cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Konsert for fløyte, harpe og orkester av Mozart
Satsar
Stykket består av følgjande satsar
Mauensee
Mauensee er ein innsjø i kantonen Luzern i Sveits, nær byen Mauensee. Mauensee slott er bygd på ein holme i den 0,55 km² store innsjøen. Det vart bygd i 1605 for familien Pfyffer.
Kirby Cone
Kirby Cone er eit markant, kvasst fjell på utstikkaren som strekkjer seg nord frå nordvestenden av Michigan Plateau. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Charles H. Kirby, ein sambandsmann ved Byrd-stasjonen, vinteren 1961.
Mount Tricouni
Mount Tricouni er eit markant fjell, 1630 moh, som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) nord for Hobnail Peak på austsida av Skeltonbreen i Hillary Coast -området av Ross Dependency. Det vart kartlagd og namngjeve i 1957 av gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, 1956-58. Det fekk dette namnet fordi det likna ein tricouni, ein sagtanna pigg nytta i sålen på fjellsko.
Beinn Bhrotain
Beinn Bhrotain er eit fjell i Skottland i Cairngorms-fjella, 18 km vest for Braemar i Aberdeenshire. Det har ei høgd på 1157 meter over havet.
Burch Peaks
Burch Peaks er ei gruppe fjelltoppar 6 nautiske mil aust for Mount Torckler i Enderby Land. Dei vart kartlagde frå flyfoto tekne under Australian National Antarctic Research Expeditions aircraft i 1957, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter W.M. Burch, ein geofysikar ved Wilkes-stasjonen i 1961.
Snølykt
Snølykt er ein konstruksjon av snø ein kan setja eit levande lys i. Slike lykter er ofte pyramideforma bygningar av snøballar, men kan også ha andre former og konstruksjonsmåtar. Med kram snø kan ein lett forma lykta som ein iglo. Med snø som er vanskelegare å forma kan ein laga lykt utan tak.
Snølykt-festival
Hirosaki i Japan har ein årleg vinterfestival ved Hirosaki-borga. Han er ein av fire vinterfestivalar i Tohoku-regionen, halden sidan 1977.
I 1999 hadde festivalen 310 000 besøkande og omfatta 165 snølykter og 300 små snøholer.
Cape Flying Fish
Cape Flying Fish er eit isdekt nes heilt vest på Thurston Island. Det vart oppdaga av kontreadmiral Richard E. Byrd og medlemmar av U.S. Antarctic Service uner ein flytur frå «Bear» i februar 1940. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter US Exploring Expedition-skipet «Flying Fish», kommandert av William M. Walker. Dei var i nærleiken av dette neset den 23. mars 1839.
Cape Flying Fish skil Amundsenhavet i vest frå Bellingshausenhavet i aust.
Andros i Bahamas
Andros er ei øygruppe i Bahamas med tre hovudøyar som ligg tett saman. Politisk sett blir dei rekna som éi øy, og er då den største øya i Bahamas med ein større flatevidd enn alle dei 700 øyane i Bahamas til saman. Andros omfattar hundretals småøyar og cay som er bundne saman av mangroveestuar og tidvassumpar. Dei tre hovudøyane er North Andros, Mangrove Cay og South Andros. Tre buktaktige havdelar skil dei tre øyane i ein aust-vestleg retning. Andros er 167 km lang og 64 km vid på det vidaste.
Namn
Spanjolar som kom til øygruppa gav henne namnet «Espiritu Santu». Under seinare britisk styre blei ho kalla «Andrews Island». Dagens namn skal vera til ære for sir Edmund Andros, som var kommandør for dei britiske styrkane på Barbados i 1672 og seinare guvernør for New York, Massachusetts og New England.
Geografi
Andros grensar mot den 2 000 meter djupe havdjupna Tongue of the Ocean i aust. Andros barriererev er det sjette lengste i verda. Det har ei lengd på 225 km, og ligg i gjennomsnitt 1 - 2 mi unna kysten av Andros. Dei utstrekte bankane Great Bahama Bank ligg i vest, nordvest og sør for Andros. Øya har verdas største tal av blå hol.
Andros ligg 30 mi vest frå den bahamanske hovudstaden Nassau på New Providence Island, over Tongue of the Ocean. Nordtippen ligg 233 km under Fort Lauderdale i Florida. Geologisk og geografisk ligg ikkje Bahamas, medrekna Andros, i Det karibiske havet, som er avgrensa i nord av Windward Passage, men i staden i Atlanterhavet.
Førkolumbiansk og spansk tid
Lucayanarar, ei undergruppe av taínoane, var urfolk på Bahamas då europearar fyrst kom til staden. Det er gjort arkeologiske funn av gjenstandar og leivningar både i Morgan's Cave på Nord-Andros og i Stargate Blue Hole på Sør-Andros. Ein reknar med at det budde omtrent 40 000 lucayanarar her då spanjolane kom til området.
Ein spansk ekspedisjon i 1520 fann berre 11 folk på Bahamas; lucayanarane var effektivt blitt utrydda frå øyane. Etter dette skal det ikkje ha vore nokon permanent busetnad på Bahamas, eller Andros, i rundt 130 år. Herredømet over Bahamas gjekk fram og tilbake mellom spanjolane og britane back i 150 år. Britane fekk kontroll gjennom ein traktat i 1783 etter den amerikanske sjølvstendekrigen, då dei bytta Aust-Florida med Spania og fekk Bahamas.
Britisk tid
Seint på 1600-talet og på 1700-talet drog ulike sjørøvarar og kaprarar til Andros. I 1713 blei Bahamas utropt til Piratrepublikken. Morgan's Bluff og Morgan's Cave på North Andros er kalla opp etter den kjende kapraren Henry Morgan, som også har gjeve namn til Captain Morgan's Spiced Rum.
Lojalistar frå USA flykta hit under og etter den amerikanske sjølvstendekrigen og slo seg ned på ulike øyar i Bahamas, mellom anna Andros. Dei tok slavane sine med seg. I tillegg var Andros eit mål for familiar som blei tvinga ut av tømmerindustiren i Belize etter omplasseringa av busetjarar ved Mosquitokysten til Britisk Honduras i 1787. I 1788 var folketalet på Bahamas rapportert som 3 000 kvite og 8 000 svarte. Folketeljinga for Andros frå 1788 hadde 22 kvite familieoverhovud og totalt 132 slavar; dei dyrka 813 acres jord.
Etter at USA overtok Florida frå Spania i 1821 flykta nokre seminolefolk og svarte amerikanske slavar derfrå og segla til vestkysten av Andros, der dei grunnstøtte sluppen «Steerwater» og skipa busetnaden Red Bays. I 1823 kryssa hundrevis av afro-seminolar og slavar i kanoar og 27 sluppa Golfstraumen og slo seg saman med dei, og fleire kom til i åra som følgde. Etterkomarane av desse folka blir av og til kalla «Black Indians», men reknar seg sjølv som bahamanarar med historiske band til USA.
Melchsee
Melchsee er ein innsjø i kantonen Obwalden i Sveits. Han har gjeve namn til feriestaden Melchsee-Frutt i kommunen Kerns. Innsjøen ligg 1891 moh og har eit overflateareal på 0,54 km².
Andros i Bahamas
Britisk tid
I 1807 hadde Det britiske imperiet lagt ned forbod mot internasjonal slavehandel i koloniane sine gjennom Slave Trade Act. Av og til forliste amerikanske skip i den innanlandske slavehandelen på øyene eller skjera til Bahamas. Sjølv før 1834, då Storbritannia avskaffa slaveriet i koloniane sine, frigjorde koloniregjeringane i Karibia slavane frå slike amerikanske skip som «Comet» og «Encomium», og seinare «Hermosa».
I tillegg raida bahamanske sjøfolk forbipasserande ulovlege slaveskip og frigjorde afrikanarar. Slike frigjorde afrikanarar gjekk inn i eit system med læretid eller kontraktsteneste på Bahamas. Seinare migrerte mange av desse frigjorde afrikanarane og etterkomarane deira til dei ytre øyane, som Andros, noko som førte til ein lokal kultur som er nærare den i Vest-Afrika enn dei fleste andre svarte kulturar på den vestlege halvkula.
På 1800- og byrjinga av 1900-talet (1841–1938) immigrerte greske spongere til Andros for det rike svampefisket på Great Bahama Bank utanfor vestkysten av Andros. I ei årrekkje var svampefisket ved Andros den største industrien på Bahamas. På 1930-talet blei svampane utsletta av eit algeåtak, såkalla raudt tidvatn. Svampeindustrien døydde, og svampefiskarane forlét øya og drog i staden til Key West og Tarpon Springs i Florida. Tusenvis av arbeidslause bahamanarar flytta til landsbyen Coconut Grove nær Miami.
Frå 1950- til 1970-talet blei furuskogane på North Andros i stor grad nedhogde av det amerikansk-eigde selskapet Owens Lumber. Som eit resultat av dårleg planlegging for berekraftig hausting har øya i dag mange skogar som er overfylte med hovudsakleg unge tre.
På 1960- og 1970-talet forhandla Bahamas, leia av sir Lynden Pindling som var parlamentsmedlem for Kemps Bay på Sør-Andros, fram sjølvstende frå britane. Øygruppa fekk sjølvstyre i 1964, og fullstendig sjølvstende 10. juli 1973. Ein av dei siste handlingane til den britiske krona på Bahamas var å gje det amerikanske marineføretaket AUTEC ein langsiktig leigekontrakt for land på Andros, ei liknande ordning som den amerikanske leigeavtalen for Guantanamo Bay Navy Base på Cuba.
Sir Lynden var den første statsministeren på Bahamas. Han tenestegjorde til 1992, då partiet hans mista kontrollen over parlamentet. Han heldt på setet som parlamentsrepresentant for South Andros.
Greenstone Point
Greenstone Point er eit høgt nes langs nordsida av Jones Mountains i Antarktis, like aust for Austin Valley. Det vart kartlagd av University of Minnesota – Jones Mountains Party, 1960–61, og fekk dette namnet av dei på grunn av den grønaktige fargen på berget.
Fynbossolfugl
Fynbossolfugl (Anthobaphes violacea) er den einaste medlemmen av fugleslekta Anthobaphes. Denne solfuglen er endemisk for fynboshabitatet i sørlege Sør-Afrika.
Skildring
Som med andre solfuglar syner fynbossolfuglar sterk kjønnsdimorfisme. Hannar har lengre nebb, mykje lengre hale enn hoer, og har sterkt iriserande og fargerik fjørdrakt. Hannar har grønt hovud, nakke, strupe og øvre bryst. Eit fiolett brystband skil den raudoransje til gule undersida frå det grøne brystet, oversida er jamt over gulbrun. Hoene manglar iriserande parti, har mørk gulgrøn overside med olivengrønt på hovudet og noko lysare underside. Begge kjønn har svarte føter og nebb. Auga er mørk brune. Juvenilen liknar hofuglar. Kroppslengda varierer mellom 14,5-16,5 centimeter for hannar, medan hoene kan nå opp til 13,5 cm. Kroppsvekta er marginalt ulik, høvesvis rundt 10 og rundt 9 gram.
På grunn av den avgrensa utbreiinga for arten innanfor fynbosbiomet i Western Cape i Sør-Afrika, er denne solfuglen forbunde med blomar i klokkelyngslekta og slekta Protea. Hekketida er synkronisert med bloming av desse plantane, vanlegvis i mai. Hannar forsvarar territoriet sitt aggressivt, åtakar og jagar inntrengarar.
Denne tillitsfulle arten er ein vanleg hekkefugl over det avgrensa området sitt. Han gjer vertikale trekk, og flyttar seg til høgare nivå under den sørlege sommaren på jakt etter blomar. Dei er selskapelege når dei ikkje hekkar, og kan danne flokkar på opptil 100 fuglar. I tillegg til blomenektar, vil dei òg ta små insekt og edderkoppar, ofte i flukt, men òg på bakken.
Ubåtklassen Sierra
Sierra er NATO-nemninga for ein serie angrepsubåtar konstruerte for Den russiske marinen.
Mount Tripp
Mount Tripp er eit massivt, kjegleforma og isdekt fjell, 2980 moh, som ligg mellom Hoffman- og Hewittbreen, 11 km vest-nordvest for Rhodes Peak i Holland Range. Det vart oppdaga av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09) og kalla opp etter Leonard O.H. Tripp frå New Zealand, som støtta denne ekspedisjonen og Shackleton-ekspedisjonen i 1914-17.
Nowhere
«Nowhere» (engelsk for Ingenstad) skulle vere eitt av bidraga i Dansk Melodi Grand Prix 2012, framført på engelsk av VALEN:TINE, men vart diskvalifisert av di songen vart offentleggjort på YouTube sumaren 2011. Til trass for at bidraget vart diskvalifisert er det med på albumet Dansk Melodi Grand Prix 2012.
Dansk Melodi Grand Prix 2012
Bidraget skulle deltake i finalen i Dansk Melodi Grand Prix 2012, men 6. januar 2012 kunne Politiken fortelje at songen hadde vore tilgjengeleg på bloggnettstaden Mog.com sidan oktober 2011 under det opphavlege namnet til artisten, Tine Lynggaard, men vart fjerna 5. januar 2012. Ifylgje reglane vert ein song diskvalifisert om han har vore offentleggjort eller utgjeve før tevlinga. 6. januar meddelte Danmarks Radio (DR), etter at saka hadde vorte granska, at songen fekk deltake i tevlinga. Ifylgje underhaldningssjef Jan Lagermand Kundme var songen vorte offentleggjort på Internett av ein amerikansk produsent, etter at songen hadde vorte send rundt til folk i musikkbransjen: «Det er uforskyldt, for det er ikkje opphavretthavarane si skuld at songen har enda på Internett».
Fylkesveg 772 i Rogaland
thumb|Stakkestadvegen Fylkesveg 772 i Rogaland går mellom Førre og Stakkestad i Tysvær kommune. Vegen er 3,7 km lang.
Petite Rocks
Petite Rocks er to små, isolerte klipper vest i Sallee snømark, kring 9 km aust for sentrale Dufek Massif i Pensacolafjella. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1956-66. Namnet vart gjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) og skildrar den vesle storleiken. Petite er eit engelsk ord for liten.
Sukhindol
Sukhindol (bulgarsk Сухиндол) er ein by og ein kommune i provinsen Veliko Tărnovo i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Sukhindol og fem andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 157 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 2 542 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 1 810 innbyggjarar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
McCauley Rock
McCauley Rock er ei klippe, 1020 moh, som ligg like utanfor austkanten av Lexington Table, 11 km nord for Mount Zirzow i Forrestal Range i Pensacolafjella. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1956-66. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Clyde J. McCauley, U.S. Navy-matros ved Ellsworth-basen, vinteren 1957.
MGP Nordic 2008
Melodi Grand Prix Junior Nordic 2008 (MGP jr. Nordic 2008) var den fjerde gongen Melodi Grand Prix Junior Nordic vart arrangert. Konkurransen vart halden i Musikhuset i Århus i Danmark. Finalen fann stad laurdag 29. november. Noreg vann konkurransen med den norsk-samiske songen «Oro jaska beana», framført av The BlackSheeps.
Organisering
Kvart land deltok med to songar, og éin song frå kvart av dei gjekk vidare til «Superfinalen». Det vart «Footboys» frå Finland, «The BlackSheeps» frå Noreg, «Jonna» frå Sverige og «The Johanssons» frå Danmark. I «Superfinalen» stemte sjåarane igjen på desse 4 songane, og til slutt stod «The BlackSheeps» frå Noreg igjen som vinnar etter å ha fått flest stemmar frå alle land.
Berlinisch
Berlinisch (berlinsk, standardtysk Berlinerisch) er ein bydialekt som høyrer til den nedertyske dialektgruppa i Berlin og omland.
The Tusk
The Tusk er eit spisst fjell av kvit marmor, kring 460 meter over havet, aust i Mayer Crags. Det ligg 1,5 nautiske mil (28 km) sør for Mount Henson på vestsida av enden av Liv-breen. Det skildrande namnet vart gjeve den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1963-64. Tusk er eit engelsk ord for støyttann.
Berlinisch
Berlin var eit av dei første austnedertyske områda der ein gav avkall på det austnedertyske språket som skriftspråk, omkring 1500, og seinare òg som daglegspråk. Dermed oppstod den første høgtyske dialekten med klår middeltysk basis og sterkt nedertysk substrat. Først i nyare tid har denne høgtyske dialekten byrja å fortrenge det austnedertyske språket på landsbygda i Brandenburg utanfor Berlin. På slutten av 1800-talet vart det framleis snakka nedertysk og blandingsformer i utkanten av dagens Berlin.
Hughes Point
Hughes Point er eit bratt nes på vestsida av Exumbreen i Jones Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av University of Minnesota Jones Mountains Party, 1960–61, og vart namngjeve av dei etter Wayne B. Hughes, som var assistent ved McMurdo Station, 1960–61.
Berlinisch
Fortrenginga av nedertysk heng truleg mellom anna saman med ei kontinuerleg innvandring av folk frå andre delar av Tyskland. Frå dialektane i Berlins omland har Berlin-dialekten likevel overteke mange nedertyske ord, som ick, det, wat, doof. Sidan Berlin alltid har vore eit senter for handel, transport og eit mål for immigrasjon, har Berlin-dialekten òg vorte påverka av fransk (etter at hugenottane kom til byen var ein tredjedel av folkesetnaden fransk), hebraisk (hovudsakleg 15-1600-talet), jiddisch (18-1900-talet), polsk og tsjekkisk (sidan 1400-talet), russisk (18-1900-talet) og nederlandsk.
Fylkesveg 773 i Rogaland
Fylkesveg 773 i Rogaland går mellom Nodland og Nesheim i Tysvær kommune. Vegen er 2,3 km lang.
Shannon Miller
Karriere
Miller deltok i Turn-VM 1991, der ho var med å vinne sølv i skranke og i lagtevlinga. Frå dei olympiske sommarleikane 1992 i Barcelona reiste ho heim med fem medaljar. Ho vann sølv i mangekampen og bom, medan det vart bronse i frittståande, skranke og i lagtevlinga. Under verdsmeisterskapen 1993 i Birmingham sigra ho både i mangekamp, frittståande og skranke. Året etter forsvarte ho i Brisbane VM-tittelen i mangekamp. Ved Sommar-OL 1996 i Atlanta stod ho i spiss for USA sitt mannskap som for fyrste gong vann OL-gull i lagtevling. Individuelt gjekk ho til topps i bom-finalen framom Lilija Podkopajeva. I mangekampen enda ho på åttandeplassen.
Fiskeriprosjektet i Kerala
Fiskeriprosjektet i Kerala var det første u-hjelpsprosjektet til Noreg, og vart starta i 1952 i den indiske delstaten Kerala. Det var eit forsøk på å styrkja den lokale fiskeriindustrien, blant anna med motorisering av båtar. Prosjektet vart avslutta i 1972 og då var bistanden berekna til 122,3 millionar kroner.
Prosjektet byrja i Quilon (no Kollam) med middel frå Indiafondet og omfatta i tillegg til fiske også helse, vassforsyning (med bygging av røyrfabrikk) og landsbyutvikling. Etter kvart, i 1961, vart verksemda i Quilon avvikla og prosjektet flytta til Cochin/Ernakulam, no med berre satsing på fiskeri, der det vart bygd isfabrikk og verkstad med slipp for båtane, og dessutan eige bustadsområde for dei norske bistandsarbeidarane.
Arne Martin Klausen og Johan Galtung kritiserte prosjektet.
Prosjektet hadde tre mindre sattelittprosjekt i Mandapam, Kannur og Karwar.
Norske Talenter 2009
Norske Talenter 2009 var den andre sesongen av talentprogrammet Norske Talenter. Serien starta på TV 2 vinteren 2009. Vinnaren var dansegruppa Quick.
Lackey Ridge
Lackey Ridge er ein rygg som strekkjer seg aust-vest, 4 nautiske mil (7 km) lang, som dannar vestenden av Buckeye Table i Ohio Range i Horlick Mountains. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Larry L. Lackey, ein geolog med Ohio State University-ekspedisjonen til Horlick Mountains i 1960-61.
Mount Codrington
Mount Codrington er eit markant fjell, 1520 meter over havet, som står 26,5 km sør-søraust for Cape Close og 27 km aust for Johnston Peak. Mount Codrington dannar nordaustenden av Napier Mountains.
Det vart kartlagd i 1930 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition under Mawson og fekk dette namnet av John Biscoe i mars 1831.
Klinger Ridge
Klinger Ridge er ein isdekt rygg sør for Martin Peninsula som strekkjer seg nordaust frå Jenkins Heights mellom McClintonbreen og Dorchuckbreen på Bakutis Coast i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1959–67, og Landsatbilete, 1972-73. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Charles Klinger frå Lockheed Missiles og Space Co. Han var forskingssjef og spesialist på målingar av polarlys ved Amundsen-Scott-stasjonen, vinteren 1973.
Hiroshi Ochiai
Hiroshi Ochiai er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Beinn Challuim
Beinn Challuim er eit fjell i Skottland heilt nord i Loch Lomond and the Trossachs nasjonalpark, 6 km vest-nordvest for landsbyen Tyndrum i Stirling region. Fjellet ligg i Forest of Mamlorn, ein gammal deer forest eller frìth i Breadalbane.
Med ei høgd på 1025 meter over havet har Ben Challuim status som Munro og Marilyn. Det ligg øvst i Glen Lochay og dominerer over dalen.
Mettmenhaslisee
Mettmenhaslisee er ein innsjø som ligg mellom Niederhasli og Mettmenhasli i kantonen Zürich i Sveits. Han har eit overflateareal på 2.5 ha.
Ana Soklič
Ana Soklič er ein slovensk songar og låtskrivar. I 2019 vann ho to prisar under den slovenske musikkfestivalen Slovenska popevka, og i 2020 vann ho musikktevlinga EMA med songen «Voda». Gjennom sigeren skulle Soklič ha representert Slovenia i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland. Men 18. mars 2020 avlyste EBU Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020. Soklič fekk i staden representere Slovenia i Eurovision Song Contest 2021 med songen «Amen».
Bakgrunn
Soklič har sunge med Harlem Gospel Choir, og ho har turnert i Slovenia og dessutan byar over heile Europa, blant anna Berlin, München, Milano, Stockholm, Wien og Zagreb. Ho har òg delteke i fleire musikktevlingar, blant anna musikkfestivalen Slovenska popevka. Soklič vart for alvor kjent i Slovenia då ho deltok i songtevlinga EMA. I 2019 vann ho to prisar under Slovenska popevka, i klassane «beste opptreden» og «beste song».
Soklič syng innan sjangrar som blues, soul, gospel, jazz og pop, og ho er inspirert av artistar som Aretha Franklin, Joni Mitchell, Ray Charles, Annie Lennox, Nina Simone og Tina Turner.
Caenorhabditis elegans
Caenorhabditis elegans er ein gjennomsiktig 1–2 millimeter lang rundmakk. Han finst i ròtnande frukter og stenglar og er ein viktig modellorganisme.
Oppbygging
Eit vakse individ har kring 1 000 seller, og dette talet er konstant; vaksne individ veks berre ved at sellene vert større.
C. elegans har to kjønnskategoriar: tvikjønn og hankjønn. Tvikjønna makkar kan fræva seg sjølve, medan hannmakkar berre kan fræva tvikjønna makkar.
Meltesystemet til C. elegans har 20 epitelseller som liknar på dei ein finn hjå menneske. C. elegans har ikkje immunseller.
Det ytre laget av C. elegans vert laga og skilt ut av 12 seller med til saman 157 sellekjernar. Langs sidene av vaksne C. elegans-individ går det òg to band kalla alae, skilte ut av samansmelta saumseller.
Nervesystemet til C. elegans er det mest komplekse vevet i organismen. Hjå tvikjønna makkar utgjer det kring 37% av alle kroppssellene. Tvikjønna makkar har 302 nerveseller fordelte på 118 ulike typar og 56 gliaseller. Hannar har 385 nerveseller og soleis fleire enn tvikjønna. Dei fleste ekstra nervesellene hjå hannane sit i halen. Hannane har åtferd knytt til øksling som tvikjønna ikkje har, og eit par ekstra nerveseller i hovudet er knytt til slik åtferd.
Genom
C. elegans har fem autosom og eitt kjønnskromosom (kromosom X).
Aust-Torpa
Aust-Torpa er ei bygd i tidlegare Torpa herad i Nordre Land kommune, på austsida av elva Dokka. Den sentrale delen av Aust-Torpa er å rekne som bygdesenter for Torpa. Både Torpa barne- og ungdomsskole, Torpa bo- og servicesenter og ein daglegvarehandel er lokalisert til bygda. Kinn kyrkje er frå 1956.
N'Djamena
N'Djamena er hovudstad og største byen i Tsjad. Folketalet vart i 2009 rekna til 993 492. Byen ligg ved elva Chari, ei grenseelv mot Kamerun i vest. N'Djamena ligg 298 meter over havet, tvert overfor den kamerunske byen Koussèri, og har samband til denne over ei bru.
Aust-Torpa
Landskapet på Aust-Torpa er dominert av skog. Saltstutlia naturreservat og Flåmyra naturreservat ligg begge i Aust-Torpa.
N'Djamena
N'Djamena er regionalmarknad for omsetning av bufe, salt, dadlar og kornvarer. Viktigaste industriane er basert på kjøt, fisk og bomull. Byen er framleis det leiande økonomiske senteret i landet, trass i vedvarande, valdelege konfliktar.
Ronald Rock
Ronald Rock er ei markant klippe, 1145 moh, langs klippa like nord for Skidmore Cliff, aust for Saratoga Table i Forrestal Range i Pensacolafjella. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1956-66 og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Ronald D. Brown, ein flymekanikar ved Ellsworth-basen, vinteren 1957.
Aust-Torpa
RV250 mellom bygda Dokka og Lillehammer fører gjennom Aust-Torpa.
N'Djamena
Historie
N'Djamena vart grunnlagt 29. mai 1900 som Fort-Lamy, av den franske kommandaten Émile Gentil. Byen fekk namn etter ein offiser i hæren, som hadde falle i slaget ved Koussèri få dagar i førevegen. Under 2. verdskrigen spela flyplassen i byen ei viktig rolle for transporten av franske troppar og forsyningar.
Bynamnet vart i 1973 av den dåverande presidenten i Tsjad, François Tombalbaye, endra til N'Djamena. Det nye namnet er etter det arabiske namnet på ein nærliggjande landsby, Niǧāmīnā. Namnebytet vart gjennomført som ein del av ein afrikaniseringspolitikk.
Fylkesveg 774 i Rogaland
Fylkesveg 774 i Rogaland går mellom Odland og Vikjo i Tysvær kommune. Vegen er 7,6 km lang.
Neendakara
Neendakara er ein landsby i Kollam distrikt, ni kilometer nord for Kollam i den indiske delstaten Kerala. Han er fiskerihamna til Kollamdistriktet. Neendakara ligg 30 km nord for Paravur. På malayalam tyder Neendakara 'lang banke'.
Historie
Då handelsmenn frå Portugal slo seg ned i Kollam (den gongen Quilon) tidleg på 1500-talet, segla dei båtane sine gjennom Neenadakara-sundet. På denne staden finn ein i dag Neendakara-brua (Neendakara Bridge), som er ein del av motorvegen National Highway 47. Brua bind saman landsbyen Neendakara med Sakthikulangara på den andre sida av Ashtamudi-sjøen (Ashtamudi Lake).
Hovudkvarteret til det norsk-indiske fiskeriprosjektet i Kerala låg i Neendakara frå prosjektet vart etablert i 1953 fram til 1961, då staden vart overlevert til styresmaktene i Kerala. Prosjektet flytta ti mil lenger nord, til Ernakulam.
Mount Ubique
Mount Ubique er eit fjell i Antarktis, 935 meter over havet, som ligg 4 nautiske mil (7 km) sør for Hermitage Peak i Surveyors Range. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1960-61) etter mottoet til Royal Engineer som tyder «overalt».
Lej Minor
Lej Minor er eit fjellvatn i Val Minor i kantonen Graubünden i Sveits. Han ligg 2631 meter over havet nær grensa til Italia.
Treklang
Ein treklang er i musikken ein akkord som består av grunntone, ters og kvint. Ein skil mellom durtreklang, molltreklang, forminska treklang og forstørra treklang. Omgrepet treklang kan òg nyttast om ein kombinasjon av tre stemmer eller ein fargepallett som består av tre fargar som passar saman.
Cape LeBlanc
Cape LeBlanc er eit isdekt nes heilt nord på Noville Peninsula, som òg er det nordlegaste punktet på Thurston Island. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Ralph P. LeBlanc som var flykaptein under Operasjon Highjump på eit sjøfly som styrta 8 nautiske mil (15 km) sør for neset den 30. desember 1946. LeBlanc vart hardt skadd og var blant dei seks av ni ombord som overlevde styrten. Dei vart berga 12. januar 1947 av kapteinløytnant John D. Howell, som landa eit anna sjøfly i ope farvatn utanfor nordvestsida av Noville Peninsula.
EP-en Darling
Darling er ein EP av den australske songaren Kylie Minogue som vart gjeven ut ved lanseringa av parfymen med same namn i februar 2007. EP-en inneheld to songar frå to studioalbum og tre songar frå turneen Showgirl: The Greatest Hits Tour (2005).
Sporliste
}}
Eijun Kiyokumo
Eijun Kiyokumo er ein tidlegare japansk fotballspelar.
The Mothers of Invention
The Mothers of Invention var eit amerikansk rockeband frå California som fungerte som akkompagnement for Frank Zappa, ein sjølvopplært komponist og artist som med mange musikalske inspirasjonskjelder skapte musikk som ofte var umogeleg å kategorisere. Musikken deira er markert av eksperimentering, nyskapande plateomslag og utførlege konsertar.
Dei starta opphavleg som eit R&B-band kalla The Soul Giants, og med i dette bandet spelte Ray Collins, David Coronado, Ray Hunt, Roy Estrada og Jimmy Carl Black. Zappa vart bede om å ta over som gitarist i bandet etter ein krangel mellom Collins og den opphavlege gitaristen. Zappa insisterte på at dei skulle spele originale songar og at dei endra namn til The Mothers. Bandet vart starta i 1964 og vart populære i undergrunnsmiljøet i California på slutten av 1960-åra. Leia av Zappa fekk dei kontrakt med Verve Records og gav ut debutalbumet Freak Out! (1966), med ei besetning som bestod av Zappa, Collins, Black, Estrada og Elliot Ingber.
Med Zappa som leiar vart det mange utskiftingar i bandet, som gav ut ei rekkje kritikarroste album, som Absolutely Free, We're Only in It for the Money ogUncle Meat, før dei vart oppløyst av Zappa i 1969. I 1970 danna Zappa ei ny besetning av The Mothers som omfatta Ian Underwood, Jeff Simmons, George Duke, Aynsley Dunbar og songarane Mark Volman og Howard Kaylan, som tidlegare hadde sunge i The Turtles, og som kalla seg The Phlorescent Leech & Eddie av kontraktsårsaker. Seinare spelte eit anna tidlegare Turtle-medlem, bassisten Jim Pons, i denne besetninga, som vart fram til slutten av 1971, då Zappa vart hardt skadd av eit publikumsmedlem under ein konsert.
Zappa fokusert på storband og orkestermusikk medan han kom seg frå skadane, og danna seinare den siste besetninga med the Mothers i 1973, som omfatta Jean-Luc Ponty, Ralph Humphrey, Sal Marquez, George Duke, Tom og Bruce Fowler og Ruth og Ian Underwood. Det siste albumet med the Mothers som akkompagnement var, Bongo Fury (1975), med gitaristen Denny Walley og trommeslagaren Terry Bozzio, som heldt fram å spele med Zappa på andre album.
Fylkesveg 776 i Rogaland
Fylkesveg 776 i Rogaland går mellom Tysværvåg og Svinali i Tysvær kommune. Vegen er 23,9 km lang.
Beinn Chorranach
Beinn Chorranach er eit fjell i Arrochar Alps i Skottland. Fjellkjeda markerer starten på Argyll Highlands og utgjer ei villmark med lange kystlinjer og høge fjell med skogkledde sider. Beinn Chorranach ligg øvst i Glen Kinglas mellom Loch Fyne og Loch Lomond. Fjellet har ei høgd på 847 meter over havet.
Akland
Akland er ei bygd i Risør kommune. Bygda ligg fire kilometer sør for Søndeled, 13 km vest for Risør. E18 fører gjennom Akland, der det er vegkro og bensinstasjon.
Etang de la Montoie
Étang de la Montoie er eit tjern ved Cornol i kantonen Jura i Sveits. Tjernet har ein storleik på 1,4 hektar.
Scandinavian Nights
Scandinavian Nights er eit dobbelt konsertalbum av Deep Purple. Det vart spelt inn for Svensk Nasjonalradio for eit radioshow kalla Tonkraft i Konserthuset i Stockholm den 12. november 1970, men vart ikkje gjeven ut før 1988. Lydbanda vart miksa av Tom Leader i Angel Studios. Det er eit døme på dei tidlege konsertane til Mark II-besetninga av bandet og den ville konsertdynamikken deira på denne tida.
Den amerikanske dobbelt-CDen som kom i 1992 fekk tittelen Live and Rare, medan den europeiske dobbelt-CDen som kom i 1988 fekk namnet Scandinavian Nights.
Havforskingsinstituttet
Havforskingsinstituttet, som har hovudkontor og laboratorium på Nordnes i Bergen, ei avdeling i Tromsø, og forskingsstasjonar i Matre, Austevoll og Flødevigen, er det største marine forskingsmiljøet i Noreg. Instituttet vart skipa 15. oktober 1900. Fram til 1989 var det underlagt Fiskeridirektoratet, deretter vart det lagt beinveges under departementet.
Oppgåver
Instituttet har som oppgåve å ta seg av forsking som kan gje både styresmaktene, havbruks- og fiskerinæringa og samfunnet elles eit godt grunnlag for å take vare på miljøet i havet og trygge eit langsiktig og godt utbytte av fisk og andre viltlevande ressursar i havet og frå havbruket. Forskinga på klimatiske endringar og kjemisk forureining av havområda og korleis dette kan ha innverknad på livsvilkåra i havet, har òg ein viktig plass i instituttet si verksemd. Miljøtilhøva og økosystema er av ein slik natur at eit breitt internasjonalt samarbeid om både forsking og forvalting er naudsynt.
Ein viktig del av forskinga er konsentrert om dei fiskeressursane som er grunnlaget for dei norske fiskeria. Økosystemet i kystsona, botndyrsamfunn på kontinentalsokkelen og fangstteknologi er mellom forskingsoppgåvene. Havforskingsinstituttet arbeider dessutan med å med få fram ny, grunnleggjande biologisk kunnskap om laksefisk, marine arter og skaldyr for å utvikle den norske havbruksnæringa, soleis ved å forske på genetikk, fysiologi, fiskevelferd og fiskehelse.
Forskingsfartøy
Mykje av av forskinga er basert på observasjonar og målingar til havs og langs kysten. Havforskingsinstituttet har ein eigen skipsreiaravdeling som tek seg av drifta og vedlikehaldet av instituttets forskingsfartøy: «Prinsesse Ingrid Alexandra», «G.O. Sars», «Johan Hjort», «Håkon Mosby» og «G.M. Dannevig», og dessutan drifta av Universitetet i Bergen sitt skip, «Hans Brattström». Avdelinga står òg for innkjøp og handsaming av vitskapleg utstyr. Når det trengst for særskilde forskingsføremål, vert to andre skip òg leigd inn.
Mount Usher
Mount Usher er eit markant fjell oppom sørsida av Keltiebreen kring 6,5 km sørvest for munningen av Brandaubreen i Antarktis. Det vart oppdaga og namngjeven av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907-09). Kva fjell dei faktisk namngav er usikkert, men det noverande namnet vart gjeve eit fjell sett kartet til H.E. Saunders i 1961.
Fylkesveg 777 i Rogaland
Fylkesveg 777 i Rogaland går mellom Sagbakken og Brekke i Tysvær kommune. Vegen er 2,2 km lang.
Keizo Imai
Keizo Imai er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Conradi Peak
Conradi Peak er eit isolert fjell, 1040 moh, nord i Napier Mountains og inn frå kysten, kring 19 nautiske mil sørvest for Cape Borley. Det vart oppdaga i januar 1930 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson, som namngav det etter eit viktig medlem av den sørafrikanske regjeringa som i 1929 støtta BANZARE medan «Discovery» låg i Cape Town.
Mount Valinski
Mount Valinski er eit fjell i Antarktis på 1640 moh. som ligg like sør for Millingtonbreen og 4 nautiske mil (7 km) vest for Ramseybreen i Dronning Maudfjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter J.E. Valinski i U.S. Navy som var radiotelegrafist på U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) Flight 8, den 16. februar 1947, då fjellet vart fotografert frå lufta.
Norske Talenter 2011
Norske Talenter 2011 var den fjerde sesongen av talentprogrammet Norske Talenter. Serien gjekk på TV 2 våren 2011.
Rankine Rock
Rankine Rock er ei klippe som ligg 2 km nord for Cox Nunatak heilt nord på Dufek Massif i Pensacolafjella. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1956-66. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David F. Rankine jr., fotograf i U.S. Navy-skvadron VX-6 under Operasjon Deep Freeze 1964.
Orheim Point
Orheim Point er eit nes ved enden av Inferno Ridge i Heritage Range i Ellsworth Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Olav Orheim, ein norsk glasiolog under US Antarctic Research Program (USARP) South Pole-Queen Maud Land Traverse II, 1965-66.
Dei pontiske fjella
Dei pontiske fjella (tyrkisk Kuzey Anadolu Dağları) er ei fjellkjede nord i Tyrkia, òg kjend som Parharfjella. Parhar kjem frå det hittitiske ordet som tyder høg eller topp..
Beito
Beito er ei grend i Øystre Slidre i Innlandet. Grenda ligg nord for innsjøen Øyangen, om lag 780 meter over havet. Beito ligg ved Fylkesveg 288, fire kilometer vest for Beitostølen.
Dibbiyeh
Debbiyeh er ein landsby i Libanon i Chouf distrikt, kring 30 km sør for Beirut i Libanon.
Laskarina Bouboulina
Laskarina Bouboulina var ein gresk marinekommandant og ei krigsheltinne i den greske sjølvstendekrigen i 1821, rekna som den fyrste kvinna som fekk rangen admiral.
Beito
Frå Beito er det 43 km bilveg til Fagernes i søraust.
Laskarina Bouboulina
Ho var fødd i Konstantinopel i 1771 i ein familie av arvanittisk opphav. I løpet av ungdommen utvikla ho ei interesse for segling, noko som blei tilrettelagt av den liberale haldninga stefaren hadde i høve til utdanning. Ho blei enke to gongar, og arva ein betydeleg sum pengar frå den andre ektemannen sin. Ho blei seinare med i det hemmelege samfunnet Filiki Etaireia, som freista å oppnå gresk sjølvstende frå Det osmanske riket, som ei av få kvinner. Etter utbrotet av den greske sjølvstendekrigen hadde ho kommando over ein flåte av skip frå Spétses som deltok i fleire kampanjar, mellom dei omleiringa av Nafplion.
Beito
Spelemennene Nils og Engebret Beitohaugen og språkforskaren Olav T. Beito var alle frå Beito.
Laskarina Bouboulina
Bakgrunn
Bouboulina blei fødd i 1771 i Konstantinopel. Ho stamma frå den lokale innfødde gruppa av arvanittar frå øya Ýdra. Far hennar var Stavrianos Pinotsis, ein kaptein frå Ydra, og mor hennar var Skevo Kokkini. Osmanarane hadde fengsla Pinotsis for delen hans i det mislukka Orlov-opprøret i 1769–1770 kort tid etter at dotter hans blei fødd. Han døydde ikkje lenger etter, og mor og barn venda attende til Ydra. Familien til Bouboulina flytta til Spétses då ho var fire år gammal. Mor hennar gifta seg seinare opp att med spetsioten Dimitrios Lazarou-Orlov. Lazarou hadde tidlegare kombinert slektsnamnet sitt til Lazarou-Orlov til minne om deltakinga si i Orlov-opprøret, og for å erklæra lojaliteten sin til Russland. Bouboulina voks opp saman med halvsyskena sine. Som ung sette ho pris på å symja, fiska, ri, segla og synga kleftarsongar. Stefaren hennar oppmuntra interessa hennar for segling vidare enn det som var akseptert for kvinner på den tida, ei haldning som er blitt tillagd beundringa hans for den russiske keisarinna Katarina den store. Heimen hennar hadde eit bibliotek med ei rekkje bøker frå opplysingstida, som verk av Friedrich von Schiller og Voltaire.
Den greske sjølvstendekrigen
Bouboulina blei vitja av den nasjonalistiske presten Papaflessas i 1818. Etter møtet med Papaflessas drog ho til Konstantinopel for tredje gong, og slutta seg til Filiki Etaireia, ein underjordisk organisasjon som førebudde Hellas på ein revolusjon mot det osmanske styret. Ho ville ha vore ei av få kvinner, men ho er ikkje oppgjeven i historiske medlemslister for organisasjonen. Då ho kom tilbake til Spétses gav ho ordre om å bygga eit skip som var større enn dei osmanske forskriftene tillet. Osmanarane sende admiral Hussein for å få Bouboulina til å følgja den osmanske loven. Bouboulina bestakk Hussein, som deretter skreiv under på ein rapport som indikerte at skipet var eit langdistanse spetsiot-handelsskip. «Agamemnon» var væpna med 18 kanoner og blei det fyrste krigsskipet til moderne Hellas. Då den greske sjølvstendekrigen braut ut sigla Bouboulina på «Agamemnon», der sonen hennar Yiannis Yiannouzas hadde kommando, til Návplio (Nafplion) saman med eit anna skip under kommando av halvbroren hennar Manolis Lazarou-Orlov. Dei gjennomførte ein sjøblokade på byen frå 4. april 1821. Bouboulina og Staikos Staikopoulos bad så om hjelp frå spetsiotane, som sende sju skip til for å bidra til blokaden. Bouboulina hadde stor respekt hjå dei revolusjonære, som gav henne kallenamna «Kapetanissa» ('Fru kaptein') og «Kyra» ('Frua'). Den 10. april nytta dei blokkerte osmanarane høvet då dei greske omleirarane feira påske, og braut gjennom blokaden. Bouboulina gjekk så i land i Mýli og drog til Árgos med hest, der ho gav lokale opprørarar pengar og ammunisjon. På Argos deltok Bouboulina på ein konferanse av lokale militærleiarar og kodjabashiar, der grekarane bestemte seg for å gjenoppretta blokaden av Nafplion.
I september 1821 kom ho til Tripolitsa, som var under omleiring av styrkane til general Theodoros Kolokotronis. Osmanarane var på randen av å overgje seg, og bad om trygt leide for dei lokale tenestemennene saman med harema deira og lauslating av ei rekkje fangar. 18. september kalla Kolokotronis inn til eit møte med offiserane sine for å diskutere vilkåra som var tilboden av motstandarane deira. Bouboulina deltok aktivt i forhandlingane, og greip inn for å redda liva til kvinnene frå haremet til Hursit etter oppmoding frå valide-sultanen. Kolokotronis tillet berre tenestemenn av albansk opphav å forlata byen. Tre dagar seinare fall byen for grekarane, som massakrerte den lokale muslimske befolkninga og plyndra eigedommane deira. Bouboulina blei seinare skulda for å ha deltatt i plyndring (som elles var ein vanlig praksis i både gresk og osmansk krigføring på denne tida). Etter at Tripolitsa fall vendte Bouboulina tilbake til Nafplion for å ha personleg tilsyn med blokaden. Den 22. november 1822 overgav osmanarane Palamídi festning. 3. desember 1822 fekk den osmanske befolkninga i Nafplion trygt leide til Vesleasia, og overgav byen til grekarane. Bouboulina blei utnemnd til ein av kommisjonane som hadde til oppgåve å omfordela eigedommane til den muslimske befolkninga i Nafplio, ei stilling ho misbrukte for personleg vinst.
Bouboulina flytta så inn i eit hus i Nafplion. Like etterpå gav ho dottera Eleni Boubouli i ekteskap til Panos Kolokotronis, sonen til Kolokotronis. Panos Kolokotronis blei utnemnd til leiaren for garnisonen i Nafplion, noko som gjorde Bouboulina til ein av dei mektigaste personane i regionen. Bouboulina blei verande i Nafplion fram til utbrotet av borgarkrigen i 1824, der ho støtta den Filiki Etaireia-vennlege fraksjonen til Kolokotronis. Denne fraksjonen leid nederlag, og Kolokotronis blei fengsla medan huset hennar i Nafplion blei konfiskert og ho sjølv drog til Spétses. Ho sat fengsla ei tid på falske skuldingar om hekseri og kjetteri av lokale politiske motstandarar, før ho endeleg blei sett fri. Den 22. november 1824 blei Panos Kolokotronis drepen, og dottera hennar flytta til mora på Spétses.
Død
Eugenia Koutsi og sonen til Bouboulina, Georgios Yiannouzas, hadde rømt saman, etter at fyrstnemnde var blitt tvinga av familien til å trulova seg med ein mann ho mislikte. Bouboulina hadde støtta handlinga til sonen. 22. mai 1825 kom væpna medlemmer frå Koutsis-familien til Bouboulina sitt hus, der dei trudde paret heldt seg gøymd. Då Bouboulina konfronterte dei frå balkongen, blei ho skoten og drepen av ein av dei væpna mennene.
Ettermæle
Etter at ho døydde utnemnde tsar Aleksander I av Russland Bouboulina til æresadmiral av den russiske marinen. Ho blei med dette den fyrste kvinna i marinehistoria til å ha denne tittelen. I 2018 blei ho tildelt tittelen yponávarkhos (gresk skrift υποναύαρχος), tilsvarande kontreadmiral, i den greske marinen.
Bouboulina blei framstilt på den reverse sida av både den greske pengesetelen for 50 drakme frå 1978 og på 1-drakmemynten frå 1988–2001. Det står ein statue av Bouboulina, utført av Natalia Mela-Konstantinidou, på Spétses. Ei byst av Bouboulina skapt av Lazaros Lameras er på Tinos, med ein kopi i Pedion tou Areos.
Ein gresk dramafilm med tittelen Bouboulina der Irene Papas spelte tittelrolla kom ut i 1959, skriven og regissert av Kostas Andritsos. Ein dokumentarfilm som bygde på ei fiksjonalisert skildring av livet og virket hennar, The Brave Stepped Back: The Life and Times of Laskarina Bouboulina, kom ut i 2005 med premiere ved Armata-festivalen på Spétses.
Oldebarnet hennar Lela Karagianni (også stava Karayanni og Carayannis) var leiar for den greske motstandsgruppa Bouboulina under den andre verdskrigen.
Mount Cordwell
Mount Cordwell er eit fjell i Antarktis. Det ligg 2 nautiske mil aust for Burch Peaks og 21 nautiske mil sør-sørvest for Stor Hånakken i Enderby Land. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne under Australian National Antarctic Research Expeditions i 1957. Fjellet vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter T.S. Cordwell, ein sambandsoffiser på Wilkes-stasjonen i 1961.
Ekvivalens i matematikk
I matematikk er ein ekvivalens ein relasjon som spesifiserer korleis ein deler ei mengd slik at kvart element av mengda er eksakt ei av blokkene i partisjonen, og unionen av alle blokkene utgjer den opphavlege mengda. To element av mengda blir sagt å vere ekvivalente (med omsyn til ekvivalensrelasjonen) viss og berre viss dei er element av same blokk.
Cape Menzel
Cape Menzel er eit høgt nes heilt nord på den elles isdekte Lofgren Peninsula i den nordaustlege delen av Thurston Island. Det vart oppdaga frå helikopter frå USS Burton Island og av mannskapet på U.S. Navy Bellingshausen Sea Expedition i februar 1960. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Reinhard W. Menzel, geomagnetist og seismolog ved Eights Station vinteren 1965.
Lind Ridge
Lind Ridge er ein rygg som dannar sørveggen av Colemanbreen i Ames Range i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Larry W. Lind, som var glasiolog ved Byrd-stasjonen i 1968-69.
Sapp Rocks
Sapp Rocks er to eksponerte klipper som ligg 3,5 km nord for Alley Spur langs nordsida av Dufek Massif i Pensacolafjella. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1956-66. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Cliflton E. Sapp, ein sjukepassar ved Sørpolen vinteren 1965.
Elementærmatematikk
Elementærmatematikk er eit svakt omgrep på visse delar av matematikken, vesentleg karakterisert ved at meir subtile omgrep ikkje vert nytta. Utan at elementærmatematikken har noko fast avgrensing, kan ein sei at han omfattar mellom anna vanleg aritmetikk og algebra, og løysingar av likningar av første og andre grad.
Yukitaka Omi
Yukitaka Omi er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Spanley Rocks
Spanley Rocks er ei gruppe kring på kring seks klipper som ligg 20 km sørvest for Cordiner Peaks, der dei markerer nordenden av Neptune Range i Pensacolafjella. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1956-66. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John A. Spanley jr., som var kokk på Amundsen-Scott-stasjonen, vinteren 1965.
Fylkesveg 778
Fylkesveg 778 finst i fleire fylke i Noreg:
Kurganets-25
Kurganets-25 (Russisk: Курганец-25 - Курганец-25) er ein 25-tonns modulær plattform på belte, utvikla for den russiske Hæren. Kurganets-25 skal utvikle seg i ulike modeller, og vil gradvis erstatta BMP og BMD og MT-LB samt andre typer pansra plattformer på belte. Kurganets-25 vil ha modulær rustning som kan oppgraderast for spesifikke truslar og andre tilhøve.
Kurganets-25 stormpanservogn og variantar av denne vart først sett offentleg med tårn og bestykking dekt til for Sigersdagsparaden i Moskva 2015. Ein viss serieproduksjon starta i 2016.
Design
Kurganets-25 er designa for å bringa dei russiske beltekøyretøya opp til vestleg standard så som til dømes den Amerikanske M2 Bradley og Britiske Warrior. Desse utklassa den sovjetiske BMP-serien under den kalde krigen, samstundes som Kurganets er lettare enn den T-15 "tunge stormpanservogna" basert på Armata-plattforma. Det er to versjonar av køyretøyet: ei tungt væpna Stormpanservogn som rømmer 6-7 soldatar, og ein lett væpna PPK som rømmer åtte soldatar. Andre variantar som er føreslege for Kurganets inkluderer ein pansra ambulanse, ein 82 mm Vasilek bombekastarvogn, PV-køyretøy, pansra bergevogn, eit rekognoseringskøyretøy, eit kommandokøyretøy, og ein pansra ingeniørvogn. Køyretøyet representerer eit avvik frå det tradisjonelle russiske lågprofildesignet, har ein høgare profil som er meir eigna for kanonskyting snarare enn troppetransportør, noko som òg gjev betre vern mot IED og landminer. Medan T-15 er planlagt utgruppert saman med T-14 stridsvogner, er Kurganets esla til mekaniserte einingar.
Bestykking
Kurganets-25 som stormpanservogn har fjernkontrollert tårn av typen Bumerang-BM med 2A42 30 mm maskinkanon, eit 7.62 mm koaksialt PKT maskingevær og to Kornet-EM Panservernmissil på kvar side. Kurganets-25 som PPK har eit 12,7 mm maskingevær i staden for Bumerang-BM tårn.