cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nanbudo
Gradane
Som med dei fleste japanske kampsportar brukar nanbudo eit graderingssystem for utøvarane. Dette systemet viser kor lenge ein utøvar har drive med nanbudo, og i teorien kor god ho er. Opphavleg fanst det berre to belte; kvitt og svart. Det fanst fleire grader svart belte, men kvitt, som var for nybyrjarar, fanst berre i ei grad. Men kring tida då japansk kampsport kom til USA (etter andre verdskrig) vart eit meir detaljert system sett opp. Dette systemet nyttar fargar for å skilje mellom ulike nybyrjarnivå. Kva for fargar som nyttast, og kor mange beltegrader som finst varierer frå stilart til stilart. Men dei japanske systema har ein ting til felles. Dei er delte i kyugrader (nybyrjargrader) og dangrader (svartbeltegrader).
For å få eit nytt belte og dermed stige i grad, må ein utøvar bestå ein eksaminasjon. Dei høgst graderte utøvarane (høgare enn 1. Dan) som er tilgjengelege er då eksaminatorar. Utøvaren må då klare å demonstrere at han meistrar det ein skal kunne på den neste graden tilstrekkeleg til å fortene grada. Viss eksaminator ikkje har sett utøvaren utøve før, må ho kanskje utføre delar av pensum til lågare graden også. Eksaminasjonen er per dags dato berre fysisk, men det er snakk om å ha med teoretisk stoff i framtida.
Han-gradane: I tillegg til kyugradene finst det hangrader. Desse er mellom kyugradene, unnateken mellom 7. og 6. og mellom 6. og 5. Desse gradene tek beltefargen og namnet til grada over, men med ein kvit stripe langs beltet, og ordet han etter gradnamnet. Til dømes ville ein som har hangrada mellom oransje og grønt ha eit grønt belte med kvit stripe og ha grada 3. kyu han ('sankyu han). Utøvarar under 18 år må ta hangradene i tillegg.
Når ein er blitt 16 år kan ein ta svart belte, dersom ein har vorte ferdig med alle kyugradene. Som med kyugradene finst det mange grader av svart belte (dangrader). Det finst ni nivå av svart belte, frå ein til ni (det finst eit tiande nivå, men dette er det berre grunnleggjaren som kan få, og det er dermed berre Doshu Nanbu som har det. Dei ti dangradene er:
Ein må bestå ein eksamen for både fukoshidoin og shidoingradane, men etter det er det som regel eit spørsmål om skjønn frå Meister Nanbu si side. Høgare dangrader vert gitt dersom utøvaren viser særskilt eksellens innanfor nanbudo, anten fysisk eller mentalt (den mentale delen veg tyngre) eller for dedikasjon og hardt arbeid for å forbetre nanbudo og apparatet rundt sporten. Når han ein dag døyr, vil truleg denne jobben gå til anten ein arvtakar eller eit råd av dei høgst graderte svartbelta.
Per dags dato (november 2014) har ein norsk person fått 9. dan, Rune O. Hansen.
Sjølve beltet varierer mellom grader. På kyu- og kyu han-gradane er beltet heilt enkelt, utan anna inskripsjon enn kommersielle merke. På dangradene er beltet brodert i gyllen tråd med dei japanske kanjiteikna for Worldwide Nanbudo Federation på den eine enden, og kana- eller kanji- som gir likast ordlyd med namnet til eigaren. 1.-5. dan er svarte belte, medan 6.-7. er raude og kvite i vertikale felt (på tvers av beltet.) 10. er heilt raudt.
Prins Moulay Rachid av Marokko
Prins Moulay Rachid, arabisk الأمير مولاي رشيد, er yngste sonen av kong Hassan II av Marokko og Lalla Latifa Hammou, fødd i Rabat. Etter at faren døydde i 1999 blei Moulay Rachid kronprins, men miste tittelen då broren, Mohammed VI, fekk ein son i 2003.
Affeltrangen
Affeltrangen  er ein kommune i distriktet Münchwilen i kantonen Thurgau. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Sota Kasahara
Sota Kasahara er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Otsuka Pharmaceutical og Mito HollyHock.
Donon
Donon er det høgaste punktet i Dei nordlege Vogesane med ei høgd på 1 008 meter over havet. Fjellet har ein primærfaktor på 270 meter, og vegen opp her vert stundom nytta i sykkelrittet Tour de France. Vegen opp vert rekna som ein Kategori 2-bakke.
Skeibladkake
Skeibladkake/skeibladkaka er ein type småe pannekaker av røre med hjortsalt eller liknande hevemiddel som tradisjonelt har vore vanlege på Nordmøre. Namnet kjem av at røra blir lagt på takka med ei matskei. Skeibladkakene skil seg frå sveler ved at dei er mykje mindre, og dessutan ved at dei oftast blir etne med smør og ost eller syltetøy oppå til nonsmaten eller kaffien, medan svelene oftast blir etne samanbretta med smør og anten sukker eller brunost inni.
Mont Cenis
Mont Cenis (italiensk: Moncenisio) er eit fjell og ein fjellovergang i Savoie i Frankrike, som dannar grensa mellom Dei cottiske og Dei graiiske Alpane. Fjellet har ei høgd på 2 081 meter over havet.
Napoleon bygde ein veg over fjellet mellom 1803 og 1810, medan ein lett jernbane vart opna ved sida av vegen i 1868. Jernbanelinja vart derimot øydelagd alt i 1871, då Mont Cenis-tunnelen opna.
Denne tunnelen (høgaste punkt 1 295 m) er eigentleg 27,4 km vest for passet, under Col de Fréjus. Frå Chambéry går linja opp Isèredalen, men går så over i dalen til elva Arc eller Maurienne forbi St. Jean de Maurienne til Modane (98,2 km frå Chambéry). Tunnelen er 13 km lang og fører til Bardonecchia, og ved Oulx slår linja seg saman med vegen frå Col de Montgenèvre.
Så følgjer ein dalen til Dora Riparia til Torino (103,8 km frå Modane). Bilvegen følgjer Arcdalen i 25,7 km frå Modane til Lanslebourg. Vegen ned frå fjellet går gjennom Cenisdalen til Susa (49,9 km frå Modane) der vegen går langs jernbanen.
Sørvest for Mont Cenis ligg Petit Mont Cenis (2 184.2 m), som fører til topplatået (i Italia) til Etachedalen på den franske sida og så til Bramans i Arcdalen. Dette passet vart kryssa av vaudoiane i 1689, og enkelte meiner at dette var passet til Hannibal.
Historie
Mont Cenis har vorte nytta fleire gongar i historia. Våren 312 gjekk keisar Konstantin I over passet under felttoget mot usurpatoren Maxentius. Frankarkongane Pippin og sonen hans, Karl den store, gjekk òg over Alpane på denne staden; Pippin i 754 og 756, Karl i 773. I januar 1077 gjekk keisar Henrik IV over Alpane her på sin Kanossagang og i oktober 1310 Henrik VII på felttog mot Roma.
Vinteren 1914 køyrde Alberto Garelli frå motorsykkelfabrikken Garelli over passet på ein sjølvbygd motorsykkel. Dette var ei bragd ingen på den tid trudde var mogleg.
Passet har vore brukt under Tour de France-etappar fem gonger: i 1949, 1956, 1961, 1992 og 1999.
Det tyske rettssystemet
Det tyske rettssystemet er eit system av domstolar som tolkar og gjer seg nytte av lovene i Tyskland.
Hans Peder Pedersen
Hans Peder Pedersen var ordførar i Torsken kommune på Senja i Troms frå 1990 til 2007. Han vart vald inn i kommunestyret på lista til Senterpartiet og frie velgere. Han var også varaordførar i kommunen 1988-1989 og 2012-2015.
Hallstein
Hallstein er eit mannsnamn, av norrønt Hallsteinn, av hallr 'stein' og steinn, 'stein' (sic!)
Hallstein har i Noreg namnedag 7. desember.
Ole Østmo
Karriere
Ole Østmo deltok i skyting under Sommar-OL i Paris i 1900 og tok fire olympiske medaljar. Han vann sølv i armégevær, ståande og lagskyting armégevær. I tillegg tok han bronsemedalje i sammanlagt, armégevær (ståande, kneståande og liggande summert) og liggande, armégevær.
Lagmedaljen i armégevær var den første lagmedaljen til Noreg i OL. Forutan Østmo, deltok Olaf Frydenlund, Hellmer Hermandsen, Ole Sæther og Tom Seeberg på det norske laget.
Østmo tok òg fleire medaljar i det første VM i skyting i Lyon i 1897; han tok gull i ståande, og sølv i samanlagtøvinga. Det norske laget vann sølv i lagskytinga.
Al Kheesa
Al Kheesa (arabisk الخيسة) er ein landsby i kommunen Al Daayen i Qatar. Grensene vart trekt opp i 1988. Namnet Al Kheesa kjem frå det arabiske uttrykket 'stor hage'. Han fekk dette namnet på grunn av dei frodige hagane og sedertrea her.
Den historiske arkitekturen i Al Kheesa har forsvunne raskt dei siste åra fordi han har vore neglisjert av staten.
Alison Krauss
Alison Krauss er ein amerikansk bluegrass-songar og -felespelar. Ho er kvinneleg rekordhaldar i talet på Grammyprisar.
Karriere
Ho starta sine musikkstudium med klassisk fiolin i ein alder av fem, men hoppa snart over til bluegrassmusikken. I ein alder av åtte deltok ho i lokale talenttevlingar, og som tiåring etablerte ho sitt eige band. 12 år gamal vann ho Illinois State Fiddle Championship, og musikkorginasiasjonen Society for the Preservation of Bluegrass in America kalla ho den mest lovande felespelaren i Midtvesten. I 1987, då Krauss var 16 år gamal, kom debutplata hennar ut, Too Late To Cry. Denne utgjevinga vart etterfølgt av hennar første innspeling med bandet Union Station i 1989, Two Highways. På denne tida var besetninga Jeff White (gitar, lead og bakgrunnsvokal), John Pennell (bass) - som skreiv mykje av Krauss sitt tidlege materiale, deriblant den kjende «Everytime You Say Goodbye» - og Mark Harman (banjo og bakgrunnsvokal). Denne plata inneheldt mange tradisjonelle bluegrass-melodiar samt ei bluegrass-tolking av The Allman Brothers sin song «Midnight Rider».
Platekontrakten hennar gav føringar for ei soloinnspeling og deretter éi med Union Station, og slik heldt det fram. I 1990 lanserte ho I've Got That Old Feeling, som var eit soloalbum som gav henne eit breidare innpass i den meir folkelege countrymusikken. Ho spelte inn den første bluegrass-musikkvideoen (tittelsongen frå plata I've Got That Old Feeling) som vart spelt på Country Music Television (CMT). Låten «Steel Rails» fekk moderat speletid på country-radioen, og ein etterfølgjande video av denne singelen vart spelt på CMT i 1991. Besetninga i Union Station i 1990 inkluderte den kjende banjospelaren Alison Brown, Jeff White og bror hennar Viktor Krauss (bass). I've Got That Old Feeling vann Grammyprisen for beste bluegrass-innspeling. Denne innspelinga var med på å befeste posisjonen utanfor rein bluegrass. Krauss tok med trommer og piano, og saman med ein ein varm og mjuk vokal skilde dette seg frå den tradisjonelle bluegrassmusikken.
I 1992 kom Alison si andre Union Station-plate Everytime You Say Goodbye ut, me videoar frå tittelspora «New Fool» og «Heartstrings» som vart synt på CMT i 1993. Ein annan uvanleg coverversjon på denne plata var Shawn Colvins «I Don't Know Why». Besetninga i Union Station var på dette tidspunkt byrja å sette seg, med medlemer som Barry Bales (bass) og Ron Block (banjo, gitar, lead & backing vokal) med inn i gruppa. Adam Steffey kom til som vokalist og mandolist, og Tim Stafford vart gitarist og vokalist.
I 1993 vart Krauss med i radioshowet Grand Ole Opry, 22 år gamal. I 1994 samarbeidde ho med orkesteret Cox Family på plata I Know Who Holds Tomorrow.
I 1995 hausta ho stor kommersiell suksess med plata Now That I Found You: A Collection, ei sampleplate med låtar frå andre artistar i tillegg til noko eige materiale. Denne plata synte ei breidde i musikken, noko meir enn den tradisjonelle bruegrassmusikken. Plata inneheld i jazztolking av Bad Company sin «Oh Atlanta», ein coverversjon av The Foundations sin song frå 60-talet, «Baby Now That I've Found You» og Beatles-låten «I Will» akkompagnert av banjo.
Karl V av Frankrike
Karl V var konge av Frankrike frå 1364 til 1380. På fransk er han kjend som Charles V le Sage, tilnamnet tyder 'den vise'.
Karl var son av Johan II, og då Johan vart fanga av engelskmennene etter slaget ved Poitiers i 1356, vart Karl i røynda regent. I løpet av sine tidlege år som regent i Frankrike, kjempa Karl mot fleire opprør og folkereisingar i mange delar av riket (La Jacquerie). I 1360 vart det inngått ei avtale om fred med England i Brétigny.
Kongen innstifta den første kongelege boksamlinga som blei forløparen til Bibliothèque nationale de France.
Han var gift med Jeanne av Bourbon.
Barn
Shigeo Onoue
Shigeo Onoue er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Mito HollyHock.
Helga Aleksandra Karlsen
Helga Aleksandra Karlsen var ein norsk politikar for Arbeidarpartiet/ Ho var den første kvinnelege stortingsrepresentanten for partiet. Ho vart vald inn for periodane 1927–30 og 1933–36. Ho er omtalt som Arbeidarpartiets fremste kvinnelege politikar i mellomkrigstida.
Bijeksjon
Ein bijeksjon eller ein bijektiv funksjon er ein funksjon eller avbilding f frå ei mengd X til ei mengd Y er ein funksjon som er slik at for alle y\in Y finst nøyaktig éin x\in X slik at f(x) = y. Den er med andre ord både injektiv og surjektiv og vil sei at funksjonen kan ta alle verdiar i verdimengda si og alltid gje ulike funksjonsverdiar for ulike argument.
Miles Davis
Miles Dewey Davis III var ein amerikansk jazztrompetist, komponist og multi-instrumentalist.
Helga Aleksandra Karlsen
Helga Karlsen var dotter av jarnbanebetjent Karl Arnesen (1860–1923) og Hilda Alette Torgersdatter (fødd 1855). Mora døydde truleg tidleg, og Helga vart sett i fosterheim. (I einskilde tidlege opplysningar har ho etternamnet Pettersen.) Ho starta i arbeid fjorten år gammal, først som hushjelp, seinare som servitør og industriarbeid. Karlsen vart med i Kristiania Arbeidersamfunds dramatiske klubb i 1899. Dette var introduksjonen hennar til arbeidarrørsla, som ho etter kvart brukte det meste av livet sitt på. I 1910 var ho med på å stifta Arbeidarpartiets Kvinnesongsamskipnad, og i 1915 var ho ein sentral figur då det første sosialistiske barnelaget i Kristiania vart starta. Ho var òg aktiv i Arbeidarpartiets kvinnearbeid.
Miles Davis
I 1959 gav han ut «Kind of Blue», som skulle bli ein av dei mestselgande platene i jazzhistoria. Året før hadde han utvida kvintetten til å bli ein sekstett, med Cannonball Adderly på altsaksofon. På Kind of Blue erstatta han Jones og Garland med Jimmy Cobb og vekselvis Wynton Kelly og Bill Evans på piano. Rytmeseksjonen med Cobb, Chambers og Kelly heldt fram med Davis fram til 1963.
Mellom 1964 og 1968 leia Davis ein ny kvintett, beståande av Tony Williams på trommer, Herbie Hancock på piano, Wayne Shorter på tenorsaksofon og Ron Carter på bass. Dette bandet flytta seg lengre frå bebop-røtene enn dei tidlegare banda, og dei byrja å eksperimentere med å blande elektriske og akustiske instrument.
Frå 1968 til 1975 var Davis ein av dei sentrale artistane innan fusionsjangeren, med innspelingar som «In a Silent Way» og «Bitche's Brew». Han samla på nytt unge musikarar i bandet sitt, og var sterkt påverka av artistar som Sly and the Family Stone, James Brown og Jimi Hendrix.
Helga Aleksandra Karlsen
Etter to periodar som vararepresentant vart Karlsen i 1927 vald inn på Stortinget. Ho var første kvinne på fast plass for Arbeidarpartiet. Stortingsvalet i 1930 var dårleg for partiet, så Karlsen vart på nytt vara, men kom attende på fast plass i 1933. I mellomtida var ho i 1932 som første kvinne vald til formann i Oslo Arbeidarsamfunn.
Miles Davis
Etter ein periode med sjukdom og misbruk av alkohol og narkotika i siste del av 1970-åra, kom han attende i 1980-åra. Musikken var no inspirert av samtidig pop-musikk, og han nådde eit stort publikum med utgjevingar som «Tutu» (1986).
Helga Aleksandra Karlsen
I 1928 vart Karlsen bøtelagt (500 kroner) for å gjeve pengar til bygningsarbeidarar i ulovleg streik. I 1935 deltok ho på den internasjonale arbeidskonferansen i Genève, der ho heldt ein godt motteken tale for førti timar arbeidsuke.
Under valkampen i 1936 vart Karlsen sjuk, og ho døydde berre fire dagar før valet. Ho vart bisett frå Folkets hus, der Martin Tranmæl heldt minnetalen.
Vasco da Gama
Vasco da Gama var ein portugisisk oppdagar. Han er kjend for å vera den første som reiste sjøvegen frå Europa rundt Afrika og til India.
Makoto Yokohama
Makoto Yokohama er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Vasco da Gama
Vasco da Gama blei vald ut som leiar for ein ekspedisjon på fire skip sende ut av kong Manuel I av Portugal. Flåten la ut frå Lisboa 8. juli 1497. Straks over nyttår kom han fram til Malindi på austkysten av Afrika. Her fekk Gama fatt i ein los som førte skipa til Calicut (dagens Kozhikode) i sørvestlege India. Ekspedisjonen blei vennleg teke imot av den indiske fyrsten (zamorinen) der, men da Gama oppnådde ikkje nokon handelsavtale. Ekspedisjonen drog til Anjediva-øya før dei prøvde å kryssa Indiahavet att. Turen tilbake i motvind tok 132 dagar, og skipa kom tilbake til Malindi 7. januar 1449 i særs dårleg forfatning. Da Gama kom endeleg tilbake til Portugal 29. august 1499. Han hadde med nok pepar til å betala for heile reisa, og blei gjeven ei ærerik mottaking. I desember blei da Gama gjeven heimbyen Sines av kongen, noko som var problematisk ettersom han tilhøyrde Santiago av sverdet-ordenen.
Makoto Yokohama
Han spela for klubben Mito HollyHock.
Kaupanger
Kaupanger er ei bygd, ein tettstad og eit sokn i Sogndal kommune i Vestland. Tettstaden har.
Kaupanger er mellom anna kjend for Kaupanger stavkyrkje, bygd på midten av 1100-talet. På Kaupanger ligg også museet De Heibergske Samlinger og Sogndal lufthamn, Haukåsen.
Kaupanger vart i mellomalderen ein handelstad, ein kaupang, av dette kjem namnet.
Delområde
Kaupanger delområde femner austre delen av Sogndal kommune, det vil seie området på austsida av Norefjorden, med unntak av grunnkrinsen Fimreite som høyrer til Norum delområde. Ved folketeljinga i 2001 budde det 2122 personar i delområdet, fordeld på 724 i grunnkrinsen Barsnes/Loftnes/Kjørnes, 562 i grunnkrinsen Valberg/Skogen og 836 i grunnkrinsen Kaupanger. I grunnkrinsen Haukåsen budde det ingen.
Kyrkjesokn
Kaupanger er òg eit kyrkjesokn i Indre Sogn prosti. Kaupanger stavkyrkje er soknekyrkje.
AVR
AVR er namnet på ein 8-bits RISC-basert mikroprosessor som vert produsert hjå elektronikkprodusenten Atmel. AVR vart opphavleg konstruert i Noreg av to studentar ved NTNU. AVR vert mykje nytta i industrien og av folk som syslar med hobbyelektronikk.
Atmel har ei stor utviklingsavdeling utanfor Trondheim som jobbar med utvikling av mikrokontrollerfamilien samt ulike programmvare- og maskinvareverktøy.
Arne Larsen Økland
Arne Larsen Økland er en tidlegare norsk fotballspelar frå Bømlo i Sunnhordland. Han var i mange år profesjonell fotballspelar i tysk og fransk fotball, og vert rekna som ein av dei beste spelarane på slutten av 1970-talet og starten av 1980-talet. Han spela 54 kampar og skåra 13 mål for det norske landslaget. Han var mellom anna med på sigrane over England i 1981, Italia i 1985 (der Økland skåra vinnarmålet) og Argentina i 1986.
Karriere
Økland starta si toppseriekarriere i Vard Haugesund i 1976. Sjølv om Vard rykte ned, hadde Økland ein vellukka sesong, med 11 seriemål og spel på landslaget. Året etter gjekk han til Bryne FK, som han hjelpte til seriesølv i 1980. Same år vart han proff i tyske Bayer Leverkusen.
Økland gjorde stor suksess i tysk fotball. Kort tid etter overgangen frå Bryne skora han hat-trick mot Bayern München i ein kamp som vert hugsa best fordi Økland vart kreditert eit fjerde mål, men var ærleg nok til å fortelja dommaren at ballen ikkje hadde vore inne. Økland var tre sesongar i den tyske klubben, der han skåra 43 mål på 101 seriekampar. Han var etter dette to år i franske Racing Club de Paris, før han kom attende til Bryne i 1985.
I si andre periode i Bryne hjelpte Økland klubben til sitt første, og til denne tid einaste, trofé då jærbuane vann cupen i 1987. Etter cuptriumfen la Økland opp som spelar. Han har seinare vore assistenttrenar for det norske landslaget og hovudtrenar i Viking FK. Han er no dagleg leiar for pizzakjeda Dolly Dimple's.
Bakgrunnsstoff
Leverkusen-who's who
Wilhelm Blystad
Han deltok i Sommar-OL 1908, der han først konkurrerte i 110 meter hekk, men fullførte ikkje løpet, og vart slått ut. Seinare kom han på åttandeplass i ståande høgdehopp, med eit hopp på 1,42. På nasjonalt nivå vart han norsk meister på 110 meter hekk i 1904, og vann sølv i 1900 og 1902. Han vart òg noregsmeister i høgdehopp i 1902, og vann sølv i 1903 og 1904.
Yoshio Kitagawa
Yoshio Kitagawa er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Sagawa Express Osaka, Mito HollyHock, ALO's Hokuriku og Roasso Kumamoto.
Oro jaska beana
Songen er skriven og vart framført av The BlackSheeps med vokalisten Agnete Kristin Johnsen, bassisten Alexander Touryguin, trommeslagaren Viktoria Eriksen og gitaristen Emelie Nilsen.
Teksten i songen er på norsk og nordsamisk. Songen handlar om ein hund som er så tjukk og usunn at han til slutt blir sjuk. Han sluttar med at matmora skrik «Čuoččas bajás ja ruohta» ('reis deg og løp!') og «Jienát veahá beana» ('gje litt lyd frå deg!').
Fucinosjøen
Fucinosjøen (italiensk Lago Fucino eller Lago di Celano) var ein stor innsjø sentralt i Italia, men han vart tømd for vatn i 1875.
Truls og Trine
Truls og Trine var eit julehefte teikna av Arild Midthun. Teksten var forfatta av Terje Nordberg og Dag Kolstad. Det første heftet, Truls og Trine redder julen, vart utgjeve til jul i 1983. Det var det første nyskapte norske seriejuleheftet sidan 1956. Dette heftet har vorte rekna som innleiinga til ein periode med fleire nyproduserte norske teikneseriar.
Fucinosjøen
I antikken vart han kalla Fucinus Lacus og romarane grunnla busetjingar ved breidda, som Marruvium. Han var åstad for slaget ved Fucinosjøen i år 89 e.Kr.. Sjølv om innsjøen gav frodig jord og mykje fisk, næra han òg malaria og utan naturlege utsig førte han ofte til flaum i det omliggande området. Keisar Claudius prøvde å kontrollere innsjøen ved å grave ein 5,6 km lang tunnel gjennom Monte Salviano, noko som tok 30 000 arbeidarar og ti år, utan at det hjelpte. Den opphavlege innsjøen hadde eit areal på om lag 140 km², som vart redusert til 90 km² etter Claudius sin tunnell vart bygd. Ein 4,5 km lang kanal vart forlenga og gjort djupare av Hadrian og dette reduserte arealet til 57 km². Ein større tunnel bygd på 1800-talet øydela den romerske tunnelen
Truls og Trine
Hovudpersonane i «Truls og Trine» er to sysken som er 10-12 år gamle. Av andre figurar møter ein mest nissar, troll og dyr.
Fucinosjøen
På 1800-talet vart den sveitsiske ingeniøren Franz Mayor de Montricher utnemnd av prins Alessandro Torlonia til å drenere innsjøen. Han bygde ein 6,3 km lang og 21 meter brei kanal frå 1862 til 1875 og alt vatn i innsjøen rann ut. Sletta som oppstod er ei av dei frodigaste i Italia og kjelda til elva Garigliano.
Truls og Trine
Teikneserien «Truls og Trine» har kome berre som julehefte.
Riaz Ahmed Gohar Shahi
Riaz Ahmed Gohar Shahi  var ein muslimsk sufi, forfattar og grunnleggaren av den religiøse rørsla Anjuman Serfaroshan-e-islam.
Liv
Gohar Shahi vart fødd i landsbyen Dhok Gohar Sjah i distriktet Rawalpindi, som i dag ligg i Pakistan. Han tok til å interessera seg for religiøse studiar i tjueåra, men gjekk så ut i arbeidslivet, fann seg kone og stifta familie. Då han var rundt 34 år reiste han til Shorkot for å studera hjå sultan Bahuhj. I tre år reiste han rundt i fjellområda ved Sehwan Sharif og Laal Bagh og fortalte om tankane sine. Etter ei stund tok han til å få tala i moskear, hindu- og sikhtempel og kyrkjer.
Kontrovers
Læra hans og påstandar, som til dømes at han hadde møtt Jesus i USA, førte til motstand og påstander om blasfemi både frå ortodokse muslimar og frå styresmaktene i Pakistan. At tilhengjarane til Shahi påstod at dei kunne sjå avbildingar av han på månen, på sola og på Kaba-steinen i Mekka gjorde ikkje motstanden mot han mindre. Bøkene hans vart forbodne av delstatsregjeringa i Panjab, og han blei utsett for drapsforsøk etter at det blei lyst ut ein fatva mot han. I Manchester var ei bensinbombe kasta mot heimen hans og i Kotri i Pakistan vart det kasta granatar mot heimen hans.
I 1997 vart Gohar Shahi tiltala for å ha drepe ei kvinne som kom til han for å få andeleg rettleiing. Han og fleire av tilhengarane hans vart seinare dømde for blasfemi mot islam av ein antiterrortdomstol i Sindh. Shahi rømde til England før rettssaka og vart dømd in absentia.
Gohar Shahi døydde av lungebetennelse den 25. november 2001 i Manchester. Lekamen hans vart frakta til Pakistan og gravlagd i Markazi Aastana i Kotri. Han etterlét seg ei enke, fem søner og ei dotter.
Verk
Gohar Shahi skreiv fleire bøker og avhandlingar:
Fusarosjøen
Fusarosjøen er ein liten innsjø nord for Napoli i Italia ved Bacoli. Berre ei smal landstripe ligg mellom innsjøen og sjøen og han har eit unikt økosystem.
På grunn av dei nærliggande ferskvasskjeldene har Fusarosjøen lenge vore kjend for østersane som veks her. Det vert òg fiska mykje muslingar i innsjøen.
Det ligg mange bygningar rundt innsjøen, som restaurantar og paviljongar og Den grøne parken. I dag er bygningane hovudsakleg turistattraksjonar.
Luis Suárez
Luis Alberto Suárez Díaz er ein uruguayansk fotballspelar som i 2018 spela som angrepsspelar for Barcelona i spansk La Liga, og på Uruguay sitt landslag. Han vart seriemeister i Uruguay med Nacional i 2006 og i Nederland med Ajax i 2011. I 2011 var han òg med på å vinna Copa América med Uruguay og vart kåra til beste spelar i turneringa.
Suárez vart kåra til årets spelar i Nederland i 2009/10-sesongen og vart òg toppskårar i den nederlandske toppdivisjonen same sesongen. I 2013/14-sesongen vart han kåra til årets spelar i Premier League og vart òg toppskårar. Han vart kåra til årets Ajax-spelar i 2008/09- og 2009/10-sesongen og i Liverpool i 2012/13- og 2013/14-sesongen. Han var Liverpool sin toppskårar i serien i alle dei tre sesongane han spelte der, frå 2011/12-sesongen av. I Barcelona vart han spansk seriemeister i 2015 og 2016, vann Meisterligaen i 2015 og VM for klubblag i 2015. Han er den som har skåra flest mål for Uruguay sitt landslag.
Hjarteklaff
Menneskehjarte har vanlegvis fire klaffar:
Trikuspidalklaff
Trikuspidalklaffen, eller treseglsklaffen (latin valva tricuspidalis), er ein hjarteklaff som regulerer blodstraumen mellom høgre framkammer og høgre hjartekammer. Han har normalt frå to til fire segl som går frå overgangen mellom for- og hjartekammer og ned i hjartekammeret. Segla går over sener (lat. chordae tendineae) som er festa med papillemusklar både i skiljeveggen og den frie veggen i hjartekammeret. Klaffen fungerer som inngangen i ei teine og let blodet gå frå framkammer til hjartekammer, men ikkje attende. At klaffen «skrevar» over hjartekammeret gjer at han lettare enn mitralklaffen lekk dersom hjartekammeret blir utvida.
Trikuspidalklaffen er den fyrste klaffen blodet møter når det kjem frå kroppen. Mikroorganismar slår seg derfor lettast ned der, og han er derfor den vanlegaste staden for betennelsar og påleiringar hos utsette grupper som sprøytenarkomane og dei med svekka immunforsvar.
Grua
Grua er ein tettstad i Lunner kommune på Hadeland i Viken fylke. Staden har. Grua er stoppestad på Gjøvikbanen.
Ved Grua ligg Østhagan landskapsvernområde med jarngruve frå 1538. Dette er den eldste registrerte jarngruva i Noreg. Det er også fleire andre gruver i området, og kalkbrot og kalkomnar.
Comosjøen
Comosjøen (italiensk Lago di Como, òg kalla Lario, vestlombardisk Lach de Comm, latin Larius Lacus) er ein innsjø i Lombardia i Italia. Han har eit areal på 146 km² og er den tredje største innsjøen i Italia etter Gardasjøen og Maggioresjøen. Med eit djup på over 400 meter er han ein av dei djupaste i Europa og botten av innsjøen er meir enn 200 meter under havnivå.
Geografi
Innsjøen er forma som bokstaven «Y». Den nordlege greina byrjar ved byen Colico, medan byane Como og Lecco ligg innerst i høvesvis den sørvestlege og den søraustlege armen. Småbyane Bellagio, Menaggio og Varenna ligg i området der dei tre armane møtes. Det er oppretta båtsamband mellom desse tre byane.
Comosjøen får hovudsakleg vatn frå elva Adda, som munnar ut i innsjøen nær Colico og renn vidare ut av innsjøen ved Lecco. Den geologiske strukturen til innsjøen gjer at den sørvestlege enden ikkje endar noko stad, og derfor har Como oftare flaum enn Leco.
Det kuperte området mellom dei to sørlege armane vert kalla Lariantriangelet eller Triangolo lariano. Kjelda til elva Lambro ligg her. I midten av triangelet ligg byen Canzo, som er sete i Comunità montana del Triangolo Lariano, ei samanslutning av 31 kommunar med 71 000 innbyggjarar i området.
Namn
Det latinske namnet på innsjøen er Larius, italianisert som Lario, men dette namnet vert sjeldan nytta. Namnet på innsjøen kjem frå byen Como, som romarane kalla Comum. Namnet Como kjem frå det keltiske ordet cumba (kløft), som tyder «dal» og skildrar plasseringa til byen i ein dal mellom åsar.
Villaer ved innsjøen
Villa Carlotta vart bygd for marki Giorgio Clerici frå Milano i 1690 ved Tremezzo, med utsyn mot halvøya Bellagio. Ein italiensk hage med trapper, fontener og skulpturar vart bygd samstundes. Villaen vart seinare seld til bankmannen og den napoleonske politikaren Giambattista Sommariva. Stendhal var gjesten hans i 1818, og besøket vert omtalt i starten av La Chartreuse de Parme. I 1843 vart det kjøpt av prinsesse Marianne av Nassau som ei bryllupsgåve til dottera Carlotta, som villaen no er kalla opp etter. Sistnemnde la ut skogparken i romantisk stil i lag med mannen hennar Georg II av Sachsen-Meiningen. Villaen inneheld i dag eit museum med jordbruksreiskapar og skulpturar av Sommariva sin ven Antonio Canova og av Luigi Acquisti.
Villa d’Este ved Cernobbio vart bygd i 1568 av kardinal Tolomeo Gallio, som kom frå byen. I 1816–17 var villane heim til Caroline av Brunswick, som snart vart dronninga til Kong George IV av Storbritannia. Hagane i engelsk stil er frå denne perioden. Seinare vart villaen omgjort til eit luksushotell og er i dag kjend for dei mange kjendisane som vitjar det.
Villa del Balbianello er kjend for sine terassehagar og ligg på eit nes på vestsida av innsjøen nær Isola Comacina. Det vart bygd i 1787 over eit gamal fransiskanarkloster og var siste heimen til eventyraraen Guido Monzino og husar i dag eit museum som omhandlar arbeidet hans.
Villa Melzi ved Bellagio vart bygd i neoklassisk stil av arkitekten Giocondo Albertolli i 1808–10 som sommarbolig for Francesco Melzi, som hadde vore visepresident for den napoleonske italiensk republikken. Parken inneheld eit oransjeri, eit kapell, statuar og ein japansk hage. Av gjestar i villaen på 1800-talet finn ein Stendhal og Franz Liszt.
De vakre og de rike
Comosjøen er kjent for sin skjønnhet og for sine vakre omgivelser. Innsjøen har i mange år vært et populært sted for aristokratiet og de velstående å slappe av. I våre dager er det fortsatt en del kjendiser som oppholder seg ved sjøen, noe som er med på å øke turiststrømmen. Det er et stort antall palasser med vakre parker, som Villa Olmo, Villa del Balbianello, Villa Serbelloni og Villa Carlotta. Kostnadene for noen villaer overstiger 100 millioner euro, og det er svært vanskelig å finne dem med utsikt over innsjøen.
Blant de mange kjente som har – eller har hatt – tilknytning til sjøen, kan nevnes:
Sacro Monte di Ossuccio
Sacro Monte («Heilag fjell») i Ossuccio ligg i ei åsside mellom olivenlundar og skogar på vestsida av Comosjøen med utsyn mot Isola Comacina. Det vart bygd femten barokkinspirerte kapell her mellom 1635 og 1710 og er tileigna Rosenkransen. I 2003 vart Sacro Monte ein del av UNESCO si verdsarvliste.
Turisme
Comosjøen er ein populær turistdestinasjon og vert mykje nytta for segling, brettsegling og kiting
Forureining
I 2007 vart det rapportert at Comosjøen var for forureina for symjing og at det var 68 gonger så høge bakterienivå som det som vert rekna som trygt for bading. Dette fører til risiko for hudinfeksjonar, dermatitt og salmonella.
Operasjon Condor
Operasjon Condor (spansk Operación Cóndor, portugisisk Operação Condor) var ein organisasjon som dreiv ein hemmeleg «skiten krig» mot venstreopposisjonen i Sør-Amerika i åra frå 1973 til om lag 1980. Det er vanleg å rekne med at ca. 30 000 menneske blei drepne. Mange av desse blei torturerte i hel og mange berre «forsvann» utan at slektningane deira fekk vite noko hos politiet eller fekk ei grav å gå til. Ein spesialitet var å kaste ut folk frå fly eller helikopter når torturistane meinte dei ikkje kunne få meir ut av dei.
Initiativet til Operasjon Condor kom frå den chilenske generalen Augusto Pinochet, som hadde leidd militærkuppet mot den folkevalde sosialistiske presidenten Salvador Allende 11. september 1973. Med støtte frå den USA-amerikanske etterretningsorganisasjonen CIA blei det organisert ein fleirnasjonal terrororganisasjon med namnet Operasjon Condor. Organisasjonen skulle også forfølgje venstreorienterte som flykta frå Sør-Amerika til USA eller Europa. Med i organisasjonen var representantar frå USA, Chile, Argentina, Bolivia, Brasil, Paraguay og Uruguay.
I 1980-åra blei mange av erfaringane frå torturen og terroren Operasjon Condor dreiv med bruka i tilsvarande «skitne krigar» som lokale regime med støtte frå USA førte mot venstreopposisjonen i Mellom-Amerika. Den nyutnemnde (2005) sjefen for all USA-amerikansk etterretning, John Negroponte, spela ei sentral rolle i området på denne tida.
James Prescott Joule
Gjennom studiar av varme kom han fram til at han hadde likskapar med arbeid, og er dermed ein av grunnleggjarane av læra om varme som ei form for energi. Arbeidet hans leidde også til formuleringa av den første loven innan termodynamikk. Joule samarbeidde med lord Kelvin om å utvikla ein absolutt temperaturskala, studerte magnetostriksjon (at ein gjenstand endrar storleik ved magnetisering) og oppdaga Joules lov.
Hydrogenperoksid
Hydrogenperoksid (H2O2) er ei uorganisk sambinding av oksygen og hydrogen. Hydrogenperoksid er ei fargelaus, sterkt oksiderande væske.
Advokatfullmektig
Ein advokatfullmektig er ein person som har teke juridisk embetseksamen (graden cand.jur.), eller ein Mastergrad i rettsvitskap, men enno ikkje har fått advokatløyve. Advokatfullmektigen er tilsett hos ein advokat som har ansvaret for det advokatfullmektigen gjer.
Hydrogenperoksid
Namnet peroksid viser at oksygen er i oksidasjonstrinn -1 i denne sambindinga.
Store Lungegårdsvann
Namna kjem av eigedomen Lungegården, ein herregard som var eigd av riksråd Vincent Lunge (om lag 1483-1536), bygd opp av det som i mellomalderen hadde vore kjerna i det godset som låg under Nonneseter kloster ved nordenden av Store Lungegårdsvann. I mellomalderen hadde Store Lungegårdvannet namnet Alrekstadvågen etter kongsgarden Ålrekstad attmed Store Lungegårdsvann.
Advokatfullmektig
Advokatfullmektigen kan få advokatløyve etter vanlegvis minst 2 års praksis. I tillegg må advokatfullmektigen vanlegvis ha prosedert 3 sivile saker av tilstrekkeleg omfang på eit akseptabelt vis.
Hydrogenperoksid
Hydrogenperoksid verkar bleikande og desinfiserande. Stoffet vert nytta i nokre typar vaskemiddel og i bleikemiddel for hår.
Store Lungegårdsvann
Historie
På 1930-talet var Store Lungegårdsvann eit attraktivt rekreasjonsområde med båthamner og strandbreidder der byfolk heldt seg på fine dagar. Men frå 1950-talet og frametter vart vatnet sett på som ein ressurs for byen for å skaffe areal til vegar, jarnbaneområde og byggjegrunn. Som ei fylgje av dette har austre breidda lenge vore ein «bakgard» prega av mange tilfeldige utfyllingar, og med ei utilgjengeleg og lite attraktiv strandsone. Gamle Nygårdsbro går over sundet mellom Store Lungegårdsvann og Puddefjorden, og har frå 1938 vore ei vippebru som sleppte dampbåten gjennom, men som no er ei fast bru etter utbygginga av trikkelinja Bybanen frå sentrum og sørover. Den fyrste brua her vart bygd i 1851, og ei jarnbanebru for Vossabanen vart bygd i 1882 og rive i 1917. Ei ny og stor bru for vegtrafikken vart opna i 1978 på innsida av gamlebrua.
Advokatfullmektig
Reglane om dette står i domstollova.
Hydrogenperoksid
Stoffet kan dekomponera spontant til vatn og oksygengass etter reaksjonslikninga:
2H2O2 → 2H2O + O2
1000-talet fvt.
Hendingar på 1000-talet f.Kr.
Tautra kloster
Tautra kloster, eller på latin Monasterium sanctæ Mariæ de Tuta insula i gamal tid, er ruinane av eit kloster på øya Tautra i Trondheimsfjorden. Tautra er ein del av Frosta kommune.
Klosteret var eit cisterciensarkloster som vart innvigd den 25. mars 1207 av cisterciensermunkar frå Lyse kloster sør for Bergen. Til liks med andre cisterciensarkloster, var klosteret vigsla til gudsmora Maria, himmeldronninga. Det slutta å vera eit sjølvstendig klostersamfunn i 1532. Klosteret vart kongen sin eigedom i samband med reformasjonen i 1537.
Tautra kloster vart velståande, og fleire av abbedane hadde høg status. To av dei vart valde til erkebiskopar av Nidaros, men for kort tid. I fylgje Frosta i gammel og ny tid vart abbed Sigurd vald til erkebiskop etter at erkebiskop Gutorm døydde i 1224. Sigurd var uvens med kongen, og mista tittelen etter ei kort tid. Seinare, då erkebiskop Einar døydde hausten 1253, vart abbed Birger av Tautra vald til etterfylgjar. Heller ikkje han fekk kongen si velsigning, og Birger fekk aldri embetet sitt stadfesta.
I 1531 pantsette abbeden Mathias Henrikssøn (han hadde eit dårleg rykte på seg og vart seinare kalla «Gale Mathias») fire gardar til Niels Lykke, svigerson til Austrått. Etter dette vart Tautra kloster ei brikke i maktspelet mellom erkebiskop Olav Engelbrektsson og medlem av riksrådet Niels Lykke. I 1532 lét Lykke seg velja til forstandar for klosteret.
Etter ei rettssak mot Lykke i 1535 vart alt han eigde – inkludert klosteret på Tautra – tildømt erkebiskopen på vegne av den norske krona. Då Olav Engelbrektson sjølv måtte reisa frå landet i 1537, vart klosteret lagd inn under krona.
Ein veit lite om sjølve byggverket til klosteret, men i fylgje islandske nedteikningar brann bygningane i 1251. I dag er ruinane teke høvesvis godt vare på, og er eit mål for turistar frå heile verda.
Det er i dag lett tilgang til klosterruinane, med guiding, nye kulturstiar og servering på staden.
Tautra Mariakloster
Ikkje langt frå dei gamle ruinane ligg i dag eit nytt cistercienserkloster. Det vart grunnlagt i provisoriske bygningar i 1999. Grunnsteinen til eit nytt kloster vart så lagt ned av dronning Sonja den 8. mai 2003, og det nye klosteret vart teke i bruk i juli 2006.
Den 25. mars 2006 vart Mariaklosteret gjeve status som sjølvstendig priorat innan den katolske kyrkja.
Snitt i matematikk
Snittet av to mengder A og B er mengda av element som er i både A og B.
Shugo Nishikawa
Shugo Nishikawa er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Mito HollyHock.
Union i matematikk
Unionen av to mengder A og B er mengda av element som er i anten A eller B eller både i A og B (det vil seia at me har eit inklusivt eller). Som for mengder elles vert elementa i unionen av ei mengd berre telt éin gong; anten er det eit element av unionen, elles så er det det ikkje.
Kosuke Maruyama
Kosuke Maruyama er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Elvar i Spania
Dette er ei liste over nokre av elvane som finst i Spania. Elvane er gruppert etter kva hav dei renn ut i. Vidare er elvane sortert langs kysten. Sideelvar er sortert etter kva elv dei munnar ut i. Elvar som munnar ut i Portugal er markert i kursiv.
Lista starta i Catalonia ved grensa til Frankrike og går med klokka rundt Den iberiske halvøya.
Daisuke Tomita
Daisuke Tomita er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Mito HollyHock, Omiya Ardija, Vissel Kobe, Ventforet Kofu og Tokushima Vortis.
Blackstar
Blackstar (skrive ★) er det 25. og siste studioalbumet til den engelske musikaren David Bowie. Det kom ut verda over 8. januar 2016, same dagen som 69-årsdagen hans, på selskapet hans ISO, Columbia Records og Sony Music. Albumet vart i stor grad spelt inn i løyndom mellom The Magic Shop og Human Worldwide Studios i New York City med den mangeårige medprodusenten til Bowie, Tony Visconti, og ei gruppe lokale jazzmusikarar, som bestod av saksofonisten Donny McCaslin, pianisten Jason Lindner, bassisten Tim Lefebvre og trommeslagaren Mark Guiliana. Gitaristen Ben Monder vart med ensemblet for den siste innspelingsøkta, medan James Murphy frå LCD Soundsystem bidrog med perkusjon. Albumet er meir eksperimentelt enn føregangaren The Next Day, og kombinerte kunstrock med ulike stilar av jazz.
For albumet fann Bowie inspirasjon frå elektroniske grupper som Boards of Canada og hip hop-artistar som Kendrick Lamar og Death Grips. Albumet inneheld nyinnspelte versjonar av to songar, «Sue (Or in a Season of Crime)» og «'Tis a Pity She Was a Whore», som begge opphavleg vart gjevne ut i 2014. Før albumet kom ut kom singlane «Blackstar» og «Lazarus», som det begge vart laga musikkvideoar til. Plateomslaget, designa av Jonathan Barnbrook, består av ei stor svart stjerne med fem stjernesegment i botnen som stavar ordet Bowie.
To dagar etter albumet kom ut døydde Bowie av leverkreft. Det var ikkje offentleg kjend at han var sjuk før han døydde. Visconti har fortalt at Bowie meinte at det skulle bli svanesongen hans og ei «avskjedsgåve» til fansen før han døydde. Då det kom ut vart albumet kritikarrost og ein stor salssuksess. Det toppa albumlistene i mange land etter Bowie døydde og vart det einaste Bowie albumet som nokon gjekk til topps på amerikanske Billboard 200. Albumet låg på førsteplassen av UK Albums Chart i tre veker. Det var det femte bestseljande albumet det året verda over. Det har sidan selt til gull- og platinaplate i høvesvis USA og Storbritannia.
Albumet vann Grammyprisen for beste alternative musikkalbum, beste lydteknikar av ikkje-klassisk musikk og beste plateomslag, medan tittelsporet vann prisen for beste rockesong og beste rockeframføring. Albumet fekk òg prisen som årets album i under Brit Award i 2017. Det vart oppført som eit av dei beste albuma i 2016 og seinare for heile 2010-åra i mange publikasjonar. I åra etter Bowie døydde har Blackstar blitt omtalt som eit av dei beste albuma til Bowie i mange publikasjonar og det vart inkludert i 2018-utgåva av Robert Dimery-boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die.
Bakgrunn og innspeling
David Bowie spelte inn Blackstar medan han var sjuk av leverkreft. Som for det førre albumet hans, The Next Day (2013), føregjekk innspelinga i løyndom i The Magic Shop og Human Worldwide Studios i New York City, der Bowie og den mangeårige samarbeidspartnaren Tony Visconti var produsentar. Bowie byrja å skrive og lage demoar for songane på Blackstar så snart innspelinga for The Next Day var over. To songar, «Sue (Or in a Season of Crime)» og «'Tis a Pity She Was a Whore», var gjevne ut tidlegare, men vart spelt inn på ny for Blackstar. Tittelen på sistnemnde kom frå 'Tis Pity She's a Whore, eit skodespel frå 1600-talet av den engelske dramatikaren John Ford. Songen «Lazarus» vart nytta i Off-Broadway-musikalen tilBowie, med same namn.
Bowie henta inn ein lokal jazzkvartett frå New York leia av saksofonisten Donny McCaslin, i tillegg til andre musikarar som trommeslagaren Mark Guiliana, pianisten Jason Lindner og bassisten Tim Lefebvre, for å akkompagnere seg på innspelingane. McCaslin og Guiliana hadde tidlegare spelt på den originale versjonen av «Sue». Musikarane fekk tilsendt demoar frå Bowie i desember 2014 for å førebu innspelinga på nyåret. Visconti sa til Mojo: «Om me hadde brikt dei tidlegare musikarane hans, hadde dei vore rockefolk som spelte jazz...Å ha jazzfolk som speler rock snur det heile oppned.» Lefebvre sa seinare at kjemien i bandet gjorde innspelingane mykje enklare. Bowie visste nøyaktig kva han ville ha, så Lefebvre kjende seg spesiell sidan Bowie valde eit band som var ei «eining» og ikkje ei tilfeldig samling av studiomusikarar. Bowie oppfordra òg bandet til å prøve nye ting og eksperimentere med idear. Lindner sa til Rolling Stone «Han gav oss fridom til å verkeleg berre spele, på eit vis vere oss sjølve, og om me høyrde noko spesielt, å prøve det ut.» Visconti gav alltid ros til bandet og sa «Dei kan spele kva som helst på sparket».
Innspelinga byrja i The Magic Shop den første veka av 2015. Den første dagen i studio møtte Lefebvre og Lindner Bowie, Visconti og lydteknikaren Kevin Killen for første gongen, før dei gjekk rett til arbeid. I følgje biografen Nicholas Pegg vart det meste av rytmespora spelte inn på første eller andre forsøk. Spora for både Blackstar og musikalen Lazarus vart spelte inn: «Lazarus» og «When I Met You» vart spelte inn 3. januar, etterfølgd av nyinnspelinga av «'Tis a Pity She Was a Whore» to dagar seinare og «No Plan» den 7. januar. I løpet av veka feira Bowie 68-årsdagen sin. Kona hans Iman vitja han i studio og bandet spelte ei avantgarde utgåve av «Happy Birthday». Etter innspelingsøktene i januar, skjedde dei vidare innspelingane i blokker. I følgje Pegg, varte dei fire til seks dagar kvar, i den første veka av februar og den tredje veka av mars. Bowie sende demoar på epost til musikarane før kvar økt. Bandet var visstnok ikkje klar over helseproblema til Bowie - i følgje McCaslin arbeidde bandet med Bowie «i røynda frå 11 til 16 kvar dag», og Lefebvre sa at «det såg aldri ut for oss som at han var sjuk».
James Murphy frå LCD Soundsystem var i studio under den andre innspelingsblokka. Arbeidet hans på Arcade Fire sitt Reflektor inspirerte Bowie til å skape ein remiks av «Love Is Lost» for The Next Day Extra. Nyinnspelinga av «Sue (Or In a Season of Crime)» fann stad 2. februar (med Murphy på perkusjon), medan «Girl Loves Me» vart spelt inn ein dag seinare, «Someday» den 4. februar og «Dollar Days» den 6. februar. «Dollar Days» vart skapt utan at det fanst ein demo først. McCaslin sa seinare at Bowie ein dag «berre tok opp gitaren ... han hadde denne vesle ideen, og me lærte oss songen der og då i studio.» For innspelingane i mars fekk bandet med seg jazzgitaristen Ben Monder, som spelte på den originale innspelinga av «Sue». Tittelsporet vart spelt inn 20. mars, og «I Can't Give Everything Away» dagen etter, og «Killing a Little Time» og ei nyinnspeling av «Someday» (no kalla «Blaze») den 23. mars. Ekstra lydspor vart spelt inn dagen etter. Sjølv om Bowie song vokalen live medan bandet spelte i The Magic Shop, drog han og Visconti til Human Worldwide studio i april for å spele inn vokalen hans på ny. Det meste av vokalen vart spelt inn frå starten av mellom april og mai, sjølv om noko vokal frå The Magic Shop-innspelingane, inkludert delar av «I Can't Give Everything Away» og all vokal for «No Plan» vart verande. Den endelege mastermiksen er tilskriven den engelske lydteknikaren Tom Elmhirst, sjølv om Bowie og Visconti hadde oversyn med miksinga.
Komposisjon og påverknad
I følgje Visconti prøvde han og Bowie med vilje «å unngå rock'n'roll» då dei lagde albumet. Dei lytta til rapperen Kendrick Lamar og albumet hans To Pimp a Butterfly frå 2015 under innspelinga og omtalte det som ei inspirasjonskjelde. I ein diskusjon om albumet sa Visconti «Me enda ikkje opp med noko slikt, men me elska at Kendrick var så fordomsfri og han gjorde ikkje ei streit hip-hop-plate. Han kastet alt inn der, og det var akkurat det me ønskte å gjere.» Den elektroniske duoen Boards of Canada og den eksperimentelle hip hop-trioen Death Grips er òg blitt omtalte som inspirasjonskjelder. I følgje Pegg var eit anna album Bowie lytta til under innspelingane D'Angelo sitt Black Messiah (2014), som bestod av ei blanding av soul, jazz og funk som kan minne om det Bowie gjorde på «Sue (Or in a Season of Crime)».