cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NorthKid
Bakgrunn
I januar 2022 kunngjorde NRK at NorthKid var ein av dei direktekvalifiserte finalistane til Melodi Grand Prix 2022. Dei presenterte låten sin, popballaden «Someone», i den tredje delfinalen laurdag 29. januar 2022. Songen var skriven av bandmedlemmet Helge Moen saman med Alex Charles, Sandra Lyng og Jim Bergsted. Bandet kvalifiserte seg til finalen laurdag 19. februar, og enda opp på andreplass bak vinnaren Subwoolfer.
Breistein
Breistein fekk ein sterk folkevekst frå 1920-talet av, i samband med industriutbygging. Folkeveksten heldt fram i andre halvdel av 1900-talet, med utbygging av bustadområde.
NorthKid
Besetning
Medlemmar i bandet per 2022:
Ringfjell
Ringfjell er ringforma fjelldanningar, først observert på månen, men seinare påvist òg på planetane Merkur, Venus og Mars og på ein rekkje av månane til planetane.
Breistein
Rundt 1970 vart det heilt slutt på jordbruket på Breistein.
Ringfjell
Ringfjella er stort sett danna som nedslagskrater. På grunn av mangelen på vatn, atmosfære og tektonikkplater er det lite erosjon på månen og somme av planetane, og kratera kan vere over to milliardar år gamle.
Cape Scott
Cape Scott er eit nes på vestsida av enden av Dennistounbreen på nordkysten av Victoria Land i Antarktis. Det vart oppdaga av kaptein James Ross, 1841, som namngav det etter Peter A. Scott, matros på «Terror».
Majikat
Majikat er eit konsertalbum av den engelske songar-låtskrivaren Cat Stevens. Det vart spelt inn under den amerikanske delen av Earth-turneen til Stevens i 1976, men det kom ikkje ut før i 2004, då artisten var kjend under namnet Yusuf Islam.
Innhald
Alle songar skrivne av Cat Stevens, utanom der andre er nemnde.
Det første ekstranummeret, «Wild World», finst på DVD-en som bonusspor i lag med anna arkivmateriale, som dei tre konsertopptaka:
Birkeland i Åsane
Birkeland er ein matrikkelgard i Åsane bydel i Bergen. Folketalet innanfor den gamle matrikkelgarden var 949 i 2001. Det tettbygde området vert rekna som del av den samanhengjande tettstaden Bergen. Den austlege delen av innsjøen Langavatnet ligg innanfor grensene til garden.
Frå slutten av 1980-åra kom det ein markant folkevekst i området, då det vart bygd bustadområde i den vestlege delen. Her er det bygd rekkjehus og einebustader. Her ligg også barne- og ungdomsskulen Kyrkjekrinsen skule.
Leiglendingane på garden kjøpte bruka sine frå jordeigaren i 1726. I 2006 var det framleis gardsdrift på eitt bruk, med kjøtproduksjon av storfe.
Kjelder
Frode Fyllingsnes, Åsane - i fortid og nåtid (Bodoni forlag, 2007), s. 247-253
Saviomuseet
Saviomuseet (nordsamisk Saviomusea) er eit kunstnarmuseum i Kirkenes i Noreg som er basert på livet og kunsten til John Savio (1902-1938). Savio var den fyrste samiske kunstnaren som hadde eit breitt offentleg gjennomslag.
Saviomuseet blei grunnlagt i 1994 med utgangspunkt i Sør-Varanger kommune si samlinga av kunsten av Savio. Denne samlinga omfatta 300 verk av John Savio: Tresnitt, måleri, akvarellar og blyantteikningar. I 2016 blei det innkjøpt ei større samling kunst frå ein privat samlar, i alt 490 einingar.
Saviomuseet er del av den samiske museumsstiftinga Tana og Varanger Museumssiida. Sidan 2002 har Saviomuseet hatt tilhald i Grenselandmuseet i Kirkenes, som er hovudbygning for Sør-Varanger museum, ei avdeling av Varanger museum.
Den fyrste Savio-prisen blei delt ut i 2015, og prisvinnaren Geir Tore Holm hadde utstilling på museet i 2016.
Bread
Bread var eit USA-amerikansk softrockband frå Los Angeles. Dei klarte å få 13 songar inn på Billboard Hot 100-lista mellom 1970 og 1977, og var eit døme på det som seinare vart kalla softrock.
Bandet bestod av David Gates (vokal, gitar, bass, klaverinstrument, fiolin, bratsj, perkusjon), Jimmy Griffin (vokal, gitar, klaverinstrument, perkusjon), Robb Royer (bass, gitar, fløyte, klaverinstrument, perkusjon, blokkfløyte, korvokal), Mike Botts (trommer; kom med sommaren 1969) og Larry Knechtel (bass, gitar, klaverinstrument, munnspel; erstatta Royer i 1971).
Byrjinga og gjennombrotet
Før Bread vart danna hadde Gates arbeidd med Royer i eit tidlegare band, The Pleasure Fair, og produsert og arrangert albumet The Pleasure Fair for bandet i 1967. Royer introduserte så Gates for låtskrivarpartnaren sin, Griffin, og trioen slo seg saman i 1968 og fekk kontrakt med Elektra Records i januar 1969, etter å ha vald namnet «Bread» seint i 1968, visstnok etter å ha sete fast i trafikken bak ein lastebil frå Wonder Bread. Den første singelen til gruppa, «Dismal Day», kom ut i juni 1969, men nådde ikkje listene. Debutalbumet deira, Bread, vart gjeve ut i september 1969 og nådde 127. plass på Billboard 200. Gates skreiv halvparten av songane, medan Griffin og Royer skreiv den andre halvparten. Jim Gordon, ein studiomusikar, spelte trommer på albumet.
Sommaren 1969 spelte Bread nokre konsertar med Gordon på trommer. Men då Gordon hadde andre planar, og ikkje lenger vart tilgjengeleg, henta dei inn Mike Botts som den faste trommeslagaren sin. Botts var med på det andre albumet, On the Waters (som nådde 12. plassen på Billboard 200). Denne gongen fekk Bread gjennombrotet sitt og nådde toppen av Billboard Hot 100 med «Make It with You» i 1970. «Make It with You» vart den einaste førsteplassen til Bread på Hot 100.
For den neste singelen sin, spelte dei inn ein ny versjon av «It Don't Matter To Me», ein song av Gates frå det første albumet deira. Denne singelen vart òg ein hit og nådde 10. plassen i USA. Bread byrja å turnere og spelte inn albumet Manna i 1971 (21. plass), med singelen «If». Som med det første albumet var halvparten av songane skrivne av Gates og den andre halvparten av Griffin-Royer.
Royer slutta i gruppa etter tre album, men heldt fram å skrive musikk med Griffin, og vart erstatta av Larry Knechtel, ein leiande studiomusikar i Los Angeles som hadde spelt piano på Simon & Garfunkel-songen «Bridge Over Troubled Water» i 1970. I januar 1972 gav Bread ut Baby I'm-a Want You, det mest populære albumet deira, som nådde tredjeplassen på Billboard 200. Tittelsporet vart ein hit seint i 1971, før albumet kom ut, og nådde òg tredjeplassen på singellista. Oppfølgjarane «Everything I Own» og «Diary» klarte begge å nå topp 20 i USA. Det neste albumet deira Guitar Man kom ut ti månader seinare og nådde 18. plassen på albumlista i USA. Det vart gjeve ut tre singlar frå albumet som nådde topp 20, «The Guitar Man» (#11), «Sweet Surrender» (#15) og «Aubrey» (#15), og dei første to nådde toppen av Billboard's adult contemporary-lista.
Oppløysing og gjenforeining
I 1973 gjorde turnering og mykje tid i studio til at bandmedlemmane byrja å bli trøytte av kvarandre, trass i suksessen dei hadde hatt, særleg mellom Gates og Griffin. Alle dei elleve Bread-singlane som hadde gått inn på listene mellom 1970 og 1973 hadde vore skrive og sungen av Gates. Elektra Records hadde berre plukka ut Gates sine songar som A-sider til singlane, medan Griffin meinte singlane burde vere delt mellom dei to. Det var òg misnøye med kva songar som var planlagt for det sjette albumet. Bread valde derfor å gje seg.
Gates og Griffin gjekk attende til solokarrieren sine med blanda resultat. Samleplata The Best of Bread kom ut i 1973 og vart ein stor suksess, og nådde andreplassen på Billboard 200 og låg inne på lista i over to år. Oppfølgjaren The Best Of Bread, Volume Two kom ut i 1974 og nådde 32. plassen.
Bread kom saman att i 1976, då Elektra Records ønskte eit nytt Bread-album. Gates, Griffin, Botts og Knechtel gjekk i studio att det året og spelte inn eit album, Lost Without Your Love, som kom ut i januar 1977. Tittelsporet, igjen skriven og sungen av Gates, vart den siste hitten til bandet inne på topp 10, då han nådde niandeplassen på singellista. Albumet nådde 26. plassen på Billboard-lista og var det sjuande albumet deira på rad (inkludert dei to samlealbum) som selde til gullplate. I mars 1977 gav Elektra ut ein andre singel, «Hooked On You». Denne gjorde det ikkje så bra, med ein 60. plass på poplista, men nådde andreplassen på Adult Contemporary-lista. Dei fire medlemmane i Brad (i lag med studiogitaristen Dean Parks) turnerte heile 1977 for å marknadsføre albumet sitt. Etter ein kort pause la dei ut på den andre delen av turneen utan Griffin, som Gates ikkje inviterte med etter at kranglinga mellom dei to berre auka. Dei enda året utan fleire planar om å gå i studio eller turnere.
Etter oppløysinga
I 1978 fekk Gates stor suksess som soloartist med hitsinglane «Goodbye Girl» (15. plassen, frå filmen The Goodbye Girl) og «Took the Last Train» (#30). Han turnerte så med Botts og Knechtel som «David Gates & Bread».
Etter å ha slutta i Bread i 1971 heldt Royer seg stort sett til å låtskriving (stundom i lag med Griffin). Og som med Griffin hadde han størst suksess med å skrive for countryartistar i 1980- og 1990-åra. I 1994 kom Royer, Griffin og Knechtel saman under namnet Toast. Knechtel hadde halde fram som studiomusikar, og spelte mellom anna for Elvis Costello. I 1994, etter å ha vore ute av søkelyset i tretten år, gav Gates ut eit nytt soloalbum, Love is Always Seventeen.
Siste samankomst
I 1996 samla Gates, Griffin, Botts og Knechtel Bread for ein 25-årsjubileiumsturné i USA, Sør-Afrika, Europa og Asia. Dei hadde då med seg Randy Flowers (gitarar), Scott Chambers (bass) og ein strykeseksjon med seg og turneen vart ein stor suksess. Turnerte strekte seg godt inn i 1997 og vart siste gongen dei originale medlemmane spelte i lag. Bread vart innlemma i Vocal Group Hall of Fame i 2006.
I 2005 døydde både Griffin og Botts av kreft 61 år gamle. I august 2009 døydde Knechtel av hjarteinfarkt 69 år gammal, og berre Gates og Royer er att av dei originale medlemmane.
Fərid Məmmədov
Fərid Məmmədov er ein aserbajdsjansk songar.
Milli Seçim Turu 2013
79 artistar deltok i til saman åtte ulike semifinalar i Milli Seçim Turu 2013, der dei song ulike songar. Éin deltakar gjekk vidare frå kvar av dei seks fyrste semifinalane, medan to gjekk vidare frå dei to siste. Məmmədov vart fyrst vald ut til å delta i den sjette semifinalen. Då han gjekk vidare til finalen deltok han med den engelskspråklege songen «Hold Me». Vinnaren vart vald ut av ein jury samt telefonrøysting.
Semifinale 6
Han starta som nummer sju, etter Chinara İsmayılova og før Arzu Salimova. Məmmədov vann med tolv poeng og gjekk vidare til finalen.
Finalen
Songen starta som nummer ni, etter «Lovely King» av Ravana Aliyeva og før «Sleazy Mo» av Aysel Babayeva. Bidraget vann og får representere Aserbajdsjan i Eurovision Song Contest 2013.
Eurovision Song Contest 2013
Sidan berre Frankrike, Italia, Spania, Storbritannia og Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen må kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Aserbajdsjan vart vald ut til å delta i den andre semifinalen 16. mai 2013 i Malmö Arena.
Semifinale 2
Songen vil starte som éin av dei åtte fyrste.
Bua
Bua er ein tettstad i Varbergs kommun i Hallands län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 1 792 innbyggjarar, og eit areal på 1,28 km². Bua ligg ytterst ved kysten, cirka 20 kilometer nord for Varberg, og 5 km vest for Väröbacka.
Staden var opphavleg eit fiskevær, og det er enno eit av dei største i lenet. I Bua ligg ein sjøredningsstasjon, der redningskryssaren R/K Odd Fellow er stasjonert.
Seal Point i Victoria Land
Seal Point er eit bratt nes 3,5 nautiske mil (6 km) sør for Ridley Beach på vestsida av Adare Peninsula nord i Victoria Land. Det vart kartlagd og namngjeve i 1911 av Northern Party, leia av Campbell, under Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13.
Buerås
Buerås er ein svensk tettstad i Kungsbacka kommun i Hallands län i Halland. I 2005 hadde tettstaden 556 innbyggjarar.
Franz Schiemer
Franz Schiemer er ein austerriksk fotballspelar. Han spelar for Red Bull Salzburg i den austerrikske fotballigaen og for det austerrikske fotballandslaget.
Schiemer vart seriemeister i Austerrike med Austria Wien i 2006. og med Red Bull Salzburg i 2010. Han debuterte for Austerrike sitt A-landslag 13. oktober 2007 som innbytar i ein privatlandskamp mot Sveits.
Byar i Wales
Wales har fem offisielle storbyar (city): Cardiff, Swansea, Newport, Bangor og St Davids. Dei fem største tettstadene i landsdelen er Cardiff, Swansea, Newport, Rhondda og Barry.
I lista under er storbyane (city) merkte med utheva skrift.
A
Aberaeron, Aberavon, Aberbargoed, Abercarn, Aberdare, Abergavenny, Abergele, Abertillery, Aberystwyth, Amlwch, Ammanford
B
Bala, Bangor, Bargoed, Barmouth, Barry, Beaumaris, Bethesda, Blaenau Ffestiniog, Blaenavon, Blackwood, Blaina, Brecon, Bridgend, Briton Ferry, Brynmawr, Buckley, Builth Wells, Burry Port
C
Caernarfon, Caerphilly, Caerwys, Caldicot, Cardiff, Cardigan, Carmarthen, Chepstow, Chirk, Cilgerran, Colwyn Bay, Connah's Quay, Conwy, Corwen, Cowbridge, Criccieth, Crickhowell, Crumlin, Cwmbran
D
Denbigh, Dolgellau
E
Ebbw Vale, Ewloe
F
Fishguard, Flint, Ferndale
G
Glynneath, Goodwick, Gorseinon
K
Kidwelly, Knighton
L
Lampeter, Laugharne, Llandeilo, Llandovery, Llandrindod Wells, Llandudno, Llandudno Junction, Llandysul, Llanelli, Llanfair Caereinion, Llanfairfechan, Llanfyllin, Llangefni, Llangollen, Llanidloes, Llanrwst, Llantrisant, Llantwit Major, Llanwrtyd Wells, Llanybydder, Loughor, Llanfair
M
Machynlleth, Maesteg, Menai Bridge, Merthyr Tydfil, Milford Haven, Mold, Monmouth, Montgomery, Mountain Ash Mochdre
O
Old Colwyn
P
Pembroke, Pembroke Dock, Penarth, Pencoed, Penmaenmawr, Pontardawe, Pontypool, Pontypridd, Porth, Porthcawl, Porthmadog, Port Talbot, Prestatyn, Presteigne, Pwllheli
Q
Queensferry
R
Rhayader, Rhuddlan, Rhyl, Rhymney, Ruthin, Risca
S
St Asaph, St Clears, St David's, Saltney, Shotton, Swansea
T
Talgarth, Templeton, Tenby, Tondu, Tonypandy, Towyn, Tredegar, Treharris, Tregaron, Tywyn
U
Usk
W
Welshpool, Whitland, Wrexham
Y
Ystradgynlais, Ystrad Mynach
Eugen Haugland
Eugen Haugland var ein friidrettsutøvar frå Stavanger som spesialiserte seg i tresteghopp. Han vann sju NM-gull i tresteg og eitt i lengdehopp, til saman fekk han 15 medaljar i dei to øvingane. Hans livs lengste tresteghopp målte 15,23 meter. I arbeidslivet var han politimann i Haugesund, og i idretten var han medlem av Haugesund IL. Han var far til Terje Haugland og farfar til Hanne Haugland.
Aktiv
Haugland fekk sitt gjennombrot då han i 1931 vart noregsmeister i tresteg med god margin. To år seinare var han tilbake i NM og sikra seg ein ny meistertittel i tresteghopp, og vart også meister i lengdehopp med 7,06 m, tre centimeter lengre enn den store lengdehopparen i Noreg på 1930-talet; Otto Berg. Haugland vann i 1934 NM i tresteg på sitt svakaste resultat, 14,40 m. Seinare i same sesongen, den 30. september, sette han heime i Haugesund ny norsk rekord med 15,09 m og vart fyrste nordmann over 15-meterstreken i tresteghopp. Han tangerte den rekorden då han året etter, på Bislett stadion, vart noregsmeister for fjerde gong i øvinga.
I OL-året 1936 forbetra Haugland noregsrekorden til 15,13 m under NM på Frogner stadion i Oslo, som då gjekk så tidleg som 21. juni. Tidleg i august oppnådde han nøyaktig same resultatet i Berlin i kvalfiseringa til OL-finalen, lengst av alle. Men i finalen mislukkast han og vart nummer 14 med 14,56 m. Ei veke etter den olympiske tevlinga var han tilbake i Haugesund og forbetra noregsrekorden sin til 15,21 m. Dagen etter presterte han sitt livs lengdehopp då han landa på 7,29 m.
Den 13. august 1938 gjorde Haugland sitt aller lengste tresteghopp med 15,23 m, fem dagar etter han i Oslo vart slått av Kaare Strøm og mista noregesrekorden. Haugland deltok ikkje i europameisterskapane 1934 og 1938. Derimot var han med då EM vart avvikla i Oslo sommaren 1946, og kom på fjerdeplass i tresteghopp med 14,76 m. To år seinare vann han i Trondheim sitt sjuande NM-gull i tresteghopp og fekk sin sjette NM-medalje i lengdehopp.
Haugland deltok i tolv landskampar.
Dalmine
Dalmine er ein kommune i provinsen Bergamo i Lombardia i Italia. Kommunen, som ligg vel åtte kilometer sørvest for provinshovudstaden Bergamo, har vel 23 000 ibuarar og har eit areal på 11,6 km².
Dalmine omfattar landsbyane og grendene Sforzatica S. Maria d'Oleno, Sforzatica S. Andrea, Mariano al Brembo, Brembo, Guzzanica og Sabbio.
Einar Li
Einar Li var ein norsk avis- og organisasjonsmann frå Bergen.
Li var fødd i Bergen som sonen til ein oberstløytnant. Sjølv tok han cand.philol.-graden ved universitetet i hovudstaden i 1905. Tidleg var han aktiv i arbeidarrørsla, arbeidde i avisa Social-Demokraten frå 1901 til 1909. I 1906 og -07 vart han to gongar dømd til fengsel for høvesvis militærnekting og antimilitær agitasjon. Sidan var han tilsett i avisa Den 1ste Mai i Stavanger fram til 1916. Han fekk då jobb som kontorsjef i Stavanger kommune. Frå 1919 til 1945 var han direktør i Norges Byforbund. Til sist generalsekretær i Den norske Kurstedsforening til 1950. Begge desse organisasjonane heldt hus i Oslo.
Ved splittinga av Det norske Arbeidarparti i 1921 melde Li seg inn Norges Socialdemokratiske Arbeiderparti. Ei tid etter at dei to partia gjekk saman att, forlet han det samla Arbeidarpartiet. Han hadde ei mengd tillitsverv, særleg innafor kooperasjonen.
Harry Beckett
Harold Winston «Harry» Beckett var ein britisk trompetist og flygelhornspelar frå Barbados.
Biografi
Han var ein nøkkelfigur for fleire viktige grupper i frijazz og improvisasjonsmusikkmiljøet i Storbritannia, inkludert Ian Carr sitt Nucleus, Brotherhood of Breath og The Dedication Orchestra, London Jazz Composers Orchestra, London Improvisers Orchestra, John Surman's Octet, Django Bates, Ronnie Scott's Quintet, Kathy Stobart, Charlie Watts, Stan Tracey's Big Band and Octet; Elton Dean sitt Ninesense. Han har òg spelt inn musikk med Keef Hartley, Jah Wobble, David Sylvian og arbeidd med David Murray. Han turnerte utanlands med Johnny Dyani, Chris McGregor, Keith Tippett, John Tchicai, Joachim Kühn, Dudu Pukwana's Zila, George Gruntz's Bands, den belgiske kvintetten The Wrong Object, Pierre Dørge sitt New Jungle Band og Annie Whitehead sitt Robert Wyatt-prosjekt, Soupsongs, i lag med Phil Manzanera og Julie Tippetts.
Det dub-aktige albumet The Modern Sound of Harry Beckett vart produsert av den kjende britiske produsenten Adrian Sherwood og kom ut på On-U Sound seint i 2008.
I 1972 vann Beckett ein pris i Melody Maker som beste trompetist i Storbriannia. Han var medlem av Orchestre National de Jazz mellom 1997 og 2000.
Beckett døydde av hjerneslag den 22. juli 2010.
Utvald diskografi
Med Graham Collier Med Barry Guy/The London Jazz Composers' Orchestra Med Oliver Nelson
Jimmy Griffin
James Arthur Griffin var ein USA-amerikansk  songar, gitarist og låtskrivar, mest kjend for arbeidet sitt i 1970-åra med rockebandet Bread. Han vann ein Oscarpris for beste song i 1970 som låtskrivar på songen «For All We Know».
Biografi
Det første albumet hans, Summer Holiday, kom ut i 1963. I 1960-åra slo Griffin seg saman med låtskrivar Michael Z. Gordon om å skrive songar for artistar som Ed Ames, Gary Lewis, Bobby Vee, Brian Hyland, The Standells, Leslie Gore, Sandy Nelson og Cher.
Griffin møtte Robb Royer gjennom den framtidige kona si og dei danna eit langvarig låtskrivarlag. I 1968 slo dei to seg saman med David Gates for å danne bandet Bread.
I 1970 skreiv Griffin og Royer — under pseudonyma Arthur James og Robb Wilson — teksten til Fred Karlin sin musikk for «For All We Know», som vart nytta i filmen Lovers and Other Strangers. Han vann ein Oscarpris for beste song. Songen vart seinare spelt inn av The Carpenters. Sjølv om Griffin skreiv mange songar for Bread, var alle dei tretten singlane som gjekk inn på Billboard-lista skriven av Gates, ein situasjon som skapte friksjon mellom dei to. Bread vart oppløyst i 1973 og Griffin gav ut soloalbumet Breakin' Up Is Easy på Polydor Records i 1974. Albumet og singlane selde dårleg. Bread kom saman att og gav i 1977 ut det siste albumet sitt, Lost Without Your Love. Gates, Botts og Knechtel heldt fram å spele i lag på Gates sine soloalbum og turnerte først som 'David Gates & Bread', noko som førte til søksmål frå Griffin. Søksmålet vart først løyst i 1984.
I 1977 gav Griffin ut det tredje soloalbum sitt, James Griffin. Han slo seg samna med Terry Sylvester (tidlegare i The Hollies) på albumet Griffin & Sylvester i 1982 og var medlem av bandet Black Tie med Randy Meisner og Billy Swan, som gav ut When The Night Falls i 1986, produsert av T-Bone Burnett.
I 1991 danna Griffin bandet The Remingtons med Richard Mainegra og Rick Yancey. Dei gav ut fleire singlar og album, mellom anna singelen «A Long Time Ago» som nådde topp 10 på countrylista i USA i 1992.
Utover 1990-åra spelte Griffin så i eit band kalla Toast, som i 1998 endra namn til Radio Dixie. I 2003 slo Griffin seg saman med Rick Yancey og Ronnie Guilbeau og skreiv GYG
Griffin døydde av kreft den 11. januar 2005 i heimen sin i Franklin i Tennessee. Han var 61 år og hadde gått gjennom behandling i lengre tid.
Nils Olav
Nils Olav er ein kongepingvin i Edinburgh Zoo i Skottland. Han er æresbrigader og maskoten til Hans Majestet Kongens Garde. Nemnet «Nils Olav» og dei tilknytte titlane er blitt gjevne til tre ulike pingvinar sidan 1972, slik at den noverande pingvinen er Nils Olav III.
Historie
Familien til den norske reiaren Christian Salvesen gav ein kongepingvin til Edinburgh Zoo då dette opna i 1913.
Då Hans Majestet Kongens 3. Gardekompani besøkte Edinburgh Military Tattoo i 1961 for eit drillstevne, vart ein løytnant med namn Nils Egelien veldig interessert i pingvinkolonien til Edinburgh Zoo. Då Garden vende attende til Edinburgh i 1972, arrangerte Nils Egelien det slik at troppen kunne adoptere ein pingvin. Pingvinen som dei adopterte vart gitt namnet Nils Olav i ære for Nils Egelien og kong Olav V av Noreg.
Rolle i militæret
Nils Olav vart tildelt militærgraden visekorporal og har etter dette vorte forfremma kvar gong Garden har delteke på Edinburgh Military Tattoo. I 1982 vart han forfremma til korporal og så forfremma til sersjant i 1987. Nils Olav døydde kort etter denne forfremminga. Arvtakaren vart Nils Olav II, hans to år gamle etterfylgjar. Han vart nok ein gong forfremma i 1993 til stabssersjant. 18. august 2005 vart han forfremma til Honourable Regimental Sergeant Major, den høgaste underoffisersgraden i Skottland. Han vart også den fyrste pingvinen til å få denne tittelen i den norske hæren. På den same tida vart ein bronsestatue på 1,2 meter gitt til Edinburgh Zoo. Inskripsjonen i statuen anerkjenner Garden og Edinburgh Military Tattoo. Det står også ein statue ved Huseby leir i Oslo. Fredag 15. august 2008, i samband med 3. Gardekompani sitt bidrag under Edinburgh Military Tattoo, vart Nils Olav slått til ridder av den britiske generalmajoren Euan Loudon. Pingvinen kan difor omtales med tittelen sir.
Hurricane
«Hurricane» er ein protestsong av Bob Dylan skriven i lag med Jacques Levy, om fengslinga av Rubin «Hurricane» Carter. Songen hevda at Carter vart uskuldig dømd fordi han var mørkhuda.
Bakgrunn
Carter og John Artis hadde vorte tiltalt for eit trippelmord i Lafayette Grill i Paterson i New Jersey i 1966. Carter og Artis vart dømd for morda, som vart omtalt som rasistisk motiverte, og begge vart dømde til fengsel på livstid. I åra som følgde dukka det opp mange kontroversielle faktorar om saka, frå påstandar om falske bevis og tvilsame augevitne som gav ein urettferdig rettssak. I sjølvbiografien hevda Carter at han var uskuldig og historia hans gjorde at Dylan vitja han i Rahway State Prison i Woodbridge Township i New Jersey.
Dylan hadde tidlegare skrive balladar som «The Lonesome Death of Hattie Carroll» og «The Death of Emmett Till», men i følgje Jacques Levy var han usikker på om han kunne skrive ein slik song. Etter møtet starta Dylan å skrive «Hurricane» i ein «cinematisk» stil. Songen var ein av Dylan sine få protestsongar på 70-talet go var den fjerde mest suksessrike singelen hans dette tiåret. Songen nådde 33. plass på Billboard-lista i USA og 43. plass i Storbritannia.
Kontrovers og nyinnspeling
Dylan måtte spele inn songen på nytt med noko endra tekst etter at advokatane i Columbia meinte at referansane til at Alfred Bello og Arthur Dexter Bradley stal frå lika kunne føre til søksmål. Verken Bello eller Bradley vart nokon gong skulda for å ha gjort dette. Sidan det var for mykje lydlekkasje til at berre denne tekstlinja kunne endrast, måtte Dylan spele inn heile songen på ny. På dette tidspunktet var Dylan alt i gang med øvingane til den komande turneen og tok med seg musikarane frå Rolling Thunder Revue i studio og spelte inn ein ny, raskare utgåve av «Hurricane». Sjølv om dei mest støytande tekstlinjene var borte, førte songen likevel til søksmål. Augevitnet Patricia Graham Valentine saksøkte Dylan, men søksmålet vart avvist i retten.
Teksten var framleis kontroversiell, og mange kritiserte songen for å ikkje nemne den kriminelle historia til Carter og det valdelege temperamentet hans. Hausten etter spelte Dylan og the Rolling Thunder Revue ein støttekonsert for Carter i Madison Square Garden i New York City. Året etter heldt dei ein ny støttekonsert i Houston Astrodome. Carter og Artis fekk ei ny rettssak men vart dømd på ny i 1976. I 1985 avgjorde ein dommar at Carter ikkje hadde fått ei rettferdig rettssak og hadde tiltalen hadde vore basert på rasisme i staden for skjellige grunnar og hemmeleghald i staden for framlegge bevis. Carter vart dermed sleppt fri.
Andre utgåver
Songen er spelt av Ani DiFranco og Milltown Brothers.
Lars M. Bentsen
Lars Martinius Bentsen var ein skulemann, gardbrukar og Venstre-politikar.
Bentsen var frå garden Birkeland i Birkenes, der far hans var gardbrukar. Sjølv gjekk han Holt seminar, der han fekk eksamen i 1860. Det komande året var han huslærar i Hurum, frå 1861 lærar i Aker. 1863-66 var han lærar ved latin- og realskulen i Fredrikstad, år 1864 tok han elles eksamen som reserveoffiser. I 1867 var han lærar i Fjære. Same året var han på studietur i Danmark, der han vart oppglødd av grundtvigianske tankar om liv og læring. I Danmark vart han elles kjend med Hans Konrad Foosnæs. Saman starta dei to ein folkehøgskule i Stjørdal, og frå 1868 til 1876 var Bentsen styrar og lærar ved folkehøgskulen på Husby og Re i Stjørdal, saman med Hans Foosnæs.
Bentsen var medlem av heradsstyret i Stjørdal frå 1872 til 1884?, og sidan i Vestre Moland. I 1870 skipa han folkevenforeining i Stjørdal, ei foreining som same året knytte seg til Søren Jaabæk si bondevensrørsle. Foreininga var i drift i fire år.
Bentsen var innvald på Stortinget frå Nordre Trondhjems amt 1877-88, heile tida var han medlem av kyrkjekomiteen, elles medlem av Lagtinget frå 1883. Også 1895-1900 var han stortingsmann, siste valbolken som 1. vararepresentant for Peter Holst. Han var sekretær i Lagtinget, noko han elles hadde vore allereie 1886-88. Bentsen var frå 1888 medlem i Venstre sitt landsstyre. I februar 1899 leverte Bentsen framlegg i Stortinget med krav om to stilar til lærarprøva ved seminara/lærarskulane, ei prøve i kvar målform. Framlegget kom ikkje til handsaming i Stortinget, eit utvatna vedtak i 1901 opna for at ein stil kunne leverast på landsmålet, bokmål måtte alle lære.
1884 var Bentsen medlem av den kongelege kommisjonen om malt- og brennevinstilverkinga og av kommisjonen om skulelova.
Han døydde 1919 i Eidsberg.
Roche-grensa
Roche-grensa er den teoretiske minsteavstand som ein måne kan ha frå ein planet utan å bli riven sund av tidevasskrefter Grensa vart først gjeve i 1850 av den franske astronomen Édouard Roche (1820–83). For ein flytande måne med same tettleik som planeten, ligg grensa i ein avstand av 2,44 gonger radien til planeten. Ringane til Saturn ligg innafor grensa. Derfor er det rimeleg å tru at ringane er danna av ein eller fleire oppløyste månar, eller av materie frå danninga av systemet som ikkje har kunne kondensert seg. Roche-grensa opptrer på liknande måte i dobbeltstjernesystem.
William Orpen
William Newenham Montague Orpen var ein irsk-britisk kunstmålar fødd i Stillorgan i County Dublin. Han er særleg påakta som portrettmålar.
Liv og gjerning
Orpen var son til ein irsk advokat. Han studerte fyrst i Dublin og vidareførte studiane på Slade School of Fine Art i London. Orpen fekk sin fyrste pris i 1899 med det allegoriske måleriet Play Scene from Hamlet. I 1902 opna han eit atelier i London saman med Augustus John.
Ros frå John Singer Sargent og andre gjorde at Orpen med åra vart ein av dei mest etterspurde portrettmålarane i London. Han laga elles fleire eksperimentelle sjølvportrett, ofte med dramatiske framsyningar. Samstundes måla han mange verk med impresjonistiske motiv. Regelmessig reiste han til Irland for å arbeide der. Måleria hans frå denne perioden vert rekna til den irske renessansen, ei kulturell oppblomstring i fødelandet i byrjinga av 1900-talet. Etter påskeoppstanden i 1916, som han oppfatta som landsforræderi, sette han aldri sidan sin fot i Irland.
Under fyrste verdskrigen var Orpen tilsett som offisiell krigsmålar, knytt til den militære avdelinga 'War-Artist-Project'. I 1917 reiste han langs vestfronten i Frankrike og måla dei sjokkerande slagmarkane, men også offisielle portrett av offiserar og politikarar. Etter krigen var han i 1919 til stades som kunstnar ved underteikninga av freden i Versailles, der han laga eit stort lerretsmåleri.
Orpen vart sterkt gripen av det han hadde sett under verdskrigen. Han gav ut ei minnebok, og heldt fram med å måle bilete med krigsmotiv. Eitt av måleria, Til ein ukjend britisk soldat drepen i Frankrike, vart møtt med sterk kritikk i pressa. Han fjerna då frå måleriet to forkomne soldatar ståande ved ei likkiste, og Imperial War Museum kjøpte inn verket i 1927.
Orpen døydde i London i 1931. Gjennom livet måla han meir enn 600 portrett.
Cape Sibbald
Cape Sibbald er eit klippenes sørvest for Lady Newnes Bay på kysten av Victoria Land. Det markerer sørvestenden av Mountaineer Range ved enden av Aviatorbreen. Det vart oppdaga i februar 1841 av sir James Clark Ross og vart namngjeve av han etter løytnant (seinare kommandør) John Sibbald på «Erebus».
Dølemo
Dølemo er ei bygd i Åmli kommune i Agder. Ho ligg om lag åtte kilometer sørvest for kommunesenteret. 312 menneske hadde postadresse 4869 Dølemo i 2012.
Dølemo er i dag særleg kjend for Dølemo-marknaden, eit årleg arrangement som har vore avvikla siste helga i august sidan 1980. Rundt 15 000 besøkande er innom marknaden ei slik helg.
Riksveg 41 går gjennom Dølemo.
Iringa
Iringa er ein by i Iringa-region i Tanzania, med ein folkesetnad på 112 900 (2004). Han ligg på 7.77° sør og 5.69° aust. Namnet kjem frå hehe-ordet lilinga, som tyder festning. Festninga og hovudkvarteret til Chief Mkwawa låg i landsbyen Kalenga like ved på 1890-talet.
Cecilie Ramona Kåss Furuseth
Cecilie Ramona Kåss Furuseth er ein norsk programleiar på radio og TV.
I 2019 var Kåss Furuseth programleiar for TV-programmet Sinnssykt på NRK3.
Ollie Mitchell
Oliver Edward Mitchell var ein USA-amerikansk musikar og bandleiar. Han var song av Harold Mitchell, som var førstetrompetist for MGM Studios, og lærte Ollie å spele trompet.
Karriere
Mitchell spelte i storband for Harry James, Buddy Rich, Pérez Prado og NBC Symphony Orchestra, blant fleire. I 1960-åra vart han ein del av The Wrecking Crew, ei gruppe studiomusikarar som spelte anonymt på mange innspelingar for popsongarar på den tida, i tillegg til fjernsyn, film og reklamar. Mitchell var originalt medlem av Herb Alpert's Tijuana Brass. Han starta sidan sine eigne band — Ollie Mitchell's Sunday Band og The Olliephonic Horns.
Diskografi
Med Chet Baker Med Harry James Med Stan Kenton Med Irene Kral Med Shorty Rogers Med Pete Rugolo Med Dan Terry Med Gerald Wilson
The Roundhouse
The Roundhouse er ein tidlegare lokomotivstall i Chalk Farm i London i England, som vart omgjort til konsertlokale. Det vart opphavleg bygd i 1847 som ei rundt lokomotivstall (engelsk: roundhouse, som staden har namn etter), ein rund bygning med ein dreieskive for lokomotiva. Det vart berre nytta for lokomotiv i kring ti år, før det i mange år vart nytta som lager. Bygningen stod tom og unytta like før den andre verdskrigen. Han vart opna 25 år seinare som konsertstad og teater, då Arnold Wesker oppretta Centre 42 Theatre Company og omgjorde bygningen til teater.
Det var her undergrunnsavisa International Times vart lansert i 1966, The Doors spelte den einaste konserten sin i Storbritannia her i 1968 og Greasy Truckers Party i 1972.
Greater London Council gav kontroll over bygningen til Camden London Borough Council i 1983. Centre 42 hadde då gått tom for pengar og bygningen stod tom fram til lokale føretaksmenn kjøpte bygningen i 1996 og han igjen vart nytta som konsertstad. Han vart lukka igjen i 2004 for ei stor ombygging. 1. juni 2006 var Broadwayshowet Fuerzabruta sett opp og opna det New Roundhouse.
Johannes Heftye
Johannes Thomassen Heftye var ein norsk bankier, forretningsmann og stortingsmann.
Heftye var fødd i Schwanden i Glarus i Sveits. Han var son til Cathrine Tschudi (1773–1807) og handelsmannen Thomas Johannessen Heftye (1767–1821/7), som innvandra til Noreg i 1794. Han var eldre bror til teolog, grosserar og filantrop Henrik Heftye (1804–1864).
Saman med faren grunnla Heftye i 1818 verksemda Th. Joh. Heftye & Søn. Dette var eit bankierselskap, det vil seia at ein driv bankverksemd i eige namn. Som faren (Ths. Joh.) sat han (Joh. Tho.) som medlem av Børs- og Handelskomitéen i 1824, 1830, 1835, 1836, 1841 og 1842. Han var òg komitéformann i 1831.
Heftye var 4. representant for Christiania på Stortinget 1827 og omframstortinget 1828. I 1827 var han permittert frå 26. juni då han skulle reise til Sveits. Han var i 1827 medlem av bankkomiteen, tollkomiteen og komiteen om kjøpstad på Oplandene, i 1828 medlem av komiteen om auke i setelmengda. Perioden 1837-48 var han medlem av bystyret i hovudstaden.
Heftye døydde i Christiania 1856. Han var far til bankmannen Thomas Johannessen Heftye og farfar til statsråd Thomas Heftye.
Alog
Alog er ein norsk elektronika-duo som vart skipa i Tromsø i 1997. Gruppa vart danna av Espen Sommer Eide (f. 1972) og Dag-Are Haugan (f. 1970), og det er framleis dei to som utgjer Alog.
Etter å ha gjeve ut 'Alog EP i 1998, platedebuterte Alog med Red Shift Swing i 1999. I 2001 kom andreplata Duck-Rabbit før dei gav ut Miniatures i 2005. Under Spellemannprisen 2005 vann Alog i klassen elektronika for plata.
Den siste studioplata til Alog har fått namnet Amateur, og kom ut i 2007. Ifylgje gruppa sjølv har denne plata blitt til etter ein lang arbeidsprosess i lag med musikarane Nicholas Møllerhaug og Sigbjørn Apeland. Alog har her arbeidd med ymse akustiske instrument, og gjort opptak langs heile norskekysten, gjerne på musikkskular eller små klasserom. Ifylgje dei sjølve blei dei stundom sitjande vêrfaste på øyar i Nord-Noreg. Føremålet med reisa var å finna eit bestemt og ekte, nærmast amatørmessig lydbilete - derav platenamnet. Amateur vart nominert i elektronikaklassen til Spellemannprisen 2007, men vann ikkje.
I 2011 gav Alog ut sitt så langt siste album, Unemployed. Cd-en kom ut saman med ein 4x LP-samling og dobbel-cden Twin Concerts.
Roger-Maurice Bonnet
Roger-Maurice Bonnet er ein fransk astronom.
Bonnet var frå 1983 direktør for vitskapsprogrammet til Den europeiske romorganisasjonen ESA. Han har etablert forskningsprogrammet til Esa, Space Science – Horizon 2000, og har gjeve viktige bidrag til planlegging og instrumenting av romobservatorium for studiar av Halleys komet og sola.
Biristrand
Biristrand er ei bygd i Gjøvik kommune i Innlandet, ei seks-sju kilometer nordvest for Biri. Bygda ligg ved vestbreidda av Mjøsa. 629 personar hadde postadresse 2837 Biristrand i 2012.
Dire Dawa
Dire Dawa (amharisk skrift ድሬ ዳዋ) er ein by som ligg søraust i Etiopia. Han er den nest største byen i landet, etter Addis Abeba, og ein av dei to sjølvstyrande byane (stedader akabibi) i landet. Han hadde 342 827 innbyggjarar ved folketelljnga i 2007.
Dire Dawa ligg på grensa mellom Oromiaregionen og Somaliregionen.
Byen blei grunnlagd 24. desember 1902 som stasjonsby for Harar på den nye jernbanelinja mellom Addis Abeba og Djibouti. Harar ligg for høgt til at jernbanetraseen kunne gå innom byen. Elva Dachatu, som kan gå tørr i tørketida, dannar grensa den gamle gamle og den nye delen av byen.
Aba Tenna Dejazmach Yilma internasjonale lufthamn ligg 1 km nord for byen.
Dire Dawa er eit industrielt og økonomisk sentrum med fleire marknader. Det blir drive omfattande handel med kaffi og skinn her. Byen har også jernbaneverkstad, tekstil-, sement- og næringsmiddelindustri.
Det ligg ein landbrukshøgskule i Dire Dawa. Haramayauniversitet ligg i Alemaya, ca. 40 kilometer unna.
Pylseteigen
Pylseteigen er ein matrikkelgard i Høyanger kommune i Sogn og Fjordane fylke. Garden ligg på vestsida av Høyangsfjorden og har matrikkelnummer 58.
Geografi
Pylseteigen ligg i ei bratt fjordside, ca. 2,5 kilometer frå Høyanger sentrum. Fylkesveg 55 går i Hovdetunnelen (1283 m.) forbi garden, og på utsida ligg den gamle og stenge vegstrekka som Hovdetunnelen avløyste. Det er ikkje noko gardstun eller andre bygningar på Pylseteigen, og garden er nedlagt.
Namn
Oluf Rygh skriv i Norske Gaardnavne at han ikkje har nokon opplysningar å gje om namnet. Han nemner berre at han i postadresseboka har funne namnet Pølsevik oppført under Nes i Luster.
Snowy Point
Snowy Point er eit slakt nes på nordsida av vestsida av Browning Pass i Deep Freeze Range i Victoria Land. Det vart først utforska og gjeven det skildrande namnet av Northern Party under Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13.
Possible Musics
Fourth World, Vol. 1: Possible Musics er eit album frå 1980 av Brian Eno og Jon Hassell.
Oversyn
«Fourth World» er eit omgrep som trompetisten Jon Hassell nytta for å skildre musikkstilen som ein fekk med moderne teknologiske handsamingar påverka av forskjellige kulturar og tidsepokar. Han ønskte musikken på albumet til å vere «framtidig primitiv» eller «ein kaffi-farga klassisk musikk».
Hassell hadde studert indisk klassisk musikk med songaren Pandit Pran Nath, og seinare nytta vokalteknikkane i trompetspelinga si. I lag med Eno blanda han lydane frå instrumentet sitt med digital forseinking, ekko og elektroniske effektar for å skape ei unik blanding av ambient og verdsmusikk.
Trompeten til Hassell dominerer albumet gjennom, men høyrest likevel nesten aldri ut som ein.
Eno tok det han lærte frå å lage dette albumet med seg i samarbeidet med David Byrne på My Life in the Bush of Ghosts. Hassell meinte visstnok at albumet med Byrne var for «kommersielt» og hudfletta Eno i eit intervju for metodane hans og «mangelen på musikalsk herkomst». Dei vart etter kvart vener att.
Abu Ghosh
Abu Ghosh (arabisk أبو غوش; hebraisk אבו גוש) er ein arabisk-israelsk by i Israel, 10 km vest for Jerusalem langs Tel Aviv-Jerusalem-vegen. Han ligg 610–720 meter over havet. I 2010 kom byen i Guinness rekordbok for største hummusrett. Abu Ghosh er kjend for det gode tilhøvet til Staten Israel og gjestfriheita mot israelske jødar.
Historie
Abu Ghosh er ein av dei tidlegaste busetnadane i Israel. Arkeologiske utgravingar har funne busetnader frå yngre steinalder i tre fasar, og den midtre fasen er datert til 6000-talet fvt. Det gamle arabisk namnet er Qaryat al'Inab («Druelandsbyen») og Abu Ghosh er derfor indentifisert som den bibelske staden Kiryat Ye'arim.
Legio X Fretensis frå den romerske armeen hadde eit stasjonshus i Abu Ghosh fram til slutten av 200-talet.
Landsbyen er òg assosiert med Anathoth, fødestaden til profeten Jeremia.
Osmansk tid
Abu Ghosh er namnet på ein arabisk familie som slo seg ned her tidleg på 1500-talet. I følgje familetradisjonen var dei av tsjerkessisk ætt, og grunnleggjaren kjempa i lag med Selim I. På 1700-talet budde dei i ein landsby nær Beit Nuba, der dei styrte området kring frå. I følgje tradisjonen skal folk frå Bani Amir-familien og landsbybuarane i Beit Liqya ha gjort opprør mot dei og drepe heile Abu Ghosh-klanen utanom ei kvinne og barnet hennar, som førte Abu Ghosh-namnet vidare.
Familien kontrollerte pilegrimsruta frå Jaffa til Jerusalem, og tok bompengar av pilegrimane som passerte landsbyen. Kyrkjene i Jerusalem betalte òg skatt til Abu Ghosh-klanen. På 1800-talet vart landsbyen òg kalla Kuryet el' Enab.
Kiryat Anavim, den første kibbutz i Judeafjella, vart grunnlagd nær Abu Ghosh i 1914, på land kjøpt frå Abu Ghosh-familien.
DS «Kong Ring»
DS «Kong Ring» (kallesignal HFGK - MTNV) var eit dampskip bygt i 1882 som passasjer- og lasteskip for Det Søndenfjelds-Norske Dampskibsselskab i Kristiania.
I 1913 vart det kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) og omdøypt DS «Ara», etter at det ei kort stund i 1913 hadde namnet DS «Kong Trygve». Sidan hadde det fleire eigarar og namna «Frisk II», «Sailor» og til slutt «Hoi Shui» då det hamna hos kinesiske eigarar. Skipet er ukjend etter 1929.
Historie
Skipet segla for Det Søndenfjelds-Norske Dampskibsselskab i nesten 30 år. I mars 1913 fekk det namnet «Kong Trygve», før det i juni same året vart selt til Det Bergenske Dampskibsselskab for 165 982 kroner. Det fekk då nye klyss og anker, før det året etter fekk nye master, rigg, skorstein, bommar og vinsjar.
14. juni 1917 låg skipet til kai i Porsgrun på reise frå Menstad til Trondheim med ammoniumtrat. Det braut ut brann i skipet og vraket vart selt til Chr. S. Hansen & Otto Rasmussen i Porsgrunn same månaden. Dei reparerte skipet og i november 1919 vart det selt til D/S A/S Frisk (Harald Boe) i Kristiania og det fekk namnet DS «Frisk II». Etter reparasjonen vart òg lasteevna utvida. I 1926 vart heimehamna flytta til Brevik, og i april 1927 var D/S A/S Frisk eigd av S. Halvorsen, som i juli same året selde det til Skibs A/S Sailor (Odd I. Loennechen) i Tønsberg. Det vart då omdøypt DS «Sailor». Skipet var ikkje lenge i Tønsberg og alt i november 1927 vart det seld til kinesiske eigarar, F. Feld i Canton. Året etter hadde det fått namnet DS «Hoi Shui». I 1929 var det utgått frå registeret til Lloyds og var ikkje kjend sidan.
Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1 124 brt, 679 nrt og lasteevna var 1055 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 1 497 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tosylindra compound-dampmaskin, levert av Kochums. Oppgjeven yting var iHk (indikerte hestekrefter) og 126 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 10 knop.
Eddie Rickenbacker
Edward Vernon Rickenberger var eit amerikansk flygaress i Den fyrste verdskrigen som fekk æresmedaljen, eller Medal of Honour for bragdene sine som jagarflypilot. Han vart det leiande flygaresset frå USA under luftkampane med 26 nedskytingar.
Bakkanal
Bakkanal var ei overdådig feiring i romersk tid til ære for den romerske vinguden Bacchus. Feiringa var lagt til midten av mars månad, ved vårjamdøgn, når druene frå fjoråret var blitt til drikkeklar vin.
Romarane overtok (via Etruria) dette kulturinnslaget frå grekarane, der vinguden var Dionysos, og festivalane blei kalla dionysia.
Feiringa
Feiringa var opphavleg reservert kvinner og fungerte som eit religiøst mysterium i ein heilag lund. Kulten spreidde seg likevel raskt, ifølgje historikaren Livius, og utarta til både fyll, drap og anna. Det romerske senatet la ned forbod mot alle andre enn godkjente bakkanal i 186 f. Kr., anten på grunn av utsvevingane eller, meir truleg, for å hindra politisk organisering der. Trass harde straffer (Livius hevdar det var fleire avrettingar enn fengselsstraffer), overlevde feiringa enno nokre år i Sør-Italia.
Den greske diktaren Evripides skreiv dramaet Bakkantinnene litt over 400 år før Kristus, om korleis Dionysos sin fetter kledde seg som kvinne for å infiltrera Bacchus-dyrkelsen, men blei oppdaga og drepen av kvinnene (bakkantinnene).
Omgrepet
Ordet er seinare blitt brukt om fyllefestar med ein nokolunde stilig start og ei orgiastisk avslutning, medan det mystiske innhaldet er gløymt. Litterært er det sjeldan brukt i dag, men Henrik Ibsen brukte det i variantar som «bacchanal», «bacchant» og «bacchantisk». Charles Dickens skreiv i ei av bøkene sine at «juristane ikkje stod tilbake for noko når det gjaldt bakkanalske evner og kapasitet» (fritt sitert frå To byar.) I Fjodor Dostojevskij sin roman Brødrene Karamasov blir ordet brukt for å skildra ein av festane til Dimitrij Fjodorovitsj (Mitja).Også i Knut Hamsun sin roman Mysterier er ordet brukt for å skildra ein fest på hotellrommet til Johan Nagel. I Donna Tartt si bok Den hemmelege historien freistar ei gruppe studentar å attskapa eit bakkanal i moderne tid, noko som får tragiske konsekvensar.
Mark Warner
Mark Warner er ein amerikansk låtskrivar, studiomusikar og musikkprodusent frå California.
Warner har fått anerkjenning frå musikkbransjen for bidraga sine som låtskrivar. I 2001 vann han Paramount Music Summer Songwriting Contest. Han vart òg anerkjend for dei lyriske prestasjonane sine i oktober 2001-utgåva av ASCAP Playback Magazine.
Warner krediterer fleire gitaristar for å ha gitt den tidlege musikalske innverknaden hans, inkludert Jimmy Page, Joe Perry og Peter Frampton. Seinare kunstnariske innverknader inkluderer Tom Keifer og Jani Lane.
Warner er mest kjend for det elektriske og akustiske arbeidet sitt på Allen Crane-EP-en Broken Promises EP som vart gitt ut på The Orchard Records i 2000 og har fleire kjende artistar inkludert Cinderella-trommeslagaren Fred Coury.
Warner har sidan skrive materiale for, og samprodusert andre artistar saman med tidlegare Sony Records-veteran lydteknikar og produsent Voytek Kochanek i Atlantis Studio Nashville.
MS «Oslofjord» (1993)
MS «Oslofjord» er ein havgåande bilferje som vart bygd for selskapet Bergen Nordhordland Rutelag, seinare Fjord Line, i 1993. Skipet er bygd ved Fosen Mekaniske Verksteder og vart sett i drift i juni 1993. Ferja fekk opphavleg namnet MS «Bergen». I 2003 vart skipet leigd ut til DFDS Seaways, som gav han namnet MS «Duchess of Scandinavia». I 2005 fekk skipet nytt namn att, MS «Atlantic Traveller». I 2008 vart namnet endra til MS «Bergensfjord», og då ferja vart bygd om og sett inn på strekninga Sandefjord-Strömstad i juni 2014 fekk han namnet MS «Oslofjord».
Ferja er 134,4 meter lang, 24 meter brei og har ein kapasitet på 850 passasjerar og 300 bilar. Bruttotonnasjen er 16 794.
Bureå
Bureå er ein svensk tettstad i Skellefteå kommun i Västerbottens län i landskapet Västerbotten. I 2005 hadde tettstaden 2 345 innbyggjarar. Bureå ligg cirka atten kilometer sør for Skellefteå.
Floreanaspottefugl
Floreanaspottefugl (Mimus trifasciatus) er ein sterkt truga art av spottefuglar. Han er naturleg endemisk for øya Floreana, ei av Galápagosøyane. På grunn av menneskeleg kolonisering frå 1832 og utover, som innførte predatorar som hundar og kattar, vart arten utrydda på Floreana innan 50 år. Overlevande individ finst no berre på to utilgjengelege, nærliggande øyar. Funnet av floreanaspottefugl er trudd å ha inspirert Charles Darwin i arbeidet med verket om opphavet av artar. Han la merke til klåre skilnader mellom denne og tidlegare observerte spottefuglartar på naboøyar.