cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Neville Chamberlain
Tsjekkoslovakia
Dei to møtte kvarandre att seint om kvelden 23. september, og møtet varte til dei tidlege morgontimane. Hitler kravde at tsjekkarar som forlet områda som skulle okkuperast ikkje skulle få ta noko med seg. Han forlenga tidsfristen for okkupasjonen av Sudetenland til 1. oktober — ein dato han lenge hadde sett i løynd for invasjonen av Tsjekkoslovakia. Møtet ende i vennskap, og Chamberlain sa til Hitler at han håpa dei kunne løysa andre problem i Europa på liknande vis. Hitler gav hint om at Sudetenland oppfylde dei territorielle krava hans i Europa. Chamberlain flaug tilbake til London, og sa «Det er opp til tsjekkarane no.»
I september 1938 drog Chamberlain og den franske statsministeren Daladier til München for å forhandla med Tyskland og Italia om sin førar Benito Mussolini ein avtale med Hitler. Dei hadde fyrst eit uformelt møte der Hitler sa at han planla å invadera Tsjekkoslovakia 1. oktober. Mussolini la fram eit forslag som var vorte send han av tyskarane og sendt til Roma dagen før. Dei fire leiarane diskuterte forslaget, og Chamberlain nemnde spørsmålet om kompensasjon for dei tjsekkoslovakiske styresmaktene og innbyggjarane, noko Hitler nekta å vurdera.
Alf Hellevik
Første utgåva av Nynorsk ordliste kom ut i 1938. Ho var utgjeven av Einar Breidsvoll og Knut Liestøl. Andre utgåva frå 1959 er redigert av Breidsvoll og Alf Hellevik. Frå 1962 var Hellevik redaktør åleine. Utgåvene frå 2000 og 2005 ber framleis Hellevik sit namn. Redaktørar er Aud Søyland og Kåre Skadberg. Ordlista har vorte svært mykje brukt. Gjennom åra har det vorte trykt heile 2,5 millionar eksemplar av ordlista til Hellevik.
Neville Chamberlain
Tsjekkoslovakia
I september 1938 gjorde Chamberlain saman med Frankrike sin statsminister Edouard Daladier og Italia sin førar Benito Mussolini ein avtale med Hitler. Med den såkalla Münchenavtalen, ein avtale tsjekkoslovakarane sjølve ikkje fekk ta del i utforminga av, gjekk den franske og britiske regjeringa med på at Sudetenland skulle overførast til Tyskland. Chamberlain og Daladier informerte tsjekkoslovakarane om avtalen, og rådde dei til å gå med på han raskt ettersom evakueringa av tsjekkarar frå Sudetenland skulle byrja dagen etter. Dei tsjekkoslovakiske styresmaktene var imot avgjerda, men gjekk til slutt motvillig med på avtalen.
Alf Hellevik
Hellevik omsette også Kongsspegelen, i ei utgåve som kom ut på Det Norske Samlaget i 1943.
Neville Chamberlain
Tsjekkoslovakia
Med denne avtalen vona Chamberlain å unngå ein ny krig med Tyskland. Med dette gjorde han og den konservative regjeringa hans òg at dei avtalane Frankrike og Sovjetunionen hadde om saman å forsvare Tsjekkoslovakia vart oversedde. Dette vart i Moskva oppfatta som klart retta mot Sovjetunionen, og det vart slutt på freistnadene dei lenge hadde gjort på å få i stand ein anti-tysk allianse med vestmaktene. I staden førte det til at den tysk-sovjetiske ikkje-åtakspakta vart inngått året etter.
Alf Hellevik
Alf Hellevik gav også ut fleire lærebøker, som Norsk på ny, God nynorsk og Språkrøkt og språkstyring. I 1998 skipa han Helleviks fond, som deler ut ein målpris til yngre nynorskbrukarar i media. Sjølv fekk han i si tid fylkesmålprisen i Sogn og Fjordane. I 1999 vart Hellevik utnemnd til heidersmedlem i mållaget. Han var og heidersmedlem av Det Norske Samlaget og Studentmållaget i Oslo.
Neville Chamberlain
Tsjekkoslovakia
Før han forlet München, bad Chamberlain om eit privat møte med Hitler. Denne gjekk med på det, og dei møttest i leilegheita Hitler hadde i byen. Chamberlain tilrådde måtehald i gennomføringa av avtalen, og bad om at tyskarane ikkje måtta bomba Praha om tsjekkarane stridde imot, noko Hitler gav uttrykk for at han var einig i. Chamberlain tok ut eit papir frå jakka si med overskrifta «Anglo–German Agreement» som hadde tre avsnitt, mellom dei ei uttaling om at dei to landa rekna Münchenavtalen som «symbolsk for ønsket om at våre to folk aldri skal gå til krig igjen». Ifølgje Chamberlain utbraut Hitler «''Ja! Ja!».'' Dei to men skreiv under på avtalen der og då. Seinare klandra den tyske utanriksministeren Joachim von Ribbentrop Hitler for å ha skrive under, men føraren svara, «Å, ikkje ta det så seriøst. Det papirstykket har inga vidare tyding i det heile.» Chamberlain, på si side, klappa brystlomma si då han vende tilbake til hotellet sitt og sa «Eg har det!» Nyheiter om møta blei kjende før Chamberlain vende tilbake til Storbritannia, og skapte glede hjå mange i London, men skuffing for Churchill og hans gruppering.
Alf Hellevik
Seint i livet flytta han heim att til Hellevik i Fjaler.
Neville Chamberlain
Tsjekkoslovakia
Chamberlain vende tilbake til London i triumf. Det var store folkemengder på flyplassen, der han vart møtt Lord Chamberlainen jarlen av Clarendon, som gav han eit brev frå kong Georg VI som sa at imperiet var takksam til han og bad han koma til Buckingham Palace med ein gong for å rapportera. Gatene var så fulle av jublande folk at det tok Chamberlain ein og hein halv time å dra ni miles (14 km) frå Heston Aerodrome til Buckingham Palace. Etter å ha rapportert til kongen viste Chamberlain, kona hans og kongeparet seg på palassbalkongen. Deretter drog han til Downing Street; igjen var gatene og inngangshallen i Nummer 10 fulle av folk. Chamberlain gjekk opp og talte til folkemengda frå vindauget. Han siterte føregangaren Benjamin Disraeli, då denne vende attende frå Berlinkongressen:
"My good friends, this is the second time there has come back from Germany to Downing Street peace with honour. I believe it is peace for our time. We thank you from the bottom of our hearts. Now I recommend you go home, and sleep quietly in your beds."
Underhuset diskuterte Münchenavtalen 3. oktober. Duff Cooper, som hadde gått av som First Lord of the Admiralty som følgje av avtalen, talte imot han. Det same gjorde Winston Churchill. Ingen konservative stemde imot. Berre mellom 20 og 30 let vera å røysta, mellom dei Churchill, Eden, Cooper og Harold Macmillan.
Etter at Hitler i 1939 gjekk attende på avtalen om at han no var nøgd med dei nye grensene og hadde overteke også Böhmen og Mähren, endra Chamberlain politikken sin overfor Tyskland. No gav Chamberlain konkrete garantiar til Polen, og lova å forsvara landet i tilfelle eit tysk åtak.
Palestina
Regjeringa Chamberlain opna også for auka innvandring av jødar til Palestina i 1939. Regjeringa gjekk inn for å tillata ei kvote på 75 000 jødiske innvandrarar i året. Dette framlegget vekte stor forarging i mange miljø, og sjølv om framlegget vart vedteke, gjekk ein bort frå desse planane då det vart regjeringsskifte året etter.
Den andre verdskrigen
Den 1. september 1939 invaderte Tyskland Polen. Chamberlain var framleis noko uvillig til å gå til krig mot Tyskland, og ville ha ein klar avtale med Frankrike først. Han gav i utgangspunktet Tyskland eit ultimatum; om Tyskland stansa invasjonen og drog attende styrkane sine innan to dagar, kunne Storbritannia ta på seg oppgåva som fredsmeklar mellom Tyskland og Polen. Denne strategien førte til massiv kritikk mot Chamberlain frå hans eige parlament, og etter å ha konsultert Frankrike erklærte Storbritannia krig mot Tyskland den 3. september.
Klokka 11:15 den 3. september 1939 talte Chamberlain til nasjonen på radio og kunngjorde at Storbritannia no var i krig med Tyskland: "I am speaking to you from the cabinet room at 10 Downing Street. This morning the British ambassador in Berlin handed the German government a final note stating that unless we heard from them by 11 o'clock that they were prepared at once to withdraw their troops from Poland, a state of war would exist between us. I have to tell you now that no such undertaking has been received, and that consequently this country is at war with Germany. ... We have a clear conscience, we have done all that any country could do to establish peace, but a situation in which no word given by Germany's ruler could be trusted, and no people or country could feel itself safe had become intolerable ... Now may God bless you all and may He defend the right. For it is the evil things that we shall be fighting against, brute force, bad faith, injustice, oppression, and persecution. And against them I am certain that the right will prevail."
Senare same dag talte han til underhuset og sa mellom anna: "Everything that I have worked for, everything that I have hoped for, everything that I have believed in during my public life has crashed into ruins. There is only one thing left for me to do: that is devote what strength and power I have to forwarding the victory of the cause for which we have sacrificed so much."
Chamberlain freista no å utvida regjeringa på grunn av krigen, men både Labour og det liberale partiet avslo å delta. Det vart istaden gjort ei omrokkering i den sitjande regjeringa, mellom anna vart Winston Churchill teken med. Churchill vart gjort til marineminister (First Lord of the Admiralty), og vart medlem i eit seks mann stort krigskabinett. Chamberlain gav også Eden ei regjeringsstilling (Dominions Secretary) men ikkje medlemskap i det vesle krigskabinettet. Churchill viste seg å vera ein vanskeleg samarbeidspartnar som sendte statsministeren ei rekkje lange notat. Chamberlain kritiserte Churchill for å senda så mange notat ettersom dei to møttest i krigskabinettet kvar dag. Chamberlain mistenkte at Churchill sende notata for å seinare kunna sitera dei i ei bok han ville skriva, noko som seinare viste seg å vera korrekt. Chamberlain stoppa også nokre av dei meir ekstreme planane til Churchill, som Operation Catherine, som ville ha sendt tre tungt væpna krigsskip til Austersjøen med eit hangarskip og andre støttefartøy for å blokkera Tyskland sin tilgang til jern.
Dei første månadane var det ingen aktivitet på vestfronten. Krigen vart kalla «Bore War», seinare omdøypt til «Phoney War» av journalistar. Chamberlain trudde, som dei fleste allierte leiarane og generalane, at krigen kunne vinnast ganske raskt ved å leggja økonomisk press på Tyskland medan ein rusta opp. Statsministeren var lite lysten på å gå for langt i å leggja om den britiske økonomien. Regjeringa la fram eit krigsbudsjett som Chamberlain omtalte med «det einaste som er viktig er å vinna krigen, sjølv om vi kan gå fallitt undervegs.» Dei offentlege utgiftene steig berre litt over inflasjonsraten mellom september 1939 og mars 1940. Chamberlain hadde framleis høg oppslutning i meiningsmålingar, med så mykje som 68 %, og nesten 60 % i april 1940.
Finland vart invadert av Sovjetunionen den 30. november, men krigen med Tyskland hindra Chamberlain i å gripa inn på finnane si side.
Denne operasjonen hadde ingen framgang, og dei britiske styrkane vart snart dregne ut. Dette førte til eit sterkt press på Chamberlain, som i ein freistnad på å blidgjera motstandarane sine gjekk inn for å gjera nye omrokkeringar i regjeringa.
Avgang
Tidleg i 1940 gjekk dei allierte inn for ein marinekampanje for å ta nordlege delar av då nøytrale Noreg, inkludert den viktige hamnebyen Narvik, og om mogleg også ta kontroll over jerngruvene i Gällivare nord i Sverige, som Tyskland fekk mykje av jernet sitt frå. Sidan Austersjøen fraus om vinter, vart jernmalmen frakta sørover med skip frå Narvik. Dei allierte planla å byrja å mineleggja norske farvatn, få ein reaksjon frå tyskarane i Noreg, og så okkupera mykje av landet. Noko dei allierte ikkje hadde forutsett var at Tyskland også hadde planlagt å okkupera Noreg. 9. april 1940 gjekk tyske styrkar inn i Danmark og byrja invasjonen av Noreg. Landet vart raskt teke av tyske styrkar. Storbritannia sende militære styrkar til Noreg for å delta i forsvaret av landet, utan suksess, og 26. april gav krigskabinettet ordre om tilbaketrekking.
Debatten i parlament som følgde vart kjend som «Norway debate». Han byrja 7. mai og varte i to dagar. Dei fyrste talane var ganske normale, men storadmiral Roger Keyes, som representerte Portsmouth North, stilte i full uniform og kom med eit sterkt åtak på handlingane i Noreg, men uteleg Churchill frå kritikken. Leo Amery heldt så ein tale som han avslutta med Oliver Cromwell sine ord då han oppløyste det lange parlamentet: «You have sat here too long for any good you are doing. Depart, I say, and let us have done with you. In the name of God, go!» Labour kunngjorde at dei ville be om ei avstemming om regjeringa i underhuset Lloyd George stilte seg saman med åtakarane, medan Churchill ende debatten med ein sterk støttetale for regjeringa. Då avstemminga fann stad vann regjeringa, som vanlegvis hadde eit fleirtal på over 200, berre vunne med 81 stemmer. 38 parlamentsmedlem som vanlegvis stemte med regjeringa stmete imot, og mellom 20 og 25 let vera å stemma.
Mykje av 9. mai var Chamberlain i møte med regjeringskollegaene sine. Mange konservative parlamentsmedlem, også dei som hadde stemt mot regjeringa, gav no uttrykk for at dei ikkje ønskte at Chamberlain skulle gå av, men heller ville at han skulle endra regjeringa. Chamberlain bestemte seg for at han kom til å gå av om ikkje Labour var villige til å gå inn i regjeringa, og møtte Labour-leiaren Clement Attlee seinare den dagen. Attlee var lite lysten på å gå med, men vart einig om at han skulle spørja partileiing som då hadde møte i Bournemouth. Chamberlain meinte Halifax burde verta den neste statsministeren, men Halifax var ikkje ivrig ettersom han meinte setet hans i overhuset ville gjera han mindre effektiv i underhuset. Churchill vart så det nye valet.
Då Tyskland dagen etter invaderte Frankrike, Belgia og Nederland, vurderte Chamberlain å verta sitjande ved makta til krisa var over, men etter eit møte i krigskabinettet kom ein fram til at tida no var inne for ei samlingsregjering. Då Labour samstundes gav beskjed om at dei ville delta i ei regjering under ein annan statsminister, leverte Chamberlain avskjedssøknaden sin ved Buckingham Palace den 10. mai. Chamberlain gav kongen råd om å bodsenda Churchill. Det vart så danna ei ny regjering under Winston Churchill. I ein avgangstale på radio den kvelden sa Chamberlain:
"For the hour has now come when we are to be put to the test, as the innocent people of Holland, Belgium, and France are being tested already. And you and I must rally behind our new leader, and with our united strength, and with unshakable courage fight, and work until this wild beast, which has sprung out of his lair upon us, has been finally disarmed and overthrown."
Tordis Maurstad
Tordis Maurstad var ein norsk skodespelar som opptredde på teater, film, radio og fjernsyn.
Neville Chamberlain
Lord President of the Council
Chamberlain heldt fram i stillinga som leiar i det konservative partiet. Churchill ønskte òg å gjera han til finansminister, men han takka nei ettersom han var viss på at dette ville skapa problem med Laobur. I staden vart Chamberlain utropt til Lord President of the Council og vart medlem i krigskabinettet, som no berre hadde fem medlemmer. Då Chamberlain steig inn i underhuset den 13. mai 1940, for fyrste gong sidan han gjekk av, fekk han ein jublande applaus. Huset gav derimot Churchill ei kjølig mottaking. Nokre av dei store, kjende talane hans, som «We shall fight on the beaches», fekk berre halvhjarta støtte.
Tordis Maurstad
Tordis Maurstad var knytt til Det Norske Teatret i over 50 år, men gjesta ved fleire andre teater, og opptredde mykje i andre media. Ho er mellom anna kjend som den første hovudrolleinnehavaren i ein nynorsk spelefilm, filmen Liv, som hadde premiere den 26. desember 1934).
Maurstad var fødd Tordis Witzøe i Kristiansund. Ho gifta seg med kollegaen Alfred Maurstad, og dei fekk sonen Toralv Maurstad, som blei skodespelar. Tordis Maurstad var også kjærast med Jakob Sande og sambuar og ektefelle til Helge Krog frå 1949 til han døydde i 1962.
Neville Chamberlain
Lord President of the Council
Chamberlain sitt fall frå makta gjorde han svært tung til sinns. Han skreiv at «få menn har opplevd slik ei endring i status i slik ei kort tid.» Han sakna særleg statsminister-herskapshuset Chequers som ein stad han hadde vore særs lukkeleg, men skal ha avfunne seg med tapet etter ei avskjedsvitjing saman med kona den 19. juni. Som Lord President fekk Chamberlain ansvart for viktige innanriksspørsmål, og leiar krigskabinettet når Churchill ikkje var til stades. Attlee hugsa han seinare som ein god leiar og arbeidar, utan nokon bitterheit mot dei som hadde stått imot han. Som leiar for Lord President's Committee hadde Chamberlain stor innverknad på krigsøkonomien. 26. mai 1940 rapporterte Halifax til krigskabinettet at med Nederlanda overvunne og ei åtvaring frå den franske statsministeren Paul Reynaud om at Frankrike kunne koma til å skriva under på ein våpenkvileavtale at diplomatisk kontakt med eit framleis nøytralt Italia gjorde det mogleg å forhandla fram fred. Halifax meinte ein burde følgja dette opp. Krigskabinettet debatterte dette i tre dagar. Chamberlain si utsegn den tredje dagen, om at det var lite sannsynleg at ein ville få eit akseptabelt framlegg og at ein ikkje burde følgja planen, hjelpte til å overtala det om å avslå forhandlingar.
Kontor
Kontor eller skrivestove er eit lokale innreidd for papirarbeid, administrasjon og liknande, eller ei administrativ eining i eit føretak, organisasjon.
Neville Chamberlain
Lord President of the Council
Churchill føreslo fleire gonger å henta Lloyd George inn i rejgeringa. Chamberlain nekta to gonger i mai, og indikerte at han ville gå av dersom Lloyd George kom inn på grunn av den langvarige feiden deira. Churchill nemnde Lloyd George igjen i juni, og Chamberlain gjekk med på utnemninga dersom Lloyd George gav ei personleg utsegn om å leggja til side feiden. Lloyd George takka nei til å vera med i regjeringa.
Kontor
Kontorlokale
Kontor kan variera i storleik, frå små heimekontor til store kontorlandskap i statleg administrasjon eller private føretak.
Neville Chamberlain
Lord President of the Council
Chamberlain arbeidde hardt for å få det konservative partiet til å støtta Churchill, og samarbeidde med David Margesson, som var Chief Whip, om å vinna over parlamentsmedlemmer som var mistruiske til eller mislikte statsministereb. 4. juli, etter det britiske åtaket på den franske flåten ved Mers-el-Kébir, vart Churchill møtt av jubel frå dei konservative parlamentsmedlemmene ordna av dei to. Stasministeren vart svært rørt av den fyrste jubelen han hadde fått frå sitt eige parti sidan mai. Churchill møtte lojaliteten frå Chamberlain med same mynt, og nekta å vurdera å kasta han ut frå regjeringa slik Labour og Liberals ønskte.
Kontor
Administrativ eining
I større føretak og organisasjonar vert ulike administrative einingar kall kontor:
Arbeidsplass
Tilsette innan forsking, administrasjon, osv. har ofte eit kontor som arbeidsplass.
Skjoldlia
Skjoldlia er ein veg på Skjold i Fana i Bergen. Vegen går i ein boge nordover frå Fanavegen og attende til Fanavegen. Vegen er om lag 1 km lang.
Neville Chamberlain
Sjukdom og død
Chamberlain hadde lenge hatt god helse, bortsett frå nokre anfall av podagra. I juli 1940 var han nesten alltid plaga av smerter. Han søkte legehjelp, og vart lagt inn for ein operasjon seinare den månaden. Kirurgane oppdaga at han leid av døydeleg tarmkreft, men skjulte det frå han, og sa i staden at han ikkje trengte fleire operasjonar. Chamberlain gjekk tilbake til arbeidet i midten av august. Han vendte tilbake til kontoret sitt 9. september, men fornya smerter og dei nattlege bombeåtaka på London som gjorde at han måtte vera i bomberom og ikkje fekk nok kvile, tappa han for energi. Han forlet London for siste gong 19. september, og drog til Highfield Park i Heckfield. Chamberlain bad om avgang frå Churchill den 22. september 1940. Statsministeren var fyrst skeptisk til å ta imot søknaden, men ettersom begge to innsåg at Chamberlain aldri ville kunna koma tilbake til arbeidet, gjekk han med på det. Churchill spurde om Chamberlain ville ta imot den høgaste britiske ridderordenen, hosebandordenen, som, bror hans hadde fått. Chamberlain avslo, og sa at han heller ville døy som «herr Chamberlain» som far sin, utan nokon tittel.
Skjoldlia
Skjold kirke ligg i Skjoldlia. Skjold skole har innkjørsel frå Skjoldlia, men ligg har adresse i Fanavegen 59.
Namnet vart vedteke i 1955.
Neville Chamberlain
Sjukdom og død
9. november 1940 døydde Chamberlain, 71 år gammal. Fem dagar seinare vart han gravlagd i Westminster Abbey. På grunn av tryggleikstilhøve vart ikkje gravferda annonsert. Den tidlegare privatesekretæren til Chamberlain, John Colville, var plassvisar ved tenesta, medan både Winston Churchill og lord Halifax bar båra. Etter kremasjonen vart oska hans plassert ved sida av den til Bonar Law. Churchill talte om Chamberlain i underhuset tre dagar etter a han døydde:
Blue Valentine
Blue Valentine er det sjette albumet til Tom Waits frå 1978 på Elektra Entertainment.
Neville Chamberlain
Sjukdom og død
"Whatever else history may or may not say about these terrible, tremendous years, we can be sure that Neville Chamberlain acted with perfect sincerity according to his lights and strove to the utmost of his capacity and authority, which were powerful, to save the world from the awful, devastating struggle in which we are now engaged. This alone will stand him in good stead as far as what is called the verdict of history is concerned."
Blue Valentine
Waits gjorde nokre endringar på dette albumet i forhold til åra før. Han tilførte elektrisk gitar og elektrisk piano og hadde langt færre av balladane prega av piano og strykarar. I tillegg var albumet i mykje større grad bluesprega og ikkje så jazzaktig som dei tidlegare albuma.
Omsetjing
Omsetjing eller omsetting er å tolka eller gjeva att meininga i ein tekst som finst på eitt språk, på eit anna. Tradisjonelt vil ein omsetjar vera ein person som kan både det opphavlege kjeldespråket og målspråket det skal omsetjast til godt. I dataalderen er det blitt forska på meir automatisk omsetjing ved hjelp av dataprogram.
Blue Valentine
Albumet opnar med ei utgåve av «Somewhere» frå West Side Story. «Christmas Card from a Hooker in Minneapolis» er ein typisk Waits-ballade der teksten, som opnar med «Charlie I'm pregnant...», er eit tenkt julekort frå ei prostituert dame i Minneapolis.
Omsetjing
Målet med omsetjing er å skapa ein måltekst som gjev att same tanke, meiningsinnhald og gjerne også form eller stil som originalteksten, på ein så objektiv og rett måte som mogleg. Den overordna målsetjinga for omsetjaren er å skapa ekvivalens eller størst mogleg likskap mellom originalteksten og målteksten, samtidig som ein tek omsyn til ei rekke språklege hinder. Slike hindrande faktorar kan vera konteksten (den framande kulturen teksten er skieven i), ulike grammatikkreglar i språka, bruk av språklege verkemiddel som idiom, metaforar, allusjonar og liknande.
Det ein i dag omtalar som omsetjing føregår som regel skriftleg, medan omsetjing i munnlege situasjonar blir kalla tolking. Ein offentleg godkjent omsetjar i Noreg blir kalla statsautorisert translatør.
Blue Valentine
På baksida av plateomslaget kan ein sjå bilete Rickie Lee Jones på eit bilpanseret. Ho var kjæraste til Tom Waits på denne tida.
Innhald
Alle songar er skriven av Tom Waits, bortsett frå der andre er nemnd.
Kjetil og Kjartan show
Kjetil og Kjartan show er ein fjernsynsserie der Kjetil Hasselberg og Kjartan Eide trer inn i ulike typar og lurer folk, med skjult kamera. Programmet byrja å gå i 2003, og det har sidan vorte laga tre sesongar. Serien vert send på TV2.
Grøssæ
Grøssæ er ein innsjø som ligg i Fyresdal kommune i Vestfold og Telemark og Bygland kommune i Agder fylke. Han vert drenert via Storåni som går over i Tovdalselva.
Grunnostjørni
Grunnostjørni (1210 moh) er eit lite vatn som ligg i Tinn kommune i Vestfold og Telemark. Vatnet renn ut i elva Hondle, som munnar ut i Møsvatnet. Systemet høyrer til Skiensvassdraget. Vatnet ligg nedanfor Bågåfjellet (1413 moh). Grunnostjørni er det øvst vatnet i denne delen av vassdraget.
Skavøypoll Idrettslag
Skavøypoll Idrettslag vart skipa i 1978. Idrettslaget har grupper for fotball, handball, klatring, gymnastikk, turn og idrettskule. Skavøypoll stadion ligg på Tennebø og har kunstgrasdekke. Elles nyttar klubben Nordfjordhallen og Skavøypoll skule til treningar. Innbyggjarane i Deknepollen poststad soknar til Skavøypoll IL.
Kokosnøttkrabbe
Kokosnøttkrabben er det største landlevande leddyret på jorda. Han lever på øyer i Indiahavet og Stillehavet, og har fått namnet sitt fordi han kan eta kokosnøtter. Trass i namnet er han ingen ekte krabbe, men er i røynda meir nærskyld eremittkrepsane.
Kokosnøttkrabben vert òg kalla palmetjuv. «Palme»-delen av namnet er på grunn av at han klatrar i palmer for å unnsleppa rovdyr og eta frukt frå trea, medan «tjuv»-delen viser til vanen han har for å stela blanke ting frå menneske. Ein har til dømes observert dei berande på kokekar, knivar, primusar og whiskyflaskar.
Kjenneteikn
Kokosnøttkrabben veg opp til fire kg, kan oppnå kroppslengder på 40 cm og eit spenn på rundt ein meter frå bein til bein. Det har vorte rapportert storleikar på opp til 17 kg og 1 meter lang kropp, men desse er ikkje stadfesta. Hannane er større enn hoene.
Til skilnad frå dei nære slektningane eremittkrepsane har vaksne individ hardt skal på ryggen og rundt bakkroppen. Unge kokosnøttkrabbar er mjuke og sårbare, og bur i sniglehus eller kokosnøttskal.
Dei yngste stadia til arten lever i havet, men vaksne individ kan ikkje symje og vil drukna i vatn. Gjellene dei har på gangbeina er berre rester frå stamformer som har levd i vatn, og har i dag ingen funksjon. Dei tek i staden inn luft med såkalla brankiostegale lunger - eit utviklingsmessig stadium mellom gjeller og lunger. Dette pusteorganet ligg i kammer bak på framkroppen og inneheldt vev som liknar det ein finn i andre krepsdyrgjeller. Skilnaden er at dei er tilpassa til å ta opp oksygenet frå lufta i staden for frå vatnet. Dei er likevel framleis avhengige av vatn for å fungera.
Kroppen er, som hjå andre tifotkreps, delt inn i ein frampart (cephalothorax) og ein bakpart (abdomen). Det første beinparet er omdanna til masse klør som mellom anna vert brukte til å opna kokosnøtter. Med desse kan dei òg løfta gjenstandar på opp til 29 kg. Dei neste to para er store og kraftige gangbein som gjer at dyret kan klatra vertikalt opp i opp til seks meter høge tre, ofte kokospalmar. Det fjerde beinparet er mindre og børsteforma. Det vert brukt av yngre individ til å halda på sniglehuset/kokosnøtteskalet, eldre nyttar det til å gå med og til å skvetta vatn på gjellene. Det femte beinparet vert som regel heldt i gjellekammeret, og brukast til å halda gjellene reine.
Føde
Kokosnøttkrabben er ein altetar. Hovuddelen av kosthaldet er frukt, både frukt og rotnande, som han stundom plukkar rett frå treet. Som namnet tilseier et han òg kokosnøtter, som han opnar med klørne sine. I tillegg et han lauv, egg, åtsel og skal frå andre dyr; sistnemnde truleg for å få i seg kalsium.
Han jaktar òg på dyr som ikkje er raske nok til å sleppa unna, til dømes nyutklekka skjelpaddeungar. Ein har dessutan observert eit tilfelle kor ein kokosnøttkrabbe har jakta på og drepe ei polynesiarotte (Rattus exulans).
Ein trudde lenge at kokosnøttkrabben var i stand til å klatra opp i palmar for å klippa ned kokosnøtter og såleis få dei til å falla til bakken. Den tyske biologen Holger Rumpf hevdar derimot dyret ikkje er intelligent nok til dette, og meiner myten kjem av at dyr tilfeldigvis har fått nøtter til å losna når det har prøvd å kutta hol i dei og eta dei i treet.
Levestad
Kokosnøttkrabbar lever nesten utelukkande på land, og har vorte funne opp til seks km frå havet. Dei bur åleine i underjordiske hi eller klippeholer, avhengig av terrenget. Hia grev dei sjølv i sand eller laus jord. Om dagen heldt dei seg skjult og stenger seg inne her for å verna seg mot rovdyr og redusera vasstapet. I område med store mengder kokosnøttkrabbar hender det at nokre kjem ut om dagen, kanskje for å få ein fordel i jakta etter føde. I fuktig vêr kjem dei òg stundom ut, sidan dette tillet dei å pusta lettare.
Formeiring
Paringstida til kokosnøttkrabben er frå mai til september, med eit høgdepunkt i juli og august. I denne perioden kjempar kjønna mot kvarandre, hannen tvingar hoa på rygg og parar seg med ho i løpet av eit kvarter. Kort etter ber hoa dei befrukta egga ned i fjæra og legg dei under vatn. Ho er nøye med å ikkje bli riven med av bølgjene, sidan ho ikkje kan symje.
Larvane lever planktonisk og dei yngste individa lever i vatn. Berre eit lite mindretal lever lenge nok til å vandra opp på land.
Oddmund Jensen
Oddmund Ingvald Jensen i Sørfold var ein norsk langrennsløpar og langrennstrenar. Han budde i Lillehammer sidan fyrste halvdelen av 1950-åra til han døydde.
Jensen vart noregsmeister då han vann 50 km i 1959. For denne prestasjonen fekk han kongepokalen. På 3x10 km stafett i 1958 og 1959 var han på det sigrande laget, og han vann Birkebeinerrennet fem gonger. Han vann også tre sigrar i Monolittrennet (1958, 1959 og 1964). I tevlingar med sterke internasjonale konkurrentar nådde han sjeldan opp. Andreplassen på femmila i Holmenkollen i 1960 må tevle med fjerdeplassen på 15 km i Lahti i 1964 om å vere hans beste renn. I den siste tevlinga stilte mange fleire toppløparar opp, enn det gjorde i Holmenkollen 1960.
Eit lite barn, med frydeskrik
«Eit lite barn, med frydeskrik» (Ein kindelein so löbligkleich, Et lidet Barn saa lystelig) er ein opphavleg tyskspråkleg julesong, kjend frå 1422.
Oddmund Jensen
Trenar
Jensen var rikstrenar for herrelandslaget i langrenn i perioden 1964-78. Ingen andre har leia eit norsk langrennslandslag i tilsvarande lang tid. Han gjekk etter kvart berre under tilnamnet Riksen.
Eit lite barn, med frydeskrik
Det fyrste verset stammar frå ein kristeleg tysk folkesong. Dette verset var i eit skrift frå 1422 teke inn som andre verset i ei tysk omsetjing av ein latinsk song, «Dies est lætitiæ». Luther har nemnd songen i fleire av julepreikene sine. Rundt 1525 vart songen utvida med tre vers. Med desse fire versa vart songen teken inn i den dansk-norske kyrkja. Han vart omsett til dansk av A. Pedersen i 1529, av N.F.S. Grundtvig i 1837 og av W.A. Wexels i 1840. Det fyrste verset vart omsett til nynorsk av Jan Ove Ulstein i 1995.
Salmen vart i 1569 teken med i Den danske Psalmebog i to redaksjonar, med fyrstelinene «EEt lidet barn saa ærefult» og «EEt lidet barn saa løsteligt», den siste under overskifta «Een anden lofsang aff Christi fødsel.» Den sistnemnde vart med i Kingos salmebok. Det fyrste verset av salmen står i Landstads Kirkesalmebok, men frå 1925 var han ute av dei autoriserte salmebøkene i Noreg. Eit vers av salmen vart teke med i  Salmer 1997 , her både i dansk og nynorsk omsetjing. I den katolske salmeboka Lov Herren er to vers av salmen tekne med, her i bokmålsomsetjing.
I norsk juletradisjon
Hans Thomissøn seier i si salmebok frå 1569 at ved Kristi fødsels høgtid skal kyrkjelyden syngje det første verset av denne salmen tre gongar, frå epifania til kyndelsmesse ein gong. I Kingos salmebok står det over salmen at dei første versa skal syngjast «Førend Evangelium læses af Prædikestolen fra Juul og til Kyndelmisse en Gang, men i Julehelligdage tre Gange». Skikken med å bruke songen som preikestolvers heldt seg mange stader langt ut på 1800-talet.
Då det var vanleg å innleie julehøgtida med ein husandakt i heimen, var det i mange heimar skikken å opne samlinga med å syngje denne salmen.
Teksten
Songen handlar om at Gud har frelst verda frå undergangen ved å la seg føde som eit menneske.
Tomoya Kumagai
Tomoya Kumagai er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane JEF United Chiba og V-Varen Nagasaki.
Noréaz
Noréaz er ein kommune i distriktet Sarine i kantonen Fribourg i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 638 meter over havet.
Den førhistoriske staden En Praz des Gueux som består av pålebygningar er ein del av verdsarvstaden førhistoriske pålebygningar kring Alpane. En Praz des Gueux er den einaste førhistoriske busetnaden ved breidda av ein liten innsjø i kantonen Fribourg. Staden er datert til 4000-3500 fvt. og vart oppdaga på slump i 1971 i eit myrområde ved breidda av dagens Lac de Seedorf.
Kommunen består av landsbyen Noréaz og grenda Seedorf. Lac de Seedorf ligg i kommunen.
Smørsyrebakterie
Smørsyrebakteria (Clostridium butyricum) er ei bakterie som bryt ned protein og dimed øydelegg fôr, og dempar fôropptaket i tarmane til dyra, som vidare set ned mjølkekvaliteten til mjølkedyra.
Bakterien produserer smørsyre, og lagar dimed ein dårleg smak på ysteprodukt.
Spora til smørsyrebakteria overlever pasteurisering.
Tysmenytsia
Tysmenytsia (ukrainsk Тисмениця) er ein by og det administrative senteret i Tysmenytsia rajon (distrikt) i Ivano-Frankivsk oblast vest i Ukraina. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2011).
Byen er kjend for pelsfabrikken Tysmenytsia, som vart grunnlagd i 1891. I sovjettida var fabrikken den fjerde største fabrikken innan pelsindustrien i Ukraina.
Jytte
Namnet er utbreidd i Danmark, der 20 675 eller 0,8 % av kvinner hadde namnet. I Noreg var det 124 som heitte Jytte i 2008 (SSB).
Julekaker
Julekaker er småkaker det er vanleg å baka eller kjøpa til jul. Dei blir også serverte og etne ved juletider, typisk frå advent til og med romjula.
Norske kakesortar
Eit omgrep knytt til julekakene er «dei sju slaga» eller «dei sju sortane», der ein var meint å baka sju ulike kakeslag før jul. Ein kan velja sju slag frå fleire meir eller mindre juleaktige kaker. I ei avstemming i Aftenposten i 1992 blei desse sju slaga valde ut som nødvendige julekaker: Smultring/hjortetakk, sandkake, sirupssnipp, berlinerkrans, goro, krumkake og fattigmann.
Andre kakeslag som mange meiner høyrer jula til er brune pinnar, havre- eller kokosmakron, julekake, jødekake, kransekake (stenger), kling eller lefse, Mor Monsen, nøtterose, peparkake, peparnøtt, rosett- og bordstabelbakkels og serinakake.
I samband med betre tilgang på sjokolade er det også blitt vanleg å laga konfektkaker som delfiakake og risbolle til jul. Til jul i dag kan ein også laga store kaker og ikkje berre småkaker.
I andre land
I tysk tradisjon er Lebkuchen, ei mjuk peparkakeaktig kake, ei utbreidd julekake.
Av større kaker laga til jul finn ein den engelske plum-puddingen, som blir tent på ved servering, og franske Bûche de Noël, 'julekubbe', ei kake laga for å sjå ut som ein vedkubbe lik den ein har hatt for skikk å pynta og brenna til jul i fleire europeiske land.
Allmenning
Allmenning eller ålmenning, også skrive almenning, viser til ein stad det er allmenn rett til å bruka. Det kan til dømes vera snakk om eit beiteområde i skog eller hei, om ei eng i ein landsby eller ein open plass i ein by.
For å få bruksrett på allmenningsrettsleg grunnlag, må ein ha ei viss tilknyting til allmenningen. Allmenningsrettsleg hogstrett i bygdeallmenningar kan gjelda gardbrukarar i bygda allmenningen høyrer til. Allmenningsrettsleg jaktrett i statsallmenningar kan gjelde folk busette i kommunen allmenningen ligg i.
Allmenning er òg eit stadnamn som kan visa til:
Maastricht
Lenge har det vorte krangla om kven av Maastricht og Nijmegen som er den eldste byen i Nederland. Nijmegen var den første byen med romerske byrettar i det som i dag er Nederland. Maastricht var den første med mellomalderske byrettar, eit system som utvikla seg til dagens system. Romerske kjelder nemner ein keltisk busetnad der dei bygde brua.
Historie
Det er funne steinalderrestar like vest for Maastricht som er mellom 8000 og 25 000 år gamle. Keltarar budde her minst 500 år før romarane kom til området ved ein vadestad over Maas. Romarane bygde seinare ei bru over elva.
St. Servatius var den første biskopen av Nederland. Han er gravlagd i St. Servatius-kyrkja som er og har vore ein populær pilegrimsstad. Det gylne skrinet med leivningane av helgenen vert bore rundt byen kvart sjuande år. Byen var eit bispesete fram til Liège tok over den rolla på 700-talet.
I mellomalderen var Maastricth ein del av Det karolingiske riket og både fyrstbiskopen av Liège og hertugdømet Brabant hadde makt over byen. Han fekk byrettar i 1204.
Frå 1632 vart byen teke frå spanjolane og hadde ein strategisk plass i Dei sameinde Nederlanda. Det vart derfor bygd imponerande festningsverk rundt byen.
Omleiringa av Maastricht skjedde her i juni 1673 som ein del av den fransk-nederlandske krigen sidan dei franske forsyningslinjene var truga. Under omleiringa viste Vauban, ein av dei mest kjende militæringeniørane i historia, korleis åtak på kritiske punkt i forsvarsverka ville få store delar av dei til å ramle ned. Metodane hans vart den mest vanlege måten å angripe ei festning på fram til 1900-talet. Desse hendingane er mellom anna omtalt i Alexandre Dumas sin roman Vicomte dei Bragelonne.
Maastricht overgav seg til dei franske troppane den 30. juni og franskmennene okkuperte byen frå 1673 til 1678. Han kom så tilbake til nederlendingane, men franskmennene tok byen igjen i 1748 som ein del av den austerrikske arvefølgjekrigen. Byen kom tilbake til Nederland året etter, men vart nok ein gong erobra av Frankrike i 1794, der han vart hovudstad i det franske departementet Meuse-Inférieure.
Etter Napoleonstida vart Maastricht ein del av Det sameinte kongedømet Nederland i 1815 og vart administrasjonssete i den nye provinsen Limburg. Då Belgia søkte sjølvstende i 1830, vart garnisonen i Maastricht verande lojal til den nederlandske kongen, men den omliggande landsbygda kom inn under belgisk kontroll. Stormaktene gav i 1831 byen og området rundt til Nederland, trass i at han var geografisk og kulturelt nærare Belgia. Verken Nederland eller Belgia var i starte einige i dette og det var først etter Londontraktaten i 1839 at denne ordninga vart permanent.
Maastricht vart i perioden etter meir fokusert mot Belgia og Tyskland enn resten av Nederland, og sidan han låg nær det industrialiserte Wallonia, vart han tidlegare industrialisert enn resten av Nederland. Det var først med den første verdskrigen at byen vart tvungen til å søke støtte lenger nord.
Under den andre verdskrigen vart byen raskt okkupert av Nazi-Tyskland den 10. mai 1940. 14. september 1944 vart han derimot den første nederlandske byen som vart frigjeve frå tyskarane. I etterkrigstida vart industrien mindre viktig og byen fekk ein meir serviceorientert økonomi. Maastricht universitet vart grunnlagd i 1976. I 1992 vart Maastricht-traktaten forhandla fram og signert her, noko som førte til opprettinga av Den europeiske unionen.
Den sosialistiske internasjonale
Den sosialistiske internasjonalen (SI) er ein internasjonal paraplyorganisasjon for sosialdemokratiske parti. Det norske Arbeidarpartiet er observatør, og tidlegare medlem. SI er delvis eit framhald av den Sosialistiske Arbeidarinternasjonalen (SAI) i mellomkrigstida, som sjølv var eit framhald av den Andre Internasjonalen frå før første verdskrigen.
Ryper
Ryper (Lagopus) er ei lita slekt av skogshøns med tre artar. To artar lever sirkumpolart, lirype og fjellrype. Den tredje, kvithalerype, finst berre i vestlege Nord-Amerika. Det finst fleire lokale variantar av artane, mellom anna skotsk lirype (Lagopus lagopus scoticus), ei underart av lirypa som tidlegare vart rekna som ein eigen art.
Fuglane er standfuglar som held til i kalde område, som nord for polarsirkelen eller i fjella. Om vinteren får dei som regel kvit fjørdrakt. Føtene er fjørdekte, noko som har gjeve rypene det vitskaplege namnet deira. Det greske ordet Lagopus tyder nemleg harefot.
Skildring
Dei tre artane er alle standfuglar som er tilpassa kalde strøk. Kroppslengda er frå 30 til 43 cm. Lirype, den største, er ein sirkumpolar boreal skogart, kvithalerype er ein nordamerikansk fugl i fjellstrøk, og fjellrype hekkar både i arktiske strøk og i fjellhabitat tvers over Eurasia og Nord-Amerika. Med unntak av underarten av lirype i Skottland, har alle ein kvit vinterdrakt som verkar kamuflerande i snødekte landskap. Sjølv vengfjørene deira er kvite, der desse fjørene er svarte hos nesten alle andre fuglartar som hovudsakleg er kvite, fordi melanin gjer dei meir spenstige og dermed forbetrar flygeevna. Gjennom evolusjonen har Lagopus-rypene tilsynelatande funne det mest effektivt å unnslippe rovdyr ved å ikkje bli sett i staden for å flyge bort.
Vaksne ryper er hardføre, vegetariske fuglar. Hos kvithalerype og fjellrype tar høna alt ansvar for ruging og omsut for kyllingane, hos liryper er det registrert deltaking frå steggen. Kyllingane forlet reiret innan eit døgn etter klekking og er istand til å finne føde. Generelt tar kyllingar vegetabilsk føde nett som vaksne, men hos kyllingar av kvithaleryper er leddyr den primære føda framtil dei er ca. tre veker gamle.
Pierrafortscha
Pierrafortscha er ein kommune i distriktet Sarine i kantonen Fribourg i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 751 meter over havet.
Sergej Lavrov
Sergej Viktorovitsj Lavrov er ein russisk diplomat og utanriksminister i Russland frå 2004.
Kota Aoki
Kota Aoki er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Sergej Lavrov
Lavrov vart i 1972 uteksaminert frå det sovjetiske utanriksdepartementet sitt institutt for internasjonale forhold i Moskva. Same året vart han send til den sovjetiske ambassaden i Sri Lanka. Frå 1976 til 1981 jobba han i utanriksdepartementet i Moskva, frå 1981 til 1988 i den sovjetiske FN-delegasjonen i New York. I 1988 vende han attende til Moskva og jobba i det russiske utanriksdepartementet, frå 1992 som viseutanriksminister. I 1994 vart han Russland sin FN-ambassadør, noko han var i ti år. 9. mars 2004 utnevnde president Vladimir Putin han til utanriksminister i samband med ei større utskifting av regjeringa før det russiske presidentvalet.
Kota Aoki
Han spela for klubbane JEF United Chiba, Fagiano Okayama, Ventforet Kofu og Thespakusatsu Gunma.
Sergej Lavrov
Lavrov snakkar engelsk, singalesisk, dhivehi og til ein viss grad fransk. Han er gift og har ei dotter.
Gjuvsjåen
Gjuvsjåen er ein innsjø som ligg i Vinje kommune i Vestfold og Telemark. Innsjøen, som ligg på Hardangervidda, heilt nord i kommunen, har utløpet sitt i Gjuvsjååi, som renn ned mot Skardvatnet.
Ponthaux
Ponthaux er ein kommune i distriktet Sarine i kantonen Fribourg i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 650 meter over havet.
Kommunen består av landsbyen Ponthaux og den tidlegare kommunen Nierlet-les-Bois.
Tõnismägi
Tõnismägi eller (Sankt) Anton-bakken, også kjent som Tonismagi i internasjonal presse, er ein 36 meter høg bakketopp rett ved Toompea i Tallinn i Estland. Frå 1945 til 1996 vart den sentrale delen av bakketoppen kalla «Frigjerarane sin plass» (estisk Vabastajate väljak). Plassen vart internasjonalt kjend i 2007 då dei estiske styresmaktene flytta eit sovjetisk minnesmerke kjent som Bronsesoldaten i Tallinn.
Historie
Tõnismägi er første gong nemnt i eit dokument frå 1348, då bystyret i Tallinn gav området til den liviske Sverdbroderordenen.
Før 1348 var det bygd ei kyrkje for Sankt Anton på bakketoppen, og ein gravstad. Kyrkja og gravstaden vart truleg øydelagde rundt 1570-1571, under den liviske krigen. Etter den liviske krigen vart det bygd fleire gater i området.
I 1670 vart den første Kaarli-kyrkja bygd der, oppkalla etter den svenske kongen Karl XI. Denne trekyrkja var for esterane og dei lokale finnane. Kyrkja brann under den store nordiske krigen i august 1710. Her vart bygd ei kyrkje nummer 2 på 1800-talet, men denne vart riven då den tredje Kaarli-kyrkja vart bygd i 1870.
Paul Keres
Ei statue til minne om sjakkspelaren Paul Keres står også her - «den beste sjakkspelaren som aldri vart verdsmeister».
Little Ross
Little Ross er ei lita øy med eit fyr i Dumfries and Galloway i Skottland. Det ligg ved sidan av Meikle Ross på fastlandet.
Fyr
Fyret vart bygt i 1843 av Alan Stevenson, det er om lag 20 meter høgt og har vore automatisert sidan 1961.
Mord
I august 1960 var to menn vikarar for den faste fyrvaktaren. Den eine mannen vart oppdaga slegen i hel av to personar som vitja øya. Etter ein landsomfattande jakt på den andre vikaren, vart han arrestert og funne skuldig i drapet. Han fekk dødsstraff ved henging.
Bjordal og Ortnevik
Bjordal og Ortnevik er eit kyrkjesokn i Sunnfjord prosti. Soknet femner den austre delen av det av Høyanger kommune som ligg på sørsida av Sognefjorden, og har to kyrkjer, Bjordal kyrkje og Ortnevik kyrkje. Soknet vart skipa 1. januar 1997 ved ei omorganisering av sokna i Lavik prestegjeld. Bjordal kyrkje vart bygd i 1906 og Ortnevik kyrkje i 1925, før den tid sokna folk i området til Kyrkjebø kyrkje på nordsida av Sognefjorden.
Rough Island i Skottland
Rough Island er ei tidvassøy i Rough Firth utanfor Solway Firth i Skottland. Ho er 24 meter over havet på det høgaste.
Sidan 1937 har ho vore eigd av National Trust for Scotland. Øya er eit fuglereserat som ein kan nå ved lågvatn frå Kippford. Det er ikkje lov å gå i land i mai og juni for å ikkje forstyrre dei hekkande tjelden og sandloen.
Koji Asato
Han spela for klubbane JEF United Chiba og FC Ryukyu.
Fylkesveg 241
Fylkesveg 241 (Fv241) går mellom Norderhov i Ringerike og Jevnaker. Veglengda er 14,7 km, av dette 12 km i Buskerud og 2,7 km i Oppland.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltingsreformen trod i kraft har han status som fylkesveg.
Heartattack and Vine
Heartattack and Vine er det sjuande albumet til Tom Waits. Det vart gjeve ut i 1980 på Asylum Records. Albumet gjev enkelte teikn til den musikalske retninga Waits skulle ta utover 1980-talet med ein meir eksperimentell stil og stadig grovare og brummande stemme. Slik sett fungerer albumet som ein overgang mellom Blue Valentine og Swordfishtrombones. Her finn ein balladar som «Saving All My Love for You», «On the Nickel» og «Ruby's Arms» som er i same gate som balladane hans frå 1970-åra og songar som tittelsporet og «'Til the Money Runs Out» som i større grad peikar framover mot «Swordfishtrombones».
«Jersey Girl» er kanskje den mest kjende songen på albumet. Songen er ein kjærleikssong skriven til kona Kathleen Brennan. Mest gjenkjenneleg er kanskje «shalalala»-synginga på refrenget. Bruce Springsteen spelte «Jersey Girl» mykje på konsertane sine på 1980-talet og skreiv til og med eit ekstra vers til songen og var med på å gjere Tom Waits kjend for eit breiare publikum. Songen vert ofte rekna som ein Springsteen-likande song og Tom Waits sa i 1987: «Bruce Springsteen? Vel eg har gjort alt eg kan for han no. No må han klare seg på eigahand».
Innhald
Alle songar er skriven av Tom Waits.
England
England er den største og mest folkerike av dei fire nasjonane som utgjer Storbritannia. England ligg i den søraustlege delen av øya Storbritannia, og grensar direkte mot Wales og Skottland.
Namnet «England» kjem frå anglarane, eit av fleire germanske folk som kom til øya i det 5. og det 6. hundreåret. Området var på den tida delt i fleire rike, sju av dei blei i fellesskap omtala som Heptarkiet og var dei viktigaste. Samlinga til eitt rike fann stad i det 8. og det 9. hundreåret, og blei rekna som fullført under Alfred den store (regjerte 871–899).
England blir styrt direkte av det britiske parlamentet, og har lenge vore det politiske sentrum i Storbritannia. Hovudstaden i England, London, er òg hovudstaden i heile Storbritannia. Mot slutten av det 20. hundreår starta ein prosess mot auka regionalt sjølvstyre i Skottland og Wales, då det blei oppretta regionale parlament.