cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carl Zeiss
Biografi
Broren til Johann vart verande i Buttstädt og tok over farens verkstad, medan August Zeiss flytta til Weimar, som då var hovudstad i storhertugdømet Sachsen-Weimar-Eisenach. Her vart han ein høgt ansedd kunstdreiar (tysk Kunstdrechslermeister) som laga luksusvarer til dei rike av perlemor, rav, filsbein og andre råvarer med hjelp av nye slag maskiner. Slik vart han kjent med den komande storhertugen Carl Friedrich (Sachsen-Weimar-Eisenach) (1783-1853). Då sonen i familien vart fødd 11. september 1816, tok arveprinsen fadderskapen, og den nyfødde vart døypt Carl Friedrich etter tronarvingen.
Mark Milligan
Mark Milligan er ein australsk fotballspelar.
Peter Andreas Larssen
Peter Andreas Larssen var ein gardbrukar, fiskar og stortingsmann frå Balsfjord. Han var medlem av Venstre.
Larssen var son til ein gardbrukar og fiskar. Han kjøpte i 1884 halvparten av den garden far hans hadde drive som leiglending. Fram til 1896 var han også fiskar.
Frå 1885 til 1902 var Larssen medlem av heradsstyret i Balsfjord, ordførar 1895-1902. Dei to periodane mellom 1898 og 1903 var han Tromsø amt sin 2. representant til Stortinget. I begge periodane var han medlem av Lagtinget og landbrukskomiteen. Både i 1901-sesjonen og i 1903-sesjonen var han permittert frå månadsskiftet mai-juni.
Milij Balakirev
Milij Aleksejevitsj Balakirev var ein russisk pianist, dirigent og komponist. Han var ein av «Dei Fem» og er i dag mest kjend for arbeidet med å fremje den russiske nasjonalismen i musikken.
Stil
Balakirev var utdanna pianist og følgde først forbildet Frédéric Chopin ved å komponerte briljante salongstykke. Samværet med Mikhail Glinka gjorde at han tok til å søke etter en original nasjonal stil som tok i bruk russiske folkesongar og -dansar. Det førte med seg bruk av dei til no ukjente kyrkjetoneartane og uvanlege harmoniar. Dessutan finn ein lett bruk av orientalske trekk, spesielt melodiar frå Kaukasus. Elles var Franz Liszt eit forbilde, men i mindre grad stilistisk enn når det gjeld formgjeving, det vil at det er mest merkbart i val av musikkformer, utarbeiding av tema og i klaversats. Med utgangspunkt i Glinka utvikla Balakirev ein inst inne russisk musikk som blei forstått som motsatsen til den vestlege (og særskild den italienske) musikken. Som leiarfigur i «den mektige handfull» kunne Balakirev formidle vidare sine ideal til andre komponistar og gjennom dei ein varig påverknad på den russiske musikken. Som lærar hadde han den mangelen at han unngikk tekniske øvingar og musikkteori. Sjølv fekk Balakirev aldri undervisning i komposisjon, men tilegna seg kunnskapen sin ved å lese partitur. Han trudde at tekniske øvingar hindra inspirasjonen og gjorde musikken «vestleg». For elevane kunne mangelen på teknisk dugleik skape til dels uoverstigelege problem.
Jerry Lee's Greatest
Bakgrunn
Jerry Lee's Greatest inneheld stort sett innspelinga frå den seinare tida til Lewis på Sun. AllMusic-skribenten Cub Koda skreiv at «Medan songar som «Let's Talk About Us», «What'd I Say», og «As Long as I Live» har sin eigen sjarm, er denne plata rett og slett ikkje der ein bør byrje ei Jerry Lee-samling...» Albumet inneheld den største hitten til Lewis, «Great Balls of Fire,» som ikkje var med på debutalbumet.
Innhald
Side A
† Feiltrykt som «Country Music is Here to Stay» (Ferlin Husky) på den originale plata.
Wings Greatest
Wings Greatest er eit samlealbum frå 1978 av Wings og det åttande albumet totalt. Det er det første samlealbumet som dekka karrieren til McCartney etter The Beatles vart oppløyst.
Hipgnosis stod for design av plateomslaget.
Lillian Eltvik Dyrnes
Lillian Eltvik Dyrnes er ein norsk forfattar.
Junior Eurovision Song Contest 2005
Junior Eurovision Song Contest 2005 (JESC 2005) var den tredje gongen Junior Eurovision Song Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Ethias Arena i Hasselt i Belgia. Finalen fann stad laurdag 26. november. Kviterussland vann tevlinga med songen «My vmeste», syngja av Ksenija Sitnik.
Lillian Eltvik Dyrnes
Ho er frå Ulsteinvik, men har budd i Mandal og seinare i Austrheim i Hordaland.
Junior Eurovision Song Contest 2005
12 poeng
Under er lista over landa som fekk 12 poeng.
John Cage
John Milton Cage Sr. var ein amerikansk komponist, filosof, poet, musikkteoretikar, kunstnar, i tillegg til ein amatørmykologist og soppsamlar. Som pioner innanfor aleatorisk musikk, elektronisk musikk og ikkje-standardisert bruk av musikkinstrument, var Cage ein av dei fremste skikkelsane innan etterkrigs-avantgarden. Kritikarar har halde han fram som ein av dei viktigaste amerikanske komponistane i det 20. hundreåret.
I det offentlege var det komposisjonen «4'33"» (1952) som fekk mest merksemd, av den grunn at det i løpet av tre satsar ikkje blir spelt ei einaste note — det er lyden som elles blir skapt i konsertlokalet som er komposisjonen. Med det stilte Cage spørsmålet om kva musikk eigentleg er, og kan vera. Cage introduserte òg preparert piano, der han la eller festa gjenstandar på strengene på pianoet. For denne instrumentvarianten skreiv Cage blant anna Sonatas and Interludes (1946-48).
Cage hadde banebrytande lærarar som Henry Cowell (1933) og Arnold Schönberg (1933–35), men det var likevel frå ulike austlege kulturar at han henta inspirasjon. Gjennom studium av indisk filosofi og zen-buddhisme i 1940-åra, fekk han inspirasjon til å skrive aleatorisk – tilfeldig – musikk. Yijing, eit 2800 år gammalt kinesisk spådomsverk, blei etter dette det vanlegaste komposisjonsverktøyet til Cage. I førelesinga Experimental Music frå 1957 karakteriserer han musikk som «ein meiningslaus leik», og meiner at musikken verken skaper orden i kaos eller initierer forbetringar, men snarare bevisstgjer menneska på det livet dei faktisk lever.
Cage blei vald inn i American Academy of Arts and Sciences i 1978. I 1981 blei han tildelt New York Mayor's Award of Honor for Arts and Culture og i 1982 blei han utnemnd til Commandeur de l'Ordre des Arts et des Lettres av den franske staten.
Gorden Kaye
Gordon Fitzgerald «Gorden» Kaye var ein engelsk skodespelar og songar. Han er mest kjend for rolla si som René Artois i den britiske situasjonskomedien 'Allo 'Allo!.
Marvin Nunatak
Marvin Nunatak er ein markant nunatak 1 nautisk mil (1,9 km) sør for Depot Nunatak, med ei høgd opp mot 2090 moh på vestsida av Cassidybreen, vest for Quartermain Mountains i Victoria Land. Truleg vart han oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, 1901–04, frå nærliggande Depot Nunatak. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1992 etter Ursula B. Marvin frå Smithsonian Astrophysical Laboratory ved Cambridge i Massachusetts, som var med på leitinga etter meteorittar (ANSMET) i Victoria Land, 1978–79 og 1981–82. Sidan var ho medlem av den rådgjevande komiteen for polaravdelinga til National Science Foundation (NSF), frå 1983.
Auguste Island
Auguste Island er ei øy flat topp som ligg 6.5 km nordaust for Two Hummock Island i Gerlachesundet. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen (1897–99) under løytnant Adrien de Gerlache, og vart namngjeven av han etter faren hans.
Funny How Time Slips Away
«Funny How Time Slips Away» er ein song skriven og framført av Willie Nelson. Songen vart gjeven ut på debutalbumet til Willie Nelson, And Then I Wrote, i 1962.
Amateur Hour
«Amateur Hour» er ein song av Sparks. Han kom ut som den andre singelen deira frå albumet Kimono My House i 1974. Bassisten Martin Gordon vart beden om å erstatte den originale bassparten sin (med ein Rickenbacker 4001-bass) med ein Fender Precision-bass, og han vart sidan erstatta i bandet.
Ei nyinnspeling av songen i 1997 kom ut på albumet Plagiarism. Denne nye versjonen gjev snogen eit elektronisk synthpop-preg og vart framført i lag med Erasure.
25. juni 2009 vart songen nytta under eit stunt då den britiske magikaren og mentalisten Mark Cairns føresåg at radioverten George Lamb kom til å velje Sparks-songen i eit fritt val frå ei liste av 100 songar som Lamb nyleg hadde spelt på showet BBC Radio 6 Music.
Gloria al Bravo Pueblo
«Gloria al Bravo Pueblo» er nasjonalsongen til Venezuela. Teksten blei skriven av legen og journalisten Vicente Salias i 1810 og seinare tonesett av Juan José Landaeta. Songen blei utnemnd til nasjonalsong av president Antonio Guzmán Blanco den 25. mai 1881.
Tony Popovic
Tony Popovic er ein tidlegare australsk fotballspelar.
1690 Mayrhofer
1690 Mayrhofer er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 8. november 1948 av Margueritte Laugier ifrå Observatoire de Nice i Nice.
Bharatanatyam
Bharatanatyam eller bharata natyam (sanskrit for 'Bharata sin dans') er ein klassisk indisk dans som særleg er knytt til Tamil Nadu sør i India. Danseforma har fleire hundre år gamle røter, men gjekk gjennom ein nedgang og blei først gjenoppliva og rekonstruert på 1930-talet. Ho er no populær både i India og utlandet, men har hovudtyngda i Sør-India.
Bharatanatyam blir typisk utført av éin solodansar som framfører fleire roller utan å forlata scena. Ei førestilling varer som regel i to timar utan pause, og inneheld ei rekkje faste postar. Dansaren går inn i ulike positurar gjennom å bøya føtene og nytta skuldrer, armar, hals og hovud. Handgester (mudra) og mimikk blir brukt til å formidla meining.
Dansen blir som regel utført til levande karnatisk musikk med songarar.
Bakgrunn
Bharatanatyam kan knytast til fleire indiske tradisjonar. Apsaraer, dansande himmelnymfer, er ei viktig førestilling i hindumytologi. Ein tradisjon med devadasiar, jenter og kvinner vigde til hindutempel som tempeldansarar, voks fram i løpet av det første tusenåret. I Brihadisvaratempelet (Peruvudaiyarkoyil) i Thanjavur frå 1500-talet finn ein utskjeringar av 81 dansestillingar som også finst i moderne bharatanatyam. Fleire former for dans er nemnde i eldre klassiske tamilske verk som Tolkappiyam (தொல்காப்பியம்) og den seinare Silappadikaram (சிலப்பதிகாரம்), der ein av hovudpersonane, Madhavi, er ein dansar. Bharatanatyam følgjer også reglane nemnde i det klassiske sanskritverket Natyasjastra av Bharata Muni.
Thanjavur-kvartetten, fire nyskapande musikarbrør frå Thanjavur, fornya både tradisjonell dans og musikk på 1800-talet. Dei stod for den noverande rekkjefølgja av postar som ein vanlegvis følgjer i ei danseframsyning. E. Krishna Iyer og Rukmini Devi Arundale hadde stor innverknad på den moderne utforminga av dansen på 1900-talet. Iyer gav dansen sadir namnet bharatanatyam for å fjerna tilknytinga til devadasiar, som no var for reine prostituerte å rekna. Han oppmuntra også kvinner av høgare kastar til å ta opp dansen for å auka statusen hans. Rukmini Devi endra koreografien ved å fjerna ein del hofte-, bryst- hals- og lepperørsler ein rekna som upassande. Ho innførte rike kostyme som bygde på tempelskulpturar og endra lyssetjing og plassering av musikarane på scena. Medan dansen tidlegare berre hadde blitt utført av kvinner, byrja Rukmini Devi også å trena opp ein del mannlege dansarar. Dansaren Balasaraswati, som kom frå ein devadasifamilie og var lært opp i dansen frå barndommen av, førte likevel den levande tradisjonen ut til eit vidare publikum.
Utføring
Bharatanatyam kombinerer ein grasiøs, femininin dansestil, lasya, med ein meir energisk, maskulin stil, tandava. Ein skil mellom «rein dans» utan tyding (nritta), dramatisk eller mimande dans (natya), og ei blanding av desse teknikkane (nritya).
Ei førestilling følgjer som regel ein viss rekkjefølgje (margam, 'veg'). Ho opnar med ein innleiingsdans som ofte inneheld ei bøn til gudane om å signa dansen, kjend som alarippu, 'blomstrande'. Jatiswaram er ein «rein dans» der dansaren viser fram ulike danseteknikkar til perkusjon. Shabdam som følgjer inneheld derimot tyding til song eller dikt, til dømes om eit religiøst eller kjærleiksemne. Varnam er den lengste delen av førestillinga, og fortel ei soge gjennom dansen, gjerne knytt til kjærleik og lengt. Dette blir følgd av seinare dansar som padam, ein lyrisk del der dansaren formidlar ein viss type djup kjærleik (til dømes morskjærleik eller kjærleik til Gud) og eventuelt javali (meir leiken kjærleik) og kirtanam. Førestillinga blir avslutta med tillana, ein rask og rytmisk rein dans der dansaren viser fram komplekse rørsler og fotarbeid.
Medan solodans blir rekna som den tradisjonelle forma av dansen, er det òg blitt meir vanleg med grupper av dansarar. Bharatanatym blir også brukt mykje i eksperimentell koreografi der danseforma blir blanda med andre typar dans eller musikk.
Opplæring
Ein bharatanayamdansar får opplæring i fleire år før ho opptrer framfor eit publikum i ein debut kalla arangetram. Ein kan studera dansen ved Kalakshetra, ein danseskule grunnlagd av Rukmini Devi, ei rekkje indiske universitet og høgskular, og fleire institusjonar i utlandet.
Symfoni nr. 1 av Haydn
'''Symfoni nr. 1 i D-dur''' av Joseph Haydn (Hoboken I/1) vart skriven i 1759 i Lukavec. Sjølv om han av Haydn sjølv vart omtalt som den første symfonien hans, er ikkje musikkvitarane sikre på at det faktisk var den første symfonien Haydn skreiv, eller om det til og med var den første av dei symfoniane hans ein har i dag. Ein veit sikkert at Nr. 1 vart skriven i 1759, men H. C. Robbins Landon er ikkje sikker på at verken nr. 2 eller Nr. 4 (eler begge) kan ha vorte komponerte i 1757 eller 1758.
Symfoni nr. 1 er skriven for to oboar (eller kanskje fløyte), fagott, to valthorn, strykarar og continuo. Som mange av dei tidlegaste symfoniane til Haydn og hans samtidige, er symfonien i tre satsar:
Den første satsen opnar med eit Mannheim-crescendo, som står i kontrast til resten av symfonien, som har ein meir austerriksk karakter.
Mammie Duchesne-Vauvert
Maren Margrethe «Mammie» Duchesne-Vauvert var ein norsk forfattar, lærar og omsetjar.
Familie
Mammie Duchesne-Vauvert var dotter av handelsmannen Emil Claussen og den første kona hans Maren Margrethe Schlanbusch. Ho vart gift 12. januar 1895 i Austerrike med ingeniør Nils Duchesne-Vauvert (1868-1898). Nils Duchesne-Vauvert vart i 1895 tilsett som direktør ved ein papirfabrikk i Torda i Siebenbürgen, og døydde der i ei ulukke tre år seinare. Ekteparet var foreldre til forfattaren, journalisten, ingeniøren og flygaren Finn Duchesne de Vauvert (1895-1965). Mammie Duchesne-Vauvert vart òg kalla «Maurencie».
Liv og virke
Mammie Duchesne-Vauvert underviste tidleg på 1900-talet i tysk i fødebyen Arendal, i tillegg til at ho arbeidde med omsetjingar, blant anna av Rosalie Koch si bok Eventyr om bjergånden Rübezahl i Riesengebirge (1900). I 1920-åra skreiv ho to bornebøker; Lille-Dora og andre fortellinger for barn (1928) og Lille-Dora reiser med farfar (1929).
Mammie Duchesne-Vauvert vart gravlagd på Kyrkjegarden til austsida i Porsgrunn.
Pernille Dysthe
Pernille Dysthe er ein norsk forfattar, pedagog og journalist.
I 2006 gav ho ut den sjølvbiografiske boka Hyper: en beretning om uro, som handlar om eit liv styrt av ADHD. Ho har òg utgjeve romanen Besettelsen (2008) og vore medforfatter på fagboka Riktig rektor (2010).
Safran Sensing Technologies Norway AS
Safran Sensing Technologies Norway AS er ein norsk produsent og utviklar av MEMS-gyrosensorar med høg presisjon. Føretaket vart etablert i 2012, då det overtok konkursbuet til Sensonor Technologies AS, som vart etablert i 1985 som SensoNor ASA. På 1990-talet var føretaket den største produsenten i verda av krasjsensorar for kollisjonsputer, men mista marknadsdelen mot årtusenskiftet då nyare teknologi tok over. Sensonor Techonologies var vidare ein del av Infineon Technologies frå juni 2003 til 28. februar 2009, då under namnet Infineon Technologies SensoNor AS. I denne perioden var føretaket verdensledende innanfor trykksensormarknaden for bildekk, med ein stor marknadsdel. Etter 2009 har føretaket fokusert på MEMS-gyroar med høg presisjon og stabilitet, med gyroprodukta STIM202, STIM210 og IMUen STIM300. Føretaket har 62 tilsette og er lokalisert i Vestfold, med produksjonslokale og kontor både i Horten og på Skoppum. Administrerande direktør er Valerie Redron. Frå 21. april 2022 heiter selskapet Safran Sensing Technologies Norway AS. Det tidlegare namnet på verksemda var Sensonor AS, og endå tidlegare SensoNor ASA.
Med lokk og lur
«Med lokk og lur» er ein song av Nora Brockstedt og Grynet Molvig frå 1965. Songen er skriven av Toralf Tollefsen og Jul Hansen.
Safran Sensing Technologies Norway AS
Historie
Føretaket vart starta i Horten 1. mars 1985, og baserte seg på kompetanse og kunnskap frå Akers Electronics.
Med lokk og lur
Melodi Grand Prix 1965
«Med lokk og lur» deltok i Melodi Grand Prix 1965, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1965 i Napoli i Italia. Songen vart framført på norsk av Nora Brockstedt med eit lite orkester, og så på nytt av Grynet Molvig med eit stort orkester. Bidraget enda på andreplass med 5 104 røyster.
Safran Sensing Technologies Norway AS
Historie
På 1990-talet hadde føretaket internasjonal suksess med SA20, ein sensor for kollisjonsputesystem. Denne var basert ein piezoresistiv bjelke av silisium. Rundt 35 millionar sensorar vart seld over heile verda, og selskapet hadde 60-70% av marknaden for kollisjonsputesensorar i Europa.
Sensonor mislukkast likevel i utviklinga av kollisjonsputesensoren til neste generasjon, kalla SA30, som til slutt vart oppgjeve. Omsetnaden sokk frå 170 mNOK i 1997 til 50 mNOK i 1999. Dermed hamna føretaket i store økonomiske problem og mykje børsuro. Dette kulminerte i at føretaket i 2003 vart kjøpt opp av den store tyske elektronikk-konsernet Infineon Technologies AG.
Mello Nunatak
Mello Nunatak er ein isolert nunatak som ligg 7 nautiske mil (13 km) aust for Mount Staley i Freyberg Mountains i den nordaustlege delen av Evans Neve. Han vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Gerald L. Mello, sjefsmaskinist i US Navy, leiande kvartermeister ved Hallett-stasjonen, sommaren 1966-67, og som overvintra ved McMurdo-basen 1967.
Safran Sensing Technologies Norway AS
Historie
Rundt årtusenskiftet vart det dessutan utvikla ein gyro-sensor, SAR10, som var berekna på bruk i svenske Autolivs tryggleikssystem for sidekollisjonsputer. Denne vart ein suksess og vart produsert i stort mengd.
Sensonor vart slege konkurs 17. februar 2012, men konkursbuet vart selt til nye eigarar frå Sveits og Noreg 30. mars same år og verksemda vart starta opp igjen.
Dei tre åra 2018-2020 har verksemda levert positive resultat.
Butterfly av Kylie Minogue
«Butterfly» er ein dansepopsong skriven av den australske songaren Kylie Minogue og Steve Anderson for Minogue sitt sjuande album Light Years. Songen kom ut som den sjette og siste singelen frå albumet på hausten 2001. Han var ein danseklubb-hit, og nådde fjortandeplass på den amerikanske Billboard-danselista.
Formater og sporliste
Format og sporlister for kommersielle utgjevingar av «Butterfly».
Hartshead Pike
Hartshead Pike er ein ås i Tameside i Stor-Manchester i England. Namnet er derimot mest nytta om monumentet som står på toppen. Frå toppen har ein utsyn over Ashton-under-Lyne, Mossley and Oldham. Toppen har ei høgd på 267 meter over havet.
Menstruasjonsbind
Menstruasjonsbind, mensbind, damebind, sanitetsbind eller berre bind er vatterte stoffbind som skal suga opp blod og utflod, særleg under menstruasjon. Moderne menstruasjonsbind er eingongsbind som blir lagt i trusa og blir kasta etter bruk. Det er også mogleg å bruka vaskbare bind som kan brukast fleire gonger.
Menstruasjonsbind kan òg brukast ved andre tilstandar, til dømes hos kvinner som nyleg har fødd eller pasientar med utflod eller blødningar.
Andre former for menstruasjonsvern er tampong, ein absorberande bomullshylse som blir ført inn i skjeden, mensbeger/menskopp, ein mjuk kopp som blir boren i skjeden og blir tømd jamleg, eller mensundertøy, underbukser med innsydd bind som kan brukast fleire gonger.
Historie
I Noreg gjekk bindproduksjon mellom anna ved bedrifta A/S SABA i Tønsberg. I 1954 utvikla SABA «Saba de-Luxe – bindet med bomull» som var dyrt, men skulle vera betre enn det til konkurrentane. Nyvinningane førte til auka sal frå denne produsenten, som selde 400 000 10-pakninger i 1954 og ca. 4,5 millionar 10-pakninger i 1960.
Tidlege eingongsbind blei brukt saman med eit diskret hoftebelte eller festa med nåler eller spenner. Sidan kom mellom anna «Saba Self Sit», bind som ikkje skulle knytast fast, men i staden hadde eit lag skumgummi for å halda seg på plass i tettsitjande underbukser. Nyare typar brukte dobbeltsidig teip.
1691 Oort
1691 Oort er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Themis. Han blei oppdaga den 9. september 1956 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Barbara Island
Barbara Island er den største og nordlegaste av Debenham Islands, som ligg utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, under Rymill, og vart namngjeven av han etter ei dotter av Frank Debenham, eit medlem av BGLE Advisory Committee.
Lilli Schwarzkopf
Lilli Schwarzkopf er ein tysk tidlegare mangekjempar, fødd i Novopokrovka i Kirgisistan i dåverande Sovjetunionen. Ho vann sølvmedaljen i sjukampen under OL 2012 og bronsemedaljen i EM 2006.
Aktiv
Schwarzkopf flytta med familien til Tyskland i 1990. Ho nådde internasjonalt toppnivå i mangekamp i 2006-sesongen. Ved europameisterskapen i Göteborg fekk ho bronsen i sjukampen, slått med over 300 poeng av den suverene vinnaren, svenske Carolina Klüft, men fattige 3 poeng bakom sølvmedaljøren frå Nederland. Året etter vart Schwarzkopf nummer fem i sjukampen ved VM 2007, sidan ho kom ho på åttandeplass i Sommar-OL 2008.
I 2011 enda Schwarzkopf på sjetteplass i Daegu-VM. Under dei olympiske sommarleikane 2012 i London presterte ho sitt livs beste sjukamp. Med 6&nbsp,649 poeng sikra ho seg sølvmedaljen, om enn over 300 poeng bakom den olympiske meisteren, Jessica Ennis frå Storbritannia. Sidan vart Schwarzkopf nummer 5 i EM 2014. Ho la opp i 2016.
Rotoroasjøen i Tasman
Rotoroasjøen (Lake Rotoroa) er ein innsjø som ligg innanfor grensene til nasjonalparken Nelson Lakes National Park på Sørøya på New Zealand. Innsjøen får tilførsle frå elvene D'Urville og Sabine.
Den største djupna er 145 meter, og sjøen er fullstendig omvaksen av sørbøkeskog. Rotoroa er ein liten busetnad ved sjøen. Gowanelva renn ut or sjøen her, slik at sjøen er ei av kjeldene til Buller-vassdraget.
Ein gangsti følgjer den nordaustlege breidda til sjøen, og ei taxiferje går langsetter sjøen og fraktar fotturistar til og frå turstiane ved sjøen.
Det er sett ut aure i sjøen, dette gjer han populær for sportsfiskarar. Det ligg ei hytte for flugefiskarar, Lake Rotoroa Lodge, ved sjøen
Namnet rotoroa er maori for 'lang sjø'.
Matthew Spiranovic
Matthew Spiranovic er ein australsk fotballspelar.
1692 Subbotina
1692 Subbotina er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 16. august 1936 av Grigoriy N. Neujmin ifrå Krim-observatoriumet i Simeiz på Krimhalvøya.
Berat
Berat er ein by og ein kommune i regionen med same namn i Albania. Kommunen har hovudsete i Berat, som òg er hovudstad i regionen. Kommunen ligg sentralt i den sørlege delen av landet og grensar i nordaust til regionen Elbasan, i sørvest til regionen Fier, og i sør har kommunen ei stutt grense til regionen Gjirokastër..
Kommunen vart oppretta gjennom ei admininistrasjonsreform i 2014, ved at den tidlegare bykommunen Berat vart slått saman med landkommunane Velabisht, Otllak, Sinjë og Roshnik. Dei tidlegare kommunane inngår no som kommunaleiningar i den nye storkommunen.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande bykommunen Berat 36 496 innbyggjarar, medan dei fem kommunane som i dag utgjer storkommunen Berat, til saman hadde 60 031 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var den dåverande bykommunen Berat hovudstad i distriktet Berat. Den dåverande bykommunen omfatta berre sjølve byen Berat.
Hergest Ridge
Hergest Ridge er ein lang ås på grensa mellom England og Wales mellom byen Kington i Herefordshire og landsbyen Gladestry i Powys. Det høgaste punktet, som ligg i England, er 426 meter over havet.
Ryggen inspirerte til eit album av den engelske musikaren Mike Oldfield, Hergest Ridge. Oldfield budde i området då han skreiv og spelte inn albuma Hergest Ridge og Ommadawn.
Kjelder
Hergest Ridge
This Town Ain't Big Enough for Both of Us
«This Town Ain't Big Enough for Both of Us» er ein song av det amerikanske bandet Sparks. Han var skriven av Ron Mael og er opningssporet på det tredje studioalbumet deira, Kimono My House (1974), og var den første singelen frå albumet. Sjølv om han ikkje gjekk inn på Billboard Hot 100, vart «This Town Ain't Big Enough for Both of Us» ein stor suksess i Europa, og nådde topp 10 på listene i Nederland, Sveits og Storbritannia. I Storbritannia nådde han andreplassen på UK Singles Chart, der han låg to veker på rad. Songen vart den høgaste plasseringa til Sparks på UK Singles Chart, og vart halde unna toppen av lista av The Rubettes-songen «Sugar Baby Love».
High Peak i Devon
High Peak er ein delvis erodert ås ved kysten av Den engelske kanalen nær Sidmouth i Devon, sør i England.
This Town Ain't Big Enough for Both of Us
Bakgrunn
Den opphavlege ideen til songen var at Russell Mael etter kvart vers skulle synga ein filmdialogklisjé, der den eine var «Denne byen er ikkje stor nok for oss begge». Dei droppa ideen om å ha forskjellige frasar og brukte i staden berre linja i tittelen. Den originale arbeidstittelen på songen var «Too Hot to Handle».
Produsenten på plata, Muff Winwood, brukte karakteristiske westernfilm-skot på innspelinga etter at Ron og Russel «gjekk gjennom eit heilt BBC-bibliotek og fann det perfekte skotet for den songen.»
Hampstead Heath
Hampstead Heath (lokalt berre kalla «the Heath») er ein stor, gammal park nord i London i England. Han har eit areal på 3,2 km² og inneheld 25 små dammar, og dessutan gammalt skoglandskap, sump, hekkar og grasmark. Delar av parken har status som verneområde med spesiell vitskapleg tyding.
High Peak i Devon
Det høgaste punktet på High Peak er omkring 157 meter over havet. Ved klippekanten er det restar etter gamle jordvollar frå jernalderen.
Signalnivå
Signalnivå er eit omgrep nytta i samband med elektronikk og analog signalhandsaming, som syner at det handlar om signal som overfører informasjon, men ikkje stor effekt. Som oftast er det spenningar som ikkje overstig nokre få V, men det kan òg vera straumsignal på nokre få milliamper.
This Town Ain't Big Enough for Both of Us
Bakgrunn
Det har vorte hevda at Winwood vedda med venen Elton John om at songen ville nå topp 5 på UK Singles Chart og at Elton John, som sa at det ville han ikkje, tapte veddemålet. Men Daryl Easlea skreiv i Sparks-biografien sin Talent Is an Asset at dette var ei «flott historie» som vart formidla av Mael-brørne, men motsagt av Winwood sjølv. Winwood sa at han var usikker på kor kommersiell songen var, så han spelte det til Elton John, som sa til han «Høyr, eg vil satsa på hundre pund på at han blir topp tre». Kona til Winwood var samd, og tvilen hans vart lagt til side.
Hampstead Heath
Blant stasjonar nær parken er Gospel Oak og Hampstead Heath på North London-linja i sør, Hampstead og Golders Green på Northern-linja i vest, og Highgate og Archway på Northern-linja i nord. Ved den sørlege spissen av parken ligg Lido utandørsbasseng, og nordover nær Highgate er to dammar der symjing er tillate. Andre dammar blir brukt ulikt til fisking, modellbåtar og for dyreliv. Delar av området er kjent som sjekkestad for homoseksuelle menn ved nattetid.
This Town Ain't Big Enough for Both of Us
Musikalsk stil
Vokallyden på singelen har vorte kritisert som «stilisert». Dette kan vera fordi songen vart skriven utan omsyn til vokalstilen til Russell Mael. Låtskrivaren Ron Mael har forklart: «'This Town Ain't Big Enough For Both of Us' vart skriven i A, og ved gud skal han syngast i A. Eg føler berre at viss du kjem på det meste av musikken, så har du ein idé kor det skal gå. Og ingen songar kjem i vegen for meg.»
Russell Mael har hevda som svar: «Då han skreiv 'This Town Ain't Big Enough For Both of Us', kunne Ron berre spela han i den tonearta. Det var så mykje arbeid å transponera songen og ein av oss måtte rokka seg, så eg gjorde justeringa for å passa inn. Stemma min er ikkje ei «rocke»-stemme. Han har ikkje soul, på den tradisjonelle rockemåten. Det handlar ikkje om «guts». Han er utrena, uskolert, eg stilte aldri spørsmålsteikn ved kvifor eg song høgt. Det berre skjedde, diktert av songane. Ron har alltid skrive Sparks sine tekstar og har aldri transponert dei til ein rocketoneart for meg å synga. Han pakka alltid kvar linje med ord, og eg måtte synga dei som dei var.»
Miller Nunatak
Miller Nunatak er ein spiss nunatak som stikk opp av isen ved den nedre enden av Campbellbreen, 5 nautiske mil (9 km) aust-søraust for Mount Dickason i Victoria Land. Han vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1955-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Herman T. Miller, som var biolog ved McMurdo-basen i 1965-66.
This Town Ain't Big Enough for Both of Us
Nyinnspelingar
Ein akustisk versjon av songen vart spelt inn i 1985 for B-sida av singelen «Change».
Salslister
Originalutgåve (1974)
Eigedel
Eigedelar i ein rekneskap er definerte som midlar som eit selskap eig, og blir delt inn i undergruppene omløpsmiddel og anleggsmiddel. Eigedelane i ein rekneskap finst i kontogruppe 1, difor er alle kontoar som byrjar med talet 1, eigedelar. Døme på eigedelar er bankinnskot, kundefordringar, maskiner og eigedom. Eigedelar blir òg kalla aktivum (engelsk: assets).
This Town Ain't Big Enough for Both of Us
I populærkulturen
Songen er nytta i ein draumesekvens i ein episode av den britiske situasjonskomedien Green Wing. Det originale sporet er mima av to av karakterane, Dr. "Mac" Macartney og Dr. Alan Statham, som utgjer seg for å vera høvesvis Russell Mael og Ron Mael.
Eigedel
Døme på kontoar i denne gruppa:
This Town Ain't Big Enough for Both of Us
I populærkulturen
Den originale Spark-versjonen av songen kan høyrast i filmen Kick-Ass frå 2010.
Songen blir brukt i episode 2 av Telltale-videospelet Guardians of the Galaxy.
Lessebo kommun
Tettstader
Lessebo kommune har fire tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Skytia
I antikken var Skytia (gresk Σκυθία) området i Eurasia folkesett av skytarane, frå det 8. hundreåret f.Kr. til det 2. hundreåret e.Kr. Plassering og omfang varierte over tid, men var vanlegvis strekt lenger mot vest enn det som er vist i kartskissa til høgre. Det som dei klassiske forfattarane tok med i Skytia var:
Saka, indo-skytarar, utvida til Sistan og Indus-dalen frå det 1. hundreåret f.Kr.
Halvdan Aarsrud
Halvdan Hermannsson Aarsrud var ein norsk gardbrukar og politikar frå Våler i Hedmark. Han var stortingsmann for Arbeidarpartiet i tida 1916 til 1921.
Aarsrud utdanna seg i skogbruk ved Jønsberg landbruksskole i Stange. Han arbeidde på farsgarden på Våler fram til han tok over denne i 1907, seinare tok han over eit anna gardsbruk i bygda. I 1918 fekk han i tillegg lensmannsstillinga i Våler.
Genèvekonvensjonane
Genèvekonvensjonene består av fire traktatar som vart utarbeidd i Genève og som er ein viktig del av humanitær folkerett. Konvensjonane var resultatet av ein innsats nedlagt av Henri Dunant, som var motivert av krigshandlingane han var vitne til under slaget ved Solferino.
Jamfør artikkel 49, 50, 129 og 146 i høvesvis Genèvekonvensjon I, II, III og IV, er alle signatarstatane pålagt å vedtaka eit tilstrekkeleg nasjonalt lovverk for å gjera alvorlege brot på Genèvekonvensjonene straffbare.
Konvensjonane
Konvensjonen om forbetring av såra og kåret til sjuke i dei væpna styrkane i felten (den første Genèvekonvensjonen) av 1949 vart først vedteken i 1864 etter den brutale krigen mellom Sardinia, Frankrike og Austerrike. Den fastslår blant anna at sanitetspersonell skal vernast, og at sjuke og såra soldatar på land skal samlast og få handsaming.
Konvensjonen om forbetring av såra, sjuke og skibbrudnes kår i dei væpna styrkane til sjøs (den andre Genèvekonvensjonen) av 1949 vart først vedteke i 1907 som eit resultat av sjøkrigen mellom Japan og Russland. Den vart vedteken for å verna sanitetspersonell, sjuke og såra ved krigføring til sjøs.
Konvensjonen om handsaming av krigsfangar (den tredje Genèvekonvensjonen) av 1929 vart vedteken etter første verdskrig og omhandlar vern av krigsfangar.
Konvensjonen om vern av sivile i krigstid (den fjerde Genèvekonvensjonen) av 1949 vart vedteken etter andre verdskrig og omhandlar vern av sivilfolkesetnaden i krig.
Symbol som er godtekne av Genèvekonvensjonane
Genèvekonvensjonene anerkjenner tre symbol som skal plasserast på humanitære og medisinske køyretøy og bygningar for å verna dem mot militært angrep. Misbruk av symbola er eit brot på Genèvekonvensjonene.
Symbola har i Noreg ein strafferettslig vern i straffeloven § 166, mot misbruk av internasjonalt kjenneteikn eller nemning som «er avgjort til bruk i samband med hjelp til såra og sjuke eller vern av kulturverdiar i krig». Rettsvernet er òg rett mot uhjemlet bruk av «nemning, merke, segl eller kjenneteikn som lett kan verta med forveksla» desse. Symbola kan heller ikkje registrerast i varemerke eller design.
Den raude halvmånen
Opphavleg var den meininga at berre den raude krossen skulle nyttast som symbol for Genèvekonvensjonene, men dei fleste muslimske land (hovudsakleg Det osmanske riket, seinare Tyrkia) protesterte mot dette. Som eit resultat vart difor eit ekstra symbol, den raude halvmånen, teke i bruk. Halvmånen er eit gammalt symbol i både muslimske og kristne land: vi finn halvmåne allereie frå mellomalderen i europeiske segl, og dessutan i både offentlege våpen og slektsvåpen. I nyare tid er det berre muslimske land som har halvmånen i nasjonalflagg.
Den raude krystallen
Signatarstatane vedtok ei endring av Genèvekonvensjonene 8. desember 2005 for å anerkjenna eit nytt symbol, ein raudt rombe- eller ruteformet teikn (engelsk: diamond) på kvit bakgrunn, kalla Den raude krystall. Symbolet vart utvikla for å vera lett gjenkjennelig og, for å kunna brukast over heile verda, vera utan religiøs tilknyting og bibetydning (til skilnad frå Det raude krossar og Den raude halvmånen, som ofte vert med høvesvis forbunde kristendom og islam). Inkje land er forplikta til å ta i bruk det nye symbolet, men alle er forplikta til å respektera det på same måte som Det raude krossar og Den raude halvmånen. Eritrea har uttalt at det planlegg å ta i bruk det nye symbolet fordi det har ei blanding av kristne og muslimske innbyggjarar. Innføringa av den raude krystallen gjorde det òg mogleg for israelske Magen David Adom å gå inn i Det internasjonale forbunden av Raude Krossar- og Raude Halvmånesamskipnader, etter at dei i alle år hadde vorte nekta å delta med sin eigen raude davidsstjerne.
Moderne angrep på konvensjonane
I 2002 fekk president George W. Bush eit notat om tortur frå sin rådgjevar Alberto Gonzales i Det kvite hus, forfatta av Office of Legal Counsel (som er kontoret til justisdepartementet for juridisk rådgjeving). Gonzales rådde her Bush til å oppheva Genèvekonvensjonene, som til trass for at dei dannar grunnlaget for dagens internasjonale rett, inneheld avgjerder som Gonzales skildra som «kuriøse» og «forelda». Han tilrådde opphevelse av dem, fordi det «vil innebera ein betydeleg reduksjon av trusselen om heimleg rettsforfølging i samsvar med War Crimes Act». Han viste her til loven om krigslovbrot, vedteke i 1996, som set streng straff for brot mot konvensjonane. Gonzales vart seinare utnemnd til justisminister og ville truleg vorte nominert til høgsterett om ikkje Bushs valkrets hadde sett på han for å vera «for liberal».
Husqvarna Group
Husqvarna Group er eit svensk føretak som produserer motorsager, steinsager, minitraktorar, grasklipparar, o.l.
Soge
Husqvarna Vapenfabriks AB tok til å produsera gevær i 1689. I perioden 1978 til 2006 var Husqvarne eit dotterselskap under Electrolux, men har frå 2006 vore eit sjølvstendig aksjeselskap.
Produkt
Husqvarna har mange fabrikkar og lagar mange forskjellige produkt.
Motorsager
Husqvarne tok til å produsera motorsager i 1958, då dei kom på marknaden med modellen Alska I, som det vart laga berre 100 av. I 1950 kom A90, som hadde direktedrift. Seinare kom det mange forbetra modellar. Motorsagprodusenten Johnsereds, som i perioden 1979 til 2006 var eit dotterselskap under Electrolux, er no ein del av Husqvarna, og i dag produserer Husqvarna motorsager som dei sel under varemerka Husqvarna og Jonsereds. Det vert òg produsert ryddesager. I 1970 kjøpte Husqvarna Tandsbys mekaniska verkstad, som produserte motorsager og ryddesager under varemerket «Companion».
Hagemaskinar
Husqvarne produserer minitraktorar, grasklipparar, grastrimmarar, hekksakser, lauvblåsarar, jordfresarar, snøfresarar, osb.
Steinsager
Husqvarne ein storprodusenet av ulike steinsager.
Jeg har en øy
«Jeg har en øy» er ein song av Jan Høiland og Per Asplin frå 1965. Songen er skriven av Sigurd Jansen og Helge Hagerup.
Milles Nunatak
Milles Nunatak er ein nunatak som ligg 3 nautiske mil (6 km) nordaust for Howell Peak på nordenden av Daniels Range i Usarp Mountains. Han vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1960–62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David B Milles, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1967-68.
High Willhays
High Willhays eller High Willes er det høgaste punktet i Dartmoor i Devon med ei høgd på 621 meter over havet og det høgaste punktet i Storbritannia sør for Brecon Beacons.
Blåskjegghjelmkolibri
Blåskjegghjelmkolibri, Oxypogon cyanolaemus, er ein kritisk truga kolibriart som lever høgtliggande del av i sentrale Sierra Nevada de Santa Marta langt nord i Colombia. Det var ingen kjente observasjonar av arten etter 1946 fram til i mars 2015 då tre individ av arten blei oppdaga av forskarar frå stifinga ProAves medan dei dokumenterte nedbrenning av habitat for denne arten.
Skildring
Blåskjegghjelmkolibri har kroppslengd på rundt 12 centimeter. Dette er ein av fire Oxypogon-kolibriar, hannfuglar av alle artane har slekta sin særmerkte bakoverpeikande fjørkam og skjegg, litt varierande frå art til art. Sett fram frå, er det sentrale, iriserande partiet i strupeskjegget i fargene lilla-blått. Blåskjegghjelmkolibri har mørkt hovud som er omkrinsa av lys, nesten kvit krage, fjørtoppen er mest i kvitt, men har òg svarte fjører. Undersida er lys gulbrun med mørkare flekker, oversida er mørkare olivengrøn. Nebbet er kort og rettpeikande. Halen, som er relativt kortare enn hos andre Oxypogon-artar, har ytre halefjører som er lys gulbrune til kvite. Saman med den blålilla farga i det iriserande strupeområdet, omkrinsa av kvite fjører, er det karakteristiske for arten den relativt lyse undersida og den kvite halen. Hofuglen liknar hannen, men manglar fjørtopp på hovudet, manglar skjegget og har elles bleikare fjørdrakt.
Heile utbreiingsområdet for denne arten ligg i sentrale del av Sierra Nevada de Santa Marta. Det finst lite informasjon om biologien for arten.
Storleiken på populasjonen er estimert til færre enn 250 modne individ. Han er kategorisert som kritisk truga, CR.
Symfoni nr. 2 av Haydn
'''Symfoni nr. 2 i C-dur''', Hoboken I/2, av Joseph Haydn meiner ein vart skriven ein gong mellom 1757 og 1761.
Han er instrumentert for to oboar, fagott, to valthorn, strykarar og continuo. Som mange av dei tidlegaste symfoniane til Haydn og andre komponistar på denne tida, er han i tre satsar:
I den andre satsen er blåseinstrumenta utelatne og fiolinane speler i sekstandedelsnotar frå start til slutt der mønsteret stadig vert broten ved hjelp av triolar. Partiet for bratsjane i denne langsame satsen er fantasilaus, sidan dei følgjer basspartiet heile vegen (t.d., «col basso», som var vanleg i denne perioden). Den siste satsen er «det første forsøkt til Haydn på ein symfonisk rondo» Han er den einaste av symfoniane til Haydn som ikkje inneheld gjentakingsteikn. Det er òg ein av dei kortaste symfoniane hans, og framføringane varer vanlegvis mindre enn ti minuttar.
Grønskjegghjelmkolibri
Grønskjegghjelmkolibri (Oxypogon guerinii) er ein kolibri som er endemisk for den austlege 'cordillera' av colombiansk Andes, frå Cundinamarca nordover til området aust for Bucaramanga i Santander-departementet.
Skildring
Grønskjegghjelmkolibrien er ein mellomstor kolibri, ca. 12 centimeter i kroppslengd. Vekta varierer mellom 4,4 og 6,2 gram der hannfuglar har størst masse. Som andre Oxypogon-kolibriar har hannfuglar av denne arten ein særmerkt, rufsete fjørkam og skjegg, men denne arten har grøn farge i det sentrale, iriserande partiet i strupeskjegget. Det mørke hovudet er omkrinsa av lys, gulbrun krage. Undersida er lys brun, oversida er mørkare olivengrøn. Det svarte nebbet er kort og rettpeikande. Det karakteristiske for O. guerinii er den grøne farga i skjegget og at undersida er jamt farga brun utan sjatteringar. Hofuglen liknar hannen, men manglar fjørtopp på hovudet og manglar skjegget.
Utbreiingsområdet for grønskjegghjelmkolibrien ligg høgt i den austlege fjellkjeda av Andes, habitatet finst over 3000 moh. og opp til 5200 moh., der han er knytt til Espeletia-plantar. Dietten er insekt og nektar.
The Boxer
«The Boxer» er ein folkrock-song skriven av Paul Simon i 1968 og først spelt inn av Simon & Garfunkel. Han vart gjeven ut på singel som oppfølgjaren til den store hitten «Mrs. Robinson» og nådde 7. plass på den amerikanske singellista. Han vart så gjeven ut på det siste studioalbumet deira, Bridge over Troubled Water i lag med B-sida «Baby Driver». Han er særleg kjend for det enkle refrenget der songarane berre syng melodien som 'lie-la-lie' og den kjende fingerplukkinga til gitaristen Fred Carter, Jr.. Rolling Stone rangerte songen på 105. plass på lista deira over 500 største songane gjennom tidene.
Grønskjegghjelmkolibri
Skildring
Hekking skjer ofte i underheng ved fossar eller i elvebankar. Storleiken på kullet er to egg som hofuglen rugar i ca. 22 dagar. Ungane er flygedyktige etter 35 til 38 dagar.
The Boxer
Bakgrunn
Den opphavlege innspelingar av songen er ein av dei mest produserte og tok over 100 timar å spele inn. Innspelinga vart gjort ved fleire høve, mellom anna i Nashville, St. Paul's Chapel i New York City og Columbia studio.
Grønskjegghjelmkolibri
Skildring
Storleiken på populasjonen er ikkje estimert, men er trudd å vere minkande. Han vanleg i delar av utbreiingsområdet og er klassifisert som livskraftig (LC) av IUCN.
The Boxer
Bakgrunn
Den originale singelutgåva hadde ein instrumental melodi spelt av pedalsteelgitar og piccolotrompet i lag. Songen har òg eit bassmunnspel som ein kan høyre i andre og siste vers.
Teksten
Songteksten er skildra frå førsteperson. Songaren skildrar kampen mot einsemd og fattigdom i New York City. I det siste verset vert fokuset endra til tredjeperson og skildrar ein boksar som trass i at han stadig får bank held fram med boksinga.
Refrenget på songen er ordlaust og består berre av «lie-la-lie» som blir repetert.
Andre versjonar
Andre artistar som har spelt songen er mellom andre Me First and the Gimme Gimmes, Bob Dylan, Neil Diamond, Emmylou Harris, The Samples, Across the Border og Mumford & Sons. Harris sin versjon nådde Topp 10 på den amerikanske countrylista i juni 1980. Joan Baez brukte å spele songen mykje på konsertane sine frå slutten av 1970-åra og framover. Chet Atkins har spelt ein instrumental versjon av songen.
Finn Kalvik ga i 1976 ut ein norsk versjon kalla "Bokseren" der han sjølv hadde skrive den norske teksten.
Diamond Jenness
Diamond Jenness, CC FRCGS var ein av dei største tidlege forskarane i Canada, og ein pioner innan kanadisk antropologi.
Bakgrunn (1886–1910)
Diamond Jenness var fødd i Wellington på New Zealand som det nest yngste av ti barn i ein mellomklassefamilie. Far hans var urmakar og juveler, og installerte også fleire klokker i tårn i offentlege bygningar på New Zealand. Familien blei oppmuntra til å lesa og driva med musikk og idrett. Jenness lærte seg å overleva utandørs og skyta, kunnskap som kom til å hjelpa han i Arktis seinare i livet.
Utdanning
I tidleg alder viste Jenness evne til å læra. Han oppnådde sitt fyrste stipend då han var 12. På denne tida var vidaregåande utdanning berre tilgjengelege for barn frå velståande familiar på New Zealand, så stipendet gjorde det mogleg for Jenness å fullføra high school og tre års college. Han oppnådde seks prisar i det siste året av den vidaregåande utdanninga si: Matematikk, naturvitskap, latin, fransk og engelsk, og blei utrop til toppstudent. Han var elev ved Lower Hutt School og studerte så ved Wellington College. Han og systera May var dei einaste av syskenflokken som gjekk på college.
Jenness gjekk ut frå University of New Zealand (frå colleget som då blei kalla Victoria University College) med ein B.A. i 1907 og ein M.A. i 1908. Han fekk first class honors for begge gradene. Så, som 22-åring, fekk han eit stipend som gjorde at han kunne halda fram studia ved Balliol College ved University of Oxford. Her tok han Diploma in Anthropology i 1910 og M.A. i 1916.
Feltarbeid nord i D’Entrecasteaux
Frå 1911 til 1912 studerte han som Oxford Scholar ei lite kjend folkegruppe frå D'Entrecasteaux-øyane aust i Papua Ny-Guinea. Jenness skreiv om eitt møte:
Canadian Arctic Expedition
I 1913 blei Jenness invitert til å vera med i den statleg støtta ekspedisjonen Canadian Arctic Expedition (CAE) som var leia av to polarutforskaraar, Vilhjalmur Stefansson og R.M. Anderson. Han skulle vera ein av dei to antropologane på laget; den andre var Henri Beuchat. I juni det året, etter å såvidt ha kome seg frå gulfeber han hadde fått på Ny-Guinea, gjekk Jenness ombord på kvalskipet «Karluk» i lag med 12 andre forskarar. Skipet gjekk opp kysten av British Columbia mot Nome i Alaska, der laget møtte Stefasson, som hadde kjøpt to skonnertar på 60 fot for å hjelpa ekspedisjonen. Dei tre fartøya fortseett så mot møtepunktet sitt, Herscheløya, like aust for munningen av Mackenzie-elva i Nordvestterritoria.
Møtet fann aldri stad. 12. august sette «Karluk» seg fast i isen. Stefansson, sekretæren hans McConnell, Jenness, Wilkins (seinare sir Hubert Wilkins) og to lokalfolk la ut for å skaffa kjøt til mannskapet. Medan dei var i land dreiv «Karlak» vestover til Aust-Sibir-havet, der skipet til slutt blei knust i isen utanfor Vrangeløya. Tretten av dei som var ombord døydde, mellom dei Henri Beuchat.