cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Konstantin Juon
Liv og gjerning
Gjennom fleire reiser til Vest-Europa vart Juon kjend med bybileta til Camille Pissarro og andre impresjonistar, men heldt fast ved sin eigen, gjenkjennelege stil. Han vart kjend som målar av impresjonistiske landskap og med tida som sjangermålar med symbolistiske stildrag. Mellom impresjonist-landskapa er Tverskoj-boulevarden og Til treeininga (begge 1903).
Det mest kjende symbolistverket er ein syklus med gravørarbeid, Verdas skaping, med tema frå Fyrste mosebok (1908-12) og måleriet Den nye planeten (1921) som framstiller oktoberrevolusjonen som ein katastrofe av kosmiske dimensjonar. Seinare leika han med idear kring det lyriske landskapet iblanda imitasjonar av palekh-miniatyrar og ikonkunst.
År 1900 opna Juon den fyrste private måle- og teikneskulen i Moskva. Seinare underviste han ved St. Petersburgs kunstakademi og ved Surikov kunstinstitutt i Moskva. Atelieret hans i Moskva var mykje nytta av andre målarar. Han laga dekorasjonar til skodespel ved Moskva kunstteater og Malij-teateret. Også til opera-oppsetjingar laga han kulissar.
I sovjettida var Juon åra 1948-50 direktør for Kunstakademiets forskingsinstitutt, og frå 1956 til han døydde fyrstesekretær for Unionen av sovjet-kunstnarar.
Mot slutten av livet vart han ein strengt sosialist-realistisk kunstnar, laga måleri som ''Parade på Den raude plassen den 7. november 1941'' (1949). Han vann Stalinprisen i 1943, og vart tildelt Leninordenen og andre utmerkingar. Han døydde i Moskva i 1958.
Broren Paul Juon var ein kjend komponist.
Trommesett
Eit trommesett (tidlegare kalla batteri) er ei samling trommer, cymbalar og eventuelle andre perkusjonsinstrument som er sett opp for å bli spelt av ein enkelt musikar. Trommesettet vert mest nytta innan moderne sjangrar som jazz og rock.
Trommesettet har vanlegvis ein eller fleire basstrommer (spelt med pedalar), skarptrommer og tamtamtrommer. Cymbalane kjem i ulike storleikar og vektklassar, og kan grupperast som «hihat», «ride», «crash» og «effektcymbalar». Hihat er eit sett med to cymbalar vende mot kvarandre. Desse vert monterte på eit eige stativ som gjer det mogeleg å slå cymbalane mot kvarandre ved hjelp av ein pedal.
Det er stor variasjon i korleis ein nyttar trommesettet i ulike sjangrar. Både utvalet av trommer og cymbalar og stemminga av trommene vil vere ulikt frå stilart til stilart. I rock vert gjerne trommene stemt djupt. Basstromme og skarptromme står langt framme i lydbiletet, og markerer pulsen i musikken. Hihat og ridecymbal vert gjerne nytta for å skape stabile, repetative rytmefigurar, medan crash og effektcymbalar (t.d. «china» og «splash») vert meir brukt for aksentueringar. I akustisk jazz (særleg bebop og liknande stilartar) vert trommene tradisjonelt stemt lysare, og dei vert i mindre grad nytta for å markere pulsen.
Historie
Trommesettet vart til i USA i byrjinga av 1900-talet. På 1800-talet vart orkestertrommer nytta av orkester som spela til teater og andre framsyningar. Då var det i regelen ein musikar for kvart av instrumenta som basstromme, bekken, skarptromme og andre perkusjonsinstrument. Av praktiske og økonomiske omsyn ynskte ein å nytte færre trommeslagarar for å rekke over dei ulike perkusjonsinstrumenta.
Leirbotn kyrkje
Leirbotn kyrkje er ei langkyrkje frå 1993 i Alta kommune i Troms og Finnmark. Byggverket er i tre og er bygd med 160 plassar.
Leirbotn kapell, ei langkyrkje bygd i 1935 i tømmer, brann i 1990.
Peloritani
Peloritani (italiensk Monti Peloritani) er ei fjellkjede nordaust på Sicilia sør i Italia. Ho strekkjer seg 65 km frå Capo Peloro til Nebrodifjella. I nord grenser ho til Tyrrenhavet og i vest til Det joniske havet.
Dei høgaste toppane er Montagna Grande (1 374 m) og Rocca Novara (Salvatesta) (1 340 m). Fjellkjeda består av ei rekkje fjelltoppar med ei gjennomsnittleg høgd på 800-1000 m, med ryggar og raviner i mellom. Dei djupe ravinene inneheld mange elvar. Den mest vanlege bergarten her er magmatisk og metamorf bergart. I tillegg finn ein sandstein.
Av vegetasjon finn ein steineik, eik, korkeik, bøk, furu og kastanje, som ein gong danna store skogar, men om i dag er reduserte til spredte skogar på grunn av avskoging. Landskapet er derfor steppeliknande. Sidan 1950-åra er derimot fleire området vorte planta med furuskog.
Bursinel
Bursinel er ein kommune i distriktet Nyon i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Kommunen ligg på ei lita høgd oppfor Genfersjøen.
Hiroaki Namba
Hiroaki Namba er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Vissel Kobe, Tochigi SC, Yokohama FC, Mito HollyHock og FC Gifu.
Sumiainen
Sumiainen er ein tidlegare kommune i det finske landskapet Mellersta Finland. Kommunen hadde 1303 innbyggjarar i 2006. Sumiainen var ein finskspråkleg kommune.
1. januar 2007 vart Sumiainen slått saman med Äänekoski kommune.
Fuerteventura
Fuerteventura er ei spansk øy og ei av Kanariøyane i Atlanterhavet utanfor kysten av Afrika. Øya har eit areal på 1660 km² og er den nest største i øygruppa etter Tenerife.
Historie
Ein trur at dei første busetjarane på øya kom her frå Nord-Afrika. Ordet Mahorero (Majorero) eller Maho vert framleis nytta i dag for å skildra folket på Fuerteventura og kjem frå det antikke ordet 'mahos' som tyder ein geiteskinnssko som dei opphavlege innbyggjarane gjekk med. Dei budde i grotter og delvis underjordiske bustader. Eit par av desse er grave ut i lag med tidlege verktøy og keramikk. I antikken vart øya mellom anna kalla Planaria, som viste til det flate landskapet.
På 1000-talet f.Kr. kom fønikiske nybyggjarar til Fuerteventura og Lanzarote. I 850 f.Kr. vart øya nemnd av Homer i Odysseen.
Fleire spanske og portugisiske ekspedisjonar kom til øya rundt 1340. Ho vart busett av maurarar og vart plaga av europeiske slavehaldarar.
I 1405 tok den franske erobraren Jean de Bethencourt øya og gav namnet sitt til den tidlegare hovudstaden, Betancuria, på vestkysten. Puerto Rosario tok over som hovudstad på øya i 1835. Namnet på øya trur ein kjem frå Bethencourt som sa «Que forte aventure!» («For eit flott eventyr!»). Namnet Fuerteventura tyder direkte omsett «stor lykke» frå spansk til norsk.
I 1852 vart frihandelssonen strekt av Isabella II til Kanariøyane. Militærstyret på øyane starta frå 1708 og vart oppløyst i 1859, og Puerto de Cabras (i dag Puerto del Rosario) vart den nye hovudstaden.
Kanariøyane fekk retten til sjølvstyre i 1912.
I 1927 vart Fuerteventura og Lanzarote ein del av provinsen Gran Canaria.
I 1940-åra fekk øya flyplass, like vest for Puerto del Rosario. Turismen kom til øya på midten av 1960-talet då den nye flyplassen ved El Mattoral og dei første turisthotella vart bygde.
Setet for øyrådet (cabildo insular) ligg i Puerto del Rosario. Det bur litt over 70 000 innbyggjarar på øya.
Sidan øya ligg nær Afrika, prøver mange ulovlege afrikanske innvandrarar å kome seg til EU via øya. Det er ei farleg båtreise frå Marokko.
Geografi
Dei lange øya har eit areal på 1660 km². Øya er 100 km lang og 31 km brei.
Sonalika
International Tractors (Sonalika) Ltd., med merkenamnet Sonalika, er ein indisk traktorprodusent. Selskapet, som vart grunnlagd i 1969, er den tredje største traktorprodusenten i India. I tillegg til traktorar lagar Sonalika-gruppa også andre landbruksmaskinar, motoriserte trehjulingar (autorickshaw), og diverse utstyr til motorkøyretøy. Gruppa har også planar om å produsera bilar. Den viktigaste fabrikken til selskapet ligg i Hoshiarpur i Punjab.
Fuerteventura
Geografi
Øya er ein del av provinsen Las Palmas og er delt inn i seks kommunar:
100 busetnader ligg spreidd i desse kommunane. Den nærliggande øya Islote de Lobos er ein del av kommunen La Oliva.
Øya ligg berre om lag 100 km frå kysten av Nord-Afrika og er den nest største av Kanariøyane etter Tenerife. Ho har dei lengste strendene i øygruppa og er eit paradis for turistar som ynskjer sol, strender og vassport. Øya ligg på same breiddegrad som Florida og Mexico og temperaturane her går sjeldan under 18 °C eller over 24 °C. Det finst 152 strender langs kysten, 50 km av dei med fin, kvit sand, og 25 km med svart vulkansk grus.
Geologi
Fuerteventura er den eldste av Kanariøyane og oppstod under eit vulkanutbrot for 20 millionar år sidan. Det meste av øya vart skapt for om lag 5 millionar år sidan og har sidan vorte erodert av vind og vêr. På havbotn vest for øya ligg ein 22 km lang og 11 km steinblokk som ser ut til å ha glidd av øya ein gong i førhistoria. Noko liknande ventar ein vil skje med Cumbre Vieja, ei geologisk forkasting på naboøya La Palma. Den siste vulkanske aktiviteten på Fuerteventura gav seg for 4000 til 5000 år sidan.
Klima
Klimaet på øya er behageleg året rundt. Havet rundt fører til at den varme vinden frå Sahara vert avkjølt. Om vinteren varierer temperaturane frå 22 °C om dagen til 15 °C om natta, medan ein om sommaren kan få temperaturar mellom 35 °C og 20 °C grader. Øya har ein nedbørsnormal på om lag 147 mm i året, og det meste av dette kjem om vinteren. Øya vert stundom råka av sandstormar frå Sahara (liknande sjirokko), som gjev periodar med høge temperaturar, dårleg sikt og tørr luft. Temperaturane under dette fenomenet kan stige med 10 °C. Vinden fører med seg fin, kvit sand, og sikta kan falle til 100-200 meter eller mindre. Stundom fører vinden òg med seg afrikanske grashopper. Dei lokale innbyggjarane kallar fenomenet «calima».
Økonomi
Hovudnæringa på Fuerteventura er basert på turisme. Andre næringar er fiske, jordbruk (korn og grønsaker) og føretaksverksemd. Dei største turistområda er byane Corralejo i nord og Morro Jable i Jandia, samt reine turistsenter som Caleta de Fuste / Costa Caleta sør for Puerto del Rosario.
Majorero-ost er ein lokal ost laga frå mjølk av dei lokale majorera-geitene.
Turisme
Dei første turisthotella vart bygd i 1965 i samband med Fuerteventura lufthamn ved El Mattoral. Furteventura har over 3000 soltimar i året og er ein av dei store turistdestinasjonane i Europa.
Passatvinden om sommaren og dønningane frå Atlanterhavet om vinteren gjer at øya er eit surfeparadis året rundt. Seglarar, dykkarar og sportsfiskarar kjem alle til det krystallblåe vatnet der ein kan sjå både kval, delfinar, sverdfisk og skjelpadder.
Forlandsøyane fuglereservat
Forlandsøyane fuglereservat er eit fuglereservat oppretta ved forskrift av 1. juni 1973 i medhald av Svalbardlova. Guissezholmen fuglereservat omfatter Forlandsøyane, tre små øyar på utsidan av vestkysten av Forlandsletta, sør for Prins Karls Forland på Svalbard.
Formålet med fredinga er å sikre eit viktig hekke- og opphaldsområde for fugl, spesielt ærfugl og gjæser. I tida 15. mai - 15. august er all ferdsel, inkludert ferdsel på sjøen og landing med luftfartøy, forbode i fuglereservatet.
Forøya i Kvæfjord
Forøya er ei øy som ligg i Gullesfjorden i Kvæfjord kommune i Troms og Finnmark. Det høgaste punktet på øya er 133 moh. Øya har tidlegare hatt noko busetnad, men er i dag utan fastbuande. Delar av øya er ikkje heilt gjengrodd, så ein kan tydleg sjå kor tidlegare beiteområde og jorde har vore plassert i landskapet.
Gåsvær i Tromsø
Gåsvær er ei øy nord for Kvaløya i Tromsø kommune i Troms og Finnmark. Øya er låg og det høgaste punktet er berre 21 moh. På Gåsvær finst tre hus, eit naust, eit kapell og ein kyrkjegard. Det er ingen fastbuande på øya i dag.
Naoya Umeda
Naoya Umeda er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Sanfrecce Hiroshima, Urawa Reds, Montedio Yamagata, Shonan Bellmare, Gainare Tottori og FC Gifu.
Gåsvær i Tromsø
På Gåsvær ligg Gåsvær kapell frå 1941. Det vart bygd av Gåsvær kyrkjeforeining, som vart stifta i 1931. Kyrkjeforeininga arrangerer Gåsværhelga med gudsteneste i kapellet kvart år rundt 20. juli.
Saarijärvi
Saarijärvi er ein finsk by og kommune i landskapet Mellersta Finland. Kommunen har, etter at han vart slått saman med Pylkönmäki 1. januar 2009, cirka 10 700 innbyggjarar og eit areal på 1 030,48 km², av dei er 145,06 km² vatn. Saarijärvi er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Kannonkoski, Karstula, Multia, Soini, Uurainen, Etseri og Äänekoski.
Kostopil
Kostopil (ukrainsk Костопіль, polsk Kostopol) er ein by, opphavleg kalla Ostlec Wielki eller Ostaltsi ved elva Zamtsjysko i Rivne oblast vest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Kostopil rajon. Byen har kring 30 000 innbyggjarar (2011).
Staden var opphavleg ein landsby ved ei lokal jerngruve i Polen. Han vart råka av ein bybrann i 1906. Byen var eit jødisk senter i mellomkrigstida fram til andre verdskrigen, då kring 40% (kring 4000) av innbyggjarane var jødar. Under krigen sette tyskarane jødane i ein ghetto, før dei fleste av jødane sidan vart utsletta.
Dunøyane fuglereservat
Formålet med fredinga er å sikre eit viktig hekke- og opphaldsområde for fugl, spesielt ærfugl og gjæser. I tida 15. mai - 15. august er all ferdsel, inkludert ferdsel på sjøen og landing med luftfartøy, forbode i fuglereservatet.
Bolivia
Bolivia (quechua Bulibya; aymara Wuliwya; guarani Volívigde), offisielt Den fleirnasjonale staten Bolivia (spansk Estado Plurinacional de Bolivia), er eit land i Sør-Amerika. Det grensar til Chile, Peru, Brasil, Paraguay og Argentina. Over halvparten av landet ligg austom Andes, og denne austlege delen ligg i hovudsak i Amazonasbekkenet. Bolivia har tørt og kjølig klima på Altiplano, varmt og fuktig i det nordlege låglandet og tørt på Gran Chaco-sletta i sør. Mellom regnskogen i Amazonas og høgsletta Altiplano (kring 4000 meter over havet) ligg fruktbare dalar på opp mot 2800 meters høgd. La Paz er den høgst liggjande hovudstaden i verda på 3600 meter. I Andes på grensa mot Chile er Nevado Sajama det høgaste punktet i landet på 6542 meter. Rundt to tredelar av Bolivia er varmt lågland. Bolivia har ikkje kyst. Frå 1993 har det lånt eit lite område av Peru til frihandelsområde.
Hovudstaden er Sucre. Presidentembetet og parlamentet ligg i La Paz, medan høgsteretten ligg i Sucre, der dei spanske conquistadorane grunnla dei første domstolane i Latin-Amerika. Dagens deling av hovudstadrollen er resultatet av ein borgarkrig mellom Sucre og La Paz. Dei største byane er Santa Cruz de la Sierra, El Alto og La Paz. Bolivia er det fattigaste landet i Sør-Amerika og majoriteten av folkesetnaden er urfolk eller av blanda opphav. Hovudspråket er spansk, i tillegg blir det tala aymara og quechua. Katolisismen dominerer som religion. Jordbruk er viktigaste næringsvegen med dyrking av poteter, mais, ris og kveite; det blir også halde husdyr som lama og sau i høglandet og storfe i låglandet. Bolivia er den største produsenten i verda av antimon og den nest største produsent av tinn (per 1992).
Landområdet var del av inkariket frå 1200-talet. Frå 1533 erobra spanske styrkar under Francisco Pizzaro Cuzco og Alto Peru («Øvre Peru»). Øvre Peru vart til republikken Bolivia i 1825 etter at det vart erobra av Simon Bolivar. Etter ein krig med Chile frå 1879 mista Bolivia tilgangen til havet.
Natur
I vest strekkjer Bolivia seg inn i Andesfjella, der Nevado Sajama er det høgaste fjellet på 6542 moh. Dei sentrale delane av landet ligg på høgfjellsplatået Altiplano, der mesteparten av folket bur.
Dei austre delane av landet er eit låglandsområde kalla Gran Chaco, som er delvis dekt av Amazonasregnskogen. Her ligg òg det lågaste punktet i landet, ved elva Paraguay, 90 meter over havnivå. Titicacasjøen ligg på grensa mellom Bolivia og Peru. Heilt i vest ligg Salar de Uyuni, som er den største saltørkenen i verda.
Geologi
Fjellkjedene og fjellområda i Bolivia består av massive kompakte klipper av magmatiske bergarter, sedimentære og metamorfe bergartar. Dei lågare platåa og vassdragsområda består hovudsakleg av leire, sand og grus.
Nedbørsfeltet til Amazonas
Nedbørsfeltet til Amazonas dekker eit areal på 724 000 km², noko som utgjer 65,9 prosent av arealet til Bolivia. Området er delt med Brasil, Guyana, Venezuela, Colombia og Peru. Den største sideelva til Amazonas i Bolivia er Mamoré, som er 2 000 kilometer lang. Ho renn saman med den 1 113 kilometer lange Beni og formar den største sideelva til Amazonas, Madeira. Andre viktige elver er Madre dei Dios, Guaporé, Río Blanco, Río Negro, Yata, Tahuamanu, Orthon, Itonomas og Paragúa.
Nedbørsfeltet til La Plata
Nedbørsfeltet til La Plata dekker eit areal på 229 500 km² som er 20,9 prosent av arealet til Bolivia. Dei bolivianske sideelvane til Río de la Plata er generelt mindre enn Amazonas. Hovudelva i området er Pilcomayo, som har kjelde i Oruro på 5 200 meters høgd og renn sørausover før ho renn saman med Paraguay i Asunción. Elva er kring 1 590 kilometer lang totalt med 789 kilometer som går gjennom Bolivia. Andre viktige elver i området er Bermejo, Río Grande de Tarija, Guadalquivir og Itaú.
Nedbørsfeltet til Altiplano
Nedbørsfeltet til Altiplano er 145 081 km² stort og dekker 13,2 prosent av arealet til Bolivia. Det finst fire store innsjøar i området. Den største er Titicacasjøen som omfattar 8 562 km², 3 790 av dei i Bolivia. Andre innsjøar er Poopósjøen på 1 337 km², som får vatn frå Titicacasjøen, Uru Uru, som har eit areal på 260 km² og ligg nord for Poopósjøen og dessutan den tredje største sjøen, Coipasa, som er 806 km².
Klima
Bolivia ligg på tropiske breiddegradar, men klimaet varierer frå tropisk i låglandet til polarklima i dei høgare delane av Andes. Temperaturen kjem i hovudsak av høgda over havet med mindre variasjonar mellom årstidene. På dei fleste stadar fell det meste av regnet om sommaren på den sørlege halvkula, og årsnedbøren er større i sør enn i nord. Temperaturar og nedbør i fjella varierer mykje. Det kan falla snø på høgder over 2 000 meter over havet. Området over 5 500 meter har polarklima.
Låglandet i Bolivia har regnskogen i nordaust og grassletta Chaco i søraust. Begge områda er varme og fuktige, og temperaturen i Chaco-området går ofte over 40 °C frå september til desember, og begge områda får ein god del regn frå november til april. Nedbørsmengdene er størst i nord, men Chacosletta vert ofte omvandla til eit sumpområde i regntida.
Altiplano er eit høgt platå i Bolivia med ei middelhøgd på 3800 m. Platået er både lågare og på lågare breidder enn Tibetplatået, og derfor vert ikkje Altiplano råka av vêrsystema på midlare breidder. Altiplano, som òg vert utsett for sterke og kalde vindar, har eit tørt og kaldt klima med skilnader i dagstemperaturar og nedbør mellom nord og sør. Den gjennomsnittlege høgaste dagstemperaturen ligg mellom 15 og 20 gradar, men om sommaren kan jan overstiga 27 gradar. På kveldstid kan temperaturen falla ned mot null gradar. Titicacasjøen lindrar kulde, men langs strendene til sjøen kan det finnast frost året rundt, og snøfall er ikkje uvanleg.
Det sentrale låglandet har eit tropisk fuktig og tørt klima. Mellom oktober og april dominerer nordaustlege passatvindar, og vêret er då varmt, fuktig og regnfullt. Mellom mai og september tek tørre søraustlege vindar kontrollen, og nedbøren i denne perioden er liten. I denne årstida gjer klare dagar og skyfrie netter at dagstemperaturene er høgare, og nattemperaturene er lågare enn i regnperioden. Tilfeldige sterke vindar frå sør, kalla surazos, kan blåsa om vinteren og gje låge temperaturar i fleire dagar.
Chaco har eit subtropisk steppeklima. Dei nordaustlege passatvindane ber med seg regn og varmt fuktig vêr mellom januar og mars. Øvrige månader er tørre med varme dagar og kalde netter. Bolivias høgaste temperatur, 47 gradar, vart målet i dette området.
Historie
Det har budd folk i Andesregionen i om lag 20 000 år. Dei første folka kom via Beringsundet frå Asia og busette seg i heile Amerika. Rundt 1450 vart det som i dag er Bolivia ein del av Inkariket. Inkaene kontrollerte området fram til 1535, då Spania hærtok og koloniserte området.
Landet fekk sjølvstyre i 1825, og ein valde å kalla opp landet etter fridomshelten Simón Bolívar. Sidan då har nesten 200 militærkupp og motkupp prega landet si historie. Landet mista tilgangen til kysten under Stillehavskrigen rundt 1880. Eit demokratisk styre vart etablert i 1982, men landet har store problem med utbreidd fattigdom, sosial uro og narkotikaproduksjon. Etter at president Sánchez de Lozada flykta frå landet i 2003, vart visepresidenten, Carlos Mesa sett inn som ny president i Bolivia. Etter mykje uro trekte Mesa seg, og Eduardo Rodríguez Veltzé vart sett inn som interimpresident 9. juni 2005. Evo Morales overtok embetet 21. januar 2006 etter valsigeren i desember.
I 1809 var La Paz den første byen i Latin-Amerika som gjorde opprør mot kolonimakta og kravde sjølvstende. Bolivia vart likevel det siste landet i Sør-Amerika til å få sjølvstende, i 1825. Dei valde å kalla opp landet etter fridomskjemparen Simón Bolívar, som i utgangspunktet var mot eit sjølvstendig Bolivia. Han meinte det burde vera ein del av Peru, men leiinga i Bolivia gjekk med rette ut frå at det var mindre sannsynleg at han ville motsetja seg sjølvstendet til ein nasjon som bar namnet hans.
Sidan den offisielle statsskipinga i 1825 fram til 1980-talet gjekk Bolivia gjennom 188 statskupp. Til trass for eit gjennomgåande svakt militærvesen, har landet vorte styrt av ulike militærdiktatur gjennom historia. Fleire har byrja krigar landet ikkje har vore førebudd på. Bolivia har tapt alle krigane det har vore involvert i, og sidan statsskipinga har det mista over halvparten av territoriet sitt. Landet mista tilgangen til kysten under Salpeterkrigen mot Chile mellom 1879 og 1883, og mista to tredelar av Gran Chaco-regionen til Paraguay under Chacokrigen mellom 1932 og 1935.
Che Guevara medverka i geriljakrig her på 1960-talet. Han vart avretta i La Higuera i 1967.
Demokratisk styre 1982–2005
Det vart innført demokratisk styre i 1982, men landet hadde store problem med utbreidd fattigdom, sosial uro og narkotikaproduksjon. President Sánchez de Lozada flykta frå landet i 2003 etter å ha privatisert eigedomane til nasjonen mot bestikkingar frå internasjonale selskap, noko som nesten dreiv landet til ruin.Før han flykta, rante han og fleire andre ministrar nasjonalbanken. Etter dette vart visepresidenten Carlos Mesa innsett som ny president i Bolivia.
Mesa gjekk av i juni 2005 etter vegblokadar og sosial uro. Høgsterettsjustitiarius Eduardo Rodriguez overtok som mellombels president og kunngjorde val som vart haldne i desember 2005.
Styret til Morales 2005–2019
Sosialisten Evo Morales vann valet i 2005 med 54 % av stemmane. Morales var den første urfolkspresidenten i Sør-Amerika. Den 1. mai 2006 nasjonaliserte Bolivia landet sitt olje- og gassfelt gjennom ein ordre til hæren om å okkupera felta. Dei tidlegare eigarane vart kjøpte ut i ein nasjonaliseringsprosess. Delen til staten av oljeinntektene steig frå 13 % til 84 %.
1192 Prisma
1192 Prisma er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 17. mars 1931 av Friedrich Karl Arnold Schwassmann ifrå Hamburger Sternwarte i Bergedorf i Hamburg.
Bolivia
Styret til Morales 2005–2019
Morales vart gjenvald i 2009 og 2014 og sat som president til 2019, noko som gjorde han til den lengstsitjande presidenten i historia til Bolivia. I den tredje valperioden sin ynskte Morales å endra grunnlova slik at han kunne veljast til ein fjerde periode. Ei folkerøysting om dette fekk ikkje fleirtal, men grunnlovdomstolen avviste dette resultatet, og Morales stilte til val igjen i 2019. Etter at observatørar frå OAS hadde påvist uregelmessigheiter ved valet, drog Morales i eksil, først til Mexico og deretter til Argentina. Senatmedlemmet Jeanine Áñez overtok som mellombels president.
Ved presidentvalet i oktober 2020 fekk tidlegare finansminister Luis Arce frå Movimiento al Socialismo reint fleirtal. Tidlegare president Carlos Mesa fekk ca. 30 % av stemmane.
Administrativ inndeling
Bolivia er samansett av ni fylke, kalla departement (departamentos). Desse er: Beni, Chuquisaca, Cochabamba, La Paz, Oruro, Pando, Potosi, Santa Cruz og Tarija.
Folkesetnad
Folkegruppene i Bolivia er blant anna quechuaer (30 % av folkesetnaden), aymaraer (25 %) og afrobolivianarar. Gjennomsnittsalderen til folkesetnaden er 20,8 år (2002). Gjennomsnittleg levealder er 64,8 år (2003), medan spedbarnsdøyelegheita på 5,6 % (2003).
I 2003 var om lag 13 % av den vaksne folkesetnaden analfabetar.
Innan religiøs tilhøyring er 95 % katolikkar, 3 % protestantar, medan 95 % også høyrer til naturreligionar. Det er sterke synkretistiske tendensar mellom katolisismen og dei eldre religionane, slik at innbyggjarane gjerne går i kyrkja og ofrar til moder jord (Pacha mama) eller Solguden (Inti) om kvarandre.
Santa Cruz de la Sierra er den største og mest velståande byen i landet. Han har vakse frå 43 000 innbyggjarar i 1950 til kring 1,6 millionar i 2012. Departementet Santa Cruz er det største, folkerikaste og rikaste i Bolivia.
Næringsliv
Dei viktigaste næringane i Bolivia har i alle år vore jordbruk og gruvedrift. I gruvene har sølv og tinn vore dei viktigaste råvarene, men det finst òg gruvedrift innan andre råstoff. I siste halvdel av 1900-talet vart petroleumsførekomstene i Bolivia viktigare. Det siste tiåret har dei kjende naturgassreservane i Bolivia vorte mangedobla.
Det nasjonale petroleumsselskapet i Bolivia vart nasjonalisert etter Gass-krigen i 2003.
Naturressursar: tinn, naturgass, petroleum, sink, wolfram, antimon, sølv, jarn, bly, gull, litium, tømmer og vasskraft.
Levkímmi
Levkímmi (gresk Λευκίμμη) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune heilt i sør på øya Kérkyra i periferieininga Kérkyra i periferien Dei joniske øyane i Hellas. Levkímmi vart innlemma i kommunen Kérkyra i 2011, men inngår frå 2019 som ei kommunaleining i kommunen Sør-Kérkyra, der han er hovudsete.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Levkímmi 5 800 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2 935 innbyggjarar.
Carlos Salcido
Carlos Arnoldo Salcido Flores er ein mexicansk fotballspelar som har spela i forsvar for Tigres de la UANL i den mexicanske fotballigaen på lån frå Fulham i engelsk Premier League, og for det mexicanske landslaget.
Shibaura
Shibaura er ein japansk traktorprodusent.
Verksemda vart grunnlagd i 1950 som eit samarbeid mellom Toshiba og Ishikawajima Harima Industries (IHI). Selskapet har stort sett basert seg på å lage små hagetraktorar og anna motorisert utstyr, men har også ein del større landbrukstraktorar i området 30-78 HK. Shibaura vart introdusert i Noreg på slutten av 70-talet. Traktorane er lette, sterke og har oftast firehjulstrekk og vart derfor populære til dømes på Vestlandet der det finst mange av dei i bruk.
Rio Mijares
Rio Mijares er ei elv i Spania, som spring ut i Sierra de Gúdar i kommunen El Castellar (provinsen Teruel). Ho oppstår der fleire elvar renn saman om lag 1600 meter over havet, og har ei lengd på 156 km.
Elva munnar ut i Middelhavet og dannar ein slags lagune ved munningen som er om lag 90 meter brei. Elva har eit nedslagsfelt på 4028 km² og ei middelvassføring på 14,72 m³/s.
Vladimir Vysotskij
Vladimir Semjonovitsj Vysotskij var ein russisk songar, diktar og skodespelar. Han hadde ei særskild stilling som undergrunnshelt i sovjetisk kulturliv, og kan liknast med Wolf Biermann i Aust-Tyskland, Georges Brassens i Frankrike og Jacques Brel i Belgia og Frankrike.
Liv
Vladimir Vysotskij var fødd i Moskva. Faren, ein høgare offiser, og mora, ein russisk-tysk omsetjar, skilde lag kort tid etter fødselen hans, og Vladimir voks opp hjå faren med ei armensk stemor.
Rio Mijares
Mijares vert både nytta til vatning og til straumproduksjon. Fleire reservoar, med Arenosodammen (136,9 hm³) og Sichardammen (49,3 hm³) som dei største, er bygd for desse føremåla.
Vladimir Vysotskij
Liv
I 1955 byrja Vysotskij ingeniørstudie, men gav dei snart opp. I 1959 byrja han spela små rollar ved Aleksandr Pusjkin-teateret i Moskva. Regissøren Jurij Ljubimov, som skulle bli ein ven og læremeister, inviterte han i 1964 til Taganka-teateret. Her blei han kjend for hovudroller i Hamlet og Brecht-stykket Leben des Galilei. Han spelte også i filmar, som fjellklatrarfilmen Vertikal, og i nokre av desse var songar han hadde skrive med.
Etterkvart var det musikken Vysotskij blei særleg kjend for. Vysotskij hadde ein eigen songstil, brukte ofte humoristisk gateslang og kunne synga om politiske og sosiale tilhøve. Han skreiv over 600 songar om ei rekkje ulike tema. Han kunne til dømes synga som om han var ein krigshelt, ein kriminell eller ein fjellklatrar. Vysotskij framførte dei med ein intense stemme og akkompagnerte dei, som regel i moll, på ein russisk gitar som ofte var stemd ein eller ein og ein halv tone lågare enn vanleg.
Rio Mijares
Kjelder
Mijares Mijares Михарес Mijares
Vladimir Vysotskij
Liv
Det sovjetiske musikkmonopolet Melodija gav først ikkje ut Vysotskij sine innspelingar, men musikken hans blei likevel spreidd gjennom uoffisielle konsertar og heimelaga lydbandopptak.
Vysotskij var gift to gonger og hadde to barn med Ludmilla Abramova då han i 1967 møtte og blei forelska i Marina Vlady, ein fransk skodespelar av russisk opphav, då ho deltok i innspelingar ved Mosfilm i Moskva. Vysotskij forlet Abramova og blei gift med Vlady i 1969. Tilhøvet blei vanskeleggjort av at dei høyrde til kvart sitt land på ulike sider av «jernteppet», noko som er skildra i mange av Vysotskij sine tekstar.
1970-talet såg høgda av Vysotskij sin popularitet, då også Melodija gav ut nokre av songane hans, og han fekk opptre på tv. I dette tiåret utvikla han eit alkoholmisbruk, spegla i songtekstar om alkoholisme, galskap og besettingar. Ved slutten av livet tok Vysotskij også narkotika, og han døydde berre 42 år gammal av hjartesvikt. Over ein million menneske følgde han til grava. Etter døden blei han offiselt utnemnd til ein sovjetisk «Framifrå artist».
Vysotskij skreiv også dikt. Bortsett frå eitt blei alle desse gjevne ut etter at han døydde.
Jostein Hansen
Jostein Hansen er ein pensjonert norsk førsteamanuensis i sosiologi og samfunnsfag, fødd på Sandane i Gloppen kommune i Sogn og Fjordane. Han har arbeidd på Høgskulen i Alta i 34 år. I 2008 flytta han tilbake til Sandane.
Edwin Henry Landseer
Liv og gjerning
Landseer måla i den romantiske stilen. Motiva hans var i fremste rekke dyr og natur, særleg hundar og hestar. Hunderasen landseer har namn etter han. Mange av måleria hans er prega av ein tendens som skulle framheve ei moralsk oppfatning, eller fortelje ei soge. Dei sentimentale bileta var svært populære og nådde eit stort publikum gjennom ulike stikk. Hans mest kjende bilete er Monarch of the glen frå 1851.
Som bilethoggar er Landseer kjend for å ha forma dei fira løvefigurane som omgjev statuen av admiral Nelson på Trafalgar Square i London.
Kjelder
''Aschehougs kunsthistorie. Bind 4 Kunstleksikon''
På Vossevangen der vil eg bu
«På Vossevangen der vil eg bu» er eit dikt som fyrst vart skrive på dansk av Carsten Hauch i 1861. Det blei sidan omsett til norsk av Hulda Garborg. Vossavangen er sentrum i Voss kommune i Hordaland fylke.
Diktet blei tonesett av Niels Peter Hillebrandt i 1876. Songen «På Vossevangen der vil eg bu» er noko nytta til songleikar.
I Donald Duck-historia Eggemysteriet møter ein Firkantfolket. Firkantfolket har i den norske omsettinga lært å setja pris på alt som har med Voss å gjera. Mellom anna syng dei «På Vossevangen der vil eg bu», i staden for sørstatssongen «Dixie» som dei gjorde i originalutgåva.
Boheman fuglereservat
Boheman fuglereservat er eit fuglereservat oppretta ved forskrift av 1. juni 1973 i medhald av Svalbardlova. Boheman fuglereservat omfattar småøyene sør for Boheman-flya søraust på Oscar II Land på Spitsbergen på Svalbard.
Førmålet med fredinga er å sikre eit viktig hekke- og opphaldsområde for fugl, særskild ærfugl og gjæser. I tida 15. mai - 15. august er all ferdsel, inkludert ferdsel på sjøen og landing med luftfartøy, forbode i fuglereservatet.
Bursins
Bursins er ein kommune i distriktet Nyon i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Hopra
Hopra er ei elv i Vik kommune i Sogn og Fjordane. Ho renn ut i Sognefjorden på vestsida av Vikøyri. Nedbørsfeltet til Hopra er på 31 km² og det strekkjer seg opp til 1150 moh. Nedste delen av elva renn parallelt med Vikja. Hove kraftverk har eit inntak i Hopra.
Alexander Burgener
Alexander Burgener var ein sveitsisk fjellførar og fyrstebestigar av mange fjell, og av nye klatreruter, i vest-Alpane i perioden 1870-87.
Liv og gjerning
Burgener voks opp i enkle tilhøve på garden Huteggen i bygda Eisten i Saas-Fee. I ungdomen var han geitegjetar og dreiv som gemsejeger på Balfrin. 20 år gamal la han ut på sin fyrste tur som fjellførar. Heile livet var han busett i Eisten.
Burgener skal ha vore med påom lag 46 fyrstebestigingar, der i mellom klatreruter til toppar som var bestigne tidlegare. Saman med Albert Mummery føretok han 3. september 1879 den fyrste oppstiginga langs Zmuttgrat på Matterhorn. Dei same to kleiv i lag på fyrstebestigningane av Grands Charmoz (1880) og Aiguille du Grépon i Mont Blanc-massivet (5. august 1881). Tidlegare hadde Burgener saman med den britiske fjellklatraren Clinton Thomas Dent stått for den fyrste bestiginga av Lenzspitze (august 1870) og av Grand Dru (12. september 1878).
NK 1644
NK 1644  er eit frimerke utgjeve den 21. september 2007 med verdi høveleg for frankering av brevpost mellom 350 og 1000 g innan Norden. Frimerket vart utgjeve til hundreårsfeiringa for fødselen til diktaren Halldis Moren Vesaas, og viser eit portrett av diktaren, etter eit fotografi av Rolf Øhman /Aftenposten / Scanpix. Dessutan har frimerket eit sitat frå ei verseline frå eit av Haldis Moren Vesaas sine kjærleiksdikt, «Ferdaminne frå sommaren 1985», henta frå samlinga Livshus (1995), og signaturen til diktaren.
Takuto Hayashi
Takuto Hayashi er ein japansk fotballspelar.
Alexander Burgener
Liv og gjerning
I 1899 besteig han austtoppen på Piz Palüs langs nordvestpillaren. Det fanst knapt ein einaste av dei kjende fjelltoppane i Vest-Alpane som han ikkje hadde vore på. I tillegg kom ein tur til fjellheimen i Kaukasus. Burgener var teken av og omkom i eit snøskred på Jungfrau sommaren 1910, nær Berglihütte i Bern-Alpane.
Takuto Hayashi
Han har spela for klubbane Sanfrecce Hiroshima, Consadole Sapporo og Vegalta Sendai (2019).
Michael Bublé
Michael Steven Bublé er ein kanadisk crooner, singer-songwriter, storband-songar og skodespelar. Han er vorte kjend for å synge nye arrangement av gamle slagerar, mellom anna av Frank Sinatra og Ray Charles. Bublé er kritikarrost og har vunne Grammy- og Juno-prisar, sistnemnde fleire gonger. Stilen er pop med visse element frå jazz. I alt har han seld 18 millionar eksemplar av sine album.
NK 1644
Frimerket har den nynorske namneforma Noreg.
Frimerket er utforma av Gina Rose.
Toivakka
Toivakka er ein finsk kommune i landskapet Mellersta Finland. Kommunen har cirka 2 428 innbyggjarar (2015) og eit areal på 413,94 km², av dei er 48,44 km² vatn. Toivakka er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Hankasalmi, Joutsa, Jyväskylä, Kangasniemi, Laukaa og Muurame.
Dobbeltrom
Eit dobbeltrom er eit rom som er meint for to personar. Det er ofte plass til ein liten person i tillegg.
Dobbeltrom har som regel ei dobbeltseng men kan òg to enkle senger. I så fall blir det gjerne kalla twin-rom.
På brorparten av norske hotell er det dobbeltrom som er det vanlege. Det kostar gjerne litt mindre å leiga enkeltrom, men per person er dobbeltrom billigast.
Blomstrandhamna fuglereservat
Blomstrandhamna fuglereservat er eit fuglereservat oppretta ved forskrift av 1. juni 1973 i medhald av Svalbardlova. Blomstrandhamna fuglereservat omfattar holmen i Blomstrandhamna på Haakon VII Land på Spitsbergen på Svalbard.
Formålet med fredinga er å sikre eit viktig hekke- og opphaldsområde for fugl, spesielt ærfugl og gjæser. I tida 15. mai - 15. august er all ferdsel, inkludert ferdsel på sjøen og landing med luftfartøy, forbode i fuglereservatet.
Risle
Risle (mindre brukt er Rille) er ei 144 km lang elv i Normandie i Frankrike, og ei av sideelvane til Seinen frå venstre.
Elva har sitt utspring i Orne vest for L'Aigle, og kryssar den vestlege delen av departementet Eure frå sør til nord, og munnar ut i elvemunningen til Seinen på venstresida nær Berville-sur-Mer. Dalen hennar er ein del av Pays d'Ouche og er grensa mellom regionane Lieuvin og Roumois.
Risle vert rekna som ei kystelv, og fiske er vanleg nedanfor Pont-Audemer.
Den største sideelva hennar er Charentonne. Risle renn gjennom følgjande departement og kommunar:
RISC
Reduced Instruction Set Computing (RISC) er ein prossesortype som i motsetnad til eldre CISC-prosessorar er baserte på nokre få, einfelde instruksjonar.
Elva Cailly
Cailly er ei elv i Frankrike, og ei av sideelvane til Seinen til høgre. Ho ligg i departementet Seine-Maritime i regionen Basse-Normandie. Ho har ei lengd på 29 km. Elva renn gjennom Fontaine-le-Bourg, Malaunay, Notre-Dame-de-Bondeville og Maromme, og munnar ut i Seinen ved Rouen.
RISC
Historie
I dei fyrste tiåra med datateknologi vart dei fleste dataprogram skrivne i Assembler, dvs. at programmeraren nytta seg av prosessoren sitt instruksjonssett direkte. På maskinvaresida førte dette til at dei som konstruerte prosessorar freista å implementera flest mogleg ulike instruksjonar som programmeraren kunne nytta seg av. Men etter kvart som det vart vanleg å utvikla programvare i høgnivåspråk som til dømes Pascal eller C, vart det klårt at det gjekk mot eit paradigmeskifte innanfor prosessorutviklinga. Det vart altfor vanskeleg å konstruera kompilatorar som kunne utnytta instruksjonssettet åt CISC-prosessorane optimalt. I realiteten var det berre eit subsett av instruksjonssettet som vart nytta av den kompilerte koden.
På 1980-talet vart det difor utvikla ei rad ulike prosessorar som nytta eit redusert instruksjonssett der berre dei mest vanlege instruksjonane vart tekne med. Når ein kvitta seg med dei lite bruka instruksjonane, kunne ein heller nytta meir plass til å implementera dei vanlege instruksjonane snøggare, til dømes ved hjelp av pipelining. Døme på RISC-prosessorar som såg dagsens ljos på 1980-talet er til dømes MIPS, Sparc og ARM. På 1990-talet gjorde Macintosh stor suksess med den RISC-baserte PowerPC-prosessoren som avløyste tidlegare Motorola 68000.
Dei aller fleste moderne RISC-prosessorar er 32-bits eller 64-bits, men det finst òg RISC-baserte mikrokontrollarar som er 8-bits, til dømes norskutvikla AVR frå Atmel.
NSB Arkitektkontor
NSB Arkitektkontor, som seinare fekk namnet NSB Eiendom Arkitektkontor, vart skipa i 1913 og lagd ned i 2000. Arkitektkontoret var ei verksemd under Noregs statsbanar, og har stått for utforminga av dei fleste stasjonsbygningane langs det norske jarnbanenettet. Fram til midt på 1800-talet var stasjonsbygningane teikna av private arkitektar, og eit føremål med å skipe jarnbanens eige arkitektkontor, var å få ned kostnadene ved prosjektering, bygging og ombygging av stasjonsbygningar og somme andre bygningar på stasjonane.
NSB Arkitektkontor vart lagd ned som fylgje av at organiseringa av bygging og vedlikehaldet på jarnbanen og drifta av toga her i landet vart omlagt på slutten av 1990-talet, mellom anna ved at jarnbanens infrastruktur vart teke hand om av det nyskipa Jernbaneverket, og togdrifta skild ut som verksemder som kunne konkurranseutsetjast. Eit frittståande arkitektkontor som fekk namnet Linje arkitekter, tok over verksemda.
T.A.T.u.
t.A.T.u. (russisk Тату) var ei russisk jente-popduo som bestod av Lena Katina og Julija Volkova.
Duoen har vorte mykje omtalt i pressen, blant anna på grunn av musikkvideoane som ofte har vorte sensurerte. Eit døme er songen «Prostye Dvizjenija»/«Simple Motions».
Norgeskatalogen
Norgeskatalogen er ein katalog over norske frimerke, utgjeven kvart år av Oslo Filatelistklubb. 2007-utgåva var den 59. i rekka.
Katalogen inneheld ei oversikt over alle norske frimerke frå «4 skilling våpen» fra 1855 og fram til vår tid, inklusiv dei aller fleste kjende variantar. Likeså er det oversikt over frimerkehefte, tenestemerke, portomerke og ein del andre objekt av interesse for filatelistar. Katalogen har prisvurdering på alle kjende variantar i ulike kvalitetar.
Nummereringssystematikken vert forkorta NK og vert bruka som standard for norske frimerke. Alle merke har eit nummer i NK-serien, slik at det første norske frimerket har NK 1, medan t.d. jubileumsfrimerka til Ivar Aasen sin 150-årsdag i 1963 hadde nummer NK 538 og NK 539. Til NK-nummeret kan ein føye til bokstavar, tal og kodar i et sinnrikt system for å markere ulike variantar og feiltrykk.
Berg i Helgeland
Berg er ein tettstad i Sømna og Brønnøy kommunar i Nordland fylke. Staden har. Det meste av tettstaden ligg i Sømna kommune, men noko busetjing på Strømsnes på nordsida av sundet Nordstraumen høyrer også med til tettstaden, og det området høyrer til Brønnøy kommune. Berg ligg kring ni kilometers køyring nordom kommunesenteret Vik i Sømna.
Norgeskatalogen
I tillegg til sjølve katalogdelen inneheld Norgeskatalogen ulike oversikter over vassmerke, poststempel m.v. Kvar utgåve har gjerne eit par spesialartiklar om filatelistiske emne.
Norgeskatalogen er eit registrert varemerke (TM).
Uurainen
Uurainen er ein finsk kommune i landskapet Mellersta Finland. Kommunen har cirka 3 300 innbyggjarar og eit areal på 372,66 km², av dei er 23,2 km²  vatn. Uurainen er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Jyväskylä, Laukaa, Multia, Petäjävesi, Saarijärvi og Äänekoski.
Israel Castro
Israel Castro Macías er ein mexicansk fotballspelar som har spela på midtbanen for Pumas UNAM i den mexicanske fotballigaen, og for det mexicanske landslaget.
NK 1598
NK 1598  er eit frimerke utgjeve den 3. februar 2006 med verdi høveleg for frankering av brevpost inntil 20 g innan Noreg. Frimerket vart utgjeve til hundreårsfeiringa for stiftinga av Noregs Mållag, og viser eit sitat av diktaren Olav H. Hauge: Tanke og draum er himmelske køyrety.
Frimerket har den nynorske namneforma Noreg.
Frimerket er utforma av Stian Hole.
Suolahti
Suolahti er ein tidlegare kommune i det finske landskapet Mellersta Finland. Kommunen hadde 5 380 innbyggjarar i 2004. Suolahti var ein finskspråkleg kommune.
Suolahti er ein industristad ved sydbredden av innsjøen Keitele. Dei største føretaka i Suolahti er traktorfabrikken Valtra og kryssfinerfabrikken til konsernet Finnforest.
Den 1. januar 2007 vart kommunane Suolahti og Sumiainen slått saman med byen Äänekoski.
Fleetwood Mac
Fleetwood Mac er eit britisk-amerikansk rockeband som vart danna i juli 1967 i London. Bandet har selt meir enn 100 millionar plater verda over og er eit av dei bestseljande banda gjennom tidene. I 1998 vart utvalde medlemmar av Fleetwood Mac innlemma i Rock and Roll Hall of Fame og fekk ein Brit Award for Outstanding Contribution to Music.
Dei to mest suksessrike periodane for bandet var seint i 1960-åra under den britisk blues-bølgja, då dei var leia av gitaristen Peter Green og nådde toppen av den britiske singellista med «Albatross»; og frå 1975 til 1987, då dei var eit meir poporientert band med Christine McVie, Lindsey Buckingham og Stevie Nicks. Det andre albumet til Fleetwood Mac etter Buckingham og Nicks kom med i bandet, Rumours frå 1977, gav fire hitsinglar i USA (inkludert Nicks sin «Dreams»), og låg på toppen av den amerikanske albumlista i heile 31 veker, i tillegg til å nå toppen av salslistene i mange andre land. Albumet har i dag seld over 45 millionar eksemplar og er det sjette mestseljande albumet gjennom tidene.
Bandet hadde berre moderat suksess mellom 1971 og 1974, då besetninga bestod av Bob Welch, og i 1990-åra då Nicks og Buckingham først slutta i bandet og sidan kom tilbake.
Bandet har hatt mange endringar i besetninga, og berre trommeslagaren i bandet, Mick Fleetwood, har vore med heile vegen. Sjølv om grunnleggjaren av bandet, Green, gav bandet namn etter etternamna til dei to tidlegare bandkollegaene sine (Fleetwood og McVie) frå John Mayall's Bluesbreakers, spelte ikkje bassisten John McVie på den første singelen eller dei første konsertane deira, sidan han opphavleg valde å bli verande med Mayall. Klaverspelaren Christine McVie, som kom med i bandet i 1970 då ho var gift med John McVie, har vore med på alle albuma, utanom debutalbumet, anten som bandmedlem eller studiomusikar. Ho slutta i bandet i 1998, men kom attende i 2014.
Danning og dei første åra (1967–71)
Fleetwood Mac vart danna i juli 1967 i London då Peter Green slutta i det britiske bluesbandet John Mayall & the Bluesbreakers. Green hadde erstatta gitaristen Eric Clapton i Bluesbreakers, og vart kritikarrost for arbeidet sitt på albumet A Hard Road. Etter han hadde vore ei stund i the Bluesbreakers, spurte Green om trommeslagaren Mick Fleetwood kunne erstatta Aynsley Dunbar. Green hadde vore i to band med Fleetwood—Peter B's Looners og sidan Shotgun Express (der ein ung Rod Stewart var vokalist). John Mayall gjekk med på dette og Fleetwood vart medlem av bandet.
The Bluesbreakers bestod no av Green, Fleetwood, John McVie og Mayall. Mayall gav Green gratis tid i studio som ei gåve, som Fleetwood, McVie og Green nytta til å spele inn fem songar. Den femte songen var ein instrumental som Green kalla opp etter rytmeseksjonen, «Fleetwood Mac».
Kort tid etter tok Green kontakt med Fleetwodd for å starte eit nytt band. Dei ønskte å ha med seg McVie på bassgitar, og kalla til og med bandet 'Fleetwood Mac' for å lokke han med. Men McVie ønskte den faste inntekta han hadde med Mayall, i staden for å ta sjansen på eit nytt band. I mellomtida slo Green og Fleetwood seg saman med slidegitaristen Jeremy Spencer og bassisten Bob Brunning, som var i bandet med avtale om at han måtte slutte om McVie gjekk med på å bli med i bandet. Green, Fleetwood, Spencer og Brunning debuterte den 13. august 1967 ved Windsor Jazz and Blues Festival. Seks veker etter denne konserten gjekk John McVie med på å bli med i bandet som fast bassist.
Det første albumet til Fleetwood Mac, Fleetwood Mac, var eit spartansk bluesalbum og vart gjeven ut på Blue Horizon i februar 1968. Albumet vart ein suksess i Storbritannia og nådde fjerdeplassen på albumlista, men det inneheld ingen singlar. Bandet gav kort tid etter ut to singlar, «Black Magic Woman» (seinare ein stor hit for Santana) og «Need Your Love So Bad».
Det andre albumet til bandet, Mr. Wonderful, kom ut i august 1968. Som det første var det eit blues-album, men denne gongen med nokre få endringar. Albumet vart spelt inn live i studio med mikrofonar på forsterkarane og PA-systemet, i staden for at lyden var plugga rett i miksepulten. Denne metoden gav eit ideelt miljø for å produsere denne typen musikk, og gav ein autentisk, eldre blueslyd. Dei nytta òg blåsarar og hadde med ein ven på klaverinstrument, Christine Perfect frå Chicken Shack før ho gifta seg med John McVie.