cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trespass
Bakgrunn og innspeling
«I Genesis prøvde me å ta med akustisk og elektronisk musikk i same nummer,» sa Gabriel i 1982. «På den tida var det fleire grupper som prøvde å få stykke til å endre stemning på den måten. Når eg lyttar attende på det no, er det noko som får meg til å krype saman, og noko av det kunne ha blitt gjort langt betre, men eg visste at somme ting gjekk i riktig retning. Me lærte alle noko av det på den tida.»
Songar
Ssongane på albumet sprang ut frå ein eller to av medlemmane som tok med seg idear som kunne utviklast, eller at gruppa arbeidde ut eit arrangement frå botnen av. Banks sa seinare at «me hadde heldt konsertar ei stund og alle songane på albumet var blitt framført på scenen. Me hadde eit utval av minst dobbelt så mange songar som finst på albumet og versjonane endra seg raskt.» Rutherford klaga på at songane alt var blitt komponert og arrangert på førehand, og at det var få høve til å endre stilen, arrangementa eller retninga i studio. Bandet baserte seg på soul-påverknaden til Gabriel, i tillegg til klassisk musikk, pop og folkemusikk, og brukte mykje Phillips og Rutherford sine 12-strengsgitarar. Gabriel likte særskild kombinasjonen av 12-strengsgitarane og meinte dei gav gruppa ein meir unik og nyskapande stil. Songane vart ofte skrivne av par, med Phillips og Rutherford, og Banks og Gabriel, som utvikla songar kvar for seg og presenterte dei for gruppa for vidare utvikling.
Yosuke Fujigaya
Yosuke Fujigaya er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Consadole Sapporo, Gamba Osaka og Júbilo Iwata.
Trespass
Songar
«The Knife» var skriven av Gabriel og Banks. Han heitte opphavleg «The Nice» som ei hyllest til The Nice, og orgelet på sporet vart komponert for å likne på stilen til Nice-organisten Keith Emerson. Som fans av gruppa vart Genesis inspirert til å skrive ein tyngre rockesong som Gabriel sa var «noko meir farleg» samanlikna med dei meir delikate, akustiske songane. Han la til: «Det var den førte toppen av ein mørkare energi me oppdaga». Han varte opp mot 19 minuttar på konsertane deira, men vart redusert til åtte på albumet. Gabriel skreiv teksten som ein parodi på ein protestsong.
Phillips sa seinare at songane «Everywhere is Here», «Grandma», «Little Leaf», «Going out to Get You», «Shepherd», «Moss», «Let Us Now Make Love» og «Pacidy» var songar som ikkje vart utvikla vidare i studio. Banks sa at «Going out to Get You» var for lang til å få plass på albumet i tillegg til at «The Knife» måtte få delar kutta ut for å få plass.
Kvitegga
Fjellet strekker seg mellom den folkesette Nebbedalen i aust og fjelldalen Kjellstaddalen i vest. Sjølve toppen dannar grense mellom kommunane Stranda og Volda.
11
11 (romartal XI) var eit normalår som byrja på ein torsdag i den julianske kalenderen.
Trespass
Etterverknad
I notata til plateboksen Genesis Archive 1967–75 sa Banks at «Let Us Now Make Love», ein av songane til Phillips, ikkje vart spelt in for albuet, fordi gruppa meinte han hadde potensiale som singel, men då gitaristen brått slutta, vart han aldri spelt inn i studio. Det finst eit konsertopptak av songen i plateboksen, framført i februar 1970.
11
Døde
10er
Roberto de Assis Moreira
Roberto de Assis Moreira er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Esther Maria Bjørneboe
Esther Maria Bjørneboe er ein norsk biletkunstnar. Ho er utdanna ved Kunstskolen i Rogaland og ved SHKS i Oslo. Ho har vore avisteiknar for Klassekampen og for Dagbladet. Samtidig arbeider ho som kunstmålar.
Trespass
Etterverknad
På den same tida valde gruppa å erstatte Mayhew med ein meir høvande trommeslagar. Han var eldre enn resten av bandet og rekna som ein framand, som ikkje bidrog mykje med låtskrivinga og mangla sjølvtillit. Dei måtte raskt få på plass ein erstattar for å kunne spele konsertar dei måtte ha for å marknadsføre Trespass. Phil Collins prøveselte og kom med i bandet i august, og albumet kom ut i oktober. Gruppa fant ikkje ein høvande erstattar for Phillips, så dei heldt konsertar som eit firemannsband. Seint i 1970 spelte dei på fjernsynsshowet Disco 2 for å marknadsføre albumet i lag med erstattaren til Phillips, Mick Barnard. Grruppa mima medan Gabriel song live. Han hugsa framføringa som «katastrofal».
Kvitegga
Fjellet er det høgste på Sunnmøre utanfor Tafjordfjella. Ut får primærfaktor er fjellet det tiande høgaste i landet. Fjellet Hornindalsrokken ligg rett vest for Kviteggja.
Esther Maria Bjørneboe
Til grunnlovsjubileet i 2014 gav Noregs Bank ut to minnemyntar utforma av Esther Maria Bjørneboe.
Trespass
Plateomslag
Plateomslaget vart måla av Paul Whitehead, som òg laga plateomslaga til dei to neste albuma deira. Omslaget syner to personar som ser ut av eit vindauge mot nokre fjell, som representerer det landlege temaet på somme av songane. Whitehead var ferdig med omslaget då bandet la til «The Knife» på sporlista. Dei kjende at omslaget ikkje lenger passa med stemninga på albumet, og bad Whitehead lage eit nytt. Whitehead nølte og bandet bad han i staden å skjere over lerretet med ein kniv.
Utgjeving
Trespass komk først ut i Storbritannia på Charisma i oktober 1970. I USA kom det først ut på ABC sin jazzetikett, Impulse!. «The Knife» kom ut på singel (delt i to delar) i mai 1971, men gjekk ikkje inn på listene.
Albumet kom ut på ny på sjølve ABC Records i 1974; og etter at MCA Records kjøpte opp ABC, kom det ut nok ein gong på MCA. Ei SACD/DVD-plate (med nye 5.1- og stereomiksar) kom ut i 2008.
Mottaking
Trespass selde 6 000 eksemplar då det kom ut og var med å gjere bandet til eit populært konsertband. «The Knife» kom ut på singel i januar 1971. Albumet gjekk heilt til topps på albumlista i Belgia, og bandet heldt dei første konsertane sine i utlandet der i januar 1972.
Albumet fekk blanda kritikk då det kom ut. Jerry Gilbert skreiv i Sounds ei positiv melding og utpeikte «Visions of Angels» og «White Mountain»» som dei beste songane. Ei melding i Melody Maker omtalte albumet som «smakfullt, subtilt og raffinert». Rolling Stone trykte ei særs kort og negativ melding i høve nyutgjevinga i 1974 og sa «Det er flekkete, dårleg definert, og stundom keisamt, og bør unngåast av alle utanom den mest rabiate Genesis-fansen.» AllMusic var seinare litt meir popsitiv og oppsummerte albumet som «meir interessant for kva det peikar mot enn det det faktisk gjer». Dei kommenterte òg at gitarane er så låge i miksen at dei nesten ikkje er mogeleg å høyre, slik at klaverinstrumenta til Banks dominerer. Dei rekna dette som problematissk fordi Banks i ei framtredande rolle «ikkje er det Genesis alle kom til å kjenne».
Etter at bandet vart særs populære i 1980-åra, nådde Trespass 98. plassen på albumlista i Storbritannia ei veke i 1984.
Innhald
Alle songane er skrivne av Tony Banks, Peter Gabriel, Anthony Phillips og Mike Rutherford.
Medverkande
Genesis
Produksjon
Elva Gouwe
Frå Alphen aan den Rijn, der Gouwe byrjar ved Gouwslusene, renn ho gjennom Boskoop og Waddinxveen til Gouda. Her deler ho seg i det gamle elvefaret gjennom byen og i Gouwekanalen på vestsida av byen.
Gouwe var tidlegare ein del hovudskipsårene i Nederland og kopla Dordrecht til Haarlem og seinare Amsterdam. Desse byane, i lag med grevane av Holland, tok inn skattar ved Gouda og Spaarndam, til stor irritasjon for byane Delft og Leiden som denne ruta ikkje gjekk innom.
Gouwe er framleis ei viktig transportåre. Ved elva Oude Rijn kan ein halde fram nordover Aarkanaal. Ho fungerer òg som den største vassutløpet for Rijnland-regionen.
Det er bygd tre imponerande løftebruer over Gouwe ved Alphen aan den Rijn, Boskoop og Waddinxveen.
Flatåsen
Flatåsen er ein bydel som ligg sørvest i Trondheim kommune og grensar til Bymarka i vest, Huseby og Kolstad i sør, Tiller i aust og Byåsen i nord. Namnet «Flatåsen» kjem frå ein lokal gard som ligg i den nordaustlege luten av Flatåsen.
Den største barne- og ungdomsskulen i Noreg, Flatåsen skole, ligg på Flatåsen.
Bydelen består hovudsakleg av bustadområde, men har òg noko service- og næringsverksemd, mellom anna fleire matbutikkar, bilverkstad, segldukmakar, bakeri, frisørsalong, brannstasjon og lækjarsenter.
Buområda på Flatåsen heiter:
Flatåsen ligg administrativt i bydelen Lerkendal.
12
12 (romartal XII) var eit skotår som byrja på ein fredag i den julianske kalenderen.
Arild Sibbern
Henrik Frederik Arild Sibbern var ein norsk offiser og eidsvollsmann.
Sibbern var fødd på Værne kloster i Rygge i Østfold, og var ein yngre bror av Valentin Sibbern. Han vart oppteken ved landkadettakademiet i København i 1800, og vart offiser i 1803. Året etter vart han beordra til pasjeteneste ved kongens hoff, i 1805 var han underoffiser og underviste ved landkadettskulen. År 1807 vart han sekondløytnant ved kongens regiment stasjonert i Helsingør. 1808-10 gjekk han i København høgskulekurset for ingeniøroffiserar skulle verte. I 1811 var han på synfaring ved Spangereid med tanke på kanalbygging. Perioden 1811-14 tenestgjorde han i Trondheim.
I 1814 gjekk Sibbern inn i den norske ingeniørbrigaden og busette seg i Kristiansand. I åra etter leia han oppføringa av mange offentlege bygg i byen, og anlegginga av vegar. Han rykte opp til major i armeen i 1832, i 1834 i brigaden. 1853-56 var han oberstløytnant i brigadestaben i Kristiania.
Sibbern var utsending frå ingeniørbrigaden til riksforsamlinga på Eidsvoll i 1814. Han må reknast for å høyrd til sjølvstendepartiet. Ved ei rekke stortingsval for perioden 1827-48 var han på varamannsplass, men kom aldri på Stortinget.
Utmerkingar
Sibbern var innehavar av St. Olavs Orden, Nordstjerneordenen og Sverdordenen.
Grieghallen
Grieghallen er ein konserthall i Bergen frå 1978. Administrasjonsfløya på Grieghallen vart teke i bruk 1971. Hallen er fast øvings- og konsertlokale for Bergen Filharmoniske Orkester, og vert dessutan nytta til ei rekkje ulike konsertar, messer, møte og andre tilstellingar.
Grieghallen er namngjeve som heider til komponisten Edvard Grieg, som var fødd i Bergen og i lang tid budde her.
Grieghallen vart bygd etter teikningar av den danske arkitekten Knud Munk. Bygningen er eigd av eit aksjeselskap med Musikselskabet «Harmonien», Den Nationale Scene, Festspillene i Bergen og Bergen kommune som aksjonærar.
Konsertsalen har 1,504 sitjeplassar og ei scene på om lag 1000 rutemeter når orkestergrava vert lukka. Dessutan er det ein mindre sal med 700 sitjeplassar, 21 øvingsrom for musikarane i Bergen Filharmoniske Orkester, studio og kontrollrom for radio og TV, og to store publikumsfoajeer på til saman 2200 rutemeter, og i tillegg fleire kontor og butikkar. I 2004 vart tre spesielt godt lydisolerte øvingsrom innreia i underetasjen for rockemusikarar.
I 1996 vart Grieghallen ombygd for òg å kunne fungere som eit moderne kongress-senter, med møtelokale på i alt 4 523 rutemeter. Etter ei utviding i 2006 var det totale arealet auka til over 8 000 rutemeter med eit nybygg på 3500 rutemeter plassert under Edvard Griegs plass, plassen framføre Grieghallen, i nesten heile Grieghallens lengd, lagd for messer, fest- og kulturarrangement. Dette underjordiske bygget, kalla Dovregubbens Hall, kan romme 1500 personar. Eit underjordisk parkeringshus i to høgder for personbilar, ope for alle mot parkeringsavgift, er plassert under dette utstillings- og messearealet, med innkøyring og utkøyring i offentlege gater.
Når både konsert- og kongresslokala er fullt utnytta, har Grieghallen plass til om lag 7500 personar. Grieghallen egner seg no for ei rekkje ulike brukarar og arrangement med inntil 2000 personar samla i plenum.
Historie
Tankar om å bygga ein konserthall i Bergen starta allereie på slutten av 1800-talet, med eit forslag lagt fram av Edvard Grieg i 1894. Ein makta ikkje å skaffa ei tomt før i 1941, då ein søknad frå 1938 om tomteoverdraging av Lars Hillesgate 3a blei innvilga av kommunen. Etter andre verdskrigen blei alle handlingar gjort under nazistyret omgjort, men då tomta blei teken tilbake, møtte dette stor motstand. I 1947 fekk «Harmonien» (forløparen til Bergen Filharmoniske Orkester) igjen kontroll over henne, og kunne gå vidare med byggeprosjektet. Prosjektet stoppa likevel opp då drivkrafta Haakon B. Wallem sjukna og døyde i 1952.
Med middel både frå statleg og privat hald, også frå innsamlingsaksjonar, kunne bygginga setjast i gang. Første spadestikk blei teke i 1967, og Grieghallen AS blei skipa i 1968. Kong Olav la ned grunnsteinen ved opninga av Festspela i mai 1968. I desember 1970 kunne styret halda kranselag i råbygget til forretningsdelen av hallen. Etter dette var imidlertid kassa tom, og byggearbeidet stoppa opp i fem år.
Grieghallen lydstudio er også kjent innanfor black metal samfunnet, da fleire av dei viktigaste norske black metal albuma vart spelt inn der, med Pytten som lydtekniker.
Opning
Grieghallen blei innvigd 23. mai 1978 med ei uroppføring av Overtura Monumentale eit bestillingsverk komponert for Musikselskabet Harmoniens Orkester av  Harald Sæverud.
Dagen før innviinga tildelte kongen Ridderkrossen av St. Olavs Orden til David Lie Eide for rolla hans i å reisa bygget.
Prisar
Bygget og arkitekten vart heidra med arkitekturprisen Betongtavlen i 1978 og Houens fonds diplom i 2015.
Eurovision Song Contest 1986
Grieghallen vart av NRK vald som arrangement stad då Bergen vart vertsby for Eurovision Song Contest 1986. Dette var den fyrste Eurovision Song Contest som arrangert i Noreg, etter at Bobbysocks hadde vunne med «La det swinge» det føregåande året. Åse Kleveland var programleiar. Konkurransen vart vunnen av 13-årige Sandra Kim frå Belgia.
Ungdom mot EU
Ungdom mot EU (UmEU) er ein tverrpolitisk ungdomsorganisasjon som jobbar mot norsk medlemskap i Den Europeiske Unionen (EU). UmEU vart skipa 17. februar 1991 med Olav Sannes Vika som leiar. Frankie Solberg Rød frå Sarpsborg er leiar i perioden 2020-2021. UmEU er ungdomsorganisasjonen til Nei til EU, og deler kontorlokale med dei i Oslo. Organisasjonen har aktivitet i dei fleste fylke.
Historie
Organisasjonen vart skipa i Oslo under namnet Ungdom mot EF ved eit skipingsmøte 17. februar 1991. Den første leiaren var Olav Sannes Vika, og Janne E. Johannessen var valt som første nestleiar. Organisasjonen bestod frå byrjinga av ein brei allianse av ungdommar frå forskjellige politiske organisasjonar og parti. Mange medlemmer hadde tidlegare erfaring frå lokale studentlag og organisasjonar som Norges Bygdeungdomslag og Natur og Ungdom. Allereie ved det andre landsmøtet i februar 1992 hadde Ungdom mot EF 4000 medlemmer fordelt på over 100 lokallag.
I forkant av folkeavrøystinga i 1994 arbeida organisasjonen med å overbevise den norske ungdommen om å ta eit standpunkt mot norsk EU-medlemskap. I oktober same år lanserte Ungdom mot EU ein kampanje under parolen «Vi vil velge vår egen framtid». AUF, KrFU, Unge Venstre, Norges Bygdeungdomslag, Senterungdommen, Sosialistisk Ungdom, Juvente, og Natur og Ungdom var blant ungdomsorganisasjonane som slutta seg til denne kampanjen. Ungdomskampanjen mot EU resulterte i over 60 prosent oppslutning mot norsk EU-medlemskap frå elevar i dei vidaregåande skulane ved skulevala november 1994. Engasjementet i Ungdom mot EU nådde sitt historiske toppunkt på denne tida, då organisasjonen bestod av over 20 tilsette og 7418 betalande medlemmer under 25 år.
Typisk norsk
Typisk norsk er eit magasinprogram om språk og kommunikasjon produsert av Dropout Productions (sesong 2004 og 2005) og Rubicon TV (sesong 2006) for NRK.
Programmet vann Gullruta i 2005 for Beste kultur- eller magasinprogram og Beste mannlege programleiar samt Den Store Journalistprisen i 2006.
Programmet har fått mykje merksemd og blir mellom anna brukt i norskundervising.
Typisk norsk blir presentert av Petter Schjerven, som mellom anna intervjuar språkforskarar, tek opp problemstillingar rundt det norske språket, og leiter opp interessante språktrekk.
Typisk norsk har blant anna teke opp:
I programmet vart sjåarane også inviterte til å foreslå og deretter stemme fram eit norsk nasjonalord. Dugnad vann knepe framfor jah (på innpust), matpakke, hæ og koselig.
Gravdal
Gravdal er ein tettstad i Vestvågøy kommune i Nordland fylke. Staden har og ligg på vestsida inne i Buksnesfjorden, sør på øya Vestvågøy. Gravdal ligg seks kilometers køyring frå kommunesenteret Leknes og om lag like langt frå Ballstad. I Gravdal ligg Nordlandssykehuset Lofoten, Vest-Lofoten videregående skole avd. Gravdal (tidlegare Nordland fiskerifagskole) og Buksnes kyrkje.
Prlekija
Prlekija er ein region nordaust i Slovenia mellom elvane Drava og Mura. Det består av den austlege delen av Slovenske gorice. Den største byen og kommunen i regionen er Ljutomer. Regionen er kjend for den gode vinen og dialekten til innbyggjarane her. Symbolet på regionen er ein klopotec.
Den russiske borgarkrigen
Den russiske borgarkrigen var ein konflikt dels innanfor Russland og dels med ytre deltakarar som varte frå 1917 til 1922. Krigen tok til med den russiske revolusjonen.
Frå sommaren 1918 til ut i året 1920 var store delar av det russiske riket ramma av ein til dels kaotisk borgarkrig, der også utanlandske styrkar frå blant anna Storbritannia, Frankrike, USA og Japan blanda seg inn på dei tidlegare tsar-generalane si side.
I tillegg til desse «kvite» stor-russiske styrkane og Den raude hæren, var nasjonalistar av ulike slag i aktivitet, ikkje minst i Ukraina, der nasjonalistiske styrkar også massakrerte titusenvis av jødar i store anti-semittiske pogromar. Polen prøvde i 1920 å erobre store kviterussiske og ukrainske område, men vart slegne tilbake heilt til Warszawa før dei igjen dreiv Den raude hæren langt inn på ikkje-polsk område.
Sjølv om Den raude hæren under leiing av Lev Trotskij til tider berre kontrollerte storbyane Petrograd, Moskva og området mellom, vann dei borgar- og intervensjonskrigen.
Dette har mange grunnar, men nokre av dei viktige er truleg desse: Dei ulike anti-sovjetiske styrkane var spreidde og samarbeidde lite med kvarandre, medan dei «raude» hadde ei einskapleg militær og politisk leiing pluss eit meir konsentrert område å forsvare, noko som gjorde logistikken enklare. Lev Trotskij viste seg å vere ein framifrå militær leiar, og gjorde klok bruk av jarnbanen med sitt mobile hovudkvarter. Jødane i riket såg snart at den einaste større styrken som respekterte dei og straffa overgrep mot dei var Den raude hæren, og støtta meir og meir opp om sovjet-styret for å unngå å bli massakrerte av dei anti-sovjetiske styrkane. Byane var bolsjevikiske kraftsentera frå før, men i løpet av krigen viste det seg at også dei fleste bøndene var meir imot dei «kvite» enn dei «raude». Med dei «kvite» styrkane følgde ofte godseigarane som ville ha att jorda «si», og straffe bøndene som hadde teke ho. Dei vestlege intervensjonsstyrkane var ofte krigstrøtte etter å ha vore med i første verdskrigen i årevis, og mange av dei sympatiserte meir med dei «raude» som ville ha fred enn med ei «kvite». Det var fleire tilfelle av desertering og ordrenekt.
Alt dette medverka nok til den «raude» sigeren i krigen.
Ippei Saga
Ippei Saga er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Consadole Sapporo og Montedio Yamagata.
RS «Skomvær II»
RS «Skomvær II» vart finansiert ved innsamling gjennom Skomvær-aksjonen i NRK. Erik Bye stod bak ideen til denne innsamlinga. Byggesummen var 1,55 million kroner. «Skomvær II» fekk namn etter seglskipet «Skomvær».
I 1986 vart «Skomvær II» seld til Svenska Sällskapet för Räddning af Skeppsbrutne for 1,6 million kroner. Kryssaren fekk då namnet «Hans Hansson».
Yu Kawamura
Yu Kawamura er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Consadole Sapporo, Mito HollyHock og Avispa Fukuoka.
Carola Häggkvist
Carola Maria Häggkvist er ein svensk popsongar fødd i Hägersten i Sverige.
Det musikalske gjennombrotet hennar kom med songen «Främling» i 1983. «Främling» var Sverige sitt bidrag i Eurovision Song Contest, der låten kom på tredjeplass. Over ein million eksemplar av songen vart selde, noko som då var salsrekord i Sverige. I 1991 deltok ho igjen for Sverige i Eurovision Song Contest og vann då konkurransen med songen «Fångad av en stormvind». Carola representerte Sverige endå ein gong i Eurovision Song Contest, i 2006. Då vart ho nummer fem med songen «Invincible».
Carola har gjeve ut ei rekkje plater og CDar. Ho var gift med den norske predikanten Runar Søgaard, men dei er no skilde.
Posavje
Posavje er ein region søraust i Slovenia på grensa til Kroatia. Det ligg tre store byar i regionen, Brežice, Krško og Sevnica.
Steven Severin
Steven Severin er ein engelsk musikar, komponist, bassist, produsent og opphavleg medlem i Siouxsie and the Banshees. Han tok namnet «Severin» frå Leopold von Sacher-Masoch-figuren som er nemnt i Velvet Underground-songen «Venus in Furs». Severin hadde tidlegare vurdert «Steve Spunker» som artistnamn. Etter at Siouxsie and the Banshees vart oppløyst i 1996 og Severin skapte sitt eige selskap RE: og gav ut ei rekkje instrumentalalbum via den offisielle nettsida si. Seint i 2000- og tidleg i 2010-åra heldt han ofte konsertar som soloartist og spelte musikk til stumfilmra.
Posavje
I 2003 budde det om lag 70 000 innbyggjarar i regionen, eller 3,5 % av folketalet i Slovenia.
Steven Severin
Diskografi
For utgjevingane med Siouxsie and The Banshees, sjå diskografien til Siouxsie & the Banshees.
Posavje
Posavje er ein populær turistdestinasjon med kulturelle, naturlege og historiske rikdomar. Mellom anna er mat- og vinkulturen godt kjend.
13
13 (XIII) var eit normalår som byrja på en sundag i den julianske kalenderen.
Natalya Kochergova
Natalya Kochergova er kjærast med bloggaren Eivind Berge.
Otto Ferdinand von Abensperg und Traun
Otto Ferdinand von Abensperg und Traun var ein Generalfeldmarschall frå Austerrike.
Han kom frå ein adleg familie og vart fødd i Ödenburg. Han starta på utdanninga si i Halle, men i 1693 forlet han universitetet for å gjere teneste for den prøyssiske kontingenten i den allierte hæren i Nederlanda. Han medverka i niårskrigen, og gjekk like etter denne krigen var over inn i keisarhæren. Den spanske arvefølgjekrigen følgde like etter og Traun utmerkte seg i Italia og ved Rhinen fram til 1709, då han vart oberstløytnant og aide-de-camp for feltmarskalk grev Guido Starhemberg (1654–1737) i Spania.
Eit år seinare vart han oberst, og i 1712 eiar for eit regiment til fots. Like etter krigen var over vart han igjen send ut i strid, og under ved Francavilla på Sicilia (20. juni 1719) vart han hardt skadd. For felttoget i Sør-Italia vart han forfremma til General-Feldwachtmeister i 1723. I 1727 vart han guvernør i Messina, og i 1733 fekk han graden feltlmarskalkløytnant.
I 1734 spreidde rykte seg om han rundtom i Europa etter at han han forsvarte passet i San Germano og så den halvvegs øydelagde festninga i Capua, som han overgav. Han var då forfremma til Feldzeugmeister og vart tilsett i ei vanskeleg halvpolitisk leiing i Ungarn, før han vart øvstkommanderande i Nord-Italia og mellombels generalguvernør i Milano. I 1741 vart han feltmarskalk.
Traun siste aktive teneste var som kommandant av ein hær send til Frankfurt for å påverke valet av ein ny keisar som etterfølgde Karl VII. Han døydde ved Hermannstadt den 18. februar 1748.
Solveig Muren Sanden
Solveig Muren Sanden var ein norsk teiknar og illustratør.
Solveig Muren var dotter til læraren Olav Muren, opphavleg frå Sande på Sunnmøre, som alt frå hennar tidlege barneår busette seg i Vrådal i Kviteseid og skulte der i lang tid. Sjølv gjekk ho Kunst- og handverkskulen i Oslo. På Statens Kunstakademi spesialiserte ho seg på måling.
Yoshihito Yamaji
Yoshihito Yamaji er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Anik
Anik (russisk гора Аник) er det høgaste fjellet i Primorskij kraj i Russland. Det ligg i nord på grensa til Khabarovsk kraj. Anik er det tredje høgaste fjellet i fjellkjeda Sikhote-Alin etter Tordoki Jani og Ko.
Angvundastsjorr
Angvundastsjorr (russisk массив Ангвундасчорр; - massiv Angvundastsjorr - «fjellet med dei sandete sidene» frå samisk) er eit fjellmassiv i Lovoziorskije Tundry på Kolahalvøya i Russland.
Det høgaste punktet på fjellet er 1120 meter over havet.
Angvundastsjorr-passet mellom Angvundastsjorr og fjellet Kedykvampakhk (Кедыкварпахк) går mellom dalane til elvane Tsjinglusuai og Sengisiok.
Fjellet er ein turistattraksjon på grunn av segna som seier at Angvundastsjorr inneheld eit avtrykk av den drepne trollmannen Kuyva og fjellet derfor vert rekna som ulovleg for fjellklatrarar.
Johanne Samueline Pedersen
Johanne Samueline Pedersen var ein norsk politikar for Arbeidarpartiet, som sat to periodar på Stortinget.
Pedersen vart fødd i Innvik i Sogn og Fjordane, som dotter av gardbrukarane Garbrand og Dorthea Teigen. Etter å ha halde til åra 1905–1907 i USA, flytta ho til Oslo og utdanna seg ved Jordmorskolen. Etter å ha vorte ferdig med utdanninga i 1911 arbeidde ho først som distriktsjordmor i Brandval i Hedmark fram til 1915, før ho drog til Minneapolis og arbeidde eitt år som jordmor og sjukepleiar der. Tilbake i Noreg arbeidde ho to år som jordmor i Løten før ho i 1918 tok opp att arbeidet i Brandval.
Etterkvart tok Pedersen opp fleire leiarverv; blant anna vart ho i 1930 formann for Lundeseter arbeiderlag, i 1932 for Skulestyret i Brandval og for Fattigstyret i same kommune, i 1937 for Arbeiderkvinnelaget, og i 1947 for Den norske jordmorforening. Samstundes engasjerte ho seg i Brandval kommunestyre, der ho først vart vald inn i 1934. Ved stortingsvalet i 1937 stilte ho som tredje vararepresentant for Hedmark utan å koma inn, men ved stortingsvalet i 1945 vart ho vald inn. På Stortinget sat ho først fire år i Helsekomiteen, og deretter fire år i Administrasjonskomiteen.
Kjell
Kjell er eit gammalt nordisk namn. Det byrja å bli mykje brukt på 1600-talet då det tok over frå den eldre namneforma Kættil eller Kettil, som òg var forløparar for namnet Kjetil. Namnet har samanheng med ordet kjele, truleg med tydinga 'offerkjele' eller 'hjelm'.
Kjell er eit vanleg norsk namn, og i 2009 var det 30 427 som hadde dette som fornamn. Namnet var mykje brukt på 1940- og 50-talet, men bruken er seinare blitt sjeldan blant nyfødde gutar.
Variantar og samansetjingar
Kvinnelege former av namnet er Kjella, Kjelline og Kjellina.
Ein finn også namnet Kjell i mange namnesamansetjingar, både eldre som er skrivne i eitt ord, eller i nyare, som blir skrivne i to ord med eller utan bindestrek mellom.
Dolenjska
Dolenjska (tysk Unterkrain, tyder Nedre Krain) er ein tradisjonell region i Slovenia. Han var ein del av det historiske habsburgske kronlandet Krain. Regionen Bela Krajina (tysk Weißkrain) vert ofte rekna som ein del av Dolenjska. Det tradisjonelle senteret i regionen har vore Novo Mesto og andre byar er Kočevje, Grosuplje, Krško, Trebnje, Črnomelj, Semič og Metlika.
Veng
'Veng' kjem frå frå det norrøne vængr. Gjennom fleire hundreår har omgrepet hovudsakleg vist til dei fremste lemmane på fuglar, men i dei siste hundreåra er tydinga til ordet utvida til å omfatte flymaskinar, ein flyveng. Propellvenger, òg propellblad, har til føremål å flytte luft eller vatn. Møllevenger er laga for å hente mekanisk energi ut lufta som passerer. Racerbilar kan nytte venger til å skape ei nedkraft som hjelper til auka friksjon mot underlaget.
Mange vassfuglar inkludert pingvinar, alkefuglar, skarvar, lirer, dukkpetrellar og ender som ærfugl er utmerkte dukkarar og nyttar vengene til framdrift gjennom vatn.
Den aerodynamiske kvaliteten til ein veng kan uttrykkjast som løft-til-drag forholdet. Løftet som ein veng genererer ved ein gjeven fart og angrepsvinkel kan vere ein til to storleiksordenar større enn det totale draget på vengen. Eit høgt forholdstal krev ein monaleg mindre skyvekraft for å drive vengene gjennom lufta med tilstrekkeleg løft.
Bruk av venger
I dyreriket finn vi venger hos fuglar, som utvikla flygeevne for 150 millionar år sidan, hos insekt, som utvikla flygeevne for 300 millionar år sidan), hos nokre krypdyr (dei utdøydde flygeøglane høyrer hit), hos nokre få pattedyr (flaggermus) og hos svevande flygefisk.
Menneske har frå gammalt brukt venger i innretningar som bumerangar og drakar. I moderne tid vert venger bruka i  til dømes fly,  helikopter og  romferjer.
Måten dyra brukar vengerørsler til å skape oppdrift og til å generere luftkvervlar er komplisert, og neppe fullt ut klarlagt. Lenge etter at flya var tekne i bruk til persontransport over verdshava kunne vitskapen ikkje forklare korleis ei humle kunne lette frå bakken og halde seg flygande. Først på 1990-talet har vi fått ein vitskapleg forklaring på korleis humla flyg .
Dynamisk oppdrift
For å gje dynamisk oppdrift, må ein veng bli passert av ein luftstraum.
Faste venger
Vengene på fly med eller utan motorkraft, og på dyr som praktiserer sveveflyging, leverer dynamisk oppdrift på følgjande måte:
Rørlege venger
Flygande dyr som f.eks. mange fuglar og insekt får framdrift ved å bevege vengene slik at dei ikkje berre gjev løftekraft, men òg framdrift. Desse gjentekne rørslene kan minne om former for symjing.
Referansar
Vinge Vinge & ala (aeronàutica) Wing Ala (aeronáutica) Voilure Ala (aeronautica) & &
Dolmøya
Dolmøya er ei øy i Hitra kommune med vel 450 innbyggjarar. På øya ligg fleire busetjinga av varierande storleik, men med Kjerringvåg som den største. Inntil Frøyatunnelen stod ferdig i 2000 gjekk det ferje mellom Kjerringvåg og Flatval på Frøya. Dolmøya fekk vegsamband til fast-Hitra i 1961 då Vettastraumen bru opna.
Dolmen by er kanskje Hitra sin mest kjende attraksjon med fleire hundre miniatyrhus, hamneområda mv. Etter eit omflakkande tilvære fekk byen til slutt ein permanent plassering ved Dolmsundet Hotell på fast-Hitra i 2001.
Katsuyuki Saito
Katsuyuki Saito er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Vegalta Sendai.
Philippsburg
Philippsburg er ein by i Baden-Württemberg i Tyskland med om lag 12 000 innbyggjarar.
Historie
Før 1632 var Philippsburg kalla Udenheim.
Byen vart underlagt biskopen av Speyer 1371–1718, ein av desse var Philipp Christoph von Sötern (biskop frå 1610 til 1652), som byen er kalla opp etter.
Fjellværsøya
10. juli 1992 vart ferjesambandet Fillan—Brøttingsvåg (1967-1992) erstatta av Fjellværøysambandet som via fleire fyllingar mellom holmar og skjer og den særprega Krabbsundet bru (316 meter lang, lengste spenn 150 meter) går mellom øyane. Vegprosjektet er ein del av fastlandssambandet Hitra–Frøya.
Nord for øya ligg Ulvøya som er knytt til Fjellværsøya med Knarrlagsund bru.
Philippsburg
Ymse
I byen ligg Philippsburg atomkraftverk og ein av fabrikkane til Goodyear Tire and Rubber Company.
Fjellværsøya
På øya ligg ei over 3000 år gammal grav frå bronsealderen. Det høgaste fjellet er Haggelbøra, 153 moh.
Trondheim kommune
Trondheim kommune (sørsamisk: Tråanten tjïelte ) er ein kommune i Trøndelag fylke. Administrasjonssenteret i kommunen er byen Trondheim.
Trondheim kommune omfattar halvøya Byneset i vest, og strekkjer seg ned til osen av elva Gaula i Trondheimsfjorden i sør, og til Jonsvatnet og Ranheim i aust. Kommunen grensar i aust mot Malvik kommune, og i sør mot kommunane Selbu, Klæbu og Melhus. Dei noverande kommunegrensene vart vedtekne i 1. januar 1964, då dei fire nabokommunane Strinda, Tiller, Leinstrand og Byneset vart slegne saman med Trondheim. Ved samanslåinga vart arealet til kommunen utvida frå 41 km2 til 342 km2, og innbyggjartalet vart nesten dobla.
Kommunen er med innbyggjarar den tredje største kommunen i Noreg.
Yoshitaka Watanabe
Yoshitaka Watanabe er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Vegalta Sendai.
191
191 (romartal CXCI) var eit normalår som byrja på ein fredag i den julianske kalenderen. I samtida i Romarriket var det kjend som året då Apronianus og Bradua var konsular, eller sjeldnare år 944 ab urbe condita.
192
192 (romartal CXCII) var eit skotår som byrja på ein laurdag i den julianske kalenderen. I samtida i Romarriket var det kjend som året då Aelius og Pertinax var konsular (eller sjeldnare, 945 ab urbe condita).
Hibakusha
Hibakusha (被爆者) er eit japansk ord som tyder bomba mann og viser til menneska som opplevde og overlevde atombombene over Hiroshima og Nagasaki. Etter kvart er omgrepet blitt utvida slik at det òg kan gjelda etterkomarane deira som er plaga på grunn av bombene, og andre som er blitt skada av radioaktiv stråling.
Etterverknader
I tillegg til dei fysiske og psykiske traumene som følgde av atomåtaket, opplevde mange hibabushaer seinverknadar som følgje av strålinga dei blei utsette for under åtaket. Mange fekk strålesjuke som i fleire tilfelle var dødeleg. Mange hadde arr og skader som gjorde dei stygge å sjå på. Dei gjekk rundt som levande minne om at Japan hadde tapt krigen, og mange andre japanarar unngjekk dei.
Mange hibakushaer var for sjuke eller skadde til å arbeida, og måtte leva i fattigdom. Andre fekk ikkje arbeid fordi arbeidsgjevarane frykta at dei var for svake og sjukelege.
Etter kvart som hibakushaene fekk barn, var det tydeleg at strålinga hadde påverka desse òg. Foster som hadde vore i mors liv under åtaket var hardast ramma, men også seinare blei det fødd ungar med misdanningar og auka sjanse for å få kreft. Andre japanarar unngjekk giftarmål med atombombeoffer fordi dei frykta slike skader på eventuelle ungar, eller at hibakusha-ektefellen skulle sjukna og døy tidleg.
Slik blei hibakushaene marginaliserte i samfunnet. Mange skjulte kva dei hadde opplevd for ikkje å bli utstøytte. Samstundes tagde pressa om åtaka og følgjene, redde for å tirra USA.
Samhald
I 1956 gjekk mange slike offer saman og danna Nihon Hidankyo. Denne organisasjonen har samla hibakushaene og slost for anerkjenning og hjelp til dei som treng det. Han har oppnådd lovar som gjev dei rett til noko fri helsehjelp, men reglane for kven som kan få hjelp, og for kva, er strenge.
Mange hibakushaer har òg stått fram og fortald historia si igjen og igjen, i håp om å dyrka fram fred og forbod mot atomvåpen.
Uoppgjort
Eit stort tal koreanarar blei òg råka av atombombene. Rundt 15 000 av desse drog tilbake til Korea etter krigen. Desse har opplevd at helsevesenet der ikkje skjøner skadane deira, medan dei japanske styresmaktene ikkje vil gje dei hjelp.
Enkje
Ei enkje er ei attlevande gift kvinne som ektemannen har døydd ifrå. Av hokjønsordet er det laga ei tilsvarande nemning enkjemann om ein attlevande mann som kona har døydd ifrå.
Ordet «enkje» blir også brukt innan tyopgrafi.
Samfunn
Det er vanlegare å vera enkje enn enkjemann. Dette heng saman med at menn i gjennomsnitt har lågare levelader enn kvinner, samstundes som kvinner ofte gifter seg i yngre alder enn menn. Samstundes har barsel tradisjonelt ført til at mange gifte kvinner har døydd frå mennene sine.
Det å bli enkje eller enkjemann medfører tap av ein livsledsagar, og kan føra til einsemd og ei vanskeleg økonomisk stilling. Samstundes kan det vera ein måte for ei kvinne å få sjølvstende på i eit patriarkalsk samfunn. Ei enkjefrue har gjerne ei friare og meir respektert stilling enn ei einsleg ugift kvinne.
Gjengifte
Særleg om det er vanleg for godt vaksne menn å gifta seg med ungjenter, eller i samfunn med mykje vald som til dømes krig, kan ein få svært mange enkjer. I fleire samfunn løyste ein problemet med at desse ikkje kunne forsørga seg sjølv ved at dei gifta seg opp att, gjerne med ein slektning av mannen, eller kanskje med ein yngre mann som gjerne ville ha eigedommen eller stillinga det medførte å gifta seg med ei eldre enkje.
Ordsoge og andre tydingar
Ordet enkje har samanheng med talordet ein og enkel. Det norrøne ordet var ekkja, medan bokmålsordet enke kjem frå dansk.
Ei grasenkje eller ein grasenkjemann er ein gift persom som ektefellen er bortreist frå.
Typografi
I typografien bruker ein nemninga enkje om svært stutte ord eller orddelar som vert ståande åleine på ei line i slutten av eit avsnitt; dette er ikkje rekna for å vere god typografi.
Kjell Bækkelund
Kjell Bækkelund var ein norsk klassisk pianist fødd på Kampen i Oslo. Han var statsstipendiat frå 1987.
Bækkelund byrja å spela piano som femåring, og debuterte åtte år gammal saman med Filharmonisk Selskaps Orkester. Han var kjent som vedunderbarn, brukte ofte karakteristiske briller og alpelue, og hadde eit rekordstort tal avskjedskonsertar.
Vinje i Sør-Trøndelag
Vinje er ein tidlegare sjølvstendig kommune i tidlegare Sør-Trøndelag fylke, i dag ein del av Hemne kommune.
Frå 1837 var Vinje del av Hemne formannskapsdistrikt. 1. juli 1924 blei staden skild ut som eigen kommune med 716 innbyggjarar. Også Snillfjord blei skilt ut frå Hemne på dette tidspunktet.
John McKay
John McKay er ein engelsk låtskrivar og gitarist. Han er mest kjend som gitarist for Siouxsie and the Banshees, derh an var medlem frå juli 1977 til september 1979. Han spelte «taggete, uortodokse akkordar», og skapte eit «metallskår-skrik» med gitaren sin. Magasinet Q plasserte spelinga til McKay på «Hong Kong Garden» på lista si over dei 100 beste gitarsongane gjennom tidene. Han spelte inn to studioalbum med gruppa, debutalbumet The Scream i 1978 og det neste albumet Join Hands i 1979.
Vinje i Sør-Trøndelag
1. januar 1964 blei Vinje og Hemne kommunar, saman med området Vestre Heim i Heim kommune, slått saman til éin kommune som blei heitande Hemne kommune. Ved samanslåinga hadde Hemne kommune 576 innbyggjarar.
John McKay
McKay har blitt omtalt som ei inspirasjonskjelde av fleire gitaristar som Geordie Walker, Steve Albini, Thurston Moore, Johnny Marr, Jim Reid, Kevin Shields og Boz Boorer.
Noel Valladares
Noel Eduardo Valladares Bonilla er ein honduransk fotballspelar som spelar som keeper for Olimpia i den honduranske fotballigaen, og for det honduranske landslaget. Han kan òg spela som spiss. Han vart fødd i Comayagua i Comayagua-provinsen.
Den første klubben til Valladares var Motagua i hovudstaden Tegucigalpa, der han var med å vinna ligaen i Honduras. I 2005 gjekk han over til Olimpia, ein annan Tegucigalpa-klubb, der han òg har vore med å vinna fleire titlar og spela i internasjonale turneringar.
Valladares var keeper på det honduranske ungdomslandslaget som kvalifiserte seg til og deltok i sommar-OL 2000 i Sydney. Han var keeper på det honduranske A-landslaget under kvalifiseringsspelet til fotball-VM i 2002 og 2006, då Honduras ikkje kvalifiserte seg, og igjen under kvalifiseringa til fotball-VM i 2006, då Honduras kvalifiserte seg til å delta for første gong sidan 1982.
Ferguson
Ferguson et eit tidlegare traktormerke. Nordiren Harry Ferguson utvikla, saman med Willie Sands, Thomas McGregor Greer og John Chambers eit trepunktsoppheng med hydraulisk djupnkontroll. Prototypen «The black tractor» stod ferdig i 1933, men Ferguson otte ikkje midlar til å produsera traktoren. Han inngjekk difor eit samarbeide med tannhjulsprodusenten David Brown i Huddersfield og i 1934 stifta dei føretaket Ferguson-Brown Company. Saman produserte dei traktoren Ferguson-Brown Model A, som var den fyrste serieproduserte traktoren med trepunktsoppheng og djupnkontrol. Ferguson hadde fleire patent på trepunktsopphenget og djupnkontrollen. Ferguson-Brown var på denne tida den einaste traktoren med dette systemet.
I 1938 vart det gjort ein avtale med Henry Ford om å produsere traktorar med Ferguson sitt trepunktsoppheng med hydraulisk djupnkontroll. Traktorane vart merka «Ford» «Ferguson system». Ford gjekk frå denne avtalen i 1946, men heldt fram med å nytte Ferguson sine patent. Ferguson reise sak mot Ford, ei sak som helt fram heilt til 1951 og vart svært kostbar for begge partane. I 1951 enda saka med eit forlik som gjekk ut på at Ford betalte Ferguson 9 250 000 $ som erstatning for ulovleg bruk av patenta til Ferguson. Ferguson gjekk så inn i eit samarbeid med det britiske føretaket Standard Motor Company, i Coventry, som i 1946 tok til å produsere ein litt modifisert versjon av Ford-Ferguson. Denne traktoren fekk typenemninga Ferguson TE20. I Noreg vart han populært kalla «gråtass».
I 1953 slo Ferguson seg saman med Massey-Harris til Massey-Harris-Ferguson, som i dag er Massey-Ferguson. Då patenta til Ferguson gjekk ut kopierta så godt som alle andre produsentar både trepunktsopphenget og den hydrauliske djupnkontrollen. Trepunktsopphenget vart standardisert og vert framleis nytta.
Marianne Granheim Trøyflat
Marianne Granheim Trøyflat er ein norsk politikar for Senterpartiet.
Trøyflat er oppvaksen i Valdres, og har hatt ulike lokallagsverv og fylkesstyreverv i Oppland si avdeling av Senterungdomen. Ho blei leiar i Oslo Senterstud i 2004. Ho vart sentralstyremedlem i Ungdom mot EU i 2006, og vart valkampsekretær for Senterungdomen i 2009.
Trøyflat har også vore journalist i studentavisa Universitas ved Universitetet i Oslo.
Fylkesveg 555
Fylkesveg 555 (Fv555) går mellom Beinastaden i Fjell og Hjellestad i Bergen.
Vegen går sørover forbi Fjell, Trengereid, Hammarsland og Forland austover til Sund og frå der vidare med ferje frå Klokkarvik til Hjellestad. Ferjesambandet er del av Fv555.
Før 1. januar 2010 var vegen del av riksveg 555.
Skulemål på Austlandet
Austlandet er den landsdelen der nynorsken fekk minst innpass då målet spreidde seg utover landet, rett nok med store skilnader mellom fylka. Medan Oppland var mellom dei fyrste med nynorske skulekrinsar, var Buskerud det siste i heile landet, og i fire av fylka fekk ikkje målet innpass i det heile. Nynorsken kom inn som skulemål på Austlandet frå byrjinga av 1900-talet og fekk raskt auka oppslutnad utover i mellomkrigstida, og nådde høgdepunktet både i geografisk utbreiing og talet på skuleborn kring 1950. Det var i fyrste rekkje i bygdelaga oppover dalane på indre Austlandet der målet fekk innpass, medan det meste av låglandet og byane heldt på bokmålet. Såleis kom nynorsken inn i eit stort tal krinsar i Oppland, i monaleg grad i Buskerud og noko mindre grad Hedmark, medan det ikkje var nokon i Akershus, Oslo, Vestfold eller Østfold. Mot slutten av 1990-talet mista nynorsken sin siste krins i Folldal i Hedmark, medan målet held posisjonen monaleg godt i dei øvrige to nynorskfylka på Austlandet. Utover på 2000-talet har nynorsken svekt seg noko i desse fylka òg. Rundt 1995 fekk nynorsk eit lite innpass med eigne klasser på to Osloskular, men i 2010 er målet så godt som ute att frå hovedstaden.
Dialektane på Austlandet er delte i dei to målgreinene austlandsk og midlandsmål, som både høyrer til Austnorsk. Austlandsk vert tala på flatbygdene på Austlandet, Søraust-Telemark og i Østerdalen, og vert difor òg stundom kalla flatbygdmål — særleg i samanhengar der ein samanliknar det med midlandsmål. Det har vore hevda at eit avgjerande mistak var at ikkje landsmål og seinare nynorsken ikkje tok særleg omsyn til dialektane på Austlandets flatbygder. Ivar Aasen sjølve tykte dei var forderva av dansken og ikkje brukande til eit norsk mål. Med unnatak av Nord-Østerdalen fekk heller ikkje målet innpass i områda for austlandsken. Midlandsmål vert tala i dei vestlege fjelldalane på Austlandet, frå Gudbrandsdalen til Telemark, og vert difor òg kalla fjellbygdmål. Midlandsmåla ligg tett opptil nynorsken, den såkalla Midlandsnormalen vart sågar vurdert som normal for landsmålet, men Hægstadnormalen vart istaden vald. Ikkje overraskande var det i områda for midlandsmålet at nynorsken fekk innpass på Austlandet.
På 1960-talet vart kommunestrukturen i heile landet kraftig endra, på Austlandet førte det med seg at mange mindre herad vart slegne saman til større einingar. Sidan det har det vore nokre endringar i kommunestrukturen, blant anna har fleire av byane innlemma nabokommunar: Sarpsborg, Hamar (1992), Fredrikstad (1994), Horten, Tønsberg og Larvik (1998), og Våle og Ramnes har slege seg saman til Re kommune (2002). Eit par kommuner har òg vorte splitta: Tolga-Os til Tolga og Os (1976) og Fron til Nord- og Sør-Fron (1977), medan Hole vart skild ut att frå Ringerike (1977). Desse kommuneendringane har likevel ikkje påverka målstoda i det heile, ettersom dei berre var internt i anten bokmåls- eller nynorskdistrikt.
Hedmark
Hedmark var mellom dei siste fylka i landet der nynorsken fekk innpass, òg det gjekk etter måten seint med innføringa av målet. Den fyrste skulekrinsen fekk nynorsk i Kvikne i 1907, året etter tok fem krinsar i Alvdal (ein av dei i seinare Folldal) og ein i Øvre Rendal målet, og to år etter ein krins i Trysil. Det var såleis berre åtte nynorskkrinsar i 1910, blant dei lågaste tala i landet. Innan 1915 var målet ute att for godt i Øvre Rendal, medan tre krinsar i Tynset og tre nye krinsar i Folldal fekk målet i 1919. I Elverum tok ein einskild krins målet i 1926, og dei resterande krinsane i Alvdal fekk nynorsk fram mot 1939, saman med ein krins i Tolga. Då var det til saman 17 nynorskkrinsar i heile fylket.
Utan dei nemnde kommunane i Nord-Østerdalen fekk ikkje nynorsken noko gjennombrot i Hedmark, og i 1950 var det framleis ikkje meir enn 15 nynorskkrinsar, hovudsakleg i dei nordlegaste kommunane Alvdal (alle krinsane), Folldal (3 av 4), Tynset (2 av 10), Tolga (1 av 4) og Kvikne (1 av 4), så Alvdal var den einaste kommunen i Hedmark som har vore ein rein nynorskkommune. Lenger sør i fylket var det berre Elverum (Kynnberget) og Trysil (Flendalen) som kvar hadde ein liten krins. Av i alt 30 herredskommunar heldt 23 på bokmålet, og i dei to byane i fylket fekk nynorsken heller ikkje innpass. Til saman 3,9% av skuleelevane i landsfolkeskulen, 3,7% medrekna byane, hadde då nynorsk som skulemål.
Seinast i 1956 heldt 14 skulekrinsar og 3,3% av elevane framleis på målet, men nynorsken forsvann mesta heilt frå Hedmark på mindre enn eit tiår på sluten av 50- og byrjinga av 60-talet. Attergangen for målet tok til i 1956 då den fyrste av dei to krinsane i Tynset gjekk over til bokmål, medan den andre fylgde året etter. Dei neste åra forsvann målet heilt frå Tolga (1958), Elverum (1960), Kvikne (1960), Alvdal (1961) og Trysil (1964), såleis at frå 1964 var det berre ein krins att, Dalen i Folldal. Denne krinsen stod imot heilt til 1997, då ein tredje målrøystinga gav likt stemmetal for både måla, men skulemålet vart likevel endra til bokmål. Det har såleis ikkje vore elevar med nynorsk som skulemål i Hedmark sidan 2000.
Oppland
Oppland er det fylket på Austlandet der nynorsken fekk og framleis har størst utbreiing. Allereie i 1899 innførte Lom nynorsk som skulemål i alle krinsane i heradet, men det gjekk smått med vidare framgang. Ikkje før Skjåk fylgde etter med fire krinsar i 1907-08, Austre Gausdal med alle sine i 1908, og Vestre Slidre med to i 1910, til saman var det då berre tjue nynorskkrinsar i heile fylket. Fram mot 1920 kom målet inn i Øystre Slidre (1911), Etnedal (1912), Sør-Aurdal (1914), Sør-Fron (1915), Fåberg (1916), Dovre, Nord-Aurdal, Vang, Vågå og Øye (no del av Vang) (1919), såleis at 47 krinsar (16%) hadde teke målet.