cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mike Campbell
Andre prosjekt
I tillegg til the Heartbreakers, har Campbell vore medlåtskrivar og spelt på songar som «The Boys of Summer» og «Heart of the Matter» med Don Henley. Andre songar han har skrive og spelt på er songar for The Blue Stingrays, Johnny Cash, Fleetwood Mac, Lone Justice, Roger McGuinn, Tracy Chapman, Warren Zevon, George Harrison, Stevie Nicks, John Prine, Bob Dylan, Restless Sleeper, Patti Scialfa, Brian Setzer, J.D. Souther, Jackson Browne, The Williams Brothers og Robin Zander. Han produserte fire songar på Roy Orbison-albumet Mystery Girl og spelte gitar på The Wallflowers sin «Sixth Avenue Heartache».
I 2004 spelte han gitarsoloen på songen «Los Angeles Is Burning» frå punkrockbandet Bad Religion-albumet The Empire Strikes First. I 2010 spelte han solo på songen «Cyanide» på albumet deira The Dissent of Man frå 2010.
I 2007 vart han med att i Mudcrutch i lag med Petty, Tench, Tom Leadon og Randall Marsh. I 2008 spelte han banjo på songen «Love Song» frå albumet Earth to the Dandy Warhols av The Dandy Warhols. Han spelte gitar og mandolin på Bob Dylan-albumet Together Through Life i 2009.
Sinkfingerprotein 695
Sinkfingerprotein 695 er eit protein som hos menneske er koda for av genet ZNF695. Det høyrer til underfamilien C2H2 i sinkfingerfamilien. Proteinet inneheld fleire KRAB-domene, som er typisk for repressorprotein. Genet er truleg involvert i transkripsjonsregulering, og merkte seg ut som eit av fleire overuttrykte gen i maligne eggstokksvulstar og ovariske kreftcelleliner.
Da'el
Da'el (arabisk داعل, òg skrive Da'il) er ein by sør i Syria som ligg langs den gamle vegen mellom Daraa og Damaskus, kring 14 kilometer nord for Daraa. Administrativt høyrer han til Daraa-distriktet i Daraa guvernement og er senter i Da'el nahiyah («underdistrikt») som òg omfattar byen Abtaa, like mot nord. Andre stader i nærleiken er Tafas i vest, Othman i sør, Khirbet al-Ghazaleh i aust, Nimer og Qarfa i nordaust, al-Shaykh Maskin i nord og al-Shaykh Saad i nordvest.
I 2004 var folketalet i følgje Statistisk sentralbyrå i Syria (CBS) 29 408, medan Da'el nahiyah var 43 691. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar. Innbyggjarane driv hovudsakleg med jordbruk der dei dyrker kveite, bønner, oliven og druer med meir.
Byen vart nyleg modernisert med raskt Internett, full mobildekning, nye fasttelefonlinjer og auka utbygging.
Historie
I 1596 vart Da'el omtalt i osmanske skattelister som «Da'il» og var ein del av Bani Malik al-Asraf nahiya i Hauran qada. Han hadde ein muslimsk busetnad som bestod av 42 hushaldningar og 20 ungkarar. Skattane vart betalte for kveite, bygg, sommaravlingar, geiter og/eller bikuber og ei vassmølle.
I 1838 vart Da'el klassifisert som ein muslimsk landsby. Mot slutten av 1800-talet hadde landsbyen 300 innbyggjarar og 65 hus. I den seinare osmanske tida og fram til Ba'ath-partiet tok over makta i 1960-åra,, var al-Hariri-klanen, som hadde hovudsetet sitt i Da'el, den mektigaste klanen i Hauran i det sørlege Syria, og kontrollerte kring 18 landsbyar. Al-Hariri-familien hadde òg vore den viktigaste støttespelaren til Rifa'i-ordenen til Sufi-kulten i Hauran. Rifa'i var den viktigaste Sufi-ordenen i området.
Under den franske okkupasjonen (1918-1946) hamna dei i strid med Zu'bi-klanen som hadde base i Khirbet al-Ghazaleh i nærleiken og som kontrollerte 16 landsbyar. Al-Hariri støtta stort sett nasjonalistrørsla, medan Zu'bi-leiarane støtta franskmennene. Medan al-Hariri nytte godt av syrisk sjølvstende, og fekk støtte frå Saudi-Arabia, medan Zu'bi fekk meir makt under Baathist-styret, men meir på eit individuelt og lågare nivå, enn som ei samla stamme. Uansett fekk begge familiane langt mindre makt under Baathist-makta.
I mars 2011 var Da'el av dei første byane i Daraa-området som deltok i demonstrasjonane mot regjeringa til Bashar al-Assad, som enda med den pågåande syriske borgarkrigen. Den 29. mars 2013 vart byen erobra av opprørane. Da'el ligg strategisk til ved ein av to hovudvegar mellom Damaskus til Daraa. Opprørarane kjempa i starten mot den syriske hæren som bemanna kontrollpunkt utanfor byen.
Kjelder
''
Hans Johan Jensen
Hans Johan Jensen var ein norsk snikkar, småbrukar og stortingsmann for Arbeidarpartiet, fødd i Oslo og busett i Gol.
Jensen var son til ein «tømmermester» i Kristiania. I ungdomsåra gjekk han Treiders handelsskule og Den kongelege teikneskulen i heimbyen. Frå 1903 til 1909 var han i arbeid på Meråkerbanen, Bergensbanen og ved Noreanlegget. År 1909 kjøpte han garden Skogstad i Gol herad der han dreiv med snikring og hagebruk.
Beaverbreen ved Rossisen
Beaverbreen er ein isbre som er 24 km lang, og som drenerer kystsida av Queen Alexandra Range like nordvest for Mount Fox og munnar ut i Rossisen ved McCann Point. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand (1959–60) etter Beaver-flyet City of Auckland, som kræsja i området i januar 1960.
Den libyske borgarkrigen
Den libyske borgarkrigen, stundom kalla den libyske revolusjonen, var ein borgarkrig som fann stad i Libya i 2011 mellom opprørarar og styrkar lojale til den libyske leiaren Muammar Gaddafi. Borgarkrigen enda med hærtakinga av Sirte og drapet på Gaddafi, og resulterte i eit splitta land utan sterkt statsmakt.
Utviklinga
I fyrstninga var borgarkrigen ein oppreist i Benghazi aust i Libya, og tok til med protestar 15. og 16. februar mot at menneskerettsaktivisten Fethi Tarbel vart gripen. Opprøret vart væpna og spreidde seg, og etter nokre dagar hadde opprørarar teke kontrollen over heile det austlege Libya og byen Misrata i vest.
Etter kvart som krigslukka for opprørarane vart veikt, og den Gaddafi-lojale hæren snøgt nærma seg opprørshovudsetet i Benghazi, vart det vedteke ei flyforbodssone av Tryggingsrådet i SN, og at medlemslanda kunne nytta «alle turvande råder» for «å verna den sivile folkesetnaden i Libya». Ein internasjonal koalisjon med Frankrike og Storbritannia i spissen og med USA i ei nykelrolle, seinare leidd av NATO, sette i verk dei fyrste flyåtaka 19. mars med mandatet som bakgrunn, og stogga Gaddafi-hæren som då var i utkanten av Benghazi.
Med bortimot daglege NATO-bombetokt fekk opprørarane krigslukka attende, og etter stundom langsame framrykkingar hærtok opprørarane mykje av hovudstaden Tripoli den 23. august, og fekk etter nokre dagar full kontroll. 20. oktober tok opprørarane Sirte, heimbyen til Gaddafi, og den siste større folkesette staden som framleis hadde stridande Gaddafi-lojale styrkar. Gaddafi vart like etter drepen i området. 23. oktober kunngjorde Overgangsrådet at Libya var frigjort.
Sjå òg
Forholdet mellom Russland og Syria
Sabir Al Mawadim-distriktet
Sabir Al Mawadim-distriktet er eit distrikt i Taiz guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 100 254 innbyggjarar.
Borislav Mikhajlov
Borislav Biserov Mikhajlov er ein bulgarsk pensjonert fotballspelar, med 102 kampar for det bulgarske fotballandslaget. Han spelte på klubbnivå for Levski Sofia, Belenenses, Mulhouse, Reading, Botev Plovdiv, Slavia Sofia og FC Zürich. Han vart kåra til årets fotballspelar i Bulgaria i 1986. Han er faren til ei anna bulgarsk fotballmålvakt, Nikolaj Mikhajlov.
Mikhajlov vart president for det bulgarske fotballforbundet i 2005.
Klubbspel
Mikhajlov byrja seniorkarrieren sin i 1981 hos storklubben Levski Sofia i heimbyen. Tida hos hovudstadsklubben vart både hans mest langvarige og suksessrike periode. Gjennom sesongane i klubben vann han tre seriemeisterskap og tre pokalsigrar. I 1989 valde han å forlate heimlandet, og skreiv kontrakt med Belenenses i Portugal. Han spelte etterfølgjande år òg for franske FC Mulhouse, føre turen i 1994 gjekk til Botev Plovdiv. I 1995 skreiv han kontrakt med den engelske klubben Reading som på dåværande tidspunkt var på det nest høgste nivået av det engelske ligasystemet. Opphaldet i England vart ikkje nokon suksess, og etter to år med moderat speletid reiste Mikhajlov attende til Bulgaria for å spele for Slavia Sofia. Han avslutta karrieren sin i sveitsisk fotball for FC Zürich.
Landslagsspel
Mikhajlov er med 102 kampar innehavar av kamprekorden for flest landskampar for det bulgarske landslaget, som han representerte mellom 1983 og 1998. Han deltok òg i VM-sluttspel i 1986, 1994 og 1998. Størst suksess fekk han i sluttspelet i VM i 1994, der han leia Bulgaria til semifinalen som dei til slutt tapte for Italia. Han deltok dessutan i EM i 1996 og VM i 1998.
Jim McCarty
James Stanley McCarty er ein engelsk musikar, mest kjend som trommeslagar i The Yardbirds og Renaissance.
Biografi
McCarty vart fødd i Liverpool, men familien flytta til London då han var to år gammal. På skulen der møtte han Paul Samwell-Smith, som òg spelte i Yardbirds.
McCarty spelte med The Yardbirds, Together, Renaissance, Shoot, Illusion, The Yardbirds-bandet Box of Frogs, Stairway, British Invasion All-Stars og Pilgrim, i tillegg til under sitt eige namn som Jim McCarty Band. Sidan 1992 har han spelt under namnet Yardbirds.
Trehytte
Trehytte er ein bygning som er heva over bakken, og som er bygd i eller rundt eitt eller fleire tre. Trehytter kan verte nytta til leik eller friluftsliv, til bustadføremål eller som observasjonsplattform.
Bruk og føremål
Trehytter gjer det mogleg å byggje øko-venlege hus i fjerne skogstrok, sidan dei ikkje krev fjerning av skog. Ville skapningar, klima og lystilhøve kan gjere bakkenivået i tett skog ueigna for menneskeleg busetjing. tett skog. I nokre delar av tropane vert vanlege bustadhus bygde i trea eller på stolpar for å sleppe unna farar på bakkeplan, eller for å halde folk og matlager unna rovdyr.
Korowai-folket frå Papua-provinsen på Ny-Guinea lever i trehytter. Hyttene er opptil 40 meter over bakken, og er meint som vern mot citak-folket som lever i same området.
Materialval
Trehytter kan byggast av mange ulike materiale. Treverk er vanleg i struktuelle deler og kledning, sidan det er stekt, lett og billig. Stål vert ofte brukt til forsterking og til delar som held konstruksjonaen saman. Gjenbruksmateriale vert ofte nytta, både av miljøgrunnar og økonomiske grunnar.
Førekomst
Sidan midt på 90-talet har trehusbygging vorte meir vanleg i mange delar av Europa og i USA. Grunnar til dette er mellom anna betre personleg økonomi, betre byggjeteknologi og auka fokus på miljø og berekraft. Oppsvingen har i sin tur ført til auka etterspurnad etter tenester som har med trehyttebygging å gjere. Det er no over 30 selskap i Europa og USA som spesialiserar seg på trehyttebygging- og design, frå enkle hytter for barn til trehytter med bustadhusstandard.
Byggjeforskrifter
Mange stader er bygging av trehytter ei gråsone utan klare reglar. Dette kan føre til forvirring og konfliktar mellom styresmaktene og dei som byggjer trehytter.
Iveland kyrkje
Iveland kyrkje er ei krosskyrkje i Iveland kommune i Agder fylke. Kyrkja vart vigsla den 27. august 1837, men stod under tak året før, som vi ser av årstalet i vindfløya.
Aksumriket
Aksumriket (ge'ez አክሱም) var eit rike nord i Aust-Afrika som hadde ei stordomstid på 200-500-talet. Det låg nord i dagens Etiopia, der ein finn den gamle hovudstaden Aksum. Aksum var eit viktig handelsrike med kontroll over store delar av Raudehavet. Det sende handelsfolk så langt nord som til Alexandria, og hadde handelssamband både med Romarriket og med oldtidsrika i India. Herskarane i Aksum tilrettela handelen ved å prega sine eigne myntar. Riket brukte namnet «Etiopia» så tidleg som på 300-talet.
Historie
Aksumriket voks medan kongeriket Kusj var i tilbakegang. Det fekk også politisk innflyting over fleire riker på Den arabiske halvøya, og erobra Himjarriket, eit sørarabisk kongedøme i dagens Jemen.
Ifølgje lokal tru er den jødiske Paktarken no i Aksum. Kebra Nagast fortel korleis arken kom til Etiopia i følgjet til Menelik I, sonen til dronninga av Saba og kong Salomo.
Aksum er nemnd i den greske oldtidsteksten Periplus Maris Erythraei frå det første hundreåret som ein viktig handelsstad for elfenbein. Ifølgje denne teksten var den dåverande herskaren av Aksum Zoskales, som også kontrollerte to hamner mot Raudehavet: Adulis (nær Massawa) og Avalites (Assab), no i Eritrea. Det blir også sagt at Zoskales var kjend med gresk litteratur. Profeten Mani på 200-talet kalla det eitt av fire store statsmakter i hans tid, saman med Persia, Roma og Kina.
Landet hadde nære band til Austromariket. Under Ezana blei Aksum det første betydelege riket som konverterte til kristendommen i 333.
På 600-talet søkte muslimar som opphavleg var samla i Mekka tilflukt i Aksum for å unngå forfølgingar frå Qureisjstammen (stammen til profeten Muhammed). I muslimsk historie er dette kjend som første hijra.
Rudan fylke
Rudan fylke (persisk شهرستان رودان) er eit fylke i Hormozgan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Rudan. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 104 222. Fylket er delt inn i dei fire distrikta Sentral-distriktet, Jaghin-distriktet, Bikah-distriktet og Rudkhaneh-distriktet. Fylket har dei to byane Ziarat-e Ali og Rudan.
Aksumriket
Historie
Aksum tapte gradvis posisjon i løpet av 500-talet, då Persarriket invaderte Sør-Arabia og gjorde slutt på herredømet deira der. I løpet av 600- og 700-talet overtok arabarar kontrollen over handel med Middelhavet. Etter Aksum voks det fram eit nytt rike i Etiopia, Abyssinia.
Kulturell innverknad
Aksumriket utvikla eit eige skriftspråk, fidel, for språket sitt ge'ez. Skrifta blir framleis brukt til å skriva moderne etiopiske språk.
Deir al-Asad
Deir al-Asad (hebraisk דֵיר אֶל-אַסַד; arabisk دير الأسد) er ein arabisk by i Galilea i Israel, nær Karmiel. I 2003 vart kommunen Deir al-Asad slått saman med Majd al-Krum og Bi'ina til byen Shaghur, men då bykommuenn vart oppløyst i 2008 vart kommunen oppretta på ny. I 2011 var folketalet 8 000.
Historie
I krossfarartida var staden ein kristen busetnad, La Bana, med eit kloster kalla opp etter St. Georg i nærleiken. Då Det osmanske riket tok over, vart dei kristne drivne ut av sultan Suleiman I og etterkomarane deira slo seg sidan ned i den nærliggande busetnaden Bi'ina. Landområdet til den opphavleg kristne busetnaden og kloster vart gjeven av sultanen til sjeiken Al-Asad A-Zaffah frå Safed og sistnemnde grunnla den noverande landsbyen.
Deir al-Asad og den nærliggande Bi'ina var begge busette av drusarar då Victor Guérin vitja staden i 1875, men seint i 1870-åra, hadde dei emigrert til Hauran for å unngå å verte innkalla i den osmanske hæren. I Palestine Exploration Fund sin Survey of Western Palestine (SWP) i 1881 vart Deir al-Asad skildra som ein landsby med 600 muslimar og nokre ruinar av den originale kristne busetnaden. Han var omgjeven av oliventre og dyrkbar mark, med ei kjelde i nærleiken.
Byen er hovudsakleg busett av familiane Asadi og Dabbah.
Før 1962 var landsbyen Deir al-Asad sjølvforsynt med mat. Det vart produsert nok kjøt, frukt, kveite og grønsaker og overskotet vart seld i Akko eller Nasaret. I 1962 vart landområde i Majd al-Kurum-dalen konfiskert for byprosjektet Karmiel, og landsbyen vart derfor strippa for dei mest frodige områda. Berre åslandet i nord, som hovudsakleg bestod av olivenlundar, vart verande i fred. Dette konfikserte landet ruinerte økonomien i Deir al-Asad. I dag driv berre 10 % av arbeidsstyrken på landområdet, og 80 % pendlar dagleg til fabrikkar i Haifa eller arbeider på jødiske gardar.
Trifon Ivanov
Trifon Marinov Ivanov var ein bulgarsk fotballspelar (midtstoppar). Han spelte 76 kampar for Bulgaria og skåra 6 mål. Ivanov var også med på å nå semifinalene i VM i 1994 i USA. Han deltok òg i EM i 1996 og VM i 1998.
Trifon Ivanov spelte på klubbnivå for mange lag i både heim- og utlandet, mellom anna for Real Betis, Rapid Wien og Austria Wien. I 1996 var han kåra til årets fotballspelar i Bulgaria. Han døydde av hjerneslag i 2016.
Chris Dreja
Christopher Walenty Dreja er ein engelsk musikar, mest kjend som rytmegitarist og bassist for The Yardbirds.
Karriere
Faren var av polsk opphav, medan Dreja var fødd i Surbiton, og voks opp i Kingston upon Thames i Surrey. Han og broren Stefan Dreja møtte tilfeldigvis Top Topham. Tophan og Dreja var inspirert av vise- og bluesgitaristen Gerry Lochran som byta frå akustisk til elektrisk gitar. Dei debuterte med dei elektriske gitarane sine på ein konsert med Duster Bennett og ein ung Jimmy Page.
Dreja byta frå rytmegitar til bassgitar då den opphavlege bassisten, Paul Samwell-Smith, slutta. Dreja var medlåtskrivar på fleire av Yardbirds-songane, særleg dei på albumet Roger the Engineer.
Etter at Yardbirds vart oppløyst, tilbaud Page Dreja om å bli bassist i det nye bandet han skulle starte (som vart Led Zeppelin). Dreja avslo tilbodet for å bli fotograf. Han fotograferte Led Zeppelin for baksida av debutalbumet deira.
Dreja spelte i bandet Box of Frogs i lag med andre Yardbirds-medlemmar i 1980-åra.
I 2012 og 2013 fekk Dreja ei rekkje slag og har ikkje spelt musikk sidan då.
Tresfjord kyrkje
Tresfjord kyrkje er ei åttekantkyrkje på Sylte inst i Tresfjorden i Vestnes kommune i Møre og Romsdal fylke. Kyrkja er frå 1828 og er bygd i lafteverk og kledd med bordkledning. Arkitekt var Erik Kroken. Ho er den eldste kyrkja i Vestnes kommune. Kyrkja har 270 sitjeplassar. Det er kyrkjegard ved kyrkja.
Tresfjord kyrkje blei restaurert til 100-årsminne i 1927–1929. Ho blei grundig reparert og restaurert igjen i 2006–2007, etter at ho ein periode måtte støttast opp med wire. Kyrkja er rikt dekorert, og noko av interiøret er frå ei tidlegare kyrkje.
Historie
«Sulta kirkja» er nemnt i Trondhjems reformats 1589. Kjeldene tyder på at det rundt 1600 sto to kyrkjer på Sylte (eller Kyrkjesylte) i Tresfjord, ei gammal forfallen og ei nyare. I 1690 vart det oppført ei korskyrkje av treverk litt lenger vest for noverande bygg. Tårnet var relativt høgt og plassert midt på, veggane var kledd med bord. Material fra 1690-bygget vart gjenbrukt og er fortsatt å finne i gardsbygg i området. Eit sakristiglas frå 1634 vart brukt i kyrkja frå 1690, gjenbrukt i eit våningshus og er no på museum i Trondheim. Sakristiglaset er blyinnfatta og har tekst og bilete i fleire fargar. Preikestolen og ein del anna inventar brukt opp att i noverande bygg. Kyrkja med tilhøyrande eigedom vart i 1721 selgd og kjøpt tilbake av 84 bønder i 1782 (Tresfjord kommune innløyste desse kyrkjelutane i 1902).
Gøran Johannessen
Gøran Søgard Johannessen er ein norsk handballspelar frå Stavanger som vann sølv med Noreg under Handball-VM 2017 i Frankrike. Sidan 2016 spelar han på det danske handballaget Gudme. Han er midtre rykkromspelar og var aktiv på Viking Håndball i åra 2010-16. Johannessen hadde per 1.11.2017 delteke i 33 landskampar og skåra 57 mål for Noreg.
María Isabel
María Isabel López Rodríguez, kjend som María Isabel er ein spansk songar. Ho representerte Spania i Junior Eurovision Song Contest 2004, og kom på 1. plass.
Bertogliobreen
Bertogliobreen er ein isbre som er 13 km lang, og som flyt frå Conway Range austover mellom Cape Lankester og Hoffman Point til Rossisen. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå tellurometermålingar og flyfoto, 1959–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Lloyd W. Bertoglio i U.S. Navy som var sjef på McMurdo-basen vinteren 1960.
Magnus Rød
Magnus Abelvik Rød er ein norsk handballspelar frå Oslo som vann sølv med Noreg under Handball-VM 2017 i Frankrike. Sidan 2017 spelar han på den tyske handballklubben Flensburg-Handewitt. 2,04 meter høge Rød er høgre rykkromspelar og var i perioden 2013-17 aktiv på Bækkelaget SK. Per 1.11.2017 hadde han delteke i 19 landskampar og skåra 29 mål.
Diabolical Fullmoon Mysticism
Diabolical Fullmoon Mysticism er debutalbumet til det norske svartmetallbandet Immortal. Det vart spelt inn april 1992, og utgjeve kort tid etter. Dette og At the Heart of Winter er dei einaste albuma deira der akustisk gitar vert brukt.
Diabolical Fullmoon Mysticism vart utgjeve som CD, avgrensa opplag av LP, avgrensa opplag biletplate og kassett. Albumet vart reutgjeve i 2005.
Våle prestegard
Våle prestegard er ein tidlegare prestegard i Tønsberg i Vestfold og Telemark. Han vart skild ut som eigen gard på 1300-talet. Hovud- og sidebygningen, stabburet og brønnhuset er freda. Driftsbygningen er verneverdig. Det meste av hovudbygningen er truleg frå 1737. Her overnatta kong Fredrik V då han var på gjennomreise i 1749. Årringar frå tømmeret i sidefløya viser at fløya er frå 1641. Dette er den eldste høgstova som er funnen i Noreg. Stabburet er oppført på 1700-talet og brønnhuset på 1900-talet.
Våle prestegård var tusenårsstaden for tidlegare Re kommune. Prestegarden vart freda i 1991.
Rundt tunet ligg mange gravhaugar.
New School for Social Research
The New School for Social Research var eit universitet i New York, grunnlagt i 1919 av ei gruppe intellektuelle pasifistar. Somme av desse hadde undervist ved Columbia University, men fekk ikkje halde fram der på grunn av pasifismen sin.
Det er (2006) i alt 1 628 studentar ved New School, opp til doktorgradsnivå. Skulepengane var det same året US$ 19 810, som er relativt lite i amerikansk samanheng for eit universitet på så høgt fagleg nivå.
Blant grunnleggjarane var Charles Beard, den norsk-ætta Thorstein Veblen, James Harvey Robinson, Wesley Clair Mitchell, John Dewey og Alvin Johnson. Seinare kom fleire andre til som lærarar, mellom dei Aron Gurwitch, Albert Salomon, Alfred Schütz, Karl Löwith, Marie Jahoda, Hannah Arendt, Hans Jonas, antropologen Claude Lévi-Strauss, språkforskaren Roman Jakobson og Henri Bonnet. Den norske sosiologen Arvid Brodersen var òg her ein lang periode (1949-1974) etter Den andre verdskrigen. I denne perioden var skulen eit senter for fenomenologi i USA.
Då det kom mange intellektuelle til USA i mellomkrigstida og under Den andre verdskrigen, gjekk skulen òg under namnet eksiluniversitetet, og han vart særleg særleg kjend for sitt fakultet for politikk og sosialvitskap.
Melodi Grand Prix 1965
Sendinga
Som vanleg blei finalen send direkte frå Store Studio på Marienlyst i Oslo, og Odd Grythe var programleiar for sjette år på rad. Ein jury med Finn Ludt, Otto Nielsen og Øivind Bergh hadde vald ut dei fem finalemelodiane blant 338 innsende bidrag.
Også dette året blei kvar melodi framført to gongar: Først ein gang med eitt sett artistar, akkompagnert av Egil Kapstads trio. Dette for å «få et klart uttrykk av melodien, uten noe sidehensyn», som Grythe formulerte det. Så blei melodiane spelt på nytt i tilfeldig rekkjefølgje, med nye artistar og akkompagnert av Kringkastingsorkestret under leiing av Øivind Bergh.
Eigentleg skulle Wenche Myhre ha framført «Karusell» med Kringkastingsorkestret, men ho måtte melde forfall i siste liten på grunn av sjukdom. I staden song Kirsti Sparboe melodien med både lite og stort orkester.
Resultat
Etter finalen i 1964, der storslageren «La meg være ung» berre kom på 3. plass, gjorde NRK om på avstemminga i 1965. Juryen forsvant, og for første gong blei publikum invitert til å røyste på favorittsongen sin – med brev eller postkort. Tv-sjåarane og radiolyttarane kunne røyste ved å skrive talet på favorittmelodien sin og sende røysta inn til NRK seinast måndagen etter finalen. Konvolutten eller postkortet måtte òg ha namn og adresse på den som røysta. NRK fekk inn 18 287 gyldige røyster.
Hendingar
Juul Hansen stod bak tekstane til heile tre av finalelåtene, mens Kristian Hauger hadde komponert to av dei. I karrieren sin skreiv Hauger meir enn tusen poplåter, mellom anna evergreenen «Når kastanjene blomstrer i Bygdø Allé».
Dette året kom den første finalesongen med nynorsk tekst – «Jenteord». Finalen er også den eldste som finst i NRK sine arkiv, finalane frå 1960 til 1964, 1968 og delar av 1966, 1972 og 1973 er truleg tapte.
Undine Harbour
Johan Harbor er ei lita bukt 0,5 nautiske mil (0.9 km) sørvest for Undine Harbor. Namnet «Johann Harbour» vart nytta på eit kart etter ei landmåling av området under Discovery Investigations i 1926-27. South Georgia Survey rapporterte i 1957 at «Johan» er den korrekte skrivemåten av namnet.
Laurie Point ligg heilt aust på ei lita øy nær breidda av bukta og markerer sørsida av innløpet til hamna på sørkysten og nær vestenden av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey, 1956–57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter A.H. Laurie som deltok under Discovery Investigations i Grytviken, i 1930-31.
Engmarihand
Engmarihand (Dactylorhiza incarnata) er ei plante i marihandslekta Dactylorhiza i orkidéfamilien (marihandfamilien). I Norsk raudliste for artar (2021) er ho vurdert som livskraftig (LC).
Systematikk
Artsdatabanken bruker prinsipielt separate namn på ulike taksonomiske nivå. Her har ein vald å bruke det innarbeidde namnet engmarihand på arten og gi eit nytt namn til nominatunderarten, som har fått det lite innarbeidde namnet grasmarihand. Som oftast vil det vere denne underarten som er meint når ein bruker namnet engmarihand. Ein har tidlegare rekna med ein underart blodmarihand (Dactylorhiza incarnata ssp. cruenta), men i den 8. utgåva av Norsk flora er denne rekna som ein type av grasmarihand, og blodmarihand står no i Artsdatabanken som varieteten D. incarnata var. cruenta.
Underartane i Noreg er:
I Norden finn vi elles:
Det finst fleire underartar på Dei britiske øyane, men utbreiinga av dei ulike underartane er ikkje fullt ut klarlagd:
I Latvia er grasmarihand rekna som eigen art ved sidan av blodmarihand, medan voksmarihand er rekna som underart. I Litauen er alle desse tre plasserte på artsnivå, og der er grasmarihand førd opp med underartane D. incarnata ssp. incarnata, D. incarnata ssp. serotina og D. incarnata ssp. haematodes. I Estland er dei to siste, saman med fleire andre, rekna som varietetar av underarten grasmarihand.
I Field Guide to the Orchids of Europe and the Mediterranean (2019) har ein gått heilt bort frå å definere underartar for denne arten. I tillegg til å rekne blodmarihand og voksmarihand som varietetar, er òg ssp. coccinea og ssp. lobelii slått saman og gitt status som varieteten D. incarnata var dunensis. I Plants of the World Onlline held ein framleis fast ved alle desse som underartar.
Utbreiing
Arten finst òg i Sverige (status LC, svensk namn ängsnycklar), i Danmark (LC, dansk namn kødfarvet gøgeurt) og i Finland (NT, finsk namn punakämmekkä).
Undine South Harbour
Undine South Harbour er ei bukt mellom Ducloz Head og Leon Head langs sørkysten av Sør-Georgia. Namnet vart truleg gjeve av Den tyske antarktisekspedisjonen under Wilhelm Filchner, 1911-12.
Skalle
Skalle (frå norrønt skalli, ordet er i slekt med «skål») kan visa til:
Beardmorebreen
Beardmorebreen i Antarktis er ein av dei største dalbreane i verda med ei lengd på 200 km og ei breidde på 40 km. Han fell kring 2200 meter frå Det antarktiske platået til Rossisen og grensar til Commonwealth Range i Dronning Maudfjella på austsida og Queen Alexandra Range i Dei sentrale transantarktiske fjella i vest.
Isbreen er ein av hovudrutene gjennom Dei transantarktiske fjella til det store polplatået på andre sida, og var ei av dei tidlege rutene til Sørpolen trass i den bratte hellinga.
Isbreen vart oppdaga og klatra av Ernest Shackleton under Nimrod-ekspedisjonen i 1908. Sjølv om Shackleton måtte snu før han nådde Sørpolen, viste han at det var mogeleg å nå polen denne vegen, og vart den første som sette fot på polplatået. I 1911–1912 drog Robert Falcon Scott og lagmedlemmane frå Terra Nova-ekspedisjonen opp Beardmorebreen og nådde Sørpolen. Dei kom derimot ein månad for etter Roald Amundsen og gruppa hans, som hadde vald å gå opp den tidlegare ukjende Axel Heibergbreen.
Beardmorebreen vart namngjeven av Shackleton etter sir William Beardmore, ein skotsk industrileiar og ekspedisjonssponsor fødd i 1856.
Henri Le Fauconnier
Henri Le Fauconnier var ein fransk kunstnar kjent for å ha vore blant pionerane innan  fauvismen og kubismen.
Liv
Le Fauconnier var fødd i Hesdin i departementet Pas-de-Calais i Frankrike. Han flytta frå heimtraktene i det nordlege Frankrike til Paris i 1901 for å lesa jura. Etter ei tid endra han studieretning og byrja å studera målekunst, først ved Jean-Paul Laurens sitt atelier og så blant anna ved Académie Julian. Han deltok ved den kjende Salon des indépendants i 1904. Dei tidlege verka hans er fauvistiske, påverka av gruppa Les Nabis og Matisse.
Santiago Cañizares
José Santiago Cañizares Ruiz er ein spansk tidlegare fotballspelar frå Madrid. Han var målvakt på Valencia CF frå 1998 til 2007, ein klubb som i 2004 sigra i UEFA-cupen.
Henri Le Fauconnier
Liv
Ved Salon d'automne i 1909 stilte Le Fauconnier ut ved sida av Constantin Brâncuși, Jean Metzinger og Fernand Léger. Ved Salon des indépendants i 1911 forårsaka Le Fauconnier og hans kollegaer Fernand Léger, Robert og Sonia Delaunay, Jean Metzinger og Albert Gleizes skandale med dei kubistiske måleria sine. I 1912 stilte Le Fauconnier ut det enorme Les Montagnards attaqués par des ours ('Fjellfolka angringe av bjørnar') i Salon d'automne.
Santiago Cañizares
Klubbspel
Cañizares gjorte teneste i Celta Vigo frå 1922 til -94. Dei neste fire åra var han Real Madrid-spelar, utan han makta spele seg til fast plass på førstelaget. I 1998 fekk han kontrakt med Valencia CF og vakta målet for laget fram til 2007. Med Valencia deltok han i to tapte meisterligafinalar, 2000 og 2001. Både i 2002 og 2004 var han med å sikre laget ligameister-tittelen i Spania. Våren 2004 vann han også UEFA-cupen då Valencia slo Olympique Marseille 2-0 i finalen i Göteborg.
Henri Le Fauconnier
Liv
Åra rundt 1910 underviste Le Fauconnier ved Académie de la Palette i Paris og hadde blant anna svenskane Vera Nilsson, Agnes Cleve og John Jon-And som elevar. Ein annan kjend elev var den russiske Vera Mukhina.
Santiago Cañizares
Landslagsspel
Cañizares var målvakt for Spania-laget som vann gull under Sommar-OL 1992 i Barcelona.
Sah-distriktet
Sah-distriktet er eit distrikt i Hadhramaut guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 24 146 menneske.
Henri Le Fauconnier
Liv
Henri Le Fauconnier døydde av hjarteslag i 1946, og blei gravlagd i Grosrouvre.
Dechiffrering
Dechiffrering (av de- og chiffer), tyding av sifferskrift ved hjelp av ein lykel det vil seie å dekryptere; tolke noko som er uklart. Dechiffrere (frå fransk dechiffrere) tyder opphavleg å lesa eller tyda chifferskrift (det vil seia kryptert tekst), men brukast i våre dagar meir til å forklara noko som er utydelig eller dunkelt.
Historie
Den historisk mest interessante delen av kryptografi er kryptering, som består i å prøve å gjere ei melding uleseleg for andre enn dei som er meint å motta ho. Moderne kryptografi omfattar òg teknikkar for å kunne verifisera at ei melding ikkje har vorte endra sidan ho vart send, eller at ho har vorte sendt av ein autorisert sendar; dette brukast mellom anna i system som elektronisk signatur og digitale pengar.
Alfred Schütz
Alfred Schütz eller Schutz/Schuetz (i USA) var ein austerriksk-amerikansk jurist og sosialøkonom, men arbeidde òg som sosialfilosof og sosiolog. Schütz vart tidleg inspirert av Ludwig van Mises, Henri Bergson,  Max Weber og Edmund Husserl og skreiv i 1932 avhandlinga «Den meiningsmetta oppbygginga av det sosiale livet» (ty. Der Sinnhafte Aufbau der sozialen Welt, sjå bibliografi). Husserl ønskte han som assistent ved Universitetet i Freiburg i Tyskland, men Schütz takka nei av familiære grunnar. Schütz hadde jødisk bakgrunn og flykta til Paris med heile familien og seinare til USA like før Den andre verdskrigen på grunn av jødeforfølginga i Austerrike etter Hitler-Tysklands overtaking (ty. Anschluss). Han arbeidde som rådgjevar i ulike bankar i Austerrike, Frankrike og USA før han gjekk over til ei professorstilling ved The New School for Social Research i New York dei siste åra av livet sitt (på full tid frå 1952). Under krigen hjelpte han andre flyktningar over til USA, mellom anna Hannah Arendt. Han var òg rådgjevar for den amerikanske regjeringa om banksystemet i Tyskland, noko som vart viktig for å byggje opp Tyskland etter krigen (jf. Barber).
Arbeid og verk
Som Husserl skreiv Schütz mykje, men publiserte lite. Han var «bankmann om dagen og filosof om natta» som Husserl sa om han. Først etter at han var død, vart mykje av det han skreiv gjeve ut, det viktigaste kanskje «Livsverdstrukturane» (ty. Die Strukturen der Lebenswelt) i to bind som vart redigert og fullført av Thomas Luckmann. Samla verk er gjeve ut på engelsk og tysk. Det meste var originalt skrive på tysk, i USA ein god del originalt på engelsk.
Generelt kan ein seie at Schütz arbeidde med fenomenologi og fenomenologisk orientert sosialfilosofi og er ein av grunnleggjarane av kunnskaps- eller vitenssosiologien. Han skreiv om ei rad emne innanfor sosial- og humanvitskapane: sosialøkonomi, vitskapsteori, musikksosiologi og litteratursosiologi. Schütz såg samanhengar mellom verka åt Franz Brentano (1838–1917), Edmund Husserl (1859-1938), Max Weber (1864–1920) og amerikansk pragmatisme, særleg William James (1842-1910), Georg H. Mead (1863–1931), John Dewey (1859–1952) og William I. Thomas (1863-1947). Enkelt sagt kan ein seie at han på ein original måte kombinerte Husserls fenomenologiske tenking først med sosiologien åt Weber og seinare med den amerikanske pragmatiske filosofien, særleg Dewey.
Den fenomenologiske sosiologien til Schütz er følgt opp av mellom andre Peter Berger og Thomas Luckmann, jf. boka «The Social Construction of Reality» (1966) og i Tyskland, særleg av Luckmann ved Universitetet i Konstanz og seinare av studentane hans igjen (Srubar, Endress, Knoblauch, Schnettler o.a.). Berger og Luckmann har også ført teoriane frå Schütz vidare i religionssosiologisk retning. Religionsteoriane åt Schütz er særleg vidareutvikla av Luckmann i boka Den usynlige religionen (Die unsichtbare Religion, 1991, norsk omsetjing 2004). Av amerikanske filosofar som har arbeidd med Schütz er særleg Maurice Natanson og Lester Embree, desse var òg studentar ved The New School. Sosiologiske retningar (mikrointeraksjonisme) som etnometodologi og symbolsk interaksjonisme fører òg mykje av tankegodset sitt attende til Schütz. Fritz Machlup, opphavet til dem økomomiske teorien om kunnskapssamfunnet og informasjonssamfunnet, var nær ven av Schütz. Machlup sa at kjernen i desse teoriane hans går attende til idear utvikla på bakgrunn av teoriane frå Schütz (jf. Barber, s. 101).
Schütz korresponderte mykje med andre forskarar. Ei livslang brevveksling med Eric Voegelin vart publisert i 2010. I USA gjekk Schütz inn i eit privat ordskifte med sosiologen Talcott Parsons (1902–1979), for Parsons sa òg at han bygde på Webers forståande sosiologi, men dei to tenkte på ulike måtar om dette. Dei skjønte begge snøgt at dei var grunnleggjande usamde om forståinga av samfunnet som struktur og system, teoriar som førte Parsons over i det som vart kalla strukturfunksjonalismen. Brevvekslinga mellom dei er redigert og gjeven ut (jf. bibliografien, Sprondel). Schütz meinte m.a. at ein ikkje kunne, som han meinte Parsons gjorde, sjå heilt bort frå subjektiv oppfatning i studiet av samfunnet, for samfunnet utviklar seg i ein vekselverknad mellom det vi kan kalle subjektive, objektive og intersubjektive element. Ingen av desse kan ein abstrahere bort utan å misse vesentlege element. Teoriane om det subjektive i denne samanhengen er tufta på idear om generell subjektivitet, ikkje individuell smak. Den tyske sosiologen Jürgen Habermas, som hadde studert ved New School, skreiv òg at han fekk vesentlege impulsar frå teoriane åt Schütz om livsverda (ty. Die Lebenswelt, eng. The Life World / Lifeworld). Uttrykket kjem frå Husserl (frå tida rundt 1900) om verda åt den naturlege innstillinga til livet (der ein høyrer songar, ikkje lydbølgjer o.l.). All kunnskap, òg den vitskaplege, kan i siste instans førast attende til livsverdskunnskapen og kvardagskunnskap. Dette fører til ein variant av metodologisk individualisme i sosiologien.
I tillegg til «Den meiningsmetta oppbygginga av den sosiale verda» og «Livsverdstrukturane», er det av arbeida åt Schütz verd å merkje seg nokre originale essay:
Han er òg kjend for ei rad sosialvitskaplege teoriar:
Verk av Schütz
Schütz-arkiv: http://www.waseda.jp/Schutz/AlfredEng.htm
Top Topham
Anthony «Top» Topham er ein engelsk musikar og kunstnar. Han er mest kjend som ein bluesgitarist som var den første sologitaristen i The Yardbirds. Topham slutta i bandet då dei vart profesjonelle, sidan han berre var 15 år gammal på den tida, og vart erstatta av Eric Clapton, den første av tre sologitaristar i Yardbirds som vart særs kjende musikarar. Dei to andre var Jeff Beck og Jimmy Page).
Vestre Moland prestegard
Vestre Moland prestegard ligg nordvest for Vestre Moland kyrkje i Lillesand kommune.
Wilson Harbour
Wilson Harbour er ei bukt mellom Kade Point og Cape Demidov langs sørkysten av Sør-Georgia. Denne kysten vart grovt kartlagd av ein russisk ekspedisjon under Bellingshausen i 1819. Wilson Harbour fekk namnet sitt kring 1912, truleg etter J. Innes Wilson, som skisserte delar av dei indre områda på øya på denne tida.
Vestre Moland prestegard
Forpaktarbustaden er opphaveleg oppført på 1600-talet, men ombygd i 1770, 1881–82 og 1925. Stabburet er frå 1830. Begge desse er freda saman med ein jordkjellar frå 1831. Elles er hovudbygningen frå 1714, og det finst eit stolpehus frå 1830 og eit vognskjul som vart oppført i 1850, men ombygd i 1993.
Prestegarden er seld av Opplysningsvesenets fond.
Selburosa
Selburosa, selburose eller selbumønster er eit ornament forma som ei stjerne eller rosett med åtte spisse blad. Ho har som tradisjonelt vore brukt i mønster på strikkeplagg frå Selbu i Trøndelag. Selburoser finst i ulike former, mønsterkombinasjonar og fargar, men oftast som svarte figurar på kvit botn. Plagg med med dette rosemønsteret kan kallast selbuvottar, selbugenser, selbustrømper, selbustrikk og så vidare.
Selburosa er truleg det meste brukte strikkemønstret i Noreg. Mønsteret er òg brukt utanfor grensene til landet som symbol på Noreg og norsk folkekunst. Selburose kan i engelsk strikketerminologi òg bli kalla Selbu star og Norwegian star.
Aldebaran
Aldebaran (α Tau, α Tauri, Alfa Tauri) er ei oransje kjempestjerne som ligg 65 lysår borte frå jorda i stjernebiletet Tyren. Med ein tilsynelatande storleik på 0,87 er ho ei av dei klåraste stjernene i stjernebilete og på nattehimmelen. Namnet Aldebaran er arabisk og tyder «følgjaren», truleg fordi ho verkar å følgje Pleiadane eller Sjustjerna.
Selburosa
Historikk
Medan kvernsteinproduksjon lenge hadde vore viktigaste næringsveg i Selbu, blei kvernsteinar erstatta av valsemøller frå slutten av 1800-talet, og ein byrja leita etter nye måtar å få inntekter på. Marit Guldsetbrua Emstad (fødd 1841) frå Selbu skal ha vore den første som leverte vottar med selburoser til Husfliden i Trondheim, i 1897. Ho kan ha henta inspirasjon frå eldre strikkeoppskrifter, treskurd og annan husflid. Liknande mønster finst òg i gamle mønsterbøker frå Italia, Frankrike, Sveits og Tyskland på 1500-1700-talet.
Aldebaran
Stjerna er lett å finne på nattehimmelen. Om ein følgjer dei tre stjernene i Orions belte frå venstre til høgre (på den nordlege halvkula), så er Aldebaran den første klåre stjerna om ein følgjer denne linja.
Selburosa
Historikk
Selbu husflidsentral blei skipa i i 1934, og etter eit par år blei det laga 90 000 par selbuvottar. Tre fjerdedelar av produksjonen blei eksportert. I tillegg til selburosa kunne selbuvottane ha bilde av personar, dyr og plantar.
«Admiral Kuznetsov»
«Admiral Kuznetsov» er eit russisk hangarskip som opphavleg vart bygd for sovjetmarinen. Framleis i 2017 var det flaggskipet i den russiske marinen. Det skal komma ut frå verftsopphald i 2024.
Selburosa
Bruk som symbol
Kommunevåpenet for Selbu kommune viser tre selburoser, definert som 24 spisse, svarte spissruter samla i tre rosettar, to over ein mot sølvbakgrunn. Den stiliserte blomen symboliserer den sentrale rolla til selbustrikken i kulturarven på staden. Våpenet vart godkjent i 1991.
«Admiral Kuznetsov»
Rolle
Sjølv om skipet har nemninga hangarskip, så inneber det russiske klassenamnet andre roller for skipet enn til dømes Royal Navy eller US Navy sine hangarskip. Det er m.a. utstyrt med 12 kryssarmissil, og er eigentleg ei blanding av hangarskip og kryssar. Russarane er opne om dette og brukar omgrepet tyazholij avianesushchij kreyser (TAKR eller TAVKR) – tung flyberande kryssar – berekna på å forsvara og støtte strategiske missilubåtar, overflateskip og missilberande marinefly i den russiske flåten. Skipet er òg vesentleg mindre enn dagens amerikanske hangarskip.
Russland hevdar at rolla ikkje bryt med Montreux-konvensjonen som handlar om passering av det strategiske Bosporossundet mellom Middelhavet og Svartehavet. Det er endå ikkje berre eit politisk grep, då sovjetmarinen brukte hangarskipa sina på annan måte enn vestlege konsept tilseier.
Utrusting
«Admiral Kuznetsov» sine viktigaste fly er multirolle Su-33. Dette kan brukast til å oppnå luftherredøme, forsvara flåten og gje luftstøtte. Det kan òg verta brukt til maritim patruljering og mineleiting. Det vert supplert av toseteren Su-33UB, som òg vert brukt til trening saman med Su-25UTG. Skipet ber òg helikopteret Kamov Ka-27 for ubåtjakt og transportoppdrag.
For at konvensjonelle fly skal kunna ta av, så har «Admiral Kuznetsov» ei hopprampe på baugen. Ved take-off akselerer flyet mot rampen med etterbrennarar. Ein høgare vinkel vert oppnått enn ved bruk av flatt dekk og katapultar. Denne metoden er meir skånsam for pilotane, på grunn av lågare akselerasjon, men krev flytypar som kan fly i berre 120-140 km/t.
Selburosa
Bruk som symbol
Då StatoilHydro endra namn til Statoil i 2009, presenterte selskapet ein ny logo for konsernet, ei lilla sekstakka stjerne med form som minna sterkt om selburosa brukt av Husfliden.
«Admiral Kuznetsov»
Utrusting
Kryssar-rollen vert oppnådd ved at «Admiral Kuznetsov» ber 12 overflate-til-overflate-missil av typen SS-N-19 Shipwreck.
Historie
«Admiral Flota Sovetskogo Sojuza Kuznetsov» vart bygd ved verftet Nikolajev sør i Mykolajiv i Ukraina. Skipet vart sjøsett i 1985 og vart operativt i 1995. Ein offisiell seremoni for å markera byggestarten vart gjort 1. september 1982, men kjølen vart først lagd i 1983. Fartøyet vart først kalla «Riga», frå oktober 1982 «Leonid Bresjnev» og frå august 1987 «Tblisi». Til slutt fekk det namnet «Admiral Flota Sovetskogo Sojuza Kuznetsov». Skipet var 71 % ferdigstilt sommaren 1989. I november 1989 segla det ut på sjøprøvar. I desember 1991 segla det frå Svartehavet for å slutta seg til Nordflåten. Først i 1993 vart de sett opp med fly.
«Kuznetsov» gjorde eit kort treningstokt i Middelhavet tidleg i 1996. Mot slutten av 1997 vart det lagt opp ved eit av verfta til Nordflåten for å venta på reparasjonar. Desse arbeida vart avbrotne etter berre 20 % ferdigstilling. Overhalinga vart til slutt sluttført i juli 1998, og skipet vart reaktivert 3. november 1998. Skipet vart liggjande i hamn i omtrent to år før det vart sendt på tokt for å støtta rednings- og hevingoperasjonane i samband med «Kursk»-forliset i 2001. I 2003 og 2004 vart det sendt til sjøs for meir testing og inspeksjon. I oktober 2004 deltok det i ei øving med den russiske marinen i Atlanterhavet,, og igjen i 2005. og igjen i 2005. Under 2005-øvinga fall eit av skipet sitt Su-33 jagarfly i havet.
Det er venta at «Kuznetsov» vil verta verande i teneste fram til 2030.
I desember 2007 vart «Kuznetsov» mykje omtalt i norske media, då flåtegruppa passerte norsk farvatn og hadde flyøvingar i nærleiken av norske oljeinstallasjonar.
Zlatko Jankov
Zlatko Jankov er ein bulgarsk pensjonert fotballspelar frå Burgas. Han spelte på defensiv midtbane. Han representerte mange innan- og utanlandske lag på klubbnivå, mellom anna Naftex Burgas, Levski Sofia, Real Valladolid og Beşiktaş. For landslaget rakk han å spele 80 landskampar. Han var ein del av laget som sensasjonelt nådde semifinalen under VM i USA i 1994 og han deltok òg i EM i 1996 og i VM i 1998.
Whataburger
Whataburger er ei snøggmatkjede frå USA, skipa i Corpus Christi i Texas i 1950. Kjeda har kring 34 000 tilsette og har hovudkontor i San Antonio.
Trømborg kyrkje
Kyrkja vart teikna av Hjalmar Welhaven og vigsla i 1878. Seinare vart ho restaurert i 1954–55 etter planar av Mons Løvfald. Då vart det sett inn glasmåleri av Borgar Hauglid.
Hustad kyrkje i Fræna
Hustad kyrkje er ei einskipa langkyrkje på Hustad i Hustadvika kommune i Møre og Romsdal fylke. Kyrkja er frå 1875 og bygd i treverk. Ho har kring 350 sitjeplassar. Arkitekt for kyrkja var Jacob Wilhelm Nordan og ho er reist av byggmeister Jacob Digre.
Det er kyrkjegard ved kyrkja.
Kyrkja som står no er den tredje kyrkja på Hustad. Den første var ei stavkyrkje som brann ned i 1718. Om ho stod på same plassen som no veit ein ikkje. Soknet var utan kyrkje i 20 år før det fekk ny. Den nye kyrkja vart bygd i 1738 av tømmer, var raudmåla og hadde krossform. Denne kyrkja stod omtrent på same plassen som kyrkja i dag og vart riven for å gje plass til den nye.
Sahar-distriktet
Sahar-distriktet er eit distrikt i Sa'dah guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 133 060 menneske.
Sahar-distriktet er eit av dei hardast råka av den jemenittiske borgarkrigen.
Hagejordbær
Hagejordbær eller til dagleg berre jordbær (Fragaria × ananassa) er ein hybridplante i jordbærslekta, kjend for sine søte, saftige og hovudsakleg raude bær.
Jordbær i Noreg
Tidleg på 1900-talet var Seierherren ein mykje nytta sort. Like etter krigen dominerte Abundance den norske marknaden. I 1958 kom den tyske sorten Senga Sengana og i 1965 kom den danske sorten Zephyr. Senga Sengana kom til å dominere marknaden frå 1970-talet til midten av 90-talet med 85 prosent av marknaden. I dag (2005) er det sorten Corona som vert dyrka mest (65 prosent av marknaden), medan Senga Sengana står for berre 13 prosent og for det meste vert dyrka for næringsmiddelindustrien. Sortane Zephyr og Bounty utgjer 8 og 7 prosent, respektive. Andre sortar i Noreg er Glima og Jonsok. I 2005 tok ein òg til å dyrka den nye sorten Polka.
Christian O'Sullivan
Christian O'Sullivan er ein norsk handballspelar frå Oslo som vann sølv med Noreg under Handball-VM 2017 i Frankrike. Sidan 2016 spelar han på den tyske handballklubben SC Magdeburg. Tidlegare var han aktiv i Bækkelaget SK fram til 2014 og der etter i svenske Kristianstad 2014-16. O'Sullivan er midtre rykkromspelar og har pr 1.11.2017 delteke i 79 landskampar med Noreg og skåra 107 mål.
Hjerneskalle
Hjerneskallen, hjernekassen eller nevrokraniet (lat. neurocranium) er den delen av hovudskallen som omgjev hjernen. Han er samansett av eit skålforma skalletak (calvaria eller kalotten), som er utgjord av dei øvre delane av pannebeinet, bakhovudbeinet og issebeina. Den skil seg frå skallebasis, og andletsskjelettet, som er den delen av hovudskalen som utgjer andletet.
Dei åtte knoklane som utgjer hjerneskallen er:
Anar fylke
Anar fylke (persisk شهرستان انار) er eit fylke i Kerman-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Anar. Det vart utskild frå Rafsanjan fylke i 2009. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 31 554. Fylket har eitt distrikt (bakhsh): Sentral-distriktet. Fylket har dei to byane Anar og Aminshahr.