cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kiryat Shmona
Historie
Under Libanonkrigen i 2006 vart byen igjen mål for Hizbollah sine Katyusha-rakettar. Dei fleste innbyggjarane forlet byen under krigen, og dei 5 000 som var att, heldt seg i bomberomma, og byen vart ein spøkjelsesby. Under krigen trefte i alt 1 012 Katyusha-rakettar Kiryat Shmona.
Geografi
Kiryat Shmona ligg på Galileastripa like ved Huladalen, kring 5 km sør for og 2 km aust for den israelsk-libanesiske grensa. Han ligg kring 150 meter over havet.
Jordskjelv
Byen ligg over Daudehavsforkastinga og som følgje av dette er han ein av dei byane i Israel som har størst risiko for jordskjelv (i lag med Safed, Beit She'an, Tiberias og Eilat).
Sport
Kiryat Shmona er den minste byen i Israel med eit topplag i den øvste divisjonen i israelsk fotball, Hapoel Ironi Kiryat Shmona. Klubben vart danna då Hapoel Kiryat Shmona og Maccabi Kiryat Shmona vart slått saman i 2000. Klubben rykka opp i øvste divisjon for første gong i 2007 og vart ligameister i 2011-2012.
Tennis er òg ein populær idrett i Kiryat Shmona.
Venskapsbyar
Kiryat Shmona er venskapsby med
William Brouncker, 2. Viscount Brouncker
'''William Brouncker, 2. Viscount Brouncker''' var ein engelsk matematikar og var av dei første som gjorde bruk av uendelege rekkjer til utrekning av logaritmar. Ein kjend formel av Brouncker var starten på teorien om kjedebrøk.
Han var stiftar av og første president i Royal Society.
Lilly Sandnes
Lilly Sandnes er ein norsk forfatter og gardbrukar. Ho dreiv gard i Valldal saman med mannen. Sandnes gav i 2016 ut boka Kvardag og fest. Ho har skrive dikt og sanger, blant anna «Norddalssongen» (musikk av Kjell Kipperberg). Ho er mor til Arne Sandnes og representerte Senterpartiet i kommunestyret.
A Song for You
«A Song for You» er ein song skriven og opphavleg spelt inn av musikaren Leon Russell for det første soloalbumet hans Leon Russell, som vart gjeven ut i 1970 av Shelter Records. Han har sidan blitt spelt inn av mange andre artistar innan mange sjangrar. Elton John har kalla songen ein amerikansk klassikar.
Ein av dei første versjonane av songen som vart populær var av Andy Williams. Singelen hans nådde 29. plassen på adult contemporary-lista og 82. plass på Billboard Hot 100 i 1971.
Andre versjonar
Andre artistar som har spelt songen er, Joe Cocker, Carpenters, Helen Reddy, Donny Hathaway, The Faux Pas, Merry Clayton, Doc Severinsen, Blue Swede (Björn Skifs och Blåblus), Dusty Springfield, Michael Ball, David Cassidy, Stephanie, Angela Aki, Carmen McRae, Aretha Franklin, Cher, S.E.S., Vince Jones, Nancy Wilson, Ray Charles, Peggy Lee, Elliott Yamin, Ben Barnett, Michael Bublé, Marc Broussard, Willie Nelson, Mavis Staples, Damion Hall, Natalie Cole, City High, Herbie Hancock, Whitney Houston, Simply Red, Tony Lewis, Kate Ceberano, Michael Lington, Jakob Sveistrup, Gavin DeGraw, Jamie Oldaker, Nolwenn Leroy, Bobby Brown, Chris Richardson, Gerald Levert, Betty Wright, Bizzy Bone, Sylvester James, Risie Mayo, Shirley Horn, Leon Jackson, Neal Schon, Jaye P. Morgan, Ricky Braddy, Matt Goss, Petula Clark, Sanne Salomonsen, Donna Summer, Beyoncé Knowles, Kris Allen, Viktor Lazlo, Zakk Wylde, Kalil Wilson, Phil Driscoll, The Temptations, Kirk Whalum, Elkie Brooks, John Adeleye, Neil Diamond, Peter Gallagher, Amy Winehouse, Jam Hsiao, Vikki Carr, B.J. Thomas, Barbara Cook, Celine Dion, Ernestine Anderson, Kenny Rankin, Peabo Bryson, Connie Talbot, Woody Herman og Bon Iver.
Orton Cave
Orton Cave er ei grotte i vestveggen av Cave Ravine på Ardery Island i Windmill Islands. Ho vart oppdaga i 1961 av dr. M.N. Orton, ein militærlege ved Wilkes-stasjonen, som grotta vart kalla opp etter av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA).
Tripp Island
Tripp Island er ei øy sør i Tripp Bay langs kysten av Victoria Land. Ho vart oppdaga av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09) som kalla ho opp etter Leonard O.H. Tripp frå Wellington på New Zealand, ein ven og støttespelar av Ernest Shackleton.
Arne B. Mollén
Mollén vart tildelt Den olympiske orden av Den internasjonale olympiske komité i 1989. I 1991 vart hantildelt Fearnleys olympiske ærespris som fyrste idrettsleiar.
Loch Shiel
Loch Shiel (skotsk-gælisk Loch Seile) er ein 19,3 km² stor innsjø 20 km vest for Fort William i Lochaber i Highland i Skottland. Han er 120 meter djup. Det djupaste området ligg i nordaust, omslutta av høge fjell, medan han er meir myrlendt og grunn i sørvest. Frå sørvest renn elva River Shiel ut i sjøen ved Loch Moidart nær Castle Tioram.
Loch Shiel må ikkje forvekslast med Glen Shiel, 40 km leger nord i Skye and Lochalsh, der ein finn den lengre River Shiel og ein mykje mindre Loch Shiel.
Området er forholdsvis skogkledd samanlikna med mange andre område i Highland, så breidda av innsjøen har derfor status som særskild verneområde.
Somme av scenane i Harry Potter og fangen fra Azkaban var filma i Loch Shiel.
Historie
Ruinane av eit kapell står på den største øya i innsjøen, og det vert sagt at det var den første heimen til St. Finan, ein av lærarane til St. Columba. Acharacle, sør i innsjøen, var åstad for eit slag i 1140, leia av Somerled der han slo nordmennene og grunnla dynastiet Lord of the Isles.
Roing under Sommar-OL 1972
Roing under Sommar-OL 1972 i München omfatta 7 båtklassar, alle for menn. 440 deltakarar frå 35 land var påmelde. Tevlingane vart avvikla dagane frå 27. august til 2. september.
Persienne
Persienne (frå fransk av persien, frå Persia»') er ein solskjerm som vert montert på innsida av eit vindauge for å sperra for innsyn og/eller sollys.
Persienner er laga av horisontale strimlar, vanlegvis laga av plast eller metall, og av og til òg av tre. Den vanlegaste typen består av vassrette metallspiler opphengt i eit system av trådar. Spilene kan vridast for å justera lysmengden som vert sloppe inn, eller verta trekt opp slik at dei er ute av vegen.
Roing under Sommar-OL 1972
Noreg vann ein sølvmedalje i dobbelsculler.
Singlesculler
<br style="clear:both;" />
Dobbelsculler
<br style="clear:both;" />
Toar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Toar med styrmann
<br style="clear:both;" />
Firar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Firar med styrmann
<br style="clear:both;" />
Knappane i Dronning Maud Land
Knappane er ei rekkje fjelltoppar som ligg like vest for Nålegga, på vestsida av Borgmassivet i Dronning Maud Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og namngjeven Knappane.
Vilma Bardauskienė
Vilma Bardauskienė er ein litauisk tidlegare lengdehoppar frå Pakruojis i Šiauliai fylke som representerte Sovjetunionen på friidrettsbana. Ho vart europameister i lengdehopp i 1978, same sesongen som ho forbetra verdsrekorden to gongar og vart den fyrste kvinna som hoppa over sju meter i lengdehopp..
Aktiv
Med sin ferske verdsrekord vart Bardauskienė favoritt til lengdegullet i europameisterskapen i Praha. Ho forsterka favorittstempelet då ho i lengdekvalifiseringa 29. august 1978 forbetra sin eigen verdsrekord med to centimeter til 7,09 meter. I finalen hoppa ho 6,88 meter og vann gullmedaljen framom austtyske Angela Voigt som stoppa på 6,79 m.
Under sovjetmeisterskapen 1979 enda Bardauskienė på femteplass med ordinære 6,29 meter. Verdsrekorden hennar stod til rumenske Anişoara Cuşmir i 1982 hoppa 7,15 meter.
Tule ja jää
«Tule ja jää» (estisk for Kom og ver/Brann og is) er ein song av den estiske musikkgruppa Kõrsikud frå 2014. Songen er skriven av Kõrsikud. Tittelen er eit ordspel med to homonymar.
«Tule ja jää» var eit av bidraga i Eesti Laul 2014, den estiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.
Selk'nam
Selk'nam eller onawo var eit urfolk som levde på Eldlandet, heilt sør i Sør-Amerika. Truleg reiste selk'nam frå fastlandet i nord over Magellansundet til Eldlandet. Dei levde på den nordvestlege delen av Storøya i Eldlandet. Sørvest på øya budde haush-folket. Haush og selk'nam hadde det til felles at dei var innlandsjegerar, i motsetnad til eldlendar-folka alakaluf, chono og yahgan, som levde av havet. Namnet ona kan brukast som samleomgrep for haush og selk'nam, eller som eit alternativt namn på selk'nam. Språket deira vert kalla ona. Folkegruppa var lenge erklært som utdøydd, etter folkemordet på selk'namfolk frå midten av 1800-talet av. Det finst likevel framleis folk av selk'namavstamming i Chile, som har byrja kreva nasjonal anerkjenning som folkegruppe.
Historie
Selk'namfolk var ei av tre urfolksgrupper som opphavleg budde i Eldlandet. Dei heldt til i den nordaustlege delen av øygruppa. Dei blei kalla ona ('folket i nord') av yaghanfolk (yamana).
Folkegruppa levde eit halvnomadisk liv med jakt og sanking på Isla Grande de Tierra del Fuego i ei årrekkje. Namnet på øya tyder bokstaveleg 'den store øya i Eldlandet', og blei gjeve av spanske utforskarar etter at dei såg røyk frå båla til selk'namane.
Folkemord
Då dei kvite tok til å ta seg beitemarker for sau på Storøya på 1800-talet, trudde selk'nam-folket at sauene kunne reknast som fritt vilt. Dei tok difor til å stela sauer og eta, noko dei kvite sjølvsagt mislikte sterkt. Dette førte til ein langvarig konflikt mellom selk'nam og kvit; mange kvite oppfordra regelrett til å drepa selk'nam og utlova eitt pund for kvar drepne selk'nam. Mange døydde også av sjukdommar dei kvite innførte. Frå eit estimert folketal på kring 4000 i 1880-åra var talet redusert til rking 500 tidleg på 1900-talet.
Nyare tid
I 1974 døydde Ángela Loij som det siste fullblods-mennesket av selk'nam-folket. Under ei folketeljing i Argentina i 2001 talde ein likevel framleis nokre hundre menneske som rekna seg som selk'nam, anten på Eldlandet eller andre stader i landet.
Grunna mykje kontakt med kristne misjonærar og tidlege kulturforskarar veit ein forholdsvis mykje om selk'nam-folket sin kultur, religion og om språket deira. Mykje av denne informasjonen er samla på museumet i Puerto Williams på Navarino-øya, saman med utstillingar om yahgan-folket.
Atlantis: The Lost Empire
Atlantis: The Lost Empire (norsk tittel: Atlantis: En forsvunnet verden) er ein amerikansk animert eventyrfilm frå 2001, produsert av Walt Disney Feature Animation og utgjeven av Walt Disney Pictures. Han er den 41. animerte langfilmen til Disney.
Lootus
«Lootus» var eit av bidraga i Eesti Laul 2014, den estiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.
Eurosentrisme
Eurosentrisme viser til eit verdssyn der ein set Europa og europeisk eller vestleg historie og kultur i sentrum og bruker det som målestokk, rettesnor eller utgangspunkt for forståinga av resten av verda. Omgrepet er knytt til europeisk kolonisering sidan tidleg moderne tid, og har særleg dukka opp i diskusjonar rundt avkolonisering.
Eit tidlegare omrep, «Europa-sentrisme», blei først innført tidleg på 1900-talet. Karl Haushofer brukte til dømes eit slikt omgrep på 1920-talet i Geopolitik des pazifischen Ozeans (1924). Ordet «eurosentrisme» blei utbreidd på 1980- og 1990-talet, særleg i kritikk mot haldninga, som i Samir Amin si bok Eurosentrismen: kritikk av en ideologi (1992).
When the Tigers Broke Free
«When the Tigers Broke Free» er ein song av Pink Floyd laga av Roger Waters. Songen skildrar dødsfallet til faren, Eric Fletcher Waters, under Operasjon Shingle i andre verdskrigen. Songen vart skriven samstundes med The Wall og var opphavleg meint som ein del av albumet, men vart avvist av dei andre bandmedlemmane fordi dei meinte han var for personleg. Han vart seinare innspelt og teken med i filmversjonen av The Wall og først gjeven ut som ein eigen singel den 26. juli 1982. Singelen var merka «Taken from the album The Final Cut», men vart heller ikkje inkludert på dette albumet før 2004, så som bonusspor. Songen vart òg gjeven ut på samlealbumet Echoes: The Best of Pink Floyd i 2001.
Songen set i stand premissane for soga i filmen The Wall, der Operasjon Shingle vert skildra. Dei allierte styrkane gjekk i land på strendene nær Anzio i Italia med målet om å frigjere Roma frå tyskarane. Desse styrkane omfatta kompani C frå Royal Fusilers, der faren til Waters tente. Som Waters fortel i songen, så hadde kommandanten ved fronten bede om å få trekkje styrkane sine attende frå eit tysk Tiger I-tanksåttak, men generalane nekta og «the Anzio bridgehead was held for the price / Of a few hundred ordinary lives», sidan Tigerane braut gjennom det britiske forsvaret og utsletta heile kompaniet.
I det andre verset skildrar Waters korleis han finn eit kondolansebrev frå den britiske regjeringa, skildra som eit notat frå kong Georg i form av eit bladgullrull som «His Majesty signed / In his own rubber stamp.». Krenkinga til Waters eksploderer i den siste linja med «And that's how the High Command took my Daddy from me».
Det underliggande temaet i songen er ein av dei viktigaste faktorane som driv hovudrolla Pink inn i isolasjon gjennom historia i The Wall.
Filmversjonen
Det første verset er i opninga av filmen, der ein ser far til Pink reinsar og ladar ein revolver medan han røyker ein sigarett og høyrer bombefly i lufta over seg. Han glir så over i songen «In the Flesh?», der lagnaden hans vert vist. Det andre verset (etter «Another Brick in the Wall Part 1») syner Pink som finn uniforma til faren, kondolansebrevet, barberkniv og kuler. Han tar så på seg uniforma, før det vert klippa til faren som gjer det same.
Loch Shin
Loch Shin (skotsk-gælisk Loch Sìn) er ein innsjø nordvest i Dei skotske høglanda. I sør ligg den vesle byen Lairg. Innsjøen er den største i Sutherland, og strekkjer seg frå nordvest til søraust med ei lengd på 27,2 km.
When the Tigers Broke Free
Medverkande
med:
Loch Shin
I 1950-åra vart vassnivået heva med 10 meter då Lairg Dam vart bygd av Wimpey Construction som ein del av vasskraftutbygging i området.
Innsjøen er omgjeve av høge fjell, som Ben More Assynt i vest og Ben Klibreck i aust. Innsjøen vert drenert ut i Nordsjøen via den korte River Shin som munnar ut i Dornoch Firth.
Kvadrillion
Ein kvadrillion er tusen trilliardar, eventuelt ein million trillionar eller ein billion billionar, det vil sei det naturlege talet 1 000 000 000 000 000 000 000 000, eller 1024.
Til dømes har jorda ein pass på kring 6 kvadrillionar tonn.
Ordet er danna av det latinske prefikset kvadr- (fire) og med ending frå million. Prefikset viser til at talet svarar til 1 000 0004 (ein million i fjerde potens).
I amerikansk-engelsk tilsvarar quadrillion 1015, det vil si eit eittal etterfølgd av 15 nullar.
Cars 2
Cars 2, kalla Biler 2 på norsk, er ein amerikansk dataanimert eventyrfilm frå 2011, produsert av Pixar Animation Studios og utgjeven av Walt Disney Pictures. Filmen er ein oppfølgjar til 2006-filmen Cars.
Postbanken
Norges Postbank, som hadde vorte skipa i 1948 med namnet Norges Postsparebank, var òg skipa i medhald av ei eiga lov. Denne lova vart vedteke 10. desember 1948, og banken var verksam frå 1950. Innskota finansierte både lån til kundane, andre statsbankar og lån til prioriterte samfunnsføremål, særleg samferdsle og skular.
I heile den tida Postbanken og forgjengarane Norges Postbank og Norges Postsparebank var verksame, var det postkontora til Postverket som fungerte ekspedisjonsstadane for banken. I ei tid då dagens elektroniske bank- og betalingsløysingar var utopiske framtidsdraumar, måtte publikum møte opp i banklokala for å setje inn, ta ut og overføre pengar, for alle transaksjonar kravde papirar og underskifter. Innskot og uttak av pengar i banken vart registret i den personlege bankboka til kunden. Meininga med bank på postkontoret var mellom anna at alle skulle ha lett tilgjenge til banktenester. Postverket hadde då eigne postkontor så å seie over alt i Noreg. Det var fyrst utover på 2000-talet at daglegvareforretningar tok over desse tenestene på kontrakt med det som no hadde vorte Posten Norge AS.
På postkontoret vart innskot i postbanken til å byrje med innført i postsparebankbøkene til kundane i form av eit eller fleire postbank-klistremerke med kronebeløp som til saman svarte til innskotssummen, altså etter same prinsipp som frimerke vart klistra på eit brev med det verdet som svarte til portoen for brevet. Seinare vart nytta stempelmaskinar som stempla inn innskotssummen i boka. Den ordinære Postbankboka hadde raudt omslag og var velkjent landet over.
St Mary's Loch
St Mary's Loch er den største naturlege innsjøen i Scottish Borders og ligg langs vegen A708 mellom Selkirk og Moffat, kring 72 km sør for Edinburgh. Han er 5 km lang og 1 km brei og vart skapt av isbreane under den siste istida. Innsjøen får vatn frå Megget Water, som renn frå Megget-reservoaret og er kjelda til Yarrow Water, som renn austover frå innsjøen og ut i Ettrick Water oppfor Selkirk.
Innsjøen har fått namn etter ei kyrkje tileigna Jomfru Maria, som ein gong stod på nordsida av innsjøen. I dag er berre gravplassen til kyrkja synleg.
Mjuk pepparkaka
Mjuk pepparkaka er ei svensk krydderkake med peparkakesmak.
Ingredienser som tradisjonelt blir brukt i røra er kveitemjøl, sukker, matfeitt, egg, tyttebærsyltetøy og bikarbonat. Ho blir smaksett som peparkaker med kryddernellik, kanel og ingefær.
Mjuk pepparkaka har lang haldbarheit, ho kan stå i ca. 14 dagar i lukka boks eller 3–6 månader i frysar.
Norsk matematisk forening
Norsk matematisk forening er ein samskipnad for norske matematikarar og matematikkinteresserte. Samskipnaden vart stifta den 2. november 1918, og Carl Størmer vart vald som den første formannen til samskipnaden.
Historie
Den utløysande årsaka til stiftinga av samskipnaden var truleg at Poul Heegaard - ein av hovudpersonane i dei første åra - vart tilsett som professor. I starten av 1900-talet hadde det matematiske miljøet i Noreg vakse seg sterkt, og dermed var det òg oppstått eit behov for ein samlande organisasjon. Gjennom blant anna reformer i skuleverket hadde matematikkfaget spesielt og realfaga generelt fått ein sterkare posisjon enn tidlegare.
Den viktigaste oppgåva for samskipnaden var i starten å halde kontakten mellom dei ulike matematiske miljøa i Noreg, særleg konsentrert rundt universitetsmiljøa, den tekniske høgskulen i Trondheim og Noregs Geografiske Oppmåling (det tidlegare namnet på Statens Kartverk).
Formennene til samskipnaden
Sidan starten i 1918 har samskipnaden hatt følgjande formenn:
Normat
Heilt frå starten vart det vedteke at samskipnaden skulle utgje eit matematisk tidsskrift, og i 1919 kom det første nummeret av Norsk matematisk tidsskrift (Normat). I det første nummeret var det blant anna minneartiklar over Ludvig Sylow og Elling Holst. Hovudmåla for tidsskriftet var at det skulle tilby interessant lesnad for alle matematikkinteresserte i Noreg, og det skulle gje høve for unge norske matematikarar til å publisere arbeida sine.
Abelkonkurransen
Då Norsk matematisk forening vart stifta var det allereie frå starten eit mål om å opprette ein årleg matematikkonkurranse. Den første konkurransen vart arrangert i 1921, og han vart arrangert kvart år fram til starten av 1970-åra. På grunn av låg deltaking døydde konkurransen bort, og han vart gjenoppstarta i 1981 som ein konkurranse for elevar i vidaregåande skule, i samarbeid mellom samskipnaden og Aftenposten.
I 1985 vart konkurranseforma endra til ein massekonkurranse slik vi kjenner han i dag. Kvar skule arrangerer ei prøve på 100 minutt, og dei ca. 20 beste blir samla til ein finale. Dei seks beste i finalen blir invitert til den internasjonalen matematikkolympiaden. Frå 1994 har det vorte arrangert to rundar på skulane før den nasjonale finalen. Dette har ein gjort for å få ei betre utveljing til finalen, og for at dei aller beste skulle testast med nokre vanskelegare oppgåver. Denne forma er no rekna som permanent.
Abelsymposia
Frå og med 2004 har Norsk matematisk forening administrert dei såkalla Abelsymposia. Etter vedtak i Niels Henrik Abel sitt minnefond skal desse symposia haldast ein eller to gonger kvart år. Tema kan veljast frå rein eller praktisk matematikk, og ein kan òg velje tema som har historisk eller pedagogisk tyding. Det faglege nivået på Abelsymposia skal vere særs høgt, og dei skal tene til å byggje kontakt mellom fagmiljøa i Noreg og internasjonalt. Abelstyret har formulert følgjande formål for Abelsymposiene:
''Abelsymposia har som formål å fremje forsking i matematiske fag og styrkja den internasjonale posisjonen til norsk matematikk. Abelsymposia skal òg profilere Abelprisen, spesielt i tilhøve til det internasjonale matematikksamfunnet.''
Turret Island
Turret Island er ei lita øy, som er isdekt, utanom nordsida. Ho ligg delvis innanfor enden av Shipleybreen, 1 nautisk mil (1,9 km) vest for Flat Island, langs nordkysten av Victoria Land. Den klipperike nordsida stikk fram frå isbreen ser ut som eit kanontårn (turret på engelsk). Ho vart kartlagd og namngjeven av Northern Party, leia av Campbell, under Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13,
Knappen i Dronning Maud Land
Knappen er eit bert fjell, 220 moh, som ligg like aust for Osen på Skarvsnes, ved austsida av Lützow-Holmbukta. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeve Knappen.
Haugar Vestfold Kunstmuseum
Haugar Vestfold Kunstmuseum er eit museum for biletkunst i Tønsberg i Vestfold. Museet, som ofte berre vert kalla Haugar, er ei avdeling av Vestfoldmuseene IKS. Museet ligg på ei høgd midt i byen kalla Haugar (Møllebakken), i bygningar frå 1918–1921 som tidlegare hysa Tønsberg navigasjonsskole/Tønsberg sjømannsskole. I dette området skal det ha vore ein tingstad i vikingtida og mellomalderen.
Haugar Vestfold Kunstmuseum syner hovudsakleg fram norsk samtidskunst og kunsthandverk i vekslande utstillingar. Museet disponerer ei samling av kunst og kunsthandverk som er eigd av ei stifting med namnet  Stiftelsen Haugar Vestfold Kunstmuseum. Styret i denne stiftinga vert oppnemnd av fylkestinget i Vestfold fylkeskommune kvart fjerde år.
Museet vart skipa av Vestfold fylkeskommune og Tønsberg kommune i 1993, og opna for publikum i september 1995. Det var inga offentleg kunstsamling i fylket som stiftinga kunne nytte som grunnstamme for vidare utbygging av samlingane. For det meste er samlingane finansiert ved gåver frå Norsk kulturråd og frå Haugars Venneforening, i tillegg til at lokale kunstnarar og kunstsamlarar har bidrege med gåver. Sjølv om museet vart ei avdeling av Vestfoldmuseene IKS i 2009, er det altså framleis stiftinga som eig samlingane. Frå 2011 har museet dessutan hatt eit breitt samarbeid med Sparebankstiftelsen DNB som har gjort det mogleg å få inn i samlingane langtidsdeponerte verk av viktige norske og internasjonale kunstnarar.
Gunnvor Advocaat
Gunnvor Henriette Advocaat var ein norsk biletkunstnar. Ho var ein av Noregs fremste kunstnarar innan nonfigurativt måleri.
Far hennar var diplomat og familien budde fleire ulike stader i utlandet under oppveksten hennar. Ho byrja kunstutdanninga si relativt seint, som 25-åring, med å gå teikneskule i Nederland. 1938-39 gjekk ho så på Kunstakademiet i Haag, 1942-43 var ho elev på Statens Håndverks- og Kunstindustriskole i Oslo, og 1943-48 studerte ho ved Kunstakademiet i Oslo under Axel Revold, Aage Storstein og Jean Heiberg. Etterpå gjorde ho fleire studiereiser i Europa. Ho debuterte på Haustutstillinga i 1948. Gjennombrotet hennar kom 1957-58. I lag med Inger Sitter, Gunnar S. Gundersen, Jakob Weidemann, Knut Rumohr, Odd Tandberg, Anna-Eva Bergman og Øistein Thurman vart ho i dei følgjande åra banebrytar for det abstrakte måleriet i Noreg. Ho hadde den fyrste separatutstillinga si i 1962.
I 1959 gifte ho seg med kollegaen Øistein Thurman og dei busette seg i Roma. Der budde og arbeidde dei til 1968 då dei flytte til Sicilia. Somrane var dei heime i Noreg. Advocaat flytte attende til Noreg i 1992. Siste separatutstillinga si hadde ho i 1996. Året etter døydde ho, 83 år gamal.
Kunsten hennar, særleg frå 1950- og 1960-talet, er prega av geometrisk abstraksjon. Målarstykka, akvarellane og serigrafia ber preg av eit koloristisk talent og sans for artistiske verdiar og effektar. Ho utvikla seg frå ei fast, forenkla figurativ uttrykksform fram til balanserte, reine og rolege abstrakte komposisjonar på 60- og 70-talet som vert karakteriserte som svært harmoniske. Bileta hennar frå 50-talet hadde ofte ein romantisk karakter utan definerte former og «grumsete» fargar. Under Roma-opphaldet ljosna fargane og i 1974 viste ho i Kunstnernes hus nye målarstykke i klåre, ljose fargar dominert av raudt og blått. Bileta var bygde opp av store, rolige fargeplan med ein streng komposisjon. Utover 70-åra løyste flatene seg opp og fargane vart dempa og duse.
I Norske grafikere i dag skreiv Advocaat: «I grafikk som i maleri er mitt mål presis avveining i komposisjon av fargede planformers spenning og balanse, størrelsesform, bevegelse i rom. Derfor passer den nonfigurative uttrykksformen meg best.»
Perspective av America
Perspective er det tolvte studioalbumet til den amerikanske folkrockduoen America, gjeve ut av Capitol Records den 21. september 1984.
Historie
Etter fleire år med mislykka album og singlar vende America tilbake til topp ti i 1982 med singelen «You Can Do Magic», skriven av Russ Ballard. I eit forsøk på å attskapa denne suksessen fekk America Ballard til å produsera albumet Your Move i 1983. Resultatet av dette samarbeidet vart likevel ikkje heilt vellykka, verken kunstnarisk eller kommersielt. På det neste albumet til America, Perspective, gjekk gruppa i ei radikalt anna retning.
Albumet, med tre ulike produsentar – Matthew McCauley, Richie Zito og Richard James Burgess - og ei rekkje prominente studiomusikarar, representerte inntoget til America i den synthesizer-ladde musikken som var populær på midten av 1980-talet, mellom anna med bruk av DMX-trommer. Bandmedlemmene Gerry Beckley og Dewey Bunnell var oppførte som leiande produsentar på prosjektet. Det nådde 185. plassen på Billboard si popalbumliste i november 1984 og var det siste America-albumet som i det heile nådde albumlista før The Complete Greatest Hits gjorde det i 2001. Det var det siste studioalbumet til America for Capitol Records, det siste studioalbumet i full lengd frå gruppa før Hourglass vart gitt ut i 1994, og det siste studioalbumet i gruppa på eit større selskap før Here & Now i 2007.
Perspective inneheld to mindre hitsinglar, «Special Girl» og «Can't Fall Asleep to a Lullabye». «Special Girl», med solovokal av Beckley, nådde 106. plassen på på Billboard Bubbling Under og 15. plassen på lista for vaksne i oktober 1984. «Can't Fall Asleep to a Lullaby» (feilstava som «Lullabye» på albumomslaget) har solovokal av Bunnell og korvokal av Steve Perry frå Journey. Denne nådde 26. plassen på Billboard-lista for vaksne i januar 1985. Perry gjengjelde tenesta ved å ha med Bunnell i ein kort cameo-opptreden i videoen til hitsinglen sin frå 1984, «Oh Sherrie».
Albumet inneheld også «Stereo», eit samarbeid mellom Beckley og låtskrivaren Jimmy Webb, og den reggae-påverka «Lady with a Bluebird», skrive nav Bunnell, Bill Mumy og Robert Haimer. Mumy og Haimer (kjent for Barnes & Barnes) delte òg låtskrivaroppføring på «(Can't Fall Asleep to A) Lullaby» med Bunnell og Perry. Timothy B. Schmit (frå Poco og Eagles) bidrog med korvokal på «Cinderella».
Perspective vart spelt inn og miksa på ei rekkje stader rundt Los Angeles, mellom anna i Amigo Studios i North Hollywood, Oasis Recording Studio i Universal City, United Western Studios i Hollywood og Larrabee Sound i West Hollywood.
Framsida av albumet viser Beckley og Bunnel ståande framfor 100 Wilshire, som ligg i krysset mellom Wilshire Boulevard og Ocean Avenue i Santa Monica i California. Albumet stod ferdig i 1971 og er den høgaste bygningen i Santa Monica.
Ein lengre versjon av «Can't Fall Asleep To A Lullaby» vart inkludert på Encore: More Greatest Hits, som kom ut i 1991. Opphavleg berre gitt ut på vinyl og kassett, vart Perspective først gitt ut i CD-format i USA av det no nedlagde One Way Records i 1998
Mottaking
AllMusic konkluderte med at «dei svake songane» på albumet og overdriven avhengnad av synthesizer ikkje gjer det til meir enn eit «elskverdig middelmåtig» periodeverk. Dei gav likevel eit nikk til «dei naturlege harmoniane til Gerry Beckley og Dewey Bunnell» og hevda at albumet i det minste er ei stor forbetring i forhold til forgjengaren, Your Move.
Medverkande
America med:
Supernoova
«Supernoova» (estisk for Supernova) er ein song av den estiske songaren Lenna frå 2014. Songen er skriven av Mihkel Raud.
«Supernoova» var eit av bidraga i Eesti Laul 2014, den estiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.
Jixi
Jixi er eit byprefektur aust i provinsen Heilongjiang i Kina, med ei lang austgrense mot Russland. Byprefekturet har eit areal på 22 351 km² og 1 862 161 innbyggjarar i 2010.
Byprefekturet Jixi omfattar seks distrikt (区 qū), to byfylke (市 shì) og eitt fylke (县 xiàn).
Samferdsle
Riksveg 201 i Kina går gjennom prefekturet. Vegen tek til i Hegang i provinsen Heilongjiang og fører via mellom andre Mudanjiang og Dandong sør til Liaodong-halvøya til Lüshunkou/Dalian.
Discovery-ekspedisjonen
Discovery-ekspedisjonen (engelsk British National Antarctic Expedition, 1901–04, alment kjend som Discovery Expedition) var den første offisielle britiske utforskinga av Antarktis sidan reisa til James Clark Ross seksti år tidlegare. Den omfattande ekspedisjonen vart organisert i fellesskap av Royal Society og Royal Geographical Society (RGS), og tok sikte på å gjennomføre vitskaplege og geografiske undersøkingar i det som hovudsakleg var eit urørt kontinent. Ekspedisjonen var òg starten på den antarktiske karrieren for mange som seinare skulle bli viktige personar i «den heroiske tidsalderen for antarktiskutforsking», blant andre Robert Falcon Scott, som leia ekspedisjonen, Ernest Shackleton, Edward Wilson, Frank Wild, Tom Crean og William Lashly.
Dei vitskaplege resultata dekte omfattande område innan biologi, zoologi, geologi, meteorologi og magnetisme. Det vart gjort viktige geologiske og zoologiske funn, som oppdagingane av dei snøfrie McMurdo Dry Valleys og koloniane av keisarpingvinar ved Cape Crozier. Den geografiske utforskinga førte blant anna til oppdaginga av King Edward VII Land og polarplatået via fjellruta i vest. Ekspedisjonen gjorde ingen seriøse forsøk på å nå Sørpolen, men presterte å setje ein ny sørleg rekord då ei gruppe på tre menn nådde 82°17' sørleg breidde.
Som inspirasjon for seinare reiser var Discovery-ekspedisjonen ein milepåle i britane si utforsking av Antarktis. Etter at han kom heim vart han feira som ein suksess, trass i at det hadde vore naudsynt med ein kostbar hjelpeaksjon for å få «Discovery» og mannskapet laus frå isen, og seinare tvistar om kvaliteten på nokre av dei vitskaplege resultata. Det har vorte hevda at den største feilen til ekspedisjonen var den manglande evna til å meistre teknikken for effektive polarferder med ski og hundar – ein arv som følgde dei britiske antarktisekspedisjonane gjennom den heroiske tidsalderen.
Forløparar
Mellom 1839 og 1843 gjorde Royal Naval-kapteinen James Clark Ross tre reiser til det antarktiske kontinentet, og på desse oppdaga og utforska han ein ny sektor i Antarktis som seinare vart arbeidsfelt for mange britiske ekspedisjonar. Ross fastslo omtrentlege geografien i området og namngav mange geografiske objekt: Rosshavet, den store isbarrieren (seinare omdøypt til Rossbarrieren), Ross Island, Kapp Adare, Victoria Land, McMurdo-sundet, Cape Crozier og tvillingvulkanene Mount Erebus og Mount Terror. Dei sistnemnde fekk namn etter dei to ekspedisjonsskipa, HMS «Erebus» og HMS «Terror». Han vende tilbake til Rossbarrieren fleire gonger i voner om kome gjennom, men lukkast ikkje. I februar 1842 sette han likevel ein ny sørleg rekord i ei lita vik ved 78°10'. Ross meinte at det låg landområde austom barrieren, men han var ikkje i stand til å fastslå dette.
Just Ebbesen
Just Bing Ebbesen var ein norsk prest, postmeister og stortingsmann frå Sandefjord.
Distriktet Ammókhostos
Distriktet Ammókhostos (gresk Επαρχία Αμμοχώστου, Eparkhía Ammokhóstou, tyrkisk Mağusa kazası eller Gazimağusa kazası) er eit distrikt i Republikken Kypros. Distriktet ligg aust på øya Kypros og har eit areal på 1 979 kvadratkilometer.
Discovery-ekspedisjonen
Forløparar
Etter Ross var det ingen registrerte reiser i denne delen av Antarktis på femti år inntil ein norsk kvalfangstekspedisjon i januar 1895 tok ein kort tur innom Kapp Adare, nordspissen av Victoria Land. Med på denne turen var Carsten Borchgrevink, og han utrusta fire år seinare sin eigen ekspedisjon, Southern Cross-ekspedisjonen. Han vart finansiert ved hjelp av ein donasjon på 35,000 pund som vart gjeven av den britiske mediemagnaten Sir George Newnes på vilkår at ekspedisjonen fekk namnet «The British Antarctic Expedition» («Den britiske Antarktis-ekspedisjonen»). I februar 1899 gjekk Borchgrevink i land ved Kapp Adare der ti mann overvintra i ei lita hytte dei sette opp der. Sommaren etter segla han sørover til den vika som Ross hadde funne i barrieren. Frå her reiste ei gruppe på tre med hundeslede over isen, og etter 16 km sette dei ein ny sørleg rekord ved 78°50'.
Distriktet Ammókhostos
Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har størstedelen av distriktet vore utanfor kontroll frå styresmaktene, frå 1983 administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros, fordelt på distrikta Gazimağusa og İskele, utanom landsbyen Afánia, som er overført til distriktet Lefkoşa.
Just Ebbesen
Ebbesen var son til ein lege. Han vart student i 1866 og cand. theol. i 1873. Tilsett personalkapellan i Baklandet i Trondheim same året, frå 1875 kallskapellan for same kyrkjelyden. Han var sokneprest i Stangvik 1885-91, då han vart postmeister i Tønsberg.
Discovery-ekspedisjonen
Forløparar
Rundt hundreårsskiftet mellom 1800- og 1900-talet var det ei aukande internasjonal interesse for det antarktiske området. På omtrent same tid som Discovery reiste ein tysk ekspedisjon under Erich von Drygalski for å utforske den delen av det antarktiske kontinentet som låg sør for Indiahavet. Den svenske oppdagaren Otto Nordenskjöld leia ein ekspedisjon til Graham Land, medan ein fransk ekspedisjon under leiing av Jean-Baptiste Charcot vart send til Antarktishalvøya. Til sist reiste ei skotsk gruppe, leia av forskaren William Speirs Bruce, på ein vitskapleg ekspedisjon til Weddellhavet.
Distriktet Ammókhostos
Folketal
Utviklinga av folketalet i distriktet (frå 1976 er ikkje dei områda som er administrerte av Nord-Kypros medrekna):
Ankerløkken Verft
Ankerløkken Verft var eit skipsverft som vart skipa i 1949 i Florø.
Verfet vart skipa av Ole E. Aaserud som ein liten mekanisk verkstad, og i 1971 vart det utvida med eit skipsverft òg i Førde. Til saman hadde dei to skipsverfta på det meste over tusen tilsette og var hjørnesteinsbedrifter for dei to stadane. Verkstaden byrja med å byggje vegskraper og snøplogar, men på grunn av sildeeventyret, vart produksjonen etter kort tid lagt om til skipsbygging og skipsreparasjonar.
Discovery-ekspedisjonen
Royal Navy, Markham og Scott
Polarforsking var vorte Royal Navy sitt ansvarsområde i fredstida som følgde etter Napoleonskrigane, med John Barrow, admiralitetet sin andresekretær som pådrivar. Etter Sir John Franklin sin tapte ekspedisjon i 1845, og dei mange resultatlause søka som følgde, minka interessa til marinen for polare strøk. Seinare kom dessutan problema under George Nares sin Nordpol-ekspedisjon i 1874–76, og Nares eiga fråsegn om at Nordpolen var «umogleg», såg til slutt vedtok admiralitetet at ytterlegare oppdrag i polarstrøka ville vere farleg, dyrt og fåfengt.
Just Ebbesen
Ebbesen var 5. representant frå Romsdals amt på Stortinget 1889-91, medlem av budsjettkomiteen. Han var elles medlem av formannskapet i Stangvik og seinare i Tønsberg. Varaordførar i Tønsberg i fleire år.
Han døydde i Tønsberg i 1929.
Discovery-ekspedisjonen
Royal Navy, Markham og Scott
Murray fekk sterk støtte både av Markham og av Royal Society, Den fremste vitskaplege organisasjonen i England. RGS og Royal Society oppretta ein felles komité som fekk i oppdrag å avgjere kva for ei form ekspedisjonen skulle ha. Ein del av komitemedlemmane motarbeidde visjonen til Markham om ein stor marineoperasjon i stil med Ross og Franklin, men Markham stod så hardnakka på sitt at ekspedisjonen i stor grad vart forma etter ynsket hans. Fetteren hans og biografen skreiv seinare at ekspedisjonen var «skapt i hjernen hans, resultatet av hans energiske uthald».
Markham hadde lenge hatt for vane å notere seg unge lovande sjøoffiserar som kunne ha dei kvalitetane som ein måtte ha for å ta ansvar under eventuelle polarekspedisjonar. Han hadde først observert kadetten Robert Falcon Scott i 1887 då han tenestegjorde på HMS «Rover» i Saint Kitts, og hadde lagt han på minnet. Tretten år seinare var Scott, som no var torpedoløytnant på HMS «Majestic», på utkikk etter høve for karrieremessig avansement, og etter eit møte med Markham i London, søkte han på posten som leiaren til ekspedisjonen. Scott hadde lenge vore i tankane til Markham, og sjølv om han ikkje alltid hadde vore førstevalet for denne oppgåva, hadde fleire av dei andre favorittkandidatane no etter Markhams syn vorte for gamle, eller var oppteke på anna hold. Med den avgjerande støtta til Markham i ryggen vart Scott den 25. mai 1900 utnemnd, og kort tid etter forfremma til kommandørkaptein.
Vitskap eller eventyr
Framleis gjenstod det å få på plass ekspedisjonen sin kommandostruktur. Markham hadde heile tida stått avgjort på at den øvste leiaren burde vere ein marineoffiser framfor ein vitskapsmann. Etter at han var vorte utnemnd til leiar skreiv Scott til Markham og gjentok at «han måtte ha den fulle kommandoen over skipet og landgruppene», og insisterte på han han vart rådført ved alle framtidige tilsetjingar. Med godkjenning frå Markham hadde komiteen likevel allereie utnemnt John Walter Gregory, geologiprofessor ved University of Melbourne og tidlegare assisterande geolog ved British Museum, til ekspedisjonen sin vitskapleg leiar. Gregory sitt standpunkt, som òg vart støtta av Royal Society sin fraksjon i den samansette komiteen, var at landgruppene burde organiserast og leiast av han; «...Kapteinen skulle instruerast om å gje den bistanden som må til for mudring, tråling osb, og å plassere båtar der dei vitskapleg tilsette har behov for dei.» I strida som følgde hevda Markham at Scotts kommando over heile ekspedisjonen måtte vere total og eintydig, og Scott sjølv pressa heile vegen på for dette under trussel om å trekkje seg. Markhams og Scotts synspunkt vann fram, og Gregory tredde tilbake med merknaden om at det vitskaplege arbeidet ikkje burde «underleggjast eit orlogseventyr».
Ankerløkken Verft
Det første skipet som vart bygd ved verftet var fiskebåten MS «Hoddevik» i 1952, og dei neste 20 åra var det fiskefartøy som var spesialiteten. I 1968 vart det bygd ny bedding og i 1971 vart Ankerløkken Verft Førde bygd i Førde. I 1970-åra bygde verftet spesielle tankskip som var så store at dei vart bygd i to delar med framparten i Førde og bakparten i Florø. Utover i 1970-åra fekk verftet økonomiske problem og i 1985 gjekk Ankerløkken-konsernet konkurs.
Discovery-ekspedisjonen
Vitskap eller eventyr
Denne kontroversen forsura forholdet mellom dei to samskipnadane og fortsette etter ekspedisjonen var over, noko ein kan sjå av kritikken som vart retta mot omfanget og kvaliteten til ein del av dei publiserte resultata. Markham hevda at årsaka til at han stod så hardt på ein marinekommando først og fremst var eit spørsmål om tradisjon og stil, og ikkje eit uttrykk for manglande respekt for vitskapen. Han gjorde det òg klart at han rekna at målet om å nå så langt sør som mogeleg i seg sjølv ikkje fortjente støtte.
Ankerløkken Verft
Verftet fekk fleire eigarar over ein uroleg periode og verftet fekk namnet Florø Industripark, og i 1991 vart det seld til Kværner og i 1999 til Kleven-gruppa i Ulsteinvik. I 2000 hadde dei to verfta 500 tilsette. I juni 2006 tok Akers Yards med hovudaksjonær Kjell Inge Røkke over dei to selskapa Kleven Florø og Kleven Design for 60 millionar kroner.
Distriktet Ammókhostos
Administrasjon
Distriktsadministrasjonen i eksil i byen Lárnaka representerer den kypriotiske staten i distriktet. Fungerande leiar for distriktsadministrasjonen (gresk έπαρχος, éparkhos) er (i 2016) Andréas Ktorídis.
Loch of Strathbeg
Loch of Strathbeg (òg kjend som Loch Strathbeg og tidlegare Strathbeg Water) er ein innsjø nær Rattray og Crimond i Aberdeenshire i Skottland med status som særskild verneområde på grunn av dyrelivet her.
Distriktet Ammókhostos
Kommunar og busetnader
Distriktet har åtte kommunar, av desse ligg fire i område som er administrerte av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros. Dei kommunane som er under kontroll av styresmaktene, er (innbyggjartal 2011 i parentes):
Kommunane som er kontrollerte av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros, er (innbyggjartal 2011 i parentes):
Loch of Strathbeg
Innsjøen vert bevart av RSPB og rundt innsjøen finst tre skjulestader der ein kan kikke på fuglar og anna dyreliv.
Distriktet Ammókhostos
Kommunar og busetnader
Utanom kommunane har Ammókhostos 80 registrerte busetnader, av desse ligg alle utanom fem heilt i område som er administrerte av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros. Dei busetnadene som heilt eller delvis er under kontroll av styresmaktene, er (innbyggjartal 2011 i parentes):
Dei største busetnadene som er heilt kontrollerte av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros, er (innbyggjartal 2011 i parentes):
Loch of Strathbeg
Det er registrert over 260 forskjellige fugleartar, 280 insektartar og 26 forskjellige pattedyr i området.
Distriktet Ammókhostos
Kommunar og busetnader
Ein busetnad har innbyggjarar på båe sider:
Discovery-ekspedisjonen
Personell
Markham hadde håpa på ein fullverdig marineekspedisjon, men admiralitetet varsla om at marinen var i ein pressa situasjon og ikkje hadde offiserar å avsjå. Admiralitetet gjekk derimot med på å frigje Scott og Charles Royds, og seinare òg Michael Barne og Reginald Skelton, slik at dei kunne bli med på ekspedisjonen. Dei øvrige offiserane var frå handelsflåten. Av desse var andre nestkommanderande Albert Armitage, som hadde erfaring med Jackson-Harmsworth-ekspedisjonen, og Ernest Shackleton, som vart utpeikt til offiser med ansvar for last, lager og forsyningar, og for å arrangere underhaldningstilstelningane. Admiralitetet frigav òg rundt tjue kvartermeisterar og sjømenn, medan resten av mannskapet kom frå handelsflåten eller frå annan sivil teneste.
Forskargruppa hadde avgrensa erfaring. Dr. George Murray, etterfølgjaren til Gregory som sjefsforskar, skulle ikkje vere med lengre enn til Australia (faktisk forlét han skipet i Cape Town). Han nytta reisa til å lære opp forskarane, men hadde inga rolle i detaljarbeidet til ekspedisjonen. Den einaste vitskapsmannen med tidlegare erfaringar frå Antarktis var Louis Bernacchi, som hadde vore med Borchgrevink som meteorolog og observatør av jordmagnetismen. Geologen Hartley Ferrar, 22 år gammal og nyleg utgått frå Cambridge, var ein Markham meinte «kunne gjerast til ein mann». Marinbiologen Thomas Hodgson, frå Plymouth Museum, var ein meir moden person. Den mest erfarne av dei to legane, Reginald Koettlitz, var med sine 39 år den eldste medlemmen av ekspedisjonen. Som med Armitage hadde han vore med på Jackson-Harmsworth-ekspedisjonen. Juniorlege og zoolog var Edward Wilson, som knytte eit nært forhold til Scott. Han hadde den roen, tolmodet og evna til legge kjenslene til side som kapteinen skal ha mangla.
«Celebrity Equinox»
«Celebrity Equinox» er eit cruiseskip ått av Celebrity Cruises. Skipet vart bygd ved Meyer Werft GmbH i Tyskland.
Discovery-ekspedisjonen
Finansiering
Den totale kostnaden for ekspedisjonen vart rekna til 90,000 pund (2009-verdi ca. 7,25 mill), av dette vart 45,000 gjevne av den britiske regjeringa under føresetnad at dei to samskipnadane kunne skaffe ein tilsvarande sum. Dei oppnådde dette, i stor grad takka vere ein donasjon på 25,000 pund frå det velståande RGS-medlemmet Sir Llewellyn Longstaff. RGS gav sjølv 8,000 pund, den største enkeltståande donasjonen samskipnaden hadde gjeve til noko ekspedisjon til då. Ytterlegare 5,000 pund kom frå Alfred Harmsworth som tidlegare hadde finansiert Jackson-Harmsworth-ekspedisjonen til Arktis i 1894–97, medan resten kom frå mindre donasjonar. Ekspedisjonen drog òg nytte av ein stor del kommersiell sponsing: Colman's gav sennep og mjøl, Cadbury's gav 3,500 pund (ca. 1,590 kg) sjokolade, Jaeger gav 40 % rabatt på spesialklede, og Bird's, Bovril og andre kom òg med store bidrag.
Skip
Ekspedisjonsskipet vart bygd av Dundee Shipbuilders Company, og var eit spesialbygd fartøy for forsking i antarktiske farvatn. Skipet var ein av dei siste tre-masta seglskutene som vart bygd i tre i Storbritannia. Kostnaden for bygginga av skipet var 34,050 pund (2009-verdi ca. 2,7 mill), pluss 10,322 pund for motorar, og den samla kostnaden var på 51,000 pund. Namnet hadde historiske assosiasjonar til marinen, mellom anna til eit av skipa som vart brukt i Nares-ekspedisjonen. Visse eigenskapar dette eldre fartøyet hadde vart òg tatt med i konstruksjonen av det nye skipet. Ho vart sjøsett av Lady Markham den 21. mars 1901 som SS «Discovery» (nemninga Royal Research Ship vart teke i bruk i 1920-åra).
Sidan ho ikkje var eit britisk marinefartøy, ville ikkje admiralitetet tillate «Discovery» å bruke White Ensign. Ho segla til slutt under Merchant Shipping Act, og brukte Blue Ensign og flagget til RGS, samt flagget til Royal Harwich Yacht Club.
Dusj
Dusj er eit avgrensa område der det er lagt til rette for å la vatn falla ned over kroppen, først og fremst ved at det er eit sluk som tek unna vatn, og med vegger eller forheng som avgrensar vasssprut i resten av rommet. Det er mest til å ivareta kroppslig hygiene. Dusj vart tidlegare kalla styrtbad.
Discovery-ekspedisjonen
Målsetjingar
Discovery-ekspedisjonen skulle som med ekspedisjonane til Ross og Borchgrevink arbeide i området rundt Rosshavet. Andre område på kontinentet hadde vorte vurdert, men prinsippet som vart fylgt var at «for å gå for det ukjente, skulle dei starte med det kjente». Dei to hovudmåla med ekspedisjonen vart oppsummert i komiteen sine «instruksjonar til kommandøren» som: «å så langt som mogeleg avgjere karakter, tilstand og utstrekning av den delen av sørpollandet som omfattast av ekspedisjonen», og «å føreta magnetiske undersøkingar i dei sørlege regionane sør for den førtiande breiddegrad, og å utføre meteorologiske, oseanografiske, geologiske, biologiske og fysiske undersøkingar og forskingsoppgåver». Instruksjonen fastslo at «ingen av desse måla skulle ofrast til fordel for nokre av dei andre».
Kathrin Klaas
Kathrin Klaas er ein tysk tidlegare sleggjekastar frå Haiger i Hessen. Ho kvalifiserte seg til ni internasjonale finalar i øvinga, men makta ikkje vinne ein medalje. Fjerdeplassane i VM 2009, EM 2012 og EM 2014 vart hennar beste plasseringar.