cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eidsvollgarantien
På bakgrunn av eidsvollgarantien kunne «Norges midlertidige Riksbank» trykke pengesetlar pålydande riksbankskilling og riksbankdalar. Mange opplevde likevel eidsvollgarantien som eit løftebrot, sidan vedtaket reduserte den offisielle parikursen frå 100/200 til 100/375 spesidalar. Løftebrotet og seddeltrykkinga førte til at inflasjonen heldt fram. Stortinget måtte derfor gå ifrå garantien i 1816, da dei vedtok å setje verdien på riksbankdalaren til 100/1000 spesidalar.
Børge Olsen-Hagen
Børge Olsen-Hagen var ein norsk journalist og politikar frå Stavanger. Han vart stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet i åra 1925-1936, vald frå kjøpstadene i Vest-Agder og Rogaland.
Olsen-Hagen var son til ein lokomotivførar. Etter han var ferdig med folkeskulen arbeidde han i tekstilindustrien, før han gjekk han Stavanger kommunale handelsskole. Deretter var han handelsbetjent og handelsreisande, til han åra 1909-11 dreiv eiga klesforretning i heimbyen. I 1911 fekk han stilling som redaksjonssekretær i avisa 1ste Mai, og frå 1920 til 1936 var han redaktør i avisa. Frå 1916 var han med i Stavanger bystyre og formannskap. Han var i ni år medlem av skulestyret i Stavanger, også med i fattigstyret.
Både i 1921 og i 1924 vart Olsen-Hagen dømd og fengsla for å ha oppfordra til militærstreik. Då han i 1924 vart vald til stortingsrepresentant frå kjøpstadene i Vest-Agder og Rogaland, sat han i Botsfengselet. Han sona framleis då det nye Stortinget skulle opnast på nyåret. Det førte til eit hardt press mot statsminister Johan Ludwig Mowinckel, og regjeringa Mowinckel gav difor Olsen-Hagen nåde i januar 1925 slik at han kunne møte i Stortinget.
Olsen-Hagen vart attvald både i 1927, 1930 og 1933. Arbeidarparti-mannen var i alle år medlem i Militærkomiteen, som sekretær 1931-33 og nestformann 1934-36. Han var elles medlem av Den parlamentariske valordningskomiteen av 1927 og Den parlamentariske valordningskomiteen av 1935.
Mazza Point
Mazza Point er eit snødekt nes som ligg mellom Brahmsfjorden og Mendelssohnfjorden, på nordvestenden av Derocher Peninsula, ei mindre halvøy som strekkjer seg nordvestover frå Beethoven Peninsula, som ligg sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Neset vart først kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå flyfotografi teken av U.S. Navy i 1967-68 og frå Landsatbilete frå i 1972-73. Neset vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) til ære for offiser Joseph D. Mazza i US Navy, befalshavande i skvadron VXE-6 frå mai 1986 til mai 1987.
Al-Zabadani
Zabadani (arabisk الزبداني) er ein by sørvest i Syria i Rif Dimashq guvernement, nær grensa til Libanon. Han ligg 1100 meter over havet, midt i ein grøn dal omgjeve av høge fjell.
Oversyn
Samanlikna med Damaskus er vêret i Zabadani generelt mindre varm om sommaren, kring 5-8 grader lågare, men frå desember til slutten av februar er han mykje kaldare og får ein del snø, og temperaturane kan falle til -10 ºC. Det milde været og den flotte naturen har gjort staden til ein populær feriestad både for syrarar, særleg frå Damaskus og titusenvis av turistar frå Den arabiske halvøya. Enno høgare oppe ligg nabobyen Bloudan på 1500 moh, som og vert vitja av mange turistar.
Zabadani er hovudsakleg busett av sunnimuslimar, men her finst òg ein god del kristne. Dei kristne har bygd sine eigne kyrkjer og kloster. Zabadani veks raskt og har gode vegsamband til Damaskus.
Hugo Ferdinand Boss
Hugo Ferdinand Boss var ein tysk klesdesignar som grunnla klesmerket Hugo Boss.
Stagsegl
Stagsegl, eller framsegl, er trekanta segl som vert ført framom fokkmasta på seglskip. Nokre fartøy, som jakt har tre, medan galeas ofte har fire stagsegl. Seglet nærast fokkmasta vert kalla stagfokk eller berre fokka, det/dei mellomste klyver og det fremste jagar.
Al-Zabadani
Den syriske borgarkrigen
Den 18. januar 2012 vart Zabadani den første byen som fall til Den frie syriske armeen etter eit blodig slag som varte i 11 dagar.
Den 11. februar fekk den syriske hæren attende kontrollen over byen.
Byen Zabadani er særs viktig for regjeringa i Syria og for Iran, sidan byen tente som transportknutepunkt for Iranian Revolutionary Guard Corps i forsyninga av Hizballah.
Bolt
Bolt er ein maskindel som tener til å forbinda to eller fleire delar. Ein bolt blir gjerne framstilt av rundt stål eller anna metall og er gjerne forsynt med eit hovud (rundt, firkanta eller sekskanta) i den eine enden og med hol for ein splint eller gjenger der ein kan skru på ein mutter i andre enden. I dette tilfellet blir han kalla skrue eller skruebolt.
Fokkemast
Fokkmast er den fremste masta på seglfartøy med meir enn ei mast. På ein del tomasta farkostar, som galeas, ketch og [[yawl], vert fremst masta kalla stormast.
Perce Point
Perce Point er eit lågt, isdekt nes 12 nautiske mil (22 km) vest-nordvest for Berlioz Point på sørkysten av Beethoven Peninsula, som ligg vest på Aleksanderøya i Antarktis. Neset vart oppdaga av Snow, Perce og Carroll frå U.S. Antarctic Service (USAS) under ein flytur frå Stonington Island den 22. desember 1940. Det vart opphavleg kalla «Cape Perce» etter Earl B. Perce, som var pilot på flyet som oppdaga neset, men namnet vart endra sidan.
Speicher
Kommunen består av landsbyane Speicher og Speicherschwendi.
Europameisterskapen på skeiser 1949
Europameisterskapen på skeiser 1949 for menn vart avvikla i Davos i Sveits 5. og 6. februar 1949. 31 utøvarar frå 9 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg. Dei norske utøvarane var Hjalmar Andersen, Sverre Farstad, Reidar Liaklev og Odd Lundberg. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Frankrike, Italia, Nederland, Storbritannia, Sveits, Sverige, Ungarn.
Norske Sverre Farstad vart europameister framom landsmannen Hjalmar Andersen. Farstad gjekk fortast av alle både på 500 meter og 1500 m, med tida 41,8 sekund på 500 meter tangerte han verdsrekorden på distansen. Ungararen Kornél Pajor sette verdsrekord og vann 5 000 meter på tida 8.13,5. Til sist forbetra Hjalmar Andersen 10 000 m-rekorden til 16.57,4 då han gjekk inn til bestetid i milløpet.
Skeise-EM 1949
Dato: 5./6. februar 1949
<br style="clear:both;" />
500 meter
<br style="clear:both;" />
1500 meter
<br style="clear:both;" />
10000 meter
<br style="clear:both;" />
Scaphander lignarius
Scaphander lignarius er ein boblesnigel som lever i havet på djupner mellom 70 og 630 meter. Han et poredyr, muslingar, sniglar og sjøtenner.
Now That I Own the BBC
«Now That I Own the BBC» er ein song av den amerikanske rockeduoen Sparks, som kom ut i Europa i 1995 og i Storbritannia i 1996 som den tredje og siste singelen frå det sekstande studioalbumet deira Gratuitous Sax & Senseless Violins (1994). Songen var skriven og produsert av Ron Mael og Russell Mael, med ekstra produksjon av Linus Burdick.
Bakgrunn
Sparks hadde opphavleg tenkte å bruke ulike kringkastingsselskap i tittelen og teksten, og gje dei ut som singlar i sine respektive land. I eit intervju i 1996 med VH1 sa Ron Mael, «Me tenkte faktisk på eit tidspunkt på å lage songen forskjellig i kvart enkelt land. Det ville vore NBC for Amerika og BBC for Storbritannia, men på eit visst punkt vart det berre for mykje og RTL rimer ikkje på noko som helst, så me heldt oss til BBC.»
Musikkvideo
Musikkvideoen syner Sparks ombord på eit animert 'BBC-skip'. Han vart regissert av Olivier Kuntzel og Florence Deygas, som òg var ansvarleg for animasjonen i videoen..
Mottaking
Då singelen kom ut i Storbritannia skildra Newark Advertiser songen som «techno-dance weirdness» og la til «Vokalversjonen og to tankevekkande instrumentelle, tapte høve so ved innsetting av vokale klipp.»
Jens Vangsnes
Jens Vangsnes var ein norsk lærar, reisetalar og forfattar. Han var fødd på Vangsnes i Vik kommune. Vangsnes tok eksamen ved Stord lærarskule 1906, og han var lærar i Balestrand, Sand, Luster og Fresvik i dagens Vik kommune og krinssekretær i Sogn krins av Norges Kristelige Ungdomsforbund 1920-1940. Han var lærar og klokkar i Fjærland i dagens Sogndal kommune 1941-1950. Han gav i åra frå 1934 til 1961 ut fleire andaktsbøker, artikkelsamlingar, og folkeminnesamlinga «Der havgula bles» (1958).
Fyrstedøme
Fyrstedøme har eksistert i tidlegare og moderne sivilisasjonar i Afrika, Asia, Europa og Oseania. Andorra, Liechtenstein, Monaco og Wales er framleis aktive fyrstedøme. Fram til tidleg på 1900-talet fanst det også fyrstedøme i Frankrike, Tyskland, Italia, Portugal og Spania. Nokre av desse var suverene statar, mens andre ikkje var det.
Morbærfamilien
Morbærfamilien er ein plantefamilie i ordenen Rosales som omfattar 40 planteslekter og over 1400 artar, fleire av dei viktige nytteartar.
Kvam kyrkje i Nord-Fron
Kvam kyrkje er ei tømra krosskyrkje i Nord-Fron kommune i Innlandet fylke. Ho vart oppført etter andre verdskrigen og vigsla i 1952, etter at den førre kyrkja brann i aprildagane 1940.
Morbærfamilien
Morbærfamilien er nært i slekt med neslefamilien. Tre og buskar er tofrøblada med spreidde blad, mjølkesaft og einkjønnea, frikrona blomar i rakler eller hovud. Hjå nokre av artane svulmar aksen av blomsterstanden opp og blir kjøtfull, som fiken. Hjå andre blir blomsterdekkblada saftige og kjøtfulle, som morbær.
Bruk
Frå artar i morbærfamilien får ein fruktene morbær, brødfrukt og fiken. Nokre fikenartar kan brukast som prydplantar, som poppelfiken (banyan, Ficus benghalensis), stoveplantar, som bjørkefiken (Ficus benjamina), og bonsai. Blada frå kvitmorbær (Morus alba) vert brukte i silkeproduksjonen som mat for silkeormar.
Kvam kyrkje i Nord-Fron
Ei rekke britiske soldatar fann si grav her, og på kyrkjegarden er ein eigen minnelund for desse med eit monument og namneplater. Ein kvamvær som fall i april 1940, har sitt monument, og på den andre sida av E6 er Kvam fredspark med eit minnesmerke over falne norske soldatar. På kyrkjegarden er det elles mange fine klebersteinsgravminne.
Morbærfamilien
Kjende slekter
Dei sentrale slektene av morbærfamilien er:
Älvsbyns kommun
Älvsbyn kommune er ein svensk kommune som ligg i Norrbottens län i landskapet Norrbotten. Han grensar til nabokommunane Piteå, Boden, Jokkmokk og Arvidsjaur. Administrasjonssenter i kommunen er Älvsbyn.
Geografi
Älvsbyen er knytt til det svenske jernbanenettet gjennom Stambanan genom övre Norrland og sidelinja Piteåbanan gjev Älvsbyen samband med den næraste større byen, Piteå.
Næringsliv
Ferdighusprodusenten Älvsbyhus og bakeribedrifta Polarbröd vart grunnlagt i kommunen, og er framleis viktige arbeidsgjevarar.
Tettstader
Älvsbyn kommune hadde fire tettstader i 2005. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Selleri
Selleri (Apium graveolens) er ein toårig plante i skjermplantefamilien som blir brukt som grønsak. Hageselleri finst i to hovudtypar; knollselleri der ein bruker rota og stangselleri der ein bruker stilk og blad.
Selleri har også vore brukt som medisinplante.
Nokre menneske har allergi mot selleri, og kan risikera eit livstruende anafylaktisk sjokk om dei får det i seg.
Skildring
Selleri er ein næringskrevjande art. Han blir inntil 1 m høg, og har sterk lukt. Blada er mørkegrne, grove og finnete blad. Blomane er små og kvite blomster og veks i skjerm.
Rotselleri, sellerirot eller knollselleri (Apium graveolens var. rapaceum) har ei stor, knollforma, knudra og lysebrun rot med sprøtt, kvitt fruktkjøt. Denne rota blir mykje brukt i supper og liknande, men kan også bakast, steikast eller etast rå og riven.
Stangselleri, bladselleri eller stilkselleri (Apium graveolens var. dulce) har tjukke, kjøtfulle bladslirer og -stilkar med lite utvikla karstrengar. Denne delen av planten blir ofte eten rå, men kan også varmebehandlast.
Tidlegare blei bladstilkane kunstig bleika medan dei vaks. Nokre sellerisortar er delvis sjølvbleikande, kjend som bleikselleri. I dag føretrekk ein som regel grønstilka sortar.
Historie
Selleri er ein gammal kulturplante som var kjend i det gamle Egypt. Selleri veks også vilt langs kysten av Europa, og finst forvilla på stader i Noreg med mildt klima.
Som medisinplante blei eddik kokt på rota drukkt mot steinsmerter, safta mot kolikksmerter, og eit plaster laget av safta blei lagt på for ryggverk.
Alex Kloster-Jensen
Alexander Kloster-Jensen er ein norsk gitarist, låtskrivar og plateprodusent frå Fredrikstad. Han har erfaring frå fleire ulike band.
Karriere
Han var med på oppstarten av bandet Ricochets i 1998, og spelte gitar der. Han har også produsert tre av albuma til bandet. Frå 2001 til 2004 spelte han for det svensk-norske bandet Hello Goodbye. I 2003 gjekk han saman med Robert Burås frå Madrugada og starta bandet My Midnight Creeps. Bandet fekk gode kritikkar og gav ut to cd-ar (produsert av Kloster-Jensen), men vart oppløyst då Burås døydde i juli 2007.
Kloster-Jensen har også spelt gitar på to av cd-ane til Madrugada, The Deep End frå 2005 og Madrugada frå 2008. Då Madrugada la ut på avslutningsturné hausten 2008, var Kloster-Jensen igjen med som gitarist i staden for Burås.
Kloster-Jensen og bassisten frå Madrugada, Frode Jacobsen har arbeidt mykje saman. I 2009 produserte dei to saman eit album for Ingrid Olava, og same året starta dei bandet Kitchie-Kitchie-Ki-Me-O saman med Bezhad Farrazollahi og Dag Stiberg (begge frå My Midnight Creeps) og Anders Møller. Debutalbumet til Kitchie Kitchie Ki Me O blei gitt ut på EMI i juni 2011 til gode kritikkar. Bandet avslutta ØYA 2011 og spelte på Roskilde-festivalen same året. I 2016 gav gruppa ut albumet Land or Water på det londonbaserte selskapet House of Mythologhy.
D'Angelo Bluff
D'Angelo Bluff er ein markant nordvendt fjellskrent, 11 km lang, som strekkjer seg vestover frå Mount McIntyre. Skrenten står på vestsida av Scottbreen, nær toppen av breen, 24 km sør for Mount Early og vest for Mount Howe. Han vart oppdaga av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen leia av Quin Blackburn i desember 1934. Skrenten vart vitja den 5. desember 1962 av ei geologgruppe frå Ohio State University, leia av George Doumani og vart namngjeven av han etter John D'Angelo i US Army, som var ein helikopterpilot som sette gruppa ned på denne klippa.
GNS Science
GNS Science (maori Te Pū Ao) er eit nasjonalt forskingsinstitutt på New Zealand. Det fokuserer på geologi, geofysikk (inkludert seismologi og vulkanologi), og kjernefysikk (særleg ionestråleteknologi, isotopvitskap og radiokarbondatering).
RRS «Discovery»
RRS «Discovery» er ei britisk polarskute, bygd for den første ekspedisjonen Robert F. Scott hadde til Antarktis (1901–1904). Fartøyet er det siste tremasta seglskipet som er bygd i Storbritannia. Det er verna og utstilt i heimbyen Dundee.
Christian Havig
Christian Møinichen Havig var ein lensmann, gardbrukar og stortingsrepresentant, fødd på garden Havika i Overhalla i Namdalen. Christian Fredrik Havig var sonen hans.
RRS «Discovery»
Bygginga av «Discovery» vart starta 16. mars 1900. Éitt år seinare, den 21. mars 1901, vart ho sjøsett i Firth of Tay av Lady Markham, hustrua til Clements Markham som var president i Royal Geographical Society.
Christian Havig
Havig var fødd i Overhalla, men familien flytta til Vikna då han var i barneåra. Han fekk lite undervisning utanom omgangsskulen. På eiga hand lærde han seg så mykje at han fekk arbeid på kontoret hos lensmannen i Nærøy og Vikna. Seinare, 1848, vart han tilsett hos slektningen, lensmann Jørgen Havig i Namsos. I 1854 kom Havig med i Namsos bystyre, i 1858 ordførar i byen og forlikskommissær 1856-58.
GNS Science
GNS Science vart kalla Institute of Geological and Nuclear Sciences frå 1992 til 2005. Det var opphavleg ein del av Department of Scientific and Industrial Research (DSIR), og vart oppretta som ein sjøvstendig organisasjon då Crown Research Institutes vart oppretta i 1992. Som ein del av denne prosessen vart GNS Science delvis kommersialisert, og vert no drive som eit statseigd selskap i staden for eit statleg departement. Denne endringa førte til større sjølvstyre og større økonomisk fridom.
RRS «Discovery»
«Discovery» var utstyrt med kolfyrde hjelpemotorar, men avgrensa kolkapasitet medførte at segl måtte stå for hovudframdrifta på lengre reiser. Ho var barkrigget. Ifølgje Ernest Shackleton, som deltok på den første ekspedisjonen med Scott, hadde skipet for stor seglføring atter og for lite forut, og seglingseigenskapane var ikkje spesielt gode. Scott uroa seg over at utforminga av skrog på skipet ikkje var eigna for å arbeide seg gjennom pakkis. Propellen og roret kunne hevast for å unngå å bli skadd av is. Baugen var skrå og jarnslege for å kunne slå isen sund. «Discovery» rulla kraftig i ope farvatn på grunn av den flate kjølen som var designa for isfart.
GNS Science
GNS Science held til i Avalon, Lower Hutt med anlegg i Dunedin og Wairakei.
Christian Havig
År 1858 vart Havig sett til lensmann i Vefsn i Nordland. Denne stillinga hadde han heilt til 1904, då vart han etterfylgd av sonen Thorleiv N. Havig. Allereie i 1859 vart han medlem av heradsstyret i Vefsn, ordførar 1905. Elles var han forlikskommissær 1859-66 og kasserar i den lokale sparebanken 1860-70, formann i skulestyret og formann i matrikkelkommisjonen i Vefsn.
RRS «Discovery»
Fraktefartøy
I 1905 vart «Discovery» seld til Hudson's Bay Company og nytta som fraktefartøy mellom London og Hudson Bay fram til første verdskrigen. Deretter frakta ho krigsmateriell til Russland, men i 1916 vart ho sendt for å berge det skipbrotne mannskapet til Ernest Shackleton på Elefantøya i Antarktis. Desse vart likevel redda før «Discovery» kom fram. Etter krigen var ho utkonkurrert av meir moderne handelsfartøy, og vart lagt opp.
Nye oppdrag i Antarktis
I 1923 vart «Discovery» kjøpt av Crown Agents for på nytt å gjennomføre forskingsekspedisjonar i Antarktis. Ho vart omregistrert til Port Stanley på Falklandsøyane og fekk nemninga Royal Research Ship (RRS, Kongeleg forskingsskip). Fartøyet vart sett i stand for £114 000 før ho i oktober 1925 segla mot Sørishavet for å kartleggje vandringa til kvalbestanden. Frå 1929 til 1931 vart ho lånt ut av britiske styresmakter til British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE).
Christian Havig
I 1884 vart Havig medlem av den parlamentariske jurykommisjonen. Seinare, 1899-1905, medlem av riksskattekommisjonen.
RRS «Discovery»
Treningsskip
Ved tilbakekomsten til Storbritannia var dagane hennar som forskingsskip over, og «Discovery» låg i opplag fram til 1936. Deretter tente ho som stasjonært treningsskip for sjøspeiderar i London.
Danny Ecker
Daniel Ecker, kjend som Danny Ecker, er ein tysk tidlegare stavhoppar frå Leverkusen som ein tiårsperiode høyrde med i verdseliten i øvinga. Han vann bronsemedaljen i stavhopp under verdsmeisterskapen 2007 i Osaka. Mor hans, Heide Rosendahl, vann OL-gull i lengdehopp i 1972.
RRS «Discovery»
Kjelder
''
Danny Ecker
Aktiv
Ecker sette personleg rekord med 5,93 meter i Ingolstadt 26. juli 1998. Under europameisterskapen i Budapest få veker seinare vart han fjerdemann med 5,76 m, like høgt som bronsemedaljøren Jean Galfione. Også i VM 1999 enda han på fjerdeplass, delt med den komande olympiameisteren Nick Hysong. Den 11. februar 2001 presterte Ecker livsbeste då han svinga seg over 6,00 meter ved eit innandørs-stemne i Dortmund.
I mars 2007 vann Ecker stavtevlinga ved innandørs-EM i Birmingham då han vart fyrst av tre mann til å gå over 5,71 m. Seks månader etter sikra han seg bronsemedaljen ved å gå over 5,81 m og ha færrast riv av fem andre utøvarar som også enda med 5,81 m som sluttresultat.
Ecker var tysk meister i stavhopp 2004 og 2007, begge gongane etter hopp på 5,70 m.
Christian Havig
Lokalt engasjerte han seg for at fleire leiglendingar skulle få høve til å kjøpe gardane dei dreiv, og han arbeidde for innføring av norsk opplæringsmål i skulen. Han var leiar av Vefsn skulestyre då det i 1900 gjorde vedtak om at skuleelvane skulle bruke lærebøker på nynorsk mål. Havig var mellom dei som i 1905 tala for at Noreg skulle verte republikk.
Christian Møinichen Havig døydde i 1912. C.M. Havigs gate i Mosjøen er oppkalla etter han.
Steinhelle
Steinhelle eller berre helle er ein flat, tynn eller ganske tjukk stein som er tillaga eller naturleg forma. Heller kan til dømes brukast som dørhelle, golvhelle, takhelle og mykje meir. Baksteheller var i gamal tid laga av skifrig kleberstein, og nøyaktig tilhogde skiferheller til taktekking er ofte å sjå på hustak i byar og på landsbygda over heile Europa. Steinheller som skal nyttast til byggjemateriale og anna er såleis ofte laga av naturstein med benking, som gjer at dei lettare deler seg i flater.
On Broadway
«On Broadway» er ein song skriven av Barry Mann og Cynthia Weil i samarbeid med Jerry Leiber og Mike Stoller.
Komposisjon
Weil og Mann var baserte ved Aldon Music, på 1650 Broadway i New York City, og songen, slik han vart skriven av Mann/Weil vart opphavleg spelt inn av the Cookies (sjølv om the Crystals gav ut sin versjon før dei) og hadde ein livleg tekst der songaren er på veg til Broadway og syng «I got to get there soon, or I'll just die.»
Då Leiber/Stoller gjorde det kjend at the Drifters hadde leigd studio for dagen etter og mangla ein song, kom Mann/Weil med «On Broadway». Leiber og Stoller likte songen, men følte han ikkje var heilt rett og dei fire sette seg ned og kom opp med ein betre versjon av songen. Ein ung Phil Spector spelte den særeigne gitarsoloen på innspelinga til The Drifters. Andre som var medverkande på the Drifters innspelinga var Joe Newman, Ernie Royal - trompetar; Billy Butler, Bill Suyker, Everette Barksdale - gitarar; Russ Savakus - bass; Gary Chester - trommer og Phil Kraus, Nick Rodriguez, Martin Grupp - perkusjon. Det instrumentale arrangementet vart skriven av Gary Sherman.
Versjonar
Songen vart ein hitt for the Drifters i 1963, som nådde niandeplassen på Billboard Hot 100. Han har sidan blitt spelt inn av mange andre artistar, som the Coasters, the Dave Clark Five, the Chipettes, Bobby Darin, Percy Faith, Tom Jones, Johnny Mathis, Frank Sinatra, Nancy Sinatra og Neil Young.
George Benson sin versjon av «On Broadway» frå albumet Weekend in L.A. i 1978, nådde sjuandeplassen på Billboard Hot 100 og andreplassen på soullsita. George Benson-versjonen vart mykje spelt på radiokanalar innan adult contemporary og smooth jazz. Han vann Grammy-prisen for beste R&B-song. Songen vart nytta i filmane Big Business og American Beauty.
Den britiske progrockgruppa Genesis refererte til songen i teksten og melodien på songen «The Lamb Lies Down on Broadway» frå albumet The Lamb Lies Down on Broadway i 1974.
Pajala kommun
Pajala kommune er ein grensekommune på svenske länet Norrbottens län i landskapet Norrbotten. Administrasjonssentereit i kommunen ligg i Pajala. Folketalen er av både samisk, finsk og svensk herkomst. Pajala grensar mot nabokommunane Kiruna, Gällivare, Överkalix og Övertorneå. I aust grensar kommunen mot Finland.
Historie
Det som i dag er Pajala kommune har sidan dei tidlegaste tidene vore busett av reindriftarar. Dei første tornedalsfinske nybyggjarane slo seg ned i den nedre delen til kommunen på 1570-talet. Soknet og kommunen er kalla opp etter den mest framgangsrike av nybyggjarane, birkarlen Lasse Pajanen (død ca 1600). Alt tidleg på 1700-talet var innbyggjarane som levde av reindrift nesten heilt drive ut av kommunen. På midten av 1600-talet vart Kengis Bruk lagt her, noko som førte til vallonsk og svensk innvandring dei neste hundreåra. Pajala er ei tradisjonsrik kulturbygd, med ei jernverkshistorie som strekkjer seg over nesten tre hundreår.
Den tornedalske identiteten har vorte forma i møtet mellom finske, samiske og til ein viss grad svenske kulturtradisjonar. Den geografiske plasseringa har ført til at Pajala lenge har vore eit naturleg handelssentrum.
Utvikling i folketalet har ikkje gagna kommunen. I 1950 budde det drygt 15 000 personar i det som i dag er Pajala kommune, i årsskiftet 2005-2006 budde det 6798 personar i kommunen. Mykje av den gamle industrinæringa basert på jordbruk og skogbruk er nesten heilt borte, og folketalen har vorte desimert og forelda gjennom dødsfall og fråflytting. Drygt 27 % av folketalen er 65 år eller eldre, noko som er blant dei høgaste andelane i Sverige. Næringslivet i Pajala blir i dag dominert av service med kommunen som største arbeidsgjevar, noko trevareforedling og pendling til malmfeltane i Gällivare og Kiruna.
Språk
Meänkieli og finsk har status som offisielle minoritetsspråk i kommunen, og Pajala er ein av seks svenske kommunar kor meänkieli har status som offisielt minoritetsspråk.
Geografi
Landskapet er dominert av store barskogsområde med innslag av myr. Torne älv er viktigaste vassdrag i kommunen, og dannar saman med sideelva Muonio älv riksgrensa mot Finland.
Pajala kommune har flyplass med daglege ruteflygingar til Luleå.
Næringsliv
Næringslivet i kommunen blir dominert av fleire små føretak, der ikkje minst data- og elektronikkindustrien dei seinare åra har utvikla kommunen til Norrlands svar på Silicon Valley. Gruveselskapet Northland Resources opnar eit gruveanlegg i Kaunisvaara i slutten av 2012 for å utvinne dei rike jernmalmressursane i området, og det er forventast at denne verksemda vil kunne gje kommunen eit økonomisk oppsving.
Tettstader
Pajala kommune hadde fire tettstader i 2005. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
I skjønnlitteraturen
Handlinga i Mikael Niemi-boka Populærmusikk frå Vittula (svensk Populärmusik från Vittula) utspelar seg hovudsakleg i Pajala kommun. Vittula er eit folkeleg namn på eit villaområde i Pajala.
RS «Ole O.Lian»
Skøyta har gjennom 35 år i Redningsselskapet vore gjennom fleire oppgraderingar og ombyggingar. Ny motor, GM diesel 220 hk vart installert i 1965. Styrehus har vorte bytt to gonger, og mastene har vorte fjerna, slik at «Ole O. Lian» vart ei rein motorskøyte.
RS «Ole O. Lian» har i åra 1940–75 redda 24 personar frå ein sikker daude, og assistert til saman 680 fartøy. Ho har vore stasjonert i Langesund, Kilsund, Rasvåg, Tananger, Haugesund og fleire stadar i Nord-Noreg. Ho var og ein periode på Svalbard.
Skøyta vart i 1975 seld til fiskerifagskulen i Bodø. Der vart ho brukt som som opplæringsfartøy fram til 1994 under namnet «RAUD». Her fekk ho fleire oppgraderingar og meir moderne utrusting.
Skøyta er i dag i privat eige som veteranfartøy. Ho står på Riksantikvarens liste over verneverdige fartøy. Fartøyet er i dag ytterlegare oppgradert teknisk med bl.a. moderne navigasjonshjelpemidel som radarar, elektroniske kart og GPS, nytt elektrisk anlegg og hovudmotor
Drivis
Drivis er oppbrekt havis eller breis som driv i sjøen med vind og straum. Når drivisen vert driven i lag til ein stor masse, vert det kalla pakkis. Vind og straum kan stuve opp isen og danne ryggar på opp til tre-fire meters høgd, noko som kan vere vanskeleg for isbrytarar å penetrere. Slike haugar vert kalla iskoss.
Eit isflak er eit stort stykke drivis som kan vere frå titals meter til fleire kilometer i diameter. Store isflak vet òg kalla isfelt eller isflore.
Drivisgrensa i nord strekkjer seg frå Newfoundland, kring 40 ºN, til sørspissen av Grønland og vidare til Jan Mayen, og ligg nordaust i Atlanterhavet på kring 70-75 ºN. I sør ligg drivisgrensa i Atlanterhavet på kring 40 ºN og i Indiahavet på 50–60 °S. Okhotskhavet ved nordkysten av Hokkaidō i Japan er det sørlegaste området på Den nordlege halvkula der ein kan sjå drivis frå polarstrøka.
I mange område, som Austersjøen, vil ein òg ha drivis om vinteren, men denne smeltar når det vert varmare vêr.
Makhtesh Ramon
Makhtesh Ramon (hebraisk מכתש רמון, tyder 'Ramonkrateret'; arabisk وادي الرمان) er ein erosjonssirkel i Negevørkenen i Israel. Han ligg på toppen av Negevfjellet, kring 85 km sør for byen Beer Sheva. Landforma ser ut som eit krater, men er i røynda den største makhteshen i verda. Krateret er 40 km langt, 2–10 km breitt og 500 meter djupt, og er forma som eit langstrekt hjarte. Den einaste busetnaden i området er den vesle byen Mitzpe Ramon (מצפה רמון, «Ramon observasjonspunkt») som ligg langs nordkanten av krateret. I dag dannar krateret og området rundt den største nasjonalparken i Israel, Ramon naturreservat.
Danning
For fleire hundre millionar år sidan var Negevørkenen dekt av eit hav. Havet trekte seg gradvis nordover og etter let seg ein pukkelforma ås. Pukkelen vart langsamt flata ned av vatn og vêr. For kring fem millionar år sidan vart Aravadalen danna og elvane endra løpet sitt og grov ut innsida av krateret, som hadde mjukare bergartar enn fjellet som låg over. Elva grov seg stadig djupare og er id ag 500 meter djup. Det lågaste punktet er Ein Saharonim (Saharonimkjelda) som er den einaste naturlege vasskjelda i dalen.
Historie
Ruinane av ein stor, førhistorisk steinstruktur kalla Khan Saharonim ligg i dalen, langs den gamle Røykjelsevegen, ein handelsveg som vart nytta av nabatearane for 2 000 år sidan. Desse ruinane var ein stoppestad for kjøpmenn og dyra deira (khan er eit arabisk ord for ein karavanserai) som var på veg vidare vestover til Middelhavet og Gaza.
Kjelder
''
Mount Gniewek
Mount Gniewek er eit kjenneleg isdekt fjell med flat topp, 2060 moh, som ligg ved nordsida av Carlyonbreen, 6 nautiske mil sørvest for Mount Keltie i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå tellurometermålingar og flyfoto, 1959–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John J. Gniewek, ein geomagnetikar ved Little America V, 1958.
Tel Azaziat
Tel Azaziat (hebraisk תל עזזיאת) er ein ås i Øvre Galilea nord i Israel, 330 meter over havet, 1,5 km aust for She'ar Yashuv moshav, 1,5 km søraust for Dan kibbutz og 2 km vest for Tel Faher. Det låg tidlegare ein syrisk militærpost på toppen av åsen.
Det var kampar i område på og kring åsen under den arabisk-israelske krigen i 1948 og seksdagarskrigen i 1967.
Det er framleis ruinar av syriske festningsverk på toppen av Tel Azaziat og den syriske armeen la miner kring åsen.
Presidentar i Russland
Presidentar i Russland er ei liste over presidentar (russisk Президент России) og statsleiarar med liknande posisjonar i Russland sidan 1917. Presidenten har stor personleg makt i Russland, og har direkte utøvande makt gjennom Presidentadministrasjonen i Russland.
Etter den russiske revolusjonen i 1917 vart Sovjetunionens kommunistiske parti tildelt ein «leiande rolle» som styrande organ i Sovjetunionen. Politbyrået var den øvste leiinga til kommunistpartiet, og hadde den utøvande makta. Generalsekretæren til kommunistpartiet vart difor i Europa og USA omtalt som «Sovjetunionens leiar». Kommunistpartiet si «leiande rolle» som styrande organ vart oppheva av Mikhail Gorbatsjov den 13. mars 1990.
Formannen av det øvste sovjetet i Sovjetunionen vart utnemnd av Politbyrået, med varierande titlar. Tittelen «Sovjetunionens president» vart teken i bruk av Mikhail Gorbatsjov den 15. mars 1990. Av denne grunnen tilsvara formannen av det øvste sovjetet av den Den russiske sosialistiske føderative sovjetrepublikken (Russiske SFSR) embetet president. Den siste formannen av det øvste sovjetet, Boris Jeltsin, vart òg den første presidenten av Den russiske føderasjonen etter oppløysinga av Sovjetunionen.
Formenn av Kommunistpartiet i Den russiske SFSR (1956-1991)
Kommunistpartiet i Den russiske SFSR hadde ei «leiande rolle» som styrande organ, og formannen av partiet var difor leiar av den Den russiske sosialistiske føderative sovjetrepublikken.
Formenn av Den russiske SFSR (1917-1991)
I perioden 25. oktober-9. november 1917 brukte kommunistane vekselvis to ulike namn på det som etterkvart vart heitande «det øvste sovjetet»:
Presidentar av Den russiske føderasjonen (1991–)
Russisk: Президент Российской Федерации (Prezident Rossijskoj Federatsii)
Cato Thomassen
Cato Thomassen, også kjend som Cato Salsa, er ein norsk gitarist, keyboardspelar, vokalist og musikkprodusent. Han var med på å starta bandet The Cato Salsa Experience i 1998, og har spelt i det sidan. Han har også spelt i Brut Boogaloo, Gluecifer, The Jessica Fletchers og The Lionheart Brothers, samt i bandet til Sivert Høyem.
Då Madrugada reiste på avslutningsturné i 2008 etter dødsfallet til Robert Burås, deltok Thomassen som livemusikar. I tillegg har han produsert ei heil rekkje album, m.a. av Vidar Vang, Maria Orieta og The Fernets.
Stein i Appenzell
Stein er ein kommune i kantonen Appenzell Ausserrhoden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 827 meter over havet.
Delta Bluff
Delta Bluff er ein bratt pyramideforma fjellskrent like nord for munningen av Deltabreen, på vestsida av Skeltonbreen. Han vart kartlagt og klatra i 1957 av gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) og fekk dette namnet på grunn av forma på skrenten.
Krimkrisa i 2014
Krimkrisa i 2014, òg kjend som Krim-konflikten i 2014, er ein konflikt om den nasjonale statusen til Krimhalvøya som eskalerte i slutten av februar 2014, då den russiskvennlege presidenten av Ukraina, Viktor Janukovytsj, vart avsett etter demonstrasjonar og blodige opprør i den ukrainske hovudstaden Kiev. Etter at Viktor Janukovitsj vart avsett som president, sette Vladimir Putin i verk ei militærøving i det vestlege Russland for å testa beredskapen.
Det russisktalande folkesetnadsfleirtalet på Krim, som i stor grad hadde vore lojale til den avsette president Viktor Janukovitsj, gjorde deretter politisk opprør og fekk ifølgje vestlege kjelder militær hjelp frå Russland, som på si side tilbakeviste å ha gjeve slik støtte. <!--
Bakgrunn
Krim kom under russisk styre under Katarina den store, då fyrst Grigorij Potemkin erobra området under den russisken-tyrkiske krig i 1768–1774 Områdt vart då ein del av Det russiske keisarriket gjennom Küçük Kaynarca-traktaten og det siste tatarske khanatet, Krim-khanatet, vart knust. Frå 1783 av fant det stad ei systematisk innvandring av russarar, ukrainarar og tyskarar på Krim med det føremålet å veikja krimtatarane si stilling i området.
19. februar 1954 vedtok det øvste sovjetet å overføra Krim oblast frå den russiske sovjetrepublikken til den ukrainske sovjetrepublikken.
Nytt styre og ei enno ikkje innført språklov (2017)
1995–2014 vart Krim-republikken styrt av ein politisk representasjon direkte tilset frå Kiev. Den 22. februar 2014 vart presidenten av Ukraina, Viktor Janukovytsj avsett av det ukrainske parlamentet, og under dei neste dagane vart parlamentets talmann Oleksandr Turtjunov vald til førebels president. Sume meinar framleis at dette var eit politisk kupp. Janukovytsj rømde frå hovudstaden til Russland og vart etter dette etterlyst for massemord. Parlamentet ville stille Janukovytsj for retten hjå Den internasjonale domstolen i Haag.
På grunn av den språklova som vart vedteke i 2012 som tillét andre språk enn ukrainsk på regionalt og lokalt nivå i Ukraina, har òg rumensk, moldavisk og ungarsk vorte innførte som lokale språk nokre stader. Dessutan har åtte byar (inklusive Kharkiv og Lugansk) og 6 oblast (Odessa, Mykolajiv, Kherson, Zaporizjzja, Dnipropetrovsk og Donetsk) inført russisk som administrasjonsspråk. Derimot hadde lova ikkje spela noka rolle på Krimhalvøya, der både den ukrainske «autonome» republikken og byen Sevastopol sidan 1990-talet hadde direktestyre frå Kiev.
23. februar 2014, etter opposisjonen si maktovertaking i Kiev, røysta parlamentet, med liten margin (232 av 450 røystar) for å forkaste språklova og atterinnføre ukrainsk som det einaste nasjonale språket på alle nivå. Dette skapa redsle mellom dei i huvudsak russiskspråklege folket på Krim den austre delen av Ukraina. Dei trudde at den nye regeringa i Kiev skulle fortsette med diskriminering dei med russiske røtter. Krim hadde før denne krisa omlag 2 mmilionar innbyggjarar, der 60 prosent var etniske russarar. 27. februar 2014 vart det etablert ei utbrytarregjering i Krimrepublikken, i protest mot opposisjonen si maktovertakting på nasjonelt nivå.
Vedtaket i det ukrainske parlamentet om å avskaffe språklova om tillatne regionale og lokale språk vart ikkje utført i praksis (2017). Den førebelse presidenten Oleksandr Turtjynov la den 28. februar inn veto mot det nye lovforslaget, men først efter at Europaparlamentet kravde at dei ukrainske styresmaktene skulle verna høvet for folk til å bruka det russiske språket. Europaparlamentet føreslo for det ukrainske parlamentet å verna rettane til minoritetar og garantera fridom til å bruke russisk og andre minoritetsspråk. Dette tyder at russisk framleis (2017) har status som regionalt språk i 13 av Ukrainas 27 oblast – der dei russisktalande utgjer minst 10/nbspø% av folkesetnaden.
Februar
27. februar okkuperte ei mengd maskerte menn ei rekkje viktige bygningar i Krim, inkludert parlamentsbygningen og flyplassane i Simferopol og Sevastopol. Dei øydela nesten alt telekommunikasjonsutstyr og internettsamband mellom Krim og resten av Ukraina.
Medan parlamentsbygningen var under kringsetjing, avviste parlamentet dei lokale styresmaktene og erstatta den lokale ministerråden, òg kjent som Krims statsminister, Anatolyi Mohyljov med Sergej Aksjonov. Dei russiske troppane som er stasjonert på Krim under ein bilateral avtale vart forsterka, og to skip av den russiske svartehavsflåten krenkt ukrainske farvatn.
Gorgons Head
Gorgons Head er eit fjell søraust for Mount Hughes i Cook Mountains i Antarktis. Fjellet er sandstein med intrusjonar av doleritt og er ein kvass rygg. Det vart kalla opp etter gorgonane, tre skapningar med vengjer i gresk mytologi, der berre ein av dei kunne drepast (Medusa) ved å kutte hovudet av.
Krimkrisa i 2014
1.–10. mars
1. mars bad den nyinnsatte leiaren Sergej Aksjonov om hjelp frå president Vladimir Putin, Moskva svara at dei ikkje ville følgja eit slikt ønske. Same dag fekk Vladimir Putin godkjenning av den russiske nasjonalforsamlinga til å bruka dei militære styrkane i landet i Ukraina. Putin viste til at livet til russiske statsborgarar som tenestegjorde i russiske styrkar på Ukraina var truga. Samstundes vedtok Føderasjonsrådet å be Vladimir Putin om å kalla heim den russiske ambassadøren til Washington.
Sjefen for den ukrainske marinen, Denis Beresowski, kunngjorde 2. mars at han gjekk over til dei russiske styrkane på Krim.
Russlands president Vladimir Putin uttalte 4. mars at maktbruk i Ukraina berre var siste utveg. Ifølgje Putin var dei uniformerte og bevæpnete mennene på Krim ikkje russiske troppar, men lokale, prorussiske sjølvforsvarsgrupper. Fleire uavhengige journalistar rapporterte likevel at det dreidde seg om russiske spesialstyrkar.
USAs utanriksminister John Kerry vitja 4. mars Sjølvstendeplassen i Kiev og lova den mellombelse regjeringa ein milliard dollar i kredittgarantiar. President Obama overtalte G7-landa same dag til å stansa førebuingane til G8-møtet planlagt i Sotsji i juni 2014. Det vart avgjort at delegasjonen til presidenten til dei Paralympiske vinterleikane i Sotsji ikkje skulle reisa.
Tyrkiske styresmakter gav 5. mars amerikanske krigsskip løyve til å gå gjennom Bosporosstredet med kurs for Svartehavet.
OSSE sende 5. mars militære observatørar til Ukraina. Observatørane kom frå Canada, Tsjekkia, Danmark, Estland, Finland, Frankrike, Tyskland, Ungarn, Irland, Latvia, Litauen, Noreg, Polen, Slovakia, Sverige, Tyrkia, Storbritannia og USA. EU stilte 5. mars elleve milliardar euro i økonomisk bistand til rådighet for Ukraina.
SN sin utsending til Krim, Robert Serry, forlét Simferopol 5. mars og reiste til Kiev, etter å ha vorte truga av væpna, uidentifiserte personar.
Tysklands til nærings- og energiminister og visekansler Sigmar Gabriel møtte Russlands president Vladimir Putin og statsminister Dmitrij Medvedev 6. mars. Same dagen offentleggjorde Utanriksdepartementen i USA ein artikkel om ti påståtte uriktige påstandar om Ukraina frå den russiske presidenten. Det vart òg kjent at det amerikanske krigsskipet USS «Truxtun» (DDG-103) gjekk med kurs for Svartehavet for å halda øvingar med den rumenske og bulgarske flåte.
Representantar frå OSSE vart 6. mars avvist ved grensa til Krim.
Julia Timosjenko og Vitalij Klitsjko deltok 6. mars i Møtet til europeisk Folkeparti i Dublin. Klitsjko ynskte EU-medlemskap for Ukraina og samtalar med NATO.
Krim+parlamentet vedtok 6. mars å innkalla til folkerøysting 16. mars om samanslåing med Russland.
USS «Truxtun» (DDG-103) passerte 7. mars Bosporosstredet med kurs for Svartehavet. Representantar for OSSE vart same dag nekta tilgjenge til Krim av væpna styrkar for andre gong på to dagar.
I ein telefonsamtale 7. mars oppfordra president Barack Obama den russiske presidenten Putin om trekkja dei russiske styrkane tilbake frå Krim. President Putin gav uttrykk for at hendingane i Ukraina ikkje burde få tyding for tilhøvet mellom USA og Russland.
President Obama og den tyske kanslaren Angela Merkel heldt 8. mars ein telefonsamtale i samband med krisa. Dei var samde om å krevja tilbaketrekking av russiske troppar på Krim. Dei var òg samde om at representantane for OSSE måtte få tilgjenge til Krim, og at Russland måtte inngå i ei internasjonal kontaktgruppe kor landet kunne føra ein direkte dialog med Ukraina. Sundag 9. mars vart 20 menneske som vakta ei markering av 200-årsdagen til poeten og nasjonalhelten Taras Sjevtsjenko i Sevastopol angripne av hundre Russland-sympatisørar med køller. Same dag vart det formidla observasjonar av kolonnar med opptil 50–60 militære køyretøy med russiske soldatar. Ytterlegare ein grensepost vart overteken av russiske styrkar kl 06.00 lokal tid, slik at dei på dette tidspunktet kontrollerte 11 grenseovergangar, samstundes som internasjonale observatørar vert halde ute med makt.
USA utplasserte 10. mars AWACS-fly i Polen og Romania for å følgja utviklinga i Ukraina. Tolv F-16 jagarfly vart òg varsla utplassert i Polen og 300 amerikanske soldatar skulle delta i øvingar i landet. Seks F-15 jagarfly var allereie vorte utplassert i nabolandet Litauen.
Verdsbanken lova same dag tre milliardar dollar i finansiell støytte til Ukraina. Tidlegare hadde både EU og Det internasjonale pengefondet lova støytte til ukrainarane.
11.–20. mars
G7-landa oppfordra i ei felles fråsegn Russland om å bidra til endring av den aktuelle situasjonen i Ukraina som ifølgje landa var i strid med ukrainske og internasjonale lovar. Det vart særleg vist til at Russland måtte stansa all bistand til å halda folkerøysting om sjølvstende for Krim som nasjon. Ein slik folkerøysting ville vera i strid med den ukrainske grunnloven. G7-landa understreka at folkerøystinga ikkje ville ha nokon juridisk verknad. Tilstedeværelsen av russiske troppar i landet under avstemminga ville òg fråta den for kvar og ei moralsk tyding. Ein russisk annektering av Krim ville møtast med mottiltak frå G7-landa, kollektivt og individuelt. Russland vart oppfordra til å trekkja sina soldatar på Krim tilbake til forlegningane. Inntil vidare ville G7-landa stansa alle førebuingar til G8-møtet i Sotsji i juni 2014.
OECD kunngjorde 13. mars at han ville stansa forhandlingane sine med Russland med sikte på innlemming i organisasjonen. I staden ville organisasjonen styrkja sambandet med Ukraina.
Det lokale Krim-parlamentet inviterte 15. mars OSSE til å senda observatørar til den kommande folkerøystinga. OSSE avslo invitasjonen med grunngjevinga om at folkerøystinga var i strid med den ukrainske statsforfatninga.
Det synest ikkje at sjølvstendefråsegna eller den påfølgjande innlemminga i Russland strid mot folkeretten, som imidertid ikkje har formulert spesifikke vilkår eller framgangsmåtar for sesesjon.
To personar vart drepne då ukrainske nasjonalistar 15. mars opna eld mot ei gruppe demonstrantar som freista å trenga seg inn i hovudkvarteret til nasjonalistane i Kharkiv. Ukraina skulda Russland for å stå bak urolighetene.
16. mars heldt dei lokale styresmaktene ei folkerøysting om det statlege tilhøyret til Krimhalvøya. Folkesetnaden fekk valet mellom to alternativ som var gjevne på russisk, ukrainsk og krimtatarisk. Dei stemmeberettiga kunne markera sit val med eit kryss på stemmeseddelen som vart lagt i valgurner. Alternativa var I motsetnad til den aktuelle ukrainske forfatninga stod det i grunnlova frå 1992 ikkje at Krim er ein uskiljeleg del av Ukraina og at Ukraina si forfatning har forrang framfor Krim si eiga forfatning. Etter 1992-grunnlova var Krim eit sjølvstendig folkerettsleg subjekt som hadde overført noko av overhøgda si til Ukraina. Ei vidareføring av Krim si stilling under den aktuelle ukrainske grunnlova var ikkje eit alternativ.
Det offisielle sluttresultatet av folkerøystinga viste 17. mars eit stemmefleirtal på 96,6 % for ei tilslutting av Republikken Krim til Den russiske føderasjonen. Det oppstod internasjonal kritikk om lovmessigheten til folkerøystinga. Regionalforsamlingen på Krim erklærte seg lausrive frå Ukraina og kunngjorde at ein vil søkja om å innlemmast som ein del av Russland, nasjonaliserte samstundes all statleg ukrainsk eigedom på halvøya, og løyste opp alle ukrainske militæreiningar i området. President Vladimir Putin anerkjende Krim som ein suveren, uavhengig stat.
Putin signerte avtala om at Krim-halvøya skulle annekterast som russisk territorium 18. mars i Moskva. Noreg fordømde Russlands annektering av Krim, og utanriksminister Børge Brende sa i ei utsegn: «Noreg fordømmer Russlands folkerettsstridige annektering av den ukrainske autonome republikken Krim. Russlands nytte av militærmakt for å endra landegrenser er uakseptabel». Den ukrainske militære flybasen Novofedorovka på Krim vart storma av ukjende styrkar, noko som førte til at ein ukrainsk offiser vart skadd og ein soldat døydde. Ukrainas statsminister Arsenij Jatsenjuk uttalte etter episoden at «Konflikten på Krim har gått frå eit politisk til eit militært stadium».
Russiske soldatar borda og tok 20. mars kontroll over ukrainske krigsskip, korvettane «Ternopol», «Lutsk», «Pridniprovya» og «Khmelnitsky», i havnebyen Sevastopol.
President Barack Obama kunngjorde 20. mars nye sanksjonar mot Russland som var retta mot einskildpersonar knytte til Russlands handlingar på Krim, og dessutan ein russisk bank som skal ha vore innblandet i anneksjonen av Krim. Obama truga òg russarane med meir alvorlege økonomiske sanksjonar mot sektorar av den russiske økonomien, som finans, energisektoren, gruvedrift, forsvarsindustrien og maskinindustrien.
21.–31. mars
21. mars vart det kjent at kredittselskapa Visa og MasterCard innstilte alle sina tenester for den russiske banken Bank Rossiya.
Det russiske føderasjonsrådet godkjende traktaten som formelt gjorde Krim og Sevastopol til to nye, administrative distrikt i Den russiske føderasjonen, og president Putin signerte seinare loven.
22. mars angreip russiske styrkar fleire ukrainske militærleire på Krim, og overtok dem. Ein ukrainsk soldat vart såra under stormingen av basen Belbek.