cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Matsopp
Næringsverdi
Soppar inneheld òg vitamin D som den einaste ikkje-animalske fødevara, og kan såleis brukast av vegetarianarar og personar som et få animalske produkt til å dekka vitaminbehovet. }} Det er særleg vitamin D2 som er i soppar.
Dei beste matsoppane
Vurderingar av matsoppar omfattar konsistens, smak og haldbarheit.
Miljøstyrelsen og Naturstyrelsen i Danmark gjev følgjande eksempel på gode matsoppar som er lette å kjenna att:
Dyrka og/eller importerte soppar
Soppsanking
Soppar har ikkje fotosyntese, men er heterotrofe. Dette vil seia at dei får næring ved å bryta ned organisk materiale (t.d. sukkerstoff) som danna av andre organismar. Som regel er dette materialet dødt (t.d. blad og trestammar), men soppar kan òg  vera parasittar som snyltar på levande plantar og dyr, eller leva i symbiose med plantar ved hjelp av såkalla mykorrhiza. Symbiosen hjelper planten med å auka opptaket av uorganiske samband, som nitrat og fosfat, frå stader der det er låge konsentrasjonar av desse viktige næringsstoffa. I mange tilfelle er mikroskopiske undersøkingar nødvendige for å skilja nokre av artane.
Ekspertar tilrår at ein har dei innsanka soppane i ei korg med inndelingar som gjer at ein kan skilja dei ulike artane. Det kan vera ein god idé å ha med ein børste til å fjerna møkk og ein kniv til å skjera gjennom eit eksemplar av kvar art for å kunna identifisera soppane. Dessutan bør soppsankarar ha med ei bok som kan hjelpa til med å identifiser soppane.
Om sankaren ikkje er sikker på kva for ein sopp han har funne, bør han ikkje brukast. Det er elles ofte tilrådd å få råd frå ein soppkunnig. Nybyrjarar bør alltid sanka sopp under rettleiing av kunnige.
Nokre butikkar, særleg større supermarknader, sel mellom anna kantarell som er samla inn i høgsesongen. I Danmark er innsamla kantarellar ofte importerte frå Polen eller Baltikum.
Vanlege nybyrjarsoppar
Det blir anbefalt nye soppsankarar å fyrst læra seg å kjenna røyrhattfamilien, fordi dei fleste røyrhattane er etande og velsmakande. Gruppa er lett kjennbar på røyra under hatten. Tre artar som blir framheva for den gode smaken sin er steinsopp, blodrøryrsopp og svartbrun røyrsopp.
Moglege forvekslingar
Nokre gode matsoppar kan forvekslast med giftige artar. Sjølv om dei fleste soppar er uskadelege finst det òg soppar som er svært giftige. Ein av desse, pukla giftslørhatt, blir best unngått ved å unngå heilt unngå å sanka slørhattar, som elles ikkje er så gode matsoppar. To andre lumske giftsoppar, grøn flugesopp og snøkvitt flugesopp, kan naturlegvis òg bli unngått ved å la flugesoppar stå, men problemet er her at dei to artane i stor grad liknar på gode matsoppar. Snøkvit flugesopp kan av ukunnige lett forvekslast med kvite sjampinjongar, men medan alle eksemplar av sjampinjong har farga lamellar som normalt er brunlege, er lamellane til flugesoppen kritkvite. Grøn flugesopp er særleg blitt forveksla med etande posesopp, som blir selt på marknadar i Asia, og som òg har ein pose ved rota. Han kan òg forvekslast med grøne artar av kremlar, men desse manglar både ring om stammen og pose ved basis.
Soppdyrking
Det er vanskeleg å dyrka sopp, fordi mange artar dannar mykorrhiza med eit bestemt vertstre eller krev særskilde jordbotnforhold. Nokre få artar som sjampinjong, shiitake og blågrå østerssopp blir dyrka og selt. Omlag 60 land har kommersielle verksemder som dyrkar sopp. I tillegg til den kulinariske verdi speler soppane ei vesentleg rolle i økosystemet.
Keep on Moving av The Butterfield Blues Band
Keep on Moving er det femte studioalbumet til The Butterfield Blues Band, gjeve ut i 1969. Det fortsette i same R&B/soul-stilen som dei to førre albuma. Keep On Moving nådde 102. plassen på Billboard Top LPs-lista.
Matsopp
Tilreiing av sopp
Soppar har ulike smakar avhengig av alder og art. Etande soppar er karakteriserte av smaken av umami, ein av dei fem grunnsmakane, som blir utløyst av molekylær gjenkjenning av dei frie aminosyrene glutamat og aspartat og av nukleotider (som inngår i DNA og RNA). Glutamat gjev den sterkaste umamismaken, og denne frie aminosyra er til stades både i dyrka og ville soppar.
Keep on Moving av The Butterfield Blues Band
Salslister
Billboard (Nord-Amerika)
Matsopp
Tilreiing av sopp
Nokre artar kan ha ein velsmakande hatt, men ein seig eller trådete stilk. Sjølv blant dei gode matsoppane bør ein aldri sanka eldre eksemplar til å eta. I fuktig vêr er ein del soppar mjuke og slimete; dei kan eventuelt tørrsteikast for å få ut noko av væta.
Soppar er generelt giftige i rå tilstand. Når ein sopp blir omtalt som etande i ei soppbok, meiner ein «etande i varmebehandla tilstand». Berre sjampinjong og ev. mindre mengder steinsopp bør etast rå. Dei har òg betre smak etter varmebehandling.
Dei fleste matsoppar passar til steiking. Nokre soppar er særs vasshaldige, særleg i fuktig vêr, og det er ein god idé å hella væska av under steikinga.
Nokre soppar, som artar frå røyrhattfamilien, passar godt til stuing. Mange jamnar seg sjølv, slik at ein berre treng tilsetja fløyte og krydder.
Filmavisen
Filmavisen, eigenleg Norsk filmrevy, òg omtalt som Norsk ukerevy og Ukerevyen, var ein vekentleg nyhendebulletin som gjekk som forfilm på norske kinoar i perioden 1941–63.
Historikk
Alt frå 1929 hadde Oslo Kinematografar produsert ei lokal utgåve, og under okkupasjonen, frå 1941, vart produksjonen, i propagandaøyemed, utvida og riksdekkande. Produksjonen låg under Norsk Film A/S, som då var under tysk kontroll og fekk betydelege budsjettmiddel til dette arbeidet. Det var i denne tida eit effektivt distribusjonsnett vart utvikla, og utstyr av høg teknisk kvalitet vart skaffa. Allereie 8. mai 1945 tok norske pressefolk over produksjonen. Enkelte av dem kom direkte frå tysk fangenskap. Filmavisa gjekk kvar torsdag fram til 1963, då dei fleste medarbeiderne gjekk over til NRK og det daglege nyhendeprogrammet Dagsrevyen.
Filmavisa gjekk som forfilm på dei fleste kinoar, spesielt viss hovudfilmen var ein norsk spelefilm. Elles hadde Filmavisa sin faste kino i Oslo, Palassteateret der Filmavisa fram til 1963 vart sett saman med andre aktuelle filmar til ein éin-times tilstelling. Publikum kunne koma og gå under tilstellinga.
Filmavisa var i årane etter andre verdskrig ein viktig reiskap innan både folkeopplysning, opiniondanning og nasjonsbygging. Innslaga dreidde seg om alt frå nasjonale hendingar og reportasjar frå ulike landsdelar, til praktiske råd om hushald og hygiene. Innhaldet la vekt på folkeliv og natur, konge og fedreland, men òg modernisering og framsteg.
Registrert i Noregs dokumentarv
Filmavisa vart i 2012 innlemma i kulturarvregisteret Noregs dokumentarv, eit register over nokon av dei viktigaste dokumenta i norsk historie. Registeret er ei nasjonal utgåve av UNESCOS Verdsminne-program (Memory of the World), som skal bidra til å verna og gjera tilgjengelig verda si dokumentarv, og framstå som menneskja si kollektive kulturarv.
Marta`ah
Marta`ah er ein landsby sørvest i Jemen. Han ligg i Abyan guvernement.
Goodnight Saigon
«Goodnight Saigon» er ein song skriven av Billy Joel på albumet The Nylon Curtain frå 1982. Songen handlar om Vietnamkrigen. Han handomar om situasjonen og haldninga til amerikanske marinesoldatar, frå treninga ved Parris Island til forskjellige aspekt ved kampane i Vietnam.
Tekst og musikk
Teksten til «Goodnight Saigon» handlar om korleis soldatar i kamp knyter band til kvarandre, kjempar mot frykta si og prøver å finne ut korleis ein skal overleve. Songaren, ein marinesoldat, syng «we» og ikkje «I», som gjer det tydeleg at soldatane er i denne situasjonen saman. I mellomspelet syng Hoel om mørkret og frykta som soldatane får. Dette går inn i refrenget, der fleire stemmer syng i lag «we will all go down together». Teksten nemner at dei les Playboy Magazine, ser Bob Hope, lyttar til The Doors, røyker frå ei hasjpipe, bed til Jesus, minnast Charlie og John F. Baker og dei som fall i kamp. Joel har sagt at han ikkje prøvde å kommentere krigen, men å skrive om soldaten som ein person. Rolling Stone Magazine-skribenten Stephen Holden sa «Etter kvart som songen utviklar seg, vert Joels «we» til alle amerikanske soldatar, levande og daude, som kjempa i Søraust-Asia.»
Songen byrjar med lyden av sirissar, som gjev ei kjensle av at det kveldar. Dette glir over i lyden av helikoter, som gjev bilete av helikopter som kjempa Vietnamkrigen eller plukkar opp såra soldatar. Joel byrjar så å spele piano før han byrjar å synge. Songen vert avslutta på same vis som han starta.
Mottaking
Holden skildrar songen som kanskje «den ultimate pop-epitafen til Vietnamkrigen.» Han hyllar korleis stemma til Joel fangar kjensla til ein nitten år gamma soldat. Ein annan Rolling Stone-skribent, Dave Marsh reknar songen som på grensa til «uanstendig» sidan songen «nektar å velje side». Allmusic-skribenten Stephen Thomas Erlewine reknar songen som ein del av ein suite på side ein av The Nylon Curtain som representerer den «lagvise, suksessrike, og modne popmusikken som fører Joel nær det ultimate målet om sofistikert pop/rock for eit vaksent publikum». Musikaren Garth Brooks har omtalt «Goodnight Saigon» som sin favoritt Billy Joel-song. Produsenten Phil Ramone har sagt at symbolismen i songensongen symboliserer «resonates with many people—especially musikars."
Andre utgjevingar
«Goodnight Saigon» vart mykje spelt på konsertane til Joel og er med på konsertalbuma Концерт, 12 Gardens Live og Live at Shea Stadium: The Concert. Han finst òg på samlealbuma Greatest Hits, Souvenir: The Ultimate Collection, The Ultimate Collection, The Essential Billy Joel, Piano Man: The Very Best of Billy Joel og My Lives.
«Goodnight Saigon» vart spelt av countryartisten Garth Brooks på Blame it All on My Roots.
Mount Deakin
Mount Deakin er eit markant fjell i Antarktis, med ei høgd opp mot 2810 moh, ved austsida av Beardmorebreen, like nord for munningen av Osickibreen. Det vart oppdaga av Nimrod-ekspedisjonen,1907–09, og vart namngjeve av Ernest Shackleton etter sir Alfred Deakin, statsminister i Australia, som støtta ekspedisjonen.
NM i bordtennis 1973
Noregsmeisterskapen i bordtennis 1973 vart avvikla i Linderudhallen i Oslo helga 24. og 25. mars.
Stortingsrepresentantar 1859-1861
Stortingsrepresentantar 1859-1861 er ei oversikt over representantane til Stortinget 1859-1861. Lista syner alle som vart valt til Stortinget. Totalt var det 117 representantar frå 44 valkrinsar; 67 representantar frå 17 landkrinsar (amt) og 50 representantar frå 27 bykrinsar.
Neka fylke
Neka fylke (persisk شهرستان نکا) er eit fylke i Mazandaran i Iran. Det administrative senteret i fylket er Neka. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 104 753. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Hezarjarib-distriktet. Fylket har éin by: Neka.
Action av Sweet
«Action» er ein eigenskriven og produsert song frå 1975 av det britiske glamrockbandet Sweet.
Bakgrunn
Songen gjekk gjennom fleire iterasjonar: ein 7"-singelversjon vart spelt inn i Ian Gillan sitt Kingsway Studios i London og litt forskjellige versjonar kom ut på albuma Strung Up og Give Us a Wink. Tekstane refererer til den negative handsaminga Sweet fekk som popstjerner, særskild av musikkpressa, og til krava i musikkindustrien. Sporet har ein maskert «baklengs vokal» med orda «You kiss my ass».
Det første verset har ein slåande likskap med hardrock-delen av Queen-songen «Bohemian Rhapsody», som kom ut fire månader seinare. Forsanger Brian Connolly kalla det eit «openbert tjuveri».
Salslister
Singelen nådde 15. plassen i Storbritannia i juli 1975 og nådde Topp 40 i USA året etter.
Def Leppard-versjonen
I 1993 gav det engelske heavy metal-bandet Def Leppard songen på albumet deira Retro Active. «Andy [Scott] sa at vår versjon av 'Action' var den beste coverversjonen av ein Sweet-song han hadde høyrd», sa songaren Joe Elliott. Den originale innspelinga frå 1992, spelt inn før gitaristen Vivian Campbell kom med i bandet, kom ut som B-sida til «Make Love Like a Man». Versjonen kom ut på Retro Active og som ein singel med nyinnspelt skarptromme av trommeslagaren Rick Allen og ekstra korvokal frå Campbell og P.J. Smith.
Musikkvideoen vart regissert av Phil Tuckett frå NFL entertainment. Han vart filma ein gong mellom juni og desember 1993 i Sheffield i Ottawa og i heimlandet til Joe Elliott i Irland. Bandet 'oppdaga' den maskerte baklengsvokalen på originalsporet og refererte til dette i CD-omslaget til singelen.
Leppard-versjonen kom ut på spesialutgåva av albumet Yeah! frå 2006.
We're Still Kids
«We're Still Kids» (engelsk for Me er framleis born) var eit av bidraga i Melodifestivalen 2013, framført av Michael Feiner og Caisa. Songen er skriven av Michael Feiner og Caisa Ahlroth.
Melodifestivalen 2013
19. november 2012 vart det kjend at Feiner og Caisa ville delta med «We're Still Kids» i den fyrste semifinalen i Melodifestivalen 2013.
Ha! Ha! Said the Clown
«'''Ha! Ha! Said the Clown'''» er ein song av Manfred Mann frå 1967. Singelen nådde fjerdeplassen på UK Singles Chart (i to veker), 10. plassen i Australia, og toppen av den austerrikske, tyske, nederlandske og norske singellist.
Ein versjon av Keith Relf frå The Yardbirds nådde 45. plassen på Billboard Hot 100.
Kourtney Kardashian
Kourtney Mary Kardashian er ein amerikansk entreprenør og modell.
Skjold skipreide
Skjold skipreide var ei av elleve skipreider i Nordhordland, som femna om store delar av noverande Bergen kommune.
Geografisk område etter gammal inndeling:
Geografisk område etter noverande inndeling:
På Vestlandet vart skipreidene avløyste av tinglag først i begynninga av 1800-talet, og etterkvart vart grensene regulerte slik at dei samsvarte betre med sokne- og kommunegrensene. 1853 vart Skjold tinglag oppløyst, områda vart overførte til dei nye tinglaga Årstad, Haus og  Fana,
Harald Østberg Amundsen
Harald Østberg Amundsen er ein norsk langrennar frå Asker. Han vann bronsemedaljen på 15 km under Ski-VM 2021 i Oberstdorf, bakom landsmennene Hans Christer Holund og Simen Krüger. Amundsen er medlem i Asker Skiklubb.
Phil Seymour
Phil Seymour var ein USA-amerikansk powerpop-trommeslagar, songar, gitarist og låtskrivar, mest kjend for singlane «I'm On Fire» (med Dwight Twilley Band) og «Precious to Me». Han spelte ei stor rolle i popgruppa Dwight Twilley Band.
Karriere
I 1967 møtte Seymour Tulsa-musikaren Dwight Twilley i ein kinosal der dei begge hadde sett The Beatles-filmen A Hard Day's Night. Dei byrja raskt å skrive og spele i lag under namnet Oister. I 1974 fekk Seymour og Twilley kontrakt med Shelter Records og vart kjende som The Dwight Twilley Band.
«I'm On Fire» nådde 16. plassen på Billboard Hot 100 i ei veke frå 2. august 1975. Dwight Twilley Band spelte inn to album i lag, med Seymour og Twilley på solo- og harmonivokal, Seymour på trommer og bass, og Twilley på gitar og vokal og venen deira Bill Pitcock IV på sologitar. Bandet fekk derimot berre avgrensa suksess. I 1978 slutta Seymour i bandet for å gå solo.
Mellom platekontraktene spelte han mykje som studiomusikar, mellom anna for 20/20 (trommer på debutalbumet), Moon Martin (trommer på Shots from a Cold Nightmare) og den gamle Twilley Band-venen Tom Petty (korvokal). Seymour song korvokal på to kjende Petty-songar, «Breakdown» og «American Girl». I 1978 reiste Seymour til England for å arbeide på eit soloprosjekt med Denny Cordell som produsent, men berre tre songar vart spelte inn.
I 1980 fekk Seymour kontrakt med Boardwalk Records og han gav ut det første soloalbumet sitt, berre kalla Phil Seymour, den 16. januar 1981. Albumet vart produsert av Richie Podolor, som òg produserte det andre albumet til Seymour. Den første singelen frå albumet, skriven av Seymor, nådde 22. plassen på Billboard Hot 100 i mars 1981. Han nådde òg tredjeplassen i Australia, der han selde til gull. «I Really Love You» nådde 13. plassen i Sør-Afrika. Albumet inneheld òg songen «Trying to Get to You», som òg vart spelt inn av Elvis Presley og Roy Orbison.
Det andre soloalbumet, Phil Seymour 2, kom ut i 1982, men inneheld færre originale songar, og vart spelt inn raskt. Det inneheld Tom Petty-songen «Surrender». Boardwalk Records-grunnleggjaren Neil Bogart døydde kort tid etter albumet kom ut og selskapet vart lagt ned.
Bache Hill
Sidan toppen av åsen kan ha vore menneskeskapt er det dei som har hevda at Bache Hill ikkje er over 2000 fot høgt. Dei siste karta til OS Explorer syner derimot at det er det.
Khloé Kardashian
Khloé Alexandra Kardashian Odom er ein amerikansk programleiar, entreprenør og modell.
Kabelsporvogn
Kabelsporvogn («kabeltrikk») er eit sporvognsystem for kollektivtransport som fungerer som vanlege sporvogner (trikkar), men skil seg frå dei ved at dei einskilde sporvognene ikkje har eigne motorar, men vert drege fram av eit ståltau, ein kabel, som ligg i ei langsgåande spalte (kanal) i gata midt mellom skjenene. Ståltauet vert halde i konstant fart av eit maskineri som står fast montert i eit maskinhus, og dei einskilde sporvognene på lina stoggar og startar ved å løyse seg frå eller hekte seg på ståltauet ved hjelp av ei gripeklo. Ståltauet går i ei endelaus sløyfe mellom endene på lina og det stasjonære maskineriet. Gripekloa som festar eller løyser vogna frå ståltauet, vart opphavleg manøvrert med handemakt av vognføraren, som òg skulle ta seg av dei mekaniske bremsene på vogna. Manøvreringa av gripekloa var tungt, og kravde dessutan ei viss varsemd for at vogna kunne starte utan for mykje rykk og napp og slitasje på tauet. Der kabelsporvegar var i brukt i seinare tider, vart dette gjort med automatiske mekanismar.
Soga
Sporvegar for kabeldrift vart planlage og bygde i fleire byar i både USA, Europa og andre stader i verda i sporvegane sin spede barndom på slutten av 1800- talet og framover. Dette vart rekna som eit framsteg i høve til å dra sporvognene med hestar. Den fyrste kabelsporvegen skal ha vore bygd i New York i USA, opna i 1868, men nedlagd allereie i 1870 etter store tekniske problem, og erstatta med damplokomotivdrivne vogner. I San Francisco i USA vart det opna ei line i 1873 med ein teknikk som synte seg å fungere godt, og dette vart byrjinga til det vidgjetne kabelsporvognsystemet som byen framleis har i ei modernisert utgåve. Men dei fleste stadene kringom i verda vart systemet oppgjeve etter relativt stutt tid, og erstatta av sporvogner med eigne elektriske motorar som fekk energien frå eit leidningsnett hengt opp over gatene, slik systemet er den dag i dag. Etter at kabelsporvegen i Dunedin på New Zealand vart stengd i 1957, opna i 1881, er kabelsporvegane i San Francisco dei einaste att i verda. Her er det tre liner, Powell-Hyde, Powell-Mason og California, som vert drivne av fire ståltau frå maskinhus kalla Powell, Hyde, Mason og California.
Håvard Taugbøl
Håvard Solås Taugbøl er ein norsk langrennar frå Lillehammer. Han vann bronsemedaljen på sprintdistansen under Ski-VM 2021 i Oberstdorf. Taugbøl, som er medlem i Lillehammer Skiklub, har vunne eitt individuell renn i verdscupen i langrenn, sprinttevlinga i Dresden i desember 2021.
Robert Ekpete
Robert Ekpete er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar, fødd i London i Storbritannia. Han vart norsk meister på 110 meter hekk i åra 1982 og 1984–86. Ekpete var medlem i Frol Idrettslag til 1985 og frå 1989, i mellomtida representerte han Strindheim IL.
Aktiv
Ved Friidretts-NM 1982 sette Ekpete personleg rekord på korthekken med tida 14,55 og kneip gullmedaljen. Året etter flytta han sitt personbeste i øvinga til 14,41 sekund. Den 16. juni 1984 i sette han norsk (elektronisk) rekord på 13,99 då han sigra i 110 meter hekk i landskampen mot Sverige i Malmö. Kjellfred Weum hadde rett nok (manuelle) rekordtida 13,7. Med tidene 14,04 og 14,20 stod Ekpete for norsk årsbeste på 110 m hekk òg i 1985 og 1986, begge åra vann han også NM-gull i øvinga.
Ei helg i mai 1985 sanka Ekpete poeng til norsk årsbeste i tikamp under eit stemne i Los Angeles i USA. Med sine 7 709 poeng enda han 423 poeng under den årsgamle noregsrekorden til Trond Skramstad.
Medaljar i noregsmeisterskap
Ekpete vart norsk tikampmeister i 1984, to år seinare vart han andremann i i tikamp-NM.
Dennis Crouch
Dennis Crouch er ein USA-amerikansk kontrabassist frå Strawberry i Arkansas.
Han kjem frå ein musikalsk familie og byrja å spele bass då han var åtte år gammal. I 1996 flytta han til Nashville i Tennessee. To år seinare var han med å skipe The Time Jumpers, eit western swing-band. Han slutta i bandet i 2012. Han har spelt i lag med artistar som Gregg Allman, T Bone Burnett, Johnny Cash, Elvis Costello, Harry Connick jr., Elton John, Diana Krall, Alison Krauss, Imelda May, Willie Nelson, Robert Plant, Steven Tyler   John Mellencamp, Ralph Stanley, Paula Cole, Loretta Lynn, Vince Gill, The Chieftains og Steve Earle.
Kilebygda kyrkje
Kilebygda kyrkje er ei åttekantkyrkje frå 1859 i Skien kommune i Vestfold og Telemark.
Pavlovo Posad-sjal
Pavlovo Posad-sjal (Павловопосадский платок), Pavlovsky-sjal eller Povlovo Posad-skjerf er eit tradisjonelt russisk klede og handarbeid. Det blir ofte brukt saman med andre tradisjonelle russiske klede.
Kilebygda kyrkje
Kyrkja vart oppført av byggmeister Gunnar Kongerød etter ei typeteikning av Christian H. Grosch.
Pavlovo Posad-sjal
Ullsjal kom på mote i Russland på byrjinga av 1800-talet. Dei fyrste sjala hadde vovne mønster, men frå midten av hundreåret byrja ein laga billigare sjal med trykka mønster. Ein fabrikk i småbyen Pavlovsky Posad i Moskva oblast fekk ei leiande rolle, og er i dag den einaste gjenverande sjalfabrikken i Russland.
Kilebygda kyrkje
Kyrkjegarden vart teken i bruk saman med kyrkja, men grunnen eignar seg ikkje særskilt godt til gravplass. I 1883 vart ny kyrkjegard ved Rognsbru, litt lengre sør, teken i bruk. Sidan er det fylt på jord ved kyrkja, og begge kyrkjegardane er i bruk i dag. Eit kombinert bårehus og servicebygg vart oppført i 1954.
Pavlovo Posad-sjal
Bakgrunnsfargen på desse sjala er ofte svart. Deretter er det pynta med store og små blomemotiv i fleire fargar. Den viktigaste dekorasjonsfargen er raudt, ettersom fargen har tydinga 'vakker' i russisk kultur. Orientalske og tyrkiske ornament har også vore populære.
Døvekyrkja i Oslo
Døvekyrkja i Oslo har adresse Fagerborggata 12.
Kristiania døveforening tok i si tid i bruk eit ombygd bedehus som vart vigsla som kyrkje i 1894. Tomta der dagens kyrkje står, vart overteke i 1965, og kyrkja vart vigsla i 1974.
Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja.
Kunstrock
Kunstrock er ein undersjanger av rock som generelt reflekterer ein utfordrande eller avantgardistisk tilnærmingsmåte til rock, eller brukar modernistisk, eksperimentelle eller ukonvensjonelle element. Kunstrock aspirerer til å heve rock frå underhaldning til ei kunstnarisk melding, og gå inn for eit meir eksperimentelt eller konseptuelt syn på musikk. Sjangeren har trekk frå sjangrar som eksperimentell rock, avantgarde-musikk, klassisk musikk og jazz.
Musikken vart skapt med føremålet å lytte og tenkje i staden for å danse, og skil seg ofte ut ved hjelp av elektroniske effektar med easy listening-teksturar langt bort frå dei drivande rytmane i tidleg rock. Omgrepet vert stundom nytta om ein annan med «progressiv rock», men sistnemnde er i staden karakterisert av virtuositet på instrumenta og symfoniske teksturar.
Sjangeren var mest populær tidleg i 1970-åra gjennom britiske artistar. Musikken, og dei teatralske framføringane ofte knytte til sjangeren, appellerte til unge vaksne, særleg på grunn av virtuositeten og dei komplekse tekstane og musikken. Kunstrock er ofte knytt til ein særskild periode i rocke, frå og med rundt 1966-1967 og fram til punken kom midt i 1970-åra. Sidan vart sjangeren blanda inn i andre popsjangrar i 1970- til 1990-åra.
Blant kunstrockartistar finn ein 10cc, Can, Devo, Electric Light Orchestra, Emerson, Lake & Palmer, Genesis, King Crimson, The Moody Blues, The Nice, Pink Floyd, Procol Harum, Queen, Roxy Music, Styx, David Bowie, Kate Bush, Captain Beefheart, Brian Eno, Lou Reed, Van der Graaf Generator, The Velvet Underground og Yes.
Seinare kom band som Alt-J, Animal Collective, Florence and the Machine, Franz Ferdinand, Fugazi, Muse, Pere Ubu, Radiohead, Simple Minds, Talking Heads, Television, Ultravox, Wilco og XTC.
Svenska skidspelen 1957
Svenska skidspelen 1957 vart avvikla i Skellefteå frå 8. til 10. februar 1957.
30 km
Dato: 9. februar <br style="clear:both;" />
Kombinert
Dato: 8./9. februar <br style="clear:both;" />
10 km
Dato: 10. februar <br style="clear:both;" />
Tangen kyrkje
Tangen kyrkje kan vise til:
Taklauk
Taklauk (Sempervivum tectorum) er ein plante i taklaukslekta i bergknappfamilien. Han er ein fleirårig sukkulent med tette, runde bladrosettar som dannar puter. Han veks ofte på tak, og er blitt rekna som vernar mot ulukke knytt til gudar som Tor og Jupiter. Det latinske namnet Sempervivum tyder 'eviglevande', og viser til at planten kan overleva i særs dårlige levekår.
Planten stammar frå Mellom- og Sør-Europa, men er blitt dyrka ein rekkje andre stader og er blitt naturalisert i andre delar av Europa, Nord-Afrika og Vest-Asia. I Noreg veks taklauk vilt i delar av Sør- og Austlandet.
Skildring
Rosettblada til taklauken er tjukke og flatvorne med broddspiss. Stenglane er 20–40 cm høge med spreiddstilte, hårete og kjertelhåra blad. Blomsterstanden er rikt greinete. Blomane er lyseraude med stjerneforma, utbreidd krone.
Vekst og formeiring
Taklauk trivst på tørre veksestader med lite jord. Han veks forvilla i Noreg frå Mandal opp til Modum, gjerne på berg og steingardar, ofte nær hustufter og gamle smier.
Planten formeirer seg med frø, eller med avleggjarar som han kan danna i store mengder.
Taklauk som kulturplante
Ein har dyrka taklauk sidan oldtida, og ei legende fortel at han blei gjeven til menneskja av Jupiter. Planten blei dyrka på hustak og skulle verna mot storm, lynnedslag, brann og trolldom. Taklauk har også vore brukt som medisinplante. Dioskorides nemnde planten som nyttig mot diaré, dysenteri og innvollsorm innvortes og mot brannsår, hudsjukdommar, gift, hovudverk og augebetennelse utvortes. Særleg bruken mot brannsår har halde seg fram til moderne tid. Taklauk var også ein ingredisens i lækjemiddelet arkanum, som blei brukt ved jernbyrd.
Skikken med å planta taklauk på tak breidde seg i Europa, og mellom anna gav Karl den store ordre om at alle husa hans skulle vernast av taklauk. I Noreg er planten også blitt brukt på tak og som medisinplante, men mange stader blei rosenrot brukt i staden. Planten er også blitt brukt som prydplante og på kyrkjegardar.
Rock n' Roll Madonna
«Rock and Roll Madonna» er ein song av Elton John med tekst av Bernie Taupin. Songen vart gjeven ut som singel i Storbritannia i 1970, men gjekk ikkje inn på lista der. Songen var å finne på mange piratkopiplater og sjeldne samlingar før han kom ut som bonusspor på albumet Elton John i 1995. Songen er ein rock and roll-song med publikums-effektar lagt opp.
Nowshahr fylke
Noshahr fylke (persisk شهرستان نوشهر) er eit fylke i Mazandaran i Iran. Det administrative senteret i fylket er Noshahr. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 116 334. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Kojur-distriktet. Fylket har éin by: Noshahr.
Rock n' Roll Madonna
B-sida til singelen var «Grey Seal».
Jamaica Farewell
«Jamaica Farewell» er ei jamaicansk folkevise (mento ) om det gode livet på Jamaica som tek slutt. Songen kom først ut på Harry Belafonte-albumet Calypso. Songen nådde 14. plassen på Billboard Pop-lista. Teksten til songen vart skriven av Lord Burgess (Irving Burgie), ein amerikanskfødd, halvt barbadisk låtskrivar.
Tittelen på songne finst ikkje i songteksten, men han nemner Jamaica, Kingston og at forteljaren i songen er på veg vekk. Linja «ackee, rice, saltfish is nice» refererer til ein jamaikansk nasjonalrett, «ackee and saltfish» laga av frukta ackee og salta torsk, som ein kan eta med ein annan nasjonalrett, «rice and peas».
Sjølv om mange, inkludert Belafonte sjølv, har sagt at songen var populær i Karibia lenge før Burgess, trur ein at Burgess henta inn og laga om songen frå mange brokkar av folkeviser. Burgess har sjølv sagt at melodien er frå ein annan mentosong, «Iron Bar».
The Kingston Trio, som leia folkevisebølgja seint i 1950-åra, tok namnet sitt frå at Kingston på Jamaica er nemnt i songen, men dei spelte sjølv først inn denne songen mange år seinare, i 2006.
Versjonar
Mange artistar har spelt «Jamaica Farewell», mellom anna:
På andre språk
Songen er blitt omsett til mange andre språk. Til dømes finst det fleire versjonar på bengali. Songen vart spelt inn med svensk tekst av Schytts som «Jamaica farväl» og denne vart ein hit på Svensktoppen i 1979. Streaplers spelte inn ein annan svensk versjon av songen i 1967 kalla «Långt långt bort». Denne vart ein hit på Svensktoppen i 1968.
Radiosendar
Radiosendar, òg kjend under omgrepet transmitter (gjennom-sendar, formidlar) er ei elektronisk innretning som sender eit elektromagnetisk signal som formidlar innhald i form av radio, television, eller telekommunikasjon.
Døme på radiosendarar er WLAN-sendar i berbar PC, mobil basestasjon, sendaren i ein mobiltelefon, eller store installasjonar som radisendarane på Tryvann i Oslo.
Dei første radiosendarane var gnistsendarar, oppfunne og patentert av Nikola Tesla. Gnistsendarane kunne berre brukast for telegrafi, og dei beslagla så store frekvensområde at dei vart forbodne. Dei vart etterfølgde av røyrsendarar som kan modulerast med lydar og andre signal. Røyrsendarar og transistor består av ein oscillator som er ein forsterkar med positiv tilbakekopling slik at han oscillerer, og eit frekvensbestemmande ledd som kan vera ein krystall. Oscillatoren vert gjerne etterfølgd av eitt eller fleire forsterkartrinn. Det siste trinnet vert kopla til antenna. Amplitudemodulering kan skje i det siste trinnet. Frekvensmodulering kan skje i oscillatoren.
Mishal
Mishal er ein landsby sørvest i Jemen. Han ligg i Abyan guvernement.
Astrid Lous
Astrid Lous var ein norsk operasongar, skodespelar og songpedagog.
Familie
Astrid Lous var dotter av hamnefuten Otto Henrik Mejlænder Lous og Johanne Marie Brunchorst. I 1906 gifta ho seg med direktør Martin Gehrke i Berlin. Ekteparet gjekk frå kvarandre i 1911. Systera hennar, Lulli Lous, var også songar.
Liv og virke
Astrid Lous var elev av fru Winterhjelm. 23. oktober 1893 hadde ho skodespelardebuten sin ved Den Nationale Scene i Bergen som Fanchon i En liden Hex, som var den gamle glansrolla til læraren. Ho gjorde tidleg lykke ved dette teateret, og etter framsyninga hennar som Signe i En Forlovelse desember same år var mottakinga strålande: «Her fik vi Syn for at hun virkelig ejer Evne, og at hun formaar at gi noget. Med megen Inderlighed og stor Sikkerhed havde Frk. Lous omfattet sin Rolle, og hun gav den med Liv og Sandhed […]»
Lous vart verande ved Den Nationale Scene til 1896. Deretter var ho tilsett ved Christiania Theater i perioden 1896–1899, der ho hadde si fyrste framsyning 8. mai 1896, i si gamle rolle som Svanhild i stykket En Forlovelse, og hennar framsyning vart kjenneteikna som «helt igjennom vellykket». I 1897 tok ho seg eit par månadar fri frå Christiania Theater for eit opphald i København.
Etter nedlegginga av Christiania Theater vart Astrid Lous, og som dei fleste blant staben der, med over til Nationaltheatret. Der var ho tilsett til år 1900. Hausten 1899 fekk ho permisjon frå teateret for å studere song i Paris.
Tidleg på 1900-talet spesialiserte Lous seg som operasongar, og hausten 1903 hadde ho sin danske debut i København då ho framførte Dødsarien frå Afrikanerinden av Giacomo Meyerbeer.
I perioden 1904–1913 opptredde Lous i operaane i Leipzig, Aachen, Elberfeld, Berlin, Kiel og Hamburg. I 1915 hadde ho gjesteframsyningar på Nationaltheatret, i operaane Vårnatt og Faust. Seinare busette ho seg igjen i Berlin, der ho fortsette å gje konsertar. Der var ho dessutan songpedagog ved Klindworth-Scharwenka-konservatoriet. I 1925 vende ho igjen tilbake til Noreg.
Morten Ludvig Sundt
Morten Ludvig Sundt var ein norsk gardbrukar og stortingsmann, fødd og død i Stavanger.
Sundt var son til ein kjøpmann i Stavanger. Sjølv reiste han til Christiania der han studerte teologi ei tid. Han gav opp studiane og vart gardbrukar i Hole i Buskerud. Fyrste tida på storgarden Haug og seinare på ein annan storgard, By. I 1867 flytta han til garden Søtland i Eidsberg og dreiv denne nokre få år. På 1870-talet budde han i Kristiania, folketeljinga 1875 fortel at han levde av «Livrente og statiskt arbeide».
Sundt representerte Buskeruds amt på Stortinget frå 1851 til 1866. Dei tre fyrste tingsamlingane, 1851, 1854 og 1857, var han medlem av budsjettkomiteen. På 1859-60-tinget var han medlem av tollkomiteen og Lagtinget, Lagtinget var han elles medlem av i alle dei seinare stortingssesjonane han deltok på. Både i 1862-63 og 1865-66 var han medlem av næringskomite nr 2. På det overordentelege storting 1864 var han medlem av komiteen om senkinga av innsjøen Øyeren.
På sin eldre dagar flytta den barnlause Sundt tilbake til fødebyen Stavanger.
Eksperimentell rock
Eksperimentell rock (eller avant-rock) er ein undersjanger innan rock som pressar grensene mellom vanlege komposisjonar og framføringsteknikkar eller som eksperimenterer med grunnleggjande element i sjangeren. Artistar har som mål å frigjere eller nyskape og somme særpreg i sjangeren er improvisasjon, avantgardistiske element, rar instrumentering, utydelege tekstar (eller instrumentalar), uortodokse strukturar og rytmar, og ei underliggjande avvising av kommersielle mål.
Frå starten av har rocken vore eksperimentell, men det var først seint i 1960-åra at rockeartistar byrja å skape lange og komplekse komposisjonar gjennom bruk av fleirsporsinnspeling. I 1967 var sjangeren like kommersiell som popen var, men i 1970 had dei fleste leiande musikarane gjort seg sjølv udyktig på eit eller anna vis. I Tyskland utvikla krautrock seg som ein undersjanger med element av improvisasjon og psykedelisk rock blanda med avantgarde og moderne klassisk musikk. Seinare i 1970-åra vart det mykje kryssing av sjangrar samstundes med utviklinga av punk og new wave, gjer det sjølv-eksperimentering og elektronisk musikk. Funk, jazzrock og fusion-rytmar vart òg integrert i eksperimentell rock.
Den første bølgja med eksperimentelle rockegrupper i 1980-åra hadde få direkte føregangarar for stilen sin. Seinare i tiåret gjekk avant-rocken meir mot ein psykedelisk estetikk som skilde seg frå den sjølvmedvitne og aktsame stilen til tidlegare post-punk. I 1990-åra vart ei lausare rørsle kjend som post-rock den dominerande forma for eksperimentell rock. Fram mot 2010-åra har omgrepet «eksperimentell rock» falle bort, sidan mange moderne rock heller vert kategoriserte under forstavingar som «post-», «kraut-», «psych-» og «støy-».
Jens Oftebro
Jens Christian Lurås Oftebro er ein norsk kombinertrennar frå Bærum. Han vann sølvmedaljen i tevlinga med storbakke-hopping under Vinter-OL 2022, året før tok han bronsemedaljen i tevlinga med hopping i normalbakken under Ski-VM 2021. Både under verdsmeisterskapen 2021 og dei olympiske leikane i 2022 var han med i dei norske mannskap som vann gull i lagtevlinga.
Rob Mounsey
Rob Mounsey er ein amerikansk komponist, musikkprodusent og musikar.
Han var fødd i Berea i Ohio i USA, og voks opp i Seattle og fleire byar i Ohio. 17 år gammal fekk han BMI sin studentpris for orkesterverket Ilium, New York, Is Divided Into Three Parts. Han gjekk på Berklee College of Music i Boston frå 1971 til 1975. I 1976 flytta han til New York og gjorde seg merka som studiomusikar, arrangør og produsent for ei rekkje kjende artistar, som Rihanna, Aaron Neville, Michael Franks, Carly Simon, Natalie Cole, Diana Krall, Steely Dan, Paul Simon, James Taylor, Chaka Khan, Eric Clapton, Madonna, Diana Ross, Donald Fagen, Brian Wilson, Aztec Camera og mange andre. I 1981 spelte han klaverinstrument på Simon and Garfunkel sin Concert In The Park.
I 1985 spelte han klaverinstrument i eit New-York-basert band kalla Joe Cool med Will Lee, Jeff Mironov og Christopher Parker. Dei gav ut eitt album, Party Animals, på Pony/Canyon i Japan, etterfølgd av ein japansk turné. Mounsey gav òg ut tre soloalbum som plateartist: Dig (Sona Gaia, 1990) og to album på sitt eige Monkeyville-selskap, Back in the Pool og Mango Theory. Mounsey turerte som musikalsk leiar og pianist for Idina Menzel på turneen hennar Pops Symphony.
Han har skrive mykje musikk for film og fjernsyn, mellom anna Mike Nichols-filmen filmen Working Girl frå 1988 (med Carly Simon), Bright Lights, Big City (med Donald Fagen) og HBO-serien Sex and the City. Mounsey skreiv òg to tema for fjernsynsserien Guiding Light. Han har vore nominert til Grammyprisen seks gonger og har vunne to Emmyprisar.
Mount Deardorff
Mount Deardorff er eit markant fjell, 2380 meter over havet, som ragar over den massive ryggen mellom Moffettbreen og Steagallbreen i Dronning Maudfjella. Det vart først kartlagd frå landmålingar og flyfoto på Byrd-ekspedisjonen, 1928–30, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter J. Evan Deardorff, som studerte kosmisk stråling ved McMurdo-basen i 1964.
Bangor Mountain
Bangor Mountain er ein bratt skråning på ein ås oppfor byen Bangor i Gwynedd i Wales.
Sjølv om det ikkje er eit fjell vert det kalla dette på grunn av måten det stig opp bak Bangor og ser ut som eit fjell, særleg frå Glan Adda, High Street og Hirael. Åsen er 117 meter over havet.
Old Yellow Moon
Old Yellow Moon er eit studioalbum av dei amerikanske countrymusikarane Emmylou Harris og Rodney Crowell, gjeve ut 26. februar 2013 i USA på Nonesuch Records. Det er det 27. albumet til Harris totalt og det tiande studioalbumet til Crowell.
Albumet vart produsert av den tidlegare ektemannen og mangeårige produsenten til Harris, Brian Ahern og vart spelt inn i 2012 i Eastern Island Sounds og Ronnie's Place, begge i Nashville.
Informasjon
Old Yellow Moon var eit av mange samarbeidsprosjekt mellom Harris og Crowell, og det første som kom ut som eit samarbeidsalbum. Dei hadde planlagt og ønskt å spele inn eit duettalbum i mange år. I notata til plateboksen Songbird: Rare Tracks and Forgotten Gems i 2007, skreiv Harris at «me har snakka om å lage eit duettalbum i 34 år, og eg sver at me skal gjere det.» Harris og Crowell hadde møtt kvarandre nesten 40 år før albumet kom ut, i 1974, og dei to starta å arbeide i lag nesten med ein gong. Harris spelte inn Crowell-songen «Bluebird Wine». Songen vart opningssporet på Pieces of the Sky av Harris frå 1975, og vart spelt inn på ny for Old Yellow Moon med ein litt anna tekst, og med Rodney Crowell på solovokal.
I 1975 vart Crowell ein del av bandet til Harris, «The Hot Band». Han turnerte med henne og var musikar på dei fleste albuma hennar i 1970- og 1980-åra. I tillegg har Harris spelt inn kring 20 songar skrivne av Crowell gjennom åra, som «I Ain't Living Long Like This», «Leaving Louisiana in the Broad Daylight» og «Till I Gain Control Again». Harris var til gjengjeld korvokalist og musikar på debutplata til Crowell, Ain't Living Long Like This, i 1978.
Anne Sewitsky
Anne Sewitsky er ein norsk regissør, fødd i Oslo og oppvaksen i Stavern, med slektsrøter frå Farsund og USA.
Old Yellow Moon
Songar
Den første songen frå Old Yellow Moon, «Hanging Up My Heart», vart lagt ut offisielt på YouTube i desember 2012. Duoen spelte hovudsakleg inn eldre songar, som den tidlegare nemnde «Bluebird Wine» og Crowell-songen «Here We Are», som vart spelt inn av Harris og George Jones i 1979 for albumet hans My Very Special Guests. Dei spelte òg inn Roger Miller sin «Invitation to the Blues», som var ein hit for Ray Price i 1958.
Anne Sewitsky
Liv og virke
Sewitsky er utdanna ved Den norske filmskolen i 2006. Kortfilmen hennar Oh My God! vann prisen for beste kortfilm i Generation Kplus under Filmfestivalen i Berlin.
Sewitsky regisserte fire episodar av NRK-serien Himmelblå i fyrste sesong, og var medregissør for NRK-serien Koselig med peis saman med regissørane og manusforfattarane Daniel Voldheim og Thomas Seeberg Torjussen.
Old Yellow Moon
Songar
«Spanish Dancer» vart skriven og spelt inn av Patti Scialfa for hennar Rumble Doll i 1993. På Old Yellow Moon er songen blitt ein typisk Harris-ballade. «Open Season on My Heart», dels skriven av Crowell, var tidlegare spelt inn i 2004 av Tim McGraw for albumet sitt Live Like You Were Dying.
Anne Sewitsky
Liv og virke
I januar 2011 vann Sewitsky «World Cinema Grand Jury Prize, Dramatic» under Sundance filmfestival for komedien Sykt lykkelig (Happy Happy). Dette er den fyrste norske spelefilmen som har vunne ein Sundance-pris. Sykt lykkelig vart vald til norsk kandidat til Oscar-prisen den 1. september 2011.
Old Yellow Moon
Songar
«Chase The Feeling», som i lag med «Black Caffeine», har ein noko annleis og «hardare» stil samanlikna med resten av albumet, vart skriven av Kris Kristofferson og kom ut i 2006 på albumet hans This Old Road. «Dreaming My Dreams» var skriven av Allen Reynolds, som produserte eit par av albuma til Emmylou Harris tidleg i 1990-åra. Opphavleg var denne songen ein hit for Waylon Jennings.
Anne Sewitsky
Liv og virke
I februar 2011 hadde Sewitsky sin spelefilm Jørgen + Anne = sant verdspremiere under Filmfestivalen i Berlin, som opningsfilm i Generation-programmet. Dette var fyste gongen at ein norsk spelefilm hadde fått æra av å opne Generation-programmet. For filmen vann ho prisen beste nyskapar under Kanonprisen 2011 og var også nominert i klassen beste regi både under Kanonprisen og Amandaprisen 2011.
Old Yellow Moon
Songar
«Bull Rider» var skriven av Crowell for Johnny Cash, som spelte han inn i 1979 for albumet Silver. Tittelsporet på albumet er ein song skriven av Hank DeVito, som var medlem av Hot Band i 1970-åra.
Andre medverkande
• Brian Ahern – akustisk bass, akustisk gitar, elektrisk barytongitar
• James Burton – elektrisk gitar
• Chad Cromwell – trommer
• Dennis Crouch – bass
• Stuart Duncan – banjo, fele, mandolin
• Larry Franklin – fele
• Vince Gill – klassisk gitar, vokal
• Marco Giovani – trommer
• Emory Gordy jr. – bass
• Glen Hardin – elektrisk piano
• John Hobbs – piano
• Jim Hoke – trekkspel
• Jedd Hughes – elektrisk gitar
• David Hungate – kontrabass, bassgitar
• John Jorgenson – elektrisk gitar, mandolin
• Lynn Langham – piano
• Bill Payne – Hammond B-3-orgel, piano
• Mickey Raphael – bassmunnspel
• Michael Rhodes – bass
Markgrashopper
Markgrashopper (Acrididae) er ei gruppe av rettvengene (Orthoptera) og tilhøyrer ei familiegruppe blant grashoppene.
Old Yellow Moon
Andre medverkande
• Steuart Smith – elektrisk slidegitar, elektrisk gitar, mandocello
Ernst August av Braunschweig-Lüneburg
Ernst August  var hertug av Braunschweig-Lüneburg og regjerte over fyrstedømet Calenberg (med hovudstad i Hannover). Han vart utpeikt som kurfyrste, men døydde før dette kom i stand. Han var ?og administrator for fyrstbiskopen av Osnabrück.
Old Yellow Moon
Andre medverkande
• Tommy Spurlock – steelgitar
Markgrashopper
Utsjånad
Markgrashopper er små til svært store grashopper (5-120 mm) med korte antenner. Mange er grøne, men dei kan òg vera brunspragla eller meir fargerike. Hjå nokre artar er hovudet kjegleforma uttrekt, og antennene kan vera sigdforma. Medlemmene i denne familien har vanlegvis velutvikla venger. Bakbeina er kraftige hoppebein, leggane piggete. Hjå hoa har bakkroppspissen eit kraftig, butt eggleggingsrøyr.
Old Yellow Moon
Andre medverkande
• John Ware – trommer
Ernst August av Braunschweig-Lüneburg
Biografi
Ernst August vart fødd i Herzberg am Harz, som son av Georg av Braunschweig-Lüneburg og Anne Eleonore av Hessen-Darmstadt (Ernst August stamma frå Albertin-linja til Huset Habsburg og Huset Hohenzollern). I 1658 gifta han seg med Sofia av Pfalz i Heidelberg. Som den fjerde sonen hadde han liten sjanse til å ta over etter faren som herskar, så i 1662 vart han utpeikt som administrator av Osnabrück. I følgje freden i Westfalen skulle kvar nestleiande av Osnabrück utpeikast til hertugar av Braunschweig-Lüneburg. Etter at to av dei eldre brørne hans døydde utan søner, arva Ernst August delar av faren sine område i 1679, nemleg Calenberg (inkludert Göttingen).
Old Yellow Moon
Andre medverkande
• Reese Wynans – piano
Markgrashopper
Levevis
Markgrashoppene er planteeterar, som kanskje særleg lever av gras. Hannane syng ved å gni baklåra med sida av framvengene. Dei fleste artane har velutvikla venger, men desse grashoppene er ofte ikkje i stand til å fly lange avstandar. I staden bruker dei vengene til å segla avgarde, og kan dermed forlenga eit hopp med nokon meter. Mange har sterkt farga, raude, gule eller blå bakvenger som står i kraftig kontrast til den kamuflasjefarga kroppen. Dette gjer at grashoppa «forsvinn» når ho set seg og foldar vengene saman, noko som forvirrar angriparar. Nokre artar lagar raslande eller klaprande lydar når dei flyg.
Ernst August av Braunschweig-Lüneburg
Biografi
I 1683, etter protestar frå dei fem yngre sønene hans, innførte Ernst August førstefødselsrett, slik at området hans ikkje vart vidare delt etter han døydde. Dette var òg eit førebuande vilkår for å få stillinga som kurfyrste. Han deltok i den store tyrkiske krigen på Leopold I av Det tysk-romerske riket si side. I 1692 vart han utpeikt til kurfyrste av keisaren, me kurfyrsteskapet tredde ikkje i kraft før i 1708. Ernst August døydde i 1698 i Herrenhausen. Han vart etterfølgd som hertug av den eldste sonen sin, Georg I Ludvig, som seinare vart konge av Storbritannia.
Markgrashopper
Utbreiing
Grashoppene er utbreidde i alle verdsdelar.
Bad a' Chreamha
Bad a' Chreamha er ein liten ås i Skottland på den vide halvøya mellom Loch Carron og Loch Kishorn. Han består av ein lang, låg rygg, der ein på nordvestsida finn fleire brotne klipper, og på sørsida slak helling ned mot kysten av Loch Carron. Åsen er 395 meter over havet.
Kjelder
Bad a&
Colley Cibber
Colley Cibber var ein engelsk skodespelar, teaterleiar og komedieforfattar. Han var far til skodespelaren Theophilus Cibber.
Frå 1711-33 var Cibber meddirektør i Drury Lane Theatre. Han skreiv eller omarbeidde kring 30 komediar, og fleire av dei blei særs populære med mellom anna Anne Oldfield som komikar. Som skodespelar gjorde Cibber lukke med framstillingane sine av typiske moteløver i samtida. Han skreiv også lettsindig versekunst, og i 1730 blei han utnemnd til poeta laureatus. For denne utnemninga blei han angripen av Alexander Pope, og forsvarte seg i skriftet An apology for the life of mr C. C., comedian (1740). Det blei gjeve ut i ei ny utgåve i 1889.
Mudiyah
Mudiyah er ein landsby sørvest i Jemen. Han ligg i Abyan guvernement.
Han var den historiske hovudstaden i staten Dathina.
Eksakt sekvens
Ein eksakt sekvens er eit omgrep matematikk. Ein eksakt sekvens er ein sekvens av objekt og morfiar slik at bilete til ein morfi er lik kjernen til den neste.