cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gösta Åbergh
Gösta Åhberg vart utdanna ved Kungliga Tekniska Högskolan i Stockholm, og fekk seg sitt eige arkitektkontor i 1949. Han har teikna fleire offentlege bygningar, til dømes skulebygningar, kunsthallar, bornehagar og bibliotek, men er mest kjend for Oslo Konserthus og for bygningen i Valhallavägen 191-199 i Stockholm, som er rekna som ein av dei venaste bygningane i byen i sin stil.
Miltbrann
Miltbrann, eller antrax, er ein akutt sjukdom forårsaka av bakterien Bacillus anthracis. Sjukdommen har namn etter den store mørkeraude milten ein finn hjå råka individ.
Både dyr og menneske kan verte råka av sjukdommen. Symptoma er feber, byller, sår og opphovning av lymfekjertlane. Det finnest no effektive vaksiner mot miltbrann og behandling med antibiotika har god verknad på ein del former av sjukdommen. Om ein ikkje vert behandla raskt, kan ein døy av sjukdommen.
Miltbrann kan ramme huden, lungene eller meltingssystemet til det smitta individet.
Peter Ostroushko
Peter Ostroushko er ein amerikansk fiolinist og mandolinist.
Miltbrann
På grunn av smitteeigenskapane til miltbrannbakterien har han vorte nytta i biologisk krigføring, blant anna under den første verdskrigen.
Peter Ostroushko
Den første innspelinga Ostroushko deltok på var som mandolinist på Bob Dylan-albumet Blood on the Tracks i 1974. Han har turnert med Robin and Linda Williams, Norman Blake og Chet Atkins. Ostroushko har òg arbeidd med Emmylou Harris, Willie Nelson, Johnny Gimble, Greg Brown, John Hartford og The Radiators, blant fleire.
Chur
Chur eller Coire (retoromansk Cuira; italiensk Coira, fransk Coire) er hovudstaden i den sveitsiske kantonen Graubünden og ligg nord i kantonen. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 593 meter over havet. Byen er hovudsakleg tyskspråkleg (81 %). Mange snakkar i tillegg retoromansk, og byen har eit retoromansk senter (Rätisches Museum). Italiensk vert snakka av ca. 5 %.
Chur er den eldste byen og det aller første bispesetet på nordsida av Alpane. Curia vart i 15 f.Kr. hovudstaden i den romerske provinsen Raetia prima. Bispesetet vart første gongen nemnd i 451 e.Kr., men er sannsynlegvis eldre. Chur bispedømme eigde store område både i nærområda til byen, og i Engadin og Vinschgau i Tirol.
Skirennarane Yvonne Rüegg og Daniel Mahrer er frå Chur.
Grånoddy
Grånoddy (Anous albivitta) er ei terne og ein kystbunden sjøfugl med utbreiing i varme, tempererte farvatn i sørlege Stillehavet.
Skildring
Grånoddyen er 25-30 cm lang med eit vengespenn på 46-61 cm og ei vekt på ca. 75 gram. Halen er ganske lang og kløfta. Fjørdrakta er bleik grå, nesten kvit på hovudet og undersida, men mørkare på ryggen, hale og venger. Vengene har mørke tuppar og ein kvit bakkant og er hovudsakleg kvit på undersida. Auget er svart og ser stor på grunn av ein svart lapp framføre auget. Det er òg ein liten kvit flekk bak auget. Det tynne, spisse nebbet er svart og beina og føtene er òg svarte bortsett frå bleikgul symjehud.
Distriktet Gänserndorf
Distriktet Gänserndorf er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 1272 km², med 102000 ibuarar (2018). Byen Gänserndorf er administrasjonssenter for distriktet.
Grånoddy
Skildring
Juvenile fuglar er brunare enn dei vaksne, og har mørkare, meir kontrasterande vengefjører.
Distriktet Gänserndorf
Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 44 kommunar, av dei 5 bykommunar og 26 såkalla 'Marktgemeide'.
Konnektiv
Konnektiv tyder forbindande, samanbindande eller som tener til å føye saman.
Grånoddy
Skildring
Grånoddyar er vanlegvis stille, men har ein mjuk, purrande lydytring.
Demyeliniserande sjukdom
Demyeliniserande sjukdomar er sjukdomar der myelinet kring nerveseller vert øydelagt. Demyeliniserande sjukdomar finst både i sentralnervesystemet og i det perifere nervesystemet. Dei kan vera arvelege eller til dømes oppstå etter infeksjonar.
Multippel sklerose er eit døme på ein demyeliniserande sjukdom, og er den mest vanlege ikkje-traumatiske årsaka til invaliditet hjå unge vaksne.
Didcot
Didcot er ein by i grevskapet Oxfordshire i England. Han har kring 23 000 innbyggjarar, og ligg om lag 16 km sør for Oxford. Fram til 1974 var han ein del av Berkshire.
Grånoddy
Skildring
Hekkinga føregår i koloniar på steinete øyar. Reirplassen kan vere ein skjerma steingrunn eller under ein stein eller klump av vegetasjon. Kullet er på eit einskilt egg. Det er kvitaktig med mørke markeringar og blir ruga av begge foreldra i ca. 32 dagar. Ungane blir fôra på oppgulpa mat og blir flygedyktige etter rundt 35 dagar.
Det er tre underartar, her lista med utbreiing i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012
Tidlegare var denne arten rekna som ein bleik morf av blånoddy (Anous ceruleus), men er no ofte lista som ein eigen art.
At Tarfa'
At Tarfa' er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Himalia-gruppa
Himalia-gruppa er ei gruppe jupitermånar som truleg har sams opphav. Jupitermånen Himalia har gjeve opphav til namnet på gruppa, og er med stor margin den største medlemen av henne.
Opphavet til Himalia-gruppa er truleg ein C- eller D-type-asteroide som fekk fleire bitar slegne av seg under ein kollisjon, anten før eller etter at han vart fanga inn av Jupiter.
Desse månane vert rekna til gruppa:
Rottweil
Rottweil er ein by med 25 000 ibuarar i delstaten Baden-Württemberg, sørvest i Tyskland. Byen ligg mellom Schwabisk Alb og Schwarzwald, 599 meter over havet.
Byen Rottweil vart bygd under Romarriket frå hundreåret før Kristi fødsel. Frå 771 til 1268 var Rottweil fri keisarby. Byen var frå 1463 i eit laust forbund med Sveits-konføderasjonen til Napoleonskrigane.
Hunderasen Rottweiler har namn etter staden.
Eston
Eston er ein by i grevskapet North Yorkshire i England. Historisk høyrte byen til grevskapet North Riding of Yorkshire.
Eston ligg ved sidan av Normanby, Grangetown og Teesville.
Crawfordbreen
Crawfordbreen er ein sidebre som drenerer austsida av Explorers Range mellom Mount Hager og Mount Ford. Han flyt aust og saman med Lilliebreen sør for Platypus Ridge. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Douglas I. Crawford, ein biolog ved McMurdo-basen i 1965–66.
Blånoddy
Tidlegare var han rekna som same arten som grånoddy (Anous albivitta), som har utbreiing lengre sør i Stillehavet.
Klaus Augenthaler
Klubbspel
Augenthaler spelte på Bayern München frå 1977 til 1991. Han var med å vinne den tyske seriemeisterskapen i sju sesongar i tida frå 1980 til 1990. Mellom 1982 og -86 gjekk han sigrande ut av den vesttyske cupmeisterskapen tre gongar, siste gongen då Bayern vann dobbelt. Våren 1982 var han på plass då Bayern München spelte finale i Europacupen, ein finale der Bayern tapte mot Aston Villa.
Landslagsspel
Frå debuten i 1983 deltok Augenthaler i 27 landskampar på Vest-Tyskland, den siste under VM 1990. Korkje til EM 1984 eller EM 1988 fekk han plass i meisterskapstroppa. Han var derimot med i Fotball-VM 1986, der han fekk lite speletid. Meir til nytte fekk han vere då Vest-Tyskland i 1990 lukkast vinne VM-turneringa i Italia med finalesiger 1-0 over eit argentinsk mannskap som aldri funkla.
Foramen mandibulae
Innhald
Den eine greina, n. alveolaris inferior, saman med a. alveolaris inferior, passerer foramen mandibulae gjennom kroppen av mandibularkanalen før den går ut av foramen mentale på framsida av underkjeven, der nerva er kjent som n. mentalis.
Desse nervane gjev sensorisk innervasjon til dei nedre tennene, samt den nedre leppa og delar av huda i det nedre andletet.
Kantstruktur
Det finst to distinkte anatomiske former på kanten av foramen mandibulae:
Lars Gunnar Lingås
Lars Gunnar Lingås er dosent i yrkesetikk og vegleiing ved Høgskolen i Buskerud og Vestfold. Han vart utdanna sosionom i 1973, og har filosofisk doktorgrad frå Göteborgs Universitet 1993 på ei avhandling om etikk i sosialt arbeid. Han har vore ein aktiv organisasjonsleiar og faglitterær skribent,
Mykje brukt foredragshaldar og aktiv faglitterær forfattar, Busett i Holmestrand. Har gitt ut ei rekkje fagbøker innan områda etikk, yrkesetikk, pedagogikk og sosialt arbeid.
Kommunepolitikar i Holmestrand 1999-2007 for Arbeidarpartiet. Styreleiar for Stiftelsen Hvite busser til Auschwitz 2005-2007. Medlem av Nansenskolens Råd 1992-2008 og nestleiar i styret for Nansen Dialogue Network 2006-2008.
Hestestridsvogn
Hestestridsvogner eller berre stridsvogner er tohjula vogner med ei lita plattform med karm for køyrekaren og eit par krigarar.
Lars Gunnar Lingås
Leiar i Holmestrand Petanqueklubb sidan 2014.
Hestestridsvogn
Stridsvogner der hjula har eiker, var ei nyvinning som vart funne opp i Eufrat-området ved midten av det tredje tusenåret fvt. Teknologien spreidde seg til Egypt, Indusdalen, dei sentral-russiske steppene, Vesleasia og Kreta mellom ca. 2500 og 1900 fvt.
Foramen mastoideum
Foramen mastoideum er ein stor foramen i den bakre grensa av tinningbeinet. Den er gjennombora av ei vene, v. emissaria, og ei lita grein av a. occipitalis kalla a. meningea posterior, som går til senehinna.
Variasjonar
Storleiken og posisjonen til foramen mastoideum varierer. Den ligg stundom i bakhovudbeinet, eller i suturen mellom tinningbeinet og bakhovudbeinet. Den kan òg vere fråverande.
Songs for Drella
Songs for Drella er eit album av Lou Reed og John Cale, begge tidlegare i The Velvet Underground. Albumet er ein songsyklus om Andy Warhol, som var mentoren deira og som hadde døydd etter ein rutineoperasjon i 1987. Drella var kallenamnet til Warhol, som han fekk av skodespelarinna Ondine, ei samandraging av Dracula og Cinderella. Songsyklusen fokuserer på dei personlege forholda og opplevingane hans. Songane fell i stort sett tre kategoriar: songar sett frå Warhol sitt perspektiv, tredjepersonsforteljingar om hendingar og forhold, og førstepersonskommentarar om Warhol av Reed og Cale sjølv. Songane omhandlar stort sett hendingane i kronologisk rekkjefølgje.
Innspeling
Lou Reed og John Cale snakka til kvarandre for første gongen på mange år i gravferda til Warhol i St. Patrick's Cathedral i New York den 1. april 1987. Målaren Julian Schnabel føreslo at dei skulle skrive eit minnestykke for Warhol. 7. og 8. januar 1989 framførte Cale og Reed delar av Songs for Drella i The Church of St. Anne's i Brooklyn. Likevel tok prosjektet enno eit år å fullføre, medan Cale fullførte sitt Words for the Dying, og Reed fullførte og turnerte med hans New York-album. Den første fulle versjonen (med «A Dream» på ei av framføringane) vart framført 29. og 30. november og 2. og 3. desember på The Next Wave Festival i Brooklyn Academy of Music. 4. og 5. desember 1989 vart ei konsertframføring utan publikum filma i The Brooklyn Academy of Music, regissert av Ed Lachman, og gjeve ut på VHS og laserdisc. Dei neste to månadane fortsette Reed og Cale å spele inn materiale for albumet, som kom ut i 1990 på Sire Records.
Albumet var det første fulle samarbeidet deira sidan White Light/White Heat i 1968, og mot slutten av innspelinga hevda Cale at han aldri skulle arbeide med Reed igjen på grunn av personlege skilnader, men Songs for Drella vart likevel opptakten til ei gjenforeining med Velvet Underground. Etter at dei framførte eit utval av Drella den 15. juni 1990 under ei Warhol/Velvet Underground-utstilling på Cartier Foundation i Jouy-en-Josas, fekk Reed og Cale med seg Sterling Morrison og Maureen Tucker på scenen for ei framføring av Velvet Underground-songen «Heroin», som så førte til den første og einaste gjenforeininga av Velvet Underground. Dette fann stad i 1993 (etter at Cale og Reed, igjen, svor at dei aldri skulle arbeide i lag igjen).
Mottaking
Songs for Drella fekk positive meldingar og god kritikk då det kom ut. Rolling Stone gav fire stjerner og Paul Evans skreiv «Begge nærmar seg femti og Reed og Cale. I populær musikken er det berre bluesmenn og countrystjerner som har klart å syne modenheita desse to syner.» Spin skildra Songs for Drella som «eit rørande vitnesbyrd til eit av dei viktigaste ikona i 1960-åra» og kåra det til eit av dei 20 beste albuma i 1990.
Innhald
Alle songane skrivne av Lou Reed og John Cale.
Singlar
«Nobody But You»; «Style It Takes» med «A Dream»—12" & CD-single i Tyskland i 1990.
Distriktet Sissach
Distriktet Sissach er eit av fem distrikt i den tysk-talande kantonen Basel-Landschaft i Sveits. Distriktet hadde 33 844 innbyggarar per 31. mars 2011 og dekker eit areal på 138 km². Sissach grensar i nord og aust til kantonen Aargau og i sør til kantonen Solothurn.
Distriktet Sissach omfattar 29 kommunar. Sissach og Gelterkinden er dei to kommunane med meir enn 5 000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Anwil, Böckten, Buckten, Buus, Diepflingen, Häfelfingen, Hemmiken, Itingen, Känerkinden, Kilchberg, Läufelfingen, Maisprach, Nusshof, Oltingen, Ormalingen, Rickenbach, Rothenfluh, Rümlingen, Rünenberg, Tecknau, Tenniken, Thürnen, Wenslingen, Wintersingen, Wittinsburg, Zeglingen og Zunzgen.
Creaghbreen
Creaghbreen er ein isbre, 7,5 km lang, som flyt nordaust frå Creagh Icefall til nærleiken av Canoe Nunatak i Wilkniss Mountains i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1994 etter presten Gerry Creagh frå New Zealand som var feltprest for U.S. Navy i over 25 år ved Chapel av Snows ved McMurdo-basen. Han vart uoffisielt kalla «feltpresten i Antarktis».
Peucaea
Peucaea er ei biologisk slekt av sporvefuglar med utbreiing konsentrert om Mexico og dels inn i sørlege USA. Slekta er medlem av amerikasporvfamilien, Passerellidae.
Skildring
Peucaea-sporvane har fjørdrakt i grått og brunt med streka overside, ofte skildra som ein typisk «sporv». Nokre har svarte teikningar ved hovudet. Kroppslengda er rundt 15 centimeter, med variasjonar. Stripehovudsporv, Peucaea ruficauda, kan bli opptil 19,5 cm. For artar der det finst informasjon om føde veit ein at dei er insektetarar som òg kan ta frø og anna vegetabilsk og animalsk føde. Fleire artar er endemiske for eller nær endemiske for Mexico. Apasjesporv, Peucaea cassinii, lever i Mexico og nordover i sørlege og sentrale USA, opptil sørvestre Wyoming. Arten er trekkfugl innanfor dette området. Palmettosporv, Peucaea aestivalis, er endemisk for USA, i stor grad i Florida og nordover der dei nordlegaste fuglane er trekkfuglar.
Artslista
Peucaea i rekkjefølgje etter eBird/Clements Checklist v2017 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Konjugert i matematikk
Konjugert er eit omgrep nytta i fleire område av matematikken for syne til at noko høyrer saman.
Til dømes er konjugerte diameterar i eit kjeglesnitt diameterar som har den eigenskapen at éin av dei halverer alle kordar parallelle med den andre og omvendt. To algebraiske tal er konjugerte viss dei tilfredsstiller same irredusible likning.
Flitwick
Flitwick  er ein by i grevskapet Bedfordshire i England. Han har kring 12 500 innbyggjarar og ligg nær elva Flit.
Kjelder
Figuren der Harry-Potter-Romane
Konjugert i matematikk
Dei to komplekse tala a + ib og a - ib er sagt å vere (kompleks-)konjugert.
Distriktet Laufen
Distriktet Laufen er eit av fem distrikt i den tysk-talande kantonen Basel-Landschaft i Sveits. Distriktet hadde 18 962 innbyggarar per 31. mars 2011 og dekker eit areal på 90 km². Laufen grensar både i sør, aust i og nordvest til kantonen Solothurn, i nordvest til to enklavar av kantonen. I sørvest grensar distriktet til kantonen Jura, dessutan i nordvest til Frankrike.
Distriktet Laufen omfattar 13 kommunar. Laufen er den einaste kommunen med meir enn 5 000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Blauen, Brislach, Burg im Leimental, Dittingen, Duggingen, Grellingen, Liesberg, Nenzlingen, Roggenburg, Röschenz, Wahlen og Zwingen.
Logisk konstant
Ein logisk konstant, konnektiv eller logisk ord er ord som til dømes og (konjunksjon), eller (disjunksjon) og viss-så (implikasjon). Konstantar er av avgjerande tyding for oppbygginga og funksjonshøva i den gamle logikken.
Kjelder
Logisk konnektiv
Nedre orbitarand
Den nedre orbitaranden (latin margo infraorbitalis) er den nedre randen i augehola. Den er samansett av kinnbeinet og overkjevebeinet, der den dannar eit skille mellom den fremre og bakre overflata av corpus maxillae. Den verkar som eit festepunkt for m. levator labii superioris.
Crescentbreen
Crescentbreen er ein liten isbre i Antarktis. Han ligg like aust for Howardbreen i Kukri Hills, som flyt nord og ut i Taylor Valley i Victoria Land. Isbreen vart undersøkt by geologen Troy L. Pewe i desember 1957, og fekk dette namnet av ban på grunn av halvmåneforma han hadde sett frå botnen av Taylor Valley.
Mount Phillips i Antarktis
Mount Phillips er eit hovudsakleg isdekt fjell med ei høgd opp mot kring 3035 moh som ligg kring 11,5 km vest for Mount Alberts, i den sørlege delen av Malta Plateau på Borchgrevink Coast, heilt vest i Victoria Land i Antarktis. Det er kalla opp etter engelsk-norske utforskaren Carsten Borchgrevink (1864-1934). Fjellet vart først oppdaga i januar 1841 av Sir James Clark Ross som gav det dette namnet etter professor John Phillips, assisterande sekretær i British Association.
Distriktet Waldenburg
Distriktet Waldenburg er eitt av fem distrikt i den tysk-talande kantonen Basel-Landschaft i Sveits. Distriktet hadde 15 599 innbyggarar per 31. mars 2011 og dekker eit areal på 105 km². Waldenburg grensar i sør og i vest til kantonen Solothurn.
Distriktet Waldenburg omfattar 15 kommunar. Hölstein og Oberdorf er dei to kommunane med meir enn 2 000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Arboldswil, Bennwil, Bretzwil, Diegten, Eptingen, Lampenberg, Langenbruck, Lauwil, Liedertswil, Niederdorf, Reigoldswil, Titterten og Waldenburg.
Zelenogradsk
Zelenogradsk, (russisk Зеленогра́дск, tysk Cranz, litauisk Krantas) er ein by i Kaliningrad oblast i Russland med om lag 12 000 innbyggjarar. Han ligg ved Austersjøen i Samland, nær Den kuriske neset, rundt 30 km nord for Kaliningrad.
Historie
Staden der Zelenogradsk ligg i dag var opphavleg ein prøyssisk fiskarlandsby, nær Kaup, ein prøyssisk by på Austersjøkysten i vikingtida. Området kom under Den tyske riddarordenen og vart busett av tyskarar. Det tyske namnet Cranz, opphavleg Cranzkuhren, kjem frå det gammalprøyssiske ordet krantas, som tyder «kysten».
Staden vart verande ein liten fiskarlandsby fram til 1800-talet, då landsbyen vart det fremste badeferiestaden på kysten av Aust-Preussen i Kongeriket Preussen, særskild etter at det vart bygt ei jernbanelinje frå Königsberg (no Kaliningrad) i 1885. Frå 1816–1895 var han kjend som das königliche Bad, eller «den kongelege badestaden». Trass i tilstrøyming av turistar var fiskeindustrien sterk og røykt flyndre var ein regional delikatesse. Staden hadde over 6 000 innbyggjarar før den andre verdskrigen, men hadde ikkje bystatus.
Området vart okkupert av Sovjetunionen under den andre verdskrigen og så annektert som ein del av Russland. Byen vart derimot lite skadd av krigshandlingane. Den tyske folkesetnaden flykta eller vart utvist etter krigen var over. Namnet på landsbyen vart endra frå Cranz til Zelenogradsk eller «Grøn by» på russisk og fekk bystatus etter 1945.
Turistindustrien vart vanskjøtta under den kalde krigen og den førande rolla til Zelenogradsk vart overteken av den nærliggande byen Svetlogorsk (tidlegare Rauschen). Dette har endra seg noko sidan 1990. Zelenogorsk har vorte meir populær igjen og mange rike moskovittar eig private hus i området.
Mount Moxley
Mount Moxley er ein fjelltopp i Royal Society Range, som ragar over skiljet mellom Potter- og Wirdnambreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1963 etter løytnant (jg) Donald F. Moxley i U.S. Navy som var Otter- og helikopterpilot i skvadron VX-6 ved McMurdo-basen i 1960.
Ølkanne
Ølkanne er ulike kannetypar ein kan bruka til skjenking og drikking av øl.
I Noreg byrja ein bruka ølkanner som drikkekar på 1500- og 1600-talet, truleg inspirert av skikkar lenger sør i Europa. I byar brukte ein gjerne kanner av tinn eller keramikk, medan ein på landsbygda laga trekanner som kunne etterlikna desse.
Sjå òg drikkekanne, krus, nebbkanne, seidel, tutekanne og tankar.
Alnabruterminalen
Alnabruterminalen,  Alnabru godsterminal og skiftestasjon, er ein jernbaneterminal for gods og ein skiftestasjon for godstog som ligg på Alnabru i Groruddalen i Oslo, knytt til Hovedbanen og til godstoglina (Loenga-Alnabrulinja) fram til hamneområda på Sjursøya i Oslo og til godstoglina (Alnabanen) fram til Grefsen stasjon på Gjøvikbanen i Oslo. Mange godstog kjem kvart døger inn til skiftestasjonen for at vognene skal koplast frå kvarandre og sorterast for å setjast saman til nye tog til ulike destinasjonar, og på godsterminalen vert konteinarar flytta over mellom jarnbanevogner og bilar eller lagerområde av store konteinarkranar og terminaltraktorar. Dessutan har fleire transportselskap store lager- og ekspedisjonshus på terminalen. Alnabruterminalen fungerer soleis som krumtappen i jarnbanetransporten av gods i Noreg.
Konsentrisk
Konsentrisk er noko som har same sentrum eller midtpunkt.
Alnabruterminalen
Skiftinga av godsvogner på skiftestasjonen gjerast etter fastsette prosedyrar. Vognene sleppast fritt, ei etter ei eller i grupper, ut for ei lita bakke, og på dette viset få den farten dei treng for å kunne rulle vidare av seg sjølv for å pensast inn på eitt av dei mange spora som trengst for å sortere dei. For å kontrollere farten på vognene, og for å stogge og halda vognene fast under skiftinga, ligg det fleire typar spesialbremser i spora som knip til om hjula på vognene. I enden av skiftestasjonen ligg det dessutan pensar som kan nyttast til å få vognene til å køyre inn på avgreiningsspor dersom det er fåre for at dei kan kome utilsikta inn på trafikkerte spor.
Konsentrisk
Sirklar, røyr, diskar og kuler er døme på lekamar som kan vere konsentriske. Konsentriske lekamar har generelt forskjellig radius, sidan konsentriske lekamar med same radius er like.
Beremeis
Meis, også kalla bakmeis, beremeis, byrdemeis og børemeis, er ei innretning til å ha på ryggen for å bera ei last.
Tradisjonelt var ein meis ei vidjekorg eller eit nett ein kunne bruka til kløvsal eller ha på ryggen. Han kunne til dømes brukast til å bera høy i. Det kunne også vera ei bereramme for ein ryggsekk. Seinare har ein utvikla spesiallaga meisar, til dømes til å bera småbarn i.
Nordisk meisterskap i sjakk
Nordisk meisterskap i sjakk har blitt arrangert sidan 1897, for det meste anna kvart år. Turneringa har sidan 1899 blitt arrangert av Nordisk Sjakkforbund, og er som andre nordiske meisterskap ope for deltakarar frå dei nordiske landa, Noreg, Sverige, Danmark, Finland, Island og Færøyane.
Nordiske meisterskap i sjakk for born og ungdom
Sidan 1964 har det også blitt arrangerte årleg nordisk meisterskap for ungdomsskulelag, frå 1973 for gymnaslag/lag frå vidaregåande skule og frå 1990 for barneskulelag. Dette er konkurransar mellom det beste laget frå kvart land.
Frå 1981 har det blitt arrangert årlege individuelle nordiske meisterskap for born og unge opp til 20 år, i 5 ulike aldersklasser. Også her deltar berre dei beste, to frå kvart land.
Tidlegare vinnarar
Under står år, namn, og nasjon på vinnaren. Meisterskap avgjorde etter omkamp har merknad om dette.
Vinnarane av Nordisk turnering i 1934 og 1936 vart kåra til "Nordiske kongressmeistrar" då den nordiske meisteren frå 1930 Erik Andersen forsvarte tittelen i uavgjort tvekamp 2,5-2,5 mot Gideon Ståhlberg i 1934 og tapte den mot Erik Lundin i 1937.
A Groovy Kind of Love
«A Groovy Kind of Love» er ein popsong skriven av Toni Wine og Carole Bayer Sager for musikkforlaget Screen Gems. Han er tungt basert på rondo-satsen i Sonatina i G-dur, op. 36 nr. 5 av Muzio Clementi. Songen vart først gjeven ut av Diane & Annita i 1965, men fleire versjonar har sidan gått inn på salslistene fleire stader i verda.
The Mindbenders
Jack McGraw, som dreiv London-kontora til Screen Gems, meinte at Wine/Bayer Sager-songen var perfekt for den nye gruppa The Mindbenders, som spelte inn ein versjon av «A Groovy Kind of Love» i 1965. Dei likte resultatet så godt at dei kalla det første albumet sitt A Groovy Kind of Love og gav songen til radioen som debutsingelen deira. Songen nådde andreplassen i Storbritannia og oppnådde det same i USA då han vart gjeve ut der eit år seinare.
Phil Collins
Phil Collins spelte inn ein ny versjon av «A Groovy Kind of Love» i 1988. Han hadde opphavleg foreslått songen som eit godt val for samarbeidspartneren Stephen Bishop med Collins som produsent, men valde så å spele inn songen sjølv, då han spelte i filmen Buster, som var lagt til 1960-åra. Songen vart opphavleg gjeve ut på Buster: The Original Motion Picture Soundtrack, og sidan på Serious Hits... Live!.
I motsetnad til the Mindbenders sin versjon, som var ein livleg, gitarbasert popsong, var Collins sin versjon ein langsam ballade med klaver og strykarar. Denne versjonen gjekk til topps både i USA og Storbritannia og er den einaste singelen til Collins som gjekk til topps i begge landa. Det var òg den siste singelen hans som gjekk til topps i Storbritannia. Songen nådde òg toppen av Adult Contemporary-lista i USA. For songen vart Collins nominert til Grammy Award i 1989 for beste mannlege popvokal, men tapte for Bobby McFerrin sin «Don't Worry, Be Happy».
Andre versjonar
Songen vart spelt på fiolinar i Friends-episoden «The One with the Wedding Part 2».
Gorodovikovsk
Gorodovikovsk (russisk Городовиковск, kalmykisk Башнта) er ein by i Republikken Kalmykia i Russland med om lag 10 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Basjantenon, 240 km vest for Elista.
Han vart grunnlagd i 1872 som ein kalmykisk busetnad kalla Basjanta (russisk: Башанта). Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1938. I 1971 fekk han bystatus og namnet vart endra til Gorodovikovsk etter den sovjetiske generalen Oka Gorodovikov, som var frå Kalmykia og som vart tildelt utmerkinga Helt av Sovjetunionen.
Haywards Heath
Haywards Heath er ein by i grevskapet West Sussex i England. Han har kring 23 000 innbyggjarar. Han ligg 58 km sør for London, 19 km nord for Brighton og 24 km sør for Gatwick lufthamn og 50 km nordaust for Chichester. Andre nærliggande byar er Burgess Hill mot sørvest, Horsham mot nordvest, Crawley mot nordvest og East Grinstead mot nordaust. Byen er ein pendlar by og mange av innbyggjarane pendlar dagleg til London, Crawley eller Gatwick.
Az Zaymah
Az Zaymah er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Nurit
Nurit (hebraisk נורית) var ein moshav på Gilboafjellet nord i Israel innafor Gilboa regionale kommune.
Moshaven vart grunnlagd i 1950 av emigrantar til Israel frå Jemen. Han er kalla opp etter den nærliggande arabiske landsbyen Nuris, som ligg i nabodalen. Den arabiske landsbyen vart erobra den 29. mai 1948, under den israelske sjølvstendekrigen.
I 1962 vart staden ein Gadna militærbase, og er det framleis i dag.
Risto Jussilainen
Risto Kalevi Jussilainen er ein finsk tidlegare skihoppar. Han vann fire sølvmedaljar med Finlands hopplandslag i tida 2001-05, tre i verdsmeisterskap og ein i olympiske leikar. I året 2001 vann han to verdscuprenn, fordelt på to sesongar.
Karriere
Jussilainen debuterte i verdscupen i desember 1993. Før 28. november 1999 hadde han aldri vore betre enn nummer elleve i noko verdscuprenn. Men i opningsrennet for den nye sesongen i Kuopio slo han til med andreplass i storbakken, eit renn som var prega av svært vanskelege tilhøve. Tevlinga vart avvikla over ein omgang, og dei to einaste som fekk til bra hopp var vinnaren Ville Kantee og Jussilainen, begge frå Finland.
Jussilainen utmerka seg særleg som skiflygar og vann 3. mars 2001 sin fyrste verdscupsiger i skiflygingsbakken i Oberstdorf. Åtte månader seinare gjekk han til topps i Kuopio, 1,6 poeng føre Adam Malysz frå Polen, som dagen i førevegen i same hoppbakken vann opningsrennet for verdscupen i skihopping 2001/02.
Jussilainen vann i 2001 dei to fyrste av fire sølvmedaljar i laghopping for Finland i verdsmeisterskapen på heimegrunn i Lahti. Det vart arrangert lagtevlingar i både normalbakken og i storbakken. Tyskland vann suverent i storbakken, medan Austerrike vann i normalbakken med ein margin på to poeng; 953,5 mot 951,5. Ville Kantee og Janne Ahonen var dei to andre finnane som var med i begge tevlingane.
Året etter, under vinter-OL 2002 i Salt Lake City, vart det ein ny sølvmedalje for Finland. I lagtevlinga sigra Tyskland over Finland med den aller minste margin; 974,1 mot 974,0 poeng. Omframt Jussilainen deltok Matti Hautamäki, Veli-Matti Lindström og ankermannen Janne Ahonen for Finland. Jussilainen var i 2005 tilbake på Finlands lag under verdsmeisterskapen i Oberstdorf, der dei fire utvalde finnane sikra sølvmedaljen i laghoppinga i normalbakken. I denne meisterskapen oppnådde han sitt beste resultat i ei individuell tevling då han vart nummer åtte i storbakkerennet.
Han la opp som aktiv skihoppar i 2008.
Al-Ghab-sletta
Ghabsletta (arabisk سهل الغاب) er ei frodig slette nordvest i Syria. Dalen vart oversymd i fleire hundreår av vatn frå Orontes, som gjorde sletta til eit sumpområde. Ghabprosjektet vart sett i gang i 1950-åra for å drenere dalen og gjere han habitabel og dyrkbar. Dette gav Syria eit område på med kunstig vatna jordbruksland.
Dalen skil al-Ansariyahfjella i vest frå Zawiyahfjella og platået aust i regionen. Dalen er 63 km lang og 12,1 km brei.
Ghabprosjektet
Prosjektet starta i 1953 og vert rekna som eit av dei viktigaste hydrologiske prosjekta nord i Syria. På grunn av ei slak helling (0,10 %) i Orontes i området kring Asharnah, gav ikkje elva nok vatn til dei kringliggande områda. Prosjektet drenerte sletta Orontes strøymde over og vart heilt drenert i 1968 og gav 11 000 familiar nytt jordbruksland.
Ghabprosjektet gjorde at store område kunne dyrkast opp og det vart utvikla eit nytt irrigasjonssystem. Systemet omfatta demningar og kanalnettverk for drenering. Store demningar vart bygde i Mhardeh, Zayzun, Qarqur og andre landsbyar. Dammen ved Mhardeh, bygd i 1961, er 40 meter høg og 200 meter lang og held 65 mill. kubikkmeter vatn. Zeyzoundammen, bygd i 1996, var 32 meter høg og heldt 71 mill. kubikkmeter vatn. Han kollapsa i juni 2002 og 22 menneske mista livet og eit 80 kvadratkilometer stort landområde vart fløymd nedanfor demninga.
Andre fordelar med Ghabprosjektet er utbetringar i kommunikasjonssystema gjennom bygging av vegar og jernbane, som tidlegare ikkje var mogeleg på grunn av myrområda. I tillegg vart det langt mindre malaria sidan det var langt mindre stilleståande vatn.
Mount Mulach
Mount Mulach er eit fjell (1080 moh) som ligg 6 km nordaust for Mount Draeger på austsida av Posey Range i Bowers Mountains, som ligg oppom Lilliebreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter sjefselektrikaren William J. Mulach i US Navy ved McMurdo-basen vinteren 1967.
Ammodramus
Ammodramus er ei biologisk slekt av mellomstore sporvefuglar i amerikasporvfamilien, Passerellidae. Dei har utbreiing over store delar av Amerika. Det finst ulike handsamingar av taksonomien til artane i og rundt denne slekta, det som er skildra her er etter eBird/Clements Checklist v2017. HBW Alive, til dømes, har spreidd desse artane på fleire slekter.
Skildring
Ammodramus-sporvane har ei kroppslengd på rundt 13 centimeter. Fjørdrakta er hovudsakleg i grått og brunt med streka overside, mange fjørdrakter til artane i denne slekta kan minne om sporvar som hekksporv eller piplerker i Europa. Dei fleste artane lever i Mexico, USA, og Canada der dei nordlegaste populasjonane trekker til Mexico og eller sørlege USA om vinteren. Grashoppesporv overvintrar òg i Karibia. Campossporv og gulmaskesporv er vidt utbreidd i Sør-Amerika.
Journeyman
Journeyman er det 11. studioalbumet til Eric Clapton som soloartist, gjeve ut i 1989.
Albumet inneheld bluessongar som «Before You Accuse Me», «Running On Faith» og «Hard Times». Singelen «Bad Love», gav han Grammyprisen for beste mannlege rockevokal i 1990 og den nådde førsteplassen på Album Rock-lista i USA. «Pretending» nådde òg førsteplassen på den same lista.
Albumet nådde 16. plass på den amerikanske albumlista, men vart det første studioalbumet hans som selde dobbelt platina. Eric Clapton har omtalt albumet som ein av hans personlege favorittar. I Noreg gjekk albumet til andreplassen.
Hertugdømet Milano
Hertugdømet Milano var ein stat i Nord-Italia frå 1395 til 1797. Han var ein del av Det tysk-romerske riket, som då var ei desentralisert eining, og vart styrt av fleire dynasti, dei fleste av dei stormakter utanfor Italia. Sjølv om territoriet til hertugdømet endra seg gjennom hundreåra, dekte det stort sett det meste av Lombardia, inkludert Milano og Pavia, tradisjonelle senter for det gamle Kongedømet Italia. Parma var òg ein del av hertugdømet fram til det vart eit eige hertugdøme på 1500-talet.
Historie
Hertugdømet kom til i 1395 for Gian Galeazzo Visconti, herre av Milano. Då Huset Visconti døydde ut i 1447, erklærte Milano seg for ein republikk, trass i at hertugen av Orleans var den rettmessige arvingen i følgje ein avtale. Orleans klarte ikkje å oppfylle kravet sitt, men republikken var likevel kortvarig. Eventyraren Francesco Sforza, som gifta seg med den siste uekte dottera til Visconti, tok Milano i 1450 og gjorde seg sjølv til hertug.
I 1498 vart hertugen av Orleans konge av Frankrike som Ludvig XII og prøvde kort tid etter å oppfylle kravet til faren om Milano. Han invaderte i 1499 og jaga kor tid etter bort Lodovico Sforza. Franskmennene styrte hertugdømet til 1512, då dei var fjerna av sveitsarane, som sette sonen til Lodovico, Massimiliano på trona. Massimiliano varte ikkje særleg lenge. Franskmennene, no under Frans I, invaderte igjen i 1515 og tok igjen over kontrollen etter slaget ved Marignano, and tok Massimiliano til fange. Franskmennene vart igjen driven ut i 1521, denne gongen av austerrikarane, som sette inn den yngre broren til Massimiliano, Francesco II Sforza.
Etter eit avgjerande fransk nederlag ved Pavia i 1525, som såg ut til å gjere keisarstyrkane til Karl V dominertande i Italia, vart Francesco med i Cognac-ligaen mot keisaren i lag med Venezia, Firenze, paven og franskmennene. Dette førte raskt til at han vart driven ut av Milano av keisarstyrkane, men han klarte å halde kontrollen over andre byar i hertugdømet, og vart igjen sett inn som hertug etter freden var underskriven i Cambrai i 1529.
Då Francesco døydde utan arvingar i 1535 kom spørsmålet om kven som skulle ta over fram, og då både keisaren og kongen av Frankrike gjorde krav på hertugdømet, førte dette til meir krig. Hertugdømet Parma vart oppretta frå delar av hertugdømet Milano sør for elva Po, som eit len for den uekte sonen til pave Paul III, Pier Luigi Farnese,kring byen Parma.
Keisaren heldt på hertugdømet gjennom perioden og gav det etter kvart til sonen Filip. Spania fekk då hertugdømet og dette vart til slutt respektert av franskmennene i Cateau-Cambrésis-traktaten i 1559.
Hertugdømet Milano vart verande under spanjolane fram til den spanske arvefølgjekrigen tidleg på 1700-talet, då det vart erobra av austerrikarane. Freden i Baden som enda krigen i 1714 gjorde at Milano vart avstått til Austerrike. Hertugdømet vart verande under Austerrike til det vart erobra av den franske armeen til Napoleon Bonaparte i 1796. Hertugdømet vart avstått av Austerrike i Campo Formio-traktaten i 1797, og utgjorde ein del av den nye Den cisalpinske republikken.
Etter nederlaget til Napoleon og i følgje avgjersler i Wienerkongressen den 9. juni 1815, vart ikkje hertugdømet Milano gjenoppretta, men vart ein del av Kongedømet Lombardia–Venetia, ein del av Det austerrikske imperiet med keisaren av Austerrike som konge. Dette kongedømet tok slutt då den gjenverande delen av det vart annektert av Kongedømet Italia i 1866.
Sergej Ćetković
Sergej Ćetković er ein montenegrinsk songar.
Ćetković vart vald internt av Radio televizija Crne Gore til å representere Montenegro i Eurovision Song Contest 2014 med songen «Moj svijet», som han skreiv saman med Emina Jahović.
Don't Let the Sun Catch You Crying
«Don't Let the Sun Catch You Crying» er ein song skriven og opphavleg framført av den britiske beat-gruppa Gerry and the Pacemakers. Songen vart skriven av Gerry Marsden og dei andre bandmedlemmane Freddie Marsden, Les Chadwick og Les Maguire. Han vart først spelt inn av Louise Cordet, og så av sjølve gruppa tidleg i 1964.
Historie
Songen vart først gjeven til Louise Cordet, ein song som tidlegare hadde turnert med gruppa og The Beatles. Verjonen hennar vart produsert av Tony Meehan og kom ut på Decca Records i februar 1964. Gruppa valde så å gje ut sin eigen versjon. Innspelinga vart, som dei tidlegare innspelingane deira, produsert av George Martin.
Han kom ut i april 1964 som den femte singelen til Gerry and the Pacemakers i Storbritannia og låg 11 veker inne på den britiske Record Retailer-lista, der han nådde sjetteplassen. I USA vart singelen gjennombrotet for gruppa. Han låg 12 veker på Billboard Hot 100 og nådde der ein fjerdeplass. Songen debuterte på fjerdeplassen i på den kanadiske RPM «Top Forty-5s»-lista, og nådde femteplassen på den kanadiske CHUM Hit Parade, og sjetteplassen på «Lever Hit Parade» i New Zealand.
Andre versjonar
Songen er blitt spelt av fleire andre artistar, som Steve Lawrence (1964), José Feliciano (1968), Rickie Lee Jones (1989), Gloria Estefan (1994), Jeff Buckley (1998), Paul Carrack (2010) og Nellie McKay (2015).
Lagan i Russland
Lagan (russisk Лагань) er ein by i Republikken Kalmykia i Russland med om lag 14 000 innbyggjarar. Han ligg nokre få kilometer frå Kaspihavet.
Han vart grunnlagd i 1870 og fekk bystatus i 1963. Fram til 1991 heitte byen Kaspijskij.
Alveterne
Alveterne (Sternula nereis) er ei terne og ein kystbunden sjøfugl med utbeiing i sørvestre Stillehavet.
Skildring
Alveterna er ei særs lita terne, ca. 25 centimeter med kroppssvekt på 70 gram. Ho har lys, grå venger og rygg, alle vengefjørene er lys grå, berre svakt mørkare mot undersida av vengespissane. Hovudet har svart hette med kvit panne, resten av fjørdrakta er kvit. Utanom hekketida er nebbet og beina gulbrune. I hekkedrakta blir hetta meir markert svart rundt og auga, men framleis med kvit panneflekk, nebbet blir gult og beina oransje til gult. Halen i hekkedrakta er djupare kløfta. Dei flyg med raske, kraftige vengeslag og kan òg stille i lufta. Under matsøk kan dei stille med raske vengeslag og så styrtdukke.
Alveterna er hekkefugl langs sørlege Australia, på Northland på New Zealand og på Ny-Caledonia. Fram til første delen av 1900-talet var dei vanlege hekkefuglar på New Zealand, jamvel i innlandet på New Zealand. Dei beitar gjerne i grunt vatn i estuar og tar hovudsakleg småfisk.
Hekkinga skjer parvis, ikkje i koloniar. Reira er enkle, grunne skraper i sand og skjel, litt over springflodmål. Kullet er vanlegvis på 2, nokre gonger eitt egg og dei kan ha 2 kull i året. Klekkinga skjer etter ca. 24 dagar og ungane kan flyge etter 22 til 23 dagar. Det eldste kjente individet av alveterne blei over 11 år.
Arten har status som sårbar, og bestanden er estimert til mellom 2 500 og 10 000 individ, og er trudd å vere minkande. På New Zealand var det berre 6-7 hekkande par i år 2001.
Dvergterne (Sternula albifrons), som òg førekjem i Australia, liknar alveterne, men har mørkare ytre primærfjører og svart nebbspiss i hekkedrakt.
Kirkby-in-Ashfield
Kirkby-in-Ashfield er ein by i grevskapet Nottinghamshire i England. Han har kring 25 500 innbyggjarar og er ein del av Mansfield storbyområde.
Mount Murchison i Victoria Land
Mount Murchison er eit fjell (3501 moh) i Victoria Land i Antarktis. Somme kjelder seier Murchison er det høgaste fjellet i Mountaineer Range; eller det nest høgaste. Dette kjem an på om det høgare Mount Supernal vert rekna til fjellkjeda eller ikkje.
Paul Ott
Paul Ott var ein tysk orgelbyggjar som hadde ein stor produksjon av orgler på andre halvparten av 1900-talet, mellom anna for norske tingarar. Det største orgelet han bygde, står i Oslo Konserthus og er frå 1977.
Az Zilal
Az Zilal er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Everyday av Phil Collins
«Everyday» er ein popballade av Phil Collins, gjeve ut som den andre singelen frå det femte studioalbumet hans, Both Sides i 1993. Singelen fekk moderat suksess i Nord-Amerika våren 1994.
Innhald
UK 3-spors CD-singel
Europa 4-spors CD-singel
Korthaleknøttyrann
Korthaleknøttyrann, Myiornis ecaudatus, er ein fugl i tyrannfamilien. Han er den minste medlemen av familien og dessutan den minste sporvefuglen på jorda. Berre den nærskylde svartkroneknøttyrann kan vise liknande liten storleik. Korthaleknøttyrann er utbreidd over det meste av regnskogen i Amazonas i nordlege og sentrale Sør-Amerika.
Skildring
Korthaleknøttyrannen er verkeleg ein pygmé av ein fugl, med berre ei handfull av dei minste kolibriartane måler mindre. Den gjennomsnittlege lengda er 6,5 cm og vekta i gjennomsnitt på 4,2 gram. Jamført med kroppsstorleiken er halen svært kort, nær ikkje-eksisterande, hovudet stort og nebbet langt. Oversida er olivengrøn, vengene er mørkare og kantane på svingfjørene er i klår gul farge. Vengebanda er utydelege. Undersida er lys med gultone. Han har grått hovud og kvite augeringar som går ut i ein strek mot overnebbet. Kjønna er like. På grunn av den korte halen blir han sjeldan forveksla med andre tyrannar, i flukt oftare tatt for å vere eit stort insekt.
Åtferd
Han føretrekkjer å ta byttedyr ved plukke dei frå undersida av bladverk på middels høgde i trea. Rørslene i lufta er som insekt i samanlikning, og dei brå rørsleendringane blant desse dvergane gjer dei vanskelege å følgje med auga, sjølv ein oppdagar dei. Desse fuglane vil òg tidvis kaste seg i lufta og fange insekt i lufta etter lang stillesitjing.
Korthaleknøttyrannar kan etterlikne songar av sirissar og froskar.
Utbreiing og habitat
Korthaleknøttyrannen har utbreiing som spenner over det meste av Amazonas og nordlege og sentrale Sør-Amerika. Dei er tilstades i Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, Fransk Guyana, Guyana, Peru, Surinam, Trinidad og Tobago og Venezuela.
Denne fuglen har habitat i fuktige skogar med høge tre, men er òg påvist i meir ope skogsterreng, spesielt ved glenner og skogsranden. Han er ganske vanleg gjennom det meste av utbreiingsområdet sitt, men kan vere vanskeleg å observer mellom anna på grunn lætet som ikkje skil seg mykje frå andre naturlege lydar i habitatet.
Korthaleknøttyrannar lever mest parvis som standfuglar, berre sjeldan vandrar dei rundt med fleirartsflokkar.
Alnabanen
Alnabanen er ei 5,2 kilometer lang einspora og elektrisk drive jarnbaneline for godstog mellom Alnabru skiftestasjon og Grefsen stasjon på Gjøvikbanen i Oslo, opna i 1901 som eit beinveges samband mellom Hovedbanen og Gjøvikbanen utanom Oslo Austbanestasjon.
No for tida er det liten trafikk på Alnabanen, og det har difor vore lansert tankar om å ta traseen i bruk for persontrafikk knytt til det ordinære jarnbane- og/eller T-banenettet i Oslo.
Glitterheim
Glitterheim er ei turisthytte i Lom kommune i Innlandet. Hytta ligg i Veodalen 1384 m.o.h. ved foten av Glittertind, 7 kilometer inne i Jotunheimen nasjonalpark.
Glitterheim høyrer til Den Norske Turistforening. Hytta vart bygd i 1901, som den fyrste DNT-hytta bygd for vinterbruk, og er utvida ei rekkje gonger. Her er det 145 sengeplassar, derav åtte i sjølvbetent kvarter. Hytta er open for turgåarar i sommarsesongen.
Periferieininga Sentral-Aten
Periferieininga er sett saman av kommunane (nummer på kartet)
Tjølling
Tjølling er ein tidlegare kommune i Vestfold. Den 1. januar 1988 blei Tjølling kommune slått saman med kommunane Brunlanes, Hedrum, Larvik og Stavern til ein storkommune, Larvik kommune.
Tami Kiuru
Tami Petri Antero Kiuru er ein finsk tidlegare skihoppar frå Vanda. Han vann bronsemedaljen under VM i skiflyging 2004. Kiuru vart verdsmeister med Finlands lag i ski-VM 2003, og vann i åra 2004–2006 heile fire sølvmedaljar i ulike tevlingar i verdsmeisterskap og olympiske leikar.
Karriere
Frå 1999 deltok Kiuru fram til og med 2002 kvar sesong i ein del renn i verdscupen i skihopping, men oppnådde få gode resultat. I 2003 fekk han plass i den finske troppen til VM i Val di Fiemme. I meisterskapen vart det gullmedalje i laghopp for dei fire skihopparane som representerte Finland; Janne Ahonen, Kiuru, Arttu Lappi og Matti Hautamäki. Tre veker etter Kiuru vart verdsmeister kom han i Lahti for fyrste gong på pallen i eit verdscuprenn, eit renn der Adam Malysz frå Polen gjekk til topps.
Kiuru vann sin einaste verdscupsiger då han i desember 2003 hoppa 136 meter i Titisee-Neustadt, det klart lengste hoppet i ei tevling som vart avvikla over berre ein omgang. Seinare i 2004-sesongen kom han på tredjeplass i VM i skiflyging i Planica, like bak landsmannen Janne Ahonen, norske Roar Ljøkelsøy vart verdsmeister. Dagen etter den individuelle tevlinga vart det sølvmedaljar for det finske firemannslaget, berre slått av Noregs fire utvalde.
Under Ski-VM 2005 i Oberstdorf var Kiuru med på det finske laget som tok sølv i laghopp i storbakken, knapt 15 poeng bakom verdsmeisterlaget frå Austerrike. I olympiaåret 2006 fekk Kiuru med seg to sølvmedaljar i laghopping, fyrst vart det VM-sølv på Finland bakom Noreg i skiflygingsmeisterskapen i Bad Mitterndorf i januar, og i februar vart det ein OL-sølv bakom Austerrike i hoppbakken under vinter-OL 2006 i Torino.
Etter 2006 klarte ikkje Kiuru å hevde seg i verdscuprenn og han la bort hoppskia i 2009.
Crumebreen
Crumebreen er ein sidebre som er 9 km lang og som flyt aust og ut i Ommanneybreen nær nordkysten av Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William R. Crume, ein utstyrsansvarleg i skvadron VX-6 ved McMurdo-basen under Operasjon Deep Freeze 1968.
Ramat Tzvi
Ramat Tzvi (hebraisk רָמַת צְבִי, tyder Zvihøgdene) er ein moshav nordaust i Israel. Han ligg mellom Afula og Beit She'an og høyrer til Gilboa regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 428.
Moshaven vart grunnlagd i 1942 og vart kalla opp etter rabbien Zvi Monsko, eit amerikanske B'nai B'rith-medlem.
Cyclebreen
Cyclebreen er ein isbre, 6 km lang og 2 km brei, som flyt nord frå polarplatået mellom Mount Dearborn og Robinson Peak og ut i Mackaybreen i Victoria Land. Namnet vart godkjend av New Zealand Geographic Board i 1995 og var eit av fleire namn i området som hadde eit sykkeltemam.
Az Zughbah
Az Zughbah er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Veodalen
Veodalen er ein dal aust i Jotunheimen, som ligg i kommunane Lom og Vågå i Innlandet.
Dalen strekkjer seg frå Veobreen aust for Leirhøi (2330 moh.) til Sjodalen og er om lag 30 kilometer lang. I Veodalen ligg turisthytta Glitterheim, og gjennom dalan renn elva Veo.
Namnet kjem av norrønt «viðr», som tyder skog.