cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Magdalena Forsberg
Magdalena Forsberg, opphavleg Magdalena Wallin, er ein svensk tidlegare langrennar og skiskyttar frå Ullånger i Kramfors kommun i Västernorrlands län. Perioden 1997-2002 var ho den dominerande kvinnelege skiskyttaren i verda. Ho vann då verdscupen i skiskyting samtlege seks år på rad og tok seks VM-gull i skiskyting. I alt vann ho 12 medaljar (6-1-5) i skiskytings-VM og to OL-bronsar i same perioden. Som langrennar fekk ho ein stafettmedalje i VM 1987.
You Can’t Always Get What You Want
Utgjeving
Songen er ein av songane Rolling Stones har spelt flest gongar på konsertar, mellom anna på grunn av det allsongvennlege refrenget. Konsertutgåver av songen finst på albuma Love You Live, Flashpoint, Live Licks og The Rolling Stones Rock and Roll Circus.
Poor Boy av Elvis Presley
«Poor Boy» er ein song av Elvis Presley. Songen var tilskriven Elvis Presley og Vera Matson, kona til Ken Darby, som i røynda skreiv songen, og vart publisert av Elvis Presley Music. Sonen vart nytta i filmen Love Me Tender og gjeve ut som ein EP på RCA Victor i 1956.
Rogosj
Rogosj (bulgarsk Рогош) er ein landsby i kommunen Maritsa i provinsen Plovdiv i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 3 113 innbyggjarar.
Poor Boy av Elvis Presley
I staden for eit heilt filmmusikkalbum med musikken frå Love Me Tender vart fire songar frå filmen gjevne ut på EP-en Love Me Tender i november 1956. EP-en vart sertifisert til platina av RIAA. EP-en nådde 10. plassen på Billboard EP-lista og 22. plassen på Billboard 200 albumlista. Han nådde niandeplassen på Top Pop Albums-lista med eit sal på over 600 000, i tillegg til 35. plassen på singellista. Dei fire songane på EP-en vart spelt inn i Fox-studioet Stage One i Hollywood, den 24. august 4. september og 1. oktober 1956.
Magdalena Forsberg
Langrenn
Wallin deltok internasjonalt for Sverige i langrenn frå andre halvdel av 1980-åra. Høgdepunktet i langrennsløypa opplevde ho allereie under ski-VM 1987 i Oberstdorf, der ho gjekk startetappen for det svenske bronselaget i 4x5 km stafett. Hennar beste individuelle meisterskapsresultat var tiandeplassen på 30 km i ski-VM 1989 i Lahti.
Gerisim
Gerisim (samaritansk hebraisk Ar-garízim, arabisk جبل جرزيم Jabal Jarizīm, tiberisk hebraisk הַר גְּרִזִּים Har Gərizzîm, standard hebraiske הַר גְּרִיזִּים Har Gərizzim) er eit av to fjell like i nærleiken av Nablus på Vestbreidda og dannar sørsida av dalen som Nablus ligg i. Nordsida vert danna av Ebal. Fjellet er eit av dei høgaste punkta på Vestbreidda og stig til 881 meter over havet. Fjellet er særleg bratt på nordsida og er dekt med tynn vegetasjon på topen. Lenger nedde er det ei kjelde med ferskvatn..
Magdalena Forsberg
Skiskyting
Etter ho mislukkast å nå opp i spesielt langrenn, gjekk Wallin i 1993 for fullt inn for skiskyting som idrettsgrein. Allereie i 1995-sesongen vann ho eit renn i verdscupen og vart nummer sju på 15 km i VM 1995 i Antholz. Sesongen etter viste ho vidare framgang med ein siger på 15 km i verdscupen, samt tre tredjeplassar. I VM 1996 i Ruhpolding vann ho si fyrste individuelle VM-medalje, ein bronse. Om sommaren 1996 gifta ho seg med langrennaren Henrik Forsberg.
Gerisim
Det ligg ein samaritansk landsby (Kiryat Luza) og ei israelsk busetjing (Har Bracha) på fjellkammen.
You Can’t Always Get What You Want
Medverkande
The Rolling Stones
Magdalena Forsberg
Skiskyting
Ho lukkast ikkje å ta medalje under vinter-OL 1998 i Nagano, men vart same året verdsmeister på 10 km jaktstart i Pokljuka. Under VM 1999 i Hochfilzen tok ho ein sølvmedalje og ein bronsemedalje. I Holmenkollen i 2000 vart ho verdsmeister på 10 km jaktstart for tredje gong, og fekk bronsemedaljen på 15 km. Ho deltok i sitt siste verdsmeisterskap i 2001 i Polkjuka, og reiste heim med to gullmedaljar (15 km og fellesstart), og ein bronsemedalje i 10 km jaktstart. Den totale medaljehausten frå verdsmeisterskapane vart på seks gull-, to sølv- og tre bronsemedaljar. I olympisk samanheng lukkast Forsberg å ta bronsemedaljar under OL 2002 i Salt Lake City.
Christine McVie
I 1998 vart McVie, som medlem av Fleetwood Mac, innlemma i Rock and Roll Hall of Fame og fekk Brit Award for eineståande bidrag til musikk. Etter ho trekte seg frå bandet, har ho arbeidd på solomateriale i ein ombygd låve i heimen sin i Wickhambreaux i Kent. McVie spelte med Fleetwood Mac på O2 Arena i London i september 2013, og kom attende til bandet i januar 2014. Den første heile konserten hennar med bandet sidan ho kom attende var i oktober 2014. I 2014 fekk ho Ivor Novello-prisen for heile karrieren sin.
Tidleg liv
McVie vart fødd i den vesle landsbyen Bouth i Lake District i England (då i Lancashire, i dag i Cumbria) og voks opp i Bearwood-området i Smethwick nær Birmingham, der faren, Cyril P.A. Perfect, var konsertfiolinist og musikklærar ved St Peter's College of Education i Saltley i Birmingham og lærte fiolin ved St Philip's Grammar School i Birmingham. Mor til McVie, Beatrice E.M. (kalla Tee) fødd Reece, hevda å vere synsk og healer. Bestefaren til McVie hadde vore organist i Westminster Abbey.
Fylkesveg 97 i Hedmark
Fylkesveg 97 i Hedmark går mellom Kråkerud og Kvarbergvika i Ringsaker kommune. Vegen er 7,9 km lang.
Magdalena Forsberg
Skiskyting
Forsberg vart tildelt Sverige Radios Jerringpris heile fire gongar; 1997, 1998, 2000 og 2001, fleire enn nokon annan sportsutøvar. Men ho fekk aldri Svenska Dagbladet si gullmedalje.
Christine McVie
Tidleg liv
McVie byrja å få opplæring i musikk frå ho var 11, då byrja å spele piano. Etter å ha byrja med klassisk musikk, gjekk ho over til rock and roll då ho var 15 og broren John tok med seg heim ei songbok av Fats Domino. Ho var òg tidleg inspirert av The Everly Brothers.
Tidleg musikk
McVie studerte biletkunst i Birmingham i fem år, med målet om å verte kunstlærar. I denne tida møte ho fleire vener i det britiske musikkmiljøet. Dei første venene ho spelte med var Stan Webb og Andy Silvester, som spelte i eit band kalla Sounds Of Blue. Dei visste at McVie hadde talent og bad ho med i bandet. På denne tida song ho òg ofte med Spencer Davis. Etter fem år var ho ferdig å studere.
You Can’t Always Get What You Want
Medverkande
Andre medverkande
Andre utgåver
Andre artistar som har spelt songen er mellom andre Vince Guaraldi, Aretha Franklin, George Michael, Def Leppard, Luther Allison og Steel Pulse
Christine McVie
Chicken Shack
I 1967 fekk McVie vite at dei tidlegare bandvenene hennar, Andy Silvester og Stan Webb, skulle starte eit bluesband, Chicken Shack, og var på utkikk etter ein pianist. Ho skreiv til dei og bad om å få bli med, og dei inviterte ho med seg på klaverinstrument og for å syngje korvokal. Den første utgjevinga til Chicken Shack var «It's Okay With Me Baby», skriven og framført i lag med McVie. Ho var med Chicken Shack for to album, begge innafor blues. Chicken Shack hadde ein hitt med «I'd Rather Go Blind», med McVie på solovokal. Perfect fekk ein pris av Melody Maker for årets kvinnelege vokalist i både 1969 og 1970. McVie slutta i Chicken Shack i 1969 då ho gifta seg med Fleetwood Mac-bassisten John McVie.
Poor Boy av Elvis Presley
Andre versjonar
Hillary Hawkins spelte inn ein versjon på singel, Paul Ansell spelte inn songen i 1999 og Carlos and The Bandidos spelte inn songen i 2003.
Setningsledd
Eit setningsledd er det grunnleggjande elementet, dvs. ord eller uttrykk som kan vere særmerkt i ei setning på grunn av funksjonen det utfører. Funksjonane kan vere skildra takka vere syntaktisk analyse. Det finst seks typar setningsledd: verbal, subjekt, direkte objekt, indirekte objekt, predikativ og adverbial. Det er viktig å skilje mellom syntaktiske setningsledd og morfologiske ordklasser.
Døme:
I denne setninga opptrer alle dei moglege setningsledda i norsk syntaks, nemleg:
Vidare kan setningsledd klassifiserast som:
I visse språk, til dømes i mesteparten av romanske språk og slaviske språk krevst det ikkje subjektet for å lage ei fullstendig setning og difor er subjektet ogso sekundær setningsledd. Desse språka vert kalla for pro-drop-språk.
Christine McVie
Fleetwood Mac
McVie var fan av Fleetwood Mac på den tida (medan ho spelte i Chicken Shack), og dei to bandene møtte ofte kvarandre. Dei var òg på same plateselskapet, Blue Horizon, og Fleetwood Mac hadde bede McVie om å spele piano som studiomusikar på Peter Green-songar på det andre albumet deira, Mr. Wonderful.
McVie spelte inn eit soloalbum, Christine Perfect, og etter suksessen hennar som medlem i Fleetwood Mac, vart det gjeve ut som The Legendary Christine Perfect Album. Etter ho gifta seg med Fleetwood Mac-bassisten John McVie, vart McVie med i Fleetwood Mac i 1970. Ho hadde då alt sunge korvokal og laga omslaget til Kiln House. Bandet hadde nettopp mista medlemmet Peter Green, og var uroa for å halde fram utan han. McVie hadde vore ein stor fan av Fleetwood Mac medan Green var med, og sidan ho kjende alle tekstane til songane deira, vart ho med dei på turné.
McVie vart etterkvart ein viktig del av gruppa og det første albumet hennar som fulltidsmedlem var Future Games, med amerikanske Bob Welch som erstattar for Jeremy Spencer. Danny Kirwan var framleis i bandet på denne tida, men fekk sparken i 1972 etter han knuste gitaren sin etter ein krangel med Welch.
Tidleg i 1970-åra var mange inn og ut av bandet, og berre albuma Bare Trees og Mystery to Me vart noko suksess.
I 1974 gjekk McVie motvillig med på å flytte med resten av Fleetwood Mac til USA og starte på ny. Det neste året kom Stevie Nicks og Lindsey Buckingham frå Buckingham Nicks med i bandet, og gav det ein ny dimensjon. Det første albumet deira i lag, Fleetwood Mac frå 1975, hadde fleire hitsongar, mellom anna McVie sine «Over My Head» og «Say You Love Me», som begge nådde Topp 20 på Billboard-lista i USA. Det var «Over My Head» som først sette Fleetwood Mac på amerikansk radio og den amerikanske singellista.
I 1976 hadde McVie eit forhold til lysansvarleg på konsertane til bandet, som inspirerte hennar til å skrive «You Make Loving Fun», ein hit på albumet Rumours, eit av dei bestseljande albuma gjennom tidene. Den største hitten hennar var «Don't Stop», som nådde tredjeplassen på singellista i USA.
Mot slutten av Rumours-turneen skilde McVie seg frå mannen. McVie heldt fram å skrive fleire hittar for bandet i starten av 1980-åra, mellom anna «Hold Me», som var inspirert av eit dårleg forhold med trommeslagaren i Beach Boys, Dennis Wilson.
I 1984 spelte McVie inn eit anna soloalbum med hittane «Got a Hold on Me» og «Love Will Show Us How».
McVie møtte òg klarspelaren Eddy Quintela, som ho gifta seg med 18. oktober 1986. Quintela var medlåtskrivar på fleire av songane ho skreiv for framtidige Fleetwood Mac-album. Paret skilde seg i midten av 1990-åra. Ho spelte inn Tango in the Night med Fleetwood Mac, som vart den største suksessen til bandet etter Rumours ti år tidlegare. Den største hitten frå albumet var McVie sin «Little Lies», som ho skreiv i lag med ektemannen Quintela.
McVie var alltid motvillig til turnélivet og føretrekte å vere heime med familie og vener. Då faren, Cyril Prefect, døydde medan ho var på turné med Behind the Mask, valde McVie å gje seg heilt med turneringa. McVie vart innlemma i lag med resten av gruppa i Rock and Roll Hall of Fame i 1998, og ho slutta etter dette heilt å turnere, mellom anna fordi ho òg hadde utvikla flyskrekk.
I midten av 2004 gav McVie ut eit nytt soloalbum, In the Meantime. Ho spelte inn albumet i ein ombygd låve i Kent, og arbeidde på prosjektet i lag med nevøen sin, Dan Perfect. I 2006 fekk McVie gullmedaljen til British Academy of Songwriters, Composers and Authors.
I 2013 dukka McVie opp på scenen i Maui i Hawaii i lag med Mick Fleetwood Blues Band. Dette var første gongen på 15 år ho stod på ein scene. Seinare i september det året, vart McVie med Fleetwood Mac på scenen for første gong på 15 år for å spele «Don't Stop» i The O2 Arena i London.
I 2014 vart McVie offisielt med i bandet att. Den mest populære besetninga av bandet (Lindsey Buckingham, Mick Fleetwood, Christine McVie, John McVie og Stevie Nicks) spelte dermed i lag for første gongen sidan 1998 då dei la ut på turné i lag i septemebr 2014.
Samarbeid
McVie song med Dennis Wilson på songen hans «Love Surrounds Me» for The Beach Boys-albumet L.A. (Light Album) i 1979. Ho song òg med Christopher Cross på songen «Never Stop Believing» i 1988 på albumet Back of My Mind.
Atacamitt
Atacamitt er eit sekundært koparmineral, Cu2Cl(OH)3, særleg kjent frå Chile (provinsen Atacama). Han dannar mørkegrøne rombiske krystall eller grøne belegg.
Gerd Faltings
Gerd Faltings er ein tysk matematikar.
Etter å ha avlagt doktorgraden ved Universitet i München i 1978, hadde han eit studieopphald ved Harvard University i USA til 1979, før han reiste attende til Tyskland. Han var først i München 1979 til 19882 og så ved Universitet i Wuppertal frå 1982 til 1984. Han arbeidde ved Princeton University i USA frå 1985 til 96, og frå 1996 ved Max-Planck-Institut für Mathematik i Bonn i Tyskland. Falting har særleg arbeidd med algebraisk geometri og er kjend for å ha løyst eit gammalt problem, «Mordells formodning». For dette vart han i 1986 tildelt den eksklusive Fieldsmedaljen.
Piz Lad
Piz Lad er eit fjell i Sesvennafjella (Alpane), på grensa mellom Italia og Sveits. Trippelpunkt mellom Austerrike, Italia and Sveits (2 180 moh) ligg 800 meter nord for toppen.
Veggteppe
Historie
I mellomalderen blei det laga ei rekkje veggteppe med figurative bilete i Europa. Nokre av dei har bestått til moderne tid. Mange av teppa blei laga som biletvev, andre var broderte. Bayeuxteppet frå andre halvdel av 1000-talet og Høylandteppet frå 1100- eller 1200-talet er døme på broderte veggteppe med bilde av menneske knytte til historier. Baldisholteppet og Överhogdalstapeten frå 1000- eller 1100-talet og Skogbonaden frå 1200-talet er vovne teppe som også viser dyr og menneske.
Frankrike blei sentralt i utviklinga av biletveven, og eit kjent døme herfrå er Apokalypse-teppa (Tenture de l'Apocalypse) laga i Paris mellom 1375 og 1380 som lenge var ved domkyrkja i Angers. Under renessansen laga franske og flamske atelier teppe som låg nær samtidig målarkunst i perspektiv og naturalistisk framstilling.
Ludvig XIV av Frankrike gav støtte til biletveving, og den kongelege verkstaden les Gobelins blei kjend for meisterverk i gobelengstil. Også i resten av Europa blei det grunnlagd biletvevverkstader, nokre av dei med kongeleg støtte, som det kongelege danske flamskveverier i Helsingør skipa i 1578. I Noreg blei teknikkane særleg tekne i bruk av kvinner, ikkje laugsarbeidarar, og spreidde seg til landsbygda på 1600-talet. Motiva på teppa utvikla seg frå nokså naturalistiske til å bli meir stiliserte. Dei hadde ofte religiøs tyding.
Tradisjonar i Noreg
Åkle er ein norsk teppevevingstradisjon som ofte har enkle geometriske mønster. Slike teppe kunne hengast opp i kyrkjerom og opphaldsrom ved særskilde høve, som jul og bryllaup. Slike veggteppe kan vera ein del av dekoren i moderne heimar, og kan hengast frå særskilde åklebeslag av metall.
Tradisjonar i Sverige
Bonadsmålning der ein måla vevnader med bilde var utbreidde i fleire land i mellomalderen, og blei verande ein sørsvensk tradisjon også etter at han blei rekna som umoderne elles. Tradisjonen heldt seg i Småland, Halland og tilgrensande delar av Västergötland og Blekinge. Måleri på vev byrja kring 1750 å erstatta og komplettera vovne drättadukar i sørgotlandske högloftstugor. Dei blei først utførte av utdanna bymålarar, men på 1750-talet voks eit folkeleg bonadsmåleri fram. På grunn av den skadelege elden ein hadde i romma var dei berre der oppe ei kort tid, oftast rundt jul og ved festlege høve. Ein bonad kunne òg vera av papir, noko som blei innført kring 1800.
Gs
GS eller Gs kan stå for:
Veggteppe
Tradisjonar i Sverige
Til skilnad frå tapet er veggteppe «laust» hengt opp på veggen, til dømes med limband, spikar eller stifter. Veggteppe blei etterkvart ofte erstatta av først kistebrev og seinare importerte fargelitografi og oljetrykk som veggdekorasjonar.
Summasjonsforsterkar
Summasjonsforsterkar er ein forsterkar som summerer spenningane på inngangane. Det kan vera to eller fleire inngangar. Summasjonsforsterkar er som oftast bygd kring ein operasjonsforsterkar og blir nytta som byggeklossar i ei rekkje ulike krinsar.
Veggteppe
Oppheng
Om ein skal henga opp teppe bør ein sikra at tyngden deira er jamnt fordelt. Dette kan ein oppnå ved å festa eit hylster til ei stong, ei borrelåsramse eller fôr, kartong eller ei plate på baksida. Ein kan også laga hemper på teppa.
Nürenberggran
Nürenberggran er ein gammal norsk måleining for vekt, brukt i apoteka.
Ein nürenberggran var 1/20 scrupel, det vil sei 62 milligram.
Summasjonsforsterkar
Summasjonsforsterkar med to inngangar
Den inverterande inngangen ligg på virtual jord, så og. På grunn av at inngangsimpedansen til operasjonsforsterkaren er svært stor vil summen av i_1 og i_1, i_T, gå gjennom tilbakakoplingsmotstanden R_f. Utgangsspenninga blir da
Nürenberggran
Den tilsvarande britiske og amerikanske masseeininga er grain, som har symbolet gr. 1 gr = 1/7000 lb avdp = 1/5760 lb tr = 1/5760 lb ap = 64,7989 mg. Grain er den einaste masseeininga som er felles for dei tre britiske masseeiningssystema. Han har vore legal eining i England sidan han kring 1200 vart lovfesta som 1/32 pennyweight, som igjen var definert som massen av 32 modne kveitekorn teken midt på akset.
Alfred P. Wright
Alfred Petersen Wright, opphavleg Alfred Petersen, var ein norsk forretningsmann og skipsreiar frå Porsgrunn. Frå 1910 til 1912 var han stortingsrepresentant for partiet Høgre.
Summasjonsforsterkar
Summasjonsforsterkar med to inngangar
Minusteiknet syner at forsterkaren er inverterande. Dei to inngangsspenningane kan vektast ulikt ved å velja ulike verdiar på motstandane.
Nürenberggran
Tilsvarende masseininga med liknande namn har vore bruk i fleire land. Frå oldtida kjenner ein arabiske quamha (kveitekor) og romersk grano, begge ca. 50 mg. Som masseining for perler og edelsteinar nyttast metrisk graine = 50 mg = 1/4 karat.
Alfred P. Wright
Karriere
Wright vart cand.jur. i 1873. Etter nokre år utanlands tok han over faren sine forretningar. Han deltok i opprettinga av skipsforsikringsselskapet «Reform», etablerte Porsgrunn Gjærfabrikk og Norrøna Fabrikker, deltok i opprettinga av Porsgrunn Porcelænsfabrik og Porsgruns bryne-og slipestensfabrik. Han var frå 1896 dansk medlem av Tolltariffkommisjonen, 1897 av komiteen om Noregs deltaking i Stockholmsutstillinga og i 1906 av Traktatkomiteen. I tillegg var han frå 1903 medlem av Jarnbanekomiteen. Wright var styreleiar for Skiens kreditbank frå 1891.
Summasjonsforsterkar
Summasjonsforsterkar med N inngangar
Ein summasjonsforsterkar kan ha eit vilkårleg tal med inngangar. Analysen fylgjer same mønster som når det er berre to inngangar. Utgangsspenninga kan uttrykkast
Nürenberggran
Kjelder
''
Alfred P. Wright
Karriere
Wright var med i Porsgrunn bystyre frå 1893, i mange år medlem av formannskapet og ordførar. Som Alfred Petersen var han vararepresentant til Stortinget i tida 1886 til 1894 for Høgre-partiet. Sidan var han varamann til Stortinget 1903–1906, møtte frå 2. november til 2. desember 1903 i staden for Jørgen Knudsen. I 1910–1912 var Wright fast representant på Stortinget, permittert 1912-sesjonen frå 8. juli. På Stortinget var han visesekretær i Lagtinget og medlem i Tollkomiteen.
Han var far til Carl P. Wright.
Summasjonsforsterkar
Summasjonsforsterkar med N inngangar
Dei N inngangsspenningane kan vektast ulikt ved å velja ulike verdiar på dei N motstandane på inngangane, noko som kan utnyttast til dømes i samband med krinsar som nyttar totalssystemet.
Subtraktor
Om ein ynskjer å subtrahera spenninga(ne) på ein eller fleire av inngangane frå dei andre kan ein invertera spenninga(ne) før dei går til summasjonsforsterkaren, ved hjelp av inverterande forsterkarar.
Mount Borland
Mount Borland er eit stort, kuppelforma fjell, som ligg,5 nautiske mil sør for Mount Twigg nær toppen av Lambertbreen. Det vart oppdaga av J. Seaton i RAAF, i løpet av ein flytur under Australian National Antarctic Research Expeditions i november 1956, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter R.A. Borland, ein meteorolog ved Mawson-stasjonen i 1958.
Hazor
Hazor (hebraisk Ramat Hazor) er eit platå som markerer den geografiske grensa mellom Samaria i nord og Judea i sør. Toppen, som vert kalla Baal-hazor på hebraisk og Tell Asur på arabisk har ei høgd på 1 020 meter over havet.
På toppen låg eit heidensk tempel for Baal, som vart rekna som «herre over fjellet», og derfor namnet «Baal-hazor».
Manole
Manole (bulgarsk Маноле) er ein landsby i kommunen Maritsa i provinsen Plovdiv i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 937 innbyggjarar.
Eininga grave
Grave er ei måleining for masse som var lik 1 kubikkdesimeter vatn. Symbolet for grave er gv. Han vart innført under den provisoriske innføringa av metersystemet i Frankrike i 1793. I 1795 vart gram eller gramme fastsett som legal grunneining for masse, og omgrepet grave vart endra til kilogram.
Fylkesveg 34 i Hedmark
Fylkesveg 34 i Hedmark går mellom Korslund og Hol i Ringsaker kommune. Vegen er 9,4 km lang.
Giovanni Domenico Cassini
Giovanni Domenico Cassini var ein italiensk-fransk matematikar, astronom, ingeniør og astrolog.
Han var professor i Bologna i 1650, og vart av Colbert i 1669 kalla til sjef for det nyoppretta observatoriet i Paris. Han fann rotasjonstida for Jupiter, Mars og Venus, oppdaga fire av månane til Saturn, samt mellomrommet i ringane til Satun, kalla Cassini-delinga. Han sette òg opp dei første tabellane over formørkingane av månane til Jupiter og skildra problemet om librasjonen til månen. Han leia dessutan geodetiske målingar, som skulle ligge til grunn for arbeid med kart og for å finne forma til jorda. Sonen hans, Jacques Cassini (1677–1756), som etterfølgd faren som direktør, vidiareførte kartarbeida til faren, og fann opp Cassini-projeksjonen, som mellom anna vart brukt for norske rektangelkart.
Piz Lad i Val Müstair
Piz Lad (Val Müstair) er eit fjell i Ortleralpane i Graubünden i Sveits.
Giovanni Schiaparelli
Giovanni Virginio Schiaparelli var ein italiensk astronom og vitskapshistorikar.
Frå 1862 til 1900 var han direktør for observatoriet i Milano. Han påviste sambandet mellom kometar og meteorsvermar. Han er mest kjend for sine særs detaljerte kart over planeten Mars. I 1877 oppdaga han «kanalar» eller furer på Mars.
Gustav Valsvik
Gustav Valsvik er ein norsk fotballspelar som spelar på Rosenborg (2020). Valsvik kjem frå Vik i Sogn. I 2009-sesongen spelte han for Vik i 3. divisjon, før han gjekk til Sogndal. Han har landskampar på aldersbestemte landslag.
Gilles Personne de Roberval
Gilles Personne de Roberval var ein fransk matematikar.
Han vart først professor i filosofi og seinare i matematikk ved Collège Royal. Han var ein av grunnleggjarane av Det franske vitskapsakademiet. Roberval rekna ut flatevidda til ein sykloide og gav viktige bidrag til kurveteorien. Han utvikla ein geometrisk differensialmetode som han derimot heldt hemmeleg så lenge at Bonaventura Cavalieri kom han i forkjøpet med boka si om «indivisibler». Roberval gjorde òg fysiske og astronomiske undersøkinga og konstruerte ei vekt som er kalla opp etter han.
Giovanni Battista Benedetti
Giambattista Battista Benedetti var ein italiensk matematikar og fysikar.
Operativmiljø
Operativmiljø vert innanfor datavitskapen nytta om brukargrensesnittet som brukaren startar og kommuniserer med programvare frå.
Det finst to typar operativmiljø:
Eit operativmiljø er ikkje det same som eit operativsystem. Windows 1.0 var til dømes eit grafisk brukargrensesnitt til MS-DOS, sjølv om det hadde sitt eige sjølvstendige API.
Kalekovets
Kalekovets (bulgarsk Калековец) er ein landsby i kommunen Maritsa i provinsen Plovdiv i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 631 innbyggjarar.
Augitt
Augitt er det vanlegaste mineralet i pyroksengruppa. Det er eit hovudmineral i dei mørke magmatiske bergartane basalt og gabbro. Mineralet har formelen (Ca,Na)(Mg,Fe,Al,Ti)(Si,Al)2O6.
Mount Brown-Cooper
Mount Brown-Cooper er eit delvis isdekt fjell 1 nautisk mil sørvest for Mount Forecast, som ragar over sørenden av Bennett Escarpment i Prince Charles Mountains. Det vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto under Australian National Antarctic Research Expeditions, 1956–65, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter P.J. Brown-Cooper, som var geofysikar ved Wilkes-stasjonen, 1965.
Nachal Telem
Nachal Telem (hebraisk נחל תלם) er ein wadi som ligg på Vestbreidda. Ho spring ut vest i Judeafjella og renn vestover. Det offisielle israelske namnet er Nachal Natziv (נחל נציב), men dette namnet er ikkje i bruk i praksis.
Wadien omfattar El Kof naturreservat (שמורת יער אל קוף) og Tor-Safa-grotta (מערת טור-צפא), som er den største grotta på vestsida av Judeafjella.
El Kof naturreservat vart oppretta i 1927 under Det britiske mandatet og dekka opphavleg 1 000 mål. I 1966 vart det utvida med ytterlegare 900 mål av jordanske styresmakter.
Piz Lagalb
Piz Lagalb er eit fjell i Livignofjella (Dei sveitsiske Alpane) i Graubünden i Sveits. Fjellet har ei høgd på 2959 meter over havet og ligg like nord for Lago Bianco
Fylkesveg 39 i Hedmark
Fylkesveg 39 i Hedmark går mellom Stavsjø og Kvam i Ringsaker kommune. Vegen er 8,0 km lang.
Legs
«Legs» er ein song av bandet ZZ Top frå 1983 på albumet Eliminator. Songen kom ut på singel i 1984 og nådde då åttandeplassen på Billboard Hot 100 i USA. Dance mix-versjonen av songen nådde 13. plassen på dance-lista i USA.
Alle dei tre medlemmane av ZZ Top står oppført som musikarar på innspelinga, men det var i røynda berre Gibbons som spelte. Lydteknikaren Terry Manning stod for resten av musikken utanom sologitaren.
Singelmiksen av «Legs» er meir synthesizer-driven enn albumversjonen. Sjølv om ein kan høyre synthesizeren på albumversjonen òg, er han tona ned.
Musikkvideo
Musikkvideoen til «Legs» var den tredje og siste i Eliminator-serien av videoar der bandet nytta Ford-modellen frå 1933, og «Eliminator-jenter». Alle dei tre musikkvideoane var regisserte av Tim Newman. Videoen vann MTV-prisen for årets beste gruppevideo i 1984. Dette var det første året prisen vart gjeven ut.
Rönnösjön
Rönnösjön (Rännögssjön) er ein innsjø i Offerdals sokn i Krokom kommun i Jämtland i Sverige. Innsjøen ligg mellom Rönnöfors (Rännön) og Aspbacken.
Rönnösjön vert drenert gjennom Långan til Indalsälven. Fossen mellom Rönnösjön og Landösjön, Rönnöforsen, har gjeve namn til jernverket som vart oppført her i 1845, og deretter til den nærliggande busetnaden Rönnöfors.
Revsundssjön
Revsundssjön er ein innsjø i Bräcke kommun aust i Jämtland i Sverige. Innsjøen har eit overflateareal på 68 km², og i denne ligg Ammerön, som er ein av dei største øyane i Sverige i innsjø. Gimån har sitt utløp frå Revsundssjön.
Den fiskerike innsjøen har ein bestand som består av åbor, gjedde, harr, aure, mort, sik og røye. På sommaren kan ein ta ein tur på innsjøen med dampbåten Alma, som er ein av dei eldste fungerande dampbåtane i Sverige.
Don Robertson
Donald Irwin Robertson  var ein USA-amerikansk låtskrivar og pianist, hovudsakleg innan country og pop. Han vart innlemma i Nashville Songwriters Hall of Fame i 1972. Som artist hadde han ein hit i USA med «The Happy Whistler» i 1956. Songen nådde åttandeplassen på UK Singles Chart same året. Han selde over ein million eksemplar og fekk for det gullplate.
Sjølv om han hadde kontrakt med Capitol då han fekk den store hitsingelen sin, signerte Robertson så ein platekontrakt med RCA Victor. Han skreiv eller var medlåtskrivar med Hal Blair, på mange hittar for andre musikarar, inkludert Elvis Presley som spelte inn mange av Robertson sine songar, fem av dei i mange av filmane til Presley. Han døydde i 2015.
Vlakhópoulo
Vlakhópoulo (gresk Βλαχόπουλο) er ein landsby i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes i Hellas. Vlakhópoulo var hovudsete i den tidlegare kommunen Papafléssas, som no er ei kommunaleining i kommunen Pýlos-Néstoras.
Skutare
Skutare (bulgarsk Скутаре) er ein landsby i kommunen Maritsa i provinsen Plovdiv i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 457 innbyggjarar.
Clara Schumann
Clara Josephine Wieck Schumann var ein tysk pianovirtuos og komponist frå romantikken.
Saman med namn som Franz Liszt, Frédéric Chopin og Anton Rubinstein høyrer Clara Schumann til ein av dei beste pianistane på 1800-talet. Ho reformerte klaverspelet ved å krevja at ein spelte absolutt notetru, og ho medverka dermed sterkt til det som er fortolkingspraksis i dag.
I løpet av si 61 år lange karriere endra Clara Schumann formatet til pianokonserten og repertoar. Dei gjekk frå å vera ei plattform for framvising av virtuositet til ein kanonisert og standardisert konserttype, basert på verk frå den klassisk-romantiske perioden. I prosessen endra ho smaken til publikum.
Clara Schumann bidrog i betydeleg grad til å gjera ektefellen Robert Schumann sin musikk kjend og akseptert i Europa, både gjennom konsertverksemda si og ved å redigera og gje ut verka hans. Clara sine eigne komposisjonar har fyrst i seinare tid vorte vigd merksemd.
Oppvekstår
Clara Wieck var dotter av Friedrich Wieck og Mariane Tromlitz. Faren hennar var teolog- og klaverutdanna, mora var songar og pianist. Foreldra vart skilde medan Clara var lita, og ho vaks opp hos faren. Frå Clara var rundt fem år gammal fekk ho klaverundervisinga lagt opp etter ein klaverpedagogisk metode utvikla av faren. I metoden inngjekk ei mengd element. Det dreidde seg om blant anna ei målretta anslagsutdanning, gehørutvikling, partiturstudium, improvisasjon, samspel, analyse, fortolkings- og repertoarstudium, satslære, kontrapunkt, fiolin og song. Clara måtte òg læra seg fransk og engelsk. Den yngre halvsystera Marie Wieck, som fekk same utdanning, vart ein kjend pianist og songar, men fekk aldri same ry som Clara.
Clara si utvikling som pianist var svært rask. Sjølv rekna ho ein konsert 20. oktober 1828 som den offentlege debuten sin, og denne markerte starten på ein over 60 år lang strålande konsertkarriere. Ho byrja òg å komponera i ung alder. Quatre Polonaises op. 1 vart publisert då ho var ti eller elleve år gammal. Snart følgde Caprices en forme de Valse, Valses romantiques, Quatre Pièces Caractéristiques, Soirées Musicales, ein klaverkonsert og mykje anna.
Ragundasjön
Ragundasjön var ein ca. 25 km lang innsjø som eksisterte fram til natt til 7. juni 1796. Innsjøen låg ved Hammarstrand i Ragunda kommun i Jämtland i Sverige. Delar av dagens Hammarstrand ligg no der det tidlegare var sjøbotn.
Clara Schumann
Oppvekstår
Clara Wieck vart kjend med Robert Schumann i 1828, då ho var åtte-ni år gammal. Frå oktober 1830 budde han eit års tid hos Wiecks for å få undervising av far til Clara. Mot slutten av 1835 utvikla det seg ein romanse mellom Schumann og den 16 år gamle Clara. To år etter bad Schumann om samtykke frå Friedrich Wieck til å gifta seg med Clara. Sjølv om Robert var ein lovande komponist og allereie ein temmeleg vellukka musikkredaktør, forbaud far til Clara all kontakt mellom dei. Faren hadde gjennom heile oppveksten til dottera freista å få full kontroll over henne, og denne hangen fekk no tyranniske dimensjonar. Han stelte til fleire konsertturnear for å sikra at dei blei haldne geografisk skilde frå kvarande, og overvakte ho nærast døgnet rundt. Ein gong sende han henne i 1837 til vener i Dresden. Akkurat denne taktikken slo feil då det viste seg at venene tok stilling for det unge kjærasteparet. Brev Clara skreiv til Robert i all løyndom tyder på at faren nekta ho tilgang til blekk:
Ragundasjön
Natt til 7. juni 1796 vart heile Ragundasjön med sine 300 millionar m³, tømd på berre fire timar. Årsaka bak ein av dei vondaste naturkatastrofane i Sverige nokon gong var at Magnus Huss, òg kjent som Vildhussen, skulle leggje ei tømmerrenne forbi den 35 meter høge Storforsen (Gedungsen). Prosjektet bar gale avstad då bekken han hadde brukt for å spyle bort grus frå åskammen, skar gjennom heile åsen og tømde Ragundasjön. Ei enorm flodbølge fossa fram gjennom den nedre delen av Indalsälven, og øydela alt på vegen. Utruleg nok omkom ingen menneske.
Morgon etter var det, utanom den tomme innsjøen, tre andre merkbare endringar: Den 30 meter høge Storforsen, òg kalla Gedungsen, hadde stilna, og vorte til Döda Fallet; eit nytt fossefall, Hammarforsen, hadde oppstått kring ei mil lengre oppstraums; og sediment og jordmasser som vart skylt med langs Indalsälven samla seg i utløpet til elva nord for Sundsvall, og bidrog til danninga av det største kystdeltaet i Sverige, Midlanda, der Sundsvall-Härnösand Airport i dag ligg.
Clara Schumann
Oppvekstår
I september 1839 gjekk Clara og Robert rettens veg for å få løyve til å gifta seg. Etter å ha halde ut uthalingstaktikken til faren, gifta dei seg endeleg den 12. september 1840, dagen før Clara fylte 21 år og uansett nådde myndig alder.
Ragundasjön
Kjelder
Döda fallet
Clara Schumann
Samliv med Robert Schumann
Clara og Robert Schumann fekk i åra 1841 til 1854 åtte born. Sju av dei vaks opp. Yngstebornet, Eugenie (1851–1938) vart ein kjend pianist og forfattar.
Dei første fire åra budde ekteparet i dagens Schumann-Haus i Leipzig. Personar som Felix Mendelssohn Bartholdy, H.C. Andersen og Franz Liszt var hyppige gjester i heimen som hadde ein eigen sal der det vart arrangert konsertar og opplesningar.
Samlivet med Robert vart ikkje heilt som Clara hadde førestilt seg. Ho var fri frå kontrollregimet til faren, men ektemannen var heller ikkje heilt framand for å kontrollera henne. Likevel kunne ho no ta igjen det ho hadde mista av allmenndanning under faren sitt tyngande opplærings- og konsertprogram. Clara las mykje, blant anna Goethe, Shakespeare og Jean Paul, og påverka av mannen kunne ho konsentrera seg om musikken til tungvektarar som blant anna Johann Sebastian Bach, Ludwig van Beethoven og Frédéric Chopin, i tillegg til Robert Schumann sjølv.
Dei første åra unngjekk Clara å reisa på konsertturnear. Robert ville ha ho ved si side, men hindra samstundes at ho fekk øvd tilstrekkeleg fordi spelinga hennar forstyrra han i hans eige arbeid. Han la seg òg opp i komposisjonane hennar, vende tommelen ned for konsertant virtuositet og bravur, og ville at ho skulle byrja å skrive meir som han sjølv gjorde. Dei levde på ein relativt høg fot, og det viste seg snart at utan dei store inntektene frå konsertverksemda hennar, sleit familien med å halda hovudet over vatnet. Til slutt fekk ho gjennom viljen sin om å reisa på konsertturnear igjen. Konsertane kom òg ektemannen til gode ved at ho bidrog til å gjera musikken hans kjend i Europa, framfor alt etter at han var død.
Joseph Joachim og Johannes Brahms
Clara og Robert møtte fiolinisten Joseph Joachim første gong i november 1844. Då var Joseph rundt 14 år gammal. Clara og Joachim vart etterkvart gode vener og ho spelte fleire konsertar saman med han enn med nokon annan. Dei vart spesielt kjende for framføringane sine av Beethoven sine sonatar for fiolin og klavar.
Våren 1853 kom den då ukjende 20 år gamle Johannes Brahms til Clara og Robert Schumann sin heim i Düsseldorf. Med seg hadde han eit introduksjonsbrev frå Joseph Joachim. Brahms spelte nokre av sine eigne klaverstykke for dei, og djupt imponert skreiv Clara i dagboka at Brahms var som gudesendt. 23. oktober 1854 framførte ho «Andante» og «Scherzo» frå Brahms' Pianosonate nr. 3 i f-moll. Dette er den første kjende offentlege framføringen av Brahms-stykke. Seinare urframførte ho enkelte andre av verka til Brahms, til dømes Variasjoner og fuge over et tema av Händel.
Etter at Robert vart lagt inn på institusjon, budde Brahms hos Clara Schumann og følgde ho på konsertreiser. Nyare biografiar om Clara Schumann stiller spørsmål om kva som eigenleg skjedde mellom dei to.
Dei siste årtiene
Etter at ektemannen døydde sende Clara fem av borna til oppfostring hos andre. Berre dei to yngste, Eugenie og Felix, vart heime igjen hos henne. I oktober 1857 flytta ho til Berlin, og i 1863 slo ho seg ned i Baden-Baden.
I Baden-Baden var ho i eit års tid i eit forhold med komponisten Theodor Kirchner. Han leid av alvorleg speleavhengnad, og det sleit såpass på forholdet at ho gjorde det slutt i 1864. Livet hennar vart på ny fylt av konsertreiser gjennom Europa, over alt vart ho feira som ein av Europas største pianistar.
Revmatisme, artritt, og problem med høyrsla gjorde at ho byrja å trappa ned konsertane frå 1873 av. I 1874 tok ho ein pause frå konsertverksemda og i 1875 gav ho berre konsertar i Tyskland. Frå 1876 var ho regelmessig i London, men i 1888 tok ho avskjed med det trufaste London-publikum med Robert Schumanns Carnaval. I 1878 vart ho klaverlærar («Ersten Klavierlehrerin») ved Dr. Hoch's Konservatorium i Frankfurt am Main. Stillinga hadde ho fram til 1892. Schumann redigerte òg Robert Schumanns komposisjonar og bidrog til å få musikken hans utgjeven på musikkforlaget Breitkopf & Härtel.
Ho gav sin siste konsert den 12. mars 1891, i ein alder av 71 år. Men ho heldt fram å undervisa og spela til husbruk fram til det siste leveåret sitt. Den 26. mars 1896 vart Clara Schumann ramma av eit slaganfall og døydde få månader seinare. Etter eige ønske vart ho bisett ved sida av Robert Schumann på Altar Friedhof Bonn.
Komponist
Allereie frå ung alder sørgde faren for at Clara fekk komposisjonsundervising. Lærarar var thomaskantoren Christian Theodor Weinlig og kapellmeister Heinrich Dorn. Undervisinga var nok ikkje spesielt grundig, spesielt i dei første komposisjonane er det lett å spora mangelen på teoretisk utdanning. Robert Schumann omgjekk taktfullt denne veikskapen i ein omtale av hennar Soirées musicales op. 6 (1834–1836) i Neue Zeitschrift für Musik ved å karakterisera stykket som ein «framandarta fantasi.»
Til skilnad frå den engelske komponisten Ethel Smyth klarte ikkje Clara Schumann å fri seg frå vurderinga til omgivnadene. Kanskje var det difor at ho ikkje prioriterte komponistgjerninga. Medan ektemannen levde komponerte ho i hovudsak for å tekkjast han. Etter at han døydde slutta ho heilt å komponera. Verka til Clara Schumann er sjeldan å høyra i moderne tid, men det tyder ikkje at dei er dårlege eller mindreverdige. Ho skreiv for sine eigne opptredenar, og stykka er akkurat så virtuose som publikum på 1800-talet ville dei skulle vere.
Klavervirtous
Trass åtte barnefødslar og ein ikkje alltid like samarbeidsvillig mann, var Clara Schumann i stand til å hevda seg i ei mannsdominert verd. Ho vart feira og vann ærestilvisingar over heile Europa. Schumann heldt offentlege konsertar i over 160 ulike byar. Ho var mest aktiv i store byar, rundt 50 % av konsertane vart haldne i dei sju byane London, Leipzig, Wien, Berlin, Dresden, Hamburg og Frankfurt. Spesielt populær var ho i Hamburg, der ho opptredde i alt nitten gonger frå og med den første opptredenen i 1835 til den siste i 1881. Det steig det fram fleire virtuose solistar som tok samtidspublikummet med storm på første halvdel av 1800-talet. Av fiolinistar var Niccolò Paganini, Joseph Joachim og Ole Bull særleg populære. Blant pianistane vart Clara Schumann, Franz Liszt, Frédéric Chopin, Sigismund Thalberg og Friedrich Kalkbrenner rekna blant dei beste. Det skjedde ei rivande teknisk utvikling av klaveret i dei første tiåra av 1800-talet, og nyvinningane inspirerte både pianistar og komponistar til å ta klaverkunsten til nye høgder.
Det tidlege konsertrepertoaret til Clara Wieck var prega av virtuositeten publikum forventa. På programmet stod dagsaktuelle lettvektarar som Friedrich Kalkbrenner, Camille Pleyel, Ignaz Moscheles og Henri Herz. Seinare i karrieren presenterte ho musikk av meir betydelege komponistar som Mozart, Bach, Beethoven, Mendelssohn, Chopin, Brahms og ektefellen Robert Schumann.
Clara og faren var nøye med å samla på konsertprogramma hennar, og originalprogram frå så godt som alle dei offentlege konsertane hennar er verna. Totalt finst 1 312 stykk. Ein statistisk analyse viser at ho i høg grad sette sitt preg på det som er vorte ei kanonisk og standardisert konsertform basert på verk frå den klassisk-romantiske perioden.
NM i orientering 1990
Noregsmeisterskapen i orientering 1990 vart avvikla dagane frå 13. til 16. september i Selbu i Nord-Trøndelag. Menn og kvinner tevla i normaldistanse, kortdistanse og stafett.
Normal
<br style="clear:both;" />
Kortdistanse
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
See My Baby Jive
«See My Baby Jive» er ein song frå 1973 av det britiske glamrockbandet Wizzard.
Songen er skriven og produsert av Roy Wood og var den andre singelen til bandet til Wood, og den første som nådde toppen på UK Singles Chart. Han låg fire veker på toppen av lista i mai og juni 1973. Han nådde òg toppen av den irske IRMA-lista og femteplassen på den tyske singellista. Songen nådde 12. plassen i Australia. På etiketten på singelen stod det «Korvokal - The Suedettes». Singelen var den sjette bestseljande singelen i Storbritannia i 1973.
ABBA sa seinare at songen var ein stor inspirasjon då dei skreiv sin første store, internasjonale hit, «Waterloo» året etter. Ein coverversjon av Flash Cadillac & the Continental Kids kom ut i 1977.
TV Dinners
«TV Dinners» er ein song av det amerikanske bandet ZZ Top from their 1983 album Eliminator. It was produced by band manager Bill Ham, og spelt inn og miksa av Terry Manning. Songen er ein enkel, rytmedriven melodie med tekst om ferdigmiddagarar. Songen kom ut på singel og nådde 38. plassen på Billboard Top Rock Tracks-lista. Robert Palmer spelte inn «TV Dinners» for studioalbumet sitt Drive frå 1983.
Musikkvideo
Marios Pinzer regisserte musikkvideoen til songen, som brukte både levande bilete og animasjonar med leirfigurar.
Provinsen Kırşehir
Provinsen Kırşehir (tyrkisk Kırşehir ili) er ein provins sentralt i Tyrkia, og utgjer eindel av Sentral-Anatolia. Han ligg over Den nordanatoliske forkastinga og ligg i dag i ein åtvaringssone for jordskjelv. Snitthøgda er 985 meter over havet. Provinshovudstaden er Kırşehir.
Han vart ein provins i 1925 og vart i 1954 utvida med distriktet Nevşehir. Seinare vart Kırşehir delt mellom Ankara, Yozgat og Nevşehir, før han i 1957 I 1957, vart Kırşehir ein provins igjen.
Distrikt
Provinsen Kırşehir er delt inn i 7 distrikt (hovuddistriktet er utheva):
Robert Nozick
Robert Nozick var ein amerikansk filosof og statsvitar. Han utdanna seg ved Columbia og Princeton University og arbeida som professor ved Harvard frå 1969. Nozick er mest kjend for boka Anarchy, State, and Utopia (1974), som han vann National Book Award for.
Bakgrunn
Nozick vart fødd i Brooklyn den 16. november 1938 av Max Nozick, ein jødisk entreprenør som hadde utvandra frå Russland, og Sophie Cohen Nozick. Som ung gut gjekk han stolt rundt i gatene med ei utgåve av Platon si bok Staten, sjølv om han «berre hadde lese delar av han og forstod endå mindre».
Utdanning
Nozick byrja med å taka utdanninga si ved universitetet i Columbia, og var medlem av Norman Thomas' Socialist Party of America. Nozick grunnla i tillegg ei lokalavdeling av «Student League for Industrial Democracy» ved Columbia. Etter å ha teke ein bachelor ved Columbia i 1959, studerte han ved universitetet i Princeton, der han tok ei mastergrad i 1961. I 1963 tok han ein doktorgrad i filosofi med avhandlinga The Normative Theory of Individual Choice. Etter to år som fyrsteamanuensis ved Princeton underviste Nozick ved Harvard og universitetet i Rockefeller i New York. I 1969, i ein alder av 30 år, vart han professor ved Harvard, der var han resten av karrieren sin. I 1998 vart han utnemnd til «University Professor».
Politisk filosofi
Nozick var minarkist og ein forsvarar av høgre-libertarianisme. I 1974 gav han ut boka Anarchy, State and Utopia, der han tok til orde for ein minimalstat. Nozick sin politiske filosofi er basert på den deontologiske tankegangen.
Minimalstaten
Nozick meinte ein rettferdig stat berre kunne vera ein minimalstat som korgje var paternalistisk (forbyda handlingar som kan harma ein sjølv) eller moralistisk (kritisera eller straffa dei som bryt dei paternalistiske lovene). Staten skulle vera rettstatleg, men som var avgrensa til å berre verna og respektera dei naturlege rettane til individa i samfunnet, som å handheva og verna retten til ein kvar sin fridom, kontraktsfridom og eigendom. Oppgåva til staten om å verna borgarane frå ytre fiendar og for kvarandre kravde ikkje meir enn eit politi, rettsstell og militærvesen. Han meinte ein meir omfangsrik stat enn minimalstaten ikkje kunne eksistera utan å bryta rettane til individa. Nozick ville dimed meint at velferdsstatar, som Noreg, krenkjer borgarane sine naturlege rettar. Staten har ikkje ein rett til å tvinga borgarane til å handla på visse måtar ved å avgrensa borgarane sine naturlege rettar. Nozick meinte at borgarane hadde ein moralsk plikt til å hjelpa menneske som ikkje kunne livnæra seg sjølve, men at ingen kunne tvinga dei til å gjera det. Borgarene kan dimed ikkje tvingast av staten til å betala skatt, dette er noko borgarane må sjølv vera viljuge til å gjera. Minimalstaten skal vera eit rammeverk der borgarane sjølv vel korleis dei vil leva sitt liv i staten. Dersom nokre ynskjer å oppretta eit sosialistisk, kommunistisk, teokratisk eller rasistisk samfunn inn i minimalstaten, er dette tillate så framt at alle medlemmene i samfunnet er basert på friviljugheit. I ein minimalstat kan individ fritt organisera sine samfunn som dei sjølv måtte ynskja, men det er ikkje tillate å tvinga nokre til å vera ein del av noko utan samtykket deira.
Menneske
Nozick var inspirert av Kant sin idé om humanitetsprinisippet. Menneske er mål i seg sjølve, og kan ikkje utelukkande nyttast som middel for å oppnå andre sine mål – det må gjera andre sine mål til sine eigne og samtykkja for at det skal vera tillate for andre å nytta dei. Det er difor grenser for korleis andre kan behandla andre menneske, då kvart menneske er mål i seg sjølve. Menneske har ein spesiell status av å vera tenkjande individ, som gjer at andre må respektera eins rettar. Dersom ein nyttar ein person utan hans samtykke krenkjer ein hans naturlege rettar.
Ein må respektera at andre har sine eigne mål og val. Alle menneske sine liv er individualiserte, og har ulike oppfatningar om kva som er viktig i livet. Menneske sine rettar reflekterer eins evne til å forma sitt liv, og gjeva det meining igjennom å laga eigne mål og taka ansvar for sitt eige liv. Ein person har lov til gjera kva han vil uavhengig av konsekvensane, så framt det ikkje går utover andre personar. Det er ikkje tillate å krenkja ein person sine rettar, sjølv om det ville føra til eit negativt utfall for personen som utfører handlinga. Kvar person har sitt liv med sine prosjekt, det er difor ikkje tillate til dømes å krevja skatt, då ein dimed nyttar andre berre som middel til kollektive prosjekt som dei ikkje sjølv har samtykkja til. Nozick meiner det å krevja skatt er å behandla menneske berre som ressursar, og at staten pålegg borgarane tvangsarbeid, og «stel» pengane dei sjølv har arbeida for.