cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Operasjonelt nivå
Noreg
Dei militære komandonivå i Noreg er i 2017 etablerte i denne ordninga:
Under det operasjonelle nivået er ei rekkje taktiske kommandoar som brigadesjefar og tilsvarande.
Enaresamisk morfologi
Enaresamisk morfologi er oversynet over bøyingssystemet i enaresamisk.
Substantiv
Enaresamiske substantiv blir bøygd i kasus, numerus og person (possessivsuffiks]. Samanlikna med dei samiske språka lenger vest er possessivsuffiksa mykje i bruk, for alle slags substantiv.
Kasus
Enaresamisk har 9 kasus: Dei grammatiske kasusa er nominativ, genitiv, akkusativ og partitiv. Dei tre første blir danna som i nordsamisk, suffikset som uttrykkjer partitiv er -d. Som i nordsamisk har genitiv og akkusativ falle saman i substantivbøyinga, distinksjonen blir halde oppe berre for talord. Bruken av nominativ, genitiv og akkusativ er som for nordsamisk, bortsett frå at enaresamisk i tillegg har partitiv. På same måten som essiv skil ikkje partitiv mellom singularis og pluralis.
Lokalkasusa er illativ og lokativ, dvs. at i-kasus og frå-kasus har falle saman i enaresamisk. Dei andre kasusa er komitativ (med X), essiv ((slik) som X) og abessiv (utan X).
Enaresamisk skil mellom tostava, trestava og firestava substantiv. Dei tostava blir delt i â-, á-, o-, a-, ä-, e-, i- og u-stammar. Tabellen nedanfor viser bøyinga til 4 av stammetypane.
Dei trestava substantiva har to stavingar i nominativ eintal, der dei kan slutte enten på vokal eller på konsonant, men bøyingsstammen er trestava. Tabellen nedanfor viser nokre av dei likestava bøyingsparadigma.
Pronomen
Pronomen blir bøygd i kasus, numerus (eintal, total, fleirtal) og person. Som i alle uralske språk blir pronomena ikkje bøygd i genus, sun tyder både "han" og "ho". Tabellen viser nominativ og genitiv for alle kombinasjonar av person og numerus:
Her er bøyinga av eit personleg pronomen Eg/vi (dual)/vi (plural) i ulike kasus:
Verb
Verbbøyinga i enaresamisk er avhenging av stammetype: Likestava, ulikestava, kontrakte og firestava verbstammar blir bøygd ulikt.
Tostava verb
vuollâđ "å spikke"
Ulikestava verb
Ulikestava verb kan bli delt inn i fire ulike grupper basert på stammeendringa dei gjennomgår.
Desse verba har i tredje person eintal kort første staving men lang vokal i andre staving. I bøyingsstammane med eit suffiks blir vokalen i andre staving forkorta, mens den blir halde uforandra i suffikslause former og i former der suffikset er tostava (vettee, vetted).
Kontrakte verb
Døme: čokkáđ "å sitje".
Desse verba har uforandra stamme, men den lange vokalen i andre staving blir forkorta foran suffiks på i eller j, og i 1. person fleirtal.
Berlin av Lou Reed
Bakgrunn
Albumet er ein tragisk rockeopera om eit fordømd ektepar, Jim og Caroline, og tar opp tema som dopmisbruk, prostitusjon, depresjon, vald i heimen og sjølvmord. Konseptet vart skapt då produsenten Bob Ezrin nemnde for Lou Reed at sjølv om sogene Reed fortalte i songane sine hadde flotte byrjingar, fortalde han aldri korleis dei enda. Ezrin ønskte særskild å vite kva som skjedde med paret i songen «Berlin» – ein song frå det første soloalbumet til Reed.
«The Kids» fortel om styresmaktene som tek borna til Caroline frå henne og ein kan i songen høyre borna som ropar etter mora. Dette er borna til Bob Ezrin, og lenge gjekk det rykte om at han hadde fått dei til å grine ved å fortelje ungane at mora deira aldri kom til å kome heim igjen, men dette er avkrefta av Ezrin sjølv.
Konsertframføring
Reed og produsenten Bob Ezrin planla ei sceneframføring av albumet då det kom ut, men dette vart skrinlagd på grunn av blanda kritikk og dårleg sals av albumet. I 2007 fullførte Reed desse planane med eit 30 mann stort orkester, 12 korsongarar og Anohni. Regissør Julian Schnabel filma konserten som vart gjeven ut i 2008 som Lou Reed's Berlin, som fekk god kritikk. Albumet vart digitalt nymastra og gjeven ut på ny same året.
Musikalske tema
Instrumentalt speler Reed akustisk gitar. Som med dei to førre studioalbuma til Reed, var fleire av songane på Berlin alt skrivne og spelte inn tidlegare. Tittelsporet vart først gjeven ut på debutalbumet til Lou Reed som soloartist, Lou Reed, berre her med forenkla tekst, i ein annan toneart og omskrive for piano. «Oh, Jim» er ei nyinnspeling av eit unytta Velvet Underground-opptak kalla «Oh, Gin». «Caroline Says (II)» er ei omskriving av «Stephanie Says», som sidan kom ut på VU. Velvet Underground spelte òg inn ein demo av «Sad Song», som i originalen hadde langt mildare tekst. «Men of Good Fortune» vart òg spelt av Velvet Underground så tidleg som i 1966, eit konsertopptak finst, men kan berre høyrast på The Andy Warhol Museum i Pittsburgh i Pennsylvania.
Plateomslag
Plateomslaget vart laga av Pacific Eye & Ear, som òg designa Alice Cooper sitt Muscle of Love same året. Den første tekstlinja frå «Berlin» står skriven under ein collage av karakterar frå konseptalbumet.
Mottaking
Stephen Davis skreiv ei melding av albumet i desember 1973 for Rolling Stone, og meinte albumet var «ein katastrofe». Han mislikte verda av «paranoia, schizofreni, forfall, vald i pillerus og sjølvmord» som albumet introduserte lyttaren for, i tillegg til den «talte og ropte» framføringa til Reed. Robert Christgau skreiv i februar 1974 for Creem at han følte soga om «to dopmisbrukarar som fell inn i ein sado-maso i eit spanande dekadent Berlin» var «elendig» og at musikken «berre var kompetent».
Berlin nådde sjuandeplassen på den britiske albumlista (den beste plasseringat til Reed før Magic and Loss i 1992). BPI gav albumet sølvplate for salet i Storbritannia. I USA selde det dårleg (98. plassen) og fekk dårleg kritikk, slik at Reed kjende seg desillusjonert over albumet, men spelte likevel ofte songar frå Berlin på konsertane sine, og og nesten alle songane på albumet er å finne på ulike konsertalbum før sceneframferda av heile alblumet i 2006.
Cash Box meinte at «How Do You Think it Feels» er «den typen smittande song som folk ikkje gløymer,» sjølv om «teksten er tung.»
Ettermæle
I 2003 rangerte Rolling Stone Berlin på 344. plassen på lista si over dei 500 beste albuma gjennom tidene, og albumet hadde same plassering på den reviderte lista deira i 2012. I 2008 fekk den filma konsertframføringa av albumet god omtale. Då Reed vart spurt om han følte han hadde fått oppreising sa han «For kva? Eg har alltid liktBerlin.» Albumet vart òg inkludert i boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die.
Det skotske folkrockbandet The Waterboys tok namnet sitt frå ei linje i songen «The Kids». Namnet til den meksikanske og spanske songaren Alaska var inspirert av songen «Caroline Says II».
Andre versjonar
«Caroline Says II» er spelt inn av mange andre artistar, som The Soft Boys, Human Drama, Mercury Rev, Marc and the Mambas, Suede og Siouxsie Sioux i 1993, og Antony and the Johnsons.
Waikato District
Waikato District ligg i den nordlege delen av regionen Waikato på Nordøya på New Zealand. Distriktet er administrert av Waikato District Council, med sete i Ngaruawahia.
Berlin av Lou Reed
Tapt spor
På den opphavlege 8-spors lydband og kassettutgåva av Berlin var det ein eitt minuttar lang, instrumental pianosolo spelt av Allan Macmillan, som spelte piano på tittelsporet. Denne var plassert mellom songane «Berlin» og «Lady Day». Denne har elles aldri kome ut på vinyl eller CD, eller nokre andre seinare utgåver. Det har aldri kome noko offisiell forklaring for dette, sjølv om mange meinte han var plassert der for å fylle ut tida slik at ein kunne klare å få fire program inn på 8-sporsversjonen utan at songane vart brotne opp. I 2006, då Reed framførte heile albumet i St. Ann's Warehouse i New York, var denne soloen med, framført før «Caroline Says II».
Waikato District
Distriktet ligg nord og vest for byen Hamilton, og omfattar mykje av den nordlege delen av slettelandskapet Waikato Plains, og også høgdedraga Hakarimata ved kysten. I den nordlege delen av distriktet ligg sumplandskapet inntil Waikatoelva, og fleire mindre innsjøar, den største av desse er Waikaresjøen.
Berlin av Lou Reed
Medverkande
Produksjon
Waikato District
Utanom Ngaruawahia er dei viktigaste sentera i distriktet Huntly, Raglan og Te Kauwhata. Hovudnæringsvegane i distriktet er mjølkeproduksjon, skogbruk og kolgruvedrift. Der er eit større kolfyrt kraftverk ved Huntly. Te Kauwhata ligg i sentrum av eit større vindistrikt.
Langflogbreen
Langflogbreen er ein isbre som flyt nord mellom Hochlinfjellet og Langfloget i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeven av dei.
Fylkesveg 517 i Oppland
Fylkesveg 517 i Oppland går mellom Bjorli og Rånågrenda i Lesja kommune. Vegen er 4,4 km lang.
Rammeforteljing
Tradisjonen med å bruka rammeforteljing kan førast tilbake til Midtausten, der særleg dei mange innrammande forteljingane i Tusen og én natt er kjende. In finn også teknikken i europeiske mellomalderverk som Dekameronen og Canterbury-forteljingane. Nokre av Asbjørnsen og Moe sine eventyr er plasserte inni ei rammeforteljing.
Ein kan bruka ei rammeforteljing til å presentera ein forteljar og til å innføra fleire tydingsnivå i eit verk. Teknikken har vore utforska på 1900-talet, til dømes i postmodernistisk og i metafiksjonal litteratur.
Al Hanashah
Al Hanashah er ein landsby i Jizan-regionen, sørvest i Saudi-Arabia.
Râs ach-Chaq’a’
Râs ach-Chaq’a’ eller Lithoprosopon (gresk Theoprosopon) er eit nes nord i Libanon. Neset ligg mellom dei antikke byane Batroun og Tripoli. Neset dannar ein massiv barrière som skjer gjennom kysten av Libanon og gjer det vanskeleg for reisande å reise rundt. I dag går kystvegen gjennom neset i to tunnelar.
Historie
I antikken gjekk det ein veg parallelt til sjøen rundt neset mellom Batroun og Tripoli. Historikarar rapporterer at eit jordskjelv i 551 evt. skapte eit jordras som tok med seg vegen ut i sjøen, og dermed isolerte Tripoli frå Batroun og Byblos.
Namnet på neset har endra seg gjennom historia. Det vart første gongen nemnt av den greske historikaren Polybius, som kalla det Theou Prosopon eller «Guds andlet». Dei greske geografane Klaudios Ptolemaios og Strabon, nemner òg neset som Theouprosopon. Pomponius, den romerske geografen kalla det Promontorium Euprosopon eller «Det gode andlet-neset». Namnet Lithoprosopon kom ikkje i bruk før Austromarriket, då området vart heilt kristna og namnet vart Lithoprosopon eller «Andlet av stein». Arameiske og syriske historikarar omsette det til Parsuph Kipa og seinare omsette arabiske historikarar det til Anf Al-Hajar og Wajh Al-Hajar eller «Nasa eller andeletet av stein». Historikarane frå krosstoga kalla det «Konstabelens kyrkjebenk» eller «Generalfjellet». Under mamelukkane og osmanarane fekk neset igjen det arabiske namnet Wajh Al-Hajar.
Den franske historikaren Laurent d'Arvieux skreiv i 1660 at frankarane kalla det Cape Rouge, ei forvansking av det libanesisk arabiske ordet ouege, som tyder «andlet». Jean de La Roque gav i 1688 neset to ytterlegare namn, Capo Pagro og Cappouge. Cappouge var truleg ei forvansking av «Cap Rouge», «Cappo poggia» eller «Neset under vinden» Cappouge kunne òg ha kome frå Capo poggio eller «neset med åsen», som samsvarar med det noverande namnet på neset, Râs ech-Chaq' ha, som tyder «Neset me haugen».
Moderne turistmål
I dag er det fleire små feriestader langs kysten. Det er òg ein populær, kristen pilegrimsstad der vitjande vitjar klosteret og helgenskrinet til Vår frue av Nourieh i landsby Hamat.
Våtmarksområde
Det er eit våtmarksreservat på neset ved Deir el Nouriyeh-klippene i Ras Chekaa som er oppført under den internasjonale Ramsarkonvensjonen.
Wadi al-Taym
Wadi al-Taym eller Wadi el-Taym er ein wadi (tørrlagt elv) som dannar ein stor, frodig dal sør i Libanon, nær Hasbaya på vestsida av Hermon.
Ketchikan
Ketchikan er ein mindre by (city) på Revillagigedo-øya i Alexanderarkipelet sør i den amerikanske delstaten Alaska. Han er den femte folkerikaste byen i Alaska med rundt 8 000 innbygjarar (2010). Med kringliggjande forstader, særleg nord og sør for byen langs Tongass Highway som ofte blir rekna som tilhøyrande byen men også mindre busetjingar ein berre når med vasstransport, hadde staden eit folketal på 13 477 ved folketeljinga i 2010.
Ketchikan blei skipa som by den 25. august 1900, og er dermed den eldste eksisterande byen (incorporated city) i Alaska. Andre stader har samanslåingar endra tilsvarande styresmakter. Byen ligg i Ketchikan Gateway Borough og har eit areal på 10,7 km².
Namnet «Ketchikan» kjem frå Ketchikan Creek, ei elv som renn gjennom byen til Tongass Narrows like søraust for sentrum. «Ketchikan» kjem frå tlingitnamnet på elva, Kitschk-hin, som har uklar tyding. Namnet kan tyda 'elva til Kitschk' eller 'dei tordnande vengjeslaga til ei ørn'. På moderne tlingit blir namnet skrive Kichx̱áan. Ketchikan Creek var ein sommarfiskeplass for tlingitfolk i fleirfaldige år før byen blei skipa her. Den første vestlege busetnaden blei grunnlagd av Mike Martin i 1885. Området nær munningen av Ketchikan Creek gav Ketchikan eit visst rykte i første halvdelen av 1900-talet med bordell på begge sider av elva i eit område kjend som Creek Street.
Eit av dei to postnummera til Ketchikan, 99950, skal vera det høgaste i bruk i USA.
Ketchikan har verdas største samling av reiste totempålar, som ein finn spreidde ut over heile byen og på fire hovudstader: Saxman Totem Park, Totem Bight State Park, Potlatch Park og Totem Heritage Center. Dei fleste totempålane i Saxman Totem Park og Totem Bight State Park er attutskjeringar av eldre pålar, eit arbeid som byrja under Roosevelt-administrasjonen sitt Civilian Conservation Corps. Totem Heritage Center stiller ut 1800-talet totempålar frå fråflytta landsbyar nær Ketchikan.
Put Your Hands Up (If You Feel Love)
«Put Your Hands Up (If You Feel Love)» er ein song av den australske songaren Kylie Minogue utgjeven som den fjerde singelen frå det ellevte studioalbumet hennar, Aphrodite (2010).
Cinquecento
Cinquecento (italiensk for 'fem hundre') viser til dei kulturelle strøymingane i Italia på 1500-talet. Dette var ei dramatisk tid i europeisk historie då Habsburg-slekta fekk makt over store delar av Europa og reformasjonen snudde opp ned på vestleg kristendom. Den katolske kyrkja svara med motreformasjonen, som fekk stor innverknad på samtidskunsten.Perioden blei omfattar høgrenessansekunst og manierisme. Cinquecento følgde quattrocento og blei avløyst av seicento.
Litteratur
Cinquecento-litteraturen var sterkt prega av språkspørsmålet og kva form av italiensk ein skulle bruka til skriftspråk. Ulike forfattarar brukte sine lokale former, men Pietro Bembo fekk stor innverknad med sitt litteraturspråk bygd på verka til tidlegare Petrarca og Boccaccio. Ein munter språkbruk frå denne tida finn ein i makaronisk dikting, som blanda latin og folkeleg italiensk.
Niccolò Machiavelli er ein kjend forfattar frå denne tida, særleg for boka Fyrsten (Il Principe) som var tett knytt til renessansepolitikk. Il Cortegiano ('Hoffmannen') av Baldassare Castiglione tok for seg eigenskapane til ein perfekt deltakar ved hoffet og til ei adelskvinne. Giordano Bruno var den viktigaste italienske filosofen frå denne tida. Det episke diktet Orlando furioso av Ludovico Ariosto bygde på Orlando Innamorato frå det føre hundreåret, og blei hovudsakleg skrive for å underhalda. Torquato Tasso blir rekna som den siste store diktaren i den italienske renessansen.
Musikk
Komponisten Giovanni Pierluigi da Palestrina er rekna som den mest typiske cinquecento-komponisten. Han forenkla den komplekse polyfonien som hadde utvikla seg til homofoni. Den venetianske skulen utvikla ein mektig, klangrik musikk med framføringar av fleire kor, blåsarar og strengeinstrument i basilikaen San Marco di Venezia. Dei nye musikkstilane inspirerte komponistar andre stader i Europa og markerer byrjinga på barokken.
Målarkunst
Ved byrjinga av 1500-talet tok målarar i Nord-Italia i bruk lys og skugge som viktige effektar. Teknikkar som chiaroscuro og sfumato blei utvikla og brukt av mellom anna Tizian, Leonardo da Vinci og Giorgione. Dei viktige kristne verka Den siste nattverden og taket i Det sixtinske kapellet blei måla på denne tida. Samtidig blei det også laga fleire sekulære verk, mellom anna ein del med motiv frå heidensk mytologi. Høgrenessansen gjekk over til seinrenessansen eller manierismen, som skulle utvikla seg vidare til barokk kunst.
Put Your Hands Up (If You Feel Love)
Utgjeving og listeplasseringar
«Put Your Hands Up (If You Feel Love)» låg ei veke på fleire hitlister, mellom anna i Australia, Austerrike og Storbritannia. Singelen nådde som nummer 50 i Australia på ARIA Charts og som nummer 93 i Storbritannia på UK Singles Chart. I Belgia nådde songen opp som nummer 48 den 11. juni 2011 og nummer 36 den 25. juni 2011 på Ultratip. I USA nådde singelen nummer 41 på Billboard (Hot Dance Club Songs) den 9. juli 2011 og førsteplass den 3. september 2011. Alle singlane frå Aphrodite har nådd førsteplass på denne topplista.
Musikkgruppa Fenring
Fenring var ei vise- og folkemusikkgruppe frå Askøy utanfor Bergen. Fenring tyder 'myr-rike' og er det gamle namnet på Askøy. Gruppa blanda norsk, skotsk og irsk tradisjon og skapte soleis sin eigen stil. I 1979 gav gruppa ut albumet Tilbakeblikk... med mellom anna fleire dikt av Olav Lavik tonsett av Vigleik Dyrøy og Jan Hanevik. Same året deltok dei i Erik Bye sitt program "Toner fra Askøy" saman med Lavik.
I Fenring var desse med: Hermod Brendsdal (fløyte), Helge Bjorøy (trekkspel), Bjørn Fluge (bass), Jan Hanevik (fele, song) og Vigleik Dyrøy (song, gitar).
På 90-talet gjenoppstod Fenring for ei kortare tid, men no som ei «prog-folk»-gruppe. Mannskapet var no: Randi Bjørnstad (ex. Bergeners, song), Dagfinn Holmedal (ex. Gloomy Caves, bass), Tom Guldbrandsen (Danmark, trommer), Sam Fossbakk (ex. Elektrisk Regn, sologitar),Jan Øyvind Hanevik (tangenter og fele) og Vigleik Dyrøy (gitar, song).
NM i sykling 1976 på landeveg
Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1976 for menn vart avvikla i Bergen sundag 15. august 1976.
Menn, 180 km
<br style="clear:both;" />
Kvinner, 20 km
Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1976 for kvinner vart avvikla i Levanger sundag 22. august 1976.
<br style="clear:both;" />
Jens Kusk Jensen
Jens Kusk Jensen f. Jens Kudsk Jensen var ein dansk sjømann og forfattar. Han segla til sjøs i fire år frå han var 17 år gamal. Så tok han styrmannseksamen. Tillegg tok han eksamenar i engelsk, sjørett, handelslære geografi og meteorologi. Etter det segla han som styrmann, kaptein og skipsførar. I elleve år skreiv han på Haandbog i praktisk Sømandsskab. Ho kom ut i 1901. Medan han arbeidde på boka forlist han fire gongar, og mykje av manuskripta hans gjekk tapt.
Haandbog i praktisk Sømandsskaber på 400 sider. I tillegg til med praktiske forklaringar og opplysningar om rigging, ankring, manøvrering, stuing av last, seglføring, og det meste som har med seglskip å gjer,Har boka over 600 teikningar som Jens Kusk Jensen har laga. Boka vart svært populær, og har kome i fleire utgåver.
Jens Kusk Jensen har og gjeve ut Haandbog i Sømandsskab for Lystfartøjer og Motorbaade. Etter han var død vart manuskriptaEn Sømands Oplevelser i Fred og Krig og Navigationens Udvikling prenta.
Dionysosteateret
Dionysosteateret like ved Akropolis i Athen var eit viktig friluftsteater i oldtidens Hellas, og eit av dei tidlegast verna område frå det klassiske Athen. Det vart brukt til festivalar til ære for guden Dionysos. Greske teater i oldtida var i mange tilfelle av enorme dimensjonar, men under ideelle tilhøve publikumsmessig og vêrmessig, var akustikken perfekt (målt med dagens instrument). Det er kjent at Dionysosteateret i Athen hadde plass til 17 000 tilskodarar, og teateret i Epidauros kan forsett romma 14 000. . Ifølgje gresk tradisjon vart det hevda at Dionysos sjølv var ansvarleg for bygginga.
Historie
Plasseringa til Dionysosteateret, på den sørlege skråning under Akropolis har vore kjent sidan 1700-talet. Det greske arkeologiske selskap byrja å grava ut restane i 1838 og gjennom det meste av 1800-talet. Tidlege ruinar i området som kan verta til relatert Dionysos har vorte datert 500-talet f.Kr. under Peisistratos' regjering og hans etterfølgjarar, men teateret var tydelegvis ikkje bygd på staden før eit hundreår seinare. Det einaste sikre bevis på detta tidlege teater består av nokre få steinblokker som var vorte nytta på nytt på 300-talet f.Kr.
På 500-talet f.Kr. vart det i Athens Agora halde tilstellingar assosiert med Dionysia (Dionysosfestivaler) med tilskodarar på trebenker plassert på ein tribune (ikria) som var sett opp i eit sirkulært område (orkhestra). Tribunen kollapsa tidleg på 400-talet f.Kr., ei hending som er omtalt i gamle kjelder. Etter kollaps av tribunen vart drama- og musikkonkurranser flytta til Dionysosteateret under Akropolis. Teatereret var dedikert til Dionysos, vinguden og vernaren til dramaet som var verta for Dionysosfestivalen. Blant dei som konkurrerte var dramatikarar frå antikkens Hellas viss verk i stor grad har overlevd, først og fremst Aiskhylos, Sofokles, Evripides, Aristofanes og Menander. Tragediane var tileigna athenerne med festivalar som vart iscenesett spesielle tider på året. Desse dramafestivalane der skodespelarar konkurrerte involverte fire skodespel, tre tragediar og ein satire med eit lettare tema. Dei fire verk var ofte lenkja til dei tre tragediar og danna ein trilogi, slik som Orestien av Aiskhylos. Denne berømte trilogien (med tragediane Agamemnon, Sonofferet, og Eumenidene) vant konkurransen i Dionysosteateret for året 458 f.Kr. Stykka fortel den fryktelege historia om kong Agamemnon av Mykene som vert myrda av sin hustru, om sonen Orestes' hemn mot si mor, og rettssaka mot Orestes i Athen.
Restaurering
Den 24. novemberen 2009 annonserte greske styresmakter dei ville delvis restaurera Dionysosteateret. Den greske kulturministeren annonserte programmet til eit ni millionar avsett for å ferdigstille i 2015.
Elvis Costello
Elvis Costello, fødd Declan Patrick MacManus er ein britisk musikar frå London. Mellom hans mest kjende låtar er Watching the Detectives (1977), Radio Radio (1978) og Oliver's Army (1979).
Costello gav ut si fyrste plate i 1977. På dei fyrste platene var Costello påverka av punk og new wave, men musikken var meir forfina og forseggjort enn den reine punken. Sidan har han presentert seg i ei rad med sjangrar, mellom anna i blues og country. Han har samarbeidd med komponistar som Burt Bacharach og særleg Paul McCartney, gitt ut album saman med ei rekke kjende musikarar og produsert plater for mellom andre The Specials og The Pogues.
Costello var ei av drivkreftene for Rock Against Racism og gav ut fleire plater der han ytra skarp kritikk mot Margaret Thatcher og regjeringa ho leia, spesielt om Falklandskrigen.
Sidan desember 2003 har han vore gift med jazzmusikaren Diana Krall. Paret har to tvillinggutar saman.
Diskografi
Elvis Costello
Elvis Costello and the Attractions
Elvis Costello and The Confederates and The Attractions
Elvis Costello med Richard Harvey
Elvis Costello and the Brodsky Quartet
Elvis Costello med Bill Frisell
Elvis Costello med Steve Nieve
Elvis Costello med John Harle
Elvis Costello med Burt Bacharach
Elvis Costello med Anne-Sofie von Otter
'''Elvis Costello and the Imposters
Elvis Costello med Marian McPartland
Elvis Costello med Allen Toussaint
Virginia Tech
Virginia Polytechnic Institute and State University, betre kjent som Virginia Tech, er eit vitskapleg universitet i Blacksburg i den amerikanske delstaten Virginia.
Universitetet har (per 2007) 28 470 studentar og 1 304 vitskapleg tilsette. Campusen er på 10,52 km². I haustsemesteret 2006 var skulepengane på årsbasis US$ 6 973 for studentar folkeregistrert i delstaten Virginia.
Studietilbod
Virginia Tech tilbyr 60 bachelorgrader og 140 mastergrader og doktorgrader gjennom sju fakultet:
Campus
Universitetet sitt hovudcampus er på 10,52 km² og ligg i Blacksburg. I tillegg er det campusar i i Hampton Roads (Virginia Beach), National Capital Region (Falls Church – Alexandria, Virginia), Richmond, Roanoke, og dessutan Southwest Virginia Higher Education Center i Abingdon.
Virginia Tech har òg eit av dei høgast rangerte bespisningstilboda i landet; det er for tida rangert som nr 2 av Princeton Review.
Skyteepisode 16. april 2007
Den 16. april 2007 vart skulen åstad for ein skyteepisode der studenten Cho Seung-hui skaut og drap minst 32 menneske før han tok sitt eige liv. I tillegg vart mange skadd, enkelte livstruande. Skytetragedien starta i sjutida lokal tid på eit internat, der to elevar vart skotne og drepen. To timer seinare gjekk våpenmannen inn i Norris Hall på motsett side av campus der ytterlegare 30 personar vart drepne før gjerningsmannen tok sitt eige liv.
Puertoricotanagar
Som namnet ymtar om har han vore rekna som medlem i tanagarfamilien, men frå 2017 lista som ein ny familie Nesospingidae i EBird/Clements Checklist.
Skildring
Puertoricotanagaren er 18 til 20 centimeter i kroppslengd. Kjønna har lik fjørdrakt: hovudet og oversida er mørk gråbrun til olivengrøn, strupen er kvit og resten av undersida nær kvit med lys grålege område. Nebbet er kort og kraftig. Dei lever helst i fuktige skogsområde og i plantasjar mellom 200 og 1330 moh. Her beitar dei på både frukter, leddyr og virveldyr som små øgler og froskar. Dei kan beite høgt i trekroner og flyg sjeldan.
Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.
Grotter i Libanon
Dette er ei liste over grotter i Libanon.
Marouane Fellaini
Marouane Fellaini-Bakkioui er ein belgisk fotballspelar frå Etterbeek med foreldre innvandra frå Marokko. Han er sidan januar 2019 aktiv i den kinesiske klubben Shandong Luneng. Perioden 2008-19 spelte han i Premier League i England, fyrst for Everton og deretter Manchester United. Tida 2007-18 har Fellaini delteke i 86 landskampar for Belgia. Storvaksne Fellaini er kjend som ein hardttaklande midtbanespelar og dyktig hovudspelar.
Klubbspel
Fellaini debuterte på Standard Liège i 2006 og var i 2008 med å vinne fyrstedivisjon i Belgia. I september same året vart han overført til Everton FC i England, der han våren 2009 var med då laget frå Liverpool tapte 1-2 mot Chelsea FC i finalen FA-cupen. Etter fem år i Everton gjekk turen i september 2013 vidare til Manchester United, mot eit vederlag 27,5 millionar engelske pund. Med Manchester United vann pokalar både i FA-cupen, ligacupen og europaligaen. Vinteren 2019 fekk han kontrakt med Shandong Luneng.
Landslagsspel
Fellaini var landslagsspelar for Belgia frå 2007 til-18. Han representerte landet både under Sommar-OL 2008 i Beijing, verdsmeisterskapane i fotball 2014 og 2018, samt i det mellomgåande EM 2016.
Creedence Country
Creedence Country er eit samlealbum av det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival. Det vart gjeve ut av Fantasy Records i oktober 1981 og meint for countrymarknaden.
Langhovdebreen
Langhovdebreen er ein isbre ved austsida av Langhovde, som flyt nord til Hovdebukta på austkysten av Lützow-Holmbukta. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, og kalla opp etter plasseringa nær Langhovde.
Creedence Country
Ein singel vart gjeve ut frå Creedence Country, «Cotton Fields» med «Lodi» som B-side i november. Singelen gjekk inn på Hot Country Singles-lista, men albumet gjekk ikkje inn på lista.
Fleire av songane til Creedence har ein country-aktig stil og songane på samlinga er derfor henta blant desse.
Innhald
Alle songar er skrivne av John Fogerty, med mindre anna er nemnt. <li>"Need Someone to Hold» (Stu Cook) – 3:00</li> <li>"Tearin' Up the Country» (Doug Clifford) – 2:15</li> <li>"It's Just a Thought» – 3:55</ol>
Lene Retzius
Lene Onsrud Retzius er ein norsk friidrettsutøvar frå Moelv i Hedmark. Ho vart norsk meister i stavhopp 2014-17 og 2019-20. I 2018 sette Retzius norsk rekord i øvinga med eit hopp på 4,50 meter. Ho var medlem i Moelven IL til 2014, sidan 2015 har ho representert IL i BUL.
Aktiv
15-årige Retzius kom på delt andreplass i stavhopp ved Friidretts-NM 2011, då Cathrine Larsåsen forbetra norgesrekorden til 4,31 meter og vann suverent. I 2014 vann Retzius det fyrste av fire strake NM-gull i stavhopp. Ho sikra seg medaljen ved å vere den fyrste over 3,80 m. Dei tre neste åra sikra ho seg gullmedaljen med hopp på 4,00 m, deretter 4,10 m og så 4,20 m.
Den 30. mai 2018 sette Retzius noregsrekord i stavhopp med 4,50 meter på Lambertseter stadion i Oslo. I noregsmeisterskapen 2018 stoppa ho på 3,90 m og enda på sølvplass. Året etter gjekk ho over 4,32 m og sette meisterskapsrekord ved NM på Hamar. Sommaren 2021 tangerte ho noregsrekorden ved eit stemne i Genève.
Fylkesveg 517 (fleirtyding)
Fylkesveg 517 finst i fleire fylke i Noreg:
Muskovitt
På Mohs hardheitskala er muskovitt 2–2,25 parallelt med [001]-planet, 4 perpendikulært på [001]-planet og ein spesifikk gravitet på 2,76–3. Det kan vere fargelaust eller ha eit skin av grått, brunt, grønt, gult, eller meir sjeldsynt fiolett eller raudt, og kan vere transparent eller translusent. Det er anisotropisk og har ei høg dobbeltbryting. Krystallsystemet er monoklinisk. Den grøne, krom-rike varianten går under namnet fuchsitt; maripositt er òg ein krom-riik type av muskovitt.
Muskovitt er det mest vanlege glimmeret. Ein finn det i granitt, pegmatitt, gneis og glimmerskifer, og som kontakt i metamorfiske bergartar eller som eit sekundærmineral som resultat av endring av topas, feltspat, kyanitt, osv. I pegmatitt opptrer det ofte som svære flak som har kommersiell verdi. Muskovitt er etterspurd som brannhemmande materiale og isolasjonsmateriale og i noko grad som smørjemiddel.
Etymologi
Namnet «muskovitt» kjem av engelsk og det latinske ordet Muskovia, som er eit eldre namn på storfyrstedømmet Moskva, der mineralet skal ha blitt nytta som vindaugsglas.
A Serbian Film
A Serbian Film (serbisk: Српски филм/Srpski film) er ein serbisk skrekkfilm frå 2010 regissert av Srđan Spasojević.
Filmen vart totalforbodt i Noreg etter at den fyrst vart utgitt, grunna klager. Filmen innehald scener med pedofili og nekrofili. I forbindelsen med forbodet uttalte filmanmelder og redaktør for Filmmagasinet, Einar Aarvig, at eit forbod verkar mot sin hensikt, jfr. Streisand-effekten kor eit forbod vil berre gi meir oppmerksamd, og fleire vil sjå filmen grunna fildeling på Internett.
NRK filmpolitiet kalla filmen «verdens jævligste film».
Lahti-renna 1969
Dei årlege internasjonale skirenna i Lahti 1969 vart avvikla helga 1. og 2. mars. Nordmannen Gjermund Eggen vann 15-kilometeren, medan Vjatsjeslav Vedenin og Nina Sjebalina, begge Sovjetunionen sigra på høvesvis femmila og på 10 km. Den austtyske utøvaren Ralph Pöhland triumferte i kombinert-tevlinga, landsmannen Christian Kiehl i det spesielle hopprennet.
15 km
<br style="clear:both;" />
50 km
<br style="clear:both;" />
Kombinert
<br style="clear:both;" />
Hopprenn
<br style="clear:both;" />
10 km
<br style="clear:both;" />
Provinsar i Iran
Provinsar (farsi استان ostān, fleirtal farsi استان‌ها ostānhā) er det øvste undernasjonale området i Iran, kvar styrt av eit lokalt senter, vanlegvis den største byen i provinsen, som vert kalla hovudstad (farsi مرکز, markaz) i provinsen. Styresmaktene i provinsen vert styrt av ein generalguvernør (farsi استاندار, Ostāndār), som vert utpeikt av det iranske innanriksdepartementet og vert godkjend i regjeringa.
Rasmus Hansen
Rasmus Hansen var ein norsk sakførar og politikar frå Oppdal.
Rasmus Hansen var frå garden Snorroeggen i Oppdal. I yngre år var han nokre år kontorist hos futen i Skogn i Nord-Trøndelag. Han tok så i 1822 norsk juridisk eksamen og var underrettsprokurator i «Nordre Trondhjem», busett i Skogn. Frå 1848 var han sorenskrivar i Nordre Gudbrandsdalen til han døydde.
Hansen var den fyrste ordføraren i Skogn. Både i 1839, 1842 og 1848 vart han vald til stortingsmann frå Nordre Trondhjems amt. Han var i 1839 sekretær i Næringskomite nr 1, 1842 medlem i Kyrkjekomiteen og Skysslovkomiteen og 1848 formann i Desisjonskomiteen og medlem i Adressekomiteen. Elles var han i 1842 sekretær og 1848 visesekretær i Odelstinget.
Wilhelm Wetlesen
Wilhelm Lauritz Wetlesen var ein norsk målar og teiknar frå Sandefjord.
Liv og gjerning
Wetlesen voks opp i Sandefjord, der faren var manufaktur-kjøpmann. Sjølv studerte han på byrjinga av 1890-talet ved Kristian Zahrtmann sin målarskule i København, seinare var han ei kort tid ved målarskulen til Erik Werenskiold og Eilif Peterssen i Kristiania. I desse tidlege år stod har måleri som Moder hekler frå 1890, Søsken (1892) og Sandar kirke frå 1895.
Mellom 1895 og 1900 budde Wetlesen i lengre periodar i Italia. Hovudverket frå Italia-perioden er måleriet Utenfor paradismuren frå 1898, eit bilete som viser tre oppstilte, nakne figurar; ein engel med venger og Adam og Eva med bladkransar om hoftene. Verket er inspirert av både realismen og ungrenessansen i ein såkalla dansk-florentinsk stil.
Wetlesen bidrog med teikningar til den illustrerte folke- og praktutgåva av Heimskringla som kom ut på norsk i 1899. Illustrasjonene til det prestisjetunge verket vart opphavleg fordelt mellom målarane Christian Krohg, Gerhard Munthe, Eilif Peterssen og Erik Werenskiold, seinare kom også Halfdan Egedius til. Då Egedius døydde i februar 1899, overtok Wetlesen. Han laga i alt 43 teikningar til boka, forma i Werenskiolds «norrøne» stil, illustrasjonar som har mindre særpreg enn dei som kom frå dei andre bidragsytarane.
I lag med Hans Ødegaard i Kunsthistorisk forening tok Wetlesen initiativet til å danne Kunstnerforbundet i 1910, eit galleri i Oslo som sidan den tid har arrangert kunstutstillingar og formidla sal. Wetlesen var elles fyrste direktøren for Kunstnerforbundet. På jubileumsutstillinga på Frogner i Oslo i 1914 stilte Wetlesen ut mange arbeid. Dei lyse, stemningsfulle måleria av norske landskap som han måla då og seinare vitnar om påverknad frå både naturalismen i Norden og impresjonismen i Frankrike.
Wetlesen døydde i hovudstaden, 53 år gammal. Han er representert i Nasjonalgalleriet i Oslo.
Bondeforteljing
Bondeforteljing er ein litterær sjanger med handling og motiv frå bondemiljø. Sjangeren var populær i Europa frå 1820- til 1840-talet, men fekk gjennombrotet sitt i Noreg noko seinare. Forteljingane har gjerne form som ei novelle eller kort roman, og hovudpersonane er ofte i ein overgang frå barn og ungdom til unge vaksne. Nokre viktige forfattarar innan sjangeren er Berthold Auerbach, George Sand og Steen Steensen Blicher. I Noreg er sjangeren særleg knytt til forteljingar av Maurits Hansen og Bjørnstjerne Bjørnson.
Dei europeiske bondenovellene
Bondenovella er i utgangspunktet ei vidareutvikling av den klassiske og klassisistiske hyrdediktinga, der førestillinga om det reine og enkle livet på landet blir dyrka. Henrik Steffens sine skildringar av norske bønder i novellesamlingene Die Familien Walseth und Leith (1827) og Die vier Norweger (1828) verkar eksempelvis som den reine idyllen.
Bondeforteljinga i norsk litteratur
I norsk litteraturhistorie blir bondeforteljinga særleg knytt til dei nasjonalromantiske prosastykka Bjørnstjerne Bjørnson forfatta og gav ut i perioden 1855 til 1872, der Synnøve Solbakken og novella «Faderen» er blant dei best kjende. Bjørnson sine bondeforteljingar bygger tydeleg på dei europeiske forbilda. Samtidig kan dei òg vurderast som ein eigen sjanger, mellom anna fordi dei bryt med idyllen som prega dei førre forteljingane.
Den første norske bondeforteljinga blei skriven av Maurits Hansen i 1819, men ordet «bondeforteljing» blei først tatt i bruk av Georg Brandes i ein artikkel om Bjørnstjerne Bjørnson frå 1882.
Maurits Hansen
Maurits Hansen var den første som skreiv bondeforteljingar i Noreg. I 1819 skreiv han ein serie «nasjonale fortellinger» for Morgenbladet under pseudonymet Carl Mølmann. Desse forteljingane blei seinare samla og trykte under tittelen Norske Noveller (1837).
Hansen si forteljing «Luren» fekk òg status som lærebokeksempel for sjangeren «poetisk fortelling» i Henning Junghans Thue si Læsebog i Modersmaalet (1846).
Bjørnstjerne Bjørnson
Bjørnstjerne Bjørnson sine bondeforteljingar blei skrivne og gjevne ut over ein lengre periode og i ulike format, nokre korte og nokre lange. Fleire av dei lengre kom først ut som føljetong før dei blei gjevne ut som bøker, medan mange av dei korte var med i Bjørnsons Smaastykker (1860).
Den første samlinga av Bjørnson sine bondeforteljingar kom ut i 1872, og omfatta 16 forteljingar, blant desse den nynorske omsetjinga av «Et farlig frieri». Sidan har dei kome ut i ei rekkje utgåver og opptrykk. Nokre av forteljingar har likevel blitt meir lesne og utbreidde enn andre Av dei lengre gjeld dette særleg Synnøve Solbakken (1857), Arne (1859) og En glad gutt (1860), medan «Et farlig Frieri» (1856), «Thrond» (1857), «Faderen» (1859) og «Ørneredet» (1859) er mest kjende av dei korte. Desse bondeforteljingane har lenge vore pensumklassikarar i både Noreg, Sverige og Danmark. Størst status har dei likevel hatt i Noreg.
Bonden som norsk nasjonalkarakter
Ei viktig historisk årsak til at Bjørnson sine bondeforteljingar har vore så populære i Noreg, er ifølgje litteraturforskar Sigurd Aarnes at den norske nasjonale identiteten lenge har vore nært knytt til bondekulturen og statusen til den norske bonden som fri, til forskjell frå praksisen i andre europeiske land med liveigenskap. Dette har medført ein tendens til å lesa bondeforteljingane som uttrykk for enkel nasjonalromantikk, noko dei til ei viss grad òg er. Ei viktig historisk årsak til at Bjørnson sine bondeforteljingar har vore så populære i Noreg, er ifølgje litteraturforskar Sigurd Aarnes at den norske nasjonale identiteten lenge har vore nært knytt til bondekulturen og statusen til den norske bonden som fri, til forskjell frå praksisen i andre europeiske land med liveigenskap. Dette har medført ein tendens til å lesa bondeforteljingane som uttrykk for enkel nasjonalromantikk, noko dei til ei viss grad òg er.
Bondeforteljingane til Bjørnson representerer likevel eit brot med den romantiske bondebegeistringa frå dei førre bondenovellene. Medan Henrik Steffens sine skildringar av norske bønder verkar idealiserte, som rein idyll, reflekterer Bjørnson si framstilling òg det samtidige synet på bondestanden som ein ukultivert hop med tilhug til både drukkenskap, vald og umoralsk åtferd, noko som også blei aktualisert gjennom undersøkingane til den norske sosiologen Eilert Sundt.
Bjørnson sine bondeforteljingar kan nok, som Aasmund Olavsson Vinje sine Ferdaminni fraa sumaren 1860, bli lesne som innlegg i debatten om den norske bonden. Men der Vinje forheldt seg ironisk til bøndene, verkar Bjørnson sine forteljingar gjennomsyra av grundtvigianisme og fornya tru på bondestanden og det norske folket.
Colobanthus quitensis
Colobanthus quitensis er ein tofrøblading som veks i Antarktis, langs Andesfjella til Ecuador og ein stad i Mexico. I Antarktis er C. quitensis den einaste tofrøbladingen.
I ein studie vart fleire endofytte soppar funne knytte til blad av C. quitensis i Antartkis, mellom artar frå slekter som strålemuggsoppar og Davidiella.
Hits Album
Hits Album er eit samlealbum av det amerikanske bandet Creedence Clearwater Revival, utgjeve i 1982.
Verdas økonomiske forum
Verdas økonomiske forum (engelsk World Economic Forum (WEF), tysk Weltwirtschaftsforum (WWF), fransk Forum économique mondial (FEM)) er ei Genève-basert nonprofit stifting. Stiftinga arrangerer eit årleg toppmøte, vanlegvis i januar, som samlar toppleiarar i dei største selskapa, nokre nasjonale politiske leiarar og dessutan ein del utvalde intellektuelle og journalistar. Toppmøtet vert vanlegvis halde i Davos i Sveits og samlar omkring 2000 deltakarar. Stiftinga vart etablert i 1971 av den sveitsiske professoren i økonomi Klaus M. Schwab. Den tidlegare norsk utanriksministeren Børge Brende har sidan oktober 2017 vore president og toppsjef for forumet.
I 2005 etablerte Verdas økonomiske forum fellesskapet Young Global Leaders, etterfylgjaren til Global Leaders of Tomorrow, beståande av personar under 40 år frå heile verda med ymse yrke knytt til leiarskap.
Al Harani
Al Harani er ein landsby i Jizan-regionen, sørvest i Saudi-Arabia.
Verdas økonomiske forum
Global Shapers
Global Shapers Oslo er ei foreining som vart stifta den 23. mai 2013. Ho er ei lokal grein av Global Shapers Community som er ein del av Verdas økonomiske forum. Kronprinsesse Mette-Marit av Noreg er grunnleggjar av foreininga, den såkalla «Founding Curator». Chiugo Aghaji er leiar og såkalla «Curator» for foreininga.
Fylkesveg 519 (fleirtyding)
Fylkesveg 519 finst i fleire fylke i Noreg:
Europacupen i fotball 1983
Europacupen 1983 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til med ei forrunde 25. august og 1. september 1982 der rumenske Dinamo București slo ut norske Vålerenga IF etter siger 3-1 heime og tap 1-2 i Oslo. Etter to ordinære cuprundar i september-november vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars-april 1983.
Vinnarlaget frå Hamburg slo etter tur ut Dynamo Berlin, Olympiakos Pireus, Dynamo Kiev og Real Sociedad frå San Sebastian. På ferda mot finalearenaen eliminerte Juventus fyrst danske Hvidovre IF og deretter Standard Liège, tittelforsvarar Aston Villa og polske Widzew Łódź.
Finalen
73 500 tilskodarar såg finalen på Olympiastadion i Athen 25. mai 1983. Felix Magath si skåring i det åttande minutt skulle vise seg å verte den einaste. Og dermed enda europacup-finalen med 1-0 for sjette gongen på rad.
Hamburger SV sitt vinnarlag bestod av: Uli Stein, Manfred Kaltz, Ditmar Jakobs, Holger Hieronymus, Bernd Wehmeyer, Wolfgang Rolff, Jürgen Groh, Felix Magath, Lars Bastrup, Jürgen Milewski og Horst Hrubesch (kaptein). Thomas von Heesen kom inn i det 56. minutt, ut gjekk Bastrup.
For Juventus spelte: Dino Zoff (kaptein), Claudio Gentile, Gaetano Scirea, Sergio Brio, Antonio Cabrini, Massimo Bonini, Marco Tardelli, Michel Platini, Roberto Bettega, Paolo Rossi og Zbigniew Boniek. Domenico Marocchino tok plassen til Rossi i det 56. minutt.
Nicolae Rainea frå Romania dømde kampen.
Langskavlen
Langskavlen er ein kort, bratt isbre som flyt frå nordsida av Skavlhø i Payerfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeven av dei.
Fylkesveg 519 i Oppland
Fylkesveg 519 i Oppland går mellom Lesjaskog og Bjølverud i Lesja kommune. Vegen er 5,5 km lang.
Thomas Lawrence
Sir Thomas Lawrence var ein britisk romantisk portrettmålar. Lawrence var eit sjølvlært vedunderbarn kjend for sitt talent til å få fram portrettlikskap og for ein virtuos bruk av måling. Han var president ved Royal Academy of Arts og var rekna som ein topp målar fram til han døydde som 60-åring.
Liv
Lawrence var fødd i Bristol. Faren var vertshushaldar først der og seinare i Devizes, der Lawrence først byrja å teikna. Etter at Thomas Lawrence den eldre gjekk konkurs i 1779 flytta familien til Bath, og frå Lawrence var ti selde han pastellportrett for å spe på familieøkonomien. Som attenåring drog han til London der han snart skapte seg eit ry som målar av oljemåleri. I 1789 fekk han sitt første kongelege oppdrag, eit portrett av dronning Charlotte. Dronninga likte ikkje biletet sjølv, men det blei lovprisa av kritikarar då det blei stilt ut ved Royal Academy of Arts året etter.
Thomas Lawrence fekk ei rekkje portrettoppdrag av rike og adelege, og måla mange politiske leiarar. Han måla nesten berre portrett. Lawrence arbeidde hardt, men brukte lang tid på å fullføra verk. Han var ofte i pengenaud, truleg fordi han gav mykje vekk til familie og venner. Han hadde også eit komplisert kjærleiksliv knytt til to systrer, Sally og Maria Siddons, som han bytt på å vera forelska i. Maria døydde i 1798 og Sally i 1803 etter å ha lova syster si å bryta med han. Lawrence heldt likevel kontakten med mor deira, Sarah Siddons, som sat for fleire portrett. Lawrence gifta seg aldri, men hadde i det minste djupe venskap med Elizabeth Croft og Isabella Wolff i sine seinare år.
Lawrence blei adla i 1815 og seinare send ut i Europa av prinsregenten, seinare Georg IV av Storbritannia, for å måla allierte leiarar der. Han måla mellom anna tsar Aleksander, tyske keisar Frans II, den unge Napoleon II og pave Pius VII.
Sir Thomas Lawrence vald til president for Royal Academy i 1820 etter at Benjamin West var død. Han fekk fleire oppdrag frå Georg, som no var blitt konge, og frå den stigande politikaren Robert Peel. Lawrence måla to av sine mest kjende barneportrett i 1820-åra: Eit bilete av Emily and Laura Calmady og eit av Charles William Lambton, kjend som The Red Boy.
Eit av hans siste oppdrag var eit portrett av George Hamilton-Gordon, som seinare skulle bli statsminister. Skodespelaren og syskenbarnet til Siddons-systrene, Fanny Kemble, var ein av dei siste som sat for han. Lawrence døydde plutseleg av hjartesvikt i 1830.
Horvadrag
Horvadrag (dialektisk hørvadra’je), matrikkelgard nr 106 i Stranda kommune, er ein nedlagt fjellgard ved Geirangerfjorden i Møre og Romsdal fylke.
Garden og folket
Horvadrag ligg på ei bratt fjellskråning, om lag 240 moh på nordsida av Geirangerfjorden, mellom fossefalla Dei sju systrene og Brudesløret. Garden har truleg vore i bruk heilt sidan mellomalderen. I 1606 er det nemnt ein Anntonnis Horuedrag og i manntalet for 1701 er det nemnt at ein Peder bygsla bruket. Presten Hans Strøm nemner i «Beskrivelse over Fogderiet Søndmør» at i tida omkring 1766 var der éin «gaardmand».
På garden var der stovehus, eldhus og løe, og på slutten av 1800-talet kunne dei vinterfore 9 storfe og meir enn 40 geiter og sauer. Etter folketeljinga for 1875 budde der på Horvadrag ei familie på 9 personar: mann og kone, tre born, to tenestejenter og kårfolk.