cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peter Gabriel
So, Passion og Us (1986–1994)
I 1989 gav Gabriel ut Passion, filmmusikken til Martin Scorsese-filmen The Last Temptation of Christ. For dette verket vann han sin første Grammy Award, i kategorien beste New Age, og han vart nominert til ein Golden Globe for beste filmmusikk.
I 1992 kom albumet Us (òg samprodusert i lag med Daniel Lanois), eit album der han utforskar dei personlege problema sine som det mislukka ekteskapet sitt og den veksande avstanden mellom han og den første dottera. Albumet nådde andreplassen i både USA og Storbritannia og hadde dei to hitsinglane «Digging in the Dirt» og «Steam», som kunne minna om «Sledgehammer». Gabriel la ut på ein verdsturné etter albumet. Opptak frå konsertane vart gjevne ut som Secret World Live i 1994. Gabriel van tre Grammy Awards for albumet, mellom anna for beste musikkvideo.
OVO, Up, Scratch My Back og New Blood (1995 til i dag)
Etter fem år utan noko ny musikk, kom Gabriel med OVO, musikk for Millennium Dome Show i London i 2000, og Long Walk Home, musikk til den australske filmen Rabbit-Proof Fence, tidleg i 2002. For sistnemnde vart han nominert til ein Golden Globe for beste filmmusikk.
I 2008 medverka Gabriel med musikk til filmen WALL-E, mellom anna songen «Down to Earth», som han fekk Grammy Award for innan beste song skriven for film, fjernsyn og anna visuelle medium. Songen vart òg nominer til Golden Globe for beste originale song i film og Oscarprisen for beste originale song.
I 2010 gav Gabriel ut Scratch My Back. Albumet består berre av andre sine songar skrivne av David Bowie, Lou Reed, Arcade Fire, Radiohead, Regina Spektor, Neil Young, og fleire. Konseptet for plata var at Gabriel spelte inn songar frå forskjellige artistar mot at desse sidan skulle spele inn Gabriel sine songar for eit album kalla I'll Scratch Yours. Scratch My Back nyttar berre orkester, utan gitarar, trommer eller elektroniske element, som er vanlege på Gabriel sine album. Ein kort turné følgde albumet med fullt orkester og dottera Melanie Gabriel og norske Ane Brun som korvokalistar.
11. oktober 2011 gav Gabriel ut New Blood, ei samling av hans tidlegare songar spelt inn med eit orkester. Hausten 2012 la Gabriel ut på Back To Front-turneen der han spelte heile albumet So for å feire 25-årsjubileumet.
Musikarar og samarbeid
Gabriel har som regel halde seg til dei same musikarane på platene sine. Bassisten Tony Levin har til dømes spelt på alle studioalbuma til Gabriel (utanom Scratch My Back og noko filmmusikk), og på alle turneane hans. Gitaristen David Rhodes har spelt gitar med Gabriel sidan 1979. Før So var det Jerry Marotta som spelte trommer for Gabriel, medan Manu Katché spelte på So og Us, før Ged Lynch tok over på Up. Gabriel har òg samarbeidd med mange produsentar som Ezrin, Fripp, Lillywhite og Lanois og musikarar som Natalie Merchant, Elizabeth Fraser, L. Shankar, Trent Reznor, Youssou N'Dour, Larry Fast, Nusrat Fateh Ali Khan, Sinéad O'Connor, Kate Bush, Ane Brun, Paula Cole, John Giblin, Peter Hammill, Papa Wemba, Manu Katché, Bayete, Phil Collins (som trommeslagar) og Stewart Copeland.
Gabriel har samarbeidd med songaren Kate Bush fleire gonger. Bush song korvokal på «Games Without Frontiers» og «No Self Control» i 1980, og song med Gabriel på «Don't Give Up», som var ein hit i 1986.
Han har òg samarbeidd med Laurie Anderson på to versjonar av hennar «Excellent Birds».
Gabriel song (i lag med Jim Kerr på Simple Minds) på «Everywhere I Go» av The Call' i 1986. På Toni Childs-albumet The Woman's Boat frå 1994 song Gabriel på songen «I Met a Man». I 1998 song Gabriel på songen «That'll Do» i filmen Babe: Pig in the City, og vart nominert til ein Oscar. Han song òg, på songen «The Book of Love» av The Magnetic Fields i Shall We Dance?.
Gabriel har òg samarbeidd med Robbie Robertson, Tom Robinson, Joni Mitchell, Afro Celt Sound System, BT, Deep Forest, Angelique Kidjo og Hot Chip.
WOMAD og andre prosjekt
Gabriel har vore interessert i verdsmusikk i mange år. Han har vore drivkrafta bak World of Music, Arts and Dance (WOMAD). Han skapte Real World Studios og plateselskap for å skape og distribuere slik musikk av forskjellige artistar, og han har arbeidd for å gjere musikarar som Yungchen Lhamo, Nusrat Fateh Ali Khan og Youssou N'dour kjend i Vesten. Han har lenge vore interessert i menneskerettar og skapte gruppa Witness, for å lære menneskrettsaktivistar til å bruke video og Internett til å avsløre menneskerettsbrot. I 2006 fekk han for dette arbeidet Man of Peace-prisen av Nobelkomiteen.
Stavøy
Stavøy eller Stavøya er ei øy i Kinn kommune i Vestland. Ho ligg like sør for Florø lufthamn, på sørsida av Solheimsfjorden og nord for Brufjorden. Øya har eit areal på 10,9 km² og om lag 55 innbyggjarar.
Øyane Askrova og Svanøy ligg vest for Brufjorden på vestsida av Stavøy. Stavøy vart i 1990 knytt til fastlandet med Stongasundet bru, som er 173 meter lang, over til Bru og Fv547.
Mitsutoshi Watada
Mitsutoshi Watada er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Vissel Kobe og JEF United Ichihara.
Monaco i Eurovision Song Contest
Monaco debuterte i Eurovision Song Contest i 1959 og deltok kvart år fram til 1979. Etter dette halde landet seg unna frå deltaking i tevlinga i 24 år før dei returnerte til tevlinga i 2004. Monaco trakk seg igjen før tevlinga i 2007 og har ikkje delteke sidan. Monaco har vunne Eurovision Song Contest éin gong, i 1971, med Séverine og «Un banc, un arbre, une rue».
Historikk
Monaco debuterte i Eurovision Song Contest med ein sisteplass i 1959 og deltok kvart einaste år fram til 1979. Etter dette trakk TMC seg frå Eurovision Song Contest av økonomiske årsaker. Med unntak av to sisteplassar, gjorde den lille bystaten det svært bra i tevlinga i 1960- og 1970-åra, med ein rekkje topp fem-plasseringar.
Til liks med Luxembourg importerte Monaco dei fleste av sine deltakarar og låtskrivarar frå nabolandet Frankrike - blant dem Françoise Hardy (artist i 1963), Serge Gainsbourg (komponist i 1967) og Jean Jacques, som var den fyrste barneartisten til å deltake i Eurovision Song Contest. Han var 12 år gamal då han representerte Monaco i Eurovision Song Contest i 1969.
Sigeren i 1971
Den fyrste og einaste sigeren kom i 1971, då franske Séverine deltok for Monaco med «Un banc, un arbre, une rue». Både Séverine, låtskrivaren og komponisten var franske. Monaco fekk til saman 128 poeng, med blant anna full pott frå Belgia, Noreg, Sverige og Tyskland.
Monaco er også det einaste landet i Eurovision Song Contest som har vunne, men som ikkje har arrangert ein finale. Etter sigeren i 1971, ønska TMC å arrangere tevlinga på ein friluftsarena i juni. Kanalen forsøkte også å påskunde ferdigstillinga av ein ny innandørsarena i Monaco, utan å lykkast.
TMC søkte i staden støtte frå den franske allmennkringkastaren ORTF. Dei to kringkastarane vart imidlertid ikkje einige om tevlinga skulle haldest i Monaco eller Frankrike. Til slutt tredde Den europeiske kringkastingsunionen inn og tilbaud arrangementet til Spania og Tyskland, som vart nummer to og tre i 1971, men begge landa takka nei. Til slutt fekk EBU overtalt BBC til å arrangere finalen i 1972.
Fråvær og retur
Økonomi var også grunnen til at Monaco trakk seg frå Eurovision Song Contest i 1980. Landet hadde eit fråvær fra Eurovision Song Contest på 24 år før dei returnerte til tevlinga i 2004. Det fyrste bidraget til Monaco etter fråværet, «Notre Planète» av Maryon, vart slått ut i semifinalen. Etter ytterlegare to bidrag som ikkje kvalifiserte seg til finalen, trakk TMC seg nok ein gong frå tevlinga. Den monegaskiske kringkastaren meinte at diaspora- og naborøysting gjorde det umogleg for Monaco å kvalifisere seg til ein finale. TMC melde seg på tevlinga i 2008, då EBU introduserte eit nytt system med to semifinalar. Monaco trakk seg imidlertid før påmeldingsfristen gjekk ut.
TMC vurderte å komme tilbake i 2009 etter samtalar med EBU, men nok ein gong trakk kanalen seg. EBU sa at dei ville jobbe hardare for å få Monaco og andre tidlegare deltakarland med i 2010. Monaco kom ikkje tilbake det året heller, og har framleis ikkje deltake sidan 2006.
Termosfæren
Temorsfæren startar 85 km over jordoverflata. Over dette nivået vil dei atmosfæriske gassane ikkje lenger vere uniformt utblanda, som dei er ved lågare høgder, men endre konsentrasjon med høgda ut i frå den molekylære massen (sjå turbosfæren). Temperaturen i termosfæren aukar med høgda fordi dei små mengdene med oksygen som finst i laget absorberer solstråling med høg energi. Kor høg temperaturen kan bli er avhengig av aktiviteten på sjølve Sola, og kan bli så høg som 2000 °C. Strålinga fører til at luftpartiklane i dette laget blir elektrisk lada (sjå ionosfæren), og fører til at radiobølgjer blir reflektert. Dette gjer at radiobølgjer kan sendast forbi horisonten. Eksosfæren ligg over termosfæren, og i dette laget, som byrjar mellom 500 til 1000 km over jordoverflata, går atmosfæren gradvis over til det ytre rom. Dei få gasspartiklane som finst øvst i termosfæren kan nå ein temperatur på 2500 °C om dagen. Sjølv om temperaturen blir så høg, vil ein ikkje kunne føle denne varmen. Eit termometer ville ha målt langt under 0 °C fordi avstanden mellom molekyla er stor her.
Alstahaug kommune
Alstahaug kommune er ein kommune på Helgeland i Nordland fylke.
Stratopause
Stratopausen er grensa mellom stratosfæren og mesosfæren, som er to lag i atmosfæren til Jorda. I stratosfæren aukar temperaturen med høgda på grunn av absorpsjon av solstråling i ozonlaget, medan temperaturen i mesosfæren minkar med høgda. Stratopausen finn ein i det nivået der temperaturen går frå å stige til å søkke med høgda, altså den varmaste delen av stratosfæren.
Eksosfæren
Eksosfæren er det øvste laget av atmosfæren til Jorda. Namnet kjem av det greske ordet exo som tyder utside. Eksosfæren ligg over termosfæren og byrjar mellom 500 og 1000 km over jordoverflata. Det er berre frå eksosfæren at atmosfæriske gassar, atom og molekyl til ei viss grad kan forlate atmosfæren og hamne i det ytre rom. Dei vanlegaste gassane i eksosfæren er dei lette gassane som hydrogen og helium, og enkelte oksygen atom i det lågaste nivået av laget.
Atmosfæren i dette laget er så pass tynn at satellittar kan krinse rundt Jorda, men dei vil likevel oppleve atmosfærisk friksjon.
Eksobasen blir kalla det kritiske nivået, og er grensa mellom eksosfæren og termosfæren. Den blir definert på to måtar:
Den eksakte høgda der eksosfæren endar og verdsrommet byrjar er ikkje godt definert, og eit forsøk på å sette ein spesifikk grenseverdi har inga nytte.
Hæstad kyrkje
Hæstad kyrkje, tidlegare ofte skrive Hæstad kapell, er ei kyrkje på Hæstad i Dønna sokn, innvigd 11. september 1913. Kyrkja vart tillaten oppført som eit kapell i Nordvik sokn etter kgl.res. 10.3.1911. Det skulle haldast 6 gudstenester årleg i kapellet. Kyrkja er ei langkyrkje bygd i tre. Ho skal ha plass til 220 menneske. Altertavla er måla av Even Ulving og viser Jesus og den samaritanske kvinna.
Hæstad kyrkje er ei av fleire kyrkjer i Dønna. Det er gudsteneste i denne kyrkja i jula og nokre søndagar i sommarhalvåret.
Podgorica
Podgorica har om lag 135 000 innbyggjarar og ligg der elvane Ribnica og Morača renn saman og der dei frodige Zeta- og Bjelopavlićislettene møter kvarandre. Byen ligg berre nokre få titals kilometer frå både vinterskistadane i nord og feriestadane ved Adriahavet.
Kommunen Podgorica utgjer om lag 10,4 % av det totale arealet til Montenegro og 27,3 % av folkesetnaden. I tillegg til å vere det administrative senteret i Montenegro er Podgorica òg det viktigaste senteret for økonomi, kultur og handel.
Geografi
Podgorica ligg sentralt i Montenegro i den nordlege delen av Zetasletta. Heile området der Podgorica ligg er kryssa av elvar og sjølve byen ligg berre 15 km nord for Shkodërsjøen. Elvane Morača og Ribnica renn begge gjennom byen, medan elvane Zeta, Cijevna, Sitnica og Mareza renn i nærleiken.
I motsetnad til det meste av Montenegro ligg byen i eit relativt flatt område, og det einaste unntaket er åsane som ligg rundt byen. Den største av desse er Goricaåsen som stig 107 meter opp og som har gjeve namn til byen. Av andre åsar finn ein Malo brdo («Litleåsen»), Velje brdo («Storeåsen»), Ljubović og Čardak. Desse er stort sett for bratte for busetnader.
Historie
Podgorica ligg ved kryssingspunktet til fleire viktige vegar som førte ned elvedalane i området og ligg òg i eit låglandsområde med god dyrkbar mark og gode klimatiske tilhøve. Området har derfor vore busett sidan førhistorisk tid. Dei eldste funna høyrer til steinalderen. Etter kvart vart området busett av to illyriske stammer, kalla labeatearar og docleatar. Labeatarane hadde ei festning, Meteon (i dag Medun) og eit god utvikla levesett, særleg militært.
Docleatane var busett litt lenger nord i Zetadalen og på grunn av den frodige jorda og plasseringa langs viktige vegar opplevde dei rask økonomisk vekst. Deira største busetnad var Doclea, som ligg om lag 3 km nordvest for dagens Podgorica. På denne tida var dette ein storby med 8-10 000 innbyggjarar.
På byrjinga av 400-talet kom dei første slavarane og avarane til området då Romarriket var i ferd med å bryte opp. Etter kvart vart den gamle byen forlaten og nye byar vart grunnlagd i området. Slaviske stammer i området var stadig i strid med austromarane og dei grunnla etter kvart ein eigen stat. Dei grunnla òg ein ny by ved elva Ribnica, som fekk same namn (må ikkje forvekslast med Ribnica i Slovenia). Ribnica vart først nemnd då den serbiske kongefamilien Nemanjići styrte her.
Namnet Podgorica vart først nemnd i 1326. Podgorica dreiv handel med Dubrovnik på denne tida via vegen som førte gjennom Trebinje og Nikšić. Sidan han låg der fleire handelsvegar kryssa kvarandre var Podgorica eit handelssenter med mange varer, handelsmenn, meldingar og passasjerar som førte til utvikling av dei økonomiske tilhøva, den militær styrken og gjorde byen strategisk viktig.
Då Det osmanske riket erobra Podgorica i 1474 stoppa denne utviklinga opp. Osmanarane bygde store festningsverk i Podgorica og busetnaden vart omvandla frå eit handelssenter til ein bastion for å forsvare stadige åtak frå opprørske stammer. Festningsbyen med alle tårna, portane og festningsvollane gjorde klarte å stå imot alle åtak. I 1864 vart Podgorica ein kommune (kaza) i İşkodra vilayet kalla Böğürtlen («Bjørnebær» på tyrkisk).
Etter Berlinkongressen i 1878 vart Podgorica innlemma i Montenegro og fire hundre år under tyrkarane tok slutt. Byen utvikla seg relativt raskt og voks til eit handelssenter igjen.
Podgorica vart hardt råka under den andre verdskrigen og vart bombardert over 70 gonger. 4 100 innbyggjarar mista livet. Byen vart frigjeve 19. desember 1944.
Under namnet Titograd vart byen 13. juli 1946 hovudstad i Sosialistrepublikken Montenegro. Titograd utvikla seg raskt og vart ein kommersiell, samfunnsøkonomisk og kulturelt senter i Montenegro.
Untersiggenthal
Untersiggenthal er ein kommune i distriktet Baden i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 375 meter over havet, i Limmattal om lag tre kilometer nordvest for distriktshovudstaden Baden.
Podgorica
Historie
Då Jugoslavia braut saman vart byen omdøypt til Podgorica igjen den 2. april 1992.
Den øydeleggjande jugoslaviakrigane råka ikkje Montenegro direkte, men Podgorica og landet leid stort økonomisk. Først tidleg på 2000-talet utvikla økonomien seg igjen og Podgorica utvikla seg til ein vestlegorientert by. Podgorica vart hovudstad i den sjølvstendige staten Montenegro frå 3. juni 2006.
Albumet Zabriskie Point
Zabriskie Point er eit filmmusikkalbum til filmen med same namn av Michelangelo Antonioni. Det vart først gjeve ut i mars 1970 og inneheld songar frå fleire artistar, som Pink Floyd, Grateful Dead og Kaleidoscope.
I 1997 vart albumet gjeve ut på nytt med fire bonusspor kvar frå Jerry Garcia og Pink Floyd, som vart brukt i filmen, men som ikkje var på originalalbumet. Jim Morrison frå The Doors skreiv songen «L'America» for filmen, men vart avvist av Antonioni («L'America» vart seinare gjeven ut på The Doors-albumet L.A. Woman). Ein Rolling Stones-song, «You Got the Silver», er med i filmen men ikkje på albumet.
Pink Floyd
Pink Floyd sine songar til albumet vart spelt inn i november-desember 1969, etter dei hadde gjeve ut Ummagumma. «Come in #51, Your Time is Up» er ei nyinnspeling av «Careful with That Axe, Eugene», som først kom som ei b-side til ein singel i desember 1968. «Love Scene (Version 4)» er ein solokomposisjon av Richard Wright. «Country Song» (ôg kjend som «The Red Queen») er ein ballade med mange sjakkmetaforar. «Unknown Song» (òg kjend som «Rain in the Country») er ein roleg instrumental. «Love Scene (Version 6)» (òg kjend som «Alan's Blues») er ein bluesaktig instrumental. I tillegg vart det spelt inn to spor kalla «Fingals Cave» og «OenOne» som ikkje kom med på albumet i det heile tatt.
Pink Floyd spela òg inn andre songar som ikkje kom ut på den tida. Mest kjend er kanskje ein song av Rick Wright, som på den tida vart kalla «Violent Sequence», som seinare vart omarbeidd til «Us and Them» på The Dark Side of the Moon. Denne vart seinare gjeven ut i samlinga Dark Side of the Moon Immersion Box Set Anna musikk som ikkje var gjeven ut før frå desse innspelingane kom ut i 2016 på The Early Years 1965–1972.
Ostringen
Ostringen er ei avis som vert utgjeven i Osterøy kommune i Vestland.
Kazuyoshi Mikami
Kazuyoshi Mikami er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Vissel Kobe, Verdy Kawasaki, JEF United Ichihara, Yokohama F. Marinos, Oita Trinita og Omiya Ardija.
Cetinje
Han ligg sør i kommunen med same namn på ei lita karstslette omgjeve av kalksteinsfjell, inkludert Lovćen, «det svarte fjellet» som Montenegro har fått namnet sitt etter.
Cetinje er ein by med stor historisk arv og vart grunnlagd i 1482. Han var eit senter for montenegrinsk liv og er krubba til både montenegrinsk og serbisk kultur og eit religiøst senter for den ortodokse kyrkja. Dette og den lange tida byen klarte å stå imot invasjonen til Det osmanske riket gjorde at han vart kalla «Serbisk Spara» (Српска Спарта).
Skorpa i Hyllestad
Skorpa er ei øy i Hyllestad kommune, aust for Sula i Vestland. Øya ligg på sørsida av Åfjorden og nord for øya Losna.
Øya er ikkje busett.
Folketalsutvikling:
Organisk sambinding
Organiske sambindingar er kjemiske sambindingar som er baserte på karbon. Dei fleste kjende kjemiske sambindingar er organiske. Slike sambindingar kan vera alifatiske eller aromatiske.
Organiske sambindingar vert delt i grupper etter kva funksjonelle grupper dei inneheld. Sambindingane får systematiske namn etter kor mange karbonatom og kva funksjonelle grupper dei inneheld. Mange av dei er viktige i biokjemien.
Vasilikó på Évvia
Vasilikó (gresk Βασιλικό) er ein distriktsby i periferieininga Évvia i Sentral-Hellas i Hellas. Vasilikó var hovudsete i den tidlegare kommunen Lilándia, som no er ei kommunaleining i kommunen Khalkída.
Dukkarfamilien
Dukkarfamilien (Podicipedidae) er den einaste familien i ordenen dukkarfuglar, Podicipediformes, det er vidt spreidde fuglar som dukkar i ferskvatn. Somme artar vitjar sjøen under migrasjon og overvintring. Her finst 6 slekter med til saman 19 nolevande artar. Fem av desse artane er utbreidd i Noreg og i Europa.
Dukkarar er små til middels store, dei har hudlappar som gjer dei vel skikka til å symje og dukke. Føtene er festa langt tilbake på kroppen, så fuglane har vanskar med å gå. Om dei spring over korte distansar, fell dei ofte over ende.
Dukkarane har smale venger, og nokre arter er motvillige til å fly, faktisk er to søramerikanske artar heilt ute av stand til å fly. Dei reagerer på fare ved å skjule seg under vatn i staden for fly, og er jamvel meir skeptisk enn ender. Dei nolevande artane varierer i storleik frå dei minste på ca. 120 gram og ca. 23,5 cm til den største på 1,7 kg og 71 cm i kroppslengd.
Fuglar av somme nordamerikanske og eurasiske artar må migrere over store delar av leveområdet sitt, og dei artane som overvintrar på havet kan ein sjå regelmessig i flukt. Sjølv den litle ferskvassfuglen ringnebbdukkar med leveområde i Nord-Amerika har oppstått som ein transatlantisk vandrar til Europa i meir enn 30 einskilde høve.
Nebba varierer frå korte og tjukke til lange og spisse. Føtene er alltid store, med breie hudlappar på tærne og symjehud mellom dei tre framtærne. Baktåa har òg ein liten flik. Nyare undersøkingar har synt at desse hudlappane har funksjonslikskap med propellblad.
Dukkarane har ei uvanleg fjørdrakt. Ho er tett og vasstett, undersida av fjøra ligg rettvinkla til huda i enden og vrir seg ut mot spissen. Ved å trykke fjøra mot kroppen, kan dukkarane justere oppdrifta. Ofte sym dei lågt i vatnet berre med hovudet og nakken over vassoverflata.
Utanom hekkesesongen, har dukkarane ei drakt som går frå mørkebrunt, grått og til kvitt. Dei fleste artane har ei hekkedrakt med pynt og fargar, ofte med utvikla toppar på hovudet og dei syner fram ritual. Ungfuglar, spesielt av podiceps-artar, er ofte stripete og held fram med denne drakta ei tid jamvel etter å ha nådd full storleik.
Når foreldra steller fjøra, kan dei ete eigne fjør for så å fôre ungane med desse. Det er ikkje klart kva som er funksjonen åt denne framferda, somme trur det kan hjelpe til å danne pelletar og å motverke at dei vert råka av mageparasittar.
Slekter og artar
Dukkarar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Odessamassakren
Odessamassakren viser til utryddinga av jødar i Odessa og omkringliggjande byar i Transnistria hausten 1941 og vinteren 1942, utført av rumenske soldatar under tysk kommando. I perioden 22. til 24. oktober vart mellom 25 000 og 34 000 jødar enten skotne eller brende ihel.
Mesopause
Mesopausen er ei grense mellom mesosfæren og termosfæren, som er to lag i atmosfæren til Jorda. I mesosfæren søkk temperaturen med høgda, medan temperaturen i termosfæren aukar med høgda på grunn av at solstråling blir absorbert av oksygenatom. Mesopausen markerer grensa der temperaturen går frå å falle med høgda til der temperaturen byrjar å stige med høgda.
Mesopausen ligg i om lag 80 km høgde, og er om lag i same nivå som turbopausen. Under dette nivået vil alle gassar i lufta vere meir eller mindre uniformt blanda, medan konsentrasjonen av kvar enkelt gass vil endre seg med høgda over dette nivået.
Leist
Leist (eller lest, frå norr. leistr) ein mal for skor, og blir særleg brukt av skomakarar. Leisten er typisk laga av tre og forma som ein fot. Han kan også vera av plast eller metall, og kan ha ei mindre fotaktig utforming.
Leisten blir brukt av ein skomakar for å kunna tilpassa sko nøyaktig til kunden utan at vedkommande er til stades under arbeidet. Han kan også brukast til å halda forma på skoen under lagring. Leistar blir laga parvis for venstre- og høgresko, og i ulike utformingar for skor i ulike storleikar, breidde og til damer og menn.
Den tradisjonelle treleisten er blitt mindre vanleg i ei tid då skor sjeldan blir laga eller vølte for hand. I staden bruker ein leistar av plast eller metall som kan brukast ved industriell skomaking. Ordet finst likevel i nokre utbreidde faste uttrykk:
Modellbygging
Modellbygging er eit yrke eller ein hobby som går ut på å byggje miniatyrutgåver av verkelege gjenstandar etter eit fastsett høvetal, såkalla skalamodellar. Ein strevar etter å få modellen så truverdig lik førebiletet som mogleg.
Modellar kan òg byggjast på grunnlag av fantasibilete, slik det gjerne er aktuelt ved rollespel som til dømes Warhammer.
Når ein har som hobby å byggje modellar, nyttar ein som regel meir eller mindre heilt tilskorne materialar eller tillaga delar frå byggjesett som ein kjøper i hobby- og leiketøysforretningar og så limer saman, men mange modellbyggjarar hentar og materiala sjølve, gjerne frå naturen. Plast og trevirke er materiale som er lett å arbeide med og lime saman og er difor ofte nytta i byggesetta. Metall er tyngre og vanskelegare å lage til ettersom det gjerne må smeltast og støypast.
Gjenstandar som ofte vert modellerte er gjerne transportmiddel som båtar, bilar, tog eller fly, men òg byggverk og levande figurar.
Grenadinane
Grenadinene er ei karibisk øygruppe med over 600 øyer, som er ein del av Windwardøyene. Øygruppa er delt mellom øystatene Saint Vincent og Grenadinane, som har dei nordlege øyene, og Grenada, som har øyene i sør.
Etter å ha tilhøyrt Grenada blei Grenadinene delte mellom Saint Vincent og Grenada. Praktisk skjedde dette ved utnemninga av ny guvernør i 1783, formelt i 1791.
Cancún
Cancún (kaŋˈkun) er største byen i den meksikanske delstaten Quintana Roo. Han er ein kystby og eit viktig internasjonalt turistmål. Byen ligg langs sørvestsida av Det karibiske havet. Cancún har om lag 880 000 innbyggjarar om ein tek med forstadene. Byen vart grunnlagd i 1970.
Grenadinane
Økonomien på dei grenadiske Grenadinane har vore prega av fiske, båtbygging og handel mellom øyene.
Geografi
Grenadinane strekker seg cirka 120 km i ein boge frå øya Saint Vincent sørvest mot øya Grenada. Cirka 25 procent av øygruppa tilhøyrer Grenada. Øygruppa omfattar cirka 30 større øyer med ein samanlagd landmasse på cirka 44 km². Det geografiske midtpunktet ligg ved øya Canouan Island med koordinatane 12.71583°N, -61.33111°W.
IL Jardar
Idrettslaget Jardar er eit idrettslag heimehøyrande på Slependen i Bærum kommune. Idrettslaget vart stifta i februar 1962 og hadde i 2011 ca 1500 medlemer. IL Jardar er aktivt med i fotball, friidrett, handball, nordiske greiner på ski, sykling og volleyball. Laga spelar i knallblått med kvite bukser.
Nøtterøy IF
Nøtterøy Idrettsforening er eit idrettslag heimehøyrande i Nøtterøy i Vestfold og Telemark. Laget vart stifta 19. mars 1917 som ein skøytekubb. Nøtterøy IF er i dag eit lag med aktivitetar i fotball, friidrett, handball, ski og turn. Laga til Nøtterøy IF spelar i grøne trøyer og elles raude fargar.
Nøtterøy IF er særleg kjend som handballag. Sesongane 2015/16 og 2017/18 deltok mannelaget i eliteserien.
Arguineguín
Byen er i motsetnad til Playa del Ingles og Puerto Rico ein levande fiskarlandsby der lokalbefolkninga lever side om side med turistar og bufaste nordeuropearar. Nordmenn utgjer ein stor del av bebuarane om vinteren.
Ministerpresident
Ministerpresident (tysk språk Ministerpräsident) er ein tittel som tilsvarar statsminister eller premierminister, og vert nytta av regjeringssjefane i nokre av delstatene i Tyskland. På tysk vert nemninga Ministerpräsident òg nytta om statsministar i andre land, til dømes Spanias (presidente del gobierno) og Italias (Presidente del Consiglio [dei Ministri]). Den britiske Prime Minister vert på tysk i regelen omtala som Premierminister. Den franske (premier ministre) kan omtalast som Ministerpräsident eller Premierminister. Den tyske regjeringssjefen vert ikkje kalla Ministerpräsident, men kanslar (Forbundskanslar; Bundeskanzler).
I Noreg fekk Vidkun Quisling tittelen ministerpresident ved statsakten på Akershus den 1. februar 1942 som leiar for Regjeringa Quisling II. Som representant for den tyske okkupasjonsmakta tildelte Josef Terboven, Reichskommissar für die besetzten norwegischen Gebiete, Quisling denne tittelen.
Rogla
Turismen starta i Zreško Pohorje før den andre verdskrigen. Det første observasjonstårnet vart bygd på Rogla i 1934. Dei første turistbygningane her vart brende ned under krigen. Koča-hytta på Rogla vart gjenoppbygd i 1956. I 1970-åra vart den første skiheisen bygd her. Den kunne då ta 900 personar per time. Vidare vart det bygd hotell i Zreče og på Rogla i 1978, og i 1980 kom fleire skiheisar, og utover 1980-åra fleire hotell.
I 1990-åra var det over 1200 sengeplassar ved Rogla og skiheisar som kunne frakte 12 200 personar per time. I dag er Rogla eit av skisentra i Slovenia med lengst skisesong med til saman 13 løyper.
Kjelder
''
Bergheim i Nordrhein-Westfalen
Bergheim er ein by i Tyskland i delstaten Nordrhein-Westfalen med om lag 65 000 innbyggjarar. Han ligg i kreisen Rhein-Erft-Kreis 20 km vest for Köln.
Masato Tachibana
Masato Tachibana er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Vissel Kobe.
Misvær
Misvær er ei bygd og ein tidlegare tettstad i Bodø kommune i Nordland fylke. Bygda ligg inst i Misværfjorden, ein fjordarm til Skjerstadfjorden.
Karianne Solbrække
Karianne Solbrække er ein norsk journalist. Frå 2000 har ho arbeidd i TV 2. Solbrække har jobba med spesialområdet krim- og rettsjournalistikk i snart ti år, før TV 2 jobba ho i Bergensavisen og Dagbladet. Den journalistiske karrieren si starta ho i Rakkestad Avis. Ho har tidlegare vore medlem av Offentlighetsutvalet til Norsk Presseforbund.
Turbopause
Turbopausen markerer grensa i jordatmosfæren der turbulens sluttar å dominere. Området under turbopausen er kjend som homosfæren, der kjemiske stoff og gassar er godt utblanda, og har meir eller mindre same fordeling i høgda. Altså er den kjemiske samansettinga til atmosfæren konstant under turbopausen. Området over turbopausen vert kalla heterosfæren, der molekylær diffusjon dominerer. Her vil den kjemiske samansettinga til atmosfæren endre seg med høgda.
Lyse kloster
Lyse kloster eller Lysekloster er eit tidlegare kloster i Os i Bjørnafjorden kommune i Vestland. Det ligg 27 km sør for Bergen på garden Lysekloster inst i Lysefjorden i Os i Hordaland fylke. Klosteret vart skipa i 1146 av munkar frå klosteret Fountains Abbey i England etter oppfordring av biskop Sigurd frå Bergen, og var det eldste cisterciensarklosteret i Noreg. Til liks med andre cisterciensarkloster, var klosteret vigsla til gudsmora Maria, himmeldronninga. Klosteret var i funksjon fram til 1536, då reformasjonen kom til Noreg.
Turbopause
Turbopausen ligg like over mesopausen og i grenseområdet mellom mesosfæren og termosfæren, i ei høgd på om lag 100 km.
Lyse kloster
Kloster hadde stor vyrdnad og velstand og alt i 1207 skipa dei eit systerkloster på Tautra. Mange av abbedane var drivande forretningsmenn og klosteret hadde eigne skip som dei reiste til England med for å drive handel. Klosteret hadde laksefiske i Oselva og ein eigen handelsgard på Stranda i Bergen. Særleg eigde klosteret mange jordegods i Sunnhordland
Bygningar
Ruinane etter klosteranlegget kan gje eit bilete av korleis kyrkja og to av fløyene har vore utforma. Kyrkja er einskipa med to sidekapell på kvar side av koret. Innvendige mål i kyrkja er om lag 40×90 m. Ho har hatt fleire portalar som fortel om dei ulike funksjonane til klosteret. Ein portal leier frå skipet ut i det fri i vest. Ein andre portal gjekk ut til klostergangen. Ein tredje portal kan ha hatt samband til vestfløya der lekbrørne hadde tilhald. Ein fjerde portal gjekk frå koret til kyrkjegarden via nordre kapell. Ein femte portal førte til kapellet i sør og vidare opp nattrappa til munkane sin sovesal i overetasjen på austfløya.
Marsvin
Marsvin (Cavia porcellus) er eit husdyr i marsvinslekta (Cavia), og er eit utbreidd kjæledyr. Namnet marsvin kjem frå tysk og tyder 'svin frå havet' eller 'oversjøisk svin', etter at marsvin blei frakta til Europa over havet frå Sør-Amerika.
Naoto Matsuo
Naoto Matsuo er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Lyse kloster
Bygningar
Etter det tradisjonelle mønsteret låg kapittelsalen i austfløya, nærast kyrkja. To portalar frå krossgangen førte inn i det rikt utforma rommet. Rommet var den gongen overkvelva. Vidare kom det smale parlatoriet, før passasjen ut frå klostergarden til det som fanst av bygg utanfor sjølve anlegget. Frå gangen var det tilgjenge til det store rommet på enden av austfløya. Rommet kan ha vore dagrommet, arbeidsrommet til munkane.
Marsvin
Marsvinet har ein viktig rolle i fleire søramerikanske kulturar, særleg som matkjelde, men også innan folkemedisin og i religiøse ritual. Forsking tyder på at tammarsvinet er danna som ein hybrid av nærskulde artar som Cavia aperea, C. fulgida eller C. tschudii.
Lyse kloster
Bygningar
Sørfløya er ikkje så enkel å tolka fordi restar etter fleire ombyggingar finst. Det kan vera ei rimeleg forklaring at det nærast dagrommet låg ei trapp som gjekk opp til overetasjen, og at klosteret sitt fengsel var plassert under trappa. Deretter kom det store refektoriet, og kjøkkenet. På den andre sida av kjøkkenet låg vanlegvis lekbrørne sin matsal, men her er det ikkje sikre spor.
Naoto Matsuo
Han spela for klubbane Vissel Kobe, Cerezo Osaka, Albirex Niigata, FC Tokyo, Shonan Bellmare og Consadole Sapporo.
Marsvin
Skildring
Marsvinpels finst i ulike typar og fargar. Marsvin kan vera einsfarga, to- eller trefarga. Brun, oransje, svart og kvit farge er vanleg. Dei vanlegaste pelstypane er korthåra, abyssinar der håra er ordna i rosettar, og langhåra peruanar. Det finst òg ulike framavla pelsvariantar, som texel, merino, sheltie og rex.
Lyse kloster
Bygningar
Korleis ein vestfløy kan ha sett ut veit ein ikkje.
Marsvin
Levevis
Dyra er drektige i rundt 9 veker, og har som regel kull på tre ungar. Dei kan forplanta seg frå dei er rundt ein månad.
Marsvin blir vanlegvis 4-5 år gamle, men ein del blir opptil 8 år. Verdas eldste marsvin ifølgje Guinness rekordbok frå 2006 blei 14 år og 10,5 månader gammalt.
Lyse kloster
Bygningar
Klostergarden er nesten 20 m i kvadrat. Han har vore omgjeve av ei rik arkaderekke med rundbogeopningar og dobbeltstilte søyler som står på ein låg mur. Muren stammar frå siste halvdel av 1100-talet. Både den generelle utforminga og funksjonen til romma ser ut til å fylgja det tradisjonelle mønsteret for eit cisterciensarkloster. Dette gjeld òg ikonografien i kapitela som finst.
Fylkesveg 501
Fylkesveg 501 (Fv501) går mellom Heskestad i Lund og Rekeland i Sokndal. Veglengda er 17,3 km.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltingsreformen trod i kraft har han status som fylkesveg.
Soundgarden
Soundgarden var ei amerikansk rockegruppe som blei til i Seattle i Washington i 1984.
Ballangen kommune
Ballangen var fram til og med 2019 ein kommune i Ofoten i Nordland fylke. Han vart då slått saman med Narvik kommune.
Tusenårsstad
Tusenårsstaden i Ballangen er Husvannet, som ligg i sentrum av kommunen. I arealplaner for kommunen er området rundt sett av som parkanlegg.
Rožca
Rožca (tysk Rosenbachsattel) er ein fjellovergang på 1587 meter over havet vest i Karavankane. Sadelpunktet ligg mellom fjelltoppane Hruški vrh og Klek på grensa mellom Slovenia og Austerrike. Nær fjellovergangen ligg Jesenice. Området rundt Rožca vert nytta som beitemark for sau.
Don Goodman
Han spela for klubben Sanfrecce Hiroshima.
Thorbjørn Egner
Thorbjørn Egner var ein norsk forfattar og biletkunstnar. Egner hadde mykje å seia for norsk barnelitteratur. Han jobba i Barnetimen, han skreiv og omsette songar og bøker, han teikna og laga grafikk.
Liv
Egner voks opp på Kampen i Oslo. Han utdanna seg ved Statens håndverks- og kunstindustriskole, mellom anna under Per Krohg, og livnærte seg ei tid som reklameteiknar. I 1945 drog han til København for å læra litografi hjå Christian Sørensen, der han blei kjend med mange komande kunstnarar, som Robert Jacobsen, Richard Mortensen og Asger Jorn. Han følte seg heime i Danmark, og følte det opna auga hans for resten av verda. Under den andre verdskrigen skreiv han to bøker om gamle hus i Vågå og Rauland som han sjølv illustrerte. Egner laga òg tresnitt til Hans E. Kinck sine noveller.
I tillegg til biletkunsten var Egner svært interessert i teater. Alt som student heldt han teaterklassar og skreiv småstykke. Seinare skulle han dramatisera og setja opp fleire av stykka han hadde laga for ungar. I tillegg dikta og framførte Egner eigne viser.
Det er likevel som barnebokforfattar og forteljar i Barnetimen for dei minste at Egner er best hugsa. Han dikta opp stader som Kardemomme by og Hakkebakkeskogen, der alt går bra til slutt dersom berre alle gjer så godt dei kan. Med Karius og Baktus skapte han figurar som var både søte og skremmande, og gjorde ein stor innsats for å betra tannhelsa. Bøkene og platene hans selde i store opplag, og er blitt omsette til ei rekkje språk. Egner gav òg ut ein serie lesebøker for grunnskolen, meint til å vera interessante og fornyande, der han både skreiv eigne tekstar og plukka frå andre sine.
Egner var òg omsetjar som gjendikta og illustrerte. Han gav Noreg ein fritt omsett Ole Brumm frå A. A. Milne sin Winnie the Pooh, og omsette «Tommy og elefanten» av H. G. Wells og «Doktor Dyregod» av Hugh Lofting.
Thorbjørn Egner var gift med Annie Egner (fødd Eliasen), som han hadde møtt på Oslo kommunale handelsskole då dei begge var atten. Dei fekk fire ungar saman.
Utmerkingar
I 1972 vart Egner tildelt St. Olavs orden «for fortjensfull kulturell innsats». I 1975 fekk han Spellemannprisen for Ole brumm og vennene hans, i 1977 for Folk og røvere i Kardemomme by og i 1982 for De beste Egner-viser, alle i klassen barneplate. I 1983 vart han tildelt Peer Gynt-prisen. I 1979 fekk han Cappelenprisen.
Lesebøkene
Thorbjørn Egners lesebøker kom òg i nynorskutgåve, omsetjinga var det Halldis Moren Vesaas som stod for.
Nynorskutgåvene:
Norsk Sjømålmissil
Norsk Sjømålmissil eller Naval Strike Missile (NSM) er eit sjømålsmissil og kryssarmissil produsert av Kongsberg Defence & Aerospace. NSM vart starta opp som eit utviklingsprosjekt for Sjøforsvaret, med føremål å utvikla ein mellomdistanse-kryssarmissil for maritime mål, men vart f.o.m 2016 òg operativt som kryssarmissil mot mål på land.
Missilet har vorte utvikla gjennom 13 år, og har som føremål å treffa mål på lang avstand med stor presisjon. Det har kosta Noreg to milliardar kroner og elleve prøveoppskytningar å utvikla våpenet. Opphavleg namn på prosjektet NSM var «Nytt sjømålsmissil». Det har òg vorte omtalt som «Norsk sjømålsmissil». Seinare vart det gjevne marknadsnamnet «Naval Strike Missile».
Missilet var opphavleg tiltenkt bruk på #den nye missiltorpedobåtane til sjøforsvaret av Skjold-klassa, men er no òg installert på dei nye fregattane av Fridtjof Nansen-klassa. Missilet har nyutviklet stridshovud av same storleik og vekt som dei eldre Penguin-missila, men det er meir effektivt og slagkraftig. I tillegg har NSM ein passivt termisk bildedannande søkjar, som tyder at missilet styrer seg inn mot - og registrerar varmeutstråling over eit stort område, og deretter kalkulerar vegen til målet sjølv. På denne måten kan det mellom anna skilje mellom ulike fartøy og unngå å treffa sivile fartøy. Produsenten seier at missilet skal ha ei rekkevidde på 185 km.
NSM er levert til Polen som ein del av eit mobilt kystartillerisystem der missila skal avfyrast frå lastebilar. Kontrakten, som har ein verdi på 800 millionar kroner, vart skrive i slutten av 2008 og leveransen skulle vera ferdigstilt før utgangen av 2012. Kontrakten vart utvida i desember 2011 med verdi på ytterlegare 712 millionar kroner.
Andøy kommune
Andøy kommune er den nordlegaste kommunen i landskapet Vesterålen i Nordland fylke. Kommunen ligg i hovudsakleg på Andøya som har store myrareal og er velkjend for mange moltebær.
Andøya flystasjon gjer at kommunen har fleire band til luftfarten, mellom anna ligg Luftforsvaret sin 333-skvadron like ved stasjonen. Andøy Rakettskytefelt i Oksebåsen driv med romfart, og er særskilt orientert mot nordlysforsking.
Andenes er liggehamn for ei redningsskøyte.
Isopyknal
Ein ispoyknal er ei flate med konstant potensiell tettleik i vatn. I havet aukar tettleiken med djupna. Salinitet og temperatur kan endre tettleiken til vatn og vatn med høg tettleik ligg alltid under vatn med lågare tettleik. Sidan vind og havstraumar påverkar tettleiken er ikkje alltid isopyknalane vassrette.
Néa Artáki
Néa Artáki (gresk Νέα Αρτάκη) er ein by og ein tidlegare kommune i periferieininga Évvia i Sentral-Hellas i Hellas. Néa Artáki inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Khalkída.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Néa Artáki 9 489 innbyggjarar, som alle budde i tettstaden med same namn.
Makoto Okubo
Makoto Okubo er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Sanfrecce Hiroshima.
Leland
Leland er ein tettstad i Leirfjord kommune i Nordland fylke med. Bygda ligg på nordsida av Leirfjorden og er administrasjonssenter i kommunen. Leirfjord kyrkje ligg på Leland.
Vossapakko
Vossapakko er eit vegprosjekt på Europaveg 16 og Riksveg 13 i Voss kommune og Granvin herad i Hordaland. Med i planen er og lagt bygging av eit nytt kryss på Stanghelle i Vaksdal kommune. Arbeidet starta opp hausten 2009 og er planlagt ferdig i 2013. Ein del av prosjektet er å føre Europaveg 16 i tunnel forbi Vossavangen.
Yuji Ishikawa
Yuji Ishikawa er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Skorpa i Flora
Skorpa er ei øy i Kinn kommune i Vestland, rett vest for Florø. Arealet er 9,0 km² og ho har om lag 60 innbyggjarar. Øya ligg mellom Skorpefjorden i sør og Hellefjorden i nord.
Kari Lena Flåten-Lindbæk
Kari Lena Flåten-Lindbæk er ein norsk kunstnar og barnevernspedagog. Ho debuterte som kunstnar med ei utstilling på galleriet Albin Art i Oslo i november 2009.
Flåten-Lindbæk vart fødd og oppvaksen i Sogndal. I dag er ho busett i Helsingborg i Sverige, der ho har sitt atelier. Har si utdanning frå Lunds kunst- og designskule i Lund.
Bileta hennar er i hovudsak måla med oljemåling, med innslag av bilete med akrylmåling og linoleumstrykk.
Anders Vassbotn
Vassbotn debuterte som forfattar i 1891 med diktsamlinga Knuppar – små soger og song, under pseudonymet «Møregut». I alt gav han ut fire diktsamlingar og fem skodespel. Det mest kjende diktet hans er Å leva det er å elska.
Oppvekst
Anders Vassbotn voks opp på slektsgarden Vassbotn ved Rotevatnet, aust for bygdesenteret Volda. På slutten av 1800-talet, som var ei tid med endringar i samfunnet, var den frilynde og radikale ungdommen i Volda samla på garden Riste. Der hadde ekteparet Synnøve og Per Riste, saman med Rasmus Steinsvik, skapt eit kultursenter som mellom anna dreiv ein målskule som fekk statsstøtte (frå 1887) og den fyrste lokalavisa på nynorsk, Vestmannen, som var redigert av Steinsvik. Anders Vassbotn vart ein av dei mest framtredande personane i dette miljøet.
Dikting
Etter året på folkehøgskule, flytta han til Bergen i 1890. Der byrja han å arbeide for landsmålforleggjaren Mons Litleré. Han skreiv også mykje i avisene, under pseudonyma «Bjørn Botnen» og «Møregut», men rundt hundreårsskiftet gjekk han over til å skrive under sitt eige namn.
Frå 1891 til 1902 gav han ut fire diktsamlingar og fire skodespel. I mange av dikta er han på dei svake i samfunnet si side, men han skreiv også dikt for ungdomslagsrørsla, nasjonale dikt og dikt som hyllar Sunnmøre og folket der. Han er særleg kjend for diktet «Å leva det er å elska». Då det for fyrste gong vart trykt, i Firda og Sygnafylkets Avis 14. juni 1893, hadde det tittelen «Aa liva» og seks strofer. Vassbotn skar det seinare ned til tre strofene som framleis er populære og mykje brukte i dag. Per Steenberg sette tone til diktet i 1923, og det har sidan vore mykje brukt til allsong. Om lag tretti år etter diktet første gong stod på trykk, ville nemnda som arbeidde med Nynorsk salmebok ha diktet med, men dei stilte spørsmål ved verselinja «å spegla ein himmel av». Dei ville endre denne til «å spegla Guds himmel av». Vassbotn hadde ingen problem med dette, men då han i 1941 hadde diktet med i den siste diktsamlinga si, Mitt heimland, brukte han likevel ordet «ein» i staden for «Guds». Dette var den fyrste boka han gav ut på nesten førti år, og ho inneheld både gamle og nye dikt.
Av skodespela hans var Meinhøve det som vart mest spela. Stykket er lagt til Sunnmøre i 1890-åra og skildrar bondelivet. Dette stykket var lystigare enn dei meir skarpe og kritiske Pinseveir og Nybrotsmenn.
Organisasjonsarbeid og politikk
Frå rundt hundreårsskiftet prioriterte han andre gjeremål enn diktinga. Han brukte mykje av tida si på å drive farsgarden, og han hadde mange verv og oppgåver i tillegg. Vassbotn var med då Sunnmøre frilynde Ungdomslag vart skipa i 1894, og sat som styreformann i åra 1896–1898, 1899–1900 og 1902–1904. I tillegg var han styremedlem i Noregs Ungdomslag mellom 1896 og 1898. På årsmøtet i Noregs Ungdomslag i 1899 vart han vald til formann, men han sa frå seg vervet grunna dårleg helse. I staden heldt han fram som styremedlem fram til 1907. Vassbotn var også formann for Sunnmøre Museum frå 1932 til 1933 og formann i styret for Noregs Bank si avdeling i Ålesund i perioden 1933–1938.
Han representerte Venstre i Volda heradsstyre frå 1902, og var der med i ei rekkje nemnder og utval. I perioden 1910–1913 sat han som ordførar. I 1913 vart han vald inn på Stortinget, der han sat til han sa frå seg plassen i 1930. Han var kandidat ved stortingsvala både i 1906 og 1909, men kom då ikkje inn. Tida han sat på Stortinget vert elles rekna som den siste store perioden Venstre har hatt i norsk politikk.
Vassbotn markerte seg ved å gå på talarstolen 25 gonger det fyrste året, noko som var uvanleg for ein ny representant. Han var ein aktiv og respektert representant og ein byggjande politikar. Kulturpolitikk, distriktspolitikk og språkpolitikk var dei saksområda han arbeidde mest med. Kulturpolitikken var det som opptok han aller mest, men arbeidde også mykje for bygde-Noreg og målsaka. I 1914 kom han mellom anna med framlegg om at det skulle lagast ein versjon av forretningsordenen for Stortinget på landsmål. Året etter arbeidde han med å få gjennom målparagrafen i folkeskulelova. Han gjorde også mykje av grunnlagsarbeidet til mållova, som kom i 1930. Vassbotn var formann i universitets- og fagskulekomiteen på Stortinget i perioden 1925–1930 og takka to gonger nei til å verte kyrkjeminister. Han var også medlem av Den Norske Nobelkomite frå 1938 til 1939.
Anthony Drennan
Anthony Drennan er ein irsk gitarist som er kjend for å ha vore involvert med Genesis, Mike + the Mechanics og The Corrs, som han har spelt med det meste av karrieren sin. Han var fødd i Luton i England, men flytte attende til Irland i ung alder. Han har òg spelt med Clannad, Paul Brady, Moving Hearts, Davy Spillane og andre kjende riske band og artistar.
Abdul-Bahá
Abdul-Baha eller Abbas effendi var eldste sonen til bahaigrunnleggjaren Bahaullah, og blei utnemnd som ny leiar for trua då faren døydde i 1892.
Abdul-Baha blei fødd i Teheran natta til 23. mai 1844, same dagen som Ali Muhammad Shirazi, kjend som Baben, grunnleggjaren av babismen som var forløparen til bahai, tok til å forkynna.
Då Abdul-Baha var ni blei faren fengsla etter at nokre babiar hadde planlagd eit attentat på sjahen. Han måtte seinare dra i eksil frå Persia, og familien følgde med til Bagdad før dei til slutt slo seg ned i Akko i noverande Israel.
Då ungtyrkarane skapte revolusjon i Det osmanske riket blei Abdul-Baha sleppt fri i 1908 og flytta frå Akko til Haifa ved Karmelfjellet, der han gravla leivningane til Baben. Dette er blitt ein viktig heilagdom for bahaiane. Dei påfølgjande åra reiste Abdul-Baha i Europa og Amerika for å spreia religionen sin.