cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vind
Synoptisk vind
I visse tilfelle kan luftrørsla bli nesten eller heilt dominert av sentripetalkrafta, medan corioliskrafta får lite å seie. Slik vind kallar ein syklostrofisk, og er kjenneteikna ved rask rotasjon over eit lite område. Tropiske syklonar og tornadoar er døme på slik vind.
Mesoskala vind
Synoptisk vind er vind på så stor skala at det vanlegvis går greit å varsle dei for både datamodellar og meteorologar. Vind på mindre skala er som regel meir kortvarig og oppstår i små geografiske område slik at dei er svært vanskeleg å varsle med mindre det er på kort sikt. Desse mesoskala vindane kan til dømes oppstå i samband med torevêr. Fleire av dei «spesielle» vindane som er nemnde til slutt i denne artikkelen er mesoskala vind.
Mikroskala vind
Mikroskala vind varer svært kort - sekundar til minuttar - og over område på ti til hundrevis av meter. Turbulens i samband med passerande frontar er danna av mikroskala vind, og det er mikroskala vind som dannar små konvektive fenomen som støvvirvlar. Sjølv om dei er små i utstrekking og tid, kan dei spele ei stor rolle i daglegliv. I 1985 styrta eit fly i Dallas i USA av mikroskala vind som gav namn til fenomenet mikroutbrot. 133 menneske mista livet, og hendinga førte til at flyplassar og enkelte vêrstasjonar installerte dopplerradar.
Effekt av vind
Eolisk vind er vind som skapar geologiske endringar. Tornadoar og tropiske syklonar er døme på vind som kan skape slike endringar. Storskala erosjon og danning av sanddyner og andre geologiske og topografiske effektar påverka av vind blir kalla eolisk aktivitet.
Lokal vind og temperaturfordeling
Somme lokale vindar bles berre under visse vilkår, til dømes at dei krev visse temperaturfordelingar.
Forskjellig oppvarming er drivkrafta bak solgangsbrisen. Land blir raskare varma opp og avkjølt enn vatn. I kyststrøk fører dette til at landområda blir raskare varma opp om dagen, og raskare avkjølt om natta, medan sjøtemperaturen endrar seg lite. Oppvarminga over land fører til konveksjon, stigande luftrørsler, som skapar eit lite lågtrykk ved overflata. Luft strøymer inn frå sjøen for utjamne trykkskilnaden. Lufta som stig vil så strøyme ut mot sjøen og så søkke igjen. Dermed oppstår det ei sirkulasjonscelle mellom land og sjø. Utover ettermiddagen vil corioliskrafta byrja å påverke systemet, og vinden langs ein nord-sør-retta kyststrekning med land mot aust (som på Vestlandet) vil etter kvart dreie på nord. Visst hovudvindfeltet over eit slikt kystområde allereie er nordlege, kan solgangsbrisen forsterke nordavinden om ettermiddagen, medan vinden kan bli svakare visst hovudvindfeltet er sørleg. Om natta når landområdet blir raskare avkjølt enn sjøen, vil det motsette skje, og luft strøymer frå land og utover sjøen. Som regel er denne vinden om natta svakare enn den om dagen.
Fjellbris og dalbris er ein kombinasjon av ujamn oppvarming og topografi. Når sola stig vil fjelltoppane få sollys først, og utover dagen vil fjellsida som er retta mot sola få meir oppvarming enn dalbotn og andre sida av dalen. Dette fører til stigande luftrørsler på denne fjellsida, og kjøligare luft frå dalen strøymer ut for å erstatte den stigande lufta. Denne vinden opp fjellsida blir kalla dalbris. Det motsette skjer om ettermiddagen, når dalen blir meir oppvarma og fjelltoppane avkjøla. Vinden som oppstår er delvis skapt av tyngdekrafta og konveksjon i dalen og blir kalla fjellbris.
Fjellbrisen er eit døme å det som meir generelt blir kalla katabatisk vind. Dette er vind som er driven av at kaldluft (som er tung) strøymer ned ein skråning. Dette skjer på stor skala på Grønland og i Antarktis. Ein har ofte slik vind i område der lufta blir avkjølt på eit høgt, kaldt platå, sett i rørsle og strøymer ned skråningar på grunn av tyngdekrafta. Slik vind er vanleg i Mongolia og i dalar med isbrear.
Sidan katabatisk refererer til den vertikale rørsla av vind, høyrer òg vind som blir danna på lesida av fjell og varma opp som følgje av kompresjon til denne kategorien. Luft i slik vind kan ha ei temperaturstiging på 20 grader eller meir, og blir kalla fønvind. Denne type vind har derimot mange forskjellige namn rundt om i verda.
Det motsette av katabatisk vind er anabatisk vind, eller vind som flyttar seg oppover. Dalbrisen som er skildra over her er anabatisk vind.
Eit uformelt uttrykk som er mykje brukt er orografisk vind. Dette refererer til vind i samband med orografisk heving og blir som regel brukt i samband med vind som fønvind, sidan lufta blir heva over fjellrekkjer før ho søkk ned på andre sida.
Vind definert ut frå likevekt mellom fysiske krefter
Desse vindane er brukt i samband med dekomponering og analysar av vindprofilar. Dei er nyttige til å forenkle atmosfæriske rørslelikningar og for å kunne vite noko kvalitativt om den horisontale og vertikale fordelinga av vind.
Vindmåling
Vindstyrken kan ein måla i knop, i m/s, km/t eller i beaufort. Viss ein observerer luftrørslene ti meter over bakken og tek middelverdien over ti minutt, har ein målt dét som i meteorologien heiter vindstyrke, og ein kan bruka beaufortskalaen til å klassifisera måleresultatet. I USA vert derimot vindstyrken målt over to minutt.
Viss ein berre les av augeblinksverdien av ei vindmåling, har ein ikkje målt vindstyrke, men vindkast. Vindkast kan ofte ha høgare styrke enn vinden på same tidspunkt. Døme: Viss det er målt frisk bris, er det ikkje uvanleg med vindkast over 12 m/s.
Vind består både av vindstyrke og vindretning. Vindretninga er den retninga vinden kjem ifrå.
Lokale namn på vind i spesielle område
Døme på lokale namn på spesifikke vindar:
Vind i kulturen
Vinden opptrer som hovudperson i fabelen «Nordavinden og sola». I andre soger kan heltar og menneske søka å gjera nytte av eller temja personleggjorte vindar. I kampen mot demonguden Chiyou møtte den gule keisaren mellom anna vindguden i drakeform, Fei Lian. I Odysseen får Odyssevs ein sekk med dei fire vindane i av vindguden Aiolos. I det norske folkeeventyret om guten som går til nordavinden og krever igjen mjølet han har blåse bort, vinn guten magiske gåver frå vinden. I «Østenfor sol og vestenfor måne» rir heltinna på ulike vindar for å nå målet sitt.
Vind kan vera eit symbol og verkemiddel på mange vis. Innan sentralasiatisk tradisjon er sjelen kalla ein vindhest, noko som er teke vidare i tibetansk buddhisme. Her blir også bøneflagg som flagrar i vinden kalla vindhestar.
Margreth Olin
Margreth Olin Mykløen er ein norsk filmskapar kjend under namnet Margreth Olin.
Margreth Olin er frå Stranda på Sunnmøre. Ho tok grunnfag i media og massekommunikasjon ved Universitetet i Bergen i 1990 og studerte deretter medie, journalistikk og dokumentarfilm ved Høgskulen i Volda fram til 1994.
Ho er kjend for å ta opp sosialpolitiske tema i filmane sine, og kallar ofte fram sterke kjensler. Ho er mellom anna inspirert av den kontroversielle dokumentarskaparen Frederic Wiseman og skaparen av dogmefilmen, Lars von Trier.
Utmerkingar
Margreth Olin var festspelkunstnar på Dei nynorske festspela i 2003.
A Great Day in Harlem
A Great Day in Harlem eller Harlem 1958 er eit svartkvitt gruppebilete frå 1958 av 57 jazzmusikarar på ei gate i Harlem i New York City.
Art Kane, ein frilansfotograf som jobba for magasinet Esquire, tok biletet rundt klokka 10, sommaren 1958. Musikarane hadde samla seg på 126th Street, mellom Fifth og Madison Avenue i Harlem.
Esquire publiserte biletet i 1959 januarutgåva. Jean Bach, ein radioprodusent frå New York, gjenfortalte historia bak biletet i dokumentarfilmen sin A Great Day in Harlem i 1994. Filmen vart nominert i 1995 til Oscar for Beste dokumentar.
Biletet var ei viktig brikke i Steven Spielberg-filmen The Terminal. I filmen har Tom Hanks rolla som Viktor Navorski, ein person som reiser til Sambandsstane på jakt etter autografen til saksofonisten Benny Golson, slik at han kan fullføre faren si samling av autografar frå musikarane på biletet.
Georg Muffat
Georg Muffat var ein barokk-komponist og organist av fransk opphav. Mellom 1663 og 1669 studerte Muffat hos Jean-Baptiste Lully i Paris. Deretter budde han fleire år i Alsace, først som student ved Jesuittkollegiet i Sélestat (Schlettstadt) og frå 1671 som organist i Molsheim der Straßburg Domkapitel låg i eksil. Frå 1674 studerte han jus i Ingolstadt og slo seg deretter ned i Wien.
Framvaren
Framvaren er ein terskelfjord i Farsund kommune med ei lengd på om lag 9 km. Han har innløp ved sundet Straumen frå Helvikfjorden, som ligg lenger sør. Straumen er berre 20-25 meter brei og over her går det ei vegbru. Får her strekker fjorden seg hovudsakleg nordover.
Georg Muffat
Då han ikkje kunne finne fast arbeid reiste han til Praha i 1677, og så til Salzburg der han fekk stilling som domorganist og kammertenar hos erkebiskop Max Gandolf, Graf von Kuenburg. Han fekk her høvet til eit lengre studieopphald i Italia hos Bernardo Pasquini som stod i tradisjonen etter Girolamo Frescobaldi. Muffat beundra musikken til Arcangelo Corelli og i Roma fekk han høvet til å treffe han. Inspirert av møtet komponerte han fire Concerti grossi og fire sonatar og fekk dei oppført i huset til Corelli.
Framvaren
Den ytste delen av fjorden, like nord for Straumen, heiter Suttevikpollen. Denne delen av fjorden er om lag 1,5 km lang og i nordenden av pollen vert fjorden mykje vidare, over 1 km på det breiaste. Her går Frestadbukta inn vest til grenda Frestad. Største djupne omlag 175 meter.
Georg Muffat
Etter at tenesteherren døydde flytta Muffat i 1690 til Passau for å arbeide som kapellmeister for biskop Johann Philipp von Lamberg. Her vart han til han døydde. Dei ni sønene til Muffat vart musikarar, den mest kjende av dei er Gottlieb Muffat.
Som Johann Jakob Froberger før han og Georg Friedrich Händel etter, var Muffat ein musikalsk kosmopolitt som spelte ei viktig rolle i utvekslinga av impuls i den europeiske musikktradisjonen.
Muffat skreiv musikk både i fransk og italiensk stil. Dei færraste musikarane på den tida var fortrulege med begge, så han hadde for vane å føre inn merknader om oppføringspraksis på notearka. Desse er framleis nyttige ved innøving av musikken.
Bovernier
Bovernier er ein kommune i distriktet Martigny i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 613 meter over havet.
Kommunen ligg i ved inngangen til regionen Entremont. Han består av landsbyen Bovernier og grenda Les Valettes.
Fylkesveg 7
Fylkesveg 7 (Fv7) i Hordaland gjekk mellom Trengereid i Bergen kommune og Brimnes i Eidfjord kommune. I 2019 blei han erstatta av fylkesveg 49 og fylkesveg 79.
Yoshiaki Takagi
Yoshiaki Takagi er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Tokyo Verdy, Utrecht og Shimizu S-Pulse.
Fylkesveg 7
Vegen gjekk frå Brimnes ferjekai med ferje til Bruravik, i tunnel til Granvin herad og vidare vestover på nordsida av Hardangerfjorden forbi Ålvik og Øystese til Norheimsund. Derfrå vidare vestover over Kvamskogen til Samnanger kommune og over til Trengereiddalen, der han møttee E16 igjen.
Før 1. januar 2010 var han del av riksveg 7. Før 1992 var vegen Bergen-Nesttun-Granvin ein del av E68.
Nasjonal turistveg
Strekninga mellom Steinsdalsfossen i Kvam herad og kommunegrensa til Granvin herad er del av nasjonal turistveg Hardanger saman med ei delstrekning Jondal – Utne på fylkesveg 550 og strekninga Låtefossen – Kinsarvik langs riksveg 13.
Tokagjelet i Kvam
I 2015 vart den rasfarlige strekninga forbi Haukanesberget utbetra ved at 2,3 km ny veg i dagen og i tunnel, Folkedalstunellen (1370 meter), vart anlagt. Utbetringa kosta 274 millionar kroner.
Oslofjordmuseet
Oslofjordmuseet er eit kystskulturmuseum i Vollen i Asker kommune. Museet vart opna 7. juni 2013 som ei eining under Akershusmuseet, og tek for seg dei sidene ved kystkulturen i Indre Oslofjord som har med friluftslivet og bruken av fritidsbåtar å gjere. Oslofjordmuseet rår over ei samling båtar som tidlegare har vore å sjå på Follo Museum og på Son Kystkultursenter i Son i Vestby kommune, som tidlegare låg under Follo Museum. Son Kystkultursenter er no ei avdeling under Oslofjordmuseet.
Oslofjordmuseet har ei stor samling av lystbåtar og fritidsbåtar. For at publikum skal kunne få sjå flest mogleg av dei, vert utstillinga stendig endra. I tillegg til båtutstillinga har museet utstillingane Seglloftet og Fjord og friluftsliv med mellom anna ein robåt-simulator som publikum kan få prøve seg på. Utstillinga En renere fjord gjer greie for korleis avløpsvatnet (kloakkvatnet) frå dei folkerike og tettbygde områda kring Indre Oslofjord vert teke hand om for ikkje å ureine fjorden.
Avdelinga Son Kystkultursenter har ei eiga museumshamn, og eit av hovudmåla for senteret er å byggje opp ei representativ samling av søraust-norske trebåtar.
Shuto Minami
Shuto Minami er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Tokyo Verdy og FC Machida Zelvia.
Helvikfjorden
Helvikfjorden er ein fjord i Farsund kommune, like vest for sjølve Farsund. Fjorden har innløp der Hanersundet møter Krossnessundet vest for Øyna. Han går først vestover og delar seg så i tre retningar. Den eine går rett sørover til Kjørrefjordkilen, ein går sørvestover til Røssevika, medan ein del går nordover til innløpet til Suttevikpollen, som er ein del av fjorden Framvaren.
Grenda Helvik ligg på vestsida av fjorden. Her ligg det mellom anna ein campingplass.
Frå innløpet til enden av Kjørrefjordekilen er fjorden 2,5 km lang.
Luftrøyr
Hjå vaksne er luftrøyret kring 10-12 centimeter langt med ein diameter på 10-15 millimeter. Det er eit elastisk bindevevsrøyr spent ut av hesteskoforma bruskbøylar med opningane attover mot matrøyret. På innsida er luftøryret dekt av slimhud med flimmerhår. Glatt muskulatur regulerer vidda av luftrøyret slik at matrøyret får plass til å vida seg ut under svelging.
Pico i Asorane
Pico (portugisisk Ilha do Pico) er ei øy i Asorane, kjend for den svære vulkanen med same namn, Ponta de Pico (Pico Alto), som er det høgaste fjellet i Portugal og det høgaste punktet langt Den midtatlantiske ryggen.
Øya ligg 17,5 km sør for São Jorge (Ilha de São Jorge) og berre 7 km vest for Faial (Ilha do Faial). Ho er 42 km lang og 15 km på det breiaste med eit areal på 447 km², noko som gjer ho til den nest største av Asorane. Dei største busetjingane er hovudstaden Madalena, São Roque do Pico og Lajes do Pico. Øya har totalt rundt 15000 innbyggjarar.
Vulkanen ligg sørvest på øya. Han er ein basaltisk stratovulkan og har ei høgd på 2351 meter over havet med bratte sider. Det siste utbrotet på øya kom i 1963 då det oppstod eit lite undersjøisk utbrot utanfor nordvestkysten. Tidlegare store utbrot kom i 1562-64, 1718 og 1720. Lavastraumane er framleis synlege, særleg dei frå 1500-talet og 1718, som strekkjer seg over 10 km bort frå vulkanen.
Hovudnæringa på øya var ein omfattande kvalfangstindustri fram til 1980. I dag er hovudnæringane turisme, skipsbygging og vinproduksjon. Vingardskulturlandskapet på Pico har vore ein del av UNESCO si verdsarvliste sidan 2004.
Gudmund Sandvik
Gudmund Sandvik var ein norsk professor i rettshistorie ved Universitetet i Oslo frå 1975.
Sandvik blei cand.philol i 1954 med hovudfag i historie og bifag i norsk og fransk. Han var lærar ved Lycée Pierre Corneille i Frankrike, lektor ved Sorbonne-universitetet i Paris og ved landsgymnaset på Vinstra før han kom til Historisk institutt ved Universitetet i Oslo. I 1965 tok han doktorgraden med ei avhandling om eigedomsretten til dei norske prestegardane.
Sandvik var leiar av det offentlege utvalet som i 1983 la fram forslag til ny stadnamnlov.
Som medlem av Samerettsutvalet og rettsgruppa som utgreidde retten til land og vatn i Finnmark gjorde han grundige studiar av nordnorsk og samisk historie. I dette utvalet hadde han mellom anna ansvaret for å utarbeide den historiske grunngjevinga for den nye paragrafen i Grunnlova om rettsstillinga til samane.
Sandvik gjekk av i 1995, men heldt kontakt med fagmiljøet sitt også etter at han var blitt pensjonist.
Kjelder
som oppgav som kjelde:
Tarn-et-Garonne
Tarn-et-Garonne er eit departementet sørvest i Frankrike. Departementet ligg i regionen Midi-Pyrénées.
Historie
Departementet vart oppretta 4. november 1808 under Det første keisardømet av Napoleon I. Departementet vart danna av nærliggande område. Meir enn halvparten av områda i departementet vart teke frå Lot (inkludert Montauban og Moissac), over ein tredje del vart teke frå Haute-Garonne (inkludert Castelsarrasin) og resten frå departementa Lot-et-Garonne, Gers og Aveyron.
Geografi
Departementet Tarn-et-Garonne ligg i regionen Midi-Pyrénées. Det grensar til departementa Lot, Aveyron, Tarn, Haute-Garonne, Gers og Lot-et-Garonne.
Springaren Ragnhild Hægard
Springaren Ragnhild Hægard, eller Nordlendingen, er mykje nytta i Telemark. Slåtten er mellom anna forma ut av Hans Hansson Flatland og teken opp av Torkjell Haugerud. Ragnhild Hægard var ei jente frå Hægard i Tinn. Ho var god til å danse, og lika godt denne springaren. Det er og fortald at ho tralla på slåtten medan ho låg i barselseng. Namnet Nordlendingen peikar mot ei tilknyting til Vestlandet, der slåtten har vore nytta av mellom andre Ola Mosafinn. På Voss heiter springaren kjepphesten.
Det er rimeleg å tenkje seg at slåtten er komen til Telemark med Myllarguten, og seinare bygd ut der.
Det store barriererevet
Great Barrier Reef, det store barriererevet, er det største korallrevet i verda, og ligg ved kysten av Queensland nordaust i Australia. Revet er om lag 2000 km langt, og kan sjåast frå verdsrommet.
Springaren Ragnhild Hægard
Variantgruppa
Slåtten har katalognummer 508 i hardingfeleverket. Dei fleste formene av slåtten er skrivne opp i Telemark, og ei form er frå Numedal. Forma etter Mosafinn, Kjepphesten, er diverre ikkje teken med i lista.
''
Det store barriererevet
Sidan det er bygd opp av mange levande korallar, vert det store barriererevet av og til kalla den største levande organismen i verda. Dette er ikkje heilt rett, ettersom korallane dannar mange ulike koloniar.
= Gjestar ved revet =
Haute-Loire
Haute-Loire er eit departement sør i sentrale delar av Frankrike. Departementet ligg i regionen Auvergne, og er kalla opp etter elva Loire.
Det store barriererevet
James Cook var den første europearen som såg Det store barriererevet. Han oppdaga det då han rann på grunn der den 11. juni 1770. Seinare har det trekt til seg turistar som gjerne vil dykka i det varme, klare vatnet og sjå dei mange ulike artane som finst der. Fleire øyar i området har turisme som hovudnæring, og mange byar langs kysten av Queensland tilbyr daglege turar til revet.
Haute-Loire
Historie
Haute-Loire er ein av 83 opphavlege departement som vart oppretta den 4. mars 1790 under den franske revolusjonen. Han vart danna frå delav av dei tidlegare franske provinsane Languedoc, Auvergne og Lyonnais.
Det store barriererevet
= Miljøtrugsmål =
Haute-Loire
Historie
Innbyggjarane i departementet vert kalla altiligériens
Det store barriererevet
Det største trugsmålet mot det store barriererevet og andre tropiske korallrev er stigande havtemperaturar. Mange av korallane lever nær dei øvste grensene for kva temperaturar dei kan tola. Dersom vatnet er for varmt i for lang tid, vil desse korallane driva ut zooanthellaer som driv fotosyntesen deira. Berre det kvite korallskjelettet blir igjen, og korallen vil etterkvart døy. Dette skjedde om sommaren i 1998 og 2002, då fleire korallar blei kvite.
Haute-Loire
Geografi
Haute-Loire er ein del av regionen Auvergne og grensar til departementa Loire, Ardèche, Lozère, Cantal og Puy-de-Dôme.
Eidsfjorden
Eidsfjorden er namnet på ei rekkje fjordar i Noreg:
Haute-Loire
Geografi
Departementet dekkjer øvre delar av elva Loire.
Det store barriererevet
Aukande temperaturar kan få heile økosystem til å bryta saman, slik dei har gjort med fleire korallrev i tropane. Klimaendringane kan òg føra til meir ekstremt vêr, men korallreva er hardføre når det gjeld tropiske stormar.
Eidsfjorden
Eidfjorden er òg namnet på den indre delen av Hardangerfjorden.
Det store barriererevet
Tornekroner, sjøstjerner som et korall kan veksa fort i antal dersom økosystemet i reva kjem ut av balanse. Fleire delar av barriererevet har vorte hardt skada av sjøstjerneåtak i dei siste tiåra.
Landbruksutslepp, særleg frå sukkerplantasjar, har òg verka inn på revet med avleiringar og korallbleiking. Den australske sukkerindustrien fall nyleg nesten saman, men ein veit ikkje kva dette vil seia for barrierevet.
Takahiro Nakazato
Takahiro Nakazato er ein japansk fotballspelar.
Det store barriererevet
Det store talet menneske som kvart år vitjar revet er òg eit problem. Populære område, som Green Island, har fått store skadar som følgje av turisme.
Takahiro Nakazato
Han har spela for klubbane Yokohama FC og Mito HollyHock (2019).
Tomaso Albinoni
Tomaso Giovanni Albinoni var ein venetiansk barokkomponist. Han var kjend i sine dagar for operaene sine, men vert i dag hovudsakleg hugsa for den instrumentale musikken, som ofte vert spelt framleis.
Biografi
Albinoni var fødd i Venezia som son av Antonio Albinoni, ein rik papirkjøpmann i Venezia, og studerte fiolin og song. Ein veit relativt lite om livet hans, særleg med tanke på at vart ein stor komponist og at perioden elles er veldokumentert. I 1694 tileigna han sin Opus 1 til deb venetianske kardinalen Pietro Ottoboni (grandnevøen til pave Aleksander VIII). Ottoboni var ein viktig støttespelar for andre komponistar i Roma, som Arcangelo Corelli. Albinoni var kanskje tilsett som fiolinist i 1700 hos hertug Karl IV av Mantua, som han tileigna Opus 2-samlinga si av instrumentale stykke til. I 1701 skreiv han dei særs populære suitane Opus 3 og tileigna samlinga til storhertug Cosimo III de' Medici av Toscana.
I 1705 vary han gift. Antonino Biffi, maestro di cappella i Markuskyrkja i Venezia, var vitne og truleg derfor ein ven av Albinoni. Albinoni ser elles ikkje ut til å ha noko samband med det store musikkmiljøet i Venezia, og vart i si tid kjend som operakomponist i mange italienske byar, mellom anna Venezia, Genova, Bologna, Mantua, Udine, Piacenza og Napoli. I løpet av denne tida komponerte han òg store mengder instrumental musikk. Før 1705 skreiv han hovudsakleg triosonater og fiolinkonsertar, men mellom då og 1719 skreiv han òg solosonater og konsertar for obo.
I motsetnad til dei fleste komponistane på denne tida, ser han ikkje ut til å ha hatt postar ved kyrkjer eller adelege hoff, men var ein sjølvstendig mann og hadde høve til å komponere musikk sjølvstendig. I 1722 inviterte kurfyrste Maximilian II Emanuel av Bayern, som Albinoni hadde tileigna tolv konsertstykke til, han til å regissere to av operaene hans i München.
Rundt 1740 vart ei samlinga av fiolinsonatane til Albinoni publiserte i Frankrike som eit posthumt verk, og forskarar trudde lenge at det betydde at Albinoni hadde døydd på denne tida. Men det ser ut til at han framleis levde eit gøymd liv i Venezia. Kyrkjedokument frå soknet San Barnaba indikerer at Tomaso Albinoni døydde i 1751 av diabetes.
Musikk og påverknad
Han skreiv om lag femti operaer, og 28 av desse vart produserte i Venezia mellom 1723 og 1740. I dag er han derimot mest kjend for dei instrumentale stykka sine, særleg obokonsertane. Han vert rekna for å vere den første italienske komponisten som nytta obo som soloinstrument i konsertar (kring 1715 kom 12 concerti a cinque, op. 7) og den første komponisten i verda som publiserte slike verk. Truleg skreiv tyske komponistar som Telemann eller Händel slike verk før han, men desse vart ikkje publiserte. I Italia gav Alessandro Marcello ut ein velkjend obokonsert i D-moll noko seinare, i 1717.
Delar av arbeidet til Albinoni gjekk tapt i den andre verdskrigen då Dresden statsbibliotek vart øydelagt, så lite er kjend om livet og musikken hans etter midten av 1720-åra.
Adagio i G-moll er eit verk som vart komponert av Remo Giazotto, men som Giazotto hevda var basert på delar av ein langsam sats av ein triosonate av Albinoni, som han hadde fått tilsendt frå Dresden statsbibliotek.
Verk
Sjå Musikkverk av Tomaso Albinoni og Operaer av Albinoni.
Asif Ali Zardari
Asif Ali Zardari er tidlegare president i Pakistan og overhovud for Zardari-stammen. Zardari er enkemann etter den tidlegare statsministeren i landet Benazir Bhutto, som blei drepen i 2007.
Politiske verv
Zardari har vore medlem i den pakistanske nasjonalforsamlinga og var miljøvernminister i den andre regjeringa til Benazir Bhutto. Han sat som senator i 1999, då senatet i Pakistan blei oppløyst gjennom kuppet til general Pervez Musharraf.
Forsand kommune
Forsand er ein tidlegare kommune i Rogaland fylke. Kommunen vart slått saman med Sandnes kommune 1. januar 2020. Det meste av arealet gjekk til Sandnes, men eit mindre område rundt Preikestolen blei overført til Strand kommune, ca. sju prosent av totalarealet.
Folketalet per 1. januar 2018 var 1 246, landarealet var 780 km² og siste ordførar var Bjarte S. Dagestad.
Kommunesenteret var Forsand, der dei fleste innbyggjarane bur. Jordbruk og vasskraftproduksjon er viktigaste næringsvegar.
Av ting som er verdt å sjå i området for tidlegare Forsand kommune er Preikestolen, som er eit fjellplatå om lag 600 m over Lysefjorden. Det lokale namnet er Hyvlatånnå.
Lysefjorden er lang og smal med steile sider, og vart i si tid skildra av Jules Verne som særleg fryktinngytande. Namnet har fjorden etter den lyse granitten i fjellsidene. Elles er fjellmassivet Kjerag nær Lysebotn ein populær stad for basehopparar og fjellklatrarar frå mange land, med sine 1000 meter nesten loddrett ned i Lysefjorden. Her ligg Kjeragbolten, ein rund stein 3-4 meter stor, som er kilt i ein fjellsprekk ytst på Kjeragplatået.
På Forsandmoen er det funne restar etter ein landsby frå slutten av eldre jernalder, og det er bygd eit besøkssenter, kalla Landa. Her finst kopiar av hus frå jernalderen og bronsealderen. Ein meiner det har budd folk her frå om lag 1500 fvt. til om lag år 600. Eit par kilometer frå Landa ligg ei endemorene i sørenden av Haukalivatnet. Det var denne morenen som om lag 1823 fekk professor Jens Esmark til å setja fram teorien om at heile Skandinavia hadde vore dekt av is.
Prestegjeld
Prestegjeld var tidlegare eit geografisk, administrativt område i Den norske kyrkja, og var i utgangspunktet tenestediststriktet til ein sokneprest. Ordet prestegjeld tyder området ein prest har innkoma si frå. Ordninga med prestegjeld hadde røter attende i mellomalderen, men vart innført i heile landet etter reformasjonen. Prestegjelda vart fasa ut frå 2004 med Nærøy prosti som det fyrste til å leggje om til nyordninga 17. juni 2004. I praksis er det enno slik at det gamle prestegjeldet vil definere dei geografiske arbeidsgrensene for mange kyrkjeleg tilsette.
Kyrkja er no organisert med sokna som grunneiningar, og prestane er tilsette i eit prosti i staden for i eit prestegjeld. Det er no prosten som leier prestetenesta på lokalnivå.
I eit prestegjeld var det ofte fleire prestestillingar (kapellanar) som administrativt var underlagt ein sokneprest. Eit prestegjeld hadde i nyare tid også andre tilsette, som kateket, diakon og kantor. Gruppa av tilsette i prestegjeldet tenestegjorde i alle sokna i prestegjeldet.
Eit prestegjeld omfatta eitt eller fleire sokn og var i sin tur underlagt eit prosti. Når det var fleire sokn i prestegjeldet var eit av dei hovudsokn og kyrkja der var hovudkyrkja i prestegjeldet. Soknepresten hadde bustad på prestegarden ved hovudkyrkja.
Då det som har utvikla seg til dagens kommunesystem vart oppretta ved Formannskapslovene i 1837 var det prestegjelda som låg til grunn for inndelinga, og somme stader tilsvarer ein kommune framleis embetsdistriktet til ein prest på 1600-talet, eller endå lenger attende i tid. Også kommunenamna har ofte opphavet sitt i prestegjelda.
Prestegjelda i 2004
Før ordninga vart fasa ut i 2004 hadde ein desse prestegjelda i Noreg:
Listafjorden
Listafjorden er ein fjord på grensa mellom kommunane Farsund og Flekkefjord. Fjorden ligg på vest og nordvestsida av Lista og vest for Lista fyr. Frå Lista fyr strekkjer han seg om lag 10 km nordaustover til sørsida av øyane Hidra og Andabeløyna der Fedafjorden held fram nordaustover mot Kvinesdal.
Ólymbos
Ólymbos (gresk Όλυμπος), òg kalla Olympen, Olympos og Olympus, er det høgaste fjellet i Hellas med ei høgd på 2 919 moh.
Listafjorden
Fedafjorden og Listafjorden er ein del av det same fjordsystemet og den totale lengda deira vert då om lag 26 km.
Listafjorden har to sidefjordar som har innløpa sine ved overgangen mellom Listafjorden og Fedafjorden. Desse er Strandsfjorden, som går nordover mellom Hidra og Andabaleøya, og Eidsfjorden, som strekkjer seg austover på nordsida av Lista.
Ólymbos
Sidan foten av fjellet ligg ved havnivå er det eitt av fjella i Europa med høgast primærfaktor. Fjellet ligg 100 km frå Thessaloníki, den nest største byen i Hellas.
Ólymbos er kjend for sitt svært rike planteliv med fleire endemiske artar. Den høgaste toppen på Ólymbos er Mýtikas på 2 919 meter, som på gresk tyder «nase». Mýtikas er den høgaste toppen i Hellas, og det nest høgaste er Skolio på 2 912 meter. Ein kan gå til toppen frå byen Litókhoro, som tyder Byen til gudane fordi han ligg ved foten av fjellet.
I gresk mytologi
I gresk mytologi er Ólymbos heimen til dei tolv olympiske gudane, dei største gudane i det greske pantheon. Grekarane såg på det som eit krystallpalass der gudane, som Zevs, budde. Då Gaia fødde titanane nytta dei fjella i Hellas som sine troner sidan dei var så store og Kronos sat på sjøve Ólymbos.
Etymologien og tydinga av namnet Ólymbos er ukjend og det kan ha urindoeuropeisk opphav. Ólymbos er eit mykje brukt namn på fjell. Det finst Ólymbos på Évvia, Ólymbos på Kypros, Mount Olympus i Utah og Mount Olympus i Washington, begge i USA, og mange andre.
Omblós
Omblós (gresk Ομπλός), Oblos eller Omblos er eit fjell nord i periferieininga Akhaía i Hellas. Fjellet er 720 meter høgt og toppen er forma som ein sukkertopp. Det ligg om lag femten kilometer søraust for Pátra og aust for Ovryá. Det heng saman med ei fjellkjede i sør som stig til 1 100 moh.
Geografi
Mykje av fjellet er dekt av anten gras eller kratt, men ein har furuskog i nordaust. I nord renn elva Glávkos. I vest finn ein treklynger og enger. Omplósklosteret ligg på austsida av fjellet.
På klåre dagar kan ein sjå delar av Akhaía, Erýmanthos i sør, Skóllis og Móvri i vest, delar av Ilía, Etoloakarnanía og delar av Dei joniske øyane.
Charrat
Charrat er ein kommune i distriktet Martigny i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 461 meter over havet.
Kommunen ligg på venstrebreidda av Rhône. Han består av landsbyane Vison og Les Chênes og ei utviklingsområde kring togstasjonen.
Yuta Hashimura
Yuta Hashimura er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Yokohama FC og Giravanz Kitakyushu.
Óthrys
Óthrys (gresk Όθρυς) er eit fjell i periferieiningane Fthiótida og Magnisía i Hellas. Fjelltoppen ligg på grensa mellom dei to periferieiningane og er 1 728 meter høg. Mykje av området er ikkje busett i nord og sørvest. Det einaste unntaket er Anavra sørvest i Magnisía. Fjellet er 15-20 km langt frå nord til sør og 10-15 km langt. Det ligg nordaust for Lamía, søraust for Domokós og sørvest for Vólos.
Frå toppen av fjellet kan ein mellom anna sjå nordvestenden av øya Évvia.
5. februar 1991 styrta eit militærfly på fjellet og 63 menneske mista livet.
1418 Fayeta
1418 Fayeta er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Flora. Han blei oppdaga den 22. september 1903 av Paul Götz ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Santa Maria i Asorane
Santa Maria er ei øy søraust i Asorane og den sørlegaste øya i øygruppa. Ho var den første øya i Asorane som vart oppdaga. Oppdagaren var Diogo Silves under ei reise til Madeira i 1427. Gonçalo Velho førte familiar og kveg til øya.
Ho har eit areal på 97,18 km² og består av ein enkelt kommune kalla Vila do Porto, som har den eldste azoriske landsbyen. På øya står òg gamle hus med vindauge som høyrte til Capitão Donatário frå 1400-talet.
På grunn av den geologiske alderen (øya vart danna 4,8 millionar år sidan) er Santa Maria den einaste øya i Asorane med mykje sediment. I desse sedimenta er det funne fossil etter sjødyr.
Husa ligg spreidd over heile øya. Husa i Alentejana har generelt høge skorsteinar. Landet er svært frodig og landskapet er vakkert.
Det vert produsert kunst, handverksarbeid og keramikk på øya.
Øya er delt inn i to regionar:
Faringdon
Faringdon er ein marknadsstad i Vale of White Horse, nær Thame-dalen i Sør-England. Sjølve tettstaden ligg mellom elva Themsen og Ridgeway i Oxfordshire.
I 2004 fekk Faringdon status som fairtrade-stad. Faringdon er også basen til Faringdon Gateway, som hjelper forretningar i Oxfordshire med utvikling og oppretthalding.
Historie
Namnet Faringdon tyder 'bregnedekt ås'. Kongane av Wessex og seinare England åtte eit palass lokalisert i Faringdon. Det har gått rykte om at ein av kongane døydde der, men det er truleg ikkje sant.
Under den engelske borgarkrigen vart Robert Pye halden som fange i sin eigen heim i Faringdon. Huset hans står den dag i dag i tettstaden, og det noverande huset blei bygd i 1750.
Bussar
Faringdon er forbunde til Wantage med vanlege bussruter. Reisa tar bortimot 30 minutt og går innom stadane som ligg i mellom. I 2007 var nyttinga av tilbodet så dårleg at ruta står i fare for å bli lagt ned. Faringdon er også bunde til Swindon og Oxford med vanlege bussruter.
Tog
I 1864 opna ei nærmare seks kilometer lang jernbanelinje mellom Faringdon og hovudlinja ved Uffington, finansiert av Faringdon Railway Company. Passasjertalet var størst i 1913, men etter at passasjertalet sokk dramatisk blei linja stengd i 1951.
Rastafari
Rastafariaisme, også kalla rastafari eller berre rasta, er ei religiøs, sosial og politisk rørsle som oppstod på Jamaica i 1930-åra. Rørsla tek opp i seg element frå kristendommen, panafrikansk ideologi og ein draum om Afrika, og særleg Etiopia, som eit lova land for den afrikanske diasporaen.
Mange tilhengarar av rastafarirørsla ser den tidlegare keisaren av Etiopia, Halie Selassie I, som Jah eller Gud. Namnet Rastafari kjem frå kroningsnamnet til keisaren, Ras Tafari.
Eidsfjorden i Farsund
Eidsfjorden er ein fjordarm av Listafjorden i Farsund kommune. Han har innløp ved Elleholmane mellom Varnes og Filleholmen. Fjorden ligg på nordsida av Lista og strekker seg 4 km austover. Den inste delen av fjorden er langt smalare enn resten og vert kalla Indre Pollen. Han er om lag 1,5 km lang.
Christian Lous Lange
Christian Lous Lange var ein norsk fredspolitikar.
Eidsfjorden i Farsund
Fleire små grender ligg langs fjorden, hovudsakleg på Listasida. På nordsida finn ein Skomvoll, inst i fjorden ligg Duvoll og utover på sørsida ligg Knutstad, Sigersvoll, Elle og Vigan.
Christian Lous Lange
Lange blei cand.mag. i 1893. I dei påfølgjande åra var han dels på lengre studiereiser for å lære seg språk, dels jobba han som lærar i Oslo. Mellom 1900 og 1910 var han sekretær ved Nobelinstituttet og Nobelkomiteen i Oslo og bibliotekaren og forretningsføraren til stiftinga.
Eidsfjorden i Farsund
Nord for innløpet ligg innløpet til Fedafjorden og Strandsfjorden.
Christian Lous Lange
Frå 1909 var han generalsekretær ved Den interparlamentariske unionen, fyrst i Bern, deretter i Brussel og til slutt i Genève. Dette embetet heldt han heilt til 1933, og det var dette embetet som gjorde at han blei tildelt Nobels fredspris i 1921. Han er spesiell som mottakar av Nobels Fredspris av di at heile virket hans i mange år dreidde seg nettopp om fred, og vilkår for fredelege løysingar. Lange var attpåtil den fyrste nordmannen som blei tildelt fredsprisen.
I 1919 blei han kreert til dr.philos. ved Universitetet i Oslo på grunnlag av verket Histoire de l'internationalisme.
Han var far til utanriksminister Halvard Lange og stortingsrepresentant Carl Viggo Lange; og etterkommar av Christian Christoph Andreas Lange, riksarkivar og ein viktig person for tilgang til norsk mellomalderlitteratur.
Bartholomeos I av Konstantinopel
Bartholomos I er den 270. økumeniske patriarken av Konstantinopel, og med det primus inter pares innan den ortodokse kyrkja.
Bartholomeos I er tyrkisk statsborgar, men høyrer til den greske minoriteten i landet. Han tok namnet Bartholomeos da han vart vigd til diakon 13. august 1961. Han vart prestevigd 19. oktober 1969. Frå 1974 har han vore med i den heilage synoden. 22. oktober 1991 vart Bartholomeos vald til patriark av Konstantinopel, og tiltredde 2. november.
Som økumenisk patriark har han engasjert seg i gjenoppbygginga av kyrkjene i den tidlegare austblokka etter kommunismen sitt fall i 1990. Han har ført vidare arbeidet til sine forgjengarar med forsoning med den katolske kyrkja gjennom dialog. Han har også dialog med andre kristne, muslimske og jødiske grupper.
Patriarken har engasjert seg for miljøvern, og har difor fått kallenamnet «den grøne patriarken». I 2002 var han i Noreg for å ta imot Sofieprisen for miljøengasjementet sitt.
I 2008 vart Bartholomos tatt med i tidsskriftet Time si liste over dei 100 mektigaste menneska i verda.
Triangelgalaksen
Triangelgalaksen (katalogisert M33 og NGC 598) er ein spiralgalakse som ligg rundt 3 millionar lysår unna jorda i stjernebiletet Triangelet. Etter Andromedagalaksen er Triangelgalaksen den næraste spiralgalaksen til Mjølkevegen. I motsetnad til Andromedagalaksen, som frå Mjølkevegen blir sett nesten ifrå sida, blir Triangelgalaksen sett meir på hell. Dette gjer at ein kan observera den indre strukturen til Triangelgalaksen mykje enklare.
Karakteristikkar
Triangelgalaksen er over 50 000 lysår i diameter og er den tredje største galaksen i Den lokale gruppa, rangert etter Andromedagalaksen og Mjølkevegen.
Kirsty MacColl
Kirsty Anna MacColl var ein britisk songar og låtskrivar. Ho spelte inn fleire pophittar i 1980- og 1990-åra, som «There's a Guy Works Down the Chip Shop Swears He's Elvis» og coverversjonar av Billy Bragg sin «A New England» og The Kinks sin «Days». Songen hennar «They Don't Know» vart spelt av Tracey Ullman med stor suksess. MacColl song òg ofte på innspelingar produsert av den dåverande ektemannen Steve Lillywhite, mellom anna den kjende «Fairytale of New York» av The Pogues.
MacColl døydde på ferie i Cozumel i Mexico, då ho berga sonen Jamie (då 15) frå å bli råka av ein båt som kom i stor fart. Ho vart derimot sjølv råka og omkom momentant.
Savanne
Ei savanne er eit av dei større bioma på jorda og er ein slags mellomting mellom skog og steppe, eit grasdekt landskap med spreidde tre. Savanne finst i Afrika, Sør-Amerika og Australia.
Klima og jordsmonn
Temperaturen er høg heile året. Årsnedbøren varierer mellom 250 mm på de tørraste savannene til 1800 mm på dei mest nedbørrike. Det er ein eller to tørketider. Jordsmonnet høyrer til lateritt-typen, men har på grunn av det tørrare klimaet høgare humusinnhald enn i den tropiske regnskogen.
Vegetasjon
Gras dominerer landskapet. Dei fleste grasartane er høgvokste, men utstrekt beiting held graset nede. Det afrikanske elefantgraset kan nå høgder på 5 m.
Trea står enkeltvis eller i små holt. Mest vanleg er akasieartar. Trea tilpassar seg tørken på ulike måtar. Nokre artar fell blada i tørketida, medan andre har tjukke og nesten nåleforma blad. Dei hyppige brannane favoriserer artar som toler brann.
Fauna
Dyrelivet på savannen er rikt. Det er eit mangfald av store, planteetande pattedyr (antiloper, sebra, gnu, sjiraff) og store rovdyr som jaktar på desse (løve), så vel som åtseletarar (hyene).
Av insekt finn ein termittar, grashopper, sirissar og talrike maur- og vepseartar.
Helgeland
Helgeland er ein region i Nordland fylke som går frå grensa til Nord-Trøndelag i sør og opp til Saltfjellet og området Salten i nord. Regionen har rundt 78 000 innbyggjarar og dekker litt under 18 000 km². Han omfattar kommunane Alstahaug, Bindal, Brønnøy, Dønna, Grane, Hattfjelldal, Hemnes, Herøy, Leirfjord, Lurøy, Meløy, Nesna, Rana, Rødøy, Vefsn, Vega, Sømna, Træna og Vevelstad. Regionen har ikkje nokon eigen administrasjon, men kommunane har mykje samarbeid seg imellom. Namnet Helgeland har same opphav som «Hålogaland». Tidlegare blei òg Meløy kommune rekna å høyra til Helgeland, men i dag blir han sett på som ein del av Salten.
Olaus Fjørtoft
Olaus Johannes Amundsen Fjørtoft var ein norsk journalist og opposisjonshugen politisk agitator. Fjørtoft vert rekna som ein av dei fyrste sosialistane i Noreg.
Livssoge
Fjørtoft var latinelev ved Molde Lærd- og Realskole 1861–66 (i same klasse som Kristofer Kristofersen), og studerte på Heltbergs studentfabrikk i Christiania i 1869. Seinare studerte han matematikk og astronomi. I studietida kom han i kontakt med Aasmund Olavsson Vinje, Johan Ernst Sars, Hagbard Emanuel Berner, Carl Berner og Bjørnstjerne Bjørnson. Fjørtoft gav i åra 1871–73 ut bladet Fram – eit vikoblad for målmenne og bondevenne.
Målsyn
Fjørtoft ynskte å gjera skriftspråket mest mogleg talemålsnært skriftspråk. Språksynet gjorde han til den mest markante talsmannen for ortofoni i nynorskrettskrivinga. Fjørtoft var lite oppteken av å markere historiske former i skriftmålet, og han meinte dessutan at bymåla måtte trekkjast inn i nynorsken.
Figur i litteraturen
Arne Garborg har skildra Fjørtoft i romanen Bondestudentar, som «student Fram». Han opptrer òg som Student Fredriksen i Gunnar Heibergs skodespel "Tante Ulrikke" (1883) og som figuren Olav Toft i romanen Paa Forpost av Kristofer Kristofersen.
Guiyang
Guiyang ligg langs hovudvegen mellom Kunming og Chongqing, 32 mil sør for den sistnemnde. Byen har vore eit jernbaneknutepunkt sidan 1959.
Guyan har eit universitet grunnlagd i 1983 og fleire høgskular.
Administrative eningar
Guiyang består av seks bydistrikt, tre fylke og eitt byfylke:
Le Puy-en-Velay
Le Puy-en-Velay (oksitansk Lo Puèi de Velai) er ein by og kommune sør i sentrale delar av Frankrike. Han er préfecture i departementet Haute-Loire i Auvergne-Rhône-Alpes. Byen har om lag 20 000 innbyggjarar og er òg hovudstad i Velay. Innbyggjarane vert kalla ponots og ponotes.
Historie
Le Puy-en-Velay vart eit stort bispedøme i Frankrike i mellomalderen. Martyrhistorien til Ado of Vienne, som vart gjeve ut i mange kopiar i 858, fortel om ein viss prest kalla Georg, som vart følgt av ein viss Front, den første biskopen av Périgueux, då dei vart sende som misjonærar til Gallia. Front vart rekna som ein av apostlane i Gallia rundt år 250. Som med andre i denne gruppa, som t.d. St. Martial av Limoges, sette segnene desse hendingane tilbake i tid, og fortel korleis Georg fekk livet tilbake etter å ha rørt St. Peter sin stav. Denne segna, som i følgje kyrkjehistorikar Louis Duchesne ikkje er eldre enn 1000-talet, plasserer St. Georg som ein av Dei sytti apostlane frå Evangeliet etter Lukas, og fortel korleis han grunnla kyrkja i Le Puy.
DS
DS, Ds eller ds har fleire tydingar:
Kristian VII av Danmark-Noreg
Christian VII eller Kristian VII var konge av Danmark-Noreg frå 1766 til 1808. Christian var eldste son av Frederik V og Louise av Storbritannia. Såleis var han av den oldenborgske slekta.
Då han 14. januar 1766 kom på trona, var han ikkje fylt 17 år. Den 8. november 1766 inngjekk han eit pliktekteskap med den 15-årige Karoline Mathilde av Storbritannia. Ho var syster av kong Georg III av Storbritannia. Som 16-åring fekk ho kongeparet sitt einaste barn, den seinare kong Frederik VI.
Sjukdom
Tidleg vart det klart at den unge kongen hadde vanskar på grunn av sjukdom. Han hadde schizofreni, ein sjukdom som med åra sette han ut av spel som regent. I staden for å ta seg av statssaker festa han med den prostituerte Anna Cathrine Benthagen - «Støvlet-Cathrine». Dei vitja saman vertshus og bordell i København. Kongen og kameratane hans var alltid klare for slagsmål, sjølv med ordensmakta. Det er hevda at kongen stolt nokre morgonar kunne syna fram ei erobra morgenstjerne. Ei morgonstjerne var vektarane sitt våpen mot urostiftarar. Til sist måtte vektarene klaga si naud til hoffet. Statsrådet greip inn og tvinga gjennom at «Støvlet-Cathrine» skulle forvisast til Wandsbeck i Holstein. Der fekk ho ei årleg yting på 400 riksdalar.
Struensee
Den førre kongen, Frederik V, hadde lete statsrådet styra landet. Grev Johan Hartvig Ernst Bernstorff var leiaren for statsrådet. Eineveldet hadde vorte til embetsmannsvelde. Den unge kongen lét framleis statsrådet ta den daglege styringa. I 1768 var kongen på ei utanlandsferd. I Altona tok han den 31-årige Johann Friedrich Struensee som reiselækjar. Kongen fekk tillit til Struensee på reisa, og dei hadde eit ordskifte mellom anna om Voltaire. Andre moderne tenkjarar vart og drøfta. Reisa var tenkt å vara i to år, men kom berre til å vara i åtte månadar. Til gjengjeld vart kostnaden «berre» 250.000 riksdalar. Etter at dei kom heim fekk Struensee tilsetting ved hoffet. På våren 1769 kom det ein koppeepidemi i hovudstaden, og meir enn 1000 born døydde. Struensee fekk bruk for si røynsle som stadsfysikus i Altona, og han innførte vaksinasjon mot koppar. Caroline Mathilde tenkte på son sin, den svakelege kronprins Frederik. Ho bad Struensee om hjelp. Han vaksinerte kronprinsen med hell, og vann dronninga si tillit.
Pescara
Pescara er ein by sentralt i Italia. Han er administrasjonssete i provinsen Pescara i regionen Abruzzo. Byen er delt i to av elva med same namn. I 1926 vart Pescara, delen av byen på sørsida av elva (i provinsen Chieti), og Castellamare Adriatico, delen av byen på nordsida av elva (i provinsen Teramo), slått saman til ein enkelt by, dagens Pescara. Diktaren Gabriele D'Annunzio, som vart fødd her, var sterkt medverkande til samanslåinga.
Historie
Pescara oppstod før romarane kom til området. Namnet på både byen og elva var i antikken Aternum. Han var forbunde til Roma via romarvegane Via Claudia Valeria og Via Tiburtina. Den største bygningen var tempelet Jovis Aternium. Byen var ei viktig hamn for handel med dei austlege provinsane i Romarriket.
Kristian VII av Danmark-Noreg
Struensee
I starten av 1770 vart Struensee utnemnd til kabinettsekretær for dronninga og førelesar for kongen. Han slutta som lækjar og vart politikar. Struensee vart elskaren til den 19-årige Caroline Mathilde. Etter kvart fekk han meir og meir makt.
Den 7. juli 1771 fekk Caroline Mathilde ei dotter, prinsesse Louise Augusta. Jenta vart "lyst i kuld og køn", det vil seia at kongen godkjende slektskapet. Folkemeininga var trass i dette at Struensee måtte vera faren.