cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Musikkgruppa Outlaws
Tidleg historie
I 1971 kom Henry Paul, ein song og gitarist opphavleg frå Hurley i New York med oppvekst i Tampa-området, attende frå eit opphald i Greenwich Village i New York City, for å skipe countryrockgruppa Sienna. Han fekk med seg Monte Yoho og Frank O'Keefe. I 1972 kom òg Hughie Thomasson attende frå eit kort opphald i New York, der han hadde spelt med visesongaren Milton Carroll, og i lag med Paul, Yoho og O'Keefe vart Sienna eit nytt Outlaws. Billy Jones, som stundom spelte med gruppa på orgel i 1971 og 1972, kom attende frå eit opphald i Boulder i Colorado i 1973 og byta til gitar. Det gav opphav til den første gitartrioen i bandet, som sidan vart kalla «The Florida Guitar Army». O'Keefe slutta i gruppa ein periode i 1973-1974. Buzzy Meekins og ein annan bassist, Rick Birkbeck, erstatta han fram til han kunne kome tilbake. I 1974 vart Charlie Brusco manager for Outlaws. Alan Walden (bror til Capricorn Records-grunnleggjaren Phil Walden) vart gjort merksam på bandet av frontmannen i Lynyrd Skynyrd, Ronnie Van Zant, og han slo seg saman med Brusco som med-manager.
Bandet fekk først kontrakt med Arista Records under Clive Davis. Davis var i publikum på ein konsert i 1974 der bandet varma opp for Lynyrd Skynyrd i Columbus i Georgia. På veg inn på scenen for å starte Lynyrd Skynyrd-konserten, sa solovokalisten Ronnie Van Zant til Clive Davis som var der med Charlie Brusco at «Om du ikkje signerer The Outlaws, er du den dummaste personen eg nokon gong har møtt, og det veit eg du ikkje er.»
Dei tidlegaste velkjende songane til The Outlaws var «There Goes Another Love Song» og «Green Grass and High Tides», begge frå debutalbumet deira The Outlaws frå 1975.
Karriere
Sjølv om The Outlaws hovudsakleg vert rekna som eit Southern rock-band, skilde dei seg ut både i kva retning dei tok og kvar retning dei kom frå. Den viktigaste likskapen til andre southern rock-band var dei doble sologitarane, som var karakteristisk for mange southern rock-band. Men The Outlaws hadde ei blanding av country og rock med vokalharmoniar inspirert av grupper som Buffalo Springfield, The Byrds, Eagles, New Riders of the Purple Sage og Poco. Dei brukte harmoniar i tre eller fire delar, som skilde dei frå andre southern rock-band, som i hovudsak brukte ein solovokalist.
Gitarspelinga til Hughie Thomasson definerte stilen til bandet. Han brukte ein Fender Stratocaster (og stundom ein Telecaster) spelt i ein delvis countrystil style blanda med flytande, kjappe blues-tonar. Hughie fekk kallenamnet «The Flame» for det flammande, kjappe gitarspelet sitt. Han er i dag innlemma i Fender Hall of Fame.
Den andre sologitaristen, Billy Jones, spelte hovudsakleg ein Gibson Les Paul og byta mellom ein rein og ein vrengd lyd. Eit godt døme på dette kan ein høyre på «Green Grass and High Tides» i høgre stereokanal. Den markante Stratocaster-lyden til Hughie Thomasson kan ein høyre i venstre kanal. Thomasson opnar den første soloen i introduksjonen av songen og speler den første halvdelen av dei to lengre soloane, alle i høgre kanal.
Platene bandet gav ut mellom 1975 og 1980 vert rekna som den beste representasjonen av stilen deira. Bandet spelte på suksessrike konsertturnear med andre band utafor southern rock-miljøet, og varma mellom anna opp for The Who på 'Who Boots In'-turneen i 1976. Denne konrasten av stilar var meir vanleg den gongen enn i dag, og førte til at Outlaws vart spreidd for eit breiare publikum i USA.
The Outlaws-stilen er karakteristisk på dei tre første albuma deira, The Outlaws (1975), Lady in Waiting (1976) og Hurry Sundown (1977). Desse vert rekna som dei beste albuma deira med den «klassiske besetninga», utanom O'Keefe, som vart erstatta av den venstrehendte bassisten Harvey Dalton Arnold på Hurry Sundown. Henry Paul slutta etter det tredje albumet deira i 1977 og skipa sidan The Henry Paul Band, som gav ut fire album frå 1979 til 1982. Då karrieren gjekk nedover for bandet etter 1980, slutta Billy Jones i 1981. Henry Paul kom attende i 1983.
Albuma som kom ut etter 19890 vert rekna som gradvise steg bort frå den opphavlege stilen deira frå 1970-åra. Den omarbeidde versjonen av «Ghost Riders» i 1980 vart den siste store hitten deira, men dei gav ut to album til, Los Hombres Malo i 1982 og Soldiers of Fortune i 1986. Mot slutten av 1980-åra var Thomasson det einaste originale medlemmet att i bandet. Albumet Diablo Canyon kom ut i 1994 på eit lite, sjølvstendig selskap. Bandet spelte no stort sett på små klubbar og førte til at Thomasson tok i mot invitasjonen frå Lynyrd Skynyrd som gitarist i 1996. Dette sette i røynda Outlaws på sida dei neste ti åra. I 2000 gav Diablo Canyon-besetninga ut albumet So Low.
Henry Paul skipa countrybandet BlackHawk, som hadde litt suksess i 1990-åra.
I april 2005 kom den klassiske besetninga med Hughie Thomasson, Henry Paul, Monte Yoho og David Dix saman att som Outlaws, i tillegg til gitaristen Chris Anderson, bassisten Randy Threet og Dave Robbins på klaverinstrument. Dei siste tre hadde spelt med Paul i BlackHawk. Dei to andre medlemmane i den klassiske besetninga, gitaristen Billy Jones og bassisten Frank O'Keefe, hadde døydd i 1995, O'Keefe av ein overdose og Jones av sjølvmord kort tid etter. Dei spelte på Charlie Daniels Volunteer Jam-turneen sommaren 2007. Bandleiaren Hughie Thomasson døydde 9. september 2007 av eit hjarteinfarkt i Brooksville i Florida. Dei spelte inn eit studioalbum, Once an Outlaw, før Thomasson døydde, som aldri er komen ut.
I 2008 bestod Outlaws av Henry Paul (gitar/vokal), Monte Yoho (trommer), Chris Anderson (gitar/vokal) og Randy Threet (bass), i tillegg til Billy Crain (gitar), Jon Coleman (klaverinstrument) og Brett Cartwright (bass). Cartwright slutta i bandet kort tid etter. Dette var den første besetninga til Outlaws utan Hughie Thomasson. Bandet turnerte i 2008-2010.
25. september 2012 kom studioalbumet It's About Pride ut. Det kom i lag med ein DVD-dokumentar om innspelinga av albumet, kalla Hidin' Out In Tennessee. Bandet var no leia av Henry Paul. Sologitarist Billy Crain kom inn i bandet for denne innspelinga, men han slutta i 2013, og Steve Grisham, som spelte på albumet Soldiers of Fortune i 1986, kom inn som gitarist.
Lars Petter Nordhaug
Lars Petter Nordhaug er ein norsk proffsyklist frå Nøtterøy. Han deltok for Noreg under sommar-OL 2008 i Beijing, sommar-OL 2012 i London og igjen under sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro.
Musikkgruppa Outlaws
Karriere
I 2016 gav Outlaws ut konsertalbumet Legacy Live.
Combin du Meitin
Combin du Meitin er eit fjell i Wallis-Alpane, i nærleiken av Bourg-Saint-Pierre i Sveits. Han er ein del av Grand Combin-massivet.
Carro Pass
Carro Pass er eit slakt, snødekt fjellpass mellom Holluschickie Bay og bukta mellom Rink Point og Stoneley Point på nordvestkysten av James Ross Island. Det vart kalla opp etter kaptein Ignacio Carro i Den argentinske hæren, som først kryssa passet i 1959.
Bulkington Pass
Bulkington Pass er eit pass på sørsida av Flaskbreen og vest for Bildad Peak på austsida av Graham Land. Fjellpasset strekkjer seg nordaust–sørvest i 4 nautiske mil og dannar ei rute frå forlandsbreen nord for Adit Nunatak til Flaskbreen. Namnet er eit av fleire i området gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee som er knytt til Herman Melville-romanen Moby Dick. Bulkington var matros på fartøyet «Pequod».
Lawdy Miss Clawdy
«Lawdy Miss Clawdy» er ein rhythm and blues-song av Lloyd Price som «på flott vis introduserte The New Orleans Sound» Han vart først spelt inn av Price i 1952 med Fats Domino og Dave Bartholomew under den første innspelinga hans for Art Rupe og Specialty Records. Songen vart ein av dei bestseljande R&B-singlane i 1952 og kryssa over til andre publikum. «Lawdy Miss Clawdy» inspirerte mange songar og har blitt spelt av fleire andre artistar.
Whanganui Journey
Whanganui Journey er ein tur med kano eller kajakk på elva Whanganui River på Nordøya på New Zealand. Turen, som startar ved Taumarunui og endar ved Pipiriki, er 145 km lang, og mykje av turen går gjennom delar av Whanganui National Park. Han varer vanlegvis i fem dagar.
Lawdy Miss Clawdy
Bakgrunn
Medan han framleis var på high school arbeidde Lloyd Price for radiostasjonen WBOK i New Orleans. Han laga jinglar (radioreklamar) for forskjellige produkt, mellom anan i lag med DJen James «Okey Dokey» Smith. Eit av dei faste uttrykka til Smith var «Lawdy Miss Clawdy», som han brukte i slagord som «Lawdy Miss Clawdy, eat Mother's Homemade Pies and drink Maxwell House coffee!» Melodien Price skreiv for jingelen vart populær og han utvikla denne til ein heil song.
Redondo Point
Redondo Point er eit lite nes like vest for Blanchard Ridge på vestkysten av Graham Land. Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) har godkjend Redondo (rund) for dette neset fordi det var nedteikna slik på eit argentinsk kart frå 1957. Namnet «Moot Point» vart nytta om neset på seinare britisk kart.
Lawdy Miss Clawdy
Bakgrunn
I 1952 kom Art Rupe, som grunnla Specialty Records i Los Angeles, til New Orleans på leit etter eit nytt talent. Den lokale studioeigaren Cosimo Matassa introduserte han for Dave Bartholomew, som var medlåtskrivar og produserte mange av dei tidlege hittane til Fats Domino. Bartholomew inviterte den 19 år gamle Lloyd Price for å prøvespele for Rupe i Matassa's J&M Studio.
Whanganui Journey
Turen er administrert av Department of Conservation (DOC) under programmet New Zealand Great Walks. Sjølv om Great Walk-turen endar ved Pipiriki, er elva farbar enno 89 km nedetter. Eit mindre tal reisande med kano tek seg vidare fram til hovudbrua i Wanganui, dette tek to dagar i tillegg.
Lawdy Miss Clawdy
Bakgrunn
Kva som skjedde så er det usemje om. I følgje Rupe, brukte Price for mykje tid på å øve og Rupe truga med å dra derfrå om han ikkje skjerpa seg. Rupe gav så etter og Price spelte ein emosjonell versjon av «Lawdy Miss Clawdy», som fekk Rupe til å avlyse turen attende til Los Angeles og arrangerte ei innspeling. Price hugsa at han prøvespelte songen for Rupe og sjølv om han visstnok likte songen, drog han til New York utan å få i stand ei innspeling. To månader seinare fekk Price ein telefon om at «Art Rupe er attende i byen og ønskjer å spele inn musikk med deg».
Whanganui Journey
Om ruta
Ruta er delt opp i seksjonar som er elvestrekningar mellom leirstadar og hytter som følgjer:
Lawdy Miss Clawdy
Innspeling og komposisjon
«Lawdy Miss Clawdy» vart spelt inn 13. mars 1952 i Cosimo Matassa's J&M Studios i New Orleans. Produsenten Dave Bartholomew brukte bandet sitt for innspelinga, som bestod av pianisten Salvador Doucette, gitaristen Ernest McClean, bassisten Frank Fields, trommeslagaren Earl Palmer og saksofonistane Herbert Hardesty (tenor) og Joe Harris (alto). Dei førte forsøka gjekk ikkje bra, visstnok fordi Bartholomew var misnøgd med pianoet til Doucette. Då Fats Domino kom i studio vart han overtydd av Bartholomew om å vere med på innspelinga. Etter ein gjennomgang sa Bartholomew «OK, det er det» og Matassa starta opptakaren.
Whanganui Journey
Om ruta
Under vanlege vêrtilhøve vil elvestryka ikkje gå over grad II på den internasjonale skalaen for gradering av farbare elver. Der er fleire turoperatørar som dekkjer heile, eller delar av turen.
Overnattingar
Overnattingane langs ruta er ein kombinasjon av hytter og leirstadar, og kan ikkje bestillast på førehand. Alle som brukar elva må kjøpa eit turpass (Facilities User Pass (FUP)) om dei reiser mellom 1. oktober og 30. april, og dette er tilgjengeleg frå ulike distributørar, frå DOC i Wanganui, og frå lokale turistinformasjonar (VINs). Det er ulike prisar for ulike aldersgrupper, og for jetbåtar. Full informasjon om dette er å finna på vevsida til DOC som er ført opp under bakgrunnsstoff.
Lawdy Miss Clawdy
Innspeling og komposisjon
«Lawdy Miss Clawdy» opnar med Fat Domino sine «rullande trillar i fallande, blåsarliknande prosesjon». Sjølv om Domino hadde spelt inn fleire songar med denne pianostilen han var kjend for, gjorde hitten til Price at spelestilen vart eksponert for større publikum. Domino gjentek introen i pianosoloen. Eit anna viktig element i songen er trommespelinga til Earl Palmer, skildra som «byksande, mellomrask shuffle-rytme med ein travel cymbal». Palmer legg stor vekt på skarptromma på andre og fjerde slag i kvar takt, noko som har gjort at han har blitt kalla «opphavsmannen til etterslaget». I ein karakteristisk New Orleans-stil, bidreg resten av bandet med eit rytmisk driv «med forskjellige elemnt av rytme, i forskjellige mønster... denne komplekse, lagdelte rytmen har òg blitt samanliknga med afrikanske polyrytmar».
«Lawdy Miss Clawdy» følgjer ein 8-taktsbluesprogresjon og vert spelt i 12/8-takt i Ass-dur. elodien i songen kjem frå Fats Domino-hitten «The Fat Man», som han forklarte «kom frå ein gammal bluessong kalla «Junkers Blues». Price nytta òg mange av dei same musikarane som spelte på songen til Domino.
Utgjeving
Specialty Records gav ut «Lawdy Miss Clawdy» i april 1952 og 17. mai 1952 gjekk han inn på Billboard's R&B-lista, der han låg i alt i 26 veker. Songen nådde førsteplassen, der han låg i sju veker. I følgje Art Rupe selde singelen nesten ein million eksemplar og platedistributørane rapporterte òg om godt sal utafor R&B-marknaden, mmen songen gjekk ikkje inn på poplista til Billboard.
Ettermæle
«Lawdy Miss Clawdy» vart «årets R&B-song» for 1952 hos både Billboard og Cashbox og Price vart i Cashbox kåra til årets beste R&B-nykommar i 1952. I 1995 vart songen med på lista til Rock and Roll Hall of Fame over dei 500 songane som forma rock and roll. Forfattarane Dawson og Propes har omtalt «Lawdy Miss Clawdy» som ein av dei aller første rock and roll-songane.
«Lawdy Miss Clawdy» «sette mønsteret for rock and roll-åra i New Orleans» og suksessen til songen gjorde at mange forsøkte å etterlikne stilen. Ein forfattar skreiv at «ei stund høyrdest nesten alle nye R&B-songar frå New Orleans ut som 'Lawdy Miss Clawdy'». I 1953 spelte songaren Tommy Ridgley, ein ven av Price som nesten spelte inn «Lawdy Miss Clawdy» først inn oppfølgjaren «Oh, Lawdy, My Baby». I 1958 omarbeidde Larry Williams, som hadde vore tenar for Lloyd Price, songen til «Dizzy Miss Lizzy».
Price-songen er òg blitt rekna som «ein av dei første rhythm and blues-songane som fekk merksemd hos kvite tenåringar i Sørstatane, blant dei Elvis Presley, som spelte inn sin eigen versjon fire år seinare» og «vart ein fast song på repertoaret til lokale countryband».
Andre innspelingar
Mange artistar har spelt inn sine eigne versjonar av «Lawdy Miss Clawdy».
Ishmael Peak
Ishmael Peak er eit kjenneleg fjell, 6,5 km sør for Spouter Peak, på nordsida av munningen av Leppardbreen, på austkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey i 1947 og 1955, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Ishmael, forteljaren i Herman Melville-romanen Moby-Dick.
Emilie Moberg
Emilie Moberg er ein norsk syklist frå Halden som representerer Halden Cykleklub.
Veten på Byrknesøy i Gulen
Veten er ein topp på 194 moh., og er det høgaste fjellet på Byrknesøy i Gulen kommune i Vestland. Fjellet ligg midt på Byrknesøy. Det er eit landmerke for sjøfarande.
Doueir
Doueir (arabisk: دوير, al-Dwayr) eller Dweir er ein landsby med kring 7 500 innbyggjarar i Sør-Libanon nær Nabatiyeh og nord for Litani. Sjølv om Doueir vert rekna som ein liten landsby, er han heimstaden til kjende libanesarar som den tidlegare arbeidsministeren Ali Qanso, Mehdi Kanso og kjernefysikaren Rammal Rammal.
Under Libanonkrigen i 2006 var Doueir eit av dei første måla til det israelske forsvaret, og ein familie på 12 vart drepen den 13. juli 2006. Landsbyen har sidan nytt godt av investeringar frå den italienske regjeringa som bygde ei ny olivenoljemølle.
Assyrarar
Assyrarar (gammalsyrisk ܣܘܪܝܝܐ) er ei folkegruppe som har opphavet sitt i Mesopotamia i antikken (seinare Assyria i same område), det vil seie dagens Irak, vestlege Iran, Syria og søraustlege Tyrkia. På grunn av krig og forfølgingar har hundretusentals assyrarar opp gjennom historia flykta eller utvandra til Kaukasus, Libanon, Syria, Europa, USA og Australia og andre stader. Dei er eit semittisktalande folk som snakkar og skriv særskilde dialektar av syrisk (austarameisk) eksklusivt for Mesopotamia og områda i nærleiken.
Som folkegruppe sporar assyrarane slekta si attende til dei gamle sumerisk-akkadiske i Mesopotamia for rundt 4000–3500 f.Kr., og i særleg til dei nordlege regionen av dei akkadiske områda og som vart kjende som Assyria ein gong rundt 2300 f.Kr. Den assyriske nasjon eksisterte som ein sjølvstendig stat og ofte som det mektigaste riket i austlege Asia frå 2300 f.Kr. og fram til slutten av 600-talet f.Kr. Assyria vart verande ei politisk eining sjølv etter at det fall saman og vart styrt som ein okkupert provins under ulike andre rike frå slutten av 600-talet f.Kr. og fram til midten av 600-talet e.Kr. då det vart oppløyst. Det assyriske folket har gradvis vorte ein minoritet i heimlandet sitt sidan den gongen.
I dag er det gamle området deira ein del av fleire nasjonar: nordlege Irak, delar av Tyrkia og nordaustlege Syria. Dei er innfødde til og har tradisjonelt levd over heile det som i dag er Irak, nordaustlege Syria, nordvestlege Iran og søraustlege Tyrkia.
Tradisjonelt omfattar dei tilhengarar av kristne kyrkjer som nyttar den vest- eller austsyriske ritusen og som tradisjonelt har brukt arameisk som liturgisk språk. «Assyrarar» kan i snever forstand reknast som tilhengarane av Den assyriske kyrkja i Austen. Vanlegvis vert namnet brukt i ei vidare tyding, som òg omfattar tilhengarar av blant anna den kaldeisk-katolske kyrkja, den syrisk-katolske kyrkja, den syrisk-ortodokse kyrkja og Den gamle kyrkja i Austen (så lenge dei bur i eller stammar frå Midtausten).
Assyrarar snakkar ulike semittiske språk som assyrisk, kaldensk og suroyo, men òg arabisk, persisk, tyrkisk eller andre språk, alt etter kva for ein stat dei bur i. Det bur i dag 3-4 millionar assyrarar i verda. I nyaste tid har Irak-krigen fortrengt dei assyriske lokalsamfunna då folket har møtt etnisk og religiøs forfølging ved islamistar og arabisk og kurdisk nasjonalisme. Av dei rundt ein millionar eller fleire irakarar som er rapporterte av Dei sameinte nasjonane for å ha flykta frå Irak sidan okkupasjonen er bortimot 40 prosent assyrarar, men assyrarar utgjorde berre rundt tre prosent av den tidlegare irakiske folkesetnaden frå før krigen. I samsvar med ein rapport frå 2013 er det rekna at det berre er 300 000 assyrarar att i Irak.
Hughie Thomasson
Hugh Edward «Hughie» Thomasson jr. var ein USA-amerikansk gitarist og songar, mest kjend som opphavleg medlem av Outlaws. Bandet hadde suksess i 1970-åra og tidleg i 1980-åra med ei rekkje hittar. Han var gitarist i Lynyrd Skynyrd i 1990-åra og inn i 2000-åra.
Thomasson skreiv fleire av songane til Outlaws, mellom anna dei mest populære songane som «Hurry Sundown», «There Goes Another Love Song» og «Green Grass and High Tides».
Thomasson døydde medan han sov 9. september 2007 av eit hjarteinfarkt i Brooksville i Florida, berre 55 år gammal.
Vegard Stake Laengen
Vegard Stake Laengen er ein norsk syklist frå Borgen i Asker kommune. Han og tvillingbroren Øystein Stake Laengen driv begge med profesjonell sykling.
Vegard Stake Laengen sykla tidlegare for Joker Merida, men frå 2012-sesongen har han gått over til Team Type 1-Sanofi frå USA. Han har fått gode resultat frå ei rekkje internasjonale sykkelritt dei siste par åra. M.a. vann han det kanadiske rittet Tour de Beauce i juni 2012.
Sometimes I Feel Like Screaming
«Sometimes I Feel Like Screaming» er ein song på Purpendicular, det første studioalbumet til Deep Purple med gitaristen Steve Morse. Albumet kom ut i februar 1996. SOngen kom ut på CD-singel i lag med songen «Vavoom: Ted the Mechanic».
Steve Morse hugsa korleis songen vart til: «"Sometimes I Feel Like Screaming" byrja med at eg spelte stille for meg sjølv. Roger og Jon høyrde kva eg heldt på med og sa: "Kva var det no igjen? La oss sjå om det fungerer saman med dette." Det vart ein song den dagen. Alle idear kan veksa frå ei spire til eit tre».
«Sometimes I Feel Like Screaming» var ein av dei første låtane som vart spelt inn med Steve Morse på gitar. Den inneheld ein skrytande melodisk stil og vokalutbrot av Ian Gillan og blir avslutta med ein gjenteken gitarsolo av Morse.
Songen var med på følgjande konsertalbum av Deep Purple: Live at The Olympia '96 (1997), Total Abandon: Australia '99 (1999), In Concert with The London Symphony Orchestra (2000), The Soundboard Series (2001), Live at the Rotterdam Ahoy (2002), Live at Montreux 1996 (2006).
Singel
Alle songar skrivne av Ian Gillan, Roger Glover, Jon Lord, Steve Morse, Ian Paice.
Einar Hatlebakk
Han vart ein sterk meisterspelar som vaksen, og Verdssjakkforbundet (FIDE) har tildelt han tittelen FIDE-meister i sjakk. Han har fleire gongar vore med på å vinne Noregsmeisterskapen i sjakk for klubblag, for Akademisk Sjakklubb i 1979, og for Oslo Schakselskap i 1985 og 1986. Han har ikkje spelt seriøs turneringssjakk etter 2000.
Piz Combul
Piz Combul er eit fjell i Berninafjella (Alpane), på grensa mellom Italia og Sveits.
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1974
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1974 fann stad på Stadion Feijenoord i Rotterdam 8. mai 1974, framfor 4 641 tilskodarar. FC Magdeburg vann finalen, den 14. i sitt slag, med siffera 2-0 over AC Milan.
Kampen
Eit sjølvmål i det 42. minutt gav Magdeburg leiinga til pause. I den andre omgangen la Wolfgang Seguin på til 2-0, utan at Milan makta pynte på sluttresultatet.
Arie van Gemert frå Nederland dømde kampen.
Laga
Magdeburg sitt vinnarlag bestod av: Ulrich Schulze, Detlef Enge, Manfred Zapf (kaptein), Helmut Gaube, Wolfgang Abraham, Jürgen Pommerenke, Wolfgang Seguin, Axel Tyll, Detlef Raugust, Jürgen Sparwasser og Martin Hoffmann.
Milan stilte med: Pierluigi Pizzaballa, Angelo Anquiletti, Enrico Lanzi, Karl-Heinz Schnellinger, Giuseppe Sabadini, Aldo Maldera, Romeo Benetti, Gianni Rivera (kaptein), Carlo Tresoldi, Alberto Bigon og Franco Bergamaschi. Bergamaschi spelte ein time før han måtte vike for Alessandro Turini. [
Cape Renard
Cape Renard er eit nes på sørsida av innløpet til Flandres Bay mellom Danco og Graham Coast på vestkysten av Den antarktiske halvøya. Det ligg på den vesle Renard Island like utanfor nordenden av Kiev Peninsula og nedanfor Una's Tits. Det vart oppdaga i 1898 av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache og vart namngjeve av han etter professor A. Renard, som var med på planlegginga av ekspedisjonen og medleom av Det kongelege belgiske akademiet.
Adchit
Adchit eller Aadchit Ech Chqif (arabisk عدشيت) er ein landsby i Nabatieh guvernement region sør i Libanon nord for Litani.
Skøyteløp under Vinter-OL 1980
Skøyteløpa under Vinter-OL 1980 ved vinterleikane 1980 i Lake Placid omfatta ni distansar, fem for menn og fire for kvinner. Tevlingane fann stad på ei kunstfrosen skøyte i dagane frå torsdag 14. til laurdag 23. februar 1980. 128 utøvarar, 74 menn og 54 kvinner, frå 22 land deltok i skøytetevlingane.
Eric Heiden frå arrangørlandet USA vann samtlege fem tevlingar for menn.
500 m
Dato: 15. februar <br style="clear:both;" />
1000 m
Dato: 19. februar <br style="clear:both;" />
1500 m
Dato: 21. februar <br style="clear:both;" />
5 000 m
Dato: 16. februar <br style="clear:both;" />
10 000 m
Dato: 23. februar <br style="clear:both;" />
1000 m
Dato: 17. februar <br style="clear:both;" />
1500 m
Dato: 14. februar <br style="clear:both;" />
3 000 m
Dato: 20. februar <br style="clear:both;" />
Else Kåss Furuseth
Elisabeth Kåss Furuseth, profesjonelt kjend som Else Kåss Furuseth, er ein norsk standupkomikar, skodespelar, reporter og programleiar. Ho er blant anna kjend som programleiar i sitt eige talkshow Kåss til kvelds, som medevrkande i Torsdag kveld fra Nydalen og for teatermonologane Kondolerer og Gratulerer. Ho har vunne tre Gullruteprisar som beste programleiar.
Karriere
På 2000-talet var ho programleiar og medarbeidar i fleire radioprogram på NRK P3: programleiar i Show Show (2006), assistent i Klaus Sonstad Show (2006), fast medarbeidar i Ken eller Torkil og programleiar for Tjukkas saman med Sigrid Bonde Tusvik. Ho har òg laga reportasjar og seriar til NRK P3TV, til dømes serien Gipskvinnen, der ho gipsa begge armane og samstundes prøvde å leva eit normalt liv.
Saman med Henrik Thodesen, Odd-Magnus Williamson, Morten Ramm og Sigrid Bonde Tusvik var ho i perioden 2002 til 2008 med på å laga og framføra sketsjeshowet Blymandag. Showet var ein forløpar til humorprogrammet Torsdag kveld fra Nydalen som hadde premiere på TV 2 i mars 2009 og der ho sidan var ein av dei faste programleiarane. Våren 2010 var ho deltakar på Camp Senkveld i TV 2-programmet Senkveld med Thomas og Harald. I 2011 deltok ho i Kjendisbarnevakten på NRK 1, ein reality-konkurranse som ho vann.
I perioden 2011–2016 spelte ho si eiga førestilling, Kondolerer, der ho fortalde om mora og sjølvmordet til broren. Førestillinga vart blant anna sett opp på Torshovteatret og Nationaltheatret. Førestillinga og Furuseth vart nominerte til totalt fire prisar under Komiprisen 2012: beste førestilling, beste kvinnelege artist, revy og komedie, årets nummer og årets morosamaste. I 2012 var ho laurdagsspaltist i Dagbladet.
Furuseth vart i 2012 tildelt Wenche Foss' ærespris saman med Foreningen «Vi som har et barn for lite».
Hausten 2012 debuterte Furuseth på film i spelefilmen Tina & Bettina, der ho spelte mot Torsdag kveld-kollegaene Odd-Magnus Williamson og Henrik Thodesen i tillegg til modellen og programleiaren Triana Iglesias. Filmen er basert på dei to vestkantjentene Tina og Bettina, som har opphav frå tidlegare sketsjar gjort i Torsdag kveld frå Nydalen på TV 2.
I 2014 hadde Furuseth, Sigrid Bonde Tusvik og Henriette Steenstrup eit show på Latter kalla Mot i brøstet. Same år fekk ho sitt eige talkshow på TV 2 kalla Else. Det vart kansellert i juni 2014. Deretter vart ho i 2015 programleiar for eit nytt talkshow på same kanal, med tittelen Det er lov å være blid, som gjekk i tre sesongar; våren 2015, hausten 2015 og våren 2016.
I 2016 slutta Furuseth i TV 2 og byrja som programleiar i TVNorge. Hausten 2018 var ho programleiar for dokumentarserien Else om: selvmord på TVNorge. For serien vann ho og programmet to prisar under Gullruta 2019, i kategoriane «beste programleiar» og «beste nyhende-, til sports- eller aktualitetsprogram». I tillegg var ho nominert i klassane «årets nyskaping» og «publikumsprisen». For oppfølgjarserien Else om: barn, som vart send i 2019, vann ho Gullruta 2020 i klassa «programleiar – underhaldning». I 2019 vende ho tilbake til NRK, og våren 2020 leidde ho første sesong av sitt eige talkshow Kåss til kvelds, med Markus Neby som medprogramleiar. For programmet vann ho Gullruta 2021 i klassa beste programleiar - underhaldning.
Sidan 2016 har ho leidd radioprogrammet og podcasten The Kåss Furuseths med systera Cecilie Ramona Kåss Furuseth, og i 2019 var ho programleiar i podcasten Ufiltrert, produsert av Anti.
Familie
Else Kåss Furuseth er tremenning av legen og politikaren Robin Martin Kåss, som i 2015 vart ordførar i Porsgrunn.
Crame Col
Crame Col er eit skard på kring 175 moh nær nordenden av James Ross Island, som går nordaust–sørvest mellom Bibby Point-massivet og Lachman Crags. Etter det geologiske arbeidet utført her av British Antarctic Survey (BAS) 1981–83 vart det namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter James A. Crame, ein geolog i BAS frå 1976, som arbeidde i området.
Krysslamming
Krysslamming (fagspråk paralytisk myoglobinuri), også kjend som påskesjuke, Monday morning disease eller søndagssjuke, er ein sjukdomstilstand hos hest som oppstår når hestar får normal kraftfôrmengd i perioder med lite eller ingen aktivitet. Dette fører til opphoping av glykogen i muskulaturen som blir brote ned og dannar store mengder mjølkesyre når hesten kjem i aktivitet igjen. Denne opphopinga av mjølkesyre kan føra til store muskelskader på muskulaturen i krysset og låra.
Symptom
Ein hest med krysslamming blir stiv og ustø i bakparten. Ofte vil hesten helst ikkje røre seg. Ved meir alvorlege tilfelle kan hesten knekka saman og gå over ende, svetta mykje og visa teikn på smerte. Han har harde og opphovna musklar, og kan ha like symptom som ved kolikk. Urinen blir mørk på grunn av utskilling av muskelfargestoff. For å konstatera krysslamming kan ein ta blodprøve. Denne vil då visa opphøgde verdiar av enzyma ASAT og CK.
Årsaker
Det kan vere fleire årsaker til krysslamming. Hestar i hard trening kan vere utsett for krysslamming dersom dei vert ståande i ro utan at det vert kutta ned på foret. Sjukdomen kan ha samanheng med væskebalanse, og skal vere vanlegast i varmt vêr.
Rådgjerder
Hestar med krysslamming må ifylgje veterinærar ikkje flyttast. Hesten får tilført væske intravenøst, i tillegg til smertelindring.
X.400
X.400 er ein internasjonal standard og ITU-T-anbefaling som skildrar meldingsformidlingssystem, meir kjend som e-post, i eit datakommunikasjonsnett. Paradoksalt er standarden utarbeidd som F.400 og finst eigentleg ikkje i X.400-serien.
Sjølv om X.400 aldri har vorte nytta universalt for Internett-epost. Den rolla er det SMTP som fyller. Har han likevel vorte nytta innan organisasjonar, og som ein del av epost-produkt som Microsoft Exchange.
Norges Bygdekvinnelag
Norges Bygdekvinnelag er ein organisasjon som arbeider for å styrke kvinnene sine interesser og for interessene for lokalsamfunnet. Organisasjonen vart oppretta som Norges Bondekvinnelag i 1946 ved at den vart skilt ut frå Norges Bondelag. Den samla den gongen fylkesvise bondekvinnelag i ein nasjonal organisasjon. Organisasjonen endra namn til det noverande namnet i 2002.
Norges Bygdekvinnelag er spesielt opptatt av kvinner som har tilknyting til primærnæringane. Dei er òg del av ei internasjonal rørsle gjennom medlemskap i Associated Country Women of the World.
Organisasjonen er opptatt av berekraftig forvalting av naturressursane og bidrar i til det gjennom medlemskap i Grønn Hverdag.
Styretleiar av Norges Bygdekvinnelag i 2011 er Kathrine Kleveland, frå Holmestrand.
Caisteal Abhail
Caisteal Abhail er eit fjell på Isle of Arran i Skottland.
Det er det nordlegaste fjellet med status som corbett på øya og har ei høgd på 859 meter over havet.
XHTML
XHTML (Extensible HyperText Markup Language) er eit markeringsspråk som følgjer XML-standarden i staden for SGML som HTML byggar på. Skilnaden frå HTML er at XHTML er eit meir fleksibelt språk og har strengare syntaksreglar enn HTML.
Ivats Peak
Ivats Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 900 moh. søraust i forberga av Detroit Plateau på Nordenskjöld Coast i Graham Land i Antarktis. Det ligg på sørsida av Dinsmoorbreen ved vestenden av ein fjellrygg knytt til Mount Elliott.
Fjellet er kalla opp etter den bulgarske boljaren og krigaren Ivats (900- og 1000-talet).
Ivats Peak ligg 2,61 km sør-søraust for Kavlak Peak, 7,49 km sørvest for Darzalas Peak, 5,01 km vest for Mount Elliott og 3,69 km nordaust for Gusla Peak.
Never Die Young
Never Die Young er det 12. studioalbumet til den USA-amerikanske songar-låtskrivaren James Taylor. Det kom ut i 1988, tre år etter det førre albumet hans, That's Why I'm Here. Albumet nådde 25. plassen på Billboard 200 og selde til slutt til platinaplate i USA.
Tittelsporet på albumet nådde 80. plassen på Billboard Hot 100, som den einaste singelen frå albumet som gjekk inn på lista.
Innhald
Alle songane er skrivne av James Taylor, utanom der andre er nemnde.
XHTML
XHTML kan sjåast som ei utvida utgåve av HTML 4.0 og er både etterfølgjar av HTML og ein separat parallell (tilrådd) standard. XHTML vurderast av mange som «aktuell versjon» av HTML, men W3C held fram å tilrå både nytta av XHTML 1.1, XHTML 1.0 og HTML 4.01 for publisering på verdsveven.
Behovet for ein strengare versjon av HTML oppstod fordi innhald på verdsveven skal leverast til mange slags maskiner (bl.a små skjermar) og laus HTML skapte mykje unødig kompleksitet i syntaks.
Nokre omgrep i XHTML-samanheng
Attribute er ein parameter til eit element, som er skildra i DTDen. Moglege verdiar, eventuelt standardverdiar av attributtet, er definert i DTDen.
DTD: definisjon av ein dokumenttype. Ein DTD er ei samling av XML-skildringar som definerer struktur, element og attributt som er tilgjengelege for eit dokument som er laga med XHTML.
Document er ein datastraum som er strukturert slik at han inneheld informasjon organisert i samsvar med den tilknytte DTDen.
Element er struktureininga som er definert i DTDen. Elementet sitt innhaldsmønster er definert i DTDen.
Implementation er eit system som tilbyr ei samling av høve som støttar denne spesifikasjonen.
Rendering (vising) er ei nemning på presentasjonen til dokumentet for sluttbrukar og det gjeld ikkje nødvendigvis berre synleg visning, det kan til dømes òg vere lydar.
Validation er den prosessen at eit dokument vert sjekka og samanlikna med den DTD-en som høyrer til dokumentet.
Well-formed - Eit dokument er bra forma viss det er strukturert ifølgje spesifikke reglar, i dette tilfellet reglar definert i XML
Love Is the Drug
«Love Is the Drug» er ein song frå 1975 av Roxy Music frå albumet Siren. Songen vart gjeven ut på singel og nådde andreplassen i Storbritannia. Han vart òg den første hitten deira i USA, der han nådde 30. plass tidleg i 1976.
Songen starta som ein instrumental av Andy Mackay, men Bryan Ferry skreiv så tekst til songen. Ferry sa at songen kom til han då han var ute og sparka lauv i Hyde Park.
«Love Is the Drug» står på lista til The Rock and Roll Hall of Fame over 500 songar som forma rock and roll. Ingen andre singlar av Roxy Music nådde like høgt på lista i USA, medan han i Storbritannia vart forbigått av John Lennon sin «Jealous Guy».
B-sida i dei fleste land var «Sultanesque», ein instrumental som ikkje finst på noko album, skriven av Ferry.
Lydklippet i starten av songen er henta frå opningsscenen i filmen Duel, der Dennis Weaver går til garasjen sin og går inn i bilen.
Salslister
1Remix
Grace Jones-versjonen
Grace Jones spelte inn «Love Is the Drug» for albumet Warm Leatherette i 1980 og songen vart gjeven ut som singel. Han nådde ikkje singellista, men ein remix av songen kom ut i 1986 i samband med samlinga Island Life og vart då ein liten hitt i Storbritannia med ein 35. plass.
Andre versjonar
Andre som har spelt songen er Divinyls, Kylie Minogue, The Hot Rats, Ali Campbell og Carla Gugino og Oscar Isaac.
Ivory Pinnacles
Ivory Pinnacles er eit par isdekte fjell med ei høgd opp mot 1120 moh på vestsida av Pettusbreen, 14,5 km søraust for Kapp Kjellman, nord i Graham Land i Antarktis. Fjellet vart kartlagd i 1948 av medlemmar frå Falkland Islands Dependencies Survey som nytta det skildrande namnet.
Vardon
Vardon (hebraisk skrift ורדון) er ein fellesbusetnad sør i det sentrale Israel nord for Kiryat Gat og sør for Kiryat Malakhi. Han er ein del av Yoav regionale kommune.
Han vart grunnlagd i 1960 som eit ungdomssenter og vart ein felleslandsby i 1998. Han ligg mellom tre store moshavar: Menuha, Nahala og Sgula.
Vardon vart grunnlagd på jord som høyrte til den palestinske landsbyen Summeil, som vart avfolka under den arabisk-israelske krigen i 1948.
Namnet på landsbyen er ei laus omsetjing av familien til Julius Rosenfeld, som var ein jødisk bidragsytar frå USA. «Vardon» kjem frå vered, som tyder «rose», derfor Rosenfeld.
I 2007 hadde Vardon 69 buande familiar, som utgjorde kring 280 innbyggjarar.
Johannes Harviken
Johannes Harviken er ein norsk tidlegare langrennar og snikkar. Han vann bronsemedaljen på 30 km under OL i Sapporo 1972 og gjekk i same meisterskapen sisteetappen på det norske stafettlaget (4x10 km) som kom på sølvplass. Harviken vart norgesmeister individuelt ein gong (30 km i 1970), og ein gong i stafett (1967). Han tevla i alle år for Hernes IL og bur i Hernes.
Epía
Epía (gresk Αίπεια) er ein tidlegare kommune i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes i Hellas. Epía inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Messíni.
21. austlege meridianen
21. meridianen aust for nullmeridianen er ei lengdegradslinje eller meridian som strekkjer seg frå Nordpolen over Nordishavet, Atlanterhavet, Europa, Afrika, Indiahavet, Sørishavet og Antarktis til Sørpolen.
Den 21. meridianen dannar ein storsirkel med den 159. vestlege meridianen.
Delar av grensa til Namibia med Botswana er definert av denne meridianen.
Frå pol til pol
Frå og med Nordpolen og sørover til Sørpolen, passerer den 21 km gjennom:
! scope="col" width="125" | Koordinatar ! scope="col" | Land, territorium eller hav ! scope="col" | Merknader ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Nordishavet ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Nordishavet ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Barentshavet ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Barentshavet ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Barentshavet ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Atlanterhavet ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Austersjøen ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Austersjøen ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Austersjøen ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Den kuriske lagunen ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | eller ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Prespasjøen ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Middelhavet ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Middelhavet ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | Grensa mellom og ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Indiahavet ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Sørishavet ! scope="row" | Antarktis
Gary M. Stevens
Gary Michael Stevens er ein britisk-engelsk tidlegare fotballspelar frå Barrow-in-Furness som 1982-88 var høgreback på det suksessrike Everton-laget og sidan hadde lokal suksess med Rangers FC.
Klubbspel
Stevens debuterte for Everton FC vinteren 1982. I mai 1984 vann han sitt fyrste trofe med klubben då det vart siger 2-0 over Watford FC i FA-cupfinalen. Sesongen etter var Everton heile suverene i kampen om ligameisterskapen, slo toaren Liverpool FC med heile 13 poeng. Everton tok seg også til finalen i cupvinnarcupen, der laget den 15. mai i Rotterdam vann med 3-1 over Rapid Wien. Sesongen 1986/87 tok Everton FC ein ny ligatittel framom byrival Liverpool FC, då med 9 poengs skilnad. Sommaren 1988 vart Stevens overført til skotske Rangers FC mot 1,25 millionar pund. Med laget frå Glasgow vann han seks rake ligameisterskap 1989-94 og den skotske cupfinalen 1992 med 2-1 mot Airdrieonians. I september 1994 gjekk turen til Tranmere Rovers, mot 350 000 pund. Han spelte jamt på det engelske nivå 2-laget til han la opp i 1998.
Landslagsspel
Stevens debuterte for England sitt landslag i juni 1985 og spelte sin 46. og siste landskamp temmeleg nøyaktig sju år seinare, utan nokon gong å kome på skåringslista. Han deltok i alle Englands fem kampar i Fotball-VM 1986 og alle tre i EM i fotball 1988. Under verdsmeisterskapen i 1990 spelte han opningskampen til England, men kom ikkje på bana att før i bronsefinalen mot arrangørlandet Italia, der det vart engelsk tap 1-2.
Cape Rey
Cape Rey er eit mørkt, klippenes mellom sørvestsida av Darbel Bay og nordaustsida av Lallemandfjorden, på vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10. under Charcot, og vart namngjeve av han etter løytnant Joseph J. Rey i Den franske marinen, som var meteorolog under Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1903-05.
Gary M. Stevens
Merittar
Stevens utvandra i 2011 til Perth i Australia.
Manchester Parish
Manchester Parish er eit parish (tilsvarande fylke) på Jamaica som ligg sør på øya. Det grensar til Clarendon Parish i aust, Trelawny i nord og Saint Elizabeth i vest. I sør har det kyst mot Det karibiske havet. Administrasjonssenteret i fylket er byen Mandeville, den einaste fylkeshovudstaden som ikkje ligg ved kysten eller ei større elv. Andre større busetnader er Christiana, Porus og Williamsfield.
Fylket er fjellendt, og Mandeville på 626 moh. har historisk vore rekna som ein helsebringande stad å vitja. Til forskjell frå andre jordbruksområde i landet blir det ikkje driven storstilt sukkerproduksjon her, men ein dyker avlingar som banan, potet, ingefær, pimento, kaffi og sitrusfrukter. Manchester er særleg kjend for appelsiner og ortanique, sistnemnde er ei kryssing mellom appelsin og tangerin (mandarin).
Møre og Romsdal Bygdekvinnelag
Møre og Romsdal Bygdekvinnelag (tidlegare Møre og Romsdal Bondekvinnelag) er eit fylkeslag i Norges Bygdekvinnelag.
Laget vart skipa i 3. august 1947 på Gjermundnes ved at dei tidlegare laga knytt til dei tre futedøma, Sunnmøre, Romsdal og Nordmøre, slo seg saman til eitt lag som gjekk inn i det nyskipa Norges Bondekvinnelag.
Kjelder
Eirik Moen: Møre og Romsdal Bondekvinnelag 50 år 1947-1997, ISBN 82-90393-83-0
Xiamen
Namnet Amoy svarar til korleis «Xiamen» blir uttalt på det språket som blir talt i byen Zhangzhou, eit hokkien-språk. Lokalt i Xiamen, på amoydialekten av sørleg min-språk (minnan), er uttalen omtrent Ē-mn̂g. Namnet tyder 'Porten til det store herskapshuset'.
Historie
Xiamen har vore kjend som ein viktig hamneby sidan Song-dynastiet, og blei brukt som base mot sjørøveri under Ming-dynastiet.
Sidan 1541 mottok Xiamen europeiske skip, eller var utgangspunktet for kinesiske handelsskip som omlasta til europearane i rom sjø. På 1800-talet var det hovudeksporthamna for te. Den tidlege og omfattande kontakten førte til at mange europeiske språk fekk lånord frå det lokale hokkienspråket, til dømes «te» (茶; tê), teslaget pekoe (白毫; pe̍h-hô) og «kowtow» (磕頭; khàu-thâu).
Under den fyrste opiumskrigen mellom Storbritannia og Kina tok britane byen under Slaget ved Amoy i 1841. Han blei gjort til traktathamn i Nanjingtraktaten ved slutten av krigen i 1842, og blei ein viktig innfallsport for kristne misjonærar i Kina. Øya Gulangyu i hamna blei ein utanlandsk enklave med mykje utanlandsk-inspirert arkitektur.
Xiamen var det siste støttepunktet for Koxinga i kampen hans mot dei framrykkande troppane til Qing-dynastiet før han måtte trekkje seg tilbake til Taiwan.
I 1980-åra fekk Xiamen ei av dei første særskilde økonomiske sonene i Kina. Sidan då har han hatt stor økonomisk vekst, og er mellom anna blitt eit viktig eksportsenter for elektronikk.
Luftfart
Ein stor flyplass, Xiamen Gaoqi internasjonale lufthamn, har rute- og cargotrafikk med både innanlands- og utanlandsdestinasjonar. Han er heimebase for Xiamen Airlines (厦门航空; pinyin: Xiàmén Hángkōng; Pe̍h-ōe-jī: E-mng Hengde-khong), som var det første flyselskapet i Folkerepublikken som blir drive av privatpersonar. Selskapet vart stifta 25. juli 1984.
Veg
Riksveg 319 startar i Xiamen. Riksvegen går nordvestover gjennom provinsane Fujian, Jiangxi, Hunan og Chongqing, til han endar opp i Chengdu, hovudstaden i provinsen Sichuan.
Kultur
Byen har to statlete universitet, Xiamen-universitetet (1921) og Jimei-universitetet, som begge blei grunnlagde av Tan Kah Kee. Elles finst fleire private universitet og høgskolar.
Sommaren 2006 vart World Choir Games halde i Xiamen. Den norske Studentersangforening vann mannskorklassen i konkurransen.
Administrasjon
Xiamen administrerer seks distrikt:
Distrikta Siming og Huli utgjer den særskilde økonomiske sona Xiamen.
Piz Corbet
Piz Corbet er eit fjell i Dei lepontinske Alpane på den sveitsisk-italienske grensa.
Lanciano
Lanciano er ein by og ein kommune i provinsen Provinsen Chieti i regionen Abruzzo i Italia. Kommunen har i kring 36 000 ibuarar og har eit areal på 66,1 km².
Byen, som ligg 265 meter over havet, vart i fylgje tradisjonen grunnlagd for over 3 000 år sidan. Lanciano er særleg kjend som staden der kristne for fyrste gong, på 700-talet, registrerte Det eukaristiske mirakel, det vil seie at brød og vin under nattverden vart påstått forvandla til kjøt og blod.
Cape Robinson
Cape Robinson er eit nes på austenden av Cole Peninsula, mellom Cabinet- og Millfjorden på Foyn Coast i Graham Land i Antarktis. Sir Hubert Wilkins flaug langs denne kysten den 20. desember 1928 og kalla ei øy opp etter W.S. Robinson frå London og Australia. Han rapporterte at denne låg kring. Utan fotografi av denne øya av Wilkins har ein ikkje funne att kva han såg. Namnet har derfor i staden vorte nytta om austenden av halvøya som ligg ved den posisjonen han skildra. Neset vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) i 1947.
Xia-dynastiet
Tydinga av Yinxi-utgravingane
Før utgravingane av dei tidlege bronsealderfelta ved Yinxi («Yin-gravene») nær Anyang i Henan-provinsen mellom 1928 og 1937, var det vanskeleg å skifte mellom myte og realitet når det gjaldt den historiske eksistensen til dynastiet. Men etter desse utgravingane vart historisiteten styrkt. Nye utgravingar i same område på 1960- og 1970-talet avdekte meir: busetjingar, bronsereiskapar og gravkammer som ytterlegare stadfesta at det hadde eksistert ein sivilisasjon på dei stadene som dei gamle kinesiske tekstene hadde gjeve. Det minste ein kan seie er at Xia-periodane markerer ein overgangssivilisasjon mellom dei sein-neolittiske kulturane og dei typiske kinesiske bysivilisasjonane som kjennest frå Shang-tida til dynastiet.
Territorium
Følgjer ein skildringane frå gamle tekster, strekte Xia-område seg i aust omtrent til der dei tre moderne provinsane Henan, Hebei og Shandong møtest, i sør ned til Hubei, i vest til den sørlege delen av Henan og i nord til Hebei. Det var konsentrert om det midtre løpet til Huang He-floden og strekte seg tidvis heilt sør til Yangtze. Hovudsetet skifta stadig, men utgravingsfeltet Yangxi ved Anyang må ha vore særleg viktig.
Teknologi
På Xia-tida vart det alt drive eit intensivt landbruk. Ifølgje segnene vart det alt brygga alkoholhaldige drykk. For å auke produktiviteten i landbruket vart dei første kalendrane utvikla. Ein dreiv òg med kvegdrift og skal ha lagt særleg vekt på oppdrett av hestar. Det var truleg alt ei differensiering av handverksyrka med tanke på leire- og bronsearbeid.
Samfunn
Truleg dreidde det seg om fellesskap av ulike stammar under leiing av eit kongehus.