cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fylkesveg 6340
Fylkesveg 6340 går mellom Fauskan og Jøssund i Bjugn kommune. Vegen er 4,1 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 83 i Sør-Trøndelag.
Lowebreen
Lowebreen er ein sidebre som er 11 km lang i Queen Elizabeth Range. Han flyt sør frå eit felles skard med Prince of Walesbreen 5 km aust for Mount Gregory og flyt saman med Princess Anne-breen. Namnet vart foreslått av Holyoake, Cobham og geologane i Queen Elizabeth Range geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1964-65, kalla opp etter eit medlem av gruppa, D. Lowe.
Siniff Bay
Siniff Bay er ei bukt mellom Verleger Point og Melville Point, langs kysten av Marie Byrd Land. Ho vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Donald B. Siniff, leiaren for eit lag frå US Antarctic Research Program (USARP) som studerte weddellsel i McMurdo Sound-området 1971-72. Han arbeidde òg ved McMurdo Station dei tre føregåande somrane og deltok i International Weddell Sea Oceanographic Expedition i 1967-68.
As Samn
As Samn er ein landsby sørvest i Jemen. Han ligg i Abyan guvernement.
Krydderkake
Krydderkake er ei kake laga med visse krydder, som kanel, kardemomme, muskat, nellik, pepar, allehande og ingefær.
Dette er ei tradisjonell kake der ein ofte bruker natron og eventuelt kulturmjølk eller liknande i røra. Andre oppskrifter bruker bakepulver. Vanlege søtemiddel er honning, sirup eller mørkt sukker.
Krydderkaker blir brukt ein del som julebakst. Peparkake er døme på ei småkake laga med ulike krydder ein ofte lagar til jul.
Variantar
Ulike krydderkaker kan ha namn etter det viktigaste krydderet ein bruker i dei, som kanelkake eller kardemommekake.
Kanelkake er ei krydderkake med særskild preg av kanel. Svenske kanelkakor kan vera småkaker i fingertjukke lengder skorne i snittar og strødd med strøsukker og kanel.
Blålauk
Blålauk (Allium caerulum) er ei plante i laukslekta i påskeliljefamilien. Arten har tidlegare òg vore kjend under det vitskaplege namnet A. azureum og har vore kalla asurlauk eller azurlauk på norsk. Han høyrer naturleg heime i Nord- og Sentral-Asia.
Krydderkake
Variantar
Kardemommekake er ei krydderkake med vekt på kardemomme. Svenske kardemummalöv kan vera småkaker laga av mørdeig, kjevla og pressa ut med former og pynta med kardemomme og perlesukker.
Blålauk
I Noreg er arten ein framandart som er innført som prydplante. Prydlauk er forvilla i Botanisk hage i Oslo frå 1947 og i Frogn på 2000-talet. I Framandartslista 2018 er arten registrert med ingen kjend risiko (NK).
Krydderkake
Variantar
Maple spice cake er ei amerikansk krydderkake som bruker lønnesirup i røra. Denne kaka var ein spesialitet frå New Hampshire frå byrjinga av 1800-talet. Kaka kan smaka som kanel eller eplesider, og er ein typisk haustrett.
Mjuk pepparkaka er ei svensk krydderkake med smak som peparkake.
Parkin er ei kake frå Nord-England - Yorkshire og Lancashire - med ingefær, sirup og havregryn i røra. Kaka er særleg knytt til bonfire night 5. november.
Polar Bear Provincial Park
Parken dekkjer og er den største parken i Ontario. Han er administrert av Ontario Parks, og ein treng spesielle løyve for å vitja han. Det finst ingen fasilitetar for vitjande, og ein kan berre nå han med luftfartøy. Hovduføremålet med parken er å verna om habitatet for artane her, særleg dei fleire hundre isbjørnane som migrerer gjennom området.
Polar Bear Provincial Park er blitt rekna som eit internasjonalt viktig våtmarksområde under Ramsar-konvensjonen sidan mai 1987.
New Juke Box Hits
«I'm Talking About You» vart seinare spelt inn av Rolling Stones for Out of Our Heads, og denne nådde andreplassen på den britiske singellista.
Daniel Ståhl
Daniel Ståhl er ein svensk friidrettsutøvar frå¨Järfälla kommun som vart verdsmeister 2019 og olympisk meister 2021 i diskoskasting. Tidlegare vann han sølvmedaljen i VM 2017 og EM 2018. Ståhl har eit personbeste på 71,86 meter.
Fylkesveg 6342
Fylkesveg 6342 går mellom Vikavatnet og Slette i Bjugn kommune. Vegen er 3,0 km lang.
Daniel Ståhl
Aktiv
Ståhl vart femtemann i så vel Beijing-VM 2015 og Amsterdam-EM 2016. 28. august 2016 sette han personleg rekord med 68,72 då han vart svensk meister. I juni 2017 i Sollentuna forbetra han den 33 år gamle landsrekorden til Ricky Bruch med 3 cm til 71,29 meter. Under VM i friidrett 2017 fekk han sølvmedaljen, med 69,19 meter og personbeste enda han fattige 2 cm attom vinnaren, Andrius Gudžius frå Litauen. Også året etter vart det sølv og gull på dei same to karane ved europameisterskapen i Berlin, då skilde det 23 cm i favør Gudžius.
Fylkesveg 6342
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 85 i Sør-Trøndelag.
Daniel Ståhl
Aktiv
29. juni 2019 forbetra Ståhl den svenske rekorden i diskoskasting til 71,86 meter i Bottnaryd. Tre månader seinare vann han gullmedaljen då verdsmeisterskapen vart avvikla i Doha. Både i 2020- og 2021-sesongen hadde han bestekast over 71 meter. 31 juli 2021 vann han den olympiske gullmedaljen i øvinga, og fekk med seg landsmannen Simon Pettersson på sigerspallen i Tokyo.
Lower Staircase
Lower Staircase er den lågare, austlege delen av Skeltonbreen, mellom The Landing og Clinker Bluff i Hillary Coast i Ross Dependency. Han vart kartlagt og gjeven det skildra namnet (nedre trappeoppgang) i 1957 av gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956-58.
Ōkamiden
Ōkamiden er eit action-eventyrspel utgjeve av Capcom til Nintendo DS. Spelet vart utgjeve i Japan den 30. september 2010, i Nord-Amerika den 15. mars 2011 og i Europa den 18. mars 2011. Det er ein direkte oppfølgjar til  Ōkami , eit spel som opphavleg vart utgjeve i 2006 til PlayStation 2, og som sidan er utgjeve på ei rekkje andre plattformer.
Ōkamiden handlar om Chibiterasu, ein guddommeleg liten ulv fødd av Amaterasu, hovudkarakteren i Ōkami. Spelet har mange felles spelmekanikkar som forgjengaren, mellom anna Celestial Brush, som lèt spelaren stanse tida i spelet og teikne figurar eller mønster ved hjelp av peikeskjermen, som fører til ulike effektar i spelverda.
Nicolay Martens
Nicolay Johan Martens var ein norsk forstmann og politikar frå Bergen. Han var ordførar i Steinkjer 1881-90.
Martens var son til ein kjøpmann i Bergen. Sjølv gjekk han 1859-62 på skogskule i Tyskland og var frå den tid forstassistent, stasjonert i dagens Nord-Trøndelag. Frå 1880 var han styrar av skogskulen i Steinkjer, 1895 skogforvaltar i Inderøy herad og til sist skoginspektør for nordenfjeldske distrikt frå 1899.
Martens var ordførar i Steinkjer frå 1881 til -90, åra 1884-90 også forlikskommissær.
Colin Linden
Colin Kendall Linden er ein kanadisk gitarist, låtskrivar og plateprodusent. Linden speler akustisk og elektrisk gitar, særskild slidegitar, og fingerplukking innan countryblues- og ragtime-stil. Han har spelt med mange musikarar innan country og folk. Han er medlem av Blackie and the Rodeo Kings med Stephen Fearing og Tom Wilson. Han har arbeidd med Bruce Cockburn, Lucinda Williams, T-Bone Burnett, Kevin Gordon, Colin James, Emmylou Harris, Leon Redbone, Rita Chiarelli, Chris Thomas King, The Band, Keb' Mo', Charles Esten og Bob Dylan.
Helge Rønning
Helge Rønning er ein norsk litteratur- og medieforskar. Han er professor ved Institutt for medier og kommunikasjon ved Universitetet i Oslo. Han har forska på ulike område som afrikansk samtidslitteratur, filosofien til Frankfurter-skulen, Henrik Ibsen, europeisk modernisme og stillinga til TV-mediet. Han har også teke del i samfunnsdebatten, og stod sentralt i dei litterære stridane i 1970-åra.
Rønning var redaktør for Samtiden 1979–88 og leiar i Norsk faglitterær forfatter- og oversetterforening 1994–97. Han var medlem av regjeringens ytringsfrihetskommisjon (1996-1999).
Maria Gamborg Helbekkmo
Maria Gamborg Helbekkmo er ein norsk kordirigent.
Biografi
Gamborg Helbekkmo har studert korleiing hjå Knut Nystedt og Eric Ericson, og song frå 1966-1968 i Det Norske Solistkor, leia av Nystedt. Ho har òg vore ein utøvande pianist, og har halde konsertar som solist med "flere fremtredende orkestre". Adele Marcus, Béla Siki og Eline Nygaard har vore blant hennar klaverlærarar.
Dvergfalk
Dvergfalk er ein fugleart i falkefamilien. Han er minste falken i Europa.
Khondab fylke
Khondab fylke (persisk شهرستان خنداب) er eit fylke i Markazi i Iran. Det administrative senteret i fylket er Khondab. Det vart utskild frå Arak fylke i 2007. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 59 112. Fylket har eitt distrikt: Sentral-distriktet. Fylket har éin by: Khondab.
Dvergfalk
Førekomst i Noreg
Den norske hekkebestanden kan vere på kring 2000-6000 par. Dvergfalken er utbreidd over det meste av Noreg, frå kyst til snaufjell. I dei store samanhengande barskogane og i jordbruksbygdene i låglandet på Austlandet og Sørlandet hekkar arten stort sett ikkje. På Vestlandet hekkar arten fåtalig. Beste hekkeområda finn fuglen i fraudige område i bjørkebeltet nær vatn og vassdrag. Snauhogst har gjeve arten betre kår i låglandet. Fuglane vil helst ha opne stader som heiar, myrar, setervollar, strandenger og elvelaup.
Hekking
Paret kjem til hekkeplassen i april-mai. I månadsskiftet mai-juni legg hoa 4-5 gulkvite egg med raudbrune prikkar i eit gamalt reir etter kråke eller ringdue, eller på ei berghylle. Denne tida sit hoa gjerne synleg på ein utkikspost. Rugetida varer ein månad, og denne tida er fuglane lite synlege. Hoa står for det meste av ruginga. Etter klekkinga vert det meir aktivitet. Hannen annonserer at han kjem med byttedyr, og trugande fuglar som flyg over vert møtte med åtak frå dvergfalkane. Etter fire veker er ungane på vengene.
Føde
Dvergfalken jaktar framfor alt småfugl, men stundom gnagarar og insekt. Han kan ta byttet både i lufta og på marka. Ofte sit falken på ein utkikksplass og speidar etter bytte.
Trekktilhøve
Norske dvergfalkar er trekkfuglar som reiser sørover i september-oktober. Overvintringsområdet ligg frå Tyskland i nord til landa kring Middelhavet i sør. Nokre få vert att i det sørlege Noreg. Nokre av dvergfalkane som held seg i Noreg om vinteren kan vere av den islandske underarten.
Sotra skipreide
Sotra (Sartor) skipreide var ei av elleve skipreider i Nordhordland, oppkalla etter øya Sotra (eldre dansk skrivemåte Sartor). Ho femna om soknene (seinare også kommunane) Fjell og Sund, som har dei same grensene den dag i dag, bortsett frå att øyane Turøy og Misje først i 1964 vart lagde til Fjell frå oppløyste Herdla kommune.
Spooner Bay
Spooner Bay er ei 10 km brei bukt på kysten av Enderby Land, som ligg 19 km aust for Freeth Bay i Alasheyev Bight. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1956. Ho vart først vitja av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) («Thala Dan») under D.F. Styles i februar 1961 og kalla opp etter Bill Spooner, dåverande energiminsiter i Australia.
Delogozjdi
Delogozjdi (makedonsk Делогожди, albansk Dollogozhdë) er ein landsby i kommunen Struga i regionen Sørvest i Nord-Makedonia. Delogozjdi var tidlegare eigen kommune, men vart innlemma i Struga i 2004.
Den tidlegare kommunen Delogozjdi hadde 7 884 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002, medan sjølve landsbyen hadde 2 920 innbyggjarar.
Kundts røyr
Kundts røyr er eit apparat som blir til brukt å måle bølgjelengda for lydar i luft og andre gassar. Apparatet består av eit glasrøyr med litt lett pulver. Ved hjelp av ein tone blir det skapt ei ståande bølgje i gassen i røyret. Då vil pulveret samle seg på stader med minst partikkelrørsle i bølgja, det vil sei i knutepunkta, som ligg i ein halv bølgjelengd avstand frå kvarandre.
Apparatet vart konstruert av den tyske fysikeren August Adolph Eduard Eberhardt Kundt (1839–94) som var professor i Strasbourg i 1872.
Wapusk nasjonalpark
Wapusk Nasjonal Park er ein nasjonalpark i Canada oppretta i 1996 som den 37. i landet. Han ligg 45 kilometer sør for byen Churchill i den nordaustlege delen av provinsen Manitoba, ved breidda av Hudsonbukta. Parken blei oppretta i 1996 og omfattar eit areal på 11475 kvadratkilometer. Han er særleg kjend for den rike førekomsten av isbjørnar, og wapusk tyder ‘kvit bjørn’ på cree. I parken finn ein eit av dei villaste og mest avsidesliggjande landskapa i Canada.
90125
90125 er det ellevte studioalbumet fra det engelske progressiv rock-bandet Yes, utgjeve i november 1983. Dette er det første albumet frå bandet sidan oppløysinga i 1980, og det første der multi-instrumentalisten Trevor Rabin medverkar. Jon Anderson er tilbake, og Tony Kaye er òg tilbake for første gongen sidan albumet The Yes Album i 1971.
Kombinasjonstone
Ein kombinasjonstone, differenstone eller summasjonstone er eit akustisk fenomen som gjer at ein høyrer ein ekstra tone når to tonar med ulikt svingetal eller frekvens kling samstundes. Dei ekstra tonane har svingetal lik differansen og summen av dei to opphavlege tonane sine svingetal. Slike kombinasjonstonar oppstår i øyret. Viss tre eller fleire tonar kling samstundes, blir det danna ei lang rekkje slike differens- og summasjonstoner i øyret.
Mr. Tambourine Man av The Byrds
Mr. Tambourine Man er debutalbumet til det amerikanske folkrockbandet The Byrds og kom ut i juni 1965 på Columbia Records. Albumet og singelen med same namn etablerte bandet som eit internasjonalt rockeband og var særs viktig i forminga av det som skulle verte kjend som folkrock. Omgrepet «folkrock» vart faktisk først nytta av den amerikanske musikkpressa for å skildre musikkstilen til bandet i midten av 1965, rundt samstundes med at «Mr. Tambourine Man» nådde toppen av Billboard-lista i USA. Både singelen og albumet var den første amerikanske utfordraren til The Beatles og den britiske bølgja på midten av 1960-talet.
Herdla skipreide
Herdla skipreide var ei av elleve skipreider i Nordhordland, oppkalla etter øya og sokna Herdla.
Wapusk nasjonalpark
Det finst ei mengd fugleartar i Wapusk nasjonalpark, og han skal vera yngleområde for kortnebbekkasinsnipe. Nasjonalparken er eit viktig oppfostringsområde for isbjørn (Ursus maritimus).
I ein rapport frå 2010 dokumenterte biologar frå American Museum of Natural History og City University of New York at grizzlybjørnar hadde vandra inn i territoriet til isbjørnane. Forskarane hadde gjort sju observasjonar av grizzlybjørnar i Wapusk nasjonalpark sør for Churchill, mellom 2003 og 2008.
Mr. Tambourine Man av The Byrds
Albumet nådde sjetteplassen på albumlista i USA og sjuandeplass i Storbritannia. Bob Dylan skreiv og spelte inn «Mr. Tambourine Man», som vart gjeven ut av The Byrds like før albumet kom i april 1965. Singelen gjekk rett til topps både i USA og Storbritannia, medan han nådde fjerdeplassen i Noreg. Ein annan singel frå albumet, «All I Really Want to Do», òg skriven av Dylan, gjorde det berre moderat bra i USA, men nådde Topp 10 i Storbritannia.
Herdla skipreide
Geografisk område etter gammal inndeling:
Mr. Tambourine Man av The Byrds
Bakgrunn
Før The Byrds vart skipa i 1964, hadde dei fleste medlemmane i bandet kome frå ein visemusikkbakgrunn, og ikkje frå ein rock and roll-bakgrunn. Sologitaristen Jim McGuinn hadde vore visesongar og sidemann i fleire profesjonelle visegrupper, og det same hadde songaren og låtskrivaren Gene Clark. Clark og McGuinn møtte kvarandre tidleg i 1964 på viseklubben The Troubadour i Los Angeles og etter å ha oppdaga at dei begge var store fans av The Beatles, skipa dei ein Peter and Gordon-aktig duo, som spelte Beatles-songar, Beatles-aktige utgåver av tradisjonelle folkesongar og somme sjølvskrivne songar. Duoen fekk etter kort tid med seg ein annan visesongar, David Crosby, og besetninga kalla seg The Jet Set. Dei neste månadane fekk dei med seg bassisten Chris Hillman, som hadde ein bakgrunn i bluegrass, og trommeslagaren Michael Clarke. The Jet Set fekk kontrakt med Columbia Records den 10. november 1964 og endra namnet sitt til The Byrds mot slutten av året.
Herdla skipreide
Geografisk område etter noverande inndeling:
På Vestlandet vart skipreidene avløyste av tinglag først i begynninga av 1800-talet, og etterkvart vart grensene regulerte slik at dei samsvarte betre med sokne- og kommunegrensene. 1853 vart Herdla tinglag oppløyst, og områda vart overførte til dei nye tinglaga Årstad, Hamre og Manger.
Kombinasjonstone
Differenstonar blir nytta i orgelbygging der verknaden av store basspiper kan skapast av piper med mindre lengd. Kombinasjonstonar opptrer òg i vanlege elektroniske forsterkarar som klirr.
Mr. Tambourine Man av The Byrds
Bakgrunn
Sjølv om musikaliteten til bandet betra seg etter innspelinga av debutsingelen, rekna både Columbia og manageren til bandet med at heile albumet skulle spelast inn med studiomusikarar. Bandet hadde derimot andre tankar og insisterte på at dei skulle spele alle instrumenta på albumet sjølve. I starten av innspelinga for albumet såg Melcher at gruppa hadde polert stilen sin noko og høyrdest meir profesjonelle ut, slik at resten av albumet Mr. Tambourine Man kunne spelast inn utan hjelp frå studiomusikarar. Det har likevel vore eit vedvarande rykte om at albumet vart spelt inn av studiomusikarar. Denne misoppfatninga kjem truleg av ei samanblanding av singelen «Mr. Tambourine Man» og albumet med same namn. Hillman har sagt at skilnaden mellom den meir polerte lyden på dei to songane med studiomusikarar («Mr. Tambourine Man» og «I Knew I'd Want You») og lyden på resten av albumet er ganske lett å merke.
Musikk
Mr. Tambourine Man består stort sett av to typar songar: originale songar frå bandet, hovudsakleg skrivne av Clark, som var den viktigaste låtskrivaren til bandet dei første 18 månadane, og coverversjonar av moderne viser, hovudsakleg av Dylan. Albumet opnar med tittelsporet, skriven av Dylan, som var ein stor internasjonal hit for gruppa før albumet kom ut. Biografiforfattaren Johnny Rogan har skrive at dei to mest markante kjenneteikna til Byrds-utgåva av «Mr. Tambourine Man» er vokalharmoniane til Clark, McGuinn og Crosby, og McGuinn sin klirrande 12-strengs Rickenbacker-gitar. Kombinasjonen av 12-strengsgitar og kompleks harmonisong var signaturstilen til bandet den første tida. Musikkskribenten Richie Unterberger skreiv at suksessen til Byrds-utgåva av «Mr. Tambourine Man» skapte ein eksplosjon av Byrds-aktige band som fekk hittar på dei amerikanske og britiske hitlistene i 1965 og 1966.
As Sarriyah
As sarriyah er ein landsby sørvest i Jemen. Han ligg i Abyan guvernement.
Mr. Tambourine Man av The Byrds
Musikk
Ein annan Dylan-song, «All I Really Want to Do», var den første songen som vart spelt inn for albumet, etter «Mr. Tambourine Man» og «I Knew I'd Want You». Melcher var sikker på at debutsingelen, som då ikkje var komen ut enno, i det minste kom til å bli ein regional hit, så han henta The Byrds attende til studio den 8. mars 1965 for å spele inn ein oppfølgjar. Denne dagen spelte dei inn versjonen av «All I Really Want to Do» som finst på albumet, men songen vart spelt inn på ny den 14. april og sidan gjeven ut som den andre singelen deira på Columbia.
Dei mange Dylan-songane på albumet - med tre songar henta frå Another Side of Bob Dylan - førte til skuldingar om at bandet var for avhengige av Dylan sine songar. Men Dylan-songane, inkludert «Chimes of Freedom», «All I Really Want to Do» og «Spanish Harlem Incident», i tillegg til tittelsporet, har blitt verande blant dei mest kjende innspelingane deira.
Ein annan cover som la vekt på røtene deira innan folkemusikk, var Idris Davies og Pete Seeger sin «The Bells of Rhymney». Songen fortalte ei trist soge om ei kolgruveulukke i Wales, og var ein song bandet berre hadde byrja å arbeide på i mars 1965, då Byrds hadde ein fast spelejobb på nattklubben Ciro's på Sunset Strip. Sjølv om songen har eit noko mørkt tema, vart han ein av dei mest populære songane deira på Ciro's. Denne versjonen var òg inspirert av The Beatles, særskild George Harrison, som igjen brukte gitarriffet til McGuinn i songen «If I Needed Someone» frå Rubber Soul.
Av dei originale songane til bandet, vart tre skrivne av Clark aleine. «I'll Feel a Whole Lot Better» er ein livleg song med tamburin, klirrande Rickenbacker og tette vokalharmoniar med Clark på solovokal, og McGuinn og Crosby på korvokal. Songen minnar om The Searchers-hitten «Needles and Pins» frå 1963 og har sidan han kom ut blitt ein rockestandard spelt av mange andre artistar opp gjennom åra.
90125
Albumet kom på femteplass på Billboard 200 i USA, 16. plass på UK Albums Chart i Storbritannia og på 8. plass på VG-lista topp 40 i Noreg.
Bakgrunn
Albumet representerer eit markant brot med den tidlegare progressive musikken, og består hovudsakleg av rock og pop-basert musikk. Tittelen 90125 viser til katalognummeret på albumet hos plateselskapet.
Tidleg i 1983 heitte bandet ikkje Yes, men Cinema, og bestod av Trevor Rabin, Chris Squire og Alan White. Først seinare i prosessen fekk ein med seg dei tidlegare bandmedlemmane Jon Anderson og Tony Kaye, og då dei var på plass skifta bandet namn frå Cinema til Yes. Bandnamnet som måtte vike «minnest» på instrumentalen «Cinema», som òg vann ein Grammy i 1983 i klassa Årets Rock Instrumental.
Roald Amundsens heim Uranienborg
Roald Amundsens heim Uranienborg attmed Bunnefjorden på Svartskog i Oppegård kommune er ein villa i sveitserstil som var polarfarar og oppdagar Roald Amundsens heim frå 1908 til han døydde i 1928. Huset er ein villa i sveitserstil frå 1898, og står framleis slik det var då Amundsen drog av garde med flyet Latham for å freiste kome general Nobile og ekspedisjonen hans til hjelp. Frå 1935 har Uranienborg vore museum, og i 2003 tok Follo Museum i Drøbak over forvaltingsansvaret.
90125
Bakgrunn
Tidlegare vokalist i Yes, Trevor Horn, vart opphavleg spurt om han ynskte å fortsetje som vokalisten til bandet men takka nei. Han takka derimot ja til å produsere albumet, som inneheld den største kommersielle hitten til bandet, «Owner of a Lonely Heart».
Roald Amundsens heim Uranienborg
Roald Amundsen fekk skøyte på eigedomen av Nils Julius Ytterborg i 1908, og gav eigedomen namnet Uranienborg etter barndomsheimen i Lille Uranienborg, Uranienborgveien 9 i Oslo. Men etter at Amundsen fekk økonomiske problem på midten av 1920-talet, kjøpte hans nære ven, konsul Gade, eigedomen i 1926, og gav Amundsen høve til å verte buande. Fem år etter at Amundsen døydde i 1928, overdrog Gade eigedomen som gåve til staten.
90125
Kjelder
Yes
Roald Amundsens heim Uranienborg
I tillegg til villaen i sveitserstil med rikt profilert og utskorne listverk (såkalla snikkarglede), er det uthus, ishus, badehus, lysthus, bod, vaktmeistarbustad og hundehus på eigedomen. Fleire av ekspedisjonane til Amundsen vart planlagt på denne eigedomen, og uthuset har til tider vore nytta som depot for ekspedisjonane.
Mr. Tambourine Man av The Byrds
Musikk
Den melankolske balladen til Clark, «Here Without You», handlar om ei bittersøt reise gjennom byen, der alle landemerka og fysiske ting minner songaren om ein tapt kjærleik, medan «I Knew I'd Want You» er ein Beatles-aktig 6/8-shuffle i moll som fortel om starten på ein romanse. Sjølv om «I Knew I'd Want You» var blitt spelt inn som B-sida til debutsingelen til The Byrds, skriv Rogan at bandet ikkje hadde klart å sikre seg løyve til å gje ut sin versjon av «Mr. Tambourine Man» frå Dylan og manageren hans Albert Grossman, så «I Knew I'd Want You» kunne like gjerne ha blitt den første singelen deira. To songar til på albumet vart skriven av Clark og McGuinn i lag: «You Won't Have to Cry», med ein tekst om ei forsmådd kvinne, og «It's No Use», med ein smak av den framtidige psykedeliske stilen som bandet byrja å utforske mot slutten av 1965 og gjennom 1966.
Roald Amundsens heim Uranienborg
Uranienborg gjev eit inntrykk av Amundsen som privatperson. Her står skrivebordet hans, det gamle pianoet som var med ombord på ekspedisjonsskipet «Maud» som Amundsens fekk bygd hjå båtbyggar Chr. Jensen i Vollen i Asker for ferda gjennom Nordaustpassasjen, og mange andre gjenstandar, suvenirar og gåver som han hadde med frå ekspedisjonane og føredragsturnear. Her er òg rommet til Kakonita og Camilla, dei to tsjuktsjarjentene som vart teke med til Noreg i 1922.
Mr. Tambourine Man av The Byrds
Musikk
Bandet spelte òg inn to coverversjonar som ikkje var viser: «Don't Doubt Yourself, Babe» av Jackie DeShannon, som var ein tidleg støttespelar for bandet, og Vera Lynn sin standard frå andre verdskrigen, «We'll Meet Again». Rogan skreiv at bandet gav sistnemnde ei spottande framføring, inspirert av at songen vart nytta i siste scenen av Stanley Kubrick-filmen Dr. Strangelove.
Mottaking og utgjeving
Mr. Tambourine Man kom ut 21. juni 1965 i USA og 20. august 1965 i Storbritannia. Det nådde sjetteplassen på Billboard Top LPs-lista og låg inne på lista i 38 veker. Det nådde sjuandeplassen i Storbritannia og låg i alt 12 veker på albumlista. Singelen med same namn kom ut 12. april 1965 i USA og 15. mai 1965 i Storbritannia, og gjekk til topps på begge land. Ein annan singel frå albumet, «All I Really Want to Do», nådde 40. plassen på Billboard Hot 100, men gjorde det betre i Storbritannia, der han nådde fjerdeplassen.
Albumet fekk stort sett berre positiv kritikk då det kom ut, og Billboard skreiv at «gruppa har med suksess kombinert visesongar med dansbare poparrangement. Pete Seeger sin «The Bells Of Rhymney» er eit fint døme på nye tolkingar av folklore.» I utgåva si frå juli 1965 skreiv Time om albumet: «For å gjere folkemusikken til dagens musikk har denne kvintetten blanda Beatles-rytmar med klagesongane til Lead Belly, og skapt ein halvvegs skule for korleis folk-rock kan fylle pengesekken, om enn kanskje ikkje for folk-puristar.» I Storbritannia skildra NME bandet og debutalbumet: «Dei ser ut som eit rockeband, men er i røynda eit bra viseband. Dei spelar strengeinstrumenta sine med stor dugleik og nyskaping mot rockeaktige trommerytmar. Stemmene deira høyrest bra ut i lag ... som den første gruppa som lagar bru mellom beat og folk, fortener dei å vere vinnarar.»
Ikkje alle meldingane av albumet var positive. Record Mirror i Storbritannia gav albumet berre to av fem stjerner og skreiv «Den same inkjeseiande vokalen, den same skranlgande gitaren, den same strevsame rytmen på nesten kvart spor. The Byrds må verkeleg prøve å få ein annan stil.»
I nyare år har Richie Unterberger på nettsida AllMusic kalla albumet «Ein av dei beste debutane i rockehistoria. Mr. Tambourine Man var ikkje noko mindre enn eit stort steg i utviklinga av sjølve rocken, og synte at intelligente tekstar kunne blandast med uimotståelege elektriske gitarriff og ein solid rytme.»
Ettermæle
Singelen «Mr. Tambourine Man» og albumet etablerte raskt bandet på begge sider av Atlanteren, og utfordra dominansen til The Beatles og resten av den britiske bølgja. Utgjevinga introduserte den nye sjangeren folkrock, og den amerikanske musikkpressa brukte første gongen omgrepet til å skildre blandinga til Byrds av beatmusikk og folk omtrent samstundes som debutsingelen gjekk til topps. Fleire kritikarar har meint at sjølv om røtene til folkrocken kunne finnast i den amerikansk visemusikkbølgja tidleg i 1960-åra, The Animals si innspeling av «The House of the Rising Sun» og den klirrande 12-strengsgitaren til The Searchers og The Beatles, var det The Byrds som først blanda desse elementa til ein samla heilskap.
Hallgrim Hansegård
Hallgrim Hansegård er ein norsk koreograf og dansar. Han stifta FRIKAR dance company i 2006, og han var dansaren som var modell for danserørslene i onlinespelet Age of Conan. Hansegård vart i 2009 tildelt prisen for beste koreografi mellom dei 43 europeiske landa sine bidrag under Eurovision-konkurransen. Han var hovudartist under Festspilela i Bergen 2010. Og i 2011 vart han Noregsmeister i lausdans (hallingdans).
Mr. Tambourine Man av The Byrds
Ettermæle
I månadene etter albumet Mr. Tambourine Man, byrja mange artistar å imitere blandinga til The Byrds av britisk beat musikk, klirrande gitar og poetiske eller samfunnsmedvitne tekstar. Påverknaden til bandet kan høyrast på mange innspelingar av amerikanske artistar i 1965 og 1966, som The Turtles, Simon & Garfunkel, The Lovin' Spoonful, Barry McGuire, The Mamas & the Papas, Jefferson Airplane, We Five, Love og Sonny & Cher. Denne folkrockstilen som The Byrds var først ute med på Mr. Tambourine Man har òg påverka seinare generasjonar av rock- og popmusikarar, med artistar som Big Star, Tom Petty and the Heartbreakers, R.E.M., The Church, Hüsker Dü, The Long Ryders, The Smiths, The Bangles, The Stone Roses, The La's, Teenage Fanclub, The Bluetones, Wilco og Delays blant fleire.
Hallgrim Hansegård
Hansegård studerte to år ved Nordland kunst- og filmfagskole i Kabelvåg og tre år på Akademiet for Digital Kunst i Firenze. Han fekk sitt internasjonale gjennombrot som kunstnar for ein animasjon for tingingsverk på Veneziabiennalen 2003. Sidan produserte han fleire animasjonar og dokumentarfilmar som seinare er vist på norske kinoar og på Skandinavisk Panorama 2005. Desse fekk tredjepremie på SUPERDOK 2005.
Hallgrim Hansegård er eit døme på nyskapande koreografar som i høg grad brukar lokale tradisjonar i eit globalt perspektiv. Her er han i godt selskap med mellom anna koreografane Akram Khan frå England, som bruker kathak-tradisjonane frå Bangladesh i samtidsdansen sin, og Sidi Larbi frå Belgia, som brukar lokale tradisjonar frå ulike verdsdelar. Hansegård hentar inspirasjon frå danserørsler og akrobatikk han har funne i eldre tekstar, intervju med gamle dansarar og gjennom studiar av filmopptak frå 1920 og 1930-talet. Med dette grunnlaget har han saman med dansekompaniet Frikar produsert ei rekke forestillingar: LAUS (2006), KRUK! (2007), THE SNUFF GRINDERS (2007), Skredet (2007), BASTARD (2007), Bukkerittet (2008), Fairytale (2009), YR (2009), TidarÅ (2009) og JAMSIIS (2010). Det er førestillingar med ein til ti utøvarar som bruker sjangrane lausdans, capoeira, break, sirkus og samtidsdans. I tillegg til dansen bruker han videokunst i ei svært avansert form.
Mr. Tambourine Man av The Byrds
Ettermæle
Mr. Tambourine Man vart nymastra i 20-bit oppløysing og delvis miksa på nytt som ein del av Columbia/Legacy Byrds-serien. Det vart gjeve ut med seks bonusspor den 30. april 1996, inkludert tre alternative versjonar av songar på albumet, unytta opptak av «She Has a Way» og «You and Me», og singelversjonen av «All I Really Want to Do».
Hallgrim Hansegård
Han fekk Statens Kunstnarstipend og prisen "Artist of the year" på The Norwegian Folk Music Awards i 2007.
Mr. Tambourine Man av The Byrds
Ettermæle
Albumet vart rangert på 232. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene. Albumet er òg med i Robert Dimery-boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die.
Medverkande
Frå CD-heftet og So You Want To Be A Rock 'n' Roll Star: The Byrds Day-By-Day (1965-1973).
The Byrds
Andre musikarar
Fylkesveg 6346
Fylkesveg 6346 går mellom Fagerenget og Lysøysundet i Bjugn kommune. Vegen er 4,1 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 87 i Sør-Trøndelag.
Lågtemperaturakustikk
Lågtemperaturakustikk er å nytte akustikk til å undersøkja eigenskapane til kondenserte stoff ved særs låge temperaturar.
Kvanteakustikk
Kvanteakustikk er undersøkingar av kvanteeffektar på forplantning og absorpsjon av lydbølgjer. Generelt vil kvanteeffektar auke med høgare frekvensar og lågare temperaturar.
Labunisjta
Labunisjta (makedonsk Лабуништа, albansk Llabunisht) er ein landsby i kommunen Struga i regionen Sørvest i Nord-Makedonia. Labunisjta var tidlegare eigen kommune, men vart innlemma i Struga i 2004.
Den tidlegare kommunen Labunisjta hadde 8 935 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002, medan sjølve landsbyen hadde 5 936 innbyggjarar.
Otto Berg
Otto Berg var ein norsk friidrettsutøvar, turnar og politimann frå Bolsøy i Romsdal. Berg tok sølv i lengdehopp under EM i friidrett 1934 i Torino med 7,31 m. Han var etter tur medlem av klubbane Molde FIL, Torshaug IF og Oslo Politis IL.
Aktiv
Bergs personlege rekord i lengdehopp på 7,53 m sette han i august 1934 på Bislett stadion i ein landskamp mellom Noreg og Sverige. Hoppet var både norsk og nordisk rekord, ein rekord som svensken Erik Svensson, med tilnamnet Spänstfenomenet, tangerte seinare i tevlinga. For å kåre ein vinnar måtte det omhopping til, ei omhopping som Berg vann. Same året vart han tildelt Egebergs Ærespris for sine prestasjonar i friidrett og turn.
Berg var norsk flaggberar ved Sommar-OL 1936 i Berlin. Under dei same leikane kom han på tiandeplass i lengde med eit hopp på 7,30 m. USA-amerikanaren Jesse Owens vann tevlinga etter å ha landa på 8,06 m.
Medaljar i norske meisterskap
Berg var busett i Bærum i Akershus.
Eugene Wigner
Eugene Wigner var ein ungarsk-amerikansk fysikar og matematikar.
Frå 1930 til 1933 var han professor i teoretisk fysikk i Göttingen i Tyskland, og frå 1938 til 1971 ved Princeton University i USA. Han vart tildelt Nobelprisen i fysikk i 1963 «for bidraga hans til teorien om atomkjerne og elementærpartiklar, særleg gjennom oppdagainga si og bruken av grunnleggjande symmetri-prinsippa». Dette var eine halvdelen av prisen. Den andre halvdelen vart gjeve til Maria Goeppert-Mayer og J. Hans D. Jensen. Prinsippet han fekk prisen for vart utvikla av han i 1930-åra, og har vist seg å vere av fundamental tyding i kjerne- og elementærpartikkelfysikken. Under andre verdskrigen var Wigner knytt til University of Chicago og arbeidde med utvikling av ein kjernereaktor i samband med Manhattan-prosjektet. I 1946–47 var han forskingsdirektør for Oak Ridge National Laboratory. Han har utført viktige arbeid innan reaktorfysikk og bruk av kjerneenergi ved sidan av studia sine av gruppeteori og symmetri innan teoretisk fysikk.
Norske kommuneslagord
Enkelte kommunar omtaler sitt kommuneslagord som kommunens «visjon», eller har ein «visjon» i staden for kommuneslagord.
Enkelte kommunar har byvåpen som inneheld slagordliknande inskripsjonar, gjerne på latin.
Syn på slagorda
Ifølgje journalisten Jens Kihl si reiseskilding i boka Dette er også Noreg, kunne kommunevisjonen til Grong, «Et aktivt og robust regionsenter med livskvalitet og mangfold,» vore kandidat til å vinne floskelpris.
Grunnvasspegel
Grunnvasspegel er den øvre grensa for nivået til grunnvatnet i berggrunn eller jordgrunn. Denne kan vera så djup at ein må bora eller grava ein brønn for å skaffa drikkevatn. Han er definert som «den flaten der grunnvannstrykket er lik atmosfæretrykket». Grunnvasspegelen dannar den øvre grensa av den freatiske sona.
Tørke eller lågare nedbørsmengder vil føre til at grunnvasspegelen blir lågare, medan han i regntid kan stiga til bakkenivå.
Endringar i grunnvassnivået
Bygginga av Romeriksporten, jernbanetunnelen frå Oslo til Lillestrøm, førte til endringar i grunnvasspegelen i Østmarka i Oslo. Fjellet der tunnelen skulle gå var oppsprekt. Då tunnelen var ferdig, fungerte han som eit dreneringsrøyr for fleire tjern og småvann i Østmarka i Oslo. Nordre Puttjern blei nesten heilt tørrlagt.
I botnen av Engavatnet i Brønnøy i Nordland er det eit hull som er forbunde med eit grottesystem. Dette holet er vanlegvis tetta att av leire, men når grunnvasspegelen synk, kan denne «proppen» kollapsa, og vatnet forsvinn.
Nawa i Syria
Nawa (arabisk نوى) er ein by i Syria som administrativt høyrer til Daraa guvernement. Han ligg 568 meter over havet og hadde i 2007 eit folketal på 59 170 i 2007, noko som gjer han til den 28. største byen i Syria.
I antikken høyrte byen Neve til den romerske provinsen Arabia Petraea.
Historie
Nawa er definert som byen som Job budde i og gravstaden til Sem, sonen til Noa. I følgje den arabiske geografen al-Muqaddasi er byen omtalt av Georg av Kypros («Descriptio orbis romani», ed. Heinrich Gelzer, 54) på 600-talet, og Revue biblique (III, publisert 625). Under det islamske kalifatet Rashidun, umayyadane, og abbasidane, var han ein del av Jund Dimashq og hovudbyen i Hauran. Al-Mas'udi skreiv i 943 at ein moske tileigna Job låg 5 km frå Nawa. På 1200-talet vart byen mindre viktig og Yaqut al-Hamawi skreiv i 1225 at Nawa var «ein liten by i Hauran», tidlegare hovudstad i regionen. Han skreiv òg at grava til Job låg der. I 1277 vart imam Yahya ibn Sharaf al-Nawawi, ein viktig muslimsk lærd, fødd i byen.
I 1596 stod Nawa oppført i osmanske skattelister som Nawi og var ein del av Jaydur nahiya i Hauran qada. Han hadde ein heilt muslimsk folkesetnad som bestod av 102 hushaldningar og 43 ungkarar. Skattane vart betalte for kveite, bygg, sommaravlingar, geiter og/eller bikubar.
Kyrkjehistorie
Bispedømet Neve (Nawa) var eit underbispedøme under Bostra, metropolittsetet Arabia Petraea. To av biskopane er kjende:
Isak, nemnt av Le Quien som ein tredje biskop, kring 540 (Oriens christiana, II, 864).
Myrmarihand
Myrmarihand (Anacamptis palustris) er ei plante i narrmarihandslekta Anacamptis i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Ho veks ikkje i Noreg.
Systematikk
Myrmarihand var tidlegare knytt til vårmarihandslekta Orchis med namnet Orchis palustris, men er, saman med fleire andre artar, flytta til slekta Anacamptis.
Utbreiing
I Norden finst myrmarihand (svensk namn kärrnycklar) berre på Gotland. Arten har gått mykje attende på grunn av tørrlegging av myr, og er rekna som sårbar (VU) i Sverige.
Ash Sha`bah
Ash Sha`bah er ein landsby sørvest i Jemen. Han ligg i Abyan guvernement.
Lucybreen
Lucybreen er ein brei isbre som flyt søraust frå polarplatået i Antarktis, mellom Laird Plateau og McKay Cliffs, ut i Nimrodbreen. Han er kalla opp etter W.R. Lucy, som var landmålar i 1963-64 ved Scott-basen. Han overvintra i 1964, og var landmålar i 1964-65 i Geologists Range med New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE).
31. desember 1993 styrta eit skiutstyrt Hercules (LC-130) på Lucybreen, nær Mount Isbell. Flyet hadde henta attende ei gruppe frå University of Wisconsin–Milwaukee som hadde vert seks veker i fjella mellom Byrdbreen og Nimrodbreen.
Fylkesveg 6348
Fylkesveg 6348 går mellom Breiskar og Brenna i Bjugn kommune. Vegen er 2,5 km lang.
Gryn
Gryn er avskala korn eller stiverike plantedelar frå ulike kornslag. Dei kan kokast til graut, velling, suppe og liknande, til bakverk og dessertar, eller i kornblandingar.
Fylkesveg 6348
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 88 i Sør-Trøndelag.
Gryn
I byggryn kan ytre delar av kjerna slipast bort til heilgryn og eventuelt grovknust vidare til halvgryn.
Tørrpressa havregryn er tørka havremarg (kjerner) som er pressa mellom glatte valsar,  damppressa havregryn er dampa, og lettkokte havregryn er også snitta opp før pressing.
Semulegryn er gryn laga av den innste kjerna av kveitekorn. Dei blir mellom anna brukt til couscous.
Andre gryntypar er polenta, risgryn og sago.
Lowerybreen
Lowerybreen er ein isbre som er kring 110 km lang, og som flyt nord frå Prince Andrew Plateau langs austsida av Queen Elizabeth Range og ut i Nimrodbreen. Han vart namngjeven av den newzealandske geologiske og topografiske ekspedisjonen (1959–60) etter J.H. Lowery som var eit medlem av feltgruppa. Han vart hardt skadd då snømobilen hans gjekk gjennom ein bresprekk utanfor Cape Selborne i november 1959.
Mahallat fylke
Mahallat fylke (persisk شهرستان محلات) er eit fylke i Markazi i Iran. Det administrative senteret i fylket er Mahallat. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 48 458. Fylket har eitt distrikt: Sentral-distriktet. Fylket har dei to byane Mahallat og Nimvar.
Uranienborg
Uranienborg er eit strok i Bydel Frogner i Oslo med diffus avgrensing, men med hovudparten liggjande mellom Holtegata i nordvest, Uranienborgveien i nordaust, Briskebyveien og Riddervoldgate i sørvest, og Inkognitogata i søraust. Uranienborg terrasse aust for Uranienborgveien vert dessutan gjerne rekna med til stroket, og mange tek med heile Inkognitogata og Inkognito terrasse.
Stroket har namn etter ei gamal løkke som vart skild ut garden Frogner. For det meste er Uranienborg eit bustadstrok med bygardar i elegant utforming. Utbygginga tok til på 1880-talet, og Uranienborg kyrkje vart vigsla i 1886. Bustadbygginga mellom Uranienborgveien og Riddervolds gate tok til ved Uranienborgveien ikring år 1885 med bygardane Oscars gate 35-39 og 32-34, og bygardane Riddervolds gate 7 og Oscars gate 59.
Fylkesveg 6350
Fylkesveg 6350 går mellom Melem og Leira i Bjugn kommune. Vegen er 4,2 km lang.
Lukovo
Den tidlegare kommunen Lukovo hadde 1 509 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002, medan sjølve landsbyen hadde 447 innbyggjarar.
Hallingdans
Hallingdans og lausdans er nemninga på ein gamal norsk folkedanstype. Dansen har kjerneområdet sitt i Valdres og Hallingdal som har rikeleg skriftleg dokumentasjon tilbake til 1600-talet. Ordet «lausdans» tyder at dansaren eller dansarane er «lause» og dansar aleine, motsett pardans som springar. Lausdansen går ofte inn som ein deltur i tradisjonell springar, bonde og gangardans.
Ordsoge
Dansen har vore kalla lausdans hovudsakleg i Hallingdal. I Valdres er det mest kjeldemateriale på at halling har vore det vanlege namnet på denne dansen. Hallingdans kan imidlertid også vera ein pardans, men denne dansen er ute av bruk i Hallingdal. Det er kjelder for at denne pardansvarianten har vore kalla bonde både i Hallingdal og Valdres. I Valdres er det fleire kjelder for å danse bonde, og dansen er slik rekonstruert og teken i bruk at. Ein teori på namnet bonde/bondedans har vore at ein kallar ein det å danse åleine for å danse «laus» og det å danse i par (bunden) for å danse «bonde». Dette samsvarar likevel ikkje med dialekta i Valdres og Hallingdal, noko som talar imot at dette er opphavet til namnet.
Det finst mange teoriar for bakgrunnen til ordet «hallingdans», men ingen av dei kan stadfestast objektivt av skriftelege kjelder. Nemninga «halling» har lenge vore rekna som knytt til landskapsnamnet Hallingdal, sjølv om nabodalen Valdres har like rikt historisk materiale for lausdans. Det er òg blitt hevda at namnet skriv seg frå ordet halv, og skal vise til at dansen var ein fordans til springaren. Hallingen skulle soleis vere «halve» dansen i ei større lekkje av dansar. Denne teorien er prova gjennom bruken av orda «halving» eller «halling» og «kvarting» om halvdelar og fjerdedelar mellom bygdefolk utanfor Valdres og Hallingdal.
Utføring
Lausdansen har for det meste vore ein rein karfolkdans. Det finst døme heilt tilbake til 1700-talet på spreke jenter som og har kasta seg utpå, og nokre av dei, slike som Rande-Ambjørg, var så glupe dansarar at dei var jamlike med dei beste karane. Dansen var ofte nytta for at unge og lettføre karar skulle syne krefter mot kvarandre, og for jentene.
Dansen har vore utført noko ulikt i dei ulike dalføra, og strukturen er som oftast improvisert. I hallingdansen, i motsetnad til i pardans, får dansarane stor personeleg fridom i val av musikalsk tolking, rørslemateriale, ornamentikk og dramaturgi. Dansaren byrjar med nokre lette springesteg før han tek på med meir avanserte godkarsstykke, som til dømes å slå stiften, gå på hendene, snurre på hovudet og andre avanserte turar, som har vore og er knytt til dansen (korketrekkaren, nakkespretten, hoppe over leggen, kaste over geite, kruking).
Klimaks i dansen er ofte hallingkastet, der det er om å gjera å spenne ned ein hatt frå ein kjepp. Dei sprekaste dansarane har nådd rundt 2,80 meter opp i lufta i dei høgaste kasta.
Omdøme
I historisk tid har dei gode lausdansarane vore vidgjetne for dansekunsta si, og ikkje så lite byrge av ho. Eit godt døme på dette er Rotneims-Knut. Gode dansarar har ofte fått lausslåttar kalla opp etter seg til minne. Samstundes har mange lausdansarar i gamal tid kome på kant med lova, av di dei ikkje berre var gode dansarar, men og snøgge til å trekke kniv. Det er fleire døme på drapssaker og skadesaker der gode lausdansarar har vore innblanda. God kroppsføring kunne også verke pacifistisk. Dyktige lausdansarar som ikkje innretta seg etter samfunnet sine normer, men var vande å ta i slosskamp, vart ikkje yppa på. Desse gjekk frikar som ein seier. Rotnheims-Knut, Sevle-guten, Kåte Reiar og Valdres-Knud er døme på slike frikarar.
Lausdans-klassa er i dag ein av dei mest populære delane av Landskappleiken, og dansarane i dag har godt omdøme.
Stilmessig har det vore påpeikt at dansestilen er skyldt til mange liknande karfolkdansar i andre verdslutar, slik som capoeira, reel frå Skottland og Irland, og i nyare tid breakdans. I nyare tid har yngre lausdansarar gjerne møtt og kappast med ulike dansarar frå desse stilartane.
Melodi Grand Prix 1981
Sendinga
Etter suksessen året før, heldt NRK seg til same oppskrift og inviterte ti kjende komponistar til å levere bidrag. Komponistane fekk sjølv velje tekst, arrangør og artist.
Finalen blei igjen halden i Studio 2 på NRK Marienlyst, og denne gong var det vinnaren frå 1980 Sverre Kjelsberg som var programleiar. Dei ti bidraga blei akkompagnerte av Kringkastingsorkestret under leiing av Egil Monn-Iversen.
Kjeldsberg framførte låten «I Dublin, i Dublin» i pausen før avstemminga. Ein jury av ni fagfolk røysta fram «Aldri i livet» som klar vinnar i finalen. Nok ein gong brukte NRK datamaskinen «Petra» til å oppdaterte den digitale poengtavla.
Avstemming
Juryen bestod av ni fagfolk som sat i Studio 4. Kvar jurymedlem rangerte dei ti låtane frå 1 til 10 poeng. Bjørn Jacobsen var juryformann.
Hendingar
Det var ei stund uvisst om det i det heile tatt ville bli nokon Melodi Grand Prix-finale dette året. Grunnen var usemje mellom NRK og Norsk Musikerforbund, men partane blei samde innan finalen.
Pressa var skeptisk etter finalen, og Aftenposten meinte vinnermelodien ikkje var iøyrefallande nok til å hevde seg internasjonalt. VG var ikkje mer positiv og slakta sendinga og kalla vinnarlåten «liketil». VG spurde òg Melodi Grand Prix-nestor Øivind Bergh om nokre av forventingane hans til Melodi Grand Prix hadde blitt innfridde etter at Noreg debuterte i 1960: «Til en viss grad, en liten grad. Men skal jeg være helt ærlig, så har vel ikke Grand Prix innfridd noe som helst.» svarte Bergh.
I den internasjonale finalen kom «Aldri i livet» på sisteplass og enda med null poeng. Dette var andre gong på fire år at Noreg fekk 0 poeng i Eurovision Song Contest. I Storbritannia spekulerte dei no på om Noreg med vilje gjekk inn for å få null poeng.
Likevel blei «Aldri i livet» ein hit i Noreg, og songen låg på VG-lista i sju veker med ein tredjeplass som beste plassering. Songen blei også brukt i Tines Norvegia-reklame Rømme hjemmefra i 2006.
Det var fjerde året på rad at den siste melodien ut i finalen blei vinnaren.
Skraphalar
Skraphalar er tre fugleartar som utgjer den biologiske slekta Orthonyx. Slekta er i dag plassert i sin eigen familie Orthonychidae. Desse sporvefuglane er endemiske for Australia og Ny-Guinea. Kjenneteiknet for skraphalar er brei, kraftig stjert med stive fjørskaft. Dei stør seg på stjerten når dei tar opp føde.