg om at amerikamanaten hadde to underartar. At det faktisk er to underartar, blei slege fast av Domning og Hayek i 1986, på grunnlag av skilnader i skjeletta, særleg skallane. Floridamanaten lever i Florida i USA, i tillegg sporadisk frå Texas til Virginia. Antillmanaten lever frå nord på atlanterhavskysten i Mexico til Bahia i Brasil, og på dei karibiske øyane. Floridastraumen mellom Florida og Cuba skil dei to underartane.
Floridamanat
Floridamanaten (Trichechus manatus latirostris) er den manatarten ein veit mest om. Han kan bli 3,9 meter lang og vega rundt 1,5 tonn. Gjennomsnittleg storleik for ein vaksen manat er tre meter og 500 kg. Til skilnad frå amazonasmanaten har han tre eller fire negler på sveivene. Livslengda er truleg over 50 år.
Desse manatane blir kalla halvsosiale. Kalv og mor utgjer ei eining, ut over det dannar dei ikkje faste einingar. Rundt eggløysinga kan ei ho likevel vera omgjeven av fleire hannar. Fleire manatar kan òg samle seg rundt kjelder for varmt vatn om vinteren.
Floridamanaten lever både i salt- og ferskvatn. Dyr er ofte observert når dei flokkar seg rundt ferskvasskjelder for å drikke, men det er uvisst om dei kan leva berre i saltvatn (som t.d. selar og kvalar), eller om dei er avhengige av desse ferskvasskjeldene.
Floridamanaten lever i yttergrensa for manatens naturlege miljø, han migrerer når temperaturen i vatnet søkk under 20 °C. På heilårsbasis lever han i Florida, opp til Georgia, men han streifar opp til Virginia på varme somrar. Vestover finn ein dyret i Everglades nasjonalpark, sporadisk heilt til Louisiana. Om vinteren samlar manatane seg gjerne nær kraftverk og naturlege varme kjelder som varmar vatnet rundt seg. Fleire kraftverk er i ferd med å verta stengde, og den amerikanske staten ved U.S. Fish and Wildlife Service prøver nå å finne andre måtar å varma vatnet på for manatane. Når floridamanaten er truga er det særleg fordi naturlege leveområde forsvinn, og fordi dei blir skadd i kontakt med båtar og liknande.
Talet på dyr er (2001) over 3 200, dette var det høgste talet som blei talt. Kor mykje over er usikkert. Funn av daude manatar aukar, i perioden 1976 til 1990 auka det med 5,3 % i året, frå noko over 50 til 216.
Antillmanat
Denne tabellen er sett opp på grunnlag av data frå før 1989 dersom ikkje anna er oppgjeve.
Kjelder
Artikkelen er hovudsakleg tufta på boka til Reynolds og Odell, som har rikeleg med referansar til primærkjelder.
Folgefonna nasjonalpark
Folgefonna nasjonalpark er ein nasjonalpark prega av den tredje største isbreen i Noreg. Baroniet i Rosendal ligg like utanfor nasjonalparken. Slottet er frå 1600-talet og har vore freda sidan 1920-åra. Dette er det einaste baroniet Noreg har hatt, og bygningane med den vakre, kringliggjande rosehagen er i dag ein av Noregs aller største turistattraksjonar.
Nasjonalparken vart oppretta i 2005 og omfattar areal i Etne, Kvinnherad og Ullensvang i Vestland.
Vern og bruk av parken
Formålet med nasjonalparken er å:
Ålmenta skal ha høve til naturoppleving gjennom utøving av tradisjonelt og enkelt friluftsliv utan særleg teknisk tilrettelegging.
Teaterbåten
Teaterbåten var ein båt som tidlegare blei brukt til fremføring av teaterførestillingar i kystdistrikta på Vestlandet. Idéen om ein teaterbåt oppstod ved Sogn og Fjordane Teater, eit underbruk av Riksteateret.
Teaterbåten blei ein realitet i 1982 medan Anne Gullestad var teatersjef. Ei tidlegare bilferje, MS «Innvik», fekk æra av å bli Noregs første teaterbåt. Båten blei ombygd til teaterbåt for bruk i fjordbygdene på Vestlandet med hovudscene og plass til 150-200 tilskodarar. I Hordaland, Sogn og Fjordane og Møre og Romsdal var teaterbåten ein suksess.
Båten blei eigd av lutlaget Den norske Kulturbåten i Bergen. Reiarlaget Fylkesbaatane i Sogn og Fjordane hadde driftsansvaret. Kong Olav deltok ved innviinga av den fullt utbygde teaterbåten i 1991. Teaterbåten var som arena et godt supplement og alternativ til samfunnshus og gymnastikksalar. Båten var i drift på Vestlandet fram til 2001.
I slutten av april 2001 blei båten kjøpt av Nordic Black Theatre i Oslo og lagt til kai for godt. Alle sertifikat for sjøtrafikk var utgått og hovudmotoren var i tvilsam forfatning. MS «Innvik» låg i Bjørvika og vart driven (2008) som kombinert teaterbåt og bed and breakfast-hotell sommarstid.
Tomoyasu Naito
Tomoyasu Naito er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Nagoya Grampus Eight, Avispa Fukuoka, Montedio Yamagata og Fukushima United FC.
Scherz
Scherz er ein kommune i distriktet Brugg i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 408 meter over havet.
Jonas Hestnes
Jonas Hestnes var ein norsk lærar, redaktør, ordførar og stortingsrepresentant frå Valsøyfjord på Nordmøre. Nils J. Hestnes var bror hans.
Hestnes var son av ein gardbrukar i Valsøyfjord. Sjølv vart han seminarist frå Tromsø i 1888. Lærarvikar i Kristiansund 1889-90 og lærar i Ibestad 1891-93. Frå 1893 var Hestnes redaktør av avisa Romsdalsposten, som kom ut i Kristiansund. Denne stillinga hadde han til han døydde, med ei avbrot 1918-21. Dei tre åra var han borgarmeister i Kristiansund.
Hestnes var medlem av bystyret i Kristiansund frå 1898, ordførar 1910-13 og 1916-18. 1901-06 var han formann i Venstre i Romsdals amt. Han var stortingsrepresentant for Kristiansund 1910-15, begge periodane sekretær i sosialkomiteen.
JSD Band
The JSD Band var eit skotsk keltisk rock- og folkrockband som hovudsakleg var aktive frå 1969 til 1974 og igjen ei kort stund i 1997 og 1998. Bandet gav ut fem studioalbum og fleire singlar.
Bandet
The JSD Band vart skipa i 1969 og tok namn etter den første bokstaven i førenamnet il dei tre medlemmane: Jim Divers, Sean O’Rourke og Des Coffield. Chuck Fleming og Colin Finn kom òg med i gruppa slik at dei bestod av i alt fem medlemmar. I tillegg spelte felespelaren Lindsay Scott stundom for Chuck Fleming i 1972.
I starten spelte bandet i visemiljøet med andre artistar som Billy Connolly og Gerry Rafferty frå Humblebums og Barbara Dickson. Etter å ha blitt lagt merke til for å ha blanda skotsk folkemusikk med elektrisk rock, vann dei Scottish Folk Group Championships i Usher Hall i Edinburgh og spelte på BBC Radio 1 med DJ John Peel og på BBC Two sitt Old Grey Whistle Test med Bob Harris. I 1972 vart dei inviterte til å varme opp for David Bowie under den britiske delen av Ziggy Stardust-turneen.
I 1971 gav JSD Band ut debutalbumet sitt, kalla Country of the Blind på Regal Zonophone. To album på Cube Records følgde sidan: JSD Band (ofte kalla The Black Album; 1972) og Travelling Days (1973).
Etter Travelling Days kom ut i 1973, gav gruppa ut tre singlar: "Sarah Jane/Paddy Stacks" (1973), "Sunshine Life For Me (Sail Away Raymond)/Reel Call" (1974) og "Hayes and Harlington Blues/Cuckoo" (1974). I juli 1974 vart bandet oppløyst av forskjellige årsaker.
Almere
Almere er ein kommune og by i Nederland i provinsen Flevoland. Kommunen grensar til Lelystad og Zeewolde.
JSD Band
Bandet
The JSD Band kom saman att ein kort periode i 1997 og 1998 og gav ut to album til på KRL Records, For the Record i 1997, som bestod av akustiske nyinnspelingar av tidlegare songar og Pastures of Plenty i 1998 som bestod av nye songar med den langvarige venen av gruppa, Rob Mairs, på femstrengs banjo.
Almere
Almere er ein av dei nyaste byane i Nederland og det første huset stod først ferdig i 1976, og Almere vart ein kommune i 1984. Han er den største kommunen i Flevoland med over 193 000 innbyggjarar og den sjuande største i Nederland. I oktober 2007 la byrådet i Almere fram planar om å utvide byen til 350 000 innbyggjarar innan 2030.
Historie
Almere ligg i IJsselmeerpolderane og landområdet skulle opphavleg nyttast til jordbruk. Etter den andre verdskrigen vart det i staden lagt fram planar om å huse nokre av innbyggjarane i den raskt veksande Amsterdam. To byar i polderane Oostelijk Flevoland og Zuidelijk Flevoland vart derfor planlagt. Byen Oostelijk Flevoland vart Lelystad, og byen Zuidelijk Flevoland vart framleis kalla Zuidweststad på dei første teikningane, men i 1970-åra fekk han namnet Almere, som var eit tidleg namn på Zuiderzee i mellomalderen der byen i dag ligg. Dei første husa i Almere var ferdig i 1976. Byen vart då framleis styrt av Openbaar Lichaam Zuidelijke IJsselmeerpolders (Z.IJ.P.), med ein Landdrost. I 1984 vart Almere offisielt ein kommune. Opphavleg var det tenkt at Almere skulle vere ein by med fleire senter, men denne planen vart skrinlagd og i staden vart nabolag som Tussen de Vaarten bygd.
Marinidane
Marinidane fekk herredøme over Marokko etter almohadane i 1244. Dei okkuperte Algerie i 1337 og Tunisia i 1347. Dei blei erstatta av wattasidane i 1465.
Acquacheta
Acquacheta er ei lita elv i provinsen Forlì-Cesena i Romagna, nord i Italia og ei av sideelvane til Montone. Ho er mest kjend for å vere nemnd i Dante Alighieri sin Den guddommelege komedie (Inferno, XVI, 94-102).
I dag er ho ein del av nasjonalparken Foreste Casentinesi, Monte Falterona e Campigna National Park.
Schinznach-Bad
Schinznach-Bad er ein kommune i distriktet Brugg i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 354 meter over havet.
Wataru Inoue
Wataru Inoue er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Nagoya Grampus, Tokushima Vortis, Zweigen Kanazawa og Kagoshima United FC.
Talet 47
Talet førtisju (47) er eit oddetal. I heiltalsrekkja kjem det etter talet 46 og før talet 48.
Ordenstalet som svarar til talet førtisju er førtisjuande (47.).
Hans Egede
Hans Poulsen Egede òg kalla Grønlands apostel, var ein norsk prest av dansk avstamming.
Egede var fødd på Trondenes i Nordland fylke. Han verka som kapellan i Vågan i Lofoten, men bar lenge på eit kall om å misjonera for protestantismen.
Det synte seg at det ikkje var noko att av dei norrøne bygdene. I staden fann Egede inuittane (eskimoane) og byrja å misjonera mellom dei, godt hjelpt av barna sine, som raskt lærte seg inuittisk. Han grunnla Godthåb (Nuuk), som i dag er Grønlands hovudstad.
Den nye kontakten med Europa førte til ein stor koppeepidemi på Grønland i 1733–34. Egede og kona hans, Gertrud Rask, gjorde ein stor innsats i å stella dei sjuke. Gertrud døydde kort tid etterpå, og Hans drog tilbake til Danmark, men sonen Paul vart igjen for å vidareføra arbeidet.
Egede interesserte seg for det nye landet, han studerte naturen der og laga kart. Då han kom tilbake til København i 1737 teikna han det eldste kartet av Grønland me kjenner. Han gav òg ut ei bok om grønlandsk natur.
I 1740 vart Hans Egede utnemnd til biskop over Grønland. Han leia arbeidet med å utdanna fleire misjonærar som vart sende til landet.
Einar Schanke
Einar Leonard Schanke var ein norsk musikar, komponist, kapellmeister, teatersjef og produsent, og kjend for å ha leidd dei viktigaste revyscenene i Oslo.
Han innleia i studietida eit livslangt samarbeid med Bjørn Sand og Alfred Næss, og figurerte på jazz-scenene med eige orkester i åra 1955-59. I åra 1959-63 var han tilsett som kapellmeister på Det Norske Teatret, og som direktør i 1963-75. Han leia plateselskapet «Cat Music» frå 1964, overtok ABC-Teatret i 1967, og Chat Noir i 1975, og var forfattar for jazzprega revyklassikarar som Kjære lille Norge, Syng og vær glad og Nå går det rett på dunken. Schanke medverka som jazzmusikar på ei rekkje plateinnspelingar frå Oslo sitt jazzmiljø. Dei mest markante komposisjonane hans er samla på Einar Schanke's nevergreens (Cat Music, 1996), med opptak frå hans «Big Band» frå 1976.
Skarvan og Roltdalen nasjonalpark
Skarvan og Roltdalen nasjonalpark er ein nasjonalpark med nær urørte fjell- og skogområde typiske for Trøndelag. Området har mange interessante kulturminne, spesielt knytt til kvernsteindrifta.
Nasjonalparken vart oppretta ved forskrift i 2005, og omfattar areal i Selbu, Tydal, Meråker og Stjørdal kommunar i Trøndelag fylke.
Vern og bruk av parken
Formålet med nasjonalparken er å ta vare på eit i det vesentlegaste urørt fjell- og skogområde typisk for regionen.
Ålmenta skal ha høve til naturoppleving gjennom utøving av tradisjonelt og enkelt friluftsliv utan særleg teknisk tilrettelegging.
Naturgrunnlaget innanfor nasjonalparken er viktig for samisk kultur og næringsutnytting. Området skal kunne brukast til reindrift.
Amiga
I datavitskapen er Amiga nemninga på ei rad ulike datamaskiner som har vore baserte på 68000-processorane frå Motorola. Det finst dessutan nyutgjevingar av Amiga-maskina, kalla AmigaONE, som er baserte på PowerPC-arkitekturen.
Historie
Den første Amiga-maskinvara vart teikna av Jay Miner. Ho var skilsetjande da ho kom i 1985 og hadde brikkesettet OCS (original chipset) med høgt utvikla bilete- og lydeigenskapar. Amiga vart ei populær spelmaskin, særleg i Europa, da folk bytte ut 8-bit-maskiner som Commodore 64. Amiga fekk òg ei marknadsrolle i video-tilverking.
Amiga-modellar
Dei ulike Amiga-modellane:
Operativsystem
Andre operativsystem som enno finst og er istandhaldne for classic Amiga er Linux, NetBSD, og OpenBSD. Commodore Amiga Unix (bygd på AT&T System V Rel. 4) fanst berre til A2500 og A3000.
Amiga i Noreg
Noreg var eitt av dei landa der Amiga har vore mykje bruka. Særleg innanfor demoscenen var det mange dugande Amiga-utviklarar. Det var dessutan eit svært aktivt BBS-miljø for Amiga-brukarar. Eit nettverk av såkalla elitebasar heldt det gåande med spreiing av spel og programvare for Amiga til langt uti 1990-åra.
Voyager 1
Voyager 1 er ein ubemanna romsonde som er send ut for å utforske det ytre solsystemet. Romsonden vart skoten opp den 5. september 1977 og er framleis i funksjon. Romsonden er no det fjernaste menneskeskapte objektet frå jorda. Avstanden til sola passerte «milepålen» 100 astronomiske einingar (AU) den 15. august 2006, noko som tilsvarar omtrent 15 milliardar kilometer. Voyager 1 har no nådd ytterkantane av solsystemet, eit enormt område der sola sin innverknad vert etterstatta av interplanetært rom.
Jupiter
Voyager 1 er den første romsonden som vitja planeten Jupiter. Den byrja fotograferinga av planeten i januar 1979 og heldt på fram til april same året. Av ei rekkje nyoppdagingar som vart gjort var svovelvulkanane på månen Io. Gravitasjonsfeltet rundt planeten vart nytta for å auke farten samtidig som sonden sette kurs mot planeten Saturn.
Saturn
Voyager 1 kom fram til planeten Saturn i november 1980. Dermed vart romsonden den første til å vitje også denne planeten. Romsonden oppdaga komplekse strukturar i ringane rundt Saturn, og studerte atmosfæren på månen Titan, som var spesielt utplukka for ei nærflyging. Voyager 1 sende òg bilete av andre av månane rundt Saturn, mange av dei oppdaga for fyrste gong.
Voayger 1 sin noverande posisjon er i stjernebiletet Slangeberaren. Ein ein reknar med at instrumenta i romsonden vil vare til rundt 2020, då er det ikkje lenger nok kraft til å drive noko av utstyret.
Greve
Greve er ein adelsmann, i nokre land av same rang som ein jarl, og var opphavleg ein hofftittel. Ordet greve kjem frå norrønt greifi frå lågtysk, opphavleg av gresk grafevs, 'skrivar'. Tilsvarande titlar på andre språk er tysk Graf, engelsk Earl (jarl) eller Count, fransk Comte, italiensk Conte)
Andre grevetitlar er landgreve, markgreve, pfalzgreve og borggreve. Tittelen kjem frå Romerriket, der den blei gitt til enkelte høgare embetsmenn. Den blei brukt hos frankerane, etter kvart om dei personane som hadde ansvaret for administrasjonen av kongen sine landskap, og tittelen blei frå 700-talet etter kvart arveleg i mange slekter. I Frankrike og Tyskland blei grevskapa etter kvart stadig meir sjølvstendige, noko som førte til oppsplitting av landa. Frankrike blei seinare samla igjen, medan oppsplittinga i Tyskland fekk meir varige konsekvensar. Her blei mange grevar forfremma til riksfyrstestanden.
I Danmark og Noreg blei det i 1671 oppretta ein hoffadel, som inkluderte grevar og lensgrevar. Dei første var reine titlar, dei andre hadde eit len knytt til sitt patent. I Noreg blei det oppretta to grevskap, Laurvigen og Griffenfeld (seinare Jarlsberg).
I nokre land, spesielt i Storbritannia, er grevskap, engelsk county, territoriell eining tilsvarande eit fylke. Grevskapa blei opphavleg styrt av ein greve eller jarl.
I dei fleste land har grevetitlane i dag berre titulær verdi, men i nokre få land (f.eks. Storbritannia) kan det framleis vere knytt nokre rettar til dei.
Titlane blir arva svært ulikt. I det tyske systemet, der alle medlemar av ei slekt i prinsippet blir sett på som likemenn, arvar alle medlemar grevetittelen. I Storbritannia er det berre slekta sin hovudmann som arvar titlar. Danmark-Noreg hadde eit mellomsystem, som bygde på det tyske suksesjonssystemet, men gjorde unntak for grevar. Berre slekta sin hovudmann var greve (og ektefellen grevinne); alle andre medlemar av slekta var baronar og baronesser. Ei dotter til ein greve vart i Danmark-Noreg kalla komtesse. Det fanst berre ei dansk-norsk greveleg slekt i Noreg, Wedel-Jarlsberg, som opphavleg stammar frå Holstein i Tyskland, og som no ikkje lenger brukar tittelen i Noreg. I tillegg vart eit medlem av slekta Paus utnemnd av paven til romersk greve.
Ei norsk lov av 1821 avskaffa adelskapen i Noreg og dermed også dei dansk-norske grevane sine titlar og forrettar i Noreg.
Lancia
I Noreg
Agenturet i Noreg har vore i mange hender. både Fiat, Saab og Iveco, Bergheim/Ugland og Auto Import Nor AS har importert lancia. Lancia har i dag ingen norsk importør.
Tomohiro Tsuda
Tomohiro Tsuda er ein japansk fotballspelar.
Han har spela for klubbane Nagoya Grampus Eight, Tokushima Vortis, Yokohama FC og AC Nagano Parceiro (2019).
Schinznach-Dorf
Schinznach-Dorf er ein kommune i distriktet Brugg i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 383 meter over havet.
Hedda Gabler
Hedda Gabler er eit skodespel av Henrik Ibsen. Det kom ut i 1890.
Stykket hadde premiere ved Königliches Residenz-Theater i München i 1891, og blei seinare same året framført på Vaudeville Theatre i London og på Kristiania Teater i Oslo. Stykket blei ein verdssuksess etter ei oppføring på Broadway i USA med Minnie Maddern Fiske i hovudrolla, og har sidan vore sett opp ei rekkje gonger.
Handling
Hedda Gabler er dotter av General Gabler, som har døydd utan å ha etterlate ho nokon formue. Ho er i slutten av tjueåra og etter nokre år med eit aktivt sosietetsliv, gifta ho seg med Jørgen Tesman. Jørgen har vokse opp hos sine to tanter Julle og Rina. Tante Julle er ein omsorgsfull person, som tek seg av Rina som ligg for døden. I slutten av skodespelet døyr Rina. Ekteskapet til Hedda og Jørgen er basert på at han blir professor ved universitetet. I løpet av knappe to dagar set Hedda i scene ei rekke handlingar som får dramatiske følgjer.
Ved byrjinga av stykket har Ejlert Løvborg komme til byen, og har med seg manuskriptet. Fru Elvsted, som er djupt forelska i Løvborg, har forlate mannen sin og reist etter han. Løvborg let seg provosere av Hedda til å bli med Jørgen Tesman og assessor Brack på fest. Der drikk han seg full, og mistar manuskriptet. Tesman finn manuskriptet og gir det til Hedda. Ejlert Løvborg fortel Hedda og Thea at han har rive i stykker manuskriptet. Dette gjer han for å skåne Thea. Til Hedda seier han at det verste ikkje er å drepe eit barn, det er endå verra å miste det. Hedda fortel ikkje Eilert at ho har manuskriptet hans, men oppfordrar han heller til å ta livet sitt «i skjønnhet». Ho gir han ein av dei gamle pistolane ho har arva frå faren sin, general Gabler. Denne løysinga er svært enkel for Løvborg, då slepp han fleire problem og han slepp å forklare seg til Thea fleire gonger. Etter at Løvborg har gått brenn Hedda manuskriptet hans.
Seinare kjem assessor Brack for å fortelje nyheita om at Ejlert Løvborg er i ferd med å døy av eit sjølvpåført skot. Først når han er åleine med Hedda, gjev han detaljane rundt hendinga. Han fortel at Løvborg er funnen på eit horehus med ein avfyrd pistol i lomma, skuddet trefte underlivet. Assessor Brack fortel og at han kjende igjen pistolen, den var Hedda sin. Fram til Brack fortel at pistolen Ejlert har skote seg med er gjenkjend, har Hedda full kontroll over alt ho føretek seg. Denne kontrollen forsvinn når Brack avslører at han, den einaste som veit kven pistolen høyrde til, har makt over Hedda gjennom å trua henne med avsløring og skandale.
Medan Hedda og assessor Brack snakkar saman, jobbar Jørgen Tesman og Thea Elvsted med å setje saman manuskriptet til Løvborg ved hjelp av små notatlappar. Dei går opp i arbeidet, og Tesman føreslår at assessor Brack kan underhalda Hedda medan dei arbeider. Heller enn å la Brack få kontroll over seg, går Hedda ut av rommet, tek den andre av faren sine pistolar, og skyt seg i tinninga.
Forewick Holm
Plassering
Øya ligg om lag 200 meter sør for neset Forewick Ness på Papa Stour og 1,5 km nord for Melby på Sandnesshalvøya.
Den vesle holmen Scarf's Head er landfast med Forewick Holm ved lågvatn.
Namn
Øya heiter offisielt Forewick Holm men eigaren Stuart Hill gav ho namnet Forvik Island, som på norsk tyder «sauevik-øya». Wick er ei anglisering av vik.
Historie
Ein kjenner ikkje til at det har vore permanent busetnad på øya nokon gong, noko storleiken på berre 1 hektar har gjort sitt til. Det er likevel spor etter ein sirkelforma konstruksjon heilt søraust på øya, som kan vere alt frå ein saueinnhegning til ein bygning frå piktisk tid.
SS «Highcliffe» forliste ved øya den 6. februar 1940. Skipet og lasta vart øydelagd, men ingen liv gjekk tapt.
21. juni 2008 erklærte Stuart Hill at Forvik skulle vera ein britisk kronkoloni og dermed ein uavhengig administrasjon, ei av dei britiske øyane, utan å vera del av Storbritannia eller EU.
Seille ved Saône
Seille er ei 110 km lang elv i Frankrike, og ei av sideelvane til Saône frå venstre. Ho har sitt utspring i Jurafjella og munnar ut i Saône ved La Truchère i Saône-et-Loire.
Kjelda til elva ligg i ein blinddal i Baume-les-Messieurs, om lag 10 km aust for Lons-le-Saunier. Frå her renn ho forbi vingardane i Jura, og gjev vatn til kommunane Nevy-sur-Seille, Voiteur og Arlay, før ho renn ut på jordbruksletta Bletterans. Ho renn så inn i områda Louhans og Bresse i departementet Saône-et-Loire, før ho munnar ut i Saône ved La Truchère eit par kilometer sør for Tournus. Nær munningen dannar Seille eit nettverk av tjern, sandbankar og myrar, som er opphaldsstad for ei stor mengd trekkfuglar, inkludert utryddingstrua artar og sjeldne planter.
Den øvre delen av Seille er ei roleg aureelv, som stundom flaumar over om våren. Den nedre delen er utsett for meir omfattande flaumar, og er framkommeleg for elvebåtar i 39 km frå Louhans til La Truchère. Her kan ein finne malle, som har vore i elva sidan 1960-åra, og som stundom vert svært store. Den største mallen som er fiska i Frankrike vart fanga i elva i 1980-åra. Han var 2,20 meter lang og 66 kg.
Seille sitt nedslagsfelt dekkjer eit området på 2 300 km², som inneheld 600 km med vassvegar i tre departement: Jura, Saône-et-Loire og Ain.
The Carpet Crawlers
«The Carpet Crawlers», stundom skrive «Carpet Crawl», «The Carpet Crawl» eller «Carpet Crawlers», er ein song av Genesis frå konseptalbumet deira The Lamb Lies Down on Broadway frå 1974. Han vart spelt inn på ny i 1999 som «The Carpet Crawlers 1999».
I denne delen av The Lamb-soga er hovudperson Rael i ein korridor med raudt teppe fylt med knelande folk som langsamt kryp mot ei raud dør i enden av gangen. Rael spring forbi dei og går gjennom døra. Bak døra er det eit flott matbord, og bak bordet ei spiraltrapp som forsvinn ut av syne.
Utgjevingar
«The Carpet Crawlers» finst òg på Genesis: In Concert frå 1976 med Bill Bruford på trommer, og på Seconds Out frå 1977. Han vart òg spelt på turneane i 1978, 1980, 1981 og Six of the Best-konserten med Peter Gabriel. Ein nyinnspelt versjon kalla «Carpet Crawlers 1999» vart gjeven ut på samlealbumet Turn It on Again: The Hits; dette er den siste innspelinga så langt med besetninga Peter Gabriel, Steve Hackett, Tony Banks, Phil Collins og Mike Rutherford. Songen finst òg på konsertalbumet Live Over Europe 2007 og konsert-DVDen When in Rome 2007.
Kjelder
The Carpet Crawlers
Hummar
Hummar (Homarus gammarus) er ein stor hummarart som lever aust i Atlanterhavet frå Lofoten til Marokko. Han vert sjeldan funne lågare enn 50 m, men opptrer likevel sporadisk frå fjæresteinane og ned til 150 m djupn. Dyret vert òg omtalt som europeisk hummar, og er det største krepsdyret som førekjem naturleg i norske farvatn.
Kjenneteikn
Hummaren høyrer til tifotkrepsane og har såleis fem par gangbein, kor dei første er omdanna til kraftige klør. Han har ledda bakkropp med kraftige uropodar (halevifte). Som regel er han blå til svart av farge, men avvik førekjem relativt hyppig. Den viktigaste morfologiske skilnaden på europeisk og amerikansk hummar er at han manglar piggar på undersida av nakkehornet sitt.
Hummaren er som regel mellom 23 og 50 cm lang og veg rundt 0,7 kg. Under gode tilhøve kan dei likevel bli langt større; rekordane ligg på lengder opp til 1,26 m og vekt på nesten 19 kg. På den tida hummaren har nådd mistemålsstorleik (i Storbritannia 87 mm lang over ryggskjoldet) reknar ein med at han er 5-7 år gamal, medan dei eldste registrerte eksemplara har vore over 50.
Levesett
Humrar er einslege, nattaktive og territoriale dyr som gøymer seg i holer eller gropar i sjøbotnen på dagtid. Om sommaren, under høgsesongen for hummarfiske, vandrar dei ut på leit etter makar. Egga vert borne rundt av hoa i rundt 11 månadar, før dei klekker og larvene sym ut i vassmassane. Her vert dei i rundt 2-3 veker, før dei botnslår til eit stilleståande tilvære på omkring 2 år. Når ryggskjoldet er om lag 15 mm langt forlet dei hola sine for å oppsøkja holrom på steinbotn. Hummaren er vaksen i 4-5-års-alderen.
I vaksen tilstand lever den europeiske hummaren hovudsakleg av virvellause botndyr som krabbar, blautdyr, kråkeboller, mangebørstemark og sjøstjerner, men det hender òg han et fisk og plantar. I samband med skalskiftet et dei store mengder pigghudingar for å få i seg nok kalsium. Om vinteren et dei mindre på grunn av temperaturavhengige svingingar i metabolismen.
Fiske
Den europeiske hummaren vert ikkje fiska i like stor skala som den amerikanske, men det føregår jamleg fangst over heile utbreiingsområdet. Mesteparten av fiskeriet vert gjort med hummarteiner. Prisnivået i 2001 låg rundt €15 per kilo hummarkjøt.
Det har vorte gjort forsøk på oppdrett av hummar i eigne anlegg, men desse har mislukkast på grunn av den aggressive territoriale åtferda dyret viser.
Plekter
Eit plekter er ei lita skive, vanlegvis i plast, som blir brukt til å slå an ein streng på eit strengeinstrument for å bringe fram ein tone. Det blir mykje brukt når ein spelar på til dømes el-gitar, mandolin, sitar og balalaika.
Plekteret er ofte trekantforma, slik at den eine spissen kan brukast til toneslaget. Der finst òg fingerplekter til å feste på fingrane, for å slå an tonen med dei.
Femundsmarka nasjonalpark
Femundsmarka nasjonalpark er ein nasjonalpark i eit skog- og innsjøområde som er rekna som eit eldorado for sportsfiske og kanoturar.
Nasjonalparken vart oppretta ved forskrift i 1971 og utvida i 2003. Han omfattar areal i Engerdal kommune i Hedmark og Røros kommune i Trøndelag.
Vern og bruk av parken
Formålet med nasjonalparken er å ta vare på eit i det vesentlegaste urørt fjell- og skogområde typisk for regionen. Det er òg eit formål å ta vare på landskapsformer med blant anna det særprega dødislandskapet med blokkmark, moreneryggar, sjøar og vassystem.
Ålmenta skal ha høve til naturoppleving gjennom utøving av tradisjonelt og enkelt friluftsliv utan særleg teknisk tilrettelegging.
Naturgrunnlaget innanfor nasjonalparken er viktig for samisk kultur og næringsutnytting. Området skal kunne brukast til reindrift.
Ryota Takahashi
Ryota Takahashi er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Nagoya Grampus Eight, FC Kariya og Zweigen Kanazawa.
Gloup Holm
Gloup Holm er ei lita øy i Shetlandsøyane i Skottland, nord for Yell.
Geografi
Gloup Holm ligg nær North Heaps på Yell, nær Gloup.
På nordsida finn ein klipper som the Clapper, Eagle Stack og Whilkie Stack. I sørvest ligg Bagi Stack.
Øya er i privateige.
Historie
Gloup Holm har fått namnet sitt frå landsbyen Gloup og Gloup Voe på Yell. Desse namna kan kome frå norrønt for «kløft».
Letalnica
Letalnica Det har blitt sett 28 skiflygingsrekordar i bakken; dagens rekord er på 239 meter, sett av Bjørn Einar Romøren i 2005.
I 1969 blei ein ny skiflygingsbakke bygd av Lado og Janez Gorišek. Sidan 1986, då Matti Nykänen flaug 191 meter, har alle verdsrekordar blitt sett i Planica. I 1994 blei Toni Nieminen frå Finland i denne bakken den første som hoppa over 200 meter.
Infrastrukturen i bakken er utdatert, skihopparane må gå mesteparten av turen opp til toppen. I 2001 kollapsa ein av sidebakkane, Bloudeks gamle K-120-bakke, og han blei ikkje bygd opp igjen på grunn av byråkratiske problem.
Planica-vinnarar
Følgjande liste viser vinnarar av renn i Planica.
Bakgrunnsstoff
planica.info
Groningen
Groningen er ein kommune og by i Nederland og administrasjonssenter i provinsen Groningen. Med om lag 180 000 innbyggjarar er han den sjuande største byen i landet og den klart største i Nord-Nederland.
Historie
Byen vart grunnlagd på det nordlegaste punktet i Hondsrug-området. Dei første skriftlege kjeldene som nemner Groningen er frå 1040. Dei første større busetnadane i området rundt Groningen er spora tilbake til 200-talet.
På 1200-talet var Groningen eit viktig handelssenter og innbyggjarane bygde bymurar. Byen hadde stor makt over dei omliggande områda og gjorde dialekten sin til det vanlege målføret i området. Den mektigaste perioden til byen var på 1400-talet då den nærliggjande provinsen Friesland vart styrt frå Groningen. I desse åra vart Martinitoren (Martinitårnet) bygd. Det hadde ei høgd på 127 meter og var den høgaste bygningen i Europa på denne tida. Byen mista sjølvstende då dei valde å støtte Det spanske riket under åttiårskrigen i 1594. Seinare byta dei sider og vart medlem av Dei sameinte Nederlanda.
I 1614 vart Universitet i Groningen grunnlagd, først berre for studiar innan teologi. I same periode utvida byen seg raskt og det vart bygd nye bymurar. Byen vart hardt råka under den tredje engelsk-nederlandske krigen i 1672 då byen vart angripe av biskopen av Münster, Bernhard von Galen. Bymurane heldt stand og hendinga vert framleis feira kvart år den 28. august.
Byen slapp ikkje like heldig unna den andre verdskrigen og i april 1945 vart særleg området rundt hovudplassen Grote Markt øydelagd. Martinitoren, kyrkja, Goudkantoor og rådhuset vart ikkje øydelagd. Slaget i byen varte i fleire dagar.
Økonomi
Groningen er ein viktig handelsby for det nordlege Nederland. Byen har mange sørvisfunksjonar for gassindustrien, og har vidare matvareindustri med foredling av sukker, tobakk og kaffi. I løpet av dei seinaer åra har der kome ein del arbeidsplassar knytte til IT
Kunst og kultur
Som universitetsby, provinshovudstad og sentrumsby for nordlege Nederland har Groningen eit variert kulturtilbod. Groningen museum er det viktigaste museet i byen med innovative kunstutstillingar. Byen har òg det nasjonale teikneseriemuseet, i tillegg til bl.a. bymuseum og universitetsmuseum. Der er òg fleire teater og musikkscener.
Studentby
Rijksuniversitet Groningen er eit allmennuniversitet med om lag 23000 studentar og 4450 tilsette (2007). I tillegg er der i Groningen ein høgskule, Hanzehogeschool Groningen, med om lag like mange studentar som universitetet. Groningen er såleis prega av å vere ein studenty.
Elva Doubs
Doubs er ei 453 km lang elv aust i Frankrike og vest i Sveits, og ei av sideelvane til Saône frå venstre. Ho har sitt utspring nær Mouthe vest i Jurafjella. Først renn ho nordaustover, meir eller mindre langs den fransk-sveitsiske grensa (og ein del av grensa i om lag 40 km). Nær Montbéliard snur ho sørvestover til ho munnar ut i Saône i Verdun-sur-le-Doubs, om lag 20 km søraust for Chalon-sur-Saône.
Doubs renn gjennom følgjande departement, kantonar og byar:
Sideelvar:
Elva dannar fleire innsjøar:
Per Jan Ingebrigtsen
Per Jan Ingebrigtsen er ein norsk forfattar, teaterinstruktør og lærar.
Ingebrigtsen underviser på Stord vidaregåande skule og har drama, norsk og samfunnsfag i fagkrinsen. Innimellom har han også jobba som forfattar og teaterinstruktør på heiltid, då som oftast med base i Bergen. Nokre av skodespela hans er omsette til svensk og engelsk.
Skodespel i bokform
Alle bøkene er innkjøpt av Norsk Kulturråd.
Diskografi
Per Jan Ingebrigtsen har skrive songtekstar til 14 CD\LP for ulike artistar:
Regi/instruksjon
Per Jan Ingebrigtsen har hatt regi\ instruksjon på eit utal skodespel\ musikalar, bl. a. ”Susannah” av Jon Fosse, og ”austlandsversjonen” av Rødt Lys. Regi\ instruksjon på desse musikalane, alle med lisens frå London:
Thalheim i Aargau
Thalheim er ein kommune i distriktet Brugg i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 451 meter over havet.
Radionette
Radionette var ein norsk radiofabrikk og radiovaremerke. Selskapet vart stifta av Jan Wessel, i 1927, som A/S Jan Wessels Radiofabrikk.
Firmaet var det fyrste i Noreg som starta produksjon av radioar for tilknyting til kraftnettet (lysnettet). Tidlegare radioapparat hadde nytta batteri, så Radionette sine apparata revolusjonerte radiomarknaden. Etterspurnaden var så stor at fabrikken måtte utvidast ikkje så lenge etter at produksjonen var komen i gang. Den mest populære modellen var Kurér, som i perioden 1950-1959 vart produsert i 700 000 eksemplarar.
I 1968 flytta fabrikken produksjonen frå Oslo til ein stor, ny produksjonshall i Sandvika i Bærum kommune.
Radionette fekk store økonomiske problem som vart løyste ved at fabrikken fusjonerte med Tandbergs Radiofabrikk i 1972. Tandberg råka seinare opp i økonomiske problem, og la ned Radionette i 1978. Tandberg gjekk konkurs seinare det same året.
Kjelder
==Bakgrunnsstoff=