cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ramen
Historie
På byrjinga av 1980-talet blei ramen rekna som eit japansk kulturelt ikon og blei studert rundt om i verda frå mange perspektiv. Samstundes blei lokale variantar av ramen introduserte på den nasjonale marknaden og kunne bestillast etter regionale namn. I 1994 opna eit ramen-museum i Yokohama.
Typar
Det finst eit breitt utval av ramen i Japan, med geografiske og leverandørspesifikke skilnader, også i variantar som har same namn. Ramen kan grovt kategoriserast ved dei to viktigaste ingrediensane: nudlar og buljong.
Suppe
Ramen-suppe er vanlegvis laga av buljong basert på kylling eller svinekjøtt, kombinert med ei rekkje ingrediensar som kombu (tang), katsuobushi (flak av bukstripa bonitt), niboshi (tørka ungsardinar), biffbein, shiitake og lauk, og deretter smaksett med salt, miso eller soyasaus. Andre stilar som har dukka opp seinare inkluderer karriramen og andre smakar.
Kombinasjonen ein får av dette blir vanlegvis delt inn i fire kategoriar (sjølv om nye og originale variantar ofte gjer denne kategoriseringa mindre klar):
Krydder som vanlegvis verta til brukt ramen er sort peppar, smør, chilipepper, sesamfrø, og knust kvitlauk. Suppeoppskrifter og metodar for tilberedelse pleier å vera nøye vakta løyndomar.
Nokre restaurantar har òg eit system kalla Kae-dama (替え玉), der kundar som har ete opp nudlane sine kan be om ein porsjon til (for eit par ¥ 100 meir) til suppa dei har att.
Regionale variasjonar
Medan standardversjonar av ramen har vore tilgjengeleg i heile Japan sidan Taisho-tida, så har dei siste tiåra vist ein oppbløming av regionale variasjonar. Nokon av desse som har gått vidare til å verta nasjonalkjent er:
Sapporo, frå hovudstaden på Hokkaidō, er spesielt kjent for sin ramen. Dei fleste menneske i Japan forbind Sapporo med sin rike miso-ramen, som blei oppfunne der og som er ideelt for Hokkaidōs harde, snørike vintrar. Sapporo miso-ramen er typisk toppa med mais, smør, bønnespirer, finhakka svinekjøtt og kvitlauk, og nokre gonger lokal sjømat som kamskjel, blekksprut og krabbe. Hakodate, ein annan by i Hokkaidō, er kjend for saltkrydra ramen, medan Asahikawa, nord på øya, tilbyr han smaksett med soyasaus.
Kitakata i det nordlege Honshu er kjend for ganske tjukke, flate, krølla nudlar servert i ein gris-og-niboshi kjøttkraft. Området innanfor de tidlegare bygrensene har den høgaste mengda av ramen-føretak per innbyggjar. Ramen er så framtredande i regionen at lokalt viser ordet soba vanlegvis til ramen, og ikkje til eigentleg soba som blir omtalt som Nihon soba («japansk soba»).
Tokyo-stil-ramen består av litt tynne, krølla nudlar servert i ein soya-krydra kyllingbuljong. Suppa har vanlegvis eit snev av dashi, sidan gamle ramen-føretak i Tokyo ofte stammar frå soba-etestader. Standard tillegg på toppen er hakka vårløk, menma, skiva svinekjøtt, kamaboko, egg, nori og spinat. Ikebukuro, Ogikubo og Ebisu er tre område i Tokyo som er kjende for ramen.
Yokohama-ramen-spesialiteten blir kalla Ie-kei (家 系). Han består av tjukke, rette nudlar servert i ein soya-smaksett svinekjøtt-buljong som liknar tonkotsu. Standardtilbehøyr er steikt svinekjøt (char siu), kokt spinat, ark av nori, ofte med strimla walisisk løk (negi) og eit blaut- eller hardkokt egg. Det er tradisjon for at kundane seier kor mjuke dei vil ha nudlane, kor fyldig dei vil ha suppa og kor mykje olje dei vil ha.
Hakata-ramen stammar frå Hakata-distriktet i byen Fukuoka på Kyūshū. Han har ein rik, mjølkeaktig, tonkotsu-buljong kokt på svinebein og ganske tynne, ikkje-krølla og fleksible nudlar. Ofte blir typiske toppingar som knust kvitlauk, beni shoga (sylta ingefær), sesamfrø, og krydra tsukemono-sennepsgrønt (karashi takana) sett på bordet så kundane kan forsyna seg sjølv. Ramen-buer på Hakata og Tenjin er velkjende i Japan. Nyare ramen-trendar har gjort Hakata-ramen til ein av dei meste populære typane av ramen i Japan, og det finst fleire restaurantkjeder som spesialiserer seg på Hakata-ramen over heile landet.
Relaterte rettar
Det finst ei rekkje relaterte, kinesisk-inspirerte nudelrettar i Japan. Dei følgjande blir ofte serverte saman med ramen i ramen-føretak. Dei omfattar ikkje nudelrettar som blir sett på som tradisjonelt japanske, til dømes soba eller udon, som nesten aldri blir serverte i dei same føretaka som ramen.
Serveringsstader i Japan
Variantar av restaurantar som Izakaya-barar, karaoke-hallar, og fornøyelsesparker tilbyr ramen – men den beste kvaliteten ramen er vanlegvis berre tilgjengeleg i ramen-ya restaurantar. Desse restaurantane tilbyr vanlegvis 10 til 20 sete ved ein bar og tre eller fire bord.
Menyane i ramen-ya restaurantar tilbyr hovudsakleg ramen-rettar. Nokre av rettane som vanlegvis er tilgjengeleg i tillegg til ramen i ein ramen-ya restaurant er steikt ris (kalla chahan eller yakimeshi), gyōza (kinesiske mjølbollar) og øl.
Utanfor Japan
Ramen er blitt populært i Kina i dei siste åra der det er kjent som rishi lāmiàn, «japansk stil lamian»). Populære japanske ramen-kjeder serverer ramen saman med utprega japanske rettar som tempura og yakitori, noko som ville vore sett på som merkeleg i Japan.
Wagamama, ei vellukka pan-asiatisk kjede med føretak hovudsakleg i europeiske byar, er kjend for nudelsupper marknadsførte som ramen, men som er ganske ulikt ramen i Japan.
Ramyeon er ein koreansk versjon av ramen. Ramyeon er eit populært snøggmåltid i Korea. Koreansk ramyeon er kjend for å vera sterkt krydra, sidan suppa vanlegvis er smaksett med chilipepar. Det finst mange variantar av koreansk ramyeon, til dømes kimchi-smak, sjømatsmak og biffsmak. Nokre restaurantar serverer variantar av ramyon med ulike smakar. Han blier vanlegvis servert med grønsaker, som gulrøtter og vårlauk, og egg på toppen.
I Nord-Amerika blei japanske hurtignudlar importert frå 1970-talet under namnet «ramen», så omgrepet ramen er ofte brukt i Nord-Amerika for å visa til hurtignudlar generelt. Det finst no likevel mange restaurantar som spesialiserer seg på ramen i japansk stil, spesielt i California og i storbyområde med stor etterspurnad etter asiatisk mat, til dømes Vancouver, Toronto, Chicago, New York og Houston.
Helsebekymringar
Eit måltid ramen har høgt innhald av karbohydrat og lågt innhald av vitamin og mineral. Ramen-suppe har gjerne høgt innhald av natrium. Ramen-nudlar inneheld i seg sjølv svært lite natrium, slik at ein kan unngå å drikka suppe viss ein er tilrådd ein diett med lågt natriuminnhald av helsemessige årsaker.
Museum
«Shin-Yokohama Raumen Museum» er eit unikt museum vigd ramen. I eit galleri i første etasje presenterer museet historia om ramen i Japan, inkludert den store suksessen med instant ramen. Han viser ulike nudlar, supper, pålegg og skåler brukt over heile Japan, og viser korleis ein lagar nudlar. I dei to kjellaretasjane kan dei vitjande utforska ein 1:1 kopi av nokre gater og hus i Shitamachi, den gamle bydelen i Tokyo, cirka 1958, då populariteten til ramen var raskt aukande. Ni ramen-restaurantar finst der, alle med ein ramen-rett frå ulike regionar i Japan. For vitjande som ynskjer å prøva fleire ramen-rettar tilbyr restaurantane «mini ramen» (små porsjonar). Billettar til måltida blir kjøpt i kortautomatar framfor kvar restaurant før ein går inn.
Hermetisk versjon
I Akihabara sel ein varm ramen i aluminiumboksar via salsautomatar. Dei er laga av ein populær ramen-restaurant og inneheld nudlar, suppe, menma og svinekjøtt. Det er meint som ein rask matbit, og inkluderer ein liten folda plastgaffel. Automatramenen kjem i nokre få smaktypar, som tonkotsu og karri.
Det internasjonale havforskingsrådet
Det internasjonale havforskingsrådet (International Council for the Exploration of the Sea (ICES) eller Conseil International de l'Exploration de la Mer (CIEM) vart skipa 22. juli 1902 i København av åtte nordeuropeiske kyststatar: Danmark, Finland, Nederland, Noreg, Russland, Storbritannia, Sverige og Tyskland. Organisasjonen har sete i København.
ICES har i dag 20 medlemsland, idet Belgia, Canada, Estland, Frankrike, Irland, Island, Latvia, Polen, Portugal, Spania og USA seinare har slutta seg til organisasjonen. I tillegg har seks land observatørstatus: Australia, Chile, Hellas, New Zealand, Peru og Sør-Afrika. To internasjonale ikkje-statlege organisasjonar har fått observatørstatus: Worldwide Fund for Nature og BirdLife International.
I byrjinga var ICES ein vitskapleg organisasjon som arbeidde med praktiske fiskerispørsmål, og eit tverrfagleg forum for marine studium. I dag er ICES ein moderne, mellomstatleg organisasjon for havforsking, og eit rådgjevande organ for fiskeriforvaltninga i medlemslanda. Det siste arbeidsområdet er delegert til ein rådgjevande komite for fiskeriforvaltning - Advisory Committee on Fishery Management (ACFM).
ACFM har definert nivå på dei ulike gytebestandane til fiskeartane, der dei opererer med ei nedre grense som ikkje kan underskridast utan at bestanden vert svekka. Han definerer òg ein føre-var-grense som ligg noko høgare, og der styresmaktene ved underskriding blir tilrådd å iverksetje tiltak som kan få bestanden opp på eit tryggare nivå.
Dana-ekspedisjonane
Dana-ekspedisjonane var ei rekkje danske marinbiologiske ekspedisjonar med fire forskjellige fartøy med same namn. Det siste av dei vart ferdigbygd i 1981.
Mest kjend er tokta til Sargassohavet og Vestindia under leiinga til Johannes Schmidt, på jakt etter gyteområda til ålen. I 1928-1930 vart «Dana» (II) sendt på jordomsegling for Carlsbergfondets oceanografiske dybhavsekspedition. Materialet frå desse store ekspedisjonane utgjer dei såkalla Dana-samlingane, som vert handsama av Carlsbergfondet.
Dag Klaveness
Dag Klaveness  er ein norsk biolog og limnolog, med cand. real i botanikk (marin botanikk, 1971) og doktorgradskompetanse (1978) på arbeid med mineraldannande mikroorganismar.
Klaveness vart universitetslektor i limnologi frå 1974, professor frå 1992 ved Universitetet i Oslo. Han har hatt forskingsopphald i USA og Frankrike, feltarbeid i Sargassohavet, i norske fjordar og kystfarvatn og i skandinaviske innsjøar i låglandet og i høgfjellet.
Eld Peak
Eld Peak er eit markant fjell, 800 moh, som ligg 6 nautiske mil søraust for Reynolds Peak på vestsida av Matusevichbreen i Antarktis. To kjegleforma fjelltoppar vart oppdaga i området frå «Peacock» den 16. januar 1840 av matros Henry Eld og William Reynolds under US Exploring Expedition (USEE) (1838–42). Den søraustlege toppen vart kalla opp etter Eld av løytnant Charles Wilkes. I 1959 undersøkte Phillip Law frå Australian National Antarctic Research Expedition fjella i området. Referansane til Wilkes synte at toppen som vart sett av Eld og Reynolds passa med bilete av toppane på vestsida av Matusevichbreen. Fjellet skildra her fekk derfor namnet som Wilkes gav.
Ennetmoos
Ennetmoos er ein kommune i kantonen Nidwalden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 521 meter over havet.
Han består av landsbyen Ennetmoos og grendene St. Jakob, Rohren, Allweg/Grueb og Rotzloch.
Johan E. Mowinckel
Johan Ernst Mowinckel var ein norsk kjøpmann og politikar frå Bergen. Han var stortingsrepresentant for Høgre i åra 1922-24.
Mowinckel var son til ein kjøpmann. Etter læretid i Tyskland slo han seg ned i heimbyen Bergen og arbeidde i fem år, 1875-80, hos kjøpmann Ludolf Næss. Sidan dreiv han ulike handelsverksemder. Det tok til med grossistfirmaet Mowinckel & Müller, frå 1884 drive vidare som sjølveigd kolonialvare-grossist J.E. Mowinckel. På 1890-talet starta han opp ein margarinfabrikk, og dreiv denne i nærare 30 år. I 1895 var han med å stifte handelsforeininga i Bergen, formann i foreininga og ei tid varaordførar i bystyret.
Perioden 1906-09 var Mowinckel varamann til Stortinget frå Nygård valkrins. Ved stortingsvalet 1921 vart han vald til å representere Bergen by og partiet Høgre på Stortinget, der han i åra 1922-24 var medlem i Næringskomite nr 2.
Thomas Engelhart
Thomas von Westen Engelhart var ein norsk statsråd for Venstre, amtmann og statsadvokat.
Engelhart representerte Hedemarkens amt på Stortinget i tida 1886-97. Han var 1886-89 medlem av jarnbanekomiteen, 1888-89 som formann. 1889 og 1891 var han president i Odelstinget. I 1890 vart han nekta møte på Stortinget, 56 røyster mot 40, ettersom han hadde søkt statsadvokatembetet. Medlem av konstitusjonskomiteen 1893, formann 1894-96. Medlem av valkomiteen 1893-96 og av undersøkingskomiteen 1894, samt medlem av Lagtinget 1895-96.
Frå mars 1891 til 1892 leia Engelhart Revisjonsdepartementet i Johannes Steen si fyrste regjering, var så medlem av statsrådsavdelinga i Stockholm til regjeringa gjekk av i 1893. Sidan vart han 1895 utnemnd til sjef for Indredepartementet i den fyrste Francis Hagerup-regjeringa, før han atter vart medlem av statsrådsavdelinga i Stockholm 1897-98.
Han var amtmann i Bratsberg amt 1898-1902 og i Jarlsberg og Larvik amt frå 1902 til han døydde brått sommaren 1905 medan han var på Feskjær ved Åsgårdstrand.
1997 Leverrier
1997 Leverrier er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Flora. Han blei oppdaga den 14. september 1963 av Indiana Asteroid Program ifrå Goethe Link Observatory i Brooklyn i Indiana.
As Time Goes By
Historie
Songen vart spelt inn på ny i 1942 i filmen Casablanca, sungen av Dooley Wilson i lag med pianist Elliot Carpenter og høyrt gjennom filmen som eit leiemotiv. Wilson klarte ikkje å få spelt inn ein singel av songen før det vart musikarstreik, noko som førte til at studioet gav ut Vallee-versjonen frå 1931 på ny og gav han ein hitt i 1942.
Tom Lund
Tom Arne Lund er ein norsk tidlegare fotballspelar og -trenar. I alle år som aktiv spela han for Lillestrøm SK. Han var den beste spelaren då klubben i 1977 vann både serien og cupen. I sine år for LSK vann han sereigull to gongar og vart norsk meister tre gongar. Lund, som spela 47 landskampar for Noreg, la etter 1982-sesongen. I 1981 kåra norske sportsjournalistar han til «Årets idrettsnamn» i Noreg.
As Time Goes By
Historie
Den kjende opningslinja, «You must remember this...», er i røynda starten på refrenget på songen i den originale utgåva. Wilson song ikkje dei første versa i Casablanca, men dei seinare innspelingane har følgd denne versjonen, slik at det første verset i røynda er ukjend for folk flest.
Tom Lund
Spelar
Lund fekk sitt gjennombrot i Lillestrøm i 1968. Han fekk sin fyrste landskamp for Noreg i 1971, trass i at Lillestrøm spela i 3. divisjon.
As Time Goes By
Andre versjonar
Songen er spelt inn av mange andre artistar, som Billie Holiday, Engelbert Humperdinck, Bing Crosby, Perry Como, Frank Sinatra, Harry Nilsson, Julio Iglesias, Johnny Nash (43. plass på Billboard-lista i 1959), Carly Simon, Tony Bennett, Jane Monheit, Rod Stewart, Jimmy Durante, Gal Costa, Sammy Davis, Jr., Bryan Ferry, Barbara Streisand, Bob Dylan, Willie Nelson, Jimmy Durante, Vera Lynn, Andy Williams, Barry White, Tom Waits, The Duprees, ZZ Top, Widespread Panic og Johnny Mathis.
Tom Lund
Spelar
Hausten 1973 rykte Lillestrøm opp i 2. divisjon. Året etter vann klubben avdelinga si med god margin, og rykte opp til 1. divisjon. Lund blei kåra til Noregs beste fotballspelar denne sesongen. I 1976 vart Lillestrøm SK seriemeister, året etter vann LSK både serien og cupen. Klubben vann deretter cupen i 1978 og 1981.
Gjennom 14 sesongar i Lillestrøm spelte Lund 336 offisielle kampar og laga 193 mål. Han bidrog til at klubben sikra seg to seriegull og tre cuppokalar. Lund spela 47 kampar på landslaget og skåra 12 mål. Høgdepunktet opplevde han då han hausten 1981 på Ullevål stadion skåra utlikningsmålet mot England, i ein kamp som enda med norsk siger 2-1.
Trenar
Frå 1985 til -88, samt i 1990, var Lund trenar for Lillestrøm SK. Gjennom åra som trenar leia han klubben til NM-gull i 1985 og seriegull i 1986.
I 1989 vart reist ein statue av Lund utanfor Åråsen stadion, heimebanen til Lillestrøm Sportsklubb.
Elder Peak
Elder Peak er eit fjell nord for Chapman snøfelt i Churchill Mountains i Antarktis. Fjellet har ei høgd på 2360 moh 6 nautiske mil sørvest for Mount Wharton. Det vart kalla opp etter William C. Elder, ein topografisk ingeniør i US Geological Survey under kartlegginga av desse fjella, 1961–62.
Fushë-Bulqizë
Fushë-Bulqizë er ein tidlegare landkommune i regionen Dibër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Bulqizë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Fushë-Bulqizë 3 342 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Fushë-Bulqizë ein del av distriktet Bulqizë. Den dåverande landkommunen omfatta byen Krastë og busetnadene:
Tempest (1970-åra)
Tempest var ei britisk progrockgruppe som var aktive frå 1972 til 1974. Kjernen i bandet var Jon Hiseman på trommer og Mark Clarke på bass. Dei gav ut to studioalbum før dei vart oppløyste.
Historie
Hiseman og Clarke hadde spelt i lag i Colosseum og skipa Tempest tidleg i 1973. For det første, sjølvoppkalla albumet deira (opphavleg kalla Jon Hiseman's Tempest), bestod besetninga av Allan Holdsworth på gitar og Paul Williams på vokal og klaverinstrument.
Seinare i den korte soga til Tempest fekk dei med seg Ollie Halsall, som hadde spelt gitar i progrockbandet Patto. Med to gitaristar spelte gruppa ei rekkje konsertar frå og med ein konsert i Golders Green Hippodrome i London i juni 1973, som vart send på BBC og seinare gjeven ut som ei piratkopiplate feilaktig kalla Live in London 1974. Då det andre albumet vart spelt inn, Living in Fear i 1974, var Tempest redusert til ein trio som bestod av Hiseman, Clarke og Halsall, visstnok fordi Holdsworth ikkje ønskte å spele med ein annan gitarist. Bandet vart oppløyst kort tid etter.
I 2007 kom ei dobbel samleplate kalla Under the Blossom med ommastra utgåver av dei to studioalbuma, to tidlegare studioopptak som ikkje var gjevne ut før frå Living in Fear-tida og BBC-opptaka frå konserten i juni 1973 med dei to gitaristane i besetninga.
Slaget ved Negapatam i 1758
Slaget ved Negapatam var eit uavgjort sjøslag mellom ein britisk skvadron under viseadmiral George Pocock og ein fransk skvadron under Comte d'Aché utanfor Den karnatiske kysten i India nær Negapatam under sjuårskrigen. Slaget fann stad den 3. august 1758.
Pablo Aimar
Pablo César Aimar Giordano er ein argentinsk tidlegare fotballspelar. Han var ein offensiv midtbanespelar med blendande teknikk. Med Valencia CF vart han spansk ligamneister 2002, 2004 og vinnar av UEFA-cupen 2004.
Klubbspel
Aimar debuterte på River Plate i august 1996. I januar 2001 vart han overført til spanske Valencia CF mot 24 millionar euro. Fire månader seinare måtte han innsjå at laget tapte meisterligafinalen mot Bayern München etter straffeskyting. Sidan bidrog Aimar mykje til at Valencia vann La Liga i 2002 og 2004, våren 2004 gjekk klubben til topps også i UEFA-cupen. Sommaren 2006 flytta han over til Real Zaragoza. Då klubben hamna i økonomisk kaos i 2008 og rykte ned ein divisjon, tok Aimar steget over i portugisisk fotball. Perioden 2008-13 gjorde han teneste i Benfica, og var med om å verte seriemeister i 2010. Då klubben spelte finale i Europa-ligaen 15. mai 2013, sat han på reservebenken alle 90 minutta. Karrieren var i praksis over.
Landslagsspel
Aimar deltok over ein periode på ti år, 1991-2009, i 52 av landskampane til Argentina. Han representerte landet i verdsmeisterskapane 2002 og 2006, og i to Copa América. I 2007 tapte han og lagkameratane finalen i Copa América med 0–3 overfor Brasil. Aimar skåra i alt 8 landslagsmål.
Warnock Islands
Warnock Islands er ei gruppe småøyar som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) sør og sørvest for Dales Island ved nordenden av William Scoresby Archipelago. Ho vart oppdaga og namngjeven i februar 1936 av mannskapet på RSS «William Scoresby» under Discovery Investigations.
1998 Titius
1998 Titius er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 24. februar 1938 av Alfred Bohrmann ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Patrick Simmons
Patrick Simmons er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som medlem av rockebandet The Doobie Brothers. Han var fødd i Aberdeen i Washington, og har vore det einaste konstante medlemmet i bandet. Simmons skreiv og song mange av songane for The Doobie Brothers, inkludert «South City Midnight Lady», «Dependin' On You», «Echoes of Love», «Wheels of Fortune» og «Black Water», som var den første songen deira som gjekk til topps på singellista i USA.
Tempest av Tempest
Tempest er debutalbumet til den britiske progrockgruppa Tempest, gjeve ut på Island Records i 1973. Medlemmane Jon Hiseman og Mark Clarke hadde begge spelt i lag i Colosseum, som vart oppløyst i 1971. Seint på hausten 1972 kom dei saman i lag med Allan Holdsworth på gitar og Paul Williams på vokal for å spele inn albumet, som først kom ut som Jon Hiseman's Tempest. Hiseman hadde kontroll over gruppa, skreiv dei fleste tekstane og fungerte som produsent for albumet.
Patrick Simmons
The Doobie Brothers vart opphavleg oppløyst i 1982, hovudsakleg fordi Simmons valde å forlate gruppa og sidan han då var det einaste originale medlemmet som var att. I 1983 gav Simmons ut det første soloalbumet sitt, Arcade, på Elektra Records. Dette gav han den einaste topp 40-hitten hans, «So Wrong», som nådde 30. plassen på Billboard Hot 100. «So Wrong» vart òg ein overraskande hit på den amerikanske dance/disco-lista, der han nådde åttandeplassen. I 1998 gav Simmons ut det andre soloalbumet sitt, Take Me to the Highway.
Tempest av Tempest
Medverkande
Frå plateomslaget:
Yabrud
Yabrud eller Yabroud (arabisk skrift يبرود) er ein by i Syria i Rif Dimashq guvernement, kring 80 km nord for hovudstaden Damaskus. Byen er kjend for dei gamle grottene, mellom andre Iskaftagrotta (der den 30 år gamle reisande og seinare arkeologen Alfred Rust i 1930 fann viktige førhistorisk funn) og Yabrud-tempelet, som ein gong var Jupiter Yabroudis-tempelet, men vart seinare «Konstantin og Helena-katedralen». Ei av dei eldste kyrkjene i Syria står i Yabrud. Den same Yabrud er sagt å ha opphavet sitt i eit arameisk ord som tyder «kald». Byen ligg i sida av Qalamunfjella (Anti-Libanonfjella) i ei høgd på 1 550 meter over havet.
Foreldra til den tidlegare presidenten av Argentina, Carlos Menem var begge fødde i Yabrud. Dei flytta til Argentina før slutten av fyrste verdskrigen. Dei arkeologiske funna frå Natufi-kulturen, Yabrud III, er kalla opp etter byen Yabrud.
Universitetet i Søraust-Noreg
Universitetet i Søraust-Noreg (USN) er eit norsk statleg universitet som vart oppretta 4. mai 2018. USN er ei vidareføring av Høgskolen i Telemark, Høgskolen i Vestfold og Høgskolen i Buskerud, som fusjonerte til éin institusjon i perioden 2014–2016, med namnet Høgskolen i Søraust-Noreg.
USN har åtte campusar som ligg på følgjande stader: Bø, Porsgrunn, Notodden, Rauland, Drammen, Hønefoss, Kongsberg og Horten (Bakkenteigen). Til saman har USN 88 bachelorutdanningar, 44 masterutdanningar og 8 doktorgradsprogram. Målt i tal på studentar er USN mellom dei største i Noreg innan høgare utdanning.
Stopes Point
Stopes Point er det nordlegaste punktet på Tilman Ridge, ein nordvestleg arm av Allan Hills i Oates Land. Det vart undersøkt av New Zealand Antarktis Research Program (NZARP) Allan Hills Expedition, 1964, og kalla opp etter Marie Stopes, som var ekspert på paleobotanikk frå karbontida og derfor geologien i området.
HTC Corporation
HTC Corporation eller High Tech Computer Corporation, kjent som HTC, er eit taiwansk teknologiselskap som vart skipa 15. mai 1997. Det har hovudkvarter i Xindian distrikt i Ny-Taipei på Taiwan. HTC var opphvleg ein original design manufacturer og original equipment manufacturer som designa og produserte berbare datamaskinar for andre veremerke. I dag produserer det alt frå mobilar og nettbrett, men også tilbehøyr til produkta.
Selskapet byrja etterkvart også å laga smarttelefonar, hovudsakleg for Windows Mobile. Det var med på å skipa Open Handset Alliance, ei gruppe mobiletelefonprodusentar og nettverkoperatørar vigd utviklinga av operativsystemet Android. HTC Dream (marknadsført av T-Mobile i mange land som T-Mobile G1) var den fyrste mobiltelefonen på marknaden til å bruka Android.
Verner Island
Verner Island er ei av Jocelyn Islands, som ligg like vest for Petersen Island i Holmevika i Mac. Robertson Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og ho vart kartlagd på ny av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956. Ho vart kalla opp etter Verner Pedersen, overstyrmann på «Thala Dan» i 1961.
HTC Corporation
Selskapet har ein årleg omsetnad på 9,5 milliardar dollar og dei har 13500 tilsette. HTC var på toppen i 2011, men har sidan den gong tapt marknadsverdi på 90 prosent.
HTC vart skipa av Cher Wang (王雪紅) og H. T. Cho (卓火土) i 1997. Cher Wang har halde fram som ein av leiarane for selskapet.
HTC er hovudsponsor av sykkellaget Team HTC Highroad, noko som dei har vore sidan 2009.
DS «Pollux» (1907)
DS «Pollux» (kallesignal MDRC) var eit dampskip levert i november 1907 som passasjer- og lasteskip for Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS). ¨
Historie
Skipet vart bygd ved Fevigs Jernskibsbyggeri i Grimstad og levert til BDS i november 1907 for ein kostnad på 331 976 kr.
I 1914 vart skipet ombygd i Stavanger for å ta meir passasjerar før det var sett inn i ruta på Island.
18. mars 1917 vart skipet torpedert i Nordsjøen ved 57° 55'N, 1° 10'W utan førevarsel av den tyske ubåten «UC 45» med kapteinløytnant Hubert Aust. «Pollux» var på veg til Newcastle upon Tyne frå Bergen med sulfat, stykkgods og passasjerar. Åtte passjerar og åtte av mannskapet omkom, mellom anna direktørr Rolf Whist frå Norske Lloyd. Fem av dei omkomne var krigsforliste som var på veg heim.
Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1 196 bruttoregistertonn og 690 nettoregistertonn og lasteevna var 1 450 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 2 095 m³ før ombygginga og 1 719 m³ etter ombygginga. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Laxevaag verft. Oppgjeven yting var 750 iHk (indikerte hestekrefter) og 142 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 10,5 knop.
Gratuitous Sax & Senseless Violins
Gratuitous Sax & Senseless Violins er det sekstande studioalbumet til det amerikanske rockebandet Sparks. Det kom ut i 1994, seks år etter det førre albumet deira og markerte ein overgang til ein techno/eurobeat-inspirert stil, som gjorde dei populære i Tyskland.
Historie
Det førre albumet til Sparks kom ut i 1988, og medan han fekk fleire club-hittar i USA, hadde ikkje seld godt. Kritikarar hadde lunken til utgjevingane deira sidan Pulling Rabbits Out of a Hat i 1984. Medan dei marknadsførte Interior Design slo Sparks seg saman med den franske duoen Les Rita Mitsouko og gav ut singelen «Singing in the Shower» som vart ein moderat hit i Frankrike. Sparks tok så ein mellombels pause medan brørne brukte slutten av 1980-åra og byrjinga av 1990-åra på å konsentere seg om å lage film, særleg eit forsøk på å lage ein japansk manga-serie, Mai, The Psychic Girl, til ein film. Dei hadde håpa å få Tsui Hark til å regissere filmen med skodespelarinna og musikaren Christi Haydon som røysta til hovudrolla. Russell Mael møtte Haydon då han var interessert i ho då ho arbeidde i ein sminkebutikk. Den einaste erfaringa Haydon hadde var som mangeårig statist i TV-serien Star Trek: The Next Generation. Trass i at Tim Burton var interessert og dei arbeidde seks år på prosjektet, vart det ikkje noko av.
I gjekk 1993 Sparks i studio att og gav ut singelen «National Crime Awareness Week», og skreiv og produserte singelen «Katharine Hepburn» for Christi Haydon. Gratuitous Sax & Senseless Violins følgde i november året etter. Han vart produsert av duoen utan studiomusikarar. Albumet gjekk attende til den europeiske synthesizer-orienterte stilen frå No. 1 In Heaven. Men songane la vekt på popstruktur og kunne minne ein god del om Pet Shop Boys. Albumet vart marknadsført med ein turné der Christi Haydon spelte i lag med brørne på trommer, i tillegg til at ho var med i musikkvideoane deira. Det acappella tittelsporet «Gratuitous Sax» såg attende til den like korte opningssongen på albumet deira Propaganda frå 1994. «When Do I Get to Sing 'My Way'» var ein referanse til Frank Sinatra-songen «My Way».
Slaget ved Cuddalore i 1758
Slaget ved Cuddalore var eit sjøslag som fann stad 29. april 1758 under sjuårskrigen nær Cuddalore utanfor den karnatiske kysten i India. Slaget enda uavgjort mellom ein britisk skvadron under viseadmiral George Pocock og ein fransk skvadron under Comte d'Aché. Britane tapte 29 mann og 89 vart skadde, medan franskmennene fekk nesten 600 drepne.
Gratuitous Sax & Senseless Violins
Utgjeving
Gratuitous Sax & Senseless Violins vart det mest suksessrike albumet til Sparks i Tyskland, der han nådde 29. plassen og fekk tre hittar på den tyske singellista. Sjølv om albumet berre nådde 150. plassen på UK Albums Chart, gjorde singlane det godt nok til at dei igjen nådde topp 40, for første gongen sidan «Beat the Clock» i 1979. Den første singelen «When Do I Get to Sing 'My Way'» nådde sjuandeplassen i Tyskland, 38. plassen i Storbritannia (han vart gjeven ut på ny i mai 1995 og nådde då 32. plassen ). Den andre singelen «When I Kiss You (I Hear Charlie Parker Playing)» nådde 61. plassen i Tyskland og 36. plassen i Storbritannia. Den siste singelen «Now That I Own the BBC» nådde 81. plassen i Tyskland og 60. plassen i Storbritannia.
Slaget ved Cuddalore i 1758
Dei to skvadronane møttest igjen den 3. august i slaget ved Negapatam og igjen den 10. september i slaget ved Pondicherry.
Gratuitous Sax & Senseless Violins
Utgjeving
«When Do I Get to Sing 'My Way'» og «When I Kiss You (I Hear Charlie Parker Playing)» gjekk òg inn på andre singellister i Europa og nådde høvesvis 9. og 24. plassen på den amerikanske Billboard Hot Dance Music/Club Play-lista.
The Way You Look Tonight
«The Way You Look Tonight» er ein song frå filmen Swing Time, opphavleg framført av Fred Astaire. Han vann Oscarprisen for beste song i 1936. Songen vart sungen til Ginger Rogers som Penelope «Penny» Carroll av Astaire-rolla John «Lucky» Garnett medan Penny vaskar håret sitt i rommet ved sidan av, og kjende seg alt anna enn vakker. Songen var skriven av Jerome Kern med tekst av Dorothy Fields, og har vorte ein standard. Fields sa seinare: «Første gong Jerry spelte melodien for meg gjekk eg ut og starta og gråte. Utgjevinga tok livet av meg. Eg klarte ikkje å stoppe, han var så vakker.»
Gratuitous Sax & Senseless Violins
Nyutgjevingar
Den japanske utgåva av albumet inkluderte «When I Kiss You (I Hear Charlie Parker Playing) (Bernard Butler's Mix)» som bonusspor. Albumet vart gjeve ut som den første i serien Sparks – The Collection i 2006 på gruppa sitt eige selskap, Lil' Beethoven Records. Denne nyutgjevinga hadde nytt plateomslag, ekstra platenotat og kom i eit digipak-omslag.
Slaget ved Cuddalore i 1758
Storbritannia (George Pocock)
HMS Yarmouth (1745) 64 (flaggskip)
The Way You Look Tonight
Andre versjonar
Billie Holiday spelte inn songen same året som filmen kom ut. Han vart òg spelt av Frank Sinatra i 1964, Doris Day, Johnny Pace, Tony Bennett, Ella Fitzgerald, Andy Williams, Chad & Jeremy, Bryan Ferry, Olivia Newton-John, Johnny Maestro, Phil Collins, Harry Connick, Jr., Rod Stewart, Dexys Midnight Runners, James Darren, Michael Bublé, Sal Viviano, Steve Tyrell, Westlife, Joey McIntyre, Maroon 5, Ray Quinn, Kris Allen, Elena Bennett og i 1930-åra som ein duett mellom Bing Crosby og den dåverande kona Dixie Lee. Songen vart òg ein hitt for The Lettermen i 1961, då han nådde 13. plass på Billboard Hot 100.
Gratuitous Sax & Senseless Violins
Nyutgjevingar
Albumet kom ut igjen i 2019 ommastra med 31 ekstra spor.
Slaget ved Cuddalore i 1758
Storbritannia (George Pocock)
HMS Cumberland (1710)
The Way You Look Tonight
Andre versjonar
Jazzpianisten Art Tatum har spelt inn ein instrumentalversjon av songen i 1990.
Gratuitous Sax & Senseless Violins
Innhald
2019 Expanded Edition Plate to: Remixes / B-sides / Official Releases
Slaget ved Cuddalore i 1758
Storbritannia (George Pocock)
HMS Elizabeth (1706)
Gratuitous Sax & Senseless Violins
Innhald
2019 Expanded Edition Plate tre: Demos & Unreleased Tracks
Slaget ved Cuddalore i 1758
Storbritannia (George Pocock)
HMS Newcastle (1750)
HMS Protector
HMS Queenborough (1747)
HMS Salisbury (1746)
HMS Tiger (1747)
HMS Weymouth (1752)
Frankrike(d'Ache)
Zodiaque (flaggskip)
åtte andre linjeskip
? 36
fregattar
Paul Pabst
Han var son av August Pabst, rektor på konservatoriet i Riga og bror av Louis Pabst som grunnla musikkakademiet i Melbourne. Papst lærte å spele klaver under oppsikt av faren, seinare gjekk han på musikkakademiet i Wien hos Anton Door.
Pabst starta å undervise i Riga i 1875 og kom til Russland i 1878. I 1881 blei han professor ved konservatoriet i Moskva.
Som konsertpianist spelte Pabst særleg verk av Robert Schumann og Franz Liszt.
Til Pabst sine elevar finn ein mellom andre Konstantin Igumnov, Aleksandr Goldenweiser, Aleksandr Goedicke, Jelena Beckmann-Sjtsjerbina, Nikolaj Medtner, Georgij Konjus og Arsenij Koresjtsjenko.
Never Too Late
«Never Too Late» er ein dansepop-song av australske songaren Kylie Minogue for hennar andre album Enjoy Yourself.
Informasjon
B-sida med tittelen «Kylie's Smiley Mix» var ein kontinuerleg mix av hennar største hits frå albumet Kylie og 12" versjonen, og inkludert desse songane i rekkjefølgja: «I'll Still Be Loving You», «It's No Secret», «Je Ne Sais Pas Pourquoi», «Turn It into Love», «I Should Be So Lucky» og «Got to Be Certain». Den 7" versjon inneheldt alle desse spora bortsedd frå «I'll Still Be Loving You» og «It's No Secret».
Wallington i Hampshire
Wallington er ei lita elv i det sørlege Hampshire i England. Ho renn ut i hamna i Portsmouth ved Fareham.
Visekonge
Visekonge er nokon som styrer på vegner av ein konge, i namnet til kongen og med kongeleg mynde.
Tittelen har vore nytta av herskarar med store landområde, særleg for territorium eit stykke sentralmakta. Det blei først nytta på 1300-talet av kongemakta Aragón, som omfatta område spreidde rundt Middelhavet. Guvernørane på Sardinia og Korsika var då visekongar. Seinare nytta Spania, som hadde absolutt monarki, visekongar til å styra det spanske imperiet som strekte seg over store delar av verda. Det britiske imperiet utnemnde visekongar i India og Irland.
Den norske grunnlova la grunnen for at kongen kunne utnemna ein visekonge. Denne stillinga blei oppheva gjennom ei grunnlovsendring i 1891.
Connemaraponni
Skildring
Ein typisk connemara er ein relativt stor ponni av ridetype. Etter rasestandarden skal ein god connemara vere kort og sterk i ryggen. Skimmel er den vanlegaste fargen, men connemaraponnien finst også i mange andre fargar. Mankehøgda kan vere opptil 147,3 cm.
Historie
Connemaraponnien kjem opphavleg frå Irland. Mange andre hesterasar har vorte blanda inn opp gjennom tidene, mellom anna arabarhest, engelsk fullblodshest, hackneyhest, welsh-ponni, clydesdale og irsk trekkhest. I 1923 vart The Connemara Pony Breeders Society skipa for å få ein meir målretta avl. Fyrst i 1964 vart stamboka stengd for andre rasar.
Førekomst
Rasen finst i dag i store delar av verda, og særleg der det har vore tilflytting frå Irland. Døme på land der det finst connemaraponniar er USA, Australia, Belgia, Danmark, Frankrike, Finland, Tyskland, Austerrike, Sveits, Sverige, Noreg, Holland, Storbritannia, Canada og New Zealand. I Noreg blir det årleg fødd rundt 10 føl av rasen.
Bruk
Connemaraponnien blir brukt i mange ulike former for hestesport. Han er mellom anna mykje brukt som sprangponni. På grunn av storleiken vert ponnien brukt både av barn og ungdom, og jamvel vaksne ryttarar.
Ivar Rusti
Ivar Andreasson Rusti var ein norsk småbrukar, redaktør, målar, bokbindar, bibliotekstyrar og forfattar frå Sogndal. Han var redaktør for bladet Solsprett som kom ut i Sogndal frå 1939 til 1949. Ivar Rusti var saman med Per Hilleren redaktørar for eit blad som heitte Sygnabladet og som vart starta i 1967 som ei «sogndalsk motvekt» mot det redaktøren i S/SA på den tida, den kontroversielle Hans Arnesen, skreiv i si avis. Sygnabladet kom berre ut eit halvt års tid. Ivar Rusti var styrar for Sogndal folkeboksamling.
Arun-elva
Arun er ei elv i grevskapet Sussex i England. Ho har kjeldene sine i ei rekkje små bekker (lokalt kjent som ghylls eller gills) i området St Leonard's Forest austom Horsham. Ho renn forbi Horsham og renn ved Nowhurst saman med North River (òg kalla Ockle), som kjem frå åsane i Leith Hill og Holmbury Hill i Surrey. Elva renn gjennom Arundel og forbi Arundel Castle, og munnar ut i Den engelske kanalen ved Littlehampton. Den viktigaste sideelva er den vestre Rother. Arun er 41 km lang.
Arun er knytt til kanalnettet gjennom Wey og Arunkanalen som no er under restaurering etter å ha vore stengt sidan 1871. Ho er påverka av tidvatnet opp til Pallingham Quay nordvest for Pulborough.
Den antarktiske konvergensen
Den antarktiske konvergensen er den antarktiske polare frontsonen, det vil seie polarfronten på den sørlege halvkula. Ved den antarktiske konvergensen møter kalde antarktiske vassmasser dei varmare subantarktiske vassmassene. Fenomenet finst langs ei linje rundt Antarktika, i Atlanterhavet og Indiahavet kring 50 ºS og i Stillehavet noko lenger sør, kring 60 ºS, men posisjonen til frontsonen varierer både gjennom året og frå år til år.
Kaldt overflatevatn frå Sørishavet søkk under det varmare og dermed lettare vatnet frå dei sørlege delane av Stillehavet, Atlanterhavet og Indiahavet. Denne sonen er 32 til 48 km brei, og blandinga av vassmassane fører til stor marin produktivitet, spesielt for antarktisk krill. Når vatnet søkk spreiar det seg nordover i ei djupne på kring 1000 meter. I Atlanterhavet kan ein spore dette vatnet heilt nord for ekvator sidan det har lågt saltinnhald.
Den antarktiske konvergensen er ikkje berre eit skilje mellom to hydrologiske regionar, men han separerer òg område med særeige marint liv og ulike klima.
Sør-Shetlandsøyane, Sør-Orknøyane, Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane, Bouvetøya, Heard- og McDonaldøyane ligg sør for den antarktiske konvergensen.
Kerguelen ligg omtrent på konvergensen, medan Falklandsøyane, Prince Edwardøyane, Crozetøyane, Île Amsterdam, Île Saint-Paul, Tierra del Fuego og Macquarieøya ligg nord for konvergensen.
Slaget ved Pondicherry
Slaget ved Pondicherry var eit uavgjort slag mellom ein britisk skvadron under viseadmiral George Pocock og ein fransk skvadron under Comte d'Aché utanfor den karnatiske kysten av India nær Pondicherry under sjuårskrigen. Slaget fann stad 10. september 1759.
Päivi Alafrantti
Päivi Jaana Maarit Alafrantti er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar frå Tervola i Lappland. Ho vart europameister i spydkasting i 1990.
Aktiv
Den 10. september 1988 forbetra Alafrantti sin personlege spydrekord til 63,18 m under eit stemne i Lappeenranta. Dermed hadde ho billett til dei olympiske sommarleikane i Seoul, der ho kvalifiseringa slengde spydet 62,82 m. Men i finalen stod ho med 58,20 meter som best etter tre omgangar og enda som nummer ti. Året 1989 vart Alafrantti finsk meister i spydkasting.
Under europameisterskapen 1990 i Split vart alle hennar tre kast i kvalifiseringa underkjende. Den finske leiinga la ned protest og juryen gav Alafrantti plass i finalen. Her gjorde Alafrantti sitt livs spydkast og forbetra sin personlege rekord med over to meter til 67,68 meter. Ho vann då gullmedaljen framom dei austtyske utøvarane Karen Forkel, 67,56 m, og Petra Felke, 66,56 meter.
Ved VM 1991 i Tokyo vart Alafrantti nummer åtte med 62,26 meter. Året etter rauk ho ut i kvalifiseringa under sommarleikane i Barcelona, ingen av dei tre forsøka vart kjend gyldig. I 1993 vann ho den finske meisterskapen i spydkast for andre gong. Internasjonalt nådde ho ikkje opp, under VM 1993 vart ho nummer 13 og i EM 1994 heime Finland hamna ho på attandeplass. Ho slutta tevle i 1995.
Mount Ellis
Mount Ellis er det høgaste fjellet, 2330 moh, i Darwin Mountains, som ragar over nordenden av Midnight Plateau. Det vart kartlagd av gruppa ved Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (CTAE) (1956–58). Det er kalla opp etter M.R. Ellis, ingeniør under CTAE, som drog med sir Edmund Hillary til Sørpolen.
Warren Island
Warren Island er ei lita øy i William Scoresby Bay, like sør for vestenden av Bertha Island. Ho vart oppdaga og namngjeven av mannskapet på RSS «William Scoresby» under Discovery Investigations i februar 1936.
Skeiselandskampen Noreg-Sovjetunionen 1954
Skeiselandskampen Noreg-Sovjetunionen 1954 fann stad på Bislett stadion i Oslo helga 13. og 14. februar. Sovjetunionen vann landskampen suverent med 1377,692 tidspoeng mot Noregs 1396,461. Landa stilte med ni utøvarar kvar som gjekk alle distansane, unnateke 10 000 meter der seks mann frå landa var med. Noregs mannskap bestod av Hjalmar Andersen, Hroar Elvenes, Sverre Haugli, Finn Hodt, Knut Johannesen, Ivar Martinsen. Gunnar Nilsen, Knut Tangen, Roald Aas.
500 m
Dato: 13. februar <br style="clear:both;" />
5 000 m
Dato: 13. februar <br style="clear:both;" />
1500 m
Dato: 14. februar <br style="clear:both;" />
10 000 m
Dato: 14. februar <br style="clear:both;" />
Kirkeristen
Kirkeristen i Oslo er den lange basarbygningen som ligg i ei boge langsetter Karl Johans gate og tverrgata Dronningens gate aust for Oslo domkyrkje, fram til den eigenlege «kyrkjerista». Dette var ei ferist som låg om lag attmed krysset mellom Storgata og Dronningens gate for å hindre husdyr i å kome seg inn på kyrkjegarden gjennom inngangsopninga i kyrkjegardsmuren. Husdyr var det mange av i byen på 1700-talet, og det vart difor bygd to ferister som små bruer i inngangane til kyrkjegarden som då låg attmed kyrkja, og var byens gravlund, men som vart fjerna seinare. Den andre ferista låg i den søndre porten i muren. Kyrkjegarden vart teke ut or bruk som gravlund i 1808. I 1823 vart arealet som låg mellom basarbygningen og kyrkja omgjort til park. Området vest for kyrkja hadde då vorte ein del av Stortorget framfor kyrkja.
Namnet
Folk i byen byrja å nytte «Kirkeristen» som namn på basarbygningen, og dette har med tida vorte eit meir eller mindre offisielt namn som dei fleste nyttar. Elles kan bygningen verte omtala som basarane i Karl Johans gate, men ikkje berre Basarane, då det er liknande basarar på Youngstorget òg, og i tidlegare tider var det tilsvarande basarar framfor Victoria terrasse i Vika, Ruseløkkbasarane.
Bygningssoga
Bygningen vart i si tid reist som buer for slaktarar for å betre dei hygieniske tilhøva i handelen med kjøt. For å gje tilkomst frå slaktarbu til slaktarbu, vart det bygd ein overbygd arkade framføre slaktarbuene, oppført i upussa, raud teglstein i nyromansk stil, det vil seie i ein stil som i samsvar med historismens oppfatning tok inspirasjon av mellomalderens romanske steinarkitektur. Då terrenget ikring domkyrkja ligg på eit høgare nivå enn Dronningens gate, vart slaktarbuene med fasade mot kyrkja liggjande i andre høgda i høve til slaktarbuene mot gata, og ei innandørs trapp vart bygd mellom det nedre og øvre nivået.
Den fyrste rekka med 24 slaktarbuer vart bygd i 1840-1842, og gjekk frå eit gamalt gravkapell i bakken i Karl Johans gate som brannvesenet disponerte, ned langs kyrkjegardsmuren og bortetter Dronningens gate. Arkitekt var Christian H. Grosch. Resten av rekka, inklusive trappa frå Dronnings gate, vart bygd frå 1845 til 1859, etter at det synte seg å vere trong for fleire slaktarbuer. I samband med denne utvidinga vart òg brannvakta bygd i 1854-1856 i flukt med basarhallane på tomta etter det gamle gravkapellet i Karl Johans gate, som hadde vorte rive tidlegare. Christian H. Grosch var arkitekt for denne bygningen òg, som vart bygd i nyromansk stil av same raude teglsteinen som basarhallane, og med eit tårn som var nytta til tørking av brannslanger. Denne brannvakta var byens hovudbrannstasjon fram til den noverande hovudbrannstasjonen på Arne Garborgs plass stod ferdig i 1939. No er brannvakta sokneprestkontor, og slaktarbuene er vorte omgjort til brukskunstnarverkstader, småbutikkar og små serveringsstader.
Oberdorf
Oberdorf er ein kommune i kantonen Nidwalden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 455 meter over havet.
Kirkeristen
Bygningssoga
Basarane og brannvakta er freda, og vart restaurert i 1960 og frametter.
Oberdorf
Kommunen ligg nær og ovanom kommunen Stans. Han består av landsbyane og grendene ovanom Stans (den såkalla Øvrelandsbyen eller på tysk Obere Dorf), som omfattar Wil, Ennerberg og Waltersberg. I tillegg har ein grendene Büren (nid dem Bach) og Niederrickenbach.
Ian McKellen
Sir Ian Murray McKellen er ein prisløna engelsk skodespelar. Han var ein av dei leiande teaterskodespelarane i Storbritannia frå slutten av 1960-åra, men han har spela i fjernsyn og film om lag like lenge. I seinare år har Ian McKellen vorte mest kjend i rolla som Magneto i X-men-filmserien og i rolla som Gandalv både i Ringdrotten-trilogien og i Hobbiten-trilogien, begge regisserte av Peter Jackson.
Karriere
Ian McKellen tok til å spela teater allereie på college, men den fyrste profesjonelle rolla hans var på Belgrade Theatre i 1961. Han spela mykje på ulike teater i 1960-åra, og blei ein velkjend teaterfigur utover 1970- og 80-talet. Då spelte han ofte på både Royal Shakespeare Company og Royal National Theatre, mellom anna i tittelrolla i Macbeth og i rolla som Iago i Othello. Han spela også i fleire Shakespeare-stykke for fjernsyn.
McKellen vart også brukt i fleire større spelefilmar frå og med 1980-talet. I 1998 vart han nominert til Oscar-prisen for beste mannlege skodespelar for rolla som James Whale i filmen Gods and Monsters, regissert av Bill Condon. Kort tid etter spela han teikneserieskurken Magneto for fyrste gong, i filmen X-men (2000). Deretter reiste McKellen til New Zealand for å spela Gandalv i Ringenes Herre: Ringens brorskap (2001) og Ringenes Herre: To tårn (2002). Ringenes Herre: Atter en konge kom ut i 2003, same året som X-men 2 kom ut. Han vart nominert til Oscar for beste mannlege skodespelar i birolle for Gandalv i Ringens brorskap, og fekk heider frå Screen Actors Guild for den same rolla. McKellen spela også inn stemma til Gandalv i fleire videospel basert på Ringdrotten-filmane.
I 2006 kom både Da Vinci-koden, der McKellen spelte Sir Leigh Teabing, og X-Men: The Last Stand, der han spelte Magneto. McKellen takka også ja til å spela Gandalv i Hobbiten-trilogien til Peter Jackson. Dei tre hobbiten-filmane kom ut i 2012, 2013 og 2014. I 2014 kom også X-men: Days of Future Past ut, der McKellen delte rolla som Magneto med Michael Fassbender. Fassbender spelte ein yngre versjon av den same personen. I 2015 kom filmen Mr. Holmes ut, der McKellen portretterer ein aldrande Sherlock Holmes.