cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Konspirasjonsteoriar kring 11. september-åtaket
Framferda til regjeringa
Visepresident Cheney vart saman med andre høgare tenestemenn i regjeringa, mellom dei den dåverande nasjonale tryggleiksrådgjevaren Condoleezza Rice, ført av Secret Service til presidentenbunkeren i Det kvite huset. Der følgde dei åtgjerdene til FAA, NORAD og andre organ. Granskingskommisjonen fastsette tidspunktet då Cheney kom til Situasjonsrommet til kort før klokka 10 på føremiddagen, altså etter åtaket på forsvarsdepartementet og kort tid før krasjet til Flight 93. Skeptikarar held her fram fråsegner til kommisjonen frå den dåverande transportministeren Norman Mineta. Mineta erklærte at han hadde høyrd ei samtale i presidentbunkeren før åtaket på Pentagon, mellom Cheney og ein medarbeidar. Medan Flight 77 nærma seg hovudstaden, spurde medarbeidaren fleire gonger om ein viss ordre framleis stod ved lag, noko visepresidenten til slutt eintydig slo fast. Mineta tolka i etterkant denne ordrestadfestinga som ein nedskytingsordre for Flight 77, som jagarflya ikkje lenger kunne nå att. Difor stilte han seg seinare spørsmålet om regjeringa ikkje ville ha Flight 93 skoten ned. Konspirasjonsteoretikarar spekulerer på om ordren meir gjekk ut på å ikkje setje jagarflya på vengene. Andre rapportar går ut på at samtala mellom Cheney og medarbeidaren galdt Flight 93.
Alt før Air Force One starta opp skal Cheney ha gjeve presidenten åtvaringar om eit terroriståtak mot dette tenesteflyet. I lufta krinsa Boeing-flyet over USAs territorium. Skeptikarar peiker på at det lenge ikkje var nokon eskorte av kampfly, sjølv om det ville vore mogleg i løpet av få minutt, eller allereie mens Bush vitja skulen. Dette vert tolka som eit indisium på at regjeringa ikkje på noko tidspunkt trudde dei sjølve var i fare. I flyet drøfta Bush og Cheney på telefon om presidenten skulle kome til Washington med det same. Samtidig skal Cheney og Rumsfeld òg ha stadfesta saman med presidenten at Flight UA 93 skulle skytast ned. Denne framstillinga vart rett nok forkasta av granskingskommisjonen. Ein halvtime etter at Flight 93 styrta, skal ei ny åtvaring om eit umiddelbart trugsmål mot Air Force One ha fått presidenten overtydd om å ikkje dra attende til hovudstaden. Åtvaringa skal ha vore basert på innsidekjennskap til tryggleiksprosedyrane for vernet av presidenten. Denne episoden vart ikkje teken særleg alvorleg av media. Eit akutt trugsmål om luftåtak på Det kvite huset viste seg òg å vera falsk alarm.
Etter ei mellomlanding i Louisiana landa flyet utpå ettermiddagen på Offutt Air Force Base i Nebraska, der presidenten tok del i ein videokonferanse med Det nasjonale tryggingsrådet. Denne flybasen var koordineringspunktet for militærøvinga "Global Guardian". Same dagen møttest ei gruppe leiande amerikanske næringslivsfolk her, under Warren Buffets kommando, noko som konspirasjonsteoretikarar òg finn fordekt. Utpå kveldinga drog presidenten attende til Washington D.C. og erklærte implisitt "Krigen mot terrorisme".
Skeptikarane ser framferda til andre ansvarshavarar som symptom på ei samrøre:
Tvilen kring tilståinga frå bin Laden
Al-Qaidas skuld i åtaka vert rekna som prova på grunn av ei videomelding der Osama bin Laden prisar planlegginga av attentatet. Konspirasjonsteoretikarar sår tvil om det verkeleg er bin Laden vi ser på denne videoen. Dei samanliknar til dømes bilete frå denne videoen med bilete frå andre opptak med bin Laden, for å peike på og syne fram skilnader. Før dette hadde den saudiarabiske terroristen fleire gonger nekta for ansvaret knytt til åtaka, sjølv om han seinare fleire gonger nytta seg av det. I tillegg var det eit lydband i mai 2006 frå den arabiske nyhendekanalen al-Jazeera, som vart tillagd bin Laden. Der skryt bin Laden av å ha stått for 11. september heilt aleine: "Eg er den som stod for valet av dei 19 personane som utførte åtaka"
Fem dagar etter attentatet vart bin Laden derimot sitert av eit afghansk pressebyrå med desse orda: "- Eg seier kategorisk at eg ikkje er skuldig i denne handlinga." Verten hans, Taliban-føraren Mohammed Omar, hadde forbode han "slike aktivitetar".
28. september 2001 vart endå eit dementi frå bin Laden publisert i ei pakistansk avis. Her erklærte han i eit intervju at islam forbaud han strengt "å skade kvinner, barn eller andre uskuldige", og han knytte nektinga si saman med ei plikt til å gjere allmenne åtak på USA, Israel "og dei amerikanske jødane".
7. november, under bombinga av Afghanistan, heldt han fram åtaka som uttrykkeleg gode, men han nekta framleis for noko personleg ansvar. På spørsmålet om han var viss på om det i det heile stod muslimar bak handlinga, viste han uttrykkeleg til den amerikanske offentleggjeringa av dei 19 kaprarane. I det same intervjuet tok han på seg skulda for åtaka mot USAs ambassadar i Nairobi og Dar-es-Salaam, medan han derimot nekta for å ha noko med bombeåtaket på WTC i 1993 og åtaket på USS Cole den 12. oktober 2000 å gjere.
1227
1227 (romartal MCCXXVII)
Konspirasjonsteoriar kring 11. september-åtaket
Tvilen kring tilståinga frå bin Laden
13. desember 2001 vart den såkalla tilståingsvideoen vist på amerikansk TV. Regjeringa erklærte at opptaket var sjekka for autentisitet og endeleg verifisert, etter at det månaden før vart funne av USA-soldatar i Jalalabad. Det er likevel motstridande rapportar om kva tid videoopptaket er gjort.
Krem
Krem av fransk crème ('fløyte') er eit skum av piska fløyte som gjerne vert tilsett sukker og andre smaksstoff og bruka i dessertar og kaker. Kremfløyte bør ha eit feittinnhald på minst 35 %, og ikkje vere homogenisert.
Konspirasjonsteoriar kring 11. september-åtaket
Tvilen kring tilståinga frå bin Laden
Videoopptaket er av låg kvalitet, men skal syne bin Laden som erklærer overfor nokre gjestar at han "var den mest optimistiske av alle" når det galdt åtaka. På grunn av erfaringane hans frå byggbransjen hadde han kaldt rekna med
Forfattaren Eric Laurent meiner at dei altfor observerande personane fører seg på eit vis som strir med lokal skikk og bruk: Den saudiarabiske verten vert tiltalt på heilt utypisk vis. Når personane går attende til fromme sitat, tek dei feil av sentrale bøker som Koranen og Hadith, som dei blandar saman, noko som for ein islamist knapt er tenkeleg. Det amerikanske åtaket på Afghanistan vert dessutan slett ikkje nemnt.
Krem
Ordet krem skal vere ein samanblanding av gallisk crama 'fløyte' og gresk khrisma 'salve'. Ordet krem vert òg bruka om blandingar av fløytekrem og andre matvarer, spesielt egg, eller om andre liknande blandingar høvelege som kakefyll eller dessert, som smørkrem. Ein spesiell krem er trollkrem. som vert piska av tytebær, sukker og eggekvite.
Konspirasjonsteoriar kring 11. september-åtaket
Tvilen kring tilståinga frå bin Laden
I dokumentarfilmen "Loose Change" vert det påpeikt at mannen på videoklippet skriv med høgre hand, sjølv om bin Laden er venstrehendt, og at han har ein gullring og gullarmbandsur, noko som er forbode etter islamsk lov.
Det tyske TV-magasinet "Monitor" granska videoen og kom på bakgrunn av ein analyse frå ein arabist og ein tolk til konklusjonen om at USA-regjeringa har feilomsett utsegnene og "til dels manipulert" dei.
Krem
Bakgrunnsstoff
Flødeskum
Konspirasjonsteoriar kring 11. september-åtaket
Tvilen kring tilståinga frå bin Laden
FBI skulda ikkje bin Laden for åtaka den 11. september på sin offisielle ettersøkingsplakat. Sjefen for kontoret for offentleg kunngjering sa at det ikkje var tilstrekkeleg prov for bin Ladens medverking her.
Israel som «trådtrekkjar» eller medvitande
Ein peiker òg på aktivitetane til det som truleg var israelske agentar kring flyskulane i Florida, som skal ha observert kaprarane. Avisene Haaretz, Daily Telegraph og Le Monde fortalde om arrestasjonen av 120 til 200 israelarar før og etter åtaka. Dei hadde gjeve seg ut for å vera kunststudentar og vart mistenkte for å ha bygd opp ein landsomfattande spionring i USA. Berre i Florida vart 42 personar arrestert, mellom anna på staden Hollywood, der fire av kaprarane budde. Vidare indisium ser konspirasjonsteoretikarane i arrestasjonen av fem israelarar den 11. september i New Jersey. FBI-etterforskaren på staden mistenkte dei for å vere knytt til åtaka. To av dei vart identifisert som hemmelege agentar for Mossad. Etter to månaders varetekt vart dei sleppt fri og utvist til Israel.
1228
1228 (romartal MCCXXVIII)
Olav Vik
Olav Berner Vik var ein norsk lyrikar frå Etne.
Alt som syttenåring skreiv han forteljingar både på vers og prosa, og debuterte med diktsamlinga Hjartemål i 1941. Til saman gav han ut 4 diktsamlingar, og skreiv elles mellom anna i Unglyden, Nynorsk Vekeblad og Haugesunds Avis, både dikt og prosa. Han har tala på mange markeringar i bygda og omegn, og mange av prologane og helsingane hans er samla i festskriftet Etne mållag laga i samband med 70-årsdagen hans i 1980, I lyd og lag med Olav Vik.
Han har jobba som revisor i Etne Sparebank og var tilsett som skogreisingsleiar i Etne 1947-1958. Han tok over familiegarden på Osnes i Etne i 1957. Han fekk etter kvart omregulert området til friluftsområde og ved sin død testamenterte han eigedommane sine på Osnes til friluftsformål gjennom Olav Vik-stiftelsen.
Žydrūnas Karčemarskas
Žydrūnas Karčemarskas er ein litauisk fotballspelar. Han har spela som keeper for Gaziantepspor i den tyrkiske toppdivisjonen, og for Litauen sitt landslag.
Visjon Norge
Visjon Norge (eller TV Visjon Norge) er ein norsk kristen fjernsynskanal, som var skipa i 2003 som den første skandinaviske kristne fjernsynskanalen som sender 24 timar i døgnet. Grunnleggjar og sjefsredaktør er Jan Hanvold. Ein systerkanal basert i Sverige, TV Vision Sverige, vart skipa i 2015.
Furkapasset
Furkapasset er ein fjellovergang i Sveits, på grensa mellom kantonane Uri og Valais. Passhøgda er 2 436 meter over havet og knyter saman Realp i Urserendalen i Uri med Goms i Valais. Vasskiljet mellom elvane Reuss og Rhône ligg på Furkapasset.
Vegen er vinterstengd oktober-mai. Under passhøgda går ein 1 850 m lang jarnbanetunnel som var i bruk i tida 1925-82.
Soge
Køyrevegen over Furkapasset vart bygt i åra 1864-66. I 1925 vart det bygt ein knapt to kilometer lang tunnel for jarnbanen Furka-Oberalp-Bahn. Då denne jarnbanestrekninga var mykje utsett om vinteren, vart det bygt ein vel 15 km lang erstatningstunnel som stod ferdig i 1982.
Jakob VI av Skottland og I av England
Jakob I av England var konge av Skottland som Jakob VI av Skottland frå 24. juli 1567, og konge av England og Irland frå 24. mars 1603. Han var den første som var konge av dei tre kongerika samstundes. Jakob I var son av Maria Stuart og Darnley, og var den første engelske kongen frå fyrstehuset Stuart. Han etterfylgde den siste monarken av fyrstehuset Tudor, Elisabeth I, som døydde utan å ha fått barn. Sonen hans, Charles, etterfylgde han som Karl I av England.
Akçaabat
Akçaabat er ein by og eit distrikt i provinsen Trabzon i Svartehavsregionen i Tyrkia. Han ligg aust for byen Trabzon, 10 meter over havet. Byen har kring 35 000 innbyggjarar (2009). Akcaabat er ein kystby kjend for det lokal fotballaget Akcaabat Sebatspor, den tradisjonelle matretten Akçaabat Köftesi og den unike dansen Akcaabat Horonu.
Akçaabat har hatt ein årleg internasjonal folkefestival sidan 1990. .
Ayvalık
Ayvalık er ein kystby langs nordvestkysten av Tyrkia ved Egearhavet. Han ar eit distrikt i provinsen Balıkesir og har kring 35 000 innbyggjarar (2010). Byen ligg ikkje langt frå den greske øya Lesbos
Han vart kalla Kidonies (Κυδωνίες) av den tidlegare greske folkesetnaden.
Amselflue
Amselflue er eit fjell i Plessurfjella (Alpane), i nærleiken av Arosa i kantonen Graubünden i Sveits.
Distriktshøgskule
Distriktshøgskule (DH) var desentraliserte utdanningsinstitusjonar som gav tilbod om ulike typar utdanning på høgskule- og universitetsnivå, ofte i kombinasjon med andre studium. Studia varte som oftast i to eller tre år. Skulane blei oppretta etter forslag frå Ottosenkomiteen. Stortinget vedtok prøvedrift tre stadar allereie frå 1969, i Stavanger, Molde og Kristiansand. Skuleslaget gjekk over til permanent drift i 1975. I 1994 blei distrikshøgskulane slått saman med andre statlege høgskular til 26 statlege høgskular.
Bøelva i Skien
Bøelva er ei elv i Skien kommune i Vestfold og Telemark. Elva startar ved utløpet av Røyvatnet ved Nisterud, og munnar ut i Skiensvassdraget i Hjellevannet ved Falkum i Skien by.
Den nedste delen av elva vert òg kalla «Falkumelva», og dette er det siste vesentlege tilløpet til Skiensvassdraget, før alt vert samla i Skienselva som munnar ut i havet i Frierfjorden.
Sudost
Sudost er 208 km lang og har eit eige nedslagsfelt på. Elva frys til frå desember til april. Langs elva ligg byane Potsjep og Pogar.
29. februar
29. februar er den 60. dagen i den gregorianske kalenderen under skotår. Det er 306 dagar att av året. Denne datoen finst berre i år som er delelege på 4, men århundre som ikkje er delelege på 400 er ikkje skotår (dvs. 2100 er ikkje eit skotår). Då Danmark-Noreg gjekk over til den gregorianske kalenderen i 1700 hoppa ein òg over denne datoen.
Sphaerocarpos hians
Sphaerocarpos hians er ein levermose som veks i Washington. Han er vanskeleg å skilja frå andre artar i slekta, men liknar mest på S. cristatus, som han skil seg frå mest i at sporane ikkje bryt ut av tetradeformasjon.
Mosen veks på leirehaldig, skuggefull jord, og på gjørmete elvebankar og ved ikkje-permanente vasshol.
Arten er rekna som sterkt utryddingstrua.
Eyvind Skeie
Eyvind Skeie vart fødd på Askøy, og etter eksamen artium frå Bergen katedralskole studerte han teologi verd Menighetsfakultetet 1968-72. Frå 1973 arbeidde han i vekeavisa Vår kirke. Våren 1974 vart han ordinert til prest. Frå 1975 til 1980 var han kapellan i Tromøysund, før han heldt fram i Vår Kirke, no som redaktør.
Etter at avisa gjekk inn, heldt han fram arbeidet i Kirkens bymisjon i Oslo. Frå 1986 har han vore kapellan, eit arbeid han har kombinert med sitt arbeid som forfattar.
Dikting
Eyvind Skeie har skrive tekst til meir enn 650 salmar, av desse er omkring 100 tekne med i Norsk Salmebok, Salmer 1997 eller Barnesalmeboka.
Salmane og songane til Eyvind Skeie er utgjevne i mange salmebøker og songbøker. Han har samarbeidd med mange norske komponistar. Skeie har også vore engasjert for norske organisasjonar, mellom anna i Aserbajdsjan. Han har skrive om lag 1200 songtekstar til musikk og har utgjeve om lag 40 bøker.
Sassenfjorden
Sassenfjorden ligg inst i Isfjorden på Spitsbergen i øygruppa Svalbard. Han går av mot aust-søraust og er rundt 15 km lang. Inst i fjorden, på nordsida, ligg fjellformasjonen Tempelet. Her vender fjorden mot nordaust og skiftar namn til Tempelfjorden.
Belle Isle i Windermere
Belle Isle er den største av 18 øyar i innsjøen Windermere i Lake District i England og den einaste av dei som har vore busett. Ho er 1 km lang. Belle Isle House vart bygd der i 1774 teikna av John Plaw.
Sassenfjorden
Nord for fjordmunningen, mellom Sassenfjorden og Billefjorden, ligg fuglereservatet Gåsøyane.
Bøelva i Bø
Bøelva eller Gvarvelva er ei elv i Vestfold og Telemark, og ein del av Skiensvassdraget. Bøelva har sitt utspring i sørenden av Seljordsvatnet og renn gjennom Midt-Telemark kommune. Nedstrøms frå kommunegrensa kalles elva Gvarvelva, til den munnar ut i Årnesbukta i Norsjø. Den einaste sideelva er Hørteelva som munnar ut i Bøelva ved kommunegrensa og staden for Griviøya som gjer at elva har to løp i om lag ein km.
Belle Isle i Windermere
Den romerske guvernøren i Ambleside bygde ein villa på øya. Ho var òg ein skanse for royalistane under den engelske borgarkrigen. Ho vart lokalt kalla Great Island (Storøya) eller Long Holme (Langholmen), men vart seld til Isabella Curwen i 1781 for £1720 og kalla opp etter ho. Etterkomarane etter Isabella og mannen hennar John Christian Curwen budde på øya til 1993. Belle Isle er framleis i privat eige.
Sassenfjorden
Opphavet til namnet er usikkert, men det kan komme frå nederlandsk Sas, som tyder 'sluse', 'basseng' eller 'ankerplass'.
Moose Milk
Moose Milk er ein canadisk cocktail med røter i den tradisjonelle nyårsfeiringa Levée og det canadiske forsvaret.
Både den canadiske hæren, marinen og luftforsvaret gjer krav på å ha funne opp drikken. Omgrepet kan førast tilbake til det franske kolonistyret, då importert vin, som gjerne var blitt dårleg under reisa, blei blanda med sterkare alkohol og krydder og varma. Drikken blei servert som Le Sang du Caribou, 'elgeblod', eller Moose Blood på engelsk.
Då britane tok over kolonien blei hovudingrediensen i den blanda drikken whisky, som var betre å transportera. Ein cocktail kalla Moose Milk eller 'elgmjølk' blei laga av dette blanda med geitemjølk, muskat og kanel. I dag kan Moose Milk lagast med whisky eller rom, ulike mjølkeprodukt, iskrem eller eggelikør. Feiringar der ein server Moose Milk i den canadiske marinen blir kalla Moosers.
Ingrediensar
Moose Milk har fem ulike ingredienstypar:
Ein kan også bruka eggeplommer direkte i drinken, men dei kan også tilsetjast indirekte gjennom eggelikør eller iskrem.
Mikhail Gnesin
Mikhail Fabianovitsj Gnesin var ein russisk jødisk komponist og pedagog frå Rostov-na-Donu. Frå 1945-1957 var han leiar for Gnesin-instituttet, som vart grunnlagt av dei tre systrene hans i Moskva.
Biografi
Frå 1892 til 1897 studerte Mikhail Gnesin ved eit teknisk institutt i byen før han kom inn på konservatoriet i St. Petersburg i 1901. Her studerte han under m.a. Nikolaj Rimskij-Korsakov. I 1905 vart han utvist for å ha teke del i ein studentstreik under 1905-revolusjonen, men fekk koma inn att neste år. I 1908 vann Gnesin Glinka-prisen for komposisjonen Vrubel. Same året kom han saman med andre jødiske musikarar i St. Petersburg og starta ei foreining for jødisk folkemusikk. Dei politiske syna til Gnesin vart stadig meir sosialistiske i denne tida.
Mikhail Gnesin reiste utanlands i 1911, til Berlin og Paris før han vendte attende til St. Petersburg. Her tok han no til å studera teater under Vsevolod Meyerhold og fekk også undervisa i praktisk musikk og tale ved den nyoppstarta skulen til Meyerhold. I 1913 vendte Gnesin tilbake til heimbyen Rostov-na-Donu, der han arbeidde som lærar fram til 1923.
Etter oktoberrevolusjonen i 1917 komponerte Gnesin mykje som var inspirert av jødisk folkemusikk. Dette vart oppmuntra av sovjetregjeringa på denne tida. I 1914 reiste Gnesin til Palestina for å søkja inspirasjon og vurderte å emigrera dit før han ombestemte seg og vendte attende til Sovjetunionen.
I 1923 vart Gnesin tilsett som lærar ved Gnesin-instituttet i Moskva og to år seinare vart han professor i komposisjon ved Konservatoriet i Moskva. Han heldt begge stillingane fram til 1935, professorstillinga fram til 1936. På 1930-talet vart tidene vanskelegare for Gnesin av di han var jøde. Han vart pressa til å slutta å komponera musikk som hadde eit "altfor jødisk tema". Etter andre verdskrigen vart Gnesin leiar for Gnesin-instituttet i 1945. Han fekk formelt behalda denne stillinga til han døydde i 1957, men leiarane i kommunistpartiet pressa han til å slutta å undervisa ved instituttet. Det vart også færre av komposisjonane hans i tida etter 1935. Han rakk likevel å få ein innverknad på m.a. Aram Khatsjaturjan og Tikhon Khrennikov som han hadde til elevar.
Brookitt
Brookitt er ein ortorombisk krystall som er eit mineral av titandioksid. Den er ein fire naturleg forekommande polymorfismar (mineral med same samansetting, men med ulik struktur) av titandioksid, TiO2, som er godkjent av International Mineralogical Association (IMA). Dei andre er akaogiitt (monoklinisk), anatas (tetragonal) og rutil (tetragonal). Brookitt er sjeldan samanlikna med anatas og rutil. Dei er alle fotokatalytisk aktive. Brookitt har eit større cellevolum enn både anatas og rutil, med 8 TiO2 grupper per einingscelle, samanlikna med 4 for anatas og 2 for rutil. Jern (Fe) tantal (Ta) og niob (Nb) er vanlege ureiningar.
Brookitt vart namngitt i 1825 etter Henry James Brooke (1771–1857), ein engelsk krystallograf, mineralog og ullhandlar.
Einingscelle
Brookitt høyrer til det ortorombiske dipyramidale krystallklasse 2/m 2/m 2/m (òg skrive mmm). Romgruppa er Pcab og einingscelleparametrane er a = 5.4558 Å, b = 9.1819 Å og c = 5.1429 Å. Den kjemiske formelen er TiO2, med 8 formeleiningar per einingscelle (Z = 8).
Mika Halvari
Mika Kristian Halvari er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar frå Kemi, som tevla i kulestøyt. Han vann sølvmedaljen under VM 1995 i Göteborg og tok gullet i innandørsmeisterskapen tidlegare same året. Tre gongar vart han finsk meister i kulestøyt, og han har den nordiske rekorden i kulestøyt med 21,50 meter; innandørs har han elles nådd 22,09 meter.
Aktiv
Halvari slo seg inn i den finske toppen i kulestøyting i 1990, då han tok sølvmedaljen i den nasjonale meisterskapen. Her nådde han 18,38 m i finalen, nøyaktig same resultatet fekk han året etter då han tok eit nytt FM-sølv. Tidleg i august 1993 persa han med 20,08 m, hans fyrste resultat over 20 meter. I 1994 vann han i Tuusula den fyrste av tre gullmedaljar i øvinga i finske meisterskap etter eit bestestøyt på 19,79 m. Same sesongen vart europameisterskapen i friidrett avvikla i heimlandet, der han nådde 19,52 m og hamna på fjerdeplass.
Året 1995 nådde Halvari toppen som kulestøytar. 10. mars 1995 vart han verdsmeister innandørs med 20,74 m, meisterskapen gjekk av stabelen i Barcelona. 9. juli støytte han kula heile 21,50 m i Hämenkyro, og knapt to veker seinare vart han finsk meister i Lapua med 21,10 m,. Den 9. august tok han VM-sølvet i øvinga med 20,93 m, men vart slått med vel halvmeteren av John Godina frå USA.
Rubeus Gygrid
Rubeus Gygrid, (på engelsk Rubeus Hagrid) (f. 6. desember 1928) er ein litterær figur, ein trollmann som bur i utkanten av den forbodne skogen ved trollmannsskulen Galtvort i bøkene om Harry Potter. Han er dobbelt så lang som andre menn. Hagrid var son til ho-kjempa Fridwulfa og ein trollmann. Han vart oppfostra av faren, men er altså halvt kjempe. Kjemper er kjende for å vera svært brutale, i tillegg til at dei tidlegare var allierte med Voldemort, så familiebakgrunnen prøver Gygrid så godt han kan å skjula.
Han vart utvist frå Galtvort etter å ha vorte skulda for å ha opna Mysteriekammeret trass i at det eigentleg var Tom Venster som gjorde det. Rektor Albus Humlesnurr, som visste at han ikkje hadde gjort det, ordna det slik at Gygrid fekk bli på skulen som skogvaktar, nøkkelvakt og eigedomsforvaltar. Men Gygrid fekk aldri fullført utdanninga si, og har difor ikkje lov til å bruka trolldom.
Når Harry Potter og venene hans kjem til Galtvort, vert Gygrid snart ein god ven og viktig støttespelar for dei.
I Harry Potter-filmane vert Gygrid spelt av Robbie Coltrane.
Gygrid på andre språk er;
Hogg
Hogg er ein villsvinshund som dukkar opp i den fyrste boka. Når Gygrid, Harry, Hermine, Nilus og Draco er i den forbodne skogen, avslører Gygrid at Hogg er ein feiging.
Andre
Figuren der Harry-Potter-Romane Personnages secondaires de l’univers de Harry Potter Hogwarts kadrosu
Kjelda
Kjelda eller Kjella er ein fjord i Bindal kommune i Nordland. Fjorden strekkjer seg 11 km sørover til Kjella i botn av fjorden. Fjorden ligg på austsida av øya Austra.
Fjorden har innløp mellom Oterneset i vest og Holm i aust. Fylkesveg 17 går ut heile austsida av fjorden og ved Holm går det ferje vidare nordover til Vennesund. Dette ferjesambandet går heilt ytst i Bindalsfjorden. Riksveg 802 går langs delar av dei indre områda i vest.
Heggbærneset stikk seg nordover i fjorden på austsida og aust for dette neset går Lysfjorden innover til Bursvikbotn. På andre sida av fjorden ligg grenda Nordhorsfjord og får her går sidefjorden Horsfjordbotnet sørvestover. Grenda Sørhorsfjord ligg på sørsida av innløpet og sør for denne grenda går sidefjorden Valen sørvestover til Bogen. I botn av Valen går Valastraumen sørover til Årsetfjorden.
Inst i fjorden ligg grenda Kjella og Heilhornet hotell.
Kivlemøyane
Kivlemøyane er ei kjend segn knytt til Kivledalen i Seljord. Til segna høyrer òg ein slått og ei vise.
Segna
Dèr è ei fjøllbygd i Siljor, som dei kallar Kivlegrènni; dèr heve stae ei kyrkje i gamla dagar, å dè syner tufti ette ho endå. Dei heve ei gòmòl sogu, at dè va eigòng presten va i den kjørkja å sku halde messe, å då hènde dè seg, at best som folkje va kòmne inn i kjørkja, sò høyrde dei slikt ett vent spel burt i fjelle tett åmafe kjørkja, at dei gjekk ut, kvòrt menneskje, som inne va, bare te lye på spele. Då va dè tre gjentur, som gjætte geitann sine upp i markji, å dei ha kvòr sitt honn, som dei bles i; men dè va ikkje sòvore uvandt spel, som andre hjuringar brùkar, ska eg tru; dè va slike slåttar, som inkje menneskje ha høyrt før, å så inderlè vene, at fysst ein bare høyrde alder så lite av dei, så gløymde ein alt anna i vèri, å blei så forfjamsa, at ein visste ikkje meir hòr ein va kòmen. Presten sto eismall att inn i kjørkja å venta på at folkje skille kòma innatte; men då han såg, at dè inkje blei, så gjekk`en ut å ba dei gange innatte; men dè va ikkje te tènkje på te få dei dèrifrå, - dei sto som dei va naglde fast, å inkje kunna kòm` av flekkjen. Så ropte han te gjentunn som spela, å ba dei halde upp, men dei lydde ikkje ette nokon ting. Han ropte tvo tre vendur, men dei spela like friskt, å almugjen sto bisna å lydde like eins som før. Då harmas presten, å så rette han håndi å lyste forbannels ivi hjuringgjentunn, fe dè dei lokka folkje oto kjørkja. Å så blei dè ende på spele mè dè sama; gjentunn blei upp i stein, å gjeitann deiras like eins. Dèr blei dei standans, å dèr stènd`e dei endå, gjentunn mè honni sine fe munnen, å gjeiteflokkjen rundt ikring dei, så at dè ser ut som ei urd. Dèr è nokle slåttar, som spelarann plagar spela summetier; dei ska vera av spele te dissa hjuringgjentunn (helle kivlemøyann, som edi javnaste bli kalla), å dei slåttann è langt venare ell` alt anna spel, men dei è vel inkje nåme nære så vene som dè kivlemøyann spela. (etter Ivar Aasen: Norske minnestykke. Målføre frå Seljord.).
Bakgrunn
Segna er knytt til ein underleg steinformasjon i Skorve, ikkje langt unna Kyrkjesteinen i Kivledalen. Der er det tre knausar som skyt fram frå sjølve fjellet, som er rekna som ei avbilding av dei tre jentene.
Spelet til dei underjordiske, som er så vent at det lokkar kyrkjelyden utor kyrkja, slik at dei gløymer Guds ord, og reaksjonen til presten på det same, er grunntemaet i segna. Det nyttar eit orfisk motiv, som handlar om venleiken i musikken. I mange variantar av segna er det tydeleg at forteljaren klandrar presten, av di han ikkje skjøna musikken, som held seg levande i alle år etterpå. I nedskrifta over er det tydeleg at jentene er huldrefolk, medan andre variantar gjer dei meir menneskelege. Visa om Kivlemøyane gjev jentene namn: Kari, Mari og Gro.
Ein variant tidfester segna til katolsk tid, og messa skal ha vore halden av den siste katolske presten i Seljord. Han heitte Jens Lavrantsson.
Hjå Andreas Faye finst ein variant der det er tre skjoldmøyar som spelar, ikkje tre hjurdinggjenter. I Setesdal finst det nokre liknande slåttesegner om slike, og slåtten er her kalla Skjoldmøyslaget. I denne varianten er segna knytt til Austad, og jentene bles i lur.
slåttekrinsen
Sjå Kivlemøyslåttane.
Slåttekrinsen Kivlemøyane er sett saman av fire slåttar, ein gangar, ein springar og to lyarlåttar. Til saman fortel dei heile segna, og alle dei fire lutene har namn som knyt dei til bolkar av soga om Kivlemøyane. Slåttane har vore spela samla og kvar for seg, og dei har vore spela både på hardingfele og seljefløyte. Krinsen på fire slåttar er spela på Trollstilt (A-E-A-Ciss). Springaren i Kivlemøy-krinsen på trollstilt finst i mange variantar, på Voss og i Hallingdal. Dei to siste slåttane i krinsen har og vore spela på A-E-A-E (Halvgrått), mellom anna av Eivind Groven, som og spela gangaren på Seljefløyte.
Systerslåttane, som er knytt til same forteljinga, finst det tre av, og desse er spela på understilt (F-C-A-E). Desse slåttane finst berre i tradisjon etter Håvard Gibøen, og er mellom anna skrivne ned etter Johannes Dale og Høye Kvåle.
Nedskrifter
Andreas Faye: Norske Folke-Sagn.
Tuzla
Tuzla (kyrillisk: Тузла) er ein by og kommune i Bosnia-Hercegovina. Ved ei folketeljing i 1991 hadde byen 131 000 innbyggjarar, men er no estimert til å ha om lag 160 000. Etter Sarajevo og Banja Luka er Tuzla den tredje største byen i Bosnia-Hercegovina.
Byen ligg norduast i landet og er kjend for sin omfattande framstilling av salt frå underjordiske gruver i under byen. Denne utnyttinga har ført til at byen bokstaveleg talt har søkke fleire meter i løpet av tiåra, og dette har igjen ført med seg, og fører framleis med seg, store materielle skadar. I det nyoppretta museumet Solni Trg er det utstilt fleire hundre år gamle reiskap som vart brukt i saltframstillinga, og andre ting som vitnar om at Tuzla vert rekna for å vere den byen med eldste kontinuerlege busetnad i Europa.
Eit av byen sine største kjennemerke er ein saltsjø i sentrum av byen. Dette er den einaste salte sjøen i Europa. Den 2. oktober 1943 vart Tuzla den største frigjorte byen i Europa til då. Under kommunismen i tidlegare Jugoslavia utvikla Tuzla seg til eit stort industrielt og kulturelt senter. Tuzla er òg kjend for å ha vore den mest multikulturelle og tolerante byen under krigen frå 1991 til 1994, og greidde å halde sitt etningske mangfald og samhald då alle andre byar langt på veg hadde tapt den kampen.
Bridgemarsh Island
Bridgemarsh Island er ei øy i tidvassområdet til River Crouch i Essex i England, 5 km oppfor Burnham-on-Crouch. I nord grenser øya til Bridgemarsh Creek og i sør til River Crouch.
Etter ein flaum i 1736 var det bygd eit dike rundt Bridgemarsh Island og ei vegfylling som er mogeleg å passere ved fjøre sjø.
Rudolf Christoph Eucken
Rudolf Christoph Eucken var ein tysk filosof, vinnar av Nobelprisen i litteratur i 1908.
Eucken var fødd i Aurich. Han blei utnemnd til professor i filosofi i 1871 i Basel og 1874 i Jena.
Eucken tok opp etikk og religion. Han la fram ein metafysisk, etisk idealisme og gjekk imot materialistisk naturalisme og positivisme. Eucken omsette og tolka Aristoteles. Han fekk innverknad på Max Scheler og Oswald Spengler.
Eucken døydde i Jena.
Byrteåi
Byrteåi er ei elv i Tokke kommune i Vestfold og Telemark. Ho har utspringet sitt i fleire mindre fjellvatn, og renn gjennom Byrtedalen før ho munnar ut i Byrtevatn ved øvre Byrte. Systemet høyrer til Skiensvassdraget.
Tom Wilson
Thomas Blanchard Wilson Jr. var ein amerikansk plateprodusent som er mest kjend for arbeidet han gjorde i 1960-åra med Bob Dylan, Frank Zappa, Simon and Garfunkel og The Velvet Underground.
Gjennom Transition Records fekk han jobb hos United Artists Records i 1957. Han arbeidde seinare ved fleire forskjellige jazz-selskap, som Savoy Records, der han produserte Sun Ra igjen i 1961.
Columbia Records
Som fast produsent hos Columbia Records var Wilson ein viktig person innan folkrock og produserte tre viktige Bob Dylan-album i 1960-åra: The Times They Are a-Changin', Another Side of Bob Dylan og Bringing It All Back Home, samt singelen «Like A Rolling Stone» frå 1965. Wilson produserte òg fire spor på albumet The Freewheelin' Bob Dylan, etter å ha erstatta John Hammond som Dylan sin produsent i 1963. Wilson produserte debutalbumet til Simon & Garfunkel i 1964,Wednesday Morning, 3 A.M. med hitsongen «The Sounds of Silence». Han tok nytta av ein lokal interesse i songen i Florida og inspirert av den store suksessen The Byrds hadde fått med folkrock-utgåva av Dylan sin «Mr Tambourine Man», tok Wilson den originale akustiske songen til duoen og utan at Simon eller Garfunkel visste om det, la han på elektriske instrument. Denne utgåva vart ein kjempehitt, gjekk heilt til topps på hitlista i USA og var med på å få i gang folkrocksjangeren. Simon and Garfunkel hadde på denne tida lagt ned duoen, men kom saman då songen deira gjekk til topps og gjekk vidare til ei stor karriere.
Verve Records
I 1966 signerte Wilson Mothers of Invention til Verve Records og er tilskriven som produsent på debutalbumet deira Freak Out!, sjølv om ein reknar med at Frank Zappa, leiaren i bandet, gjorde det meste av produksjonsarbeidet.
Tom Wilson produserte òg The Velvet Underground, med Lou Reed, John Cale, og Nico. Andre band hand produserte for Verve var debutalbumet til The Blues Project Projections (1966) med Al Kooper som vokalist og keyboardspelar. Wilson var medprodusent på debutalbumet til Soft Machine, kalla The Soft Machine med Chas Chandler i 1968.
Wilson døydde av eit hjarteattakk i Los Angeles i 1978.
Ettermæle
Wilson vert rekna som ein viktig produsent (i lag med Phil Spector, George Martin, Brian Wilson og Teo Macero) i 1960-åra. Han vart sagt å vere særs flink til å «setje dei riktige personane saman for dei riktige prosjekta».
Wilson gjorde viktige bidrag til rock-stilen til Dylan på og produserte dei første rockesongane hans på Bringing It All Back Home.
Barguzin
Barguzin (russisk Баргузин; burjatisk Баргажан, Bargažan) er ei elv i Burjatia i Russland med ei lengd på 480 km og munnar ut i Barugzinbukta i Bajkalsjøen, den største bukta i denne innsjøen.
Barguzin er den tredje største elva som munnar ut i Bajkalsjøen i form av vassføring etter Selenga og Øvre Angara. Ho har eit nedslagsfelt på og er framkommeleg for skipsfart dei nedste 204 kilometrane.
Dei største sideelvane hennar er Gagra, Argada, Ina og Uljun.
Barguzinvinden
Elva har òg gjeve namn til den vedvarande, sterke nordvestlege Barugzinvinden i Bajkalsjøen. Lufta strøymer ut over Bajkalsjøen frå Barguzindalen og bles tvers over innsjøen. Vinden bles hovudsakleg medan sola er oppe, vanlegvis på solrike dagar. I Barugzinbukta kan vinden stundom komme opp i orkan styrke, men vanlegvis er vinden svakare enn 20 m/s (sterk kuling).
Weißer Stein
Weißer Stein er eit lite fjell i Odenwald i Tyskland på 548 meter over havet, nord for Heidelberg og aust for Dossenheim.
Eit 108 meter høgt radiotårn frå Deutsche Telekom AG står òg på fjellet.
Jaran Dammann
Jaran Dammann er ein norsk forfattar.
Dammann er utdanna tømrar og økonom. Jaran Dammann er son av miljøvernaren Erik Dammann.
Wolfgang Seel
Wolfgang Seel er ein tysk tidlegare fotballspelar frå Kirkel i Saarland. Han spelte 12 sesongar i bundesligaen med laga FC Kaiserslautern, Fortuna Düsseldorf og FC Saarbrücken og deltok i 6 landskampar for Vest-Tyskland. Angrepsspelaren Seel var særleg kjend for sine kjappe raid opp langs sidene.
Klubbspel
Seel var aktiv FC Saarbrücken i tida 1966-71. Frå sommaren 1971 spelte han to sesongar i bundesligaen for FC Kaiserslautern. Sidan var han Fortuna Düsseldorf-spelar i ni år til 1982. I den vesttyske cupfinalen (DFB-pokalen) mot Hertha Berlin i Hannover den 23. juni 1979, skåra Seel kampens einaste mål i det 116. minutt av oppgjeret. Målet til Seel gav Fortuna klubbens aller fyrste cuptriumf, og sikra han legendestatus i Düsseldorf. Fem veker tidlegare, den 16. mai, tapte Fortuna etter ekstraomgangar med 3-4 overfor FC Barcelona, då finalen i cupvinnarcupen fann stad i Basel. Tidlegare i same sesongen skåra Seel to av måla då Fortuna Düsseldorf stod for ein historisk 7-1-siger over Bayern München. Seel avslutta sitt fotballiv med spel 1982-86 for FC Saarbrücken.
Landslagsspel
Perioden september 1974 til desember 1977 deltok Seel i seks landskampar for Vest-Tyskland, fem av dei var såkalla vennskapskampar. Han kom ikkje på skåringslista.
Game Boy Micro
Game Boy Micro er ein handhalden spelkonsoll utvikla, produsert og marknadsført av Nintendo. Han er den andre og siste omforminga av Game Boy Advance, og det siste tilskotet i Game Boy-serien. Konsollen vart lansert i Japan og Nord-Amerika september 2005 og i Australia og Europa november same året. Game Boy Micro stør ikkje spelkassettane for Game Boy og Game Boy Color.
GBM har ein mindre, men merkbart skarpare skjerm enn forgjengarane, med justerbar ljosstyrke. Den har ogso høyretelefonutgong og utskiftbare frontdeksel. Game Boy Micro er ikkje kompatibel med dei eldre Game Boy- og Game Boy Color-konsollane, og spel utvikla til disse kan derfor ikkje bli spelt på GBM.
Det er den siste konsollen i den originale Game Boy-serien. Mottakinga til den handhelde konsollen var god og andmeldelsane fabelaktige. I Japan har den håndholdte blitt utgiven i fire fargar og stilar kvar. Dei fire fargane er svart, blå, lilla og sølv.
Historie
Game Boy Micro blei offisielt avduka av Nintendo of America sin visepresident for sal og marknadsføring, Reggie Fils-Aime, på selskapet sin E3 pressekonferanse den 17. mai 2005. Systemet blei lansert i Japan den 13. september 2005 og i Nord-Amerika den 19. september 2005. GBM blei utgiven i Europa den 4. november 2005 og Australia den 3. november 2005. Den kom ut i Kina som iQue Game Boy Micro den 1. oktober 2005]] og senere given ut i Sør-Korea den [[9. november]] 2005.
1287
1287 (romartal MCCLXXXVII)
Geothallus tuberosus
Geothallus tuberosus er ein utrydddingstrua levermose. Han er einaste art i slekta Geothallus.
Skildring
G. tuberosus er thalloid, med bladliknande utvekstar som sit langs eit tjukt, djupgrønt stilkaktig thallus. Baksida av thallus ber mange flaskeaktige utvekstar, som husar kjønnsorgana, som sit på kvar si plante (serkjønna).
Utbreiing
Arten er svært sjeldan, og er berre dokumentert i eit lite område i det sørlege California, nær San Francisco. Han veks i blautt jordsmonn, og er svært utryddingstrua.
1. mars
1. mars er den 60. dagen i den gregorianske kalenderen (61. i skotår). Det er 305 dagar att av året.
Zenica
Zenica (kyrillisk Зеница) er ein industriby i Bosnia-Hercegovina, og den fjerde største byen i landet etter Sarajevo, Banja Luka og Tuzla. Han er òg hovudstad i kommunen Zenica-Doboj i Føderasjonen Bosnia-Hercegovina. Han ligg om lag 70 km nord for Sarajevo ved elva Bosna og om gitt av fjell og åsar i Dei dinariske Alpane.
Byen sitt Stara čaršija (gamle kvarter) inneheld fleire turistattraktsjonar, inkludert ein synagoge, som no er bymusem og kunstgalleri. Det finst òg ein moske (Čaršijska), ei austerriksk fontene og eit gamalt gardshus (Hadžimazića House).
I ei skildring frå 1697 vert det nemnd at Zenica er «Nilens delta, der melonane veks i eit vakkert landskap». Ein meiner at byen den gong hadde omkring 2 000 innbyggjarar, der bosniarane dominerte. Mot slutten av 1700-talet vert òg serbarar og kroatar nemnd, og på 1800-talet jødar. Etter øydeleggingar gjort av Eugen Sovojski-soldatane i 1697, vart området stabilisert og byen byrja å vekse. Etter at tyrkarane vart slått i 1878 og Austerrike-Ungarn tok over makta, vart jarnbanen Bosanski Brod-Zenica bygd i 1879. I [1880 opna kolmina, i 1885 ein papirfabrikk, i 1892 jernverket og i 1886 eit fengsel. Alle desse utbyggingane var viktig for den seinare utviklinga til byen.
Brunnoddy
Brunnoddy (Anous stolidus) er ein tropisk sjøfugl og medlem i den biologiske slekta Anous av mørke noddyar i måsefamilien. Noddyar er rekna som terner.
Skildring
Brunnoddyar når ei kroppslengd på 38 til 45 cm og ei vekt på rundt 175 til 185 gram. Dei minner om måsar blant anna av den relative lange halsen. Det svarte nebbet er langt og tynt, føtene er mørk brune. Fjørdrakta er mørk brun, mørkast på vengefjørene og halefjørene. Området frå nakken opp mot hovudet er gradvis lysare og formar ei lys hette på hovudet med ei kvit panne. Det kvite feltet er avgrensa i fronten av ei mørkare nebbrot og maske. Ein skarpt definert kvit augering framhevar auget. Kjønna er like. Umodne fuglar har lyse fjørkantar spesielt på vengfjørene, og dei manglar kvitt på hovudet.
Brunnoddyar har kosmopolitisk utbreiing avgrensa til tropiske og subtropiske havområde og hekkar på øyar. Dette strekkjer seg så langt nord som dei nordlegaste øyane i Karibia og Hawaii, og sør til Tristan da Cunha. Føda er småfisk og blekksprut. Dei kan ta flygefisk i lufta og plukkar elles bytte på havoverflata, vanlegvis stupdukkar dei ikkje slik som andre terner gjer. Dei flyg regelmessig opp til 50 kilometer ut frå hekkekolonien for å fange fisk, utanom hekkesesongen spreier deg seg vidare utover havet. Kullet er på eitt egg, tida frå egglegging til flygedyktige ungar er totalt ca. 13 veker. Levealder på opptil 25 år har vore registrert.
Storleiken på populasjonen er trudd å vere på over 1 million individ og stabil.
Slaget ved Menorca
Slaget ved Menorca (20. mai 1756) var eit sjøslag som Frankrike vann over Storbritannia. Slaget markerte starten på sjuårskrigen i Europa. Kort tid etter Storbritannia erklærte krig mot Huset Bourbon, møttest skvadronane deira i Middelhavet utanfor øya Menorca.
Det britiske tapet førte til at den britiske kommandanten admiral John Byng vart stilt for krigsrett og avretta for «manglande evne til å gjere sitt yttarste» for å heve omleiringa av den britiske garnisonen på Menorca.
Bakgrunn
Franskmennene hadde trua den britiske garnisonen på Menorca, som hadde kome under britisk kontroll under den spanske arvefølgjekrigen i 1708. Storbritannia og Frankrike hadde alt kriga i koloniane i Den nye verda tidlegare i 1754 (den franske og indianske krigen) og på dette tidspunktet gjekk ikkje konflikten særleg bra for Storbritannia. Styresmaktene ønskte å fokusere på forsvaret nærare heimlandet og var uroa over at franskmennene kanskje planla ein invasjon av Storbritannia (som dei hadde prøvd på under den austerrikske arvefølgjekrigen nokre år tidlegare ved å støtte den jacobittiske pretendenten).
Det franske åtaket på Menorca var venta og dei britiske styresmaktene sende ti linjeskip frå Gibraltar for å forsvare øya under kommandanten John Byng (då viseadmiral, men han vart raskt forfremma til admiral for denne oppgåva). Trass i at ein visste mykje om styrken til den franske flåten som låg i Toulon og venta på invasjonen av Menorca, var skipa til Byng alle i dårleg stad og underbemanna.
Opptakt
Byng og flåten hans vart forsterka av skip som hadde klart å kome seg unna Menorca, men då han kom fram til øya den 19. mai fann han ut at dei franske troppane alt hadde invadert øya og berre garnisonen of Fort St. Philip (Port Mahon) stod att. Byng sine ordre var å avløyse garnisonen, men ein fransk skvadron på tolv linjeskip og fem fregattar kom i mellom dei ut på ettermiddagen. Dei to flåtane posisjonerte seg for slaget som følgde morgonen etter.
Slaget
Byng stod imot tolv franske linjeskip og sette sine tolv største skip langs ei enkel kamplinje og gjekk mot enden av den franske linja på losida parallelt til den franske linja. Han gav så ordre om å gå rundt og kome opp på langs av den franske flåten. Det dårlege signalsystemet på denne tida førte derimot til forvirring og forseinking. Den britiske fronten tok imot mange treff frå dei betre utrusta franske skip, medan dei bakre skipa i linja, inkludert flaggskipet til Byng, ikkje klarte å kome innanfor rekkevidd for å nytte kanonane effektivt. Under slaget var Byng særs forsiktig og følgde i overkant dei vanlege kampprosedyrane. Fleire av skipa hans vart derfor alvorleg skadde, sjølv om ingen skip gjekk tapt. Etter å ha halde krigsråd kom offiserane fram til at flåten deira ikkje ville klare å påføre dei franske skipa skade eller avløyse garnisonen. Byng gav derfor ordre om å returnere til Gibraltar.
Etterverknad
Slaget kunne reknast som uavgjort, men sidan Byng ikkje hadde klart å presse på for å avløyse garnisonen eller følgje etter den franske flåten, var han hardt kritisert. Admiralitetet, som kanskje like mykje ville dekke over at dei hadde førebudd seg dårleg til slaget, sikta Byng for å ha brote Krigsartiklane ved at han ikkje hadde gjort alt han kunne for å fullføre ordrane sine og støtte garnisonen. Byng vart stilt for krigsrett, funne skuldig og dømd til døden ved skyting. Avrettinga fann stad 14. mars 1757 på slagskipet «Monarch» i hamna i Portsmouth.
Avrettinga av Byng er omtalt i romane Candide av Voltaire.
Trass i at William Pitt hadde eit sterkt ønske om å ta tilbake øya, vart det ikkje sendt ei ny flåte for å gjenerobre øya under krigen. Ho kom til slutt tilbake til Storbritannia etter Paristraktaten i byte mot Havanna og Manila.
Skip i slaget
Sortert etter rekkefølgja i slaglinja: og seks andre skip, mellom anna «Deptford» 48/50 og «Dolphin» 22
HMS «Dolphin» vart seinare det første skipet som segla rundt jorda to gonger.
og fem fregattar
Treubiites kidstonii
Treubiites kidstonii er ein utdøydd levermose. Han er berre funnen som fossil frå karbontida på ein stad i Shropshire i England.
Sigurd Bjørkedal
Sigurd Asgeir Bjørkedal var ein norsk båtbyggjar og bonde.
Som praktiserande båtbyggjar var han sentral i å ta vare på den gamle båtbyggjartradisjonen i Bjørkedalen. Saman med brørne Saxe og Jakob heldt han ved like kunnskapen om å bygge snedbetning, den gamle sunnmørsbåten. Bygginga av ein sunnmørsottring til Sunnmøre Museum på 1950-talet hadde stor betydning, sidan dei då kunne rådføre seg med eldre båtbyggjarar.
I 1973 bygde han ein kopi av Kvalsundskipet. Frå 1981, då han bygde ein ny sunnmørsottring, samarbeidde han med og overførte mykje kunnskap til sønene som har ført tradisjonen vidare etter faren.
I 1983 bygde dei knarren «Saga Siglar» til Ragnar Thorseth. Det er eit vikingskip bygd etter Skuldelev 1 som vart funnen ved Roskilde i Danmark. Med dette skipet gjennomførte Thorseth mellom anna ei jordomsegling.
Han var bror til Saxe Bjørkedal.
I 2009 fekk Sigurd Bjørkedal kongens fortenestmedalje i sølv.
Elva Bora
Bora (Borda) er ei elv i Vinje kommune i Vestfold og Telemark. Elva har utspring på Hardangervidda, og renn gjennom Bordalsvatn og ned til Edland, der ho munnar ut i elva Kjela, like før denne munnar ut i Tveitevatnet.
Kraftutbygging
Bora er sterkt rørt av kraftutbygginga i elva Tokke på 1960 og -70-talet. Øvre Bora er overførd austover til Songavatn og Songa kraftverk. Bordalsvatn er regulert 40 meter og overført sørover til Kjela kraftverk. Ved Venemodammen (703 moh), rundt 2 kilometer nordvest for Edland, er elva demma opp og overførd til Totak, som er hovudmagasin for Vinje- og Tokke kraftverk. Som følgje av dei omfattande overføringane av vatn frå nedslagsfeltet til Bora er den tidlegare elvemunningen ved Edland no stort sett permanent tørrlagt og i ferd med å gro att.
Mole antonelliana
Mole antonelliana er eit tårn som er eit symbol på byen Torino i Italia. Det har fått namnet sitt etter arkitekten som bygde det, Alessandro Antonelli. Bygginga starta i 1863.
I 1873 bytta oppdragsgjevarane og myndigheitene i byen den uferdige bygningen med ei tomt for ein synagoge. Bygget vart så dedisert til Viktor Emmanuel II. Antonelli heldt fram bygginga, og tårnet strekte seg til slutt til 167 m.