cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fylkesveg 270 i Oppland
Fylkesveg 270 i Oppland går mellom Melbybråten i Øystre Slidre kommune og Døvre i Nord-Aurdal kommune. Vegen er 7,7 km lang.
Hoelitt
Hoelitt er eit organisk mineral med formel C14H8O2. Det er danna i samband med brann i eit kol-lag på Spitsbergen, saman med svovel og mineralet salmiakk.
Mineralet vart oppdaga i 1922 ved Pyramiden på Spitsbergen og kalla opp etter den norske geologen Adolf Hoel (1879–1964).
Civil Authorities (Special Powers) Act (1922)
Civil Authorities (Special Powers) Act (Northern Ireland) 1922, ofte ogso forenkla omtala som Special Powers Act, var ei lov fastsett av Parlamentet i Nord-Irland like etter at Nord-Irland hadde vorte til og fått eige parlament. Lova fekk kongeleg godkjenning 7. april 1922. Ho gav svært vidtgåande fullmakter til arrestasjon utan arrestordre og ei rad andre sanksjonar - irekna fysisk avstraffing, internering utan rettssak, avretting, oreigning av eigedom, organisasjonsforbod, møteforbod og publikasjonsforbod. Lova gav og høve til å stengja for etterforsking av politiet/ordensmakta. Lova gav eit ekstremt tøyeleg vegg-til-veggteppe av fullmakter og tiltak mot alle som var eller kunne mistenkjast av dei unionistiske styresmaktene i Nord-Irland for å vera motstandar av denne nye eininga innanfor det Sameinte kongeriket. Ei av dei mange gummistrikkformuleringane i dette lovverket er slik pkt 23 del 1:
Lova har difor ogso i historiske leksika vorte omtala som "drakonisk" og som "the Flogging Bill." Politiske leiarar i andre autoritære regime har og uttrykt misunning over dei sterke juridiske fullmaktene denne lova gav dei nordirske styresmaktene. I 1963 uttrykte t.d. justisministeren under apartheid-regimet i Sør-Afrika i parlamentet deira at han var viljug til å byta ut all Sør-Afrikansk unntakslovgjeving med ein paragraf frå Civil Authorities (Special Powers) Act (1922).
Med fullmakt i denne lova vart internering praktisert frå 1922-24, 1938-45, 1956-62 og frå 1971. Den lovlege fullmakta til pisking vart fjerna i 1968.
Restoration of Order in Ireland Act (1920) vart avløyst av denne lova, ho vart årsvisst fornya til 1928, då ho vart forlenga i ein femårsperiode til 1933. Frå då av vart ho permanent, men endringar vart gjort i lova i 1943. Lova var det juridiske grunnlaget for den massive interneringa som vart sett i verk i Nord-Irland i 1971. Ho vart fyrst oppheva etter oppløysinga av Stormont og innføringa av britisk beinveges styre. Då kom i staden NI Emergency Provisions Act (1973) og Prevention of Terrorism Act (1974). Det er liten tvil om at denne unnatakslova vart gjort permanent, og at sjølv om ho vart avløyst av andre lover (slik som dei som er nemnde ovanfor), so vart hovudelement i ho likevel ført vidare.
Palmer-stasjonen
Palmer-stasjonen på Île Anvers er den einaste forskingsstasjonen til USA i Antarktis som ligg nord for Den antarktiske polarsirkelen. Han vart først bygd ferdig i 1968. Stasjonen vert driven av United States Antarctic Program (USAP).
Skildring
Stasjon er kalla opp etter Nathaniel B. Palmer, som vert rekna som den første amerikanarane til å sjå Antarktis. Palmer-stasjonen kan huse opp til 46 personar. Om sommaren er det normalt kring 40 personar på stasjonen. Palmer-stasjonen er i drift året rundt, men berre 15-20 personar er her om vinteren for vedlikehald.
Den noverande stasjonen er den andre Palmer-stasjonen. «Gamle Palmer» låg kring 1,5 km mot nordvest, nær basen til British Antarctic Survey «Base N», bygd i midten av 50-åra. Denne staden ligg på det som i dag vert kalla Amsler Island. Gamle Palmer vart bygd kring 1965, og tente som base for dei som bygde «nye» Palmer, som opna i 1968. Gamle Palmer vart nytta som naudstasjon om noko skulle skje med den nye stasjonen. Gamle Palmer vart riven ned og rydda opp av National Science Foundation i 1990-åra.
Forsking
Mesteparten av forskinga ved Palmer-stasjonen dreiar seg om marinbiologi. Stasjonen husar eit årleg overvakingsustyr for eit globaltseismisk, atmosfærisk og UV-overvakingsnettverk, i tillegg til heliofysikk. Det står òg ein radiomottakar på Palmer som fangar opp lynnedslag på den vestlege halvkula.
Anna forsking vert gjort frå forskingsfartøyet (R/V) «Laurence M. Gould». Denne forskinga dekkjer fysisk oseanografi, maringeologi og marinbiologi. Skipet fraktar òg feltgrupper til forskjellige stader kring Den antarktiske halvøya for å studere glasiologi, geologi og paleontologi.
Don't Bring Me Down av The Animals
«Don't Bring Me Down» er ein rockesong skriven av Gerry Goffin og Carole King og spelt inn i 1966 som ein hitsingel av The Animals.
Historie
The Animals hadde alltid eit noko omstridd forhold til slike songar, fordi dei visste at dei ville gje dei hittar, men føretrekte sjølv R&B-songar som dei nytta på albuma. I tillegg spelte dei no ein Goffin- og King-song, som Animals-songar Eric Burdon tidlegare tilsynelatande hadde gjort narr av i «Story Of Bo Diddley».
«Don't Bring Me Down» vart ein solid hitt og nådde sjetteplassen i Storbritannia og 12. plass i USA. Han nådde tredjeplass i Canada og vart òg ein av dei mest populære songane deira i Tyskland.
Andre versjonar
New York Dolls-songar David Johansen song ein Animals-medley på konsertalbumet hans frå 1982, Live It Up som vart ein del spelt på MTV.
Songen er òg spelt av Riki Maiocchi, Paul Shaffer og Southside Johnny.
Koppskatt
Koppskatt (tysk Kopf, hovud), på norsk hovdeskatt, var i historisk tid ein personskatt som vart innkravd ofte med same beløpet per skattepliktig hovud, uavhengig av økonomisk betalingsevne. Koppskatten var mykje utbreidd i mellomalderen, men er no med unnatak av Storbritannia longe gått ut av bruk i vestlege land. Han var mellom anna nytta i Noreg i 1891 som politisk verkemiddel for utviding av røysteretten, som då var knytt til eit census-system.
I Noreg vart koppskatt innkravd som ein «eingongsskatt» fleire gongar i 1680- og 1690-åra. Frå 23. september 1762 til 14. november 1772 vart det innkravt årleg koppskatt av alle, militære unnatekne. Frå 1773 til 1782 vart koppskatten «frivillig», kvar person skulle betale «etter evne».
I Storbritannia vart ein koppskatt, Community Charge, innført i 1989 (Skottland) og 1990 (England og Wales). Dette førte til kraftige reaksjonar, og utløyste koppskattopptøyar. Det var planar om å innføre han i Nord-Irland òg, men på grunn av opptøyane valde dei å ikkje gjere det. Frå 1993 vart han erstatta av Council tax, som jamvel om han er tufta på eit koppskattliknande prinsipp, i langt større grad tek omsyn til skilnader i inntekt og formue.
R&B from the Marquee
R&B from the Marquee er eit studioalbum av Alexis Korner's Blues Incorporated frå november 1962 på Decca Records. Blues Incorporated var eit britisk R&B-band tidleg i 1960-åra som var leia av Alexis Korner med forskjellige musikarar. Sjølv om det aldri selde mykje plater, var det særs innverknadstungt i utviklinga av britisk rock i 1960-åra og seinare.
Nordiske greiner under vinter-OL 1952
Nordiske greiner på ski under vinter-OL 1952 i Oslo bestod av seks øvingar. Langrenn for kvinner vart arrangert for fyrste gong. Elles var det tre øvingar i langrenn for menn, samt kombinert og spesielt hopprenn, begge for menn. Alle øvingane vart arrangerte i skianlegget i Holmenkollen med langrennsløypene innover i marka.
Normalbakke & 18 km
Dato: 18. februar
<br style="clear:both" />
10 km
Dato: Laurdag 23. februar
<br style="clear:both" />
18 km
Dato: Måndag 18. februar <br style="clear:both" />
50 km
Dato: Onsdag 20. februar
4 x 10 km stafett
Dato: Laurdag 23. februar <br style="clear:both" />
Normalbakke
<br style="clear:both" />
A New Career in a New Town
«A New Career in a New Town» er eit instrumentalt stykke av David Bowie frå albumet Low frå 1977.
Stykket som er utan tekst er likevel sjølvbiografisk, som mange av dei andre songane på albumet. Tittelen «A New Career in a New Town» syner til at Bowie nyleg hadde flytta frå USA til Europa. Trass i den fjerne tonen, representerer det livlege stykket likevel ein slags optimisme over å ha start på nytt.
Songen tener som eit bindeledd mellom A-sida på Low, som startar med ein liknande livleg instrumental, «Speed of Life». Det vert nytta mykje synthesizer og teknikkar av Brian Eno på songen. Heilt framme i stykke er munnspelet til Bowie, som ein kan høyre gjennom heile songen, og som gjev ein kontrast mellom den akustiske reinleiken til instrumentet og det særs elektrifiserte bandet. Sjølv trommene til Dennis Davis var kraftig handsama på songen.
Konsertversjonar
Det finst ingen offisielle konsertopptak av songen, men han vart ofte spelt under Reality Tour i 2003.
Stoa haldeplass
Stoa haldeplass på Arendalsbanen i Arendal kommune vart offisielt opna 18. august 2008. Den vart tatt i bruk 19. juli 2008 under båtracet «Norwegian Grand Prix». Haldeplassen ligg på Stoa industriområde på den delen som blir kalla Stoa senter ved E18. Ved store arrangement i Arendal, blir parkeringsplassen på Stoa Senter nytta og det blir sett opp ekstra tog mellom Stoa og Arendal.
Duane Eddy
Han vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1994, og Musicians Hall of Fame and Museum i 2008.
Tidleg liv og karriere
Eddy var fødd i Corning i New York og spelte gitar frå han var fem år gammal. I 1951 flytta familien hans til Tucson, og så til Coolidge i Arizona. Då han var 16 år gammal fekk han tak i ein Chet Atkins-modell Gretsch-gitar og danna ein duo, Jimmy and Duane, med venen Jimmy Delbridge (som seinare tok artistnamnet Jimmy Dell). Dei spelte på ein lokal radiostasjon, KCKY, då dei møtte DJ-en Lee Hazlewood. Han produserte ein singel for duoen, «Soda Fountain Girl», som vart spelt inn og gjeven ut i 1955 i Phoenix. Hazlewood produserte så Sanford Clark-hitten «The Fool» i 1956 med gitaristen Al Casey, medan Eddy og Delbridge spelte på radiostasjonar i Phoeni. Dei vart så med Buddy Long sitt band Western Melody Boys og spelte country i og kring byen.
«Movin' n' Groovin'» nådde 72. plassen på Billboard Hot 100 tidleg i 1958. Opningsriffet var lånt frå Chuck Berry-songen «Brown Eyed Handsome Man» og vart igjen kopiert eit par år seinare av The Beach Boys på «Surfin' U.S.A.». Oppfølgjaren, «Rebel 'Rouser», inneheld saksofon av studiomusikaren Gil Bernal frå Los Angeles, og rop og klapping frå doo-wop-gruppa The Rivingtons. Melodien vart gjennombrotet til Eddy og nådde sjetteplassen på Billboard Hot 100. Han selde over ein million eksemplar og gav Edy den første gullplata hans.
Eddy hadde ei rekkje hittar dei neste åra, og bandmedlemmane hans, inkludert Steve Douglas, saksofonisten Jim Horn og klaverspelaren Larry Knechtel, vart sidan ein del av Phil Spector sitt The Wrecking Crew. I følgje skribenten Richie Unterberger «Singlane – 'Peter Gunn', 'Cannonball', 'Shazam' og 'Forty Miles of Bad Road' var truleg dei beste - og gjorde sin del i å halde kåteskapen i rock and roll i live, i ei tid då han var i ferd med å bli utvatna.» Den 9. januar 1959 kom debutalbumet til Eddy, Have 'Twangy' Guitar Will Travel, ut og nådde femteplassen, og låg på den amerikanske albumlista i 82 veker. På det fjerde albumet hans, Songs of Our Heritage (1960), spelte han akustisk gitar eller banjo. Den største hitten til Eddy kom med kjenningsmelodien til filmen Because They're Young i 1960, med strykearrangement. Denne songen nådde fjerdeplassen på den amerikanske hitlista og andreplassen i Storbritannia i september 1960. Han vart den andre singelen hans som selde ein million. Platene til Eddy var like suksessrike i Storbritannia og i 1960 kåra britiske NME han til World's Number One Musical Personality, føre Elvis Presley.
I 1960 signerte Eddy platekontrakt direkte med Jamie Records, og gjekk utanom Sill og Hazlewood. Dette førte til at Eddy og Hazlewood ein periode unngjekk kvarandre. Resultatet var at Eddy produserte sine eigne singlar og album for Jamie.
Duane Eddy and the Rebels spelte ofte på The Dick Clark Show.
Seinare karriere
I 1960-åra starta Eddy ein skodespelarkarriere og deltok i filmar som A Thunder of Drums, The Wild Westerners, Kona Coast, The Savage Seven, og var med to gonger i fjernsynsserien Have Gun–Will Travel. Han gifta seg med songarinna Jessi Colter i 1961, same året som han signerte ein treårskontrakt med produksjonsselskapet til Paul Anka, Camy, der innspelingane vart gjevne ut på RCA Victor. Det var under dei første dagane for RCA Victor at han igjen tok kontakt med Lee Hazlewood som vart involvert i ei rekkje av singlane og albuma hans for RCA Victor. I 1962 gav Eddy ut «(Dance with The) Guitar Man», som var skriven i lag med Hazlewood, og dette vart den tredje gullplata hans med ein million selde eksemplar.
I 1970-åra produserte han album for Phil Everly og Waylon Jennings. I 1972 arbeidde han med Al Gorgoni, rytmegitar, på BJ Thomas sin «Rock and Roll Lullaby». I 1975 samarbeidde han med låtskrivaren Tony Macaulay og det tidlegare medlemmet i The Seekers, Keith Potger, og fekk ein ny singel på den britiske topp 10-plata, «Play Me Like You Play Your Guitar». Singelen «You Are My Sunshine», med Willie Nelson og Waylon Jennings, nådde countrylista i 1977.
I 1986 spelte Eddy med Art of Noise og laga ein ny versjon av Henry Mancini sin «Peter Gunn». Songen vart ein hit verda over og nådde toppen av danselista til Rolling Stone i seks veker den sommaren. «Peter Gunn» vann Grammyprisen for beste rockeinstrumental i 1986. ermed vart Eddy den einaste instrumentalartisten som har hatt ein Topp 10-hit i Storbritannia i fire forskjellige tiår.
Året etter vart Duane Eddy gjeve ut på Capitol. Fleire av songane vart produserte av Paul McCartney, Jeff Lynne, Ry Cooder og Art of Noise. Gjesteartistar og musikarar var mellom andre John Fogerty, George Harrison, Paul McCartney, Ry Cooder, James Burton, David Lindley, Phil Pickett, Steve Cropper, originale Rebels, Larry Knechtel og Jim Horn. Albumet inneheld ein versjon av Paul McCartney-instrumentalen «Rockestra Theme» i 1979. I 1992 spelte Eddy inn ein duett med Hank Marvin på Marvin-albumet Into the Light, med ein versjon av The Chantays sin «Pipeline».
Våren 1994 vart Eddy innlemma i Rock and Roll Hall of Fame. Eddy sin «Rebel Rouser» var same året med i filmen Forrest Gump. Oliver Stone sin Natural Born Killers brukte «The Trembler», ein song skriven av Eddy og Ravi Shankar. I 1994 slo Eddy seg òg saman med Carl Perkins og The Mavericks for «Matchbox» på album Red Hot + Country til støtte for AIDS, produsert av Red Hot Organization. Eddy var sologitarist på Foreigner-hitten «Until the End of Time» i 1995, som nådde topp 10 på Billboard Adult Contemporary-lista. I 1996 spelte Eddy gitar på Hans Zimmer sin filmmusikk til Broken Arrow.
5. april 2000 fekk Eddy tittelen «Titan of Twang» av borgarmeisteren i Nashville i Tennessee.
I 2004 fekk Eddy «Legend Award» (Legendeprisen) av Guitar Player Magazine. Eddy var den andre som mottok prisen etter Les Paul. Andre som sidan har fått prisen er George Harrison, Dave Davies, Hank Marvin, The Ventures, John Entwistle, Bruce Springsteen, Adrian Belew, Bill Nelson, Mark Knopfler og Ben Vaughn.
I oktober 2010 drog Eddy attende til Storbritannia og spelte for eit utseld Royal Festival Hall i London. Denne sukessen førte til eit nytt album for Mad Monkey/EMI, som var produsert av Richard Hawley i Sheffield i England. Albumet Road Trip kom ut 20. juni 2011. Mojo plasserte albumet på 37. plassen over dei 50 beste albuma i 2011. Eddy spelte på Glastonbury Festival en 26. jui 2011.
Signaturgitarar
Favorittgitaren til Eddy var ein Chet Atkins Gretsch 6120.
Eddy var den første rock and roll-gitaristen som fekk ein signaturmodell-gitar. I 1961 introdduerte Guild Guitars Duane Eddy Models DE-400 og luksusutgåva DE-500. Ei avgrensa utgåve av DE-500-modellen var ei kort stund på marknaden i 1983 for å markere 25-årsjubileet til Eddy i plateindustrien. I 1997 byrja Gretsch Guitars å produserte sin Duane Eddy Signature Model, Gretsch 6120-DE. I 2004 introduserte Gibson Custom Art and Historic Division den nye Duane Eddy Signature Gibson-gitaren. Ein ny Gretsch G6120DE Duane Eddy Signature-modell kom ut våren 2011.
Diskografi
se===Singlar===
Canadian Albums Chart
Canadian Albums Chart er ei hitliste som viser salsposisjonen til musikkalbum i Canada. Lista er utarbeidd av det amerikanske magasinet Billboard. Før Canadian Albums Chart vart etablert var det RPM som tok vare på den Canadiske albumlista.
Fylkesveg 271 i Oppland
Fylkesveg 271 i Oppland går mellom Aurdal kyrkje og Oppheimsbakken i Nord-Aurdal kommune. Vegen er 3,4 km lang.
México Top 100
México Top 100 er ein vekentleg liste som viser dei 100 mest populære musikkslagere i Mexico basert på salg og avspilling i radio. Listen blei byrja tatt i bruk i 2002.
Fylkesveg 274 i Oppland
Fylkesveg 274 i Oppland går mellom Fagernes aust og Elvely i Nord-Aurdal kommune. Vegen er 705 meter lang.
Rockaria!
«Rockaria!» er ein song av Electric Light Orchestra (ELO), skriven av Jeff Lynne. Han er det tredje sporet på albumet A New World Record frå 1976, og var den andre singelen frå albumet. På somme CD-utgåver av A New World Record står songen oppført utan utropsteiknet.
Innspeling
Mary Thomas syng operavokalen i introduksjonen. På det første forsøket byrja ho for tidleg, men Lynne valde likevel å bruke dette opptaket (med utropet hennar «Oops!»). Under konsertane vart «arien» i songen framført av bassisten Kelly Groucutt.
Musikk
Songen er ei unik blanding av blues, glamrock, opera og powerpop. I følgje teksten er ei kvinne besett av operameisterverk av Wagner, Beethoven, Puccini og Verdi og songaren ønskjer å syne ho korleis ho skal rock and roll. Mot slutten av songen kjem ein tvist då det syner seg at operasongen faktisk kan rocke med dei beste av dei, og at ho har nokre triks å lære songaren. Når Beethoven vert nemnt kan ein høyre den kjende opninga av den femte symfonien hans på piano.
Tittelen på songen vert ikkje sungen i teksten, men vert ofte uttalt feil, slik at det rimar på «diarrhea». Det er i røynda ei samanslåing av orda rock og aria.
B-side
«Poker» er ein song skriven og framført av Electric Light Orchestra, henta frå same albumet som A-sida, der han var spor nummer 5. Han er den kortaste songen på albumet med ei lengd på 3:34. Kelly Groucutt song det meste av teksten på songen.
Songen vart nytta som B-side igjen seinare, først i Storbritannia i 1979 som B-sida til den amerikanske singelverjsonen av «Confusion».
Lister
Jeff Lynne spelte inn songen på ny i 2013 for eit samlealbum med andre nyinnspelte ELO-songar. Albumet vart gjeve ut som eit ELO-album.,
The Christmas Album av Nitty Gritty Dirt Band
The Christmas Album er det 22. studioalbumet til det amerikanske countryrockbandet Nitty Gritty Dirt Band, gjeve ut i 1997. Dette albumet nådde 93. plassen på den amerikanske countryalbum-lista.
Allmusic skreiv om albumet: «The Christmas Album er eit overraskande sterkt julealbum i countrystil. I lag med eit par nyare julesongar og originale songar, har The Dirt Band laga særeigne versjonar av julesongar som «Silver Bells», «Silent Night» og «Little Drummer Boy». Resultatet er ganske sjarmerande og burde appellere til det meste av fansen deira.»
Tanzanianske presidentar
Det har vore seks tanzanianske presidentar sidan Tanzania vart oppretta 26. april 1964 ved at Tanganyika og Zanzibar vart slegne saman. Julius Nyerere, som hadde vore president i Tanganyika frå dette landet vart sjølvstendig frå Storbritannia i 1962, vart òg den fyrste presidenten i Tanzania.
Laudal kyrkje
Laudal kyrkje er ei krosskyrkje frå 1826 på Laudal i Lindesnes kommune i Agder fylke.
Dagens kyrkje er den tredje på staden, den første var frå mellomalderen, den andre frå 1700-talet. Kyrkja som står no er teikna av Leg Askjellson.
Preikestolen og døypefonten er i tre. Døypefonten omtalast som «gamal» i Norsk kirkeleksikon. Preikestolen er frå 1836 og laga av Lars Olsen Moland. Altartavla inneheld to måleri og er av Olaf Isaachsen frå Mandal.
UK Singles Chart
UK Singles Chart er den offisielle britiske single-hitlista, og er laga av The Official UK Charts Company (OCC), som er bygd på den britiske plateindustrien. Listevekene går frå sundag til laurdag, og listene blir publiserte i Music Week-magasinet, i tillegg til online på Yahoo! Music UK (tidlegare Dotmusic).
Hollanditt
Hollanditt er eit grått til svart, metallisk mineral, består av barium-mangan-oksid Ba1–2(Mn4+,Mn2+)8O16·xH2O. Det har ein open struktur med kanalar der det sit varierande mengder barium og vatn.
I Noreg er det kjent frå ein førekomst i Hurdal i Akershus.
Det er kalla opp etter den britiske geologen T. H. Holland (1868–1947).
Holtedahlitt
Holtedahlitt er eit mineral frå ein magnesitt-serpentinførekomst på Modum i Buskerud, først skildra i 1978. Det finst saman med apatitt og althausitt, og liknar av utsjånad mykje på apatitt. Det er kjemisk eit magnesiumfosfat med hydroksyl og noko karbonat og fluor, Mg2(PO4,CO3OH)(OH,F).
Benbrookbreen
Benbrookbreen er ein isbre, som er 9 km lang, i Churchill Mountains. Han flyt sør-søraust frå Egress Peak i Carlstrom Foothills, og ut i Flynnbreen. Han vart kalla opp etter James R. Benbrook frå Department of Physics ved University of Houston i Texas. Han var medlem av United States Antarctic Program og undersøkte ionosfæren og magnetosfæren over Sørpolen i 1985–95 med hjelp av ballongar.
Jonas Alaska
Jonas Aslaksen, mest kjend som Jonas Alaska, er ein norsk musikar og låtskrivar.
Jonas Aslaksen er fødd i Åmli. Han studerte i 2008–2011 på musikkskulen LIPA i Liverpool. Som Jonas Alaska debuterte han i 2011 med singelen «In The Backseat», som vart ein hit. September same året gav han ut det sjølvtitulerte debutalbumet, som har vorte samalikna med artistar som Bob Dylan og Neil Young. I 2013 kom han ut med albumet If Only As A Ghost.
Fylkesveg 275 i Oppland
Fylkesveg 275 i Oppland går mellom Skrautvål og Meisdalen i Nord-Aurdal kommune. Vegen er 5,4 km lang.
Tarjei Romtveit
<references group="Stein Versto, Anne T. Romtveit, Hillborg Romtveit, Øystein Romtveit, Øyunn Romtveit" /> Tarjei Romtveit er ein norsk spelemann på hardingfele.
Tarjei Romtveit er tippoldebarn av Torgeir (Tarjei) Augundsson, kjend som Myllarguten (1801-72), kan hende den største slåtteskapar og slåtteformar for hardingfele gjennom tidene. Tarjei og bror hans, Aslak, lærde stort sett seg sjølve å spele då dei var gutungar, etter å ha høyrd slåttespelet til morfar Aslak Særen. Dei var òg mykje hjå ein gamal lokal spelemann, Olav Vassend. Der fekk dei lære, men fyrst og fremst spele som dei ville, for Olav var glad i å høyre spel, jamvel når det var unge, langt frå utlærde spelemenn som spela. Tarjei har òg vore serleg inspirera av meisterspelemennane Gjermund Haugen, Sigbjørn Bernhoft Osa, Anund Roheim og Jørgen Tjønnstaul. Alt under andre verdskrigen var Tarjei ein god dansespelemann – eit omdøme som seinare gjorde han til ein etterspurd og omtykt dansespelemann, både på kappleikar og til fest.
Det var forbod mot forsamlingar under krigen, om så berre for fest og moro. Men det hindra ikkje ungdomen. Tarjei kunne snikre, skar materialar på Vinje-saga og frakta bord og plank langt til skogs, der dei bygde danseplatting. Dei illegale festane blei lyste på jungeltelegrafen – og folk kom heilt frå Dalen og Skafså for å høyre spel og danse.
I åri etter krigen stod det dårleg til med interessa for hardingfelespel i Vinje. Etter at meisterspelaren Kristiane Lund hadde sagt at einaste løysinga var å skipe lag, var Tarjei i 1953 med på å skipe Vinje Spilemannslag. Han var formann i laget 1957-61 og 1963-99, altso i førti år. Han var so styremedlem til 2002. I alle desse åri var han musikalsk leiar i Vinje Spilemannslag. Slik verka han med til å gjera det som for han sjølv hadde vore vanskeleg tilgjengeleg, mykje lettare å lære seg for dei neste generasjonane.
I 1968 tok Tarjei for fyrste gong del på Landskappleiken, der han vann B-klassa. Soleis rykka han opp til meisterklassa ved fyrste forsøk.
Tarjei sitt spel er kjenneteikna ved ei klår, høgstemd tone. Spelet speglar personlegdomen – ei roleg, verdig framtoning, med ein velutvikla humoristisk sans og sers godt humør.
Tarjei har vore ein bygdespilemann i rette meininga av ordet. Han svara oftast ja når han blei beden om å spele, og blei bruka i alle slags høve, anten det galdt høgtidelege opningar, gjestebod, gravferder eller årmålsdagar. Han tok sjeldan betaling, avdi han på sett og vis kjende seg som ein misjonær i spelsamanheng. Våren 1945 spela han fyrste gong til dans i eit bryllaup. Sidan har det blivi dansespel i mange gjestebod og fester.
Tarjei har i alle år gjort ein stor innsats for rekruttering til folkemusikken i Vinje og Vest-Telemark. Den var i mange år god, ikkje minst takk vera innsatsen hans. Han har vore kursleiar i felespel eit utall gongar, likeins spelemann på bygdedanskurs. Han har gjeve mange ungar og ungdomar den fyrste innføringa i hardingfelespel, og vore læremeister for vidarekomne spelemenn og -kvinner – både heime i stoga og i lokale kringom i Vest-Telemark. Tarjei har ikkje berre vore ein tolmotig mann. Men som spellærar var han sers tolmotig. Han meinte skort på tolsemd hjå læraren ville hindre gleda over å lære spel.
Tarjei har òg vore engasjert i folkemusikkpolitiske spursmål. Han protestera ved fleire høve mot mangelen på folkemusikk i NRK – ålment og i distriktssendingane. Han var av dei mange som ikkje var einig i at Landslaget for Spelemenn skulle utvide engasjementet sitt til òg å femne om gamaldans og trekkspelmusikk. Han var i 1987 soleis med og skipa Norsk Folkemusikk- og Danselag, som hadde til fyremål å hegne om og utvikle dei ubrotne folkemusikk- og bygdedanstradisjonane i Noreg, og fremje norsk folkemusikk og bygdedans som fullverdige kunstformer. Men dette tydde ikkje at han var motstandar av gamaldans. Tvert om spela han opp gjennom åri til gamaldans i ensemble med trekkspel og hardingfele.
Tarjei har vore ein ihuga jeger, og var ein av skiparane av Vinje jaktlag kring 195
James Cameron
Oppvekst
James Cameron vart fødd i Kapuskasing i Ontario i Canada, men voks opp i Chippawa utanfor Niagara Falls i Ontario. I 1971 flytta familien hans til California i USA, der Cameron begynte å studere fysikk. Samtidig hadde han ein stor lidenskap for filmproduksjon, og mykje tid vart brukt i filmarkivet til UCLA. Her likte han seg veldig godt, så mykje at han fann fort ut at film var den største lidenskapen hans.
Filmar
Neste prosjektet til Cameron, er filmen Battle Angel som er planlagt utgjeve rundt 2012. Cameron har også sagt at han er interessert i å gje ut ei 3D utgåve av Titanic.
Blues Incorporated
Blues Incorporated var eit engelsk bluesband skipa i London i 1961, leia av Alexis Korner. Til forskjellige tider hadde bandet medlemmane Jack Bruce, Charlie Watts, Terry Cox, Davy Graham, Ginger Baker, Long John Baldry, Ronnie Jones, Danny Thompson, Graham Bond, Cyril Davies, Malcolm Cecil og Dick Heckstall-Smith.
Historie
Korner (1928–1984) var medlem av Chris Barber's Jazz Band i 1950-åra og møtte Cyril Davies (1932–1964) som delte lidenskapen hans for amerikansk blues. I 1954 slo dei seg saman som ein duo og byrja å spele blues på jazzklubbar i London, og opna sin eigen klubb, The London Blues and Barrelhouse Club, der dei ofte fekk besøk av bluesartistar frå Amerika. Klubben inspirerte unge musikarar, som Charlie Watts, Long John Baldry og Jack Bruce.
I 1961 skipa Korner og Davies Blues Incorporated, det første R&B-bandet med forsterkarar i Storbritannia, og henta inn songaren Baldry (stundom erstatta av Art Wood), trommeslagaren Watts, bassisten Bruce og saksofonisten Dick Heckstall-Smith. Det var eit uformelt band og det var meininga at besetninga skulle vere skiftande. Dei sikra seg fast spelejobb på Marquee Club, og slik vart dei lagt merke til av produsenten og promotoren Jack Good, som fekk i stand ein platekontrakt med Decca Records. Dette førte til albumet R&B from the Marquee, som kom ut seint i 1962. Albumet vart faktisk spelt inn i Decca sitt studio med Baldry som solosongar og songar av Muddy Waters, Jimmy Witherspoon og Leroy Carr.
Det året oppretta Korner og Davies ein fast «Rhythm and Blues-kveld» på Ealing Jazz Club. Dette vart ein møtestad for fans av blues og R&B-musikk, inkludert Mick Jagger, Keith Richards, Brian Jones, Eric Clapton, Rod Stewart, Paul Jones, John Mayall, Zoot Money og Jimmy Page, som stundom spelte på scenen med Blues Incorporated. Watts slutta i gruppa for å bli med i The Rolling Stones og føreslo Ginger Baker som erstattaren sin.
Seint i 1962 var Davis usamd med planane til Korner om å henta inn ei blåserekkje i bandet og vende seg meir mot jazz enn blues, og slutta så for å starte si eiga gruppe, Cyril Davies All-Stars, og vart sjølv erstatta av Graham Bond. Blues Incorporated fekk ny fast spelejobb på The Flamingo, men kort tid etterpå slutta Bond, Bruce og Baker for å skipe Graham Bond Organisation.
Blues Incorporated konsentrerte seg meir om konsertar enn å studioarbeid og gruppa gav berre ut to singlar på Parlophone, «I Need Your Loving» / «Please Please Please Please» (1964) og «Little Baby» / «Roberta» (1965). I 1964 gav dei ut albumet At The Cavern og Red Hot from Alex, med amerikanaren Herbie Goins som solosongar og Danny Thompson, seinare i Pentangle, på bass. Då bandet gav ut det siste albumet sitt, Sky High (med bandnamnet Alexis Korner's Blues Incorporated) i 1965, inkluderte gruppa Duffy Power på vokal. Korner la ned gruppa i 1966.
Besoin
Besoin, i nokre land gjeve ut som Stéphanie, er debutstudioalbumet til prinsesse Stéphanie av Monaco. Albumet vart produsert av Yyves Roze og gjeve ut av Julisa and Carrere Records i 1986. Besoin låg som #6 på Syndicat National de l'Édition Phonographique og Sverigetopplistan, #12 på Media-Control-Charts og #59 på Ö3 Austria Top 40. Truleg har det vorte seld 1,5 millionar platar, og albumet selde til gull i Frankrike.
Albuminformasjon
Før ho gav ut Besoin gav ho ut debutsingelen «Ouragan», som ho produserte sjølv. Truleg har han vorte seld meir enn 2 millionar gonger. Stéphanie fekk deretter platekontrakt med det franske plateselskapet and Carrere Records. Albumet var produsert av Yves Roze. Besoin vart gjeven ut i september 1986, og vert oppfatta som dansepop, synthpop, dans og pop. Til tross for suksessen til det fyrste albumet gav ho ut albumet Stéphanie fem år seinare, i 1991.
Knut A. Johnson
Knut A. Johnson er ein norsk lyrikar. Han er frå Eid.
Fylkesveg 284 i Oppland
Fylkesveg 284 i Oppland går mellom Rogne og Moane i Øystre Slidre kommune. Vegen er 4,4 km lang.
Stéphanie av Stéphanie av Monaco
Stéphanie er det andre studioalbumet til prinsesse Stéphanie av Monaco. Albumet vart gjeve ut 30. juli 1991 av WTG Records i USA og Epic Records i Europa. Det vart gjeve ut fem år etter det suksessfulle debutalbumet hennar, Besoin. Stéphanie selde dårleg - det selde berre 3 500 kopiar i USA - og fekk negativ kritikk. I Frankrike vart albumet #48 på Syndicat National de l'Édition Phonographique. I 1992 slutta prinsesse Stéphanie som songar.
Glorious av Cascada
«Glorious» var eit av bidraga i Unser Song für Malmö, framført på engelsk av Cascada.
Unser Song für Malmö
Cascada deltok med songen i Unser Song für Malmö, den tyske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, 14. februar 2013. Ein del av songen vart utgjeven 9. januar 2013. Same dag vart den fullstendige versjonen offentleggjort.
Fylkesveg 285 i Oppland
Fylkesveg 285 i Oppland går mellom Melbybråten og Hovi i Øystre Slidre kommune. Vegen er 4,5 km lang.
Rothera-stasjonen
Rothera forskingsstasjon er ein base for British Antarctic Survey (BAS) på Den antarktiske halvøya, som ligg ved Rothera Point på Adelaide Island. Rothera er òg administrasjonsstad for Britisk Antarktis.
Rothera-stasjonen er det logistiske senteret for BAS i Antarktis og fleire godt utrusta biologiske laboratorium og fasilitetar for ei rekkje forskingsområde ligg her. Stasjonen ligg på ei klippe og ein standvoll heilt sør i Wormald forlandsbre, søraust på Adelaide Island. Stasjonen har ein 900 meter lang rullebane av grus og ein tilknytt hangar og tankar for drivstoff, i tillegg til ein kai for lossing av last frå forsyningsskipa. Dei fleste forskarane og besetninga ved Roterha kjem her med skip eller eit Dash-7-flyet frå Falklandsøyane.
Historie og noverande aktivitet
Opninga av Bonner Laboratory i 1996-97 markerte starten på nye former for forsking på Den antarktiske halvøya. Dette omfattar dykking og eksperiment utført på Bonner Laboratory året rundt. Det første Bonner Lab brende ned vinteren 2001 etter ein elektrisk feil, men vart bygd opp att og opna i desember 2003.
Meterologisk forsking nyttar satellittdata som er henta ned ved bakkestasjonen på Rothera.
Homilitt
Namnet kjem av gresk 'å finnast saman med', fordi mineralet typisk opptrer saman med melinofan.
Rothera-stasjonen
Historie og noverande aktivitet
Stasjonen har kring 130 folk om sommaren, medan kring 22 overvintrar om vinteren.
Hulda i Israel
Historie
I 1905 kjøpte Anglo Palestine Bank 2000 mål med land frå Saidun-stamma for ein jødisk busetnad nær Jaffa–Jerusalem-banen. Landområdet vart overført til Jewish National Fund som igjen gav det vidare til Eretz Israel Office. I 1909 vart Hulda gard grunnlagd og ein ein bygning (i dag Herzl-huset) vart bygd for å huse styraren av garden og seinare grupper av pionerar som fekk opplæring der før dei grunnla Ein Harod, Kfar Yehezkel, Ginegar og andre kibbutzim.
Under Palestinaopprøra i 1929 vart garden angripen og øydelagd. Britiske styrkar gav ordre om å evakuere nybyggjarane, men hindra dei i å ta med seg liket av Efraim Chizik, sjefen for Haganah som omkom i slaget. I 1931 slo ei pionergruppe frå Gordonia seg ned i Hulda. Garden leid under fleire åtak under arabararopprøret i Palestina i 1936–1939.
Under den israelske sjølvstendekrigen i 1948 tente garden som hovudkvarter for Yiftach-brigaden til Palmach og som base for konvoiar som førte forsyningar til Jerusalem.
Kibbutzen vart utgangsposisjonen til jødiske konvoiar som prøvde å bryte gjennom den arabiske kringsetjinga av Jerusalem. 230 konvoiar sette ut for å bringe forsyningar til Jerusalem.
Tidleg i 1980-åra budde det 220 menneske her, men økonomiske vanskar førte til at mange familiar flytta, og berre halvparten vart verande att. Kibbutzen er sidan blitt privatisert.
Økonomi
Hulda vingard, som dekkjer over 1 200 mål, er den største enkle vingarden i Israel.
The Voice
The Voice kan visa til:
Øyslebø kyrkje
Øyslebø kyrkje er ei krosskyrkje frå 1797 på Øyslebø i Lindesnes kommune i Agder fylke.
Ho er i tre, har 350 sitjeplassar og galleri. Ole Vermundson Skjøllingstad var byggmeister for kyrkja.
Øyslebø er ein gamal freda kyrkjestad. Kyrkja som står i dag er den tredje på staden. Den første var ei stavkyrkje som blei erstatta av ei langskipa tømmerkyrkje i 1460 eller 1560. Da man bygde den kyrkja som står no, blei den ført opp på tuftene av den gamle og ein nytta materiale frå den gamle til golvet.
Dresden-traktaten i 1709
Dresden-traktaten vart underskrive 28. juni 1709 under den store nordiske krigen. Han gjenoppretta alliansen mellom Fredrik IV av Danmark-Noreg og August den sterke mot Det svenske imperiet.
Red West
Robert Gene «Red» West var ein amerikansk skodespelar,  stuntmann og låskrivar. Han var kjend for å vera ein nær venn og livvakt for rock and roll-songaren Elvis Presley. Etter å ha fått sparken var West med på å skriva den kontroversielle Elvis: What Happened?, der han fortalde om den farlege pilleavhengnaden til Presley.
West var truleg best kjend for eit amerikansk filmpublikum for rolla som Red i Road House, der han spelte i lag med Patrick Swayze. West fekk også gode meldingar for rolla som William i filmen Goodbye Solo frå 2008.
Bakgrunn og familie
West var fødd i Memphis i Tennessee som son av Lois og Newton Thomas West. Han var syskenbarn av skodespelaren Sonny West. Medan dei var elevar ved high school i Tennessee møtte West og Sonny Elvis Presley.
West var ein dyktig idrettusøvar og var med i marinen. Han spelte amerikansk fotball for high school og junior college ved Jones County Junior College,og boksa i Golden Gloves-meisterskapa.
West gifta seg i 1961 med Pat Boyd. Dei fekk to barn saman.
West og Presley
West samarbeidde med Elvis Presley om fleire songar i 1961 og 1962, mellom anna «That's Someone You Never Forget» og «You'll Be Gone».
Les Deux Magots
Les Deux Magots er ein kafé ved Saint-Germain-des-Prés i 6. arrondissement i Paris. Kaféen ligg på hjørnet av boulevard Saint-Germain og rue Bonaparte.
Kafeen
Red West
West og Presley
West skreiv songen «Separate Ways» saman med Richard Mainegra for Elvis i 1972, og «If You Talk in Your Sleep» med Johnny Christopher for Presley sitt album Promised Land frå 1975. Red skreiv også «If Every Day Was Like Christmas», som blei spelt inn av Presley i 1966.
I tillegg til å skriva for Elvis, fekk Red også songane sine spelte inn av Pat Boone, Rick Nelson, Johnny Burnette, Johnny Rivers, Dino, Desi & Billy, Petula Clark, Gary Puckett & The Union Gap, Andre Kostelanetz and His Orchestra, Little Milton og andre.
I 1976 fekk West kritikk i media for å ha vore involver i ei rekkje samanstøyt med aggressive fans i Las Vegas. Han hadde også byrja å snakka om at Presley trengte hjelp for avhengnade sin. Faren til Elvis, Vernon Presley, mislikte folka rundt Elvis, og fekk West, fetteren hans Sonny og livvakta David Hebler sparka.
Skodespelarkarriere
Då Presley laga filmar på 1960-talet i Hollywood, hadde Red West mindre roller i seksten av filmane hans. I løpet av denne perioden blei West gode venner med skodespelaren Nick Adams, og dei fysiske talenta hans gjorde at han fekk jobb som stuntmann i Adams sin fjernsynserie The Rebel. Deretter gjorde West meir stuntarbeid i filmar i tillegg til å vera skodespelar i fleire filmar og på fjernsyn. Han spelte ofte skurk i fjernsynsserien The Wild Wild West.
West spelte hovudrolla i indie-filmen Goodbye Solo frå 2008 som William, ein gammal, deprimert man som blir ven med ein mann frå Senegal i Winston-Salem i Nord-Carolina. Filmen fekk positive meldingar, og Roger Ebert skreiv at «West isn't playing himself, but he evokes his character so fully that he might as well be. West's face is a map of hard living.»
Den siste filmrolla hans var i Safe Haven frå 2013 der han spelte Roger, ein gammal butikkmann i Southport i Nord-Carolina.
West døydde 18. juli 2017, 81 år gammal, ved Baptist Hospital i heimbyen Memphis. Han døydde mindre enn to månader etter fetteren Sonny West, som hadde døydd i mai 2017. West blei gravlagd ved Memorial Park Cemetery Memphis den 24. juli.
Conchita Wurst
Thomas Neuwirth, òg kjend som Tom Neuwirth og Conchita Wurst, er ein austerriksk songar og dragartist.
Österreich rockt den Song Contest
I 2012 deltok Wurst i Österreich rockt den Song Contest, den austerrikske uttakinga til Eurovision Song Contest 2012, under namnet Conchita Wurst og enda på andreplass med songen «That's What I Am».
Eurovision Song Contest 2014
11. september 2013 vart det klårt at Wurst skulle representere Austerrike i Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark. Österreichischer Rundfunk valde songen «Rise Like a Phoenix», som vart framført på engelsk. Austerrike delok i den andre semifinalen der landet vann med 169 poeng; tolv frå Finland, Irland, Sveits, Hellas, Romania, Italia og Storbritannia, ti frå Malta, Israel, Gerogia, Polen, Litauen og Slovenia, åtte frå Noreg, sju frå Kviterussland, seks frå Makedonia og fire frå Tyskland. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget vunne med 155 poeng, og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget vunne med 138 poeng. Landet kvalifiserte seg til finalen der det vann med 290 poeng; tolv frå Sverige, Italia, Slovenia, Finland, Spania, Sveits, Nederland, Storbritannia, Belgia, Portugal, Israel og Irland, ti frå Island, Noreg, Frankrike, Ungarn, Malta, Gerogia og Litauen, åtte frå Ukraina, Romania og Danmark, sju frå Tyskland og Moldova, seks frå Latvia, fem frå Russland og Albania, fire frå Estland, tre frå Makedonia, to frå Montenegro og eitt frå Aserbajdsjan. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget vunne med 311 poeng, og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget vunne med 224 poeng. Dette var den andre gongen Austerrike vann Eurovision Song Contest, førre gong var i 1966.
Valet av Wurst var kontroversielt i Austerrike, og fire dagar seinare hadde over 31 000 personar trykka «like» på ei «Anti-Wurst»-Facebookside.
I oktober 2013 ville Informasjonsdepartementet i Kviterussland at den kviterussiske kringkastaren Nayjanalhaja dziarzjaunaia teleradyjokampanija Respubliki Belarus skulle redigere bort framføringa til Wurst. Dei frykta at framføringa ville vere med på å framheve synd. I desember 2013 henda noko liknande i Russland.
Eurovision Song Contest 2015
Under ein pressekonferanse 19. desember 2014 der Österreichischer Rundfunk presenterte Mirjam Weichselbraun, Alice Tumler og Arabella Kiesbauer som programleiarar for Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike, vart i tillegg Wurst presentert som programleiar for green room. Ho opna den fyrste semifinalen med å framføre «Rise Like a Phoenix» saman med Radio-Symphonieorchester Wien, og som pauseunderhaldning i finalen framførte Wurst «You Are Unstoppable» og «Firestorm». Saman med Weichselbraun, Tumler, Kiesbauer, Left Boy, eit lokalt barnekor og Radio-Symphonieorchester Wien framførte ho «Building Bridges» under opninga av finalen.
Na'an
Na'an (hebraisk skrift נַעַן) er ein kibbutz nær byen Rehovot i Israel. Han ligg innafor Det sentrale distriktet og høyrer til Gezer regionale kommune, med grenser til landsbyane Ganei Hadar, Ramot Meir og Sitria.
I 1948 vart Na'an hovudkvarteret i det nyoppretta israelske forsvaret for ein operasjon for å frigjere Jerusalem og dei eldre frå den dåverande arabiske byen Ramla signerte ei formell overgjeving av byen på området til kibbutzen.
Adeliepingvin
Adeliepingvin (Pygoscelis adeliae) er ein sjøfugl som høyrer til pingvinane. Ringpingvin (Pygoscelis antarcticus) og bøylepingvin (Pygoscelis papua) er dei næraste slektningane, desse tre artane utgjer slekta Pygoscelis (børstehalepingvinar). Adeliepingvinen er kalla opp etter kona til den franske oppdagaren Jules Dumont d'Urville.
Na'an
Frå 1980-åra og frametter vart kibbutzen gradvis privatisert.
Adeliepingvin
Liv og utsjånad
Adeliepingvinen kan ikkje flyge. Vingane er omdanna til luffeliknande, stive symjereiskapar som fuglane under dykking brukar til å skape framdrift. Eit særtrekk ved slekta Pygoscelis er ein karakteristisk børsteliknande stjert. Arten har svart fjørdrakt med blåskjær i tuppane på oversida og hovudet, og er kvit på undersida. Eit sikkert kjenneteikn er ein kvit hudring arten har rundt augo. Ungfuglar er blåare på oversida, medan kinna og strupen er meir kvit enn hos vaksne individ. Føtene, som har symjehud mellom tærne og er bleikgule, brukar fuglen som padleårar på vassyta og som ror når han dykkar. Baklemane er langt bak på kroppen og gir fuglen ei oppreist stilling når han står og går på land. Arten vert omkring 71 cm høg og veg normalt 4–6 kg (4,4 kg i snitt). Hannen er noko større enn hoa. Adeliepingvinen lever normalt til han vert om lag 14 år.
Utbreiing
Adeliepingvinen høyrer til dei aller sørlegaste fugleartane og finst i sona 77-54°S. Han er ein pelagisk dykkande pingvinart som trivs i drivis og opningar i pakkisen, langs hele kysten i Antarktis, inkludert sjølve Antarktika, Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane, samt øyane utanfor. Utanom hekkesesongen kan han ein sjeldan gong gjeste dei sørlegaste områda av Sør-Amerika, Australia og New Zealand. Det finst omkring 5 millionar adeliepingviner i Antarktis, om lag 38 prosent er i Rosshavsregionen. Desse er fordelt i 38 koloniar. Bestanden i Rosshavet og globalt er aukande, men på Antarktishalvøya minkar bestanden.
Hekking
Adeliepingvinen hekkar i enorme koloniar, opp mot 250 000 par, på isfri steingrunn langs kysten, ofte på store, opne flater som kan ligge langt frå opent hav. Arten er ein av to pingvinartar som hekkar på sjølve Antarktika. Keisarpingvinen, som hekker der om vinteren, er den andre. Adeliepingvinen hekkar i sommarhalvåret. Når adeliepingvinen er 2–4 år gammal søker han opp hekkekolonien, berre for å legge krav på ein hekkeplass. Først når han er 3–6 år gammal hekkar fuglen. Hoene er i snitt 5 år gamle, hannane 6 år gamle. Adeliepingvinen lagar eit provisorisk reir av stein. Reiret ligg alltid slik til at smeltevatn ikkje når det, som regel på ei forhøging av stein og gru i ei skråning. Hoa legg to egg, som kvart veg cirka 100–125 gram, som begge foreldra rugar på i 32–34 døgn. Foreldra byter på å ruge i skift på 1–3 dagar. Når kyllingane vert klekte vert dei vakta av foreldra i cirka 22 dagar. I denne perioden vert kyllingane mata dagleg. Deretter dannar kyllingane små ungfuglgruppar til vern, mens foreldra matar dei med jamne mellomrom. Mytinga skjer etter cirka 52–61 dagar. Deretter dreg ungane på sjøen og må klare seg sjølv. Omkring 10 prosent av kyllingane har ein annan far enn den hannen som rugar og matar.
Trekk
Når hekkesesongen er over trekker arten nordover og med sola til vinterbeita. Adeliepingvinen treng litt lys for å kunne navigere og jakte. Ein går ut ifrå at pingvinane fyl drivisen og havstraumane for å spare energi. Ei undersøking av trekket frå to koloniar fann at adeliepingvane gjennomsnittleg trekte 13 000 km. Trekk opp mot 17 600 km vart registrert for fuglar frå kolonien på Rossøya.
Adeliepingvinen har som dei fleste andre pingvinar evna til å surfe, sprette i vassflata når han sym fort.
Ernæring
Adeliepingvinen jaktar i hovudsak i flokk etter krill (mest Euphausia chrystallorophias, men også Euphausia superba), men fangar også mindre fisk (spesielt Pleuragramma antarcticum). Typiske dykk når til mindre enn 20 meter, men arten kan dykke mykje djupare. Dykk til 180 meter og som varer i meir enn 5 minuttar har blitt registrert. Under dykking kan toppfarten nå 15 km/t.
Fylkesveg 287 i Oppland
Fylkesveg 287 i Oppland går mellom Heggenes og Sælid i Øystre Slidre kommune. Vegen er 7,7 km lang.
Paris Bordone
Paris Bordone var ein venetiansk kunstmålar, fødd i Treviso.
Bordone budde i Venezia frå 1518. Han arbeidde ei tid i Tizian sin målarverkstad, men tok lite etter han. Samanlikna med Tizian har Bordone ein meir lineær og strammare målestil. Han utvikla seg vidare gjennom studiar av verk laga av Giorgione og Palma Vecchio.