cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kongedømet Preussen
1815: Preussen etter Napoleon
Som følgje av revolusjonane i 1848 vart fyrstedøma Hohenzollern-Sigmaringen og Hohenzollern-Hechingen (styrt av ei yngre grein av Huset Hohenzollern) annektert av Preussen i 1850.
1848–1871: Dei tyske sameiningskrigane
I tiåra etter Wienerkongressen var det strid innan Det tyske forbundet om ein skulle danna ein ny samla tysk nasjon eller om ein skulle bevare den noverande samlinga av mindre tyske statar og kongedøme. Då det tyske tollsambandet (Zollverein) vart oppretta i 1834, som ekskluderte Det austerrikske keisardømet, fekk prøyssarane auka makt over medlemslanda. Etter revolusjonane i 1848 fekk kong Fredrik Vilhelm IV tilbodet om krona til eit samla Tyskland av Frankfurtparlamentet. Fredrik Vilhelm avslo tilbodet med bakgrunn i at ei revolusjonær forsamling ikkje kunne skjenke kongelege titlar. Men det var to andre årsaker til at han avslo. Om han hadde godtatt tilbodet hadde det ikkje hjelpt på den indre maktkampen mellom Austerrike og Preussen, samt at alle prøyssiske kongar (opp til og med Vilhelm I) frykta at eit tysk keisardøme ville bety slutten på sjølvstendet til Preussen innanfor dei tyske statane.
I 1848 førte handlingane til Danmark mot hertugdøma Schleswig og Holstein til den første krigen i Schleswig (1848–51) mellom Danmark og Det tyske forbundet. Danmark tapte, men Preussen vart likevel tvunge til å la Danmark få halde begge hertugdøma.
Fredrik Vilhelm kom ut med den første grunnlova til Preussen, som han sjølv hadde skrive i 1850. Ho vart tvunge på parlamentet. Dokumentet, som var moderat for si tid, men konservativ i dag, avgjorde at det skulle vere to hus i parlamentet. Underhuset, Landtag, vart vald av alle skattebetalarar, som vart delt inn i tre klassar der stemmene vart vekta etter kor mykje skatt ein hadde betalt. Kvinner og dei som ikkje betalte skatt hadde ikkje stemmerett. Dette gjorde at like over ein tredjedel av stemmegjevarane kunne velje 85 % av den lovgjevande makta. Overhuset, som seinare vart kalla Herrenhaus vart utpeikt av kongen. Han hadde framleis all makt og ministrane svarte berre til han. Som følgje av dette vart herredømet til landeigarane, Junkerane, verande slik det var, særleg i dei austlege provinsane.
I 1862 vart Otto von Bismarck utpeikt av kong Vilhelm I som statsminister av Preussen. Han ønskte å samle dei tyske statane under prøyssisk styre og førte Preussen gjennom tre krigar der dei til slutt klarte målet sitt.
Den første av desse krigane var den andre krigen i Schleswig (1864), som Preussen starta og vann med støtte frå Austerrike. Danmark tapte stort og overgav både Schleswig og Holstein til respektive Preussen og Austerrike.
mini|Etterverknadane etter [[den austerriksk-prøyssiske krigen (1866)
{{legend|#003153|Preussen}} {{legend|#2a7fff|Prøyssiske allierte: Italia og 14 tyske statar }} {{legend|#ff2a2a|Austerrike-Ungarn}} {{legend|#ff8080|Austerrikske allierte: 11 tyske statar }} {{legend|#63ff1e|Nøytrale statar: Liechtenstein, Limburg, Luxembourg, Reuss-Schleiz, Saxe-Weimar-Eisenach, Schwarzburg-Rudolstadt}} {{legend|#80ffef|Område som Preussen vann: Hannover, Schleswig-Holstein, Hessisk Hinterland, Hessen-Kassel, Nassau og Frankfurt}}]] Den delte styringa av Schleswig og Holstein vart så den avgjerande faktoren for den austerriksk-prøyssiske krigen (1866 – òg kjend som sjuvekerskrigen), der Preussen, alliert med Kongedømet Italia og forskjellige tyske statar i nord erklærte krig mot Det austerrikske riket. Den austerriksk-styrte koalisjonen vart knust og enkelte tyske statar (kongedømet Hannover, storhertugdømet Hessen, hertugdømet Nassau og fristaden Frankfurt) vart annektert av Preussen. Dei omstridde områda Schleswig og Holstein var no under totalt prøyssisk kontroll. Med desse områda knytte Preussen områda sine i Rheinland og Westfalen i lag med resten av kongedømet. Det var i denne perioden Preussen var på sitt største i areal og strekte seg no uavbrote over den nordlege tredjedelen av Tyskland. Slik vart grensene verande fram til kongedømet vart oppløyst i 1918.
Dei sørlege tyske statane (bortsett frå Austerrike) vart tvunge til å akseptere militære alliansar med Preussen. Bismarck sitt planlagde Kleindeutschland, samlinga av Tyskland, var nær ved å kunne fullførast. Kong Vilhelm ønskte å krevje Austerrike også, men Bismarck klarte å få han frå denne ideen. Bismarck ønskte ikkje at Austerrike skulle spele noko rolle lenger i tyske saker, men såg at Austerrike seinare kunne verte ein viktig alliert.
Den siste handlinga var den fransk-prøyssiske krigen (1870), der Bismarck fekk keisar Napoleon III av Frankrike til å erklære krig mot Preussen. Den tyske alliansen vart kalla saman og dei slo raskt Frankrike. Denne prøyssiske sigeren gjorde det mogeleg å opprette Det tyske keisardømet og Vilhelm vart utropt til Kaiser Vilhelm I den 18. januar 1871 (170 år etter kroninga av den første prøyssiske kongen Fredrik I) i Speglsalen i Versailles utanfor Paris, medan den franske hovudstaden framleis var omleira.
1871-1918: Toppen og fallet
Bismarck sitt nye rike var ein av dei mektigaste statane på det europeiske kontinentet. Preussen hadde nesten like mykje makt over riket som det hadde hatt over Det nordtyske forbundet. Det utgjorde tre femtedelar av heile riket og hadde to tredjedelar av innbyggjarane. Keisartrona gjekk i arv i Huset Hohenzollern.
Starten på det som seinare vart problema for Preussen var den store avstanden mellom det keisarlege og det prøyssiske styresettet. Riket hadde eit system der alle menn over 25 år hadde lik stemmerett, medan Preussen heldt på det tredelte klassesystemet sitt der menn i den øvste klassen hadde 17,5 gonger så mykje stemmemakt som resten av folkesetnaden. Sidan keisaren sin kanslar, bortsett frå to periodar (januar-november 1873 og 1892-94) òg var statsminister i Preussen, måtte kongen/keisaren og statsministeren/kanslaren nesten like lenge som riket eksisterte, få fleirtal via to heilt forskjellige valsystem.
Bismarck forstod at resten av Europa var noko skeptisk overfor dette nye mektige Riket og byrja arbeide for å bevare freden gjennom avtalar som Berlinkongressen. Det nye tyske riket forsterka dei alt gode forholda til Storbritannia. Banda mellom London og Berlin hadde var allereie styrkt ved at kronprins Fredrik Vilhelm av Tyskland gifta seg med prinsesse Victoria av Storbritannia.
Vilhelm I døydde i 1888 og kronprinsen tok over trona som Fredrik III. Den nye keisaren planla å sette til verks omfattande liberale reformer. Etter berre 99 dagar på trona og vart etterfølgd av den 29 år gamle sonen Vilhelm II. Vilhelm hadde i yngre år motsett seg foreldra sine forsøk på å gjere han liberal, i staden vart han grundig prøyssenisert under Bismarck sitt formyndarskap. Som keisar kom Vilhelm tidleg i eit dårleg forhold til dei britiske og russiske kongefamiliane (trass i dei nære slektsbanda). Rivalisering førte over tid til fiendskap.
Vilhelm II fjerna Bismarck frå stillinga hans i 1890 og startar ein militær opprusting og eventyrlysten utanrikspolitikk som førte til at Tyskland glei inn i isolasjon. Keisaren feilvurderte kraftig konflikten mellom Austerrike-Ungarn og Serbia og reiste på ferie. Dei hurtige mobiliseringsplanane til fleire nasjonar førte til den første verdskrigen (1914–1918). Som løn for at dei trekte seg ut av krigen gav bolsjevikane tyskarane kontroll over store område vest i Det russiske keisardømet, nokre av desse grensa til Preussen, i samband med Brest-Litovsk-traktaten (1918). Den tyske kontrollen over desse områda varte berre nokre få månader på grunn av tapet til dei tyske militære styrkane og den tyske revolusjonen, som førte til at keisaren abdiserte og reiste i eksil.
Versaillestraktaten etter krigen, der Tyskland fekk skulda for krigen, vart signert i Speglsalen i Versailles, der Det tyske keisardømet vart oppretta. Då Vilhelm II abdiserte i 1918 vart Kongedømet Preussen oppløyst og erstatta av Fristaten Preussen.
Politikk
Kongedømet Preussen var eit autokratisk monarki fram til dei tyske revolusjonane i 1848 då Preussen vart eit konstitusjonelt monark og Adolf Heinrich von Arnim-Boitzenburg vart vald som den første statsministeren av Preussen. Etter den første grunnlova til Preussen vart det oppretta eit parlament med to hus. Underhuset, Landtag, vart vald av alle som betalte skatt. Dette systemet vart delt i tre klassar etter kor mykje skatt ein betalte, der stemmene til rike innbyggjarar telte meir enn dei andre. Dette gjorde at ein tredjedel av veljarane kunne velje 85 % av den lovgjevande makta. Det øvre huset, som seinare vart kalla Herrenhaus vart peikt ut av kongen. Kongen hadde full utøvande makt og ministrane svarte berre til han. Det prøyssiske hemmelege politiet vart oppretta etter revolusjonane i 1848 og støtta den konservative regjeringa.
Inndelingar av Preussen
Dei opphavlege kjerneregionane i Kongedømet Preussen var markgrevskapet Brandenburg og hertugdømet Preussen som saman danna Brandenburg-Preussen. Hinterpommern hadde vore ein del av Preussen sidan 1648. Kombinert med landområde vunne frå Sverige i 1720, vart denne regionen seinare provinsen Pommern. Landområda som prøyssarane vann i dei schlesiske krigane førte til opprettinga av provinsen Schlesien i 1740.
Etter den første delinga av Polen i 1772, vart det nyleg annekterte Det kongelege Preussen og Ermeland provinsen Vest-Preussen, medan hertugdømet Preussen (i lag med delar av Ermeland) provinsen Aust-Preussen. Andre annekteringar langs elva Noteć (Netze) vart distriktet Netze. Etter den andre og tredje delinga av Polen (1793-1795) vart dei nye områda Preussen fekk til provinsen Ny-Schlesien, Sør-Preussen og Neuostpreussen, og distriktet Netze vart delt mellom Vest- og Sør-Preussen. Desse tre vart etter kvart tapt til Kongress-Polen etter Wienerkongressen i 1815, bortsett frå den vestlege delen av Sør-Preussen, som vart ein del av Storhertugdømet Posen.
Preussen vann store område i vest etter Wienerkongressen og det vart oppretta totalt ti provinsar, som igjen vart delt inn i mindre administrative regionar kalla Regierungsbezirke. Provinsane var: I 1822 vart provinsane Jülich-Kleve-Berg og Niederrhein slått saman til provinsen Rhinen. I 1829 vart provinsane Aust- og Vest-Preussen slått saman til Provinsen Preussen, men dei vart skild frå kvarandre igjen i 1878. Fyrstedøma Hohenzollern-Sigmaringen og Hohenzollern-Hechingen vart annektert i 1850 og danna provinsen Hohenzollern.
Etter Preussen sin siger i 1866 under den austerriksk-prøyssiske krigen, vart områda som vart annektert av Preussen omorganisert til tre nye provinsar: Hannover, Hessen-Nassau og Schleswig-Holstein.
Kjelder
Kungariket Preussen Prússia
Ingrid
Ingrid (òg stava Ingri) eller Ingerid er norrøne kvinnenamn. Fyrste delen av namnet kjem frå guden Ing, som kan ha vore den same som Frøy. Andre delen, -rid, tyder vakker eller elska.
Ingrid har vore eit mykje brukt namn i Noreg i lang tid. Det var eitt av dei ti mest gjevne namna frå 1907 til 1931, og kom inn på denne lista igjen i 1991. I 1997 var det det mest gjevne norske jentenamnet. Det er i dag rundt 24 800 som heiter Ingrid (SSB 2006).
Ingrid har namnedag den 10. februar i Noreg og den 9. oktober i Sverige.
Namna Inga og Inger kan vera avleia av Ingrid.
Gravvik
Gravvik var tidlegare ein sjølvstendig kommune i Nord-Trøndelag fylke. Området vart skild ut som eigen kommune i 1909. I 1964 var kommunen slegen saman med Foldereid, Kolvereid og Nærøy til det som er dagens Nærøy kommune. Gravvik er no ein skulekrins i Nærøy kommune, og eit kyrkjesokn i Nærøy prosti i Den norske kyrkja.
Landbruk og fiskerinæring har tradisjonelt stått sterkt i Gravvik. I dag er oppdrett av laks, skjel og kveite viktige næringar.
I Gravvik finn ein Fingalshola, som er hola i Noreg med flest holemåleri, og Gravvik kyrkje
Kerrin Lee-Gartner
Kerrin Lee-Gartner er ein kanadisk tidlegare alpin skirennar frå Trail i British Columbia, som vart olympisk meister i utfor i 1992.
Under Vinter-OL 1992 i Albertville vann Lee-Gartner eit av dei tettaste utforrenna i OL-soga. Med tida 1.52,55 tok ho gullmedaljen med ein margin på seks hundredels sekund til Hilary Lindh frå USA og ni hundredelar til austerrikske Veronika Wallinger, medan dei to store førehandsfavorittane, tyske Katja Seizinger og Petra Kronberger frå Austerrike, kom berre hundredelar etter bronsevinnaren.
Lee-Gartner vann aldri eit renn i verdscupen i alpine greiner. Mellom desember 1990 og januar 1994 sikra ho seg seks pallplasseringar, fire i utfor og to i super-g. Ho la opp etter 1994-sesongen.
Hattrick
Hattrick er eit nettbasert fotballmanagerspel med over 900 000 brukarar frå heile verda. Ein brukar får utlevert eit lag med rundt 20 spelarar og startar i ein av dei lågare divisjonane i det landet ein held til i.
Divisjonssystemet
Ei avdeling består av åtte lag og kvar divisjon er inndelt i mange avdelingar. I 1. divisjon er det berre ein avdeling, medan talet på avdelingar vert firdobla for kvar divisjon nedover slik at det er fire avdelingar i 2. divisjon, 16 avdelingar i 3. divisjon, 64 i 4. divisjon, 256 i 5. divisjon og 1024 i 6. divisjon. Frå 7. divisjon og nedover inneheld alle divisjonane 2048 avdelingar.
Talet på divisjonar varierer frå land til land etter kor mange brukarar som er påmeldt. Ved behov vert det utvida med ein ny divisjon. Tomme plassar i ein divisjon vert fylt av eit datastyrt og relativt dårleg lag.
Kampar
Seriekampane vert spelt kvar helg. Tidspunktet kan varierer frå nasjon til nasjon. I den norske hattrickserien er det t.d. i firetida på laurdagar. I tillegg vert det spelt ein treningskamp på onsdagar om ein ønskjer dette. I starten av kvar sesong vert onsdagane nytta til cupkampar i staden for treningskampar. Dei som går vidare i cupen kan derfor ikkje spele desse treningskampane.
Før kvar kamp må brukaren sette opp laget sitt og taktikken han vel å nytte. Når kampen er i gang har ikkje brukarane høve til å gjere nokre endringar på laget eller taktikken og vert ein passiv tilskodar.
Toshimasa Toba
Toshimasa Toba er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Mito HollyHock.
Open Sound System
Open Sound System (OSS) er ein programvarekomponent for UNIX, og tidlegare Linux, der lydkortdrivarar, bufferar, og anna lågnivå infrastruktur for lydhandsaming er plasserte. OSS køyrer i kjernemodus og brukarprogram kommuniserer med OSS via standard POSIX programmeringsgrensesnitt, ved bruk av systemkalla open/close/read/write/ioctl/select/mmap. Men å utføra operasjonar som miksing, sampelrateendring, etc. i kjenemodus er problematisk, både av di det fører til unødig kompleksitet i kjerna og av di det er meir tungvint å utføra slike operasjonar i kjerne- enn i brukarmodus (flytkommaaritmetikk er ikkje tilgjengeleg i kjerna).
I Linux-kjerna er OSS erstatta med ALSA, som har sitt eige grensesnitt. Men ALSA kan emulera OSS slik at programvare utvikla for OSS framleis kan nyttast.
Snøggkopling
Snøggkopling kan syna til:
Loch
Loch er eit skotsk ord som kan visa til innsjøar, bukter eller fjordar. Ein mindre loch blir kalla ein lochan.
Namnet er av gælisk opphav og blir òg brukt i Ulster og Nord-Irland, der mange skottar har busett seg. I resten av Irland bruker ein det tilsvarane ordet lough. Den skotske uttalen av loch er [lɒx], og ordet blir ofte brukt til å forklara engelskmenn korleis ein uttaler ein ustemd velar frikativ. På engelsk kan òg siste lyden uttalast som ein k.
Den best kjende lochen er Loch Ness, medan andre store og kjende skotske innsjøar er Loch Awe, Loch Lomond og Loch Tay. Loch Long, Loch Fyne, Loch Linnhe og Loch Eriboll er sjø-lochar, eller skotske fjordar. På same måte som norske fjordar og fjordsjøar er dei fleste lochane blitt skapte av isbrear som skar seg ned i fjellet. Men også nokre nyskapte innsjøar har fått loch-namn, slik som demningsjøane Loch Sloy, Loch Laggan og Loch Treig.
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 2010
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 2010 er ei norsk fotballturnering som vart arrangert i 2010. Det var det 105. Noregsmeisterskapen i fotball for menn. Strømsgodset vart norsk mester etter å ha vunne cupfinalen 2-0 mot Follo på Ullevaal Stadion søndag 14. november. Dette var Strømsgodsets femte noregsmeisterskap.
Rundar
Noregsmeisterskapen i 2010 vart spelt på følgjande datoar: :
Laga som spelte i Eliteserien, 2. nivå og 2. divisjon fotball for menn deltok frå første ordinære runde.
Etter Rubicon
Etter Rubicon er ein norsk spelefilm frå 1987. Filmen hadde premiere på norsk kino 10. september 1987. Han er klassifisert som thriller/drama, har ei speletid på 93 minutt, og tilrådd aldersgrense 15 år.
Handling
Under ei militærøving utanfor kysten av Nordland og Troms blir to gutar på fisketur funne sjuke og med uforklarlege symptom. Kort tid etter innlegging på sjukehus døyr dei. Doktor Hoff (Sverre Anker Ousdal) og lensmann Berntsen (Toralv Maurstad) blir på same tid sende ut til tankbåten Rubicon som har meldt om ein eller annan naudsituasjon, men dei finn skipet tomt for folk. Politiet konfiskerar lika til dei to gutane og heile saka er omgitt med hemmeleghald, noko som får doktor Hoff til å starte undersøkingar på eiga hand. Med dette blir han dregen inn i eit politisk spel som syner seg å vera livsfarleg.
Produksjon
Filmen blei spela inn i Lofoten og Vesterålen og ved Norsk film AS sine studio på Jar. Arthur Johansen og Leidulv Risan skreiv manus medan Leidulv Risan regisserte. Geir Bøhren og Bent Åserud stod for musikken.
Madinat ash-Shamal
Madinat ash-Shamal (arabisk الشمال) er ein kommune i Qatar. Det administrative senteret i kommunen er Al Shamal by og vert rekna som ein av dei store byane i Qatar. Namnet tyder «Byen i nord» - sjølv om folketalet berre er på litt over 5 000. Ein av fotballstadiona for fotball-VM 2022 skal byggast i Ash Shamal med plass til 45 330 tilskodarar.
Madinat ash Shamal omfattar Ras Lafan, det nordlegaste punktet på Qatarhalvøya og er slik sett kringsett av Persiabukta i alle retningar utanom i sør. Han grensar til kommunen Al Khor.
Stader
Stader i kommunen er mellom anna:
Idrett
Al-Shamal SC, er eit idrettsklubb som er mest kjend for fotballaget. Laget konkurrerer Qatargas-ligaen. Heimekampane vert spelte på Al-Shamal SC stadion i Al Shamal by.
Sulamitt
Sulamitt er eit bibelsk ord som i uttrykk som «heile sulamitten» tyder ‘alt i hop’ eller ‘heile hurven’.
Uttrykket byggjer på eldre kristne uttydingar av Høgsongen i Det gamle testamentet. Namnet Sulammit i kap. 6,13 er då sett som eit bilete på heile den kristne kyrkjelyden, som budde seg på eit himmelsk møte med Kristus, den heilage kongen.
Også i jødisk tradisjon er dikta i Høgsongen tolka allegorisk, som songar om tilhøvet mellom Gud og folket hans. Litteraturgranskarar har hevda at denne tolkinga berga Høgsongen i den hebraiske kanon og med det gjorde han til ein del av Bibelen. Dei ser dikta i Høgsongen som kjærleikssongar som handlar om erotisk tiltrekning mellom mann og kvinne.
I bibelomsetjinga frå Det norske Bibelselskapet, 1978, er jentenammet «Sulammit» bytta ut med «Sjulam-jenta», og det er samanlikna med  forteljinga om den ov-vene jenta Abisag frå Sjunem i Fyrste Kongebok 1,3. Vidare heiter det at «Sjulam» kan vere byen Sjunem (Solem) nær Jisre’el-sletta.
Jentenamn
Som jentenamn er det hebraiske namnet Sjulammít (også stava Schulamitt og Shulamith) omsett med ‘den fredfulle’, jamfør hebraisk שולמית, ei hokjønsform av namnet Salomo (hebraisk  שְׁלֹמֹה), knytt til ordet «shalom» (שָׁלוֹם) som tyder ‘fred’.
Kjende namneberarar
Sulammit i religiøs litteratur
I Studentmaallaget si bibelumsetjing frå 1921 lyder kap. 6,13f i Høgsongen slik:
I omsetjinga til Bibelselskapet frå 2011 er dei same linene omsette slik: Høgsongen har inspirert mange diktarar. I sin avskilssong til soknefolket brukte Petter Dass «Sulamith» som eit bilete på folket:
I pietismens salmedikting vart det ofte brukt bilete henta frå Høgsongen for å illustrere Jesu kjærleik til menneska. Eit slikt døme kan vere H. A. Brorson sin salme «Hvad est du dog skjøn» (frå Svanesang, 1765), tonesatt etter ein norsk folketone i 1906 av Edvard Grieg, som ein del han siste arbeid, opus 74:
Europeisk honningbie
Europeisk honningbie (Apis mellifera), òg kalla vestleg honningbie, er ein art flygande insekt i slekta honningbier. Dei blir haldne som husdyr. Europeisk honningbie dannar eusosiale samfunn («bifolk») med ei dronning, titusenvis av arbeidarar og nokre få hannbier (dronar) som lever ei kort stund. Dette har dei til felles med fleire andre bi-artar. Opphavleg fanst dei berre i Europa, Afrika og Det nære austen. Då denne arten er viktig i birøkt og honningproduksjon er ho nå spreidd over heile verda, i samband med vestleg kolonisering. Innanfor birøkt reknar ein med om lag tjuefem underartar, kalla rasar. I Europa finn ein særleg fire slike rasar, som spreidde seg nordover etter siste istid. Mellom dei er brune bier (A. m. mellifera), som tidlegare var einerådande frå Spania og på nordsida av Alpane opp til Skandinavia.
I Asia finn ein ytterlegare ni artar honningbie. Den mest kjende av desse er austleg honningbie (Apis cerana) som var den opphavlege verten for den særs skadelege biparasitten varroamidd.
Historie
Det har eksistert bier i minst 100 millionar år, frå tidleg krit. Det eldste fossile funnet er ei 2,95 mm lang ur-bie med kjenneteikn både frå bier og kvefs, funne innkapsla i rav i nordre Myanmar. Det viser korleis blomster-plantar (Magnoliophyta), som oppstod på denne tida, og bier utvikla seg parallelt. Biene har framleis ein viktig funksjon i økosystemet med pollinering (bestøving) av mange plantar, eit godt døme på symbiose.
Tidlegare rekna ein med at den europeiske honningbia utvikla seg frå den austlege honningbia i det vestlege eller sentrale Asia. Ut i frå nyare populasjonsgenetisk analyse kan det synest som om europeisk honningbie kom frå Afrika i fleire bølgjer, med ei distinkt vestleg grein og ei eller fleire austlege greiner.
Eit tidleg teikn på honningfangst finn ein i helleristingar i Cuevas de Araña ved Bicorp i Valencia i Spania, desse er om lag 12 000 år gamle. Alt for 7000 år sidan gjekk ein over frå honningfangst hos villbier til å halde bier som husdyr (birøkt) i det sentrale Anatolia. I Egypt er det dokumentert vandrebirøkt i leirkubar på flåtar på Nilen for 5 000 år sidan. I nedre Egypt blei bier nytta som symbol på makt, med kongen som bidronning.
I dei heilage skriftene til hebrearane er honning nemnt fleire gongar. Johannes døyparen levde på grashopper og vill honning. I Talmud finn ein kunnskap om bier og sverming, og om bikubar av strå og flettverk. I 600 f.v.t. blei det vedteke ein lov om bier i Hellas.
I Noreg er det ikkje sikker dokumentasjon på birøkt før på 1700-talet, sjølv om det er funne honningbier frå 1200-talet under utgraving i Gamlebyen i Oslo er det usikkert kva dette tyder.
Anatomi
Bak-kroppen er bygd opp av fleire segment. Desse segmenta har ei rekkje med fine hår i bakkant, dette gjer at bakkroppen får karakteristiske mørke og ljose striper på tvers. Desse er like vel ikkje så tydelege som dei gul-svarte stripene hos kvefsen. bryst-delen av dyret har gulbrune hår.
Stavanger katedralskole
Stavanger Katedralskole er ein vidaregåande skule i sentrum av Stavanger. Skulen tilbyr to utdanningsprogram, eitt for studiespesialisering ved tradisjonsrike Kongsgård og eitt for musikk, dans og drama ved skulens nye bygg i Bjergsted. Hovudbygningen på Kongsgård er saman med Domkyrkja, Kirkegata, Valbergstårnet, Torget og Breiavatnet Stavanger sentrum sine fremste kjenneteikn.
Europeisk honningbie
Anatomi
Biene har tre par bein som er festa til bryst-delen av kroppen. Som hos andre insekt er beina delt i fleire delar. Den ytste delen, tarsen, er igjen delt i fem mindre delar og den inste av desse delane er sterkt forstørra på bakbeinet. Her er det ei lita grop med stive hår omkring, kalla pollenkorg.
Dronningar og arbeidarar har giftbroddar på bakkroppen.
Satoshi Yashiro
Satoshi Yashiro er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Mito HollyHock.
Rangitikei District
Rangitikei District er eit distrikt der den største delen ligg i regionen Manawatu-Wanganui på Nordøya på New Zealand. Ein mindre del, byen Ngamatea (13,63 % av arealet), ligg i regionen Hawke's Bay. Distriktet ligg sørvest på øya, og omfattar nedslagsfeltet til Rangitikei River.
Geografi
Distriktet ligg nord for Wellington og strekkjer seg frå South Taranaki Bight mot North Island Volcanic Plateau. Det dannar eit trapesforma område som omfattar byane Taihape, Bulls, Marton, Hunterville og Mangaweka. Flatevidda til distriktet er 4 538 km². Topografisk varierer landskapet frå sandsletter langs kysten til karakteristiske åsryggar i innlandet.
Folketal
Ved folketeljinga i 2006 var det 14 712 innbyggjarar i distriktet. Den største byen, og setet for distriktsstyret, er Marton, der folketalet var 4 680 ved teljinga.
Togulukka
Ein del av Whangaehu-elva renn gjennom den nordlege delen av distriktet. I den øvre delen av elva fann Tangiwai-katastrofen stad julaftan i 1953, den største jarnvegsulukka på New Zealand, der 151 menneske mista livet.
Stavanger katedralskole
Dei siste åra har skulen vorte leiiande innanfor framandspråk i Stavanger, og tilbyr fordjuping innanfor norsk, engelsk, tysk, spansk, fransk og arabisk. Soleis har skulen vorte ein viktig del for internasjonalisering i regionen.
Kota Minami
Kota Minami er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Stavanger katedralskole
Bygget på Kongsgård er kjend i litteraturen gjennom Alexander Kielland sine verk. Det var her «Lille Marius» døydde medan han pugga latin, det var her «Abraham Løvdahl» vart danna og kaninane var lærarar.
Kota Minami
Han spela for klubben Mito HollyHock.
Stavanger katedralskole
Kielland var sjølv elev ved skulen i si tid, som på den tida var obligatorisk lærestad for søner av framståande borgarar i byen. Diktaren Sigbjørn Obstfelder og komponisten Fartein Valen vart seinare elevar her.
Det har vore drive skule på staden frå kring 1260, og vart offentleg skule i 1824. Skulen er med sin 700 år lange tradisjon ein levande institusjon i Stavanger. Det eldste skuleteatret i Noreg, Idun, leverer årlege julekomediar amatørteaterscena Sangsalen. I moderne tid har forfattaren Tore Renberg, skodespelarane Laila Goody og Marianne Holter og politikar Jan Egeland prega skulemiljøet.
Skulen er kjend for eit tett elevmiljø, og vert tidvis nærast sett på som ein klan av resten av byen. Lærarane har ofte vore viktige personar i bylivet i Stavanger. Johannes Steen, seinare statsminister, var lenge rektor ved skulen.
Etter tradisjonen er rektor ved katedralskulen den einaste som har fiskerett i Breiavatnet.
Seven Summits
Seven Summits ('Dei sju fjelltopppane') er dei høgaste fjelltoppane i kvar av dei sju verdsdelane. Dei er alle rekna som utfordringar i fjellklatring. Seven Summits vart først nemnd av Richard Bass i 1980.
Europa
Den høgaste fjelltoppen i Europa, som er ålment akseptert, er Elbrus (5 642 m) i Kaukasus. Elbrus er det høgaste fjellet i Europa så lenge ein reknar Kaukasus som ein del av Europa. Dette er derimot omstridd, og andre meiner at Mont Blanc (4 808 m) i Alpane er det høgaste fjellet i Europa.
Bass og Messner-lister
Den første Seven Summits-lista vart sett opp av Bass (Bass eller Kosciusko-lista), og her er Mount Kosciuszko (2 228 m) den høgaste toppen på det australske kontinentet.
Reinhold Messner sette opp ei anna liste (Messner eller Carstensz-lista) der han byttar ut Mount Kosciuszko med Carstensz Pyramid (4 884 m) på Ny-Guinea. Verken Bass eller Messner sine lister har med Mont Blanc. Frå ein fjellklatrar sitt synspunkt er Messner-lista den mest utfordrande. Klatringa av Carstensz Pyramid er langt vanskelegare, og krev nærast ein ekspedisjon, medan Kosciuszko er ein lett tur.
Historie
Richard Bass, ein amerikansk forretningsmann og amatørklatrar, sette seg som mål å klatre dei høgaste toppane på kvart kontinent, medrekna det australske fastlandet. Han engasjerte David Breashears som førar på Everest, det vanskelegaste av dei sju, og fullførte oppgåva 30. april 1985. Han var så medforfattar i ei bok, Seven Summits, som skildrar denne oppgåva.
Reinhold Messner reviderte lista til Bass ved å erstatte Australia med Australia-Ny Guinea-kontinentet. Pat Morrow var den første til å ta imot Messner si utfordring, og avslutta med å klatre Puncak Jaya den[7. mai 1986, følgt hakk i hel av Messner sjølv, som klatra Vinson den 3. desember 1986. Morrow er òg den første som fullførte klatringa av alle åtte toppane på begge listene.
I 1990 vart Rob Hall og Gary Ball dei første som fullførte alle sju toppane på sju månader. Dei nytta Bass-lista og byrja med Mount Everest den 10. mai 1990 og avslutta med Vinson den 12. desember 1990, berre timar før dei sju månadane var ute.
Den første kvinna som fullførte Bass- og Messner-listene var Junko Tabei som fullførte dei 28. juli 1992 med klatringa av Elbrus.
Per mars 2007 har meir enn 198 fjellklatrarar klatra alle sju toppene på anten Bass- eller Messner-lista. Om lag ein tredjedel av desse har fullført klatringa av alle åtte toppane på begge listene.
Kritkk av Seven Summits-utfordringa
Populariseringa av Seven Summits har ført til motførestillingar med argument som at det fristar ambisiøse og uerfarne til å betale store summar til profesjonelle førarar som lokkar med Seven Summits og at førarane derfor kan føle seg tvinga til å presse på for å fullføre oppgåva sjølv om det går ut over helse og tryggleik.
Klatraren og forfattaren Jon Krakauer (1997) skreiv i Into Thin Air at det ville vore ein større utfordring å klatre dei nest høgaste toppane på kvart kontinent, kjend som Seven Second Summits. Dette stemmer i særleg grad for Asia, der K2 (8 611 m) er langt vanskelegare enn Mount Everest (8 848 m).
Utstein kloster
Utstein kloster er eit tidlegare norsk kloster som vart bygd i mellomalderen. Utstein kloster ligg på Klosterøy, den vestre delen av Mosterøy i Stavanger kommune i Rogaland fylke. Mosterøy er ei av øyane i Ryfylke.
Kyvette
Kyvette eller kuvette (av fransk cuvette) er eit lite kar til bruk i laboratorium. Det blir brukt til å ha væske i innan ulike kjemiske forsøk og prosessar, til dømes fotografi, elektroporering og spektroskopi. Karet er gjerne kubeforma, men kan også vera laga av ein sylinder. Det blir brukt ulike harde materiale, som glas, plast, porselen, kvarts eller andre mineral til å laga kyvettar. Sidene kan vera gjennomsiktige eller nokre av dei kan vera matte eller ugjennomsiktige. Kara kan nyttast opne eller dei kan vera stengbare med lok, skrukork eller propp.
Utstein kloster
Klosteret er det einaste klosteret frå før reformasjonen som finst att i Noreg, nokolunde heilskapleg som det stod i mellomalderen. Både kyrkja og nedre etasje av aust- og sørfløyen er i bruk. Klosteret ligg dominerande til, som eit lukka kompleks kring ein kvadratisk klostergard i eit ope landskap, og med vidt utsyn.
Kyvette
Bruk
Innan spektroskopi er kyvettar viktige behaldarar med standardiserte mål som gjer at ein kan samanlikna eigenskapar i ulike væsker. Ein bruker mellom anna kyvettar i spektrofotometer. Her kan ein setja inn ein eller fleire kyvettar med prøveløysing i, slik at væska kan gjennomstrålast.
Utstein kloster
Den eldste skriftlege kjelda der klosteret vert omtala, er frå 1286. På det meste budde det 20-30 munkar i klosteret med kring dobbelt så mange lekfolk som stod for gardstellet, husbygging og matlaging. Klosteret hadde store jordeiegedomar og kunne halda mat til kring 250 menneske årleg.
Klosterlivet tok slutt i samband med reformasjonen i Danmark-Noreg i 1530-åra. Klosteret tilhøyrer i stiftinga Utstein Kloster. Klosterbyggverka er i dag i bruk som museum, konferansesenter og overnattingsstad.
Kyvette
Materiale
Dei vanlegaste materiala for kyvettar er plast, glas og kvarts. Pris og bruk bestemmer kva stoff ein føretrekk. Plastkyvettar er billige og knuser ikkje om ein mister dei, men er ugjennomsiktige i ultrafiolett lys. Kvarts er sprøare, men er til motsats frå plast og glas gjennomskinleg for ultrafiolett lys.
Utstein kloster
Kloster
Utstein kloster vart oppretta ei gong i tidsrommet 1263–1280. Klosteret på Utstein er rekna som ei vidareføring av det eldre Olavsklosteret i Stavanger. Augustinarane fekk i regjeringstida til Magnus Lagabøte ta over den tidlegare kongsgarden på Mosterøy, som låg ved skipsleia. Augustinarane overtok Olavsklosteret sine eigedomar, og godset auka i tillegg etter kvart. Sankt Laurentius vart vald til vernehelgen for klosteret.
I 1539 vart klosteret storma av biskopen sine. Christoffer Rustung lét det brenna ned.
Kyrkje og herregard
Etter reformasjonen kom klosteret på fleire hender. I 1537 fekk Trond Ivarsson klosteret som len. Han var forplikta til å ta vare på munkane, men klosterfolket forsvinn i denne tida ut av kjeldene. Erik Urne (1601-30) innreidde klosteret til soknekyrkje. Klosterbygga stod lenge tomme, og vedlikehaldet var dårleg. Familien Garmann overtok i 1706. Då Christopher Garmann flytta kom flyttande i 1750, vart bygga sett i stand og sterkt endra. Familien Scancke tok over klosteret i 1885. Koret i kyrkja vart overført til staten i 1899. Kring 1900 vart kyrkjekoret og kyrkjetårnet restaurert. Fram til 1930-talet var klosterbygga våningshus. Restewb av bygga vart sett i stand mellom 1950-talet og 1960-talet.
Aetingen
Aetingen  er ein kommune i distriktet Bucheggberg i kantonen kantonen Solothurn. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Knekkand
Ho hekkar i store delar av Europa og tverr over Palearktis til stillehavskysten. Ho er ein sterk trekkfugl, heile populasjonen migrerer til Afrika, India, Bangladesh, Søraust-Asia og Australasia om vinteren, der dei kan leve i store flokkar. Til liks med andre små ender, stig denne arten lett opp av vatnet med ei snøgg vadefuglliknande flukt. Hekkehabitat er grassletter nær grunne sjøar og våtmark.
Ved raudlistevurderingen i 2015 vart arten nedgradert frå kritisk trua CR til sterkt trua EN°. Vi bedømmer likevel bestanden som høgare enn den som vart lagt til grunn i 2015. I tillegg ser vi ingen grunn til nedgradering sidan bestandar i nabolanda våre er i nedgang. Sannsynet for rekolonisering blir derfor sett på å vera liten.
Sidan år 2010 har knekkand vore ført opp i kategorien sterkt truga (EN) på norsk raudliste for artar, på bakgrunn av bestandsestimater og basert på kriteriet D1 (50–250 reproduserande individ).
Elektromagnetisk absorpsjon
Absorpsjon er ein fysisk prosess der energien til eit foton blir tatt opp av eit anna objekt, som eit atom der elektron gjer eit sprang mellom to elektroniske energinivå. Fotona blir øydelagt i prosessen. Den absorberte energien kan strålast tilbake som strålingsenergi eller bli omforma til varmeenergi. Absorpsjon av lys under bølgjeforplanting blir ofte kalla demping.
Absorpsjonsevna til ein lekam avgjer kor mykje lys det kan absorbere. Dette kan vere avhengig av andre eigenskapar til lekamen gitt ved Beer-Lambert si lov.
For dei fleste stoff varierer absorpsjonsmengda med bølgjelengda til lyset, og dette fører til forskjellige fargar i pigment som berre absorberer visse bølgjelengder. Til dømes vil ein lekam som absorberer blått, grønt og gult lys har raud farge i kvitt lys. Eit absorpsjonsspektroskop kan brukast til å identifisere stoff ved å gjere målingar av forskjellige bølgjelengder.
Sjå òg
Absorption Absorption (Physik) Absorption (electromagnetic radiation) Šviesos absorbcija 吸光 Absorpcja (optyka) Абсорбция Absorpcija Absorptio (sähkömagneettinen säteily)
Erik Brofoss
Erik Brofoss, fødd i Kongsberg, var ein norsk økonom, jurist og politikar som representerte Arbeidarpartiet.
Erik Brofoss vart cand.jur. i 1931 og cand.oecon. i 1938. Han blei knytt til Londonregjeringa i 1942.
Erik Brofoss blei statsråd og sjef for Finansdepartementet (finansminister) i Einar Gerhardsen si andre regjering, den reine Arbeidarpartiregjeringa, frå 5. november 1945. 6. desember 1947 tok han over Handels- og skipsfartsdepartementet, og blei handelsminister, eit departement han sjølv foreslo oppretta. Dette statsrådsvervet hadde han også i Oscar Torp si regjering frå 19. november 1951 til 2. juni 1954. Han var også bestyrande statsråd i Industridepartementet i tida 18. mai 1953 til 14. september 1953.
Brofoss hadde stor innverknad på den økonomiske politikken som blei ført etter 2. verdskrigen. Han var særleg oppteken av realøkonomi - det vil seie at produksjonen skulle vere grunnlaget for levestandarden, ikkje pengane.
I unge år var Brofoss ein talentfull friidrettsutøvar. I 1928 tok han NM-sølv på 100 meter etter ha sprunge på 11,1. I 1930 deltok han i friidrettslandskampen mot Sverige på Bislett stadion. Den personlege rekorden hans på 100 meter var 10,8, noko som framleis er klubbrekord i Kongsberg  IF.
Kjelder
Erik Brofoss hos Stortinget.no
Wenche Sørum
Wenche Sørum Lønnquist ( er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Oslo. Ho vart tildelt kongepokalen under noregsmeisterskapen både i 1970 og 1972. Sørum, som var medlem i Høybråten og Stovner, vart norsk meister på 1500 meter i 1969, 1970, 1972 og på 800 meter i 1970 og 1972.
Aktiv
Sørum kom på andreplass på 800 meter under NM 1968 og 1969, begge åra bakom Britt Ramstad. Frå 1969 kom også 1500 meter med i tevlingsprogrammet og Sørum sette den fyrste offisielle noregsrekorden på Bislett stadion i Oslo den 30. mai. Rekordtida 4.36,2 forbetra ho til 4.29,1 og deretter 4.28,0 seinare i 1969-sesongen. Under noregsmeisterskapen sprang ho einsleg inn til gullmedalje.
I juni 1970 flytta Sørum noregsrekorden vidare til 4.27,4 og i landskampen mot Sverige til 4.24,0. 2. august 1970 i Aust-Berlin vart ho nummer 4 på rekordtida 4,18,7 i semifinalen i Europacupen for landslag. To veker seinare vart ho dobbelmeister då NM i friidrett 1970 vart avvikla i Kristiansand. På 800 meter fekk ho same tid som sølvvinnar Grete Andersen, medan ho på 1500 m sprang i mål til suveren siger på 4.24,6, ein prestasjon som sikra henne kongepokalen.
Ein leggskade gjorde at Sørum mista det meste av 1971-sesongen. Unge Grete Andersen nytta då høvet til å ta over som rekordhaldar med 4.17,0. OL-sesongen 1972 tok Sørum tilbake noregsrekorden på 1500 m ved Bislett-leikane 3. august, der ho fekk sluttida 4.14,7. I noregsmeisterskapen 1972 sigra ho på 800 m og 1500 m med god margin til Grete Andersen, for 1500-meterløpet vart Sørum tildelt kongepokal nummer 2. Under Sommar-OL 1972 i München i september forbetra Sørum i forsøket noregsrekorden til 4.14,1 og tok seg til semifinale. Der senka ho rekorden til 4.09,7, men vart slått ut med 14. beste tid.
I 1973 var Sørum atter plaga med skade. Ho kom tilbake på bana i 1974 og sette norsk rekord på 3 000 meter med 9.25,4, ein distanse som kom på NM-programmet. Under noregsmeisterskapen deltok Sørum på 1500 m, og vart fråsprunge av framstormande Grete Andersen. Sørum la opp ved sesongslutt.
Rettsvitskaplege omgrep på latin
Mange rettsvitskaplege omgrep er på latin, ettersom dei europeiske rettstradisjonane i stor grad bygger på romarretten.
Dette er eit oversyn over nokre slike omgrep:
Jimmy Jump
Jaume Marquet i Cot, kjent som Jimmy Jump  er ein seljar frå Barcelona som har gjort det til ein livsstil å utføre spektakulære og uventa opptrinn under store arrangement. Han reknar seg sjølv som ein kunstnar.
Han vart først internasjonalt kjend for stuntet under finalen i EM i fotball 2004 mellom Portugal og Hellas, då han sprang inn på banen og kasta eit Barcelona-flagg i andletet på Real Madrid-spelaren Luis Figo, før han slengde seg inn i Hellas' mål og deretter vart ført bort av vaktene.
Al Daayen by
Al Daayen er ein by og administrasjonssenter i kommunen Al Daayen i Qatar.
A Kiss in the Dreamhouse
A Kiss in the Dreamhouse er det femte studioalbumet til det britiske rockebandet Siouxsie and the Banshees. Det kom ut 5. november 1982 på Polydor Records. Innspelinga markerte ei musikalsk endring for gruppa og dei nytta strykarar for første gongen og eksperimenterte meir i studio. Gitaristen John McGeoch spelte fleire instrument, som blokkfløyte og piano. For Julian Marszalek i The Quietus synte utgjevinga at The Banshees var «eit av dei store britiske psykedeliske banda.»
A Kiss in the Dreamhouse både selde godt og fekk god omtale, og nådde 11. plassen på UK Albums Chart. I august 2007 vart det rangert øvst på lista til Mojo over dei beste albuma frå 1982. I september 2018 kom plata ut med ommastra lyd på 180-grams vinyl.
Bakgrunn, innspeling og musikk
Bandet tok ein pause frå låtskrivinga etter suksessen med Juju i 1981. våren 1982 drog dei på turné i Skandinavia med tre nye spor: «Cascade», «Painted Bird» og «Green Fingers». Då dei kom attende til studio i juli, sette gruppa av ei veke til å improvisere, sett i gang av ei lydbandsløyfe av ein orkesterversjon av «Fireworks», ein singel som kom ut mai og som ikkje var med på noko album. Dei andre songane kom kjapt. Siouxsie ønskte ikkje å bruke synthesizer i arrangementet: «Fireworks» indikerte retninga me ønskte for albumet. Me ønskte strykarar. John [McGeoch] ønskte ein maskin, men Steven [Severin] og eg sa eg ville ha verkelege strykarar. Dei gjev ein verkeleg, jordnær og rik lyd. Du kan høyre strengane spytte og buste og kvese. Me og Steve har alltid ønskt at musikken vår skulle spelast av Royal Philharmonic Orchestra. Me har alltid tenkt at songane våre passar eit orkester. Verkelege strykarar har ein særs fysisk lyd».
A Kiss in the Dreamhouse var det første albumet der The Banshees verkeleg unytta mogelegheitene i studio. Dei tillet seg å bli inspirerte av lydane. Lydteknikaren Mike Hedges, som var interessert i vokal, sette forskjellige effektar på røysta til Siouxie og brukte fleire lag av vokal. Hedges oppfordra dei òg til å teste forskjellige effektar, og om bandet kom opp med noko som var uvanleg, så ønskte å han ta det enno lengre.
I følgje bandet var A Kiss in the Dreamhouse truleg det mest eksperimentelle albumet deira. Det vert nytta blokkfløyte, chimes, røyrbjøller, bandsløyfer og mange vokalspor på plata. Consequence of Sound skildra det som deira «eiga form for neo-psykedelisk rock.»
Den personlege dynamikken i bandet under innspelinga av A Kiss in the Dreamhouse var ofte mindre sunn. Bandet hadde nyleg sparka manageren sin og den tidlegare partnaren til Siouxie, Nils Stevenson, etter han vart besett då ho byrja å utvikle eit forhold til Budgie. Bandet brukte mange timar i studio, etterfølgd av alkohol og dop. I følgje Uncut-skribenten Garry Mulholland, var «den utruleg vakre musikken på Dreamhouse eit produkt av avhengnad, stress, gammal og sju kjærleik og ny og farleg kjærleik, pengesorg og eit mørke som til slutt kom til å krevje tre liv».
Tittel og plateomslag
Tittelen A Kiss in the Dreamhouse kom til Severin etter å ha sett eit program om prostituerte i Hollywood i 1940-åra som tok kosmetisk kirurgi for å likne på stjernene slik at dei kunne få fleire kundar. «Dreamhouse» var eit bordell i Los Angeles der folk kunne møte kvinner som likna på stjernene på den tida, som Mae West.
Sitatet på innsida av omslaget, «Nellie the Elephant packed his trunk and said goodbye to the circus», syner til den langvarige, tidlegare manageren Stevenson (med kallenamnet «Nellie»), som fekk sparken før innspelinga av albumet.
Mottaking
Cook avsluttar med å sei: «Eg lovar dykk. Denne musikken vil ta pusten frå deg». Paul Du Noyer skreiv at A Kiss in the Dreamhouse var «eit verkeleg steg til sides for tradisjonell rock» og «kanskje det aller beste albumet deira». Albumet vart rangert på 11. plassen på lista til NME over årets album for 1982, medan «Slowdive» vart rangert blant dei 50 beste songane.
Steve Sutherland i Melody Maker likte òg den nye musikalske retninga: «The Banshees oppnår ein kjempeflott, effektiv ny pop utan så mykje som ein teori eller skruppel. Dreamhouse er ein rusande prestasjon». David Cleary i AllMusic skildra seinare singelen «Slowdive» som «ein fiolin-farga dance-song med ein fengande melodi som verkar uverkeleg», og snakka positivt om albumet: «Denne fine plata er godt verdt eit kjøp».
I 2006 tok musikkhistorikaren Garry Mulholland med plata i boka si Fear of Music om dei 261 beste albuma sidan 1976.
I 2009, etter nyutgjevinga av albumet, skreiv The Quietus: «Resultatet vart den mest fargerike og - kremt - kaleidoskopiske samlinga deira til då». Kritikaren Julian Marszalek skreiv at musikken på albumet er «grunnleggjande pop, likevel ikkje redd for å fråtse i ein særheit som kjem av endra sinnstilstandar. Det var eit medvite skifte frå det openberre mørkret på føregangaren, Juju». Marszalek rekna arbeidet til gitaristen McGeoch som «ein saumlaus venleik», og skreiv at «Røysta til Siouxsie oppnår ein kjensle av styrke og modenheit». Journalisten konkluderte med at «Siouxsie and the Banshees er ikkje redd for å strekkje seg. Her var eit band som våga å utfordre seg sjølv like mykje som lyttarane».
Ettermæle
Fleire band har seinare spelt inn eller sampla songar frå albumet. LCD Soundsystem gav ut ein versjon av «Slowdive» som B-side til singelen deira «Disco Infiltrator». The Beta Band sampla konsertopptaket frå Nocturne av «Painted Bird» på songen «Liquid Bird» i 2003 på albumet deira Heroes to Zeros.
Daisuke Sudo
Daisuke Sudo er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Mito HollyHock, Shonan Bellmare, Ventforet Kofu, Vissel Kobe og Fujieda MYFC.
Søre-Vartdal
Søre-Vartdal er ein matrikkelgard i Ørsta kommune. Han ligg ved Vartdalsfjorden, ned mot utlaupet av Storelva. Innmarka til Vartdal-garden grensar mot matrikkelgardane Sætre, Øyane og Remen. Bytelinene mellom Øyane og Søre-Vartdal vart endeleg fastsett i 1798.
Garden, som til dagleg vert kalla Vartdal, men skriven for Søre-Vartdal for å skilje han frå den andre Vartdal-garden (Nøre-Vartdal), er nemnd fyrste gongen i 1520. Garden er likevel mykje eldre. I 1603 hadde garden tre brukarar. På 1600-talet og 1700-talet hadde Søre-Vartdal fire, og tidvis fem, bruk. Etter 1800 var garden delt i fire. Garden vart utskift i 1824. Innmarka vart då delt i 44 teigar, og fordelt på dei fire bruka.
I fyrste delen av 1700-talet tok Søre-Vartdal seterhamning i Skorgedalen, og Skorgestøylen vart bygd. Denne var i drift til 194?