cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dornier Do X
Historikk
Forarbeida til konstruksjonen av flyet vart påbyrja i 1924. Ideen til konstruktøren var å byggja eit flygande skip som kunne setjast inn i atlanterhavstrafikken til Sør- og Nord-Amerika. Do X vart bygd og innredet etter mønster av datidens luksuriøse passasjerbåtar med sittegrupper i salongar, sovesalong og bar, og med persiske teppe på golva.
Erik Nevland
Omframt Viking-spel i periodane 1995-97, 1999, 2000-04 og 2010-12, spelte han på nederlandske Groningen i fire sesongar frå 2004 og engelske Fulham FC i to sesongar frå 2008. Tidleg i karrieren var han innom Manchester United og IFK Göteborg.
Dornier Do X
Historikk
Flyet var langt forut for si tid, men teknisk vart det eit problem med omsyn til å befordre passasjerar. Flyet vart aldri sett inn i noka regulær passasjerrute millom Europa og Amerika. Den einaste form for inntektsgivende passasjertrafikk skjedde under flyets demonstrasjonsflygninger, der det vart gjort rundflyninger med betalande passasjerar i dei byane flyet vitja.
Erik Nevland
Nevland vart norsk meister med Viking i 2001.
Dornier Do X
Historikk
Først med DC-8 i 1959, 30 år seinare, vart det bygt sivile fly med tilsvarande ytre mål og som hadde kapasitet for over 160 passasjerar.
Dornier Do X vart bygd ved Bodensjøen i Sveits, i byen Altenrhein. Etter Den fyrste verdskrigen hadde ikkje Tyskland lov til å byggja fly, men tyskarane tolka Versaillestraktaten slik at dei kunne byggja fly utanfor Tyskland. I Friedrichshafen ved Bodensjøen vart òg dei tyske Zeppelinere, m.a luftskipet Hindenburg, bygget.
Byggearbeida starta 19. desember 1927 og flybåten vart sjøsett 12. juli 1929. Før flybåten var innredet med sin luksuriøse innredning vart det sett inn korgstolar. Med 169 passasjerar, Dorniers tilsette med familiar og dessutan eit mannskap på 10, leidde av kaptein Friedrich Christiansen vart den fyrste flyturen gjort som ein rundflyvning over Bodensjøen i over ein time. Flyet hadde endå ikkje fått sit luftdugleiksbevis. Det vart godkjend av tyske luftfartsstyresmakter i oktober 1930 og gjeve kjenneteikna D-1929.
Den 5. november 1930 starta Do X på ein sals- og demonstrasjonstur til byar i Europa, og vidare til Sør-, Millom- og Nord-Amerika. Turen var berekna å ta nokre veker. Utalde uhell og uforutsette hindringar undervegs førde til at turen varte i 18 månader. Etter ein flytur på 36 000 kilometer landa Do X på Berlins største innsjø Müggelsee den 24. maien 1932, og i dei følgjene månader kom 200 000 for å sjå flyet.
Tida var ikkje moden for ein flybåt med slike dimensjonar. Lufthansa| var ikkje interessert i å setja den inn i ein atlanterhavsrute Lufthansas første atlanterhavsrute til New York vart opna i 1938 og floge med Focke-Wulf Fw 200 «Condor».
Eit av problema under prøveflyvningane var dei tysk-bygde motorane. Både på grunn av Tysklands valtuasituasjon i mellomkrigstiden og Dorniers stolthet om at flyet skulle vera heltysk og visa verda kva tysk flyindustri kunne prestera, så insisterte han i det lengste på å halda på tyskbygde Siemensmotorar, men før demonstrasjons- og salsturen ga han likevel etter og aksepterte eit brukslån av motorar frå Curtiss i USA. Med motorane frå Curtiss fekk Do X ei auka motorkraft på 22%.
Den til store sal- og demonstrasjonsturen til Amerika
Opphaldet i New York vart langvarig, ni månader. No ville Curtiss ha betaling for motorane og tok arrest i flyet. Depresjonen hadde ramma Dornier hardt og han var ikkje i stand til å reisa dei naudsynte 60 000 dollar, men til slutt fekk han eit lån frå den vaklande tyske regjeringa og den 19. mai 1932 byrja heimturen, som gjekk utan for store problem.
Heimturen tok tre døgn, og gjekk via New Foundland, Horta på Azorene og England for så å landa i triumf på Berlins største innsjø, Müggelsee, den 24. mai 1932.
No hadde Do X gjennomført ein tur på 36 000 km3 med ein gjennomsnittsfart på 170 km/t. Total flytid var 212 timar.
Etter at turen var gjennomførd vart eierskapet overførd til den tyske regjeringa.
Nye demonstrasjonsturar
I eit forsøk på å få tilbake noko av utgiftene til utvikling og bygging av Do X, vart flyet frå juni til november 1932 send ut på ein ny tur til i Aust-Prøysen, Danzig, nordtyske byar og nedover langs Rhinen. Det varet planlagt anløpte av 32 byar som vart vellukka gjennomført.
Ein lignande tur var planlagd i 1933 ned Donau til Istanbul, men ei uheldig landing der flyets hale brekte førde til nye forseinkingar. Flyet vart reparert, men etter at par byar var vorten vitja vart heile turen avblåse.
Sorti
Do X ble nå tatt ut av tjeneste og gitt til det tekniske museum i Berlin. Her fikk det selskap med bl.a en Fokker tredekker Dr.I, et fly likt det den legendariske baron Manfred von Richthofen brukte under første verdenskrig.
Under et bomberaid mot Berlin den 23.-24. november 1943 ble museet bomba av RAF og Do X gikk tapt. Også mange andre flyhistoriske klenodier gikk tapt i Tyskland under andre verdenskrig, bl.a. Roald Amundsens flybåt fra forsøket på å nå Nordpolen i 1925 vart øydelagd under eit bombeangrep mot Deutsches Museum i München
Do X vart no teke ut av teneste og gjeve til det tekniske museet i Berlin. Her fekk det selskapet med m.a ein Fokker tredekker Dr.I, eit fly likt det den legendariske baronen Manfred von Richthofen brukte under første verdskrig.
Under eit bomberaid mot Berlin den 23.-24. november 1943 vart museet bomba av RAF og Do X gjekk tapt. Òg mange andre flyhistoriske klenodie gjekk tapt i Tyskland under andre verdskrig, m.a. Roald Amundsens flybåt N-25 frå forsøket på å nå Nordpolen i 1925. vart øydelagt under eit bombeangrep mot Deutsches Museum i München -->
Ingebjørg Bratland
Ingebjørg Harman Bratland er ein norsk kvedar og songar frå Edland i Vinje i Telemark.
Bratland vann A-klassa i vokal folkemusikk under Landskappleiken 2009. Ho gav i 2013 ut musikkalbumet Heimafrå, saman med Odd Nordstoga. Albumet vart tildelt Spellemannprisen 2013 i kategorien folkemusikk/tradisjonsmusik. Året etter kom Bratland med soloalbumet Berre meg, og i 2015 gav ho ut albumet Månesinn.
RMS-skip
Dei meir uvanlege variantane RMMV, som stod for Royal Mail Motor Vessel, og RMMS, som stod for Royal Mail Motor Ship, altså skip med dieselmotor, vart nytta i ei tid då forkortinga RMS var strengt reservert for Royal Mail Steamer, altså skip med dampmaskin.
Baz
Baz er ein tidlegare landkommune i regionen Dibër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Mat.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Baz 2 228 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Baz ein del av distriktet Mat. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Sampling
Sampling, tasting, eller punktprøving, er ein operasjon der ein måler amplituden til eit analogt signal ved (vanlegvis) faste tidspunkt. Sampling diskretiserer tidsaksen, slik at ein endar opp med ein sekvens av analoge måleverdiar. Med analoge måleverdiane meiner ein at amplituden ikkje er diskretisert. I praksis vil amplituden som oftast verta diskretisert (kvantisert) av ein etterfylgjande AD-omformar.
Kvantisering i tid og amplitude
Det analoge signalet u(t) er kontinuerleg både i tid og amplitude. At signalet er tidskontinuerleg tyder at verdien u(t) er definert for alle tidsverdiar t. At signalet er analogt tyder at at alle verdiar, innan gitte minimum- og maksimumverdiar, er definerte, slik at signalet har ein kontinerleg varierande amplitude. Når eit slikt analogt signal skal konverterast til ein sekvens av binære ord må det kvantiserast både i tid og amplitude. Det er vanleg å kalla kvantiseringa langs tidsaksen for sampling, tasting, eller punktprøving. Ein tek med andre ord prøvar av amplituden med faste tidsinterval, kalla sampelinterval T. Denne operasjonen vert utført av blokka merka Sampler i Fig. 1. Kvantiseringa av amplituden vert tradisjonelt kalla kvantisering. På det viset held ein kvantisering av tid og amplitude frå kvarandre.
I prinsippet spelar det inga rolle om ein samplar (kvantiserer tidsaksen) først, eller om ein kvantiserer amplitudeaksen fyrst, Fig. 2. Men på grunn av at AD-omformaren treng litt tid til å konvertera frå det analoge signalet på inngangen til eit binært ord vert samplinga utført fyrst, slik som i Fig. 1. Spenninga på inngangen av AD-omformaren vert halden konstant medan konverteringa foregår. I praksis skjer dette ved at inngangsspenninga vert lagra i ein kondensator. Kombinasjonen av brytaren i sampleren og haldeelementet (kondensatoren) vert kalla ein sample og hald-krins, ofte forkorta til S/H-krins.
Modellering av sampling i tidsplanet
[[fil:Samppelmodell.jpg|mini|Fig. 3 Sampelkrins.
a) Brytarmodell
b) PAM-modell.]] [[Fil:Sampla sekvens.jpg|mini|Fig. 4 Sampling sett i tidsplanet.
a) Analogt inngangssignal u(t)
b) Sampelsekvens s(t)
c) Sampla sekvens u(n)]] Punktprøvinga kan modellerast som ein brytar, som vert opna og stengd av impulssekvens s(t), som illustrert i Fig. 3 a). Men krinsen kan òg modellerast som multiplikasjon mellom inngangssignalet u(t) og impulssekvensen s(t), ofte kalla sampelfunksjonen, som vist i Fig. 3 b). Sampelsekvensen kan uttrykkast
der T er sampelintervalet. Denne impulssekvensen er illustrert i Fig. 4 b), der T sampelintervallet. Operasjonen i Fig. 3 b) er Puls Amplitude Modulasjon (PAM). I tidsplanet kan vi uttrykkje det sampla signalet us(t) som:
Denne multiplikasjonen, eller PAM-modulasjonen, fører til at det tidskontinuerlege analoge inngangssignalet u(t), Fig 3 a), vert sampla (spenninga vert målt) ved sampelpunkta
Denne diskretiseringa kan modellerast som
Ein står da att med den tidsdiskrete sekvensen i Fig. 3 c), som er definert berre ved sampelpunkta t = nT.
Modellering av sampling i frekvensplanet
[[fil:AmplitudeSpektrum.jpg|mini|Fig. 5 Amplitudespekteret til eit sampla signal.
c) U_s(\omega) når
d) U_s(\omega) når .]] For å få betre innsikt i samplingprosessen er det naudsynt å studera han i frekvensplanet. Ein finn frekvensresponsen til u(t) ved å ta fouriertransformasjonen av u(t). Ettersom u(t) er eit tidskontinuerleg signal må vi nytta ein kontinuerleg fouriertransformasjon:
Fouriertransformasjon av impulssekvensen s(t) resulterer i
som syner at ein impulssekvens i tidsplanet resulterer i ein impulssekvens i frekvensplanet.
der * er foldningsoperatoren. Dette syner at sampling resulterer i at spekteret til det sampla signalet vert periodiskt repetert; dvs. spekteret til det opphavlege signalet U(k), Fig. 5 a), vert repetert for kvar harmoniske av sampelfrekvensen, Fig. 5 c).
Samplingsteoremet
I Fig. 5 c) og 5 d) er frekvenskomponenten med høgaste frekvens i inngangssignalet u(t). I Fig. 5 c) er og det er ikkje overlapp mellom dei periodisk repeterte spektrum . I Fig. 5 d), derimot, er, noko som medfører at det vert overlapp mellom dei periodisk repeterte spektera. Dette fenomenet vert kalla frekvensaliasing (eller berre aliasing). Aliasing fører til at dei periodisk repeterte spektruma vert overlagra kvarandre, noko som betyr at det ikkje lengre vert mogleg å skapa att det opphavlege signalet u(t) frå sampelpunkta. Det opphavlege signalet kan berre skapast att når dei periodisk repeterte spektruma ikkje overlappar kvarandre, noko som krev at.
Dette er Nyquist–Kotelnikov-Shannon sitt samplingsteorem:
"Eit tidskontinuerleg signal u(t) som berre inneheld frekvenskomponentar under f_s/2 kan rekonstruerast eksakt frå den sampla sekvensen u(n) = u(nT)."
Samplingsteoremet seier berre at signalet kan skapast att, det seier ingen ting om korleis rekonstruksjonen skal utførast. For ei gitt bandbreidd f_M på signalet u(t) krev samplingsteoremet at sampelfrekvensen f_s > 2f_M. For å unngå aliasing er det, for en gitt sampelfrekvens f_s, nødvendig å avgrensa bandbreidda til signalet u(t) før det vert sampla. Dette gjer ein ved å plassera eit lågpassfilter før sample og hald-krinsen, som illustrert i Fig. 1. På grunn av at dette filteret har som oppgåve å hindra aliasing, vert det kalla eit antialiasingfilter.
Samplingsteoremet vert ofte kalla Nyquist sitt samplingsteorem, etter Harry Nyquist, som publiserte det i 1924. Vladimir Kotelnikov publiserte liknande resultat i 1933 og Claude Shannon i 1949.
Etter som altialiasingfilteret må vera eit analogt filter har det ulineær faserespons. I somme samanhengar kan den ulineære fasen vera problematisk, men han kan alltids rettast opp med ein faseequialiser realisert på diskret form (som eit digitalt filter) i den etterfylgjande prosesseringa.
Ingebjørg Mælandsmo
Ingebjørg Mælandsmo var ein norsk lærar og forfattar frå Heddal som skreiv romanar om kristendom, makt og ære, ofte i ei historisk ramme med folkloristiske innslag. Ho er særleg kjend for romanane om folkeminnesamlaren Olea Crøger.
Liv og gjerning
Mælandsmo voks opp på garden Hovdejord i Heddal som nest yngst av 12 sysken, faren dreiv i tillegg til jorda også landhandel. Vinteren 1915/16 gjekk ho på Sagavoll kristelege ungdomsskule, og 1919 tok ho eksamen ved Notodden lærarskule. Dei neste åra var ho lærar fleire stader, mellom anna på Viken kristelege ungdomsskule ved Gjøvik og på Dovre folkehøgskule, før ho 1928 kom til den frilynde folkehøgskulen Romerike fylkesskule på Jessheim, der ho arbeidde fram til 1960. Ho flytte då heim til Heddal og var forfattar på heiltid.
Forfattarskap
Mælandsmo debuterte i 1923, to år etter ho gav ut ei bok under psevdonym. Debutromanen vart til ein trilogi, der ættekjensle og strid mellom kyrkja og lekkristne var tema.
Folkloristiske motiv står sentralt i dei neste to romanane: Ola Lensmann og Den synske. Forteljinga er bygd på segner og historiske hendingar kring heimegarden til forfattaren, der hovudfiguren budde på 1700-talet. Ho fekk ros for miljøskildringane i fyrste boka, oppfølgjaren var kunstnarleg noko veikare. Likevel er bøkene omtalte som dei ypparste i forfattarskapen.
Inkrement og dekrement
Eit inkrement er den mengda verdien til ein variabel vert auka med. Det motsette er dekrement.
Ingebjørg Mælandsmo
Forfattarskap
1939 vann Mælandsmo ei nordisk tevling om beste roman med kristent grunnsyn med boka Og flommen kom. Mange kritikarar meinte at «kristne bøker» mangla kunstnarleg kvalitet, og fleire kjende bokmeldarar let sidan vere å melde bøkene hennar. Sjølv meinte ho at ho stilte same krav til ein «kristen» roman som til andre romanar. Med sitt grundtvigianske grunnsyn møtte ho motbør også i enkelte kristne miljø. Både den romanen og dei to neste skreiv Mælandsmo på radikalt bokmål då ho hadde sympati for samnorsk. Sidan samnorsk ikkje vann fram, gjekk ho attende til nynorsk.
Inkrement og dekrement
Eit døme er viss ein tenkjer seg ei viss mengd personar i eit rom. Person som kjem inn i rommet vil vere eit inkrement til mengda personar i rommet, medan personar som forlet rommet vil vere eit dekrement.
Ingebjørg Mælandsmo
Forfattarskap
Kring 1950 starta Mælandsmo arbeidet med romanane om Olea Crøger, prestedottera frå Heddal som samla folkeviser, men opplevde at M.B. Landstad fekk æra for dette. Gjennom fem romanar; Søndinn, Hr. Crøger til Hitterdal, Mogning i september, Blomar i oktober og Haust i november skildrar ho bygdelivet i Heddal på 1600- og 1700-talet med stolte bønder og vanekristendom i kontrast til dei meir pietistiske «lesarane». Dei tre siste bøkene er om Olea, folkeviseinnsamlinga og korleis det var å vera ugift kvinne i eit mannssamfunn. Bøkene vart godt mottekne av kritikarane, men dei mange personane i bøkene gjorde lesinga tung. Romanserien kom ut i åra 1958-70.
Inkrement og dekrement
Omgrepa vert òg nytta i informatikk og har symbolet ++.
Ingebjørg Mælandsmo
Forfattarskap
Kvinner dominerer som hovudpersonar i bøkene til Mælandsmo. Sjølv meinte ho at ho ikkje dreiv kvinnesak når ho viser korleis Olea Crøger måtte kjempe for å bli sosialt akseptert som ugift kvinne.
Inkrement og dekrement
++ Inkremento
Ingebjørg Mælandsmo
Ymse
I 1970 fekk Mælandsmo Sunnmørsprisen og 1977 var ho den fyrste som fekk Telemark fylkes kulturpris. Ved hundreårsmarkeringa 1998 vart det avduka eit relieff av henne, plassert på fjellveggen opp mot bygdetunet i Heddal.
Fogg Highland
Fogg Highland er eit isdekt høgland, 20 nautiske mil langt og 10 nautiske mil breitt på Black Coast i Palmer Land i Antarktis, som endar nordaust på Cape Herdman og som grensar i nord til Violantefjorden og i sør til Clowesbreen.
Brändön
Brändön er ein svensk tettstad i Luleå kommun i Norrbottens län i landskapet Norrbotten. I 2005 hadde tettstaden 233 innbyggjarar. Brändön ligg cirka 25 kilometer nord for Luleå.
Fogg Highland
Fjellet vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service i 1940, Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) i 1947, og U.S. Navy, 1965–67. Det vart kartlagd av eit felles sledelag frå RARE og Falklands Islands Dependencies Survey i november 1947, og vart namngjeven i 1981 av UK Antarctic Place-Names Committee etter Gordon Elliott Fogg, ein professor i marinbiologi ved University College of North Wales, 1971–85, som forksa på Den antarktiske halvøya i lag med British Antarctic Survey (BAS) i 1966, 1974, og 1979. Han var styreleiar i BAS sin vitskaplege rådgjevande komite, 1970–86.
Föhn Bastion
Föhn Bastion er eit markant fjell med ei høgd opp mot 915 moh kring 8 nautiske mil søraust for Cape Jeremy, ved Rymill Coast i Palmer Land i Antarktis. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1977 i samband med at stader i nærleiken er kalla opp etter vindar. Fønvind er ein varm vind som oppstår når fuktig luft strøymer over fjell.
Donnellanbreen
Donnellanbreen er ein bratt dalbre som får is frå dei nærliggande Opalchenie Peak og Fukushima Peak på Vinson Plateau, topplatået i Vinson Massif i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Isbreen flyt vest-sørvestover frå Opalchenie Peak langs nordsida av Mount Slaughter ut i Nimitzbreen.
Isbreen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 2006 etter Andrea Donnellan frå Satellite Geodesy and Geodynamics Systems Group ved Jet Propulsion Laboratory i California Institute of Technology, som frå midten av 1990-åra var involvert i forskingsprosjekt der ein nytta GPS i studiet av korleis jordskorpa vart derformert i Sør-California og i Antarktis.
Narvesen
Narvesen vart etablert i 1894 som Narvesen Kioskkompagni av Johan Bertrand Narvesen. I meir enn 100 år har Narvesen tilbode lesestoff på norske togstasjonar, som var årsaka til opprettinga av Narvesen i utgangspunktet. Kjeda er i dag eigd av Reitan Convenience, eit av dei fire forretningsområda i Reitangruppen. I Noreg finst det 440 Narvesenkioskar fordelt over heile landet med omtrent 2500 tilsette.
Narvesen-konseptet omfattar Narvesen i Noreg, Litauen og Latvia. Kvar av kjedene har ein dominerande marknadsposisjon i heimemarknadane sine. Til saman er det 728 utsalsstadar, der 440 er desse er lokaliserte i Noreg, 228 i Latvia og 60 i Litauen.
Einar Gram
Einar Schawland Gram var ein norsk kjøpmann og bankmann frå Trondheim som representerte valkrinsen Trondheim og Levanger på Stortinget ved fleire sesjonar i tida 1859-73.
Energized
Energized er det tredje studioalbumet til den engelske rockegruppa Foghat. Det vart gjeve ut i januar 1974 og selde til gullplate i USA.
Einar Gram
Gram var son til ein kjøpmann, og styrte frå 1843 faren si forretning i Trondheim. Frå 1852 dreiv han eiga handelsforretning i heimbyen. Han deltok i lang tid i særleg lokale, men også nasjonale, avgjerande posisjonar, så som i bystyret, i sparebanken, i representantskapen og seinare styret til Noregs Bank.
Energized
Albumet er ei blanding av blues og heavy metal, hovudsakleg med originale songar, men òg eit par coverlåtar som «Honey Hush» og «That'll Be the Day» av Buddy Holly.
Songen «Step Outside» vart gjeven ut på singel med «Maybelline» frå det første albumet som B-side.
After the Heat
After the Heat er eit album frå 1978 av Brian Eno og begge medlemmane frå Cluster, Dieter Moebius og Hans-Joachim Roedelius. Albumet er det andre samarbeidet deira som trio etter Cluster & Eno i 1977. Igjen arbeidde dei med den viktige krautrock-produsenten Conny Plank.
Sporet «Tzima N'Arki» inneheld vokalspor spelt baklengs, som delvis er refrenget på Eno-songen «King's Lead Hat» (frå albumet hans Before and after Science), som igjen er eit anagram av Talking Heads, som Eno produserte plater for i denne perioden.
Bernhard Hanssen
Far til Hanssen var gardbrukar. Sjølv var han fyrst handelsbetjent, tok deretter lærarskuleeksamen 1881 i Flekkefjord og vart seminarist i Kristiansand. Han var lærar i åtte år. I 1891 kjøpte han avisa Agder, som han redigerte til 1898. Sidan var han skipsreiar og dampskipsdisponent.
I 1894 var Hanssen med og stifta Norges fredsforening, seinare formann i foreininga. Han var medlem av det nordiske interparlamentariske råd, av delegasjonen til fredsmøtet i Paris 1904 og av Londonkonferansen i 1906. Utsending til ein konferanse i St. Louis i 1904. Hanssen var medlem av Nobelkomiteen frå 1913 til han døydde. Han var nestleiar frå oktober 1922.
Hanssen var stortingsrepresentant for Flekkefjord i periodane 1900-15 og 1919-21. Han var medlem av protokollkomiteen 1900-03, sekretær i budsjettkomiteen 1903-06, medlem av Lagtinget 1906-15. Han var medlem 1906-07, sekretær 1908-09 og formann 1910-15 i næringskomite nr 2. Hanssen var ordførar i Flekkefjord i 1933 og 1936-37.
San Marino i Eurovision Song Contest
San Marino debuterte i Eurovision Song Contest i 2008 og har delteke tretten gongar. I debutåret kom San Marino på sisteplass i sin semifinale som, saman med sisteplassen i 2017 og 2023, er den dårlegaste plasseringa til landet i Eurovision Song Contest. På tretten forsøk har San Marino berre kvalifisert seg til finalen tre gongar: i 2014, 2019 og sist i 2021. Den beste plasseringa til San Marino er 19.-plassen frå 2019.
Historikk
I juni 2007 kunngjorde den sanmarinske kringkastaren SMRTV dei ønskte å deltake i Eurovision Song Contest i nær framtid. Fem månader seinare bekrefta kanalen at San Marino skulle delta i Eurovision Song Contest 2008. Deira fyrste bidrag, «Complice» av gruppa Miodio, havna på sisteplass i den fyrste semifinalen med berre fem poeng.
Etter mykje fram og tilbake valde SMRTV å trekkje seg frå tevlinga i 2009 og 2010. Årsaka var ifylgje kringkastaren ein vanskeleg økonomisk situasjon i selskapet.
I 2011 var San Marino tilbake igjen og har delteke kvart år sidan. Den sanmarinske songaren Valentina Monetta deltok tre år på rad og lykkast å få San Marino til finalen på hennar tredje forsøk, 2014. Fram til 2019 var dette den einaste gongen San Marino har delteke i ein Eurovision Song Contest-finale. Monetta var også den fyrste sidan den austerrikske songaren Udo Jürgens i 1966 til å deltake i Eurovision Song Contest tre år i strekk.
Richardson Lakes
Richardson Lakes er ei lita gruppe innsjøar av smeltevatn ved foten av Mount Riiser-Larsen på nordvestsida, like aust for Amundsen Bay. Dei vart fotograferte i 1956 av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) og først vitja i november 1958 av eit lag frå ANARE leia av G.A. Knuckey. Dei er kalla opp etter A.K. Richardson i RAAF, som i 1958 var ved Mawson-stasjonen.
Dramabreen
Dramabreen (bulgarsk ледник Драма, ‘Lednik Drama’) er ein 10 km lang og 1,5 km brein isbre på austsida av dei sørlege Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis, som ligg nord for Careybreen, aust for aust-nordaustryggen av Mount Landolt og søraust for Kornickerbreen. Han drenerer aust-nordaustover og flyt saman med Rutfordstraumen nordaust for Long Peak.
Isbreen er kalla opp etter busetnaden Drama søraust i Bulgaria.
Innskrive i matematikk
I matematikk er ein mangekant innskriven når alle hjørna til mangekanten rører ein sirkel. Ein sirkel er innskriven i ein mangekant når alle sidene til mangekanten er tangentar til sirkelen.
Ida Skivenes
Ida Skivenes er ein norsk statsvitar, bloggar og matkunstnar. Ho er frå Hyllestad. Skivenes vart kjend under instagramkontoen «Idafrosk». Boka Leik med maten er utgitt på fleire språk, mellom anna engelsk, tysk og russisk.
Byar og landsbyar i Skottland
Dette er ei liste over byar og landsbyar i Skottland. Kva region dei høyrer til er oppført i parentes.
Derjan
Derjan er ein tidlegare landkommune i regionen Dibër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Mat.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Derjan 1 102 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Derjan ein del av distriktet Mat. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Bygdøy kyrkje
Bygdøy kyrkje er ei langkyrkje på Bygdøy i Oslo kommune bygd i vifteplan. Ho er i betong og vart fedigstilt i 1968, ti år etter at Bygdøy kapell brann. Arkitekt for kyrkja var Finn Bryn, som òg har teikna preikestolen og døypefonten. Altaret er eit verk av Veslemøy Nystedt Stoltenberg frå 1994.
Bränna
Bränna er ein svensk tettstad i Melleruds kommun i Västra Götalands län i landskapet Dalsland. I 2005 hadde tettstaden 228 innbyggjarar.
Richard Christopher Carrington
Richard Christopher Carrington var ein engelsk amatørastronom og bryggerieigar, og opphavleg teolog, som i 1853 bygde eit observatorium i Redhill. Han utgåvar i 1864 eit stort verk om sine solobservasjonar frå 1853 til 1861. Han fann rotasjonstida til sola og påviste breiddevariasjonen til solflekkane.
Cape Polar Sea
Cape Polar Sea er eit nes på vestenden av Coulman Island nordvest i Rosshavet. Det vart namngjeve i 1998 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter USCGC «Polar Sea», ein isbrytar nytta av United States Antarctic Program (USAP) i Sørishavet 1980-1997. Neset ligg i nærleiken av Cape Polar Star og Glacier Strait, to andre stader kalla opp etter tidlegare amerikanske isbrytarar.
Dyngö
Dyngö er ei lita øy i øygruppa langs vestkysten av Sverige i landskapet Bohuslän, nær tettstaden Fjällbacka. Ho var tidlegare eit fiskesamfunn men har i dag få eller ingen permanente innbyggjarar. I staden kjem det mange hit om sommaren. I 1950-åra var ein av dei som budde her om sommaren Per Nyström, som då var landshövding i Bohuslän og Göteborg.
EM i friidrett 1966
Europameisterskapen i friidrett 1966 vart avvikla på Népstadion i Budapest i tida 30. august – 4. september 1966. Gjennom meisterskapen vart det tevla i 24 øvingar for menn, og tolv øvingar for kvinner.
Berit Berthelsen kom på sjetteplass på 400 m og var einaste norske deltakar som plasserte seg mellom dei åtte beste i noko øving.
200 m
Finale: 2. september <br style="clear:both;">
400 m
Finale: 1. september <br style="clear:both;">
800 m
Finale: 4. september <br style="clear:both;">
1500 m
Finale: 1. september <br style="clear:both;">
10 000 m
30. august <br style="clear:both;">
Maraton
4. september <br style="clear:both;">
20 km kappgang
30. august <br style="clear:both;">
50 km kappgang
3. september <br style="clear:both;">
110 meter hekk
Finale: 4. september <br style="clear:both;">
3000 m hinder
Finale: 3. september <br style="clear:both;">
4 × 100 m stafett
Finale: 4. september <br style="clear:both;">
4 × 400 m stafett
Finale: 4. september <br style="clear:both;">
Høgdehopp
Finale: 1. september <br style="clear:both;">
Stavhopp
Finale: 2. september <br style="clear:both;">
Cape Polar Star
Cape Polar Star er eit bratt nes heilt sørvest på Coulman Island nordvest i Rosshavet. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1987 etter skipet «Polar Star» som dreiv med landmålingar i området sidan Operasjon Deep Freeze i 1978.
EM i friidrett 1966
Lengdehopp
Finale: 31. august <br style="clear:both;">
Tresteghopp
Finale: 4. september <br style="clear:both;">
Kulestøyt
Finale: 3. september <br style="clear:both;">
Diskoskast
Finale: 31. august <br style="clear:both;">
Sleggjekast
Finale: 4. september <br style="clear:both;">
Spydkast
Finale: 3. september <br style="clear:both;">
Tikamp
Poengverdi frå 1964 <br style="clear:both" />
100 meter
Finale: 31. august <br style="clear:both;">
80 meter hekk
Finale: 4. september <br style="clear:both;">
Høgdehopp
Finale: 4. september <br style="clear:both;">
Lengdehopp
Finale: 3. september <br style="clear:both;">
Kulestøyt
30. august <br style="clear:both;">
Diskoskast
Finale: 1. september <br style="clear:both;">
Femkamp
1. september <br style="clear:both" />
Fry Peak
Fry Peak er eit spisst fjell og den sørlegaste toppen i Welch Mountains i Palmer Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey i 1974, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Frederick M. Fry i U.S. Navy som var flykirurg og medlem redningslaget i U.S. Navy skvadron VXE-6 i løpet av Operasjon Deep Freeze 1969 og 1970.
Driscollbreen
Driscollbreen er ein isbre 13 nautiske mil (24 km) lang i Heritage Range, som flyt søraust mellom Collier Hills og Buchanan Hills og ut i Unionbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Jerome M. Driscoll, ein administrerande offiser i U.S. Navy-skvadron VX-6 under Operasjon Deep Freeze 1965.
Brantevik
Brantevik er ein tettstad i Simrishamns kommun i Skåne län i Sverige. I 2020 hadde tettstaden 353 innbyggjarar.
Barbara Ingram
Barbara Jane Ingram var ein amerikansk R&B-songar og låtskrivar som var aktiv frå byrjinga av 1970-talet til midten av slutten av 1980-talet, og hadde beskjeden suksess som korsongar i nesten to tiår.
Karriere
I 1972 danna Ingram ein vokaltrio med kusina si Carla Benson og den nære venninna til Benson, Evette Benton, vekslande med gruppenamn som f.eks: «The Sweethearts of Sigma», «The Philadelphia Angels», «The Sweeties» og «The Sweethearts». Trioen kan høyrast på mange contemporary R&B/disco-album i Philadelphia.
I 1971 song ho korvokal, saman med låtskrivaren Linda Creed, på The Stylistics-albumet med same namn, og dukka opp igjen på oppfølgjaralbumet frå 1973, Rockin' Roll Baby.
Gjennom 1970-talet utgjorde Ingram, Benson og Benton den interne korgruppa for Philadelphia International Records, kjent som Sweethearts of Sigma. Dei jobba for produsent og Philadelphia soul-medskapar Thom Bell, i tillegg til å kore for ei rekkje artistar som kom gjennom for å spela inn i dei nært nærståande Sigma Sound Studios. Trioen kan høyrast på ei rekkje hittar, som The Spinners sine millionseljarar «Could It Be I'm Falling in Love» (1972) og «Games People Play» (1975).
Seinare liv
I 1976 song Ingram solovokal på albumet The Funk Is In Our Music for Ingram Kingdom, ei familiegruppe som inkluderte dei fem brørne hennar James [Jimmy], Norman [Butch], William [Billy], Robert [Timmy] og John [Johnny]. Dei bytte namn til 'Ingram' i 1977, og Barbara heldt fram med å bidra med korvokal på dei tre neste albuma i gruppa gitt ut 1977-1984, That's All!, Would You Like To Fly og Night Stalkers. Ingram er avbilda på deira første album Ingram Kingdom.
Gjennom åra, frå 1975 til 1985 song ho kor for The Salsoul Orchestra, Grace Jones, Cat Stevens, The Spinners, Eddie Kendricks, Major Harris, Cindy Williams, Phyllis Hyman, Double Exposure, Billy Paul, Loleatta Holloway, Evelyn King, Philippé Wynne, Dick Jensen, Claudja Barry, Elkie Brooks, Lou Rawls, Brenda Mitchell, The Trammps, Stevie Wonder, Marvin Gaye, Luther Vandross, Sister Sledge, Dexter Wansel, blant fleire.
Ingram heldt fram med å syngja konsertar frå 1980 til 1986, deretter frå 1988 til 1992.
Personleg liv og død
Ingram var gift med låtskrivar/produsent Sherman Marshall, som skreiv kjende 1970-talshittar som «I'm Doin' Fine Now» av New York City, «Then Came You» av Spinners og «Lady Love» av Lou Rawls. Ingram hadde òg ei dotter ved namn Denene.
Den 20. oktober 1994 døydde Barbara Ingram i ein alder av 47 år, i Camden i New Jersey. Ifølgje boka A House on Fire: The Rise and Fall of Philadelphia Soul av John A. Jackson, lei Ingram av både lupus og kreft. Gravferda vart halden i heimbyen hennar Camden. Mannen og dotter hennar gjekk begge i døden før henne.
Gelatin
Gelatin (frå latin for «frose, stivna») er eit limstoff laga av protein utvunne ved å koke utvalde og sers godt reinska hud, sener og bindevev frå dyr. Gelatin er difor reinare enn den typen lim som på liknande vis vert laga av hud, sener og bindevev frå dyr. Gelatin løyser seg opp i varmt vatn, og ved avkjøling vert det ein gelé med eit innhald av ned til 10–5 gram gelatin per liter. Ulike typar gelatin kan produserast ved å la råmateriala gjennomgå ein syre- eller alkaliprosess.
Gelatin vert såleis danna ved hydrolyse av fiberprotein, såkalla kollagen, i hud, sener og bindevev. Kollagen er det proteinet som det er mest av i både dyr og menneske, og utgjer om lag ein tredel av proteinvekta. I kollagen finst dei uvanlege aminosyrene hydroksyprolin og hydroksylysin, og nesten kvar tredje aminosyre er glysin.
Bruksområde for gelatin
Gelatin vert nytta i matlaging og i næringsmiddelindustri for å gje rett konsistens til produktet, til fotografisk film, i gelatinkapslar for medisin og kosttilskot, og i laboratorium til å dyrke bakteriar i, og er elles mykje nytta i kjemisk-teknisk industri. Ved å modifiserast kjemisk, kan gelatin gjerast uløyseleg i vatn, og får med dette eigenskapar som opnar for mange andre bruksområde.
Bräcke
Bräcke er ein svensk tettstad i Jämtlands län i Jämtland. Det er administrasjonssenter i Bräcke kommun og i 2006 hadde tettstaden 1 566 innbyggjarar. Bräcke ligg 70 km søraust for Östersund, heilt inntil Revsundssjön og ved Norra stambanan, som ved Bräcke bøyer av mot nordaust, medan tverrbanen held fram mot Östersund – Storlien. Bräcke er omgjeve av store skogar og innsjøar.
Kommunikasjon
Jernbanen har vore viktig for historia til Bräcke, og det var då jernbanen blei lagt her at samfunnet voks opp. Banen mellom Sundsvall og Trondheim går forbi Bräcke, og fleire tog stoppar her, mellom anna InterCity-toget mellom Storlien/Östersund og Stockholm. E14 går rett gjennom Bräcke. Det er bussamband med Östersund.
Service
Bräcke har politistasjon og brannstasjon. Det er apotek og systembolag. I Folkets hus er det eit bibliotek. Bräcke har òg arbeidsformidlingskontor og forsikringsselskap.
Idrett
I Bräcke er det ishall, ridehall og idrettshall (Gunder Hägg-hallen). På idrettsplassen Björkhaga er det to fotballbanar. Bräcke Polar Bears spelte nokre sesongar i 1. divisjon avdeling nord, men måtte legge ned A-lagsverksemda nokre sesongar på grunn av for dårleg økonomi. Bräcke sitt basketballag spelte på det nest høgaste nivået i Sverige på 1990-talet, dåverande divisjon 1.
Sea Lion Tarn
Sea Lion Tarn er eit tjern med eit areal på 0,3 hektar som ligg mellom Sea Lion-breen og nordvestsida av Atlantic Club Ridge på Hurd Peninsula aust på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Innsjøen har utøp vestover gjennom ein 100 m lang bekk til South Bay.
Innsjøen har fått namn etter den nærliggande Sea Lion-breen.
Utladalen landskapsvernområde
Utladalen landskapsvernområde vart oppretta av den norske staten 5. desember 1980, samstundes med Jotunheimen nasjonalpark. Verneområdet dekkjer eit areal på i kring 300 kvadratkilometer i Vestland fylke. Landskapsvernområdet ligg på vestsida av Jotunheimen nasjonalpark, i kommunane Årdal og Luster.
Frå om lag vasskiljet på Sognefjellet strekkjer verneområdet seg ned gjennom Vetle- og Storutladalen langs Utla til Hjelle. Sidedalane Skogadalen, Uradalen og Fleskedalen i aust og Stølsmaradalen og Gravdalen i vest høyrer også med i landskapsvernområdet.
Både Vettisfossen, garden Vetti, Skogadalsbøen, Avdalen og det såkalla Utladalen Naturhus på garden Skåri ligg i Utladalen landskapsvernområde.
Nina Statkevitsj
Nina Andrejevna Statkevitsj er ein russisk tidlegare skeiseløpar, fødd i Leningrad, som representerte Sovjetunionen og vart europameister 1970 og 1971, samt verdsmeister i 1971.
Statkevitsj fekk sitt internasjonale gjennombrot i 1970-sesongen. Ho gjekk då heilt til topps i den aller fyrste europameisterskapen for kvinner, avvikla i Heerenveen, og ho vart nummer to i den aller fyrste verdsmeisterskapen i sprint, ein meisterskap som fann stad i West Allis i USA, der landskvinna Ljudmila J. Titova vart historisk som den fyrste sprintverdsmeisteren på skeiser. I 1971 forsvarte ho på heimebane i Leningrad EM-tittelen og ho vann også laurbærkransen under Skeise-VM 1971 i Helsinki. Statkevitsj tok andreplassen i Skeise-EM 1972 i vesttyske Inzell, slått einast av Atje Keulen-Deelstra frå Nederland. Seinare deltok ho i Vinter-OL 1972 i Sapporo, med femteplassar på 1000 m og 3000 m som fremste prestasjonane. Vinteren 1973 vart Statkevitsj nummer tre i EM på Brandbu og nummer fire i Skeise-VM. Året etter tok ho stega opp til andreplass i europameisterskapen og tredjeplass i verdsmeisterskapen i firkamp, medan ho kom på femteplass i sprint-VM. I si siste internasjonale deltaking, Vinter-OL 1976 i Innsbruck, hamna ho langt nede på resultatlistene.
Honningetarar
Honningetarar er ein stor og mangfaldig biologisk familie av små til mellomstore fuglar mest vanleg i Australia og Ny-Guinea, men òg funnen på New Zealand, Stillehavsøyane så langt aust som Samoa og Tonga, og øyane nord og vest for Ny-Guinea kjent som Wallacea. Bali, på den andre sida av Wallacelinja, har ein einskild art.
Skildring
I motsetnad til kolibriar i Amerika, har ikkje honningetarar omfattande tilpassingar for å «stille» i lufta, men mindre medlemmer av familien «stiller» som kolibriar for å samle nektar frå tid til annan. Generelt føretrekker honningetarar å smette raskt frå grein til grein i dei ytre delar av bladverket, strekkje seg opp eller sidelengs eller hengje opp ned om naudsynt. Mange slekter har ein høgt utvikla børste på tungespissen, lengre hos nokre artar enn hos andre, tunga er då frynsa og med piggar som sug væske lett opp. Tunga blir trykt raskt og gjentatte gonger inn i ein blome, den øvre kjeven vil deretter komprimere væska ut når nebbet er lukka. I tillegg til nektar, vil alle eller nesten alle honningetarar ta insekt og andre smådyr, vanlegvis ved å fange bytte i lufta, nokre gonger ved å plukke byttet. Nokre av dei større artane, spesielt kvitøyrehonningetar og tasmanhonningetar, vil søkje under bork etter insekt og anna føde. Mange artar supplerer kosthaldet med litt frukt, og eit fåtal artar et jamvel monaleg mengder frukt, spesielt i tropiske regnskogar og, merkeleg, i halvtørr krattskog. Mistelteinhonningetar har spesialisert seg på ein plante, misteltein. Dei fleste artane lever av ein diett av nektar supplert med varierande mengder av insekt. Generelt er honningetarar med lange, tynne nebb er meir nektaretande enn dei med kortare nebb, men sjølv spesialiserte nektaretande som dei to Acanthorhynchus-artane må ta insekt som tilskot av protein i kosthaldet i hekkesesongen.
Trekk og streifvanar hos honningetarar er lite kjente. Dei fleste er i alle høve delvis mobile, men mange flyttingar ser ut til å vere lokale, eventuelt mellom faste føretrekte stader når tilhøva blir endra. Mange følgjer blomstring av føretrekte matplantar. Artar med habitat i tørre område ser ut til å flytte seg lengre og mindre føreseieleg enn artar i dei meir fruktbare områda. Det verkar sannsynleg at inga einskild forklaring vil dukke opp: den generelle regelen for honningetarrørsler er at det finst ingen generell regel.
Taksonomi, slekter og artar
Honningetarar og dei australske honningskvettar utgjer familien Meliphagidae. Totalt er det ca. 180 artar i ca. 40 slekter, omtrent halvparten av dei høyrer heime i Australia, mange av dei attverande finst på Ny-Guinea. Saman med dei næraste slektningane, alvesmettar, Maluridae, diamantfuglar, Pardalotidae, og tornsmettar, Acanthizidae, dannar dei ein superfamilie Meliphagoidea. Meliphagoidea har opphav frå tidleg i evolusjonære historie til underorden songfuglar av Passeriformes.
Sjølv om honningetarar liknar på og oppfører seg mykje likt andre nektaretande sporvefuglar rundt om i verda slik som solfuglar og blomsterfuglar, er dei ikkje relatert, og likskapane er konsekvensen av konvergent evolusjon.
Omfanget av den evolusjonspartnarskapen mellom honningetarar og australske blomsterplantar er ukjent, men truleg monaleg. Svært mange australske plantar blir pollinert av honningetarar, spesielt Proteaceae, Myrtaceae og Epacridaceae. Det er kjent at honningetarar er viktige på New Zealand òg, og ein trur det same gjeld i andre delar av utbreiingsområdet.
Endringar i taksonomi
Stitsjfugl, tidlegare klassifisert i Meliphagidae med norsk namn stitsjhonningetar, har nyleg blitt fjerna og overført til ein ny familie Notiomystidae som einaste medlemmen der. Gulskjermparadisfugl vart nyleg funnen å vere ein honningetar og har fått namnet gulskjermhonningetar.
Rundt 2010 gjennomgjekk denne familiegruppa ein større revisjon i taksonomien, Clementslista tok inn endringane frå februar 2011. Endringane kom med referanse til Driskell og Christidis (2004) og Christidis og Boles (2008).
Nye slekter i familien:
Utgår frå familien:
Oversyn slekter
Slekter av honningetarar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013. Informasjon om distribusjon etter IOC World Bird List.
Ellenbreen
Ellenbreen er ein isbre sentralt i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Han flyt frå austsida av Mount Anderson og Long Gables og flyt generelt søraustover i 5 km til Barnes Ridge, der han flyt ut av fjellkjeda og inn i den søroverflytande Rutfordstraumen.
Han vart først kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1957–59, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter oberstløytnant Cicero J. Ellen i U.S. Air Force, som kommanderte dei mange flyoperasjonane då Amundsen-Scott-stasjonen vart oppretta via flydropp i 1956–57.
Fälö by
Fälö by er ein tettstad i den nordlege Roslagen i Börstils sokn, Väddö og Häverö skeppslag i Östhammars kommun i Uppsala län.
Til Fälö by høyrer òg omkringliggande holmar og skjer, samt vatn (mellom anna delar av Singöfjärden og Raggaröfjärden) og dei to fyra Halvvägen og Lambskärshällan. Byen ligg aust for Raggarön, nord for Slätön, sør for Ormön/Vässarö og vest for Singö.
Donsö
Donsö er ein svensk tettstad og ei øy i Göteborg kommune i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2010 hadde tettstaden 1 407 innbyggjarar.
Donsö ligg 16 kilometer sørvest for Göteborg sentrum. Donsö var municipalsamhälle frå 1911 til 1959, og til 1974 tilhøyrde staden den tidlegare Styrsö kommune.
Namnet Donsö vart skrive «Dunsø» på 1200-talet i jordeboka til Valdemar II, og kjem truleg frå planta ängsull, norsk: myrull, som er vanleg her.
Øya har fleire reiarlag, eit musikkstudio og fleire byggentreprenørar. I Donsø hamn er det 50-70 plassar for fritidsbåtar. Gjestehamna er utstyrt med toalett, dusj og vaskerom. Samskipnaden Donsö IS arrangerer årleg «Donsö Hamnfest» den første laurdagen i august.
Donsö har landsamband via ferjene til Västtrafik, på folkemunne kalla «ångbåten» (dampbåten). Ferjene trafikkerer alle busette øyar i den sørlege skjergarden til Göteborg. Øya har òg brusamband med øya Styrsö.
Kjelder
''
Refvikvatnet naturreservat
Refvikvatnet naturreservat er eit 520 dekar stort naturreservat sør for bygda Refvik i Kinn kommune.
«Føremålet med fredinga er å ta vare på eit viktig våtmarksområde med naturleg tilhøyrande vegetasjon og dyreliv, særleg med omsyn til strandsjøen som naturtype og området sin verdi for våtmarksfugl i trekktidene.» Området vart freda 20. desember 1991. Fylkesmannen i Sogn og Fjordane er forvaltingsstyresmakt for området
Refvikvatnet er ein strandsjø som ligg berre fire moh. Den er oppdemt av lausmasser frå havet og er ein naturtype som er svært sjeldan i Sogn og Fjordane, men òg i Noreg. Vatnet er næringsfattig, men har stor verdi som trekk- og overvintringsplass for andefuglar og vadefuglar. Det er påvist 44 fuglearter i området, men det er ønskeleg å gjera fleire undersøkingar for å få betre ornitologiske data frå området.
Peder Sjo Slettebø
Peder Sjo Slettebø er ordførar i Kvinnherad kommune i perioden 2015-2019. Han representerer Høgre.
Slettebø er utdanna bakar, og driv bakarforretninga Peder Bakar på Halsnøy og Leirvik. Han har tidlegare vore leiar i Haugesund Unge Høgre.
Rikki Don't Lose That Number
«Rikki Don't Lose That Number» er ein song frå 1974 av jazzrockgruppa Steely Dan og opningssporet på det tredje albumet deira, Pretzel Logic. Det vart den største hitten deira og han nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100 sommaren 1974.
Jim Gordon speler trommer på songen, som han gjer på det meste av Pretzel Logic. Gitarsoloen er spelt av Jeff «Skunk» Baxter, som slutta i bandet kort tid etter for å bli medlem av The Doobie Brothers.
Victor Feldman speler flapamba (ein variant av marimba) i starten av songen, som opnar albumet. Dette er ikkje med på den originale singelen på ABC. MCA-versjonen av singelen har med denne flapamba-introen, men tonar ut like før den eigentlege slutten av songen. Opningsriffet er nesten ein direkte kopi av introen på Horace Silver-jazzklassikar «Song for My Father».
Billboard skildra songen som «fengande, nesten tango-aktig melodi.»
Lillestrøm kommune
Kommunevåpenet viser ein stokkebåt etter «Sørumsbåten», ein rundt 2200 år gammal slik båt som vart funnen i Sørum.
Historikk
Lillestrøm og Strømmen har vore betydelige industrisenter. På Strømmens Værksted, skipa i 1879, blei det bygd jernbanevognar, bilar, bussar og Strømmen-propellen til skip. Dessutan fanst Strømmen Trævarefabrik, Sportsartikkelfabrikken Tarzan, Kjeller Flyfabrikk, Dynea og Tandbergs Radiofabrikk.
Lillestrøm var også namnet på ein tidlegare kommune i Akershus fylke som omfatta tettstaden Lillestrøm. Han hadde nummeret 232. Kommunen vart oppretta i 1908 ved at han vart skilt ut frå gamle Skedsmo kommune saman med Lørenskog kommune. 1. januar 1962 vart Lillestrøm kommune slått saman med Skedsmo kommune att. Administrasjonssenteret i Skedsmo kommune var Lillestrøm.