cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Power Up
På iHeartRadio Music Awards i 2021 vann albumet prisen for årets rockealbum. Singelen «Shot in the Dark» vart nominert til årets rockelåt, men tapte for Foo Fighters-songen «Shame Shame».
Bakgrunn og innspeling
Etter albumet Rock or Bust] frå 2014 la gruppa ut på ein sytten månader lang verdsturné. Før turneen vart trommeslagaren Phil Rudd sikta for drapsforsøk, drapstruslar og innehaving av metamfetamin og cannabis. Til turneen vart Rudd erstatta av Chris Slade, som òg tidlegare hadde spelt med AC/DC i 1990 på albumet deira The Razors Edge, fleire år etter at Rudd først forlét bandet. I 2016 hadde vokalisten Brian Johnson byrja å få nedsett høyrsel,, noko som førte til at dei ti siste konsertane på Rock or Bust-turneen måtte leggjast om. Til slutt vart han erstatta med Guns N' Roses-vokalisten Axl Rose for dei resterande datoane. 8. juli 2016 kunngjorde bassist Cliff Williams at han ville trekkja seg frå bandet når turneen var over, og grunngav dette med helseproblem og kalla AC/DC eit «forandra dyr».
I 2018 byrja det å gå rykte om at AC/DC jobba med det syttande studioalbumet sitt, og at Johnson, Rudd og Williams var tilbake i gruppa. Johnson, Rudd, Angus Young og Stevie Young vart fotografert i august 2018 i Warehouse Studio, eit innspelingsstudio i Vancouver i British Columbia i Canada eigd av musikarkollegaen Bryan Adams, noko som tyda på at bandet jobba der dei hadde spelt inn dei tre tidlegare albuma. Rykta vart seinare stadfesta som sanninga, og albumet vart spelt inn der over ein seksvekersperiode i august og september 2018 med produsenten Brendan O'Brien, som òg hadde ansvaret for Black Ice frå 2008 og Rock or Bust frå 2014, og deretter vart det gjort nokre justeringar tidleg i 2019. Alle spora er krediterte Angus og Malcolm Young, ettersom Angus hadde plyndra AC/DC-kvelven med upubliserte låtar for å spela inn albumet.
Marknadsføring og utgiving
Etter ei rekkje kryptiske reklameklipp med teksten PWR/UP (stilisert som PWRϟUP) på nettsida til bandet, vart tittelen til albumet avslørt som Power Up den 7. oktober 2020.
Etter ei rekkje reklameklipp i dagane før vart òg musikken til den første singelen til bandet, «Shot in the Dark», sleppt same dag. Ein musikkvideo til låten vart sleppt 26. oktober 2020. Låten toppa Billboard' [Mainstream Rock-lista|Mainstream Rock Songs]]-lista i to veker frå november 2020. Eit (53-sekunds) kort klipp av ein annan låt, «Demon Fire», vart òg debutert i forkant av albumutgivinga 30. oktober 2020 og vart sleppt igjen 8. desember 2020, dagen før den komplette låten hadde verdspremiere.
Musikken til den andre singelen til albumet, «Realize», vart sleppt 11. november 2020.
Albumet vart gitt ut 13. november 2020. I løpet av den første veka etter utgivinga var det venta at albumet ville komma på anten første- eller andreplass på Billboard' 200, og at det ville toppa albumlistene i USA og Storbritannia.
Den 7. desember 2020 vart det annonsert at musikkvideoen til «Demon Fire» ville få verdspremiere 9. desember 2020 som tredje singel frå albumet.
Ein musikkvideo til låten «Realize» vart sleppt via YouTube 13. januar 2021.
Ein musikkvideo til songen «Witch's Spell» vart sleppt via YouTube 9. juni 2021. Ein musikkvideo til låten «Through the Mists of Time» vart sleppt via YouTube 30. september 2021.
Mottaking
På Metacritic, som tildeler ein normalisert rating av 100 til meldingar frå profesjonelle publikasjonar, fekk utgivinga ein skår på 79, basert på 19 meldingar, noko som indikerer «generelt positive meldingar». AnyDecentMusic? gav albumet 7,2 av 10, basert på deira vurdering av den kritiske konsensusen.
I AllMusic si melding av Stephen Thomas Erlewine heit det: «Gode tider har alltid vore ein viktig del av bandet, men det er ei djup kjensle i lettheita på Power Up, som om bandet bestemde seg for at den beste måten å visa respekt for det dei har mista, er å fokusera på det dei framleis har. Dei dveler ikkje ved fortida, dei spring framover med eit sett turbolada blues og høgoktan rock som ikkje berre høyrest bra ut, det kjennest nærande.» Daniel Sylvester i Exclaim! noterte: «Det faktumet at AC/DC kom saman for å skapa noko så tilfredsstillande som Power Up då korta låg på bordet er eit mirakel i seg sjølv, og AC/DC verkar meir enn klare til å feira.» Kitty Empire i The Guardian gav albumet tre av fem stjerner og skreiv: «Viss deja vu er ei velkjend kjensle med AC/DC, er det få band som har klart å få så mykje variasjon ut av så få bestanddelar som desse trufaste reduksjonistane. For den uminka tryggleiken AC/DC gir i møte med motgang, er det vanskeleg å la vera å hylla dei.» Nick Ruskell i Kerrang! noterte: «AC/DC har laga eit album som, sjølv til dei å vera, er ei høgspent feiring av livet, dei beste tider og den absolutt ukuelege, grenselause krafta i eit par akkordar og ein fire–fire-beat. I ei tid der det er så godt som ulovleg å komma saman med kompisane sine og festa, drikka øl, pula og leva livet, har AC/DC aldri kjendest meir nødvendige eller vitale enn no, som ei påminning om kor mektig og tidlaus sjølve ideen om desse fantastiske tinga er.»
Sal
I Australia debuterte Power Up på førsteplass på ARIA Charts, og AC/DC vart dermed det første bandet med eit australsk album på førsteplass på fem tiår på rad (1980- til 2020-talet). Albumet selde 21 535 eksemplar den første veka og overgjekk resten av topp 15 til saman. Per 12. desember hadde det lege fire veker på førsteplass, og vart dermed det albumet som har lege lengst på førsteplass i Australia i 2020.
I USA debuterte Power Up som nummer éin på Billboard 200-lista, med 117 000 albumekvivalentar (inkludert 111 000 reine sal) i opningsveka. Det vart det tredje albumet til bandet som nådde førsteplassen på hitlista, etter For Those About to Rock We Salute You (1981) og Black Ice (2008). I tillegg akkumulerte sporet til albumet totalt 7,8 millionar strøymingar i veka som enda 28. november.
I Tyskland debuterte albumet som nummer éin og selde nesten 160 000 eksemplar, årets beste start. Det vart liggjande på førsteplass i totalt 5 veker i strekk, og vart det mest selde albumet i 2020.
På verdsbasis var det det sjette mest selde albumet i 2020 med 1,37 millionar selde eksemplar.
Innhald
All spor skrivne av Angus Young og Malcolm Young.
Medverkande
Henta frå platenotata til Power Up.
AC/DC
Andre medverkande
Reidar Andersen
Reidar Andersen var ein norsk skihoppar og konfeksjonsfabrikant, opphavleg frå Haugsbygd i Norderhov i Buskerud. Han var medlem av Fossekallen, Sportsklubben Freidig og Idrettsforeningen Ready. Andersen var busett i Oslo.
Aktiv
Andersen vann sølvmedaljen under verdsmeisterskapane på ski i nordiske greiner både 1930, 1935 og 1937. I Vinter-OL 1936 i Garmisch-Partenkirchen fekk han bronsemedalje. Gunnar Andersen var hans overmann i 1930, medan Birger Ruud var gullvinnar i meisterskapane frå 1935 til 1937, og Sven Selånger fekk OL-sølv i 1936. I verdsmeisterskapane 1931 og 1938 vart han høvesvis nummer fire og fem.
Andersen er den einaste som nokon gong har vunne Holmenkollrennet tre år på rad: 1936, 1937 og 1938. Han vart tildelt Holmenkollmedaljen i 1938. Same tre sesongane vart han også noregsmeister.
Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Andersen vart i 1971 teken med i National Ski Hall of Fame,. I biografien vert nemnt dei 18 sigrane han tok i skihopping i 1939 under ein turne i USA. Etter andre verdskrigen gjorde han endå ein turne i USA for å fremje skisporten.
Cime du Gélas
Cime du Gélas er ein 3 143 meter over havet høg fjelltopp i Kystalpane, på grensa mellom Frankrike og Italia. Toppen er den høgste i Mercantour nasjonalpark. Fjellet har to toppar, skilt frå kvarandre av eit lite skard. Nordtoppen er den høgste, på denne har italienske prestar bygt ein kross.
Geologisk er fjellet ein del av Argentera-massivet som består av gneis, med innslag av granitt.
Ein italiensk adelsmann, Paolo di Saint-Robert, skal ha vore den fyrste til topps, han kleiv opp sommaren 1864.
NM i friidrett 1962
Noregsmeisterskapen i friidrett 1962, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Marienlyst stadion i Drammen dagane 17.-19. august 1962. Arrangørar var IF Hellas og Nedre Buskerud Friidrettskrins. Meisterskapen omfatta 19 tevlingar for menn og 11 for kvinner.
Kongepokalane vart tildelt høgdehopparen Tove Dønnum og sleggjekastaren Sverre Strandli.
100 m
<br style="clear:both;" />
200 m
<br style="clear:both;" />
400 m
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
1500 m
<br style="clear:both;" />
5 000 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
110 m hekk
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
1000 meter stafett
<br style="clear:both;" />
Stavhopp
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
80 m hekk
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
Ytterhogdal
Ytterhogdal er ein svensk tettstad i Härjedalens kommun i Jämtlands län i landskapet Härjedalen. I 2005 hadde tettstaden 603 innbyggjarar.
Hortebrekka
Hortebrekka er ein isbakke med mange bresprekker som markerer austkanten av Horteriset, like vest for Weyprechtfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) og vart kartlagt og namngjeven av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).
Fylkesveg 157 (fleirtyding)
Fylkesveg 157 finst i fleire fylke i Noreg:
Diskografien til The Velvet Underground
Diskografien til det amerikanske rockebandet The Velvet Underground består av fem studioalbum, seks konsertalbum, 14 samlealbum, seks plateboksar og elleve singlar.
Studioalbum
Fotnotar
Samlealbum
Notes
Ivica Barbarić
Ivica Barbarić er ein tidlegare kroatisk fotballspelar.
Stove
Stove eller stue (av norrønt stofa, stoga eller stufa) kan visa til ulike typar bygningar og opphaldsrom. I dag er det til vanleg brukt om opphaldsrom i eit hus som bestestove og kvardagsstove. Kvardagsstova er der ein oppheld seg til dagleg, medan bestestova var brukt i spesielle høve som julefeiring og når det kom gjestar. Tidlegare var ordet «stove» også brukt som synonym til bustadhus/våningshus.
Kalarítes
Kalarítes (gresk Καλαρίτες) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Ioánnina i Ípiros i Hellas. Kalarítes inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Nord-Tzoumérka.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Kalarítes 192 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 130 innbyggjarar.
Vassmelon
Vassmelon (Citrullus lanatus) er ein melonplante i graskarfamilien. Han stammar frå sørlege Afrika, men blei dyrka i middelhavslanda og Orienten alt før byrjinga av vår tidsrekning.
Our House av Crosby, Stills, Nash & Young
Andre versjonar
Songen er òg spelt av fleire andre artistar, som The Onyx, Phantom Planet, Sheena Easton og Sharon, Lois and Bram. Han vart òg nytta i ein reklamefilm for Eckrich-pølse i 1980-åra og fleire fjernsynsseriar og filmar.
Norsk versjon
Finn Evensen skreiv ein norsk tekst til songen kalla «Vårt hus». Denne vart spelt inn av Bjelleklang på albumet YppeRu' donk? i 1994.
Kantalupp
Kantalupp eller kantaluppmelon er ein type melon.
Frukta er lita og kulerund med lyst grått til gulgrønt skal som er stripete og har eit nettmønster. Fruktkjøtet er mjukt og lyst oransje.
Vassmelon
Planten har flikete blad og 3–20 kg store frukter med skal som er glinsande, lêraktig, grønt (eventuelt kvitflekka eller stripete) og lyseraudt, gult, oransje eller kvitt, velsmakande fruktkjøt med mange svarte frø. Frøa ligg spreidd i fruktkjøtet, i motsetnad til til dømes sukkermelon som har frøa samla i ei kjerne. Det fint også steinfrie sortar.
Kantalupp
Namnet «kantalupp» kjem via fransk frå italiensk cantalupo etter slottet Cantalupo i Ancona, der dei første blei dyrka.
Yttermalung
Yttermalung er ein svensk tettstad i Malung-Sälens kommun i Dalarnas län i landskapet Dalarna. I 2005 hadde tettstaden 216 innbyggjarar.
Pelshandel
Pelshandel er ein verdsomfattande industri som omhandlar kjøp og sal av dyrepels. Sidan verdsmarknaden vart oppretta i tidleg moderne tid har pels frå boreale, arktiske og kaldtempererte pattedyr vore mest verdsett. Historisk hadde handelen stor innverknad i utforskinga og koloniseringa av Sibir, nordlege Nord-Amerika og Sør-Shetland og Sør-Sandwichøyane.
Adelheid
Adelheid er eit kvinnenamn, sett saman av ord som tyder adel og ljos/byrd. Det er ei moderne form av det gamaltyske namnet Adalheidis. I fransktalande land vert forma Adélaïde nytta. I Noreg er kortforma Heidi vanleg.
Pelshandel
Pels har i dag delvis blitt erstatta av syntetiske etterlikningar.
Bakgrunnsstoff
Пушнина
John Bredesen
John Collett Bredesen var ein norsk gardbrukar, verkseigar, skogeigar og stortingsmann frå Brandval i Hedmark.
Bredesen var son til skogeigaren og gardbrukaren Lars Bredesen. Han tok over og dreiv garden Hvam frå 1830 til –42. I 1842 vart han eigar av Odals Verk i Sør-Odal og busette seg der. På 1850-talet dreiv han som skogspekulant i stor stil, mykje takk vere lettvint tilgjenge til pantelån i Kongeriket Norges Hypothekbank. Frå 1857 fekk han ytterlegare tilgang på kapital hos Den norske Creditbank, leia av Adolf Bredo Stabell. Ei stor handelskrise i 1857 og fleire dårlege år i jordbruket knekte økonomien til Bredesen, som på den tid var den mektigaste mannen i innlandsbygdene. Han gjekk konkurs i 1865 og mista då alle eigedomane sine, derimellom mykje jordegods. Gjelda i boet var på over 600 000 spesidalar.
Bredesen var ordførar 1846-47 i Brandval. Han representerte Hedemarkens amt på Stortinget både i 1848 og 1851, begge gongane var han medlem av næringskomiteen. Han var elles medlem av skoglovskommisjonen av 1849.
Beihan
Oversyn
Geografisk er Beihan ein dal mellom al-Baidha i nordvest, Ma'rib i aust og Ataq i sør. Det er ein frodig dal med kunstige vatningssystem frå dei nordlege fjella, og fleire brunnar. Hovudavlinga er dadlar, korn og sitrusfrukter, og innbyggjarane er avhengige av buskapen sin for å overleve.
Airdrie i North Lanarkshire
Airdrie er ein by i regionen North Lanarkshire i Skottland. Han har kring 36 500 innbyggjarar og ligg på eit platå om lag 130 meter over havet, og om lag 19 km aust for Glasgow. Airdrie har vokse saman med nabobyen Coatbridge og danna tidlegare distriktet Monklands. Airdriehill, Chapelhall, Calderbank, Caldercruix, Glenmavis, Greengairs, Longriggend, Plains, Stand, Upperton og Wattston er landsbyar som ligg kring Airdrie.
Rock and Roll Preacher (Hallelujah I'm on Fire)
«Rock and Roll Preacher (Hallelujah I'm on Fire)» er ein song av det britiske rockebandet Slade, gjeve ut i 1982 som den fjerde og siste singelen frå det tiande studioalbumet deira Till Deaf Do Us Part. Han var skriven av solovokalisten Noddy Holder og bassisten Jim Lea, og produsert av Slade. Songen kom berre ut på singel i Tyskland og nådde der 49. plassen.
Songen vart korta ned for singelen. Songen vart på den tida nytta som opningsspor på konsertane deira, noko ein kan høyre på konsertalbumet Slade on Stage.
B-sida på singelen var «Knuckle Sandwich Nancy», henta frå Till Deaf Do Us Part og som hadde vore den mislykka første singelen frå albumet i mai 1981. The 12"-versjonen av singelen inneheld den fulle albumversjonen av «Rock and Roll Preacher (Hallelujah I'm on Fire)».
I Tyskland framførte bandet songen på TV-showet Musikladen den 11. mars 1982. Seinare, i desember 1984 spelte bandet igjen songen på tysk fjernsyn, Thommys Pop Show.
Ytternäs och Vreta
Ytternäs och Vreta er ein svensk tettstad i Uppsala kommun i Uppsala län i landskapet Uppland. I 2005 hadde tettstaden 405 innbyggjarar.
Rickey Medlocke
Rickey Medlocke er ein amerikansk musikar mest kjend som frontmann og gitarist i southern rock-bandet Blackfoot og eit medlem av Lynyrd Skynyrd. I den første perioden hans i Lynyrd Skynyrd frå 1971-1972 spelte han trommer og song solo på eit par songar, som først kom ut i 1978 på First and Last. Medlocke vart med i Blackfoot i 1972 og kom seinare attende til Lynyrd Skynyrd òg i 1996 som ein gitarist og spelte med dei til dei gav seg i 2018.
Sidan Medlocke har uroflksopphav, vart han innlemma i Native American Music Hall of Fame i 2008.
Fangeleirane i Lønsdalen og i Dypen
Fangeleirane i Lønsdalen og i Dypen i Saltdal kommune i Nordland var nokre av fangeleirane til okkupasjonsmakta i Noreg under andre verdskrigen.
Lønsdal-fangeleiren
Eit minnesmerke, bygd av frigjevne fangar frå leiren for å minnast døde medfangar, ligg i Lønsdal. «Inskripsjonsplaten er borte,» skriv nettstaden Polarbanen ved sidan av eit bilete av støtta.
Like etter krigen vart eit hotell bygd på tomta til fangeleiren i Lønsdal.
Fangeleiren ved Lønsdalsbrua
Fangeleiren ved Lønsdalsbrua hadde 268 utanlandske fangar i mai 1945.
Dypen-fangeleiren
Det finst ein teori om at fangeleiren i Dypen vart erstatta av fangeleiren Lønsdal.
«Dypen-fangeleiren» låg mellom «Lønsdal-fangeleiren» og dagens Europaveg 6 (eller E6).
Black Point på Livingstonøya
Black Point er eit høgt nes på 38 hektar som stikk 800 m nordover frå nordaustkysten av Ioannes Paulus II Peninsula og ut i Hero Bay på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis på austsida av innløpet til Porlier Bay. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar.
Neset ligg 4,8 km søraust for Cape Shirreff, 18,3 km vest-sørvest for Desolation Island, 15,88 km vest-nordvest for Siddons Point, 10 km nord-nordvest for Avitohol Point, 6,3 km nordvest for Agüero Point og 3 km nord for Sandanski Point.
For Girls Who Grow Plump in the Night
For Girls Who Grow Plump in the Night er det femte studioalbumet til Canterbury scene-bandet Caravan, utgjeve i oktober 1973.
Bakgrunn
Etter dårlege salstal, trass gode kritikkar, med dei tre første albuma deira, slutta den opphavlege klaverspelaren Dave Sinclair. Han vart erstatta av Steve Miller for det neste albumet deira, Waterloo Lily, som kom ut før For Girls Who Grow Plump in the Night. Richard Sinclair og Miller ønskte å ta bandet meir i retning av jazzrock, medan dei andre i bandet ønskte å halde seg til den opphavlege stile deira. Bandet enda opp med å bli oppløyst då Sinclair og Miller slutta. Dei var med å skipe Hatfield and the North i lag med medlemmar av det førre bandet til Miller, Delivery. Hastings og Coughlan valde å halde fram som Caravan, og duoen henta inn bratsjisten Geoffrey Richardson, bassisten Stu Evans og klaverspelaren Derek Austin og turnerte mykje. Denne besetninga spelte ikkje inn musikk i lag før Evans vart erstatta av John G. Perry og Dave Sinclair kom attende i gruppa i 1973.
For Girls Who Grow Plump in the Night fekk god kritikk og synte at gruppa kunne overleve utan vokalisten Richard Sinclair. Jimmy Hastings tok seg av orkestreringa i lag med Martyn Ford og John Bell, medan Mike Ratledge frå Soft Machine medverka med det instrumentale stykket, «Backwards» som ein del av ein medley.
Innhald
Alle songar skrivne av Pye Hastings, utanom der andre er nemnde.
Re'im
Re'im (hebraisk skrift רֵעִים, tyder Vener) er ein sekulær kibbutz sør i Israel, og ein av landsbyane nær Gazastripa. Han ligg ved samløpet mellom Besor- og Gerarelva nordvest i Negevørkenen og høyrer til Eshkol regionale kommune. I 2007 var folketalet 354.
Re'im vart grunnlagd i 1949 av speidarar som var demobiliserte frå Palmach. Kibbutzen hadde fleire namn før han fekk det noverande namnet.
Historie
Kibbutzen vart grunnlagd i 1949 var tidlegare Palmach-medlemmar med det provisoriske namnet HaTzofim Vav (tyder Speidarar F). Han vart så kalla Tel Re'im (hebraisk skrift תל רעים, tyder Venerhøgda) etter ei arabisk omsetjing av den nærliggande arkeologiske staden Tell Jemmeh. Han vart til slutt kalla Re'im til minne om medlemmar av Gar'in som vart drepen i den arabisk-israelske krigen i 1948. Namnet, som tyder 'vener', vart henta frå Salomos ordtak (18:24) for å symbolisere dei.
Kibbutzen vart planlagt av arkitekten Hanan Habaron, som var med å grunnleggje kubbutzen og var medlem fram til han døydde i 2002. Det israelske forsvaret (IDF) har ein base nær kibbutzen. Før Israel trekte seg ut frå Gaza i 205, vart basen nytta som leir for å evakuere soldatar. Etter uttrekkinga vart Re'im eit mål for Qassam-rakettar avfyrte frå Gazastripa. I 2008 bad IDF-soldatar på den nærliggande basen nær Nahal Oz om at basen skulle flyttast til eit område nær Re'im, utafor rekkjevidda til bombekastarane til Hamas.
Geografi
Re'im ligg mellom vegane 232 og 234 i Vest-Negev. Ruinane av den gamle Gama (Tell Jemmeh) ligg like vest for kibbutzen. Vest for Re'im ligg kibbutzen Kissufim, og i nord ligg Be'eri. Re'im ligg 50 meter over havet og elva Besor renn gjennom området.
Mount Holmboe
Mount Holmboe er eit fjell, 1730 moh, som står 1 nautisk mil nord for Mount Liavaag og 7 nautiske mil nordvest for Mount Weems nær nordenden av Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Det vart oppdaga av Lincoln Ellsworth på den transantarktiske flyturen hans den 23. november 1935, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter dr. Jørgen Holmboe, ein meteorolog under Ellsworth-ekspedisjonen i 1933–34.
Algonkinar
Algonkinar er eit urfolk i Nord-Amerika som talar algonkinsk og er ein del av dei algonkinske folka. Kulturelt og språkmessig er dei nært i slekt med odawa og ojibwe, som dei dannar den større anicinàpe-gruppa (Anishinaabe) med. Algonkinane kallar seg sjølv omàmiwinini (fleirtal omàmiwininiwak) eller det meir generaliserte namnet anicinàpe.
Dei fleste algonkinane lever i Quebec. Dei ni algonkin-gruppene i denne provinsen, og ei i Ontario, har ein samla folkesetnad på kring 11 000.
Ancrum
Ancrum  er ein landsby i regionen Scottish Borders i Skottland. Han har kring 400 innbyggjarar og ligg om lag 7 km nord for Jedburgh og 8 km sør for St. Boswells.
Zinkgruvan
Zinkgruvan er ein svensk tettstad i Askersunds kommun i Örebro län i landskapet Närke. I år 2005 hadde tettstaden 383 innbyggjarar.
Bi'r `Ali
Bi'r `Ali er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Shabwah guvernement. Namnet tyder «Ali-brunnen» på arabisk.
Jim Hines
Jim Hines, fullt namn James Ray Hines er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar som i 1968 sette verdsrekord på 100 meter med 9,9 og 9,95 sekundar og vart olympisk meister på distansen under Sommar-OL 1968 i Mexico-byen.
Hines, som var fødd i Dumas i Arkansas og vaks opp i Oakland i California, tangerte i 1967 verdsrekorden på 100 meter, lydande 10,0. På 220 yards sette han same året personleg rekord med 20,2 sekundar. Under den amerikanske meisterskapen (AAU) i Sacramento i juni 1968 vart Hines fyrstemann under 10 sekundar på hundremeteren. I den fyrste semifinalen vann han på tida 9,9 sekundar, ei tid som vart tangert av Charlie Greene i det andre semfinaleheatet. Finalen vart vunnen av Greene og Hines fekk sølv, begge to og fire andre løparar fekk den manuelle sluttida 10,0. Elektronisk tidtaking viste elles at i semfinalane sprang Hines på 10,02 og Greene 10,09 sekundar, medan Greenes vinnartid i finalen var 10,11r, to hundredels sekund fortare enn Hines.
I oktober månad 1968 var det klart for olympiske sommarleikar i Mexico. Hines vann der den fyrste semifinalen og Greene den andre, begge fekk 10,0 i manuell tid. Finaleløpet 14. oktober vart vunne av Hines på offisielt 9,9 sekundar, Lennox Miller frå Jamaica tok sølvet og Charlie Greene fekk bronsen, begge fekk 10,0 i sluttid. Elektronisk tidtaking viste 9,95 sekundar og ny verdsrekord for Hines, ein verdsrekord som vart ståande i 15 år inntil landsmannen Calvin Smith fekk notert 9,93 sekundar i 1983. Hines vann også olympisk gullmedalje i 4 x 100 meter stafett då han var ankermann på USA sitt lag som vann finalen, 0,1 sekund framom Cuba. Dei andre gullvinnarane var Charlie Greene, Mel Pender og Ronnie Ray Smith.
Hines mislukkast fullstendig då han etter Sommar-OL prøvde seg i amerikansk fotball.
Fylkesveg 158 i Rogaland
Fylkesveg 158 i Rogaland går mellom Hå gamle prestegard og Nærbø i Hå kommune. Vegen er 5,6 km lang.
Kommunar og knutepunkt
Håvegen Vigre Nordsjøvegen Skjerpevegen
Baker Street av Gerry Rafferty
«Baker Street» er ein ballade skriven og spelt inn av den skotske musikaren Gerry Rafferty. Han vart gjeven ut som singel i 1978 og nådde toppen av Cash Box-lista og andreplassen på Billboard-lista i USA, der han låg i seks veker. I tillegg nådde han toppen av lista i Canada og Australia, tredjeplassen i Storbritannia og topp 10 i Nederland. Arrangementet er kjend for saksofonriffet som kjem i starten og fleire gonger i løpet av songen.
Rafferty fekk Ivor Novello-prisen for beste song i 1978. I oktober 2010 hadde songen i følgje BMI passert 5 millionar avspelingar på radio.
Opphav
Songen er kalla opp etter ei kjend gate i London og vart gjeven ut på det andre soloalbumet til Rafferty, City to City, som var den første plata Rafferty gav ut etter kontraktsproblema då det førre bandet hans, Stealers Wheel, vart oppløyst i 1975. I mellomårda hadde ikkje Rafferty løyve til å gje ut nye songar.
Rafferty skreiv songen i ein periode då han prøvde å kome seg laus frå Stealers Wheel-kontrakten, og han reiste ofte mellom familien heime nær Glasgow og London, der han ofte budde hos ein ven i Baker Street. Som Rafferty sa det, «alle saksøkte kvarandre, så eg brukte mykje tid på nattoget frå Glasgow til London for å møte advokatane. Eg kjende ein fyr som budde i ein liten leilegheit i Baker Street. Me sat og preika eller spelte gitar der gjennom natta.»
Slutten av rettssaka og betalingsproblema som dette skapte var opphavet til det siste verset i songen: «When you wake up it's a new morning/ The sun is shining, it's a new morning/ You're going, you're going home.» Dottera til Rafferty, Martha, har sagt at boka som inspirerte songen meir enn noko anna var Colin Wilson sin The Outsider. Rafferty las boka, som handla om framandgjering og kreativitet, medan han reiste mellom Glasgow og London.
Arrangement
Albumet City to City, inkludert «Baker Street», vart produsert av Rafferty og Hugh Murphy. I tillegg til ein gitarsolo spelt av Hugh Burns, har songen eit markant åtte taktar langt saksofonriff som vert spelt mellom versa av Raphael Ravenscroft.
Rafferty hevda han skreiv riffet og hadde opphavleg tenkt å synge melodilinja. Ravenscroft hevda på si side at han fekk songen presentert med «fleire gap». «Faktisk, det meste av det eg spelte var eit gammalt bluesriff,» sa Ravenscroft. «Om du spør meg: 'Gav Gerry meg eit musikkstykke eg skulle spele?' så nei, det gjorde han ikkje.» På utgåva frå 2011 av City To City er det ein demoversjon av Baker Street med saksofondelen spelt på elektrisk gitar av Rafferty, noko som synte at det var Rafferty som skreiv linja. Ei særs lik saksofonlinje, som opphavleg vart spelt av saksofonisten Steve Marcus for songen «Half A Heart», er tilskriven vibrafonisten Gary Burton, på Marcus-albumet Tomorrow Never Knows frå 1968.
Ravenscroft, som var studiomusikar, var i studio for å spele ein kort sopransaksofon-del og foreslo at han kunne spele det kjende riffet på altsaksofonen han hadde liggande i bilen. Dette riffet, som vart kalla «the 'Baker Street' phenomenon», førte til auka sal av saksofonar og at instrumentet vart oftare brukt i popsongar og reklamesongar.
I andre media
Songen vart omtalt av gitaristen Slash som ei inspirasjonskjelde til gitarsoloen hans i «Sweet Child o' Mine».
Songen er nytta i videospelet Grand Theft Auto V, som ein del av Los Santos Rock Radio.
Songen vart nytta i filmen Good Will Hunting og var kjenningsmelodien til radioprogrammet The Dave Ramsey Show.
Coverversjonar
Dance-gruppa Undercover spelte inn songen i 1992 for albumet Check Out the Groove. Denne versjonen nådde andreplassen på UK singles chart. Songen er òg blitt spelt av fleire andre band og artistar, som Ali Campbell, Foo Fighters, Waylon Jennings og London Symphony Orchestra. Den irske gruppa The Buachaills nådde 95. plassen på den irske singellista med sin versjon, der saksofonsoloen er erstatta av sekkepipe.
Foo Fighters spelte ein versjon av «Baker Street» og gav han ut i USA som B-side til singelen «My Hero» i 1998 frå albumet The Colour and the Shape.
Ellen DeGeneres
Ellen Lee DeGeneres er ein amerikansk standupkomikar, skodespelar og talkshowvert.
Frå 1994 til 1998 spelte Ellen i sitcomserien Ellen, som opphavleg hadde namnet These Friends of mine. Ellen hadde hovudrolla som Ellen Morgan. I sesong fire stod rollefiguren Ellen Morgan fram som lesbisk, i episoden som fekk namnet The Puppy Episode. Det same gjorde Ellen DeGeneres, ved å stadfeste på framsida av Time Magazine, at "Yep, I'm Gay!" Serien blei avslutta etter sesong fem, grunna låge sjåartal. I 2001 spelte Ellen DeGeneres i ein ny sitcom, The Ellen Show. Denne serien vart avslutta etter berre éin sesong. Betty White har mellom anna hatt ei gjesterolle i serien.
Boško Gjurovski
Boško Gjurovski er ein tidlegare makedonsk fotballspelar.
Martin Schongauer
Schongauer arbeidde i hovudsak i heimbyen Colmar. Som gravør vidareførte han den såkalla Meister E.S. sin måte å forme koparstikk på. Med åra forbetra han teknikken og kunne lage bilete med eit meir forfina tilhøve mellom tekstur og lys i trykka.
Han hadde god kjennskap til verk av Rogier van der Weyden, og truleg andre nederlandske målar. Sjølv om han var klart påverka av flamsk kunstproduksjon, nytta han sine eigen fantasi til å skape eigenarta bilete. Kringom 1470 måla han Freistinga av den heilage Antonius. Madonna i rosehagen frå 1473 er det einaste måleriet ein med visse veit er laga av Schongauer. Grafikken hans påverka Albrecht Dürer i stor grad, og elles påverka trykka hans utviklinga av den grafiske teknikken i Tyskland.
Kjelder
''Aschehougs kunsthistorie. Bind 4 Kunstleksikon''
Hadley Peak
Hadley Peak er eit fjell 2660 moh, som ragar over skrenten ved nordkanten av Ford Massif i Thiel Mountains i Antarktis. Namnet vart foreslått av Peter Bermel og Arthur B. Ford, og ein av leiarane for gruppa frå US Geological Survey (USGS) som kartla desse fjella i 1960–61. Det vart kalla opp etter Jarvis B. Hadley som då var sjef for Branch of Regional Geology i USA og som administrerte geologiprosjekta til USGS i Antarktis.
Bond Point
Bond Point er eit lite, isfritt nes på sørkysten vest på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis på nordaustsida av innløpet til Kavarna Cove. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar.
Make It Better
«Make It Better» var eit av bidraga i Melodi Grand Prix 2012, framført på engelsk av Tommy Fredvang.
Bond Point
Øya er kalla opp etter kaptein Ralph Bond, kaptein på den britiske selskuta «Hetty» som arbeidde i Sør-Shetlandsøyane i 1820-21 og gav kaptein George Powell skildringar av sørkysten av øyane som han nytta på kartet sett frå 1822.
Neset ligg 3,1 km nordaust for Elephant Point og 10,27 km vest-sørvest for Detnah Point.
Kyrkjebakken i Dronning Maud Land
Kyrkjebakken er ein isbakke på vestsida av Jøkulkyrkja i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60).
Laksforsen
Laksforsen er eit 17 meter høgt fossefall i elva Vefsna i Grane kommune i Nordland fylke. Fallet ligg om lag 20 km nord for Trofors. Vassføringa ligg på 700 m³ vatn pr. sekund.
Fossen ligg like ved E 6, som gjer han til ein mykje besøkt turistattraksjon. Fossefallet vart besøkt av 80 000 personar i 2004.
Laksetrappa opp fossen er stengd for å hindre gyrodactylus-smitta laks å komme seg vidare opp i vassdraget.
Fylkesveg 159 i Rogaland
Fylkesveg 159 i Rogaland (Store Ring) går mellom Nærbø og Håland i Hå kommune. Vegen er 3,3 km lang.
Katsanokhória
Katsanokhória (gresk Κατσανοχώρια) er ein tidlegare kommune i periferieininga Ioánnina i Ípiros i Hellas. Katsanokhória inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Nord-Tzoumérka.
2. bataljon
2. bataljon er ein av tre manøverbataljonar i Brigade Nord saman med Panserbataljonen og Telemark bataljon. Bataljonen, som vart oppretta i 1947, held til ved Skjold leir i Troms. Bataljonen skil seg kraftig frå dei andre manøverbataljonane sidan avdelinga er upansra og består hovudsakleg av vernepliktig personell. Medan «nabobataljonen» aukar talet på verva soldatar, vil 2. bataljon vidareførast som ein verneplikt-basert bataljon. Avdelinga går også under namnet Infanteribataljonen grunna det store fokuset på fotsoldatar. Sidan 2. bataljon spesialiserer seg på arktisk krigføring og forsvarsstrid, er avdelinga ein sentral aktør i innanriksforsvaret. Likevel var ikkje avdelinga ein uviktig aktør i Noreg sitt bidrag til NATO-styrkane i Afghanistan. Tenesta er ifylgje Forsvaret utfordrande og skal siktast inn mot oppdrag frå reine kampsituasjonar til handtering av oppdrag i fredsstøtteoperasjonar.
Avdelinga utgjer lettinfanteriet i Hæren, med fokus på arktisk krigføring, forsvarstrid, urban krigføring (SIBO) og skyttargravskrig. Soldatane i 2. bataljon skal vera i stand til innsetjing med båt og helikopter. Dei skal òg kunna føra strid til fots med og utan støtte frå personellvogner. Tenesta i avdelinga stiller høge krav til motivasjon og fysisk kapasitet, sidan treninga i 2. bataljon, og elles i Hæren, er krevjande. Bataljon vektlegg realistisk trening i krevjande omgjevnader og under alle klimatiske forhold. Etter endt rekrutt får soldatane den sandfarga bereten.
På Skjold leir er det 2. bataljon som har ansvaret for vakthald og drift av leir. Tidlegare gjekk vakttenesta på rundgang i heile leiren, ettersom ein ikkje hadde eigne vaktsoldatar.
Tysklandsbrigaden
2. bataljon er ein gamal og ærverdig infanteriavdeling, som vart oppretta kort etter Tysklands kapitulasjon under den andre verdskrigen, i 1947, som ein del av den norske okkupasjonsstyrken. Bataljonen vart ein del av Tysklandsbrigade 471, den første okkupasjonsbrigaden frå Noreg. Soldatar frå Agder (IR7), Rogaland (IR8), Hordaland (IR9) og Fjordane infanteriregiment (IR10) og soldatar frå Ulven leir i Os utgjorde infanteribataljon nr. 2. På grunn av den høge rekrutteringa frå vest, gjekk avdelinga under tilnamnet Vestlandsbataljonen. Bataljonen vart etablert og innkvartert ved garnison Bad Gandersheim i Niedersachsen vinteren 1947. Dette var berre ei mellombels stasjonering: Infanteribataljonen fekk overta ein kaserneleir i Höxter an der Weser i Nordrhein-Westfalen etter eit belgisk artilleriregiment. Seinare, i 1948, skifta 2. infanteribataljon hovudkvarter til Husum leir i Schleswig-Holstein. I 1951, under Tysklandsbrigade 512, flyttar bataljonen til Holtenau nord for Kiel. Utdanningsmessig var dette ein stor fordel fordi øvingsforholda var betre enn i Husum leir.
Omstillingar
Trass den langvarige historia, har bataljonen opplevd utfordringar, utvikling og endringar – spesielt innan det materielle. Under våpenhjelpa i 1965 fekk Infanteribataljon nr. 2 tilført amerikanske bombekastarvogner. Svenske beltevogner av typen BV 206 har i seinare tid danka ut dei amerikanske innan bombekast (BK). I 2004 vart avdelinga revitalisert som ein mekanisert infanteribataljon på plattforma CV9030 stormpanservogner. Kompani B og C i bataljonen tok i bruk reservevognene til Panserbataljonen og skifta til kavaleriet sin svarte beret. Likevel bar avdelinga alltid med seg kulturen for å vera god på fotstrid. Året etter tok bataljonen i bruk sandfarga beretar. Avdelinga avskaffa bruken av stormpanservogner sommaren 2009, då andre vogner tok over. Kompani B tok i bruk M113 panservogner utstyrt medan Kompani C vart utstyrt med Sisu XA, pansra hjulgåande personellvogner.
I 2013 skjedde det ei ny omstilling der avdelinga gjenoppstod som eit lettinfanteri med stor fleksibilitet og eldkraft. Dette gjer dei endå betre på strid i arktiske strok. Bjørnar Eriksen, bataljonsjef, fortel at med SISU-vogner måtte ein tenkje kor ein køyrte, medan med beltevogner og føter kan ein koma til overalt. Fleire aviser har difor gitt 2. bataljon tilnamnet «arktisk bataljon».
1. desember 1999 omkom ein vernepliktig soldat frå 2. bataljon, då ei beltevogn gjekk gjennom isen ved Mauken skytefelt i Målselv. Dei seks andre i vogna kom seg ut, medan sistemann drukna. Soldatane skal visstnok trudd at tjernet var berre ei myr. Marius Hatlelid Schei på 19 år vart funnen dagen etter. Ulukka førte til hastetiltak i Hæren; blant anna tekniske endringar på beltevognene og tryggleiksmessige innskjerpingar. I 2013–2014 gjekk beltevognene gjennom ein ny totalrenovering.
Internasjonal eksersis
Sommaren 2014 deltok delar 2. bataljon i saman med Telemark bataljon på øvelse Saber Strike i Latvia, der fokuset låg på infanteritrening og urban krigføring. Medan 2. bataljon vendte heim, har Telemark bataljon fortsett treninga si i Lativa november 2014, sidan dei er éin av hovudelementa i NATOs hurtige reaksjonsstyrke (NRF). Under øvelsen fekk både verva og vernepliktig personell i 2. bataljon brukt soldatevnene sine i eit større NATO-samvirkesystem.
Avdelingsmerket
2. bataljon sitt avdelingsmerke er ein griff i gull med heva vikingsverd på svart bakgrunn. Skjoldet vart godkjend av HM Kong Harald i 2003. Griffen er eit nord-norsk våpenmerke som har vore kjent heilt sidan vikingtida.
Fabeldyret griffen har løva sin bakkropp, ørnehovud og vinger. Den vert oppfatta som voktar av materielle og andelege verdiar. Dyret er kjent for å vera beskyttande, klok og smart. Han representerer både kreftene på jorda og i lufta der den er overlegen i styrke og kampvilje.
Bataljonstab
Bataljonstaben er leiinga i 2BN. På oppdrag er staben i kommandoplassen, og har det overordna ansvaret for å føra striden og plassera styrkane. Bataljonsjef i avdelinga er oberstløyntnant Bjørnar Eriksen.
Kavalerieskadronen
Eskadronen også under forkortinga «Kavesk», og er ei oppklaringsavdeling. Kavalerieskadronar av lik karakter finn ein òg i Panserbataljonen og Telemark bataljon. Eskadronen skal henta informasjon og ta ut fiendtlige nøkkelressursar foran eigne underavdelingar. Dei er spesialistar på patruljering og oppklaring. Ved behov for skarpskyting, kan eskadronen ta i bruk HK417 skarpskyttarrifler. Når ikkje soldatane bruker beina, er dei oppsett på 6-hjuling og snøskuter. Avdelinga skal òg vera i stand til å leia eld ifrå artilleri og bombekastarar. Eskadronstaben står for forsyninga og brukar BV206 beltevogner. Mottoet er «Paramus Viam» (latin for: Me gjer i stand vegen). Avdelingsmerket er ein gul ulv på raud bakgrunn.
Geværkompani Bravo
Kompani Bravo (KpB) er ei mekanisert infanteriavdeling, som vil seia at dei er fotsoldatar oppsett på BV206 beltevogn, støtta av 12.7 mm mitraljøse. Geværkompania utdannar lettinfanteristar. Dei har både kapasitet innafor åtak- og forsvarsoperasjonar, under alle forhold i alle typar terreng, frå ope lende, skyttargravar til urbane område (SIBO). Kompani Bravo og Charlie er spesialisert på strid til fots og skal kunne setjast inn med beltevogner, helikopter eller sjøtransport. Kompaniet har stor mobilitet i lendet med stor ildkraft som HK416 angrepsrifler, lett maskingevær (LMG), MG42 maskingevær og panserbrytande våpen. KpB går under mottoet «Viker for ingen», og har ein jerv i avdelingsmerket, slik som Stormeskadron 4.
Geværkompani Charlie
Kompani Charlie (KpC) skil seg lite frå Kompani Bravo. KpC er også ei mekanisert infanteriavdeling, med kapasitet innafor operasjonar under alle omgjevnadar. Kompaniet er spesialisert på fotstrid i skyttargravar og i urban samanheng. Soldatar i geværkompania får også utdanning innan nærkamp. Med varierande bruk av beltevogn og bein, har kompaniet høg mobilitet. Ofte er gæversoldatane tungt utstyrte; det krev difor fysisk robuste og motiverte mannskapar. Mottoet til Kompani Charlie lydar «Non plus ultra» (latin for: Ikkje noko bortafor) som refererer til perfeksjonen deira. Kompaniet består av tre troppar.
Støttekompani
Støttekompaniet (Stø kp) er avdelinga si kampstøtteavdeling. Det er det største og mest komplekse kompaniet i 2. bataljon. Kompaniet sørger for at kampavdelingane får det dei treng i strid innan sanitet, panservern, krumbaneeld (BK), forsyning, reperasjon og sambandsdekning. Ei viktig oppgåve er å utdanna spesialistar innan desse fagområda. Kompaniet har fleire troppar. Sanitetstroppen er tett opp i striden til KpB og KpC, og behandlar såra i strid. Med beltevogner evakuerer sanitetssoldatane dei såra vekk frå striden. Stridstrentroppen forsyner, bergar og reparerer kompania i felt. Kommandoplasstroppen (KDO) fasiliterer for bataljonstaben. Troppen står òg ansvarlege for bataljonsnettet, sambandsdekning. Troppen består difor av fleire relélag med kapasitet til å skapa radiokommunikasjon mellom avdelingane. Laga etablerer seg på fjelltoppar med hjelp av beltevogn BV206, 6-hjuling eller snøskuter. Grunna at ein opererer isolert og åleine, vert det lagt vekt på teknisk innsikt og fysisk styrke som soldat i eit relélag. Bombekastartroppen utfører nedslag av 81 mm bombekastargranatar i felt. Troppen har fleire eigne lokaliseringslag (BK-OP) som i observasjonspostar rettleiar nedslaga mot fienden. Støttekompaniet har også ein panserverntropp. Desse er utstyrte med det toppmoderne panserbrytande våpenet Javelin. Troppen kan avleggja panservernmissilar frå alle strategiske rekkeviddar, både ope lende og bygningar. Avdelingsmerket er ein bjørn på oransje, og går under mottoet «Semper Paratus» (latin for 'Alltid klar').
Surabaja
Surabaja er Indonesias nest største by og hovudstad i provinsen Aust-Java. Surabaja ligg på nordaustkysten av Java ved munninga av elva Mas. I sjølve byen bur meir enn 2,7 millionar menneske, i byområdet over 5,6 millionar.
Javanesarar dominerer bybiletet i Surabaja, men her finst store grupper av maduresarar, tionghoa-kinesarar og arabarar. Sidan tidleg i det 20. hundreåret har det vore eit jødisk samfunn i Surabaja, dette samfunnet driv den einaste synagoga i Indonesia.
Pamekasan
Pamekasan er eit fylke (kabupaten) på øya Madura i Indonesia. Fylket har eit flatemål på 732,8 km² og hadde 795 526 innbyggarar i 2010. Pamekasan ligg om lag 120 km aust for Surabaja.
Ottehallet
Ottehallet er ein isbakke mellom Straumsvola og Brekkeristein i H.U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59 og namngjeven av dei.
Vimpelkolibri
Vimpelkolibri (Ocreatus underwoodii) er ein liten kolibriart i stammen Heliantheini, «briljantar», i underfamilien Lesbiinae. Han finst i kystfjellkjeda i Venezuela og i Andesfjella i Colombia, Ecuador og Venezuela.
Holt Peak
Holt Peak er eit bert fjell, 850 meter over havet, i Meyer Hills i Heritage Range i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William C. Holt, ein polarlysforskar for US Antarctic Research Program ved Ellsworth-basen i 1961.
Vimpelkolibri
Skildring
Arten syner tydeleg kjønnsdimorfisme. Berre hannen har langstrekte ytre rektrisar (halefjører). Desse halefjørene har berre skaft med lange ovale flagg i enden. I alle fem underartar av vimpelkolibri er desse fjørene rette og kryssar seg ikkje; flagga overlappar litt. Begge kjønn av alle har grønaktig overside utan glitrande panne, og alle har kvite fjørduskar rundt beina. Hannane har ein grøngrå hals og ein solid grøn buk. Hannar av vimpelkolibriar er 11 til 15 cm lange, inkludert dei 7 til 8 cm lange ytre halefjørene, og veg 2,5 til 2,7 gram. Hoene er 7,6 til 9 cm lange og veg 2,6 til 3,2 g.
Vimpelkolibrien lever i dei tempererte og subtropiske Andesfjella. Han favoriserer utkantar av fuktig til våt skog, men finst også i indre og i meir open sekundærskog. Han er mest talrik i høgder mellom 1 600 og 2 200 moh., men finst så lågt som 600 m og så høgt som 4 000 moh. Avhengig av underart er hannar av vimpelkolibriar ulike i fargen og forma på haleflagga; hoene er ulike i mønsteret av grøne flekker på den kvite halsen og buken. Underartane syner desse skilnadene:
Vimpelkolibriar gjer sesongmessige høgderørsler utanom hekketida. Dei finn vanlegvis føde mellom 6 og 18 m over bakken. Han tek nektar frå ei rekkje plantar som dei av slektene Palicourea, Clusia, Inga og Cavendishia. Ofte vil fleire fuglar beite tett saman. I tillegg til å livnære seg på nektar, fangar han små insekt ved å jakte frå ei grein.
Vimpelkolibri hekkar minst mellom januar og april i Colombia, men hekkar sannsynlegvis når som helst i løpet av året. Hoa lagar eit lite koppforma reir av plantefiber og lav, typisk på ein horisontal kvist 6 til 8 meter over bakken. Ho rugar på to egg i 16 til 17 dagar; flyging ut av reiret skjer 19 til 22 dagar etter klekking.
Begge kjønna gjev «ein diagnostisk, søkkande, tynn søt trille, 'ti-tlee-ee-ee' [og] enkle 'tsit' og 'trrt'-tonar».
Taksonomi og systematikk
Vimpelkolibri, som definert av International Ornithologists' Union (IOC) og Clements-taksonomien, har fem underartar. Taksonomien deira inkluderer begge to artar til i slekta Ocreatus, peruvimpelstjert (O. peruanus) og inkavimpelstjert (O. addae). Tidlegare var O. peruanus og O. addae rekna som underartar av vimpelkolibri O. underwoodii, Clements-taksonomien vart endra så seint som i 2022. Dei fem underartane som er anerkjende av IOC og Clements er dei lista i avsnittet Skildring over.
Taksonomien til BirdLife International sin Handbook of the Birds of the World (HBW) taksonomi har ikkje utført splitten per 2023 og reknar vimpelkolibri som einaste artstaksonet i slekta. HBW inkluderer også ein åttande underart, O. u. annae.
Hadibu
Hadibu (arabisk حاديبو, Ḥādībū), tidlegare kalla Tamrida (arabisk تمريدة), er ein kystby nord på øya Sokotra i Jemen, ikkje langt frå Jabal al-Jahir. Han er den største byen på den vesle øygruppa med 8 545 innbyggjarar i folketeljinga i 2004. Hadibu er det administrative senteret i det austlege distriktet i Sokotra, Hidaybū. Hovudnæringa i byen er dyrehald.
Till Deaf Do Us Part
Till Deaf Do Us Part er det tiande studioalbumet til den britiske rockegruppa Slade. Det kom ut 13. november 1981 og nådde 68. plassen på den britiske albumlista. Albumet vart produsert av Slade. Sjølv om det ikkje vart ein like stor suksess som We'll Bring the House Down tidlegare på året, selde albumet godt.