cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hainnhoinn i bainn
Hainnhoinn i bainn er ei vise av Birger Jørstad, og med melodi av Otto Nielsen. Visa er skriven på trønderdialekt, og har ei heil mengde palataliske konsonantar i seg.
Nordsjøkanalen
Historie
Kanalen vart grave ut for hand og arbeidarane levde under forferdelege tilhøve. Dei budde i hytter bygd av kvister, drivved, torv og strå og sjukdom, slåssing og alkoholmisbruk var omfattande.
1. november 1876 vart Nordsjøkanalen offisielt opna av kong Vilhelm III av Nederland. I løpet av åra etter har kanalen vorte utvida og gjort djupare fleire gonger.
Kryssingspunkt
Jernbanetunnelar (med næraste stasjon på kvar side):
Vegtunnelar, frå aust til vest:
I tillegg er det fleire ferjesamband over kanalen.
Petter Vennerød
Petter Vennerød var ein norsk filmkunstnar frå Oslo. Han vert gjerne kalla kompromisslaus i arbeidet og har samarbeida mykje med Svend Wam, som vert omtala som endå meir omsynslaus.
Adjø solidaritet vert sett på som hovudverket til Vennerød. Wam og Vennerød vann begge Aamotstatuetten i 1985.
Foxtrot av Genesis
Foxtrot er det fjerde studioalbumet av det engelske progressiv rock-bandet Genesis, gjeve ut i oktober 1972 på Charisma Records. Det inneheld den lengste songen dei spelte inn, den 23 minuttar lange «Supper's Ready».
Albumet vart spelt inn under turneen for det førre albumet deira, Nursery Cryme (1971), då dei vart stadig meir populære, mellom anna med ein godt motteken konsert på Lincoln Great Western Festival. Albumet vart skriven i løpet av sommaren 1972 og bestod av songar dei alt hadde spelt på konsertane sine med nye songar som vart utarbeidd i jammar. Innspelinga byrja i august med John Anthony som produsent, men innspelinga var prega av krangling. Etter ein kort turné i Italia, fortsette innspelingane med Dave Hitchcock som produsent. Plateomslaget var det siste Genesis-albumet designa av Paul Whitehead, der ein rev har på seg ein raud kjole. Frontmannen Peter Gabriel hadde på seg kjole og ei revemaske på den påfølgjande turneen, noko som gav bandet mykje merksemd i pressa.
Foxtrot var det første Genesis-albumet som gjekk inn på albumlista i Storbritannia, og nådde 12. plassen til stort sett positiv kritikk. Ein singel som ikkje var med på albumet, «Happy The Man», kom ut på same tida. Albumet har sidan hatt høg status hos kritikarane og kom i ein ny stereo- og 5.1-kringlydmiks som ein del av plateboksen Genesis 1970–1975 i 2008.
Bakgrunn
Mot slutten av 1971 bestod Genesis av frontmannen og songaren Peter Gabriel, klaverspelaren Tony Banks, bassisten og gitaristen Mike Rutherford, gitaristen Steve Hackett og trommeslagaren Phil Collins. Dei hadde spelt kring 400 konsertar i Storbritannia, men enno ikkje slått gjennom kommersielt. Men dei hadde byrja å bli populære i utlandet. Albumet deira Trespass hadde i 1970 gått til topps i Belgia, medan Nursery Cryme frå 1971 nådde fjerdeplassen i Italia. Då Genesis spelte konsertar i Italia i april 1971 var det føre store publikum.
Turneen var over i mai då Genesis spelte på Great Western Festival i Lincoln. Gabriel hadde på seg ein juvelbesatt, egyptisk krage, svart sminke rundt augo, og hadde barbert den fremre delen av hovudet, noko som skapte merksemd i pressa. Då dei kom heim att valde bandet å bruke tid på å skrive og øve in nye songar for eit nytt studioalbum. Hackett vurderte å slutte i bandet då han var «heilt utkøyrt» frå den lange turneen, men bandet overtalte han om å bli og forsikra han om at dei likte spelinga hans.
Innspeling
Dei første øvingane fann stad i eit øvingslokale i Blackheath i London før dei flytta til kjellaren i Una Billings School of Dance i Shepherd's Bush. Noko av materialet til Hackett som vart nytta på det første soloalbumet hans, Voyage of the Acolyte, vart i røynda øvd inn av bandet under Foxtrot-innspelinga, men ikkje utvikla vidare. Materialet som vart «Watcher of the Skies» og «Can-Utility and the Coastliners» vart spelte på konsertane deira før innspelinga av Foxtrot byrja.
Genesis spelte inn Foxtrot i august og september 1972 i London i Island Studios. Dei var sett opp til å spele med produsenten John Anthony, som hadde arbeidd med dei på den nye songen «Happy the Man» tidlegare på året, men utgiftene auka stadig på då albumet tok si tid å spele inn, og dette førte til usemje mellom Anthony og Charisma Records, selskapet til gruppa, så dei såg seg om etter ein ny produsent. Banks hugsa at Charisma ville at gruppa skulle lage ein hit. Det første valet til gruppa som ny produsent var Bob Potter, som hadde arbeidd med Lindisfarne, som òg var på Charisma, med Bob Johnston som lydteknikar. Bandet kom ikkje overeins med Potter, då han mislikte musikken deira. Han samanlikna Mellotron-opninga til Banks på «Watcher of the Skies» til filmmusikken til filmen 2001: A Space Odyssey og meinte songen var betre utan. På denne tida avslutta bandet dei uproduktive innspelingane og drog til Italia på turné i august 1972, ør dei fortsette arbeidet på albumet månaden etter. Gruppa prøvde seg med Tony Platt som produsent, men dei passa ikkje i lag og dei gav det opp. Genesis slo seg så til ro med produsenten Dave Hitchcock og John Burns som lydteknikar, og dei kom til å arbeide med Genesis på dei neste tre albuma deira. Banks meinte at Hitchcock ikkje var det beste alternativet for jobben og var usamd med han om korleis albumet skulle høyrast ut.
Under innspelinga av albumet spelte Genesis inn konsertfavoritten «Twilight Alehouse», som var blitt framført med det opphavlege medlemmet og gitaristen Anthony Phillips i bandet. Han kom ikkje ut før kom ut som ein avgrensa singel med magasinet ZigZag og via fanklubben til bandet i 1973. Eit stykke laga av Rutherford og øvd inn av bandet i 3/4-takt vart heller ikkje brukt, men vart tilpassa av Hackett til «Shadow of the Hierophant» på Voyage of the Acolyte. Gruppa prøvde seg på eit tidleg opptak av Banks-songen «Firth of Fifth», men klarte ikkje då å inspirere bandet godt nok. Banks arbeide på stykket året etter og han kom med på det neste albumet, Selling England by the Pound. Då Charisma-eigaren Tony Stratton-Smith høyrde albumet første gongen etter det var ferdig, sa han til venen og scenearbeidaren til bandet, Richard Macphail: «Dette er plata som kjem til å gjere karrieren deira». Stratton-Smith sa: «Eg måtte tørke ei tåre. Alt som eg hadde tru på i bandet hadde kome fram». Banks var særskild nøgd med Foxtrot som han meinte ikkje hadde eit einaste svakt spor.
Side ein
«Watcher of the Skies» har henta tittelen frå ei linje i sonnetten On First Looking into Chapman's Homer av John Keats frå 1817. Songen byrjar med ein solo spelt på ein Mellotron, som bandet hadde fått kjøpt av King Crimson. Banks «leitte etter akkordar som faktisk høyrdest bra ut... fordi det var problem med å få instrumentet stemt» og slo seg til ro med dei to opningsakkordane «som høyrdest flott ut ... Dei var så atmosfæriske». Banks og Rutherford skreiv musikken under øvingane til bandet for ein konsert i Palasaport i Reggio Emilia i april 1972 under den første turneen deira i Italia. Tekstane vart skriven i Napoli veka etter. Dei lurte på korleis ei tom jord ville ha sett ut om eit romvesen hadde vitja. Banks skildra teksten som «ein slags sci-fi fantasy» laust basert på romanen Childhood's End (1953) av Arthur C. Clarke og Watcher-rasen i Marvel Comics. Rutherford meinte dei var «interessante ord, men dei var ikkje gode å syngje». Collins meinte at songen trengde «nokre vanskelege arrangement» i rytmen etter å ha sett ein konsert med Yes.
«Time Table» har eit romantisk tema som lengtar etter tradisjon, sømmelegheit og ei tid der kongar og dronningar er forviste av krig og konflikt. Songen var skriven av Banks, som presenterte songen som eit komplett stykke og fekk bandet til å framføre han. Chris Welch i Melody Maker skildra songen som ei lysare avløysing og ein «dempa, men gripande popsong» etter den «hamrande spaninga» i «Watcher of the Skies». Gabriel-biografen Daryl Easlea meinte songen var ein av dei mest oversedde frå Gabriel-tida i bandet med ein «melodisk og rørande» smak og ein likskap til Genesis-songar seinare i 1970-åra.
«Get 'Em Out by Friday» er ein song skildra som ein «komisk opera» som Gabriel skildra som «dels samfunnskommentar, dels profetisk». Han var dels inspirert av problema Gabriel hadde med sin eigen vert i leilegheita si i Campden Hill Road, og ein fjernsynsdokumentar han hadde sett om bustadbygging i bydelen Islington. Liknande som «Harold the Barrel» og «The Fountain of Salmacis» frå Nursery Cryme, har songen forskjellige karakterar som Gabriel representerte med forskjellige vokalstilar for kvar av dei. Songen har fire roller: John Pebble, ein forretningsmann i Styx Enterprises; Mark Hall (eller The Winkler), ein tilsett i Styx som kastar ut leigebuarar; Mrs. Barrow, ein leigebuar i eit hus eigd av Pebble, og Joe Ordinary, ein kunde på ein pub. Songen byrjar med at Hall informerer Mrs. Barrow om at eigedomen hennar har blitt kjøpt opp og at ho skal kastast ut, men ho nektar å dra, og Pebble aukar husleiga hennar. Hall gjev så eit tilbod til Mrs. Barrow på 400 pund for å flytte til ein ny eigedom i Harlow New Town, som ho gjer, før Pebble igjen hevar husleiga hennar. Etter ein instrumentaldel er datoen 18. september 2012 og Genetic Control annonserer i eit innringingsprogram på TV at dei har planar om å korte høgda på alle menneske ned til fire fot. Joe meiner dette kjem av at bygningane då vil kunne huse dobbelt så mange folk.. Rutherford og Collins meinte at «Get 'Em Out by Friday» var ein av dei tidlege Genesis-songane som leid av særs mykje tekst frå Gabriel, noko som gjorde sporet travelt og overfylt. Collins meinte dette kom av at bandet som regel skreiv og spelte inn musikken og det instrumentale først, fø dei skreiv tekst og spelte inn vokalen etterpå. Uansett meinte Rutherford at teksten var blant dei beste Gabriel skreiv.
Osamu Matsumoto (1977)
Osamu Matsumoto er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Foxtrot av Genesis
Side ein
«Can-Utility and the Coastliners» var ein av dei første songane skrivne for albumet, og vart framført under ein italiensk turné. Han er basert på kong Knut og korleis han ikkje klarte å halde tidvatnet borte. Welch meinte at songen i røynda kan handle om korleis Gabriel var byrja å bli klar over rolla si som songar og den smigrande fansen hans.
Osamu Matsumoto (1977)
Han spela for klubben FC Tokyo.
Foxtrot av Genesis
Side to
Side to byrjar med «Horizons», ein kort gitarinstrumental framført av Hackett og spelt inn i løpet av den korte tida då Potter var produsent. Han vart skriven i løpet av eit år, og henta inspirasjon frå preludiet til Suite nr. 1 i G-dur, BWV 1007 for cello av Bach. Han la stykket fram for gruppa under ei øving på ein elektrisk gitar, sjølv om han hadde skrive det på ein akustisk gitar. Trass i at han var nervøs då han spelte gjennom, tenkte han først at bandet kom til å avvise stykket. Hackett hugsa at Collins sa det burde vere applaus lagt til mot slutten av stykket, og vart overraska då bandet gjekk med på å ta det med på albumet. Hackett skreiv det med engelske komponistar frå tudortida i tankane, mellom andre William Byrd, som ofte komponerte særs korte stykke, og eit stykke av Julian Bream. Han sa at folk ofte feilaktig mistolka «Horizons» som opninga på «Supper's Ready», men det plaga han ikkje.
Resten av den andre sida består av «Supper's Ready», eit 22 minuttar langt spor i sju delar og det lengste bandet spelte inn. Gabriel meinte at bandet hadde vokse som eit konsertband og gav dei sjølvtillit til å skrive lengre stykke.. Songen og temaet om det gode mot det vonde var inspirert av ei hending Gabriel og den dåverande kona Jill hadde med Anthony i Kensington Palace, då ho visstnok gjekk inn i ein transe då eit vindauge brått blåste ope. Gabriel samanlikna hendinga med ein scene frå «ein Hammer Horror-film». Ført tok songen form som eit akustisk stykke liknande «Stagnation» på Trespass eller «The Musical Box» frå Nursery Cryme, noko bandet ikkje ønskte å repetere. For å utvikle stykket vidare kom Gabriel med ideen om ein femte del for songen, kalla «Willow Farm», på piano. Banks merka at ei endring frå den meir romantiske starten på songen til «Willow Farm», med sin «stygge akkordsekvens», tok songen «til ein ny dimensjon». Genesis drog ut på gata og henta åtte barn for å spele inn vokal for songen, og betalte dei ti shilling kvar. «Apocalypse in 9/8» vart improvisert av Banks, Rutherford og Collins. Denne er hovudsakleg instrumental og framført i 9/8-takt. Han byrjar med Rutherford som speler på basspedalar, som Collins hugsa som «totalt abstrakt utan ein fast takt» og la oppå eit trommemønster. Banks tenkte at orgelsoloen hans ikkje skulle ha noko vokal, men etter at Gabriel spelte inn ein tekst over det, noko han først var heilt i mot, sa han, «det tok berre kring ti sekund før eg tenkte 'Dette høyrest fantastisk ut, det er så sterkt'». Banks plukka «Apocalypse in 9/8» og «As Sure as Eggs Is Eggs» som «dei beste komposisjonane» Genesis spelte inn i tida med Gabriel som frontmann, men meinte at Gabriel hadde skrive teksten for raskt. Collins var samd i dette og meinte at Gabriel skunda seg å skrive teksten medan akkompagnementet vart spelt inn.
Plateomslag
Plateomslaget var det siste av tre omslag designa av Paul Whitehead for Genesis, etter Trespass og Nursery Cryme. Han henta inspirasjon frå teksten til «Supper's Ready» som inneheld referansar til apokalypsen. Whitehead ønskte å presentere Dei fire ryttarane i apokalypsen i på ein original måte, men det vart i staden noko «litt meir underleg», med ei ape og eit romvesen som to av ryttarane. Omslaget til Nursery Cryme hadde vist bilete av krokket, som representerte den den engelske øvre klassen, som Whitehead igjen tok fram på Foxtrot med avbilding av revejakt. Krokketscenen dukkar òg opp att, plassert i bakgrunnen med eit viktoriansk herskapshus no erstatta av eit hol i bakken. Whitehead føreslo tittelen på albumet, slik han hadde gjort for Trespass og Nursery Cryme sidan gruppa ikkje kom på noko. Han hadde høyrt ordet «foxy», eit amerikansk uttrykk for ei attraktiv kvinne, under ein tur til USA, og «Foxy Lady» av The Jimi Hendrix Experience, som han brukte som inspirasjon til å teikne ei kvinne med revehovud. Dei originale illustrasjonane til Whitehead for dei tre albuma vart stolne då arkiva til Charisma vart selde til Virgin Records i 1983. Whitehead hevda at tilsette ved Charisma fekk nyss om salet og tok med seg ting frå kontoret.
Omslaget vart ikkje så godt motteke av bandet på den tida. Gabriel meinte det ikkje var like bra som dei tidlegare omslaga Whitehead laga for dei. Hackett kjende seg «usikker» på omslaget då han såg det første gongen, og kalla det eit «rart» design som ikkje gav meining for han på den tida. Banks meinte det var det svakaste omslaget Whitehead laga for Genesis. Rutherford meinte designet mangla kvaliteten etter den «deilige atmosfæren» på Trespass og Nursery Cryme. Collins meinte et ikkje var «særskild spesielt» og mangla ein profesjonell utsjånad.
Utgjeving
Foxtrot kom ut i oktober 1972. «Happy The Man», som ikkje er med på albumet, kom ut på singel på same tid. «Watcher of the Skies» vart korta ned til singel, men ikkje utgjeve. Denne kom sidan ut i plateboksen Genesis Archive 1967–75 i 1998.
Mottaking
I meldinga si for magasinet Sounds meinte Jerry Gilbert at Genesis «nesten hadde laga eit perfekt album». Stundom merka han seg at «den totale lyden manglar den naudsynte vitaliteten» og augneblink der bandet «berre prøver litt for hardt», men slike augneblink «er sporadiske», og rekna det som langt meir interessant enn Trespass og Nursery Cryme. Welch meinte at Foxtrot var «ein milepåle i karrieren til gruppa», «eit viktig punkt i utviklinga av britisk gruppemusikk», og at bandet hadde oppnådd «eit kunstnarisk høgdepunkt». Ei kort melding frå Rich Aregood i Philadelphia Daily News sa: «Genesis har framleis vanskar med å setje songar saman, men dei spelar og syng vakkert. Jade Warrior har eit album som er langt betre enn det meste desse har gjort».
Seinare meldingar har generelt vore positive. Stephen Thomas Erlewine sa Foxtrot var «første gongen Genesis gjekk til åtak som eit rockeband». Nettsida François Couture skildra «Supper's Ready» som det «ubestridte meisterverket» deira. BBC Music gav albumet middels god kritikk og likte produksjonen, men meinte tekstane var utdaterte.
Albumet vart rangert på 14. plassen på lista til Rolling Stone over dei 50 beste progrockalbuma gjennom tidene. XTC-gitaristen Dave Gregory sa: «Til i dag er Foxtrot eit magisk album. 'Supper's Ready' vert som ein avhengigheit. Det har så bra lyd, og nok mystikk til at du ønskjer å høyre det om att og om att. Eg vil aldri bli lei dette albumet».
Nyutgjevingar
Foxtrot kom ut på ny i 1994 med ommastra digital lyd på CD av Virgin. Som ein del av plateboksen Genesis 1970–1975 i 2008, vart Foxtrot gjeve ut på ein hybrid CD/Super Audio CD med ein ny stereo- og 5.1 kringlydmiks med ein DVD som inneheldt bonusspor som ikkje var gjevne ut før. Nyutgjevinga inneheld notat skrivne av Queen-trommeslagaren Roger Taylor.
Turné
Mot slutten av september 1973 spelte Genesis ein konsert på National Stadium i Dublin. Under den siste songen, «The Musical Box», forsvann Gabriel under instrumentalen og kom inn att i ein raud kjole og eit revehovud, slik som på plateomslaget til Foxtrot. Han hadde med vilje ikkje fortalt bandet at han kom til å gjere dette, og han hamna på framsida av Melody Maker og gjorde bandet langt meir kjend.
Turneen dekte Europa og Nord-Amerirka mellom september 1972 og august 1973. Han opna med ein britisk del i lag med Lindisfarne. Gruppa spelte dei første konsertane sine i USA på denne turneen, mellom anna ein konsert i Brandeis University i Waltham i Massachusetts etterfølgd av Philharmonic Hall i New York City med String Driven Thing i desember 1972.
Innhald
Alle songar komponerte, arrgangerrte og framførte av Tony Banks, Phil Collins, Peter Gabriel, Steve Hackett og Mike Rutherford.
Medverkande
Henta frå plateomslaget frå 1972.
Genesis
Produksjon
Clive Davis
Clive Davis er ein amerikansk plateprodusent og platedirektør. Han har vunne mange Grammyprisar og er innlemma i Rock and Roll Hall of Fame. Frå 1967 til 1972 var han administrerande direktør i Columbia Records, og han grunnla og var direktør for Arista Records seint i 1970-åra og fram til 2000, då han skipa J Records. Frå 2003 fram til april 2008 var Davis styreleiar og administrerande direktør i RCA Music Group (som omfatta RCA Records, J Records og Arista Records), styrleiar og administrerande direktør i J Records og BMG North America. I dag er Davis leiar for den kreative avdelinga til Sony Music Entertainment Worldwide. Han spelar i dag ei aktiv rolle i karrierane til Alicia Keys, Kelly Clarkson, Harry Connick Jr., Leona Lewis, Barry Manilow og Whitney Houston.
Halmøya
Halmøya er ei øy i Flatanger kommune i Trøndelag. Arealet er 4,8 kvadratkilometer. Det finst fleire hellarar her med spor etter busetnad tilbake til steinalderen, størst er Håkkahelleren (32,5 m djup, 12 m brei og 6 m høg). Halmøya skal ha vore militær samlingsplass tilbake i vikingtida, såkalla skipreide som skulle stille med minimum eitt skip med mannskap når det var ufred.
Øya er òg gammal kyrkjestad. Halmøy kyrkje vert nemnd første gong i skriftlege kjelder i 1468, men er truleg langt eldre. Kyrkja vart rive i 1872. Halmøya var busett i enno hundre år, fram til 1970-talet.
Fylkesveg 6464
Fylkesveg 6464 går mellom Valen og Bergli i Frøya kommune. Vegen er 1,9 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 412 i Sør-Trøndelag.
Oskefisen
Oskefisen eller Oskeladden er nemninga på helten i mange norske folkeeventyr. Namnet hans er til vanleg Espen, men han kan og heite til dømes Johannes (brørne heiter støtt Per og Pål). I fleire eventyr er guten husmannsson, eller bondeson, men namnet kan og vera nytta om ein kongsson, berre han er yngst, og rekna som lite tess.
Namnet «»oskefis peiker mot rolla guten har i byrjinga av eventyra. Han sit for det meste og grev i oska på peisgrua, medan dei eldre brørne gjer gardsarbeid og er til nytte. Namnet peikar mot at han har til oppgåve å halde elden på grua ved like, noko han gjer ved å blåse til han (eller fise, som tyder mest det same). Han blir beint fram rekna som "ein liten fis" av dei eldre brørne. Eventyra syner stort sett at det er nett oskefisen/ladden som vinn til sist, av di han har hellet og vitet med seg, og av di han gjer gaum på det dei eldre brørne ikkje ensar.
Teoriar om eventyrhelten
Det har vore laga mange teoriar kring denne figuren. Det har vore hevda han er eit døme på draumen om vinst hjå vanlege folk, og om korleis ein tapar nyttar vit og hell for å vinne fram. Oskefisen har vore sett som ein nasjonal folkekarakter, og har nytta han i nasjonsbygginga. Henrik Ibsen nytta han til dømes som eit av fleire førebilete for Peer Gynt ("Hjemme ligger du i gruen/roter rundt i kull og emmer").
Frå Oskefis til Oskeladd
I dag er det nemninga «Oskeladd» eller «Askeladd» som er mest nytta, sjølv om Oskefisen var til stades i alle eventyroppskriftene (det finst og døme på namnet «oskepott» nytta om guten). Skiftet skuldast reinskrivinga som vart gjort av Peter Christen Asbjørnsen i høve den første eventyrsamlinga frå 1843. Ordet fis vart rekna som usømeleg, og Asbjørnsen nytta «Oskepott» i den første utgåva si. Ordet «Oskeladden» vart truleg innført seinare, av Moltke Moe, for ikkje å blande eventyrhelten med heltinna frå det tyske eventyret Oskepott (Aschenpützel). Sidan har «Oskeladden» vore mest einerådande.
Ås kommune
Ås er ein kommune i Viken fylke. Kommunen grensar til Vestby, Frogn, Nordre Follo og Indre Østfold. Administrasjonssentrum for kommunen er Ås. Andre tettstadar er Kroer og Vinterbro. Ås kommune er heimkommunen til eine delen av Noregs miljø- og biovitskaplege universitet (NMBU, tidlegare UMB og tidlegare Noregs Landbrukshøgskule), medan hin delen ligg på Adamstua i Oslo. I kommunen ligg òg den mest kjende moroparken i Noreg - Tusenfryd.
Kommunen har namn etter den låge åsen kyrkja der står på.
Kommunevåpenet viser tre spissruter i sølv, 2–1, på raud bakgrunn. Det viser til arkeologiske funn i kommunen.
Taishi Endo
Taishi Endo er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane FC Tokyo og Montedio Yamagata.
Lauvøya i Flatanger
Lauvøya eller Løvøya er ei øy i Flatanger i Trøndelag. Øya har eit areal på 2,6 kvadratkilometer. Her ligg Løvøy kyrkje som vart oppført i 1871. Øya fekk brusamband i byrjinga av 1990-åra og er framleis busett. I dei seinare åra er ho vorte eit viktigare rekreasjonsområde og det er bygd fleire hytter her.
Oak Apple Day
Oak Apple Day, også kjend som Shick-Shack Day og Arbour Day, er ein tradisjonell engelsk høgtidsdag. Dagen blei feira til minne om gjeninnføringa av monarkiet i Storbritannia i mai 1660. 29. mai blei innført som offentleg høgtidsdag av det engelske parlamentet i 1660, og avskaffa i 1859. Feiringa fortsette likevel blant folk, og dagen blir framleis markert nokre få stader i England, i visse landsbyar og ved nokre college i Oxbridge.
Ein feira gjerne dagen ved å pynta seg med galleple (eng. oak apples) eller eikeblad til minne om Slaget ved Worcester i 1651, der den framtidige Charles II av England gøymde seg for parlamenthæren i eit eiketre.
Hashomer Hatzair
Hashomer Hatzair («Unge Garde») er ein internasjonal sosialistisk og sionistisk ungdomsorganisasjon med speidarpreg.
Organisasjonen vart skipa i Polen i 1913-1914, men vart dominert av avdelinga i Wien. Eit hovudmål var å få jødar til å fare til Palestina og grunnleggje kibbutzar. I 1927 slo gruppa sine kibbutzar seg saman til paraplyorganisasjonen Kibbutz Artzi.
I 1948 gjekk Hashomer Hatzair i Palestina saman med organisasjonen Achdut HaAvoda og skipa det sosialistiske venstrepartiet Mapam («Det sameinte arbeidarpartiet»).
Medlemstalet til organisasjonen var på sitt høgste i 1939, med 70 000 medlemer, dei fleste i Polen. Under krigen vart Hashomer Hatzair ei motstandsrørsle mot den nazistiske okkupasjonsmakta og deira allierte. Mordechaj Anielewicz var leiar for oppstanden i Warszawa-ghettoen i 1943.
I dag har Hashomer Hatzair om lag 14 000 medlemer i Israel, og ca 4 500 i andre land. I dei 85 kibbutzane i Kibbutz Artzi bur det om lag 35 000 menneske.
Organisasjonen vil byggje Israel, arbeider for eit sosialistisk samfunn, og går inn for sekularisme.
Kjelde
Den tyskspråklege wikipediaen.
Regge
Regge er ei elv i Overijssel i Nederland og er ei av sideelvane til Vechte. Kjelda hennar ligg nær byen Goor. Ho renn nordover gjennom Rijssen, Nijverdal og Hellendoorn. Regge munnar ut i Vechte nær Ommen.
Ipswich Town
Ipswich Town Football Club er ein engelsk profesjonell fotballklubb frå Ipswich i Suffolk. Klubben skal i 2009/10-sesongen spela i Football League Championship, det 2. nivået i engelsk fotball, der dei har spelt sidan dei rykte ned frå Premier League i 2002. Klubben blei stifta i 1878 og blei vald inn i The Football League i 1938. Kallenamnet til klubben er "The Tractor Boys" - (Traktorgutane), og dei spelar heimekampane sine på Portman Road i Ipswich, som ligg om lag 13 mil nordaust for London. Eit av dei klassiske lokaloppgjera i engelsk fotball er kampane mellom Ipswich Town og klubben frå nabobyen, Norwich City.
Tidleg historie
Klubben vart stifta som amatørklubb i 1878, under namnet Ipswich AFC. I 1888 slo dei seg saman med Ipswich Rugby Club og skifta namn til Ipswich Town. I 1936 vart klubben profesjonell og spelte i to sesongar i Southern League. I 1938 vart Ipswich vald inn i Fotballigaen, i 3. divisjon sør. Dei nådde 2. divisjon for første gong i 1954, og rykte for første gong opp i 1. divisjon i 1961. I den første sesongen i 1. divisjon, 1961/62, vart dei sensasjonelt seriemeistrar. Managageren frå 1955 til 1963, Alf Ramsey, slutta for å bli landslagstrenar for England. Etter to sesongar til i 1. divisjon rykte Ipswich ned att i 1964, men kom tilbake til 1. divisjon i 1968. Denne gongen klarde klubben å stabilisera seg på eit høgt nivå, og vart verande i 1. divisjon til 1986.
Glansdagane
Glansdagane til klubben kom i Bobby Robson si tid som manager, frå 1969 til 1982. Dei vart FA-cupmeistrar i 1978 og kom på 2. plass i serien i 1980/81 og 1981/82. Frå 1973/74-sesongen til 1982/83-sesongen kvalifiserte klubben seg til Europacup-spel kvar sesong utanom éin. Dei vann UEFA-cupen i 1981. Andre merkbare resultat frå Europacup-spel kom i 1973/74-sesongen då dei slo ut både Real Madrid og Lazio frå UEFA-cupen, og i 1979/80-sesongen då dei slo ut Skeid frå Oslo i 1. runde av UEFA-cupen. Etter at Robson forlet klubben for å ta over som landslagstrenar for England, vart klubben sine resultat raskt dårlegare, og i 1986 rykte dei ned i 2. divisjon.
Nyare tid
Ipswich Town rykte opp att til øvste nivå i 1992, i tide til å vera med i dei tre første sesongane av den nye Premier League, utan imponerande resultat, før dei rykte ned att på 2. nivå i 1995. Manageren George Burley fekk halda fram i jobben trass i nedrykket, og leia laget tilbake i Premier League i 2000, for siste gong så langt. Klubben klarde ein imponerande 5. plass i 2000/01-sesongen, men allereie neste sesong rykte dei ned att, og har spelt på 2. nivå (Division One/Football League Championship) sidan då. Den same sesongen som dei rykte ned frå Premier League kvalifiserte dei seg til Europacup-spel gjennom ein "Fair play"-plass, og spelte dermed i UEFA-cupen samstundes som dei spelte i nest høgaste divisjon heime, i 2002/03-sesongen. Manageren Burley vart erstatta av Joe Royle hausten 2002. Ipswich spelte playoff for opprykk til Premier League både i 2004 og 2005, men utan hell. Sommaren 2006 vart Royle erstatta som manager av spelaren Jim Magilton, som etter tre sesongar utan å ha fått klubben tilbake i Premier League mista jobben i april 2009. Den nye manageren vart Roy Keane.
Engelske landslagsspelarar
Sidan 1878 har Ipswich hatt 12 engelske landslagsspelarar. Dei har spelt 156 kampar, og skåra 22 mål for England i desse kampane. I 145 av kampane har spelaren frå Ipswich vore med frå start, og åtte gonger har det engelske landslaget hatt ein kaptein som representerte Ipswich på klubbnivå.
Kjelder
Headline Book Publishing, London. ISBN 0-7472-1954-0 Headline Book Publishing, London. ISBN 0-7553-1526-X
Vecht i Utrecht
Vecht er ei grein av Rhinen i provinsen Utrecht i Nederland. Ho vert stundom kalla Utrechtse Vecht for ikkje å forveksle ho med elva ved Overijssel.
Vecht spring ut frå byen Utrecht, der Kromme Rijn forgreinar seg i to greiner, Leidse Rijn/Oude Rijn mot vest og Vecht i nord. Vecht snor seg nordover forbi byane Maarssen, Breukelen og Nigtevecht og så inn i provinsen Noord-Holland. Her renn ho gjennom Weesp og munnar ut i Markermeer (tidlegare Zuiderzee). Amsterdam-Rijnkanaal (Amsterdam-Rhin-kanalen) vart grave ut i nedslagsfeltet til Vecht.
Shifting Gears: A Bisexual Transmission
Shifting Gears: A Bisexual Transmission, eller berre Shifting Gears, er ein kontroversiell GayVN Award-vinnande biseksuell pornofilm skriven og regissert av Chi Chi LaRue og gjeven ut av Channel 1 Releasing i 2008.
Otto Wels
Otto Wels var ein tysk sosialdemokratisk politikar. Wels var fødd i Berlin, og døydde i eksil i Paris. Han var leiar i Det tyske sosialdemokratiske partiet SPD frå 1919 Otto Wels fekk eit namn i historia då han i sin siste riksdagstale [[23. mars 1933 argumenterte mot fullmaktslova til nazistane, og grunngav korfor SPD gjekk imot denne. Dette sitatet frå talen har vorte berømt: "Fridom og liv kan dei ta frå oss, men ikkje æra."
Talen hans gjeld som dei siste frie orda i den tyske riksdagen i mellomkrigstida. Alle 94 representantane frå SPD som var til stades røysta imot lova. Resten av riksdagen, alle dei borgarlege representantane, røysta for. Det tyske kommunistpartiet KPD var alt forbode, og mange av riksdagsrepresentantane deira hadde vorte arresterte eller myrda.
I august 1933 vart Wels fråtatt den tyske statsborgarskapen sin. Wels levde i eksil resten av livet, først i det franskkontrollerte Saarland, sidan i Praha, der han var med å byggje opp eksilorganisasjonen til SPD, og til slutt i Paris, der han døydde.
Til ære for Otto Wels finst det i Berlin-Neukölln ein Otto-Wels-Ring. Det finst Otto-Wels-gater i fleire andre tyske byar òg.
Fylkesveg 6466
Fylkesveg 6466 går mellom Strømøybotn og Sør-Dyrøy i Frøya kommune. Vegen er 10,3 km lang.
Cotopaxi
Cotopaxi er ein aktiv vulkan som ligg rundt 50 km sør for den ecuadorianske hovudstaden Quito. Med ei høgd på 5 897 moh. er han den nest høgaste i landet, etter Chimborazo.
Inger Teien
Inger Teien er ein norsk skodespelar. Ho har hatt ei rekkje roller i film, teater og på fjernsyn gjennom mange år. Ho er mellom anna kjend frå diverse filmar om «Olsenbanden». I den seinare tid er ho kanskje mest kjend som «Guri Høier» i Hotel Cæsar. Teien har dubba ei lang rekkje barnefilmar. Ho er framleis aktiv som skodespelar både i Radioteateret og ved diverse scener.
Fylkesveg 6466
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 431 i Sør-Trøndelag.
Cotopaxi
Dette er den nest høgste aktive vulkanen i verda, etter Tupungato som ligg i Chile. Siste kjende utbrot var i 1904. Før det hadde han 50 utbrot etter 1738.
Cotopaxi er ein typisk stratovulkan. Forma er som eit omvendt kremmerhus, av di lavaen er så seig at han ikkje flyt langt frå krateret.
Fylkesveg 580
Fylkesveg 580 (Fv580) går mellom Indre Arna og Nesttun i Bergen.
Islandsk króna
Islandsk krone (islandsk íslensk króna, utt. is-lensk krouna, fleirtal: krónur) er mynteininga på Island. ISO 4217-valutakoden er ISK. Den islandske krona er delt opp i aurar (tilsvarande norske øre), i eintal: eyrir.
Fylkesveg 580
Før 1. januar 2010 var vegen del av riksveg 580.
Hardangerveien
Islandsk króna
Den fyrste islandske krona, 1874-1981
Danske kroner blei innført på Island i 1874, da dei erstatta den tidlegare danske basemynten rigsdaler. I 1885 begynte Island å trykke sine eigne pengesetlar. Den islandske krona blei skilt frå den danske krona etter oppløysinga av den nordiske myntunionen ved starten av fyrste verdskrig og islandsk sjølvstyre i 1918. Dei fyrste myntane blei gitt ut i 1922.
Myntar
Dei fyrste islandske myntane var 10- og 25-aurar, som blei introdusert i 1922. Dei blei seinare etterfølgd av 1-, 2- og 5-krónar-myntar. I 1944 blei det kongelege monogrammet fjerna, da Island erklærte sjølvstende frå Danmark og dermed heller ikkje var ein del av det danske monarkiet lenger. Frå 1967 blei nye myntar lansert, da det skjedde eit kraftig fall i verdien av den islandske krona. 10 krónursmyntar blei lansert same år, mens 50 aurar- og 5 krónursmyntar kom til i 1969, mens det blei lansert ein 50 krónurmynt i 1970.
Devaluering
I 1981 blei den islandske krona devaluert sånn at 100 gamle krónur (ISJ) var verd 1 ny krone (ISK).
Island er eit samfunn som dei andre landa i Norden er på eit høgt stadium i den teknologiske utviklinga. Det at landet er så teknologisk velutvikla spelar au inn på pengesystemet, ein svært stor del av alle transaksjonar på Island skjer elektronisk, til dømes via kredittkort. Det er dessuten verdt å merke seg at den største pengesetelen, 5000 krónursetelen, berre har ein verdi på ca. 480 norske kroner. Dette, kombinert med det høge prisnivået på Island fører til at pengesetlane ikkje har verdiar som passar til større transaksjonar. Island er i gang med å utvikle seg til å bli ein økonomi som i mindre og mindre grad baserer seg på kontantar.
Myntar
I 1981 kom myntar med ein pålydande verdi på 5, 10 og 50 aurar samt på 1 og 5 krónur på marknaden. Dei blei etterfølgt av 10 krónurmyntar i 1984, 50 krónur i 1987 og 100 krónur i 1995. Frå 1. oktober 2003 aksepterer dei islandske bankane ikkje lengre dei gamle myntane på 5, 10 og 50 aurar.
Pengesetlar
I 1981 blei pengesetlar på 10, 50, 100 og 500 krónur lansert, i 1984 kom 1000 krónursetlar og i 1986 kom 5000 krónursetlane til. I 1994 utkom ein ny 2000 krónursetel.
Statusen i dag
Island blir sett på som ein fullgyldig europeisk nasjon, som er basert på den typiske nordiske velferdsmodellen. Island deltar i mange felleseuropeiske avtaler, inkludert schengensamarbeidet, som tillet fri rørsle mellom dei fleste vesteuropeiske landa. Island er som Noreg ikkje medlem av EU, og brukar heller ikkje euro.
Den islandske myntfoten er ein fullt konvertibel valuta på verdsmarknaden, om han enn blir tilboden i ei lita mengde. Den er strengt styrt av den islandske nasjonalbanken med ein høg grad av volatilitet ikkje berre i forhold til amerikanske dollar og euro, men også i forhold til dei øvrige nordiske valutaene svenske-, norske- og danske kroner.
Watching the River Flow
«Watching the River Flow» vart spelt inn 16. til 19. mars 1971 i Blue Rock Studios i New York City og vart produsert av Bob Johnston og Leon Russell. Innspelinga vart først gjeven ut på singel 3. juni 1971 med «Spanish is the Loving Tongue» som B-side. Singelen nådde 41. plass i USA og 24. plass i Storbritannia. Singelen kom same året ut på samlealbumet Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II.
Trackshittaz
Trackshittaz er ei austerriksk hiphop-gutegruppe frå Mühlviertel som består av Lukas Plöchl og Manuel Hoffelner.
Österreich rockt den Song Contest
24. februar 2012 deltok dei i Österreich rockt den Song Contest med songen «Woki mit deim Popo» og gjekk vidare til superfinalen. I superfinalen vann dei med 51 % av røystene og fekk dimed representere Austerrike i Eurovision Song Contest 2012.
Eurovision Song Contest 2012
Trackshittaz starta som éin av dei ni siste i den fyrste semifinalen, men gjekk ikkje vidare til finalen. Songen deira vart det fyrste bidraget i Eurovision Song Contest med tekst på mühlviertelsk.
Ber Borochov
Dov Ber Borochov var ein marxistisk sionist og ein av grunnleggjarane av den sionistiske arbeidarrørsla, men også av den jiddische filologia.
Han var fødd i det russiske imperiet (idag Ukraina), og slutta seg til Russlands Sosialdemokratiske Arbeidarparti, men vart ekskludert for dei sionistiske synspunkta sine. Etter det var han med å skipe Poale Sion, og arbeidde for dei i fleire land. Etter marsrevolusjonen i Russland vende han attende dit, for å leie Poale Sion (Poale Sion vart seinare kløyvd i ein høgre- og ein venstrefraksjon, som har utvikla seg til dei moderne israelske partia Avoda og Meretz). Borochov vart sjuk av lungebetennelse og døydde i desember 1917.
Borochov er rekna som ein av fedrane til den sosialistiske sionismen. Borochov var svært viktig i sionistrørsla. Han analyserte mellom anna jødane sin situasjon i Europa, og meinte dei ville bli tvinga til å emigrere til Palestina. Eit nøkkel-element i Borochov sin ideologi var at han meinte jødiske og arabiske arbeidarar hadde dei same klasseinteressene og kunne stå saman i klassekampen i Palestina, og meinte det måtte vere plass til både jødar og arabarar i landet, slik at dei kunne leve saman i fred.
Medan dei fleste sionistane såg negativt på jiddisch og ville erstatte det med hebraisk, var Borochov ein ihuga tilhengar av jiddisch, og skreiv mykje om kor viktig dette språket var. Han blir rekna som ein av grunnleggjarane av moderne jiddisch-studium.
Kjelder
Den engelskspråklege wikipediaen.
Gunvor Schnitler
Bakgrunn og yrkeskarriere
Ho er dotter av kranformann Ingvald Moe (1910–1980) og husmor Martha Lucie Moan (1904–2000), og vart i 1951 gift med murmeister Johan Schnitler frå Trondheim.
Gunvor Schnitler har examen artium frå 1949, eksamen frå Trondheim lærarskule frå 1966, 1. avdeling i sosialpedagogikk frå 1971 og 2. avdeling i same fag frå 1986. Schnitler var lærarvikar på Byneset 1949–1950, kontorassistent ved Norsk Staaltaugfabrikk A/S 1950–1951, kontorassistent ved Trondheim trygdekasse 1952–1954, lærarvikar i Trondheim og Leksvik 1959–1963, lærar i Trondheim 1966–1970, øvingslærar ved Trondheim lærarskule 1970–1977, konsulent ved kontoret til skulesjefen 1986–1989, spesialpedagog ved skuleavdelinga ved Haukåsen psykiatriske sjukehus 1989–1994 og spesialpedagog ved Heimdal vidaregåande skule 1994–1997.
Blant tillitsvervet hennar kan nemnast leiar i rådet for Norsk Forbund for fjernundervisning 1982–1990, styremedlem i Noregs Forsvarsforening 1986–1996, medlem av Fokus Banks representantskap 1990–1993, styremedlem ved Trondheim offentlege skule for døve 1991–1992 og styremedlem i Kiwanis International 1999–2002.
Politisk arbeid
Schnitler var styremedlem i Trondheim Unge Høgre 1951–1953, varamedlem av Sør-Trøndelag fylkesting 1972–1975, gruppeleiar i Trondheim skulestyre 1972–1977, medlem av Trondheim bystyre 1972–1977 (av dette formannskapet 1976–1977), leiar i Sør-Trøndelag Høgres studieutval for undervising 1974–1977 og dessutan viseformann i Trondheim Høgre 1975–1977 og 1985–1986.
Ho var innvald på Stortinget frå Sør-Trøndelag 1977–1985, og var medlem av Stortingets forsvarskomité 1977–1982, sekretær i Stortinget 1981–1985, sekretær i Stortinget sin fullmaktskomité 1981–1985, medlem av Stortingets valkomité 1981–1985, medlem av Stortingets kontrollkomité 1981–1985 og medlem av Stortingets sosialkomité 1982–1985.
Fylkesveg 6468
Fylkesveg 6468 går mellom Gårdsøya og Purkvik i Mausund i Frøya kommune. Vegen er 1,7 km lang.
Antikrigssongar
Antikrigssongar er songar skrivne eller spelt som protest mot all krig, krigshissing eller ei særskild væpna konflikt.
Fylkesveg 6468
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 436 i Sør-Trøndelag.
Hustad
1. januar 1964 blei Hustad herad slått saman med Bud og Fræna herad til den nye Fræna kommune. Hustad hadde då 2196 innbyggarar.
Folketalsutvikling
Folketalsutvikling for tidlegare Hustad kommune frå 1918 til 1964:
Systrond
Systrond er eit tradisjonelt namn på bygda i Sogndal kommune som strekkjer seg frå Fatlaelvi i aust til Hella i vest. Namnet har ingen offisiell status og SSB nyttar nemninga Hermansverk/Leikanger på bygda og tettstaden. Innbyggjarnamnet på personar frå bygda er systrending.
Tidlegare hadde bygda to sentrumsdanningar om lag 3 km frå kvarandre, Hanahaug og Hermansverk, begge med butikkar, hotell, rutebåtanløp, post o.l. Sentrum på Hanahaug hadde Leikanger som offisielt namn (post, skipsanløp o.l.). I løpet av dei siste tiåra er dei fleste sentrumsfunksjonane på Hanahaug blitt nedlagt og Hermansverk er no det einaste reelle sentrumet på Systrond. Hanahaug har framleis ein operativ kai med anløp av hurtigbåt frå Bergen, eit hotell (Leikanger Fjord Hotel) og bruktbutikk.
Arkeologiske undersøkingar har vist at det har vore drive jordbruk på Systrond i meir enn 4500 år.
Tyding
Det er ikkje heilt klårt kva fyrste delen av namnet tyder. Ei populær, folkeleg forklåring er at namnet skal komma av det norrøne ordet syr for ‘purke, hogris’, men dette blir avvist av Oluf Rygh i hans verk Norske Gaardnavne. Rygh skriv vidare at «forøvrigt maa dets Forklaring siges at være aldeles uvis». Ei anna folkeleg forklåring knyter fyrste del av namnet til verbet sjóða ‘koka, sy(da)’ og tanken er då anten at den sørvendte bygda «syder av varme» eller at den ca. 4 km breie fjorden, som sjeldan er heilt stille, «syd og læt» ustanseleg.
Cato Sanden
Cato Sanden, var ein norsk artist, gitarist og låtskrivar frå Bergen. Han var sentral i det bergenske musikkmiljøet, og leiande innan norsk countryrock
Systrond
Tyding
Språkforskarar har derimot nyleg framsett eit forslag at fyrsteleddet heng saman med himmelretninga «sør» og at Systrond er den «søre stranda». Det finst i dagens namneflora inga «nordstrand» i området, men Balestrand, som ligg rett vest for Systrond og som fram til 1850 var ein del av Leikanger kommune, kan tenkjast å ha fungert som referanse for nemninga «sørstrand».
Vestby kommune
Vestby er ein kommune i Akershus i Viken fylke. Kommunen ligg i regionen Follo sør i Akershus. Han grensar til Moss, Indre Østfold, Våler, Ås og Frogn kommunar. Dei viktigaste tettstadane er Vestby, Son, Hølen, Hvitsten og Garder.
Cato Sanden
Karriere
Han var med å starte countryrockbandet Flying Norwegians i 1973 saman med Jarle Zimmermann, Rune Walle, Gunnar Bergstrøm og Johannes Torkelsen. I 1984 debuterte han som soloartist med albumet Cato Sanden etter at Åge Aleksandersen hadde overbevist han om at han hadde godt nok låtmateriale til dette. Seinare har Sanden gjeve ut fleire album. Han har motteke to Spellemannprisar og fleire gullplater. Den andre plata, Living Today, vart den mest selde plata i Noreg i 1986. På denne plata var Cato Sanden sin største hit, Let's Go For Freedom.
Han har òg arbeidd med Vassendgutane.
Like før han døydde var han i ferd med å gjenforeine Flying Norwegians, og dei spelte på scenen berre ei veke før han brått døydde av hjarteinfarkt heime på Askøy.
Oude Rijn i Gelderland
Oude Rijn (Gamle Rhinen) er namnet på ein lang tidlegare sving i Rhinen i provinsen Gelderland i Nederland.
Om sommaren vart svingen for grunn for elvefart, så mellom 1701 og 1709 vart det grave ut ein kanal gjennom svingen nær byen Lobith kalla Pannerdens Kanaal. Oude Rijn, som tidlegare danna grensa mellom den nederlandske byen Lobith og den tyske byen Elten vart framleis nytta til å ta imot vatn når Rhinen flauma over fram til 1900-talet. På andre sida for byen Angeren renn Oude Rijn ut i Pannerdens Kanaal og elva held fram vidare nedover mot Nordsjøen som Nederrijn (Nedre Rhinen).
Bjerkvik
Bjerkvik (samisk: Ráhka) er ein tettstad i Narvik kommune i Nordland fylke. Staden ligg inst i Herjangsfjorden, den inste delen av Ofotfjorden og har. I Bjerkvik møtest Europaveg 10 og Europaveg 6.
Karen Sogn
Karen Sogn var ein norsk Høgre-politikar. Ho representerte Vestfold på Stortinget frå 1977 til 1985.
Liv og virke
Karen Sogn var dotter av sagbrukssjef og disponent Hans Thaugland (1896-1972) og husmor Bertha Østby (1891-1972). Ho arbeidde etter examen artium og sekretærkurs i eit familieføretak, før ho flytta til Lardal i byrjinga av 1960-åra. Ho var gift med bonde Gunnar Sogn og arbeidde i mange år som bondekvinne på gardsbruket deira i Lardal.
Sogn var varaordfører i Lardal i perioden 1975–1977 og var innvald i Lardals kommunestyre i tre periodar (frå 1967 til 1979). Ho var vararepresentant for Høgre på Stortinget i perioden 1973–1977, og deretter fast representant til 1985.
Etter tida på Stortingen var ho blant anna nestleiar i Vaksenopplæringsrådet, styremedlem i Noregs landsbruksvitenskapelige forskningsråd og Fylkeslandbruksstyret i Vestfold, og var menighetstsrådsleiar i Svarstad og leiar for Kyrkjeleg fellesråd i Lardal.
Kari S. Vivelid
Kari Sylfestsdotter Vivelid var ein biletkunstnar frå Vivelid på Hardangervidda i Eidfjord kommune. Ho var syster til forfattaren og målaren Lars Vivelid, og ho illustrerte mellom anna fleire av bøkene han hadde skrive — ofte i samarbeid med han sjølv. Ho laga mange måleri i løpet av livet sitt, gjerne med motiv frå fjellet. Sceneteppet ”Trollgildet” i Eidfjord ungdomshus vart måla av henne i 1937.
Kari voks opp på Vivelid, og ho budde der heile livet sitt til ho døydde i 1979. Det gamle huset som ho budde i, har no vorte restaurert og fått namnet Karistova etter henne.
Kvernøya
Kvernøya er ei øy i Flatanger kommune i Trøndelag. Øya måler 5,1 kvadratkilometer og er den største i kommunen. Dei nordlege og austlege delane består for ein stor del av kupert, skogkledd terreng, medan det i vest og sør er meir snaufjell og lyngområde. Det høgaste punktet er Kvernøyfjellet (144 moh).
Det er funne spor etter busetnad her tilbake til yngre steinalder. Ho vert første gong nemnd i skriftlege kjelder i lensreknskapet i 1557. Like etter den andre verdskrigen budde det om lag 80 menneske på øya og hovudnæringa var fiske og jordbruk, gjerne i kombinasjon. Kvernøya fekk ny veg (til saman om lag 3 km), kai og molo i 1980-81. Folketalet har derimot gått jamt tilbake dei siste 60 åra, og det er i dag ingen fastbuande her.
Brit Hoel
Brit Karen Hoel er ein norsk politikar (Ap). Ho vart innvald på Stortinget frå Aust-Agder i 1981 og sat i 16 år, til 1997. Lokalt var ho medlem av kommunestyret i Øyestad i perioden 1975 til 1979. Frå 1979 til 1983 var ho medlem av Aust-Agder fylkesting. Etter tida på Stortinget var ho medlem av Riksrevisjonen frå 2000 til 2002. Frå 2004 engasjerte ho seg i Landsamskipnaden for hjarte- og lungesyke med fleire sentrale verv. 23.10.11 vart Brit Hoel einstemmig vald til styreleiar for LHL nasjonalt.
Av utdanning hadde Høl realskole og handelsskole. Deretter jobba ho i butikk. Frå 1975 til ho kom på Stortinget jobba ho på kontor.
Lag la‘ómer
Lag la‘ómer (sef. eller lag ba‘ómer (ask.) er den 33. dagen i sefiràt ‘ómer, eller ‘ómer-teljinga. Denne dagen, som alltid fell på 18. ijjár, blir markert som eit vendepunkt eller ein pause i den elles alvorlege ‘omer-perioden mellom pesah og sjabu‘ót. Ein reknar med fleire årsaker til at denne dagen blir markert, ein av dei er at det er dødsdagen til rabbinaren Shimon bar Yochai.
Boubacar Barry
Barry er av guineansk opphav. Bestefaren hans, Thierno Barry, spelte for Guinea sitt fotballandslag og Olympique de Marseille.
Han var med i Elfenbeinskysten sin tropp til fotball-VM i 2006, der han spelte den siste gruppekampen mot Serbia og Montenegro, som Elfenbeinskysten vann 3-2.
Copa
Copa (av spansk for «beger») er ei gammal måleining for volum. Måleininga vart nytta for å måla mengder av vin og 1 copa er kring 1/8 liter.