cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rheinwald
Rheinwald er om lag 26 km lang og går hovudsakleg frå aust til vest. På begge sider av dalen ligg fjell på over 3 000 meter. Dei høgaste toppane er Rheinwaldhorn (3 402 moh) i vest og Pizzo Tambo (3 279 moh) i sør. Hinterrhein forlet dalen ved inngangen til Roflaschlucht, som skil Rheinwald frå Schamsdalen.
To fjellovergangar fører sørover frå Rheinwald: San Bernardino-passet til Misoxdalen og Splügenpasset til Val San Giacomo i Italia. San Bernardino-tunnelen vart opna i 1967 og er open heile vinteren.
Alle landsbyane i dalen ligg på nordsida av elva i høgder mellom 1 420 og 1 620 moh, ved foten av dei moderate bratte dalsidene på solsida av dalen.
Kommunar
Det økonomiske og kulturelle senteret i dalen er Splügen. 'Krinsen Rheinwald' er eit deldistrikt i distriktet Hinterrhein. Det omfattar kommunane Hinterrhein, Nufenen, Splügen og Sufers. Dalen Val Curciusa høyrer orografisk til Rheinwald, men administrativt til Mesocco.
Kjelder
''
Rheinwald
Haugtussa
Haugtussa er eit diktverk av Arne Garborg som først kom ut i 1895. Hovudpersonen i diktverket er gjetarjenta Veslemøy. Ho ferdest i naturen på Jæren, og mykje av verket gjev ei skildring av livet der. Veslemøy er skildra som synsk, med ei evne til å sjå mørkemaktene. Veslemøy får kjærleik til guten Jon, men vert sviken. Verket vert etterfølgd av diktsamlinga I Helheim.
Forteljinga
Gislaug eller Veslemøy lever i lag med mor si i ei stove på Jæren. Ho har hatt to søstrer, den eine er daud, den andre har flytta til byen, truleg Stavanger, der ho driv gatelangs som prostituert. Veslemøy er skildra som ei jente med rik fantasi og forteljarevne, og ungdomen flokkar seg om henne for å høyre soger.
Veslemøy huglegg guten Jon ifrå Skarabråtet, men Bergekongen er òg etter henne, og byd Veslemøy alt godt om ho fer med han inn i berget. Veslemøy nektar, og fer ein sommar i lag med Jon. Seinare syner det seg at Jon er trulova med «megga på Ås», ei storgardsjente. Veslemøy er berre husmannsjente og kan ikkje få Jon. Frå då av freistar mørkemaktene henne til å trolle vondt på Jon, men ho lét vera.
Mot slutten av Haugtussa kjem søstera att til henne og fortel at ho skal få fara med henne til Helheim, «og gjennom redsle læra, det verk du hev å gjera».
I Helheim
I denne samlinga går Garborg meir inn på samfunnskritikk, og Veslemøy møter gamle jotnar frå førkristen tid, og får sjå alle djevlane og pinslene. Ferda ho gjer, vert leidd av ei volve, som fortel henne kva ho får sjå. Diktverket er på mange vis skyldt Dantes verk Divina Commedia.
Abu Dhabi
Abu Dhabi (arabisk أبو ظبي, Abū Ẓabī) er hovudstaden og den nest største byen i Dei sameinte arabiske emirata (etter Dubai), og hovudstaden i emiratet Abu Dhabi, det største av dei sju emirata i landet. Abu Dhabi ligg på ei T-forma øy som stikk ut i Persiabukta frå den sentrale vestkysten. Sjølve byen hadde 1,5 millionar innbyggjarar i 2014.
Haugtussa
I Helheim
Verket sluttar, som Draumkvedet, med at Veslemøy kjem attende til dei levande. I den ytre handlinga har ho sove i to veker i strekk. Frå då av vert Veslemøy fri for synene, men er no eit av dei klokaste kvenda i bygda. Ho går som ei from kristen livet ut, og vinn namnet Vismøy. Ho forsonar seg med jenta som gifta seg med Jon, etter at han er daud, og ho endar som ei gamal, klok kone.
Abu Dhabi
Abu Dhabi husar statlege departement og er setet for den emiratarabiske regjeringa, heimstaden til emiratfamilien i Abu Dhabi og presidenten i Emirata, som kjem frå denne familien. Den raske utviklinga og urbaniseringa i Abu Dhabi, i tillegg til den relativt høge inntekta til innbyggjarane, har omgjort byen til ein stor og avansert metropol. I dag er byen det politiske og industrielle senteret i byen, og eit stort kultur- og handelssenter. Abu Dhabi står for kring to-tredjedelar av den kring 400 milliardar dollar store økonomien til Dei sameinte arabiske emirata.
Abu Dhabi er den fjerde mest dyraste byen for utanlandske arbeidarar i Midtausten og var i 2014 den 68. mest dyre byen i verda. Fortune og CNN skreiv i 2007 at Abu Dhabi er den rikaste byen i verda og har ein stad mellom 800 og 875 milliardar USD. Sovereign Wealth Fund Institute set dette talet til 773 milliardar US.
Historie
Abu Dhabi har mange arkeologiske funn som peikar til tidlege sivilisasjonar, som Umm an-Nar-kulturen, som heldt til her kring 2000-talet fvt. Ein har funne busetnader lenger unna den moderne byen, nærare den moderne byen Al Ain. Ein har òg gjort funn nær fjellet Hafeet (Jebel Hafeet), som har ei strategisk plassering med godt utsyn over området kring. Her finst òg ein del vatn i kjelder og innsjøar, som var langt meir fuktig for fleire tusen år sidan.
Opphavet til namnet «Abu Dhabi» er uvisst. Det tyder «Faren til gasellen», og referer truleg til dei få gasellane som lever i emiratet. Det opphavlege namnet til Abu Dhabi var Milh eller «salt», kanskje etter det salte vatnet i Persiabukta, eller det salte marsklandet kring byen. Somme beduinar kallar byen Umm Dhabi (Mor til gasellen). I følgje somme historiske kjelder vart namnet Abu Dhabi først teken i bruk kring 300 år sidan.
Bani Yas-beduinane heldt opphavleg til i Liwa-oasen. Denne stamma var den viktigaste i området, og hadde over 20 underfamiliar. I 1793 flytta Al Bu Falah-delen av familien til øya Abu Dhabi på kysten av Persiabukta då det vart oppdaga ferskvatn der. Ein familien i denne avdelinga var Al Nahyan-familien. Denne familien utgjer den regjerande familien i Abu Dhabi i dag.
På 1800-talet vart det inngått ei rekkje avtalar mellom Storbritannia og sjeikane for dei arabiske statane ved Persiabukta, og britane vart den dominerande makta i området. Hovudføremålet til den britiske interessa var å verne handelsruta til India frå sjørøvarar, og området hadde tidlegare blitt kalla «Piratkysten». Etter sjørøververksemda vart stoppa, kom andre omsyn på tale, som det stratgiske behovet til britane om å ekskludere andre stormakter frå området. Etter at dei trekte seg attende frå India i 1947, heldt britane påverknaden sin over Abu Dhabi sidan interesse for oljepotensialet i Persiabukta voks.
I 1930-åra minka perlehandelen, samstundes som interessa for mogeleg oljeførekomstar auka i regionen. Den 5. januar 1936 gjekk Petroleum Development (Truce Coast) Ltd (PDTC), eit selskap under Iraq Petroleum Company, inn i ein konsesjonsavtale med herskaren sjeik Shakhbut bin Sultan al Nahyan for å leite etter olje. Dette vart føldl opp av ein 75-års konsesjonsavtale i januar 1939. På grunn av ørkenterrenget var det vanskeleg å drive med oljeleiting i de i indre områda. I 1953 fekk D'Arcy Exploration Company, eit selskap under BP, ein offshore-konsesjon som så vart overført til eit selskap skapt for å vere operatør for konsesjonen: Abu Dhabi Marine Areas (ADMA) som var eit prosjektsamarbeid mellom BP og Compagnie Française des Pétroles (seinare Total). I 1958 fann ADMA Enterprise olje med ein boreplattform på Umm Shaif-feltet. Ein nytt felt vart funnen i 1959 ved Murban nr. 3.
I 1962 oppdaga selskapet Bu Hasa-feltet og ADMA følgde i 1965 med Zakum-feltet. I dag er i tillegg felta Asab, Sahil og Shah på land og al-Bunduq og Abu al-Bukhoosh til sjøs viktige oljefelt.
Geografi
Byen Abu Dhabi ligg nordaust i Persiabukta på Den arabiske halvøya. Han ligg på ei øy mindre enn 250 meter får fastlandet og er knytt til fastlandet via bruene Maqta og Mussafah. Ei tredje, Sheik Zayed Bridge, designa av Zaha Hadid, opna seint i 2010. Abu Dhabi-øya er òg knytt til Saadiyatøya via ein fem-felts motorveg. Al-Mafraq-brua knyter byen til Reemøya og stod ferdig tidleg i 2011. Dette er ei trafikkmaskinbru med 27 felt og høve til å la kring 25 000 bilar passere i timen. Det er tre store bruer knytt til prosjektet og den største har åtte felt, fire av dei frå Abu Dhabi by og fire inn.
Det meste av Abu Dhabi by ligg på sjølve øya, men det ligg fleire forstader på fastlandet, som Khalifa City A, B og C; Al Raha Beach; Al Bahia City A, B og C, Al Shahama, Al Rahba, Between Two Bridges, Baniyas og Mussafah Residential.
Klima
Abu Dhabi har eit varmt ørkenklima (Köppen si klimaklassifisering BWh). Ein kan vente seg blå himmel året rundt. Frå juni til september er det generelt ekstremt varmt og fuktig med maksimumstemperaturar i snitt over 38 °C. I denne tida oppstår det stundom sandstormar som i somme tilfelle kan redusere sikta til nokre få meter.
Arkitektur
Byen vart planlagt med rettleiing frå sjeik Zayed av den japanske ariktekten Dr Takahashi i 1967 for ein folkesetnad på 40 000. Abu Dhabi har varierande folktettleik, med høg arbeidsstettleik i dei sentrale områda, høg bustadstettleik i sentrum og lågare tettleik i forstadane. I dei folketette områda kjem konsentrasjonen av mellomstore og høge byggningar. Av kjende skyskraparar i Abu Dhabi finn ein Abu Dhabi Investment Authority Tower, hovudkvarteret til Nasjonalbanken i Abu Dhabi, Hilton Hotel Tower og hovudkvarteret til Etisalat. Andre kjende, moderne bygg er Emiratepalasset med design inspirert av arabisk arkitektur.
Byplanen for Abu Dhabi fram til 2030 har oppfordra til å byggje fleire skyskraparar, og mange fleire er planlagde det neste tiåret, særleg i forretningsstrøk på Al Sowwah-øya og Al Reem-øya. Abu Dhabi har alt fleire superhøge skyskraparar. Some av dei høgaste er den 382 høge Central Market Residential Tower, det 324 m høge The Landmark og det 74 etasjar, 310 meter høge Sky Tower. Det finst mange andre skyskraparar over 150 meter som anten er godkjende eller føreslåtte.
Kronisk obstruktiv lungesjukdom
Kronisk obstruktiv lungesjukdom, ofte forkorta til KOLS, er ein samlediagnose for ei rad nærskylde sjukdommar med kronisk og meir eller mindre irreversibel nedsetjing av lungefunksjonen. Diagnosar som høyrer til under denne samletermen inkluderer kronisk astmatisk bronkitt, kronisk bronkitt med obstruksjon, bronkiektasi og lungeemfysem.
Abu Dhabi
Sjeik Zayed stormoské
Ein av dei viktigaste landemerka i byen er Sheik Zayed-moskeen. Designet og konstruksjonen skal visstnok «sameine verda» med bruk av kunstnarar og materiale frå mange land, som Italia, Tyskland, Marokko, Pakistan, India, Tyrkia, Iran, Kina, Storbritannia, New Zealand, Hellas og sjølvsagt Dei sameinte arabiske emirata. Meir enn 3 000 arbeidarar og 38 kjende entrepenørselskap tok del i bygginga av moskeen. Det vart vald naturlege materiale for det meste av bygget, som marmor, stein, gull, halvedelsteinar, krystall og keramikk. Bygginga byrja 5. november 1996 og dei indre bønehallane vart først opna i desember 2007.
Kronisk obstruktiv lungesjukdom
KOLS blir ofte utløyst av vedvarande irritasjon av luftvegane. Den vanlegaste årsaka er tobakksrøyking, og tilstanden blir difor ofte kalla «røykjarlunge». Men sjukdommen kan òg vera arveleg (t.d. som resultat av α₁-antitrypsinmangel) og/eller ha samanheng med anatomiske faktorar som t.d. tønnebryst (auka AP-diameter), fuglebryst (pectus carinatum) eller traktbryst (pectus excavatum).
Abu Dhabi
Sjeik Zayed stormoské
Det er eit av dei mest vitja byggverka i Emirata.
Parkar og hagagr
Abu Dhabi har meir enn 2 000 velhaldne parkar og hagar og meir enn 400 km med kystlinje, der 10 km er offentlege strender.
Økonomi
Den store petroleumsrikdomen til Emirata har gjeve landet eit av dei høgaste bruttnasjonalprodukta per innbyggjar i verda og Abu Dhabi eig det meste av desse ressursane – 95 % av olja og 92 % av gassen. Abu Dhabi held dermed 9 % av dei kjende oljereservane i verda og nesten 5 % av naturgassførekomstane i verda. Oljeprodusjonen i Emirata var i området 2,3 millionar fat kvar dag i 2010, og det er prosjekt for å auke produksjonen til 3 millionar fat.
I nyare tid har regjeringa byrja å gjere dei økonomiske planane meir mangfaldig. Det er derfor gjort store investeringa i Abu Dhabi i industri, eigedom, turisme og detaljsal.
Demografi
I 2006 var folketalet i emiratet 1 463 ,491.
Abu Dhabi er rangert som den 67. dyraste byen i verda og den nest dyraste i regionen etter Dubai.I 2013 var 476 000 av 2 330 000 innbyggjarar i emiratet emiratarabarar, medan nesten 80 % var utlendingar.
Majoriteten av innbyggjarane i Abu Dhabi er utanlandske arbeidarar frå India, Pakistan, Eritrea, Etiopia, Somalia, Bangladesh, Sri Lanka, Filippinane, Storbritannia og forskjellige land frå den arabiske verda. Somme av desse har vore i landet i mange tiår, men berre eit fåtal har fått emiratarabisk nasjonalitet.
Samferdsle
Abu Dhabi internasjonale lufthamn (AUH) er det viktigaste transportknutepunktet i byen og den nest travlaste flyplassen i landet med 9,02 millionar passasjerar i 2008,. lyplassen ligg på Abu Dhabi-øya og vart flytta der frå fastlandet i 1982. Terminalen er dominert av Etihad Airways som er det nasjonale og nest største flyselskapet i landet. Flyplassen er for tida under utbygging og skal kunne ta i mot 50 millionar passasjerar i året når utbygginga er ferdig, og dermed bli ein stor konkurrent til Dubai internasjonale lufthamn.
Kollektivtransportsystemet i Abu Dhabi omfattar offentlege bussar, taxiar, ferjer og fly. Gatetaxiane er lett gjenkjennelege og er sølvgrå med gult skilt på taket.
Den første bybussen kom i teneste kring 1969, men dette var ei uformell teneste. Det finst fleire bussruter frå Abu Dhabi til andre byar i landet. I eit forsøk på å få innbyggjarane til å ta bussen var fleire av bussrutene gratis fram til slutten av 2008.
Det er store samferdsleplanar i Abu Dhabi og fram til 2030 er det planlagt å byggje 130 km med metro og 340 km med trikk.
Kultur
Abu Dhabi har eit mangfaldig og multikulturelt samfunn. Det kulturelle avtrykket til byen er eit lite, etnisk homogent perlesamfunn som endra seg då andre etniske grupper kom til staden tidleg på 1900-talet, først iranarar og frå 1960-åra indarar og pakistanarar. Abu Dhabi har blitt kritisert for å halde fram med eit klassebasert samfunn, der utanlandske arbeidarar er i dei lågare klassane, og stundom lid under dette. Trass i at folkesetnaden er mangfaldig, har ein berre hatt eit fåtal små episiodar med etniske spaningar, hovudsakleg mellom utlendingar, i byen. Store heilagdagar i Abu Dhabi er Eid al Fitr, som markerer slutten på ramadan, Eid ul-Adha som markerer slutten på hajj og Nasjonaldagen (2. desember), som markerer grunnlegginga av Dei sameinte arabiske emirata.
Den unike samfunnsøkonomiske utviklinga i Persiabukta har gjort at Abu Dhabi generelt er meir tolerant enn naboane sine, inkludert Saudi-Arabia. Emirane har vore kjend for toleransen sin og ein kan finne kristne kyrkjer, hindutempel og sikh-gurdwaraer (men ingen synagoger) ved sidan av moskeane. Den kosmopolitiske atmosfæren veks gradvis og det finst derfor mange asiatiske og vestlege skular, kultursenter og temarestaurantar.
Abu Dhabi har fleire kulturinstitusjonar som Kulturstiftinga og Nasjonalteateret.
Utdanning
Abu Dhabi har fleire internasjonale og lokale privatskular og universitet, inkludert det statlege Dei sameinte arabiske emirata universitet i Al-Ain, New York University, Masdar vitskap- og teknologiinstitutt, New York teknologiske institutt, Higher Colleges of Technology, New York filmakademi, Paris-Sorbonne universitet Abu Dhabi og Abu Dhabi universitet in Abu Dhabi.
Alle skular i emiratet er underlagt Abu Dhabi utanningsråd.
Abu Dhabi Grand Prix
Sidan 2009 har Abu Dhabi vore vertskap for eit Formel 1-løp kvart år i november eller desember ved Yas Marina-banen, som no vert rekna som den rikaste Formel 1-banen i verda. Motorsport er populært i landet og banen har òg løp for V8 Supercars-serien.
Venskapsbyar
Abu Dhabi er venskapsby med:
Gorenjska
Gorenjska (tysk Oberkrain) er ein tradisjonell region i Slovenia. Han er ein del av det historiske habsburgske kronlandet Krain. Det tradisjonelle senteret i regionen er Ljubljana, og andre byar er Kranj, Jesenice, Tržič, Škofja Loka, Kamnik og Domžale.
Kjelder
Alta Carniola Alta Carniola Haute-Carniole Alta Carniola Carniola Hulu ゴレンスカ地方 Górna Kraina Gorenjska Верхня Крайна
Trygve Haugeland
Trygve Haugeland, fødd i Lyngdal, var ein norsk politikar frå Senterpartiet.
Regjering
Trygve Haugeland var statsråd i Miljøverndepartementet og den andre miljøvernministeren i Noreg, i regjeringa Korvald i tida 18. oktober 1972 til 5. mars 1973.
Andre verv
Trygve Haugeland var stortingsrepresentant frå Vest-Agder i perioden 1958-1961 for Bondepartiet. Han var vararepresentant i periodane 1945-1949 og 1950-1953. Han var varaordførar i Lyngdal kommune 1948-1955.
Trygve Haugeland var medlem av Den Norske Nobelkomiteen i perioden 31. mai 1974 - 31. desember 1984. Trygve Haugeland var leiar i det såkalla ressursutvalet frå 1968 til 1971, som førte fram til opprettinga av Miljøverndepartementet.
Yuji Miyahara
Yuji Miyahara er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Nagoya Grampus Eight, Avispa Fukuoka, Sagan Tosu, Cerezo Osaka og Ehime FC.
Jacob Obrecht
Jacob Obrecht (22. november 1457 eller 1458–juli 1505) var ein komponist frå Flandern i den midtre delen av den flamske skolen.
Liv og verk
Jacob Obrecht var son av Willem Obrecht, ein velhavande trompetspelar i Gent, som hadde vore tilsett hjå hertug Filip den gode av Burgund. Mora heite Llijsbette Gheraerts. Elles veit vi heller lite om barndomen hans, av di kjeldene frå denne tida er sparsame.
Obrecht har vore oppseda som korgut og seinare kyrkjemusikar i heimbygdene sine, og vert rekna som mindre vidfaren og vidgjeten enn dei andre komponistane før og etter han. Han var stort sett tilsett i byane Bergen op Zoom, Brügge, og Antwerpen, og reiste ikkje stort utanfor omkrinsen av desse. Det er kjend at han la ut på ei ferd til katedralen i Cambrai, og var to gonger i Ferrara, siste gongen for å ta over der etter Josquin des Prez. Han var der frå september 1504 til januar 1505, då hertugen i byen døydde, og sonen hans gav Obrecht sparken to veker etter. Han døydde der i juli same året, som følgje av eit utbrot av byllepest.
Det er hevda at Obrect ikkje var ein lett mann å ha i teneste (noko som er årsaka til at han ikkje var kjend som hoffkomponist). Mange av tilsettingane hans enda med at avtala vart broten, eller at han ikkje møtte opp til fastsett tid. I Cambrai vart det klaga på at han ikkje synte omsut for korgutane sine.
Ikkje di mindre vart han rekna som ein av dei beste komponistane i samtida. Johannes Tinctoris reknar han saman med dei andre «store» på 1400-talet, alt då han var 23 år gamal. Det er òg tydeleg han sette spor etter seg. At han vart meir kjend, trass i at han for heller lite i kring, skuldast at prentekunsta skaut fart på hans tid, og at han var ein av dei første komponistane som fekk notane sine trykt.
Det er messene han er mest kjend for. Han utvikla og finslipte Cantus Firmus-messa og parodimessa. Nokre gonger gjer han djerve harmoniske grep, og nyttar heller vanskeleg rytmikk mellom stemmene (ein arv frå forgjengarane). Stilen hans er rik og variert, men andre seinare komponistar gjekk heller i fotefara til Josquin des Prez, som overskygde ettermælet hans.
Beate Heieren Hundhammer
Beate Heieren Hundhammar er norsk riksrevisor og ein tidlegare norsk politikar for Høgre.
Ho var innvald på Stortinget frå Buskerud 2001–2005 og vararepresentant i periodane 1993–2001 og 2005–2009. På Stortinget var ho medlem av Stortingets sosialkomité 2001–2005. Heieren Hundhammar var medlem av Buskerud fylkesting og fylkesutvalg 1995–2003, frå 1999 som Høgres gruppeleiar. Ho har bakgrunn frå Unge Høgre, der ho var formann i Ringerike Unge Høgre 1984–1986, formann i Buskerud Unge Høgre 1986–1988 og medlem av sentralstyret 1988–1990. Seinare var ho 1. nestleiar i Buskerud Høgre frå 1994.
Ho er cand.mag. med mellomfag i statsvitskap og grunnfag i sosiologi og sosialøkonomi frå Universitetet i Oslo. Heieren Hundhammar overtok familiegarden Nordre Lerberg ved Ask på Ringerike i 1995. Etter tida på Stortinget har ho leidd det politiske sekretariatet i Kreftsamskipnaden.
Gudbrandsdølen
Gudbrandsdølen eller Gyllar-Jørn er ein slått som hovudsakleg har vore spela i Telemark. Slåtten går i tidssignaturen 6/8, og er i tradisjon etter Håvard Gibøen som for det meste funne i Dale-spelet etter han.
Namnet
Namnet Gyllar-Jørn er etter ein sylvsmed frå Gudbrandsdalen som forsikring i Telemark og forgylte søljer for folk. Det skriv seg frå eit slengjestev:
Didrik
Didrik er eit mannsnamn av tysk opphav. Det har namnedag den 7. august.
Gudbrandsdølen
Namnet
eller:
Didrik
Didrik er danna som ei lågtysk form av gammalhøgtysk Theodorik, med ledd som tyder 'folk' og 'rik, mektig, høvding', som er i slekt med norsk Tjodrek. Andre former av namnet er Diderik, Diederik, Dederick og Dietrich. Dzidrzych og Dzietrzyk med kortformene Dyt(ek), Dytko, Dytel, Dytusz og Dzietko er nokre polske former. Derrick, Jerrick og Derek er engelske former. Dirk er ei utbreidd kortform.
Gudbrandsdølen
Supplementsform
Nr 166: Knebukseslåtten, etter Kjetil Løndal, Tuddal. Nedskrift Eivind Groven 1970 (G 1895). Slåtten er i form etter Ole Kolsrud frå Heddal, og Løndal lærte han av Anund Haugan frå Heddal.
Kamvoúnia
Kamvoúnia (gresk Καμβούνια) er ein tidlegare kommune i periferieininga Kozáni i Vest-Makedonía i Hellas. Kamvoúnia vart innlemma i kommunen Sérvia-Velvendós i 2011, men inngår frå 2019 som ei kommunaleining i kommunen Sérvia.
Eday
Eday (norrønt Eiðey) er ei øy i Orknøyane i Skottland. Eday ligg i North Isles i Orknøyane om lag 25 km nord for hovudøya Mainland. Med eit areal på 27,45 kvadratkilometer er ho den niande største i øygruppa.
Geografi
Sentralt er Eday dekt av lyngheilandskap med røsslyng, torv og kalkstein. Utvinning av torv og kalkstein har vore ein av hovudnæringane på øya. Av attraksjonar på øya finn ein den ståande steinen Stone of Setter og gravkammera Vinquoy, Braeside og Huntersquoy. Eday er òg kjend for sjøfugl og for Carrick house, bygt i 1633, der sjørøvaren John Gow vart fanga.
Transport
Ein kan nå Eday både til sjøs og med fly frå Orkney Mainland. Det går ferjeruter til Backaland på Eday frå Kirkwall på Orkney Mainland.
Astrid Brekken
Brekken er utdanna cand.mag. ved Universitetet i Oslo og har dessutan hovudfag i sosiologi frå studium ved New York University (1969-71). Seinare studerte ho spansk og litteratur same stad (1995-96). Brekken verka ved distriktskontora i NRK (1963-68), men har frå 1971 vore tilsett i Opplysningsavdelinga og P2's faktaavdeling. Ho har vore programleiar i Sånn er livet (1984-), WOK og På livet laus, der ho blant anna portretterte Doris Lessing (2000).
Astrid Brekken var med i etableringa av Nyfeministene (1970) og blant initiativtakarane til Sirene, der ho verka frå 1973 til 1978. Brekken var redaktør for Syn og Segn frå 1980 til 1989. Ho har hatt faste spalter i tidsskrifta Norsk Landbruk og Bonde og småbrukar. Vidare har ho sete i Norsk språkråd og Alternativ Framtid, vore nestleiar i Norsk Kvinnesaksforening, styremedlem i Forum for Systemdebatt og medlem i Rådet for Kvinneuniversitetet.
John Garang
John Garang de Mabior var visepresident i Sudan og tidlegare leiar for opprørsgruppa SPLA (Sudan People's Liberation Army) Han var dinka, frå ein fattig familie.
Garang studerte økonomi i USA og tok doktorgrad i jordbruksøkonomi der. På 1970-talet slutta han seg til dei militære styrkane i Sudan og steig i gradene til oberstløytnant. I 1983 blei han send til Bor for å slå ned eit mytteri; 500 soldatar frå den sørlege delen av Sudan. I staden starta han en opprørshær, SPLA, som kjempa mot militærstyre og islamistisk dominans. Noko før hadde regjeringa bestemt at den islamske sharia-loven skulle gjelda i hele landet, også i det hovudsakleg ikkje-muslimske Sør-Sudan. Garang oppfordra fleire garnisonar til å gjera opprør. Mytteria markerte byrjinga på den andre borgarkrigen i Sudan, som førte til ein og ein halv million døydde i løpet av tjue år med konflikt.
SPLA fekk støtte frå Libya, Uganda og Etiopia. Styrkane til Garang kontrollerte store delar av den sørlege landsdelen, som han kalla «det nye Sudan».
Garang nekta å delta i interimregjeringa av 1985 eller vala i 1986, og blei verande opprørsleiar. Men i januar 2005 underteikna SPLA og regjeringa ein fredsavtale. Den 9. juli 2005 blei Garang svoren inn som visepresident, rett etter at han og president Omar al-Bashir underteikna ein grunnlov som etablerte ei maktdeling. Garang blei samstundes administrativ leiar for det sørlege Sudan for seks år; etter denne perioden skulle etter avtalen ei folkerøysting i sør ta stilling til eventuelt sjølvstende. Ingen kristen eller sørsudanesar hadde nokon sinne hatt ein så høg regjeringspost.
Stor-Manchester
Stor-Manchester (engelsk Greater Manchester) er eit metropolitansk grevskap i Nordvest-England med kring 2,5 millionar innbyggjarar. Det omfattar eit av dei største storbyområda i Storbritannia og består av bykommunane Bolton, Bury, Oldham, Rochdale, Stockport, Tameside, Trafford, Wigan og byane Manchester og Salford. Stor-Manchester vart oppretta 1. april 1974.
Stor-Manchester grevskapsråd vart nedlagd i 1986 og sidan den gong har bykommunane i røynda vore sameinte styresmakter. Fleire tenester vert samordna i grevskapet gjennom Association of Greater Manchester Authorities.
Før grevskapet vart skipa vart namnet SELNEC nytta om dette området. Det stod for «South East Lancashire North East Cheshire». Stor-Manchester er sett saman av 70 tidlegare lokale distrikt frå dei tidlagere administrative grevskapa Lancashire, Cheshire og West Riding of Yorkshire og åtte sjølvstendige bykommunar..
Turbulens
Turbulens er eit samleomgrep innom først og fremst straumningsmekanikk (som aerodynamikk og hydrodynamikk), for dei strøymingane som skjer ved forholdsvis høg fart, store friksjonskrefter og låg viskositet. Ein annan måte å seie det på, er at turbulens kan skje ved høge reynoldstal. Det finst ingen eksakt definisjon av turbulens.
Ei strøyming som ikkje er turbulent vert kalla laminær strøyming.
Ved turbulens vert det danna relativt store virvlar som etterpå dannar fleire mindre virvlar, som i sin tur etter kvart vert løyste opp gjennom at rørsleenergien vert til varme. Tendensen at storskala-variasjonar etterpå omdannast til småskala-variasjonar gjeld òg for andre skalarar.
Ofte er det fordelar med å maksimere eller minimere turbulensen. Ved kjemiske prosessar som til dømes forbrenning i ein bilmotor, er det ein fordel med mykje turbulens, då dette fordeler gassane betre og gjev ei reinare forbrenning.
Turbulens i atmosfæren
Atmosfærisk turbulens kan vere viktig for både luftfart og for spreiing av luftforureining.
I sterk vind vil ein få dynamisk turbulens nær bakken når lufta passerer hindringar og kupert terreng. Dynamisk turbulens vil ein òg få i vindskjer, særleg i utkanten av det sterke vindfeltet. Jetstraumane er døme på dette der ein kan få klårluftsturbulens.
Ustabil luft, som ein kan få når varme frå jordoverflata fører til konveksjon, fører til termisk turbulens. Den vertikale luftrørsla kan verte særs kraftig i samband med cumulonimbusskyer, gjerne opp mot 20-30 m/s. Dette er kraftig nok vind til å kaste fly opp og ned og i somme, ekstreme tilfelle føre til at dei kjem ut av kontroll. Det er derimot mogeleg å oppdage område med kraftig turbulens med instrument ombord på flya, slik at dei kan fly utanom.
Julie Christiansen
Julie Christiansen er ein norsk statsvitar og tidlegare politikar for Høgre.
Ho er fødd i Harstad, men vakse opp i Oppegård sør i Akershus. Ho har examen artium frå Oppegård videregående skole frå 1987 og er cand.mag. med mellomfag i statsvitskap og grunnfag i sosialøkonomi og idéhistorie frå Universitetet i Oslo frå 1994. I 1995 hadde ho eit studieopphald ved George Washington University, der ho studerte amerikansk utanrikspolitikk. Christiansen er òg cand.polit. frå Universitetet i Oslo frå 2007. Ho var tilsett i Høgre si EU-stab i 1994, stipendiat i Den norske atlanterhavskomité 1995–1997, utanrikspolitisk rådgjevar for Høgres stortinggruppe 1998–2001 og studentstipendiat ved Norsk utanrikspolitisk institutt (NUPI) 2006–2007. Frå 2009 er ho seniorrådgjevar ved Divisjon for energi, ressursar og miljø i Noregs forskningsråd.
Christiansen var nestleiar i Akershus Unge Høgre 1989–1990, 2. nestleiar i Unge Høgre 1990–1992 og 1. nestleiar samestades 1992–1994. Ho var medlem av Oppegård kommunestyre 1987–1995, 4. vararepresentant til Stortinget frå Akershus 1989–1997, 1. vararepresentant 1997–2001 og fast innvalgt representant 2001–2005. Av dei øvrige verva hennar kan nemnast leiar i Norges Gymnasiastsamband 1988–1989, styreleiar i Organising Bureau of European School Student Unions (OBESSU) 1989–1990, styremedlem i Folk og Forsvar 1992–1994, nestleiar i Akershus Høgre 1999–2003, nestleiar i Europabevegelsen 1999–2001, leier i Høgre si EU-utval 2006–2008 og styremedlem i Redd Barna frå 2007.
Grashoppesongar
Grashoppesongaren (Locustella naevia) er ein fugleart i sumpsongarfamilien, Locustellidae, han var tidlegare medlem i songarfamilien.
Utsjånad, lyd og feltkjenneteikn
Grashoppesongaren er om lag 12 til 14 cm lang og veg 14 til 20 gram. I Noreg finst det to fargevariantar. Oversida er i begge tilfella olivenbrun med striper. Undersida er enten gulkvit med svake striper framme på brystet, eller lyst gråaktig utan striper. Hoer og hannar har same fargar.
Songen let som «sirrrr» og minner om lyden frå ei grashoppe, noko som har gitt fuglen namn. Fuglen er sky, held seg helst på marka og unngår å flyge. Han er derfor vanskeleg å observere og røpar seg mest i samband med songen.
Biotop og utbreiing
Grashoppesongaren lever i opne landskap, fuktige enger, våtmarker, ved elvebreidder og på heier. Fuglen hekker i store delar av Europa og nordre delar av Asia. Til Noreg har han kome ganske seint. Første gong registrert i 1883 på Jæren. Arten var registrert her i landet berre to gongar før 1949. Sidan auka talet på fuglar fram til 1980, då det stabiliserte seg. Jæren er det norske kjerneområdet for arten, men også Lista har ein liten fast bestand. Elles hekker arten spreidd og uregelmessig nordover langs kysten til Nord-Trøndelag, og på Austlandet. Grashoppesongaren er trekkfugl og overvintrar i tropisk Afrika. Dei første individa kjem til Jæren i slutten av april, og dei fleste revirhevdande hannane er komne før midten av mai. Dei fleste individa reiser frå hekkeområda i august. Arten vert registrert spreidd og tilfeldig fram til byrjinga av oktober, men desse individa kjem truleg ikkje frå den norske hekkebestanden.
Hekking
Fuglen vert kjønnsmoden etter eit år. Hekkeperioden strekker seg frå mai til byrjinga av august. I utlandet er to kull det normale. I Noreg finst det lite informasjon om talet på kull. Paret bygg eit skålforma reir av strå, lauv og gras og gøymer det i tett vegetasjon på marka. Hoa legg 4 til 7, oftast 5 eller 6, kvitfiolette flekkete egg. Begge foreldra ruger i 12 til 15 dagar. Ungane vert i reiret i 10 til 12 dagar.
Føde
Grashoppesongaren et edderkoppar, sniglar, insekt og insektlarver.
Richard Wright
Richard William «Rick» Wright var ein britisk sjølvlærd pianist og tangentinstrumentalist som er mest kjend for si lange karriere i bandet Pink Floyd.
Han var eit av medlemmane som starta bandet i 1965, og var og med i dei tidlege utgåvene av bandet, Sigma 6 og The (Screaming) Abdabs. Sjølv om han ikkje medverka like mykje på låtskrivarsida som sine bandkollegaer Roger Waters og David Gilmour, var lyden frå Wright sine orgel, piano og synthesizerar ein svært viktig del av lydbilete til Pink Floyd. Den første tida til Pink Floyd vart Rick Wright (i lag med Syd Barrett, som skreiv dei fleste songane i starten) sett på som ei av dei dominerande musikalske drivkreftene i bandet, og skreiv og song fleire songar i 1967-1968. Etter kvart som måla og lydbilete til bandet endra seg, skreiv Wright færre songar og fokuserte meir på å medverke med sin særeigne spelestil, lange instrumentalkomposisjonar som «Interstellar Overdrive», «A Saucerful of Secrets», «Careful With That Axe, Eugene», «One Of These Days» og musikalske tema til filmar (More, Zabriskie Point og Obscured by Clouds). Han medverka òg på dei lange, episke komposisjonane til Pink Floyd som «Atom Heart Mother», «Echoes» og «Shine On You Crazy Diamond». Hans mest populære komposisjonar er «The Great Gig in the Sky» og «Us and Them» frå The Dark Side of the Moon i 1973.
Wright sin stil blanda jazz og neoklassisk musikk med enkle harmoniske struktuarar frå dei meir blues- og viseprega songane til Roger Waters og David Gilmour. I motsetnad til samtidige tangentspelarar som Rick Wakeman, Tony Banks eller Keith Emerson, spela ikkje Wright så ofte soloar, men ein kan finne soloane hans i songar som «Atom Heart Mother», «Echoes», «Any Colour You Like», «Shine On You Crazy Diamond», «Welcome to the Machine», «Dogs», «Run Like Hell» og «Keep Talking». Wright er kjend for sine spøkjelsesaktige og atmosfæriske lydkulissar, slik som byrjinga av «Echoes», orgelet på konsertversjonar av «Careful With That Axe, Eugene» og «Set The Controls for the Heart of the Sun», Minimoogsoloane i «Any Colour You Like» og «Shine On You Crazy Diamond» og dei jazzaktige elektriske pianopartia i «Money», «Time» og «Sheep». I «A Saucerful of Secrets» og «Sysyphus» eksperimenterte han med «handsama» piano, og i «Sysyphus» vart det òg brukt ein del Mellotron, som var uvanleg for Pink Floyd. Wright brukte òg indiske modalskalaer (frygisk skala) i «Set The Controls for the Heart of the Sun» og «Matilda Mother». Sjølv om Wright sjeldan vert nemnd blant dei store synthesizerspelarane, er det velkjend at Wright sitt arbeid for Pink Floyd har vore banebrytande.
Pink Floyd-karriere
Den aller første tida av bandet dreiv Wright med blåseinstrument før han gjekk over til Farfisaorgel på scenen (i tillegg til piano og hammondorgel i studio). Ei kort periode i 1969 spelte han òg vibrafon på eit par av bandet sine songar og på enkelte konsertar, i tillegg til trombone på «Biding My Time». I åra med Syd Barrett brukte Wright Farfisaorgelet mykje gjennom ekkoeffektar for å få den spesielle «psykedeliske» lyden bandet vart kjend for. I tida etter Barrett byrja han å bruke hammondorgel ein del på konsertar, og etter kvart flygel då «Echoes» vart ein fast del av konsertane deira. På turnéar etter The Dark Side of the Moon var Farfisaorgelet lite brukt, men det vart brakt tilbake igjen for David Gilmour sin On an Island-turné der Wright medverka. Fleire andre instrument vart derimot brukt, som Fender Rhodes, Wurlitzer og andre elektriske piano, VCS 3, Minimoog, ARP-synthesizerar og Prophet 5-synthesizer. Sidan 1987 har Wright heldt seg mykje til digitale Kurzweilsynthesizerar.
I 1984 danna Wright ein ny musikalsk duo med Dave Harris (frå bandet Fashion) kalla Zee. Dei signerte ein platekontrakt med Atlantic Records og gav berre ut eitt album, Identity, som fekk dårlege kritikkar og selde lite. Wright forlét Zee i 1986 for å bli med i Pink Floyd igjen etter at Waters forlét bandet. På grunn av retts- og kontraktsmessige årsaker vart han «leigd» inn som musikar, og var ikkje eit offisielt medlem av bandet då dei gav ut albumet A Momentary Lapse of Reason i 1987. Under verdsturnéen like etter kunne derimot Wright igjen kalle seg eit medlem av Pink Floyd, og i 1994 medverka han som låtskrivar på fem songar på The Division Bell, i tillegg til å synge «Wearing the Inside Out».
Det siste tiåret
I 1996 gav Wright ut sitt andre soloalbumn, Broken China, som inkluderte Sinéad O'Connor på vokal, Pino Palladino på bass, Manu Katché på trommer og Dominic Miller og Tim Renwick på gitar. Broken China vart rekna for å vere langt meir fokusert og betre album enn Wet Dream. Wright fekk hjelp av Anthony Moore som var medlåtskrivar på mange av songane.
2. juli 2005 stod Wright igjen på same scene som Gilmour, Mason og Waters for første gong sidan The Wall-konsertane i 1981. Denne gongen var det Live 8-konserten i London. I november 2005 måtte Wright ha ein augeoperasjon for katarakt, og derfor kunne han ikkje delta då Pink Floyd vart tildelt ein plass i det britske ærsgalleriet for rock.
Wright døydde av kreft i 2008
Tradisjonell pop
Tradisjonell pop eller klassisk pop er eit musikalsk omgrep som omfattar vestleg (og særleg amerikansk) popmusikk som kom før rock and roll i midten av 1950-åra eller som eksisterte samstundes med rock and roll, men som oppstod før rock and roll. Han var før rock 'n' roll ein av dei mest kommersielle musikksjangrane i vestleg kultur. Uttrykket popstandardard, standardsongar eller standardrepertoar vert nytta om dei mest populære og varige songane frå denne musikkstilen.
Opphav
Klassisk pop femner om songar som kom frå musikalsongar frå Broadway og Hollywood frå om lag den første verdskrigen til 1950-talet. Komponistar som skreiv denne type songar var mellom anna Irving Berlin, Harold Arlen, Jerome Kern, George Gershwin og Ira Gershwin, Richard Rodgers, Lorenz Hart, Oscar Hammerstein, Johnny Mercer, Dorothy Fields, Hoagy Carmichael og Cole Porter.
Storbandperioden utvikla etter kvart fleire standardsongar. Bandleiarar som Tommy Dorsey, Cab Calloway, Benny Goodman og Count Basie var stadig nyskapande. Storbandsongarar, som tidlegare hadde vore rekna som solistar og som sjeldan utmerka seg, vart no store artistar, som Frank Sinatra, Doris Day, Ella Fitzgerald og Dinah Shore.
Sjangeren bestod av mange oppsiktsvekkjande og mangfaldige songarar, låtskrivarar og stilskaparar. Jazzpionerar som Louis Armstrong, Duke Ellington og Paul Whiteman gjorde jazzmusikk populært for store publikum. Samstundes skriv låtskrivarar i Tin Pan Alley og på Broadway mange songar som vart standardlåtar. Kort tid etter introduserte radio musikken til millionar av lyttarar, ofte skrive av artistar som Hoagy Carmichael, eller sunge i ein meir roleg og personleg stil av croonerar som Rudy Vallee eller Bing Crosby.
Det som skil standardsongane frå andre populære songar i denne tidsperioden var at standardsongane kom til å verte huska heilt fram til vår tid. Mange av låtskrivarane i denne perioden skreiv fleire standardsongar, medan andre som «Learning the Blues» av Dolores Silver og «Willow Weep for Me» av Ann Ronell kan reknast som denne perioden sine «one hit wonders», songar av låtskrivarar som berre fekk denne eine hitten.
I seinare tiår har standardlåtane kome frå band og orkester leia av artistar som Guy Lombardo, Nelson Riddle, Rosemary Clooney og Dean Martin. Mange artistar har gjort karrierar på å tolke standardrepertoaret som Ella Fitzgerald, Billie Holiday, Frank Sinatra, Lena Horne, Tony Bennett, Vic Damone, Johnny Mathis, Barbra Streisand, Peggy Lee, Sammy Davis Jr., Mel Tormé, Sarah Vaughan, Eydie Gorme, Andy Williams, Nancy Wilson, Jack Jones, Steve Lawrence og Cleo Laine.
Hideaki Tominaga
Hideaki Tominaga er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Adresseavisen
Adresseavisen, oftast kalla Adress(e)avisa' eller Adressa i daglegtale, er den eldste framleis eksisterande avisa i Noreg og kjem ut i Trondheim. Adresseavisen er ei dagsavis som kjem ut alle dagar i veka unnateke sundag.
Hideaki Tominaga
Han spela for klubbane Nagoya Grampus Eight, Sagan Tosu, Shonan Bellmare, Ventforet Kofu, Yokohama FC og Blaublitz Akita.
Tradisjonell pop
Opphav
I andre sjangrar som country, fekk Patsy Cline og klassiske artistar som Victor Borge, sine største suksessar når dei kryssa over til pop eller framførte songar på popshow som Toast of the Town.
Adresseavisen
Avisa kom ut første gong den 3. juli 1767 under namnet Kongelig allene priviligerede Trondhiems Adresse Contoirs Efterretninger. Etter fleire namneendringar fekk ho i 1927 det noverande namnet Adresseavisen.
Tradisjonell pop
Opphav
Fleire artistar i dag har arbeida med stilar innan tradisjonell pop, som Harry Connick, Jr., Michael Bublé, Diana Krall, Stacey Kent, John Pizzarelli, Karrin Allyson, Madeleine Peyroux, Jane Monheit og Maude Maggart, og av kabaretsongarar som Andrea Marcovicci og Bobby Short.
Adresseavisen
Eigarskap
Hovudeigarane av Adresseavisen er Schibsted (34,3 %), Orkla Media (18,7 %) og Must Invest AS (17,9 %). Avisa er sjølv eigar av avisene Fosna-Folket, Innherreds Folkeblad og Verdalingen, Levanger-Avisa, Sør-Trøndelag, Trønderbladet og fjernsynskanalen TVadressa. Ho har aksjar i Hitra-Frøya Lokalavis og Kanal 24.
Tradisjonell pop
Etter rock and roll
Då rock and roll dukka opp i 1950-åra vart mykje av den tradisjonelle popen, som ungdomane såg på som foreldra sin musikk, pressa til side. Popmusikk sunge av Sinatra, Ella Fitzgerald, Peggy Lee og deira samtidige vart forvist til heismusikk og klubbar i Las Vegas og andre stader på 1960- og 1970-talet.
Etter Ronstad har fleire andre rock- og popstjerner gjort liknande prosjekt innan tradisjonell pop for ein større kommersiell marknad. Nokre av desse artistane er Cyndi Lauper, Sheena Easton, Queen Latifah, Willie Nelson, Joan Osborne, Rita Coolidge, Robbie Williams og Rod Stewart.
Tradisjonell pop i dag
Då lounge-kulturen oppstod på midten av 1990-åra førte dette til ny interesse for musikken, stilen og artistane som framførte tradisjonell pop i tida før rock, som Rat Pack og artistar innan exotica.
Suffolk
Suffolk er eit ikkje-metropolitansk grevskap i East Anglia i England. Det grensar til Norfolk i nord, Cambridgeshire i vest og Essex i sør. Nordsjøen ligg i aust. Administrasjonsbye er Ipswich og andre viktige byar er Lowestoft, Bury St Edmunds og Felixstowe, ei av dei største containerhamnene i Europa.
Grevskapet er lågtliggande med få åsar og stort sett våtmarksområde og dyrkbar mark med våtmarksområdet The Broads i nord.
Frå 1889 til 1974 var Suffolk delt i to administrative grevskap, East Suffolk og West Suffolk med administrasjonssenter i respektive Ispwich og Bury St Edmunds. Det er ingen sameinte styresmakter i Suffolk og det seremonielle og det administrative grevskapet har derfor same grenser.
1070 Tunica
1070 Tunica er ein asteroide i det ytre av hovudbeltet og går i bane innanfor asteroidefamilien Tunica. Han blei oppdaga den 1. september 1926 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Finn Kristian Marthinsen
Finn Kristian Marthinsen er ein norsk politikar for KrF. Han vart innvald på Stortinget frå Buskerud i 1997 og attvald i 2001. Ved valet i 2005 fall Buskerud-mandatet ut. Han er teolog frå Meiningheitsfakultetet, og har arbeidd som sjømannsprest, forsamlingsprest og som generalsekretær i Blå Kross. Etter at han slutta på Stortinget, vart han sokneprest i heimbyen sin Drammen.
Dukkpetrellar
Dukkpetrellar (Pelecanoides) er ei biologisk slekt av sjøfuglar i stormfuglfamilien, ein familie som saman med albatrossfamilien og stormsvalefamilien utgjer ordenen stormfuglar, Procellariiformes.
Det er til saman fire artar i denne slekta, og dei fire artane er innbyrdes mykje like og særs vanskelege og skilje, kjenneteikn er berre små skilnader i farger på fjørdrakta og i nebbkonstruksjonen. Dette er alkefuglliknande, små petrellar som lever på sørlege hav. Likskapen med alkefuglane skuldast konvergent evolusjon, begge fuglegruppene beitar under havoverflata, men nokre forskarar har tidlegare ymta om at likskapane kan slektskapar.
Skildring
Dukkpetrellar er små petrellar som måler mellom 19–23 cm og veg mellom 120-200 gram. Dei fire artane er svært like i utsjånad, og vanskelege å artsfastsetje når dei ligg på sjøen. Dei er best åtskilte av storleiken og på nebbforma. Fjørdrakta skin i svart på oversida og er kvit på undersida. Vengene er korte, spesielt med omsyn til den totale kroppsstorleiken, og blir brukte i eit svært karakteristisk flyging med summande lyd. Denne flyginga går lågt over vatnet, og dukkpetrellar vil flyge gjennom bølgjetoppar utan avvik frå flygeretninga. I vatnet er vengene halvt samanfolda og blir brukte som padleårer for å drive fuglen fram etter bytet.
Jamført med andre stormfuglar, er dukkpetrellane dårlegare flygarar, men betre tilpassa livet på og under havoverflata. To av dei fire artane i slekta, humboldtdukkpetrell og magellandukkpetrell, har eit svært avgrensa leveområde, ved kysten av Sør-Amerika, medan dei to andre artane kortnebbdukkpetrell og smalnebbdukkpetrell har eit vidt leveområde i hava i sør, dei hekkar på New Zealand, sub-antarktiske øyar i Indiahavet og øyar i det Sør-Atlanteren som Tristan da Cunha.
Føda til dukkpetrellane er små krepsdyr, slik som hoppekreps og amphipoda Themisto gaudichaudii. Dei tar òg småfisk og blekksprut. Dei har fleire tilpassingar for å vere gode fiskarar, slik som korte kraftige venger, ein strupepose for lagring av mat, og nasebora har opninga opp heller enn fram som på andre stormfuglar.
Dukkpetrellane er kolonirugarar på øyar. Dei legg eitt kvitt egg i ei hòle i mjuk jord. Dei er nattaktive. Perioden frå klekking til ungane kjem på vatnet er på rundt 45 - 60 dagar, men når ungane er komne ut på havet kan dei klare seg på eige hand.
To artar i dukkpetrellslekta er blant dei mest talrike i verda, kortnebbdukkpetrell og smalnebbdukkpetrell har fleire millionar par kvar. Humboldtdukkpetrellen derimot er trua av guanoutvinning, introduserte artar og klimaendringar, og er oppført som ein truga art.
Dei fire artane i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2016 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Talet 11
Talet elleve (11) er det femte primtalet og det einaste primtalet mellom 7 og 13. I heiltalsrekkja kjem det etter talet ti og før talet tolv.
Fevik
Fevik er ei bygd i Grimstad kommune i Agder fylke. Staden ligg ved Fevikkilen, om lag åtte kilometer nordaust for Grimstad sentrum, og om lag tolv kilometer sørvest for Arendal sentrum. Riksveg 420 går gjennom Fevik, og Europaveg 18 går like nordom.
Fevik er eit populært reisemål sommarstid, og turisme er ein viktig næringsveg, men dette var meir utprega på 1950- og 1960-talet.
Fevik var tidlegare definert som tettstad, men frå 1. januar 2013 slo Statistisk sentralbyrå det saman med tettstaden Arendal.
Kilsund
Kilsund er ein tettstad i Arendal kommune i Agder fylke. Kilsund ligg ved Kilsundet, på Tverrdalsøya og Flostaøya. Tettstaden har.
132
132 (CXXXII) var eit skotår som byrja på ein måndag i den julianske kalenderen. I samtida i Romarriket var det kjent som året då Serius og Sergianus var konsular, eller sjeldnare som år 885 ab urbe condita.
Eidsvoll kommune
Eidsvoll er ein kommune på Romerike i Viken fylke. Kommunen ligg kring sørenden av innsjøen Mjøsa og øvre del av elva Vorma som renn ut av Mjøsa. I nord og aust grenser kommunen til Innlandet fylke, med grense til kommunane Østre Toten og Stange i nord, til Nord-Odal i aust, til Nes i søraust, til Ullensaker i sør, og til Nannestad og Hurdal i vest. Desse grensene stammer frå 1964, då kommunane Eidsvoll og Feiring vart slege saman. Frå grensa mot Ullensaker i sør til Stange i nord er det om lag 35 kilometer.
Štajerska
Štajerska tysk Untersteiermark, latin Styria) er ein historisk region nordaust i Slovenia, som utgjer den sørlege tredjedelen av det tidlegare hertugdømet Steiermark.
Hertugdømet Steiermark eksisterte som ein politisk eining frå 1100-talet til 1918, då han vart delt inn i tra tradisjonelle regionar. Den nordlege delen av det tidlegare hertugdømet utgjer i dag Steiermark i Austerrike, medan den sørlegaste tredjedelen hovudsakleg hadde slovensktalande innbyggjarar, og vert òg kalla Nedre Steiermark.
Eidsvoll kommune
Kommuneadministrasjonen held til i tettstaden Sundet på austsida av elva Vorma, medan Eidsvoll kyrkje og Eidsvoll jarnbanestasjon ligg på vestsida av elva.