cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Straumavtakar
Straumavtakar, og kalla pantograf, er ei innretning som stryk langsetter ein kontaktleidning, òg kalla køyreleidning eller luftleidning, eller ei straumskjene, for å overføre elektrisk straum til elektrisk drive rullande materiell på jarnbaner, på T-baner, eller til sporvogner eller trolleybussar i gater. Stålfjører eller eit trykkluftsystem pressar straumavtakaren opp mot leidningen, eller mot straumskjena.
For skjenegåande køyretøy er det nok med ein kontaktleidning som straumavtakaren stryk langsetter, då skjenegangen vert nytta som den andre leiaren. Trollyebussar, som går på gummihjul, må ha doble straumavtakarar opp til doble kontaktleidningar som er isolerte frå kvarandre.
Tyrkarkornblom
Tyrkarkornblom (Centaurea cyanoides) er ei plante i knoppurtslekta i korgplantefamilien.
Tyrkarkornblom er ein eittårig urt med opprett stengel, smale blad og intenst blå blomstrar. Arten er mindre enn vanleg kornblom (Centaurea cyanus).
Arten er mykje nytta som hageplante og veks naturleg i Midt-Austen.
Beit Guvrin kibbutz
Beit Guvrin (hebraisk skrift בֵּית גֻּבְרִין, tyder Menneskehuset på arameisk) er ein kibbutz i Lakhish-området, vest for den antikke byen Beit Guvrin, som han er kalla opp etter. Han høyrer til Yoav regionale kommune. Kibbutzen ligg 14 km aust for Kiryat Gat og har eit folketal på 340.
Historie
Kibbutzen Beit Guvrin vart grunnlagd i 1949, på Shavuot-kvelden, av tidlegare Palmach-medlemmar. Han vart bygd på landområdet til til den avfolka palestinske landsbyen Beit Jibrin, som flykta etter ordre frå dei lokale imamane under den arabisk-israelske krigen i 1948. Dei første innbyggjarane var medlemmar av «Yetzivim» ungdomsgruppe, som emigrerte frå Tyrkia i 1945, og «Bnei Horin» ungdomsgruppe, som emigrerte frå Romania i 1946.
Landemerke
Kibbutzen er omgjeve av ruinar frå Beit Guvrin frå 100- og 200-talet evt., som vart kalla Eleutheropolis, «byen av frie menn» av romarane. Beit Guvrin-Maresha nasjonalpark er ein eit populært turistmål med grottermåleri, kolumbarium og ruinar av ein romersk by og etter krossfararane.
Gidske Anderson
Gidske Anderson var ein norsk journalist og forfattar.
Bakgrunn
Ho var dotter av Yngve Anderson.
Etterkrigstida
Etter krigen arbeidde ho som journalist i Friheten, hovudorganet til kommunistpartiet. Ho vart kulturredaktør i avisa fram til 1948, då ho forlét kommunistpartiet og gjekk inn i Arbeidarpartiet.
I 1948 reiste Anderson til Paris, der ho vart frilansjournalist og etterkvart òg frilanskorrespondent for høvesvis Arbeiderbladet og NRK Dagsnytt Radio. Ho fungerte som korrespondent i Frankrike fram til 1964, ein periode i fransk historie som var prega av krigane i Algerie. Røynslene hennar førte til at ho vende attende til denne delen av verda i bokform seinare i livet. I perioden 1964 til 1967 oppheldt ho seg i USA der ho reiste rundt, og dessutan arbeidet som skribent ved Arbeiderbladets kontor i New York.
Vel heime i Noreg igjen jobba Gidske Anderson som utanriksredaktør i Arbeiderbladet fram til 1972, før ho i igjen reiste til Paris, denne gongen som fast korrespondent for NRK fram til 1975. Ho vart i fleire år medlem av Den Norske Nobelkomite. Då Egil Aarvik, som var leiaren i komiteen, døydde forholdsvis ung, rykte ho opp som leiar, og hadde dette vervet då Mikhail Gorbatsjov fekk Nobels fredspris.
Engasjementet for Nobelkomiteen og karrieren som journalist kom i tillegg til eit rikt og mangslunge forfattarskap. Gidske Anderson har skrive ei rekkje bøker. I tillegg til tre diktsamlingar, skreiv ho engasjert om samfunnsforhold, storpolitikk og litteratur, forutan biografiar om Sigrid Undset og Trygve Bratteli. Ho døydde i Oslo i 1993, 71 år gammal.
Podgumer Col
Podgumer Col (bulgarsk Подгумерска седловина, ‘Podgumerska Sedlovina’) er eit stort sett isfritt skard på over 800 moh. på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis, som knyter Kondofrey Heights i aust til Detroit Plateau i vest. Det ligg oppom den øvre delen av Victorybreen i nord og sidebreen Znepole forlandsbre i sør.
Skardet er kalla opp etter busetnaden Podgumer vest i Bulgaria.
Podgumer Col ligg 1,03 km vest-nordvest for Gurgulyat Peak i Kondofrey Heights, 6,6 km nordvest for Mount Bradley og 10 km vest for Zlidol Gate.
Clifford Carter
Clifford Carter er ein amerikansk klaverspelar, musikalsk leiar, komponist og arrangør. Han har nokre gonger vorte kreditert som «Cliff Carter».
Carter er kjend for opptredenane sine med artistar som James Taylor, Bruce Springsteen, Paul Simon, Rosanne Cash, Michael Franks, Art Garfunkel, Cyndi Lauper, Idina Menzel, Patti Scialfa, Shunzo Ohno, Linda Ronstadt, Susana Raya, Herbie Mann og som medlem av gruppene Elements, Grace Pool og 24th Street Band.
I 1993 gav han ut eit soloalbum, Walkin' into the Sun, som inneheldt ni av hans eigne komposisjonar. Albumet er ein kombinasjon av vokal og instrumental musikk.
I 2010 var Clifford Carter pianist i Carnegie Hall, der han framførte Too Hot To Handel med Baltimore Symphony Orchestra, dirigert av Marin Alsop.
Xingu
Xingu (portugisisk Rio Xingu) er ei sideelv til Amazonas i Brasil og er om lag 1980 kilometer lang.
Elva har spring ut i delstaten Mato Grosso. Der startar ho som elva Tamitatoaba og renn etter kvart saman med elvane Romero og Colisu. Desse tre elvene dannar Xingu eller Parana-Xingu som renn nordover gjennom delstatane Mato Grosso og Pará. Fossen Itamarca dannar det øvste punktet der elva er farbar med større fartøy. Ved utløpet til Amazonaselva, ved Porto de Moz dannar Xingu ein stor sjø og dei to elvane renn saman i ein labyrint av mindre øyer og tregrupper.
Xingu har fått namnet sitt etter den indianske urfolkgruppa Xingu. Det er òg namnet på ein nasjonalpark i området.
Det har vore sterke protestar mot utbygging av demningar i elva, berre prosjektet Belo Monte-demninga kan gje ei oversvømming som fører til flytting av minst 16 500 personar, stort sett urfolk.
Yoav regionale kommune
Yoav regionale kommune (hebraisk skrift מועצה אזורית יואב, Mo'atza Azorit Yoav) er ein regional kommune i Det sørlege distriktet i Israel. Han ligg nær byane Kiryat Gat, Kiryat Malakhi og Ashkelon. Han vart grunnlagd i 1952 og dekkjer eit område på 230 km2 og har kring 5 300 innbyggjarar.
Kommunen er kalla opp etter Yitzhak Dubnov, som hadde kallenamnet «Yoav». Han fall i kampar ved Negba i den israelske sjølvstendekrigen. Operasjon Yoav og Metzudat Yoav, som ligg i kommunen, er òg kalla opp etter han.
Kommunen består av to delar som ikkje heng geografisk saman. Hovuddelen grensar i nord til Nahal Sorek regionale kommune, i vest til Be'er Tuvia regionale kommune og Shafir regionale kommune, i sør til Lakhish regionale kommune og Kiryat Gat, og i aust til Matte Yehuda regionale kommune. Den vestlege delen av kommunen, som omfattar kibbutzane Negba og Sde Yoav, grensar i nord og aust til Shafir regionale kommune, i vest til Hof Ashkelon regionale kommune, og i vest til Lakhish regionale kommune.
Busetnader
Kommunen består av åtte kibbutzar, tre moshavar, ein ungdomslandsby, ein fellesbusetnad og ein arabisk landsby.
Fylkesveg 305 i Aust-Agder
Fylkesveg 305 i Aust-Agder går mellom Gullsmedmoen i Evje og Hornnes kommune og Byglandsfjord i Bygland kommune. Vegen er 1,0 km lang.
Kenny Kosek
Kenny Kosek er ein USA-amerikansk felespelar som speler bluegrass, country, klezmer, folkemusikk og roots-musikk. I tillegg til solokarrieren sin har han opptredd med mange andre kjende artistar og bidrege til film- og fjernsynsmusikk. Han er òg musikkpedagog. Utover musikkfeltet er han òg kjent for humoren sin. Han er utdanna ved Bronx High School of Science og City College of New York.
Alcamo
Alcamo, siciliansk; Àrcamu, er ein by og ein kommune i provinsen Trapani i regionen Sicilia i Italia. Kommunen har 45 504 ibuarar og eit areal på 130,8 km². Byen, som er den fjerde største i provinsen, ligg 256 meter over Middelhavet, som er fem kilometer unna. Frå Alcamo er det 50 km vestover til provinshovudstaden Trapani, og 66 km aust-nordaust til Palermo.
Landbruk, vinproduksjon og utvinning av kalksteinen travertin er hovudnæringar i Alcamo.
Byen Alcamo voks fram etter at ei borg vart bygt på staden i 1340.
19th Nervous Breakdown
«19th Nervous Breakdown» er ein song av The Rolling Stones. Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards, men det ryktast at han vart skriven av Jagger sin dåverande kjæraste, Chrissie Shrimpto.
Songen vart skriven under den amerikanske turneen deira i 1965, og vart spelt inn under innspelinga av albumet Aftermath mellom 3. og 8. desember 1965 ved RCA Recording Studios i Hollywood i California. Songen handlar om ei vanskeleg og bortskjemt jente som ikkje klarar å nyte livet. Mick Jagger har fortalt at han først kom opp med tittelen og så skreiv teksten ut i frå den. Songen vart gjeve ut på singel 4. februar 1966 og nådde andreplassen både i USA, Noreg og Storbritannia. På VG-lista låg han fire veker på andreplassen, heile tida bak The Beatles sin «Michelle».
Det hypnotiske riffet til Brian Jones under versa er ei hyllest til Bo Diddley-songen «Diddley Daddy». Diddley hadde ein stor innverknad på stilen til Stones. Songen er òg kjend for den såkalla «stupbombande» bass-linja til Bill Wyman mot slutten av songen.
Sanikiluaq
Sanikiluaq, inuktitut ᓴᓂᑭᓗᐊᖅ, er ein busetnad på Belcherøyane i Qikiqtaaluk i det kanadiske territoriet Nunavut. Han er den sørlegaste busetnaden i Nunavut. Folketalet i 2016 var 882.
Fylkesveg 306 i Aust-Agder
Fylkesveg 306 i Aust-Agder går mellom Kyrkjebygda og Gautestad i Evje og Hornnes kommune. Vegen er 15,0 km lang.
Sanikiluaq
Sanikiluaq lufthamn ligg i nærleieken.
Mount Haddington
Mount Haddington er ein massiv skjoldvulkan på 1630 moh som ligg på James Ross Island i Antarktis. Han utgjer det høgaste punktet på James Ross Island.
Fjellet er 60 km breitt og har hatt fleire subglasiale utbrot gjennom historia og danna mange tuyaer. Somme av utbrota har hatt eit volum som er større enn heile vulkanar av normal storleik. Ein finn enden av gamle utbrot langs dei djupt eroderte sidene av vulkanen.
Prelez Gap
Prelez Gap (bulgarsk седловина Прелез, ‘Sedlovina Prelez’) er eit flatt, isdekt skard med ei høgd på over 700 moh på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis, som knyt Marescot Ridge i nordvest to Louis-Philippe Plateau mot søraust. Det ligg oppom den øvre delen av Maloradbreen i vest.
Chastelhorn
Chastelhorn-massivet består av fleire toppar som Gemsstock på 2 961 moh. Opp til Gemsstock går det ei kabelvogn opp frå Andermatt.
Fylkesveg 307 (fleirtyding)
Fylkesveg 307 finst i fleire fylke i Noreg:
Pic Chaussy
Pic Chaussy er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits.
Shortcut Col
Shortcut Col er eit breitt skard med ei høgd opp mot over 460 moh like sør for Mount Hornsby på Trinityhalvøya. Det vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1960–61). Det fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi skardet er ein nyttig snarveg i staden for den lange omvegen gjennom Longing Gap. Shortcut er eit engelsk ord for «snarveg».
Fylkesveg 307 i Aust-Agder
Fylkesveg 307 i Aust-Agder går mellom Verksmoen og Kvernåna i Evje og Hornnes kommune. Vegen er 3,8 km lang.
Ida Fladen
Ida Marie Fladen er ein norsk radioprofil og programleiar. Ho kjem frå Rælingen i Akershus.
Radio og TV
Fladen gjekk radiolinja ved Danvik Folkehøgskole i Drammen, og jobba deretter i radiostasjonen NRJ, saman med mellom anna Petter Pilgaard.
Fladen har vore programleiar for radioprogrammet Miksteip på NRK P3. I 2013 var ho programleiar for livsstilsprogrammet Prosjekt perfekt på NRK. I 2014 melde ho overgang til TV 2, og sommaren 2014 var ho programleiar for Sommertid saman med Gunhild Dahlberg og Guri Solberg. Hausten 2014 var ho programleiar i Idol Junior på TV 2.
I januar 2018 kunngjorde Fladen at ho slutta i TV 2. Samtidig vart ho å sjå i nett-TV-programmet Spårtsklubben på VGTV.
Podkast
I 2018 starta Fladen som programleiar for podkasten Ida – med hjertet i hånden (ein tittel som speler på TV-serien Frida – med hjertet i hånden). Bakgrunnen for podkasten var Fladen sitt brot med kjærasten sin gjennom to år. Det har vorte ein populær podkast og ho får mange kjende personar til å snakka om kjærleikslivet.
Prisar og utmerkingar
I 2014 var Fladen nominert til fem Gullruten-prisar, i kategoriane «beste magasin og livsstil», «beste nye programserie», «beste nyskapning», «beste kvinnelege programleiar» og «årets tv-namn». Ho vann pris i kategorien «årets nyskapning» for programmet Prosjekt perfekt.
Sätra brunn kurbad
Sätra brunn er eit kurbad på feriestaden Sätra brunn i Sala kommun i Sverige. Det ligg på grensa mellom Fläckebo og Kile i Västmanlands län, og vart opna i 1700. Dermed er Sätra brunn eit av dei eldste kurbada i Sverige. I anlegget er det hundre bygningar.
Sätra brunn har sidan 2002 tilhøyrd Sätra Brunn økonomisk samskipnad. Verksemda består i hovudsak av konferansar, spa, rom med om lag 130 rom og ein restaurant. I anlegget er det òg ei sommarkyrkje. På brønnområdet er òg fleire verksemder som leier lokale som ikkje vert brukt i hovudverksemda. Desse driv til dømes med kunst og handverk, kafé, veterinærverksemd med urtemedisin, kunstgalleri, museum og nettbutikk for interiørdetaljar. Gjennom år har det vorte skapt eit kulturliv rundt Sätra brunn. Dei tilsette har blant anna organisert kabaretar i 1990-åra, og driv i dag konsertar, historiske turar og marknader. Sätra brunn er blitt eit populært reisemål for å feira jonsok.
Gat kibbutz
Gat (hebraisk skrift גַּת) er ein kibbutz nær Kiryat Gat i Israel i Yoav regionale kommune. Gat kibbutz vart grunnlagd i 1934 av jødiske immigrantar frå Polen, Jugoslavia og Austerrike. I 1948 vart delar av landområdet til den nærliggande arabiske landsbyen Iraq al-Manshiyya overført til kibbutzen. Primor, ein av dei største juicefabrikantane i Israel, vert driven av kibbutzen.
Namnet til kibbutzen kjem frå filistinar-byen Gath, som ein trur låg i dette området.
Erice
Erice ein by og ein kommune i provinsen Trapani i regionen Sicilia i Italia. Kommunen har om lag 28 000 ibuarar og eit areal på 47 km². Byen ligg 751 meter over havet, på ein fjelltopp med likelydande namn. I dag bur einast vel 200 menneske i sjølve gamlebyen på toppen av fjellet. Til provinshovudstaden Trapani er det 15 km i sørvestleg retning.
Turisme, landbruk og handverk er viktigaste næringane i Erice.
Byen Erice har sitt historiske opphav i kartagisk tid og var frå førhistorisk tid ein plass vigd til gudinnene for årsvekst og grøde. Under antikken heitte byen Eryx. I mellomalderen fekk han namnet Monte San Giuliano, eit namn han hadde til 1934.
Sprengstoff
Sprengstoff er eit eksplosiv eigna til sprenging fordi det kan utvida seg kraftig over kort tid. Dei er typisk kjemisk ustabile stoff som har lett for å reagera og kan avgje mykje energi raskt. Dette skjer vanlegvis i samband med varmeutvikling, store trykkendringar og typisk eit lysglimt og/eller ein høg lyd når stoffet eksploderer.
Ein sats er ein lett tenneleg eller eksplosiv blanding som mellom anna vert nytta i fyrverkeri, tennammunisjon og på fyrstikker.
Fylkesveg 308 i Aust-Agder
Fylkesveg 308 i Aust-Agder går mellom Trollebakken og Moi i Evje og Hornnes kommune. Vegen er 1,1 km lang.
Mount Haskell
Mount Haskell er eit fjell, 1480 moh, som ligg ved sørvestsida av Cabinetfjorden mellom Mount Denucé og Mount Holmes, på austkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart kartlagd i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey, som namngav det etter Daniel C. Haskell, ein amerikansk bibliograf i New York Public Library og forfattar av The US Exploring Expedition, 1838–42, and its Publications, 1844–1874.
O'Neal Point
O'Neal Point er eit nes på austsida av Arctowski Peninsula på Danco Coast i Graham Land i Antarktis. Neset står mellom innløpa til Beaupre Cove og Piccard Cove i Wilhelmina Bay og ligg 2 nautiske mil (3,7 km) vest for Pelseneer Island. Det er kalla opp etter James D. O'Neal, ein kartograf i U.S. Geological Survey, som deltok under Den chilenske antarktisekspedisjonen, oktober 1956-april 1957, og arbeidde på Sør-Shetlandsøyane og nordvest på Den antarktiske halvøya.
Kenojuak Ashevak
Kenojuak Ashevak, CC ONu RCA (inuktitut ᕿᓐᓄᐊᔪᐊᖅ ᐋᓯᕙᒃ, Qinnuajuaq Aasivak), var ein leiande figur innan moderne inuittisk kunst.
Liv og familie
Kenojuak Ashevak blei fødd i ein igoo i inuittleiren Ikirasaq ved sørkysten av Baffinøya. Far hennar, Ushuakjuk, var ein jeger pelshandlar. Mor hennar, Silaqqi, kalla Kenojuak opp etter den avdøde faren sin. Ifølgje denne inuittiske namngjevingstradisjonen ville nå all kjærleiken og respekten han hadde oppnådd i livet overførast til dottera. Kenojuak hadde ein bror og ei syster.
Kenojuak hugsa Ushuakjuk som ein vennlegsinna mann. Faren var respektert som angakkuq (sjaman), og meinte ifølgje Kenojuak å kunne føreseia vêr, gode jaktsesongar og tilmed gjera seg om til ein kvalross. Han skulle også ha evna til å få fisk til å symja til overflata så det blei lettare å fiska. Faren kom i konflikt med kristne konvertittar, og blei drepen av fiendar i ein jaktleir i 1933, då dottera berre var seks år gammal.
Etter drapet på faren flytta Kenojuak med mor si og familien til heimen til mormora, Koweesa, som lærte henne tradisjonelle hanvderk, som preparasjon av selskinn for handel med Hudson's Bay Company og korleis ein kunne laga vasstette klede sydd med sener frå karibu. Ho dreiv også mykje med jakt på fugl, og kom seinare ofte til å avbilda desse dyra i kunsten sin.
Då Kenojuak var 19 arrangerte mor hennar, Silaqqi, og stefaren Takpaugni eit ekteskap for henne med Johnniebo Ashevak (1923–1972), ein lokal inuittisk jeger. Kenojuak var motvillig, har ho fortald, og kasta småstein mot han når han kom nær. Over tid kom ho likevel til å elska han for godheita hans. Han hadde eigne artistiske talent som han utvikla, og dei to samarbeidde av og til om kunstprosjekt. National Gallery of Canada har to verk av Johnniebo, Taleelayo with Sea Bird (1965) og Hare Spirits (1960).
I 1950 kom det ei offentleg helsesyster til den arktiske landsbyen der Kenojuak budde. Ho testa positivt for tuberkulose, og blei sendt mot sin vilje til Parc Savard sjukehus i Québec. Her var Kenojuak i over tre år, frå tidleg i 1952 til sommaren 1955. Ho hadde nett fødd eit barn då ho blei tvangssend til sjukehus, og babyen hennar blei adoptert av ein nabofamilie. Fleire av barna hennar døydde medan ho var på sjukehuset.
I 1966 flytta Kenojuak og Johnniebo til Cape Dorset (Kinngait). Johnniebo døydde av sjukdom i 1972, etter 26 års ekteskap. Året etter at Johnniebo døydde i 1972 gifta Kenojuak seg opp att, med Etyguyakjua Pee; han døydde i 1977. I 1978 gifta ho seg med Joanassie Igiu. Fleire av barna og barnebarna hennar døydde også av sjukdom. Ho fekk 11 barn med den fyrste mannen sin, og adopterte fem til. Sju av barna hennar døydde i barndommen. To døtrer, Mary, Elisapee Qiqituk og Aggeok, døydde i barndommen, og det same gjorde fire søner, Jamasie, adoptivsonen Ashevak, og Kadlarjuk og Qiqituk. Dei to sistnemnde var blitt adopterte som nyfødde av ein annan familie.
På tida då ho døydde av lungekreft budde Kenojuak i eit trehus i Kinngait (Cape Dorset).
Virke
Under opphaldet sitt ved sjukehuset Parc Savard i Quebec by, frå 1952 til 1955, lærte Kenojuak å laga dokker av Harold Pfeiffer, og å utføra perlearbeid. Desse handverka gav henne merksemd frå embetsmannen og pioneren innan promosjon av inuittisk kunst, James Archibald Houston og kona Alma. Houston innførte trykking til kunstnarar i Cape Dorset på 1950-talet, og han og kona byrja å marknadsføra inuittisk kunst og handverk, med ei utstilling i 1959. James Houston skreiv om denne tida i 1999:
"Ved fyrstninga var ho nølande, og hevda at ho ikkje kunne teikna og at teikning var mannsarbeid. Men den neste gongen ho vitja familien Houston, var papirarka Alma hadde gjeve henne fylte med blyantskisser."I 1958 blei det fyrste trykket til Kenojuak, Rabbit Eating Seaweed, laga frå eit av designa hennar på ei selskinnstaske. I 1959 hadde Kenojuak og andre inuittar frå Cape Dorset skipa West Baffin Eskimo Co-operative som ein senlavik ellerkunstnarverkstad som seinare blei kjend som Kinngait Studios. Andre medlemmer var Pitaloosie Saila, Mayoreak Ashoona og Napachie Pootoogook. Verka hennar, som Rabbit Eating Seaweed, fekk ei god mottaking i sørlegare delar av Canada.
Chessler
Chessler er eit fjell i Silvrettafjella (Dei sveitsiske Alpane) i Graubünden i Sveits.
Kenojuak Ashevak
Virke
I 1963 blei ho skildra i ein dokumentar laga for National Film Board av John Feeney, Eskimo Artist: Kenojuak. Filmen tok for seg Kenojuak, som då var 35 år, og tradisjonell inuittlevnad på Baffinøya. Filmen viste korleis ein steinskjerar skar ut designet hennar i ei steinblokk, og korleis ho la blekk på dei opphøgde felta som var att, vanlegvis to eller fleire fargar, og så laga rundt 50 trykk for sal. Med pengane ho tente på filmen kunne Johnniebo kjøpa ein kano og bli ein sjølvstendig jeger og støtta familien, som no omfatta ei ny dotter, Aggeo, og ein adoptivson, Ashevak.
Christine Lalonde ved National Gallery of Canada omtalte sjølvtilliten hennar som kunstnar slik: «Når du ser henne, merker du at ho ikkje bruker visk. Ho berre set seg ned og byrjar å teikna.»
Ashevak skapte fleire kunstverk i høve skipinga av Nunavut, det tredje territoriet i Canada. Eit av desse var eit bestillingsverk for Department of Indian and Northern Affairs, Nunavut Qajanatuk (Our Beautiful Land), for underteikninga av Inuit Land Claim Agreement in Principle i april 1990. Nunavut, eit anna var eit stort handfarga litografi til minne om signeringa av Final Agreement tidleg i 1994; og eit siste eit stort diptyk med tittelen Siilavut, Nunavut (Our Environment, Our Land) i april 1999, då territoriet offisielt blei skipa.
Kenojuak blei den fyrste inuittiske kunstaren til å bli teken inn i Canada's Walk of Fame i 2001. Ho reiste til Toronto med dottera Silaqi for å vera med på seremonien.
Heilt til ho døydde var Kenojuak ein årleg bidragsytar til Cape Dorset Annual Print Release, og fortsette å skapa nye verk. Ho var ein av dei sister overlevande kunstarane frå West Baffin Eskimo Cooperative.
I ei melding om døden til Kenojuak blei ho karakterisert på CBC henne som ein audmjuk og lite brautande person:
Etter at ho døydde har prisane på Kenojuak sine verk nådd nye høgder, som 59 000 canadiske dollar for eit trykk av Rabbit Eating Seaweed.
Stil
Kenojuak skildra verket sitt slik i 1980: "'I just take these things out of my thoughts and out of my imagination, and I don't really give any weight to the idea of its being an image of something.... I am just concentrating on placing it down on paper in a way that is pleasing to my own eye, whether it has anything to do with subjective reality or not. And that is how I have always tried to make my images, and that is still how I do it, and I haven't really thought about it any other way than that. That is just my style, and is the way I started and the way I am today.'"
Glasmåleri
I 2004 utforma Kenojuak eit glasmåleri for eit kapell ved Appleby College i Oakville, Ontario. Vindauget viser ei røye og ei ugle mot ein sterk blå bakgrunn. Det er inspirert av to bibelsoger der Jesus gjev ei stor folkemengd mat frå to fiskar og nokre brød. For Kenojuak spegla dette anda i det inuittiske samfunnet, der mat alltid blir delt. Vindauget blei innvigd av av Andrew Atagotaaluk, biskopen av Arktis, 9. november 2004, til feiringa av 75-årsdagen til John Bell Chapel.
Samlingar
Verka til Kenojuak finst i samlingane til Art Museum The University of Toronto, St. Lawrence University, National Gallery of Canada, Metropolitan Museum of Art, Brooklyn Museum og National Museum of the American Indian ved Smithsonian Institution.
Yammoune
Yammoune er ein innsjø, naturreservat, landsby og kommune som ligg 27 km nordvest for Baalbek i Baalbek distrikt i Beqaa guvernement i Libanon. Landsbyen har nokre få hundre innbyggjarar.
Ruinane av eit romersk tempel ligg i landsbyen. Det er sagt å vere tileigna til Astarte eller Venus. Tempelet er bygd på ein ås, kring 300 meter frå hovudkjelda i området, Naba al-Arbain.
Fylkesveg 308 (fleirtyding)
Fylkesveg 308 finst i fleire fylke i Noreg:
O'Neill Point
O'Neill Point er det nordlegaste punktet på Lautaro Island i Antarktis, som ligg 1,5 nautiske mil (2,8 km) vest-sørvest for Lemaire Island i Gerlachesundet. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1977 for Vincent Michael O'Neill i Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) som var radiotelegrafist og mekanikar ved Danco Island 1957–58, og Deceptionøya 1958-59.
Srem Gap
Srem Gap (bulgarsk Сремска седловина, Sremska Sedlovina) er eit flatt skard med ei høgd på over 700 moh. som strekkjer seg 1,5 km på Trinityhalvøya på Den antarktiske halvøya. Det ligg mellom Russell West-breen i nordvest og sidebreen til Russell East-breen mot søraust. Det knyter Irakli Peak og Trakiya Heights i sørvest til Mount Canicula i nordaust.
10. serierunde i Tippeligaen 2000
'''Den 10. runden i Tippeligaen 2000''' vart gjennomført med seks kampar 21. mai og ein kamp 22. mai. Rosenborg tok attende toppen av tabellen med siger over Bodø/Glimt, etter at Brann gjekk på ein solid smell borte mot Stabæk. Etter å ha gått opp i leiinga tidleg i kampen, reduserte Stabæk før pause. I andre omgang rakna det heilt for Brann, som til slutt tapte 7-1. Viking tapte òg borte mot Vålerenga, og Molde, som slo Bryne, tok over tredjeplassen på tabellen. Start held fram å tape, denne gongen mot Haugesund, og låg sist på tabellen, medan Bryne med sitt tap fall ned på nest siste plassen.
Brevis
Brevis, på italiensk breve, er eit notesymbol brukt i musikknotasjon for å uttrykke ein note verdi som varer gjennom to takter.
Srem Gap
Skardet er kalla opp etter busetnaden Srem søraust i Bulgaria.
Barbra Ring
Barbra Mathilde Ring var ein norsk forfattar. I dag vert ho kanskje best hugsa for novella «Ittno' knussel», juleforteljinga om den rike, bryske og varmhjarta enka Marte Svennerud.
Familie
Barbra Ring var dotter av Ole Ring og Thora Augusta Ravn. Ole Ring var dotterson av forfattaren Hanna Winsnes. I 1890 gifte Barbra Ring seg med Thorvald August Kirsebom. Dei fekk dottera Gerda Ring saman i 1891. I 1902 vart ekteparet skilt, og i 1917 gifta Barbra Ring seg på nytt med Ragnar Rosenquist.
Litterær karriere
Ho debuterte i 1904 med Babbens dagbok. Boka bygde på eigne barndomsminne. Ho vart godt motteken som ei historie sett med barneauge - eit brot med den moraliserande barnelitteraturen i samtida. Ring skreiv barnebøker, bøker for «unge piger» og romanar for vaksne. Ho var òg bidragsytar til ei rekkje utgåver av årboka Humør. I Nytt norsk forfatterleksikon vert forfattarskapen hennar for vaksne karakterisert som «en lang rekke romaner og fortellinger fra østnorsk storgårds-liv, de fleste uten noen varig verdi». I Norsk biografisk leksikon står det derimot at forfattarskapen hennar er ujamn, men at «de beste er både gripende og troverdige psykologisk sett og interessante på grunn av sine formeksperimenter». Barnebøkene hennar om Peik og Fjellmus har uansett fått eit lengre liv enn vaksenromanane. I hennar eiga samtid vart bøkene til Ring omsette til ei rekkje språk.
Ho var styremedlem i Den norske Forfatterforening og frå 1929 litteraturkritikar i Nationen.
Artiklar av Barbra Ring
(utval)
Nabatieh distrikt
Nabatieh distrikt er eit distrikt i Nabatieh guvernement i Libanon. Det administrative senteret i distriktet er Nabatieh, og består av følgjande landsbyar. :
Bakgrunnsstoff
Destination Lebanon - Regional Promenade Brochure for the South: Al-Nabatieh
George Shaw
George Shaw var ein britisk zoolog.
Shaw var den første naturforskaren som arbeidde seriøst med den australske faunaen. Han var mellom dei første forskaren som undersøkte eit nebbdyr vitskapleg, og publiserte den første skildringa av arten. Han skildra også mange nye artar av reptilar og amfibiar.
Liv
Shaw var fødd i Bierton i Buckinghamshire som den andre sonen til presten Timothy Shaw. Han blei utdanna heime til han blei student ved Magdalen Hall i Oxford, der han fekk graden M.A. i 1772. Han blei ordinert som diakon i 1774, men ønskte ikkje å fortsetja som geistleg. I staden studerte han medisin i Edinburgh i tre år. I 1786 blei han assistant lecturer i botanikk ved Universitetet i Oxford. Han var med på å skipa Linnean Society i 1788, og blei medlem av Royal Society i 1789.
I 1791 blei Shaw assistentleiar ved naturhistoriedepartmentet ved British Museum. I 1806 etterfølgde han Edward Whitaker Gray som leiar (keeper). Han fann ut at mykje av materialet som var blitt donert til museumet av Hans Sloane var i særs dårleg stand. Medisinsk og anatomisk materiale blei send til museet til Royal College of Surgeons, men mange av dei utstoppa dyra hadde fått ei så dårleg forfatning at dei måtte brennast. Shaw blei verande i stillinga livet ut, og budde i residensen tilknytt museet. Han blei etterfølgd av assistenten sin, Charles Konig.
This Path Tonight
This Path Tonight er det sjette soloalbumet til den britiske musikaren Graham Nash, gjeve ut 15. april 2016. Det er det første studioalbumet hans på 14 år.
Bakgrunn
Då han skreiv melodiane for This Path Tonight var Nash separert frå kona Susan etter 38 års ekteskap og dette var tungt i tankane hans. Som han sa om albumet: «This Path Tonight er den kjenslemessige reisa mi på dette stadiet i livet mitt. Det skjer mange endringar og som musikar prøver eg å finne mot til å møte framtida mi og holde fast i ho. Prousenten min, Shane Fontayne og eg ønskte å gjere ein meir funky, meir intim kjensle og byrja albumet med songen 'This Path Tonight.»
Utjeving
Den 22. januar 2016 annonserte Nash at et komande albumet skulle ut 15. april 2016 og få namnet This Path Tonight og delte tittelsporet gjennom nettsida til musikkmagasinet MOJO.
Cecilie Steinmann Neess
Cecilie Steinmann Neess, òg kjend som «Cess», er ein norsk komikar frå Oslo.
Ho starta som stand-up-komikar i 2008 og var fast skodespelar og deltakar i TV 2-serien Kollektivet frå 2011 til 2012 og NRK-serien Løvebakken i same periode. Ho vart nominert til «årets gjennombrot» under Komiprisen 2012. Vinteren 2013/2014 spelte ho saman med Hege Schøyen og Linn Skåber i førestillinga Latter på Latter på humorteateret Latter i Oslo. Saman med Jakob Schøyen Andersen leidde ho utdelinga av Gullruten 2015. Ho returnerte òg som fast inventar i TV 2-serien Kollektivet i dei to siste sesongane til serien i 2015.
Våren 2016 spelte ho hovudrolla i humormusikalen Märtha The Musical på Latter i Oslo, saman med Jakob Schøyen Andersen, Espen Beranek Holm og Olli Wermskog.
Saman med Benjamin Giørtz gav Cecilie ut songen Drømmemann i 2018. I songen syng Neess om korleis hennar drømmemann er. Giørtz svarar med frasar som «Jeg ser deg og dine behov, jeg gjør alt jeg kan for å være din drømmemann». Etter innspelinga av songen vart Giørtz og Neess kjærastar.
I 2019 var Neess aktuell med showet Tre elefanter i rommet saman med Linn Skåber og Hege Schøyen.
Cecilie Steinmann Neess er barnebarn til holocaust-overlevaren Samuel Steinmann.
NM i orientering 2003
Noregsmeisterskapen i orientering 2003 vart avvikla i tida 4. til 7. september i Berkåk i Sør-Trøndelag. Menn og kvinner tevla i klassisk og kort løype, samt stafett.
Normal-løype
<br style="clear:both;" />
Kort løype
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
Klassisk løype
<br style="clear:both;" />
Haslam Heights
Haslam Heights er ei rekkje fjell frå nord-nordaust til sør-sørvest, med ei høgd opp mot kring 1 000 moh vest for Vallotbreen og Nyebreen på Arrowsmith Peninsula i Graham Land i Antarktis. Dei vart truleg oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10. Dei vart grovt kartlagde av Falkland Islands Dependencies Survey i 1948, og namngjeve i 1985 av UK Antarctic Place-Names Committee etter kontreadmiral sir David W. Haslam, som var marinehydrograf 1975–85.
Aserbajdsjanarar
Aserbajdsjanarar (eiga nemning Azərbaycanlılar, Azərbaycan Türkləri) er eit tyrkisk folkeslag. Dei bur stort sett i Nordvest-Iran og i Aserbajdsjan. Dei bur òg i mindre tal i det austre Tyrkia, i Dagestan (der dei blir kalla «derbent-turkmenarar») og i Georgia (der dei blir kalla «tatarar»).
Folkegruppa vart tidlegare rekna til «turko-tatarene» (som også høyrde til dei tyrkiske folkeslaga) og i tråd med dette vart dei kalla kaukasus-tatarer, men også turkmenarar.
Religion
I motsetnad til dei andre muslimske tyrkarfolka i regionen vedkjenner dei fleste aserbajdsjanarar seg til sjiaislam og ikkje til sunni-retninga av islam. På grunn av dette skil ein i Tyrkia mellom Tyrkia-tyrkarar og Aserbajdsjan-tyrkarar (tyrkisk Şii türkler).
Tal
På verdsbasis finst det cirka 35–45 millionar aserbajdsjanarar. Rundt 8,5 millionar av dei bur i Aserbajdsjan og 23,5 millionar i Iran. 24 % av innbyggjarane i Iran er aserbajdsjanarar.
Over 300 000 aserbajdsjanarar bur i Georgia og 282 700 i Russland, og dessutan bur over 860 000 i dei andre tidlegare sovjetrepublikkane. I Armenia bur det rundt 84 000 aserbajdsjanarar, medan det bur 78 000 i Kasakhstan. I Tyrkia bur det rundt 530 000 aserbajdsjanarar i provinsen Kars.
4 000 aserbajdsjanarar bur òg i Jordan og 30 000 i Syria, der dei hovudsakleg blir kalla «tyrkarar» eller «turkmenarar».
Castelvetrano
Castelvetrano er ein by og ein kommune i provinsen Trapani i regionen Sicilia i Italia. Kommunen har i kring 31 000 ibuarar og eit areal på 206,4 km². Byen ligg 187 meter over havet, om lag 70 kilometer sør for provinshovudstaden Trapani.
Historie
Selinunt var ein gresk busetnad i området i antikken. Ruinbyen Selinunt er eit minne frå den greske tida i kommunen.
Næringsliv
Landbruk og næringsmiddelindustri er hovudnæringar i Castelvetrano, begge basert på dyrking og tilvirking av oliven og vin. Turisme er ei anna hovudnæring.
Folk frå Castelvetrano
Folk frå Castelvetrano vert kalla Castelvetranesi.
Fylkesveg 312 i Aust-Agder
Fylkesveg 312 i Aust-Agder går mellom Grenjå og Kyrkjebygda i Evje og Hornnes kommune. Vegen er 2,3 km lang.
Sky Trails
Sky Trails er det sjette soloalbumet til David Crosby, gjeve ut av 29. september 2017 av BMG Music.
Chilchalphorn
Chilchalphorn er eit fjell i Dei lepontinske Alpane i Sveits.
Rosetta av Vangelis
Rosetta er eit studioalbum av den greske komponisten og musikaren Vangelis, gjeve ut den 23. september 2016 av Decca Records. Det er dedisert til romsonden «Rosetta», som vart send opp i verdsrommet i 2004.
Oversyn
Prosjektet er eit resultat av ein videokonferanse frå 2014 mellom ESA-astronauten André Kuipers og Vangelis, medan Kuipers var ombord på International Space Station. Etter samtalen deira vart Vangelis inspirert til å skrive eit album dedisert til romsonden Rosetta. I november 2014 vart tre videoar med tre komposisjonar gjevne ut på den offisielle YouTube-kanelen for å feire det første forsøket på å lande på ein komet. Desse tre var «Arrival», «Philae's Journey» og «Rosetta's Waltz».
Det er eit av fleire verk av Vangelis som var inspirert av romreiser (Albedo 0.39), eller produsert i samarbeid med romoppdrag (Mythodea).
Vangelis dediserte albumet til alle som hadde gjort Rosetta-oppdraget mogeleg hos ESA, og «Rosetta's Waltz» var særleg dedisert til arbeidsgruppa.
Carl Walker frå ESA sa: «Då me sette bileta frå sonden i lag med musikken, tenkte med at dette fanga korleis folk ville ha kjent det om dei hadde sett kometen så nær på verkeleg. Med musikk kan du skape kjensler og skape minne: Eg trur at det Vangelis ønskte å gjere her var å dele eit varig minne av Rosetta gjennom musikken sin».
Utgjeving
Albumet er tilgjengeleg for digital nedlasting, strøyming, CD, og vinyl.
Skullerud
Skullerud er eit strøk i Bydel Østensjø i det søraustlege Oslo. Det ligg sør for Bogerud, på grensa mot Østmarka.
Historie
Skullerud gard har røter tilbake til mellomalderen. Namnet «Skullerud» er samansett av mannsnamnet Skule og norrønt ruð (rydning).
Bustadsutbygginga byrja etter 1964, men det finst òg nokre kontorbygg her, m.a. dei tidlegare lokala til Tandberg og Norsk Data.
Før bydelreforma i 2003 låg Skullerud i Bydel Bøler.
Samferdsel
Skullerud stasjon var endestasjon for Østensjøbanen fram til banen vart forlengd til Mortensrud i 1998. Skullerud har ein liten bussterminal i samband med T-banen. Her går busslinjene: 70 (Skullerud T – Rådhuset), 76 (Hauketo stasjon – Helsfyr T), 79 (Åsbråten/ Holmlia stasjon – Grorud/Furuset). Frå hausten 2016 byrja Flybussen å stoppa her.
Nærleiken til marka gjer at Skullerud ofte vert nytta som utgangspunkt for skiturar, mellom anna til Skullerudstua.
Eitt av vassreinseanlegga i Oslo ligg på Skullerud.
Skular og idrett
Barneskulen i området heiter Rustad skule. Skullerud skule er ungdomsskule, og ligg i skogkanten, like ved Skraperudtjern.
Rustad IL er idrettslag for fotball og langrenn. Rustad skule vart grunnlagd i 1967 og korpset vart stifta i 1968. Rustad er ved Østensjøvannet. På Rustad skule finst det kunstgrasbane, svømmehall og skulehage.
Næringsliv
Skullerud har Nord-Europas største klatresenter. Det er òg nokre restaurantar på Skullerud torg. På Skullerud er det helsestudioet, to frisørsalongar, Rema 1000, Coop Prix, Plantasjen og ein gresk cafe. På Skullerud er det òg eit helsetorg med legar, tannlegar, fotpleie og fysioterapi.
Fylkesveg 321 i Aust-Agder
Fylkesveg 321 i Aust-Agder går mellom Grendi og Hovstad i Bygland kommune. Vegen er 2,1 km lang.
Cape Page
Cape Page er eit nes som ligg 13 nautiske mil (24 km) sørvest for Cape Kater på vestkysten av Graham Land. Det vart grovt kartlagd Den svenske antarktisekspedisjonen under Nordenskjöld, 1901-04. Det vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1955-57 og kartlagd frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter sir Frederick H. Page, ein pioner innan flydesign og leiar av Royal Aeronautical Society, 1945-47.
Xiangtan
Xiangtan er eit byprefektur ved elva Xiang Jiang i provinsen Hunan i Sør-Kina. Folkesetnaden innan grensene vert rekna til å vere (2004) 2,83 millionar.
Administrative einingar
Xiangtan består av to bydistrikt, éit fylke og to byfylke:
Samferdsel
Riksveg 107 fører gjennom området. Han går frå Beijing til Shenzhen (rett ved Hongkong) og er på vegen innom provinshovudstadane Shijiazhuang, Zhengzhou, Wuhan, Changsha og Guangzhou.
Riksveg 320 går gjennom området. Han byrjar i Shanghai og går sørvestover til grensa mellom provinsen Yunnan og Burma. Undervegs er han mellom anna innom Hangzhou, Nanchang, Guiyang, Kunming og Dali.
People of the South Wind
«People of the South Wind» er ein progressiv rock-song av Kansas, skriven av Kerry Livgren for albumet Monolith i 1979. Songen fokuserer på Kaw-folket som staten Kansas er kalla opp etter. Songen vart gjeven ut på singel og vart den fjerde singelen deira som nådde topp 40.
Kansas-gitaristen Rich Williams kalla songen «den mest pop-aktige» dei spelte inn og det var som ein discosong.
Gal On
Gal On (hebraisk skrift גַּלְאוֹן, גל און, tyder Styrkebølgje) er ein kibbutz i Israel, i dei sørlege låglanda. Han er tilknytt Hashomer Hatzair-rørsla og kibbutz Artzi-organisasjonen (som no er ein del av Kibbutzrørsla). Han vart grunnlagd i 1946 som ein del av Dei 11 punkta i Negev, og ligg kring ti kilometer nordaust for Kiryat Gat og to kilometer aust for Beit Guvrin. Kibbutzen høyrer til Yoav regionale kommune.
Gal On står på ei høgd kring 20 km frå Middelhavet. The hill on which it is located borders the Guvrin stream, an auxiliary of Lachishelva. With average
Historie
Grupp som danna kibbutzen var tidlegare medlemmar av Hashomer Hatzair si ungdomsrørsle i Polen. Dei kom til Palestina i 1939 og slo seg først ned i Ein HaMifratz, nær Haifa. Dei flytta sidan til Giv'at Michael nordvest for Ness Ziona for å få opplæring (hakhshara). Like etter Yom Kippur mellom 5. og 6. oktober 1946, flytta gruppa til den noverande plasseringa si, ved kibbutzen Gat i Shephelah som eit av Dei 11 punkta i Negev. Kibbutzen vart grunnlagd med støtte frå Keren Hayesod på landområde kjøpt av Jewish National Fund.
Under den arabisk-israelske krigen i 1948 vart kibbutzen angripen av den egyptiske hæren og kringliggande palestinsk-arabiske landsbyar. Dei egyptiske soldatane var opp til ein kilometer frå Gal On, men innbyggjarane la minefelt for å forsvare kibbutzen og oppretthalde den sørlege frontlinja til Israel under krigen. Seint i oktober 1948 tente kibbutzen som ein base for Operasjon Yoav då han vart angripen av arabiske styrkar.
I 2000 var kibbutzen i økonomiske problem og medlemmane endra levesettet. Dette stabiliserte den økonomiske situasjonen, men han leid framleis av utflytting.
Deniece Williams
Deniece Williams   er ein USA-amerikansk songar, låtskrivar og plateprodusent. Williams har vorte skildra som «ei av dei store soul-stemmene» av BBC Ho er mest kjend for songane «Free», «Silly», «It's Gonna Take a Miracle» og to songar på toppen av Billboard Hot 100, «Let's Hear It for the Boy» og «Too Much, Too Little, Too Late» (med Johnny Mathis). Williams har vunne fire Grammyprisar med til saman tolv nominasjonar.
Now Here's Johnny Cash
Now Here's Johnny Cash er det tiande albumet til countryartisten Johnny Cash. Det vart fyrst sleppt 21. oktober 1961 og seinare gitt ut på ny i 2003 av plateselskapet Varèse Sarabande, då med fem bonusspor. I 2007 vart det òg sleppt saman med Greatest! på ein CD.
Medverkande
Anna personell
Listeplassering
Singlar - Billboard (Nordamerika)
Jo-El Sonnier
Jo-El Sonnier er ein USA-amerikansk songar-låtskrivar og trekkspelspelar, som speler country og cajun-musikk. Han hadde først kontrakt med Mercury Nashville Records og laga fleire mindre hitsinglar som nådde countrylista i USA seint i 1970-åra. Seint i 1980-åra hadde han fått kontrakt med RCA Records og fekk eit gjennombrot med hittane «No More One More Time» og ein cover av Richard Thompson sin «Tear Stained Letter». Han har spelt inn meir enn tretti album, hovudsakleg på sjølvstendige selskap.
I Was the One
«I Was The One» er ein song av Elvis Presley, skriven av Aaron Schroeder, Bill Peppers, Claude Demetrius og Hal Blair.
Presley spelte songen inn i RCA Studios i Nashville den 11. januar 1956. Songen vart gjeven ut som B-sida til «Heartbreak Hotel» i 1956. Produsenten var Steve Sholes.
Andre versjonar
Det svenske bandet Streaplers spelte òg inn songen. Han vart gjeven ut på albumet Speed i 1978.
Xia Yan
Xia Yan var ein kinesisk dramatikar, politikar og aktiv kulturformidlar. Xia Yan var fødd i Yuhang i Zhejiangprovinsen aust i Kina. Han gjekk ut frå Zhejiang industriskule i 1915. Nokre år seinare blei han med i 4. mai-rørsla og var med på demonstrasjonar i Hangzhou. Deretter studerte han nokre år i Japan, fram til han vart utvist i 1927. Under studietida las Xia Yan mellom anna Kapitalen og vart med i marxistiske sirklar. Han gjekk inn i Det kinesiske kommunistpartiet i 1926, og var ein av dei meir eller mindre fordekte kommunistane som gjekk inn i Kuomintang.
Etter heimkoma verka Xia først i Wuhan, så i Hongkong og så i Shanghai. Her grunnla han eit teater i 1929. Under den sino-japanske krigen verka han som journalist.
Xia Yan skreiv fleire skodespel med venstreorienterte tema etter sjølv å ha etterspurd «drama frå proletariatet». Av dei best kjende er det naturalistiske Under Shanghais takskjegg (《上海屋檐下》, Shanghai wuyanxia, 1937) og Den fascistiske basillen (《法西斯细菌》, Faxisi-xijun, 1944). Han skreiv også Sai Jinhua (1936), om ei kurtisane frå Qing-dynastiet med dette namnet.
Han nytta også film for å framstille typiske kinesiske miljø. Han skreiv filmmanusskriptet til Nyttårsofferet (1956) etter eit verk av Lu Xun, og redigerte denne og to andre filmar basert på stykke av Ba Jin.
Xia Yan vart visekulturminister i 1960-åra, men under Kulturrevolusjonen vart han avsett, utsett for offentleg hån og send i fengsel. Etter åtte år i fangenskap sleppte han fri i juli 1975 og vart rehabilitert i 1978. I 1979 blei han vald til formann for den kinesiske cinematografiorganisasjonen. I 1989 vart han æra for sine kulturbidrag av det kinesiske kulturdepartementet.
Xia Yan døydde i Beijing i 1995. Oska hans vart spreidd i elva Qiantang etter hans eige ønske.
Xia Yan-prisen for filmatisk litteratur er kalla opp etter han.
Chistehorn
Chistehorn er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits.
Christine Hope
Christine Hope er ein norsk komikar og skodespelar.
Hope har òg spelt i komediar, som blant anna Den stundesløse på Den Nationale Scene, i TV-seriar som Verdens beste SFO på NRK Super (2010-2011) og dramaserien Schmokk (NRK) (2011). I 2014, 2015, 2017, 2019 og 2021 var ho programleiar i Symesterskapet på NRK. Ho hadde stemma til Elfie i den animerte TV-serien Vennebyen (2009) og til nyhende-opplesaren i animasjonsfilmen Månelyst i Flåklypa (2018)
Hope vart kåra til «Årets kvinnelege scenekomikar» under Komiprisen 2017 for oppsetjinga «Hope, skulder, kne og tå».
Familie
Hope gifta seg i 2003 med musikaren Eduardo Andersen (betre kjent under namnet Doddo).
Hauron Peak
Hauron Peak er eit fjell, 1350 moh, som ligg 3 nautiske mil søraust for Mount Banck på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Fjellet finst på eit argentinsk kart frå 1952. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Louis Arthur Ducos du Hauron, ein fransk pioner innan filmkunst, og den første som la grunnlaget for fargefotografi i 1869.
Paragon Point
Paragon Point er ei lite, men markant nes på sørvestsida av Leroux Bay, 3 nautiske mil (6 km) vest-sørvest for Eijkman Point på vestkysten av Graham Land. Det vart kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Det fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959.
Denzlingen
Denzlingen er ein småby og ein kommune sørvest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen omfattar 16,9 km² og hyser nær 14 000 ibuarar. Kommunen ligg kringom 10 kilometer nord om Freiburg im Breisgau, straks vest om Schwarzwald.
Schölly Fiberoptic, eit familieeigd selskap som har vore verdsleiande i 3D-endoskopiteknologi, har hovudkontor i Denzlingen.
Haverly Peak
Haverly Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 960 moh, 1 nautisk mil aust for neset Azure Cove på Flandres Bay, på nordaustkysten av Kiev Peninsula i Graham Land i Antarktis. I samband med at stader i nærleiken er kalla opp etter kartografar, vart det namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1986 etter William R. Haverly i kartografiavdelinga ved Foreign and Commonwealth Office frå 1970. Han leia avdelinga frå 1986 og var ansvarleg for førebuing av kart for UK-APC.
Vasto
Vasto er ein by og ein kommune i provinsen Provinsen Chieti i regionen Abruzzo i Italia. Kommunen har om lag 39 000 ibuarar og eit areal på 70,7 km². Byen Vasto ligg ein kilometer frå Adriahavet, då det ikkje er ei naturleg hamn på kysten.