cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Misfits
Bakgrunn
Misfits var det andre albumet bandet spelte inn for Arista Records, etter dei byta selskap frå RCA Records i 1976. Sjølv om bandet hadde brukt ein god del av 1970-åra på å gje ut konseptalbum, signaliserte det førre albumet deira, Sleepwalker, eit skifte mot ein meir rockeprega og enklare stil. I tillegg byrja bandet å selje bra med plater att i USA og både albumet og tittelsporet gjekk inn på listene der. Etter innspelinga av Sleepwalker slutta bassisten John Dalton og vart erstatta med Andy Pyle. Under innspelinga av Misfits slutta både Pyle og pianisten i bandet, John Gosling.
Innspeling
Mange av songane på albumet, som «Hay Fever», «In a Foreign Land» og «Black Messiah», var songar som var til overs etter det førre albumet deira i 1977. «In a Foreign Land» var meint for det førre albumet, men seint i prosessen vart han erstatta med «Mr. Big Man».
Albumet vart spelt inn i Konk Studios i London etter ein uroleg turné i 1977. På grunn av konfliktar mellom Ray Davies og Pyle, slutta sistnemnde i bandet. Gosling ønskte òg å slutte i bandet etter at Dalton hadde slutta, og byrja å planlegge eit nytt band i lag med Pyle. Men då Ray Davies fekk nyss i prosjektet byrja han å blanda seg inn. Gosling fortalte, «Me [meg og Pyle] øvde og heldt prøvespelingar i Bridge House pub i Canning Town. Det var spanande, som å byrje på nytt. Men Ray fann ut av det og byrja å kjefte på meg siste gongen me var i studio for å legge fleire lydspor til Misfits.» Etter kvart slutta begge to. I tillegg vurderte den originale trommeslagaren Mick Avory å slutte, og vart ein mindre aktiv deltakar, og let venen til Dave Davies, Nick Trevisick, å spele trommer på fire songar og studiotrommisen Clem Cattini på «Live Life». Men Avory vart verande med bandet fram til 1984. Zaine Griff og Ron Lawrence spelte bass på nokre av songane.
Mottaking og utgjeving
Albumet gjekk ikkje inn på albumlista i Storbritannia, men nådde 40. plassen i USA. Den første singelen frå albumet, «A Rock 'n' Roll Fantasy», vart òg ein mindre hit i USA, der han nådde 30. plassen på lista. Oppfølgjarane «Live Life» og «Black Messiah» (den siste berre i Storbritannia), nådde ikkje singellistene.
Innhald
På den britiske LP-utgåva vart ein lengre versjon av «Live Life» (4:47) byta ut med «Black Messiah». På CD-utgåva har ein teke med den britiske LP-sporlista og inkludert den kortare «Live Life» som bonusspor (annleis enn den amerikanske versjonen). Arista gav ut ein CD-versjon med ti spor som har same innhald som den originale, ikkje-britiske LP-versjonen.
Medverkande
The Kinks
Andre musikarar
Teknisk
Yuki Takabayashi
Yuki Takabayashi er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Shimizu S-Pulse, Sagan Tosu og Montedio Yamagata.
Kurfyrste
Kurfyrste (tysk Kurfürst, av mellomhøgtysk kur, 'val' og fürste 'fyrste', latin princeps elector imperii eller elector) var ein tittel for dei fyrstane i det tysk-romerske riket som utgjorde kurfyrstekollegiet og sidan 1200-talet var dei einaste som hadde stemmerett ved valet (mellomhøgtysk: kure) av romersk konge. Den som blei vald til romersk konge blei tradisjonelt seinare krona til tysk-romersk keisar, fram til 1500-talet av paven i Roma.
Ingen kvinner vart valt til kurfyrste, men ektemaken til kurfyrstane fekk tittelen kurfyrstinne.
Samansetjinga av kurfyrstekollegiet
I det 17. hundreåret blei kollegiet utvida med
Riksdeputasjonshovudbeslutninga frå 1803 oppheva dei geistlege kurrettane for Köln og Trier i tillegg til kurretten for pfalzgreven ved Rhinen, og overdrog Mainz-kurretten til det nye fyrstedømet Regensburg-Aschaffenburg. Fire nye riksfyrstar mottok kurrett, men kunne ikkje lenger utøve den etter at det gamle riket tok slutt i 1806. Desse var:
Årsdøgntrafikk
Årsdøgnrtrafikk, forkorta ÅDT, er i prinsippet summen av talet på køyretøy som passerer eit punkt på ein vegstrekning (for begge retningar samanlagt) gjennom året, dividert på dagane i året, altså eit snittal for dagleg trafikkmengd. ÅDT vert normalt rekna ut frå trafikktellingar på ulike dagar gjennom eitt år. Tellepunkt med automatiske telleapparater reknar nøyaktig ÅDT. Teljingar kan òg gjerast på basis av mengd passeringer av bomstasjoner.
Statens vegvesen fører statistikk over ÅDT.
Trafikk på kvardagar
Verkedøgntrafikk omfattar kvardagar og vert berekna på same måte som ÅDT. ÅDT-T tyder årsdøgertrafikk, tunge køyretøy (registrert/tillaten totalvekt > 3,5 tonn). Dette er ofte ein viktig parameter fordi tunge køyretøy slit mykje på vegbanen. Slitasjen aukar radikalt med tyngda på køyretøyet.
Klassifisering
ÅDT dannar grunnlaget for klassifisering av ny veg i vegnormalsystemet til Statens vegvesen (dvs. kva for ein standard (breidd, utforming, tryggleikskrav m.v.) vegen skal ha). ÅDT vert òg brukt som eit grunnlag for å kalkulera drift- og vedlikehaldsutgiftene på vegstrekningar, og kva omleggingar, utvidingar og standardendringar ein kjem til å trenga. Etter framlegg til vegdirektoratet til nye norske vegnormalar er det til dømes sett ei ÅDT-grense som utløyser krav om 4-feltsmotorveg. Den er per 1. januar 2012 på ÅDT = 12 000.
Transportarbeid
ÅDT gjev eit ufullstendig bilete av transportarbeidet på vegen – både fordi ein bil med éin person tel likt med til dømes ein buss med 50 eller 100 passasjerar, og fordi syklistar og fotgjengarar ikkje vert rekna med. Sykkeltrafikk og gangtrafikk vert talt nokre få stader.
Andre faktorar
ÅDT til ein veg vert brukt – saman med del tunge køyretøy, gjennomsnittsfart, stiging/fall, topografi, delen piggdekk og delen våt/tørr vegbane til å rekne utstøyen langs vegen., m.a. ved teikning av støykart.
Skafså
Skafså er ei bygd og eit sokn i Tokke kommune i Vestfold og Telemark.
I Skafså ligg Skafså kyrkje og Visliestoga.
Naso
Naso er eit chibchansk språk eller språkgruppe som vert tala i det nordlege Panama. Det vert vanlegvis kalla teribe, sidan dette er den einaste attlevende varianten av språket. Den andre varianten, térraba, vart snakka sør i Costa Rica og døydde ut på slutten av 1900-talet. Teribe, og dermed òg naso, har om lag 3000 talarar.
Språket muisca
Muisca, òg kjend som chibcha eller mosca, er eit utdøytt chibchansk språk som vart snakka av muiscafolket i Colombia fram til slutten av 1700-talet. Karl III av Spania forbaud språket 10. mai 1770, og det vart verande forbode fram til 1990, men då var det for lengst utdøydd. Det vert i dag undervist i muisca på ein skule i kommunen Cota.
Namnevarianten chibcha har gjeve namn til den chibchanske språkfamilien.
Myre kyrkje
Myre kyrkje ligg på Myre i Øksnes kommune og sokn i Vesterålen prosti. Kyrkja er ei arbeidskyrkje bygd i vifteplan, i limtre og betong. Ho vart innvigd i 1979 og skal ha 300 plassar. Arkitekt for kyrkja var Arne Aursand. Kyrkja huser også kyrkjekontor, forsamlingssal og ungdomslokale.
Aids-dagen
Aids-dagen, den 1. desember kvart år, er avsett for å retta merksemd om aidspandemi frå spreiing av HIV-infeksjon. Aids har drepe meir enn 25 millionar menneske, med estimert 38.6 millionar menneske som lever med hiv. Den er dermed ein av dei mest destruktive epidemiane i historia. På trass av nyare, forbetra og meir utbreidd behandling i mange regionar i verda, har aids-epidemien tatt om lag 3.1 millionar (mellom 2.8 og 3.6 millionar) menneskeliv i 2005. Meir enn ein halv million (570000) av desse var barn.
Cabo de Tres Forcas
Cabo de Tres Forcas (spansk; fransk Cap des Trois Fourches; arabisk Ras Tleta Madari, tyder «neset ved dei tre skiljevegane» på alle tre språk) er eit nes på ved kysten av Middelhavet i Marokko.
Det kuperte neset strekkjer ut i Middelhavet i Nord-Afrika aust for Rif og Gibraltar. I fleire hundreår var neset eit landemerke for sjøfolk og ein fare for skip i Alboranhavet. Neset er ein del av Marokko, men austkysten av neset ligg under Spania og den sjølvstyrte byen Melilla. Dei marokkanske styresmaktene har motsett seg den spanske suvereniteten og sjølvstyret til byen. Dei spanske styresmaktene har omringa byen med gjerde og stengsler for å hindre smugling og ukontrollert innvandring.
26. august 1923 gjekk det spanske slagskipet «España» på grunn og forliste ved neset.
Nutabe
Nutabe er eit utdøydd chibchansk språk som vart snakka i det som i dag er det nordlege Colombia. Det tilhøyrde sannsynlegvis den cundicocuyiske undergruppa av dei magdalenske språka, saman med blant anna muisca.
Willamette-meteoritten
Willamette-meteoritten eller Tomanowos, oppdaga i den amerikanske delstaten Oregon, er den største meteoritten som har blitt funne i USA og den sjette største på verdsbasis. Han er ein jern-nikkel meteoritt. Ikkje noko nedslagskrater er identifisert på oppdagingsplassen; det er mogleg at meteoritten landa i det som i dag er Canada og at tidlegare innlandsis har flytta den til der den blei funne i moderne tid.
Fysiske eigenskapar
Willamette-meteoritten veg omtrent 15,5 tonn. Han er klassifisert som ein type III jernmeteoritt og består omtrent av 91% jern og 8% nikkel med spor av kobolt og fosfor. Dimensjonane til meteoritten er på 3,05 meter i høgda, 1,98 meter i breidda og 1,3 meter i djupna. Den uthola overflata til meteoritten er tenkt å stamma frå både frå nedstigninga i atmosfæren og vêrerosjon. Regnvatn reagerer med mineralet troilitt som resulterer i svovelsyre og som sakte løyser opp delar av meteoritten. Dette resulterte over lengre tid i mange av hola som er synlege i dag.
Moderne historie
Willamette-meteoritten blei oppdaga i Willamette-dalen i Oregon, nær byen West Linn. Meteoritten var kjent for det amerikanske urfolket, men den moderne oppdaginga av han skjedde av nybyggjaren Ellish Hughes i 1902. På denne tida var landområda meteoritten låg på eigde av Oregon Iron and Steel Company. Hughes forstod at meteoritten var av verdi og forsøkte å få eigarskap over meteoritten ved å flytta meteoritten over på hans eiga jord. Det medførte over 90 dagar med hardt arbeid for å flytta den vel 15 tonn tunge meteoritten 1200 meter. Flyttinga blei oppdaga, og etter ein rettssak blei Oregon Iron and Steel Company anerkjent som dei rettmessige eigarane av meteoritten. I 1905 blei meteoritten kjøpt av Mrs. William E. Dodge for 26 000 dollar. Etter å ha blitt vist fram på Lewis and Clark Centennial Exposition blei han donert til det amerikanske naturhistoriske museet i New York der den no står utstilt.
Meteoritten var eit objekt æra av innfødde amerikanarar i området der han blei funne. Ein konføderasjon av innfødde amerikanarar, Confederated Tribes of the Grand Ronde Community of Oregon, brukte meteoritten, som dei kallar Tomanowos, i ein årleg seremoni, og gjorde krav på at han skulle returnerast. Stammane kom til einigheit med museet i år 2000. Avtalen går ut på at stammemedlem kan foreta ein privat seremoni rundt meteoritten éin gong i året, og at dersom museet skulle stoppa å stilla ut meteoritten, så vil eigarskapet av meteoritten tilfalla indianarstammane.
Som svar på ein student sitt krav i 2007 føreslo representanten John Lim ein resolusjon som ville krevja at museet leverte meteoritten tilbake til Oregon. Stammane sa at dei ikkje hadde blitt spurde til råds om dette og at dei ikkje støtta eit slikt vedtak; dei sa seg nøgde med avtalen dei hadde med museet.
Kopiar
Ein kopi av meteoritten er å finna i Eugene i Oregon, utanfor University of Oregon Museum of Natural and Cultural History ved Universitet i Oregon. Ein annan kopi står nær Willamette Methodist Church i West Linn i Oregon.
Mørsvikbotn kapell
Byggverket er i tre og skal ha 140 plassar.
Commodore PET
Kassettspelaren, som vart nytta som lagringsmedium, var innebygd i systemet og det var difor lite plass attende til tastaturet. Trass det vesle tastaturet vart PET 2001 ein populær modell.
Då Commodore lanserte PET i Europa vart maskinane selde under namnet CBM, ettersom det nederlandske føretaket Philips alt selde datamaskiner under dette merkenamnet.
Ngāi Te Rangi
Ngāi Te Rangi (også skrive Ngāiterangi) er ein maori-iwi (stamme), som held til i Tauranga. Dei reknar seg som etterkomarar av innvandrarane som kom til New Zealand (Aotearoa) i kanoen (waka) Mataatua.
Vysokij
Vysokij er to vulkanar sør på Kamtsjatkahalvøya i Russland. Den høgaste av dei er 2161 meter over havet, medan den andre er 1234 meter over havet.
Commodore Plus/4
Commodore Plus/4 var ein heimedatamaskin som vart laga av det amerikanske dataføretaket Commodore. Namnet viste til dei fire applikasjonane (skriveprogram, reknerark, databaseprogramm, og teikneprogram) som var innebygde i ROM-minnet. Datamaskina hadde noko suksess i Aust-Europa, men var lite populær i Vest-Europa og Amerika, der han kom i skuggen av Commodore 64.
Sjølv om Commodore 64 hadde 64 KB med RAM, kunne datamaskina berre nytte 38 KB av desse til BASIC-program. Plus/4 sin BASIC V3.5 hadde 59KB tilgjengeleg. Dessutan var prosessoren som Plus 4 nytta nesten 3/4 raskare enn den i Commodore 64.
Keramiés
Keramiés (gresk Κεραμειές) er ein landsby sør på øya Kefaloniá i periferieininga Kefaloniá i periferien Dei joniske øyane i Hellas. Keramiés var hovudsete i den tidlegare kommunen Livathós, som no er ei kommunaleining i kommunen Argostóli.
Tredje påskedag
I Danmark og Noreg var tredje påskedag heilagdag fastsett i Kristian den femtes norske lov til han vart fjerna frå 1771 gjennom Festdagsreduksjonen. Dagen har vore halden som «halvhelg» lang tid etter dette. Då dagen var heilagdag i Danmark og Noreg, vart det i kyrkja preika over Evangeliet etter Lukas, 24. kapittel versa 36-48, Jesus syner seg for disiplane.
Feøy skole
Feøy skule er ein tidlegare barneskule på Feøy i Karmøy kommune.
Desember 2009 vedtok kommunestyret i Karmøy at Feøy skole skulle leggjast ned. Han blei lagt ned i 2010, og skulebygget blei halde ved like av Feøy Velforening. I 2016 vedtok Karmøy formannskap å gje skulebygget til velforeininga, som fekk i oppdrag å driva bygningen som grendahus.
Paya
Paya (pech) er eit chibchansk språk som vert tala av mellom 600 og 900 menneske i det nordaustlege Honduras. Det er det nordlegaste av dei chibchanske språka, og òg det som skil seg mest frå dei andre i språkfamilien.
Steinbruvann
Steinbruvann er eit kjent badevatn i Lillomarka nord for Oslo. Vatnet ligg i eit populært rekreasjonsområde nedanfor Røverkollen, i kort avstand frå Grorud og Romsås. Det er gode høve for turar inn i marka frå vatnet, både for vandrarar, syklistar og skigåarar.
I perioden frå 1936 til 1971 var Steinbruvann drikkevasskjelde og derfor stengt for bading og fisking. I samband med reguleringa vart det i 1936 demd opp ein badedam sør for vatnet.
Steinbruvannet vart demd opp før år 1800. Det finst innskrifter på steinar i silhuset på dammen som les «Monsen 1795», «1875» og «1935». Den naturlege «steinbrua» i sundet i nord, der ein visstnok kunne hoppe frå stein til stein, vart sett under vatn. Men vatnet har halde namnet sjølv om det på gamle kart kan stå Seinbrødvann. Dessutan gjekk vatnet ei tid under namnet Steinbruddvannet etter alle dei små steinbrota på austsida. «Stemmern» har òg vore eit populært namn blant folk som trudde det riktige namnet var Stemmerudvannet.
Bergensveien vart nedlagt i 1873 og kunne dermed settast under vatn i 1875. I dag kan ein sjå restar av den gamle Bergensveien litt under vassflata.
Vysokaja
Vysokaja (russisk Высокая, 'høg') er eit fjell aust i Uralfjella i Sverdlovsk oblast i Russland. Det når 380 meter over havet. Fjellet består av porfyr og syenitt. Det er store magnetsteinfelt på Vysokaja.
Det har lenge vore gruvedrift her, og området var på første halvdel av 1900-talet den andre største produsenten av jernmalm i Uralfjella, etter gruva i Magnitnaja.
Tredje pinsedag
Tredje pinsedag er tysdagen etter pinse. I Noreg var tredje påskedag heilagdag fastsett i Kristian den femtes norske lov til han vart fjerna frå 1771 gjennom Festdagsreduksjonen.
Då dagen var heilagdag i Danmark og Noreg, vart det i kyrkja preika over Evangeliet etter Johannes, 10. kapittel versa 1-10, Eg er porten.
Lenkjer til informasjon
Bibeltekst, Det norske Bibelselskap
Omalá
Omalá (gresk Ομαλά) er ein tidlegare kommune sentralt på øya Kefaloniá i periferieininga Kefaloniá i periferien Dei joniske øyane i Hellas. Omalá vart innlemma i kommunen Kefaloniá i 2011, men inngår frå 2019 som ei kommunaleining i kommunen Argostóli.
Pizzo Rotondo
Pizzo Rotondo er eit 3 192 meter høgt fjell i Lepontin-Alpane i Sveits. På fjelltoppen møtest dei tre kantonane Ticino, Valais og Uri. Vasskiljet mellom dei to sistnemnde kantonane går langs fjellryggen Pizzo Rotondo ligg på. Dei kjende fjellklatrarane William Coolidge og fjellføraren hans, Christian Almer, var i 1888 dei fyrste som stod på toppen av fjellet.
Petroleumsverksemda i Ecuador
Petroleumsverksemda i Ecuador og då spesielt oljeproduksjonen har frå og med 1970-åra vore ei viktig næring for Ecuador fordi ho syter for eksportinntekter for landet. I 2001 utgjorde eksport frå verksemda 44 % av all eksportverdi og i perioden fram til 2006 har både marknadsprisar og produksjonsmengda auka. I 2005 var landet fjerde største oljeprodusenten på kontinentet, saman med Colombia.
Mest all oljeproduksjon går føre seg i tropisk regnskog i nordlege del av Oriente-regionen. Styresmakta har lenge ønskt å utvide verksemda mot sør i Oriente, men alt det verksemda fører med seg gjev styresmakta utfordringar knytt til vern av miljø og biologisk mangfald, til legale rettar som urfolk og annan folkesetnad har i området, til berekraftig utvikling og til å overhalde skyldnader for Yasuní nasjonalpark. Folk frå huaoranikulturen og Sarayaku i Pastazaprovinsen har vekt oppsikt for motstanden mot oljeleiting i deira respektive territorium. Olja vert ført over Andesfjella til ei hamn nær byen Esmeraldas gjennom den transecuadorianske oljerøyrleidninga. Det finst òg ein liten naturgassproduksjon utanskjers og ein mindre oljeproduksjon på Santa Elena-halvøya.
mini|300px|right|Årleg oljeproduksjon i Ecuador 1965 - 2010. Tala er omrekna frå gjennomsnittleg årleg dagsproduksjon i [[Eininga fat|fat til årleg produksjon i millionar kubikkmeter. Kjelde BP Statistical Review of World Energy 2011, Rekneark med data.
Grafen viser ein merkbar auke i produksjonen rundt 1972 då den første oljeleidninga frå Oriente over Andes kom i produksjon. Frå september 2003 vart transportkapasiteten frå Oriente til skipingshamna meir enn dobla med eit nytt røyr kalla Oleducto de Crudos Pesados (OCP). . Det gjorde det mogleg å auke produksjonen som vi ser av grafen. Vi ser òg det store tapet av produksjon i 1987 som skuldast jordskjelvskade på den første oljerøyrleidninga.]]
Lyskamm
Lyskamm eller Liskamm er eit fjell i Wallis-Alpane på grensa mellom Italia og Sveits med ei høgd på 4 527 meter over havet. Fjellet består av ein fem kilometer lang rygg med to toppar. Den sørlege sida i Italia er ru og reiser seg nokre hundre meter over isbreen nedanfor (Ghiacciaio del Lis), medan nordsida i Sveits er ein imponerande 1100 meter høg isvegg som stig opp frå Gornergletscher.
Petroleumsverksemda i Ecuador
Historie
Den første mineralolja i Ecuador vart tatt ut frå lausmassar og grunne dammar lenge før koloniseringa. Ho gjorde nytte som lyskjelde, på kysten òg som tettingsmidlar og smøremidlar for båtar og flåtar. Seinare nytta også spanjolane olje frå Ecuador til båtane sine. Den spanske krona hadde gjort krav på rettar til alle minerala i dei koloniserte områda, og prinsippet om at staten har eigedomsrett til olja har vore gjeldande rett fram til i dag.
Lyskamm
Den vanlegaste ruta til toppen er frå Felikjoch i vest til Listjoch i aust, eller omvendt. Den austlegaste og høgaste toppen vart først klatra i 1861 av eit lag på 14 mann (åtte engelsmenn og seks sveitsarar) leia av J. F. Hardy opp austryggen.
Petroleumsverksemda i Ecuador
Costa-regionen
Ettersom det var kjent at det fanst olje i Costa-regionen i landet vart det tidleg gjort freistnad på å finne store nok førekomstar til ein moderne industriell utvinning. Den første konsesjonen vart gjeven i 1878, men ikkje før i 1911 vart dei første fat olje produsert i liten skala, noko meir frå 1917 då eit nytt felt produserte 156 fat pr dag. Det blei også tidleg bygd raffineringsindustri i landet, rundt 1930 fanst det tre raffineri, men kapasiteten var svært liten etter dagens mål, berre opp til 150 fat pr dag. All den stund at det nesten ikkje var etterspørsel innanlands, gjekk likevel mykje til eksport og skaffa inntekter til landet. I 1932 utgjorde oljeeksporten heile 30 % av all eksportinntekt.
Fram til 1972 var all produksjon i Costa-regionen, og mest på Santa Elena-halvøya. Gjennom 1940- og 1950-talet auka den innanlandske bruken utan at produksjonen auka i same takt, og Ecuador vart ein netto importør frå 1958. I 1969 var forbruket innanlandsk ca 19 000 fat dagleg medan det vart produsert ca 4000 fat dagleg. Produksjonen på Santa Elena har halde fram på eit lågt nivå til over tusenårsskiftet.
Dei første offshore undersøkingar kom ikkje i gang før i 1969, og naturgassfeltet Amistad vart funne i Guayaquilbukta i 1970. Feltet vart bygd ut til produksjonsstart i 1999 og sytar for gass til eit 130 megawatt gasskraftverk ved Machala gjennom eit gassrøyr. Verket nyttar all gass frå Amistad og frigjer meir råolje til eksport frå Ecuador, olje som elles ville vore brent i ineffektive oljekraftverk.
Oriente-regionen
Dei første oljeførekomstar i regnskogen i Amazonas vart funne i Venezuela rundt år 1920 og det gjorde det interessant å utforske ecuadoriansk Amazonas utover 1920-talet. Eit oljeselskap slo i 1923 fast at det mest sannsynleg var store oljefelt i området, men at det mangla infrastruktur for å utnytte ressursane. Lite skjedde fram til 1937 då oljeselskapet Shell fekk konsesjon for eit hundre tusen kvadratkilometer areal. Selskapet bygde vegar, ein flyplass og anna naudsynt infrastruktur for å drive seismisk utforsking av området, vesentleg nær Pastazaelva og Napoelva. Arbeidskrafta vart teke blant indianarane. Dei første protestane mot verksemda ein kjenner til kom frå huaoranifolket, i 1942 og 1943 vart til saman seks framande oljearbeidarar på geologiske studiar drepne av folk frå huaorani. Etter ti år med leiting konkluderte Shell med at det ikkje fanst olje i konsesjonsområdet. To år seinare, i 1950, hadde dei funne olje, men framleis kunne ho ikkje nyttast kommersielt. Det neste selskapet som ville finne petroleum i Oriente var dei amerikanske selskapa Texaco og Gulf som hadde funne olje lengst sør i Colombia. Texaco-Gulf fekk i 1964 konsesjon i eit tilgrensande område lengst nord i Oriente. Dessutan kjøpte dei seg inn i Pastazaprovinsen og Aguarico i 1965. Texaco-Gulf fann olje i første boringa dei gjorde. Det skjedde i 1967 i eit felt kalla Lago Agrio-1. Etter det tok dei føderale styresmakta til med sal av konsesjonar over heile Oriente.
I august 1972 vart den transecuadorianske oljerøyrleidninga ferdig. Ho går frå oljefelta Lago Agrio, Sacha og Shushufindi i Oriente over Andes til Esmeraldes. Frå den tid har Ecuador vore netto eksportør av råolje og ein av dei største produsentane på kontinentet. Det offisielle namnet på røyret er Sistema Oleducto Trans-Ecuatoriano (SOTE), det har ei lengd på 500 kilometer og passerer ei største høgd på 4063 moh.
Utvikling av vilkåra for verksemda
Før år 1937 tilbaud Ecuador konsesjonar til utanlandske oljeselskap til vilkår som var gode for selskapa. Konsesjonane hadde lengd på 40–50 år, store areal, ingen statleg deltaking og lågt skattenivå. Ein ny lov i 1937 skjerpa skattenivået, men først i 1971 skjedde det ei endring mot eit meir nasjonalistisk system. Formålet var å ivareta dei nasjonale interessa betre i forhold til dei store internasjonale selskapa. Først kom ein ny lov som sikra staten deltaking i alle nye leiteområde og produksjonsfelt. Skattane vart auka, konsesjonane fekk kortare lengd for mindre areal. Vidare vart det sett i verk vederlag for å vere med i verksemda (signaturbonus), pålegg om å stø utdanningssystemet i landet, avgift for å nytte oljerøyr og anna reguleringar. Effektivt frå 1972 vart det nasjonale statseigde oljeselskapet, la Corporación Estatal Petrolera Ecuatoriana (CEPE) stifta, i dag kjent som Petroecuador. CEPE fekk i røynda ei monopolstilling med at all utanlandsk deltaking måtte skje gjennom partnarskapskontraktar med CEPE eller gjere tenester for CEPE. Den nasjonalistiske militærjuntaen som kom til makta i 1972 gjorde loven frå året før tilbakeverkande. Juntaen gjorde òg Ecuador til medlem av OPEC frå 1973.
1970-talet og 1980-talet
1970-talet markerte starten på den eigentlege oljealderen i Ecuador. Produksjonen auka mykje snøgt frå ca 4 tusen til ca 200 tusen fat dagleg frå 1971 til 1973 etter at SOTE kom i drift. Samla inntening av framand valuta frå verksemda 60 % av all statleg inntening i 1972. Trass dette var petroleumsverksemda i Ecuador prega av kriser på 1970-talet. Det var ein open konflikt mellom utanlandske selskap og juntaen. Texaco-Gulf sitt svar på lovane frå 1971 og 1972 vart ein boikott av leiteverksemd. Konflikten gjorde at produksjonen sokk frå over 200 tusen fat dagleg i 1973 til ca 160 tusen fat dagleg i 1975 og mange selskap forlét landet. Frå 1979 kom ei ny demokratisk regjering og eit nytt lovverk som skulle gjere oljeselskapa meir venlege, noko styresmakta først ikkje lukkast med. Utover 1980-talet vart situasjonen for oljeinntekter til landet verre, landet var i ein konstant økonomisk krise trass i at oljeprisen først berre fall langsamt frå ca 35 dollar pr fat i 1980. Krisa tilspissa seg i 1986 då råoljeprisen fall fort ned til 11 dollar fatet. Året etter stoppa all produksjon i Oriente for ein periode på 2 månader etter at eit jordskjelv gjorde skade på den transecuadorianske oljerøyrleidninga. Frå 1982 fekk utanlandske selskap ta del i verksemda på nye vilkår gjennom ein type av produksjonsdelingsavtalar kor selskapa tok all risiko ved leiting, men fekk betalt tilbake utgiftar i form av ein part av produksjonen om dei fann olje. Ordninga fekk mange oljeselskap til Ecuador, mange små førekomstar vart funnen, men Texaco var framleis den største produsenten på 1980-talet.
1990-talet og fram til 2010
Ecuador støtte på fleire problem for verksemda på 1990-talet. Jamvel om landet i søramerikansk målestokk har hatt ein monaleg oljeproduksjon frå ca 1970, var det aldri påvist reservar som ville vare i stort meir enn 15 år. Talet for reservar vart ikkje auka til inngangen til tiåret. Andre problem som truga framtidig inntekt til landet frå næringa var låg kvalitet på råolja frå Oriente, motstand frå samfunn av innfødde som bur i dei aktuelle områda, låg inntening for dei utanlandske selskapa som tok del i verksemda og ein generell svekka marknadspris for råolje mot slutten av tiåret. Etter påverknad frå internasjonale straumar for liberal økonomisk politikk kom ei endring av petroleumsloven i 1993 som fjerna Petroecuador sin monopolstilling. I 1992 gjekk landet ut av OPEC for å unngå avgrensing i produksjonen. Produksjonen auka gradvis frå ca. 300 tusen fat dagleg i år 1991, til ein topp på ca. 545 tusen fat dagleg i 2007. Etter det har produksjonen minka noko.
Næringa i 2005
Med dei prisane som marknaden no gjev for petroleum er næringa meir vektig for landet enn nokon gong tidlegare. I 2001 syta verksemda for meir enn halvparten av all statleg inntekt og for 44 % av all eksportverdi for landet. Rundt år 2002 vart det stadfesta nye sikre førekomstar slik at reservane i 2005 er meir enn dobla i forhold til ved inngangen til tusenåret. I 2004 auka produksjonen av råolje i Ecuador med 25 % opp til eit nivå på ca 535 tusen fat dagleg, eit nivå som òg vart heldt oppe i 2005. I 2005 er reservane rekna til 4630 milliardar fat olje og kan vare i ca 30 år.
Innverknader på økosystem i Amazonas
Både leiteverksemd og oljeproduksjon verkar på miljø og menneske i økosystema tropisk regnskog og våtmarksområde. Mest iaugefallande er store inngrep som bygging av flyplassar, vegar og oljerøyrleidningar. Til dømes førte Shell all frakt av utstyr luftvegen til felta ved Pastazaelva og Napoelva då dei undersøkte området i perioden 1938 til 1950. Når selskapa gjer seismisk datainnsamling vert først skogen hogd ned i ei 2–2,5 kilometer lang gate kor lyttekablar med geofonar plasserast ut. Sprengladningar vert grave ned i 20 meter djupe brønnar 100 meter mellom kvar brønn. Enda større inngrep gjer vegnett som vert bygd i Amazonas ved at skog tas vekk og område for jakt og annan tradisjonell aktivitet forsvinn. Det finst openberre problem med å samle opp lekkasjar og spill i eit sårbart landmiljø. Det er rekna som uråd å unngå å sleppe ut ureint vatn og kjemikaliar. Når olja vert ført opp frå undergrunnen følgjer det med gass som vert brent av i flammetårn. Dette har gjeve utslepp av sur nedbør.
Andre innverknader som protestgrupper nemner er dei sosiale og kulturelle verknadar frå andre verksemder som følgjer etter oljeselskapa så som verksemder og organisasjonar innan skogvirke og tømmerhogst, turisme og miljøvern. Dessutan opnar nybygde vegar for kolonisering frå folkegrupper som ikkje høyrer til områda. Det vert òg reagert på støy frå helikopter og annan trafikk som forstyrrar jakt og anna tradisjonell levevis.
Både styresmakta og selskapa tar del i ulike program og tiltak for å motarbeide skadeverknadane frå næringa. Det kan dreie seg om utbygging av utdanningssystem, helsetiltak, utvikling av jordbruk og anna.
Carl Theodor Dahl
Carl Theodor Dahl var ein norsk jurist, auditør og stortingsmann. Han var son av Carl Dahl og far til Carl Adolf Dahl.
Honoratus Bonnevie
Honoratus Bonnevie var ein norsk embetsmann og stortingsmann. Han var far til Jacob Aall Bonnevie.
Carl Theodor Dahl
Dahl var fødd i Tønsberg. Han vart student frå Kristiania katedralskule i 1821 og cand. jur. i 1826. Han var så tre år advokatfullmektig og ei tid prokurator i Smaalenene. Frå 1831 og heilt til han døydde var han auditør ved 1. akershusiske brigade.
Honoratus Bonnevie
Bonnevie var fødd i Landvik, far hans var sorenskrivar. Sjølv vart han student i 1814 og cand. jur. i 1820. Han hadde i åra etter ei rekke stillingar og ombod, mellom anna som sekretær i lovkomiteen 1820-39, notarius ved det juridiske fakultetet og universitetssekretær. Frå 1829 var han ekspedisjonssjef i undervisningsdepartementet. I 1840 vart han borgarmeister i Trondheim.
Carl Theodor Dahl
I 1845 representerte Dahl Fredrikshald på Stortinget. Der var han medlem av militærkomiteen. Elles var han lite aktiv politisk, men var medlem av bystyret i Fredrikshald i 1860-61.
Honoratus Bonnevie
Bonnevie representerte Trondheim og Levanger på Stortinget i 1845 og i 1848. Begge gongane var han medlem av Lagtinget. I 1845 var han elles medlem av kyrkjekomite nr 2 og av riksretten mot Jørgen Herman Vogt. I 1848 var han formann i bankkomiteen. Han døydde under stortingsopphaldet i Kristiania i 1848.
Carl Theodor Dahl
Han døydde i Fredrikshald i 1862.
Kingston upon Hull
Hull eller Kingston upon Hull er ein engelsk by som ligg på nordsida av munningen til elvane Humber og Hull, og lenge har vore ein hamneby til Nordsjøen. Hull er ei sameint styresmakt i East Riding of Yorkshire. Folketal i 2008 var tett opp under 260 000 innbyggjarar.
Hull har eit eige universitet og er òg heimen til delar av universitetet i Lincoln. Han har òg fleire museum, som Wilberforce House, eit skipsfartsmuseum og eit gateliv- og transportmuseum.
Til forskjell frå dei fleste engelske busettingar med nemninga by (city) har Hull inga domkyrkje. I staden har Hull ei kyrkje til den heilage treeininga som skal vera den største soknekyrkja i England.
Historie
Den eldste busetjinga som er kjent på staden heitte Wyke eller Wyke upon Hull. Han vart truleg oppretta frå cisterciensarklosteret Meau nokre kilometer oppover langs elva Hull for å ha ein stad å skipe ut klostret sine ullprodukt frå. Edvard I av England såg at det var strategisk viktig å kontrollere ei hamn i området, som ikkje er langt frå grensa til Skottland. Han grunnla difor ein planlagd by over den gamle landsbyen, og denne fekk namnet King's Town upon Hull, som etterkvart vart samantrekt til Kingston upon Hull. Det kongelege chartret vart utskrive 1. april 1299, og er verna i arkivet i laugshallen.
I 1440 fekk Hull status som city. Byen vart samstundes utskilt frå Yorkshire, og fekk status som eit eige grevskap med kontroll over omegnen, som vart kalla Hullshire. I seinmellomalderen var byen ei viktig hamn, der det vart drive handel med blant anna Nord-Tyskland og dei baltiske landa.
I 1642 erklærte guvernøren for Hull, sir John Hotham, at han støtta parlamentarianarane, og han nekta kong Karl I tilgjenge til byen og dei store arsenala her. Hotham vart erklært som forrædar, men vart benåda av parlamentarianarane. Ironisk nok vart han seinare avretta av parlamentarianarane då han freista å skifte side. Desse hendingane var eit forspel til den engelske borgarkrigen, sidan Karl I ikkje såg anna høve enn å kringsetje byen. Dette utløyste open konflikt mellom parlamentarianarane og rojalistane
Hull tente godt på hamna langt inn på 1900-talet, men mista seinare mykje av inntektene. Først forsvann kvalfangsten, og deretter stoppa djuphavsfisket etter torskekrigen med Island 1975–1976. Hamna blir framleis brukt til transport av eksport- og importvarer og til ferjetrafikk til Rotterdam og Zeebrugge.
FV «Gaul», trålaren som sokk utanfor Noreg under uklare omstende i 1974, var frå Hull. Dette var det største enkelttapet av menneskeliv den engelske fiskeflåten har hatt i fredstid.
I 2017 var Hull utnemnd til britisk kulturby med mange tilknytte tilstellingar. Mellom anna blei Turnerprisen halden her.
Kultur
Diktaren Philip Larkin budde i Hull i 30 år, og skreiv mange av dei seinare dikta sine i byen.
Hull School of Art, som blei skipa i 1861, er omtykt som ein spesialisert kreativ utdanningsinstitusjon både nasjonalt og internasjonalt. I byen finn ein også Northern Academy of Performing Arts og Northern Theatre School.
The Deep er eit stort akvarium som ligg ved Sammy's Point, der elva Hull renn ut i Humber. Det opna i mars 2002.
Den viktigaste fotballklubben til byen er Hull City AFC. Det er òg to rugbylag, Hull FC og Hull Kingston Rovers.
Utelivet i byen har lansert slagordet «it's never dull in Hull» («Det er aldri kjedeleg i Hull»).
Kjende folk frå Hull
Tidleg på 1980-talet hadde Hull eit livleg musikkliv, og produserte grupper som The Red Guitars, Jane's Plane, Bushfire, the Housemartins, og Everything But the Girl, som er kalla opp etter ein møbelbutikk i byen.
Nadvirna
Nadvirna (ukrainsk Надвірна, polsk Nadwórna) er ein by i Ivano-Frankivsk oblast vest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Nadvirna rajon.
Fram til første verdskrigen var Nadvirna innlemma i Austerrike-Ungarn i provinsen Galizia. I mellomkrigsåra vart grensene endra og han vart annektert av Den andre polske republikken. Han vart annektert av Ukrainske SSR av sovjetarane i 1939 etter signeringa av Molotov-Ribbentrop-pakta. Nadvirna vart okkupert av tyskarane i 1941 under andre verdskrigen. Etter krigen kom han at tende til Ukrainske SSR.
Maggiorasca
Maggiorasca er eit fjell i Appenninane i Italia mellom Liguria og Emilia-Romagna. Den høgaste toppen er 1 799 meter over havet.
Fjellet ligg ovanfor Val d'Aveto og Val Nure, i tillegg til kommunnane Santo Stefano d'Aveto (provinsen Genova) og Ferriere (provinsen Piacenza). På toppen av fjellet står det ein statue av Vår Frue av Guadaloupe, reist i 1947, og eit TV-tårn.
Orust
Orust er med ei flatevidd på 345,5 km² den tredje største øya i Sverige etter Gotland og Öland. Øya ligg i Bohuslän ved Skagerrak. Ho utgjer mesteparten av Orusts kommun. Øya er skild frå fastlandet og øya Tjörn av fjordar og smale sund.
Kommunikasjon
Länsväg 160 passerer øya. Länsväg 178 går mellom Varekil og Ellös.
Vägverket driv ferjetrafikk på strekningane Svanesund–Kolhättan, Lyresten–Lyr og Fröjdendal–Malö. Västtrafik driv personferjetrafikk på strekningane Hälleviksstrand–Käringön og Tuvesvik–Gullholmen.
Historie
Frå bronsealderen har ein funne graver og helleristingar. I 1884 vart det funne eit sverd av bronse i Ellösfjorden, sverdet er 101,5 cm langt og eit av dei lengste frå denne tida som er funne i Sverige.
Orust har vore svensk sidan Sverige overtok Bohuslän i 1658.
Plasseringa til øya har gjort til at fiske har vore ein viktig næringsveg for folkesetnaden. I 1752 var tilgangen på sild svært god og heile 1700-talet vert kalla «den stora sillperioden», og denne varte fram til 1808. Slutten på sildefisket gjorde til at bygda vart avfolka og fleire fiskevær heldt på å forsvinne.
Etter fiskeperioden auka i staden jordbruket, men utviklinga av metodar og maskiner gjorde til at behovet for arbeidskraft minka, og Orust vart igjen ei fråflyttingsbygd. Frå 1900 til 1968 vart folkesetnaden på øya halvert.
Etter 1950 byrja fleire av verfta på øya å lage plastbåtar og endå er verftsindustrien viktig på Orust.
Innbyggjartalet har variert kraftigt gjennom åra, i 1528 budde det 2 100 personar på øya. Folkesetnaden var på det største i 1880, med 18 129 personar. I 2006 hadde kommunen 15 185, ei tal som også inkluderer nokre tusen på dei omkringliggjande øyene.
Rusk Holm
Rusk Holm er ei lita øy i Orknøyane i Skottland, nær Faray i vest. Øya ligg i Rapness Sound.
Det står ein førhistorisk varde på øya. Rusk Holm er òg opphavet til Holmie Sheep, ein saueart som liknar North Ronaldsay sau.
Rusk Holm består av raud sandstein.
1776 Kuiper
1776 Kuiper er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 24. september 1960 av Cornelis Johannes van Houten, Ingrid van Houten-Groeneveld og Tom Gehrels ifrå Palomar Observatory i San Diego County i California.
Neggio
Neggio er ein kommune i distriktet Lugano i kantonen Ticino i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 389 meter over havet.
Språket rama
Rama er eit chibchansk språk som vert snakka av rama-folket på øya Rama Cay og sør for Bluefields ved atlanterhavskysten i Nicaragua. Tidlegare vart det òg snakka i Costa Rica. Språket er sterkt utrydningstrua. Det hadde totalt 36 brukarar i 1992, av dei fire på Rama Cay. Rama er eitt av dei nordlegaste chibchanske språka. Det nærast beslekta nolevande språket er maleku.
Sognsvann
Sognsvann er ein innsjø i Nordmarka i Oslomarka, innanfor den såkalla markagrensa rett nord for byområdet i Oslo. Sognsvann var drikkevatn for Oslo frå 1876 til 1967, og er demma opp. Bekken ut or vatnet passerer Rikshospitalet på Gaustad og Frognerparken på sin ferd ut i Frognerkilen, og renn både open og i røyr gjennom byen. Ved sørenden av Songsvann ligg Sognsvann gård på endemorenen etter siste istid, då havnivået nesten nådde heilt opp til det som no er Sognsvann.
Sognsvann er eit vanleg nytta utgangspunkt for turar i Nordmarka, både sommar og vinter. Den næraste omkrinsen kring vatnet er òg eit viktig og mykje nytta turområde. Ein kjem til Sognsvann ved å ta T-banelinja Sognsvannsbanen til endehaldeplassen Sognsvann. Dessutan er det laga til store parkeringsplassar i nærleiken av denne haldeplassen for dei som nyttar eigen bil.
Ved sjølve vatnet er det gode høve for grilling, bading, strandvolleyball og andre aktivitetar. Om vinteren kan ein gå på skeiser eller drive isfiske når tilhøva ligg til rette for det. Fiskarar som er 18 år eller eldre må kjøpe seg fiskekort hjå Oslomarkas Fiskeadministrasjon (OFA) på førehand for å kunne fiske i Sognsvann og andre vatn i Nordmarka. Ikkje langt unna vatnet er det enkelte kulturminner, som gruver og restar av malm etter utvinning av jern, samt «svenskemuren» reist av svenske krigsfangar på 1800-talet.
Det går ein gangveg, ein asfaltert tursti, ikring Sognsvann som er ideell til trening og jogging; løypa er om lag 3,3 km lang. Mange trenigsklubbar ol. pleier å springe rundt Sognsvann, og det vert mellom anna skipa til eit løp kvar veke i sommarhalvåret - Sognsvann rundt, medsols. Også Oslo Triathlon - og mange andre populære aktivitetar både for idrettsutøvarar, friluftsentusiastar og andre - vert arrangert med utgangspunkt i Sognsvann. Turstien rundt sjølve vatnet er tilrettelagt for rullestolbrukarar, og berre gåande og løpande kan difor nytte han. Sykling er forbode, og syklande vert vist til dei andre turvegane noko lengre unna sjølve vatnet, mellom anna turvegen opp mot Ullevålseter og den gamle Ankervegen mot Hammeren i Maridalen.
Norges idrettshøgskole ligg ved sørenden av Songsvann.
Skydekke
Skydekke er eit uttrykk for kor mykje av himmelen som er dekt av skyer. Vanlegvis blir skydekket uttrykk i talet på åttandelar som dekker himmelen.
Observasjonar
Vanlegvis er det ein vêrobservatør som observerer skydekket i samband med observasjonar av andre parameterar som temperatur, nedbør, lufttrykk, osb. Skydekket er vanlegvis eit visuelt estimat, og det krev litt erfaring for å observere skydekket rett. Likevel vil det berre vere omtrentlege verdiar som blir observert. Hovudproblemet er at om sikta er dårleg, som i tåke, vil det vere svært vanskeleg å få rett skydekke. Då blir vanlegvis den synoptiske koden som tyder «Skyene ikkje synleg» (9) brukt i staden (sjå dei synoptiske kodane nedanfor).
Satellittar kan derimot måle talet på åttandedelar meir nøyaktig, men det er enkelte problem med denne metoden òg. Visst skyene er veldig tynne eller har lita horisontal utstrekking, kan dei vere bortimot usynlege for satellittar. Om natta brukar satellittar ofte den infraraude strålinga frå skyene til å avgjere skydekket. Dei målar altså temperaturen i skytoppen, og på den måten kan dei danne eit satellittbilete av skydekket. Viss skyene er svært låge kan dei derimot ha ein temperatur som er nesten lik overflata, og då kan dei vere vanskeleg å sjå på eit satellittbilete.
Rolle i klimasystemet
Skyer er svært viktig for klimasystemet, særleg fordi dei kan reflektere store mengder sollys ut igjen i verdsrommet og på den måten kjøle ned jordoverflata. Dette kan balansere den auka mengda av drivhusgassar i atmosfæren, og føre til at oppvarminga av Jorda ikkje blir like stor som forventa. Samtidig kan skyene hindre varmestråling frå jordoverflata i å forlate atmosfæren ved å sende tilbake varmestrålinga mot overflata, og på den måten føre til at jordoverflata ikkje blir like mykje avkjølt som i skyfritt vêr. Særleg gjeld dette på natta då varmetapet er størst.
No koma Guds englar
«No koma Guds englar» er ein norsk julesalme skriven av Elias Blix. Salmen vart utgjeven anonymt 1875 i salmeheftet Nokre Salmar, gamle og nye III. Dette var den første nynorsksalmen som vart sungen i ei offentleg gudsteneste. I denne salmen er hendingane julenatt flytt frå Betlehemsmarka til ei heimleg mørk og kald norsk vinternatt. Melodien som vert brukt til songen kjem frå Skottland og er omforma i ein folketone frå Vest-Agder. Salmen har i originalversjonen åtte vers.
Innhald
I denne teksten bruker Blix same grepet som M.B. Landstad bruker i «Fra fjord og fjære»; han plasserer jolebodskapen i eit norsk vinterlandskap. Men der Landstad hentar eit innlandsmotiv, vel Blix eit motiv frå kysten — medan Landstad syng «Herude Kulde er nu og dyben Sne», syng Blix «Der ute ligg Jordi so isende kald, Og Trei stend svarte i Skogen.», og seinare, «Det ljosnar so vænt yver Dalar og Strand».
I mørkaste vinteren kjem englane med si fredshelsing til folket. Og i dei salane og i dei hyttene der strålene frå Betlehemsstjerna får skina inn, lysnar det, og folket stemmer i med ein lovsong: «Guds Fred yver Jord! Vaar Fredsfyrste høgt vere lovad!» Tonane stig som ein helgasong frå jordi, og gjetordet skal så gå frå grend til grend og følgja folket livet ut, òg «i saaraste Suter».
Språket
Andre skilje frå moderne norsk er bruken av endinga -ning i verbalsubstantiv der moderne nynorsk har -ing: «Løysning», «Helsning», og at han skriv «yver» der moderne nynorsk har «over» — og der Blix på sin heimlege dialekt ville sagt «øver».
I utkastet til Norsk Salmebok var det foreslått å la salmen få halda på det høgnorske formverket med fullvokalar i hokjønn og fleirtalsbøying av verb («Så vide som klokkone tima frå tårn»), men i den endelege salmeboka er formverket noko forenkla.
Bruk
Salmen stod første gong på prent i tredje heftet av Nokre Salmar som Blix gav ut i 1875. Eit tidlegare utkast kom med i julenummeret til Svein Uredd i 1870. Då lydde første linja: «No syngja Guds Englar sin Helgasong ny». I gudsteneste vart han første gongen sungen i Høydalsmo annekskyrkje andre juledag 1884. Prost Sønke Sønnichsen hadde fått prenta eit ark med tre salmar til denne julemessa. «No koma Guds englar» var ein av dei. Han hadde ikkje fått den naudsynte fullmakta frå departementet til å nytte denne salmen. Likevel let han kyrkjelyden syngja han. Julesalmen på landsmål vart godt motteken. Dette var første gongen ein salme på landsmål vart sungen i ei kyrkje. Seinare melde Sønnichsen til departementet at salmen var sungen. Kyrkjestatsråd då var Elias Blix. Han var inhabil i saka. Statsråd Jakob Sverdrup avgjorde i august at saka skal ”bero indtil videre”.
«No koma Guds englar» er seinare teken inn både i Nynorsk Salmebok, Landstads reviderte salmebok og Norsk salmebok. I Norsk salmebok er alle åtte versa tekne med. I Lov Herren : Katolsk salmebok er songen trykt med seks vers (v. 1 og v. 3-7).
Elva Charente
Charente er ei 360 km lang elv vest i Frankrike som munnar ut i Biscayabukta og Atlanterhavet
Sandungen i Oslo
Sandungen er eit vatn som ligg i Oslo og Lunner kommune i Viken fylke. Innsjøen er delt av eit smalt sund med bru. Den vestre, og minste, delen vert kalla Vesle Sandungen mens den austlege og største, delen vert kalla Store Sandungen. Den nordlege utløparen av Store Sandungen vert kalla Sandungskalven og ligg i Lunner kommune. Vatna ligg nordvest for vatnet Hakkloa, nord for åsen Sandungskollen og sør for åsane Kyrkjeberget og Hadelandshøgda.
Plassen Sandungen, ved vestenden av Store Sandungen er den største i Nordmarka. Plassen vart truleg rydda av finnar på midten av 1600-talet. Bønder frå Ringerike setra på Sandungsbekkseteren. Brukarane av denne setra hadde kvern i Katnoselva på 1800-talet.
I 1887 vart Sandungsvannene demde opp.
Elva Charente
Ho har sitt utspring i departement Haute-Vienne nær Rochechouart. Ho renn gjennom departementa Haute-Vienne, Charente, Vienne og Charente-Maritime, og munnar ut i Biscayabukta nær Rochefort.
Transport
Charente har vore framkommeleg i mange år, men det er første dei siste åra at transporten på elva har teke seg opp att etter at det var nesten heilt stopp på midten av 1900-talet. Ein har gjort elva framkommeleg opp til Angoulême, og i dag er det stort sett feriebåtar som nyttar ho. Elva renn gjennom byar som Cognac, Jarnac, Saintes og Rochefort, og har flotte mogelegheitar for turisme.
Elva har vorte kanalisert oppover frå Saintes, og har sluser av moderat storleik, 34x6 meter. Langs elva ligg det båthamner der ein kan leige båtar, eller ligge til kai.
Byar
Av byar langs Charente finn ein:
E24
E24 (tidlegare Næringsliv24 og N24.no) er ei norsk nettavis som i hovudsak satsar på nyhende innan finans og næringsliv.
Nettavisa tjuvopna 16. april 2006 for tekniske testar, men den offisielle opninga var tysdag 18. april.
Dei fyrste tre åra eigde VG-nett og Aftenposten Multimedia nettavisa saman, men VG vart eineeigar frå midten av 2010.