cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Natalia Rodríguez
Natalia Rodríguez Martínez er ein spansk tidlegare mellomdistanseløpar frå Tarragona. Ho vann bronsemedaljen på 1500 meter både i EM 2010 og VM 2011.
Aktiv
Rodríguez sprang inn til sjetteplassen på 1500-meteren både under verdsmeisterskapen 2001, europameisterskapen 2002, verdsmeisterskapen 2005 og dei olympiske sommarleikane 2008.
I VM-finalen 2009 i Berlin la Rodríguez alle konkurrentane på 1500 m bak seg på oppløpssida og braut målsnøret fyrst. Nokså omgåande vart ho diskvalifisert, etter som ho tidleg i siste sving dytta tetløparen Gelete Burka slik at den etiopiske utøvaren fall.
På spansk heimebane i 2010 sikra Rodríguez seg bronsemedaljen på 1500 m i EM, landskvinna Nuria Fernández vann løpet. Også i VM 2011 lukkast spurtsterke Rodríguez vinne bronsemedaljen på spesialdistansen.
Rodríguez sette sin personlege rekord på 3.59,5 i eit stemne i Rieti 28. august 2005.
I'm a Joker
«I'm a Joker» er ein song av den georgiske songaren Anri Jokhaze. Songen representerte Georgia i den andre semifinalen i Eurovision Song Contest 2012, men gjekk ikkje vidare til finalen. Teksten er skriven på engelsk og georgisk.
Ideal væske
Ei ideal væske er i væskedynamikken ei væske utan indre friksjon. Ei særskild tyding er ei væske som ikkje har indre friksjon og er inkompressibel. Den klassiske væskedynamikken handsamar berre ideale væsker, men gjeld tilnærma for væsker med liten indre friksjon, når det ikkje er nokre faste lekamar i vegen, som til dømes for overflatebølgjer i vatn. På grensa mot faste lekamar blir det i reale væsker eit grensesjikt, der rørsla til væska relativt til dei faste grenseflatene minkar raskt for å forsvinne heilt ved grenseflatenen. Verknaden av den indre friksjonen vert her stor, så lova for ideale væsker gjeld ikkje i grensesjiktet. For dette gjeld tilnærma Prandtls grensesjiktslikningar.
Kapp E
Kapp E eller Nord-Odessa-neset (ukrainsk мис Е, Північний Одеський, russisk мыс Е, Северный Одесский) er det nordlegaste neset i Odessabukta. Neset ligg på kysten mellom landsbyane Liskyj og Fontanka i Odessa oblast.
Jordartslære
Jordartslære er studiet av jord som ein naturressurs på overflata av jorda, inkludert jordsmonnsdanning, klassifisering og kartlegging; dei fysiske, kjemiske, biofysiske, kjemiske, biologiske eigenskapane og fertiliteten til jorda, og desse eigenskapane i samanheng med bruk av jorda og jordhandsaming.
St. Magnuskatedralen
St. Magnuskatedralen er ein katedral i Kirkwall på Orknøyane, reist over Magnus den heilage. Arbeidet med å bygge katedralen vart starta i 1137 av orknøyjarlen Ragnvald Kale Kolsson (St. Ragnvald). Det gjekk meir enn 300 år før kyrkjebygget stod fram som ferdig.
Jordartslære
Greiner innan jordartslære er mellom anna pedologi (danning, kjemi, morfologi og klassifisering av jrod) og edafologi (påverknad av jorda på organismar, særleg planter).
Kjelder
''
St. Magnuskatedralen
Forhistoria
Ein reknar med at det første bispesetet på Orknøyane var i Birsay på Mainland, og den første katedralen var Kristkyrkja som orknøyjarlen Torfinn Sigurdsson let bygge der i byrjinga av 1050-åra, slik det er nemnt i Orknøyingasoga. (kapittel 31) Sonesonen hans, Magnus Erlendsson jarl, vart drepen av mennene til Håkon Pålsson jarl omkring 1115 og vart gravlagd ved Kristkyrkja. Etter at han var blitt erklært heilag omkring 1136, vart leivningane av han flytta til Kirkwall og truleg sett inn i St. Olav-kyrkja der. Om lag samstundes, i funksjonstida til biskop Vilhelm den gamle, vart bispesetet flytta til Kirkwall og bygginga av ein ny katedral tok til.
I samband med striden som Ragnvald Kale Kolsson førte for å bli jarl, er det nemnt i Orknøyingasoga at han fekk råd frå far sin, Kol Kalesson, om at han måtte søke hjelp hos morbroren, den heilage Magnus, og at han skulle love å bygge ei steinkyrkje til han i Kyrkjevåg (Kirkwall) som det ikkje skulle finnast maken til der i landet. I 1136 var Ragnvald blitt den nye orknøyjarlen og han heldt lovnaden sin; året etter sette han i gang byggearbeidet. Kol Kalesson var med på å skaffe midlar til bygginga, og det var han som la dei første planane for utforminga av bygget. Truleg var biskop Vilhelm den gamle frå første dag sterkt involvert i prosjektet.
Kyrkjebygget
Katedralen er ei krosskyrkje i romansk og gotisk stil og ho er, slik kyrkja står i dag, 72 meter lang og 17 meter brei (ikkje medrekna tverrskipet). Ho er hovudsakleg bygt av raud sandstein, med dekorative element av gul sandstein som har gitt bygget ein særmerkt og tiltalande utsjånad. Ein trur at steinarbeidet vart utført av engelske murarar som hadde vore med på å bygge katedralen i Durham i åra 1093–1133.
Omkring 1150 var koret ferdig, tverrskipet var ferdig opp til triforium, men sjølve kyrkjeskipet var berre halvferdig. Innan denne tida var truleg relikviane etter Magnus den heilage blitt flytta inn i kyrkja og plassert i eit skrin ved altaret. Ragnvald jarl døydde i 1158 og biskop Vilhelm døydde ti år seinare, og etter den tida vart det ein stogg i byggearbeidet. I 1188 vart Bjarne Kolbeinsson biskop på Orknøyane. Han heldt fram med bygginga av kyrkja, men gjorde òg store endringar i utforminga, mellom anna gjorde han både koret og skipet større. Etter at han døydde, heldt byggearbeidet fram under dei seinare biskopane i meir enn 200 år, og bygget vart utvida og påbygd fleire gonger. Ein reknar med at kyrkja var fullført omkring 1450.
Oppføringa av Magnuskatedralen vart byrja eit par tiår før Nidarosdomen i Trondheim. Bygget er litt mindre enn Nidarosdomen, men i middelalderen var dei to kyrkjene dei største byggverka i Noreg. Før reformasjonen (1536) var Magnuskatedralen domkyrkje for biskopen på Orknøyane, som hadde setet sitt i Kirkwall.
Ragnvald jarl vart drepen i august 1158 ved Torså (Thurso) på nordkysten av Caithness i Skottland og liket vart ført til Kirkwall og gravlagd ved Magnuskatedralen. Det vart seinare fortalt om mirakel ved grava hans, og i 1192 vart han lyst heilag av biskop Bjarne Kolbeinsson, «med løyve frå paven»; liket vart grave opp og leivningane plassert inne i katedralen.
Etter reformasjonen var det fare for at relikviane etter dei to helgenane, sankt Magnus og sankt Ragnvald, skulle bli øydelagde, men dei er seinare blitt funne og er i dag murt inne i to av pillarane i katedralen.
Magnuskatedralen blir sagt å vere den best bevarte bygninga frå mellomalderen i Skottland. Katedralen blir i dag mykje brukt til konsertar, foredrag og andre tilstellingar, og særleg i sumarmånadane blir han vitja av mange turistar. Han er ein viktig arena for den verdskjende St Magnus Arts Festival, som blir arrangert rundt midtsumar kvart år.
Ein kuriositet: Magnuskatedralen skal vere den einaste katedralen på dei britiske øyane som har eit eige fangehol. Rommet blir kalla «Marwick’s Hole», og var i bruk så seint som i det attande hundreåret. Opphavet til tilnamnet er ikkje kjent.
Bispesetet
Dei fungerande biskopane ved bispesetet i Kirkwall (The Diocese of Orkney ), var frå dei tidlegaste tider utnemnd av erkebiskopen i Hamburg-Bremen, eller av norske kongar, og etter 1153 av erkebiskopen i Nidaros. Nedanfor er ei oversikt over biskopar som fungerte under norsk styre, fram til 1382:
Biskopane etter 1382 var utnemnd av paven i Roma/Avignon.
I 1688 vart episkopatet avskaffa i Skottland og Kirkwall var dermed ikkje lenger bispesete. Teknisk sett er difor Magnuskatedralen i Kirkwall i dag ikkje ein katedral, men fungerer som ei protestantisk og presbyteriansk soknekyrkje i Den skotske kyrkja (Church of Scotland ). Kyrkjebygget er i dag eigd av Kirkwall by («The Royal Burgh of Kirkwall»). Bispedømmet i Aberdeen og Orkney (The Diocese of Aberdeen and Orkney ) eksisterer framleis, og i Kirkwall er hovudkyrkja i dag St. Olavs Kyrkje.
Dyrhólaey
Dyrhólaey er ei lita halvøy eller eit nes på sørkysten av Island, ikkje langt frå Vík í Mýrdal. Ho er tidlegare ei øy med vulkansk opphav.
Frå toppen av halvøya kan ein i nord sjå den store isbreen Mýrdalsjökull. I aust kan ein sjå lavasøylene Reynisdrangar som stikk opp hav sjøen og i vest heile kystlinja mot Selfoss. Føre halvøya står det ein enorm, svart boge ut av sjøen, som har gjeve namn til halvøya (som tyder «øya med åsdøra»).
Om sommaren hekkar mange lundefuglar i klippene på Dyrhólaey.
Karl Karlsen
Karl Henry Karlsen var ein norsk arbeidar og politikar frå Halden. Han var ordførar i Tune i til saman 30 år, og representerte Østfold og Arbeidarpartiet på Stortinget i tida 1951 til 1957.
I 1925 vart Karlsen vald inn i formannskapet i Tune herad. Frå 1937 var han ordførar til 1941, då han vart fjerna frå posisjonen av den tyske okkupasjonsmakta. Etter 2. verdskrigen var over fekk han tilbake ordførarombodet og var Tune herads øvste leiar i over 26 år. Som ordførar møtte han på fylkestinget i Østfold, der han i fleire periodar var formann.
Karlsen var fyrste varamann til Stortinget 1950-53. Då representanten Anton Berge døydde 4. juli 1951, rykte Karlsen inn på Tinget og tok sete i Landbrukskomiteen. Ved stortingsvalet 1953 fekk han fast tingplass, han var dei neste fire sesjonane medlem i Kommunalkomiteen.
Aani Rysstad
Aani Aanisson Rysstad var ein norsk gardbrukar, landhandlar og stortingsrepresentant frå Hylestad i Aust-Agder.
Rysstad var son til ein småbrukar og arbeidde i yngre år som ljåsmed. Sidan dreiv han gard og landhandel. Frå 1922 til 1955 var han medlem i Hylestad heradsstyre, ordførar 1934-47 og varaordførar 1937-40 og 1945-51. I Hylestad var han elles formann i arbeidsløysenemnda og i likningsnemnda. Rysstad var også formann for ei interkommunal nemnd som arbeidde for veg over heia til eit samband mellom Oslo og Stavanger, dessutan for Nemnda for Valle-Bykle og Hylestad for å få heiestrekningane tilbake til i kommunalt eige.
Stortingsbolken 1945-49 representerte han Arbeidarpartiet på Stortinget, der han var medlem i Justiskomiteen. Den neste fireårsperioden var han 1. vararepresentant frå den nye heile fylkeskrinsen Aust-Agder.
Rysstad var ein aktiv spelemann, mellom anna på munnharpe. Han var formann i Setesdal Spelemannslag perioden 1936-40 og seinare Norske Bygdekunstlag. I 1924 gav han ut boka ''Lagnad. Folkelivsskildring frå Setesdal''.
Super Mario 64
Super Mario 64 (スーパーマリオ64) er eit plattformspel utvikla og publisert av Nintendo som eit lanseringsspel for Nintendo 64. Det vart gjeve ut i Japan juni 1996, i Nord-Amerika september same året, og i Europa mars 1997. Ei omlaging av spelet, Super Mario 64 DS, vart gjeven ut på Nintendo DS i 2004.
Retz
Retz er ein by og ein kommune i distriktet Hollabrunn lengst nord i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 45 km² og i kring 4 200 ibuarar. Vinbyen Retz ligg 252 meter over havet.
I nordaust deler kommunen grense med Tsjekkia.
Potensiell evaportranspirasjon
Potensiell evapotranspirasjon (PET) er mengda vatn som kan fordampast og transpirerast viss det er nok vatn tilgjengeleg. Dette krev nok energi til å fordampe vatn og nok vind i den lågare delen av atmosfæren til å transportere vassdampen bort frå overflata. PET er større om sommaren, og mindre på dagar med skya vêr. PET er òg større på dagar med kraftig vind fordi det fordampa vatnet vert raskare transportert bort frå overflata, og vatnet kan fordampast meir effektivt.
Den potensielle evapotranspirasjonen vert vanlegvis målt indirekte ved å bruke andre klimatiske faktorar. Den avheng av kva slags overflate ein har, om det er ei fri vassflate, kva jordsmonn ein har og type vegetasjon.
Årleg midla PET vert ofte samanlikna med den årlege nedbørsnormalen, P. Forholdet mellom dei to P/PET vert kalla tørrleiksindeks.
Juribej på Gydanhalvøya
Juribej (russisk Юрибе́й) er ei elv på Gydanhalvøya i Jamalo-Nenetsk i Russland. Elva er 479 km lang og har eit nedslagsfelt på.
Jurbiej munnar ut i Gydanbukta i Karahavet. Juribej er buktande og nedbørsfeltet hennar inneheld mange innsjøar. Ho får hovudsakleg vasstilførsel via snøsmelting. Frå oktober til juni er elva islagd.
Solund kyrkje
Solund kyrkje er ei langkyrkje frå 1860 på Hardbakke på øya Sula i Solund kommune i Vestland.
Ho høyrer til Solund sokn i Nordhordland prosti, og vart ført opp etter teikningar laga av Christian Heinrich Grosch. Altartavla er måla av Anders Askevold og viser Jesus i Getsemane.
Reitangruppen
REITAN AS er eit privat, familieeigd selskap som driv innan handel, eigedom og kapital. Innanfor handel kontrollerer selskapet Rema 1000, Narvesen og 7-Eleven. Selskapet har 27 500 tilsette i 5 land.
Reitangruppen har hovudkontor på Lade gård i Trondheim. Det fører historia si tilbake til O. Reitan Kolonial, ein kolonialhandel skipa i 1948 av Margit og Ole Reitan i Nonnegata i Trondheim. I 1964 opna Reitan ein sjølvbetjent supermarknad på Havstein. Reitangruppen blei til som eit resultat av samarbeidet mellom Ole Reitan og sonen Odd Reitan på 1970- og 1980-talet. I dag står Odd og sønene hans, Ole Robert og Magnus Reitan, som offisielle eigarar av selskapet.
REITAN består av fire selskapsområdene: Reitan Retail, Reitan Eiendom og Reitan Kapital. I tillegg har REITAN selskapene Britannia Hotel, Nye Hjorten Teater og Posten Moderne. Reitan Retail har operativt senter i Oslo, medan Reitan Eiendom er basert i Trondheim. Uno-X er basert i Oslo/København.
Innanfor handel opererer gruppa selskapa Rema 1000, Narvesen, Pressbyrån (Sverige), 7-Eleven, Spaceworld og YX Energi. Samla omsetting i 2009 var på 57 milliardar kroner. Pr 31. desember 2009 har Reitangruppen 2 789 utsalsstader. Totalt hadde Reitangruppen 27 500 medarbeidarar ved utgangen av 2009. I konsernet er det totalt 3 626 tilsette, og gruppa er Noregs 6. største selskap.
Meråker kyrkje
Meråker kyrkje er ei langkyrkje frå 1874 i Meråker kommune i Trøndelag fylke.
Byggverket er i tre og har 300 plassar.
Ein barokk altartavle frå 1691 kom i 1981 til kyrkja, eit praktstykke som vart seld på auksjon i 1874 og hamna på Nordiska Museet i Stockholm.
Månane til Saturn
Introduksjon
Det er så langt oppdaga seksti månar i bane rundt Saturn. Mange av dei har blitt oppdaga først i dei siste åra og kan vera så små som to til tre kilometer på tvers. Sju er massive nok til å ha nådd hydrostatisk likevekt og ville blitt klassifiserte som dvergplanetar om dei gjekk i bane rundt Sola. Ein av desse, Titan, er massiv nok til å halda på ein atmosfære tjukkare enn jordaatmosfæren. Det har også blitt observert tre objekt som kan vera månar, samt mikromånar. Mikromånane er berre nokre få hundre meter på tvers og er å finna i eit belte i A-ringen, som er estimert til å innehalda tusenvis av slike objekt. Eit presist tal på månar kan ikkje bli oppgitt så lenge det ikkje finst nokon nedre grense på kva som definerast som ein måne. Ringsystemet til Saturn inneheld eit utal småobjekt.
Sugar Man
Sugar Man eller The Sugar Man kan vise til
Månane til Saturn
Tidslinje for måneoppdagingane
Før teleskopfotografering blei teken i bruk, blei åtte saturnmånar oppdaga ved direkte observasjonar gjennom optiske teleskop:
Langtidseksponeringar med fotoplater gjer det mogleg å oppdage fleire månar:
Studia av dei ytre planetane vart seinare revolusjonert, først ved ubemanna romsondar og så ved forbetringar av teleskopteknologi:
Tabell over dei kjende månane
Alle saturnmånane er her lista opp etter baneperiode, frå kortast til lengst. Månar massive nok til at overflatane har kollapsa og fått sfærisk form står på lyseblå bakgrunn. Titan, som er stor som ein planet, har mørkare bakgrunn. Dei irregulære (innfanga) satellittane står på grått; lysare grått for prograde satellittar og mørkare grått for retrograde satellittar. På kvitt står dei uregelmessig forma satellittane som har blitt til i bane rundt Saturn.
Evapotranspirasjon
Potensiell evapotranspirasjon (PET) er eit mål på energien som er tilgjengeleg for å fordampe vatn og for at vind skal kunne transportere vassdampen frå bakken og inn i den lågare atmosfæren. Ein seier at evapotranspirasjonen er lik den potensielle evapotranspirasjonen når det er rikeleg med vatn.
Månane til Saturn
Inndelinga av saturnmånane
Grensene er noko utydelege, men saturnmånane vert delte inn i åtte grupper.
Evapotranspirasjon
Evapotranspirasjon og vassyklusen
Evapotranspirasjon fører til at vatn forsvinn frå eit vasskille. Forskjellige former for vegetasjon og arealbruk påverkar evapotranspirasjonen, og derfor mengda vatn ein har i eit vasskille. Fordi vatn som transpirerer frå lauva til tre kjem frå røtene til trea, kan tre med djupe røter transpirere meir vatn. Barskogar har mykje større evapotranspirasjon enn lauvskogar. Dette kjem av at det samla overflatearealet til alle nålene til eit bartre er større enn overflatearealet til eit lauvtre, og bartre har derfor mange fleire porer som vatnet kan kome ut frå. Faktorar som påverkar evapotranspirasjonen til planter er vekststadiet, kor mykje jord dei dekkar, solstråling, fukt, temperatur og vind.
Månane til Saturn
Gjetarmånane
Gjetarmånar er månar som går i bane innanfor, eller rett utanfor ein planet sitt ringsystem. Gjetarmånar har den effekten at dei formar ringane ved a gje dei skarpe kantar og ved å laga gap i mellom dei. Saturns gjetarmånar er dei små månane Pan, Daphnis, Atlas, Prometheus, Pandora samt dei ubekrefta månane S/2004 S 4, S/2004 S 6 og S/2004 S 3.
Evapotranspirasjon
Evapotranspirasjon og vassyklusen
Bortsett frå i område som vert vatna, er vanlegvis ikkje evapotranspirasjonen større enn den tilførte nedbørsmengda, delvis avhengig av jorda sin evne til å halde på vatnet. Vanlegvis er den litt mindre fordi noko av vatnet vil sige ned i jorda eller renne vekk på overflata og forsvinne for plantene. Unntak er område med høgt grunnvasspeil der hårrøyrsmekanismar kan få grunnvatnet i jorda til å stige til overflata. Viss den potensielle evapotranspirasjonen er større enn den tilførte nedbørsmengda, vil jorda tørke ut med mindre ein vatnar jorda.
Månane til Saturn
Samkrinsande månar
Janus og Epimetheus deler bane. Desse to månane har omtrent den same størrelsen, og diameteren på banane deira har ein forskjell på berre nokre få kilometer, nærme nok til at dei ville kollidert dersom dei hadde forsøkt å passera kvarandre. I staden for å kollidera fører den gravitasjonelle påverknaden dei har på kvarandre til at dei skiftar bane kvart fjerde år.
Evapotranspirasjon
Evapotranspirasjon og vassyklusen
Evapotranspirasjonen kan aldri bli større enn den potensielle evapotranspirasjonen, men kan vere lågare dersom det ikkje er nok vatn som kan fordampast eller plantene ikkje kan transpirere.
Egil Danielsen
Egil Danielsen var ein norsk friidrettsutøvar, medlem i Hamar Idrettslag, som vart olympiameister i spydkasting i 1956. Danielsen var 182 cm høg og hadde ei tevlingsvekt på 88 kg.
Månane til Saturn
Indre store månar
Dei inste av dei store saturnmånane går i bane innanfor den tynne E-ringen. Dei er Mimas, Enceladus, Tethys og Dione.
Evapotranspirasjon
Estimering av evapotranspirasjon
Ein kan ikkje måle evapotranspirasjonen direkte, og ein kan berre estimere den ut i frå indirekte metodar.
Månane til Saturn
Alkyionidane
Tre nyleg oppdaga månar går i bane innanfor denne gruppa, Methone, Pallene og Anthe, samt dei samkrinsande månane som er i ei gruppe for seg sjølv.
Egil Danielsen
Aktiv
Endå om Danielsen i 1956-sesongen hadde flest kast over 80 m, var den regjerande europameisteren Janusz Sidło frå Polen storfavoritt til OL-gullet i spydkast-tevlinga under Sommar-OL 1956 i Melbourne, den 26. november. Etter tredje omgangen leia Sidlo med eit kast på 79,98 m. Danielsen hadde eit bestekast frå første omgangen på 72,60 m. I fjerde omgangen smelte han til med eit kast på 85,71 meter, ny verdsrekord. Dermed vart han olympiameister med stor margin til andremann. Kastserien hans i tevlinga var 72,60 - 68,49 - 70,75 - 85,71 - 72,60 - 68,86. Utan kjempekastet hadde han hamna på sjetteplass. Etter OL i 1956 fekk Danielsen Fearnleys olympiske ærespris og Morgenbladets Gullmedalje.
Månane til Saturn
Trojanmånane
Trojanmånar er ein annan type av samkrinsande månar. Likt med dei andre samkrinsande månane kjenner ein berre til slike i saturnsystemet. Ein trojanmånane ved Saturn går i bane ved nøyaktig den same avstanden frå Saturn som ein større måne, men ved ein slik avstand at dei aldri kolliderer. Tethys har to små trojanar, Telesto og Calypso. Òg Dione har to: Helene og Polydeuces. Alle fire av desse månane går i bane i den større månens L4 eller L5 lagrangepunkt, ein i kvart punkt.
Egil Danielsen
Aktiv
Både i 1956 og 1957 presterte Danielsen dei lengste spydkasta i verda. Første året med verdsrekordkastet i Melbourne, og i 1957 med eit kast på 84,00 m. I 1958 hadde han 82,49 m som årsbeste, einast ein mann i verda kasta lengre. Einast i desse tre åra kasta Danielsen over 80 meter. Ved europameisterskapen 1958 fekk han sølvmedaljen med eit kast på 78,27 m, bak nemnde Sidło.
Månane til Saturn
Ytre store månar
Dei ytre store saturnmånane går alle i bane utfor E-ringen og kan såleis bli kategoriserte som ei eiga gruppe. Dei er Rhea, Titan, Hyperion (relativt liten og uregelmessig forma) og Iapetus.
Evapotranspirasjon
Oppsamling av vatn
Ein kan estimere evapotranspirasjonen ved å lage ei likning for vassbalansen i ei oppsamling av vatn (eller vasskille). Likninga balanserer endringa av lagra vatnet i eit vasslager (S) i forhold til vatnet som vert tilført og tatt bort:
Egil Danielsen
Aktiv
I 1959 kasta Danielsen sitt lengste kast i noko NM, 75,98 m. Likevel vart det sølv, bak Willy Rasmussen. Året etter vart det ikkje medalje i NM, men han fekk billett til OL i Roma. Ved dei olympiske sommarleikane 1960 kasta han 72,93 m i kvalifiseringa. Og var med det 17. beste resultatet utslått.
Danielsen er heidra med ein statue rest utanfor skeisehallen Vikingskipet på Hamar. Statuen er sidan flytta til Børstad idrettpark.
Månane til Saturn
Irregulære månar
Irregulære månar er små satellittar som har banar med store diametrar, stor banehelling og nokre gongar retrograde banar. Dei er antekne å ha blitt innfanga av Saturns gravitasjon.
Evapotranspirasjon
Oppsamling av vatn
Tilført vassmengde er nedbør (P), og eksport av vatn ut frå vasslageret er evapotranspirasjon (ET) (som ein skal estimere), rennande vatn (Q) og grunnvassfornying (D). Visst ein kjenner dei andre faktorane, kan ein estimere evaportranspirasjonen:
Månane til Saturn
Inuittgruppa
Inuittgruppa består av fem prograde månar i det ytre av saturnsystemet som har like nok avstandar frå Saturn og inklinasjon til at dei kan bli rekna som ei gruppe. Dei er Ijiraq, Kiviuq, Paaliaq, Siarnaq og Tarqeq.
Evapotranspirasjon
Hydrometeorologiske likningar
Den mest vanlege og brukt likninga for å rekne ut evapotranspirasjonen er Penmanlikninga.
Månane til Saturn
Den galliske gruppa
Den galliske gruppa består av fire prograde satellittar i det ytre av saturnsystemet som har lik nok avstand frå Saturn til at vert rekna som ei grupe. Dei er Albiorix, Bebhionn, Erriapus og Tarvos.
Evapotranspirasjon
Hydrometeorologiske likningar
Penmanlikninga skildrar fordamping (E) frå ei open vassflate, og vert brukt i mange modellar. Ein har fleire variantar av likninga, og ei av dei er:
Månane til Saturn
Fordelinga av dei irregulære satellittane
Diagrammet illustrerar fordelinga av banane til dei irregulære satellittane til Saturn som så langt er oppdaga. Eksentrisiteten til månebanane er representerte ved segmenta (frå perisenter til aposenter). Banehellinga er representert ved y-aksen. Satellittane over x-aksen er prograde; dei under er retrograde. X-aksen er står oppført i millionar kilometer med prosentdel av radiusen til Saturns Hill-sfære (området ein lekam har gravitasjonell påverknad; for Saturn 65 mill. km).
Evapotranspirasjon
Hydrometeorologiske likningar
der:
Pedologi
Pedologi (frå gresk πέδον, pedon, «jord»; og λόγος, logos, «studie») er studiet av jord i naturen. Det er ein av to hovudgreiner innan jordartslære i lag med edafologi. Pedologi omfattar jordsmonnsdanning, jordmorfologi og jordklassifisering, medan edafologi omfattar korleis jord påverkar levande organismar.
Månane til Saturn
Namnekonfliktar
Nokon asteroidar delar namn med ein saturnmåne: 55 Pandora, 106 Dione, 577 Rhea, 1809 Prometheus, 1810 Epimetheus og 4450 Pan.
Sjå òg namnekonfliktar for solsystemobjekt.
Kapp Langeron
Kapp Langeron (ukrainsk Мис Ланжерон, Mis Lanzjeron) er eit nes i sentrale område av Odessabukta. Neset ligg i sentrum av byen Odessa. Neset er kalla opp etter grev Louis Alexandre Andrault de Langeron, som hadde sommarhus på neset.
1704
1704 (romartal MDCCIV) var eit skotår som byrja på ein tysdag i den gregorianske kalenderen og eit skotår som byrja på ein laurdag i den julianske kalenderen. I den svenske kalenderen var det eit skotår som byrja på ein fredag.
Over Under Sideways Down
«Over Under Sideways Down» er ein song av The Yardbirds. Songen vart gjeven ut på singel og nådde tiandeplassen i USA og 13. plass i Storbritannia.
Tajmyr
Tajmyr (russisk Таймырский автономный округ) var fram til 1. januar 2007 eit sjølvstyrt distrikt (okrug) i Russland. Det vart òg kalla Dolgan-Nenetsia. Det var del av Krasnojarsk kraj, men samstundes eit av dei 88 føderasjonssubjekta i den russiske føderasjonen. Hovudstaden var Dudinka, arealet var 862 100 km² og innbyggjartalet var 39 400 (2005). Etter ei folkerøysting 17. april 2005 slutta Tajmyr og Evenkia frå 1. januar 2007 å eksistera som eigne føderasjonssubjekt. Området er no ein vanleg rajon (kommune) - Tajmyr rajon - i Krasnojarsk kraj. Ved folketeljinga i 2010 var innbyggjartalet 34 400.
Tajmyr omfatta Tajmyrhalvøya og nærliggjande delar av det eurasiske fastlandet, pluss øygruppa Severnaja Zemlja nord for fastlandet. Det nordlegaste punktet på Tajmyrhalvøya er det nordlegaste punktet på det eurasiske fastlandet. Byen Norilsk, som geografisk ligg i Tajmyr, var ikkje ein del av distriktet Tajmyr, men direkte underlagt Krasnojarsk kraj. Heile territoriet ligg nord for polarsirkelen. Det høgste punktet er 1146 meter over havet. Største elva er Jenisej. Middeltemperaturen i januar er - 32 grader celsius, i juli frå + 2 til + 13 grader celsius.
Ved folketeljinga i 2002 oppgav 58,6 % å vera av russisk nasjonalitet og 6,1 % ukrainsk. Urinnvånarane i området er dolganar (13,9 %), nenetsar (7,7 %), nganasanar (1,9 %) og evenkar (0,8 %). Einaste byen i Tajmyr er hovudstaden Dudinka. 66,2 % av ibuarane bur i tettbygde strøk.
Dei første russarane kom til Tajmyr rundt midten av 1500-talet. Den første russiske busetjinga i Dudinka vart etablert i 1667. Det autonome området vart oppretta 10. desember 1930.
Figuren Columbia
Columbia er ein kvinneleg personifikasjon av USA, danna som ei nylatinsk feminin form av etternamnet til Christopher Columbus. Skikkelsen har også blitt brukt som symbol på heile Amerika, på fridom og sjølvstende. Columbia er blitt brukt som namn på ei rekkje amerikanske stader, organisasjonar og anna.
Opphav
Den eldste bruken av namnet Columbia er kjend frå 1738,  då det blei brukt i ein britisk magasinartikkel som kommenterte ein utanriksdebatt i parlamentet. Ettersom det ikkje var lov å gje att slike debattar i avisene, blei nasjonane omtalte under andre namn i form av lett gjenkjennelege omskrivingar.
Då den amerikanske sjølvstendekrigen braut ut i 1776 hadde omgrepet blitt til eit poetisk namn for Amerika, tilsvarande Britannia som symbol for Storbritannia. Det blei brukt ein del i dikt, til dømes i eit dikt skrive av Harvard-studentar frå 1761 i samband med giftarmålet og kroninga til kong Georg III: Etter dei samtidige reglane for engelsk versekunst og uttale blei namnet rekna for å ha tre stavingar.
I 1775 skreiv den amerikanske journalisten og diktaren Philip Freneau eit meir konfliktfylt vers:
Symbol på USA
Etter at USA blei sjølvstendig blei namnet «Columbia» brukt som stadnamn ei rekkje stader, som District of Columbia ved hovudstaden Washington og delstatshovudstaden Columbia i Sør-Carolina. Det tidlegare King's College i New York blei omdøypt til Columbia College, som seinare blei del av Columbia University. Eit skip bygd i Massachusetts i 1773 blei kalla «Columbia Rediviva» og gav seinare namn til Columbia River i Nordvest-USA og mykje seinare til romferja Columbia)
I 1798 skreiv Joseph Hopkinson ein tekst for Philip Phile sin «President's March» frå 1789 under den nye tittelen «Hail, Columbia». Dette blei ei stund brukt som de facto nasjonalsong for USA, og er no offisiell inngangssong for visepresidenten i USA.
Skikkelsen Columbia har ein nær slektskap til Marianne, som representerer Den franske republikken, og blir som henne ofte framstilt i frygisk lue, ei «fridomslue» frå den franske revolusjonen, men i farger og mønster frå det amerikanske flagget. Columbia kunne også framstillast som ein variant av den romerske fridomsgudinna Libertas.
Hamburgaren til Gomez
Hamburgaren til Gomez (òg kjend som IRAS 18059-3211) er ei protoplanetarisk tåka eller ei stjerna som er i sluttfasen av livet sitt like før ho blir til ei planetarisk tåka. Tåka er estimert til å liggja rundt 6500 lysår unna jorda i stjernebiletet Skyttaren.
Den spesielle utsjånaden til Hamburgaren til Gomez har rot i to støvskiver separerte av eit mørkare støvband. Stjerna som er opphavet til tåka ligg bakom det mørke støvbandet, men det er ikkje kjend korfor stjerna omgjev seg med det. Ei moglegheit er at stjerna er del av eit binærsystem og at ho spinn raskt og kastar av seg materiale, for det meste frå ekvatorialregionen.
Levetidene til protoplanetariske tåker som Hamburgare til Gomez er korte, og astronomar reknar med at tåka har blitt ei planetarisk tåka om mindre enn tusen år.
Tåka blei oppdaga i 1985 av den chilenske observasjonsassistenten Arturo Gomez med Cerro Tololo interamerikanske observatorium sitt 1,5 meters teleskop.
Göppingen
Göppingen er ein by sør i Tyskland i delstaten Baden-Württemberg med om lag 55 000 innbyggjarar. Byen høyrer til regionen Stuttgart. Han ligg ved foten av fjellet Hohenstaufen i dalen til elva Fils.
Historie
Byen vart visstnok grunnlagd av ein alemannisk leiar kalla Geppo ein gong på 200- eller 300-talet. Ein katastrofal bybrann 25. august 1782 øydela det meste av byen, men vart bygd opp att like etter. Industrialiseringa på 1800-talet gjorde byen til eit industrisenter med selskap som Märklin og Schuler.
Folk
Fotballspelaren Jürgen Klinsmann er fødd i Göppingen.
Tsjekkisk geografi
Tsjekkia ligg plassert midt i Sentral-Europa, og grensar til Austerrike i sør, Tyskland i aust og nordaust, Polen i nord og nordvest og Slovakia i søraust. Landet har eit variert landskap, og er hovudsakleg delt inn i dei to områda Böhmen og Mähren. Böhmen i vest er eit område som vert drenert av elvene Labe (Elbe på tysk) og Vltava (Moldau på tysk), og er omringa av stort sett låge fjell som Sudetane. Krkonoše er ein del av Sudetane, og her finn ein det høgaste punktet i landet, Sněžka på 1 602 meter. Mähren, den austlege delen, er òg forholdsvis åslendt og vert hovudsakleg drenert av elva Morava, men elva Odra (Oder på tysk) har òg sitt utspring her. Vatnet frå Tsjekkia renn ut i tre forskjellige hav: Nordsjøen (Elbe), Austersjøen (Oder) og Svartehavet (Morava via Donau).
Tsjekkia har òg ein 30 000 m² eksklave midt i hamna til Hamburg i Tyskland. Denne vart gjeve til Tsjekkoslovakia av Artikkel 364 i Versaillestraktaten for å gje landet, som er omgjeve av land, ein stad å transportere varer ned elvene og vidare ut på havgåande skip. Dette området vert gjeve tilbake til Tyskland i 2018.
Geografiske koordinatar:
Klima
Fjellområda som krinsar det meste av Tsjekkia, skjermar landet ein god del frå vinterkulda frå Russland i aust. Likevel er landet forholdsvis kaldt på vinterstid, særleg i dei høgareliggande områda. Nedbøren fell stort sett som snø frå november til mars, og av og til både tidlegare på hausten og seinare på våren. Snødekket gjennom vinteren vil derimot kome og gå litt oftare enn t.d. i sentrale område av Polen. Om våren vert det raskt varmare, og i mai byrjar det å bli gode temperaturar på ettermiddagen. Vêret om sommaren er ofte avhengig av kvar ein er i forhold til fjella. Det utviklar seg ganske ofte torevêr nær fjella som så flyttar seg austover og gjev kraftige regnbyger enkelte stader, medan andre stader får tørt og fint vêr. I det store og heile er det derimot mykje sol om sommaren dei fleste stader. Ofte strøymer lufta ned fjellsida mot Brno, og det gjev temperaturar som i snitt er 4 °C høgare enn Praha om sommaren. Innimellom kan hetebølgjer drive temperaturane over 30 °C, og dei fleste stader har temperaturmaksimum over 35 °C. Når lufta stabiliserar seg på hausten, kan ein ofte få lengre periodar med klårt og roleg vêr i fleire dagar på rad.
Areal og landegrenser
totalt: 78 866 km²
land: 77 276 km²
vatn: 1 590 km²
Landegrenser: totalt: 1 881 km
grenseland: Austerrike 362 km, Tyskland 646 km, Polen 658 km, Slovakia 215 km
Maritime krav: Ingen
Geografiske ytterpunkt
Nord: Severní, del av Lobendava i Ústí nad Labem
Sør: Studánky, del av Vyšší Brod i Sør-Böhmen
Vest: Krásná nær Aš i Karlovy Vary
Aust: Bukovec i Mähren-Schlesien
lågaste punkt: Elbe 115 m
høgaste punkt: Sněžka 1 602 m
Naturressursar og arealbruk
Naturressursar: Steinkol, flammekol, kaolin, leire, grafitt, tømmer
Arealbruk: dyrkande land: 41 %
permanente avlingar: 2 %
permanente jorde: 11 %
skogområde: 34 %
anna: 12 % (1993 est.)
Naturfarar: Flaum
Miljø
Miljøavtalar:
delaktig i avtalar som omhandlar: Luftforureining, Antarktis-avtalen, biologisk mangfald, klimaendringar, Kyoto-avtalen, utryddingstrua dyreartar, miljømodifisering, miljøfarleg avfall, havrett, forbod mot atomprøvesprengingar, vern av ozonlaget, skipsforureining, våtmarksområde
signert, men ikkje stadfesta: Luftforureining (persistent organisk stoff), Miljøvernsprotokoll for Antartktis.
Musikksampling
Sampling er å laga ny musikk av opptak av eldre musikk. Teknikken oppstod med Chamberlin-tangentfjøla i 1946 og vart vidareført med mellotronen på 1960-talet, men vart ikkje noko eige omgrep før med hiphopen i 1980-åra. Hiphop-produsentar prøvde då å etterape breakbeatsa hiphop-DJane lagde. Seinare vart det bygd samplarar som MPC og ASR-10, i tillegg til at diverse trommemaskiner, keyboard og dataprogram fekk samplefunksjonar.
I tillegg til hiphop vert sampling nytta i elektronika og til ein viss grad r'n'b og pop.
Howard Zinn
Howard Zinn var ein US-amerikansk historikar og statsvitar. Han har sidan 1960-talet vore ein markant forkjempar for borgerrettar og mot krig. I sitt virke er han inspirert av både marxisme, anarkisme, sosialisme og sosialdemokrati. Hans mest kjende bok, «A People's History of the United States» er gitt ut på norsk under tittelen «USA: Folkets historie: 1492 - i dag».
Samfunnskritikar og aktivist
Zinn la i 1958 fram doktoravhandlinga si om kongressrepresentanten Fiorello H. LaGuardia. Men det var som politisk aktivist han skulle verte kjent. I 1963 vart han oppsagt frå undervisningsstillinga si på Spelman College ved Atlanta University Center, etter å ha støtta eit studentopprør mot collegets filosofi om å utdanne «unge fruer». I 1964 begynte han ved Boston University der han vart aktiv i motstanden mot Vietnamkrigen. Zinn hadde krigserfaring frå 2. verdskrigen og hadde sjølv vore med første gong napalm vart brukt, og visste derfor at napalm drep ikkje berre soldatar, men òg sivile. Han har sagt at denne erfaringa har fått han til å stille spørsmål til andre tilfelle av bombing av sivile mål, som i Dresden, Hiroshima og Nagasaki.
I 1968 besøkte han Hanoi og hjelpte til med å få sett fri dei første tre US-amerikanske krigsfangane. Saman med Daniel Ellsberg og Noam Chomsky offentleggjorde han i 1971 hemmelegstempla dokument om dei diplomatiske relasjonane mellom USA og Vietnam i tida etter 1945. Zinn har i alle år sidan vore ein av de fremste US-amerikanske ekspertane på Vietnamkrigen. I tråd med dette har han kritisert amerikanskleia krigføring i Jugoslavia, Afghanistan og Irak.
Historikar
Zinn er i dag mest kjend for «A People's History of the United States», ei bok som er seld i over ein million eksemplar i USA. I motsetning til tradisjonell US-amerikansk historieskriving ser Zinn utviklinga frå dei undertrykte si side, frå Columbus og dei første kolonialistane sine forsøk på utrydde urbefolkninga, via slavehandelen og dei uverdige tilhøva som US-amerikanske arbeidarar har levd under, til borgerrettar og krigsmotstand.
Ymse
Zinn har gitt ut fleire verbalplater, samt ei plate i lag med bandet Resident Genius. Han har òg forfatta skodespel.
Kotorosl
Kotorosl eller Kotorost (russisk Ко́торосль) er ei elv i Jaroslavl oblast i Russland og ei av sideelvane til Volga frå høgre. Elva er 132km lang og har eit nedslagsfelt på. Elva har ei middelvassføring på 30 m³/s.
Elva spring ut frå Nerosjøen ved Rostov, og renn gjennom Karabikha. Ho munnar ut i Volga i Jaroslavl. I mellomalderen var elva særs strategisk viktig sidan ho knytte Rostov til dei viktigaste vassvegane i Russland. Den viktigaste sideelvane hennar er Ustje, som renn gjennom Semibratovo til Borisogleb.
Noa-ord
Omgrepet noa stammar frå eit polynesisk (melanesisk) ord som tyder «vanleg». I motsetnad til ordet «tabu» eller «tapu», som er ei nemning på gjenstandar, personar, stader eller handlingar som er heilage, forbodne eller farlege, er «noa» det vanlege og profane som ein kan bruke utan spesielle reglar eller å vere spesielt forsiktig. Fenomenet er kjent frå heile verda.
Døme
Dei mest utbreidde noa-orda er knytte til dyr og natur og skriv seg frå jeger- og jaktkulturen. Dersom ein til dømes nemnde ormen, ulven eller bjørnen ville han straks dukke opp. Derimot kunne ein nemne dei same dyra med noanamna sine slik at dei ikkje forstod at dei vart omtala:
Eigentleg er også «bjørn» eit noanamn avleidd frå fargen «brun». Det opphavlege urnordiske namnet for bjørnen var derimot så farleg at det heilt gjekk av bruk og ikkje er kjent. Det same gjeld ordet «slange» som ein meiner berre tyder «han som kryp». I nord-europeisk folketru var det fleire stader særleg redsle for å uttale det rette namnet på ulven mellom jul og trettande dag jul (jamfør det tyske «Wenn man den Wolf nennt, kommt er gerennt»).
Innanfor fiskarkulturen var det også forbod mot å nemne visse dyreartar, gjenstandar og namnet på presten når ein var ute på sjøen. Ein religions-psykologisk forklaringsmodell går ut på at ein i den farefulle situasjon som ofte herska på havet ikkje skulle påkalle elementa, maktene, eller farlege sjødyr som trollkval og sjøorm. Difor vart også vêret omtala respektfullt og vinden gjerne omtala som «den» eller «han».
Marxisten Svale Solheim lanserte ei materialistisk-deterministisk forklaring på fenomenet nemningsfordomar ved fiske. Han hevda at fiskarane ikkje på nokon måte kunne risikere å vere forstyrra av anna tankeverksemd under arbeidet. Utbyttet av fisket var avhengig av innsatsen til alle om bord, og arbeidet i fiskerinæringa var så hardt og slitsamt med dei enkle reiskapane dei hadde at all merksemd måtte rettast mot sjølve arbeidsprosessen. Denne forklaringa har ikkje vunne noka større tilslutning i folkloristikken.
Andre døme er Gamle-Erik i staden for Djevelen. I barnebøkene om Harry Potter vert den onde Voldemort også gjerne omtala med «Han-De-Vet» eller «Han-hvis-navn-må-være-unevnt».
The Seeker
«The Seeker» er ein song skriven av Pete Townshend og framført av det engelske rockebandet The Who. Songen vart gjeven ut som singel i 1970 og i 1971 på samlealbumet Meaty Beaty Big and Bouncy.
Townshend at han ikkje likt songen i etter tid og det var den første songen dei spelte inn etter å ha gjort ferdig albumet Tommy. Songen vart derfor lite spelt på konsertar av bandet, berre nokre få gonger i 1970, men han vart trekt fram under konsertane i 2006-2007. Singelen gjorde det likevel nokså bra og nådde 19. plass på lista i Storbritannia og 44. plass i USA.
Beirut
Beirut (arabisk بيروت, Bayrūt; bibelhebraisk בְּאֵרוֹת Be'erot; hebraisk: ביירות Beirut; Peyrut; latinsk Berytus; fransk Beyrouth; armensk Պէյրութ Beyrut ) er hovudstaden og den største byen i Libanon. Sidan det ikkje har vore noko folketeljing på mange år, er det eksakte folketalet ukjend, men estimat frå 2007 seier ein stad mellom litt meir enn 1 million til litt mindre enn 2 millionar i Stor-Beirut. Byen ligg på ei halvøy midt på middelhavskysten til Libanon, og er den største hamnebyen i landet. Han vart først nemnd i Tell el Amarna-breva frå Egypt kring 1400-talet fvt. Byen har vore kontinuerleg busett sidan den gong. Beirutelva renn frå sør til nord langs austkanten av byen.
Beirut er regjeringssetet i Libanon og spelar ei sentral rolle i libanesisk økonomi med mange bankar og føretak basert i Beirut sentrum, Hamragata, Rue Verdun og Ashrafieh. Etter øydeleggingane under den libanesiske borgarkrigen har kulturlandskapet i Beirut endra seg stort med mykje utbygging. Basert på reknskapsføring, marknadsføring, finans og rettsvesen, er Beirut av Globalization and World Cities Research Network rangert som ein Beta World City.
Arkeologi og førhistorie
Det er gjort fleire førhistoriske funn i byområdet kring Beirut, med flintreiskap frå periodane frå midtre til øvre eldre steinalder, og vidare til yngre steinalder og bronsealderen.
Mangystau oblast
Mangystau  (kasakhisk Маңғыстау облысы) er eit oblast i Kasakhstan. Hovudstaden er Aktau, som har 154 500 innbyggjarar (2004) og sjølve oblastet har om lag 373 400 innbyggjarar.
Beirut
Arkeologi og førhistorie
Beirut II, eller Umm el Khatib, vart markert av Burkhalter nord for Tarik el Jedideh, der P.E. Gigues oppdaga ein flintindustri frå koparalderen kring 100 moh. Staden vart bygd på og øydelagd i 1948.
Mangystau oblast
Geografi
Oblastet ligg sørvest i landet og inkluderer mellom anna Mangysjlakhalvøya. Det meste av den kasakhstanske kysten av Kaspihavet ligg her. I tillegg grenser oblastet til landa Turkmenistan og Usbekistan. Av grenseoblast finn ein Aktobe oblast og Atyrau oblast. Det har eit areal på 165 600 km². I tida under Sovjetunionen vart det oppdaga petroleumsførekomstar i området og mykje av området vart industrialisert.
Mangystau har mange forskjellige landskap og ørkenland som Den kaspiske senkinga, Ustiurtplatået, Mangysjlak, Kendirili-Kajasan og ørkenar. Det høgaste punktet er fjellet Otpan på 556 meter over havet, medan det lågaste er Karagije, som ligg heile 132 meter under havnivå.
Beirut
Arkeologi og førhistorie
Beirut IV, eller Furn esh Shebbak, elvebreidde, låg òg på venstrebreidda av elva og på begge sider av vegen austover frå Furn esh Shebbak politistasjon mot elva som markerte bygrensa. Området vart dekt av raud sand. Staden vart funnen av jesuittpresten Dillenseger og publisert av jesuittane Godefroy Zumoffen, Raoul Describes og Auguste Bergy. Samlingar frå staden vart laga av Bergy, Describes og ein annan jesuitt, Paul Bovier-Lapierre. Mange flintreiskap frå midtre eldre steinalder, vart funnen på overflata og i sideelvar som munnar ut i elva. Dei omfattar kring 50 varierte biface frå akeuliske perioden, somme skinande, som no finst i Libanesisk førhistorisk museum. Henri Fleisch fann òg ein Emireh point blant materialet på staden, som sidan er forsvunne under nybygg.
Mangystau oblast
Klima
Klimaet nord i Mangystau er kaldt om vinteren, særleg på Ustiurtplatået, som hovudsakleg ligg over havnivå. Klimaet er generelt kontinentalt med kalde vintrar og milde somrar. Middeltemperaturen i januar er -3 ºC og i juli 26 ºC. Det kjem særs lite nedbør i løpet av året, normalt rundt 150 mm.
Beirut
Arkeologi og førhistorie
Beirut V, eller Nahr Beirut (Beirutelva), vart oppdaga av Dillenseger og sagt å ligg i ein frukthage med morbærtre på venstrebreidda av elva, nær elvemunningen, og nmær jernbanestasjonen og brua til Tripoli. Levallois-flint og bein og liknande overflatemateriale vart funnen blant breksjer. Området er no bygd på.
Beirut VI, eller Patriarkatet, var ein stad oppdaga under bygginga av Den libanesisk evangeliske jenteskulen i Beirut-området. Det var kjend for oppdaginga av eit fint utført kananittisk blada kastespyd frå den yngre steinalder-perioden.
Beirut VII, eller Rivoli Cinema og Byblos Cinema nær Bourj i Rue el Arz-området, er to stader oppdaga av Lorraine Copeland og Peter Wescombe i 1964 og undersøkt av Diana Kirkbride og Roger Saidah. Eine staden var bak parkeringsplassen til Byblos kino og synte nedraste murar, groper, golv, kol, keramikk og flint. Den andre ligg oppom ei klippe vest for Rivoli kino og bestod av tre lag. Fragment av blad og breie flak vart oppdaga i det første laget med svartjord, med noko keramikk frå bronsealderen. Bitar av romersk keramikk og mosaikk finst i det øvre laget. Graver frå midtre bronsealder vart funnen i dette området, og den gamle Beirut tell trur ein ligg i Bourj-området.
Den fønikiske hamna i Beirut ligg mellom Rue Foch og Rue Allenby på nordkysten. Hamna vart utgraven og rapportert fleire år sidan og ligg no gravlagd under byen. Ei anna hamn eller tørrdokk skal ha vorte oppdaga kring 1 km mot vest av ei gruppe libanesiske arkeologar frå Generaldirektoratet for antikvitetar under Det libanesiske universitet. Det var kontroversielt den 26. juni 2012 då den libanesiske kulturministeren Gaby Layoun gav eit privat selskap løyve til å øydeleggje ruinane og bygge tre nye skyskraparar og ein hage bak Hotel Monroe i sentrum av Beirut. Seinare har ein internasjonal komité av arkeologar avvist at grøftene var ei hamn, men kva det faktisk har vore vil no truleg aldri bli kjend.
Hellenistisk/romersk periode
Myntar frå Berytus frå midten av første hundreåret har hovudet til Tyche, lagnadsgudinna, og på baksida symbolet til byen: ein delfin kring eit anker. Symbolet vart sidan teken opp av den tidlege trykkaren Aldus Manutius på 1400-talet i Venezia.
Beirut vart erobra av Pompeius i 64 fvt. Byen vart assimilert i Romarriket og veteransoldatar vart sende der. Det vart utført fleire store byggprosjekt. Beirut vart rekna som den mest romerske byen i dei austlege provinsane av Romarriket.
Mellomalderen
Beirut kom under arabisk kontroll i 635 Prins Arslan bin al-Mundhir grunnla fyrstedømet Sin-el-Fil i Beirut i 759. Frå dette fyrstedømet utvikla etter kvart fyrstedømet Libanonfjella seg, som var grunnlaget for Stor-Libanon, som er dagens Libanon. Som eit handelssenter for det austlege Middelhavet, låg Beirut berre i skuggen til Akko i mellomalderen. Frå 1110 til 1291 var han underlagt krossfararane og kongedømet Jerusalem. Johannes av Ibelin, den gamle herren av Beirut (1179–1236) bygde opp byen etter slaga med Saladin og bygde Ibelin-palasset i Beirut.