cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Asbjørn Krogtoft
Tilbaketrekkinga frå musikken
I 1983 trekte Asa seg tilbake frå musikken og tok seg jobb i Televerket. I 1990–1991 tok han seg likevel tid til å vere delaktig i ei gjenforeining av 1-2-6. Bandet spelte inn fem låtar, mellom anna ei nyinnspeling av «Graveyard Paradise» med undertittelen «Edens kirkegård». Den nye versjonen var ein kombinasjon av både norsk og engelsk tekst. Denne vart gjeve ut som singel i 1990. Baksida var «Våren –65», der ASA fortalte om att historia om dei fire unggutane frå Bodø som satsa alt for musikken. Fire av dei fem innspelingane som det nye 1-2-6 gjorde i 1990, vart funne gode nok for samlealbumet One Two Six, som vart gjeve ut i 1995. Denne vart gjeve ut i høve 30-årsjubileet for starten på 1-2-6. Forutan det einaste albumet deira, Curtains Falling, inneheld CDen singlane til gruppa, fleire spor som ikkje var gjeve ut før og fire låtar av Taboo.
ASA tok opp tråden igjen som singer/songwriter i 2007 og gav ut EPen TerraPi under pseudonymet «asanova.no». I januar 2008 spelte han saman med Taboo i Bodø, Fauske og Mo i Rana med eit repertoar som bestod av både gamle og nye låtar signert såvel Willy Andersen som Asa sjølv. Året etter gjekk gruppa i Hønsehuset Lydstudio i Bodø og spelte inn 11 låtar, mellom anna «Antarctica». CDen fekk namnet Reborn og kom ut 29. januar 2010.
Kjelder
''
Granit Xhaka
Granit Xhaka er ein sveitsisk fotballspelar som i 2020 spela for Arsenal i engelsk Premier League. Han har òg landskampar for Sveits. Han vart seriemeister i Sveits med FC Basel i 2011 og 2012. Foreldra hans er etniske albanarar frå Serbia.
Kunstløp under Vinter-OL 1992
Kunstløp under Vinter-OL 1992 vart avvikla i dagane frå 9. til 21. februar i Halle Olympique i Albertville. 29 kvinner og 31 karar deltok i enkeltløpa, 18 par deltok i parløp og 19 par i isdans. Norske Jan Erik Digernes var påmeld, men starta ikkje.
Kvinner
<br style="clear:both;" />
Karar
<br style="clear:both;" />
Parløp
<br style="clear:both;" />
Isdans
<br style="clear:both;" />
5. stridsvognbrigade
5. stridsvognbrigade (russisk 5-я отдельная гвардейская танковая бригада (формирования 2009 года)), full nemning '5. sjølvstendige garde Tatsinskaja Raude Fane med Suvorov sin orden strisvognbrigade' (russisk 5-я отдельная гвардейская танковая Тацинская Краснознамённая ордена Суворова бригада) er ein stridsvognbrigade plassert i Ulan Ude som ein del av 36. kombinerte armé i Austre militærdistrikt i Russland.
Setesdalsmuseet
Setesdalsmuseet er eit museum i Valle kommune i Agder fylke. Det omfattar historiske stader i heile Setesdal. Til saman er det 17 anlegg og 67 antikvariske bygningar som høyrer til museet, så vel som to nyare bygg som innheld administrasjon og utstillingslokale. Hovudkontoret og administrasjon ligg på Rysstad i Valle kommune. Det vart skipa i 1938.
Setesdalsmuseet var frå 2005 organisert som eit interkommunalt selskap, som er eigd av kommunane Bykle, Valle, Bygland, Evje og Hornnes, Iveland og Aust-Agder fylkeskommune. I 2015 vart det ei avdeling av Aust-Agder museum og arkiv.
Avdelingar ved museet er:
Furie
Furie er ei hemngudinne i romersk mytologi, lik dei greske erinnyene. Det kan også visa til ei rasande, kjeftande kvinne.
Ordet «furie» kjem frå latin furia, raseri, jamfør furioso.
O Clone
O Clone er ein brasiliansk telenovela (såpeopera) skapt av Glória Perez. Serien vart produsert av fjernsynsnettverket Rede Globo, og kvar episode varer i om lag 65 minutt. Første sending fann stad 1. oktober 2001.
Liste over skodespelarar
Murilo Benício - Lucas / Léo /Diogo
Juca da Oliveira - Augusto Albieri
Eliane Giardini - Nazira
Reginaldo Faria - Leônidas Ferraz
Vera Fischer - Yvete
Stênio Garcia - Ali
Dalton Vigh - Said
Daniela Escobar - Maysa
Antônio Calloni - Mohamed
Letícia Sabatella - Latiffa
Débora Falabella - Mel
Solange Couto - Dona Jura
Grassholmen
Grassholmen er ei øy 1,5 km sør for Frida Hole, langs sørkysten og nær vestenden av Sør-Georgia. Namnet «Em Island» vart først gjeven til øya, truleg av eit lag frå Discovery Investigations som kartla denne kysten i 1926. South Georgia Survey rapporterte i 1951–52 at øya av kvalfangarar vart kalla «Grassholmen», og at Em Island er ukjend lokalt.
O Clone
Liste over skodespelarar
Neuza Borges - Dalva
Jandira Martini - Zoraide
Verdscupen i langrenn 1984/Menn
Verdscupen i langrenn for menn i 1984-sesongen omfatta 10 individuelle tevlingar og 4 stafettar. Tevlingane tok til 10. desember 1983 og vart avslutta 23. mars 1984. Dei 10 indviduelle renna bestod av fem tevlingar over 15 kilometer, tre over 30 km og to 50-kilometerar. Renna fann stad i Reit im Winkl i Vest-Tyskland, Ramsau (2) i Austerrike, Sarajevo (4) i Jugoslavia, Falun (2) i Sverige, Lahti i Finland, Oslo i Noreg, Fairbanks (2) i USA og Murmansk i Sovjetunionen.
Gunde Svan frå Sverige sigra i fire tevlingar og vann FIS-pokalen med suveren margin. Nikolaj Zimjatov frå Sovjetunionen vann to tevlingar, medan Thomas Wassberg, Lars Erik Eriksen, Tor Håkon Holte og Mikhail T. Devjatjarov vann kvar sitt verdscuprenn.
Slaget ved Schellenberg
Slaget ved Schellenberg, òg kjend som Slaget ved Donauwörth, vart utkjempa 2. juli 1704 under den spanske arvefølgjekrigen. Slaget var ein del av felttoget til hertugen av Marlborough for å redde hovudstaden i Habsburg, Wien, frå trugselen til den framrykkande kong Ludvig XIV sine fransk-bayerske styrkar i Sør-Tyskland. Marlborough hadde utført ein 400 km lang marsj frå Bedburg, nær Köln, den 19. mai, og i løpet av fem veker hadde han slått saman styrkane sine med styrkane til markgreven av Baden, før dei heldt fram til elva Donau. Då dei var i Sør-Tyskland var oppgåva til dei allierte å få Max Emanuel, Kurfyrsten av Bayern, til å forlate alliansen sin med Ludvig XIV og gå saman med Storalliansen, men for å tvinge fram denne saka, måtte dei allierte først sikre eit befesta bruhovud og eit magasin ved Donau, som dei kunne føre forsyningar over til sørsida av elva, i hjartet av landområda til kurfyrsten. For dette føremålet valde Marlborough byen Donauwörth.
Då kyrfyrsten og hans medkommandant marskalk Marsin fekk vite om målet til dei allierte, sende dei ut Count d'Arco med ein fortropp på 12 000 mann frå hovudleiren i Dillingen for å styrke og halde høgda i Schellenberg oppfor byen. I staden for ein langvarig omleiring, valde Marlborough å gjere eit raskt åtak før stillinga vart umogeleg å innta. Etter fleire mislukka forsøk på å storme barrikadane klarte dei allierte kommandantane med god samhandling til slutt å overta forsvararane. Det tok dei berre to timar å s ikre bruhovudet over elva i ein hard kamp, men det følgjande sigersmomentet gjekk tapt på grunn av vinglande avgjersler. Dei allierte la landområda til kurfyrsten i Bayern aude, men klarte ikkje å få Max Emanuel ut i slag eller overtale han tilbake til keisaralliansen. Først då marskalk Tallard kom fram med forsterkingar for å styrke styrkane til kurfyrsten, og prins Eugene av Savoie nådde fram ved Rhinen for å styrke dei allierte, var alt klart for den avgjerande kampen med slaget ved Blenheim månaden etter.
Bakgrunn
Slaget ved Schellenberg var ein del av felttoget til Storalliansen i 1704 for å hindre den fransk-bayerske armeen frå å true Wien, hovudstad til Habsburg-Austerrike. Felttoget starta for fullt den 19. mai då Hertugen av Marlborough starta den 400 km lange marsjen frå Bedburg nær Köln mot den fransk-bayerske armeen til Kurfyrsten av Bayern og marskalk Marsin ved Donau. Marlborough hadde først lurt dei franske kommandantane marskalk Villeroi i Dei spanske Nederlanda og marskalk Tallard langs Rhinen til å tru at målet hans var Alsace eller Moselle lenger nord, og då kurfyrsten den 5. juni fekk melding om marsjen til Marlborough frå Nederlanda rekna han korrekt med at det var Bayern som var det verkeleg målet til dei allierte.
Asjokaedikta
Asjokaedikta er ei samling av 33 tekstar som er rissa inn i fleire asjokasøyler, kampesteinar og holeveggar i Sør-Asia. Søylene blei reist under mauryaherskaren Asjoka den store (334-232 f.Kr.).
Dei offentlege kunngjeringane eller edikta legg ned levereglar i riket prega av buddhismen. Dei er spreidd over område i dagens Bangladesh, India, Nepal, Afghanistan og Pakistan, og er utført på fleire språk: Magadhi- og gandhari-prakrit, gresk og arameisk. Skriftsystema som er brukt er brahmiskrift, kharosjthi, gresk og arameisk.
Slaget ved Schellenberg
Bakgrunn
Så snart dei allierte hadde samla styrkane sine, flytta kurfyrsten og Marsin sine 40 000 soldatar til ein forskansa leir mellom Dillingen og Lauingen på nordsida av Donau. Dei allierte kommandantane, som ikkje var villige til å gå til åtak på ei så sterk stilling med reduttar omgjeve av vatn, passerte rundt Dillingen i nord gjennom Balmershofen og Armerdingen i retning av Donauwörth. Om dei klarte å ta Donauwörth (som låg nedanfor Schellenberg) ville dei få eit bruhovud som kunne gje forsyningslinjer til vennlege statar sentralt i Tyskland via Nördlingen og Nürnberg, samt ha ein god stad å krysse Donau for nye forsyningar så snart dei allierte var sør for elva.
Forsvaret av Schellenberg
I 1703 hadde marskalk Villars rådgjeve kurfyrsten om å forsterke byane sine, og framfor alt Schellenberg, som Gustav hadde vist var særs viktig. Kurfyrsten hadde derimot eit dårleg forhold til Villars og ignorerte først rådet om å reparere dei forfalne festningsverka. Då han forstod at Donauwörth var i ferd med å bli angripen, vart grev d'Arco send for å forsterke og halde stillinga. D'Arco fekk med seg 12 000 mann.
Linneitt
Linneitt eller koboltkis er eit mineral som krystalliserer kubisk og har spinellstruktur. Fargen er stålgrå, metallisk med raudleg skjer. Det består av kobolt og svovel, Co3S4, ofte med noko nikkel. Det er bestanddel i koboltmalm i Shaba i Kongo (Zaïre). Nærskylde mineral er siegenitt (Ni,Co)3S4, polydymitt Ni3S4, violaritt FeNi2S4 og carrollitt Cu(Co,Ni)2S4.
Slaget ved Schellenberg
Dei første manøvrane
Kl 0300 den 2. juli byrja den allierte fortroppen å bryte leir for å marsjere mot Donauwörth og Schellenberg. Marlborough oversåg personleg framrykkinga av den første styrken på 5 850 soldatar. Den nederlandske generalen Johan Wijnand van Goor leia denne fortroppen. Bak desse kom 12 000 allierte infanteristar under generalmajor Henry Withers og grev Horn, med støtte av Henry Lumley og Graf Reynard van Hompesch sine 35 skvadronar av britisk og nederlandsk kavaleri og dragonar. I alt sette dei allierte 22 000 mann ut i operasjonen.
Langt føre armeen sin, undersøkte Marlborough personleg dei fiendtlege stillingane, og observerte gjennom teleskopet sitt førebuingane for ein leir på den andre sida av elva i påvente av at hovudstyrken til kurfyrsten skulle kome fram dagen etter. Det var derfor ingen tid å tape. Sjølv om hertugen hadde 12 timar med dagslys, strevde mennene hans framleis i gjørma fleire kilometer bak ved elva Wörnitz, og dei kunne ikkje håpe på å starte eit åtak før kring 1800, som berre gav få timar med dagslys. Samstundes som dei allierte byrja forsvarsverka ved Donauwörth og Schellenberg for alvor å ta form.
Det allierte kavaleriet kom fram kring 000, 8–10 km frå venstresida til d'Arco, etterfølgd av infanteriet. Kl. 1000 byrja generalintendant William Cadogan å markere ut eit landområde for ein leir som dei kunne sjå frå Schellenberg, for å gje inntrykk av at dei planla ei lengre omleiring. Grev d'Arco såg førebuingane til Cadogan, og let seg lure. Han forlet oppsynet av dei uferdige forsvarsverka for å ta lunch med den franske kommandanten i Donauwörth, oberst DuBordet, i den tru at han hadde resten av dagen og natta på å gjere ferdig forsvarsverket. Troppane heldt derimot berre fram marsjen og hadde ut på ettermiddagen kryssa elva Wörnitz ved Ebermorgen, for å gå til åtak så snart som mogeleg. Dei allierte vart oppdaga av den bayerske utposten, som sette Berg og omliggande grensder i brann, før dei styrta av stad for å slå alarm. General d'Arco vart avbroten midt i lunchen, og styrta opp til Schellenberg og ropte på mennene for å klargjere dei til kamp.
Nedre Glomma
Nedre Glomma er eit interkommunalt samarbeidsområde og distrikt i den sørlege delen av Østfold fylke som omfattar dei tre kommunane Hvaler, Fredrikstad og Sarpsborg. Distriktet som heile har eit areal på 783 kvadratkilometer, 129 147 innbyggjarar (1. juli 2009), og ligg ved utløpet av landets lengste elv, Glomma.
Tettstaden Fredrikstad-Sarpsborg utgjer landets femte største samanhengjande tettstadområde med 101 698 innbyggjarar (1. januar 2009) som fordeler seg på dei to byane.
Slaget ved Schellenberg
Det første åtaket til Marlborough
Sjølv om Marlborough visste at eit frontalåtak mot Schellenberg ville koste dyr, var han overtydd om at det var den einaste måten å sikre ei rask erobring av byen. Med mindre han tok toppen før mørket kom, ville han aldri klare å ta han, og den fransk-bayerske hovudarmeen, var på rask veg frå Dillingen mot Donauwörth for å forsvare stillinga. Kring 17:00, som ei førebuing til åtaket, hamra artillerikommandanten til Marlborough, oberst Holcroft Blood, laus mot fienden frå ei stilling nær Berg. For kvar salve svarte d'Arco med kanonane sine frå fortet til Gustav og frå like utanfor Boschbergskogen.
General d'Arco gav no ordre til de la Colonie sine franske grenaderar på toppen av høgda (oppfor brystvernet bemanna av bayerane), om å skyte mot alle hol i forsvarsverka når den tid kom. Sidan toppen var så pass flat, gav dette mennene hans mindre vern frå dei allierte kanonane. Oberst Blood merka seg dette, og klarte å påføre mennene til de la Colonie alvorlege tap. Trass i dette, og trass i at han tapte fem offiserar og 80 grenaderar før dei hadde fått avfyrt eit einaste skot, insisterte de la Colonie på at det franske regimentet hans skulle halde stillinga si, sidan han ønskte god orden når dei vart kalla ut i kamp.
Korenovsk
Korenovsk (russisk Корено́вск) er ein by i Krasnodar kraj i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Bejsuzjok Levyj, ei sideelv til Bejsug, rundt 60 km nordaust for Krasnodar.
Han vart grunnlagt i 1794 som busetnadan Korenovskoje (russisk: Корено́вское). Frå slutten av 1800-talet var han ein stanitsa under namnet Korenovskaja (russisk: Корено́вская). Han fekk bystatus, med namnet Korenovsk, i 1961.
Slaget ved Schellenberg
Det første åtaket til Marlborough
Det var akkurat nok tid før mørkret til å storme stillingane på nordsida (hovudsakleg opp den brattaste delen av haugen), men ikkje nok tid til å utvikle åtak frå begge sider. Åtaket gjekk inn kring 18:00, leia av fortroppen. Denne styrken på 80 engelske grenaderar leia av vicomte Mordaunt og oberst Richard Munden, vart utført for å tiltrekkje seg fiendtleg eld slik at dei allierte kommandantane kunne sjå kvar forsvaret til fienden stod sterkast. Hovudstyrken følgde tett bak.
Isopren
Isopren (nydanna ord) eller 2-metyl-1,3-butadien er eit fargelaust og brennbart dien. Det syner seg som ei væske og har eit kokepunkt på 34 °C.
Paulusbreen
Paulusbreen er ein isbre vest for Mount Cupola, som flyt søraust frå Rouen Mountains og ut i Hamptonbreen, nord på Aleksanderøya i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, og kartlagt frå lufta bilete av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1960. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant John F. Paulus i U.S. Navy som var flykaptein på ein LC-130 i skvadron VXE-6 under U.S. Navy Operasjon Deepfreeze i 1969 og 1970.
Isopren
Isopren er eit kjemisk reaktivt mellomprodukt i petrokjemisk industri. Den totale årsproduksjonen i verda er på om lag 700 000 tonn, og isopren vert teknisk framstilt med fleire metodar. Fleire av desse prosessane går over mange syntesesteg. Isopren kan polymeriserast, og størstedelen (kring ) er nytta til teknisk framstilling av isoprengummi. Isopren er òg nytta til framstilling av enkelte kopolymerar.
Slaget ved Schellenberg
Det første åtaket til Marlborough
Etter kvart som dei allierte nærma seg vart dei enkle mål for muskett- og kardeskelden til den fransk-bayerske styrken. Forvirringa vart forsterka av kvesande handgranatar som vart kasta ned bakken av dei forsvarande. For å hjelpe åtaket hadde kvar alliert soldat med seg kvister og greiner for å lage ei bru over grøfta føre brystvernet for slik å kome seg raskare over. Men dette vart i staden kasta ned i ei tørr grøft som sommarregnet hadde skapt, i staden for forsvarsgrøfta til bayerane om lag 45 meter lenger framme. Likevel pressa dei allierte på framover og hamna i mann-mot-mann-kamp med bayerane. Åtaket klarte derimot ikkje å bryte gjennom forsvaret, og dei allierte vart tvungen attende i linjene sine. General Van Goor, ein av Marlborough sine favorittar, som hadde leia åtaket, var av dei falne.
Det andre åtaket til Marlborough
Det andre åtaket vart like mislukka. Dei raudkledde engelskmennene og dei blåkledde nederlendarane avanserte side om side i perfekt orden for eit nytt forsøk. Offiserane leia personleg mennene sine fram til fronten i eit ny salve av musketteld og granatar. Igjen måtte dei allierte forlate mange døde og skadde ved palisaden til fienden, inkludert greven av Styrum som hadde leia det andre åtaket. Med brotne rekkjer og i forvirring, trekte soldatane seg nok ein gong ned att frå åsen. No når dei allierte hadde vorte drivne attende for andre gong, rykte dei jublande bayerane over brystvernet for å forfølgje åtakarane og drive dei attende. Men den engelske vakttroppen, med hjelp av kavaleristar til fots, hindra ei total utsletting, og dreiv bayerane attende bak forvarsverka sine.
Åtaket til Baden
Med to mislukka forsøk på å bryte gjennom, fekk Marlborough no melding om at forsvaret mellom bymurane og brystvernet på åsen no var tynt bemanna. Den andre allierte kommandanten, markgreven av Baden (som kom inn i slaget ein halvtime etter Marlborough), merka seg òg dette høvet og fekk grenaderane sine opp dit frå grenda Berg.
Garnisonskommandanten i Donauwörth hadde trekt mennene sine inn i byen og låst portane, og kunne no berre skyte spreitt frå murane Soldatane til Baden (no med støtte av åtte av Marlborough sine reservebataljonar), braut lett gjennom dette svekka forsvaret, og slo to infanteribataljonar og ei handfull kavaleristar som framleis forsvarte området, og klarte å setje seg i stilling ved foten av Schellenberg, mellom d'Arco og byen. Under åtaket vart hesten til Baden skote under han, og han vart alvorleg skadd i foten. d'Arco merka seg faren og skunda seg bak for å kalle fram dei avstigde franske dragonane, i eit forsøk på å stogge dei avanserande keisarsoldatane. Tre kompani av grenaderane til Baden møtte dei med konsentrerte salvar, og tvinga kavaleriet til å gjere retrett. Dette etterlet d'Arco ute av stilling og ute av kontakt med hovudstyrken sin. Den fransk-bayerske kommandanten la i veg mot byen, og hadde vanskar med å kome seg inn fordi kommandanten var skeptisk til å opne portane.
Gjennombrotet
Marlborough var klar over at keisarsoldatane hadde brote forsvarsverket til Schellenberg og sette i gang eit tredje åtak. Denne gongen danna åtakarane ein breiare front, som gjorde at mennene til d'Arco måtte spreie elden sin meir, og dermed ikkje vart like dødeleg effektive. Men forsvararane, inkludert la Colonie, som ikkje var klar over at keisarsoldatane var igjennom på venstreflanken, og at d'Arco hadde trekt seg attende til Donauwörth, var framleis i god tru på at dei skulle klare å drive fienden attende. Det tok derimot ikkje lang tid før den fransk-bayerske styrken på åsen vart klar over at infanteriet til Baden var på veg mot dei frå den andre sida. Mange av offiserane, inkludert de la Colonie, trudde først at dei framrykkande soldatane var forsterkingar frå garnisonen til DuBordet i Donauwörth, men det gjekk raskt opp for dei at det i røynda var soldatane til Baden. De la Colonie skreiv at dei kom seg innanfor skothald klokka 1930 utan at han var klar over kva som skjedde. Mennene til Baden skaut så mot dei overraska forsvararane ved Schellenberg, som så måtte vende linja si for å møte denne uventa trugselen. Marlborough gjekk så til åtak på den allierte venstreflanken, med støtte av avstigde britiske dragonar. Dei kom seg over det no svekka brystvernet og pressa forsvarande mot toppen av åsen. Fienden fall til slutt inn i uorden.
Dei mindretalige forsvararane på Schellenberg hadde stått imot det allierte åtaket i to timar, men var no under press frå både styrkane til Baden og Marlborough. Då panikken byrja å spreie seg hos den fransk-bayerske armeen, sende Marlborough 35 kavaleriskvadronar og dragonar etter dei flyktande soldatane, og utan nåde tok dei dei fiendtlege soldatane til rop om «drep, drep og øydelegg!» Det var ingen lette rømmingsvegar. Ei pongtongbru over Donau hadde kollapsa under vekta deira, og mange av soldatane til d'Arco, som stort sett ikkje kunne symje, drukna i forsøk på å krysse den stride elva. Mange andre vart kutta ned på nordsida av Donau medan dei prøvde å springe bort mellom sivet langs breidda. Andre la i veg mot landsbyen Zirgesheim. Berre i vest kunne Marlborough sjå nokre få fransk-bayerske bataljonar som kryssa Donau ved brua i Donauwörth i noko orden, før mørkret senka seg over slagmarka.
Etterverknad
De la Colonie var ein av dei få som klarte å rømme, men kurfyrsten av Bayern hadde mista mange av dei beste soldatane snie, og dette kom til å ha ein vedvarande effekt på styrken til den fransk-bayerske armeen i møtet med dei allierte i resten av kampanjen. Særs få av mennene som hadde forsvart Schellenberg gjekk inn at i armeen til kurfyrsten og Marsin. Av desse var Comte d'Arco og hans nestkommanderande, Marquis de Maffei, som begge seinare forsvaret Lutzingen i slaget ved Blenheim. Av dei 22 000 allierte soldatane som var med i slaget, gjekk 5 000 mann tapt, og sjukehusa som Marlborough hadde sett opp i Nördlingen vart overfylte. Av dei allierte dødsfalla var det seks generalløytnantar, fire generalmajorar og 28 brigaderar, oberstar og oberstløytnantar, noko som syner den farlege posisjonen til dei erfarne offiserane når dei leia mennene sine i åtaka. Ingen andre slag i den spanske arvefølgjekrigen kravde livet til så mange erfarne offiserar.
Kurfyrsten fekk akkurat slagmarka is ikte med forsterkingane sine og såg flukta og massakren av dei beste soldatane sine. Han trekte garnisonane ut av Neuburg og Ratisbon og fall tilbake bak elva Lech nær Augsburg.
Øydelegginga av Bayern
Marlborough hadde vunne bruhovudet sitt over Donau, og plassert seg sjølv mellom Wien og Frankrike. Slaget vart derimot etterfølgd av eit langvarig antiklimaks. Hertugen prøvde å lure kurfyrsten ut i slag før Tallard nådde fram med forsterkingane sine, men etter slaget på Schellenberg klarte ikkje dei allierte kommandantane å verte samde om det neste steget. Dette førte til ei langvarig omleiring av Rain. Fordi dei først mangla tungt artilleri og ammunisjon, fall ikkje byen før 16. juli. Likevel okkuperte Marlborough like etter Neuburg som, saman med Donauwörth og Rain, gav dei allierte nok befesta bruer over Donau og Lech til å lett kunne manøvrere slik dei ønskte.
Dei allierte kommandantane marsjerte så til Friedberg, og såg fienden krysse Lech i Augsburg medan dei førebudde seg på å gå inn i Bayern eller trekkje ut forsyningar. Dei allierte ønskte framleis at Bayern skulle tilbake i Storalliansen. Sidan kurfyrsten sat bak forsvarsverka sine i Augsburg, sende Marlborough soldatane sine djupt inn i Bayern på øydeleggjande raid, der dei brende bygningar og øydela avlingar, for slik å lure den bayerske kommandanten ut i kamp eller overtyde han om å sverje truskap igjen til keisar Leopold I. Keisaren tilbaud full nåde, samt subsidiar og tilbakeføring av alle områda hans, i tillegg til Pfalz-Neuburg og Burgau om han kom attende til keisaren. Forhandlingane mellom partane kom derimot ingen veg.
Øydelegginga av Bayern gjorde at kona til kurfyrsten, Theresa Kunegunda Sobieska, prøvde å få han til å lausrive seg frå den franske alliansen. Sjølv om kurfyrsten vart noko usikker på kva han skulle gjere, opprettheldt han truskapen til Frankrike då han fekk melding om at styrkane til Tallard, om lag 35 000 mann, snart kom fram til Bayern. Marlborough trappa no opp øydelegginga av områda til kurfyrsten. Dette gjorde at kurfyrsten sende 8 000 soldatar frå Augsburg til å forsvare området sitt, og let berre ein del av armeen sin slå seg saman med franskmennene under Marsin og Tallard. Sjølv om Marlborough meinte det var naudsynt med denne taktikken, meinte han sjølv det var tvilsamt moralsk og tenkte på dei fattige bøndene som leid under taktikken hans.
Sidan Riket ikkje klarte å skaffe effektive omleiringsvåpen, klarte ikkje dei allierte fram til no å ta ein klår siger. Verken München eller Ulm kunne takast og kurfyrsten hadde verken vorte slått eller vorte overtydd til å skifte side. Tallard nådde Augsburg med dei franske forsterkingane den 5. august. Eugene, som skugga Tallard, var òg på veg sørover med 18 000 mann, men han måtte la 12 000 soldatar vere att for å halde vakt over Stollhofen-linjene, som forsvarte Rhindalen, for å hindre Villeroi i å føre fleire franske forsterkringar til Donau. I tillegg hadde kurfyrste sendt ordre til dei store bayerske styrkane ved grensa til Tirol om å kome attende til hovudarmeen. For dei allierte var tida derfor knapp, og dei måtte slå franskmennene og deira allierte med ein gong, eller tape heile Sør-Tyskland for godt.
Den 7. august møttest dei tre allierte kommandantane – Marlborough, Baden og Eugene – for å leggje ein strategi. For å få enno eit stort kryssingspunkt over Donau, planla Baden å ta byen Ingolstadt med ein styrke på 15 000 mann, trass i at dette ville gjere den allierte armeen i mindretal. Denne armeen, med totalt 52 000 mann og no utan kommandanten som leia dei keisarlege soldatane på Schellenberg, skulle møte den fransk-bayerske armeen, med 56 000 mann, i og kring den vesle landsbyen Blindheim. Slaget vart utkjempa 13. august, og vart i Europa kjend som slaget ved Höchstädt, og i Storbritannia som slaget ved Blenheim.
Litiofilitt
Litiofilitt er eit mineral, eit fosfat av litium og mangan, LiMnPO4.
I Noreg er det berre kjent frå ein granittpegmatitt ved Ågskardet på Meløy.
Typelokalitet er Branchville Quarry i Branchville i Fairfield County i Connecticut der det vart først rapportert i 1878.
Go Your Own Way
«Go Your Own Way» er ein song av det britisk-amerikanske rockebandet Fleetwood Mac, gjeven ut som singel i januar 1977 og på albumet Rumours.
Bakgrunn
Songen er skriven av Lindsey Buckingham og var den første singelen frå albumet. Buckingham hadde høyrt på «Street Fighting Man» av the Rolling Stones og tenkt at den måten å spele trommer på ville passe bra. Ken Caillat, som var produsent på innspelinga, hugsar at Mick Fleetwood i starten hadde store vanskar med trommene. «Eg hugsar eg såg han medan han prøvde å forklare Mick kva han ønskte - han var særs livleg, som ein liten gut, medan han spelte lufttrommer og krøllane hans spratt i alle retningar. Mick var ikkje sikker på at han kunne spele det Lindsey ønskte, men han gjorde ein flott jobb, og songen tok av.»
Buckingham meiner problemet var den akustiske gitaren han la på i siste minutt. "Så snart eg kom på den akustiske delen, kom heile songen til live for meg, fordi han fungerte som ein folie for vokale og eit rytmisk kontrapunkt…så når han kjem inn, får du ikkje eit referansepunkt for kvar første slaget er eller kvar rytmen er i det heile tatt. Det er først når det første refrenget kjem inn at du skjønar kvar rytmen er - og det er dette programleiaren vart forvirra av.»"
Likevel klatra songen til ein 10. plass på Billboard Hot 100, og vart den første hitten deira i USA på topp 10. I Storbritannia nådde singelen berre 38. plassen. Han vart likevel populær i Storbritannia over tid og mykje spelt på radio. Singelen gjekk då inn på lista att ved fleire høve. Songen nådde òg toppen av lista i Nederland. Songen er rangert på 120. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene og er med på lista til Rock and Roll Hall of Fame over dei 500 songane som forma rock and roll.
Teksten
Songen handlar om det kompliserte forholdet som Buckingham og Fleetwood Mac-medlem Stevie Nicks hadde. B-sida til singelen, Silver Springs, var skriven av Nicks. Den handlar om det same temaet og vert ofte rekna som eit svar til A-sida.
Andre versjonar
«Go Your Own Way» er blitt spelt av NOFX, The Lumineers, Vomit Launch, Seaweed, The Cranberries, Jellyfish, Jennifer Brown, Wilson Phillips, Biffy Clyro, Carrie Underwood, Boy George, Kate Ceberano, Silverstein, Gloriana, Keane, Jets to Zurich, Lea Michele, Lissie, The Head and the Heart, Colbie Caillat, Kingswood og Art of Dying.
Kurganinsk
Kurganinsk (russisk Курга́нинск) er ein by i Krasnodar kraj i Russland med om lag 45 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Bolsjaja Laba, rundt 130 km aust for Krasnodar.
Han vart grunnlagt som stanitsaen Kurgannaja (russisk Курга́нная) i 1863, og han fekk bystatus i 1961, samstundes som namnet vart endra til det noverande Kurganinsk.
Catch Me
«Catch Me» (engelsk for Fang meg) er ein song av den norske modellen og songaren Mimi Blix, gjeven ut 16. januar 2013. Songen er skriven av Mimi Blix, Dr. Shiver, Luca Monticelli og Mauro Cottini.
Melodi Grand Prix 2013
Songen deltok i Melodi Grand Prix 2013, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, og vart framført på engelsk av Mimi Blix/Doc MC. Bidraget deltok i den fyrste semifinalen, men gjekk ikkje vidare til finalen. Kva for plassering bidraget fekk er ikkje kjend, men det fekk ikkje representere Noreg.
Art Decade
«Art Decade» er ein instrumental av den engelske musikaren David Bowie, gjeve ut i 1977 på albumet hans Low.
Songen er kalla opp etter ei gate Bowie hadde sett i Vest-Berlin, der namnet var eit ordspel på stilarten art deco. Faktisk er songen i seg sjølv, som resten av songane på side B av Low, eit portrettstykke av ein viss stad, i dette tilfellet Vest-Berlin. Bowie fortalte om inntrykka sine seinare og sa at Vest-Berlin var «ein by avskoren frå si verd, kunst og kultur, døyande utan håp om gjengjelding.» På grunn av dette er songen langsam og eit forsøk på ein melankolsk og deprimerande lyd.
Songen har ein kjapp introduksjon på perkusjon og vibrafon, ved hjelp av ein caravan-liknande trommelyd som held fram gjennom heile stykket. Den melodiske delen til Bowie av komposisjonen er lagt over det syntetiske landskapet til Brian Eno, som brukte ein synthesizer-effekt som minner om dei han brukte på albumet No Pussyfooting i 1973. Songen er med vilje repeterande. Halve songen har berre akkorden E-dur, medan to notar repeterer over.
Trass i at berre BOwie står oppført som komponist på songen, har Brian Eno sagt at det var han som berga songen frå å bli fjerna frå albumet. Originalt vart stykket spelt inn på eit piano, der både Eno og Bowie spelte. «Då me var ferdige med det likte han det ikkje veldig godt og gløymde det litt ut. Men to dagar då han var borte, henta eg det fram att og såg om det var noko som kunne gjerast med det. Eg sette alle desse instrumenta over som me hadde og då likte han det og innsåg at det var håp for stykket. Og han la til fleire instrument på toppen av det att.»
Hansa Studios-lydteknikaren Eduard Meyer spelte cello på innspelinga.
Plutobreen
Plutobreen er ein isbre på austkysten av Aleksanderøya i Antarktis, 19 km lang og 7 km brei, som flyt aust og ut i George VI Sound nord for Succession Cliffs. Sjølv om Plutobreen ikkje ligg i nærliggande Planet Heights vart breen og andre brear i nærleiken kalla opp etter planetar i solsystemet. Isbreen vart først fotografert frå lufta den 23. november 1935 av Lincoln Ellsworth og kartlagt frå desse bileta av W.L.G. Joerg. Han vart grovt kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter dvergplaneten Pluto, etter landmålinga til Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1948 og 1949.
Borgarsyssel Museum
Borgarsyssel Museum er eit museum i Sarpsborg kommune i Viken fylke, og er fylkesmuseum for Østfold og bymuseum for Sarpsborg.
Palestrinabreen
Palestrinabreen er ein isbre som ligg nord på Aleksanderøya i Antarktis, 20 km lang og 15 km brei, som flyt vestover frå Nichols snømark og ut i Lazarev Bay. Isbreen vart kartlagt frå flyfoto tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Giovanni da Palestrina (1525–1594), ein italiensk komponist.
37. motoriserte infanteribrigade
37. motoriserte infanteribrigade er ein russisk brigade som er forlagt i Kjakhta som ein del av 36. kombinerte armé i Austre militærdistrikt.
Litioforitt
Litioforitt er eit manganhaldig mineral med formel (Al,Li)MnO2(OH)2. Det er påvist frå ein førekomst i Seljord i Telemark.
Borgarsyssel Museum
Museet, som er eit frilandsmuseum, ligg nært Sarpsfossen. På området er ruinar av ein av mellomalderkyrkjene i Sarpsborg, Nikolaskyrkja frå om lag 1115, utgraven ved 900-årsjubileum til byen i 1916. Omkring ruinane blei det skipa ein park. I samband med denne blei museet etablert i 1921. Da blei sorenskrivargarden Snekkenes frå Rakkestad flytta hit. I 1930 og 1939 blei staden utvida.
Til museet er det flytta hus frå bygdene i Østfold i tillegg til eit gammalt gjestgivari frå Sarpsborg. Ein murt arbeidarbrakke, St. Olavs Vold, blei bygd på området på midten av 1800-talet med opphavleg 20 leilegheiter, av dei er ei bevart. Bygningen, som blei innlemma i museet i 1956, rommar også eit arbeidarmuseum og ei bygningshistorisk utstilling.
I 1951 blei eit administrasjons- og magasinbygg vigd inn med mellom anna ei oldsaksamling og ei eiga bysamling for Sarpsborg. Her finst også Østfold-galleriet med mellom anna ei samling høgsetetavler, i tillegg til Sørnes-uret, eit unikt astronomisk ur.
Borgarsyssel Museum er sentralarkiv for Østfold, og her finst lokalhistorisk materiale i original, kopi eller på mikrofilm. Museet har ein eigen restaureringsverkstad.
Grev Dracula
Det har vorte påstått at Bram Stoker lét seg inspirera av den rumenske fyrsten Vlad Draculas liv. Nyare forsking har likevel vist at dette neppe var tilfellet. Stoker støtte berre på namnet og brukte det i romanen sin, som han allereie hadde byrja å skriva. Assosiasjonen har likevel hatt stor tyding for rumensk turisme.
Ernst von Siemens’ musikkpris
Ernst von Siemens' musikkpris er ei utmerking som vart skipa i 1972. Sidan 1974 har prisen vorte utdelt årleg av Bayerische Akademie der Schönen Künste på vegne av Ernst von Siemens Musikstiftung. Hovudprisen på 250 000 euro vert tildelt ein utvald komponist, musikar eller musikkvitar. Frå og med år 1990 har ein i tillegg delt ut støtteprisar til to eller tre unge, lovande komponistar. Den samla prissummen er på 3 millionar euro.
Grev Dracula
Det amerikanske filminstutters beste skrekkfilmer.
Ernst von Siemens’ musikkpris
Ernst von Siemens' musikkpris har fått namn etter industriherren og kunstvelgjeraren Ernst von Siemens (1903-1990), barnebarn av Werner von Siemens. Prisen har svært høg status i musikkverda og har vorte kalla «Nobelprisen i musikk». På lista over prisvinnarar står namn som Benjamin Britten, Olivier Messiaen, Herbert von Karajan, Leonard Bernstein og Anne-Sophie Mutter. I 2013 vart prisen tildelt Mariss Jansons som stod som hovuddirigent av Oslo-filharmonien gjennom ei årrekkje.
McMurdo-stasjonen
McMurdo-basen er eit amerikansk forskingssenter i Antarktis som ligg på sørtuppen av Ross Island i Ross Dependency ved breidda av McMurdo Sound i Antarktis. Han vart driven av USA gjennom United States Antarctic Program, ein grein under National Science Foundation. Stasjonen er det største samfunnet i Antarktis og kan ta imot opp til 1258 innbyggjarar. Alt personell og last som kjem til eller frå Amundsen-Scott-stasjonen passerer først gjennom McMurdo.
Sergejevka
Segejevka er ein russisk landsby (russisk Сергеевка (Пограничный район)) i grenseområdet i Primorskij kraj nær Stillehavet.
McMurdo-stasjonen
Historie
Stasjonen er kalla opp etter McMurdo Sound, som igjen er kalla opp etter løytnant Archibald McMurdo på H.M.S. «Terror», som først kartla området i 1841 leia av den britiske utforskaren James Clark Ross. Den britiske oppdagaren Robert Falcon Scott var den første til å opprette ein base nær denne staden i 1902, og bygde Discovery Hut som framleis står nær hamna ved Hut Point. Basen vart offisielt opna den 16. februar 1956 og vart opphavleg kalla Naval Air Facility McMurdo. Den 28. november 1957 var admiral George J. Dufek på basen i lag med ein delegasjon frå den amerikanske kongressen, under eit kommandobyte.
McMurdo vart sentrum for den vitskaplege og logistiske operasjonen under Det internasjonale geofysiske året, eit internasjonalt vitskapleg samarbeid som varte frå 1. juli 1957 til 31. desember 1958.
Fylkesveg 480 i Rogaland
Fylkesveg 480 i Rogaland går mellom Høye i Stavanger kommune og Tungevika i Randaberg kommune. Vegen er 7,0 km lang.
Verdensarvsenter for bergkunst - Alta Museum
Verdensarvsenter for bergkunst - Alta Museum (VAM), tidlegare Alta museum er eit museum i Alta kommune i Finnmark fylke. Senteret vart etablert i 1978, og er eit museum for forhistorie og bergkunst i Finnmark og lokalmuseum for Alta. Museet ligg like ved det største av fleire område med helleristningar på lista til UNESCO over verdas kultur- og naturarv. I museumsbygningen er det permanente og mellombelse utstillingar.
Redruth
Redruth (kornisk: Rysrudh) er ein by og eit verdsleg sokn i Cornwall i England. Han ligg omkring halvanna mil vest for Truro og to mil austom St. Ives.
Historisk var Redruth ein liten marknadsby, inntil han byrja å vekse under koparboomen på 1700-talet. Gruvedrifta i Cornwall var mest fokusert på tinn, medan kopar hadde mindre tyding. Med auka behov for kopar under den industrielle revolusjonen vart Redruth, som var omgjeve av større koparførekomstar, raskt eit av dei største og rikaste sentera for gruvedrift i Storbritannia. Folkesetnaden steig påviseleg i denne perioden.
Mot slutten av 1800-talet importerte Storbritannia det meste av koparen det var behov for, og gruveindustrien i Cornwall møtte nedgangstider. Mange av gruvearbeidarane emigrerte til Nord- og Sør-Amerika, Australasia og Sør-Afrika. Den siste kommersielle gruva i Cornwall, South Crofty, låg ved Pool mellom Redruth og Camborne. Han vart stengd i mars 1998.
Folketalet gjekk som følgje av nedleggingane ned, og det verdlege soknet, som omfattar nokre område utanfor sjølve byen, hadde ved folketeljinga i 2001 12 352 innbyggjarar.
Blant kjende innbyggjarar finn ein William Murdoch (1754–1839) som var ein av pionerene innanfor gassdriven belysning. Han budde i Redruth frå 1792, og skal ha brukt gassbelysning i huset sitt, noko som er eit av dei første døma på slik nytte av gass. Skodespelaren Kristin Scott Thomas og trommeslagaren Mick Fleetwood frå Fleetwood Mac vart fødde i Redruth, medan forfattaren og komikaren Rory McGrath voks opp og gjekk på skule der.
Ricardo Rodríguez
Ricardo Rodríguez er ein sveitsisk fotballspelar som i 2018 spela for Milan i italiensk Serie A. Han har òg landskampar for Sveits. Han vart kåra til årets sveitsiske fotballspelar i 2014. Rodríguez har spansk far og chilensk mor.
Rosselinbreen
Rosselinbreen er ein isbre som flyt sørvest frå sørenden av Rouen Mountains og ut i Palestrinabreen, som ligg nord på Aleksanderøya i Antarktis. Isbreen vart først kartlagt av British Antarctic Survey i 1975-76. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee seint i 1980 etter F. Rosselin som var maskinsjef i FAE, 1908–10.
Archer Peak
Archer Peak er ein ås, 110 moh, heilt sørvest på Possession Islands i Antarktis. Det vart namngjeve av den britiske antarktiskekspedisjonen, 1898–1900. anten etter A. Archer, ein herre frå Australia, som var nemnt forordet til Carsten Borchgrevink sin First on the Antarctic Continent, eller etter Colin Archer som teikna fartøyet til Borchgrevink, SS «Southern Cross».
Ersekë
Ersekë (arumensk Urseca) er ein by og ein tidlegare bykommune i regionen Korçë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Kolonjë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande bykommunen Ersekë 3 746 innbyggjarar.
Johan Jørgen Schwartz
Johan Jørgen Schwartz var ein norsk kjøpmann, skipsreiar, ordførar og stortingsmann frå Drammen.
Schwartz var son til ein skipsreiar. I 1841 tok han handelseksamen, og byrja i 1848 med eiga handelsverksemd i fødebyen. Med åra dreiv han det stort som trelasthandlar, skipsreiar og sagbrukseigar. Frå 1873 var han medeigar også i Eidsfos verk. Han gjekk konkurs i 1879.
Schwartz var stortingsmann for Drammen periodane 1857-64 og 1868-76. I 1857 var han medlem av justiskomite nr 2 og komiteen om representantfordelinga. På omframtstortinget 1858 var han med i finanskomiteen, medan han frå 1859 til -63 var medlem av Lagtinget og justiskomite nr 1. Han heldt fram i Lagtinget på omframttinget 1864. Schwartz var sekretær i justiskomiteen 1868-69 og deretter medlem i same komiteen 1871-76. Elles var han formann i vegkomiteen 1871-74, samt medlem av skattekomiteen og røysterettskomiteen 1875-76. 1874-sesjonen var han lagtingspresident.
Han var i 1862 mellom Stortinget sine utsendingar til Göteborg og opninga av jarnbanen mellom Noreg og Sverige. I 1864 deltok han for Tinget under 17. mai-feiringa på Eidsvoll og 4. november-markeringa i Stockholm. Også medlem av kroningsdeputasjonen til Stockholm i 1873.
Utmerkingar
Schwartz mottok St. Olavs Orden, Nordstjerneordenen og Dannebrogordenen.
Headlong
«Headlong» er ein song av det britiske rockebandet Queen. Han vart gjeven ut som den tredje singelen frå Queen-albumet Innuendo frå 1991.
Songen vart skriven av Queen-gitaristen Brian May, som hadde tenkt å spele inn songen for det då komande soloalbumet sitt Back to the Light (1992). Då han høyrte Queen-songaren Freddie Mercury syngje songen, lét han «Headlong» bli ein Queen-song i staden.
Songen var den første singelen som vart gjeven ut i USA under Queen sin kontrakt med Hollywood Records den 14. januar 1991, men vart ikkje gjeven ut i Storbritannia før fire månader seinare (den første singelen i Storbritannia var «Innuendo», som Hollywood etter kvart gav ut i USA som promosingel for radio). Songen gjekk inn på Hot Mainstream Rock Tracks-lista i USA på ein tredjeplass. Linja «And you're rushin' headlong» frå refrenget er til ein viss grad henta frå andre verset av «Breakthru», ein singel frå det førre Queen-albumet The Miracle, som inneheld tekstlinja «I wanna rush headlong into this ecstasy».
Omslaget til CD-singlane var inspirert av Grandville-illustrasjonar.
Musikkvideo
Musikkvideoen for «Headlong» var ein av dei siste videoane Queen filma med Freddie Mercury, som døydde seinare på året av AIDS. Videoen vart faktisk filma før dei filma videoen til «I'm Going Slightly Mad», som vart gjeven ut som den andre singelen i Storbritannia. I videoen framfører Queen songen blanda inn med klipp av bandet som arbeider i studio. Versjonen av songen i videoen inneheld ein ekstra kort del før det andre refrenget som ikkje finst på nokre av audioutgåvene av songen.
Videoen vart filma seint i 1990 i Metropolis Studios i London. Det er òg den siste fargevideoen av Freddie Mercury, som døydde av AIDS-viruset den 24. november året etter. Den neste videoen, «I'm Going Slightly Mad», vart filma i februar 1991 i svartkvit.
Som alle dei andre videoane på Innuendo, vart videoen for «Headlong» regissert av det austerrikske regissør-teamet DoRo, som består av Rudi Dolezal og Hannes Rossacher. Dei hadde laga alle videoane til Queen sidan singelen «Friends Will Be Friends» i 1986.
Mjølkebil
Mjølkebil er ein tankbil som vert nytta til å transportera mjølk frå produsentane til meieriet. Moderne mjølkebilar har spesialbygde tankar i rustfritt stål, og er utstyrte med pumpe for å pumpa mjølka over frå gardstanken til tanken på bilen. Det vert stilt strenge krav til hygiene, og tanken, pumpene og slangane vert grundig reingjorde etter at mjølka er levert til meieriet.
Tom Hugo
Tom Hugo Hermansen er ein norsk songar og låtskrivar, kjend som Tom Hugo.
Melodi Grand Prix 2013
19. januar 2013 deltok han i Melodi Grand Prix 2013 med den norskspråklege songen «Det er du». Kvart bidrag måtte delta i éin av dei tre semifinalane for å kvalifisere seg til finalen. Songen vart vald ut til å delta i den fyrste semifinalen 19. januar 2013. 16. januar 2013 vart songen offentleggjort i fjernsynsprogrammet MGP Direkte.
I 2018 stilte Hugo opp i Melodi Grand Prix med bidraget «I Like, I Like, I Like», som han sjølv skreiv tekst og musikk till.
Litografisk skifer
Litografisk skifer eller litografisk stein er ein finkorna, lagdelt kalkslam-bergart som blir brukt til framstilling av grafikk (sjå litografi). Fargen er som regel ljos gul, men kan òg vere blågrå. Den mest kjende typen kjem frå lag frå yngre jura i Solnhofen i Bayern.
SN sin høgkommissær for flyktningar
SNs høgkommissær for flyktningar (engelsk United Nations High Commissioner for Refugees, forkorta UNHCR) er ein SN-organisasjon skipa 14. desember 1950 for å verna og hjelpa flyktningar. Han har hovudkvarteret sitt i Genève i Sveits. Organisasjonen gjev stønad til flyktningar etter oppfordring frå ei regjering eller SN, og hjelper flyktningar med å reisa tilbake eller finna eit nytt stad å bu. UNHCR fekk Nobels fredspris i 1954 og 1981.
Organisasjonen har mandat til å leia og koordinera internasjonale aksjonar for å verna flyktningar og løysa flyktningproblem på verdsbasis. Hovedføremålet hans er å sikra rettane og velvera til flyktningar. UNHCR freistar å sikra at alle kan utøva retten sin til å søkja politisk asyl og finne sikker tilflukt i eit anna land, med eit frivillig høve til å reisa heim, integrerast lokalt eller å busetja seg i eit tredje land.
I 2013 hadde organisasjonen ifølgje seg sjølv hjelpt rundt 50 millionar menneske å starta eit nytt liv. Ein stab på rundt 7685 menneske i 126 land held fram å hjelpa rundt 34 millionar menneske. I 2012 hadde UNHCR eit budsjett på 3,59 milliardar amerikanske dollar.
Kristdemokraterna
Kristdemokraterna (kd) er eit kristendemokratisk parti i Sverige, etablert i 1964 og som har vart representert i riksdagen siden 1991. Partiet har hatt sitt noverande namn siden 1996.
SN sin høgkommissær for flyktningar
Høgkommissærar
Fridtjof Nansen (Noreg) var høgkommissær for flyktningar for Folkeforbundet (forgjengaren til SN) frå 1922.
Sibirtsevo
Sibirtsevo (russisk Сибирцево) er ein landsby i Tsjernigov-området i Primorskij kraj nær Stillehavet. I 2016 budde det 8339 innbyggjarar der.
BrewDog
Historie
BrewDog vart grunnlagt av venene James Watt og Martin Dickie i 2006. Dei bryggja fyrste ølet sitt i 2007. Dei hevdar sjølv dei er Skottlands største uavhengige bryggjeri og bryggjar om lag 120 000 flasker øl som blir selde over heile verda kvar månad. Ifølgje bryggeriet sjølv var det hunden Bracken som eigde bryggeriet fram til han døydde. Etter Bracken tok kvalpen Simcoe over som eigar.