cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kaci Kullmann Five
Liv og gjerning
I oktober 1989 vart Five utnemnd til handels- og skipsfartsminister i Jan P. Syse si samlingsregjering, og var statsråd til regjeringa gjekk i oppløysing hausten 1990. Våren 1991 vart ho vald til leiar for Høgre, som den fyrste kvinna. Høgre gjorde eit heller dårleg val både ved kommunevalet 1991 og ved stortingsvalet 1993, noko partileiinga hausta kritikk for. Five valde å trekke seg som partileiar i 1994, i staden vart Jan Petersen ny leiar i Høgre. Då hennar fjerde stortingsperiode gjekk mot slutten, sa ho nei til attval i 1997.
Næringsdrivar og nobelarbeid
Etter at ho forlét Stortinget i 1997 hadde Five i fem år ei direktør-stilling i Aker RGI. Deretter arbeidde ho som lobbyist med eige firma, og levde elles av styreoppdrag i ymse næringsselskap, til dømes i Statoil.
I 2003 fekk ho plass i femmannstyret for Nobels fredspris, og i 2015 vart ho valdt til leiar av Den norske Nobelkomiteen. Frå 2009 var ho også styremedlem i den svenske Nobelstiftinga, som har det overordna ansvaret for alle dei fem nobelprisane.
Prisar og utmerkingar
Kaci Kullmann Five vart utnemnd til riddar av den franske Æreslegionen i 2006.
Lgov
Byen Lgov vart første gong nemnt i ei skriftleg kjelde i 1152 som Olgov, som kjem av det russiske namnet Oleg. Lgov vart jamna med jorda av mongolane. I 1669 vart Lgov-klosteret grunnlagd der den tidlegare byen låg. Sloboda rundt klosteret fekk byrettar som byen Lgov i 1779.
Pierre Louis Moreau Maupertuis
Pierre Louis Moreau Maupertuis var ein fransk matematikar og astronom. Han leia den franske gradmålingsekspedisjonen i svensk Lappland i 1736. Gjennom denne og den samtidige gradmålinga i Peru vart flattrykkinga til jorda ved plane (som Newton hadde føresagt) endeleg fastslått.
I 1740 vart Maupertuis kalla til Berlin av Fredrik II, som i 1744 gav han i oppdrag å omorganisere Det prøyssiske vitskapsakademiet. Etter ein heftig strid med Voltaire, vendte Maupertuis tilbake til Frankrike i 1753.
As Sabrah-distriktet
As Sabrah-distriktet er eit distrikt i Ibb guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 69 872 innbyggjarar.
Drift Away
«Drift Away» er ein song skriven av Mentor Williams og opphavleg spelt inn av John Henry Kurtz i 1972 på albumet hans Reunion. I 1973 vart songen den største hitten til Dobie Gray, med ein femteplass på Billboard Hot 100. Det vart den siste pophitten for Decca Records i USA.
Ein nyare versjon av Uncle Kracker, i lag med Gray, vart ein hit i 2003.
Andre versjonar
Garth Brooks spelte inn songen i 2013 for albumet Blue-Eyed Soul.
Narvel Felts-versjonen
Ein countryversjon vart spelt inn av Narvel Felts i 1973. Han spelte songen som ein countryballade, samanlikna med den meir bluesaktige versjonen til Gray. Felt endra teksten «I wanna get lost in your rock and roll» til «I wanna get lost in your country song». Songen nådde åttandeplassen på Billboard' Hot Country Singles-lista i august 1974, kring tre månader etter versjonen til Gray hadde herja listene. Songen markerte første gongen Narvel hadde suksess i countrymarknaden, sidan han frå seint i 1950-åra hadde vore kjend som ein rockabilly-artist.
Uncle Kracker med Dobie Gray
Ein versjon vart gjeven ut av Uncle Kracker i 2003. Denne versjonen, der Dobie Gray syng det siste verset, nådde niandeplassen på Billboard Hot 100-lista. Han låg 28 veker på toppen av adult contemporary-lista i USA, noko som var ny rekord. Songen nådde òg 25. plassen på singellista i New Zealand.
Musikkvideoen vart regissert av Bronston Jones.
Jabal Zambar
Jabal Zambar (arabisk جبل زمبر) er ein stor ås i Tel Afar-distriktet i Ninive guvernement nord i Irak. Namnet vert òg skrive Jabal eller Jebel Sinbar, Zinbar eller Zinbār.
Geografi
Sanjar-Zambar-fjella omfattar Teymurlenkåsane (Temur Lenk-åsane) der den turkmenske byen Tal Afar ligg. Jabal Zambar er det høgaste punktet i eit åslendt område aust for Tal Afar. Han er kring 543 meter over havet. Ein grunn sael nordvest for Jebel Zambar skil han frå åstoppen Jebel Sasan.
Historie
Seint i 1930-åra bora tyskarane brunnar i Zambar og Quasir-strukturane vest for Mosul mot Sinjar.
Den 7. januar 2006 omkom 12 amerikanske militære då eit UH-60 Blackhawk-helikopter styrta i åsen.
Barrierevika
Barrierevika er ei open bukt i Antarktis i vestenden av West isbrem. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–1937, og vart namngjeven av dei. Barriere er eit anna namn for isbrem.
Them
Them fekk to hittar i Storbritannia i 1995 med «Baby, Please Don't Go» (10. plassen i Storbritannia) og «Here Comes the Night» (2. plassen i Storbritannia og Irland). Den sistnemnde songen og «Mystic Eyes» gjekk inn på Topp 40 i USA.
Morrison slutta i bandet i 1966 og fekk ei suksessrik karriere som soloartist. Trass i relativt få hitsinglar, vert Belfast-gruppa rekna for å ha stor innverknad på andre band, som The Doors.
Skiping
I april 1964 skipa Van Morrison ein R&B-klubb på Maritime Hotel i Belfast med entreprenørane Jimmy Conlon, Jerry McKernan og Gerry McKervey (kjende som «3Js»). Morrison gav beskjed til gruppa han spelte i på den tida, The Golden Eagles. Etter kvart som opninga av klubben nærma seg, ønskte Morrison å finne den perfekte besetninga i gruppa. Han hadde nyleg møtt The Gamblers, ei gruppa i Aust-Belfast skipa i 1962 av Ronnie Milling (trommer), Billy Harrison (gitar og solovokal) og Alan Henderson (bassgitar). Eric Wrixon, som framleis gjekk på skule, spelte piano og klaverinstrument. Morrison spelte sjølv tenorsaksofon, munnspel og song. Gruppa øvde over sykkelbutikken til Dougie Knight i Shaftesbury Square i Belfast for å førebu seg til debuten på Maritime. Gruppa følte dei trengde eit nytt namn og dei gjekk med på forslaget til Eric Wrixon om å kalle seg Them etter science-fiction-skrekkfilmen frå 1954.
Maritime Hotel
Den 14. april 1964 stod det ei annonse i ei avis i Belfast som spurte: «Who Are? What Are? THEM». Ei liknande annonse stod det fredagen før konserten (17. april 1964) som annonserte at Them skulle spele den kvelden på Club Rado på Maritime Hotel. Them spelte fast på klubben og med plass til berre 200 personar, vart det raskt fullt etter den tredje veka.
Them spelte utan ei fast setliste og brukte energien frå publikum. Morrison sa seinare at medan bandet ikkje var i sitt rette element når dei spelte inn plater, så «var måten me spelte på Maritime meir spontant, meir energisk, meir av alt, fordi me fekk så mykje energi frå publikum». Morrison improviserte songar medan dei spelte og «Gloria», den klassiske songen han hadde skrive då han var 18 år gamma, tok form her og kunne vare opp til 20 minuttar. I følgje Morrison så «levde og døydde Them på scenen på Maritime Hotel», men berre særs dårlege lydopptak finst frå staden. Eit opptak frå ein tilhengjar av «Turn On Your Love Light» fann vegen til Mervyn og Phil Solomon, som tok kontakt med Dick Rowe i Decca Records. Rowe reiste så til Belfast for å sjå Them spele. Rowe og Phil Solomon gjekk med på ein toårskontrakt med bandet. Morrison, som då var 18 år, fekk faren til å signere for seg. I løpet av få veker vart gruppa henta til England og platestudioet til Decca i West Hampstead for den første innspelinga deira.
Med Decca
Den første innspeling til Them fann stad i London den 5. juli 1964. «Turn on Your Love Light» og «Gloria» vart spelte inn denne dagen og det same vart dei to sidene av den første singelen deira, «Don't Start Crying Now» og «One Two Brown Eyes», i tillegg til «Groovin'», «Philosophy» og Bo Diddley sin «You Can't Judge a Book by Its Cover». Innspelinga var spesiell for dei nytta to trommespor, som ein kan tydeleg høyre på stereomiksane av «Gloria» og «One Two Brown Eyes». Rowe brukte studiomusikarane Arthur Greenslade på orgel og Bobby Graham på det andre trommesettet. På dette tidspunktet vart det klart at foreldra til Eric Wrixon, som var mindreårig, ikkje kom til å signere kontrakten på hans vegner, så han vart erstatta av Pat John McAuley. Singelen kom ut i august, men selde dårleg.
På den neste singelen deira, Big Joe Williams sin «Baby Please Don't Go», kom Andy White inn på trommer, Phil Coulter spelte andre klaverinstrument og Jimmy Page spelte rytmegitar. Sologitaren vart spelt inn av Billy Harrison. Han kom ut i november med «Gloria» som B-side. I desember 1964 spelte Them på fjernsyn for første gongen, i lag med The Rolling Stones på Ready Steady Go!. Manageren deira, Phil Solomon fekk songen nytta som kjenningsmelodi for showet, og i løpet av to veker klatra singelen til 19. plassen på UK Singles Chart, og nådde til slutt 10. plassen.
Den neste utgjevinga til Them vart den største hitten deira i Storbritannia, «Here Comes the Night». Det var produsenten, Bert Berns, som skreiv songen. Han var ein amerikanar som òg hadde vore med å skrive «Twist and Shout». Med B-sida «All for Myself» nådde han andreplassen på den britiske singellista den 22. april 1965, fem veker etter han gjekk inn på lista. I USA nådde songen 24. plassen i mai. Begge songane kjem frå den same innspelinga i oktober 1964 då dei spelte inn «Baby Please Don't Go», men vart for ei stund langt på hylla av Decca til fordel for Lulu sin versjon av «Here Comes the Night» som nådde 50. plassen på den britiske singellista.
Den 11. april 1965 spelte Them på NME Pollwinners Concert i Wembley Empire Pool: Jimmy Savile var konsertmeister for kvelden, der òg The Beatles, The Rolling Stones, The Kinks, The Animals, The Searchers, The Moody Blues og Dusty Springfield spelte. Banda var venta å halde seg til dei siste hittane sine, men Them var frekk å glei frå «Here Comes the Night» og over i ein sju minuttar lang versjon av «Turn on Your Lovelight». Etter framføringa sa Derek Johnson i NME at Morrison hadde «meir genuin soul enn nokon andre britiske artistar».
Bandet gav ut det første albumet sitt The Angry Young Them i juni 1965 i Storbritannia og det kom ut i USA på Parrot Records i juli. Men Them-singelen «One More Time», vald ut av Phil Solomon, mislukkast – i følgje Billy Harrison fordi han aldri var singelmateriale. I juli 1965 fekk bandet inn den engelske trommeslagaren Terry Noon og den skotske sologitaristen Joe Baldi, men desse slutta i september. Det andre albumet deira, Them Again, kom ut i januar 1966 i Storbritannia og i april 1966 i USA.
Nord-Amerika
I USA vart gruppa marknadsført som ein del av den britiske bølgja. Etter suksessen med «Here Comes the Night», fekk bandet ein ny hit seinare i 1965 med «Mystic Eyes», som nådde 33. plassen. Them Again kom ut i april 1966 i USA og gjekk inn på albumlista. Bandet byrja ein turné i USA i mai 1966. Frå 30. mai til 18. juni spelte Them fast på den kjende Whisky a Go Go i Los Angeles. For den siste veka var The Doors oppvarming for Them og på den siste kvelden jamma dei to banda på ein tjue minuttar lang versjon av «Gloria» og ein 25 minuttar lang versjon av «In the Midnight Hour». Them drog vidare til The Fillmore i San Francisco i California og så til Hawaii, der bandmedlemmane og managerane byrja å krangle om pengar. Bandet braut saman og Morrison og Henderson drog attende til Belfast medan Ray Elliott og David Harvey valde å bli verande i Amerika.
Van Morrison sette oppløysinga av Them i samanheng: «Det var ikkje noko motiv bak noko du gjorde den gongen. Du berre gjorde det fordi du ville det og fordi du likte å gjere det. Det var slik det byrja, men det endra seg etter kvart og alle som var involverte endra seg òg, inkludert meg sjølv.» (1967) «Du kan ikkje ta noko slik som det, putte det i ein boks og sette eit fint namn på det, som du kan prøve å selje. Det er det dei prøvde på. Det er det som tok livet av Them.» (1973)
Van Morrison fekk vidare stor suksess som soloartist, men Them sin kombinasjon av garasjerock og blues vart ei stor inspirasjonskjelde for den neste generasjonen av rockemusikarar, og dei mest kjende singlane deira har blitt mykje spelt av andre rockeartistar.
Lovord
Innspelinga frå 1964 av «Gloria» vart innlemma i Grammy Hall of Fame i 1999. Han vart rangert på 69. plassen i boka til Dave Marsh frå 1989 kalla The Heart of Rock and Soul, The 1001 Greatest Singles Ever og «Mystic Eyes» vart i same boka rangert på 458. plassen. «Gloria» vart rangert på 208. plassen på lista til magasinet Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene..
Darab fylke
Darab fylke (persisk شهرستان داراب) er eit fylke i Fars i Iran. Det administrative senteret i fylket er Darab. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 172 938. Fylket er delt inn i tre distrikt: Sentral-distriktet, Rostaq-distriktet og Forg-distriktet. Fylket har to byar: Darab og Jannat Shahr.
Hopelessly Devoted to You
«Hopelessly Devoted to You» er ein song skriven av John Farrar. Han vart opphavleg framført av Olivia Newton-John i filmversjonen av Grease. Songen vart nominert til Oscarprisen for beste originale song, men tapte for «Last Dance» frå Thank God It's Friday.
Blessing Okagbare
Blessing Oghnewresem Okagbare er ein nigeriansk tidlegare friidrettsutøvar som tevla i sprintløp og lengdehopp. Ho tok OL-bronse i lengdehopp i 2008 og sikra seg VM-sølv i øvinga fem år seinare. Okagbare fekk då også bronsemedaljen på 200 meter. Dopingdømt.
Hopelessly Devoted to You
Halvvegs gjennom filminga av filmen, hadde ikkje songen, som Newton-John i følgje kontrakten skulle synge solo i filmen, vorte skriven enno. Farrar, som var den personlege produsenten til Newton-John, skreiv songen og gav han til produksjonstemaet for filmen. Dei nølte først, men godkjende etter kvart songen. Filminga og innspelinga av songen fann stad etter at resten av filmen var over.
Blessing Okagbare
Aktiv
Okagbare vart nummer tre i lengdetevlinga under Sommar-OL 2008, andreplassen gjekk til Tatjana Lebedeva som fekk annullert sitt resultat ni år seinare. Under verdsmeisterskapen 2013 i Moskva enda Okagbare opp med sølv i lengde, 2 centimeter bakom Brittney Reese frå USA. Fem dagar seinare sprang Okagbare inn til bronse på 200 m, på same tid som sølvmedaljør Murielle Ahouré. I 2014 sigra Okagbare både på 100 m og 200 m ved samveldeleikane i Glasgow.
Storfjord kyrkje i Troms
Storfjord kyrkje er ei langkyrkje frå 1952 i Storfjord kommune i Troms.
Hopelessly Devoted to You
Newton-framførte songen på Grammy-prisutdelinga året etter. Songen nådde tredjeplassen på Billboard Hot 100 og sjuandeplassen på Easy Listening-lista. På country-lista vart songen den første songen hennar på over to år som nådde topp 20.
Blessing Okagbare
Aktiv
Okagbare sine personbeste på 100 meter og 200 m, høvesvis 10,79 og 22,04 sekund, var i si tid afrikarekordar. 100-meterstida presterte ho i 2003, same sesongen som ho sett personleg rekord med eit lengdehopp som målte 7 meter. 22,04 oppnådde ho våren 2018 i Abilene i Texas.
Storfjord kyrkje i Troms
Byggverket er i tre og har 320 sitjeplassar. Arkitekt for kyrkja var Bjarne Bystad Ellefsen.
Hopelessly Devoted to You
Sonia-versjonen
I 1994 tok Sonia over rolla som Sandy ved ein West End-produksjon av Grease, og erstatta Debbie Gibson. Samstundes gav ho ut ein coverversjon av denne songen. Singelen kom ut i juni 1995 og nådde 61. i Storbritannia.
Blessing Okagbare
Doping
Under Tokyo-OL 2021 testa Okagbare positivt i doping, det kom for ein dag at ho hadde nytta seg av veksthormonar og EPO over lengre tid. Ho vart deretter stengt ute frå idrett dei neste ti åra.
Obojan
Obojan (russisk Обоя́нь) er ein by i Kursk oblast i Russland med om lag 14 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Psjol, rundt 60 km sør for Kursk.
Obojan vart grunnlagd i 1639 som ei festning ved den sørlege grensa til Russland. Han fekk byrettar i 1779.
Aurela Gaçe
Aurela Gaçe er ei albansk songarinne. Ho representerte Albania i Eurovision Song Contest 2011 med songen «Kënga ime». Songen kvalifiserte seg ikkje til finalen.
Emmy
Emma Bejanyan, kjend som Emmy, er ein armensk songar. Ho representerte Armenia i Eurovision Song Contest 2011 med songen «Boom Boom», men kvalifiserte ikkje til finalen.
Ståle Kleiberg
Ståle Kleiberg er ein norsk komponist, professor og skribent. Han er filolog frå Universitetet i Oslo, med musikk, allmennlitteratur og nordisk i fagkrinsen; i tillegg har han diplomeksamen i komposisjon frå Norges Musikkhøgskole og komposisjonsstudiar i England. Kleiberg er professor i komposisjon og musikkvitskap ved NTNU i Trondheim. Han har forska på fransk og norsk musikk frå 1900-talet, og på tysk musikk frå andre halvdel av 1700-talet. Han er medredaktør i Norges musikkhistorie. Kleiberg fekk Fartein Valen-stipendet i 1999 og blei vald til årets komponist av Trondheim symfoniorkester for sesongen 2000-2001.
Kleiberg har skrive ei rekkje komposisjonar i ulike genrar. Noko av det første han skreiv var ein syklus med Haugtussa-songar, med utgangspunkt i Garborgs kjende verk. Hans Requiem for the victims of Nazi persecution er framført med suksess i ei rekkje land. Verket blei mellom anna framført i Washington National Cathedral den 11. september 2004, altså på minnedagen for terroråtaka i New York og Washington. Komposisjonen Rosevinduet er dels inspirert av Gabriel Kiellands kunstverk i Nidarosdomen, dels av Stein Mehrens dikt på same tema. Symfonien med tittelen Klokkeskjæret og orkesterverket Lamento: Cissi Klein in memoriam har òg nådd vidt ut.
Gorno Lisitsje
Gorno Lisitsje (makedonsk Горно Лисиче, «Øvre Lisitsje») er ein bydel i kommunen Aerodrom innanfor storkommunen Skopje i Nord-Makedonia.
Bydelen hadde 18 233 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002.
Okutielva
Okutielva er ei elv på Bankshalvøya i regionen Canterbury på Sørøya på New Zealand. Ho renn mot vest og møter Okanaelva. Desse elvene dannar til saman Takiritawaielva, ei kort elv som renn ut i den austlege enden av Forsythsjøen, to km sør for busetnaden Little River.
Hugenottar
Hugenottar er nemninga på tilhengarane av den reformerte læra i Frankrike. Hugenottane baserte kyrkja si på læra til Jean Calvin.
Orda hugenott (fransk huguenot) stammar frå 1500-talet og skal visstnok kome av det tyske Eidgenosse («forbundsfelle»), på grunn av banda til den sveitsiske reformasjonen. Først vart ordet brukt som skjellsord av motstandarane, men seinare vart det teke i bruk av hugenottane sjølv.
Hugenottane vart forfølgt av dei franske kongane og andre katolske makthavarar. Ein massakre på ei hugenottisk forsamling i Vassay i 1562 gav støyten til ein 30 år lang religionskrig i Frankrike. Den vondaste hendinga i denne krigen er kjent som Bartolomeusnatta. Den 24. august 1572 vart det sett i gang eit blodbad i Paris der fleire tusen hugenottar vart drepne.
Ediktet i Nantes gav i 1598 hugenottane visse fristader. Seinare vart dei igjen utsett for sterkt press frå den franske kongen, og i 1685 vart ediktet i Nantes oppheva. Mellom 200 000 og 250 000 hugenottar emigrerte på grunn av forfølgingane. Særleg drog dei til Sveits og mange statar i dagens Tyskland (hovudsakleg Brandenburg-Preussen, som dei kom til å setje eit sterkt preg på), England, Nederland og Nord-Amerika. Denne utvandringa var eit stort tap for Frankrike sidan hugenottane var dugelege borgarar.
Novella av Renaissance
Novella er det sjuande studioalbumet til det engelske progressive rockebandet Renaissance, utgjeve i 1977.
Historie
Sidan plateselskapet til bandet i Storbritannia, BTM, gjekk konkurs, vart albumet gjeve ut i USA nokre månader før det kom ut i Storbritannia, noko som førte til at det vart importert til Storbritannia av britiske fans. Då albumet kom ut vart selskapet Sire distribuert av ABC Records i USA. Plateomslaget bestod av kunst laga av Pamela Brown og var eit anna bilete enn det som vart brukt på den seinare, britiske utgåva. Kort tid etter, endra Sire distribusjonen i USA til Warner Bros. Records og omslaget vart endra til å bli det same som det britiske.
Albumet nådde 46. plassen på Billboard 200-lista i USA.
Songen «Can You Hear Me?» vart sampla av Deep Puddle Dynamics på albumet We Ain't Fessin' (Double Quotes), og Blockheads på albumet Music by Cavelight og sporet «Sunday Seance».
Heidemann Bay
Heidemann Bay er ei bukt på havsida av Breidneset i Vestfold Hills i Antarktis, like sør for Davis Station. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37. Bukta vart først vitja av Australian National Antarctic Research Expeditions frå «Kista Dan» den 11. januar 1957, og vart kalla opp etter Frank Heidemann, førstestyrmann på «Kista Dan».
Novella av Renaissance
Historie
I 2019 gav Esoteric Recordings ut ei ommastra utgåve av albumet på tre CD-plater.
Pierre Deligne
Pierre René Deligne er ein belgisk matematikar. Han arbeidde ved Institut des hautes études scientifiques i Paris frå 1968, og vart professor ved Institute for Advanced Studies i Princeton i USA i 1984. Deligne vart tidleg kjend då han fann løysinga til tre kjende formodningar sett fram av André Weil. Dette omfatta ei blanding av algebraisk geometri og algebraisk talteori og gjorde at Deligne fekk Fieldsmedaljen i 1978. Løysingane til Deligne kravde innføring av ein ny type algebraisk topologi. Deligne har òg arbeidd med andre problem innan mange område av matematikken.
Heide Rosendahl
Aktiv
Rosendahl tok sølvmedaljen i femkamp under EM i friidrett 1966 i Budapest. Ho var småskadd under dei olympiske leikane 1968 i Mexico-byen, og vart nummer 18 i lengdehopp og trekte seg frå femkamptevlinga. Året etter sette ho verdsrekord i femkamp med 5155 poeng. I 1970 sette ho ny verdsrekord i lengdehopp med 6,84 m då ho sigra i universiaden i Torino. Rekorden stod i fem år.
As Saddah-distriktet
As Saddah-distriktet er eit distrikt i Ibb guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 82 502 innbyggjarar.
Heide Rosendahl
Aktiv
Rosendahl vann gullmedaljen i femkampen under friidretts-EM 1971 i Helsingfors. I same meisterskapen fekk ho bronsemedaljen i lengdehopp med sluttresultatet 6,66 meter.
Under dei olympiske sommarleikane i München i 1972 vann Rosendahl lengdetevlinga med eit hopp på 6,78 meter, ein centimeter lengre enn det Diana Jorgova frå Bulgaria oppnådde. I femkampen tok ho sølvmedalajen, med 4 791 poeng hamna ho ti poeng bakom gullvinnaren Mary Peters frå Storbritannia. Til sist i olympiaden var Rosendahl med på det vesttyske stafettlaget som vann 4 x 100 meter stafett med tid 42,81 sekundar, ny verdsrekord.
Yesterday's Songs
«Yesterday's Songs» er ein song frå 1981 av Neil Diamond frå albumet hans On the Way to the Sky. Songen vart gjeve ut som singel og vart ein stor adult contemporary-hit og nådde toppen av Adult Contemporary-lista i USA. På Billboard Hot 100 nådde han #11.
Eqlid fylke
Eqlid fylke (persisk شهرستان اقلید) er eit fylke i Fars i Iran. Det administrative senteret i fylket er Eqlid. I folketeljinga i 2011 var innbyggjartalet i fylket 93 975. Fylket er delt inn i tre distrikt: Sentral-distriktet, Sedeh-distriktet og Hasanabad-distriktet. Fylket har to byar: Eqlid og Sedeh.
Plan i matematikk
Ei plan flate i matematikk kan definerast på forskjellige måtar, til dømes som ei mengde punkt med den eigenskapen at ei rett linje som går gjennom to punkt i mengda har alle sine punkt i denne mengda, og det inneheld minst tre punkt som ikkje ligg på ei rett linje. Gjennom tre punkt som ikkje ligg på ei rett linje kan det alltid leggast eit plan. Frå definisjonen følgjer at eit plan alltid har uendeleg utstrekking i alle retningar i planet. I analytisk romgeometri vert eit plan definert ved ei lineær likning
mellom dei tre romkoordinatane x, y og z.
Ein figur eller kurve vert sagt å vere plan vis alle punkt i figuren eller kurva ligg i same plan. Plangeometri er læra om plane figurar.
Ein plan graf, òg kalla planar eller planær graf, er i grafteorien ein graf som kan teiknast i eit plan slik at kantane ikkje skjer kvarandre.
Moubray forlandsbre
Moubray forlandsbre er ein forlandsbre i Antarktis som fyller norddelen av Moubray Bay, og som vert danna av samløpet mellom Moubraybreen og isstraumar som fell frå vestsida av sørenden av Adare Peninsula. Store delar av breen er truleg flytande. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1957–58, etter Moubray Bay.
Dei fire første kalifane
Dei fire første kalifane i islam var dei fire første leiarane av det muslimske samfunnet etter profeten Muhammed. Abu Bakr, Omar, Othman og Ali var kalifar frå 632 til 661. Under kalifatet deira voks det arabiske riket og utbreiinga av islam. Innan sunniislam blir dei fire første kalifane kalla rashidun, dei 'rettleidde' eller 'rettvise' kalifane. Valet av den siste av dei fire, Ali, var omstridd, og frå han av var kalifstillinga ein kjelde til splid i det muslimske samfunnet.
خلفاء راشدون Pravedne halife Volení chalífové Rashidun 정통 칼리파 Khulafaur Rasyidin ოთხი წმინდა ხალიფა Rásidún Khulafa al-Rasyidin 正統カリフ Kalifowie prawowierni Dört büyük halife
Per Kleppe
Per Andreas Hildhe Kleppe var ein norsk sosialøkonom og politikar for Arbeidarpartiet. Han var statsråd i alle Arbeidarparti-regjeringane i 1970-åra, og var den lengstsitjande finansministeren på 1900-talet med seks år i departementet frå 1973 til 1979. Han var elles handels- og skipsfartsminister 1971–1972 og minister for samordna langtidsplanlegging 1980–1981. Han var generalsekretær i EFTA 1981-1988.
Familie
Han var son av advokat Knut Sigurd Kleppe (1897-1980) og husmor Nathalie Mathilde Andersen (1896-1973).
Paul O. Tomasgard
Paul O. Tomasgard er frå Hornindal kommune i Nordfjord. Han er lærar av yrke og har skrive fleire lokalhistoriske bøker.
Tomasgard fekk i mars 2015 Kongens fortenestemedalje for det lokalhistoriske arbeidet han har lagt ned.
Teater Vestland
Teater Vestland (tidlegare Sogn og Fjordane Teater) er eit nynorsk institusjonsteater i Førde og eit regionteater med turnéverksemd i Vestland fylke. Teateret vart etablert i 1977, og var fram til 1980 allmøtestyrt og underlagt Riksteatret.
Teater Vestland er ein del av det nasjonale, kulturpolitiske målet om at alle i Norge skal ha tilgang til scenekunst av høg kunstnarisk kvalitet.
Teateret nyttar nynorsk som målform og vestnorsk som scenespråk, og var det andre nynorskteateret som vart etablert i Norge.
Johan de Witt
Biografi
Familien til Johan de Witt bestod av faren Jacob de Witt som var borgarmeister i Dordrecht, mora Anna van den Corput som var niesa til Johannes Corputius (kartograf og nederlandsk militærleiar i åttiårskrigen), og den yngre broren Cornelis de Witt. Familien hans høyrde til i ein lang periode den styrande klassa i heimbyen deira, og onkelen til De Witt Andries de Witt var òg statssekretær for Holland (raadspensionaris) i ein kort periode.
Gullruten
Gullruten er ei årleg prisutdeling og utmerking for den norske TV-bransjen.
Johan de Witt
Biografi
I 1655 gifta han seg med Wendela Bicker, dottera til Johan Bicker og Agneta de Graeff av Polsbroek. Med dette klarte De Witt og gifte seg inn i den mektige De Graeff-Bicker-klanen. Dette viste seg å vere nøkkelen til den politiske suksessen hans.
Gullruten
Utmerkinga blir delt ut av stiftinga Gullruten som vart oppretta av Norske Film- og TV-produsenters forening i 1998. Nominering og juryering blir styrt av Gullrutekomiteen som består av medlemmer frå Norske film-og TV-produsenters forening og TV-kanalane TV 2, TVNorge, TV3 og NRK.
Johan de Witt
Biografi
De Witt studerte jus ved Universitetet i Leiden, og reiste saman med broren sin Cornelis i 1645 gjennom Europa. Han tok doktorgraden sin ved Universitetet i Angars same år. I dei følgjande åra arbeidde han som advokat i Den Haag.
Gullruten
Historie
Utdelinga har røter attende til 1984 då prisen Næringslivets Film- og Videodag vart delt ut for fyrste gong i regi av NHO. I 1994 gjekk NHO saman med ITVA om å lage ein årleg festival på Lillehammer. Det vart her delt ut prisar under namnet Gullruten og Sølvruten, hovudsakleg innan oppdrags- og reklamefilm, men også til TV-produksjonar. Utdelinga fekk si noverande form i 1998 då dei norske TV-kanalane starta samarbeid om utdeling og Norske Film- og TV-produsenters forening oppretta stiftinga Gullruten. Utdelinga vart flytta til Bergen og har sidan vorte delt ut i samband med Nordiske mediedagar. Samtidig vart prisen meir retta mot TV-mediet i staden for reklamefilmar.
Etter at Gullruten har vorte flytta til Bergen og etablert som ei stifting, har utdelinga kvart år vorte sendt på TV 2. Det fyrste året vart utdelinga halden i Forum Kino og leia av Nadia Hasnaoui i samarbeid med Frode Alnæs. Sidan 1999 har utdelinga vorte haldt i Grieghallen og vorte leia av Dorthe Skappel.
Teater Vestland
Om teateret
Teateret produserer 5-7 premierer årleg, som har 15-25 framsyningar per produksjon, i tillegg til gjestespel og samarbeidsproduksjonar. Årleg vert det presentert over 250 framsyningar og arrangement i regi av Teater Vestland. Dei siste åra har Teater Vestland hatt eit årleg besøkstal på ca 18.000. Sidan oppstarten har teateret sendt over 270 (per 2019) eigenproduksjonar ut på turné.
Teateret har 20 fast tilsette per 2019, fordelt på 29 årsverk. Av desse er det 2 fast tilsette skodespelarar. I tillegg engasjerer teateret rundt 80-100 frilansarar i året på dei ulike produksjonane.
Historie
I starten var Teater Vestland (tidligare Sogn og Fjordane Teater) sine kontor og systove lokaliserte i Prestegarden i Førde, med prøvelokale og verkstader i Førdehuset. I 1979 vart heile teateret lokalisert i Førdehuset. I 1997 fekk teateret eit eige påbygg i Førdehuset, med kontor, teaterscene, prøvesal og verkstader. Prestegarden vert framleis nytta av teateret som bustad for engasjerte skodespelarar.
I Førdehuset har Teater Vestland ein teatersal, med plass til 125 personar. I 2016 bygde teateret om prøvesalen i Førdehuset til eit Eventyrrom for dei minste, med plass til 70 stk.
Karelin Bay
Karelin Bay er ei bukt midt i den nordlege delen av West isbrem. Leskov Island ligg like søraust for bukta. Ho vart kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1956, og kalla opp etter oseanografiprofessoren Dmitrij Karelin.
Teater Vestland
Historie
Frå 1982 til 2001 hadde teateret også ei flytande teaterscene, Teaterbåten Innvik, som reiste til kystdistrikta på Vestlandet. Første turnéen med den ombygde ferja M/S «Innvik» var i 1982 med komedien Splint av Norvald Tveit.
Teater Vestland er kunstnarleg ansvarleg og samarbeidspartnar for det historiske sogespelet Kinnaspelet – Songen om det store djup, som hadde premiere i 1985. Dette er det nest eldste friluftsteateret i Noreg, og vert spelt årleg på Kinn i Flora.
Teater Vestland hadde eit eige ungdomsteater i perioden 2001-2005, med eigen amatørteaterkonsulent tilsett.
Turnéverksemd
Teater Vestland legg vekt på å nå flest mogleg av innbyggjarane i Vestland gjennom å turnere med framsyningane. I over 40 år har teateret besøkt kulturhus, idrettshallar, kyrkjer, bygdehus, skular og barnehagar i fylkets 26 kommunar. Teateret har årleg ca 60-70 ulike spelelokale fordelt på rundt i fylket, samt at teateret har gjesta både, Møre og Romsdal, Rogaland og Oslo.
Når teateret gjestar kulturhus ,riggar ein på scena som er der, medan det vert rigga til amfi for 140 personar i tillegg til scena når ein spelar i idrettshallar. Framsyningane vert stort sett synte ein gong per spelestad, før teateret reiser vidare og spelar på ein ny stad dagen etter. Kvar turné varer i 3-6 veker. Teateret har årleg 140-180 turnédøgn og legg i løpet av eit turnéår bak seg heile ca 4-5000 kilometer (som svarar til strekninga Førde - Paris tur-retur.)
I 2016 fekk teateret på plass ein turnévenleg «blacbox» med plass til 50-70 personar, som gjev publikum ei meir intim teateroppleving.
Johan de Witt
Den første statsmannen i Nederland
Etter at Nederland i 1665 igjen hadde erklært krig med England, var de Witt på ny aktuell i fredsforhandlingar. I 1667 vart Breda-avtalen underteikna, som på ny erklærte fred mellom dei to statane.
Teater Vestland
Repertoar
Årleg produserer teateret rundt 5-7 eigenproduksjonar. I tillegg kjem gjestespel og samarbeidsprosjekt. Teateret har samarbeidd med Det Norske Teatret, Den Nationale Scene, Riksteatret, Hordaland Teater og Haugesund Teater.
Johan de Witt
Traktat om livrenta
I 1671 publiserte de Witt ein traktat ved namn Waerdye van Lyf-Renten Naer Proportie van Lós-Renten, der han viste at livrenta til eit bestemt rentenivå var billegare enn oppseielege skuldbrev. Sidan han berre kunne vise til lite tilfredsstillande statistikk frå det nederlandske livrenteregistret, baserte han utrekningane sine på ein enkel statistisk mortalitetsmodell.
Teater Vestland
Repertoar
Med Eventyrrommet har også tilbodet til dei yngste auka.
Johan de Witt
Seinare år
Etter freden reduserte de Witt styrken til hæren. Dette førte til ulukke da Ludvig XIV gjekk til åtak på Nederland i 1672. De Witt vart etterfølgd av Vilhelm III og same år myrda av ei opphissa folkemengd saman med bror sin Cornelius de Witt.
Teater Vestland
Repertoar
Sidan 2016 har teateret samarbeidd med barn og ungdom på ulike produksjonar. «Julekrybba» var eit samarbeid med ulike kulturskular i Sunnfjord og Florø, «Ung 2016» med 6 ungdomsskular i heile fylket, Firda vidaregåande skule på Sandane med heilårsprosjektet «Nasjonal prøve».
Prisar og utmerkingar
Antirasismeprisen 2005 frå Årdal kjemiske arbeidarlag for produksjonen «Saman skal vi leve».
Heddaprisen 2006 for særleg fagleg innsats for researchbasert teamarbeid og produksjon av «Saman skal vi leve»
Håndtrykket 2007 frå Norske Dramatikeres forbund for innsatsen for ny, norsk dramatikk.
Heddaprisen 2010 for særleg kunstnarleg innsats
Skodespelar Reidun Melvær Berge var nominert til Heddaprisen i kategorien beste kvinnelege skodespelar for rolla som Vibecke i «Alt det lyse og alt det mørke» i 2019.
Framsyninga «Engelen frå Kobane», som var ein samproduksjon med Hordaland Teater, var nominert i kategorien beste framsyning for ungdom i 2019.
Diamonds Are a Girl's Best Friend
«Diamonds Are a Girl's Best Friend» er ein jazzsong introdusert av Carol Channing i det originale Broadway-produksjonen av Gentlemen Prefer Blondes (1949), med musikk av Jule Styne og tekst av Leo Robin.
Marilyn Monroe-versjonen
Songen er kanskje mest kjend i ei utgåve framført av Marilyn Monroe i 1953 i filmen Gentlemen Prefer Blondes. Det meste av songen skal ha blitt sunge av Monroe sjølv, og ho skal berre ha fått hjelp til den lyse introduksjonen av songen, som er sungen av Gloria Wood. Monroe si utgåve av songen vert rekna som ei ikonisk framføring og vart rangert som den 12. beste filmsongen på 1900-talet av American Film Institute.
Framføringa til Monroe har sidan blitt etterlikna av artistar som Madonna, Kylie Minogue, Geri Halliwell og Anna Nicole Smith. Musikkvideoen til Madonna-songen «Material Girl» er særskild liknande med same bakgrunn og kostyme som i filmen. Songen vart sampla av Megan Thee Stallion og Normani i 2020 for «Diamonds», med ein musikkvideo som etterlikna filmframføringa til Monroe.
Songen er òg nytta i filen Moulin Rouge! i 2001, der han i hovudsak vert sungen av Nicole Kidman i rolla som Satine.
Friidrett under Sommar-OL 1984
1273 utøvarar frå 124 land deltok i tevlingane. Tevlingane fann stad på Los Angeles Memorial Coliseum, eit stadion med plass til 93 000 tilskodarar. Same arenaen var åstad for friidrettsøvingane under Sommar-OL 1932.
Den 8 og 9. august oppnådde briten Daley Thompson 8 798 poeng i tikampen, ei tangering av den ferske verdsrekorden til sølvvinnaren Jürgen Hingsen. (Då tikamptabellen vart justert i 1985 vart Thompson einsleg verdsrekordhaldar med 8847 poeng, mot Hingsens 8832 poeng). Avslutningsdagen sprang Sam Graddy, Ron Brown, Calvin Smith og Carl Lewis USA inn til verdsrekord på 4 x 100 meter stafett på tida 37,63 sekundar. Dessutan vart det sett sju andre olympiske rekordar for menn og ni for kvinner.
Maratonløparen Grete Waitz vann sølvmedaljen i øvinga, medan Ingrid Kristiansen vart nummer fire i same tevlinga. Også diskoskastaren Knut Hjeltnes enda på ein fjerdeplass. Kappgjengaren Erling Andersen vart nummer åtte på 20 km.
100 m
Finale 4. august <br style="clear:both" />
200 m
Finale 8. august <br style="clear:both" />
400 m
Finale 8. august <br style="clear:both" />
800 m
Finale 6. august <br style="clear:both" />
1500 m
Finale 11. august <br style="clear:both" />
A Little More Love av Olivia Newton-John
«A Little More Love» var den første singelen til den australske popsongaren Olivia Newton-John frå albumet hennar Totally Hot i 1978. Han vart ein stor hit verda over og nådde fjerdeplassen i Storbritannia og tredjeplassen i USA. I Canada låg han tre veker på andreplassen i februar og mars 1979, og vart den sjuande største hitten i Canada det året. I USA rangerte magasinet Billboard «A Little More Love» som den 17. mest populære songen i 1979, og Cash Box rangerte han på 23. plass for året, der han hadde nådd fjerdeplassen som den høgaste plasseringa.
Friidrett under Sommar-OL 1984
5000 m
Finale 11. august <br style="clear:both" />
Maraton
12. august <br style="clear:both" />
20 km kappgang
3. august <br style="clear:both" />
50 km kappgang
11. august <br style="clear:both" />
400 m hekk
Finale 5. august <br style="clear:both" />
3000 m hinder
Finale 10. august <br style="clear:both" />
4 × 100 m stafett
Finale 11. august <br style="clear:both" />
4 × 400 m stafett
Finale 11. august <br style="clear:both" />
Høgdehopp
Finale 11. august <br style="clear:both" />
Stavhopp
Finale 8. august <br style="clear:both" />
Lengdehopp
Finale 6. august <br style="clear:both" />
Tresteghopp
Finale 4. august <br style="clear:both" />
Kulestøyt
Finale 11. august <br style="clear:both" />
Hanna Resvoll-Holmsen
Verk
Ved hjelp av økologipioneren Christen C. Raunkiær sine kvantitative metodar utførte Resvoll-Holmsen ein større studie av norsk alpin flora som resulterte i verket Om fjeldvegetationen i det østenfjeldske Norge (1920). Ho var særleg interessert i subalpin bjørkeskog.
Friidrett under Sommar-OL 1984
Diskoskast
Finale 10. august <br style="clear:both" />
Yüksek Sadakat
Yüksek Sadakat er ei tyrkisk rockegruppe frå Istanbul i Tyrkia. Dei representerte Tyrkia i Eurovision Song Contest 2011 med songen «Live It Up». Songen kvalifiserte seg ikkje til finalen.
Friidrett under Sommar-OL 1984
Sleggjekast
Finale 6. august <br style="clear:both" />
Hanna Resvoll-Holmsen
Verk
Soleiearten Ranunculus resvoll-holmseniae er kalla opp etter henne.
Friidrett under Sommar-OL 1984
Spydkast
Finale 5. august <br style="clear:both" />
Hanna Resvoll-Holmsen
Naturvern
Saman med geologen Adolf Hoel stod ho bak skipinga av det første verneområdet på Svalbard.
Friidrett under Sommar-OL 1984
Tikamp
8./9. august <br style="clear:both" />
Hanna Resvoll-Holmsen
Naturvern
I pamfletten Om betydningen av det uensartede i våre skoger kritiserte ho nyplanting av granskog og talte for vern av den naturlege fjellskogen. Engasjementet gjorde henne lite populær blant skogbruksfolk. Seinare kjempa ho mot oppdemming av Gjende og Sjoavassdraget ved Besseggen. Resvoll-Holmsen sitt engasjement for å bevara Gjende, Bygdin og Sjoa på 1920-talet gav henne tilnamnet «den første naturverner». 4. juli 2009 vart ein minnestein over Hanna Resvoll-Holmsen avduka ved Gjendesheim.
Friidrett under Sommar-OL 1984
100 m
Finale 5. august <br style="clear:both" />
Hanna Resvoll-Holmsen
Familie
Hanna Marie Resvoll-Holmsen var syster til botanikaren Thekla Resvoll.
Friidrett under Sommar-OL 1984
200 m
Finale 9. august <br style="clear:both" />
400 m
Finale 6. august <br style="clear:both" />
Hanna Resvoll-Holmsen
Bakgrunnsstoff
Tilgjengeleg på Internett
Trykt materiale
Friidrett under Sommar-OL 1984
3000 m
Finale 10. august <br style="clear:both" />
Maraton
5. august <br style="clear:both" />
100 m hekk
Finale 10. august <br style="clear:both" />
400 m hekk
Finale 8. august <br style="clear:both" />
Høgdehopp
Finale 10. august <br style="clear:both" />
Lengdehopp
Finale 9. august <br style="clear:both" />
Odd With
Odd With var ein norsk politikar for KrF. Han vart innvalt på Stortinget frå Nordland i 1973. Han var vararepresentant i periodane 1961–1965 og 1969–1973. Frå 1985 til 1991 var han fylkesmann i Nordland (utnemnd i 1983).
Friidrett under Sommar-OL 1984
Kulestøyt
Finale 3. august <br style="clear:both" />
Odd With
Odd With er far til Odd Anders With (kommunalråd i Trondheim, tidlegare KrF-nestleiar og statssekretær), og farfar til Aleksander Denstad With, som vann songkonkurransen Idol i 2006.
Friidrett under Sommar-OL 1984
Diskoskast
Finale 11. august <br style="clear:both" />
Spydkast
Finale 6. august <br style="clear:both" />
Sjukamp
3./4. august <br style="clear:both" />
As Safra-distriktet
As Safra-distriktet er eit distrikt i Sa'dah guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 50 845 menneske.
Laukplante
Laukplantar er fleirårige plantar som lagrar næring i laukar under eller nær jordoverflata. I botanikken skil ein mellom om plantar dannar eigentlege laukar, jordstenglar eller rotknollar, medan plantar frå alle tre typane kan reknast som laukar innan hagebruk.
Laukplantar vekslar mellom periodar der lauken veks og periodar der reproduksjonsdelen (blad og blomar) veks. Visse miljøfaktorar trengst for å gå frå den eine fasen til den andre, til dømes overgangen frå ein kald vinter til vår. Etter at blomstringa er over går laukplanten over til ein bladperiode på rundt seks veker der han tek opp næring frå jorda og energi frå sola før han set blomar for neste år. Etter at denne perioden er over kan laukane gravast opp og lagrast til hausten i ein hagebruksamanheng.
Typar
Nesten alle laukplantar som dannar eigentlege laukar er einfrøblada plantar. Dei omfattar mellom anna: Gaukesyreslekta Oxalis i gaukesyrefamilien (Oxalidaceae) er den einaste gruppa tofrøbladingar som lager eigentlege laukar.
Plantar som lagrar næringa i jordstenglar er fleire irisar, liljekonvall (Convallaria majalis) og Canna. Plantar som bruker rotknollar er mellom anna georginer, alpefiolar og Ranunculus asiaticus.
Woody Guthrie
Woodrow Wilson «Woody» Guthrie var ein amerikansk visesongar med eit sterkt solidarisk og politisk tilsnitt til venstre. Amerikansk populærmusikk vart gjenreist og etablert av Woody Guthrie med spesielt den mest kjende songen hans som «This Land is Your Land». «Denne maskina drep fascistar», hadde han skrive på gitaren sin som eit motto for songane sine; «folket sine eigne songar», som han kalla dei.
Bakgrunn
I 1931, under den store depresjonen som òg nådde Okemah, drog Guthrie i ein alder av 19 år til Pampa i Texas der han i 1933 vart forelska og gifta seg med Mary Jennings, den yngre systera av ein ven og musikar ved namn Matt Jennings. Saman fekk Woody og Mary tre born; Gwen, Sue og Bill. Det var saman med Matt Jennings og Cluster Bakar at Guthrie gjorde det første forsøket sitt på ei musikalsk ‘karriere’ ved å danne musikkgruppa «The Corn Cob Trio».
Sjølv om depresjon gjorde det vanskeleg å forsørge familien gjorde den store sandstormen som øydela midtvesten av USA i 1935 det heilt umogleg. På grunn av mangel på arbeid drog han vestover som ein del av masse-emigrasjonen av offer frå sandstormen som hadde øydelagt så mange gardar, kjent som «Okies». Desse gardsarbeidarane og arbeidsledige kom frå Oklahoma, Kansas, Tennessee og Georgia, og som John Steinbeck skriv om i Vredens druer. Utan pengar og utan mat haika Woody Guthrie, hoppa på godstog, og gjekk til fots til California. Om ikkje anna gav det han ein kjærleik for landevegen, the open road, noko han ville gjenta mange gonger seinare under mindre dramatiske årsaker.
Folkemusikaren
I løpet av den tida etter at han kom til California i 1937 opplevde Guthrie den intense forakta og til og med hat som fastbuande i California hadde for nykomarane og for «dei på utsida». Han identifiserte seg med dei som fall utanfor og det vart sidan hans politiske og sosiale posisjon, og som gradvis vart ein del av songane hans, slik som hans Dust Bowl Ballads: «I Ain't Got No Home», «Goin' Down the Road», «Feelin' Bad», «Talking Dust Bowl Blues», «Tom Joad» og «Hard Travelin'».
Radikalisering
Radioprogramma hans i 1937 på KFVD i Los Angeles og XELO på andre sida av den meksikanske grensa gav Guthrie og den syngande partnaren hans Maxine Lefty-Lou Crissman, merksemda til eit stort publikum, medan det gav han sjølv eit forum der han kunne utvikle talentet sitt for sosiale kommentarar og kritisere dagsaktuelle tema frå korrupte politikarar, advokatar, forretningsfolk til å lovprise dei humanistiske prinsippa til Jesus, Pretty Boy Floyd og fagforeiningsleiarane.
I 1939 eller 1940 flytta han til New York på motsett side av USA og vart omfamna av radikale på venstresida og miljøa for folkemusikk. Han gjorde truleg den første verkelege musikkinnspelinga si: fleire timar med samtalar og songar, innspelt av folklorist Alan Lomax for Biblioteka til kongressen, men òg for eit album, Dust Bowl Ballads, for Victor Records i Camden i New Jersey. Han byrja òg å skrive sjølvbiografien sin, Bound for Glory, som vart ferdig og utgjeve i 1943, midt under den andre verdskrigen.
Dette landet er også ditt
I 1940 skreiv Guthrie den mest kjende songen sin «This Land is Your Land», som seinare har vorte spelt inn av mange andre musikarar, særskild Bruce Springsteen. I tillegg er han omsett til mange andre språk, mellom anna har Mikael Wiehe laga ei omsetjing med «Det här är ditt land». Bodskapen er at nasjonen er ikkje berre for dei rike og vellykka, men for alle; dei fattige, dei arbeidsledige, emigrantane og kanskje spesielt dei svakaste i samfunnet som ikkje har mykje, men iallfall det vakre og det stolte i sitt eige land.
Songen var inspirert av det han opplevde under fotturane sine gjennom bygdene i USA, men òg for avsmaken hans for Irving Berlin sin nasjonalistiske hyllestsong «God Bless America» som han rekna som urealistisk og sjølvtilfreds. Han var lei av å høyre Kate Smith synge han i radioen. I den første versjonen av «This Land is Your Land» protesterte han mot dei store skilnadene mellom dei ulike samfunnsklassene i følgjande vers:
Han protesterte mot privat eigarskap av opphavlege frie landområde, ein konflikt som enno pågår, òg i dagens Noreg, med følgjande vers:
Nina Radojčić
Danica Radojčić, kjend som Nina Radojčić er ein serbisk songar. Ho representerte Serbia i Eurovision Song Contest 2011 med songen «Čaroban». På norsk tyder dette «magisk». Songen, sceneshowet og kostyma var sekstitalsinspirert. Bidraget enda til slutt på 14. plass.