cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vilhelmina av Nederland
Vilhelmina Helena Pauline Marie av Oranien-Nassau var prinsesse av Nederlanda (1880-1890, 1948-1962), prinsesse av Oranien-Nassau, hertuginne av Limburg (1890-1948), hertuginne av Mecklenburg (1901-1962), dronning av Nederland frå 1890 til 1948, og dronningmor frå 1948 til ho døydde i 1962 med tittelen prinsesse Vilhelmina av Nederland. Vilhelmina var nederlandsk regent i 58 år, lenger enn nokon annan i historia til landet. Prinsesse Vilhelmina var einaste barn av kong Vilhelm III og den andre kona hans, Emma av Waldeck-Pyrmont.
Perioden hennar som statsoverhovud såg fleire avgjerande periodar i historia til landet, første verdskrigen og andre verdskrigen, depresjonen på 1930-talet og tilbakegangen til Nederland som kolonimakt. Utanfor Nederland er ho mest kjend for rolla si som monark i eksil under andre verdskrigen, der ho var ein stor inspirasjon for dei okkuperte innbyggjarane i landet.
Barndom
Vilhelmina, som i dei første vekene av livet vart kalla Paulientje (vesle Pauline), hadde tre eldre halvbrør frå det første ekteskapet til faren med Sophie av Württemberg: Willem (1840-1879), Maurits (1843-1850) og Alexander (1851-1884). Den einaste som framleis levde då ho vart fødd var Alexander, som var så opprørt over det andre ekteskapet til faren at han nekta å møte systera si. Han døydde då ho var fire år gammal.
Då Vilhelmina var ti år gammal døydde faren, og ho vart dronning. Fram til den attande fødselsdagen hennar var mora Emma regent. I Storhertugdømet Luxemburg hadde berre dei mannlege arvingane rett til trona, og krona til storhertug gjekk over til den walramske greina av huset Nassau, Adolf.
Edikt
I nyare historie vart òg somme forordningar av meir alminneleg innhald kalla edikt, som det evige ediktet eller ediktet i Nantes.
Fylkesveg 33 (fleirtyding)
Fylkesveg 33 finst i fleire fylke i Noreg:
Polariskop
Eit polariskop er eit polarisasjonsapparat til undersøking eller påvising av polarisert ljos
Izra
Historie
Izraa, (Zorava, Zorowa eller Zorabene) var ein kanaanittisk by nemnt i Bibelen. Han ligg 80 km sør for Damaskus nord i provinsen Daraa, og namnet finst i «Tell Amarnabreva», dokument som vart utveksla mellom egyptarar og syriske herskarar i 1334 fvt. Eldgamle inskripsjonar frå romarane, då dei okkuperte Bashan-området, syner at byen på denne tida var ein viktig stad.
Ein inskripsjon, som vart funnen av arkeologen Richter, syner at byen hadde status som metrokomia (storby) under keisar Aleksander Severus (222-235 evt.) og vart kalla Zorava.
Lejah, (Trakhonides eller «Det steinete landet») dannar ein trekant med Borac i toppunktet, Izraa i sørvest og Shahba i søraust. I løpet av historia var denne regionen ein naturleg festning som var vanskeleg å erobre. Soldatane til Herodes klarte ikkje å legge det under seg. Sjølv krossfararane under Baldwin III klarte ikkje å få kontroll over området, på grunn av vanskeleg terreng, mangelen på vatn og motstanden til folket.
Kristendomen nådde tidleg dette området, på grunn av nærleiken til Det heilage landet, og han vart slik eit bispesete i Austromarriket. Han vart rangert som nest viktigast etter metropolittsetet i Bosra i heile provinsen Arabia.
I 1253 gav An-Nasir Yusuf ordre om å legge tak på Fredagsmoskeen i Izra.
Historikaren Ismail Abulfida skildra i boka si Taqwim al Buldan at det var ein av dei store hovudstadane i Hauran, 30 km frå regionen Sanameine».
I 1596 var Izra' oppført i osmanske skattelister som Madinat Zura' og var ein del av Badi Sarma nahiya i Hauran qada. Han hadde ein kristen folkesetnad som bestod av 175 hushaldningar og 61 ungkarar, og ein muslimsk folkesetnad på 59 hushaldningar og 30 ungkarar. Skattane vart betalte for kveite, bygg, geiter og/eller bikubar, vassmølle og jizya.
I 1840 invaderte den egyptiske herskaren Ibrahim Pasha regionen og bomba kyrkja, med store skadar på murane og domen, men klarte ikkje å erobre byen. Under det store syriske opprøret mot Det franske mandatet (1925-1926), søkte opprørarane tilflukt i Izraa.
Klima
August er den varmaste månaden med ein normal dagtemperatur på 33,5 °C. Januar er den kaldaste månaden med normal nattetemperatur på -16 ºC. August er den solrikaste månaden. Mest nedbør kjem det rundt januar, medan juni er den tørraste tida.
Adamit
Adamit er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg vest i Galilea i Israel nær grensa til Libanon, og høyrer til Mateh Asher regionale kommune. I 2012 hadde han eit folketal på 110.
Historie
Kibbutzen Adamit vart grunnlagd i august 1958 av medlemmar frå Hashomer Hatzair, og vart kalla opp etter ein by frå tida kring Det andre tempelet, som låg i dette området. Kibbutzen vart grunnlagd på landområdet til den avfolka palestinske landsbyen Khirbat Iribbin, som låg vest for landsbyen. I 1967 vart kibbutzen fråflytta, og berre Nahal-grupper var att. I 1971 vart kibbutzen busett på ny av immigrantar frå England, USA og Canada, etter eitt år med opplæring i kibbutzen Mishmar HaEmek. I 1980-åra leid kibbutzen av økonomiske problem og kom under bustyrarskap. Sidan 1990-åra vart det bygd eit nytt nabolag i åssida over landsbyen.
Geografi og klima
Kibbutzen ligg på ein ås med flott utsyn over Galilea. På eine sida ligg Nahal Betzet naturreservat, og i nord Nahal Namer. Regionen får normalt 750 millimeter nedbør i året, som er relativt høgt for Israel.
David A. R. White
David Andrew Roy White,, kjend som David A. R. White, er ein amerikansk filmskodespelar, manusforfattar og produsent.
Norske Kunstforeninger
Norske Kunstforeninger er ein paraplyorganisasjon for dei allmenne kunstforeiningane og kunstlaga i Noreg. 170 kunstforeiningar og kunstlag er medlemmer i organisasjonen (2014).
Historikk
Organisasjonen vart for første gong stifta som Norske Kunstforeningers Landsforbund i 1934. 16 kunstforeiningar var medlemmer frå starten av, og hovudmålet til landsforbundet var å sende utstillingar ut på vandring. Forbundet sende mellom anna ei utstilling med grafikk av Munch på turné. Grunna dårleg økonomi vart landsforbundet oppløyst i 1949.
Etter fleire initiativ utover på 1970-talet for å få etablert eit landsomfattande samarbeidsorgan, vart Norske Kunstforeningers Landsforbund oppretta igjen i 1978.
I åra sidan 1978 har Norske Kunstforeninger nesten dobla medlemstalet sitt, til 176 i 2012. Frå å ha starta med frivillig innsats dei første åra, har Norske Kunstforeninger i dag ein administrasjon med fleire tilsette.
Oppgåver og administrasjon
Medlemslaga kan søkje Norske Kunstforeninger om økonomisk stønad til prosjekt, transport av kunst og utstyr til utstillingslokala. Norske Kunstforeninger arrangerer kurs og seminar, og tilbyr vandreutstillingar. Organisasjonen gjev ut medlemsbladet KUNST PLUSS tre gonger i året. Norske Kunstforeninger deler årleg ut Norske Kunstforeningers debutantpris i samband med Høstutstillingen.
Administrasjonen held til i Oslo, og har fem tilsette. Organisasjonen mottek statleg driftsstønad gjennom Norsk kulturråd.
Medlemsblad
KUNST PLUSS er medlemsbladet som vert gjeve ut av Norske Kunstforeninger. Kunsttidsskriftet kjem ut tre gonger per år, i eit opplag på 2,500.
Medlemslag
Dei første kunstforeiningane i Noreg vart stifta på 1830-talet, etter inspirasjon frå dei tyske kunstforeiningane. Christiania Kunstforening vart etablert i 1836 og Bergens Kunstforening i 1838. I vedtektene for dei første norske kunstforeiningane stod det at dei hadde som formål å vekkje kjærleik for biletkunst, og arbeide for å fremje norsk kunst. Medlemmene betalte kontingent, arrangerte utstillingar og medlemslotteri. Kunstforeiningane var opne for alle som ynskte medlemskap.
Kunstforeiningane er framleis medlemsorganisasjonar, og dei fleste er basert på frivillig drift. Om lag 20 kunstforeiningar har tilsett personale, og driv som profesjonelle visingsarenaer.
Medlemslaga til Norske Kunstforeningers har samla ca 32 000 medlemmer. Rundt 600 000 publikummarar besøkjer dei vel 1000 utstillingane årleg, og det vert omsett kunst for om lag 44 millionar kroner.
Ediktet i Potsdam
Ediktet i Potsdam var eit edikt om religiøs toleranse utskrive den 29. oktober 1685 av den store brandenburgske kurfyrsten, Fredrik Vilhelm. Det tilbaud hugenottane, som vart forfølgt i Frankrike på grunn av religionen sin, fritt og sikkert opphald i Brandenburg. Flyktningane mottok dessutan generøse privilegium, som skatte- og tollfridom og støtte for næringsverksemd og løn av presten deira av kurfyrstedømet.
Bakgrunnen for ediktet var den fornya forfølginga av hugenottar etter at ediktet i Nantes vart trekt tilbake av den franske kongen den 18. oktober 1685.
Kring 20 000 franske hugenottar tok imot tilbodet frå Brandenburg og slo seg ned der. Ediktet bidrog vesentleg til å hjelpe å byggje opp att næringslivet i Brandenburg etter øydeleggingane under trettiårskrigen, og la grunnsteinen for den seinare makta til kongedømet Preussen. Gjennom den franske immigrasjonen steig folkesetnaden i Berlin med ein tredjedel.
Reformasjonsminnesmerket i Genève minner om den brandenburgske mottakinga av hugenottiske flyktningar.
Roundabout
«Roundabout» er ein song av det engelske progressiv rock-bandet Yes, gjeven ut på albumet Fragile i 1971. Songen vart skriven av Jon Anderson og Steve Howe, og ein redigert versjon vart gjeven ut som singel i 1972, og ein konsertversjon vart gjeven ut som singel i 1973. Den er ein av dei mest kjende songane til Yes, samt den songen som er vorten framført oftast under konsertane deira. Songen er 8 minutt og 30 sekunder lang. Ein redigert versjon på 3 minutt og 27 sekund vart gjeven ut som singel, og kom på 13. plass på Billboard Hot 100 i USA i 1971.
Struktur
Songen opnar med eit baklengs opptak av eit piano, som blir punktert av eit kort tema spelt på akustisk gitar med ein oktav-harmonisk teknikk i ein slags barokk-stil. Dette blir repetert, før gitaren avsluttar det korte opningstemaet og introduserer hovudtemaet saman med resten av instrumenta. Songen følgjer hovudsakleg konvensjonell rock-stil, med visse unntak.
Konsertversjonar
Yes har spelt «Roundabout» under nærast alle konsertar sidan utgjevinga i 1971. På 1970-talet vart det framført ein versjon der opningstemaet vart spelt på elektrisk gitar, og sidan dei tekniske høva for betre lyd under konsertar for akustiske instrument betra seg på 1980-talet, vart det framført versjonar tett opptil originalinnspelinga. På midten av 2000-talet framførte Yes songen i ein akustisk blues/jazz-versjon.
Offisielle utgjevingar med konsertopptak av «Roundabout»:
Versjon på ny-utgjevinga frå 2003
På ny-utgjevinga av albumet Fragile frå 2003 finst eit «bonus-spor» med ein alternativ miks av songen. Denne versjonen er særs lik den ferdige og kjente versjonen, og varer i 8 minuttar og 35 sekunder.
Medverkande
På originalinnspelinga frå 1971 medverkar:
Kjelder
Yes
Norske Kunstforeningers debutantpris
Norske Kunstforeningers debutantpris på 50 000 kroner vert delt ut årleg til ein debutant på Statens Kunstutstilling, Høstutstillingen. Formålet med prisen er å løfte fram og synleggjere yngre, uetablerte samtidskunstnarar i Noreg. Prisen set også søkjelys på det viktige samspelet mellom samtidskunstnarar og kunstforeiningar. Ofte fungerer nettopp kunstforeiningane som eit springbrett for unge kunstnarar, og saman gjer dei ny kunst tilgjengeleg for publikum over heile Noreg.
Prisen vart for første gong delt ut i 2010, og vart i perioden 2011–2014 delt ut i samarbeid med detalj- og engros-salsfirmaet NorgesGruppen.
Prisme
Prisme syner til:
Yahr-distriktet
Yahr-distriktet er eit distrikt i Lahij guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 37 148 innbyggjarar.
Fylkesveg 38 (fleirtyding)
Fylkesveg 38 finst i fleire fylke i Noreg:
Evron i Israel
Evron er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg vest i Galilea nær Nahariya og høyrer til Mateh Asher regionale kommune. I 2008 hadde han eit folketal på 700.
Evron vart grunnlagd i 1945, og er kalla opp etter den bibelske Avdon, som i somme versjonar står oppført som Evron, ein landsby nær Asher-stammen (Josva 19:28)
Historie
Grunnleggjarane var immigrantar frå Tyskland, Polen og Transilvania som grunnla kibbutzen i 1937. I 1940-åra tente han som ein Palmach-base og ein gøymestad for ulovlege immigrantar i Aliyah Bet. Grunnleggjarane fekk seinare selskap av fleire immigrantar frå Bulgaria. Det vart oppdaga ruinar av ei kyrkje frå 400-talet i kibbutzen. Aust i kibbutzen står ein del av ein akvedukt som førte vatn frå Cabri-kjeldene til Akko.
Bladsongarar
Bladsongarer er ca. 77 små insektetande fugleartar som utgjer den biologiske slekta Phylloscopus. Utbreiingsområdet er Afrika, Asia og Europa. Dessutan hekkar arten lappsongar i Alaska i tillegg til i Eurasia. Kjente bladsongarar i Noreg er lauvsongar, gransongar og bøksongar.
Bladsongarar er aktive, i konstant rørsle, og aldri langt frå tre, normalt i ganske ope skogsterreng heller enn i tette plantasjar. Dei lever i alle område av trea frå toppen av trekrona ned til underskogen. Dei fleste av artane er markert territoriale både sommar og vinter. Dei fleste er grønlege eller brunaktige på oversida og lyst grå eller gulaktig nedanfor. Artar som hekkar i tempererte område er vanlegvis sterke trekkfuglar.
Samansettinga av artar gjer Phylloscopus polyfyletisk med omsyn til Seicercus. Derfor kan ein vente at fleire artar blir flytta ut frå denne slekta. Slekta var tidlegare plassert i oppsamlingstaksonet songarfamilien, men er no flytta inn i ein ny familie Phylloscopidae, (Alström et al. 2006) med norsk namn bladsongarfamilien.
Artslista
Bladsongarar i rekkjefølgje etter eBird/Clements Checklist v2019 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Fylkesveg 40 (fleirtyding)
Fylkesveg 40 finst i fleire fylke i Noreg:
52nd Street av Billy Joel
52nd Street er det sjette studioalbumet til den amerikanske songar-låtskrivaren Billy Joel, utgjeve den 13. oktober 1978. Det vart det første av fire Joel-album som nådde toppen av Billboard-lista og gav han to Grammyprisar (av i alt fire).
Tre songar frå albumet nådde topp 40 i USA, og medverka til at albumet vart ein suksess: «My Life» (#3), «Big Shot» (#14) og «Honesty» (#24). Det fekk god kritikk i musikkpressa og gav Joel Grammyprisen i 1979 for årets album. Denne Grammy-prisen vart gjeven til produsenten, Phil Ramone. Då Ramone døydde fekk Joel prisen attende.
Allmusic hyllar Joel for å ha utvida stilen sin i 1977 på The Stranger, og skildra 52nd Street som «meir sofistikert og noko jazz-aktig.» Jazztrompetisten Freddie Hubbard er til dømes gjest på «Zanzibar». Tittelen på albumet syner til 52nd Street, som var eit av jazzsentera i New York City midt på 1900-talet. Plateselskapet til Joel hadde hovudkvarteret sitt på 52nd Street (i CBS Building) då albumet kom ut. Studioet der 52nd Street vart spelt inn låg på 52nd Street, eit kvartal frå CBS-bygningen.
Den 1. oktober 1982 vart 52nd Street det første albumet som kommersielt vart gjeven ut på CD av Sony Music Entertainment då han vart lagt ut for sal i Japan. I 2003 vart albumet rangert på 352. plass og i 2011 på 354. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene..
Songen «Rosalinda's Eyes» var inspirert av mor til Joel, Rosalind Nyman Joel (d. november 2014).
Cornwallbreen i Ross Dependency
Cornwallbreen er ein isbre i Queen Elizabeth Range, som flyt austover, til sør for Crowell Buttresses, og ut i Lowerybreen. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62) etter engelske Cornwall.
Fylkesveg 503 (fleirtyding)
Fylkesveg 503 finst i fleire fylke i Noreg:
Canyonbreen
Canyonbreen er ein smal isbre som er 9 km lang, og som flyt til Rossisen. Han drenerer nordvestsida av Mount Wexler og flyttar seg nordover mellom bratte dalveggar i Separation Range og Hughes Range og flyt saman med isbremmen like vest for Giovinco forlandsbre. Isbreen vart observert frå nærliggande Mount Patrick av New Zealand Alpine Club Antarctic Expedition (1959–60) som gav det skildrande namnet.
Projeksjon
Projeksjon eller projisering kan referere til:
投影法
Debar
Debar (makedonsk Дебaр; albansk Dibër) er ein by og ein kommune i regionen Sørvest i Nord-Makedonia. Kommunen fekk sitt noverande omfang i 2004, då landsbyane, og  vart overførde frå Rostusja, medan landsbyen  vart skild ut og innlemma i Tsentar Zjupa.
Kommunen har eit areal på 145,67 km2 og hadde 15 412 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.
I 2002 hadde kommunen 19 542 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 14 561 innbyggjarar. Dei største busetnadene i kommunen evar:
South Side of the Sky
«South Side of the Sky» er ein song frå det engelske progressiv rock-bandet Yes, utgjeve i 1971 på albumet Fragile. Songen er skriven av Jon Anderson og Chris Squire. Rick Wakeman var òg med under komponeringa, men måtte av kontraktsmessige årsaker avstå frå kreditering. Songen er 8 minutt og 2 sekund lang.
Struktur
Songen opnar med lyden av storm, før trommene aggressivt kjem inn. Eit tungt gitarriff og ein enkel bassgang gir eit relativt konvensjonelt rock-lydbilete. Etter to vers blir dette avbrote med ein pianosolo i klassisk stil. Pianoet avsluttar soloen med repeterte moduleringar av eit tema, og resten av instrumenta kjem med. Vokal-harmonium nesten svevar på toppen av musikken. Plutseleg vendast det tilbake til opningsriffet og songen blir avslutta med eit vers i denne rocke-stilen før lyden av stormen vender tilbake. Musikken nærast forsvinn inn i stormen.
Med sine drastiske temposkifte og stilskifte er dette eit godt døme på progressiv rock, der element frå ulike sjangrar og lydeffektar blir blanda og skapar ein ny heilskap. Songen er den mest aggressive på eit elles så «snilt» album med hovudvekt på det melodiske.
I plateomslaget på ny-utgjevinga frå 2003 står det at songen handlar om ein mislukka polar-ekspedisjon som endar med døden for deltakarane. Yes-analytikaren Bill Martin har fundert på om teksten òg kan referere til Vietnamkrigen.
Konsertfremføringar
«South Side of the Sky» vart berre framført åtte gonger i perioden frå utgjevinga i 1971 til 1974. Etter nesten 30 år utan ei einaste konsertframføring av songen, kom han med på spelelista att i 2002, og har vorte spelt jamleg sidan.
Offisielle utgjevingar med konsertopptak av «South Side of the Sky»:
Kjelder
Yes
Jevdokija Meksjilo
Jevdokija Pantelejevna Meksjilo var ein sovjetisk langrennsløpar frå Gorno-Altajsk i republikken Altaj i Russland. Ho vart olympisk meister under vinter-OL 1964 i Innsbruck, der ho var med på det sovjetiske laget som vann 3x5 km stafett for kvinner. I same leikane tok ho sølv på 10 km.
Meksjilo fekk sin internasjonale meisterskapsdebut i ski-VM 1958 i Lahti. Ho deltok for Sovjetunionen på 10 km og vart nummer åtte. Fire år seinare kom ho på sjetteplassen på den halve distansen under verdsmeisterskapen i Zakopane. Under dei olympiske vinterleikane i Innsbruck nådde ho toppen som skiløpar. I den fyrste langrennstevlinga for kvinner, 10 km, var ho nær ved å vinne OL-gull. Med tida 40.26,6 kom Meksjilo i mål 2,3 sekundar bak landsmannen Klavdija Bojarskikh, og måtte nøye seg med sølvmedalje. Deretter vart ho nummer fire på 5-kilometeren, før ho gjekk andreetappen for Sovjetunionen sitt suverene vinnarlag i 3x5 km stafett. Saman med Alevtina Koltsjina på opningsetappen og Klavdija Bojarskikh på ankeretappen syrgde ho for at sovjetlaget var i mål over to minuttar føre sølvvinnarane frå Sverige. Meksjilo deltok i sitt siste verdsmeisterskap på ski i 1966. I løypene i Holmenkollen vart ho nummer fire i begge dei individuelle tevlingane.
Prismekikkert
Ein prismekikkert er ein kikkert der lysstrålane ved hjelp av refleksjon i to prisme skiftar retning fleire gonger før dei når auget. Vanlegvis er prismekikkerten samansett av to enkeltkikkertar, éin for kvart auge (binokular).
Fylkesveg 503 i Telemark
Fylkesveg 503 i Telemark går mellom Straume i Vinje kommune og Nutheim i Seljord kommune. Vegen er 29,8 km lang.
Led Zeppelin III
Led Zeppelin III er det tredje albumet av det engelske rockebandet Led Zeppelin. Det vart spelt inn mellom januar og juli 1970 og kom ut 5. oktober 1970 på Atlantic Records. Det vart hovudsakleg spelt inn i ei avsidesliggande hytte i Wales kalla Bron-Yr-Aur. Bandet la her større vekt på folkemusikk og akustiske lydar. Dette overraska mange tilhengjarar og kritikarar, og då det kom ut fekk det heller middels kritikk. Sjølv om det ikkje er eit av dei bestseljande albuma i katalogen til Led Zeppelin, vert det i dag generelt hylla, og vert rekna som ein viktig milepåle i historia til bandet.
Innspeling
Mange av songane på albumet vart skriven midtvegs i 1970 i Bron-Yr-Aur, ei hytte frå 1700-talet i Gwynedd i Wales, på ein åstopp oppfor Dyfidalen, 5 km nord for kjøpstaden Machynlleth. Her oppheldt vokalist Robert Plant og gitarist Jimmy Page seg ei stund etter ein turne i Nord-Amerika for å spele og komponere ny musikk. Dei hadde verken innlagt vatn eller straum, noko som oppmuntra dei til ei ny musikalsk retning med større vekt på akustiske instrument. Som Page seinare forklarte:
"Etter den omfattande turneringa under og etter dei to første albuma, med arbeid nesten 24 timar dagleg, måtte me stoppe og ta ein skikkeleg pause, eit par månader i staden for eit par veker. Me valde å leige ei hytte i staden for to motellrom. Det hadde tydelegvis ein effekt på songane me skreiv ... Det var roen på denne staden som sette tonen på albumet. Me nytta sjølvsagt ikkje 100 watts Marshall-forsterkarar. Me spelte akustisk og var interessert i klassisk gitar, vel, me var i ei hytte utan straum, så det var tid for akustisk gitar ... Etter all den tunge, intense stemninga med turneringa, som kjem fram i den rå energien på det andre albumet, var det berre ei totalt annleis kjensle."
Plant sa noko liknande:
"[Bron-Yr-Aur] var ein fantastisk stad midt i ingemannsland utan fasilitetar i det heile - og det var ein fantastisk test på kva me kunne få til i dei omgjevnadane. På denne tida hadde me blitt besett av endringar, og det store var at me klarte å lage ei landleg side til Led Zep. Jimmy lytta til Davey Graham og Bert Jansch og eksperimenterte med forskjellige stemmingar, og eg elska John Fahey. Så det var ein særs naturleg stad for oss å dra til."
Etter å ha gjort klar songane som skulle med på albumet, kom Page og Plant saman med dei andre medlemmane i bandet (trommeslagar John Bonham og bassist John Paul Jones) i Headley Grange, eit nedsliten herskapshus i East Hampshire, for å øve inn songane. Med den avslappa atmosfæren og dei landlege omgjevnadane, appellerte Headley Grange til band som ein godt alternativ til disiplinen i eit vanleg studio.
Albumet vart spelt inn i fleire bolkar i mai og juni 1970 i både Headley Grange og i Olympic Studios i London. Noko vart tillegg spelt inn i t Island Records sitt nye Basing Street Studios i Notting Hill i London i juli, så miksa i Ardent Studios i Memphis i august 1970 under den sjette amerikanske turneen til bandet. Albumet vart produsert av Page med Andy Johns og Terry Manning som lydteknikarar.
Komposisjon
Som nemnd over markerte Led Zeppelin III ei markert endring for bandet frå hardrock seint i 1960-åra til eit meir folkrock eller elektrisk folk og akustisk-inspirert lydbilete. Desse stilane fann ein òg til ein viss grad på dei to første platene deira, men her vart det lagt langt større vekt på dei, og dei skulle òg verte meir framståande på seinare album. Denne utviklinga vann fram hos mange tilhengjarar av progressiv rock, som ikkje hadde høyrt på Led Zeppelin tidlegare. Med Led Zeppelin III endra dynamikken i låtskrivinga deira seg òg, og der Page hadde dominert på dei to første albuma, var det no ein meir demokratisk affære der alle fire bandmedlemmane medverkane med sine komposisjonar og idear.
Albumet inneheld to songar som vart faste innslag på konsertane deira i mange år framover, «Immigrant Song» og «Since I've Been Loving You». Den første av desse, skriven av Jimmy Page og Robert Plant, omhandlar invasjonen til vikingane av England og var inspirert av ein konsert bandet hadde halde på Island. «Since I've Been Loving You» er ein klassisk, original blues i c-moll med hjarteleg samspel mellom dei fire medlemmane. Han vart mykje spela på konsertane deira og erstatta «I Can't Quit You Baby» på setlista som bluesnummeret deira.
Utgjeving og mottaking
Led Zeppelin III var eit av dei mest venta albuma i 1970, og førehandssalet i USA aleine var nær ein million. Han vart gjeven ut med ein stor marknadsføringskampanje i Melody Maker mot slutten av september, som berre sa «Thank you for making us the world's number one band.»
Sjølv om bandet utvida dei musikalske grensene sine og vart varmt teke imot av somme, var det dei som talte meir nedlatande om dei tyngre spora på albuma, som vart kalla likeglad støy. I ei representativ melding i Rolling Stone, hylla kritikar Lester Bangs «That's the Way» som «vakker og oppriktig rørande», medan han kalla dei tyngre songane til bandet som brutale og vanskeleg å skilje frå kvarandre. Andre kritiserte dei akustiske songane som imitasjonar av Crosby, Stills, Nash & Young. Page meinte at denne samanlikninga var unøyaktig og sa i eit intervju han gav Cameron Crowe at
"då det tredje albumet kom ut og kritikken kom hadde Crosby, Stills and Nash nettopp starta. Albumet hadde nettopp kome ut og fordi det var mykje akustisk gitarar der, så var det brått: LED ZEPPELIN GO ACOUSTIC! Eg tenkte, herregud, kvar er hovuda og øyra deira? Det var tre akustiske songar på det første albumet og to på det andre."
Page sa òg at den negative presseomtalen på det tredje albumet påverka han så mykje at han ikkje gav intervju dei neste 18 månadane etter det kom ut, og var òg ei av årsakene til at det neste albumet til bandet, ikkje hadde tittel eller noko anna informasjon om kven albumet var av. I nyare år har han kommentert kritikken på meir diplomatisk vis:
"I etterkant kan eg sjå kvifor enkelte mottok Led Zeppelin III, som var så forskjellig frå det me hadde gjort tidlegare, og at dei berre hadde kort tid på seg til å skrive kritikken at dei missa innhaldet. Dei hadde hastverk og såg etter ein ny «Whole Lotta Love» og lytta ikkje til det som faktisk var der. Det var så nytt for dei og dei klarte ikkje å fange handlinga. Så å sjå attende no så overraskar det meg ikkje at mangfaldet og breidda i det me gjorde vart oversett og lite verdsett på den tida."
Led Zeppelin III gjekk til førsteplassen på begge sider av Atlanteren. Han låg fire veker på toppen av Billboard-lista i USA, og tre veker på toppen av lista i Storbritannia. Men etter den lunkne, om ikkje forvirrande og stundom avskrivande kritikken, fall salstala kort tid etter. Som Plant sa:
"Led Zeppelin III var ikkje det bestseljande i katalogen fordi publikum såg på albumet og sa 'Kva skal me liksom gjere med dette?' - 'Kvar er vår 'Whole Lotta Love Part 2'? Dei ønskte noko som Paranoid av Black Sabbath! Men me ønskte å gå akustisk og eit stykke som «Gallows Pole» hadde likevel all krafta til «Whole Lotta Love» fordi det tillet oss å bli dynamiske."
Trass i middels kritikk og lågare salstal i starten, samanlikna med dei andre Led Zeppelin-albuma, har ryktet til Led Zeppelin III vorte langt betre med tida.RIAA gav albumet dobbel platina i 1990 og 6x platina i 1999.
High School Musical 2
High School Musical 2 er ein amerikansk film frå 2007. Han vart produsert av The Walt Disney Company.
Led Zeppelin III
Lovord
(*) uordna lister.
Episkopí i Lemesós
Episkopí (gresk Επισκοπή, tyrkisk Yalova) er ein distriktsby på Kypros og ein lokalstyrd busetnad i distriktet Lemesós i Republikken Kypros. Delar av busetnaden ligg innanfor det britiske baseområdet Akrotíri.
Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 3 681 innbyggjarar.
Led Zeppelin III
Plateomslaget
Det originale plateomslaget til Led Zeppelin III kom med eit nyskapande omslag, designa av Zacron, ein multimediakunstnar Jimmy Page hadde møtt i 1963 då Zacron var student ved Kingston College of Art.
Qasr-e Shirin fylke
Qasr-e-Shirin fylke (persisk شهرستان قصر شیرین) er eit fylke i Kermanshah-provinsen i Iran, ein del av det som uoffisielt vert kalla Iransk Kurdistan. Det administrative senteret i fylket er Qasr-e Shirin. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 25 000. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Sumar-distriktet. Fylket har dei to byane Qasr-e Shirin og Sumar.
Hats Off to (Roy) Harper
«Hats Off to (Roy) Harper» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin. Det er den siste songen på albumet Led Zeppelin III frå 1970. På songen spelar Jimmy Page slidegitar medan Robert Plant syng gjennom ein tremolo. Songen vart på albumet oppført som «arrangert av Charles Obscure», som var eit psevdonym for Page.
Songen er ein medley av forskjellige bluessongar og tekstar, som «Shake 'Em on Down» av Bukka White Songen er derfor både ei hyllest til den samtidige visesongaren Roy Harper og den viktige amerikanske bluesartisten som spelte inn musikk i 1960-åra.
Roy Harper er ein visesongar frå England som Jimmy Page møtte på Bath-festivalen i 1970. Han vart nær ven av bandet, som inviterte han med som oppvarming på nokre seinare Led Zeppelin-konsertar. I 1971 spela Page på Harper-albumet Stormcock, som «S. Flavius Mercurius». Harper song seinare solovokal på Pink Floyd-songen «Have a Cigar» frå Wish You Were Here i 1975. I 1985 spela Page inn eit album med Harper kalla Whatever Happened to Jugula?. Harper forklarte:
"Eg brukte å møte opp på kontoret deira i Oxford Street, der Peter Grant og Mickie Most var. Ein dag var Jimmy der og gav meg den nye plata. Eg sa berre takk og tok han under armen. Jimmy sa 'Sjå på han'. Så eg vridde det vesle hjulet rundt og tok han under armen igjen. Veldig fint og alt det. Så sa han igjen 'Sjå på han!'. Då oppdaga eg Hats Off To (Roy) Harper. Eg vart veldig rørt."
«Hats Off to (Roy) Harper» startar med eit rart lydklipp frå studioinnspelinga. Songen vart gjeven ut som singel i Polen med «Out on the Tiles» som B-side.
Roger Kingdom
Roger Nona Kingdom er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Vienna i delstaten Georgia som tevla i hekkeløp. Han vant to olympiske gullmedaljar på 110 meter hekk og sette verdsrekord på øvinga på 12,92 sekundar i 1989, ein rekord som stod i fire år.
Aktiv
Kingdom vann i 1983 110 m hekk ved den nordamerikanske studentmeisterskapen (NCAA). Året etter vart han olympisk meister på korthekken under sommarleikane i Los Angeles, tre hundredels sekund framom den største favoritten, landsmannen Greg Foster.
Kingdom var derimot favoritt til OL-gullet i 110 m hekk i Seoul i 1988, ettersom han tidlegare i OL-sesongen hadde vunne alle tevlingane han hadde delteke i. I OL-finalen imponerte han med både teknikk, fart og styrke og slo nestemann, briten Colin Jackson, med tre meter og sette olympisk rekord på 12,98 sekundar.
Under eit stemne i Zürich i 1989 sette Kingdom verdsrekord i 110 meter hekk. Tida på 12,92 sekundar stod som rekord til sommaren 1993, då Colin Jackson sprang ein hundredels sekund snøggare.
I 1991 vart Kingdom operert i eit kne. Sjølv om han ikkje kom tilbake i same for som før, makta han å vinne ein bronsemedalje under friidretts-VM 1995.
Cappellaribreen
Cappellaribreen er ein isbre som er 20 km lang i Hays Mountains, og som flyt vestover frå nordvestsida av Mount Vaughan og ut i Amundsenbreen like nord for Mount Dort. Han vart først grovt kartlagt på Byrd-ekspedisjonen i 1928–30, og kartlagt på ny av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Lewis K. Cappellari, som gjorde ionosfæriske studiar ved McMurdo-basen i 1965.
Magdalenatapakulo
Magdalenatapakulo (Scytalopus rodriguezi) er ein fugl i tapakulofamilien som er endemisk for Colombia med utbreiing avgrensa til øvre Magdalenadalen.
Skildring
Dette er ein mellomstor tapakulo, ca. 11,5 centimeter, og med kroppsvekt på ca. 22 gram. Fjørdrakta til vaksne fuglar er mørk skifergrå med kanelbrun, mørkt tverrstripa overgump, undergump og bakre kroppssider. Magdalenatapakuloar lever i underskogen av fuktig, høg skog, i eit relativt smalt høgdebelte frå frå 2000 til 2300 moh. Dette er insektetande fuglar.
Populasjonen er estimert til å ligge på mindre enn 10 000 individ er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som sterkt truga, EN.
Om tapakuloar generelt
Tapakuloar lever i tett vegetasjon på eller nær bakkenivå og finst hovudsakleg i fjellområda i utbreiingsområdet sitt. Dei kan vere særs krevjande å observere ettersom dei spring i underskogen på ein musaktig måte. Artane er terrestriske, har korte venger og fuglane har derfor dårlege flygeevner. Dei har kraftige bein, godt egna til livet på grassletter og i underskog. Stjerten er oppreist. Dei vert enklast oppdaga og identifisert med hjelp av kjenneteikn i songen.
Fylkesveg 504 (fleirtyding)
Fylkesveg 504 finst i fleire fylke i Noreg:
Magical Mystery Tour
Magical Mystery Tour er eit studioalbum av The Beatles frå 1967. Albumet vart først gjeve ut som ein dobbel EP i Storbritannia og som eit heilt album i USA, der fleire nyleg innspelte singlar vart gjeve ut på B-sida. Etter kvart har denne LP-utgåva vorte ein offisiell del av diskografien til The Beatles og kom sidan ut på CD. Innspelinga vart produsert av George Martin og omfattar filmmusikken til ein timelang fjernsynsfilm med same namn som vart vist i Storbritannia i 1967. Sjølv om songane på EP-en vart populære, fekk fjernsynsfilmen negativ omtale og planar om å syne filmen i USA vart skrinlagde.
EP-en kom ut i Storbritannia den 8. desember 1967 på Parlophone, medan Capitol Records gav ut LP-en i USA den 27. november og inneheld singlar gjevne ut i 1967, som ikkje var med på EP-utgåva. Den første utgjevinga av LP-plata i Storbritannia var ikkje før i 1976.
Trass i mykje negativ omtale av filmen Magical Mystery Tour, vart musikken kritikarrost og ein stor salsuksess, og vart nominert til årets album i USA.
Filmen Magical Mystery Tour
Etter Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band ønskte Paul McCartney å skape ein film basert på the Beatles og musikken deira. Filmen skulle ikkje ha manus og forskjellige «vanlege» folk (son Lennon sin onkel Charlie) skulle reise på ein turistbuss og ha forskjellige «magiske» opplevingar.
Filmmusikken
Musikken til filmen vart langt betre teke imot enn sjølve filmen, og vart nominert til ein Grammy Award for beste album i 1968. og låg på førsteplassen i USA i åtte veker. Albumet vart først gjeve ut som ein dobbel EP i Storbritannia med musikk frå filmen. I USA vart albumet gjeve ut som ein heil LP delt i to. Den første sida var filmmusikken frå den britiske EPen, medan andresida var ei samling av singlar frå 1967.
Medverkande
The Beatles
Andre musikarar og produksjon
Salslister
Originalutgåva
Album 2009-utgåva
Salstrofé
I USA selde albumet over 1,9 millionar eksemplar innan 31. desember 1967 og 2,3 millionar innan slutten av tiåret.
BPI-sertifiseringa gjeld berre for sal etter 19941994.
Primærfarge
Primærfarger er, historisk sett, fargene raud, gul og blå.
Dei har fått namnet fordi kunstnarar fann ut at desse (og dessutan kvit og svart) var tilstrekkelege til at alle andre fargar kunne lagast ved å blande desse fargane.
Blanding av to primærfarger kallast sekundærfarger.
Sidan naturpigmenter ikkje alltid gav nøyaktig plassering på ein fargesirkel, var det ikkje alltid lett å treffe kor primærfargene skulle vere. Ein har til dømes alltid måtta ha to raudfarger, karmin og sinnober.
Moderne trykk- og biletframstilling har løyst problema med å lage fargane kunstig. Moderne firefargetrykk og dagens fargeprintarar lagar fargebilete basert på svart, cyan, magenta og gult i tillegg til den kvite papirfargen. Fargeskjermar for datamaskinar og TV, og dessutan blandemaskinar for hus- og interiørmaling, har atter andre løysingar - men alltid med tanke på færrast mogleg ulike fargepunkt, plassert med tilnærma så lik avstand som mogleg på fargesirkelen.
Songen Magical Mystery Tour
«Magical Mystery Tour» er ein song av The Beatles og opningssporet på albumet Magical Mystery Tour frå 1967. Albumet var filmmusikk til ein fjernsynsfilm med same namn og i motsetnad til dei andre temasongane frå dei fire tidlegare Beatles-filmane, så vart ikkje songen ein like stor hit.
Songen er skriven av Lennon/McCartney
You and Me av Alice Cooper
«You and Me» er ein song frå 1977 av Alice Cooper og den første singelen frå albumet hans Lace and Whiskey.
Songen Magical Mystery Tour
Innspelinga av songen starta 25. april 1967, mindre enn ei veke etter siste innspelingsdag for Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band. Utgåva ein kan høyre i filmen er noko annleis, først og fremst i introduksjonen som er spelt inn på nytt og litt utvida.
You and Me av Alice Cooper
Songen var ein easy listening-ballade som nådde 9. plass på den amerikanske singellista i 1977. Songen vart den siste store hitten til Cooper før «Poison» 12 år seinare.
Songen Magical Mystery Tour
Andre utgåver
«Magical Mystery Tour» har vorte spelt på plate eller på konsertar av fleire andre band, mellom anna Cheap Trick, Type O Negative og Ambrosia.
You and Me av Alice Cooper
Cooper spelte ofte «You and Me» på konsertane sine i 1977 og 1978. Han song òg songen på The Muppet Show i 1978, som ein duett.
Optisk prisme
Innan optikk er eit prisme eit transparent optisk element med flate sider som bryt lys. Den mest kjende forma har tre sider og blir brukt for å dele opp det kvite lyset i dei ulike fargane, men andre former blir brukt for å |reflektere lyset (til dømes i ein kikkert) eller for å polarisere lys.
Dispersjonen i ulike vinklar kjem av at brytingsindeksen til glaset er avhengig av bølgjelengder. Ved såkalla normal dispersjon er brytingsindeksen større for blått lys enn for dei lengre bølgjelengdene i det grøne og det raude. Forklaringa er at det blå ligg nærare glaset sine absorpsjonsresonansar i det ultrafiolette området.
You and Me av Alice Cooper
Frank Sinatra framførte «You and Me» som ei hyllest til Cooper etter at Cooper hadde hjelpt ein ung gut inn på ein baseball-kamp. Guten viste seg å vere sonen til ein av dei beste venane til Sinatra.
Jason Earles
Jason Daniel Earles er ein amerikansk skodespelar. Han har rolla som Jackson Stewart i den amerikanske fjernsynsserien Hannah Montana.
A' Bhuidheanach Bheag
A' Bhuidheanach Bheag er eit fjell i Skottland som ligg på austsida av Pass of Drumochter, om lag 24 km nordvest for Blair Atholl. Fjellet strekkjer seg på begge sider av Highland og Perth and Kinross, men sjølve toppen ligg i sistnemnde.
Fjellet høyrer til Grampian mountains og er 936 meter høgt.
Tsentar Zjupa
Tsentar Zjupa (makedonsk Центар Жупа; tyrkisk Merkez Jupa) er ein landsby og ein kommune i regionen Sørvest i Nord-Makedonia. Kommunen fekk sitt noverande omfang i 2004, då landsbyen vart overførd frå Debar.
Kommunen har eit areal på 107,21 km2 og hadde 3 720 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.
I 2002 hadde kommunen 6 519 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 800 innbyggjarar. Dei største busetnadene i kommunen var:
Vilhelm I av Nederland
Vilhelm I (opphavleg Willem Frederik Prins van Oranje-Nassau) var konge av Nederland 1813-1840.
Han var son av Vilhelm V av Oranien og Vilhelmina av Preussen og gift med kusina Vilhelmine av Preussen (1774-1837).
Som ung budde han ei tid i eksil i Preussen under napoleonskrigane.
Han lét seg utrope til konge i 1813 og vart i 1815 òg tilkjent Belgia og Luxembourg.
Han ønskte å styrkja økonomien til landet, og vert rekna for ein dugeleg person når det gjaldt finanspolitikk. Men han gjorde òg fleire ting som ikkje vart sett pris på. Nederlandsk vart gjort til offisielt språk i heile landet, og han førte ein uforsonleg politikk overfor katolikkane.
I 1830 gjorde belgiarane opprør. Opprøret vart slått ned, men Frankrike støtta sidan saka til belgiarane. Til sist måtte Vilhelm bøye seg for kravet om sjølvstendet til Belgia.
Han abdiserte i 1840 og vart etterfølgd av sonen Vilhelm II. Han slo seg ned i Berlin saman med den andre kona si, Henrietta d'Oultremont. Der budde han til han døydde.
Korshamn kapell
Korshamn kapell er ei langkyrkje frå 1906 i Lyngdal kommune, Agder. Bygget er i tre og har 100 sitjeplassar. Arkitekt for kyrkja var Arne Abrahamsen.
Lowell Bailey
Lowell Bailey er ein USA-amerikansk skiskyttar frå Lake Placid. Han er pr 2022 den einaste frå USA som er verdsmeister i idrettsgreina.
Aktiv
Bailey deltok i sitt fyrste verdsmeisterskap i 2003, og i sine fjerde og siste olympiske vinterleikar i 2018. Under VM i skiskyting 2017 i Hochfilzen var han i sitt livs form. Etter fjerdeplass i sprint-tevlinga fylgde han opp med sjetteplass på jaktstarten. På 20 km skaut han 20 treff og tok gullmedaljen på øvinga, 3,3, sekund føre Ondřej Moravec frå Tsjekkia. Sigeren var hans einaste i verdscup-tevlingar, i tillegg kom han på pallen i to andre verdscuprenn. Også på den avsluttande fellesstarten i VM 2017 prikka Bailey inn 20 treff, noko som gav han sjetteplassen. I dei individuelle tevlingane i meisterskapen trefte han på 59 av 60 skot. Prestasjonane under VM 2017 gjorde at han enda på 8. plass i verdscupen i skiskyting.
Barney & Friends
Barney & Friends er ein amerikansk fjernsynsserie for barn. Hovudpersonane er Barney, ein antropomorf lilla Tyrannosaurus rex, og dinosaurvenene hans. Dei blir òg vitja av menneske, både barn og vaksne kjendisar. Barney blei til som ein serie videoar i 1987, og blei frå 1992 produsert og send av PBS. Barney blei raskt populær, og hadde etter ein sesong rundt 5 millionar sjåarar, nesten like mange som rivalen Sesame Street. Bøker og leiketøy frå serien blei lanserte og gjorde det godt. Serien fekk også kritikk.
Ga'aton
Ga'aton er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg vest i Galilea, og høyrer til Mateh Asher regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 409. Han vart grunnlagd av medlemmar frå 1. mai-gar'in av immigrantar frå Ungarn. Namnet Ga'aton kjem frå Ga'atonelva som renn i nærleiken og flyt gjennom Nahariya til Middelhavet.
Kibbutzen vart oppretta i oktober 1948 på landområdet til den avfolka palestinske landsbyen Khirbat Jiddin.
Kibbutz Ga'aton er heimstaden til Kibbutz Contemporary Dance Company (KCDC). Kompaniet deltar i kring 200 framføringar i året i Israel og i utlandet.
Carlyonbreen
Carlyonbreen er ein stor isbre som flyt aust-søraust frå firnområdet aust for Mill Mountain til Rossisen ved Cape Murray. Han vart kartlagt i 1958 av gruppa som vitja Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58), og vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter R.A. Carlyon, som i lag med H.H. Ayres utgjorde gruppa.
Fylkesveg 801 i Telemark
Fylkesveg 801 i Telemark går mellom Ofte i Tokke kommune og Nystad i Vinje kommune. Vegen er 27,4 km lang.
Hans H. Thyri
Hans H. Thyri er ein norsk lærar, rektor og forfattar. Han vart fødd i Erdal i Lærdal kommune, og busette seg seinare i Hallingdal. Han flytta tilbake til Lærdal då han vart pensjonist.
Thyri har høgare utdanning i landbruk og samfunnsfag, og han var førsteamanuensis ved Norges landbrukshøgskole, rektor ved Lien landbruksskole i Hallingdal og ved Buskerud videregående skole.
Jean Desforges
Jean Catherine Desforges, gift Pickering, var ein britisk friidrettsutøvar frå London som deltok i ei rad øvingar; sprintløp, hekkeløp, lengdehopp og femkamp. Ho vann EM-gull i stafett i 1950 og i lengdehopp i 1954.
Aktiv
Desforges vart nummer fem i 80 m hekk i europameisterskapen 1950 i Brussel, og sprang ein etappe for Storbritannia sitt vinnarlag på 4x100 meter stafett. Under dei olympiske sommarleikane 1952 i Helsingfors vann ho ein bronsemedalje i lag med Sylvia Cheeseman, Heather Armitage og June Foulds, bakom gullmedaljørane frå USA og sølvlaget Tyskland. I 80 meter hekk vart ho som i EM 1950 nummer fem.
Tida 1949-54 vann ho åtte britiske meistertitlar i høvesvis 80 m hekk, lengdehopp og femkamp.
Sahneh fylke
Sahneh fylke (persisk شهرستان صحنه) er eit fylke i Kermanshah-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Sahneh. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 75 827. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Dinavar-distriktet. Fylket har dei to byane Sahneh og Mian Rahan.
Antioquiatapakulo
Antioquiatapakulo (Scytalopus stilesi) er ein fugl i tapakulofamilien som er endemisk for Colombia. Arten vart skildra som ny for vitskapen i 2005.
Skildring
Dette er ein mellomstor tapakulo som kan vege så mykje som 24,5 gram og ha ei kroppslengd på ca. 11 centimeter. Kjønna skil seg i fjørdrakta, hannen er mørk grå med noko lysare underside, hoa er langt lysare med brun farge i vengfjørene. Begge har brun bakkropp med tydelege mørke tverrstriper.
Antioquiatapakuloar har vore registrerte i våt underskog på 21 stadar i fjellskogen mellom 1420 og 2130 m høgd på begge sidene av den nordlege, sentrale fjellkjeda av Andes, innanfor i departementa Antioquia, Caldas og Risaralda. Sjølv om arten har eit relativt avgrensa utbreiingsområde, er han rekna som vanleg innanfor området. Arten vart opphavleg observert på 1990-talet, men då Niels Krabbe undersøkte innspelingar av songane deira, fekk han mistanke om at dette var ein hittil ukjent art, songen åt antioquiatapakulo er monaleg raskare og med lågare tonehøgd enn den nært nærskylde ecuadortapakulo, S. robbinsi.
Arten vart oppkalla etter Frank Gary Stilast, ein ornitolog som spelte ei framtredande rolle i forsking på neotropiske fuglar på 1980- og 1990-talet. Arten er klassifisert som livskraftig.
Om tapakuloar generelt
Tapakuloar lever i tett vegetasjon på eller nær bakkenivå og finst hovudsakleg i fjellområda i utbreiingsområdet sitt. Dei kan vere særs krevjande å observere ettersom dei spring i underskogen på ein musaktig måte. Artenne er terrestriske, har korte venger og fuglane har derfor dårlege flygeevner. Dei har kraftige bein, godt egna til livet på grassletter og i underskog. Stjerten er oppreist. Dei vert enklast oppdaga og identifisert med hjelp av kjenneteikn i songen.
Lace and Whiskey
Lace and Whiskey er det tiande studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i mai 1977.
Etter mange år der Alice Cooper spelte ei mørk og vond rolle, bestemte hans eg for å prøve noko nytt og tok rolla som ein alkoholisert komisk privatetterforskar kalla «Maurice Escargot» - ein fiktiv karakter i same gate som Inspector Clouseau. Cooper er avbilda som Escargot på baksida av Lace and Whiskey, som framleis var eit rockealbum, men som stilmessig var påverka av kjærleiken Cooper hadde for 1940- og 1950-talsmusikk. Albumet nådde berre 42. plass i USA.