cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andreas Thorkildsen
2008 - Nytt OL-gull
Finalen i spyd under sommar-OL 2008 i Beijing 23. august starta noko forsiktig, og då Thorkildsen i første omgang kasta som nummer ti, hadde finnane Järvenpää og Pitkämäki levert kast på høvesvis 83,95 meter og 83,75 meter og tatt dei to øvste posisjonane. Thorkildsen svara med 84,72 meter, tok leiinga og gav henne deretter ikkje frå seg. I andre omgang auka han til 85,91 meter og til 87,93 i tredje kast utan at det hadde skjedd noka endring på dei to neste plassane. I fjerde runde nærma Pitkämäki seg noko med eit kast på 85,78 meter, medan Thorkildsen no klarte 85,13 meter. Den femte omgangen var utan vellukka kast av finalistane då Andreas Thorkildsen avslutta runden med det nest lengste kastet i karrieren sin på 90,57 meter. Han hadde slått Jan Železnýsin olympiske rekord frå Sommar-OL 2000 med 30 centimeter, og samstundes sett ny årsbeste i verda med sitt beste kast på over to år. I den siste omgangen overraska den andre latviaren, Ainars Kovals, med ny personleg rekord på 86,64 meter, og kneip sølvet framfor Pitkämäki, som svara på kastet til Kovals, men 86,16 meter heldt berre til bronse for den regjerande verdsmeisteren.
Prestasjonen til Thorkildsen gjorde han til den første nordmannen med to OL-gull i friidrett, den fjerde spydkastaren som har forsvart eit OL-gull, og han vart omtalt som den norske friidrettsutøvaren gjennom tidene etter å ha teke gull eller sølv i fem påfølgjande internasjonale meisterskap.
2009 - VM-gull
Thorkildsen sesongopna i Super Grand Prix-stemnet i Doha den 8. mai. Der vann han med årsbeste i verda på 83,39 meter, men nådde ikkje eigne forventingar etter ei skadefri sesongoppkøyring.
Den 2. august kasta han 88,55 meter i ein jamn serie under NM på Stampesletta i Lillehammer. Kastet gav Thorkildsen hans sjuande NM-tittel og fjerde kongepokal. To dagar før hadde han vunne DN Galan i Stockholm med nok ein jamn serie, og eit bestekast på 86,85 meter.
Thorkildsen kasta i VM-kvalifiseringa gruppe A fredag 21. august på Olympiastadion i Berlin. Han kasta daudt – 80,37 – 79,93 i dei tre kasta sine, og vart nummer fire i si gruppe. 82 meter gav automatisk kvalifisering til finalen, men etter regnopphald og vått banedekke var det berre to kastarar frå gruppe B som kasta lenger enn Thorkildsen. Han fekk dermed sjette beste resultat, og 78,69 meter heldt til slutt for avansement.
Under finalen den siste dagen av meisterskapet, sundag 23. august, opna han òg svakt med 77,80 i første kast, og låg som nummer fem før andre kast, utan at konkurrentane heller hadde prestert store lengder. Det andre kastet til Thorkildsen landa på 89,59 meter, og han leidde med over seks meter på nummer to, Guillermo Martínez frå Cuba. Det tredje kastet til Thorkildsen var på 88,95 før han tråkka daudt på det fjerde og stod over dei to siste kaste. Martínez auka til 86,41 i sitt siste kast, medan Yukifumi Murakami frå Japan overraskande tok bronse med 82,97 meter. Duellen med Tero Pitkämäki kom ikkje då finnen var plaga med sjukdom og feber, og fekk ein audmjuk femteplass med 81,90 meter.
Thorkilsen vart med dette den første spydkastene i verda med meisterskapstitlar frå både EM, VM og OL. På dagen eit år etter OL-sigeren sin vart han igjen historisk.
2010 - nytt EM-gull og diamantjakt
2010-sesongen vart innleidd 23. mai, i eit Diamond League-stemne i Shanghai. Thorkilsen vann stemnet med 86,11 meter i tredje kast. Spyd var ikkje Diamond League-øving i detta stemnet. Heime i Noreg konkurrerte han under Florø Friidrettsfestival den 29. mai og møtte Tero Pitkämäki i deira duell nummer 50. Thorkildsen vann med 90,37 meter mot finnen sitt meir audmjuke 84,34 meter. Det vart Thorkildsen sin sjuande konkurranse over 90 meter.
I samband med Bislett Games 4. juli dukka det opp ein ny utfordrar til spydtrona, 22 år gamle Petr Frydrych frå Tsjekkia. Han hadde kasta 88,23 meter under eit stemne i Ostrava den 27. mai, og det var kjent at den tidlegare spydkjempa Jan Železný hadde trenaransvaret for det unge talentet. Konkurransen fekk mykje merksemd og den vart tett, med finnen Teemu Wirkkala som ein joker til duellen. Thorkildsen vann med 86,00 meter, Frydrych fekk 85,33 og Wirkkala med 85,04. Oslostemnet danna grunnlaget for ein total dominans av Thorkildsen i Diamond League-stemnasom følgde. Han vann dei tre neste stemna i serien: 12. juni, New York adidas Grand Prix, med 87,02 meter, 8. juli, Lausanne Athletissima, med 87,03 meter og 16. juli, Paris Meeting Areva, med 87,50 meter.
Under alle stemna var det lite kampen om sigeren, men midt i denne sigerrekkja kom ein ny 22-åring på banen. Tyske Matthias de Zordo vann ein konkurranse under litt vanskelege vindforhold med 83,80 meter. Thorkildsen klarte ikkje å svara og fekk eit overraskande nederlag med 82,98 meter. De Zordo skulle visa seg å verta den tøffaste utfordreren igjen under spydfinalen i EM i Barcelona 31. juli.
Thorkildsen vart europamester i Barcelona 31. juli 2010 etter eit bestekast på 88,37. Kvalifiseringa til finalen vart meir spennande enn forventa ut ifrå at Thorkildsen i 2010 hadde vunne alle bortsett frå ein av konkurransane sine: Etter to daude kast, sikra han med eit kast på 78,82 i tredje omgang, men gjekk likevel greitt vidare som 6. mann etter at berre tre deltakarar klarte kvalifiseringsgrensa på 81 meter. Finalen skulle òg by på overraskingar i det Matthias de Zordo med eit kast på 86,22 sette personleg rekord med nesten to meter allereie i første kastet. Likevel svara Thorkildsen med å kasta 10 cm lengjer i sitr første kast. De Zordo, som var den einaste som hadde vunne over Thorkildsen til då i 2010 (lag-EM, Fana, juni) forbetra sin nye rekord med ytterlegare drygt halvannan meter til 87,81 i andre omgang, men Thorkildsen svara med det som skulle verta vinnarkastet, 88,37. Dermed hadde Andreas Thorkildsen teke medalje i sitt sjuande meisterskap på rad.
2011 - sølv i VM og Diamond League
Sesongen vart opna med eit Diamond League-stemne i Doha. Petr Frydrych vann stemnet, og Thorkildsen enda på femteplass med 83,63 meter som lengste kast. Plasseringa var hans svakaste sidan Bislett Games den 27. juni 2003, då han vart nummer seks med 80,10 meter. Det andre Diamond League-stemnet i sesongen vart arrangert i Shanghai 15. mai, og Thorkildsen forbetra seg både resultatmessig og plasseringsmessig. Han kasta 85,12 i det tredje kastet sitt og kom på andreplass, berre slått av Tero Pitkämäki. Likevel fekk han ein strekkskade i låret, som gjorde at han m.a. måtte stå over Bislett Games i juni. Det første stemnet etter skaden vart Kuortane Games i Finland 25. juni. Det lengste kastet hans på 84,33 meter heldt til siger mot dei beste finske kastarane. Han var den einaste som kasta over 80 meter i dette stemnet. Også i neste stemne, som var Diamond League-stemnet i Lausanne, kasta han godt. Han kasta 88,19 meter i første kast, som var årsbeste for Thorkildsen, og 3 cm unna årsbeste i verda (Vadims Vasilevskis, 88,22). Dette heldt til siger, og han gjorde berre eit kast til, som vart 84,20 meter, før han gav seg på grunn av at han kjende lyskeskaden sin.
Den 10. juli sette Thorkildsen ny årsbestenotering i verda, då han vann Diamond League-stemnet i Birmingham. Han kasta 88,30 i sitt tredje kast, og vann stemnet, nesten fem meter framfor tyske Matthias de Zordo, som greidde 83,42. Denne lengda forbetra han allereie 29. juli, då han vann DN-galan i Stockholm. Der sette han ny årsbeste i verda denne sesongen med 88,43. Igjen kom Matthias de Zordo på andreplass, denne gongen med 84,37.
Under gode tilhøve kasta han 90,61 meter under noregsmeisterskapet på Byrkjelo. Det tredje lengste kastet i karrieren hans var ny meisterskapsrekord, ny årsbeste i verda, og gav Thorkildsen den sjette kongepokalen sin.
Torkildsen kom til VM i friidrett i sørkoreanske Daegu som ein klar favoritt. Han hadde dei tre beste kasta i verda, og leidde årsstatistikken med over 2 meter med resultatet sitt frå NM på Byrkjelo. I likskap med kvalifiseringsrundane i dei siste meisterskapa, kastet han òg denne gongen godt under eigen kapasitet med serien 79,36 - 80,85 - 81,83. Han vart nummer fem i den første kvalifiseringsgruppa, og nummer sju av dei 12 som tok seg til finalen. 12.-plass hadde 81,03. Etter tre kast i finalen hadde han 80,75 meter som beste resultat, og gjekk vidare til dei tre siste finalekasta med svakaste resultatet av dei 8 utøvarane. Matthias de Zordo kasta 86,27 i første kast, noko som heldt til VM-gull. I fjerde runde forbetra Torkildsen seg til 84,78 meter, som vart hans lengste kast. Det heldt til sølvmedalje i meisterskapet, medan Guillermo Martínez tok bronse med 84,30. Torkildsen uttalte at han hadde flaks som fekk til det eine kastet på ein dag då teknikken ikkje stemde. Kastrekkja vart 80,75 - 80,46 - 80,60 - 84,78 - daudt - 80,28. Dettnest beste kastet hans ville ha gjeve 8.-plass.
Ved Diamond League-avsluttinga i Brüssel i september greidde Thorkildsen berre femteplass, med 81,86 som lengste kast. De Zordo vann detta stemnet, og vann dermed òg Diamond League samanlagt i 2011, med 17 poeng. Andreas Thorkildsen vann tre enkeltsigrar i Diamond League 2011, og kom på andreplass med 14 poeng, medan Vadims Vasilevskis tok tredjeplassen med fire poeng.
Til trass for sølv i både VM og Diamond League vart Thorkildsen rangert som den beste spydkastaren i verda i IAAF sin poengstatistikk. Totalt enda han på 1373 poeng, mot de Zordo sine 1346 poeng. Nordmannen hadde fire av dei seks lengste kasta i verda denne sesongen.
2012 - jakt på OL-gull nummer 3
Sesongen 2012 hadde EM og Diamond League, men Sommar-OL i London var det største målet til Thorkildsen. Den 19. mai sesongopna han i Shanghai med 79,53 meter, den svakaste sesongopninga hans sidan 2004. Han gav seg etter tre kast på grunn av ei vrang akillessene. Stemnet vart vunne av tsjekkaren Vítezslav Veselý.
I Ostrava den 25. mai konkurrerte Thorkildsen igjen, denne gongen med årsbeste og 84,72 meter. Veselý vann, forskansa seg som den beste utøvaren til sesongen og måtte finna vart favoritt i forkant av Bislett Games den 7. juni. Der innfridde Veselý og kasta ny personleg rekord og årsbeste i verda med 88,11 meter. Thorkildsen fann ikkje rytmen i ein elles svak konkurranse og vart nummer 3 med 82,30 meter.
Under EM i Helsinki 28. juni trekte Thorkildsen seg etter tre kast, og enda som nummer 4 med audmjuke 81,55 meter. Grunnen til at han stoppa før 4. runde var ein strekk i låret som han fekk under oppvarminga. Veselý vann med 83,72 meter.
I august deltok han ved OL i London. Han hadde det nest lengste kvalifiseringskastet, med 84,47 meter, berre slått av Vitezslav Vesely. I finalen greidde han likevel ikkje å kasta like langt. Det første kastet var såvidt over 70 meter, og dette kastet gjorde han daudt ved å tråkka over streken. Neste kast var på 82,63 meter, tredje kast tråkka han daudt, og fjerde kast vart 81,70 meter. Thorkildsen vart ståande med 82,63 meter som lengste kast, og enda på 6.-plass i finalen. 19 år gamle Keshorn Walcott vann gullet i dette OL-et. Thorkildsen kasta 71,05 meter ved det siste Diamond League-stemnet i sesongen, som gjekk i Stockholm, og enda på 10.-plass i dette stemnet. På grunn av dei dårlege resultata på slutten av sesongen valde han òg å stå over NM i friidrett 2012.
2013 - ny VM-sesong
Thorkildsen sesongopna ved Diamond League-stemnet i Doha den 10. mai. Her kasta han tre daude kast, men greidde 81,51 meter i siste kast, som heldt til 3.-plass i detta stemnet. Vtezslav Vesel vann stemna, med 85,09 meter, føre Tero Pitkämäki. Han stod over det neste Diamond League-stemna, som var i Shanghai den 18. mai, på grunn av krampe i lysken. 31. mai deltok han i eit stemne i Dessau i Tyskland, der han kasta årsbeste for sin del, med 81,99 meter, og han sa etter stemnet at han ikkje kjende noko til lyskeskaden. Han forbetra seg ytterlegare då han deltok ved Hyundai Grand Prix Florø Friidrettsfestival 8. juni. Der fekk han til eit sistekast på 84,64 meter, og vann stemnet. Berre fem dagar seinare var det Bislett Games, men der fekk ikkje Thorkildsen til dei same lengdene. Det lengste kastet hans vart 80,99 meter, og han enda med det på 6.-plass. Ved Lag-EM i friidrett 2013 i Gateshead kasta han 80,48 meter i sit første kast, deretter 80,10 meter, før han gjorde to daude kast. Dette heldt til 4.-plass i spydkastøvinga, men Noreg kom nest sist i Super league i 2013, og rykte med det ned til First league.
Ved Diamond League-stemnet Birmingham Grand Prix i slutten av juni fekk han likevel ein ny siger, då han kasta 83,94 meter, og vann stemnet framfor Ari Mannio og Dmitrij Tarabin. Roman Avramenko leidde lenge konkurransen, men Thorkildsen fekk til vinnarkastet sitt i femte kast, og Avramenko enda til slutt på 4.-plass. Den 4. juli sikra han seg nye Diamon League-poeng, då han kom på 2.-plass ved Athletissima-stemna i Lausanne. Svenske Kim Amb, som sette ny personleg rekord på 84,33 meter i mai, vann stemnet med 82,65 meter, medan Thorkildsen kasta 81,54 som lengste kast.
2014
Det første stemnet til Thorkildsen i 2014 var Diamond League-stemnet i Eugene 31. mai. Vutezlav Vesely vann stemnet med 83,75 meter, med Thorkildsen på andreplass med 80,52 meter. Ved Bislett Games den 11. juni enda han sist, med 72,40 som lengste kast.
I juli gjorde han det kjent at han avslutta 2014-sesongen, på grunn av smerter i hofta, og at han dermed ikkje kom til å delta ved EM i friidrett 2014.
2015–2016
I juni 2015 melde Thorkildsen at han kom til å stå over heile 2015-sesongen, men at han satsar på comeback i 2016. I mai 2016 la han likevel opp. Då han la opp var han innehavar av noregsrekorden på 91,59 meter og olympisk rekord på 90,57 meter, som han sette i 2008. Under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro i Brasil var han TV2 sin ekspertkommentator i friidrett saman med Johan Kaggestad.
Trenar
I 2018 byrja Thorkildsen å jobba på Wang Toppidrett vidaregåande skule i Oslo som trenar på friidrettslinja.
Resultat og rekordar
Thorkildsen vann gullmedalje i spydkast under sommar-OL 2004, og for dette vart han tildelt Fearnleys olympiske ærespris i etterkant. Under VM i Helsingfors, Finland vann han sølv i 2005. Han har også juniorverdsrekorden i spyd med 83,87 meter, sett i 2001.
Han betra den norske rekorden fleire gonger i 2005, og sette personleg rekord med 89,60 i Monaco 10. september 2005. Seinare har Thorkildsen betra noregsrekorden fleire gonger, mellom anna ved å kaste 90,13 i Doha 12. mai 2006. Den gjeldande noregsrekorden sette han 2. juni 2006, då han kasta 91,59 meter under Bislett Games.
Etter å ha sett ny banerekord under DN-Gallaen i Stockholm 25. juli 2006 med eit kast på 89,78 meter, vart han premiert med ein diamant til om lag 75 000 kroner.
Under EM i friidrett 2006 vann han gull med 88,78 meter, etter å ha vore best i fem av seks omgangar.
I sommar-OL 2008 vann Thorkildsen spydkonkurransen med eit kast på 90,57 meter. Etter dette vart han tildelt Aftenpostens Gullmedalje. Etter OL-sesongen 2008 vart Thorkildsen kåra til European Athlete of the Year, Årets friidrettsutøvar, i Europa av European Athletic Association. Tidlegare var det berre Trine Hattestad blant norske utøvarar som hadde toppa denne kåringa.
Thorkildsen si utvikling år for år
Dette oversynet viser Thorkildsen si årlege utvikling i spyd (800 gram):
Thorkildsen sine 90-meterkast
Per 14. august 2011 hadde Thorkildsen kasta over 90 meter i åtte konkurransar. Tabellen under gir eit oversyn over Thorkildsen sine 90-meterkast.
Word of Mouth
Word of mouth er eit engelsk omgrep som tyder 'jungeltelegraf'. Det kan også visa til:
Christian Lorenz
Christian «Flake» Lorenz er keyboardist i det tyske metall-bandet Rammstein, og ber også kallenamnet «Doctor Flake».
Salamína
Salamína (gresk Σαλαμίνα, i antikken Σαλαμίς, Salamís) er den største av Dei saroniske øyane i Saroniabukta i Hellas, om lag 2 km utanfor Pireus. Øya er ein kommune i periferieininga Øyane i periferien Attikí.
Paloúkia er den største hamna, den nest største i Hellas etter Pireus. Namnet «Salamis» kjem sannsynlegvis frå Salam (chalam), som tyder 'fred' eller 'ro' og som vart nemnd av Homer. Ho kan òg ha vore kalla opp etter mor til Kykreos. Kykreos var den første kongen på øya.
Historie
Salamína er kjend for slaget ved Salamis, og skal i følgje gresk mytologi vere fødestaden til Ajax og Euripides, som visstnok vart fødd same dag som slaget ved Salamis. I moderne tider har ho vore hovudkvarter for den greske marinen. Hamna vart bomba av tyske Luftwaffe i 1941, som sokk dei greske slagskipa «Kilkis» og «Lemnos».
Folketalet auka etter den andre verdskrigen og den greske borgarkrigen, men forstadshus kom først seinare i 1970-åra. Byområdet voks på 1980- og 1990-talet til dei sentrale og vestlege delane av øya, medan det vart bygd luksusbustader i nord, i vest og i sør.
Administrativ inndeling
Heile øya er i dag ein kommune etter at ein i 2011 slo saman dei tidlegare kommunane Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 39 283 innbyggjarar, medan kommunaleininga Salamína hadde 31 776 og tettstaden med same namn 25 370 innbyggjarar.
Byar og tettstader
Dei andre busetnadene på øya er:
Småøyar i kommunen:
Snizjne
Snizjne (ukrainsk Сніжне; russisk Снежное — Snezjnoje; fram til 1864 — Василівка, Vasylivka) er ein by aust i Ukraina i Donetsk oblast. Byen har kring 50 000 innbyggjarar (2011). Sidan 2014 har byen vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Donetsk.
Øyar i Nederland
Dette er ei liste over øyar i Nederland.
Masayuki Ochiai
Masayuki Ochiai er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Partido Socialista de Chile
Det chilenske sosialistpartiet PS blei danna i 1933. Det var frå starten eit ganske samansett parti, både sosialt og politisk. Hovudskilnaden i høve til kommunistane var at PS insisterte på å vere heilt uavhengig av Sovjetunionen. Partiet sitt symbol er ei kvit indianarøks på ein raud profil av Latin-Amerika i ein kvit sirkel med raud rand. På kvar si side av det søramerikanske kontinentet står bokstavane P og S i raudt.
Masayuki Ochiai
Han spela for klubbane Kashiwa Reysol, Sagan Tosu, Kawasaki Frontale og Tochigi SC.
Partido Socialista de Chile
I 1970 blei Salvador Allende frå PS vald som president i Chile i brodden for ein venstreallianse med namnet Unidad Popular (UP), Folke-Einskapen. Viktige reformer blei gjennomførte, mellom anna nasjonal kontroll med koparindustrien, landet sin viktigaste eksportindustri, som hadde vore på US-amerikanske hender.
Den 11. september 1973 blei UP-regjeringa styrta i eit militærkupp støtta av USA, og president Allende døydde same dag under åtaket på presidentpalasset. Medlemmene av PS og andre venstreparti blei utsette for sterk forfølging, mange blei drepne, torturerte, eller måtte flykte frå landet.
PS delte seg i denne tida i ulike fraksjonar som hadde ulike syn på korleis diktaturet best kunne bekjempast, og kva linje partiet skulle stå for. Ei gruppe som stod for ein moderat sosialdemokratisk kurs blei etter kvart dominerande. Frå denne tendensen kjem både noverande president Ricardo Lagos og noverande partileiar Ricardo Nunez.
Oslobydelen Alna
Alna er ein administrativ bydel i Oslo. Bydelen hadde 43 612 innbyggarar pr. 1. januar 2004 og har eit areal på 13,7 km². Bydelen Alna vart danna ved omorganiseringa av bydelane i Oslo kommune i 2004 og omfattar den tidlegare bydelen Hellerud, med unntak av Trasop som gjekk til Østensjø, den tidlegare bydelen Furuset, med unntak av Høybråten som gjekk til Stovner, og området Teisen som før høyrde til den tidlegare bydelen Helsfyr-Sinsen.
Partido Socialista de Chile
I 1988 danna folk frå PS eit nytt Parti for Demokrati PPD med Ricardo Lagos i brodden, for å få med fleire i opposisjonen mot Pinochet-styret, som var på hell. PPD var vellykka som eit «utvida PS» i vala på 1990-talet etter at sivilt styre var gjenoppretta, men PS måtte velje, anten å satse på PPD eller gjenreise PS. Det enda med at PS sameinte dei viktigaste fraksjonane sine og heldt fram som PS. Men PPD heldt også fram som sjølvstendig parti med sosialdemokratisk profil. Desse to partia arbeider saman, men det er også eit visst konkurranseforhold.
Tadamichi Machida
Tadamichi Machida er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Kashiwa Reysol, Kyoto Purple Sanga, Kawasaki Frontale og Tokyo Verdy.
Sandy Denny
Sandy Denny, fødd Alexandra Elene Maclean Denny, var ein engelsk songar og låtskrivar, som av Richie Unterberger i Allmusic er skildra som «den mest framifrå britiske folkrocksongaren».
Oslobydelen Alna
Bydelen har fått namn etter elva Alna.
Laiv-rollespel
Laiv eller levande rollespel er eit kulturfenomen der ei gruppe menneske kjem saman for å spele roller i ein tenkt røyndom. Dei som er med spelar for seg sjølv og kvarandre. Formålet er vanlegvis moro, spenning og avkopling, men laiv kan også brukast til sjølvutvikling eller læring. Ofte, men ikkje alltid, er det ei gruppe laivarrangørar som tek initiativ til spelet, skriv rollebakgrunnar og anna bakgrunnsmateriale, og spikrar rammene for spelet.
Mykje av handlinga er improvisert og blir til gjennom fritt samspel mellom rollene. Der kan også vere element som er planlagt på førehand av spelarar eller arrangørar. Laiv skil seg vanlegvis frå teater ved at det ikkje finst tilskodarar. Laiv er rollespel der ein fysisk spelar den rolla ein har, i motsetnad til tradisjonelle RPG-spel, der ein ofte sit rundt eit bord og snakkar ut handlinga. Eit laiv-rollespel kan gå over fleire dagar, der deltakarane heile tida spelar rolla si.
Ordsoge
Ordet laiv er ei norsk skriveform av ordet live i det engelske live action role-playing game. Eit synonym som også har vore i bruk, er Simulering eller Sim. Orda LARP, LRP og live vert og nytta, men i mindre omfang.
Definisjonar
Laiv er ein mangslungen aktivitet, og der finst ingen fast definisjon som alle er samd i. I boka Levende rollespill - LAIV av Hanne Grasmo vert laiv-rollespel definert som «førebudd og planlagd improvisasjonsteater som søkjer å levandegjere eit fantasisamfunn over ein kortare periode (nokre timar til seks dagar). Samfunnet skal verke ekte, både fysisk, psykisk, mytisk og sosialt. Det er ingen tilskodarar og alle deltakarane får på førehand tildelt ei rolle (berre ein bakgrunn, ikkje manus) som dei skal gå inn i og leve i så lenge spelet varer.»
Utviklinga av laiv internasjonalt
Laiv skal ha oppstode fleire ulike stader utan at aktørane var merksame på at andre dreiv med det same. I USA vart dei fyrste laivgruppene truleg danna på slutten av 1970-talet. Den eldste kjente er Dagorhir, som vart skipa i 1977. I Storbritannia vart laiven Treasure Trap laga i 1982. Laivrøyrsla spring ikkje ut av ei bestemt kjelde, men har henta inspirasjon frå ein god del kjelder; som barneleik, ulike friteatertradisjonar og bordrollespel.
Sandy Denny
Denny vert rekna som ein av grunnleggjarane av den britiske folkrockrørsla og kanskje den viktigaste kvinnelege songaren, låtskrivaren og personlegdomen i miljøet. I løpet av den ti år lange karrieren etterlet Sandy Denny seg ein omfattande arv og er framleis viktig. Ho vert hugsa for den sentrale rolla ho hadde i utviklinga av britisk folkrock, der ho som medlem av Fairport Convention drog bandet bort frå amerikanske coverversjonar frå vestkysten til tradisjonelle engelske songar og originale songar i liknande stil.
Laiv-rollespel
Utviklinga av laiv i Noreg
Laiv i Noreg skal ha byrja i Trøndelag og Oslo-området på om lag same tid, rundt 1989. Liknande aktivitetar kan ha gått føre seg før dette.
Sandy Denny
Denny vert òg hugsa som låtskrivar, mest av alt på soloalbuma hennar, der ho ifølgje Sunday Express, Uncut og Mojo vert omtalt som den beste kvinnelege visesongaren i Storbritannia. Songen hennar «Who Knows Where the Time Goes?» har vorte spelt av mange andre artistar, mellom andre Judy Collins, Nina Simone og Cat Power og vert i dag rekna som ein klassikar. Ho er òg kjend for den mektige røysta, og det vert sagt at den uanstrengte og glatte vokalen hennar framleis set standarden for dagens kvinnelege visesongarar. Allmusic seier om røysta hennar at «det er umogeleg å skildre med ord det uforgløymelege, andaktige nærværet til den mektige og skarpe altstemma hennar, som verkar å bringe mytologien frå engelske lyngheier og folkesegner til liv i ein moderne setting».
Vest-Bengal
Vest-Bengal (bengali পশ্চিম বঙ্গ ) er ein delstat nordaust i India, hovudsakleg folkesett av bengalitalande. Han grensar mot Bangladesh i aust, delstaten Assam i nordaust, Bhutan og delstaten Sikkim i nord, Nepal i nordvest, delstatane Jharkhand, Bihar og Orissa i vest og mot Bengalbukta i sør.
Laiv-rollespel
Utviklinga av laiv i Noreg
Utover på 1990-talet kom det fleire nye grupper til, frå ulike kantar av landet, og rollespelmiljøet voks. Dei eldste og mest røynde stilte med tida opp som rådgjevarar og spesialeffektmakarar, og laivane vart meir spesialiserte. No kunne ein reise på samtidslaiv, mafialaiv, western-laiv, krigslaiv og mykje anna. Det vart og skipa Lagnadslaiv, Moirais vev, der spelet var planlagt på førehand, motsett den vanlege laiven, der spelarane forma rolla si og førte handlinga dit dei sjølve ville. Det vart oppretta eit godt kontaktnett mellom dei ulike gruppene, og eit diskusjonsforum: LaivForum.net. Her vart alle sider av laiv-faget drøfta, og nye idear prøvde ut. I dag er laiv-rørsla inne i andre generasjon, og er framleis eit tilbod for tenåringar og leikelystne vaksne.
Vest-Bengal
Hovudstaden er Kolkata, også kjent under det gamle engelske namnet Calcutta.
Laiv-rollespel
Utviklinga av laiv i Noreg
På 2000-talet har laiv primært retta mot barn vorte meir vanleg.
Laivteori
Det er i lita grad utført akademisk forsking på laiv, men det finst likevel mykje teori skrive av aktive laivarar. Tekstane er i hovudsak publisert på nettbaserte diskusjonsfora men òg på private nettsider. I samband med den nordiske laivkonferansen Knutepunkt har det ved fleire høve blitt gjeve ut ei samling laivteoretiske tekstar i form av ei bok eller eit hefte, på norsk kalla «Knuteboka». Nokre av desse finst i elektronisk versjon (sjå litteraturliste under).
Partido Socialista de Chile
PS, danna i 1933, forbode 1973-1990, er eit av dei viktigaste partia i chilensk politikk, ein del av den sentrum-venstre-koalisjonen som dominerer politikken i landet. Salvador Allende er framleis partiet sitt fremste person-symbol, og minnet om den falne presidenten blir halde høgt i ære. Den nye stjerna i PS i førstninga av det 21. hundreåret, er ei kvinne, Michelle Bachelet. Ho er frå mars 2006 president i Chile. Ho kjem truleg til å spele ei viktig rolle i chilensk politikk i åra som kjem.
Sandy Denny
Ho er òg kjend for duetten med Robert Plant på songen «The Battle of Evermore» frå Led Zeppelin sitt fjerde album i 1971. Ho er til i dag den einaste gjestevokalisten på eit Led Zeppelin-album.
Barndom
Denny vart fødd den 6. januar 1947 på Nelson Hospital i Kingston Road i Merton Park i London. Som born lærte ho å spela klassisk piano. Den skotske bestemora hennar song tradisjonelle songar. Tidleg synte Denny ei interesse for song, men dei strenge foreldra hennar meinte at det ikkje var mogeleg å leve av det. Sandy Denny gjekk på Coombe jenteskule i Kingston upon Thames. Etter å ha gått ut frå skulen starta ho på sjukepleiarutdanning på Royal Brompton Hospital.
Tidleg karriere
Sjukepleiarkarrieren til Denny vart kortvarig. I mellomtida hadde ho sikra seg plass på eit grunnkurs på Kingston College of Art, som ho tok til med i september 1965., og her vart ho involvert i viseklubben på staden. I klubben møtte ho mellom anna gitarist og framtidig medlem av Pentangle, John Renbourn. Etter den første offentlege konserten hennar på the Barge i Kingston-Upon-Thames starta Denny å arbeide i viseklubbmiljøet på kveldane med eit amerikanskpåverka repertoare, mellom anna songar av Tom Paxton, i lag med tradisjonelle viser.
Denny gjorde den første av mange framføringar for BBC på Cecil Sharp House den 2. desember 1966 på eit Folk Song Cellar-program der ho akkompagnerte seg sjølv på to tradisjonelle songar: Fhir a Bhata og Green Grow the Laurels. Den første innspelinga hennar gjorde ho nokre månader seinare midtvegs i 1967 for Saga Records, med tradisjonelle songar og coverversjonar av samtidige visesongarar, som den dåverande kjærasten Jackson C. Frank. Dei vart gjevne ut på albuma Alex Campbell and his Friends og Sandy and Johnny med Johnny Silvo. Desse songane vart samla i 1970 på albumet It's Sandy Denny der songar frå Sandy and Johnny vart spelt inn på ny med meir utførleg vokal og gitar. The complete Saga studio recordings were issued on the 2005 compilation Where The Time Goes.
På denne tida hadde ho gjeve opp studiane på kunstakademiet og konsentrerte seg fullt og heilt om musikk. Medan ho spelte på The Troubadour, høyrde eit medlem av Strawbs ho, og i 1967 vart ho invitert med i bandet. Ho spelte inn eitt album med dei i Danmark, som kom ut i 1973 som Sandy Denny and the Strawbs All Our Own Work. Albumet inneheld ein tidleg soloversjon av ein av dei mest kjende songane hennar, «Who Knows Where the Time Goes?». Eit lydband av denne soloutgåva fann vegen til den amerikanske songaren Judy Collins, som spelte songen som tittelsporet på på hennar eige album, gjeve ut i november 1968. Dette gav Denny internasjonal eksponering som låtskrivar før ho vart kjend som songar.
Profesjonell karriere
Etter å ha spelt inn Saga-albuma med Alex Campbell og Johnny Silvo Denny var ho på utkikk etter eit band der ho kunne utfordre seg sjølv som vokalist, nå ut til det store rockepublikummet og få høvet til å syne låtskrivinga si. Motivasjonen hennar var i følgje ho sjølv at «eg ønskte å gjere nok meir med stemma mi». Etter ein kort periode med The Strawbs på All Our Own Work var ikkje Denny sikker på at dei kunne gje ho det ho ønskte, så ho slutta i bandet.
Samstundes heldt Fairport Convention prøvespelingar i mai 1968 for å erstatte Judy Dyble, som hadde forlate dei etter debutalbumet. Denny vart eit opplagt val. Eller som bandmedlem Simon Nicol sa, dei prøvespelte for ho, sidan den sterke personlegdomen og sjølvsikre musikaliteten hennar gjorde at ho verkeleg stod fram mellom dei andre håpefulle, «som eit reint glas i ein kum full av skitten oppvask». Med What We Did On Our Holidays som det første vart det tre album med bandet seint på 60-talet, og dette vert rekna som det første høgdepunktet i karrieren hennar. I tillegg hadde ho ein avgjerande effekt på bandet. Denny har fått æra for at Fairport Convention starta å utforske tradisjonell britisk folkemusikk og slik vart ein nøkkelfigur i utviklinga av britisk folkrock. Fairport var eit lovande band som hovudsakleg spelte coverversjonar frå den amerikanske vestkysten. Bandet ho forlet 18 månader seinare hadde funne opp britisk folkrock. Denny førte med seg det tradisjonelle repertoaret ho hadde spelt på viseklubbane, mellom anna «A Sailor's Life», frå det andre albumet deira i lag, Unhalfbricking. Med improviseringar på elektriske instrument over stemma til Denny, oppdaga bandmedlemmane hennar ei retning som skulle prege heile det neste albumet deira, det viktige Liege & Lief i 1969, og bandet har stort sett halde seg til denne stilen sidan. Før ho kom til bandet hadde ikkje Fairport Convention spelt tradisjonelle songar, og Richard Thompson hadde enno ikkje starta å skrive songar. Med sine eigne komposisjonar, interessa hennar for tradisjonell musikk og ei stemme som kunne takle kva som helst, fekk det stor innverknad på alle i bandet.
Denny forlet Fairport Convention i 1969 for å utvikle si eiga låtskriving. Ho danna då sitt eige band, Fotheringay, i lag med kjærasten Trevor Lucas som tidlegare hadde spelt i gruppa Eclection. Dei gav ut eit høgt akta debutalbum (eit andre album frå 1970 vart aldri gjort ferdig, og kom først ut i 2008) med nokre av hennar beste tradisjonelle innspelingar, «Banks of the Nile», og nokre av hennar vakraste songar, som «The Sea» og «Nothing More». Sistnemnde var hennar første song på piano, som tok over som hovudinstrumentet hennar etter dette. Gruppa vart oppløyst då produsenten Joe Boyd reiste til California for å jobbe i Warner Brothers.
Sandy Denny gav så ut ei rekkje soloalbum, som har gjort at ho har fått status som ein av dei beste visesongarane i Storbritannia. Dei var hovudsakleg bygde opp kring hennar eigne songar. Gjennom innspelingane fekk ho med seg mange utmerka musikarar, mange av dei vener og tidlegare kollegaer som Richard Thompson, Dave Swarbrick, Jerry Donahue, Sneaky Pete Kleinow (frå Flying Burrito Brothers) Robin og Barry Dransfield, John (Rabbit) Bundrick, Allen Toussaint, Diz Disley, Steve Winwood og Acker Bilk. Det første soloalbumet The North Star Grassman and the Ravens kom ut i 1971 og er særprega med flyktige tekstar og uventa harmoniar. Høgdepunkt er mellom andre «Late November», inspirert av ein draum og dødsfallet til Fairport-medlemmet Martin Lamble, og «Next Time Around», eit kryptogram om Jackson C. Frank, eit av hennar mange portrett i ein song.
Sandy med plateomslag av David Bailey følgde i 1972 og er eit av dei mest bindekraftige musikalske uttrykka hennar som songar og låtskrivar. Sikker og sympatisk produsert av Trevor Lucas, syner songane eit sprang frå storarta melodiar til krafta i musikken som «Listen, Listen» og «The Lady», til lokkande forteljingar som «Bushes and Briars» og «It Suits Me Well». Albumet markerte òg hennar siste innspeling av ein tradisjonell song, «The Quiet Joys of Brotherhood» (tekst av Richard Farina).
Lesarar av Melody Maker stemde ho to gonger fram som «den beste kvinnelege songaren i Storbritannia» i 1970 og 1971, og i lag med samtidige som Richard Thompson og Ashley Hutchings, deltok ho på prosjektet kalla The Bunch for å spele inn songar frå rock and roll-tida under tittelen Rock On som igjen synte kor allsidig ho var som vokalist. I denne perioden hadde Denny ei lita rolle i Lou Reizner si utgåve av rockeoperaen til The Who, Tommy, og gjorde ein duett med Robert Plant på «The Battle of Evermore» frå Led Zeppelin IV i 1971. Ho vart då den einaste gjestevokalisten nokon gong på eit Led Zeppelin-album.
Nagaland
Nagaland  er ein delstat i India.
Laiv-rollespel
Akademisk arbeid
Geir-Tore Brenne leverte i 2005 ei hovudfagsoppgåve ved Institutt for Sosiologi og samfunnsgeografi, Det samfunnsvitenskapelige fakultet, Universitetet i Oslo, med tittel «Making and maintaining frames - A study of metacommunication in laiv play». Oppgåva er tilgjengeleg på nett.
Knutepunkt
Kvart år vert det halde ein kongress om laiv og rollespel. Denne kongressen vert kalla Knutepunkt og går på omgang mellom Noreg, Sverige, Finland og Danmark. Deltakarane er frå mange ulike land, mellom anna Kviterussland, Polen, Tyskland, USA, Storbritannia og Israel, i tillegg til alle dei nordiske landa.
Store internasjonale spel
Døme på store årlege internasjonale laivar er ConQuest of Mythodea og Drachenfest i Tyskland samt The Gathering på Dei Britiske øyane.
Nærskylde aktivitetar
Mange rollespelarar har vore leigd inn til framføring i høve premierar på Harry Potter filmar, eller Ringdrotten-filmane, eller Star Wars. Det er rekna med at dei røynde rollespelarane kan skaffe rett kostyme til rett høve.
Nettsider
Viktige ressursar: Nettsidene til laivgrupper og andre aktørar i Noreg: Laiv i Media: Utanlandske nettsider:
Sandy Denny
Profesjonell karriere
I 1973 gifta ho seg med kjærasten og produsenten Trevor Lucas og spelte inn eit tredje soloalbum, Like an Old Fashioned Waltz, ein nostalgisk songsyklus om mange av hennar personlege tankar om tap, einsemd, frykt for mørkret, tida som går og årstidene som kjem og går. Året etter gjekk ho attende til Fairport Convention (der ektemannen hennar no var medlem) for ein verdsturne (fanga på albumet Fairport Live Convention frå 1974) og eit studioalbum, Rising for the Moon i 1975. Å få henne tilbake i bandet var ikkje berre problemfritt, sidan utviklinga hennar som soloartist og låtskrivar hadde teke ho bort frå folkeviserøtene som bandet hadde følgd sidan Liege & Lief. Likevel var ho låtskrivar eller medlåtskrivar på sju av elleve songar på Rising for the Moon, inkludert to av hennar mest akta songar, «Stranger to Himself» og «One More Chance». Karismaen og den særprega altstemma hennar var aldri i tvil, men den harde turneen med Fairport Convention gjennom 1974 og 1975 i lag med Denny sitt aukande alkohol- og sigarettproblem gjorde sitt på stemma hennar. Noko av den klokkeklare reinheita var borte, men kontrollen og krafta var der framleis. Denny og Lucas forlet Fairport Convention mot slutten av 1975 og dei lagde det som vart hennar siste album, Rendezvous. Her utvidar ho songskrivinga si og syner nye inspirasjonskjelder: «Gold Dust» med inspirasjon frå Karibia, dei soul-aktige «Take Me Away» og «I'm A Dreamer» og den mest ambisiøse av dei alle, eit åtte minuttar lang orkesterhyllest til den engelske hyrdelege stilen til Vaughan Williams kalla «All Our Days». Albumet kom ut i 1977 og vert i dag generelt rekna som overprodusert. Denny flytta til landsbyen Byfield i Northamptonshire på midten av 70-talet og i juli 1977 fødde ho det einaste barnet sitt, Georgia.
Denny la ut på ein britisk turne hausten 1977 for å promotere albumet. Avslutningskvelden i Royalty Theatre i London den 27. november 1977 vart spelt inn for konsertalbumet Gold Dust, som på grunn av tekniske problem med den elektriske gitaren, ikkje kom ut før i 1998 etter at Jerry Donahue hadde spelt inn det meste av gitarane på nytt.
Dødsfall
I mars 1978 var Denny på ferie hos foreldra sine i Cornwall og vart skadd då ho fall ned ei trapp. Ein månad etter fallet kollapsa ho heime hos ein ven og døydde fire dagar seinare på Atkinson Morley Hospital. Dødsårsaka var hjernebløding som følgje av fallet. Gravferda fann stad 27. april 1978 på Putney Vale Cemetery. Inskripsjonen på gravsteinen hennar seier: 'The Lady' Alexandra Elene MacLean Lucas (Sandy Denny) 6.1.47 - 21.4.78.
Seinare utgjevingar
Ei samling av innspelingar for BBC vart gjeven ut på Strange Fruit Records som The BBC Sessions 1971-1973 i 1997, som på grunn av opphavsrettproblem vart trekt tilbake dagen etter. I 2007 kom boksen Live at the BBC.
I 2005 vart alle soloalbuma hennar nymstra og gjevne ut på ny med bonusspor. I 2008 gjorde Jerry Donahue ferdig det andre Fotheringay-albumet frå hausten 1970. Det vart gjeve ut til særs god kritikk som Fotheringay 2.
Suhr
Suhr er ein kommune i distriktet Aarau i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 397 meter over havet.
Suhr er som ein forstad til kantonshovudstaden Aarau.
Industriområde
Sjå òg
mzn:شهرک صنعتی (رینه)
Kenta Shimizu
Kenta Shimizu er ein japansk fotballspelar.
Han har spela for klubbane Kashiwa Reysol, Montedio Yamagata og Kamatamare Sanuki (2019).
Borghild Rud
Rud var frå Ringsaker i Hedmark. Ho var knytt til Arbeidermagasinet/Magasinet for Alle frå 1929 til 1970. Dessutan illustrerte ho ei lang rekke bøker, mellom anna Arne Garborgs Haugtussa, Knut Hamsuns Markens Grøde og Asbjørnsen og Moes folkeeventyr. Ho er særleg kjend for teikningane til Alf Prøysen sine bøker om Teskjekjerringa og til laurdagspetitane hans i Arbeiderbladet. Illustrasjonane hennar var jamnast utført med lett handføring i ein naturalistisk stil, ofte med bruk av blyant.
Rud fekk kulturdepartementets biletbokpris i 1974 for illustrasjonane til broren, forfattaren Nils Johan Rud si bok Ole Soppnisse. Same prisen hadde ho fått seks gongar tidlegare, i perioden 1958 til 1972, for seks andre bøker.
Borghild Rud budde og arbeidde i Nittedal i Akershus. Åra 1948 til 1951 budde Alf Prøysen og kona som nygifte i eit anneks på garden til Borghild Rud og mannen Wilhelm Prestø.
Herzeleid
Herzeleid var det tyske metall-bandet Rammsteins fyrste album (1995), og det blei ein stor suksess i heimlandet Tyskland. Då albumet Sehnsucht kom to år seinare, fekk også Herzeleid suksess internasjonalt, om dog noko forsinka. Dei mest kjente songane frå albumet er «Du Riechst So Gut», «Asche Zu Asche» «Heirate Mich» og «Rammstein».
Ionemotor
Ein ionemotor er ein elektrisk dreven framdriftsmotor, som støyter ut ion igjennom ei dyse. Den er per i dag einast brukt til romfart. Ein finn han i elektrostatisk eller elektromagnetisk type.
Ved å akselerere eitt stoff, som Xenon-atom, igjennom eit elektrisk felt, oppnår ein å kunne skilje ut ion. Desse støyter maskina ifrå seg igjennom ei dyse, ikkje ulikt ein rakett. Motoren er avhengig av å arbeida i eit miljø med svakt gravitasjonsfelt og låg iontettleik, som i verdsrommet. Ein farkost basert på dette systemet vil vere avhengig av å bli bygd i verdsrommet eller å bli transportert dit med eit anna framdriftsystem, som til dømes ein kjemisk rakettmotor.
Skyvekrafta til ionemotoren er svak, så eit romskip med ein slik motor vil ha liten akselerasjon, men på grunn av at motoren vert nytta over lang tid kan ein likevel koma opp i stor fart. Sjølve energieffektiviteten er i dag 10 gonger større enn hos kjemiske romrakettar, noko som gjev eit mindre drivstoff-forbruk. Ein elektrisk motor kan i tillegg hente inn solenergi undervegs i rommet. På lengre distansar gjev forskjellen i effektivitet store utslag. Der dagens kjemiske rakettar ville bruke seks månader på ein tur imellom Tellus og Mars, vil ein tenkt framtidig ionemotor klare det på mindre enn 40 døger.
Denne forma for ionemotor som er skildra her, må ikkje forvekslast med ein atomelektrisk rakett eller det meir urealistiske fantasikonseptet ionekanon.
Maurício Rodorigues Alves Domingues
Maurício Rodorigues Alves Domingues er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Kashiwa Reysol.
Gassco
Gassco er eit norsk statleg aksjeselskap som koordinerer transport av gass frå den norske kontinentalsokkelen til Europa. Selskapet utviklar og administrerer eit nettverk av over 6600 km røyrleidningar.
Selskapet er operatør for terminalane Zeepipe (Belgia) og Dunkerque (Frankrike). I tillegg for transportsystema Gassled, Haltenpipe og Norne gasstransportsystem.
Selskapet har hovudkontor i Kopervik i Rogaland.
Gassco vart stifta av Olje- og energidepartementet den 14. mai 2001 og overtok operatøransvaret for transport av all gass frå den norske kontinentalsokkelen frå 1. januar 2002. Tidlegare var dette ansvaret delt på fleire ulike selskap.
Husmus
Husmusa (Mus musculus) er ein gnagar som høyrer til musefamilien. Musene kan kjennast att på den mørkt gråbrune pelsen med gultonar på ryggen og sidene, smussgrå buk og gulgrå føter og tær, føtene er skittenbrune med kvite ytre tåledd. Halen til husmusa er om lag like mørk på undersida som på oversida, mens halen til skogsmusa er tydeleg lysare på undersida. Eit sikkert kjenneteikn hos husmusa er eit lite, men skarpt hakk på baksida av framtennene.
Den har ei kroppslengd på 8–9 cm, hale på 8–9 cm og ei vekt på 15–30 gram. Husmusa har ikkje veldig godt syn, men velutvikla høyrsle- og kjenslesansar.
Husmus kan haldast som kjæledyr og laboratoriedyr. Ho blir mykje brukt som modellorganisme.
Kaimanawa-fjella
Kaimanawa-fjella (engelsk Kaimanawa Range eller Kaimanawa Ranges) er ei fjellkjede som ligg sentralt på Nordøya på New Zealand i regionen Manawatu-Wanganui. Ho strekkjer seg 50 km i nordaustleg-sørvestleg retning gjennom for det meste gjennom ubygd land til sør for innsjøen Lake Taupo, på austsida av «Øydemarksvegen» (Desert Road). Åssidene dannar delar av det vulkanske platået på Nordøya.
Maldivane
Maldivane er ein øystat i Indiahavet som ligg sør-sørvest for India. Ho inneheld 1 192 øyar, men det bur folk på berre 200 av dei. Hovudnæringane er turisme og fiske.
Kaimanawa-fjella
Landområda kring fjellrekkja er tilvakse med kratt og av dårleg kvalitet i vest, der det aude området Rangipo Desert ligg. Store delar av dette området vert nytta av den newzealandske hæren som øvingsområde. Mot aust er jordsmonnet meir grøderikt, men landskapet er svært ulendt.
Spesielt for Kaimanawa-fjella er kaimanawa-hestar, ville etterkomarar av tamme hestar som går fritt i åsane. Til skilnad frå dei fleste fjellrekkjer på New Zealand, er mykje av Kaimanawa Range oppdelt og i privat eige.
Maldivane
Historie
Dei særskilde atollrekka blei skapt av korallar mellom 65 og 200 millionar år sidan oppå ein utdøydd vulkansk fjellkjede.
Det har budd folk på øyane i minst 2.500 år, kanskje endå lengre. Dei opphavlege busetjarane var truleg dravidiske folk frå Sør-India som snart blei følgde av indoeuropearar, truleg frå Sri Lanka. Kulturen på øyane fekk mykje påverknad frå Sri Lanka, og var lenge buddhistisk. Det maldiviske språket dhivevi er i slekt med singalesisk.
Men nye sjøfarande folk kom etter kvart i kontakt med øybuarane, og i 1151 konverterte den maldiviske kongen til islam, noko folket snart gjorde etter. Herskaren tok namnet Muhammad al-Adil og grunnla eit muslimsk sultanat som skulle vara fram til 1968. Den arabiske påverknaden kan ein sjå på dhiveviskrifta, som bygger på arabisk skrift.
Portugal hadde herredøme over øyane i femten år, frå 1558 til 1573, før sultan Muhammad Thakurufaanu Al-Azam dreiv dei ut. På 1600-talet hadde Nederland makta i området, men prøvde ikkje å styra øyriket. I 1887 blei Maldivane eit britisk protektorat, men sultanen var fortsatt statsoverhovud.
Etter at øygruppa fekk sjølvstende i 1965 fortsette sultanen å styra i tre år før sultanstyret blei avskaffa den 11. november 1968. Maldivane blei republikk og fekk det noverande namnet sitt.
Maumoon Abdul Gayoom har hatt makta i landet sidan 1978. Han er blitt prøvd avsett i tre mislukka statskupp. Etter det siste tok Gayoom til å innføra nokre demokratiske reformer, til dømes ein ny grunnlov i 1998 som gjorde det lovleg for andre å stilla som presidentkandidat.
Geografi
Maldivane har 26 naturlege atollar som er delte inn i 20 «administrative atoll». Kvart av desse er styrt av ein atolleiar, atholhu veriyaa.
Det minste administrative atollen er Fua Mulaku. Det dekker berre ei øy, men til gjengjeld er ho den største i Maldivane. Det største atollen i verda såvel som i øygruppa er Huvadhu.
Det høgaste punktet på Maldivane er 2,3 moh., noko som gjer det til det flataste landet i verda, og svært utsett for eit eventuelt høgare havnivå. Underleg nok har havnivået tvert imot sokke på øyane i dei siste tiåra.
Klima
Maldivane har eit tropisk klima med mykje nedbør og høge temperaturar året rundt. Øyane nær eller sør for ekvator har nedbøren jamt fordelt gjennom året eller eit lite maksimum i perioden november til mars. Byen Male har ein årleg nedbørsnormal på 1613 mm. Dei nordlege øyane vert av og til råka av kraftige tropiske syklonar i Arabiahavet mellom august og november. Desse fører med seg svært kraftig vind og svært mykje nedbør.