cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Steinalderen i Noreg
Husværet
Ein fin heller var nok òg ein ettertrakta bustad viss han låg lagleg til i forhold til dei årevisse forflyttingane. Utover i eldre steinalder bygde dei etter kvart også «hus», først kanskje som større gammar, deretter meir solide og romslege konstruksjonar.
I yngre steinalder vart husa enda større og meir solide. Klimaet var ikkje lenger fullt så mildt, og på grunn av husdyrhald og enkel åkerdrift vart dei meir og meir bufaste. Men jakt og fiske dominerte framleis, og telt og jordhytter blir framleis bruka av fangstfolk den dag i dag.
Næringsgrunnlaget
Jakt og fiske, saman med sanking av ville matvekstar, var den einaste måten å livnære seg på dei første 5–6 tusen åra her i landet. Mest ettertrakta var nok vilt som gav mykje mat, slik som rein, elg, hjort og villsvin. Kanskje fanst òg den no utdøydde uroksen i skogane her? Bjørn, ulv, mår og gaupe var nok også ettertrakta for skinnet si skuld. Dessuten var desse rovdyra konkurrentar i matfatet og ofte ein trussel mot menneska, så dei gjekk nok ikkje av vegen for å felle desse når høvet baud seg. I tillegg til storviltet så fanst det bever, hare, storfugl og anna småvilt.
Fisk, sel, småkval (som f.eks. nise) og sjøfugl utgjorde ein stor del av næringsgrunnlaget, og var også hovudgrunnen til at dei i steinalderen var så bundne til havet. Dette var ein lett tilgjengeleg ressurs som sjeldan svikta. Dessutan var muslingar, sniglar og andre smådyr også ettertrakta mat. Tidevassforskjellen og oksygenmengda i havet var større enn i dag, noko som gav enda betre grunnlag for livet der.
Planter, røter, bær og nøtter har vore eit viktig og nødvendig tilskot til kosten. Dessutan var klimaet så mildt at det godt kan ha funnest forskjellige ville frukter her. Og – mest sannsynleg – så var det ein overflod av alt, både på land og i vatnet!
Litt om fangstmetodar
Det fanst forskjellige metodar for fangst av dei forskjellige artane, men hovudmetodane for fangst av større vilt kan vi tenkje oss har vore desse;
Til fangst av mindre vilt og fugl har dei ganske sikkert bruka forskjellige feller og snarer. I havet vart sel og småkval harpunert frå båt. Selen vart nok også ofte tatt ved å avskjera rømingsvegen mot vatnet mens han var på land, og på isen om vinteren.
Reiskapsmaterialar
Men vi må hugse at hovuddelen av reiskapar og våpen i datida faktisk var laga av anna og meir forgjengeleg materiale. Plassar der ein har funne meir nyanserte spor frå steinalderen er bl.a. under hellerar der etterlatenskapane har dynga seg opp gjennom tusenåra og vore meir verna mot forvitring. Funn frå slike plassar viser at anslagsvis berre 10 % av reiskapane var av stein, mens resten var av tre, bein, horn, skinn, plantefiber og anna som ikkje så lett motstår "tidas tann". Det vi finn i dag er altså berre nokre bitar av eit stort puslespel. Resten må vi berre prøve å tenkje oss til.
Skinn må ha vore det viktigaste materialet som fanst den gongen. Skinnet vart bruka både til klede, sengeleie, bustad, båtar, tauverk og mykje mykje meir. Utan skinna sine hadde nok ikkje steinaldermennesket stor sjanse til å overleva. I tillegg til skinnet vart også alt anna på dyret utnytta; Feitt, marg, bein, horn, sener, magesekk og tarmar.
Byttet dei nedla var altså den viktigaste «materialgivaren» for steinalderfolket, i tillegg til maten det gav.
Båten og vassvegen
Båten har vore grunnleggjande naudsynt for befolkninga av Noreg. Heilt sidan dei første kom hit – i båt! – og langt opp i historisk tid, har han vore det einaste framkomstmiddelet som monna viss ein ville komma seg nokon veg.
Med ein skinnkano, stokkbåt eller flåte hadde dei mykje større rekkjevidd og lastekapasitet enn om dei skulle draga med seg ting over land. Havet, fjordane og innsjøane var hovudvegane den gongen, og det var rundt desse folket oppheldt seg. Her hadde dei tilgjenge til alle havet sine gode, samtidig som dei hadde lettast mogleg tilgjenge til innlandet og jakta der. («Fjord» betyr rett og slett «der ein fer».)
«Bondesteinalderen»
Eldre- og yngre steinalder blir ofte kalla høvesvis «jegersteinalder» og «bondesteinalder». Det finst ingen brå overgang mellom desse to epokane, men i Sør-Noreg er skiljet sett ved år 4 000 f.v.t. og markerer dermed overgangen til eit gryande husdyrhald og jordbruk.
Det å halde husdyr og dyrke jorda var mykje meir tidkrevjande enn å hente det dei trong direkte frå naturen. Dei kvidde seg nok derfor i det lengste, og når desse nye næringsvegane likevel vart tatt i bruk, må det ha vore av naudsyn. Hovudårsaka har nok vore at det no hadde vorte mindre jaktbart vilt i skogane, samtidig som det hadde vorte ein del fleire menneske.
Nøyaktig kva tid tid husdyrhald og korndyrking vart innførte i dei forskjellige delane av Noreg veit vi ikkje, men det finst ei mengd teoriar. Enkelt sagt vart husdyrhald innført i starten av perioden, mens korndyrking ikkje var utbreidd før eit par tusen år seinare, ved overgangen til bronsealderen.
Husdyra var storfe, sau, geit og svin. Dyra var mindre av størrelse og meir robuste enn i dag, og klimaet var framleis mildare. Med unntak av grisen greidde nok dyra seg stort sett sjølv gjennom vinteren utan noko særleg fôring, i alle fall i låglandet.
I lange periodar dominerte likevel sau og geit husdyrhaldet, særleg i innlandet. Spesielt geita var meir hardfør og mindre krevjande enn storfe, og greidde seg derfor betre gjennom eventuelt hardare vintrar.
Av korn vart det dyrka bygg og kveite, og da truleg i forholdet 70/30 (bygg/kveite). Utbreiinga av korndyrking markerte også slutten på den lange perioden som vi kallar steinalderen, og bronsealderen tar over.
Litteratur
Det er gjort ei mengd arkeologiske utgravingar, undersøkingar og analyser som gjeld steinalderen i Noreg, men resultata av dette arbeidet finst for det meste berre i rapportar og tidsskriftartiklar som det ikkje er lett for ålmenta å setje seg inn i eller gjere seg kjent med. Av meir lett tilgjengeleg litteratur kan nemnast:
Kjelde
Bokmålswikipediaen
Otta vidaregåande skule
Otta vidaregåande skule (offisielt namn Nord-Gudbrandsdal vidaregåande skule, avdeling Otta) er ein vidaregåande skule som ligg i industriområdet Øya i småbyen Otta. Skulen er kombinert allmennfagleg og yrkesfagleg, og var demonstrasjonsskule frå 2003 til 2005.
Mor Teresa
Mor Teresa av Calcutta var ei katolsk nonne. Mor Teresa vart kjend som grunnleggjaren av ordenen Missionaries of Charity som arbeidde for fattige i Calcutta og andre stader i verda. For arbeidet sitt fekk ho mellom anna Nobels fredspris i 1979 og Bharat Ratna, den høgaste sivile utmerkinga i India, i 1980. Seks år etter at ho døydde blei ho saligkåra av Pave Johannes Paul II. I 2016 blei ho utnemnd til helgen av den katolske kyrkja.
Vidin
Vidin (bulgarsk Видин) er ein by og ein kommune i provinsen Vidin i Bulgaria og hovudstad i provinsen. Kommunen omfattar byane Vidin og Dunavtsi, i tillegg til 32 andre busetnader. Vidin ligg på sørsida av Donau nordvest i Bulgaria, nær grensa til både Serbia og Romania. Han er den vestlegaste viktige bulgarske hamnebyen ved Donau.
Kommunen har eit areal på 504 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 63 257 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 48 071 innbyggjarar.
Til storbyområdet for Vidin blir rekna heile kommunen.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Al-Majd i Hebron
al-Majd (arabisk خربة المجد) er ein palestinsk landsby som ligg 18 kilometer sørvest for Hebron. Landsbyen ligg i Hebron guvernement sør på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på 1 925 i 2007.
Kütahya
Regionen har store område med slake bakkar med jordbruksland som endar opp i høge fjellryggar i nord og vest.
Det greske namnet var Kotyaion, latinisert i romartida til Cotyaeum. Byen var i mellomalderen det viktigaste senteret for keramisk industri i Det osmanske riket, og har fleire moskear og andre minnesmerke frå 1400–1600-talet.
Klima
Kütahya has a kontinentalklima (Köppen si klimaklassifisering Dsa), med kalde og snørike vintrar og varme og tørre somrar. Regn er vanlegast om våren og hausten.
Ich hab in Gottes Herz und Sinn
Ich hab in Gottes Herz und Sinn, BWV 92, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.
Han vart komponert i Leipzig i 1725 for niande sundag før påske, som dette året var 28. januar.
Ille-et-Vilaine
Geografi
Departementet er i dag ein del av regionen Bretagne og grensar til departementa Manche, Mayenne, Maine-et-Loire, Loire-Atlantique, Morbihan og Côtes-d'Armor, i tillegg til Den engelske kanalen i nord.
Store elvar som renn gjennom departementet er Ille, Vilaine, Rance og Couesnon.
Ich hab in Gottes Herz und Sinn
Koraltemaet er basert på salmen «Was mein Gott will, das g’scheh allzeit» av Paul Gerhardt (1647). Melodien til denne salmen vart komponert av Claudin de Sermisy (ca. 1495-1562), som var ein kjend fransk komponist av både verdsleg og kyrkjeleg musikk. Melodien er frå ei samlign verdslege songar for fire stemmer kalla Trente et quatre chansons…, trykt av Pierre Attaingnant i 1528.
Ille-et-Vilaine
Demografi
Folkesetnaden i departementet har vokse dei siste tiåra, og er no estimert til over 900 000. Med dagens vekst er det venta at ein passerer 1 million innbyggjarar i 2015.
Ich hab in Gottes Herz und Sinn
Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert for to oboar d’amore, to fiolinar, bratsj og basso continuo, samt fire songsolistar (sopran, alt, tenor, bass) og firedelt kor.
CTMP
CTMP - chemithermomechanical pulp, kjemisk termo-mekanisk masse, er ei nemning på tremasse som vert produsert ved å male treflis i raffinørar. Før flisa vert malen, blir ho impregnert med ulike kjemikaliar (natriumsulfitt, lut), og varma opp ved hjelp av vassdamp.
Ille-et-Vilaine
Kultur
Gallo er eit historisk minoritetsspråk som vert snakka aust i Bretagne. Gallo og bretonsk vert begge studert ved universitetet i Rennes.
Det mongolske riket
Mongolriket sameinte ulike mongolske nomadestammar under ein khan, Djengis Khan, som blei erklært herskar over alle mongolar i 1206. Under Djengis Khan og etterkomarane hans voks riket kraftig ved hjelp av invasjonar i alle retningar. Det enorme transkontinentale riket knytta aust og vest saman gjennom den mongolske freden, og førte til at handel, teknologi, varer og ideologier spreidde seg på tvers av Eurasia.
CTMP
Den ferdig malne flisa blir så løyst opp i vatn, bleika til rett farge, tørka og pressa saman i ballea.
Det mongolske riket
Riket byrja å vakla då Djenghis Khan sine barnebarn blei usamde om kongerekka skulle gå gjennom sonen hans Ögödei eller andre av sønene hans som Tolui, Dsjagatai eller Jotsji. Tilhengjarane til Tolui vann etter ein blodig maktkamp, men usemja fortsette. Etter at Möngke Khans døydde valde rivaliserende kurultai - mongolske råd - ulike etterfølgjarar, brørne Ariq Böke og Kublai Khan, som ikkje slost seg i mellom gjennom Tolui-borgarkrigen, men fortsette å møta motstand frå andre etterkomarar av Djengis Khan. Kublai Khan kom sigrande ut av maktkampen, men splittinga fortsette då Kublai utan hell forsøkte å gjenoppretta kontroll over Ögödei- og Tsjatagai-fraksjonane. Det førte til at Kublai Khan formelt stod som den øvste khanen av mongolriket som herskar over Mongolia og Kina, medan 3 av brørne hans styrte kvar sin del av riket som khanar i sin eigen rett.
Slaget ved Ayn Jalut i 1260 markerer den største utbreiinga til riket, men var også det første tapet mongolane hadde på slagmarka. Sjølv om mongolane sende fleire invasjonsstyrkar inn i Levanten, utførte raid og plyndringstokt så langt vest som Gaza, og vann eit avgjerande slag ved slaget ved Wadi al-Khazandar, trekte dei seg ut av regionen av geopolitiske årsaker i 1299.
Då Kublai Khan døydde i 1294 sprakk Mongolriket opp, og dei 4 khanata blei ståande som fire sjølvstendige khanat eller rike: Den gylne horden i nordvest; Dsjagatai-khanatet i vest; Ilkhanatet i sørvest; og Yuan-dynastiet med hovudsete i dagens Beijing i aust. Yuan-dynastiet blei styrta i 1368 og etterfølgd av Ming-dynastiet. Etterkomarane til Djengis fortsette å styra Mongolia etter at riket fall.
Namn
Mongolriket blei kalla «Ikh Mongol Uls» (ikh: stor, uls: stat - ergo «Den store mongolske staten»). I 1240-åra skreiv Güyük Khan eit brev til pave Innocens IV der han refererte til staten som Dalai (store/oseaniske) Khagan av den store mongolske staten («ulus»).
CTMP
Bruksområde: Tissue, drikkekartong, tapet.
Tove-Lise Torve
Tove-Lise Torve er ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet som har vore ordførar i Sunndal kommune og stortingsrepresentant.
CTMP
I Noreg vert det produsert CTMP på MM Karton Follacell i Follafoss
Det mongolske riket
Namn
Etter arvefølgjekrigen mellom Kublai og broren hans Ariq blei makta til Kublai avgrensa til den austlege delen av riket. Kublai erklærte seg som kinesisk keisar og kunngjorde gjennom eit keisarleg edikt den 18. desember 1271 det nye namnet på landet: «Store Yuan» («Dai Yuan», eller «Dai Ön Ulus»). Visse kjelder hevdar at det fulle mongolske namnet var «Dai Ön Yehe Monggul Ulus».
Tove-Lise Torve
Torve vart fødd på Sunndalsøra. Ho har vore nestleiar i Møre og Romsdal Arbeidarparti, og for kvinnenettverket i Møre og Romsdal Arbeidarparti. Ho vart vald til ordførar i Sunndal kommune i Møre og Romsdal for perioden 2007-2011.
Det mongolske riket
Opphav
Temüdsjin, seinare best kjend som Djengis Khan, var stamfaren til alle herskarane av Mongolriket og Yuán-dynastiet. Han var son av Yesügei, stammehøvding for kiyadane — ein av dei mange stammane i det oppsplitta Mongolia. I ung alder mista han faren, somblei vart forgifta av menn frå ein rivaliserande stamme. Temudsjin voks deretter opp i usle kår med mora og søskenet sitt; etter at Yesûgei var død blei familien ignorert og overlaten til seg sjølv. Men Temudsjin hadde arva viljestyrken og evnene til far sin, og i vaksen alder lykkast det han å samla fleire stammar rundt seg i kampen mot fiendane sine. Etter mange års borgarkrig sigra Temüdsjin, og tok herskartittelen Wang Khan. Han utarbeidde og fekk skrive ned ein lov for alle mongolar, kalla Jassa, og kravde at denne blei følgd til punkt og prikke.
Tove-Lise Torve
Torve er utdanna sjukepleiar.
Det mongolske riket
Invasjoner og det mongolske verdensrike
Dsjengis-Khan sameinte dei rivaliserande mongolsk-tyrkiske nomadestammane under sitt overherredøme og styre i år 1206 ved hjelp av politisk manipulasjon og militærmakt. Han kom hurtig i konflikt med Jin-dynastiet til jursjenarane og det vestlege Xixia-dynastiet til tangutane i nordlege Kina, og førte hærstyrkar mot dei. Xixia blei knust og underlagt mongolane, og Jin-staten blei svekka. Etter provokasjonar frå det muslimske Khwarezmid-imperiet drog Dsjengis-Khan også inn i Sentral-Asia, utsletta Khwarezmia (som strekte seg inn i det nordlige Persia), og drog deretter vidare på hærtokt inn i Kievriket (ein forløper til dagens Russland, Kviterussland og Ukraina) og Kaukasus. Før Djengis Khan døydde hadde han delt det veldige riket sitt mellom sønene og den nære familien sin. Men som sedvanen gjorde klart, blei heile riket verande felles eigedom for heile den keisarlege familien, som danna den herskande klassen saman med det andre mongolske adelskapet.
Deling av riket i fire
Il-khanatet blei etablert med Hulegu som Il-Khan og Tabriz i Nord-Persia som hovudstad. Dei tre andre khanata var Den gylne horden (Russland og Ukraina) og Dsjagatai-khanatet (Sentral-Asia) og Kublai Khan-khanatet i aust.
Først i 1277 blei også det sørlege Kina underlagt ved at Song-riket blei erobra, og heile Kina var no under mongolane. I 1279 etablerte Kublai Khan Yuan-dynastiet etter kinesisk mønster. Han såg no på seg sjølv som kinesisk keisar, og i mindre grad mongolsk khan.
Ich hab in Gottes Herz und Sinn
Instrumentering og struktur
Det består av 9 satsar:
MS-DOS
MS-DOS er eit operativsystem som la fundamentet for suksessen til Microsoft. Det vart brukt som operativsystem på IBMs fyrste personlege datamaskin i 1981.
Laine Hills
Laine Hills er ei gruppe på fire hovudsakleg snødekte åsar som stig opp over Dyer Plateau kring 16 nautiske mil (30 km) nordvest for Welch Mountains i Palmer Land. Dei vart kartlagde av US Geological Survey (USGS) i 1974, og namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Daren Laine, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Palmer-stasjonen i 1975.
MS-DOS
QDOS
Det heile starta med QDOS (Quick and Dirty Operating System) som var utvikla av Seattle Computer Products. Bill Gates og Microsoft vart kontakta av IBM som ynskte eit operativsystem for deira nye personlege datamaskin (Personal Computer, PC) som var under utvikling. Microsoft kjøpte opp QDOS for 75 000 USD og gav ut den fyrste versjonen i 1981 berre med eit nytt namn, MS-DOS.
Provinsen Rimini
Provinsen Rimini  (italiensk Provincia di Rimini) er ein provins i regionen Emilia-Romagna i Italia. Hovudstaden er byen Rimini. Provinsen grensar til staten San Marino.
Han har eit areal på 534 km² og totalt 286 796 innbyggjarar (2005). Det er 20 kommunar i provinsen og dei største av desse er:
MS-DOS
Windows
I løpet av 80-talet og ut i 90-talet kom operativsystemet ut i stadig nye versjonar med utvida funksjonar. Etterkvart tok ein shell-applikasjon kalla Windows stadig meir over, og ved utgjevinga av Windows 95 var det snudd opp ned sånn at Windows var det faktiske operativsystemet, mens MS-DOS var blitt ein shell-applikasjon.
Grunna at Microsoft valde å lisensiera programvaren sin framfor å selja den tente selskapet mykje pengar på då MS-DOS vart svært populært.
Leirvik
Leirvik er kommunesenteret i bykommunen Stord på øya Stord i Vestland fylke. Leirvik er i tillegg regionssenter for Sunnhordland. I Leirvik finst det fleire offentlege tenester, slik som regional domstol og Sunnhordland museum.
MS-DOS
Kontroversen mellom Microsoft, Digital Research Inc. og IBM
I boka They made America påpeikar Harold Evans at det opphavleg var Gary Kildalls operativsystem CP/M som var tiltenkt den nye heimedatamaskinen til IBM. Kildall var leiar for selskapet Digital Research Inc. (DMI) og laga det fyrste operativsystemet for mikroprosessoren, CP/M. Kva som eigentleg hende har ein aldri fått riktig greie på. IBM hadde ein avtale med Kildall, men han var ute med småflyet sitt då dei møtte opp på kontoret hans. Visstnok inngjekk flyturen i ein annan avtale Kildall hadde med Hewlett-Packard, sidan han meinte at avtalen var seinare på dagen. Om han faktisk møtte representantane frå IBM er usikkert den dag i dag.
Det som er klart er at når IBM ikkje fekk nokon avtale med Kildall og DMI så gjekk dei til Bill Gates og Microsoft som vart førespurd om han kunne ordne det. Det var då Microsoft kjøpte QDOS. I følgje Evans bok skal QDOS ha innehalde mykje kjeldekode frå CP/M. Då Kildall forstod at det ikkje var CP/M, men derimot MS-DOS som kom til å verta brukt som operativsystem på IBMs datamaskinar vart han rasande. Han fekk til slutt gjort ein avtale med IBM som gjekk med på å selja maskinar med både MS-DOS og CP/M, markedet skulle bestemma. Det var eit nytt sjokk for Kildall då han fekk veta at MS-DOS-maskinane skulle seljast for 40 USD, medan maskinane med CP/M vart prisa til 240 USD, altså seks gongar så mykje.
Leirvik
Lokalt vert Leirvik omtala som «Vikjo». Namnet Leirvik kjem av dei geologiske tilhøva på staden. Grunnen inneheld nemleg svært mykje leire.
Leirvik har lange tradisjonar som hamn grunna den strategiske og lune plasseringa langs leia mellom Bergen og Haugesund. Tidlegare gjekk det ferje frå Leirvik sentrum, men all ferjetrafikken er no flytta til Skjersholmane. Dei rutegåande båtane til HSD og Flaggruten har derimot faste stopp på Leirvik.
Det mongolske riket
Deling av riket i fire
Etter at Kublai Khan døydde blei Mongolriket svekka av indre konfliktar om makta, og gjekk gradvis i oppløysing. Khanen til Det austlege khanatet mista overherredømmet over resten av Mongolriket, og dei 4 khanata levde vidare, stadig meir svekka, kvar for seg. Den siste mongolkeisaren i Yuan-dynastiet i Kina blei styrta i 1368, etter uro og kampar heilt sidan 1356
Leiarar
Mongolriket var leia av ein stor-khan.
Ortstock
Ortstock er eit fjell i Glarus-Alpane, på grensa mellom kantonane Schwyz og Glarus. Det ligg oppfor Braunwald og Linthal på austsida, medan den fjelldalen Glattalp ligg på vestsida.
Provinsen Reggio Emilia
Provinsen Reggio Emilia  (italiensk Provincia di Reggio Emilia ) er ein provins i regionen Emilia-Romagna i Italia. Hovudstaden er byen Reggio Emilia. Han har eit areal på 2 293 km² og totalt 487 003 innbyggjarar ( 2005 ). Det er 45 kommunar i provinsen.
Ortstock
Det er ingen brear kring Ortstock, men det ligg eit par névéar på nordsida.
Provinsen Reggio Emilia
Andre byar er Scandiano, Guastalla, Correggio, Novellara, Castelnovo Monti og Canossa. I Canossa ligg den historiske borga i Canossa, som var grevinna Matilda sin eigedom. Det var her den kjende kanossagangen til Henrik IV fann stad.
Ortstock
Nord- og sørsida er særs bratte, men erfarne fjellfolk kan nå toppen via ein sti på den mindre bratte vestsida.
Provinsen Reggio Emilia
Største kommunar
(Per 31. desember 2006)
Grasøyane fyrstasjon
Grasøyane fyrstasjon er eit fyr som ligg på Grasøya i Ulstein kommune på Sunnmøre. Fleirtalsforma Grasøyane viser til dei omlag jamstore øyane Grasøya og Skjærvøya.
Fyrstasjonen har to fyrtårn. Det eine står i den opphavlege fyrbygningen i tre med tårn i hjørnet og vart bygd i 1886. Det andre er eit 16 meter høgt støypejernstårn frå 1950, det siste som vart bygd i landet. Tretårnet vart skadd under eit flyåtak i 1945. Stasjonen får straum frå eit solcellepanel. Fyrstasjonen vart avbemanna og automatisert i 1986.
I tillegg har fyrstasjonen maskinhus, uthus og ein finn tufter etter assistenbustad, samt landing med ei lang bryggje i ei langgrunn fjøre.
Fyrstasjonen ligg innanfor området som er dekt av Runde naturreservat og er verna etter lov om naturvern. I tillegg har fyrstasjonen fyrhistorisk verdi med to generasjonar fyrtårn, og er derfor òg freda etter lov om kulturminne.
Yves Leterme
Yves Camille Désiré Leterme er ein belgisk politikar og statsminister i Belgia frå 25. november 2009 til 6. desember 2011. Han var tidlegare statsminister frå 20. mars 2008 til 30. desember 2008.
Leterme vart fødd i Wervik i Vest-Flandern. Faren er vallonsk og mora flamsk. Han studerte jus og statsvitskap ved universiteta i Leuven og Gent. Han var politisk aktiv i ungdomspartiet til det kristendemokratiske partiet, og leia lokallaget i Ieper i 1983.
Frå 2003 til 2004 var han leiar for det kristendemokratiske partiet Christen-Democratisch en Vlaams (CD&V -Kristendemokratisk og flamsk). 20. juli 2004 vart han statsminister i Flandern, noko han var til 26. juni 2007. Ved det belgiske parlamentsvalet i juni 2007 vart CD&V det største partiet, men Leterme klarde ikkje å danna regjering, og etter ei langvarig politisk krise danna den sitjande statsministeren Guy Verhofstadt ei mellombels regjering i desember same året. Leterme var visestatsminister i den regjeringa. 20. mars 2008 danna Leterme regjering, i koalisjon med Verhofstadt sitt parti Flamske liberale og demokratar (Vlaamse Liberalen en Democraten) og dei frankofone partia Reformrørsla (Mouvement Réformateur), Sosialistpartiet (Parti Socialiste), og Demokratisk, humanistisk senter (Centre démocrate humaniste).
Etter at drøftingar om grunnlovsreformar gjekk i stå, leverte Leterme 14. juli 2008 avskjedssøknaden sin til kongen. Avskjedssøknaden vart avvist, i påvente av nye drøftingar. 19. desember 2008 leverte han igjen avskjedssøknaden til kongen etter anklagar om at regjeringa hadde blanda seg inn i ein rettsprosess. 30. desember vart han erstatta av partifellen Herman Van Rompuy. Dei same partia vart sitjande i regjering. Då Van Rompuy vart vald til EU-president i november 2009 tok Leterme over statsministerposten att.
FNL
I 1969 oppretta FNL ein provisorisk stat, Republikken Sør-Vietnam. Denne hadde fram til Saigons fall i 1975 ikkje reell makt, men styrte så Sør-Vietnam fram til heile landet vart underlagt Den sosialistiske republikken Vietnam i 1976.
Under Vietnamkrigen vart det ofte påpeika frå amerikansk side at FNL-soldater gjekk kledde som sivile, slik at det ikkje var mogleg å avgjera kven som var stridande og kven som var sivile i konflikten. Den offisielle prosedyren var at alle FNL-soldatar, sjølv om dei ikkje var kledde i uniform, skulle behandlast som krigsfangar etter Genévekonvensjonen. I realiteten vart mange avretta på staden, og mange sivile vart torturerte og drepne fordi dei vart mistenkte for å vera FNL-soldatar.
Alteret
Alteret eller altaret (frå latin: Ara) er eit svakt sørleg stjernebilete mellom stjernebileta Teleskopet og Vinkelhaken.
Al Khari
Al Khari er ein busetnad i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata.
Fougères
Fougères (bretonsk Felger; gallo Foujerr) er ein by og kommune nordvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Ille-et-Vilaine i regionen Bretagne, og har om lag 20 000 innbyggjarar.
Attraksjonar
Fougères sin største attraksjon er ein mellomalderfestning bygd på toppen av ein granittknaus. Dette var opphavleg ein del av det lite suksessrike forsvarssystemet i Hertugdømet Bretagne. Fougères har eit av berre tre klokketårn i Bretagne.
Xena: Warrior Princess
Xena: Warrior Princess er ein amerikansk TV-serie som gjekk frå 1995 til 2001. Serien blanda tradisjonelle skrekkfilmelement med typiske amerikanske ungdomsseriar. Serien var laga av Robert Tapert og produsert av Renaissance Pictures.
Marco Polo
Da han var fylt 15 år vende faren Nicolo og onkelen Maffeo tilbake etter nesten 10 års reise i Asia. Marco Polo hadde da aldri møtt far sin. Skildringane frå Nicolo og Maffeo Polo skulle danne grunnlaget for Marco Polo sine seinare oppdagingsreiser i Asia. I to år venta Nicolo og Maffeo Polo på utnemninga av ein ny pave, slik at dei kunne gje ein personleg bodskap frå Kublai Khan om at han ønskte at paven ville sende 100 lærde til hoffet hans i Kambalik. Etter det fór dei tilbake for å gje melding tilbake til Kublai Khan. På denne reisa fekk endeleg Marco Polo (17) bli med saman med far og onkel sin.
Han fór til Kina (som på den tida var under mongolherredømme). I Kina var han lenge i teneste hjå keisar Kublai Khan, soneson av Djengis Khan.
Marco Polo er namngjeten fordi reisa hans til Kina vart nedskriven og skildringa distribuert i Europa. Han skildra au tatarar som krigarar. Austen var på denne tida mystisk og ukjent for europearar. Da Marco Polo returnerte til Venezia 24 år seinare, hadde han sett og opplevd meir av Asia enn nokon annan europear tidlegare. Tre år seinare vart han kasta i fengsel som krigsfange i Genova, og i cella dikterte han til medfangen Rustichello av Pisa forteljinga om reisene sine. Denne forteljinga har vorte ståande gjennom tidene som den mest namngjetne Asiareisa, og namnet hans vart udøyeleg.
Provinsen Gorizia
Han har eit areal på 466 km² og totalt 136 477 innbyggjarar (2001). Provinsen har ei kystlengd på 47,6 km. Det er 25 kommunar i provinsen.
Qalqas
Historie
Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja staden i 1863, og skildra han som «ruinane av ein stor landsby».
Berezina
Berezina (eller Beresina) (belarusisk: Бярэ́зіна) er ei elv i Belarus, og ei av sideelvene til Dnepr
Berezinareservatet som ligg ved elva står på UNESCO si liste over biosfæriske reservat
Haiku
Haiku er ei tradisjonell japansk diktform. Eit haikudikt inneheld 17 stavingar. Første lina har 5 stavingar, andre lina har 7 stavingar og tredje lina har 5 stavingar att. Det andre som kjenneteiknar eit haiku, er at det inneheld eit ord som viser kva årstid det er skrive i.
Haikudikt er knytte til naturen. Difor kan det vere med noko i diktet som viser kva årstid det er. Kigo er det ordet i haikudikt som set diktet inn i ei spesiell årstid. Eit haikudikt skal skje i notid. Det skal ikkje ha rim i seg.
Altaret
Alteret (engelsk The Altar) er eit fjell med flat topp (2200 moh) ved botnen Grautskåla, like vest for Altarduken i Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga og gjeven det skildrande namnet Altar av Den tyske antarktisekspedisjonen under Ritscher, 1938-39.
Binghamton i New York
Binghamton er ein by i den amerikanske delstaten New York i USA med eit areal på 28,6 kvadratkilometer og ein befolkning på ca 48 000 innbyggarar (2003). Byen ligg ca. 90 km sør for Syracuse ca. 10 km nord for grensa til delstaten Pennsylvania.
Binghamton er fylkeshovudstad i Broome County.
Viktige bedrifter i byen er IBM, Lockheed-Martin, BAE Systems og L-3 Communications – alle innan høgteknologisektoren.
State University of New York har ein campus i Binghamton; det opererer relativt sjølvestendig og er best kjent under namnet Bingham University.
Greater Binghamton Airport er flyplass for byen.
Byen er kjend for «The Binghamton burning», eit bokbål som vart stelt i stand ved St. Patrick's School den 10. desember 1948.
Louis V. Gerstner jr.
Louis V. Gerstner jr. var ein amerikansk forretningsmann som var styreformann og administrerande direktør for IBM frå 1993 til 2002. Gerstner jobba i McKinsey & Company i New York City 1965–1977, og deretter i American Express i 11 år. Han jobba så nokre år for RJR Nabisco, før han overtok stillinga i IBM etter John F. Akers. IBM hadde store finansielle problem, med underskot i 1993 på over 8,1 milliardar dollar. Gerstner klarte på ein utradisjonell måte å snu denne negative tendensen. Allereie i 1994 var underskotet snudd til eit overskot på 3 milliardar dollar.
Kjelder
.
Suliskongen
Suliskongen  er eit fjell i Fauske kommune i Nordland, tett ved grensa til Sverige i aust og Sulitjelmaisen i vest. Det har ei høgd på 1907 meter over havet og er det 284. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Al Jazirah Al Hamra
Al Jazirah Al Hamra er ein by sør for byen Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata. Han er mest kjend for dei mange fråflytta husa og andre bygg, som ein moské. Byen var opphavleg heimstaden til tre stammer og vart styrt av Al-Zaab-stamma, som flytta til Abu Dhabi etter ein strid med herskaren i Ras Al Khaimah.
Historie
Byen var opphavleg bygd på ei tidvassøy, og i 1830 budde 200 folk her. Dei levde hovudsakleg av perlefiske. På denne tida var han underlagt Sharjah.
Al Hamra-området
Al Hamra-området i Ras Al Khaimah har vokse til eit finare bustadområde med fleire bustadprosjekt som Al Hamra-landsbyen. Området har òg fleire finare feriestader ved stranda som Waldorf Astoria, Hilton Al Hamra Beach & Golf Resort, Al Hamra Palace Beach Resort, Al Hamra Village Golf & Beach Resort. Det største kjøpesenteret i området er Al Hamra Mall, med fleire multinasjonale merke.
Høgsteinen fyrstasjon
Høgsteinen fyrstasjon er eit fyr som ligg heilt sør på Godøy og består av eit kvitt teglsteinstårn ytst på ein lang molo.
Namnlauskollen
Namnlauskollen er eit fjell i Oppdal kommune i Trøndelag. Det har ei høgd på 1901 meter over havet og er det 287. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Høgsteinen fyrstasjon
Fyret vart bygd i 1857 og har eit 11 meter høgt tårn. Tårnet er innvendig fora med naturstein. Fyrstasjonen vart nedlagt i 1905 og det opphavlege lyktehuset, bygd av Nes Jernverk, vart erstatta av ei støypejernslykt.
Al Khashfah
Al Khashfah er ein busetnad i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata.
Høgsteinen fyrstasjon
Fyrtårnet vert rekna som sjeldan i Noreg med tegl som byggmateriale og er derfor freda etter lov om kulturminne.
Folkevise
Folkevise (av tysk Volkslied) er ein song som lever eller har levd på folkemunne, eller som er skriven for dette. Omgrepet som vart lansert av filosofen og litteraturkritikaren Johann Gottfried Herder i 1770. Etter Herder sitt syn var ikkje poesi først og fremst knytt til den klassiske, litterære tradisjonen, men noko som fanst i «øyre og hjarte». Termen folkevise representerte eit paradigmeskifte i synet på poesi. Omgrepet gav i sin tur opphav til ord som folkemusikk, folkekultur, folkedikting osb.
Omgrepet folkevise har vore brukt på ulike måtar:
Al Mu'amurah
Al Mu'amurah er ein busetnad i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata.
Storsteinsfjellet
Storsteinsfjellet er eit fjell i Narvik kommune i Nordland. Det har ei høgd på 1893 meter over havet og er det 298. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter. Storsteinsfjellet er det høgaste punktet i Narvik kommune.
Palanche de la Cretta
Palanche de la Cretta er eit fjell i Wallis-Alpane i Sveits.
Dei sørlege egeiske øyane
Sørvest for periferien ligg Kreta, medan Tyrkia ligg i aust. Det greske fastlandet ligg i nordvest og i nord ligg Dei nordlege egeiske øyane.
Periferieiningar og kommunar
Etter den administrative reforma i 2010 er periferien Dei sørlege egeiske øyane delt inn i 13 periferieiningar som omfattar 34 kommunar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferien er:
Al Mahamm
Al Mahamm er ein busetnad i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata.
Qila i Hebron
Qila (arabisk ) er ein palestinsk landsby som ligg 11 kilometer nordvest for Hebron. Landsbyen ligg i Hebron guvernement sør på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på 918 i 2006.
Mange forskarar identifiserer Qila med den bibelske Keilah, som er nemnt i 1 Samuel.
Zapadnaja Dvina
Zapadnaja Dvina (russisk За́падная Двина́, tyder 'Vestlege Dvina') er ein by i Tver oblast i Russland med om lag 9000 innbyggjarar. Han ligg ved høgre breidda av elva Daugava, som på russisk har same namn som byen, 250 km vest for Tver.
Parengarenga Harbour
Sandførekomstane i den sørlege armen til Parengarenga Harbour er mellom berre ei handfull stader på New Zealand der det finst sand med høgt innhald av silikat og svært lite ureining (mindre enn 2%), og sanden er høgt verdsett i glasproduksjon. Han er blendande kvit å sjå til.
Zapadnaja Dvina
Byen vart grunnlagt i 1900 som ein busetnad ved jernbanestasjonen med same namn. Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1927 og bystatus i 1937.
Svartfjell
Svartfjell  er eit fjell i Hemnes kommune i Nordland. Det har ei høgd på 1872 meter over havet og er det 329. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Mayer Hills
Mayer Hills er nokre låge, hovudsakleg isdekte åsar i Antartkis med bratte nordsider og ei høgd kring 900 moh. Dei ligg sør for Forster forlandsbre på Den antarktiske halvøya, mellom Prospectbreen og Mount Leo. Dei vart først grovt kartlagde frå bakken av British Graham Land Expedition (BGLE), 1936–37; og på ny av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1958. Dei fekk namn av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Johann Tobias Mayer (1723–1762), ein tysk matematikar som konstruerte ei rekkje månetabellar for å finne lengdegrad, publisert av Admiralitetet i 1775.
Piz Paradisin
Piz Paradisin er eit fjell i Livignofjella (Alpane), på grensa mellom Italia og Sveits.
Storsvulten
Storsvulten  er eit fjell i Folldal kommune i Innlandet. Det har ei høgd på 1871 meter over havet og er det 331. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Star Trek
Den opphavlege Star Trek
Star Trek (ofte forkorta TOS for The Original Series) hadde ikkje nokon stor suksess i starten. Det viste seg likevel etter at serien var stansa at Star Trek hadde mange trufaste og engasjerte tilhengjarar, som referte til seg sjølve som Trekkies, gjorde det populært med reprisar og skapte ein marknad for seinare seriar og kinofilmar baserte på Roddenberrys verk. Star Trek-historiene vert no anerkjende som ein del av amerikansk kultur, og oppnår stadig meir popularitet internasjonalt, inkludert Noreg. Delvis takka vere lobbyverksemd frå fansen, bestemde den amerikanske romfartsorganisasjonen NASA seg for å kalle ei av romferjene sine opp etter Enterprise.
Mange av episodane i den første serien handlar om møte med vesen langt mektigare enn romskipet og mannskapet om bord. Desse vesena fanst i mange ulike former: Avanserte romvesen med psykiske krefter, farlege maskinar og, i eitt tilfelle, ein gud. Nokre gonger fekk nokon av mannskapet gudeaktige eigenskapar etter ei merkeleg ulykke, noko som nesten alltid sette dei sjølve og mannskapet i fare. Ei varsemd i høve til maskinar oppstod, og i mange episodar redda Kaptein James T. Kirk (spela av William Shatner) framande kulturar frå undertrykking av diktatoriske datamaskinar.
Dei fleste situasjonane løyste seg når vesenet eller maskinen var nær ved å øydeleggje skipet eller gjere mannskapet til slavar – men dei vart til sist redda av Kirk. Hans vanlege strategi var å lure fienden med ein «deus ex machina», ofte etterfølgd av ein glødande appell til humanistiske verdiar.
Star Trek: The Animated Series
(1972–1973)
Star Trek: The Animated Series er ein teiknefilmserie sett i det fiktive Star Trek-universet. Det offisielle namnet på serien var berre Star Trek, men tilføyinga The Animated Series vert brukt av fansen til å skilje han frå den opphavlege Star Trek-serien.
Serien vart produsert av selskapet Filmation og hadde to sesongar i 1972–1973 som samla utgjer 22 episodar à 30 minutt. Serien viste det meste av den originale besetninga – som også gav røyster til rollefigurane, med unntak av Pavel Chekov (Walter Koenig), som vart erstatta av Løytnant Arex. Arex var en del av ein treføtt rase som hadde tre armar og tre føter.
Ein vona at Star Trek skulle ta i bruk all den fridommen som animasjonar gjev, men budsjettrammene var framleis eit problem, og kvaliteten på animasjonane var dårleg. I det minste gav det moglegheit til eit mykje meir omfattande landskap på framande planetar enn det eit lite studio kunne gje.
Det er verdt å merkje seg at sjølv om Enterprise-skipet var det same som i originalserien, så hadde dette skipet eit holodekk, i likskap med skipet som vart introdusert i The Next Generation-serien.
Star Trek: The Next Generation
(1987–1994)
I 1987 vart ein ny TV-serie lansert, Star Trek: The Next Generation (forkorta til ST:TNG eller berre TNG), med nytt mannskap og ny handlingstråd. I motsetnad til i originalserien møter mannskapet ombord USS Enterprise NCC 1701-D som regel på andre rasar som er teknologisk jambyrdige. Ein god del episodar er utan møte med andre rasar, slik som tidssløyfer, karakterdrama og naturkatastrofar.
Sjølv om mannskapet også i denne serien møter på avanserte rasar, er det mindre triksing og fiendskap ute og går – som regel prøver dei å finne ei fredeleg løysing. I nokre tilfelle vert det heile løyst på ein humoristisk måte.
Ein stor forskjell frå originalserien er fokuset på Hovuddirektivet (Prime Directive) som seier at den avanserte Føderasjonen ikkje skal blande seg inn i den teknologiske og moralske utviklinga av andre kulturar. Dette vart ofte brukt i handlinga til å skape moralske konfliktar mellom rollefigurane, og dei måtte vere vitne til rasar i nød som dei var juridisk hindra frå å hjelpe.
Den største forskjellen mellom TOS og TNG er elles at episodane var historisk knytte til kvarandre. Gjenstandar, fiendar og rollefigurar frå tidlegare episodar kom ofte att, noko som styrkte samanhengen mellom episodane. Ein svært viktig rollefigur som gjekk att i heile serien, Q, vart introdusert i den første episoden (Encounter at Farpoint). Han var den mest innflytnadsrike enkeltfienden i heile serien, og var planlagd til å vere det.
Roddenberry vart heile tida kreditert som Executive Producer for Star Trek: The Next Generation, men innflytnaden hans vart svekka etter som serien vart produsert. Då produsenten Rick Berman kom inn i bildet, vart serien meir aktiv i naturen sin og baserte seg meir på action og kriging. Dette vart tydelegare i dei seinare episodane av TNG, og var basis for det vidare plottet i serien.
Mikus Hill
Mikus Hill er ein ås med fleire nakne berg, som ragar over sørvestveggen av Richardsonbreen i Palmer Land. Han vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) i 1974. Han vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Edward J. Mikus i U.S. Navy, som var fotograf på LC-130-flyet i skvadron VXE-6, 1968-69.
Star Trek
Star Trek: Deep Space Nine
(1993–1999)
I 1993 lanserte Paramount Pictures Star Trek: Deep Space Nine (ofte forkorta DS9) som gjekk samtidig med slutten av The Next Generation og dei fleste sesongane av Voyager. DS9 var et avvik frå den vanlege Star Trek-oppskrifta i og med at serien ikkje handla om romskipet Enterprise og mannskapet ombord. I staden handla serien om romstasjonen Deep Space Nine, ein fjern Føderasjonsutpost på ein tidlegare kardassisk gruvestasjon.
Deep Space Nine drog bort frå dei meir utopiske emna frå tidlegare Star Trek-seriar, og fokuserte meir på krig, politikk og kompromiss, og andre moderne emne. Kommandør Benjamin Sisko (Avery Brooks) vart tvungen til å samarbeide med eit splitta bajoransk styre med førsteoffiseren, Major Kira (Nana Visitor). Som ein tidlegare motstandsleiar ønskte ho i byrjinga ikkje Føderasjonen si hjelp til å drive stasjonen.
Eit anna eksempel på den mørkare, meir kontroversielle handlinga i DS9 er Seksjon 31, ei politiavdeling i Stjerneflåtens Etteretningsteneste (Starfleet Intelligence) som vert driven i all løyndom. Denne udemokratiske skuggeorganisasjonen rettferdiggjer sine ulovlege, uetiske taktikkar med at han er nødvendig for at Føderasjonen skal halde fram med å eksistere.
Star Trek: Voyager
(1995–2001)
Star Trek: Voyager vart først send på TV i 1995, like etter at The Next Generation-serien var avslutta. Han fann stad i den same fiktive perioden som Deep Space Nine, men denne gongen på eit skip att – USS Voyager. I pilotepisoden vert Voyager send ut på eit oppdrag for å spore opp eit skip styrt av ei cellegruppe av Maquis, ein anti-kardassiansk terroristorganisasjon (eller motstandsrørsle – ut frå augo som ser). Under ei jakt gjennom eit område kjend som the Badlands, vert skipa transporterte til den andre sida av galaksen gjennom eit framandarta apparat. Mannskapet om bord på dei to skipa vert tvungne til å slå seg saman etter at Maquisane sitt skip vert øydelagt av kazonarar.
Sjølv om dei to første sesongane fokuserte på konflikten mellom dei fridomselskande Maquisane og det organiserte Føderasjonsmannskapet, konsentrerte serien i all hovudsak seg om utforskinga av Delta-kvadranten av galaksen (Jorda er på grensa mellom Alfa- og Beta-kvadranten) under Voyager-skipets lange reise heim. På vegen heim må skipet med det passende namnet hamle opp med organstelande vidiianarar, borgane sine mareritt-legionar og den ekstradimensjonelle skrekken frå Species 8472.
Star Trek: Enterprise
I 2001 starta den nyaste serien som opphavleg berre fekk namnet Enterprise. Enterprise vart sett til år 2151, ti år før Føderasjonen vart skipa. Det var også den første serien utan «Star Trek»-namnet i tittelen. Han hadde meir action, meir fokus på farar i samband med med utforskinga av verdsrommet med underlegen teknologi. Han hadde òg eit «Temporal Cold War»-plot som leiar ein vekk frå den tradisjonelle Star Trek-tidslina. Ved starten av den tredje sesongen i 2003 endra dei tittelen frå berre Enterprise til Star Trek: Enterprise. Ein del av fansen protesterte høglydt mot denne nyaste Star Trek-serien. Dei såg på det som berre eit forsøk på å tene pengar med meir action og fokus på lettkledde romvesenkvinner, og dermed avsporing frå meir sentrale tema frå dei tidlegare seriane. Andre har hevda at dei generelt sett låge sjåartala er resultat av eit forsøk på å marknadsføre TV-stasjonen han gjekk på, UPN, mot ei yngre, mannleg målgruppe. Enterprise har dei lågaste sjåartala for ein Star Trek-serie nokon gong, ein trend som hade byrja allereie ved avslutninga av The Next Generation. Enterprise-serien gjekk fram til 2005.
Kinofilmar
Det er vorte produsert i alt ti kinofilmar, der den siste av dei var planlagd vist på norske kinoar, men aldri vart vist på grunn av dårlege visingstal i utlandet. Delvis på grunn av sterkt press frå fansen vart det likevel sett opp fire spesialframsyningar med Star Trek: Nemesis på Eldorado kino i mars 2003.
Bergen domkyrkje
Bergen domkyrkje er ei langkyrkje frå rundt 1150 i Bergen i Vestland. Kyrkja er bygd i stein og har sideskip og skrudhus. Ho har vore domkyrkje sidan 1537.
Star Trek
Visningar på norsk TV
Star Trek vart vist på norsk TV første gong i 1996. Då viste TVNorge dei 3–4 første sesongane av The Next Generation. Nokre år seinare viste TV 2 stort sett dei same episodane. Frå og med 2003 starta TV 2 med å vise Voyager på søndagar. Fansen i Noreg protesterte mot at Voyager-serien ofte fell bort frå sendeplanen på grunn av sportssendingar. TV2 starta difor med å sende serien på laurdagar òg. Ulike TV-kanalar har også vist enkelte av filmane. I 2007–2008 var det Viasat 4 som hadde retten til å sende Star Trek i Noreg.
Bergen domkyrkje
Kyrkja har 1000 plassar. Ho er 60,5 m lang og 20,5 m brei. Tårnet er 13 meter breitt medan koret er 13,5 meter breitt.
Star Trek
Visningar på norsk TV
Ein del nordmenn kunne på slutten av 80-talet og starten av 90-talet sjå originalserien og seinare Next Generation på den britiske TV-kanalen Sky One, men denne kanalen vart koda like etter oppstart av Deep Space Nine-serien.
Bergen domkyrkje
Historie
Domkyrkja er bygd på restane av to tidlegare kyrkjer. Den eldste delen, som ein finn i murpartiet under vindauga i nordveggen, er bygd rundt 1150. Denne soknekyrkja, vigd til Olav den heilage, er omtalt i Soga om Kong Sverre.
Star Trek
Visningar på norsk TV
Frå 2008 var Star Trek episodar tilgjengelege på YouTube.
Bergen domkyrkje
Historie
Under regjeringstida til Håkon Håkonsson blei det bygd eit fransiskanarkloster litt sør for kyrkja, som blei ein del av dette. Kyrkja brann i 1248 og 1270. Ho kunne brukast på nytt i 1301 etter at Magnus Lagabøte hadde gjeve støtte til gjenreisinga av bygget. Magnus Lagabøte blei også gravlagd i kyrkja.
Star Trek
Norske fanklubbar
Den første fanklubben i Noreg av ein viss storleik var Star Trek Norge. Han hadde utgangspunktet i ein nettstad som var starta opp og vedlikehalden av Mads Andre Strømsnes. Nettsida vart offisielt lansert 1. august 2001. Nettsida vart drive på frivillig initiativ, men etter oppstart av nettbutikk vart dei fleste utgifter dekte av denne. 17. januar [[200] vart sida offsielt lagd ned.
Bergen domkyrkje
Historie
Kyrkja brann nok ein gong i 1463/64 og låg i ruinar då ho blei domkyrkje i 1537. Kristkyrkja på Holmen i Bergen, som blei riven i 1531, hadde tidlegare vore domkyrkje. Biskop Gjeble Pederson sørgde for å få gjenreist tårnet og reparert skader på bygningen før han døydde i 1557. Dette tårnet var over midtskipet og blei erstatta av tårn i vestenden på 1640-talet, då kyrkja fekk si noverande form. Etter bybrannen i 1702 blei det og utført større restaureringsarbeid, og kyrkja blei ikkje teken i bruk igjen før 1743. I 1880-83 utførte arkitektane Christie og Blix ei ny større ombygging. Sideskipet blei rive og bygd opp på nytt, med fire gotiske søyler. Ein ønska å gje kyrkja tilbake mellomalderstilen, og fjerna derfor rokokkointeriøret. Domkyrkja fekk også eit nytt alter i kleberstein.