cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Long Island
Long Island er ei øy i den amerikanske delstaten New York. Ho er rundt 190 km lang og 20–32 km brei, og deler seg i to greiner ved den austlege enden, kjende som North Fork og South Fork.
Vest på øya ligg fylka Kings og Queens, og aust for dei er fylka Nassau og Suffolk.
Geologisk er øya danna av to ryggar av istidsmorenar som hovudsakleg består av grus og laus stein over djupt grunnfjell. Teknisk sett er øya eigentleg ei halvøy skilt frå fastlandet av East River, eit tidvassestuar frå Hudsonelva. Den austre sida av øya er framleis delvis prega av landbruk, og inneheld no mange vingardar i tillegg til tradisjonelle gardsbruk. Fiske er òg ein industri på øya, i landsbyane Northport and Montauk.
Sidan andre verdskrigen har Long Island fått eit stadig større forstadspreg og er i nokre område fullt ut urbanisert. South Fork inkluderer området kjent som The Hamptons, som er ein populær sommarstad for velståande innbyggarar frå New York.
Capriasca
Capriasca er ein kommune i distriktet Lugano i kantonen Ticino i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 529 meter over havet, om lag 6 km i nordleg retning frå byen Lugano.
Italiensk er offisielt språk i kommunen.
Kommunen vart skipa i 2001 då Cagiallo, Lopagno, Roveredo, Sala Capriasca, Tesserete og Vaglio vart slått saman. I 2008 slutta tre nye småkommunar seg til kommunen Capriasca.
Trash av Alice Cooper
Trash er det 18. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i juli 1989.
Albumet inneheldt songen «Poison», den første Topp 10-hitten til Cooper i USA sidan «You and Me» i 1977. Etter at Alice Cooper gjorde comeback i 1986 med den suksessrike turneen «The Nightmare Returns», hadde Cooper fått hjelp frå Desmond Child til å lage eit comebackalbum. Trash vart eit av dei største albuma til Cooper og det vart laga musikkvideoar for «Poison», «Bed of Nails», «House of Fire» og «Only My Heart Talkin'». Cooper la ut på ein verdsturne etter albumet og konsertvideoen Alice Cooper Trashes The World vart gejven ut.
Pilk
Pilk er ein fiskereiskap av vanlegvis ein fiskekrok, i somme høve fleire krokar, som er festa til eine enden eit blankt metallstykke som er forma slik at det freistar fisken til å bita på når det vert sett i rørsle opp og ned i vatnet ved hjelp av handsnøret det heng i enden av. Snøret og pilken heng soleis loddrett i vatnet, med fiskekroken i den nedre enden av pilken og snøret festa til den øvre enden av pilken. Pilken kan vere relativt stor og tung når det skal fiskast etter stor fisk.
Fisking med pilk (pilking) vert gjort frå båt eller gjennom hol som er bora eller hogd i fjordisen («isfiske»). Ved pilking frå båt vert det vanlegvis nytta eit vadbein på ripa på båten til å dra snøret fram og attende over, slik at snøret glid mest mogleg lett og uhindra opp og ned under pilkinga.
Trash av Alice Cooper
Albumet inneheld gjesteframferder av Jon Bon Jovi, Stiv Bators, Steven Tyler, samt gitaristen Kane Roberts, som forlet bandet til Cooper i 1988. Av artistar som medverka til låtskrivinga finn ein Joan Jett, Diane Warren, Jon Bon Jovi og Richie Sambora.
Korvokalist Louis «Louie» Merlino og trommeslagar Bobby Chouinard spelte i lag i Beggars & Thieves.
Innhald
Den japanske utgåva hadde to konsertopptak som bonusspor:
<li>"Cold Ethyl (live)"</li> <li>"Ballad of Dwight Fry (live)"</li> </ol>
Eltanin Bay
Eltanin Bay er ei bukt i Antarktis sør i Bellingshausenhavet på kysten av Ellsworth Land vest for Wirth Peninsula. Ho vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter forskingsfartøyet til US Antarctic Research Program, «Eltanin» som hadde mange forskingstokt i det sørlege Stillehavet.
Harwellbreen
Harwellbreen er ein sidebre i Antarktis som er 5,5 km lang, og som flyt ned nordsida av Kronprins Olavfjella i Antarktis like aust for Mount Smithson og ut i den øvre delen av Goughbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Thomas W. Harwell i U.S. Navy som som deltok i Operasjon Deep Freeze 1964.
Per Schei
Peder Elisæus Schei var ein norsk geolog som først og fremst er kjend for bidrag til arktisk geologi under den andre Fram-ferda (1898-1904).
Per Schei vart fødd på Snåsa, men flytte som treåring med familien til ein gard på Sparbu. Han budde også ei tid hjå tanta i Danmark i oppveksten før han reiste til Kristiania for å studera. Han avla bergeksamen ved universitetet i Kristiania i 1898. Same året la han ut med Otto Sverdrup på den [https://frammuseum.no/nb/polarhistorie/ekspedisjoner/den-andre-fram-ferden-1898-1902/ 2. Fram-ferda]. Eskspedisjonen, som varte i fire år, kartla øyane i Arktis nord for det Nord-Amerikanske fastlandet. Schei «gjorde der eit uvanleg godt arb. og samla eit stort vitsk. tilfang».
Han var særleg sett pris på av Sverdrup for gode evner på vekelange sledeturar. Etter at ekspedisjonen kom tilbake i 1902 vart han vald til å vera hovudredaktør for dei vitskaplege avhandlingane som skulle gjevast ut. Han vart også utnemnd til amanuensis ved Mineralogisk institutt same året. Ei avhandling om funna i Arktis vart prenta i det britiske tidsskriftet Geographical Journal (Volume 22, no. 1, s. 56-65) i 1903, etter at Schei og Sverdrup i London hadde halde foredrag om ferda.
Schei døydde av nyresjukdom allereie i 1905.
Den danske tronfylgja
Den danske tronfylgja er ei liste over personar med arverett til den danske trona.
Liste over den danske tronfylgja
Noverande dronning: H.M. Dronning Margrethe II av Danmark
Mogularkitektur
Mogularkitectur er ein sørasiatisk byggjestil utvikla i Mogulriket frå 1500- til 1700-talet. Stilen blandar muslimske, persiske og indiske tradisjonar til praktbygg som slott, borger, moskear og mausoleum med tilhøyrande parkområde. Bygningar og anlegg i denne stilen finst i nordlege og sentrale India, Pakistan, Afghanistan, Nepal og Bangladesh, med særleg mange døme i Delhi, Agra, Fatehpur Sikri og Lahore. Det var vanleg å bruka persiske arkitektar og indiske arbeidarar til å utføra byggverka.
Skildring
Tidlege mogulbyggverk var gjerne laga av raud sandstein eller kvit marmor, og hadde få bogar samanlikna med seinare bygg. Etterkvart blei marmor stadig viktigare.
Mogulbygningar er kjenneteikna av store laukkuplar, tynne minarettårn, store hallar, høge rektangulære portar med bogar innvendig, lange trapper og elegant ornamentikk laga gjennom utskjeringar og inkrustering. Andre viktige element er djali, eller dekorative gitter av stein, gjerne pynta med halvedelsteinar. Element frå hinduarkitektur var til dømes lotusmotiv, kolonnadar langs utsida av bygga og tsjhatri (chhatri) eller opne paviljongar med laukkuplar henta frå rajasthaniarkitektur.
Mange av bygningane er omgjevne av hagar, og i tillegg blei det laga mange frittståande hageanlegg. Dei byggjer på persisk hagestil, særleg i den firdelte utforming (tsjarbagh), den symbolske bruken av plantar og bruk av vatn som element. Fleire mogulbygningar er reflekterte i ein vasspegel som er ein del av hageanlegget.
Historisk utvikling
Moguldynastiet blei skipa av Babur då han vann slaget ved Panipat i 1526. Babur herska i fem år, og fekk bygd fleire bygningar, men få har overlevd. Sonesonen hans Akbar reiste mange byggverk, og stilen utvikla seg kraftig under hans regjeringstid. Humayun-grava til ære for far hans, Agra-festningen, festningsbyen Fatehpur Sikri og Buland Darwaza ('sigersporten') blei bygd under han. Akbar sin son Jahangir fekk laga Shalimar-hagen i Kashmir.
Under Shah Jahan nådde mogularkitekturen eit høgdepunkt. Balanse og symmetri blei særleg vektlagd; til dømes blei det laga ein spegelvend moskékopi (jawab, 'svar') på eine sida av Taj Mahal for å svara til moskeen på den andre. Stormogulen bygde mellom anna Djama-moskeen og Den raude borga i Delhi, Shalimar-hagen i Lahore og fleire bygg i Agra, mellom dei Taj Mahal. Sonen til Shah Jahan, Aurangzeb, brydde seg lite om kunst, men reiste likevel Badsjahi-moskeen i Lahore. Under han byrja tilbakegangen for mogularkitekturen.
Medan det meste av mogularkitekturen var kongeleg eller muslimsk inspirert, blei det også laga sikh-byggverk inspirert av stilen. Viktige gurdvaraer som Shri Tarn Taran Sahib frå 1590-talet blei bygd i mogulstil. Det gylne tempelet som blei laga noko seinare byggjer både på hindu- og muslimsk arkitektur.
Seinare blei element frå mogularkitektur brukt til byggverk i Britisk India, i ein stil som er blitt kalla Neo-Mughal, Mughal-Gothic, Indo-Gothic, Hindu-Gothic eller Indo-Saracenic Revival. Denne stilen fann også vegen tilbake til Storbritannia, og blei brukt i bygg som Royal Pavilion og Western Pavilion i Brighton og Shah Jahan-moskeen i Woking.
Nokre mogulbygg
Bagh-e Babur eller Babur-hagane i Kabul blei anlagt av Babur ca. 1528 og vidareutvikla av seinare stormogular.
Humayun hadde ei uroleg regjeringstid, og bygde lite. Han kan ha fullført festningen Purana Qila i Delhi, som var byrja av Sher Shah Suri. Ein av festningsportane er kjend som «Humayun-porten», og har karakteristiske tsjhatri-paviljongar på toppen.
Humayun-grava nær Purana Qila blei reist av enkja hans Haji Begum i 1565-1569. Med denne byrja tradisjonen med mausoleum med tilknytte hagar. Gravmælet har ein stor midtkuppel og port, noko som går igjen i fleire seinare bygg.
Akbar den store reiste ei rekkje bygningar. Han reiste byggverk som Agra-borga (Agra Fort) i 1565-1574, Djami-moskeen (Jami masjid) Jahangiri mahal og Ram Bagh, den første av elleve mogulhagar i Agra. Han grunnla også ein ny hovudstad, Fatephur Sikri, nær Agra. Her finst grava til sjeik Salim Chisti (1571), Mariam-uz-Zamani-slottet/Shabistan-i-Iqbal, det fem-etasjar høge Panch Mahal, Diwan-i-khas (møtestad for Akbar og rådgjevarane) og Buland Darwaza ('sigersporten', til minne om erobringa av Gujarat). Av meir allmennyttige bygg han reiste kan nemnast Sjahi-brua i Jaunpur (1564-1567).
Jahangir utmerka seg særleg gjennom å anleggja framifrå hagar, som Shalimar og Nishat Bagh i Srinagar i Kashmir. Kona hans Nur Jahan fekk laga Achabal-hagen i Kashmir. Jahangir reiste graver for far sin - Akbar-grava i Sikandra - og svigerfar sin - grava til Itmad-ud-Daula i Agra. Han fekk også bygd eit minnesmerke over ein hjort han hadde hatt - Hiran Minar.
Shah Jahan er særleg kjend som byggherre for Taj Mahal-mausoleet i Agra (1632-1654). Like ved laga han Mehtab Bagh, ein hage ein kunne nyta synet av Taj Mahal. Eit anna minnesmerke han laga var Jahangir-grava i Lahore. Den raude borga i Delhi, med bygningar inni som Diwan-i-Am og Diwan-i-Khas, den store Djami-moskeen (Jami masjid) i Delhi, Perlemoskeen (Moti masjid) i Agra og i Lahore og Shah Jahan-moskeen i Thatta (1644) er andre byggverk reiste under Akbar.
Aurangzeb bygde fleire moskear, som Badsjahi-moskeen i Lahore, som lenge var verdas største moské, Perlemoskeen i Den raude borga for sin eigen private bruk og Gyanvapi-moskeen i Varanasi. Han fullførte også Mekkamoskeen i Hyderabad.
Bibi Ka Maqbara (ca. 1651-1661), eit mausoleum til Aurangzeb si kone Rabia-Ud-Daurani/Dilras Banu Begum i Aurangabad, blei truleg bygd av sonen hennar Muhammad Azam Shah. Dette er gjerne omtalt som ein mindre versjon av Taj Mahal. Azam Shah stod også bak fleire bygningar i Dhaka, særleg i Shahbag-området, og byrja den ufullførte Lalbagh-festningen i 1678.
Seinare bygningar i mogulstil, tidvis i blanding med lokale stilar, blei reist av mindre fyrstar enn stormogulane, som nawabar og nizamar. Slike bygningar er til dømes Bara Imambara i Lucknow, Taj-ul-Masajid i Bhopal, Chaman Mahal i Islamnagar og Tipu Sultan-moskeen i Kolkata.
Gram Parsons
Gram Parsons var ein amerikansk countrysongar, gitarist, pianist og låtskrivar. Parsons hadde aldri dei heilt store kommersielle suksessane, men har vore svært viktig gjennom korleis han kombinerte country- og rockemusikk og var slik ei inspirasjonskjelde for mange, mellom andre Keith Richards, Elvis Costello og særleg Emmylou Harris. Både livet hans og døden hans har medverka til at han er vorte ein kultperson.
Parsons kom frå ein velståande bakgrunn, men faren utførte sjølvmord då han var liten og mora gifta seg igjen. Han voks opp i Waycross i Georgia. Namnet «Ingram» vart forkorta til «Gram» og han fekk etternamna til stefaren sin. Parsons.
Både det økonomiske sjølvstendet til Parsons og det at han ikkje var avhengig av dei andre musikarane gjorde at han levde eit omflakkende og rastlaust liv. Han starta bandet The International Submarine Band då han var student ved Harvard. Bandet flytta til California og spelte inn albumet Safe at Home. Dette albumet har ein frisk lyd og inneheld nye tolkingar av mellom anna Johnny Cash sin «I Still Miss Someone» og eigne komposisjonar. Bandet vart likevel oppløyst etter innspelinga og Parsons vart med i The Byrds. Det var opphavleg tenkt at han her skulle ha ei lita tilbaketrekt rolle, men han tok snart over og dette kjem tydeleg fram på albumet Sweetheart of the Rodeo som læt annleis enn noko anna The Byrds har gjort, sidan det er reindyrka country. Då The Byrds skulle på turne til Sør-Afrika slutta Parsons, inspirert av Rolling Stones om at det var umoralsk å spele der under apartheidtida.
Det neste prosjektet til Parsons var The Flying Burrito Brothers som han starta saman med Chris Hillman, som òg kom frå The Byrds. Denne gruppa spelte inn to album, der særleg den første The Gilded Palace of Sin er ei meisterleg blanding av country, rock og soul. Parsons gav så ut dei sterke soloalbuma GP og Grievous Angel, som vart det siste han spelte inn. På desse albuma spelte han saman med bandet til Elvis Presley, men særleg bidraga til Emmylou Harris var viktige, både stemma hennar og harmoniane. Dei gode duettane deira kjem særleg fram på «Love Hurts» og «Return of the Grievous Angel».
Som så mange andre musikarar på denne tida misbrukte òg Parsons alkohol og narkotiske stoff. I 1973 døydde han av ein overdose i Joshua Tree nasjonalpark i California. Døden hans gjekk ikkje upåakta hen. Ein av roadiane, Philip Kaufmann, hadde fått tak i ein hippie, Michael Martin, som eigde ein likbil. Med den stal dei kista med Parsons i før denne skulle fraktast til heimbyen, og køyrde han ut i ørkenen ved Joshua Tree, der dei sette fyr på kista og liket til Parsons. Seinare fekk dei to ei bot for å ha stole kista, men ikkje liket. Historia rundt dødsfallet til Gram Parsons er filma i filmen Grand Theft Parsons frå 2003.
Marius Lindvik
Marius Lindvik er ein norsk skihoppar frå Sørum. Han vart olympisk meister i storbakkerennet under Vinter-OL 2022. I 2020 vart han andremann i Tysk-austerriksk hoppveke, ein prestasjon han kopierte i 2022. Pr februar 2022 står Lindvik med seks individuelle trimufar i verdscupen i skihopping.
Hen stasjon
Hen stasjon er ein nedlagd jernbanestasjon på Randsfjordbanen ved Hen på Ringerike i Viken. Stasjonen vart oppført etter teikningar av Georg Andreas Bull med namnet Heen. Det var ein jernbanestasjon for ekspedering av tog, reisande og gods då Randsfjordbanen mellom Drammen og Randsfjorden stod ferdig i 1868. I 1894 fekk namnet stavemåten Hen.
Emperor Bay
Emperor Bay er ei lita bukt på Brunt isbrem like vest for Halley Station. Ho fekk dette namnet av den ekspedisjonen til Royal Society under Det internasjonale geofysiske året på grunn av keisarpingvinkolonien på fastisen i bukta under 1956. Basen til ekspedisjonen låg nokre kilometer austover (1955-59) i Brunt isbrem.
Heidemannbreen
Heidemannbreen er ein isbre som er kring 10 km lang, frå like nordvest for Mount Damm i Queen Elizabeth Range i Antarktis og som flyt aust og ut i Lowerybreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Richard P. Heidemann, ein glasiolog i US Antarctic Research Program ved Roosevelt Island i 1962–63.
Eric Gale
{{Infoboks musikkartist }} Eric J. Gale var ein amerikansk jazzgitarist og studiomusikar.
Gale byrja å spele gitar då han var 12 år gammal. Han tok utdanning i kjemi ved Niagara University, men valde å følgje musikkvege. Han byrja å spele for stjerner som Maxine Brown, the Drifters og Jesse Belvin. Han fekk snart merksemda til King Curtis og Jimmy Smith, som tilrådde han til studioarbeid. Han vart først kjend som studiomusikar i 1960-åra, og spelte etter kvart på over 500 album. Av artistar han spelte for var Aretha Franklin, Bob James, Paul Simon, Lena Horne, Quincy Jones, Bob Marley, Nina Simone, Peter Tosh, Grover Washington jr., Herbie Mann, Esther Phillips, Joe Cocker, Carly Simon, Van Morrison, Al Jarreau og Billy Joel. Han spelte ei stund i turnébandet til Aretha Franklin.
Gale døydde av lungekreft i mai 1994, 55 år gammal.
Ormont-Dessus
Kommunen ligg i øvre delen av Grande-Eaudalen. Han består av landsbyane Ormont-Dessus og Vers-l'Eglise samt spreidde busetnader. Les Diablerets er den høgastliggande landsbyen. Kommunen grensar i aust mot kantonen Bern og mot kantonen Valais. Ormont-Dessus må ikkje forvekslast med grannekommunen Ormont-Dessous i vest.
The Proclaimers
The Proclaimers er eit skotsk band som består av dei einegga tvillingane Charlie og Craig Reid. Dei er mest kjente for songane «Lettar from America» og «I'm Gonna Be (500 Miles)», som var temasong i filmen Benny & Joon.
Bandet blei skipa i 1983, og fanga publikumsmerksemd i januar 1987 etter å ha opptredd på populærmusikkprogrammet The Tube på britisk fjernsyn. «Letter From America» nådde tredjeplassen på dei britiske spelelistene, og albumet This is the Story selde til gull. Oppfølgjaralbumet Sunshine on Leith er kjent for songane «I'm Gonna Be...» og «I'm on My Way» (som seinare blei endå meir populær gjennom filmen Shrek).
Brørne er òg kjende for å vera store tilhengarar av Edinburgh-fotballklubben Hibernian F.C. Klubben har hitten deira «Sunshine on Leith» som offisiell klubbsong.
Underkjeve
Underkjeven eller mandibelen (lat. mandibula «kjevebein») er den største, sterkaste og lågaste knokkelen i andletet i hovudskallen. Den formar det nedre kjevepartiet og held tennene på plass. Langs den fremre midtlinja ligg kjevesymfysen, der knoklane har smelta saman frå høgre og venstre apofyse under kjeveutviklinga. Denne artikulasjonen er kopla saman av fiberbrusk, likt med andre symfysar i kroppen, men artikulasjonen smeltar saman i tidleg barndom.
Tyrihans
Tyrihans er ein figur frå norske folkeeventyr. Namnet tyder eigentleg «Hans som passar tyriveden [i eldstaden]», ei oppgåve som passa best for nokon som ikkje dugde til noko anna. Tyrihans har altså same oppgåve og rolle som Oskeladden og Oskepott. Skikkelsen opptrer mellom anna «Tyrihans som fikk kongsdatteren til å le» av Asbjørnsen og Moe.
Tyrihans (fleirtyding)
Tyrihans kan visa til:
Skeise-VM 1969 for menn
Verdsmeisterskapen på skeiser 1969 for menn vart avvikla i Deventer i Nederland helga 15. og 16. februar 1969. 31 utøvarar frå 12 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg.
Norske Dag Fornæss vart verdsmeister, tre veker etter han hadde vorte europameister. Med minst mogleg margin kneip Göran Claeson frå Sverige andreplassen framom Kees Verkerk frå arrangørlandet. Keiichi Suzuki frå Japan vann 500 meter, medan Kees Verkerk sigra på 1500 meter og på 5000 m, før hans landsmann Jan Bols gjekk beste 10 000 meteren.
Skeise-VM 1969
Dato: 15./16. februar 1969
<br style="clear:both;" />
Kjelder
Sportsboken 1969. Norsk kunstforlag. Oslo 1969.
Andy Scott
Andrew David Scott er ein walisisk musikar og låtskrivar. Han er mest kjend for å ha vore sologitarist og korvokalist i bandet Sweet. Etter at bassisten Steve Priest døydde i 2020 er Scott den einaste som er att frå den klassiske besetninga i bandet.
Scott kom inn i The Sweet sommaren i 1970 då han erstatta Mick Stewart etter ei prøvespeling. Han var medlem av bandet fram til det vart oppløyst i 1982. I 1985 skipa han sin eigen variant av The Sweet, som sidan fekk namnet Andy Scott's Sweet.
Med Andy Scott's Sweet
Etter år 2000 berre kalla «Sweet» igjen
Al Habil
Al Habil er ein landsby sørvest i Jemen. Han ligg i Abyan guvernement.
HEC Paris
HEC Paris (HEC School of Management) er den største handelshøgskulen i Europa.
Hot Chip
Hot Chip er eit band som blei skipa i London i 2000 og som hovudsakleg speler elektronisk musikk. Dei har gitt ut fem studioalbum - Coming on Strong, The Warning, Made in the Dark, One Life Stand og In Our Heads.
Coming on Strong
Etter å ha gitt ut plater på eiga hand i eit par år, skreiv bandet i 2003 under på ein kontrakt med Moshi Moshi, og gav der ut debut-LP-en sin, Coming on Strong i 2004. I løpet av denne perioden kom Felix Martin og Al Doyle med i bandet. Gruppa byrja å arbeida med det andre albumet sitt, og skreiv under kontrakt for å gje det ut i Storbritannia og USA med DFA Records og EMI. DFA og Astralwerks gav ut debutalbumet i USA for fyrste gong mot slutten av 2005.
The Warning
I 2006 gav Hot Chip ut det andre albumet sitt, The Warning. På grunn av kontrakten sin med EMI i Storbritannia, fekk gruppa meir merksemd i media, og frå kritikarar. Albumet blei nominert til Nationwide Mercury Prize 2006, og vart blei som årets album av Mixmag. To av singlane frå albumet, «Over and Over» (mars 2006) og «Boy from School» (mai 2006), hamna på UK Singles Chart. «Over and Over» fekk òg ein del merksemd på grunn av musikkvideoen, som var regissert av Nima Nourizadeh. Singelen blei utnemnd som årets singel i 2006 av det britiske musikkmagasinet NME.
Made in the Dark
Bandet gav ut det femte studioalbumet sitt, Made in the Dark, den 4. februar 2008. Den første singelen frå albumet var «Shake a Fist», som blei gitt ut i avgrensa opplag på ein einsides 12" i august 2007. Den andre singelen var «Ready for the Floor» i januar 2008, som hamna på sjetteplass i Storbritannia. I samanheng med reklamekampanjen for «Ready for the Floor» hadde gruppa ein opptreden på tv-programmet Friday Night with Jonathan Ross i januar 2008, og Joe Goddard deltok på Never Mind the Buzzcocks den 31. januar. I februar 2008 opptredde bandet på to amerikanske talkshow, Jimmy Kimmel Live! og Last Call with Carson Daly. Mot slutten av 2008 blei «Ready for the Floor» nominert til ein grammypris for beste dancesong, men tapte for Daft Punk sin «Harder, Better, Faster, Stronger». Den 7. mai 2008 blei den tredje singelen, «One Pure Thought», framført på Live Lounge på britiske Radio 1. Musikkvideoen for songen blei vald som ein av dei beste i 2008 på AllMusic.com.
One Life Stand
Etter å ha fullført ein verdsturné i februar 2009, vende Hot Chip tilbake til London, der dei byrja å skriva og spela inn dei fjerde albuma sitt, One Life Stand.
One Life Stand kom ut den 1. februar 2010.
In Our Heads
Det sjølvproduserte femte studioalbumet, In Our Heads, kom ut den 11. juni 2012 gjennom Domino.
Rosenbrysttjukknebb
Rosenbrysttjukknebb (Pheucticus ludovicianus) er ein trekkfugl i kardinalfamilien som hekkar i temperert klima i Nord-Amerika og overvintrar i tropisk Amerika.
Skildring
Dette er ein mellomstor til stor kardinal, ca. 18-20 centimeter, og kroppsvekta kan variere i området 34 til 63 gram. Arten syner stor kjønnsdikromatisme, fargeskilnad i fjørdrakt.
Fjørdrakta til vaksne hannfuglar har eit svart hovud med strupe og øvre bryst, svarte venger, rygg og hale og ein lys roseraud lapp på brystet; undersida av vengene er svart med ein stor kvit flekk og stort roseraudt område mot armhola. Undersida og overgumpen er kvit. Hannane i ikkje-hekkefjørdrakt har stort sett lyst underparti, augebrynsstripe - supercilium, og kinn. Dei øvre fjørene har brune frynsar, og dei fleste vengefjører har kvite frynsar, noko som gjev eit skjelmønstra utsjånad. Farga gjer vaksne rosenbrysttjukknebb umiskjennelege viss dei blir godt observerte, sjølv i vinterdrakt.
Den vaksne hoa har mørke gråbrun overside - mørkare på venger og hale, ein kvit supercilium, ei brungul issestripe over toppen av hovudet, og svartstreka kvitt underparti, som bortsett frå i midten av buken har eit brungult fargeskjær. Undersida av vengen er gulaktig, og på overvengen er to kvite flekker synlege om sommaren. Umodne individ er liknande hofuglar, men med rosa i vengeundersidene og mindre framtredande striper og vanlegvis ein lyseraud fargetone i hals og bryst. Ved eitt års alder - i deira første hekkesesong - har hannar overside som fullstendig vaksne hannar i vinterdrakt, og held framleis dei brunare vengene som unge fuglar har.
Songen er ei dempa mjuk trille, som liknar ein meir raffinert, søtare versjon av vandretrast (Turdus migratorius). Hannar byrjar å synge tidleg, nokon gonger òg når dei framleis er i vinterkvarteret. Ropa er ein metallisk, høgfrekvent 'sjink' eller eit hardt 'skvåk'.
William Wilberforce
William Wilberforce var ein britisk filantrop og politikar for tory-partiet. Han var medlem av Underhuset frå 1780 til 1825. I ungdomen sin var han nær venn av William Pitt den yngre og forfekta radikale handlingar til mellom andre parlamentsreformar og katolsk emansipasjon. Frå 1815 inntok han meir konservative standpunkt. Frå 1787 arbeidde han utretteleg for å få oppheva slavehandel og slavehald i dei britiske koloniane. 1807 vart det vedteke forbod mot slavehandel, medan forbodet mot slavehold kom først ein månad etter han var død.
Rosenbrysttjukknebb
Distribusjon og habitat
Føda er samansett og varierande med årstida. Om sommaren omtrent halvt om halvt animalsk og vegetarisk, i hekketida opp til 75 % animalsk. Under trekket lever dei av frukter og bær.
Dei første fuglane forlèt hekkeplassane allereie i august, medan dei siste ikkje kjem tilbake før i midten av slutten av mai. Generelt migrerer dei likevel sørover i slutten av september eller i oktober, og kjem tilbake i slutten av april eller byrjinga av mai. I hekkeperioden er dei nokså territoriale; om vinteren streifar dei rundt i grupper på omtrent ein handfull fuglar, og nokon gonger i større flokkar på eit dusin eller meir.
Ein hannfugl vart ringmerkt på Utsira i Rogaland våren 1977, ein annan same stad hausten same år. I juni 2012 vart ein hannfugl i hekkedrakt fotografert i Engerdal kommune, Hedmark fylke. Rosenbrysttjukknebb dukkar òg opp som ein sjeldan streiffugl andre stader i Vest-Europa, frå Island i nord til Malta i sør.
Storleiken på populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere noko minkande. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.
Aasa Helgesen
Aasa Helgesen (fødd Røinesdal, ) var ei norsk jordmor og politikar som vart den fyrste kvinnelege ordføraren i Noreg. Ho var ordførar i Utsira kommune i Rogaland frå 1926 til 1928.
Bakgrunn
Helgesen vaks opp på husmannsplassen Røinesdal i Vest-Agder, tok teneste hos ein bonde, men fekk hjelp til å reise til Kristiania og jordmorutdanninga der. Ho var ferdig utdanna i 1902, og fekk året etter arbeid som jordmor på Utsira. Der møtte ho fiskaren Sivert Helgesen, og dei gifta seg i 1907. Sivert var borte store delar av året, og som einaste helsearbeidar på øya tok ikkje Aasa berre imot vel 400 barn som jordmor; ho verka også iblant som lækjar.
Politikk
Då Utsira vart ein sjølvstendig kommune i 1926, vart elleve kvinner og ein mann valde inn i kommunestyret
Då Helgesen vart vald til ordførar i 1926, var dette ei nyheit som gjekk verda rundt, og det vart sendt gratulasjonstelegram frå ei rekkje internasjonale kvinneorganisasjonar. Ho var også den fyrste kvinna i Noreg som deltok i fylkestinget.
Ferrero Bay
Ferrero Bay er ei bukt kring 15 nautiske mil brei, og som ligg like vest for Cosgrove isbrem og utgjer den vestlege delen av ei bukt mellom King Peninsula og Canisteo Peninsula. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant H.H. Ferrero, sambandsoffiser for U.S. Navy Support Force i Antarktis i 1966-68.
Musikk i 1953
Førsteplassar på singellista i USA
Desse singlane nådde toppen av den amerikanske singellista til magasinet Billboard i 1953.
Poison av Alice Cooper
Det vart laga to musikkvideoar til songen, sidan den eine versjonen måtte sensurerast for å kunne visast på dagtid då ei kvinne i videoen er topplaus.
Andre versjonar
«Poison» har vorte spelt av andre artistar som Groove Coverage, Tarja Turunen, Hayseed Dixie og Bloodsucking Zombies From Outer Space.
Vandremaur
Omgrepet vandremaur, òg kalla hærmaur, brukast om over 200 maurartar i ulike biologiske utviklingslinjer. Namnet er frå den aggressive beiteframferda dei gjer i store grupper, kjent som raid eller tokt, der store mengder maurar beitar samstundes i ein stor sverm eller kolonne, ved å åtake alle byttedyr dei treffer på over eit visst område.
Marte Eide Klovning
Marte Eide Klovning er ein norsk lokalpolitikar og ordførar i Utsira kommune for Utsira Fellesliste (UFL). Før ho overtok som ordførar i juni 2012, var ho varaordførar i kommunen. Klovning er medlem av Arbeidarpartiet.
Ved kommunevalet i 2015 stilte Klovning som kandidat for Utsira Fellesliste som fekk 59,2 prosent av røystene og vart attvald som ordførar. Ved valet var det berre to lister. Den andre lista var Utsira Bygdeliste som fekk 40,8 prosent av røystene.
Ben Ami
Ben Ami er ein jordbruksbusetnad i Matte Asher regionale kommune i Nord distrikt i Israel, like ved Nahariya. Moshaven vart grunnlagd i 1949 av demobiliserte soldatar på landområdet til den palestinske landsbyen Umm al-Faraj.
Treskjenespor
Jernbane med kombinert sporvidd eller treskjenespor er jernbanespor som gjer det mogleg for tog med ulike sporvidder å køyre på det same sporet, slik at ein slepp å legge separate spor for kvar sporvidd ved sidan av kvarandre. Dermed er slike spor både plass- og økonomivenlege. Den vanlegaste typen av jernbanespor med fleire sporvidder er treskjenespor, der dei to ytre skjenene gir breiare sporvidd medan ei av dei ytre skjenene og den indre skjena gir ei smalare sporvidd. Dermed er ein av de tre skjenene den same for all trafikk. (Denne ordninga må ikkje forvekslast med ei elektrisk tredjeskjene (straumskjene).)
Ben Ami
Ben Ami var ein av busetnadane som vart råka av Katyusha-rakettar sendt opp av Hizbollah den 14. juli 2006 under Libanon-krigen i 2006.
Ormont-Dessous
Ormont-Dessous er ein kommune i distriktet Aigle i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Kommunen ligg sentralt i Grande-Eau-dalen. Han består av landsbyane Ormont, Dessous, Le Sépey og La Forclaz samt dei spreidde busetnadane Cergnat, Matélon, La Comballaz og Les Voëttes.
Ormont-Dessous må ikkje forvekslast med grannekommunen Ormont-Dessus i aust.
Baneh fylke
Baneh fylke (persisk شهرستان بانه) er eit fylke i Kurdistan-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Baneh. I folketeljinga i 2016 var innbyggjartalet 158 690. Fylket er delt inn i dei fire distrikta Sentral-distriktet, Alut-distriktet, Namshir-distriktet og Nanur-distriktet. Fylket har dei fire byane Baneh, Armardeh, Kani Sur og Buin-e Sofla.
Julie Miller
Julie Anne Miller er ein låtskrivar, songar og plateartist som for tida bur i Nashville i Tennessee. Ho vart gift med Buddy Miller i 1981. Dei har sunge og spelt på kvar sine soloprosjekt og spelt inn tre duettalbum i lag.
Miller har òg spelt med andre artistar, som Benny Hester og Emmylou Harris.
Piotr Żyła
Piotr Paweł Żyła er ein polsk skihoppar frå Cieszyn. Han vart verdsmeister i normalbakken ved Ski-VM 2021 i Oberstdorf og vann VM-gull med det polske mannskapet i lagtevlinga under Ski-VM 2017 i Lahti. Żyła sikra seg elles bronsemedaljen i storbakken ved Lahti-VM, samt i tida 2013-21 vore med om å vinne fem bronsemdaljar i lagtevlingar ved ulike Ski-VM og verdsmeisterskap i skiflyging.
Trond André Bolle
Trond André Bolle var ein norsk offiser, spesialsoldat og orlogskaptein i Marinejegerkommandoen. Han vart drepen av ei vegbombe i Afghanistan i 2010 og vart i 2011 tildelt Krigskrossen med sverd (posthumt).
Teneste
Bolle byrja i marinejegerkommandoen i 1989. Han tenestegjorde i det tidlegare Jugoslavia og i Kosovo, og hadde fleire tenesteperiodar i Afghanistan. Under tenesta i det tidlegare Jugoslavia var Bolle nestleiar i ei etterretningsgruppe som skaffa informasjon til NATO.
Etter å ha delteke i operasjonar i Afghanistan i 2005, vart Bolle innstilt til utmerkinga Krigskrossen med sverd. Forsvarssjef Sverre Diesen ynskte på denne tida å gjeninnføra den høgaste norske militære utmerkinga. Han ynskte å tildela denne til Bolle og brukte hans innsats til å argumentera for gjeninnføringa. Då Diesen var på besøk hos norske styrkar i Afghanistan i 2005, fekk Bolle vita at forsvarssjefen ynskte å heidra han. Krigskrossen vart likevel først gjeninnført i 2009, og Bolle vart tildelt utmerkinga etter at han døydde. Bolle var i Afghanistan då den norske leiren i «Banken» i Maimana by vart angripen i 2006. Det utvikla seg til ein av dei lengste skotvekslingane dei norske styrkane hadde vore med på i Afghanistan.
I 2011 vart det kjent at Bolle hadde tjenestegjort for E 14, ei løynleg avdeling i Etterretningstenesta. Han skal ha vorte rekruttert frå Marinejegerkommandoen i 1998, og var i ein periode nestkommanderande for avdelinga.
Død
Bolle vart drepen sundag 27. juni 2010 under teneste i ISAF i Afghanistan. Han var ein del av ein motorisert patrulje (Military Observation Team, MOT) på eit ISAF-oppdrag i byen Almar i Faryab-provinsen då køyretøyet han sat i vart ramma av ei vegbombe, òg kalla IED. I køyretøyet sat også tre andre norske soldatar, Andreas Eldjarn, Simen Tokle og Christian Lian. Alle fire mista livet i det som er det største tapet av norsk personell i ei enkelthending i samband med krigen i Afghanistan.
Bolle var busett i Austre Toten kommune. Den første norske soldaten som vart drepen i Afghanistan i 2004, Tommy Rødningsby, kom òg frå denne kommunen. Bolle vart dermed den andre soldaten frå Austre Toten kommune som mista livet i Afghanistan.
Utmerkingar
Bolle er tildelt følgjande medaljar: Motstandsmannen Gunnar Sønsteby uttalte 29. juni 2010 at Bolle i høgaste grad hadde gjort seg fortent til Krigskrossen med sverd, og burde få tildelinga post mortem.
Bolle vart i statsråd 21. januar 2011 tildelt Krigskrossen med sverd «for personlig utvist tapperhet og særlig fremragende ledelse under internasjonale operasjoner i Afghanistan i perioden oktober 2005 til februar 2006.» Utmerkinga blei overrekt til Bolle si enkje og son under ein seremoni på Akershus festning 8. mai 2011. Under same seremoni vart også Eirik Johan Kristoffersen og Jørg Lian tildelte medaljen.
I 2014 vart det sett opp eit minnesmerke med Namnet til bolle i Vestby.
Heldbreen
Heldbreen er ein sidebre, som er 5,5 km, og som flyt aust frå Anderson Heights og ut i Shackletonbreen like sør for Epidote Peak i Dronning Maudfjella i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant George B. Held i U.S. Navy sitt sivilingeniørkorps ved McMurdo-basen i løpet av 1964.
Jan Sahl
Jan Sahl har tidlegare vore medlem av Vestvågøy kommunestyre i fleire periodar i åra 1975–78 og 1987–97.
Normalspor
Normalspor definerer ein avstand, sporvidda, mellom dei to skjenestrengane på eit jarnbanespor, T-banespor eller trikkespor på 1435 millimeter, tilsvarande 4' 8 1/2". Spor med større sporvidd enn dette blir kalla breispor, medan spor med mindre sporvidd blir kalla smalspor. Tidlegare nytta ein i Noreg omgrepet bredspor òg om det som i dag blir kalla normalspor, fordi smalspora jernbanar lenge var det normale her i landet.
Normalspor er den mest brukte sporvidda i verda, spesielt i Nord-Amerika og Europa, med unnatak av Spania, Portugal, Irland, Finland og landa i det tidlegare Sovjetunionen.
Bakgrunn
Opphavet til denne standard sporvidda kjem frå George Stephenson då han bygde banen Stockton & Darlington Railway i England i 1825. Då brukte han ei breidde på 4' 8" fordi han var kjent med denne breidda frå gruvebanen «Willington Way» nær Newcastle. Seinare bygde Stephenson verdas første jernbane mellom Liverpool og Manchester, men då utvida han breidda med ein halv tomme, truleg for å gi litt meir spelerom for hjulflensane.
Fladerer Bay
Fladerer Bay er ei bukt mellom Wirth Peninsula og Rydberg Peninsula i Ellsworth Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein George Fladerer, kaptein på USNS «Eltanin» på cruise til Antarktis.
Per Daniel Holm
Per Daniel Holm var ein svensk målar kjend for landskapsmåleria sine.
Liv
Holm var son av Alexander Holm, som var kyrkoherde i Järnboås församling, og Christina Elisabeth Askergren.
Han var elev ved Teknologiska institutet til 1855, og var maskinteikna ved Köping-Hults jernbane i 1856. Kort tid seinare blei han teikna ved Vetenskapsakademien sitt zoologiske museum. 1858–63 var han elev ved Konstakademien, der han studerte landskapsmåleri hjå Nils Andersson. Han drog også på studiereiser i Nord-Sverige og Noreg. I 1862 vann han ein kongeleg medalje for eit landskapsbilde frå Lappland. 1864–67 studerte han i Düsseldorf, München, Karlsruhe og Paris. I 1871 blei Holm medlem av Konstakademien. Han bei utnemnd til viseprofessor i 1873 og professor i 1881. Same året blei han konservator ved Nationalmuseum i Stockholm. I 1900 gjekk han av som professor.
Verk
Holm er kjend for skisser og måleri av natur frå Bergslagen, Norrland og Lappland. Av oljemåleria hans eig den svenske staten Landskap från Kvickjock (1869, deponert i Uppsala universitetshus), Utsikt i Nora bergslag (1869, deponert i riksdagshuset) og Svenskt skogslandskap (1870, Nationalmuseum ). Han er representert i Stadsmuseet i Stockholm.
Marit Wiklund
Marit Wiklund er ein norsk bilethoggar og teiknar. Ho har utført uttrykksfulle portretthovude av mellom andre Kjell Askildsen og Thomas Mürer (1975), ofte i betong, og har henta motiv frå mellom anna arbeidslivet (Tunnelarbeidere, 1980). Nasjonalmuseet/Museet for samtidskunst i Oslo eig to av skulpturane hennar. Av offentlege arbeid har ho mellom anna utført ei portrettstøtte i bronse av Edvard Grieg, oppført på Grev Wedels plass i Oslo (1993), Kong Olav 5. i Tromsø (1994), Dobbelttak, Granåsen skiarena i Trondheim (1997), bysta av Gunnar Jahn på Bankplassen i Oslo (1998), og relieff av tidlegare fylkesmann Anders Aune i Vadsø i 2008.
Dawid Kubacki
Dawid Kubacki er ein polsk skihoppar frå Nowy Targ. Han vart verdsmeister i normalbakken ved Ski-VM 2019 i Seefeld in Tirol og vann VM-gull med det polske mannskapet i lagtevlinga under Ski-VM 2017 i Lahti. Under Vinter-OL 2022 tok Kubacki bronsemedaljen i normalbakken, i tida 2013-21 var han med om å vinne fem bronsemdaljar i lagtevlingar ved ulike Ski-VM og verdsmeisterskap i skiflyging.
Heilmanbreen
Heilmanbreen er ein isbre nord i Queen Elizabeth Range i Antarktis, som flyt nordvest frå Mount Sandved og ut i Nimrodbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William L. Heilman, ein glasiolog i US Antarctic Research Program ved Roosevelt Island i 1961–62.
Mick Tucker
Michael Thomas Tucker var ein engelsk musikar, mest kjend som trommeslagar og korvokalist i glamrock- og hardrockbandet Sweet.
Han var med å skipe bandet Sweetshop i januar 1968 i lag med Steve Priest, Brian Connolly og Frank Torpey, som seinare vart erstatta av Mick Stewart, som så til slutt vart etterfølgd av Andy Scott. «Sweetshop» forkorta namnet sitt til «The Sweet» i 1968. Han var medlem av bandet fram til det vart oppløyst i 1982.
Tucker døydde 14. februar 2002 i Welwyn Garden City i Hertfordshire frå leukemi, 54 år gammal.
Stortingsrepresentantar 1857-1858
Stortingsrepresentantar 1857-1858 er ei oversikt over representantane til Stortinget 1857-1858. Lista syner alle som vart valde til Stortinget. Totalt var det 111 representantar frå 42 valkrinsar; 67 representantar frå 17 landkrinsar (amt) og 44 representantar frå 25 bykrinsar.
Al Hisn i Jemen
Al Hisn er ein landsby sørvest i Jemen. Han ligg i Abyan guvernement.
Freeth Bay
Freeth Bay er ei 8 km brei bukt på kysten av Enderby Land i Antarktis, som ligg 19 km vest for Spooner Bay i Alasheyev Bight. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1956. Ho vart først vitja av ANARE under D.F. Styles i februar 1961 og kalla opp etter Gordon Freeth, som var australsk innanriksminster på denne tida.
Bed of Nails
«Bed of Nails» er ein song frå 1989 av Alice Cooper med gitaristen Kane Roberts, gjeven ut på albumet Trash. Det var den nest største hitten på albumet (etter «Poison»), og nådde 38. plass i Storbritannia. Singelen vart ikkje gjeven ut i USA. Songen var skriven av Cooper, Desmond Child og Diane Warren.
Songen vart spelt inn av Children of Bodom.
Pimlico
Pimlico er ein liten stad innanfor City of Westminster i sentrale London. Han ligg på nordbreidda av elva Themsen, sør for Victoria stasjon. Området ligg like ved Belgravia i nord, og er skilt frå dette ved Victoria-stasjonen. Pimlico er kjent for hagetorga sine og hus i regency-arkitektur. I kjernen av Pimlico er det eit nettverk av bustadgater som blei planlagde av Thomas Cubitt frå byrjinga av 1825. Tate Gallery ligg i Millbank, rett ved grensa til Pimlico.
Nokre kjende personar som har budd her er mellom anna politikaren Winston Churchill, designaren Laura Ashley, filosofen Swami Vivekananda, skodespelaren Laurence Olivier, illustratøren og forfattaren Aubrey Beardsley, den fyrste kenyanske presidenten Jomo Kenyatta og piloten Sheila Scott.
Namn
Stadnamnet Pimlico er dokumentert for fyrste gong i 1626. Det opptrer i som Pimplico i 1630, og igjen som Pimlico på Rocques kart av 1747. Namnet er ganske sikkert frå det velkjente drikkestova i Hoxton som er referert til som Pimlyco eller Pimlico i 1609, og var kjent for ølet sitt, ale, som også blei kalla for pimlico, og eigaren med same namn, Ben Pimlico, omtalt så tidleg som 1598. Dette var ein ynda drikkestad for teaterfol, sidan låg tidlege teater i nærleiken. Eksistensen av drikkestova er minna med ei lita gate som heiter Pimlico Walk i Hoxton. Staden er òg jamleg referert til i skodespel av Thomas Dekker, Ben Jonson og andre.
Kollektivtransport
Pimlico undergrunnsstasjon er ein stasjon frå Victoria, og gir dermed enkel tilgang til ulike undergrunns- og jernbanelinjer.
Tungebein
Tungebeinet (av latin os hyoideum) er ein hesteskoforma knokkel langs den fremre midtlinja i nakken, mellom kinnet og skjoldbrusken. Ved kvile ligg den på høgd med underkjeven forfrå og tredje halsvirvel (C3) bakfrå.
Namnet kjem frå gresk hyoeides, som tydar «forma som bokstaven ypsilon (υ)».
Melodi Grand Prix 1977
Melodi Grand Prix 1977 var den 17. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. Av 348 innsendte låtar gjekk seks av dei til finalen 19. februar 1977. Vinnarlåten blei «Casanova», sungen av Anita Skorgan, og komponert av Svein Strugstad med tekst av Dag Nordtømme. I den internasjonale finalen i London enda «Casanova» på ein delt 14. plass med 18 poeng.
Willebrord van Rojen Snell
Willebrord van Rojen Snell eller Willebrord Snellius var ein nederlandsk astronom og matematikar mest kjend for lova om refraksjon no kjend som Snell-lova.
Helmbreen
Helmbreen er ein isbre som er 10 km lang, og som flyt nord og ut i Lowerybreen like vest for Fazekas Hills i Queen Elizabeth Range i Antarktis. Han vart kalla opp etter Arthur S. Helm, tidlegare sekretær i Ross Sea Committee, av geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62).
Willebrord van Rojen Snell
Liv
Snell var fødd som Willebrord Snel van Royen. Han var son av Rudolph Snel van Royen, professor i matematikk ved universitetet i Leiden fram til Willebrord etterfølgde han i 1613. Snel van Royen var professor ved universitetet i Leiden 1613–1626, og han publiserte mange bøker både innan den reine matematikken og bruksmatematikk, rundt temaa landmåling, navigasjon, hydrografi og astronomi. Han omsette ein del av desse arbeida til latin, og publiserte dessutan andre lærde sine arbeid. Då han døydde vart han gravlagd i Pieterskerk i Leiden.
Råde kyrkje
Råde kyrkje er ei langkyrkje frå slutten av 1100-talet i Råde kommune i Viken. (800-årsjubileum vart feira i 1985.)
Willebrord van Rojen Snell
Liv
Snell utvikla ein metode som gjorde det mogleg å berekne pi nøyaktig til 35 siffer etter komma.
I 1621 oppdaga han lova for lysbryting, og uavhengig av Snell gjenoppdaga og publiserte Descartes denne lova i avhandlinga si Discours de la Méthode i 1637.
Verk
Blant publikasjonane hans er:
Gravmæle
I Pieterskerk i Leiden finst framleis gravsteinen over Snell og kona hans. Inskripsjonen lyder:
«Hiar leggen begraven Mr Willebrordus Snellius, in sijn leven professor matheseos, sterf op den 30 Octobris 1626, ende Maria de Longe sijne huisvrouwe sterf op den 11 Novembrius 1627». Her ligg Mr Willebrordus Snellius gravlagd, i livet professor mateseos, død den 30. oktober 1626, og Maria de Longe hans husfrue død den 11. november 1627.
Melodi Grand Prix 1977
Sendinga
Finalen blei sendt frå Studio 2 på NRK Marienlyst laurdag 19. februar 1977 med Vidar Lønn-Arnesen som programleiar. Som NRK ofte gjorde på 1970-talet, blei programmet spelt inn seint på ettermiddagen og sendt i opptak om kvelden. Dette var også første gong finalen blei sendt i stereo, men berre på radio.
Etter kritikken og dei dårlege plasseringane åra før valde NRK ei ny løysing for å plukke ut dei seks finalemelodiane. Landet blei delt inn i fem regionar knytt til nokre av NRK sine distriktskontor. Dei som ønskte å sende inn bidrag, måtte sende dei til det lokale distriktskontoret sitt. Til saman kom det inn 348 bidrag, nesten tre gongar fleire enn i 1975. Lokale juryar gjorde så eit utval: Seks songar på Austlandet, og fire i kvar av dei andre regionane. Songane blei sidan presentert i distriktssendingar på radio. Lyttarane kunne røyste på favorittsongen sin ved å sende inn postkort, og alle dei regionale vinnarane gjekk til finalen i Oslo. Austlandet fekk også sende andreplassen på grunn av folketalet i regionen.
Artistane blei akkompagnerte av Kringkastingsorkestret under leiing av Carsten Klouman. Den klare vinnaren blei «Casanova», framført av Anita Skorgan. Sigeren blei Skorgan sitt definitive gjennombrot i norsk musikkliv.
Avstemming
Det var seks regionale juryar, kvar med elleve medlemmar. Jurymedlemmane var mellom 16 og 60 år, og rundt halvparten var under 25 år. Det var omtrent like mange kvinner som menn i juryane.
Jurymedlemmane hadde fem røyster kvar å fordele som dei sjølv ønskte – unntatt bidraget frå eigen landsdel. Sidan Austlandet hadde to songar i finalen, oppretta NRK ein ekstra jury på Lillehammer som heimejury for «Sang», sidan Mette Hurlen budde utanfor Oslo. «Make Love, Not War» fekk Oslo som heimejury, sidan Grøttum og Rønningen budde i Oslo.
Hendingar
Heller ikkje dette året var pressa særleg positiv til nivået på finalen, men like fullt blei vinnaren svært populær i Noreg. «Casanova» låg heile 15 veker på VG-lista med ein 4. plass som høgaste notering. Det var første gong på seks år at ein vinnar av Melodi Grand Prix gjekk inn på VG-lista.