cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tyskland i Eurovision Song Contest 2012
Tyskland sende vinnaren av den nasjonale finalen sin, Unser Star für Baku, til i Eurovision Song Contest 2012.
Palestinsk statistisk sentralbyrå
Palestinsk statistisk sentralbyrå (الجهاز المركزي للإحصاء الفلسطيني, engelsk Palestinian Central Bureau of Statistics, PCBS) er den offisielle statistikkførande institusjonen i Det palestinske området. Det har som hovudoppgåve å samla og presentera statistikk for området, og gje sannferdig og upartisk statistikk om demografiske, sosiale, økonomiske og miljømessige tilhøve og utviklingstrendar.
Hovudkontoret til byrået ligg Ein Munjed-kvarteret i Ramallah.
Gali Ali Beg-fossen
Fossen er eit populært turistmål
Showgirl: The Homecoming Tour
Showgirl: The Homecoming Tour er ein konsertturne av den australske songaren Kylie Minogue. Minogue hadde opphavleg planlagt å spele i Australia og Asia under Showgirl: The Greatest Hits Tour i 2005, men ho vart tvinga til å avbryte då ho vart diagnostisert med kreft. Minogue gjenopptok turneen den 11. november 2006, med ein opptreden i Sydney med ein ny settliste og nye kostyme. Danserutinene frå Showgirl: The Homecoming Tour vart omarbeidd for å imøtekome den medisinske tilstanden hennar og lengre pausar vart òg introdusert mellom seksjonane så ho ikkje skulle slite seg ut.
Speleliste
Akt 1: Homecoming
Akt 2: Everything Taboo
Akt 4: Athletica
Akt 5: Dreams
Akt 6: Pop Paradiso
Akt 7: Dance of the Cybermen
Encore
Petrokjemi
Petrokjemisk industri byrja for alvor å bli utvikla i USA under andre verdskrigen og i etterkrigstida. I Noreg blei verksemda viktig frå 1950-talet.
Khrístos Mylórdos
Khrístos Mylórdos er ein kypriotisk songar. Han representerte Kypros i Eurovision Song Contest 2011 med songen «San ággelos s'agápisa». Songen kvalifiserte seg ikkje til finalen.
Usinsk
Usinsk (russisk Усинск) er ein by i republikken Komi i Russland, rundt 750 km nordaust for republikkhovudstaden Syktyvkar og 100 km nord for byen Petsjora. Han ligg på nordbreidda av elva Usa, rundt tre mil før ho munnar ut i elva Petsjora.
Usinsk vart grunnlagd i 1966 som ein busetnad ved dei nyoppdaga førekomstane av petroleum nord i republikken Komi og fekk bystatus i 1984. Usinsk er administrativt direkte underlagd republikken. Til byen høyrer eit 30 600 km² stort område.
Byen er sentrum for olje og gassutvinninga i republikken Komi. Tre fjerdedelar av olja som vert vunne ut i republikken kjem frå felta i territoriet rundt Usinsk. I 1980 vart byen knytt til Petsjorabanen med eit 108 km langt sidespor.
Vuktyl
Vuktyl (russisk Вуктыл) er ein by i republikken Komi i Russland med om lag 13 000 innbyggjarar. Han ligg på høgre breidda av elva Petsjora, 150 km sør for byen Petsjora.
Byen vart grunnlagd i 1968 og fekk bystatus i 1989.
University of Hawaii
University of Hawaii, formelt University of Hawaiʻi System, er eit delstatseigt universitet i delstaten Hawaii i USA. Det består av tre universitetssenter, sju community colleges og ei rekkje mindre senter og forskingsinstitusjonar spreidde over øygruppa. Hovudcampus er i Manoa like utanfor Honolulu.
University of Hawaii blei etablert i 1908. Det er eit space-, sea- og land-grant-universitet.
Fallujah-distriktet
Fallujah er eit distrikt i Al Anbar guvernement i Irak. Det administrative senteret er byen Fallujah.
Baillie Peak
Baillie Peak er eit fjell over 2800 moh, 2 nautiske mil sør-søraust for Mount Angier i Moore Mountains i Queen Elizabeth Range. Fjellet vart observert av geolog-gruppe frå Ohio State University, 1967–68, som namngav det etter Ralph J. Baillie, ein feltassistent i gruppa.
Poyntingvektor
Poyntingvektoren er ein vektor som gjev storleik og retning av energistraumtettleiken i eit elektromagnetisk felt. Poyntingvektoren er definert som vektorproduktet av elektrisk og magnetisk feltstyrke, og er lik strålingstrykket multiplisert med lyssnøggleiken.
Vektoren er kalla opp etter John Henry Poynting.
As Sawm-distriktet
As Sawm-distriktet er eit distrikt i Hadhramaut guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 12 666 menneske.
Khrysopigi Devetzi
Khrysopigi Devetzi er ein gresk tidlegare lengde- og tresteghoppar frå Alexandroúpoli. Ho vann sølvmedaljen i tresteghopp i OL 2004 og EM 2006. I 2007 og 2008 tok han bronsen i same øvinga ved høvesvis VM i Osaka og sommarleikane i Beijing, begge desse prestasjonane vart annullerte i 2016.
Aktiv
Devetzi gjorde store framsteg i tresteghopp i 2002 og -03-sesongane. Den 4. mars 2003 sette ho gresk rekord i øvinga med eit hopp på 14,84 m i Peanía. Under dei olympiske leikane i Aten i 2004 forbetra ho i kvalifiseringa den greske rekorden til 15,32 meter, einast tre andre kvinnelege tresteghopparar har hoppa lengre i øvinga. I finalen landa ho på 15,25 m i sitt bestehopp, noko som gav henne sølvmedaljen, 5 cm bakom Françoise Mbango Etone frå Kamerun.
I VM 2005 enda Devetzi på femteplass i tresteghopp. Den 10. juni 2006 gjorde ho personbeste i lengdehopp med 6,83 meter ved eit stemne i Tríkala. Seinare i sesongen tok ho leiinga i EM-finalen i tresteg med eit årsbestehopp som målte 15,05 m. Leia gjorde ho til den sjette og siste omgangen. Tatjana Lebedeva frå Russland nådde 15,10 m i sitt siste hopp og snappa gullmedaljen frå Devetzi.
Både i Osaka-VM 2007 og Berlin-OL 2008 vart Devetzi tildelt bronsemedaljen i tresteghopp, to medalje-plasseringar som begge vart underkjende i 2016.
Kharameh fylke
Kherameh fylke (persisk شهرستان خرامه) er eit fylke i Fars i Iran. Det administrative senteret i fylket er Kharameh. Det vart utskild frå Shiraz fylke i februar 2011. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 57 372. Fylket har eitt distrikt (bakhsh): Sentral-distriktet. Fylket har éin by: Kharameh.
Puls i fysikk
Ein puls eller straumpuls er ein kortvarig elektrisk straumstøyt eller kortvarig forandring av elektrisk spenning, kalla spenningspuls. Det vert òg nytta om ein kortvarig stråle, som ein partikkelstråle eller lysstråle.
Inger Marit Eira-Åhrén
Inger Marit Eira-Åhrén er ein norsk samisk sjukepleiar og politikar for Arbeiderpartiet. Ho vart tilsett som direktør i Sametinget i Noreg i 2020.
Puls i fysikk
Pulsar kan kome einskildvis, følgje tilfeldig etter kvarandre eller kome regelmessig med ein bestemd frekvens, pulsfrekvensen.
Khrysopigi Devetzi
Doping
I mai 2009 nekta Devetzi å stille til dopingkontroll. Ho vart då utestengd frå friidretten i to år og la opp. År 2016 viste nye testar av Devetzi sine dopingprøver frå august 2007 spor etter stanozolol. Alle hennar prestasjonar frå Friidretts-VM 2007 og til ho la opp vart då annullert. Dermed mista ho bronsemedaljane frå VM 2007 og OL 2008.
Inger Marit Eira-Åhrén
Liv og virke
Eira-Åhrén kjem opphavleg frå Kautokeino i Finnmark, men har budd i Røyrvik i Nord-Trøndelag sidan tidleg på 2000-talet. Eira-Åhrén var politisk rådgjevar i Sosial- og helsedepartementet 2000–2001 og medlem av Røyrvik kommunestyre 2007–2011. Frå 2011 var ho medlem av Nord-Trøndelag fylkesting. Ho er leiar i fylkestinget sin komité for utdanning, kultur og helse, leiar i områdestyret for Nord-Trøndelag reinbeiteområde og nestleiar i styret i Helse Nord-Trøndelag HF. Eira-Åhrén gjekk ut av politikken i 2018. I september 2020 vart ho tilsett som direktør for det norske Sametinget.
Camera Camera
Etter å ha mista to av fem medlemmar og blitt droppa av plateselskapet sitt, signerte Renaissance for Miles Copeland sitt I.R.S. Records. Dei tapte medlemmane vart erstatta av klaverspelaren og songaren Peter Gosling og trommeslagaren Peter Barron. Mellom det førre Renaissance-albumet og Camera Camera, hadde Annie Haslam og Michael Dunford arbeidd med Gosling som ein trio kalla Nevada, gjeve ut to singlar og spelt inn fleire demoar. Den noko meir new wave-prega stilen til Nevada påverka sterkt Camera Camera. Ein av songane på Camera Camera, «Faeries», var spelt inn tidlegare (men ikkje gjeven ut) av Nevada.
Den originale, britiske utgåva av Camera Camera frå 1981, inkluderte ikkje singelen «Bonjour Swansong», men denne songen er med på alle utgjevingar av albumet sidan 1982.
Dette var det siste Renaissance-albumet med tekstar av diktaren Betty Thatcher. Ho skreiv teksten til «Bonjour Swansong» som «eit privat farvel til gruppa.»
«Thala Dan»
«Thala Dan» var ein isbrytar som vart nytta i teneste for Australia i Antarktis i 1950- og 1960-åra. Etter suksessen med «Kista Dan» bygde det danske selskapet J Lauritzen Lines to skip til av same type, men større og kraftigare. «Magga Dan» og «Thala Dan» vart begge bygde og forsterka for fart i polare farvatn.
«Thala Dan» vart bygt i 1957 ved Aalborg Værft i Danmark.
Sjølv om skipet var godt utrusta for istilhøva i polare strok, var det ikkje verna mot menneskeleg feil, og 16. januar 1959 gjekk skipet på land utanfor Davis Station. Det vart slått hol i skroget og olje lak ut i sjøen. Dette hadde ein rar effekt på pingvinane like ved som byrja å stupte ut av vatnet og ned i olje som om dei trudde det var isflak. Mannskapet klarte å stoppe lekkasjen på eiga hans og kom seg inn til Davis Station for reparasjonar.
Skipet var i drift for Australia frå 1957 til 1982, og vart nytta til å sende forsyningar til dei australske basane ved Macquarieøya, Mawson-stasjonen, Davis-stasjonen, Wilkes-stasjonen og Casey-stasjonen i tillegg til enkelte turar til Heardøya, den russiske Mirny-stasjonen, den franske Dumont d'Urville-stasjonen og andre oppdrag.
I 1982 vart «Thala Dan» seld til den brasilske marinen, som kalla ho «Barao de Teffé» og nytta ho til ekspedisjonar i Antarktis fram til 2002. I lag med to andre Lauritzen-skip («Kista Dan» og «Nella Dan»), vart ho avbilda på eit frimerke frå Australsk Antarktis i 2003.
I 2007 vart det rapportert om at den tidlegare M.V. «Thala Dan» venta på å bli opphogd i Rio de Janeiro. Etter at eit mislukka australsk forsøk på kjøpe «Thala Dan» og gjere ho om til museumskip, vart ho opphogd i Rio de Janeiro i oktober 2007.
Sopisjte
Sopisjte (makedonsk Сопиште; albansk Sopisht) er ein landsby og ein kommune i regionen Skopje i Nord-Makedonia. Kommunen fekk sitt noverande omfang i 2004, då ein del av kommunen vart skild ut og innlemma i kommunen Kisela Voda innanfor storbyområdet til Skopje.
Kommunen har eit areal på 222,1 km2 og hadde 6 713 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.
Nielsenbreen
Nielsenbreen er ein isbre som er 7 km lang, og munnar ut i vestsida av Robertson Bay like vest for Calf Point, nord i Victoria Land. Han vart først kartlagt av den britiske antarktiskekspedisjonen 1898–1900, under C.E. Borchgrevink, som namngav han etter professor Yngvar Nielsen frå Christiania universitet i Noreg.
Sopisjte
I 2002 hadde kommunen 5 656 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 1 459 innbyggjarar. Dei største busetnadene i kommunen var:
Melodi Grand Prix 1960
Melodi Grand Prix 1960 var den første utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. Finalen blei send på radio og fjernsyn frå Store Studio 20. februar 1960, eit halvt år før den offisielle opninga av fjernsynet i Noreg. Konkurransen blei arrangert av NRK, og vinnaren fekk representere Noreg i den internasjonale finalen i London. Vinnaren av konkurransen blei songen «Voi Voi», sungen av Nora Brockstedt og skriven av Georg Elgaaen. I den internasjonale finalen kom «Voi Voi» på ein delt 4. plass med 11 røyster, Noregs beste plassering fram til 1966.
Sendinga
Hausten 1959 lyste NRK ut ein konkurranse der profesjonelle musikarar og amatørar blei oppmoda om å sende inn songar til meloditevlinga Melodi Grand Prix. 303 bidrag kom inn, og ein jury samansett av Øivind Bergh, Erik Diesen, Otto Nielsen og Leif Rustad, silte dei innsende bidraga ned til elleve.
Dei elleve låtane blei så framførte av Jens Book-Jenssen og Inger Jacobsen i ein radiosend semifinale 4. februar, der dei seks beste gjekk vidare til finalen laurdag 20. februar. Finalen var i all hovudsak lagd opp som ei radiosending, sidan svært få nordmenn hadde fjernsyn på denne tida. Finalen blei likevel overført som prøvesending på fjernsyn, eit halvt år før den offisielle opninga av fjernsynet i Noreg.
Fausko Skysstasjon
Fausko Skysstasjon er ein gard som ligg på Tuv i Hemsedal kommune. Her vart det skipa hotelldrift og landhandel på 1870-talet, og garden var lenge skysstasjon for postgang mellom Aust- og Vestlandet. Verksemda i dag tilbyr 18 rom og overnatting med 44 sengeplassar. Her er også konferanseanleg, og fleire fellesrom, og det vert servert mange lokale retter.
Melodi Grand Prix 1960
Røysting i finalen
Ein jury på tolv personar, blant dei to tilfeldig utvalde publikummarar frå Store Studio, dømde kvar song frå 1 til 10 poeng. Under røystinga sat jurymedlemmane bak ein vegg og synte røystene sine gjennom hol i veggen. Dette blei gjort for å hindre at jurymedlemmane skulle bli påverka av kvarandre. Resultatet blei som følgjer: Ny runde for å skilje dei to songane som kom på delt andreplass: Jurymedlemmar: 1. Kolbjørn Ofstad, 2. Håkon Tveten, 3. Jacob Dybwad, 4. Thorleif Østereng, 5. Jens Gunderssen, 6. Bjørn Woll, 7. Carl Solberg, 8. Rolf Syversen, 9. Otto Nes, 10. Asbjørn G. Holmen – og publikumsmedlemmene 11. Helge Fikstad og 12. Astrid Hanevold.
Resultatet i semifinalen
Semifinalen blei send på radio 4. februar med Erik Diesen som programleiar. Ein ekspertjury på ti personar røysta, og kvar medlem gav frå 1 til 5 poeng til kvar song. Dei seks beste gjekk vidare til finalen.
Hendingar
På førehand hadde NRK gjort det klart at den som song vinnarlåta i den norske finalen, ikkje nødvendigvis skulle representere Noreg i London. Til slutt bestemde NRK at Nora Brockstedt likevel skulle få æra av å bli Noregs første representant i Eurovision Song Contest.
Fausko Skysstasjon
Fausko vart restaurert i 1990. Garden har fått tildelt den nasjonale bygdeutviklingsprisen, NHO`s nyskapingspris og Olavsrosa frå stiftelsen Norsk Kulturarv
Melodi Grand Prix 1960
Hendingar
Komponistane og tekstforfattarane blei haldne hemmelege til etter at vinnaren var kåra, dette for å unngå at juryen skulle la seg påverke av kven som hadde skrive songane. Hemmeleghaldet var vanleg praksis i tevlinga på 1960-talet, og det var først i 1971 at komponistane blei kjende før ein norsk finale.
Vinnarmelodien blei ein stor slager og låg ni veker på VG-lista med ein 5. plass som høgaste notering. «Voi Voi» kan i dag karakteriserast som ein evergreen i norsk Melodi Grand Prix-historie. Tittelen på songen seiast å vere samisk for hei hei, men det er òg finsk for au då.  Det skulle gå 20 nye år før eit samisk språk blei brukt i ein vinnarlåt, då «Sámiid ædnan» vann den norske finalen i 1980.
Mystic Eyes
«Mystic Eyes» er ein song skriven av den nordirske songaren og låtskrivaren Van Morrison då han var frontmann i bandet Them. Det var den første songen på debutalbumet deira, The Angry Young Them som kom ut i juni 1965. Han vart gjeven ut på singel i USA i oktober 1965 og i Storbritannia den 12. november 1965. Songen nådde 33. plassen i USA, men nådde ikkje singellista i Storbritannia.
NM i alpine greiner 1977
Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1977 fann stad i tida 10. - 13. februar 1977, med utforrenna i Hemsedal i Buskerud, dei andre tevlingane fann stad på Lillehammer i Oppland.
Mystic Eyes
Innspeling
I 1965 forklarte Van Morrison til ein skribent frå Belfast at songen hadde oppstått under ein jam under den første innspelinga for albumet. «Nokon byrja å spele eit kjapt riff og me andre berre heiv oss på. Teksten eg song mot slutten var berre ord frå ein song eg skreiv på på denne tida.»
NM i alpine greiner 1977
Slalåm
Dato: 13. februar
Mystic Eyes
Innspeling
Tommy Scott, som var fungerande produsent for Them-innspelinga etter at Bert Berns hadde reist attende til Amerika, skildra korleis «Mystic Eyes» kom til i studio etter å ha byrja som ein instrumental: «etter å ha blåst i munnspelet sitt i sju minuttar, ropte Van brått ut denne teksten.» Det ti minuttar lange opptaket vart korta ned til ei singellengd med å kutte ned byrjinga og slutten av instrumentalen. Songen vart spelt inn i Regent Sound, eit monostudio i Denmark Street i London. Jimmy Page, som då var ein relativt ukjend studiogitarist, spelte sologitar på innspelinga.
Milano-domen
Milano-domen eller italiensk Duomo di Milano, eigentleg Duomo di Santa Maria Nascente, er eit av dei mest vidkjende byggverk i Italia. Domkyrkja er katedral for Milano erkebispedømme. Nest etter Peterskyrkja i Vatikanet og katedralen i Sevilla er Milano-domen den tredje største kyrkja i verda kva gjeld flatemål. Domen består av fem skip og er 157 meter lang og 109 meter brei. Dei høge, fargerike glasmåleria i koret er mellom dei største i verda.
Mystic Eyes
Utgjeving
«Mystic Eyes» vart ikkje gjeven ut på singel før fire månader etter albumet kom ut. Det vart oppfølgjaren til singelen «(It Won't Hurt) Half As Much», som ikkje gjekk inn på listene verken i Storbritannia eller USA. «Mystic Eyes» vart ein suksess i USA, men gjekk ikkje inn på lista i Storbritannia. Det var den nest største suksessen Them fekk i USA, etter «Here Comes the Night».
NM i alpine greiner 1977
Storslalåm
Dato: 12. februar
Mystic Eyes
Utgjeving
Greil Marcus fortalte om då han høyrde «Mystic Eyes» for første gongen: «Eg hadde aldri høyrt noko slikt som det. Eit stykke musikk som visstnok var laga for radiospeling, med denne lange instrumentale introduksjonen som i røynda var heile songen.» Marcus skreiv òg i ein artikkel for Rolling Stone i 1969 om Van Morrison: «'Mystic Eyes' var ein triumf for både Van, som artisten som ikkje var ansvarleg for nokon andre enn seg sjølv, og for bandet. Van skreiv teksten etter å ha sett barn leike kring gravsteinane på ein gammal gravplass, og vokalen bestod i røynda av Van som messa demoniske sverjingar over eit rasande tempo og dei rå akkordane frå ein bitande gitar.»
NM i alpine greiner 1977
Storslalåm
<br style="clear:both;" />
Mystic Eyes
I media
Songen vart nytta i HBO-serien The Sopranos, og finst på albumet Soundtrack to the Sopranos frå 2000.
NM i alpine greiner 1977
Utforrenn
Dato: 10. februar
Mystic Eyes
Andre versjonar
Tom Petty & The Heartbreakers spelte ofte «Mystic Eyes» på konsertane sine. Ein versjon frå 2006 var med på den fire plater store versjonen av dokumentaren om Tom Petty, kalla Runnin' Down a Dream. Denne versjonen finst òg i plateboksen The Live Anthology.
NM i alpine greiner 1977
Utforrenn
<br style="clear:both;" />
Milano-domen
Fundamentet for kyrkja vart lagt i 1386. Bygninga i lys marmor og med nær 4000 figurar vart innvigd i 1572 av kardinalen Carlo Borromeo til minne om fødselsdagen til Maria møy. Fyrst i 1965 stod kyrkja heilt ferdigbygd.
Pentax K-1
Pentax K-1 er eit digitalt spegelreflekskamera lansert i 2016 av Ricoh, det fyrste digitale fullformat-kameraet i Pentax-serien. Det har ei stabilisert CMOS-biletbrikke med ei oppløysing på 36,4 megapikslar. Kameraet kan ta opp videoar med ei oppløysing på 1920 × 1080 pikslar og 4,4 bilete per sekund med full oppløysing.
NM i alpine greiner 1977
Kombinasjon
<br style="clear:both;" />
Tromsøysundtunnelen
Tromsøysundtunnelen var Noregs einaste undersjøiske tunnel med to løp i 16 år før Knappetunnelen og Bjørvikatunnelen vart opna i 2010. Tunnelen har 15 tverrslag mellom løpa. Det er ikkje tillate for fotgjengarar og syklistar å ferdast i Tromsøysundtunnelen.
I 2010 fekk tunnelen nye vegskilt med ljos i som viser fartsgrensene, dette vart gjort for å gjera det lettare å sjå dei sjølv gjennom alt sotet som legg seg på skilta.
I 2012 fekk tunnelen automatisk trafikkontroll (fotoboksar) med gjennomsnittsmåling.
NM i alpine greiner 1977
Slalåm
<br style="clear:both;" />
Magic av Olivia Newton-John
«Magic» er ein song frå 1980 som vart ein hit for Olivia Newton-John frå albumet til filmen Xanadu. Songen nådde toppen av Billboard Hot 100-lista, der han låg i fire veker frå 2. august 1980. Han nådde òg fjerdeplassen på den australske lista og 32. plass i Storbritannia.
«Magic» vart den største Adult Contemporary-hitten til Newton-John, og den største pophitten hennar fram til «Physical» låg på toppen av Hot 100 i ti veker i 1981. Magasinet Billboard rangerte «Magic» som den tredje mest populære singelen i 1980, berre bak «Call Me» av ondie og «Another Brick in the Wall, Part II» av Pink Floyd.
2011-versjon
«Magic (Peach & Murphy remix)» var ein ny remix av songen frå 1980. I mai 2011 vart songen miksa av to australiarar, DJ Dan Murphy og Steve Peach, som laga ein ny dance-versjon av songen. Newton-John song ny vokal på songen. Inntektene av singelen gjekk til den humanitære gruppa WACCI.
Det vart laga ein musikkvideo for den nye miksen i Sydney i Australia og i eit forsøk på kome inn i Guinness rekordbok for største besetning i ein musikkvideo, vart det nytta 350 personar. Newton-John er ikkje med i videoen.
Lodovico Ferrari
Lodovico Ferrari var ein italiensk matematikar.
Han byrja karrieren sin som tenaren til Girolamo Cardano. Han var særs intelligent, så Cardano byrja å undervise han i matematikk. Ferrari hjelpte Cardano å finne løysingar på andregradslikningar og tredjegradslikningar, og den løysinga Cardano publiserte for fjerdegradslikningar var i stor grad hans forteneste. Medan han stadig var i tenåra fekk han ein prestisjetung undervisningsstilling etter at Cardano trekte seg tilbake og tilrådde han. Ferrari sjølv trekte seg tilbake frå denne stillinga i ein alder av 42 år, og han hadde då rukke å bli ganske velståande. Han flytta tilbake til heimbyen, og her fekk han eit professorat i matematikk i 1565. Like etter døydde han av forgifting. Visstnok skal hans eiga syster ha forgifta han med arsenikk.
Sygard Grytting
Sygard Grytting er tildelt Olavsrosa.
Gjestetradisjon
I 1343 møtes nokre av landets mektigaste menn i ”suemfstofuonne j Grytingh a Frone sydra gardenom ” (dvs. svevnstova på Sygard Grytting på Fron). Det gjeld deling av ein stor arv, der barnebarnet til kong Håkon V Magnusson, baron Sigurd Haftorson frå Sudrheim, er den eine arveparten.
I 1775 beskriv historikaren Gerhard Schøning ganske detaljert ein usædvanleg bygning i tre høgder på Grytting som ”berettes at have tient til kloster”. I 1785 skriv prost Hiorthøy om munkekloster både på Grytting og nabogarden Rolstad. I dag meiner fagfolk at det var valfarten av pilegrimar (munkar) til Nidaros som har gjett denne tradisjonen..
Svevnstova/ ”klosteret”/ mellomalder herberget blir borte for allmenheita i 200 år fordi prosten i 1785 skriv at bygningen er ” for nogle år siden nedrevet”. Omkring 1780 flyttes heile tunet på Sygard Grytting høgare opp på eigedomen. Prosten er ikkje kjent med at storloftet frå mellomalderen vert bygd om i det nye tunet, slik tradisjonen er på garden. Fyrst i 1985 undersøker riksantikvaren ved Arne Berg bygningen, og finn ut at den har finndalslaft (dvs. frå før svartedauden i 1350) og at dimensjonen er landets største loft frå katolsk tid. Det kan vanskeleg tenkjast at det var fleire slike store loft på same gard utan at det vert nemnd i 1775. Dei største forandringane i 1780 med mellomalderherberget på Grytting er svalgangen og tredje etasjen, i tillegg til vindauge og dører.
Frå 1917-1958 er det pensjonatdrift i nedre hovedbygningen som i dag er historisk hotell. Dei marknadsførte da ”rein luft, reint drikkevatn, vel-laga og kraftig kost frå gardens egen produksjon og naturskjønne omgivelser”.
Slektstradisjon
Sygard Grytting har truleg tilhørt same slekt sidan 1300-talet.
I rettsdokument frå 1534 ser ein eksempel på den 1000-årige særnorske odelslova. Garden kjem da over på inngifta ektefelles familie. Men i ei vidløftig ankesak til ein høgare rett på Hamar vinn slekta tilbake ”det faste gods”, som etter norsk lov ikkje skal koma i ”utarv”, mens ektefelles familie får behalde ”løsepenge” (løsøre). For å finne rettmessige eigarar, føres slekta tilbake til 1300-talet.
Frå 1534 er Stig S. Grytting 16. generasjons eigar i familien.
Donald II av Skottland
Donald II (død 900) var konge av Skottland frå 889 til han døydde. Han var sonen til Konstantin I, brorsonen til Aedh og syskenbarnet til Eochaid.
Sygard Grytting
Slektstradisjon
I tillegg til brukarparet, Hilde (f.1962) og Stig (1957), så bur deira tre søner Halvor (1990), Iver (1992), Amund (1995) og onkelen til Stig, Hans O. Grytting (1930) på garden (eigar 1955-1989). Hans er nå føderådskar, men er enno ein viktig medhjelpar i drifta.
Donald II av Skottland
Donald tok trona med makt. Kong Giric, som herska saman med føregangaren Eochaid, hadde drepe farbroren Aedh i 878. Då Giric døydde dreiv Donald fetteren sin ut av landet, og tok trona sjølv.
Under Donald II kom kongedømmet Strathclyde under skotsk overhøgd. Ulsterannalane gjekk over til å snakke om ri Alban, kongen av Alba, i staden for rex pictorum, kongen av piktarane, som føregangarane hadde hatt som tittel. Danane heldt fram med å invadere Skottland, først og fremst for å ta kontroll over område langs grensa mellom Skottland og dei angelsaksiske rika. Danane erobra òg det nordlege Skottland. På toppen av kampen mot danane måtte Donald II òg freiste å tøyme bandittar i det skotske høglandet.
Sygard Grytting
Slektstradisjon
Stig er sivilingeniør fra NTH og har arbeidd både for entrepenør og byggeteknisk-konsulent frå 1983-1995.
Gardsnamn
Grytting er i følgje Oluf Rygh danna av gamalnorsk grjot som betyr stein og avleiingsending. Endinga kan vera –vin, som tyder eng, slette. Altså stein-slette. Vin-namna vert rekna å vera frå folkevandringstida 200-400 e.Kr. Grytting er det eldste namnet i grenda Ryssland som har eit særdeles rikt oldtidsfunn frå 300.e.Kr.
Donald II av Skottland
Donald II vart etterfylgd av syskenbarnet Konstantin II. Sonen hans vart seinare krona som Malcolm I.
Sygard Grytting
Landbruk
I gamal tid var drifta svært allsidig og garden var sjølvforsynt med det meste. Dyretalet på hovudbølet i 1865 er: 9 hestar, 34 naut, 26 sauer, 1 geit, 7 grisar pluss dyra på 6 husmannsplassar. Fronsbygdene var frå gamalt av ”kornkammeret” i Gudbrandsdalen. Mykje gjekk til bergstaden Røros. I dalstrøka var utmarka og seter med kraftig fjellbeite ein stor del av ressursgrunnlaget. I 1860-åra kjem Gudbrandsdalsosten og blir ei gjev vare med stor verknad på økonomien i dalen. Når mekaniseringa av landbruket skyt fart i siste halvdel av 1800-talet blir den tunge døla-hesten attraktiv og hesteavl attåtnæring for fleire i midt-dalen.
Tertnes
Tertnes er eit bustadområde og ein matrikkelgard i Åsane bydel i Bergen. Folketalet innanfor den gamle matrikkelgarden var 2950 i 2001. Det tettbygde området vert rekna som del av den samanhengjande tettstaden Bergen. Tertnes ligg sørvest i Åsane, ved Byfjorden.
I 1939 var det registret ti bruk med jordbruksaktivitet på Tertnes. Etter krigen gjekk dette nedover i takt med utbygging av bustadfelt, og kort tid etter 1970 var det heilt slutt med jordbruk her.
Mount Balchen
Mount Balchen er eit markant fjell, 3085 moh, som ligg 6 nautiske mil (11 km) aust for toppen av Mount Fridtjof Nansen i Herbert Range i Dronning Maudfjella. Det vart namngjeve av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961–62) etter Bernt Balchen, som var pilot for Roald Amundsen på flyturane deira i Arktis, og for kontreadmiral Richard E. Byrd på flyturen hans til Sørpolen i 1929.
Tertnes
Kjelder
Frode Fyllingsnes, Åsane - i fortid og nåtid (Bodoni forlag, 2007), s. 110-116
Montmartre
Montmartre er eit bystrok i Paris i Frankrike, på ein kolle, la butte Montmartre. Det høgste punktet på naturleg markoverflate i byen, 130,53 moh., ligg her: gravplassen attmed kyrkja Saint-Pierre de Montmartre.
Mange kjende biletkunstnarar, forfattarar, teaterfolk- og filmfolk, skodespelarar, musikarar og andre viktige personar har budd eller bur på Montmartre. Montmartre er elles vidgjeten for å ha vore ein samlingsstad for kjende biletkunstnarar som Pissarro, Toulouse-Lautrec, Steinlen, van Gogh, Modigliani, Picasso og fleire på 1800- og 1900-hundretalet. Men etter kvart tok kunstnarane heller til å samle seg i stroket Montparnasse på den sida av elva Seinen som i Paris heiter venstre breidd (rive gauche).
Montmartre, som ligg i 18e arrondissement nord i Paris, var fram til 1860 ein eigen landsby som utgjorde mesteparten av kommunen Montmartre i det tidlegare département de la Seine. Med unnatak av ein mindre lut av den gamle kommunen, som då vart lagt til kommunen Saint-Ouen i det som no er departementet Seine-Saint-Denis, vart Montmartre innlemma i Paris og kalla Buttes-Montmartre.
Eit kongeleg benediktinar-nonnekloster, L'abbaye royale de Montmartre, vart skipa her av kong Ludvig (Louis) VI i 1133-1134, nedlagt i 1790, selt i 1794 og rive ned med unnatak av klosterkyrkja, Église Saint-Pierre de Montmartre, som er alt som er att etter klosteret. Denne kyrkja er mellom dei eldste i Paris, og ligg attmed den dominerande katedralen på toppen av Montmartre, Basilique du Sacré-Cœur de Montmartre, frå 1919.
Montmartre var ein av dei viktigaste stadene under Pariskommunen (Commune de Paris) i 1871.
Remanens
Remanens eller remanent magnetisme er den magnetismen som sit igjen i eit ferromagnetisk material etter at ein har fjerna påverknaden som har gjort materialen magnetisk. Det er òg eit mål magnetiseringa.
Superart
Ein superart i biologien er ein taksonomisk kategori som blir brukt for ei gruppe på minst to distinkte, men nært nærståande artar. Uttrykket vart brukt og popularisert først av Bernhard Rensch og seinare av Ernst Mayr. Dei to forfattarane spesifiserte at artane som utgjer ein superart må vere utbreidd slik at artane må ha ulike levestader (allopatrisk utbreiing). Superart svarer til tysk Artenkreis (frå tysk Art (art) og Kreis (sirkel, ring)) og er også brukt i ein del engelskspråkleg faglitteratur (superspecies).
Superartar er spesielt interessante fordi dei kan seiast å representere eit «augneblinksbilete» av artsdanninga – evolusjon teke på fersk gjerning. Det er ikkje noko skarpt skilje mellom svært godt differensierte underartar og medlemmer av ein superart, så nemninga er vanlegvis tentativ og nokre gonger kontroversiell.
Superartar i nomenklaturen
Omgrepet superart blir oftast brukt i botanikken i tilfelle der det er usikkert om ein har med ein svært variabel art eller fleire svært nærståande artar å gjere. I zoologien blir gråsporv, middelhavssporv og romarsporv rekna som éin superart, der romarsporven blir anteken å ha oppstått ved hybridisering mellom dei to andre. I tilfelle der det ikkje har vore gjort tilstrekkelege studiar for å finne ut kor mykje kryssing som er mogleg eller faktisk går føre seg, kan den beste tilgjengelege taksonomisk løysinga vere å nytte superart som ei naudløysing. Som kategori i biologien har «superart» verken eit primært eller sekundært taksonomiske nivå i International Code of Botanical Nomenclature, men er tillate i samsvar med artikkel 4.3.
Nærståande fenomen
I ein del slike artsgrupper går føre seg naturleg kryssingar mellom nokre av artane. Ein slik superart med uklare artsgrenser blir kalla eit artskompleks. Ein superart der alle artane kryssar seg med andre, men ikkje alle kan krysse seg med alle, er ein ringart, i engelskspråkleg litteratur også kalla Rassenkreis (frå tysk Rassen (rase, populasjon) og Kreis (sirkel, ring)). Ein ringart vil i mange tilfelle sannsynlegvis utvikle seg over tid for å bli ein superart.
Khorrambid fylke
Khorrambid fylke (farsi شهرستان خرم‌بید) er eit fylke i Fars i Iran. Det administrative senteret i fylket er Safashahr. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 44 669. Fylket er delt inn i to distrikt: Sentral-distriktet og Mashhad-e Morghab-distriktet. Fylket har to byar: Qaderabad og Safashahr.
Loúkas Jórkas
Loúkas Jórkas er ein gresk-kypriotisk songar. Han var den fyrste vinnaren av den greske versjonen av X Factor. Saman med Stereo Mike representerte han Hellas i Eurovision Song Contest 2011, og vann den fyrste semifinalen og enda på sjuandeplass i finalen.
As Sawma'ah-distriktet
As Sawma'ah-distriktet  er eit distrikt i Al Bayda' guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 44 873 innbyggjarar.
Haditha-distriktet
Haditha er eit distrikt i Al Anbar guvernement i Irak. Distriktet ligg kring byen Haditha.
Peter Lykke-Seest
Peter Lykke-Seest var ein norsk forfattar og filmskapar frå Oslo.
Lykke-Seest debuterte i 1896 med diktsamlinga Hvide nætter. Høgare nådde han som forteljar i Under paddehatten (1898), Moder maanes børn (1909) og Skogene brænder (1910), dei to siste med emne frå Mexico. I fleire romanar skildra han borgarlege Oslo-miljø, mellom anna i Det gjenfundne landet frå 1915 og i ein trilogi som kom ut i tida 1923-26; Huset i Gamlebyen, Ludvig Ludvigsen og En almindelig mands historie. Han skreiv elles noveller, skodespel, revyar, artiklar og reisebrev. I 1945 gav han ut Omkring Quisling-prosessen; iakttagelser og inntrykk.
Anne-Kari Skarðhamar
Anne-Kari Skarðhamar er ein færøysk forfattar, litteraturforskar og professor i nordisk litteratur ved Høgskolen i Oslo og Akershus.
I 2001 fullførte ho doktorgraden sin ved Universitetet i Oslo med ei avhandling om færøysk lyrikk, med særleg fokus på poetikk og livstolkning hjå lyrikaren Christian Matras. Doktorgradsavhandlinga hennar kom ut som e-bok i 2011.
Skardhamar har forfatta ei rekkje lærebøker innanfor litteratur, samt ei artikkelsamling om forfattarskapet til den færøyske lyrikaren William Heinesen.
«Magga Dan»
«Magga Dan» var ein isbrytar som vart nytta i teneste for Australia i Antarktis i 1950- og 1960-åra. Etter suksessen med «Kista Dan» bygde det danske selskapet J Lauritzen Lines to skip til av same type, men større og kraftigare. «Magga Dan» og «Thala Dan» vart begge bygde og forsterka for fart i polare farvatn.
«Magga Dan» vart bygt i 1957 ved Aalborg Værft i Danmark. «Magga Dan» hadde ein marsjfart på 12 knop med opp mot 35 passasjerar. Både Magga og Thala Dan var utrusta med iskniv og ekstra vern på ror og propell.
Den første kvinna som reiste med Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) reiste med «Magga Dan» i 1961. Dette var Nel Law, kona til Phil Law, som då var direktør i Antarctic Division, og det var noko kontroversielt at ho hadde fått godkjenning av den australske utanriksministeren til å vere med på denne reisa. «Magga Dan» var i drift for ANARE frå 1959 til 1961.
I 1969 segla skipet under norsk flagg som M/S «S Nicolau» og i 1972 vart skipet seld til Somalia og omdøypt til M/S «Sierra» før det i 1976 vart seld attende til Noreg og fekk det nye namnet M/S «Calulo». I 1981 vart skipet seld på ny og fekk namnet M/S «Bouvet». Skipet kom til Vrengen i september 1983 og vart lagt i opplag. I oktober 1984 vart det slept til Gent for opphogging.
Kunduz-provinsen
Kunduz-provinsen er ein av dei 34 provinsane i Afghanistan. Han ligg nord i landet, rundt provinshovudstaden Kunduz. Provinsen grensar til Tadsjikistan i nord. Folketalet i Kunduz-provinsen er rundt 953 800.
Landskapet er dominert av elvedalen rundt Kunduz-elva, som renn frå sør til nord der ho renn ut i Amu-Darja, som dannar grensa mellom Afghanistan og Tadsjikistan. Ei ny bru krysser elva ved Shir Khan Bandar. Kunduz-elva med bielvar og kanalar gjev vatn til kunstig vatna åkrar i den jordbruksdominerte provinsen.
Columbia University
Columbia University (opphavleg King's College) er eit privat (stifting), amerikansk universitet. Det er ein av dei eldste institusjonane for høgare utdanning i USA, skipa i New York i 1754. Det står i 2008 på tiandeplassen globalt på Times si liste over dei beste universiteta i verd. Columbia er eitt av dei såkalla Ivy League-universiteta.
Time-Line
Time-Line er det ellevte studioalbumet til det engelske progressive rockebandet Renaissance, utgjeve i 1983. Det var det siste albumet deira før dei vart oppløyst i 1987.
Renaissance gjekk bort frå den faste stilen sin på dette albumet og meir i retning av 80-talspop, ei endring som hadde byrja på det førre albumet, Camera Camera. Det var kommersielt mislukka og fekk dårlege meldingar frå musikkpressa. Det vart følgd av ein nesten tjue år lang pause for bandet.
Medan stilen på Camera Camera var påverka av bandmedlemmane som hadde spelt i lag som Nevada (Annie Haslam og Michael Dunford, i tillegg til klaverspelaren Peter Gosling), tok Jon Camp leiinga for den musikalske stilen og retninga på Time-Line. Han skreiv alle tekstar og kalla albumet det «beste» dei hadde laga.
Mottaking
I ei seinare melding kalla Allmusic Time-Line «den same typen new wave-prog-hybrid som Camera Camera, med anakronistisk, men uimotståelege, små nummer som 'Richard the IX'. Eit hyggeleg og lystig album.»
Banded Peak
Banded Peak er eit lite fjell som ligg over 1400 moh i Duncan Mountains i Antarktis. Fjellet, som ligg 3 nautiske mil nordaust for Mount Fairweather har eit særeige snøband over sørsida. Det vart namngjeve av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand, 1963–64.
Kvadraturen til sirkelen
Kvadraturen til sirkelen er eit av dei tre kjende, uløyselege konstruksjonsproblema som matematikarane i gresk antikk sette fram. Dei to andre er fordoblinga av kuben og tredelinga av vinkelen.
Problemet består i, med hjelp av passar og linjal, å konstruere sida i eit kvadrat med same areal som ein gjeven sirkel. For at ein slik konstruksjon skulle vore mogeleg, måtte talet π (pi) vore eit algebraisk tal. Då Ferdinand von Lindemann i 1882 beviste at π er eit transcendent tal, følgjer det at problemet ikkje er mogeleg å løyse.
Dialyse
Dialyse er ein metode for reinse menneskekroppen for avfallsprodukt, saltar og vatn når nyrene i kroppen ikkje fungerer som dei skal på grunn av ein akutt sjukdom, eller når ein kronisk nyresjukdom vert så mykje forverre at nyrefunksjonen er vorte alvorleg svekka. Då kan dialyse verte naudsynt av di ålmenntilstanden elles kan verte skral, det kan samle seg væske i beina og det kan verte tyngre å puste. Det er to hovudmetodar for dialyse: peritoneal dialyse (PD) og hemodialyse (HD).
Hemodialyse
I hemodialyse vert pasientens blodsystem kopla til ei dialysemaskin, slik at blodet går gjennom eit filter som reinsar det for avfallstoff, og som dreg ut overskotet av vatn i blodet. Dette vert vanlegvis gjort på eit dialysesenter tre gongar i veka, kvar gong i fire timer. Tilkoplinga til maskina vert førebudd kirkurgisk ved at det på overarmen eller underarmen vert kopla saman ei vene (blodåre som fører blodet attende til hjartet) og ein arterie (blodåre, pulsåre, som fører blodet som kjem frå hjartet), for at den auka blodgjennomstrøyminga skal få vena til å vekse og verte større. Etter to til tre månader etter inngrepet er vena klar til bruk, og då kan blodet verte sendt i rundgang gjennom dialysemaskina gjennom to nåler som vert lagt inn i vena.
Dersom det av ulike årsaker ikkje er mogleg å knyte pasienten til dialysemaksina på dette viset, kan det nyttast eit sentralvenøst kateter (slange) under huda i brystveggen. Dette kan takast i bruk med ein gong.
Somme dialysesentre kan tilby pasientane å sjølv gjere hemodialyse heime etter ha fått opplæring, og må då sjølv stå ansvarleg for det som skal gjerast. Moderne dialysemaskiner til heimebruk er mindre og enklare, men ikkje så effektive som sjukehusmaskinene, så dialysen må gjerast oftare, til dømes tre timer fem til sju gongar i veka.
Dei fleste toler hemodialyse godt, men det kan verte nokre forbigåande biverknader i byrjinga.
Peritoneal dialyse
Peritoneal dialyse er ein dialysemetode som er meint å kunne gjerast heime. Metoden har namn etter peritoneum, som er den hinna som omgir dei indre organa i buken og bukveggen, og som dannar eit lukka holrom med stor overflate. Denne hinna vert nytta som dialysemembranen eller dialysefilteret. I hinna er det svært mange små blodårer, og frå blodet i desse årene kan avfallsstoff og overskot av vatn og saltar transporterast ut frå ved at dialysevæska vert fylt inn i buken og deretter tappa ut att. Det er difor naudsynt å operere inn eit dialysekateter (ein dialyseslange) gjennom bukveggen og inn i bukhola.
Katetret er klart til bruk etter to til fire veker, og kan då nyttast til å fylle vanlegvis to liter dialysevæske inn i bukhola om gongen. Etter at væska etter nokre timer har drege til seg avfallstoffa og overskotet av vatn, vert væska tømt ut og ny væske fylt inn. Dette skal som regel gjerast tre til fire gongar dagleg, eller væskeskiftinga kan gjerast om natta av ei maskin medan pasienten søv. Då vert den totale dialysetida på om lag åtte til ti timer. I båe tilfella kan den kommunale heimesjukepleia eller annan assistent hjelpe til dersom ein ikkje klarar å rå med det sjølv.
Northwindbreen
Northwindbreen er ein stor isbre i Antarktis og ein av dei største kjeldene til Frybreen i Convoy Range i Victoria Land. Isbreen drenerer den vestlege delen av Flight Deck Neve og flyt nord mellom Elkhorn Ridge og Sunker Nunataks til Frybreen. Ein flik av isbreen flyt vestover like før munningen til Greenville Valley. Han vart namngjeven av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand (1956–57) under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition etter USCGC «Northwind» (WAGB-282), ein isbrytar i den amerikanske konvoien ut i McMurdo Sound under Operasjon Deep Freeze 2 det året.
Morene
Morene (frå fransk moraine, opph. frå Savoie) er usortert lausmateriale avsett av ein isbre. Omgrepet kan visa både til slike landformer skapt av brear, og til jordartane inni dei, morenemasse eller morenematerial. Dette materialet er blitt teke med av ein bre og kan innehalda leire, silt, sand, steinar og større blokker.
Morenar blir lagt som striper, haugar eller langstrakte ryggar av morenemateriale i eller på ein isbre, og blir liggande att om isen forsvinn. Dei blir danna ved at isbrear riv med seg stein frå underlaget og dessutan tek imot skredmasser frå bergskrentene omkring. Steinmaterialet følgjer med ismassene og blir liggjande igjen som botnmorene, midtmorene mellom to brea, sidemorene, endemorene eller daudismorene når isen smeltar. Ein særs stor endemorene blir gjerne kalla ra.
Morenemateriale dekker store dele av dei nedisa områda frå den siste istida og kan vere tettpakka, slik at det står med steile skrentar der kor bekkene har skore seg gjennom. I Østfold og Vestfold er morenematerialet av eit slikt omfang at det dominerer store delar av landskapet.
Materialet manglar vanlegvis lagdeling, og dei einskilde steinane er lite runda og kan ha skuringsstriper. Ved nokre av landformene har det opphavlege morenematerialet likeve ha vorte sortert i sjøvatn og iselver, slik at det òg opptrer lagdelte og velsorterte avleiringer i dei.
Kvaliteten på morenemateriale som dyrkingsjord kjem an på korleis stein og leire er fordelt og kva slag berggrunn breane har samlamateriale frå. Morenar danna av berggrunn som inneheld lettforvitra stein som skifer og kalkstein gjev godt jordsmonn, slik ein til dømes finn i området mellom Mjøsa og Tyrifjorden.
Midtmorene
Ei midtmorene er ei langstrekt morene langs midten av ein isbre, parallelt med bresidene. Midtmorenen kan ligge anten oppå eller i breen. Midtmorener oppstår når to isbrear renn saman og sidebreane deira slår seg saman, eller ved erosjon frå ein bergknaus som stikk opp midt i breen. Ei midtmorene vil ligge att som ein rygg midt i dalen når isen er smelta bort.
Laminar Flow
Laminar Flow er eit studioalbum av Roy Orbison spelt inn i Wishbone Recording Studio i Muscle Shoals i Alabama og gjeve ut i 1979 på Asylum Records. Det var det siste albumet med nye songar Orbison gav ut medan han levde. Det enste studioalbumet hans, In Dreams, bestod av nyinnspelingar av dei gamle hittane hans, medan Mystery Girl og King Of Hearts, dei siste albuma hans med nye songar, vart gjevne ut posthumt.
Etter at han var ferdig med kontrakten med MGM Records i 1973, gjekk Roy Orbison først til Mercury Records, så til det gamle selskapet sitt, Monument Records, før han no var på Elektra/Asylum i eit forsøk på eit nytt comeback. Produsentane var Clayton Ivey og Terry Woodford og albumet vart spelt inn i ein, for den tida, moderne stil med disco, funk og softrockballadar meint for vaksenradio.
Hīt-distriktet
Hīt er eit distrikt i Al Anbar guvernement i Irak. Det ligg kring byen Hīt og har mellom 75 000 og 90 000 innbyggjarar
Sjuto Orizari
Sjuto Orizari (makedonsk Шуто Оризари; romani Shuto Orizari; albansk Shutkë) er ein kommune i storkommunen Skopje i Nord-Makedonia. Kommunen fekk sitt noverande omfang i 2004 då ein del av nabokommunen Tsjair vart overført til Sjuto Orizari.
I 2002 hadde kommunen 22 017 innbyggjarar, fordelt slik på bydelane og landsbyane i kommunen:
Phil Spector
Harvey Phillip Spector var ein USA-amerikansk plateprodusent som stod bak ei rekke av dei mest populære poplåtane frå 1960- og 1970-talet. Spector var nyskapande både i sitt musikalske uttrykk og i satsinga mot tenåringar som målgruppe for musikken.
Barndom og oppvekst
Spector er fødd i The Bronx i New York og budde der dei første åra i livet. Foreldra kunne reknast til den lågare middelklassen. Familien sleit med svak økonomi og vart med åra tynga av gjeld. Far hans tok livet sitt i 1949. Nokre år seinare, i 1953, flytta mor hans med familien til Los Angeles.
I oppveksten og på skulen var han lite interessert i anna enn musikkundervisninga i gitar og piano. Her utmerka han seg og spelte etterkvart gitar, piano, slagverk, bass og horn. Los Angeles var i dei dagar eit senter for rhythm and blues-musikk med mange nye uttrykk og musikarar og små, sjølvstendige plateselskap. Spector prøvde å få tilfeldige spelejobbar. Slik vart han kjend med folk i musikkbransjen.
Etter å ha tatt eksamen ved high school i 1958 ville Spector prøve seg som musikar og bestilte studiotid ved Gold Star Studios. Kostnadene med leige av studio dekte han ved å låne av mora, og med ymse småbeløp frå vener og kjende. Han fekk produsert ein demo-tape, og fekk plateavtale med det litle, lokale selskapet Era Records.
Spectors første utgjeving og listetopp kom i Los Angeles i 1958 med vokalgruppa The Teddy Bears og songen «To Know Him Is to Love Him». Denne songen var eigentleg B-sida på singelplata. Men ein diskjockey i ein radiostasjon i Fargo i Nord-Dakota hadde snudd plata.
Lester Sill, som Spector hadde kjent i fleire år, dreiv eit plateselskap saman med songaren og komponisten Lee Hazlewood. I 1960 sende Sill og Hazlewood den 19 år gamle Spector til New York City for at han skulle lære meir om musikkbransjen. Saman danna Sill og Spector plateselskapet Philles Records, hausten 1961. Allereie året etter kjøpte Spector ut Sill og vart eineeigar.
Produksjon
Som opphavsmann bak produksjonsteknikken kalla for Wall of Sound («lydmuren»), vart Spector kjend som ein av hovudarkitektane bak «jentegruppe»-stilen, som spelte ei framskoten rolle i musikkindustrien i første halvdel av og rundt midten av 1960-talet. Dei mest kjende produksjonane hans frå denne perioden er ei rekke listetoppar med artistar som The Crystals («Da Doo Ron Ron»), The Ronettes med «Be My Baby» og The Righteous Brothers med «Unchained Melody» og «You've Lost That Lovin' Feelin'». Den sistnemnde songen nådde listetoppen 17. februar 1965, og denne originalversjonen, pluss seinare coverversjonar skal i følgje copyright-organisasjonen Broadcast Music, Incorporated (BMI) vere den mest kringkasta melodien i USA på 1900-talet. Denne produksjonsperioden kulminerte med den kunstnariske suksessen, men kommersielle fiaskoen, «River Deep, Mountain High» med Ike & Tina Turner.