cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Denis Papin
Denis Papin var ein fransk matematikar, fysikar og oppfinnar. Han er kjend for å ha funne opp og laga dampdrivne pumper, ei dampmaskin, ein hjuldampar, ein undervassbåt og ein trykkokar, pluss ei rekkje andre oppfinningar.
Utdanning og tidleg karriere
Denis Papin vart fødd i den vesle landsbyen Chitenay, i nærleiken av Blois i Frankrike. Han kom frå ein borgarleg familie og var elev ved ein jesuittskule, før han tok til å studera medisin ved Universitetet i Angers. Samstundes med medisinstudiane tok han til å interessera seg for fysikk. Han var ferdig utdanna lækjar rundt 1669 og eit par år etterpå tok han til å arbeida for Christiaan Huygens, som var direktør l'Académie des Sciences ved Louvrepalasset. Han hjelpte Huygens med krutmotoreksperimenta hans.
I 1673 tok han til å korrespondere jamleg med jamaldringen Gottfried Leibniz. Han arbeidde òg med vakuum og publiserte ei bok om emnet, der han beskreiv ei «maskin» for å lage vakuum. Metoden hans var billig, ettersom han ikkje nytta kvikksølv, som var dyrt. Han var godt kjend med metodane til René Descartes, var uvanleg oppfinnsam og god til å omsetta oppfinningane sine til praktiske apparat og maskiner.
Det fyrste Londonopphaldet
Papin var kalvinist og på grunn av Nantes-ediktet flytta han rundt 1675 til London. Han hadde med seg ei tilråding frå Christiaan Huygens og fekk arbeid hjå Robert Boyle, som skjøna at Papin ville verta ein verdifull assistent i samband med studiar av eigenskapane til luft han arbeidde med. Det tok ikkje lang tid før Papin hadde konstruert både nytt utstyr for å generera vakuum og ein rakettmotor som nytta komprimert luft.
Fordøyingsmaskina
I 1679 hamna ei av oppfinningane til Papin, som han kalla «le digesteur» (fordøyaren), i rampelyset. Det var ein kraftig støypejarnsylinder som, på grunn av han var utstyrt med sikkerheitsventil, kunne settast under damptrykk utan at det var fare for at han eksploderte. Dette apparatet, som i dag, avhengig av bruksområdet, vert kalla autoklav eller trykkokar, gjorde det mogleg for Papin å utføra ein heil serie med ulike eksperiment ved trykk opp til 0.8 til 1 MPa, i samtida vart det rekna for svært høgt trykk.
Sjølv om Papin ved den tid ikkje hadde planar om storstilt framstilling av damp, fungerte apparatet langt på veg som ein dampkjele. Han såg fyrst og fremst på oppfinninga som eit middel for å lindra fattigdom, ettersom trykkokaren hans kunne nyttast for å koka seigt kjøtt slik at det var etande. Til og med bein let seg koka til ein slags gele som var etande. Men Papin var ingen forretningsmann, så han tente ikkje noko særleg på oppfinninga. Han publiserte ei bok der han beskreiv «fordøyelsesmaskina». Etter boka kom ut fekk Papin eit namn i vitskapsmiljøet i London. Boyle fremja Papin som kandidat til å verta medlem av Royal Society, noko han vart i desember i 1680. Trass i Nantes-ediktet vart boka til Papin i 1682 òg utgjeven i Paris.
Vakuumdrift
Ein gong mellom 1682 og 1684 inviterte ein diplomat som heite Sarroti Papint Papin til Venezia for å bygga opp eit vitskapeleg akademi. På grunn av den ustabile politisk situasjon i Italia på denne tida returnerte han i 1684 til London og heldt fram med forskingsarbeidet sitt og oppgåvene i Royal Society. I denne perioden forska han på emne innan vatn, luft, konservering av mat, klesvask, osb. Den mest kjende oppfinninga hans frå denne tida er ei «maskin for å transportera vasskraft over store avstandar».
Arbeidsprinsippet var undertrykk (i samtida omtala som «overføring av tomheit til ein annan stad») og utstyret som Papin laga hadde ein styreventil som han kalla «kran med fire retningar». Denne kranen var eigentleg svært enkel og vart seinare nytta for å distribuera damp i dei fyrste dampmaskinane. Energioverføring ved hjelp av undertrykk vart seinare nytta for å overføra energi til små verkstader.
Tysklandsopphaldet
Etter å ha vitja Tyskland fleire gongar flytta Papin i 1688 til Marburg. Greven av Hessen hjelpte han slik at han fekk i stilling som professor i matematikk. Trass høge forventningar klarte han ikkje å interessera studentane sine korkje i matematikk eller pneumatikk. Litt etter litt forsvann studentane frå førelesingane hans. Men korkje denne motgangen eller pengenaud klarte å stogga utforskartrongen hans.
Dampdriven vakuumsylinder
I 1690 publiserte han ein artikkel om korleis ein kunne oppnå store krefter ved å kondensera damp for å skapa vakuum i ein sylinder. Utstyret han eksperimenterte med var ein sylinder med diameter fire cm, med eit stempel, fig. 4. Han fylte vatn i sylinderen og plasserte han på elden. Når vatnet fordampa lyfta stempel ei last på opp til 30 kg. Stemplet kunne låsast i øvre posisjon. Når sylinderen, og dermed dampen i sylinderen, vart avkjølt kondenserte dampen til vatn att og atmosfæretrykket på utsida av stemplet førte til at det vart trykt innover med stor kraft. På denne måten var han i stand til å kontrollera krafta på ein, for denne tida, enkel måte. Han demonstrerte sylinderen for Otto Von Guericke ved at han synte at 16 mann ikkje klarte å halda att sylinderen. Ettersom sylinderen fungerte både som kjele, arbeidssylinder og kondensator måtte han varmast opp og avkjølast ein gong per arbeidsslag, noko som førte til at verkningsgraden vart for låg til at maskina kunne nyttast til praktiske føremål. Maskina var likevel eit viktig steg i utviklinga av meir effektive dampmaskinar.
Det var dette prinsippet Thomas Newcomen tok utgangspunkt i då han i 1712 laga den fyrste praktiske dampmaskina. I 1690 argumenterte Papin med at røyra til sylinderen kunne lagast med tynne og glatte veggar og at slike røyr òg kunne nyttast til mange andre føremål. I 1690 beskreiv han òg korleis dampsylindrar kunne nyttast til å driva båtar med eit skovlhjul på kvar side av båten. Det han foreslo var med andre ord ein hjuldamparar. For å få jamn drivkraft ville han nytta fire sylindrar, som skulle drivast i sekvens, den eine etter den andre. Denne maskina var den fyrste som nytta damp til å skapa ein trykkdifferanse mellom dei to sidene av eit stempel for å utføra mekanisk arbeid, og vert av mange rekna som den fyrste stempeldampmaskina i historia.
Undervassbåten «Urinator»
Mindre enn eit år etter dette var den andre ubåten han konstruerte ferdig. Han hadde då innført fleire viktige forbetringar i høve til den fyrste. Han beskreiv ubåten, som han kalla «Urinator» i ein artikkel i Actes des érudits de Leipzig. Han var utforma som ei oval tønne, som på grunn av forma kunne stå imot vasstrykket når han dykka, Fig. 5 og 6. Ei sentrifugalpumpe vart nytta til å pumpa lyft gjennom to koparrøyr frå ei bøye på overflata, slik at lufta i farkosten kunne fornyast. Eit barometer synte trykkforskjellen mellom lufta i ubåten og trykket på utsida. Ein av Leipniz sine medarbeidarar, som heite Haas, skeiv ein detaljert rapport frå testane av ubåten i mai 1692. Papin sjølv og ein modig assistent dykka med ubåten og fortok nokre undervassmanøvringar i Lahn, som er ei sideelv til Rhinen. «Urinator» var truleg den fyrste ubåten i historia.
Andre oppfinningar
Rundt 1695 fungerte Papin som personleg lækjar for greven av Hessen og flytta frå Marburg til slottet i Kassel, eller Cassel som byen heite på denne tida. Greven ynskte seg fontener og speglar, slik som Ludvig XIV hadde ved slottet i Versailles. Etter å ha tenkt seg litt om tok Papin på seg oppgåva. Han konstruerte ei vasspumpe etter modell frå Thomas Savery, som han kalla ei «maskin for å lyfta vatn», men ho fraus sund ein gong ho ikkje var i bruk. Han hadde òg problem med å få røyra til å tola trykket. Mellom dei mange andre konstruksjonane og oppfinningane til Papin kan ein nemna: ei pneumatisk sidepresse, hermetisering av fruktjus, ei vifte for å fornya lufta i gruver, ein kompressor, ein omn med lufttilførsel for å smelta glas, ei undervasslatrine for å tiltrekkja seg fisk, ein bakaromn med lufttilførsel, ein metode for å auka fordampinga av sjøvatn i samband med utvinning av salt, luftputer og luftmadrassar og ein pneumatisk granatkastar.
Hjuldampar
Han konstruerte ei dampmaskin òg ein hjuldampar som stod ferdig i 1704. Lite er kjent om korleis maskina var konstruert, men greven av Hessen, som var med på prøveturen saman med Papin, skal ha vore svært imponert.
Dampdriven vasspumpe
I den siste publikasjonen sin beskreiv Papin ei vasspumpe som fungerte med «eldkraft». Papin bygde truleg på ei av oppfinningane til Thomas Savery, men i staden for å nytta atmosfærtrykket til å utføra arbeid nytta han overoppheita damp, som vart generert i ein kjele og ført gjennom eit røyr til ein arbeidssylinder, der eit stempel pumpa vatn frå eit lågtliggande til eit høgareliggande reservoar. Pumpa hadde tilbakeslagsventillar. Pumpa var plassert om lag på same nivå som vatnet som skulle pumpast og ei av desse pumpene vart installert i ein båt. Han foreslo òg å driva ein slipestein med eit vasshjul som vart drive med vatn under trykk frå ei slik damppumpe.
Det andre Londonopphaldet
Papin hadde mange fiendar i Tyskland og dei vart etter kvart svært plagsame. Etter eit attentatforsøk der ein kanon eksploderte og fleire omkom, skreiv Papin i eit brev til Leibniz at han frykta for livet sitt om han vart verande i Tyskland og at ville flytta tilbake til London. I september 1707 lasta han tidleg ein morgon sakene sine om bord i ein hjuldampar og segla, saman med familien, ned Fulda frå Kassel til han kom til elva Weser, der han vart stogga av skipslauget i Hann. Münden og hamna i strid om passeringsrett. Etter nokre dagar med uvisse let dei Papin og familien hans segla vidare, men ombestemte seg, beslagla hjuldamparen og plukka maskina frå kvarandre.
Papin måtte reisa åleine til London, der han håpa på å få tilbake plassen i Royal Society of London, som han hadde forlate 20 år tidlegare. Det fekk han ikkje, for Boyle var død og Isaac Newton hadde hadde fått stor inflyting i Royal Society. Newton var i strid med Leibniz og ettersom han kjende til at Papin var ein ven av Leibniz ville han ikkje ha noko å gjera med han. Newton var venleg innstilt ovanfor Thomas Savery, men men synte forakt for dei tekniske oppfinningane til Papin. Han klaga over at mange av publikasjonane hans vart presenterte for The Royal Society of London i perioden 1707 til 1712, utan at han vart kreditert for arbeidet eller fekk betalt for det. Men Papin heldt likevel fram med å finna opp nye ting. I 1690 konstruerte han ei atmosfærisk dampmaskin, svært lik den som Thomas Newcomen laga i 1712. Han konstruerte eit lufteanlegg for leilegheiter, i tillegg til mange andre oppfinningar som han ikkje ville offentleggjera av di han var redd dei skulle verta stolne og utnytta av andre. Han tente dårlegare og dårlegare. Så godt som ingenting er kjent om Papin etter 1712 og ein veit ikkje sikkert når han døydde, men det må ha vore ein gong mellom 1712 og 1714.
Øystein Vidnes
Øystein Vidnes er ein norsk forfattar, formgjevar og omsetjar. Han er busett i Leikanger.
Vidnes fullførte vidaregåande skule i Volda i 1995, og vart våren 1999 cand.mag. ved Universitetet i Bergen med mellomfag i medievitskap og allmenn litteraturvitskap. Han gjekk ved Skrivekunstakademiet i Hordaland i året etter. Vidnes har skrive to bøker til no, Bondeforteljingar frå 2002 og Ekstasar frå 2006, og har i 2009 omsett ein del dikt av Fernando Pessoa og romanen Veslebror ser deg av Cory Doctorow. Mellom 2005 og 2013 har han vore formgjevar i tidsskriftet Vagant og bokmeldar i Morgenbladet. Han lagar bokomslag og bøker for forlag i Noreg og Danmark.
Bøkene hans er humoristiske og eksperimentelle, og til tider nesten surrealistiske. Bondeforteljingar inneheld moderne og ironiske versjonar av tradisjonelle bondeforteljingar, og han parodierer også stereotypiar av bønder. I Ekstasar møter lesaren ein ein mentalt ustabil ordførar som brått vert anarkist.
Vidnes fekk i 2010 Kulturdepartementet sin pris for beste omsetjing for boka Veslebror ser deg. Vidnes har vunne fleire prisar i kåringa Årets vakreste bøker. I 2015 fekk han tildelt gull for utforminga og illustrasjon av romanen MS Liv av Rolf Sagen.
Elvar i Romania
Dette er ei liste over dei lengste elvane i Romania, som anten renn heilt eller delvis i Romania.
Lengdene som er gjevne her er berre den delen av elva som renn i Romania.
Ado Onaiwu
Ado Onaiwu er ein japansk fotballspelar.
Han har spela for klubbane JEF United Chiba, Urawa Reds, Renofa Yamaguchi FC og Oita Trinita (2019).
Guilherme Almeida Augusto
Guilherme Almeida Augusto er ein brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Tokyo Verdy.
Arbeidernes kommunistparti
Arbeidernes kommunistparti (AKP) var eit norsk kommunistisk parti frå 1973 til 2007. AKP har aldri stilt til val, men oppretta i si tid Raud Valallianse saman med andre sosialistiske rørsler og enkeltpersonar, for at RV skulle representere partiet i val. RV vart i 1991 ein sjølvstendig partiorganisasjon, men vart i 2007 slege saman med AKP i det nye partiet Raudt.
Historie
AKP vart tufta med namnet «Arbeidernes Kommunistparti (marxist-leninistene)» (AKP(m-l)) i 1973. Partiet sprang ut frå Sosialistisk Ungdomsforbund (ungdomsorganisasjonen i dåverande Sosialistisk Folkeparti). Partiet bygde politikken sin på «marxismen-leninismen Mao Tsetungs tenkning», og var eitt av dei sterkaste ml-partia i Europa på 70-talet. Mellom anna avisa Klassekampen og Forlaget Oktober har opphavet sitt i AKP. Partiet var òg ein viktig del av solidaritetsarbeidet for Vietnam og Palestina og i kvinnerørsla.
På 70-talet var AKP ein elitistisk organisasjon, styrt av ei hard kjerne med djupt overtydde og skulerte marxist-leninistar. I denne gruppa er dei mest kjende namna Tron Øgrim, Sverre Knutsen, Sigurd Allern og Pål Steigan.
I boka «På den himmelske freds plass», Aschehoug, 1985 skriv Pål Steigan at ml-rørsla kulminerte i 1978. På denne tida var ungdomsopprøret langt på veg over, og dei fleste sosialistregima i verda var byrja å rakne. Brotet mellom Arbeidets Parti i Albania (som Mao Tse Tung tidlegare hadde omtala som «det sosialistiske fyrtårnet i Europa») og Kinas Kommunistiske Parti førte til store og varige splittingar i heile den internasjonale ml-rørsla, men her tok AKP eit klårt standpunkt for maoismen i Kina og fekk ikkje dei same problema med splitting som råka ml-rørsla i t.d. Danmark og Sverige. Partiet var sterkt knytt til Kina trass i aukande kritikk mot m.a. den kinesiske kulturrevolusjonen gjennom 80-talet. Dei endelege banda til Kina vart brotne etter den store demonstrasjonen på Den Himmelske Freds Plass i 1989.
AKP støtta ikkje Sovjetunionen, slik Norges Kommunistiske Parti gjorde. AKP meinte Sovjetunionen etter Josef Stalin døydde blei endra til ei farleg imperialistmakt, til liks med USA. Utover 70-talet vart nabolandet rekna som ei så stor fare at partiet studerte - og gav ut bøker om - tema som «Geriljakrigføring i Norge» og «Slik er Sovjets hær».
På 90-talet gjekk partiet gjennom omfattande nyorienteringsprosessar, utan å gå vekk frå det revolusjonære grunnsynet. I 1997 iverksette AKP ei rekrutteringskampanje, hovudsakleg retta mot nye generasjonar. Partiet sa at den hadde ført til ei viss grad av fornying frå den nedovergåande tendensen som hadde gjort seg gjeldande frå slutten av 70-talet.
I 2005 vart det på Raud Valallianse sitt landsmøte lagt fram forslag om å starta ein prosess for å slå saman RV og AKP. Dette forslaget vart vedteke i båe partia og fekk tilslutnad frå Raud Ungdom. Prosessen førte fram til samanslåinga av partia våren 2007, og stiftinga av partiet Raudt.
Leland Isaacs sr.
Leland «Atta» Isaacs Sr. var ein gitarist frå Hawaii, kjend for å spele slack-key-gitar med ein open C-dur-stemming («Atta's C,» C-G-E-G-C-E), og for arbeidet hans med Gabby Pahinui.
Stokkebåt
Stokkebåt er ein båt laga av ein uthola trestamme, som oftast ein kanoliknande farkost. Konstruksjonsmetoden er grunnleggjande og har truleg vore kjent gjennom mange tusen år i store deler av verda. Han vert difor gjerne definert som sjølve urbåten.
Bruk
Stokkebåten har eksistert og vore i bruk gjennom tusen av år og heilt fram til våre dagar. I ikkje-industrialiserte delar av verda vert det enno laga og brukt nye stokkebåter mange stader. I Norden blei det truleg laga stokkebåter til langt inn på 1900-talet.
Den eldste båten i verda er Pessebåten, ein stokkebåt funnen i Nederland. Han er omkring 10 000 år gammal. Også i Norden er stokkebåtene dei første farkostane ein kjenner til. I Danmark er det funne ei rekkje stokkebåter, tre av dei omkring 6 000 år gamle. Desse var laga av lind og padleårene av ask.
Eldre stokkbåtfunn viser spor etter å ha vorte uthola med steinøks. Det er ikkje funn som tyder på bruk av eld.
Dei fleste funn av stokkebåtar er ikkje så gamle. Nokre er frå vikingtid og mellomalderen. Fleire er frå 1600-1700 talet. Dette vert sett i samanhang medd innvandring frå Finland på denne tida. I Finland var det rik tradisjon for bruk av stokkebåtar.
Utspent stokkebåt
Utspent stokkebåt er ein særskild type stokkebåt, som vi veit har vorte bygd i Finland, Russland og delar av Baltikum. Tradisjonen har vore levande til det siste. Nyare funn tyder på at området kan ha vore større. Det ser ut som det helst har vorte brukt lettare treslag som osp og poppel til slike båtar. Fleire av desse stokkebåtane er så gamle at arbeidet må ha vore utført med steinreiskapar. Først vert stokken uthola med steinøks. Men holinga er mykje smalare enn på den ferdige stokkebåten. Fasongen kan samanliknast med ein ertebelg.
Den ferdig uthola stokkebåten vert utspent ved hjelp av varme. Han vert då breiare, og får ein fasong som minner om klinkerbygde nordiske båtar. På grunn av denne likskapen ver den utspente stokkebåten sett på som ein forgangar til den klinka båten. Men det er ikkje funne arkeologiske prov som støttar denne teorien
Den utspente stokkebåten har gjerne tverrtre for å halde på fasongen. Ein finn og døme på innlagde band, som er surra på liknande vis som på skalbåtar med fleire bord.
Ivar Lykke
Lykke representerte Høgre på Stortinget frå 1916 til 1945. Han var statsminister i Noreg frå 24. mars 1926 til 1928. Regjeringa var eit samarbeid mellom partia Høgre og Frisinnede Venstre.
Josenildo Brito da Silva
Josenildo Brito da Silva er ein brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Tokyo Verdy og Consadole Sapporo.
Drava
Drava (tysk Drau, ungarsk Dráva) er ei elv i sørlege delar av Sentral-Europa. Ho har sitt utspring i Sør-Tyrol i Italia og renn austover gjennom Tirol og Kärnten i Austerrike, inn i Slovenia (145 km), og så søraustover gjennom Kroatia, der ho dannar grensa mellom Kroatia og Ungarn. Til slutt renn ho ut i Donau nær byen Osijek. Ho har ei lengd på 725 km.
Drava renn gjennom Lienz, Spittal an der Drau, Villach, Dieschitz og Ferlach i Austerrike, Dravograd, Vuzenica, Muta, Ruše, Maribor, Ptuj og Ormož i Slovenia, Varaždin og Osijek i Kroatia og Barcs i Ungarn. Ein kan segle på Drava i om lag 90 km frå Čađavica i Kroatia og til munningen.
Dei største sideelvene til Drava er Gail i Austerrike og Bednja i Kroatia frå venstre, og Gurk i Austerrike og Mura (nær Legrad) i Kroatia frå høgre.
Mühleberg
Mühleberg er ein kommune i Bern-Mittelland i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 557 meter over havet.
Han ligg i ein trekant mellom elva Saane, elva Aare og Wohlensjøen. Han består av fleire grender og spreidde gardar.
Terry Evans
Terry Evans var ein USA-amerikansk R&B-, blues- og soulsongar, gitarist og låtskrivar. Han arbeidd med mange musikarar som Ry Cooder, Bobby King, John Fogerty, Eric Clapton, Joan Armatrading, John Lee Hooker, Boz Scaggs, Maria Muldaur og Hans Theessink. Cooder sa at han alltid syntest at Evans var ein betre «frontmann.»
Frå 1994 og fram til han døydde, gav Evans ut sju soloalbum, mellom andre Blues for Thought (1994) Come to the River (1997) og Fire in the Feeling (2005). Karrieren til Evans var inspirert av Elmore James, Little Walter, Albert King og B.B. King. Songane han skreiv er spelt inn av Pops Staples og Louis Jordan.
Saudehornet
Saudehornet er eit fjell som ligg rett ved tettstaden Ørsta i Møre og Romsdal. Det er eit populært skifjell, men bratt. Toppen er lett å nå på sommarstid. Fjellet har og vorte kalla Vikshetta. På Vartdal der fjellet vert sett frå nord, brukar ein namnet Tryhornet eller Tryhorna, fordi det ser ut som fjellet har tre like høge toppar. Frå 2003 har Saudehornet vore mål i det årlege 5,7 km lange motbakkeløpet Saudehornet rett opp som startar ved sjøen i tettstaden Ørsta. Briten Geoffrey Hastings var på toppen av Saudehornet den 7. august 1889. Det er den fyrste tidfesta bestigninga, men toppen må ha vore vitja av bygdefolk før den tid.
Mjølk
Mjølka frå kvar art har ulik samansetjing, men har òg mange fellestrekk. Ettersom drikken skal gje styrke til små pattedyr som skal veksa, er han svært næringsrik. Mjølk inneheld særleg protein og feitt, i tillegg til laktose, vitaminane A, B og D, og mineral som kalsium og selen.
Feitt i mjølka dannar eit lag som vil flyta til topps om ho får stå. Dette laget blir gjerne skilt ut som fløyte.
Behandling
I dag er det vanleg å behandla mjølk på meieri før ho vert seld. Ho vert ofte separert i skummamjølk eller lettmjølk og fløyte, pasteurisert, standardisert og homogenisert. På meieria foredlar ein òg mjølk til ulike mjølkeprodukt. Tidlegare skjedde behandlinga av mjølk på gardane der ho vart laga, men no er dette ganske uvanleg.
Bruk
Fersk mjølk kan drikkast åleine eller i ulike drikkar, som bi- eller hovudingrediens. Dersom uhomogenisert mjølk får stå i romtemperatur, surnar ho til surmjølk, tjukkmjølk eller mjølkering, som kan drikkast eller etast.
Mjølk og ymse produkt av mjølk er òg viktige i matlaging, til dømes i graut, puddingar og kaker med krem. I milkshake og kakao er mjølk ein hovudingrediens, og mange vil dessutan ha ein liten skvett mjølk eller fløyte oppi teen eller kaffien sin. Kaffe med mykje mjølk i, på søreuropeisk vis, har i dei seinare tidene vorte populært i Nord-Europa, og er ofte seld under italienske og franske namn på kaféar av ulike slag.
Helse
Det er omstridd om mjølk frå kyr er bra for menneske, sjølv om det ofte vert tilrådd å drikke mjølk. Fersk geitemjølk skal vera bra, særleg for nyfødde som ikkje kan få morsmjølk. Men mange reagerer sjukleg på laktose (laktoseintoleranse) eller mjølkeprotein (mjølkeproteinallergi). Særleg gjeld dette folk frå land der det ikkje er vanleg å drikke mjølk i oppveksten, og som kan reagere med sjukdom eller på anna vis når dei kjem til land der mjølk vert nytta som næringsmiddel i stort mon. Mjølkeliknande produkt som kan nyttast som alternativ til mjølk frå dyr blir laga av mellom anna ris, soya, mandel og havre.
Mühledorf i Bern
Mühledorf er ein kommune i Bern-Mittelland i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 605 meter over havet.
Heile kommunen og landsbyen Mühledorf ligg på ein terrasse ovanom Gürbetal (Gürbedalen) og strekkjer seg til Gerzensjøen.
Mathis Nunataks
Mathis Nunataks er ei isolert gruppe nunatakar nær toppen av Arthurbreen, 8 nautiske mil (15 km) aust-søraust for Mount Warner i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Han vart kartlagd av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) og av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65). Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Terry R. Mathis, ein ingeniør ved Byrd-stasjonen sommaren 1967–68, and stasjonsingeniør med Byrd-stasjonen vinteren (1968).
Lobbyist
Ein lobbyist er ein person som driv politisk verksemd gjennom eit forsøk på å påverke tillitsvelde (t.d. fylkestingsrepresentantar). Fleire pengesterke norske organisasjonar har tilsett eigne lobbyistar for å få støtte for sine interesser for samfunnsutviklinga.
Krka
Krka er namnet på fleire elvar (på latin Corcoras):
Krka d.d. er òg namnet på eit farmasøytisk firma i Novo Mesto i Slovenia, kalla opp etter dei slovenske elvane.
Alain Resnais
Alain Resnais, med fullt namn Alain Pierre Marie Jean Georges Resnais, var ein fransk filminstruktør (regissør). Han var fødd i Vannes (Morbihan) og døydde i Paris.
Frå slutten av 1940-talet byrja han å lage dokumentarfilmar og kortfilmar som vart lagt merke til hjå publikum og kritikarane, som filmane Van Gogh, Guernica og særleg Nuit et brouillard («Natt og skodde»), den fyrste filmen med referanse til konsentrasjonsleirane under den andre verdskrigen.
Deretter laga han mange kjende spelefilmar. Særleg dei tidlege av filmane kan knytast til retninga Nouvelle Vague, «Den nye bølgja», som var ei rørsle mellom dei filminstruktørane (iscenesetjarane) i fransk film som lagde sine fyrste filmar frå slutten av 1950-talet. Dei mest namngjetne mellom dei var François Truffaut, Jean-Luc Godard, Claude Chabrol, Éric Rohmer, Jacques Rivette.
Etter filmane Hiroshima mon amour frå 1959 og L'Année dernière à Marienbad frå 1961 vart Alain Resnais rekna som ein av dei fremste representantane for moderniteten i europeiske film, saman med Roberto Rossellini, Ingmar Bergman og Michelangelo Antonioni. Han brøyt opp den klassiske lineære framstillinga etter mønster av filmar som desse òg hadde vorte kjende for.
Alain Resnais var aktiv som filminstruktør fram til han døydde i ein alder av 91 år. Den siste filmen hans var Aimer, boire et chanter («Elske, drikke og synge»), som hadde premiere i Frankrike 26. mars 2014.
Hiroki Sugajima
Hiroki Sugajima er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Tokyo Verdy og JEF United Chiba.
Neptune Nunataks
Neptune Nunataks er ei lita gruppe nunatakar mellom Chester og Fosdick Mountain i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Han vart kartlagd av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) og av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65). Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Gary D. Neptune, ein geolog under den andre kartlegginga av Marie Byrd Land, sommaren 1967-68.
Nei til EU
Nei til EU er ein organisasjon mot norsk medlemskap i Den europeiske unionen (EU). Organisasjonen har medlemsorganisasjonar og medlemmer frå heile den politiske landskapen. Organisasjonen er ei vidareføring av Folkerørsla mot EEC. Nei til EU sitt arbeidsutval er sett saman av Roy Pedersen som leiar, Einar Frogner og Heidi Larsen, som nestleiarar og Sofie Axelsen Osland som medlem. Nei til EU har fylkeslag i alle fylka, i tillegg til dei mange lokallaga.
Historie
I 1988 blei Opplysningsutvalet om Noreg og EF oppretta som ein formell medlemsorganisasjon med lokal- og fylkeslag, ein fastsett struktur og årsmøte.
Framfor EU-valet i 1994 samla organisasjonen mange medlemmer og stod sentralt i grasrotopprøret mot innmelding i unionen.
Etter EU-valet i 1994 vart organisasjonen oppretthalden, av di ein såg det som mogleg at diskusjonen rundt norsk medlemskap på nytt kunne koma opp att. Hovudoppgåva til Nei til EU i ei tid der medlemskap er lagd på is, er å samle ressursar mot norsk medlemskap i unionen og den europeiske unionen generelt. Nei til EU har ved fleire høve kome med tilleggsmeldingar i samband med handsamingar i Stortinget, mellom anna eit tillegg til EØS - pluss.
Hovudmotstandaren til Nei til EU er Europarørsla, som står sentralt i kampen for norsk innmelding i EU.
Noble Nunatak
Noble Nunatak er ein isolert nunatak i nordlege delar av Horlick Mountains, som ligg 8 nautiske mil (15 km) nord for Widich Nunatak langs nordsida av Shimizu Ice Stream. Han vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-60. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William C. Noble, ein meteorolog ved Byrd-stasjonen vinteren 1958.
O'Connor Nunataks
O'Connor Nunataks er ei gruppe nunatakar som stikk opp av isen nær toppen av Balchenbreen, 5 nautiske mil (9 km) nordaust for Griffith Nunataks i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Han vart oppdaga av U.S. Antarctic Service (USAS) på flyturar over området i 1940, og kalla opp etter Raymond O'Connor, eit medlem ved West Base i USAS (1939–41).
Hinche
Hinche (haitisk: Ench) er ein by i det sentrale Haiti. Han hadde i 2003 eit innbyggjartal på om lag 50 000. Byen er hovudstad i departementet Centre. Hinche er heimbyen til Charlemagne Péralte, den haitiske nasjonalistleiaren som stod imot USA sin okkupasjon av Haiti i åra 1915–1934.
Shinnosuke Hatanaka
Shinnosuke Hatanaka er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Tokyo Verdy og FC Machida Zelvia.
Naoto Sawai
Naoto Sawai er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Tokyo Verdy.
Christian L. Holm
Lorentz Christian Langberg Holm var ein norsk skogbruksmann og politikar frå Rakkestad. I tida 1950-65 var han stortingsrepresentant for Hordaland og partiet Høgre.
Liv og gjerning
Holm, som var son til ein prest, tok eksamen ved skogbruksforvaltinga på Norges Landbrukshøgskule i 1917. Dei neste tre åra var han styrar i A/S Skogsdrift, deretter gardbrukar i Gran på Hadeland. Han var så forvaltar og skogfut ved Rosendal gods 1927–61. Styremedlem i Vestlandske Skogeigarsamband frå 1939, i Norges Skogeierforbund frå 1946, og medlem av representantskapen i Det norske Skogselskap frå 1952. Formann i Bergen og Hordaland Skogselskap 1940-50.
Holm var medlem av Kvinnherad formannskap 1934–40 og varaordførar 1945–47. Ved stortingsvalet hausten 1949 fekk han fast plass på hordlandsbenken på Stortinget, der han hadde sete i fire periodar. I den fyrste fireårsperioden på Tinget var han med i Skog-, vassdrags- og industrikomiteen, nestformann i komiteen frå sommaren og ut perioden. Dei tre siste stortingsperiodane var han medlem av Landbrukskomiteen. Dessutan var Holm medlem av Valkomiteen i heile si stortingstid.
I 1952 vart Holm utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden og i 1963 til storriddar av Den islandske falkeorden.
Mühlethurnen
Mühlethurnen er ein kommune i Bern-Mittelland i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 573 meter over havet.
Han ligg I Gürbetal (Gürbedalen) i fjellsida av Längenberg. Kommunen består av landsbyen Mühlethurnen, grendene Mühlebach og Pontel-Freudberg og fleire spreidde hus.
Elva Santa
Elva Santa er ei 347 kilometer lang elv i Ancash-regionen, Peru med utspring i Laguna Conococha, 4 050 moh. i Andesfjella og utlaup i Stillehavet.
Laguna Conococha sjølv samlar vatn frå Cordillera Negra i vest og dei snøkledde Cordillera Blanca i aust. Men største vasstilførsel får Laguna Conococha frå elva Tuco som har kjelde i Laguna Tuco ca. 5 000 moh.ved kanten av ein brearm frå Nevado de Tuco.
Øvste delen av Santa renn 200 kilometer mot nord-nordvest mellom Cordillera Negra og Cordillera Blanca i gjennom den frodige dalen Callejón de Huaylas. I ei høgd på omkring 2 000 moh. dreier ho ca. 90 grader mot vest-sørvest i retning Stillehavet, pressar seg gjennom juvet Cañon del Pato før ho bryt seg gjennom høgdedraga mot kysten og endar 10 km nord for hamnebyen Chimbote.
Dalen Santa har opplevd alvorlege naturkatastrofar gjennom alle tider. Frå 1702 av vart det første gong gjort nedteikningar og då skjedde det ein glasiologisk flaum. Dalen har hatt gjentatte hendingar med døydde og øydeleggingar etter det. I 1941var ein flaum årsak til tap av 5 000-7 000 menneskeliv og ein tredel av Huaraz vart øydelagt. I 1962 dundra eit massivt skred av is og stein ned i elvedalen slik at elva Santa steig åtte meter og 3 000-4 000 menneske vart drepne i katastrofen. Jordskred som desse vil alltid truge regionen. Det skjer når fallande is løyser ut plutselege uttømmingar av isdemningar som fører til at flytande jordsøle, isblokker og store steinar brakar ned dei tronge dalføra.
André Grétry
André Ernest Modeste Grétry var ein komponist mest kjend for sine opéras comiques. Frå 1767 heldt han seg i Frankrike, og han tok fransk statsborgarskap.
Biografi
Far til André var fiolinist ved kyrkjene St. Martin og St. Denis i Liège, og han gav sonen den første musikkundervisninga. Seinare byrja André som korgut i kyrkja Saint-Denis. I memoarane sine nemner han den strenge korleiaren Georges-Henri Wenick. Den første cembalo- og komposisjonsundervisninga fekk han av Nicolas Rennekin, seinare av Henri Moreau, kapellmeister ved St. Paul. Større tyding fekk den praktisk rettleiinga han fekk ved å oververe framføringane til eit italiensk operaselskap. Her høyrde han operaene til Galuppi, Pergolesi og andre meistrar, og det førte til eit ynske om å gjere eigne studium i Italia. For å skaffe seg økonomiske middel komponerte han i 1759 ei messe som han dediserte til kannikane av katedralen i Liège, og det var takka vere eit stipend frå dei at han i mars 1759 kunne byrje på eit fem års studium ved Collège de Liège i Roma. Ifølgje han sjølv oppnådde han aldri meir enn å verte ein middelmåtig harmonikar og kontrapunktikar.
Frå 1762 fekk han undervising av Giovanni Battista Casali, kapellmeister ved Laterankyrkja. I Roma komponerte han ein Confitebor som han sende til Liège, og for det romerske karnevalet i 1765 opera-intermezzoet (ein forløpar for operetten) La Vendemmiatrice som vart den første store suksessen hans. Han bestod ei prøve til det velrenommerte «Accademia dei Filarmonici» i Bologna, til dette førebudde han seg saman med Padre Martini. Medan han enno var i Italia komponerte han seks strykekvartettar som han seinare publiserte i Paris som opus 3.
Det skal ha vore etter å studert orkestreringa av ein av Pierre-Alexandre Monsigny sine operaer som han hadde lånt av sekretæren sin ved den franske ambassaden i Roma at han eigna seg til fransk komisk opera. På nyttårsdagen 1767 forlét han Roma, og budde ei kort stund i Genève der han levde av musikk- og komposisjonsundervisning, og dessutan vart kjend med Voltaire, og dessutan skreiv ein operette. Det var her han fekk den første kontakten sin med fransk musikk, og 1767 reiste han til Paris, der han etter ein relativt kort periode som ukjend og fattig musikar, mellom anna med hjelp av grev Gustaf Philip Creutz, den svenske ambassadøren, fekk suksess med dei komiske operaene sine Le Huron (1768) og Lucile (1769).
Seinare følgde fleire suksessar, mellom anna med Le tableau parlant, Zémire eit Azor, L'ami dei la maison, Raoul («Blaubart») og Richard Coeur-dei-Lion, der dei seinare har vore populære fram til vår tid.
Grétry skreiv rundt femti operaer i alt. Meisterstykka hans var Zémire eit Azor og Richard Coeur-de-lion – det første skriven 1771, den andre i 1784. Richard Coeur-de-lion vart indirekte knytt til ei stor historisk hending. I operaen finst romansen «O Richard, O mon Roi, l'univers t'abandonne», som vart sungen ved banketten som livvakta gav til offiserane ved garnison i Versailles den 3. oktober 1789, ei hending like «fatal som Thyestes si» noterte den satiriske skotske forfattaren Thomas Carlyle. Svaret til det franske folket på dette uttrykket for kongelojalitet som altså var lånt frå operaen til Grétry, var «Marseillaisen». Richard Cœur de Lion, som handla om den engelske kongen Rikard Løvehjarte, vart sidan omsett og tilpassa engelsk teater ved John Burgoyne.
Grétry var den første som skreiv for «tuba curva», eit instrument som i romersk tid var kjent som cornu. Han nytta tuba curva i musikken til gravferda til Voltaire
Operaballet La caravane du Caire med eit hint av turquerie eksotisme i harpe- og triangel-akkompagnementet er eit bortførings- og redningseventyr av same type som Mozart sin Die Entführung aus dem Serail. Han hadde premiere i 1783 og vart verande i fransk repertoar i femti år.
I løpet av den franske revolusjonen mista han det meste av eigedomane sine, men trass politiske motsetnader rivaliserte dei påfølgjande regjeringane om å ære komponisten. Han mottok etterkvart utmerkingar og løn av mange slag, og republikken gjorde han til ein inspektør av konservatoriet, medan Napoléon Bonaparte utmerkte han med Æreslegionen og ein pensjon.
Grétry døydde i 1813 i kommunen Montmorency i Paris, i huset som tidlegare hadde høyrt til Jean-Jacques Rousseau. Femten år etter han døydde vart hjartet overført til fødestaden - løyvet vart først gjeve etter ei lengre rettssak. I 1842 vart ein større bronsestatue av komponisten sett opp i Liège.
I seinare kultur
I filmen Den raude fiolinen (1998) kan ein ved sida av den oscarbelønte originalmusikk til John Corigliano, høyre komposisjonar av Grétry.
Frankétienne
Frankétienne, eigentleg Franck Étienne, er ein haitisk forfattar, lyrikar, dramatikar, musikar og målar. Han har skrive både på fransk og haitisk. Som målar er han kjend for dei fargerike abstrakte verka sine, der blått og raudt ofte er framtredande fargar.
Ryssdalsnebba
Ryssdalsnebba er eit fjell i Jordalsgrenda i Sunndal kommune i Møre og Romsdal. Fjellet er 1618 m høgt.
Kenji Kitawaki
Kenji Kitawaki er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Tokyo Verdy og FC Suzuka Rampole.
Partridge Nunatak
Partridge Nunatak er den vestlegaste av tre nunatakar som ligg sør for Ickes Mountains i Marie Byrd Land. Nunataken (730 moh) ligg langs nordsida av Whitebreen, kring 5 nautiske mil (9 km) vest for Bailey Nunatak. Han vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Billy W. Partridge i US Navy, utstyrsansvarleg ved Byrd-stasjonen i 1966.
En passant
En passant (uttalt en passan, frå fransk «i forbifarten») er eit sjakktrekk der en bonde under visse høve kan slå ein annan utan å plassere seg på same feltet på bonden som vert slått. En passant, uttalt angpassan, vert òg bruka i daglegspråket om noko som skjer 'i forbifarten' eller 'med det same'.
En passant i sjakk
Ein sjakkspelar A kan slå en passant straks etter at den andre spelaren, B, har flytta ein av bøndene sine to felt fram og hamna rett ved sida av ein av A sine bønder. Om B berre hadde gått eitt felt framover, ville A kunne slått bonden på vanleg måte. En passant-regelen tillet spelaren å gjere dette mottrekket likevel, som om B berre hadde gått eitt felt fram. A må utføre en passant-trekket umiddelbart etter at B har flytta bonden to felt fram – dersom han gjer eit anna trekk, mistar han dette høvet.
En passant-regelen kom som ein følgje av at to-stegsregelen, som gjer at bonden kan opne med to steg, var meint for å få bøndene fortare i kamp, ikkje for at dei skulle kunne unngå kamp.
Koki Anzai
Koki Anzai er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Tokyo Verdy.
Lobbyverksemd
Lobbyverksemd er ein måte for interesseorganisasjonar og andre grupperingar å påverke Stortingspolitikarar på. Ordet lobbyverksemd spelar på ei førestilling om at representantar frå diverse interesseorganisasjonar påverkar politikarar munnleg «i lobbyen» mellom møte. Reell lobbyverksemd føregår på eit meir avansert nivå.
Lobbyverksemd vert langt på veg akseptert av dei fleste politiske partia i Noreg som ein naudsynt del av demokratiet. Ved hjelp av lobbyverksemd kan organisasjonar som elles ikkje driv med politikk, men likevel samlar mange menneske, få innverknad på korleis samfunnet vert styrt. Dette har ført til at nokre innflytnadsrike organisasjonar har tilsett eigne lobbyistar på heiltid.
Ordninga vert kritisert av di frivillige organisasjonar utan mykje pengar ikkje kan drive like aktiv lobbyverksemd som organisasjonar med fast tilsette lobbyistar. Det fører til eit demokratisk underskot, då pengar vil dominere korleis denne maktportalen vert nytta.
Eit anna punkt som vert kritisert er at det meste av politisk innverknad som føregår gjennom lobbyverksemd er skjult frå ålmenta. På denne måten kan ikkje motstridande organisasjonar lett granske politiske avgjerder. Openheit er rekna som eit av dei viktigaste demokratiske prinsippa i Noreg.
Gurk
Gurk (slovensk Krka) er ei elv i delstaten Kärnten i Austerrike, og er den nest lengste elva i delstaten etter Drava.
Enns
Enns er ei elv i Austerrike og ei av dei sørlege sideelvene til Donau med ei lengd på 254 km.
Salongmusikk
Salongmusikk var ein populær musikksjanger i Europa på 1800-talet. Han vart vanlegvis skriven for solospel på piano i romantisk stil, og vart ofte framført som underhaldningsmusikk i musikksalongar. Salongstykke er vanlegvis relativt korte og ofte utan eit djupare innhald, men kan til gjengjeld seiast å vere svært elegante og virtuose.
Gurk
Elva renn austover gjennom Gurktal. Nær Straßburg snur ho sørover og renn inn i Drava mellom Klagenfurt og Völkermarkt. Av sidelver har ho Görtschitz, Metnitzog og Glan.
Enns
Geografi
Enns har sitt utspring i fjella Radstädter Tauern i delstaten Salzburg. I ein dal som vart danna under den siste istida, renn ho austover på grensa mellom Dei nordlege kalksteinsalpane og Dei sentralaustlege Alpane gjennom Steiermark der ho passerer Dachsteingruppa i sør. Mellom Admont og Hieflau snur elva nordover og passerer gjennom Gesäuse, eit gjel med ei lengd på 15 km i Ennstaleralpane. Ho renn så inn i Øvre Austerrike ved munningen av Laußabach. Nord for Steyr dannar ho grensa mellom Øvre Austerrike og Nedre Austerrike. Til slutt renn ho ut i Donau ved Mauthausen og landsbyen Enns.
Enns får vatn frå eit område på om lag 6 000 km², som er det femte største nedslagsfeltet i Austerrike. Middelvassføringa ved munningen er 201 m³ per sekund.
Mülchi
Mülchi er ein kommune i Bern-Mittelland i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 476 meter over havet.
Enns
Soge
På midten av 1800-talet vart det bygd kanalar langs det 70 km lange strekket mellom Weißenbach og Gesäuse for å bruke vatnet til jord- og skogbruk.
Mülchi
Landsbyen ligg i Limpachdalen ved grendsa til kantonen Solothurn.
Enns
Soge
Totalt er det ti kraftverk knytte til elva, og dei genererer totalt 345 megawatt straum.
Sideelver
Dei viktigaste sideelvene er Palten, Salza og Steyr.
90482 Orcus
90482 Orcus (overgangsnamn 2004 DW) er eit kuiperbelte-objekt (KBO) med ein diameter på rundt 1000 km. Det blei oppdaga av Michael Brown ifrå Caltech, av Chad Trujillo ifrå Gemini Observatory og av David Rabinowitz ifrå Yale-universitet. Oppdagingsbileta av objektet blei tekne 17. februar 2004. Etter oppdaginga blei bilete tekne av objektet funne ifrå so tidleg som 8. november 1951.
Orcus har éin kjend måne, nemleg Vanth, som er relativt stor samanlikna med Orcus.
Banen
Orcus er ein typisk plutino (objekt i 2:3 baneresonans med Neptun). Orcus brukar 247 år på eitt krinsløp rundt sola og har ein bane mykje lik den til Pluto, bortsett ifrå at han er orientert forskjellig. Sjølv om Orcus på eitt punkt i banen nærmar seg banen til Neptun, syter baneresonansen mellom dei to objekta at dei alltid er stor avstand mellom dei (i tillegg kjem ein vinkelseperasjon på 60°).
Farge og spekter
KBOar viser eit breitt utval av fargar og spektrum; til og med blant objekt med like baneparameter. Orcus har ein nøytral farge samanlikna med andre raude objekt, som 28978 Ixion.
Satellitt
Oppdaginga av ein satellitt i bane rundt Orcus vart annonsert i IAUC 8812 22. februar 2007. Banen til månen er enno ikkje kjend. Han vart funne 0,25 bogesekund ifrå Orcus med ein storleiksklasseforskjell på 2,5. Med ein albedo lik Orcus vil han ha ein diameter på ~220 km, noko som er stort samanlikna med Orcus.
Masaomi Nakano
Masaomi Nakano er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Tokyo Verdy.
Hosanger
Hosanger er ei bygd på Osterøya og var tidlegare ein sjølvstendig kommune i Hordaland fylke.
Historie
Hosanger prestegjeld blei oppretta som formannskapsdistrikt den 1. januar 1838.
1. januar 1867 blei ein del av Voss med 28 innbyggjarar ved kongeleg resolusjon overført til Hosanger. 1. januar 1885 blei annekssoknet Seim, som låg som ein eksklave i vest, overført til den nye kommunen Alversund. 1. januar 1964 blei den delen av Hosanger som ligg på Osterøy, og som hadde 1616 innbyggjarar, slått saman med delar av Bruvik, Hamre og Haus kommunar til den nye Osterøy kommune. Den delen av Hosanger som låg nord for Osterfjorden hadde 791 innbyggjarar, og dette området blei samstundes slått saman med Alversund kommune og delar av Hamre, Lindås, Modalen og Sæbø kommunar til den nye Lindås kommune.
Folketalsutvikling
Folketalsutvikling for tidlegare Hosanger kommune frå 1920 til 1964:
Kultur
Stadnamnet Hosanger er truleg danna av orda hose, det vil seie «lang strømpe», og angr, «fjord», og viser til forma på fjorden.
Dampmaskin
Dampmaskin er ei nemning på ein motor som vert driven av damp under trykk. Franskmannen Denis Papin oppdage at når vatn vert varma opp til det fordampar, utvidar det seg kraftig. Når dampen vert avkjølt, vert han til vatn att. I ein dampmaskin skjer oppvarmings- og avkjølingsprosessen på kvar si side av eit stempel plassert i ein sylinder, slik at dette stempelet vert drive fram og attende. Dei teoretiske prinsippa bak dampmaskinen fell inn under termodynamikken, som er ei grein innan fysikk. Dei fyrste dampmaskinane som var brukbare til å utføra praktisk arbeid vart laga tidleg på 1700-talet. Maskinane til Thomas Newcomen vart sette i drift i 1712, og vart forbetra utover 1700-talet. James Watt og Richard Trevithick innførte fleire forbetringar som auka verkningsgraden, og dampmaskinanar var viktige for den industrielle revolusjonen. Dampmaskinar vart etter kvart mykje nytta som motor i til dømes dampskip og damplokomotiv. Brenning av kol vart mykje nytta for å driva dampmaskinane.
Penrod Nunatak
Penrod Nunatak er ein nunatak 2 nautiske mil (3,7 km) nordvest for Abbey Nunatak, som ligg på vestsida av Reedybreen like nord for munningen av Kansasbreen. Han vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Jack R. Penrod, ein snikkar ved Byrd-stasjonen vinteren 1957.
Roaldshornet
Roaldshornet er ein fjelltopp (1230 moh) i Stranda kommune. Toppen ligg aust i Sunnmørsalpane.
Roaldshorn (lokalt kalla Roalden) er på sørsida utbygd med skitrekk og nedfartstrasear.
Paul Islands
Paul Islands er ei øygruppe som strekkjer seg over 3 nautiske mil (6 km) nordvest for Quinton Point utanfor nordvestkysten av Île Anvers i Antarktiske Arkipel. Ho vart oppdaga og namngjeven av den tyske ekspedisjonen under Dallmann, 1873-74.
Hans Hartung
Hans Hartung var ein fransk kunstmålar av tysk opphav, med fransk statsborgarskap frå 1946. Han er rekna for å vere ein av dei viktigaste representantane for abstrakt kunst, og opphavsmannen til den franske kunstretninga tachisme (fransk tache, «flekk») på 1950-talet, der han stod for ein nonfigurativ kalligrafisk versjon.
Bakgrunn
Hans Hartung vart fødd i Leipzig i Tyskland og døydde i Antibes i Frankrike, der han og ektefellen hans, den norskfødde kunstmålaren Anna-Eva Bergman, hadde funne seg sin etterlengta heimstad. Anna-Eva Bergman hadde døydd 24 juli 1987, og Hans Hartung, som var sliten, sjuk og svekka av alderen, døyde altså eit par år etter henne. Etter Hartungs eige ynske vart oska hans spreidd utover Middelhavet.
Ouellette Island
Ouellette Island er ei øy 800 meter vest for Howard Island sør i Joubin Islands. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Gerald L. Ouellette, maskinsjef på «Hero» under den første reisa til Antarktis og Palmer Station i 1968.