cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fort McHenry
Slaget om Baltimore fann stad 13.-14. september 1814, kort tid etter at britane hadde teke og brunne ned viktige delar av Washington. Festninga blei bombardert i 25 timar, men forsvarte hamna i Baltimore. Då Key framleis kunne sjå eit digert amerikansk flagg heist over festninga neste morgon, etter at bombardementet hadde stilna, visste han at slaget var vunne. Kort tid etter skreiv han diktet «The Defence of Fort M'Henry», som seinare blei til nasjonalsongen «The Star-Spangled Banner».
Festninga blei vidare bygd ut frå 1829 til 1842 med større kanonar og høgare etasjar. Under krigen mot Mexico (1846-1848) trente fleire styrkar her. Under den amerikanske borgarkrigen, då Baltimore blei halden av Nordstatane, blei festninga noko brukt som fengsel - for kongressmenn frå Maryland (for å hindra dei frå å stemma for lausriving frå føderasjonen) og for sørstatssoldatar.
Den siste millitæravdelinga, 141st Coastal Artillery Company, forlét Fort McHenry den 20. juli 1912. Under første verdskrigen blei bygningen brukt som sjukehus. Etter krigen blei festninga gjort om til nasjonalpark og restaurert til slik det såg ut på 1800-talet. Festninga har no status som «National Monument and Historic Shrine», og er underlagd National Park Service i USA. Fort McHenry kan vitjast som museum, med omvisingar og demonstrasjonar. Det blir også halde ulike tilstelningar her, som ved «National Flag Day», «Civil War Weekend» og «Defenders' Day».
Preservation
«Preservation» er ein song skriven av Ray Davies og framført av The Kinks i 1974. Songen kom berre ut på singel, sjølv om han var knytt til dei to Preservation-albuma. Han kom ikkje ut på nokre av desse albuma før han kom ut som bonusspor på CD-utgåva av Preservation Act 1.
Tekst og musikk
Teksten til «Preservation» er i hovudsak ei oppsummmering av dei to Preservation-albuma. Musikalsk opnar songen med eit gitarriff og vert framført i ein rockesstil, sungen av Ray Davies. Mot slutten av songen kjem ein kvinneleg korvokal inn.
Utgjeving
«Preservation» vart gjeven ut på singel i USA med B-sida «Salvation Road», avslutningssporet på Preservation Act 2. Singelen selde dårleg og gjekk ikkje inn på singellista. Han kom ikkje ut i Storbritannia før han kom ut som bonusspor på CD-utgåva av Preservation Act 1 frå 1998. I motsetnad til dei fleste andre bonusspora på Kinks-albuma vart han plassert først på plata, som opningssporet.
Tze'elim
Tze'elim (hebraisk skrift צֶאֱלִים) er ein kibbutz i Negevørkenen sør i Israel. Han høyrer til Eshkol regionale kommune og har eit folketal på 418 i 2006. Det ligg ein militær treningsbase for bakkestyrkane til IDF (ofte kalla «Tze'elim-basen» etter kibbutzen) nær kibbutzen.
Historie
Kibbutzen vart grunnlagd i januar 1947 av ein gar'in frå ungdomsrørsler i Aust-Europa og Nord-Afrika, og vart kalla opp etter dei mange akasietrea i området, som vart feilaktig identifisert som dei bibelske Tze'elim-trea. Under den arabisk-israelske krigen i 1948 vart kibbutzen nytta som militærbase.
I dag er kibbutzen eit turistmål med naturlege varmekjelder og tilhøyrande hotell. Andre næringar er jordbruk.
Bankfoot
Bankfoot  er ein landsby i regionen Perth and Kinross i Skottland. Han har kring 1100 innbyggjarar. Bankfoot ligg sør for elva Tay, ca. tolv kilometer nord for Perth og ti kilometer sør for Dunkeld.
Sinan i Jemen
Sinan er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
David Zwilling
David Zwilling er ein austerriksk tidlegare alpin skirennar frå Abtenau i forbundslandet Salzburg som vann gull og sølv i alpin-VM 1974 og kom på andreplass i verdscupen i alpine greiner 1973.
Aktiv
Under verdsmeisterskapen i alpine greiner 1974 i St. Moritz var Zwilling i sitt livs form. Han var heilt suveren i utforrennet og vann med over eitt sekunds margin til favoritten, landsmannen Franz Klammer. Seinare i meisterskapen tok Zwilling sølvmedaljen i slalåm, einast Gustav Thöni frå Italia rann fortare.
Zwilling vann to renn i verdscupen, begge i storslalåm. Fyrste sigeren kom på tampen av 1971-sesongen, den andre i desember 1972. Han vart nummer to i verdscupen i alpine greiner 1973, førnemnde Gustav Thöni var hans overmann.
Tidleg i OL-sesongen 1976 pådrog Zwilling seg ein alvorleg skade og la opp.
Déjà Vu av Crosby, Stills, Nash & Young
Déjà Vu er det andre albumet av trioen Crosby, Stills og Nash og det første som kvartetten Crosby, Stills, Nash & Young. Det kom ut i mars 1970 på Atlantic Records og toppa den amerikanske popalbumlista i ei veke. Albumet inneheldt òg tre Topp 40-singlar: «Teach Your Children», «Our House» og «Woodstock».
Det vart gjeve ut på ny i 1977 og omslaget vart då endra frå svart til brunt. I 2012 vart albumet rangert på 147. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene. Det har selt til sjudobbelt platinaplate i USA og har selt litt over åtte millionar eksemplar. Det er sålangt det bestseljande albumet til kvar av bandmedlemmane.
Histoie
Déjà Vu var eit etterlengta album etter suksessen til det første CSN-albumet og etter at Neil Young var komen inn i gruppa. Stills estimerer at det tok dei 800 timar i studio å spele inn albumet. Dette talet kan vere noko overdrive, men kvart spor har fleire omhyggelege detaljar. Alle songane, bortsett frå «Woodstock», vart spelte inn som individuelle innspelingar av kvart medlem og dei andre medlemmene bidrog der dei vart samde om det. Young er ikkje med på alle spora, og trommeslagar Dallas Taylor og bassist Greg Reeves er oppførte på plateomslaget med namn i mindre bokstavar. Grateful Dead-gitaristen Jerry Garcia speler pedalsteelgitar på «Teach Your Children» og den tidlegare Lovin' Spoonful-frontmannen John Sebastian speler munnspel på tittelsporet.
Det vart gjevne ut fire singlar frå albumet og alle utanom den siste, «Carry On», gjekk inn på Billboard Hot 100. Songen «Country Girl» av Young er ein suite sett saman av tre songfragment kalla «Whiskey Boot Hill», «Down Down Down» og «Country Girl (I Think You're Pretty)» og er òg oppførte slik på plateomslaget. I mai 1970, to månader etter albumet kom ut, spelte bandet inn Neil Young sitt raske svar til Kent State-massakren, «Ohio». Denne singelen kom ut i lag med Stephen Still sin «Find the Cost of Freedom» og vart gjeven ut i juni same året. Singelen nådde 14. plass på singellista.
Albumet vart særs populært og medverka til at dei påfølgjande soloalbuma til kvar av dei fire medlemmene òg vart populære. David Crosby gav ut If I Could Only Remember My Name, Stephen Stills gav ut debutalbumet sitt kalla opp etter seg sjølv, Graham Nash gav ut Songs for Beginners og Neil Young kom med After the Gold Rush.
Emmanuel Korir
Emmanuel Kipkurui Korir er ein kenyansk friidrettsutøvar som vart olympisk meister på 800 meter i 2021 og verdsmeister på same distansen i 2022. Korir sin personlege rekord på distansen er 1.42,05, oppnådd i London i 2018.
Déjà Vu av Crosby, Stills, Nash & Young
Histoie
I 2003 var dette albumet rangert på 148. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene. Same året kåra VH1 Déjà Vu til det 61. beste albumet nokon gong. På den reviderte Rolling Stone-lista frå 2012 var albumet flytta opp ein plass til 147. plassen.
Albumet kom ut på CD for andre gongen den 6. september 1994 med nymastra lyd av Joe Gastwirt. I 1997 spelte gitaristen Fareed Haque heile albumet i jazzform for Blue Note Cover Series.
Carry On
«Carry On» er ein song skriven av Stephen Stills og innspelt av Crosby, Stills, Nash & Young for albumet Déjà Vu i 1970.
Songen opnar Déjà Vu og er ein av dei få band-orienterte songane på albumet, i staden for dei andre songane som hovudsakleg var soloinnspelingar. Kombinasjonen av dei robuste vokalharmoniane til CSNY opp mot både akustiske og elektriske gitarar representerer to like uimotståelege sider av supergruppa. Songen vart spelt på mange av konsertane deira og vart synonym med den blømande album rock-rørsla seint på 60-talet og tidleg på 70-talet.
Teksten omhandlar kjærleik, tap og til slutt frigjering. I motsetnad til albumet Crosby, Stills & Nash frå 1969, er vokalen langt meir kraftfull. I følgje Allmusic er det kombinasjonen av den brennande sologitaren til Stills, den intuitive tromminga til Dallas Taylor og den oppfinnsame bassen til Greg Reeves som definerer denne utgåva av CSN&Y. Enkelte har hevda at bandet aldri var så gode og inspirerte som dei var her.
Songen vert avslutta med ei funky utgåve av ein tidlegare Stills-song kalla «Questions», som han opphavleg skreiv medan han enno var i Buffalo Springfield.
Ei lengre utgåve av songen finst på konsertplata Four Way Street (1971).
The Wild and Frantic Little Richard
The Wild and Frantic Little Richard var det andre og siste albumet Little Richard gav ut på Modern Records. Det var ei blanding av studio- og konsertopptak, og inneheld òg songar spelte inn for Vee-Jay. Somme av songane vart gjevne ut på singlar, var kortare eller lengre, med eller utan blåsarar og overdubbingar. Konsertopptaka er frå 1. desember 1965 i Domino Club i Atlanta i Georgia.
Christian Tynning Bjørnø
Christian Tynning Bjørnø er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet. Han er fylkesvaraordførar i Telemark og gruppeleiar for Arbeidarpartiet i fylkestinget. Bjørnø var ein av landets yngste folkevalde då han vart valgt inn i bystyret og formannskapet i Porsgrunn kommune i 2003. Ved kommunevalet i 2007 vart han i tillegg leiar av hovudutvalg for barn, unge og kultur i same kommune.
Hausten 2008 til våren 2009 tenestegjorde han som studentpraktikant i Utanriksdepartementet, stasjonert ved den norske ambassaden i Stockholm. Bjørnø vart vald til leiar av Porsgrunn Arbeidarparti i 2010. Han sit i styret i Telemark Arbeidarparti og i Arbeidarpartiets landsstyre. I november 2012 vart Bjørnø nominert på tredjeplass på stortingslista til Telemark Arbeidarparti i forkant av stortingsvalet 2013. Bjørnø er utdanna adjunkt.
Klippe
Klippe er ei fjellside eller berggrunn, ofte med bratte eller nær loddrette sider. Dei kan stikka opp frå havet eller langs elvar.
Dei kan bli danna gjennom erosjon, forvitring, eller ved forkastingar i grunnen. Ofte er klippene danna av bergartar som motstår nedbryting, som basalt eller granitt, eller dei kan vera ein bergart der enden stadig blir broten ned, som sandstein, kalk, krit eller dolomitt. Ein finn ofte klipper ved havet eller langs elvar.
Menneske kan driva med aktivitetar som fjellklatring og basehopping på klipper.
Ordsoge
Ordet «klippe» kjem frå lågtysk gjennom dansk og bokmål. Det gammalhøgtyske ordet er kleb og gammalislandsk er klif, som nederlandsk klif og engelsk cliff. Desse kan koma frå eit romansk lånord i tidlege germanske språk med opphav i dei latinske formene clivus, clevus ('skråning' eller 'fjellside'). Klint er eit dansk ord med liknande innhald.
Store klipper
Sidan klipper ikkje treng vera heilt loddrette, ligg ikkje definisjonen av kva som er klipper og ikkje heilt fast. Derfor kan det vera vanskeleg å lista opp klipper og finna den største. Guinness rekordbok reknar den 1 010 m høge Kalaupapa på Hawaii som verdas høgaste klippe. Ein annan kandidat er nordsida av Mitre Peak på New Zealand, med eit fall på 1 683 m ned i Milford Sound. Den gjennomsnittlege skråninga på Kaulapapa-klippene er rundt 1,7, tilsvarande 60 gradar, og Mitre Peak har ei liknande helling. Eit meir loddrett fall ned i sjøen finn ein på Maujit Qaqarssuasia på Grønland (også kalla 'Thumbnail'), som ligg i Torssukátak-fjordområdet ved spissen av Sør-Grønland. Klippa fell nesten loddrett 1560 m ned.
Kanskje den høgaste fjellside i verda er sørsida av Nanga Parbat i pakistansk Himalaya, Rupal Face, som går 4 600 m opp frå bakken. Great Trango i Karakoram i ein annan del av Pakistan er ein annan kandidat, med ei nesten loddrett side på 1 340 m. Om ein legg til den bratte tilkomsten til den loddrette delen er fallet frå toppen av austsida ned til Dunge-breen nesten 2 000 m.
Thor-toppen på Baffin-øya i arktisk Canada er ofte rekna for å ha det største fallet til jorda i verda, 1 250 m. Andre klippeveggar på Baffinøya, som Polar Sun Spire i Sam Ford-fjorden, eller andre klipper i delar av Grønland kan vera høgar.
Den høgaste klippa i solsystemet kan vera Verona Rupes, ei rundt 20 km høg forkastingsklippe på uranusmånen Miranda.
Klipper i kulturen
Klipper kan ha ei viktig kulturell tyding. Gresk mytologi fortel om Symplegadane, to klipper på kvar side av eit sund (ofte identifisert med Bosporos) som kunne lukka seg og knusa skip som prøvde å sigla gjennom dei. Jason og argonautane klarte å passera dei, og enda då den farlege stenginga.
Meir generelt kan ein bruka ord som klippe eller berg om Gud eller trua, noko ein finn døme på i Bibelen og i mange salmar. Nokre salmedøme er «Klippe, du som brast for meg», «La huset bli bygget på Ordets klippegrunn» og «Jesus lever, graven brast».
Klipper kan også vera nasjonale symbol. Mest kjent i Norden er kanskje Møns Klint på øya Møn i Danmark, mens Stevns Klint er referansepunkt i dansk historie for eit større sjøslag. Kalkklippene er ofte svært bratte etter tallause ras i havet/elva som eroderer på fjellfoten. Møns Klint er ca. seks km lang og er opp til 143 meter høg.
Dei kvite klippene ved Dover som ein møter ved ei vanleg innsegling til England er eit kjent symbol på landet.
Cliffs of Moher eller Moher-klippene på Irland er blitt eit kjent turistmål i landet, og har vore bakgrunn i ei rekkje filmar, som The Princess Bride, Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009), og Leap Year (2010).
Liste
Under følgjer ei liste av nokre av klippene i verda.
Asia
Over havet
Over land
Europa
Over havet Over land
Nord-Amerika
Fleire store fjellsider av granitt i Arktis er blitt lagde fram som det høgaste stupet på jorda, men nøyaktige målingar finst ikkje for alle. Dei moglege kandidatane med tilnærma tal er:
Andre kjende klipper er:
Afrika
Over havet Over land
Oseania
Over havet
Over land
Sinwan
Sinwan er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Fucha Peak
Fucha Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 2600 m sentralt i Bangey Heights, nord i det sentrale Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis.
Fjellet er kalla opp etter busetnadane Mala Futsja og Gilema Futsja vest i Bulgaria.
Fucha Peak ligg 2,15 km nordaust for Golemani Peak, 2,66 km aust for Oreshak Peak, 2,8 km vest for Mount Schmid og 11,43 km nordvest for Zimornitsa Peak.
Protea neriifolia
Protea neriifolia, på engelsk oleanderleaf protea, er ei blomsterplante som er endemisk for Sør-Afrika.
Skildring
Planten er ein stor busk som kan bli mellom 3 og 5 meter høg. Blomsterhovudet varierer i farge frå rosa til kremgrønn med ein svart kant som gradvis går over til kvitt.
Utbreiing
Protea neriifolia finn ein på jordsmonn som er danna frå sandstein i dei sørlege kystfjella i Sør-Afrika, mellom Cape Town og Port Elizabeth. Arten veks på høgder frå havnivå opp til 1300 meter.
Økologi
Arten blir pollinert av ulike insekt, mellom dei proteabiller og skarabéar, i tillegg til fuglar som er tiltrekte av insekta og nektaren i blomstrane.
Taksonomi
Sjølv om arten vart oppdaga av europearar i 1597 og vart avbilda på ein botanisk illustrasjon i 1605, var det ikkje før i 1810 at planta vart skildra som ein eigen art av botanikaren Robert Brown.
Mellom andre vanlege namn på denne arten er baardsuikerbos, baardsuikerkan og blousuikerkan.
Kopaonik
Kopaonik (serbisk Копаоник) er eit av dei største fjellområda i Serbia. Det ligg sentralt i Serbia og nordaust i Kosovo. Den høgaste toppen, Pančić er 2017 meter over havet.
Ein nasjonalpark på 118,1 km² dekkjer sentrale område av Kopaonik-platået og vart oppretta i 1981. Fjellet er det lengste i Serbia, meir enn 100 km.
Historie
Området var eit viktig gruvesenter i mellomalderen og mange saksarar arbeidde i området. I dei dagane var det omfattande handel med Ragusa (Dubrovnik).
Turisme
I dag er sport og rekreasjon viktige faktorar for turisme i Kopaonik. På Kopaonik finst eit skisenter, men òg andre ting som luksuriøse hotell og underhaldning trekkjer turistar til området. Skisenteret har 24 skiheisar og 70 km løyper i alle kategoriar.
Nasjonalpark
Kopaonik nasjonaplark vart grunnlagd i 1981. Lauvskog og naturleg barskog dominerer det meste av parken. Her finst mykje fugl, som raud rapphøne, dverghornugle, tornskate og trelerke.
Oštro Koplje
Oštro Koplje (serbisk Оштро Копље) er det høgaste fjellet sør i Kopaonikfjella i Kosovo. Med ei høgd på 1789 meter over havet er dette det nest høgaste fjellet i den kosoviske delen av Kopaonik.
Sør for fjellet ligg dei store landsbyane Kačandol og Bajgora.
Dick Halligan
Richard Bernard «Dick» Halligan er ein amerikansk musikar og komponist, mest kjend som originalt medlem i jazzrockbandet Blood, Sweat & Tears.
Halligan spelte trombone på debutalbumet til BS&T, Child Is Father to the Man, men då Al Kooper slutta i bandet etter det første albumet, byta Halligan til klaverinstrument og spelte òg noko fløyte. Han fekk Grammyprisen for beste instrumentalframføring for «Variations On A Theme By Erik Satie» frå albumet Blood, Sweat & Tears. Halligan arrangerte òg mange av hittane til bandet på denne tida, og skreiv fleire av songane deira, som «Redemption» og «Lisa Listen To Me.» Halligan slutta i BS&T i 1971 etter det fjerde albumet deira.
Skulderhøgda
Skulderhøgda (gresk: acromion, akros – «høgast», ōmos – «skulder», fleirtal: acromia), på norsk òg kalla akromion, er eit beina framspring på skulderbladet, scapula, sin laterale vinkel. Framspringet er trekanta og avlangt og dessutan det laterale framhaldet av skulderkammen, spina scapulae, og det bøyger seg over skulderleddet som ein krok saman med ramnenebbet, ''proc. coracoideus''. Skulderhøgda dannar leddet mot kragebeinet som ein kallar akromioclaviculærleddet.
Dick Halligan
I 1970- og 1980-åra komponerte og arrangerte Halligan mykje filmmusikk, som Go Tell the Spartans (1978), Cheaper to Keep Her (1981), Fear City (1984) og Chuck Norris-filmane A Force of One (1979) og The Octagon (1980).
Dottera hans, Shana Halligan, var vokalist i triphop-duoen Bitter:Sweet.
Skulderhøgda
Sidan beinvev er eit levande vev, så vil det som alle andre vev halde fram med å skifte ut celler. Det er ikkje uvanlig at det blir danna litt for mykje beinvev på undersida av skulderhøgda. Om dette irriterer det underliggjande vevet, kan ein få betennelse i bursaen bursa subacromialis, bursitt, eller på utspringssena til m. biceps brachii, tendinitt. Desse smertefulle tilstandane blir med eit samnavn kalla impingementsyndrom sidan det kan vere særs vanskelig å skilje desse to.
Flater
Den konvekse oversida er grov og retta oppover, bakover og lateralt. Fordi ho er subkutan, det vil seie direkte under huda, utanom der nokre av m. deltoideus sine fibrar spring ut frå, så kan ein sjå skulderhøgda godt på fleire individ. Undersida er jamn og konveks, og kviler mot ein bursa, ein slimpose som hindrar friksjon i leddkapselen.
På den tjukke, ujamne laterale kanten finst tre eller fire beinknutar som tener som utspring for nokre av fibrane til m. deltoideus. På den konkave mediale kanten er knokkelen kortare enn på den laterale, og denne sida er feste for den midtre delen av m. trapezius, pars transversus. Midt på den mediale kanten ligg den vesle ovale yta kvar kragebeinet si laterale ende artikulerer mot skulderbladet i akromioclaviculærleddet.
Vibble
Vibble er ein svensk tettstad i Gotlands kommun i Gotlands län på Gotland. I 2005 hadde tettstaden 1 135 innbyggjarar. Vibble ligg like sør for Visby.
Rock or Bust
Rock or Bust er det sekstande studioalbumet til det australske rockebandet AC/DC, gitt ut 28. november 2014. Rock or Bust er det første albumet deira med rytmegitaristen Stevie Young, som erstatta det opphavleg medlemmet Malcolm Young, då han måtte trekke seg frå bandet tidlegare på året på grunn av helsa si.
Gruppa sleppte debutsingelen frå albumet, med tittelen «Play Ball», den 7. oktober 2014. Låten vart ein kommersiell suksess og nådde topp 40-listene i fleire land, mellom anna i Spania (på 28. plassen), Frankrike (på 39. plassen) og Sveits (på 19. plassen).
Rock or Bust nådde toppen av albumlistene i 12 land, blant dei Noreg, Australia, Canada, Tyskland og Sverige. Det nådde topp 5 i 12 land til, inkludert New Zealand, Storbritannia, USA og Italia. Albumet gav AC/DC ein ECHO Award 2015 for Rock/Alternative (International).
Oversikt
Rock or Bust vart sleppt 28. november 2014 i Australia og New Zealand og 2. desember 2014 andre stader, og er det første albumet til bandet sidan Iron Man 2 frå 2010 og det første albumet med originalmateriale sidan Black Ice frå 2008.
Rock or Bust er det første albumet deira uten grunnleggjaren og rytmegitaristen Malcolm Young, som forlet bandet i 2014 av helsemessige årsaker. Avgangen til Malcolm vart seinare avklart av bandet og managementet deira, som opplyste at han offisielt var diagnostisert med demens. Malcolm har skrive alle låtane på albumet, men alle gitarpartia hans vart spelt inn av nevøen Stevie Young. Han døydde 18. november 2017, veker etter den eldre bror sin George Young.
Før albumet vart offisielt annonsert, innrømde Brian Johnson at det var vanskeleg å laga albumet utan Malcolm. Han lanserte ideen om at albumet kunne heita Man Down, men meinte at tittelen kunne vera for negativ for situasjonen til Malcolm og den generelle helsa hans.
Den 6. november 2014 vart trommeslagaren Phil Rudd arrestert for å ha prøvd å organisere på to menn. AC/DC kom med ei fråsegn same dag: «Me vart først klar over arrestasjonen av Phil då nyheita vart kjend. Me har ingen ytterlegare kommentarar. Phils fråvær vil ikkje påverka utgivinga av det nye albumet vårt Rock or Bust og den kommande turneen neste år.» Det var enno ikkje klart om Rudd ville bli verande i bandet eller ikkje, eller kven som skulle erstatta han. Siktinga mot Rudd for drapsforsøk vart lagt bort dagen etter, medan siktinga for innehaving av metamfetamin og cannabis og ei sikting for drapstruslar vart halde oppe.
Innspeling
Albumet vart spelt inn i Warehouse Studio i Vancouver i Canada, med produsent Brendan O'Brien og miksar Mike Fraser. Då Rudd kom ti dagar for seint til innspelingane, var O'Brien klar til å erstatta han med ein annan trommeslagar, men Rudd kom og spelte inn sine delar.
Ifølgje Angus Young tok innspelinga «omtrent fire veker. Me hadde alt materialet - me var godt førebudde på å spela inn albumet, og det hjelpte mykje. Me hadde gjort mykje av arbeidet før me gjekk i studio. Brendan er ein veldig dyktig musikar, så det er ein av grunnane til at me jobbar med han. Han kan alle instrumenta sine.»
Låtane vart i stor grad konstruerte av Angus Young frå materiale som brørne hadde samla under innspelinga av tidlegare album.
På nokre av hovudspora brukte Angus Young Schaffer Replica, eit apparat som emulerer Schaffer-Vega Diversity System. Apparatet vart donert til han av AC/DC-fanen Fil «SoloDallas» Olivieri.
Viby
Viby er ein tettstad i Kristianstads kommun i Skåne län i Sverige. I 2010 hadde tettstaden 991 innbyggjarar.
Rock or Bust
Utgiving og marknadsføring
Josh Cheuse frå Arcade Creative Group handterte rolla som kunstnarisk leiar, og bestemde seg for å leggja til fleire funksjonar i den fysiske utgåva, med tanke på at «Viss du ikkje gjer noko spesielt, er det ikkje noko poeng i å laga nokon emballasje i det heile». Coveret er derfor lenseforma, og heftet har 24 bilete med bandet. Byrået Curb laga ein spesiell video for å promotera albumet i eit polsk steinbrot, der ein stein eksploderte og avslørte ein utskoren AC/DC-logo.
Den første singelen «Play Ball» vart første gong brukt 27. september 2014 i ein trailer for Major League Baseball on TBs etter baseballsesongen, og singelen vart sleppt 7. oktober, same dag som sporlista og coveret vart offentleggjort. Albumet vart tilgjengeleg på iTunes for dei som førehandstinga albumet. Den andre singelen er «Rock or Bust», viss offisielle video vart filma framfor 500 fans i London 4. oktober 2014. Singelen vart sleppt 17. november 2014. Songen lak ved eit uhell då han vart lasta opp på YouTube-kontoen til AC/DC i staden for «Play Ball». Rudd var ikkje med på begge videoopptaka til singlane, og vart erstatta av walisiske Bob Richards, som tidlegare hadde spelt med Man, Adrian Smith, Asia og Shogun.
Turné
I 2015 la bandet ut på ein verdsturné for å marknadsføra Rock or Bust og feira 40-årsjubileet til bandet. Malcolm vart erstatta av han og Angus sin nevø, Stevie Young. Først var det enno ikkje klart om Rudd ville delta på turneen. Den 6. januar 2015 vart det annonsert at Rudd ville bli med på turneen og same månad vart det annonsert at AC/DC skulle vera hovudattraksjon på Coachella Valley Music and Arts Festival, med framferder 10. og 17. april 2015. Chris Slade, som spelte med AC/DC mellom 1989 og 1994, vart annonsert som trommeslagaren på turneen. Fire låtar frå LP-en vart spelt live på turneen: «Rock or Bust», «Play Ball», «Got Some Rock & Roll Thunder» og «Baptism by Fire».
Mottaking
Albumet fekk gjennomgåande positive og varme meldingar; det fekk ein skår på 75 på nettstaden Metacritic, basert på 22 meldingar. . april 2015}} Spesielt magasinet Trucking publiserte ei rosande melding av Andy Stewart der han skreiv: «Kort, men definitivt søt, inneheld dette etterlengta nye albumet frå det største bandet i Australia ei rekkje utmerkte riff, signaturskrik og rock 'n roll-boogie-woogie-rytmar som det er så godt som umogleg å la vera å klappa i takt til.» I tillegg kommenterte Charles Pitter frå Popmatters at albumet hadde «eit sterkt fokus på fengjande refreng og riff for dei som er tilbøyelege til å praktisera rettskaffen, knudrete luftgitar.»
Kommersiell suksess
Ved utgivinga vart Rock or Bust det sjette mest førehandstinga studioalbumet i 2014 på Amazon UK.
I USA selde albumet 172 000 eksemplar i løpet av den første utgivingsveka og debuterte på tredjeplassen på Billboard 200. Per januar 2015 hadde det selt 500 000 eksemplar i USA som førte til ei gullsertifisering av RIAA, det 22. albumet til bandet som oppnådde ein slik status. I Canada debuterte det på toppen av Den kanadiske albumlista og selde 31 000 eksemplar den første veka det vart gitt ut.
Utmerkingar
I 2015 vann albumet ein Planet Rock-pris for beste internasjonale album. Same år vart det òg nominert til AC/DC Echo Award for årets album og beste rock/alternative internasjonale gruppe. Det tapte førstnemnde til Helene Fischer sitt Colors, men vann sistnemnde. Dei vart nominerte til ARIA Music Awards 2015 for beste gruppe, men tapte mot Tame Impala for Currents.
Medverkande
Andre medverkande
Minneparken
Minneparken, på folkemunne kjend som Ruinparken, er ein park ved Oslo torg i Gamlebyen i Oslo. Parken inneheld ruinane av den første domkyrkja i Oslo: Hallvardskatedralen, Olavsklosteret og Krosskyrkja. Minneparken vart innskrenka i samband med utvidinga av Bispegata si austre forlenging mot slutten av 1930-talet/byrjinga av 1960-talet, då det vart lagt betonglokk over søre del av Hallvardskatedralen. Olavsklosteret er i dag under ruinrestaurering ved Riksantikvaren.
Plassering
Parken er ein del av mellomalderbyen, der kjerneområdet strekte seg frå Minneparken mot sørvest til dagens Middelalderparken med kongsgarden, Mariakyrkja og strandlinja. Dei sentrale gatene Vestre strete, Bispealmenningen og Nordre strete møttest på vestsida av Hallvardskatedralen. Plassen føre inngangspartiet til katedralen mot vest var torget for mellomalderbyen. På austsida av katedralen møttest Gatene og Østre strete.
Ruinane
Hallvardskatedralen, bygd tidleg på 1100-talet, var ein romansk basilika med sentralt tårn og tverrskip. Kyrkja var i bruk til 1660, og dei siste restane av bygningen vart rivne rundt 1780. Området der Hallvardskatedralens låg, vart seinare bygd ut. I 1860- og 70-åra vart dei siste private bygningane på kyrkjetomta rivne.
Olavsklosteret (dominikanerordenen) vart bygd i 1240, ved ombygging av den tidlegare Olavskirken. Klosteret vart bygd om til bispebolig i 1623. Dagens Oslo bispegård vart bygd i 1884 på den austlege delene av klosterruinen. Dei vestlege delene vart avdekt i 1950-åra, og klostergarden og klostergangen er i dag markert med ein pergola. Olavsklosteret hadde urtehage nord for klosterbygningen, og ein dam der munkane sannsynlegvis heldt karuss. Hagen og dammen vart restaurert i 1929, men er i dag knapt synleg.
Krosskyrkja var ei lita forsamlingskyrkje for den nordlege delen av byen. Ruinen viser grunnrisset av kyrkja, og dei nedste deler av sørportalen. Ein kan sjå restar av alterfundamentet og restar av kyrkjegardsmuren omkring kyrkjegarden som omgav kyrkja.
Historia bak parken
Dei nordlege delane av parken låg opne som hage, og denne strekte seg nesten heilt nord til Hovedbanen.
Leikeplassen nord i parken er anlagt før 1917, medan området med ruinen var ein del av St. Halvards plass fram til 1918, då bystyret vedtok å anleggja Minneparken.
Minneparken vart offisielt opna i 1932 av riksantikvar Harry Fett. Parken var eit luftig og velhalde anlegg ved opninga i 1932. Ruinane av St. Hallvardskatedralen var den gongen løfta fram som sentralattraksjon. Området med krosskyrkjeruinen og leikeplassen vart opparbeidd av parkvesenet i 1932 og 1933.
På 1960-talet vart det lagt betonglokk over søre delen av parken til fordel for motorveg, og parken har sidan hatt ein inneklemt og uforløst profil mot sør.
I 1979 vart det avduka to bronserelieff i parken av Gerhard Fischer og kunsthistorikaren Dorothea Fischer, utført av Boge Berg.
Klosterhagen vart sett i stand til byjubiléet i 1950, og rehabilitert i 1991.
Minneparken vert forvalta av Friluftsetaten i Oslo, og det vert drøfta i ulike samanhengar om det er mogleg å få heile parken fram igjen i dagen (til dømes i ein aftenpostendebatt i 2005). I så fall inneber det sanering av trafikken over austre del av Bispegata, og fjerning av betonglokket som ligg delvis over ruinen over Hallvardskatedralen.
Child Is Father to the Man
Child Is Father to the Man er debutalbumet til Blood, Sweat & Tears, gjeve ut i februar 1968. Det nådde 47. plassen på den amerikanske Billboard's Pop Albums-lista.
Historie
Som tenåring drog Al Kooper på ein konsert med jazztrompetisten Maynard Ferguson i 1960. Konserten til Ferguson gjorde at Kooper fekk ein ide om å starte eit rockeband med blåsarar. Opphavleg spelte Kooper i bandet The Blues Project, men slutta etter at bandleiaren Danny Kalb avviste ideen hans om å hente inn blåsarar. Han drog så til vestkysten og fann bassisten Jim Fielder, som hadde tru på songane Kooper skreiv. Sjølv om Kooper hadde store idear for det neste prosjektet sitt, hadde han ikkje pengar nok til å setje det i live. Han helt så ei pengeinnsamling for seg sjølv og inviterte fleire musikarar han tidlegare hadde arbeidd med, som Judy Collins, Simon & Garfunkel, David Blue, Eric Andersen og Richie Havens. Alle konsertane vart utselde, som fekk Kooper til å tru at konsertane hadde hjelpt han. Uheldigvis la eigaren av Cafe Au Go Go til mange utgifter til rekninga, og nettoinntekta etter konertane var ikkje nok til å betale for ein flybillett, eller ein taxi til flyplassen.
Han ringde seinare til Fielder og overtydde han om å kome til New York. Han spurte òg Bobby Colomby, Anderson og Steve Katz, som han hadde spelt med i det tidlegare bandet hans, The Blues Project. Colomby ringde til Fred Lipsius og bandet sette inn ei annonse i The Village Voice for fleire hornspelarar. I løpet av ein månad bestod bandet av åtte mann, og inkluderte òg Randy Brecker, Jerry Weiss og Dick Halligan. Kooper spurte så John Simon om han kunne produsere dei, etter han nettopp var ferdig med å produsere Simon & Garfunkel-albumet Bookends. Albumet vart spelt inn i løpet av to veker i desember 1967. Simon spurte alle medlemmane om å spele inn songane sine på eitt forsøk så han kunne studere dei og kome med nyttige forslag til arrangementa. Etter ein kort turné, kasta Colomby og Katz Kooper frå bandet, som gjorde at Child is Father to the Man vart det einaste BS&T-albumet som Kooper var med på. Bandet spelte sidan inn fleire hitalbum og fekk fleire Grammy-prisar, men Kooper meinte dei spelte musikk som han ikkje hadde gått med på. Trass i at han vart spurt om å forlate Blood, Sweat & Tears, meinte Kooper at alt hadde fungert bra for han sjølv og bandet.
Utgjeving
I USA nådde Child Is Father to the Man 47. plassen på Billboard's Pop Albums-lista. Ingen av singlane frå albumet nådde topp 40, men «I Love You More Than You'll Ever Know» og «I Can't Quit Her» vart spelt noko på progressiv rock-radio.
Tittelen er eit sitat frå eit dikt med liknande tittel av Gerard Manley Hopkins, som igjen siterte eit dikt av William Wordsworth kalla «My Heart Leaps Up».
Albumet kom ut på ny i Storbritannia i 1973, kalla The First Album, på Embassy Records, ein etikett på Columbia Records med same innhald og same bilete på framsida. På baksida var det notat skrivne av den engelske DJ-en Noel Edmonds.
Mottaking
Willian Ruhlman skreiv for AllMusic at albumet var «det beste verket til Al Kooper, eit album der han flyttar seg bort frå folk-blues-rock-blandinga til Blues Project til eit enno vidare landskap, der han nyttar element av klassisk musikk og jazz (inkludert strykarar og blåsarar), utan å miste pop-essensen som får hybriden til å virke. Dette er eit av dei beste albuma i den ekeltiske post-Sgt. Pepper-tida i slutten av 60-åra, ei tid då du kunne låne stilar frå samtidig folkemusikk frå Greenwich Village til syrerock frå San Francisco og blanda dei til det som verka å ha potensiale til å bli ei ny amerikansk musikkform. Dette er lyden av ei virtuos gruppe som kosar seg i dei nye mogelegheitene som opna seg i popmusikken. Kanskje det ikkje kunne ha vart særleg lenge, og det gjorde det heller ikkje.»
I 2012 vart albumet rangert på 266 plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene.
Medverkande
Andre medverkande
Salslister
Album - Billboard (USA)
Beverkrigane
Beverkrigane, òg kjend som irokesarkrigane eller dei franske og irokesiske krigane, syner til ei rekkje konfliktar utkjempa på midten av 1600-talet aust i Nord-Amerika. Irokesarane fekk støtte og våpen frå nederlandske og engelske handelspartnarar og dei prøvde å utvide områda sine og få monopol på pelshandelen og handelen mellom dei europeiske marknadane og stammene vest i regionen kring Dei store innsjøane. Konflikten vart utkjempa mellom nasjonane i Irokesarførderasjonen, leia av dei dominerande mohawkane, mot dei franskstøtta algonkinsk-talande stammene i regionen Dei store innsjøane.
Krigane var brutale og vert rekna som ein av dei blodigaste konfliktane i Nord-Amerika. Irokesarane gjekk sigrande ut av striden og utvida områda sine og trekte nye stammegrenser i Nord-Amerika. Dei øydela fleire stammesamband som huron, dei nøytrale, erie og susquehannock. Dei pressa somme austlege stammer vest for Mississippielva eller sørover og inn i Carolina. Irokesarane kontrollerte òg Ohiodalen som jaktmarker, frå om lag 1670 og frametter. Ohio Country og Nedre Michiganhalvøya vart meir eller mindre tømd for indianarar då dei flykta vestover for å kome seg unna dei irokesiske krigarane. Mykje av regionen vart sidan folkesett på ny av indianarar som hovudsakleg høyrte til Dei seks nasjonane, sjå Mingo.
Både algonkinske og irokesiske samfunn vart hardt råka av desse krigane. Konflikten pågjekk samstundes med at irokesarane mista nederlendarane som alliert i kolonien Ny-Nederland og samstundes med at franskmennene prøvde å få irokesarane over på si side mot engelskmennene. Etter at irokesarane vart handelspartnarar med engelskmennene, var alliansen deira særs viktig for den seinare engelske ekspansjonen. Dei nytta dei irokesiske erobringane for å gjere krav på Northwest Territory.
Grant Holloway
Stanley Grant Holloway er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Chesapeake i Virginia som vart verdsmeister på 110 meter hekk i 2019 og på ny i 2022. I 2021 vann han OL-sølv i øvinga. Hans personlege rekord på 12,81 sekund er frå 2021-sesongen.
Leon Wilkeson
Wilkeson slutta i Lynyrd Skynyrd i 1973 og den tidlegare Strawberry Alarm Clock-medlemmen Ed King tok over for Wilkeson på innspelinga av debutalbumet deira, Pronounced Leh-Nerd Skin-Nerd, men like før innspelinga var over, angra Wilkeson på at han hadde slutta i gruppa. Etter ein diskusjon med Ronnie Van Zant fekk Wilkeson jobben attende i bandet. Wilkeson var kjend for å gå med fargerike hattar på scenen og fekk kallenamnet «Mad Hatter». 20. oktober 1977 styrta flyet til bandet utafor Gillsburg i Mississippi, og fleire av medlemmane omkom, medan resten vart hardt skadde. Han mista mykje av kjensla og i venstrearmen, som han heldt bassen med, og då han vende attende til musikken att tre år seinare, var han nøydd til å halde bassen nesten vertikalt for å få til spele. Han vart aldri like fingernæm som han hadde vore på instrumentet. Bandet vart oppløyst og kom ikkje saman att før i 1987.
Alyth
Alyth (skotsk-gælisk Ailt) er ein landsby i regionen Perth and Kinross i Skottland. Han har kring 2500 innbyggjarar.
Sirwan i Jemen
Sirwan er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Alyth
Alyth ligg i dalføret Strathmore austom elva Isla, ei sideelv til Tay. Om lag 15 kilometer austom Alyth ligg Kirriemuir, næraste store byen er Dundee om lag 40 kilometer sør for Alyth.
Universitetet i Tübingen
Universitetet i Tübingen (Universitas Eberhardina Carolina) er eit universitet i Tübingen i Baden-Württemberg. Det har over 27 000 studentar og 10 000 vitskapeleg fast tilsette.
Universitetet vart grunnlagt 1477 av hertug Eberhard V.
Holmenkollrennet 1957
15 km
Dato: 1. mars
<br style="clear:both;" />
50 km
Dato: 2. mars
<br style="clear:both;" />
Kombinert
Dato: 1.-2. mars
<br style="clear:both;" />
Hopprenn
Dato: 3. mars
10 km
<br style="clear:both;" />
Svalbard lufthamn, Longyear
Svalbard lufthamn, Longyear er ein sivil flyplass på Svalbard. Flyplassen ligg på Hotellneset ca. 5 km nordvest for Longyearbyen og er eigd og driven av Avinor AS.
Bygginga av rullebana starta i 1973, og det fyrste flyet landa på flyplassen 14. september 1974. Flyet var ein Fokker F-28 frå Braathens SAFE. Svalbard lufthamn opna offisielt 2. september 1975. Hausten 2005 bestemte Avinor at det skulle byggast ein ny terminal på flyplassen. Terminalen blei opna 10. desember 2007. Den har i dag status som verdas nordlegaste lufthamn med regulær rutetrafikk, og har daglege avgangar til Oslo og Tromsø med SAS, samt gruveflygingar til Ny-Ålesund og Svea. I 2008 reiste 138 934 passasjerar via Svalbard lufthamn, ein auke på 7,4 % frå året før.
Alterklede
Alterklede eller altarklede er ulike klede som dekkjer alter i kristne kyrkjer. Slike klede kan ha ulik utforming og funksjon etter kva type klede det er og kva type kyrkje dei blir brukt i, kva tid ein er på i kyrkjeåret og om ein held gudsteneste eller ikkje. Ein kan bruka eitt eller fleire klede oppå kvarandre til å dekkja alteret.
Øvrige alterklede
Kledet eller kleda som ligg under og heilt eller delvis dekkjer sidene av alteret er det ein gjerne reknar som «alterklede». Desse er ofte farga, gjerne i liturgiske fargar, og kan vera rikt dekorerte. Eit alterklede som heng framfor alteret kan også kallast antependium.
Skikkar i ulike kyrkjer
Den katolske kyrkja har påbod om å dekkja alter med minst eitt kvitt klede som dekkjer heile bordplata. Denne duken skal helst henga ned på begge kortsidene av alteret, og kan ha ein kant som heng nedfor bordplata på fram- og eventuelt baksida. Under duken kan ein ha eitt eller to tyngre alterklede. Som regel skal alteret ha tre klede over seg før ein kan halda messe. Eitt av kleda kan brettast og leggjast dobbelt slik at ein berre treng bruka to ulike klede. Eit tilleggklede som også kan brukast er chrismale, ein voksduk av lin som ligg mellom alter og linduk som vern mot flekkar. Ein enkel duk kan dekkja alteret når det ikkje er i bruk. Alterkleda blir normalt berre tekne av til skjærtorsdag og langfredag.
Symbolikk
Symbolsk kan alterklede stå for likkleda Kristus blei svøypt i etter krossfestinga, dei truande eller reinleiken og trua deira. I den ortodokse kyrkja står det dekorerte alterkledet for Guds trone.
Su`ut
Su`ut er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Fylkesveg 67 i Rogaland
Fylkesveg 67 i Rogaland går mellom Hellvik og Trossavik i Eigersund kommune. Vegen er 2,1 km lang.
Comrie
Comrie (skotsk-gælisk Conruith, piktisk: Aberlednock) er ein landsby i regionen Perth and Kinross i Skottland. Han har kring 2000 innbyggjarar.
Comrie ligg i området Strathearn, 11 kilometer vest for Crieff.
Kristjan Čeh
Kristjan Čeh er ein slovensk friidrettsutøvar frå Ptuj som sommaren 2022 vart verdsmeister så vel som europameister i diskoskasting. Tidlegare i same sesongen sette han i britiske Birmingham personleg rekord i øvinga med eit kast på 71,27 meter.
Smínthi
Smínthi (gresk Σμίνθη) er ein landsby som er hovudsete i kommunen Mýki i periferieininga Xánthi i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas.
Subar
Subar er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Universitetet ved al-Karaouine
Universitetet ved al-Karaouine (også skrive al-Qarawiyyin, arabisk جامعة القرويين) er eit universitet ved al-Karaouinemoskeen i Fez i Marokko. Lærestaden og moskeen blei grunnlagd av Fatima al-Fihri i 859. Universitetet blir derfor ofte omtalt som det eldste i verda som framleis er i drift. Det blei del av det moderne marokkanske universitetsystemet i 1963.
Namnet på moskeen og universitetet viser til Kairouan i Tunisia, staden al-Fihrifamilien opphavleg kom frå.
Fylkesveg 78 i Rogaland
Fylkesveg 78 i Rogaland går mellom Skolpura og Drange i Eigersund kommune. Vegen er 2,2 km lang.
Biscuit Step
Biscuit Step er ein liten trinn-liknande haug i Tuckerbreen oppom samløpet med Trafalgarbreen i Victoria Land. Det er særs mange bresprekker i den nordlege halvdelen, men det er ei god rute med slak helling i sørenden. Kjeks (biscuit på engelsk) var ein viktig del av rasjonane på New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition, 1957–58, som namngav isen. Ein liten kasse med kjeks vart sett igjen nær haugen for å brukast på veg attende ned breen.
Pinserørsla
Pinserørsla er ei felles nemning for ei verdsfemnande kristen rørsle av sjølvstendige kyrkjesamfunn og kyrkjelyder som legg særs stor vekt på det som vert kalla bibeltru kristen lære, det vil seie bokstavleg tolking av Bibelen som Guds eigne ord, og som byggjer mykje av sin religiøse praksis på skildringa i boka Apostelgjerningane i Bibelen av den dåpen i Den heilage ande som skjedde pinsedagen i Jerusalem, då læresveinane mottok Den heilage ande som eld frå himmelen ti dagar etter Jesu himmelferd. Pinserørsla gjer aktivt bruk av dei såkalla nådegåvene som Den Heilage Ande gjev dei truande i form av til dømes evne til tungetale (det vil seie å frambringe heilt eller delvis uforståelege språklege lydar under ein slags religiøs ekstase), profeti og læking av sjukdomar og lyter ved bøn. Rørsla held seg til truandedåp (det vil seie dåp av dei som medvite har valt å verte døypt), som går føre seg ved at vedkomande vert dukka heilt ned i vatnet.
Pinserørsla har opphav i USA på byrjinga av 1900-talet, og spreidde seg snøgt ut over USAs grenser. Rørsla vart introdusert i Noreg og resten av Skandinavia av den norske, engelskfødde metodistpresten Thomas Ball Barratt etter at han hadde opplevd Heilagandens dåp i New York i 1906. Den svenske baptistpresten Lewi Pethrus kom òg til å spele ei stor rolle for utbreiinga og utviklinga av pinserørsla i Skandinavia.
Medlemene av pinserørsla vert ofte kalla pinsevenar. Tidlegare kunne medlemane dessutan verte kalla lesarar av di dei legg stor vekt dagleg bibellesing.
Yancheng
Yancheng (kinesisk skrift 盐城, pinyin Yánchéng) er eit byprefektur nordaust i provinsen Jiangsu i det sentrale Kina. Byprefekturet har eit areal på 16 921 km2, folketalet i prefekturet vart i 2008 berekna til 8 117 000. Innanfor bygrensene budde det kring 3,63 millionar menneske.
Helmer Osslund
Jonas Helmer Osslund, opphavleg Åslund, var ein svensk målar frå Tuna i Medelpad. Han er særleg kjend for sine verk prega av hans møte med Lapplands fjellmassiv og dei storslåtte villmarksviddene i flammande haustfargar. Desse bileta danna grunnen for Osslund sitt ry som "Norrlands konstnärlige upptäckare".
Burgess ishaug
Burgess ishaug er ein liten ishaug som ligg i Wilkinsisen, utanfor vestkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Han vart kartlagt frå lufta under ein flytur med radioekkolodd av British Antarctic Survey den 11. februar 1967 og seinare nøyaktig plassert på kartet frå U.S. Landsat-bilete i februar 1979. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1980 etter løytnant Robert William Burgess, ein pilot i Royal Air Force som var kaptein på Twin Otter-flyet på denne flyturen.
Yancheng
Yancheng består av to bydistrikt, to byfylke og fem fylke.
Helmer Osslund
Liv og gjerning
Det var først i 1898 han byrja måle norrlendsk natur. Osslund oppheldt seg då fleire månader på målarvandringar i de norrlendske øydemarkane, turar som han gjentok ofte dei neste tiåra. Gauguin hadde lært han å måle på smørpapir, noko som var billegare og lettare å handtere enn vanleg lerret når han var på vandring.
Yancheng
Yancheng tyder «Saltbyen» og er fyrste ging nemnd i 119 f.Kr., under Han-dynastiet. Byen ligg ut mot Gulehavet og har drive utvinning av store saltfelt sidan han vart oppretta. I dag lever folk i første grad av næringsmiddelindsustri.
Helmer Osslund
Liv og gjerning
Hans ekspressive måleri ligg nær modernismen og kom til å påverke mellom andre Leander Engström, ikkje minst etter den unge Engström i 1907 fekk fylgje med Osslund på ein målartur i lappmarka. Måleria Före Stormen, Midsommar Nuolja (1922) og Höstafton vid Nordingrå er døme på Osslund sin kunst. Lenge var han oversedd, fyrst i alderdomen vart han til fulle verdsett av publikum.
Yancheng
Området var ein viktig krigsskodeplass under den kinesiske borgarkrigen mellom kommunistar og nasjonalistar i 1930- og 40-åra.
Jerry Weiss
Jerry Weiss er ein amerikansk trompetist og flygelhornspelar, mest kjend som originalt medlem av jazzfusionbandet Blood, Sweat & Tears. Han var med på det kritikarroste debutalbumet deira Child Is Father to the Man frå 1968.
Weiss slutta kort tid etter og var med i det kortvarige bandet, Ambergris, der han spelte bassgitar og piano og var hovudarrangøren. Weiss spelte ofte med andre artistar, som Al Kooper, som òg var medlem i Blood, Sweat & Tears.
Pilatovica
Pilatovica (albansk Pilatovicë; serbisk Pilatovica, Пилатовица) er eit fjell sør i Kopaonikfjella, nord i Kosovo. Fjellet er 1703 meter over havet og berre nokre få kilometer nordvest for Šatorica på 1750 meter over havet.
Pančićev vrh
Pančićev vrh (serbisk Панчићев врх, Pančićev vrh, albansk Maja Pançiq) er den høgaste toppen i Kopaonikfjella. Han ligg sør i Sentral-Serbia, nær grensa til Kosovo. På toppen ligg ein serbisk militærbase.