cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fjordkraftligaen
Sluttspel
Seriespelet er grunnlaget for kvart einskilde lags seeding i sluttspelet. Seriemeisteren blir seeda som nummer éin og får heimebanefordel i heile sluttspelet. Laget får også fyrst velja motstandar i kvartfinaleserien, og kan fritt velja mellom laga som enda opp frå femte- til åttandeplass. Deretter vel lag nummer to mellom dei laga som er att av laga fem til åtte, og slik held det fram til alle valmoglegheitene er oppbrukte. Det laget som er høgst seeda i ein sluttspelserie har heimebanefordel, dvs. at laget har heimekamp ved ein eventuell sjuande og avgjerande kamp.
Utmerkingar
For sluttspelet kårar ein også den mest verdifulle spelaren i ligaen.
Eneryda
Eneryda er ein svensk tettstad i Älmhults kommun i Kronobergs län i Småland. I 2010 hadde tettstaden 338 innbyggjarar.
Neshyba Peak
Neshyba Peak er eit lite, spisst fjell, stort sett snødekt, som ragar over norddelen av ein kompleks rygg 16 nautiske mil (30 km) aust-nordaust for Mount Jackson, aust i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) i 1974. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Stephen Neshyba, ein oseanograf i US Antarctic Research Program (USARP) som studerte den laminære strukturen i botnvatnet ved Den antarktiske halvøya, 1972-73.
Larry Williams
Larry Williams (, òg kjend som Lawrence Edward Williams) var ein USA-amerikansk rhythm and blues- og rock and roll-songar, låtskrivar, produsent og pianist frå New Orleans. Williams er mest kjend for å ha skrive og spelt inn rock and roll-klassikarar frå 1957 til 1959 for Specialty Records, som «Bony Moronie», «Short Fat Fannie», «Slow Down», «Dizzy, Miss Lizzy» (1958), «Bad Boy» og «She Said Yeah» (1959). John Lennon var ein fan og The Beatles og fleire andre grupper i Den britiske bølgja spelte inn fleire av songane hans.
Livet til Williams var ei blanding av enorm suksess, vald og dopmisbruk. Han var mangeårig ven av Little Richard frå dei møttest i 1955 til Williams døydde i 1980.
Stjernen Hockey
Stjernen Hockey er ein ishockeyklubb frå Fredrikstad, som spelar heimekampane sine i Stjernehallen.
Frisk Asker Ishockey
Frisk Asker Ishockey er ein norsk ishockeyklubb underordna Idrettsforeningen Frisk Asker, som blei stifta den 5. februar 1922. Frisk Asker er ein av dei eldste hockeyklubbane i Noreg, og spelar heimekampane sine i Askerhallen. Heimedrakta til klubben er oransje trøye med svarte detaljar, svart bukse og oransje strømper, medan bortedrakta består av kvit trøye med raudgrøne detaljar, raud bukse og kvite strømper.
Sherburne Wesley Burnham
Burnham var først stenograf og journalist fram til 1902, men var samstundes ivrig observatør av dobbeltstjerner. Han vart astronom ved Yerkes-observatoriet frå det vart grunnlagt i 1897, og professor ved Chicago University 1902–1914. I 1906 gav han ut ein stor katalog over dobbeltstjerner.
Månekrateret Burnham og asteroiden 834 Burnhamia vart namnsett etter han.
NSV maskingevær
NSV (russisk НСВ Никитина-Соколова-Волкова) er eit 12,7 mm kaliber maskingevær laga i Sovjetunionen. Det har namn etter konstruktørane G.I. Nikitin (Г.И. Никитин), Y.S. Sokolov (Ю.М. Соколов) og V.I. Volkov (В.И. Волков).
NSV veg 25 kg, skot-takta er 700-800 skot per minutt, rekkjevidda er frå 1 500 til 2 000 meter mot høvesvis luft- og bakkemål. Eit ammunisjonsbelte med 50 skot veg 11 kilo.
Enhagen-Ekbacken
Enhagen-Ekbacken er ein tettstad i Västerås kommun i Västmanlands län i landskapet Västmanland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 984 innbyggjarar.
Willey Point
Willey Point er eit kjenneleg klippenes langs vestsida av Beardmorebreen, på sørsida av munningen av Berwickbreen. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Francis J. Willey III, som var meteorolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Hallett Station, 1963.
Haskellbreen
Haskellbreen er ein liten isbre som stig ned frå Christoffersen Heights og flyt vest mellom Prism Ridge og Forbidden Rocks i Jones Mountains i Antarktis. Han vart kartlagt av ei gruppe frå University of Minnesota, 1960–61, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Hugh B. Haskell i U.S. Navy som var medpilot på den første flyturen den 25. november 1961 frå Byrd-stasjonen for opprette Sky-High Camp (seinare Eights-stasjonen).
Sparre Olsen
Carl Gustav Sparre Olsen var ein norsk fiolinist og komponist.
Bakgrunn og arbeid
Den første musikkundervisinga si fekk han av Herman van der Vegt i Oslo. Deretter studerte han med Fartein Valen frå 1926 til 1930, då han reiste til Berlin og studerte med Max Buttin ved musikkhøgskulen der. I 1936 var han i London og studerte med Percy Grainger.
I seks år frå 1934 underviste Sparre Olsen ved Musikk-konservatoriet i Bergen. I denne tida dirigerte han òg Bergens arbeiderforenings sangforening. Før dette hadde han òg røynsle som orkestermusikar. Han var òg musikkritiker i Bergens Tidende frå 1939 til 1940. Sparre Olsen mottok Statens kunstarløn frå 1936 og vart Riddar av St. Olavs orden i 1968.
Sparre Olsen har eit særprega tonespråk som avspeglar kjærleik til norsk natur, men òg religiøse lengsler og kjensler. Han har spesielt hatt tyding for norsk korsong, i det han komponerte svært mange vokalverk for kor til tekster av blant anna Olav Aukrust, Jan-Magnus Bruheim, Tor Jonsson, Inge Krokann og Tore Ørjasæter.
Cape Timberlake
Cape Timberlake er eit bratt nes på vestsida av munningen av Skeltonbreen. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1964 etter kapteinløytnant Lewis G. Timberlake i U.S. Navy som arbeidde ved McMurdo-basen, 1962.
Dy
DY, Dy, dY og dy kan tyde:
Koyukon
Koyukon (denaakk'e) er eit athabaskisk språk som blir snakka av koyukonfolket i Alaska. Språket blir snakka ved Yukon- og Koyukukelvene. Språket har omtrent 150 talarar.
John Carlos
John Wesley Carlos er ein tidlegare amerikansk friidrettsutøvar og profesjonell fotballspelar. Under Sommar-OL 1968 vann han bronsemedalje i 200 meter sprint. Under medaljeutdelinga vart han kjent for si kontroversielle Black Power-helsing saman med Tommie Smith. Han slo deretter verdsrekorden i 100-yards sprint og slo òg verdsrekorden i 200 meter for menn. Han vart seinare utøvar i National Football League og Canadian Football League, men trekte seg tilbake etter ein skade.
Sanad i Bahrain
Sanad er ein by nord i Bahrain.
Nabobyane er Isa by, Riffa og Jurdab. Sanad er hovudsakleg eit bustadområde med mange herskapshus, hagar og restaurantar.
Byen er delt inn i fire bydelar: Al Nasfah, Nye Sanad, Gamle Sanad og Estiqlal-vegen, ein stor motorveg i Bahrain som knyter saman byane Riffa, Askar og Isa by.
Anders Somby jr.
Anders Somby jr. (fødd 25. april 1960) er ein norsk samisk politikar som har sete på Sametinget for Flyttsamelista. Han møtte som fast representant for Berit Marie P.E. Eira medan ho sat i sametingsrådet frå 2017 til 2019. Somby var vald inn frå Ávjovárri valkrins og sat i nærings- og kulturkomitéen, og i valkomitéen.
(I Know) I'm Losing You
«(I Know) I'm Losing You» er ein song frå 1966 av The Temptations, gjeven ut på singel for Gordy (Motown) og produsert av Norman Whitfield.
Historie
«I'm Losing You» vart spelt inn med eit meir dramatisk arrangement enn dei fleste andre Motown-songane på denne tida, og var meir rockeprega. The Funk Brothers akkompagnerte med ein James Brown-inspirert rytme. «I'm Losing You» gjekk til topps på Billboard R&B-lista og nådde åttandeplassen på Billboard Pop Singles-lista. Singelen vart òg gjeven ut på albumet The Temptations with a Lot o' Soul.
The Temptations framførte songen på The Ed Sullivan Show den 28. mai 1967, og i ein duett med Diana Ross & the Supremes seinare på året, den 19. november 1967.
Zig-Zag Walk
Zig-Zag Walk er det 12. studioalbumet til den britiske hardrockgruppa Foghat, gjeve ut i 1983. I motsetnad til In the Mood for Something Rude frå året før, der alle songane var coverlåtar, skreiv frontmannen Dave Peverett fem av dei ti songane på albumet, medan gitaristen Erik Cartwright skreiv éin. Eit par av songane vart spelt inn i rockabillystil. Dette vart det siste albumet til bandet på over eit tiår, før comebacket deira med Return of the Boogie Men i 1994.
Produsenten «Franz Leipkin» og klaverspelaren «Eli Jenkins» er pseudonym for den gamle bandkollegaen Nick Jameson, som hadde spelt i Foghat i 1975 og produsert fleire av Foghat sine album på den tida. Paul Butterfield spelte munnspel på «Seven Day Weekend».
Bad Sneakers
«Bad Sneakers» er ein song av jazzrockbandet Steely Dan. Han kom ut som den andre songen i 1975 på albumet deira Katy Lied. Produsenten Gary Katz sa han seinare angra på at songen ikkje kom ut som den første singelen.
Songen kom òg ut på samlealbuma A Decade of Steely Dan og Citizen Steely Dan.
Det var ein av dei første gongane Michael McDonald song for bandet. Han kom til å syngje korvokal for bandet fram til 1980.
Andre versjonar
Det alternative bandet The Push Stars spelte inn songen for filmmusikken til Me, Myself & Irene (2000).
Karlsöøyane
Karlsöøyane er to små svenske øyar nær Gotland:
Black Power-helsinga under sommer-OL i 1968
Black Power-helsinga under sommer-OL i 1968 var ein menneskerettsprotest og den største politiske markeringa i løpet av den 110-årige historia til dei moderne olympiske leikane. Dei afroamerikanske utøvarane Tommie Smith og John Carlos gjorde si Black Power-markering under sigerseremonien for 200-meter ved Sommar-OL 1968 i Mexico by ved å heva ein knyttneve i ein svart hanske.
Nicholas Haddock
Som son av admiral Sir Richard Haddock var det nærast sjølvsagt at Nicholas Haddock skulle inn i marinen, og han utmerkte seg alt som 16-åring som sjøkadett i slaget ved Vigo i 1702. Han vart forfremma til løytnant og var med i støtta til Barcelona i 1706. I slaget ved Kapp Passaro i 1718 var han kaptein på «Grafton», som hadde 70 kanonar, og leia åtaket. I 1732 vart han kommandant av Nore. Han var øvstkommanderande i Middelhavet frå 1738 til 1742, der han med suksess blokkerte spanskekysten og erobra to spanske skatteskip. Han klarte derimot ikkje å få den spanske flåten ut i kamp. Han vart forfremma til viseadmiral i 1741 og til admiral i 1744.
Haddock tente som paralamentsmedlem for Rochester frå 1734 til han døydde.
Mikronova
Mikronova er eit stjerneutbrot med ein storleiksorden omtrent ein milliondel av ein klassisk nova. Fenomenet er forårsaka av ei opphoping av materie frå nærområdet til stjerna, til dømes frå ei følgjestjerne.
Eit team frå det europeiske sørobservatoriet kunngjorde 20. april 2022 at dei hadde identifisert tre kvit dverg-mikronovaer ved hjelp av data frå TESS-romteleskopet og Very Large Telescope.
Sola
Då Neil Armstrong tok stereoskopiske bilete av overflata til månen under Apollo 11-oppdraget, såg han glitrande flekker som såg ut som glas. Astrofysikaren Thomas Gold analyserte bileta og antyda at forglasinga kunne vera eit resultat av eit «lite nova-liknande utbrot» frå sola.
Wrong Way Up
Wrong Way Up er eit album frå 1990 av Brian Eno og John Cale.
Albumet ligg i landskapet mellom elektronisk og progrock/kunstrock og inneheld nokre av dei mest radiovennlege songane til Eno og Cale. Singelen «Been There, Done That» er den einaste Eno-singelen som nokon gong har nådd salslista i USA.
Innhald
Tilleggsspor:
Bogesag
Bogesag har eit tynt sagblad som er spent opp i ein boge. På gamle bpgesager var bogen laga av tre, men på nyare sager er det vanleg med stålboge. Bogesager vart tidlegare nytta for felling av tømmer og for kapping av ved. Bogesager vert nytta for rått virke, så det er viktig å vika tennene i bladet.
Galleri
<Gallery> Fil:Bogesag utstilt på Norsk skogmuseum.png|Bogesag utstilt på Norsk skogmuseum Fil:Fotothek df ps 0004916 Wohnhäuser ^ Holzstapel ^ Brennholz.jpg|Vedsaging med bogesag og sagbukk i Rehefeld-Zaunhaus i Tyskland Fil:Land Army girls sawing larch poles for use as pit props at the Women's Timber Corps training camp at Culford in Suffolk. TR912.jpg|Kapping av tømmer med bogesag i Culford in Suffolk i England Fil:HacksawWithWoodenBow.JPG|Finsk bogesag laga av ungar Fil:Scie a buches.jpg|Ulike typar bogesager Fil:Scie a buches2 (cropped).jpg|To ulike tenner: øvst skrapetenner og nedst høveltenner </Gallery>
Bjarne Aagaard
Bjarne Aagaard var ein norsk skipsmeklar, forretningsmann og forfattar frå Sandefjord. Han grunnla Farristapperiet, skreiv om kvalfangsthistorie og omsette lyrikk.
Liv og gjerning
Aagard reiste til sjøs som femtenåring. Han besøkte både Nord- og Sør-Amerika, før han vart tilsett ved eit shippingkontor i Glasgow. I 1892 vart han leiar for firmaet si avdeling i Greenock. Året etter flytta han til Hamburg, der han i 1898 starta eige meklarfirma. Etter ynskje frå norske reiarlag opna han i 1904 kontor i Hongkong, med avdelingar i Kobe og Yokohama. Han busette seg i Larvik i 1914 for å etablere Farristapperiet i byen. Han leia verksemda til 1920.
Frå 1925 vigde den pensjonerte forretningsmannen seg til ein omfattande forfattarskap om kvalfangst og historia om Antarktis. Han agiterte også internasjonalt for Noregs interesser i Sørishavet. Bibliografien hans over antarktis-litteratur frå 1950 omfattar 8000 innførsler. Aagaards boksamling, bygt opp for fangsthistoria, vart kjernen i Hvalfangstmuseet sitt bibliotek.
Aagard gav også ut to samlingar med gjendiktingar av persisk poesi.
Han var statsstipendiat frå 1941.
Aagaardbreen i Antarktis er kalla opp etter han.
Cape Wilson i Ross Dependency
Cape Wilson er eit bratt, klipperik, snødekt nes, i søraustenden av Nash Range og på nordsida av innløpet til Shackletonfjorden langs vestkanten av Rossisen. Det vart oppdaga av kaptein Robert F. Scott i desember 1902 då han forsøkte å nå Sørpolen. Med seg hadde han løytnant (seinare Sir) Ernest H. Shackleton og dr. Edward A. Wilson, som neset er kalla opp etter.
Hans Nysom
Hans Hein Theodor Nysom var ein norsk offiser, ingeniør, statsråd og stortingsmann for Venstre. Hans Hein Nysom var farfaren hans, Anton Hjorth halvbroren hans.
Nysom var fødd i Holmestrand, faren hans var skipper. Sjølv tok han eksamen frå krigsskulen i 1866 og den militære høgskulen i 1870. I 1867 vart han sekondløytnant i trondhjemske brigade, året etter i det norske jegerkorps. 1872-76 var han i artilleribrigaden. År 1874 vart han tilsett i kanalvesenet, styrar ved utbygginga av fleire kanalanlegg. Han var sekretær i vassdragskommisjonen 1877-81, studerte elveregulering utanlands, fyrst i Sverige, i 1885 i Sveits og i 1890 i Sør-Tyskland. I 1895 var han formann i den parlamentariske fossefallskommisjonen.
Nysom var formann i Polyteknisk Forening frå 1885 til 1891.
Nysom var statsråd i både i Revisjonsdepartementet og Arbeidsdepartementet i Johannes Steens fyrste regjering frå 6. mars 1891, frå 28. november einast i sistnemnde departement til regjeringa gjekk av 2. mai 1893. Som arbeidsminister stod han for den offisielle opninga av Bandak-Norsjøkanalen i 1892.
I Johannes Steens andre regjering, som vart innsett 17. februar 1898, var Nysom fyrst medlem av statsrådsavdelinga i Stockholm til mars 1899, deretter statsråd i Arbeidsdepartementet til juni 1900, då han atter var i Stockholm fram til 6. november 1900.
Åra 1895-1900 var Nysom stortingsrepresentant frå valkrinsen Kristiania, Hønefoss og Kongsvinger. Han var medlem av jarnbanekomiteen 1895-97, valkomiteen 1896-98 og i 1898 av Lagtinget til han vart statsråd.
Etter han gjekk av som statsråd var Nysom konstituert generaldirektør i NSB, frå 1902 medlem av styret i Hovudjarnbanen.
Han vart i 1892 utnemnd til riddar av St. Olavs Orden og forfremja til kommandør av 1. klasse i 1899. Han mottok også den svenske Nordstjerneordenen.
Nysom døydde i Kristiania i 1903.
Ensjön
Ensjön er ein svensk tettstad i Norrköpings kommun i Östergötlands län i Östergötland. I 2005 hadde tettstaden 320 innbyggjarar.
Hendersonbreen
Hendersonbreen er ein isbre kring 7 nautiske mil lang i Enterprise Hills i Heritage Range i Antarktis. Han flyt nordaust frå Schoeck Peak og Hoinkes Peak til han munnar ut i Unionbreen like aust for Mount Rossman. Hendersonbreen vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Felix E. Henderson, ein meteorolog i US Antarctic Research Program ved Eights-stasjonen i 1965.
Verdscupen i alpine greiner 2010/Menn
Verdscupen i alpine greiner for menn i 2010-sesongen tok til 25. oktober 2009 i Sölden i Austerrike og vart avslutta 14. mars 2010 i Garmisch-Partenkirchen i Tyskland. Turneringa omfatta 33 renn og 34 individuelle tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 9 slalåmrenn, 7 storslalåmrenn, 6 super-g-renn, 8 utforrenn, 3 superkombinasjonar og ei kombinasjonstevling, den siste basert på allereie avvikla enkeltrenn i slalåm og utfor. Sesongen vart avslutta med ei lagtevling for menn/kvinner.
Carlo Janka frå Sveits vann turneringa. Nett som året før kom Benjamin Raich frå Austerrike på andre- og Didier Cuche frå Sveits på tredjeplass.
Becquerel (fleirtyding)
Becquerel kan visa til:
Siderisk
Siderisk syner til noko som omhandlar stjernene.
Mount Ness
Mount Ness er eit fjell på 1890 moh. i Antarktis. Det er det nordlegaste av Batterbee Mountains, og står 9 nautiske mil (17 km) nordaust for toppen av Mount Bagshawe og 14 nautiske mil (26 km) innover frå George VI Sound på vestkysten av Palmer Land. Fjellet vart oppdaga og fotografert frå lufta den 23. november 1935 av Lincoln Ellsworth, og vart kartlagd frå bilete av W.L.G. Joerg. Det vart kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1954 etter Patrick Ness, som støtta BGLE økonomisk, 1934-37.
Dick Morrissey
Richard Edwin «Dick» Morrissey var ein britisk jazzmusikar og låtskrivar. Han spelte tenorsaksofon, sopransaksofon og fløyte.
Young Head
Young Head er eit kjenneleg nes, 350 m, på nordsida av innløpet til Beaumont Bay på vestsida av Rossisen Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Victor Young som arbeidde ved Little America V, vinteren 1956.
Dick Morrissey
Han spelte inn fleire soloalbum, og debutalbumet It’s Morrissey, Man! kom i 1961 og spelte med mange britiske jazzartistar opp gjennom 1960-åra. I 1969 vart han med det tidlege jazzrockbandet if fram til 1975, då bandet vart oppløyst. Han drog då på turné med Alexis Korner og så med Average White Band, før han møtte gitaristen Jim Mullen. I lag danna dei Morrissey – Mullen (M&M). I løpet av 16 år spelte dei inn sju album i lag og var eit særs anerkjend jazzfusion-band.
Kord maskingevær
Kord-12.7 mm tungt maskingevær er eit russisk maskingevær som vart utplassert hjå russiske militære frå 1998 som erstatning for det noko eldre NSV maskingevær.
Dick Morrissey
Andre musikarar Dick Morrissey har spelt på scenen med er mellom andre David "Fathead" Newman, Tommy Körberg, Boz Scaggs, Johnny Griffin, David Sanborn, Steve Gadd, Richard Tee, Billy Cobham, Michael Brecker, Randy Brecker, Sonny Fortune, Sonny Sharrock og Teddy Edwards, Mel Collins, Dick Heckstall-Smith, John Surman, Graham Bond, Klaus Doldinger, Al Casey, Miller Anderson og Bridget St. John.
Kord maskingevær
Kord er lettare enn NSV, og mekanikken er solid med høgare skot-takt og mindre rekyl.
Dick Morrissey
Dick Morrissey døydde 8. november 2000, 60 år gammal, etter mange års kamp mot kreft.
Enstaberga
Enstaberga er ein svensk tettstad i Nyköpings kommun i Södermanlands län i Södermanland. I 2005 hadde tettstaden 461 innbyggjarar, like søraust for Enstaberga ligg tettstaden Svalsta.
Sar i Bahrain
Sar eller Saar (arabisk سار) er eit bustadområde i Bahrain, vest for hovudstaden, Manama. Det er hovudsakleg busett av ambassadørar, utlendingar og rike bahrainarar.
Historie
Saar-tempelet står i Saar. Det vart bygd i Dilmun-tida og ein trur det spelte ei viktig rolle for å markere sommarsolkverv.
Cupfinalen i fotball 2012/Menn
Cupfinalen for menn 2012 var den siste og avgjerande kampen i Noregsmeisterskapen i fotball for menn, den 107. cupfinalen i Noreg. Kampen stod mellom Idrottslaget Hødd frå Ulsteinvik og Tromsø Idrettslag. Finalen vart avvikla sundag 25. november 2012 på Ullevaal Stadion i Oslo framfor 24 217 tilskodarar. Etter 120 minutts spel stod det uavgjort 1–1. I den påfylgjande straffeskytinga sigra Hødd med 4 fulltreffarar, Tromsø stod att med 2 mål på 4 skot. Det var IL Hødds fyrste NM-finale.
Kampen
Kjell Rune Sellin gav Hødd leiinga i det 62. minutt. Fire minutt før ordinær tid var ute, utlikna senegalesaren Saliou Ciss for Tromsø. Ekstraomgangane vart mållause. I straffetevlinga skåra Hødds Latifu, Nilsen og Helland etter tur. Også Tromsø-spelarane Årst og Drage fann nettmauskane, før Hødd-målvakta redda Johansen sitt skot. Så stoppa Tromsø-målvakta Sandal si straffe, deretter skaut Tromsøs Ciss utanfor. Hødds femte eksekutør, innbytaren Andreas Rekdal, feila ikkje og sikra klubbens største triumf til dato.
Laga
Hødd sitt historiske mannskap bestod av: Ørjan Nyland, Akeem Latifu, Steffen Moltu, Fredrik Klock (kaptein), Victor Grodås, Fredrik Aursnes, Erik Sandal, Sivert Heltne Nilsen, Pål André Helland, Vegard Heltne, Kjell Rune Sellin. Andreas Rekdal kom inn i det 85. minutt, Espen Standal i det 96. minutt og Bendik Torset i kampens aller siste sekund. Etter tur steig høvesvis Heltne, Sellin og Aursnes av bana.
Tromsø mønstra: Benny Lekström, Hans Norbye, Fredrik Björck, Saliou Ciss, Ruben Kristiansen, Thomas Kind Bendiksen, Kara Mbodj, Ruben Yttergård Jenssen (kaptein), Thomas Drage, Aleksandar Prijovic, Zdenek Ondrášek. I løpet av den andre omgangen vart Ole Martin Årst, Remi Johansen og Magnus Andersen bytta inn.
Førehandsrøysting
Førehandsrøysting er å røyste i forkant av ordinær tidspunkt for røysting eller val. Dette er vanlegvis mogeleg ved val til folkevalde forsamlingar. Her vert sakene debattert over lang tid, og dei røysteføre er spreitt geografisk og det er ynskje om størst mogeleg valdeltaking. Ved vanlege møte i foreiningar og orgar er det normalt ikkje mogeleg å gje forhandsrøyst. Ei årsak er at saka det gjeld, ofte vert presentert og diskutert på sjølve møtet.
I Noreg er førehandsrøysting ved val til Stortinget, fylkestinga, kommunestyra og direktevalde bydelsutval regulert i vallova kapittel 8.
Enviken
Enviken er ein svensk tettstad i Falu kommun i Dalarnas län i landskapet Dalarna. I 2005 hadde tettstaden 594 innbyggjarar.
Marskrateret Becquerel
Becquerel er eit nedslagskrater i Arabia Terra på Mars. Det har ein diameter på 167 kilometer. Krateret har store avsetjingar av sediment, og det er mogeleg at det i desse sedimenta er spor etter syklusar i variasjonen til aksehellinga til Mars.
Hlubeckbreen
Hlubeckbreen er ein isbre 9 nautiske mil vest for Longbreen søraust på Thurston Island i Antarktis. Han flyt sør langs austsida av Shelton Head og ut i Abbotisen. Isbreen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter flysambandsmannen Vernon R. Hlubeck, som deltok i den austlege gruppa under U.S. Navy Operasjon Highjump, og som tok flyfoto av Thurston Island og nærliggande kystområde, 1946–47.
Grenader
Grenader (frå fransk grenadier, granatkastar) var opphavleg nemninga på ein spesialisert stormsoldat for kringsetjingar, først oppretta som ei særskilt rolle tidleg på 1600-talet. Nemninga grenader var ei innarbeid nemning på ein elite-infanterist allereie før 1700.
Historisk bruk
Grenaderar var soldatar som storma strender og kasta granatar; dei tidlegaste former for handgranatar som var ei jarnkule fylt med krut og ei lunte. Ein måtte svært nær inn på fienden for å kaste granaten, grenaderane måtte vere særleg modige eller vågale. Mange grenaderar vart drepne ved at granaten eksploderte i ansiktet på kastaren.
Samtidsbruk
Nemninga grenader vart teken i bruk att på 1990-talet, i samband med at det norske forsvaret byrja verva meinige til internasjonal krigføring. Ein grenader er i norsk samanheng ein elitesoldat i hæren eller i luftforsvaret, i sjøforsvaret vert nemninga matros nytta i staden.
Lørenskog Ishockeyklubb
Lørenskog Ishockeyklubb er ein ishockeyklubb frå Lørenskog stifta 1963. Han spelar heimekampane sine i Lørenskog Ishall. Laget spelte i GET-ligaen frå 2008 til 2018. Det vann 1. divisjon 2006/2007 og igjen 2007/2008 og vann kvaliken og rykte opp i 2008.
Mount Neuner
Mount Neuner er eit fjell 3,5 nautiske mil (6 km) sørvest for Mount Chandler i Behrendt Mountains i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-67. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Charles S. Neuner, stasjonsingeniør ved Camp Sky-Hi, sommaren 1961-62.
Houghbreen
Houghbreen er ein isbre i søraustlege område av Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis, som ligg like sør for Mount Tuck og flyt aust-søraust for 10 nautiske mil mellom Guerrerobreen og Remingtonbreen. Han vart først kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1957–59, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William S. Hough, som studerte ionosfæren ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1957.
Shoemaker-Levy 9
Shoemaker–Levy 9 (formelt D/1993 F2) var ein komet som braut opp i fleire bitar og kolliderte med Jupiter i juli 1994, den første direkte observasjonen av ein kollisjon mellom himmellekamar i solsystemet. Dette skapte stor mediadekning og kometen vart tett observert av astronomar verda over.
Kometen vart oppdaga av astronomane Carolyn og Eugene M. Shoemaker og David Levy. Shoemaker–Levy 9 vart fanga av gravitasjonsfeltet til Jupiter. Det var den første kometen som vart observert i bane kring ein planet, og hadde truleg blitt fanga inn av planeten 20-30 år tidlegare.
Kalkulasjonar synte at kometen vart delt i fleire fragment, 22 i alt, under ei nær passering av Jupiter i juli 1992. På den tida hadde Shoemaker–Levy 9 passert innafor Roche-grensa til Jupiter og tidevasskrefter til planeten reiv kometen sund. Kometen vart seinare observert i fleire fragment, det største 2,4 km i tverrmål. Desse fragmenta kolliderte med den sørlege atmosfæren til Jupiter mellom 16. og 22. juli 1994, med ein snøggleik på kring 60 km/s, eller 216 000 km/h. Nedslaga skapte merke i planeten som var synlege i fleire månader. Det største merket var på storleik med jorda og svara til ein eksplosjon på 10 millionar megatonn TNT.
Eriksmåla
Eriksmåla er ein tettstad i Emmaboda kommun i Kalmar län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 238 innbyggjarar.
Anne Henriette Reinås Nilut
Anne Henriette Reinås Nilut (fødd 17. mai 1993) er ein norsk samisk politikar frå Skånland som sat på Sametinget for Norske Samers Riksforbund frå 2017–2021. Ho møtte som fast representant for Mikkel Eskil Mikkelsen som sat i sametingsrådet. Nilut vart vald frå Vesthavet valkrins og sat i plan- og finanskomitéen.
Til dagleg (per 2017) arbeider ho som festivalprodusent.
Mikrorilleplate
Mikrorilleplate er ei grammofonplate, innspela i mono, med lateral gravering. Mikrorilleplatene vart utvikla av Columbia, og sette i produksjon i 1948. Desse platene hadde ein diameter på 25 eller 30 cm, roterte med 33 1/3 o/min, og speletid på 20 til 25 min, som var fire til fem gongar lengre enn 78-platene som då var i bruk. Dei vart difor kalla langspelplater (LPar). Året etter, i 1949, tok RCA til å produsera mikrorilleplater, men med mindre diameter (17,8 cm), med større rotasjonshastigheit (45 o/min) og ei speletid på berre 5 1/3 min.
Materiale
Mikrorilleplatene var laga av vinyl, som hadde fleire føremonar i høve til dei shellakkbaserte 78-platene. Vinyl er meir robust, genererte mindre støy under avspeling, og gjorde det muleg å redusera breidda på rillene og avstanden mellom dei, slik at speletida kom opp i ca. 20 til 25 min per side. Dei mindre rillene gjorde det muleg å redusera stiftkrafta (krafta stiften vert trykt mot plata med), noko som førte til redusert slitasje på rillene. Fleire plateprodusentar hadde nytta vinylplater for internt bruk heilt frå 1932, men pickupane som var tilgjengelege på denne tida nytta så stor stiftkrafta at dei vinylplatene vart øydelagde etter berre nokre få avspelingar.
Plateformatet til Columbia (25 og 30 cm, 33 o/min)
Columbia gav stort sett ut klassisk musikk, så auka speletid var viktig for dei. Speletida vart auka ved å nytta ein relativt stor diameteren på platene, ved å redusera rotasjonshastigheita, og ved å redusera breidda på rillene og avstanden mellom dei. Columbia eksperimenterte med grammofonplater som roterte med 33 1/3 o/min tidleg på 1930-talet, men det var ikkje før i 1948 at dei sokalla mikrorilleplatene vart sett i produksjon. Dette var framleis monoplater, med lateral modulasjon, men speletida var mykje lengre enn for 78-plater.
Dimensjonen på rillene var 69 - 76 μm og dei var spela med ein stiftradius på 25 μm, som var under halvparten av stiftradiusen som vart nytta for 78-plater på denne tida (64 μm). Diameteren var anten 25 eller 30 cm. Minste innerdiameter var spesifisert til 10,3 cm. Minste rilleavstand var 71 μm, som resulterte i 138 riller per cm, men i praksis var talet på riller per cm ca. 250. Dette resulterte i ei speletid på omlag 20 til 25 min per side, som var ca. fire til fem gongar så mykje som for 78-plater. Columbia hadde utvikla 40 cm vinylplater for internt bruk og frå 1939 graverte dei alle opptake sine med to hastigheiter: 78 og 33 1/3 o/min. Dette var med tanke på framtidige utgjevingar på plater som roterte med 33 1/3 o/min. I 1947/48 hadde dei utvikla pickupar som fungerte med kraftig redusert stiftkraft, slik at platene kunne spelast av utan å ta skade. Ved innføringa av mikrorilleplatene i 1948 hadde Columbia difor eit etter måten stort utval av musikk for det nye plateformatet. Den fyrste plata i katalogen var. Etter 2. verdskrig tok Ampex til å produsera spolebandopptakarar, baserte på tyske maskiner det var gjord beslag i. Columbia tok til å ta opp på spoleband, og ved introduksjonen av mikrorilleplatene i 1948 var rundt 40 % av platene deira opptekne på band.
Plateformatet til RCA (18 cm, 45 o/min)
RCA hadde òg utvikla eit nytta plateformat, med same type mikroriller som Columbia. RCA hadde kjøpt Victor i 1927 og hadde eit stort utval av opptak for 78-plater, som stort sett (rundt 96 % ) var under 5 min i lengd. Dei valde difor å utvikla eit plateformat med mikroriller, med speletid på 5 1/3 min. Dette valet resulterte i plater med ein diameter på 17,8 cm og rotasjonshastigheit på 45 o/min. RCA utvikla òg ein ny plateskiftar for dette formatet, som var klar for å settast i produksjon samstundes med dei nye platene. På grunn av at desse platene ofte har berre eitt lydspor eller éin komposisjon per side vert dei ofte kalla singelplater. Den fyrste plata på det nye formatet kom ut den 31. mars 1949.
Formatkrig
Columbia og RCA endte opp med ein formatkrig, som ingen av dei vann. Formatet til Columbia fekk gjennomslag for klassisk musikk, medan formatet til RCA fekk gjennomslag for populærmusikk. Columbia prøvde seg med 17,8 cm plater med ei rotasjonshastigheit på 33 1/3, men dei slo ikkje gjennom og desse platene er i dag sjeldan. I 1950 innsåg RCA at kundane ville ha lang speletid og tok til å nytta formatet til Columbia, og i 1951 tok Columbia til å gje ut populærmusikk på formatet til RCA.
Sehla
Sehla (arabisk سهلة) er ein landsby nord i Bahrain, i utkanten av hovudstaden Manama. Han ligg i Nordguvernementet og vest for Khamis. Landsbyen er delt inn i to område: Nord-Sehla og Sør-Sehla. Dette kjem av at ein hovudveg går gjennom sentrum av landsbyen.
Ersmark
Ersmark er ein svensk tettstad i Skellefteå kommun i Västerbottens län i landskapet Västerbotten. I 2005 hadde tettstaden 865 innbyggjarar.
Cape Blake
Cape Blake er eit nes ved Organ Pipe Cliffs, 4 nautiske mil (7 km) vest for Cape Wild. Det vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav det etter L.R. Blake, som var geolog og kartograf med laget på Macquarieøya under ekspedisjonen.
Katy Lied
Katy Lied er det fjerde studioalbumet til det amerikanske rockebandet Steely Dan, gjeve ut i 1975 på ABC Records. Det selde til gullplate og nådde 13. plassen på den amerikanske albumlista. Singelen «Black Friday» nådde 37. plassen på singellista.
Albumet var det første etter den originale kvintetten Steely Dan bestod av vart oppløyst album. Tre av medlemmane slutta etter ein krangel om turnering og innspelinga. Donald Fagen og Walter Becker ønskte ikkje lenger å turnere og berre fokusere på album. Dei ønskte òg i aukande grad å bruke studiomusikarar, og spelte inn albumet med fleire prominente studiomusikarar frå Los Angeles. Det var første gongen songaren Michael McDonald song på eit Steely Dan-album. Jeff Porcaro, som då berre var 20 år gammal, spelte trommer på alle songane utanom «Any World (That I'm Welcome To)», som vart spelt av trommeslagaren Hal Blaine. Det var òg første gongen for Larry Carlton, som spelte gitar på «Daddy Don't Live in That New York City No More».
Bandleiarane Becker og Fagen var misnøgde med lydkvaliteten på albumet på grunn av eit nytt støyreduksjonssystem. Gruppa har hevda at skaden stort sett vart fiksa etter å ha snakka med teknikarar hos dbx, som leverte systemet, men Fagen og Becker nektar framleis å lytte til det ferdige albumet.
Disney Channel Original Movie
Nedanfor er ei liste over alle filmane selskapet har gjeve ut så langt. Dei fleste filmane vert berre synte i USA, noko som vert avgjort av Walt Disney Studios.
Katy Lied
Albumet kom ut på ny på MCA Records etter at ABC Records vart kjøpt av MCA i 1979.
Konsept
Plateomslaget syner biletet av ein katydid, eit «syngjande» insekt i slekt med sirissar og grashopper. Dette er eit ordspel på platetittelen, som kjem frå ei linje i «Doctor Wu»: «Katy lies, you can see it in her eyes».
Sporet «Black Friday», som kom ut som den første singelen frå albumet, fortel soga ein skurkaktig spekulant som tener store pengar og rømmer til Australia. Muswellbrook, ein by i New South Wales, passa inn i teksten, som Fagen seinare forklarte: «Det var den staden som var lengst unna LA som me kom på... og sjølvsagt passa det takten i songen og rima med book». Dei som spelte på sporet var Michael Omartian på piano og David Paich på Hohner elektrisk piano.
Mottaking
I ei melding for The Village Voice i 1975, sa Robert Christgau at Katy Lied kan ha vore det «største» Steely Dan-albumet, men fann det «litt skuffande» på eit musikalsk nivå på grunn av tapet av gitaristen Skunk Baxter og det han såg på som «kul, cerebral, ein-dimensjonal» jazzgitar. Han innrømde likevel at han spelte plata ofte og rangerte det som det tredje beste albumet i 1975 i kritikarundersøkinga Pazz & Jop, der det totalt sett hamna på sjetteplassen. John Mendelsohn var meir kritisk i Rolling Stone, og meinte at «uansett kor ulasteleg smakfullt og intelligent» musikken til Steely Dan kan vere i teorien, rørte det ikkje kjenslene hans og var berre «eksemplarisk godt utforma og uvanleg intelligent søppel». Mendelsohn meinte tekstane var interessante, men usynleg, musikalsk smakfullt og godt utført, men ikkje stimulerande, og røysta til Fagen er framleis unik, men tilsynelatande lidenskapslaus.
Katy Lied vart seinare kalla «anonymt, heilt upåklageleg swing-pop» av Rolling Stone-skribenten Cameron Crowe, som ikkje såg at det «viser kjensler på billig vis», medan Travis Elborough meinte det ikkje var på nivå med Pretzel Logic frå 1974 eller Aja frå 1977 «men likevel der oppe med jazzrock-klassikarane». Stephen Thomas Erlewine meinte det var ei meir raffinert utgåve av Pretzel Logic og «nok ei glimrande plate» frå Steely Dan i ei seinare medling for AllMusic. I The Rolling Stone Album Guide (2004) sa Rob Sheffield at albumet fullførte ein trilogi av album, som byrja med Countdown to Ecstasy (1973), og som var «ei rockeutgåve av Chinatown, ei filmnoir-reise blant dekadente taparar, showbiz-folk og kokainmisbrukarar i L.A.». Jazzhistorikaren Ted Gioia meiner at albumet er eit døme på at Steely Dan «syner at poprock kunne ha god nytte av ein sunn dose jazz», i ein periode då rockemusikarar ofte eksperimenterte med jazz..
Korpiklaani
Korpiklaani (finsk for 'Skogsklan') er eit finsk folk metal-band som blei stifta av Jonne Järvelä i 1993 under namnet Shaman. Shaman endra namn til Korpiklaani i 2003, og endra samtidig vokalstil. Tidlegare hadde Järvelä joika, men nå ble vokalen en mer naturlig roping.
Korpiklaani syng på både finsk og engelsk. Fleire av songane til gurppa handlar om alkohol og festing, med songtitlar som «Beer, Beer», «Vodka», «Wooden Pints», «Happy Little Boozer» og «Tequila».
Jonne Järvelä har også joika for Finntroll på albumet Jaktens Tid.
Medlemmer
Under namnet Shaman var Jonne Järvelä det einaste faste medlemmet
Katy Lied
Salslister
Album
Popsinglar
Brooks Point
Brooks Point er eit lite, klippenes på vestkysten av Vincennes Bay, kring 5 nautiske mil (9 km) vest-nordvest for Mallory Point. Neset vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter John Brooks, ein sjømann på flaggskipett til US Exploring Expedition USS «Vincennes» under Charles Wilkes, 1838–42. Namnet vart tidlegare nytta om «Brooks Island» (i dag Ivanoff Head).
Sayyid-brørne
Sayyid-brørne var to brør, Sayyid Hassan Ali Khan Barha eller Sayyid Abudullah Khan Barha (1666–12. oktober 1722) og Sayyid Hussain Ali Khan Barha (1668–9. oktober 1720) som var mektige generalar i Mogulriket tidleg på 1700-talet.
Brørne fekk stor innverknad ved mogulhoffet etter at stormogul Aurangzeb døydde i 1707, og blei kongemakarar i arveuroa som følgde. Først hjelpte dei sonen hans, Bahadur Shah I, til å nedkjempa brørne sine og ta trona. Etter at denne døydde i 1712 hjelpte dei tronkrevjaren Farrukhsiyar til å nedkjempa sonen hans Jahandar Shah, og fekk han seinare drepen. Då Farrukhsiyar prøvde å kvitta seg med dei vende brørne seg mot han og avsette, blinda og fengsla stormogulen. Dei fekk fetteren hans Rafi ud-Darajat innsett i februar 1719. Då han døydde av ein lungesjukdom i juni same året, gjorde dei den eldre broren hans Rafi ud-Daulah til stormogul som Shah Jahan II. Denne døydde av lungesjukdom i september 1719. Han blei etterfølgd av den fjerde sonen til Bahadur Shah I, syttenåringe Muhammad Shah, med Sayyid-brørne som regentar.
Muhammad Shah tok tilbake makta frå Sayyid-brørne med hjelp frå Nizam-ul-Mulk, ein annan mektig leiar ved mogulhoffet som stormogulen utnemnde til storvesir. Hussain Ali Khan blei drepen i Fatehpur Sikri 9. november 1720. Hassan Ali Khan Barha samla ein stor hær for å hemna broren, men blei slått ved Hasanpur i november same året. Han døydde av forgifting i 1722.
Namnet til brørne er også blitt stava som Syed, Saiyad, Saids og liknande.
Jintara Poonlarp
Jintara Poonlarp er ein thailandsk songar og skodespelar.
Private Dancer
Private Dancer er det femte studioalbumet til Tina Turner. Det var debutalbumet hennar for plateselskapet Capitol Records og kom ut i mai 1984. Plata vart spelt inn fleire stader i England med fire forskjellige produksjonsteam, inkludert Rupert Hine, og Martyn Ware og Ian Craig Marsh frå Heaven 17. Det var ei radikalt ny retning frå rhythm and blues-stilen Turner hadde spelt med den eks-mannen og den tidlegare partneren Ike Turner. Songane på albumet er ei blanding av livlege songar og balladar, som hovudsakleg er inspirerte av pop og rock, med element av smooth jazz og R&B.
Bakgrunn og produksjon
«Let's Stay Together» vart produsert av Martyn Ware og Ian Craig Marsh frå det britiske bandet Heaven 17. Terry Britten produserte den reggae-aktige «What's Love Got to Do with It». Rupert Hine produserte «Better Be Good to Me», som vart skriven av Holly Knight, Mike Chapman, og Nicky Chinn dei fleste andre songane. John Carter produserte «Private Dancer», som vart skriven av Mark Knopfler med gitarsolo av Jeff Beck. «Ball of Confusion», ein versjon av The Temptations-songen, var det første samarbeidet til Turner med produksjonsgruppa B.E.F. (British Electric Foundation)/Heaven 17 og ein del av samarbeidet deira i 1982 på albumet Music of Quality and Distinction Volume One. Denne var ikkje med på albumet Private Dancer. Ei innspeling av Sam Cooke sin «A Change Is Gonna Come» frå den same innspelinga kom sidan ut i ny miks på B.E.F. sitt Music of Quality and Distinction Volume Two i 1991. «Help!» vart spelt inn med The Crusaders.
Utgjeving og mottaking
Albumet kom ut den 29. mai 1984 og vart ein enorm suksess. Private Dancer har seld til 5 × platina (5 millionar eksemplar ) i USA og selde kring 250 000 eksemplar i veka i løpet av to månader. I alt reknar ein med at albumet har seld kring 20 millionar eksemplar verda over.
Albumet inneheld fleire suksessrike singlar, som «What's Love Got to Do with It», som gjekk til topps i USA og låg på toppen i tre veker. Under Grammy-prisen i 1985 vann Private Dancer fire av seks prisar det var nominert til. Ikkje mindre enn sju enn dei ti songane på albumet (ni i USA) vart gjevne ut som singlar: «Let's Stay Together», som nådde topp 10 i Storbritannia og topp 30 i USA, «Help!»; «What's Love Got to Do with It"; «Better Be Good to Me»; «Private Dancer»;, «I Can't Stand the Rain» og «Show Some Respect» (1985).
I 1997 gav EMI, hovudselskapet til Capitol Records, ut ei Centenary Edition av Private Dancer med ny digital lyd på CD, og det kom då ut med fire demospor spelte inn seint i 1983 og tidleg i 1984 med produsenten John Carter. Dei vart først gjevne ut som B-sider til somme av singlane frå Private Dancer, i tillegg til tre lengre 12" miksar. Albumet er det einaste av Tina Turner sine studioalbum som har blitt gjeve ut med ny digital lyd.
Platemeldingar
Kritikarane var positive til albumet. Los Angeles Times meinte at stemma hennar «smeltar vinyl». Debby Miller skreiv i juli 1984 i Rolling Stone at ho meinte albumet var eit mektig comeback, og at stemma til Turner var «hes, men kraftig», og at alle songanr var gode i ein «moderne rockesetting» som var «verken frittståande eller særs masete». Robert Christgau meinte at ho klarte å levere ærleg «angsten til gjennomsnittsmenneske i nyare tids profesjonell låtskriving» og hadde kontrollen over eit album med fire forskjellige produksjonslag som gav det ein «saumlaus autoritet».
Ettermæle
Alex Henderson skreiv i ei nyare melding for AllMusic at albumet var glattare enn R&B-klassikarane ho spelte inn med Ike & Tina TUrner, men ho klarte likevel å synge med ein ru lidenskap det som var ein av dei finaste soloplatene hennar. Stephen Holden skreiv i The New York Times at med å bruke engelske produsentar som mjuka opp den rå Southern soul-stilen hennar, utan «larmande blåsarar, vill perkusjon og gospelkor», vart albumet eit «landemerke» i «utviklinga av pop-soul-musikk».
Michael Lydon skreiv i Robert Dimery sin 1001 Albums You Must Hear Before You Die at tekstane på albumet tok inn den personen hennar som «tøffe, sexy kvinna som har gått livets skule», og at vokalen hennar overgår den glatte produksjonen, med «utemmeleg sjel» som samlar dei mange produsentane. I 1989 vart albumet rangert på 46. plassen på lista til magasinet Rolling Stone over dei 100 beste albuma i 1980-åra. I 2003 hamna albumet på 95. plassen på lista til fjernsynskanalen VH1 over dei beste albuma gjennom tidene. Slant Magazine sette albumet på 63. plassen på lista si over dei beste albuma frå 1980-åra og sa «Private Dancer var både ei personleg frigjering og ei lydmessig forsoning, som ikkje berre etablerte Turner som ein genuin diva, men som ei verkeleg naturkraft».
Ludimus
Ludimus er linjesameininga for fag ved Institutt for språk- og kommunikasjonsstudier ved NTNU i Trondheim. ISK inkluderer fagfelta språkleg kommunikasjon, lingvistikk, fonetikk, norsk som andrespråk og Swahili.
Skeise-NM 1959
Noregsmeisterskapen på skeiser 1959 for menn vart avvikla i Trondheim helga 17. og 18. januar. Knut Johannesen frå Arbeidernes Skøyteklubb vart norsk meister for fjerde gong.
NM på skeiser 1959
Dato: 17./18. januar 1959
<br style="clear:both;" />
500 meter
<br style="clear:both;" />
5000 meter
<br style="clear:both;" />
1500 meter
<br style="clear:both;" />
10000 meter
<br style="clear:both;" />
Mount Nordhill
Mount Nordhill er eit høgt og spisst fjell mellom Steel Peak og Kosky Peak på austryggen av Welch Mountains i Palmer Land. Fjellet vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) i 1974. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser Claude H. Nordhill i U.S. Navy som var driftsoffiser i skvadron VXE-6 i Antarktis i løpet av Operasjon Deep Freeze, 1970, og befalshavande i 1972.
Kastellholmen
Kastellholmen er ei lita øy sentralt i Stockholm i Sverige. Brua Kastellholmsbron går mellom Kastellholmen og Skeppsholmen. Øya har eit areal på 31 000 m².
På øya står Kastellet, som vart bygd av Fredrik Blom. Kastellholmen har tidlegare vorte kalla Notholmen, Lilla Beckholmen og Skansholmen. Kastellholmen er ein del av den nasjonale byparken Ekoparken.
Josef Masopust
Masopust var fødd i landsbyen Střimice ved Most. Han spelte for den lokale klubben SK Most til han 19-år gammal melde overgang til FK Teplice i den tsjekkoslovakiske topp-divisjonen. I 1952 tok han til i hovudstadklubben Dukla Praha, der han frå 1953 til -66 var med på å vinne åtte seriemeisterskap.
Frå 1954 til 1966 spelte Masopust 63 landskampar for Tsjekkoslovakia og skåra ti mål. I 1960 deltok han då Tsjekkoslovakia i Marseille vann 2-0 over Frankrike i bronsefinalen under EM i fotball 1960. To år seinare var han sentral då Tsjekkoslovakia tok seg til finalen i VM i fotball 1962. Masopust gav Tsjekkoslovakia leiinga 1-0 i finalen i Santiago, men dei regjerande verdsmeistrane frå Brasil kom tilbake og vann 3-1. For sine prestasjonar i verdsmeisterskapen vart Maspoust vald til Årets spelar i Europa i 1962.
Claude-Élisée du Court de La Bruyère
Claude-Élisée du Court de La Bruyère var ein fransk viseadmiral.
Under den austerrikske arvefølgjekrigen slo skvadronen leia av de Court seg saman med den spanske flåten utanfor sørkysten av Frankrike og jaga bort Nicholas Haddock og den britiske flåten i Middelhavet.
Cape Carr
Cape Carr er eit kjenneleg, isdekt nes, som ligg 1 nautiske mil (30 km) nordaust for Cape Morse. Det vart skissert frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). US Exploring Expedition (1838–42) under Charles Wilkes gåve namnet Cape Carr til eit isnes kring, etter løytnant Overton Carr på flaggskipet «Vincennes». Cape Carr vart nedteikna på kartet til Wilkes frå 1840 og sidan identifisert på nytt.
Hudmanbreen
Hudmanbreen er ein isbre mellom Marze Peak og Miller Peak ved sørenden av Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis, som flyt sør-søraust til Minnesotabreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1957–59, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Rayburn A. Hudman i United States Marine Corps, som døydde i ein styrt med eit P2V Neptune-fly ved McMurdo Sound den 18. oktober 1956.
Grevinnen
Grevinnen (tidlegare: Klara) er eit sjørøvarskip i forteljingane til Terje Formoe om sjørøvaren Kaptein Sabeltann. Skipet tilhøyrer rollefiguren Greven av Gral.
Ein stor modell av skuta seglar i Kaptein Sabeltanns Verden i Kristiansand Dyrepark, der den også møter på skuta til Kaptein Sabeltann, Den Sorte Dame.