cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fylkesveg 107 i Akershus
Fylkesveg 107 i Akershus går mellom Berger og Skoklefall i Nesodden kommune. Vegen er 2,4 km lang.
Vasilij Berezutskij
Vasilij Vladimirovitsj Berezutskij er ein russisk tidlegare fotballspelar frå Moskva som i hovudsak var midtstoppar. Han vann UEFA-cupen 2005 med CSKA og spelte EM-semifinale for Russland i 2008.
Klubbspel
Berezutskij spelte for Torpedo-SIL i 2000-01. Frå 2002 til han la opp i 2018 gjorde han teneste for CSKA Moskva. Med CSKA vann han sjue cupmeisterskap i åra 2002 til 13 og seks seriemeisterskap i perioden 2003-16. Høgdepunktet må likevel ha vore triumfen i UEFA-cupen 2005, då CSKA sigra i finalen med 3-1 over Sporting Lisboa. Med på UEFA-triumfen var mellom andre tvillingbroren Aleksej Berezutskij.
Landslagsspel
Vasilij Berezutskij spelte 101 landskampar i tida frå juni 2003 til oktober 2016. Størst framgong hadde Berezutskij og Russland då laget tok seg til semifinale mot Spania under EM i fotball 2008, ein kamp som enda med tap 0-3. Han skåra i alt 5 mål for Russland.
Norman Lockyer
Sir Joseph Norman Lockyer, ofte berre kalla Norman Lockyer, var ein engelsk vitskapsmann og astronom. I lag med den franske forskaren Pierre Janssen har han fått æra for å oppdage gassen helium. Lockyer vert òg hugsa for å starta og vere den første redaktøren i det viktige tidsskriftet Nature.
Som astronom var han ein pionér innafor spektroskopisk solforsking, og han er kjend for studia sine av astronomisk orientering av steinmonument, egyptiske og greske tempel og anna. Han gav ut fleire bøker, mest kjend er ''The Dawn of Astronomy. A Study of the Temple-Worship and Mythology of the Ancien Egypt'' (ny utg. 1964).
Purim
Purim (bibelsk hebraisk og jiddisch, pūrīm) er ei jødisk høgtid til minne om korleis dronning Ester redda jødane i Persia frå utrydding. Dagen blir feira den 14. adár, som vanlegvis fell rundt den gregorianske månaden mars. Ordet purim betyr 'lodd' (også 'skjebne' og 'lukke'), og viser til loddtrekkinga som var brukt for å bestemma datoen for utryddinga.
Dagen Haman hadde vald til å utrydda jødane var den 13. adár. Frå solnedgang denne dagen tek den 14. adár og feiringa av purim til. Sjusján purím blir feira dagen etter, den 15. adár, i byar som var befesta under Josva. Ved jødiske skotår, når ein har to adármånader, feirar ein purim i den andre månaden, slik at høgtida alltid fell ein månad før pesach.
Dagen før purim er ein fastedag kalla ta'anit Ester, 'Esters faste', til minne om dei tre dagane Ester fasta før ho gjekk framføre kongen for å be for jødane.
Bakgrunn
Forteljinga rundt purim er knytt til jødane sitt eksil i Babylon, først under babylonsk og seinare under persisk herredøme. Haman, storvisiren til kong Ahasverus, planlegg å drepa alle jødane i riket etter at ein av dei, Mordekai, har nekta å bøya seg for han. Men dronning Ester er fosterdottera til Mordekai, og får høyra om planane. Ho fastar i tre dagar før ho går framføre kongen, noko som er straffbart om ho ikkje er boden, og fortel han korleis Haman planlegg å utsletta folket hennar. Det endar med at kong Ahasverus gjev støtte til jødane og gjev dei lov til å væpna og forsvara seg sjølv. Dei som vil utsletta dei blir sjølv utsletta, og Haman blir hengd i galgen han hadde reist for Mordekai.
Markering
På purim er alle jødar plikta til å høyra opplesing av Esters bok eller Megilla. Det er tradisjon å trampa med beina, ropa og ellers lage spetakkel kvar gong namnet Haman blir nemnd. Dette er for å «viska ut» namnet hans.
Ein skal eta, drikka og vera glad under høgtida. I følgje Talmud, og seinare tolkingar av tradisjonen, skal ein drikka til ein ikkje veit skilnaden på «forbanna vera Haman» og «lovprisa vera Mordekai». I tillegg er det vanleg å senda ut gåver med mat og drikke, og å gje gåver til gode formål.
Det er vanleg å halda ei karnevalliknande feiring på purim, der ein har skodespel, parodiar på historier og liknande.
Blant askenasiske jødar er det vanleg å eta hamentaschen ('Haman-lommar'). Dette er trekanta små kaker fylte med syltetøy som skal representera den trekanta hatten til Haman.
Purim er elles ein vanleg dag der arbeid er tillate, om han ikkje fell på sabbaten.
Sjusján purím
Ifølgje Esters bok varte kampane i den persiske hovudstaden Susa (Sjusján) til den 14. adár, og jødane som budde der kunne først feira frelsa si den 15. Det er blitt tradisjon at byar som var befesta under Josva si tid feire purim ein dag etter andre stader. I tillegg til Susa er Jerusalem omfatta av denne ordninga. I fleire andre israelske byar er det også tradisjon å lesa frå Esters bok på den 15., sjølv om ein feirar purim på den 14., fordi ein ikkje er sikker på om desse byane var befesta i Josva si tid.
Purim katan
Purim katan er ei lita feiring under jødiske skotår når ein har to adar-månader. Purim blir då feire i andre adar. Den 14. og 15. dagen av første adar blir gjerne feira som ei mindre høgtid, purim katan og sjusjan purim katan.
Julius Schiller
Julius Schiller var ein tysk augustinarmunk i Augsburg og gav i 1627 eit stjerneatlas Coelum stellatum christianum (Kristeleg stjernehimmel) med 49 praktfulle koparstikk. Stjernebileta på den nordlege himmelen fekk namn frå Det nye testamentet, på den sørlege frå Det gamle testamentet og bileta frå dyrekrinsen vart oppkalla etter dei tolv apostlane. Atlaset høyrer med blante dei største bibliografiske raritetane.
Victor Leandro Bagy
Victor Leandro Bagy, eller berre Victor er ein brasiliansk fotballspelar som i 2014 spela for Atlético Mineiro i den brasilianske fotballigaen, og for landslaget til Brasil. Han var med på å vinna Copa Libertadores med Atlético Mineiro i 2013. Med Brasil var han med på å vinna Confederations Cup, også kjent som prøve-VM, i 2009. Under fotball-VM i 2014 var han den einaste av spelarane i Brasil sin landslagstropp utan erfaring frå europeisk fotball.
Bitte Monn-Iversen
Bitte Monn-Iversen er ein norsk film- og tv-produsent. Ho er dotter av komponisten Egil Monn-Iversen og skodespelarinna Sølvi Wang, og er gift med tv-produsenten Johnny Bergh.
Bitte Monn-Iversen sine produksjonar har vunne totalt 12 gullruter og 2 amandaprisar (begge gongene for fjernsynsserien Offshore. Hennar dramaproduksjon Berlinerpoplene er den einaste norske dramaproduksjonen som har vunne i Prix Italia.
Fylkesveg 108 i Akershus
Fylkesveg 108 i Akershus går mellom Alværn og Alvern brygge og mellom Flaskebekk og Flaskebekk kai i Nesodden kommune.
Trasear: Alværn – Alvern brygge (1,2 km), Flaskebekk – Flaskebekk kai (1,3 km)
Fylkesveg 126 i Akershus
Fylkesveg 126 i Akershus går mellom Sandvad og fylkesgrensa ved Ingierstrand kruttmølle i Oppegård kommune. Vegen er 9,4 km lang.
Ankervegen i Oslo og Bærum
Ankervegen er ein om lag 20 km lang veg som Peder Anker fekk bygd mellom jarnverket Bærums Værk i Bærum og staden Hammeren i Maridalen i Oslo tidleg på 1790-talet for å lage ein transportåre mellom jarnverket hans og ein vasskraftdriven stangjarnshammar, Maridalshammeren, som fossane i Skjærsjøelva frå Skjærsjøen til Maridalsvannet dreiv. Denne hammaren smidde ut jarnet til stenger som vart råemne for spiker og anna. Eit kraftverk nyttar no det same fallet.
Ankervegen krysser grensa mellom kommunane Oslo og Bærum ved Bogstad. Somme parti av vegen er freda, og i vår tid er nokre av dei attverande partia nytta som turvegar og stengde for motorisert ferdsle. Ikkje minst strekninga i Nordmarka mellom Sognsvann og Hammeren er ein mykje nytta turveg og skiløype.
Aguas Calientes
Aguas Calientes eller Cerro Aguas Calientes, også kalla Simbad, er ein 5 924 moh. høg kjegleforma stratovulkan i Antofagasta-regionen i det nordlege Chile. Fjellet ligg 5 kilometer aust for vulkanen Lascar og beint nord for saltsjøen Laguna Lejía.
Fylkesveg 127 i Akershus
Fylkesveg 127 i Akershus går mellom Gjersjø bru og Kolbotn i Oppegård kommune. Vegen er 2,1 km lang.
Vasilij Perov
Vasilij Grigorevitsj Perov var ein russisk kunstmålar. Han var ein av grunnleggjarane av Peredvizjnikij, ei gruppe russiske kunstnarar som måla etter det realistiske stilidealet.
Læreår
Perov kom til verda i Tobolsk, fødd utanfor ekteskap. Faren, sakføraren Grigorij Kridener, kom frå lågadelen. Etter å ha fullført eit kurs ved distriktsskulen i Arzamas, vart Perov overflytt til Aleksandr Stupins kunstskule i same byen. I 1853 vart han innteken ved Moskvas skule i måling, bilethogging og arkitektur. Han gjekk i lære hos fleire anerkjende kunstmålarar.
Frå 1856 og utover vart han ved fleire høve tildelt medaljar og fekk ofte ros for sine arbeid. Fremst mellom desse måleria er Seremoni i ein landsby (1861).
Utanlandsopphald. Hovudverk
Med eit utanlandsstipend kosta av den russiske staten, reiste Perov i 1862 til Vest-Europa. Han vitja fleire tyske byar, og deretter Paris. Under dette utanlandsopphaldet måla han mange verk som viser scener frå europeisk gateliv, så som Statuett-kjøparane, Musikanten og dei forbipasserande, og Parisisk filleplukkar (1864).
Vel heime i Moskva i 1865, skapte Perov dei neste 6-7 åra sine hovudverk. Mellom desse er Den siste reise (1865), ''Troika. Småborn i teneste hentar vatn (1866), Den drukna (1867), Ei guvernante kjem til ein kjøpmanns hus, Ei samling ved jarnbanen (1868), Tavernaen ytst i byen (1868), Fuglefangaren (1870), Jegrar kviler'' (1871). Perov måla i 1872 det mest kjende portrettet av forfattaren Fjodor Dostojevskij.
Lærar. Død
Frå 1871 hadde han stilling som professor ved Moskvas skule i måling, bilethogging og arkitektur. Andrej Rjabusjkin er den av Perovs elevar som vart mest kjend. Det var i denne perioden Perov vart med i Peredvizjnikij-rørsla.
Perov døydde i landsbyen Kuzminkij (i dag ein del av Moskva) av tuberkulose. Liket vart bisett ved Danilovklosteret, men i 1950-åra flytta til gravstaden Donskoje.
Jurlof-Achmarof-Hassel
Jurlof-Achmarof-Hassel eller 1939d er ein komet oppdaga 16. april 1939 av den norske amatørastronom Olaf Hassel. Han vart samstundes oppdaga av to sovjetiske amatørastronomar, og ved namngjevinga fekk han namn etter alle tre.
Ţuică
Ţuică (òg stava tuica, tzuika, tsuika, tsuica, eller tzuica) er eit tradisjonelt rumensk brennevin med 45-60 % alkoholinnhald (vanlegvis 52 %). Rumensk sprit blir ofte laga av frukt, og tuică er det offisielle namnet når han blir laga med plomme. Når ein har brukt anna frukt bruker ein i staden ordet rachiu eller rachie.
Ojos del Salado
Nevado Ojos del Salado på 6 893 moh. er den høgste vulkanen i verda og det høgste fjellet i Chile. Fjellet er også det nest høgste på den sørlege og på den vestlege halvkula. Ojos del Salgado ligg nord i landet, i Atacama-ørkenen, om lag 600 km nord for Aconcagua, det høgste fjellet på dei nemnde halvkulene. Landegrensa mellom Argentina og Chile går over toppen. Ojos del Salado har to nesten jamhøge toppar, den såkalla chilenske- og argentinske. Dei vert kalla så fordi oppstigninga av dei to skjer frå høvesvis den chilenske og den argentinske sida.
Ţuică
Drikken blir tradisjonelt servert før kvart måltid, og er òg eit innslag i mange rumenske høgtider.
Ojos del Salado
To polske fjellklivarar, som var del av ein ekspedisjon, steig til topps sommaren 1937.
Det ekvatorialguineanske kvinnelandslaget i fotball
Ekvatorial-Guinea sitt kvinnelandslag i fotball er det kvinnelege landslaget i fotball for Ekvatorial-Guinea. Det representerer landet i internasjonale fotballturneringar, og vert regulert av Federación Ecuatoguineana de Fútbol. Landslaget spelte sin fyrste internasjonale kamp i 2000 og deltok i sin fyrste store meisterskap i 2006.
Resultat i internasjonale meisterskap
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Ekvatorial-Guinea har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Norgesserien 1938–39
Norgesserien 1938–39 var den andre sesongen av den norske eliteserien i fotball. Ligaen bestod av åtte distrikt der kvar distriktsvinnar gjekk til kvartfinalen i sluttspelet. I distrikta der det var fleire avdelingar spelte avdelingsvinnarane mot kvarandre i innleiande sluttspelkampar om kven som skulle spele kvartfinalen. Alle lag som enda sist i si avdeling rykte ned.
Fredrikstad vann Norgesserien 1938–39 etter ein 2-1 siger over Skeid.
Kvartfinalar
4. juni 1939:
11. juni 1939:
Sorø
Sorø er ein by på Vestsjælland 75 km vest for København i Danmark med 7,801 (2013) innbyggjarar. Byen ligg i Sorø kommune og er sete for det folkevalde Regionsrådet og administrasjonen av Region Sjælland.
Sorø oppsto på 1100-talet da stormannen Asser Rig grunnla eit munkekloster på staden, men utvikla seg ikkje til by før etter at den hadde fått kjøpstadsrettar av Kristian IV i 1638.
Norgesserien 1938–39
Semifinalar
Omkampar
Rupert Gregson-Williams
Rupert Gregson-Williams er ein prisvinnande filmkomponist. Han er bror til den prisvinnande filmkomponisten Harry Gregson-Williams og tidlegare ein del av Hans Zimmer sitt Remote Control Productions.
Av filmar han har laga musikk til finn ein Hotel Rwanda, som han fekk ein europeisk filmmusikkpris for, Over the Hedge, Bee Movie, Zookeeper, Made of Honor, Bedtime Stories og mange andre. Han har lenge samarbeidd med Adam Sandler og skrive musikk for alle filmane hans.
Øldrink
Øldrink eller øl-cocktail er ein drink laga av øl blanda med brennevin eller andre alkoholhaldige drikkar. Slike drinkar er kjende frå 1800-talet, som black velvet, av mørk stout blanda med champagne, som ein skal ha funne opp under viktoriatida for å visa sorg då prins Alberts døydde. På 2010-talet kom avanserte cocktailar med øl og andre ingrediensar på mote.
Johannes Selsvik
Johannes Selsvik var ein norsk båtbyggjar. Han vart fødd i Jondal i Hardanger. Han lærde det grunnleggande innan båtbygging i oppveksten. Etter å gått i skipsbygginslære på Grams Skibsbyggeri i Laksevåg frå 1874, bygde han det første fartøyet i 1877. Det var kutteren «Vidar» på 73 fot. Dette er eit fartøy som framleis er i bruk.
Theresa Eslund
Theresa Eslund (fødd Theresa Nielsen ) er ein dansk tidlegare fotballspelar.
Sorø
I Sorø ligg Sorø klosterkyrkje frå 1100-talet som mellom anna er gravplass for Ludvig Holberg, den siste norske mellomalderkongen Olav IV av Noreg og bestefaren Valdemar Atterdag. Sorø Akademi ligg i tilknyting til kyrkja.
Theresa Eslund
Spelarkarriere
Nielsen var med å vinne den danske Elitedivisionen med Brøndby ei rekkje gongar. I 2012 vart ho kåra til årets kvinnelege fotballspelar i Danmark.
Før 2017-sesongen signerte Nielsen for Vålerenga i Toppserien. Ho vart i 2017 rangert som nr. 52 på lista over dei 200 beste kvinnelege fotballspelarane i verda av The Offside Rule, ein podcast av The Guardian. Ho spela totalt 26 kampar og scora to mål for Vålerenga i 2017-sesongen, og var med på å spele laget til cupfinale.
Johannes Selsvik
Frå 1880 til 1896 var han skipsbyggmeister ved Bodø skipsverft. Han etablerte nytt båtbyggeri i Trondheim i 1897. Der vart det bygd garnbåtar, skyssbåtar og seglbåtar. I 1899 bygde han den første kravellbygde fiskeskøyta. Og frå 1900 vart det bygd kravellbygde fiskefartøy for segl og motor. For at det skulle byggast betre og sterkare fiskefartøy som var berekna på motordrift oppretta staten ei vandrelærarstilling i kavellbygging. Johannes Selsvik gjekk inn i denne stillinga, og fungerte som vandrelærar frå 1902 til 1909. Han heldt kurs frå Talvik og Hammerfest i nord til Strandebarm og Jondal i Hardanger. Frå 1910 til 1914 dreiv han på ny båtbyggeri i Trondheim. Det vart ingen suksess. Mellom anna var det slutt med bestillingar av fiskefartøy frå Nord-Noreg. Han hadde lært båtbyggarane der kravellbygging. Frå 1916 til han døydde i 1935 arbeidde han ved Skipskontrollen i Trondheim.
Sorø
Venskapsbyar
Sorø har fire venskapsbyar; Eidsvoll, Skara i Sverige, Fljótsdalshérað på Island og Pruszcz i Polen.
Theresa Eslund
Spelarkarriere
I januar 2018 signerte Nielsen for amerikanske Seattle Reign FC. I november 2019 vart det kjent at Eslund vende tilbake til Brøndby.
J. Allen Hynek
Dr. Josef Allen Hynek var ein USA-amerikansk astronom, professor og ufolog. Han er best hugsa for UFO-forskinga si. Hynek fungerte som vitskapleg rådgjevar for UFO-studiane til U.S. Air Force frå 1947 til 1969.
Theresa Eslund
Spelarkarriere
I mai 2021 kunngjorde Eslund at ho la opp som fotballspelar.
J. Allen Hynek
I fleire tiår etter dette forska han sjølv på UFO-ar. Han analyserte titusenvis av UFO-rapportar og skreiv og redigerte fleire bøker om fenomenet, best kjent er The UFO Experience (1972, på norsk UFO – en dokumentasjon, 1981).
Johannes Selsvik
Johannes Selsvik fekk Kongens Fortenestemedalje i gull i 1923.
Theresa Eslund
Spelarkarriere
Eslund spela 133 kampar for det danske A-landslaget, og scora fem mål. I EM 2017 scora ho målet som sende Danmark til semifinale etter å ha slege Tyskland 2–1. Danmark tok til slutt sølv i meisterskapen.
Privatliv
Eslund gifta seg i 2018, og i 2019 bytta ho etternamn frå Nielsen til Eslund.
Fylkesveg 129 i Akershus
Fylkesveg 129 i Akershus går mellom Taraldrudkrysset i Ski kommune og Kolbotn kyrkje i Oppegård kommune. Vegen er 2,7 km lang.
Are Hansen
Are Hansen er ein norsk skyttar som representerer Krapfoss Sportskytterlag. Hansen har vunne både junior-EM-sølv og EM-sølv med luftrifle. I 2008 vart han europameister i luftrifle i Winterthur i Sveits.
Hansen representerte Noreg under sommar-OL 2008 i Beijing. Han deltok i OL for andre gong under sommar-OL 2012 i London.
Det är dit vi ska
«Det är dit vi ska» vart vald ut som eitt av åtte bidrag i Lilla Melodifestivalen 2013, den svenske uttakinga til Junior Eurovision Song Contest 2013. Bidraget vart framført på svensk av Eliias. Ein jury røysta bidraget fram som vinnar av tevlinga.
International Union of Pure and Applied Physics
International Union of Pure and Applied Physics (IUPAP) er ein internasjonal ikkje-statleg organisasjon som arbeider for å fremme utviklinga av fysikk, bidra til internasjonalt samarbeid innan fysikk og for å bidra til bruken av fysikk for å løyse utfordringar menneska står ovanfor.
IUPAP er medlem av International Council for Science (ICSU).
Historie
IUPAP vart etablert i Brussel i 1922 av 13 medlemsland. Året etter vart den første generalforsamlinga halden.
Sidan da har IUPAP vokse til ein organisasjon med 60 medlemsland.
Organisering
Det høgste organet i IUPAP er generalforsamlinga som blir halde kvart 3. år. Det styrande organet mellom generalforsamlinga er Rådet som overser organisasjonen sitt virke som for det meste vert utført av ulike kommisjonar som har ansvaret for spesifikke fagområde.
Norsk deltaking
Etter generalforsamlingen i London 2. november – 4. november 2011 er Norge representert med tre representantar i IUPAP sine kommisjoner for perioden 2011-2014.
I tilllegg er Alex Hansen visepresident for IUPAP i inneverande periode.
IUPAP-kommissjonane
Kommisjonar i IUPAP er (2012):
Affiliated Commissions
I tillegg har IUPAP fleire arbeidsgrupper som lager oversikter over viktige område i fysikk, spesielt der internasjonalt samarbeid er vikrig.
Lascar
Lascar er ein 5 592 moh høg stratovulkan på høgfjellsplatået i Antofagasta-regionen i det nordlege Chile, aust for Salar de Atacama, tett vest for vulkanen Aguas Calientes, og nordaust for saltsjøen Laguna Lejía.
Lascar er den mest aktive vulkanen i denne delen av Andesfjella. Han hadde sist største utbrot for om lag 26 500 år sidan. Største utbrotet i nyare tid fann stad i 1993, då den pyroklastiske straumen nådde 8,5 km unna vulkanen og det fall oske i Buenos Aires, 1 600 km frå vulkanen. Siste utbrotet tok til 18. april 2006 og har sidan pågått med vekslande styrke.
Aurora Mikalsen
Aurora Mikalsen er ein norsk fotballspelar som spelar for Brann.
Klubbkarriere
Mikalsen byrja karrieren i Clausenengen i heimbyen Kristiansund. I 2012 gjekk ho til Arna-Bjørnar. I Bergensklubben vart det hovudsakleg speletid for andrelaget i 2. divisjon. I 2015 vende ho tilbake til Clausenengen; der veksla ho mellom å spele for kvinnelaget i 2. divisjon, og med guttar på G19-laget. Før 2016-sesongen vart ho henta til Kolbotn i Toppserien.
I Kolbotn vart Mikalsen etterkvart fyrstekeeper og gjorde det bra. Då Manchester United var i Oslo for å spele treningskamp mot Vålerenga i juli 2019, trente Mikalsen med laget. I september 2019 vart det kjent at ho hadde signert for Manchester United. Ho fekk berre ein ligacupkamp for klubben før ho forlet klubben etter eitt år då kontrakten gjekk ut.
I juli 2020 signerte Mikalsen for Tottenham. Etter ein sesong i Tottenham gjekk ho til Sandviken i juli 2021. Same sesong som ho kom til Sandviken var ho med å vinne den fyrste seriemeisterskapen til klubben, før klubben vart til SK Brann Kvinner før 2022-sesongen.
Landslagskarriere
Mikalsen har aldersbestemte landskampar for J15, J16, J17, J19, og U23.
I februar 2018 vart Mikalsen teken ut på det norske A-landslaget for fyrste gong.
Den 16. februar 2022 debuterte Mikalsen for A-landslaget mot Portugal under Algarve Cup. Ho vart same år teken ut i den norske landslagstroppen til EM i England 2022.
Verdscupen i kombinert
Tabellen under viser dei tre beste i seriane som er avslutta.
Fylkesveg 130 i Akershus
Fylkesveg 130 i Akershus går mellom fylkesgrensa ved Mastemyr og Seierstein i Oppegård kommune. Vegen er 7,6 km lang.
Kommunar og knutepunkt
Gamle Mosseveg
Planck-einingar
Planck-einingar er måleiningar for lengd, tid og masse danna av kombinasjonar av Planck-konstanten, ℏ, Newtons gravitasjonskonstant, λ, og lysfarten i vakuum, c.
Acamarachi
Acamarachi, også kjend som Pili, er ein 6 046 moh. høg stratovulkan i Antofagasta-regionen i det nordlege Chile. Fjellet ligg nordaust for vulkanane Aguas Calientes og Lascar, og sørvest for Salar de Pujsa-delen av naturreservatet Los Flamencos nasjonalreservat. Vulkanen ligg på høgfjellsplatået Puna de Atacama.
Fjellet har ei bratt kjegle med skråningar på opptil 45 grader. Det ligg ved søraustenden av ei lita gruppe med vulkanar som strekker seg til Colachi i nordvest. Ein bitteliten kratersjø på ca. 10–15 m i diameter er i krateret. Truleg er vatnet den nest høgste kratersjøen i verda, og den nest høgste innsjøen i Sør-Amerika, etter kratersjøen i vulkanen Ojos del Salado.
Elias Elffors Elfström
Elias Elffors Elfström er ein svensk songar,, òg kjend under artistnamnet Eliias.
Lilla Melodifestivalen 2013
Eliias deltok med songen «Det är dit vi ska» i Lilla Melodifestivalen 2013, den svenske uttakinga til Junior Eurovision Song Contest 2013 i Kiev i Ukraina. Bidraget vart framført på svensk, og ein jury røysta bidraget fram som vinnar av tevlinga.
Junior Eurovision Song Contest 2013
Etter sigeren i Lilla Melodifestivalen 2013, vil «Det är dit vi ska» vere det svenske bidraget i Junior Eurovision Song Contest 2013. Bidraget vil verte framført på svensk av Eliias.
Fylkesveg 131 i Akershus
Fylkesveg 131 i Akershus går mellom Myrvoll og Sofiemyr i Oppegård kommune. Vegen er 2,1 km lang.
Malin Westerheim
Malin Westerheim er ein norsk skyttar som representerer Krapfoss Sportskytterlag.
Kalenderteikn
Kalenderteikn er eit teikn til kort oppføring av astronomiske uttrykk som har vore brukt i almanakkar og kalendrar.
Namnet Tue
Tue eller Thue er eit gammalt skandinavisk mannsnamn som i nyare tid særleg har vore brukt i Danmark. Namnet har norrønt opphav og tyder «torden».
Tu, Tue og Thue kan også vera eit gardnamn og brukast som slektsnamn. Dette namnet har gjerne opphav i landskapsforma tue eller tuve.
Etymologi
Tue er ein nyare form av Túvi og Tuvi, dei gammeldanske formene av det norrøne Tófi. Dette var ei kjæleform av namn basert på þórr, «torden», og eit andreledd på f- eller v-, som Þórfastr eller Þórvaldr, Torvald. Det kan også vera ei kortform for Þorbiǫrn, Torbjørn. Tilsvarande kvinnenamn er Tove, Tova og Tuva.
Det ivorianske kvinnelandslaget i fotball
Elfenbeinskysten sitt kvinnelandslag i fotball er det kvinnelege landslaget i fotball for Elfenbeinskysten. Det representerer landet i internasjonale fotballturneringar, og vert regulert av Fédération Ivoirienne de Football. Landslaget spelte sin fyrste internasjonale kamp i 1988 og deltok i sin fyrste store meisterskap i 2012.
Namnet Tue
Bruk
Tófi og Túfi er kjent frå 23 norrøne runeinnskrifter, så namna var truleg mykje brukte i Norden på den tida.
Prandtl-tal
Prandtl-tal med symbol Pr er eit karakteristisk tal ved utrekning av varmeoverføring i fluid. Det er lik ν/a, der ν er kinematisk viskositet og a er termisk diffusivitet.
Namnet Tue
Bruk
Forma «Tue» er kjend brukt i Noreg frå 1610 og i Danmark frå 1800-talet. I Norge var namnet mest brukt på 1600-, 1700- og 1800-talet, særleg i Østfold og i Nordfjord i Sogn og Fjordane. I Danmark har namnet vore mest brukt i 1970- og 1980-åra.
Det ivorianske kvinnelandslaget i fotball
Resultat i internasjonale meisterskap
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Elfenbeinskysten har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Namnet Tue
Bruk
«Tue» er i dag sjeldant, og er nesten ikkje i bruk i Noreg. Namnet er mest brukt i Danmark, og i forma «Thue» på Grønland.
I 2021 var det 573 nordmenn som heitte Thue til etternamn.
Sju slag kaker
Sju slag kaker eller dei sju slaga viser til tradisjonar om å ha sju ulike typar småkake til eit visst høve.
Fylkesveg 132 i Akershus
Fylkesveg 132 i Akershus går mellom Kolbotn og fylkesgrensa i Oppegård kommune. Vegen er 1,6 km lang.
Sju slag kaker
Kakene kan vera av ulike deigtypar, men det finst fleire oppskrifter på sju kakeslag laga av ein grunndeig.
Sju slag i Noreg
Sju slag blir ofte nemnd i samband med julebakst i Noreg. Det er ikkje kjend korleis omgrepet oppstod, og det er ikkje funne prov for at dette er ein gammal skikk. Talet på kaker ein laga til jul kunne variera til opptil 20 på storgardar tidleg på 1900-talet. Den eldste omtalen av sju slag kaker Henry Notaker har funne var til eit bryllaup på Vestlandet for rundt hundre år sidan.
Mange av kakeslaga som blir nemnde som del av dei sju har kome til landet nokså nyleg. Ei rekkje av dei blir laga i steikeomn, som berre byrja bli utbreidd i Noreg frå midten av 1800-talet. Tidlegare var det vanlegast å steika kaker i jern eller frityrsteika dei i smult.
Tova
Tova er eit kvinnenamn og ei svensk (nordskandinavisk) form av den danske forma Tove. Namnet finst på runesteinar, men har sidan ikkje blitt brukt i Sverige før på 1900-talet. I seinare tid har bruke auka kraftig. Det finst òg eit hebraisk kvinnenamn Tova/Tovah (טוֹבָה), som tyder 'god'.
Sju slag kaker
Sju slag i Noreg
Gamle kaker steikte i jern er til døme goro, avletter og skrivarbrød. Kaker steikte i smult, som ein tradisjonelt fekk frå grisen ein slakta til jul, kunne vera smultringar, hjortetakk og rosettbakkels. På 1700-talet skilde ein ikkje mellom julekaker og andre småkaker. Julekaker blei først definerte som særskild knytte til høgtida på 1800-talet.
Kva kaker som eventuelt høyrer til dei sju slaga kan variera, men vanlege typar er:
Sju slag i Sverige
I Sverige kan ein ha sju sorters kakor ved kaffislaberas (kafferep). Skikken med å ha minst sju slag kaker ved slike samkomer er kjend frå slutten av 1800-talet av.
Tova
Tova har ikkje namnedag i Noreg eller Sverige, men i Sverige var namnet i kalenderen fram til 1993, og hadde namnedag 2. november frå 1986 saman med Tove.
Sju slag kaker
Kakeslag
Ei typisk servering til eit kafferep på 1930-talet hadde bakverk i ei viss rekkjefølgje bestemt av konsistensen, sødma og storleiken deira. Den tradisjonelle rekkjefølgja var:
Deretter kunne ein ha ei valfri forseggjort kake.
Heggholmen i Øygarden
Heggholmen er ei lita øy sørvest for Alvøyna, nord i Øygarden kommune i Vestland. Øya er veglaus. På Heggholmen var det ein handelsstad frå 1600-talet av. I 1785 stod det over 30 hus på Heggholmen, derav 18 hus av ulike slag som høyrde til handelsstaden. Handelsverksemda gjekk konkurs i 1931, men dreiv vidare med nye eigarar til rundt 1950, då ho vart flytta til Heggøyna, ei halvøy på Alvøyna, like ved. I 1953 vart det òg slutt på sildesalting på Heggholmen og øya vart fråflytta. Eit våningshus frå 1914 står att på øya.
Heggholmen er knytt til Joholmen med ein gangveg over ein kort molo. I eldre kjelder vert Heggholmen òg kalla Joholmen, og det kan stundom vera vanskeleg å vera sikker på kven av dei to øyene som er meint. Det står i dag ingen bygningar på Joholmen. Til saman utgjer Heggholmen og Joholmen om lag 120 mål.
I 2000 gjekk Vestbo ut i lokale media med planar om å kjøpa dei to øyane, leggja inn straum og vatn og byggja 40-60 hytter der. Dei vende seg til Øygarden kommune med planane, som ikkje vart noko meir av.
Ved folketeljinga i 1900 budde det 17 personar på Heggholmen og 7 på Joholmen.
Beatrix Potter
Helen Beatrix Potter var ein engelsk forfattar, illustratør, naturforskar og landskapsvernar. Ho er best kjend for barnebøkene sine om dyr, som The Tale of Peter Rabbit.
Potter var fødd i London i ein familie frå den øvre middelklassen, og hadde ein barndom isolert frå andre barn der ho blei utdanna av guvernanter. Ho hadde talrike kjæledyr og hadde feriar i Skottland og Lake District, der ho utvikla ein kjærleik for landskap, flora og fauna, som ho studerte nøye og måla.
Beatrix Potter sine studiar og akvarellar av sopp gjorde henne respektert i feltet mykologi, eller soppforsking. Då ho var i trettiåra gav Potter ut barneboka The Tale of Peter Rabbit, som blei ein stor suksess. Etter dette blei Potter forfattar og illustratør på fulltid.
Potter skeiv tretti bøker, tjuetre av dei var tales eller soger for barn. Med pengane ho tente på bøkene sine, og ein arv etter ei tante, kjøpte Potter gardsbruket Hill Top i Near Sawrey i 1905; ein landsby i Lake District i Cumbria. I løpet av dei neste tiåra kjøpte ho fleire andre gardsbruk i området for å verna om det unike kulturlandskapet. Potter vann også prisar for avlsarbeidet sitt med herdwicksau, og blei ein velståande bonde med ei sterk interesse for landvern. Ho heldt fram med å skriva og illustrera, og utforma produkt knytte til barnebøkene sine, fram til arbeidet med landbruket og det sviktande synet hennar gjorde det vanskeleg å fortsetja.
I 1913, då ho var 47, gifta Potter seg med William Heelis, ein lokal advokat frå Hawkshead. Ho døydde 77 år gammal i 1943 i heimen sin i Near Sawrey. Ho testamenterte nesten all eigedommen sin til verneorganisasjonen National Trust. Ho har fått æra for å ha verna om mykje av landområdet som no utgjer Lake District nasjonalpark. Bøkene til Potter er blitt omsette til ei rekkje språk og selde over heile verda. Sogene hennar har inspirert songar, filmar, ballettar og animasjonar, og livet hennar er blitt skildra i to filmar og ein tv-serie.
Bakgrunn og barndom
Far hennar, Rupert William Potter (1832–1914), blei utdanna ved Manchester College av den unitariske tenkjaren James Martineau. Deretter utdanna han seg til å bli skrankeadvokat i London. Han gifta seg med Helen Leech (1839–1932) den 8. august 1863 i Hyde Unitarian Chapel i Gee Cross. Helen var dotter av Jane Ashton (1806–1884) og John Leech, ein rik bomullshandlar og skipsbyggjar frå Stalybridge.
Foreldra til Beatrix Potter budde i eit komfortabelt hus i 2 Bolton Gardens i West Brompton, der Helen Beatrix blei fødd 28. juli 1866 og broren hennar Walter Bertram blei fødd 14. mars 1872. Sidan mor og dotter hadde same fornamn, blei Beatrix kalla med mellomnamnet sitt. Rupert hadde arva far sin og investert i aksjar, og tidleg på 1890-talet var han blitt svært rik.
Begge sider av Potter-familien kom frå Manchester-området. Dei var engelske unitaristar, ei av dissentargruppene i England, som la vekt på einskapen til Gud og fornekta doktrinen om treeininga. Begge foreldra hadde kunstnariske anlegg, Rupert Potter var ein dedikert amatørfotograf.
Som ung var Beatrix mykje sjuk. Ho blei utdanna heime av tre guvernanter. Den siste av dei var Annie Moore (fødd Carter), som berre var tre år eldre enn Beatrix, og gav henne opplæring i tysk og var selskapsdame for henne. Ho og Beatrix blei verande vennar ut livet, og dei åtte barna til Annie fekk fleire forseggjorte biletbrev frå Potter. Det var Annie som seinare føreslo at desse breva kunne passa som barnebøker.
Beatrix Potter og den yngre broren hennar Walter Bertram (1872–1918) voks opp med få venner utanfor den store slekta si. Foreldra var naturinteresserte, og familien drog ofte til landet. Som barn hadde både Beatrix og Bertram talrike små dyr som kjæledyr som dei observerte nøye. Begge teikna også flittig. I skulerommet sitt hadde borna fleire dyr – myser, kaninar, eit piggsvin og nokre flaggermus, i tillegg til samlingar av sommarfuglar og andre insekt – som dei teikna og studerte. Beatrix var nøye med å ta seg av dyra sine, og tok dei ofte med seg på lange feriar. I dei fleste av dei fyrste femten åra av livet sitt drog Beatrix i sommarferien til Dalguise, ein eigedom ved Tay-elva i Perthshire i Skottland. Der teikna ho og utforska landskapet, og utvikla observasjonsevnene og fantasien sin. Beatrix og broren fekk mykje fridom på landet, og lærte mykje om naturhistorie. Ho sette også pris på å prata med og høyra historier frå lokale folk, som den gamle vaskekona Kitty McDonald og den pensjonerte steinhoggaren James Malloch.
I 1882, då Dalguise ikkje lenger var tilgjengeleg, hadde familien Potter sin fyrste sommarferie i Lake District, i Wray Castle i nærleiken av den kjende innsjøen Windermere. Her møtte Beatrix Hardwicke Rawnsley, soknepresten i Wray og seinare ein av grunnleggjarane av National Trust. Interessa hans for landskapet og det tradisjonelle livet her inspirerte det same i Beatrix, og fekk ein varig innverknad på livet hennar.
Då ho var rundt 14 byrja Beatrix å skriva dagbok. Denne blei skriven i ein kode ho hadde laga sjølv, ein enkel bokstavsubstitusjon. Hennar Journal var viktig for utviklinga av kreativiteten hennar, og blei brukt både til skisser og litterære eksperiment: ho skreiv om samfunnet, eigne inntrykk av kunst og kunstnarar, gjenfortalde historier og observerte livet rundt seg. Dagboka blei dekoda og transkribert av Leslie Linder i 1958. Ho gjev ikkje eit særs personleg bilde av Beatrix Potter, men er ei nyttig kjelde til å forstå ein del av livet i britisk samfunn på slutten av 1800-talet. Dagboka dokumenterer også dei mognande kunstnariske og intellektuelle interessa til Potter, innsikta hennar kring stadane ho vitja og den uvanlege evna hennar til å observera naturen og skildra han. Dagbokskrivinga byrja i 1881 og enda i 1897, då ho la energien sin i naturforsking og forsøk på å gje ut teikningane sin. Potter var gåverik, men reservert og keia seg ofte. Ho var på leit etter meir sjølvstendige sysla og ønskte å tena eigne pengar samstundes som ho pliktoppfyllande tok seg av foreldra sine, særleg den krevjande mor si, og styrte dei ulike hushalda deira.
Vitskapleg arbeid
Foreldra til Beatrix Potter var ikkje imot høgare utdanning for dottera, men det var vanleg i viktoriatida at jenter av hennar klasse blei utdanna heime, og dei studerte sjeldan ved universitet.
Potter interesserte seg for alle greiner av naturvitskap bortsett frå astronomi. Botanikk var ein lidenskap for mange viktorianarar, og naturstudiar var utbreidde. Potter samla fossil, studerte arkeologiske funn frå utgravingar i London og var interessert i entomologi. Innan alle desse felta teikna og måla ho døma sine med aukande evner. På 1890-talet hadde dei vitskaplege interessene hennar peila seg inn på mykologi, eller sopplære. Ho blei fyrst interessert i sopp på grunn av fargane deira og kor forgjengelege dei var i naturen. Etter å ha gleda seg over å måla dei fekk ho ei djupare interesse etter å ha møtt Charles McIntosh, ein sjølvlært naturforskar og mykolog, under eit sommaropphald i Dunkeld i 1892. Dei byrja brevveksla, og han hjelpte henne med å gjera illustrasjonane meir nøyaktige, lærte henne taksonomi og forsynte henne med levande prøvar ho kunne måla om vinteren. Potter var nyfiken på korleis soppar formeira seg, og byrja teikna mikroskopiske bilde av soppsporar. I 1895 utvikla ho ein teori om korleis dei spira. Gjennom nettverket til onkelen sin, sir Henry Enfield Roscoe som var kjemikar og rektor ved University of London, fekk ho møta botanikarar ved Kew Gardens. Her overtydde ho George Massee om evna si til å få sporar til å spira og teorien sin om hybridisering.
Etter å ha blitt avvist av William Thiselton-Dyer, direktøren for Kew, på grunn av kjønnet sitt og statusen som amatør, skreiv Beatrix Potter ned konklusjonane sine og skreiv ein artikkel, On the Germination of the Spores of the Agaricineae, for Linnean Society i 1897. Han blei introdusert for forsamlinga av Massee fordi Potter, som kvinne, ikkje hadde løyve til å delta på møta deira eller lesa artikkelen for dei. Seinare trekte Potter tilbake artikkelen, etter å ha funne ut at nokre av prøvane hennar var ureina, men ho fortsette mikroskopstudia sine i fleire år etter dette. Artikkelen hennar blei nyleg gjenoppdaga, saman med dei kunstnariske illustrasjonane som høyrer til. Potter gav seinare dei andre mykologiske og vitskaplege teikningane sine til Armitt Museum and Library i Ambleside, der mykologar har brukt dei for å identifisera sopp. Perth Museum and Art Gallery i Perth i Skottland har også ei samling av soppmåleria hennar som blei donerte til dei av Charles McIntosh. I 1967 tok mykologen W.s.K. Findlay med fleire av dei kunstnariske og nøyaktige illustrasjonane til Potter i boka si Wayside & Woodland Fungi, slik at ønsket hennar om å ein dag få soppteikningane sine publiserte endeleg blei oppfylt. I 1997 kom Linnean Society med ei posthum orsaking til Potter for sexismen dei hadde vist henne i handsaminga av forskinga hennar.
Kunstnarisk og litterær karriere
Potter sine kunstnariske og litterære interesser var inspirerte av eventyr, alvar og fantasiverk. Ho kjende til klassiske europeiske eventyr, verka til Grimm og H.C. Andersen, og voks opp med soger frå Det gamle testamentet, Æsops fablar, Shakespeare, The Pilgrim's Progress av John Bunyan, Uncle Tom's Cabin av Harriet Beecher Stowe, The Water Babies av Charles Kingsley, skotske soger og mytar, dei tyske romantikarane og romanane til sir Walter Scott. Som lita, før ho var åtte, hadde bøker som A Book of Nonsense av Edward Lear, med diktet The Owl and the Pussycat, og Alice in Wonderland av Lewis Carroll gjort inntrykk, sjølv om ho seinare sa om Alice at ho var meir interessert i John Tenniel sine illustrasjonar enn kva dei handla om. Brer Rabbit-sogene til Joel Chandler Harris hadde vore omtykte i familien, og ho studerte seinare Uncle Remus-sogene hans og illustrerte dei. Ho studerte bokillustrasjon frå ung alder og utvikla sine eigne smakar, men arbeida til biletboktrekløveret Walter Crane, Kate Greenaway og Randolph Caldecott hadde sterk innverknad. Då ho byrja å illustrera valde ho fyrst tradisjonelle rim og soger som Oskepott, Tornerose, Ali Baba og dei førti røvarane, Katten med støvlane og Raudhette. Som oftast var likevel illustrasjonane hennar fantasifulle avbildingar av hennar eigne dyr: myser, kaninar, kattungar og marsvin.
På 1890-talet prøvde Beatrix og broren å tena litt pengar ved å trykka julekort og andre kort dei hadde utforma sjølv. Myser og kaninar var det ho måla mest av. I 1890 kjøpte forlaget Hildesheimer & Faulkner fleire av teikningane av kaninen hennar Benjamin for å illustrera vers av Frederic Weatherly med tittelen A Happy Pair. I 1893 kjøpte same forleggjar fleire nye teikningar til Our Dear Relations av Weatherly, endå ei samling vers, og året etter selde Potter ein serie froskeillustrasjonar og vers til Changing Pictures, ei populær årbok gjeven ut av kunstforleggjaren Ernest Nister. Potter var nøgd med denne suksessen, og bestemte seg for å prøva å gje ut sine eigne illustrerte soger.
Når Potter drog på ferie i Lake District eller Skottland sende ho ofte brev til barn ho kjende, ungane til vener og slektningar, og illustrerte dei med skisser. Mange av desse breva laga ho til barna til den tidlegare guvernanta si Annie Carter Moore, særleg til eldstesonen hennar Noel, som ofte var sjuk. I september 1893 var Potter i Eastwood i Dunkeld. Ho hadde ikkje fleire nyhende å fortelja til Noel, så i staden sende ho ei forteljing om fire små kaninar. Dette blei seinare grunnlaget for The Tale of Peter Rabbit, og la grunnlaget for Potter sin karriere som forfattar og illustratør. I 1900 gjekk Potter gjennom soga si om dei fire små kaninane, og laga eit manuskript av henne – ein har føreslått at ho var inspirert av Helen Bannerman sin bestseljar frå 1899, The Story of Little Black Sambo. Ho fann ikkje ein forleggjar som ville gje ut boka, og gav henne i staden ut privat for eigne midlar i desember 1901. Boka hadde svart-kvite illustrasjonar med ei farga tittelside, og blei gjevne til vennar og familie. Rawnsley hadde stor tru på soga til Potter, omskriven til ei moralsk forteljing på vers, og kontakta ulike forleggjarar i London med denne. Frederick Warne & Co hadde tidlegare avvist forteljinga, men no ynskte dei å ta del i den veksande marknaden for barnebøker i lite format og gjekk med på å gje ut boka etter råd frå barnebokkunstnaren L. Leslie Brooke. Forlaget valde å bruka den opphavlege teksten til Potter i staden for versa til Rawnsley, og Potter gjekk med på å fargeleggja penn og blekk-illustrasjonane med den nye Hentschel trefargeprosessen for å reprodusera akvarellfargane sine. 2. oktober 1902 kom The Tale of Peter Rabbit ut. Boka blei straks ein suksess, og er blitt rekna for å etablera den moderne biletboka for barn som ein populær sjanger. Året etter følgde The Tale of Squirrel Nutkin og The Tailor of Gloucester, som også hadde byrja som biletbrev til Moore-barna. Med Norman Warne som forleggjar gav Potter ut to eller tre små bøker kvart år, til saman 23 bøker. Den siste boka i dette formatet var Cecily Parsley's Nursery Rhymes frå 1922, ei samling favorittvers. Sjølv om The Tale of Little Pig Robinson ikkje kom ut før i 1930, var ho blitt skriven mange år tidlegare. Potter fortsette å laga desse små bøkene til etter fyrste verdskrigen, då ho retta det meste av energien sin mot gardsdrift, saueavl og landskapsvern.
Den enorme populariteten til Potter sine bøker kom av den livaktige kvaliteten til illustrasjonane hennar, soger som var lite moraliserande, framstillinga av landsbygda, og dei fantasifulle eigenskapane ho gav til dyrefigurane sine.
Potter var også ei smart forretningskvinne. Så tidleg som i 1903 laga ho og tok patent på eit kosedyr av Peter Rabbit. I åra som kom følgde andre tilknytte varer som målebøker, brettspel, tapet, figurar, babyteppe og teservise. Alt blei lisensiert av Frederick Warne & Co og gav Potter ei stødig inntekt, i tillegg til store profittar for forleggaren hennar.
I 1905 blei Potter og Norman Warne uoffisielt trulova. Foreldra til Potter var imot forholdet ettersom dei meinte Warne, som forretningsmann, hadde for låg status for dottera. Trulovinga kom uansett berre til å vara i ein månad, for Warne døydde berre 37 år gammal av pernisiøs anemi. Seinare same året brukte Potter ein del av inntektene sine og ein liten arv frå ei tante til å kjøpa Hill Top Farm i Near Sawrey i Lake District. Potter og Warne kan ha håpa å bruka Hill Top Farm som feriehus, men etter at Warne døydde gjennomførte Potter kjøpet fordi ho alltid hadde drøymt om å eiga denne garden og bu i denne landsbyen.
Landsbyliv
Eigarskapen og drifta av gardane gjorde at Potter rutinemessig måtte samarbeida med den vidt respekterte William Heelis. Sommaren 1912 hadde Heelis fridd til Potter, og ho hadde sagt ja, men fortalde ikkje foreldra sine med ein gong; som venta mislikte dei giftarmålet fordi Heelis berre var ein landsens sakførar. Potter og Heelis blei likevel gifte, den 15. oktober 1913 ved St Mary Abbots i Kensington i London. Paret flytta straks til Near Sawrey der dei budde i Castle Cottage, det renoverte gardshuset på Castle Farm. Hill Top var framleis i normal gardsdrift, men var no blitt ombygd slik at gardbrukaren budde ein stad og Potter hadde privat atelier og verkstad ein annan. Fram til då hadde Potter budd med foreldra sine; no hadde ho sitt eige liv med ektemannen og den store familien hans, gardane sine, landsbylivet i Sawrey og den årlege rundgangen i gardslivet. The Tale of Jemima Puddle-Duck og The Tale of Tom Kitten er døme på verk ho laga på Hill Top Farm og speglar gleda hennar over landsbylivet.
Rupert Potter døydde i 1914. Med utbrotet av fyrste verdskrigen klarte Potter, som no var ei velståande dame, å overtala mora til å flytta frå London til Lake District, og fann ein stad for henne å leiga i Sawrey. Helen Potter syntest at livet i Sawrey var keisamt, og flytta snart til Lindeth Howe, eit stort hus (no eit hotell med 34 rom) familien Potter tidlegare hadde leigd for sommaren i Bowness, på andre sida av Lake Windermere, Potter fortsette å skriva bøker for Frederick Warne & Co samtidig som ho engasjerte seg i lokalsamfunnet. Ho grunnla lokal sjukepleie (Nursing Trust) og var med i lokale komitear og råd for vedlikehald av stiar og liknande saker.
Sauehald
Kort tid etter at ho kjøpte Hill Top Farm blei Potter djupt interessert i avl av herdwicksauer, den lokale hardføre sauerasen. I 1923 kjøpte ho ein storgard i Troutbeckdalen, Troutbeck Park Farm, ein tidlegare hjortepark der ho husa tusenvis av herdwicksauer. Dette gjorde henne til ein av dei største herdwickbøndene i fylket. Gjetarane og gardbrukarane som verka for henne verdsette henne for å vera villig til å eksperimentera med dei nyaste midla mot vanlege sauesjukdommar, og for å tilsetja dei beste folka til gjeting, avl og administrasjon.
Ved slutten av 1920-talet hadde Potter og gardstyraren hennar for Hill Top, Tom Storey, skapt seg eit godt rykte med den prisvinnande herdwickflokken sin. Dei vann fleire prisar ved lokale fesjå, der Potter også ofte blei beden om å dømma. I 1942 blei ho vald til leiar for Herdwick Sheepbreeders' Association som den fyrste kvinna, men døydde før ho kunne ta opp stillinga.
Seinare liv
Potter fortsete å skriva og teikna, men mest for sin eigen del. Bøkene hennar frå sistedelen av 1920-talet omfatta mellom anna den delvis sjølvbiografiske The Fairy Caravan, ei fantasirik forteljing frå Troutbeck-fjella. Boka blei etter Potter sitt ønske berre gjeven ut i USA medan ho levde, og kom fyrst ut i Storbritannia i 1952. Sister Anne, Potter sin versjon av soga om Blåskjegg, blei skriven for den amerikanske marknaden, men illustrert av Katharine Sturges. I dei eldre åra var også synet til Potter blitt dårlegare. Eit siste eventyr, Wag by Wall, blei gjeve ut posthumt av The Horn Book Magazine i 1944.