cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fillan
Frå 1886 var Fillan omfatta av Fillan kommune. Etter kommunesamanslåinga i 1964 vart det bygd nytt heradshus for Hitra kommune i Fillan. Ein valde å ikkje byggje heradshuset i det dåverande sentumet i Fillan, men i staden på eit ubebygd myrområde ved Riksveg 714. I åra etter vart det bygd ungdomsskule og samfunnshus i tilknyting til heradshuset. I 1977 vart Hitra videregående skole bygd på motsett side av vegen i forhald til ungdomsskulen. Frå 1980-åra er dette området etablert som det nye sentrumet i Fillan og det er bygd opp ulike servicetilbod. Attåt ymse butikkar finn ein her Hitrahallen, tannlækjar, brannstasjon og eit nytt helsetun som inneheld sjukeheim, lækjarkontor, terapibad og anna.
Fillan kyrkje frå 1789 er ei av dei eldste eksisterande kyrkjene på Hitra. I kommunesenteret finn ein også Kystmuseet i Sør-Trøndelag i dei tidlegare lokala til Hitra meieri.
Niklas Wallenlind
Niklas Wallenlind er ein svensk tidlegare friidrettsutøvar frå Göteborg. Han tevla i fremste rekke på 400 meter hekk, men òg på 400 meter.
Grancy
Grancy er ein kommune i kantonen Vaud i Sveits, i distriktet Morges. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Kommunen ligg ved breidda av elva Veyron. Han består landsbyen Grancy og grenda Saint-Denis.
GJ 1214 b
GJ 1214 b er ein blå planet som vart oppdaga i 2009. Han går i bane rundt stjerna GJ 1214.
Oppdaginga vart publisert i det vitskaplege tidskriftet Nature den 16. desember 2009.
GJ 1214 b har 2,7 gonger så stor radius som jorda, men berre 6,6 gonger større masse, og dermed berre ein tredel så stor tettleik. Mellom anna av di vatn har ein langt lågare tettleik enn stein, reknar astronomane det for sannsynleg at denne planeten stort sett består av vatn, og at han har ein stor atmosfære. Difor er han truleg blå på farge, slik vår eigen planet òg er.
Siversk
Siversk eller Seversk (ukrainsk Сі́верськ; russisk Се́верск; fram til 1973, Jama [Я́ма; Я́ма]) er ein by i Donetsk oblast (provins) i Ukraina 99 km nord for Donetsk. Byen har kring 12 000 innbyggjarar (2011). Byen vart grunnlagd i 1913 i samband med ei dolomittgruve nær jernbanestasjonen Jama. Byen fekk bystatus i 1961 og namnet Seversk i 1973.
Sandar Idrettslag
Sandar Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande på Sandar i Sandefjord kommune. Laget vart stifta 24. september 1931 og er aktivt med i fotball og handball. Sandar IL har kring 900 medlemer.
Sandar IL sine fotballag har Vesterøya Idrettspark, til dagleg Kariåsen, som si heimebane. Handballaga spelar heimekampane i Ormestadhallen. Laga spelar i raude trøyer og elles kvitt.
Den seinare mangeårige landslagsspelaren Ole Gustav Gjekstad spelte fram til 1986 på Sandar sitt handballag i 4. og 3. divisjon.
Blue Guitars
Blue Guitars er det 21. studioalbumet til den engelske songaren og låtskrivaren Chris Rea, gjeve ut 14. oktober 2005 på det sjølvstendige plateselskapet hans Jazzee Blue. The Blue Guitars består av elleve CD-plater, ei DVD-plate og ei bok med måleri av artisten, tekstomtale og songtekstar. Det er eit ambisiøst prosjekt om blues med 137 songar spelt inn i løpet av 18 månader - og i følgje Chris Rea sjølv - i 12 timar om dagen, sju dagar i veka. I 2007 vart det gjeve ut ei dobbeltplate med eit utval frå denne samlinga kalla Blue Guitars: A Collection Of Songs.
I starten var prosjektet inspirert av Bill Wyman sitt Blues Odyssey og kan sjølv kallast ein «odyssé», for å syne ei reise gjennom forskjellige epokar i bluesen, frå dei afrikanske røtene til moderne blues frå 1960- og 1970-åra. Det vart halde fleire utstillingar med måleria frå omslaget til albumet, som i oktober 2005 i The Cork Streeet Gallery i Central London i England, og Spazio Oikos i Milano i Italia. Allbumet selde over 150 000 eksemplar i Europa.
Oppsummering
I starten var det planlagt 16 CD-plager, men Rea kom så fram til at denne ideen var for intellektuell og ønskte ikkje at verket skulle verte rekna som eit akademisk verk, men som ei historie. Han skreiv at albumet ikkje var meint å høyrast på ein dag, men ein burde heller ikkje høyre på songar kvar for seg, men som ein trå som skulle følgjast over ein lengre periode.
For kvar plate vart det nytta utstyr som høvde til tida musikken kom frå, og sjølve studioet vart sett opp slik at ein på best mogelege måte fanga lyden av rommet frå denne tida.
Album nummer ein - Beginnings
Det første albumet tar for seg den tidlegaste tida i bluesen, og går attende til dei afrikanske røtene. Levevilkåra var harde, mange afrikanarar vart tekne til fange og transporterte over havet og selde som slavar, stundom sviken av sine eigne folk noko som vert synt i songen «The King Who Sold His Own». Alt i alt var det eit miljø der det var naturleg at bluesen utvikla seg. Grunnlaget var alt der: det triste, strevet, byrdene, depresjonen, kjensla av det «blå» og sjølvsagt den underliggande musikalske strukturen.
Innhald:
Album nummer to - Country Blues
Country Blues var den naturlege utviklinga den originale bluesen tok då han kom til det sørlege USA: det var ei mørk tid, ei tid med frykt, der folk måtte arbeidde hardt i slaveri og enno hardare då dei vart sleppte fri. Dei drog rundt som arbeidslause og utan mål. Rasisme og Ku Klux Klan gjorde tilhøva verre, og dette vart reflektert i musikken. Instrumenteringa endra eg gradvis og tekstane fortalte soger om frykt («KKK Blues»), vandre rundt utan mål og meining («Walkin' Country Blues»), alkoholisme (Â«Too Much Drinkin'Â»), men òg flukta frå tilhøva, kanskje med eit anna perspektiv på livet og framtida i storbyane (Â«Ticket for ChicagoÂ»). Tema om flytte på seg (Â«Steam Train BluesÂ») og trua på Gud og religion (Â«If You've Got A Friend In JesusÂ») var tema i songane, og stundom leitinga etter fritid og ei god stund (Â«Dance All Night LongÂ»). Samfunnsproblema og dei personlege problema fann vegen inn i musikken og byrja å endre bluesen på ein inngåande måte.
Innhald:
Album nummer tre - Louisiana & New Orleans
Då den originale afrikanske og sørstatsinfluerte bluesen vart ført til Louisiana, New Orleans, Mississippideltaet, vart det lagt til nye instrument som klarinett, messingblåseinstrument, piano, mandolinar, trekkspel, i lag med banjoen, til ein miks som vart kalla New Orleans-, swamp-, cajun eller riverboat-blues. Grunnlaget for retningar som jazz, swing og til og med rock and roll vart lagt på denne tida og ein markant, lett gjenkjenneleg stil vart skapt og som vart tett knytt til blues.
Innhald:
Album nummer fire - Electric Memphis Blues
Blues og bluesmusikarar kunne omsider la seg sjølv bil høyrt blant store publikum og tettpakka stader, der dei vanlegvis spelte. Det vart på sett og vis ei enorm endring, sidan bluesen no kunne spelast med subtile notar og fine akkordstrukturar, og bluesen vart enno meir populær. Som Rea syng på opningssongen «Electric Guitar»: «Now I can play above the bar noise, Man I'm bigger than a crowd», som syner kva musikarane måtte ha følt då instrumenta vart elektriske.
Innhald:
Album nummer fem - Texas Blues
Ei ny retning som bluesen tok. Denne stilen tok det grunnleggande konseptet og flytta det til den «moderne ville vesten» og ein fekk Texas Blues. Her finst endelause vegar, slitne vegkroer, olje, støv, cowboystøvlar, soger om livet på vegen i Texas. Blandinga av grunnleggjande blues med meir country-aktige instrument (slidegitar, munnspel) gav bluesen ein råare, men likevel lett gjenkjenneleg stil, som har spelt ei stor rolle i musikken sidan då (fram til Stevie Ray Vaughan og ZZ Top).
«I still remember, the place we used to go, dreaming dreams of Texas, as we pushed hard through the snow» - Chris Rea
Innhald:
Album nummer seks - Chicago Blues
Igjen var det rørsle som pressa bluesen i ei ny retning, nordover til Chicago på leit etter arbeid og eit nytt liv. Folk fann seg brått i ein heilt ny situasjon og dette påverka raskt bluesen, ein elektrisk stil som vart utvikla tidlegare i Memphis og Texas, men som vart hardare og kvassare. Instrument som saksofonen vart nytta i musikken, som gav stilen ei meir jazzaktig kjensle. Tekstane endra seg til å skildre den nye levestilen, dop, alkohol, sex og kvinner.
Innhald:
Album nummer sju - Blues Ballads
Med hjelp av piano og andre nye element, som swing og jazz, oppstod i følgje Chris Rea ein noko «søvnig morfinaktig stil» til det som vart bluesballadar. Dei originale, primitive inspirasjonskjeldene er ikkje lenger mogeleg å kjenne att, og er erstatta av ein rolegare, glattare og meir polert, men likevel gjenkjenneleg bluesstil. Alt som utgjorde bluesen tidlegare er framleis der.
Innhald:
Album nummer åtte - Gospel Soul Blues & Motown
Sjølv om den grunnleggjande strukturen or rytmane i bluesen framleis følgjer den originale, tok ein ny generasjon bluesen vidare. Banjostilen spelt på elektrisk gitar vart elektrisk «sitar», ein lyd som trefte ei nerve i hippie-generasjonen. Det er ein mjukare og meir tilgjengeleg hybrid av bluesen.
Album nummer ni - Celtic & Irish Blues
Bluesen gjekk i nok ei ny retning då han vart blanda med keltisk og skotsk/irsk musikk. Den generelle kjensla av det triste, tap og det blå, som alt fanst i skotsk, irsk og keltisk musikk, i lag med ein heilt ny instrumentering som gav bluesen ei typisk keltisk kjensle.
Innhald:
Album nummer ti - Latin Blues
Innhald:
Album nummer elleve - '60s and '70s
Ei ny tid, ein ny generasjon, ein ny variant av bluesen. Musikken endra seg igjen og igjen og den 200 år lange blueshistoria vart velta på kort tid, når bluesen brått byrja å høyrast gammal ut igjen, og det vart gjeve respekt til dei gamle stamfedrene i bluesen. Men det var òg Woodstock, Flower Power-rørsla og liknande som tolka bluesen på sin måte og gav han eit nytt andlet.
Innhald:
Flisa Idrettslag
Fotballspelaren Tore Kordahl og spydkastaren Anne Grethe Bærås er dei mest kjende Flisa-utøvarane.
Blue Guitars
Dancing Down The Stony Road-DVDen
Dette er ein liten ekstra DVD, som syner innspelinga av Stony Road i 2002, etter sjukdommen til Rea og då slutta med det gamle plateselskapet og gjekk i ein ny musikalsk retning. Her er mange intervju med Rea og bandet hans, og mange klipp frå innspelinga.
Svin
Svin er ein familie klauvdyr med fire tær. Familien femner rundt 16 ulike artar fordelt på mellom fire og åtte slekter, og dei er utbreidd i nesten heile Eurasia og Afrika.
Gaustatoppen
Gaustatoppen eller Gausta er eit fjell på 1883 moh. som ligg i Tinn kommune i Vestfold og Telemark fylke. Det ligg rett sørom Rjukan. Fjellet var det høgaste i tidlegare Telemark fylke.
Gaustatoppen er det punktet i Noreg med størst utsikt, målt i kvadratkilometer. Under ideelle forhold har ein utsikt over eit område på 50 000 km², om lag ein sjettedel av arealet av fastlands-Noreg. Til samanlikning kan ein frå Galdhøpiggen (2469 moh) sjå om lag 35 000 km²
Nær toppen ligg Gaustatoppen turisthytte, populært kalla Gaustahytta. Hytta har enkel servering kvar dag i sommarsesongen og nokre helger utover hausten. Toppen vert vitja av 25000 menneske i året. Gaustatoppen er det høgaste fjellet sør for Jotunheimen, med unntak av Hallingskarvet (1933 moh) som ligg på den andre sida av Hardangervidda, Høgeloft (1920 moh) og Ranastonge (1900), begge i Hemsedal.
Baltiske språk
Baltiske språk er ei gruppe indo-europeiske språk som blir tala aust for Austersjøen. Latvisk, litauisk og det utdøydde gammalprøyssisk høyrer til denne språkgruppa.
Døme på slektskap:
Estland høyrer til dei baltiske landa, men estisk høyrer til ikkje dei baltiske språka. Det er derimot eit austersjøfinsk språk i slekt med finsk.
Koptisk
Koptisk er det siste steget i egyptisk språkutvikling og er i slekt med språket egyptarane nytta i oldtida. Språket er i dag klassifisert som eit dødt språk og har ingen morsmålsbrukarar. I dag talar og skriv egyptarane arabisk-egyptisk som er heilt ulikt koptisk. Koptisk er likevel framleis nytta som eit liturgisk språk, det vil seie i religiøse samanhengar. Det koptiske språket har same posisjon i den koptiske kyrkja som latin har i den katolske. Alfabetet dei nyttar vert kalla det koptiske alfabet og er basert på det greske. Dette språket er klassifisert som eit afroasiatisk språk. Namnet «koptisk» kjem frå det arabiske ordet qupt som igjen stammar frå det greske Aigyptos.
Historie
Det koptiske språket stammar frå det gamle egyptiske språket som var skrive med blant anna hieroglyfer. Dette forandra seg då kristendommen kom til Egypt grunna hellenistisk kulturpåverknad (det ptolemeiske riket) i tida etter Aleksander den store. Det egyptiske språket mista på den tida prestisja si og dei danna i Egypt byrja å nytte gresk. Ikkje ein gong herskarane av Egypt lærte seg språket, med unntak av Kleopatra. Det egyptiske språket vart fortsatt mest brukt av folket i Egypt og på denne tida var det klassifisert som sein-egyptisk eller demotisk. Spreiinga av kristendommen gjorde slik at hieroglyfane over tid kom ut av bruk og vart gløymt. Sidan mesteparten av befolkninga framleis tala egyptisk og ikkje gresk oppstod det eit naturleg behov for eit alfabet. Men det var nok også fordi kyrkja ønska å spreie læra til dei som ikkje kunne gresk. Hieroglyfeskrifta passa dårleg til denne religiøse oppgåva. Det egyptiske språket adopterte no det greske alfabetet. Men det måtte tilpassast for å romme alle lydane i språket, og her tok dei i bruk sju teikn frå den demotiske skrifta. No kunne dei greske kristne og den gresktalande administrasjonen av Egypt spreie kristendommen til befolkninga, og det er nettopp dette seinegyptiske språket skrive med det eit tilpassa gresk alfabet som er koptisk.
Dialektar
Det koptiske språket kunne delast inn i fem hovuddialektar: - Sahidisk - Bohairisk - Fayyumisk - Akhminisk - Subakhmimisk, (Ei sjette dialekt har vore foreslått og vert kalla «oxyrhynkinsk»). I byrjinga var sahidisk den dominerande dialekten, men utover mellomalderen tok bohairsk over som ein slags offisiell versjon av språket. Det er bohairsk som i dag er nytta i den koptiske kyrkja.
Uttale
I likskap med så mange andre døde språk kan vi ikkje vite nøyaktig korleis uttalen var. Truleg gjekk ein del av den originale uttalen tapt i transaksjonen frå hieroglyfane til det koptiske alfabetet.
Soneren
Soneren er ein innsjø som ligg i Sigdal kommune i Viken. Elva Simoa renn inn i og ut av innsjøen, som òg har tilløp frå Eidalselva og Horga.
Soneren har fått ein plass i norsk kunsthistorie. Biletkunstnaren Theodor Kittelsen valde å bygge heimen sin Lauvlia på ei tomt like ved. Frå atlierevindauget sitt hadde han storarta utsikt til fjellet Andersnatten, som speglar seg i vatnet. Dette motivet måla han om og om igjen.
Charlie Parker
Charles Parker Jr. var ein jazzsaksofonist og -komponist, og er rekna for å vere mellom dei fremste musikalske nyskaparane i det 20. hundreåret. Parker fekk tidleg aukenamnet Yardbird, seinare korta ned til Bird. Mange kallar Parker faren til moderne jazz; dei fleste seriøse jazzmusikarar etter han har på eit tidspunkt i utviklinga studert Parker sin innfallsvinkel til melodi og harmoni og teke opp i seg noko av stilen hans.
Oppveksten og den musikalske oppstarten
Charlie Parker vart fødd i Kansas City i Kansas og voks opp i Kansas City i Missouri. Han var éinebarnet til Charles og Addie Parker.
Det finst ingen kjelder som peiker på at Parker hadde eit uvanleg musikalsk talent som ung. Som ung gut (truleg 3-4 år gamal) skal han ha sunge i kyrkjekoret til ei lokal katolsk kyrkje. Far hans, som var pianist og songar, kan ha vore opphav til musikalsk inspirasjon. . Som liten høyrde Parker på ulike jazzband, som banda til Count Basie og Bennie Moten. Han heldt fram med å spele i lokale band på jazzklubbar rundt om i Kansas City i Missouri, der han perfeksjonerte teknikken sin med hjelp frå Buster Smith.
Parker utvikla seg til musikar over ein kort periode. Som 12- eller 13-åring fekk han tilgang til sin første saksofon, og allereie som 15-åring spelte han på jazzklubbar. Som 17-åring var han ein etablert jazzmusikar.
Den første innspelinga vart gjort med Jay McShann sitt Kansas City orchestra i 1940.
Parker i New York
Då Parker flytta til New York by i 1939 utvikla han seg til ein leiande artist i generasjonen som skapte musikkstilen bebop, men han hadde òg andre jobbar. Éin av desse var som oppvaskar i restauranten der den kjende pianisten Art Tatum spelte på den tida (Parker sitt spel etter dette syner inspirasjon frå Tatum; raske arpeggioar og avansert harmonisering). Parker bygde ein ny stil og eit nytt musikalsk vokabular inspirert av føregjengarar som Coleman Hawkins og Lester Young.
Han spelte med ei rekke av dei fremste artistane på den tida, og gav ut ei rekke klassiske innspelingar med artistar som Dizzy Gillespie, Bud Powell, Thelonious Monk, Charlie Christian, Kenny Clarke og Miles Davis.
Musikaren og kunstnaren
Parker sine forrykande raske og rytmisk asymmetriske improvisasjonar kunne forbløffe lyttaren; men ser ein nærare på spelet til Charlie Parker ser ein at kvar melodisk linje inneheld ei komplett og godt gjennomtenkt frase der kvar note er på plass. Parker sine harmoniske idear var revolusjonerande for si tid. Han introduserte eit nytt tonalt vokabular med bruk av den niande, ellevte og trettande tonen i akkorden, og akkorderstatningar.
"«Eg fann ut at ved å bruke topp-intervalla i akkorden som ei melodilinje og stø dei opp med passande akkorderstatningar, så kunne eg spele ting eg hadde høyrt. Eg vart vekt til live.»"
Tonen i instrumentet hans var klår og gjennombrytande på dei raske melodiane, men varm og klangfull på balladar.
På ein pressekonferanse i Stockholm i Sverige i 1950 fekk Charlie Parker spørsmål om kven som som var hans favoritt som samtidsmusikar, og svaret var noko overraskande Jascha Heitetz. På den same turnéen bar Parker på ei 78-plate. Trompetaren Rowland Greenberg spurte kva for plate det var og Parker skal ha svart: «Det er Chu Berry, min favorittmusikar. Ingen får det til å swinge som han.»
Parker vart eit ikon for beatgenerasjonen og var ein viktig person for å få etablert inntrykket av jazzmusikaren som ein kunstnar og intellektuell utan kompromiss, ikkje berre ein populær artist. Charlie Parker var òg tidleg med å blande jazz med stilartar frå andre artistar, frå Igor Stravinskij til Machito. Parker var kjend for ofte å møte til spelejobb utan eit instrument for så å låne eit instrument av andre like før speling. Ved eitt høve spelte han på ein saksofon laga av plastikk.
Sjølv om han av og til spelte tenorsaksofon vart han i hovudsak rekna for å vere altsaksofonist.
Slutten
Charlie Parker døydde medan han såg på Tommy Dorsey på fjernsynet på eit hotellrom på Hotel Stanhope på Fifth Avenue i New York, rommet til venninna Nica de Koenigswarter. Den offisielle dødsårsaken var lungebetennelse. Eit hardt liv som musikar og heroinmisbrukar var over. Parker var då berre 34 år gammal, rettslegen fastsette feilaktig alderen til å vere mellom 50 og 60.
Parker etterlet seg kona Chan, dottera Kim Parker, som også er musikar, og sonen Baird.
Den mytiske Charlie Parker
Legenda om at «Bird lever» («Bird Lives») stod først fram som grafitti på éin av New York by sine undergrunnsbaner berre få timar etter Parker sin død. Poeten Ted Joans blir normalt kredittert dette verket.
Jazzmusikaren Bleeding Gums Murphy i tv-serien The Simpsons kan vere basert på Charlie Parker, særleg ettersom han spelar altsaksofon. Han hevdar òg å ha ei 1500$-dagen-vane, sjølv om dette blir forklart som ei sjukeleg trong til å kjøpe Fabergé-egg.
I Julio Cortázar si novelle El perseguidor (forfølgjaren) diktar han opp skikkelsane Johnny Carter (Charlie Parker), Lan (Chan Parker) og Marquess Tica (Nica de Koenigswarter).
Ei teikneseriestripe frå Larsson si gale verd med tittelen «Charlie Parker sitt private helvete» skildrar Parker innelåst i eit innspelingsstudio medan djevelen utelukkande spelar newage-musikk.
I nynorskromanen Tyl av Finn Tokvam og Halvor Folgerø har hovudpersonen Ove eit lidskapleg forhold til Charlie Parker.
L'Isle
L'Isle er ein kommune i kantonen Vaud i Sveits, i distriktet Morges. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Kommunen ligg ved foten av Jurafjella ved kjelda til elva Venoge. Han består av landsbyen L'Isle og grendene Villars-Bozon, La Coudre, Les Mousses.
Loukás Výndra
Loukás Výndra er ein tsjekkisk-gresk fotballspelar med landskampar for Hellas. Han spelar i forsvar for Panathinaikós. Han har tsjekkisk far og gresk mor.
Klubbkarriere
Han har for det meste spelt som høgreback for Panathinaikós, men sidan 2008/09-sesongen har han vore meir brukt som midtstoppar, og til tider òg som venstreback.
Landslagskarriere
Výndra tok del i sommar-OL i 2004 for det greske fotballandslaget. Han var med i A-landslagstroppen til Confederations Cup i 2005, der han spelte to kampar. I 2008 var han med i troppen til fotball-EM, der han spelte éin kamp.
Riksmålsordlisten
Riksmålsordlisten er ei normativ ordliste for norsk riksmål, som vert gjeven ut av Kunnskapsforlaget i samarbeid med Riksmålsforbundet. Ho er godkjend av Det Norske Akademi for Språk og Litteratur og følgjer normeringa deira av riksmålet.
Den fyrste utgåva vart gjeven ut i 1952 av Dreyers Forlag og Riksmålsforbundet. Ordlista opplyser om stavemåte og bøying på riksmål for om lag 40 000 oppslagsord. Frå 6. utgåve er Tor Guttu redaktør. Grøndahl og Dreyers Forlag gav ut 6. utgåve i 1994, men frå 7. utgåve (2007) er Kunnskapsforlaget utgjevar.
Sperillen
Sperillen er ein innsjø som ligg i Ådal i Ringerike kommune i Viken. I nord har innsjøen tilsig frå Begna og Urula. I sør er han regulert med demning ved Ringmoen og avløpet dannar Ådalselva som sidan renn saman med Randselva nedanfor Hønefossen i Hønefoss og dannar Storelva. Innsjøen har eit flatemål på ca. 37 km² og strekkjer seg ca. 26 km i lengd. Vasspeilet ligg omlag 150 moh. og største djupna er om lag 129 m.
Ådalselva var seglbar frå Hen, og var utgangspunkt for dampskipstrafikk på Sperillen. Dampskipet gjekk opp Begna til Sørum. Når Sperillbanen vart bygd til Finsand fekk dampskipstrafikken ny brygge der.
Rett ved på er det ein badeplass på sør- og austsida av innsjøen.
Boomerang av The Creatures
Boomerang er det andre studioalbumet til den britiske duoen The Creatures (med songaren Siouxsie Sioux og trommeslagaren Budgie). Albumet vart spelt inn i Spania med Mike Hedges i Jerez de la Frontera i Andalusia. Musikken inneheld blåsearrangement, med trompet, trombone og saksofon.
Boomerang fekk god omtale frå den britiske musikkpressa, særskild på grunn av vokalen til Siouxsie og for valet av dei mange musikkstilane på albumet, inkludert blues, jazz og spanske stilar som flamenco. Albumet vart seinare hylla av songaren Jeff Buckley, som spelte inn songen «Killing Time».
Innspeling og musikk
Albumert vart spelt inn på ein ranch i provinsen Cádiz i Andalusia med produsenten Mike Hedges, eit år etter Peepshow. Alle instrumenta og vokalen vart spelt inn i Spania, medan blåsarane vart spelte inn seinare i London med Peter Thoms på trombone, Gary Barnacle på saksofon og Nico Tomasso på trompet. Budgie laga blåsararrangementet med Peter Thoms. Dei hadde begge tidlegare arbeidd med blåsarane på «Right Now»-singelen. «Pluto Drive» er den einaste songen som berre vart spelt inn i England.
Kritikarane skreiv om den varierte musikken på plata, men at det likevel ikkje fekk «jorda til å skjelve. Kvar av dei 14 spora har noko nytt å tilby». «Manchild» har ein «flamenco-rytme med trompeter frå ein solnedgang på savannen», medan den trompet-dominerte «Strolling Wolf» er eit «iberisk-inspirert stykke».
Det finst òg element av blues og jazz på albumet, som dei bluesaktige «Killing Time» og «Willow». «Pluto Drive» «blandar ein frekk, låg R&B-base med ein futuristisk ambient stil» og elektroniske sløyfer. «Pity» er ein voggesong, med Budgie på jamaicanske steel-trommer.
Mottaking og utgjeving
Albumet kom ut til god omtale. Roger Morton i NME omtalte det som «eit riktig og forstyrrande exoticalandskap» og likte «den dominerande spanske-jazz-tromminga til Budgie». Simon Reynolds i Melody Maker skreiv at «Boomerang er nyskapande og forfriskande». AllMusic skreiv «Shnginga til Siouxie er noko av det beste både i og utafor The Banshees, og har framleis det skuggelagte mysteriet som ho gjer til sitt egie medan ho teiknar ei lang rekkje interessante stilar».
Innhald
Alle songane er skrivne og komponerte av Siouxsie og Budgie.
Medverkande
med:
Biljajvka
Biljajvka (ukrainsk Біляївка, russisk Беляевка, Beljevka) er ein by i Odessa oblast i Ukraina. Byen har kring 12 000 innbyggjarar.
The Guardian
The Guardian er ei britisk avis gjeven ut av The Guardian Media Group plc i London. Den internasjonale utgåva, The Guardian Weekly, vert gjeven ut kvar veke over heile verda. Ho inneheld òg artiklar frå den britiske søndagsavisa The Observer, USA-amerikanske The Washington Post og franske Le Monde.
Historie
The Guardian vart opphavleg grunnlagd som The Manchester Guardian i 1821 i Manchester, og fekk det noverande namnet sitt i 1959. Tradisjonelt var ho knytt til det britiske liberale partiet. Under den spanske borgarkrigen støtta den venstresida og var den einaste noverande britiske avisa som ikkje støtta Francisco Francos nasjonalistar. The Guardian er ei av dei mest velsette avisene i Storbritannia, og er kjend for å vere uavhengig og ha høg journalistisk standard.
Nottingham Forest
Nottingham Forest Football Club er ein engelsk fotballklubb i byen West Bridgford i Nottinghamshire i Storbritannia. Klubben har dei siste sesongane spela på nivå to i det engelske ligasystemet.
Nottingham Forest vart stifta i 1865. Klubben tok del i skipinga av det engelske fotballforbundet, Football Alliance i 1889, og vart med i Football League i 1892. Forest vann FA-cupen i 1898 og 1959, men stordomstida for klubben kom då Brian Clough trena fotballaget. Clough leia Nottingham Forest frå 1975 til 1993. I hans tid vann klubben sitt einaste ligameisterskap, 1978, og sigra i Europacupen to år på rad, 1979 og -80. Dessutan vann Forest fire ligacup-finalar i Clough-perioden; 1978, 1979, 1989 og 1990. I 1991 vart det tap 1-2 etter ekstraomgangar i FA-cupfinalen mot Tottenham Hotspur.
Nottingham Forest har sidan 1898 spela heimekampane på City Ground. Laget spelar i raude trøyer og kvite bukser.
Yersinia pestis
Yersinia pestis er ein bakterie i familien enterobakteriar. Han held til i mage, blod- og lymfesystema til vertsdyr. Y. pestis smittar pattedyr og finst særleg hos smågnagarar. Han kan spreie seg til menneske gjennom lopper og gjev pest. Pest har gjeve opphav til store dødstal ved fleire kjente epidemiar i historisk tid (utan medisinsk tilsyn har pest høg letalitet), som til dømes Svartedauden, som tok livet av mellom ein tredel og halvparten av folkesetnaden i Europa. Mellom 1987 og 2001 blei det rapportert 36 876 tilfelle av pest til WHO, av desse døyde 2 847.
Historie
Y. pestis blei oppdaga i 1894 av den sveitsisk-franske legen og bakteriologen Alexandre Yersin i samband med ein epidemi i Hong Kong.
Behandling
Y. pestis er særs sensitiv overfor antibiotika, t.d. streptomycin og kloramfenikol.
Mariner 9
Målsetjingar
Mariner 9 skulle fortsette studien av atmosfæra som Mariner 6 og 7 byrja med, romsonden skulle og kartleggje over 70 % av marsoverflata frå ei lågare høgd (1500 kilometer) og større oppløysing (100 - 1000 meter per piksel) enn nokon tidlegare marssonde. Ein infraraudt radiometer skulle søkje etter varmekjelder som bevis på vulkansk aktivitet. Den skulle og studere temperaturforandringar. Dei to marsmånane Phobos og Deimos skulle òg undersøkjast.
Resultat
Etter at romsonden tømte all drivstoff som opprettheld høgde, vart den slått av den 27. oktober 1972. Mariner 9 går framleis i bane rundt Mars, men vil etterkvart nå atmosfæra rundt år 2022.
Det enorme riftdalen Valles Marineris er døypt etter Mariner 9 som oppdaga den.
Rune Slagstad
Rune Slagstad er ein norsk sosiolog, historikar, rettsteoretikar og politikar (SV). Han er professor ved Høgskolen i Oslo og Akershus, senter for profesjonsstudier. Slagstad har vore medredaktør i PaxLeksikon og tidsskrifta Kontrast og Nytt Norsk Tidsskrift. Hovudverket hans er De nasjonale strateger frå 1998. For Nytt Norsk Tidsskrift vart Slagstad tildelt Fritt Ords honnør i 1996.
Slagstad tok magistergrad i sosiologi i 1975 og vart dr.philos. i 1986 med avhandlinga Rett og politikk: et liberalt tema med variasjoner. Han var forlagsredaktør i Pax Forlag 1971–1978 og medredaktør i PaxLeksikon 1978–1981. I 1989 vart han professor II i rettsteori ved Universitetet i Oslo, og vart tilknytt Institutt for samfunnsforskning frå same år.
Slagstad er medlem i Det Norske Akademi for Sprog og Litteratur, styremedlem i Fondet for dansk-norsk samarbeid (1998-), medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi (2002-) og styremedlem i Morgenbladet (2003-). Han har vore nestleiar i Sosialistisk Venstreparti.
Bratsberg
Bratsberg er ein tettstad i Trondheim kommune i Trøndelag fylke. Staden har.
Kyrksæterøra
Kyrksæterøra er ein tettstad og eit av to administrasjonssenteret i Heim kommune i Trøndelag fylke, i lag med Liabø. Staden ligg inst i Hemnfjorden, mellom fjorden og Rovatnet, og har.
Næringsemne
Næringsemne eller næringsstoff er emne som bidreg til stoffskiftet, veksten eller funksjonen til ein organisme, som tek det til seg. Næringsemne kan delast inn i seks kategoriar som anten tilfører energi til organismen eller hjelper han på andre vis.
Kyrksæterøra
Han var tidlegare administrasjonsstad i Hemne kommune
Tettstaden er eit handelssentrum og her er det hotel, daglegvarebutikkar, klede- og sportsbutikkar, frisør, verkstad, camping- og hytteutleige, småbåthamn, bank og serveringsstader. Av industri har Kyrksæterøra skipsverft, byggfirma, trevarefabrikk og avlsfabrikk for laks og regnbogeaure. Fylkesveg 680 går gjennom staden.
Hemne kyrkje ligg på toppen av endemorenen (Skeiet) mellom Rovatnet og Hemnfjorden.
Namnet «Kyrksæterøra» kjem opphavleg frå gardsnamnet Kirkjusoðin, 'på kyrkjesida (av elva Søa)'; siste ledd øyr, 'sandbanke'.
Geitrams
Geitrams (Chamaenerion angustifolium) er ein meterhøg fleirårig plante i mjølkefamilien.
Utsjånad
Geitrams har krypande jordstengel og ugreina tettblada stengel. Planten vert meterhøg eller meir. Han blomstrar i juli med mørkraude begerblad og store fiolettraude kronblad. Frøkapselen er dunhåra, og på hausten kan lufta nesten verte fylt med flygande geitramsfrø.
Økologi
Geitrams veks på tørre, solrike stader. Typiske voksestader er branntomter, hogstflater og vegkantar, men han veks òg i skog og på annan eng, men han utviklar seg dårlegare, og blomstar ikkje, på skrinn mark.
Anders Jacobsen
Anders Jacobsen er ein norsk tidlegare skihoppar frå Hønefoss som representerer Ringkollen SK. Han vann den tysk-austerrikske hoppveka 2006/07. I fire ulike verdsmeisterskap vann han til saman sju medaljar. Jacobsen vart norsk meister i normalbakken 2007 og 2012 og i storbakkken i 2008, 2010, 2011 og 2015.
Smågefjorden
Smågefjorden er eit vatn som ligg i Nore og Uvdal kommune i Viken.
Geitrams
Økologi
Geitramsen veks over heile Europa, nesten heile Asia og Nord-Amerika og Grønland; i Noreg høgt over tregrensa.
Kultur
Dei dunhåra frøa har vore samla, reinska og spunne til tråd, helst i blanding med bomull. Dei er òg brukte til å spinne veker.
Anders Jacobsen
Karriere
Jacobsen debuterte i verdscupen 24. november 2006 i Kuusamo, Finland, der han overraskande vart nummer tre. Framgangen heldt fram, i desember vann han eit renn i Engelberg. Vel ein månad etter gjennombrotet vart 21-åringen vinnar av den tysk-austerrikske hoppveka 2006/07, etter å ha gått til topps i to av renna. Seinare i januar vann han eit renn i Willingen. Sesongen under eitt vart han nummer to i verdscupen, bak Adam Malysz.
Geitrams
Kultur
Ei teikning av blomstrande geitrams pryder pappen som Tine BA sel skumma mjølk i. Geitrams er fylkesblomster i Hedmark.
Anders Jacobsen
Karriere
Jacobsen melde i juni 2011 atha la hoppskia på hylla, då han hadde gått lei all treninga. Lysta til skihopping kom tilbake vinteren 2012. Fyrst vart han nummer seks i storbakke-NM i Trondheim, før han i slutten av mars tok eit soleklart NM-gull på Voss. I sin siste sesong sikra Jacobsen seg sitt sjette NM-gull då storbakkerennet under Ski-NM 2015 vart avvikla i Holmenkollen.
Mariner 8
Mariner 8 var ein romsonde i det amerikanske Marinerprogrammet. Romsonden var meint å senda bilete og data frå Mars, men kom aldri så langt. Ferda enda etter seks minutt då det øvste trinnet av Atlas-Centaur bereraketten byrja å spinne ute av kontroll og kvelte brenselmotoren og sendte dermed Mariner 8 i Atlanterhavet 560 km nord for Puerto Rico.
Mariner Programme Mariner
Hirnyk
Hirnyk (ukrainsk Гірник, russisk Горняк, Gornjak) er ein by i Donetsk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 12 000 innbyggjarar (2011).
Sognevannet
Sognevannet eller Sognevatnet (skrivemåten er omstridd, innbyggjarane i bygda skriv Sognevannet, medan Kartverket gjerne skriv Sognevatnet) er ein mindre, tidlegare regulert innsjø som ligg sentralt i Strømsoddbygda, nord for Sokna i Soknedalen, i Ringerike kommune. I nord har Strømsoddelva utløp i innsjøen, og frå nordaust renn Lysåa ut i Sognevannet litt nord for midten av det. Ved Sognevassdammen i sør startar elva Sogna, som har utløp nord i Tyrifjorden.
Rundt Sognevannet er det ei rekke fine bade- og fiskeplassar. I nordenden ligg plassen Understryk, der folk har bada og overnatta i hundreår.
Bibmus
Bibmus er bibliotek, arkiv og museum for lokalsamfunnet i tidlegare Rennesøy kommune. Utstillinga og nettsidene er laga i eit samarbeid mellom Rennesøy kommune og Ryfylkemuseet.
Målsettinga med prosjektet har vore å integrere bibliotek, museum og arkiv til ein formidlingsinstitusjon. Institusjonen skal kunne gje ei brei og god kulturformidling til lokalsamfunnet. BibMus held til i kulturhuset Meieriet i Vikevåg.
Lavigny i Sveits
Lavigny er ein kommune i Morges i kantonen i Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 522 meter over havet.
Standing There
«Standing There» er ein song av det engelske bandet The Creatures (òg kjend som songaren Siouxsie Sioux og trommeslagaren Budgie). Innspelinga vart produsert i lag med Mike Hedges med Gary Barnacle på saksofon og Peter Thoms på trombone.
Det var den første singelen frå Boomerang, det andre albumet til The Creatures. Melody Maker skreiv: «'Standing There' er ein stampande første singel frå Boomerang og omhandlar denne sjølvsame kjønnskampen, men hentar det heile bevisst heim.»
Den første B-sida, «Divided», var ikkje med på albumet. Sidan vart det lagt til ei B-side til for CD-utgåva av singelen, «Solar Choir».
I USA vart songen spelt mykje på alternativ radio og nådde fjerdeplassen på Billboard Modern Rock Tracks-lista i januar 1990.
Jørn Lund
Jørn Lund er ein dansk språkforskar. Han var professor i dansk språk ved Danmarks Lærerhøjskole frå 1980.
Lund var direktør i Det Danske Sprog- og Litteraturselskab 2002-2011. Han vart sjefredaktør i Den Store Danske Encyklopædi i 1991–2001, og har vore direktør i det danske forlaget Gyldendal. Han har vore leiar for to språkpolitiske utval oppnemnd av kulturdepartementet.
Han har vore medlem i Det Danske Akademi frå 1989, m.a. som sekretær. Han er òg medlem i Dansk Sprognævn, og korresponderande medlem i Det Norske Akademi for Sprog og Litteratur. Han er medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi.
Lund har skrive fleire bøker.
Rafik Djebbour
Rafik Zoheir Djebbour er ein fransk fotballspelar som i 2011 spela som spiss for Olympiakós i den greske fotballigaen og for Algerie sitt landslag. Foreldra hans er frå Algerie. Han kom til Olympiakos i januar 2011 og spelte 10 seriekampar resten av sesongen, då Olympiakos vart seriemeistrar i Hellas.
Sloop John B
«Sloop John B» er den sjuande songen på Pet Sounds av The Beach Boys frå 1966. Songen vart òg gjeven ut som singel same året på Capitol Records. Songen er ein tradisjonell vestindisk folkesong, kanskje først spelt inn av The Weavers som «Wreck of the John B» teken frå ei samling av Carl Sandburg (1927). Alan Lomax spelte inn songen i Nassau i 1935, som «Histe Up the John B. Sail». Denne innspelinga vinst på albumet Bahamas 1935: Chanteys and Anthems From Andros and Cat Island. Songen vart omarbeida av Weavers-medlem Lee Hays. Innspelinga av songen som direkte påverka The Beach Boys var The Kingston Trio.
Beach Boys-utgåva av songen er rangert på 271. plass på lista til musikkmagasinet Rolling Stone over dei 500 største songane gjennom tidene.
Beach Boys-utgåva
Al Jardine i The Beach Boys var tilhengjar av folkemusikk og foreslo for Brian Wilson at The Beach Boys skulle spele ei utgåve av «Sloop John B». Jardine har forklart at han spelte songen på piano for Brian Wilson ein gong, men fekk til svar av Wilson at han ikkje likte The Kingston Trio. Han gjorde så små endringar på songen slik at han vart meir lik ein Beach Boys-song og spelte songen på ny på piano for Brian Wilson. Dagen etter fekk han beskjed om å kome i studio og Wilson hadde heile songen meir eller mindre ferdig.
Al Jardine trudde at han skulle få synge solovokalen på songen, sidan det var han som kom med songen. Brian Wilson let alle i bandet få prøve seg på vokalen, ein etter ein, men Jardine song songen for roleg, som ein gjorde det på folkemusikk-utgåva av songen. Dei trengde ein meir rockeaktig vokal og Wilson og Mike Love enda opp med å dele vokalen.
Innspeling
Akkompagnementet til songen vart spelt inn 22. juli 1965 i Western Recorders i Hollywood i California, med Chuck Britz som lydteknikar og Brian Wilson som produsent. Opptak frå innspelinga er å høyre på boksen The Pet Sounds Sessions frå 1997. Det tok 14 forsøk på å få til akkompagnementet. Med på innspelinga var Hal Blaine på trommer, Ron Swallow på tamburin, Lyle Ritz på kontrabass, Carol Kaye på elektrisk bass, Al Casey, Jerry Cole og Billy Strange på gitar, Al De Lory på orgel, Frank Capp på klokkespel, Jay Migliori på klarinett, Steve Douglas og Jim Horn på fløyte og Jack Nimitz på barytonsaksofon.
Suksess
Singelen med B-sida «You're So Good to Me» vart gjeven ut 21. mars 1966. Han nådde Billboard Hot 100 i april og gjekk heilt til tredjeplassen den 7. mai. Han låg 11 veker på lista. Songen nådde òg listene verda over og gjekk mellom anna heilt til topps på singellista i Noreg, som ein av tre songar av The Beach Boys.
Andre utgåver
Songen har òg vorte spelt inn av mange andre artistar, mellom andre The Calypso Bandits, J-Rock Ulfuls, Joseph Spence, Tom Fogerty, Roger Whittaker, Jerry Jeff Walker, Dick Dale, Catch 22, The Ventures, Me First and the Gimme Gimmes, Relient K, Dan Zanes Okkervil River og Phil Brown.
Cornelis Vreeswijk og Ann-Louise Hansson spelte inn ei svenskspråkleg utgåve av songen med eit antikrigstema kalla «Jag hade en gång en båt». Herbjørn Sørebø omsette denne teksta til nynorsk under tittelen «Eg hadde ein gong ein båt». Denne vart utgjeven av Vestlandsduoen (Kari & Ivar Medaas).
Tuffring
Ei tuffkjegle eller ein tuffring er restane etter eit vulkankrater i form av oppsamla vulkansk stein rundt ein vulkanventil i ein innsjø, ei kystsone, eit myrområde eller eit område med mykje grunnvatn. Ei tuffkjegle vert rekna som ei høgare utgåve av ein tuffring og begge vert danna i samband med brønnutbrot. Tuff er ein magmatisk bergart som er danna av vulkansk oske eller pimpstein som fell til bakken.
Sløddfjorden
Sløddfjorden er eit vatn som ligg i Hol kommune i Viken.
Ateneum
Ateneum er nasjonalgalleriet i Finland. Kunstmuseet ligg ved jarnbanetorget i Helsingfors. Bygningen er teikna av arkitekt Theodor Höijer og vart ferdigstilt i 1887.
Langørjan
Langørjan er ein tettstad i Trondheim kommune i Trøndelag fylke. Staden har.
Ateneum
Bygningen inneheld i dag kunstmuseet Ateneum, Billedkunstens sentralarkiv (Kuvataiteen keskusarkisto) og Konstmuseenes utviklingseining (Taidemuseoalan Kehittämisyksikkö Kehys). Alle desse er einingar av Statens konstmuseum (Valtion taidemuseo). Kunstmuseet omfattar òg samtidskunstmuseet Kiasma og kunstmuseet Sinebrychoff.
Bygningen
Fasaden til Ateneum er dekorert med skulpturar og relieff. Over hovudinngangen, i nivået til andre etasje, finst byster av tre kjende kunstnarar frå antikken: Bramante, Rafael og Fidias. Over dei igjen står fire kariatyder som ber pedimentet. Dei fire symboliserer dei fire klassiske kunstartane arkitektur, måleri, skulptur og musikk. Høgdepunktet til fasaden er pedimentet, der Gudinna for kunst velsignar verk frå dei ulike kunstartene. Desse skulpturane og relieffa er skapt av Carl Sjöstrand. Mellom vindauga i andre etasje finst fleire relieff av finske og utanlandske kunstnarar, utført av Ville Vallgren.
Under pedimentet står det skrive med gullbokstavar «Concordia res parvae crescunt» ('I samklang spirer den vesle'); dette viser til den lange kampen for å få etablert eit kunstakademi. Det finske kunstakademiet Kuvataideakatemia var tidlegare i bygningen, saman med Konstindustriella högskolan (Taideteollinen korkeakoulu).
Samlingane
Blant kunstnarar som er representert i museet kan nemnast Hans Norsbo, Hugo Simberg, Pekka Halonen, Albert Edelfelt, Ferdinand von Wright (blant anna Stridande tjädertuppar), Magnus von Wright, Marcus Collin, Akseli Gallen-Kallela (blant anna triptyket Aino), Werner Holmberg, Helene Schjerfbeck (blant anna med Rekonvalesenten og fleire sjølvportrett) og Eero Järnefelt (blant anna med Trälar under penningen), Johan Jakob Tikkanen. Skulptøren Johannes Takanen er òg representert.
Museet er opent kvar dag frå kl. 10.00 til kl. 20.30 (17:00 i helga), og stengt måndag.
Christoffer Torris Olsen
Christoffer Torris Olsen er ein norsk politikar for Venstre. Han var Venstre sin førstekandidat og blei vald inn i Frogner bydelsutval for perioden 2011–2015. Olsen er generalsekretær i foreningen Digitalt personvern.
Organisasjonsliv
Olsen har tidlegare vore nestleder i Norges Unge Venstre for perioden 2008–2009. Christoffer Torris Olsen har tidlegare vore styremedlem i Oslo Unge Venstre sidan 2005, og nestleiar i fylkeslaget frå 2007. Han var landsstyremedlem i ungdomspartiet frå 2006. Han er òg nestleiar i Frogner/Majorstuen Venstre.
Savoy
Savoy kan visa til:
Sjøhuset i Bergevik
Sjøhuset i Bergevik er i dag eit museum i Forsand kommune og er del av Ryfylkemuseet sitt verksemdsområdet. Originalt var det eit sjøhus som blei brukt til salting av sild og krydring av brisling frå fisket i Lysefjorden. I ei tid, då dei eksporterte o-skjel, jobba det truleg opp mot 50 menneske i huset. Det var derfor sentralt i historia til Forsand, og av den grunn blei huset restaurert i 1996. Det held årleg ope tre veker om sommaren, og ved særskilde hendingar.
Historie
Huset blei bygd i 1850 av Ivar Halvarson Berge. Initialane hans, IH, er måla ved døra i 1. etasje. Han dreiv frå før trevarefabrikk i Kvernavika, litt lenger inne i Lysefjorden.
Etter kvart kom det i gang salting av sild og krydring av haustbrisling til ansjos. Dette var typisk kvinnearbeid.
I 1880-åra opphøyrde krydring av brisling. På den tid kom det hermetikkfabrikkar til Stavanger. Hermetikkfabrikkane gav betre betaling. Men salting av fisk heldt fram i sjøhuset i Bergevik.
I 1891 fekk Forsand ein koppe-epidemi. Det var då viktig å unngå mykje folk samla på same stad, for å hindra spreiing av epidemien. Dei som var smitta fekk heller ikkje vera borti fiskereiskap og garn.
Hos handelsmannen og bakaren Stangeland, måtte folk frå smitta familiar stå utanfor butikken og rope inn ærendet sitt. Varene fekk dei i ein hov, betaling for varene la dei oppi ein kjele med desinfeksjonsmiddel. Dåverande eigar og son til han som bygde sjøhuset, Halvar Ivarson, døydde av koppar i november månad. Far hans Ivar Halvarson Berge døydde året etter.
Rundt 1900 tok dei til med fangst og salting av agnskjel i sjøhuset. Dei hadde då oppdaga store førekomstar med o-skjel i Lysefjorden /Vika/Bergsholmen). På grunt vatn blei det hausta med rive. På djupt vatn med skjelplog. Skjela blei lagt på tønner og seinare nytta til agn på krokfiske i Lofoten.
David Stangeland stod for sal av ein del av tønnene med agnskjel. I høgsesongen (seinhaustes) kunne opptil 40-50 mann stå for arbeidet med fangst og salting. Tilreisande agnskjelfiskarar leigde innkvartering på gardane rundt Vika, Kallali, Kallastein og Håheller.
På denne tida blei det drive handel i 1. etasje. Handelsmannen var David Stangeland. I sjøhuset budde det folk i begge etasjane, totalt ni menneske. Det var usle kår dei levde under, med lukt av salt og fisk. Og ikkje minst vind og kulde som gjekk rett inn gjennom veggene.
Rett etter hundreårsskiftet (1907 - 18) tok det slutt på dei store skjelførekomstane, og det blei starta opp med salting og krydring av sild igjen. Det kom fartøy frå vinter- og vårsildfisket. Silda blei gana, konservert med salt, lagt i tønner, påført saltlake og tetta med lokk.
Ein utanbygds mann, Thor Egeland, stod for varetransport pr båt til Austersjølanda (byane Gøteborg, Stockholm, Riga, St. Petersburg).
Etter 1918 brukte dåverande eigar Marselius Berge nedre delen av sjøhuset til naust. Dei innreidde romma blei brukt til buplass for vanskelegstilte eller folk som trong husvære. Sjøhusloftet var overnattingsstad for folk frå Lysefjorden.
På veggene i sjøhuset kan ein lesa mange namnetrekk og årstal. Nokre av dei er frå arbeidsfolk som budde i huset, medan andre er frå «kyrkjefolk frå Lysefjorden» som overnatta i sjøhuset når dei skulle til gudsteneste/barnedåp/konfirmasjon i Forsandkyrkja som er bygd i 1854.
Som museum
På starten av 1990-talet stod huset i svært dårleg stand. Forsand Kommune fekk sett i gang restaurering av huset, som var ferdig i 1996. Då var det kome på plass ei utstilling, med bilete, gamle fiskereiskap og båtar. I dag disponerer Forsand Kommune huset, som eigentleg er privateigd, og held det ope tre veker om sommaren.
Lonay
Lonay er ein kommune i den sveitsiske kanton Vaud, i distriktet Morges. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 416 meter over havet.
Skrykken
Skrykken er ein innsjø som ligg i Nore og Uvdal kommune i Viken.
Lonay
Kommunen består av landsbyen Lonay og grenda Roman.
Tjen folket
Tjen folket refererer i norsk politisk historie til tre ulike ting:
Votivgåve
Ei votivgåve (eller eit votiv, av latin votum, «lovnad») er ein kunstgjenstand lova og gjeven til ei kyrkje eller ein guddom som takk for heling eller berging.