cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Spigot Peak
Spigot Peak er eit kjenneleg black fjell 285 moh, på sørsida av innløpet til Orne Harbour på vestkysten av Graham Land. Det er med på eit argentinsk kart frå 1950. Namnet vart gjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1956, og er skildrande etter utsjånaden. Spigot er ein trenagle.
Pillsbury Tower
Pillsbury Tower er eit restane av ei vulkankjegle, 1295 moh, med ei bratt nordside og ei slak sørside, som ligg like ved foten av Avalanche Ridge i Jones Mountains. Med ein mørk bergart stig kjegla 100 meter over det omliggande området og er det mest markante landemerke i desse fjella. Det vart kartlagd av University of Minnesota-Jones Mountains Party, 1960–61, og vart namngjeven av dei etter Pillsbury Hall som husar geologiavdelinga ved University of Minnesota.
Lumpy Gravy
Lumpy Gravy er det første soloalbumet til Frank Zappa, innspelt med ei gruppe studiomusikarar han kalla Abnuceals Emuukha Electric Symphony Orchestra. Det er det tredje albumet hans totalt. Det kom ut 7. august 1967 på Capitol Records, men vart kort tid etter redigert og gjeve ut på ny av Verve Records, og seinare igjen sjølvstendig av Zappa.
Den opphavlege versjonen var eit album med orkestermusikk skriven av Zappa og framført av eit orkester som var sett saman for albumet. Zappa dirigerte orkesteret og spelte ikkje eit einaste instrument på albumet. Men MGM Records hevda at produksjonen og utgjevinga av albumet braut med kontrakten Zappa hadde med Verve Records. Lumpy Gravy vart derfor redigert av Zappa som eit prosjekt kalla No Commercial Potential, som produserte tre andre album: We're Only in It for the Money, Cruising with Ruben & the Jets og Uncle Meat.
Den redigerte Lumpy Gravy vart gjeven ut av Verve den 13. mai 1968, og bestod av to musique concrète-stykke som kombinerte element frå den originale orkesterframføringa med element av surfemusikk og talt dialog. Han vart produsert samstundes med We're Only in It for the Money, og den redigerte Lumpy Gravy tente som den andre delen av eit konsept som seinare omfatta det siste albumet til Zappa, Civilization Phaze III. Den redigerte Lumpy Gravy vart kritikarrost for den unike musikken og dei nyskapande redigeringsteknikkane.
Innspeling
Etter utgjevinga av Freak Out!, debutalbumet til rockebandet The Mothers of Invention, bestilte Capitol Records sin A&R-representant Nick Venet eit album med orkestermusikk komponert av leiaren for Mothers of Invention, Frank Zappa, som var ein sjølvlært komponist. Venet investerte $40 000 i albumet. Fordi Zappa hadde kontrakt med Verve og MGM Records som ikkje gjorde at han kunne spele på albumet spelt inn for andre selskap, spelte han ikkje eit einaste instrument på albumet, og fungerte i staden som dirigent for studiomusikarar som spelte inn musikken. Zappa hevda at «kontrakten min [med MGM] hindra meg ikkje frå å gjere det. Eg hadde ikkje kontrakt som dirigent».
Lumpy Gravy vart komponert som eit kort oratorium, skriven på elleve dagar. John Cage var ei stor inspirasjonskjelde på albumet. Zappa kalla gruppa som spelte på innspelingane «Abnuceals Emuukha Electric Symphony Orchestra».
Perkusjonisten Emil Richards hugsa at han ikkje visste kven Zappa var og ikkje tok han seriøst då innspelingane starta, og trudde at han berre var gitaristen i eit rockeband. Etter å ha møtt Zappa gav Zappa musikarane notane for stykket, som var tettskrivne, kompliserte og med skiftande tempo og takt. Den nære venen til Richards, gitaristen Tommy Tedesco, deltok òg på innspelinga. Tedesco latterleggjorde Zappa og trudde at han ikkje visste kva han heldt på med. Fagottisten og bassklarinettisten som var leigd inn for innspelinga, nekta å spele sine delar då dei meinte det var umogeleg å spele. Zappa svarte «Om eg spelar delen din, vil du i det minste prøve?» Zappa spelte så notane for musikarane, som gjekk med på å spele delane sine. Mot slutten av innspelinga var Richards og Tedesco overtydd over talentet til Zappa og vart vener med komponisten. Richards spelte seinare på innspelingar som finst på Zappa-albumet Orchestral Favorites.
Utgjeving, søksmål og redigering
Capitol gav ut Lumpy Gravy den 7. august 1967. Capitol hadde meint å gje ut ein singel som bestod av stykka «Gypsy Airs» og «Sink Trap» for å marknadsføre utgjevinga. Då albumet kom ut truga MGM med søksmål, og hevda at utgjevinga braut med kontrakten til Zappa.
Under rettstvisten, redigerte Zappa albumet medan han spelte inn eit prosjekt i New York City kalla No Commercial Potential, som enda opp i fire album: We're Only in It for the Money, den redigerte andreutgåva av Lumpy Gravy, Cruising with Ruben & the Jets og Uncle Meat, som tente som filmmusikk for filmen med same namn, og som ikkje var heilt ferdig før i 1987.
Zappa sa, «Det er alt eitt album. Alle songane på albumet er organisk knytt til kvarandre og om eg hadde hatt alle masterlydbanda, tatt eit barberblad, kutta dei opp og sett dei saman att i ei annan rekkefølgje, så ville det framleis ha vore eit musikkstykke du kunne ha lytta til. Så ville eg tatt barberbladet og kutta det opp igjen og sett det saman på ein annan måte, og det ville framleis ha gjeve meining. Eg kunne gjort dette på tjue måtar. Materialet heng definitivt saman».
Den redigerte utgåva av Lumpy Gravy inneheld dialog spelt inn i Apostolic Studios då Zappa oppdaga at strengane i flygelet som stod i pianoet kom i resonans om ein person snakka nær strengane. «Pianofolk»-eksperimentet bestod i at Zappa fekk forskjellige folk til å improvisere ein dialog ved hjelp av tema som Zappa gav dei. Dialogen som vart spelt inn vart òg nytta på dei andre albuma i No Commercial Potential-prosjektet og seinare album. Desse talarane var mellom andre Eric Clapton, Rod Stewart og Tim Buckley.
Det meste av dialogen på den redigerte Lumpy Gravy, vart innspelt samstundes med We're Only in It for the Money, og var dialogar av ei lita gruppe som bestod av Motorhead Sherwood, Roy Estrada, Spider Barbour, All-Night John (studiomanageren) og Louis Cuneo, som var kjend for latteren sin, som høyrtes ut som ein «psykotisk kalkun». Konseptet med det redigerte albumet kom frå «stor note»-teorien til Zappa, der han hevda at universet består av eit enkelt element og at atoma er vibrasjonar i dette elementet, ein «stor note».
Mottaking og ettermæle
Den redigerte Lumpy Gravy fekk god kritikk og Zappa kalla det eit av favorittalbuma sine. Allmusic skreiv «Utgangspunktet for den 'seriøse musikken' til Zappa, Lumpy Gravy lid av mangel på samanheng, men er historisk viktig og inneheld mange konseptuelle kontinuitetar for tilhengjarane hans».
I 1984 vart den andre utgåva av Lumpy Gravy miksa på ny av Zappa, med nye overdubar av bassisten Arthur Barrow og trommeslagaren Chad Wackerman. Denne tredje versjonen av albumet vart ikkje gjeven ut i heilskapen sin på den tida, men eit utdrag kom på sampler-plata The Old Masters som vart sendt til radiostasjonar. Dialog frå «piano people»-innspelingane finst på det seinare Zappa-albumet Frank Zappa Meets the Mothers of Prevention, og det siste albumet til Zappa, Civilization Phaze III i 1993. I 2009 kom plateboksen Lumpy Money som inneheld 1967- og 1984-utgåva av Lumpy Gravy, og ein lyddokumentar om innspelinga av den originale versjonen frå 1967, dialogen som finst på 1968-utgåva og albumet We're Only in It for the Money.
Salslister
Album - Billboard (Nord-Amerika)
Martello Tower
Martello Tower er ein holme 10 meter over havet, som ligg i King George Bay 3,5 km nord-nordvest for Lions Rump i Sør-Shetlandsøyane. Han vart kartlagt i 1937 av mannskap på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations, som namngav han etter martellotårna.
Joey Richter
Joseph Michael "Joey" Richter er ein amerikansk songar, skodespelar og Internett-kjendis. Han spelte Ronny Wiltersen i fan-parodi musikalane A Very Potter Musical (2009) og A Very Potter Sequel (2010). I Me and my dick (2009) spelte han ein fiktiv versjon av seg sjølv og Bug i Starship (2011). Richter blei uteksaminert frå University of Michigan i 2011. Richter var ogso på SPACE Touren saman med nokre andre Starkids. I 2012 var han ogso med på Starkid sin Apocalyptour.
I tillegg til StarKid-prosjektet, spelte Richter i ein YouTube-serie, saman med StarKid Joe Walker, kalla Tasty Tester som fremmer Red Vines (raudt lakrisgodteri), samt hovudrolla i ein uavhengig film med tittelen Camp Chapel. Nyleg annonserte han at han skal vere stemmen til ein av rollene i den animerte filmen Khumba og byrjar ein mindre viktig rolle på Disney Channel-serien Jessie, som byrjar i episoden med tittelen "Badfellas," premiere den 27. april 2012. Richter hadde opphavleg audition for ei viktig rolle, men fekk henne ikkje. Dottera til regissøren var ein StarKid-fan, og han enda opp med rolla som offiser Petey.
Niran
Niran (hebraisk skrift נערן eller ) er ein kibbutz og israelsk busetjing på den okkuperte Vestbreidda. Han ligg i Jordandalen nær Jeriko og høyrer til Bik'at HaYarden regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 80.
Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Turn under Sommar-OL 1968
Turnøvingane under Sommar-OL 1968 i Mexico-byen vart avvikla i tida 21. til 26. oktober. Øvingane omfatta 14 tevlingar, 8 for menn og 6 for kvinner. 117 menn og 101 kvinner deltok i mangekampane.
Mangekamp
<br style="clear:both;" />
Bøylehest
<br style="clear:both;" />
Frittståande
<br style="clear:both;" />
Hopp
<br style="clear:both;" />
Ringar
<br style="clear:both;" />
Skranke
<br style="clear:both;" />
Svingstang
<br style="clear:both;" />
Bom
<br style="clear:both;" />
Lagkamp
<br style="clear:both;" />
Olga av Hellas
Olga (fødd i Pavlovsk, død 18. juni 1926) var storhertuginne av Russland og seinare dronning av Hellas og prinsesse av Danmark då ho gifta seg med Georg I av Hellas i 1867. Frå 17. november til 19. desember 1920 var ho regent i Hellas.
Spincloud Heights
Spincloud Heights er nokre fjell ved nordsida av Shoesmithbreen på Horseshoe Island. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1955-57, og fekk dette namnet på grunn av skyar av skumsprøyt som blas utanfor fjellet som eit varsel om komande uvêr.
Hohgwächte
Hohgwächte er eit fjell i Wallis-Alpane, i nærleiken av Randa i Sveits. Dom ligg like i nærleiken og mellom dei ligg Festijoch (3 723 moh).
Mislaid Rock
Mislaid Rock er eit skjer som ligg sørvest for First Point på Annenkovøya, utanfor sørkysten av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart frå 1931 av Admiralitetet.
Scarborough Fair
«Scarborough Fair» var ein tradisjonell marknad i England og ein tradisjonell engelsk ballade.
Marknaden
Seint i mellomalderen var Scarborough ein viktig møtestad for handelsmenn frå heile England. I løpet av 45 dagar, frå 15. august vart det halde ein marknad her. Kjøpmenn kom frå heile England, Noreg, Danmark, Baltikum og Austromarriket. Scarborough Fair oppstod etter eit løyve frå kong Henrik III av England den 22. januar 1253. Kjøpmennene trengde òg mat og underhaldning under marknaden, så store folkemengder kom til Scarborough.
Tidleg på 1600-talet førte konkurranse frå andre marknader til at Scarborough-marknaden kollapsa. Ein starta opp marknaden att på 1700-talet, men på grunn av intens konkurranse vart den siste marknaden der halde i 1788.
Balladen
Songen fortel soga om ein ung mann, som bed lyttaren fortelje den tidlegare kjærasten hans om å gjere ei rekkje umogelege oppgåver for han, som å lage ei skjorte utan saum, og så vaske ho i ein tørr brønn. Om ho klarar dette skal han ta ho attende. Ofte er songen sungen som ein duett der kvinna gjer kjærasten like vanskelege oppgåver, og lover å gje han den saumlause skjorta når han er ferdig med oppgåvene sine.
1940- og 1950-åra
Melodien vart nytta av i Fritz Lang-filmen Man Hunt i 1941.
Ein av dei tidlegaste, kanskje den tidlegaste, innspelinga på plate vart gjort av skodespelar og songar Gordon Heath og Lee Payant. Dei spelte inn songen på Elektra-albumet Encores From The Abbaye i 1955.
Simon & Garfunkel
Arrangementet som er gjort kjend av Simon & Garfunkel, som «Scarborough Fair/Canticle», sprang ut frå midten av 1900-talet. Paul Simon lærte han i 1965 i London av Martin Carthy, som igjen hadde lært songen frå songboka til Ewan MacColl og Peggy Seeger, The Song Island. Art Garfunkel la så på motmelodien «Canticle», ei omarbeiding av Simon sin «The Side of a Hill» frå 1963, med ny antikrigstekst. Songen vart den første songen på Parsley, Sage, Rosemary and Thyme i 1966 og seinare gjeven ut som singel etter at han vart nytta i filmmusikken til The Graduate i 1968.
Før Simon lærte songen hadde Bob Dylan lånt melodien og fleire linjer frå Carthy sitt arrangement i songen «Girl from the North Country» som finst på The Freewheelin' Bob Dylan (1963), Nashville Skyline (1969) (i lag med Johnny Cash), Real Live (1984) og The 30th Anniversary Concert Celebration (1993).
Andre utgåver
Andre artistar som har spelt songen er Justin Hayward frå The Moody Blues, Euroboys, Sarah Brightman, Glen Campbell, Cordelia's Dad, Delfonics, Vicky Leandros, Sandie Shaw, Brian the Folksinger, Hannah Fury, Gregorian, Sérgio Mendes & Brasil '66, Wes Montgomery, Al Di Meola, Herbie Hancock, Nana Mouskouri, Queensrÿche, Martin Carthy, Marienne Faithfull, Harry Belafonte, Roger Whittaker, Frank Underwood, Midori, Medwyn Goodall, The Mighty Boosh, Johnny Dean, Urban Trad, the Mediaeval Baebes, Triniti, Hayley Westenra, One More Grain, Bert Jansch, K.I.A., Luar na Lubre, Steve Von Till, Mägo de Oz, Aya Matsuura, Chihiro Yonekura, King's Singers og Angelo Branduardi.
Fåbergsteinen
Fåbergsteinen er ein runestein ved Fåberg kyrkje i Lillehammer kommune i Oppland. Han er registrert av Riksantikvaren med ID nr. 58558.
Gerhard Schøning nemnde i 1775 tre bautasteinar ved kyrkja, men han har tydelegvis ikkje vore merksam på noka innskrift. Fåbergsteinen var truleg ein av dei tre steinane. Runeinnskrifta er første gong skildra av Christian C.A. Lange, som i 1833 fortalde at steinen stod rett sør for kyrkja, ved landevegen. Omkring 1865 var Sophus Bugge på staden og undersøkte innskrifta. Han kunne då konstatera at den øvste delen av steinen var slegen av og hadde vorte borte. I 1870 kom den manglande delen til rette att, og vart gjeven til Universitetets Oldsaksamling. I 1891 vart dei to delane skøytte saman att, og den komplette steinen vart sett opp att på Lillehammer. Likevel var det mange i Fåberg som ynskte å få steinen attende, og i 1928 vart han sett opp ved Fåberg kyrkje, ikkje langt frå der han opphavleg hadde stått.
Innskrifta er blitt datert til ca. 1050.
Magnus Olsen tolka innskrifta slik:
På norrønt er det: Hróarr reisti stein þenna eptir Ǫlvi fađur sinn
Og på moderne norsk: «Roar reiste denne steinen etter Olve, sin far».
Beka'ot
Beka'ot (hebraisk skrift בְּקָעוֹת, tyder 'dalen') er ein moshav og israelsk busetjing på den okkuperte Vestbreidda. Han ligg i Jordandalen med eit areal på 1 800 mål og høyrer til Bik'at HaYarden regionale kommune. I 2006 hadde han 171 innbyggjarar. Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Landsbyen vart grunnlagd i 1972, og vart først kalla Buka etter den nærliggande Habukiyadalen.
Ryen
Ryen er eit strøk i Oslo. Strøket ligg til dels i bydel Østensjø og til dels i bydel Nordstrand.
Historie
Tidlegare var Ryen ein del av Oslohverfi (= Oslogrenda, mellomaldernamnet på distriktet ved Østensjøvannet), og Ryen gard kan vere så tidlig bygd som omkring år 500.
Ein oldtidsveg gjekk opp dei bratte bakkane til Ryen gard. Vegen vart framkjøm for sledar etter at det på 1700-talet vart sprengt bort noko fjell i dalsøkket ved Ryenberget. Speidarar vart sende opp i Ryenberget i 1200, då bøndene på Austlandet reiste seg mot kong Sverre. Det høgaste punktet kalla løytnant Vibe "Ryen Borg" på kartet sitt i 1838, og tidlegare stod det ein varde i nærleiken. Det vert difor gått ut i frå at fjellet var eit viktig militært punkt for Oslo. Toppen heiter framleis Ryen varde i dag.
Eit av Oslos vegknutepunkt er Ryenkrysset. Like i nærleiken ligg t-banestasjonen Ryen stasjon. T-banen har dei austlege vognhallane sine på Ryen.
Hatiyah
Hatiyah er ein busetnad i Fujairah i Dei sameinte arabiske emirata.
Finland i Eurovision Song Contest
Finland debuterte i Eurovision Song Contest i 1961 i Cannes i Frankrike, med songen «Valoa Ikkunassa», framført på finsk av Laila Kinnunen. Bidraga vart vald gjennom den nasjonale finalen Euroviisut fram til 2011. Frå 2012 har bidraga vore valde gjennom den nasjonale finalen Uuden Musiikin Kilpailu. Begge finalane er vortne arrangerte av den finske kringkastaren YLE.
I 2006 vann Finland tevlinga for fyrste gong med songen «Hard Rock Hallelujah», framført på engelsk av rockegruppa Lordi. I 2007 arrangerte Finland tevlinga i Hartwall Arena i Helsingfors. Jaana Pelkonen og Mikko Leppilampi var programleiarar.
Sylvia Likens
Sylvia Marie Likens var eit amerikansk torturoffer. Ho vart torturert til daude av fostermor Getrude Baniszewski, Baniszewski sine born og truleg venane og veninnene åt Sylvia. Foreldra, som var karnevalarbeidarar og difor reiste mykje, hadde sett Sylvia og systera hennar Jenny frå til Baniszewski-familien for å passa på dei, for 20 dollar per veke. Avleveringa skjedde tre månadar før Sylvia si bortgang. Baniszewski, to av borna hennar og to naboungar vart til slutt tiltalt for tortur og overlagd drap. Aktoren i saka kalla handlingane for «det mest forferdelege lovbrotet nokonsinne i Indiana».
Bakgrunn
Ho var det tredje barnet til Betty og Lester Likens. Totalt var der fem born; Eit eldre tvillingpar, Dianna og Danny, og eit yngre tvillingpar, Jenny og Benny. Ekteskapet var ustabilt, og familien reiste mykje grunna karnevaljobben åt foreldra. Av den grunn vart borna ofte sett att hjå slektningar og venar. Sylvia var på ein måte foreldra sin favoritt - ho var ikkje tvilling. Tvillingar tyder dobbelt arbeid, noko Syliva ikkje hadde påført dei arbeidsnarkomane foreldra. Ho var i tillegg vakker, triveleg og uskuldig.
Sjalusien
I huset som var lagd til to personar, budde det no ni personar. Det tronge huset var inga plage for jentene som hadde konstant kameratar rundt seg. Enka, Gertrude, var ikkje skikka til å vera ei mor, og hadde sadistiske og likegyldige personlegdomstrekk. Gertrude var misunneleg på Sylvia - ho hadde alt Getrude kunna ynskja seg. Brevet med dei neste dollarane som Lester lova kom for seint, og Sylvia vart slått. Gertrude brukte kvart høve til å banka ho, og dersom noko ikkje gjekk som det skulle, vart alltid Sylvia straffa. I august 1965 vart mishandlingane verre, ettersom Gertrude gav borna lov til å banka Sylvia. Ho klarte å få nabogutane med på både fysisk og psykisk mishandling. Gertrude gav ho tilnamnet «hore», og tvinga Jenny til å slå ho.
Kjellaren
September same året låste Gertrude Sylvia i kjellaren, fordi Sylvia hadde vorte urininkontinens (ufrivilleg urinering). Denne sjukdommen fekk ho etter trauma av at somme nabogutar hadde pressa ei brusflaske opp i vagina. Ho vart sett på som urein og måtte bada i kokande vatn. Ho vart sjeldan fôra og gjekk av og til naken.
Jenny Likens fekk kontakt med Dianna, systera, og skreiv brev om handlingane, men Dianna ignorerte dette og trudde Jenny hadde heimlengsel. Ikkje lenge etter kom Diana på vitjing til Jenny og Sylvia, men Gertrude sagde at ho ikkje hadde noko her å gjera. Dianna møtte Jenny utanfor huset, men Jenny forklarte at ho ikkje hadde lov til å snakka med Dianna, og sagde at Sylvia hadde rømt. Dianna kontakta Barnevernet, men Jenny skildra at ho berre hadde rømt heimanifrå i frykt for å verte torturert sjølv.
Ei gong i oktober 1965 måtte Sylvia eta og drikkja si eiga avføring, deretter framhald av meir psykologisk mishandling, der Gertrude truga og skremde ho. 21. oktober batt Gertrude og borna hennar 16-åringen til ei seng der ho om att fekk ei brusflaske pressa opp i vagina. Gertrude sette seg føre til å skrive med ei glodvarm nål på magen til Sylvia, medan Jenny måtte sjå på. Ho og Ricky Hobbs (bror til Coy Hobbs, som var kjærasten til Stephanie) inngraverte fråsegnet "I'm a prostitute and proud of it" (engelsk for Eg er ein prostituert og stolt av det).
Daud
23. oktober vart Sylvia slått bevisstlaus med eit kosteskaft av Coy Hobbs og lét ho liggja der til ho til slutt døydde tre dagar seinare. Då politiet kom fortelte familien at hallikar hadde gjort dette mot ho. Jenny fekk nok mot til å stå fram med sanninga, med sitatet: «Få meg ut av dette helvete, og eg vil fortelja deg alt».
Hebrizelm Hill
Hebrizelm Hill (Halm Hebrizelm) er ein klipperik ås med ei høgd opp mot 70 moh på sørvestkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane. Ein utstikkar frå åsen dannar Kaspichan Point. Åsen er kalla opp etter den thrakiske kongen Hebryzelmis, 389–384 fvt.
Åsen ligg 1,1 km nordvest for Triangle Point og 1,5 km sør-sørvest for Tile Ridge.
Needle Island
Needle Island er ein staur som ligg 400 meter vest for nordenden av McDonald Island i McDonald Islands. Han vart kartlagt og gjeven det skildrande namnet av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1948.
Kjepso
Kjepso er ein matrikkelgard (gardsnummer 79) i Kvam herad. Hovudbruket er ein veglaus fjellgard med tunet og bøane på ca. 250 meters høgd og tilkomst på ein sti i bratt lende. Kjepso ligg inst i Kvam, ved grensa til Granvin herad.
Det har vore to husmannsplassar under Kjepso. Det inste bruket heiter Floten (Kjepso Floten) og ligg nedom Fylkesveg 7. Der vert det drive med utleige og halde ymse kurs og seminar.
Garden høyrde fram til 1881 til Kinsarvik sokn og Ullensvang herad. Då vart søknad om overføring til Øystese sokn og Vikøy kommune (Kvam) innvilga. I Kinsarvik hadde Kjepso gardsnummer 116. Kjepso ligg omtrent midt mellom kyrkjene i Kinsarvik og Øystese.
Kjepso er fyrste gong nemnd i kjeldene i 1318. Namnet skal ha samanheng med norrønt 'kefis', som tyder træl, og ein meiner garden heiter so fordi han vart rydda av ein træl.
På oppsida av fylkesvegen mellom Kjepso og Lussand ligg eit skogområde på Uranes som er verna som naturreservat. Uranes naturreservat er oppretta for å verne eit større edellauvskogsområde med stor økologisk variasjon.
I 2008 sende NRK eit program om garden i serien Der ingen skulle tru at nokon kunne bu.
Gardsnamnet vert også brukt som familienamn. Ein kjend namneberar var spelemannen Per Kjepso (1873-1924).
Red av King Crimson
Red er det sjuande studioalbumet til progrockgruppa King Crimson, utgjeve 6. oktober 1974. Det var det siste studioalbumet deira i 1970-åra før bandleiar Robert Fripp la ned gruppa for ei stund.
Tittelsporet vart rangert på 87. plassen på lista til Rolling Stone over dei 100 beste gitarsongane gjennom tidene.
Produksjon
David Cross forlet King Crimson i 1974 og gruppa vart redusert til ein trio med Robert Fripp, John Wetton og Bill Bruford. Trioen spelte inn Red med hjelp av Cross og dei tidlegare bandmedlemmane Ian McDonald og Mel Collins. Fripp la ned King Crimson den 24. september 1974 og albumet kom ut seinare det året utan påfølgjande turné.
Sjølv om albumet musikalsk hadde likskapar til føregangaren Starless and Bible Black, vart Red produsert på ein heilt annan måte enn tidlegare King Crimson-album. Til dømes, medan akustisk gitar er eit dominerande instrument på det førre albumet, kan ein på Red berre høyre det i nokre få takter på «Fallen Angel». I motsetnad til tidlegare King Crimson-album nytta bandet fleire spor med gitar på Red. Seinare album mangla akustisk gitar fullstendig og nytta minimalt med ekstra gitarspor, sjølv om bandet seinare hadde to gitaristar.
Albumet opnar med tittelsporet, ein drivande hardrock-instrumental. Stykket skifta takt fleire gonger og har mellom anna 5/8, 7/8 og 4/4. Han har òg ein seksjon med cello.
Det fjerde sporet på albumet, «Providence», er eit konsertopptak frå Palace Theatre i Providence i USA, den 30. juni 1974. Charles Snider referer til stykket som ein «svanesong», og skriv at «'Providence' pakkar nesten alt improvisasjonstilknytt frå dei siste to albuma inn i desse åtte minutta.» Ein lengre, uavkorta versjon av stykket finst på konsertalbumet The Great Deceiver.
Teksten og melodien for «Starless» vart skriven av John Wetton. Songen var opphavleg meint som tittelsporet for det førre albumet deira, Starless and Bible Black. Fripp og Bruford mislikte i starten songen og ville ikkje ha han med på albumet. I staden valde gruppa eit instrumentalt stykke som tittelspor for Starless and Bible Black. «Starless» vart likevel henta fram att seinare, med endra tekst og ein lang instrumental del (basert på eit bassriff som Bruford kom med). Stykket vart framført på konsertar mellom mars og juni 1974. For innspelinga av Red vart teksten igjen endra (med bidrag frå Richard Palmer-James). Det stemningsskapande temaet i introduksjonen, som hovudsakleg kom frå og vart spelt av David Cross, vart teken over av gitar, og Fripp gjorde små endringar i melodien. Sidan tittelen «Starless and Bible Black» alt var nytta, fekk dette stykket tittelen «Starless».
Mottaking
Plata låg ei veke på den britiske albumlista, på ein 45. plass, medan alle dei førre studioalbuma til bandet hadde nådd Topp 30. I USA nådde albumet 66. plass på Billboard 200. Albumet har derimot vorte verande populært hos både kritikarar og tilhengjarar.
Ettermæle
I 2001 kåra magasinet Q Red til eit av dei «50 tyngste albuma gjennom tidene», og Kurt Cobain har omtalt albumet som ei stor inspirasjonekjelde. Musikkforskarane Eric Tamm og Edward Macan reknar begge Red, og særleg sporet «Starless», for å vere høgdepunktet av det King Crimson har gjeve ut.
Pitchfork rangerte Red på 72. plassen på lista si over dei 100 beste albuma i 1970-åra og skreiv «For eit band som heilt opplagt var på veg til oppløysing, høyrest lyden til King Crimson merkverdig samstemt ut. På Red oppnådde ein merkverdig ballanse mellom beinknusande brutalitet og intellektuell kompleksitet.»
Wild Life av Wings
Innspeling
I juli 1971 hadde McCartney ei rekkje ferske songar, og det nydanna Wings spelte inn albumet på berre litt over ei veke med tanken om at det skulle vere umiddelbart og rått for å fange det friske og vitale i ei live studioinnspeling. Fem av dei åtte songane vart spelte inn på eitt forsøk. Paul McCartney sa seinare at dei kortvarige innspelingane til Bob Dylan var ein inspirasjon til dette. Den første innspelinga vart halde i Abbey Road Studios den 25. juli. McCartney vart filma då han spelte «Bip Bop» og «Hey Diddle», på denne tida, som seinare kom med i fjernsynsfilmen Wings Over the World.
På albumet «The Complete Audio Guide to the Alan Parsons Project», fortel Alan Parsons at han laga ein røff miks av «I Am Your Singer» som Paul likte så godt at han brukte denne som den endelege miksen på albumet.
Wild Life inneheld ein reggae-versjon av Mickey & Sylvia sin hit «Love Is Strange» frå 1957. Det vart distribuert ein singel av denne songen i desember 1971, men han kom aldri i sal fordi albumet selde så dårleg.
Utgjeving og mottaking
Albumet fekk lunken mottaking då det kom og nådde 11. plassen i Storbritannia og 10. plassen i USA, der det selde til gullplate. I The Beatles: An Illustrated Record skriv Roy Carr og Tony Tyler at albumet er eit «hastverksarbeid, defensivt, med dårleg timing og for mykje omtalt» og skreiv at det synte botnnivået i låtskrivinga til McCartney, «akkurat når han trong litt respekt».
Spouter Peak
Spouter Peak er eit kjenneleg fjell, 615 moh, som ligg 4,5 nautiske mil (8 km) sør-sørvest for Daggoo Peak ved sørsida av munningen av Flaskbreen, på austkysten av Graham Land. Det vart kartlagd og delvis fotografert av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1956 etter Spouter Inn i New Bedford, der Herman Melville-romanen Moby-Dick opnar.
Formfaktor
Formfaktor er ei nemning som blir brukt i fleire tydingar i fysikken.
I elektrisitetslæra er formfaktoren for ein vekselstraum eller ein vekselspenning tilhøvet mellom effektivverdien av straumen eller spenninga og middelverdien over ein halv periode. Ved sinusforma straum er formfaktoren 1,11.
I atom- og kjernefysikk er formfaktoren ei nemning på ein funksjon som angjev korleis den elektriske ladningen (elektrisk formfaktor) og det magnetiske moment (magnetisk formfaktor) er fordelt inne i atomet eller kjernen. I ein kjernereaktor angjev formfaktoren tilhøvet mellom den maksimale og den midlarane effekttettleiken i reaktoren.
I mekanisk teknologi i samband med pakningar, opplagringselement og liknande er formfaktoren tilhøvet mellom arealet av den belasta flata og den eller dei ikkje-belasta flatene (sideflatene). Formfaktoren er avgjerande for kor mykje pakninga (t.d. av gummi) vil bule ut på sidene ved belastning og dermed for den tilsynelatande stivleiken deira.
Opplandsk
Opplandsk er det målføret som blir snakka på flatbygdene på Toten, Hadeland, i Land, Solør, Odalen og Hedmarken.
Murray Dome
Murray Dome er ei kuppelforma klippe kring 6 km søraust for Mount McKenzie i Aramis Range i Prince Charles Mountains. Ho vart kartlagt frå flyfoto av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) tekne i 1956 og 1960 og namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter dr. L. Murray, ein militærlege ved Macquarieøya i 1963 og ved Wilkes-stasjonen i 1964.
Krigen mot terror
Krigen mot terrorisme eller kampen mot terror er ei nemning for krigshandlingar, og dessutan tilfangetaking og rettsforfølging av sivile personar, leia av USA og dei næraste allierte med grunngjeving i å nøytralisera ein vag kategori av land og grupper som vert sett på som ein trussel mot USA og dei allierte sin tryggleik. Termen vart lansert av dåverande president George W. Bush i etterkant av Terroråtaka 11. september 2001. Sjølv om termen ikkje lenger vert brukt av Det kvite huset har kampanjen i stor grad vorte vidareført av president Barack Obama.
Krigen mot terrorisme pågår mellom anna i Afghanistan, Filippinane, Indonesia, Irak, Israel og Russland.
USA utpeikte i 2002 Iran, Nord-Korea og Irak til å inngå i det dei kalla vondskapens akse. Etter det amerikansk-leidde angrepet på Irak har sistnemnde vorte fjerna frå kategorien. Saman med land som Libya, Syria og til tider òg land som Cuba og Venezuela, omtalast desse av USA som «land som støttar terrorisme».
Mange menneskerettsorganisasjonar har kritisert krigen mot terror, fordi dei meiner den fører til at statane som fører krigen støttar udemokratiske regime som er deira taktiske allierte, og fordi det skjer menneskerettsbrot i fengsla der angivelege terroristar haldast løynleg, utan lov, dom eller tilgjenge til forsvarar. I USA meiner ei aukande mengd politikarar at sider ved krigen mot terror som Homeland Security Act undergrev amerikanske borgarar seg grunnlovsbestemte rettar og trugar demokratiet. Difor har president Bush hatt vanskar med å skaffa det fleirtalet han ynskjer for å få denne loven fornya.
Rapporten «Cost of Major U.S. Wars» anslo i juli 2010 at krigen mot terror (sidan 11. september 2001) har kosta USA 1,15 billionar dollar (i overkant av 7,25 billionar norske kroner: Justert i tilhøve til inflasjon, er dette den dyraste krigen sidan andre verdskrig.
President Barack Obama i USA (2009–2017) har nokre gonger avvist termen "krigen mot terror" som villeiande og upresis. Det same gjeld uttrykket "global". Han erklærte 23. mai 2013 at den globale krigen mot terror var over, og han sa at militære og etterretning ikkje ville drive krigføring på taktisk nivå, men heller fokusere på spesifikke nettverksgrupper som hadde klare mål i øydelegging av USA. Den 28, december 2014, annonserte Obama-administrasjonen slutten på dei militære operasjonane frå USA i Afghanistan.. På hausten same året, kom Den islamske staten til syne som terrormakt i Midt-Austen, og Obama måtte setje i gang den sokalla "Operasjon Inherent Resolve".
President Donald Trump sa under valkampen at "ein må "ta ut" familien til terroristane når dei seier at dei ikkje bryr seg om eige liv" Då han vart spurd om kva han meinte med å "ta ut", sa han at ein måtte utsletta heimane deira og "der dei kom ifrå"
Dersom ein med vilje angrip ikkje-stridande, er dette eit alvorleg brot på Genèvekonvensjonane og andre aspekt ved internasjonal lov. Jonathan Russell, leiar for den antiradikaliseringspolitiske tankesmia Quilliam, åtvara mot at Trump sin antimuslim-retorikk vile hjelpe ISIL til å få meir stød og radikalisere fleire muslimar.
Oversyn
Islamistiske terrorgrupper utførte fleire angrep mot amerikanarane og deira allierte gjennom slutten av det 20. hundreåret, som vart til tider svara med militære angrep. Etter at dei amerikanske ambassadane i Kenya og Tanzania vart bomba den 7. august 1998, innleidde president Bill Clinton Operasjon Infinite Reach, med føremål å bomba mål assosiert med Al-Qaida i Sudan og Afghanistan.
Den 12. oktober 2000 vart den amerikanske destroyeren USS «Cole» angrepen i Aden hamn, og den 11. september 2001 vart fire sivile fly kapra av sjølvmordaktivistar, der to av dei vart styrta inn i høgblokkene på World Trade Center i New York, eit tredje fly vart styrta inn i hovudkvarteret til forsvarsdepartementet Pentagon i Washington D.C., medan det siste flyet gjekk i bakken i Pennsylvania. Etter dette angrepet vart det kravd av det amerikanske folket at ein skulle hemna seg på dei ansvarlege for angrepet.
Dei første aspekta av krigen mot terrorisme kom frå SNs tryggingsråd, som med UNSC Resolusjon 1373 kravde at alle statar skulle kriminalisera stød til terrorisme, nekta finansiell støtte og tilfluktsstad til terroristar og dela informasjon om terrorgrupper i gang med å planleggja angrep. Den 4. oktober 2001 innleidde NATO Operasjon Active Endeavour, med mål å auka mengda av tryggleikssjekk i middelhavsområdet. Etter at Taliban nekta å svara på ultimatumet om å utlevera al-Qaida medlemmar i Afghanistan byrja USA og deira NATO-allierte og bomba mål mot Taliban og al-Qaida den 7. oktober 2001.
Nordalliansen, støtta av amerikanske spesialstyrkar, innleidde ein bakkeoffensiv som hadde teke kontroll over størsteparten av Afghanistan ved byrjinga av 2002. Medan kampane heldt fram i Afghanistan, vart krigen mot terror utvida til Filippinene, der amerikanske spesialstyrkar støtta den Filippinske hæren med å kjempa mot element av al-Qaida, Jemaah Islamiyah og Abu Sayyaf. Krigen mot terror vart òg utvida til Afrikas horn, der NATO-allierte byrja å trena etiopiske og djiboutiske soldatar i metodar til å kjempa mot terroristar og opprørarar.
Den 20. mars 2003 utvida USA, Storbritannia og ein koalisjon av villige land krigen mot terrorisme til Irak, med målet å fjerna Saddam Hussein frå makta på grunn av hans påståtte lagre av masseøydeleggingsvåpen og stød til terrorisme. Invasjonen av Irak var kontroversiell, og millionar av menneske verda over protesterte imot krigen då koalisjonen gjekk inn utan støtte frå SN. Den 1. mai hadde koalisjonen vellukka fjerna han frå makta, men den raske sigeren vart etterfølgt av eit blodig opprør mellom sunni- og sjiamuslimar, støtta av al-Qaida og andre militante grupper. Såleis spreidde opprøret seg til Afghanistan, og deira mange grensekryssninger inn i Pakistan leidde pakistanarane til å utvida kampen mot terrorisme til Waziristan i 2004 for å nedkjempa elementa av Taliban og al-Qaida som oppheldt seg der. I 2006 spreidde krigen mot terror seg til Aust-Afrika då Etiopia gjekk inn i Somalia for å støtta den somaliske regjeringa og krigsherrane mot Den islamistiske rettsunionen, ein det den islamske geriljaen med målet å innføra eit islamisk rettssystem basert på Sharialoven med sjeik Sharif Ahmed som den øvste leiaren. I løpet av sommaren hadde geriljaen teke over kontroll over hovudstaden Mogadishu, og dessutan dei viktige byane Johwar, Kismayo, Beletweyne, Dusa Mareb, Hobyo, og dessutan mange andre mindre byar, og skulle til å nedkjempa regjeringsstyrkane #seg siste tilholdssted då Etiopia (med amerikansk støtte) gjekk inn og nedkjempa geriljaen i ei rekkje slag ved Baidoa, Bandiradley og Beledweyne. Islamistene trekte seg tilbake til hovudstaden Mogadishu, men måtte òg flykta herfrå den 28. desember 2006. Islamistene forlét Mogadishu i kaos og flykta sørpå til Kismayo, som dei tapte etter eit slag ved Jilib. Etter at dei i 2007 tapte stort set heile deres tidlegare territorium, vert spekulert det no om, at rørsla vil starta ein geriljakrig mot regjeringa.
I 2007 byrja den amerikanske "surge"-strategien å ta effekt i Irak, og i slutten av året hadde mengda av angrep og døde minska dramatisk fleire stadar, men i Afghanistan byrja Taliban å auka sin aktivitet i Sør-Afghanistan att, og hadde teke kontroll over byen Musa Qala i byrjinga av februar, men byen kom igjen under afghansk og ISAFs kontroll etter at Taliban trekte seg tilbake frå byen den 12. desember.
Islamistane sin tilstedeværelse i Pakistan auka òg dramatisk i løpet av 2007. I mars-april klarte pakistans militære å nedkjempa Usbekistans Islamistiske Rørsle si tilstedeværelse i det sørlege Waziristan. Den aukande tilstedeværelsen av al-Qaida og Taliban i grensetraktene mellom Afghanistan og Pakistan (Waziristan i særdeleshet) har resultert i fleire kamphandlingar mellom islamistar og pakistanske militæreiningar og terrorangrep mot sivile, militære og regjeringsmål, blant anna attentatforsøket på innenriksminister Aftab Ahmad Khan Sherpao, terrorangrepet i Karachi og attentatet mot Benazir Bhutto.
Galtelandsteinen
Galtelandsteinen er ein runestein frå byrjinga av 1000-talet frå Evje i Evje og Hornnes kommune i Agder. Han stod truleg opphavleg ikkje langt unna det store gravfeltet på Verksmoen utanfor Evje sentrum. Steinen vart første gong skildra av biskop Thomas Wegner i 1639, og var då intakt. Seinare vart steinen slått sund, men mesteparten av innskrifta er bevart:
På moderne norsk er dette:
Innskrifta viser truleg til Knut den mektige sin invasjon av England i 1015. Steinen er blitt tolka som eit vitnesbyrd om at kristendomen hadde fått fotfeste i Noreg allereie før Olav den heilage.
Fragmenta av steinen er tekne vare på ved Kulturhistorisk museum (KHM) i Oslo. Gravfeltet på Verksmoen blei utpeikt som tusenårsstaden til Evje og Hornnes kommune, og i det høvet blei det laga ein kopi av Galtelandsteinen som blei reist på staden.
Navarino-øya
Navarino-øya (spansk Isla Navarino) er ei øy heilt sør i Chile i øygruppa Eldlandet. Administrativt ligg øya i provinsen Antártica Chilena i Región de Magallanes y de Antártica Chilena.
Busetnad
Dei fleste øybuarane bur i Puerto Williams, men nokre bur i små landsbyar rundt om på øya. Fiskarlandsbyen Puerto Toro, som hadde 36 innbyggjarar i 2002, skal vera den sørlegaste busetnaden på jorda.
Det finst mange klåre spor etter yaganfolket på Navarino, noko som tyder på at dette var ein viktig buplass for dei. Nokre få yaganar bur her enno, i landsbyen Villa Ukika.
Lakayym
Lakayym er ein busetnad i Fujairah i Dei sameinte arabiske emirata.
Åkersongar
Åkersongar (Acrocephalus agricola), er ein kjerrsongar som for tida er klassifisert i den nyleg skildra familien Acrocephalidae. Han hekkar hovudsakleg i temperert klima i Sentral-Asia, er flyttfugl som overvintrar grovt rekna i søraustlege Pakistan og i India.
Skildring
Dette er ein brun til beigefarga songar med lysare underside, noko mindre enn slektningen som er vidt utbreidd i Noreg, sivsongar. Fjørdrakta til åkersongaren er jamt farga utan strekar, bortsett frå den lyse augebrynstripa. Fjørene er utsett for slitasje og bleiking gjennom hekkesesongen. Kroppslengda er ca. 13 centimeter og han har ei vekt på mellom 8 og 11 gram.
Åkersongar hekkar i ei rekkje av hovudsakleg fuktige habitat, ofte ved innsjøar og elvar. Habitata i vinterkvarteret er både lågtliggande og i fjelldalar, gjerne fuktige område med høge vekstar av busker, sukkerrøyr, takrøyr, ris eller starr. Her lever dei av insekt, inkludert artar av fluger, vårfluger, døgnfluger, maur, augestikkarar og biller, dessutan meitemark. Åkersongarane kan sitje både høgt og lågt i vegetasjonar medan dei snappar byttet, og kan gå ned til vassflata for å ta insekt.
Dei har ein mjuk melodiøs song som ofte er etterlikningar av andre artar. Kall for varsling og kontakt er meir skarpe og harde.
Ein vestleg bestand som lever litt inn i Europa hekkar i vestlege Kasakhstan og vestover til sørlege Ukraina, Romania og Bulgaria. Desse fuglane overvintrar frå søraustre Iran til vestlege India. Elles finn ein arten i Sentral-Asia med overvintring på det indiske subkontinentet. Streiffuglar kjem sporadisk til Noreg, i perioden frå 2000 til 2015 var det rapportert i underkant av 20 observasjonar, dei fleste i Rogaland.
Storleiken på den globale populasjonen er ikkje kjent, men er rekna som minkande. Den europeiske bestanden er estimer til i ligge mellom 1,4 og 2,6 millionar individ.
Eksperiment
Eit eksperiment er ei tilnærming til forsking der forskaren manipulerer visse vilkår for å undersøke effektane av dette. Føremålet er å påvise kausale relasjonar (årsak-verknad). Dette skjer vanligvis ut frå ei ubegrunna forventning (hypotese).
Føremålet til eksperimentet er å undersøkja om ein eller fleire intervensjonar (uavhengige variablar) har effekt og dermed påverkar eit utfall (avhengig variabel) gjennom eit årsak-verkandsforhold (kausalitet). Som regel vil dette innebere at ein må dele eit utval av subjekt (deltakarar) i minst ei kontrollgruppe og ei eksperimentgruppe. For å kunne gjennomføre eit ekte eksperiment, til skilnad for eit kvasieksperiment (som ikkje oppfyller randomiseringsvilkåret nedanunder), må følgjande vilkår oppfyllast :
El Loco
Bakgrunn
El Loco vart produsert av Bill Ham og spelt inn og opphavleg miksa av Terry Manning. I motsetnad til fleire av dei tidlegare albuma til ZZ Top, vart ikkje dette albumet miksa på nytt då det kom ut på CD i 1987. Den originale miksen har derfor alltid vore tilgjengeleg.
Salslister
Album – Billboard (USA)
Sredorek Peak
Sredorek Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 1224 moh på Korten Ridge aust for Kasabovabreen og vest for Sabinebreen på Davis Coast i Graham Land i Antarktis.
Fjellet er kalla opp etter busetnadane Sredorek aust og vest i Bulgaria.
Sredorek Peak ligg 6,1 km nordaust for Chubra Peak, 1,35 km aust-søraust for Chanute Peak og 5,35 km sørvest for Velichkov Knoll.
Nobby
Nobby er eit skjer ved søraustenden av Clerke Rocks, som ligg kring 70 km aust-søraust for søraustenden av Sør-Georgia. Clerke Rocks vart oppdaga av kaptein James Cook i 1775. Nobby vart truleg gjeven det skildrande namnet av mannskap på Discovery Investigations, som gjorde landmålingar av Sør-Georgia i perioden 1926-30.
Kombinertbuss
Kombinertbuss, eller kombibuss er ein kombinasjon av ein buss og ein lastebil, nytta for å frakta både passasjerar og gods. På 1960- og 1970-talet var det mange rutebilselskap som nytta kombinertbuss i rute i grissgrendte strøk, men i dag er dei ikkje så vanlege. Desse var bygde på lastebilchassis og var ikkje så komfortable som moderne bussar. Moderne kombinertbussar har ofte boggi, noko som både resulterer i større nyttelast og betre komfort. I dag er det òg vanleg med luftfjøring i staden for bladfjører, noko som au aukar komforten.
Puerto Williams
Puerto Williams er ein liten hamneby på Navarino-øya i Eldlandet, heilt sør i Chile. Byen er provinshovudstad i Antártica Chilena, som er underordna Región de Magallanes y de Antártica Chilena. Dersom ein reknar Puerto Williams som ein by, er han den sørlegaste byen i verda. Viss ikkje, er det Ushuaia (ca. 57 000 innb.) på den argentinske delen av Eldlandet som går av med tittelen verdas sørlegaste by.
Namn og grunnlegging
Byen vart grunnlagd den 21. november 1953 som Puerto Luisa, men namnet vart snart skift til Puerto Williams etter den britiske sjøfararen John Williams Wilson (1798-1857). Wilson oppheldt seg mykje i Chile og var grunnleggjaren av Fuerte Bulnes; den fyrste busetnaden i Magellansundet sidan 1587.
Næringsliv
Puerto Williams er bygd rundt ein marinebase (verdas sørlegaste), og mange av innbyggjarane jobbar i det militære. Dei siste åra har det sivile folketalet auka - i år 2002 var det totale folketalet kome opp i 2262. Marinesjukehuset i byen vart opna i 1960. Puerto Williams er også ein avgjerande viktig by for båttrafikk gjennom Magellansundet. Ifylgje ein kontrakt underskriven av Argentina og Chile i 1984, må alle som vil reisa til sjøs frå Stillehavet til Atlanterhavet gjennom Magellansundet starta i Puerto Williams.
Transport
Punta Arenas er utgangspunktet for å koma til Puerto Williams. Herifrå går det ferje til Navarino-øya ein gong i veka samt småfly til Puerto Williams to gonger dagleg på vekedagar.
Turisme
Turisme i Puerto Williams blir stadig meir populært. Mange brukar byen som utgangspunkt for fotturar i fjella, og overnattar på vandrarheimar eller gjesteheimar i byen. Det er også mogleg å fiska eller padla kajakk. Her finst òg verdas sørlegaste museum - eit antropologisk museum som har utstillingar om dei innfødde Yaghan- og Selk'nam-folka. Puerto Williams har også ein botanisk hage med subantarktisk flora. Dessutan husar Puerto Williams verdas sørlegaste yachtklubb.
FA-cupfinalen i fotball 2017
FA-cupfinalen i fotball 2017 fann stad på Wembley stadion i London den 27. mai med 89 472 tilskodarar på tribunane. Kampen mellom London-klubbane Arsenal FC og Chelsea FC enda med siger 2–1 til Arsenal.
Kampen
Allereie i det 4. minutt var chilenaren Alexis Sánchez frampå og gav Arsenal leiinga. Ein halvtime ut i andre omgang kvitterte brasiliansk-spanske Diego Costa for Chelsea, men allereie tre minutt seinare vart Aaron Ramsey matchvinnar for Arsenal. Arsenal sitt vinnarlag bestod av: David Ospina, Rob Holding, Per Mertesacker (kaptein), Nacho Monreal, Héctor Bellerín, Aaron Ramsey, Granit Xhaka, Alex Oxlade-Chamberlain, Mesut Özil, Danny Welbeck, Alexis Sánchez. Olivier Giroud kom inn på bana i det 78. minutt, Francis Coquelin i det 82. og Mohamed Elneny straks før dommaren bles av kampen. Dei erstatta Welbeck, Oxlade-Chamberlain og Sánchez.
Chelsea-mannskapet: Thibaut Courtois, César Azpilicueta, David Luiz, Gary Cahill (kaptein), Victor Moses, N'Golo Kanté, Nemanja Matić, Marcos Alonso, Pedro Rodríguez, Diego Costa, Eden Hazard. Etter tur entra Cesc Fàbregas, Willian Borges da Silva og Michy Batshuayi bana i den andre omgangen.
Anthony Taylor dømde kampen.
331 skvadron
14. juni 2012 vedtok Stortinget at 331 skvadron skulle flyttast til Ørland. Skvadronen fortsette likevel å ha tilhald i Bodø dei påfølgjande åra. 331-skvadronen i Bodø står for QRA-beredskap («Quick Reaction Alert») for Nato med F-16.
Fotocelle
Ei fotocelle eller fotoelektrisk celle er ein detektor som blir brukt for å registrere lys, ultrafiolett og infraraud stråling. Variasjonar i strålingintensiteten kan òg omdannast til elektrisk straum ved hjelp av fotoceller.