cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Volume Two av Soft Machine
Volume Two er det andre studioalbumet til Soft Machine, utgjeve i 1969. Humoren, dadaismen og psykedeliaen frå The Soft Machine (1968) er her ført vidare med ein smak av jazz.
Oversyn
Albumet var inspirert av Frank Zappa sitt Absolutely Free, og består av to lange komposisjonar – «Rivmic Melodies » og «Esther's Nose Job» – med «As Long as He Lies Perfectly Still» og «Dedicated to You» som mellomspel. Etter anbefaling frå Zappa, delte bandet hovudspora opp i mindre stykke som fekk vilkårlege namn etter lydeffektbanda i studio.
I teksten til «Have You Ever Bean Green?» takka Soft Machine Jimi Hendrix Experience, som dei nettopp hadde turnert med gjennom USA i 1968. Som oppvarmingsband for Hendrix vart dei eksponert fort eit stort publikum for første gongen. Tittelen på denne songen er eit ordspel på refrenget i Hendrix-songen «Are You Experienced?», «Have you ever been experienced?». Wyatt takka «Brian» (Brian Hopper) og «George» (lydteknikar George Chkiantz) i den neste delen, Pataphysical Introduction – Pt. 2, som òg inneheld eit sitat frå «These Foolish Things». Tittelen på komposisjonen på side to, «Esther's Nose Job», kjem frå eit kapittel i Thomas Pynchon-romanen V.
Long Train Runnin'
«Long Train Runnin'» (eller «Long Train Running») er ein song av The Doobie Brothers, skriven av Tom Johnston. Han kom ut i 1973 på albumet The Captain and Me og på singel. Singelen nådde åttandeplassen på den amerikanske Billboard Hot 100-lista.
Songen vart òg spelt inn av det italienske bandet Traks i 1982 og så av den engelske jentegruppa Bananarama i 1991. I 1993 vart Doobie Brothers-versjonen remiksa og nådde salslistene i fleire land, mellom andre ein sjuandeplass i Storbritannia.
Lensk
Lensk (russisk Ленск) er ein by i Republikken Sakha i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Lena, rundt 800 km vest for Jakutsk.
Den opphavlege busetnaden vart første gong nemnt i 1663 i eit område kjend som Muhtuj og vart derfor kalla Mukhtuja. På 18- og 1900-talet var byen ein stad for politisk eksil.
Byen opplevde ein periode med rask vekst på 1900-talet etter oppdaginga og utbygginga av diamantførekomstar i Viljuj-bekkenet. Han fekk bystatus og namnet vart endra til Lensk i 1963.
I 2001 førte ein ispropp i Lena til at så godt som heile vart byen oversvømd og dei fleste bygningane vart øydelagde. Denne katastrofen kunne ha vore forhindra om ein hadde sprengt bort isproppen, men dei lokale myndigheitene hadde ikkje pengar til å kjøpa naudsynt sprengstoff. Byen vart bygd opp igjen.
Slaget ved Flint River
Slaget ved Flint River var eit mislukka åtak av spanjolar og Apalachee-indianarar mot Creek-indinarar i oktober 1702 i det som i dag er staten Georgia. Slaget var ein del av i grensestriden mellom engelske handelsmenn frå provinsen Carolina og Spansk Florida, og var ein del av opptakten til Dronning Anne-krigen.
Creek-indianarane fekk støtte av nokre få engelskmenn leia av handelsmannen Anthony Dodsworth, og overfalt den invaderande fienden i bakhald ved breidda av Flint River. Meir enn halvparten av den spansk-indianske styrken vart drepen eller fanga. Både engelske og spanske styresmakter reagerte på slaget ved å framskunde førebuingane som kulminerte med Omleiringa av St. Augustine i november 1702.
Mount Endeavour
Mount Endeavour er ein 1810 moh høg fjelltopp som ligg 1,5 km nord for foten av Ketchum Ridge i den sørlege delen av Endeavour Massif i Kirkwood Range i Victoria Land i Antarktis.
Namnet «Mount Endeavour» vart gjeve til den sørlege blokka av Kirkwood Range av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i oktober 1957, men på seinare kart frå New Zealand og USA, er namnet identifisert som denne toppen. Etter ytterlegare kartlegging av US Geological Survey i 1999 og samtalar mellom Advisory Committee on Antarctic Names og New Zealand Geographic Board, vart namnet «Endeavour Massif» nytta om den sørlege blokka av Kirkwood Range. For å halde på det historiske namnet vart «Mount Endeavour» nytta opp toppen nær Ketchum Ridge. Toppen og massivet er begge kalla opp etter HMNZS «Endeavour» (tidlegare John Biscoe), eit forsyningsskip for den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand i 1957.
Det egyptiske herrelandslaget i handball
Egypt sitt herrelandslag i handball er det mannlege landslaget i handball for Egypt. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Det egyptiske handballforbundet. Landslaget har delteke i internasjonale turneringar sidan 1964.
Oljokminsk
Oljokminsk (russisk Олёкминск) er ein by i Republikken Sakha i Russland med om lag 9000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Lena, rundt 550 km sørvest for Jakutsk.
Busetnaden vart grunnlagt i 1635 og han fekk byrettar i 1783.
Olekminsk har rekorden for den største temperaturskilnaden som nokongong er reigstrer same stad. Kulderekorden her er -66 °C, medan varmerekorden er +45 °C, ein skilnad på 111 °C.
Mount England
Mount England er eit kjegleforma fjell på 1205 moh. som ligg like sør for Newbreen i den nordaustlege delen av Gonville and Caius Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott, som namngav det etter løytnant Rupert England på «Morning», støtteskipet på ekspedisjonen.
Paul Grohmann
Paul Grohmann var ein austerriksk fjellklatrar, fødd og død i Wien. I tida 1859-69 stod for ei rad fyrsteklivingar av fjelltoppar i Alpane, og var i 1862 med å skipe Österreichischer Alpenverein.
Saman med Guido von Sommaruga og Edmund von Mojsisovics grunnla Grohmann Österreichischer Alpenverein i 1862. Frå sommaren 1859 var Grohmann fyrstemann til topps på talrike fjell i Dolomittane, Dei karniske alpane og Zillertalalpane.
Norsk studentorganisasjon
Norsk studentorganisasjon (NSO) er ein norsk studentorganisasjon som er eit resultat av ei samanslåing av Studentenes Landsforbund (StL) og Norsk Studentunion (NSU). Den formelle etableringa av den nye organisasjonen fann stad 1. juli 2010. NSO har vel 200 000 kollektivt tilslutta studentar ved norske universitet og høgskular.
Medlemslag
Per 22. november 2017 hadde NSO medlemslag ved følgende utdanningsinstitusjoner :
Slaviša Jokanović
Slaviša Jokanović er ein serbisk fotballtrenar og tidlegare fotballspelar frå Novi Sad.
Kom heim
«Kom heim» var eit av bidraga i Melodi Grand Prix 1982, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1982 i Harrogate i Storbritannia. Melodien vart skriven av Rolf Undsæt Løvland og teksten av Terje Formoe.
Slaviša Jokanović
Han er no hovudtrenar for storklubben Partizan, som òg var det fyrste laget han trente etter at han la opp som aktiv fotballspelar.
Kom heim
Songen vart framført på norsk av Bo (Bodil Nilsen), og enda på ein åttandeplass med 46 poeng.
Slaviša Jokanović
Jokanović byrja sin karriere i FK Novi Sad og gjekk seinare til FK Vojvodina som vann den jugoslaviske serien i 1989. I 1990 gjekk han til Partizan, der han vann serien i 1993 og cupen i 1992. Etter desse trofeene gjekk han til den spanske klubben Real Oviedo, etterfølgd av opphold i klubbane Tenerife og Deportivo. Så drog han til England der han gjekk frå Deportivo til Chelsea for 1,7 millionar pund. Han gjekk til den spanske klubben Ciudad de Murcia, som han la opp frå i 2004.
Bob Mathias
Robert Bruce Mathias, kjend som Bob Mathias, var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar og politikar, fødd i Tulare i California. Han vart olympisk meister i tikamp både i 1948 og 1952.
Idrett
Fire år etter triumfen i London vann Mathias ein ny gullmedalje då Sommar-OL 1952 vart avvikla i den finske hovudstaden Helsinki. Med 7 887 poeng og ny verdsrekord var han i ei heilt eiga klasse, andremann Milt Campbell stoppa på 6 975 poeng. Etter Helsinki-OL la han opp som idrettsutøvar.
Politikk
Frå 1967 til 1975 representerte Mathias Det republikanske partiet California i Representanthuset i Washington D.C. Ved valet i 1974 tapte han for den demokratiske kandidaten i valkrinsen.
Mathias døydde i Fresno i California.
Makadamisering
Makadamisering er ein vegbyggingsmetode der ein bruker pukk (knust stein) til å byggja opp ein godt drenert veg med god bereevne. Metoden har namn etter John Loudon McAdam, som var sentral i utviklinga av prinsippet.
Opphavleg blei den grovaste pukksteinen lagt i to lag nedst, med finknust stein oppå som slitedekke. Dette blei kalla makadamisert veg. I moderne vegbygging bruker ein også knust stein i stor utstrekking i berande lag i overbygningen.
Marie Sandvik
Marie Sandvik var ein norsk-amerikansk lærar og misjonær. Ho var frå Joranger i Luster kommune og busett i Minneapolis i Minnesota.
I 1920 emigrerte Sandvik frå Noreg til Amerika. Ho vart lærar ved ein misjonsskule i Seattle, og byrja arbeida i slumområde i Minneapolis. Her laga ho ein misjonsstasjon og kyrkje av ein tidlegare bar. Verksemda vart gjort om til Marie Sandvik Center i eit større bygg i nærleiken i 1960.
Marie Sandvik gav ut sjølvbiografien To the slums with love på 1970-talet.
Sheerness
Sheerness er ein by på øya Sheppey i Kent i England. Han er den einaste byen og den største busetnaden på øya, med 12 000 innbyggjarar.
Historie
I 1667 vart Sheerness angripen av 72 nederlandske skip. Dei tvinga det vesle fortet i byen til å overgje seg, og landsette ein styrke som i ein kort periode okkuperte byen. Samuel Pepys var i Gravesend då dette skjedde, og skreiv i Dagboka at han tydeleg høyrte kanonane. Han skunda seg i tryggleik i Brampton i Huntongdonshire.
Det vart anlagt eit kongeleg verft ved Sheerness, som ikkje var så stort som det ved Chatham og Deptford, men som likevel var noko viktig i tudor- og stuarttida.
Kommunikasjon og næringsliv
I 1860 vart byen forbunde til fastlandet med ei jernbanelinje frå Sittingbourne. Samtidig vart ei ny ferjeteneste opna, med betre forhold enn dei gamle ferjene som tidlegare hadde vore einaste transportmidlet over Swalekanalen.
Ei ny grein av jernbanen, til Queenborough, vart opna noko seinare og førte til at det vart starta dampskipstrafikk til Flushing i Nederland, ei rute som vart driven i mange år.
Ein smalspora jernbane vart lagt frå Sheerness til landsbyane på den andre sida av øya i 1901. Denne er no nedlagt.
Hamna er fortsatt viktig, og omfattande transport av eksport- og importvarer gjev næringsgrunnlag til mange av innbyggjarane. Det er særleg bilar og større stålgjenstandar som må fraktast over hamna.
Old Sock
Old Sock er det 21. studioalbumet til Eric Clapton, gjeve ut i 2013. Det inneheld to nye songar, «Gotta Get Over» og «Every Little Thing», i tillegg til coverlåtar. Fleire kjende musikarar spelte på albumet, som Steve Winwood, JJ Cale og Paul McCartney.
Bakgrunn
Albumet inneheld to nye songar («Gotta Get Over» og «Every Little Thing»), og coverlåtar av somme av favorittsongane hans frå barndommen til i dag. Dette var den siste større innspelinga J.J. Cale deltok på før han døydde i juli 2013. Albumet nådde 11. plassen på UK Album Chart og sjuandeplassen i USA. Clapton forklarte i eit intervju med BBC at albumtittelen kom opp i ein samtale med David Bowie. Plateomslaget er ein selfie Clapton tok med iPhonen sin på ferie i Antigua.
Sim Iness
Simeon Garland Iness, kjend som Sim Iness var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som vart olympisk meister i diskoskast i 1952.
Iness var fødd i Keota i Oklahoma, men voks opp i Tulare i California frå han var fire år gammal. Her vart han venn med Bob Mathias medan dei to var klassekameratar på vidaregåande skule. På 18-årsdagen deltok Iness i uttakingstevlingane til Sommar-OL i London, og vart nummer seks i diskoskast.
Fire år seinare var Iness med i Sommar-OL 1952 i Helsinki, der han med eit lengstekast på 55,03 m sigra framom favoritten, italienaren Adolfo Consolini. 20. juni 1953 satte Iness ny verdsrekord med 57,93 meter under eit stemne i Lincoln i Nebraska.
Etter at han var ferdig med studiane sine, arbeidde Iness som lærar. Han døydde i Porterville i California.
China Grove
«China Grove» er ein song av The Doobie Brothers frå albumet The Captain and Me i 1973. Han var skriven og sungen av frontmannen i gruppa, Tom Johnston. Songen nådde 15. plassen på Billboard Hot 100. Sjølv om China Grove i Texas finst i røyndomen, handlar teksten til Johnston om eit oppdikta samfunn. Songen låg åtte veker inne på topp 40.
Pokrovsk i Russland
Pokrovsk (russisk Покро́вск) er ein by i Republikken Sakha i Russland med om lag 10 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Lena, rundt 70 km sørvest for Jakutsk.
Busetnaden vart grunnlagt av kosakkar i 1682 som Karaulnyj Mys (russisk: Карау́льный Мыс). Han vart seinare landsbyen (selo) Pokrovskoje (russisk: Покро́вское) og fekk så status som urbanliknande busetnad. Namnet vart endra til Pokrovsk i 1941 og i 1998 fekk han bystatus.
Arhuacokjerrsporv
Arhuacokjerrsporv (Arremon basilicus) er ein fugl i amerikasporvfamilien, Passerellidae, og er endemisk for Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.
Skildring
Arhuacokjerrsporven er ein stor og kraftig bygd busksporv, ca. 19 centimeter i kroppsslengd. Han har lett kjenneleg fjørdrakt: oversida og stjerten er brun til olivengrøn, kroppssidene blir gradvis lysare olivengrøne, på brystet og sentralt på buken går grønfarga over i grått. Nebbet er mørkt. Hovudet har distinkte grå og svarte striper: sentralt ei grå stripe frå nebb til nakke, ei svart stripe på kvar side, deretter grå striper som ender opp i ein krage ned mot brystet. Kinnet er svart og strupen kvit. Han har dessutan eit distinkt svart band som skil strupeområdet frå brystet.
Han lever mellom 600 og 2800 moh. helst i utkanten av våt, alpin skog. Han beitar på bakken, og ofte under tett vegetasjon.
Songen er sett saman av snøgge, høgfrekvente kvislelydar, og varsellætet er skarpt.
Dette taksonet var tidlegare rekna som underart av kvitbrynkjerrsporv, Arremon torquatus. A. basilicus kom først inn som ein sjølvstendig art i Clementslista frå 2011.
Slaget ved Stäket
Slaget ved Stäket var eit mindre slag under den store nordiske krigen. Ein russisk styrke, som var på veg om Vaxholm slott, prøvde å passere gjennom Baggensstäket, ein smal passasje i Stockholmsskjergarden. Etter eit desperat motåtak frå Södermanlands regemente vart den russiske styrken driven bort.
Opptakt
Etter at Karl XII av Sverige døydde på Fredriksten i 1718, hadde svenskane trekt tilbake styrkane sine frå alle frontar. Dei var omringa av fiendar, og det var klart at ein fredsavtale ikkje ville kome i stand utan at dei tapte store landområde. Det vart gjort eit forsøk på å spele motstandarane mot kvarandre, men Russland forserte temaet ved å byggje ein stor flåte i Austersjøen som fekk i ordre om å plyndre og angripe austkysten av Sverige. Den 11. juli 1719 vart flåten oppdaga utanfor svenskekysten. Den svenske marinen var utkøyrt etter den langvarige krigen, men klarte å gje dei noko motstand. Den russiske flåten gjekk ikkje ut i kamp, men heldt fram å sette byar (som Norrköping) og grender i brann.
Admiral Fjodor Matvejevitsj Apraksin hadde alt undersøkt Baggensstäket, «bakdøra til Stockholm» som ein måte å nå hovudstaden på utan å passere festninga på Vaxholm. Ein hadde merka seg den russiske interessa. Under oppsyn av obersten for festningane, Baltzar von Dahlheim, vart det taua inn båtar fylte med steinar inn i det særs smale sunder, der dei vart søkkte på dei grunnaste og smalaste områda, slik at det ikkje var mogeleg å passere. Ein liten redutt med tre kanonar og 400 mann vakta kanalen, medan fire galeiar ankra opp i Lännerstasundet innanfor.
Truleg får å legge meir press på Sverige i fredsforhandlingane, valde Apraxin å gå til åtak på Stockholm. Den 10. august vart dei russiske skipa oppdaga kring Gålö, Muskö og Ornö, om lag 20 km frå Baggenstäket. Om dei klarte å kome seg forbi Baggenstäket ville dei kunne klare å nå hovudstaden utan at kanonane på Vaxholm kunne nå dei.
Mount Eos
Mount Eos er eit fjell med ein berr topp og ei høgd opp mot kring 2600 moh, 4,5 nautiske mil nord for Mount Adam i Admiralty Mountains i Victoria Land. Det vart vitja i 1981–82 av Bradley Field, ein geolog i New Zealand Geological Survey, som foreslo namnet fordi ein hadde flott utsyn over solnedgang og soloppgang frå toppen. I gresk mytologi er Eos guddommen for daggry.
Slaget ved Stäket
Slaget
Morgonen den 13. august, kom generaladjutant Filip von Tessin attende frå eit rekognoseringsoppdrag til Baggenstäket og rapporterte om at den russiske galeiane var sett ved inngangen til passasjen. Den næraste store svenske armeen, det 800 mann store Södermanlands regemente, vart sett i beredskap og kommandert av Rutger Fuchs marsjerte dei 19 km for å møte fienden. Oberstløytnant Johan von Essen vart send ut med ein styrke for å verne ankomsten til resten av regimentet. Etter ein rask marsj gjennom steinlendt og tett skogterreng under den varme sommarsola, nådde von Essen Baggenstäket før kl. 1900 utan å møte fiendtleg eld. Russarane hadde derimot alt sett styrkane sine i land, på begge sider av den austlege inngangen til sundet. Von Essen heldt fram den raske marsjen og kom brått under eld frå jordene rundt Skogsö gård. Stillinga var særs eksponert og styrken tok store tap. Von Essen sjølv vart skadd.
Kl 2000 hadde bataljonen til Fuchs kome fram og fått melding om situasjonen til von Essen. Til høgre for seg hadde von Essen ei myr, som gjorde at Fuchs måtte passere von Essen til venstre for seg, ei vanskeleg rørsle gjennom vanskeleg og åslendt terreng no når mørket var i ferd med å senke seg. Russarane høyrde at Fuchs var på veg og opna eld. Bataljonen til Fuchs svarte og påførte dei tett grupperte russarane store tap, men var raskt sjølv i fare for å omgått i flanken til venstre for seg. Fuchs starta å trekke seg attende til skogane og russarane følgde ikkje etter. Etter to timar med forvirra kamphandling var slaget over og dei russiske soldatane trekte seg attende til landgangsfartøya sine.
Etterverknad
Rutger Fuchs vart hylla som ein helt og «Stockholms redningsmann», og vart forfremma til generalmajor og gjort til friherre. Den russiske flåten var derimot uskadd og heldt fram å plage austkysten av Sverige det neste året òg.
Mecklenburg
Mecklenburg er eit gammalt riksterritorium i det nordlege Tyskland, med si eiga historie og kultur, som i dag utgjer den vestlege delen av delstaten Mecklenburg-Vorpommern.
Geografi
Mecklenburg grensar i vest til Schleswig-Holstein og Niedersachsen, i sør til Brandenburg og i aust til Vorpommern. Naturlege grenser utgjer Austersjøen i nord, Elbe i sørvest og dei tre elvane Recknitz, Trebel og Pene i aust.
Dei største byane i Mecklenburg er Rostock, Schwerin, Neubrandenburg og Wismar. Mecklenburg er forholdsvis tynt folkesett. Dei viktigaste næringane er landbruk, turisme og to universitet. Industrien er avgrensa til einskilde skipsverft i Rostock og Wismar. Det har gode kulturelle og økonomiske samband til naboane i Austersjøområdet. Det er ferjesamband til Danmark, Sverige, Finland, Litauen og Russland.
Sevenoaks
Sevenoaks er ein by i Kent i England. Han er administrasjonssenter for distriktet Sevenoaks. Byen ligg omkring 40 km frå London, og mange av innbyggjarane er derfor pendlarar. Elva Darent spring ut ved Riverhead innanfor bygrensa. Folketalet er kring 18 000 (2004).
Mecklenburg
Historie
Namnet Mecklenburg (Mikelenburg) opptrer første gongen i kjelder frå året 995. Det var då ei slavisk borg i det noverande Dorf Mecklenburg ved Wismar, og tydde «store borga». Namnet vart i den følgjande tida brukt av den slaviske fyrsteslekta som herska i området.
Sevenoaks
Namnet kjem frå gammalengelsk Seouenaca, «sju eiketre», som var namnet på eit lite kapell som omkring år 800 stod ved sidan av sju eiketre. Namnet har såleis ikkje blitt forvanska eller endra slik det er tilfelle mange andre stader, men har berre utvikla seg saman med språket. Ei moderne segn seier at byen vart namngjeven etter sju eiketre som stod ved sidan av cricketbanen. Dette skaut særleg fart etter at seks av trea vart øydelagd under ein stor storm i 1987. Men desse trea vart ikkje planta før i 1902, for å minnast kroninga av Edward VII, og kom såleis mange hundreår seinare enn bynamnet. Dei øydelagde eikene vart erstatta av sju nye, og sida det siste overlevde står det no åtte eiketre ved banen.
Mecklenburg
Historie
Frå 1352 var det eit hertugdømme under namnet Mecklenburg-Schwerin innanfor Det tysk-romerske riket.
Sevenoaks
Historie
Sevenoaks er ikkje nemnd i Domesday Book, medan landsbyen Otford var med. Dette kan tyde på at staden i 1086 hadde svært få innbyggjarar og ingen viktige eigedomar. På 1200-talet vart det etablert ein marknad i Sevenoaks, og i 1456 kjøpte Thomas Bourchier, erkebiskop av Canterbury, ein eigedom og bygde eit hus der.
Mecklenburg
Utdanning
I Mecklenburg ligg Universität Rostock (grunnlagt 1419), det eldste universitetet i Nord-Europa. Dessutan finst det i Rostock ein høgskule for musikk og teater.
Språk
Mecklenburgs språk blir kalla Mecklenburger Platt, og er ein austnedertysk dialekt. Det blir likevel brukt hovudsakleg høgtysk.
Sevenoaks
Historie
To hospital vart oppretta av religiøse ordenar i mellomalderen. Desse gav stell spesielt til eldre menneske og pilegrimar på veg til Canterbury.
Aust for byen ligg Knole House, ein herregard med ein stor rådyrpark som høyrer til hertugen av Dorset, Sackville-familien. Den vart gjeve til familien av Elisabeth I i 1577. Eigedomen vert no eigd av National Trust, men familien er framleis busett der.
Cricketbanen i Sevenoaks er ein av dei eldste i England. Han vart gjeven til byen av John, 3. hertug av Dorset, som då eigde Knole House i 1773. Han er òg kjent for å vere den første banen der ein spelte cricket med tre stavar, slik det vert spelt i dag.
Rochester i Kent
Rochester (Rochester-upon-Medway) er ein liten by i Kent i England. Han ligg ved elva Medway, omkring 50 km frå London.
Sevenoaks
Historie
Den sentrale jernbanestasjonen vart opna i 1868. I 1927 var byen åstad for ei alvorleg togulykke, då eit passasjertog mista kontrollen. Tretten menneske mista livet. Sjølv om dødstalet er langt frå det høgaste for slike ulykker, fekk ulukka stor merksemd fordi det skjedde i sjølve byen.
Rochester i Kent
Rochester mista status som city, og fekk dermed den lågare statusen town under ei omorganisering av lokaladministrasjonen i 1998. Dette vart ikkje oppdaga av styresmaktene før i 2002, og ein venter på at dronning Elisabeth II igjen skal gi han den høgare rangen. Byen har ei lang historie som seier at den skal ha dette; 903 fekk Rochester rett til å prege mynt, eit teikn på høy status, og den første borgarmeisteren vart vald alt i 1461. Fordi han mista statusen sin ved eit uhell vert han framleis omtalt konsekvent som city av innbyggjarane.
Byen utgjer saman med Chatham og Gillingham eit samanhengande urbant område kjent som Medwaybyane, med eit folketal på omkring 250 000. Område på den andre sidan av Medway har lenge vore administrert frå Rochester. Sidan 1998 har dette området vore ei sameint styresmakt.
Det ligg fleire historiske bygg i byen, med Rochester slott og Rochesterkatedralen som dei viktigaste. I sentrum er det fleire bygg frå mellom 1300- og 1700-talet.
Charles Dickens, som budde i nærleiken, var svært glad i byen, og dette vert markert med ein årleg Dickensfestival i juni. På 1980-talet vart det opna eit museum vigd Dickens. Dette vart stengt i 2004, og framtida til det er uviss.
Historie
Det eldste sporet av busetnader i området er frå yngre steinalder. Sjølve byen vart først grunnlag av romarane i år 43, då dei bygde eit fort og ei bru der. Byen, som fekk namnet Durobrivae, har ei strategisk plassering nær staden der Medway renn inn i Themsen, og staden der Watling Street kryssar Medway. Fleire av gatene i byen følgjer det romerske vegnettet. Frå 190 vart det bygd jordvollar, og frå 225 vart desse erstatta av festningsverk i stein, som det framleis finst rester av.
Frå 410, då romarane gav opp provinsen Britannia var byen under keltarane og jydane sin kontroll, og etter kvart under angelsaksisk styre. Ifølge segna vart Kent gjeve til Hengest av den britiske leiaren Vortigern; dette skal ha skjedd omkring midten av 400-talet.
I 604 sendte erkebiskop Augustin av Canterbury biskop Justus for å grunnlegge Rochesterkatedralen. Rochester vart det andre bispedømmet som vart grunnlagt etter Canterbury.
Kong Alfred den store grunnla i 877 eit skipsverft i Rochester. Skipa skulle nyttast til å kjempe mot danane, som hadde plyndra byen i 842. Dette er kanskje starten på skipsbyggingsperioden som varte heilt fram til etter andre verdskrigen, men det er òg mogeleg at det var eit brot i aktiviteten etter normannarane erobra av England. Verksemda her var sentral i oppbygginga av den britiske flåten.
Bygginga av ein ny og større katedral starta i 1080, under biskop Gundulf. Han stod òg bak bygginga av det normanniske slottet, som byrja i 1087. Katedralen stod ferdig i 1130.
I 1215 vart byen omleira av kong Johan utan land, og den overgav seg 30. november. Han vart igjen angripen i 1264, av Simon de Montfort.
11. juni 1667 gjekk nederlendarane til åtak på området. Dette var den siste vellukka invasjonen av britisk jord, sjølv om han ikkje fekk noko varig effekt.
HMS «Victory» vart sjøsett frå Chatham i 1765, og vart flaggskipet til Admiral Nelson i slaget ved Trafalgar.
Rundt byen ligg fleire festningar som vart bygd under Napoleonskrigane og i 1860-åra.
Under andre verdskrigen vart det bygt sjøfly her. Etter krigen la marinen ned verksemda si i Rochester, og mykje av den andre skipsindustrien følgde etter. Dette førte til ein vanskeleg økonomisk periode, med høg arbeidsløyse.
Kommunikasjon
Watling Street går gjennom Rochester, og sør for byen kryssar motorvegen M2 og jernbanelinja til Kanaltunnelen Medway.
Not Afraid
Songen deltok i Melodi Grand Prix 2013, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, og vart framført på engelsk av Winta. Bidraget starta i den tredje semifinalen, men gjekk ikkje vidare til finalen. Kva for plassering bidraget fekk er ikkje kjend, men det fekk ikkje representere Noreg.
Srednekolymsk
Srednekolymsk (russisk Среднеколы́мск) er ein by i Republikken Sakha i Russland med om lag 3000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kolyma, rundt 1300 km nordaust for Jakutsk.
Busetnaden vart grunnlagt i 1643 eller 1644 og han fekk byrettar i 1775.
Raidet på Newfoundland
Raidet på Newfoundland var eit tokt leia av engelske kaptein John Leake mellom august og oktober 1702 med dei franske kolonibusetnadane på øyane Newfoundland og Saint Pierre som mål. Raidet skjedde i starten av Dronning Anne-krigen, som den nordamerikanske krigsskodeplassen av den spanske arvefølgjekrigen stundom vert kalla.
Flåten til Leake gjekk mot dei franske busetnadane på sørkysten av Newfoundland, øydela fiskevær og anna infrastruktur. Dei kapra fiske- og handelsskip, og øydela det meste av busetnaden på Saint Pierre. Før han vendte attende til England, tok Leake fleire skip frå ein fransk handelskonvoi på veg mot Europa. Meir enn 50 skip vart kapra totalt, og seks periodiske busetnadane vart øydelagde. Den sterkt befesta franske basen i Plaisance vart ikkje angripen.
Breimyra skole
Breimyra ungdomsskole er ein ungdomsskule på Flaktveit i Åsane i Bergen. Skulen har plass til om lag 300 elevar fordelt på 10 klassar i tre trinn (8.-10. klasse). Skulebygget er i privat eige og vert leigd av Bergen kommune. Elevane kjem frå barneskulane Flaktveit skole og Li skole.
Rektor ved skulen er Charlotte Corneliussen.
Nærmiljø
Breimyra ungdomsskole ligg i Åsane. Skulen ligg på toppen av Flaktveit nært Flaktveit stadion. Breimyra ligg 110 meter over havet.
Klassar
Skuleåret 2011-2012 er det ti klassar på Breimyra. Det er tre parallellar på 8. og 9. trinn, og fire klassar på 10. trinn.
Tilsette
Til saman er det 27 årsverk ved skulen, fordelt på 32 tilsette. I forhold til då skulen starta er dette ei stor auke i tilsette. Då var det berre tolv tilsette, fordelt på ti lærarar, ein rektor og ein inspektør. På den tida var det berre eit sjuande trinn og eit åtande trinn med elevar.
Byggeigar
Breimyra skole vart bygd av Sognnes Bygg AS, og blir leigd ut frå Sognnes Eiendom til Bergen kommune. Kommunen betalar ein fast pris kvar månad til Sognnes Gruppen.
NM i alpine greiner 1959
Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1959 fann stad i Narvik i Nordland i tida 2.-5. april 1959. Det var fyrste gongen alpintmeisterskapen vart arrangert i Nord-Noreg.
Kongepokalane vart tildelt Inger Bjørnbakken og Petter Støle.
Storslalåm
Dato: 2. april <br style="clear:both;" />
Utfor
Dato: 4. april <br style="clear:both;" />
Slalåm
Dato: 5. april <br style="clear:both;" />
Helge Nordahl
Helge Nordahl tok IM-napp ved 6 poeng på 9 rundar i Gausdal Troll Masters 7-15.1.2003 og 7,5 poeng på 11 rundar i Gausdal Chess Classics II 21-29.10.2003. Han tok så 5,5 poeng på 9 rundar i eliteklassa i Noregsmeisterskapen i sjakk i Molde 3-10.7.2004. Han hadde dermed klart dei tre nødvendige IM-resultata. Helge Nordahl klarte kravet om eigen rating på meir enn 2400, med 2402 pr. 1. januar 2005, og blei deretter utnemnd til Internasjonal Meister på FIDE-møtet i Tbilisi, Georgia 26-27.2.2005.
Helge Nordahl blei junior-noregsmeister i sjakk i 1995, etter omkamp mot Nina Hagesæther.
Kjelder
Øystein Brekke: Norske sjakktrekk Norges sjakkforbund 100 år 1914-2014, Norges Sjakkforbund 2014, ISBN 978-82-991916-2-3
Miroslav Đukić
Miroslav Đukić er ein tidlegare serbisk fotballspelar og noverande trenar for den spanske klubben Real Valladolid
Han tilbrakte 14 år av si spelarkarriere i Spania. Her spelte han i storklubbane Deportivo La Coruña og Valencia CF, i tillegg til CD Tenerife i Segunda División. Han spelte totalt 368 kampar og skåra 11 mål i La Liga, og vann seks store titlar til saman.
På landslagsnivå spelte han for Serbia i eit verdsmeisterskap og eit europameisterskap. Etter at han avslutta sin profesjonelle karriere byrjade han som trenar.
Han var landslagstrenar for Serbia fram til OL i 2008, og føre det var han hovudtrenar for Partizan.
Esser Hill
Esser Hill er eit fjell, 1235 moh, som ligg mellom Priddybreen og Blackwelderbreen, 1 nautisk mil sørvest for Chambers Hill på Scott Coast i Victoria Land. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names etter Alan C. Esser frå Holmes and Narver, Inc., som var prosjektleiar for Antarctic Support Activities, 1976–80, og var ansvarleg for selskapet sine operasjonar ved McMurdo-basen, Amundsen-Scott-stasjonen og Siple-stasjonen, i tillegg til feltkaktivitet for U.S. Antarctic Program.
Fylkesveg 88 i Nordland
Fylkesveg 88 i Nordland går mellom Vegstein vegkryss og Forøya i Vega kommune. Vegen er 3,7 km lang.
Every Good Boy Deserves Favour
Every Good Boy Deserves Favour er det sjuande albumet til The Moody Blues, utgjeve i 1971. Albumet var det siste dei spelte inn med Mellotron, og vart sidan erstatta av ein Chamberlin på det neste albumet deira, Seventh Sojourn i 1972.
Bakgrunn
Dette albumet inneheld den einaste songen som vart skriven av alle fem medlemmane i bandet. Opningsstykket «Procession» var eit stykke meint å skildre musikkhistorien frå starten av historia vår fram til tida då albumet vart innspelt. Dei einaste tre orda ein kan høyre på dette sporet – «desolation», «creation» og «communication» – vart brukt på liknande vis på «One More Time to Live.» Songen «Emily's Song» vart skriven av John Lodge for den nyfødde dottera hans. Mike Pinder skreiv og songen den avsluttande songen på albumet, «My Song».
Albumet nådde toppen av albumlista i Storbritannia og låg tre veker på andreplassen i USA. Singelen «The Story in Your Eyes», nådde Topp 40-lista i USA.
Tittelen er henta frå ein hugsregel for notenelinjene i G-nøkkelen: E-G-B-D-F. Desse notane vert spelt på piano under «Procession».
I april 2007 vart albumet gjeve ut på SACD med to bonusspor. I 2008 kom albumet ut i vanleg CD-format med dei same bonusspora.
Karl VI av Det tysk-romerske riket
Karl VI var keisar av Det tysk-romerske riket frå 1711 til han døydde i 1740. Han var han den andre sonen til Leopold 1., og veslebror til Josef 1., som han etterfølgde.
Karl streva alt i 1700 etter den spanske trona i den spanske arvefølgjekrigen, men med freden i Rastatt 1714 måtte han oppgje det. Han gifta seg med Elisabeth Kristine av Braunschweig-Wolfenbüttel, som hen fekk to born med, Maria Teresia i 1717 og Maria Anna i 1718. Han arbeidde for å få dottera Maria Teresia anerkjend som etterfølgjaren sin i dei austerrikske landa, noko han lukkast med den pragmatiske sanksjon i 1713. Då Karl døydde i 1740 utløyste dette den austerrikske arvefølgjekrigen, som plaga etterfylgjaren hans, Maria Teresia, i åtte år.
Karl VI var den siste av den habsburgske mannslinja.
Bellingshausen-stasjonen
Bellingshausen-stasjonen er ein russisk (tidlegare sovjetisk) stasjon i Antarktis ved Collins Harbour på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han vart ein av dei første stasjonane oppretta av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1968. Her ligg Treeiningskyrkja, den einaste permanent drivne ortodokse kyrkja i Antarktis.
Stasjonen er knytt saman med dårlege vegar til stasjonar i nærleiken: chilenske Base Presidente Eduardo Frei Montalva, kinesiske Great Wall-stasjonen og uruguayanske Artigasbasen.
Den antarktiske halvøya og dei nærliggande øyane er rekna for å ha det mildaste klimaet i Antarktis. Middeltemperaturen ved stasjonen er i den kaldaste månaden (august) -6,8 °С og +1,1 °С i februar, den varmaste.
Verdscupen i alpine greiner 2009/Kvinner
Verdscupen i alpine greiner for kvinner i 2009-sesongen tok til 25. oktober 2008 i Sölden i Austerrike og vart avslutta 15. mars 2009 i Åre i Sverige. Turneringa omfatta 34 renn. Tevlingane fordelte seg på 9 slalåmrenn, 8 storslalåmrenn, 7 super-g-renn og 7 utforrenn, samt 3 superkombinasjonstevlingar.
Polerslip
Polerslip eller høgglanspolert er plane snitt gjennom ein bergart eller eit mineral. Det vert nytta ved studium av opake (ugjennomsiktige) mineral i reflektert lys, såkalla malmmikroskopering.
Mount Essinger
Mount Essinger er eit fjell med ei høgd opp mot 1905 moh, som ragar over det austlegaste massivet i Cathedral Rocks i Royal Society Range i Victoria Land. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names i samband med Chaplains Tableland etter kapteinløytnant Jesse W. Essinger som var feltprest i U.S. Navy ved McMurdo-basen vinteren 1968.
Oneida County i Wisconsin
Oneida County er eit fylke nord i den USA-amerikanske delstaten Wisconsin. I fylket bur 36 000 menneske. Flatevidda er 3 200 km², der 10 % er dekt av vatn. Fylkesadministrasjonen held til i småbyen Rhinelander.
Fylket vart grunnlagt i 1887. Ved folketeljinga 2000 vart 44,4 % av ibuarane registrert som tyskætta, 8,8 % polskætta, 7,9 % irskætta, 5,2 % norskætta og like mange av engelsk ætt.
Third
Third er det tredje studioalbumet til det britiske jazzrockbandet Soft Machine, gjeve ut i 1970 som eit dobbeltalbum, der kvar side på den originale vinylutgåva bestod av ein enkelt lang komposisjon.
Oversyn
I Q & Mojo si klassiske spesialutgåve Pink Floyd & The Story of Prog Rock (2005), vart albumet plassert på 20. plass på lista over «40 kosmiske rockealbum».
I 2007 vart albumet gjeven ut på ny av Sony BMG med ein heil bonus-CD med konsertopptak av heile albumet, Live at the Proms 1970, som tidlegare berre hadde vore gjeven ut på eit lite sjølvstendig selskap kalla Reckless Records i 1988. Dette albumet vart spelt inn på The BBC Proms i Royal Albert Hall i Westminster i London, for BBC Radio Three den 13. august 1970. Dette var første gongen eit popband spelte på den klassiske festivalen.
Medverkande
med
Stamford i Connecticut
Stamford er ein by i Fairfield County i delstaten Connecticut i USA. Byen ligg ved Long Island-sundet, 55 kilometer nordaust om New York City. Byen vart grunnlagt i 1641 og har 135 000 ibuarar.
Ei rekke store forretningsselskap har hovudkontor i Stamford. Flest tilsette har telekommunikasjons- og massemedieselskapet Charter Communications med 100 000, og lydelektronikk-selskapet Harman International med 30 000.
Diaklas
Diaklas er eit uttrykk for plane, lukka sprekker i bergartar. Når bergarten vert utsett for mekanisk forvitring, vil han ofte sprekke opp etter diaklasar til regelmessige blokker. Uttrykket er lite nytta.
Up from Down Under
Up from Down Under er eit album av den australske gitaristen Tommy Emmanuel. Albumet kom ut i 1987 og nådde 48. plass på ARIA Charts. Det var det første albumet hans som nådde denne lista. Albumet selte til platina i Australia i 1992.
Jarnbane frå Kapp til Kairo
Bakgrunn for planen
I det såkalla kappløpet om Afrika var den britiske koloniseringa av Afrika nært knytt opp til ein plan om ei samanhengande jarnbane frå Kappkolonien til Kairo. Cecil Rhodes var ein av fleire imperiebyggjarar som sikra dei sørlege statane i kontinentet for den britiske krona. Han såg for seg ein «raud korridor» av britiske dominion frå nord til sør, og ei jarnbane ville vera det viktigaste elementet til å sameina dei britiske besittelsane, både politisk og militært. Men bygginga av banen ville verta ei stor utfordring på grunn av dei topografiske og klimatiske tilhøve og – ikkje minst politisk, og tilhøvet til andre kolonimakter.
Til bygginga henta britane ei stor mengd arbeidarar, eller «kuliar», frå Britisk India. Desse danna grunnlaget for den indiske folkesetnaden i Afrika. <!--
Kvifor vart den ikkje bygd?
Dei britiske interessane måtte ikkje bara ovevinne dei formidable hindra i landskap og klima, men òg intervenera i interessane til andre stormakter og deira planar. Frankrike hadde planar om ei jarnbane vest-øst frå sina besittelser i Vest-Sahara eller det franske Nord-Afrika til Djibouti. Portugal freista utan hell å forbinda sina koloniar på vest- og østkysten, Angola og Mosambik, med ei jarnbaneline. Motstanden til britisk herredømme i Sør-Afrika vart løyst etter to boerkrigar. Tyskland som før første verdskrig hadde herredømme over Tysk Aust-Afrika (dagens Tanzania, Rwanda og Burundi), stoppa vidare planar etter at Tyskland mista Aust-Afrika, etter krigen i 1918 og britane fekk hand over dette området. I tida mellom dei to verdskrigar sette depresjon og økonomiske problem ein stoppar for vidare arbeid og etter andre verdskrig og Afrikas frigjering frå kolonimaktene vart det opphavlege grunnlaget for banen fjerna.
Det nordlege området
Egypt fekk sin første jarnbane så tidleg som 1856, eit samband mellom Alexandria og Kairo, og i dag går denne så langt sør som til Aswan. Banen er bygd med normalspor 1 435 mm. Etter eit ferjesamband på Aswandammen, held banen fram til Sudan frå Wadi Halfa til Khartoum, no med 1 067 mm spor. Denne delen av banen vart bygd under Lord Kitchener i 1897. Vidare er det lagd spor så langt sør som til Wau. Ein stor del av nettet i Sudan er forfallen og for tida utan trafikk på grunn av den politiske uroa i landet (2014).
Området i Aust-Afrika
Aust-Afrika har eit nett av jarnbaner med meterspor som vart bygd frå havnebyene ved Det indiske hav og vestover. Bygginga pågikk parallelt under tysk og engelsk kolonistyre. Strekninga lengst mot nord vert drive av Uganda Railway og i dag er det samkjøring mellom jarnbana i Kenya, Tanzania og Uganda slik at det er direkte samband mellom Kampala i Uganda og frå Victoriasjøen til Mombasa i Kenya og til Dar-es-Salaam i Tanzania. Jarnbanene i dei tre land opererte i fellesskap som East African Railways fram til Det austafrikanske fellesskap opphøyrde i 1977. I dag opererer dei som sjølvstendige selskap; Uganda Railway Corporation, Kenya Railway Corporation og Tanzania Railway Corporation.
Overgangstasjon i Kidatu
i 1989 vart det byggd eit samband mellom Kidatu på TAZRA og Kilosa på den tanzanianske jarnbana. Ein ca. 100 km. langt samband med meterspor, slik at all omlasting føregår i Kidatu.
Den sørlege delen
Strekninga i sør vart bygd av britane under kolonitida før første verdskrig. Det er i dag samband så langt nord som til Kisangani i Kongo. Bygginga starta i Kappstaden og lina følgde «Great North Road» til Kimberley, vidare gjennom delar av dagens Botswana til Bulawayo. Frå dette knutepunktet, vidare nordover gjennom Sør-Rhodesia, dagens Zimbabwe, og kryssar Zambezi på Victoria Falls Bridge som vart bygd i 1905. til Nord-Rhodesia, dagens Zambia, der banen vart bygd fram til Ndola og  dei rike kopparforekomstene i «Copperbelt». Sju år etter Cecil Rhodes død, i 1909 var det lagd spor fram til grensa mot Kongo, 20 km. nord for Ndola. Heile den sørlege delen er bygd med såkalte Kappspor, dvs. sporvidde på 1 067 mm.
Sambandet til TAZARA tek av ved Kapiri Mposhi, ca, 15 mil nord for Lusaka.
Framtida
Konseptet Kapp til Kairo-jarnbana er ikkje lagd daudt. Men med den noverande situasjon i Sudan er det ikkje praktisk mogleg å byggja noka jarnbane gjennom Sudan. Om banen nokosinne vil verta ein realitet er dette ikkje for å fullføra Cecil Rhodes visjonar, men for å skaffa Sør-Sudan eit jarnbanesamband til hamnar ved Det indiske hav. Strekninga som gjenstår mellom Uganda og Wau i Sudan er om lag 100 mil i luftline.(via ei sideliline frå t.d. Khartoum)
-->
Fylkesveg 88
Fylkesveg 88 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesvei 88 (andre betydninger)
Slaget ved Saragossa
Slaget ved Saragossa fann stad den 20. august 1710, mellom den spansk-bourbonske armeen kommandert av Marquis de Bay og ein multinasjonal arme leia av den austerrikske kommandanten Guido Starhemberg under den spanske arvefølgjekrigen.
Opptakt
Det spanske felttoget i 1710 starta den 15. mai då den spansk-bourbonske armeen kommandert av Filip V sjølv og Francisco Castillo Fajardo, marki de Villadarias, gjekk til åtak på byen Balaguer. General Guido Starhemberg, kommandant for dei allierte styrkane i Catalonia, samla armeen sin og tok støyten av dei ved å hindre den spanske armeen å krysse elva Segre, noko dei britiske offiserane hadde ei stor rolle i med å klare. I juni fekk Filip V forsterkingar og gjorde eit nytt forsøk på å erobre Balaguer med 20 000 infanteristar og 6 000 kavaleristar.
Den 27. juli 1710 leid den spanske armeen eit stort nederlag i slaget ved Almenara, nær Balaguer. Dei allierte soldatane hadde teke ei sterk forsvarsstilling og dreiv dei spanske åtaka attende fram til den britiske kommandanten James Stanhope, leia den allierte fortroppen og braut dei spanske linjene. Filip V vart tvungen til å forlate Catalonia og trekkje seg attende til Zaragoza, hovudstaden i kongedømet Aragon. Kastiljanske Villadarias vart etterpå fråteken ranken sin, som Filip gav til den franske generalen Alexandre Maître, marki de Bay.
Den 9. august nådde den spanske armeen Zaragoza og marki de Bay sette soldatane sine i stilling mellom elva Ebro (til hans venstre) og Torrero-åsane (til hans høgre). Den 15. august slo dei attende eit alliert kavaleriåtak. Fem dagar med småtreffingar følgde. Den 19. august kryssa dei allierte soldatane elva utan motstand, og fekk setje ut armeen sin i løpet av natta.
Slaget
Den allierte venstreflanken bestod av spanske og nederlandske soldatar under greven av Atalaya. Høgreflanken var kommandert av Stanhope og bestod av britar, portugisarar og austerrikarar. Starhemberg kommanderte senteret, som hovudsakleg var tysk, austerrikske og spanske infanteristar. Den allierte armeen bestod i alt av 37 bataljonar og 43 skvadronar, medan den spansk-bourbonske armeen hadde 38 bataljonar og 54 skvadronar. Den 20. august 20 kl. 08:00 starta artilleriduellene som vart til middagstider.
Slaget var meir eller mindre ein repetisjon av slaget ved Almenara. Kavaleriet til bourbon-armeen gjekk hardt til åtak, og klarte det nesten, men dei allierte soldatane heldt stand. Då dei allierte sette i gang eit motåtak med infanteriet, vart den spanske armeen pressa attende. I løpet av mindre enn tre timar vann dei allierte ein full siger. Alt av artilleri (20 kanonar) og dei 73 flagga til den bourbonske armeen vart teken. Mellom 5 000 og 6 000 spanske soldatar mista livet eller vart skadde, og ytterlegare 7 000 vart tekne til fange. Dei allierte tapte 1500 mann som anten mista livet eller vart skadde.
Etterverknad
Erkehertug Karl gjekk inn i Zaragoza dagen etter. Nederlaget til armeen til Filip V av Spania var alvorleg, og vegen til Madrid låg open. Filip V forlet Madrid den 9. september og reiste til Valladolid. Erkehertug Karl gjekk inn i ein særs fiendtleg innstilt og nesten folketomt Madrid den 28. september. Karl sa: «Denne byen er ein ørken!». Vinteren 1710 måtte erkehertug Karl og dei allierte soldatane hans forlate Madrid på grunn av stor motstand hos innbyggjarane og den farlege strategiske situasjonen. Etter desse, leid den britiske armeen eit avgjerande nederland i slaget ved Brihuega, og resten av den allierte armeen vart slått i slaget ved Villaviciosa.
Diagonalsjikting
Diagonalsjikting eller kryssjikting er strukturar i sand, grus, sandstein og kvartsitt, der dei enkelte sjikta står skrått i forhold til den regionale lagdelinga. Diagonalsjikting oppstår ved avleiring på flater som heller nedover i straumretninga, til dømes på nedsida av banker, sanddyner eller straumrifler på strender, elvesletter eller botn av elver. Ein kan få særleg høge diagonalsjikt i vindblåst ørkensand.
I Noreg er det vanleg med diagonalsjikting i kvartsitt og sandstein med forskjellig alder. Ein kan stundom sjå diagonalsjikting danna i isranddelta frå slutten av den siste istida i sandtak.
Bakgrunnsstoff
שיכוב
Fylkesveg 89
Fylkesveg 89 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesvei 89 (andre betydninger)
Dağ
Dağ eller Dagh er eit tyrkisk ord for fjell og finst i mange namn på fjell og stader, til dømes Dagestan, som tyder «fjell-landet».
Tommot
Byen Tommot vart grunnlagd i 1923. For tida er Tommot endestasjon for passasjertog på Jakutskbanen, som vil nå Jakutsk rundt 2012.
Oscar Mathisen
Oscar Wilhelm Mathisen var ein norsk skøyteløpar som representerte Kristiania Skøiteklubb.
Han vart verdsmeister i 1908, 1909, 1912, 1913 og 1914, europameister i 1909, 1912 og 1914 og noregsmeister i 1907, 1910, 1912, 1913 og 1915. Han vart òg kåra til «profesjonell verdensmeister» etter løp mot amerikanaren Bobby McLean i Kristiania 1920 (vann tre av fire løp). Mathisen må reknast som Norges største skøyteløpar gjennom tidene.
Karriere
Oscar Mathisen voks opp i arbeidarbydelane Vaterland og Vika i Kristiania, som den yngste av sju søsken. Broren Sigurd deltok i VM frå 1902, og vart verdsmeister 19 år gammal i 1904. Oscar starta i løp så snart familien fekk råd til to par skøyter, og slo nesten med ein gong igjennom. Oscar måtte pantsette premiar for å klare seg økonomisk, og da pantelånaren utlyste premiane for sal, vart Mathisen diskvalifisert for profesjonalisme. Han nytta karantenesesongen 1911 til å tileigna seg ny svingteknikk, introdusert av russarane i 1910.