cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
James Williamson
Den eksplosive og aggressive gitarspelinga til Williamson på Raw Power har ofte vorte omtalt som ei stor inspirasjonskjelde på den blømande punk-rørsla på midten av 70-talet. The Smiths-gitarist Johnny Marr sa «Eg er den største tilhengjaren hans. Han er like teknisk dyktig som Jimmy Page utan å vere for studioorientert, og har spankuleringa til Keith Richards utan å vere slurvete. Han er både demonisk og intellektuell, nesten slik ein kan tenkje seg Darth Vader ville høyrst ut om han var i eit band.»
Etter the Stooges
Etter å ha samarbeidd med Iggy Pop i 1975 på innspelingane til eit nytt album som skulle produserast av John Cale, som kom ut i 1977 som Kill City, gav Williamson opp karrieren som musikar og gjekk i opplæring for å bli lydteknikar. I 1979 vart Williamson overtalt til å arbeide med Iggy Pop att og produserte og skreiv for det tredje soloalbumet hans, New Values, i lag med tidlegare Stooges-medlem Scott Thurston, som då spelte all gitar bortsett frå på «Don't Look Down». Williamson produserte òg ein del av det neste albumet Soldier, før han vart usamd med Iggy om innspelingsmetodane og mista kontakten med han dei nesten 16 åra.
Etter dette trekte Williamson seg bort frå musikkindustrien og konsentrerte seg på ein karriere innan elektronikk og vart elektroingeniør. og etter kvart viseadministrerande direktør innan teknologoiske standarar for Sony.
Etter at Ron Asheton døydde i 2009, vart Williamson henta attende til Iggy & The Stooges og han spelte sin første konsert på 35 år den 7. november 2009 i São Paulo i BRasil.
Fendleybreen
Fendleybreen er ein isbre som er 31 km lang, og som flyt nordaust frå Admiralty Mountains og ut i sjøen mellom Mount Cherry-Garrard og Atkinson Cliffs, på nordkysten av Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter sersjant Iman A. Fendley i United States Air Force, som omkom då eit C-124 Globemaster-fly styrta i nærleiken i 1958.
Steve Harris
Stephen Percy «Steve» Harris er ein engelsk musikar og låtskrivar. Han er best kjend som bassist og den viktigaste låtskrivaren i det britiske heavy metal-bandet Iron Maiden. Han er det einaste medlemmmet i Iron Maiden som har vore med sidan starten i 1975, i lag med gitaristen Dave Murray.
Kvadratur i matematikk
Kvadratur er eit omgrep som vert nytta i matematikken. Med kvadraturen til eit flatestykke meiner ein anten konstruksjonen av eit kvadrat som er like stort som flatestykket (til dømes kvadraturen til sirkelen) eller å avgjere flateinnhaldet til flatestykket.
Kjelder
Квадратура
Avesta i Sverige
Avesta er ein svensk by og centralort i Avesta kommun i Dalarnas län i landskapet Dalarna. I 2005 hadde byen 14,738 innbyggjarar.
Avesta fekk bystatus i 1641, men bystatusen blei inndratt i 1686. Avesta fekk bystatus på nytt i 1919.
Steve Harris
Den 24. september 2012 gav Harris ut det første soloalbumet sitt, British Lion.
Tidleg liv
Harris var fødd i og voks opp i Leytonstone, der han ønskte å bli profesjonell fotballspelar. Han vart oppdaga av Wally St Pier og fekk trene med West Ham United. Tidleg i tenåra vart han interessert i rockemusikk, og forstod at han ikkje lenger ønskte å spele fotball.
I starten ønskte Harris å spele trommer, mmen hadde ikkje nok plass til eit trommesett heime og valde å spele bass i staden. Han var heilt sjølvlært, og den første bassen hans var ein kopi av ein Fender Precision-modell som kosta han £40 i 1971.
Berre 10 månader etter han kjøpte den første bassen sin, vart Harris med i eit band, først kalla Influence og seinare Gypsy's Kiss, med Bob Verscoyle (solovokal), Dave Smith (gitar) og trommeslagaren Paul Sears. Etter nokre få konsertar i Cart and Horses pub i Maryland Point i Stratford og the Bridgehouse i Canning Town, vart bandet oppløyst og Harris prøvespelte for bandet Smiler i februar 1974. Her byrja Harris å skrive sine eigne songar og arbeidde med dei framtidige Iron Maiden-medlemmane Dennis Wilcock og Doug Sampson, men slutta i bandet då dei nekta å spele songane hans, som dei meinte var for kompliserte.
Iron Maiden
Etter han slutta i Smiler, starta Harris opp Iron Maiden på juledagen 1975. Før Iron Maiden fekk kontrakt med EMI i 1979, arbeidde Harris som teknisk teiknar i East End of London fram til han vart overflødig. Han tok seg då jobb som gatefeiar.
Frå starten av bandet var Harris den viktigaste låtskrivaren i bandet. Songane hans hadde ofte ein galopperande bass, som ein kan høyre mykje på songar som «The Trooper» og «Run to the Hills», og taktendringar påverka av progressiv rock. I seinare år har songane til Harris blitt meir progressive, og gitaristen Adrian Smith har sagt at Harris no føretrekkjer «tekstar og melodiar og arrangering» for songane til dei andre medlemmane, i staden for å skrive aleine. Harris har ofte skrive tekstar om mytologi, historie og tema inspirerte frå bøker og filmar, og reflekterer interessene sine og påverknaden til progressiv rock.
Slantsy
Slantsy (russisk Сла́нцы) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 35 000 innbyggjarar. Han ligg langs elva Pljussa, nær grensa til Estland, 192 km vest for Sankt Petersburg. Byen vart offisielt grunnlagd i 1934 og han fekk bystatus i 1949.
Namnet på byen er det russiske ordet for oljeskifer. Byen vart bygd opp på grunnlag av skifergruvene, noko som òg kjem til syne i våpenskjoldet til byen og det resulterande drivstoffet vart mellom anna nytta til å lyse opp gatene i St. Petersburg på 1800-talet. Gruvene er no stort sett stengde, på grunn av minkande lokal etterspurnad og usemje om kontraktar med Estland. Dette har medført særs høg lokal arbeidsløyse. I tillegg representerer dei nedlagde gruvene ein alvorleg økologisk trugsel mot vassforsyningane i området.
David Brewster
Sir David Brewster var ein skotsk fysikar og naturfilosof. Han er kjend for undersøkingane sine om lysbryting, polarisasjon og refleksjon, og fann opp eit forbetra steroskop, samt at han vert rekna som oppfinnaren av kaleidoskopet. Han fekk innført eit nytt, forbetra optisk system, Fresnel-linse, for fyrlamper.
Brewster gav ut mange avhandlingar, lærebøker og populærvitskaplege skrifter.
Three Corn Patches
Three Corn Patches er ein song skriven av Jerry Leiber og Mike Stoller og først spelt inn av T-Bone Walker og gjeven ut i 1972 på dobbeltalbumet Very Rare. I juli 1973 vart han spelt inn av Elvis Presley i studioet til Stax Records i Memphis. Dette var den siste kjende, nye songen Presley spelte inn av låtskrivarduoen som var ansvarleg for Presley-klassikarar som «Hound Dog» og «Jailhouse Rock».
Kjerrsporvar
Kjerrsporvar er ei samling av sporvefuglartar i neotropane frå to biologiske slekter i familien Passerellidae. Dei norskspråklege artsnamna har fellesnemninga 'kjerrsporv'. På engelsk er fellesnemninga 'brushfinch' i bruk for artar i dei to aktuelle slektene.
Kjerrsporvar er lista opp innanfor dei to slektene Arremon og Atlapetes. Totalt representerer slektene 47 fugleartar i tropisk Amerika, men 9 av desse i Arremon har namn med andre samansettingar enn med kjerrsporv/brushfinch. Omgrepet har soleis ikkje direkte samanheng med taksonomien, og har berre gildskap som eit språkleg merke for å skildre habitatet for fuglearten, tett underskog eller kjerr.
Dave Murray
Murray voks opp forskjellige stader i London og vart medlem av ein skinhead-gjeng før han vart interessert i rock 15 år gammal og danna sitt eige band, Stone Free, med barndomsvenen Adrian Smith. Då han slutta på skulen 15 år gammal, svarte han ofte på annonsar i Melody Maker før han prøvespelte for Iron Maiden i 1976. Ei kort stund seinare fekk Murray sparken etter ein krangel med vokalisten i bandet, Dennis Wilcock, og var seks månader i bandet til Smith, Urchin. Våren 1978 vart Murray igjen beden om å bli med i Iron Maiden etter at Wilcock hadde slutta, og har vore med i bandet sidan den gongen.
Røyrdrum
Røydrum (Botaurus stellaris) er ein fugleart i hegrefamilien Ardeidae.
Han er knytt til takrøyr og andre våtmarkshabitat og hekkar i temperert sone av Eurasia frå Spania i vest, tvers over sentrale Asia til øya Sakhalin ved stillehavskysten. Dette er trekkfuglar i det meste av utbreiingsområdet, men mange små populasjonar i Vest-Europa overvintrar eller er standfuglar der. Ein underart lever heile året i sørlege Afrika.
Røyrdrum er særsynt i Noreg, det næraste hekkeområdet ligg i Sør-Sverige.
Røydrumar er store, gulbrune fuglar i kamuflerande draktmønster, storleiken er noko mindre enn gråhegrar. Dei blir sjeldan observerte fordi dei skjuler seg i tett vegetasjon og flyg sjeldan opp. Føda av mest av alt fisk, dessutan et dei amfibium som froskar, jamvel òg små pattedyr, fugleungar, krepsdyr og insekt.
Skildring
Arten røydrum er den største i den biologiske slekta Botaurus og den største i heile gruppa av alle røydrumartar, med hannfuglar som signifikant større enn hoer. Røyrdrumar er 64–80 centimeter i kroppslengd, med eit vengespenn på 125–135 cm, hannfuglar kan ha opp mot 2,0 kilogram kroppsmasse, hofuglar opp mot 1,15 kg. Røyrdrumar skil seg frå hegrar med langt kortare bein og tjukkare hals enn hegrar. Dei har lys brungul fjørdrakt dekt med solide, langsgåande mørke strek. Krona og nakken er svart, strupeområdet er kremkvitt med eit sentralt raudbrunt strek, dei har ein mørk, brei mustasjestrek ned frå auga. Nebbet er gult og beina bleikgrøne.
Utbreiing og habitat
Hekkeområdet til røyrdrum strekker seg over tempererte delar av Europa og Asia frå Dei britiske øyane og Iberia, over sørlege Sverige og Finland austover til Sakhalin i Russland og Hokkaido i Japan. Nordgrensa for arten er rundt 57 °N i Uralfjella og 64 °N i Aust-Sibir. Den sørlege grensa for hekking er Middelhavet, Svartehavet, Iran, Afghanistan, Kasakhstan, Mongolia og Hebei-provinsen i Nord-Kina. Mindre populasjonar hekkar òg i Marokko, Algerie og Tunisia.
Nokre populasjonar er standfuglar og held seg i dei same områda gjennom året. I regelen vil nordlegare bestandar trekke til varmare område, men nokre fuglar blir ofte verande; fuglar i Nord-Europa har ein tendens til å røre seg sør og vest til Sør-Europa, Nord- og Sentral-Afrika, og nord-asiatiske fuglar migrerer til delar av Irak (nedre Mesopotamia), det indiske subkontinentet, på hovudøya Honshu i Japan og provinsar i det søraustlege Kina.
Ein underart er endemisk for det sørlege Afrika, der han hekkar i små fragmenterte område frå Zambia og Okavango-deltaet sør til foten av Drakensberg-fjella. Denne bestanden lever som standfuglar.
Dei lever vanlegvis i våtmarker med takrøyr (Phragmites), papyrus eller anna vegetasjon ved sump, ved innsjøar, lagunar og sakteflytande elver omkransa av tett vegetasjon. Nokon gonger hekkar røyrdrumar ved dammar i jordbruksområde, og til og med ganske nær busetnad der det er eigna habitat, men føretrekker å velje store takrøyrbelte på minst 20 hektar til hekkeområde. Utanom hekkesesongen har røyrdrumen mindre restriktive habitatkrav, og i tillegg til å leve i takrøyrbed, vitjar dei rismarker og andre typar våte og overfløymde område og myrar. Leveområdet er vanlegvis under 200 moh., men under trekket kan dei treffast opp til 3000 moh. på det indiske subkontinentet.
Hovudingrediensen i føda er fisk, til dømes små karper og ålefisk. Dessutan froskar og salamandrar, augestikkarar, blautdyr, slangar, ungar av Anas-ender, mus og anna levande byttedyr. Dei søker føde einslege, oftast godt gøymt i vegetasjon, men kan vade på grunt vatn og jamvel symje. Dei er mest aktive om natta, men kan beite også på dagtid.
John Steen
John Svaboe Steen var ein norsk embetsmann og stortingsmann frå Trondenes i Troms. Han var far til Johannes og Frederik Steen.
Steen var fødd i Trondenes, der far hans var prest. Sjølv avla han norsk juridisk eksamen i 1822 og var dei neste fire åra fullmektig ved generalprokurørembetet. Åra 1826-30 var han inspektør ved Rikshospitalet i Christiania, deretter i tretten år sorenskrivar i Lofoten og Vesterålen. Han var rådmann i Bergen 1843-52 og tollkasserar i same byen 1852-68.
Han døydde i Kristiania i 1872.
Xu Demei
Xu Demei er ein kinesisk tidlegare friidrettsutøvar som i 1991 vart verdsmeister i spjutkasting under verdsmeisterskapen i Tokyo.
Xu kom på andreplassen i spjuttevlinga både ved asiameisterskapen 1989 og asialeikane 1990. I 1990 sette ho elles personleg rekord med eit kast på 68,30 m. Året etter kvalifiserte ho seg til VM-finalen i Tokyo, der ho i den fyrste omgangen smelte til med 68,78 meter, hennar livs lengste kast. Ingen av dei av dei andre finalistane klarte å overgå dette kastet, sjølv om verdsrekordhaldaren Petra Meier kom svært nær med sitt bestekast på 68,68 meter.
Under dei olympiske sommarleikane 1992 i Barcelona nådde Xu 59,98 meter i kvalifiseringa, ein knapp halvmeter for kort til finaleplass, ho enda dermed på 14. plass.
7-karri
7-karri er eit måltid frå indisk-avleidde mattradisjonar i Guyana og på Mauritius. Det består av kokt ris og sju ulike karrirettar som blir serverte på eit stort blad. Måltidet blir gjerne servert i samband med religiøse feiringar og seremoniar, bryllaup og andre spesielle høve.
På Mauritius blir måltidet kalla sept cari. Det finst ulike versjonar som er avleidde frå nordindiske og sørindiske tradisjonar. Måltidet blir servert på bananblad, noko det også er tradisjon for i Sør-India. Eit måltid kan omfatta karriar med aubergine (dal Brinzel), brekkbønner (haricots masala), gul bønnekarri med potet (cari gros pois), jackfrukt (cari zak), chayote (chouchou), graskar (Ziromon Toufer), kokebanan (cari bananes), spinatvekstar (fueilles de songe, kutchou) og tomatkarri med soya (rougaille soya) og serverast med flate brød (ti-puri), papadam (applon) og/eller ris og med mauritisk pikkels (zasar, mangopikkels).
I guyansk tradisjon kallar ein måltidet 7-curry eller seven curry og serverer det på vassliljeblad. Typiske rettar i måltidet er karri av graskar, spinat (bagee), katahar/breadnut/chatagine (Artocarpus camansi), potet, kikert (channa), aubergine (balange), edoe (Colocasia antiquorum) og dahl. Ein kan også nytta mangopikkels og achar.
«Seven Curry» er også namnet på ein chutney-song av AW Lyrical frå 2020.
Odd S. Klingenberg
Odd Sverressøn Klingenberg var ein norsk jurist og Høgre-politikar frå Trondheim. Han var både stortingsmann, statsråd og fylkesmann. Sverre Klingenberg var bror hans.
Han var innvald på Stortinget 1906-09 frå Kalvskinnet krins, då han representerte Samlingspartiet, og 1919-24 frå Sør-Trøndelag for Høgre. I den fyrste perioden var han medlem av sosialkomiteen, sekretær i fossefallskomiteen av 1907 og den utvida budsjettkomiteen av 1909. Han var i den mellomste perioden, 1919-21, medlem av justiskomiteen og i den siste, 1922-24, formann i sosialkomiteen, når han ikkje hadde sete i regjeringa. Sekretær i fullmaktskomiteen 1919-20. Frå 1910 var han medlem av den kongeleg kommisjonen om revisjon av matrikkelen.
Klingenberg var statsråd i Sosialdepartementet i både Otto Bahr Halvorsens fyrste regjering 1920-21, Otto Bahr Halvorsens andre regjering og Abraham Berges regjering 1923-24. Klingenberg var tiltala ved Riksretten 1926-27, han vart frifunnen den 25. mars 1927.
Klingenberg var fylkesmann i Sør-Trøndelag frå 1921 til 1940.
Proteasom
Proteasom er sterkte konserverte proteolytiske kompleks av fleire undereiningar. Dei finst i cytosol og i sellekjernen til eukaryote seller, og er her det viktigaste proteolytiske maskineriet. Dei fleste protein som skal brytast ned av proteasom er kovalent merkte med det vesle proteinet ubikvitin. Proteasom i noko enklare form er òg kjende frå arkar og nokre bakteriar (mellom anna frå Actinomycetales og Nitrospirales).
Alle eukaryote proteasom har ein kjernepartikkel med ein sedimentasjonskonstant på 20S, der dei proteolytiske seta sit. Elles ymsar proteasoma i talet på tilknytte regulerande partiklar og andre protein. Bakteriar og arkar har ofte kjernepartiklar som er sette saman på eit anna vis enn det eukaryote kjernepartiklar er. I eukaryote seller ser 26S-utgåva av proteasomet ut til å vera den vanlegaste forma av proteasom. 26S-utgåva er sett saman av éin kjernepartikkel og to 19S regulerande partiklar.
Regulerande partiklar har ulike roller, dei kan aktivera kjernepartikkelen og kjenna att og handsama ubikvitinerte protein. Det finst fleire typar regulerande partiklar, og den ein kjenner best er 19S-partikkelen. 19S-partikkelen verkar vera unik for eukaryotar og er sterkt konservert hjå dei.
Ikkje alle protein brotne ned av proteasom vert ubikvitinerte, og ornitindekarboksylase er det dømet på dette som ein skjøner best.
Marino
Marino er ein by og ein kommune i provinsen Roma i regionen Lazio i Italia. Kommunen har 41 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 26,1 km². Byen ligg 23 kilometer søraust for Roma, 360 meter over havet.
Marino er særleg kjend for produksjon av kvitvin, samt for druefestivalen Sagra dell'uva. Festivalen, som har vorte halden årleg sidan 1924, vert avvikla den fyrste søndagen i oktober månad.
Shirreff Cove
Shirreff Cove er ei lita vik eller ankringsplass, like sørvest for Cape Shirreff mellom San Telmo Island og nordvestsida av Ioannes Paulus II Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.
Edward Bransfield, kaptein i Royal Navy, kalla ei vik i nærleiken opp etter kaptein William H. Shirreff, ein britisk kommandør i Stillehavet i 1820. Dette namnet vert i dag brukt basert på plasseringa på kartet til kaptein George Powell, som vart publisert av Laurie i 1822.
Distriktet Kavajë
Etter kommunereforma i 2014 er dei tidlegare landkommunane og bykommunane i dag fordelte slik på dei nye kommunane:
OpenAI
OpenAI er eit selskap og eit forskingslaboratorium for kunstig intelligens (KI) grunnlagd i 2015 i San Fransisco, USA. Det blei etablert som eit partnarskap mellom ikkje-profitt morselskapet OpenAI og eit dotterselskap OpenAI LP med føremål å skape profitt. OpenAI utfører AI-forsking med den erklærte intensjon om å fremje og utvikle ein vennleg AI. OpenAI-systemet køyrer på den femte kraftigaste superdatamaskina i verda. Organisasjonen fekk ein startkapital på 1 milliard USD. I 2019 investerte Microsoft 1 milliard USD i OpenAI LP. Annonsering av ei andre investering frå Microsoft kom i januar 2023, rapportert å vere på til saman 10 milliardar dollar.
Crediton
Crediton  er ein by i grevskapet Devon i England. Han har kring 7000 innbyggjarar og ligg om lag 11 km sørvest for Exeter.
Metallstjertar
Metallstjertar er ei biologisk slekt Metallura av kolibriar med ni medlemmer som alle lever høgt i Andesfjella frå nordlege Venezuela og Colombia i nord, sørover langs Andesfjella og inn i Santa Cruz-departementet i Bolivia. Slekta er ein del av stammen Lesbiini – «koketter» i underfamilien Lesbiinae.
Skildring
Metallstjertar er små kolibriar med korte nebb, totalt rundt 11 centimeter i kroppslengd medrekna nebbet. Autor gav slekta namnet Metallura fordi dei merka seg at halefjørene har ein metallisk glans i lilla og grøn farge eller med koparglans. Samanlikna med systergruppa nålkolibriar, er metallstjertar mindre, men nålkolibriar har dei spinklaste nebba.
I Peru lever seks metallstjertartar, i Ecuador fire, i Colombia tre og landa i ytterkantane, Venezuela og Bolivia, har begge to artar. Purpurstrupemetallstjert er endemisk for Ecuador, tre artar er endemiske for Peru: lavametallstjert, glostrupemetallstjert og bekmetallstjert. I motsetnad til andre metallstjertartar i Peru er bekmetallstjerten utbreidd langs den vestre og tørre sida av Andes.
Andesmetallstjert, Metallura tyrianthina, er arten med størst mangfald innanfor arten og med vidaste utbreiingsområde som òg dekker den vidaste utbreiinga for slekta samla sett. Det er lista totalt sju underartar av andesmetallstjert medrekna nominatforma, og fleire av desse har særmerkte farger i fjørdrakta. Arten er representert med isolerte leveområde i kystfjella ved Caracas i nordlege Venezuela, i Sierra Nevada de Santa Marta, Colombia, i Sierra de Perijá i grenseområdet mellom dei to landa og ein isolert bestand i Andesfjella i Venezuela og nordaustlege Andes i Colombia. Vidare finst arten langs Andes gjennom Colombia, Ecuador, Peru og til Santa Cruz i sentrale Bolivia. Den sterkt truga perijametallstjert, Metallura iracunda, har det snevraste utbreiingsområdet i slekta, han finst berre i eit område på mindre enn 3 100 km2 i Sierra de Perijá med ein minkande populasjon på færre enn 50 000 individ.
Artslista
Oreadar i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V13.1, 2023, med norske artsnamn etter Norske navn på verdens fugler. IUCN kategori er etter HBW and BirdLife Taxonomic Checklist.
Perim
Perim (arabisk بريم, Barīm), òg kalla Mayyun på arabisk, er ei vulkansk øy i Mandebsundet i det sørlege innløpet til Raudehavet, utafor sørvestkysten av Jemen. Øya deler Mandebsundet i to kanalar.
Øya var okkupert av Storbritannia frå 1857 til 1967.
Etymologi
Perim vart kalla Diodorus (Diodori insula) av Plinius den eldre og av forfattaren av Førarbok for Det erytreiske havet. Perim kjem kanskje frå det arabiske ordet Barim ('kjede') knytt til historia til sundet og eit av dei arabiske namna. Det andre arabiske namnet er Mayyun. Portugisarane kalla øya «Majun» eller «Meho» (frå Mayyun), men Albuquerque kalla berre øya Vera Cruz i 1513. På mange britiske og franske kart frå 1600- og 1700-talet vert øya kalla Babelmandel, som sundet. Somme skipshandbøker på 1800-talet kalla framleis øya Bab-el-Mandeb, men somme nemner i tillegg namnet Perim. Då britane permanent okkuperte øya i 1857, var namnet Perim blitt vanleg.
Geografi
Perim er ein erodert del av sørvestdelen av ein vulkan frå seint miocen, som hadde senter på sørvestenden av Arabia. Vulkanen er den vestlegaste av ei rekkje på seks vulkanar (Adenlinja) som strekkjer seg 200 km langs kysten av Arabia frå Perim til Aden. Ein trur at vulkanaktiviteten er knytt til ei rift som flytta seg austover før Adenbukta opna seg. Perim er forma som ein krabbe, er 5,63 km lang og 2,85 km brei. Ho har eit areal på 13 km² og stig til ei høgd på 65 moh. Perim ligg krig ei djup og forholdsvis stor, naturleg hamn på sørvestkysten. Fiskelandsbyen Mayyun ligg inst i bukta.
Øya deler det 32 km breie Bab-el-Mandeb i to. Det store sundet, eller Dact-el-Mayun ligg på austsida og det vesle sundet, Bab Iskender, ligg på vestsida og er kring 3 km breitt. Det har vore mange skipsforlis nær Perim, særleg i det vesle sundet, som er mykje grunnare enn det store.
Øya har ikkje noko ferskvatn, og dette har alltid gjort det vanskeleg å ha permsnente busetjingar på øya. Det kjem stundom kraftig regn, men det kan gå opp til åtte månader utan noko regn i det heile. Frå 1821 til 1912 kom det rundt 60 mm nedbør i året. Det er lite vegetasjon på øya.
Historie
Bab-el-Mandeb var truleg ein av dei tidlegaste stadane som moderne menneske flytta over, ut av Afrika for kring 60 000 år sidan. Ein trur at havnivået på denne tida var lågare enn i dag, og at delar av sundet var tørrlagt.
Trass i den naturlege hamna og strategiske plasseringa ved innløpet til Raudehavet, har Perim stort sett gått forbi historia fram til midten av 1800-talet, hovudsakleg fordi ho er ei naken, vulkansk øy utan vatn, der både menneske og dyr ville hatt vanskar med å overleve i lengre tider. Ein måtte stadig ha ført inn vatn frå land for å kunne opprettehalde ein busetnad her. Som følgje av dette budde berre fiskarar og perledykrarar her til somme tider av året, og bygde sivhytter med materiale dei tok med seg frå land.
I 1513 ønskte portugisarane å få kontroll over handelsrutene frå Persiabkuta til Rauehavet og Albuquerque gjekk til åtak på Aden nær innløpet til Raudehavet, men klarte ikkje å ta byen. Han seg vidare mot Raudehavet. Losane i Raudehavet på den tida budde på ei øy nær Perim. På vegen forbi øya gav Albuquerque Perim namnet Vera Cruz. Øya vart inspisert og funnen uhøvande for ei festning på grunn av mangelen på vatn.
Ein fransk marineskvadron kan ha nytta den naturlege hamna i Perim under ein hemnaksjon mot nærliggande Mocha i 1737. I 1799 vart øya for ein kort periode okkupert av British East India Company i førebuinga av ein invasjon av Egypt.
Perim under britisk styre
I 1857 gjekk statsministeren Palmerston med på å okkupere Perim som eit ledd i å motstå det ein trudde var franske amibisjonar om auka kontroll i Egypt og Raudehavet, etter at franskmennene var med å betale for Suezkanalen. Den endelege avgjersla kom etter ein ugrunna rapport sa at franskmennene hadde kartlagt område ei tid og sendt ein fregatt frå Réunion for å annektere øya. Den erklærte årsaka til okkupasjonen var behovet for eit fyr ved innløpet til det farlege Bab el Mandeb, og etter mykje krangling om kvar fyret skulle stå, vart det bygd eit 11 meter høgt fyr her som kom i gang 1. april 1861. Fyret hindra likevel ikkje mange skip frå å forliste i dei farlege farvatna kring Perim.
Perim høyrte til Aden-provinsen, som igjen var underlagt presidentskapet Bombay i Britisk India. Dei neste tjueåra var det einaste teiknet på britisk okkupasjon fyret og ein liten avdeling frå Aden garnison. Elles var den vasslause øya overleten til nokre få fiskarar og somaliske gjetarar. Aden kolselskap føreslo å opne ein avdeling på øya, men det vart ikkje noko av. Hamna i Aden var ei av ei finaste naturlege hamnene i verda, men etter kvart som jern- og stålskip med større djupne vart bygd utover 1800-talet, måtte mange av dei større dampskipa ligge utanfor hamna i Aden, noko som gjorde lessinga av kol og proviantar tidkrevande og farleg. Dette løyste seg først då hamna vart oppmudra tidleg i 1890-åra.
I 1881 fekk Hinton Spalding frå London løyve til å starte ein kolstasjon på Perim, der den store, djupe hamna kunne ta i mot skip av alle storleikar. Med støtte frå fleire store skipsmeklarar starta han Perim Coal Company (PCC) og den 29. august 1883 henta dei første dampskipa kol i Perim Harbour. Dette markerte starten på ein kamp mellom Aden og Perim om kolkundane fram til midten av 1930-åra. I dei 50 åra koldrifta på Perim heldt på vart øya utelukkande nytta til kolinntak. Hamna, vegane og husly for kolarbeidarane vart alle bygde med tanke på kolinntaket. Vassmangelen på Perim var ikkje noko større problem her enn i Aden, og begge sader nytta ein kondensatorar, og vatnet kring Aden vart rekna for å vere for brakt. Etter kvart fekk PCC òg brorparten av bergingsjobbane òg, sidan dei låg særs nær eit av dei farlegaste farvatna i området.
I det første tiåret etter fyrste verdskrigen, nådde konkurransen frå Perim eit punkt mellom 1923 og 1927 der det vart lasta meir kol frå Perim enn frå Aden. Nedgangen til Perim kom raskt då dei ikkje klarte å ta sin del av den raskt veksande oljeindustrien, og Aden tok raskt over igjen. Dei gamle dampskipa vart avvikla frå seint i 1920-åra og det gjekk nedover med Perim. PCC gjekk konkurs i 1935 og Perim vart igjen ei uviktig øy.
Kort tid etter sjølvstendet i november 1967, strekte Sør-Jemen territorialfarvatnet sitt 12 nautiske mil ut frå kysten, og det omfatta farvatnet mellom Perim og fastlandet. Trass frykta til britane og andre, vart det ikkje nok problem for den internasjonale skipsfarten, før 1971 då den nye radikale marxist-regjeringa i det som no var Den demokratiske folkerepublikken Jemen (PDRY) let ei gruppe PFLP-gerilja angripe eit tankskip på veg til Israel i Bab-el-Mandeb frå Perim. Under oktoberkrigen, blokkerte sørjemenittisk artilleri på Perim, i lag med egyptiske marinefartøy, ein blokade i det sørlege innløpet til Raudehavet. Etter blokaden i 1973 var det ingen fleire tilfelle der den internasjonale skipsfarten vart hindra. PDRY oppretta nære politiske og militære band til Sovjetunionen som gjorde at sovjetiske marinestyrkar fekk tilkomst til den tidlegare britiske marinebasen i Aden, i tillegg til øyane Perim og Socotra. Det sterke sovjetiske militære nærværet forsvann raskt etter eit militærkupp i Sør-Jemen i 1986 og starten på perestrojka under Mikhail Gorbatsjov.
Jemen-Djibouti-brua
Det har blitt annonsert ei mogeleg transkontinental bru frå Jemen til Djibouti via Perim, den såkalla Horn-brua. Med ei lengd på 28,5 km vil denne i så fall bli den lengste i verda. Etter finanskrisa i 2009 og aukande terrorisme og piratverksemd i regionen, har ein høyrt lite om prosjektet sidan juni 2010.
Steve Mackay
I 2000-åra vart han meir aktiv att og kom inn i The Stooges att i 2003 då bandet vart samla att på ny, og spelte med dei sidan. Mackay døyde på sjukehus i Daly City i California i 2015, 66 år gammal.<r
Frederator Studios
Den 26. oktober 2016 danna Frederator Networks, Inc. ei samanslutning med det kanadiske animasjonsstudioet Rainmaker Entertainment og Ezrin Hirsh, Inc. under namnet Wow Unlimited Media.
Spiller Cove
Spiller Cove er ei lita vik som ligg like vest for Black Point langs nordkysten av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane. Namnet Spillers Cove vart nemnt av Robert Fildes i 1821. Namnet kjem frå kaptein Spiller, ein indar frå Liverpool, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-21 og som henta attende noko av mannskapet på det forliste «Cora» (kaptein Fildes) frå Desolation Island.
Defleksjon
Defleksjon (av latin for å «bøye av») har fleire tydingar:
HBO Max
HBO Max er ei komande amerikansk strøymeteneste frå WarnerMedia Entertainment, ei underavdeling av AT&T-selskapet WarnerMedia. Tenesta har planlagd lansering i mai 2020.
HBO Max byggjer på HBO premium tenesta til WarnerMedia og vil inkludere alle programma frå selskapet, i tillegg til originale program og innhald frå tredjepartar.
Martín Fiz
Martín Fiz Martín er ein spansk tidlegare langdistanseløpar frå Vitoria-Gasteiz som i 1994 vart europameister i maratonløping og året etter vart verdsmeister på same distansen.
Fiz tok gullmedaljen på maraton under EM 1994 i Helsinki, og fekk med seg to landsmenn på sigerspallen. Våren etter sigra han i Rotterdam maraton, før han i august vann gullet då VM 1995 fann stad i Göteborg.
Under dei olympiske leikane i Atlanta sommaren 1996 vart Fiz nummer fire på maratondistansen, godt over halvminuttet bak dei tre som kjempa om medaljane til heilt inn på OL-stadion. Året etter tok han sølvmedaljen i maraton ved verdsmeisterskapen 1997 i Aten, fem små sekundar bak landsmannen Abel Antón.
Earthling-turneen
Earthling-turneen var ein konsertturné av den britiske musikaren David Bowie for å marknadsføre albumet Earthling, som kom ut i 1997. Turneen byrja 7. juni 1997 i Flughafen Blankensee i Lübeck i Tyskland, og fortsette gjennom Europa og Nord-Amerika før han enda i Buenos Aires i Argentina den 7. november 1997.
Historie
Bowie framførte først songar frå Earthling offentleg seint i 1996, då han spelte «Telling Lies» og stundom «Little Wonder» på show på austkysten i USA i september og oktober. Den 9. januar 1997 heldt han ein konsert i Madison Square Garden i høve 50-årsdagen sin. Ein månad seinare kom Earthling ut og Bowie marknadsførte denne med framsyningar på Saturday Night Live (8. februar) og The Tonight Show (11. februar), etterfølgd av ein betaling-per-visning av bursdagskonserten hans den 8. mars.
Bowie og bandet hans byrja øvingane for turneen i april 1997 og venta at turneen skulle vare frå mai til jul i 1997. Bowie føresåg ein «verkeleg lang, lang turné». Under øvingane for turneen spelte Bowie inn nye versjonar av somme av dei eldre songane sine, inkludert «The Man Who Sold the World» og «Stay». Desse oppdaterte versjonane vart framførte under turneen, men sistnemnde kom ikkje ut offisielt før i 2020 då han kom ut på EP-plata Is It Any Wonder?
Det originale konseptet var å framførte to sett: eit vanleg og eit dance-orientert med drum and bass. Ideen vart skrinlagd på grunn av antipati frå kritikarar og publikum. Etter konserten i Muziekcentrum Vredenburg i Utrecht den 11. juni 1997 vart element av kvar av setta blanda saman til eitt sett.
«Han hata og spele akkurat slik det var på plata,» sa gitaristen Reeves Gabrels. «Han ønskte at eg skulle kle opp songane i dei kleda me gjekk med no.»
Setlista inkluderte Laurie Anderson-songen «O Superman» (frå Big Science (1982)) med solovokal av Gail Ann Dorsey.
Tao Jones Index
Bowie og bandet spelte nokre frå «løynde» konsertar under namnet «Tao Jones Index», som med vilje prøvde å skule for folk kven dei var. «Tao Jones Index» var eit ordspel basert på det verkelege namnet til Bowie, David Jones, og Bowie-obligasjonane som kom ut i 1997 (Tao vert uttalt «Dow», som i Dow Jones Index frå den amerikanske aksjebørsen). I følgje Gabrels var det truleg Zachary Alford som kom opp med namnet, og dei spelte berre som Tao Jones Index «eit halvt dusin gonger eller færre», då Bowie vart lei av prosjektet etter at fansen byrja å kjenne han att og rope etter hittane hans. Setta var, i følgje Gabrels, ikkje så mykje som strengt drum and bass som «dance-remiksar»: «Me var inspirerte av dei ulike remiksane av Earthling-songane og tok dei attende og gjorde dei om som eit sceneband.» Bandet spelte sine normale instrument, men utan forsterkarar, og Alford spelte elektroniske trommer. Det var berre ei offisiell utgjeving frå Tao Jones Index-framsyningane: ein 12"-singel av «Pallas Athena» og «V-2 Schneider» (1997).
Songar
Frå Space Oddity Frå The Man Who Sold the World Frå Hunky Dory Frå The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars Frå Aladdin Sane Frå Live Santa Monica '72 Frå Ziggy Stardust: The Motion Picture Frå Young Americans Frå Station to Station Frå Low Frå "Heroes" Frå Lodger Frå Scary Monsters (and Super Creeps) Frå Let's Dance Frå Tin Machine Frå Black Tie White Noise Frå Outside Frå Earthling Andre songar:
Albert Welti
Albert Welti var ein sveitsisk kunstmålar og raderar.
Welti var frå Zürich, der far hans var fraktemann. Sjølv studerte han ved kunstakademiet i München. Han vart påverka av Arnold Böcklin sin kunst. Tema som går att i verka hans er skildringar av draum og mareritt. Hans mest kjente verk er veggmåleriet Die Landsgemeinde, som prydar sørveggen i tingsalen på parlamentsbygninga i Bern. Verket vart fullført to år etter han døydde, av William Balmer. Welti var ein nær venn av Hermann Hesse. Han døydde i Bern.
Albert Welti var far til forfattaren og målaren Albert J. Welti, onkel til Arthur Welti og oldefar til Sophie Hunger.
Stancomb Cove
Stancomb Cove er ei vik nordaust for Laguna Hill nordvest i Port Foster på Deceptionøya i Sør-Shetlandsøyane. Vika vart danna som følgje av vulkanutbrot på øya mellom desember 1967 og august 1970. Ho vart kartlagd frå HMS «Endurance» i januar 1988 og kalla opp etter båten Stancomb-Wills som vart nytta under oppmålinga.
Jimmy Recca
Jimmy Recca er ein amerikansk musikar, mest kjend som bassist i The Stooges frå tidleg i 1971 til 9. juli 1971.
Recca erstatta då den originale Stooges-bassisten Dave Alexander, som hadde fått sparken frå bandet. Recca var òg medlem av The New Order, bandet til Stooges-gitarist Ron Asheton, som vart starta tidleg i 1975 etter at The Stooges gav seg.
De Haas–van Alphen-effekt
De Haas–van Alphen-effekt er eit fenomen som skjer hos enkelte metall ved låge temperaturar. Det består i at den magnetiske susceptibiliteten varierer periodisk ved ei kontinuerleg forandring av eit ytre magnetfelt. Effekten kan forklarast som ein verknad av kvantisering av energinivåa til elektrona i magnetfeltet. Fenomenet vart først observert for vismut av dei nederlandske fysikarane Wander Johannes de Haas og studenten hans P.M. van Alphen i 1930.
Haukefuglar
Haukefuglar, Accipitriformes, er ein biologisk orden på ca. 265 fugleartar som lever av byttedyr eller åtsel. Haukefamilien med haukar, ørner og glentar, samlar langt dei fleste av desse.
Skildring
Haukefuglar er kjent frå midtre eocentida. Dei har kraftig, kroket nebb med ein mjuk sere med plass for for naseopningane. Vengene er lange og relativt breie, godt egna for glideflukt. Dei 4-6 ytre primærfjøra er avsmala.
Haukefuglar har sterke bein og føter med rovklør og ei kraftig bakklo. Nesten alle er kjøttetande, dei jaktar med synet i dagslys eller i tussmørker. Dei kan ha svært lang levetid, og dei fleste har låg reproduksjonsrate.
Haukefuglar veks særs fort fram til dei er flygedyktige, deretter får dei mat ved reiret i 3-8 veker etter første flygeturen. Det tar frå eitt til tre år før dei er forplantingsdyktige. Kjønna har tydeleg ulik storleik, hos somme artar kan hoer ha over dobbelt vekt av hannen sin vekt. Meir typisk er hannen ein tredel under storleiken til hoer. Kjønnsdimorfismen er vanlegvis mest ekstrem hos spesialiserte fugleetarar, som haukane i slekta Accipiter, men han vere heilt fråverande hos gribbar. I hovudregelen er rovfuglar monogame, dei kan finne ny parter om den gamle døyr.
Accipitriformes er blant dei mest varierte ordenar i storleik. Den minste arten kan vere dverghauk, Accipiter minullus, som måler 23 cm. Den største arten er munkegribb, på opptil 14 kg, 118 cm og 3 m i vengespenn.
Taksonomi
Tradisjonelt var haukefamilien, sekretærfugl og fiskeørn rekna som del av Falconiformes. Men nyare studiar har ført til at ornitologar vel å skilje dei tre nemnte familiane ut til ein ny orden Accipitriformes, slik at falkefamilien blei isolert innanfor Falconiformes. Klassifiseringa av denne ordenen er vanskeleg å handsama på ulike vis, til dømes var dei 7 kondorartane tatt ut av Accipitriformes, og heller plassert inn i sin eigen orden i ein periode.
Logo
Logo (frå gresk for ord, tale) er ei nemning med engelsk opphav for slike merke som har fått ein særeigen grafisk utforming for å verte nytta som kjenneteikn for til dømes eit firma, ein organisasjon, eit spesielt produkt eller ein form for tenesteyting. Ofte er ein logo offentleg registrert som varemerke.
Logoar kan utformast som strekteikningar eller flater i ein eller fleire fargar, og kan vere ei omarbeiding av kjende symbol som til dømes bokstavar, tal og andre slike teikn, ei stilisering av ein konkret figur eller bygning, eller ein heilt abstrakt fantasifigur. Eit fotografi av ein konkret ting, eit hus eller eit landskap, vert ikkje rekna som ein logo.
Stukk
Stukk (av italiensk stucco) er eit materiale laga gips, kalk og sand. Det kan brukast til å mura med eller formast til kunst og dekorasjonar, kjend som stukkatur eller stukkaturarbeid.
SpongeBob SquarePants
Serien har gått sidan 1999 og er blant dei lengst sende fjernsynsprogramma i USA. Han er blant dei best mottekne seriane som har vore send på Nickelodeon og har per 2017 generert 13 milliardar US-dollar i salsinntekter for kanalen.
Svend Solberg
Svend Adolph Solberg var ein norsk forretningsdrivar og stortingsmann frå Drammen. Peter Collett Solberg var son hans.
Svend Solberg var son til ein kjøpmann. Sjølv vart han student frå Drammens skule i 1848 og tok 1854-56 merkantil utdanning utanlands. På garden Kobbervik, som han overtok etter faren, dreiv han skipsreiarlag og tok del i styringa av fleire industriføretak. Han var 1865-85 medlem av bystyret i Drammen, ordførar 1874. Tida 1868-74 var han direktør i Drammens Privatbank.
Solberg var 2. representant for Drammen på Stortinget 1880-82 og på omframstortinget 1882. Han var medlem av Næringskomite nr 1, i 1882 også av Skattekomiteen og Traktatkomiteen. 1881-sesjonen var han permittert frå 16. mai.
Han døydde i Drammen i 1890.
Batis
Batis er ei biologisk slekt i pløsaugefamilien i ordenen sporvefuglar, Passeriformes. Artane i slekta har utbreiing i Afrika sør for Sahara. Batisar er små, butte insektetande fuglar som vanlegvis lever i habitat med open skog eller i buskas. Reiret er lite, fint koppforma og ligg lågt i eit tre eller i ein busk. Dei jaktar insekt i lufta, eller ved å ta byttet frå bakken som ein varslar.
Dei fleste artane er mykje like i utsjånad, kjønna er vanlegvis ulike. Generelt har batisar iaugefallande fjørdrakt med mørk, flekkete overside og bleikare underside, og ofte med eit farga eller svart brystband på kvit hals. Hovudet har ei grå krone og dei har ei blå augemaske. Mange artar kan reise fjørene på gumpen til ein slags dott. Irisen hos batisar er fargerike. Nokre batisar er ganske vokale og har dessutan evne til å supplere med venglydar når fuglen flyg frå grein til grein.
Artslista
Batisar i rekkjefølgje etter eBird/Clements Checklist v2017 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Frederik Steen
Frederik Martin Budtz Steen var ein norsk jurist, embetsmann og stortingsmann fødd på Toten. John Steen var far hans, Johannes Steen broren.
Steen vart student i 1853 og cand. jur. i 1858. Dei neste åra arbeidde på eit sakførarkontor i Bergen og han var fullmektig hos sorenskrivaren i Jæren og Dalane. Frå 1864 budde han i Bergen der han fram til 1871 var overrettssakførar og sidan var politifullmektig. Han var 1880-99 sorenskrivar i Sunnfjord. Til sist var han justissekretær i Bergen.
Steen var 3. representant for Bergen på Stortinget 1880-82 og på omframstortinget 1882. Han var medlem av justiskomiteen.
Han døydde i Bergen i 1907.
Frascati
Frascati er ein by og ein kommune i provinsen Roma i regionen Lazio i Italia. Kommunen har 21 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 22,5 km².
Byen, som ligg 320 moh, er kjend for den storfelte utsikta over dalen der Roma ligg. Endå vidare kjend er Frascati for den turre kvitvinen som vert produsert av malvoisiedruer, druer som veks i den vulkanske grusen på nordsida av Albanarfjella.
Soge
Sidan den romerske antikken har det vore bygt hus, villaer for det romerske patrisiatet i Frascati. Framfor alt nytta dei mektige romarane husa i Frascati til sommarbustader. På 1300-talet vart byen sikra med ein festningsmur.
Dei mest praktfulle bygningane er i hovudsak frå det 16. og 17. hundreåret, mange dekorert med freskar og verdfulle kunstsamlingar. Mest kjend er Villa Aldobrandini som vart reist frå frå 1598 til 1603 under leiing av Giacomo della Porta, på oppdrag frå pave Klemens VIII. Også Villa Falconieri og Villa Mondragone merker seg ut med prakt.
I nærleiken av byen ligg ruinane av ein gravstad med gravhaugar frå romartida.
Den 8. september 1943 bomba 130 USA-amerikanske bombefly byen. Av sivilbefolkninga omkom minst 1000 menneske, medan ei 100 soldatar i hovudkvarteret til den tyske generalfeltmarskalken Kesselring fall.
Rustkragesporv
Skildring
Rustkragesporv er 12-13,5 cm lang og veg 17-31 gram. Vaksne fuglar har eit kort og kraftig grått nebb og fjørdrakta har grått hovud med breie, svarte striper på sidene til krona og tynnare stripar gjennom auget og under kinna. Nakke og brystsider er raudbrune og oversida er svartstripa på brungult. To svake, kvite vengband er synlege i sittestilling. Strupen og undergumpen er kvit og undersida er lys beige, men gradvis brun opp mot flankane. Dei har ein svart flekk mot brystsidene ved kragen, storleiken på flekkene er varierande med underart.
Unge fuglar har eit utvaska, meir uklårt mønster på hovudet, med brune striper og ein brungul overside. Dei manglar den raudbrune kragen, og har generelt streka fjørdrakt.
Det finst mellom 25 og 29 underartar. Generelt finn ein populasjonane med dei minste fuglane i kystfjell, mellomstore fuglar i Andesfjella, og dei største, mørkare formene på tepuiar. Den største av tepui-underartarne, Z. c. perezchincillae, har grå underside, og kragen strekkjer seg som eit mørkt band av frekner rundt brystet.
Dette er først og fremst ein standfugl, men underarten i Patagonia har ei åtferd med trekk nordover i den australske vintersesongen.
Økologi
I den nordlege og vestlege delen av utbreiingsområdet er denne generelt talrike fuglearten typisk funne i høgder på 600 til 4000 moh., og opptil 4300 m ved Andes, men i dei sørlege og austlege delar lever han vanlegvis heilt ned til havnivået. Han kan treffast i nesten einkvart opent eller halvopent habitat, inkludert dyrka område, hagar, parkar, grassletter og cerrado i Brasil. Dei trivst godt i urbane og forstadsmiljø, men er fråverande frå dei tett skogkledde delane av Amazonasbassenget.
Dei er er òg utbreidde på Guayanaskjoldet, hovudsakleg på platåfjell (tepuiar) og i Pakaraima-fjella i Guyana.
Rustkragesporvar beitar på frø på bakken, nedfalle korn, insekt og edderkoppar. Det vil nokre gongar delta i fleirartsflokkar og har blitt observert å plukke termittar frå spindelbanar. Vanlegvis opptrer dei i par som held små territorium, eller dei lever i små flokkar. Dette er fuglar som er generelt tillitsfulle ovanfor menneske, er vanleg gjennom det store utbreiingsområdet og arten er klassifisert som livskraftig (LC) av IUCN. Hekkesesongen er avgrensa av mattilgjenge og av nedbør, styrt av lokale klimatiske sesongvariasjonar. I dei subtropiske sidene av Andes i nordvestre Argentina byrjar hofuglane å byggje reir rundt slutten av oktober, når den våte sesongen kjem, men i byrjinga av desember er dei fleste hekkeaktivitetane allereie fullførte. I Pichinchaprovinsen i Ecuador, har ein funne ruging i desember, og reirbygging er registrert der i mars og april, noko som tyder på utvida hekking gjennom heile den våte sesongen. Dei opne koppforma reira består av plantematerialar fôra med fin gras. Reira er plasserte i vegetasjon på bakken, lågt i eit tre eller ein busk, eller i ein vegg, opptil 2 meter høgt, men vanlegvis mindre enn 0,5 m over bakken. Hoa legg bleikgrønblå egg med raudbrune flekker. Storleiken på kulla varierer, 2-3 egg i Mellom-Amerika, 4-5 i Argentina. Rustkragesporvar er reirparasittisk vert for arten silketrupial, Molothrus bonariensis.
Crewkerne
Crewkerne  er ein by i grevskapet Somerset i England. Han har kring 6500 innbyggjarar, og ligg om lag 14 km sørvest for Yeovil og 11 km aust for Chard, nær grensa til Dorset.
Rustkragesporv
Vokalisering
Fuglelætet for rustkragesporv har blitt grundig studert og syner omfattande geografisk variasjon. Lætet inkluderer eit skarp 'tsip' eller 'sjink' som varierer geografisk. Hannar kan synge frå ei låg grein, og gje ein song av utydelege fløytetonar med eller utan ei avsluttande trille.
Hanishøyane
Historie
Det osmanske riket gjorde krav på Hanishøyane, men kravet vart lagt bort av Tyrkia i 1923. Frå den gong vart dei styrte av den italienske kolonien Eritrea fram til 1941. I 1941, etter at dei italienske kolonistyrkane overgav seg, etablerte den britiske hæren Eritrea som eit proktektorat. Gjennom 1970-åra gjorde Etiopia (som hadde annektert Eritrea) og Jemen krav på øyane. Den etiopiske interessa i øyane kom av at eritreiske sjølvstendegrupper nytta Hanishøyane, og den nærliggande Zuqar, som base til å angripe etiopiske militærinteresser.
Smeeni
Smeeni er ein kommune i Buzău fylke i Romania.
Busetnader
Smeeni er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:
Sting
Gordon Matthew Thomas Sumner, betre kjend med artistnamnet Sting, er ein engelsk musikar, songar-låtskrivar, multi-instrumentalist, aktivist, skodespelar og filantrop. Han er mest kjend som låtskrivar, songar og bassist for det nyskapande new wave-rockebandet The Police og solokarrieren som følgde.
Sting har nytta mange musikkstilar, med element frå rock, jazz, reggae, klassisk, new-age og worldbeat, i musikken sin. Som solomusikar og medlem av The Police har Sting fått 16 Grammyprisar for musikken sin, den første for beste rockeinstrumental i 1980, tre Brit Awards – mellom anna beste mannlege artist i 1994, ein Golden Globe, ein Emmy Award, og fleire Oscarnomniasjonar for beste song. Han vart innlemma i Songwrites Hall of Fame i 2002 og Rock and Roll Hall of Fame som medlem av The Police i 2003. I 2000 fekk han ei stjerne på Hollywood Walk of Fame. Han vart oppført på International Best Dressed List for best kledde mann i 2001.