cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mystery Train
Elvis Presley-versjonen
«Mystery Train» vert i dag rekna som ein «klassikar». Singelen var den første innspelinga som gjorde Elvis Presley til ei nasjonal countrystjerne.
Black, som hadde suksess med the Bill Black Combo, hadde ein gong besøk heime i huset sitt i Memphis, då han peikte på ein innramma LP med «Mystery Train» på vegen og sa «Det der var ei plate.»
Presley sin versjon vart nytta i Jim Jarmusch-filmen med same namn.
The Band-versjonen
I 1973 skreiv Robbie Robertson frå The Band meir tekst til «Mystery Train», etter å ha fått lov av Sam Phillips, og gruppa spelte inn sin versjon av songen for albumet Moondog Matinee. Dei spelte seinare songen i lag med Paul Butterfield på «farvel»-konserten deira The Last Waltz i 1976.
Andre innspelingar
Mange andre musikarar har spelt inn «Mystery Train», som:
Bok
I 1975 publiserte rockeforfattaren Greil Marcus boka Mystery Train: Images of America in Rock 'n' Roll Music, inspirert av Elvis Presley-innspelinga av Junior Parker-songen.
Ekvatorialinstrument
Ekvatorialinstrument, eller berre ekvatorial, er ein astronomisk kikkert forsynt med målesirklar for enkel innstilling på ein himmellekam med gjeven timevinkel og deklinasjon. Kikkerten kan dreiast om polaksen (timeaksen) som er fast montert parallelt med jordaksen. På polaksen sit timesirkelen, som er parallell med ekvator. Sjølve kikkerten og motvekta til denne sit på ein annan akse, deklinasjonsaksen, som står vinkelrett på ekvator. Ein kikkert med ein slik parallaktisk oppstilling kan altså dreiast på to måtar, og kan stillast inn på kva punkt som helst på stjernehimmelen og ved eit urverk førast til å følgje den daglege gangen til stjernene. Nullpunktet til timesirkelen ligg i meridianen, og nullpunktet til deklinasjonssirkelen ligg i ekvator.
Bratanitsa
Bratanitsa (bulgarsk Братаница) er ein landsby i kommunen Pazardzjik i provinsen Pazardzjik i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 093 innbyggjarar.
Arve Moen
Arve Sverre Moen var ein norsk journalist, forfattar og politikar frå Åsnes i Hedmark.
Moen vart utdanna cand.jur. i 1936. Han gjekk også teikneskule og studerte kunsthistorie. Frå 1945 til -49 var han litteratur- og filmmedarbeidar i Arbeiderbladet, kulturredaktør i avisa frå 1953.
Moen var formann 1954–64 i det litterære rådet til Den norske Forfatterforening. I tolv år, 1960–71, var han bystyremedlem i Oslo for Arbeidarpartiet.
David Ragsdale
David Ragsdale er ein USA-amerikansk fiolinist var medlem i Kansas frå 1991 til 1997 og sidan 2006.
Som låtskrivar for Kansas har han vore medlåtskrivar på «I Can Fly», «Black Fathom 4», «Under the Knife», «Freaks of Nature», «With This Heart», «The Unsung Heroes», «Refugee», «Summer» og «Crowded Isolation.»
Gjennom åra har han òg spelt med mellom andre Louise Mandrell, The Smashing Pumpkins, Jason Bonham og Queensrÿche
Keuken Rock
Keuken Rock er ein stor holme som ligg utanfor Vestfold Hills, kring 1,4 nautiske mil (2.6 km) sørvest for Barratt Island. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936-37. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter J. Keuken, som var vêrobservatør på Davis-stasjonen i 1959.
Fylkesveg 290 i Vestfold
Fylkesveg 290 i Vestfold går mellom Svines og Skjee i Sandefjord kommune. Vegen er 10,8 km lang.
Brawhm Pass
Brawhm Pass er eit lite pass på austsida av Farnell Valley i Victoria Land. Fjellpasset gjer det mogeleg å lett kome seg mellom Beacon Valley og Arena Valley. Namnet vart tilrådd i 1968 av New Zealand Antarctic Place-Names Committee. Det er kalla opp etter ein av seks medlemmar frå ekspedisjonane til University of New South Wales i 1964–65 og 1966–67 som nytta dette passet.
Hymns from the Heart
Hymns from the Heart er det tolvte albumet, og det andre gospelalbumet, til countryartisten Johnny Cash. Det vart utgitt av Columbia Records i 1962. I motsetning til det førre gospelalbumet til Cash (Hymns by Johnny Cash), er dette albumet meir tradisjonelt og salmeprega. I løpet av karrieren sin gav Cash ut ei rekkje gospelalbum, mellom anna Sings Precious Memories og Believe in Him.
Innspeling
Innspelinga starta natt til 28. februar 1961, og fortsette med vokal overdubbing 23. mars same året. Resten av songane vart spelt inn 26. og 27. april. Alle songane vart spelt inn i Bradley Film & Recording Studio i Nashville i Tennessee.
Herman Lunde
Carl Herman Lunde var ein norsk teolog som verka som prest i over 50 år. Toneskaparen Johan Backer Lunde var son hans.
Herman Lunde vart fødd i Nes i Buskerud og voks opp fleire stader på Austlandet, sist i hovudstaden. Far hans var sorenskrivaren og seinare rådstueskrivare og auksjonsforvaltare Johan Peter Ernst Lunde (1791–1886). Mora var Ragnhild Fredrikke Louise Mathilde Püllich (1810–78).
I 1866 vart han cand.theol. og var dei neste to åra lærar i Horten. Frå 1868 arbeidde han som sjømannsprest, fyrst i Cardiff til 1873 og sidan i fire år i Le Havre. Perioden 1877-81 var han prest for den dansk-norske kyrkjelyden i Paris. I 1881 reiste han heim til Noreg og var sokneprest i Risør til 1892. Han busette seg då i hovudstaden, der han var residerande kapellan i Vår Frelsars kyrkje i 9 år og til sist sokneprest i Treeiningskyrkja i 17 år. Frå 1895 til 1925 var han ein «[p]opulær forlikskommissær».
Lunde var ein «frisk forkynnar, levande interessert i kunst, aktiv idrottsmann og pol. liberal». Dei nærast avteologiserte oppfatningane hans av kristendommen vart møtt med motstand frå presteskapet og kristenfolket flest. Derimot var han ein mykje søkt sjelesyrgjar for menneske i utkanten av kyrkjekulturen.
Muhammad V av Kelantan
Sultan Muhammad V er konge av Malaysia med tittelen Yang di-Pertuan Agong. Han blei utropt til sultan av Kelantan den 13. september 2010 etter at faren, Sultan Ismail Petra, blei rekna som ute av stand til å styra grunna sjukdom. 13. desember 2016 blei Muhammad V utropt til Yang di-Pertuan Agong, eller statsoverhovud for heile Malaysia.
Bakgrunn
Muhammad V blei fødd som Tengku Muhammad Faris Petra ibni Tengku Ismail Petra i Istana Batu i Kota Bharu i Kelantan. Han blei utnemnd til kronprins (Tengku Mahkota) av Kelantan den 30. mars 1979 og formelt innsett ved Balairong Sri i Istana Balai Besar i Kota Bharu den 6. oktober 1985. Han var elev ved Alice Smith School i Kuala Lumpur og deretter Oakham School i Rutland i England frå 1983 til 1989. Seinare studerte han diplomati og islam ved St Cross College i Oxford og ved Oxford Centre for Islamic Studies, og gjekk ut i 1991. Han har også studert ved Huron University College i London i Ontario i Canada, Deutsche Stiftung für Internationale Entwicklung (DSE) i Berlin og European Business School i London.
Han var ei tid gift med Y.A.M Tengku Zubaidah binti Tengku Noorudin nee Kangsadal Pipitpakdee frå Pattani-kongefamilien. Etter at paret skilde seg har han ikkje gifta seg opp att.
<!--
Succession crisis
Tengku Fakhry filed an application at the High Court challenging his dismissal in December, and issued a letter to the state secretary purportedly from the Sultan reversing all actions and decisions made by the Regent, Tengku Faris. In January 2010, the High Court rejected Tengku Fakhry's application.
Sultan of Kelantan
On 13 September 2010, Tengku Muhammad Faris Petra was proclaimed the 29th Sultan of Kelantan, in accordance with Article 29A of the State Constitution which states that a Sultan can no longer be king if he is not viable to rule for a period of more than a year. He took the regnal name Muhammad V. However, his father, Sultan Ismail Petra, had petitioned the Federal Court to declare his appointment unconstitutional. Sultan Ismail Petra is still recovering from the stroke he suffered in 2009.
Yang di-Pertuan Agong
Sultan Muhammad V was elected by the Conference of Rulers on 14 October 2016 to become the next Yang di-Pertuan Agong, the head of state of Malaysia. His reign began on 13 December 2016, taking over from Abdul Halim, the Sultan of Kedah. Sultan Muhammad V was installed as the fifteenth Yang Di Pertuan Agong of Malaysia on 24 April 2017 in a ceremony held at the Istana Negara, Jalan Duta, Kuala Lumpur. At 47, Sultan Muhammad V is the fourth youngest Yang di-Pertuan Agong to be elected, after Putra of Perlis, Tuanku Mizan Zainal Abidin of Terengganu and Tuanku Abdul Halim of Kedah.
As a divorcee, he is the first Yang di-Pertuan Agong in Malaysian history to reign without a Raja Permaisuri Agong.
His eldest younger brother, Tengku Muhammad Faiz Petra, the Tengku Mahkota, will serve as Regent of Kelantan throughout Sultan Muhammad V's tenure as Yang di-Pertuan Agong.
As Yang di-Pertuan Agong, he holds full responsibility as Commander-in-Chief of the Malaysian Armed Forces. He also holds the full responsibility as the Colonel-in-Chief of the Royal Artillery Regiment, Malaysian Army, and thus attends all its activities and ceremonial occasions.
His Majesty is also the chancellor of MARA University of Technology (UiTM) and National Defence University of Malaysia (UPNM) since 2017. He was made an Honorary Fellow of his former College, St Cross College, Oxford on 28 February 2018.
Titles and styles
Sultan Muhammad V's full style and title is in Malay: Kebawah Duli Yang Maha Mulia Seri Paduka Baginda Sultan Muhammad V, D.K., D.K.M., D.M.N., D.K. (Selangor), D.K. (Negeri Sembilan), D.K. (Johor), D.K. (Perak), D.K. (Perlis), D.K. (Kedah), D.K. (Terengganu), S.P.M.K., S.J.M.K., S.P.K.K., S.P.S.K., S.P.J.K., Yang di-Pertuan Agong XV
in English: His Majesty Seri Paduka Baginda Sultan Muhammad V, D.K., D.K.M., D.M.N., D.K. (Selangor), D.K. (Negeri Sembilan), D.K. (Johor), D.K. (Perak), D.K. (Perlis), D.K. (Kedah), D.K. (Terengganu), S.P.M.K., S.J.M.K., S.P.K.K., S.P.S.K., S.P.J.K., The Yang di-Pertuan Agong XV
Honours
He has been awarded:
Honours of Kelantan
As Sultan of Kelantan (since 13 September 2010):
Academic Honours
-->
Flarestjerne
Flarestjerner er stjerner, i hovudsak raude dvergstjerner, som på tilfeldig vis flarar opp gjennom større endringar i ljosstyrken. Den fyrste kjende flarestjerna var UV Ceti. Stjerna som ligg nærast solsystemet, Proxima Centauri, er endå eit døme på ei flarestjerne.
Yang di-Pertuan Agong
Yang di-Pertuan Agong er den malayiske tittelen til statssjefen i valmonarkiet Malaysia, vanlegvis omsett til konge. Tittelen blei innført då Malaya-føderasjonen blei sjølvstendig i 1957 og ein ny grunnlov gjorde landet til eit konstitusjonelt monarki med ein vald konge som tenestegjer i ein periode på fem år. Ordninga blei halden ved like då den utvida forbundsstaten Malaysia blei til i 1963.
Grunnloven av 1957 nedfeller funksjonen og fullmaktene til Yang di-Pertuan Agong i del 4, kapittel 1. Kongen blir vald av og blant herskarane i dei delstatane i Malaysia som er monarki, det vil seia sultanatene Johor, Kedah, Kelantan, Pahang, Perak, Selangor og Terengganu, rajadømet Perlis og Negeri Sembilan, der herskaren har tittelen Yang di-Pertuan Besar. Herskarane i desse statane utgjer, såen med delstatsoverhovuda (Yang di-Pertua Negeri) i dei fire andre statane, Herskarkonferansen (Majlis Raja-Raja). Herskarkonferansen utfører valet av Yang di-Pertuan Agong, men utan deltaking frå Yang di-Pertua Negeri.
Liste over monarkar av Malaysia
Lista omfattar monarkar som har vore monark i Malaysia frå landet blei sjølvstendig i 1957.
Har Hevron regionale kommune
Har Hevron regionale kommune (hebraisk skrift מועצה אזורית הר חברון, Mo'atza Azorit Har Hevron) er ein israeleskregional kommune sør i Judeafjella ved Hebron-fjellet, sør på den okkuperte Vestbreidda. Kommunesenteret ligg like ved Otniel. Kommunen vart grunnlagd i 1983.
Kiryat Arba ligg fysisk innafor området til Har Hevron regionale kommune, men er ein sjølvstendig bykommune.
Kommunen består av busetjingane Adora, Abigail, Beit Hagai, Beit Yatir, Carmel, Eshkolot, Livne, Ma'ale Hever, Ma'on, Mitzpe Asa'el, Negohot, Otniel, Sansana, Shim'a, Susya, Telem og Teneh Omarim.
Kokaburra
Kokaburra, òg kalla latterfugl, er ei samnemning for fuglar i tre biologiske slekter i isfuglfamilien. Slektene er Lacedo, Dacelo og Clytoceyx. Dette er store, kraftige isfuglar med utbreiing i hovudsak i Australia og på Ny-Guinea; éin art, blåhettekokaburra, finst i Søraust-Asia. Som andre isfuglar er dei vent farga. Den mest kjente kokaburraen er latterkokaburra, Dacelo novaeguinea, som har fått namnet fordi lætet liknar hysterisk menneskelatter. Han er aggressiv, og blant dei best kjende fuglane i Australia.
Ordet kokaburra (på dagens engelsk kookaburra) stammar frå aboriginarspråket wiradhuri (wiradjuri) eller nærskylde språk. På wiradhuri viser ordet til latterkokaburra og har forma guguburra.
Platypné
Platypné er ein type andenaud (dyspné) som minskar i liggjande stilling, og vert forverra i sitjande eller ståande stilling. Det er det motsette av ortopné. Tilstanden blei fyrste gang skildra i 1949 og namngjeven i 1969. Ortodeoksi er ein nærskyld tilstand som er kjenneteikna ved låg oksygenmetting i oppreist stode, som besnar når ein legg seg ned. Platypné og ortodeoksi er ofte sameksisterande, ein kombinasjon kjend som platypné-ortodeoksi-syndrom. Syndromet er svært uvanleg.
Platypné skuldast anten hepatopulmonalt syndrom, eller ein kardiovaskulær defekt som aukar posisjonell høgre-venstre-shunt (blodstraum frå høgre til venstre del av kretsløpssystemet). Desse defektane inneber sjeldsynte syndrom der venøst blod frå levra ikkje passerer gjennom lungene, eller passerer gjennom portalkretsløpet til nedre holvene utan å krysse levra.
Ordet «platypné» kjem av gresk platus 'flat' og pnoia 'ande'.
Fylkesveg 295 i Vestfold
Fylkesveg 295 i Vestfold går mellom Gjein og Hørdal i Sandefjord kommune. Vegen er 7,3 km lang.
Dacelo
Dacelo er ei biologisk slekt av kokaburraer og medlem av isfuglfamilien, Alcedinidae. Fuglane i slekta er naturleg heimehørande i Australia og på Ny-Guinea. Dette er store til svært store isfuglar, med ei totallengd i området 28 til 45 centimeter.
Artslista
Dacelo-kokaburraer i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Krat Rocks
Krat Rocks er eit område med grunner med ei minste djupne på kring 1 meter, som ligg på vestsida av Davis Anchorage, 1,5 km sør for Bluff Island, utanfor Vestfold Hills på Ingrid Christensen Kyst. Revet was skissert av d'A.T. Gale i ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) som var landmålar ombord på «Thala Dan» i 1961. Dei vart namngjevne av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter Ingemann Krat, maskinsjef på «Thala Dan» i 1961.
Gamalirsk
Gamalirsk eller gamalgælisk er namn på den eldste forma av goidelske språk som er attestert med monaleg tekstkorpus. Ein snakka gamalirsk mellom 600 og 900. Språket utvikla seg vidare til mellomirsk. Moderne irsk, skotsk-gælisk og manx har alle sitt opphav i mellomirsk. Størstedelen av tekstar som har vorte behalde til no, har truleg vorte skrivne på 700- og 800-talet.
Gamalirsk hadde nokso komplisert bøying og utmerkte seg med allomorfi, eit sjeldsynt trekk i moderne indoeuropeiske språk, som består i meir eller mindre føreseielege ljodvekslingar i stomn og suffiks, forårsaka av ulike grammatiske forhold. I gamalirsken oppstår det også for fyrste gong fonetiske mutasjonar ved byrjinga av ordet, kjente i dag frå alle levande keltiske språk, men sannsynlegvis ikkje førekomande verken i urirsk eller i fastlandskeltiske språk som gallisk. Medan det allomorfiske systemet vart forenkla i tida, vart mutasjonane bevarte i alle tre etterkomarspråka.
Gamalirsk og gallisk skapar saman grunnlaget for rekonstrueringa av urkeltisk språk. Mellom forskarane som mest har påverka gamalirske studiar er Rudolf Thurneysen (1857-1940), forfattaren av den fyrste handboka i gamalirsk grammatikk, og Osborn Bergin (1873-1950) som var mest oppteken av tidleg irsk litteratur.
Tsjernogorovo
Tsjernogorovo (bulgarsk Черногорово) er ein landsby i kommunen Pazardzjik i provinsen Pazardzjik i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 203 innbyggjarar.
MGP Nordic 2002
Melodi Grand Prix Junior Nordic 2002 (MGP jr. Nordic 2002) var den fyrste gongen Melodi Grand Prix Junior Nordic vart arrangert. Tevlinga vart halden i Forum København i København i Danmark. Finalen fann stad laurdag 27. april. Danmark vann tevlinga med songen «Kickflipper» sungen av Razz.
Solveig Kloppen
Bakgrunn
Solveig Kloppen er oppvaksen i Vik i Sogn og på Jessheim på Øvre Romerike. Som russ ved Jessheim vidaregåande skule i 1991 var ho både revysjef, instruktør og artist. Ho har utdanning frå universiteta i Bergen og Oslo, frå Journalisthøgskulen og dessutan frå Fysioterapihøgskulen i Oslo.
Karriere
Solveig Kloppen var programleiar i Idol på TV 2 saman med Ingrid Gjessing i 2004-sesongen og med Kåre Magnus Bergh i 2005 og 2006. For innsatsen i Idol vann ho publikumsprisen under Gullruten 2005. Ho var òg nominert til Gullruten 2008 for innsatsen som programleiar for Hjelpekorpset saman med Helén Vikstvedt. Våren 2011 var ho medprogramleiar i TV 2-serien Svendsen om Hansen og Jensen der ho og Truls Svendsen freista å avkrefta eller stadfesta mytar nordmenn har om kvarandre. Serien vart kåra til beste magasin- eller livsstilsprogram under Gullruten 2011. Seinare var ho programleiar i Ønskedrømmen på TV 2 saman med Øyvind Mund og Carsten Skjelbreid og frå januar 2015 TV2-programmet En kveld hos Kloppen. For programmet vann ho Gullruten 2017 i klassa beste kvinnelege programleiar og var nominert til publikumsprisen under Gullruten 2018. Føre Gullruten 2018 vart ho nominert i klassa beste programleiar for Det jeg ikke fikk sagt og til publikumsprisen.
Ho har òg leidd Spellemannprisen to gonger saman med Ivar Christian Johansen (2009 og 2010) og Amandaprisen 2013.
Sidan 2012 har ho vore programleiar for talentkonkurransen Norske Talenter. Den første sesongen ho var programleiar leidd ho sendingane saman med Stian Blipp, men har sidan 2014 vore programleiar åleine.
Kloppen er gift med Dagbladet-journalisten Kjartan Brügger Bjånesøy. Saman har dei to barn.
Rundtjern
Rundtjern er eit vatn i Østmarka i Oslo. Tjernet drenerer sørover og ned i Nøklevann. Tjernet ligg kring 800 meter nord for Nøklevann.
Rick Kemp
Rick Kemp er ein engelsk bassist, låtskrivar, songar og plateprodusent, mest kjend for arbeidet sitt med det banebrytande elektriske folk-bandet Steeleye Span.
Kemp har vore medlem av Steeleye Span i kring 25 år og kom inn i bandet i 1972. Han forlet dei i 1986, men kom attende i 2000 og er framleis aktiv i bandet.
I 1971 spelte Kemp med King Crimson, kort tid før bandet spelte inn albumet Islands. Han avslo å bli med dei som fulltidsmedlem, og slutta visstnok i bandet etter berre to veker.
Kemp har spelt bass på fleire Maddy Prior-innspelingar, og var medlem av the Maddy Prior Band i 1980-åra. Han har òg spelt på album med tidlegare Steeleye Span-medlem Tim Hart.
Han har gjeve ut fire soloalbum: Escape (1996), Spies (1998), Codes (2004) og Fanfare (2009).
Sidan 1997 har Kemp vore produsent for ceilidh-dansebandet Whapweasel.
Han var tidlegare gift med vokalisten i Steeleye Span, Maddy Prior, men dei er no skilde. Han er òg far til musikaren Rose Kemp.
Interessentskabet Hardangeren
Interesseselskapet Hardangeren var eit dampskipsrederi i Hardanger skipa i 1868. Etter ei tid på midten av 1800-talet med ein del spreidde forsøk på dampskipsferdsel på Hardangerfjorden, tok kaptein Helje Aga i 1868 initiativet til å stifte eit nytt selskap ått av lokale krefter. Aksjekapitalen på kr 100 000, fordelt på 500 aksjar, vart fullteikna sommaren 1868. Hausten same år vart det halde stiftingsmøte i Øystese og 19. mars 1869 vart lover for «Interessentskabet Hardangeren» vedteke på Utne, og følgjande styre vart valt: Skipsbyggermeister Jens Gran, lensmann D. O. Opheim, gardsbrukar J. Lillegraven, lærar Lars Haugse og bankkasserar Joh. Jak. Utne.
Bull Pass
Bull Pass er eit lågt pass gjennom Olympus Range, mellom Mount Jason og Mount Orestes, frå McKelvey Valley til Wright Valley i Victoria Land. Det vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1958–59) etter Colin Bull, som leia denne ekspedisjonen.
Erik Waaler
Erik Waaler var ein norsk lege. Han var bror til Georg Waaler og Rolf Waaler.
Erik Waaler var professor i patologi ved Universitetet i Bergen (UiB) frå 1948 til 1971 og var rektor same stad i to periodar. Han vart verdskjend då han oppdaga ein spesiell faktor i blodet til revmatikarar, som var grunnlaget for ein test som har fått stor diagnostisk utbreiing.
Biografi
Han voks opp på Hamar og tok medisinsk embetseksamen i Oslo 1927. Han gjorde sjukehusteneste både i Hamar og i Oslo, før han vart privatpraktiserande lege i Hamar i 1929. Frå 1930 vart han assistenlege ved Hærens bakteriologiske laboratorium i Oslo fram til 1933. Etter å ha jobba ved fleire sjukehus tok han doktorgrad i medisin med. 1935 på avhandlinga Studies on the Dissociation of the Dysentery Bacilli. Han reiste så på eit 11 månaders stipendopphald i 1936-1937 ved Department of Pathology, Columbia University i New York. Etter å ha jobba ei stund ved ved patologisk-anatomisk avdeling på Ullevål sykehus 1937–38 og var prosektor ved den tilsvarande avdeling på Rikshospitalet 1938–1940. I 1941 vart hn tilsett ved dr.med. F. G. Gades Pathologisk Anatomiske Laboratorium i Bergen og vart verande i Bergen resten av livet, der han arbeidde med patologi og rettsmedisin.
I 1939 gjorde Waaler den kjende oppdaginga si i blodet til revmatikarar. Dette klarte han ut frå arbeidet han gjorde med antistoff. Etter andre verdskrigen var Waaler aktivt med i førebuingane til å opprette medisinsk utdanning ved universitetet i Bergen. I 1947 vart han professor i patologisk anatomi og rettsmedisin og var i to år dekanus for det nye medisinske fakultetet. 1954 til 59, det vil sei i to periodar, var han rektor ved universitet.
Waaler var òg delaktig i å opprette tannlegeutdanninga i Bergen, og at Universitetet i Tromsø fekk medisinstudium i 1968.
Utmerkingar
Erik Waaler var medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi frå 1947 og av Selskapet til Vitenskapenes Fremme frå 1952 samt æresmedlem i fleire medisinske organisasjonar. Han mottok Fridtjof Nansens belønning frå Det Norske Videnskaps-Akademi i 1964 og vart utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden i 1959 og til kommandør i 1973.
Emersjon
Emersjon er tilsynekomsten av ein himmellekam som tidlegare har vore usynleg på grunn av okkultasjon eller formørking.
Omgrepet vert òg nytta om avsluttinga på ein Merkur- eller Venuspassasje. Det motsette er immersjon.
Bekkelagshøgda
Bekkelagshøgda er eit bustadsstrøk i Oslo som ligg oppe på høgdedraget søraust for Ekebergplatået. Namnet er òg nytta om grunnkrets 3008 i Oslo. Denne kretsen er likevel avgrensa til området mellom Raschs veg og Seterhøyveien, og er såleis langt mindre enn det som til vanleg vert oppfatta som Bekkelagshøgda.
Emersjon
Emersjonstida er det tidspunktet då emersjonen oppstår.
Bekkelagshøgda
Xylograf Gustav Emil Holtar er ein av dei første som bygde seg hus på høgda. Området på den tida var dekt av skog og nokre få jordbruk knytte til husmannsplassane til staden under Nordseter gard. Det var først etter opninga av Ekebergbanen i 1917 at det vart fart i utbygginga. Den seinare Arbeidarpartikjempa Haakon Lie flytta hit i 1920.
Bekkelaget skule vart opna på Bekkelagshøgda i 1904. Før dette heitte skulen Bernhus, som kom frå då han vart opna i 1859 som ein av dei fire første i Aker kommune.
Den spanske armadaen
Den spanske armadaen, på spansk Grande y Felicísima Armada, var den spanske flåten som segla mot England under kommando av greven av Medina Sedonia i 1588. Flåtestyrken var blitt send av Filip II av Spania, som gjennom ekteskapet sitt med Maria I av England hadde fått tittelen «konge av England». Som enkemannen til dronning Maria gjekk Filip altså til krig mot si eiga svigerinne, dronning Elisabet av England, sidan ho var Maria si halvsyster - begge var døtrer av Henrik VIII av England.
Ebenalp
Frå det høge platået der kabelvogna stoppar har ein panoramautsyn til fjella i Appenzell. Frå her går det stiar til Säntis og Seealpsee.
Den spanske armadaen
Bakgrunn
Føremålet med armadaen var å eskortera hertugen av Parma sine frykta «tercios» frå dei spanske Nederlanda (stort sett dagens Belgia) over Den engelske kanalen for å invadera England. Målet var å fjerna den engelske støtta til dei sameinte Nederlanda, som tidlegare hadde vore ein del av dei spanske Nederlanda (åttiårskrigen). Eit anna mål var å avskjera angrep mot dei spanske koloniane på det amerikanske kontinentet, og å gjeninnføra katolisismen i England ved å avsetja den protestantiske dronninga Elisabeth. Ekspedisjonen var støtta av pave Sixtus V, og var den største samanstøyten i den uoffisielle engelsk-spanske krigen (1585–1604).
Armadaen
Den spanske armadaen bestod av 137 skip, og møtte ein engelsk flåte på 200 skip. Mange av dei spanske skipa var flytande festningar på over tusen tonn, med 50-60 kanonar langs rekkene, i alt 2500 kanonar. Om bord hadde dei 123 000 kuler og 517 000 pund krut. Kong Filip heldt seg heime på Escorial-slottet, og sette lita si til at paven sjølv hadde kyssa flagga i flaggskipet «San Martin». Alle skipa var oppkalla etter helgenar, og det var meir enn 600 prestar og munkar om bord. Mannskapet måtte gå til messe både morgon og kveld, og prostituerte var blitt sette i land før armadaen segla ut. Pave Sixtus hadde lova Filip ein million dukatar som Filip prøvde å få i forskot, sidan den spanske statskassa no var tom. Men Sixtus svarte at dei spanske troppane måtte landsetjast før det kunne vera snakk om noko bidrag.
Ut frå samtidige drikkevanar tok den spanske armadaen heile 82 000 liter vin om bord, mot berre 57 000 liter vatn. Filip hadde personleg rekna ut rasjonane for eit halvt år. Kvar mann skulle ha eit halvt pund kjøt på søndagar, fisk på fredagar og andre fastedagar og ost kvar onsdag og laurdag. Tusen hestar og 11 000 par sandalar var tatt med, og ein generalinspektør som skulle overta styret av England straks Elisabet var avsett. I tillegg til sjøfolka hadde dei største skipa opptil 500 soldatar om bord, i alt 20 000 rustningkledde soldatar med sverd og spyd, hellebardar og muskettar.
Britane prøvde å stenga Themsen med lenker av mastetømmer tvers over elva, men nedanfor London er Themsen drygt 1 km brei ved høgvatn, og lenkene gjekk sund fleire gongar. Kveget blei drive innover i landet, sidan ingen visste kor spanjolane planla å gå i land. Ved Tilbury tok dronning Elisabeth oppstilling med hæren sin, ikkje stort fleire enn 10 000 mann. Brystpanseret til dronninga skal ha vore av blankpussa sølv så det glimta i sola, og kvite strutsefjører vaia frå det raude håret hennar. Horna skralla så hesten stegla, men Elisabeth var ein veltrent ryttar som ikkje lét seg skremma. Ho rei fram og tilbake og sette mot i mennene sine: «Eg redd? Let tyrants fear! Eg vil leva eller døy med dykk, midt i kampen.» Vardane blei tende så snart armadaen kom til syne i sørvest, og på ei natt blussa båla heilt opp til den skotske grensa. Den engelske flåtestyrken var delt i to. Francis Drake låg i vest med dei største og sterkaste skipa. Det blir sagt at han spelte bowling i Plymouth då den spanske flåten blei meld. Han skal ha kikka på vêret, og sagt: «Eg trur vi rekk eit spel og likevel får tid til å svi skjegget på spanskekongen.» Resten av den engelske flåten låg ved Dover. Dei minste fartøya venta inne i munningen av Themsen.
Etter at den spanske styrken hadde kjempa seg opp den engelske kanalen, blei han angripen av den engelske flåtestyrken, med støtte av nederlandske styrkar i slaget ved Gravelines, på grensa mellom Frankrike og dei spanske Nederlanda. Den spanske styrken ankra opp, men blei driven frå ankerplassen av eit angrep med «brennarar» (skip sette i brann for å øydelegga fienden) frå Calais; dette øydela den spanske invasjonsplanen.
Dei tre seinare armadaene
I 1569 segla Filip sin andre armada ut med over hundre skip, men då bles ein veldig storm opp i Biscayabukten, så halvparten av skipa blei øydelagde. Resten kom aldri til England i det heile. I 1597 blei den tredje armadaen utsett for nok ein storm, ved innløpet til den engelske kanalen, og kom seg såvidt heim til Spania utan å ha losna eit skot. Filips sin fjerde og siste armada fekk i 1601 landsett fem tusen soldatar i Irland, men dei blei fordrivne etter tre månader.
O'Gorman Rocks
O'Gorman Rocks er to små holmar som ligg utanfor Vestfold Hills, kring 1 km sør for Trigwell Island. Holmane vart kartlagte frå flyfoto av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1957 og 1958 og namngjevne av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter M. O'Gorman, som var vêrobservatør på Davis-stasjonen i 1959.
Proxima Centauri
Proxima Centauri er ei raud dvergstjerne i solsystemet Alfa Centauri, kring 4,24 lysår frå sola i stjernebiletet of Kentauren. Ho vart oppdaga i 1915 av den skotske astronomen Robert Innes.
Trass i at ho er den stjerna som ligg nærast solsystemet, er ho for lyssvak til at ein kan sjå ho med den nakne auga, og har ein tilsynelatande storleik på 11,05. Ho er ei variabel stjerne av typen flarestjerne, noko som vil seia at ho har tilfeldige større endringar i ljosstyrken.
Avstanden til den nest nærmaste og tredje nærmaste stjerna, som i lag dannar den lyssterke dobbeltstjerna Alfa Centauri, er 0,237 ± 0.011 ly (15 000 ± 700 AU). Proxima Centauri er truleg ein del av eit trippelsystem med Alfa Centauri A og B, men omlaupstida kan vere større enn 500 000 år.
Diameteren til stjerna er kring ein sjuandedel av sola, medan masse er kring ein åttandedel, og den gjennomsnittlege tettleiken er kring 40 gonger så stor som tettleiken til sola. Sjølv om ho er særs lyssvak, er Proxima ei flarestjerne som går gjennom dramatiske aukar i lysstyrken på grunn av magnetisk aktivitet. Magnetfeltet til stjerna vert skapt av konveksjon i stjernelekamen, og flare-aktiviteten skapar like stor røntgenstråling som det sola skapar. Blandinga av brense i kjernen i Proxima Centauri gjennom konveksjon og den relativt låge energiproduksjonen til stjerna, indikerer at ho vil vere ei hovudseriestjerne dei neste fire billionar åra, eller nesten 300 gonger så lang som den noverande alderen til universet.
Ein har ikkje funne lekamar i bane kring Proxima Centauri, og ein har utelukka nærværet av brune dvergar og supermassive planetar. Nøyaktige målingar av radialsnøggleiken har òg utelukka superjord-planetar i den habitable sonen til stjerna. Om ein skal finne mindre lekamar må ein ha betre instrument, som James Webb Space Telescope, som skal takast i bruk i 2018.
Fordi stjerna ligg så nærme jorda, er det føreslått som destinasjon for ei interstellar reise.
Browning Pass
Browning Pass er eit isdekt pass, 10 nautiske mil langt, og som ligg mellom hovudkammen i Deep Freeze Range og Northern Foothills i Victoria Land. Fjellpasset gjer det mogeleg å kome seg mellom den lågare enden av Priestleybreen og Campbellbreen. Passet vart først kartlagde som ein del av Campbellbreen av den nordlege gruppa frå Terra Nova-ekspedisjonen (BrAE). Det vart kartlagd på ny av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand, 1962–63, og kalla opp etter Frank V. Browning, eit medlem av den nordlege gruppa til BrAE, som det nærliggande Mount Browning òg er kalla opp etter.
Tyrsenske språk
Rix har foreslege ein dato for urtyrsensk til grovt sett ein gong rundt 1000 f.Kr. Språkgruppa døydde antakeleg ut ein gong på 200-talet f.Kr. i Egeerhavet (ved at dei vart assimilert til gresktalende), og som etruskere ein gong på 100-talet e.Kr. i Italia (assimilert til latin). Til sist døydde raetisk ut antakeleg på 200-talet e.Kr. ved assimilering til vulgærlatin i sør og til germansk i nord.
Suzi Quatro
Quatro gav ut det sjølvoppkalla debutalbumet sitt i 1973. Sidan den gongen har ho gjeve ut 15 studioalbum, ti samlealbum og eit konsertalbum. Blant andre hittar finn ein «48 Crash», «Daytona Demon», «The Wild One» og «Your Mama Won't Like Me». Etter å ha spelt rolla som bassisten Leather Tuscadero i den populære amerikanske situasjonskomedien Happy Days, nådde duetten hennar «Stumblin' In» med Smokie-songaren Chris Norman fjerdeplassen i USA.
Enckes komet
Enckes komet (offisielt 2P/Encke) er ein periodisk komet med omløpstid 3,3 år, den kortaste som er kjent for kometar. Avstanden til kometen frå sola er særs liten, kring 1,3 av jordbanen, slik at han er særs lyssterk og ofte synleg med det blotte auga.
Suzi Quatro
Mellom 1973 og 19890 fekk Quatro seks Bravo Otto-prisar. I 2010 vart ho stemt inn i Michigan Rock and Roll Legends. Ho skal ha selt over 50 millionar plater verda over, og held framleis konsertar. Det nyaste studioalbumet til Quatro, The Devil in Me, kom ut i 2021 der ho samarbeidde med sonen Richard Tuckey som alt hadde spelt med mora på No Control i 2019. Quatro har òg ein aktiv karriere som radioprogramleiar.
Enckes komet
Enckes komet var synleg ved fire forskjellige passasjer nær sola (1786–1818) før identiteten og banen vart avgjort i 1819 av den tyske astronomen Johann F. Encke (1791–1865).
Suzi Quatro
Tidleg liv og familie
Quatro er fødd og oppvaksen i Detroit i Michigan i USA. Farfaren hennar var ein italiensk immigrant til USA. Familienamnet hennar «Quattrocchi» («fire auge», som tyder «bebrilla») vart forkorta til Quatro. Familien Quatro budde i Detroit då ho vart fødd. Ho har tre søstrer, ein bror og ei eldre halvsyster. Foreldra hennar fostra fleire andre barn medan ho voks opp. Faren hennar, Art, var ein delsk profesjonell musikar og jobba i General Motors. Mora hennar, Helen, var ungarsk. I dette miljøet voks Quatro til å bli «ekstrovert, men einsam», ifølgje Philip Norman frå The Sunday Times, og ho vart først nær mora etter å ha reist frå USA til Storbritannia.
Søstera hennar Arlene er mor til skodespelaren Sherilyn Fenn. Søstera hennar Patti vart med i Fanny, eit av dei tidlegaste kvinnelege rockebanda som fekk nasjonal merksemd. Quatro har ein bror, Michael Quatro, som òg er musikar.
Ho vart påverka i ein alder av seks av å sjå Elvis Presley opptre på TV. Ho har sagt at ho ikkje hadde nokre direkte kvinnelege førebilete innan musikken, men vart inspirert av Billie Holiday og likte klessansen til Mary Weiss frå The Shangri-Las «fordi ho hadde på seg tronge bukser og ein vest på toppen - ho såg tøff ut».
Quatro fekk formell opplæring i å spela klassisk piano og perkusjon – og det første instrumentet hennar var bongo. Ho lærte seg sjølv å spela bass, etter at systera hennar bad henne lære det for det første bandet sitt, The Pleasure Seekers. Faren hennar gav henne ein Fender Precision-bassgitar frå 1957 i 1964, som ho framleis bruker i studio.
I 1976 gifta Quatro seg med Len Tuckey. Dei hadde to barn saman (Laura i 1982 og Richard Leonard i 1984) og vart skilde i 1992.
Tidleg karriere og Art Quatro Trio
Quatro spelte trommar eller perkusjon frå ein tidleg alder som ein del av jazzbandet til faren, The Art Quatro Trio. Kjelder varierer med omsyn til om ho spelte i bandet frå ho var sju eller åtte, og om instrumentet ho spelte var eit trommesett eller perkusjon (bongo eller conga). Deretter dukka ho opp på lokal TV som go-go-dansar i ein popmusikkserie.
The Pleasure Seekers og Cradle
I 1964, etter å ha sett ein TV-opptreden av The Beatles, hadde den eldre systera til Quatro, Patti, danna eit heilt kvinneleg garasjerockeband kalla The Pleasure Seekers med to venner. Quatro vart òg med og tok artistnamnet Suzi Soul. Patti Quatro var kjent som Patti Pleasure. Suzi song og spelte bass i bandet. Bandet hadde òg seinare ei anna syster, Arlene. Mange av opptredenane deira var i kabaret, der merksemda (til å byrja med) var meir fokusert på den fysiske utsjånaden deira enn den faktiske musikken. Nokre gangar måtte dei bruka miniskjørt og parykkar, noko Quatro seinare såg på som naudsynte vonde i jakta på suksess. Likevel vart dei eit kjent inventar i det spirande musikkmiljøet i Detroit.
The Pleasure Seekers spelte inn tre singlar og gav ut to av desse: «Never Thought You'd Leave Me» / «What a Way to Die» (1966) og «Light of Love» / «Good Kind of Hurt» (1968). Den andre av desse vart utgjeven av Mercury Records, som dei ei kort tid hadde ein kontrakt med før dei braut ut på grunn av usemje om den framtidige retninga si. Dei endra namn til Cradle på slutten av 1969, ikkje lenge etter at ei anna Quatro-syster, Nancy, hadde slutta seg til bandet og Arlene hadde slutta etter ho fødde eit barn.
Arbeid med Mickie Most
Quatro flytta til England i 1971, etter å ha vorte oppdaga av plateprodusenten Mickie Most, som på den tida hadde grunnlagt sitt eige plateselskap, Rak Records. Most hadde vorte overtalt til å sjå Cradle av Michael, broren til Quatro-systrene som hadde teke på seg ei managerrolle for bandet. Til felles med mange i platebransjen på den tida, søkte Most ein kvinneleg rockesongar som kunne fylla tomrommet som Janis Joplin hadde skapt etter ho døydde. I følgje Encyclopedia of Popular Music vart han merksam på Quatro på grunn av «venleiken hennar og evnene hennar som bassgitarist, songar og den største attraksjonen i Cradle.»
Ho hadde òg tiltrekt seg merksemd frå Elektra Records og forklarte deretter at «I følgje Elektra-presidenten kunne eg bli den nye Janis Joplin. Mickie Most tilbaud seg å ta meg med til England og laga meg den første Suzi Quatro - eg ville ikkje vêre den nye nokon som helst.» Dei fleste hadde inga interesse for dei andre bandmedlemmene og han hadde inga aning på det tidspunktet om korleis han kunne marknadsføra Quatro. Ho budde eit år på hotell medan ho vart pleidd av Most, utvikla evnene sine og modna. Most sa seinare at resultatet var ein refleksjon av hennar eigen personlegdom.
Den første singelen til Quatro, «Rolling Stone», vart berre ein suksess i Portugal, der han nådde toppen av singellista. Dette var ei soloinnspeling, sjølv om ho fekk hjelp av folk som Duncan Browne, Peter Frampton og Alan White. Deretter, med godkjenning av Most, gjekk ho på prøvespeling for eit band som skulle akkompagnera henne. Det var òg etter denne plata at Most introduserte henne for låtskrivar- og produksjonsteamet Nicky Chinn og Mike Chapman, som skreiv songar spesifikt for å passa med imaget hennar. Ho gjekk med på Most si vurdering av imaget hennar, og sa at innverknaden hans, som nokon av artistane hans - som Jeff Beck og Rod Stewart - motarbeidde, ikkje omfatta produksjon, og at «Viss han prøvde å bygga meg om til ein Lulu, ville eg ikkje ha noko av det. Eg ville seia 'dra til helvete' og forsvinne.» Dette var høgdepunktet av glamrock-perioden på 1970-talet og Quatro, som hadde på seg skinnklede, framstilte eit vilt androgynt image medan ho spelte musikk som «mest hang på ein hardrockrytme under tekstar der flyten i teksten var viktigare enn meininga i teksten.»
«Can the Can» vart følgt av ytterlegare tre hittar: «48 Crash» (1973), «Daytona Demon» (1973) og «Devil Gate Drive» (1974). «Can the Can», «48 Crash» og «Devil Gate Drive» selde kvar over éin million eksemplar og vart tildelte gullplater, sjølv om dei hadde liten suksess i heimlandet USA, der ho hadde turnert som oppvarmingsartist for Alice Cooper. Rak Records sine artistar hadde generelt ikkje lykkast i USA, og det første albuma hennar, Suzi Quatro, vart kritisert av Alan Betrock for mangelen på variasjon, for det «andrerangs albumfyllet» som var skriven av Quatro sjølv og for stemma hennar, «ofte skildra som for høg og skingrande, med mangel på trøkk eller karakteristiske fraseringar.» Greg Shaw skreiv for Rolling Stone og var òg negativ, og sa at albumet «kan vera ei naudsynt byrjing».
I 1973 spelte Quatro på Cozy Powell-hiten «Dance With the Devil», eit spor skrive av Mickie Most medan Cozy Powell var ein del av Rak Records.
Thala Rock
Thala Rock er ei isolert grunne som ligg utanfor Vestfold Hills, kring 500 meter frå det vestlege punktet på Turner Island. Grunna vart råka av «Thala Dan» den 16. januar 1959, då skipet var på veg til Davis Anchorage med ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions). Grunna er kalla opp etter Thala Dan.
Suzi Quatro
Arbeid med Mickie Most
Med unntak av Australia, vakla hennar suksessen hennar etter dette, noko som kom til syne med hitten «Your Mamma Won't Like Me» i 1975, som viste seg å vera ein moderat suksess i Storbritannia. Ytterlegare singlar «I Bit off More Than I Could Chew» og «I May Be Too Young», klarte ikkje å nå britisk topp 50. Quatro spelte inn albumet Aggro-Phobia i 1976 og gav ut ein ny singel i 1977 kalla «Tear Me Apart» som nådde topp 30 i Storbritannia, den første hitten hennar som klarte det på tre år. Det ville ta endå eit år for ein ny stor hit, denne gangen med ein mjukare stil som gav Quatro «If You Can't Give Me Love» som vart ein hit i Storbritannia. Seinare same år nådde «Stumblin' In», ein duett med Chris Norman frå bandet Smokie, fjerdeplassen i USA. Begge spora kom ut på albumet If You Knew Suzi.... Eit år seinare gav Quatro ut Suzi ... and Other Four Letter Words, men ingen av hennar andre utgjevingar hadde stor suksess i USA. Dette albumet inneheldt hitane «She's in Love with You», som nådde 11. plassen i Storbritannia, «Mama's Boy» (nummer 34), og «I've Never Been in Love» (nummer 56).
Mike Chapman and Dreamland Records
I 1980, etter at kontrakten til Quatro med Mickie Most hadde gått ut, signerte hun med Chapman's Dreamland Records.
Same året gav ho ut albumet Rock Hard. Både albumet og tittelsingelen selde til platinaplate i Australia. «Rock Hard» vart òg brukt i kultfilmen Times Square og vart inkludert på lydsporalbumet. Singelen nådde 11. plassen i Australia, men berre 68. plassen i Storbritannia på grunn av distribusjonsproblem. Det var tydeleg på dette tidspunktet at singelkarrieren byrja å avta. Ein andre singel frå Rock Hard, «Lipstick», vart gjeven ut i februar 1981, men radioen nekta å spela denne då dei hevda at han høyrdest for mykje ut som «Gloria» av Them. Suzi Quatro's Greatest Hits, som kom ut i 1980, nådde fjerdeplassen på dei britiske hitlistene, og vart hennar høgaste hitlistenotering der.
Sjølvstende
Etter at Chapman's Dreamland Records vart nedlagd i 1981, vart Quatro ståande utan plateselskap.
Den siste britiske hitten hennar på ei stund var «Heart of Stone» på slutten av 1982. I 1983 vart det gjeve ut endå ein singel, «Main Attraction». Han klarte ikkje å nå lista, men vart ein del spelt på radio. Ho kommenterte i ein artikkel for Kerrang! i 1983, etter å ha spelt eit vellykka show på Readingfestivalen 27. august, at ho ikkje brydde seg om å vera på listene, men var meir interessert i å gje ut det ho ville. Ho sa at ho starta i 1964, og ikkje vart kjend på ni år. «Eg ville aldri akseptert å ha karrieren min forma av andre menneske ... eg har halde fram å jobba konsekvent sjølv om eg ikkje har vore på listene.» Rundt denne tida spelte Quatro inn eit nytt album som vart skrinlagt fram til 1997, då det vart gjeve ut som Unreleased Emotion. Quatro kom attende ei kort stund for å spela inn to singlar til, «I Go Wild» i 1984, og i 1985 nådde singelen hennar «Tonight I Could Fall in Love»/«Good Girl (Looking for a Bad Time)» 140. plassen på den britiske singellista. Quatro samarbeidde òg med Bronski Beat og medlemmer av The Kinks, Eddie and the Hot Rods og Dr. Feelgood på den Mark Cunningham-produserte coverversjonen av David Bowie-songen «Heroes», gjeve ut året etter som BBC Children in Need i 1986. Quatro gav òg ut ein coverversjon av «Wild Thing» i november 1986, som ein duett med The Troggs-songaren Reg Presley. «Can the Can»/«Devil Gate Drive» vart gjeve ut på nytt i 1987 som singel og nådde nummer 87 på dei britiske hitlistene. Ho var òg del av velgjerdssingelen «Let It Be» for Ferry Aid, som nådde toppen i Storbritannia, 13 år og 26 dagar etter den siste førsteplassen til Quatro i Storbritannia.
I 1989 gav Quatro ut ein førehandsinnspelt akkompagnement for singelen «Baby You're a Star», som vart gjeve ut i Storbritannia, men klarte ikkje å nå salslista. På slutten av 80-talet var det klart at tida med hitsinglar frå Quatro var over, men ho heldt framleis fram karrieren trass i mangel på hitlistesuksess. I løpet av 1990-talet gav Quatro ut fire nye album, sjølv om Unreleased Emotion var spelt inn fleire år tidlegare. What Goes Around – Greatest & Latest kom ut i 1995 og bestod hovudsakleg av eldre hittar som vart spelt inn på nytt; dette vart ein suksess i Danmark. Bortsett frå sjølvhjelpalbumet Free the Butterfly i 1999, tok det ytterlegare 11 år for Quatro å gi ut eit nytt album. Back to the Drive i 2006 viste ein retur til dei hardare rockerøtene til Quatro, snarare enn den glattare stilen frå dei førre albuma hennar. Back to the Drive returnerte òg Quatro til albumlistene verda over – det første albuma hennar som gjorde det sidan Rock Hard på 1980-talet. Back to the Drive produserte òg ein nedlastebar singel «I'll Walk Through the Fire with You». Quatro gav ut In the Spotlight i 2011 med hovudsingelen, «Whatever Love Is». Quatro markerte hennar 50-årsjubileum i musikkbransjen med ein antologi, Girl from Detroit, i 2014 med to nye spor.
Rundt 2005 vart det laga ein dokumentar som fortel om livet til Quatro, Naked Under Leather, oppkalla etter ei piratkopiplate frå 1975 innspelt i Japan, regissert av ein tidlegare medlem av The Runaways, Victory Tischler-Blue, men dette har aldri vorte gjeve ut. I februar 2006 gav Quatro ut Back to the Drive, produsert av Sweet-gitaristen Andy Scott. Tittelsporet på albumet vart skrive av den tidlegare samarbeidspartnaren hennar, Chapman. I mars 2007 gav Quatro ut ein coverversjon av Eagles-songen «Desperado», etterfølgd av publiseringa av sjølvbiografien hennar, Unzipped. På dette tidspunktet hadde Quatro selt 50 millionar plater.
11. juni 2010 hadde var ho hovudattraksjonen på «Girls Night Out» på Isle of Wight-festivalen. Quatro vart òg innlemma i Michigan Rock and roll Legends online Hall of Fame i 2010, etter ei avstemming på nettet.
I august 2011 gav Quatro ut det femtande studioalbumet sitt, In the Spotlight (og singelen «Spotlight»). Dette albumet er ei blanding av nye songar skrivne av Mike Chapman og av henne sjølv, saman med nokre coverversjonar. Ein annan singel frå albumet, «Whatever Love Is», kom så ut. [40] [41] Den 16. november 2011 vart ein musikkvideo (av Tischler-Blue) for sporet « Strict Machine » gitt ut på Suzi Quatro Official YouTube-kanal. Sporet er eit cover av Goldfrapps «Strict Machine», men Quatros versjon inneheld to linjer frå «Can the Can», som refererer til likskapen mellom låtene for dei to songane.
I april 2013 opptredde ho i Amerika for første gang på over 30 år, på Detroit Music Awards der ho mottok Distinguished Lifetime Achievement Award, overrekt til henne av systera hennar, Patti.
I 2017 gav Quatro ut det sekstande studioalbumet, akkompagnert av Andy Scott frå Sweet på gitar og Don Powell frå Slade på trommer.