cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kings of the Wild Frontier
Mottaking
I ei melding av den amerikanske utgåva for The Village Voice i mars 1981, skreiv Robert Christgau at albumet var eit svar på britisk punkrock-nihilisme: «Musikken, unødvendig å seia, er rock and roll, ei smart pop-punk-blanding med to trommeslagarar, mykje roping og mange B-filmknaggar. Spesielt på grunn av den kunstskolerte vokalen til Ant, finn eg ut at knaggane skurrar, men det kan berre bety at når det kjem til futuristiske krigarar, føretrekker eg Sandinistaer.»
I ei seinare melding kalla Stephen Thomas Erlewine frå AllMusic det «eit av dei store definerande albuma i si tid. Det er rett og slett ikkje noko anna som det, ikkje noko anna som har den same bravaderen, den same sansen, den same glade sjølvforhøginga og camp-kjensla. Dette går langs ei strålande linje mellom camp og kunstnarisk frekkheit, og ho kom til nøyaktig rett tid – i forkant av new wave.» Trouser Press omtalte det som albumet der Adam Ant «fann vibbene sine».
Arv
Kings of the Wild Frontier er inkludert i boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die. Plata er òg ein av tjue CDaer i boksen Great British Albums gjeven ut av Sony Records i 2012. I 1992 gav Nine Inch Nails ut ein coverversjon av «Physical (You're So)» på EP-en Broken, attskapt i ein industriell rockestil med meir aggressive gitarar og vokal enn originalen. I 2020 inkluderte Rolling Stone Kings of the Wild Frontier på lista deira over dei 80 beste albuma frå 1980-åra.
Superluksusutgåva
20. mai 2016 gav Sony Music/Legacy Recordings ut ei luksusutgåve med fire plater av Kings of the Wild Frontier. Boksen inkluderte to CD-ar, ein DVD og ein 180-grams nymastra vinyl LP i gull.
Songen Ooh La La av Faces
Songen vart sungen av Wood, som ikkje skjedde så ofte i dette bandet, sidan det stort sett var Rod Stewart som var songar, eller stundom Ronnie Lane. Stewart og Lane song inn vokal for songen, før produsenten føreslo at Wood skulle få prøve seg, og det vart denne versjonen som vart nytta.
Lane spelte inn sin eigen versjon av songen etter han slutta i Faces i 1973 med den nye gruppa si, Slim Chance.
Wood framførte songen på solokonsertane sine frå 1987 til 2012.
Andre versjonar
Rod Stewart spelte sjølv inn songen i 1998 for soloalbumet When We Were the New Boys som ei hyllest til den nyleg avdøde Lane. Det var den første singelen frå albumet og nådde Topp 40 i USA og Topp 20 i Storbritannia.
Hjemmenes Vel
Hjemmenes Vel var namn på dei første husmorlaga som vart stifta i Noreg. Oslo Hjemmenes Vel, som vart stifta 1898 av Dorothea Christensen, var Europas eldste husmorlag då laget vart avvikla sist på 1970-talet. I 1899 vart Hjemmenes Vel også starta i Bergen, og sidan vart organisasjonen etablert fleire stader rundt om i landet.
I 1915 gjekk fleire lag saman i Hjemmenes Vel Landsforbund, under leiing av Marie Michelet. Organisasjonen skifta i 1999 namn til Norges Kvinne- og familieforbund.
Luftskipet «Norge»
Luftskipet «Norge» var eit luftskip bygt i Italia av den italienske ingeniøren og militære offiseren Umberto Nobile for å nyttast av Roald Amundsen og Umberto Nobile til ei ferd over Nordpolen, og slik verte dei fyrste som nådde polpunket. Ferda tok til 11. mai 1926 med Ny-Ålesund på Spitsbergen som utgangspunkt, og endte med havari utan personskade i Teller i Alaska 72 timar seinare, etter at polpunktet var passert 12. mai 1926 klokka 2.20.
På siste strekninga av ferda hadde tett skodde gjort det umogleg å sjå ned på isen eller få auge på eventuelle landområde. Skodda la dessutan ei hinne av is på luftskipet som tynga det ned, og isklumpar vart slynga frå propellane og inn på luftskipet, med fare for at det vart slege hol i duken på luftskipet. Etter at luftskipet hadde havarert, vart all gass tappa ut, og luftskipet vart liggjande på eine sida. Deretter vart det teke frå kvarandre, og delar av skjelettet sende til Italia, der det seinare vart nytta til bygging av Nobiles nye luftskip, «Italia».
På denne Nordpol-overfarten fekk menneske for fyrste gong sjå polpunktet, og det var òg fyrste gongen eit luftfartøy gjorde ei flyging mellom Europa og Amerika over Arktis.
Luftskipet «Norge» var 106 meter langt, hadde eit tverrmål på 26 meter og ei høgd på 24 meter. Skroget var av forsterka aluminiumskjelett dekt med gummistoff. Inne i skroget var det ein ballong som romma 19 000 m³ gass til oppdrift. Det vart nytta hydrogen. Under gassballongen var det ein open kjøl. Førargondolen og dei tre tyske Maybach-motorane på 245 hestekrafter kvar, var montert under skroget, ut frå kjølen. Mannskapet kunne gå frå gondolen til motorane for å vedlikehalde dei. Luftskipet kunne oppnå ei marsjfart på 80 km/t, og kunne bere 9 500 kg med last.
Fylkesveg 228 i Hordaland
Fylkesveg 228 i Hordaland går mellom Oen og Herdlevær i Øygarden kommune. Vegen er 3,8 km lang.
Steel Peak
Steel Peak er eit høg fjell 1,5 nautiske mil (2,8 km) nord for Mount Nordhill på austryggen av Welch Mountains i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) i 1974. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Henry E. Steel, i USCG, befalshavande på USCGC «Edisto» i løpet av Operasjon Deep Freeze, 1969 og 1970 og offiser på skipsgruppa ved Den antarktiske halvøya, 1969.
Fulvio Valbusa
Fulvio Valbusa er ein italiensk tidlegare langrennar frå Verona som vann sju VM-/OL-medaljar i tida 1995-2006, med OL-gull 2006 i stafett og VM-sølv 2005 på 15 km som dei fremste prestasjonane. Valbusa vann to enkeltrenn i verdscupen, og var den beste tredje beste langrennaren gjennom 1997-sesongen. Også den yngre systera Sabina Valbusa hevda seg i internasjonalt langrenn.
Aktiv
Valbusa overraska med ein fjerdeplass då han i januar 1992 i Cogne deltok i si andre tevling i verdscupen i langrenn. Men det skulle gå fleire sesongar før han tok steget opp i verdseliten. I mellomtida var han med å take stafettbronse under Ski-VM 1995 i kanadiske Thunder Bay, ein prestasjon han og Italia gjentok ved ski-VM i Trondheim to år seinare.
Vinteren 1996 kom Valbusa for fyrste gong på sigerspallen etter eit renn i verdscupen, fyrst i Seefeld in Tirol og ein månad seinare i Falun. I sesongen 1997 var han i sitt livs form, og etter tre pallplassar i verdscupen og ei rad gode prestasjonar i ski-VM, sikra han seg tredjeplassen i Verdscupen i langrenn 1997. Einast den suverene verdseinaren Bjørn Dæhlie og finske Mika Myllylä plukka fleire poeng.
Den 16. desember 1997 vann Valbusa sin fyrste siger i eit verdscuprenn, ein 15 km i Val di Fiemme. Under Vinter-OL 1998 i Nagano tok han sølv på stafetten, og vart elles nummer fem i tre av dei individuelle tevlingane. Året etter starta han verdsmeisterskapen i Ramsau med å verte fjerdemann på 30 km, før han så tok bronsen på 15 km jaktstart og ein medalje av same valør med stafettlaget. Derimot makta han ikkje å hevde seg mot verdseliten dei etterfylgjande sesongane.
Valbusa tok sin andre og siste verdscuptriumf i franske La Clusaz den 6. februar 2004. Under VM 2005 i Oberstdorf overraska han, 36 år gammal, med å vinne sølvmedaljen i 15 km fristil. Landsmannen Pietro Piller Cottrer vann tevlinga. Eit siste og største høgdepunkt for Valbusa var gullmedaljen i 4 x 10 km stafett under vinterleikane 2006 i Torino. Etter at han sjølv tok seg av fyrsteetappen, syrgde Giorgio Di Centa, nemnde Cottrer og ankermann Cristian Zorzi for italiensk siger.
DS «Reichenbach»
DS «Reichenbach» (kallesignal MKVH) var eit dampskip bygt i 1906 som lasteskip for Deutsch Australische DSGS i Hamburg i Tyskland.
Sajos
Det samiske kultursenter Sajos er eit kultursenter og administrativt senter i Enare, som også fungerer som kongress- og arrangementslokale. Sajos sto ferdig i januar 2012 og vart offisielt opna i april 2012.
DS «Reichenbach»
Etter å ha blitt internert i Kristiansand i 1914 då den første verdskrigen braut ut, vart skipet kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) og omdøypt DS «Meteor» i 1915. Året etter vart skipet skoten i senk av tyskarane.
Historie
Skipet vart bygt ved Flensburger Schiffbau-Gesellschaft i Flensburg i Tyskland og vart levert i desember 1906 om linjeskip.
Sajos
Byggherre var Senaattikiinteistöt og bygget kosta 15 millionar euro. Bygget vart teikna av arktitektkontoret HALO Arkkitehdit Oy i Uleåborg. Prosjektleiar var Janne Laukka, andre pranleggarar var Tuomas Niemelä og Milla Parkkali. Prosjektleiar for byggeprosessen var Juha Guttorm.
DS «Reichenbach»
Historie
I august 1914 vart skipet internert i Kristiansand. I februar 1915 kjøpte Det Bergenske Dampskibsselskab skipet for 790 000 kroner. Det var då det desidert største skipet BDS nokon gong hadde hatt i flåten og prisen var rekna som låg for eit så stort skip. Skipsverdiane var gått noko ned då første verdskrigen braut ut i 1914. Skipet var tiltenkt Sør-Amerikalinja til selskapet.
Sajos
Bygninga er på utsida mørk og på innsida lys furu. Utforminga er inspirert av samiske tradisjonar, noko konkurransevilkåra også ba om. Ordet sajos er enaresamisk og tyder støttepunkt.
Prosjektet har ei lang historie. Det dåverande samiske utvalet var allereie på 1970-talet på jakt etter eit eige lokale. Saka var også oppe i 1996, då det finske sametinget vart grunnlagt. Planprosessen skaut fart i 2000 og prosjektet kom på statsbudsjettet i 2007.
DS «Reichenbach»
Historie
7. desember 1916 vart skipet skoten i senk av den tyske ubåten «UB-29», ført av obertleutnant zur See Erich Platsch, kring 40 kvartmil sørvest av Bishop Rock i Nord-Atlanteren (49.23 N, 07.54 W). Skipet var då på reise frå Philadelphia til London med stykkgods. Alle ombord vart redda.
Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 4 211 brt, 2 609 nrt og lasteevna var 7 025 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 11 242 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av FSBG. Oppgjeven yting var 2 200 iHk (indikerte hestekrefter) og 472 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 11,25 knop.
Fylkesveg 231 i Hordaland
Fylkesveg 231 i Hordaland går mellom Skjold og Nordvik i Øygarden kommune. Vegen er 3,4 km lang.
Bluff Island
Bluff Island er ei øy som ligg 0,5 nautiske mil sør for Magnetic Island og 2 nautiske mil vest for the Breidneset ved Vestfold Hills i Prydzbukta. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og vart kartlagd på ny av Australian National Antarctic Research Expeditions (1957–58). Ho fekk dette namnet fordi sørenden av øya er markert av ein bratt klippevekk (bluff på engelsk).
Steeple Peaks
Steeple Peaks er eit rekkje på fem fjelltoppar der den nordaustlegaste er Mount Ward, vest i Palmer Land, sør for Conchiebreen. Det fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) på grunn av mange kyrkjetårn-liknande (steeple på engelsk) toppar.
Rennellbreen
Rennellbreen er ein isbre, 10 nautiske mil (18 km) lang, i Pioneer Heights i Heritage Range. Han drenerer nordvest, aust for Inferno Ridge, og saman med Splettstoesserbreen. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå University of Minnesota til desse fjella, 1963–64, etter K.P. Rennell, ein biolog i gruppa.
Vidar Davidsen
Klubbspel
Davidsen spelte for Bærum SK i 1976. Dei neste tre sesongane var han Frigg-spelar, eit lag som då hevda seg bra i 2. divisjon, men utan å kunne rykke opp i toppdivisjonen. Perioden 1980-86 var han eit fast innslag på midtbana til Vålerenga. I laget si beste tid på fotballbana var han med å verte cupmeister i sin fyrste sesong. Sesongane 1981, 1983 og 1984 sikra han seg og Vålerenga tre seriemeistertitlar. I 1987-sesongen var Davidsen Lillestrøm-spelar, utan å utmerke seg. Sidan var han spelande trenar i Bærum SK.
Landslagsspel
Davidsen debuterte på det norske landslaget 9. august 1979 og skåra det einaste målet då Noreg vann over Finland. I åra framover spelte han i alt 46 landskampar, og skåra fem landslagsmål. Han vert særleg hugsa for målet han skåra då Noreg hausten 1985 overraska og slo Italia 2-1 i ein vennskapskamp på bortebane i Lecce.
Trenar
Davidsen trena Vålerenga i åra 1993-97, Lyn 1998-2001 og Strømsgodset IF i 2003-04. Sett vekk frå 1997-sesongen, då han førte Vålerenga til opprykk frå nivå to og siger i noregsmeisterskapen i fotball, hadde han lite suksess med trenargjerninga.
Spektrohelioskop
Eit spektrohelioskop er eit instrument for visuelle observasjonar av sola i monokromatisk lys. Det vart funnen opp av George Ellery Hale i 1924.
Färnäs
Färnäs er ein svensk tettstad i Mora kommun i Dalarnas län i landskapet Dalarna. I 2005 hadde tettstaden 957 innbyggjarar.
Fylkesveg 232 i Hordaland
Fylkesveg 232 i Hordaland går mellom Sæle og Sæle kai i Øygarden kommune. Vegen er 625 meter lang.
Bani Jamra
Bani Jamra (arabisk بني جمرة) er ein landsby nordvest i Bahrain. Han ligg vest for hovudstaden Manama og aust for kystlandsbyen Budaiya. Landsbyen høyrer til Nordguvernementet.
Før det vart oppdaga olje i Bahrain, dreiv dei fleste innbyggjarane med jordbruk, særleg daddelpalmar. Bani Jamra er òg eit kjent senter for tradisjonell veving.
Cindy Incidentally
«Cindy Incidentally» er ein song og singel av den britiske rockegruppa Faces, skriven av Rod Stewart, Ronnie Wood og Ian McLagan. Innspelinga vart produsert av Glyn Johns.
Singelen vart gjeven ut i Storbritannia i 1973 på Warner Bros. Records. Singelen nådde andreplassen på den britiske singellista i 1973 og låg ni veker på lista og vart den største hitten deira i heimlandet. AllMusic skildra songen som «ein av dei deira beste».
Evaodden
Evaodden er eit nes på nordenden av Peter I Øy. Det vart oppdaga og namngjeve i 1927 av ein norsk ekspedisjon på «Odd I» under Eyvind Tofte.
Tímios Pródromos
Tímios Pródromos (gresk Τίμιος Πρόδρομος) er ein bydel i kommunen Mésa Jitonía i distriktet Lemesós i Republikken Kypros. Bydelen ligg i den austlege delen av byen.
Gresvik Idrettsforening
Gresvik Idrettsforening er eit idrettslag heimehøyrande i tettstaden Gressvik i Fredrikstad kommune. Laget vart stifta i 1905 og er i dag aktivt med i fotball og handball. Gresvik IF spelar i blå drakter.
Rexfordbreen
Rexfordbreen er ein isbre som flyt nordaust til enden av Wagonerfjorden på nordsida av Thurston Island. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter flysambandsmannen Phillip W. Rexford som flydde med PBM Mariner-flyet i lag med den austlege gruppa under U.S. Navy Operasjon Highjump, og som tok flyfoto av denne breen og nærliggande kyststrok 1946-47.
Spektroheliograf
Ein spektroheliograf er eit instrument for fotografering av sola i monokromatisk lys. Instrumentet vart funne opp av George Ellery Hale i USA og Henri-Alexandre Deslandres i Frankrike i 1891.
Rolv Straume
Rolv Straume var ein norsk lærar, ordførar og lokalhistorikar.
Straume var fødd i Gimsøy i Lofoten son av lærar Morten Edvard Robertsen-Strømme og Andrea Martinussen. Han gifta seg i 1908 med Andrea Aleksandra Haagensen (17.06.1889-31.12.1970), ho var dotter til Kristian Haagensen og Ellen Andersen. Dei fekk 3 barn.
Liv og virke
Rolv Straume gjekk ut av Tromsø lærarskole i 1903.
Rolv Straume var lærar i Balsfjord frå 1903-1904, deretter i Buksnes i Lofoten 1904-1913. Til Bø i Vesterålen kom han som lærar i 1913, og her var han fram til 1945. Han var også klokkar ved Bø kyrkje frå 1920 til 1945.
Rolv Straume var med både i ungdomslag og mållag. Han var formann i Buksnes ungdomslag i mange år. Og han var også kasserar i Hålogaland lærarmållag.
Rolv Straume var aktivt med i lærarorganisasjonane. Han var formann i Buksnes lærarlag i fleire år, og han var også lærarane sin representant i Buksnes skolestyre. Han var også styremedlem i Lofoten og Vesterålens krinslærarlag. Straume var formann i Bø lærarlag 1912-1923 og 1926-35. Frå 1931 til 1934 var han formann i Bø skolestyre.
Rolv Straume var formann i Bø arbeidarparti 1914-1923 og 1933-37. Frå 1932 til 1940 var han medlem av Bø heradstyre, og frå 1935 til 1940 var han ordførar i Bø herad. Han var også medlem i likningsnemnda, forliksrådet, styret for trygdekassa, og styret for Vesterålens Kraftlag.
Bø bygdebok
Då Rolv Straume gjekk av med pensjon, starta han med å samle inn stoff til ei bygdebok. Og i 1957 var han ferdig med det som skulle bli tre bøker. Men det tok enno nokon år før bøkene kom ut i 1962-1964.
Stockton Peak
Stockton Peak er eit spisst, nesten heilt isdekt fjell langs sørsida av den øvre delen av Murrishbreen, 6 nautiske mil (11 km) vest-nordvest for Cat Ridge i Palmer Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William L. Stockton, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Palmer-stasjonen i 1972.
Karolinska Institutet
Karolinska Institutet (KI) er eit svensk medisinsk universitet med den største campusen sin i Solna. KI er eit statlig universitet og er organisert i 22 relativt sjølvstendige institusjonar som driv med forsking og utdanning. Det er det største senteret i Sverige for medisinsk utdanning og forsking, med 30 prosent av den medisinske utdanninga og 40 prosent av den medisinske forskinga i landet.
Universitetet blei grunnlagd i 1810 som ''Kongl. Carolinska medico-chirurgiska institutet''. Sidan 1901 har Nobelforsamlinga ved KI peikt ut mottakaren av Nobelprisen i fysiologi eller medisin.
Fylkesveg 246 i Hordaland
Fylkesveg 246 i Hordaland går mellom Meland og Sætre i Meland kommune. Vegen er 3,3 km lang.
Georg Johan Knap
Knap var fødd i Fredrikshald, far hans var skipper. I yngre år var han tilsett i ei forretning i heimbyen, sigla så ei tid til sjøs. Han tok styrmannseksamen i 1852 og var skipper åra 1861-70. Knap slo seg 1859 ned i Tønsberg, der han var skipsreiar. Styremedlem i Tønsberg privatbank 1877-1905, formann dei siste tolv åra.
Nahr al-Bared
Nahr al-Bared (arabisk نهر البارد ) er ein landsby nordvest i Syria i Hama guvernement, nordvest for Hama. Han ligg på al-Ghabsletta i al-Suqaylabiyah-distriktet. Av stader i nærleiken finn ein Tell Salhab i sør, al-Asharinah i aust, Hawrat Ammorin og al-Suqaylabiyah i nord og al-Mazhal og Ayn al-Kurum i nordvest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Nahr al-Bared eit folketal på 4 016 i 2004.
Landskap
Sjølv om landsbyen vert rekna som moderne, er det fleire gamle ruinar i området. Landsbyen ligg ved ei elv og får regelmessig snø om vinteren.
Georg Johan Knap
Knap var varamann frå Tønsberg ved tre påfylgjande stortingsval. Siste perioden som varamann, 1892-94, møtte han frå 5. mai 1893 og ut valperioden i staden for Johannes Harbitz. Perioden 1895-97 representerte han Tønsberg på Stortinget. 1893-94 var han medlem av næringskomite nr 1, 1895-97 av tollkomiteen.
Flensburger Schiffbau-Gesellschaft
Flensburger Schiffbau-Gesellschaft (dansk Flensborg Skibsværft) er eit av dei største verfta i Tyskland og vart oppretta som aksjeselskap i 1872, nære den dansk-tyske grensa i nordlege Flensburg. Det første skipet som vart sjøsett, var stålskipet «Doris Brodersen» i 1875. Verftet har bygt meir enn 700 skip sidan den gongen. Skipsverftet er den dominerande industriaktiviteten i byen. Kring år 1900 hadde verftet lenge meir enn 2000 tilsette, som medførde ei stor innflytting sørifrå.
Georg Johan Knap
Han vart i 1899 utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden. Frå den franske regjeringa vart Knap i 1871 tildelt ei æresmedalje i gull, ettersom han fekk redda eit fransk skipsmannskap.
Nahr al-Bared
Byggverk
Nahr al-Bared har tre hotell, Sahara Hotel, Abo Allosh og Abo Maher. Her finst òg tre moskéar, kalla al-Sheikh Abd al-Hadi Haidar, al-Sheikh Soliman Moaala og Ali Naser. Landsbyen har ein stor restaurant og ein bensinstasjon.
Berengaria av Portugal
Berengaria eller Bengerd (fødd ca, 1197 i Portugal, død 27. mars 1221 i Danmark) var dronning av Danmark frå 1214 og til ho døydde. Namnet hennar er ei latinisert utgåve av det portugisiske namnet Berenguela. I Rydårbogen blir ho kalla Bringenilæ; andre stadar Bengierdt og liknande former.
Khalkoútsa
Khalkoútsa (gresk Χαλκούτσα) er ein bydel i kommunen Mésa Jitonía i distriktet Lemesós i Republikken Kypros. Bydelen ligg lengst sør i byen.
Georg Johan Knap
Knap døydde i Tønsberg i 1907.
Flensburger Schiffbau-Gesellschaft
Flensburger Schiffbau-Gesellschaft er i dag spesialisert på å bygga moderne Ro-ro-fartøy i ei av dei største overbygde skipsbyggingshallane i verda. Hallen stod ferdig 1982 og er 275 meter lang. Verftet har i dag kring 750 tilsette.
Edil
Edil (aedilis plebis) var eit romersk embete innstifta i 494 f.Kr. etter eit tilfelle av secessio plebis (ei form for streik mellom plebeiarane). Det var totalt to edilar som begge hadde tilsyn med tempelet åt Ceres, der dei òg hadde kontoret sitt. Edilane hadde fleire oppgåver: Dei assisterte konsulane og folketribunane, gjorde teneste som politi og tilsynsmenn på torget og helt orden på kornforsyninga og dei offentlege leikane.
I 367 f. Kr. vart embetet utvida med to aedilis curulis, som ulikt dei to edilane nemnd ovanfor kunne vere medlemar av patrisiar-standen. Dei vart valde av tribusforsamlinga (comitia tributa) og hadde same arbeidsoppgåver som edilane valde frå plebeiar-standen.
Åd Davidsson Klyve
Åd Davidsson Klyve var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Voss.
Klyve var gardbrukar på farsgarden Nedre Klyve i Voss frå 1790-åra. Han var 3. representant frå Søndre Bergenhus amt på omframstortinget i 1814. 10. oktober 1814 var han medlem av deputasjonen som møtte Kristian Fredrik, same dag som denne reiste tilbake til Danmark.
Berengaria av Portugal
Bakgrunn
Ho var det tiande barnet til den portugisiske kongen Sancho I og Dulce av Aragon. Mor hennar døydde allereie i 1198 og faren hennar i 1212; men allereie i 1211 hadde bror hennar bror Alfons II tilrana seg kongemakta, og freista så å ta frå syskena sine arva deira. Dette er kanskje grunnen til at Berengaria kom til Flandern, der ein annan bror, Ferrando eller Ferdinand, var blitt greve gjennom eit ekteskap arrangert av kong Filip II av Frankrike.
Dronning av Danmark
Berengaria blei presentert for kong Valdemar Siger gjennom søstera hans, Ingeborg, som hadde vore gift med kong Filip II ei kort tid før han støytte henne frå seg. Berengaria blei gift med Valdemar Siger i mai 1214. Bryllaupet deira er omtalt i ei nederlandsk kjelde, Reineri Annales. I Valdemarårbogen blir ho i samband med dette høvet kalla «syster av grev Ferrando av Flandern». Ekteskapet blei nok arrangert som eit trekk i det diplomatiske spelet til greven, som allierte seg med kong Johan av England og keisar Otto IV av Tyskland mot den franske kongen (som ellers hadde hjelpt han til makta i Flandern) og også ønskte stønad frå Danmark. Omfanget av morgongåva til Berengaria er ukjend; men ho blei stadfesta av pavane Innocens III og Honorius III, noko som var uvanleg.
I eit kongeleg diplom gjeve ut på kongsgarden på Samsø i 1216 opptrer Berengaria som brevvitne. Ved lauskjøpinga av Valdemar og dn eldste sonen hans, Valdemar den unge, frå fangenskapet på Lyø i 1225 - altså etter at ho hadde døydd - var ein del av løysesummen «alt det guld, som havde hørt til dronningens pryd, med undtagelse af kronen, og det hun før sin død havde givet kirker og klostre». Dermed er Berengaria den første danske dronning ein har omtale av krona for.
Det var truleg på grunn av eit ønske om å ta vare på tilknytinga til Portugal som fekk Valdemar Siger som enkemann til å arrangera eit ekteskap mellom Valdemar den unge og Berengaria si brordotter Eleonore av Portugal, dottera til Alfonso II. Som fastera si døydde Eleonore i barsel og blei gravlagd under det same kyrkjegolvet i Ringsted.
Barn
Berengaria fekk tre søner som alle blei kongar av Danmark, og ei dotter:
Død og ettermæle
Berengaria skal ha døydd i barselseng nett som føregangaren sin, Dagmar. Ho ligg gravlagd i Skt. Bendts kyrkje i Ringsted. Ho hadde ry på seg for å vera sær vakker. Då kong Frederik VII i 1855 fekk opna graven hennar, fann ein henne forstyrra; i grava låg skjelettet av ei kring 160 cm høg kvinne; nokre silketøy og fletta hennar. Anatomiprofessor Ib Pedersen, som var med på opninga, blei så begeistra over skallen til Berengaria med heilt feilfrie tannrekker at han fekk løyve av kongen til å ta ei gipsavstøyping. Ein kan sjå avstøypinga i Skt. Bendts kyrkje.
Norrbyskär
Historie
Då Kempe kjøpte dei 72 øyane og holmane i 1890, var dei folketomme. Dei tidlegare eigarane, bønder frå Norrbyn, rekna øyane som unyttige. Kempe planla ikkje berre sagverket, men eit heilt samfunn med skule, kyrkje, vegar og hus.
Berengaria av Portugal
Soga om Bengerd
I seinare danske folkeviser blei Berengaria skildra som stolt, hard og vond; ein sann motsetnad til Valdemar su første dronning, Dagmar, som på dødsleiet sitt ifølgje folkevisa rådde mannen sin frå å ekta Berengaria, for "hun er så besk en blomme".
Norrbyskär
Historie
Då sagverket opna i 1895 handplukka han dei beste arbeidarane frå andre sagverk. Kempe gav dei og familiane deira høg levestandard og høg løn, slik at dei vart avhengige av arbeidsgjevaren sin, heldt seg unna fagforeiningar og ikkje flytta frå øyane, ein strategi som berre fungerte fram til 1919.
Berengaria av Portugal
Soga om Bengerd
Folkevisene kalla Berengaria ven, modig og djerv, men òg grisk, hard og forfengeleg. Ho skal ha gjort krav på Samsø i morgongåve. og ei gullkrone frå kvar adelsjomfru ved hoffet. Ifølgje folkevisene forlangte Berengaria av adelege fruer at dei ikkje måtte bera skarlak, og at bønder ikkje måtte ri til hest.
Norrbyskär
Historie
I 10 år etter at sagverket vart lagt ned i 1952, hadde selskapet framleis tilsett folk for å rive sagverket og ta vare på verdifulle delar av verket. I 1960-åra flytta dei siste innbyggjarane frå øyane, og dei gamle arbeidarhusa vart selde som sommarhus.
Berengaria av Portugal
Soga om Bengerd
Folkevisa lèt henne døy under krigsferd med kongen, der ho blir det første offeret – og kongen seinare vinn ein herleg siger:
Norrbyskär
Norrbyskär i dag
Fleire hus på ei av øyane har sidan 1953 vorte nytta av KFUM, som driv ein sommarleir for born her.
Den tidlegare heimen til direktøren vert i dag drive som hotell og restaurant.
Rydårboka
Rydårboka (latin Annales Ryenses) er ei årbok frå mellomalderen som kjem frå Ryd kloster ved Flensburgfjorden. Ho blei skriven i siste halvdel av 1200-talet, og tek for seg dansk historie frå sogetida til 1288.
Bankshalvøya
Bankshalvøya er ei halvøy av vulkansk opphav på austkysten til Sørøya på New Zealand. Ho har eit areal på om lag 1150 km² og omfattar to store naturlege hamner og mange mindre bukter og viker. Den største byen på Sørøya, Christchurch, ligg like nord for halvøya.
Exotic Point
Exotic Point er eit nes på sørvestsida av Fildes Peninsula på King George Island, som utgjer sørsida av innløpet til Geographers Cove. Det godkjende namnet er ei omsetjing av det russiske «Mys Ekzotitsjeskij» gjeve av geologar under Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1968. Namnet kjem truleg av bergartane på neset som skil seg frå resten av området.
Bankshalvøya
Historie
Tre fasar med maoribusetjing etter kvarandre fann stad på halvøya som enno vert omtala av maoriar som Te Pataka o Rakaihautu ('Det store lagerhuset til Rakaihautu'). Maoritradisjon fortel at Rakaihautu kom med stammen Waitaha til Te Wai Pounamu (Sørøya) i wakaen (kanoen) Uruao, dei var dei første menneska som kom til staden. Slik fekk Bankshalvøya namnet Te Pataka o Rakaihautu som takk for hans gjerningar og for overfloden av mahinga kai (mat frå skogane, havet, elvene og himmelen) som fanst på halvøya. Waitaha busette seg her først, seinare kom Kāti Mamoe, og Ngai Tahu tok over i på 1600-talet.
Dog Eat Dog av Adam and the Ants
«Dog Eat Dog» er opningssporet på Adam and the Ants-albumet Kings of the Wild Frontier. Det var skrive av Adam Ant og Marco Pirroni, og består av dei to Burundi-rytmane som Adam and the Ants vart kjende for. Songen kom ut på singel 3. oktober 1980, og vart den første topp 10-hitten deira.
Julius Kronberg
Liv og gjerning
Allereie som fjortenåring fekk Kronberg plass ved kunstakademiet i Stockholm. Her slutta han seg mest til Johan Christoffer Boklund og hans historiemåleri, som Kronberg kom til å ta til seg som sitt eige. Også ei kort tids studiar med Johan Fredrik Höckert kom til å spele ei viktig rolle for kunsten hans. I 1870 fekk Kronberg gullmedalje for måleriet Gustav Vasa mottager bibelöversättningen.
Dog Eat Dog av Adam and the Ants
Kort tid etter singelen kom ut framførte bandet songen på Top of the Pops den 16. oktober 1980, som var med på å føre singelen opp til fjerdeplassen på UK Singles Chart, og auke forventningane til det komande albumet, Kings of the Wild Frontier (utgjeve 3. november 1980).
Bankshalvøya
Historie
I 1830-åra hadde Banks Peninsula vorte eit europeisk kvalfangstsenter – til skade for maorifolket som bukka under i store mengder av sjukdom og i stammekrigar som vart forverra gjennom bruken av muskettar. To viktige hendingar i forløpet til britisk suverenitet over New Zealand fann stad ved Akaroa. Først, i 1830, vart maoribusetnaden ved Takapuneke åstad for ei berykta hending. Kapteinen på den britiske briggen «Elizabeth», John Stewart, hjelpte Te Rauparaha, høvdingen i iwien Ngāti Toa frå Nordøya, å ta til fange den lokale høvdingen i Ngai Tahu, Te Maiharanui. Busetnaden ved Takapuneke vart utsletta. (Delvis som ei følgje av denne massakren sende dei britiske styresmaktene ein offisiell representant, James Busby, til New Zealand i 1832 i ein freistnad på å stogga ufreden. Hendingane ved Takapuneke førte såleis direkte til underteikninga av Waitangitraktaten.) Så, i 1838, fann den franske kvalfangaren kaptein Langlois ut at Akaroa ville vera ein god stad for forsyningar til kvalfangstskuter, og «kjøpte» halvøya i ein tvilsam handel med lokale maoriar. Han drog attende til Frankrike, stifta Nanto-Bordelaise-kompaniet og sette segl for New Zealand med ei gruppe franske og tyske familiar ombord på skipet «Comte de Paris», med tanke om å skipa ein fransk koloni på ei fransk Sørøy på New Zealand.
Dog Eat Dog av Adam and the Ants
B-sida til singelen var «Physical (You're So)», som var ei nyinnspeling av ein eldre song av bandet.
Rydårboka
Årboka inneheld den første dokumentasjon av at fransiskanarar kom til Danmark. Det står at «1232 ankom gråbrødrene på deres bare ben til Danmark og grundlagde huset i Ribe».
Den latinske teksten er berre overlevert i eit enkelt avskrift frå mellomalderen, medan ein kjenner heile tre avskrifter på dansk frå same tida. Dei danske tekstane skil seg ein del frå kvarandre.
Boka har kome til å spela ei vesentleg rolle for yngre årboksarbeid og historieskriving, til dømes er ho nytta av Arild Huitfeldt i verket Danmarks Riges Krønike.
Bankshalvøya
Historie
Frå 1850-åra har Lyttelton og seinare Christchurch vakse forbi Akaroa, som har utvikla seg til ein fritidsstad og halde på så vel fleire av dei franske påverknadane i området og mange av bygningane frå 1800-talet.
Historiske forsvarsverk i hamna daterer seg frå 1874 og utover, og restar av desse finst enno på Ripapa Island i Lyttelton Harbour og ved Godley Head.
Geologi
Bankshalvøya dannar dei mest framståande vulkanske trekka på Sørøya. Geologisk består halvøya av dei eroderte restane av to store, samansette skjoldvulkanar (Lyttelton vart danna først, deretter Akaroa). Desse oppstod gjennom vulkansk plateaktivitet i kontinentalskorpa for mellom elleve og åtte milionar år sidan i miocen-perioden. Halvøya vart danna som øyer utanfor kysten, med vulkanar som nådde om lag 1 500 m over havflata. To dominerande krater danna dei naturlege hamnene Lyttelton og Akaroa. Slettene Canterbury Plains, danna av erosjonen av Søralpane (ei lang og høg fjellkjede bygd opp av samanstøyten mellom den indo-australske plata og stillehavsplata) og av alluviale vifter som er forma av store, forgreina elver. Desse slettene har si største breidde der dei møter det bakkete landskapet ut mot Banks Peninsula. Eit lag av løss, ein heller ustabil fin silt, transportert dit av fønvindane som stormar over slettene, dekkjer dei nordlege og vestlege sidene på halvøya. Delen av kraterranda som ligg mellom Lyttelton Harbour og Christchurch dannar Port Hills.
Bruk av landet
Det er estimert at naturleg skog ein gong kledde 98% av halvøya. Imidlertid har māoriar og seinare europeiske nybyggjarar ribba skogdekket, og mindre enn to prosent står att i dag, sjølv om der starta opp med ein del skogplanting. Europeiske nybyggjarar har planta mange engelske treslag, særleg valnøtt.
Hinewai Reserve, eit privat naturreservat, har vorte oppretta på halvøya for å gje høve for den naturlege skogen til å veksa opp att på område som ein gong vart dyrka opp.
Fleire stader langs kysten av halvøya er tekne i bruk til havbruksoppdrett av muslingar.
Eit stort marint pattedyrsreservat, sin hovudsakleg set restriksjonar for fiske med setjegarn, omkransar øya. Dette er i første rekkje for å ta vare på hektordelfinen, den minste av alle delfinartar. Økoturisme basert kring dei leikne delfinane har vorte ei viktig næring i Akaroa.
Eit heller lite marint reservat, kalla Pohatu, ligg sentralt i Flea Bay på søraustsida av halvøya.
Turisme
Ei populær fottur-rute er Banks Peninsula Track på sørsida av øya. Andre populære ruter er Mount Bradley & Mount Herbert Walkways, som går ut frå Diamound Harbour på nordsida av halvøya
Bølingen
Bølingen er ei gruppe småøyar i Antarktis som strekkjer seg over 8 nautiske mil og som ligg like utanfor nordsida av Publications isbrem søraust i Prydzbukta. Dei vart oppdaga og grovt kartlagde av kaptein Klarius Mikkelsen i februar 1935, og kartlagde i større detalj av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37). Det var også denne ekspedisjonen som gav øyane namn.
Julius Kronberg
Liv og gjerning
Med eit reisestipend fór han i 1873 til København, Düsseldorf og Paris. Under eit kort besøk i Venezia i 1875 laga Kronberg allegorien Våren, eit bilete som innleia ein serie med fargesprakande og fantasifulle dekorative verk. I lengre tid budde han i München, der han innretta studiane mot dekorativt måleri, før han i 1877 busette seg i Roma. Kronberg vart både i München og Roma kjend med fleire norske målarar og forfattarar, mellom andre Henrik Ibsen.
Fylkesveg 247 i Hordaland
Fylkesveg 247 i Hordaland går mellom Holme og Tveit i Meland kommune. Vegen er 1,4 km lang.
Julius Kronberg
Liv og gjerning
I Roma omarbeidde Kronberg sitt tidlegare måleri Våren til ein ljosare versjon, med ein koloritt som minner om kunsten til Giovanni Battista Tiepolo. Samstundes måla han to sidestykke til verket; Sommar og Höst (1881). Elles måla han særleg historiske og mytologiske motiv som Kleopatras död (1883), David och Saul (1883), Romeo och Julia på balkongen och i gravvalvet (1886), Drottningen av Saba (1888) og Hypatia (1889).
Ringsaker Idrettsforening
Ringsaker Idrettsforening er eit idrettslag heimehøyrande i Ringsaker i Innlandet fylke. Idettslaget vart stifta 19. januar 1919 og er aktivt med i fotball og skiidrett. Ringsaker IF spelar i gule trøyer og strømper, blå bukser.
Perioden 2006-19 deltok Ringsaker IF på nivåa 4 til 6 i seriesystemet.
The Royal Scam
The Royal Scam er det femte studioalbumet til Steely Dan, opphavleg gjeve ut av ABC Records i 1976. Albumet selde til gullplate og nådde 15. plassen på den amerikanske albumlista. The Royal Scam er meir gitardominert enn det førre Steely Dan-albumet Katy Lied, som hadde vore det første utan den opphavlege gitaristen Jeff Baxter. Gitaristane på albumet var Walter Becker, Denny Dias, Larry Carlton, Elliott Randall og Dean Parks.
Som mange andre Steely Dan-album har The Royal Scam mange kryptiske antydingar til folk og hendingar som var både verkelege og oppdikta. I eit intervju med BBC i 2000, sa Becker og Fagen at «Kid Charlemagne» er laust basert på Augustus Owsley Stanley, den berykta «dopkokken» som var kjend for å produsere hallusinogene stoff, og «Caves of Altamira», basert på ei bok av Hans Baumann, handlar om tap av uskuld og soga om ein som vitjar Altamiragrotta der han vert forbløffa av dei førhistoriske teikningane. Han er òg inspirert av grotteallegorien til Platon og Keats-diktet «Ode to a Grecian Urn».
Albumet kom ut på ny på MCA Records i 1979, etter at ABC Records vart selt til MCA.
Eagles-referanse og meir
I songen «Everything You Did», seier teksten «turn up the Eagles, the neighbors are listening.» Glenn Frey frå Eagles sa «Visstnok elska kjærasten til Walter Becker Eagles, og ho spelte dei heile tida. Eg trur han vart sprø av det. Så soga går at dei krangla ein dag og at det var starten på den linja.» Sidan dei to banda hadde same manager (Irving Azoff) og at Eagles hevda å vere stor fan av Steely Dan, var dette meir vennleg enn vondsinna.
Seinare det året sende Eagles ein takk attende til Steely, og inspirert av tekststilen til Steely Dan, skreiv dei teksten, «They stab it with their steely knives but they just can't kill the beast» i hitten «Hotel California». Frey sa «Men ønskte å berre antyde til Steely Dan i staden for å nemne dei direkte, så 'Dan' vart endra til 'knives,' som på eit vis framleis er ein penismetafor.». Timothy B. Schmit, som song korvokal på «The Royal Scam» vart seinare med i Eagles.
Mottaking
Albumet fekk ikkje like god omtale som dei tidlegare albuma deira og dei fleste kritikarane var samde i at det ikkje synte noko musikalsk framgang. Den originale meldinga i Rolling Stone var derimot meir positiv, og gav til slutt fem av fem stjerner i ei seinare Hall of Fame-melding. I 2000 vart albumet plassert på 868. plassen på Colin Larkin-boka All Time Top 1000 Albums.
Medverkande
Steely Dan
Andre medverkande
Pool Hall Richard
«Pool Hall Richard» er ein song og singel av den britiske gruppa Faces og skriven av Rod Stewart og Ronnie Wood. Han vart produsert av Mike Bobak.
Han vart gjeven ut i Storbritannia i 1973 på Warner Brothers med Motown-songen «I Wish It Would Rain» som B side. Singelen nådde åttandeplassen på den britiske singellista i 1973 og låg 11 veker på lista. AllMusic-kritikaren Stephen Thomas Erlewine skildra songen som «lite merkverdig». Trass i at han er på biletet på omslaget, spelte ikkje Ronnie Lane bass eller song korvokal på nokre av songane, etter at han slutta i bandet før dei vart spelte inn.
The Royal Scam
Medverkande
Produksjon
Fellingsbro
Fellingsbro er ein svensk tettstad i Lindesbergs kommun i Örebro län i landskapet Västmanland. I 2005 hadde tettstaden 1 485 innbyggjarar.
Våge i Hyllestad
Våge er ein matrikkelgard i Hyllestad kommune i Sogn og Fjordane fylke. Garden har matrikkelnummer 4.
Geografi
Våge ligg på sørsida av Skifjorden og grensar i vest til Kjøpstad, i nord til Skifjorden, i aust til sidefjorden Vågane og i sør til Åsmul. Det går kommunal veg til garden frå Fylkesveg 65 i Sogn og Fjordane.
Historie
I skattematrikkelen frå 1647 er garden lista som audegard og han høyrde til Øn kyrkje. Garden var kyrkjegods fram til 1802. Våge hadde eitt bruk fram til 1926.
Namnet
Namnet kjem av at garden ligg ved fjordarmen Vågane. I kjeldene er namnet skrive «Woge» (1563), «Voige» (1603), «Woige» (1608) og «Waage» (1667).
Hoff
Hoff er den utvida hushaldninga og omgangskrinsen til ein regent. Det omfattar familiemedlemmer, tilsette og den næraste omgangskrinsen til regenten. I meir avgrensa tyding viser det til dei høgaste personlege funksjonærane til ein regent. I monarki der mykje makt ligg hjå regenten, vil også mange stillingar ved hoffet vera mektige. I tillegg til å vera politiske sentrum har hoff også vore pådrivarar for kunst, kultur og mote.
Våge i Hyllestad
Namnet
Statens kartverk godkjende skrivemåten «Våge» i 1983.
Hoff
Adel knytt til eit hoff kan kallast hoffadel, til forskjell frå landadel. Elles kan medlemmer ved hoffet omtalast som hoffolk (eller hoff-folk), hoffdamer og hoffmenn. Nokre vanlege stillingar ved hoff er kammerherre, hoffmarskalk, hoffdiktar, hoffjegermeister og hoffnarr.
Fårösund
Fårösund er ein svensk tettstad i Gotlands kommun i Gotlands län på Gotland. I 2005 hadde tettstaden 862 innbyggjarar. Väskinde ligg ved Gotlands nordvest kyst. Fårösund ligg ved havet med utsikt mot Fårö. Fårösund er òg namnet på sundet mellom Gotland og Fårö
Hoff
Ved hoff forventer ein gjerne ein viss etikette og klesdrakt, ved nokre høve fastsett som hoffdrakt.
Våge i Hyllestad
Namnet
Stadnamnet Våge er kjend frå mange andre stader i landet, og også frå Jämtland i Sverige.
Mount Strong
Mount Strong er eit ryggliknande fjell kring 5 nautiske mil (9 km) aust for Eland Mountains i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) i 1974. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Frank E. Strong, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Palmer-stasjonen i 1971-72.
Fylkesveg 249 i Hordaland
Fylkesveg 249 i Hordaland går mellom Rossland og Skjellanger i Meland kommune. Vegen er 10,2 km lang.
Rignotbreen
Rignotbreen er ein isbre kring 4 nautiske mil (7 km) lang som drenerer nordsida av King Peninsula og flyt ut i Abbotisen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Eric J. Rignot ved Jet Propulsion Laboratory ved California Institute of Technology. Han nytta fjernmålingar til å studere isbremekanikkar i Antarktis frå 1990-åra og fram til i dag.
Jacques Aymar de Roquefeuil et du Bousquet
Jacques Aymar de Roquefeuil et du Bousquet var ein admiral i den franske marinen.
Han var den yngre bror til baron Louis de Roquefeuil et du Bousquet og eit medlem av Huset Roquefeuil-Blanquefort frå Languedoc.
Fengersfors
Fengersfors er ein svensk tettstad i Åmåls kommun i Västra Götalands län i landskapet Dalsland. I år 2005 hadde tettstaden 375 innbyggjarar.
Sigurd Nesdal
Sigurd Nesdal var ein norsk ingeniør, folkedansar og forfattar. Han var frå Innvik i Stryn kommune, men han var busett i Oslo. Nesdal var aktiv i den frilynde ungdomsrørsla, mellom anna som folkedansar. Som forfattar skreiv han Lodalen – fager og fårleg (Norsk Folkeminnelag 1983), m.a. om dei to store raskatastrofane i Lodalen 1905 og 1936.
Nesdal har og skrive fleire bøker med humoristisk innhald.
Han vart landskjend som humorist gjennom fjernsynsprogrammet «Har du lyst har du lov» i NRK på 1970-talet.
You Can Make Me Dance, Sing or Anything (Even Take the Dog for a Walk, Mend a Fuse, Fold Away the Ironing Board, or Any Other Domestic Shortcomings)
«You Can Make Me Dance, Sing or Anything (Even Take the Dog for a Walk, Mend a Fuse, Fold Away the Ironing Board, or Any Other Domestic Shortcomings)» er ein song av det britiske rockebandet Faces som vart gjeven ut som den siste singelen deira i 1974. Songen kom seinare ut på samlealbumet Snakes and Ladders / The Best of Faces i 1976.
Singelen kom ut under gruppenamnet Rod Stewart and the Faces og nådde 12. plassen på UK singles chart jula 1974. Songen har rekorden for det lengste songtittelen for ein song på den britiske singellista.
Nils Täpp
Nils Bertil Täpp var en svensk langrennar frå Malung. Han vart olympisk meister 1948 og verdsmeister 1950 med svenske lag i 4 x 10 km stafett, og fekk OL-bronse i same øvinga i 1952.
Täpp vart svensk mester på 15 km i 1946. Under dei olympiske leikane 1948 i St. Moritz gjekk han den andre etappen for Sveriges suverene stafettlag, eit lag som vann med nær minuttars margin og elles bestod av Nils Östensson, Gunnar Eriksson og ankermann Martin Lundström. Seinare i OL-sesongen vart Täpp nummer to etter Lundström på 18 km i Holmenkollen.
Under Ski-VM 1950 i Lake Placid i USA tok Täpp seg av startetappen då Sverige på ny vann stafett-gullet i meisterskapen. Dei andre på laget var Karl-Erik Åström, Martin Lundström og Enar Josefsson. Individuelt vart Täpp nummer 11 på 18-kilometeren. Heime i Sverige vart han nummer tre på 18 km i Svenska skidspelen. Vinteren 1951 kneip han andreplassen på 18 km framfor Nils Karlsson under Svenska skispelen i Sundsvall, slått med 15 sekundar av vinnaren, Tapio Mäkelä frå Finland.
Då vinterleikane 1952 fann stad i Oslo, vart Täpp sjuandemann på 18 km, to minuttar bak vinnaren Hallgeir Brenden. Fem dagar seinare fekk han ein bronsemedalje med det svenske mannskapet i stafett.
Mount Suggs
Mount Suggs er eit fjell med ei berr nordside, som står 2 nautiske mil (3,7 km) sør for Mount Goodman i Behrendt Mountains i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-67. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Henry E. Suggs, ein utstyrsoperatør frå U.S. Navy Mobile Construction Battalion One, som deltok under bygginga av Byrd-stasjonen, sommaren 1961-62.
Californiahalvøya
Californiahalvøya (spansk Península de Baja California; engelsk Baja California Peninsula) er ei lang og smal halvøy nordvest i Mexico som ligg mellom Californiabukta og det opne Stillehavet. Ho er omkring 1 202 km lang og maksimalt 240 km brei. Halvøya strekkjer seg frå Tijuana, i nærleiken av den amerikanske grensa i området ved Mexicali, og sørover til Cabo San Lucas. Ho dekkjer eit areal på 143 396 km². Administrativt sett er halvøya delt mellom to delstatar, Baja California og Baja California Sur.
Det ligg fleire fjellkjeder i området, og nær Santa Rosalía er det vulkansk aktivitet. Den internasjonale hamna Ensenada, ved Stillehavet, er fast stoppestad for store turistskip. Ettersom ho er den einaste djupvasshamna i Baja California, fungerer ho som eit nav for all import og eksport av varer i regionen.
Rehovot
Rehovot (hebraisk skrift רְחוֹבוֹת) er ein by i Sentral-Israel i Israel, kring 20 kilometer sør for Tel Aviv. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde byen mot slutten av 2009 eit folketal på 112 700. Den offisielle nettstaden til Rehovot estimerer folketalet til å vere 114 000.
Etymologi
Israel Belkind, som grunnla Bilu-rørsla, føreslo namnet «Rehovot» (tyder 'vide flater') basert på Første Mosebok 26:22: «Så drog han derifrå og grov endå ein brønn. Den vart det ingen strid om. Difor kalla Isak han Rehobot og sa: 'No har Herren gjeve oss nok rom, så vi kan vera fruktbare i landet'.» Den bibelske byen Rehobot ligg i Negevørkenen.
Historie
Rehovot vart grunnlagd nær ein stad kalla Khirbat Deiran, som no ligg i sentrum av eit oppbygd område av byen.
Utgravingar ved Khirbat Deiran har avdekt spor etter busetnad i hellenistisk og romersk tid, og gjennom bysantinsk tid, og det vart gjort ei stor utviding på kring 60 mål tidleg i islamsk styre. Spor av jødisk og kanskje samaritanske okkupantar under romersk og bysantinsk tid er funne. I 1939 vart Khirbet Deiran identifisert av Klein som Kerem Doron («Doron-vingardaen»), ein stad nemnt i Talmud Yerushalmi (Peah 7,4), men Fischer meiner det ikkje finst noko som støttar denne identifiseringa, medan Kalmin er usikker på om om Doron var ein stad eller ein person.
Moshavaen Rehovot vart grunnlagd på kystsletta av polske jødar som ønskte å opprette ein busetnad uavhengig av baron Edmond James de Rothschild. Landområdet vart kjøpt av Menuha Venahala-samfunnet, ein organisasjon i Warszawa som skaffa midlar for ein jødisk busetnad i Eretz Israel.
I mars 1892 oppstod det ein krangel om rettane til markene kring busetnaden mellom innbyggjarane i Rehovot og nabolandsbyen Zarnuqa, som tok to år å løyse. Ein annan krangel braut ut med beduinstamma Suteriya, som hadde dyrka delar av marka som leigebønder. I følgje Moshe Smilansky, ein av dei tidlege nybyggjarane i Rehovot, hadde beduinane fått kompensasjon for landområdet, men nekta å dra derfrå. I 1893 gjekk dei til åtak på moshaven. Ein respektert, arabisk sjeik gjekk imellom og dei kom fram til ei løysing, der beduinane fekk ein ytterlegare sum pengar, som dei nytta til å grave ein brunn.