cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gabriel Gustafson
Bakgrunn og arbeid
Den 29. september 1900 overtok Gustafson etter avdøde Oluf Rygh som professor i nordisk arkeologi og styrar av Oldsaksamlingen i Oslo. Dei første store oppdraga hans var å flytta Historisk museum til Tullinløkka. Det stod ferdig i oktober 1904. Gustafson hadde då allereie grave ei tid i Oseberghaugen (sidan 13. juni 1904), etter at bonden Oskar Rom hadde vist han ein trebit frå skipet på kontoret til Gustafson den 8. august 1903, den dagen Gustafson fylte 50 år. I samarbeid med Haakon Shetelig arbeidde Gustafson med rekonstruksjon og publikasjon av funnet dei følgjande åra. For å hindra at utlendingar kjøpte vikingskipet, sikra Gustafson i 1905 eit lovforbod mot sal av fornminne til utlandet, men måtte som vederlag stå for etableringa av eit registreringssystem for fornminne. Kampen hans for denne lova var inspirert av lovgjevinga i heimlandet hans, Sverige, der lova hadde komme i 1867. Han utgav Norges oldtid i 1906. Han starta òg utgravingane på gravfeltet ved Store Dal i Skjeberg i Østfold i 1910. For alt dette fekk han St. Olavs Orden i 1911.
Før han flytta til Oslo, gifte han seg med Susannah Grieg (1871–1900). Ho døydde i desember same året. Tre år etter gifte han seg med Laura Fredrikke Friele (1872–1952), dottera til zoologen Herman Friele.
Jesuittordenen
Jesuittordenen (latin Societas Jesu (S.J.), 'Jesu selskap') er ein katolsk orden grunnlagd i 1534. Ordenen har som målsetnad å spreia trua og verka for rettferd. Ordenen har ikkje faste kloster og munkane i han er ikkje stadbunden, men munkar som er på same stad skal bu saman. Ordenen er direkte underordna paven og er dermed teoretisk fri for ordrar frå lokale biskopar.
Hellas i Eurovision Song Contest
Hellas debuterte i Eurovision Song Contest i 1974. Landet har delteke kvart år sidan, med unntak av 1975, 1982, 1984, 1986, 1999 og 2000. I 2005 vann Élena Paparízou med songen «My Number One». 12. juli 2013 vart kringkastaren Ellinikí Radiofonía Tileórasi stengd på grunn av den økonomiske krisa i landet, og Hellas hadde ikkje høve til å delta utan ein kringkastar som var medlem i Den europeiske kringkastingsunionen (EBU). 4. mai 2014 vart Néa Ellinikí Radiofonía, Ínternet kai Tileórasi starta opp og Hellas fekk delteke i Eurovision Song Contest berre fire dagar seinare, trass i at kringkastaren ikkje var medlem i Den europeiske kringkastingsunionen. Ifylgje reglane må kringkastaren vere aktivt medlem i Den europeiske kringkastingsunionen, men Hellas slapp unna denne regelen etter at Ellinikí Radiofonía Tileórasi vart lagd ned, og vart dimed det fyrste og førebels einaste landet som har delteke i Eurovision Song Contest utan medlemskap. Special Broadcasting Service som debuterte for Australia i 2015 var assosiert medlem. I desember 2014 vart den nye kringkastaren medlem og landet fekk delteke i 2015. 11. juni 2015 vart Néa Ellinikí Radiofonía, Ínternet kai Tileórasi nedlagt, og Ellinikí Radiofonía Tileórasi som vart attopna vil på nytt representere Hellas av di kringkastaren allereie er aktivt medlem i Den europeiske kringkastingsunionen. Sidan 2013 har den private musikkanalen MAD TV organisert og produsert dei nasjonale uttakingane.
Historie
Etter debuten i 1974 ynskte ikkje Hellas å deltake i 1975. I følgje Den europeiske kringkastingsunionen var grunnen ukjent, men det vart oppdaga at dei trekte seg i protest mot debuten til Tyrkia og invasjonen av Kypros i 1974. Hellas vart diskvalifisert frå tevlinga i 1982 då det vart avslørt at songen dei skulle delteke med, «Sarantapénte Kopeliés», hadde vorte utgjeven tidlegare. Ein kjend gresk folkesong hadde vorte endra på til tevlinga, men fekk ikkje delteke fordi alle songane måtte vere originale. Hellas måtte å betale ei bot, men fekk lov å kome attende året etter. Om dei hadde delteke hadde dei starta som nummer to i finalen i Harrogate. Etter attendevendinga i 1983 bestemte Ellinikí Radiofonía Tileórasi (ERT) seg for å ikkje deltake i 1984 på grunn av låg kvalitet på songane.
Hallas kom attende til tevlinga i 1985 og Polína vart vald til å representere landet i 1986 i Bergen, men trekte seg heilt uventa frå tevlinga. Polína sa at det var på grunn av politiske problem i Hellas, men den offisielle Eurovision Song Contest-nettstaden hadde oppgjeve at det var fordi tevlinga vart halden kvelden før den ortodokse påsken. Ho skulle delteke med songen «Wagon-lit». Hellas kom attende i 1987 og deltok kvart år fram til 1999, då dei ikkje fekk delteke fordi dei ikkje hadde fått nok poeng dei fem siste åra til å kunne kvalifisere seg til å vere med i tevlinga. Året etter kunngjorde ERT at dei ikkje kom attende til Eurovision Song Contest 2000 av økonomiske grunnar.
31 år etter at dei fyrste gong var med, vann Hellas for fyrste gong i 2005 med Élena Paparízou og songen «My Number One». Songen er den fyrste etter 2000 som vann tevlinga utan å gå gjennom ein semifinale. Etter Eurovision Song Contest toppa songen listene i Hellas, Kypros og Sverige, og kom inn på topp ti i Romania, Nederland, Ungarn, Belgia og USA. Under 50 årsjubileet til Eurovision Song Contest i 2005, der ein skulle røyste fram den mest populære framføringa gjennom tidene, enda songen på fjerdeplass.
Før sigeren var den høgaste greske plasseringa tredjeplass, frå 2001 og 2004. Det verste resultatet kom i 1998, då dei enda på 20. plass med tolv poeng, alle frå Kypros. Dei fekk òg 20. plass i 2014, då med 35 poeng.
Eurovision Song Contest 2006 vart halden i Aten i Hellas. Programleiarane var María Menoúnou og Sákis Rouvás. Ánna Víssi representerte Hellas i heimlandet.
Frå 2004 til 2006 valde ERT ut høgprofilerte artistar internt og arrangerte ein nasjonal finale der ein skulle røyste fram songen artisten skulle synge i Eurovision Song Contest, medan i 2007 og 2008 arrangerte ERT ein nasjonal finale der ein røysta fram både artist og song.
<!-- ==Profilering== Hellas har vorte presentert ved ei rekkje namn, både på fjernsynsskjermen og poengtavla. I 1985 vart ikkje namna til landa syna fram på fjernsynsskjermen, men presentert munnleg av programleiar Lill Lindfors, og namnet var den engelske nemninga Greece. Hellas har òg delteke med to ulike flagg.
-->
Klaus von Klitzing
Klaus von Klitzing er ein tysk fysikar.
Rotch Dome
Rotch Dome er ein isdekt kuppel med ei høgd opp mot 360 m like aust for Byers Peninsula og mellom Barclay Bay og Walker Bay på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Han grensar til Urvich Wall i vest, som ragar over Etar snømark i nordaust og Verilabreen i aust-nordaust, og er knytt via eit skard mot Casanovas Peak i nordaust.
Klaus von Klitzing
Han fekk nobelprisen i fysikk i 1985 for oppdaginga av kvantehalleffekten. Måling av denne effekten kan mellom anna brukast til med stor persisjon finne den atomære finstrukturkonstanten.
Han var professor ved den tekniske høgskulen i München 1980–1985 og frå 1985 direktør ved Max Planck Institut für Festkörperforschung i Stuttgart.
Rotch Dome
Det høgaste punktet ligg 10,4 km sørvest for Casanovas Peak, 6,5 km nordvest for Elephant Point, 6,1 km aust for Tsamblak Hill og 4,77 km aust for Rowe Point.
Red Sails in the Sunset
«Red Sails in the Sunset» er ein populær engelskspråkleg song kjend frå Dei britiske øyane og USA.
Han vart publisert i 1935 med musikk skriven av Hugh Williams (pseudonym for Wilhelm Grosz) og tekst av låtskrivaren Jimmy Kennedy. Songen var inspirert av «dei raude segla» til «Kitty of Coleraine», ein yacht Kennedy ofte såg utafor nordkysten av Irland i heimbyen Portstewart.
Namnet på songen var inspirasjon for namnet på Red Sails-festivalen i Portstewart i Nord-Irland. Kennedy skreiv songen medan han var i Portstewart.
Somme av dei tidlegare versjonane vart gjort av Al Bowlly med Ray Noble and his Orchestra den 18. september 1935 og Guy Lombardo den 11. oktober 1935.
Songen vart henta fram att av Nat King Cole i 1951. Denne songen klatra til 24. plassen på Billboard Best Seller-lista. Ein annan versjon frå 1954 vart spelt inn av Sam «The Man» Taylor and His Orchestra, med Taylor på tenorsaksofon.
Innspelingar
• Bing Crosby (1935)
• Jack Jackson (1935)
• Guy Lombardo (1935)
• Leslie (Hutch) Hutchinson (1935)
• Anona Winn
• Henry «Red» Allen (1935)
• Al Bowlly med orkester dirigert av Ray Noble (1935)
• Vera Lynn (1935)
• Mantovani (1935)
• Tony Martin (1935)
• Louis Armstrong (1936)
• Albert Ammons (1946)
• Nat King Cole (1951)
• Patti Page (1955 i «The Patti Page Show»)
• Vaughn Monroe (1957)
• Rou Yun (柔雲) (1956 på mandarin med tittelen 夕陽紅帆)
• Tab Hunter (1957)
• Big Joe Turner (1957)
• Paul Anka (1958)
• Emile Ford (1960)
• The Platters (1960)
• The Beatles (1962)
• Dinah Washington (1962)
• Earl Grant (1962)
• Fats Domino (1963); vart den sist Topp 40-hitten til Domino.
• Connie Francis (1963)
• The Searchers (1964)
• Stevie Wonder (instrumental) i 1964 på albumet Stevie at the Beach
• Takeshi Terauchi & Bunnys (instrumental) i 1967 på albumet The World Is Waiting For Terry
• Dean Martin ca. 1968
• Perry Como (1969)
• The Five Keys
• Jimmy McGriff (1971)
• Johnny Lee (22. plassen på countrylista i 1976)
• Crazy Cavan and the Rhythm Rockers (1979)
• Frank Patterson
• Dave Brubeck (1999)
• Engelbert Humperdinck (2000)
Sørhavhest
Sørhavhest, Fulmarus glacialoides, er ein sjøfugl på den sørlege halvkula. Han er ein av to artar i den biologiske slekta Fulmarus i familien Procellariidae, stormfuglfamilien. Den andre arten i slekta er arten havhest, F. glacialis, på den nordlege halvkula.
Sørhavhesten er stort sett bleikgrå på oversida og kvit under med ein karakteristisk kvit flekk på oversida av vengen. Han hekkar langs kysten av Antarktika og på øyane rundt, og flyttar seg nordover om vinteren. Han hekkar i koloniar i fjellskrentar, legg eitt egg på ei hylle eller i ei kløft. Kosthaldet inneheld kril, småfisk og blekksprut.
Skildring
Det er ein ganske stor, tjukkfallen petrell, 45-50 cm lang med eit vengespenn på 110-120 cm. Hannen har ei snittvekt på ca. 800 gram, hoa litt mindre. Dei aukar kroppsmassen med ca. 200 gram fram til ruginga tar til.
Fuglen flyg med ei blanding av kjappe, stive vengeslag og lange glidestrekk, og kik samtidig ofte ned for å søkje over havoverflata. Fjørdrakta er hovudsakleg bleik sølvaktig grå over med kvit underside. Hovudet er kvitt med ei bleikgrå krone. Vengetuppane er gråsvarte på oversida med ein stor kvit flekk, og vengene har ein mørk bakkant. Beina og føtene er svakt blålege. Nebbet er rosa med ein svart spiss og mørke blålege nasebor. Første års fuglar har eit slankare nebb enn eldre individ.
Sørhavhesten er vanlegvis stille, men har høge, kaklande rop ved reirplassen og når dei beitar i flokkar. Under kurtisen produsere dei ein mjuk dur og gutturale, kvekkande rop.
Utbreiing
Det er koloniar på fleire av øyane rundt Antarktis til dømes Sør-Sandwichøyane, Sør-Orknøyane, Sør-Shetlandsøyane, Bouvetøya og Peter I Øy. Fuglen hekkar òg fleire stader langs fastlandskysten av Antarktis.
Reproduksjon
Ein hekkekoloni kan innehalde hundrevis av fuglar og ligg på fjellgrunn i isfrie område. Fuglane kjem til kolonien i oktober. Under kurtisen sit eit par ved sida av kvarandre og gjer læte, veiver med hovudet, småbit og pussar fjøra på kvarandre. Reiret er ei grunn skrape fôra med småstein. Det er lagt til ein stad skjerma for vind på ei hylle, i ur eller i ei sprekk. Hoa legg eit kvitt egg i slutten av november eller tidleg desember. Rugetida er ca. 45 dagar, begge foreldra gjer rugeøkter på 3-9 dagar. Det tar ca. 52 dagar til ungen er flygedyktige. Dårleg vêr kan føre til høge tap av egg og ungar, og dei er òg åtaka av joar og slirenebb. Hekkesuksessen aukar etter kvart som foreldra blir eldre.
Føde og beiting
Sørhavhestar søkjer ofte føde saman i flokkar, gjerne saman med andre sjøfuglartar som flekkpetrell, når det er ein konsentrasjon av mat som ein krilstim eller rundt kvalfangstskip og trålarar. Kril og andre krepsdyr er den viktigaste komponenten i dietten, men arten lever òg av småfisk og blekksprut. Dei plukkar føda opp frå vassoverflata.
Al-Marahidah
Al-Marahidah er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Gabbro Hills
Gabbro Hills er ei gruppe fjellryggar og kystfjell på grensa til Rossisen mellom Barrettbreen og Goughbreen og som strekkjer seg sørover til Ropebrake Pass. Dei fekk dette namnet av den sørlege gruppa under New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (1963–64) på grunn av mykje gabbro i fjella, ein mørk, plutonisk bergart i området.
Siege Dome
Siege Dome er ei lita, isdekt høgd som ligg sør for enden av Hoodbreen, like søraust for Mount Patrick i Commonwealth Range. Ho vart namngjeve av New Zealand Alpine Club Antarctic Expedition (1959–60) fordi då dei prøvde å opprette ein landmålingsstasjon her, møtte dei ein åtte dagar lang snøstorm.
PPT
PPT kan tyde:
Yumi Uetsuji
Yumi Uetsuji er ein japansk fotballspelar.
Eleoúsa
Eleoúsa (gresk Ελεούσα) er ein distriktsby i periferieininga Ioánnina i Ípiros i Hellas og hovudsete i kommunen Zítsa.
Arthur Wint
Arthur Stanley Wint var ein jamaicansk friidrettsutøvar som vann to OL-gull og like mange OL-sølv, fordelt på sommarleikane 1948 og 1952.
Liv og idrett
Wint deltok frå 1942 i treningsleirar til det britiske flyvåpenet. Frå 1944 til -47 var han flypilot i Royal Air Force. Der etter studerte han medisin i London.
Wint deltok i si siste friidrettstevling på Wembley stadion i London i 1953. To år seinare flytta han heim til Jamaica og var åleine dokter i eit stort distrikt vest på øya.
Løken gamle kyrkjegard
Løken gamle kyrkjegard er den gamle kyrkjestaden på Løken, om lag ein halv kilometer sørvest for den noverande kyrkja. Det har stått to kyrkjer på staden før kyrkjestaden vart flytta i 1883.
Om den eldste kyrkja er ikkje mykje kjent anna enn at kyrkja hadde ein heilag kross og eit mariabilete. Kyrkja var vigd til jomfru Maria (8. februar).
Ein trur at ei tømra langkyrkje med vesttårn vart oppført like før 1600, og at det er denne kyrkja som er skildra av Jens Nilssøn i samband med hans visitasreise i 1597. Både skipet og koret skal ha hatt sørportal med våpenhus og tårnet vestportal. Kyrkja fekk utvendig bordkledning i 1597. På eit tidspunkt verserte planar om utviding til krosskyrkje, men dette vart aldri gjennomført. Nytt sakristi vart oppført i 1707. Kyrkja var tjærebredd i byrjinga, men vart etter kvart måla kvit. Det var stadig problem med råte, og kyrkjestolar måtte skiftast ut.
Med unntak av sakristiet vart kyrkja riven etter at ny kyrkje vart oppført på ein ny stad i 1883. Ei altartavle skåren av Torsten Ottersen Hoff i 1738 er overført til dagens kyrkje.
Kyrkjegarden vert halden i hevd, og i nord og sør er portalar inn mot området. På nordsida står eit telthus frå 1728. På kyrkjegarden står eit minnesmerke over Trygve Bjerkrheim, som er gravlagd på dagens kyrkjegard. Nederst i vestskråninga står eit minnesmerke over oberst Ulrich Christian Kruse, som var norsk kommandant ved trefninga i Høland i 1716. Elles finst ei rekkje gravminne spreitt omkring på kyrkjegarden.
Kjelder
.
Metrosideros kermadecensis
Dyrking
Metrosideros kermadecensis er mykje dyrka på New Zealand og finst forvilla på Hawaii. Det finst ei variegert form som blir mykje brukt i hagar. Treet er lett å dyrka frå friske frø og frå skot frå bakken. Det kan hybridisera med pōhutukawa (M. excelsa).
Hovudseriefinalen i fotball 1960
Hovudseriefinalen i fotball 1960 fann stad på Ullevål stadion i Oslo fredag 15. juni 1960, med 23 000 tilskodarar på tribunane. Dei to finalistane, Fredrikstad Fotballklubb og Lillestrøm Sportsklubb, toppa kvar si avdeling av Hovudserien 1959/60. Fredrikstad FK vart hovudseriemeister for sjette gong med sigerssifra 6-2.
Stöllet
Stöllet er ein svensk tettstad i Torsby kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. Han ligg ved Klarälven. I 2017 hadde tettstaden 243 innbyggjarar. På Stöllet ligg Norra Ny kyrka frå 1760-talet. Svensk riksveg 62 passerer gjennom Stöllet.
Hovudseriefinalen i fotball 1960
Fredrikstad FK sitt vinnarlag bestod av målvakta Per Mosgaard, backane Kjell Andreassen og Åge Spydevold, halfane Roar Johansen, Hans Jakob Mathisen, Reidar Kristiansen og løparrekka Bjørn Borgen, Arne Pedersen (kaptein), Per Kristoffersen, Rolf Borgersen og Willy Olsen.
Lillestrøm SK mønstra fylgjande mannskap; Odd Andersen, Hans Hansen, Kjell Aspelin, Rolf Wahl, Ivar Christiansen, Svein Bergersen, Kjell Hansen, Trond Willadsen, Oddvar Richardsen, Gunnar Arnesen og Per Sæther.
Dommar var Finn Bilstad frå Skiold.
Kjelder
Arbeiderbladet 16.juni 1960
Fylkesveg 511 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 511 i Sogn og Fjordane går mellom Hove bru og Øydebust i Naustdal kommune. Vegen er 4,5 km lang.
Te Anau
Te Anau er ein by i Southland District på Sørøya på New Zealand. Han ligg på austbreidda til Te Anau-sjøen i Fiordland. Te Anau-sjøen er den største innsjøen på Sørøya, og den nest største på New Zealand etter Tauposjøen. Ved folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i byen 1 902.
Turisme og jordbruk er dei viktigaste næringsvegane i distriktet. Då byen ligg ved grensa mot nasjonalparken Fiordland National Park, er han innfallsporten til eit villmarksområde kjent for fotturisme og vakkert landskap. Mange fugleartar held til her, mellom desse den trua takahefuglen frå riksefamilien, som ein kan sjå i Fiordland Wildlife Park. Te Anau har mange overnattingsstadar, med over 3 000 tilgjengelege senger i sommarsesongen.
Te Anau har vegsamband med Invercargill i søraust, Queenstown mot nordaust, Gore mot aust og Manapouri mot sør. I Te Anau startar hovudvegen Milford Road, som går til Milford Sound, 120 km mot nord.
Buffalo Springfield av Buffalo Springfield
Buffalo Springfield er debutalbumet til folkrockgruppa Buffalo Springfield, gjeve ut i desember 1966 på Atco Records. Det nådde 80. plassen på Billboard Top Pop Albums-lista. Det er det første albumet med songar av dei framtidige stjernene Stephen Stills og Neil Young.
Bakgrunn og innhald
Buffalo Springfield vart skipa tidleg i 1966 og heldt den første konserten sin på The Troubadour i Hollywood i april det året. Den første singelen deira, som var med på dette albumet, Young sin «Nowadays Clancy Can't Even Sing» sungen av Richie Furay, gjekk ikkje inn på den nasjonale hitlista, men nådde topp 40 på ei lokal liste for Los Angeles i august. Albumet vart spelt inn sommaren 1966 i Gold Star Studios der Phil Spector skapte sin «Wall of Sound» og Brian Wilson skapte innspelingane til The Beach Boys, inkludert Pet Sounds same året. Young syng berre solo på to av dei fem songane han skreiv for albumet, medan Furay syng på dei andre tre.
Makroregionar i Romania
Dei fire makroregionane i Romania (rumensk macroregiune) er fastlagde som NUTS 1-nivået i NUTS, medan dei åtte utviklingsregionane utgjer NUTS 2-nivået.
Buffalo Springfield av Buffalo Springfield
Bakgrunn og innhald
Albumet vart produsert av dei to managerane til gruppa, Charles Greene og Brian Stone, som begge hadde minimal erfaring som plateprodusentar. Gruppa var visstnok misnøgd med lyden på albumet og kjende at han ikkje reflekterte intensiteten på konsertane deira. Bandet bad Atco om tid til å få spele inn albumet på nytt, men dei ønskte ikkje å gå glipp av julemarknaden og insisterte på at albumet skulle ut slik det var. Men dei gav Stills og Young løyve til å personleg mikse monoversjonen av albumet sjølve, og medlemmar av bandet har lenge insistert på at denne utgåva er betre enn stereoutgåva.
Buffalo Springfield vart opphavleg gjeven ut i både mono og stereo som Atco SD 33-20. Innsida av omslaget inneheld biografiar om kvart medlem i same stil som dei i Tiger Beat. Den nye singelen til bandet, Stills sin «For What It's Worth», vart spelt inn same dagen som albumet kom ut. Singelen kom ut kort tid etter og vart ein nasjonal hit som gjekk inn på topp 10 på Billboard Hot 100-lista i mars 1967. «For What It's Worth» kom ut som opningssporet på den andre trykkinga av albumet, som Atco SD 33-200A, og «Baby Don't Scold Me» vart droppa, medan rekkjefølgja vart noko endra på resten. «Baby Don't Scold Me» er aldri gjeve ut i stereo. Alle CD-utgåvene av albumet inneheld berre monomiksen.
Siple Dome
Siple Dome er ein innlandsis som er kring 100 km brei og 100 km lang, 130 km aust for Siple Coast. Charles Bentley og Robert Thomas undersøkte isrørsla her i 1973-74. Dei omtalte isen som Siple Dome etter plasseringa nær Siple Coast.
Buffalo Springfield av Buffalo Springfield
Bakgrunn og innhald
Albumet vart ommastra i HDCD og gjeve ut 24. juni 1997 med to versjonar på ei plate, monoutgåva frå den første Atco 33-200 og stereoutgåva frå SD 33-200A. Stereomiksen av «Baby Don't Scold Me» frå Atco SD 33-200 eller monomiksen av «For What It's Worth» frå Atco 33-200A var ikkje med. «Burned» har heller aldri blitt gjeve ut i stereoutgåva, og monoutgåva er feilaktig med to gonger på denne plata.
Stöpen
Stöpen er ein svensk tettstad i Skövde kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 1 315 innbyggjarar.
Buffalo Springfield av Buffalo Springfield
Salslister
Album - Billboard (USA)
Singles - Billboard (USA)
Stjärnsunds bruk
Stjärnsunds bruk eller Stjärnsunds manufakturverk er ein gammal industristad i Dalarna i Sverige, ved sørenden av innsjøen Grycken ca. 25 km nordaust for Hedemora. Her bygde oppfinnaren Christopher Polhem i 1699 eit mekanisk laboratorium og ein fabrikk som vart ei pionerbedrift i svensk maskinindustri.
Al-Marasib
Al-Marasib er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Kulturhistoriske museum
Kulturhistoriske museum er museum som tek for seg gjenstandar og liknande frå eit geografisk område og/eller frå ein tidsepoke og/eller eit særskild avgrensa emneområde for å kaste ljos over dei kulturelle tilhøva. Ved hjelp av samlingar av gjenstandar, samlingar av hus, samlingar av gamle fotografi og anna materiale vert det forska på og gjort greie for til dømes korleis folk levde eller lever og skaffa eller skaffar seg sitt utkome, kva slags religion og anna form for tru som var eller er dominerande, vanleg skikk og bruk, kva slags arbeid som vart gjort og korleis det vart gjort, og så bortetter.
Døme på kulturhistoriske museum er Norsk Skogfinsk Museum, Arkeologisk museum i Stavanger, De samiske samlinger, Oslo Museum, Nordiska museet i Stockholm, Maihaugen, Nationalmuseet i København.
Deltiologi
Deltiologi (frå gresk δελτίον, deltion, diminutiv av δέλτος, deltos, som tyder skriveflate eller brev; og -λογία, -logia) er nemninga for sysematisk samling av postkort (prospektkort), studiet av dei og innhentinga av opplysningar om dei, vanlegvis på hobbybasis.
Ettersom prospektkorta var og vert framstilt av mange ulike produsentar, kan identifikasjonen av stadene som er synt på korta, produksjonstidspunktet og anna vere ei umogleg oppgåve. Difor avgrensar somme deltiologar seg til halde seg til prospektkort utført av ein eller eit fåtal kunstnarar eller fotografar, prospektkort publisert i ein avgrensa tidsperiode eller av ein eller eit fåtal utgjevarar, eller som berre gjeld ein eller eit fåtal geografiske stader eller tema.
Deltiologi og filateli (samling av frimerke og liknande) vert ofte kombinert.
Seikval
Seikval, Balaenoptera borealis, er ein bardekval i finnkvalfamilien. Han finst i alle verdshava. Seikval vart fanga i britiske og norske farvatn før Den andre verdskrigen, men førekjem no berre sporadisk i norske farvatn. Det finst større bestandar nær Island og Grønland. På den sørlege halvkula vart det fanga store mengder seikval på 1900-talet, særskilt frå 1950-talet av då bestandane av blåkval, finnkval og knølkval var i ferd med å bli borte. Det vart fanga 20 000 seikval på den sørlege halvkula berre i året 1964. Den kommersielle fangsten i sør tok slutt i 1979 og i Nordatlanteren i 1989. Bestanden er no kraftig redusert - Den internasjonale kvalfangstkommisjonen anslo i 1996 10 000 individ sør for 30 grader sør, men talet er svært usikkert. Arten er lett å forveksla med finnkval.
Szielasko Ice Cap
Szielasko Ice Cap er ein iskalott som er 3 km lang og som dekkjer det høgareliggande området like sør for Godthul på nordsida av Sør-Georgia. Han vart kartlagt av South Georgia Survey i perioden 1951-57 og namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter August E.A. Szielasko, ein militærlege på «Fridtjof Nansen» som forliste utanfor Sør-Georgia i 1906. Han publiserte geografiske og ornitologisk skriv om øya.
Ami Otaki
Ami Otaki er ein japansk fotballspelar.
Al-Masajid
Al-Masajid er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Ajía Kyriakí i Ioánnina
Ajía Kyriakí (gresk Αγία Κυριακή) er ein landsby i periferieininga Ioánnina i Ípiros i Hellas og hovudsete i kommunen Dodóni.
In for a Penny
«In for a Penny» er ein song av det britiske rockebandet Slade, gjeven ut i 1975 som den første singelen frå det sjette studioalbumet deira Nobody's Fools. Songen var skriven av solovokalisten Noddy Holder og bassisten Jim Lea, og produsert av Chas Chandler. Songen nådde 11. plassen på den britiske singellista og låg inne på lista i åtte veker.
Songen har den lengste gitarsoloen på ein Slade-singel, framført av gitaristen Dave Hill. Like før den andre gitarsoloen på songen, roper Holder linja «Ee, they got a band», som var ein referanse til ein britisk TV-reklame der ei kvinne feilaktig trur at ein gjeng gangsterar med fiolinkassar er ei musikkgruppe.
B-sida til singelen «Can You Just Imagine» var eksklusiv for singelen og kom seinare ut på samleplata B-Sides i 2007.
Det vart ikkje laga musikkvideo for å marknadsføre songen, men bandet framførte songen på TV-showa Top of the Pops og Supersonic.
Dravle
Dravle er eit norsk tradisjonelt mjølkeprodukt, kjend frå heile landet.
Bruk
Dravle kan etast frå ei vanleg suppeskål, både til kvardags og fest; varm eller kald. Han kan vera ein eigen rett og kan nyttast som dessert, til ostebord eller ein kan servera han til spekekjøt, vaflar eller lefser.
Vossadravle
Vossadravle er eit produkt laga av Tine SA, opphavleg ved Tine Meieriet Voss, og etter at dette blei lagt ned i januar 2023 ved Tine Meieriet i Skjåk. Ingrediensane i Vossadravle er mjølk, kulturmjølk, sukker og fløytemysost.
Fylkesveg 512 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 512 i Sogn og Fjordane går mellom Jonstad og Nes i Naustdal kommune. Vegen er 21,2 km lang.
Kinlochleven
Kinlochleven  er ein landsby i i distriktet Lochaber regionen Highland i Skottland. Byen blir delt i to av ei lita elv. Den sørlege delen heiter Kinlochleven, medan den nordlege heiter Kinlochmore. Han ligg i enden av Loch Leven, som trass namnet ikkje er ein innsjø men ein fjordarm som består av saltvatn. Landsbyen har i dei siste åra vorte ein svært populært stoppestad for fotturistar som går den berømte West Highland Way.
Årleg har landsbyen besøk av rundt 100 000 turistar og er i dag ein av dei fem mest vitja stadane i Skottland. Tidlegare var det industrien, og då særleg aluminiumsverket som bar byen økonomisk. I dag har turismen naturleg nok teke meir over som hovudnæring.
Det bur rundt 1000 innbyggjarar i landsbyen, fordelt på omkring 420 husstandar. Svært mange av dei desse livnærer seg ekstra ved å drive ein Bed and Breakfast for dei mange vandrarane.
Kiryat Malakhi
Kiryat Malakhi (hebraisk skrift קִרְיַת מַלְאָכִי, òg Qiryat Malakhi eller Kiryat Malachi) er ein by i Det sørlege distriktet i Israel, 17 km frå Ashkelon. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde han i 2009 20 600 innbyggjarar.
Historie
Kiryat Malakhi vart grunnlagd i 1951 som ein ma'abara, eller teltby, for husa dei store massane av jødiske immigrantar som kom dei første åra etter Israel vart oppretta. Mange av dei kom frå arabiske land. Namnet vart valt for å ære det jødiske samfunnet i Los Angeles, som bidrog til finansieringa av leiren. Han vart grunnlagd på landområde som høyrte til den avfolka palestinske landsbyen Qastina.
Kiryat Malakhi vart seinare ein av fleire utviklingsbyar i Negev.
Moshe Katsav, som seinare vart den åttande presidenten i Israel, vart valt til borgarmeister i 1969, berre 24 år gammal. Den yngre broren Lior Katsav, var òg borgarmeister i Kiryat Malakhi.
Venskapsbyar
Kiryat Malakhi er venskapsby med:
Storå i Västmanland
Storå er ein svensk tettstad i Lindesbergs kommun i Örebro län i landskapet Västmanland. I 2005 hadde tettstaden 2 010 innbyggjarar.
Arbeidermuseet
Arbeidermuseet opna i juni 2013, og er innreia i lokale som ligg i den såkalla Apotekergården. Dette huset er i pussa teglstein i to og ein halv etasje, bygd i 1869-70 for apotekar Nicolai Lindgaard.
Muset har òg til framsyning for publikum eit 21 rutemeter stort husvære innreia etter skikken frå om lag 1920 i ein tømmerbygning frå 1848 i Sagveien 8, som foreininga Oslo Byes Vel eig. Dette huset vart bygd som arbeidarbustader for dåverande Graahs spinneri like i nærleiken.
Fabrikkjentene
Dei store tekstilfabrikkane som låg i nærleiken av det som no er Arbeidermuseet, sysselsette i si tid mange kvinner og jenter, og dette er eit av dei tema som Arbeidermuseet har teke for seg. Forfattaren Oskar Alexander Braaten (1881–1939), som budde på den andre sida av Akerselva i dette området, og skildra arbeidarmiljøet i Oslo i si samtid, er vidgjeten særleg for skildringane sine av livet til dei kvinnelege tekstilarbeidarane i veveria og spinneria i denne luten av byen.
Talos Dome
Talos Dome er ein stor isdekt kuppel med ei høgd opp mot 2300 m sørvest for Usarp Mountains i Antarktis. Domen ligg over austenden av Wilkes Subglacial Basin. Isen vart skissert av Scott Polar Research Institute (SPRI)-National Science Foundation (NSF)-Det tekniske universitetet i Danmark (TUD) sitt radioekkolyd-prosjekt, 1967–79, og vart kalla opp etter Talos frå gresk mytologi, som assisterte Minos i forsvaret av Kreta.
Maskaraisfugl
Skildring
Maskaraisfuglen er ca. 24 cm lang, og veg 65 gram, fjørdrakta har overside i djup turkis, undersida i lys, gulbrun farge. Han har ein kvit krage rundt nakken og ned mot ryggen. Kjønna er like, men hofuglar er vanlegvis i litt avdempa farger. Juvenile har rustbrune kantar på kragen og på undersida.
Utbreiing og trekk
Utbreiingsområdet er i Australia, på New Zealand, Lord Howe Island, Norfolkøya, Ny-Guinea, austlege Indonesia, mykje av det nordlege og vestlege Melanesia og Kermadec Islands. Denne arten hekkar over store delar av Australia utanom det tørre innlandet, New Zealand, Ny-Caledonia og lokalt på Ny-Guinea. Populasjonar i dei sørlege to tredjedelar av Australia trekker nordover i slutten av hekkesesongen til Ny-Guinea, aust til Dei austlege Salomonøyane og vest til Indonesia, men trekker i mindre mengder så langt vest som Sumatra. Fuglane trekker sørover igjen til Australia i august til september. Dei har òg vore observert som streiffuglar på Christmas Island i Indiahavet, Malaysia, Marshalløyane, Mikronesiaføderasjonen og Nauru.
For What It's Worth
«For What It's Worth» er ein song skriven av Stephen Stills og framført av Buffalo Springfield. Han vart gjeven ut som singel i januar 1967 og seinare på ei nyutgjeving av det første albumet deira, Buffalo Springfield. Singelen nådde sjuandeplassen på den amerikanske singellista. I 2004 vart songen rangert på 63. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 største songane gjennom tidene. På lista til Acclaimed Music ligg songen på 99. plass på lista over dei største songane gjennom tidene og på 8. plass på beste song frå 1967.
Maskaraisfugl
Utbreiing og trekk
I Australia, lever dei i skog som til dømes eukalyptusskogar og tetreskogar. Underarten på New Zealand, T. Sanctus vagans gjer trekk mellom ulike høgdnivå, før hekkinga gjer dei rørsler frå større høgder ned til kysten og frå skog til kyst og opne landområde.
Hemnes gamle kyrkjegard
Hemnes gamle kyrkjegard er den gamle kyrkjestaden i Søndre Høland, om lag halvannan kilometer nordvest for dagens Søndre Høland kyrkje med kyrkjegard.
For What It's Worth
Songinformasjon
Songen har vorte eit symbol for turbulensen og konfrontasjonane som oppstod i 1960-åra, særleg i samband med Vietnamkrigen, men Stills skreiv visstnok songen som ein reaksjon på ei hending der politiet aksjonerte mot ungdom som protesterte på stenginga av Pandora's Box, ein klubb på Sunset Strip i West Hollywood i California. Tittelen på songen finst ikkje noko stad i teksten og vert meir hugsa for den første linja i refrenget: «Stop, children, what's that sound?»
Hemnes gamle kyrkjegard
Det har stått to kyrkjer på staden. Den første var vigd til Olav den heilage den 22. januar (ukjent år). Ikkje mykje er kjent om korleis denne kyrkja såg ut. Kyrkja er første gong omtala i 1344.
Maskaraisfugl
Anna åtferd
Når eit par fuglar har para seg, vil begge medlemmene av paret grave ut reirplassen, vanlegvis ei hòle i ein elvebank eller i rotne trestammar, reiret blir lagt i eit kammer innanfor ein kort kanal. Hoa legg rundt fem egg, og begge fuglane rugar egga og tar vare på ungane.
For What It's Worth
Songinformasjon
Stills sa i eit intervju at namnet på songen kom til då han presenterte han for leiaren i plateselskapet Ahmet Ertegün, som hadde signert avtalen med Buffalo Springfield til den Atlantic Records-eigde etiketten ATCO. Han sa: «I have this song here, for what it's worth, if you want it.»
Songen vart framført av Buffalo Springfield då dei vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame.
Hemnes gamle kyrkjegard
Omkring 1620 vart mellomalderkyrkja avløyst av ei tømra kyrkje, ei langkyrkje med vesttårn. I byrjinga hadde kyrkja våpenhus i tårnfoten, men på slutten av 1600-talet fekk ho nytt våpenhus vest for tårnet. Tårnrommet vart tilsynelatande inkorporert i sjølve kyrkjesalen. Eit sakristi vart oppført på nordsida av koret i 1666. På 1700-talet vart øvre delen av vesttårnet riven, og kyrkja fekk takryttar på skipet, der klokkene vart installerte. På eit tidspunkt hadde ein planar om å utvide til krosskyrkje, men desse planane vart aldri gjennomførte. Kyrkja vart riven då dagens kyrkje stod klar i 1866.
Døypefonten er overført til dagens kyrkje. Preikestolen vart seld i 1866 til ein lokal gardbrukar. Elles synest inventaret å ha gått tapt.
Terrenget ved den gamle kyrkjegarden er relativt flatt, og det veks lauvtre på staden. Kyrkjegarden vert halden i hevd. Enkelte gamle gravminne finst framleis på staden. Blant desse er eit minnesmerke over eidsvollsmannen Christian Christensen Kollerud, som var frå Høland og representerte Akershus amt. Eit anna minnesmerke er over Høland sin første ordførar, Jacob Christopher Offen Østbye.
Mallaig
Mallaig ligg på vestkysten av Skottland, like nord for Arisaig og sør for Loch Nevis. Byen er eit viktig trafikk-knutepunkt. Han er endestasjon for greina av jernbanelinja West Highland Line som går vestover frå Fort William, og ei viktig ferjehamn. Det går ferjer frå Mallaig til Armadale på Isle of Sky, Inverie i Knoydart og til Small Isles-øyane Rùm, Eigg, Muck og Canna. Mallaig er òg ei viktig fiskerihamn.
Mallaig var òg ein av opptaksstadene for Lars von Triar-filmen Breaking the Waves frå 1996, og filmen Local Hero frå 1983.
Eilat
Eilat (hebraisk skrift: אֵילַת; arabisk إيلات) er den sørlegaste byen i Israel. Han ligg i Det sørlege distriktet, har ei travel hamn og er ein populær feriestad heilt nord i Raudehavet ved Akababukta.
Det bur kring 47 700 innbyggjarar i Eilat, som ligg heilt sør i Negevørkenen, ved sørenden av Arava, like ved den egyptiske landsbyen Taba i sør, den jordanske hamnebyen Akaba i aust, og med utsyn mot Saudi-Arabia i søraust, på andre sida av bukta.
Det tørre ørkenklimaet i Eilat, og den låge luftfukta, vert moderert ved plasseringa nær den varme sjøen. Temperaturane går ofte over 40 °C om sommaren, og 21 °C o mvinteren, medan vasstemperaturen varierer mellom 20 og 26 ºC. Eilat har i snitt 360 soldagar i året.
Strendene i byen, koralrevet, nattelivet og ørkenlandskapet, gjer Eilat til ein populær feriestad med turistar frå både Israel og utlandet.
Al-Masinah
Al-Masinah er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Eilat
Israelittiske tid
Eilat er først nemnd i Det gamle testamentet i Andre mosebok. Dei første seks kapitla i Andre mosebok er i Egypt. Den sjuande er kryssinga av Raudehavet og kapittel 9-13 er i og rundt Eilat, etter utvandringa frå Egypt og kryssinga av Raudehavet. Kapittel 12 refererer til mange leirstader i og rundt Timna nær Eilat. Då kong David erobra Edom, som fram til då hadde delt grensa med Midian, tok han over Eilat, grensebyen som var delt mellom dei to statane. Den kommersielle hamnebyen og den koparbaserte industrien var under egyptisk kontroll fram til hamna vart ombygd av Salomo på ein stad kalla Ezion-Geber (I Kongebok 9:26). I 2 Kongebok 14:21–22 «Heile folket i Juda tok Asarja, som då var seksten år gammal, til konge etter Amasja, far hans. Det var han som vann byen Eilat tilbake til Juda og bygde byen om til ei borg, etter at kongen hadde gått til kvile hos fedrane sine» Og igjen i 2. Kong 16:6: «Det var den gongen aramearkongen Resin vann Eilat tilbake til Aram og dreiv judearane ut av byen. Så kom det edomittar og busette seg i Eilat, og dei bur der den dag i dag.»
Romersk og muslimsk periode
I romartida vart det bygd ein veg frå området til den nabateiske byen Petra (i dagens Jordan). Ruinane av ein stor koparsmelteomn og handelssamfunn som blmøde under omajadane (700–900 evt.) er òg funne i det som i dag er industriområdet i Eilat, nær kibbutzen Eilot.
I dokumenta til muslimske vitskapsmenn i mellomalderen, som Al-Waqidi, vert det sagt at Muhammed gjorde ein avtale med folket i Eilat (Ayla), jødar og kristne. I avtalen tilbaud Muhammed vern til jødane og dei kristne, og dei fekk behalde sjølvstyre i byen, i byte mot ein årleg skatt. Ei anna kjelde til Eliat i islamske tekstar trur ein finst i Koranen, sura 7:163–169. I desse står ei soge om «ein by ved sjøen» der jødiske innbyggjarar vart testa av Gud for å sjekke om dei verkeleg heldt sabbaten. Ein gong gjorde dei ikkje det, og dei vart omgjorte til aper. Darb el Hajj eller «Pilegrimsvegen, frå Afrika gjennom Egypt til Mekka, passerte ut frå Sinai frå vest i Umm Al-Rashrash, det moderne arabiske namnet på Eilat, før dei gjekk langs sjøen og fortsette sørover til Arabia. Ein britisk politistasjon vart oppretta i dette området i 1906.
Ein islamsk landsby på 250–400 innbyggjarar, blømde i nordenden av det moderne Eilat på 600- og 700-talet.
Etter opprettinga av staten Israel
Dette området var tiltenkt den jødiske staten i delingsplanen til Dei sameinte nasjonane for Palestina. Den arabiske landsbyen Umm Al-Rashrash vart teken uten kampar den 10. mars 1949, som ein del av operasjon Uvda.
Timna kopargruver nær Timnadalen vart opna, det vart bygd ei hamn, og Eilat Ashkelon-røyrleidninga vart lagt, samstundes som turistane byrja å kome til byen. Bygginga av byen og hamna i Eilat byrja kort tid etter slutten av krigen. Hamna vart viktig i utviklinga av landet. Etter den arabisk-israelske krigen i 1948 var mange arabiske land fiendtleg innstilt til Israel, og blokkerte alle landruter. Israel kunne berre handle med resten av verda via luft eller til sjøs. I tillegg nekta Egypt passasje gjennom Suezkanalen for israelsk-registrerte skip eller skip som bar last til eller frå israelske hamner. Dette gjorde EIlat og hamna der særs viktig for israelsk kommunikasjon og handel med Afrika og Asia, og for oljeimport. Utan ei hamn ved Raudehavet hadde ikkje Israel kunne ha utvikla dei diplomatiske, kulturelle og handelsbaserte banda til land utanfor Middelhavet og Europa. Dette skjedde i 1956 og igjen i 1967, då Egypt lukka Tiransunda for israelsk skipsfart med ein effektiv blokade av hamna i Eilat. I 1956 førte dette til at Israel i lag med Storbritannia og Frankrike gjekk til krig mot Egypt og skapte Suezkrisa. I 1967 passerte 90 % av israelsk olje gjennom Tiransunda. Oljetankarar som skulle gjennom sunda var forseinka. At sunda vart lukka vart av Israel omtalt som nok ei krigsårsak som førte til utbrotet av seksdagarskrigen. Etter det vart signert fredsavtalar med Egypt i 1979 og Jordan i 1994, har grensene til Eilat endeleg vore opne til naboane sine.
I juli 2012 signerte Israel ein avtale med Kina om i lag å byggje ein høgsnøggleiksjernbane til Eilat. Denne vil knyte Eilat til Beer Sheva og Tel Aviv, og gå gjennom Aravadalen og Nahal Zin.
Klima
Eilat har eit varmt ørkenklima (BWh med varme, tørre somrar og varme, regnfattige vintrar i Köppen si klimaklassifisering). Om vinteren ligg temperaturen normal frå 11 til 23 ºC, om sommaren normalt mellom 26 til 40 ºC, Det ligg eit relativt lite korallrev nær Eilat, som for 50 år sidan var mykje større. Korallane har døydd på grunn av vassforureining.
Turisme
Eilat er ein populær turiststad med mange forskjellige høve for losji, frå ungdomsherberge til luksushotell. I nyare år har Eliat vore eit mål for militante grupper frå Egypt og Gaza, noko som har redusert talet på turistar til området. Av turistattraksjonar finn ein fuglekikking, kamelturnar, korallstranda, Coral World Underwater Observatory, Delfinrevet, fallskjermhopping, Hai-Bar Yotvata naturreservat, Kings City, ein bibelske temapark, marina med 250 lystbåtar og Timnadalenparken med dei eldste kopargruvene i verda og gamle egyptiske tempel
Særleg dykketurisme er særleg populært i Eilat. Byen ligg ved Akababukta som er ein av dei mest populære dykkedestinasjonane i verda.
Venskapsbyar
Eilat er venskapsby med:
Fylkesveg 513 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 513 i Sogn og Fjordane går mellom Nyheim og Byrkjeflot i Naustdal kommune. Vegen er 5,3 km lang.
RCA Records
RCA Records (Radio Corporation of America) er eit amerikansk plateselskap og er eit av dei underordna selskapa til Sony BMG. RCA vart stifta i 1901 som Victor Talking Machine Company, seinare «RCA Victor».
RCA er namnet på tre ulike plateselskap: RCA Records er for pop, rock og country. RCA Victor er for blues, verdsmusikk, jazz og teatermusikk, som inkluderer dotterselskapet «Bluebird Records». RCA Red Seal er plateselskapet for klassisk musikk.
Stora Bugärde
Stora Bugärde er ein svensk tettstad i Härryda kommun i Västra Götalands län i Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 343 innbyggjarar.
Selda Ekiz
Bakgrunn
Selda Ekiz flytta heimanfrå for å ta vidaregåande på Skagerak International School. I 2011 tok ho mastergrad i fysikk frå Universitetet i Bergen, og var der med på å starte opp vitskapsformidlingsgruppa «Fysikkshow Bergen». Saman med Bjørn H. Samset la ho i 2015–2016 ut forskingspodcasten Vitendate.
Karriere
Ekiz har vore tilknytt NRK Trøndelag. Frå 2011 til 2013 var ho programleiar for det populærvitskapelege ungdomsprogrammet Newton. For programmet vann ho Gullruten 2013 som beste kvinnelege programleiar, og vart nominert i same klasse under Gullruten 2012, i tillegg til publikumsprisen i 2013. Hausten 2013 og hausten 2014 var ho programleiar for NRK Super-serien Barn ingen adgang. Sidan 2013 har ho vore programleiar i kunnskapstevlinga Klassequizen på NRK TV. Frå 2015 til 2017 var ho programleiar i den populærhistoriske realityserien Anno, som dramatiserte daglegliv for 250 år sidan, og sidan 2018 har ho saman med Ole Rolfsrud vore programleiar for TV-tevlinga Alle mot 1. I 2019 mottok ho Mensa Norges pris for evna si til å senke terskelen for barns interesse for intellektuelle konsept, og å inspirere barn til å la nyfikenheit, vitskap og forsking vere ein del av kvardagen deira.
I 2020 debuterte Ekiz som skodespelar i NRK sin dramaserie Norsk-ish, der ho spela gynekologen Helin og hadde ein stor del av dialogen på tyrkisk. For Norsk-ish og Alle mot 1 vart ho nominert til publikumsprisen under Gullruten 2021.
Frå 2008 har Ekiz også opptredd som stand-up komikar og var ein av tre som vann «Urørt og Uhørt» under Den store Norske Humorfestivalen i 2008.
Privatliv
Ekiz er sambuar og fekk sitt første barn våren 2021. Ho var kjærast og sambuar med komikaren Gustav Nilsen frå 2010 til 2018.
Gamburtsevfjella
Gamburtsevfjella (òg kalla Gamburtsev subglasiale fjellkjede) er ei subglasial fjellkjede aust i Antarktis, nær Dome A. Fjellkjeda vart oppdaga av Den tredje sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958 og er kalla opp etter den sovjetiske geofysikaren Grigorij A. Gamburtsjov. Ho er kring 1200 km lang, og sjølve fjella er kring 2700 meter over havet, men er dekt med over 600 meter is og snø. Ein trur at Gamburtsevfjella har omtrent same storleik som Alpane i Europa, og det er så langt usikkert korleis dei oppstod, men ein trur at fjella er meir enn 34 millionar år gamle og kanskje opp mot 500 millionar år gamle. Datamodellar indikerer at Det austantarktiske isdekket vart danna frå isbrear som starta å flyte ned frå Gamburtsev-fjella mot slutten av eocen. Vostok subglasiale høgland er ei austleg forlenging av Gamburtsev subglasiale fjellkjede.
Al-Masna`Ah
Al-Masna`Ah er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Tinsel Dome
Tinsel Dome er ein liten, isdekt ås, 700 moh, som ligg mellom Aureole Hills og Bone Bay på Trinityhalvøya. Han vart kartlagt i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) som gave det skildrande namnet. Tinsel er eit engelsk ord for glitter.
Senjamål
Senjamål femner dei tradisjonelle nordnorske målføra i Troms, det vil seia frå Kvæfjord, Skånland og nordover til grensa med Finnmark, med atterhald av dei i Bardu og Målselv, som ættar frå austlandske dialektar, og dei på Finnmarksvidda. Dialektane er i dag sterkt påverka av bymålet i Tromsø, hovudstaden i området, og dermed bokmål. Likevel finn vi mange særdrag som syner tilbake til eit eldre språk, særleg på Senja. Det finst veldig fåe kjelder om målet før kring 1800.
Målmerke i høve til nasjonale målmerke
Som andre nordnorske dialektar har senjamål:
Derimot har ikkje målet so mykje apokope som dialektane sørover.
Senjamål i høve til andre nordnorske dialektar
Som sagt tidlegare har ikkje dei tradisjonelle målføra so mykje apokope som dei i Nordland, men han trenger seg inn i sør.
Pronomen
Dialektane har mykje til felles, men pronomena skil seg ofte frå kvarandre. Fleire i aust har former nærare bokmålet, det vil seia noko som liknar jæi, du, hun, han, de, vi, dere, di/dem.