cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grenada
Statsoverhovud
Den britiske monarken er statsoverhovud for Grenada. I det daglege er monarken representert ved generalguvernøren.
Regjering
Regjeringa kjem frå frå fleirtalet i parlamentet. Etter val gjev generalguvernøren regjeringsoppdraget til leiaren for det største partiet i underhuset.
Regjeringa blir leia av statsministeren. Regjeringsmedlemmane blir peikte ut av statsministeren.
Parlament
Parlamentet har to kammer, der underhuset har meir makt enn overhuset.
Underhuset, Representanthuset, blir vald ved allmenne val for periodar på fem år. Statsministeren kan skriva ut nyval når han måtte ynskja. Det er universell røysterett. Underhuset har 15 medlemmar. Presidenten til underhuset (speaker) kan veljast blant medlemmane i huset eller utanfrå. Dersom det sistnemnde skjer, får underhuset 16 medlemmar og det er tradisjon for at dette skjer. Valordninga er fleirtalsval i einmannskrinsar.
Overhuset, Senatet, består av 13 oppnemnde medlemmar. Senatorane blir oppnemnde av generalguvernøren etter samråd med statsministeren og opposisjonsleiaren. Regjeringa oppnemner ti senatorar og opposisjonen tre. Valperioden er fem år.
Partisystem
Frå 1950-talet var politikken dominert av to parti, der Grenada United Labour Party (GULP) og Grenada National Party (GNP) kjempa mot kvarandre om regjeringsmakta. På 1970-talet kom New Jewel Movement til. Dette var det einaste lovlege partiet i landet etter kuppet i 1979.
Etter at fleirpartidemokrati vart blei gjeninnført etter invasjonen i 1983, konkurrerte fem til sju parti ved vala. Frå slutten av 1990-åra har to parti vore dominerande, New National Party (NNP) og National Democratic Congress (NDC).
I 1999 fekk NNP under leiing av Keith Mitchell 62 % av stemmane og vann alle seta i underhuset. NNP heldt på regjeringsmakta til 2008 då NDC med partileiar Tillman Thomas vann 51 % av stemmane og 11 av 15 sete, mot 48 % og fire sete for NNP. I 2013 vende NNP og Mitchell tilbake til regjeringsmakta etter eit val der NNP fekk 59 % av stemmane og vann alle dei 15 seta i underhuset. NDC fekk 41 % av stemmane, men ingen representantar.
Administrativ inndeling
Grenada er ein einingsstat utan kommunalt sjølvstyre, bortsett frå Carriacou og Petite Martinique, som grunnlova avgjer skal ha kommunalt sjølvstyre.
Rettsapparat
Den høgaste domstolen er Austkaribisk høgsterett (Eastern Caribbean Supreme Court).
Forsvar
Grenada har ikkje eigne militære styrkar. Royal Grenada Police Force har ein eigen Special Service Unit og det finst ei kystvakt som er underlagt politiet. I tilfelle krig eller unntakstilstand erklært av styresmaktene, kan politistyrken i landet nyttast som forsvarsstyrke.
Landet er medlem i Regional Security System, eit forsvarssamarbeid mellom sju austkaribiske statar.
Utanrikspolitikk
Grenada er medlem av SN og særorganisasjonane SNs organisasjon for kosthald og landbruk (FAO), Den internasjonale organisasjonen for sivil luftfart (ICAO), Den internasjonale arbeidsorganisasjonen (ILO), Det internasjonale pengefondet (IMF), Det internasjonale fondet for jordbruksutvikling (IFAD), Den internasjonale sjøfartsorganisasjonen (IMO), Den internasjonale telekommunikasjonsunionen (ITU), SN-konferansen om handel og utvikling (UNCTAD), SNs organisasjon for utdanning, vitskap, kultur og kommunikasjon (UNESCO), SNs organisasjon for industriell utvikling (UNIDO), Verdspostsamskipnaden (UPU), Helseorganisasjonen i verda (WHO), Den internasjonale opphavsrettsorganisasjonen (WIPO) og Handelsorganisasjonen i verda (WTO), og dessutan av organisasjonar i Verdsbankgruppa: Den internasjonale bank for gjenoppbygging og utvikling (IBRD,) Det internasjonale utviklingsfondet (IDA), Det internasjonale finansieringsinstituttet (IFC) og Det multilaterale garantiinstituttet (MIGA).
Landet deltek i internasjonale organisasjonar og samarbeidsorgan: Samveldet av nasjonar, Organisasjonen av alliansefrie nasjonar, Alliance of Small Island States, Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen (OPCW), Interpol, African, Caribbean, and Pacific Group of States og G77. Blant internasjonale organisasjonar på den vestlege halvkula er landa med i Organisasjonen av amerikanske statar (OAS), Comunidad dei Estados Latinoamericanos y Caribeñosar, Det latinamerikanske økonomiske systemet (SELA), Petrocaribe og OPANAL.
Grenada er medlem av karibiske samarbeidsorganisasjonar som det karibiske fellesskapet og fellesmarknaden CARICOM, Organisasjonen for austkaribiske statar (OECS), Regional Security System og Caribbean Development Bank.
Valuta
Grenada deltek i den austkaribiske valutaunionen, med austkaribisk dollar som pengeeining styrt av Den austkaribiske sentralbanken.
Energi
Elektrisitetsforsyninga blir teken vare på av selskapet Grenada Electricty Ltd (GRENLAC), som har monopol. Selskapet er privateigd, men regjeringa har ein eigardel på 10 %.
Vassforsyning
Det er innlagt vatn i dei fleste hushald, men enkelte stadar vert nytta vert felt tappekraner og to landsbyar er ikkje knytt til vannledningsnettet og må nytta kjeldevatn eller vatn frå tankbilar. National Water and Sewerage Authority er ei statleg verksemd som har ansvar for vassforsyning.
Telekommunikasjonar
West Indian and Panama Telegraph Company etablerte telegrafsamband til Grenada i 1873. Trådlaus telegraf kom i 1925 og året etter fekk òg Carriacao trådlaus telegraf og direktesamband med hovudøya. I 1887 fekk landet det første telefonnettet. Det band saman dei fleste politistasjonane. Ein offentleg telefonsentral blei tilgjengeleg i 1893.
Telefonnettet ekspanderte først på 1960-talet. I 1969 blei Grenada Telephone Company grunnlagt med 2368 abonnentar. I 1982 blei Grenada Telecommunications overteke av staten. Det blei privatisert i 1989 og telefonsystemet blei samstundes modernisert. Orkanen Janet øydela i 1955 telefonnettet.
Telekommunikasjonssektoren blei liberalisert i 2000. Etter dette er Digicel, Cable and Wireless (LIME), Southern Caribbean Fiber og Columbus Communications (FLOW) dei viktigaste selskapa i sektoren.
Utdanning
Det er lang tradisjon for religiøse skular og desse eksisterer saman med det offentlege skuleverket. Utdanningsloven frå 2004 gjer skulegang obligatorisk for barn mellom 5 og 16 år. Grunnskulen er delt i to, den første frå 5 til 11 år, det andre frå 11 til 16. Utdanninga i andre del er differensiert i akademisk og yrkesfaglege skular der elevane blir fordelte på bakgrunn av resultat i avgangseksamen frå barneskulen. Etter grunnskulen følgjer vidaregåande skule, som ikkje er obligatorisk.
Folkesetnad
Hovudstaden St. George's hadde i 2011 ein folkesetnad på 3 133 innbyggjarar. Saint George parish, som omgjev hovudstaden, hadde endå 35 118 innbyggjarar.
Media
Landet har ingen dagsaviser. Grenada Informer, The Grenada Times og The Grenadian Voice og partiavisa til GULP, The Grenada Guardian, kjem ut kvar veke.
Radio- og fjernsynssendingar blir kringkasta av Grenada Broadcasting Network, som er eit statleg-privat selskap. Det private selskapet Meaningful Television sender fjernsynsprogram. I tillegg finst ei rekkje private radiostasjonar.
Mat og drikke
Nasjonalretten blir kalla oil down, ein gryterett som består av saltkjøt, kylling, deigbollar og brødfrukt med callaloo av skot og andre grønsaker kokt i kokosmjølk med urter og krydder.
Ein annan rett, cou-cou, blit laga av maismjøl, eventuelt jams eller brødfrukt i staden, saman med kokosolje og krydder. Han blir eten med callaloo og fisk. Ferdig cou-cou kan òg friterast.
Det blir også laga rom i landet.
Idrett
Ein har spelt cricket sidan midten av 1800-talet. Dette og fotball er dei mest populære lagidrettane. Grenada Cricket Club blei grunnlagt i 1890. Andre klubbar er St. Mark's Royal Cricket Club og Wanderers Cricket Club. Det blir spelt kampar mellom grenadiske lag, men òg mot vitjande lag, særleg frå Trinidad og Tobago og St. Vincent og Grenadinane. Internasjonalt stiller Grenada saman med andre karibiske land i eit vestindisk felleslag.
Fotball kom til Grenada seinare enn cricket, men på 1890-talet fanst det klubbar i fleire av prestegjelda. Grenada Football Association blei grunnlagt i 1924. Blant dei lengst etablerte klubbane er Hurricanes, Queen's Park Rangers, GBSS, Carenage United og Honved. Det finst tre divisjonar. Grenada har eit herrelandslag, så vel som eit kvinnelandslag i fotball.
National Stadium i hovudstaden blei fullført i 2000. Etter at orkanen Ivan øydela anlegget i 2004, blei det med hjelp frå Kina gjenoppført i tide til Verdsmeisterskapen i cricket i 2007. Nasjonalstadion har òg friidretts- og fotballanlegg.
Grenadas olympiske komité blei grunnlagt i 1984 og anerkjend av Den internasjonale olympiske komiteen same år. Landet deltok første gong i olympiske leikar under Sommar-OL 1984 i Los Angeles. Grenada fekk sin første olympiske gullmedalje då Kirani James vann 400 meter-løpet i sommar-OL i London i 2012.
1928
1928 (romartal MCMXXVIII) var eit skotår som byrja på ein sundag i den gregorianske kalenderen of eit skotår som byrja på ein laurdag i den julianske kalenderen.
Thomas Kingo
Thomas Kingo var ein dansk biskop og salmediktar. Han vart fødd i Slangerup, og døydde i Odense. Han var biskop over Fyns stift frå 1677.
Kingo redigerte fleire salmeboksamlingar, og har namnet sitt knytt til Dend Forordnede Ny Kirke-Psalme-Bog, Kingos salmebok. «Hver har sin Skæbne» frå Samlede digte er teke opp i Danmarks kulturkanon si lyrikkantologi.
Hideaki Ozawa
Hideaki Ozawa er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Kashima Antlers, Yokohama F. Marinos, Cerezo Osaka, FC Tokyo og Albirex Niigata.
Storfjorden på Svalbard
Storfjorden er ein fjord eller eit havområde mellom Spitsbergen i vest og Barentsøya og Edgeøya i aust. Fjorden strekkjer seg 132 km nordover til Ginevrabotn.
Fjorden startar i sør mellom Boltodden på Spitsbergen og Kvalpynten på Edgeøya. Mellom Barentsøya og Edgeøya går Freemansundet austover til Olgastretet. Storfjorden grensar til Heer Land og Sabine Land på Spitsbergen.
Odysseas Elytis
Odysseas Elytis, òg Odysseus, eigentleg Odysseas Alepoudelis, var ein gresk diktar og kunstnar som blir rekna som ein viktig representant for den romantiske modernismen.
I 1979 fekk Elytis nobelprisen i litteratur «för hans poesi som mot bakgrund av grekisk tradition med sinnlig styrka och intellektuell klarsyn levandegör en modern människas kamp för frihet och skapande.»
Liv
Elytis sin familie flytta til Aten i 1914 der han seinare studerte jus. I 1935 stilte han ut nokre collage på den første internasjonale surrealistutstillinga i Aten og gav ut fleire dikt. Frå 1940 til 1941 var han secondløytnant i den første armédivisjonen ved den albanske fronten i krigen mot italienarane. Frå 1948 til 1952 og 1969 til 1972, under den greske militærjuntaen (1967-1974), budde han i Paris der han studerte filosofi ved Sorbonne.
Arbeidernes Edruskapsforbund
Arbeidernes Edruskapsforbund (AEF) er ein rus- og sosiopolitisk organisasjon som ikkje er ein fråhaldsorganisasjon, men ein organisasjon som grunnar i ein edrueleg livsstil. AEF arbeider fyrst og fremst førebyggande for at barn og unge ikkje skal koma opp i rus- og/eller alkoholproblem.
Soge
AEF vart skipa i 1932 med Martin Tranmæl som ein av eldsjelene.
Lars Skrefsrud
Lars Olsen Skrefsrud var ein norsk misjonær og språkforskar fødd i Fåberg i Oppland og død i Benagaria i India. Saman med Hans Peter Børresen vert han rekna som stiftar av Santalmisjonen.
Før han byrja med misjonsverksemda hadde Skrefsrud eit omflakkande liv. I 1858 vart han dømd til fire års soning i Oslo Kretsfengsel for fleire tilfelle av tjuveri. Under fengselsopphaldet fekk han ei religiøs nyorientering, vart omvend og la om livsstilen.
Då han slapp ut att frå fengsel, var det få som ville hjelpa ein tidlegare innsett. Trass i dette vart han ynskt velkomen hjå bokhandlaren Bodding på Gjøvik. Hjå familien Bodding fungerte han òg som lærar for sonen i huset, Paul Olaf Bodding.
Skrefsrud skjøna med tida at han måtte læra seg språket til folka på misjonsmarka. Dette gjorde han med tida svært språkmektig, og han lærde seg å meistra over atten ulike språk. Han utvikla ei religiøst prega språkfilosofisk tenking, som han gjerne formidla vidare. Han vart kjend som ein dyktig og inspirerande folketalar.
Skrefsrud lét seg attdøypa, og var lenge inspirert av dei baptistiske misjonskyrkjene i India, før han saman med Børresen etablerte «The Indian Home Mission to the Santals». Santalmisjonen har i tida etter fått avgreiningar til fleire land, mellom anna Danmark (ved Hans P. Børresen), Sverige og USA (ei tid òg til Storbritannia). Skrefsrud døydde i Benagaria i India. Gravstaden ligg like utanom kyrkja.
Paul Olaf Bodding førte vidare arbeidet til Skrefsrud og Børresen.
Riksveg 200
Riksveg 200 (Rv200) er ein veg som går mellom Kongsvinger og grensa mot Sverige gjennom Finnskogen. Vegen er 40,1 km lang.
Eventuelt kan europaveg 16 kome til å forlengast Oslo-Kongsvinger-Riksåsen-Torsby-Borlänge-Gävle. Han vil då følgje traseen til riksveg 200.
Kickapoo-språket
Kickapoo-språket er eit algonkinsk språk som blir tala i Midtvesten og Texas i USA og nord i Mexico.
Kickapoo blir tala av noko over 800 menneske – 539 i USA og 400 i Mexico – av ei etnisk gruppe på om lag 3000. I USA bur talarane i Horton i det nordaustlege Kansas, i McCloud og Jones i det sentrale Oklahoma og i Nuevo Nacimiento i Texas, og i Mexico bur dei i Nacimiento de Kikapú, 40 km nordaust for Muzquiz i delstaten Coahuila. Kickapoo blir rekna som ein dialekt av det fox-sauk-kickapoo i lag med fox, sauk og det utdøydde mascouten.
Fonologi
Kickapoo har eit enkelt fonemsystem, med fire vokalar og elleve konsonantar.
Vokalar
Dei fire vokal-fonema kan vere både korte og lange:
Vokalane blir normalt uttala om lag som dei vokalane som blir skrivne [i e a o] i IPA-transkripsjonen, men e blir ofte uttala noko trongare, som [ɪ], mellom konsonantar. Ein trykksvak vokal er ustemd på slutten av ei ytring etter p t c k θ s og etter w y som fylgjer ein av desse konsonantane. Ein trykksvak vokal er knirkestemd etter andre konsonantar og etter ein annan vokal sist i ei ytring.
Konsonantar
Språket har ti konsonant-fonem, som her er attgjevne ortografisk:
Mellom ein vokal og ein vokal eller halvvokal kan p t c k θ s vere stemde, slik at dei er uttala [b d ʤ g ð z], medan dei elles er ustemde (og alltid usapirerte), det vil seie [p t ʧ k θ s]. T er apikal-alveolar.
Kickapoo har desse konsonantgruppene: hp ht hc hk hm hn sk. I tillegg kan dei fleste einskildkonsonantane og konsonantgruppene fylgjast av halvvokalane w y.
Tove Jansson
Tove Marika Jansson, var ein finlandssvensk kunstnar, forfattar og teikneserieskapar.
Kjuker
Kjuker er soppar som lagar sidestilte, harde fruktlekamar på ved, gjerne stammer og greiner. Kjuker vert normalt ikkje rekna som matsoppar.
Morfologi
Sporane sit i eit porelag. Kjukene kan vera fleirårige, som knuskkjuke og raudrandkjuke, eller eittårige, som t.d. silkekjuke og svovelkjuke. Fruktlekamane er vanlegvis treharde, seige eller korkaktige.
Økologi
Dei fleste kjuker bryt ned ved og er årsak til kvitråte eller brunråte. Ved kvitråte vert både cellulose og lignin brote ned; ved brunråte, vert berre cellulosen nedbroten, og det brune ligninet vert liggjande att. Kjukene gjer vidare nytte for seg ved å bryte ned daud ved. Nokre kjuker går til åtak på levande tre, som t.d. rotkjuke på gran og svovelkjuke på lauvtre (t.d. eik), andre kjuker går til åtak på tre som er svekka, t.d. knivkjuke på bjørk. Dei fleste kjukene går på daude eller døyande tre, velta stammer, fallved, vedrestar eller på trekonstruksjonar.
Tassos Papadopoulos
Tassos Nikolaou Papadopoulos er ein kypriotisk politikar frå Levkosía. Papadopoulos var president på Kypros frå 28. februar 2003 til 28. februar 2008.
Papadopoulos leia sentrumspartiet Dimokratiko Komma (Det demokratiske partiet). Han vart vald til president 16. februar 2003 med 51,5 % av røystene i første valomgang, framfor den sitjande presidenten Glavkos Kliridis. Papadopoulos oppmoda i 2004 folket til å røysta «nei» i folkerøystinga om SN sin fredsplan for Kypros, og det vart òg eit nei-fleirtal. Ved presidentvalet 17. februar 2008 kom han på tredje plass i første runde med 31,8 % av røystene, og måtte dermed gå av som president.
Pandeiro
Pandeiro (portugisisk uttale ) er ein type handhalden rammetromme som er utbreidd i Brasil og i brasiliansk musikk.
Trommeskinnet kan stemmast. Langs kantane heng metallskiver (platinelas) som på ein tamburin, men runda slik at dei gjev ein sprøare, meir kortvarig lyd enn dei på tamburinen.
For å spela pandeiro held ein tromma i ei hand og slår på skinnet med den andre. For å variera lyden kan ein bruka tommel, fingeerspisser, handbak og handflata til å slå med. Ein kan også rista tromma for å laga lyd, eller dra ein finger over skinnet for å laga ein trommekvervel.
Pandeiro blir brukt innan fleire ulike brasilianske musikkstilar som samba, choro, coco og som akkompagnement til capoeira.
Vegard
Vegard, òg skrive Vegar, er eit mannsnamn avleidd av norrønt Végardr. Det er sett saman av ve-, som tyder heim eller heilag stad, og -gard, som tyder gjerde eller vern. Andre skrivemåtar for namnet er Wegard og Vigar.
Vegard har namnedag den 31. mars.
Bruk
Vegard er eit vanleg namn i Noreg, men er lite brukt ellers i verda. Vegard var blant dei mest brukte gutenamna for barn fødde på 1980- og 1990-talet, deretter har bruken gått mykje ned. I 2009 var det 7 692 norske menn som heitte Vegard og 1 475 som heitte Vegar.
Langkyrkje
Langkyrkje er ei vanleg kyrkjeform. Ei langkyrkje har eit langstrakt kyrkjerom som skal symbolisere mennesket sin veg eller vandring gjennom livet. Målet er alteret som då symboliserer paradis. Denne kyrkjeforma har vore den vanlegaste i Noreg frå mellomalderen fram til 1900-talet. Det er vanlegast med denne kyrkjetypen at koret er smalare og lågare enn sjølve kyrkjeskipet. Denne kyrkjeforma var særleg utbreidd då nygotikken kom til Noreg. Forma fekk òg ei ideologisk forankring som ei luthersk kyrkjeform.
Av kyrkjer oppført på 1800-talet er omkring 40 % langkyrkjer.
Ei rad stavkyrkjer er utforma som langkyrkjer. Reinli stavkyrkje har kor med same høgde og breidde som skipet, og før den fekk lagt til apsis og svalgang, har den hatt eit rektangulært grunnplan. Opphavleg er det berre to av stavkyrkjene som har vore av denne typen, Reinli og Rinde stavkyrkje, men fleire stavkyrkjer vart bygd om til langkyrkjer på eit seinare tidspunkt, enkelte allereie i mellomalderen og andre etter reformasjonen. Dei første stavkyrkjene som vart bygd om var Ål og Torpo stavkyrkje. Dette skjedde truleg i andre del av 1200-talet.
Mange av steinkyrkjene oppført etter 1250 er også langkyrkjer.
Osvaldo Escudero
Osvaldo Escudero er ein tidlegare argentinsk fotballspelar.
Han spela for klubben Urawa Reds.
Anders Gärderud
Sven Anders Gärderud er ein svensk tidlegare friidrettsutøvar, orienteringsløpar og idrettsleiar. Han vart olympisk meister i 3 000 meter hinder ved dei olympiske sommarleikane 1976 i Montreal. I nasjonale tevlingar vann han medaljar også på 800 meter, 1500 meter og 10 000 meter på 1960- og 1970-talet.
Friidrett
Gärderuds første store prestasjon kom i Roma 11. september 1968. Han forbetra då den svenske 800-meter-rekorden, sett av Dan Waern sju år tidlegare, med tre tidels sekund til 1.47,2. Denne rekorden stod i seks år. Gärderud deltok i 800 meter og 1500 meter under sommar-OL 1968 i Mexico by, men kom ikkje vidare til semifinale.
Under EM i friidrett 1974 i Roma vann Gärderud sølv på 3000 meter hinder. Han tapte spurten mot europameisteren Bronislaw Malinowski, 8.15,0 mot 8.15,4. I 1975 forbetra han sin eigen verdsrekord to gonger. Fyrste gongen var på Bislett stadion med tida 8.10,4, seks dagar seinare sprang han inn på 8.09,7 i Stockholm.
Finalen i 3000 meter hinderløp under sommar-OL 1976 i Montreal har vorte ein klassikar i Sverige. Frank Baumgartl frå Aust-Tyskland er i leiinga, med Gärderud tett bakom. Når dei kjem fram til siste hinderet, ramlar Baumgartl slik at Gärderud fritt spring inn til ny verdsrekord på 8.08,02. Gullmedaljen var Sveriges første friidrettsgull i OL på 24 år. For prestasjonen vart han tildelt Svenska Dagbladets gullmedalje.
Orientering
Gärderud dreiv også med orientering. Hans fremste prestasjon i orientering var eit SM-gull i stafett med Mälarhöjdens IK i 1977.
I si tid som aktiv idrettsutøvar representerte Gärderud både IFK Lidingö, Enebybergs IF og Mälarhöjdens IK.
Idrettsleiar
På 1990-talet var Gärderud landslagssjef for det svenske friidretts-landslaget. Seinare var han landslagssjef for det norske orienteringslandslaget. Han er busett på Lidingö i Stockholm og kommenterer friidrett og orientering for Sveriges Television.
Blåfjorden
Blåfjorden er ei fjord, eller meir ei vid bukt, på nordaustsida av Edgeøya på Svalbard. Fjorden har ei breidd på om lag 32 km frå Kapp Pechuel Lösche i nord til Stonepynten i sør.
Fjorden har fått namn etter den blå fargetonen til Edgeøyjøkulen som ligg på sørsida av bukta.
Dave Davies
David Russell Gordon Davies er ein engelsk rockemusikar som er mest kjend som sologitaristen i rockebandet The Kinks.
I 2003 vart Davies rangert på 88. plass av musikkmagasinet Rolling Stone på lista deira over dei 100 største gitaristane gjennom tidene.
The Kinks
Han grunnla The Kinks i lag med Pete Quaife i 1963. Broren hans, Ray, som vart det mest kjende medlemmet i bandet, kom med like etter. Kvartetten var komplett då trommeslagar Mick Avory kom med. Davies hadde eit turbulent forhold til Avory, som av ein av årsakene til at sistnemnde forlet bandet på midten av 80-talet.
Bandet gav seg i 1996, men Davies heldt fram som soloartistar fram til han fekk slag i 2004.
Sjølv om han aldri vart like kjend som den eldre broren, som skreiv dei fleste songane til the Kinks, skreiv Dave Davies eit par hitar òg. Av desse finn ein «Death of a Clown», «Love Me Till The Sun Shines», «Susannah's Still Alive» og «Living on a Thin Line». Han er òg kjend for den nyskapande stilen med powerchord som ein kan høyre på singelen «You Really Got Me» frå 1964.
Neger
Neger er eit ord som kan visa til folk med mørk hudfarge, i dag hovudsakleg om folk med noko eller fullstendig opphav i folkesetnaden i Afrika sør for Sahara, til dømes folkegrupper frå Karibia eller Sør-Amerika eller afroamerikanarar i USA. Omgrepet er omdiskutert i Noreg. Det har samanheng med rasenemninga negroid.
I USA
Berre det å bruka ordet nigger er nå tabu for dei fleste USA-amerikanarar, og ein refererer gjerne til det ved å bruka eufemismen «the N word». Berre nokre hippe, mannlege afroamerikanarar bruker ordet overfor kvarandre. I staden bruker ein gjerne omgrepet afroamerikanarar om denne folkegruppa.
Neger som normalt ord
I amerikanske land utanom USA, som Cuba og Argentina, kan negro eller diminutivet negrito brukast mellom vennar, og det er ikkje rekna som nedsetjande.
Omgrepet negrito blir òg brukt i Asia om fleire grupper urfolk frå øyar i Indiahavet og fastlandet rundt, utan å ha nokre negative konnotasjonar.
Omdiskutert i Noreg
Då Are Kalvø gav ut boka Kunsten å vere neger i 1996, var det for å ironisera over norske haldningar til framandkulturelle. Komikaren Johann Golden er ein annan som har stempla seg sjølv som neger for å gjera narr av uttrykket. Medan denne klart antirasistiske bruken av neger er blitt akseptert, vekte filmen Svidd neger frå 2003 sterkare reaksjonar.
I ei undersøking frå 2007 var det oppfatta som «greit» å bruka av rundt 60 %, medan andre vil opppleva det som diskriminerande. Sylfest Lomheim i Språkrådet uttalte i samband med undersøkinga at «i resten av landet [utanfor Oslo] oppfatter folk dette som et helt nøytralt ord som er veldig naturlig for folk å si.»
Pornografi
Pornografi, eller porno (frå gresk porno−, skjøkje, og −graphia, teikning eller skrift), er framstilling av seksuell åtferd med opphissing som siktemål. Det er definert i Store norske leksikon som «fremstillinger som søker å virke seksuelt opphissende [...] i form av ord, bilder, film.»
Historie
Menneskja har forma nakne og seksualiserte kunstverk frå urtida, men det er usikkert kva føremålet har vore med dei. Frodige figurar som Venus av Willendorf og erotiske utskjeringar frå indiske Khajuraho har truleg hatt heilag tyding heller enn opphissande. På den andre sida kan slike skaparverk godt ha verka som pornografi likevel. Spørsmålet om kva som er pornografi og kva som er kunst har vore debattert talrike gonger.
Noreg
Noreg har lenge avgrensa laging og vising av pornografi gjennom lovverket. Det meste av pornografi er forboden å visa offentleg dersom det vekkjer alminneleg harme, og gjennom tidene har det variert kor mykje som skulle til for å få medhald i sensur hjå rettsvesenet. Med tilvising til ytringsfridom og kunstnarleg fridom blir somme tider litterære, grafiske og filmatiske verk som mange vil kalla pornografi, lagde fram offentleg for å provosera.
Visse former for pornografi kan vera ulovlege å laga, selja, eiga eller visa offentleg, slik som barneporno og dyreporno. Andre former for pornografi er for så vidt lovlege, men blir oftast selde ulovleg som uregistrert videofilm.
Tjuvfjorden
Tjuvfjorden er ein fjord på sørsida av Edgeøya på Svalbard. Fjorden strekkjer seg om lag 37 km nordaustover til Dyrdalen.
Han har innløp mellom Kvalpynten i nordvest og Negerpynten i søraust. Nesten heilt inne i fjorden ligg Tjuvfjordlaguna på austsida av fjorden, like nedanfor Deltabreen. Kong Ludvigøyane, Bölscherøya og Tusenøyane ligg like utanfor fjorden. Zieglerøya ligg på austsida, inne i fjorden.
Namnet er ei norsk forvansking av det engelske namnet Deevie, igjen ei forvansking av Deicrowes Sound, etter Benjamin Decrowe, som leidde Muscovy Company (Det moskovittiske kompaniet) tidleg på 1600-talet.
Juha Kankkunen
Juha Kankkunen er ein finsk rallyførar.
Juha Kankkunen har vunne verdsmeisterskapet i Rally 4 gongar: I 1986, 1987, 1991 og 1993. Han har og vunne Rally Dakar i 1988. Kankkunen har 23 sigrar frå verdsmeisterskapet i rally.
Yoshinori Sembiki
Yoshinori Sembiki er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Yomiuri, NKK, Urawa Reds, NEC Yamagata og Fukuoka Blux.
Sergio Escudero (1964)
Sergio Escudero er ein tidlegare argentinsk fotballspelar.
Han spela for klubben Urawa Reds.
1929
1929 (romartal MCMXXIX) var eit normalår i den gregorianske kalenderen som byrja på ein tysdag.
Vilanova i la Geltrú
Vilanova i la Geltrú er ein by i provinsen Barcelona i Catalonia i Spania. Han var opphavleg ein fiskelandsby, men har i dag vokse til ein by med kring 65 000 innbyggjarar. Han ligg om lag 40 km sørvest for Barcelona. Den meir kjende kystbyen Sitges ligg 10 km mot nordaust.
Byen har ei lang og fargerik historie og gullalderen var under romantikken. Under styret til General Franco vart katalansk språk bannlyst og byen fekk namnet Villanueva y Geltrú.
Vadheim bedehuskapell
Vadheim bedehuskapell er eit kapell i bygda Vadheim inst i Vadheimsfjorden i Høyanger kommune i Vestland.
Bygget vart sett opp på dugnad som bedehus i 1914. Det vart vigsla til kapell 31. januar 1954.
Akihisa Sonobe
Akihisa Sonobe er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Vadheim bedehuskapell
Altartavla er frå 1954 og er måla av Wilhelm Bjørknes. Ho viser Jesus i Getsemane.
Rigabukta
Rigabukta (latvisk Rīgas Jūras līcis, estisk Liivi Laht) er ei bukt i Austersjøen mellom Latvia og Estland.
Vadheim bedehuskapell
Kapellet høyrer til Kyrkjebø sokn i Sunnfjord prosti. Fram til prestegjelda vart fasa ut frå 2004 låg det i Lavik prestegjeld.
Akihisa Sonobe
Han spela for klubben Urawa Reds.
Sjokoladen SOHO
SOHO var eit sjokoladeprodukt som blei lansert av Nidar i 1998. Sjokoladen er ein youghurtsjokolade, samansett av sjokolade, stivpiska yoghurt og crisp. SOHO tok to år å utvikle, men etter berre tre år på marknaden vart SOHO trekt tilbake i 2001 grunna med dårlege salstal.
Rigabukta
Bukta dekkjer eit areal på 18 000 km², og på det djupaste er ho 54 meter. Øya Saaremaa i Estland skil delvis bukta frå resten av Austersjøen. Øya Ruhnu i midten av bukta høyrer òg til Estland.
Neápoli-Sykiés
Neápoli-Sykiés (gresk Νεάπολη-Συκιές) er ein kommune i forstadane til byen Thessaloníki i Makedonía i Hellas. Han høyrer til periferieininga Thessaloníki i periferien Sentral-Makedonía.
Rigabukta
Store byar som ligg ved bukta er mellom anna Riga og Pärnu. Dei største elvane som munnar ut i Rigabukta er Daugava, Lielupe, Gauja og Salaca.
Sjokoladen SOHO
Namnet viser til Soho i London, for å understreke det urbane og ungdommelege inntrykket.
Design
SOHO vann i 1998 Merket for God Design under kategorien Industridesign. Suzanne Schürch stod bak produktdesign, mens Christensen/Lund stod for utforminga av emballasjen.
Folkekrav om oppståing
Sjølv om sjokoladen vart trekt tilbake grunna dårlege salstal, kom det i ettertid eit folkekrav for å få SOHO tilbake til marknaden. I november 2011 hadde 31 793 Facebook-brukarar samla seg i ei Facebook-gruppe for å få SOHO tilbake.
SOHOs retur til marknaden
20. november 2011 annonserte Nidar at sohosjokoladen ville koma i sal som ein del av 100-årsposen laga til markeringa av Nidar sitt jubileum i 2012. Posen ville også innehalda andre eldre nidarprodukt. Nidar meldte at dei hadde endra oppskrifta slik at sohosjokoladen ikkje lenger ville vera avhengig av å oppbevarast kjølig.
Lukke
Lukke eller lykke er eit positivt omgrep som kan visa til medgang, god lagnad eller flaks, eller det å vera lukkeleg, ei varig kjensle av glede eller velvære, også kjend som sæle. Omgrepet blir brukt innan filosofi, religion og psykologi, med noko ulike definisjonar og forståingar av innhaldet. I nyare tid har det utvikla seg ein ny vitskap, lukkeforsking, som prøver å måla kor lukkelege folk er, og kva som verker inn på dette.
Tru
Religion og folketru kan lova truande lukke, anten i dette livet eller det neste, gjennom til dømes rett oppførsel, seremoniar eller andre lukkebringande handlingar. Det er vanleg å ønskja folk lykke, med uttrykk som «Lykke til!» eller «Tvi tvi!» Ulike handlingar, som å kryssa fingrane eller seia «prosit» når nokon nys, er også opphavleg meint å vera lykkebringande. Ein kan bera amulettar eller lukkebringande klede for å tiltrekka lukke og avverja ulukke. Tankeretningar som astrologi og feng shui går ofte ut på å prøva å påverka det som fører til lukke eller ulukke.
Eit lukkeleg liv etter døden blir ofte omtala som Himmelen eller Paradis. Dette kan vera ei førestilling om ein stad der ein har det bra heile tida, til dømes ved at ein alltid kan eta god mat eller møter alle ein har kjær, eller at ein er lukkeleg på grunn av nærleik til Gud. Dharma-religionar lærer at ekte lukke etter døden er å lausriva seg frå ønske, også om materiell lukke. Hinduismen opererer til dømes både med eit ønskeparadis, Svarga, og lukke gjennom lausriving, moksja.
Filosofi
I gammal gresk filosofi var lukke og det gode livet eit viktig og omdiskutert emne. Tre ulike hovudsyn legg vekt på anten nyting, intellektuell utvikling eller deltaking i samfunnslivet. Aristoteles hevda at å oppnå lukke var meininga med livet, noko seinare filosofar som John Locke også meinte. Jeremy Bentham grunnla utilitarianismen, som hadde som mål å oppnå størst mogleg lukke for flest mogleg.
Forsking
Lukkeforsking inneber å samanlikna korleis folk skildrar si eiga lykkeoppleving i ulike samfunn til ulike tider. Forskinga prøver å finna ut kva faktorar som fører til at ein opplever lukke, og tidvis kva eit samfunn kan gjera for å bli lukkelegare. Ein har funne ut at gode familietilhøve, god helse, sosial tillit, personleg fridom, meiningsfullt arbeid og økonomisk tryggleik aukar lukkenivået, medan faktorar som velstand ikkje nødvendigvis gjer det.
Moderniseringsdepartementet
Moderniseringsdepartementet er eit tidlegare norsk departement. Saksfeltet til departementet vert frå 1. januar 2006 teke hand om av Fornyings- og administrasjonsdepartementet. Moderniseringsdepartementet vart oppretta den 1. oktober 2004 og overtok saksfeltet til delar av Nærings- og Handelsdepartementet og Arbeids- og administrasjonsdepartementet.
Gran Canaria
Gran Canaria er den nest folkerikaste øya i Kanariøyane etter Tenerife.
Øya blir (per 2013) årleg vitja av 5 millionar menneske.
På trass av sitt namn er Gran Canaria ikkje den største av Kanariøyane.
Historie
Øya vart folkesett av guanchar, som kan ha kome her så tidleg som 500 f.Kr. Kanariane kalla øya Tamarán. Etter over eit hundreår der europearane prøvde å erobre øya, vart ho til slutt erobra 29. april 1483 av kongedømet Castilla med støtte frå dronning Isabella I. Det var eit viktig steg i utvidinga av Spania.
Hovudstaden Las Palmas de Gran Canaria vart grunnlagd 24. juni 1478 med namnet Real de Las Palmas av Juan Rejón, som leia invasjonen. I 1492 ankra Kristoffer Columbus opp i hamna i Las Palmas på den første turen hans mot Amerika.
Geografi
Gran Canaria ligg søraust for Tenerife og vest for Fuerteventura. Øya har vulkansk opphav og består hovudsakleg av sprekkventilar. Gran Canaria er den nest folkerikaste øya i Kanariøyane etter Tenerife og har eit areal på 1560 km². Det høgaste punktet på øya er Pico de Las Nieves på 1949 moh. Øya har ei rund form og er om lag 50 km i diameter.
Ájos Pávlos
Ájos Pávlos (gresk Άγιος Παύλος) er ein tidlegare kommune i forstadane til Thessaloníki i Sentral-Makedonía i Hellas. Ájos Pávlos inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Neápoli-Sykiés.
Gran Canaria
Klima
Gran Canaria har ein normal maksimumstemperatur som varierer frå 20 °C om vinteren til 26 °C om sommaren. Ein kan få nokre kjølige netter om vinteren, men temperaturer under 10 °C er særs sjeldan ved kysten. I innlandet er klimaet framleis mildt, men i fjellområda kan ein stundom få frost eller snø. Varme søraustlege vindar frå Sahara kan presse temperaturen opp mot 40 °C i somme tilfelle, men desse episodane varer som regel ikkje lenge. Den normale årsnedbøren er 228 mm, og det meste av dette kjem i dei kjøligare månadane. Frå juli til september kjem det som regel lite og ingenting. Nedbøren er òg ujamt fordelt over øya og enkelte område er langt tørrare enn andre. Skydekke og soltimar er nokså variable i dei kjøligare månadane, og ein kan få fleire skya dagar på rad om vinteren. Om sommaren er det som regel sol.
Turisme
Øya vert kalla eit «miniatyrkontinent» på grunn av det varierande klimaet og det varierte landskapet med lange gylne strender og endelause dyner med kvit sand, grøne ravinar og vakre landsbyar. Ein tredjedel av øya er verna som eit biosfærereservat av UNESCO.
Øya har om lag 2,2 millionar vitjande kvart år. Dei fleste turistane vitjar den sørlege delen av øya. Den nordlege delen er noko kjøligare, medan den sørlege er meir solrik og varmare. Austkysten av øya har mange strender, medan vestkysten er meir prega av klipper og fjell.
Øya har 32 verna naturområde.
A Saucerful of Secrets
A Saucerful of Secrets er det andre studioalbumet til det engelske rockebandet Pink Floyd, gjeve ut 29. juni 1968 på EMI Columbia i  Storbritannia og 27. juli 1968 i USA på Tower Records. Albumet vart spelt inn før og etter Syd Barrett forsvann frå gruppa. Då oppførselen til Barrett vart stadig meir uføreseieleg, vart han nøydd til å slutte i gruppa og David Gilmour vart henta inn i 1968.
Som følgje av dette vart A Saucerful of Secrets det einaste Pink Floyd-albumet, om ein ser bort frå samlealbum, der alle dei fem medlemmane deltok. Gilmour var med på fem songar (alle utanom «Remember a Day» og «Jugband Blues»), medan Barrett var med på tre («Remember a Day», «Jugband Blues» og «Set the Controls for the Heart of the Sun»). «Set the Controls for the Heart of the Sun» var den einaste songen der alle fem medlemmane spelte samstundes. Trommeslagaren i Nick Mason har omtalt A Saucerful of Secrets som favorittalbumet hans av Pink Floyd.
A Saucerful of Secrets nådde niandeplassen på den britiske albumlista, men gjekk ikkje inn på lista i USA i det heile, det einaste albumet deira som ikkje klarte dette. Albumet fekk stort sett positive meldingar, men mange kritikarar har meint at det var dårlegare enn The Piper at the Gates of Dawn.
Mick Avory
Michael Charles Avory er ein engelsk trommeslagar og perkusjonist, mest kjend som medlem av det engelske rockebandet The Kinks, som han vart med i kort tid etter dei starta i 1964. Han var med i bandet til 1984, då han forlet dei etter lang tids krangling med gitarist Dave Davies. Utanom Davies-brørne er han den som har vore med lengst i bandet.
A Saucerful of Secrets
Med Syd Barrett
Albumet vart spelt inn i EMI Studios i London. Dei første songane spelte inn for albumet var Roger Waters sin «Set the Controls for the Heart of the Sun» og ein Barrett-song som ikkje kom med på albumet, «Scream Thy Last Scream», som vart rekna som ein potensiell singel. Begge vart spelte inn 7–8. august 1967. Dei to spora vart arrangerte for ein singel den 8. september, før plateselskapet til bandet, EMI, la ned veto. Bandet spelte inn «Vegetable Man» i De Lane Lea Studios 9–11. oktober, og vendte attende seinare i månaden, den 19. oktober, for å spele inn «Jugband Blues», der produsenten Norman Smith hyrte inn eit band frå Frelsesarmeen etter ynskje frå Barrett. Barrett fortalte dei at dei kunne «spele kva dei ville», medan Smith insisterte at dei skulle planlegge meir. Under desse innspelingane overdubba Barrett ein slidegitar på «Remember a Day», eit unytta spor frå innspelinga for The Piper at the Gates of Dawn. Bandet tok ein pause frå albuminnspelinga for å spele inn det som vart den tredje singelen deira, «Apples and Oranges», den 26. og 27. oktober. Eit par dagar seinare spelte bandet inn B-sida «Paint Box», før dei drog på ein amerikansk turné.
Mick Avory
Han var ikkje like støyande som andre trommeslagarar på 60- og 70-talet, som Keith Moon eller John Bonham, men var kjend som ein talentfull og presis trommeslagar. Avory var hovudsakleg inspirert av jazztrommeslagarar som Art Blakey, Max Roach, Joe Morello og Shelly Mann. Sjølv om han har vorte oversett i forhold til andre medlemmer i bandet, er det klart at han har vore medverkande til The Kinks-stilen. Ray Davies sa om han: «Mick hadde ein viktig stil. Mick var ikkje ein stor trommeslagarar, men han var ein jazztrommelsgarar - av smae skule og periode som Charlie Watts.»
A Saucerful of Secrets
Med Syd Barrett
I november kom «Apples and Oranges» ut på singel, men selde for dårleg til å gå inn på singellistene. Bandet drog omsider attende til De Lane Lea og spelte inn «Vegetable Man». Ein gong kring jul vart David Gilmour, barndomsvenen til Barrett, beden om å bli med som andre sologitarist for å steppe inn for Barrett då oppførselen hans var for galen til at han kunne spele. Sidan Barrett fram til då hadde skrive, eller vore medlåtskrivar på, dei fleste av songane på debutalbumet, The Piper at the Gates of Dawn, i tillegg til dei tre singlane deira fram til då, var den første planen å halde han i gruppa som eit ikkje-turnerande medlem – på liknande vis som Brian Wilson gjorde i The Beach Boys på den tida – men dette betydde i røynda at Barrett og resten av gruppa vart fråskilde. For to dagar frå 10. januar 1968 møtte Pink Floyd opp i EMI Studios, i eit forsøk på arbeide på eldre spor: Waters sin vokal og Wright sitt orgel vart lagt over «Set the Controls for the Heart of the Sun», medan Mason la til vokal på «Scream Thy Last Scream». Då han forlét Pink Floyd sa Barrett til Melody Maker: «Eg tenkjer det var verkeleg berre snakk om å ta saker og ting litt på strak arm».
Blyantkvessar
Ein blyantkvessar er ein reiskap til å kvesse blyantar med.
A Saucerful of Secrets
Med David Gilmour
Då Gilmour kom med i bandet spelte Pink Floyd ei kort stund som eit femmannsband, frå 12. til 20. januar. For eit par konsertar song og spelte Gilimour medan Barrett vandra rundt på scenen og stundom var med å spelte. Innimellom desse konsertane øvde gruppa den 15. og 16. januar på eit par songar Waters hadde skrive. Under den neste innspelinga, den 18. januar, fekk bandet med seg Smith og jamma på eit rytmespor. Denne jam-en danna seinare introen til «Let There Be More Light». Barrett var ikkje med på denne innspelinga. Den 24. og 25. januar spelte bandet inn ein song, oppført som «The Most Boring Song I've Ever Heard Bar 2» i Abbey Road. Denne songen vart sidan «See-Saw». Bandet spelte inn «Let There Be More Light», «Corporal Clegg» (med solovokal av Nick Mason) og «See-Saw», alle utan Barrett, trass i at manageren Andrew King hevda at Barrett spelte slide-soloen på slutten av «Let There Be More Light». Dei andre bandmedlemmane vart leie av oppførselen til Barrett og den 26. januar 1968, då Waters køyrde på veg til ein konsert ved Southampton University, og plukka opp medlemmar langs vegen, sa ein person i bilen: «Skal me plukke opp Syd?» og ein annan svarte: «Nei, me gidd ikkje.» Barrett vart til slutt fjerna frå bandet seint i januar 1968, og det var opp til den nye inkarnasjonen av Pink Floyd å fullføre albumet. «Set the Controls for the Heart of the Sun» er den einaste songen der alle fem medlemmane deltar.
Dei fire bandmedlemane sleit med å kome opp med nytt materiale for albumet, men i februar 1968 spelte dei inn Wright sin «It Would Be So Nice» og Waters sin «Julia Dream». Denne vart opphavleg kalla «Doreen's Dream». Tidleg i februar vart det annonsert at Waters-songen «Corporal Clegg» skulle bli den neste singelen deira, men etter press frå selskapet vart songen øyremerka for albumet, og «It Would Be So Nice» kom ut på singel den 12. april 1968, nesten ei veke etter at bandet annonserte at Barrett hadde slutta i bandet. B-sida til singelen var «Julia Dream». Gjennom april talde bandet opp kva songar dei hadde spelt inn til då. Waters nekta å gje ut to songar: «Vegetable Man», fordi han var «altfor dyster», og «Scream Thy Last Scream», på albumet, men dei tok med «Jugband Blues», og Waters-songen «Set the Controls for the Heart of the Sun» der Barrett var med. Dei mangla 12 minuttar for å fullføre albumet og bandet byrja å setje saman fleire stykke med musikk til det som vart tittelsporet på albumet, «A Saucerful of Secrets». Dette var første gongen David Gilmour vart oppført som låtskrivar. Namnet hans vart feilaktig stava «Gilmore»,  ein feil som kom til å stå på alle utgåvene før den ommastra versjonen av albumet kom ut i 1994. Mason og Waters planla sporet som om det var eit arkitektdesign, inkludert toppar og botnar. Produsenten Smith likte ikkje stykket og sa til dei at «de kan ikkje gjere dette, det er for langt. De må skrive tre minuttar lange songar.» Den 25. juni spelte bandet for BBC Radio-programmet Top Gear med to spor frå Saucerful: «Let There Be More Light» og ein kort utgåve av tittelsporet som her vart kalla «The Massed Gadgets of Hercules».
Blyantkvessar
Han blei funne opp lenge etter at blyanten blei teken i bruk. Før brukte ein kniv til til å spikka sidene av blyantenden for å gjera han kvass. Blyantkvessaren gjorde jobben enklare og gav eit jamnare resultat.
Den franske matematikaren Bernard Lassimone var den første som søkte om patent på blyantspissarar, i 1828. I 1847 fann Therry des Estwaux opp den handdrivne blyantspissarkverna. Det er usikkert kven som først fann opp den elektriske blyantspissaren, men det kan ha vore New York-firmaet Hammacher Schlemmer som først byrja å selja slike tidleg på 1940-talet etter at Raymond Loewy hadde oppfunne han.
A Saucerful of Secrets
Songar
Som på The Piper at the Gates of Dawn består albumet av space rock og psykedelisk rock. Men i motsetnad til Piper, som var dominert av Barrett sine songar, inneheld A Saucerful of Secrets berre ein original song av Barrett: «Jugband Blues». AllMusic skildra A Saucerful of Secrets: «Bandet byrja å kartleggje dei mørke og repeterande pulsane som kom til å prege dei neste par albuma deira.» Wright syng eller deler solovokal på fire av dei sju songane, og medverkar med vokal på den elleve og eit halvt minutt lange instrumentalen «A Saucerful of Secrets», som gjer dette til det einaste Pink Floyd-albumet der han syng meir enn resten av bandet.
Let There Be More Light
Utan at Barrett bidrog i nemneverdig i grad, var det opp til Waters og Wright å skrive gode nok songar. Opningssporet «Let There Be More Light» var skriven av Waters og held fram space rock-stilen som Barrett starta. «Let There Be More Light» utvikla seg frå eit bassriff som var ein del av «Interstellar Overdrive».
Remember a Day
Songen er skriven av Richard Wright og spelt inn under innspelinga av debutalbumet deira i 1967. Den opphavlege tittelen var «Sunshine».
Nick Mason visste ikkje heilt kva han skulle gjere på songen, og produsenten Norman Smith måtte til slutt steppe inn for han. Syd Barrett spelar både akustisk gitar og slidegitar på denne songen. Songen var òg b-side til singelen «Let There Be More Light»
Både «Remember a Day» og «See-Saw» brukar ein barneliknande tilnærmingsmåte som dei òg nytta på debutplata. Wright har seinare vore kritisk til sine eigne, tidlege bidrag til bandet.
Set the Controls for the Heart of the Sun
Songen, som er laga av Roger Waters med interessante trommeparti av Nick Mason, vart spelt mykje mellom 1967 og 1973, og ein konsertversjon av songen finst på Ummagumma (1969) og i filmen Pink Floyd: Live at Pompeii (1971). Begge desse versjonane er ein del lengre enn originalversjonen. Han vart først framført med Barrett i 1967. Waters har seinare framført songen på konsertane sine frå 1984 og frametter.
Roger Waters har seinare vedgått at han «lånte» teksten til songen frå ei kinesisk diktsamling frå Tang-dynastiet, Poems of the late T’ang, slik Barrett hadde gjort på «Chapter 24». Nokre av dei «lånte» linjene var skriven av Li He i diktet Ikkje gå ut av døra, som inneheld tekstlinja «witness the man who raged at the wall as he wrote his question to heaven». Andre tekstlinjer var «watch little by little the night turn around», «countless the twigs which tremble in dawn» og «one inch of love is an inch of ashes», som var skriven av Li Shangyin. Hovudriffet liknar på eit riff som Jimmy Garrison spelte i ein solo før songen «My Favorite Things» på John Coltrane-albumet Live at the Village Vanguard Again!, men dette er truleg berre tilfeldig. Riffet er spelt av Gilmour på gitar som er stemt ned så lågt at det nesten høyrest ut som ein bass. Riffet E E F E D E er i frygisk toneart, eit «indisk» lydbilete som var populært i mange popsongar på den tida.
Denne songen, i tillegg til andre Pink Floyd-songar, påverka Douglas Adams då han laga det oppdikta bandet «Disaster Area» i boka si Restaurant at the End of the Universe. Disaster Area er kjend for å vera det høgastspelande bandet i universet, og som Pink Floyd brukte dei mange visuelle effektar som sluttar med at eit romskip styrtar på den næraste sola.
Corporal Clegg
Songen er skriven av Roger Waters med David Gilmour på gitar og vokal. Dette er òg første gong Nick Mason syng på ein song («He won it in the war...»-partiet). David Gilmour spelar kazoo på songen. Personen som fann opp dette instrumentet heitte Thaddeus von Clegg, og det kan vere årsaka til at songen har fått akkurat den tittelen.