cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karl den skalla
Styre i vest
Dei første åra då Karl styrte, fram til Lothar døydde i 855, var høvesvis fredelege. I løpet av desse åra heldt dei tre brørne fram med systemet av «broderleg styring» og kom jamleg saman, ved Koblenz (848), ved Meerssen (851) og ved Attigny (854). I 858 blei Ludvig den tyske invitert av misnøgde adelege som ville utkonkurrera Karl, og denne misnøya førte til at dei samla seg for å invadera Vestfrankarriket. Karl var på denne tida så upopulær at han ikkje klarte å samla ein hær og måtte flykta til Burgund. Han blei berga berre ved støtte frå biskopane som nekta å krona Ludvig den tyske som konge, og ved lojaliteten til welfeae, slekta til mor hans Judith. I 860 freista Karl å erobra kongedømmet til nevøen sin Karl av Provence, den yngste sonen til Lothar, men blei slått tilbake. Då nevøen Lothar II døydde i 869, freista Karl å overta besittelsane hans ved å få seg sjølv innvigd som konge av Lotharingia ved Metz, men han blei tvinga til opne forhandlingar då broren Ludvig den tyske fann støtte blant dei tidlegare vasallane til Lotha. Lotharingia blei delt mellom Karl og Ludvig i den påfølgjande avtala i 870, traktaten i Meerssen. Forutan desse familiestridane måtte Karl òg kjempa mot fleire opprør i Aquitaine og i Bretagne. Leia av høvdingane Nomenoë og Erispoë overvann bretonarane overkongen sin Karl i slaget ved Ballon i 845 og i slaget ved Jengland i 851. Med desse sigrane klarte bretonarane å skaffa seg eit faktisk sjølvstende. Herskarane som følgde i Bretagne blei kalla for kongar, men blei seinare omdefinerte til den nye mellomalderske tittelen hertug. Ein annan trussel mot riket kom frå nord i form av rastlause norrøne nordbuarar som herja landa som vikingar. I 845 hadde dei kringsett Paris og herja hovudstaden. Vikingane kom attende fleire gonger og Karl blei tvinga til å kjøpa seg tid ved å betala dei store summar for å forsvinna. Han leia fleire ekspedisjonar mot dei utan større hell. Ediktet i Pistres av 864 fremja fleire verkemiddel mot vikingangrepa, som ikkje berre herja kysten av riket, men òg angreip innlandet. Det blei avgjort at ein stor styrke med kavaleristar skulle opprettast som kunne samlast når det var naudsynt. Karl gav ordre om at alle menn som hadde hestar eller hadde råd til å halda hest skulle tenestegjera i hæren som kavaleristar. Denne styrken blei forløparen til riddarane i mellomalderen, ei klasse aristokratiske pansra krigarar, og det franske kavaleriet som blei berømt i dei påfølgjande seks hundreåra. Føremålet til kongen var å ha ein mobil styrke som kunne angripa fienden før dei kunne sleppa unna med byttet sitt. Samstundes gav Karl ordre om å forskansa bruene for å blokkera vikingangrep opp elvene. To av desse bruene ved Paris berga byen i løpet av kringsetjinga i 885-886. Karl freista òg å kontrollera bygginga av private festningar, men det feila og sjølv mindre herrar bygde eigne festningar på lokale åsar for å forsvara seg sjølv og leilendingane sine frå den konstante trusselen frå vikingangrep.
I tillegg til å innføra viktige militære reformer, hadde ediktet òg politiske og økonomiske konsekvensar. Kong Pepin II av Aquitaine, nevøen som Karl hadde kjempa imot i tiår, var blitt teken til fange i 864 og blei formelt avsett ved Pistres. Økonomisk innførte Karl forbod mot å driva handel med fienden, stramma inn kontrollen over myntpreging og regulerte straffa for forfalsking. Før ediktet var det minst ni stadar i Frankrike som hadde rett til å prega mynter, men dette blei redusert til tre stadar. Av dei tre myntsortane Karl prega hadde den eine monogrammet Karolus, som òg var blitt nytta av Karl den store (768-814) og Karl den einfaldige (897-922). Pepin II hadde nytta eit liknande monogram på siea mynter, og etter at han blei avsett, endra Karl designa med bokstavar med to linjer for at det lettare skulle kunna vera mogleg å sjå skilnad. Kongen forventa å få direkte fordeler frå myntpreginga. Sidan han ville at folk betala han med pengar, og for å stimulera transaksjonar som gjorde det mogleg for å gjera det, var det i interessa til kongen å retta opp igjen tillita til valutaen. Karl sine myntar var i praksis ei massiv og utstrekt form for skattelegging då myntpreginga gav kongen ein betydeleg del. Den eldste institusjonen i Frankrike som framleis er i drift, og moglegvis det eldste føretaket i verda, er myntverkstaden Monnaie de Paris. Denne blei offisielt grunnlagt i 864 med ediktet i Pistres. Verkstaden i Paris, som var direkte knytt til krona, fekk ry under eineveldet, Ancien Régime, som den fremste produksjonen i landet av myntpreging.
Tysk-romersk keisar
Etter at keisar Ludvig II, son av Karl sin halvbror Lothar, døydde i 875, drog Karl til Italia. Han var støtta av pave Johannes VIII for å motta den kongelege krona i Pavia og den keisarlege krone og insignia i Roma den 29. desember. Ludvig den tyske og den eldste sonen hans Karloman var òg kandidatar til å etterfølgja Ludvig II, og rasande invaderte og herja dei besittelsane til Karl den skalla. Karl måtte i all hast dra tilbake til Vestfrankarriket. Ludvig den tyske planla ytterlegare krigføring då han blei sjuk og døydde den 28. august 876 i Frankfurt. Han etterlét seg tre søner som uvanleg nok respekterte fordelinga av riket. Karl den skalla såg høvet for å leggja Austfrankarriket under seg, men blei avgjerande slått av den nye kongen Ludvig den yngre i slaget ved Andernach den 8. oktober 876, og han klarte berre så vidt å koma unna med livet.
I mellomtida kom det sterke oppfordringar frå pave Johannes VIII, som var truga av sarasenarar (muslimske piratar) om å koma til forsvar av han og Italia. Karl kryssa igjen Alpane med ein hær, men denne ekspedisjonen var prega av misnøye frå motlause adelege, og sjølv Karl sin regent i Lombardia, Boso, var utan entusiasme, og dei nekta følgja hæren hans. På same tid gjekk Karloman av Bayern, bror av Ludvig den yngre, inn i nordlege Italia med ein hær. Karl var allereie sjuk og i stor naud, braut av hærtoktet og byrja på heimreisa til Vestfrankarriket. Han døydde undervegs medan dei drog gjennom passet i fjellet Mont Cenis ved Brides-les-Bains, den 6. oktober 877.
I følgje Annales Bertiniani (Annalane frå Saint Bertin-klosteret i Saint-Omar), som dekker perioden 830-882, blei Karl gravlagd i all hast ved klosteret i Nantua i Burgund sidan berarane ikkje lenger klarte å halda stanken frå den rotnande lekamen hans. Han blei seinare gravlagd på nytt i klosterkyrkja Saint-Denis i Paris der dei franske kongane tradisjonelt blei lagt til kvile. Det er skrive ned at det var ei minneplate av messing der som blei riven ned og smelta om under den franske revolusjonen.
Hiortdahlitt
Hiortdahlitt er eit sjeldan, gult til brunt mineral, skildra av W.C. Brøgger i 1888 frå nefelinsyenitt-pegmatitt ved Langesundsfjorden. Mineralet krystalliserer triklint. Kjemisk er det eit kalsium-natrium-zirkonium-silikat (Ca,Na)3ZrSi2O7(F,O,OH)2. Det er identisk med guarinitt som vart skildra i 1857. Undersøkingar (1985) har vist at det finst til særs nært nærskylde former av hiortdahlitt, kalla hiortdahlitt I og II.
Karl den skalla
Tysk-romersk keisar
Karl blei etterfølgd av den eldste sonen sin, Ludvig stammaren, som var fysisk svak, og døydde av naturlege årsaker i april 879. Det er blitt hevda Karl den skalla hugsast som ein mann som arbeidde for utdanning og litteratur, ein ven av kyrkja, og var medviten på at han kunne finna støtte hos biskopane mot vanskelege adelege. Han valde rådgjevarane sine blant biskopane som i tilfellet med Wenilo, biskop av Sens, som var den som krona han i 848, og såleis endeleg sameinte Aquitaine med Vestfrankarriket. I 858 gav Wenilo støtte til den austfrankiske invasjonenen, og blei fordømd som ein forrædar av kongen. Dei blei forsona året etter og han fekk tilbake stillinga si, som han heldt på fram til han døydde i 865. I samtidige litterære legender som var knytte til fransk historie og særleg Karl den store i Rolandskvadet var forræderen Ganelon basert på Wenilo. Namnet «Ganelon» blei synonymt med omgrepet forrædar, omtrent slik «quisling» blei i nyare tid. Hinkmar, erkebiskop av Reims, var ei stor støtte for Karl og var rådgjevar, ven og propagandist for han. Han bidrog vesentleg gjennom innverknaden sin til å gjera om Ludvig den tyske sitt forsøk på å underleggja seg riket. Same lojalitet viste han òg Karl sin son og etterfølgjar. Det har vore spekulasjonar kring Karl sitt tilnamn «den skalla», på tysk der Kahle. Det er foreslått at det blei brukt ironisk og ikkje som ei skildring, det vil seia at han faktisk ikkje var skalla, men tvertimot særs hårete. Ei alternativ tolking er basert på Karl sin innleiande mangel på eit regnum. «Skalla» kunne i dette tilfellet vera ein ironisk referanse til at han var utan land og besittelsea i ein tidsalder då dei eldre brørne hans allereie hadde vore underkongar i ein del år, samanlikn med engelske Johan utan land.
Samtidige skildringar av personen hans, som i Bibelen hans av 845, seglet hans av 847 (som konge) og seglet hans av 875 (som keisar) viser han med eit hovud fylt med hår, det same gjer ryttarstatuen frå rundt 870 som ein trur viser han, og ikkje Karl den store.
Manuskriptet Slekta til dei frankiske kongane frå Fontanelle, datert til moglegvis så tidleg som 869, er ei tekst utan eit spor av ironi. Denne namngjev han som Karolus Calvus (Karl den skalla). Ved slutten av 900-talet refererte Richier av Reims og Adhemar av Chabannes til han i fullt alvor som Karl den skalla.
Ekteskap og barn
Karl gifta seg med Ermentrude, som var dotter av grev Odo I av Orléans, i 842. Ho døydde i 869. I 870, året etter, gifta Karl seg med Richilde av Provence, som nedstamma frå ein adelsfamilie i Hertugdømmet Lothringen (fransk Lorraine).
Barn med Ermentrude:
Barn med Richilde:
I Don't Wanna Lose You
«I Don't Wanna Lose You» er ein song av Tina Turner. Han vart skriven av Albert Hammond og Graham Lyle og produsert av desse to i lag med Roger Davies for albumet Foreign Affair i 1989. Han vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet i Storbritannia og Irland i november 1989, og den tredje singelen i resten av Europa og Australia i februar 1990. Singelen nådde topp 10 i Storbritannia og Belgia, og topp 40 i dei fleste andre land han vart gjeven ut i.
Oséas
Oséas Reis dos Santos, kjend som Oséas, er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Spellemannprisen 2010
Spellemannprisen 2010 vart delt ut i Oslo Spektrum i Oslo laurdag 5. mars 2011.
Ved påmeldingsfristen 30. november 2010 var det påmeldt 711 utgjevingar. Ut frå desse vart dei nominerte til 21 sjangerklassar plukka ut og offentleggjort 17. januar. 11. februar vart dei nominerte til årets musikkvideo offentleggjort, medan dei nominerte til årets hit vart offentleggjort den 18. februar. Prisvinnarane vert bestemt av juryar, med unntak av årets musikkvideo og årets hit der publikum røystar fram vinnaren. Nytt av året var klassene årets fan og årets innovatør. Årets fan vart utdelt på TV 2 dagen før sjølve utdelinga medan årets innovatør vart utdelt av Spotify og skjedde under sjølve utdelingen. Dei nominerte for desse klassene vart offentleggjort den 25. februar. For fyrste gong vart det også utdelt to prisar i klassa årets musikkvideo; ein til artisten og ein til regissøren.
Prisutdelinga vart overført same kvelden på TV 2 med Solveig Kloppen og Ivar «Ravi» Johansen som programleiarar. Kloppen og Johansen var også programleiarar året før.
Nominerte
Kvinneleg artist:
Mannleg artist:
Popgruppe:
Elektronika:
Samtidsmusikk:
Rock:
Blues:
Jeffrey Epstein
Jeffrey Edward Epstein var ein amerikansk finansmann og dømd seksualforbytar. Epstein starta sin karriere som lærar, men byrja å arbeide som investor i handelsbanken Bear Sterns før han seinare grunnla sitt eige firma. Han skapte seg i løpet av livet ein sosial omgangskrins beståande av høgtståande menneskjer og anskaffa mange kvinner, inkludert mindreårige jenter, til å bli utsett for seksuelt misbruk av Epstein og nokre av hans kjenningar.
Spellemannprisen 2010
Nominerte
Metal:
Hip-hop:
Jeffrey Epstein
I 2008 blei Epstein dømd for å ha kjøpt seksuelle tenester av ei 14 år gammal jente. Han erkjente seg skuldig og blei dømd til 13 månader i fengsel, men med omfattande fridom til å ta arbeid. Straffa blei forhandla fram med føderale anklagemyndigheiter, som hadde identifisert 36 offer. Tiltaleavtalen blei signert av Alexander Acosta, dåverande U.S. attourney for Southern District of Florida. Avtalen inneheldt òg immunitet mot alle føderale skuldingar om kriminalitet mot Epstein.
Spellemannprisen 2010
Nominerte
Folkemusikk/Gammaldans:
Jeffrey Epstein
Epstein vart igjen arrestert 6. juli 2019 på bakgrunn av ein føderal tiltale om sexhandel med mindreårige i Florida og New York. Han blei funnen død i cella si i det føderale arresthuset Metropolitan Correctional Center i New York den 10. august 2019. Dødsfallet blei erklært som sjølvmord, men det er stor usemje om omstenda rundt dette. Då dødsfallet utelukka høvet til å for å forfølgje strafferettslige anklager, avviste ein dommar alle straffesaker den 29. august 2019. Epstein hadde eit årelangt forhold med Ghislane Maxwell, som har fått vedvarande skuldingar om å ha drive med menneskehandel på vegne av Epstein, noko som førte til hennar arrestasjon i juli 2020. Epstein hadde òg eit nært forhold med Prins Andrew, Hertugen av York.
Spellemannprisen 2010
Nominerte
Danseorkester:
Jazz:
Klassisk musikk:
Viser:
Open klasse:
Barneplater:
Tekstforfattar:
Populærkomponist:
Samtidskomponist:
Årets nykomar:
Årets musikkvideo:
Årets fan:
Nordisk meisterskap i sykling 1979
Nordisk meisterskap i sykling 1979 vart avvikla ved Tampere i Finland frå 3. til 5. august.
180 km fellesstart
<br style="clear:both;" />
Kvinner, 60 km
<br style="clear:both;" />
Fylkesveg 268 i Oppland
Fylkesveg 268 i Oppland går mellom Magistad og Plassane i Vestre Slidre kommune. Vegen er 5,0 km lang.
Berit Lyslo Concha
Berit Lyslo Concha er ein norsk forfattar. Ho er frå Innvik i Stryn kommune.
Astrobreen
Astrobreen er ein isbre i Antarktis, mellom Turner Hills og Tricorn Peak i Miller Range, som flyt nordaust og ut i Marshbreen. Han vart sett av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62) og fekk dette namnet fordi ein astronomisk stasjon vart sett opp på klippa ved munningen av breen i desember 1961.
Ola A. Bergset
Ola A. Bergset var ein norsk lærar. Han var frå Fjelli i Stryn kommune.
Bergset tok eksamen ved Volda Lærarskule i 1912. Etter å ha hatt fleire vikariat, kom han til Stongfjorden i Askvoll kommune i 1913, der han vart i 50 år. Bergset var m.a. formann i Askvoll lærarlag, Stongfjorden Sanitetslag, Stongfjorden Indremisjonsforening og Askvoll bibliotek. I over 40 år var han organist ved Stongfjorden kapell.
Bergset tok over slektsgarden i Stryn, og dreiv han i lag med kona og eldste sonen, Alv O. Bergset.
Hochelagaitt
Hochelagaitt er eit sjeldan niobhaldig mineral. Mineralet vart påvist i 1991 frå syenitt-pegmatitt ved Vardeåsen i Larvik. Den kjemiske formelen er (Ca,Na)Nb4O11·8H2O.
Det er kalla opp etter Hochelaga, det opphavlege namnet på Montreal.
Vjatsjaslaw Hljeb
Vjatsjaslaw Pawlavitsj Hljeb er ein kviterussisk fotballspelar som har spela for FSV Frankfurt i tysk 2. Bundesliga, og for det kviterussiske landslaget.
Frå 2001 til 2005 spelte Hljeb for fleire klubbar i Tyskland og Sveits, men utan å oppnå større suksess. I 2005 vende han heim til Kviterussland og MTZ-RIPO, før han drog til den kinesiske proffligaen i 2009.
Hljeb debuterte for A-landslaget til Kviterussland i 2004. Han skåra det første landslagsmålet sitt mot Tyrkia i ein privatlandskamp 18. august 2004.
Storebroren hans, Aljaksandr Hljeb, har også vore kviterussisk landslagsspelar.
Hisingeritt
Det vart først skildra i 1828 etter ein førekomst i Riddarhyttan i Västmanland i Sverige. Det vart namngjeve etter Wilhelm Hisinger (1766–1852), ein svensk kjemikar.
Nat King Cole
Nat «King» Cole var ein amerikansk songar, pianist og skodespelar. Han byrja karrieren sin som jazzpianist, men var mest kjend som songar. Nat King Cole høyrer til dei mestseljande artistane i populærmusikken, og vert rekna i same klasse som Frank Sinatra og Bing Crosby.
Liv
Cole voks opp i Chicago i staten Illinois. Foreldra var aktive baptistar. Faren var predikant. Mora var organist, og var den som gav Cole sine første musikalske inntrykk. Ho lærte han å spela piano og gjorde sonen fortruleg med alt frå jazz og gospel til europeisk klassisk musikk. Cole var berre fire år då han første gong opptredde for ei forsamling.
Familien budde i ein del av Chicago som på 1920-talet var kjend for det livlege nattelivet sitt med mange jazzklubbar. Cole sneik seg ut om kveldane og fekk oppleva store jazzartistar, mellom dei Louis Armstrong. Inspirert av pianisten Fatha Hines byrja Cole å opptre i jazzklubbar i tenåra. Saman med broren Eddie danna han eit band og spelte inn den første plata si i 1936. Det var på denne tida han tok kunstnarnamnet «Nat King Cole».
Etter å ha gifta seg med ein dansar, flytta Cole i slutten av 1930-åra til Los Angeles og danna jazzbandet «Nat King Cole Trio», som opptredde ein del i radio. Det endelege gjennombrotet kom i 1940 med plata Sweet Lorraine. I 1943 fekk trioen kontrakt med plateselskapet Capitol Records. Cole kom til å vera knytt til selskapet resten av livet. Kombinasjonen av godt låtmateriale frå dei leiande slagerkomponistane i samtid, framståande musikalske arrangement og den distinkte songstilen til Cole førte til ei lang rekkje slagersongar som selde i milliontal. Det blir sagt at fortenesta på Cole sine platesal meir enn finansierte bygginga av den enorme Capitol Records Building i Hollywood. I underhaldningsbransjen sa ein at denne bygningen var «The House that Nat Built».
I takt med den stigande suksessen blei Cole stadig oftare marknadsført som soloartist, medan den opphavlege rolla hans som jazzbandpianist kom meir i bakgrunnen. Cole var den første afro-amerikanaren som fekk sitt eige radioprogram. På slutten av 1950-talet fekk han òg eit eige TV-show. Cole opptredde også i ei rekkje kortfilmar og hadde roller i spelefilmar som Saint Louis Blues og Cat Ballou. I 1948 flytta han inn i eit storslått hus i det fasjonable Los Angeles-strøket Hancock Park. Han gifta seg på nytt og fekk 5 born. Cole var storrøykar og døydde av lungekreft berre 45 år gammal.
Songaren Natalie Cole er dotter hans. Ho hadde stor suksess med ei innspeling frå 1991 der ho song duett med faren sin, som då var død for lenge sidan, på storslageren hans «Unforgettable».
Musikk
Både på scena og på plater viste Cole seg alltid som ein høgst profesjonell songar og musikar. Den musikalske timinga og fraseringa hans var perfekt og tolkingane var alltid prega av innleving. På scena framstod han med betydeleg karisma. Nat King Cole var innom fleire musikalske stilarter i karrieren sin. Han skreiv lite musikk sjølv, men opparbeidde seg i staden eit ry som jazzvirtuos og vokalfortolker av andre sitt materiale. Eit teikn på at rangen hans stadig er ubestridt er det faktum at svært få av songane ein knyter han til seinare er sunge inn av andre artistar. Den rådande oppfatninga er at dei ikkje kan gjerast betre.
Nat King Cole var i utgangspunktet jazzpianist. Han sjenerte seg lenge for å synga. Med Nat King Cole Trio, som han var musikalsk leiar for, skapte han ein tradisjon med å setja saman piano, gitar og bass i ein periode då jazzen helst vart framført av storband. Instrumentasjonen til Cole og det særmerkte pianospelet hans fekk seinare stor stilistisk innverknad på andre musikarar. Han spelte saman med storleikar som Art Tatum, Oscar Peterson og Ray Charles, seinare òg Lester Young og George Shearing.
Det var likevel Cole sine vokale prestasjonar som gjorde han til superstjerne. Han begeistra publikum med sin sjelfulle stemme, perfekte frasering og rytmiske timing. Mot slutten av 1940-åra gjekk han i retning meir pop-influert materiale som var berekna på ein breiare marknad. I nært samarbeid med den dugelege arrangøren og dirigenten Nelson Riddle blei framføringane hans stadig oftare akkompagnert av strykeorkester, medan hans eige pianospel hamna meir i bakgrunnen. Med songar som «The Christmas Song» (1946), «Mona Lisa» (1950) og «Unforgettable» (1951) var grunnen lagt for Cole som crooner. Kritiske røstar meinte at han med dette forlét dei musikalske røtene sine. Men Cole vende med jamne mellomrom alltid tilbake til det musikalske utgangspunktet sitt. På konsertane hans var som oftast eit og anna jazznummer med der Cole spelte piano. Høyrer ein nøye etter vil ein på mange av dei mest mainstream-prega sviskesongane finna spor av jazz og blues i Cole sine måte å synga på.
I 1953 kom den første LPen til Cole; Nat King Cole Sings For Two In Love. I åra som følgde var Cole innom fleire stilar, mellom anna med eit par latino-inspirerte album og det rocke-influerte Send for me. I 1962 kom den country/pop-prega «Ramblin’ Rose». Det var likevel som balladesongar i klasse med Bing Crosby og Frank Sinatra at han heldt fram med å briljera og selja mest plater. Det siste albumet hans L.O.V.E nådde fjerdeplassen på Billboard våren 1965.
På midten av 1980-talet utvikla det seg ei fornya interesse for musikken til Cole. I 1986 fekk «Mona Lisa» ein renessanse då han vart brukt som tittelmelodi i ein film med same namn og med Bob Hoskins i hovudrolla. I 1987 nådde Cole si 30 år gamle innspeling av «When I Fall In Love» førsteplass på salslistene i Storbritannia. Sommaren 1991 kom ein digitalmiksa versjon av «Unforgettable» der Cole song duett med dottera Natalie Cole. Singelen gjekk til topps i ei rekkje land og selde i nesten 15 millionar eksemplar.
Nat King Cole har fått to stjerner på Hollywood Walk of Fame.
Ballybreen
Ballybreen er ein isbre som er 11 km lang og som dekkjer den sentrale delen av Carlstrom Foothills i Churchill Mountains. Han flyt nord langs austsida av Mount Blick og ut i Jordabreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John Bally frå University of Colorado Center for Astrophysics and Space Astronomy i Boulder i Colorado. Han var medlem av United States Antarctic Program sitt Advanced Telescope Project på Sørpolen-senteret for astrofysisk forsking i Antarktis, 1992–95.
Petrel-basen
Petrel-basen er ein argentinsk forskingsstasjon i Antarktis på Dundee Island i Joinville-øyane.
Han vart permanent opna 22. februar 1967, men var i bruk no og då som base sidan 30. november 1961.
Detour
«Detour (There's A Muddy Road Ahead)» er ein Western swing-ballade skriven av Paul Westmoreland i 1945. Den originale versjonen vart gjeven ut av Jimmy Walker med Paul Westmoreland and His Pecos River Boys i byrjinga av november 1945.
Spade Cooley med Tex Williams på vokal fekk ein stor hit med songen i 1946, då han låg 11 veker inne på countrylista og nådde andreplassen. Andr artistar som har hatt ein hitversjon med songen i 1946 var Wesley Tuttle, Elton Britt og Foy Willing.
Ein kjend versjon av songen vart spelt inn av Patti Page i 1951. Denne gjekk inn på Billboard-lista 4. august 1951 og låg på lista i 16 veker med ein femteplass som høgaste plassering.
Andre versjonar av songen er spelt inn av Bill Haley & His Comets, Ella Fitzgerald med Herb Ellis, Dean Martin i 1965 på albumet hans Houston og ein instrumentalversjon av Duane Eddy på albumet Have 'Twangy' Guitar Will Travel (1958).
I 2016 spelte Cyndi Lauper inn «Detour» med Emmylou Harris til albumet Detour.
Bob Wills
James Robert «Bob» Wills var ein amerikansk country-musikar, låtskrivar og storband-dirigent innan western swing-sjangeren. Wills laga jazz-aktige arrangement, og med gruppa si «Texas Playboys» fekk han popularitet på 1940-talet med slagerar som «Steel Guitar Rag», «New San Antonio Rose», «Smoke On The Water», «Stars And Stripes On Iwo Jima» og «New Spanish Two Step».
Wills skipa fleire band og spelte på radio sør og vest i USA. I 1934 skipa han «Texas Playboys» med seg sjølv på fele, Tommy Duncan som songar og pianist, June Whalin som rytmegitarist, Johnnie Lee Wills på tenor-banjo og Kermit Whalin på stål- og bassgitar. Gruppa spelte mykje på ein radiostasjon i Tulsa i Oklahoma. Ho blei etterkvart utvida med Leon McAuliffe på stålgitar, Al Stricklin på piano, Smokey Dacus på perkusjon og ein blåseseksjon.
Wills and the Texas Playboys gjorde innspelingar for fleire ulike plateselskap som Vocalion, Okeh, Columbia og MGM. I 1950 hadde Wills to songar på Topp 10-lisa, «Ida Red Likes The Boogie» og «Faded Love». I år som følgde sleit Wills med dårleg helse og økonomi. Gruppa fortsette å turnera, sjølv om musikkstilen deira blei mindre populær som følgje av framveksten til rock and roll. I 1962 hadde Wills eit hjarteåtak, og måtte oppløysa «Playboys». Han heldt likevel fram med å gjera soloopptredenar. Country Music Hall of Fame tok inn Wills i 1968, og den lovgjevande forsamlinga i Texas æra hans for bidraga hans til amerikansk musikk. I 1973 var han i ferd med å spela inn eit album med fanen Merle Haggard då eit slag sende han i koma fram til han døydde i 1975. Rock and Roll Hall of Fame tok med Wills and the Texas Playboys i 1999.
Be My Wife
«Be My Wife» er ein song av den engelske musikaren David Bowie. Det var den andre singelen hans frå Low (1977), utgjeve 17. juni 1977.
Cyril Davies
Cyril Davies var ein engelsk bluesmusikar, og ein av dei første bluesmunnspelspelarane i England.
Biografi
Cyril Davies byrja karrieren sin tidleg i 1950-åra i Steve Lane's Southern Stompers, og skipa så i 1955 eit akustisk skiffle- og bluesband med Alexis Korner. Han byrja på banjo og 12-strengsgitar, før han byrja å spele Chicago-aktig bluesmunnspel, etter å ha høyrt Little Walter. Han dreiv ein skiffleklubb, som gjekk dårleg, før han møtte Korner. Dei to opna «England's Firstest and Bestest Skiffle Club» i London, seinare kalla «London Blues and Barrelhouse Club». Denne var populær blant andre musikarar og heldt konsertar med bluesmusikarar som Muddy Waters, Sonny Terry og Brownie McGhee og Memphis Slim.
Quinten Massijs
Cornelis Quinten Massijs (også Massys, Matsys, Metsys) var ein flamsk målar under renessansen. Han var far til målaren Jan Massijs.
Be My Wife
«Be My Wife» vart den første nye Bowie-utgjevinga sidan «Changes» som ikkje gjekk inn på den britiske singellista. Han vart spelt mykje på konsertane til Bowie og Bowie skal ofte ha omtalt songen som «ein av favorittane mine».
Cyril Davies
Biografi
I denne perioden arbeidde Davis og Korner som studiomusikarar, og akkompagnerte ofte Ottilie Patterson på konsertane hennar med bandet til mannen hennar Chris Barber, og brukte forsterka instrument for første gongen. Dette vart dårleg motteke av det puristiske bluespublikummmet og andre musikarar. Etter dei la ned bluesklubben, gjekk Davies og Korner kvar sin veg. Davies var inspirert av den elektriske stilen til Muddy Waters og danna sitt eige elektriske bluesband.
Quinten Massijs
Liv og gjerning
Massijs var frå Leuven og arbeidde i fødebyen og i Antwerpen. Han var påverka av tradisjonar frå nærområda, særleg av målaren Dierick Bouts. Med åra fekk han også sterke impulsar frå italiensk kunst, særleg frå Leonardo da Vinci. Han vart den første store flamske renessansemålaren, men tok også med seg drag av den karakteristiske flamske realismen.
Be My Wife
Fleire Bowie-analytikarar har rekna songen som ei siste bøn til Angela Bowie i håp om å redde ekteskapet deira. Det hadde oppstått spaning mellom dei to og dei var usamde over kvar dei skulle bu i Europa. Angela hadde tidlegare påverka musikken hans. Han hadde bede ho gifte seg med han med å spele «The Prettiest Star» til ho over telefonen. Til slutt ville ikkje Bowie flytte tilbake til Sveits frå Berlin og forholdet enda omsider med skilsmisse i 1980.
Quinten Massijs
Liv og gjerning
Mellom Massijs verk er eit altarskåp laga for Petrus-kyrkja i Leuven (ca 1509), og eit altarskåp i katedralen i Antwerpen (1511), Kristus på krossen, to madonnabilete, Freistinga av Antonius og det sjangerprega Vekslarparet (1514). Han måla også uttrykksfulle portrett og bilete med eit lett satirisk innhald.
Cyril Davies
The Ealing Club og Blues Incorporated
I 1961 rekrutterte Chris Barber Davies og Korner til å spele munnspel og elektrisk gitar i bandet sitt på onsdagar og fredagar på Marquee Club, ein populær jazzklubb i London. Dette gav Davies og Korner høve til å vise seg fram for musikkmiljøet i London, men duoen ønskte å fokusere meir på blues og R&B. Dei to valde å skipe sitt eige rhythm and blues-band, og for å støtte dei, lét Barner dei få spele i pausen på Maruqee på onsdagar.
Be My Wife
Innhald
Alle songar skrivne av David Bowie.
Cyril Davies
The Ealing Club og Blues Incorporated
Korner henta musikarar for rytmeseksjonen og Davies henta inn Art Wood og Long John Baldry som vokalistar. Dei kalla gruppa Blues Incorporated, og dei første konsertane deira på Marquee vart godt mottekne. Men dei forstod at dei måtte spele andre stader òg, og sidan dei fleste jazz- og viseklubbane i London mislikte elektriske gitarar, fann Davies og Korner ut at dei skulle starte sin eigen klubb der dei kunne spele. I 1962 skipa dei Ealing Club, der både Blues Incorporated og andre trad jazz-grupper som var populære i England på den tida spelte. Klubben vart særs populær i det blømande R&B-miljøet, og tiltrekte seg publikum og framtidige stjerner som Mick Jagger og Eric Burdon. Jagger var i publikum den andre kvelden klubben var open og fekk syngje «Got My Mojo Working».
Quinten Massijs
Liv og gjerning
Massijs døydde i Antwerpen i 1530, truleg i ein pestepidemi.
Cyril Davies
Seinare suksess
I juni 1962 spelte dei inn R&B from the Marquee, som faktisk vart spelt inn i studioet til Decca Records. Etter å ha turnert i Storbritannia og vore fast band på The Marquee, vart det i oktober 1962 musikalske motsetnader i bandet sidan somme medlemmar ønskte å spele songar av Chuck Berry og Bo Diddley som publikum likte, medan Cyril Davies og andre medlemmar var blues-puristar som ønskte å spele det dei rekna som genuin Chicago-aktig R&B. Etter at han slutta i Blues Incorporated i oktober 1962, skipa Davies Cyril Davies All-Stars i november 1962 og spelte inn fem songar for Pye Records, som hadde annonsert ein R&B-etikett med musikk importert frå favorittaristane til Davies frå Chicago («Country Line Special», «Chicago Calling», «Preaching the Blues», «Sweet Mary» og «Someday Baby»). Den originale besetninga vart stort sett henta frå Screaming Lord Sutch's Savages, og bestod av både Long John Baldry og Davies på vokal for å gje Davies rom til å spele munnspel. Bandet, som seinare berre vart kalla All-Stars hadde mange besetningsendringar.
Etter å ha fått brysthinnebetennelse i 1963, byrja Davies å drikke tungt for å lindre smerta, medan han turnerte heile tida. Han døydde i januar 1964 etter å ha kollapsa under ein konsert på ein nattklubb på Eel Pie Island i Twickenham i London. Den offisielle dødsårsaka var endokarditt, men leukemi er òg ofte sitert. Kjernen i bandet vart teken over av Long John Baldry og det danna grunnlaget for hans 'Hoochie Coochie Men'.
Tiaradukkar
Tiaradukkar (Podiceps gallardoi) er ein middels stor dukkar som har leveområdet i den sørlege regionen av Argentina. Han har kroppslengde på omtrent 32 cm, og har ei kontrastfylt svart og kvit fjørdrakt. Han lever på isolerte innsjøar i dei mest avsidesliggande delane av Patagonia og overvintrar i to til tre elvemunningar ved atlanterhavskysten av same region. I 2012 opplista IUCN arten frå sterkt truga til kritisk truga.
Skildring
Tiaradukkaren har ei karakteristisk fjørdrakt blant dukkarane i slekta si, Podiceps, og kan vanskeleg forvekslast med andre artar. Fjørdrakta er hovudsakleg kvit, men ryggen mørkegrå og han har ei mørk stripe opp nakken til hovudet. Hovudet med strupen er svart med ei kontrasterande kvit panne og ei gulbrun, toppa forkrone. Den korte halsen er kvit og kroppssidene, flankane, er vesentleg kvite. Sølvdukkar, Podiceps occipitalis, førekjem i same utbreiingsområde sør i Argentina, men han er mindre, har relativt lengre hals, har mindre kontrastfull fjørdrakt med lys strupe og har raudgul fjørpryd bak auga, som øyredekkarar, i staden for på krona.
Levevis
I hekkesesongen lever tiaradukkaren på innsjøar på dei patagoniske steppene i krevjande klima i høgder på 500–1500 moh. Habitata ligg mot austsida av Andes og mot grensa til Chile. Hekking føregår i koloniar på opptil 130 par frå oktober til mars. Dei store reira er bygde av flytande vassvegetasjon. Kullet er på to egg, men dei sedar aldri opp meir enn ein unge per år, og mislukkast ofte med hekkinga av årsaker, til dømes av kraftige vindar. Om dei mislukkast med første kull, kan dei gjere eit andre og opptil tre freistnader på hekking same året. Reproduksjonsrata er følgeleg låg. Trass i mangelen på hekkesuksess, er ressursane rikelege for at vaksne skal overleve, og dette har resultert i låg dødsrate for vaksne individ. Det er observert døme på at sølvdukkarar dannar hekkekoloniar saman med tiaradukkarar.
Etter hekking flyttar populasjonen austover til atlanterhavskysten, først og fremst i estuar og munningane av elvene Gallegos og Coyle, nokre år òg Chico, ei sideelv til Santa Cruz-elva. Her finst rikeleg med næring, truleg som resultat av ekstrem tidevasskilnad. Det er ikkje kjent kva føde dei tar vinterstid. Einskilde streiffuglar har blitt observerte i den chilenske nasjonalparken Torres del Paine, men det har ikkje blitt stadfesta hekking utanfor Argentina.
Artssoge
Arten vart oppdaga og skildra i 1974 av den argentinske ornitologen Maurice Rumboll. Rumboll observerte hekking på èin innsjø, og basert på det blei populasjonen først estimert til 140-150 individ. Etter at funnet var publisert har det vore stor interesse for å undersøke utbreiinga av arten og utvikling av bestanden. Dei første åra gjorde mellom andre Jon Fjeldså søk etter fleire hekkestader, og tidleg på 1980-talet var fleire innsjøar med hekkande tiaradukkarar funne og estimata blei justert opp til 3000-5000 individ. Først i 1994 vart overvintringsstadene funne.
Tiaradukkaren har eit særs spesialisert levevis med liten kapasitet til å spreie seg. Det gjer utbreiingsområdet avgrensa og arten sårbar. Føda er einsidig, dei grunne innsjøane for hekking må vere djupe nok og med klårt vatn. Dukkaren krev òg ein spesiell vassvegetasjon i innsjøane dei hekkar ved, først og fremst Myriophyllum elatinoides i tusenbladslekta som dei brukar som flytande reirmateriale. Vegetasjonen er dessutan habitatet til dei akvatiske virvellause dyra som tiaradukkaren lever av.
Sommaren 2009-2010 gjorde eit forskarteam ei grundig undersøking på hekkeplassane og fann berre 535 individ av tiaradukkarar. Året etter blei det sett ut vakt ved ein hekkeplass og konstatert at det var mink, Neovison vison, som drap hekkande dukkarar i stort omfang. Minkane var etterkommarar av dyr som var flykta frå minkfarmar. Det vart òg konstatert at bestanden av taremåse, Larus dominicanus, var aukande. Måsen er ein predator på egg og dukkarungane og utgjer trugsmål mot bestanden av tiaradukkar. Eit anna funn var utsetting og fiske av regnbogeaure, Oncorhynchus mykiss, ein invaderande art. Auren gjer skade på økosystemet i innsjøane og konkurrerer med dukkarane om føda. Klimaendringa er eit signifikant trugsmål mot tiaradukkaren: stigande temperatur aukar fordampinga og tørkar ut innsjøane som tiaradukkaren nyttar til hekking.
Per 2019 var talet på vaksne individ 782 og stabilt på 750-800 gjennom dei fire siste åra.
LOL (^^,)
LOL <(^^,)> er det andre albumet til Basshunter og vart utgjeve 1. september 2006.
Camp Nou
Fleire finalar i europacupen, meisterligaen og cupvinnarcupen har funne stad på Camp Nou, mellom anna då Manchester United vann 2-1 mot Bayern München i Meisterligafinalen 1999.
Norsk mat
Norsk mat er tradisjonelt mat og drikke som byggjer på lokale matvarer frå landbruk, fangst og fiske. Mange tradisjonelle retter ber preg av konservering, som var nødvendig for å ha tilgang på mat gjennom heile året. Matkulturen er også blitt påverka frå utlandet, og i tråd med industralisering og globalisering er fleire nye varer og retter blitt vanlege.
Gezer kibbutz
Gezer (hebraisk skrift גֶּזֶר) er ein kibbutz sentralt i Israel. Han ligg i Shephelah mellom Modi'in, Ramle og Rehovot og høyrer til Gezer regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 353.
Den gamle Mester
Den gamle Mester er eit dikt av Jørgen Moe som handler om det store eiketreet på Krødsherad prestegard. Moe budde på staden frå 1853 til 1863 som kapellan til Olberg kyrkje og dei andre annekskyrkjene i Sigdal soknekall.
Gezer kibbutz
Kibbutzen vart grunnlagd i 1945 på landområde kjøpt av Ancient Order of Maccabeans i England,, ein filantropisk samskipnad skipa i 1896. Pionerane var immigrantar frå Europa, som kalla opp kibbutzen etter den bibelske Tel Gezer (Josva 21:21), som ligg i nærleiken.
Norsk mat
Nokre typiske eldre norske middagsretter er kjøtkaker, fiskekaker, komle og pylse, ofte med potet til. Langs kysten og i Nord-Noreg blir det også ete mykje fisk som torsk, sei og laks. I nyare tid er pasta, pizza og taco blitt utbreidde. Tradisjonelt har ein ete flate brød, som flatbrød, lefse, lompe og svele, men i nyare tid er gjærbakst som brødskiver, bollar og rundstykke blitt meir vanlege.
Den gamle Mester
Diktet vart fyrst trykt i samlinga ''At hænge paa Juletræet. Nogle faa Digte'' (1855). Denne vart fire år seinare gjeven ut att under tittelen ''En liden Julegave. Gammelt og Nyt'' (1860), med ny, utvida utgåve i 1863.
Gezer kibbutz
Den 10. juni 1948, dagen etter brigadane Yiftah og Harel prøvde å ta Latrun, gjekk den arabiske legionen med hjelp av irregulære soldatar og eit dusin pansra køyretøy til åtak på kibbutzen. Han vart forsvart av 68 Haganah-soldatar. Etter ein fire timar lang kamp, fall kibbutzen. 39 forsvarar vart drepen, eit dusin rømde og dei gjenverande vart tekne til fange. To arabiske legionærar vart drepne. Om kvelden vart kibbutzen teken attende av to Palmach-troppar.
Norsk mat
Typiske måltid
Det er vanleg å eta tre eller fire måltid i Noreg, typisk ein kald frukost, ein kald eller varm lunsj, varm middag og eventuelt ein kald kveldsmat.
Den gamle Mester
Det er eiketreet sjølv som rettleier og viser det nausynte av å bygge på «den ene trofaste Grund». Moe forklarer i diktet at det er treet si ordning mellom rotsystem og topp som gjer det i stand til å stå imot stormar.
Gezer kibbutz
Etter krigen vart landsbyen bygd opp att, men gjekk frå kvarandre i 1964 på grunn av sosiale vanskar. Den noverande kibbutzen vart grunnlagd den 4. juli 1974, av ein Gar'in frå Nord-Amerika. Kibbutz Gezer Field er ein av få baseball-banar i Israel.
Norsk mat
Typiske måltid
Lunsj eller føremiddagsmat blir ofte teke med i matpakke og kan igjen vera brødskiver med ulike pålegg.
Middag blir gjerne ete rundt 4-5-tida og er som regel eit varmt familiemåltid. Tradisjonelle middagsretter består gjerne av kjøt eller fisk med poteter til. Dei kan også vera supper eller gryteretter som fiskesuppe eller lapskaus. I nyare tid er det blitt vanleg med matinspirasjon og matvarer frå heile verda, og middagsretter med til dømes pasta, ris eller tortilla til.
Den gamle Mester
Den norske komponisten Gunnar Gjerstrøm (1891–1951) har sett melodi til diktet.
Norsk mat
Typiske måltid
Kveldsmat nokre timar seinare kan igjen vera smørbrød.
Den gamle Mester
Naturvernforbundet kjempa for å få treet som inspirerte diktet freda som noko av det første det gjorde etter at det blei skipa i 1914. Treet blei freda 3. desember 1914.
Norsk mat
Festmat
I Hardanger serverer ein gjerne hakkasteik som nattmat i bryllap. Retten er då gjerne kjend som brurasteik.
Julemat
Norsk julemat kjem litt an på geografisk og slektsmessig tilhøyre. I Trøndelag og på Austlandet er svineribbe tradisjonsrikt, medan ein på Vestlandet gjerne et pinnekjøt til jul. Ande tradisjonelle juleretter er rakfisk, lutefisk, medisterkaker og torsk.
Seterkost
Mat som byggjer på norsk setertradisjon er gjerne spekekjøt som ein et med flatbrød og rømme. Det kan omfatta kjøt som fenalår, morrpølse og spekepølse og mjølkeprodukt som rømmegraut, rømmekolle og gomme
Brød
Brød har lenge vore ein viktig del av norsk kosthald. 80 % av nordmenn et brød jamleg, som regel i form av smørbrød til frukost og lunsj. Flatbrød er ein eldre, flat og sprø brødtype som framleis blir eten til visse måltid. Lefse er eit mjukt, flatt brød som ein gjerne et med smør og sukker som også framleis er populær.
Bartrumbreen
Bartrumbreen er ein liten, bratt isbre med mange bresprekker i Brown Hills, som flyt vestover mellom Bowling Green Plateau og Blank Peaks. Han vart kartlagt av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1962–63), og kalla opp etter J.A. Bartrum (1885–1949), geologiprofessor ved University of Auckland i New Zealand.
Norsk mat
Brød
Brød blir gjerne kjøpt i supermarknader som pleier å ha eit rikt utval av heva brødslag som grovbrød, kneipp, loff og surdeigsbrød. Brød er gjerne laga av kveite og rug, med havre som eit mogleg anna kornslag. Frø, nøtter og andre smaks- og teksturgjevande ingrediensar kan også tilsetjast brøda.
Ost
Tradisjonelle norske ostar og osteliknande produkt er gammalost, brunost, pultost, nøkkelost og prim. Gulost er ein populær, noko nyare ostetype, og jarlsbergost er blitt eit norsk eksportprodukt.
Fylkesveg 269 i Oppland
Fylkesveg 269 i Oppland går mellom Løken bru i Øystre Slidre kommune og Holldalsfoss i Nord-Aurdal kommune. Vegen er 15,5 km lang.
Jan Massijs
Liv og gjerning
Massijs vart sannsynlegvis lært opp av faren, og dreiv verkstaden vidare etter faren døydde i 1530. I 1532 vart han meister i målarlauget i Antwerpen. Deretter arbeidde han ei tid på slottet Fontainebleau i Frankrike. I 1536 var han tilbake i Antwerpen, og tok Frans van Tuylt til lærling. Han gifta seg i 1538, og ein veit han hadde Frans de Witte i lære i 1543.
År 1544 vart Massijs landsforvist for kjetterske, protestantiske oppfatningar, og kunne ikkje vende tilbake før enn i 1558. Dei fjorten åra heldt han til i Frankrike og Italia, der han vart påverka av manierismen. Han nådde Genova i 1550, der han vart hoffmålar til Andrea Doria, admiralen og dogen som rådde over bystaten. I seks år var han Massijs hoffmålar i Genova.
Massijs kunne i 1558 vende tilbake til Antwerpen, og budde og arbeidde der til han døydde i 1575.
Massijs laga i hovudsak mytologiske verk med ein noko kjøligare koloritt enn det far hans gjorde. Elles måla han ein del religiøse motiv og sjangerbilete. Lot og døtrene hans frå 1565 er hans mest kjende verk.
Salsa til mat
Salsa er det spanske ordet for saus, og kan visa til ulike sausar, dippar og tilbehøyr frå spanskspråklege land, særleg Mexico. Dei er ofte laga av rå ingrediensar som er finhakka eller mosa. Mange typar salsa er tomatbaserte, men ikkje alle. Dei kan ha ulik kryddergrad med alt frå mild til særs sterk smak.
Songen Foreign Affair
«Foreign Affair» er ein song av Tina Turner. Han vart skriven av Tony Joe White og produsert av White og Roger Davies for albumet Foreign Affair i 1989. Han vart gjeven ut som singel i 1990 i fleire forskjellige format. I somme land kom singelen òg i ein eigen remix-versjon med klubb-miksar av Shep Pettibone.
Ramrod
«Ramrod» er ein song skriven av Al Casey og framført av Duane Eddy. Songen nådde 17. plassen på R&B-lista og 27. plassen på Billboard Hot 100 i 1958. Songen kom ut i 1958 på albumet hans, Have 'Twangy' Guitar Will Travel.
Innspelinga vart produsert av Lee Hazlewood og Lester Sill.
Songen Anytime (1921)
«Any Time» er ein countrysong skriven av Herbert «Happy» Lawson. Songen vart publisert i 1921 og først spelt inn av Emmett Miller for OKeh Records i 1924. Lawson akkompagnerte seg sjølv på ukulele og spelte inn sin eigen versjon for Gennett Records den 31. juli 1925.
Acoustic av Nitty Gritty Dirt Band
Acoustic er det 21. studioalbum til Nitty Gritty Dirt Band, gjeve ut i 1994.
Albumet var, som tittelen indikerer, ei akustisk innspeling, somme songar som dei hadde spelt inn tidlegare. Songen «Sara In The Summer» vart opphavleg gjeven ut som «Sara» på det første soloalbumet til Ibbotson, Nitty Gritty Ibbotson i 1977.
Allmusic-skribenten Jim Newsom gav albumet fire av fem stjerner og skreiv: «Eit par år etter rekkja av countryhittar slutta for Nitty Gritty Dirt Band, gjekk bandet attende til røtene sine. Dei fleste songane er særs gode, og lyden er forfriskande usminka samanlikna med streit country. Fordi NGDB var blant dei mange gode artistane som vart sveipa til sides av andletslause artistar med hatt og unge country-damer som var barn av Garth-tida, fann aldri Acoustic eit større publikum. Men denne blandinga av akustiske gitarar, mandolin, dobro, munnspel, trekkspel, vaskebrett og vakre vokalharmoniar leverer mange country/folk-gleder.»
Cherokesisk
Cherokesisk er eit irokesisk språk som blir snakka av cherokee-stammen i USA. Språket blir snakka i delstaten Oklahoma og i cherokee-reservatet i Great Smoky Mountains i Nord-Carolina. Cherokesisk er det einaste levande sørirokesiske språket, og det vert i følgje Ethnologue talt av mellom 15 000 og 22 500 personar, av dei er 130 einspråklege.
Cherokesisk har eit komplisert tonesystem, som varierer frå dialekt til dialekt. Sjølv om det tonale systemet i mange område gjennomgår ei gradvis forenkling, er det i andre område svært robust, noko som ser ut til å gje opphav til fenomenet tone-sandhi.
Cherokesisk har eit eige alfabet, ei stavingsskrift, som vart laga av sølvsmeden Sequoyah. Alfabetet har 85 teikn som står for kvar si staving (ikkje lydar). Eit døme frå alfabetet er ᏣᎳᎩ tsa-la-gi, som er cherokee på cherokesisk.
Tone
Cherokesisk er eit tonelagsspråk med seks tonar, to nivåtonar (høg, låg) og fire konturtonar (stigande, fallande, høg fallande, låg fallande).
Morfologi
Cherokesiske er eit polysyntetisk språk. Verbformer har strukturen personprefiks - rot - aspektsuffiks - modalsuffiks.
Syntaks
Cherokesisk er eit SOV-språk. Nominalfraser har strukturen determinativ - adjektiv - substantiv - relativsetning.
Bledisloebreen
Bledisloebreen er ein isbre som flyt nordvest mellom All-Blacks Nunataks og Wallabies Nunataks, vest for Churchill Mountains. Han vart namngjeven i samband med nærliggande All-Blacks og Wallabies Nunataks, og er kalla opp etter Bledisloe Cup, som er ein konkurranse mellom rugby union-laga til New Zealand og Australia, All-Blacks og Wallabies.
Sverigetopplistan
Sverigetopplistan (tidlegare kalla Topplistan og Hitlistan) er sidan oktober 2007 namnet på samanstillinga av musikksalet i Sverige. Lista vert til dels tufta på statistikk frå Grammofonleverantörernas förening og syner salet av singlar (enkeltlåtar eller plater med eit fåtal låtar), album (fleire låtar som vert seld saman) og DVD-videoar med musikk. I 2006 fanst det ei særskild liste for digitalt distribuert musikk (mp3 og andre filformat), den såkalla «Downloadlistan». Frå oktober 2006 skil ikkje statistikken mellom musikk på tradisjonelle medie og digital musikk.
Sveriges Radio P3 synte i perioden 1976-2006 fram salslista i eit eige program. Frå og med 2007 har ein vald å ikkje syne heile salsstatistikken, men berre det salet som dreier seg om digitalt distribuert musikk. P3 kallar denne lista Digilistan.
Fredag var tidlegare dagen då listene vart presentert, men frå 28. oktober 2004 skjer dette alltid på ein torsdag.