cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johan Ludwig Mowinckel
Politikk
Mowinckel var statsminister i Noreg i tre periodar: frå 1924 til 1926, frå 1928 til 1931 og frå 1933 til 1935. Frå 1927 var han òg formann i Norges Venstrelag. Han var handelsminister (1921-1922), utanriksminister (1922-1923) og stortingspresident (1916-1918).
Ettersom Mowinckel ikkje var medlem av den norske statskyrkja, kunne han ikkje bli regjeringsmedlem ifølgje grunnlova. Den såkalla «Lex Mowinckel» av 15. mai 1919 endra dette.
Andre verv
Johan Ludwig Mowinckel var medlem av Den Norske Nobelkomiteen frå 1925 til 1936.
Frå 1942 fekk han ei leiande stilling ved Nortraship og reiste til New York, der han døydde året etter.
George McCurn
George McCurn var ein USA-amerikansk bassongar som byrja å syngje gospel, før han byta til pop i 1960-åra. Han hadde ein hit i 1963 med I'm Just a Country Boy».
Tordsnose
Ein annan topp er Søre Torsnos på 1850 meter over havet. I lag med fleire andre fjell er dette det 363. høgaste fjellet i landet.
Berit Brørby
Berit Brørby er ein politikar for Arbeidarpartiet, fødd i Oslo. Ho representerte Oppland og Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1985 til 2009.
Brørby arbeidde som butikkekspeditør 1970-71. Sidan hadde ho ymse sekretær-stillingar i Norema A/S i perioden 1976-85. I 1985 vart ho innvald på Stortinget for Oppland. Ho vart gjenvald fem gongar og sat såleis på tinget i 24 år. I si fyrste stortingsperiode var ho medlem av Energi- og industrikomiteen. Deretter var ho medlem av Finanskomiteen frå 1989 til mars 2000. Ho vart så leiar av Kommunalkomiteen resten av stortingsperioden 1997-2001. Perioden 2001-05 var ho leiar av Fullmaktskomiteen og medlem i Valkomiteen. Frå 2001 til ho gjekk av Stortinget i 2009 var ho medlem av Kontroll- og konstistusjonskomiteen. Gjennom sine år på Stortinget hadde ho ymse ombod i i Odelstinget; sekretær 1985-93, Visepresident 2001-05 og President 2005-09.
Marvik
Marvik er ei bygd i Suldal kommune. Knutepunkt på Ropeidhalvøya, har mellom anna kapell, barneskule, bibliotek, landhandel, båtanløp og gjestehamn.
Kirchlindach
Kirchlindach er ein kommune i Bern-Mittelland i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 595 meter over havet.
Siddis
Siddis er ei nemning brukt om personer frå Stavanger sentrum, eller innanfor bygrensa frå før 1965. Den 1. januar 1965 vart tidlegare Madla kommune og størstedelen av Hetland kommune del av ein større Stavanger kommune. Etter kvart har nemninga «siddis» vorte nytta om folk som bur elles i Stavanger kommune.
Nemninga siddis skal i fylgje lokalhistorikar Reidar Frafjord ikkje ha kome i vanleg bruk før kring 1950. Ordet kan ha opphav i engelsk språk, «citizen», eller borgar. Ordet kan òg ha kome av nemninga iddis, ein etikett på hermetikkboksar. Før oljealderen var Stavanger kjend som ein by med mykje hermetikkindustri.
Maskindans
Maskindans er ei form for dataspel som får folk i aktivitet. Aktiviteten er godkjend som idrett av Norges danseforbund der lag og utøvarar kan registrera seg. Maskindans er også kjend under namnet Dance Dance Revolution (DDR) som blei utvikla av Konami i 1998.
Maskindans vert i dag spelt på spelmaskiner (videospel eller TV-spel), Playstation, Xbox eller datamaskin.
Maskindans skjer på dansematter, der utøvaren trykkjer på piler i takt med musikk. Dagbladet skreiv den 10.04.2006 at maskindans no er offisiell idrettsform med eit eige europeisk meisterskap. Link
Tonologien i joruba
Stavingstypar
Språket har stavingar av dei tre typane nedanfor. V = kort vokal, VV = lang vokal, (C) = fakultativ konsonant og N = syllabisk nasal.
Tonar i stavingar med éin mora
Stavingstype 1 og 2 inneheld éin mora kvar, og dei kan ha ein av tre tonar, her illustrert med tre verb (ẹ står for [ɛ]):
Syllabisk nasal kan illustrerast med orda ńkọ́ 'kva med?' og ǹjẹ́ (partikkel for tvilande spørsmål). Som døma viser, er H (høg tone) representert ortografisk med akutt aksent, ´, M (midtre tone) er ikkje markert og L (låg tone) er markert med gravis aksent, `. Ingen stavingar kan mangle tone.
Tonar i stavingar med to moraer
Stavingstype 3 inneheld to moraer. Kvar mora kan ha sin eigen tone. Her er nokre døme med lang vokal i fyrste staving:
Tonestabilitet
Dei fleste tostavings substantiva som tek til med ein lang vokal, har alternative former med tre stavingar. Tostavingsformene er "reduserte" former av trestavingsformene. Det interessante i denne samanhengen er at sjølv om ei staving fell bort, fell ingen tonar bort (og heller ingen mora). Dette er eit døme på tonestabilitet:
Manglande bortfall av tone skjer òg på andre måtar. Dei fleste substantiva på yoruba byrjar med ein kort vokal. Når eit substantiv følgjer etter eit verb, fell vokalen fremst i substantivet ofte bort:
Vi ser at wě har tonegangen LH, som også er tonegangen til den fulle forma ìwé. Ordet som tyder 'noko', har to former:
Forma nǹkan har tre stavingar, [ ŋ. ŋ. kã ], med tonegangen M-L-M. Forma nkàn¯ har to stavingar, [ ŋ. kã ], med tonegangen M - LM. Med andre ord har L-M på dei to siste stavingane ii trestavingsforma blitt "trengd i hop" på éi staving i tostavingsforma, som ein tone som stig frå L til M på ein kort vokal.
Tonepolaritet
Yoruba har pronomen av to typar, uavhengige (emfatiske) og klitiske. Mellom dei klitiske pronomena finst det subjektspronomen og objektspronomen. Det klitiske objektspronomenet i 3. person eintal er realisert som ei forlenging av den finale vokalen i det føregåande verbet. Pronomenet blir skrive som eit eige ord, og det har ein tone som varierer etter denne regelen:
Tonen er på ein måte "den motsette" av tonen på siste stavinga i verbet, og fenomenet blir kalla tonepolaritet. Her er nokre døme, med subjekt, verb og objekt, i same følgda:
Lambda Island
Lambda Island er ei øy som ligg like nordvest for Delta Island i Melchior Islands i Antarktiske Arkipel. Denne øya er den største nordvest i øygruppa og vart først kartlagd og namngjeven Île Sourrieu av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot, 1903–05, men dette namnet har ikkje overlevd. Det noverande namnet er henta frå det greske alfabetet og gjeven av Discovery Investigations som grovt kartla øya i 1927. Øya vart kartlagd av argentinske ekspedisjonar i 1942, 1943 og 1948.
Strážovfjella
Strážovfjella (slovakisk Strážovské vrchy) er ei fjellkjede nordvest i Slovakia, og ein del av Dei indre Vest-Karpatane og Fatra-Tatra-området. Dei ligg mellom byane Trenčín, Považská Bystrica, Rajec, Prievidza og Bánovce nad Bebravou, og grensar til Dei kvite Karpatane og elva Váh i nordvest og vest, Javorníky i nord, Malá Fatra i aust, elvane Vtáčnik og Nitra i sør og Váh Inovec i sørvest. Det høgaste fjellet er Strážov (1213 moh)
Det ligg mange varmekjelder i området og dette har ført til utviklinga av fleire kurstader i området, som Trenčianske Teplice eller Rajecké Teplice.
Birkat hammazón
Birkat hammazón er ei bøn med fire hovudbolkar som blir lesen etter brødmåltid etter jødisk tradisjon.
Song-dynastiet
Song eller Sung-dynastiet var eit herskardynasti som rådde i Kina frå 960 til 1279. Grunnlegginga av Song-dynastiet var den fyrste gongen Kina vart sameina etter at Tang-dynastiet fall i 907.
Song-perioden kan delast inn i to, den nordlege Song-perioden og den sørlege Song-perioden. I den fyrste av dei to periodane (960-1127) låg hovudstaden i den nordlege byen Kaifeng og dynastiet kontrollerte heile Kina. Etter at Song mista kontrollen over det nordlege Kina til Jurchen Jin-dynastiet flytta hoffet sør for Yangtze og la sin nye hovudstad til Hangzhou. Den sørlege Song-perioden varte frå 1127–1271, og vart endeleg øydelagd av det mongolske Yuan-dynastiet, som vart proklamert i 1271 og knekte Song i 1279.
I Song-perioden såg ein ei ny interesse for konfutsianistiske ideal, og neokonfutsianismen blomstra opp. Zhu Xi (1130-1200) og andre kombinerte konfusianistisk tankegods med idear frå buddhismen og taoismen. Ideane til neokonfusianistane vann vesentleg innpass i det kinesiske samfunnet i hundreåra som følgde, og spela også ei vesentleg rolle i Korea, Vietnam og Japan.
Totes Gebirge
Totes Gebirge er ei fjellkjede i Austerrike, og ein del av Dei nordlege kalksteinsalpane. Fjellkjeda ligg mellom Salzkammergut og Ennstaleralpane. Namnet Totes Gebirge tyder dødt fjell på tysk, og namnet refererer til mangelen på vegetasjon. Området er eit stort karstplatå med bratte sider, og fleire fjelltoppar over 2 000 m. Det høgaste punktet er fjelltoppen Großer Priel, på 2 515 m.
Lemaire Island
Lemaire Island er ei øy som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) vest for Duthiers Point utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Gerlache, som namngav ho etter Charles Lemaire.
Vidar Bjørnstad
Vidar Bjørnstad er ein norsk Arbeidarparti-politikar frå Tolga i Hedmark. Han var stortingsrepresentant for Akershus frå 1993 til 2009.
Bjørnstad arbeidde i Amnesty International 1984–85 og i LO frå 1985 til –93, mellom anna i to år som personleg sekretær for leiaren av LO. I 1993 vart han vald inn på Stortinget for Arbeidarpartiet i Akershus fylke, og vart deretter attvald tre gongar. I sin fyrste periode på Stortinget var han medlem av sosialkomiteen, i den andre nestleiar av justiskomiteen. Perioden 2001-05 var han medlem av kyrkje-, utdannings- og forskningskomiteen, medan han i sin siste periode var medlem av utanrikskomiteen.
Konolfingen
Konolfingen er ein kommune i Bern-Mittelland i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 658 meter over havet.
Store Trolltind
Store Trolltind er det høgaste punktet langs Trollryggen og har den vertikale Trollveggen mellom seg og Romsdalen, eit stup på 1700 m.
Toppen kan ein nå ved å gå frå parkeringsplassen ved toppen av Trollstigen. Like under toppen kan det vere lurt med eit tau for å vere trygg det siste stykket.
Lecointe Island
Lecointe Island er ei langstrekt øy som ligg utanfor austkysten av Brabant Island i Antarktiske Arkipel og mellom dei to ligg Pampa Passage. Øya vart først grovt kartlagd av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, som gav namnet Cape Kaiser til den nordlegaste delen av øya. Øya vart kartlagd og fotografert av fleire britiske ekspedisjonar 1955–58, og vart namngjeven av dei etter Georges Lecointe, nestkommanderande og landmålar under den belgiske ekspedisjonen som først kartla Gerlachesundet.
Limitrophe Island
Limitrophe Island er ei oval øy i Antarktis som ligg like aust for Christine Island og 1,5 km sør for Île Anvers. Limitrophe Island vart namngjeven av personellet på Palmer Station i 1972, fordi øya ligg ved yttergrensa til dei normale feltoperasjonane frå stasjonen.
Eirin Faldet
Eirin Faldet er ein norsk politikar fødd i Oslo, busett i Trysil. Ho var stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet og Hedmark fylke i tidsrommet 1985-2009.
Faldet arbeidde som lærar i Oslo og i Trysil i tida 1962-71. Ho var så sosialassistent i Trysil i to år og deretter sosialkurator same staden i fem år fram til 1978. Perioden 1978-81 arbeidde ho ved Sanderud psykiatriske sykehus og ved Avrusningsstasjonen i Oslo. Frå 1981 var ho leiar for utekontakten i Hamar.
Faldet vart innvald på Stortinget frå Hedmark i 1985 og deretter gjenvald fem gongar. I sin fyrste stortingsperiode var ho medlem av justiskomiteen, sekretær i denne frå regjeringsskiftet i mai 1986. Hausten 1989 vart ho medlem av sosialkomiteen, deretter medlem av samferdslekomiteen frå november 1990 då Gro Harlem Brundtland tok over som statsminister etter Jan P. Syse. Stortingsperioden 1993-97 var ho med i kommunalkomiteen, deretter var ho tilbake i samferdslekomiteen frå 1997 til 2001. Faldet var så medlem i familie-, kultur- og administrasjonskomiteen i perioden 2001-05, før ho avslutta stortingstida som medlem av transport- og kommunikasjonskomiteen. Dei to siste stortingsperiodane var ho elles Stortingets varapresident.
Landiswil
Landiswil er ein kommune i Bern-Mittelland i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 764 meter over havet.
Han ligg i øvre Goldbachdalen og omfattar landsbyane Landiswil og Obergoldbach samt spreidde gardar.
Skårasalen
Skårasalen (1 542 moh.) er eit fjell i Ørsta kommune på Sunnmøre. Fjellet ligg ved Hjørundfjorden og er lettast tilgjengeleg frå Kvistaddalen. Sørover frå toppen går ei taggete egg som vert kalla Skåratindane eller Kvistadkjerringane. Toppen er rimeleg enkel å nå.
Briten Gerald Arbuthnot og sogningen Johannes Vigdal var på toppen den 29. juli 1897. Dei stod då for den fyrste tidfesta bestigninga. Fjellet har ein primærfaktor på 1390 meter over havet, som er det sjuande høgaste i landet.
Tamilsk nyttår
Opphav
Ein trur at varudapirappu eigentleg byrja som ei feiring av vårjamdøgn, men høgtida kjem no litt seinare fordi den tamilske kalenderen har flytta seg over hundreåra. I dag trur tamilar at varudapirappu merkjer dagen då Gud skapa verda. Det er difor ei tid for nye byrjingar, og for å gje takk til alt og alle. Tamilar plar feira varudapirappu med familien, og det er vanleg å reisa heim til landsbyen sin for å feira denne dagen.
Førebuingane til feiringa
Varudapirappu blir enno feira på tradisjonelt vis, hovudsakleg saman med familien. Før varudapirappu må ein skrubba grytene til dei skin, og setta dei til sides for å førebu det første måltidet i det nye året. Ein må rydda, vaska og reinsa huset, og pynta det med toranam, lenkjer av mangolauv, over dørene. På nyttårsdagen lagar folk også spesielle kolam, ei slags teikning på bakken med rismjøl, for å ønskja alle velkommen inn.
kanni, det gode synet
Tamilar trur at slik det går den første dagen, slik skal det gå det heile året. Nyttårsdagen må derfor byrja ved soloppgang med «kanni», ‘godt syn’. I landsbyane i gamle dagar pla folk gå ut i hagen sin og sjå på frukt, blomar og nøtter (især kokosnøtter); fordi naturen er sett på som heilag i tamilsk kultur. Bybuarar som ikkje kan gjera dette ser i staden på riskorn, grønsaker eller kokosnøtter i huset.
kaivisésam og érmangalam
Etter velsigninga gjer alle det dei vil gjera i det nye året. Elevane les ei bok, bøndene arbeider litt på åkrane sine, forretningsmenn gjer eit symbolsk sal, og så bortetter. Denne seremonien heiter érmangalam. Det tyder bokstavleg «plogsigning», og fortel om fortida då dei fleste tamilane var jordbrukarar. Dei yngste barna får kaivisésam — pengar eller andre gåver, eit symbol på framtidig rikdom.
Nyttårsmåltidet og selskapet
Etter at alle seremoniane er ferdige er det vanleg for heile familien å sitja i lag og snakkar om alt som skjedde i fjor og som dei skal gjera i det nye året. Dei førebudde grytene blir brukt for å laga eit stort måltid. Maten inkluderer vanlegvis ein spesiell rett som heiter sambol eller mangáypacchadi, som er laga av umogne mangoar, pannaivellam (eit slag uraffinert palmesukker), og vépapú (margosablomar) - søtt, surt og bittert på den same tida, for å minna folk om at slik skal livet vera kvart år. Dette selskapet er berre for familien, men etterpå går folk rundt for å vitja venner og andre slektningar. Det blir sett på som bra å enda fiendskap den dagen, fordi dagen er for vennskap.
Trotskisme
Trotskisme er ei retning innan kommunismen. Dei som kallar seg trotskistar ser på Lev Trotskij som ein stor ideolog. Trotskismen som omgrep oppstod i samband med Trotskij sin kritikk av Stalin sitt styre i Sovjetunionen, og vart først teke i bruk av Trotskij sine motstandarar i interne partikampar i bolsjevikpartiet i andre halvdel av 1920-åra. Trotskisme var òg ei av dei vanlegaste skuldingane mot dei tiltalte under Moskvaprosessane i siste halvdel av 1930-åra.
Etter at Trotskij vart utvist frå Sovjetunionen i 1929 byrja trotskismen å ta form som ei eiga retning og ein ideologi som skilde seg frå den offisielle sovjetiske marxismen-leninismen. Trotskistane meinte det var dei som representerte den ekte marxismen-leninismen. Det som kjenneteikna dei trotskistiske rørslene var opphavleg analysen av Sovjetunionen som ein degenerert arbeidarstat, Trotskij sin teori om permanent revolusjon og motstanden mot nasjonalisme i sosialistiske parti og kommuniststyrte statar. Opprettinga av Den fjerde internasjonalen i 1938 var eit forsøk på å samla og styrkja desse partia.
På Sri Lanka og i Sør-Amerika har trotskistiske parti fått ein viss storleik og tyngd, og i Brasil er det trotskistiske Democracia Socialista med i regjeringspartiet PT. I Europa er Frankrike det landet der trotskistiske parti har fått størst oppslutnad ved val, med partiet Ligue Communiste Revolutionnaire. Den største trotskistgruppa i Noreg er Internasjonale Sosialister, som i 2008 vedtok å gå inn i Raudt. IS er systerpartiet til det britiske Socialist Workers Party. Dette partiet meiner mellom anna at Sovjetunionen etter at Stalin tok makta - og andre kommuniststyrte land som kom til - vart «statskapitalistiske», og ikkje (lenger) «degenererte arbeidarstatar».
Ingen trotskistiske parti har vore statsberande eller stått i spissen for ein revolusjon.
Alle trotskistar ser som Trotskij positivt på bolsjevikane sin revolusjon i Russland i 1917, men svært negativt på utviklinga i Sovjetunionen frå midten på 1920-talet, då Josef Stalin samla stadig meir makt i sine hender. Det same gjeld dei fleste andre land der kommunistparti har eller har hatt makta. Etter at Trotskij døydde har trotskismen utvikla seg i ulike retningar, med til dels motstridande synspunkt i sentrale spørsmål. Felles for alle trotskistiske organisasjonar er at dei har opphav i Den fjerde internasjonale. Det er òg skilnader mellom ulike trotskistiske grupper i synet på korleis eit revolusjonært parti bør vera organisert og i synet på samarbeid med andre parti og grupperingar. Dei fleste viktige trotskistiske grupperingar er no opne for samarbeid med andre.
Kriechenwil
Kriechenwil er ein kommune i Bern-Mittelland i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 530 meter over havet.
Han ligg langs elva Saane sentralt på Det sveitsiske platået ved grensa til kantonen Fribourg. Han omfattar landsbyen Kriechenwil og grendene Schönenbühl og Risau.
Eándio
Eándio (gresk Αιάντειο) er ein landsby på øya Salamína i periferieininga Øyane i periferien Attikí i Hellas. Eándio høyrer til kommunaleininga Salamína i kommunen Salamína.
Stubaieralpane
Stubaialpane er ei fjellkjede i Alpane. Ho ligg sørvest for Innsbruck i Austerrike og er kalla opp etter dalen Stubaital aust for kjeda. Fleire av toppane i fjellkjeda dannar grensa mellom Austerrike og Italia. Fjellkjeda grensar mot elva Inn i nord, Sill og Brennerpasset i aust, Ötztal og Timmelsjoch i vest, og i sør mot sideelvane til Passirio og Eisack-Isarco.
Fjelltoppar
Dei høgste fjelltoppane i Stubaialpane:
Kalafut Nunatak
Kalafut Nunatak er ein nunatak som markerer søraustenden av Haines Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Han vart kartlagd av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) og av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65). Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John Kalafut, ein glasiolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Byrd-stasjonen i 1966-67 og 1968-69.
Kelley Nunatak
Kelley Nunatak er ein nunatak på nordsida av Leverettbreen, 12 nautiske mil (22 km) nordaust for Mount Gould. Han vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Herbert O. Kelley, ein sambandsmann ved Byrd-stasjonen vinteren 1958.
Ørjan Drange
Ørjan Drange er ein norsk forfattar.
Drange voks opp på Sand i Ryfylke. Då han hadde fullført vidaregåande skule, gjekk han eitt år på Nansenskolen på Lillehammer, der han valde skrivekunstlina. Etter å ha fullført militærteneste, studerte han ved Universitetet i Bergen i to år, der han tok historie grunnfag og nokre andre fag. I 2003 debuterte Drange som forfattar med boka Under steinbølgene, ein sciencefiction-roman som er skriven på nynorsk. Sidan 2004 har han jobba som assistent for utviklingshemma i Bergen kommune.
Under steinbølgene er den einaste romanen Drange til no har skrive. Boka omhandlar eit oppdikta og gjennomført univers der eit telepatisk nettverk rår over menneska. Dei to unge mennene Munder og Ikar er eg-personane i boka, og ein følgjer dei i parallelle handlingar medan dei er i teneste for «Sjeleveven», men også somme tider utanfor «veven» sin kontroll.
Bakgrunnsstoff
Ørjan Drange
Store Venjetinden
Store Venjetinden eller Store Vengetind er den høgaste toppen i Vengetindmassivet, 1852 moh.. Fjellet ligg i Rauma kommune i Romsdal.
Venjetindan er det høgaste fjellmassivet i Romsdalen, og kan by på det mest alpine terrenget i området. Her finn ein òg noko av det fastaste fjellet i Romsdalen, og fjellet er derfor eit populært mål for fjellklatring. Oppstiging går frå Venjesdalen, med tilkomst via bomveg frå Isfjorden.
Store Venjetind vart første gong klatra 18. august 1881 av den britiske fjellklatraren William Cecil Slingsby og Johannes Vigdal, via nordaustsida. Året etter kom dansken Carl Hall og lokale fjellførarane Erik Norahagen og Mattias Soggemoen til topps. Dei tre klatra fjellet via Nordryggen, og etablerte det som no vert rekna som normalvegen til toppen. Store Vengetind kan by på fleire alternative ruter av ulik vanskegrad, mellom anna klassikarane «Vesteggen», gått av Erik Heen og Karl Oshaug i 1930, og «Drømmediederet», gått av Hans Christian Doseth og Børge Austigård i 1984.
Île Liège
Île Liège er ei øy som ligg like nordaust for Brabant Island i Antarktiske Arkipel. Île Liège vart kartlagd av Belgica-ekspedisjonen (1897–1899) under Adrien de Gerlache, som namngav ho etter provinsen Liège i Belgia.
Sisít
Ein sisít (hebraisk צִיצִת el. צִיצִית [ṣīṣīt]; fleirtal sisijót), òg skrive tsitsit og tzitzis, er ei hjørnefrynse på ein jødisk tallét (bønesjal).
Tekhélet
Fram til 800-talet hadde sisijót, som generelt er kvite, éin tråd farga med det blåe fargestoffet tekhélet. Etter den tid er tilverkingsmåten for tekhélet vorten gløymd, og rabbanittisk jødedom meiner at ein ikkje kan bruke andre fargestoff for blåfargen i sisijót enn den originale tekhélet. Det er derfor vanlegast i nyare tid å sjå einsfarga kvite sisijót. Etter karaittisk jødedom kan kva blått fargestoff som helst som er lys- og vaskeekte bli bruka til tekhélet. To mindre grupper av rabbanittiske jødar brukar i dag tekhélet i sine sisijót, men båe dei to variantane er sterkt omstridde.
Suleiman I av Det osmanske riket
Innanfor riket var Suleiman kjend som ein rettvis herskar og motstandar av korrupsjon. Han verna kunstnarar og filosofar og vart rekna som ein av dei største islamske poetane i tillegg til at han var ein dyktig gullsmed. I vesten er han kjend som den store og i den muslimske verda som lovgjevaren, eit kallenamn som stamma frå den fullstendige rekonstruksjonen han gjorde av det osmanske rettsystemet.
Tidlege år
Suleiman vart fødd i Trabzon i dagens Tyrkia, ved sørskysten av Svartehavet, truleg den 6. november 1494, men datoen er ikkje nøyaktig dokumentert. Far hans var Şehzade Selim, seinare sultan Selim I. Mor hans var Hafsa Sultan, ein konvertitt til islam av ukjent opphav, som døydde i 1534. Sju år gamal vart han send for å studere vitskap, historie, litteratur, teologi og militære teknikkar ved skulane i slottet i Istanbul og som ung mann heldt han på eit nært venskap med Damat Ibrahim Pasha, ein slave som skulle verte ein av dei mest trufaste rådgjevarane hans, men som enda livet avretta på ordre frå Suleiman.
Suleiman si tidlege røynsle i å styre var som guvernør av fleire provinsar. Sytten år gammal vart han guvernør for Kaffa (Feodosia) på Krimhalvøya, deretter Manisa og ei kort tid Edirne.
Difor var Suleiman, i ein alder av 26 då Selim I døydde, herskar over eit langt mektigare rike og sultanat som han ville halde fram med å ekspandere til han døydde 46 år seinare.
Erobringa av Beograd
Etter at han tok over etter far sin, innleia Suleiman ei rekkje militære erobringar. Først, i 1521, slo han ned eit opprør leia av guvernøren i Damaskus som var utnemnd av osmanane. I august 1521 hadde Suleiman fullført erobringa av byen Beograd og hadde erobra Serbia og rykt djupt inn i hjarta av Sentral-Europa.
Gjenoppbygginga av murane rundt Jerusalem
I 1517 hadde det islamske Osmanske riket under Selim I teke Palestina frå egyptiske mamelukkar. Suleiman var så bergteken av byen Jerusalem og forfallet her etter å ha vorte vanrøkt i hundreår då mamelukkane styrte, at han gav ordre om å byggje ein storslagen festningsmur som framleis står rundt gamlebyen.
Rodós
Selim I hadde planlagt å gå til åtak på den kristne festninga på Rhodos før han døydde. I 1522 fullførte Suleiman far sin sitt mål då 400 skip førte 200 000 mann til øya. Mot denne styrken hadde Maltesarordenen rundt 7000 soldatar og murane kring byen. Kringsetjinga varte i seks månader og etter at ho var slutt lét Suleiman dei overlevande dra frå øya og trekkje seg tilbake til kongedømet Sicilia. I byte for dette lova riddarane å la Suleiman sine område vere i fred, ein lovnad dei snart braut.
Ungarn
Den 29. august 1526 sigra Suleiman over Ludvig II av Ungarn i slaget ved Mohács og osmanske styrkar okkuperte nesten heile Ungarn. Ludvig II vart drepen, og då Suleiman kom over den livlause kroppen av den femten år gamle kongen skal han ha sagt at «eg kom med våpen mot han, men det var ikkje ynsket mitt at han skulle kuttast ned medan han knapt har smakt på det søte livet og kongemakta.»
Under det osmanske åtaket braut den politiske ordenen saman og ein maktkamp fylgde då nokre ungarske adelsmenn føreslo at Ferdinand av Habsburg, som var herskar av nabolandet Austerrike og knytt til Ludvig sin familie gjennom ekteskap, skulle verte konge av Ungarn og viste til tidlegare avtaler om at habsburgarane skulle ta over den ungarske trona dersom Ludvig døydde utan arvingar. Men andre adelsmenn vende seg til adelsmannen Johannes Zápolya som hadde støtte hjå Suleiman og som vart utan respekt hjå dei kristne maktene i Europa. Ein tresidig konflikt fylgde då Ferdinand starta å tryggje styret sitt over så mykje av det ungarske kongedømet som han kunne klare. Dette førte til ei tredeling av landet innan 1541. Suleiman kravde nesten heile dagens Ungarn, kjend som Stor-Alföld, til Det osmanske riket og sette inn familien til Zápolya som herskarar over den sjølvstendige delen Transilvania, ein vasallstat av imperiet. Ferdinand I kravde «kongelege Ungarn», inkludert dagens Slovakia, vestlege Kroatia og områda rundt. Dette vart mellombels grensa mellom habsburgarane og osmanane.
Under Karl V av Det tysk-romerske riket og bror hans Ferdinand, erkehertug av Austerrike, tok habsburgarane tilbake Ungarn. Suleiman invaderte på nytt to gonger, men vart slått tilbake etter omleiringa av Wien i 1529 og 1532. I 1533 vart ei avtale med Ferdinand underskriven. Ho delte Ungarn mellom habsburgarane og Zapolya, men då Zapolya døydde, var Ferdinand utan dei ungarske områda, noko som førte til ein ny kamp for å annektere Ungarn og fleire fredsavtaler som gjenoppretta status quo.
Persia
Då konflikten raste ved grensetaktene til Suleiman sine europeiske område, heldt framgangen fram på ein annan front mot det rivaliserande shiittiske safavide-riket som herska over Persia (som òg omfatta store delar av dagens Irak). Suleiman førte tre felttog mot safavidane. I det første fall den historisk viktige byen Bagdad til Suleiman sine styrkar i 1534.
Det andre felttoget (1548–1549) resulterte i mellombels framgang i Tabriz og Aserbajdsjan og eit vedvarande nærvær i provinsen Van og nokre fort i Georgia.
Under det tredje åtaket i 1555 klarte ikkje styrkane til Suleiman å sjalte ut hæren til sjahen som trekte seg tilbake inn i fjella i Luristan. Dei skreiv under ei avtale ved Amasya der sjahen anerkjende dei eksisterande grensene og lovde å stoppe tokta sine inn i landet til osmanane.
Nord-Afrika og Midtausten
Store område i Nord-Afrika vest til Marokko vart òg innlema i riket til osmanane. Berbarstatane Tripolitania, Tunisia, Algerie og Marokko vart autonome provinsar i riket og tente ei leiande rolle i konflikten til Suleiman med Karl V som mislukkast i eit forsøk på å drive ut tyrkarane i 1541. Piratverksemda som vart drive etter dette av berbarpiratane i Nord-Afrika vart ein del av krigane med Spania og den osmanske ekspansjonen førte til herredøme til sjøs i ein kort periode i Middelhavet.
Den osmanske flåten kontrollerte òg Raudehavet og heldt Persiabukta til 1554 då skipa deira tapte mot den portugisiske flåten. Portugisarane ville halde fram å utfordre styrkane til Suleiman om kontrollen over Aden.
Tunis
I 1533 vart Khair ad Din, kjend for europearane som Barbarossa (raudskjegg), gjort til øvste admiral i den osmanske flåten som aktivt kjempa mot den spanske marinen. I 1535 vann den tysk-romerske keisaren Karl V (Karl I av Spania) ein viktig siger mot osmanane ved Tunis, men i 1536 allierte Frans I av Frankrike seg med Suleiman mot Karl. Flåten til Karl tapte i 1538 i slaget ved Preveza mot Khair ad Din som dimed sikra det austlege Middelhavet for tyrkarane dei neste 33 åra.
Kitzbühleralpane
Kitzbühleralpane er ei fjellkjede som ligg rundt Kitzbühel i Austerrike, og strekkjer seg frå Zillertal i vest til Saalachtal og Zell am See i aust. Ho grensar til Gerlospass og øvre Salzachtal i sør, Inntal opp til Wörgl i nord, og til Sölland, St. Johann in Tirol, Fieberbrunn, the Griessenpass og Leogang i aust.b
Suleiman I av Det osmanske riket
Tunis
Frans vart overtald til å underskrive ei fredsavtale med Karl V same året, men han allierte seg igjen med Suleiman i 1542. Året etter allierte Karl seg med Henrik VIII og tvinga Frans til å signere våpenkvila i Crepy-en-Laonnois. Karl inngjekk ei avtale med Suleiman for å skaffe seg noko kompensasjon for den kostbare krigen.
Kitzbühleralpane
Fjella er ideelle for alpint jordbruk, fjellturar og skisport. Dei høgaste fjelltoppane ligg i det sørvestlege hjørnet, og Kreuzjoch strekkjer seg opp til 2 558 m.
Om lag midt i fjellkjeda ligg det vidgjetne skisenteret i Kitzbühel.
Suleiman I av Det osmanske riket
Tunis
Då Spania erklærte krig mot Frankrike i 1544, bad Frans om hjelp frå Suleiman. Han sende så ein flåte leia av Khair ad Din som sigra over spanjolane og klarte å ta tilbake Napoli frå dei. Suleiman gav han tittelen baylar bey (generalkommandant). Eit resultat av alliansen var den harde sjøduellen mellom Dragut og Andrea Doria som enda med at det nordlege Middelhavet vart verande under europeisk herredøme, medan det sørlege Middelhavet var i muslimske hender.
Malta, eit vendepunkt
Da Johannittarordenen vart reetablert som Maltesarordenen i 1530 førte åtaka deira mot muslimske sjøstyrkar snøgt til at dei kom i konflikt med marinen til osmanarane, som samla ein veldig styrke for å fjerne riddarane frå Malta. I 1565 invaderte dei og starta på den store omleiringa av Malta som byrja den 18. mai og varte til den 8. september (og som er gjeve att i Matteo Perez d'Aleccio sine freskar i St. Michael- og St. George-hallen). I byrjinga såg slaget ut til å verte ein repetisjon av slaget ved Rhodos der nesten alle byene vart øydelagde og rundt halvparten av riddarane miste livet i kamp, men ein forsterkingsstyrke frå Spania gjekk inn i slaget, noko som førte til tapet av 30 000 osmanske soldatar.
Død
Etter dette vende han augo mot Ungarn igjen. Han fall før osmanarane sigra i slaget ved Szigetvár i Ungarn. Storvesiren Sokollu Mehmed Pasha heldt dødsfallet hemmeleg til etterfølgjaren Selim II kunne kronast. Kroppen til sultanen blei frakta tilbake til Istanbul og gravlagd der, i eit mausoleum i Süleymaniyemoskeen. Hjartet, levra og andre organ blei gravlagde i Turbék utanfor Szigetvár. Her blei det også bygt eit mausoleum som kom til å bli rekna som ein heilag pilegrimsstad. I løpet av det neste tiåret var det blitt bygd ein moské og eit sufiherberge på staden, og han blei verna av ein betalt garnison på fleire dusin menn.
Lovgjevar
Osmanarane kalla Suleiman Kanuni eller «lovgjevaren». Inskripsjonen på Suleymanie-moskéen i Istanbul, som vart bygd for han, omtalar han som Nashiru kawanin al-Sultaniyye ('spreiaren av dei sultanske lovene'). Det vert sikta til Suleiman si revidering og innføring av sultaniske «kanun»-lover brukt i situasjonar som ikkje direkte var dekte under islamsk sharia: «I islamsk tradisjon, dersom ei sak gjekk utanfor retningslinjene som ligg i sharia, kunne domen i saka verte teken frå liknande saker som var dekte av sharia... ein metode i justistenking...akseptert av dei mest liberale sharia-retningane, hanifisme» som «dominerte osmansk lov.» Etter Suleiman fekk kanun-lovene si endeleg form og lovene vart kjende som kanun-i osmani, dei «osmanske lovene».
Rettferd og likskap
Suleiman var kjend for å vere ein rettferd herskar som valde sine underorda etter meritter føre sosial status eller popularitet. Den austerrikske ambassadøren, Ghiselain de Busbecq, skreiv om han: «Når han gjer sine utnemningar, bryr sultanen seg ikkje om velstand eller grad, han dømer heller ikkje anbefalingar eller popularitet. Han vurderer kvar sak på sine eigne merittar og undersøker nøye karakteren, emna og meiningane til mannen som det er snakk om.»
Kulturell tyding
Under Suleiman sitt styre vart hundrevis av sultanverna kunstnariske samfunn (kalla Ehl-i Hiref, «dei evnerike samfunna») administrert ved hovudsetet i riket i Topkapi-palasset i Istanbul.
Etter ei tid som lærlingar kunne kunstnarar og handverkarar rykke opp i gradene innan sitt felt og vart betalt løn kvar tredje månad. Lønningsregister som har overlevd viser breidda av Suleiman si omsut for kunsten: «Dei tidlegaste dokumenta, trekt opp i 1526, viser 40 samfunn med over 600 medlemmer. Innan 1600-talet hadde talet samfunn auka og medlemskapet deira hadde stige til rundt 2000. I tillegg til kunstnarane som var tilsett i de imperielle samfunna, hadde Istanbul, som alle viktige senter i riket, forskjellige laug av kunstnarar som tok seg av behov både i landet og i utlandet.»
Diktaren
Den britiske historikaren E.J.W. Gibb skreiv at «aldri, sjølv ikkje i Tyrkia, vart det gjeve større oppmuntring til poesi enn under styret til denne sultanen.»
Nokre av Suleiman sine vers, skrive under psevdonymet «Muhibbi», har vorte tyrkiske ordspråk, inkludert dei velkjende «alle siktar mot den same meininga, men mange er utgåvene av soga» og «i denne verda er ei tilstand av god helse den beste tilstand». Han skreiv på tyrkisk, persisk og arabisk.
Religiøs toleranse
Nokre kristne slavar i Det osmanske riket under Suleiman fekk viktige posisjonar. Ibrahim Pasha vart storvesir i tretten år.
I eit brev til pave Paul IV i 1556, bad Suleiman om umiddelbar lauslating av marranoar i Ancona, som stod ovanfor forfølgingar etter at dei kom under paveleg autoritet. Suleiman erklærte dei osmanske borgarar. Paven hadde ikkje noko anna val enn å frigjere dei. Suleiman tilsette òg ein jødisk lege, rabbinaren Moshe Hamon.
I byen Jerusalem førte styret til Suleiman og dei etterfølgjande osmanske sultanane til ein periode med religiøs fred. Jødar, kristne og muslimar nøyt den religiøse fridomen som osmanarane gav dei og det var mogeleg å finne ein synagoge, ei kyrkje og ein moské i same gate. Byen var open for alle religionar.
Øystein Bjørdal
Øystein Bjørdal er ein norsk prest, prestelærar, forfattar og salmediktar.
Bjørdal fullførte embetseksamen innan teologi ved Menighetsfakultetet i Oslo i 1976. Frå 1977 var han residerande kapellan i Førde prestegjeld, frå 1987 sokneprest i Lilleborg i Oslo, og frå 1991 førstelektor innan praktisk teologi ved Menighetsfakultetet. Frå 1991–2001 var han medredaktør for prestebladet Luthersk Kirketidende. I perioden 1997–2000 hadde han permisjon frå Menighetsfakultetet og arbeidde som studierektor ved Liturgisk senter i Trondheim. Han har vore domprost i Molde sidan 2002.
Bjørdal har vist særleg interesse for liturgi og kyrkjesong i tenesta si, og har vore leiar både for Norges Kirkesangforbund og Nemnd for gudstenesteliv i Den norske kyrkja. Elles har han i fleire periodar fungert som biskop i Møre bispedømme, og han var kandidat til å verte biskop i Stavanger i 2009.
Laupen i Bern
Laupen er ein kommune i Bern-Mittelland og its distrikt capital, situated i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 489 meter over havet.
Ivar Eskeland
Ivar Eskeland var ein norsk forfattar, litteraturkritikar og omsetjar fødd på Stord,
Laupen i Bern
Han ligg på høgrebreidda av elva Sense nær munningen i Saane.
Ivar Eskeland
Eskeland var kjend som kåsør i NRK. Han var skrivar i Noregs Mållag frå 1956 til 1957, formann i det same laget frå 1960 til 1963, redaktør i avisa Dag og Tid frå 1965 til 1968, og var direktør for Nordens Hus i Reykjavik på Island.
Skåkleiva
Skåkleiva (ca 780 moh.) ligg i Rindal kommune på indre Nordmøre, nord for Trollheimen. Toppen har god utsikt trass i forholdsvis låg høgd. Ein kan sjå kjente topper som Snota og Trollhetta i sør, medan kysten kan skimtast i nord.
Isla Maipo
Isla Maipo er ei låg, snødekte øy som ligg ved innløpet til Buls Bay, aust for Brabant Island i Antarktiske Arkipel. Øya vart først grovt kartlagd av Belgica-ekspedisjonen, 1897-99. Namnet er avmerkt på eit chilensk kart frå 1947 og til minne om Maipo, ein oljetankar som deltok på fleire ekspedisjonar til Chilensk Antarktis i 1940- og 1950-åra.
Mirante do Vale
Mirante do Vale er ein skyskrapar i São Paulo i Brasil. Han blei ferdigstilt i 1960 med 51 etasjer og ei høgd på 170 meter. Skyskraparen er det høgaste bygget i São Paulo, og var det høgaste bygget i heile Brasil fram til 2014, då Millennium Palace på 177 meter blei bygd.
Kelly Nunataks
Kelly Nunataks er nokre nunatakar heilt aust i Clark Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Dei vart kartlagde av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Dei fekk namn av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John David Kelly, ein forskar på ionosfæren i US Antarctic Research Program (USARP) ved Byrd-stasjonen i 1968.
Institutt for samanliknande politikk
Institutt for samanliknande politikk har eksistert som eiga eining med dette namnet sidan 1. januar 1980 ved Universitetet i Bergen.
Sosiologisk institutt skifte i 1977 namn til Institutt for sosiologi og statsvitskaplege fag. I nokre år femnde instituttet om avdelingar for sosiologi, offentleg administrasjon og organisasjonskunnskap attåt samanliknande politikk. Frå 1980 vart avdelingane skilde ut som eigne, sjølvstendige institutt.
Mannen som er kjend som grunnleggjaren av instituttet, Stein Rokkan, var alt i 1966 utnemnd som professor i samanliknande politikk ved Universitetet i Bergen.
Tuxeralpane
Tuxeralpane er ei lita fjellkjede i Alpane i Austerrike. Fjellkjeda er kalla opp etter Tuxerdalen, ein sidedal til Zillertal.
Fjellkjeda grensar til elva Inn i nord (med Karwendel på andre sida), den lågare Zillerdalen i aust (med Kitzbühleralpane på andre sida), Tuxerjochpasset og Tuxerdalen i sør (med Zillertalalpane på andre sida), og Wipptal i vest (med Stubaieralpane på andre sida).
Den høgaste toppen i Tuxeralpane er Lizumer Reckner med ei høgd på 2 886 m.
London Borough of Tower Hamlets
Tower Hamlets er ein bydel i London, aust for City of London og nord for Themsen. Han inkluderer området kjent som East End.
Namnet har vore i bruk i fleire hundre år, då bydanninga i området oppstod som små landsbyar (hamlets) nær Tower of London. Landsbyane måtte ifølgje ein lov frå 1500-talet stille med vaktmannskap til Tower. Bydelen i moderne forstand blei oppretta i 1965 ved at dei tidlegare valkrinsane Bethnal Green, Poplar og Stepney blei slått saman.
Bydelen omfattar store delar av hamneområdet Docklands, inkludert West India Docks og Canary Wharf.
Tower Hamlets var ein av fem bydelar som var vertskap for Sommar-OL 2012.
Keyser Nunatak
Keyser Nunatak er ein stor nunatak (605 moh) ved nordsida av enden av Reynoldsbreen i Haines Mountains i Marie Byrd Land. Han vart kartlagd av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) og av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65). Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Teddy H. Keyser i US Navy, navigatør på LC-130F Hercules-flyet under Operasjon Deep Freeze 1968.
Lipps Island
Lipps Island er ei lita klipperik øy 0,3 km vest for Litchfield Island, utanfor sørvestkysten av Île Anvers ved Den antarktiske halvøya. Lipps Island vart namngjeven av USA Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter dr. Jere H. Lipps, leiar av US Antarctic Research Program (USARP) som studerte foraminiferar og andre organismar langs Den antarktiske halvøya. Lipps Island ligg ved Arthur Harbor nær Palmer Station.
Limpach i Sveits
Limpach er ein kommune i Bern-Mittelland i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 473 meter over havet.
Limpach ligg i Limpachdalen ved grensa til Kantonen Solothurn.
Ötztaleralpane
Ötztaleralpane er ei fjellkjede i sentrale område av Alpane i Austerrike. Ho ligg øvst i Ötztal, ein sidedal til dalen elva Inn renn gjennom, sørvest for Innsbruck. Fjelltoppane i fjellkjeda dannar grensa mellom Austerrike og Italia. I vest grensar fjellkjeda mot Reschenpasset, medan ho i aust grensar til Stubaieralpane med Timmelsjoch i mellom.
Det høgaste punktet i Ötztalalpane er Wildspitze, som òg er det nest høgaste fjellet i Austerrike (etter Großglockner).
I september 1991 vart leivningane etter ein mann, som fekk kallenamnet Ötzi funne nær Hauslabjoch mellom fjelltoppane Fineilspitze and Similaun.
Fjell
Dei høgste fjelltoppane i Ötztaleralpane:
46.75°N, 10.91667°W
Kappgang
Kappgang, gongesport eller gangsport, er ei idrettsgrein som går ut på å gå ein distanse raskast mogleg. Kappgang skil seg frå løp ved at ein fot skal røre bakken til ei kvar tid. Den nøyaktige definisjonen av gang lyder slik:
Internasjonalt blir kappgang rekna som ein del av friidrett, og er organisert i IAAF (International Association of Athletics Federations). Ulike distansar på bane eller landeveg har vore olympiske øvingar sidan 1908. I dei siste olympiske leikene har det vore konkurrert i 20 km og 50 km for menn og 20 km for kvinner. I VM i friidrett er konkurransane 20 km for kvinner, og 20 km og 50 km for menn.
Noreg har vinne to olympiske medaljar i kappgang. Det skjedde i Sydney 2000 og i Beijing 2008, der Kjersti Tysse Plätzer begge gongene vann sølv på 20 km.
Miljødirektoratet
Miljødirektoratet er eit norsk direktorat som blei oppretta 1. juli 2013 gjennom samanslåing av Direktoratet for naturforvaltning og Klima- og forurensningsdirektoratet. Miljødirektoratet er underlagt Miljøverndepartementet.
Eit mål med etableringa av direktoratet har vore å forenkle og betre styringsdialogen mellom departement og direktorat, og vidare til fylkesmenn og kommunane.
Direktør
Ellen Hambro blei i statsråd 22. mars 2013 åremålstilsett som direktør for Miljødirektoratet frå 1. juli same år. Ho leda også arbeidet med samanslåinga av dei to direktorata i perioden fram til Miljødirektoratet blei oppretta.
Oppgåver
Dei overordna oppgåvene er å redusere klimagassutslepp, forvalte norsk natur og hindre forureining. Meir spesifikt omfattar det oppgåver innan
Grunnfunksjonane til direktoratet er å
Organisering
Miljødirektoratet har til saman om lag 700 tilsette – dei fleste av desse ved kontora i Trondheim og Oslo. Den overordna leiinga er lokalisert i Trondheim. Statens naturoppsyn er ein del av direktoratet med over 60 lokalkontor over heile landet.
Direktoratet er delt inn i følgjande avdelingar:
Marcos Renan Oliveira Santana
Marcos Renan Oliveira Santana er ein brasiliansk fotballspelar.
Earl Hines
Earl Kenneth Hines, òg kjend som Earl «Fatha» Hines, var ein USA-amerikansk jazzpianist og bandleiar. Han var ein av dei viktigaste personane i utviklinga av jazzpiano og, i følgje ei kjelde, «ein av få pianistar som med spelestilen sin forma jazzhistoria».
Trompetisten Dizzy Gillespie (eit medlem av storbandet til Hines, i lag med Charlie Parker) skreiv, «Pianoet er grunnlaget for moderne harmoni. Denne vesle karen kom ut frå Chicago, Earl Hines. Han endra pianostilen. Du kan finne røtene i Bud Powell, Herbie Hancock, alle dei karane som kom etter. Om det ikkje hadde vore for at Earl Hines gjekk opp stien for generasjonen som kom etter, er det ikkje godt å seie kvar me ville ha vore eller korleis me ville ha spelt no. Det var individuelle variasjonar, men den moderne pianostilen kom frå Earl Hines.»
Pianisten Lennie Tristano sa «Earl Hines er den einaste av oss som er kapabel til å skape verkeleg jazz og verkeleg swing når han speler heilt på eiga hand.» Horace Silver sa, «Han har ein heilt unik stil. Ingen kan få til den stilen der, ingen andre pianistar». Erroll Garner sa «Når du snakkar om stordom, snakkar du om Art Tatum og Earl Hines».
Count Basie sa at Hines var «den beste pianisten i verda».
AKP
AKP er ei forkorting med fleire bruksområde:
Talkshow
Talkshow er eit underhaldningsprogram, send på fjernsyn, radio eller internett, der ein eller fleire programleiarar pratar med kjende eller aktuelle personar.
Det fyrste talkshowet som vart vist på fjernsyn vart sendt på den lokale amerikanske fjernsynskanalen WJZ-TV i 1951. Programmet var leia av Joe Franklin. Det vart fyrst sendt på vekedagar, men flytta etterkvart til laurdagskvelden.
Ulike typar
Det finst ulike typar og format innanfor kategorien talkshow. Felles er at dei er tilpassa med innhald for dei ulike programblokkene på ein kanal.
Skafte Toroddsson
Skafte Toroddsson, (norrønt: Skapti Þóroddsson), var ein islandsk hovding, lovseiemann og skald.
Skjorta
Skjorta er eit fjell ved Eresfjord i Molde kommune i Møre og Romsdal. Det har ei høgd på 1711 meter over havet og er det 704. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Linden i Sveits
Linden har ikkje ein sentral landsby, men består av spreidde hus og busetnader i ein låg ås mellom elva Aare og Emme.
Skafte Toroddsson
Liv og lagnad
Skafte Toroddsson vart fødd på garden Hjalle i Ølfus (Hjalli i Ölfus) på Island. Far hans var goden Torodd spake Øyvindsson (Eyvindarsson) og mor hans var Rannveig Gnupsdotter (Gnúpsdóttir). Han var ei tid i Noreg, og i Skaldatal er han nemnd som ein av skaldane hos Håkon Sigurdsson Jarl (den mektige). Då han kom attende til Island (omkring år 1004) vart han lovseiemann etter sin morbror Grim Svertingsson, eit ombod som han hadde til han døydde i 1030.
Skafte var gift med Tora Steinsdotter (Þóra Steinsdóttir) og hadde sønene Torsten og Stein. Han hadde òg ei dotter som heitte Torkatla; ho var gift med Katli (Kettil), bror til biskop Isleif (Ísleifur Gissurarson). Om Stein Skaftesson finst ei eiga soge, Steins þáttr Skaftasonar.