cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Matthew Fisher
Matthew Charles Fisher var ein engelsk organist, songar og låtskrivar, og spelte hammondorgel på den store hitsingelen «A Whiter Shade of Pale» av Procol Harum i 1967.
I tillegg som langvarig medlem av Procol Harum, var han produsent for blant andre Robin Trower, James Dewar og Tir Na Nog og hadde òg ein solokarriere, der han særleg var populær i Hellas. Songen hans «Why'd I Have To Fall In Love With You» frå 1980 vert framleis rekna som ein klassikar der. Fisher slutta Procol Harum i 1969 etter det tredje albumet deira A Salty Dog, som han òg produserte, kom ut. Han kom inn att i bandet i 1991 og spelte inn musikk og turnerte med bandet, men gav seg att i 2004.
Fisher var med og skreiv og spelte på filmmusikken til avantgardefilmen Separation i 1968.
Yankee Harbour
Yankee Harbor er ei lita hamn mellom Glacier Bluff og Spit Point, på sørvestsida av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane. Yankee Harbor var kjend for både amerikanske og britiske selfangarar så tidleg som 1820, og dette namnet vart sidan etablert. Port Foster, kraterhamna på Deceptionøya, har òg stundom blitt kalla Yankee Harbor.
Guyuan
Guyuan er særleg kjend for Xumishan-grottene, eit nettverk av grotter utgravne for meir ein 1000 år tilbake.
The Great Pretender
«The Great Pretender» er ein popsong spelt inn av The Platters, med Tony Williams på solovokal, og gjeven ut som singel den 3. november 1955. TEkst og musikk var skriven av Buck Ram, manager og produsent for the Platters, som var ein suksessrik låtskrivar før han vart produsent og manager. «The Great Pretender» nådde toppen av både R&B- og pop-lista i 1956.
Buck Ram hevdar han skreiv songen på kring 20 minuttar på vaskeriet på Flamingo Hotel for å ha ein oppfølgjar til songen «Only You (And You Alone)».
I 2010 vart songen plassert på 360. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene.
Freddie Mercury-versjonen
Songen vart populær att i 1987 med Freddie Mercury, songaren i rockebandet Queen. Mercury sin versjon nådde fjerdeplassen på UK Singles Chart.
Musikkvideo
Musikkvideoen til Mercury vart ein av dei mest kjende i karrieren hans. Han synte Mercury i dei mange Queen-utsjånadane han hadde hatt opp gjennom åra, som nye versjonar av «Crazy Little Thing Called Love», «It's a Hard Life», «I Want to Break Free» og «Bohemian Rhapsody». Han vart regissert av David Mallet i februar 1987, og med var òg Queen-medlemmet Roger Taylor og Peter Straker (ein ven av Freddie) i drag. Mercury barbert bort barten sin, noko som hadde vore varemerket hans sidan 1980. Ein lengre videoversjon finst på Freddie Mercury The Video Collection på VHS og DVD og Lover of Life, Singer of Songs på DVD.
Utgjeving
Songen er gjeven ut på mange samlealbum, som Lover of Life, Singer of Songs, og Queen-albumet Greatest Hits III.
Arne Næss jr.
Arne Næss jr. var ein norsk fjellklatrar, skipsreiar og forretningsmann.
Esther Harbour
Esther Harbour er ei lita hamn på vestsida av Venus Bay, som ligg like vest for Pyrites Island og sør for Gam Point, på nordkysten av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Hamna var kjend for både amerikanske og britiske selfangarar så tidleg som 1821. Selfangstskuta «Esther» (kaptein Low) frå Boston arbeidde i området i 1820–21.
Arne Næss jr.
Han var son av den tyske legen August Oskar German Raab (1901-1993 ) og Kirsten «Kiki» Dekke Næss (1907–2001). Mora var søster av filosofen og fjellklatraren Arne Næss (sr.) som hadde sterk påverknad på sin nevø. Næss' familie budde i Tyskland under andre verdenskrig. Etter krigen vart foreldra skilt og Næss flytta til Noreg saman med mora. Dei tok begge mora sitt fødenamn (Næss) til etternamn.
Arne Næss var frå 1968-1982 gift med svenske Filippa Kumlin D'Orey, og dei fekk dottera Leona Næss og to andre born saman. Etter å ha skildest frå D'Orey var han ei stund sambuar med skodespelaren Mari Maurstad. I 1986 gifte han seg på nytt med den amerikanske soulsongarinna Diana Ross, og fekk to søner med henne, men ekteskapet vart oppløyst i 2000. Dei siste åra av livet sitt var han sambuar med Camilla Astrup og fekk to søner med henne.
Fylkesveg 254 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 254 i Møre og Romsdal går mellom Ba og Myrset i Averøy kommune. Vegen er 3,9 km lang.
Coop Extra
Coop Extra er ei av butikkjedene som høyrer til Coop, ei supermarknadkjede som er eigd av forbrukarane. Kjeda er Coop si fyrste felles nordiske kjede. Den fyrste butikken vart opna 15. september 2006 i Halden.
Den 19. juni 2008 vart kjeda som den fyrste i Noreg svanemerka.
The Everly Brothers
The Everly Brothers er ei amerikansk country-inspirert rockegruppe sett saman av brørne Isaac Donald «Don» Everly (f. 1937) og Philip «Phil» Everly (f. 1939). Duoen slo gjennom i 1957 med sine fine vokalharmoniar og akustiske westerngitarspel. Dei blei kjent for hittar som «Bye Bye Love», «Wake Up Little Susie», «All I Have to Do Is Dream» og «Crying in the Rain». Songane dei framførte og harmonisynginga deira inspirerte grupper som The Beatles, The Beach Boys, Simon & Garfunkel og a-ha. Med sin pene, harmoniske stil var gruppa mindre kontroversielle enn andre tidlege rockmusikarar som Little Richard og Elvis Presley, men dei fekk stor tyding for utviklinga av sjangeren. Dei blei plasserte i Rockens æresgalleri (Rock and Roll Hall of Fame) i 1986.
Everly Brothers hadde sterke musikalske røter i countrymusikken, ettersom foreldra deira var countrymusikarar frå Kentucky. Dei opptredde på foreldra sitt musikkprogram på radio i Iowa frå 7-8-årsalderen, og programmet blei etterkvart kjend som The Everly Family Show. Everly Brothers var ei av fleire syngande syskengrupper innan countrymusikk på 1950-talet, som The Delmore Brothers, The Louvin Brothers, Jim & Jesse (McReynolds) og The Osborne Brothers. Synginga deira hadde tett harmoni, merka seg ut ved mykje bruk av parallelle tersar. Desse skilde seg ut frå klassiske harmoniar, og gjorde at kvar melodilinje kunne stå på eigne bein. Som regel song Don den nedre melodilinja (baryton) og Phil den øvre (tenor). I «"Devoted To You» bytta dei stadig kven som song den øvre og kven som song den nedre. Don song dei fleste sololinjene åleine, som i versa i «Bye Bye Love», men Phil song solo i til dømes «It's All Over».
Duoen hadde ei stordomstid i åra rundt 1960. Populariteten deira begynte å dala ei tid før den britiske bølgja, og dei klarte aldri å gjenvinna populariteten sin. Ei tid fortsette dei å gje ut plater, men skilte lag i 1973 som bitre uvennar. Everly-brønre begynte å opptre saman igjen i 1983, og Paul McCartney skreiv songen «On The Wings Of A Nightingale» til dei, som blei ein liten hit. Everley Brothers har sidan opptredd ein del saman, mellom anna på Simon & Garfunkel sin gjenforeningsturne i 2003–2004. Dei har også vore solomusikarar. Phil Everly hadde mellom anna noko suksess saman med Cliff Richard.
I Noreg hadde duoen særleg stor suksess med singelen «Crying in the Rain» på byrjinga av 1960-talet. Den norske gruppa a-ha spelte inn ein versjon av denne i 1990 på sitt fjerde album, East of the Sun, West of the Moon.
The Everly Brothers var blant dei første ti namna som blei tekne opp i Rockens æresgalleri (Rock and Roll Hall of Fame) i 1986. Sidan er dei også blitt tatt opp i Hall of Fame for både country og rockabilly.
Heilagdagkaktus
Heilagdagkaktus (julekaktus, påskekaktus o.l.) er nærskylde artar i slekta Schlumbergera eller moglegvis Hatiora gaertneri, ofte kalla Zygocactus i eldre arbeid. Dei er sukkulente og har blitt odla i meir enn 150 år og ein har fått plantar med blomstrar som går frå raud, lilla og fersken til kvitt og kvar plante kan ha talrike blomstrar. Dei kjem frå skogkaktus og veks som epifyttar i 1000 til 1700 meter (3300 to 5600 feet) høgd i Orgelfjella nord for Rio de Janeiro søraust i Brasil. Dei blir kalla Flor de Maio (Maiblomst) i Brasil.
Mange moderne heilagdagkuktus er hybridar mellom Schlumbergera truncata og S. russelliana som først vart hybridisert for om lag 150 år sidan i England.
Hybridar
Heilagdagkuktus (Schlumbergera og Hatiora hybridar) inkluderer:
Andre synonym inkluderer: Epiphyllum altensteinii, Schlumbergera truncata var. altensteinii, Zygocactus truncatus var. altensteinii, Epiphyllum bridgesii, Epiphyllum truncatum var. bridgesii, Zygocactus bridgesii, Epiphyllum delicatum, Schlumbergera truncata var. delicata, Zygocactus delicatus, Epiphyllum ruckeri, Epiphyllum ruckerianum, Cactus truncatus, Epiphyllum truncatum.
Bakgrunnsstoff
Шлюмбергера
Cato Husabø Fossen
Cato Husabø Fossen er ein norsk journalist og programleiar. Han er sidan juni 2016 fast tilsett som politisk reporter i NRK Nyheiter og frå juli 2019 nyheitsanker i Dagsrevyen, der han debuterte i tospann med Nina Owing 8. juli. Han har også leia Politisk kvarter på NRK P2 og enkelte valsendingar på NRK1 i 2017.
For TV-sjåarar er han også kjend som sportsanker på TV 2 ein kort periode frå 2015 til 2016. Det er imidlertid som politisk journalist han har gjort seg mest bemerka, og før fylte 23 år hadde han arbeidd i dei politiske redaksjonane til landets tre største mediehus NRK, TV 2 og VG.
Anniken Hauglie
Anniken Hauglie er ein norsk politikar frå Høgre. Frå 16. desember 2015 til 24. januar 2020 var ho arbeids- og sosialminister i regjeringa Solberg.
Frederik Mosling
Frederik Christian Hegdorn Matheson Mosling var ein norsk offiser og stortingsmann frå Børsa. Abraham Mosling var bror hans.
Mosling var son til ein proprietær. Sjølv gjekk han inn i hæren og var offiser i trondhjemske infanteriregiment frå 1812. I 1823 vart han forfremja til premierløytnant og i 1839 til kaptein og sjef i den trondhjemske brigade.
Mosling vart vald til stortingsrepresentant frå Søndre Trondhjems amt på tre valting og møtte på stortinga 1830, 1833 og 1839. Han var i 1830 sekretær i «trykningskomiteen» og medlem i Matrikkellovkomiteen, sekretær i sistnemnde i 1833. Både i 1833 og 1839 var han medlem i Militærkomiteen. I 1838 var han den fyrste ordføraren i Børsa.
Han levde ugift og døydde i 1839, 47 år gammal.
Padstow
Padstow  (kornisk Lannwedhenek) er ein by på nordkysten av grevskapet Cornwall i England. Han har kring 3000 innbyggjarar. Byen ligg på vestsida av elva Camel, om lag 8 km nordvest for Wadebridge, 16 km nordvest for Bodmin og 16 km nordaust for Newquay.
Sharon Tandy
Sharon Tandy (fødd Sharon Finkelstein ) var ein sørafrikansk songar som fekk noko suksess i Storbritannia i 1960-åra med blue-eyed soul og psykedelisk rock. I 1966 spelte ho inn nokre songar for Stax, som var sjeldan for ein kvit songar. Ho hadde òg fleire hittar i Sør-Afrika i 1970-åra.
1960-åra
Tandy budde i Johannesburg i Sør-Afrika då ho spelte i den første beat-filmen frå Sør-Afrika, Africa Shakes, og flytta til England i 1964 etter forslag frå Frank Fenter, som leia den britiske avdelinga av Atlantic Records. Dei gifta seg seinare. Ho gav ut fleire singlar mellom 1965 og 1969, men fekk ingen hittar.
Seinare karriere
Som eine halvdelen i forskjellige duoar, fekk Tandy tre hittar i Sør-Afrika mellom 1972 og 1978, men ho fekk elles lite suksess. I 1989 var ho med i den sørafrikanske boksefilmen Brutal Glory som songar.
Sharon Tandy døydde 21. mars 2015 etter lang tids sjukdom.
Long Walk Home: Music from the Rabbit-Proof Fence
Long Walk Home: Music from the Rabbit-Proof Fence er det fjerde filmmusikkalbumet og det tolvte albumet i alt av den britiske musikaren Peter Gabriel. Albumet inneheld musikk for den australske filmen Rabbit-Proof Fence og kom ut i 2002.
Temaet frå spora «Ngankarrparni» og «Cloudless» kom att på «Sky Blue» på det neste studioalbumet til Gabriel, Up og var tidlegare å høyre på sporet «The Nest That Sailed The Sky» frå OVO, som var komponert for showet i Millennium Dome i London i 2000.
Penney Landing
Penney Landing er den einaste praktiske landgangsplassen på nordsida av Ardery Island i Windmill Islands. Han vart oppdaga i 1959 av Richard L. Penney, som var biolog ved Wilkes-stasjonen, og som han vart kalla opp etter av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA).
Ambrogio Lorenzetti
Liv og gjerning
Saman med den eldre broren Pietro Lorenzetti laga Ambrogio Lorenzetti ein del freskar og altartavler med religiøse motiv, i hovudsak i Siena og Assisi. Det første beviset på eksistensen av eit timeglas finst i eit av måleria hans; Allegori over god regjering (1338). Han døydde sannsynlegvis av byllepest.
Lorenzetti sameina målarstilen i Siena med den florentinske kunsten. Han makta å utvikle motiva og stilen til Giotto og Simone Martini. Kjenneteikna på hans tidlege verk er klare og faste former, samt rein og skarpt attgjevne fargar. Dei seinare arbeida hans viser ei romoppfatning som er nær ei perspektivisk framstilling.
I Palazzo Pubblico i Siena utførte Lorenzetti arbeid i Sala dei Nove, og han laga freskar i loggiaen og i Sala del Mappamondo.
Augsburg College
Augsburg College er eit sjølvstendig, evangelisk-luthersk universitet i Minneapolis i delstaten Minnesota i USA.
Det vart grunnlagt i 1869 av norske lutheranarar. Professor August Weenaas var første rektoren (1869–1876), og han henta Sven Oftedal og Georg Sverdrup som lærarkrefter frå Noreg. Dei grunnla eit luthersk presteseminar på lågare nivå.
Skulepengane (2006) ved Augsburg er på US$ 23 422, og det blir tildelt eksamenar heilt opp til Mastergrad (Ph.D). Fagrkinsen omfattar tradisjonelle liberal arts-studiar innan humanistiske fag, sosialvitskaplege fag, musikk og klassiske naturvitskapar. Det blir òg tildelt Master of Business Administration.
Sara Evans
Sara Lynn Evans er ein USA-amerikansk countrysongar og låtskrivar.
Evans har gjeve åtte studioalbum, der Three Chords and the Truth var debutalbumet i 1997. Born to Fly er det bestseljande albumet hennar og har selt til 2x-platinaplate i USA for over to millionar selde eksemplar. Ho har hatt meir enn 20 singlar inne på den amerikanske Billboard Hot Country Songs-lista. Den første større hitten hennar var «No Place That Far» som nådde toppen av lista i 1989. Ho har hatt fire singlar til på toppen av lista, med «Born to Fly» (2000-2001), «Suds in the Bucket» (2004), «A Real Fine Place to Start» (2005) og «A Little Bit Stronger» (2010-2011), i tillegg til fire songar til som nådde topp 10.
Evans har òg samarbeidd med The Warren Brothers, Vince Gill, Martina McBride, Mindy McCready, Lorrie Morgan, Phil Vassar og Pat Green blant fleire.
Raunds
Raunds  er ein by i grevskapet Northamptonshire i England. Han har kring 8500 innbyggjarar.
Acropora palmata
Acropora palmata er ein steinkorall som finst i Karibia, der han er ein viktig korallrevbyggjar. Han er rekna som ein truga art.
Parkar og grøntområde i London
Parkar og grøntområde i London omfattar åtte kongelege parkar og fleire private felleshagar sentralt i byen, mange ulike typar parkområde drivne av dei ulike bydelane i London og i nokre høve av City of London Corporation eller den landsomfattande organisasjonen National Trust.
Kongelege parkar
Dei åtte kongelege parkane i sentrale London er:
Private felleshagar
På mange opne plassar omkransa av hus finst private felleshagar kalla garden squares. Desse blei laga for folk busette i husa like ved, men nokre av dei er no opne for allmugen. Nokre av desse er Russell Square i Bloomsbury, Lincoln's Inn Fields i Holborn og Soho Square i Soho. I Kensington og Chelsea finst over hundre garden squares som berre er opne for lokale.
Bydelsdrivne parkar
Fleire parkar blei laga i byen frå midten av 1800-talet til andre verdskrigen. Desse blir drivne av dei ulike bydelane.
Andre område
Andre større grøntområde i londonbydelane er mellom anna
NM i friidrett 1999
Ketil Hanstveit forbetra sin eigen noregsrekord i tresteghopp til 17,27 meter og vart tidelt kongepokal for andre året i rad, medan Hanne Haugland fekk sin femte og siste kongepokal etter nok ein NM-triumf i høgdehopp.
100 m
<br style="clear:both;" />
200 m
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
Europacupen i fotball 1975
Europacupen i fotball 1975 var ei fotballturnering der vinnarane av 30 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Bayern München. Turneringa var den 20. i rekka. I finalen 28. mai 1975 i Paris forsvarte vesttyske Bayern München meistertittelen ved å vinne 2-0 over engelske Leeds United. Sigeren var den andre av tre rake triumfar i Europacupen i fotball til det vesttyske meisterlaget.
NM i friidrett 1999
1500 m
<br style="clear:both;" />
Europacupen i fotball 1975
Europacupen 1975 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til 18. september 1974. Etter to rundar i september-november, vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars-april 1975.
NM i friidrett 1999
5 000 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
Europacupen i fotball 1975
Vinnarlaget Bayern München fekk walkover i fyrste runde, og sende deretter FC Magdeburg, Ararat Jerevan og AS Saint-Étienne ut av turneringa, medan Leeds sikra seg finaleplass etter møte med høvesvis FC Zürich, Újpesti Dózsa, RSC Anderlecht og FC Barcelona.
NM i friidrett 1999
110 meter hekk
<br style="clear:both;" />
Europacupen i fotball 1975
Finalen
48 374 tilskodarar såg finalen på Parc des Princes i Paris 28. mai 1975. Bayern München vann 2-0 etter mål av Franz Roth i det 71. og Gerd Müller i det 81. minutt.
NM i friidrett 1999
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Europacupen i fotball 1975
Finalen
Franske Michel Kitabdjian var dommar i kampen.
NM i friidrett 1999
Stavhopp
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
100 meter hekk
<br style="clear:both;" />
Neunkirchen i Niederösterreich
Neunkirchen er ein by og ein kommune i distriktet med same namn i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 20,4 km² og i kring 12 900 ibuarar. Byen Neunkirchen ligg 366 meter over havet, søraust i forbundslandet.
Spiez
Spiez is a city i distriktet Frutigen-Niedersimmental i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 607 meter over havet.
Han ligg ved sørbreidda av Thunsjøen og består av dei fem landsbyane Spiez, Einigen, Hondrich, Faulensee og Spiezwiler.
Spiez er eit knutepunkt for jarnbanen, og ligg på Lötschberglinja som knyter saman det nordlege og sørlege Sveits. Spiez ligg omtrent midt i mellom Thun og Interlaken.
Turisme er ei viktig inntektskjelde for Spiez. Hovudattraksjonar er slottet med parken i kring, og slottskyrkja bygt i tidlegromantisk stil. Spiez hyser også Hotel Belvédère, som i Tyskland er kjend som staden der Tysklands herrelandslag i fotball budde under VM i fotball 1954. Denne meisterskapen enda i ein overraskande tysk siger, og «ånda frå Spiez» vert rekna som ein viktig faktor i triumfen.
Eleonorafalk
Eleonorafalk (Falco eleonorae) er ein middels stor falk som hekkar på øyar i Middelhavet og på Kanariøyane Han er ein langdistanseflyttfugl med overvintringsområde på Madagaskar. Eleonorafalk er kalla opp etter Eleonor av Arborea, ei nasjonal heltinne av Sardinia.
Eleonorafalk er ein elegant rovfugl, 36-42 cm lang med vengespenn på 87-104 cm. Kroppsforma er som ein liten slank vandrefalk, med lange spisse venger, lang hale og slank kropp. Det er to fargevariantar: Den vaksne, mørke morfen er sotbrun, med svarte dekkfjør på undersida av vengene. Den lyse morfen er meir som ein juvenil lerkefalk, men har gulbrun underside, og viser òg kontrasten mellom dei svarte undersidedekkfjøra og den bleikare basen på vengefjørene. Unge fuglar er òg som ein stor ung, lerkefalk, men den bleike undersida står i kontrast til mørkare vengespissar og vengedekkarar. Ropa er som typisk frå falkar, kek-kek-kek.
Dei fangar store insekt, som til dømes augestikkarar, som blir overført frå klør til nebb og etne i flukt. Han er kolonihekkar på kystnære klipper, og legg opp til fire egg. Denne arten har ein forsinka hekkesesong, på seinsommaren, fordi han er ein spesialist på jakt av trekkfuglar som passerer over middelhavsøyane på denne tida av året. Han fangar småfuglar i flukt, ved hjelp av fart og akrobatiske dugleikar. Fuglane nyttar mykje tid på patruljering av kysten med jamne vengeslag for å sjå etter slitne, innkomande trekkfuglar.
Denne arten hekkar på øyar i Middelhavet, spesielt i Hellas, der to tredelar av verdspopulasjonen hekkar, og ca. ti prosent av populasjonen på Tilos i Dodekanesane. Men denne falken hekkar òg på øyar utanfor Spania, Italia, Kroatia, Marokko og Algerie. Ein liten bestand hekkar på Kanariøyene.
Sergatsj
Sergatsj (russisk Серга́ч) er ein by i Nizjegorod oblast i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Pjana, ei sideelv til Sura, rundt 130 km søraust for Nizjnij Novgorod.
Landsbyen Sergatsj vart første gong nemnt i historiske dokument i 1649. Han fekk byrettar i 1779.
Coop Marked
Coop Marked er ei norsk nærbutikkjede som er eigd av Coop. Kjeda har kring 330 butikkar over heile Noreg. Coop Marked var opphavleg ei landhandlarbasert kjede, og vareutvalet varierer med kundegrunnlaget.
Semjonov
Semjonov (russisk Семёнов) er ein by i Nizjegorod oblast i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Byen ligg rundt 60 km nord for Nizjnij Novgorod.
Historie
Byen vart grunnlagt på byrjinga av 1600-talet som ein busetnad av gammaltruande. Han vart første gong nemnd som landsbyen til Semjonov i 1644, seinare som landsbyen Semjonovo, og frå 1779 som byen Semjonov.
Frå byrjinga av 1800-talet til tidleg på 1900-talet var han eit senter for gammaltruande-rørsla og det einaste staden der gammaltruande religiøse gjenstandar som lestovka-bønneperler vart produsert.
Økonomi og handverk
Byen er kjent som eit av dei største sentera for tradisjonelle handverk som khokhlomamåling og matrjosjkadokker.
Frå 1918 vart khokhloma-tremåling eit dominerande handverk i Semjonov. I 1960 vart Semjonov organisert som fabrikken Khokhlomskaja rospis (russisk Хохломская роспись, dvs. Khokhloma-måling).
Denne fabrikken spesialiserte seg på produksjon av handmålte tregjenstandar (frå bordvarer til leketøy og møblar) med ein unik stil, samt matrjosjka-dokker, marknadsført som suvenirar. Fabrikken tilbyr omvisingar på dei forskjellige produksjonsstadia, og dei vitjande kan sjå handverkarar lage og måle gjenstandane i tradisjonell russisk stil.
Ski-NM 1965
Noregsmeisterskapen på ski 1965 i nordiske greiner vart avvikla i tida 20.-28. februar 1965. Størstedelen av meisterskapen fann stad på Fåberg i Oppland, bortsett frå hoppenna, som vart arrangert i Oslo og i Bærum i Akershus. Også femmila i langrenn gjekk føre seg i Bærum.
15 km
Dato: 24. februar 1965
Stad: Fåberg
<br style="clear:both;" />
30 km
Dato: 20. februar 1965
<br style="clear:both;" />
50 km
Dato: 27. februar 1965
Stad: Bærum
<br style="clear:both;" />
Il Polobreen
Il Polo-breen er ein liten isbre som flyt nordover mellom Polar Times-breen og Polarforschungbreen og ut i Publicationsisen i Antarktis. Han vart skissert i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne av U.S. Navy sin Operasjon Highjump i 1946–47, og vart namngjeven av Roscoe etter Il Polo, ein polar journal publisert av Istituto Geografico i Forlì i Italia.
Ski-NM 1965
5 km
Dato: 20. februar 1965
Haustfarge
Haustfargar i lauv oppstår om hausten når det grøne klorofyllfargestoffet blir brote ned slik at raude anthocyanin og gule karotenoidar blir synlege. Ofte har fargane vore der heile tida, men dei blir meir framtredande, når produksjonen i blada overstig det som kan transporterast vekk til resten av planten.
Misforholdet kan skuldast ein kombinasjon av solrike dagar og kalde netter, noko som ofte førekjem i haustmånader som september-oktober. Det kan òg oppstå når transportvegar ned gjennom greiner og stammar er sperra, t.d. på grunn av såring, beskjering eller soppåtak. Endeleg kan fargane dannast om planten manglar eit eller fleire viktige næringsstoff.
Ski-NM 1965
5 km
Stad: Fåberg
<br style="clear:both;" />
10 km
Stad: Fåberg
<br style="clear:both;" />
Kombinert
Dato: 20.-21. februar 1965
Stad: Fåberg
<br style="clear:both;" />
Normalbakke
Dato: 21. februar 1965
Stad: Midstubakken i Oslo
Storbakke
Dato: 28. februar 1965
Stad: Skuibakken i Bærum
<br style="clear:both;" />
Kjelder
‎
I Feel Free
«I Feel Free» er ein song av den britiske supergruppa Cream. Songteksten var skriven av Pete Brown, medan musikken er komponert av Jack Bruce. Det var den første songen på den amerikanske utgåva av debutalbumet Fresh Cream (1966), og vart den andre hitten til bandet, etter den overraskande utgjevinga av «Wrapping Paper». Som alle songane på det første amerikanske albumet til Cream, var songen produsert av Robert Stigwood.
Hurro-urartiske språk
Hurro-urartiske språk er ein språkfamilie som omfattar dei to orientalske oldtidsspråka hurrittisk og urartisk.
Nokre forskarar meiner at språkfamilien kan vera i slekt med dei noverande dagestanske språka og klassifiserer desse to språkgruppene saman som alarodianske språk.
I Feel Free
«I Feel Free» var ein viktig song for bandet. Songen inneheld ein av dei kortare gitarsoloane til Eric Clapton, og vart ein av dei første songane som synte kva bandet var i stand til. Sjølv om det meste av repertoaret til Cream var bluesrock, var denne songen ein streit rocke song med psykedeliske aspekt.
Bakgrunn
«I Feel Free» vart spelt inn i september 1966 i Ryemuse Studios. Songen vart spelt inn på ein Ampex bandopptakar av Robert Stigwood og John Timperley. Songen vart ikkje gjeven ut på den britiske utgåva av Fresh Cream, etter forslag frå Robert Stigwood, og vart i staden berre gjeven ut som singel der.
«I Feel Free» gjekk først inn på den britiske singellista den 17. desember 1966 på ein 50. plass, og nådde 11. plass den 28. januar 1967. Totalt låg singelen 12 veker på lista.
Belinda Carlisle
Songen vart spelt inn av Belinda Carlisle i 1987 for det andre albumet hennar, Heaven on Earth, produsert av Rick Nowels. Det var den fjerde singelen frå albumet og vart berre gjeven ut i USA. Songen nådde 88. plass på den amerikanske singellista. Ein lengre versjon av songen vart nytta i filmen License to Drive frå 1988.
Jack Bruce
I 1986 gav Jack Bruce ein soloversjon av songen som vart nytta i ein reklamefilm for Renault 21. Det vart den einaste hitten hans i Storbritannia då singelen så vidt gjekk inn på lista med ein 95. plass.
David Bowie
David Bowie spelte songen under den tidlege delen av Ziggy Stardust-turneen i 1972. Bowie hadde planar om å spele inn songen for Pin Ups, og eit nytt forsøk vart gjort under innspelinga til Scary Monsters (and Supercreeps) i 1980. Han spelte omsider inn songen og gav han ut på plate i 1992 for Black Tie White Noise. Denne versjonen hadde med Mick Ronson på gitar, for første gong på ei Bowie-innspeling sidan 1973. Ronson var på den tida dødssjuk med kreft, og døydde kort tid etter. Bowie laga ein liten musikkvideo for songen i 1993. Eit konsertopptak av songen, frå 6. mai 1972 i Kingston Polytechnic i London, vart gjeven ut på det halvvegs offisielle albumet RarestOneBowie i 1994.
Robertson Landing
Robertson Landing er ein landingsplass på nordsida av Ardery Island, nær vestenden av øya i Windmill Islands. Phillip Law og eit lag frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) gjekk i land her og kalla staden opp etter Robertson frå Melbourne.
I Feel Free
Andre versjonar
Andre som har spelt songen er Johnny Maestro & The Brooklyn Bridge, Mark King frå Level 42, Marcella Detroit, Foo Fighters og Gregorian.
Martin Peters
Peters debuterte på West Ham påska 1962. Dei neste åtte åra var han ein drivande midtbanespelar/veng i West Ham, der han var lagkamerat med mellom andre Bobby Moore og Geoff Hurst. Han fekk likevel ikkje spele finalen i FA-cupen 1964 då West Ham sigra med 3-2 over Preston. Året etter var han sterkt delaktig då West Ham vann Cupvinnarcupen. I mars 1970 vart han overført til byrivalen Tottenham for rekordsummen 200 000 pund. Med Tottenham vann han ligacupen 1971 og 1973, i det mellomliggjande året vann laget UEFA-cupen. Etter nøyaktig fem år i Tottenham, gjekk turen til Norwich City og fem sesongar med klubben frå Aust-England.
Bobby Harrison
Robert Leslie «Bobby» Harrison er ein engelsk trommeslagar. Han var medlem i Procol Harum frå starten av, men kort tid etter at den store hitsingelen deira «A Whiter Shade of Pale» kom ut i 1967 forlet han og gitarist Ray Royer gruppa for å danne bandet Freedom. Han har òg arbeidd med fleire andre medlemmar av Procol Harum på andre prosjekt.
Rough and Ready
Historie
Tidleg i april 1971 var Beck og The Jeff Beck Group framleis under kontrakt med RAK, og Beck starta opp att bandet sitt med klaverspelaren Max Middleton, trommeslagaren Cozy Powell, bassisten Clive Chaman og vokalisten Alex Ligertwood. Seinare i april byrja det nye bandet innspelingane i Island Studios i London. Dei arbeidde på songar av Beck og fokuserte på «Situation», som hadde tekst av Ligertwood. Andre songar som «Morning Dew» fekk òg merksemd med hjelp av produsenten Jimmy Miller, som hadde arbeidd med Traffic og The Rolling Stones. I mai 1971, etter ei veke med innspelingar, forlet Beck RAK og signerte ein ny plateavtale med CBS. Epic, ein etikett under CBS, fekk oppgåva med å gje ut musikken til Beck og etter å ha høyrd inspelinga frå Island var dei ikkje nøgd med vokalen. I mai byrja Beck å sjå seg om etter ein ny vokalist. Seint i mai, etter å ha høyrt Bobby Tench syngje me bandet sitt Gass, vart han tilsett som vokalist for bandet. Tench fekk berre nokre få veker på seg til å skrive nye tekstar og syngje inn vokal for albumet, før miksinga heldt fram av lydspora som tidlegare var innspelt av Beck og dei andre i bandet. Tidleg i juli 1971 gjekk bandet inn i Island Studios igjen for å fullføre albumet og Beck tok over som produsent. Rough and Ready kom ut i Storbritannia 25. oktober 1971 og i USA i februar 1972, etterfølgd av ein seksten dagar lang turné. Albumet nådde 46. plassen på den amerikanske albumlista.
Badab-e Surt
Badab-e Surt eller Badab Soort (farsi باداب سورت) er ein naturleg stad i Mazandaran nord i Iran, 95 km sør for byen Sari, og 7 km vest for landsbyen Orost. Staden består av terrassar av travertinformasjonar som er skapt over tusenvis av år med vatn som flyt frå to varmekjelder og vert avkjølt, og set av karbonatmineral i fjellsida.
Badab Soorts-kjeldene er to mineralkjelder 1840 moh. Den første kjelda består av særs salt vatn som samlar seg i små, naturlege basseng. Dette vatnet vert rekna for å ha helsebringande eigenskapar, særskild mot revmatisme og enkelte hudsjukdommar. Den andre kjelda har ein sur smak og er hovudsakleg oransje på farge, på grunn av mykje jernoksid.
Ordførarar i Ballangen
Artikkelen inneheld ei liste over ordførarane i Ballangen kommune frå 1925 til 2020.
Coop Byggmix
Coop Byggmix er ei norsk byggjevarekjede som er eigd og driven Coop Norge. Kjeda har omkring 100 byggvarehus over heile Noreg. Coop Byggmix er leidd av kjededisponent Josef Gimsøy.
Coop Byggmix-kjeda består både av sølvstendige byggevarehus, og av byggevareavdelingar i daglegvarebutikkar eller kjøpesenter. Kjeda fører varer innanfor kategoriane bygg, hus, heim og hage. Siden butikkane har ulik størrelse, varierer også sortimentet noko frå butikk til butikk.
Olivier Giroud
Olivier Giroud  er ein fransk fotballspelar som som spelar på AC Milan i Serie A (2021).
Sidan 2012 har han spelt på London-klubben Arsenal i Premier League. I perioden 2011-16 har han delteke i 47 landskampar for Frankrike og skåra 14 mål. Han var med i fotball-VM 2014 og fotball-EM 2016. Giroud har tidlegare spelt på dei franske klubbane Grenoble, FC Istres, Tours FC og Montpellier HSC.
Wiener Neustadt
Wiener Neustadt er ein by og ein kommune i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 60,9 km² og i kring 44 000 ibuarar. Wiener Neustadt ligg 30-40 kilometer sør om Wien, 265 meter over havet.
Frutigen
Frutigen er ein kommune i Berner Oberland i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 800 meter over havet. Han er hovudstad i distriktet Frutigen-Niedersimmental.
Kommunen består av delar av Kander- og Engstligendalane mellom Niesenkette og Gehrihorn. Han omfattar landsbyane Frutigen, Kanderbrück, Hasli, Innerschwandi, Ladholz, Oberfeld-Prasten, Reinisch og Winklen mit Weilern samt individual gardar i dalbotnen og fjellsidene opp til 1600 moh.
Laurent Koscielny
Laurent Koscielny er ein fransk fotballspelar frå Tulle i Frankrike som sidan sommaren 2010 har spelt i forsvaret til London-klubben Arsenal. Sidan landslagsdebuten i 2011 har han delteke i 27 landskampar for Frankrike.
Hidra kyrkje
Hidra kirke er ei åttekantkyrkje med krossform frå 1854 i Flekkefjord kommune, Agder fylke. Den ligg i tettstaden Kirkehamn på øya Hidra.
Byggverket er i tømmer og har 700 plassar. Det er ein kombinasjon av langkyrkje, krosskyrkje, og åttekantkyrkje.
The Little Old Lady from Pasadena
Studiomusikarane som spelte på denne innspelingar (som i ettertid vert kalla The Wrecking Crew) bestod av Leon Russell på piano; Tommy Tedesco, Bill Pitman og Billy Strange på gitar; Ray Pohlman og Jimmy Bond på bass; og Hal Blaine og Earl Palmer på trommer.
Songen vart framført på ein konsert med The Beach Boys i Sacramento Municipal Auditorium den 1. august 1954 for albumet deira Beach Boys Concert. The Beach Boys, og særleg Brian Wilson, var med å skrive fleire av dei store surfehittane til Jan & Dean.
Trans-ny-guineaspråk
Trans-ny-guinea-språk er ei gruppe av språk som blir snakka på Ny-Guinea, dei små Sunda-øyene og Molukkane. Ein del forskarar meiner dei dannar ein språkfamilie. Inndelinga av familien er svært usikker, i og med at Ny-Guinea og dei kringliggande øyane kanskje er det området i verda med størst språkleg variasjon, og ein har ikkje studert alle språka godt nok. Det er difor heller ikkje semje om kor mange språk familien består av; nokre forskarar reknar med over 500, noko som gjer at trans-ny-guinea-språka kanskje kan reknast som den tredje største språkfamilien i verda når det gjeld talet på språk.
Trans-ny-guinea-språka vert delte inn i ei rekkje undergrupper, men det er ikkje avklart om alle desse verkeleg tilhøyrer familien. Alle trans-ny-guinea-språka er papuanske språk, ei ikkje-genetisk inndeling som omfattar alle språka i det vestlege Stillehavet som ikkje er korkje austronesiske eller australske.
Kreitzerbreen
Kreitzerbreen er ein isbre som flyt nordvest mellom Jennings Promontory og Reinbolt Hills til aust i Ameryisen. Han vart skissert i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47. Han vart namngjeven av Roscoe etter løytnant William R. Kreitzer i U.S. Navy som var kommandør på eit av tre Operasjon Highjump-fly nytta til fotografering av dei sørlege kystområda mellom 14 og 164 Aust.
Aldislampe
Aldislampe eller dagmorselampe er ein lyskastar til å sende morsesignal med. Aldislampa er eit visuelt sambandsmiddel som kan sende lyspulsar over lange avstandar, og vart mykje brukt før skipsradio i VHF-bandet kom til. I større versjonar av aldislampa vert desse pulsane laga ved at ein opnar og lèt att mekanisk eller pneumatisk ei slags persienne framføre lyskjelda i lampa. Lampa har namn etter Arthur Cyril Webb Aldis, som konstruerte ho.
Polar Record-breen
Polar Record-breen er ein stor isbre som flyt mellom Meknattane og Dodd Island til den sentrale delen av Publicationsisen. Han vart skissert i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47. Han vart namngjeven av Roscoe etter Research Institute ved Cambridge i England.
Torfinn Haukås
Torfinn Haukås var ein norsk forfattar frå Høyanger i Sogn. Han gav i perioden 1958 til 1981 ut til saman ti titlar. Meg skal dere aldri få tak i, Søndag i Andorra og Duellen er kriminalromanar, medan Døden på fanget er ei bok om sonen som leid av Krabbes sjukdom.
I 1965 fekk Torfinn Haukås førstepremie for beste novella for film i ein konkurranse skipa til av Den norske bokklubben.
Torfinn Haukås var omsetjar og De levende døde av den amerikanske forfattaren Stephen King var ein av titlane han sette om til norsk.
Daglegvarekjeda Obs
Obs er ei norsk hypermarknadkjede som er eigd og driven av Coop Norge. Kjeda har slagordet «Penger spart...» I 2022 var det 31 Obs-butikkar i Noreg.
Historie
I 1975 blei DOMUS Stormarked omprofilert til Obs! Stormarked (COOP). I 2001 blei Obs! Stormarked omprofilert til Coop obs! og i 2006 omprofilert til Coop obs! Hypermarked.
Coop ShopExpress blei fyrst lansert på Coop Mega Klepp i 1997. Systemet er også brukt i Sverige på Coop Forum og Stora Coop. I 2001 blei Coop ShopExpress, ei teneste som gjer det moglig for Coop-medlemmer å skanna varene sjØlv for deretter å betala i ein eigen sjølvbetent kasse, lansert.
Sjakhunja
Sjakhunja (russisk Шахунья) er ein by i Nizjegorod oblast i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Byen ligg ved jernbanen Nizjnij Novgorod–Kirov, rundt 220 km nordaust for Nizjnij Novgorod.
Daglegvarekjeda Obs
Historie
I 2016 bytta kjeda namn frå Coop obs! Hypermarked tilbake til Obs. Den tilknytte byggevarekjeda endra namn frå Coop obs! bygg tilbake til Obs BYGG, Coop obs! elektro til Obs Elektro og Coop obs! sport til Obs Sport.
Sjakhunja
Han vart grunnlagd som ein busetnad ved jernbanestasjonen Sjakhunja, som opna i 1927. Han fekk status som arbeidsbusetnad i 1938 og han fekk bystatus i 1943.
Tadley
Tadley er ein by i grevskapet Hampshire i England. Han har kring 11 500 innbyggjarar.
I 1950- og 1960-åra var Atomic Weapons Research Establishment (AWRE), i dag kjend som as AWE, den største arbeidsgjevaren i området, og mange hus vart bygd i denne perioden.
Slade
Slade er eit engelsk rockeband skipa i Wolverhampton i 1966. Dei vart slo gjennom i glamrocktida tidleg i 1970-åra, og fekk 17 topp 20-hittar på rad og seks av dei gjekk til topps på UK Singles Chart. British Hit Singles & Albums kåra dei til den mest suksessrike britiske gruppa den mest suksessrike i 1970-åra basert på singelsal. Dei var det første bandet som fekk tre singlar rett inn på toppen av lista, og dei seks førsteplassane dei hadde var alle skrivne av Noddy Holder og Jim Lea. I 2006 hadde dei selt 6,5 millionar plater i Storbritannia, og den bestseljande singelen deira «Merry Xmas Everybody» har selt over ein million eksemplar. I følgje ein BBC-dokumentar i 1999 hadde bandet selt over 50 millionar plater verda over.
Etter ei mislykka flytting til USA i 1975, vart Slade mindre populære i Storbritannia, men vart uventa gjenoppliva i 1980 då dei i siste augneblink var erstatning for Ozzy Osbourne på Reading Rock Festival. Bandet erkjente seinare at dette var eit av høgdepunkta i karrieren. Den opphavlege besetninga vart oppløyst i 1992, men skipa opp att seinare på året som Slade II. Bandet har framleis, med ei rekkje besetningsendringar, halde på fram til i dag. Dei har òg forkorta gruppenamnet attende til Slade.
Ei rekkje artistar frå forskjellige sjangrar har sitert Slade som ein innverknad, inkludert Nirvana, Smashing Pumpkins, Ramones, Sex Pistols, The Undertones, The Runaways, The Clash, Kiss, Mötley Crüe, Poison, Def Leppard, Twisted Sister, The Replacements, Cheap Trick, Oasis, Quiet Riot (der to av dei tre største hittane deira var Slade-songar) og Britny Fox. The Illustrated Encyclopaedia of Music fortel om den mektige røysta til Holder, gitaristen Dave Hill si like fengslande speling, og bevisst feilstaving av songtitlane deira (til dømes «Cum On Feel the Noize» og «Mama Weer All Crazee Now») som dei vart godt kjente for.
Oversyn
Alle medlemmene i Slade voks opp i Black Country. Trommeslager Don Powell og bassist Jim Lea var fødde og oppvakse i Wolverhampton; solovokalisten Noddy Holder var fødd og oppvaksen i Caldmore i nærleiken, og hovudgitaristen Dave Hill flytta til Wolverhampton frå Holbeton som barn. Slade har gjeve ut over 30 album, der tre nådde toppen av UK Albums Chart. Utgjevingane deira har lagt totalt 315 veker på dei britiske hitlistene, og dei har oppnådd 24 topp 30-hittar i heimlandet.
Slade dominerte dei britiske singellistene på byrjinga av 1970-talet, og utkonkurrerte rivalar som Wizzard, Sweet, T.Rex, Suzi Quatro, Mud, Gary Glitter, Roxy Music og David Bowie. Slade oppnådde tolv topp 5-hitsinglar i Storbritannia mellom 1971 og 1974, der tre gjekk rett inn på førsteplassen. Av dei 17 topp 20-hittane mellom 1971 og 1976, kom seks til toppen av lista, tre nådde andreplassen og to nådde tredjeplassen. Ingen andre britiske artistar i perioden var like konsistent på topp 40 i Storbritannia, og denne bragden var det næraste noka gruppe hadde komme for å matche The Beatles sine 22 Topp 10-plater på eit enkelt tiår (1960-talet). Slade selde fleire singlar i Storbritannia enn noka anna gruppe på 1970-talet. Berre i 1973 selde «Merry Xmas Everybody» over ein million eksemplar globalt og oppnådde gullplatestatus. ] Dei turnerte i Europa i 1973 og USA i 1974.
Slade flytta til USA på midten av 1970-talet, i eit forsøk på å bryta seg inn på den amerikanske marknaden, og sjølv om dette stort sett ikkje lykkast, sette dei preget sitt på ei rekkje amerikanske band som sidan har sitert Slade som ei inspirasjonskjelde. I slutten av 1970-åra vende bandet attende til Storbritannia etter mange års kommersiell fiasko både i inn- og utland. Karrieren til Slade vart uventa gjenoppliva då bandet vart spurde om å opptre på Readingfestivalen i 1980 då Ozzy Osbourne trekte seg ut i siste augneblink. Dei neste to åra produserte bandet materiale skreddarsydd for heavy metal-scena, og i 1984 sprakk dei endeleg den amerikanske marknaden med hitene «Run Runaway» og «My Oh My». Denne nyoppdaga suksessen varte likevel ikkje lenge, og trass i ein topp 25 britisk hit på byrjinga av 90-talet, vart bandet oppløyst like etter i 1992
Tidlege år (1966–1970)
I 1964 var trommeslagaren Don Powell og gitaristen Dave Hill ein del av ei Midland-basert gruppe kalla The Vendors. Dei spelte på klubbar i området og dei hadde òg fått laga seg ein privat EP på fire spor. På den tida spelte Noddy Holder gitar og song i Steve Brett & the Mavericks. Dei fekk kontrakt med Columbia Records og gav ut tre singlar i 1965. Etter å ha lytta til amerikanske bluesartistar som Sonny Boy Williamson II, John Lee Hooker og Howlin' Wolf, valde The Vendors å endre retning og namn: Som The N Betweens fekk dei stadig fleire fans og byrja å spele oppvarmingskonsertar for artistar som The Hollies, The Yardbirds, Georgie Fame og Spencer Davis.
The Mavericks og The 'N Betweens var på veg til sine eigne konsertar i Tyskland då dei møtte kvarandre på ei ferje i 1965. Powell og Hill spurte Holder om han ville vere interessert i å bli med i The 'N Betweens, men Holder avslo. Seinare, tilbake i heimbyen Wolverhampton, møttest musikarane igjen, og denne gangen gjekk Holder med på å bli med i gruppa. Jim Lea var alt blitt henta inn med ein sterk musikalske bakgrunn og dugleik på bassgitar. Lea, som òg spelte piano og fiolin, hadde vore i Staffordshire Youth Orchestra og fekk beste karakter i ein praktisk eksamen ved ein musikkskule i London.
Nanook
Nanook (Nanook of the North) er ein amerikansk stumfilm frå 1922 regissert av Robert J. Flaherty. Han vert rekna som den første heilaftans dokumentarfilmen i filmhistoria, med dramadokumentartrekk der nokre scener og roller er iscenesette. Handlinga går føre seg blant ei gruppe inuittar (også kalla eskimoar) i Canada. Filmen viser dei daglege gjeremåla deira, som jakt, fiske, matlaging osb.
Idé og innspeling
Frå 1910 reiste Robert J. Flaherty verda rundt med amerikanske selskap for å leita etter råstoff i undergrunnen. Då han jobba som prospekterar i eit jarnbanefirma i Canada etter 1910, rådde sjefen, sir William Mackenzie, han til å filma frå dei ulike ekspedisjonane han var på. Sjølv om Flaherty ikkje hadde noka røynsle med filmproduksjon frå før, synst han dette var ein god idé. I 1913 tok han med seg eit filmkamera då han drog ut i den kanadiske villmarka. I 1914-1915 filma han inuittlivet der.
På ein av stadene han vitja, trefte han inuitten Nanook og familien hans. Flaherty vart fascinert av desse menneska og utvikla ein venskap med dei, samstundes som han filma kvardagen deira.
Slade
Tidlege år (1966–1970)
Debutalbumet til bandet, Beginnings, som kom ut i midten av 1969, var ein kommersiell fiasko, det same vart den instrumentale singelen «Genesis» og oppfølgingssingelen «Wild Winds Are Blowing». Medan albumet vart spelt inn, fekk bandet besøk av Gunnel og forretningspartneren hans, bassisten i The Animals, Chas Chandler. Chandler var imponert over det han høyrde i studioet, og etter å ha sett bandet live dagen etter, tilbaud han å administrera dei. Sidan Chandler hadde tidlegare leiarerfaring med Jimi Hendrix, godtok bandet forslaget.
Nanook
Filmen brenn opp under redigeringa
Flaherty følgde denne eskimofamilien fram til 1916. Etterpå måtte han redigera råfilmen. Då Flaherty nesten var ferdig, mista han ein sigarettglo på golvet, der det låg nokre filmstrimlar. Den sterkt brennbare nitratfilmen eksploderte, og heile huset gjekk opp i flammar. Flaherty fekk store brannskadar då han freista å redda filmen, men det nytta ikkje. Mange års arbeid gjekk tapt.
Slade
Tidlege år (1966–1970)
Chandler var ikkje fornøgd med debutalbumet og trudde bandet ville tena på å skriva eige materiale og endre image. Bandet adopterte ein skinhead-utsjånad i eit forsøk på å få omtale frå det som var ein ny ungdomstrend, men dette la òg til ein uvelkommen tilknyting til fotballholiganisme. Noddy Holder og Don Powell hdde alt ein spesielt tøff utsjånad, og skinhead-utsjånaden forverra den urovekkande effekten av å ha «kjeltringar» i bandet. I 1970 forkorta bandet namnet til Slade og gav ut ein ny singel, ein cover av «Shape of Things to Come» som, trass i ei framferd på det britiske musikkshowet Top of the Pops, ikkje klarte å gå inn på singellista.
Nanook
Filmen vert spelt inn på nytt
På sjukehuset såg han lysare på omstenda og fann ut at filmen kunne spelast inn på nytt. Då den fyrste verdskrigen var slutt og det franske pelsfirmaet Revillon Frères hadde gjeve økonomisk støtte, tok Flaherty med seg kameraet og drog attende til Nanook. Sidan Nanook var ein god ven av Flaherty og samstundes visste at kulturen hans var utryddingstruga, gjekk han gladeleg med på å spela inn filmen ein gong til. Flaherty hadde denne gongen laga eit manuskript og visste nøyaktig korleis han ville ha sluttresultatet.
Slade
Glamrock, suksess og gullår (1971–1974)
Chandler hadde leidd bandet i nesten to år utan suksess då han foreslo å gje ut ein versjon av Bobby Marchan-songen «Get Down and Get With It», opphavleg framført av Little Richard. Slade hadde framleis eit godt rykte som konsertband, og songen hadde vorte brukt på konsertane deira i mange år. Songen var alltid populær og oppfordra publikum til å syngje med på teksten, og det var håp om at kjensla av ein konsert ville kjennast att i studioopptaket. Songen vart gjeven ut i midten av 1971, og i august kom han inn på topp 20 i Storbritannia og nådde 16. plassen.