cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Small Change
Opningssporet, «Tom Traubert's Blues», er i stor grad basert på den gamle australske songen «Waltzing Mathilda», særleg refrenget som er nesten identisk ord for ord. Songen vart spelt inn av Rod Stewart på albuma Lead Vocalist og Unplugged and Seated under tittelen «Tom Traubert's Blues (Waltzing Matilda)».
Valentina Monetta
Eurovision Song Contest 2013
For andre år på rad vart Monetta vald ut av SMRTV til å representere San Marino i Eurovision Song Contest, denne gongen i Malmö i Sverige med den italienskspråklege songen «Crisalide (Vola)», skriven av Ralph Siegel og Mauro Balestri. San Marino deltok i den andre semifinalen 16. mai 2012 og enda på ellevteplass med 47 poeng; ti frå Spania, seks frå Malta, fem frå Makedonia og Frankrike, fire frå Israel, Armenia og Romania, tre frå Latvia, to frå Ungarn og eitt frå Aserbajdsjan, Finland, Hellas og Georgia. Landet kvalifiserte seg dimed ikkje til finalen 18. mai 2013. Monetta slo sin eigen rekord frå året før, og bidraget frå 2013 er førebels det sanmarinsk bidraget med best plassering. Bidraget var òg det beste mellom dei bidraga som ikkje kvalifiserte seg frå båe dei to semifinalane.
Small Change
Albumet fekk gode kritikkar og då det kom ut vart albumet det mestselgande Waits hadde hatt til då og nådde 89. plass på den amerikanske albumlista, den høgaste plasseringa hans fram til Mule Variations i 1999.
Valentina Monetta
Eurovision Song Contest 2014
19. juni 2013 vart det klårt at Monetta ville representere San Marino for tredje år på rad. Dette gjorde Monetta til den fjerde songaren som representerte eit land tre år på rad etter Lys Assia for Sveits og Corry Brokken for Nederland, båe i 1956, 1957 og 1958, og Udo Jürgens for Austerrike i 1964, 1965 og 1966. Alle tre har vunne tevlinga éin gong. Ho skulle framføre songen «Maybe», skriven av Ralph Siegel og Mauro Balestri, på engelsk i den fyrste semifinalen.
Small Change
Modellen som er strippar på plateomslaget er Cassandra Peterson.
Innhald
Alle songar er skriven av Tom Waits.
Valentina Monetta
Eurovision Song Contest 2015
Etter å ha delteke tre år på rad som artist for San Marino fekk Monetta i oppdrag å dele ut dei sanmarinske poenga i finalen i Eurovision Song Contest 2015 i Wien.
Claude Debussy
Claude Debussy var ein fransk komponist. Debussy er kjend som ein representant for stilen impresjonisme, saman med Maurice Ravel.
Dei mest kjende verka hans er nok Prélude à l’après-midi d’un faune (Forspill til faunens ettermiddag) for orkester, Clair de lune for piano, Arabesque 1 for piano, og La fille aux cheveux de lin for piano. Musikken til Debussy har ofte noko drøymande over seg, med ein lett, raffinert klang, noko desse verka er døme på. Men det finst òg mykje humor og snert i Debussys verk, og ikkje minst psykologisk djupn.
Debussy lét seg mellom anna inspirere av jazz. Dette er tydeleg i Golliwog's Cake Walk, Le petit nègre, og Minstrels.
Aluminiumoksid
Aluminiumoksid er eit mineral med kjemisk formel Al2O3. I naturleg form vert aluminiumoksid kalla korund. Al2O3 inngår i mange andre mineral som feks. bauksitt.
Stoffet er eit oksid av aluminium. Det er eit kvitt, fast stoff.
Bruk
Aluminiumoksid er eit viktig råstoff i samband med produksjon av aluminium. Gjennom smelteelektrolyse i ein elektrolytt som i hovudsak består av kryolitt vert oksidet redusert til aluminium. Oksygenet reagerer med karbon ved anoden og dannar CO2- eller CO-gass.
Ryuta Sasaki
Ryuta Sasaki er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Kashima Antlers, Japan Soccer College, Shonan Bellmare og Tochigi SC.
Dyraheio landskapsvernområde
Dyraheio landskapsvernområde ligg aust for Suldalsvatnet og strekkjer seg frå Bleskestadmoen i nord til Strandalen og Odden i sør. Dyraheio landskapsvernområdet heng saman med Kvanndalen landskapsvernområde, Holmavassåna biotopvernområde og Setesdal Vesthei Ryfylkeheiane landskapsvernområde.
Føremålet med landskapsvernet er «å ta vare på eit særmerkt fjellområde med med urørt natur, rikt planteliv, verdifulle stølsområde og beitelandskap og eldre og nyare kulturminne etter støling, heiebeiting, jakt fiske og fangst. Føremålet er også å ta vare på viktige leveområde for viltet, spesielt å sikre eit samanhengande fjellområde og delar av livsgrunnlaget for den sørlegaste villreinstamma i Europa.»
Geologi og landskap
Fjellgrunnen i området er prega av ei klar tredeling av bergartane, noko som er typisk for dei nord- austre delane av Ryfylke. Underst ligg grunnfjellet som pregar det meste av Ryfylkeheiane. Grunnfjellet er stort sett samansett av næringsfattige gneisar og granittar som forvitrar langsomt og gir eit dårleg jordsmonn. I slutten av jorda si urtid ( prekambrium, ca 600 mill. år sidan) blei grunnfjellet tært ned av naturkreftene til ein relativt flat slette, det subkambriske peneplan.
Peneplanet blei oversvømma av havet i jorda si oldtid( kambrium, ordovicium og silur, ca 600- 400 mill. år sidan). Oppå grunnfjellet blei det avsett lausmassar som seinare blei omdanna til bergartar. Dei kambro- siluriske bergartane har rikeleg med næringssalter, m.a. kalk, og dei forvitrar lett og gir eit godt jordsmonn. Bergartar av denne typen er blant anna svart og grå fylitt og kvartsglimmerskifer.
Under den kaledonske fjellkjedefoldinga som skjedde for ca. 395 mill. år sidan, blei store grunnfjellsflak pressa opp og skove under foldinga. Desse såkalla skyvedekka består altså av bergartar som er eldre enn dei kambrosiluriske bergartane under. Liksom grunnfjellet forvitrar skyvedekket seint.
Dei næringsrike kambro- siluriske bergartane gjer geologien i Kvanndalen og Dyraheio interessant. Desse bergartane gir næringsrike lausmassar med tilhøyrande rik vegetasjon. Terrengformasjonane er storslegne. Snønuten, Kistenuten og Vassdalseggi er dominerande trekk i landskapet takka vere det harde toppdekket av overskuva gneiss. Desse høge fjella står i kontrast til dei småkuperte og jamnhøge områda med grunnfjell og dei frodige stølsområda.
Vegetasjon
Området mellom Suldalsvatnet, Vinje kommune i Telemark og Bykle kommune i Aust-Agder inneheld det sørlegaste område med ein fullt samansett fjellflora som inkluderer rik og kalkkrevjande vegetasjon ( Dahl 1906, Dahl 1907, Steinnes 1988).
Vegetasjonen på fylittskifrane i Suldalsheiane er ein utlaupar og eit framhald av tilsvarande vegetasjon i frå skifrane på Hardangervidda. I følgje Dahl 1906/07 byrjar den rike skiferfloraen, eller reinrosevegetasjonen, frå grensefjella mot Telemark og Setesdal ( Storhedderfjelli, Meien, Austre Kaldafjell) og strekkjer seg gjennom Kvanndalen, over Havrenosnibba, Urdavassnutane, Krokkavassnutane, Næverhatten, Raudnuten og Kvernheia. Ved Vestre Kaldafjell og Snønuten er skiferfloraen meir sparsamt representert, men sør for desse er det rikare med skifervegetasjon i Kvilldal- og Sandsaheiane.
Plantelivet i Dyraheio har mangfald, men er lite undersøkt. Ved Raudfjell og Raudnuten er det funne fleire sjeldsynte planter som kastanjesiv, rabbestarr og skredarve. Ved Grønafjell er det kalkkrevjande artar. I fylitt- fjellsidene og knausane i Strandalen finn ein mykje bergjunker og elles mange kravfulle artar. Bergjunker veks i Noreg berre frå Dyraheio til Vormedalsheia i Ryfylke og ved Sulitjelma i Nordland.
Kvanndalen med heiane rundt er særprega og vakre med artsrik og frodig vegetasjon, fyrst og fremst på grunn av fylitten. Planter har si sørvestgrense i området.
Av registrerte vegetasjonstypar kan nemnast blæbær- blålyng hei, sekundær grashei, vierkratt, bregnesnøleie og reinrosesamfunn. Kvanndalen ligg klimatisk sett i eit grenseområde mellom Aust- og Vestlandet. Likevel er det oseaniske elementet mest markert i både flora og vegetasjon. Av vestlege oseaniske artar kan nemnast bjønnkam, rome og blåknapp. Av meir austlege artar kan nemnast turt og søterot. Artar som blåspett, gulsildre, bjønnbrodd, sotstarr og reinrose viser at næringstilgangen er god i store delar av dalen ( Prøsch- Danielsen 1990).
Klaas Bruinsma
Klaas Bruinsma var ein nederlandsk narkotikahandlar og bandeleiar, kjend som ein av dei første som dreiv med organisert kriminalitet i Nederland. Han vart myrda i Amsterdam, 37 år gammal.
Dyraheio landskapsvernområde
Vegetasjon
I samband med verneplanarbeidet ar det gjort feltarbeid og utarbeidd kryssliste for området ved Raudnut, Stranddalen og Havrenosnibba, og artsliste for Jonsstøl, Prostøl, Belskestadmoen, Nystø, Stovo og Klauvskeimoen.
Klaas Bruinsma
Liv
Bruinsma vart fødd i Amsterdam, det andre barnet i ein familie på fire. Foreldra vart skilde sist i 1950-åra. Mora, E. Kelly, som var britisk, flytta då tilbake til heimlandet. Faren, Anton Bruinsma, hadde grunnlagd og dreiv brusfabrikken Raak. I 1964 flytta familien til småbyen Blaricum Om søndagane måtte dei fire borna hans vaske tomflasker.
Dyraheio landskapsvernområde
Fugle- og dyreliv
For dyrelivet i fjellet er bjørkebeltet særs viktig som yngle,- vekse- og vinterbeiteområde. Dei fleste kjende fjellvilt- artar finst i heiområdet. Rovfuglar som hubro, jaktfalk, dvergfalk, fjellvåk og kongeørn er registrert. Av vadefugl hekkar strandsnipe på lågheia, og fjøreplytt og heilo på høgheia. Heilo har hekkeområder nord for Isvatn, Endanuten, og Gravtjørnnuten, og to plassar nord for Dyrskardnuten ( vest for Reinskvelven og aust for Nyastøl).
Klaas Bruinsma
Liv
Medan han gjekk på vidaregåande skule tok Klaas Bruinsma til både å bruke og å selje hasjisj. 16 år gammal vart han arrestert for fyrste gong. Han vart sleppt fri med ei åtvaring. I 1974 vart han bortvist frå skulen, og bestemte seg for å drive med narkolanging på fulltid. Salet gjekk gjennom Thea Moear, som etterkvart vart forretningspartnaren hans. Han vart dømd til fengselsstraff i 1976. I lag med Moear og Etienne Urka starta han ein større bande. Kickboksaren Andre Brillemann vart livvakta hans. Seint i 1979 vart Bruinsma på ny dømd til fengselsstraff, for å ha stått bak smuglinga av eit stor parti hasj frå Pakistan. Etter han vart lauslaten frå fengselet, byrja han å utvide banden. Han ekspanderte til større delar av Europa, så som Tyskland, Belgia, Frankrike og Skandinavia.
I 1983 skadeskaut Bruinsma fleire personar i kamp om eit parti cannabis som var stole. Han vart sjølv såra. Året etter vart han dømd til tre år i fengsel for denne hendinga. Då han kom i ut i 1987, omorganiserte han narkobanden. Urka tok Moears plass som viktigaste forretningspartnaren. Og ei avdeling for utnytting av spele-automatar vart danna under leiing av Sam Klepper og John Mieremet. Roy Adkins vart sett til leiar av narkotikahandelen. I denne perioden vart livvakta Brillemann skulda for tjuveri og brutalt drepen. Liket vart støypt i betong, og dumpa i Waal-elva.
Dyraheio landskapsvernområde
Fugle- og dyreliv
Av rovdyr finn ein ofte raudrev som har hi fleire plassar i området. Fjellrev har hatt hi i området, eit fjellrev- par og ein einsleg fjellrev blei sett på slutten av 1980- talet. Bestanden av fjellrev er truleg gått tilbake. Røysekatt finn ein blant anna ved Mestølen i Kvilldalsdalen.
Klaas Bruinsma
Liv
Sist på 1980-talet var Bruinsma den største narko-baronen i Europa. Han heldt ein høg profil og hadde kontaktar frå Colombia, Chile, Jugoslavia og Surinam. Narkotikaligaen hans tente millionar av gylden kvar einaste dag. Bruinsma hadde tankar om å trekke seg ut, men ville gjere eit siste, stort kupp. Han importerte 45 tonn hasj. Då lasten nådde Nederland, vart han konfiskert av politiet. Bruinsma fekk store vanskar og byrja å bruke kokain. Urka vart leiar av banden hans.
Dyraheio landskapsvernområde
Fugle- og dyreliv
Elgen trekker vår og haust i høgheia. Hjorten kan trekkje heilt opp på snaufjellet i vestre del av området.
Villreinen Dyraheio og Kvanndalen har svært høg verdi som følgje av at det er både sommar- og vinterbeite for villreinen. Dei gjenverande urørte områda har fått større verdi som følgje av oppdemminga av Blåsjø. Villreinstamma i Setesdal-Ryfylke møter frå naturen si side store utfordringar i kampen om å overleve. Dette skuldast særleg følgjande forhold:
Klaas Bruinsma
Etter Bruismas død
I 1992 publiserte journalisten Bart Middelburg ein roman bygd på Bruinsmas liv. Basert på denne boka laga Gerrard Verhage i 2004 ein spelefilm med tittelen De Dominee (predikanten), eit kallenamn på Bruinsma.
2. oktober 2003 hevda ei av Bruinsmas livvakter, Charlie da Silva, i eit fjersynsprogram at Mabel Wisse Smit hadde vore ein nær venn av Bruinsma og hans folk, og at ho hadde vore ein stamgjest på festar haldne på yachten hans. Smit, som var trulova med dåverande prins Friso, hadde fortalt til statsminister Jan Peter Balkenende og dronning Beatrix at ho hadde hatt berre overflatisk omgang med Bruinsma. Som fylgje av desse opplysningane vedtok det nederlandske parlamentet å ikkje gje prinsen løyve til ekteskap med Smit. Friso kunne sidan ikkje gjere krav på trona, etter han gifta seg med Smit.
Dyraheio landskapsvernområde
Fugle- og dyreliv
Gode høve til å vandre over store område er naudsynt for at villreinen skal kunne utnytte beitegrunnlaget. Det kuperte terrenget vi finn i delar av heiområdet gjer at reinen må trekkje på bestemte og ganske avgrensa område. I tillegg kjem ulike inngrep og ferdsel som kan vanskeleggjere trekkjet til villreinen.
Holmavassåno trekkveg mellom Holmavatn og Sandvatn er viktig å ta vare på fordi området rundt er prega av vassdragregulering og tekninske inngrep.
Villreinen i Setesdal- Ryfylkeheiane har ei viktigaste kalveområda i kommunane Valle og Bykle. Villreinen har særs viktige vinterbeite i nordvestre delar av heiområdet i kommunane Suldal, Hjelmeland, og Forsand. Tilgangen til desse områda har stor verdi for bereevna og utbreiinga av stammen, og for å unngå at dyra trekkjer over til Hardangervidda eller Setesdal- Austhei..
Kulturhistorie
Menneska har utnytta naturressursane i heiane gjennom minst 7000 år. Særleg ser jakt, fangst og beitebruk ut til å ha vore viktig, mens fiske har hatt mindre å seia. Store delar av heiområdet blir framleis brukt til sommarbeite for tusenvis av sauer. Heiane har også vore eit kommunikasjonsmessig bindeledd mellom landsdelane. Til dømes gjekk den kortaste vegen i frå Setesdal til sjøen midt over høgfjellsmassivet ( Bang- Andersen 1983 a).
Kulturhistorisk kan området grovt inndelast i høgfjell og stølsområde. Høgfjellet omfattar store snaufjellsområde i høgdenivået ca. 900- 1200 m.o.h. Kulturminne som bogastille og dyregraver dominerer. Kulturminna ligg som regel i vasskanten eller høgst eit par hundre meter unna bredda av større vatn. Dei synest nesten utan unntak å ha samanheng med jakt og ferdsel i eldre tider ( Bang- Andersen 1983a).
Stølsområda omfattar stort sett høgdenivået ca. 400- 900 m.o.h. og inkluderer øvre del av skogbeltet, mange vatn og myrområde. Støling ( slått og beite) har etterlate dei fleste fysiske kulturspora. I stølsområda utgjer tufter av forskjellig slag over halvparten av kulturminna. Deretter følgjer hellerar og trekolkonsentrasjonar. Dei aller fleste kulturminna på påvist på eller nær eksisterande stølsområde, svært nær vatn, og synest i hovudsak å avspegle tidlegare tiders bruk av fjellbeite ( Bang- Andresen 1983a).
Marly i Fribourg
Marly er ein kommune i distriktet Sarine i kantonen Fribourg i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 627 meter over havet.
Max Ernst
Max Ernst var ein tysk målar, grafikar og skulptør frå Brühl i Nordrhein-Westfalen i Tyskland. Kunsten til Ernst vert knytt til stilretningane dadaisme og surrealisme.
Liv og gjerning
Ernst studerte fyrst filosofi i Bonn, før han i 1913 reiste til Paris og vart kjend med kustnarane, landsmannen August Macke, Robert Delaunay, Guillaume Apollinaire og Jean Arp. Særleg dei to siste kom til å påverke Ernst mykje.
Dyraheio landskapsvernområde
Kulturhistorie
Ein veit i utgangspunktet om få fornminne i området, men området er ikkje grundig undersøkt. Derfor er det som er funne dess meir verdifullt. Det er ikkje nokon grunn til å tru at det er færre fornminne her enn i dei områda som blei undersøkt i samband med Blåsjøoppdemminga.
Max Ernst
Liv og gjerning
Etter fyrste verdskrigen danna Ernst i ein dada-gruppe i Köln. Han hadde då sett verk av Giorgio de Chirico, Paul Klee, Pablo Picasso og dadaistane i Zürich. Ernst byrja i måleria sine å føye til trebitar, tapet og anna, og skapte på det viset ei fantastisk draumeverd. Det tvitydige i bileta vart understreka av titlane; Den vesle tårkörteln som seier tikk-takk (1920) og To barn truga av ein nattergal (1924).
Ei separatutstilling i Paris 1921 av Ernst sine arbeid vart av surrealistane rosa opp i skyene. Han fann opp «frottaget», eit fenomen parallelt med André Bretons «automatiske skrift» og Paul Éluard sitt forsøk på å avskaffe den aktive deltakinga i skapingsprosessen av eit bilte.
Dyraheio landskapsvernområde
Kulturhistorie
Godt vedlikehaldne stølar er det mange av i området. Stølslandskapet og stølshusa utgjer eit miljø som har ein sentral plass i heia og landskapshistoria.
Max Ernst
Liv og gjerning
Måleria og skulpturane som gjer at Ernst vert rekna som ein dei viktigaste surrealistiske kunstnarane, får sitt uttrykk anten frå ei irrasjonell samanstilling av formål, til dømes Om dette skal menneska aldri få vite (1923) eller frå meir fantasifulle marerittaktige improvisisjonar med organiske former, som Horden frå 1927.
Verk av Max Ernst vart i 1937 synt fram på den nazistiske kunstutstillinga med «Entartete Kunst» i München.
Dyraheio landskapsvernområde
Kulturhistorie
Av andre kultur- og fornminne som bør nemnast er fleire hellerar, bl.a. ved Svultanuten, Raudmyr, Bakkaleger og Torshidler, tufter, buplassar, kolgroper, kve og opparbeida stiar og vad. Ved Litløedalsfleene mellomTorshidler og Isvanten ligg ein uvanleg velbevart dyregrav. I høgfjellet i området rundt Isvatnet, Litlavatnet og Holmavatnet er det dyregraver og bogastille.
Max Ernst
Liv og gjerning
Under 2. verdskrigen budde Ernst i USA og slo seg sidan ned i Frankrike. 1961 publiserte han boka An Informal Life of Max Ernst.
Langbein og sønn
Goof Troop, kalla Langbein og sønn på norsk, er ein amerikansk teiknefilmserie som vart produsert av The Walt Disney Company frå 1992 til 1993. Den handlar om Goofy (Langbein) og sonen hans Max og livet deira i byen «Spoonerville» (i teikneseriane bur Langbein i Andeby). Andre medverkande er naboane «Black Pete» (Svarte-Petter) og sonen hans P.J. (Pelle). Det er vorte laga to filmar om serien, A Goofy Movie (norsk En langbeint film) og An Extremely Goofy Movie (En ekstremt langbeint film). I Noreg vert serien sendt på Disney Channel.
Max Ernst
Liv og gjerning
Ernst døydde i Paris i Frankrike og vart gravlagd på Père Lachaise der i byen.
Dyraheio landskapsvernområde
Kulturhistorie
Bleskestadmoen ligg i lågheisona med bjørkeskog og tilgjenge til høgheia. I eit samarbeid mellom grunneigar, Stavanger Turistforening og Ryfylkemuseet har dei restaurert det gamle stølshuset på Moen. I området ligg også Nystøl og Stovo der det står stølshus og løe. I utmarka har det vore tjue løer og stakkplasser. Nokre av desse finn ein framleis, andre ser ein spor etter. Ved Klauvskeimoen ser ein tufter etter to stølshus, dei gamle materiala ligg stabla opp attemed.
Bråtveitstølane finn vi i dei to daldraga innanfor Mostøl. Gaukstøl, Skitstøl og Krokevasstøl finn vi i dalen mot nordaust, og Jonstøl i dalen mot søraust. Ved Sandvatnet ovanfor Jonstølen har det også vore ein støl. Stølane Nyastøl og Reinskvelven ligg mellom Hellefjell i nordaust og Dyrskardnuten i sørvest, mellom Bråtveit og Kvilldalsdalen.
I Kjetilstaddalen ligg stølane Nystølen og Prostølen, ovanfor Prostølen ligg Kvelven. På Prostølen ligg det to stølshus med torvtak og to nyare hytter. På Kvelven stod det to fjøs og tre sel. Av arkeologiske kulturminne finst det tufter, hellerar og trekolkonsentrasjonar.
Av kulturminne i høgheia gjer dei gamle jakthyttene mest av seg. Dei er ein naturleg del av bruken av fjellområda og er positive innslag i landskapet.
Området Grasdalen- Breiavad er spesielt frodig og rikt på kulturminne. I 1890- åra blei det sett opp hytte i Steinkilen og i Breiavad. I Steinkilen ligg det i dag to jakthytter, den eine er ei jordhytte. I Breiavad er det to hytter og ei steinbu.
Ferdselvegar mellom aust og vest finn ein også spor etter. Fleire av ferdselsvegane er nå innarbeidde i rutene til Stavanger turistforening. I området rundt Krossvatnet er det ei rekkje dyregraver og bogastelle. I Grjotdalen ligg det ei jakthytte og ei jordhytte.
Bergkrystallførekomstar finn ein blant anna ved Djupetjørnane og i Stranddalen. Bergkrystallar blei i steinalderen brukt som erstatning for flint. Bergkrystallane blir også kalla dvergstein.
( Arkeologisk museum i Stavanger 1983a, 1983b, Bang- Andersen 1974, 1983a, 1983b, 1984).
Bruken av områda i dag
Kvanndalen og Dyraheio er viktige for fiske og friluftsliv og blir nytta av både fastbuande og tilreisande. Området er lett tilgjengeleg med bil til utgangspunktet for turar. Stavanger turistforening har 4 turisthytter innanfor landskapsvernområdet, Strandalshytta, Krossvatn, Bleskestadmoen og Kvanndalen. Stranddalen er betjent i sommarsesongen, resten av året er hytta sjølvbetjent. Hytta i Kvanndalen er ubetjent, dei øvrige hyttene er sjølbetjent. Det er eit vel utbygd løypenett i heia for fotturistar og om vinteren blir det kvista løyper for skiløparar. Andre turisthytter som er knytte opp til løypenettet i Kvanndalen og Dyraheio er Haukeliseter, Holmavasshytta, Sloaros, Vassdalstjørn og Mostøl.
I dag skjer ei viss tilgroing i stølsområda av vier, einer og bjørk, då sauen har store område å beite på å beitepresset er lågt. Det er lite hogst i bjørkeskogen. Det blir hogge noko ved til bruk på hytte og gard, men dette er lite samanlikna med den gongen det blei støla. Det blir ikkje lenger slått i området. Nokre nye hytter til jakt, fiske, gjeting og fritid er sett opp, elles blir dei gamle stølshusa og jakthyttene stort sett haldne i god stand og brukt av eigar og til utleige.
A Love Like Yours (Don't Come Knocking Everyday)
«A Love Like Yours (Don't Come Knocking Everyday)» er ein song frå 1963 gjeven ut som B-sida til Motown-gruppa Martha and the Vandellas sin hitsingel, «Heat Wave», gjeven ut på Gordy label.
Wikinews
Wikinews er ein open nyhendeportal der alle kan bidra til – og nytte – informasjonen som vert lagt ut, prosjektet er underlagt Wikimedia Foundation. Målet med Wikinews er å skape eit miljø der enkeltmenneske og «grasrotjournalistar» kan skrive uavhengige rapportar og artiklar om alt som foregår innan deira interessesfære.
A Love Like Yours (Don't Come Knocking Everyday)
Songen vart skriven og produsert av Holland–Dozier–Holland og handlar om ei kvinne som hyllar kjærasten sin for å elske ho etter at ho «såra hjartet hans og gjorde han trist» og i staden for å såre ho attende sa at han elska ho.
Wikinews
Historie
I november 2004 vart det etablert ein demonstrasjonswiki for å vise at ein open nyhendeportal, der alle kan bidra er mogeleg. Prosjektet vart sparka i gang og støtta av Wikimedia Foundation. I desember 2004 vart ein engelsk og tysk versjon av nyhendeportalen publiserte i dei første betaversjonane. I januar og februar 2005 dukka det opp portalar på nederlandsk, fransk, spansk, bulgarsk, polsk, portugisisk, rumensk og svensk.
Norsk Wikinews
Den 11. januar 2006 vart Wikinytt oppretta som Wikinews-portalen på norsk. I Wikinytt kan ein leggja inn artiklar på nynorsk eller bokmål. Det vart ei tid òg diskutert om ein skulle oppretta ein felles skandinavisk portal i staden for at kvart språk fekk sin eigen.
A Love Like Yours (Don't Come Knocking Everyday)
Sjølv om songen ikkje vart gjeven ut på singel for seg sjølv, vert han rekna som ein klassikar frå 60-talet, og er blitt spelt av mellom andre Dusty Springfield, Harry Nilsson og Cher, Juice Newton, Manfred Mann og the Animals. Ike & Tina Turner gav songen ut som singel frå albumet River Deep – Mountain High. Ike & Tina sin versjon var den einaste som nådde hitlista med ein 16. plass på den amerikanske poplista.
Neograss
Neograss er ei progressiv rockegruppe frå Noreg som vart danna i 2010 med medlemmane Emil Bekkevold (banjo, song), Tore Morten Andreassen (gitar, mellotron), Åsmund Wilter Kildal Eriksson (kontrabass) og Aleksander Kostopoulos (trommesett). Dei to sistnemnde er og kjend frå den samiske gruppa Adjágas. Neograss gav ut debutplata The Sea of Tranquility 2. august 2010, der dei freistar å blande to tilsynelatande svært så ulike genrar: bluegrass og progrock.
Chitral
Chitral er namnet på ein by, ein dal, ei elv og eit distrikt i Malakand Division i Den nordvestlege grenseprovinsen i Pakistan. Byen har om lag 20 000 innbyggjarar og distriktet om lag 300 000. Fram til 1970 var Chitral ein fyrstestat.
Chitraldalen grensar til fjellkjeda Hindukush i nord, og det høgaste fjellet, Tirich Mir (khowar Teric Mer) kan sjåast lengst nord. Elva Kunar renn gjennom dalen, og ein dyrkar kveite, bygg, mais, ris, valnøtt, aprikos og morbær i terrassar i dalsidene.
Språk
Hovudspråket i Chitral er det dardiske språket khowar. Eit anna dardisk språk, kalasha, blir tala i eit sidedalføre til Chitral-dalen.
Junki Koike
Junki Koike er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han har spela for klubbane Urawa Reds, Thespa Kusatsu, Mito HollyHock, Tokyo Verdy, Yokohama FC, JEF United Chiba og Ehime FC (2019).
1999-filmen Tarzan
Tarzan er ein amerikansk teiknefilm frå 1999, som vart produsert av Walt Disney Feature Animation, og utgjeven av Walt Disney Pictures og Buena Vista Distribution. Filmen er regissert av Chris Buck og Kevin Lima, og manuset er skrive av Tab Murphy. Han er basert på bokserien Tarzan of the Apes av Edgar Rice Burroughs. Filmen fekk Oscar for beste filmsong, You’ll Be in My Heart, sunge av Phil Collins i 1999. Dei originale stemmene i filmen har mellom andre Tony Goldwyn, Minnie Driver og Rosie O'Donnell, medan mellom andre Ove Christian Owe, Laila Goody og Linn Skåber har dei norske.
Protektorat
Eit protektorat er ein stat som har avstått delar av sitt sjølvstende til ein annan stat. Omgrepet dekkjer mange ulike tilhøve, men oftast nyttast det om statar som har gjeve frå seg kontroll over utanrikssaker og likevel har mykje sjølvstende i indre saker. Protektorat kan oppstå når ein sterkare stat trugar med eller nyttar makt, eller når ein svakare stat ser fordelar i ordninga.
Eit protektorat skil seg frå biland og koloniar ved at protektoratet er sjølvstendig i namnet, ved at protektoratet sitt område er klart avgrensa frå den vernande staten sitt, og ved at innbyggjarane i protektoratet ikkje er borgarar i den vernande staten.
Protektorat dukka opp allereie i samband med dei store imperia i antikken, og det er kjende døme i gresk og romersk historie. Under første verdskrigen blei Egypt eit protektorat under Storbritannia sitt vern. Cuba var stort sett eit protektorat under USA inntil 1934. Dei tyske koloniane i Afrika og Asia blei fram til første verdskrigen kalla Schutzgebiete. Under andre verdskrigen blei Böhmen og Mähren eit tysk protektorat.
I dag har ingen statar formelt status som protektorat, men det finst fleire kvasi-protektorat, inkludert Cookøyene, Marshalløyene, Mikronesiaføderasjonen og Niue. Dei tidlegare forvaltingsterritoria under Dei sameinte nasjonane skilde seg frå andre protektorat fordi dei blei gjort klare for sjølvstende og at den dominerande staten var under oppsyn av SN.
At ein stat har formell status som protektorat treng ikkje å tyda at denne statusen er frivillig. Ein militært sterk stat kan til dømes pressa ein svakare stat til å verta protektorat. Dette kan til dømes gjerast ved at den militært sterke staten gjennom politisk, økonomisk, militært, ved å stø opp under eit statskupp og så vidare i røynda kontrollerer protektoratet.
Horodenka
Horodenka (ukrainsk Городенка, polsk Horodenka) er ein by i Ivano-Frankivsk oblast, vest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Horodenka rajon (distrikt). Byen har kring 12 000 innbyggjarar (2011).
Sande i Herøy på Sunnmøre
Sande er ei lita bygd på Bølandet som ligg i Herøy kommune. Bygda har om lag 70 innbyggarar og ca 30 husstandar.
Venezia
Venezia (venetiansk Venezsia, latin Venetia, tysk, dansk, svensk og historisk norsk: Venedig) er ein italiensk by som ligg inst i Adriahavet. Venezia er kjent for dei mange kanalane sine, arkitekturen sin og historia si. Han er hovudstad i provinsen Venezia i regionen Veneto og har om lag 270 000 innbyggjarar. I lag med Padova dannar han storbyområdet Padova-Venezia med om lag 1,6 millionar innbyggjarar. Venezia har vorte kalla «Dronninga av Adriahavet», «Vatnet sin by», «Bruene sin by» og «Lyset sin by».
Sande i Herøy på Sunnmøre
I bygda er det eigen molo og hamneområde. Barneskuleelevane i bygda går på Einedalen skule. Bygda ligg ved foten av Leinehornet (370 moh). Vidare utover bygda har ein utsikt mot ope hav, Grasøyane og delar av kysten nord før Hareidlandet. Sande har også ei badestrand som er godt besøkt om sommaren.
Venezia
Byen strekkjer seg over 117 små øyer i den myrlendte Venezialagunen og Adriahavet nordaust i Italia. Saltvasslagunen strekkjer seg langs kysten mellom munningen til elva Po (sør) og elva Piave i nord.
Rundt 60 000 bur i den historiske delen av byen (Centro storico); 176 000 i Terraferma (fastlandet), og 31 000 på andre øyar i lagunen.
Republikken Venezia var ein mektig maritim stat som varte i nesten tusen år. Han var utgangsposisjon for det fjerde krosstoget og eit viktig handelssenter (særleg silke, korn og krydder) og eit kunstsenter frå renessansen og fram til slutten av 1600-talet.
Nokre av de mest kjende landemerka i Venezia er Dogepalasset, Ponte dei Sospiri (‘Sukkebrua’), Markusplassen og Markuskatedralen. Ifylgje tradisjonen hyser Markuskatedralen leivningane etter evangelisten Markus, som er vernehelgen for byen, og evangelistsymbolet for han, løva med venger, er òg symbolet for byen og for den tidlegare Republikken Venezia.
Opphavet
Ein har ikkje sikre kjelder om korleis Venezia oppstod, men dei fleste spora ein har tyder på at dei opphavlege innbyggjarane flykta frå romerske byar som Padova, Aquileia, Altino og Concordia (i dag Portogruaro) og dei barbariske invasjonane.
I 166-168 evt. øydela kvadarar og markomannarar senteret i området, dagens Oderzo. Dei romerske byane vart igjen erobra tidleg på 400-talet av vestgotarar, og femti år seinare av hunarane under Attila. Til slutt erobra langobardane området i 568. Då hadde Austromarriket berre att ei smal kyststripe i dagens Veneto og det vart bygd festningsverk for å forsvare stadane her. Det vart bygd nye hamner, inkludert dei i Malamocco og Torcello i Venezialagunen.
Austromarane vart stort sett eliminert i sentrale og nordlege delar av Italia då Aistulf i 751 erobra Eksarkatet Ravenna. I denne perioden var setet til den lokale austromerske guvernøren («hertugen», og seinare «doge») låg i Malamocco. Busetnadane på øyane i lagunen voks truleg i takt med langobardane sine erobringar av austromerske område.
I 775-776 vart bispsesetet Olivolo (Helipolis) oppretta. Under regjeringstida til hertug Agnello Particiaco (811-827) vart hertugsetet flytta frå Malamocco til den godt verna øya Rialto, som Venezia dag ligg på. Klosteret St. Zakarias og det første hertugpalasset og Markuskyrkja vart så bygd her.
I 828 henta venetianarane leivningane av Markus frå Alexandria til byen og plasserte dei i den nye kyrkja. Patriarksetet vart òg flytta til Rialto. Samstundes med at samfunnet utvikla seg og makta til austromarane var svekka, oppstod det ei auka rørsle som var mot austromarane, og dette førte til slutt til autonomi og til slutt fullstendig sjølvstende.
Republikken Venezia
Republikken Venezia (italiensk Serenissima Repubblica di Venezia, venetiansk Republica de Venesia) var ein italiensk stat som sprang opp rundt byen Venezia. Han eksisterte i over tusen år, frå byrjinga av 700-talet til slutten av 1700-talet.
Den strategiske plasseringa til byen gjorde at byen og republikken voks rast fram som eit stort handelssenter og dreiv handel mellom Vest-Europa og resten av verda (særleg Austromarriket og den islamske verda). På 1100-talet tok Venezia austkysten av Adriahavet, stort sett av handelsmessige årsaker fordi sjørøvarar frå området plyndra skipa deira. Etter kvart erobra venetianarane og område vestover i Nord-Italia og hadde område forbi Gardasjøen og heilt til elva Adda. Nedover austkysten av Adriahavet styrte Venezia over Istria og Dalmatia, og etter kvart fekk Republikken kontroll over dei fleste øyane i Egearhavet, i tillegg til Kypros og Kreta.
Venezia sine skip førte krossfararane til Konstantinopel i 1204 og var med på den store omleiringa og erobringa av byen, som til slutt førte til Austromarriket sitt fall i 1453, då Det osmanske riket tok restane av riket.
Under svartedauen vart innbyggjarane i Venezia, relativt sett, lite plaga. Leiarane i byen innførte strenge reglar for karantenetid før ein fekk koma inn i byen. Ordet karantene kjem frå italiensk og tyder 40 dagar (it.quarantèna), karantenetida til Venezia.
I 1630 vart derimot Venezia likevel råka av ein pest som tok livet av nærare ein tredjedel av dei 150 000 innbyggjarane. Venezia vart mindre viktig på det internasjonale marknaden då Portugal etter kvart vart det førande handelssenteret. Samstundes kjempa Frankrike og Spania om makta i Italia under dei italienske krigane, og Venezia fekk etter kvart lite politisk makt.
Etter 1070 år mista byen sjølvstende sitt då Napoleon Bonaparte den 12. mai 1797 erobra Venezia under den første koalisjonen.
Det moderne Venezia
Venezia kom inn under Det austerrikske riket etter Campo Formio-traktaten i 1797 og austerrikarane tok kontroll over byen 18. januar 1798. I 1805, etter Pressburg-traktaten, mista Austerrike byen og han vart ein del av Napoelon sitt italienske kongedøme. Etter napoleonskrigane i 1814 kom byen tilbake til Austerrike og vart ein del av det austerrikske kongedømet Lombardia-Venetia. I 1866, etter sjuvekerskrigen vart Venezia i lag med resten av Veneto, ein del av kongedømet Italia.
Etter 1797 forfall store delar av byen og mange gamle palass og andre bygningar vart så falleferdige at dei ikkje kunne reparerast, men Lido vart ein populær ferieby seint på 1800-talet med fine sandstrender.
Transport
Venezia er verdskjend for kanalane sine. Han er bygd på ei øygruppe av 117 øyar danna av om lag 150 kanalar i ein grunn lagune. Sentrum av byen har om kring 400 bruer. I det gamle senteret fungerer kanalane som transportårer og all transport her føregår til sjøs eller til fots. Venezia har det største bilfrie byområdet i Europa.
Den klassiske venetianske båten er gondolen, som i dag stort sett vert nytta til å frakte turistar, eller for bryllaup, gravferder og andre seremoniar. Dei fleste venetianarane reiser i dag med motoriserte vassbussar (vaporetti) som har faste ruter langs dei store kanalane eller mellom øyane. Byen har òg mange private båtar. Dei einaste gondolane som venetianarane nyttar til vanleg er dei såkalla traghetti, ferjer for gåande som kryssar Grand Canal på visse stader der det ikkje er bruer.
Marco Polo internasjonale lufthamn ligg på fastlandet og ligg berre sju minutt med vassbuss unna byen.
Kilevann
Kilevann er ein innsjø som ligg i Skien kommune i Vestfold og Telemark. Innsjøen er ein vesentleg del av det vesle Herrevassdraget som munnar ut ved Herre i Frierfjorden, i Bamble kommune.
Kilevann er meromiktisk, det vil seie at det nedste vasslaget er stilleståande. I dette tilfellet består det av gammalt sjøvatn, truleg frå landhevinga etter siste istid for 8–9 000 år sidan.
Andre meromiktiske innsjøar med gammalt sjøvatn i Noreg er Rørholtfjorden i Tokke, Tronstadvatn, Birkelandsvatn, Salvatnet, Botnvatn, Rørhopvatn og Strandvatn.
Zoetermeer
Zoetermeer er ein kommune og by vest i Nederland i provinsen Zuid-Holland. Han har opp mot 120 000 innbyggjarar og er den tredje største byen i provinsen etter Rotterdam og Haag.
Namnet Zoetermeer refererer til den tidlegare innsjøen som låg her.
Historie
På 900-talet var Zoetermeer ein liten landsby som hovudsakleg var busett av bønder og fiskarar. Ein gong på 1200-talet vart landsbysenteret danna og det eksisterer framleis som Dorpsstraat. Fram til 1600-talet låg det ein innsjø ved landsbyen kalla Zoetermeer. I dag er berre delar av denne att som Noord Aa i nordenden av byen. Denne kunstige innsjøen vart danna av store mengder sand ein trengde for byggmaterial til nye hus og området nord for Zoetermeer var ei god kjelde.
Fram til 1935 var landsbysenteret ein kjenner i dag delt i to landsbyar, Zoetermeer og Zegwaard.
Zoetermeer byrja å vekse då det første toget kom til byen rundt 1868. Eit par tiår seinare oppretta Numico ein fabrikk nær stasjonen. Byen byrja først å vekse for fullt i 1966 då det vart stor trong for heimar til folk rundt Haag. Frå den tid oppstod det nye bydelar rundt det gamle landsbysenteret og Zoetermeer utvikla seg til ein by.
Sjølv om Zoetermeer i dag liknar ein moderne by, er det framleis spor etter fortida. Det gamle landsbysenteret har framleis små hus og ei kyrkje frå seint på 1400-talet.
Kazuya Sakamoto
Kazuya Sakamoto er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Urawa Reds, Fagiano Okayama, Kamatamare Sanuki, Vonds Ichihara og Verspah Oita.
Levkási
Levkási (gresk Λευκάσι) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Akhaía i Vest-Hellas i Hellas. Levkási inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Kalávryta.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Levkási 2 360 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 89 innbyggjarar.
Matran
Matran er ein kommune i distriktet Sarine i kantonen Fribourg i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 614 meter over havet.
Skjold i Bergen
Skjold er eit bustadområde i bydelen Fana i Bergen kommune og eit gardsbruk som området er kalla opp etter. Området ligg ved søraustenden av Nordåsvatnet.
Bustadområdet vart bygd ut i 1960- og 1970-åra og består hovudsakleg av småhusbusetnad etter utparsellering av garden Skjold.
Namn
Namnet kjem av det norrøne Skjolðr som viser til at garden låg på ei flate.
Geografi
Den gamle garden dekkja det som i dag er området aust for Nordåsvatnet og Søråselva, som går langs Fritz C. Riebers veg, sør til midt Apeltunvatnet. Den sørlege grensa går langs Apeltunelva forbi Iglevatnet og vidare nordaustover mot Tranevatnet. I aust går grensa like aust for Apeltunvegen nord til krysset ved Slåtthaugvegen, og så nordvestover langs Skjolddalen, eit lite stykke langs Fanavegen og så vidare nordover langs Tors veg og gjennom Vaulardal til Sundts veg, som er den nordlege grensa. Garden grensar til Nordåsvatnet i nordvest, Nordås og Sørås i vest, Apeltun, Nøttveit og Smørås i sør, Øvsttun i aust, Nesttun i nordaust og Hop i nord.
Historie
På eigedomen til gardsbruket er det funne ein gravhaug frå folkevandringstida med rikt innhald. I mellomalderen høyrte garden til Nonneseter kloster, men kom til Vincens Lunge og slekta hans i 1528. I 1680 vart garden kjøpt av landkommissær Hans Hjort på Stend, men alt i 1696 kjøpt opp igjen av Daniel Volpmann, som selde vidare til rådmann Lars Hansen Weiner i 1700. Brukarane av garden vart eigarar i 1723 og garden har sidan vorte delt inn i 23 bruk. Etter den andre verdskrigen er mykje av jordvegen utparsellert til bustadtomter, men det er framleis gardsdrift.
Sokn
Skjold er òg namnet på eit sokn og prestegjeld i Fana prosti som omfattar området mellom Birkeland og Raunefjorden. Skjold kirke ligg i Skjoldlia 55 og vart bygd i 1998.
Bruk av namn
I tillegg til Skjold sokn har Skjold gjeve namn til fleire vegar og stader i området:
Saint-Étienne
Saint-Étienne er ein by sentralt i dei austlege områda av Frankrike, 60 km sørvest for Lyon. Han ligg i regionen Auvergne-Rhône-Alpes og er préfecture (administrasjonsstad) i departementet Loire i Massif Central.
Byen har eit folketal på om lag 180 000, medan storbyområdet i ei folketeljing i 1999 hadde 321 702 innbyggjarar. Innbyggjarar i Saint-Étienne vert kalla stéphanois på fransk. Dei har fått dette namnet fordi «Etienne» er den franske utgåva av det greske namnet Stephanos.
Geografi
Byen ligg ved hovudvegen mellom Toulouse og Lyon som går gjennom Massif Central.
Historie
På 1500-talet hadde Saint-Étienne ein våpenfabrikk, som gjorde byen til ein viktig stad, men frå 1600-talet vart det òg laga sløyfer og dekorativ utsmykking her. Under den franske revolusjonen vart byen kalla Armeville («Våpenbyen») på grunn av våpenfabrikken. Seinare vart gruvedrift etter kol ei viktig næring i byen, og i nyare tid er byen kjend for produksjon av syklar. Saint-Étienne vart sete for eit postkontor frå 1825 og frå 1832 ein radiolinjestasjon. Byen utvikla seg ikkje i særleg grad før på 1800-talet.
Den første halvdelen av 1800-talet var byen den viktigaste byen i eit arrondissement i departement Loire, med eit folketal i 1832 på 19 672. Då industrien kom til byen steig folketal raskt til 110 000 i 1880. Det var denne veksten som gjorde at byen vart prefecture 25. juli 1855.
Lars Borgersrud
Lars Borgersrud er ein norsk historikar med graden dr.philos. i moderne historie. Borgersrud vart utnemnd til statsstipendiat frå og med 2010.
Utdanning
Borgersrud tok hovudfag i historie ved Universitetet i Bergen i 1975, og doktorgrad ved Universitetet i Oslo i 1995. Tema for doktorgradsavhandlinga var «Wollweber-organisasjonen i Norge».
Han har særleg hatt norsk militær- og krigshistorie som forskingsfelt og har utgjeve fleire bøker og avhandlingar som har utløyst debatt og kasta nytt ljos over norsk historie i tilknyting til Andre verdskrigen. Borgersrud debuterte som forfattar i 1977 ved å gje ut hovudfagsoppgåva si, som hadde fått publiseringsforbod, under pseudonymet Ottar Strømme.
Politisk aktivitet
Borgersrud kom med i den norske maoistiske rørsla, og var medlem av AKP frå 1973 til 1997. Under den ulovlege streiken ved Jøtul i 1976, der AKP spelte ei sentral rolle, sat Borgersrud i streikekomitéen. I 1989 vart han disponent for Klassekampen, noko han var fram til 1991.
På 1980-talet var Borgersud òg aktiv i Arbeidsløses forening.
Familie
Han er far til rapparane Aslak Borgersrud og Elling Borgersrud.
Det buddhistiske livshjulet
Livshjulet er eit bilete innan buddhismen som viser mønsteret for samsara, det forgjengelege jordelivet. Hjulet er særleg kjend frå tibetansk buddhisme. Det kan òg kallast dharmahjulet, lovhjulet, gjenfødingshjulet, samsarahjulet eller lidingshjulet. Det blir òg kalla chakra, frå sanskritordet som tyder 'hjul'.
Ytre sirkel: Tolv ledd
Den ytre sirkelen viser ein kjede med tolv ledd som viser årsaka til at me lever eit liv fylt av karma og dermed òg samsara.
Dei tolv ledda er
Nest ytst: Dei seks rika
Innanfor dette finst framtredande framstillingar av dei seks sfærane (rika) der dei ulike skapningane høyrer heime: Gudane, halvgudane, menneska, dyra, dei svoltne spøkelsa, og demonane. Ein boddhisattva passar på kvart rike.
Nest inst: Dei to karmavegane
Det finst to karmavegar, ein svart til høgre som viser korleis dårleg karma fører til gjenføding på eit lågare nivå, og ein kvit til venstre som viser korleis god karma fører til gjenføding på eit høgare nivå.
Den inste sirkelen
I midten av livshjulet jagar ein gris, ein hane og ein slange etter kvarandre. Desse dyra står for negative eigenskapar som dannar grunnlaget for karma og dermed bind oss til livet på jorda: uvit, attrå og hat.
Perm oblast
Perm oblast låg helt i aust i Europa der den store russiske sletta møter Uralfjella. Russisk busetjing i dette området starta på 1500-talet. I 1780 vart provinsen Perm oppretta. Perm oblast vart oppretta i 1938.
83,8 % av innbyggjarane var russarar (2001), 4,9 % tatarar og 4,0 % komipermjakar.
Området har rike mineralforekomstar, her blir det utvunne m.a. olje gass, kol, krom og diamantar.
Som resultat av ei folkeavrøysting i 2004 vart Perm oblast den 1. desember 2005 slått saman med Komi-Permjakia til Perm kraj. Det nye området har hovudstad i Perm.
Fjord1
Fjord1 ASA er det største ferjeselskapet i Noreg, og har kjerneverksemda si innan ferjedrift, passasjer- og ekspressbåtdrift og reiseliv. Samla driftar Fjord1 over 60 ferjer i seks ulike fylke (Vestland, Møre og Romsdal, Hordaland, Rogaland, Viken og Trøndelag). Konsernet har omlag 1500 tilsette og omsette i 2018 for 3102 mill. kroner.
Skipinga av Fjord1
Fjord1 vart skipa 9. mai 2001 under namnet Nordvestlandske AS som eit felles eigarselskap for Fylkesbaatane i Sogn og Fjordane (FSF) og Møre og Romsdal Fylkesbåtar (MRF), med hovudkontor i Florø. Sogn og Fjordane fylkeskommune sin eigarandel var på 59 %, medan Møre og Romsdal fylkeskommune eigde 41 %. I desember 2002 presenterte konsernet sin nye identitet, Fjord1, og morselskapet endra namn til Fjord1 Nordvestlandske AS.
Børsnotering
I 2011 selde Møre og Romsdal fylkeskommune sin eigarandel i Fjord1 til Havila Holding AS sitt dotterselskap Havilafjord AS i Fosnavåg. Gjennom to sal i 2016 og 2017 gjekk òg Sogn og Fjordane fylke ut av Fjord1, og selde alle sine aksjar til Havilafjord AS.
15. august 2017 vart Fjord1 AS notert på hovudlista på Oslo Børs, og fekk som følgje av dette namnet Fjord1 ASA. Største eigar er per mars 2019 framleis Havilafjord AS (51,5%). Resterande aksjar er fordelt på mindre aksjepostar eigd av private selskap og investorar.
Gassferjer
Fjord1 bestilte fem gassferjer etter at dei vann det store ferjeanbodet for operasjon av nye gassferjer som trafikkerer strekninga på E39 mellom Stavanger og Bergen. To av ferjene vart sett inn i trafikk 1. januar 2007, då Fjord1 overtok sambanda etter HSD og Boknafjorden Ferjeselskap. Lengda på kvar ferje er 129 meter og kapasiteten er 212 bilar. To av ferjene går mellom Mortavika og Arsvågen mens tre går mellom Halhjem og Sandvikvåg. I tillegg har konsernet kontrahert tre noko mindre gassferjer som går mellom Molde og Vestnes frå 2010.
Den første gassferja Fjord1 skaffa seg var ferja MF «Glutra» i 2000. Den gjekk i starten i trafikk på sambandet Sølsnes-Åfarnes i Romsdal, men er no i drift på sambandet Seivika-Tømmervåg på Nordmøre.
Yoshiya Nishizawa
Yoshiya Nishizawa er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Urawa Reds, Thespa Kusatsu og Tochigi SC.
Nummererte småplanetar/13001–14000
Dette er ei lista over småplanetane ifrå nummer 13001 til 14000. For hovudlista, sjå nummererte småplanetar.
Pustomyty
Pustomyty (ukrainsk Пустомити) er ein by i Lviv oblast (provins) i Ukraina. Han er det administrative senteret i Pustomyty rajon. Byen har kring 9 000 innbyggjarar (2011).
Olav H. Hauge
Olav Håkonsson Hauge, mest kjend som Olav H. Hauge, var ein norsk forfattar, ein av dei viktigaste lyrikarane innanfor den modernistiske tradisjonen på 1900-talet. Han vart fødd i Ulvik i Hardanger, der han budde heile livet. Han var gartnar av yrke og dreiv med fruktproduksjon.