cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fylkesveg 6670
Fylkesveg 6670 går mellom Haugan i Malvik kommune og Kuset i Trondheim kommune. Vegen er 10,7 km lang.
Or Yehuda
Or Yehuda (hebraisk skrift אוֹר יְהוּדָה) er ein by i Tel Aviv distrikt i Israel. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde byen 35 262 innbyggjarar mot slutten av 2012.
Fylkesveg 6670
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 873 i Sør-Trøndelag.
Or Yehuda
Historie
Or Yehuda ligg på staden til den bibelske byen Kefar Ono. Den moderne byen vart grunnlagd i 1950 på landområdet til dei fråflytta arabiske landsbyane Saqiya og Kfar 'Ana. Jødar frå Irak og Nord-Afrika slo seg ned der. I 1988 fekk Or Yehuda bystatus. I april 2001 sprengde sjølvmordsbombarar frå Hamas ein bil i Or Yehuda og skadde åtte personar.
I 2008 vart Ef'al regionale kommune, inkludert Ramat Pinkas (hebraisk skrift רָמַת פִּנְקָס) slått saman med Or Yehuda.
Venskapsbyar
Or Yehuda er venskapsby med:
Solparakitt
Solparakitt (Aratinga solstitialis) er ein mellomstor, kraftig farga papegøye som er stadeigen til eit lite, avgrensa område i nordaustlege Sør-Amerika. Hannar og hoer har same utsjånad, med gyllengul som dominerande farge i fjørdrakta og oransje underside og kinn. Solparakittar er særs sosiale fuglar, som vanlegvis lever i flokkar. Dei dannar monogame par for reproduksjon, og hekkar i hòlrom i palmar. Dei blir ofte avla i fuglerøkt og kan leve opptil 30 år i fangenskap.
Arten er under stort press, truga av fangst til burfuglhandel. Populasjonen i naturen er i tilbakegang og tel mindre enn 4000 individ.
Skildring
Kroppslengde for solparakittar rundt 30 centimeter. Kjønna har lik fjørdrakt, vaksne fuglar med kraftig gulfarge på krona (oversida av hovudet), på nakke, skuldrer, dei små vengdekkfjørene, tuppane på dei store vengdekkfjørene, brystet og buken. Andletet og buken er oransje med raudt rundt øyra. Basen av dei store vengdekkfjørene, samt tertialane og basen av handsvingfjørene er grøne, medan armsvingfjørene, tuppane på handsvingfjørene og dei fleste primærdekkfjørene er mørkeblå. Halen er olivengrøn med ein blå tupp. Sett frå undersida er alle flygefjørene mørkegrå. Nebbet er svart. Beina og augeringen er grå, men sistnemnde glir ofte til kvitt i fuglerøkt. Solparakitten er overflatisk lik gullparakitt, som skil seg mellom anna med bleikt nebb.
Juvenile solparakittar viser ein gjennomgåande grøn fjørdrakt, og liknar svovelparakittar på tilsvarande alder. Den karakteristiske gule, oransje og raudaktige fargen på ryggen, buken og hovudet blir utvikla med aukande mognad.
Utbreiingsområdet for solparakittar er skildra som eit avgrensa område i nordaustlege hjørnet av Roraima i det nordvestlegaste Brasil og inn i tilgrensande sørvestlege Guyana. Det litle leveområdet er no mykje fragmentert fordi populasjonen er så kraftig uttynna og redusert.
Dei eksakte økologiske krava til habitat er framleis relativt dårleg kjente. Dei er rapporterte i opne savannar, savanneskogar og andre dels skogkledde område, ved utkanten av fuktige skogar - gjerne sesongmessige overfløymde skogar.
Som andre medlemmar av slekta Aratinga, er solparakitten mykje sosial og trivst i store flokkar på 20 til 30 individ. Dei forlèt sjeldan flokken sin. Flokkar er relativt stille medan dei beitar, men er kjente for å vere veldig vokale og gjere høge lydar når dei er i flukt. Dei er snøgge, med direkte flukt og kan flytte seg mange kilometer på ein enkelt dag. Elles er relativt lite kjent om åtferda deira i naturen. Føda er lite kjent, men inkluderer frukt og bær.
Status
Denne arten er truga av fangst for burfuglhandel. Status for solparakittar er frå 2008 registrert som truga av IUCN. Habitatstap kan vere medverkande til nedgangen av populasjonen. Estimat for populasjonen er per 2018 1500 til 4000 individ, sannsynlegvis færre enn 2500, dei fleste i Brasil, og innanfor eit avgrensa, avtakande og fragmentert område.
Taksonomi
Solparakitten var ein av dei mange artane som Linné opphavleg skildra på 1700-talet, i Systema Naturae. Som Linné gjorde med mange av papegøyane han skildra, plasserte han denne arten i slekta Psittacus, men arten har sidan blitt flytta til den allment aksepterte Aratinga, som inneheld ei totalt seks liknande artar, medan Psittacus no er avgrensa til ein einaste art, den afrikanske jako. Det spesifikke epitet solstitialis er avleidd frå latinsk for sommar ('solstitium' > sommar ) og refererer til den gylne fjørdrakta.
Solparakitten er monotypisk, men Aratinga solstitialis-komplekset inneheld tre ekstra artar frå Brasil: jandayaparakitt, A. jandaya, eldkroneparakitt, A. auricapillus og svovelparakitt, A. maculata. Alle tre har tidvis blitt vurderte som underartar av solparakitten, men dei siste vurderingane opprettheld statusen som separate artar. Alternativt har solparakitten og svovelparakitt tidlegare blitt foreslått å representera ein art, medan jendayaparakitten og eldkroneparakitten i det fallet representerer ein annan art. Solparakitt, jandayaparakitt og eldkroneparakitt vil alle krysse i fuglerøkt, sannsynlegvis  òg svovelparakitt.
Stenhousebreen
Stenhousebreen er ein liten isbre som flyt til enden av Visca Anchorage like vest for Stenhouse Bluff på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han vart kartlagd, men ikkje namngjeven av Den franske antarktisekspedisjonen i 1908–10. under Charcot. Namnet Vest-Stenhousebreen vart nytta lokalt om denne breen i 1958 i samband med plasseringa nær Stenhouse Bluff, men den kortare namneforma vart tilrådd av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960.
Tresfjord museum
Tresfjord museum er eit bygdemuseum i bygda Tresfjord i Vestnes kommune i Møre og Romsdal.
Museet vart opna i 1949 og har ulike gardsbygningar frå 1800-talet.
I tillegg har museet ein skreddarverkstad frå 1900-talet.
Alert Point
Alert Point er eit nes som ligg ved nordsida av munningen av Purvisbreen i Possession Bay, på nordkysten av Sør-Georgia. Det vart kartlagd av Discovery Investigations (DI) i 1928–29 og kalla opp etter motorbåten deira «Alert».
Ja'far i Hadhramaut
Ja`far er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Sweeney Mountains
Sweeney Mountains er ei gruppe moderat høge fjell i Palmer Land i Antarktis. Dei strekkjer seg over 64 km og ligg kring 48 km nord for Hauberg Mountains. Av fjell i fjellkjeda finn ein mellom anna Mount Edward og Hagerty Peak.
Ho vart oppdaga av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947-48, under Finn Rønne, som namngav fjella etter Edward C. Sweeney, som støtta ekspedisjonen.
Shadows and Light av Joni Mitchell
Shadows and Light er eit dobbelt konsertalbum av Joni Mitchell frå 1980, spelt inn i Santa Barbara County Bowl i september 1979 under Mingus-turneen. Konsertfilmen vart gjeven ut på VHS og DVD.
Innhald
Alle spor av Joni Mitchell, utanom der andre er nemnde.
Terje Sørvik
Terje Sørvik er ein norsk verftsarbeidar og politikar frå Ottersøya, busett i Rørvik. Han er sidan 2021 stortingsrepresentant frå Nord-Trøndelag for Arbeidarpartiet.
Sørvik arbeidde i 24 år med skipsbygging, mellom anna som sveisar. I 13 år var han personsjef ved Moen Slip på Kolvereid. Frå 2009 til 2011 var han sysselsett med å etablere ei avdeling på Kolvereid for bedrifta Ytre Namdal Vekst.
Sørvik var medlem i Vikna kommunestyre periodane 2007–2011 og 2015–2019. Han hadde plass i Nord-Trøndelag fylkesting frå 2007 til fylka Nord- og Sør-Trøndelag i 2018 vart slått saman. I åra 2011 var han fylkesråd for regional utvikling, frå 2013 var han også nestleiar i fylkesrådet. Etter fylkessamanslåinga var han medlem av Trøndelag fylkesting og leiar i hovedutvalet for næring. Ved stortingsvalet 2021 var han Arbeidarpartiet sin andrekandidat i Nord-Trøndelag, kom inn i Stortinget med god margin. På Tinget er han medlem i Kommunal og forvaltningskomiteen.
Usherbreen
Usherbreen er ein isbre som er nesten 7 km lang, og som flyt nordvest og ut i sjøen mellom Stigant og Davey Point på nordkysten av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter J. Usher, kaptein på «Caraquet» frå Liverpool, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1821-22.
Hejira av Joni Mitchell
Hejira er det åttande studioalbumet til den kanadiske visesongaren Joni Mitchell. Songane på albumet vart skrivne under ei rekkje bilturar i 1975 og 1976, og syner til hendingar som skjedde på desse turane, mellom anna romantiske forhold ho hadde på den tida. Songane er tekstrike med bandlaus bass av Jaco Pastorius (som Mitchell nettopp hadde møtt), og Hejira held fram den musikalske reisa hennar bort frå pop mot ein friare, jazzinspirert musikk, som ho kom til å spele mykje på seinare innspelingar. Somme av songane vart skrivne medan Mitchell reiste som medlem av Rolling Thunder Revue-turneen til Bob Dylan og ho framførte opningssporet på albumet med The Band på den siste konserten deira (seinare gjeve ut som Martin Scorsese-filmen The Last Waltz).
Albumet selde ikkje like godt som føregangarane, og nådde 22. plassen på i heimlandet Canada. Det nådde 13. plassen på Billboard 200-lista i USA, der det selde til gullplate, og 11. plassen i Storbritannia der det selde til sølvplate. Albumet fekk generelt god kritikk og har i seinare år blitt rekna som eit av høgdepunkta i karrieren hennar.
Innspeling
I følgje Mitchell vart albumet skrive under og etter tre reiser ho føretok seg seint i 1975 og tidleg i 1976. Den første var ein kort periode som medlem av Bob Dylan-turneen Rolling Thunder Revue seint i 1975. På denne tida var ho byrja å misbruke kokain og det kom til å ta ho fleire år å bli kvitt misbruket.
I februar 1976 skulle Mitchell spele seks veker med konsertar i USA for å marknadsføre The Hissing of Summer Lawns. Men forholdet mellom Mitchell og kjærasten hennar John Guerin (som var trommeslagaren hennar på desse konsertane) var dårleg, kanskje fordi Mitchell hadde ein affære med skodespelaren Sam Shepard under Rolling Thunder Revue. Stemninga vart så dårleg at turneen måtte avsluttast då halvparten var unnagjort.
Under somme av soloreisene hennar, gjekk Mitchell med ein raud parykk, solbriller og sa til ulike framande ho møtte at ho heitte «Charlene Latimer» eller «Joan Black». Trass i forkledinga vart Mitchell stundom gjenkjent.
Under innspelinga av albuma Court and Spark og The Hissing of Summer Lawns, vart Mitchell stadig meir frustrert av rockemusikarar ho hadde leigd inn til å spele musikken sin. «...Det var ornamenterte tonar og småting som eg tenkte kom til å forsvinne i lyden.» Studiomusikarane rådde så Mitchell i å sjå seg om etter jazzmusikarar til å spele med ho på plata. I tillegg vart forholdet hennar til trommeslagaren John Guerin (som hadde vart gjennom store delar av midten av 1970-åra) med på å påverke henne til å gå meir i retning av eksperimentell jazz og lenger bort frå røtene hennar i folk og pop.
Etter å ha spelt inn grunnspora til det som vart Hejira, møtte Mitchell bassisten Jaco Pastorius og dei fann raskt dei musikalske tonane saman. Mitchell var misnøgd med det ho kalla den «daude, fjerne basslyden» frå 1960-åra og tidleg i 1970-åra, og byrja å lure på kvifor basspartane alltid måtte spele roten av akkordane. Ho overdubba basspartane hans på fire av spora på Hejira og gav ut albumet i november 1976.
Albumet er dominert av gitaren til Mitchell og den bandlause bassen til Pastorius og hadde mange inspirasjonskjelder, men var likevel meir samanhengande og tilgjengeleg enn somme av dei meir jazzorienterte albuma hennar seinare. «Coyote», «Amelia» og «Hejira» vart faste konertsongar, særskild etter konsertalbumetShadows and Light i lag med «Furry Sings the Blues» og «Black Crow».
Plateomslag
Portretett av Mitchell på framsida av plateomslaget er teken av Norman Seeff og dei andre fotografia er tekne av Joel Bernstein på Lake Mendota i Madison i Wisconsin. Kunstløparen Toller Cranston er avbilda på baksida.
Songar
Mitchell har skildra albumet som «verkeleg inspirert... det er ein kvilelaus kjensle gjennom det heile... Den søte einsemda ved å reise aleine», og har sagt at «Eg tenkjer at mange folk kunne ha skrive mange av dei andre songane mine, men eg kjenner at songane på Hejira berre kunne ha kome frå meg.»
Hejira opnar med «Coyote», om eit eingangsligg med ein kvinnebedårar, som fleire biografar har spekulert i om det kan vere Shepard. Mitchell spelte seinare songen med The Band på farvellkonserten deira i 1976, som sidan kom ut som filmen og albumet The Last Waltz (1978).
Det andre sporet på Hejira, «Amelia», var inspirert av brotet til Mitchell med den dåverande kjærasten John Guerin, og er skildra av ho som ein nesten eksakt forteljing av kva ho opplevde i ørkenen. Songen blandar ei soge om ei reise gjennom ein ørken ) med den kjende flygaren Amelia Earhart som på mystisk vis forsvann under ein flytur over Stillehavet. Mitchell har snakka om opphavet til songen: «Eg tenkte på Amelia Earhart og adresserte det frå ein einsam pilot til ein annan... og reflekterte på eit vis om kostnaden av å vere ei kvinne og ha noko du må gjere.» Kvart vers endar med refrenget «Amelia, it was just a false alarm», og skiftar mellom to toneartar, og gjev songen ei konstant uroleg kjensle.
«Furry Sings the Blues», med Neil Young på munnspel, er ei soge om då Mitchell møtte bluesgitaristen og songaren Furry Lewis i Beale Street i Memphis på ei tid då området kring vart øydelagd. Lewis var misnøgd med at Mitchell brukte namnet hans. Mitchell spelte ofte songen på konsertane sine. «Furry Sings the Blues» vart òg framført av Mitchell på farvellkonserten til The Band. Denne versjonen av songen kom ikkje ut på The Last Waltz i 1978, men kom sidan med på utgåva som kom ut i 2002.
«A Strange Boy» fortel om eit forhold Mitchell hadde med ein av mennene ho reiste med frå Los Angeles til Maine. Han var flyvert i trettiåra som budde med foreldra sine.
«Hejira» handlar om årsakene til at Mitchell forlet Guerin, og Mitchell skildra det som den songen på albumet det truleg var vanskelegast å skrive. Pastorius spelar bass på songen, som vart inspirert av at Mitchell brukte fleire spor til gitaren hennar, og brukte fire separate spor for nøye arrangerte bassparti, der alle fire stundom spelte i lag i visse delar av songen.
Eric Drew Feldman
Eric Drew Feldman er ein amerikansk klaverspelar og bassgitarist. Feldman har arbeidd med Captain Beefheart, Fear, Snakefinger, The Residents, Pere Ubu, Pixies, dEUS, Katell Keineg, Frank Black, The Polyphonic Spree, Tripping Daisy, Reid Paley, Charlotte Hatherley, Custard og PJ Harvey.
Hejira av Joni Mitchell
Songar
Side to av Hejira byrjar med «Song for Sharon», som med ei lengd på åtte minutt og 40 sekund er det lengste sporet på albumet. Teksten omhandlar konflikten ei kvinne møter når ho må velje mellom fridom og ekteskap. Songen refererer til stader Mitchel vitja på reisa si til New York City, inkludert scener frå gitarbutikken Mandolin Brothers på Staten Island og eit besøk hos ei spådame i Bleecker Street. Songen vart visstnok skriven medan Mitchell var høg på kokain mot slutten av besøket hennar i byen. Songen er kalla opp etter barndomsvenen Sharon Bell var nemnt i songen. Ho studerte song og ønskte å bli ein songar då ho var ung, men gifta seg med ein bonde. Mitchell ønskte å vere ei bondekone, men enda opp med å bli ein songar. Songen nemner òg den siste krangelen og den avbroten turneen som vart slutten for forholdet mellom Mitchell og Guerin: «I left my man at a North Dakota junction, and I came out to The Big Apple here to face the dream's malfunction.»
Eric Drew Feldman
Han var alt ein erfaren klaverspelar då han vart med i Captain Beefheart's Magic Band i 1976, der han òg spelte bass. Feldman var med på tre Beefheart-album.
Hejira av Joni Mitchell
Songar
Teksten til «Black Crow» handlar om kor praktisk vanskeleg det var for Mitchell å reise frå den andre heimen sin på Sunshine Coast i British Columbia.
«Blue Motel Room» vart skriven på DeSoto Beach Motel i Savannah i Georgia. Songen var inspirert av det første brotet mellom Mitchell og Guerin, før dei kom saman att. Teksten omhandlar at Mitchell håpa at dei skulle kome saman at og at ho fortel han ho er forelska i om å avvise andre friarar: «Tell those girls that you've got German Measles, honey tell 'em you've got germs.»
«Refuge of the Roads» vart skriven om eit tredagars besøk hos den kontroversielle, buddhistiske meditasjonsmeisteren Chögyam Trungpa i Colorado på veg attende til Los Angeles. I følgje Mitchell var det under dette besøket tidleg i 1976 at Trungpa kurerte ho for kokainavhengigheita hennar. Ho sa seinare at dette sporet var ein av favorittsongane hennar, og kom til å spele inn melodien på ny, i lag med «Amelia» og «Hejira», i lag med fullt orkester i 2002 på albumet hennar Travelogue.
Utgjeving
Albumet kom ut i november 1976 på Asylum Records. Trass i at det nådde 13. plassen på Billboard 200-lista og selde til gullplate i USA, vart songane lite spelte på radio.
Mottaking
I ei melding for Rolling Stone skreiv Ariel Swartley at Mitchell forlate melodiar og minneverdige tonar til fordel for «nye, forførande rytmar» og «svulstige gitarar», og at resultatet, trass i «ein tilsynelatande enkelheit», var «like sofistikert og fengslande som noko anna ho har gjort».
I 1991 plasserte Rolling Stone plateomslaget på 11. plassen på lista si over dei beste plateomslaga gjennom tidene.
Det vart plassert på 776. plassen i den tredje utgåva av Colin Larkin-boka All Time Top 1000 Albums (2000). På lista til Rolling Stone frå 2020 over dei 500 beste albuma gjennom tidene, vart songen rangert på 133. plassen.
Innhald
Alle songar er skrivne av Joni Mitchell.
Fylkesveg 6672
Fylkesveg 6672 går mellom Være i Trondheim kommune og Bostad i Malvik kommune. Vegen er 5,8 km lang.
Hejira av Joni Mitchell
Medverkande
Produksjon
Fylkesveg 6672
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 874 i Sør-Trøndelag.
Jarb al-Fiqr
Jarb al-Fiqr er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Fylkesveg 874
Fylkesveg 874 finst i fleire fylke i Noreg:
Freden i Teusina
Freden i Teusina vart underteikna 18. mai 1595 av kong Sigismund etter den nordiske tjuefemårskrigen.
Bakgrunn
Teusina var ein by i Ingermanland, nær byen Ivangorod. Byen vart hærteken på 1590-talet av svenske troppar, gjeven attende til Russland i 1595, og teken att i 1611.
Etter kong Johan III sin krig mot Russland, og etter at Kong Sigismund tok over trona til Johan i 1592, vart det i Teusina den 20. januar 1593 inngått ei toårig våpenkvileavtale mellom Sverige og Russland. Etter det laga partane ei endeleg fredsavtale i same by 18. mai 1595.
Avtala vart offisielt godkjent i Viborgskontrakten 28. februar 1609, og deretter i freden i Stolbova 27. februar 1617.
Vilkår
Kexholms län vart gjeve attende i 1597.
Dokumentet
Avtala vart underteikna av
Byrds av The Byrds
Byrds er det tolvte og siste studioalbumet til det amerikanske rockebandet The Byrds og kom ut i mars 1973 på Asylum Records. Albumet vart spelt inn av dei fem originale medlemmene i The Byrds som nettopp var blitt gjenforeint:Roger McGuinn, Gene Clark, David Crosby, Chris Hillman og Michael Clarke. Den siste gongen alle fem medlemmene hadde arbeida i lag som The Byrds var i 1966, før Gene Clark forlet bandet. Under gjenforeininga spelte framleis den nyare utgåva av The Byrds konsertar fram til februar 1973, med McGuinn som det einaste medlemmet i begge utgåvene.
Albumet fekk generelt dårleg kritikk då det kom ut, og mange kritikarar peikte på mangelen på musikalsk samkjensle og mangelen på den klingande gitaren som hadde prega albuma deira då dei spelte i lag sist. Likevel nådde albumet 20. plass på den amerikanske albumlista og 31. plass i Storbritannia. I USA var dette den høgaste plasseringa dei hadde hatt med eit album sidan Turn! Turn! Turn! i 1965, som òg var det førre albumet der Clark var med heile vegen. Tre av songane på albumet, «Full Circle», «Things Will Be Better» og «Cowgirl in the Sand» vart gjevne ut som singlar i 1973, men ingen av desse gjorde det særleg bra.
Kjelder
''
My Heart Will Go On
Historie
James Horner hadde opphavleg komponert songen som eit instrumentalt tema som vart nytta i fleire scener i Titanic. Weston Hughes ønskte å lage ein full vokalsong av temaet, som kunne nyttast under rulleteksten. Regissøren James Cameron ønskte derimot ikkje ein slik song, men Will Jennings sette likevel i gang med å skrive teksten. Songarane Whitney Houston, Toni Braxton og Céline Dion stod alle på ønskelista til låtskrivarane om å synge songen. Verken Braxton eller Houston hadde tid til å synge songen innan filmen var ferdig. Då Dion først høyrte songen ønskte ho ikkje å spele han inn. Horner spelte songen på piano for Simon Franglen, som arbeidde med elektroniske lydbilete og syntheisizer for bakgrunnsmusikken i filmen. Franglen hadde arbeidd med Celine Dion i fleire år på mange dei største hittane hennar. Han programmerte og arrangerte ein lengre demo for Dion. Manageren og ektemannen hennar, René Angélil, overtydde henne om å synge på denne demoen, noko ikkje hadde gjort på fleire år. Horner venta til Cameron var i det rette humøret før han presenterte songen for han. Etter å ha spelt songen fleire gonger, godtok Cameron songen, men var redd for å bli kritisert for å «vere for kommersiell mot slutten av filmen». Cameron ønskte òg å gjere studiosjefane til lags og «såg at ein hitsong frå filmen kunne vere ein positiv faktor i å gjere filmen populær».
Den originale versjonen produsert av Horner/Franglen av balladen finst på Titanic-soundtracket og har ein lengre avslutning med vokalparti av Dion. Franglen miksa den endelege songen for filmen og utvida demoen, og la til orkester på det siste refrenget. Songen vart spelt under rulleteksten til filmen. Då singelen vart gjeven til radioane vart han produsert vidare av Walter Afanasieff som la til strykarar og elektrisk gitar, i tillegg til at han omarrangerte delar av songen. Denne versjonen finst på ein firespors maxi-singel og på Dion-albumet Let's Talk About Love. I plateomslaget til Let's Talk about Love står det ei ekstra tekstlinje mellom det andre refrenget og det siste verset. Orda «There is some love that will not go away» vert ikkje sungen av Dion på nokon av dei utgjevne versjonane av songen, men dei er likevel òg oppført på den offisielle heimesida til Dion.
Musikkvideoen vart regissert av Bille Woodruff og kom ut i slutten av 1997. Han vart sidan gjeven ut på DVD-en All the Way... A Decade of Song & Video. I tillegg til Let's Talk About Love og Titanic finst «My Heart Will Go On» på fleire andre album, som Au cœur du stade, All the Way... A Decade of Song, A New Day... Live in Las Vegas, Complete Best, My Love: Essential Collection og Taking Chances World Tour: The Concert. Han finst òg på DVDane: Au cœur du stade, All the Way... A Decade of Song & Video og Live in Las Vegas: A New Day....
Freden i Knærød
Freden i Knærød (svensk Knäred) markerte avslutninga på Kalmarkrigen. Fredsforhandlingane mellom Sverige og Danmark-Noreg kom i stand på engelsk initiativ og representantane for dei to partane møttest den 29. november 1612 på ei grensebru i nærleiken av Knærød i det som den gongen var dansk Halland.
My Heart Will Go On
Historie
Då songen var på det mest populære spelte somme radiostasjonar ein redigert versjon av songen som hadde dramatiske dialogar mellom Jack og Rose, hovudrollene i filmen, innimellom vokallinjene til Dion. Denne vart sidan gjeven ut på Back to Titanic, det andre filmmusikkalbumet frå filmen. I Frankrike vart «My Heart Will Go On» gjeven ut som ei dobbel A-side i lag med «The Reason».
Freden i Knærød
Vilkår
Ved fredsavtala vart freden i Stettin 1570 stadfest. I tillegg vart det avtalt at:
Sverige skulle:
Danmark skulle:
Begge landa skulle ha rett til å nytta dei tre kronene som våpen, likevel utan å kunna gjera krav på landområde tilhøyrande motparten. Alle undersåttar skulle få handla fritt med kvarandre over grensene, og Sverige skulle ikkje betala til Øresundstollen.
Underskriving
Allereie den 20. januar 1613 kunne fredsavtalen bli underteikna. Freden vart garantert av kong Jakob av England og Skottland. Det danske brevet er datert i Knærød, det svenske i Ulfsbäck, som låg cirka 10 km frå grensa.
My Heart Will Go On
Historie
Somme overlevande etter Costa Concordia-ulukka, som hadde somme likskapar til Titanic-ulukka, har hevda at songen tilfeldigvis vart spelt i ein restaurant då det italienske cruiseskipet «Costa Concordia» først trefte skjeret som etter kvart fekk skipet til å delvis søkke natt til 13. januar 2012.
Lister
«My Heart Will Go On» er den største hitten til Céline Dion og ein av dei mestseljande singlane i historia, med meir enn 15 millionar eksemplar verda over. I USA vart songen berre gjeve ut i eit avgrensa opplag på 690 000. Likevel debuterte han på førsteplassen på Billboard Hot 100 med 360 000 eksemplar, der han låg i to veker. I tillegg låg songen ti veker på toppen av Billboard Hot 100 Airplay og to veker på toppen av Hot 100 Singles Sales. Songen var særleg populær på radio og sette ny rekord for det då største radiopublikummet nokon gong med 117 millionar lyttar i februar 1998. Singelen selde omsider til gull i USA. Ask Billboard rapporterte at den digitale kopien av singelen hadde seld 1 133 000 einingar og sidan ført det totalt salet til 1 791 000 kopiar i USA.
Internasjonalt vart songen ekstremt suksessrik, og låg mange veker på toppen av salslistene over heile verda, mellom anna 17 veker på topp av Eurochart Hot 100 Singles, 15 veker på topp i Sveits, 13 veker på topp i Frankrike og Tyskland, 11 veker på topp i Nederland og Sverige, ti veker på topp i Belgia (Vallonia), Danmark, Italia og Noreg, sju veker på topp i Belgia (Flandern), seks veker i Irland, fire veker på topp i Australia og Austerrike, to veker i Spania og Storbritannia, og ei veke i Finland.
I Tyskland selde «My Heart Will Go On» 4x loatina for to selde eksemplar, og vart rangert som ein dei mest populære singlane nokon gong gjeven ut der. Han selde over 1,2 millionar eksemplar i Frankrike, der han fekk diamant-plate. I tillegg selde songen 3× platina i Belgia, 2× platina i Australia, Nederland, Noreg, Sverige og Sveits, platina i Hellas og gull i Austerrike. «My Heart Will Go On» vart gjeven ut to gonger i Japan. Den første utgåve frå januar 1998 selde 210 000 og gav plata 2× platina, for 200 000 selde kopiar. Ei remiksa utgåva kom ut i juni 1998 og selde 115 000 eksemplar, som gav gullplate for 100 000 selde eksemplar.
I Storbritannia selde songen 1,48 million eksemplar, og vart den andre singelen til Dion som selde over 1 million der. Dette gjorde ho til den einaste kvinnelege soloartisten som har seld til to million-seljande singlar i Storbritannia, ein rekord som stod fram til tidleg 2012 då Rihanna-singlane «Only Girl (In the World)» (2010) og «We Found Love» (2011) begge selde over ein million.
Nassau-Usingen
Nassau-Usingen var eit fyrstedøme i Det tysk-romerske riket.
My Heart Will Go On
Lovord
«My Heart Will Go On» vann Oscarprisen for beste originale song i 1997. Han dominerte Grammyprisen i 1997 og vann prosen for årets plate - for første gong av ein kanadiar - årets song, årets beste kvinnelege popsong og beste song for film eller fjernsyn. «My Heart Will Go On» vann Golden Globe Award for beste originale song for film i 1998.
I ein sjåarundersøking i 2006 for eit program på Five kalla Britain's Favourite Break-up Songs vart «My Heart Will Go On» kåra til den tiande. Han har vorte kåra til ein av Songs of the Century. Han er ein av dei mestseljande singlane i Storbritannia nokon gong, med over ein million eksemplar. Dette var den andre singelen til Dion som selde over ein million i Storrbitannia og ho var då den einaste kvinnelege artisten som hadde klart dette. Han vart rangert på 14. plass på AFI's 100 Years...100 Songs som var ei liste over dei 100 beste songane i amerikansk filmhistorie. I april 2010 stemnde lyttarane av den britiske radiostasjonen Magic 105.4 singelen til den beste filmsongen gjennom tidene. I desember 2007 vart songen sett på 21. plass på lista til VH1 over dei 100 beste songane i 1990-åra. Trass i den store populariteten til songen vart han av lesarane til Rolling Stone kåra til den sjuande verste songen frå 1990-åra i 2011.
Fordi songen vart så enormt populær då han kom ut, vert han rekna som signaturlåten til Céline Dion. I dag vert songen, i lag med to andre filmsongar, Whitney Houston sin «I Will Always Love You» frå The Bodyguard og Bryan Adams sin «(Everything I Do) I Do It for You» frå Robin Hood: Prince of Thieves, rekna som den største kjærleiksballaden frå 1990-åra.
Innverknad
Etter at songen vart ein verdsomspennande hit, prøvde mange filmstudio og plateselskap og kopiere suksessen. Sjølv om mange filmsongar hadde vorte store hittar før «My Heart Will Go On», følgde ei rekkje liknande songar i tida etter, som Aerosmith sin «I Don't Want to Miss a Thing» frå Armageddon og Faith Hill sin «There You'll Be» frå Pearl Harbor. Begge desse var kjærleiksballadar for ein tragedie. Sjølv om desse òg vart hittar, var dei langt frå like store som «My Heart Will Go On».
Trommeslagaren Robert Williams
Robert Williams er ein trommeslagar og soloartist som har arbeidd med Captain Beefheart, Hugh Cornwell, John Lydon, The Spo-it's, Tex and the Horseheads, Elvira Mistress of the Dark og Zoogz Rift.
United States Marine Corps Reserve
Marine Forces Reserve (MARFORRES eller MFR) (òg kalla United States Marine Corps Reserve (USMCR) og U.S. Marine Corps Forces Reserve) er reservestyrken til United States Marine Corps. Det er den største avdelinga av U.S. Marine Corps.
Cape Alexandra
Cape Alexandra er eit nes heilt nordvest på Sør-Georgia. Det vart kalla «Cape North» i 1775 av ein britisk ekspedisjon under James Cook, men dette namnet har sidan vorte nytta om eit nes 10 nautiske mil aust-nordaust for det nordlegaste punktet på Sør-Georgia. Namnet Cape Alexandra går attende til kring 1912 og er til minne om dronning Alexandra, dronninga til kong Edward VII av Storbritannia.
Arcus-funksjon
Arcus-funksjonar er dei inverse funksjonane til dei trigonometriske funksjonane sinus, cosinus, tangens, cotangens, secans og cosecans.
Dei viktigaste arcusfunksjonaen er oppført i tabellen.
Vigra sokn
Vigra sokn er eit kyrkjesokn i Møre bispedøme i Den norske kyrkja. Det ligg under Nordre Sunnmøre prosti, og femner øya Vigra i Giske kommune.
Soknekyrkje for området er Vigra kyrkje frå 1894 på Blindheimsreset. Før ho vart bygd låg kyrkjestaden for Vigra på Roald, og soknet heitte tidlegare Roald sokn. Roald går attende til mellomalderen som kyrkjestad. Det tidlegaste ein finn nemnd ei kyrkje på Vigra er i 1429, men det er nemnd ein prest på Vigra («sira Lodne i Vigr») alt i 1291.
Vigra sokn høyrde til Borgund prestegjeld til 1702 då soknet vart skild ut som del av Haram prestegjeld. Haram og Vigra hadde frå 1589 vore eige kappelani under Borgund. I 1966 vart Giske prestegjeld danna av Vigra sokn og Giske sokn, og Vigra høyrde til Giske prestegjeld til prestegjeldsordninga vart fasa ut frå 2004.
Området var eigen kommune frå 1890 til 1964, fyrst kalla Roald herad, sidan Vigra kommune.
Kenyon Peaks
Kenyon Peaks er ei lita gruppe basaltiske fjelltoppar 3 nautiske mil (6 km) nordvest for Storm Peak i Marshall Mountains. Det vart namngjeve av gruppa frå Ohio State University til Queen Alexandra Range (1966–67) etter D. Kenyon King, som var feltassistent i gruppa.
Tabas fylke
Tabas fylke (persisk شهرستان طبس) er eit fylke i Sør-Khorasan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Tabas. Tabas fylke var ein del av Ferdows fylke fram til juli 1960. Først var det ein del av Khorasan-provinsen, men vart flytta til Yazd-provinsen i 2001. I 2013 vart det flytta til provinsen Sør-Khorasan.
I 2006 var innbyggjartalet 63 047. Fylket er delt inn i dei tre distrikta Sentral-distriktet, Dastgerdan-distriktet og Deyhuk-distriktet. Fylket har dei tre byane Tabas, Deyhuk og Eshqabad.
Volodymyr Zelenskyj
Volodymyr Oleksandrovytsj Zelenskyj er ein ukrainsk skodespelar, filmskapar og politikar frå Kryvyj Rih. Han har vore president i Ukraina sidan den 20. mai 2019. Han er den sjette presidenten i landet sidan det oppnådde sjølvstende.
Politisk karriere
Våren 2019 stilte Zelenskyj opp som partiet sin kandidat ved presidentvalet i landet, og fekk i fyrste valomgang flest røyster av alle kandidatane. Ved det avgjerande valet den 21. april fekk han over 73 % av røystene, motkandidaten Petro Porosjenko vel 24 %. Zelenskyj vart innsett i president-embetet den 20. mai. Han skreiv ut parlamentsval til 29. juli. 'Folkets tenar' fekk om lag 43 % av røystene og heile 254 av 424 representantar i Verkhovna Rada (høgsterådet).
Etter Russland sin invasjon og vidare okkupasjon av ukrainsk territorium den 24. februar 2022 vart Zelenskyj ein viktig rollefigur for den ukrainske kampen og moralen mot russisk aggresjon. Vidare har han vore med på å setja Ukraina og demokrati på dagsorden. Han har likevel vorte kritisert for å banalisera og nekta for den amerikanske etterretninga sine åtvaringar om ein storstilt russisk aggresjon mot Ukraina tida før den 24. februar 2022. Zelenskyj har tala i Noreg to gangar via videolink, på Stortinget den 30. mars 2022, og på ONS Foundation den 29. august 2022.
Jarif
Jarif er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Inger Jacobsen
Inger Johanne Jacobsen var ein norsk songar og skodespelar.
Familie
Jacobsen gifta seg i 1950 med buktalaren Jackie Hein Bülow Jantzen (fødd 8. januar 1923 i Odense, død 1. oktober 1959 i Lørenskog), som brukte scenenamnet Jackie Bülow. Dei var begge engasjerte av Jens Book Jensen på fleire av hans oppsetjingar på Chat Noir og turnéar i Noreg og utlandet i 1950-åra.
Artistkarriere
Inger Jacobsen deltok i den norske Melodi Grand Prix-finalen fire gongar, og vann finalen i 1962 med songen «Kom sol, kom regn». Hennar største slagar, singelen «Frøken Johansen og jeg» frå 1959, selde i over 50,000 eksemplar. Innspelinga var meint som ein parodi på datidas mange skillingsvise-liknande slagarar og måten dei vart sungne på.
Den utvalde prins Kristian
Kristian eller Christian var nesteldste son av kong Kristian IV og Anna Kathrine og kronprins av Danmark-Noreg. Han vart kalla Den utvalde prinsen, skulle ha overtatt trona etter faren, men døydde nokre månader før han.
Kristian vart fødd på Københavns slott. Kristian IV ville sikre tronfylgja og fekk stendene og Riksrådet til å velja han som tronfylgjar i 1608 og Kristian vart utropt og hylla som tronfylgjar allereie i 1610, 7 år gamal. Presten og diktaren Claus Christoffersen Lyschander skreiv eit hyllingsdikt til hendinga og dette er den einaste augnevitneskildringa ein kjenner. Hyllinga gjekk føre seg først i København og deretter i Oslo. Til Oslo kom arveprinsen saman med begge foreldra og hyllinga gjekk føre seg på Hovedtangen 17. juni 1610.
Som vaksen leia han Riksrådet eit par gonger under fråværet til faren og han vart også statthaldar ein kort periode, men det synte seg at han ikkje hadde format til å leia.
Riksrådet pressa på kongen for å få Kristian gift, dei var misnøgd med måten han levde på med stort forbruk av alkohol, historier med ymse kvinner og stor gjeld.
Han gifta seg i 1634 med Magdalena Sibylla av Sachsen, dotter av kurfyrste Johann Georg I av Sachsen. Bryllaupet er kjend som «Det store bilager» (Det store bryllaupet), praktfullt og dyrt. Paret busette seg på Nykøbing slott på Nykøbing Falster, slottet var på denne tida eit velhalde renessanseslott. På slottet hadde Kristian ei stor samling av kunst og gjenstandar frå oldtida, mellom anna det store Gallehus-hornet. Ekteparet fekk ingen born.
Kristian døydde under eit kuropphald i Tyskland 44 år gamal og vart gravlagd i Vor Frue kyrkje i København. I 1655 vart kista flytta til Roskilde domkyrkje.
Peter Marstrander
Peter Elisæus Marstrander var ein norsk teolog, mangeårig rektor ved Det praktisk-teologiske seminar ved Universitetet i Oslo.
Ski-VM 2023
Verdsmeisterskapen på ski i nordiske greiner 2023 vart arrangert i tida 21. februar til 5. mars 2023 i Planica i Slovenia. 24 tevlingar vart avvikla i løpet av meisterskapen. I meisterskapsprogrammet var det gjort ei endring, med di parstafetten for menn i kombinert var erstatta av ei mix-tevling i kombinert. Utøvarar frå Russland og Belarus var stengt ute frå meisterskapen. Det var fyrste gongen ein ski-verdsmeisterskap fann stad i Slovenia.
Peter Marstrander
Prestesonen Marstrander var fødd på Vega. Han vart cand.theol. i 1908 og studerte deretter ved Universitetet i Marburg og Universitetet i Heidelberg. Sidan var han personalkapellan i Fusa 1909-14 og Korskyrkja i Bergen 1914-17.
Ski-VM 2023
Norske utøvarar dominerte meisterskapen og vann 12 av dei 24 tevlingane. Framgrunnsfigurane i meisterskapen var Jarl Magnus Riiber med fire gullmedaljar i kombinert, langrennaren Johannes Klæbo som vann heile fem (3-2-0) medaljar, medan langrennarane Pål Golberg, svenske Ebba Andersson og den tyske skihopparen Katharina Althaus alle sanka fire medaljar, høvesvis tre, to og tre gullmedaljar.
Peter Marstrander
Frå 1917 var Marstrander knytt til Universitetet i Oslo. Dei fyrste åra, tida fram til 1925, var han universitetsstipendiat i systematisk teologi, samstundes var han frå 1918 også husfar ved Studenterhjemmet. Frå 1926 var han hovudlærar ved Det praktisk-teologiske seminar og frå 1937 til -53 rektor. I 1920-åra gav han fire bøker om ulike sider ved teologien og kristentrua, på hans eldre dagar kom Nattverden og vi, samt samleverket En bok om prekenen.
Ski-VM 2023
Sprint, klassisk stil
Dato: 23. februar <br style="clear:both;" />
15 km fristil
Dato: 1. mars <br style="clear:both;" />
30 km/stilbyte
Dato: 24. februar <br style="clear:both;" />
50 km fellesstart klassisk stil
Dato: 6. mars <br style="clear:both;" />
Lagsprint
Dato: 26. februar <br style="clear:both;" />
Sprint klassisk stil
Dato: 23. februar <br style="clear:both;" />
10 km fristil
Dato: 28. februar <br style="clear:both;" />
15 km/stilbyte
Dato: 25. februar <br style="clear:both;" />
30 km fellesstart klassisk stil
Dato: 4. mars <br style="clear:both;" />
4 × 5 km stafett
Dato: 2. mars <br style="clear:both;" />
Normalbakke &10 km
Dato: 25. februar <br style="clear:both;" />
Storbakke & 10 km
Dato: 4. mars <br style="clear:both;" />
Lagtevling (storbakke & 4x5 km)
Dato: 1. mars <br style="clear:both;" />
Kombinert, mixlag
Dato: 26. februar <br style="clear:both;" />
Normalbakke
Dato: 25. februar <br style="clear:both;" />
Storbakke
Dato: 3. mars <br style="clear:both;" />
Lagtevling
Dato: 4. mars <br style="clear:both;" />
Normalbakke
Dato: 23. februar <br style="clear:both;" />
Storbakke
Dato: 1. mars <br style="clear:both;" />
Lagtevling
Dato: 25. februar <br style="clear:both;" />
Skihopping, mixlag
Dato: 26. februar <br style="clear:both;" />
Glykosylering
Glykosylering eller glykosidering er den kovalente festinga av karbohydrat til andre molekyl, som protein (glykoprotein), lipid (glykolipid), polynukleotid og andre organiske sambindingar. Reaksjonen vert katalysert av glykosyltransferasar. Eit einskild protein kan ha ulike glykosyleringar, og desse avbrigda vert kalla glykoformer.
Glykosylering finst både hjå eukaryotar, arkar og bakteriar. Hjå eukaryotar hender mange viktige glykosyleringar i endoplasmatisk retikulum-golgi-stigen.
Ved N-glykosylering av protein vert karbohydratet fest til ein asparaginrest i proteinet. Ved O-glykosylering er karbohydratet fest til serin- eller treoninrestar i proteinet.
Defektar i glykosylering var i 2015 rekna som opphav til 100 sjukdomar.
NM i alpine greiner 1982
Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1982 vart avvikla i tida 19.-21. februar 1982 på Voss i Hordaland.
Slalåm
Dato: 21. februar
Skiskyting under Vinter-OL 1998
Skiskyting under Vinter-OL 1998 vart arrangert ved landsbyen Nozawa Onsen, ei 80 km nord for OL-byen Nagano. Dei seks tevlingane, tre kvar for både kvinner og menn, vart avvikla i dagane 11. - 21. februar 1998.
NM i alpine greiner 1982
Slalåm
Stad: Voss
Skiskyting under Vinter-OL 1998
10 km
Dato: 18. februar 1998 <br style="clear:both" />
NM i alpine greiner 1982
Slalåm
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
Dato: 20. februar
Skiskyting under Vinter-OL 1998
20 km
Dato: 11. februar 1998 <br style="clear:both" />
NM i alpine greiner 1982
Storslalåm
Stad: Voss
<br style="clear:both;" />
Traverse Mountains
Traverse Mountains er ei nesten isfri fjellkjede i Antarktis, med ei høgd på om lag 1550 moh. Ho omfattar McHugo Peak, Mount Noel, Mount Allan og Mount Eissinger, mellom Eurekabreen og Rileybreen, aust for Warren forlandsbre, vest i Palmer Land. Desse fjella vart først fotografert frå lufta den 23. november 1935 av Lincoln Ellsworth og vart kartlagde frå bilete av W.L.G. Joerg. Dei vart først kartlagde i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill og kartlagd på ny i 1948 av Falklands Islands Dependencies Survey. Namnet vart først nytta av hundesledelag under BGLE fordi fjella var eit viktig kjennemerke når dei gjekk over land frå Wordie isbrem, ned Eurekabreen, til George VI Sound.
Skiskyting under Vinter-OL 1998
4 x 7,5 km stafett
Dato: 21. februar 1998 <br style="clear:both" />
NM i alpine greiner 1982
Utfor
Dato: 19. februar
Arabisk matematikk
Arabisk matematikk viser til den matematiske utviklinga som fann stad i den arabiske verda i mellomalderen, frå kring år 800 til midt på 1400-talet. I denne perioden voks islam fram som ei kulturell og økonomisk makt og som politisk makt omfatta islam store område i Nord-Afrika, mesteparten av Spania, Tyrkia og strekte seg heilt til Kina i aust. Det kulturelle tyngdepunktet i verda flytta seg frå Alexandria til Bagdad i denne tida og Harun al-Rashid, som regjerte frå 786, oppmuntra til lærdom og vitskap og gav støtte til at dei greske klassikarane vart omsett til arabisk. Dyktige arabiske matematikarar omsette verka til Evklid, Arkhimedes og Apollonios til dette språket, og slik har både desse og fleire andre verk frå gresk matematikk som elles hadde gått tapt, bevarte. Seinare vart dei omsett vidare frå arabisk til latin og vart tilgjengelege i Europa under renessansen.
Skiskyting under Vinter-OL 1998
7,5 km
Dato: 15. februar 1998 <br style="clear:both" />
Arabisk matematikk
I tillegg til at dei arabiske matematikarane omsette dei greske matematikarane, gjorde dei sjølv nyskapande oppdagingar og var med på å leggje grunnlaget for dei store gjennombrota som skjedde i europeisk matematikk på 1600-talet.
Skiskyting under Vinter-OL 1998
15 km
Dato: 9. februar 1998 <br style="clear:both" />
NM i alpine greiner 1982
Utfor
Stad: Voss
Arabisk matematikk
Al-Kwarizmi (ca.780–850) og etterfølgjarane hans, mellom andre al-Kharaji (953–1029), grunnla algebra som ei sjølvstendig matematisk grein. Dette var eit brot med den greske matematikken, som hovudsakleg dreidde seg om geometri. Omar Khayyam (1048–1131), som òg er kjend som forfattar av diktsamlinga Rubaiyat, gav fullstendige løysingar av tredjegradslikningar med metodar som påverka Fermat 600 år seinare. Sharaf al-Tusi (1135–1213) utvikla ei form for algebra der han studerte kurver ved hjelp av likningar, og la dermed grunnlaget for det ein i dag kallar algebraisk geometri. Det finst ei direkte linje frå metodane til al-Tusi og fram til Newton og Leibniz og oppdaginga av differensialrekninga på 1600-talet. Desse tre arabiske vitskapsmennene var alle frå Persia og skreiv på arabisk.
Skiskyting under Vinter-OL 1998
4 x 7,5 km stafett
Dato: 19. februar 1998 <br style="clear:both" />
NM i alpine greiner 1982
Kombinasjon
<br style="clear:both;" />
Utfor
<br style="clear:both;" />
Fylkesveg 875
Fylkesveg 875 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesvei 875 (andre betydninger)
Fjelljamne
Fjelljamne (Diphasiastrum alpinum, tidlegare Lycopodium alpinum) er ein plante i divisjonen kråkefotplantar. Han liknar andre i jamneslekta men er mindre og har meir kompakte skot. Skota er bleikgrøne, 4-8 cm lange og kryp langs marka. Fjelljamne veks ofte på heiterreng til fjells i Norden.
Zirkuh fylke
Zirkuh fylke (persisk شهرستان زيركوه) er eit fylke i Sør-Khorasan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Hajjiabad. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 38 129. Fylket består av dei to distrikta Sentral-distriktet og Zohan-distriktet. Fylket har dei to byane Hajjiabad og Zohan. Fylket vart danna av område som tidlegare høyrde til Qaen fylke i 2012.
Paringssystem
Paringssystem er ulike måtar å ordna paring mellom hannar og hoer i ein dyreart, eller kva slags parbinding som finst mellom kvinner og menn i eit menneskeleg samfunn. Dei følgjande paringssystema finst:
Grensene mellom paringssystema er flytande, avhengig av kvar stor del av paringane som skjer utanfor parbindinga. Mange dyr er t.d. sosialt monogame (inngår ei parbinding med éin partnar), men gjennomfører likevel paringer med eit anna eller fleire andre individ(er) enn partnaren («utanom par»-kopulasjonar, genetisk polygynandri). Dyr kan vera (sosialt) monogame i ein paringsperiode, men finna nye partnarar kvart år (seriemonogami), eller ha den same partnaren heile livet. Mange artar av sjøfuglar er til dømes slike strengt monogame dyr. Monogami er òg norma i dei fleste menneskelege samfunn (jf. ekteskap), men både utanomekteskapelige forhold og seriemonogami finst i større eller mindre grad.
Polygyni er òg forholdsvis vanleg blant dyr, til dømes mange pattedyr. I fleire menneskelege kulturar finn ein former for polygyni, slik som fleirkoneri og harem.
Polyandri er sjeldnare blant dyr. Døme er bladhøns, sjøhestar og symjesniper. Polyandriske menneskelege samfunn er svært uvanlege.
Paringssystema er ofte korrelert med både partnarval og yngelpleie: Kjønnet som vel partnaren, tar seg av avkommet; og kjønnet som blir valt, har ofte flest partnarar.
Mount Kenyon
Mount Kenyon er eit fjell, 2260 moh, som ligg 1 nautisk mil (19 km) nordvest for Shenk Peak i nordlege delar av Cumulus Hills. Det vart namngjeve av F. Alton Wade, leiaren for Texas Tech Shackleton Glacier Expedition for US Antarctic Research Program (USARP) (1962–1963) etter Kenyon College i Gambier i Ohio, som var alma mater for han.
Berkovitsabreen
Berkovitsabreen (Lednik Berkovitsa) er ein isbre på Livingston Island i Antarktis. Han grensar på søraustsida til Oryahovo Heights og nordvestsida av Snow Peak. Han strekkjer seg 4 km søraust-nordvest og 2,8km frå nordvest til søraust, og flyt nordaustover og ut i Hero Bay mellom Avitohol Point og Remetalk Point. Isbreen er kalla opp etter byen Berkovitsa vest i Balkanfjella i Bulgaria.
Allen Point
Allen Point er det søraustlege punktet på Montagu Island i Sør-Sandwichøyane. Montagu Island vart oppdaga i 1775 av ein britisk ekspedisjon under James Cook, men neset vart først kartlagd av Fabian Gottlieb von Bellingshausen i 1819–20. Neset vart kartlagd i 1930 av eit lag frå Discovery Investigations på «Discovery II» og kalla opp etter H.T. Allen, eit medlem av Discovery Committee.