cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Weasels Ripped My Flesh
Mottaking
Meldingar om albumet kalla det «merkeleg» (Billboard, 29. august 1970) og ei «tilfeldig samling konsertopptak av the Mothers» (Rolling Stone, 1. oktober 1970). I dag er det plassert i ein historisk samanheng og meldingar i dag er generelt mildare. Eit døme er Christgau's Record Guide (frå 1981), som gav albumet B+. Allmusic gav det 4,5 stjerner av 5, og kalla det ei «fascinerande samling», og sa «Zappa sin alt-går-an-metode og avstanden mellom ekstrema hans er det som til sjuande og sist gjer Weasels Ripped My Flesh forfriskande» I boka si Viva Zappa!, skreiv Dominique Chevalier at albumet er «eit av Zappa sine mest aggressivt bisarre verk, full av kryssreferansar til frijazz og moderne klassiske musikarar som Luciano Berio». Han sa òg at det beste stykket var «Eric Dolphy Memorial Barbecue», og kalla det «den smartaste hyllesta han kunne ha fått».
Salslister
Album - Billboard (Nord-Amerika)
Cornelia Oschkenat
Cornelia Oschkenat, fødd Riefstahl, er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Neubrandenburg som representerte Aust-Tyskland til 1990. Ho vann sølv på 100 meter hekk ved europameisterskapen 1986 og bronse i øvinga under verdsmeisterskapen 1987, der ho også fekk sølv med det austtyske mannskapet i 4 x 100 m stafett. I tillegg sigra ho på 60 meter hekk ved tre innandørs-EM.
Aktiv
Cornelia Riefstahl høyrde til verdseliten på 100 meter hekk frå 1983. Som Cornelia Oschkenat vann ho 60 meter hekk ved hall-EM 1985 i Aten. Denne meistertittelen forsvarte ho ved hall-EM 1986 i Madrid og hall-EM 1988 i Budapest. I det mellomliggande 1987 vann ho øvinga ved hall-VM 1987 i Indianapolis.
Oschkenat sprang inn til sølvmedalje på 100 meter hekk under Friidretts-EM 1986 i Stuttgart, verdsrekordhaldaren Jordanka Donkova frå Bulgaria var i eiga klasse. 11. juni 1987 presterte Oschkenat personbeste med tida 12,45 sekund ved eit stemne i Neubrandenburg. Utover sommaren sprang ho fleire sterke hekkeløp. Under verdsmeisterskapen i Roma i september kom ho med tida 12,46 i mål til bronsemedalje, like bak landskvinna Gloria Uibel, bulgarske Ginka Zagortsjeva vann med god margin. I den same meisterskapen tok Oschkenat seg av den andre etappen for det austtyske laget i 4 x 100 meter stafett; Silke Gladisch, Kerstin Behrendt og Marlies Göhr. Ved EM 1990 enda Oschkenat på fjerdeplassen, to hundredels sekund attom bronsevinnaren.
Gulnara Mehmandarova
Gulnara Mehmandarova er ein aserbajdsjansk-norsk arkitekt, forskar (historikar som har arbeidd med arkitektur og kunst) og korresponderande medlem av International Academy of Architecture of Oriental Countries. Gulnara Kamal Mehmandarova har ein doktorgrad i teori og historie av arkitektur og restaurering av monument. Ho har publisert meir enn 70 vitskaplege publikasjonar.
Thomson Massif
Thomson Massif er eit massiv i Aramis Range i Prince Charles Mountains med Mount Sundberg og Mount McGregor. Det vart kartlagd frå flyfoto av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) tekne i 1956 og 1960. Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter R.B. Thomson, øvstkommanderande ved Wilkes-stasjonen i 1962.
Gulnara Mehmandarova
World Heritage List (WHL), UNESCO
Gulnara Mehmandarova har utarbeidd dokumentasjonen for fleire monument i Aserbajdsjan til Lista over Verdas kulturarv, inkludert Gamlebyen i Baku med Sjirvansjahpalasset og Jomfrutårnet (erklært verdsarvsted i 2000), og eldtempelet Ateshgah i Surakhany.
Whiteside Hill
Whiteside Hill er ein isdekt ås, 330 moh, ved sørsida av munningen av Evansbreen på austkysten av Graham Land. Området vart observert frå lufta av sir Hubert Wilkins den 20. desember 1928. Han vart først kartlagd som eit nes i løpet av 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). i 1955, FIDS rapporterte at neset er så tildekt av is at namnet ås verkar å vere eit meir høvande namn. Det skildrande namnet vart gjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC).
Josef Stefan
Josef Stefan var ein austerriksk fysikar.
Provinsen Diyarbakır
Provinsen Diyarbakır (tyrkisk Diyarbakır ili) er ein provins aust i Tyrkia. Provinsen dekkjer 15 355 km² og har kring 1,5 millionar innbyggjarar. Provinshovudstaden er byen Diyarbakir.
Josef Stefan
Frå 1863 var han professor i Wien, kjent for undersøkingar av svart stråling (varmestråling), og særskild for eksperimentelt å ha funne Stefan-Boltzmann-lova. Han er òg kjent for arbeid innan kinetisk gassteori, hydrodynamikk og for undersøkingar av elektromagnetisk induksjon.
Provinsen Diyarbakır
Kurdarar er den dominerande folkegruppa i området i dag. Andre grupper er tyrkarar, assyrarar, armenarar, arabarar og jesidiar.
Ostrovo i Zavet
Ostrovo (bulgarsk Острово) er ein landsby i kommunen Zavet i provinsen Razgrad i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 076 innbyggjarar.
Torlyn Mountain
Torlyn Mountain er eit langstrekt fjell med Murray Monolith føre, 6 km aust for Scullin Monolith på kysten av Mac. Robertson Land i Antarktis.
I januar og februar 1931 utforska fleire norske kvalfangarar langs denne kysten, og skisserte området frå fartøya. Dei kalla fjellet opp etter kvalbåten «Torlyn», som fjellet vart sett frå i februar, men kysten vart skissert så tidleg som januar 1931 frå Bouvet II, ein annan norsk kvalbåt. British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson flydde over området i januar 1930 og kom attande for vidare utforsking i februar 1931. Dei kalla fjellet Murray Monolith, som sidan vart nytta om den fremre delen av fjellet.
Bianca Comparato
Bianca Comparato er ein brasiliansk skodespelar.
Comparato blei fødd i Rio de Janeiro.
Humboldt på månen
Humboldt er eit stort krater eller ringfjell på månen som ligg nær austkanten av månen. Sidan det ligg så langt mot kanten av den synlege sida av månen, ser det særs avlangt ut. Den faktiske forma er ein irregulær sirkel, med ein ein stort hakk på søraustkanten, der krateret Barnard trengjer seg inn. I nord-nordvest ligg det store krateret Hecataeus. Phillips ligg like inntil vestkanten. Kanten av Humboldt er låg, nedsliten og ujamn. Den sentrale toppen dannar ei rekkj langs kraterbotnen. Overflata har eit nettverk av riller som dannar spiler og konsentriske bogar. Det finst òg nokre mørke flekkar nær veggane i nordaust, nordvest og søraust. Det er ei rekkje krater som fører frå nordvestkraterkanten til ein avstand nesten like lang som krateret er breitt. Denne formasjonen har fått namnet Catena Humboldt.
Satellittkrater
Til vanleg er desse identifisert på månekart med ein bokstav ved sidan av kratermidtpunktet som er nærast Humboldt.
Provinsen Kilis
Provinsen Kilis (tyrkisk Kilis ili) er ein provins sør i det sentrale Tyrkia. Han brukte å vere ein sørleg del av provinsen Gaziantep og vart danna i 1994. Kring 67 % av innbyggjarane i provinsen bur i byen Kilis, medan dei andre byane og landsbyane er små.
Distrikt
Provinsen Kilis er delt inn i fire distrikt (hovuddistriktet er utheva):
Charlie Panigoniak
Charlie Panigoniak, var ein kanadisk inuittisk songar-låtskrivar og gitarist som tok for seg livet i nord på albuma sine.
Han byrja spela inn musikk på 1970-talet, og var med på prosjekt for kringkastingstenesta CBC Northern. Panigoniak er ein interessant artist som har tatt mainstream-musikk og -songar og laga nye versjonar med sin eigen unike musikkstil. Han hadde også eit mangeårig samarbeid med songaren Lorna Tasseor, som han akkompagnerte på gitar og keyboard.
Liv og virke
Charlie Panigoniak blei fødd i Chesterfield Inlet i dei dåverande Nordvestterritoria, no i Nunavut. Då han var 30, var han allereie blitt ein kjend utøvar av inuittisk musikk i mange ulike inuittsamfunn rundt om i noverande Nunavut.
Med oppveksten i Nord-Canada var Panigoniak avskoren frå mykje av det som skjedde i kanadisk kultur generelt, og var sterkare påverka av dei lokale tradisjonane. Seint på 1950-talet bestemte dei kanadiske styresmaktene seg for å flytta sveltande inuittar frå innlandet til ulike kystbusetnader. Med desse tilflyttarane kom også nye tankar og idear, og moglegvis ein sjanse til å høyra meir generell kanadisk musikk.
Panigoniak fekk den fyrste gitaren sin av faren då han var 21. Denne gitaren var laga av ein blekkboks. Med denne kunne Panigoniak ta for seg og tolka country-sjangeren. I 1967 måtte Panigoniak reisa til Brandon i Manitoba for å få behandling for tuberkulose. Denne reisa til ein større by opna auga hans for nye musikkformer. Ho gav han også høve til å kjøpa sin fyrste skikkelege gitar. Sidan dette har Panigoniak utvikla ein country folk-stil. Songane hans handlar ofte om vennar, familie og daglegdagse hendingar frå livet hans. Dei er skrivne på inuktitut.
I 1973 spelte Panigoniak i Rankin Inlet, der han blei høyrd av Doug Ward. Ward var produsent for CBC, og likte musikken til Panigoniak så mykje at han ordna til ein innspelingssesjon for han i Toronto neste sommar. Panigoniak spelte inn fleire album for CBC Northern Service. Dei omfattar to EP-ar (11 songar) og LP-ane Inuktitut Christmas & Gospel Songs (ᖁᕕᐊᓱᒃᕕᒃᓯᐅᑎᑦ ᑐᒃᓯᐊᕈᑎᓪᓗ), My Seasons (ᐱᐅᓯᑲ) and Just for Kids (ᓱᕈᓯᑯᓗᖕᓄᑦ). Barnealbumet blei spelt inn saman med Tasseor, som Panigoniak kom til å ha jamne samarbeid med sidan. Panigoniak har samarbeidd med Lorna Tasseor i over 30 år. Inuktitut-versjonen hans av «Rudolph the Red-Nosed Reindeer» (ᕈᑕᒥ ᑐᒃᑐᒐᖃᓚᐅᓂᐳᖅ, Rutami tuktugaqalaunipuq) med Lorna Tasseor var med på samlealbumet A Northern Christmas (ᐅᑭᐅᖅᑕᖅᑐ ᖁᕕᐊᓱᒡᕕᒃ, Ukiuqtaqtu quviasugvik) frå 1996.
I 2012 blei han tildelt den høgaste utmerkinga i heimterritoriet, Order of Nunavut, i lag med kunstnaren Kenojuak Ashevak. Begge blei utnemnde til «ambassadors for our territory and its people». Utmerkinga framhever bidrag av kulturell, sosial eller økonomisk tyding for terrirtoriet.
Panigoniak døydde 6. mars 2019 i heimen sin i Rankin Inlet, ein dag før han fylte 73.
Magerrain
Magerrain er eit fjell i Glarus-Alpane. Det ligg på grensa mellom kantonane Glarus og St. Gallen i Sveits.
Alvøyna
Alvøyna kan vere fleire stader:
Bogno
Bogno kan vere fleire stader:
Weasel Hill
Weasel Hill er ein liten, markant ås 8 km nord for Larsenfjorden i Graham Land, mellom Pyke- og Polarisbreen. Han vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1960–61). Han vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC), etter snøbilen M-29, eller «Weasel», laga av Studebaker Corporation.
Tritoppen
Tritoppen er eit fjell med tre toppar, 1350 moh, som ligg 3 nautiske mil (6 km) sør for Mount Hordern i David Range i Framnesfjella. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeve Tritoppen.
Provinsen Gaziantep
Provinsen Gaziantep (tyrkisk Gaziantep ili) er ein provins i sør i det sentrale Tyrkia. Hovudstaden i provinsen er byen Gaziantep. Naboprovinsane er Adıyaman i nord, Şanlıurfa i aust, Syria og Kilis i sør, Hatay i sørvest, Osmaniye i vest og Kahramanmaraş i nordvest.
Provinsen har vore eit viktig handelssenter sidan antikken.
Provinsen Kilis var tidlegare ein del av Provinsen Gaziantep.
Kur i Tulkarm
Kur (arabisk كور) er ein palestinsk landsby i Tulkarm guvernement aust på Vestbreidda, 19 kilometer søraust for Tulkarm. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde Kur eit folketal på kring 325 innbyggjarar i 2006. 7,9 % av folkesetnaden i Kur var flyktningar i 1997. Helsesenter for Kur ligg i Kafr 'Abbush.
Fylkesveg 391 i Hedmark
Fylkesveg 391 i Hedmark går på Kurusand i Kongsvinger kommune. Vegen er 3,4 km lang.
Anna Birgitta Rooth
Anna Birgitta Rooth var ein svensk professor i etnologi, men var utdanna og verka nesten utelukkande innanfor området folkloristikk, eit fagfelt som i løpet av hennar tid opphøyrde som eigen disiplin og vart underlagt etnologien.
Bakgrunn
Anna Birgitta Rooth var dotter av grossisten Nore Waldemarsson og kona Helena Engstedt. Ho studererte kunsthistorie og deretter folkloristikk ved Lunds universitet under professor Carl Wilhelm von Sydow.
Ho disputerte til doktorgraden i 1951, vart dosent i Lund i 1957 og professor ved Uppsala universitet i 1973.
Rooth var kjend for var utforskinga av Oskepott-motivet i folkloristikken.
Ho vart gift med legen Gösta Rooth (f. 1918) i 1942.
Gillette Castle State Park
Gillette Castle State Park er ein delstatspark i Connecticut i USA, som ligg kring Gillette Castle høgt over Connecticut-elva i byane East Haddam og Lyme. Den slottsaktige bygningen blei utforma og bygd av William Gillette (1853-1937), ein amerikansk skodespelar som er best kjend for å spela Sherlock Holmes på scenen. Gillette budde på staden frå 1919 til han døydde i 1937. Delstaten Connecticut kjøpte eigedommen i 1943 for 29 000 dollar.
Parken ligg ved River Road 67 i East Haddam og består av slottet (som ligg i Lyme) og eigedommen rundt. Han får kring 350 000 vitjande kvart år. Parken opna igjen i 2002 etter ein fire år lang restaurasjon som kosta 11 millionar dollar. Han hadde no eit besøkssenter og museum, turstiat og eit piknikområde.
Historie
Bygningen reist av William Gillette, kalla Seventh Sister og omdøypt til «Gillette Castle» av Connecticut State i 1943, blei bygd mellom 1914 og 1919 med eit tilbygg ferdigstilt i 1924. Det ligg på ein 184 hektar (74 ) stor eigedom på toppen av den sørlegaste delen av ei åsrekkje kjend som Seven Sisters. Gillette døydde utan å etterlata seg kone eller barn, og testamentet hans forbaud at heimen hans skulle eigast av ein «blithering sap-head who has no conception of where he is or with what surrounded». Connecticut tok over eigedommen i 1943, og gav han namnet Gillette Castle State Park. Han blei lagt til det nasjonale registeret for historiske stader i 1986.
Gillette hadde opphavleg planlagt å byggja staden han skulle tilbringa pensjonistlivet sitt ved på Long Island, men oppdaga Seven Sisters-klippene då han kryssa Connecticut-elva i husbåten sin «Aunt Polly».
Gillette designa huset sjølv og oversåg bygginga. Byggearbeidet blei utført av Porteus-Walker Company, ei verksemd basert i Hartford i Connecticut grunnlagt av ein barndomsvenn av Gillette, Robert Porteus. Bygningen er blitt skildra som å vera utforma i ein mellomaldergotisk stil, som eit «amerikansk eventyr» med europeisk islett, eller som «ei merkeleg blanding av viktoriansk og arts and crafts». Bygget blei også omtalt som «Gillette's Folly».
Bygget har tre etasjar pluss tårn, 24 rom, og ei golvflate på 14 000 kvadratmeter. Det er bygd i tre, sement og naturstein frå Connecticut, halde oppe av ei stålramme. Den utvendige delen av huset er dekka av naturstein. Treverket i huset er handskoren kviteik. Nokre stadar blei bjelkane sette rett inn i steina, berre forankra av sement. Særleg veggane blei bygde på ein måte liknande ein teaterscene, utan støttebjelkar eller mørtel på viktige stadar. Det er blitt omtalt som eit under at bygningen ikkje fall saman før han seinare blei restaurert og sikra for fleire millionar dollar. Isolasjon i bygget var mellom anna tang og papir. Det tok 20 arbeidarar frå 1914 til 1919 (5 år) å fullføra bygginga, som totalt kosta over 1 million dollar på den tida. Gillette budde i huset i desse åra, og han leidde og oversåg ei mengd utsmykkingar utført av lokale handverkarar.
Interiørstilen speglar craftsman-estetikken som blei utbreidd av Gustave Stickley. Det finst ei rekkje særeigenheiter inne i huset som var personleg utforma av Gillette og som blir sagt å vera døme på hans «kreative geni». Dei inkluderer:
Huset var særskild dekorert med fleire Tiffany-lampar laga av glasstykke frå flasker. Det hadde òg ei oppvarma seng. På eit tidspunkt delte Gillette huset sitt med opptil 17 katter. Han utforma elegante katetleiker for dei.
Gillette var svært glad i smalsporsjernbanen sin på 3 mile, som hadde eit omfattande system av sporvekslar, bukkar, bruer og ein tunnel. Vitjande, som skal ha inkludert Albert Einstein, Helen Hayes og Charlie Chaplin, kunne reisa med jernbanen rundt eigendomen og gå langs klippene ved Connecticut-elva, som var over 100 fot høge. Jernbanen hadde både damplokomotiv og elektrisk lokomotiv, og blei seinare kjøpt av Lake Compounce i Bristol i Connecticut. Dei resterande spora blei tekne bort og banenettet blei gjort om til gangstiar. Lokomitva blei donerte til parken att i 1992, og er no stilte ut ved besøkssenteret på staden. Gillette sin «Grand Central Station» -stasjon er att, i lagg med ein kopi på taket av ein kattefigur i metall.
I området var det også ein rotkjeller, gangstiar med svært bratte trinn, eit toetasjes hus til tenarane, ein liten gammaldags låve, bogebruer i stein, bukkar i tre på opptil 40 fot (12 m) og eit fiskevatn.
Kjelder
<references group="" responsive="1">
Hyadane
Hyadane er ein open stjernehop i Tyren som er synleg for det nakne auga. Han er forma som ein V med Aldebaran (som ikkje høyrer med til hopen) øvst i venstre grein. Hyadane ligg ca. 130 lysår frå jorda og består av kring 150 stjerner. Namnet heng saman med det greske verbet for å regne (hyein) og fekk dette namnet fordi den heliakiske oppgang fann stad for kort tid før regntida.
I gresk mytologi var hyadar ei gruppe nymfer.
Litz Bluff
Litz Bluff er ein isdekt fjellskrent 3,5 km vest for Mount Borgeson i Walker Mountains på Thurston Island. Klippeframspring markerer skrenten. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter fenrik M. Eugene Litz, ein navigatør og andrepilot på PBM Mariner-flyet i den austlege gruppa under U.S. Navy Operasjon Highjump, som tok flyfoto av denne skrenten og nærliggande kystområde kring Thurston Island, 1946-47.
Fylkesveg 392 i Hedmark
Fylkesveg 392 i Hedmark går mellom Øvre Langelandsveg og Vasstårnet i Kongsvinger kommune. Vegen er 900 meter lang.
Seljord barneskule
Seljord barneskule er ein skule i Seljord sentrum. Skulen hadde 160 elevar i 2013.
Joe English
Joe English er ein USA-amerikansk musikar, vokalist og låtskrivar, som i 1970-åra spelte trommer i Paul McCartney sitt Wings og i progressive jazzgruppa Sea Level.
English svarte på ei annonse for prøvespeling i eit band tidleg i 1975. Det viste seg å vere Wings og han fekk jobben og spelte første gongen på albumet Venus and Mars. I september 1977 lengta han heim til Macon i Georgia og slutta i bandet. Heime i Macon byrja han å spele med Chuck Leavell i bandet Sea Level.
Etter å ha sett lyset som kristen skipa han Joe English Band, der han var songar og trommis. Dei turnerte verda over og spelte med andre kjende kristne band, som Petra, DeGarmo & Key, Mylon LeFevre og Servant. I 1990-åra fekk han problem med ankelen og slutta i musikkindustrien.
Diskografi
Med Paul McCartney & Wings
Med Kingfish
Med Sea Level
Med Joe English Band
Compassion All Star Band
Mährenhorn
Mährenhorn er eit fjell i Urner-Alpane, oppfor Innertkirchen i Berner Oberland. Det ligg vest for Triftsee, nær Triftbreen.
Rosengård
Rosengård er ein bydel i Malmö i Skåne i Sverige. I Rosengård bur det om lag 21 000 personar. Rosengård er ein bydel med hovudsakleg høghus oppførte som ein del av det såkalla millionprogrammet i åra 1967–1972.
Av innbyggjarane har minst 86 % utanlandsk bakgrunn (dvs. begge foreldra fødde utanfor Sverige). Rundt 60 % er fødde i utlandet og 26 % til er fødde i Sverige med to utanlandsfødde foreldre. Irak, Jugoslavia, Palestina, Libanon og Bosnia-Hercegovina er dei fem viktigaste opphavslanda. I seksjonen Herrgården har totalt 96 % utanlandsk bakgrunn.
Mange hushald i bydelen har born, og familiane er store i gjennomsnitt. Av 7 186 hushald har 2 172 born. I Rosengård finst det gudshus for fleire ulike trussamfunn. Den gamle, lutherske soknekyrkja Västra Skrävlinge kyrka, Malmö moské, som vart bygd i 1980 som den fyrste moskéen i Skandinavia, og den katolske kyrkja, Sankta Maria i Rosengård, ligg alle innanfor ein tenkt sirkel med radius på 300 meter.
Bydelen har i dei seinare åra hatt ein del uro, mellom anna steinkasting mot brannbilar og større demonstrasjonar i samband med stenging av eit islamsk kultursenter (i desember 2008), dette fekk i Sverige namnet «kravallerna i Rosengård».
Nazlat 'Isa
Nazlat 'Isa (arabisk نزلة عيسى) er ein palestinsk landsby i Tulkarm guvernement vest på Vestbreidda, 17 kilometer nord for Tulkarm. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde Nazlat 'Isa eit folketal på kring 2 502 innbyggjarar i 2006. 8,7 % av folkesetnaden i Nazlat 'Isa var flyktningar i 1997.
Sparks
Sparks er ein amerikansk pop- og rockeduo danna av brørne Ron (klaverinstrument) og Russell Mael (vokal) i Los Angeles. Duoen er kjent for den sære tilnærminga si til låtskriving og musikken deira er ofte akkompagnert av sofistikerte og skarpe tekstar, ofte om kvinner, og nokre gangar med litterære referansar, og eit idiosynkratisk, teatralsk scenenærvær, karakterisert av kontrasten mellom den animerte, hyperaktive frontmannen og Ron si uttrykkslause skuling. Russell Mael har ei særeigen stemme, medan Ron Mael speler tangentar i ein intrikat og rytmisk stil. Dei har vore mykje meir suksessrike i Europa enn i heimlandet USA, sjølv om dei held oppe ei lojal fanskare i USA.
Høgdepunkt frå tidleg karriere inkluderte «This Town Ain't Big Enough for Both of Us», som nådde andreplassen på UK Singles Chart i 1974. Discohiten «The Number One Song in Heaven» i 1979 kom frå eit samarbeid med Giorgio Moroder og markerte eit stilistisk skifte mot new wave og synth-pop. «When I'm With You», som kom på dei australske og franske singellistene i 1980; singelen «I Predict», som var første gongen Sparks gjekk inn på Billboard Hot 100, og nådde 60. plassen i mai 1982; singelen «Cool Places» frå 1983 med rytmegitaristen og songaren frå The Go-Go's, Jane Wiedlin, og «When Do I Get to Sing 'My Way'», som var ein av dei mest spelte songane på radio i Tyskland i 1994.
Deira ofte skiftande stilar og visuelle presentasjonar har halde bandet i forkant av moderne, kunstferdig popmusikk. I 2002 kom Lil' Beethoven, som duoen sjølv erklærte som eit «sjangerdefinerande opus», smelta saman repeterande songstrukturar med orkestrale arrangement, og gav dei fornya kritikarsuksess. I 2015 gav bandet ut eit album med det skotske indierockbandet Franz Ferdinand, som supergruppa FFS, med tittelen FFS. I 2017 vende Sparks attende til rocken med Hippopotamus, som gjekk inn på UK Albums Chart på sjuandeplassen, det same gjorde deira neste album, A Steady Drip, Drip, Drip, som kom i 2020, og førte talet på topp 10-plasseringar i Storbritannia opp til fire. I 2021 var Sparks involvert i to filmar: Leos Carax-musikalfilmen Annette som dei skreiv alle songane for (vann César-prisen for beste originalmusikk), og Edgar Wright-dokumentaren The Sparks Brothers som fortel om historia til bandet.
Oppstart
Både Ron og Russell Mael var å sjå blant publikum under The Ronettes-delen av konsertfilmen The Big T.N.T. Show, filma i 1966. Begge gjekk på UCLA, Ron studerte kino og grafisk kunst og Russell teaterkunst og filmskaping. Dei avskydde folkemusikkmiljøet, som dei vurderte som «intellektuelt og bedøvd og me hadde ikkje tid til det», og utvikla ein spesiell smak i engelske band som The Who, Syd Barrett sitt Pink Floyd, The Kinks og The Move, som førte til skildringa deira av seg sjølv som «anglofile».
Deira aller første innspelingar vart gjort under namnet «Urban Renewal Project», 14. januar 1967, i Fidelity Recording Studios i Hollywood. Fire spor vart spelt inn med ekteparet Fred og Ronna Frank, som var nære vener av Mael-brørne på den tida. Songane vart trykte på to acetatar og har aldri vorte gjevne ut, bortsett frå sporet «Computer Girl», som var med på ein CD inkludert i den japanske semi-biografien frå 2006 og meir sidan på samlealbumet Past Tense i 2019. Dei tre andre spora hadde tittelen «The Windmill», «A Quick Thought» og «As You Like It». Av alle fire songane var «Computer Girl» den minst tradisjonelle.
Då dei danna Halfnelson, oppkalla etter eit brytegrep i 1968, vart dei snart kjent med produsenten Todd Rundgren, som oppfordra Albert Grossman til å signere bandet til plateselskapet hans Bearsville. Debutalbumet deira vart gjeve ut på Bearsville Records i 1971 med ei besetning beståande av collegevenen Earle Mankey på gitar, broren James på bass, Harley Feinstein på trommer og Rundgren som produsent. Ho selde dårleg. The Whole Burbank Catalog var ei samleplate som Warner Brothers gav ut i 1972 med songen «Biology II». Etter å ha omdøypt seg til Sparks i 1972, eit ordspel på Marx Brothers, vart albumet så gjeve ut på nytt av Bearsville Records i 1972 som Sparks. Dette gav den mindre, regionale hitten «Wonder Girl».
Oppfølgingsalbumet deira, A Woofer in Tweeter's Clothing, førte til ein turné i Storbritannia, inkludert eit opphald på Marquee Club i London, Desse London-framferdene hjelpte dei til å sikra seg eit større kultfølgje.
Trost Peak
Trost Peak er ein fjelltopp, 980 moh, som ligg 1,5 nautiske mil (2,8 km) nordaust for Mount Burnett i Masson Range i Framnesfjella. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37. Det vart kartlagd på ny av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), 1957–60, og kalla opp etter P.A. Trost, ein fysikar ved Mawson-stasjonen, 1958.
Sparks
Tidleg på 1970-talet
Sparks flytta til England i 1973 med ein ny manager, John Hewlett, som skipa John's Children, og ein avtale frå Island Records, delvis takka vera eksponeringa dei fekk med framferda deira på BBC Two-programmet The Old Grey Whistle Test. Dei la ut ei annonse i musikkvekebladet Melody Maker («Ønskt bassist for Sparks. Må vera skjeggfri og spennande») og gjennom dette hyra dei inn Martin Gordon. Med Adrian Fisher på gitar og Norman «Dinky» Diamond på trommer spelte dei inn gjennombrotsalbumet sitt Kimono My House i ein periode med mange straumbrot og ein trugsel om vinylmangel, og fekk ein hit med singelen «This Town Ain't Big Enough for Both of Us».
Gordon og Fisher vart seinare erstatta av Trevor White og Ian Hampton. I 1975 kom det reviderte bandet tilbake til USA for å turnera og marknadsføre Kimono- og Propaganda-albuma som hadde fått sterk kultmerksemd i New York City, Cleveland, Chicago, San Francisco og Los Angeles, først og fremst frå speling på FM-radio og ei nasjonal TV-framferd på Don Kirshner's Rock Concert. Flo & Eddie var oppvarmarar. Den innverknadsrike progressive FM-radiostasjonen WMMS frå 1970-talet i Cleveland og dei kjende DJ-ane her som Kid Leo var opphavleg forkjemparar for bandet i Amerika. Sparks opptredde òg på American Bandstand i 1975 med programleiar Dick Clark, i tillegg til mange andre TV-show i USA og i utlandet etter 1977.
Oppfølgingsalbuma, Propaganda og Indiscreet, sistnemnde produsert av Tony Visconti, var like vellykka og produserte hitsinglane «Looks, Looks, Looks», «Never Turn Your Back on Mother Earth» og «Something for the Girl with Everything».
Heimvending
Mael-brørne vende heim til Los Angeles i 1976. Bekymra for at musikken deira kunne ha vorte gammal, tok dei i bruk ein meir «amerikansk» lyd og spelte inn Big Beat med Rupert Holmes og Jeffrey Lesser som produsentar, som dei følgde med Introducing Sparks. Begge albuma vart stort sett spelte inn med studiomusikarar. Denne nye «Vestkyst»-stilen gav songar som «Nothing to Do», «Everybody's Stupid» og «Throw Her Away (and Get a New One)». I 1976 gjorde Sparks ein av dei første inntoga sine i filmbransjen, og gjorde ei deltaking i katastrofespenningsfilmen Rollercoaster, etter at Kiss avviste rollene. Dei framførte songane «Fill 'Er Up» og «Big Boy».
I 1977 fann brørne seg ved eit vegskilje. Dei hadde kutta banda med Hewlett og hadde set seg lei av å spela inn innanfor ei tradisjonell rockebandramme. I ein samtale med ein tysk journalist uttrykte dei sin beundring for Giorgio Moroder, ein pioner innan elektronisk disco og popmusikk. Moroder var tilfeldigvis ein ven av journalisten, og han klarte å knyta brørne til den italienske produsenten, som produserte deira neste album, No. 1 in Heaven. Albumet var meir elektronisk og synthesizerbasert enn den tidlegare musikken deira, og omdefinerte stilen til Sparks og utfordra konseptet om kva som blir meint med eit band, og det vart òg ein stor innverknad på nye elektroniske popartistar. Det skapte to singlar på topp femten på britiske hitlister: «The Number One Song in Heaven» og «Beat the Clock». Oppfølgingsalbumet i 1980, Terminal Jive, hadde ein hitsingel i Frankrike, «When I'm With You», som førte til at Mael-brørne vart i landet i eitt år for å marknadsføre albumet. Russel lærte seg på den tida å snakke flytande fransk. Singelen nådde òg 14. plassen i Australia. I 1981 verva den belgiske synthpopgruppa Telex Sparks for å hjelpa til med å skriva tekstane til det tredje albumet deira, Sex.
One Take Radio Sessions
One Take Radio Sessions er ein EP med live i studio-opptak av den britiske musikaren Mark Knopfler, gjeven ut 21. juni 2005 av Mercury Records internasjonalt og Warner Bros. Records i USA. Opptaka vart gjoert i ein eingong i Shangri-la Studios i Malibu i California. EP-en inneheld versjonar av sju songar frå albumet Shangri-La frå 2004, og ein song, «Rüdiger», frå albumet Golden Heart. Denne EP-en er i røynda ein lengre versjon av The Trawlerman's Song EPen, med to ekstra spor og ein annan versjon av tittelsporet.
Sparks
Heimvending
Då det elektroniske utstyret dei hadde tatt i bruk for den nye stilen sin var for tungvint til å turnere med, så bandet vende attende til det meir konvensjonelle bandformatet for dei neste tre utgjevingane, sjølv om dei ikkje unngjekk synthesizerar heilt: Whomp That Sucker, Angst in My Pants (med to spor som seinare dukka opp i filmen Valley Girl i 1983) og In Outer Space. Dei kom seg inn på den amerikanske singellista igjen, og nådde 49. plassen med «Cool Places» frå In Outer Space frå 1983. Sporet var eit samarbeid med rytmegitaristen og korvokalisten Jane Wiedlin frå The Go-Go's (ein dedikert fan av bandet som ein gang dreiv sin eigen fanklubb for Sparks ), og suksessen var delvis takka vera radiostasjonen KROQ-FM i Los Angeles, som hylla dei som lokale heltar. I 1984 skreiv og framførte Mael-brørne fleire originale songar på lydsporet for den svarte komedien og tenåringsfilmen Bad Manners (òg kjend som Growing Pains), inkludert tittellåten i filmen, «Bad Manners». I 1989 fekk dei ein hitsingel i Frankrike og i Europa med «Singing in the Shower», sungen i duett med Rita Mitsouko. Denne singelen vart produsert av Tony Visconti.
Arilena Ara
Arilena Ara, også kjend som berre Arilena, er ein albansk songar.
Sparks
Heimvending
Frå slutten av 1980-talet freista Sparks å gjera den japanske mangaen Mai, the Psychic Girl til ein musikal, med interesse frå Tim Burton og Carolco Pictures, som kjøpte filmrettane i august 1991. Carolco håpte Burton ville starta produksjonen i 1992, men han valde å jobba med The Nightmare Before Christmas og Ed Wood for Touchstone Pictures i staden. Alternativet på filmrettane gjekk til slutt ut, og Burton droppa ut. Francis Ford Coppola utvikla seinare prosjektet på slutten av 1990-talet. I juni 2000 starta Sony Pictures Entertainment på eit anna prosjekt med Kirk Wong knytt til regien. I februar 2001 vart det skrive eit manus av Lisa Addario og Joey Syracuse for Sony sitt Columbia Pictures. Utgjevinga av The Seduction of Ingmar Bergman, ein radiomusikal av Sparks, i august 2009, vart informert om dei seks åra bandet brukte på å prøva å få produsert Mai, the Psychic Girl. Albumet skapte ny interesse, og fekk ein «ny vind», forklarte vokalisten Russell Mael. «Musikken er klar og me håper at dette framleis kan sjå dagens lys.» 18 mai 2010 uttrykte Burton fornya interesse for å tilpassa prosjektet.
Arilena Ara
Ara vart kjend i den albansk-talande verda etter at ho vann den andre sesongen av albanske X Factor. Ara vann òg den 58. utgåva av Festivali i Këngës i desember 2019 og skulle ha representert Albania i Eurovision Song Contest 2020 med songen «Fall from the Sky». Men 18. mars 2020 avlyste EBU Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020.
Bakgrunn
Ara vart fødd i Shkodër i Albania. Ho byrja å syngje som barn og deltok i barnesongtevlinga Gjeniu i Vogël («vesle geni»). Der enda ho på tredjeplass.
Sparks
1990-talet – Ei ny byrjing
I 1993 kom Ron og Russell tilbake med singelen «National Crime Awareness Week», den første utgjevinga deira sidan albumet Interior Design i 1988. Songen vart produsert av det skotske dance-bandet Finitribe. I 1994 gav Mael-brørne ut Gratuitous Sax & Senseless Violins, og gav hitsinglane «When Do I Get to Sing 'My Way'» og «When I Kiss You (I Hear Charlie Parker Playing)». I Tyskland vart «When Do I Get to Sing 'My Way'» den mest spelte songen på radio i 1994, i tillegg til å bli hylla kritisk for den gripande teksten sin og rørande melodien. Bandet turnerte til støtte for albumet med perkusjonisten Christi Haydon på trommer. Haydon var òg med i musikkvideoane til «When Do I Get to Sing 'My Way'» og «When I Kiss You (I Hear Charlie Parker Playing)», som begge vart regisserte av Sophie Muller.
Arilena Ara
Bakgrunn
I 2012 melde Ara seg på den andre sesongen av X Factor Albania, og ho prøvesong i hovudstaden Tirana. Ho vart plukka ut vidare og hadde songaren Altuna Sejdiu som mentor i jente-kategorien. Ara vann til slutt finalen av X Factor Albania 31. mars 2013.
26. februar 2014 slapp Ara sin fyrste musikkvideo-single «Aeroplan», som vart ein listesuksess i Albania. Songen hadde 2 millionar visingar på YouTube i løpet av 12 timar, og hennar neste singel, «Business Class», nådde 1 million visningar på YouTube på ni timar. Hennar tredje singel, «Vegim», var tileigna den avlidne faren hennar. I 2019 slapp ho songen «Nëntori», som òg oppnådde popularitet utanfor Albania. Blant anna toppa songen den rumenske hitlista Airplay 100 i august 2017.
Sparks
1990-talet – Ei ny byrjing
I 1997 gav dei ut Plagiarism, eit album med coverversjonar av deira eigne songar i eit samarbeid med Faith No More, Erasure og Jimmy Somerville. Halvparten av albumet vart spelt inn i lag med Tony Visconti i London, medan den andre halvparten vart spelt inn av brørne i deira eige spesialbygde studio i Los Angeles, omgjeve av byster av Elvis. I 1998 spelte dei inn lydsporet til actionfilmen Knock Off, med Jean-Claude Van Damme i hovudrolla, regissert av anerkjente Hong Kong-baserte produsenten/regissøren Tsui Hark (som hadde dukka opp på sin eigen hyllestsong av bandet på albumet Gratuitous Sax and Senseless Violins).
Arilena Ara
Bakgrunn
I 2019 var Ara mentor og dommar i den tredje sesongen av The Voice Kids Albania. Seinare same år deltok ho i den albanske songtevlinga Festivali i Këngës, der ho vann med songen «Shaj». Med sigeren skulle ho ha representert heimlandet i Eurovision Song Contest i Rotterdam i mai 2020. I Eurovision Song Contest fekk songen engelsk tekst og tittelen «Fall from the Sky».
Sparks
1990-talet – Ei ny byrjing
Balls kom ut i 2000 og sette igjen bandet i ein kontekst med elektronisk instrumentering med nokre av Ron Mael sine mest slåande og oppsiktsvekkande tekstar. Med utgivinga av Balls turnerte bandet Storbritannia, Tyskland, Japan og Australia.
Bornsjön
Bornsjön er ein innsjø på Södertörn i landskapet Södermanland i Sverige. Innsjøen ligg ca. 20 km sørvest for Stockholm, og innanfor Bornsjöns naturreservat, der han har vore freda sidan 1920.
Soliton
Ein soliton er ei isolert bølgje som rører seg utan at energien til bølgja spreier seg over eit større område. Solitonar oppstår mellom anna i grunt vatn og i plasma, og to slike bølgjer kan passere kvarandre utan at dei blir endra. Bølgjene har somme fellestrekk med partiklar, så innanfor kvantefeltteori nyttar ein stundom solitonløysingar for å skildre elementærpartiklar.
Carly Simon
Carly Elisabeth Simon er ein amerikansk songar, låtskrivar og barnebokforfattar. Ho vart berømt på 1970-talet med ei rekkje hitplater; hennar 13 Topp 40 i USA inkluderer «Anticipation» (nr. 13), «Haven't Got Time for the Pain» (nr. 14), «Attitude Dancing» (nr. 21), «You Belong to Me» (nr. 6), «Coming Around Again» (nr. 18), og hennar fire Gull-sertifiserte singel «You're So Vain» (nr. 1), «Mockingbird» (nr. 5, ein duett med James Taylor), «Nobody Does It Better» (nr. 2) frå James Bond-filmen The Spy Who Loved Me og «Jesse» (nr. 11). Ho har skrive fem barnebøker og to memoarar.
Sparks
2000-talet
Etter Balls dukka bandet opp igjen i 2002 med utgjevinga av eit album skildra av det dei kalla deira «sjangerdefinerende opus» – Lil' Beethoven, med kvasi-klassiske arrangement for strykarar og kor. Lil' Beethoven førte til fornya interesse for bandet. Record Collector kåra albumet til eit av dei «Beste nye albuma i 2002», og skildra det som «...kanskje den mest spennande og interessante utgjevinga nokosinne frå eit så lenge etablert band» og seinare i 2003 sa dei «...det kjennest verkeleg som eit av dei beste albuma som nokon gong er laga.» Under ein turné i Storbritannia og Europa spelte bandet heile albumet kvar kveld i første halvdel av showet, med fanfavorittar i den andre halvdelen. Besetninga inkluderte no tidlegare Faith No More-gitarist Dean Menta i tillegg til Tammy Glover på trommer. Den mangeårige fanen Morrissey inviterte Sparks til å opptre på Meltdownfestivalen i 2004, som han var kurator for. Dei framførte sitt banebrytande Kimono My House, følgd av Lil Beethoven, begge i sin heilskap. I denne perioden dukka duoen òg opp i musikkvideoen til The Darkness-medlem Justin Hawkins sin cover av «This Town Ain't Big Enough for Both of Us», der Ron og Russell speler dommaren og MC på ein dartkamp mellom Hawkins og dartmeisteren Phil Taylor. Denne versjonen av «This Town» nådde sjetteplassen på dei britiske hitlistene. Sparks gav seinare ut avslutningssporet på Lil' Beethoven, «Suburban Homeboy» som singel.
I februar 2006 kom Hello Young Lovers, det tjuande studioalbumet deira. Albumet blir sett på å fortsetja der Lil' Beethoven slapp, og blir skildra som «... kynisk, intelligent og veldig, veldig morosamt», og det har fått betydeleg heider. Sparks starta albumet med den slåande melodien som BBC såg på for provoserande i tittelen til å spela, «Dick Around». Songen er eit spor i fleire seksjonar, med fleire stemningar, med mange lag som mange meinte burde vore ein britisk storhit viss ikkje BBC feiltolka tittelen på songen som noko anna enn den var.
Carly Simon
Som ein av dei mest populære av dei konfesjonelle songarane/låtskrivarane som dukka opp tidleg på 70-talet, har Simon hatt 24 singlar på Billboard Hot 100-lista og 28 singlar på Adult Contemporary-lista. Blant dei ulike utmerkingane hennar, har ho vunne to Grammyprisar, frå 14 nominasjonar, og vart innlemma i Grammy Hall of Fame for «You're So Vain» i 2004. AllMusic kalla henne «ein av dei viktigaste songar-låtskrivarane i 70-åra». Ho har ei alt-røyst, og har nemnt Odetta som ein stor innverknad. Simon vart innlemma i Songwriters Hall of Fame i 1994. Ho vart heidra med Boston Music Awards Lifetime Achievement for livsverket sitt i 1995, og vart æresdoktor ved Berklee College of Music i 1998. I 2005 vart Simon nominert til ei stjerne på Hollywood Walk of Fame, men ho har enno ikkje fått stjerna si. I 2012 vart ho heidra med The Founders Award frå American Society of Composers, Authors and Publishers. Den 5. november 2022 vart Simon innlemma i Rock and roll Hall of Fame.
Bornsjön
Vassforsyningsreserve
Bornsjön med omgivnader vart kjøpt opp av Stockholm by alt ved kring 1900 med tanke på sikring av vasstilførsla til byen som vassforsyningsreserve. Norsborgs vattenverk vart bygd kort tid etter i Norsborg, og råvatnet vart i byrjinga henta frå Bornsjön, men seinare Mälaren.
Carly Simon
Karriere
Simon byrja opptre med systera Lucy Simon i 1963 som The Simon Sisters. Duoem gav ut tre album, fyst Meet the Simon Sisters med songen «Winkin', Blinkin' and Nod», som ble ein mindre hitt. Etter at Lucy gav seg fekk Carly stor suksess som soloartist med debutalbumet Carly Simon frå 1971. Med dette vann ho Grammy Award for Best New Artist. Singelen «That's the Way I've Always Heard It Should Be» nådde Topp 10-lista og gav henne ein Grammy-nominasjon for Best Female Pop Vocal Performance.
Det andre albumet til Simon, Anticipation, kom ut året etter og blei ein endå større suksess. Det selte til gull. Det tredje albumet, No Secrets (1972), var på fyrsteplassen på Billboard 200 i fem veker og selde til platina.
Bornsjön
Vassforsyningsreserve
Bornsjön med omgjevnader er for tida eit vassvernsområde, noko som inneber at innsjøen ikkje får nyttast til andre formål. Ein kan til dømes ikkje bade eller fiske i innsjøen, og heller ikkje gå på isen på vinteren. Det reine vatnet i Bornsjön vil bli nytta som vassforsyning for Stockholm dersom hovudkjelda til vasstilførselen til byen, Mälaren skulle bli forureina.
Carly Simon
Filmmusikk (utval)
I 1977 framførte Carly Simon «Nobody Does It Better» i James Bond-filmen The Spy Who Loved Me. I alle tidlegare Bond-filmar hadde hovudmelodien av filmen hatt same tittel som filmen sjølv; bidraget til Simon representerte eit brot med denne tradisjonen.
Sparks
2000-talet
Brørne hadde ein tendens til å vera avvisande til dei siste trendane innan populærmusikk, og såg på dei fleste aktuelle band som nokon som manglar musikalsk ambisjon og eksperimentell drivkraft. Dei føreseielege trendane i mykje av moderne rock, slik dei såg det, fungerte faktisk som inspirasjon for dei siste albuma deira. Likevel har dei uttrykt beundring for Eminem og Morrissey.
Vaksdal Idrettslag
Vaksdal Idrettslag er eit idrettslag på Vaksdal i Hordaland. Det har treningsområde ved Vaksdal Idrettspark. Idrettslaget driv ulike aktivitetar for born og vaksne, til dømes lagspel som handball og fotball og trimaktivitetar som aerobikk, zumba og turar. Laget blei skipa i 1925.
Fylkesveg 393 i Hedmark
Fylkesveg 393 i Hedmark går mellom Brugata og Øvre Langelandsveg i Kongsvinger kommune. Vegen er 334 meter lang.
Arilena Ara
Bakgrunn
På grunn av koronavirusutbrotet vinteren 2020 vedtok EBU å avlysa Eurovision Song Contest. Dette vart gjort for å hindra spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen COVID-19 i Europa.
Sparks
2000-talet
Duoen dukka opp i sesong 6-finalen av den amerikanske TV-serien Gilmore Girls, og framførte «Perfume» frå albumet Hello Young Lovers. Dei gav ut ein konsert-DVD av ein konsert i september 2006 på The Forum, og dessutan ei etterlengta CD-utgjeving av det tidlegare utilgjengelege albumet deira frå 1977, Introducing Sparks. Sporet «Perfume» vart nytta i ein TV-reklame for Dolce & Gabbana i 2009.
12. mai 2008 gav Sparks ut singelen «Good Morning», henta frå albumet Exotic Creatures of the Deep.
I mai og juni 2008 spelte dei 21 konsertar, kalla «Sparks Spectacular», i London, der dei spelte kvart av albuma deira i kronologisk rekkefølgje i løpet av dei første tjue kveldane og hadde premiere på det nye albumet deira på den tjueførste konserten 13. juni 2008. Kvar kveld framførte dei eit album i sin heilskap følgd av eit sjeldan spor – mange av songane hadde aldri vorte framført på scenen før. Bandet bad fansen om å vitje nettsida deira og stemma på sporet dei helst ville høyra bandet framføra under andre halvdel av den 21. konserten etter premieren på Exotic Creatures of the Deep, sjølv om Russell innrømte at han og Ron nok ville påverka avstemminga litt.
Fans som kjøpte ein «Gullbillett» (som tillét tilgang til alle dei 21 konsertane) mottok òg ein plakat signert av bandet og ein CD-singel med tittelen «Islington N1», ein referanse til postadressa til spelestaden for dei første 20 spelejobbane. Songen «Islington N1» vart seinare gjort tilgjengeleg i plateboksen New Music For Amnesiacs.
I 2009 spelte bandet to kveldar på rad på The Forum 20. og 21 mars. Dei spelte Exotic Creatures of the Deep i sin heilskap på begge spelejobbane, følgd av Kimono My House i sin heilskap den første kvelden og No. 1 in Heaven i sin heilskap den andre kvelden.
På valentinsdagskvelden 2009 framførte Sparks det same showet med albuma deira Exotic Creatures of the Deep og Kimono My House spelt i sin heilskap føre eit utselt publikum i heimbyen i Royce Hall på Mael-brørne sitt alma matar i Los Angeles, UCLA.
Vaksdal Idrettslag
Idrettslaget har fleire fotballag for ungar, eit seniormannslag som speler i 5. divisjon (2019) og eit kvinnelag, Vaksdal Gylne Jenter, som starta i 2013.
Sparks
2000-talet
Ron og Russell dukka opp som intervjuobjekt i dokumentaren The Magnificent Tati frå 2009, og diskuterte engasjementa deira på byrjinga av 1980-talet i Confusion, ein foreslått Jacques Tati-film som det vart skrive manus for, men som aldri vart filma då Tati døydde.
The Seduction of Ingmar Bergman (2009)
Bandet hadde premiere på radiomusikalen The Seduction of Ingmar Bergman, i august 2009. På oppdrag frå Svensk Radio (SR) hadde han Mael-brørne sjølv saman med dei svenske skodespelarane Elin Klinga og Jonas Malmsjö, som begge jobba med Bergman i levetida hans. Musikalen, delvis på engelsk, delvis på svensk, fortel historia om då Bergman flytta til Hollywood etter gjennombrotet sitt med Sommernattens smil (1956), og det surrealistiske og ubehagelege møtet med filmhovudstaden. Britiske BBC Radio 6 Music heldt eit liknande arrangement i London to månader seinare, der musikalen vart spelt i sin heilskap for eit direkte publikum på BBC Broadcasting House i London og seinare vart sendt med ein spørsmålsrunde med Mael-brørne.
Sidan 2011 har bandet forfølgt ideen om å gjera The Seduction of Ingmar Bergman til ein spelefilm. Opphavleg tenkt som ein levande film, kunngjorde Mael-brørne i 2017 at dei tok ei ny retning og utvikla Bergman som ein animert spelefilm med regissør Joseph Wallace, som laga musikkvideoen til sporet deira «Edith Piaf (Said It Better Than Me)». Enn så lenge (2022) har det enno ikkje kome noko filmversjon av musikalen.
2010-talet
I 2010 remiksa Sparks Yoko Ono-songen «Give Me Something». I juli bidrog dei med ein slags remiks til songaren Katie Melua sin «A Happy Place», og kalla denne Sparks VS. Melua. 2. september markerte debuten til dei nye temasongane som Ron og Russell hadde komponert og spelt inn for NPR-radioshowet Bookworm, sendt i Los Angeles på stasjonen KCRW. Dei to songane, med tittelen «Where Would We Be Without Books?» og «I am a Bookworm», vart bestilt av programverten og Sparks-fan Michael Silverblatt som dei første nye temalåtane for programmet på 21 år.
Som ekstranummer til det som kan ha vore den siste konserten nokosinne i Amerika for Faith No More den 1. desember på Hollywood Palladium i Los Angeles, vart Ron og Russell Mael invitert av Mike Patton og co. til å framføra Sparks-hitten «This Town Ain't Big Enough for Both of Us». Dei spelte òg songen som kom til under samarbeidet med Faith No More på Sparks-album Plagiarism frå 1997 og hadde òg vorte gjeven ut som singel.
Bornsjön
Vassforsyningsreserve
Sidan 1993 har eigedomane rundt innsjøen vore i eige, og vorte drifta, av Stockholm Vatten. Målet er ei langsiktig sikring av Bornsjön som kjelde til vassforsyning. Skogbruk i området blir drive forsiktig og utan bruk av kjemikaliar, og jordbruksdrifta er underlagt restriksjonar. For å følgje med tilstanden i innsjøen vert det stadig teke prøver av både vatnet i innsjøen og elvane som munnar ut her.