cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Einar-Arne Drivenes
Drivenes har realartium frå Alta i 1966 og arbeider som professor ved UiT Noregs arktiske universitet. Drivenes har særleg arbeidd med rolla religiøse rørsler har spelt for historisk utvikling i Nord-Noreg. Drivenes var (saman med Harald Dag Jølle) redaktør for trebindsverket Norsk polarhistorie frå 2004, som seinare kom i ei engelsk eitbandsutgåve med namnet Into the ice : the history of Norway and the polar regions.
Fuscherkarkopf
Fuscherkarkopf er ein av to toppar på Glocknergruppa i Midtre Tauernhauptkamm i Hohe Tauern, eit fjellområde i Dei sentrale Alpane. Hovudtoppen når 3 331 meter over havet, medan nordvesttoppen er 3 252 moh. Dei to ligg om lag 500 meter frå einannan, mellom dei går ei bredekt, nedsvinga egg. Fjellet ligg på grensa mellom Kärnten og Salzburg i Austerrike.
Markante eggar går mot nordvest og vest, dei dannar høgste fjellkammen i massivet. Mot søraust går ein mektig fjellrygg, der søraustegga på Fuscherkarkopf tek til. Nordvesttoppen har ein veldig, i kring 650 meter høg vestvegg, som tidlegare var dekt av is. I dag er isen vekke og der er mest berre lause bergblokker.
Frå fjellhytta Hofmannshütte er toppen av Fuscherkarkopf lett å nå over sørvestegga. Frå toppen har ein vid og flott utsikt, særleg mot Großglockner og Pasterze.
Jeremy Spencer
Jeremy Cedric Spencer er ein britisk musikar, mest kjend som gitarist i den originale besetninga av Fleetwood Mac. Han var med på å starte Fleetwood Mac i juli 1967 og var med i bandet fram til han brått slutta i februar 1971, då han vart med ei sekt kalla «Children of God», i dag kjend som «The Family International», der han framleis er medlem. Etter eit par soloalbum i 1970-åra, fortsette han å turnere som musikar, men gav ikkje ut fleire album før 2006. Han gav ut to soloalbum til i 2012 og 2014 og har i nyare tid òg vore ein del av folketrioen Steetley.
Fleetwood Mac
Sommaren 1967 vart Spencer oppdaga av den tidlegare Bluesbreakers-gitaristen Peter Green, som var på utkikk etter ein musikar som kunne bli med han i det nye Fleetwood Mac-prosjektet hans. Green hadde fått med seg trommeslagaren Mick Fleetwood og for ei kort stund bassisten Bob Brunning, og ønskte ein gitarist til for å fylle ut lyden på scenen. Spencer var då medlem av bluestrioen The Levi Set, og var alt ein dugande slidegitarist og pianist. Han passa bra inn og kort tid etter han kom med i bandet, kom også bassisten John McVie med.
Denne besetninga spelte inn to album med tradisjonelle bluessongar, der Spencer medverka med mange variasjonar av Elmore James sine tema, særleg versjonar av «Dust My Broom», i tillegg til nokre songar han laga sjølv. Green vart frustrert fordi Spencer ikkje ønskte å bidra til Green sine songar, medan Green alltid spelte på Spencer sine innspelingar om det var behov for det. Sidan Spencer sine musikalske bidrag var ganske smale, henta Fleetwood inn ein tredje gitarist, den 18 år gamle Danny Kirwan, etter Mr. Wonderful i 1968. Dette albumet inneheldt fleire av Spencer sine Elmore James-melodiar.
Green og Kirwan arbeidde bra i lag musikalsk, og utvikla raskt ein stil som gav hittar som «Albatross», «Man of the World» og «Oh Well», ingen av dei med Spencer. Spencer fann seg sjølv isolert i bandet og valde å bidra lite til det tredje albumet, Then Play On. Det var meininga at albumet skulle kome i lag me ein EP me songane til Spencer, men dette vart aldri noko av. Til slutt var det einaste bidraget hans noko piano på den nyklassiske episke musikkstykket til Green, «Oh Well Pt. 2».
På scenen var derimot Spencer ein viktig del av bandet, med ein fast del med gamle bluessongar som var ekstremt populære hos publikum. Spencer var dyktig til å etterlikne folk, og etterlikna Elvis Presley, Buddy Holly, Elmore James, John Mayall og andre han følte for på scenen. Han dreiv òg stundom med opptreden på scenen, særleg på dei tidlege konsertane, som stundom fekk bandet i trøbbel og dei vart mellom anna bannlyste frå Marquee Club i London. Denne ville scenestemninga vart fanga på innspeligna til Spencer kalla «Someone's Gonna Get Their Head Kicked in Tonite», som vart vald som B-sida til den milde «Man of the World» i 1969. Utanom på scenen, var Spencer ofte roleg og tilbaketrekt, og dei andre bandmedlemmane hugsar at han las i Bibelen på hotellrommet sitt, noko som var stikk i strid med personen han var på scenen.
Spencer vart det første medlemmet i Fleetwood Mac som gav ut eit soloalbum, berre kalla Jeremy Spencer, i 1970. Dette albumet inneheldt parodiar og mororsame songar frå 1950-åra, men vart ikkje ein suksess. Det har så langt ikkje blitt gjeve ut på CD.
Då Green slutta i Fleetwood Mac midt i 1970 var det snakk om å legge ned bandet. Men bandet heldt i lag og både Spencer og Kirwan arbeidde på nye songar, som kom med på Kiln House, som kom ut på seinsommaren 1970. For første gong var det ikkje Elmore James-songar på albumet, og i staden inneheld det fleire av Spencer sine parodiar av 1950-talssongar, inkludert Buddy Holly-hyllesta «Buddy's Song». Ein annan song, «One Together», vart innom ei mange personane Spencer nytta på scene.
Under ein turné i USA i februar 1971 med den nye klaverspelaren Christine McVie, som no var med i bandet, vart Spencer stadig meir desillusjonert av livet sitt i Fleetwood Mac, og har nemnt i fleire intervju ei hending då bandet lytta til ei innspeling av ein gammal konsert. Då han høyrte seg sjølv synge sa han: «Det høyres forferdeleg ut. Det høyrest ut som drit.» I følgje Mick Fleetwood hadde Spencer visstnok vanskar med å kome seg att etter ein trip på meskalin tidleg på den amerikanske turneen. Kort tid før bandet skulle reise frå San Francisco til Los Angeles, opplevde LA eit kraftig jordskjelv. I ein dårleg mental tilstand og fylt med sterke negative forvarsel, var Spencer særs mykje i mot å reise til LA. Han klarte ikkje å overtyde Fleetwood Mac om å avlyse denne delen av turneen. Kort tid etter dei kom til LA, same dag som dei skulle spele på Whisky A Go Go, drog Spencer frå hotellrommet han delte med Fleetwood for å vitje ein bokhandlar på Hollywood Boulevard. Han kom ikkje attende, og bandet måtte avlyse konserten den kvelden, medan bandet og følgjet deira leita etter han. Nokre dagar seinare vart han funnen i lag med den religiøse gruppa Children of God, og erklærte at han ikkje lenger ønskte å vere med Fleetwood Mac. Spencer vart ikkje overtydd om å kome attende til bandet, og dei måtte kjempe seg vidare utan han. Dei fekk først hjelp av Peter Green, før dei henta inn den nye gitaristen Bob Welch.
Trass i rykte om hjernevasking og at han vart tvungen inn i organisasjonen, har Spencer alltid hevda at han vart frivillig med i organisasjonen. Han blei møtt av ein ung mann kalla Apollos, som samtalte med Spencer om Gud, og inviterte han til eit nærliggande misjonssenter, der dei andre medlemmane var. I løpet av kvelden vart Spencer overtydd om å bli med i gruppa. Trass i at han var overtydd om at han hadde teke det rette valet, syns han måte han forlet bandet på var feil: «Det skjedde på feil måte. Eg burde sagt i frå med ein gong, men eg var desperat.»
Etter Fleetwood Mac
Spencer og den dåverande kona hans Fiona flytta til USA for å busetje seg med Children of God, og danna snart eit nytt band i organisasjonen, som heldt gratiskonsertar landet over. Dei spelte inn albumet Jeremy Spencer and the Children, men det selde dårleg. Ein veit relativt lite om denne tida av livet hans, men han reiste verda rundt med musikken og organisasjonen, og flytta til Brasil i 1975, og sidan til Italia i 1977.
I 1978 leigde eit medlem av Children of God Martin og Steven Machat for å representere Spencer og det nye bandet sitt. The Machats sikra seg så ein stor platekontrakt med Atlantic Records i New York. I 1978–79 spelte det nydanna Jeremy Spencer Band in albumet Flee, som selde dårleg. I 1980-åra budde Spencer på Filippinane, før han arbeidde i India i 1990-åra, og spelte veldedige konsertar. Han budde seinare i Irland og Tyskland, og arbeider framleis for Children of God (no kalla Family International), hovudsakleg som bokteiknar og manusforfattar. Han har alltid spelt musikk, ofte for si eiga skuld, men har i nyare tid dukka opp ved forskjellige blues- og gospel-samlingar. I 2006 gav han ut eit nytt album, Precious Little, som vart spelt inn i Noreg. Albumet var eit steg attende til blues og slidegitar-stilen han vart kjend for i Fleetwood Mac.
Spencer vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1998 for arbeidet sitt i Fleetwood Mac.
I 2012 gav Spencer ut albumet Bend in the Road, som art spelt inn i Tempermill Studios i Ferndale i Michigan (ein forstad til Detroit). Dette vart følgd opp i 2014 med Coventry Blue.
Patterson Rock
Patterson Rock er ein holme 1 km vest for Cameron Island i Swain Islands. Regionen vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (1956) og den sovjetiske ekspedisjonen (1956). Holmen vart landmålt i 1957 av C.R. Eklund, som namngav han etter Acy H. Patterson i U.S. Navy som var elektrikar ved Wilkes-stasjonen i 1957.
Torger Holtsmark
Torger Holtsmark var ein norsk gardbrukar og politikar. Han var 1910-12 stortingsrepresentant for partiet Høgre. Bernt Holtsmark var bror hans.
Holtsmark var fødd på storgarden Tveter i Asker. Han tok eksamen 1886 ved landbrukshøgskulen på Ås. I 1889 tok han over faren sin gard Holtsmark i Sylling. Her var han medlem i heradsstyret frå 1894 til 1907, ordførar frå 1901. Hausten 1909 vart han vald til å representere einmannskrinsen Buskerud på Stortinget. Perioden 1910-12 hadde han sete i Lagtinget og i Vegkomiteen. Holtsmark stilte til attval i 1912, men vart då slått av Anders Jensen Horgen frå Arbeidarpartiet. Han var elles aktiv i Norges Vel.
Marcus Buck
Marcus Buck var ein norsk statsvitar. Han var førsteamanuensis ved UiT Noregs arktiske universitet.
Buck hadde hovudfag i samanliknande politikk frå Universitetet i Bergen og vart i 2006 dr.polit. ved Universitetet i Tromsø. Frå 1994 arbeidde han ved Institutt for statsvitskap ved Universitetet i Tromsø. Buck var oppteken av konfliktlinjer, parti og val, demokratisering og komparativ forskingsdesign. Han var ekspert på politikk i Spania og har vore knytt til Universidad de Granada. Han har publisert både på norsk, spansk og engelsk. Buck har vore leiar i Norsk statsvitenskapelig forening.
Han var mykje brukt som valkommentator av NRK og vart ofte intervjua om norsk politikk og spanske tilhøve av norske medium.
Kornsjøvassdraget
Kornsjøvassdraget (eller Enningdalsvassdraget) er ein serie sjøar i Sverige, delvis på grensa til Noreg. Vassdraget består hovudsakleg av dei tre sjøane Nordre Kornsjø, Midtre Kornsjø og Søndre Kornsjø og dessutan elvane som knyter desse saman.
Nordre Kornsjø har innløp frå Nordre og Søndre Boksjø gjennom Hallerødelva. Søndre Kornsjø renn ut i Kynne elv som knyter vassdraget til Bullaren i Tanums kommun. Til sist går vatnet via Enningdalselva tilbake til Noreg og ut i Iddefjorden.
Kornsjøane er eit populært område for kanoturistar. I prinsippet er det mogleg å ferdast heile strekninga frå Nordre Boksjø til Iddefjorden i kano, men turen stansar som oftast ved Fløtemarksøn i Søndre Kornsjø. Her går vassvegen inn i eit område som er freda i hekketida, og i andre tidsrom er vassføringa som oftast så liten at det er vanskeleg å kome fram.
Hagen i Randen
Hagen er eit fjell og det høgaste punktet i kantonen Schaffhausen i Sveits. På toppen av fjellet står Hagenturm, eit 40 meter høgt observasjontårn.
Reist Rocks
Reist Rocks er ei lita gruppe skjer ved kysten av Antarktis, 15 km vest for Snyder Rocks. Dei vart først kartlagte frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) og namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Wilbur H. Reist, traktorsjåør under U.S. Navy Operasjon Windmill (1947–48), som transporte gruppene som oppretta astronomiske kontrollstasjonar frå Wilhelm II Coast til Budd Coast.
Paul Drude
Paul Karl Ludwig Drude var ein tysk fysikar.
Han var professor i Leipzig, Giessen og Berlin. Drude er kjent for undersøkingane sine av dei optiske konstantane til metall, for dugande arbeid over elektromagnetisk lysteori, elektriske svingningar og spesielt for elektronteorien sin for forklaringa av metall sine elektriske og termiske leiingsevne.
Swaihan
Swaihan, òg skrive Sweihan eller Suwayḩān (arabisk سويحان), er ein by i regionen Al Ain, 70 km nordvest for byen Al Ain i emiratetet Abu Dhabi i Dei sameinte arabiske emirata. Han er en av stadane i emiratet som er kjende for dei kringliggande gardane.
Câmpulung
Câmpulung (tysk Langenau) er ein by i Argeș fylke i Romania.
Busetnader
Câmpulung er ein municipiu (større bykommune) med desse busetnadane:
Yitzhar
Yitzhar (hebraisk skrift יִצְהָר) er ei israelsk busetjing på den okkuperte Vestbreidda sør for byen Nablus. Det hovudsakleg ortodokse, jødiske samfunnet har eit folketal på 1106 (2011) og er underlagt Shomron regionale kommune. I høve vilkåra i Osloavtalen frå 1993 mellom Israel og Palestinsk frigjeringsorganisasjon, høyrer Yitzhar til område C under full israelske sivil og militær kontroll.
Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Lars Aslaksrud
Lars Johansson Aslaksrud var ein norsk jarnbanemann, fagforeiningsleiar og politikar frå Norderhov i Buskerud. Han var stortingsrepresentant 1916-18 for Arbeidarpartiet i Oslo.
Erling Johansen
Erling Amandus Johansen var ein norsk kontormann og politikar for partiet Høgre. Han var stortingsrepresentant 1931-36 og 1945.
Yitzhar
Innbyggjarane i Yitzhar har eit rykte for å vere av dei mest ekstreme israelske nybyggjarane og er stadig i strid med israelske tryggingsstyrkar og palestinske sivile. Busetjinga er i framgrunnen for den såkalla «Prislapp-linja» som står for åtak mot palestinarar som hemn for handlingar frå dei israelske styresmaktene mot busetjingar på Vestbreidda. I mai 2014 sa Shin Bet at hatkriminalitet og prislapp-metoden hovudsakleg gjaldt kring 100 ekstremistiske ungdommar, hovudsakleg frå Yitzhar, som handlar etter ideane til rabbi Yitzchak Ginsburg som held til i busetjinga.
Lars Aslaksrud
Aslaksrud var son til ein gardbrukar. Han tok eksamen ved Jægerkorpsets underoffiserskule i 1889 og byrja arbeide i Norges Statsbaner i 1891. Perioden 1911-21 var han fyrstelærar ved Jarnbaneskulen, sidan var han trafikkinpektør i Oslo distrikt til 1935.
Yitzhar
Yitzhar ligg aust for Israel si sperring på Vestbreidda, 20,5 kilometer frå Den grøne linja.
Erling Johansen
Johansen var fødd i Oslo og voks opp der og i Skien, dit faren flytta og vart kontorsjef. Sjølv arbeidde han frå 1905 på Union Co på Skotfoss. I 1910 tok han eksamen ved Pittmans Metropolitan School i London og arbeidde i 1911-12 ei tid på Union Co. sitt filialkontor i Hamburg. Frå 1912 var han tilbake på Union-kontoret på Skotfoss, til dess han i 1917 vart sjef på firmaet sitt ekspedisjonskontor i Skien. Etter at hovudkontoret vart flytta til nettopp Skien i 1935 var han sjef for utskipingsavdelinga.
Lars Aslaksrud
Aslaksrud svar bystyremedlem i Oslo 1904-15, treårsbolken 1907-10 med sete i formannskapet. Perioden 1907-11 var han også formann i Jarnbaneforbundet. Valperioden 1916-18 representerte han einmannskrinsen Nedre Romerike på Stortinget, der han var medlem av Justiskomite nr 1 og vald for Arbeidarpartiet. Aslaksrud var også medarbeidar i jarnbanepressa og ein kort periode redaktør i Akershus Social-Demokrat.
Kjelder
Stortingsbiografi
Erling Johansen
I Skien engasjerte Johansen seg i politikken. Han var formann 1925-31 i skulestyret, 1926-35 i det kommunale jordeigedomsstyret og 1927-28 i likningsnemnda. Frå 1928 til 1940 var han medlem i bystyret, vald for Høgre. Elles var han krinsformann i Omstreifarmisjonen og formann i Skiens handelskammer.
Fylkesveg 100 i Buskerud
Fylkesveg 100 i Buskerud går mellom Flesberg kyrkje og Lona i Flesberg kommune. Vegen er 7,8 km lang.
Erling Johansen
Valperiodane 1931-33 og 1934-36 representerte Johansen byane i Telemark og Aust-Agder på Stortinget, medlem i Kyrkje- og skulekomiteen. Johansen møtte ikkje i 1936-sesjonen. Frå 1937 var han vararepresentant til Tinget, og møtte i den eigenskap ei vekes tid i 1938. Heile 1945-sesjonen møtte han som varamann for Sigurd Brinch, då med sete i Skog- og vassdragskomiteen.
Tymféa
Tymféa (gresk Τυμφαία) er ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Tymféa inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Kalambáka.
Sýros-Ermoúpoli
Sýros-Ermoúpoli (gresk Σύρος-Ερμούπολη) er den einaste kommunen på øya Sýros i Kykladane i Egearhavet. Administrativt høyrer kommunen til under periferieininga Sýros i periferien Dei sørlege egeiske øyane. Kommunen omfattar øya Sýros, dessutan ein del småøyar utan busetnad, mellom anna fangeøya Járos.
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Småøyar i kommunen:
Anna Kristina Knudsen
Anna Kristina Knudsen er ein norsk forfattar og tidlegare fotballspelar.
Ho er oppvaksen i Trondheim. Knudsen har spelt i Toppserien og 1. divisjon for Kattem I.L.
I 2019 gav ho ut si fyrste diktsamling 7078 Saupstad på Flamme Forlag.
Etz Efraim
Etz Efraim (hebraisk skrift עֵץ אֶפְרַיִם, tyder Efraimtreet) er ei israelsk busetjing på den okkuperte Vestbreidda. Han ligg mellom Ariel og Rosh HaAyin i Shomron regionale kommune. I 2013 budde det kring 250 familiar der.
Bekkelaget kyrkje
Bekkelaget kyrkje er ei langkyrkje frå 1923 i Oslo. Bygningen er i stein og har 370 plassar.
Etz Efraim
Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Bekkelaget kyrkje
Bekkelaget kyrkjelyd blei skilt ut frå Nordstrand kyrkjelyd i 1913 og ein gjekk i gang med å planleggje å føre opp ei kyrkje. Kommunearkitekt Harald Bødtker teikna kyrkja, som blei innvigd 27. mai 1923.
Kyrkja har inngangsparti mot nord og kor og apsis i sør, tårnet ligg til sida for nordgavlen.
Innvendig har Enevold Thømt stått for all utsmykking og utstyr og kyrkja framstår med eit heilskapleg preg.
Olaug Løken
Olaug Marie Løken var ei norsk kvinnesakskvinne og kokebokforfattar frå Inderøy i Nord-Trøndelag. Ho var gift med Hjalmar Løken og dotter til Herman Løchen.
Olaug Løken var utdanna i helsestell. Ho var ein aktiv skribent i Norske Intelligenz-Seddeler, avisa ektemaken dreiv. Sidan gav ho ut opplysnings- og agitasjonsskrift, særleg stor utbreiing fekk Madstel og Husstel for almindelige Husholdninger frå 1897, som kom i eit samla opplag på 49 000. Av andre skrift kan nemnast Hvad lærer Bibelen om Kvindens Stilling? (1885) og ''Barnestel. En liden Bog for unge Mødre'' (1903).
Hahnen
Hahnen er eit fjell i Urner Alpane. Det ligg i nærleiken av Engelberg i Sveits.
S/2003 J 3
S/2003 J 3 er ein av månane til Jupiter. Han er medlem av Ananke-gruppa, og var truleg ein bit av ein asteroide som vart fanga inn av Jupiter. Han har ein snittradius på kring 1 km.
S/2003 J 3 vart oppdaga 4. mars 2003 av Scott S. Sheppard.
S/2003 J 2
S/2003 J 2 er ein av månane til Jupiter. Han er truleg ein asteroide som vart fanga inn av Jupiter. Han har ein snittradius på 1 km.
S/2003 J 2 vart oppdaga i februar eller mars 2003 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Jan T. Kleyna, Yanga R. Fernandez og Henry H. Hsieh.
Fylkesveg 101 i Buskerud
Fylkesveg 101 i Buskerud går mellom Bakkerud og Dokken i Flesberg kommune. Vegen er 3,5 km lang.
Henry Hermansen
Aktiv
Hermansen var ankermann på Oslo Skikrets sitt stafettlag som vart noregsmeister både i 1950 og 1951. Han har to tredjeplassar på 17 km frå ski-NM i langrenn både i 1949 og 1951. Hermansen var med i Noregs tropp til VM på ski i Lake Placid i 1950. Der vart han nummer 15 på 18 km, og var ankermann på Noregs stafettlag som vann bronse.
Hermansen avslutta som skiskyttar. Han vann NM i skiskyting i 1959, og vart såleis den aller fyrste noregsmeister i skiskyting. Same sesongen deltok han i VM i Courmayeur og kom på 10. plass, same plasseringa fekk han også i vinter-OL 1960 i Squaw Valley. I sitt siste VM, i 1962 i finske Tavastehus, vart han nummer 14. Han tok same året bronsemedaljen under noregsmeisterskapen i skiskyting på Elverum.
Maybe I'm Amazed
«Maybe I'm Amazed» er ein song skriven av Paul McCartney som først vart gjeven ut i 1970 på albumet hans McCartney. McCartney dediserte songen til kona si, Linda, som hjelpte han kome seg gjennom oppløysinga av The Beatles.
Sjølv om den originale innspelinga aldri kom ut på singel, vart eit konsertopptak av det seinare bandet til McCartney, Wings, frå konsertalbumet Wings over America gjeven ut på singel. Denne versjonen vart ein hit i USA, der han nådde Topp 10, og nådde 28. plassen i Storbritannia.
I 2011 rangerte Rolling Stone «Maybe I'm Amazed» på 347. plassen på lista si over dei 500 beste songane gjennom tidene.
Historie
McCartney skreiv songen i 1969, like før Beatles vart oppløyst. Han dediserte songen til kona Linda som hjelpte han gjennom den vanskelege tida. Sjølv om det meste av debutalbumet hans vart spelt inn i heimen hans i London, spelte McCartney inn «Maybe I'm Amazed» i EMI sitt Studio 2 i Abbey Road, same dagen som han spelte inn «Every Night». Han spelte alle instrumenta sjølv: gitar, bass, piano, orgel og trommer. Sjølv om McCartney avslo å gje ut songen på singel i 1970, vart han mykje spelt på radio verda over. Det vart laga ein musikkvideo med stillbilete av McCartney, kona Linda, stedottera Heather og dottera Mary, som først vart send i Storbritannia den 19. april 1970 og som ein del av ein episode på CBS Television sitt The Ed Sullivan Show.
Den originale studioversjonen av songen vert tona ut i staden for å bli avslutta, men McCartney skreiv seinare ei avslutning for konsertversjonar av songen. McCartney framførte denne først med Wings i Châteauvallon i Frankrike den 9. juli 1972.
Det vert rekna som ein av dei beste kjærleikssongane til McCartney og vart rangert på 347. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene.
Konsertversjon
Eit konsertopptak frå 1976 på albumet Wings over America kom ut på singel med bandet til McCartney, Wings den 4. februar 1977 og nådde 10. plassen i USA på Billboardlista, og 28. plassen i Storbritannia. Det finst òg andre konsertopptak på albuma Back in the U.S. og Back in the World.
12"-promosingel for Record Store Day 2013
Side A
Side B
Medverkande
Wings Over America-versjonen
Jon Voight
Jonathan Vincent Voight, kjend som Jon Voight, er ein amerikansk filmskodespelar.
Snyder Rocks
Snyder Rocks er ei lita gruppe skjer på kysten kring 6 km vest for enden av Underwoodbreen. Dei vart først kartlagt frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) og namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Mark G. Snyder, som assisterte under U.S. Navy Operasjon Windmill (1947–48) med å opprette astronomiske kontrollstasjonar langs Wilhelm II, Knox og Budd Coast.
Racken
Vatnet i Racken kjem frå Viksälven. Racken dekker 6 kvadratkilometer, har maksimal djupne på 52 meter og middeldjupne på 28 meter. Høgda over havet er 94,7 m. Det blir brukt som drikkvasskjelde for Arvika.
Racken er best kjent som innsjøen der kunstarane i Rackengruppa virka.
Andreslag
I kjernefysisk strategi, er ein andreslagskapasitet til eit land den militære kapsiteten som kan overleva eit førsteslag frå motstandaren. Landet må ha trygg evne til å reagera mot eit kjernefysisk angrep med kraftig kjernefysisk gjengjelding mot åtakaren. (Kjernefysisk hemn) Å ha ein slik evne (og til å overtyda ein motstandar om slik kapasitet) er sett på som viktig i kjernefysisk avskrekking. Ellers kan motstandaren freista på å prøva å vinna ein kjernefysisk krig med eit massiv førsteslag mot eigne kjernefysiske styrkar.
Teori
Det å ha andreslagsevne er det beste forsvaret mot at ein eventuell motstandar kan freista eit kjernefysisk forkjøpsangrep
Gjensidige andreslagsevnar vil vanlegvis føre til ei gjensidig øydelegging som forsvarstrategi, sjølv om den eine sida kan ha eit lågare nivå (minimal avskrekking respons).
Det avgjerande målet i å oppretthalda andreslagsevner er å hindra førsteslag frå å ta ut dei kjernefysiske arsenala i eit land. På denne måten kan eit land gjennomføra ein kjernefysisk gjengjelding sjølv etter å absorbera eit kjernefysisk angrep. USA og andre land har diversifisert sitt kjernefysiske arsenal gjennom den kjernefysiske triaden for å betra sikre andreslagskapasitet.
Ballistiske missilar frå ubåt (Submarine-launched ballistic missiles SLBM) er den tradisjonelle måten å gjera dette på, men det er ei svært dyr metode for å skapa ein andreslagskapasitet. Ein treng òg ei påliteleg metode for å identifisera kven åtakaren er, for dersom ein hemnar seg på feil nasjon, kan ein setje i gang utilsikta ragnarok.
Land med atomvåpen må gjera det deira primære føremål å overtyda sine potensielle motstandarar om at eit førsteslag er ikkje verd innsatsen mot eit land som har andreslagskapasitet. Slike land har mange ulike lanseringsmekanismar, førebudd på reaksjonar på ulike kjernefysiske angrepsscenaria. Eit døme er det russiske Perimetr-systemet.
Brezovo
Brezovo (bulgarsk Брезово) er ein by og ein kommune i provinsen Plovdiv i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Brezovo og 15 andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 465 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 7 298 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 1 895 innbyggjarar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Koniskós
Koniskós (gresk Κονισκός) er ein landsby i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Koniskós var hovudsete i den tidlegare kommunen Tymféa, som no er ei kommunaleining i kommunen Kalambáka.
OGAE Second Chance Contest 2021
OGAE Second Chance Contest 2021 (OGAE SCC 2021) var den trettifemte gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Sverige, etter at Sverige vann tevlinga i 2020, med songen «Kingdom Come» av Anna Bergendahl.
Biltransporter
Bilane vert transporterte i to eller tre høgder. Dei øvre dekka vert heva og senka hydraulisk. Under lasting vert det øvste dekket senka ned, slik at bilane kan køyrast opp på det. Bilane vert så festa til dekket før det vert heva. Om det er eit mellomdekk vert dette lasta etter det øvre dekket. Til sist vert det nedre dekket lasta opp. Under lossing vert desse operasjonane utførte i motsett rekkjefølgje.
OGAE Second Chance Contest 2021
Fjorten land deltok i OGAE Second Chance Contest 2021. Det er det lågaste talet med deltakande land i OGAE Second Chance Contest sidan 1995, då berre ni land deltok. Frankrike, Russland og Spania returnerte til tevlinga. Armenia, Australia, Island, Latvia, Polen, Romania, San Marino, Serbia, Slovenia, Tsjekkia og Ukraina, som deltok i 2020, deltok ikkje i 2021-utgåva av OGAE Second Chance Contest.
Noreg vann OGAE Second Chance Contest for fjerde gong, med songen «Monument» av KEiiNO.
Høykanon
Høykanon er ei jordbruksmaskin som vert nytta for å transportera høy inn på ein låve. Maskina er sett saman av ei sentrifugalvifte, som genererer ein kraftig luftstraum, og eit langt røyr. Den kraftige luftstraumen i røyret riv med seg høyet og bles det ut i enden av røyret, som ofte går inn på låven gjennom ein glugge. Maskina kan vera driven av ein elmotor eller frå kraftuttaket på ein traktor. Høyet vert mata inn i maskina manuelt, ofte med høygaffel, eller direkte frå ei avlessarvogn. Høykanon kan òg nyttast for å transportera halm. Det er fyrst og fremst i gamle driftsbygningar, der det ikkje er mogleg å køyra inn på låven med traktor, at høykanonane har vorte nytta. Oergangen til surfor førte til at bruken minka.
NM i turn 1972 for menn
Noregsmeisterskapen i turn 1972 for menn vart avvikla i Oslo helga 13.–14. mai. Deltakarane tevla i tolvkamp, dobbelt program i alle seks øvingane med både obligatoriske og sjølvvalde program i øvingane.
Tolvkamp
<br style="clear:both;" />
Fylkesveg 106 i Buskerud
Fylkesveg 106 i Buskerud går mellom Rollag og Bergan i Rollag kommune. Vegen er 4,0 km lang.
DS «Aalvik»
DS «Aalvik» var eit dampskip levert i juli 1929 som lokalrutebåt for Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap. Den var konstruert spesielt for å kombinere turistfart med føring av tyngre gods for tungindustrien i Hardanger. Dette gav båten eit noko uvanleg utsjånad i flåten til HSD. I 1962 vart ho selt og ombygd til motordrive fraktefartøy. Den var sidan i fart på kysten under fleire namn før ho gjekk ut av fart på slutten av syttitalet. Etter nokre år i opplag sokk ho på grunt vatn ved kai på Nord-Statland. Der ligg vraket framleis.
DS «Aalvik»
DS «Aalvik» vart levert frå AS Mjellem & Karlsen i, Bergen i juli 1929. 8. juli 1929 gjekk prøveturen og ho vart så sett inn i turistfart på Sørfjorden og Hardanger om sommaren og ekspressruta Bergen-Odda om vinteren.
I februar 1942 kolliderte ho med lokalruteskipet til HSD, «Rosendal», nær Granvin. «Aalvik» fekk skade i skrog og dekk og på grunn av krigen førte materialmangel til at det var vanskeleg å reparere skipet. I november 1943 rann «Aalvik» inn i hekken på ein mørklagt, tysk ubåt som låg på tvers av leia ved Knarrevik. 20. april 1944 låg «Aalvik» ved Holbergskaien i Bergen saman med HSD-lokalruteskipa «Stord» og «Ullensvang» då det nederlandske fraktefartøyet «Voorbode» lasta med dynamitt og fenghetter eksploderte ved Festningskaien på andre sida av Vågen. Det vart store skadar på skipet. Alt glas ombord, inkludert vaskar og toalett knuste. Trebygningane like ved tok fyr, men det lukkast kaptein Lund på «Ullensvang» og styrmann Fleten på «Stord» å ta båtane frå kai og ut i tryggleik på fjorden med «Aalvik» på slep. «Aalvik» kom i fart igjen så snart mannskapslugarane var nokolunde reparert.
MS «Bergum»
I august 1962 vart skipet selt til Kr. Dørheim for O. H. Meling i Stavanger. Ho vart ombygd til fraktefartøy med dieselmotor ved Karmsund Verft & Mek. Verksted i Avaldsnes på Karmøy (verftet høyrte til O. H. Meling). I juni 1963 vart ho levert og kom i fart som fraktefartøyet «Bergum».
MS «Askheim»
I mars 1964 vart ho seld til DS AS Audun for Jens Marcussen i Tvedestrand for kr 335 000 og omdøypt «Askheim».
MS «Hamo»
I mai 1968 vart ho seld til P/r ved Hans P. Berge i Bergen og omdøypt til «Hamo». Ho skifta eigarar fleire gonger dei neste ti åra: P/r ved Lars L. Austnes i Haramsøy (oktober 1968), Sverre Vindenes i Holmedal i Sunnfjord (september 1973) og Karl Totland i Tysnes (juli 1977). Ho vart etter kvart liggande uverksam og forfall noko. Ein gong i løpet av dei neste åra vart ho seld til ein ukjend eigar med tanke på å setje ho i stand til fraktefart att, men etter å ha vorte undersøkt ved Statlandsverftet AS i Nord-Statland i Namdalseid, men ein fann ut at det vart for dyrt å få ho i stand att. Eigaren ønska då kjøpe heva og det vart ein disputt med den førre eigaren. «Hamo» vart liggande ved verftet utan reparasjon.
I februar 1982 vart skipet overteke av Statlandsverftet AS i Nord-Statland i Namdalseid og vart liggande på same staden. I desember 1983 fekk «Hamo» slagside på grunn av mykje snø på dekk og ein open ventil kom ned til vassflata, båten vart då fylt med vatn, sokk og vart liggande med sida i vasskorpa og mastene ut frå kaien. Ein prøvde sidan å dra vraket ut på djupare vatn med ein taubåt, men dette mislukkast.
Cecilie Enger
Cecilie Enger (født 21. februar 1963) er ein norsk forfattar frå Asker. Ho er mag.art. med faga norsk, historie og journalistikk. Ho jobbar som journalist i Dagens Næringsliv. Ho forfattardebuterte i 1994 med romanen Nødvendigheten, ein roman ho fekk Nota Bene Bokpris for i 1995. For den sjølvbiografiske romanen Mors gaver fekk ho Bokhandlerprisen i 2013.
DS «Aalvik»
MS «Hamo»
7. februar 2000 vart skipet sletta frå norsk skipsregister som kondemnert. Vraket ligg der framleis.
Kjelder
''
S/2003 J 5
S/2003 J 5 vart oppdaga i februar 2003 av Scott S. Sheppard.
Paul Carrack
Paul Melvyn Carrack er ein engelsk songar, låtskrivar og multi-instrumentalist. Carrack har vore medlem av fleire band, som Ace, Squeeze, Mike + The Mechanics og Roxy Music, og han har spelt i studio og turnert med mange artistar, som Nick Lowe, i tillegg til at han har hatt ein suksessrik solokarriere på eiga hand.
Karriere
Platekarrieren til Carrack starta med jazzrockbandet Warm Dust, som gav ut tre album mellom 1970 og 1972. Carrack spelte keyboard i bandet, og stundom andre instrument. Etter at Warm Dust vart oppløyst, danna Carrack og Warm Dust-bassisten Tex Comer pubrockbandet Ace. Carrack både skreiv og song på «How Long?», debutsingelen til Ace som vart ein hit i både Storbritannia og USA i 1975. I 1977 vart Ace oppløyst og Carrack byrja å arbeide som musikar for Frankie Miller. Han vart så medlem av Roxy Music, og spelte keyboard på gjenforeiningsalbumet deira frå 1979, Manifesto. Carrack spelte òg på dei to neste Roxy Music-albuma, men som studiomusikar, ikkje bandmedlem.
Kort tid etter han forlet Roxy Music som bandmedlem, gav han ut det første soloalbumet sitt i 1980, Nightbird. Det selde dårleg. I 1981 vart Carrack med i Squeeze som erstattar for Jools Holland. Denne besetninga fekk internasjonal suksess med East Side Story, med Carrack som vokalist på songen «Tempted», den største hitten deira i USA på denne tida. I 1982 hadde Carrack gått frå bandet og vart erstatta av Don Snow.
Ringsjön
Ringsjön er ein innsjø i Skåne län i Sverige og den nest største innsjøen i Skåne. Han blir inndelt i Östra Ringsjön, Västra Ringsjön og Sätoftasjön. Sjøen er regulert, med ei middelhøgd på 53,5 meter over havet. Den største djupna er 17 meter. Tidlegare dekte han eit langt større areal enn i dag, men i 1883 vedtok godseigaren på Rönneholm å senke vasstanden omkring 1,5 meter.
Paul Carrack
Karriere
I 1985 vart Carrack kontakta av Mike Rutherford (frå Genesis) som bad han med i det nye sideprosjektet sitt Mike + The Mechanics. I 1986 vart Carrack medlem av det nye bandet til Roger Waters, The Bleeding Heart Band, og spelte på filmmusikkalbumet When the Wind Blows. Året etter gav Waters (framleis med Carrack) ut soloalbumet Radio KAOS og turnerte i USA og Europa. Carrack heldt fram solokarrieren sin i 1987 med hitalbumet One Good Reason og hitsingelen «Don't Shed a Tear», som nådde 9. plass i USA. Frå den tid har Carrack heldt på med både solokarrieren og karrieren med Mike + The Mechanics.
I 1990 spelte Carrack på The Wall Live in Berlin føre 250 000. Han song «Hey You» og deltok på «The Tide Is Turning». I 1993 danna Carrack i lag med bassisten Tony Levin, trommeslagar Steve Ferrone, gitarist Phil Palmer og keyboardist/produsent Rupert Hine i bandet Spin 1ne 2wo.
I 1993 kom Carrack attende til Squeeze og albumet Some Fantastic Place. Carrack har halde fram solokarrieren inn i 2000-åra.
Studioarbeid
Carrack har spelt på mange prosjekt. Nokre av desse er:
Kjelder
''
Sounds of Silence
Sounds of Silence er det andre studioalbumet til Simon and Garfunkel, gjeve ut 17. januar 1966. Albumtittelen er berre litt annleis enn den første store hitten deira, «The Sounds of Silence». Songen vart gjeven ut i ei akustisk utgåve på det førre albumet deira, Wednesday Morning, 3 A.M., og seinare på filmmusikkalbumet til filmen The Graduate. Utan at Simon og Garfunkel visste om det, la produsenten av den første, akustiske utgåva av songen på elektriske instrument og trommer med studiobandet til Bob Dylan den 15. juni 1965. Denne versjonen vart gjeven ut på singel i september same året. Seinare vart denne nye utgåva gjeven ut på dette albumet.
«Homeward Bound» vart gjeven ut på albumet i Storbritannia, men ikkje i USA. Mange av songane på albumet vart skrivne av Paul Simon medan han var i London i 1965. Fleire av desse songane var òg gjevne ut på soloalbumet hans The Paul Simon Songbook, som kom ut i august 1965 i England. Desse songane er «I Am a Rock», «Leaves That Are Green», «April Come She Will», «A Most Peculiar Man» og «Kathy's Song».
«Richard Cory» var basert på eit dikt av Edwin Arlington Robinson, «Somewhere They Can't Find Me» var i røynda ei omskriving av «Wednesday Morning, 3 A.M.» frå det førre albumet, «We've Got a Groovy Thing Goin'» hadde kome ut som B-sida av «The Sound of Silence» eit par månader før og «Anji» var ein coverversjon av ein instrumental av gitaristen Davey Graham som Simon hadde møtt i England. Den einaste heilt nye Paul Simon-songen på albumet var derfor «Blessed».
Heile albumet vart gjeven ut i plateboksane Collected Works og The Columbia Studio Recordings (1964–1970). 22. mars 2013 vart det annonsert at albumet skulle bevarast av Library of Congress i National Recording Registry, som kalla det «kulturelt, historisk eller estetisk viktig».
Innhald
Produsert av Bob Johnston
Spor 12 produsert av Bob Johnston Spor 13–15 produsert av Paul Simon, Art Garfunkel & Roy Halee
Medverkande
Sounds of Silence vart spelt inn i april, juni og desember 1965 i CBS Studios i New York City og Los Angeles.
Pierre Louis Dulong
Pierre Louis Dulong var ein fransk fysikar og kjemikar, lege, og seinare lærer i fysikk og kjemi ved ulike vitskaplege institusjonar i Paris.
Frå 1830 var han direktør for École polytechnique. Han arbeidde med varmefenomen, som utvidinga til lekamar, avkjøling, varmekapasitet, damptrykket til vassdamp og anna. Han fann, saman med kollegaen sin Alexis Thérèse Petit, Dulong-Petit-lova. Dulong oppdaga det særs eksplosive nitrogenkloridet (1811), noko som kosta han eit auge og fleire fingrar.
Heilage Cecilia
Heilage Cecilia er ein kristen helgen som leid martyrdøden tidleg på 200-talet, truleg i år 230. Ho er vernehelgen for musikarar og blinde.
Cecilia er rekna som helgen i katolsk og ortodoks kristendom og i delar av den anglikanske kyrkja. Minnedagen hennar er 22. november.
Biografi
Det finst ikkje sikre historiske opplysingar om Cecilia. Det kan ha levd fleire personar med dette namnet i antikken som blei æra som heilage i den tidlege kyrkja. Helgensoga som ettekvart blei fortald om Cecilia seier at ho kom frå ein kristen senatorfamilie i Roma, og blei gift bort til ein heidensk adelsmann, Valerianus, som ho overtalte til å leva i eit kysk samliv ved å fortelja at ein engel vakta over kroppen hennar. Etter at maken blei kristna av pave Urban I skal paret ha blitt krona med roser og liljer av engelen. Ifølgje den same soga skal paret ha lidd martyrdøden seinare under kristenforfølgingane. Bødlane mislukkast i å drukna henne i badet hennar, og halshogg henne i staden.
Før ho døydde, og medviten om at ho snart kom til å døy, skal Cecilia ha ordna det slik at heimen hennar blei gjort om til ein stad for gudstenester.
Pressaft
Pressaft er væske som sig ut frå surfôrsiloar, noko som er eit forureiningsproblem, som er regulert i lovverket. Pressafta skal samlast opp, men det har vist seg at det ofte er lekkasje mellom sluken og avløpsrøyret i tårnsiloar. I plansiloar sig ofte regnvatn ned langs veggane og inn i siloen, slik at det blir ekstra avrenning.
Heilage Cecilia
Framstilling og tilknyting
Cecilia er blitt feira som helgen sidan omlag 300-talet.
I kulturen
I 1855 skreiv komponisten Charles Gounod ei messe til Sankta Cecilia.
Reihan
Reihan (hebraisk skrift רֵיחָן) er ein moshav ovdim og israelsk busetjing nordvest på Vestbreidda i Shomron regionale kommune. Moshaven vart grunnlagd i 1977 som ein Nahal-utpost og folkesett i 1981 med sivile innbyggjarar frå ei arbeidarsionistgruppe. Han ligg i «Shaked-blokka», som er meint å sikre eit samanhengande israelsk nærvær mellom den strategiske hovudveg 65 og dei palestinsk folkesentra. Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Heilage Cecilia
I kulturen
Kor som syng kyrkjemusikk kan ha namn etter heilage Cecilia, som «Ceciliakören» i Svenska kyrkan.
S/2003 J 4
S/2003 J 4 er ein av månane til Jupiter. Han vert rekna som medlem av Pasiphaë-gruppa, og var truleg ein bit av ein asteroide som vart fanga inn av Jupiter. Han har ein snittradius på 1 km.
Khrizolitovyj
Khrizolitovyj er ein landsby i Belojarsk region i Sverdlovsk oblast.
S/2003 J 4
S/2003 J 4 vart oppdaga i februar eller mars 2003 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Jan T. Kleyna,Yanga R. Fernandez og Henry H. Hsieh.
Khrizolitovyj
Lokalisering
Landsbye ligg 21 kilometer sørvest for byen Belojarsk.
S/2003 J 9
S/2003 J 9 er ein av månane til Jupiter. Han er medlem av Carme-gruppa, og var truleg ein bit av ein D-type-asteroide som vart fanga inn av Jupiter. Han har ein snittradius på kring 0,5 km.
S/2003 J 10
S/2003 J 10 er ein av månane til Jupiter. Han er medlem av Carme-gruppa, og var truleg ein bit av ein D-type-asteroide som vart fanga inn av Jupiter. Han har ein snittradius på kring 1 km.
S/2003 J 10 vart oppdaga i februar 2003 av Scott S. Sheppard.
Ola Graff
Ola Graff er ein norsk musikar, musikkpedagog og musikkforskar. Han var vokalist, fløytist og tangentinstrumentalist i Nordnorsk Visegruppe i Tromsø (1975–1980), og tok magistergrad i musikkvitskap ved Universitetet i Oslo (1985). Han har lenge vore konservator for nordnorsk musikksamling ved Tromsø Museum.
Graff tok doktorgrad i etnomusikologi, med avhandlinga ''Joik på nordkysten av Finnmark. Undersøkelse over en utdødd joiketradisjon'', ved Universitetet i Tromsø (mars 2002).
Wonsey Rock
Wonsey Rock er ein liten holme nord for Cameron Island i Swain Islands. Denne regionen vart fotografert av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (1956), og den sovjetiske ekspedisjonen (1956). Ho vart landmålt i 1957 i lag med øyane nord Wilkes-stasjonen av C.R. Eklund. Han kalla holmen opp etter etter byggmekanikar Duane J. Wonsey i U.S. Navy som var ved Wilkes-stasjonen 1957.
Arnfinn Stølen
Arnfinn Stølen er musikar og høgskulelærer. Stølen er frå Øvre Årdal i Årdal kommune og busett i Oslo. Han er utdanna cand. philol. med musikk hovudfag. Stølen var tilsett som førsteamanuensis ved Høgskolen i Oslo. Han har arbeidd frilans som fiolinist og songar.
I 1995 gav Stølen ut ”Songskatten vår” (Det Norske Samlaget) om norske songtradisjonar. Han har også gitt ut to vitskapelege verk om vokal folkemusikk, ”Grunnlagsteori for tonalitet i vokal folkemusikk” og ”Musikkspråk i joiktradisjoner”.
Vasilikí i Tríkala
Vasilikí (gresk Βασιλική) er ein ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Vasilikí inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Kalambáka.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Vasilikí 2 200 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1 375 innbyggjarar.
Lily of the Valley
«Lily of the Valley» er ein song av det britiske rockebandet Queen frå det tredje studioalbumet deira Sheer Heart Attack i 1974. Mercury spelar piano og syng all vokal på «Lily of the Valley». Songen har ein referanse til «Seven Seas of Rhye» i linja «messenger from Seven Seas has flown to tell the King of Rhye he's lost his throne». «Lily of the Valley» vart gjeven ut på singel året etter 1975, men gjekk inn på listene noko stad. B-sida til singelen var «Keep Yourself Alive». Songen er ein av få langsame balladar på albumet.
Aim Rocks
Aim Rocks er ei gruppe skjer som ligg aust for Cape Timblón midt i Morton Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Namnet vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1961 og er skildrande. Skjera ligg på linje og syner kvar det er trygt å fare når ein kjem inn i Morton Strait frå sør.
Lily of the Valley
Andre versjonar
Lily of the Valley vart spelt inn i 1980-åra av bandet Game Theory.
Songen vart spelt i lag med «Tenement Funster» og «Flick of the Wrist» av Dream Theater på bonusplata til albumet deira, Black Clouds & Silver Linings.
Nicky Hopkins
Nicholas Christian «Nicky» Hopkins var ein engelsk pianist og organist.
Han spelte med mange av dei viktigaste britiske og amerikanske musikkgruppene på 1960- og 1970-talet, og vert ofte trekt fram som ein av dei viktigaste studiomusikarane i rockehistoria.
Hopkins starta musikkarrieren sin tidleg i 1960-åra som pianist for Screaming Lord Sutch's Savages, der òg Ritchie Blackmore, grunnleggjaren av Deep Purple, spelte. Seinare vart han med The Cyril Davies R&B All Stars, eit av dei første britiske rhythm & blues-banda, og spelte piano på den første singelen deira, «Country Line Special».
Han starta karrieren som studiomusikar i London tidleg i 60-åra og vart raskt ein av dei mest nytta pianistane her. Han arbeidde mykje som studiopianist for dei førande britiske, sjølvstendige produsentane Shel Talmy og Mickie Most, og spelte på albuma og singlane til The Kinks, Alun Davies og Jon Mark (seinare i Mark-Almond Band), medan Davies turnerte med Cat Stevens, Donovan og The Rolling Stones. Det største bidraget hans til rockehistoria var truleg det han gjorde med The Rolling Stones. Han spelte på albuma Between the Buttons, Their Satanic Majesties Request, Beggars Banquet og Let It Bleed.
I 1965 spelte han piano på debutalbumet til The Who, My Generation. Han spelte med dei fleste største britiske artistane i 60-åra, mellom andre The Beatles, The Rolling Stones, The Who og The Kinks, samt soloalbum av John Lennon, Jeff Beck og andre. Han var med på å definere «San Francisco-stilen», og spelte på albuma til Jefferson Airplane, New Riders of the Purple Sage og Steve Miller Band. Han var ei kort stund medlem av Quicksilver Messenger Service og spelte med Jefferson Airplane på Woodstockfestivalen.
I 1967 vart han med i The Jeff Beck Group, skipa av tidlegare Yardbirds-gitarist Jeff Beck, med vokalist Rod Stewart, bassist Ronnie Wood og trommis Micky Waller,. I 1968 spelte han òg påiano med den svenske psykedeliske gruppa The Tages på singelen «Halcyon Days», produsert i Abbey Road Studio.
Solokarriere
I 1969 vart Hopkins medlem av det kortvarige Sweet Thursday. Bandet gav ut eitt album. Han spelte med the Rolling Stones på konsertane deira frå 1971 til 1973. I denne perioden starta han sitt eige band, men gav seg raskt med tanken. Dårleg helse gjorde at han ikkje kunne halde fram turnelivet med the Stones, men han klarte ein kort turne med Jerry Garcia Band hausten 1975. Han spelte på platene til the Stones fram til 1980, og på soloplater til Stones-medlemmer fram til 1991.
Hopkins gav ut det andre soloalbumet sitt i 1973, kalla The Tin Man Was a Dreamer. I 1975 kom albumet No More Changes og seinare spelte han inn albumet Long Journey Home, som aldri vart gjeve ut.
Som studiomusikar var Hopkins kjend for å ta songane med lite eller inga øving, og for at han alltid las teikneseriar under innspelingane. Den klassiske Kinks-songen «Session Man» frå Face to Face er tileigna Hopkins. The Kinks-frontmann Ray Davies skreiv nokre minneord i New York Times då Hopkins døydde.
Hopkins døydde 50 år gammal i Nashville i Tennessee av komplikasjonar etter ein mageoperasjon.
Kalojanovo
Kalojanovo (bulgarsk Калояново) er ein landsby og ein kommune i provinsen Plovdiv i Bulgaria. Kommunen omfattar 15 busetnader, men ingen byar.
Kommunen har eit areal på 350 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 11 879 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 2 512 innbyggjarar.
Kommunen inngår i storbyområdet til Plovdiv.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Polaris Air Transport
Polaris Air Transport var eit norsk charterflyselskap