cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jody Williams (1935-)
Karriere
I midten av 1950-åra var Williams ein av dei mest ettertrakta studiogitaristane i Chicago, men han var lite kjend utafor musikkindustrien. Williams fekk opplæring på gitar av Bo Diddley og i 1951 byrja dei å spele på gata i lag. Williams spelte med fleire bluesmusikarar, som Memphis Minnie, Elmore James og Otis Spann. Etter å ha turnert Vestkysten med pianisten Charles Brown, etablerte Williams seg som studiomusikar for Chess Records.
Ved Chess møtte Williams Howlin’ Wolf og vart hyrt inn som gitarist i bandet hans. Eit år seinare flytta Hubert Sumlin til Chicago og vart med i bandet til Wolf, og dei to gitaristane er med på singlane til Howlin’ Wolf frå 1954, «Evil Is Going On» og «Forty Four», i tillegg til «Who Will Be Next» og «Come to Me Baby» frå 1955. Williams spelte òg på Otis Spann-singelen «It Must Have Been the Devil», med sologitar av B.B. King.
Fransiskanarklosteret i Tønsberg
Munkane
Munkane vart kalla gråbrør, minorittar eller barfotbrør, og tilhøyrde fransiskanarordenen. Dei var altså etterfølgjarar av Frans av Assisi. Munkane var kledd i grått, og vart derfor kalla gråbrør. Som alle klosterordenar måtte dei avleggja fattigdomslovnad, men det vart strengare fortolka enn av nokon annan orden. ingen av medlemmane kunne ha personleg eigedom, og måtte tena til opphaldet til livet ved eige arbeid eller ved å tigga. Dei fekk difor nemninga «tiggarmunkar».
Jody Williams (1935-)
Karriere
Solokarrieren til Williams byrja i desember 1955 med den saksofon-drivne «Lookin' for My Baby», gjeven ut under namnet Little Papa Joe på Blue Lake Records. På denne tida var Williams særs etterspurt som studiogitarist og virtuositeten hans kom til syne på Bo Diddley sin «Who Do You Love?», ein hit for Checker Records i 1956. Anna studioarbeid i 1950-åra var sologitar på Billy Boy Arnold sin «I Ain't Got You» og «I Wish You Would», Jimmy Rogers sin «One Kiss», Jimmy Witherspoon sin «Ain't Nobody's Business» og Otis Rush sin «Three Times a Fool».
Fransiskanarklosteret i Tønsberg
Munkane
Gråbrørne hadde som ei av dei viktigaste oppgåvene sine å ta seg av fattige og sjuke. Til klosteret låg ein kyrkjegard, og det er rimeleg å tru at ein del av fattigfolket i byen vart gravlagt her.
Jody Williams (1935-)
Karriere
I 1957 gav Williams ut «You May» på Argo Records, med den nyskapande instrumentale B-sida «Lucky Lou», med eit opningsriff som Otis Rush kopierte i 1958 på «All Your Love (I Miss Loving)».
Fransiskanarklosteret i Tønsberg
Sættargjerden
Ei viktig rikspolitisk hending i mellomalderen fann stad her, den såkalla Sættargjerden i Tunsberg i 1277. Dette var ei avtale mellom kongemakta og kyrkja om grensene for styresmakta til dei to institusjonane. Mellom anna godtok kongen å gje kyrkja domsrett i kyrkjelege saker, medan erkebiskopen godtok at kyrkja ikkje skulle blanda seg inn i kongeval. Dokumentet vart skrive ned av munkane i Fransiskanarklosteret.
Slutten
Mot slutten av mellomalderen selde klosteret unna dei fleste av eigedomane sine, slik at det i 1536 berre var to igjen. I 1551 heiter det at klosteret «er bleffuen affbrott». Sannsynlegvis er det vorte ramma av den store bybrannen 15 år tidlegare.
Funn
Ein kjenner til kvar klosteret var plassert. Det låg i kvartalet som i dag er avgrensa av Torvgata, Graabrødregaten, Tjømegaten og Øvre Langgate. I 1983 vart det funne restar av murar i området, og det er gjennom tida funne graver og enkeltgjenstander frå mellomalderen. På bakgrunn av dette peikar det seg ut eit område på ca. 45 x 45 m som truleg gøymer restane av klosteret. Dersom det var utforma slik det er vanleg blant fransiskanerne, har kyrkja danna nordsida av dette kvadratet.
Toshihide Saito
Toshihide Saito er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Exit av Tangerine Dream
Exit er det sekstande albumet og 11. studioalbumet av det tyske electronicabandet Tangerine Dream.
Exit nådde 43. plassen på albumlista i Storbritannia og låg inne på lista i fem veker.
Musikk
Exit inneheld seks spor som vart skapt med det som då var det nyaste utstyret, inkludert Fairlight Computer Instrument. I følgje Edgar Froese bygde bandet alt kring eit MCI-miksebord, fordi dei måtte ha alle instrumenta i nærleiken. Dei brukte ikkje så mange akustiske instrument, og dei trengde ikkje ein lydteknikar. Dei tre musikarane hadde berre alt kring seg, slik dei hadde på scenen.
På det første sporet kan ein høyre ei skodespelarinne frå Berlin som snakkar på russisk og nemner kontinenta på jorda og ber om å slutte trugselen om «avgrensa» atomkrig, som var ein potensiell fare på denne tida under den kalde krigen då albumet kom ut. Froese var veldig mot kjernevåpen og fekk organisert utsendinga av fleire tusen eksemplar av Exit til forskjellige maktpersonar, kunstnarar og vanlege folk i Russland. Kort tid før Exit kom ut hadde Tangerine Dream spelt ein spesialkonsert for nedrusting utafor Riksdagen i Vest-Berlin føre eit publikum på kring 100 000 personar.
Sporet «Choronzon» var nytta som kjenningsmelodi for det ungarske, politiske TV-showet Panoráma. «Remote Viewing» er med i videospelet Grand Theft Auto IV frå 2008 på radiostasjonen The Journey. Tittelsporet er nytta i sjette episoden av første sesongen av Netflix-serien Stranger Things, og eit remiksa utdrag, kalla «No Future (Get Off the Babysitter)», vart nytta i filmen Risky Business frå 1984.
Samisk litteratur
Samisk litteratur er litteratur laga av samar. Denne litteraturen kan vera på ulike samiske språk eller på majoritetsspråka i landa samane bur i. I dag er det seks (ev. frå og med 2018 åtte) samiske skriftspråk som denne litteraturen blir skriven på. Samisk litteratur omfattar også ein rik munnleg forteljartradisjon der språkgrensene speler ei mindre rolle, ulike samiske grannespråk er forståelege seg i mellom.
Samisk tradisjonell munnleg litteratur
Samanlikna med dei fleste andre språksamfunn er den tradisjonelle samiske munnlege forteljartradisjonen svært godt dokumentert, med over 5000 sider soger, eventyr og folketekstar skrivne ned over ein dryg hundreårsperiode (sjå avsnittet om munnleg littaratur i bibliografi nedanfor). Fleire av eventyra inneheld vandremotiv, men dei skil seg også frå t.d. norske eller tyske eventyr samla inn i same periode ved av landsbyen og bondegarden ikkje er konstituerande element, og ved at naturen er meir sentral i eventyra.
1910-talet
Den første publiserte skjønnlitterære prosateksten skriven på samisk av ein same er Muitalus samiid birra av Johan Turi frå 1910. 1910-talet var verkeleg ei vårløysing for samisk litteratur: Anders Larsen gav ut den første samiske romanen, Beaivi-álvu ('Daggry') i 1912, og Pedar Jalvi gav ut den første dikt- og novellesamlinga, Muohtačalmmit ('Snøfnugg'), i 1915. Samtidig kom det også ut ei samiskspråkleg avis, Sagai Muitalæggje, og det samiske religiøse tidsskriftet Nuorttanaste. Ein kort mannsalder tidlegare, i 1896, hadde den nordsamiske Bibelen komme ut, noko som også styrka den samiske skriftkulturen.
Det skulle gå mange tiår før denne litterære vårløysinga fekk følgjer. Det som kunne ha vorte dei neste to-tre generasjonane samiske forfattarar vart hindra av ein målmedviten fornorsking-, forfinsking- og forsvenskingspolitikk.
1915-1978
Etter Pedar Jalvis Muohtačalmmit kom det i ein 60-års-periode ikkje ut samiskspråkleg skjønnlitteratur i Noreg. Dette er perioden med den hardaste assimileringspolitikken. Derimot gav norskspråklege Matti Aikio ut verk med samar i sentrale roller. I Sverige og Finland kom det ut eit par bøker på samisk, men også der stod samisk litteratur svakt. Samtidig er dette ein aktiv periode for innsamling av samisk munnleg litteratur. Av totalt 25 titlar med innsamling av munnleg litteratur, er 14 frå denne perioden, med eit tyngdepunkt på 1950- og 1960-talet.
1979 til i dag
I 1979 fekk nordsamisk for første gong ei felles rettskriving for heile det nordsamiske språkområdet, utarbeidd av morsmålstalarar frå ulike dialektområde, heller enn av utanlandske språkforskarar, som for tidlegare ortografiar. Kombinert med stemningsskriftet med ein ny etnopolitikk under og etter Alta-aksjonen førte det til ei brei samisk litterær utvikling.
Dei første viktige forfattarane kom frå finsk side: Nils-Aslak Valkeapää, Kirsti Paltto, Jovnna-Ánde Vest og Rauni Magga Lukkari. Som kollegene sine på norsk og svensk side hadde også dei vakse opp utan skoleopplæring på eige språk, men i og med at samisk og finsk grammatisk og ortografisk sett er såpass like hadde dei eit betre utgangspunkt for å skape ein ny litterær tradisjon.
Ein annan forfattar som starta ut med å blande sjangrar er Jovnna-Ánde Vest, som med debutromanen Čáhcegáddái nohká boazobálggis ('Reintråkket ender ved bredden') frå 1988 kombinerer eit sjølvbiografisk innhald med ei romanform med sterke islett av magisk realisme. Utover i forfattarskapen reindyrkar Vest romanforma, både i Kapteainna ruvsu (1992) og i triologien Árbbolaččat ('Arvingane', 1997, 2002, 2005). Árbbolaččat fortel om folk i ei samisk bygd i løpet av moderniseringa i tiåra fram mot midten av 1980-talet.
Kirsti Paltto og Rauni Magga Lukkari har primært skrive lyrikk og noveller.
På norsk side har Ellen Marie Vars vore ein sentral forfattar.
Pionerane blant dei samiske forfattarane på Kolahalvøya er m.a. kildinsamen Aleksandra Antonova, tersamen Oktiabrina Voronova og skoltesamen Askold Bazjanov.
Samiske forlag
Det materielle grunnlaget for samisk litteratur er i dag langt betre enn for nokre tiår sidan, for ikkje å snakke om vilkåra under fornorskingsperioden. Det finst fleire samiske forlag: ČálliidLágádus, DAT, Davvi Girji, Gollegiella, Iđut. I dei ulike nordiske landa er det stønadsordningar for å gje ut samisk litteratur, slik at det no er mogleg å bere kostnadene med å gje ut bøker i så små opplag som litteratur for så små språkområde har.
Another Year
Another Year er ein britisk dramafilm frå 2010, regissert og skriven av Mike Leigh.
Plott
Hovudpersonane i filmen er det eldre ekteparet Tom og Gerri, som lever i eit stabilt og lukkeleg ekteskap. Filmen fylgjer paret gjennom fire årstider og skildrar omsorga dei har for vener og familie. Den vaksne sonen deira, advokaten Joe, har enno ikkje funne seg nokon, til Gerris store misnøye. Venninna og kollegaen til Gerri, Mary, gøymer seg bak ei lukkeleg maske trass i at ho eigentleg har vore svært einsam og drikkfeldig sidan mannen gjekk frå henne. Tom har kameraten Ken, ein noko slurvete, men godhjarta kar. Gerri har forsøkt å spleisa Mary med Ken, men utan hell, og ho blir sjokkert når Mary tek til å flørta med den 20 år yngre Joe, sonen til Gerri. Betre blir det ikkje for Mary når ho stikk innom hos Tom og Gerri og der blir introdusert for Katie, den nye kjærasten til Joe.
Kritikk
Another Year hadde premiere på filmfestivalen i Cannes i 2010 der han tevla om Gullpalmen. Han vart også vist på Filmfestivalen i London før den eigentlege premieredagen, og vart nominert til Oscar-prisen for beste originalmanus. I Noreg vann Another Year Amandaprisen i 2011 for beste utanlandske film.
Ingeborg Gude
Ingeborg «Ingse» Gude  var ein norsk teiknar, illustratør, dokkemakar, forfattar og visesongar. Ho er kjend for å ha laga dokkene til mange av dei populære animasjonsfilmane til sonen Ivo Caprino.
Gude var gift fyrste gong med interiørarkitekten Mario Caprino (frå Sardinia) og andre gong med kunstmålaren Bernhard D. Folkestad.
Bakgrunn
Ingeborg Gude var dotter av diplomaten Ove Gude (1853–1910) og Luise «Lilly» Egeberg (1856–1900). Mora var av slekta Egeberg (som opphavleg kom frå Sjælland), mens faren var av slekta Gude, son av malaren Hans Gude (1825–1903). Faren gifta seg igjen med Elna de Stjernholm.
Gude flytta med faren som hadde fleire posteringar i London, Madrid, København og Berlin.
Etter at faren døydde på post i Washington i 1910, flytta Gude med stemora og systera Sigrid til Roma. Der gifta ho seg i 1912 med kunstnaren Mario Caprino (1881–1959), som var son av ein høgsterettsadvokat. Dei vart foreldre til filmskaparen Ivo Caprino (1920–2001) like etter flyttinga til Kristiania, der Mario raskt fekk arbeid som italiensk konsul. Dei budde på Snarøya. I 1923 vart dei eigarar av Snarøen Hovedgård. Garden vart øydelagd i brann same år, men dei gjenreiste bygningen.
Kunstnarisk virke
Bernhard Folkestad døydde i 1933. Seinare var ho sambuar med den dansk-norske malaren og kunstkritikaren Pola Gauguin (1883–1961) og byrja med tinn og var innehavar av Tinnboden i Oslo. I 1941 kom hennar fyrste bok ut. Ho vart den fyrste kvinna som var med i Visens Venner (skipa i 1944), og skreiv sjølv fleire viser med anti-nazistisk innhald. Ho illustrerte fram til 1947 spalta til Pus Thaulow i Dagbladet.
Systera Sigrid «Simba» Gude (1892–1988) hadde gifta seg med ingeniøren og fjellklatraren Alf Bonnevie Bryn (1889–1949). Ingeborg Gude budde hos systera og svogeren i lengre periodar. Dottera deira Siri Gude Bryn (1922–1999) gifta seg i 1950 med tinnsmeden Bjarne Sandemose (1924–2013). Sandemose var frå 1948 ein av dei næraste medarbeidarane til Ivo Caprino ved Caprino Filmstudio.
Gude laga nokre dokker som skulle brukast i ei oppsetjing av Frithjof Tidemand-Johannessen (1916–1958). Dei gav sonen Ivo Caprino inspirasjon til den fyrste dokkefilmen hans, Tim og Tøffe (1949), som ho laga dokkene til. Ho hadde sida 1948 jobba fulltid i ein eigen verkstad i filmstudioet på Snarøya Hovedgård, der eksmannen Mario heldt fram med å bu til han døydde i 1959. Mario hadde i 1954 spela tinnsmeden som støypte i filmen Den standhaftige tinnsoldat. Gude var involvert i alle av filmane til sonen fram til ho døydde i 1963. Ho vart etterfølgd som modellør av Ingeborg Riiser, som hadde vore assistent i den siste filmen til Ingeborg Gude Papirdragen (1963). Riiser var også modellør for produksjonen Flåklypa Grand Prix. Seinare overtok dottera til Ivo Caprino, Ivonne Caprino, modelleringsarbeidet.
Jump Up!
Jump Up! er det sekstande studioalbumet til den britiske songaren og låtskrivaren Elton John, utgjeve i 1982 på Rocket Records, unntatt i USA og Canada, der det vart utgjeve på Geffen Records. Det inneheld songar som «Blue Eyes» og «Empty Garden (Hey Hey Johnny)», ei hyllest til John Lennon. Det vart innspelt i Air studios i Montserrat og Pathe Marconi-studioet i Nice i Frankrike.
Dette er eit av dei første albuma der John syng med ei djupare røyst, som på «Blue Eyes». Songen «Legal Boys» vart skriven av John og Tim Rice, som skreiv tekstar for songane for The Lion King 12 år seinare. I USA selde albumet til gullplate i november 1982.
Salstrofé
} }
Maria Anna Mozart
Maria Anna Mozart, seinare baronesse Berchtold von Sonnenburg, kjend som «Nannerl» blant vener, var den eldre systera til Wolfgang Amadeus Mozart. Ho var dotter av komponisten Leopold Mozart og Anna Maria Pertl, og var sjølv pianist og skal også ha komponert.
«Nannerl» var ein gåverik pianist, og drog som ung på konsertturnear i mange land i Europa saman med Wolfgang. Allereie som elleveåring spelte ho vanskelege sonatar og konsertar for klaver — betre enn bror sin — og fekk heider og gåver frå høgtståande personar. Det er ikkje att komposisjonar etter henne, men det finst brev der Wolfgang lovprisar arbeida hennar og oppfordrar henne til vidare innsats. Ho kom likevel i skuggen av bror sin, og levde seinare i livet som kone og mor, og gav undervising i piano.
Ho blei blind i ein alder av 74 år. Etter at ho døydde i 1829 blei ho etter eige ønske gravlagd på den kommunale gravplassen St. Peter i Salzburg.
Dagbøker, brev og erindringar etter Nannerl var og er verdifulle kjelder for Mozart-forskarar.
Fylkesveg 131 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 131 i Møre og Romsdal går mellom Ytterland og Gjøsund i Giske kommune. Vegen er 6,1 km lang.
Olavskyrkja i Tønsberg
Olavskyrkja i Tønsberg var ein rundkirke som tilhøyrde Olavsklosteret i Tønsberg. Ho er nemnt fyrste gong i 1206, og vart øydelagt i brann, sannsynlegvis under den store bybrannen i 1536.
Baglarkongen Erling Steinvegg vart gravlagt i Olavskyrkja då han døydde i 1207.
Olavskyrkja er den einaste rundkyrkja i Noreg, og den største av slaget sitt i Norden. Då ho vart bygd, på slutten av 1100-talet, skulle ho vera ein kopi av Kyrkja til den heilage grav i Jerusalem. Ho fungerte både som kyrkje og borg, sidan premonstratermunkane som brukte Olavsklosteret hadde sterke fiendar. Rundhuset, som er hovuddelen av dei tre runddelene, var på 23 meter i indre diameter.
Ruinane av kyrkja kan sjåast i utgravingene som er gjort av Olavsklosteret, der Riksantikvaren driv konserveringarbeid. Utgravingene ligg ved Storgaten i Tønsberg, og konserveringarbeidet var ferdig i 2009.
Foreininga Rundkirkens venner i Tønsberg arbeider for å formidla historia til Olavskyrkja, og ønsker å gjenreisa kyrkja.
Gruberfjella
Gruberfjella (tysk Otto-von-Gruber-Gebirge) er ei lita fjellgruppe som består av eit stort fjellmassiv og fleire utanomliggande fjell, nordaust i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (GerAE), 1938–39, under Alfred Ritscher. Fjella vart kartlagde på ny av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60, som namngav dei etter Otto von Gruber, ein tysk kartograf som teikna kart av området frå flyfoto tekne under GerAE. Fjellkjeda må ikkje forvekslast med «Gruber-Berge», som er eit uidentifisert toponym nytta av GerAE nord i Mühlig-Hofmannfjella.
Dwain Chambers
Dwain Anthony Chambers er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå London. På 100 meter tok han sølv i europameisterskapen 1998 og bronse i verdsmeisterskapen 1999. I stafettløp over 4 x 100 meter var han med om å vinne sølv i VM 1999 og gull i EM 2006. Under hall-VM 2010 vann 60-meteren.
Aktiv
Chambers vart andremann på 100 m ved EM 1998 i Budapest, slått av landsmannen Darren Campbell. Året etter sette han personleg rekord med 9,97 sekundar og kneip bronsemedaljen på 100 meter då VM 1999 fann stad i Sevilla. Deretter sprang han som ankermann Storbritannia inn til europarekord og sølvmedalje i 4 x 100 meter stafett, laget elles bestod av Jason Gardener, Darren Campbell og Marlon Devonish. Under Sommar-OL 2000 i Sydney enda Chambers på fjerdeplassen på 100 m, same plassering fekk han på distansen også ved VM 2001 i Edmoton.
Doping
I europameisterskapen 2002 i München var Chambers fyrstemann på 100-meteren framom Francis Obikwelu, før han så var med om å vinne 4 x 100 m stafett. I oktober 2003 kom for ein dag at Chambers 1. august hadde testa positivt på steroidet tetrahydrogestrinon. Det britiske friidrettsforbundet stengde han ute frå idretten i to år, og alle resultata hans etter 1. januar 2002 vart annullert.
Tilbake
År 2006 kom Chambers tilbake på friidrettsbana. Under europameisterskapen i Göteborg kvalifiserte han seg til finalen på 100-meteren og han tok gull med det britiske mannskapet i 4 x 100 meter stafett. Sidan deltok han i 100-meterfinalen både ved VM 2009 og EM 2010.
Chambers sigra på 60 meter både ved hall-EM 2009 i Torino og hall-VM 2010 i Doha. I Torino sette han europarekord med 6,42 sekund i semifinalen. I 2014 var han to hundredels sekund for seint i mål til å ta bronsemedaljen på 100 m ved europameisterskapen i Zürich.
Ryoko Uno
Ryoko Uno er ein japansk fotballspelar.
Gisborne
Gisborne (maori Tūranga-Nui-a-Kiwa, 'Staden der Kiwa stod') er ein by nordaust på New Zealand og den største tettstaden i Gisborne distrikt. Han har 36 600 innbyggjarar (2017).
Gisborne ligg i den nordlege delen av Poverty Bay, der elvene Waimata, Taruheru og Tūranganui renn saman og munnar ut i Stillehavet. Staden blei opphavleg kalla Turanga. I 1870 fekk han namn etter koloniministeren William Gisborne.
Tidleg historie
Gisborne-området har vore folkesett i over 700 years. Maoristammane Te Aitanga-a-Māhaki, Rongowhakaata, Ngāi Tāmanuhiri og Te Aitanga-a-Hauiti budde her i fleire hundreår. Dei fører avstamminga si tilbake til folk som kom reisande med kanoane «Te Ikaroa-a-Rauru», «Horouta» og «Tākitimu». I løpet av 1300-talet grunnla maoriane fiskelandsbyar ved kysten og bygde forskansa landsbyar eller pā på åsane i nærleiken.
Det finst ulike overleveringar om korleis busetnaden skal ha blitt skipa. Ei av sogene fortel av den store navigatøren Kiwa først steig i land ved Tūranganui-elva med wakaen «Tākitimu» etter å ha reist hit frå Hawaiki, og at Pāoa, som var kaptein for «Horouta», kom seinare. Kiwa måtte venta så lenge på kanoen at han kalla landingsstaden Tūranganui-a-Kiwa, 'den lange ventestaden til Kiwa'.
Ein anna utbreidd versjon av soga fortel at «Horouta» kom fram før «Takitimu». I 1931 hevda Āpirana Ngata at «Horouta» hadde vore hovudkanoen som førte folk til austkysten, og at iwien Ngāti Porou alltid hadde rekna «Takitimu» som ein mindre viktig kano. Denne versjonen blei støtta av maorihistorikaren Rongowhakaata Halbert, som sa at mannskapet til Paoa ombord på «Horouta» var dei første til å busetja seg på austkysten etter å ha reist frå Ahuahu eller Great Mercury Island.
Kaptein Cook
Kaptein James Cook på «Endeavour» gjorde si første ilandstiging på New Zealand på Kaiti-stranda i dagens Gisborne i oktober 1768. Cook hadde sigla frå Plymouth i England i august 1768 med Tahiti som mål. Etter å ha fullført Tahiti-oppdraget fortsette Cook sørover for å leita etter eit stort landområde eller kontinent som ein trudde fanst der. 9. oktober gjekk Cook i land på austbreidda av Tūranganui-elva med ei gruppe menn. Store misforståingar mellom dei to folkegruppene førte til at ni maoriar blei drepne eller såra over fire dagar.
Staden der Cook steig i land blei markert med eit minnesmerke i 1906, på 137-årsdagen for hendinga. I 1964 blei landområdet registrert som eit historisk verneområde, og i fekk det status som nasjonalt historiske verneområde administrert av Department of Conservation.
Europeisk busetting og byvekst
Etter Cook si oppdaging byrja europeiske handelsfolk og kvalfangarar å slå seg ned ved breidda av Tūranganui, og busetnaden Tūranga voks fram rundt elva og hamna.
Frå tidleg på 1830-talet skipa kjøpmenn som kapteinane John Harris og George E. Read dei første handelsstasjonane ved Tūranganui. Dei har fått æra for å ha grunnlagt byen. I løpet av dei neste tretti åra kom mange fleire handelsfolk og misjonærar til området. I 1868 kjøpte styresmaktene ein eigedom 300 hektar til ein by. Byplanen blei laga i 1870, og namnet blei endra frå Tūranga til Gisborne, både til ære for den dåverande koloniministeren og for å hindra forveksling med Tauranga. Den første offentlege skulen og den første avis, Poverty Bay Standard, blei skipa i 1872. I 1877 blei det skipa eit byråd.
White Eagle av Tangerine Dream
White Eagle er det 17. albumet totalt og det 12. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream. Det nådde 57. plass på den britiske albumlista og låg inne på lista i fem veker.
Sporet «Mojave Plan» var blitt framført på konsert for første gongen med Eberhard Schoener og orkester for «Classic Rock Night» i München den 9. desember 1981. Edgar Froese og Chris Franke var òg med på klaverinstrument ei kort tid for det siste sporet, «Time Square» av Eberhard Schoener, og «Give Peace a Chance».
Tittelsporet vart miksa på ny og vart kjenningsmelodien for den tyske fjernsynsserien Tatort med den tyske tittelen «Das Mädchen auf der Treppe».
Romeo And Juliet
«Kak Romeo i Dzjuljetta» (russisk for Som Romeo og Julie, russisk: «Как Ромео и Джульетта») er ein song av Jekaterina Rjabova. Han representerte Russland i Junior Eurovision Song Contest 2011. Teksten er skriven på russisk.
Metrosideros
Metrosideros er ei slekt av buskar og tre i myrtefamilien. Ho omfattar rundt 50 artar i område frå sørlege Afrika til Oseania og Stillehavet. Slektsnamnet Metrosideros er avleidd frå gamalgresk metra eller 'kjerneved' og sideron eller 'jern', og viser til at plantane i slekta har svært hard ved. Nokre av artane har iaugefallande blomar danna av ei rekkje støvberarar, og fleire blir brukt som prydplantar.
Metrosideros-artar kan veksa på vanskelege stader, som klippegrunn eller ny lava. Andre kan veksa som ved-dannande lianar opp andre tre.
Matrosideros-artar i ulike område
Det finst tolv endemiske Metrosideros-artar på New Zealand. Ein av dei, pōhutukawa (Metrosideros excelsa), er eit newzealandsk symbol som blir brukt som hagetre og juleplante, sidan det blømer med raude blomar rundt juletider. Andre kjende artar er nordleg rata (M. robusta) og sørleg rata (M. umbellata).
På Hawaii er ‘ōhi‘a, ‘ōhi‘a lehua eller lehua (M. polymorpha) eit utbreidd og folkekjært tre. Også dette treet har fargesterke blomar i mange fargevariantar.
Telemarkekspressen
Telemarkekspressen er ei bussrute i NOR-WAY Bussekspress-nettverket.
Ruta går i hovudtrekk slik: Seljord-Bø-Ulefoss-Skien-Porsgrunn-Larvik-Sandefjord-Torp-Tønsberg
Petersonbreen
Petersonbreen er ein isbre som flyt vest og ut i Penney Bay ovanom Herring Island i Windmill Islands. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne under U.S. Navy (USN) OpHjp i 1946-47, og kalla opp etter Louie N. Peterson, radiotelegrafist og protokollførar under U.S. Navy (USN) OpWml som oppretta astronomiske kontrollstasjonar langs Wilhelm II, Knox og Budd Coast i januar-februar 1948.
Bruse Sigurdsson
Bruse Sigurdsson (Brúsi Sigurðarson), fødd på slutten av 900-talet og død omkring 1031/1034, var jarl på Orknøyane saman med brørne Sumarlide, Einar og Torfinn.
Familie
Bruse er nemnt i Orknøyingasoga og i dei norrøne kongesogene, i Soga om Olav den heilage. Han var son til Sigurd Lodvesson jarl (Sigurd Digre) og det er ikkje opplyst noko om kven som var mor hans. Han hadde to brør, Sumarlide og Einar (Einar Vrangmunn) og ein reknar med at dei hadde sams mor. Truleg så seint som i 1007 vart Sigurd jarl gift med dotter til den skotske kongen Malcolm II, og ho var mor til Bruse sin tredje bror, halvbroren Torfinn.
Sogene nemner at Bruse hadde sonen Ragnvald, men kven mor hans var er ikkje opplyst.
Liv og lagnad
Orknøyingsoga fortel at etter at Sigurd Lodvesson fall i slaget ved Clontarf i 1014, vart Bruse jarl over Orknøyane saman med dei to brørne sine, og dei delte då riket i «tridjungar». Halvbror deira, Torfinn, var då særs ung, kanskje berre fem år gamal, og han var blitt send til fostring hjå morfar sin, kong Malcolm 2.
Sogene skildrar Bruse som fredeleg og spaklyndt og heilt ulik den stridlynte og maktsjuke broren Einar. Etter at Sumarlide døydde, truleg ein gong i åra 1016-1018, vart det stor usemje mellom brørne om delinga av riket. Då var det Bruse som spela meklaren si rolle for å unngå open krig, men for seg sjølv kravde han ikkje meir enn han alt hadde, og Orknøyingasoga (side 30) legg desse orda i munnen hans: «Eg vil ikkje gira etter meir av riket, enn den tridjungen som eg eig med retto.»
Då broren Einar vart drepen omkring 1020, tok likevel Bruse til seg Einar sin tredjepart, som han meinte han hadde arverett til. Då vart det ny usemje med broren Torfinn jarl som kravde å få halvparten av riket på øyane, attåt det han alt hadde på fastlandet i Skottland. Sjølv for den fredelege Bruse, gjekk dette for vidt. Men han kunne ikkje stå imot broren som hadde morfaren, den skotske kongen, i ryggen, og han reiste til kong Olav Haraldsson i Noreg for å få hjelp. Då gjekk det slik til at Torfinn òg reiste til Noreg; han meinte at han frå før var ven med kong Olav og rekna med å få støtte for si sak, hjå han.
Truleg trudde begge at dei kom til ein ven som ville hjelpe dei med å løyse konflikta; i staden møtte dei ein konge som var mest instillt på å nytte ut stoda til sin eigen fordel. Sogene skildrar i omstendelege ordelag korleis kong Olav med truslar og lovnadar, spela dei to jarlane opp mot kvarandre. Han tok Ragnvald, sonen til Bruse som gissel, og han la tydeleg for dagen at om ikkje Torfinn underordna seg den norske kongen, ville han ikkje kom derifrå i live. Skildringane er ikkje historisk truverdige, men truleg enda det med at både Bruse og Torfinn gav kong Olav rådvelde over jarleriket; dei lova han truskap og gav eidane sine på det. Skalden Ottar Svarte gjorde omkring 1023 diktet «Hovudløysinga» til kong Olav, der det er nemnt i 19. verset:
I norsk historieskriving er det blitt hevda at Orknøyane på den tida vart lagt under norsk styre. Dette står i motsetning til den eldste kjelda som gir oss konkret opplysning om norsk herredøme over Orknøyane; Beretningen om Hamburg stift av Adam av Bremen, der det i tredje bok, kapittel 17, blir sagt at kong Harald Hardråde la under seg øyane på hærferda i 1066.
Attende på Orknøyane vart Bruse etter kvart forlikt med bror sin, og truleg styrte dei etter denne tida riket sjølvstendig og tykte ikkje at dei skulda truskap til den norske kongen. Eidane om truskap og underkasting var gitt under tvang, og det er elles lite truleg at kong Olav var i stand til å setje makt bak krava sine. Han vart på denne tida (i byrjinga av 1020-åra) oppteken med herdferda for å erobre Danmark, noko som enda med slaget ved Helgeå mot kong Knut den store og ladejarlen Håkon Eiriksson. Etter det slaget (truleg i år 1026) hadde ikkje Olav Haraldsson lenger kongsmakt i Noreg.
Bruse hadde ei tid styringa med dei to tredjepartane han meinte seg å ha rett på, men det blir fortalt i soga at han ikkje rådde med vikingar som tok til å herje på øyane hans. Han skal difor ha gitt den eine tredjeparten til Torfinn som hadde større styrkar og var betre i stand til å verje riket. Etter Orknøyingasoga (side 43) hende dette omkring år 1028. Bruse hadde deretter styringa med den siste tredjeparten, til han døydde.
Orknøyingasoga fortel ikkje direkte når og korleis Bruse døydde. Ragnvald, sonen hans som var blitt verande i Noreg som gissel, fylgde med Magnus Olavsson til Gardarike etter at kong Olav døydde på Stiklestad. Ragnvald kom attende til Noreg saman med Magnus då han vart norsk konge i 1035, og det er nemnt i Orknøyingsoga (kap.21) at då fekk Ragnvald tidendar om at faren var død på Orknøyane. Ein reknar difor med at Bruse Sigurdsson døydde ein gong i åra 1031-1034. Ragnvald Brusesson reiste då attende til Orknøyane og fekk styringa med faren sitt rike.
Notar
<references group="Note"/>
Sidensjö
Sidensjö er ein tettstad i Örnsköldsviks kommun i Västernorrlands län i landskapet Ångermanland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 399 innbyggjarar. Sidensjö ligg cirka tjuetre kilometer vest for Örnsköldsvik.
Distriktet Plessur
Distriktet Plessur er eit distrikt i den sveitsiske kantonen Graubünden. Distriktet har namn etter elva Plessur og omfattar kantonshovudstaden Chur og dalen der Plessur renn. Distriktet dekker eit areal på 266 km² og har 39 000 innbyggarar. Området høyrer til den tyskspråklege delen av Graubünden (82 %). Retoromansk og italiensk er begge daglegspråk for 4% av folket.
Distrikta i Graubünden er reint administrative einingar. Distriktet Plessur består av tre krinsar (Kreise) og til samn 16 kommunar. Krinsane og kommunane er:
Folketal og språkdelar byggjer på folketeljinga frå 2005.
Valderøy sokn
Valderøy sokn er eit kyrkjesokn i Møre bispedøme i Den norske kyrkja. Det ligg under Nordre Sunnmøre prosti.
Soknet vart skilt ut frå Giske sokn etter at dei fekk eiga kyrkje på Valderøya. Valderøy kyrkje vart innvigd 29. juli 1961 etter at det ved kongeleg resolusjon i 1957 var avgjort at dei skulle få byggje kyrkja og kva ho skulle heite.
Fylkesveg 135 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 135 i Møre og Romsdal går mellom Gjøsund og Synes i Giske kommune. Vegen er 6,7 km lang.
Heimefrontfjella
Heimefrontfjella er ei fjellkjede i tre grupper 93 km vest-sørvest for Kirwanveggen i Dronning Maud Land i Antarktis. Ho strekkjer seg 100 km frå nordaust til sørvest. Fjellkjeda vart observert og fotografert av Maudheimekspedisjonen under ein flytur frå Maudheimstasjonen i januar 1952. Namnet «Heimefrontfjella» vart gjeve av norske styresmakter. Fjellkjeda kan òg omfatta dei grovt kartlagde fjella identifisert som «Kottas Berge» på kart av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen i 1938–39.
20th Century Man
National Review sette songen på 10. plassen på lista si over dei 50 beste konservative rockesongane.
«20th Century Man» er noko tyngre og meir rocka enn resten av songane på Muswell Hillbillies
Nudlar
Nudel (frå tysk ) er ein matvare laga av mjøl, salt og vatn som ein kokar i vatn. Nudlar er gjerne forma som lange trådar. Dei kan også vera forma som små figurar, stjerner eller liknande. Nudlar er utbreidde i asiatisk matlaging og i europeisk, særleg italiensk mat, der dei gjerne er kjende som pasta.
Sifferbo
Sifferbo er ein svensk tettstad i Gagnefs kommun i Dalarnas län i landskapet Dalarna. I 2005 hadde tettstaden 399 innbyggjarar.
Apollon Majkov
Apollon Nikolajevitsj Majkov var ein russisk lyrikar og omsetjar frå Moskva.
Majkov gav i 1842 ut si fyrste diktsamling. Han fekk snøgt ry for sine lyrisk-romantiske verk. Særleg påakta vart han for sine arbeid basert på antikke emne, greske så vel som romerske. Også høgt verdsett naturlyrikar.
Majkov gjendikta det historiske eposet Igorkvadet til moderne russisk, eit arbeid som kom ut i 1870. Han omsette tysk og polsk romantisk lyrikk til russisk, og han gav ut verk med folkeminne frå fleire europeiske land. Han døydde i St. Petersburg.
I boka Profet og nattergal (1977) har Erik Egeberg omsett diktet 'Søvnen' frå 1839.
Dolores O’Riordan
Dolores Mary Eileen O’Riordan  var ein irsk musikar. Ho var frontfigur i The Cranberries og hadde i tillegg ein solokarriere frå 2003.
Bakgrunn
Dolores O’Riordan vaks opp som ei av seks sysken på fødestaden sin Ballybricken, og der var ho med i kyrkjekoret til den lokale kyrkjelyden. Seinare flytta ho til den nærliggande byen Limerick.
O’Riordan vart oppdregen katolsk. Mora hennar valde namnet hennar til minne om Jomfru Marias sorger.
Musikkarriere
I 1990 vart O’Riordan vokalist i bandet The Cranberries og den viktigaste tekstforfattaren til gruppa. I 1994 gifta ho seg med Don Burton, som tidlegare hadde vore tourmanager for Duran Duran. Dei største hitlåtane til O’Riordan og The Cranberries var «Linger» (1994) og «Zombie» (1995). Bandet vart verdskjent med «Zombie», som hadde ein bodskap var retta mot den blodige konflikten i Nord-Irland.
I 2003 byrja O’Riordan ein solokarriere. I 2001, 2002 og 2005 opptredde ho på julekonsertar i Vatikanet og i 2006 på ein julekonsert i Monte Carlo. Hennar fyrste soloalbum Are You Listening? vart gjeve ut i 2007. Det selde i 300,000 eksemplar verda over. I 2004 song ho tittelmelodien «Ave Maria» til filmen The Passion of the Christ. I 2008 var ho ein av ti prisvinnarar av European Border Breakers Awards (EBBA), som i høve Midem i Cannes vart tildelt for henner innsats.
Frå 2009 arbeidde O’Riordan igjen saman med The Cranberries. Ho samarbeidde også tidvis med andre kunstnarar, som for eksempel Zucchero, Luciano Pavarotti og Jam & Spoon.
O’Riordan uttala seg blant anna om trua si og nemnde blant anna at ho fleire gongar var vorten invitert til Vatikanet for å syngje der og at ho i 2001 og 2002, saman med mor si, møtte pave Johannes Paul II, som ho beundra.
I 2011 døydde faren til O’Riordan. I september 2014 skilde ho og Burton seg. Dei hadde tre barn saman. I november 2014 vart ho kortvarig arrestert på Shannon lufthamn på grunn av eit aggressivt opptrinn under ei flyreise. I desember 2015 erklærte ho seg skuldig i retten i Ennis. Advokaten til O’Riordan erklærte at ho hadde hatt alvorlege psykiske problem.
I mai 2017 fortalte O’Riordan opent at ho hadde eo bipolar liding som var vorten fastslegen to år tidlegare.
O’Riordan døydde uventa den 15. januar 2018, i ein alder av 46 år, i London, der ho heldt på med studioinnspelingar. Scotland Yard erklærte at det ikkje låg mistenkelege omstende bak det plutselege dødsfallet, og det vart seinare klårt at ho døydde av drukning i badekaret som følgje av alkoholforgifting.
Diskografi
Sjå The Cranberries for utgjevingar med bandet.
Tala er sist oppdaterte før O'Riordan døydde. Sidan har både salet av soloutgjevingar og innspelingar med bandet tatt seg betydeleg opp.
Pourquoi Pas-breen
Pourquoi Pas bretunge er ei markant isbretunge som er 7 km brei og 11 km lang og som strekkjer seg ut i sjøen frå Pourquoi Pas-breen. Han vart skissert ned frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47.
Skiskyting under Vinter-OL 1992
Skiskyting under Vinter-OL 1992 vart arrangert ved skistaden Les Saisies, ein 30 km lang køyretur nordaust for Albertville. Dei seks tevlingane, tre kvar for både kvinner og menn, vart avvikla i dagane 11. - 20. februar 1992. Det var fyrste gongen skiskyting for kvinner stod på OL-programmet.
Yutaka Akita
Yutaka Akita er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Skiskyting under Vinter-OL 1992
10 km
Dato: 12. februar
<br style="clear:both" />
20 km
Dato: 20. februar
<br style="clear:both" />
4 x 7,5 km stafett
Dato: 16. februar 1992
Allehande
Allehande; òg kalla nellikpepar (Pimenta dioica, tidegare Pimenta officinalis) er eit eviggrønt, om lag 10 meter høgt tre som har sitt opphav på Jamaica og Mellomamerika. Frøa i fruktene blir brukte som krydder. Dei blir hausta før dei er modne og sidan tørka.
Skiskyting under Vinter-OL 1992
4 x 7,5 km stafett
<br style="clear:both" />
Allehande
Historie
Under Christofer Columbus' andra reise til Karibia fann ekspedisjonen allehandetre. Dei meinte det var pepartre, sidan frøa liknar.
Skiskyting under Vinter-OL 1992
7,5 km
Dato: 11. februar
<br style="clear:both" />
Allehande
Historie
Då England tok makta i Jamaica omkring 1655 kom handelen med allehande i gang. Krydderet fekk ulike namn, som engelsk allspice, fransk toute-épice, dansk allehånde og svensk kryddpeppar.
Skiskyting under Vinter-OL 1992
15 km
Dato: 19. februar
<br style="clear:both" />
Allehande
Historie
Krydderet vart mellom anna brukt på flesk for å døyve harsk smak. I Frankrike vart allehande brukt i likørar.
Skiskyting under Vinter-OL 1992
3 x 7,5 km stafett
Dato: 14. februar 1992
<br style="clear:both" />
Herrmannfjella
Herrmannfjella er ei gruppe fjell i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Fjellkjeda omfattar Hamrane og Rootshorga og ligg mellom Reecedalen og Kvitsvodene. Dei vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen under Alfred Ritscher, 1938–39, og kalla opp etter Ernst Herrmann, geografen på ekspedisjonen. Dei vart kartlagde av Maudheimekspedisjonen, 1949–52.
Dasht-e Naomid
Dasht-e Naomid (persisk دشت ناامید, òg Dasht-e Namid, Dasht-e Namadī, eller Dasht-e Nāomīd) er ein ørken i Sentral-Asia, ved grensa mellom Iran og Afghanistan. Han kan òg reknast som ein del av Dasht-e Kavir, ein stor ørken i Iran.
Fylkesveg 136 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 136 i Møre og Romsdal går mellom Roald og Synes i Giske kommune. Vegen er 5,4 km lang.
Symfoni nr. 9 av Haydn
'''Symfoni nr. 9''' i C-dur, Hoboken I/9, er ein symfoni av Joseph Haydn. Symfonien vart komponert i 1762.
Yumi Obe
Yumi Obe er ein japansk fotballspelar.
Hyperborea av Tangerine Dream
Hyperborea er det nittande albumet og det 13. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det var det siste offisielle albumet dei gav ut på Virgin Records. Det låg to veker inne på den britiske albumlista og nådde ein 45. plass.
Albumet vart spelt inn i august 1983. På songen «No Man's Land» vert det nytta mykje sitar. Det vert òg nytta sitar på «Cinnamon Road», men i mindre grad enn på førre song. Det lengste sporet på albumet, «Sphinx Lightning», er innom alle stilartar Tangerine Dream hadde vore borti dei ti siste åra.
Tittelen på albumet referer til Hyperborea, eit mytisk, idyllisk land i den greske antikken, som visstnok låg langt nord for Thraki der det vart hevda at sola skein 24 timar om dagen.
I eit intervju med Mark Prendergast i januar 1994 sa Johannes Schmoelling: «Som Logos Live var Hyperborea prega av ein ny generasjon digitale synthesizerar og samplingsteknologi. Me klare å memorisere lydane og bruke mykje sampla trommelydar. Me fann opp nye rytmestrukturar ved å bruke ein spesiell arpeggiatorteknikk. Tittelen «No Man's Land» var inspirert av filmen Gandhi og det glimrande lydsporet.»
Robinsonbreen
Robinsonbreen er ein kanalisbre som flyt til kysten av Antarktis mellom Merritt Island og Reist Rocks. Han vart kartlagt i 1955 av G.D. Blodgett frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter R.P. Robinson, ein stuert på skuta «Vincennes» under US Exploring Expedition leia av løytnant Charles Wilkes, 1838-42.
Olavsklosteret i Tønsberg
Olavsklosteret i Tønsberg vart grunnlagt på siste del av 1100-talet og tilhøyrde premonstratensarane, ein opphavleg fransk klosterorden.
Historie
Klosteret, som var vigd til St. Olav, er grunnlagt i året 1191, eller kort tid før. Olavsklosteret i Tønsberg høyrde til dei mektigaste institusjonane i byen i mellomalderen. I 1532, fire år før reformasjonen vart innført, vart klostret eiget til kongen, og Frederik I gav det til Erik Ugerup. Ein bybrann øydela bygningane til klosteret i 1536. Dei store jordegodsa til klosteret vart seinare kjernen i den adelege eigedomen Jarlsberg hovudgard.
Bygningane
Kyrkja til Olavsklosteret, som vert omtalt som Olavskyrkja, var svært spesiell. Det var ei rundkyrkje, den einaste i Noreg, og den største i Norden. Det er antyda eit mogleg samband mellom forma til kyrkja og Olavskulten, som var oppteke av skrinet til helgenen i oktogonen i Nidarosdomen. Denne kyrkja er første gong omtalt i 1207, då baglarkongen Erling Steinvegg vart gravlagt der.
Kyrkjeskipet målte ca. 23 meter i diameter. Kyrkja vart avslutta mot aust med endå eit rundt rom. Kyrkja hadde portalar mot nord, vest og sør.
Kyrkjeruinane er undersøkt ved arkeologiske utgravingar i 1877, 1929, 1963-67 and 1969-71.
Ruinar av klosterbygningane kan ein sjå i kjellaren i Tønsberg bibliotek, som er bygd på tomta der klosteret stod. Ruinen etter den tilhøyrande kyrkja kan ein sjå på den andre sida av gata, med adresse Storgaten 17. og 19.
Sharj al-Bin Salim
Sharj al-Bin Salim er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Symfoni nr. 10 av Haydn
'''Symfoni nr. 10 i D-dur''' av Joseph Haydn, Hoboken I/10]. Symfonien kan ha vorte skriven så tidleg som i 1757, men ikkje seinare enn 1761.
Han er instrumentert for 2 oboar, fagott, 2 valthorn, strykarar og continuo. Verket er i tre satsar:
Fylkesveg 137 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 137 i Møre og Romsdal går mellom Ålesund lufthamn, Vigra og Roald, på øya Vigra i Giske kommune. Vegen er 3,0 km lang.
Norske Liv
Det gjensidige Forsikringsselskap Norske Liv var eit norsk forsikringsselskap. Selskapet vart danna som 'Den norske Livrenteforening' i Christiania i 1844. Johan Henrik Rye laga planen for selskapet.
I 1874 vart tiltaket omdanna til eit vanleg livsforsikringselskap med vedtekne premiesatsar. Norske Liv var lenge mellom dei største tilbydarane på livstrygding i Noreg. Etter det vart omgjort til vanleg aksjeselskap vart det kjøpt av Kreditkassen og slege saman med andre trygdingsselskap.
Remenchusbreen
Remenchusbreen er ein kanalisbre som er kring 7 km brei og 15 km lang, og som flyt nordvest frå innlandsisen og endar i ei lita, men men markant tunge like aust for Mariner Islands og 22 km nordaust for Bunger Hills. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John F. Remenchus, ein flykaptein som assisterte U.S. Navy Operasjon Windmill og deltok på fotograferingstokt langs Wilhelm II, Queen Mary, Knox og Budd Coast i januar–februar 1948.
Meisterligaen 2007
Meisterligaen 2007 var den 15. årgangen av den viktigaste turneringa for europeiske fotballklubbar; UEFA Champions League. Den italienske klubben AC Milan vann turneringa den 23. mai 2007 på Olympiastadion i Aten med siger 2-1 over engelske Liverpool FC. 71 030 tilskodarar såg finalekampen.
Filippo Inzaghi sende Milan framom straks før pause, og la på til 2-0 i det 82. minutt. Kort før slutt reduserte Dirk Kuijt for Liverpool.
Finalelaga
Milan: Dida, Massimo Oddo, Alessandro Nesta, Paolo Maldini, Marek Jankulovski, Gennaro Gattuso, Andrea Pirlo, Massimo Ambrosini, Clarence Seedorf, Kaká og Filippo Inzaghi. Kacha Kaladse kom inn i staden for Jankulovski i det 80. minutt, medan Alberto Gilardino og deretter Giuseppe Favalli erstatta høvesvis Inzaghi og Seedorf i dei siste minuttane av kampen.
Sandfordbreen
Sandfordbreen er ein kanalisbre som flyt til austsida av Porpoise Bay, kring 46 km sør-sørvest for Cape Morse. Han vart skissert ned frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Joseph P. Sandford]], ein sjøkadett på briggen «Porpoise» under US Exploring Expedition (1838–42) leia av Wilkes.
Sharj Ba Da'N
Sharj Ba Da'N er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Hoelfjella
Hoelfjella er ei fjellkjede i Dronning Maud Land i Antarktis med mellom anna Weyprechtfjella og Payerfjella. Dei vart først fotografert frå lufta og kartlagd av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39), og vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og kalla opp etter Adolf Hoel, ein norske geolog og utforskar av Arktis og leiar og medlemmar av mange ekspedisjonar til Grønland og Spitsbergen sidan 1907.
Fylkesveg 145 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 145 i Møre og Romsdal går mellom Osvikane og Samfjordstraumen i Haram kommune. Vegen er 21,7 km lang.
Humboldtfjella
Humboldtfjella er ei gruppe fjell like vest for Petermannkjedene, og utgjer den vestlegaste delen av Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart oppdaga og kartlagd av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, som namngav dei etter Alexander von Humboldt, den kjende tyske naturalisten og geografen på første halvdel av 1800-talet.
Dasht-e Lut
Lutørkenen eller Dasht-e Lut (persisk دشت لوت, «Den tomme sletta»), er ein stor saltørken i provinsane Kerman og Sistan og Balutsjistan i Iran. Det er den 27. største ørkenen i verda og vart oppført på verdsarvlista til UNESCO den 17. juli 2016. Temepraturen på sandoverflata er målt til så høg som 70 °C, som gjer det til ein av dei tørraste og varmaste plassane på jorda.