cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yoshifumi Yamada
Yoshifumi Yamada er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Avispa Fukuoka og Otsuka Pharmaceutical.
Vivian
Vivian er eit namn av latinsk opphav som kan brukast av begge kjønn. Det er avleidd av Viviana, som kjem frå latinsk vivus, 'levande'. Vivian har namnedag den 28. april.
Vivian var opphavleg eit engelsk mannsnamn, men blei gradvis også brukt som kvinnenamn, som er det det er rekna som i Noreg. Namnet er også kjend under former som Vivien og Vivyan og dei klart kvinnelege franske formene Vivianne og Vivienne. Det har kortformer som Viv og Vianne (engelsk), Vivi (norsk og svensk) og Viivi (finsk). I Sør- og Aust-Europa er namnet kjend som Bibiana.
Vivian kan også vera eit slektsnamn.
Berlin-Spandau
Spandau er ein bydel i Berlin. Spandau var tidlegare ein forstad til Berlin, men vart i 1920 eit distrikt i «Storberlin».
Aedermannsdorf
Aedermannsdorf  er ein kommune i distriktet Thal i kantonen Solothurn. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Frostatinget
Frostatinget (norrønt Frostuþing) var namnet på Trøndelagens lovområde, fellestinget, av di det hadde sete på Logtun på Frosta i Nord-Trøndelag.
Ein er uviss på kva tid Frostatinget byrja si verksemd, men trur at det går heilt attende til 400-talet og omfatta dei – på den tida – åtte trøndelagsfylka Sparbyggjafylki, Verdølafylki, Skeynafylki, Stjórdølafylki, Strindafylki, Gauldølafylki og Orkdølafylki.
Den heilage ande
Den heilage ande(n) eller Heilaganden er den tredje personen i vesenet Gud etter dei kristne som vedkjenner seg dei oldkyrkjelege vedkjenningsskriftene. Ofte blir Anden symbolisert med ei due eller med eld.
Vesen
Den heilage ande er av kristendomen ikkje definert som ei kraft eller noko abstrakt og upersonleg. Både Bibelen (bl.a. Matt 28,19; Apg 1,8) og vedkjenningsskriftene definerer han tydeleg som ein person i treeininga. Det at han er ein person, gjer at han er til i seg sjølv og ikkje ein eigenskap av noko anna (jamfør CA I). Vedkjenningsskriftene omtalar Den heilage ande som uskapt, umåleleg, evig, allmektig, Gud, Herre, like evig og jambyrdig som Faderen og Sonen, den som gjer levande og at han går ut av Faderen og Sonen (det siste punktet blir kalla filioque). I oldkyrkjeleg tid og i gnostisismen vart den heilage anden ofte identifisert med Sofia eller Visdomen. Nyare teologi opnar for at den heilage anden er eit kvinneleg aspekt ved guddomen.
Oppgåve
Den heilage ande er «etterordna» Faderen og Sonen, ikkje i guddom, men som den personen i Gud som gjer seg gjeldande til sist i frelseshistoria. På same måte som Faderen var mest aktiv i skapinga og Sonen i frelsa, er Anden mest aktiv i dag som fullendar. Det betyr at han skal «fullbyrde din Sønns verk i verden, og fullende all helliggjørelse» (Den katolske messa si eukaristiske bønn IV). Han skal fullføre frelsa ved å få evangeliet ut til kvart folkeslag og kvart enkelt menneske. Det gjer han ved å formidle bodskapen om frelsa ved trua på Jesus, openberra Bibelen som sanning og rettleiier i misjonen. Han skal med andre ord fullende Jesu misjonsbefaling. I møte med kvar einskild er Anden si oppgåve å overbevisa om eit behov for frelse (Joh. 16,8-11 ).
Gjerning
Til å utføre arbeidet sitt nyttar Anden i hovudsak tre hjelpemiddel; Bibelen, dåpen og nattverden. Desse blir kalla nådemiddel og dåpen og nattverden er i tillegg også sakrament.
Kristendomen trur at Anden gjev nådegåver til kvar einskild kristen som er gåver/talent til bruk i kyrkjelyden. Ansvaret og oppgåvene synest ofte å vere naturlege evner og anlegg, som å preike og å spele instrument, men det kan også vere overnaturlege gåver som å tale i tunger, tyding av tungetale, profetisk tale, eller gåva til å lækje ved bønn. Desse gåvene må «prøvast» (jf 1. Joh 4,1) og vere i samsvar med Bibelen. Det er karismatiske kyrkjelydar og pinsevennene som legg mest vekt på slike gåver.
Hans Strøm
Hans Strøm var ein norsk prest, topograf og naturforskar. Han er særleg kjend som forfattar av det topografiske tobandsverket kalla Søndmørs Beskrivelse. Dette verket etablerte Strøm brått som ein leiande vitskapsmann i Noreg.
Bakgrunn
Hans Strøm var son til presten i Borgund prestegjeld på Sunnmøre, og var fødd og oppvaksen i prestegarden der. Foreldra hans var Peder Olsen Strøm (1682–1741) og Gunhild Susanna Hagerup (1687–1764). Han var onkel til Hanna Winsnes og søskenbarn av Melchior Falch si andre kone.
Faren Peder var prest i Borgund då Christian VI hadde eit opphald på Brunholmen under reisa langs kysten. Peder Strøm og Christian hadde studert saman i Wittenberg, og dei to møttest igjen der på Brunholmen.
Strøm øvde seg i barneåra opp til å verte flink å teikne. Med hjelp frå huslæraren Knud Sandshavn fekk han også interesse for boklege syslar.
I 1741, same året som faren døydde, flytta Hans og tvillingbroren Ole til Bergen for å gå på katedralskulen i byen. Etter to år der byrja tvillingbrørne å studere ved Universitetet i København. Dei tok eksamen i 1745. Hans Strøm flytta då tilbake til Borgund. Ved sida av å virke som huslærar, fordjupa han seg i boksamlinga etter faren. Emne som filosofi og moral la han særleg vinn på å setje seg inn i. I 1750 fekk han stilling som kapellan i Borgund prestegjeld, under Augustinus Meldahl (faren sin etterfølgjar i embetet). Han var kapellan hjå Meldahl i 14 år.
Strøm skaffa seg Erik Pontoppidan sitt verk Det første Forsøg paa Norges naturlige Historie då dette kom i 1752 og –53. Straks etter fekk han tak i skrifter av svensken Carl von Linné. Dette vekte interessa for naturvitskap, og for historiske tilhøve.
Tomokazu Kuwano
Tomokazu Kuwano er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Hans Strøm
Virke
Som yngste prest i kallet hadde han i oppgåve å gå på husbesøk, dessutan var Borgund vinterstida prega av tilflytta bønder frå fjordbygdene på Sunnmøre som tok del i fisket. Strøm fekk slik ei stor kontakflate med folk frå eit vidt område. Dette kom til nytte når han sette seg føre å skrive eit topografisk verk. Han forstod at emnet «ey kunde læres i et Studer-Kammer, men at man maatte have Tingene for Øyne og foretog sig derfor at vandre allevegne om og besøge de lengst fraliggende Vraaer» [=avkrokar].
Tomokazu Kuwano
Han spela for klubben Avispa Fukuoka.
Hans Strøm
Virke
På 1750-talet tok Strøm òg initiativ til restaurering av Giske kyrkje som hadde forfalle etter reformasjonen. Restaureringa vart gjennomført av den nye eigaren Hans Henrik Holtermann i 1756. Holtermann var gift med søskenbarnet til Strøm.
Før band to av Søndmørs Beskrivelse kom i trykk, vart Hans Strøm i 1764 utnemnd til sokneprest i Volda prestegjeld på Søre Sunnmøre. I Volda las den femten år gamle Sivert Aarflot til konfirmasjon hos kapellanen til Strøm, Claus Frimann, den seinare kjende diktarpresten. Truleg var både Frimann og Strøm viktig inspirasjon for den unge Aarflot. Eit par generasjonar seinare var det Ivar Aasen som fekk inspirasjon frå Sivert Aarflot sit boksamling.
Stillinga i Volda hadde han til 1779, då han vart sett til sokneprest i Eiker i Buskerud. Dette kallet hadde han ikkje søkt, men han tok imot utnemninga. Eiker var eit av dei største prestekalla i landet, og dermed økonomisk innbringande.
Strøm gav ut fleire mindre skrift over religiøse emne. Ein huspostill; Prædikener over alle Søn- og Festdages Evangelier til Andagtsøvelser for Almuen, har nådd lengst ut av dei publikasjonane som omhandla kristendomen. Kristensynet hans vart lite påverka av samtidig religionsforskning og -undervisning. Han vart verande ein pietist og formana kyrkjelyden til bøn og bot og ein einfeld levemåte. På sine eldre dagar uttrykte han meir konservative haldningar i religiøse og samfunnsmessige spørsmål, og ville til dømes innskrenke ytringsfridommen.
Forsking
I 1756 tok Strøm systematisk til å notere ned opplysningar etter observasjonar som han sjølv gjorde, og han skreiv ned slikt han høyrde ute mellom folk. Teikneevna kom han mykje til nytte når han skulle forklare ulike tilhøve. Det han fann viktigast samla han i ei notisbok; Annotations Boog over de Merkværdigheder som udi Syndmørs Fogderie forefindes. På få år sanka han seg ein både brei og grundig kunnskap om naturtilhøva over heile Sunnmøre. Samlararbeidet vart i hovudsak avslutta i 1759.
I 1762 kom boka Physisk og Oeconomisk Beskrivelse over Fogderiet Søndmør. Verket er ei allmenn framstilling om naturen på Sunnmøre, og om det naturbaserte næringslivet. Boka tek til med ei geografisk plassering og skildring av futedømet, og om geologien. Deretter, i fire ulike kapittel, tek han for seg vekstar og dyr i naturleg tilstand. Kapitla 6-9 omtalar ymse greiner av næringslivet, og om det som ein i dag vil kalle samferdsle. Siste kapitlet i boka handlar om innbyggjarane og om leveviset deira. Boka er presentert på fransk i  Journal de l'agriculture, du commerce, des arts et des finances] (1771, mars, s. 170-175).
Andre del av verket kom i 1766. I dette er framstillinga ordna etter dei ulike prestegjelda på Sunnmøre. Boka vart sluttredigert av broren Ole Strøm.
I 1763 vart Strøm «korresponderande» medlem av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab. I 1764 vart han innvotert medlem av Det Kgl. Videnskapers Societet i København. Seinare vart han også medlem av liknande svenske og tyske selskap, mellom anna Kungliga Vetenskapsakademien.
Verket hans, som oftast vert omtala som Søndmørs Beskrivelse, vart allereie i samtida rekna som det ypparste av sitt slag. Det har kome i fleire opplag. Siste gongen va i 2002, då for fyrste gong med latinske bokstavar (tidlegare utgåver var prenta med gotisk skrift).
Sjølv om han hadde lovd seg sjølv ikkje å gå i gang med ei stor oppgåve á la Søndmørs Beskrivelse, fullførte han eit nytt topografisk verk etter flyttinga til Eiker. I 1784 kom Physisk og Oeconomisk Beskrivelse over Egers Præstegield. Strøm var mindre kjend i dette distriktet, og verket er ikkje så grundig gjennomført som Søndmørs Beskrivelse.
Han gav elles ut nokre mindre avhandlingar, særleg innan zoologi. Av andre verk kan ein nemne Tilskueren paa landet, I-II, (1775-76).
I 1773 vart Syndmøre practiske Landhuusholdningsselskab (det første «landhusholdningsselskap» i landet) skipa med sorenskrivar Melchior Falch og Hans Strøm i spissen. Selskapet stagnerte ei tid då Falch og Strøm forlét Sunnmøre i 1779.
Strøm tok i 1790 den teologiske doktorgraden dr.theol. med ei avhandling om urkristendommen.
I 1796 testamenterte han boksamlinga si til den Deichmanske stiftelse, forløparen til Deichmanske bibliotek. Han hadde kring to tusen band då han døydde.
Minnesmerke
I 1970 gav postvesenet ut eit frimerke med eit portrett av Strøm. Eit av husa på Høgskulen i Volda har namn etter forskarpresten.
Ved Haug kyrkje i Eiker står ei støtte til minne om Strøm.
Karim Matmour
Karim Matmour er ein fransk fotballspelar som har spela for TSV 1860 München i tysk 2. Bundesliga. Han har algeriske foreldre og har spela for det algeriske landslaget. Han debuterte for Algerie sitt landslag 6. februar 2007 i ein kamp mot Libya og var med i Algerie sin tropp til Afrikameisterskapen og Verdmeisterskapen i 2010.
Andreas Michael Heiberg
Andreas Michael Heiberg var ein norsk embetsmann og eidsvollsmann.
Heiberg var fødd på Straumsnes ved Bergen. Faren var fut då Anders Michael kom til verda, seinare var han amtmann på Bornholm i Danmark. Sonen voks opp der, og tok i 1789 dansk juridisk eksamen. Han var så byfut i Svaneke på Bornholm og samstundes heradsfut i Østre Herred i 14 år. Frå 1810 var han byfut og byskrivar i Fredrikstad.
I 1814 var Heiberg utsending frå Fredrikstad på riksforsamlinga på Eidsvoll. Der høyrde han til dei moderate i sjølvstendepartiet.
Heiberg døydde i Fredrikstad, mindre enn eitt år etter riksforsamlinga.
Honningbier
Honningbier (Apis) er ei slekt insekt i familien Apidae (bier og humler), dei lagar honning. I Noreg finst berre arten europeisk honningbie, Apis mellifera.
Frostatingslova
Frostatingslova er ei av dei eldste lovene i Noreg. Den versjonen av lova som er kjend i moderne tid fekk si form i 1260, under Håkon Håkonsson. Delar av lova er fleire hundre år eldre enn det. Det mest kjende sitatet frå lova er «med lov skal landet vårt byggjast, og ikkje med ulov øydast» (gamalnorsk: at lǫgum skal land várt byggja en eigi at ulǫgum eyða).
Riksarkivet har to fragment av Frostatingslova, dei er restar av eit manuskript av Frostatingslova som vart skrivne i andre halvpart av 1200-talet. Det eine er ca. 12 x 17,5 cm, det andre ca. 11 x 15 cm. Fragmenta vart ein del av Noregs dokumentarv i 2014.
Scapa Flow
Scapa Flow er eit sund på Orknøyane sør for Mainland og nord for Hoy og South Ronaldsay. Sundet ligg verna til og er veleigna som naturleg hamn. Den britiske marinen brukte Scapa Flow som flåtehamn under både første og den andre verdskrigen. Marinebasen vart nedlagt i 1956.
Den første verdskrigen
Som følgje av det tyske nederlaget i den første verdskrigen vart den tyske keisarlege flåten halden tilbake i Scapa Flow i påvente av utfallet av fredsforhandlingane i Versailles. Skipa kom til Scapa Flow i november 1918 og vart ein attraksjon for øybuarane. 21. juni 1919 gav den tyske admiralen Ludwig von Reuter ordre om å senke alle skipa for å hindre at skipa skulle kome på britiske hender som ein del av fredsavtalen. 64 skip vart søkkte og 9 sjømenn mista livet, dei siste omkomne i første verdskrigen.
Ti slagskip vart søkkte: SMS «Bayern», SMS «Kronprinz Wilhelm», SMS «Markgraf», SMS «Großer Kurfürst», SMS «Prinzregent Luitpold», SMS «Kaiser», SMS «Kaiserin», SMS «Friedrich der Große», SMS «König Albert» og SMS «König». SMS «Baden» gjekk på grunn og vart ikkje søkkt.
Skipsvraka er i dag eit populært dykkemål for sportsdykkarar.
Rådmann
Ein rådmann er i Noreg den øvste leiaren for ein fylkeskommunal eller kommunal administrasjon. Rådmannen pliktar å sette i verk vedtok i kommunen sine politiske organ og å sørgje for at alle saker er greidde ut før dei blir lagt fram til politisk handsaming. I kommuneloven blir rådmann no nemnt som administrasjonssjef. Rådmannen sine funksjonar er definert i paragrafane 22 til 24 i kommuneloven.
Carl Steen
Carl Johan Severin Steen var ein norsk sorenskrivar fødd i Lom i Oppland, stortingsrepresentant i 1874.
Kaeo
Kaeo (maori Kāeo) er ein busetnad om lag 22 km nord for Kerikeri i Bay of Islands i regionen Northland på New Zealand. Han har fått namn etter eit særeige skaldyr som finst i Whangaroa Harbour like ved. Byen hadde 495 innbyggjarar ved folketeljinga i 2006.
Carl Steen
Steen var son til ein sokneprest. Han vart student i 1843 og cand.jur. i 1851. Dei neste fire åra var han fullmektig hos sorenskrivar. Frå 1856 var han overrettssakførar i Førde, ei tid konstituert fut i Sunnfjord.
Kaeo
Kaeo har vore i nyhenda ettersom byen opplevde to «150-årsflaumar» med tre månadars mellomrom. Heimar og butikkar vart overfløymde, og den lokale grunnskulen fekk store skadar.
Carl Steen
Steen var åra 1870-73 ordførar i Førde og samstundes amtsrevisor i Nordre Bergenhus amt. På valtinget 1873 i amtet vart han kåra til stortingsmann. Han møtte 1874-sesjonen på Stortinget og var medlem i budsjettkomiteen. Allereie 18. april 1874 vart han permittert grunna sjukdom. To månader seinare døydde han, ugift.
Familien Krupp
Familien Krupp er ein tysk familie som i løpet av 400 år har blitt kjent for våpen- og stålproduksjon.
Beate Eriksen
Beate Marie Eriksen er ein norsk regissør og skodespelar. Ho er dotter av Marius Eriksen, niese av Stein Eriksen og gift med Toralv Maurstad.
Eriksen har medvirka som skodespelar i filmane Plastposen (1986) og Over stork og stein (1994), og i TV-seriane Destinasjon Nordsjøen og Familiesagaen De syv søstre. Som skodespelar er ho mest kjend frå TV2-serien Hotell Cæsar, der ho spelte Ingrid Iversen. Ho har også har regissert i Hotell Cæsar. I tillegg stod Eriksen for regien av TV-serien Olsebandens første kupp frå 2001.
Vilhelm August, hertug av Cumberland
Vilhelm August var hertug av Cumberland, ein yngre son av Georg II av Storbritannia og Karoline av Ansbach og ein militærleiar.
Han starta si militære karriere i marinen, men gjekk rask over i hæren i 1742. I desember 1742 vart han generalmajor, og året etter kom han i strid første gong i Persia. I lag med faren, Georg II, deltok han i slaget ved Dettingen (27. juni 1743), der han vart skadd. I heimlandet vart han for dette ein stor helt, og etter slaget vart han generalløytnant.
I 1745 hadde han vorte generalkaptein for den britiske hæren og han vart kommandør for dei allierte britiske, hannoveranske, austerrikske og nederlandske troppane. Tournai var omleira av franskmennene under marskalk Moritz av Sachsen, og 11. mai 1745 møtte dei kvarandre i det store slaget ved Fonteonoy, der han vart grundig slått av marskalken av Sachsen.
Same året vart han send heim for å stoppe Charles Edward Stuart, kjend som den unge pretendenten, og Jacobittaropprøret. Etter å ha trent opp styrkane i Aberdeen møtt ehan Stuart til kamp i slaget ved Culloden den 8. april 1746, der han vann ein avgjerande siger. I 1747 møtte han Marskalken av Sachsen igjen i Flandern og gjekk på eit nytt stortap i slaget ved Lauffeld nær Maastricht.
Under sjuårskrigen, som starta i 1757, fekk Cumberland i oppgåve å forsvare Hannover. I slaget ved Hastenbeck vart han slått den 26. juli 1757 av dei langt større styrkane til d'Estrées. I september same år gjekk han på fleire nederlag og vart driven frå stad til stad av franskmennene under Richelieu. Han kapitulerte ved klosteret Zeven den 8. september 1757.
Hertugen døydde midt på Upper Grosvenor Street i London den 31. oktober 1765, truleg av hjarteåtak.
Jacob Breda Bull
Bull var presteson og voks opp på prestegarden i Øvre Rendal. Han drog frå Rendalen då han var 16. Han tok til å studera i 1872 og var utdanna teologisk kandidat i 1876. Han vitja Roma og busette seg i København
Jacob Bull er hauglagd saman med kona si utanfor Ytre Rendal kyrkje.
Mander Organ Company
Mander Organ Company er eit engelsk orgelbyggjeri som er best kjend for å utføra store restaureringsprosjekt, men byggjer òg nye orgel.
Verksemda blei skipa i 1936 av Noel Mander, som kom frå ein familie med orgelbyggjingstradisjonar tilbake til 1700-talet. Firmaet voks kraftig etter den andre verdskrigen då det reparerte talrike orgel som var blitt skada av bomber. Sidan 1983 har sonen John Mander styrt verksemda.
Kjende orgelarbeid utførte av Mander:
Jakta
Jakta (1588 moh.) er eit fjell i Sunnmørsalpane i Ørsta kommune på Sunnmøre.
Fjellet ligg aust for Hjørundfjorden, nord for bygda Viddal.
21. august 1896 stod to britar, H.C. Bowen og Charles W. Patchell på toppen. Dei er dei fyrste kjende bestigarane av Jakta.
Kvammen
Kvammen er ei bygd i Askvoll kommune i Vestland fylke. Staden ligg på sørsida av Førdefjorden, om lag 31 km frå Førde sentrum, og 33 km frå Askvoll sentrum.
Mainland i Orknøyane
Mainland er den største øya i Orknøyane i Skottland. Dei to byane på Orknøyane, Kirkwall og Stromness, ligg begge på øya, som òg er eit trafikknutepunkt for øyane med ferjeterminalar og flyplass.
Tre fjerdedelar av alle innbyggjarane på Orknøyane bur på denne øya.
Geografi
Øya er relativt tett folkesett og har mykje frodig jordbruksland. Det meste av øya ligg vest for Kirkwall og består av eit lågtliggande landskap med kystklipper i nord og vest, og to store innsjøar, Stenness og Harray.
Austsida av Mainland er forma som bokstaven «W». Den austlegaste halvøya heiter Deerness. I sør strekkjer vegfyllingane Churchill Barriers seg mot øyane Burray og South Ronaldsay via Lamb Holm og Glims Holm.
Mainland er kjernen i Orknøyane og knyt dei nordlege øyane i gruppa til dei sørlege.
Koji Nakao
Koji Nakao er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Mainland i Orknøyane
Sokn
Det er 13 sokn på øya. Sandwick, Birsay og Stromness ligg på vestkysten, Rendall og Evie i nordvest. Holm, Deerness og St Andrews ligg aust for det sentrale St Ola, der byen Kirkwall ligg. Firth, Orphir, Stenness og Harray ligg vest for Kirkwall og aust for dei vestlegaste sokna. Harray er det einaste soknet på Orknøyane som ikkje har kyst.
Største busetnader
Dei tre største busetnadane på Mainland er Kirkwall og Stromness, som begge har status som burgh (eller by) og Finstown.
Koji Nakao
Han spela for klubbane Consadole Sapporo og Yokohama FC.
Mainland i Orknøyane
Største busetnader
Kirkwall er hovudstaden på øyane og ligg på ei smal stripe mellom det vestlege og austlege Mainland med Scapa Flow i sør, ei av dei største naturlege hamnene i verda. Kirkwall har òg tradisjonelt vore setet til biskopen av Orknøyane og St. Magnus Cathedral ligg der. Han er òg ein av dei største ferjeterminalane på øyane.
Stromness har om lag 2200 innbyggjarar. Gamlebyen ligg langs hovudgata med hus og butikkar bygt i lokal stien. Det går ferje frå Stromness til Scrabster i Caithness på det skotske fastlandet, samt til øya Hoy.
Finstown er den tredje største busetnaden og vart tidlegare kalla «Toon o' Firth».
Historie
Vestsida av øya har mange byggverk frå steinalderen og piktar.
Dei mest kjende steinaldermonumenta på øya ligg vest på Mainland, i «Heart of Neolithic Orkney», som er ein verdsarvstad. Denne består av det store gravkammeret Maes Howe, den seremonielle steinsirkelen dei ståande steinane i Stenness og Ring of Brodgar og steinalderlandsbyen Skara Brae, samt fleire gravstader, seremonielle stader og bustader som ikkje er undersøkt enno. Gruppa utgjer eit stort førhistorisk kulturlandskap som gjev eit godt bilete av livet nord i Skottland for om lag 5000 år sidan.
Andre attraksjonar er St. Magnus Cathedral og ruinane av Bishop's Palace i Kirkwall, Earl's Palace, ruinane av eit slott frå 1500-talet, og Skaill House, eit kjøpmannshus og museum nær Skara Brae.
Vikingane okkuperte Orknøyane og Mainland var ein del av Noreg fram til det vart gjeve til Skottland på 1400-talet. Ein finn mange spor etter vikingane, både ein busetnad ved Brough of Birsay, og dei mange stadnamna av norrønt opphav.
Churchill Barriers er fire moloar med ei samla lengd på 2,5 km. Dei knyt den sørlege delen av Mainland i nord til øya South Ronaldsay via Burray og dei to mindre øyane Lamb Holm og Glimps Holm. Den 14. oktober 1939 vart slagskipet HMS «Royal Oak» søkkt av ein tysk ubåt. Ubåten hadde kome inn i Scapa Flow gjennom Holm Sound, ein av fleire innløp i aust til Scapa Flow. For å hindre fleire åtak gav Winston Churchill om å byggje permanente hindringar. Dei fungerer i dag som vegfyllingar. Arbeidet starta i mai 1940 og varte til september 1944, men vart ikkje offisielt opna før 12. mai 1945, fire dagar etter at den andre verdskrigen enda i Europa.
Sætretindane
Sætretindane er eit fjell med to toppar i Ørsta kommune på Sunnmøre. Nøre Sætretinden er (1365 m.o.h.), medan Søre Sætretinden er (1358 m.o.h.).
Nøre Sætretinden er ikkje synleg frå Standalsætra, ein må vestover Standalseidet mot Myklebustsætra for å sjå denne.
For å nå toppen av Søre Sætretinden må ein vere van å klive i fjell. Tre britar, W. Norman Ling, Harold Priestman og Harold Raeburn, var dei fyrste som kleiv til topps. Det hende den 22. juli 1903.
Jørgen Heffermehl
Jørgen Meier Heffermehl var ein norsk prest og stortingsrepresentant. Han var ordførar i Gloppen kommune i Sogn og Fjordane 1848-1851, og frå 1856 til 1865. Heffermehl var sokneprest i prestegjeldet og busett på Vereide.
Heffermehl var fødd og oppvaksen i Kristiania, der faren hans var skomakar. Sjølv vart han student frå katedralskulen i byen i 1824, og cand. theol. i 1831. Året etter vart han sokneprest til Folden i Nordland, og frå 1837 i tillegg prost i Salten.
Han var 2. representant til stortinget for Nordlands amt i 1839 og 1842. I 1839 var han medlem av desisjonskomiteen, både i 1842 og -45 av protokollkomiteen. 1845 var han 4. representant for Nordre Bergenhus amt.
I 1842 flytta han til Gloppen og var sokneprest i prestegjeldet fram til 1866. Han slo seg ned i bygda Vereide, og tok ei leiarstilling i bygdelaget. Mellom meir fekk han lagt ned postopneriet i Ryssfjøra, mot Utfjorden, og vart sjølv postopnar på Vereide. Han dreiv også eit gjestgiveri på Sandane. Heffermehl hadde elles ei rekke verv, mellom anna var han styremedlem i Amtsbaatane (Fylkesbåtane) frå etableringa i 1858 fram til 1865.
Universitetet for miljø- og biovitskap
Universitetet for miljø- og biovitenskap (UMB), tidlegare Noregs Landbrukshøgskule, var eit norsk universitet på Ås i Akershus. I 2014 vart UMB og Noregs veterinærhøgskole slegne saman til Noregs miljø- og biovitskaplege universitet. I si tid var UMB den sentrale forskings- og lærestaden for bioproduksjon, miljø og landskap i Noreg. Universitetet omfatta fleire forskningsinstitutt og -miljø innan landskapsstudiar, jord-, skog- og hagebruk, husdyrhald, naturforvaltning, utviklingstudiar, økonomi og teknologiske disiplinar.
Jørgen Heffermehl
Heffermehl vart halden for å vere arrogant, og kunne gjerne vise bort dåpsbarn, eller kyrkjegjengarar ved nattverd. Slik kom han i konflikt med delar av bygdefolket i Gloppen. Særleg la han seg ut med eit pietistisk miljø kring bygda Hestenesøyra. Ei gruppe, «separatistene på Nesjane», braut med soknepresten. Klokkar Jon Jonsson Hyenes, kjend som Skule-Jo, tala Heffermehl midt imot. Ei gruppe haugianarar støtta Skule-Jo, og klaga presten Heffermehl inn for biskopen. Heffermehl skulda Skule-Jo for å svikte sine tenester i kyrkja, og fekk han fjerna i 1850.
Kring 50 mann i bygda, med eigen sakførar, innleia ein prosess for å få Heffermehl avsett frå embetet. Soknepresten møtte motstanden ved å nekte dei både nattverd og barnedåp. Han gjekk så til motklage mot både Skule-Jo og heile prestegjeldet. Heffermehl fekk fri sakførsle av regjeringa, Skule-Jo måtte koste eiga sak. Saka gjekk til høgsterett, der klagarane tapte. Skule-Jo vart avsett, og gjekk konkurs. Heffermehls politiske rykte var øydelagt. Saka er omtala i «Mål-reisingssoga i Sogn og Fjordane», skriven av Anders Lothe.
Universitetet for miljø- og biovitskap
UMB hadde i 2012 om lag 4 000 studentar. Universietet utdanna årleg mellom 700 og 1 000 kandidatar. Noregs Veterinærhøgskole kom i tillegg.
Jørgen Heffermehl
Gruppa arbeidde også mot Heffermehl sitt kandidatur til ordførarvervet, og prøvde å få han til å halde fram som stortingsrepresentant. Ved valmannsvalet i 1850 vann Skule-Jo med 130 røyster mot tre til Heffermehl. Heffermehl tapte også ordførarvervet i 1851, til Rasmus L. Gaasemyr, men dette ombodet fekk han seinare tilbake.
Siste del av livet, 1866-79, var Heffermehl sokneprest i Ås i Akershus. Han døydde på Ås, straks før han skulle slutte i embetet. Abraham Heffermehl var sonen hans.
Universitetet for miljø- og biovitskap
Historie
I 1859 vart «Den høiere Landbruksskole paa Aas» oppretta etter vedtak i Stortinget. Han var den andre høgare utdanningsinstitusjonen i Noreg etter Universitetet i Oslo. NLH fekk universitetsstatus 1. januar 2005 og blei til Universitetet for miljø- og biovitskap. I 2014 blei UMB slått saman med Noregs veterinærhøgskole til éin institusjon under namnet Noregs miljø- og biovitskaplege universitet.
Universitetsområde og bygningar
UMB har, ved sidan av NTNU, den einaste klassiske campusen i Noreg, med monumentale steinbygningar omgitt av parkar og landlege grøntareal – etter klassisk engelsk modell. Bygningane er i til dels dårleg stand, og universitetet slit med eit vedlikehaldsetterslep på om lag 11,5 milliardar kroner.
Arkitekt for planlegginga ved starten i 1856 var P.H. Holtermann, men bygningane vart totalt bygd om etter teikningar av arkitekt Ole Sverre i perioden 1897–1902.
Urbygninga
Det er særleg Urbygninga, ferdigstilt i 1900, som er kjend for sitt vakre ytre. Inne i Urbygninga er Festsalen verdt eit besøk. Rommet er dekorert i nasjonalromantisk stil med utskårne dragemotiv og måleri av Dagfin Werenskiold. Cirkus, Tivoli, Økonomibyginga og Meierimuseet er òg bygd i same stil. Utskjeringane er truleg laga av Borgersen.
Tårnbygninga
Tårnbygninga stod ferdig i 1924, også ho teikna av arkitekt Sverre, i ein mørk og stram stil. Tårnet på toppen vart opphavleg nytta av landmålingsstudentane, seinare vart det nytta til observasjonar av ulike gassar i atmosfæren. Tårnet vart bygt ettersom landmålingsstudentane ikkje ville vere ute i all slags vêr, slik dei måtte på plattforma på taket på Urbygninga.
Avernosjøen
Avernosjøen er ein kratersjø i regionen Campania sør i Italia, om lag 4 km nordvest for Pozzuoli. Han ligg nær vulkanfeltet Campi Flegrei og utgjer ein del av Den campanianske vulkanbogen. Innsjøen er om lag sirkelforma og har ein omkrins på 2 km og er 60 meter djup.
Universitetet for miljø- og biovitskap
Tårnbygninga
Av andre bygningar er bindingsverkshuset Smia og Fjøset òg sjåverdige. Fjøset er Noregs største driftsbygning. Samfunnsbygninga er frå 1935 og verna grunna funkisstilen ho er bygt etter. Rundt desse bygningane er det eit større parkanlegg med statuar og skulpturar. Professor L. Moen forma parkanlegget slik det framstår i dag.
Parken til UMB
Universitetsområdet har parkanlegg med fleire minnesmerke:
Titus av Romarriket
Titus Flavius Vespasianus, eller berre Titus, var ein romersk keisar frå år 79 til år 81.
Avernosjøen
Averno var viktig for romarane som rekna innsjøen for inngangen til Hades. Ho har fått namnet sitt etter det greske ordet αορνος, som tyder «utan fuglar». Dette kjem av at ein trudde fuglar som fauk over innsjøen ville falle død til bakken på grunn av dei giftige gassane som strøymde opp av innsjøen. Namnet Averno eller Avernus vart ofte nytta av romerske forfattarar som eit synonym for underverda. I Vergil sitt verk Aineiden går Aineas ned i underverda gjennom ei grotte nær innsjøen.
Titus av Romarriket
Før han blei keisar, vann Titus seg ry som militær kommandør. Han tente under faren sin i Judea under den første romersk-jødiske krigen. Då Vespasian blei utropt til keisar i år 69, fekk Titus ansvaret for å slå ned det jødiske opprøret. I år 70 omleira og erobra han Jerusalem, og la byen og det andre tempelet i ruinar. Deretter blei Titus æra med ein triumf og minna med ein triumfboge i Roma.
Avernosjøen
Det er uklårt om innsjøen faktisk var så dødeleg som rykte skal ha det til, men det er mogeleg at vulkansk aktivitet kan ha produsert dødelege gassar. Kratersjøar ved aktive vulkanar kan vere særs farlege, som Nyossjøen i Kamerun er eit tragisk døme på.
Titus av Romarriket
Han etterfølgde far sin, Vespasian, etter at han døydde, og blei dermed den første romerske keisaren som etterfølgde sin eigen biologiske far. Som keisar er Titus best kjend for å fullføra Colosseum og for sjenerøsiteten sin etter to ulukker, vulkanutbrotet til Vesuv i år 79 og ein brann i Roma i år 80.
Avernosjøen
Trass i at innsjøen skal ha vore farleg slo mange romarar seg ned ved breidda og det vart bygd villaer og vingardar. Personifiseringa av innsjøen, deus Avernus, vart tilbedd i tempel ved innsjøen og eit stort bad vart bygd ved austsida av innsjøen.
Titus av Romarriket
Titus var fødd i Roma, truleg den 30. desember år 39, som den eldste sonen til Titus Flavius Vespasianus —vanlegvis kjend som keisar Vespasian — og Domitilla den eldre. Han hadde ei yngre syster, Domitilla den yngre (fødd år 45), og ein yngre bror, Titus Flavius Domitianus (fødd 51), kjend som Domitian.
Aefligen
Aefligen  er ein kommune i distriktet Emmental i kantonen Bern. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Titus av Romarriket
Titus døydde etter knappe to år i embetet. Han blei erklært som gud av det romerske senatet og etterfølgd av den yngre bror sin, Domitian.
Avernosjøen
I 37 f.Kr. gjorde den romerske generalen Marcus Vipsanius Agrippa innsjøen om til ein marinebase kalla Portus Julius etter Julius Cæsar. Det vart bygd ein kanal til ein nærliggande innsjø (Lucrinus Lacus) og frå her vidare til sjøen. Innsjøen hadde òg tilknyting til den greske kolonien Cumae via ein undergrunnspassasje kalla Grotta di Cocceio, som var 1 km lang og brei nok til han kunne nyttast stridsvogner. Dette var den første store vegtunnelen i verda og kunne brukast heilt til 1940-åra.
Universitetet for miljø- og biovitskap
Institutt
UMB var organisert i institutt, og hadde desse i 2013:
Avernosjøen
Innsjøen vart òg kalla Lago di Tripergola av italienske geografar.
Universitetet for miljø- og biovitskap
Studentliv
UMB har eit aktivt studentmiljø. Utanom skoletida føregår studentaktivitetane ofte kring den verna Samfunnsbygninga, der Samfunnet i Ås og Studentsamskipnaden i Ås held til. Mange lag og organisasjonar er knytte til UMB og Samfunnet.
Av studentorganisasjonar finn ein korps, kor, eksklusive foreiningar, linjeforeiningar, storband og interesseorganisasjonar, studentmållag og politiske parti.
Studentavisa tuntreet kjem ut om lag tolv gongar i året.
Studentsamfunnet i Ås
Studentsamfunnet i Ås vart skipa i 1864 og vert drive på dugnad av studentar ved Universitetet for miljø- og biovitenskap. Aud Max (Auditorium Maximum) vart opna 19. august 1970 av Leif Olav Moen som vann arkitektskonkurransen i 1966.
Kvart andre år vert Uka i Ås arrangert. Ho vert avvikla i oktober i år med partal. Då vert Samfunnsbygninga fylt med studentforeningane sine barar og aktivitetar, og det vert halde konsertar, revy og andre arrangement. Også utanom Uka vert det jamleg arrangert konsertar og revyar på Samfunnet.
Helge Jakobsen
Helge Jakobsen var ein norsk næringsdrivar og politikar frå Tromsøysund. Han representerte Troms fylke på Stortinget i perioden 1961-73, der han representerte partiet Venstre til 1972, og siste året Det Nye Folkepartiet. Tingmann Anton Jakobsen var far hans.
Universitetet for miljø- og biovitskap
UMB-ringen
UMB-ringen, tidlegare NLH-kandidatring, er ein ring for studentar som fullfører mastergrad (tidlegare hovudfag). Ringen vert ofte kalla «ditt vitnemål i gull» og syner at kandidaten er frå Ås, noko som kan vere nettverksbyggande i kontakt med andre som òg ber ringen.
Helge Jakobsen
Jakobsen gjekk handelsskule i 1917/18. Han byrja så som ekspeditør i Troms Fylkesproviantering (seinare Troms Felleskjøp), der han avanserte til bokholdar og sidan kontorsjef. Frå 1933 arbeidde han i Nordolje AS, fyrst som kontorsjef og frå 1950 som disponent. Også frå år 1933 dreiv han reiarlaget Brødrene Jakobsens rederi, ein yrkesposisjon han hadde i 49 år. Frå 1946 til 1983 var han i tilleg disponent i AS Norfisk. Han hadde talrike tillitsverv i fiskeri- og sjøfartsnæringa, samt kva gjaldt sildoljeproduksjon.
Universitetet for miljø- og biovitskap
UMB-ringen
Ringen er i gult og kvitt gull og har ei plate med ei stjerne med fem forgreiningar, som symboliserer dei fem opphavlege studieretningane.
Helge Jakobsen
Kjelder
Stortingsbiografi
Kommerselest
Kommerselester vart frå 1600-talet til midt på 1800-talet bruka til å måle lasteevne for skip ved transport av fiskevarar og andre fødevarar. Ein kommerslest tilsvare 80 norske kubikkfot, dvs 2,47 m3 eller ei lasteevne på 5200 pund (frå 1769), dvs. ca. 2600 kg. Ein kommerselest tilsvarte på 1700-talet i praksis om lag halvannan trelastlest, sjå nærare under lester.
Vindlausloftet
Stålekleivloftet, også kalla Vindlausloftet, står på friluftsmuseet til Vest-Telemark Museum i Eidsborg og er det eldst daterte profane trebygget i Noreg. Tømmeret i det lafta loftet er årringsdatert til kort tid etter 1167. Det vil seie at tømmeret vart felt litt etter 1167 og at loftet kan ha vorte reist kring 1170.
Kommerselest
Frå 1672 fekk skip registrerte i København redusert det registrerte og tollpliktige lesttalet med 1/6. Frå 1750 til 1819 vart storparten av dei norske fartøya målte i reduserte kommerselester, slik at ein må gjere eit tillegg på 16,7 % for å finne den reelle lasteevna. Etter 1851 skulle ein reell kommerselest tilsvare 2,08 netto registertonn.
Vindlausloftet
Loftet stod opphavleg på garden Lofthus i Eidsborg. Etter folketrua skal det vere det fyrste loftet som vart bygd i Eidsborg, og det skal ha vorte sett opp av sønene til ei rik kvinne som heitte Åse Stålekleiv. Det seiest at ho eigde det meste av bygda og hadde så mykje lintøy at loftet måtte byggjast for å romme alt. Området der loftet stod vart sidan ein eigen gard som fekk namnet Lofthus.
Loftet vart flytt til Uppistog Vindlaus lenger vest i bygda kring 1820. Garden Uppistog Vindlaus vart kjøpt av Eivind Tveiten i 1950. Tveiten og kona eigde alt grannegarden Nistog Vindlaus og dei gjorde Vindlausgardane om til Lårdal Bygdemuseum, som sidan har skift namn til Vest-Telemark Museum.
Loftet hadde opphavleg ein svalgang bygd i stavverk kring andre høgda, men står no utan svalgang, noko som kan vere uheldig for vidare bevaring av bygget.
Dateringa
Loftet har lenge vore halde for å vere særleg gamalt. Det er bygd i teknikken findalslaft eller findalshogg, ein teknikk som gjekk or bruk med Svartedauden, noko som gjorde at Arne Berg på det grunnlag daterte loftet til før 1350 tidleg på 1990-talet. Eit element som tok dateringa endå eit steg attende i tida er ei runeinnskrift ved sida av døra i andre høgda. Ho kan lesast «Desse runer riste Vestein. Heil både den som riste og likeins den som rår.» og vert datert til kring 1300.
Under arbeidet med boka Stavkyrkja i Eidsborg som Øystein Morten har skrive på oppdrag for mellom anna Vest-Telemark Museum, skulle det takast årringsprøvar for å freiste å tidfeste Eidsborg stavkyrkje betre, og ein tok i same slengen også prøvar av loftet som ligg ikkje langt unna. Det var avdelingsingeniør Jan Michael Stornes ved Norsk institutt for kulturminneforskning i Oslo som tok prøvane og dei vart analyserte av Terje Thun ved NTNU/Vitenskapsmuseet i Trondheim i 2007. Prøvane av stavkyrkja, som plar daterast til 1250–1280 på stilmessig grunnlag, gav ikkje noko eintydig svar, men det gjorde prøvane frå loftet. Dei ytste årringane og borkkanten mangla på tømmeret ein tok prøvar av, men Thun kunne likevel slå fast at det var felt kort etter 1167, og at loftet då truleg vart bygd kring 1170.
Key West
Key West er ein by i Florida Keys i delstaten Florida i USA. Byen er det sørlegaste punktet i USA. Key West er òg fylkessete for Monroe County.
Byen har om lag 23 262 innbyggjarar fordelt på 19.2 km².
Key West vart grunnlagt i 1825 og er kjend som ein populær turiststad.
Rolf Sagen
Rolf Sagen var ein norsk forfattar. Han har gitt ut romanar, noveller, dikt og barnebøker. Han var også grunnleggjaren av Skrivekunstakademiet i Bergen.
Bakgrunn og karriere
Sagen blei fødd i Vadheim i Høyanger kommune men voks opp i Sykkylven. Han utdanna seg til psykolog, hovudoppgåva hans frå Universitetet i Oslo i 1971 heiter Psykologiske konsekvensar av sosialt system : ein studie av ungdomsskuleelevars forhold til heimstaden i drabantby-, småby-, og bygdemiljø.
Forfattardebuten hans kom i 1968 med diktsamlinga Dørklinker, som han fekk Tarjei Vesaas' debutantpris for. Sagen markerte seg som ein sentral norsk forfattar på 1970-talet.
Nerlandsøya
Nerlandsøya er ei øy i Herøy kommune på Sunnmøre.
Nerlandsøya er den tredje største øya i kommunen etter Gurskøya og Leinøya, og ligg nordvest for Skorpa og vest om Bergsøya. Innbyggjartalet per 2005 var 843, fordelt på grunnkrinsane Kopparstad, Kvalsund og Kvalsvika.
Geografi
Nerlandsøya er skilt frå Skorpa av Skorpesundet og frå Bergsøya av Søre Vaulen. Fylkesveg 20 kjem over til Nerlandsøya frå Bergsøya, via Nerlandsøybrua. Denne vegen deler seg og går så vidare mot høvesvis Kopparstad og Kvalsvika (då som fylkesveg 21). På austsida av øya ligg Breidsundet og Holmefjorden, som skil øya frå Remøya.
Sergio Romero
Sergio Germán Romero er ein argentinsk fotballspelar og keeper som i 2018 spelar for Manchester United i engelsk Premier League og for det argentinske landslaget.
Romero begynte fotballkarrieren sin hjå Racing Club i Argentina. Han vart seld til AZ i Alkmaar i Nederland for 1,5 millionar euro i 2007. Frå 2008/09-sesongen har han vore førstekeeperen til klubben. I mars 2009 knekte han hand i frustrasjon etter eit tap i kvartfinalen i cupen og var ute med skade i ein månad. Klubben vart seriemeister i Nederland i 2008/09-sesongen.
Shinya Tokuni
Shinya Tokuni er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Consadole Sapporo.
Grünerløkka studenthus
Grünerløkka studenthus, som òg vert kalla Studentsiloen, er eit hybelhus for studentar i Marselis' gate 24 på Grünerløkka i Oslo. Huset ligg attmed Akerselva og var opphavleg ein kornsilo for Nedre Foss mølle, bygd i 1953. Siloen vart kjøpt av Studentsamskipnaden i Oslo i 2000 og ombygd til studentbustadar med 226 sirkulære hyblar og nokre større husvære, opna hausten i 2001. På grunn av den sirkulære forma på hyblane, er inventaret teikna og produsert spesielt for studenthuset.
Bygningen, som er 53 meter høg, har tre rekkjer av siloar med sju siloar i kvar, altså til saman 21 siloar, og eit trappehus i nordenden. Ved ombygginga til studentbustader vart det støypt etasjeskilje oppover i siloane, og vindauge skåre ut i siloveggane. Til saman er det no 19 høgder i bygningen; tre av dei går med til diverse fellesareal. Trapp og heis er montert i trappehuset mot nord. Til isolering av bygningen vart det nytta isopor som vart lagt på yttersida av ytterveggane, med sprøytepuss utanpå.
Oslo kommunes pris for god byarkitektur (Oslo bys arkitekturpris) vart tildelt Grünerløkka studenthus i 2002. Som minne om tida då huset var kornsilo, er det til høgre for hovudinngangen stilt ut ein kopi av fronten på dei korntrikkane som frakta korn frå siloen på Vippetangen til denne siloen i si tid. Bygningen hadde vore nytta som kornsilo i innpå 40 år, jamvel ei tid etter at mølla vart lagd ned.
Arnulv Sudmann
Arnulv Sigurd Sudmann var ein norsk journalist, leksikonredaktør, lektor, språkbyråkrat, målmann og statsstipendiat. Han vart fødd på Voss.
Han voks opp i ein lærarheim, tok artium i 1931, og seinare ein magistergrad i psykologi ved Universitetet i Oslo (1942). Emnet for og namnet på avhandlinga var Kor mykje forstår borna av språket i lærebøkene?. Han arbeidde som journalist i Norsk Tidend frå 1935 til 1936 og i Nynorsk Vekeblad frå 1941 til 1943, og som redaktør i vekebladet frå 1943 til 1945.
Sudmann er mest kjend for si rolle som hovudredaktør for Norsk Allkunnebok, det største nynorske leksikonet som er utgjeve. Verket kom i 10 bind i perioden 1948–1964. Utgjevinga gjekk ikkje godt økonomisk, og Sudmann slutta med arbeidet før verket vart fullført. Han arbeidde med allkunneboka frå 1945 til 1960.
Han var lektor ved Gudbrandsdal offentlige landsgymnas frå 1960 til 1961, deretter sekretær for nynorsk i Norsk språknemnd i 1961–1972 og kontorsjef for nynorsk same stad i åra 1972–1980. Sudmann vart utnemnd til statsstipendiat i 1980, og høyrde til såleis den gruppa av stipendiatar som mottok statsstipend idet dei pensjonerte seg frå offentleg teneste.
Han gifta seg i 1946 med den ti år yngre Solveig, fødd Gjellesvik.
Tormod
Tormod er eit mannsnamn av norrønt opphav. Det har namnedag den 18. august.
Det norrøne Þormóðr kan vera danna av gudenamnet Þórr (Tor) og móðr, 'humør, mot', eller av det norrøne adjektivet þormóðr, 'modig'.
Tormod er blant dei vanlegaste mannsnamna funne i norske runeinnskrifter frå norrøn tid. Det opptrer i fire innskrifter funne i Noreg, Bohuslän og Jämtland. Namnet blei skrive (þormoþr) eller  (þurmuþr).
Mikaela Shiffrin
Mikaela Pauline Shiffrin er ein USA-amerikansk sikrennar frå Vail i Colorado. Ho vann tre strake titlar i slalåm i åra 2013-15, verdsmeister i 2013 og 2015 og OL-meister i 2014. Dei same tre sesongane, 2013, 2014 og 2015, vann ho FIS-pokalen i spesialøvinga slalåm i verdscupen i alpine greiner. Frå desember 2012 til november 2015 sigra ho i 17 tevlingar i verdscupen, 16 av dei slalåm og ein gong i storslalåm.
Ząbkowice Śląskie
Ząbkowice Śląskie (tysk Frankenstein) er ein by i Nederschlesiske voivodskap sørvest i Polen. Han er sete i Ząbkowice Śląskie fylke og Gmina Ząbkowice Śląskie.
Byen ligg om lag 63 km sør for regionshovudstaden Wrocław. Byen har om lag 15 000 innbyggjarar.
Historie
Byen vart grunnlagd som Frankenstein tidleg på 1200-talet, etter mongolinvasjonen, og fekk bystatus rundt 1280. Sidan 1336 høyrte han til Böhmen og frå 1742 til Preussen.
Tidleg på 1600-talet vart byen råka av pest og ein tredjedel av innbyggjarane mista livet. Det har vorte spekulert i om hendingar på denne tida kan ha inspirert til soga om Frankenstein.
I 1858 vart han råka av ein bybrann og måtte byggast opp att. Ved dette høvet vart den øvre delen av Det skeive tårnet frå 1400-talet retta opp. Byen var fylkessete frå 1816 til 1945. Etter den andre verdskrigen gjekk byen til Polen (i lag med det meste av Schlesien) og fekk namnet Ząbkowice Śląskie i 1946 etter den tyske folkesetnaden hadde flykta eller vart kasta ut.
Ekkoteknikar
Ekkoteknikar er ein person utan medisinsk utdanning som gjer ekkokardiografi, ultralydundersøking av hjarta. I Noreg har dei gjerne ei relevant treårig høgskoleutdanning. Det er (desember 2005) ti ekkoteknikarar i Noreg. Dette er ingen formalisert utdanning her i landet, i motsetnad til Sverige (biomedisinsk analytiker) og nord-Amerika (cardiac sonographer).
Minesveipar
Ein minesveipar er eit skip som uskadeleggjer miner i sjøen. (Dei same skipa blir somme tider brukte til å leggja ut miner.)
Saman med minejaktfartøy vert minesveiparfartøy under ein fellesnemnar kalla mineryddingsfartøy. Minejaktfartøy nyttar sonar for å finna minene før vert uskadeleggjort individuelt.
For å unngå å utløysa minene er mineryddingsfartøy mykje meir stillegåande enn vanlege skip. Dei har òg skrog av tre, plast eller lågmagnetisk stål.
I Know What I Like (In Your Wardrobe)
«I Know What I Like (In Your Wardrobe)» er ein song av det engelske rockebandet Genesis frå albumet Selling England by the Pound i 1973. Songen vart gjeven ut som singel august 1973 og vart ein hit i april 1974 då han nådde 21. plassen på singellista i Storbritannia. Dette var første singelen til Genesis som gjekk inn på lista.
Songen har ein psykedelisk rock-stil med perkusjonsrytmar og eit elektrisk sitar-riff frå Mike Rutherford (på konsertane spelt av Steve Hackett).
«I Know What I Like» var den einaste pophitten til bandet i dei tidlege åra, ei tid då progressive rockeband i stor grad unngjekk singelmarknaden. Songen vart spelt på Top of the Pops og dansa til av Pan's People. Suksessen vart ikkje toppa før «Follow You Follow Me» på And Then There Were Three fire år seinare.
I 1993 gjorde Marillion sin tidlegare frontmann, Fish, ein coverversjon av songen på sin Songs from the Mirror.
B-sida til singelen var «Twilight Alehouse», som ikkje vart gjeve ut på albumet. Denne songen hadde vorte spelt på konsertane til Genesis sidan 1970, men vart ikkje spelt inn i studio før 1973. «Twilight Alehouse» vart sidan gjeven ut på Genesis Archive 1967-75.