cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wasim Zahid
Forfattarskap og media
Wasim er fast deltager i TV-serien Hva feiler det deg? på NRK. Han vann sesong 1 av kvissprogrammet Alle mot alle på TVNorge saman med Astrid Nylander-Almaas i 2020
Han har òg ein YouTube-kanal som pr. september 2021 har 68 000 abonnement. På kanalen delar han tankar og opplevingar og driv folkeopplysning.
Seeweidsee
Seeweidsee er ein innsjø i kommunen Hombrechtikon i kantonen Zürich i Sveits. Han har eit overflateareal på 1,2 ha.
Hisah
Hisah (Hokr el Haïssa, El Haïssa, Hisa, arabisk حيصا) er ein landsby i Akkar distrikt, nær grensa til Syria, i Libanon. Han er hovudsakleg busett av alawittar.
Under Libanonkrigen i 2006 vart ei bru i landsbyen bomba av israelske fly, og 12 menneske mista livet.
Oddernes
Oddernes er ein tidlegare kommune i Vest-Agder, som sidan 1965 har vore del av Kristiansand kommune. Kommunen låg opphavleg nord, aust og sør for Kristiansand.
I 1864 vart Randesund i aust skilt ut som eigen kommune, og i 1921 vart området i Oddernes aust for munnigen til elva Otra lemma inn i Kristiansand. I 1965 vart Oddernes saman med Tveit og Randesund slått saman med Kristiansand kommune. Oddernes utgjer i dag eit sokn og prestegjeld rett nordaust for bysenteret.
Namnet kjem av norrønt Otranes eller Otrunes etter elva Otra, truleg av dyrenamnet 'oter'.
Kalmusrotslekta
Kalmusrotslekta (Acorus) er ei planteslekt i kalmusrotfamilien.
Artar
I Noreg er ein art registrert:
Cyanoramphus
Cyanoramphus er ei biologisk slekt i parakittfamilien Psittaculidae med artar som er stadeigne for New Zealand og øyane i det sørlege Stillehavet. Artane på New Zealand blir ofte referert til med fellesnamnet kākāriki.
Dette er små og mellomstore parakittar med lange halar og ei hovudsakleg grøn fjørdrakt. Dei fleste artane lever i skogshabitat, sjølv om fleire av dei subantarktiske artane lever på ope grasmarker. Dei fleste i slekta har utbreiing innanfor eit område som strekkjer seg frå Ny-Caledonia til Macquarieøya. Slekta hadde tidlegare to artar på Selskapsøyene.
Som mange andre fugleartar har Cyanoramphus-parakittar lidd av endringar orsaka av menneske. I tillegg til dei to artane frå Selskapsøyene, er underartar utrydda på Lord Howe Island og Macquarieøya, og dessutan ein ikkje-skildra form på Campbell Island. Ein art, maoriparakitt, er kritisk truga, medan dei fleste andre artar er truga eller sårbare. Årsaka til nedgangen og utrydding av populasjonane er tap av habitat og introduserte artar.
Artslista
Slekt Cyanoramphus med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Francis Monkman
Biografi
Seint i 1960-åra skipa hans rockebandet Sisyphus, som utvikla seg til Curved Air. Han spelte på dei tre første albuma deira, og slutta etter Phantasmagoria (1972) og var ei kort stund attende for ein turné som førte til albumet Live (1975).
NM i turn 1968 for menn
Tolvkamp
<br style="clear:both;" />
Francis Monkman
Biografi
Han medverka til Renaissance-albumet Prologue (1972), arbeide med Al Stewart, mellom anna på Past, Present and Future (1973) og Lynsey de Paul på hennar Surprise og turnerte med The Shadows på deira 20 Golden Greats Tour (1977). I 1977 samarbeide han òg med Phil Manzanera og Brian Eno på prosjektet 801. I 1978 spelte han med Brian Bennett på albumet I.
NM i turn 1968 for menn
Tolvkamp
Åge Storhaug var bestemann i 10 av dei 12 enkeltøvingane, medan Tore Lie var best i obligatorisk bøylehest og Trygve Gjerstad i obligatorisk ringar.
Francis Monkman
Biografi
I slutten av 1970-åra byrja han å spele inn musikk for fjernsyn.
I 1978 skipa han og gitaristen og komponisten John Williams det klassisk/rock-fusionbandet Sky, som han var med fram til 1980.
Fagerheim fjellstugu
Fagerheim fjellstugu er ei privat turisthytte i Hol kommune i Viken. Hytta ligg 1150 moh. ved riksveg 7 over Hardangervidda, i søraustenden av Store Krækkja.
Fagerheim fjellstugu vart opphavleg bygd i 1936 og vart rekvirert av tyskarane under den andre verdskrigen. Etter krigen vart Fagerheim bygd om og sett i stand til turisthytte.
Det nordkoreanske kvinnelandslaget i handball
Nord-Korea sitt kvinnelandslag i handball er det kvinnelege landslaget i handball for Nord-Korea. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Handball Association of the DPR Korea. Landslaget kvalifiserte seg til sin internasjonale turnering i 1990.
Shiro Kikuhara
er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Det nordkoreanske kvinnelandslaget i handball
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Nord-Korea har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Steven Universe
Steven Universe er ein amerikansk animert TV-serie laga av Rebecca Sugar for Cartoon Network. Serien hadde premiere 21. mai 2013 med sin første pilotepisode, deretter 4. november 2013 med sin første sesong. Det er den første animerte serien på Cartoon Network som har vore utvikla av ei kvinne åleine.
Steven Universe-serien er «coming-of-age»-historia til ungguten Steven Universe (spelt av Zach Callison), som bur saman med the Crystal Gems – magiske, kvinneliknande utanomjordingar kalla Garnet (Estelle), Amethyst (Michaela Dietz) og Pearl (Deedee Magno Hall) – i den fiktive byen Beach City. Steven, som er halvt «gem» og halvt menneske, drar på eventyr med venene sine og hjelper dei i å beskytte verda mot deira eigen art. Tematikk i serien er mellom anna kjærleik, familie og tydinga av gode relasjonar personar imellom. Bøker, teikneseriar og dataspel baserte på serien har vorte utgjevne, og langfilmen Steven Universe: The Movie vart send på Cartoon Network i USA september 2019.
Rebecca Sugar baserte hovudkarakteren i serien på sin yngre bror, Steven. Ho utvikla Steven Universe medan ho var forfattar og teiknar for biletmanuset i Adventure Time, som ho forlét da Cartoon Network gav henne i oppdrag å drive full produksjon av sin eigen serie. Serien er driven av biletmanuset; når episodar er under produksjon er teiknarane av biletmanuset ansvarlege for å skrive dialogen og skape hendingsgangen. Steven Universe har utvikla ein brei fanskare og har fått positiv mottaking for stilen, musikken, stemmeskodespelet og karakteriseringa. Serien vann sin første GLAAD Media Award for «Outstanding Kids & Family Program» i 2019, og var dimed den første animerte serien som vann denne prisen. Han mottok også sin første Peabody Award for «Children's & Youth Programming» i 2019, og har vore nominert til fem Emmy-prisar og fem Annie Awards. Den femte sesongen av serien konkluderte i januar 2019. Under New York Comic Con 2019 vart ein epilogserie annonsert, titulert Steven Universe Future, som går føre seg etter hendingane i langfilmen.
Seewlisee
Seewlisee (eller Seewli) er ein innsjø i Uri i Sveits i ei høgd på 2028 moh. Han har eit overflateareal på 9 ha.
Ein kan nå innsjøen til fots i 2-3 år frå kabelvogna Silenen-Chilcherbergen.
Foxtail Peak
Foxtail Peak er eit fjell, 455 meter over havet, på nordsida av Neumayerbreen, 2 nautiske mil vest for Carlita Bay på Sør-Georgia. Det vart kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Otto Nordenskjöld. Det vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951–56 og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter antarktisk reverumpe som veks i fjellsida.
Foreigner
Foreigner er eit britisk-amerikansk rockeband, opphavleg skipa i New York City og London i 1976 av den erfarne engelske musikaren og tidlegare Spooky Tooth-medlemmet Mick Jones, og briten og tidlegare King Crimson-medlem Ian McDonald i lag med den amerikanske vokalisten Lou Gramm.
Jones kom opp med bandnamnet då han, McDonald og Dennis Elliott var britiske, medan Gramm, Al Greenwood og Ed Gagliardi var amerikanske. Den største hitsingelen deira, «I Want to Know What Love Is», toppa listene i både Storbritannia og USA og fleire andre land. Blant dei andre hitsingalne deira finn ein «Waiting for a Girl Like You», som nådde andreplassen i USA. Bandet er eit av dei bestseljande gjennom tidene og har selt meir enn 80 millionar plater, inkludert 37,5 millionar plater i USA.
Dei noverande medlemmane er Kelly Hansen (solovokal og perkusjon); Mick Jones (solo- og rytmegitar, klaverinstrument, kor- og solovokal); Thom Gimbel (rytmegitar, klaverinstrument, korvokal, saksofon og fløyte); Jeff Pilson (bass og korvokal); Michael Bluestein (klaverinstrument og korvokal); Bruce Watson (solo- og rytmegitar, korvokal); og Chris Frazier (trommer og perkusjon).
Historie
Leiaren i bandet var frå byrjinga den britiske gitaristen Mick Jones, som først kom inn i musikkmiljøet som studiomusikar og spelte på innspelingar av George Harrison og Peter Frampton, før han vart medlem av ein seinare versjon av Spooky Tooth. I midten av 1970-åra flytta Jones til New York City, der han ei kort stund var medlem av Leslie West Band og var talentspeider for eit plateselskap. Det tok ikkje lang tid før Jones kjende behovet for å setje saman eit nytt band som kombinerte element av rock, progressiv rock, R&B og pop.
Jones sette saman ei gruppe som bestod av den tidlegare saksofonisten i King Crimson, Ian McDonald og den tidlegare trommeslagaren til Ian Hunter, Dennis Elliot, som begge var britiske, i tillegg til musikarar frå New York med Al Greenwood (klaverinstrument), Ed Gagliardi (bass) og Lou Gramm (song). Sistnemnde var tidlegare medlem i eit lite kjend band kalla Black Sheep. Jones fann raskt kjemien med Gramm og ein av dei første songane dei skreiv i lag vart hitten «Cold as Ice». Dei tok namnetForeigner og fekk platekontrakt med Atlantic Records. Det sjølvoppkalla debutalbumet til Foreigner kom ut i 1977 og vart raskt ein stor hit med hitsinglane «Feels Like the First Time», «Long, Long Way from Home» og «Cold as Ice». Albumet selde til 5x platinaplate i USA.
Oppfølgjaren var Double Vision som vart ein ny suksess med hitsinglane «Hot Blooded» og tittelsporet, og albumet låg på topp 10 i USA i heile seks månader. På grunn av suksessen til albumet vart Foreigner etablert som eit populært arenarockband og albumet vart det bestseljande i heile karrieren deira. I 2001 hadde det selt sju millionar eksemplar i USA aleine. Det tredje albumet deira, Head Games, kom ut i 1979 og markerte første av mange besetningsendringar i gruppa, då Gagliardi vart erstatta av den tidlegare Peter Frampton- og Roxy Music-bassisten Rick Wills. Søjlv om albumet vart nok ein storseljar og var eit av dei streitaste albuma deira musikalsk sett, meinte både Gramm og Jones at albumet ikkje gjekk nye vegar, noko dei prøvde å gjere med det neste albuemt deira.
Besetninga vart kutta ned til ein kvartett som bestod av Jones, Gramm, Elliot og Wills då superprodusenten Mutt Lange (som nettopp hadde hatt stor suksess med AC/DC) vart hyra inn som produsent. Resultatet vart plata 4, som vart nok ein storseljar og gav hitsinglane «Urgent», «Jukebox Hero» og powerballaden «Waiting for a Girl Like You». Sjølv om sistnemnde vart ein stor hit, skapte det noko forvirring blant fansen sidan Foreigner hadde vore eit hardrockband som no gav ut balladar. I 1982 kom samleplata Records ut med dei største hittane til bandet. Innan 2001 hadde dette albumet selt sju millionar eksemplar.
Det tok tre år for Foreigner å fullføre oppfølgjarne til 4 med Agent Provocateur av Foreigner, som kom ut i 1984. Bandet tok overgangen til MTV-alderen med den gospelaktige balladen «I Want to Know What Love Is», som vart ein av dei største hittane på MTV og radio det året. Trass i suksessen til singelen, selde ikkje albumet like godt som tidlegare album av bandet. Etter ein ni månader lang turné det neste året, fokuserte både Jones og Gramm på andre prosjekt enn Foreginer i 1986. Jones produserte Bad Company-albumet Fame and Fortune og samproduserte Van Halen sin hitdebut med Sammy Hagar, 5150, medan Gramm arbeidde på soloplata si, Ready or Not, som kom i 1987. Same året kom det sjette albumet til Foreigner, Inside Information. Begge vart store suksessar og gav hitsinglar (Gramm med «Midnight Blue» og Foreigner med «Say You Will»). Det oppstod krangling mellom Gramm og Jones, sidan songaren fokuserte mest på solokarrieren sin, noko som førte til at Gramm slutta i bandet i 1989.
Husa på Fedje
Husa er ein gard på Fedje og i lag med Kopper dei eldste og største gardane her. Husa er både størst og truleg eldst, og dekkjer området mellom Husavatnet og Husavågen, som begge er kalla opp etter garden.
Randesund
Randesund er ein tidlegare kommune i Vest-Agder fylke. I dag er området eit prestegjeld som utgjer den søraustlege delen av Kristiansand kommune.
Bessheim fjellstue
Bessheim fjellstue er ein turiststad med fjellstove og hytter i Vågå kommune i Oppland. Staden ligg 973 moh. på vestsida av Øvre Sjodalsvatnet.
Bessheim var tidlegare kjent som Bessetra, og er ein av dei eldste turiststadene i Aust-Jotunheimen. Den fyrste bygningen for turistar vart oppført i 1890.
Mabni
Mabni er ein landsby i Dhofar guvernement, sørvest i Oman.
Husa på Fedje
Namnet Husa tyder på at det var her den første busetnaden på Fedje oppstod, altså at det var her dei første husa vart bygd. Tidlegare har «Huse» vore ein vanleg skrivemåte, men skrivemåten Husa samsvarar med uttalen og har vorte nytta frå 1865 og framover.
Randesund
Kommunen vart oppretta i 1864 då han vart skilt ut av Randesund sokn frå Oddernes. I 1965 vart Randesund saman med Tveit og Oddernes innlemma i Kristiansand kommune.
Namnet kjem av norrønt rǫnd, 'rand', opphavleg brukt om Randøyane, som ligg så tett at dei dannar ein kant mot havet utanfor.
Husa på Fedje
Husa er først gong nemnd i skriftlege kjelder i 1405, i eit «breff om Huss i Fediom». I dette brevet går det fram at Munkeliv kloster, som tidlegare eigar overlet husa sine til Arne Andersson og Ingeborg Einarsdotter. Dette er òg dei første namngjevne innbyggjarane ein kjenner til på Fedje.
I 1962 fekk Fedje kommune skøyte på ei av tomtene. Vasstårnet til vassverket på Fedje vart bygd her i 1961. Vassverket fekk ei anna tomt i 1969 der Det kommunale vassverket vart bygd i 1971. På ei anna tomt vart det i 1983 bygd ein kommunal legebustad med hybelhusvære
Mount Rhodes
Mount Rhodes er eit fjell mellom Mount Hampson og Mount Bond, i nordlege delar av Tula Mountains i Enderby Land. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956 og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter G.J. Rhodes, eit medlem av mannskapet på «Discovery» under British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) i 1929-31.
Foreigner
Historie
Same året gav Gramm ut eit nytt soloalbum, Long Hard Look, som ikkje vart ein like stor sukses som føregangaren, medan Jones produserte Billy Joel-albumet Storm Front og gav ut eit sjølvoppkalla soloalbum. Jones, Elliot og Wills prøvde å halde Foreigner flytande med ein ny songar, Johnny Edwards, og gav ut eit album i 1991, Unusual Heat, som stort sett vart ignorert. Gramm gjorde det ikkje noko særleg betre med albumet sitt, Shadow King, same året. Jones og Gramm innsåg feilen dei hadde gjort og kom saman att for innspelinga av tre heilt nye songar som kom ut på eit samleplate, The Very Best...And Beyond, i 1992, som selde godt. Eit år seinare kom konsertalbumet Classic Hits Live.
Gramm kom inn att i bandet permanent i tillegg til dei nye medlemmane Bruce Turgon (bass) og Jeff Jacobs (klaverinstrument). Den siste varianten av Foreigner gjekk i studio i 1995 for å spele inn Mr. Moonlight, som selde dårleg. Foreigner var derimot framleis eit populært konertband, men framtida til bandet vart uviss i 1997 då Gramm fekk svulst på hjernen. Heldigvis var ikkje svulsten vondarta og vart fjerna etter kort tid. Gramm brukt likevel tid på å kome seg att og først i 1999 var han frisk nok til å gå attende til Foreigner, som slo seg saman med Journey for ein sommarturné. Tidleg i 2000-åra gav bandet ut fleire arkivplater og nyutgjevingar av dei gamle platene sine med bonusspor. Can't Slow Down, ei samling på tre plater, inneheld eit nytt studioalbum, ei plate med nymiksa versjonar av dei største hittane deira, ein DVD-dokumentar, som kom i 2009. Foreigner fortsette å turnere gjennom 2010-åra og gav ut albumet Acoustique i 2011 og feire 40-årsjubileet sitt i 2017 med samleplata 40. I 2017 spelte dei òg i Sveits med eit 58-mann stort orkester og 60 mann stort kor. Dette kom ut på plate som Foreigner with the 21st Century Symphony Orchestra & Chorus våren 2018. Seinare det året heldt Foreigner ei rekkje konsertar kalla Foreigner Then and Now. Året etter gav Rhino Records ut Live at the Rainbow '78.
Ningbo
Ningbo (kinesisk skrift 宁波, pinyin Níngbō) er ein subprovinsiell storby på Ningshaosletta, nordaust i provinsen Zhejiang ved Kinas kyst mot Austkinahavet. Byprefekturet har eit areal på 9 670 km2, folketalet vart i 2010 berekna til 5,71 millionar. Innanfor bygrensene budde 2 218 000 menneske.
Ningbo omfattar seks distrikt, tre byfylke og to fylke.
Ningbo er ein viktig hamneby og eit stort handelssenter. Handel med utlandet tok til på 600-talet, og er framleis stor. I 2008 vart reisetida til Shanghai korta ned til to timar med den nybygde Hangzhoubuktbrua, til stor stimuland for Ningbos sterke økonomi. Wushashan kullkraftverk ligg i byprefekturet.
Historie
Ningbo er ein av Kinas eldste byar med ei historie som går tilbake til 4 800 f.Kr. då der fanst busettingar knytt til Hemudukulturen. Ningbo vart kjent som ei viktig handelshamn ved sidan av Yangzhou og Guangzhou under Tang-dynastiet, og var også ein viktig hamn under Song-dynastiet.
Ningbo var ein av dei første fem traktatshamnene som i 1842 vart opna for vestlege handelsfolk og andre gjennom Nanjingtraktaten. Under første opiumskrigen klarte britane å erobre den befesta indre by, etter den 10. oktober 1841 å ha storma festningsbyen Zhenhai ved munningen av elva Yong.
I 1864 heldt taipingane byen i seks månader. Under 2. verdskrigen bomba Japan i 1940 Ningbo med lopper smitta med pest.
Ningbo var lenge kjent for sin tradisjonsbaserte møbelproduksjon.
Åsaveien i Oslo
Åsaveien er ei gate i bydel Frogner i Oslo. Ho går frå Industrigata til Harald Hårfagres gate. Gata fekk namn i 1896 og er kalla opp etter dei norrøne gudane.
Karapınarfeltet
Karapınar er eit vulkanfelt sentralt i Tyrkia, nær byen Karapınar. Det basaltiske Karapınar-feltet består av fem sinderkjegler, to lavafelt og fleire eksplosjonskrater og maarar. Den 300 meter høge Meke Dağı, omgjeve av kratersjøen Meke Golu, er ei av dei største sinderkjeglene i Sentral-Anatolia.
David Gasman
David Gasman er ein amerikansk skodespelar som har dubba fleire filmar, seriar, videospel and dokumentarar. Han er med i mange populære videospel og teikneseriar som Rayman og Code Lyoko. Han har spelt i filmar som Jefferson in Paris, The Bourne Identity, Arthur and the Vengeance of Maltazard, Babylon A.D. og Largo Winch, i tillegg til over 50 teaterproduksjoner deriblant flere musikaler.
Gasman vart fødd i Seattle i Washington og studerte skodespel ved Cornish College of the Arts. Han byrja driva med skodespel og dubbing medan han var busett i Paris.
Stillwater County
Stillwater County er eit fylke sør i den USA-amerikanske delstaten Montana, med kringom 9 000 ibuarar. Fylket, som vart grunnlagt i 1913, dekker eit areal på 4 674 km². Fylkesadministrasjonen held til i Columbus, den største landsbyen i fylket med rundt 1 900 innbyggjarar.
Inulin
Inulin er eit polysakkarid. Det er eit karbohydrat som mange planter nyttar for å lagre energi i stadan for stivelse. Det vert rekna som eit kostfiber sidan menneskekroppen ikkje evnar å ta opp næring frå inulin. Inulin har ein svakt søtleg smak.
Stillwater County
Folketeljinga 2000 fann at 29,7 % av ibuarane var tyskætta, 11,8 % norskætta, 10,8 % engelskætta og 10,6 % av irsk ætt.
Inulin
Stoffet har namn etter plateslekta Inula (alantslekta). Døme på matvarer som inneheld inulin er jordskokk og pastinakk.
Inulin må ikkje forvekslast med insulin.
Emil Johs. Samuelsen
Emil Johannes Samuelsen var ein norsk fysikar kjend for viktige arbeid innanfor materialfysikk.
Bakgrunn
Han var utdanna sivilingeniør i fysikalsk kjemi ved NTH i 1960 og tok seinare doktorgraden i 1971. Frå 1962 til 1975 arbeidde han som forskar i fysikk ved Institutt for atomenergi og vart så dosent i allmenn fysikk ved NTH fram til 1982. Frå 1983 var han professor i røntgenteknikk.
I tillegg til arbeidet ved NTH, i dag NTNU, var og gjesteprofessor ved fleire utanlandske universitet. I tillegg var han med i internasjonale komitear og var medlem av fleire vitskaplege selskap.
Mount Riiser-Larsen
Mount Riiser-Larsen er eit markant fjell, 870 moh, som ligg ved nordvestenden av Tula Mountains på austsida av Amundsen Bay. Det vart namngjeve av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson i januar 1930 etter kaptein Hjalmar Riiser-Larsen, leiaren for ein norsk ekspedisjon med «Norvegia» som òg utforska området det året.
NM i turn 1967 for menn
Noregsmeisterskapen i turn 1967 for menn vart avvikla på Nøtterøy helga 25.-26. november 1967. Deltakarane tevla i tolvkamp, dobbelt program i alle seks øvingane med både obligatoriske og sjølvvalde program i øvingane.
Tolvkamp
<br style="clear:both;" />
Ivar Flem
Ivar Flem var ein norsk bladmann som var redaktør i Sunnmørsposten i meir enn 50 år. Han var fødd på Vigra, tok eksamen artium i Kristiansund i 1885 og studerte filosofi ved Universitetet i Oslo. Då han i 1894 tok til som redaktør i Søndmørsposten, kom han frå huslærarpost hjå Bjørnstjerne Bjørnson på Aulestad.
I avisa arbeidde Flem for Venstre sine saker, også lokalt. At han gjekk inn for bruk av det reine norske flagget, førte til at det eit år gjekk to 17. mai-tog i Ålesund, eit med reint flagg, det andre med flagg med unionsmerke. Flem kjempa for åtte timars arbeidsdag. Dei tilsette i avisa fekk det lenge før det vart lovfesta. Likeeins fekk dei ferie med løn.
I 1896 vart han utgjevar og eigar av avisa. Som den første i Noreg innførte han forskotsbetaling for avisabonnementet. Under Ålesundbrannen miste alle avisene i Ålesund lokala sine. Flem hadde ei umontert presse som ikkje vart brannskadd. Det gav han ein foremun i høve dei andre avisene. Han gjorde Sunnmørsposten om til dagsavis i 1905. I 1943 vart det innsett nazi-redaktør i Sunnmørsposten. Flem tok over att etter freden i 1945.
Ivar Flem var ein av skiparane av Sunnmøre frilynde ungdomssamlaglag i 1895. Her var han første formannen. Han sat nokre år I Ålesund bystyre. Då Flem hadde dårleg helse, var det mykje redaksjonssekretær Olav Hatlemark som tok seg av det redaksjonelle arbeidet. Etter kvart fekk og sønene Dagfinn og Magne mykje ansvar. I 1946 overtok dei som redaktørar.
Tokyo Tower
I fyrste etasje er eit akvarium med 50 000 fiskar, i tredje etasje ligg eit voksmuseum, medan den fjerde etasjen husar eit illusjonsgalleri. Det er også to observasjondekk: det fyrste ligg 150 meter over bakken, det andre 250 meter. Begge dekka gir eit 360 graders overblikk over byen, og på klare dagar kan ein til og med sjå Fuji-fjellet.
Shinichiro Tani
Shinichiro Tani er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Sempachsjøen
Sempachsjøen (tysk Sempachersee) er ein innsjø i kantonen Luzern i Sveits. Arealet er kring 14,5 km² og den største djupna er 87 m.
Novo selo i Bulgaria
Novo selo (bulgarsk Ново село) er ein landsby og ein kommune i provinsen Vidin i Bulgaria. Kommunen omfattar fem busetnader, men ingen byar.
Kommunen har eit areal på 109 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 2 979 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 1 015 innbyggjarar.
Busetnadene i kommunen er:
Tveit kommune
Tveit var sjølvstendig kommune frå 1837 til 1964. Kommunen vart saman med Oddernes og Randesund innlemma i Kristiansand.
Ricotta
Ricotta er ein italiensk mysost, som opphaveleg har vorte laga av myse frå produksjon av saueost. Namnet ricotta kjem fra latin recocta, kokt ein gong til. Fersk ricotta er ein kvit, blaut, umodna ost som kan minne om cottage cheese i utsjånad. Han har ein mild, søtlig smak når han vert framstilt av fersk, søt myse.
Poggibonsi
Poggibonsi er ein by og ein kommune i provinsen Siena i Toscana-regionen i Italia. Kommunen har i kring 29 000 ibuarar med ei flatevidd på 70 km². Byen ligg 23 km nordvest for provinshovudstaden Siena, og 35 km sør for Firenze. Byen ligg i dalen Val d'Elsa, 116 meter over havet. Staden har vore busett sidan etruskar-tida.
Industri er hovudnæring i kommunen, med mellom anna produksjon av møblar, vasar og glas. Bygningsindustri spelar også ei viktig rolle.
Yellowstone County
Yellowstone County er eit fylke sør i den USA-amerikanske delstaten Montana med ei total flatevidd på 6 861 km². Fylket vart grunnlagt i 1893.
I kring 160 000 menneske bur i fylket, om lag 2/3 av dei held til i fylkessenteret Billings.
Kalmusrot
Kalmusrot (Acorus calamus) er ei plante i kalmusrotslekta i kalmusrotfamilien. Arten er utbreidd i Sør- og Vest-Asia.
Yellowstone County
I fylgje folketeljinga 2000 var 31,1 % av ibuarane tyskætta, 10,4 % norskætta, 9,7 % irskætta og 9,3 % av engelsk ætt.
Kalmusrot
I Noreg er arten ein framandart som har vore innført som medisinplante, truleg frå middelalderen. Kalmusrot er naturalisert på sumpmark og i grunt vatn på næringsrik grunn. Arten veks spreidde stader på Austlandet og nokre stader langs kysten til Møre. I Raudlista 2021 er arten rekna som nær truga (NT).
Montevarchi
Montevarchi er ein by og ein kommune i provinsen Arezzo i Toscana i Italia. Kommunen har 24 000 ibuarar og eit areal på 56,8 km². Byen ligg ved sørbreidda av elva Arno, i eit dalføre i den øvre delen av elva, 144 meter over havet.
Byen voks fram på 1100-talet, kringom eit benediktinar-kloster. Montevarchi er kjend for sin historiske produksjon av filthattar; sko- og klesindustrien har vore ei stor næring til denne tid.
Karadağ
Karadağ (tyder «Svartfjellet») er ein utdøydd vulkan i provinsen Karaman i Tyrkia.
Vulkankrater, som no er ei lavaslette, ligg om lag 25 km nord for Karaman med ei høgd på 1610 meter over havet. Toppen ligg 2,25 km aust for denne sletta på 2271 meter over havet. Sidan høgda på Karamanslettene kring fjellet ligg kring 1010 meter ovar het, ligg toppen av fjellet kring 1200 meter over sletta.
Fjellet har ei grov kjegleform med ei diameter på kring 15 km ved foten av fjellet.
Sidene av vulkanen har vore busett i lange tider. Çatalhöyük (kring 7500 fvt.), ein av dei tidlegaste steinalderbusetnadane i Anatolia, ligg nordvest for vulkanen, og det er hitittiske inskripsjonar i åsane søraust for fjellet. Det antikke Derbe, som er ein av byane som apostelen Paulus vitja, ligg i austsida av fjellet. I den første tida til kristendomen, var byane i fjellet her religiøse senter. Ruinane av tidlege austeromerske busetnader ligg kring heile fjellet og regionen vert kalla Binbirkilise, som tyder «tusen og ei kyrkje».
Knut Seip
Knut Lehre Seip er ein norsk matematikar som er professor i Miljøadministrative metoder ved OsloMet - storbyuniversitetet.
Seip er cand. real. i fysikk frå Universitetet i Oslo i 1969, og han tok graden doctor philos. i 1992 på same stad på avhandlinga: Mathematical models of lake ecosystems. Han har hatt fleire stillingar ved Sentralinstitutt for industriell forskning, SI, Senter for industriforskning/SINTEF i perioden 1977-94. Han var tilsett i det første professoratet i miljøadministrative metodar ved Høgskolen i Telemark 1994-2000. Frå 2000 til 2011 var han professor og leiar for forsking og utvikling ved ingeniørutdanninga på Høgskolen i Oslo. Frå 2011 er professor Seip prodekan for forsking og utvikling ved Fakultet for teknologi, kunst og design ved Høgskolen i Oslo og Akershus.
Fagleg profil
Seip har arbeidd innanfor anvendt matematikk med geometri av dobbeltkrumme flater, innan økologi med modellar av økosystemet i strandsona; modellar av innsjøars økologi og terrestrisk økologi; innan makroøkonomi med leiande indeksars teori. Han har utvikla to metodar for å studere samvirke mellom aktørar, «fase-rotasjonsmetoden» og «vinkel-frekvens-metoden». Den første utvidar analysen av assosiasjonar med analysar av «før» og «etter» for sykliske fenomen. Den andre utvidar analysen av hellingar (β – koeffisientar i regresjonsanalyse) med analyse av kompassretningar. Begge metodane blir nytta til å karakterisere samvirke mellom aktørar, for eksempel som konkurrentar, tilretteleggjar/utnyttar, byttedyr/rovdyr. Metodane blir nytta innanfor økologi og økonomi.
Bøker
Seip er medforfattar av to bøker, begge saman med Fred Wenstøp.
Kula i Tyrkia
Kula er eit vulkanfelt vest i Tyrkia. Kula består av eit vidt område med sinderkjegler og maarar. Det er den vestlegaste vulkanen i Tyrkia.
A Full Spoon of Seedy Blues
A Full Spoon of Seedy Blues er det fjerde studioalbumet til den amerikanske garasjerockgruppa The Seeds, men på omslaget er namnet på bandet Sky Saxon Blues Band. Det kom ut på GNP Crescendo i november 1967. Albumet var ei heilt anna retning enn psykedeliaen som hadde prega det førre albumet, Future, og var langt meir prega av blues. Resultet vart dårleg motteke både av salsmessig og av den lojale fansen.
Innspelinga byrja faktisk medan The Seeds gjorde ferdig det andre albumet sitt, A Web of Sound, men ei utgjeving vart utsett sidan gruppa framleis selde godt av debutplata si, som kom i april 1966. Med på innspelinga av A Full Spoon of Seedy Blues var medlemmar av bandet til Muddy Waters, med munnspelspelaren George «Harmonica» Smith, saksofonisten James Wells Gordon og gitaristane Luther Johnson og Mark Arnold. I tillegg medverka Johnson med to songar, «Pretty Girl» og «One More Time Blues», og ein coverversjon av Waters-songen «Plain Spoken». Sjølv om albumet vart tilskriven Sky Saxon Blues Band, var det ikkje nokre endringar i besetninga i bandet frå dei tre første albuma.
Då A Full Spoon of Seedy Blues kom ut, selde det ikkje godt nok til å gå inn på Billboard 200 og øydela det nasjonale ryktet til bandet. Det var retningsendringar mot bluesdominert musikk som fekk skulda for det dårlege salstalet, sidan albumet kom ut i eit år då psykedelisk musikk var på sitt mest populære. Albumet har så langt ikkje kome ut på CD og innhaldet er sjeldan å sjå på samleplatene til bandet. Det vart derimot gjeve ut i lag med det tredjealbumet til bandet, Future, den 12. juni 2001. I 2013 gav Big Beat Records ut A Web of Sound på ny med ein monomiks av A Full Spoon of Seedy Blues som bonus.
Fylkesveg 9 i Vest-Agder
Fylkesveg 9 i Vest-Agder går mellom Dvergsnes og Tangen i Kristiansand kommune. Vegen er 1,8 km lang.
Madinat al Haqq
Madinat al Haqq er ein landsby i Dhofar guvernement, sørvest i Oman.
Opphaugen
Opphaugen er ein gard på Fedje som høyrer til Nedrelandet. Nedrelandet omfattar den nedre delen av matrikkelgarden nr. 168, altså alle bruka utanom Kopper og Husa. I motsetnad til desse to vart Opphaugen og dei andre bruka på Nedrelandet kalla plassar i skriftlege kjelder. Desse var både mindre og hadde dårlegare jord enn Kopper og Husa.
Opphaugen ligg på ei høgd, som namnet viser til, mellom Kopper og Tangane. I tidlege kjelder vart Opphaugen, samt Uthaugen, berre kalla Haugen. Dette gjorde det vanskeleg å skilje dei frå kvarandre, men ein veit at det er snakk om to forskjellige gardar ved at dei aldri er ført opp etter kvarandre i skattelistene. I daglegtalen vert Opphaugen oftast omtalt som «i Haugen», medan Uthaugen berre vert kalla «Haugen», dette stemmer òg med brukarnamna i dei gamle kjeldene. Uttalen av namnet er «høyen». Garden er første gong nemnt i skriftlege kjelder i 1563.
Kobayat
Al Qoubaiyat (arabisk القبيات) er dne største kristne landsbyen i Akkar distrikt i Nord guvernement i Libanon. Alle innbyggjarane er maronittar og utgjer kring 12 000 personar. Landsbyen er vanlegvis full av folk om sommaren, men få blir att om vinteren.
Etymologi
Namnet «Al Qoubaiyat» har arameisk opphav. Ordet qbayya tyder ein stort basseng og qbayyat er fleirtal av dette. Regionen fekk dette namnet på grunn av dei mange vasskjeldene her.
Cold as Ice av Foreigner
«Cold as Ice» er ein song frå 1977 av det engelsk-amerikanske rockebandet Foreigner frå debutalbumet deira. Det vart ein av dei mest kjende songane deira, og nådde sjetteplassen på Billboard Hot 100. Han var opphavleg B-side til somme versjonar av singelen «Feels Like the First Time».
Songen vart sampla av M.O.P. i songen deira «Cold as Ice» frå albumet Warriorz. Songen er nytta i videospelet Rock Band 3 og den andre episoden av den tredje sesongen av TV-serien Stranger Things. Den amerikanske rapperen og produsenten Kanye West brukte ein sample frå songen som intro for songen hans «Cold». Rapperen B.o.B sampla refrenget av songen i 2010 for sin eigen song kalla «Cold as Ice».
Det endokrine systemet
Det endokrine systemet styrer hormonproduksjonen i kroppen, og omfattar mellom anna kjertlar og vev i hjernen (hypofysen og epifysen), i halsen (skjoldbruskkjertelen), i magen (nyrer og bukspyttkjertel) og i underlivet (eggstokkar og testiklar). Systemet blir også kalla Det indresekretoriske systemet.
Det endokrine systemet er eit av dei to indre kommunikasjonssystema i kroppen, saman med nervesystemet. Dei to blir bundne saman av den delen av hjernen som blir kalla hypothalamus. I hypofysen, også i hjernen, blir det danna fleire hormon som verkar på ulike hormonproduserande kjertlar, ofte for å stimulera hormonproduksjonen i desse kjertlane.
Ved hjelp av slike endokrine kjertlar blir det danna hormon som så blir sende med blodet til alle delar av kroppen. Slik blir det sendt informasjon til dei ulike cellene i kroppen slik at dei heile tida kan tilpassa sitt aktivitetsnivå til kva kroppen treng.
Freak Out!
Freak Out! er debutalbumet til det amerikanske bandet The Mothers of Invention. Det kom ut 27. juni 1966 på Verve Records. Albumet vert ofte omtalt som det første konseptalbumet og omhandlar ved hjelp av satire korleis frontmannen Frank Zappa oppfatta amerikansk popkultur. Det var òg eit av tidlegaste dobbeltalbuma i rocken (Bob Dylan sitt Blonde on Blonde kom ut ei veke før) og den første doble debutplata. I Storbritannia vart plata opphavleg gjeven ut som eit enkeltalbum.
Albumet vart produsert av Tom Wilson, som signerte The Mothers, eit tidlegare pub-band kalla the Soul Giants. Zappa sa mange år seinare at Wilson signerte gruppa i den tru at dei var eit kvitt bluesband. Musikarane som spelar på albumet er Ray Collins, i lag med bassist Roy Estrada, trommeslagaren Jimmy Carl Black og gitaristen Elliot Ingber, som seinare vart med i Captain Beefheart sitt Magic Band med namnet Winged Eel Fingerling.
Det opphavlege repertoaret til bandet bestod av andre sine rhythm and blues-songar, men då Zappa kom med i bandet oppfordra han dei til å spele sine eigne songar, og namnet vart endra til The Mothers. Musikalsk inneheld Freak Out! rhythm and blues, doo-wop og standard bluesaktig rock med orkesterarragnement og avantgarde lydmontasjar. Sjølv om albumet først vart dårleg motteke i USA, vart det ein suksess i Europa. Det fekk kultstatus i Amerika, der det selde forholdsvis godt til det gjekk ut av opplag tidleg i 1970-åra.
I 1999 vart det æra med ein Grammy Hall of Fame Award, og i 2003 sette Rolling Stone albumet på lista si over dei 500 beste albuma gjennom tidene.. I 2006 kom The MOFO Project/Object, ein lyddokumentar om korleis albumet kom til, i høve 40-årsjubileet.
Bakgrunn
Tidleg i 1960-åra møtte Zappa Ray Collins. Collins arbeidde som snikkar og i helgene song han i ei gruppe som kalla seg the Soul Giants. Collins hamna i ein krangel med gitaristen, som slutta, og bandet trengde ein ny. Zappa steppa då inn. The Soul Giants spelte opphavleg andre sine R&B-songar, men då Zappa kom inn i bandet oppfordra han dei til å spele sine eigne songar og prøve på å få ein platekontrakt. Sjølv om dei fleste i bandet likte ideen, følte den dåverande saksofonisten Davy Coronado at dei ville miste spelejobbar om dei spelte eigne songar, og slutta derfor i bandet. The Soul Giants vart The Mothers, og Zappa tok over leiinga i bandet.
Gruppa flytta til Los Angeles tidleg i 1965 etter at Zappa skaffa dei ein kontrakt med Herb Cohen som var manageren deira. Dei fekk faste spelejobbar langs Sunset Strip. MGM-produsenten Tom Wilson tilbaud bandet platekontrakt på etiketten Verve Records tidleg i 1966. Han hadde høyrt om bandet, men berre sett dei spele ein song, «Trouble Every Day», som handla om Watts-opprøra. I følgje Zappa gjorde dette at Wilson trudde dei var eit «kvitt bluesband». Gruppa signerte kontrakten sin den 1. mars 1966 og byrja raskt arbeidet med det første albumet. Dette ville ha gjort dei til ein del av den «kvite bluesband»-trenden som starta i 1965 med debuten til The Paul Butterfield Blues Band frå Chicago og debutplata til Blues Project frå New York City i 1966.
Innspeling
Dei første to songane som vart spelt inn for albumet var «Any Way The Wind Blows» og «Who Are the Brain Police?» Då Tom Wilson høyrte sistnemnte forstod han at The Mothers ikkje var eit reint bluesband. I The Real Frank Zappa Book skreiv Zappa: «Eg kunne sjå gjennom vindauget at han kasta seg på telefonen til sjefen og truleg sa: 'Vel, hm, ikkje akkurat eit kvitt bluesband, men...eit slags.'» I ein artikkel frå 1968 skriven for magasinet Hit Parader skreiv Zappa at då Wilson høyrte desse songane «var han så imponert at han heiv seg på telefonen og ringte til New York, og på grunn av det fekk eg meir eller mindre eit uavgrensa budsjett tli å gjere dette uhyret». Freak Out! er eit av dei første konseptalbuma som vart laga. Det er ein spottande farse om rocken og Amerika. «Alle songane på albumet var om noko», skreiv Zappa i The Real Frank Zappa Book. «Det var ikkje slik at me hadde ein hitsingel og trengte å bygge noko rundt denne. Kvar melodi hadde ein funksjon i eit større satirisk konsept».
Albumet vart innspelt i TTG Studios på hjørnet mellom Sunset og Highland i Hollywood i California, mellom 9. og 12. mars 1966. Somme songar, som «Motherly Love» og «I Ain't Got No Heart» var alt spelt inn før innspelinga av Freak Out!. Desse tidlege innspelingane, som vart laga kring 1965, vart ikkje offisielt gjeve ut før 2004, då dei var med på det posthume Zappa-albumet Joe's Corsage. Ein tidleg versjon av songen «Any Way The Wind Blows», innspelt i 1963, finst på ei anna posthum utgjeving, The Lost Episodes. Songen vart skriven då Zappa vurderte å skilje seg frå den første kona Kay Sherman. På plateomslaget til Freak Out! skreiv Zappa «Om eg aldri hadde skild meg, så hadde aldri dette stykket med trivielt visvas aldri blitt innspelt».
Tom Wilson vart meir entusiastisk etter kvart som innspelinga heldt fram. Halvvegs ut i innspelinga sa Zappa til han: «eg skulle gjerne ha lånt perkusjonsutstyr til ein verdi av $500 for ei innspeling som startar midnatt på fredag, og eg ønskjer å hente inn alle freakane frå Sunset Boulevard inn i studio og gjere noko spesielt..» Wilson gjekk med på dette. Dette utarta seg til å bli «The Return of the Son of Monster Magnet». I eit radiointervju frå 1967 (posthumt gjeve ut i 2006 på albumet MOFO), kan ein høyre Zappa klage seg over at versjonen av «Monster Magnet» som kom ut på Freak Out! i røynda var eit uferdig stykke. Perkusjonssporet var meint å danne grunnlaget for eit endå meir komplekst stykke, men MGM nekta dei meir studiotid til å gjere komposisjonen ferdig, og han vart gjeven ut som han var (til Zappa si store misnøye).
Zappa fann seinare ut at medan stykket vart spelt inn, hadde Wilson teke LSD. «Eg har prøvt å forstille meg kva [Wilson] må ha tenkt», fortel Zappa, «der han sat i kontrollrommet, og høyrte på all denne rare driten som kom ut av høgtalarane, og samtidig hadde ansvar for å seie til lydteknikaren, Ami Hadani (som ikkje var på syre), kva han skulle gjere». Då Freak Out! vart redigert og forma til eit album, hadde Wilson brukt $25–35 000 av MGM sine pengar. I magasinet Hit Parader skreiv Zappa at «Wilson stakk hovudet ut. Han risikerte jobben sin ved å produsere dette albumet. MGM følte at dei hadde brukt nok pengar på dette albumet».
Selskapet kravde at to linjer måtte fjernast frå «It Can't Happen Here»-delen av «Help, I'm a Rock», (ein song dedisert til Elvis Presley) då begge MGM-sjefane tolka dei slik at dei var dopreferansar. Men selskapet hadde ingen innvendingar mot, eller hadde merka seg, at Zappa ropte ut ordet «fuck» (spelt av med høg snøggleik) etter at han hadde slått til fingeren sin, 11 minuttar og 36 sekundar ut i «The Return of the Son of Monster Magnet». På CD-utgåva frå 1995 av albumet var, «Help, I'm a Rock» og «It Can't Happen Here» indeksert som forskjellige spor, og det same vart «It Can't Happen Here» på samleplata Mothermania frå 1969.
MGM fortalte òg Zappa at bandet måtte endre namnet sitt, fordi dei hevda at ingen på radio ville spele ei plate av ei gruppe som kalla seg «The Mothers».
Utgjeving
Freak Out! kom ut 27. juni 1966 og bandnamnet var endra til The Mothers of Invention, eit namn Zappa valde føre det opphavlege forslaget til MGM, som var «The Mothers Auxiliary». På baksida av plateomslaget stod det eit «brev» frå ein fiktiv karakter Zappa hadde skapt, Suzy Creamcheese (som er med på sjølve albumet), og i brevet stod det:
Tidlege trykk av plata i USA hadde ein vaskesetel for eit «Freak Out Hot Spots!»-kart. Inne i dobbelfalsinga vart den vesle reklamen retta mot folk som kom for å vitje Los Angeles og lista opp kjende restaurantar og klubbar som Canter's og The Whiskey A Go-Go. Reklamen hadde òg informasjon om arrestasjonar. Han sa: «Òg show der det ofte har blitt heitt, med tips om tryggleik i polititerrorsituasjonar». Dei som var interesserte i kartet vart instruerte til å sende $1.00 til MGM Records c/o 1540 Broadway NY. NY. Den falske kart-vaskesetelen var ikkje med på seinare trykkingar av plata og området på omslaget var blankt. Vaskesetelen vart seinare trykt på ny og var med på The MOFO Project/Object, ein lyddokumentar på fire plater om produksjonen av albumet, som vart gjeven ut av Zappa Family Trust i 2006.
Mottaking
Albumet nådde 130. plass på Billboard-lista, men Freak Out! selde heller dårleg og fekk ikkje særleg positiv omtale då det først kom ut i USA. Somme lyttarar var overtydde om at albumet var dopinspirert, og tolka tittelen på albumet som ein dårleg LSD-trip. I The Real Frank Zappa Book siterer Zappa ei negativ melding av albumet av Pete Johnson frå Los Angeles Times, som skreiv:
Albumet fekk derimot etterkvart kultstatus i USA då MGM/Verve hadde blitt slått saman til avdelinga PolyGram i 1972. På den tida vart mange utgjevingar på MGM/Verve, inkludert Freak Out! sletta tidleg i eit forsøk på å løyse dei økonomiske flokene til selskapet. Zappa hadde alt flytta til sine eigne selskap, Bizarre Records og Straight Records, som vart distribuerte av Warner Bros. Records. Freak Out! gjorde det i starten betre i Europa og påverka raskt mange engelske rockemusikarar. I følgje David Fricke var albumet ei stor inspirasjonskjelde for The Beatles på Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band. Paul McCartney rekna Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band som The Beatles sitt Freak Out! Zappa kritiserte derimot the Beatles, sidan han følte at dei var «berre med for pengane si skuld».
Freak Out! vart æra med ein Grammy Hall of Fame Award i 1999, og rangert på 243. plass på Rolling Stone si liste over dei 500 beste albuma gjennom tidene i 2003, og teke med i boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die frå 2006. Albumet vart òg av magasinet Classic Rock' kåra til eit av 50 album som bygde progrock.
Innhald
På CD-utgåva er «Help, I'm a Rock» delt inn i to spor: «Help, I'm a Rock» (4:43) og «It Can't Happen Here» (3:57)
Rudmose Brown Peak
Rudmose Brown Peak er eit fjell 7 nautiske mil (13 km) sør for kysten og 8 nautiske mil (15 km) sørvest for Mount Hurley. Det vart oppdaga i januar 1930 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) of 1929-31 under Mawson, som namngav fjellet etter Robert Neal Rudmose-Brown, ein naturalist under Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen i 1902-04, eit medlem av Scott Polar Research Committee i 1939-41, og forfattar av mange bøker og artiklar i Antarktis.
Fylkesveg 10 i Vest-Agder
Fylkesveg 10 i Vest-Agder går mellom Strømme og Korsvik i Kristiansand kommune. Vegen er 1,6 km lang.
Lac de Sénin
Lac de Sanetsch (òg skrive Lac de Sénin, tysk Sanetsch See) er ein reservoar nedanfor Sanetsch-passet i Valais i Sveits. Han har eit overflateareal på 0,29 km². Sanetsch-demninga vart bygd i 1965. Gravitasjonsdammen har ei høgd på 42 m.
Hey Hey, My My (Into the Black)
«Hey Hey, My My (Into the Black)» er ein rockesong av Neil Young. Den akustiske motparten «My My, Hey Hey (Out of the Blue)» opnar albumet Rust Never Sleeps frå 1979, medan den førstenemnde songen avsluttar det. Han var inspirert av proto-new wave-gruppa, den nye punkrørsla og det Young såg på som sin eigen veksande irrelevans. Songen kryssa generasjonar og vart likt av tilhengjarar frå punk til grunge og gav nytt liv i den då fallande karrieren til Young. Songen omhandlar det å produsere musikk som liknar på annan musikk («to rust» eller — i «My My, Hey Hey (Out of the Blue)» — «to fade away») eller å brenne ut, som John Lydon i Sex Pistols kan reknast å ha gjort då han forkasta Johnny Rotten-personen.
Ein del av teksten frå songen, «it's better to burn out than to fade away» («det er betre å brenne ut enn å svinne hen»), vart vidkjend i moderne rock då frontmannen i Nirvana, Kurt Cobain skreiv dette i avskjedsbrevet sitt. Young sa seinare at han var så opprørt over dette at han tileigna albumet Sleeps with Angels frå 1994 til Cobain. På grunn av sjølvmordet til Cobain har Young sidan lagt vekt på linja «once you're gone you can't come back» («når du først er borte kan du ikkje kome attende») på konsertane sine.
«Out of the blue and into the black» («Ut av det blå og inn i det svarte») var eit uttrykk frå Vietnamkrigen som opphavleg vart nytta om å hoppe ut av dagslyset og inn i dei mørke vietnamesiske tunnelane og som seinare vart generalisert til forskjellige andre situasjonar. Dette gjer songen til ein av dei mørkaste songane til Neil Young.
Shinichi Morishita
er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Hey Hey, My My (Into the Black)
Opphav
Somme kritikarar meinte at karrieren til Young peikte nedover med utgjevinga av American Stars 'N Bars og Comes a Time. Då punken eksploderte i 1977, meinte somme pønkarar at Young og kollegaene hans var dinosaurar og artistar som var sjølvopptekne og kvilte på laurbæra. Young meinte at pønkarane kanskje hadde rett. Dødsfallet til Elvis Presley same året verka som ei dødsklokke for rocken.
Frykta Young hadde for å verte umoderne gjorde at han likte punk-etikken og songen vart fødd, først den akustiske sørgjesongen som vart «My My, Hey Hey (Out of the Blue)». Då han la ut på turne med backingbandet Crazy Horse, fekk songen nytt liv i eit rockearrangement, poengtert i gitarsoloane til Young, som seinare skulle inspirere musikarane i grungemiljøet, som Sonic Youth, The Meat Puppets, Pixies og Dinosaur Jr. - som igjen skapte Nirvana.
Ettermæle
Då albumet kom ut, vart Young hylla og selde masse plater. Den rare turneen hans med særs store forsterkarar, scenearbeidarar kledd som jawaer frå Star Wars, lydteknikarar i laboratoriefrakkar og lydopptak frå Woodstock, gav Young nye tilhengjarar.
Med innverknaden Young fekk på desse banda, og særleg Nirvana og Pearl Jam, vart han kalla «gudfaren for grunge».
Songen hadde òg innverknad på Britpop-artistar, hovudsakleg Oasis som spelte songen på verdsturneen sin i 2000.
Neil Young har sjølv spelt songen mykje på konsertane sine og han er òg gjeven ut på Greatest Hits.
Snekke
Snekke eller sjekte er ein fem til ni m lang fritidsbåt, tradisjonelt klinkbygd i tre, i dag oftast bygd i glasfiberarmert plast.