cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Finn Westbye
Den initielt banjo-spelande Westby spelte tidleg med Cirkus Verdensteater, før han vart med som fiolinist i eit tidleg jazzband (1924). Seinare spelte han gitar i Kabaorkesteret leia av Willie Vieth, i Funny Boys (1933-39), Freddy Valier og Robert Normann's eigen kvartett String Swing (1938-39). Westbye trakterte tidvis òg saksofon i orkester leia av Øyvind Bergh (Bristol-orkestret 1939-43), Cecil Aagaard og Gunnar Sønstevold, i sitt eige orkester, og dessutan i Sy-We-La. I den seinare tida spelte han òg i Oddvar Nygaards kvartett og Per Borthen og Per Nyhaug's orkester, gjorde innspelingar med Karin Krog, og figurerte på fjernsyn utover 1980-talet.
Han var tilsett i Schlagerforlaget.
VM i friidrett 2022
Verdsmeisterskapen i friidrett 2022, den 18. i rekka, vart avvikla på Hayward Field i Eugene i Oregon i USA i tida frå 15. til 24. juli 2022. Gjennom meisterskapen vart det tevla i 49 øvingar, fordelt på 24 for menn og like mange for kvinner. I tillegge var det 4x400 meter stafett for blanda lag. Frå 192 deltakarland var påmeldt 1 900 utøvarar.
Russland og Belarus var stengt ute frå å delta grunna invasjonen av grannelandet Ukraina.
Rekordar
Sydney McLaughlin frå USA forbetra sin eigen verdsrekord på 400 meter hekk med 0,73 sekund til 50,68 sekund. I semifinalen på 100 meter hekk sette nigerianske Tobi Amusan ny verdsrekord med tida 12,12 sekund, i finalen sprang ho på 12,06 i for sterk medvind. Same dagen flytta Sveriges Armand Duplantis sin eigen verdsrekord i stavhopp med ein centimeter til 6,21 meter.
Handball-NM 1999/2000 for kvinner
Noregsmeisterskapen i handball 1999/2000 for kvinner vart vunne av Larvik Håndballklubb etter finalesiger 29 – 24 over Nordstrand Idrettsforening frå Oslo.
Findah
Findah er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Handball-NM 1999/2000 for kvinner
Finalen
Finalen vart avvikla i Oslo Spektrum laurdag 4. mars 2000 framfor 6 817 tilskodarar. Larvik tok kommandoen i fyrste omgang og leia 15-11 ved pause. Sigeren var aldri truga i den andre omgangen og ved sluttsignalet hadde Larvik fem fleire mål enn Nordstrand.
Larvik sin fremste målskårar var Lina Olsson Rosenberg med 7 nettkjenningar. Merete Møller skåra 6 mål, medan trioen Cathrine Haakestad, Kristine Duvholt og Heidi Flaatnes alle fann vegen til nettmauskane 4 gongar. Tonje Larsen og Birgitte Sættem skåra kvar sine 2 mål. Terese Pedersen og Lene Rantala var målvakter. Korkje Line Eftang, Annette Tveter eller Kari Mette Johansen kom på skåringslista.
VM i friidrett 2022
100 meter
Finale: 16. juli <br style="clear:both;">
200 m
Finale: 21. juli
Handball-NM 1999/2000 for kvinner
Finalen
Dommarane Andre Hansen og Øistein Pettersen straffa Larvik med tre 2-minuttutvisingar og Nordstrand med to.
Merete Møller
Merete Møller er ein dansk tidlegare handballspelar frå Sønderborg. Ho vart verdsmeister med Danmark i 1997 og seinare både noregsmeister og seriemeister med Larvik HK. Møller var spelstyrar (playmaker).
Møller var eit av Danmarks største handballtalent då ho i 1997 fekk plass i mannskapet som vann verdsmeisterskapen gjennom finalesiger over Noreg. I tida frå november 1997 til mars 2000 deltok ho i 37 landskampar og skåra 91 mål.
Periodane 1994-96 og 1997-99 var Møller aktiv i Randers HK. I den mellomliggjande 1996/97-sesongen spelte ho på Vorup BK. Sommaren 1999 skreiv ho kontrakt med Larvik HK. Møller var sentral då klubben vann både cupmeisterskapen og seriemeisterskapen i 1999/2000-sesongen. Stendige kneskader gjorde at ho spelte sin siste kamp vinteren 2001, ein sesong der Larvik forsvarte seriemeistertittelen. Før fylte 23 år la ho opp.
VM i friidrett 2022
400 m
Finale: 22. juli
800 m
Finale: 18. juli <br style="clear:both;">
1500 m
Finale: 19. juli
5 000 m
Finale: 18. juli <br style="clear:left" />
10 000 m
17. juli
Maraton
17. juli
110 meter hekk
Finale: 17. juli
400 m hekk
Finale: 19. juli <br style="clear:left" />
3 000 meter hinder
Finale: 18. juli
4 × 100 meter stafett
Finale: 23. juli
4 × 400 m stafett
Finale: 24. juli
20 km kappgang
15. juli
35 km kappgang
24. juli
GRAU
Hovuddirektoratet for missil og artilleri
VM i friidrett 2022
Høgdehopp
Finale: 18. juli
Lengdehopp
Finale: 16. juli
Tresteghopp
Finale: 23. juli
Kulestøyt
Finale: 17. juli
Diskoskast
Finale: 19. juli <br style="clear:left" />
Spydkast
Finale: 23. juli
Tikamp
23. og 24. juli
100 meter
Finale: 17. juli <br style="clear:left" />
200 m
Finale: 21. juli <br style="clear:both;">
400 m
Finale: 22. juli <br style="clear:both;">
800 m
Finale: 24. juli <br style="clear:both;">
1500 m
Finale: 18. juli <br style="clear:both;">
5 000 m
Finale: 23. juli <br style="clear:both;">
10 000 m
7. august <br style="clear:left" />>
Maraton
7. august <br style="clear:left" />>
Trond Nymark
Trond Nymark er ein norsk kappgjengar frå Bergen. Han representerer TIF Viking og er verdsmeister på 50 kilometer frå 2009.
VM i friidrett 2022
100 meter hekk
Finale: 24. juli <br style="clear:both;">
Trond Nymark
Det beste resultatet hans er frå VM i friidrett 2009. Her sette han ny norsk rekord med tida 3,41,16 på 50 kilometer og kom på andreplass, berre slegen av russaren Sergej Kirdjapkin. Over fem år seinare vart det kjend at Kirdjapkin var knipen i doping etter gransking av blodpasset hans og at han var diskvalifisert frå tevlinga. Nymark vart dermed verdsmeister frå Berlin-VM.
Trond Nymark har tidlegare delteke i sommar-OL 2004 i Aten, sommar-OL 2008 i Beijing, og deltok også for Noreg under sommar-OL 2012 i London.
Fughmah
Fughmah er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
VM i friidrett 2022
400 m hekk
Finale: 22. juli <br style="clear:both;">
3 000 meter hinder
Finale: 20. juli <br style="clear:both;">
4 × 100 meter stafett
Finale: 23. juli <br style="clear:both;">
4 × 400 m stafett
Finale: 24. juli <br style="clear:both;">
20 km kappgang
Finale: 6. august <br style="clear:left" />>
Høgdehopp
Finale: 19. juli <br style="clear:both;">
Stavhopp
Finale: 17. juli <br style="clear:both;">
Lengdehopp
Finale: 24. juli <br style="clear:both;">
Tresteghopp
Finale: 18. juli <br style="clear:both;">
Kulestøyt
Finale: 16. juli <br style="clear:both;">
Sleggjekast
Finale: 17. juli <br style="clear:both;">
Spydkast
Finale: 22. juli <br style="clear:both;">
Sjukamp
17. og 18. juli <br style="clear:both;">
Skjoldbule
Ein skjoldbule er ein bule av metall i midten av eit skjold. Dette er ofte det einaste som er att av skjoldet i vikinggravar etter nærare tusen år. Talet skjoldbular kan indikere kor mange skjold som er gravlagt.
The Hissing of Summer Lawns
The Hissing of Summer Lawns er det sjuande studioalbumet til den kanadiske visesongaren Joni Mitchell, gjeve ut i 1975.
Bakgrunn
Mitchell drog i studio tidleg i 1975 for å spele inn akustiske demoar av somme songar ho hadde skrive sidan Court and Spark-turneen. Nokre månadar seinare spelte ho inn versjonar av songane med bandet sitt. Den musikalske retninga hennar gjekk no i andre retningar enn både visesogn og pop, mot mindre strukturerte og meir jazz-aktige songar med større variasjon i instrumenta som vart brukt. På «The Jungle Line» skal Mitchell ha fått æra for å ha gjeve ut den første kommersielle songen med sampling, då han inneheld ei innspeling av afrikanske musikarar. Denne praksisen vart meir vanleg blant vestlege rockeartistar i 1980-åra. «In France They Kiss on Main Street» fortsette den svulstige popstilen frå Court and Spark, og songar som tittelsporet og «Edith and the Kingpin» var soger om dei mørkare sidene ved forstadslivet i Sør-California.
Songar
Det første sporet, «In France They Kiss on Main Street», er ein jazzrock-song om å vekse opp i ein liten by i rock & roll-æraen i 1950-åra. Songen kom ut på singel frå albumet og nådde 66. plassen på Billboard-lista. «The Jungle Line» sampler afrikanske trommeslagarar frå Burundi (kalla 'krigartrommer' i omslaget), over ein gitar, Moog synthesizer og vokal. Teksten hyllar arbeidet til den franske post-impresjonistiske målaren Henri Rousseau. Mitchell blandar detaljar frå verka hans med bilete frå det moderne bylivet, musikkindustrien og dopkulturen.
«Edith and the Kingpin» markerer eit steg inn i jazzen med ei soge om ein kjærasten til ein gangster som kjem til heimbyen hans. «Don't Interrupt the Sorrow» er ein akustisk gitar–basert song med ein medvitsstraum-tekst, som fokuserer på kvinner som står opp mot mannleg dominans og forkynner deira eigen eksistens som individ. «Shades of Scarlett Conquering» er eit orkester-basert stykke om ein moderne, ung kvinne, basert på livet hennar og sjølvbilete på stereotypar som Scarlett O'Hara-karakteren i Tatt av vinden.
Den andre sida byrjar med tittelsporet, «The Hissing of Summer Lawns», som omhandlar ei kvinne som vel å bli verande i eit ekteskap der ho vert behandla som ein del av porteføljen til ektemannen sin. «The Boho Dance» omhandlar korleis folk meiner at artistar forrår den kunstnariske integriteten sin for kommersiell suksess, med eit ironisk blikk på dei som sa dette om Mitchell sjølv og parallellar til Tom Wolfe-boka The Painted Word. «Harry's House/Centerpiece» omhandlar eit mislykka ektesmpak som døme på einsemda i det moderne livet sett til jazzstandarden «Centerpiece» av Harry «Sweets» Edison og Jon Hendricks. «Sweet Bird» er ein enklare, akustisk song i liknande stil som dei såkalla vedkjennande visesongane til Mitchell og omhandlar korleis ein med alderen mistar makta som ein ven utsjånad har. Teksten indikerer òg ein referanse til Tennessee Williams-skodespelet Sweet Bird of Youth. Det siste sporet er «Shadows and Light», som består av mange overdubbar av røysta hennar og ein ARP String Machine (omtalt som ARP-Farfisa på plateomslaget).
Det afrikanske temaet på «The Jungle Line» går att i plateomslaget med eit bilete av mørke folk som ber ein stor slange. Både mennene og slangen er lagt over eit bilete av forstaden Beverly Hills, og huset til Mitchell er markert i blått (eller grønt på somme utgåver).
Mottaking
Albumet fekk opphavleg dårleg omtale. I Rolling Stone skreiv Stephen Holden at tekstane på albumet var imponerande, men at musikken var mislykka. «Om The Hissing of Summer Lawns tilbyr viktig litteratur, er det sett til uviktig musikk. Fire medlemmar av Tom Scott sitt L.A. Express er med på Hissing, men den uinspirerte jazzrockstilen deira går fullstendig på tvers av den romantiske stilen til Mitchell. The Hissing of Summer Lawns er til sjuande og sist ei flott samling av popdikt med distraherande musikk til. Les det først. Så spel det.»
Men plata har fått betre omtale med åra. Skribenten Howard Sounes har kalla The Hissing of Summer Lawns eit meisterverk, «ei plate som står ved sidan av Blood on the Tracks». Prince, som var stor fan av Mitchell, hadde albumet som ein stor favoritt, og hylla det i fleire intervju.
I 1977 vart Mitchell nominert til Grammyprisen for beste kvinnelege popsong for albumet.
Matejtsje
Matejtsje (makedonsk Матејче; albansk Mateç) er ein landsby i kommunen Lipkovo i regionen Nordaust i Nord-Makedonia.
The Hissing of Summer Lawns
Mottaking
Det vart stemt fram til 217. plassen i den tredje utgåva av Colin Larkin-boka All Time Top 1000 Albums (2000). Albumet er òg inkludert i Robert Dimery-boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die.
Matejtsje
Busetnaden hadde 3 394 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002.
The Hissing of Summer Lawns
Mottaking
Rolling Stone rangerte albumet på 258. plassen på lista si over dei 500 beste albuma gjennom tidene som kom i 2020.
Hovuddirektoratet for missil og artilleri
Hovuddirektoratet for missil og artilleri i det russiske forsvarsdepartementet (russisk Glavnoye Raketno-Artilleriyskoye Upravleniye, forkorta GRAU)
Den viktigaste rolla til direktoratet er å skape ein GRAU-indeks til alle viktige våpen og alt viktig materiell i heile Russland. Ved hjelp av denne indeksen kan ein raskt finne fram til materiellbiten og få ei meining om kva det er.
Kiryat Ono
Kiryat Ono (hebraisk skrift קִרְיַת אוֹנוֹ) er ein by i Tel Aviv distrikt i Israel. Han ligg 11 km aust for Tel Aviv. Den moderne Kiryat Ono må ikkje forvekslast med den bibelske Ono. Den bibelske byen Ono (Første Krønikebok 8:12; Nehemja 6:2) har av fleire forskarar blitt identifisert som den arabiske landsbyen Kafr Ana, der Or Yehuda no ligg. Mot slutten av 2007 hadde han eit folketal på 31 000.
Historie
Ein busetnad kalla Kfar Ono vart grunnlagd i 1939. I 1950-åra vart det oppretta ein ma'abara (transittleir for nye immigrantar) i nærleiken. I 1954 vart busetnaden slått saman med andre nærliggande busetnader for å danne Kiryat Ono. Han fekk bystatus i 1992. Han byrja å vekse under det britiske styret av området, truleg fordi han låg nær militærområdet som i dag vert kalla Tel Hashomer British Base. Eit einsamt tre står på ei høgd over basen. Dette treet er blitt nytta som eit andeleg og kulturelt ikon for byen. Området kring treet var eigd som jordbruksland og driven av Aryeh Konikov. Då treet vart planta, verka det unikt for plasseringa si og Konikov stelte med det og vedlikeheldt landområdet kring det i mange år.
Venskapsbyar
Kiryat Ono er venskapsby med:
Johnston Heights
Johnston Heights er nokre snødekte høgder, 3220 moh, søraust i Otway Massif i Grosvenor Mountains i Antarktis. Dei vart kartlagde av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy, 1959–63, og ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter David P. Johnston, eit medlem av geolog-gruppa frå US Antarctic Research Program i området i 1967–68.
NSB type 68
NSB type 68 er eit elektrisk motorvognsett med tre vogner som tenestegjorde i Noregs Statsbanar mellom 1956 og 2001. Typen var rekna for mellomdistansetrafikk. Type 68 blei bygd i to seriar, der den fyrste A–serien med 21 sett blei levert mellom 1956–1958, medan B–serien på ni sett blei levert mellom 1960–1961. A-serien hadde faste seter, men i B-serien kunne seteputene i styre- og motorvogn bli trekt ut, slik at ein fekk ei slags nedlegging av setene, og midtvognene hadde vendbare og nedleggbare stolar.
Både motorvogn og styrevogn (BM og BFS) blei bygd av Norsk Elektrisk & Brown Boveri og Skabo, medan midtvogna (B) blei bygd både av Skabo og Strømmens Værksted. Hos NSB blei type 68 gradvis tatt ut av trafikk frå 1994 og heilt ut i 2001, kor tre sett blei overtatt av Ofotbanen AS for chartertrafikk på Ofotbanen.
Setta er baserte på lokaltoga av type 65, men fekk sterkare motorar og ein høgare toppfart: 100 km/h i staden for 70 km/h.
Nathanael West
Nathanael West var ein amerikansk forfattar, oppvaksen i New York City.
Romanane Miss Lonelyhearts (1933; norsk Frøken hjertesukk, 1965), om ein New York-journalist som redigerer ei «Klara Klok»-spalte, og The Day of the Locust (1939; filmatisert 1975), om ein kunstnar i Hollywood, er dei mest kjende verka hans. Saman med The Dream Life of Balso Snell (1931) og A Cool Million (1934), eit satirisk åtak på amerikansk materialisme, er dette den samla produksjonen til West.
No Man's Land av Billy Joel
«No Man's Land» er ein song av Billy Joel. Han vart gjeven ut som den tredje singelen frå albumet River of Dreams i 1993. Songen handlar om korleis byane veks, og dei negative effektane dette har på miljø og samfunn. Ein reknar med songen handlar spesifikt om Long Island, som Joel kjem frå. Songen vart første gongen framført på Late Show with David Letterman i august 1993.
Nathanael West
Han arbeidde òg som filmmanusforfattar i Hollywood. Sjølv om han etter han døydde er blitt rekna som ein av dei mest særprega forfattarane i mellomkrigstida, vart han ikkje lagt særleg merke til i samtida si.
No Man's Land av Billy Joel
Joel opna ofte konsertane i 1994 med «No Man's Land».
Répondez-moi
«Répondez-moi» er ein franskspråkleg popballade som vert framført av den sveitsiske songaren Gjon's Tears. Songen vart utgjeven 4. mars 2020 og er komponert av artisten sjølv, saman med Xavier Michel, Alizé Oswald og Jeroen Swinnen. «Répondez-moi» skulle ha vore det sveitsiske bidraget i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland. Songen vart vald gjennom ei lukka juryvurdering i regi av den sveitsiske kringkastaren SRG SSR. Men 18. mars 2020 avlyste EBU Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020.
Om songen
Melodien er komponert av den sveitsiske songaren Gjon Muharremaj, kjent under artistnamnet Gjon's Tears. Muharremaj har albansk bakgrunn; faren er kosovoalbaner, medan mora er frå den albanske hovudstaden Tirana. Muharremaj skreiv songen med Xavier Michel, Alizé Oswald og Jeroen Swinnen under ein sveitsisk låtskrivarleir, og det er han sjølv som framfører han.
Eurovision Song Contest
«Répondez-moi» var eitt av 515 bidrag som vart sendt inn til uttakinga til SRG SSR for å velje det sveitsiske bidraget til Eurovision Song Contest 2020. Gjon's Tears og songen vart vald av to juryar: ein publikumsjury på 100 personar og ein internasjonal jury beståande av 20 musikkekspertar. Songen vart offentleggjort av kringkastaren 4. mars 2020.
Songen var eit av 18 bidrag i semifinale 2 som skulle ha vore arrangert i Rotterdam Ahoy i Nederland torsdag 14. mai. «Répondez-moi» var det fyrste franskspråklege bidraget til Sveits i Eurovision Song Contest på ti år – etter at Michael von der Heide song «Il pleut de l'or» i 2010. Men på grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 vedtok EBU å avlyse Eurovision Song Contest for å hindra spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgende sjukdomen COVID-19. Songen fekk dimed aldri delteke i tevlinga.
Zheravnabreen
Zheravnabreen (Lednik Zheravna) er ein isbre på Greenwich Island i Antarktis. Isbreen grensar til Razgrad Peak i vest, Ilinden Peak og Momchil Peak i nord, og Viskyar Ridge i aust og strekkjer seg 2 km i aust-vest, og 1,8 km frå nord til sør. Han flyt sørover ut i McFarlane Strait mellom Ephraim Bluff og Sartorius Point.
Han er kalla opp etter busetnaden Zjeravna aust i Balkanfjella i Bulgaria.
Stortingsrepresentantar 1877-1879
Stortingsrepresentantar 1877-1879 er ei oversikt over representantane til Stortinget 1877-1879. Lista syner alle som vart valde til Stortinget. Totalt var det 111 representantar frå 43 valkrinsar; 74 representantar frå 18 landkrinsar (amt) og 37 representantar frå 25 bykrinsar.
Rebecca West
Cicely Isabel Fairfield, gift Andrews, var ein britisk journalist, kritikar, forfattar og feminist kjend under pseudonymet Rebecca West.
Rebecca West blei utnemnd til Commander of the British Empire i 1949 og Dame of the British Empire i 1959. Ho var ein aktiv skribent like til det siste, og opplevde at hennar feministiske romankarakterar vakte fornya interesse i 1970- og 1980-åra.
Ferry Doedens
Ferry Doedens er ein nederlandsk skodespelar og songar.
Sidan 2009 har han vore med i den nederlandske fjernsynsserien Goede tijden, slechte tijden. Der han har rolla som homofile Lucas Sanders. Han har og vore med i Idols.
Doeden er sjølv bifil.
Fuwah
Fuwah er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Otlja
Otlja (makedonsk Отља; albansk Hotël) er ein landsby i kommunen Lipkovo i regionen Nordaust i Nord-Makedonia.
Busetnaden hadde 3 148 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002.
Birjand fylke
Birjand fylke (persisk شهرستان بیرجند) er eit fylke i Sør-Khorasan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Birjand. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket (inkludert dei delane som seinare danna Khusf fylke) 221 756. Utanom delane som seinare vart fråskild var folketalet 196 834. Fylket har eitt distrikt (bakhsh): Sentral-distriktet. Fylket har éin by: Birjand.
Challengerdjupet
Challengerdjupet er den djupaste delen av verdshava, og ligg i Marianergropa i Stillehavet. Challengerdjupet har fått namn etter det britiske forskningsfartøyet HMS «Challenger», som utforska området i 1875. Det djupaste området vart då målt til 10 971 meter. Eit måleresultat som vart publisert i 2011 gav djupet som 10 994 ± 40 meter.
Phaedra
Phaedra er det femte studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, utgjeve 20. februar 1974 på Virgin Records. Det vart spelt inn i november 1973 i The Manor i Shipton-on-Cherwell i England.
Dette er det første Tangerine Dream-albumet med den no klassiske sekvensator-drivne stilen deira, som starta heile Berlin-skulen i elektronisk musikk.
Dette albumet markerte byrjinga på den internasjonale suksessen til gruppa og vart det første albumet som kom ut på Virgin Records i Storbritannia. Det selde meir enn hundretusen eksemplar der og nådde 15. plassen på den britiske albumlista, utan å verte spela på radio. Det selde til gullplate i sju land, men i heimlandet Tyskland selde det berre 6 000 eksemplar.
Bakgrunn og innspeling
Då Richard Branson i Virgin Records høyrde innspelingar som Edgar Froese og Christopher Franke hadde laga tidlegare på året i Skyline Studios i Berlin, tilbaud han gruppa ein femårskontrakt og ønskte å få dei til Storbritannia. Det vart kjøpt inn ein Moog synthesizer for forskotet og trioen drog til The Manor i Shipton-on-Cherwell i Oxfordshire vinteren 1973.
Heile albumet vart spelt inn på mindre enn seks veker, og den første innspelinga fann stad 20. november 1973. Noko av musikken vart spelt inn med hjelp av kona til Froese, Monique. I eit intervju med Mark J. Prendergast sa Froese:
Phaedra var det første albumet der mange ting måtte strukturerast. Årsaka var at me brukte Moog-sekvensatoren (alle drivande bassnotar) for første gongen. Berre det å stemme instrumentet tok fleire timar kvar dag, fordi på den tida var det ingen førehandsinnstillingar eller minne. Me arbeidde kvar dag frå kl. 1100 til kl. 0200 på natta. På den 11. dagen hadde me så vid fått seks minuttar med musikk på band. Alt som kunne gå teknisk sett gale gjorde det. Opptaksmaskinen gjekk sund, miksebordet slutta å virke og høgtalarane vart øydelagde av dei uvanleg låge frekvensane frå bassnotane. Etter 12 dagar var me heilt utslitne. Heldigvis, etter ein to dagar lang pause på landsbygda, fekk me eit gjennombrot og ein ny start. 'Mysterious Semblance' vart spelt inn 4. desember. Pete og Chris låg og sov etter ein lang dag med innspeling, så eg inviterte kona mi, Monique, i studio. Eg ringde til studiolydteknikaren og spelte det inn på eitt forsøk på ein Mellotron med doble klaver, medan Monique skrudde på knottane på eit phasing-apparat. På plata er dette stykket nøyaktig slik det vart spelt inn den dagen. Og denne praksisen fortsette me med for resten av innspelinga.
Innhald
Tittelsporet var opphavleg basert på ein improvisasjon som vart spelt inn i studio, og syner nokre av avgrensingane med det analoge utstyret dei nytta på denne tida. Etter kvart som utstyret vart varmt, vart somme av oscillatorane ustemde (dei var særs temperatursensitive), noko som gjorde at musikken vart endra mot slutten av stykket.
Tittelsporet og «Movements of a Visionary» nyttar seg av den analoge sekvensatoren på Moogen til Christopher Franke som erstatning for bassgitar. «Mysterious Semblance at the Strand of Nightmares» har ein solo av Edgar Froese på Mellotron som vert handsama med ein langsam, brusande filtereffekt. «Sequent C'» er eit kort stykke av Peter Baumann på fløyte med ekkoeffektar.
Plateomslaget er eit måleri av Froese.
Stil og mottaking
All Music Guide to Electronica skildrar albumet som ein milepåle for bandet og «eit av dei viktigaste, mest kunstnariske og mest spanande verka i historia til elektronisk musikk». Phaedra vert ofte omtalt som eit av dei beste albuma til Tangerine Dream, og finst i boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die. I spesialutgåva til Q og Mojo kalla Pink Floyd & The Story of Prog Rock, vart albumet sett på 38. plassen på lista «40 Cosmic Rock Albums».
I boka Ambient Century skreiv Mark J. Prendergast om tittelsporet: «Med ei lengd på over 17 minutt framkalla det kjensler av kosmos, om enorme soler som eksploderer, om store havrørsler, mytologiske land, kvervlar og straumar. Lag på lag med futuristiske lydar stabla oppå kvarandre til det heile når eit klimaks i eit interstellart tomrom.»
I populærkulturen
Tittelsporet og «Mysterious Semblance at the Strand of Nightmares» er begge med i den interaktive Netflix-filmen Black Mirror: Bandersnatch frå 2018. Hovudpersonen Stefan får ei liste med tilrådd musikk, med artistar som Edgar Froese, Tangerine Dream, Bauhaus og The Cure. Etter å ha bladd seg gjennom platene i ein platebutikk, vel Stefan Tangerine Dream-albumet Phaedra og Isao Tomita-albumet The Bermuda Triangle.
Djupvassfartøy
Djupvassfartøy (engelsk deep-submergence vehicle) er ein bemanna, sjølvdriven ubåt som kan operere på store djup. Oppgåva kan vere leiting etter skipsvrak, fly eller andre gjenstandar på havbotnen. Dei kan òg brukast til avlytting av sambandskablar eller øydelegging av desse. I krig kan dei òg installere minefelt eller sensorar som kan varsle om framande ubåtar.
Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1956
Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1956 for menn vart avvikla på Bislett stadion i Oslo 19. og 20. juli. Landskampen enda med svensk siger 116 – 95. Begge landa deltok med to utøvarar i kvar av enkeltøvingane.
Egil Danielsen forbetra den norske rekorden i spjutkast til 83,57 meter, fattige ni centimeter kortare enn verdsrekorden. Bjørn Nilsen tangerte noregsrekorden på 200 meter med tida 21,5 sekund, medan det norske mannskapet i 4 x 400 meter stafett sette landsrekord.
Djupvassfartøy
Det russiske djupvassfartøyet «ANPA»
Russland rapporterte i desember 2017 at dei heldt på å bygge er djupvassfartyg som skulle kunne dukka ned til 14000 meters djup.
Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1956
100 meter
<br style="clear:both;" />
400 m
<br style="clear:both;" />
Morris West
Morris L. West eller Morris Langlo West var ein australsk forfattar.
Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1956
800 m
<br style="clear:both;" />
Morris West
Han tenestegjorde i hæren under Stillehavskrigen, og var 1945–1954 leiar for eit av dei største radioreklamebyråa i Australia. Han lagde radio- og fjernsynsprogram, reportasjar og høyrespel.
Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1956
5 000 m
<br style="clear:both;" />
Morris West
I romanane handsama West alvorlege, ofte religiøse tema og politiske hendingar av global tyding. Fleire er blitt filmatisert, og nokre omarbeidde han sjølv til skodespel.
Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1956
110 meter hekk
<br style="clear:both;" />
Morris West
Bibliografi
West skreiv fleire populære romanar, mellom andre:
Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1956
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
4 × 100 meter stafett
<br style="clear:both;" />
200 meter
<br style="clear:both;" />
1500 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
Stavhopp
<br style="clear:both;" />
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
Kjelder
https://www.nb.no/items/f4923c52af6381dc38ebdb01dc3fac32?page=5&searchText=%22egil%20danielsen%22 Arbeiderbladet 21. juli 1956]
Mount Johnstone
Mount Johnstone er eit fjell, 1230 moh, som ligg ved austsida av Liv-breen, kring 2,5 nautiske mil sørvest for Mount Blood i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter C. Raymond Johnstone, ein logistikkoffiser i US Antarctic Research Program ved McMurdo-basen vinteren 1965.
Raynor Arkenbout
Raynor Joshua Arkenbout er ein nederlandsk skodespelar.
Sidan 2010 har vore med i den nederlandske fjernsynsserien Goede tijden, slechte tijden. Der har han rolla som Edwin Bouwhuis.
Karoline Næss
Karoline Næss er ein norsk handballspelar frå Oslo. Ho speler no venstreback for Stabæk Håndball, men ho har tidlegare spelt for ulike klubbar i Oslo.
Våren 2011 debuterte Karoline Næss for det norske kvinnelandslaget i handball med to kampar mot Russland. Ho skåra to mål i kvar kamp. I tillegg har ho spelt sju landskampar for ulike ungdomslandslag.
Under sommar-OL 2012 i London vart ho vald ut som reserve for det norske kvinnelandslaget. Ho var med på heile oppkøyringa til OL og deltok også nokre dagar i London under OL grunna skadar i troppen.
István Örkeny
István Örkény var ein ungarsk forfattar som har skrive romanar og noveller kjenneteikna av samfunnssatire, groteskeri og svart humor.
Den første novellesamlinga til Örkény var Tengertánc (Havdans) frå 1941. Boka var ei samling groteske historier om fascismen. År 1956 gav han ut novellesamlingar om sine røynsler frå den andre verdskrigen. Boka Macskajáték (Kattelek) frå 1966 handlar om forhold mellom menneske og boka Tóték (Familien Tót) frå 1967 skildrar psykologien i fascismen. Romanen Rózsakiállítás (Roseutstillinga) frå 1977 uttrykker tankar om livet og døden gjennom døyande menneske sine groteske rollespel.
Dramaet Kattelek er oppført i Noreg.
Jones Peak
Jones Peak er ei stort sett isfritt fjell, 3670 moh, som ligg 8 km vest-nordvest for Mount Fisher ved toppen av DeGanahlbreen i Kronprins Olavfjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John M. Jones, prosjektleiar i Committee on Polar Research i National Academy of Sciences, 1957-1963.
Hess Mountains
Hess Mountains er ei fjellkjede på kring 1500 moh inst i Hiltonfjorden ved Black Coast i Antarktis, vest for Dietz Bluff. Fjella grensar i nord til Grueningbreen, i vest til Runcornbreen og i sør til Beaumontbreen. Fjella vart først fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service, 1940, og vart kartlagde av US Geological Survey frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1966–69. Dei vart kartlagd av British Antarctic Survey, 1972–73. I samband med at fleire namn i området er kalla opp etter forskarar på kontinentaldrift, vart det namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names, 1978, etter den amerikanske Harry H. Hess, geologiprofessor ved Princeton University, 1948–69.
Lojane
Lojane (makedonsk Лојане; albansk Llojan) er ein landsby i kommunen Lipkovo i regionen Nordaust i Nord-Makedonia.
Busetnaden hadde 2 682 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002.
OGAE Second Chance Contest
OGAE Second Chance Contest (OGAE SCC) er ei videotevling som vert organisert av underavdelingane til Organisation Générale des Amateurs de l'Eurovision, den internasjonale fanklubben til Eurovision Song Contest.
Kvart land kan delta med ein av songane som ikkje vann den nasjonale finalen i Eurovision Song Contest.
Stefan Kuntz
Stefan Kuntz er ein tysk tidlegare fotballspelar frå Neunkirchen i Saarland som vart europameister med Tyskland i 1996. Angrepsspelaren var med vinne både ein cuppokal og ein ligameisterpokal med FC Kaiserslautern.
Landslagsspel
Fyrst 31 år gammal fekk Kuntz sin debut på det tyske landslaget, han skåra då det andre målet i ein landskamp mot USA i Palo Alto, ein kamp der Tyskland sigra 3-0. Han var med i VM-troppa 1994, ein meisterskap han måtte nøye seg med å vere innbytar i ein kamp. Under Fotball-EM 1996 i England var han med i alle kampane. I semifinalen mot vertslandet utlikna han til 1-1, noko som også var stillinga etter ekstraomgangane. Han skåra også på si straffe då Tyskland vann straffeskytinga. Kuntz spelte heile EM-finalen mot Tsjekkia, ein kamp som innbytaren Oliver Bierhoff avgjorde på «golden goal». Fram til oktober 1997 deltok Kuntz i 25 landskampar og skåra seks mål.
Hugh Masekela
Hugh Ramapolo Masekela var ein sørafrikansk trompetist, flygelhornist, kornettist, komponist og songar. Han er blitt skildra som «faren til sørafrikansk jazz.» Masekela var kjend for jazzkomposisjonane sine og for å skrive kjende anti-apartheid-songar, som «Soweto Blues» og «Bring Him Back Home». Han hadde òg ein hit på den amerikanske poplista i 1968 med ein versjon av «Grazing in the Grass».
Annabreen
Annabreen er ein isbre som flyt søraust mellom Rose Peak og Rea Peak og er ein sidebre til Poloniabreen/Polonia forlandsbre inst i King George Bay på King George Island. Han vart namngjeven av den polske antarktisekspedisjonen (PAE), 1981, etter Anna Tokarska, som var feltassistent i geologgruppa til PAE på King George Island, 1979–80, og kona til Antoni K. Tokarski.
Hutton Mountains
Hutton Mountains er ei fjellkjede søraust i Palmer Land i Antarktis, som i sørvest grensar til Johnstonbreen, i nordvest til Squiresbreen, i nord til Swannbreen, og i aust til Kellerfjorden. Fjella vart observerte og fotograferte frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48. Dei vart kartlagde av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961–67, og dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter James Hutton, ein skotsk geolog.
Boshruyeh fylke
Boshruyeh fylke (persisk شهرستان بشرویه) er eit fylke i Sør-Khorasan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Boshruyeh. Boshruyeh fylke var ein del av Ferdows fylke fram til november 2008. Innbyggjartalet i Boshruyeh fylke er kring 26 000, etter folketeljinga i 2016.
In the Still of the Night av Cole Porter
«In the Still of the Night» er ein popsong skriven av Cole Porter for MGM-filmen Rosalie sungen av Nelson Eddy og publisert i 1937.
To populære tidlege innspelingar vart gjort av Tommy Dorsey og Leo Reisman. Dorsey-versjonen gjekk 16. oktober 1937 inn på singellsita og nådde til slutt tredjeplassen. Reisman-versjonen gjekk inn på lista 25. desember 1937 og nådde niandeplassen.
Norsk versjon
Tola skreiv norsk tekst til melodien og kalla han «I den drømmende natt». Denne vart spelt inn av Haugers ensemble i Oslo 18. juni 1938 og gjeve ut på 78-plata Odeon 3501 AN 2900005.
B.J. Cole
Brian John Cole er ein engelsk pedalsteelgitarist. Han vart kjend tidleg i 1970-åra med bandet Cochise, og har spelt innan mange stilartar frå pop og rock til jazz og eksperimentell musikk.
Han spelte sida med Marc Bolan / T.Rex på albumet Zinc Alloy and the Hidden Riders of Tomorrow i 1974, samt med Elton John på albuma Tumbleweed Connection og Madman Across The Water, mellom anna på songane «Country Comfort» og «Tiny Dancer». Han har òg spelt i lag med R.E.M., Cat Stevens, Kevin Ayers, Billy Connolly, Richard Ashcroft, The Verve, Luke Vibert, Graham Coxon, Roger Waters, Juno Reactor, Rockin Dave Taylor, Depeche Mode, Doll by Doll, Devon Sproule, Björk, Chumbawamba, David Gilmour, Hanson, Ian Siegal, Jah Wobble, The Stranglers, Sting, Icebreaker og Brian Joseph Friel. Han spelar på David Gilmour-albumet On An Island frå 2006 og på The Moody Blues-albumet Long Distance Voyager frå 1981.
Diskografi
Solo
Med Luke Vibert
Med Pete Molinari
Ghuraf
Ghuraf er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
NM i alpine greiner 2002
Noregsmeisterskapen i alpine greiner 2002, hovudparten, vart avvikla i Hafjell-løypene i Øyer og i Kvitfjell-løypene i Ringebu Oppland fylke i tida frå 14. til 18. mars. Tevlingane i storslalåm fann stad i Ål i Buskerud laurdag 13. april.
Slalåm
Dato: 18. mars
Stad: Øyer
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
Stad: Ål
<br style="clear:both;" />
Vidlåm (Super-g)
Dato: 16. mars
Stad: Øyer
<br style="clear:both;" />
Utfor
Dato: 14. mars
Stad: Ringebu
<br style="clear:both;" />
Kombinasjon
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
Dato: 13. april
Utfor
Stad: Øyer
Hans Christian Grønn
Hans Christian Harboe Grønn var ein norsk jurist og stortingsmann frå Halden.
Grønn var son til ein innrulleringssjef i Fredrikshald. Sjølv vart han student i 1846 og cand.jur. i 1850. Frå 1851 var han advokatfullmektig i hovudstaden, dernest overretssakførar i 1856 og høgsterettsadvokat 1860. Periodien 1870-73 var han regjeringsadvokat i Noreg.
Grønn grunnla det advokatfirmaet som i dag, gjennom ei rekkje namnebyte og fusjonar, er Advokatfirmaet Thommessen.
Grønn døydde ugift i Kristiania i 1902.
Baranowskibreen
Baranowskibreen er ein isbre som flyt aust og ut i Admiralty Bay på King George Island, nordvest for Demay Point. Han vart namngjeven av den polske antarktisekspedisjonen etter Stanisław Baranowski (1935–78), ein polsk glasiolog som døydde på King George Island etter ei ulukke ved Henryk Arctowski-basen under ekspedisjonen i 1977–78.
Myklebustskipet
Myklebustskipet er eit gravfunn frå garden Myklebust på Norfjordeid i Stad kommune i Vestland. Funnet vart gjordt i Rundehogjen, den største av fem gravhaugar på garden. Det vart undersøkt av Anders Lorange i 1874.
Skipet hadde vorte brent i grava. Det vart ikkje funne trerestar, men ei mengd båtsaum. Plasseringa av saumane i grava viste omrisset av skipet, og brannrestane viste at skipet hadde vore minst 25 meter langt.
Utanom båtrestane vart det midt i grava funne 58 skjoldbular, og ei kopargryte som inneheld oske og beinrestar av ein mannsperson. Bronsekaret er av irsk opphav, og pryda med tre emaljerte mannsfigurar. Skipet har vorte bygd seint på 800- eller tidleg på 900-talet.
Rekonstruksjon
Ein tilnærma kopi av skipet vart bygd på Nordfjordeid i 2016-2019. Arbeidet vart utført av båtbyggjarar frå Bjørkedalen, med erfaring frå tidlegare vikingskipskopiar. Rekonstruksjon og teikningar vart utført av Saxe Bjørkedal. Materialen til skipet, som er bygd i fure, vart henta i Bjørkedalen. Det vart felt over 400 furetre for å skaffe byggetilfang. Ikkje alle desse furutrea var gode nok til å nyttast.
Treskjerar Rolf Taraldset frå Hornindal har skore drakehovudet og halen.
Mål på det rekonstruerte skipet
Skipet er utstilt på kunnskapssenteret Sagastad på Nordfjordeid.
Godert de Ginkell, 1. jarl av Athlone
'''Godert de Ginkell, 1. jarl av Athlone (nederlandsk Baron Godard van Reede''') var ein nederlandsk general i teneste for England under Vilhelm, prinsen av Oranien, som han følgde til England under den ærerike revolusjonen som avsette Jakob II.
Ginkel kjempa i den vilhelminske krigen i Irland der han kommanderte eit nederlandsk kavaleri i slaget ved Boyne. Då kongen vendte attende til England, vart general Ginkell øvstkommanderande for dei vilhelminske styrkane i Irland og han var medverkande til sigeren i slaget ved Aughrim, som meir eller mindre avgjorde krigen i Irland. Sidan Ginkell hadde utmerkt seg under krigen vart han gjort til 1. jarl av Athlone og baron av Aughrim av kongen.
Jarlen heldt fram i engelsk teneste og vart med kongen på kontinentet i 1693 der han kjempa i kringsetjinga av Namur i 1695 og slaget ved Neerwinden, og han assisterte i øydelegginga av det franske magasinet i Givet. I den spanske arvefølgjekrigen overtok Ginkell for prinsen av Nassau-Usingen i 1702 som feltmarskalk for den nederlandske hæren, under kommandoen til John Churchill, 1. hertugen av Marlborough, og som generalkaptein for dei engelsk-nederlandske styrkane.
Ginkell vart etterfølgd i 1703 av den eldste sonen sin, Frederik Christiaan van Reede, 2. jarl av Athlone (1668–1719), som utmerkte seg under Vilhelm III og dronning Anne.
Etter at den 10. jarlen av Athlone døydde utan born i 1844, forsvann tittelen.
The Look of Love
«The Look of Love» er ein song komponert av Burt Bacharach med tekst av Hal David og mellom anna sungen av den engelske popsongaren Dusty Springfield. Han vart nytta i 1967 i James Bond-filmen Casino Royale. I 2008 vart songen innlemma i Grammy Hall of Fame. Han vart òg nominert til beste song Oscarprisen i 1968.
Låtskrivarar
Musikken vart komponert av Burt Bacharach og han var opphavleg meint som ein instrumental. Seinare skreiv Hal David tekst til songen og han vart publisert i 1967. I følgje Bacharach var melodien inspirert av å sjå Ursula Andress i ein tidleg versjon av filmen.
Tidlege innspelingar
Songen vart opphavleg spelt inn av Dusty Springfield for Casino Royale-soundtracket og vart nominert til ein Oscarprisen i 1968 og nådde Topp 40 i USA. Phil Ramone, som var lydteknikar på soundtracket, spelte inn songen på eiga hand frå resten av filmspora. Springfield spelte inn songen på ny same året i London, med ein hås saksofonsolo, og gav han ut som B-side til «Give Me Time». Claudine Longet spelte inn songen på albumet hennar frå 1967 med same namn. Lainie Kazan spelte òg inn «The Look of Love» (arrangert av Pat Williams) i 1967 for albumet Love is Lainie. Nina Simone spelte inn «The Look of Love» i 1967 på albumet hennar Silk & Soul. Sérgio Mendes sin hit-versjon på Sérgio Mendes & Brazil '66-albumet Look Around og nådde fjerdeplassen på poplista etter dei framførte songen på Oscarpris-utdelinga i mars 1968. Solovokalen på denne singelen vart gjort av Janis Hansen, ikkje Lani Hall, som var sjeldan med Brazil '66. Andy Williams gav ut ein versjon i 1967 på albumet hans, Love, Andy. Soulgruppa The Delfonics spelte òg inn songen i 1968 på albumet deira La La Means I Love You.
Seinare innspelingar
El Chicano spelte «The Look of Love» i 1970 på albumet Viva Tirado.
Dancing Days
«Dancing Days» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå albumet Houses of the Holy i 1973. Han vart spelt inn i Stargroves i 1972. Han var inspirert av ein indisk melodi Jimmy Page og Robert Plant høyrde då dei reiste til Bombay.
Siril Helljesen
Siril Helljesen er ein norsk dressurryttar. Ho tevlar for Follo Hestesportklubb og er busett på Vinterbro i Ås kommune.
Dancing Days
Songen vart den første frå albumet som vart gjeven ut for å bli spelt på radio av Atlantic Records. Han vart første gong spelt den 24. mars 1973 på BBC Radio One.
Siril Helljesen
Siril Helljesen har gått på rideskule og ridd for instruktør frå ho var i 12-årsalderen. Ho har gode resultat frå diverse dressurritt-tevlingar, og deltok for fyrste gong under sommar-OL 2012 i London saman med hesten «Dorina». Etter å ha fått underkjent ei øving då hesten vart skremt og fatta feil galopp, fekk ekvipasjen 69,985 på dressurprogrammet i kvalifiseringsrunden. Ekvipasjen var best av dei som vart slått ut, og berre 0,410 skilde dei frå å gå vidare i tevlinga. Dette var fyrste gong sidan 1956 at ein dressurryttar deltok for Noreg i olympiske leikar.
Dancing Days
Songen vart spela på konsertar lenge før albumet kom ut. Første gong var i Seattle den 19. juni 1972 der songen vart spela to gonger, den siste gongen som ekstranummer. Ein versjon finst på konsertalbumet How the West Was Won. Etter at Houses of the Holy kom ut vart «Dancing Days» spela lite på konsertar, bortsett frå ein akustisk versjon i 1977 i USA.
Songen vart gjeven ut som singel i Frankrike (med «Over the Hills and Far Away») og Sør-Afrika (med monoutgåva av songen som B-side). Ein EP vart òg gjeven ut i USA i lag med «D'yer Mak'er», «The Song Remains the Same» og «The Crunge».
Berry van Aerle
Hubertus Aegidius Hermanus van Aerle, kjend som Berry van Aerle, er ein nederlandsk tidlegare fotballspelar frå Helmond som vart europameister med Nederland i 1988, nøyaktig ein månad etter han med PSV Eindhoven var med å vinne europacupen 1988. Han spelte jamnast høgreback, tidvis vart han nytta i ei defensiv midtbanerolle.
Klubbspel
Aerle debuterte for PSV i mai 1982 og spelte totalt 278 seriekampar for laget frå Eindhoven fram til 1994. Med PSV vart han nasjonal seriemeister fem gongar i tida 1986-92. Høgdepunktet som PSV-spelar opplevde han då laget vann Europacupen 1988 med 6-5 mot Benfica, etter ein mållaus kamp og straffeskyting. 1986/87-sesongen spelte Aerle på Royal Antwerp i Belgia på utlån. Han avslutta fotball-karrieren med ein sesong, 1994/95, på andrenivålaget Helmond Sport frå fødebyen. Aerle skåra einast 12 seriemål gjennom sine 13-14 sesongar i toppfotballen.
Landslagsspel
Nederlands landslag gjorde seg nytte av Aerle i 35 kampar frå debuten i Polen i 1987, utan han nokon gong kom på skåringslista. Under den sigerrike europameisterskapen i 1988, der Nederland vann finalen med 2-0 over Sovjetunionen, spelte Aerle høgreback i alle fem oppgjera til Nederland. Sidan deltok han i |Fotball-VM 1990 og i EM 1992, i begge turneringane med plass i fyrsteellevaren. Han spelte sin siste landskamp i november 1992, som i debuten med Polen på motsett banehalvdel.
Mount Judd
Mount Judd er eit markant, nakent fjell, over 2400 moh, som ragar over ryggen nordover frå Mount White i Supporters Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert C. Judd, ein meteorolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Amundsen-Scott-stasjonen, vinteren 1964, og Hallett-stasjonen, sommaren 1964-65.
Aristídis Akratópoulos
Aristídis Akratópoulos (gresk Αριστείδης Ακρατόπουλος) var ein gresk tennisspelar fødd på 1800-talet. Han deltok for Hellas under sommar-OL 1896, dei 1. olympiske sommarleikane, i Aten.
Vaksintse
Vaksintse (makedonsk Ваксинце; albansk Vaksincë) er ein landsby i kommunen Lipkovo i regionen Nordaust i Nord-Makedonia.
Fylkesveg 6656
Fylkesveg 6656 går mellom Stavne og Munkvoll i Trondheim kommune. Vegen er 2,2 km lang.
Vaksintse
Busetnaden hadde 2 479 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002.
Fylkesveg 6656
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 856 i Sør-Trøndelag.
Kommunar og knutepunkt
Böckmans veg
The Crunge
«The Crunge» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå albumet Houses of the Holy i 1973. Han vart òg gjeven ut som B-side til «D'yer Mak'er».
Oversyn
Songen utvikla seg frå ein jam i studio. John Bonham starta rytmen, John Paul Jones kom inn på bass, Jimmy Page spela eit funk-gitarriff (og ein akkordsekvens han hadde eksperimentert med sidan 1970), og Robert Plant starta å synge.