cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krittida
Planter
Blomsterplanter spreidde seg i denne perioden, men vart ikkje dominerande før alderen campanium. Dei første biene dukka opp og dette medverka til utviklinga av blomsterplantene, slik at blomsterplanter og insekt er eit godt døme på koevolusjon. Dei første trea med mykje lauv, som fiken, platanar og magnoliaer, dukka først opp i krit. I tillegg treivst nokre tidlegare nakenfrøa planter som bartre, men enkelte nakenfrøa planter, som bennettitales døydde ut før perioden var over.
Landdyr
Lagerstätten Liaoning (Chaomidianzi-formajonen) i Kina har gjeve eit glimt av livet i tidleg krit, der fleire mindre dinosaurar, fuglar og pattedyr er funne. Coelurosaurar som er funne her representerer ei gruppe maniraptorar, som er ein overgang mellom dinosaurar og fuglar, og som er kjend for å ha hatt hårliknande fjør.
Under krit byrja insekta å utvikla eit mangfald, og dei eldste kjende maurane, teremittane og nokre lepidoptera, som er i slekt med sommarfuglar og møll, dukka opp. I tillegg oppstod bladlus, grashoppar og galleveps.
Sjødyr
Baculites, ei slekt av rettskjela ammonittar, treivst i havet. Hesperornithiformes var dykkefuglar som ikkje kunne flyg og som symde som lappdykkarar. Globotruncanide foraminifera og pigghudingar som kråkebolle og sjøstjerner treivst òg. Dei første kiselalgane dukka opp i hava omkring krit. Ferskvasskiselalgar dukka først opp i miocen. Krit var òg ei viktig tid for utviklinga av bioerosjon, som skaper hol og skraper i fjell, hardground og skjel.
Utrydding
Det biologiske mangfaldet minka stadig raskare i maastrichtium mot slutten av krit, i alderen før den økologiske krisa som vert kalla krit-tertiær-utryddinga. Det biologiske mangfaldet brukte lang tid på å kome seg att etter K-T-hendinga, trass i at det var mange ledige økologiske nisjar.
Coccolitophoridar og molluskar som ammonittar, rudittar, ferskvassnigel og muslingar døydde ut, i tillegg til dyra som desse dyra var ein del av næringskjeden til. Til dømes meiner ein at ammonittar var hovudnæringskjelda til mosasaurar, ei gruppe gigantiske marine krypdyr som døydde ut på denne tida.
Altetarar, insektetarar og åtseldyr overlevde utryddinga, kanskje på grunn av det var mange fleire tilgjengelege matkjelder. Mot slutten av krit ser det ut til at det ikkje var nokon reine plante- eller kjøtetande pattedyr. Pattedyr og fuglar som overlevde utryddinga levde av insekt, larver og sniglar, som igjen levde av daude planter og dyr.
Dei største landdyra som overlevde hendinga, krokodillar og choristodera, var halvakvatiske og hadde tilgang til restavfall. Moderne krokodillar kan leve som åtseldyr og kan overleve i månader utan mat. Desse eigenskapane har vorte knytt til eigenskapar som gjorde at krokodillane overlevde slutten av krit.
Kapaklı
Kapaklı er ein stor by i distriktet Çerkezköy i provinsen Tekirdağ i Tyrkia. Han ligg på slettene i Aust-Thrakia. Byen ligg berre 7 km frå sjølve Çerkezköy og 60 km Tekirdağ. Byen har kring 60 000 innbyggjarar (2011). . Byen ligg i nærleiken av İstanbul.
Ward Nunataks
Ward Nunataks er ein rekkje nunatakar 4 nautiske mil (7 km) nord for Alderdice Peak i den austlege delen av Nye Mountains i Enderby Land. Han vart kartlagd frå flyfoto tekne av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1956. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter D.J. Ward, sambandsoffiser på Wilkes-stasjonen i 1960.
Levi Fragell
Levi Fragell er ein norsk humanist. Han har tidlegare vore styreleiar og seinare generalsekretær i Human-Etisk Forbund og leiar av den humanistiske verdsorganisasjonen International Humanist and Ethical Union.
Utdanning og arbeid
I sin ungdom var Fragell predikant i pinserørsla. Som lærarstudent i Trondheim starta han uavhengig av Human-Etisk Forbund den kontroversielle «Aksjon ut av statskirka» i 1970. Han har jobba i avisa Vårt Land som journalist, han var PR- og reklamemann og har vore informasjonssekretær i Justisdepartementet, også under statsråd Inger Louise Valle (Ap), fram til 1981. Han var generalsekretær i Human-Etisk Forbund frå 1981 til 1991. Deretter redaktør i tidsskriftet «Humanist» til 1996 og fram til han gjekk av med pensjon i juni 2006 arbeidde han som spesialrådgjevar i Human-Etisk Forbund med vekt på internasjonalt arbeid.
Organisasjonar og verv
Fragell var i 2006 ein av stiftarane av Humanistiske sosialdemokrater og blei vald som revisor i foreininga.
Tida i Human-Etisk Forbund
Fragell sine aktivistmetodar i «Aksjon ut av statskirka» blei først sedde som udanna av leiinga i Human-Etisk Forbund (HEF), spesielt hos den danna grunnleggjaren og styreleiaren Kristian Horn. Etter kvart blei han trass i dette teke inn i varmen og overtok midt på 70-talet styreleiarrolla i HEF. Då hadde forbundet rundt 1500 medlemmer i Noreg.
Under Fragell si leiing var han med på å utvikle HEF til landets største livssynsorganisasjon utanfor statskyrkja. No har forbundet rundt 68.000 medlemmer og har lokallag og tilbod om humanistiske seremoniar over heile landet.
Ralja
Ralja (serbisk Раља) er ei elv i regionen Šumadija i Serbia. Ho er 51 km lang og ei sideelv til Jezava frå venstre, som er den venstre greina av Velika Morava.
Ralja spring ut nord i Kosmaj-fjellet, nord for landsbyen Velika Ivanča i kommunen Sopot i byen Beograd. Elva renn gjennom nokre av forstadane i Beograd, men renn bort frå byen og ut i ein av armar av Jezava ved Radinac.
Ralja drenerer eit område på 310 km² og høyrer til nedslagsfeltet til Svartehavet.
Tieralplistock
Tieralplistock er eit fjell i Urner Alpane i Sveits. Fjellet har ei høgd på 3383 meter over havet og ligg like vest for Rhonebreen, på grensa mellom kantonane Bern og Valais.
Wai
Wai (thai ไหว้) er ein tradisjonell høfleg helsingsmåte i Thailand. Han går ut på at ein lèt handflatene røra kvarandre framfor seg, ein stad mellom brystet og over hovudet, men ofte framfor ansiktet. Samstundes kan ein bøya hovudet, bukka eller neia. Ved møte vil ein også helsa med ordet sawadi (สวัสดี).
Ein kan utføra wai når ein møter nokon, takkar eller bed om orsaking. Det er vanleg å bruka helsinga i høgtidelege samanhengar og seremoniar og når ein helser lærarar, munkar og folk med høg status. Også statuar og bilde kan helsast med wai.
I klassiske former av helsinga, som ein ofte ser på statuar, peiker olbogane ut til sida når ein bringer handflatene mot kvarandre. Når ein utfører moderne wai peiker derimot olbogane helst nedover. Om ein står når ein waiar kan ein bukka eller neia. Sit ein, kan ein bøya hovudet. For å visa mykje respekt kan ein knela eller bøya seg til bakken medan ein waiar. Ei slik respekt viser ein gjerne høgtståande personar, som kongelege, åndelege leiarar, avdøde og gudar.
Wai-helsinga stammar frå ein indisk mudra, añjali mudrā eller pranamasana. Ein finn ei liknande helsing i den kambodsjanske helsinga sampeah og fleire andre søraustasiatiske tradisjonar. Den hinduiske namaskaram eller namaste har same opphavet, men skil seg frå moderne thailandsk wai ved at armane peiker utover.
Prins Philip, hertug av Edinburgh
Philip var ektemannen til dronning Elizabeth II av Storbritannia, hertug av Edinburgh, prins av Storbritannia og tidlegare prins av Hellas og Danmark.
Philip Mountbatten, tidlegare Glücksburg, var opphavleg gresk statsborgar, med titlane prins av Hellas og Danmark. Han gav avkall på desse titlane og statsborgarskapet for å gifta seg med den dåverande prinsesse Elizabeth.
Slekt
Philip var det eldste gjenlevande tipp-tipp-oldebarnet til dronning Victoria av Storbritannia, så vel som den eldste gjenlevande etterkomaren hennar etter dødsfallet til grev Carl Johan Bernadotte av Wisborg 5. mai 2012. På grunn av avstamminga frå den britiske kongefamilien var prins Philip òg med i arverekkjefylgja til den britiske trona.
I juli 1993 stadfeste britiske forskarar, gjennom DNA-analysar av blodet til prins Philip, at dei kunne stadfeste identiteten til restane av fleire medlemer i familien til keisarinne Aleksandra av Russland, fleire tiår etter massakren av bolsjevikane i 1918. Prins Philip var då éin av to levande oldeborn frå den kvinnelege lina etter Aleksandra si mor, prinsesse Alice av Storbritannia. Den andre var systera hans, prinsesse Sophie av Hellas og Danmark, som døydde i 2001.
Ordenar og utmerkingar
I 1952 vart han tildelt storkrossen med kjede av St. Olavs Orden.
Dino Zoff
Karriere som spelar
Zoff spelte 112 landskampar og deltok i fire verdsmeisterskap. I 1982 krona han den 22-årige karrieren som 40-åring ved å vinne VM i Spania. Han er den eldste fotballspelaren som er blitt verdsmeister (per 2009).
Zoff sette fleire rekordar i løpet av karrieren, mellom anna spelte han i perioden frå 20. september 1972 og 15. juni 1974 heile 1143 minutt på landslaget utan å sleppe inn mål. For klubben Juventus spelte han kvar einaste seriekamp 330 serierundar på rad. Han spelte i alt 570 Serie A-kampar.
Atlanterhavsmuren
Atlanterhavsmuren, tysk Atlantikwall, er ei nemning på ei line av festningsverk vest i Europa, langs kysten mot Atlanterhavet. Festningsverka vart bygde under andre verdskrigen for å hindra åtak på land okkupert av Tyskland. I dag står framleis mange bunkerar og steinblokker som skulle hindra pansertankar i å invadera, på folkemunne kalla Hitlertenner,
Østhusvik
Østhusvik er ein tettstad i Stavanger kommune i Rogaland fylke. Staden har og ligg ved Brimsefjorden på austsida av Rennesøy.
Atlanterhavsmuren
Atlanterhavsmuren er kring 2 685 km lang, og kan fylgjast ved kysten av Frankrike, Belgia, Nederland, Tyskland, Danmark og Noreg. Bygginga fann stad for det meste i tida frå 1942 til 1944, men ein fekk ikkje bygd alt det var planar om.
Suomi
Suomi er det finske namnet på Finland. Det er også eit finsk etternamn som tidvis også har vore brukt som førenamn, både av menn og kvinner.
Ordsoge
Det finske språket er eit av dei finsk-ugriske (uralske) språka, i slekt med samisk, estisk og ungarsk. Det er ikkje eit indo-europeisk språk. Fleitalet av folket i Finland har finsk til morsmål, mens eit mindretal har svensk, og eit enda mindre mindretal har samisk til morsmål.
Ordet suomi er lånt frå urbaltisk *žeme ’land’ (jf. russisk zemlja, som i Novaja Zemlja, ’Nyland’) til urfinsk-samisk *šämä ’landet i nord’, dvs den delen av Finland baltarane hadde kontakt med. Dette ordet gjennomgjekk lydendringa š → h i finsk, så vi fekk Häme, namnet på området Tavastland (der Lahtis ligg). I samisk gjekk ordet gjennom lydendringa š → s, og i sterkt stadium også m → pm, slik at vi fekk Sápmi, Sameland. Det same ordet *sämä lånte baltarane så attende frå finnane som namn på Finland, i forma *šāma. Denne forma dukka så opp i seint urfinsk-samisk som *šāma. Lang ā vart til lang ō i sein urfinsk, vi fekk *sōme, som framleis er den estiske namnet på Finland (Soome), og deretter diftongering av lange midtvokalar og e → i i slutten av ord i overgangen til moderne finsk, slik at sluttresultatet er Suomi. Dei som budde i ”Det egentliga Finland” (Åboland), tavastlendingane og samane, dvs. suomalaiset, hämäläiset og sápmelaččat har altså alle etnonym som går attende til same lånord, ordet for ’land’ i urbaltisk.
Bruk som personnamn
I 2009 hadde 1 908 personar i Finland etternamnet Suomi. Som førenamn er Suomi sjeldnare. I Finland var det på denne tida blitt registrert gjeve som mannsnamn 42 gonger, alle før 1979 og dei fleste før 1940. Det var blitt gjeve som kvinnenamn 16 gonger, også her hovudsakleg før 1940.
Georg Harbitz
Georg Prahl Harbitz var ein norsk prest og politikar. Han var stortingsrepresentant 1836-1869 og stortingspresident 1848-1869. Harbitz var den fyrste ordføraren i Askvoll kommune, frå 1837 til 1839.
Liv og prestegjerning
Harbitz var fødd i Haus prestegjeld, dagens Osterøy kommune. Far hans, som var gjestgjevar på staden, døydde i 1808. Mora sat då att i små kår. Soknepresten i Haus tok seg av guten ei tid, frå 1813 vart han i Bergen hjelpt fram av familien Prahl. Denne sette han inn på realskulen så han kunne verte handelsmann. Visekonrektor Johan Winding meinte han heller burde studere, og las med han privat slik at han kom inn på latinskulen. I 1821 vart han student med haud, tok andreeksamen 1824 med laud, 1825 embetseksamen med haud, men laud ved praktiske prøver.
I tida 1820-30 var det mangel på prestar i Noreg. Sjølv med karaktarane sine hadde Harbitz val mellom fleire kall, valet fall på Askvoll. Han tok til på prestegjerninga i 1826, og var sokneprest i Askvoll i 13 år. 1839 flytta han til Slidre i Valdres, og var sokneprest der. I 1847 søkte han seg til garnisonprestembetet i Kristiania. Han valde etter kort tid, 1848, å reise tilbake til Slidre, då stortingsverksemda skapte misstemning i den til dels strengt konservative menigheita. Inntektene i det nyoppretta Vestre Slidre kyrkjesokn var små. I 1852 vart han utnemnd sokneprest til Nøtterøy, eit kall han hadde i 27 år. Han fekk innvilga avskjed i desember 1878, men styrte kallet til april 1879. For måten han hadde skjøtta sine statsborgelege verv, vart han tilkjend ein årleg pensjon på kr 6000,-. Han busette seg hos sonen Gotfred i Vestre Aker.
Stortingsmann
På sine fyrste tingsamlingar var Harbitz oftast medlem av budsjettkomiteen og valkomiteen. I 1845 var han til dømes med i begge desse komiteane, samt fullmaktskomiteen. Han var også medlem av riksretten det året. Frå 1836 til 1848 var han på alle storting medlem av Lagtinget. I 1848 vart han vald til stortingspresident, eit verv han skulle verte vart vald til på alle seinare storting han var med i. På stortinget var Harbitz formann i fylgjande stortingskomitear; budsjettkomiteen (1848, 1860, 1862-63, 1865-66, 1868-69), protokollkomiteen (1851, 1854, 1857), fullmaktskomiteen (1851, 1857, 1858, 1860, 1862-63, 1864, 1865-66, 1868-69), valkomiteen (1857, 1858, 1860, 1862-63, 1864, 1865-66, 1868-69), komiteen om statthaldarsaka (1860) og komiteen om den dansk-tyske krig (1864).
Han var innehavar av Storkors av St. Olavs orden og den svenske Nordstjerneordenen.
Han døydde i Vestre Aker. President Harbitz' gate på Frogner i Oslo er oppkalla etter Georg Harbitz. Johannes Harbitz var sonen hans.
Aten-asteroide
Aten-asteroidar er ei gruppe nærjordsasteroidar namnsetter etter 2062 Aten, den første Aten-asteroiden som vart oppdaga. Definisjonen på ein Aten-asteroide er at den har ein store halvakse mindre enn ein astronomisk eining (AE). Aten-asteroidar treng likevel ikkje å ha heile bana innanfor jordbana; nesten alle aten-asteroidane har aphel større enn éin AE. Aten-asteroidar med med aphel innanfor jordbana vert kalla Aphohele-asteroidar. I mai 2004 var det berre to kjente apohelar: 2003 CP 20 og 2004 JG 6.
Den minste kjente store halvakse er 0,642 AE og høyrer til (66391) 1999 KW4, sjølv om 2004 JG 6 ser ut til å ha ein endå mindre ein.
For ein kort tidsperiode ved slutten av 2004 såg det ut til at Aten-asteroiden 99942 Apophis kunne koma til å slå ned i jorda i år 2029, men seinare observasjonar kunne utelukka den moglegheita.
And
And (fleirtal ender) er ei fellesnemning for ei rekkje fugleartar i andefamilien. Dei representerer ikkje ei monofyletisk gruppe, men er delar av eit takson sidan svaner og gjæser ikkje er ender. Ender flest har habitat knytt til vatn, enten ferskvatn eller sjøvatn, og dei er mindre enn svaner og gjæser. Gruppa inneheld om lag 128 artar i 39 slekter. Skilet mellom and og gås er uklårt, eit kriterium kan vere at ender har ein symjelapp på baktåa som gjæser manglar. Ender finst over det meste av verda unntatt i Antarktis.
I daglegtale kan and nyttast som ei generell nemning for tam stokkand. Andre vassfuglar som lommar, dukkarar og rikser blir somme tider forveksla med ender, men ingen av desse gruppene er i slekt med ender. Andrik og andstegg er termar for vaksne hannfuglar av ender.
Skildring
Nokre omgrep for inndeling av ender, alle er upresise:
Ender har relativt lang hals, men ikkje så lang som hos gjæser og svaner. Kroppsforma hos dukkender kan vere meir avrunda enn hos grasender. Grasender ligg dessutan høgare i vatnet og har lettare for å gå rett opp i lufta når dei tar til flukt. Nebbet hos grasender er vanlegvis breitt og inneheld tagga lamellar, spesielt utvikla hos arter som filtrerer mat ut or vatnet. Hos nokre fiskender er nebbet langt og kraftig tagga. Beina er sterke og godt utvikla, og generelt festa langt bak på kroppen, spesielt hos dei mest akvatiske artane. Vengene er kraftige og er generelt korte og spisse med lita bereevne, og flyging krev raske og kontinuerlege vengeslag, som i sin tur krev sterke vengemusklar. Tre artar av skovleender, Tachyeres, har ikkje flygeevne, den fjerde arten, patagoniaskovleand, er ein dårleg flygar.
Bakgrunnsstoff
Өйрәктәр Dakdak བྱ་གག Naalʼeełí ᒥᑎᖅ Бабыз lez:ПIатIар pnb:بطخ Pili ckb:مراوی Пловка Éntog బాతు ᎧᏬᏄ Ӵӧж بطخ
Auf, schmetternde Töne
Auf, schmetternde Töne der muntern trompeten, BWV 207a, er ein kantate komponert av Johann Sebastian Bach.
Han vart komponert i Leipzig, truleg i 1735, for bursdagsfeiringa til kurfyrste Augustus III av Sachsen (Dramma per Musica).
Teksten er skriven av ein ukjend tekstforfattar, truleg Christian Friedrich Henrici (Picander).
Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert for tre trompetar, pauke, to tverrfløyter, to oboar d’amore, tenorobo (engelsk horn), fagott, strykarar og basso continuo, samt fire songsolistar (sopran, alt, tenor, bass) og firedelt kor.
Det består av ti satsar:
Skokk
Ein skokk, frå lågtysk schock 'seksti' tyder eigentleg seksti, men vert i Noreg bruka som nemning for ein stor flokk, som i uttrykket ein skokk med ungar.
Wordie Nunatak
Wordie Nunatak er ein nunatak 4 nautiske mil (7 km) søraust for Mount Biscoe og 4 nautiske mil (7 km) aust-nordaust for Mount Hurley. Han vart oppdaga i januar 1930 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE), 1929–31, under Mawson, og kalla opp etter James M. Wordie.
Berglyd
Berglyd er ein liten stad i Sokndal i Rogaland, rett ved Vatland og Nesvåg. Andre stavemåtar av namnet er Berurjóðr (1200-talet), Berereø (1563), Berllye (1618), Berrjod (framleis nytta i målføret på staden)(1664), Berliud (1665) og Bierliud (1711).
Tieregghorn
Tieregghorn er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits.
Berglyd
Sogehelten Orvar Odd skal ha vokse opp hjå bonden Ingjald på Berurjóðri, eller Berglyd. Soga om han er blitt bevart i Sokndal opp til våre tider.
Namn
Berglyd er òg brukt som etternamn. I 2006 var det rundt 30 personar som heitte dette i Noreg.
Olav K. Bratås
Olav Kristenson Bratås var ein kjend norsk spelemann og rosemålar frå Flesberg i Numedal.
Unge år
Ein nær slektning, Nils Ribberud, spela fele, og det same gjorde søskenbarnet Kristen. Det var mykje spel i Stuvstadgrenda der Bratås ligg, og Olav synte givnad både for teikning og spel. Med tida kom han med i Målrørsla, og tok til å skrive namnet sitt som «Olav». Frå byrjinga hadde han heitt «Ole». Mellom vanlege folk i Numedal vart han tiltala som «Ola».
Levekår og arbeid
Olav Bratås fekk ikkje høve til å leva av spel og rosemåling. Han arbeidde ei tid ved Numedalsbanen, og dreiv noko med snikkararbeid. Han dreiv og med restaurering for Norsk folkemuseum på Bygdøy i Oslo.
Med tida vart Olav kjend som ein dugande kappleiksspelemann og fekk heiderleg omtale der. Han kjende det slåttetilfanget som var vanleg i Numedal på denne tida, attåt eit lang rekkje runddansar. Olav var mykje i lag med spelemenn frå Telemark og, mellom dei Eivind Mo, Dale-karane og Kristiane Lund. Elles var han i lag med Torleiv Bolstad frå Valdres.
Olav Bratås vart ein viktig mellomlekk i vidareføringa av det gamle spelet frå Flesberg. Han var og ein ivrig samlar, og gjorde mange amatøropptak av spelemenn i dalen, mellom dei fløytespelemannen Knut Juveli. Desse opptaka er i dag høgt skatta av yngre fløytespelarar, mellom dei Steinar Ofsdal og Per Midtstigen.
Rosemålaren
Olav Bratås fekk ikkje måla så mykje som han gjerne ville, men det finst ei handfull møblar han har måla, som syner eit fint og stilreint handverk. Han utvikla sin eigen stil, tufta på den gamle rosemålinga frå Numedal.
«Ein skulle ynskje at samtida kunne gjeva folk som Olav K. Bratås den sjansen som dei fortente, men slik er det ikkje. Han hadde gjevi oss alle ein mykje større kulturarv dersom han fritt hadde kunna utfalda sine kunstnariske evner» (Jan H. Lislien).
Det vart utgjeve ein minne-CD i 2001 i høve hundreårsminnet hans Olav Bratås.
Rasina
Rasina (serbisk Расина) er ei elv sør i sentrale område i Serbia. Elva er 92 km lang og munnar ut i Zapadna Morava nær byen Kruševac.
Flamingoar
Dei seks artane av flamingoar utgjer familien Phoenicopteridae, einaste familien i ordenen Phoenicopteriformes. Dette er selskaplege fuglar som vadar. Dei lever både på den vestlege halvkula og den austlege halvkula, men er mest talrike på den austlege. Det er fire artar i Amerika og to artar i «den gamle verda».
Rasina
Rasina spring ut frå sørsida av fjellet Goč nær landsbyen Rašovka, sørvest for kurstaden Vrnjačka Banja. Rasina er demd opp ved landsbyen Ćelije og den kunstig innsjø Ćelije med eit areal på 4,16 km² er skapt av dammen. Innsjøen er skapt som ein del av reguleringa av Velika Morava. Sju kilometer etter Kruševac munnar Rasina ut i Zapadna Morava ved landsbyen Makrešane.
Vatland
Vatland er ein plass i Sokndal kommune i Rogaland fylke. Staden ligg to km frå Berglyd på eine sida, og to km frå Nesvåg på andre. Der finn ein Vatlandstjødna.
Flamingoar
Namnet «flamingo» er frå portugisisk og har slektskap med ordet «flamme».
Skildring
Flamingoar er store fuglar med særs lange bein, lang hals og kraftig bøyg på nebbet. Hannen er større enn hoa.
Flamingokyllingar har grå fjørdrakt, medan farga på drakta hos vaksne individ varierer frå lys rosa til lys raud ettersom innhaldet av vassbakteriar og betakaroten i dietten varierer. Ein flamingo med god tilgjenge på mat får kraftfulle farger og er ein ettertrakta make. Ein kvit eller bleik flamingo er derimot usunn eller underernært. Flamingoar i fangenskap er eit unnatak, om dei ikkje får fôr med same innhald av karoten som frie fuglar slår dei over i ei bleik rosa farge.
Liste av artar
Flamingoar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Slekt Phoenicopterus
Siti Nurhaliza
Siti Nurhaliza binti Tarudin, kjend som Siti Nurhaliza, er ein malaysisk songar og forretningskvinne.
Avisa Tysnes
Tysnes er ei lokalavis som vert gjeven ut i Tysnes i Sunnhordland i Vestland fylke. Lokala til redaksjonen ligg i Våge. Stadfesta nettoopplag var i 2002 på 2363.
Tysnes vart skipa i 1953, og fyrste utgåva kom ut 2. juli same året.
Åkrehamn/Vedavågen
Åkrehamn/Vedavågen var ein tettstad i Karmøy kommune i Rogaland fylke, på vestsida av øya Karmøy. Det tettbygde området i Åkrehamn og Veavågen har vokse saman og Statistisk sentralbyrå reknar området som ein samanhengande tettstad.
Gross
Eit gross, frå fransk douzaine grosse  'stort dusin', er ei mengd på tolv dusin, det vil seie 144  stykke. Eit stort gross er tolv gross, det vil seie 1728 stykke.
Nynorsk Pressekontor
Nynorsk Pressekontor er eit pressebyrå som leverer nyhende på nynorsk til aviser og kringkasting. Pressekontoret vart tufta etter at Stortinget løyva pengar til ei slik presseteneste for å gje avisene eit betre tilbod på nynorsk. Nynorsk Pressekontor vert drive av ei sjølveigd stifting. Organisasjonane Noregs Mållag, Noregs Ungdomslag og Kringkastingsringen vel ut representantar til styret i stiftinga.
Nordfjord Ungdomskorps
Nordfjord Ungdomskorps (NUK) er eit av dei største krinskorpsa i landet, og tel per dags dato ca. 80 aktive medlemmar. Korpset vart stifta i 1981, og feira 25-års jubileum i 2006. NUK har, trass namnet, medlemmar frå heile Sogn og Fjordane, samt frå Kolbotn i Akershus. Dessutan har mange NUK-arar halde fram i korpset etter at dei har flytta til byar som Trondheim og Bergen for å studere.
NUK har normalt 4 helgesamlingar i året, der den siste er konserthelg. Ofte inviterer ein gjesteartistar til å opptre med korpset på avslutningskonserten.
Piz Timun
Piz Timun er eit fjell i Oberhalbsteinfjella på grensa mellom Italia og Sveits.
Tylft
Ei tylft, som i norrønt tylft, 'tolv', er ei mengd på tolv stykke. Tylfter vart tidlegare bruka ved teljing av tømmerstokkar og trelast.
For å hjelpe på teljinga, kunne ein teikne strekar og prikkar i eit visst mønster, som når ein kom til 12 danna ein figur som såg ut som eit hus. Ei tylft var da ”fullt hus”.
Eit dusin, av fransk douze,'tolv', tyder det same, men har vore bruka i andre samanhenger.
The Magnetic Fields
The Magnetic Fields er ei USA-amerikansk popgruppe som vart grunnlagd i 1990 og har halde fram til i dag. Medlemene er Stephin Merritt (song, tekstar, ukulele og keyboard), Claudia Gonson (perkusjon og song), Sam Davol (cello og tverrfløyte) og John Woo (banjo og gitar). Dei er kanskje mest kjende for eit trippelalbum frå 1999 med tittelen 69 Love Songs.
Wyers Nunataks
Wyers Nunataks er ei gruppe nunatakar ved foten av Sakellari Peninsula, like vest for Wyersisen i Enderby Land. Han vart kartlagd frå flyfoto tekne av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956 og 1957. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter R.W.L. Wyers, som var glasiolog ved Mawson-stasjonen i 1961.
Tyssestrengene
Tyssestrengene er den 14. høgaste fossen i Noreg og Europa ut frå totalt fall. Fossen er ein del av elva Tysso i Ullensvang kommune i Vestland fylke. Fossen består av tre fall og det største av desse har eit fall på 312 meter. Elva renn ut i Ringedalsvatnet.
Frankenwald
Frankenwald er ei mellomstor fjellkjede nord i Bayern i Tyskland. Ho ligg i landkreis Oberfranken og dannar eit geologisk samband mellom Fichtelgebirge og Thüringer Wald. Ho har ei vidt, skogkledd platå som går om lag 45 km mot nordvest og heller sakte mot nord og aust og elva Saale, men er brattare mot den bayerske sletta i vest. Dei høgaste toppane finn ein på Döbraberg nær Schwarzenbach am Wald (794 meter). Sentralt ligg vasskiljet mellom elvane Main, sideelv til Rhinen, og Saale, sideelv til Elbe.
Løgnin
Løgnin eller Lygnin er ein fjordarm av Namsfjorden i Namsos kommune i Trøndelag. Fjorden strekkjer seg 11 km sørvestover til Sjøåsen i botn av fjorden.
Fjorden har innløp mellom Stangaråa i vest og Skaftodden i aust, like vest for Bangsund. Garden Altin ligg på vestsida av fjorden inst i Altbukta. Litt lenger sør ligg gardsbruket Gryta på den andre sida. Inst i fjorden ligg Sjøåsen der Årgårdselva munnar ut i fjorden.
Fylkesveg 17 går langs austsida av fjorden, medan riksveg 766 går på vestsida.
Anarchy Online
Anarchy Online (AO) er eit norsk vevbasert datarollespel for fleire spelarar, sokalla MMORPG. Det vart utvikla av Funcom og lansert 27. juni 2001. Spelet har ei science fiction-setting og utspelar seg på planeten Rubi-Ka fra året 29475. Plottet konsentrerer seg om konflikten mellom eit monopolistisk og griskt selskap, Omni-Tek og opprørarane, som i eit samleomgrep vert kalla Clans. I tillegg finst det ein nøytral gruppe, Neutrals, for dei som ikkje ynskjer å ta side i konflikten.
I seinare tid har spelet vorte utvida med bonustillegget (eng. boosterpack) The Notum Wars (2002) og ekspansjonane The Shadowlands (2003) og Alien Invasion (2004). Ein ny ekspansjon ved namn Lost Eden vart annonsert den 6. mai 2005.
Tochuhorn
Tochuhorn er eit fjell i Wallis-Alpane i Sveits.
Pévki
Pévki (gresk Πεύκη), òg kalla Pefki, er ein tidlegare kommune i dei nordlege forstadane til Aten i Hellas. Frå 2011 er han ein del av kommunen Lykóvrysi-Pévki i periferieininga Nord-Aten i periferien Attikí.
Pévki er delt inn i to område, Áno (øvre) og Káto (nedre) Pévki. Namnet går tilbake til antikken. Området vart på den tid kalla MagkoufAnna, fordi det høyrte til ei kvinne (Magkoufa) som heitte Anna.
Nesvåg
Nesvåg er ein stad i Sokndal kommune i Rogaland fylke. Staden ligg åtte kilometers køyring vestover frå kommunesenterert Hauge i Dalane og to km søraust for Vatland.
Mathias Henrikssøn
Mathias Henrikssøn var fødd i Danmark. Han var via til prest og var munk på Sørø inntil han vart utnemnd til abbed på cistercienserklosteret på Tautra i 1510. Han vart utnemnd av abbed Henrik Christiernssøn Tornekrans ved Sørø og abbed Herlaug av Heresvad i Skåne og innsett av generalabbed Jakob av Citeaux. I valbrevet står det at Tautra kloster var utan abbed, det var få munkar der og klosteret var nær ved å gå under. Mathias var eit uheldig val, han misbrukte si verdigheit som abbed og pantsette fleire av eigedomane til klosteret og ein stor del av dei lausøyret. Sølvsaker og andre gjenstandar som høyrte klosteret til tok han med seg og noko av dette lagra han i andre kloster, med anna hos priorinna i Bakke kloster.
Etter å ha gjort dette reiste han til Oslo og blei abbed på Hovedøya kloster og fortsette livet som på Tautra. Biskop Hans Reff sende eit brev til erkebiskopen datert 20. oktober 1525 og skreiv at Mathias ikkje kunne vera der lenger og at var avsett. Årsaka var at han oversåg både åndelege og praktiske plikter. Mathias reiste ned til Danmark og freista å få innpass ved Lyse kloster ved Bergen. Dette var mislykka, men merkeleg nok får han brev på Tautra på ny.
Etter å ha vore borte frå Tautra i 10 år er han attende igjen. Men erkebiskop Olav Engelbrektsson er kjend med rullebladet til Mathias. Det gjekk ikkje lang tid før erkebiskopen fekk Mathias arrestert i 1530. Det var sju bønder frå Frosta som utførte arrestasjonen. Mathias vart stilt for ein geistleg domstol og klaga for ei rekke av forhold.
Tiltaleskriftet
Innhaldet i dommen er ikkje kjend, men det ein veit om kva Mathias seinare gjorde fortel ein god del. 11. april 1531, pantsette han tre gardar til Nils Lykke på Austråt «for å få betalt erkebiskopen ein stor pengesum». Også klosteret med gods som høyrde til vart overlate til Nils Lykke. Nils Lykke reiste til København til kong Fredrik og fekk handelen stadfesta.
For Mathias var ikkje dette slutten, han fekk endeleg innpass ved Lyse kloster og vart abbed der. Også dette klosteret gjekk mot undergangen, men denne gongen ved politiske vedtak. Heile klosterordninga og katolisismen vart fjerna ved reformasjonen i 1537.
Nicolas Poussin
Han var sentral innan landskapsmåleri og blir rekna som grunnleggaren av det franske klassisistiske måleriet på 1600-talet. Arbeida hans var ofte klåre, og bar preg av orden. Han hevda at fargen hadde ein dekorativ verdi i eit måleri og var mindre viktig enn dei meir formelle delane teikning og komposisjon. Denne haldninga kom seinare til å bli kalla for poussinisme. Utifrå den antikke kunsten og den italienske renessansen utførte Poussin religiøse og mytologiske historiemåleri, portrett og landskap. Han blei den viktigaste referansen for seinare franske klassisistar som Jacques-Louis David. Trass i at Poussin måla under barokken, blir bileta hans kjenneteikna av vektlegginga av linja, teikninga og intellektuelle ordensprinsipp frå renessansen framfor dem dramatiske fargebruken og emosjonelle patosen i barokken.
Reddalskanalen
Reddalskanalen er ein kanal i Grimstad kommune knyter Landvikvannet og Reddalsvannet med havet. Kanalen er delt opp i to delar, den første mellom havet og Landvikvannet, og den andre mellom Landvikvannet og Reddalsvannet.
Kanalen vart bygd i 1877 for å gi meir dyrkingsjord ved at vasstanden i desse vatna vart senka. Kanalen er tre kilometer mellom sjøen og Landvikvannet, og 500 meter mellom Landvikvannet og Reddalsvannet. Bygginga av kanalen førte til at Reddalsvannet vart senka 2,5 meter, og Landviksvannet 2 meter. Dei nye areala kom dei 84 bøndene som hadde jord i området til gode, men dei måtte betale for dette. Kostnaden av kanalen var det staten og kommunane Grimstad og Landvik som stod for. Frå 1881 til 1885 køyrte dampbåten «Tryg» mellom Grimstad og Reddal via kanalen.
I dag er kanalen mykje nytta som utfartsstad for småbåtar, og dette førte etter kvart med seg ein merkbar slitasje, særleg ved forbygningane. Kanalen er derfor blitt bygd opp og tilbakeført til sin opphavlege tilstand. Gjenopninga foregikk i 2004.
I Kulturminneåret 1997 vart Reddalskanalen vald til Grimstad kommune sitt fremste kulturminne, og dette er markert med ei informasjonstavle ved innseglinga frå Strandfjorden. Her er det òg stilt opp møllesteinene etter den gamle mølla som ein gong stod ved fossen her.
Consolidated PBY Catalina
Consolidated PBY Catalina er eit amerikansk sjøfly for transport, rekognisering og u-båtkrigføring. Flyet kunne utrustast med synkeminer, bomber, torpedoar og M2 Browning maskingevær. Catalina var eit av dei mest brukte multirolleflya under den andre verdskrigen. PBY Catalina tenestegjorde i det amerikanske forsvaret, det britiske luftforsvaret og i ei rekkje andre land. PBY Catalina vart og nytta av det norske luftforsvaret, både under den andre verdskrigen, og fram til 1961.
Fläming
Fläming er eit område og ei rekkje åsar som strekkjer seg over 100 km frå elva Elbe til elva Dahme i Tyskland og delstatane Sachsen-Anhalt og Brandenburg. Den høgaste toppen er Hagelberg på 201 meter over havet. Namnet Fläming har sitt opphav frå 1100-talet då flamske kolonistar slo seg ned i området etter å ha immigrert frå dei overfylte byane i Flandern.
I dag er Fläming eit landleg område, som ligg i nærleiken av storbyområdet til Berlin, og turisme har vorte ei viktig økonomisk næring. Med sine tre naturparkar (Hohe Fläming naturpark, Fläming naturpark og Nuthe-Nieplitz naturpark) er fokuset på turar, sykling og rekreasjon i naturen. Ein annan turistattraksjon er FlaemingSkate, som er den lengste rulleskeisebanen i Europa (190 km). Byane og landsbyane Ziesar, Belzig, Niemegk, Treuenbrietzen, Jüterbog, Baruth/Mark, Dahme/Mark, Wittenberg, Loburg, Möckern og Zerbst, i tillegg til kommunane Wiesenburg (Mark) og Rabenstein/Fläming, ligg i eller på grensa til Fläming.
Fylkesveg 7072
Fylkesveg 7072 går mellom Skomsvoll og Fosslandsosen i Namsos kommune. Vegen er 5,1 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 467 i Nord-Trøndelag.
Young Nunataks
Young Nunataks er ei gruppe nunatakar i Napier Mountains som ligg 2 nautisk mil (3,7 km) sør for Mount Elkins. Han vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne av Lars Christensen-ekspedisjonen i 1936-37. Han vart kartlagd på ny frå flyfoto tekne av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956 og kalla opp etter W.F. Young]], elektrikar ved Mawson-stasjonen i 1961.
Milas
Milas (i antikken Mylasa, Μύλασα) er ein antikk by og det administrative senteret i eit distrikt med same namn. Han ligg provinsen Muğla sørvest i Tyrkia. Byen har kring 50 000 innbyggjarar. Sentrum av byen ligg kring 20 km frå kysten av Egearhavet og ligg nær Milas-Bodrum lufthamn.
Milas var den første hovudstaden i antikke Karia og Menteşe i mellomalderen.
Høgskolen i Staffeldtsgate
Høgskolen i Staffeldtsgate er ein høgskule i Oslo som gjev utdanning i Teologi og ledelse (3-årig bachelorutdanning) og Musikk, menighet og ledelse (4-årig utøvande musikkutdanning med inkludert bachelorgrad). Høgskulen tilbyr også årseining i kristendom og semesteremne i jødisk-kristne studiar. Det er Normisjon og Den Evangelisk Lutherske Frikirke som eig skulen. Han vart offisielt opna 1. august 2004.
"Høgskolen i Staffeldtsgate" er ei vidareføring av Bibelskolen i Oslo, som Det norske lutherske Indremisjonsselskap starta i 1916.
Resava
Resava (serbisk Ресава) er ei elv sentralt i Serbia og ei 65 km lang sideelv til Velika Morava frå høgre. Ho har gjeve namn til den omliggande regionen Resava og klosteret Resava monastery.
Resava spring ut frå regionen Homolje aust i Serbia i ei høgd på 1100 moh. Resava har grave ut ei 25 km lang og 400 meter djup kløft. I kløfta vert elva ei slukelv og dannar eit 25 meter høgt fossefall, eit av dei høgaste i det sentrale Serbia.
Etter kløfta renn elva ut i regionen med same namn og tar imot den største sideelva si, Resavica nær landsbyen Dvorište. Ho renn forbi klosteret Manasija og regionssenteret Despotovac. og
Resava høyrer til nedslagsfeltet til Svartehavet og drenerer eit område på 685 km².
Halawah
Halawah (حلاوة) er ein landsby i Ajloun guvernement. I lag med Al Hashimiyya og Al Wahadinah utgjer han Ash Shefa kommune.
Gruve
Gruver er stader der det vert utvunne ulike slag malmar, mineral, edelsteinar og kol gjennom gruvedrift. Ei gruve er ofte kombinert med eit oppredningsverk, der malmen vert mole og reinsa til eit konsentrat før han vert gjort om til slig eller pellets og transportert vidare til eit smelteverk.
Bakgrunnsstoff
Gruva
Минно дело Mineria Bergbau Mining Minería Minado Mine (matériaux) מכרה Mijnbouw 鉱業 Górnictwo Mineração Рударство การทำเหมืองแร่
Knockalongy
Det finst mange megalittiske gravstader på sletta mellom Knockalongy og Sligo Bay i nord. Der er også to små loughar ved foten av åsen — Lough Aghree og Lough Minnaun.
Amman guvernement
Amman guvernement eller Muhafazat al-Asima ('Hovudstadsguvernementet', arabisk skrift محافظة العاصمة) er eit guvernementet i Jordan som omfattar hovudstaden i landet, Amman.
Amman guvernement har det høgaste folketalet av dei 12 guvernementa i Jordan. Det grensar til Zarqa guvernement i nord og nordaust, Balqa og Madaba i vest, Karak og Ma'an i sør, og til Saudi-Arabia i aust.
Historie
Området som Amman guvernement dekkjer, har vore busett sidan førhistorisk tid, og ein har funne ruinar av sivilisasjonar datert attende til 7250 fvt. ved 'Ain Ghazal nær Amman.
Geografi
Klimaet i guvernementet er austleg middelhavsklima. Sidan Amman ligg i ei høgd er årsnedbøren og temperaturen variabel innafor guvernementet. Til dømes kan det snø i området Sweileh, som ligg 1050 meter over havet, men vere skya utan nedbør i sentrum av Amman, som ligg 780 moh. Guvernementet er det tjredne største i Jordan etter areal, og det største etter folketal.
Byar og landsbyar
`Abdun, Abu `Alandah, Adh Dhuhaybah, Al `Al, Al `Amiriyah, Al `Arid, Al `Arudah, Al Bahhath, Al Bassah, Al Bunayyat al Janubiyah, Al Bunayyat ash Shamaliyah, Al Hawwasiyah, Al Hummar, Al Jizah, Al Jubayhah, Al Judayyidah, Al Jumayyil, Al Juwayyidah, Al Lubban, Al Mabrak, Al Mahattah, Al Manakhir, Al Mathluthah, Al Muqabalayn, Al Mushaqqar, Al Mushayrifah, Al Mushayrifah, Al Muwaqqar, Al Qartu`iyah, Al Qastal, Al Qunaytirah, Al Qurayyat, Al Quwayjiyah, Al Quwaysimah, Al Yadudah, `Ammuriya, An Naqubah, An Nuwayjis, `Ara`ir, Ar Rabahiyah, Ar Rajib, Ar Riwaq, Ash Shufatah, Ash Shumaysani, Ash Shuqayq, As Samik, As Saqrah, Ath Thughrah, `Atruz, At Tunayb, Barazin, Barzah, Barzah, Bayt Zir`ah, Biddin, Bilal, Buqay` al Qababi`ah, Dab`ah, Dhiban, Dhuhaybah, Dulaylat al Hama'idah, Dulaylat al Mutayrat, Halaq ash Shuqayq, Hawwarah, Hisban, `Irak al Amir, Jalul, Jawa, Juraynah, Khilda, Khirbat `Assaf, Khirbat as Sahilah, Khirbat Badran, Khirbat Khaww, Khirbat Siran, Khuraybat as Suq, Kufayr Abu Sarbut, Kufayr al Wakhyan, Kufayrat Abu Khinan, Madaba, Ma`in, Manja, Marka, Mukawir, Mulayh, Murayjimat Ibn Hamid, Natl, Na`ur, Qasr al Hallabat, Qubur `Abd Allah, Qurayyat Falhah, Qurayyat Nafi`, Qurayyat Salim, Rujaym Salim, Rujm ash Shami, Rujm ash Shara'irah, Sahab, Shunat Ibn `Adwan, Sufah, Sumiya, Suwaylih, Tabarbawr, Tila` al `Ali, Umm al `Amad, Umm al Birak, Umm al Hanafish, Umm al Kundum, Umm al Qanafidh, Umm ar Rasas, Umm as Summaq, Umm Juraysat, Umm Nuwarah, Umm Qusayr, Umm Qusayr, Umm Rummanah, Umm Shujayrah al Gharbiyah, Umm Zuwaytinah, `Urjan al Gharbiyah, `Urjan ash Sharqiyah, `Uyun adh Dhi'b, Wadi as Sir, Yajuz, Zaba'ir `Udwan, Zuwayza
Perihel
Perihel(ium) eller solnære er det punktet i ein bane der eit lekam i solsystemet er nærast sola. Det motsette av perihel er aphel.
Jorda passerer perihelium omkring 3. januar.
Torrenthorn
Torrenthorn er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits.
Aphel
Aphel(ium), solfjerre eller solfjerne er det punktet i ein bane der eit lekam i solsystemet, som ein planet, komet eller romsonde, er lengst frå sola. Det motsette av aphel er perihel. Jorda passerer sitt aphel i byrjinga av juli.
Raudsunda
Fjorden startar i nordvest mellom skjeret Tårnet i nord og skjeret Islendingen i sør. Bygda Finnanger ligg på vestsida av fjorden og aust for Finnanger ligg øyane Finnangerøya, Sauøyan og Barøya. Nord for Barøya ligg grenda Faksdal på andre sida av fjorden.
Fjorden endar i søraust mellom Holvikneset i nord og Årnesgalten i sør. Aust for Holvikneset ligg Lyngholmfjorden og lenger sør Lauvøyfjorden.
Fv465 går langs sørvestsida av fjorden på Otterøya, medan Fv483 går på delar av nordaustsida.
Torent Alto
Torent Alto (eller Torrone Alto) er eit fjell i Dei lepontinske Alpane, på grensa mellom kantonane Ticino og Graubünden. Det er det høgaste fjellet i ei rekkje mellom skardet Giümella, aust for Biasca (2 117 moh.) og Bellinzona.
Torent Alto består av tre ryggar og veggar. Den største er nordveggen, som ligg oppfor Val Pontirone sør for Malvaglia. Den minste er vestveggen, som ligg oppfor Valle d'Osogna, aust for Osogna. Austveggen ligg oppfor landsbyen Cauco i Calancadalen.
Blikkengfjorden
Blikkengfjorden er ein fjord i Namsos kommune i Trøndelag. Fjorden strekkjer seg 5,5 km nordaustover frå Hellsøya til Leirvika.
Namsfjorden
Namsfjorden eller Namsenfjorden er ein fjord i Namsos og Flatanger kommunar i Trøndelag. Fjorden strekkjer seg 42 km søraustover og sørover til Sjøåsen i botn av fjorden Løgnin. Det meste av fjorden inn til Namsos ligg på sørvestsida av Otterøya.
Blikkengfjorden
Fjorden har innløp i sørvest mellom øyane Hellsøya og Kuøya. I nord går Jektvikstraumen nordover til fjordarmen Røyklibotnet og i aust går Vetterhusstraumen austover til Vetterhusbotnet. I søraust går Helmdalsbotnet sørover til grenda Sørenget.
Namsfjorden
Fjorden har innløp mellom Aurstøskjæret i vest og Knappholman i aust og går først langs kommunegrensa mellom Namsos og Flatanger. Grenda Innvorda ligg her på sørvestsida av fjorden. Ved Finnsneset på vestsida ligg grenda Sandmohamn og aust for Finnsneset ligg øya Altøya. Her går bukta Altbotnen 7 km austover forbi grenda Alte. Skorstad er ei anna grend som ligg på sørsida av bukta.
Vidare innover i fjorden ligg Ospneset på vestsida. Her går Leirfjordvika sørover på vestsida av neset, medan Ledangsvalen ligg på søraustsida av neset ved grenda Ledang. Like sør for Ledgang ligg bygda Statland. Ved Statland vert fjorden òg langt breiare og Hoddøya ligg her midt i fjorden. Hoddøya har eit areal på 10,3 km². Sørvest for Hoddøya ligg Tøttdalbotnet og grenda Tøttdal. Nord for Hoddøya ligg bygda Skomsvoll. Fjorden held fram austover på austsida av Hoddøya. Her ligg fleire mindre øyar midt i fjorden, som Sundsøya, Skjerpøya, Yttergåsøya, Innergåsøya og Brannøya. Nord for Brannøya ligg Andsneset der sundet Lokaren går nordover på austsida av Otterøya.
Blikkengfjorden
Fv464 går langs austsida av fjorden og over Vetterhusstraumen via holmen Øltappen.
Correll Nunatak
Correll Nunatak er ein nunatak som ligg vest i Mertzbreen, kring 13 nautiske mil sør for Aurora Peak. Han vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav han etter Percy E. Correll, ein mekanikar på ekspedisjonen.
Resavčina
Resavčina (serbisk Ресавчина) er ei elv i Serbia og ei 32 km lang sideelv til Velika Morava frå høgre. Ho vert stundom kalla Resavica eller Resava (som ikkje må forvekslast med ei anna sideelv til Velika Morava kalla Resava eller sideelva hennar kalla Resavica).
Resavčina spring ut nær landsbyen Proštinac i kommunen Svilajnac. Elva renn parallelt til Velika Morava over flaumsletta hennar, så det finst ingen busetjingar ved sjølve Resavica. Ho munnar ut i Velika Morava nær Ljubičevo, ein kjend hestefarm i Serbia.
Resavčina er ein del av nedslagsfeltet til Svartehavet og drenerer eit område på 174 km².
Lauvøyfjorden i Nord-Trøndelag
Lauvøyfjorden er ein fjord på Otterøya i Namsos kommune i Trøndelag. Fjorden strekkjer seg 4 km sørover til Vindsetmo i botn av fjorden.
Fjorden har startar ved Lyngholmen mellom Årnesgalten i vest og Brennvinholet i aust. Nord for Lyngholmen ligg Lyngholmfjorden, medan Raudsunda strekkjer seg nordvestover frå Årnesgalten. Midt i fjorden ligg den vesle Lauvøya, som fjorden er kalla opp etter. Fleire småbruk ligg langs vest og sørsida av fjorden, mellom anna Ølenvika, Fossland og Fosslandosen.
Elvalandet utgjer den austlege sida av fjorden og mellom Elvalandet og Otterøya går Surviksundet søraustover.
Fv465 går langs vestsida av fjorden og i sørenden går Fv467
Langevåg
Langevåg kvan visa til
Røyklibotnet
Røyklibotnet er ein fjordarm av Blikkengfjorden i Namsos kommune i Trøndelag. Fjorden strekkjer seg 5,5 km nord og så sørvestover til Vestgøten, den inste vika i fjorden.
Fjorden har innløp ved Jektvikstraumen i sør. Den veglause garden Jektvika ligg her ved innløpet, elles er det ingen busetnader eller vegar ved fjorden.
Mikroskopet
Mikroskopet (frå latin Microscopium) er eit stjernebilde på den sørlege himmelhalvkula, definert på 1700-talet av Nicolas Louis de Lacaille. Den mest lyssterke stjerna er Gamma Microscopii med tilsynelatande storleik 4,68. Ho er ei gul kjempe 381 lysår unna. Ein har funne to stjernesystem, WASP-7 og HD 205739, med planetar, medan ei anna, AU Microscopii, har ei fragmentskive.
Karakteristikk
Mikroskopet er eit lite stjernebilete som grensar til Steinbukken i nord, Den sørlege fisken og Trana i vest, Skytten i aust, Indianaren i sør, og rører så vidt Teleskopet i søraust. Dei offisielle grensene til stjernebiletet vart teikna av Eugène Delporte i 1930, og er definert som ein polygon med fire segment. Sidan dei mest lyssterke stjernene berre er av femte storleiksklasse er stjernebiletet usynleg for det nakne auga i område med lysforureina himmel.
Kjende objekt
Lacaille kartla og gav ti stjerner nemning med Bayernemningane Alfa til Iota i 1756. Ei stjerne i nabobiletet Indianaren som Lacaille hadde kalla Nu Indi viste seg å liggje i Mikroskopet, så Gould kalla ho Nu Microscopii.
Den mest lyssterke stjerna er Gamma Microscopii, som har tilsynelatande storleik på 4,68. Ho er ei gul kjempe med spektralklasse G6III. Stjerna ligg 229±4 lysår unna. Alfa Microscopii er òg ei gul kjempe, men ho er òg ei variabel stjerne, som varierer mellom tilsynelatande storleikar 4,88 og 4,94. Denne stjerna har spektralklasse G7III. Alfa har ei følgjestjerne av 9. storleiksklasse som er mogeleg å sjå i små teleskop. Epsilon Microscopii ligg 182±2 lysår unna, og er ei blåkvit hovudseriestjerne med tilsynelatande storleiksklasse 4,7, og spektralklasse A1V. Theta1 og Theta2 Microscopii dannar ei vid dobbelstjerne og det er mogeleg å skjelne komponentane for det nakne auga. Begge er kvite, variable stjerner klasse A med sterke metalliske linjer, liknande Cor Caroli.
Mange objekt i stjernebiletet er for lyssvake til at ein kan sjå dei med det nakne auga. AX Microscopii, betre kjend som [Lacaille 8760]], er ein raud dverg som ligg berre12,9 lysår frå solsystemet. HD 205739 har ein planet med same storleik som Jupiter. WASP-7 er ei stjerne med storleiksklasse 9,54 med eksoplaneten WASP-7b, medan AU Microscopii er ei ung stjerne som verkar å vere i eit tidleg stadium av eit planetsystem med ei fragmentskive. BO Microscopii er ei raskt roterande stjerne, og PSR J2144-3933 er ein uvanleg pulsar med uvanleg lang rotasjonsperiode.
NGC 6925 er ein stavspiralgalakse med tilsynelatande storleiksklasse 11,3 og med ei linseform, sidan kanten ligg nesten mot oss. Han ligg 3,7 grader vest-nordvest for Alfa Microscopii. NGC 6923 ligg i nærleiken og har mindre storleiksklasse.