cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vindavkjøling
Forklaring
I følgje dei termodynamiske lovene vil kvar og ein lekam som har høgare temperatur enn lufta rundt seg gje frå seg varme til den omkringliggande lufta. Jo høgare temperaturskilnaden mellom lekamen og lufta er, dess raskare skjer energioverføringa. Sidan luft er ein dårleg varmeleiar vil denne snøggleiken overføringa skjer med gå ned med ein gong lufta blir varma opp av lekamen. Når vinden bles vil den oppvarma lufta bli ført bort og varmetapet vil auke. Dette er vindavkjøling.
Andre faktorar som som er med på å avgjere varmetapet hos dyr og menneske er lufttrykk, relativ råme og perspirasjon, men dette har ingen ting med vindavkjøling å gjere.
Kontroversielle definisjonar
Den offisielle definisjonen av vindavkjøling i meteorologien var opphavleg basert på målingar gjort eit lite stykke over jordoverflata. Den nøyaktige definisjonen har vore kontroversiell fordi det er ein samansett indeks, fordi levande og ikkje-levande objekt oppfører seg ulikt og fordi vindavkjølingsrapportar har ein stor innverknad på vinterturisme.
Formlar og tabellar
Den første vindavkjølingsformelen vart utvikla av Det amerikanske forsvaret under andre verdskrigen av forskarar som var stasjonert i Antarktis. På 1970-talet vart han så offentleggjort av National Weather Service. Formelen vart revidert i 2001 for å kunne inkludere meir nøyaktige teoriar og testar enn dei som vart gjort av det militære. Desse formlane er laga spesielt for menneskekroppen, eller meir spesifikt, for andletet. Vindavkjølinga verkar òg på dyr og ikkje-levande lekamar, men det er andre formlar for desse.
Modellane
Det har generelt sett vore semje om at den originale modellen for vindavkjøling ikkje naudsynleg var den beste for alle formål. Den fysiske basisen for utrekninga av vindakjøling er no tilhøvet mellom temperatur, volum og trykk i ei væske. Luft i rørsle minskar lufttrykket og aukar avkjølinga. Stilleståande luft kan faktisk isolere, og det vart difor vindavkjølinga vart mælt fleire meter over bakken.
Den amerikansken-kanadiske modellen passar best for ekstremt kalde tilhøve. Andre formlar har vorte utvikla for tempererte tilhøve, men er ikkje like velkjende. Nokre vindavkjølingsformlar tek òg råme med i utrekningane.
På slutten av 70-talet og byrjinga av 80-talet brukte kanadiarane eit system som oppgav vindavkjølinga i W/m², watt per kvadratmeter, men publikum synst det var forvirrande og media gjekk tilbake til den gamle rapporteringsmetoden igjen. I det kanadiske systemet ville til dømes 1750 W/m² svare til ein temperatur på −32 °C.
I 2001 implementerte National Weather Service den nye vindavkjølingsindeksen, som brukar ein modell som viser temperaturen til huda under varierande vindsnøggleikar og temperaturar. Resultata av denne modellen blir berekna, med feilmarginen til ei grad, med denne formelen:
der T_{wc}\,\! er vindavkjølingsindeksen basert på Celsiusskalaen, T_a\,\! er lufttemperaturen i °C, og V\,\! er vindsnøggleiken i km/t målt ved 10 meters høgd.
Tilsvarande formel med standard amerikanske måleeiningar er:
der T_{wc}\,\! og T_a\,\! er mål i °F, og V\,\! i miles per time.
Når lufttemperaturen fell vil den avkjølande effekten til eventuell vind auke, til dømes vil ein vindsnøggleik på 16 km/t senke temperaturen med større margin ved ein lufttemperatur på −20 °C enn ved −10 °C. Sterkare vind enn 65 km/t blir trudd å auke vindavkjølingseffekten minimalt utover effekten som blir følt ved den styrken, og vindavkjølinga blir rekna for å vere fråverande ved temperaturar over kring 20 °C.
Nomogram for vindavkjøling
Trekk ein loddrett strek ved aktuell temperatur ved vindstille og les av dei andre verdiane.
Tabellen syner korleis effekten varierer med den observerte temperaturen (i to meters høgd over bakken) og den observerte vindstyrken (i 10 meters høgd over bakken). Fargane seier noko om når forfrysningar kan finnast:
Kjelder
Temperatura
Okie av J.J. Cale
Okie er det tredje studioalbumet til J.J. Cale, gjeve ut i 1974.
Fleire av songane på albumet vart seinare spelte inn av andre artistar, som «I Got the Same Old Blues» av Freddie King, Eric Clapton, Captain Beefheart, Bobby Bland, Lynyrd Skynyrd og Bryan Ferry; «Anyway the Wind Blows» av Brother Phelps i 1995 og Bill Wyman's Rhythm Kings i 1999; og «Cajun Moon», av Herbie Mann i 1976, Poco og Randy Crawford. «I'd Like to Love You, Baby» vart spelt av Tom Petty & The Heartbreakers i 2003 og finst på albumet The Live Anthology frå 2009.
Medverkande
'''Spor 2 & 3 – 10. mai 1973'''
'''Spor 4 og 8 – 7. mai 1973; Spor 12 – 9. juli 1973; Spor 6 – 10. juli 1973'''
'''Spor 11 – 2. august 1973; Spor 9 – 4. oktober 1973; Spor 5 – 5. desember 1973'''
'''Spor 1, 7 & 10 – 20. november 1973'''
Don't Let It Bring You Down
«Don't Let It Bring You Down» er ein song av Neil Young frå albumet hans After the Gold Rush frå 1970. Songen finst òg på Crosby, Stills, Nash & Young sitt konsertalbum Four Way Street frå 1971, samt Young sitt Live at Massey Hall 1971, som kom ut i 2007.
Ander utgåver
Songen er spelt av bandet Sting spelte i før The Police, Last Exit i 1974. Songen er òg spelt av Victoria Williams i 1989, Annie Lennox i 1995, Seal i 2006, Q and Not U, Weeping Tile og Wolfmother.
Jon-Ivar Nygård
Jon-Ivar Nygård er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet og ordførar i Fredrikstad kommune frå 2011. Han er samferdsleminister i Regjeringa Støre frå 2021.
I perioden 2007-2011 sat han i formannskapet og var gruppeleiar for Arbeidarpartiet i Fredrikstad kommunestyre.
Frå 2021 er han vald inn frå Østfold og Arbeidarpartiet til Stortinget.
Juilliard School
Juilliard School er ein privatskole for utøvande kunst i New York som har undervising i musikk, dans og drama. Skulen blei grunnlagt i 1905 som Institute of Musical Art. I 1920 blei Juilliard-stiftelsen oppretta, kalla opp etter tekstilgrossisten Augustus Juilliard som testamenterte ei større gåve til fremjing av musikk i USA. Stiftelsen danna ein skule, Juilliard Graduate School, i 1924. Denne blei slått saman med Institute of Musical Art to år seinare.
Skulen har svært høg prestisje,  og har hatt ei rekkje kjende elevar. Nokre kjende tidlegare elevar er Miles Davis, Christopher Reeve, Kevin Kline, Kevin Spacey, Robin Williams, Val Kilmer, William Hurt, André M. Smith, Camilla Wicks, Jordan Rudess og Yo-Yo Ma.
Ánthia
Ánthia (gresk Άνθεια) er ein landsby i periferieininga Évros i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Ánthia var hovudsete i den tidlegare kommunen Traianoúpoli, som no er ei kommunaleining i kommunen Alexandroúpoli.
Neeraj Chopra
Neeraj Chopra er ein indisk friidrettsutøvar frå Panipat. Han vart i 2021 olympisk meister i spjutkasting ved sommarleikane i Tokyo. Året etter vann han sølvmedaljen i øvinga ved VM i friidrett 2022. Chopra sin personlege rekord er 88,94 meter, oppnådd i Stockholm 30. juni 2022.
Meckenheim
Meckenheim er ein by i Landkreis Rhein-Sieg sør i delstaten Nordrhein-Westfalen i Tyskland med knappe 25 000 ibuarar. Byen ligg 15 kilometer sørvest om Bonn.
Maskespel
Maskespel var ein type lyrisk-dramatiske festspel som blei oppført ved hoff i Europa på 1500- og 1600-talet. Dei omfatta stort sceneutstyr, musikk, dans og deklamasjon. Seinare blei sjangeren avløyst av opera.
Diokletian av Romarriket
Bakgrunn
Diokletian var fødd i Dalmatia som Diocles eller Diocles Valerius. Han skal ha vore son av ein skrivar eller ein frigjeven slave. Han gjorde karriere som hærførar under Probus, og blei seinare romersk konsul.
Keisar
Deretter gjennomførte Diokletian ei stor provinsreform der riket blei delt inn i nye og mindre provinsar, med auka sivilt byråkrati, medan den militære administrasjonen blei samla i 12 store område (diokesar). Den øvste inndelinga var fire riksdelar, der kvar keisar styrte sjølvstendig. Diokletian fjekk sjølv austedelen med Nikomedeia, Maximianus fekk Italia og Afrika med Milano, Galerius fekk Illyricum og Hellas med Sirmium og Constantius fekk vestdelen med Trier (eller York) som hovudstad. Det borgarlege styret av landet blei helt skild frå det militære. Det romerske senatet tapte tydinga si fullstendig, og Roma blei tilsidesett for Milano.
I 303 byrja Diokletian ei planmessige kristenforfølging over heile riket. Kyrkjer blei stengde, heilage skrifter brende og kristne blei tvinga til å utføra heidenske ofringar. Mange kristne blei drepne, men forfølgingane stogga ikkje framgangen til kristendommen.
I 305 sa Diokletian og Maximianus frå seg regjeringsmakta, dei to underkeisarane rykka opp til overkeisarar og det blei vald nye underkeisarar. Diokletian levde ut livet i Spalatum i Dalmatia (noverande Split i Kroatia), men opplevde at tronfølgjesystemet hans rakna.
Al Bayda i Jemen
Han ligg 210 km søraust for Sanaa. I følgje ei folketeljing hadde byen 29 853 innbyggjarar i 2011.
Den 8. oktober 2014 vart minst ni personar drepne i eit åtak frå al-Qaida-militante mot eit offentleg bygg i byen.
Kjelder
''
When You Dance I Can Really Love
«When You Dance I Can Really Love» er ein song av Neil Young frå albumet hans After the Gold Rush i 1970. Songen vart òg gjeven ut som singel i USA i 1971 og nådde 93. plass der.
Romuald Klim
Romuald Iosifovitsj Klim var ein kviterussisk sleggjekastar som tevla for Sovjetunionen. Han vart olympiameister i øvinga i 1964 og europameister to år seinare. Klim var fødd i landsbyen Khvoevo ved Njasvizj i Kviterussland.
S-Bahn Rhein-Main
S-Bahn Rhein-Main og S-Bahn Frankfurt (S-Bahn av tysk Stadtschnellbahn = byhurtigbane) er eit nettverk av lokaltog i Rhein-Main-området. Nettverket fungerer som eit metro- eller tunnelbanesystem, men dekkjer eit større område enn den eigentlege Frankfurtsmetroen, og avstanden mellom stasjonane er gjennomgåande større. Toga er også raskare og går som andre tyske elektriske tog på 15 kV/16 2/3 Hz vekselstraum. Dei har færre stasjonar i det sentrale Frankfurt, men fleire forbindingar til metroen både rundt og i sjølve bykjernen. Wiesbaden, Darmstadt og Hanau høyrer til ytterpunkta i systemet.
Romuald Klim
Meisterskapsmedaljar
Klim forbetra verdsrekorden i sleggekast med 76 cm til 74,52 m under eit stemne i Budapest den 15. juni 1969. Rekorden stod i tre månader, til Anatolij Bondartsjuk under EM i friidrett kasta 74,68 m.
S-Bahn Rhein-Main
S-Bahn Rhein-Main vart opna i 1978. Det har ei sporlengde på 303 km, har 111 stasjonar, og har om lag 127 mill. reisande årleg. De fleste linene har 30 min grunnrute, men til dels går fleire liner saman - opptil åtte i Citytunnelen. Systemet vert drivi av Deutsche Bahn Regio AG og høyrer under Rhein-Main Verkehrsverbund. Toppfarten på dei nyaste toga er 140 km/t.
Mattersburg
Mattersburg er ein by og ein kommune i distriktet med same namn i forbundslandet Burgenland i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 28,2 km² og nærare 7 500 ibuarar. Byen ligg 256 meter over havet.
Næringsmiddelprodusenten Felix held til i Mattersburg.
Crush
«Crush» er ein song av Malin. Songen enda på tredjeplass i den andre delfinalen i Melodi Grand Prix 2012 og gjekk vidare til finalen. Teksten er skriven på engelsk.
Belarane til Penelope
Fråværet av Odyssevs varte i tjue år, og etterlét trona tom og underlagt grådugheit hjå belarane som oppfordra Penelope til å velja ein ektemann blant dei så snart som mogleg. Dei budde i palasset som dei ville, plyndra det og konsumerte provianten utan å telja. Belarane ville alle bli drepne av Odyssevs når han kom heim.
Identifikasjon
Belarane var kjende som μνηστῆρες, mnesteres på gammalgresk eller latin proci i romersk mytologi. På begge språk ordet betyr «belarar»
Belarane er framstilt som stolte, valdelege og vonde karakterar, som ikkje respekterer skikkane til gjestfridommen, bur palasset og plyndrar maten hans medan han er fråverande. Dei slakta storfeet til Odyssevs, drakk vinen hans og låg med nokre av dei kvinnelege tenarane, medan dei pressa Penelope for å tvinga henne til å gifta seg med ein av dei..
Mesteparten av tida blir dei omtalte i grupper og snakkar og fungerer som ein kollektiv figur, men fleire belarar er også namngitt. Nokre få er trekte ut som eigne figurar, som Antinoos og Evrymakos, som begge verkar de facto som leiarar for gruppa. Nokre sjeldnare belarar, som Leiodes og Amfinomos, verkar meir moderate i stilen og meir respektfulle for skikkar, men dei enda opp med å bli massakrerte av Odyssevs uansett..
Det langvarige fråværet av Odyssevs gjorde at det kom mange belarar som ønskte å gifta seg med Penelope for å gripa trona til Itaka. Femtito var frå Dulikion, tjuefire frå Samos, tjue frå Zakyntos og tolv frå Itaka. Til dette talet kjem tenarar, seks for belarane frå Dulikion, pluss herolden Medon og skalden («aoidos») Femios. Det var derfor totalt meir enn hundre motstandarar Odyssevs måtte møta då han kom tilbake.
Namneliste
Belarane namngitt i Odysseen er (i rekkefølgje etter kva tid dei opptrer):
Frå opphaldet i palasset til den daudelege mnestherophonia
] Medan Odyssevs var fråverande, stogga Penelope belarane ved å bruka eit triks: ho hevda at ho ville gifta seg med ein av dei når ho var ferdig med å veva eit likklede for Laertes, faren til Odyssevs. I røynda tok ho kvar kveld opp att arbeidet frå dagen før, slik at arbeidet ikkje gjekk vidare. Penelope lurte dermed belarane i tre år, men dei enda opp med å oppdaga bedraget på grunn av ein utru tenar..
I det tjuande året av Odyssevs sitt fråvær, då sonen Telemakos drog for å besøka Nestor i Pylos og deretter Menelaos ved Lakedaimon (Sparta) for å samla informasjon om kva som hadde skjedd med faren, freista belarane å drepa han medan han var på veg heim. Etter eit månadlangt opphald i Sparta kom likevel tilbake til Itaka utan problem. Takka vera hjelpen frå Atene hadde han ikkje møtt belarane.
Etter å ha kome tilbake til Itaka forkledde Odyssevs seg som ein tiggar for å observera situasjonen ved palasset og planlegga hemnen sin. Song XXII: Odyssevs, Telemakos, grisegjetaren Evmaios og oksehyrdingen Filoitios konfronterer belarane og slaktar dei ved hjelp av gudane, spesielt Atene.
Denne passasjen er kjend som mnestherophonia («drapet på belarane»). Etter massakren vart åndene til belarane leidde av Hermes til det underjordiske dødsriket, heimen til guden Hades og der slutta dei seg til dei som hadde falle under trojanarkrigen.
Etter Odysseen
I det klassiske Hellas vart massakren på belarane sannsynlegvis vist til i ein trilogi av tapte tragediar av Aiskylos: Psychagôgoi («åndsoppløftarane»), Penelope og Ostologoi («beinplukkarane»). Ostologoi såg ut til å forhalda seg til familiane til belarane som kom til Itaka for å samla leivningane og gravlegga dei. Bortsett frå titlane er nesten ikkje noko kjent om desse skodespela i dag.
Ei lang liste med belarar blir vist i epitomen på biblioteket til Pseudo-Apollodoros.
Martin Lamble
Martin Francis Lamble var trommeslagar i det britiske folkrockbandet Fairport Convention frå dei vart danna i 1967 til han døydde då turnebussen deira kræsja i 1969. Han vart med i bandet etter å ha sett den første konserten deira og overtydde dei om at han kunne gjere ein langt betre jobb enn den dåverande trommeslagaren deira, Shaun Frater.
Han spelte trommer på dei tre første albuma til bandet, men kort tid etter innspelinga av Unhalfbricking den 12. mai 1969, kræsjka turnebussen til Fairport på motorvegen M1 på veg heim frå ein konsert i Birmingham. Lamble døydde på staden, berre 19 år gammal.
Ubåtklassen Akula
Akula-klassa (russisk Project 971 Щука-Б (Sjtsjuka-B), sjtsjuka tyder 'gjedde') er ei russisk atomdriven ubåtklasse. Akula-klassa vart teken i bruk av den sovjetiske marinen i 1986.
Det er tre underklasser av Akula-klassa: Dei første sju Akula-I bygde mellom 1982 og 1986, fem «forbetra Akula» bygde mellom 1986 og 1991 og fire Akula-II bygde frå 1991. Denne inndelinga er omdiskutert, då skilnaden mellom «forbetra Akula» og Akula-II vert debattert av ekspertar.
Akula-klassa har dobbelt skrog og er i stand til å dykka djupare enn nokon moderne angrepsubåt; ein rekner med at dykkedjupna er 450 meter. Akula er òg den mest stillegåande russiske angrepsubåten. Den markante bulben som kan sjåast atter, over roret til båtane, er sonar som vert slept. Alle fartøya i Akula-klassa er bestykka med fire 533-millimeter torpedorøyr som kan ta Type 53-torpedoar eller RPK-2 Viyuga kryssarmissil (NATO-nemning SS-N-15 Starfish).
Historie
Den 8. november 2008 vart det meldt at den russiske Akula-klasse-undervassbåten K 152 Nerpa, som var nær ferdigstilling for overlevering til India som INS «Chakra», hadde hatt ei ulukke med utløysing av delar av fartøyet sitt halon-anlegg (for brannslokking) og 20 menneske hadde døydd. (Halon er ei forkorting for halogen-metan.)
Leige til India
Ubåten «Nerpa» har vore i teneste for India, og vart då kalla «Chakra». Ubåten vart returnert til Russland i 2021.
India skal ha betalt 2 milliardar dollar for ferdigstilling av to Akula-II som var 80 % ferdigbygde. 300 indiske undervassbåtekspertar vart trena i Russland for nytta av Akula-klasse-ubåtar.
Mens dei russiske Akula-klasse-undervassbåtane er utstyrte med inntil 28 kryssarmissil med ein angrepsradius på 3 000 kilometer, er det angjeve at den indiske versjonen er utstyrt med missilet 3M-54 Klub med ein angrepsradius på 300 kilometer. Russland kan ikkje eksportera missil med større rekkjevidd utan å bryta MTCR-avtala.
Target
Target er eit stoff som i atom-, kjerne- og partikkelfysikk blir utsett for ein stråle av subatomære partiklar for å kunne undersøkja korleis partiklane i strålen reagerer med atoma i det bestrålte stoffet.
Jakub Vadlejch
Jakub Vadlejch er ein tsjekkisk friidrettsutøvar frå Praha som tevlar i spjutkasting. Han vann sølvmedaljen i øvinga i både ved VM 2017, OL i 2021 og EM 2022. Under VM 2022 la han beslag på bronsemedaljen. Vadlejch sette personleg rekord med 90,88 meter ved eit stemne i Doha 13. mai 2022.
Aareschlucht
Aareschlucht er ein del av elva Aar som grev seg gjennom ein kalksteinsrygg nær byen Meiringen. Kløfta er indirekte skapt av isbrear for kring. For kring 10 000 år sidan, då den siste istida var over, grov dei store mengdene smeltevatn frå isbreane, ei djup, smal kløft gjennom kalksteinsryggen. Kløfta er om lag halvannan kilometer lang og veggane i kløfta er opp mot 50 meter høge på kvar side. I botn av kløfta er elva berre nokre få meter brei.
Kløfta har vore open for publikum sidan 1889, då det vart bygd stiar langs kløfta. Sidan den gong har kløfta vore ein populær turistattraksjonar.
Jebel Ali
Jebel Ali (arabisk skrift جبل علي) er ein hamneby, 35 km sørvest for Dubai i Dei sameinte arabiske emirata.
I 1985 vart Jebel Ali frisone (Jafza) oppretta. Jafza er eit industriområde kring hamna, der internasjonale selskap kan slå seg til og få spesielle privilegium i frisonen. Dette gjeld mellom anna skatteunntak i femten år, ingen personleg skattbetaling, og ingen toll på import eller eksport, ingen restriksjonar på valuta og lett tilkomst til arbeidskraft. Al Maktoum internasjonale lufthamn ligg like utafor hamneområdet. Jebel Ali er òg namnet på ein metrostasjon i Dubai.
Jebel Ali var den niande mest travle hamna i verda i 2011, og handsama 13 010 000 TEU.
Amatørastronomi
Amatørastronomi er amatøraktivitet innan astronomi. I mange land finst samskipnader som gjennom føredragsverksemd, observasjonskurs, ekskursjonar til observatorium, utgjeving av bøker og tidsskrift osv., arbeider for utbreiing av, interesse for og kjennskap til astronomi. To av dei største samskipnadane er Société astronomique de France (stifta 1887 og gjev ut L'Astronomie) og British Astronomical Association (stifta 1890, gjev mellom anna ut Journal of the B. A.). Norsk Astronomisk Selskap i Oslo (stifta 1938 med kring 2000 medlemmar i 2003), gjev ut tidsskriftet Astronomi.
Amatørastronomar utfører ofte verdifullt vitskapleg arbeid, særleg i samband med variable stjerner. Av norske amatørar kan ein nemne Sigurd Einbu og Olaf Hassel.
Abs i Jemen
Abs (arabisk عبس) er ein by i Abs-distriktet på kystsletta i Hajjah i Jemen.
I 2005 hadde han 25 763 innbyggjarar og var den 24. største byen i landet. Byen er blitt hardt råka av den jemenittiske borgarkrigen.
Dimósia Tileórasi
Dimósia Tileórasi (DT, gresk Δημόσια Τηλεόραση, ΔΤ), opphavleg Ellinikí Dimósia Tileórasi (EDT, gresk Ελληνική Δημόσια Τηλεόραση, ΕΔΤ), var ein gresk rikskringkastar frå 10. juli 2013 til 4. mai 2014. Den førre rikskringkastaren Ellinikí Radiofonía Tileórasi vart nedlagd 10. juni 2013, og Dimósia Tileórasi vart sett i drift fram til den nye rikskringkastaren Néa Ellinikí Radiofonía, Ínternet kai Tileórasi vart starta opp 4. mai 2014.
Oslomet – storbyuniversitetet
Oslomet – storbyuniversitetet (tidlegare Høgskulen i Oslo og Akershus) er eit norsk statleg universitet med studiestadar i Oslo og på Kjeller i kommunane Oslo og Lillestrøm, og med kring 1 400 akademisk tilsette, kring 20 000 studentar og kring 800 teknisk-administrativt tilsette. Høgskulen i Oslo og Akershus var tidlegare den største høgskulen i Noreg og fekk status som universitet i 2018. Språkrådet tilrår skrivemåten Oslomet – storbyuniversitetet på nynorsk og bokmål.
In My Own Time av Karen Dalton
Mottaking
Thom Jurek hylla albumet i meldinga si for AllMusic og skreiv «ei meir polert utgjeving enn den koselege, men noko rå debuten... Om ein berre skal ha eitt Karen Dalton-album så er det dette. Det skapar ei lydverd som er ulikt alt anna. Det pressar songaren utafor komfortsonen hennar og fører derfor lyttaren til staden Dalton faktisk okkuperte om songar. Utan unnskyldning eller uro for teknikk, kunne ho gjere kvar ein song til sin, og skape ei personleg forteljing som nådde lenger enn sjølve songen, gjennom personen hennar og bli ei sanning for lyttaren.» Steven M. Deusner skreiv for Pitchfork Media at albumet «avslører ei krevjande, intuitiv, eksentrisk songar og arrangør som aldri song sine eigne tekstar, men som tydeleg og sjølvsikkert uttrykte seg sjølv med andre sine tekstar.»
Loutráki-Perakhóra
Loutráki-Perakhóra (gresk Άγιοι Θεόδωροι) er ein tidlegare kommune i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Loutráki-Perakhórainngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Loutráki-Áji Theódori.
Oh Lonesome Me
«Oh Lonesome Me» er ein populær song skriven og innspelt av Don Gibson med Chet Atkins for RCA-Victor i Nashville i 1958. Songen toppa country-lista i USA i åtte veker på rad, og nådde 7. plass på Billboard-lista. B-sida var «I Can't Stop Loving You», som har vorte ein standardsong.
Andre utgåver
Det er gjort mange andre utgåver av songen.
Craig Douglas spelte inn ein versjon i Storbritannia i 1962 på (Decca-etiketten, produsert av Bunny Lewis. Denne nådde 11. plass i Storbritannia og låg på lista i 11 veker..
Neil Young spelte inn songen i lag med Crazy Horse for albumet hans After the Gold Rush i 1970. Denne versjonen er mykje langsamare enn originalversjonen, og det kan vere vanskeleg å høyre at det er same songen.
Johnny Cash nådde 13. plass på countrylista med songen i 1961 på, Stonewall Jackson 63. plass i 1970, Loggins & Messina 92. plass i 1975 og The Kentucky Headhunters 8. plass i 1990.
Filip II av Makedonia
Filip II av Makedonia (382-336 f.Kr.), var konge av Makedonia og far til Aleksander den store og Filip III av Makedonia. Han var sonen til Amyntas III av Makedonia og Eurydice.
Age of Empires II: The Age of Kings
Age of Empires II: The Age of Kings (ofte forkorta til AoK, AoE 2, AGE2 eller The Age of Kings) er eit sanntidsstrategispel (RTS) utvikla av Ensemble Studios. Dataspelet vart utgjeve av Microsoft i 1999 for både Microsoft Windows og Macintosh. Spelet er ein del av Age of Empires-serien, og er det andre spelet i denne serien. Eit utvidingsspel, The Conquerors, vart gjeve ut året etter av same utviklar. I tillegg kom det hausten 2012 ut eit utvidingsspel laga av private speleutviklarar: Age of Empires II: Forgotten Empires. Versjonar av spelet for PlayStation 2 og Nintendo DS kom ut i høvesvis 2001 og 2006.
The Age of Kings er eit strategispel som går ut på å byggja opp ein eigen sivilisasjon og deretter å kjempa ned dei andre sivilisasjonane. I spelet vert ein introdusert for tretten sivilisasjonar: Britane, bysantinarane, keltarane, frankarane, mongolane, gotarane, kinesarane, japanarane, persarane, sarasenarane, teutonarane, tyrkarane og vikingane. Spelaren må sikta etter å samla grunnleggande ressursar – mat, ved, gull og stein – som kan brukast på å byggja landsbyar og laga hærar. I spelet er det fem historiebaserte oppdrag og felttog, slik at spelaren må ta høgde for bakgrunnshistorier og andre speleforhold. Ein kan velja mellom tre ulike einspelarmodusar og éin fleirspelarmodus.
Mottakinga av The Age of Kings var svært god, og spelet fekk gode omtalar av mange kritikarar. Dei merkbare forbetringane innan speledelen og dei nye moglegheitene i høve til forgjengaren vart sett pris på. Somme kritikarar var meir kritiske til utsjånaden til bygningane og soldatane – dei var uinteressante og hadde lite særpreg – medan andre syntest at The Age of Kings var overdriven lik forgjengaren Age of Empires. Berre tre månadar etter utgjevinga var det seld over to millionar eksemplar av spelet, og det toppa salslistene i sju land. Spelet vann fleire utmerkingar og har hatt tydeleg påverknad på seinare spel i same sjanger.
Gangen i spelet
Som i forgjengaren speler ein Age of Empires II: The Age of Kings ved å samla ressursar, byggja landsbyar, samla ein hær og øydeleggja soldatane og bygningane til fienden så raskt som mogleg. Spelaren vel éin av 13 sivilisasjonar som alle har sitt eige særpreg. Ved å avansera gjennom fire tidsaldrar – «Dark Age», «Feudal Age», «Castle Age» og «Imperial Age» – kan ein lettare byggja opp ein betre hær, samstundes som det er lettare å samla naudsynte ressursar. Når ein kjem til ein ny alder eller æra, opnar ein for å få nye soldatar, teknologiar, oppgraderingar og bygningar. Elles må spelaren byggja visse bygningar og betala ein viss sum av ressursane sine – oftast gull og mat – for å utvikla sivilisasjonen sin til ein ny alder. Spelaren styrer kvar og ein av sine arbeidarar, soldatar osb. The Age of Kings skil allierte og motstandarar med åtte ulike fargar: Blått, raudt, gult, grønt, lyseblå, lilla, grå og oransje. Det vil seia at åtte spelarar kan spela om gangen.
Som ei forandring frå tidlegare Age of Empires-spel, kunne ein i The Age of Kings leggja opp ulike spelefunksjonar. Eit standardparti vil visa ein vanleg bane der spelarar startar i Dark Age med eit hovudbygg, kalla «Town center» i The Age of Kings, tre arbeidarar og ein speidar. Spelarane kan vinna partiet på fleire måtar: Ved militær erobring, ved å byggja ein bygning kjent som «Wonder» eller å kontrollera alle relikviane.
Ressursar
Sivile einingar, landsbybuarar (kalla «villagers») er dei som vert brukt for å samla ressursar. Dei er anten menn eller kvinner – kjønn speler inga rolle for evnene deira. Ressursane vert deretter brukt til å trena nye einingar eller å konstruera nye bygningar. Ressursar kan òg brukast til å forska på nye teknologiar (oppgradering). Eit døme på ein ny teknologi er betre rustning for bogeskyttarar. Det finst fire ulike ressursar i spelet: Gull, tømmer, mat og stein, som må samlast på ulike måtar. Sistnemnde kan samlast inn ved ei steingruve, medan ved blir samla inn ved å hogga ned tre. Mat og gull, derimot, kan samlast inn på fleire måtar: Mat kan ein få tak i ved slakting husdyr (sau og kalkun), jakting på ville dyr (villsvin og hjort), sanking av ville bær eller hausting av jordsmonn. Fisking kan skje ved kystfiske eller frå fiskebåtar. Gull kan skaffast ved handel, gruvearbeid eller å halda heilage relikviar i kloster. Men landsbybuarane treng diverse samlingspunkt og depot – mølle, gruvelager, tømmerleir – for dei ulike ressursane. Hovudbygget derimot, kan ta imot alle dei ulike ressursane. Kvart folk kan oppgradera kvaliteten på ressurssamlinga si – nokre meir enn andre. I tillegg kan ein reisa eit marknadsbygg der ein kan selja og kjøpa tømmer, stein og mat ved hjelp av gull. Kvar transaksjon vil føra til ein auka tributt. Ved hjelp av marknaden kan spelaren senda handelsvogner (trade carts) til allierte, som automatisk vil simulere gull-lageret. Med ei skipsdokk (kalla dock) kan spelaren laga handelsskip som kan sendast til både allierte hamner og fiendehamner. Sjølve utbyttet vil variere etter distansen: Jo lengre skipsdokkane er ifrå kvarandre, jo større utbytte. Spelaren vel sjølv kvar desse handelsvognene og -skipa skal fara. Likevel treng ikkje spelaren å handla manuelt: Med ein gong ein marknad eller skipsdokk er valt, vil handelseiningane halda fram med å handla med den valde forbundsfellen. Handelsskip kan til og med handla med fienden, men står då i fare for å bli angripne.
Sivilisasjonar
I The Age of Kings kan ein velja mellom tretten folkegrupper. Desse er delt inn i fire arkitektoniske stilar: den vesteuropeiske, den sentraleuropeiske, den arabiske og den austasiatiske. I fyrstnemnde kan ein finna keltarane, britane og frankarane. I den sentraleuropeiske stilen er vikingane, gotarane og teutonarane. Tyrkarane, persarane, sarasenarane og bysantinarane utgjer den tredje arkitektoniske stilen, medan japanarane, mongolarane og kinesarane utgjer den orientalske.
Kotis Point
Kotis Point (Nos Kotis) er eit nes på nordvestkysten av Varna Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis på sørsida av innløpet til Eliseyna Cove. Ei høg klippe ligg ved tuppen av neset, som ligg 3 km nordaust for Bezmer Point, 6,6 km sørvest for Williams Point og 12,6 km aust-nordaust for Siddons Point. Det vart kalla opp etter thrakiske kongen Kotis I (384-359 fvt.).
Age of Empires II: The Age of Kings
Sivilisasjonar
Kvar sivilisasjon har varierande styrkar og veikskapar når det gjeld økonomi, teknologi og krigføring. Til dømes kan keltarane ha full oppgradering av gruvearbeidet, medan vikingane kan ha full oppgradering av matproduksjon. Dette gjev sivilisasjonane ulike fordelar og ulemper. Sivilisasjonane har òg ulikt fokus: Somme har styrkar innan kringsetjing, medan andre er sterkast i bogeskyting. I tillegg vil ein sivilisasjon ha sin individuelle lagbonus som er ulik frå ein annan sivilisasjon sin lagbonus. Eit eksempel på dette er at britane har billegare bygg. Kvar sivilisasjon har tilgang på si eiga unike eining ('unique unit'), ei militær eining som er sterkt knytt til sivilisasjonen. Japanarane vil til dømes kunne laga samuraiar, medan britane kan trena langbogeskytarar. For å ha større skilnad mellom kulturane, har kvar sivilisasjon ei samling av utsegner på sitt eige språk når dei vert kommanderte til å gjera ei oppgåve. Viking-soldatar seier til dømes «alt i lagi» dersom dei blir gjevne ordre om å marsjera til ein stad. Gotarane nyttar tysk og bysantinarane er ikkje gjevne eit eige originalspråk.
Pianokonsert nr. 26 av Mozart
Det var ikkje Mozart sjølv som gav han dette kallenamnet, og han vart heller ikkje skriven for noko kroning. Mozart skriv i eit brev til kona i april 1789 at han nettopp hadde framført konserten ved hoffet. Kallenamnet kjem av at han vart spelt under kroninga av Leopold II som tysk-romersk keisar i oktober 1790 i Frankfurt am Main.
Age of Empires II: The Age of Kings
Einingar
Kvar spelar har ei bereevne, altså ei populasjonsgrense, på kor mange einingar (soldatar, arbeidarar, skip) spelaren kan ha på banen om gongen. Ein kan bestemma denne grensa før spelet startar – som kan variera frå 75 til 200. Ein unngår då at banen vert overfylt av gedigne hærar. Det er difor viktig å finna balansen mellom sivile og militære einingar. Ein har ikkje høve til å nå bereevna med ein gong, fordi denne grensa er bygd på kor mange hus, slott og hovudbygg ein har. The Age of Kings introduserte to nye merkbare funksjonar: Ein knapp som viste kva for nokre arbeidarar som ikkje hadde vorte tildelt ei oppgåve. Den andre funksjonen var «byklokke-knappen» som sender alle arbeidarane til dei næraste hovudbygga, slotta eller tårna. På desse to nye måtane er det lettare å halda styr på populasjonen. Dersom landsybuarar, og spesialt bogeskotarar, er plassert i eit tårn, hovudbygg eller slott vil det auka forsvarsgraden til bygningen; det vil verta skote fleire piler frå han. Hovudbygga vil ikkje kunne skyte piler i det heile, utan minst éin bogeskotar eller arbeidar.
Alle dei militære einingane i spelet kan delast inn i seks kategoriar: Infanteri, kavaleri, bogeskotarar, fregattar og kringsetjingsvåpen. Dei tre fyrstnemnde fylgjer ofte ein stein-saks-papir-modell, fordi infanteri gjer mykje skade på bygningar, men er svake mot kavaleri. Likevel vil nokre fottroppar som spydberarar og hellebardistar ha ekstra åtaksbonus mot ryttarar. Som nemnt vil kvar sivilisasjon ha tilgang på ei spesialeining (unique unit). Denne militære einingen er sterkt knytt til sivilisasjonen og kulturen. Vikingane vil til dømes kunne laga vikingberserkar, medan persarane kan trena opp krigselefantar. Desse kan dessutan oppgraderast til elitesoldatar. Dette er kostbart, og ein elitesoldat vil sjeldan dukka opp før mot slutten av partiet. Den sjette kategorien – altså kringsetjingsvåpen – vert hovudsakleg brukt til å øydeleggja bygningar og murar.
Munken (monl) er òg ei spesialeining – på mange måtar. Han kan både brukast militært og sivilt. Ein munk kan konvertera motstandarsoldatar til spelaren sin eigen sivilisasjon. Men han dug berre til å konvertera éin soldat om gongen, sidan han må «gjenvinna» trua. Han kan i tillegg lækja allierte arbeidarar, kavaleri, fotsoldatar og andre munkar. Ulempen med ein munk er at han går seint og toler lite. Munkar er den einaste eininga, utanom landsbybuar og fiskebåtar, som kan samla ressursar: Ein munk kan ta over ein relikvie (relic) og deretter føra han attende til klosteret. Dette vil automatisk hopa opp gull hjå spelaren. Di fleire relikviar ein har, di raskare går denne akkumuleringa. Å få fatt i alle fem relikviane som finst på banen kan føra til siger i eit standardparti dersom vinnarvilkåra er sett slik. I dette tilfellet har dei andre spelarane 200 «The Age of Kings-år» på å ta relikviane.
Miers Bluff
Miers Bluff er eit nes heilt sørvest på Hurd Peninsula, søraustsida av innløpet til South Bay og nordvestsida av innløpet til False Bay i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.
Age of Empires II: The Age of Kings
Bygningar
Bygningane i The Age of Kings kan me dela opp i økonomiske, militære og oppgraderande bygg. Også mange av dei økonomiske eller militære bygningane kan dessutan forska og oppgradera teknologiar som aukar effektiviteten og kvalitetsgraden. Til dømes kan ein oppgradera betre vedhogst med ein tømmerleir. Éin bygning fell under alle desse kategoriane: Hovudbygget, kalla Town center i Age of Empires II. På alle måtar er dette den viktigaste bygningen. Det er der landsbybuarane vert laga og alle ressursar kan samlast. Mange oppgraderingar kan gjerast i hovudbygget, og det er her den viktigaste oppgraderinga tek plass, nemleg utviklinga til neste alder. Hovudbygget er også eit forsvarsbygg. Bygningen kan skyta piler dersom landsbybuarar eller bogeskotarar held seg inne der. Når hovudbygget er øydelagt og alle landsybuarane er drepne, er sivilisasjonen utan tvil «utrydda».
Dei økonomiske bygga – mølle, tømmerleir og gruvelager – er ei «erstatning» for hovudbygget. Kvar og ein av desse kan berre ta imot éin type ressurs. Likevel kan dei gje større fordelar enn hovudbygget, fordi dei kan setjast nærare ressursane. Ein tømmerleir kan setjast i ein skog, slik at arbeidarane slepp å gå frå hovudbygget og til skogen kvar gong. Som nemnt kan desse økonomiske bygga oppgradera teknologiar som er fordelaktig for den særslo;de ressursen. Marknaden er òg eit særs viktig økonomibygg, fordi her kan ein selja og kjøpa ressursar. I tillegg kan ein senda handelsvogner til allierte marknadar. Eit skipsdokk er både ein økonomisk konstruksjon, men òg eit militærbygg. Dokka kanprodusera handelsskip til allierte og fiendtlege hamnar, som vil akkumulera gull. Ho kan i tillegg produsera fiskebåtar, galeiar, kanonskip, fregattar og transferdsskip.
Miers Bluff
Neset er kalla opp etter John Miers (1789–1879), ein britisk ingeniør og botanikar som reiste til Chile i 1818 og var ansvarleg for publiseringa i 1820 av dei første karta over Sør-Shetlandsøyane, basert på arbeidet til William Smith.
Age of Empires II: The Age of Kings
Bygningar
Dei militære bygga inneber stallen (stable), brakka (barrack), bogeskytingshuset (archery range), kringsetjingsbygget (siege workshop) og slottet. Også tårn og murar fell under denne kategorien. Dei tilbyr ulike soldatar; både ridande, gåande og skytande. Med alle desse bygga i hand, kan ein få ein gjæv og varierande hær. Ein kan trena ulike einingar etter kva sivilisasjon ein spelar som, men mange av desse er ganske like. I desse bygga kan spelaren òg oppgradera soldatane til elitesoldatar, til dømes. Oppgraderingane avhenger av kva for ein æra (age) ein er i. Frå stallen kan ein vanlegvis trena riddarar og lett kavaleri. Frankarane kan for eksempel oppgradera riddarane til både kavaler og paladin. I brakka vert fotsoldatar; spydberarar og fektarar laga. Britane, til dømes, kan oppgradera desse til både hellebardistar og champion. I bogeskytingsbygget kan ein laga bogeskotarar, ridande bogeskotarar (cavalry archer) og spydkastarar. Nokre sivilisasjonar kan oppgradera desse – til krossbogemenn til dømes. Alle nemnte oppgraderingar kostar ein del ressursar.
Slottet er både eit forsvarsbygg og eit militært bygg. Det skyt piler utan at folk garnisonert inne i det. Etter at spelaren har nådd Castle Age, kan han byrja å konstruera eit slott, sjølv om at i kongemordparti startar ein med eitt slott. Slottet kan trena mange einingar med vid breidde. Den unike eininga til sivilisasjonen kan trenast i slottet. Sjølvmordsbombarar (petards) og katapultar (trebutchet) er to viktige kringsetjingseiningar. Kanskje den viktigaste rolla med slottet er at spelaren kan trena den unike eininga si. For å kunne trena fleire landsbybuarar og soldatar, må ein ha hus. Kvart hus har plass til fem einingar, som vil seie at uti spelet må spelaren ha mange hus for å oppretthalda ein høg populasjon.
Miers Bluff
Neset ligg 6,6 km nordvest for Barnard Point, 11,5 km søraust for Hannah Point og 7,8 km sørvest for Napier Peak.
Age of Empires II: The Age of Kings
Bygningar
Universitetet og smeden er dei to viktigaste oppgraderande bygga. Ved ein smed kan spelaren betra rustningar, sverd og pilar til soldatane. Ved universitetet kan ein oppgradera til sterkare mur, raskare arbeidarar og meir slitesterke tårn, til dømes. For å få ei effektiv krigføring og kringsetjing, bør spelaren oppgradera mange av teknologiane.
Standardparti
I eit standardparti (kalla Random map game) startar spelaren som oftast med tre landsbybuarar og éin ridande speidar. Når ein spelar som kinesarar vil ein starta med 5 landsbybuarar. Ein har litt av kvar ressurs til å setja grunnlag for landsbyutviklinga. Speidaren vert brukt til å oppdaga nye ressursar og motstandarar. Før sjølve runden startar, kan ein setja vilkåra sjølv, som til dømes populasjonsgrense, vanskegrad og talet på motstandarar og allierte. Ein kan velja kva bane ein vil spela på, og setja vinnarvilkåra; høgast poengsum, erobring eller tidsavgrense. Ein kan bestemma kva for ein sivilisajon ein vil spela – eller ein kan setja alle vilkåra på «Random», noko som fører til at alle vilkåra er tilfeldige.
Regicide
Når ein spelar eit Regicide-parti ('kongemord') byrjar ein med sju arbeidarar meir enn i eit standardparti. På den andre sida startar ein utan gull. Ein byrjar med ein konge og speidar. Som tittelen tilseier, går partiet ut på å myrda kongen til motstandaren – og sjølvsagt må spelaren beskytta sin eigen konge. Ein startar med kongens forsvarsbygg, borga. Partiet er slutt når spelaren sin eigen konge er drepen eller når motstandarane sine kongar er drepne. Eit kongemordparti kan samanliknast med sjakk: Kongen er nøkkelbrikka i spelet, men gjer ikkje stor skade. Som på eit standardparti kan ein velja mange av vilkåra sjølv.
Death match
Dersom ein vel å spela eit parti som «Death match» ('dødskamp') startar spelarane med eit stort lager av ressursar, noko som vil seia at ressurssanking ikkje får like stor plass. Spelaren kjem godt inn i spelet med ein gong, og må fokusera på å knekka motstandaren fortast mogleg.
Felttog og oppdrag
Det finst fem felttog og 33 oppdrag fordelt på dei ulike felttoga. Alle er historiebasert. Spelaren startar med felttoget om William Wallace som er meir ein veiledning og leksjon for sjølve gangen i spelet. Den lærer spelaren korleis ein fører krig og samlar ressursar. Dei andre felttoga omhandlar Jeanne d'Arc og Hundreårskrigen, den eurasiatiske invasjonen til Djengis Khan, krosstoga til Barbarossa og Saladins forsvar over det heilage land; Midtausten. Både i oppdraga om William Wallace og Jeanne d'Arc kan spelaren bruke karakterar som representerer desse. Spelaren tek imot ordrar frå karakterar som er representative for hærføraren til hæren.
Oppdraga tek ikkje berre spelaren gjennom historiske hendingar, men òg gjennom kulturar og andre banar. Spelarane vert tvinga til å tenkja på ein annan måte i eit oppdrag på grunn av dette.
Fleirspelarmodus
The Age of Kings gjev systemstøtte til fleirspelarmodus over internett og via LAN. Opp til åtte spelarar kan då ta del i eitt parti, med alle vilkåra moglege. MSN Gaming Sone gav støtte til onlinespeling fram til 19. juni 2006. Alternativ kom fort på banen, der tenesteprogram som GameRanger, Voobly og GameSpy Arcade vart tilrådd.
The Age of Empires II-fleirspelarmodus lèt ei gruppe med folk starta eit parti, med stor brukarvenlegheit. Dersom spelarar vil spela ein runde, så kan dei enkelt plugge inn kablar direkte frå den eine datamaskinen til den andre. Fleirspelarmodusen vart spelet sin største hit. Spelarar heldt fram med å spela mot kvarandre over internett. På grunn av denne modusen har spelet halde seg populært i over 12 år.
Tilpassa scenario
Eit ukomplisert, brukarvenleg redigeringsprogram fylgde med The Age of Kings. Det er eit tilleggsprogram som kan brukast til å laga eigne scenario, oppdrag og banar, med eigne mål og vilkår. Datamaskin-karakteren (NPC) vert automatisk styrt av kunstig intelligens, slik at minimal programmering er naudsynt. Det er òg mogleg å utforma desse scenarioa til eit oppdrag med eigne videoar. På ei anna side så treng berre spelaren å laga ei eiga bane og setja vanlege vinnarvilkår.
Med dette redigeringsprogrammet er det laga fleire innhaldsrike scenario, med både heltar, dialogar og gjennomtenkte historier. Gwyndlegard er kanskje den mest kjende av slike scenario.
Utarbeidinga
Før ferdiggjeringa av Age of Empires hadde utviklaren Ensemble Studios skrive under på ein kontrakt med Microsoft for ei fortsetjing. Designarane valde å setja The Age of Kings inn i mellomalderen som eit logisk framhald frå Age of Empires sin antikke omgjevnad. Designarane frå Ensemble Studios var medvetne på å fanga den breie appellen til det fyrste spelet utan å gjera det for likt. Allikevel prøvde dei å venda seg mot den enorme spelargruppa som allereie spelte Age of Empires.
Dei sikta på å fullføra spelet innan eitt år ved å bruka kodar frå den opphavlege spelemotoren; Genie game engine. Etter somme månadar i prosessen avslutta dei forsøket, fordi det ikkje var mogleg ferdigstilla eit spel med den kvaliteten dei fyrst tok sikte på. Ensemble Studios måtte difor gje beskjed til Microsoft at dei trong eitt år til. I staden for lagde dei, med bruk av den opphavlege spelemotoren Age of Empires: The Rise of Rome, ein utvidingspakke for Age of Empires. For å nå tidsfristen tilsette Ensemble Studios nye programmerarar, artistar og designarar.
Det førre spelet, Age of Empires, vart kritisert for den kunstige intelligensen (AI). På grunn av at den opphavlege AI-en kunne tilskriva seg ekstra ressursar eller bruka andre teknikkar som menneskelege spelarar ikkje kunne, så var det lettare å tapa enn i andre sanntidsstrategispel. For The Age of Kings forsøkte Ensemble Studios å utvikla eit kraftigare AI-system som ikkje kompromissar ved å «juksa». Industriveteranen Mario Grimani styrte Ensemble Studios i etableringa av det nye systemet. På lågare nivå vil ikkje AI-karakteren juksa til seg ressursar, men på dei høgaste vanskegradane – moderate, hard og hardest – vil han verta gjeven gratis ressursar både i tide og utide.
For å overvinna ei anna vesentleg innvending mot Age of Empires, måtte utviklarane fullstendig redesigna rørslesystemet åt spelemotoren. Utviklarane måtte òg bruka mange månadar på å løysa opp i fleire småfeil mot slutten av The Age of Kings si framstilling. Ensemble Studios fann opp eit nytt terrengsystem for spelet, med 3D-framsyningsmoglegheiter som var overlegent heva over systemet frå Age of Empires. Programmeraren Matt Pritchard – som tidlegare hadde kritisert forgjengarspelet – la merke til ei bedring i den kunstnarlege dugleiken til designarlaget. «The Age of Kings vart eit utstillingvindauge for det styrkte talentet deira,» skreiv han i sin eigen omtale.
Ein demo av spelet kom ut 16. oktober 1999. Denne inneheldt leksjonsoppdraget med William Wallace og moglegheiten til å spela eit standardparti. Til Ensemble Studios sit store vonbrot vart fleire uferdige versjonar lekte ut og selde ulovleg.
The Age of Kings opna bruken av eit «trigger»-system for spelet sitt scenarioredigeringsprogram. Desse avtrekkarane (trigger) lèt meldingar visast eller sette i gang handlingar basert på fastsette kriterium.
Musikk
Lydspora for The Age of Kings var regissert av amerikanaren Stephen Rippy, som sidan har teke rolla for alle spela i Age of Empires-serien. Han planla det slik at kvart folk fekk sitt eiget lydspor. Vikingane hadde eit klipp av lurblåsing, medan mongolarane hadde eit lydklipp av mongolsk strupesong.
Omtale
Mottakinga til The Age of Kings var særs positiv. Spelet skåra 92 av 100 på både Gamerankings og Metacritic. Ifylgje Geoff Richards, skribent i Eurogamer, er «lista over nye funksjonar og betringar over det originale spelet er meir enn ei side lang.» Omtala til GamePro fokuserte likeins på dei «nye tillegga til sjangeren sjølv», som gjorde The Age of Kings eineståande. GameSpy sin kritikar Carlos Salgado var nøgd med andre tillegg; han prisa moglegheita kvar og ein spelar hadde til å laga ein personleg profil og evna til å skreddarsy eigne hurtigtastar. På ei anna side sette IGN pris på dei nye duglegheitane til innbyggaren; «arbeidarane speler ei viktig rolle; ikkje berre i innsamlinga av ressursar, men også i landsby-forsvar og strid», uttalte omtalen.