cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kjeller
Framtidsutsikter
I 2003–2004 blei det føreslått å flytte Luftforsvarets Hovedverksted Kjeller til Gardermoen (samtidig som 335-skvadronen med Hercules blei planlagd flytta til Rygge), for å muleggjere at Forsvaret kunne avhende flyplassen. Dette førte til høglytte protestar frå Forsvaret på Kjeller og dei mange privatflygarane som hadde flyplassen som base (landets største miljø med private og klubbeigde småfly, veteranfly, akrofly og mikrofly).
Skedsmo kommune har dei seinare åra hatt ein kraftig folkevekst, med utbygging av ikkje-forskingrelatert aktivitet på Kjeller som ei følgje av dette. Det er bygd nye bustader og ein ny grunnskole på Kjeller. Forsvaret har sett i gang med vidare utbygging. Det er planlagt eit nytt og større bustadfelt på område som tidlegare var tiltenkt utviding av forskingsaktiviteten.
Blue Whale Harbour
Blue Whale Harbour er ein liten, skjerma ankerplass kring 2 km vest-sørvest for Cape Constance, langs nordkysten av Sør-Georgia. Han vart kartlagt i 1930 av eit lag frå Discovery Investigations. Blåkvalar var ein kommersielt viktig kvalart som held til i antarktiske og subantarktiske farvatn.
Derna
Derna kan syna til:
Get a Grip
Get a Grip er det ellevte studioalbumet til det amerikanske rockebandet Aerosmith, gjeve ut i april 1993 på Geffen Records. Get a Grip var det siste albumet bandet gav ut på Geffen før dei vende attende til Columbia Records.
Get a Grip inneheldt gjesteartistar som Don Henley, som song backup på «Amazing», og Lenny Kravitz, som bidrog med vokal og samarbeid på «Line Up». Som på Permanent Vacation og Pump, inneheldt dette albumet mange songsamarbeidspartnarar utanfor bandet, som: Desmond Child, Jim Vallance, Mark Hudson, Richie Supa, Taylor Rhodes, Jack Blades og Tommy Shaw.
Get a Grip vart det bestseljande studioalbumet til Aerosmith på verdsbasis, med eit sal på over 20 millionar eksemplar. Albumet vart det første albumet til bandet til å nå førsteplassen i USA og i lag med Pump det nest mest selde albumet deira i USA, med over 7 millionar selde eksemplar per 1995 (Toys in the Attic leier med ni millionar). Dette gjorde det òg til deira tredje album på rad med minst fem millionar selde eksemplar i USA. To songar frå albumet vann Grammyprisen for beste rockesong av ein duo eller gruppe med vokal i 1993 og 1994. Albumet vart kåra til årets album av lesarane i Metal Edge i 1993, medan «Livin' on the Edge» vart kåra til beste video.
Produksjon
Albumet hadde opphavleg 12 songar og var planlagt gitt ut i tredje kvartal 1992, men Geffen A&R-sjef John Kalodner høyrde på det som var spelt inn og meinte det mangla variasjon og ein radiovenleg låt. Så bandet gjekk tilbake for å skriva fleire songar med samarbeidspartnarar som Child.
Rundt songar som reflekterer over historia til bandet med stoffmisbruk som «Get a Grip» og «Amazing», uttalte Steven Tyler: «Me sa at du kan peika det tilbake til nokre av dei gamle førestillingane om korsvegen og å avtala med djevelen, at du kan sjå på stoffa som det: Det kan vera morosamt i byrjinga, men så kjem tida for å betala gjelda di, og viss du ikkje er skarp nok til å sjå at det tek deg ned, så vil det verkeleg ta deg.»
Mange songar vart skrivne og spelte inn til albumet som anten vart brukt som B-sider eller aldri gitt ut. «Don't Stop» og «Head First» vart gitt ut som B-sider, og dessutan «Can't Stop Messin'», som òg finst på fleire spesialutgåver av albumet som eit tillegg i sporlista. Alternative versjonar av andre songar spelt inn under øktene, inkludert «Deuces Are Wild», «Lizard Love», «Devil's Got a New Disguise» og «Legendary Child» har sidan vorte gitt ut på ulike album og soundtrack.
Martin Langlie
Martin Viktor Langlie er ein norsk trommeslagar, mest kjend frå musikkgruppa Gåte. Langlie spela trommer for gruppa heilt fram til 2004, etter at dei hadde gjeve ut sin siste studio-cd, Iselilja.
Get a Grip
Produksjon
Andre songar vart oppført på den offisielle Aerosmith-nettsida på slutten av 1990-talet. «Black Cherry», «Dime Store Lover», «Meltdown», «Rocket 88», «Wham Bam» og «Yo Momma» vart oppført på tekstsida på nettstaden. I 2005 stadfesta Kalodner eksistensen av fleire av desse songane, og dessutan «Trouble», «Strange», «13» og «Keep on Movin'». «Deuces Are Wild» vart kanskje spelt inn på nytt under desse sesjonane. Fleire songar er òg oppførte på opphavsrettslege repertoar, mellom anna «Ain't Gonna Break My Heart», «Good Thang» og «Jake». Desse songane kan sporast tilbake til 1991.
Martin Langlie
Etter tida i Gåte har Langlie spelt med fleire ulike artistar, m.a. Hanne Hukkelberg og Leütenhaven. Han spelar òg på oppdrag for gruppa Valkyrien Allstars.
Get a Grip
Plateomslag
Omslaget til Get a Grip syner eit bilete av ei ku med ein piercing gjennom juret og eit merke i form av Aerosmith-logoen. Det vart designa av den kjende plateomslag-kunstnaren Hugh Syme. Musikkritikar Steven Hyden har referert til coveret som «det verste albumcoveret nokosinne», og uttrykte overrasking over at Syme var ansvarleg for det med tanke på andre arbeid han hadde gjort. Ei dyrerettsgruppe protesterte mot coveret, men bandet stadfesta at biletet var digitalt endra og ikkje viste ei faktisk dyremishandling.
Ei spesialutgåve av albumet vart gitt ut i eit stoffdekka etui laga for å likna kuskinn.
Første digitale nedlasting
Den 27. juni 1994 vart Aerosmith den første store artisten til å gi ut ein låt som ein eksklusiv digital nedlasting, og gjorde «Head First» tilgjengeleg som ein 4-megabyte WAV-fil til CompuServe-abonnentar. Rundt 10 000 brukarar lasta ned songen dei første dagane, sjølv om dei fleste på den tida hadde tilgang til tenesta med modem, noko som tyder at nedlastinga ville ha teke det meste av ein time. «Head First» vart tidlegare brukt som B-sida til «Eat the Rich».
Deep Cuts, Volume 1 (1973–1976)
Deep Cuts, Volume 1 (1973–1976) er eit samlealbum av Queen med songar frå 1973 til 1976. I motsetnad til andre samlingar av Queen, inneheld Deep Cuts songar som ikkje nødvendigvis var hittar. Albumet vart gjeve ut 14. mars 2011 i samband med 40-årsjubileet til Queen. Deep Cuts Volume 1 kom ut samstundes med nyutgjevinga av dei fem første Queen-albuma (Queen, Queen II, Sheer Heart Attack, A Night at the Opera, A Day at the Races). Songane var alle personlege favorittar som ikkje var hittar, valde ut av Brian May, Roger Taylor og Taylor Hawkins (trommeslagaren i Foo Fighters). Det er den einaste utgjevinga som inneheld den komplette slutten av «The March of The Black Queen» (på Queen II glir han over i «Funny How Love Is») og «Ogre Battle» (på Queen II glir han over «The Fairy Feller's Master-Stroke»). Dei tre songane «Tenement Funster», «Flick of the Wrist» og «Lily of the Valley» glir alle over i kvarandre slik dei gjorde på Sheer Heart Attack.
Get a Grip
Medverkande
Aerosmith
Andre medverkande
Produksjon
Prisar
Grammyprisen
Witheritt
Witheritt vart kalla opp etter William Withering (1741-1799), ein engelsk lege og naturforskar som i 1784 publiserte undersøkingane sine om det nye mineralet. Han kunne syne at baritt og det nye mineralet var to forskjellige mineral.
Afrikadronningen
Afrikadronningen (originaltittel: The African Queen) er ein britisk-amerikansk spelefilm frå 1951 regissert av John Huston. Humphrey Bogart fekk Oscar for beste mannlege hovudrolle for filmen. <!--
Maskot
Maskot er ein person, dyr, gjenstand eller annan figur som skal gje lukke eller representera ei gruppe, som eit lag, ei militæreining, eit føretak eller anna.
Sportsarrangement som verdsmeisterskapar, europameisterskapar og Dei olympiske leikane har ofte eigne offisielle maskotar.
Afrikadronningen
Handlinga
Ferda nedover elva tek ein stor del av filmen og dei to ulike karakterane forelskar seg i kvarandre. Etter nokre vendiger klarer dei å øydeleggja kanonbåten, men mistar African Queen og svym i siste scena over innsjøen mot tryggleik i form av breidda som tilhøyrer Belgisk Kongo.
Innspelinga
Filmen vart teke opp i Afrika, og braut dermed med den gjengse studiobundne måten amerikansk og britisk spelefilm til då hadde vorte laga på. Under primitive tilhøve i Uganda og Kongo vart mange av filmteamet sjuke av dysenteri og malaria. Bogart skrytte seinare av at han og Huston var dei einaste som ikkje vart sjuke sidan dei ikkje drakk vatn, med andre ord, dei heldt seg til alkohol.
Særleg Hepburn vart svært sjuk og trong fleire månader rekonvalescens etter filmen. Ho utgav i 1987 ei bok om sina opplevingar under tittelen: «Making of the African Queen: Or How I Went to Africa With Bogart, Bacall and Huston and Almost Lost My Mind» (Omsett: Innspeling av Afrikadronningen: eller korleis eg drog til Afrika med Bogart, Bacall and Huston (og nesten mista vitet).
Merknader
Den vesle dampbåten som vart brukt i filmen vart bygd i 1912, i Lytham St Annes, England, for bruk i Afrika. Sidan 2012 er den å sjå i Key Largo in Florida, USA.
Den tyske kanonbåten som heitte i filmen Königin Luise er inspirert av skipa Graf von Götzen som vart produsert i Tyskland 1913, sendt til Tanganyikasjøen i kasser og bygd saman der under tysk oppsyn. Båten vart senka av tyskarane i 1916 når dei måtte trekkja seg tilbake i krigen sin gjekk. Båten vart hevd av britane i 1924 og er eit viktig transportskip på sjøen den dagen i dag under namnet MV Liemba. I filmen vart skipa framstelt av den britiske fraktebåten Buganda, som framleis ligg i Mwanza. -->
All the Tired Horses
«All the Tired Horses» er ein song skriven av Bob Dylan og gjeven ut på dobbeltalbumet Self Portrait i 1970.
til same melodi i tre minuttar. Songen vert spelt i C-dur og består musikalsk av akkordprogresjonen I-vi-iii-V. I C-dur er dette akkordane C-Am-Em-G.
Kenneth Kapstad
Kenneth Kapstad er ein norsk trommeslagar frå Løkken Verk i Meldal kommune. Av utdanning har han gått musikklinja på Orkdal, to år på Sund Folkehøgskole, eitt år på Musikkonservatoriet i Agder og fire år på Musikkonservatoriet i Trondheim. Han har spelt i musikkgruppa Gåte frå 2004 til bandet vart oppløyst. Andre band Kapstad har spelt i, er Motorpsycho, Animal Alpha, Goat the Head og Monolithic, Dadafon, Cucumber og SoundTank.
Hailsham
Hailsham  er ein by i grevskapet East Sussex i England. Han har kring 20 000 innbyggjarar og er den største av fem byar i distriktet Wealden. Han er nemnd i Domesday Book og har ei lang historia innan industri og jordbruk.
Fever av Aerosmith
«Fever» er ein song av det amerikanske hardrockbandet Aerosmith. Songen kom ut på det særs suksessrike albumet deira Get a Grip i 1993. Han vart skriven av Steven Tyler og Joe Perry og er den einaste Tyler/Perry-songen på Get a Grip skriven utan hjelp av eksterne «song-doktorar». Sngen er det fjerde sporet på Get a Grip, og er fire minuttar og femten sekundar langt. Songen nådde femteplassen på Billboard Mainstream Rock Tracks-lista og er ein av sju spor frå Get a Grip som gjekk inn på ei salsliste.
Innhald
Songen ser ut til å handla om å ha det gøy, og korleis bandmedlemmene, spesielt Steven Tyler, har forlate narkotika til fordel for sex og andre fornøyelege ting i livet, med tekstar som «the buzz that you be gettin' from the crack don't last, I'd rather be OD'in on the crack of her ass.».
Salslister (Aerosmith-versjonen)
«Fever» debuterte på 25. plassen på den amerikanske Billboard Album Rock Tracks-lista for veka som starta 4. september 1993
Garth Brooks-versjonen
Countryartisten Garth Brooks spelte inn songen in 1995, då kalla «The Fever».
Innhald
Den countryrock-genererte versjonen til Brooks hadde ein endra tekst som skildra ei rodeo-stjerne som var avhengig av yrket sitt (t.d. «He's got a split finger wrap and his rope's pulled way too tight / He's got a lunatic smile 'cause he's really drawn deep tonight.»). Songen var med på albumet Fresh Horses. Som den andre singelen frå albumet nådde han 23. plassen på den amerikanske Billboard Hot Country Singles & Tracks (no Hot Country Songs) og andreplassen på RPM Top Country Tracks-lista i Canada. Brooks inkluderte òg songen på konsertane sine og han dukka opp i 1998 på albumet hans Double Live.
Salslister
«The Fever» debuterte på 27. plassen på den amerikanske Billboard Hot Country Singles & Tracks for veka 25. november 1995.
Andre versjonar
Garth Brooks si utgåve av songen vart også spelt inn av den amerikanske countrymusikaren Chris LeDoux i 1998 på albumet hans One Road Man.
Runcornbreen
Runcornbreen er ein isbre vest for Hess Mountains, som flyt søraust og saman med Beaumontbreen nær enden av Hiltonfjorden på Black Coast i Palmer Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1966-69. Han vart kartlagt av British Antarctic Survey (BAS), 1972-73. I samband med at fleire namn i området er kalla opp etter forskarar på kontinentaldrift, vart han namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1978 etter Stanley K. Runcorn, ein engelsk geofysikar og fysikkprofessor ved University of Newcastle frå 1963.
Nytt på nytt-episodar
Dette er eit episodeoversyn for NRKs underhaldningsprogram Nytt på nytt. Den første episoden vart send 9. april 1999 og per 31. mars 2017 har 496 program vorte vist på NRK, fordelt på 36 sesongar.
Episodeoversyn
Bakgrunnsfargen indikerer kva for eit lag som stod igjen som vinnar av episoden:
Merknadar
<references group="lower-alpha" />
Gorbatov
Gorbatov (russisk Горба́тов) er ein by i Nizjegorod oblast i Russland med om lag 2 500 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Oka, rundt 60 km vest for Nizjnij Novgorod.
Harald Blåtanns gullskive
Harald Blåtanns gullskive (Curmsun skiva) er ei konkav gullskive som veg 25,23 gram og har ein diameter på omlag 4,5 cm. Skiva har ein inskripsjon som omtalar den danske kongen Harald Blåtann.
Gorbatov
Gorbatov vart først nemnd i skriftlege kjelder i 1565. I 1779 vart landsbyen Gorbatovo slått saman med slobodaen Mesjtsjerskaja og danna byen Gorbatov.
Harald Blåtanns gullskive
Inskripsjonen
Orda på framsida av skiva er skild med små kors, og teksten kan truleg tydast slik: I «Beretningen om Hamburg stift» av Adam av Bremen, er byen Oldenburg nemnt slik i den latinske teksten: Aldinburg civitas magna Sclavorum est». CIV ALDIN viser dermed til eit gamalt namn på byen Oldenburg i Holstein (slavisk namn: Starigard). På Harald Blåtann si tid vart byen eit suffraganbispedømme under erkebiskopen i Bremen. Ein kan såleis tenke seg at heile teksten på skiva kan lesast slik: «Harald Gormsson, konge over Danmark og Skåne, frå JUMNE i bispedømet Oldenburg».
Skattefunn frå vikingtida
Gullskiva skal ha blitt funne som ein del av eit skattefunn frå vikingtida, oppdaga i 1841 i krypta av ein kyrkjeruin i landsbyen «Wiejkowo»  i Pommern i Polen. Staden ligg like aust for elva Dziwna, og i nærleiken av der ein trur at vikingborga Jomsborg (Jumne) låg, fram til at ho vart erobra og øydelagd av kong Magnus den gode omkring år 1043.
Skattefunnet omfatta mange myntar frå medelalderen, minst to sverd og fleire gull- og sølvgjenstandar. Deler av funnet vart liggande på staden og vart på det næraste avgløymt, men hundre år seinare (omkring 1945) vart det funne fram att av ein lokal prest. Gjenstandane vart då seld til ulike kjøparar, og gullskiva kom i eige av ein polsk major, Stefan Sielski. I 1986 flytta familien hans til Malmø i Sverige. Lenge var gullskiva ikkje rekna som særs verdfull, og vart liggande i ei øskje saman med gamle knappar og liknande. I samband med ei skuleoppgåve i 2014, tok 11 år gamle Maja Sielski i Malmø, med seg skiva og viste henne til sin historielærar. Det resulterte i at skiva vart granska av forskarar, og den svenske arkeologen Sven Rosborn kunne etter kvart melde at det verkeleg var ei gullskive som skreiv seg frå tida då kong Harald Blåtann levde.
Datering
Gullskiva var undersøkt ved Lunds Universitet som kunne konstatere at overflate og legering samsvarte med andre gjenstandar frå den siste perioden av tidleg medelalder. Metallurgiske analyser viser at skiva har eit høgt gullinnhald, på litt over 91%.
Fleire teoriar om ei meir presis datering, har vore drøfta. Skiva kan ha vore Harald Blåtann sitt segl, tilverka i samband med hans innsetting som konge. Ein har òg vore inne på tanken om at skiva var ei form for bryllupsgåve i samband med det andre giftarmålet til Harald Blåtann, truleg i 960-åra. Arkeolog Sven Rosborn har sett fram ein teori om at skiva vart laga av ein frankisk munk i samband med Harald Blåtann sin død, omkring 987.
JUMNE/Jomsborg
Det er verd å merke seg at inskripsjonen JVMN på gullskiva, samsvarer sterkt med «JUMNE», namnet som vart nytta omkring år 1075 av Adam av Bremen i «Beretningen om Hamburg stift». Skalden Arnor Jarlaskald nemnde «sunnr at Jómi» i diktet «Hrynhenda» som vart skrive til Magnus den gode omkring år 1045. Først langt seinare vart namnet «Jomsborg» og omtalen av «jomsvikingar» nytta av dei norrøne sogeskrivarane og skaldane, truleg aller først i diktet «Jomsvikingdråpa» som skalden Bjarne Kolbeinsson skreiv tidleg på 1200-talet.
Jiuzhaigou fylke
Jiuzhaigou (kinesisk 九寨沟县; pinyin: Jiǔzhàigōu Xiàn) er eit fylke i det autonome prefekturet Ngawa for tibetanarar og qiangfolk i provinsen Sichuan i Folkerepublikken Kina.
Administrasjonsbyen Nanping blei danna i 2013 ved ei samanslåing av Yongle by (永乐镇), Yongfeng byområde (永丰乡) og Anle byområde (安乐乡).
Administrative einingar
Storkommunar:
Kommunar:
Fylkesveg 988 i Nordland
Fylkesveg 988 i Nordland går mellom Skotnessjøen og Bergland i Vestvågøy kommune. Vegen er 1,4 km lang.
Før 1. januar 2010 vart vegen kalla fylkesveg 822.
Johan Pettersen
Johan Edvind Pettersen var ein norsk fabrikkarbeidar og politikar frå Sarpsborg. Han representerte Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1931 til -45.
Pettersen var son til ein tomtearbeidar. Sjølv arbeidde han til 1932 ved De Norske Melkefabrikker i Sannesund til 1932. Frå 1938 var han tilsynsassistent i arbeidsinspektoratet.
Pettersen engasjerte seg i politisk arbeid og var medlem i Sarpsborg bystyre frå 1919 til 1940, også medlem i fattigstyret i byen. Etter å ha vore fagforeiningsleiar ved mjølkefabrikken, vart han vald til formann i Norsk Nærings- og Nydelsesmiddels-arbeiderforbund. Frå 1930 til -33 var han landsstyremedlem i Arbeidarpartiet. Han vart vald til stortingsrepresentant hausten 1930 for dei fire byane i Østfold og Drøbak i Akershus, og vart attvald i 1933 og -36. På Stortinget var han 1931-33 og 1937-45 medlem i Administrasjonskomiteen, i den mellomliggande perioden, 1934-36, hadde han plass i Skog- og vassdragskomiteen.
Darnah
Darnah eller Derna er ein by i Kyrenaika i Libya ved Middelhavet. Han ligg 275 kilometer nordaust for Benghazi og hadde i 1984 105,800 innbyggjarar. Byen har handel med sitrusfrukter, bananar og oliven og noko lettindustri. I byen er det ein marinebase.
Medan aksjonen til USA mot «røvarstatane» heldt på, vart Darnah teken av amerikanarane i 1805. Det var italienske styrkar i byen i perioden 1911-1912, og han var ein del av Italia frå 1939. Byen fekk store skadar under andre verdskrigen og vart hærteken av britane i 1942.
Sankt Ruprecht an der Raab
Sankt Ruprecht an der Raab er ein kommune (Marktgemeinde) i distriktet Weiz i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 41,1 km² og i kring 5 300 ibuarar, fordelt på 13 landsbyar og grender. Den største landsbyen, Sankt Ruprecht, ligg 388 meter over havet og hyser vel 1200 sjeler.
Wittichenitt
Wittichenitt er eit metallisk mineral som finst på einskilde ertsførekomstar i Telemark. Det er eit sulfosalt som består av kopar, vismut og svovel, Cu3BIS3 og tilhøyrer spydglansane.
Det er kalla opp etter Wittichen i Baden-Württemberg i Tyskland.
Fylkesveg 990
Fylkesveg 990 finst i fleire fylke i Noreg:
Roger Ryberg
Roger Ryberg er ein norsk lokalpolitikar for Arbeidarpartiet.
Ryberg er utdanna pedagog og var i perioden 2003-2007 ordførar i Hurum kommune. Han var fylkesordførar i Buskerud fylkeskommune frå 2007 til 2011. Før han vart vald til fylkesordførar var han mellom anna leiar i hovudutval for utdanning i to periodar.
Ryderbreen
Ryderbreen er ein slak isbre, som er 24 km lang og brei, og som flyt vestover frå Dyer Plateau i Palmer Land og ut i George VI Sound til sør for Gurney Point. Han vart først kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1954 etter kaptein Robert E.D. Ryder i Royal Navy, som var løytnant og kaptein på «Penola» under BGLE, 1934-37.
Kenilworth
Kenilworth  er ein by i grevskapet Warwickshire i England. Han har kring 22 500 innbyggjarar. Han ligg 10 km sør for Coventry, 10 km nord for Warwick og 140 km nordvest for London.
I Can't Stop Loving You
«I Can't Stop Loving You» er ein countrysong skriven av countrysongaren, låtskrivaren og musikaren Don Gibson, som først spelte inn songen den 30. desember 1957, for RCA Victor Records. Han vart gjeven ut i 1958 som B-sida til «Oh, Lonesome Me», og begge sidene av singelen vart ein hit på country-lista.
Songen vart framført av Ray Charles i 1962 for albumet Modern Sounds in Country and Western Music, og gjeven ut som singel. Charles-versjonen nådde førsteplassen på Billboard Hot 100 i 1962 og låg på topp i fem veker. Denne versjonen gjekk òg til topps på R&B- og Adult Contemporary-lista. Billboard rangerte han på andreplassen for songar frå 1962. Charles nådde òg toppen av UK Singles Chart i juli 1962, og låg der i to veker.
Ray Charles-versjonen er kjend for orda han seier før dei siste fem linjene av songen på det siste refrenget: «Sing the Song, Children». Han vart rangert på 164. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene, og 49. plassen på lista til CMT over dei 100 beste countrylåtane gjennom tidene.
Procol Harum
Procol Harum er eit britisk rockeband, starta i 1967, som medverka til utviklinga av progressiv og symfonisk rock. Den mest kjende innspelinga til bandet er singelen «A Whiter Shade of Pale». Sjølv om dei var kjende for å nytte element av barokk og klassisk musikk, har Procol Harum òg nytta blues, R&B og soul.
Opphav
The Paramounts, som heldt til i Southend-on-Sea i Essex, var leia av Gary Brooker og Robin Trower og hadde med Chris Copping og B.J. Wilson. Dei fekk ein mindre hitt i Storbritannia i 1964 med ein versjon av Jerry Leiber og Mike Stoller-songen «Poison Ivy», som nådde 35. plassen. Dei klarte ikkje å kome med ein oppfølgjar og bandet vart oppløyst i 1966.
Namnet
I april 1967 byrja Brooker å arbeide som songar og låtskrivar og danna Procol Harum med Keith Reid (diktar), hammondorganist Matthew Fisher, gitarist Ray Royer og bassist David Knights. Guy Stevens, som var den første manageren deira, gav namn til bandet etter katten til ein ven.
Namnet på bandet vert ofte feilstava som Procul, Harem, begge eller andre variasjonar. The Paramounts hadde kontrakt med EMI UK for utgjevingane sine, og fram til ein dag før Procol Harum vart knytt til EMI UK igjen, heitte dei The Pinewoods. Bandet hadde òg eit tilbod frå Chris Blackwell sitt Island Records som dei avslo.
Tidlege år
Etter at «A Whiter Shade of Pale» vart ein hitt, la bandet ut på turne og spelte den første konserten sin som oppvarmar for Jimi Hendrix i 1967.
Oppfølgjarsingelen til bandet, «Homburg», hadde med dei tidlegare Paramounts-medlemmane B.J. Wilson på trommer og Robin Trower på gitar. Denne singelen nådde sjetteplassen i Storbritannia, 15. plass i Canada, men gjekk ikkje inn på lista i USA. Albumet Procol Harum vart spelt inn mellom dei to hitsinglane, men vart halde attende til tidleg i 1968. Ei rekkje singlar gjekk berre akkurat inn på listene i USA og Storbritannia, men sjeldan samstundes. A Salty Dog (1969) var populært hos tilhengjarane, og var det første albumet som selde bra i Storbritannia. Tittelsporet vart ein del spelt på FM-radio i USA. Fisher, som produserte albumet, forlet bandet kort tid etter det kom ut.
Gruppa kom til å gjere mange endringar i besetninga si, men besetninga for dei første tre albuma var Brooker (piano og solovokal), Trower (gitar og solovokal), Fisher (orgel og solovokal), Knights (bass), Wilson (trommer) og Reid (tekstforfattar). Tidlegare Paramount-medlem Chris Copping kom inn på orgel og bass i 1970. Gruppa spelte på Isle of Wight Festival 1970.
I 1971 hadde skilnadane i stilen vorte for store og etter det femte albumet deira, Broken Barricades, forlet Trower bandet og danna sin eigen powertrio og vart erstatta av Dave Ball. Frå seint 1972 til 1977 var gitaristen i gruppa Mick Grabham.
Procol Harum fekk suksess på salslistene dei neste åra med ein symfonisk rockestil, ofte akkompagnert av symfoniorkester. Med denne formelen var dei eit av dei første banda som fekk suksess og Procol Harum Live In Concert with the Edmonton Symphony Orchestra nådde femteplassen på albumlista i USA i 1972 og selde til gullplate. I Storbritannia nådde albumet 48. plass. Singelen «Conquistador» (ein song frå det første albumet deira, vart gjeven ut på ny med Edmonton Symphony i 1971) og vart ein hitsingel 1972 og nådde 16. plass i USA, 7. plass i Canada og 22. plass i Storbritannia. Det neste albumet deira, Grand Hotel, gjorde det forholdsvis bra, og nådde 21. plass i USA i 1973.
Gjenforeining i 1990-åra
Bandet kom saman att i 1991 med Brooker, Fisher, Trower og Reid (Wilson hadde døydd i 1990), og gav ut The Prodigal Stranger, men albumet selde heller dårleg. Etter albumet kom ut, la ein ny inkarnasjon av bandet, med Brooker og Fisher, men utan Trower, ut på turné i USA og resten av verda dei neste åra.
I august 1995 spelte Procol Harum på Cropredy Music Festival, som gjester hos Fairport Convention.
I juli 1997 arrangerte tilhengjarane ei feiring av 30-årsjubileet for utgjevinga av «A Whiter Shade of Pale», og inviterte det då aktive bandet til å spele ein konsert i Redhill. I samband med konserten var tilhengjarsida 'Beyond the Pale' starta i oktober 1997. Nettsida førte tilhengjarar frå heile verda saman, og starta ein ny interesse for bandet. Dette førte til The Palers' Project, der tilhengjarane kom saman og spelte inn fire doble album med Procol Harum-songar i uvanlege arrangement, noko som igjen finansierte nettsida. Det siste av desse albuma kom ut i 2008.
2000 til i dag
I september 2000 spelte bandet ein friluftskonsert med New London Sinfonia i Guildford. Sidan 2001 har bandet, som då bestod av Brooker, Fisher, Geoff Whitehorn (gitar), Matt Pegg (bass) og Mark Brzezicki (trommer), turnert det meste av Europa, Japan og USA. Ein konsert frå København i 2001 vart gjeven ut på DVD i 2002. I 2003 gav bandet ut albumet The Well's on Fire og deltok på Progman Cometh-festivalen i Seattle. Ein konsert frå desember 2003 i London, vart gjeven ut på DVD i 2004: Live at the Union Chapel. Fisher forlet Procol Harum i 2004.
Josh Phillips erstatta Fisher på hammondorgel og bandet heldt fram turneringa i 2005 med Brooker som det einaste originale medlemmet att i bandet. I juni 2006 spelte dei på Isle of Wight Festival. I august 2006 spelte Procol Harum to utandørskonsertar med Det danske radioorkesteret ved Ledreborg slott i Danmark, og dette vart sendt på fjernsyn.
Seinare i 2006 spelte dei i Sveits, Noreg og Danmark, men med Geoff Dunn for Brzezicki på trommer. I 2007 spelte bandet i Italia og eit opptak vart gjeven ut som One Eye to the Future – Live in Italy 2007.
20. og 21. juli 2007 arrangerte tilhengjarane av bandet ei ny feiring av «A Whiter Shade of Pale», sidan det var 40 år sidan songen kom ut, og inviterte bandet til å spele. Dette fann stad i London. Etter ein pause i 2008, heldt bandet fram turneringa, ofte med lokale orkester, i 2009. I 2010 spelte dei i USA og Canada, hovudsakleg som oppvarmingsband for Jethro Tull, og i Europa. Turneringa heldt fram i 2011 og 2012.
Påverknad på populærkutluren
Ei rose er kalla opp etter «A Whiter Shade Of Pale».
Den andre boka i Douglas Adams sin Hitchhiker-trilogi, The Restaurant at the End of the Universe, var inspirert av songen «Grand Hotel» frå albumet med same namn.
Amstetten i Niederösterreich
Amstetten er ein by og ein kommune i distriktet med same namn i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 51,9 km² og i kring 23 500 ibuarar. Byen Amstetten ligg søraust i forbundslandet, 275 meter over havet og 120 km frå Wien.
Den multinasjonale forskalingsprodusenten Doka har hovudkontoret sitt i Amstetten.
Ei berykta kriminalsak, Fritzl-saka, vart avdekt i Amstetten i 2008-09.
Carina Vogt
Carina Vogt er ein tysk skihoppar frå Schwäbisch Gmünd i Baden-Württemberg. Vogt vart olympisk meister i skihopping under Vinter-OL 2014 i Sotsji og verdsmeister i same øvinga i Ski-VM 2015 i Falun.
Fylkesveg 991
Fylkesveg 991 finst i fleire fylke i Noreg:
Hans Hanssen Grimelund
Hans Hanssen Grimelund var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Kråkstad i Akershus. Han var far til Hans Grimelund og Andreas Grimelund.
Grimelund var son av ein gardbrukar i Kråkstad. Frå 1779 var han gardbrukar i Kråkstad, men kjøpte i 1781 garden Grimelund i Vestre Aker og busette seg der. Seinare kjøpte han garden Nordberg i same soknet og budde der.
Grimelund var valmann ved fleire valting, mellom anna i 1814 då det vart vald utsendingar til riksforsamlinga på Eidsvoll. Han var 2. representant frå Akershus amt på Stortinget 1815-16. Der var han medlem av tre komitear, mellom dei komiteen for land-, skog og bergvesen. Frå 1824 var han forlikskommissær, og frå 1837 medlem av heradsstyret.
Han døydde på Nordberg i Vestre Aker i 1844.
Fylkesveg 989 i Nordland
Fylkesveg 989 i Nordland er ein kort veg på Offersøya i Vestvågøy kommune. Vegen er ein del av Offersøyvegen, som vart delt då europaveg 10 vart bygd til Offersøya i samband med bygginga av Nappstraumtunnelen. I dag utgjer fylkesveg 825 den nordlege delen av Offersøyvegen, medan fylkesveg 989 er den sørlege delen. Fylkesveg 989 er 600 meter lang.
Før 1. januar 2010 vart vegen kalla fylkesveg 824.
Odd Vollan
Bakgrunn
Vollan vart cand.philol. i 1941 med hovudfag i historie. Hovudoppgåva hans hadde tittelen Omlegginga av fisket i Ålesund og på Sunnmøre. Vollan arbeidde som lektor, først ved gymnasa i Førde og Molde, deretter i Ålesund frå 1945 til 1980.
Odd Vollan gav ut om lag 30 publikasjonar. Han arbeidde særleg med emne knytt til fiske, fangst og anna næringsliv. Han har mellom anna skrive bedrifts- og foreiningshistorie, gjerne med lokalhistorisk tilsnitt. Vollan bidrog òg med artiklar om fiske og fangst til det store nordiske verket Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder.
Kirsti Kolle Grøndahl
Brit Kirsti Kolle Grøndahl er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet og den fyrste kvinnelege stortingspresidenten. Ho har vore kommune- og stortingspolitikar, statsråd og fylkesmann i Buskerud fylke.
Kirsti Kolle Grøndahl vart fødd i Oslo. Ho er utdanna cand. mag. frå 1966. Ho representerte Arbeidarpartiet i kommunestyret og formannskapen i Røyken kommune frå 1972, og vart vald inn på Stortinget i 1977. Grøndahl var statsråd i Kyrkje- og undervisningsdepartementet 1986–1988 og i Departementet for utviklingshjelp 1988–1989. I 1993 vart ho som fyrste kvinne i historia vald til stortingspresident. Ho var 1999–2013 fylkesmann i Buskerud fylke.
Hans Grimelund
Hans Hanssen Grimelund var ein gardbrukar, ordførar og stortingsmann frå Vestre Aker i Akershus. Hans Hanssen Grimelund var far hans og Andreas Grimelund ein yngre bror.
Nordkjosbotn kyrkje
Nordkjosbotn kyrkje er ei langkyrkje frå 1987 i Nordkjosbotn i Balsfjord kommune i Troms og Finnmark. Kyrkja har 260 sitjeplassar.
Hans Grimelund
Han gifta seg til garden Syverud i Ås i Akershus og dreiv denne i åra 1825-40. Då kjøpte han garden Nordberg i Aker av far sin, slo seg ned og var gardbrukar der. I 1837 kom han med i det fyrste heradsstyret i Ås, frå 1841 var han medlem av heradsstyret i Aker. Han var ordførar 1859-76 og 1879-81. Elles var han styremedlem i Akers sparebank 1843-66, forlikskommissær 1849-64 og direktør i Akershus brannforsikring 1844-83.
Nordkjosbotn kyrkje
Grunnsteinen vart lagd ned av ordførar Olav Åsheim i 1986. Til stades var biskop Arvid Nergård samt Per Oskar Kjølaas, som fleire år seinare òg skulle bli biskop. 21. juni 1987 vart kyrkja innvigd.
Hans Grimelund
Grimelund var stortingsmann frå Akershus amt i 1854, 1859-60 og 1865-66. Heile tida var han medlem av næringskomite nr 2. Mellom 1851 og 1876 var han fem gongar på frå 1.-4. varamannsplass til Stortinget. Han var medlem av den kongelege kommisjon om utviding av Christiania av 1852.
Han døydde på Nordberg-garden i Aker i 1883.
Cathrine Maske
Cathrine Maske er ein norsk glaskunstnar. Ho er utdanna ved Statens håndverks- og kunstindustriskole i Oslo, University of Art in Sunderland i England og ho har ein Master of Arts frå Konstindustriella högskolan i Helsinki i Finland.
Ilford
Ilford er ein stad i den nordaustlege bydelen Redbridge i London. Det er i all hovudsak eit bustadområde, der dei fleste pendlar inn til det sentrale London. Drosjesjåførane i byen skal vere overrepresentert i området. Ilford var opphavleg ein eigen by, men har vorte absorbert av London.
Cathrine Maske
Maske er representert ved Nasjonalmuseet, Nordenfjeldske Kunstindustrimuseum, Sørlandets Kunstmuseum, Nøstetangen - norsk glassmuseum og Indianapolis Museum of Art i USA.
I 2018 mottok Maske Kulturrådets 10-årige stipend for etablerte kunstnarar.
Ilford
Fleire større selskap har vorte oppretta i Ilford, med film- og kjemikalieprodusenten Ilford som den mest kjende. Det vart oppretta i 1879 under namnet Britannia Works, og produserte opphavleg fotoplater. Seinare har dei vorte kjent for sine svart/kvit-filmar og fotopapir, som blir rekna for å vere av særs høg kvalitet. I 1989 vart selskapet kjøpt opp av eit amerikansk selskap, og hovudkvarteret er flytta til Knutsford i Cheshire.
Leith Harbour
Leith Harbour, òg kalla Port Leith, var ein kvalstasjon på nordaustkysten av Sør-Georgia, oppretta og driven av Christian Salvesen Ltd i Edinburgh. Stasjonen var i drift frå 1909 til 1965. Han var den største av sju kvalstasjonar og ligg nær munningen av Strømnesfjorden. William Storm Harrison medverka stort til opprettinga av kvalstasjonen.
Deep Cuts, Volume 3 (1984–1995)
Deep Cuts, Volume 3 (1984–1995) er eit samlealbum av Queen med somme av dei mindre kjende songane deira frå 1984 til 1995. Albumet kom ut 5. september 2011 som ein del av 40-årsjubileet til Queen. Deep Cuts Volume 3 kom ut samstundes med nyutgjevinga av dei fem siste studioalbuma deira (The Works, A Kind of Magic, The Miracle, Innuendo og Made in Heaven), der desse songane er henta frå. På denne utgjevinga har «Khashoggi's Ship» ein trommeintro (for å skilje han frå songen «Party», som ikkje er med på denne utgjevinga) og «It's a Beautiful Day (Reprise)» startar med 15 sekundar langsam oppbygging og endar med «Yeah» (som er eit eige spor på Made in Heaven).
Leith Harbour
Historie
Sør-Georgia var eit av dei største sentera for kvalfangst i verda, med kvalstasjonar i Grytviken (1904-64), Leith Harbour (1909-65), Ocean Harbour (1909-20), Husvik (1910-60), Strømnes (1913-61) og Prince Olav Harbour (1917-31). Dei japanske selskapa Kokusai Gyogyo, Kabushike Kaisha og Nippon Suisan Kaisha leigde Leith Harbour i 1963-65, dei siste sesongane med kvalfangst på Sør-Georgia. I 1912 var Leith Harbour den andre staden der det vart sett ut reinsdyr på Sør-Georgia, eit forsøk som vart mislukka då heile flokken vart teken av eit snøras i 1918.
Under andre verdskrigen vart kvalstasjonane lukka, utanom Grytviken og Leith Harbour. Dei fleste britiske og norske kvalkokeria og kvalbåtane vart øydelagde av tyske åtak, medan resten vart henta inn for å tene dei allierte. Dei britiske magistratane (W. Barlas og A.I. Fleuret) deltok i forsvaret av øya gjennom krigen. Royal Navy utrusta handelsfartøyet «Queen of Bermuda» for å patruljere farvatnet kring Sør-Georgia og Antarktis, og sette opp to firetommars kanonar på nøkkelposisjonar ved innløpet til Cumberland Bay og Strømnesfjorden, som er vegen inn til Grytviken og Leith Harbour. Desse batteria (som framleis står) vart bemanna av frivillige norske kvalfangarar.
Falklandskrigen starta i mars 1982 då ei gruppe på kring femti argentinarar, som gav seg ut for å vere skrapmetallhandlarar, okkuperte den forlatne kvalstasjon i Leith Harbour. Dei hadde fått løyve til å fjerne skrapmetall ved Leith Harbour, men kom kort tid etter ombord på eit skip chartra av dei argentinske styresmaktene. 32 spesialstyrkar frå Corbeta Uruguay vart førte i land av den argentinske marinen på skipet «Bahía Paraiso» og dei gjekk i land ved Leith Harbour den 25. mars 1982.
Den 25. april 1982 øydela Royal Navy og erobra den argentinske ubåten «Santa Fé» ved Sør-Georgia. Den argentinske garnisonen i Grytviken overgav seg utan å avfyre skot, og avdelinga ved Leith Harbour gjorde det same dagen etter.
I dag
I dag står ei kanonstilling på åsen bakom stasjonen, og ei anna ved Hansen Point der den originale 4.1"-kanonen framleis står. Leith Harbour hadde eit sjukehus, eit bibliotek, ein kino og ein smalsporsbane. Midt i Leith Harbour ligg den såkalla portugisiske gravplassen. Stasjonen hadde òg ein fabrikk og eit flenseanlegg.
Ilford
Eit anna viktig firma var Plessey, som produserte radio-, elektronikk- og telekommunikasjonsutstyr. Det vart grunnlagt i Marylebone i 1917, men flytta til Ilford i 1919. I 1998 vart firmaet kjøpt opp, og fabrikken i Ilford vart nedlagt.
Kollektivtransport
Dei næraste stasjonane er:
Ryhor Kastusiow
Ryhor Andrejevitsj Kastusiow, belarusisk Рыгор Андрэевіч Кастусёў, russisk Grigorij Andrejevitsj Kastusiov er ein belarusisk politikar og nestleiar i BNF-partiet. Han var kandidat ved presidentvalet i Belarus i 2010.
Kastusiow engasjerte seg i politikken under dei politiske omveltningane i Sovjetunionen og Belarus frå 1989 av. Han melde seg inn i Den belarusiske folkefronten (BNF), som i 2005 offisielt endra namn til BNF-partiet. Han vart nestleiar i partiet i 2009. Han var kandidat ved parlamentsval i Belarus i 2004 og 2008 utan å bli vald inn. Ved presidentvalet i 2006 støtta han den demokratiske opposisjonen sin felles kandidat, Aljaksandr Milinkjevitsj. Ved presidentvalet 19. desember 2010 var han sjølv BNF-partiet sin kandidat. Ifølgje dei offisielle valresultata kom han på fjerde plass i valet, med 2,0 % av røystene. Valet vart ikkje rekna som fritt og rettferdig av internasjonale observatørar. Kastusiow vart arrestert etter demonstrasjonar mot måten valet vart arrangert på same kvelden, men vart sleppt fri allereie dagen etter. Han var den einaste kandidaten som leverte inn ein klage på valet til den sentrale valkomiteen innanfor fristen på tre dagar etter valet. Dei fleste av dei andre opposisjonskandidatane sat i denne tida fengsla.
Ved presidentvalet i 2015 støtta han kandidaturet til Tatstsiana Karatkjevitsj, kandidaten til BNF-partiet. I 2017 vart han vald til leiar i dette partiet.
Wolframitt
Wolframitt er eit tungt mineral, brunleg til svart med submetallisk glans, krystalliserer monoklint. Det er eit oksid av wolfram, jarn og mangan, (Fe,Mn)WO4, med samansetjing varierande mellom endeledda ferberitt, FeWO4, og hübneritt, MnWO4. Mineralet finst på malmgangar knytt til granittar, og dessutan i alluviale avsetningar, og er ein særs viktig wolframmalm (til dømes i Portugal, Canada, Myanmar, Sør-Korea, Kina og Bolivia). Det finst i Noreg i Ørsdalen i Bjerkreim, der det har vore gruvedrift.
Sheryl Crow
Sheryl Suzanne Crow er ein USA-amerikansk songar, låtskrivar og gitarist. Musikken hennar nyttar element av pop, rock, folk, country og blues. Ho har gjeve ut åtte studioalbum, to samlealbum, eit konsertalbum og medverka med musikk til fleire filmar. Ho har selt meir enn 17 million album i USA og over 50 millionar album verda over. I tilelgg har Crow fått ni Grammy-prisar (og 32 nominasjonar) frå National Academy of Recording Arts and Sciences.
I tillegg til sin eigen musikk har Crow spelt med the Rolling Stones, Stevie Nicks, Michael Jackson, Steve Earle, Prince, Eric Clapton, Luciano Pavarotti, Willie Nelson, Smokey Robinson, B.B. King, George Strait, Tony Bennett, Kid Rock og Sting og fleire. Ho har òg sunge korvokal for Tina Turner, Don Henley, Stevie Nicks, Belinda Carlisle og for Bob Dylan på hans 30-årsjubileumskonsert som artist.
Som skodespelarinne har Crow spelt i fleire fjernsynsseriar som 30 Rock, GCB, Cougar Town, Jon Stewart og Stephen Colbert's Rally to Restore Sanity and/or Fear, i tillegg til One Tree Hill.
Ealing
Ealing er ein stad i London. Det har gjeve namn til bydelen det ligg i, Ealing, og er eit forstadsområde omkring 12 km vest for Charing Cross.
Utdanningsinstitusjonane Thames Valley University og West London College ligg i Ealing.
Historie
Arkeologiske funn viser at det har vore busetjing i området i minst 7000 år. På Horsenden Hill har ein blant anna funne keramikk frå jernalderen. Den angelsaksiske busetjinga er ikkje klårt dokumentert bortsett frå gjennom stadnamnet, men frå 1100-talet finst det kjeldene som nemner ei busetjing i Ealing, midt i det som då var eit stort skogområde.
I 1599 vart det gjort ei folketeljing i Ealing, den eldste folketeljinga i England som er verna. Han viser at det då var 85 hushaldningar der. Namna til alle innbyggjarane, alder, famileforhold og yrke er verna i dokumenta, som vert oppbevart i Public Record Office.
Ealing var delt i fleire mindre busetjingar, der fleire låg langs dagens St. Mary's Road, sentrert omkring soknekyrkja. Det var underlagt fleire herregarder, blant anna Gunnersby og Pitshanger. Kyrkja, vigd Jomfru Maria, er datert til byrjinga av det 1100-talet, moglegvis òg noko tidlegare.
Dei eldste karta over Ealing er frå 1700-talet, og viser at soknet då for det meste bestod av ope landskap og jordar. Hovudnæringsvegen var jordbruk, men det var òg fire vertshus der, The Feathers, The Bell, The Green Man og The Old Hats, som tok seg av reisande langs den viktige vegen mellom London og Oxford. Den gamle vegen heiter no Uxbridge Road på strekninga gjennom Ealing.
Då London hadde vakse seg utover til Ealing vart området dominert av grnnsakdyrking. Ealing Broadway stasjon vart opna i 1838, og i åra som kom gav Great Western Railway og to greiner av Grand Union-kanalen langt betre kommunikasjonshøve, og folkesetnaden byrja å auke. Landsbyane byrja å nå bystorleik, og jorda forsvann sidan bustadsområda vart fortetta. Ealing vart etterkvart kjent som «Queen of the Suburbs», og var eit attraktivt stad å bu for middelklassa. Fleire område vart omgjort til offentlege parkar, slik at Ealing halde ein del av det grøne preget sitt. Det vart lagt nye vegar, lagt kloakkrøyr og det vart opna skular og offentlege institusjonar. Mykje av dette arbeidet stod Charles Jones, som var Borough Surveyor (plansjef) for Ealing frå 1863 til 1913 for. Han teikna blant anna rådhuset.
Frå 1901 og ein del år framover gjekk det trikkar i Uxbridge Road. Sentrum i Ealing vart drastisk forandra i 1985, då eit nytt kjøpesenter vart opna der.
Ved midnatt 2. august 2001 vart det utløyst ei bilbombe med 40 kg høgeksplosivar utanfor Ealing Broadway stasjon. Fleire butikkar i nærleikane vart øydelagt, men på grunn av tidspunktet vart personskadane avgrensa; sju menneske vart lettare skadde. Bomba var plassert der av nordirske terroristar, truleg tilknytt Real IRA.
Ealing Studios
Ealing Studios er fleire store filmstudio der ei rekkje kjende filmar frå 1950-talet vart produsert. Studioa vart tekne over av BBC i 1955, og dei produserte blant anna Dr. Who og Monty Python's Flying Circus der. På grunn av dette er òg mange av utandørsscenane i desse og andre seriar tekne opp i gatene i Ealing.
Fylkesveg 991 i Nordland
Fylkesveg 991 i Nordland går mellom Voll og Rise i Vestvågøy kommune. Vegen er 2,7 km lang.
Gausel kyrkje
Gausel kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1996 i Stavanger kommune i Rogaland fylke. Bygget er i vifteplan, av murstein og er teikna av byarkitekten i kommunen.
Kyrkja har 450 sitjeplassar.
Shabicabreen
Shabicabreen er ein sidebre til Cliffordbreen. Dei flyt saman nær enden av Cliffordbreen, like aust for Mount Tenniel i Palmer Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) i 1974 og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Stephen V. Shabica, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) og forskingssjef ved Palmer-stasjonen i 1970.
Fylkesveg 991 i Nordland
Før 1. januar 2010 vart vegen kalla fylkesveg 828
Nine Lessons and Carols
Festival of Nine Lessons and Carols eller berre Nine Lessons and Carols er ei form for julegudsteneste, opphavleg laga til innan anglikansk kristendom. I dag blir ho også bruka i katolske og protestantiske kyrkjer, og er blitt eit vanleg format for skulegudstenester ved juletider. Gudstenesta er ei feiring av fødselen til Jesus. Ein les ni korte bibeltekstar knytt til syndefallet, lovnaden om ein Messias og om fødselen til Jesus med song av julesongar, salmar og korsong imellom.
Historie
Gudstenesta blei utvikla av biskopen av Truro Edward White Benson, seinare erkebiskopen av Canterbury, til bruk julaftan 1880. Ifølgje tradisjonen skal han ha halde gudstenesta klokka ti om kvelden i eit treskur som midlertidig erstatta domkyrkja i Truro. Ein hovudgrunn til å halda gudstenesta var å halda mannfolk borte frå pubane denne kvelden.
Den best kjende gudstenesta blir kringkasta årleg frå King's College i Cambridge på julaftan. Her framfører Choir of King's College, Cambridge julesongar. Gudstenestetradisjonen i Cambridge byrja i 1918, og han blei overført i radio av BBC første gong i 1928. Sidan dette har han vore send årleg bortsett frå i 1930. I 1930-åra byrja BBC World Service senda gudstenesta over heile verda, og BBC reknar med at fleire millionar høyrer programmet kvart år. I Storbritannia blir gudstenesta direktesend julaftan på BBC Radio 4, og i opptak på BBC Radio 3 første juledag. Gudstenesta har òg vore send på fjernsyn fleire gonger, men i dag blir det send eit separat Carols from Kings-program i opptak med noko andre songar og færre bibeltekstar.
Utbreiing og inspirasjon
Det blir også halde gudstenester etter dette mønsteret i Noreg. I 2011 hadde ein Festival of Nine Lessons and Carols, eller Gudstjeneste med De Ni Lesninger, i Kampen kyrkje og Grønland kyrkje.
Fredrikstad domkyrkje har arrangert A Festival of Nine Lessons and Carols kvart år sidan 1989. Dei første åra låg liturgien og songane nært opp til den ved King’s College, men har blitt meir tilpassa norske forhold dei siste åra, og namnet har blitt endra til Ni lesninger og sanger.
Sidan 2008 har det også blitt arrangert underhaldningskveldar kalla «Nine Lessons and Carols for Godless People» i Storbritannia i førjulstida. Førestillinga er ei blanding av seriøse innlegg om vitskaplege emne, humoristisk underhaldning og musikk.