cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tonje Sagstuen
Media
Sagstuen arbeidde som journalist i Oppland Arbeiderblad frå 1999, fyrst som sportsjournalist, seinare også med ansvar for helse- og sjukehussaker. Frå november 2006 var ho ein av redaktørane i avis, sjefsredaktør 2012-14. Våren 2014 vart ho tilsett i Norsk Tipping som kommunikasjonsdirektør.
675 Ludmilla
675 Ludmilla er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 30. august 1908 av Joel Hastings Metcalf ifrå Taunton, Massachusetts.
Rolf Jonas Hurlen
Rolf Jonas Hurlen er ein lokalpolitikar som representerer Høgre. Han er ordførar i Nesset kommune i Møre og Romsdal fylke frå 2007.
Tendrabukta
Tendrabukta (ukrainsk Тендрівська затока) er ei grunn bukt ved kysten av Ukraina (halvøya Yagorlytsky Kut), nord i Svartehavet. Bukta er skild frå sjøen av Tendraneset. Bukta er kring 45 km lang og 7 km brei. På det djupaste er ho 6 meter.
Jord
Jord er eit laust materiale sett saman av mineral og organiske stoff som planter kan vekse i. Ho utgjer pedosfæren og ligg i grensesnittet mellom litosfæren, biosfæren, atmosfæren og hydrosfæren.
Jord er ein av våre viktigaste naturressursar grunna sin strategiske plassering og hennar dynamiske, fysiske, kjemiske og biologiske funksjonar. Definisjonen på jord er varierande, alt etter perspektiv og bruksområde.
Jord er den øvste delen av jordsmonnet. Jordsmonnet består av undergrunnsjord og jord. Øvste 20 cm av jorda er matjordlaget. Dette er omtrent så djupt som vanlege jordarbeidingsreiskapar som plog og harv arbeider jorda.
Eigenskapane til jorda avheng av fleire ting. Opphavsmaterialet, det vil seie berggrunnen, jordsmonnet er danna av og påverknad ovanifrå er viktige.
Forståinga vår av jord er mangelfull. Sjølv om menneske i lang tid har vore avhengige av jord, og har utforska ho grundig, vinn me stadig ny kunne om henne.
Bolsjoj Kinel
Elva spring ut frå nordsida av Obsjtsjij Syrt-høgdene, og munnar ut i Samara 15 km aust for byen Samara.
Langs elva ligg byane Buguruslan, Pokhvistnevo, Otradnyj og Kinel, som ligg ved munningen.
Bjørn Inge Ruset
Bjørn Inge Ruset er ein lokalpolitikar som representerer Arbeidarpartiet. Han var ordførar i Norddal kommune i Møre og Romsdal fylke frå 2007 til 2015.
Kommunisme
Kommunisme (av latin communis - felles) er ein politisk ideologi grunnlagd av Karl Marx og Friedrich Engels. Kommunisme er òg eit omgrep som vert bruka om det kommunistiske samfunnet, eit klasselaust, statslaust fridomssamfunn, og om dei samfunnsformene som skal fremja ein overgang til eit slikt framtidssamfunn.
Innan marxistisk teori er kommunisme namnet på eit samfunnssystem der den private eigedomsretten er oppheva og eigarskapet til produksjonsmidla er overført til fellesskapet. Sentralt for kommunistane er at samfunnet er klassedelt, og at ein i eit kapitalistisk samfunn har ein konflikt (klassekamp) mellom kapitaleigarar (overklassen eller borgarskapet) og arbeidarar. Ein overgang frå kapitalisme til kommunisme vil innebera at arbeidarklassen tek statsmakta og makta over produksjonsmidla. Kommunistane ser på staten først og fremst som eit middel for ein samfunnsklasse til å undertrykkja ein annan klasse.
Marx meinte at det måtte ein revolusjon (i våre dagar vanlegvis kalla ein sosialistisk revolusjon) til for å ta makta frå kapitalistane. Den første tida etter ein slik revolusjon, fram til samfunnsklassane var oppheva og staten var overflødig, kalla han den første fasen av kommunismen. Dagens kommunistar kallar vanlegvis denne fasen for sosialisme.
Urkommunismen
I mennesket si tidlege historie fanst det ikkje samfunnsklassar, og folk levde saman i små grupper og måtte samarbeida for å overleva. Slike samfunn kallar ein urkommunistiske samfunn. Eksempel på dette kan vera til dømes indianarstammer som lever av eigne ressursar.
Forsøk på kommunisme i praksis
Ordet kommunisme vert i dag ofte assosiert med dei forsøka som har vore på revolusjonar og kommunistiske statar på 1900-talet, særleg Russland, seinare Sovjetunionen, der ein gjennomførte den første sosialistiske revolusjonen (Oktoberrevolusjonen). Vladimir Lenin vidareutvikla marxismen til det ein i dag kallar marxismen-leninismen. Mellom anna utvikla han den leninistiske partimodellen, ein partimodell som har vorte brukt av dei fleste vestlege kommunistparti seinare.
På byrjinga av det førre århundret kalla begge retningane i den russiske arbeidarrørsla, mensjevikane og bolsjevikane, seg for sosialdemokratar. Etter revolusjonen i 1917 byrja bolsjevikane å kalla seg kommunistar i 1918, og frå 1919 då den kommunistiske Tredje Internasjonalen blei danna, har kommunismen eksistert som politisk retning internasjonalt. Kommunistane understreka, i motsetning til sosialdemokratane, at eit sosialistisk samfunn berre kunne oppnåast gjennom ein revolusjon, der ein overtok statsmakta, knuste det gamle statsapparatet og oppretta det såkalla proletariatets diktatur.
Også Mao Zedong gav viktige bidrag til kommunistisk ideologi ut frå praktisk-politiske erfaringar etter at revolusjonen sigra i Kina i 1949. Etter kvart splitta den internasjonale kommunistrørsla seg i to leirar, den eine fløya støtta Sovjet og den andre støtta Kina. I Noreg støtta AKP(m-l) Kina og Albania, medan NKP stod nærmare Sovjet.
I praksis utvikla dette «proletariatets diktatur» seg i alle land der kommunistane tok makta til ein eittpartistat der den reelle makta låg/ligg hjå leiinga i kommunistpartiet. Under leiarar som Josef Stalin i Sovjetunionen og Mao Zedong i Kina blei diktaturet i stor grad eit personleg herredømme. Stalinisme og maoisme har historisk vist seg å vera ein anti-demokratisk faktor i mange land, sjølv om somme hevdar det finst døme på det motsette. Dei fleste kommunist-regima har i dag anten falle, som i Russland, eller er heilt endra i innhald, som i Kina, der ein har endra systemet til ein slags statsstyrt kapitalisme, og deretter gradvis innført «vanleg» kapitalisme.
Kommunisme i dag
Den såkalla eurokommunismen eller reformkommunismen som har utvikla seg i ein del vestlege kommunistparti etter Stalin sin død, kan i praksis seiast å vera sosialdemokratiske retningar.
Love Is Strong
«Love Is Strong» er ein song av det engelske rockebandet the Rolling Stones på albumet Voodoo Lounge frå 1994, der han er opningssporet. Han var òg den første singelen frå albumet.
Inspirasjon og innspeling
Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards og er ein grublande song om eit møte mellom ein songar og ein ukjend person som fører til «kjærleik ved første blikk» hos songaren.
Kommunisme
Kommunisme i dag
Dei statane som i dag er styrt av parti som kallar seg kommunistparti, er Cuba, Vietnam, Kina og Laos.
Kjelder
''
Love Is Strong
Inspirasjon og innspeling
"What are you scared of, baby?; It's more than just a dream;I need some time; We make a beautiful team..."
Innspelinga av songen starta i september 1993 i heimestudioet til Wood i Irland og heldt fram i A&M Recording Studios i Los Angeles i 1994.
Utgjeving
Songen vart gjeven ut som den første singelen frå albumet, men gjorde det langt frå så bra som venta. Han nådde berre så vidt inn på Billboard Hot 100 i USA, den lågaste plasseringa Rolling Stones hadde hatt på ein førstesingel til då. Ein musikkvideo vart regissert av David Fincher og er ein svartkvit video som viser gigantiske utgåver av the Stones, samt eit par vanlege folk i romantiske klemmar i New York City.
The Rolling Stones spelte songen på MTV Video Music Awards i 1994.
Fylkesveg 556
Fylkesveg 556 (Fv556) går mellom Fjøsanger og Hjellestad i Bergen. Veglengda er 14,4 km.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltingsreformen trod i kraft har han status som fylkesveg.
Zarja
Zarja (russ. Заря) er eit russisk ord som tyder 'soloppgang'.
Bilete av synagogar
Denne sida inneheld eit galleri med bilete av synagogar.
Mark Rutherford
Mark Joseph Rutherford er ein engelsk musikar, komponist og produsent, som har arbeidd med album, videospel, fjernsynsprogram, reklame og filmar.
Rutherford var gitarist og låtskrivar i Jimmy The Hoover, eit band styrt av Malcolm McLaren. Han turnerte med band som Siouxsie and the Banshees og Bow Wow Wow. Rutherford har òg arbeidd med artistar som David Gilmour, Boy George, Bonnie Tyler, Labi Sifri, Barrington Levy og Lemmy
I lag med William Orbit deltok han på mange remiksar av Peter Gabriel, The Christians, Psychic TV og Yothu Yindi, og produserte eller var medlåtskrivar i lag med Orbit på prosjekt med Bassomatic, Strange Cargo og Beth Orton. Rutherford samarbeidde òg med Goldie under namnet Rufige Kru og Metalheads.
Andre artistar Orbit har samarbeidd med er Mike Oldfield og Einstürzende Neubauten.
Galen
Galen kan visa til:
Gay Woods
Gay Woods er ein irsk songar. Ho var ein av dei originale medlemmane i Steeleye Span i lag med ektemannen Terry Woods som ho voks opp i lag med i Dublin.
Dei gifta seg i 1968 og i 1969 vart dei medlemmar i Steeleye Span. Dei spelte inn debutalbumet Hark! The Village Wait med dei i 1970, og berre ei veke etter albumet vart spelt inn fekk dei ein telefon om at dei vart blitt erstatta av Martin Carthy. Dette gjorde Terry så sint at han nekta å delta på den store samlinga av Steeley Span i 1995.
Sommaren 1970 vart Gay og Terry Woods med i Dr. Strangely Strange, som varte ei kort stund. Terry Woods skapte så eit band, The Woods Band, som sidan vart til ein duo med kona. I lag spelte dei inn fire album frå 1975 til 1978. Tidleg i 1980-åra tok ekteskapet med Terry slutt og ho skipa ei gruppe, Auto Da Fe, med Trevor Knight og tre nederlandske musikarar. Musikkstilen deira var liknande Marc Almond eller Annie Lennox.
I 1988 trekte Gay Woods seg attende frå musikken.
I 1994 vart ho spurt om ho ville bli med i Steeleye Span att og etter å ha spelt inn tre album med dei gav ho seg på ny.
Diskografi
Steeleye Span
The Woods Band
Gay and Terry Woods
Terni
Terni er ein by i Italia. Han er hovudstad i provinsen Terni i regionen Umbria og har om lag 110 000 innbyggjarar. Han ligg på sletta til elva Nera, om lag 104 km nord for Roma, 36 km nordvest for Rieti og 29 km sør for Spoleto.
Jernbanelinja mellom Roma og Ancona går gjennom byen, og han har òg jernbanesamband mot Rieti og L'Aquila. Terni har eit universitet og er ein av dei viktigaste industribyane i Umbria.
Historue
Byen vart truleg grunnlagd på 600-talet fvt. av sabinarar. På 200-talet fvt. vart han erobra av romarane og vart snart ein viktig municipium langs Via Flaminia. Det romerske namnet var Interamna, som tyder «mellom to elvar». Under Romarriket vart byen utbygd med mange flotte bygg, inkludert akveduktar, murar, amfiteater, tempel og bruer.
Etter langobardane erobra Terni i 755 vart han mindre viktig og hamna i skuggen til Spoleto som den nest største byen i Hertugdømet Spoleto. I 1174 vart han øydelagd av Fredrik Barbarossa sin general, erkebiskop Kristian av Mainz.
På 1300-talet hadde Terni sine eigne lover og frå 1353 vart bymurane forsterka og nye kanalar vart opna. Som i mange andre italienske kommunar i mellomalderen gjekk striden mellom ghibellinarar og guelfarar hardt ut over byen. Seinare strida òg dei to partane Nobili og Banderari om makta i byen. Terni vart etter kvart ein del av Kyrkjestaten. I 1580 vart eit jernverk, Ferriera, bygd ved byen og dette var starten for Terni som industriby. På 1600-talet gjekk det derimot nedover med byen på grunn av pest og svolt.
På 1800-talet nøyt Terni godt av den industrielle revolusjonen og den gode tilgangen til vatn i området. Av nye indstriar kom det til eit stålverk, eit støyperi og fabrikkar som produserte våpen, jute og ull. Han vart derfor hard råka av dei allierte sine bombetokt under den andre verdskrigen. Totalt var det 108 raid.
Lemming
Lemming eller lamming er fødsel hjå sau. Lemmingstida er ei kritisk tid både for sauen og for dei nyfødde lamma. God røkt i lammingstida er derfor avgjerande for produksjonen i sauehaldet.
Tamsau har normalt eit fostertal på 1 til 3 lam, men kan i nokre høve få opptil 6 lam. Fostertida er på 142–154 dagar, avhengig av rase. Norsk kvit sau går drektig 148 dagar. Lemmingstida er oftast i april månad.
Ved å kontrollere kva tid paring finn stad er det dermed mogleg å tidfeste lemminga ganske nøyaktig. Lam fødde tidleg på vinteren krev ekstra fôr og ly, men blir større tidlegare og kan gje betre kjøtprisar. Lam fødde seinare kan sleppast rett ut på beite. Innandørs lemming krev bygg, fôr og tilsyn, og kan gje auka smittefare for sjukdom. Utandørs lemming er billigare og mindre arbeidskrevjande, men medfører auka fare for nedkjøling og rovdyråtak.
Skildring
Dei fleste sauer kan lemme åleine utan problem, men det finst også fleire ulike fødselsvanskar som krev menneskehjelp. Særleg i moderne, særs produktive sauerasar kan store eller mange lam medføra problem. Om lammet ikkje ligg rett, med hovudet og framføtene vend utover, kan det sitje fast slik at ein hjelpar må snu det.
I løpet av dei første timane må det nyfødde lammet drikke råmjølk for å få viktig næring og motstandskraft, og seinare er det avhengig av hyppig diing for å halde temperaturen og vekse. Lam må derfor halde seg tett til mora, og det er viktig å stadfeste morsbandet i tida etter fødselen. Sauen slikkar lammet like etter fødselen. Dette gjer at lammet livnar til, og hjå sauen startar mjølkeproduksjonen og påskundar vear for å føde morkaka og eventuelle fleire lam.
Lemming hos villsau
Før lemmingstida om våren deler saueflokken seg i mindre flokkar. Vêrane vert støytte ut og går i ein flokk for seg sjølv. Like før han skal lemme, trekker sauen seg unna dei andre sauene, og finn ein lun og gjerne solvendt plass under ein busk eller bak ein stein, der lemminga skjer. Mora går ikkje attende til flokken før lammet eller lamma kjenner mora godt. Dette forhindrar mellom anna at leiarsauen tek til seg lammet, noko det kan vere fare for, om han ikkje har lam sjølv. Når lammet er nokre dagar gammalt, greier det godt å følgje flokken, også i ulendt terreng.
Lemming med menneskehjelp
I tida rundt lemminga vert sauen gjerne plassert i ein garde for seg sjølv. Dette kan skje før, under eller like etter fødselen. Om det er plass, kan ein plassera ein sau som skal lemme i ein garde før, men i større flokkar er det vanleg å samla sauene som ventar lam i større innhegningar og først skilje dei ut etter lemminga.
Menneske kan ofte vera til stades for å sjå til at alt er i orden med lemminga, og gripa inn om noko ikkje er det. Om lammet ikkje pustar kan ein til dømes kitla naseboret med strå, svinga lammet forsiktig i lufta etter bakføtene, eller prøva kunstig gjenoppliving eller medisin. Navlestrengen kan ein klippa av eller dra forsiktig sund; seinare blir såret reinsa med jod eller liknande. Av andre inngrep kan ein tidvis ønska å varma kalde lam. Samstundes bør ein ikkje handtera lamma for mykje, men gje sauen høve til å binda seg til dei så snart som mogleg.
Om sauen får fleire enn to lam kan han ha problem med å gje alle nok mjølk, ettersom han berre har to spenar. Ein sauebonde kan prøve å gje ekstra lam til ei fostermor som har eitt lam, eller har mista lamma sina. Om det ikkje går kan dei takast som kopplam som får mjølkeerstatting på flaske.
Hans Mathisen
Hans Mathisen er ein norsk jazzgitarist, utdanna ved Jazzlinja (NTNU) (1988-90) og kjend for sine Pat Metheny- og Wes Montgomery-inspirerte framføringar. Han er bror til jazzmusikarane Per Mathisen, Nils Mathisen og Ole Mathisen.
Han spelte på Brinck Johnsens Lover man (1995). I bandet Quarternion spelte han med Jarle Vespestad trommer, Finn Guttormsen bass og Arve Henriksen trompet (Timbuktu, Turn Left 1997).
Mathisens første eigne utgjeving er Quiet Songs (Curling Legs, 2005) med eigne komposisjonar. Denne gav gode kritikkar og Spellemannprisen 2005 i klassen jazz. Musikarane var Johannes Eick bass, Per Oddvar Johansen og Gary Husband trommer. I tillegg spelte brørne hans, Ole Mathisen saksofon og Per Mathisen bass.
I Hans Mathisen Kvartett medverkar Olga Konkova piano, Per Mathisen bass, Per Oddvar Johansen trommer.
676 Melitta
676 Melitta er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 16. januar 1909 av Philibert Jacques Melotte ifrå Greenwich-observatoriet.
Namnet Melitta er ei attisk form av Melissa, som var ei nymfe i gresk mytologi.
Alexandra Voronin
Alexandra Andrejevna Voronin  var fyrste ektemaken til Vidkun Quisling. Ho gifta seg med Quisling 21. august 1922, dagen etter ho fylte 17 år.
I 1923 drog Quisling tilbake til Kharkov, byen ho budde i, for å vere saman med henne. Under opphaldet i Kharkov gifta han seg med Maria Pasetsjnikova, ho som seinare fekk namnet Maria Quisling. Da Quisling kom tilbake til Noreg med dei to kvinnene vart Voronin omtala som «pleiedotter», og ikkje som kona hans, slik ho tidlegare var omtala. Voronin har sagt at dei vart skilde i 1924, men det finst ingen dokumentasjon på noko offisielt skilsmål. Etter at ho forlét Noreg for godt etter opphaldet hjå Quisling-familien, drog ho til Frankrike, og seinare til USA, der ho levde resten av livet.
Seint i livet skreiv ho ei bok om livet sitt saman med Quisling.
Esztergom
Esztergom (kroatisk Ostrogon; tysk Gran; polsk Ostrzyhom; serbisk Острогон eller Ostrogon; slovakisk Ostrihom; latin Strigonium; tyrkisk Estergon) er ein by nord i Ungarn ved elva Donau. Han høyrer til fylket Komárom-Esztergom og har om lag 30 000 innbyggjarar. Byen ligg 50 km nordvest for Budapest ved grensa til Slovakia.
Esztergom var hovudstad i Ungarn frå 972 til 1249 og var residensby for kongen fram til kong Béla IV flytta hovudstaden til Visegrád og seinare til Buda.
Esztergom er framleis sete for prímás av Den romersk-katolske kyrkja i Ungarn. I byen ligg Keresztény Múzeum, den største kyrkjesamlinga i landet. Domkyrkja Esztergom basilika er den største kyrkja i Ungarn.
Ein av dei nyaste attraksjonane i Esztergom er Mária Valéria-brua, som knyter Esztergom til byen Štúrovo i Slovakia. Opphavleg vart han bygd i 1895, men då tyskarane trekte seg ut av byen i 1944, øydela dei ho. Den nye brua stod ferdig i 2001 med støtte frå EU.
Borovka
Borovka (russisk Бо́ровка) er ei elv i Orenburg oblast i Russland og ei av sideelvane til Samara frå høgre. Elva er 167 km lang og har eit nedslagsfelt på.
Elvar har utspring i Obsjtsjij Syrt-høgdene og får hovudsakleg vasstilførsel frå snøsmelting. Ved elva ligg den urbanliknande busetnaden Koltubanovskij.
Allan McNish
Allan McNish er ein motorsportutøvar frå Skottland. Han har vunne 24-timarsløpet i Le Mans to gonger, i tillegg til at han fleire gongar har blitt American Le Mans Series-meister. Han har konkurrert innan DTM, FIA GT, i tillegg til Formel 1, både som utøvar for Panasonic Toyota og som testførar for Mild Seven Renault.
Sentral-Ungarn
Sentral-Ungarn (ungarsk Közép-Magyarország) er ein region i Ungarn. Han inneheld hovudstaden Budapest og det omliggande fylket Pest.
Lev Trotskij
Lev Trotskij var ein sovjetisk kommunistisk leiar. Trotskij (rus. Лев Давидович Троцкий, førenamnet også transkribert som Leo, Leon osb.) organiserte bolsjevikrevolusjonen i Russland i oktober/november 1917, leidde Den raude armeen til siger under borgarkrigen og intervensjonskrigen 1918-1920, var den leiande personlegdomen i opposisjonen mot Stalin innanfor det sovjetiske kommunistpartiet og danna den Fjerde Internasjonalen (FI) i eksil (landflykt) i 1938.
Trotskij heitte opphavleg Bronstein, og kom frå ein jødisk familie i Ukraina. Han slutta seg tidleg til det illegale (ulovlege) russiske sosialdemokratiske partiet (som omfatta sosialistar i heile det russiske storriket, ikkje berre sjølve Russland), der han ikkje høyrde til nokon av hovudfløyene heile tida. Han hadde ei sjølvstendig stilling i partiet, og var delvis sterkt usamd med bolsjevikleiaren Vladimir Lenin. Pseudonymet (løyndenamnet) Trotskij tok han etter ein medfange han møtte da han sat i fengsel for ulovleg politisk aktivitet som ung mann.
I 1917 slutta Trotskij seg til bolsjevikane, fordi Lenin da etter Trotskij si meining gjekk over til hans politiske linje da han kom heim frå eksilet sitt. Også Trotskij kom heim frå eksil same året, og frå da av var han og Lenin kvarandre sine nærmaste medarbeidarar resten av Lenins liv.
Lenin og Trotskij var dei tvillaust leiande personane i det tidlege sovjetregimet. Men da Lenin sjukna inn og seinare døydde, synte det seg at Trotskij ikkje hadde noka sterk stilling i systemet. I løynd hadde Josef Stalin bygd opp eit apparat som var loyalt overfor han, og Trotskij blei utmanøvrert. Andre leiarar skjønte ikkje at Stalin kunne bli farlege for dei også før det var for seint, og var med på å setje Trotskij til sides.
Trass i at stillinga hans blei stadig svakare, kjempa Trotskij ein lang og hard kamp mot Stalin og stalinismen, først innanfor kommunistpartiet til han blei ekskludert, sidan illegalt (ulovleg) utanfor partiet. I 1929 blei Trotskij landsforvist, og levde resten av livet i eksil (landflykt) i fleire land, mellom dei Noreg - frå juni 1935. Her vart han utvist 1936, offisielt fordi han hadde brote vilkåra for opphaldet ved å drive politisk verksemd, men i røynda på grunn av sterkt sovjetisk press. Deretter fekk han asyl i Mexico, og her vart han drepen av ein stalinistisk agent i 1940.
Arven etter Trotskij
Trotskij har skrive fleire viktige politiske skrift, mellom dei ei kraftig åtvaring mot Hitler, og mot at dei tyske stalinistane gjorde sosialdemokratane til hovudfiende mens nazismen truga med å ta makta i Tyskland («For arbeidareinskapsfront mot fascismen», 1931).
Den Fjerde Internasjonalen er etter Trotskij døydde blitt splitta fleire gonger, men finst framleis under namnet United Secretariat of the Fourth International (USFI).
Fylkesveg 557
Fylkesveg 557 (Fv557) går mellom Liavatnet og Straume i Bergen. Veglengda er 5,7 km. Heile strekninga er under planlegging og bygging i ny trasé som firefelts motorveg. Vegen vil i den samanhengen òg verte forlenga frå Straume til Flyplassvegen.
Sentral-Transdanubia
Sentral-Transdanubia (ungarsk Közép-Dunántúl) er ein region i Ungarn. Han inneheld fylka Fejér, Komárom-Esztergom, and Veszprém.
Bringing It All Back Home
Bringing It All Back Home er det femte studioalbumet til Bob Dylan og kom ut i mars 1965 på Columbia Records.
Albumet er delt inn i ei elektrisk og ei akustisk side. På side ein av den opphavlege LPen spelte Dylan elektrisk rock and roll i lag med eit fullt band, noko som fjerna han frå sine tidlegare likemenn i visesongrørsla. På same måte på den akustiske sida distanserte han seg frå protestsongane han hadde vore tett assosiert med tidlegare (som «Blowin' in the Wind» og «A Hard Rain's a-Gonna Fall») og tekstane hans vart meir abstrakte og personlege.
Albumet nådde sjetteplassen på den amerikanske Billboard-lista og var det første Dylan-albumet som nådde Topp 10 i heimlandet. Albumet gjekk til topps i Storbritannia. Den første singelen frå albumet, «Subterranean Homesick Blues» var den første singelen hans som gjekk inn på lista i USA og nådde 39. plass.
Innspelinga
Dylan heldt seg mykje i Woodstock sommaren 1964, ein liten by nord i staten New York. Manageren til Dylan, Albert Grossman, hadde eit hus her og då Joan Baez kom for å vitje Dylan i august dette året, budde dei huset til Grossman.
Baez hugsar at Dylan stort sett sat føre skrivemaskinen og skreiv og skreiv. Han hadde alt ein song klar for det nye albumet, «Mr. Tambourine Man» vart skriven i februar 1964, men kom ikkje med på Another Side of Bob Dylan. Ein annan song, «Gates of Eden», var òg skriven tidlegare på året. Minst to songar vart skriven denne månaden i Woodstock, «If You Gotta Go, Go Now» og «It's Alright Ma (I'm Only Bleeding)».
På denne tida vart Dylan stadig meir interessert i surrealisme. Prosaen hans vart òg meir stilistisk, og minna ofte om medvitsstraumskriving.
Dylan kom tilbake til New York og den 28. august møtte han The Beatles for første gong på hotellet deira (der Dylan visstnok introduserte dei for marijuana), eit møte som førte til ei radikal endring i låtskrivinga til Beatles, som etter dette vart meir sjølvgranskande. Dylan hadde alltid eit godt forhold til the Beatles.
Dylan og produsenten Tom Wilson starta like etter å eksperimentere med si eiga blanding av rock og folkemusikk. Dei prøvde først å legge eit elektrisk akkompagnement til Dylan si akustiske utgåve av «House of the Rising Sun». Resultatet vart ikkje særleg bra og det heile vart skrinlagd. Dylan vendte seg så til eit anna folkrockeksperiment som John Hammond hadde gjort. Han var ein gammal ven og faren, John Hammond, var personen som fekk Dylan til Columbia. Hammond planla eit elektrisk album rundt bluessongar som utgjorde dei akustiske konsertane hans på denne tida. For å få dette til fekk han med seg tre medlemmer av eit kanadisk pub-band han hadde møtt i 1963: gitaristen Robbie Robertson, trommeslagaren Levon Helm og organisten Garth Hudson (medlemmer av The Hawks, som seinare skifta namn til The Band). Dylan var særs entusiastisk i forhold til dette albumet, So Many Roads.
Då Dylan og Wilson starta arbeidet på det neste albumet let dei sitt eige elektriske eksperiment ligge. Den første innspelinga, den 13. januar 1965 i Columbia Studio A i New York, vart spelt inn solo, med Dylan på piano eller akustisk gitar. Ti songar og fleire songutkast vart spelt inn, men nesten alle vart vraka. Ingen av desse innspelingane vart nytta for albumet, men tre av dei vart gjeven ut seinare: «I'll Keep It With Mine» på Biograph og «Farewell Angelina» og ei akustisk utgåve av «Subterranean Homesick Blues» på The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991.
Andre songar og songutkast frå denne innspelinga var: «Love Minus Zero/No Limit», «It's All Over Now, Baby Blue», «Bob Dylan's 115th Dream», «She Belongs To Me», «Sitting On A Barbed-Wire Fence», «On The Road Again», «If You Gotta Go, Go Now», «You Don't Have To Do That» og «Outlaw Blues». Alle desse var originale songar.
Dylan og Wilson gjekk i Studio A igjen dagen etter, denne gongen med eit fullt, elektrisk band. Gitaristane Al Gorgoni, Kenneth Rankin og Bruce Langhorne vart tekne inn, samt pianisten Paul Griffin, bassistane Joseph Macho, Jr. og William E. Lee og trommeslagaren Bobby Gregg. Dei spelte på åtte songar denne dagen. I følgje Langhorne øvde dei ikkje, «me berre gjorde det på sparket, det var utruleg intuitivt og likevel suksessfullt.». Dei brukte eit par forsøk på kvar song og etter 3,5 time på ettermiddagen hadde dei spelt inn «Love Minus Zero/No Limit», «Subterranean Homesick Blues», «Outlaw Blues», «She Belongs To Me» og «Bob Dylan's 115th Dream» som alle vart valde ut til det endelege albumet.
Etter ein middagspause gjekk visstnok Dylan i studio igjen med andre musikarar, mellom andre John Hammond, Jr. og John Sebastian (berre Langhorne var att frå tidlegare på dagen). Dei spelte inn seks songar, men resultatet vart ikkje så bra og opptaka vart vraka.
Dagen etter vart den siste innspelingsdagen. Dylan nytta seg av dei same studiomusikarane som dei første opptaka frå dagen før, bortsett frå pianisten Paul Griffin, som ikkje kunne kome og vart erstatta av Frank Owens. Daniel Kramer fortel «musikarane var entusiastiske. Dei diskuterte med kvarandre og løyste problema etter kvart som dei oppstod. Dylan hoppa rundt frå mann til mann og forklarte korleis han ville ha det, ofte viste han dei på piano kva han trong. Det var som eit svært puslespel, bitane kom saman og heile bilete steig fram. Dei fleste av songane gjekk greit å spele inn og dei trong berre tre-fire forsøk. Stundom høyrdest det første opptaket heilt annleis ut enn det siste, fordi dei spelte i forskjellig tempo, eller kanskje dei spelte ein annan akkord, eller soloane vart arrangert forskjellig. Arbeidsmetoden hans, at han var så bevisst på kva han ønskte, gjorde at det heile flytta seg framover.»
Innspelinga starta med «Maggie's Farm», og dei trong berre eit forsøk. Dei andre songane var «On The Road Again», «It's Alright, Ma (I'm Only Bleeding)», «Gates Of Eden», «Mr. Tambourine Man», og «It's All Over Now, Baby Blue», som alle vart sett til side for albumet. Songen «If You Gotta Go, Go Now» vart òg vald ut, men kom ikkje med på albumet til slutt. I staden for vart han gjeven ut som singel i Europa, men ikkje i USA eller Storbritannia.
Sjølv om Dylan kunne ha spelt inn elektriske utgåver av alle songane som finst på det endelege albumet, ville han tydelegvis ikkje at heile albumet skulle vere elektrisk.
Utgjeving
Bringing It All Back Home kom ut same dag som Dylan heldt siste konsert på ein felles turne med Joan Baez. På dette tidspunktet hadde Dylan vorte langt meir populær og kjend enn Baez og musikken hans hadde utvikla seg frå den tidlegare visesjangeren i ei heilt unik retning. Det var siste gong dei spelte i lag på denne måten fram til 1975. Tidspunktet var passande sidan Bringing It All Back Home markerte ein ny æra for Dylan.
Bringing It All Back Home er eit av dei mest kritikarroste albuma til Dylan og har vorte kalla eit av dei største albuma i rockehistoria. I 1979 skreiv kritikar Dave Marsh i Rolling Stone Record Guide: «Ved å blande Chuck Berry-rytmen til the Rolling Stones og the Beatles med venstrevridd, visesong, førte Dylan det verkeleg heim, og skapte ein slags ny rock and roll [...] som gjorde alle former for kunstnarisk tradisjon open for rock.» Clinton Heylin skreiv seinare at Bringing It All Back Home kanskje var det viktigaste albumet i denne perioden. I 2003 vart det rangert på 31. plass av musikkmagasinet Rolling Stone på lista deira over dei 500 største albuma gjennom tidene.
Før året var omme hadde Dylan spelt inn og gjeve ut albumet Highway 61 Revisited, som tok den nye lyriske og musikalske retninga enno lenger.
Buzuluk ved Samara
Buzuluk (russisk Бузулу́к) er ei elv i Orenburg oblast i Russland og ei av sideelvane til Samara frå venstre. Elva er 248 km lang og har eit nedslagsfelt på. Elva har ei middelvassføring på 7,7 m³/s.
Buzuluk har utspring på nordsida av Obsjtsjij Syrt.
John Gosling
John Gosling, med artistnamnet Mekon er ein britisk muiskar innan big beat og industriell musikk og electronica-produsent.
Gosling er kjend som medlem av Psychic TV. Gosling skipa gruppa Zos Kia, Psychic TV (i 1984), 23 Skidoo og Bass-o-Matic (med William Orbit) og slo seg så saman med Coil for albumet Transparent.
Diskografi
Zos Kia med Psychic TV med Jam Nation med Bassomatic med Agent Provocateur Andre som Mekon
Bakgrunnsstoff
Offisiell nettside
Hypertrofi
Hypertrofi ( frå gresk hyper over og trophé næring) er ein auke i storleiken på eit organ eller eit vevsområde. Dette skuldast auke i volum av kvar einskild celle. Hypertrofi må ikkje forvekslast med hyperplasi kor talet på celler aukar. Hypertrofi kan skuldast auka arbeide, medikamentpåverknad eller sjukdom. Døme på organ som heilt eller delvis kan hypertrofiera er skjelettmusklane og hjartemuskelen.
Hoatzin
Hoatzin (Opisthocomus hoazin), òg kalla sigøynarfugl, er ein mykje spesiell art av tropiske fuglar funne i sumpar, elvenær skog og i mangroveskog i nedslagsfeltet av Amazonaselva og Orinoco i Sør-Amerika. Dette er einaste medlemmen av slekta Opisthocomus (gammalgresk 'med langt hår bakover', refererer til den store fjørtoppen), som igjen er einaste slekta i familien Opisthocomidae. Den taksonomiske plasseringa av denne familien har vore sterkt omdiskutert, og er framleis langt frå klår. Hoatzinungane skil seg frå alle andre fugleungar ved at dei har klør på to av vengfingrane. Hoatzinen er planteetar, han et blad og frukt, og har eit uvanleg fordøyingssystem med eit forstørra kro som fungerer som ei vom. Han gjev òg ei gjødingsliknande lukt for å skremme bort potensielle predatorar.
Skildring
Arten har fasanstorleik, rundt 65 cm i lengd, med ein lang hals og eit lite hovud. Han er brunleg i farga, med bleikare undersida og har ein fjørlaust lysblått andlet med bordeaux-raude auge, og hovudet er toppa av ein høg, pigga, raudbrun fjørtopp. Den lange sotbrune halen har eit breitt gulbrunt band i enden. Oversida er mørk sotbrun med gulbrune kantar på dekkfjørene og gulbrunestriper på mantelfjør og nakke. Undersida er lysebrun, medan gump, handsvingfjør og kroppssidene har djup kastanjebrun farge, men dette er hovudsakleg synleg når han opnar vengene sine. Dette er ei støyande art, med ei rekkje hese ytringar som inkluderer stønn, kvekking, kvesing og grynt. Desse lyduttrykka fell ofte saman med kroppsrørsler som vengespreiing. Ytringane blir til brukte å halde i gang kontakten mellom individ i grupper, å åtvare mot truslar og inntrengjarar, og når ungar tiggar mat.
Åtferd
Hoatzinen lever i lågland, opptil ca. 200 moh., og beitar i tregreiner som typisk veks lågt over stilleståande vatn som kroksjøar eller over elvar med vatn som berre rører seg sakte. Dei kan kvile høgt i trea. Han klatrar klosset rundt blant greinene, og er ganske tam, sjølv om dei blir stressa av hyppig uro frå menneske. Han kan ofte akseptere menneske i nærleiken og lèt seg motvillig skremme. Utanfor hekkesesongen kan dei vere samla i grupper på 30 eller meir.
Føde
Eit av dei mange særmerka for denne arten er at han har eit fordøyingssystem som er eineståande blant fuglar. Hoatzinane brukar bakteriell gjæring i den fremre delen av tarmen til å bryte ned vegetabilske materiale dei brukar, på liknande måte som storfe og andre drøvtyggarar. I motsetnad til drøvtyggarar, som har ein spesialisert mage for bakteriell gjæring, har Hoatzin funksjonen i kroet, ei utviding av matrøyret. Kroet hos Hoatzin er så stort at det fortrengjer flygemusklar og brystbeinkjølen, til en pris av redusert flygekapasitet. På grunn av aromatiske innhald i blada dei konsumerer og bakteriell gjæring, har fuglen ein ubehageleg, gjødingsliknande lukt og er berre jaktmål når predatorar har verkeleg trong for mat.
Formering
Hoatzinane er sesongrugarar, hekkar i regntida, som varierer over utbreiingsområdet. Fuglane er selskaplege og hekkar i små koloniar, legg 2-3 egg i eit reir i eit tre som hengjer over vatnet i sesongmessig oversumde skogar. Reirmaterialet er trepinnar. Ungane, som blir fora på oppstøytt, gjæra mat, har ein annan merkeleg funksjon, dei har to klør på kvar veng. Når dei blir forstyrra, lèt ungane seg sleppe ned i vatnet for å komme unna predatorar, deretter brukar dei vengene sine å klatre tilbake til tryggleiken ved reiret. Dette har uunngåeleg ført til samanlikningar med den fossile Archaeopteryx, men karakteristikken er snarare ein autapomorf eigenskap, og kan vere atavisme av dinosaurske fingerklør, ein utviklingsmessig genetikk som antakeleg framleis er tilstades i genomet åt fuglane.
Hoatzin og menneske
Arten er ikkje trua trass i at desse fuglane ofte sit opent og synlege med slåande farger og dei er dårlege flygarar. Faktisk syner arten større evne til overleving enn mange andre endemiske artar til utbreiingsområdet. Brasilianske urfolk samlar nokre gonger egga til mat, og dei vaksne fuglane kan vere jaktmål, men generelt er dette sjeldan, ein trur det er fordi kjøttet har dårleg smak. Sjølv om det føretrekte habitat, mangrove med omkringliggjande skog, forsvinn raskt i einskilde område, er habitatet mindre trua enn tørt skogsterreng, som er det primære målet for avskoging i regnskogen i Amazonas. Hoatzinen er difor ganske vanleg i store delar av utbreiingsområdet sitt.
«Zarja»
Zarja (russisk Заря, tyder «Soloppgangen») var ein brigg med segl og dampmotor som vart nytta av Det russiske vitskapsakademiet til ekspedisjonar i Arktis i 1900-1903.
Mot slutten av 1800-talet ønskte akademiet å byggje eit forskingsfartøy for langvarige ekspedisjonar. Det første, og i fleire tiår det einaste, skipet var «Zarja». I 1899 klargjorde baron Eduard Toll ei ny polferd og kjøpte ein norsk tremasta bark kalla «Harald Hårfagre» for 60 000 rublar. Toll fekk råd frå Fridtjof Nansen om å nytte eit liknande skip som «Fram». Skipet hadde ein deplasement på 450 tonn og draft på 5 meter.
Skipet fekk namnet «Zarja» og vart sendt til skipsverftet til Colin Archer i Larvik for å byggast om for å takle dei tøffe istilhøva. I oktober 1899 vart skipet sertifisert av norske styresmakter for ein tre år lang ekspedisjon til Arktis.
Den russiske polekspedisjonen 1900-1903
21. juni 1900 la «Zarja» ut frå St. Petersburg med eit mannskap på 20. N. N. Kolomeitsev var kaptein på skipet. 24. juli kom ho til hamna i Aleksandrovsk ved Murman (i dag Poljarnyj) og heldt så fram mot Karahavet. «Zarja» gjorde den første overvintringa si i isen i ei bukt som Toll kalla opp etter skipsverftet Colin Archer (Bukhta Kolin Artsjera) nær Tajmyrøya. Vitskapsmennene om bord brukte 11 månader på å utforske Nordenskiöldøyane og kysten av Tajmyrhalvøya. Om våren vart Kolomejtsev sendt på ein lang sledetur av ekspedisjonsleiar Eduard Toll og nestkommanderande Fjodor Andrejevitsj Matisen vart kaptein under resten av ekspedisjonen.
Svanesong
Svanesong er eit omgrep som kan verte nytta om det verket ein diktar eller ein komponist har laga rett før sin død, eller om det siste som ein offentleg person gjorde i sin karriere før karrieren vart avslutta eller tok slutt på meir eller mindre dramatisk vis, og så bortetter. Soleis kan til dømes den siste framsyninga ein markant skodespelar stod for, den siste offentlege tala eller anna aktivitet som ein markant politikar stod for, og liknande, verte omtalt som hans eller hennar svanesong.
«Zarja»
Den russiske polekspedisjonen 1900-1903
I august 1901 kom skipet til Laptevhavet på veg mot Nysibirøyane for å leite etter det segnomsuste Sannikov Land (Zemlja Sannikova), men vart raskt blokkert av flytande pakkis. I 1902 heldt ekspedisjonen fram med forsøket på å nå Sannikov Land medan «Zarja» var fanga i isen. Baron Eduar Toll og tre menn forlet skipet og la ut på leit etter landet. Dei forsvann utan spor i november 1902 etter å ha reist frå Bennettøya og sørover på lause isflak.
Svanesong
Underforstått ligg det i og for seg i omgrepet at den personen det vert synt til, har prova å ha vore mellom dei fremste i sitt yrke eller si verksemd, slik svanen er den fremste mellom fuglar i venleik. Men det er ikkje uvanleg at omgrepet vert nytta i nøytral meining om det siste han eller ho fekk gjort på sitt område, på godt eller vondt.
Aberdeen
Aberdeen (Obar Dheathain på skotsk gælisk) er ein by nordaust i Skottland. Byen utgjer kjernen i byområdet City of Aberdeen, og er hovudsete for den skotske regionen Aberdeenshire, sjølv om byen ikkje lenger ligg i regionen. Aberdeen er òg den viktigaste hamna i denne delen av Skottland, og den tredje største byen etter folketal.
Svanesong
Omgrepet svanesong har opphav i ei vanleg, men heilt feil tru at dei kraftige og klagande skrika frå songsvana (Cygnus cygnus) er den songen som svana syng rett før ho døyr, for svaner vart elles rekna for å vere stumme fuglar. I moderne språkbruk vert ordet svanesong òg nytta konkret om songsvana sine skrik.
«Zarja»
Den russiske polekspedisjonen 1900-1903
«Zarja» vart hardt medfaren av isen og det var ikkje mogeleg å reparere ho. «Zarja» vart til slutt fortøydd aust for elvedeltaet til Lena i Tiksibukta på lesida av øya Brusneva. I staden for det russiske flagget bar ho flagget til Neva seglklubb, den eldste seglklubben i Russland fram til all last vart lossa av og ho vart fylt med vatn. Kaptein Matisen returnerte til Jakutsk, medan resten av mannskapet reiste til St. Petersburg.
Aberdeen
Byen ligg mellom munningen til to elvar, Dee og Don. Dette området reknar ein med har vore folkesett i minst 6000 år.
Innbyggjarar
Byen hadde eit folketal på rundt 3000 i 1396. Ved folketeljinga i 1801 hadde dette vakse til 26 992, i 1841 var det 63 262, i 1891 121 623, i 1901 153 503, og i 2001 197 328.
«Zarja»
Den russiske polekspedisjonen 1900-1903
Ei øy i nærleiken av Kapp Tsjeljuskin (Остров Заря), ei halvøya aust for Middendorffbukta (полуостров Заря) og sundet mellom Belkovskijøya og Kotelnyjøya er kalla opp etter «Zarja».
Aberdeen
Industri
Mange store og varierte industriar har gjort byen til ein av dei rikaste i Skottland. I meir enn trehundre år grov ein ut granitt i Rubislaw-gruva og eksporterte til resten av verda. Denne gruvedrifta tok slutt i 1971.
Fiskerinæringa var òg svært viktig for byen, og blei stadig utbetra med ny teknologi fram til overfiske i Nordsjøen førte til at fangsten blei kraftig redusert.
Andre næringsvegar som var leiande fram til 1970-åra var tekstilindustri, med ull frå 1703, lin frå 1794 og bomull frå 1779. Desse sysselsette fleire tusen. Papirlaging tok til i 1694, og er ein av dei eldste industriane i byen.
I dag vert Aberdeen ofte kalla Europas oljehovudstad. Byen er senter for det meste av petroleumsverksemda på britisk kontinentalsokkel, og oljeindustrien utgjer ryggrada i den lokale økonomien. Ei rad norske føretak innan oljeindustrien er representert i Aberdeen.
Transport
Hamna i Aberdeen har stor trafikk av forsyningsskip, der fartøya går i skytteltrafikk til oljeplattformane i Nordsjøen. Flyplassen er senter for en vesentleg del av helikoptertrafikken til og frå britisk sektor, og er ein av dei største helikopterflyplassane i verda. Aberdeen har daglege flyavgangar til og frå Stavanger, Bergen og Oslo.
Historikk
Aberdeen av i dag er ei samansmelting av to byar grunnlagd i mellomalderen, Old Aberdeen og New Aberdeen. Begge kan føra sin dokumenterte historie attende til 1100-talet. Sjølv om dei to mellomalderbyane ligg berre eit par kilometer frå kvarandre hadde dei båe sin eigen identitet fram til moderne tid. Dei vart ikkje slegne saman før i 1891. Gamle kjelder referer ofte til "The cities of Aberdeen" (merk fleirtal).
Old Aberdeen ligg like sør for utløpet av elva Don, og voks fram kring St. Machar domkyrkje. Byen var eit viktig kyrkjeleg senter fram til reformasjonen. I høve ei gamal overlevering vart den første kyrkja på denne staden bygd så tidleg som på 500-talet. Domkyrkja vart bispesete i 1131, og den noverande domkyrkja byrja ein å byggja på 1100-talet. I 1495 vart den første delen av det som seinare vart University of Aberdeen, King's College, grunnlagd av biskop Elphinstone.
New Aberdeen var ein viktig handelsstad frå 1100-talet. Kong Vilhelm I av Skottland hadde ein residens der, og gav byen sitt første charter i 1179. Tidlegare hadde David I gjeve nokre byrettar. New Aberdeen voks fram nord for utløpet av elva Dee, og elveosen utgjorde ei av de beste naturlege hamnene i denne delen av Skottland.
I 1336 vart byen brend ned av kong Edvard III av England, men vart snart bygd opp att. Byen hadde då ei tid namnet New Aberdeen. Byarkivet er eit av de eldste i Skottland, og går attende til 1398. Med unntak av eit kort tidsrom dekkjer arkivet heile byhistoria fram til i dag.
Under kong Robert Bruce fekk byen, som takk for si stønad under dei skotske sjølvstendekrigane, skogen Stocket av kongen. Dette området gav store inntekter, som framleis kjem innbyggjarane til gode gjennom offentlege tiltak.
New Aberdeen fekk sitt eige universitet i 1593, då Marischal College vart grunnlagd. Marischal College og King's College i Old Aberdeen var skilde universitet fram til 1800-talet, og vart slegne saman i 1870 til det som i dag er University of Aberdeen.
På grunn av åtak frå baronar i området hadde byen kraftige forsvarsverk, men innan 1770 var alle byportar fjerna. Under striden mellom rojalistar og covenanters vart byen plyndra av båe sider. I 1715 erklærte leiarane for byen at dei støtta James Francis Edward Stuart (The Old Pretender), og i 1745 budde hertugen av Cumberland ei tid i Aberdeen før han gjekk til åtak på Charles Edward Stuart (The Young Pretender).
Byvåpen og bymotto
Byvåpenet syner eit raudt skjold med tre festningsverk med tre tårn kvar. Kring er kongelege symbol. Frå gamal tid kviler byen på tre høgder, Castle Hill, the Port eller Windmill Hill (Gallowgate) og St Catherine's Hill (Adelphi). Våpenskjoldet er halde oppe av to leopardar. Ovanom skjoldet er det eit pergament med orda 'Bon Accord', som òg er bymottoet.
Museum og galleri
Det finst ei rekkje museum og liknande stader å vitja i byen. Aberdeen Art Gallery har ei samling impresjonistiske, viktorianske, skotske og britiske 1900-taletsmåleri i tillegg til samlingar av sølv- og glasgjenstandar.
Festivalar og utøvande kunst
Aberdeen huser fleire tilstellingar og festivalar, somAberdeen International Youth Festival (verdas største kulturfestival for unge utøvarar), Aberdeen Jazz Festival, Aberdeen Alternative Festival, Rootin' Aboot (for folke- og roots-musikk), Sound Festival for ny musikk, University of Aberdeen sin årlege May Fest (tidlege kalla Word) og DanceLive, den einaste festivalen i Skottland for samtidsdans.
Spectra er ein årleg lysfestival som blir halden ulike stader i byen. NuArt er ein festival for gatekunst.
Utdanning
Aberdeen har to universitet, University of Aberdeen og Robert Gordon University. University of Aberdeen er eit av Skottland sine eldste universitet, og vart grunnlagd i 1495.
677 Aaltje
677 Aaltje er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 18. januar 1909 av August Kopff ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.
Pandit Dinesh
Pandit Dinesh er ein komponist og perkusjonist som spesialiserer seg på indiske rytmar. Han nyttar tabla, conga og anna. Dinesh er kjend for samarbeidet sitt med West India Company, Dizrhythmia, The Pax Trio, og Blancmange. Han vert stundom omtalt som «gudfaren av perkusjon».
Nord-Ungarn
Nord-Ungarn (ungarsk Észak-Magyarország) er ein region i Ungarn. Han inneheld offisielt fylka Borsod-Abaúj-Zemplén, Heves and Nógrád, men uoffisielt vert ofte òg Szabolcs-Szatmár-Bereg rekna som ein del av regionen. Regionen ligg eigentleg nordaust i landet, medan den nordvestlege delen av Ungarn vert kalla Vest-Transdanubia. Regionssenteret og den største byen er Miskolc.
Byar
Miskolc, Eger, Salgótarján, Ózd, Kazincbarcika, Sárospatak, Sátoraljaújhely, Tiszaújváros, Tokaj, Gyöngyös, Hatvan, Balassagyarmat.
Fylkesveg 558
Fylkesveg 558 (Fv558) går mellom Bjørndal og Haakonsvern i Bergen. Veglengda er 3,5 km.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltingsreformen trod i kraft har han status som fylkesveg.
Sainte-Chapelle
La Sainte-Chapelle, La Sainte-Chapelle du Palais de la Cité à Paris, er eit slottskapell som vart reist i tida 1242 til 1248 for kong Louis IX («Ludvig IX») den heilage av Frankrike ved det som då var det kongelege slottet på øya l'île de la Cité i elva Seinen i Paris. Kapellet vart bygd for å hysa Jesu heilage tornekrone (La Sainte Couronne) og andre relikviar knytte til Jesus. Kong Louis IX, som i katolske område er betre kjend som Saint (Sankt) Louis etter å ha vorte kanonisert i 1297, hadde kjøpt Den heilage tornekrona i 1239.
Slottskapellet er i to høgder. Den undre høgda var for tenarar og andre som var knytte til slottet, den øvre høgda var for reservert kongen og dei som omgav han. Det øvre kapellet hadde soleis berre tilgjenge gjennom passasjar i same høgda frå slottet, ingen inngang utanfrå for ålmenta. Kapellet er på dette viset utforma i samsvar med prinsippa for kongelege slott i mellomalderen med omsyn til å skilje konge og aristokrati frå folk og verksemd som hadde med arbeid og fysisk drift av slottet å gjere.
You Got Me Rocking
«You Got Me Rocking» er ein song av det engelske rockebandet the Rolling Stones på albumet Voodoo Lounge frå 1994.