cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bandar Seri Begawan
Økonomi og kommunikasjon
Brunei internasjonale lufthamn ligg 11 km utanfor byen, og flyselskap som Royal Brunei Airlines, Singapore Airlines, Malaysian Airlines, Air Asia og Thai Airways International har ruter her. Bandar Seri Begawan har elles busstasjon med samband til resten av Brunei, i aust ved å køyra gjennom Sarawak i Malaysia. Byen har taxi- og vasstaxitenester.
Musikkgruppa Akvarium
Dei «prehistoriske» albuma
I 1976 byrja bandet å spele konsertar meir regelmessig, og den første verkelege konserten til Akvarium (med BG, Gakkelja og Romanov) fann stad 25. februar 1976. 10. mars same året spelte bandet (då med resten av bandet i tillegg) på Tallinn popfestival, der dei spelte fire akustiske songar. Dette året spelte dei også inn albumet S toj storony zerkalnogo stekla (På den andre sida av utstillingsvindauget), og i 1978 eit album i lag med Majkom (Mike) Naumenko kalla Vse bratja - siostry (Alle brør - søstrer). Samtidig byrja Akvarium gradvis å få litt popularitet i heimbyen.
Bandar Seri Begawan
Bydelar og bygningar
Bydelen Kampong Ayer, med rundt 30 000 innbyggjarar, er bygd på pålar ute i elva.
Musikkgruppa Akvarium
Dei «prehistoriske» albuma
I 1977 vart to av bandmedlemmane, Romanov og Aleksandra «Fagota» Aleksandrova (som av og til spelte med bandet), innkalla til militæret. I 1979 kom dei tilbake, og same året vart bandet kjend med Artemiem Troitskim og Andrejem Tropillo, som eigde studioet der Akvarium spelte inn sine første studioalbum. I tillegg byrja Aleksandr Ljapin å spele med bandet, og vart etter kvart eit fullverdig bandmedlem.
Bandar Seri Begawan
Bydelar og bygningar
I Bandar finst fleire to veldige bygg. Sultan Omar Ali Saifuddin-moskeen, bygd i 1965, var lenge den største i Søraust-Asia. Jame'asr Hassanil Bolkiah-moskeen frå 1994 er større. Like sør for bysentrumet ligg sultanpalasset Istana Nurul Iman. Det blei fullført i 1985, og er rekna som verdas største residenspalass.
Musikkgruppa Akvarium
Dei «prehistoriske» albuma
I 1980 spelte bandet inn albumet Muzyka Obzjstvennyh Tualjetov (Musikk frå offentlege toalett), som vart gjeve ut i CD-samlinga Prehistorisk Akvarium (der det feilaktig står oppført at det er frå 1974). Same året vart bandet invitert til ein rockefestival i Tblisi av Artemiem Troitskim, som var den første musikkjournalisten i Sovjetunionen og som hjelpte mange russiske rockeband i starten. Festivalen var eit forsøk frå den sovjetiske regjeringa på å kontrollere den nye rockerørsla, og inneheldt stort sett berre band som alt var godkjend av staten, i tillegg til Kraftwerk. Offisielt var festivalen ein musikkonkurranse, og medlem av juryen vart ikkje imponert over Akvarium si framføring. Etter konserten laga KGB ein rapport om Akvarium. Dette førte til at BG mista jobben sin i eit designbyrå og medlemskapen i Komsomol, det unge kommunistiske forbundet, som betydde ein hadde liten sjans for ein vidare jobbkarriere i Sovjetunionen.
Dei «historiske» albuma
I januar 1981 gav gruppa ut albumet Sinij Albom (Det blå albumet), det første verkelege studioalbumet, og av mange rekna som det offisielle debutalbumet til gruppa. Uansett er albumet det første rockalbumet frå undergrunnsrørsla i Sovjetunionen. Bandet byrja her å vise ei interesse for afrikansk musikk («Rutman» og «Reka»), elles går det mykje i viser og viserock, «Tsjaj» er ei vise som vert rekna som ein av klassikarane i russisk musikk.
Sommaren 1981 kom det andre albumet deira, Treugolnik (Triangel), som i følgje BG skulle verte den nye Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band (album av The Beatles frå 1967). Albumet inneheld meir tradisjonell rock, i tillegg til fleire viser og viserock. Tekstane på albumet inneheld ofte absurdisme (nokre av desse vart skrivne av Anatolij «George» Gunitskij).
Like før Treugolnik kom ut vart det opna ein rockeklubb i Leningrad, ei svært viktig hending i sovjetisk rockehistorie, og dette vart basen til Akvarium.
I 1982 kom det to nye album, først ''Elektritsjestvo. Istorija Akvariuma - Tom 2 (Elektrisitet. Historia om Akvarium - volum 2), og så Akustika. Istorija Akvariuma - Tom 1'' (Akustisk. Historia om Akvarium - volum 1). Årsaka til at Elektritsjestvo kom først var at plateomslaget til Akustika ikkje vart ferdig i tide, men på grunn av namna vert Akustika rekna som Akvarium sitt tredje album og Elektritsjestvo som det fjerde. Akustika er ei innspeling av mange av songane som Akvarium spelte i huskonsertane på denne tida. På eine vinylsida av Elektritsjestvo er det songar frå konserten ved rockefestivalen i Tblisi frå 1980, medan andre sida var studioinnspelingar, fleire av desse i reggaestil.
Dette året spelte Akvarium mange konsertar, og ein konsert i Lunatsjarskogo i Moskva vart gjeven ut på konsertalbumet Aroks i Sjtior
I 1983 kom albumet Tabu, eit unikt album, ikkje berre i russisk rockehistorie. Her er rock blanda med element frå jazz og avantgardemusikk. Sergeij Kurjokhin sitt pianospel utgjer ein dominerande del av lydbiletet på enkelte songar med sine avantgarde overtonar. I følgje BG var dette ei tung tid for bandet, og dette var årsaka til at det vart sett eit spørsmålsteikn ved sida av bandnamnet på omslaget. I 1984 gav Andreij Tropillo ut samleplata M.C.I. utan samtykke frå bandet med andre songar som vart spelte inn for Tabu, men som ikkje kom med til slutt.
Sommaren 1983 kom albumet Radio Afrika, som BG har kalla «heident». Kurjokhin medverka mykje på albumet, og har til og med laga ein av songane på albumet («Tibetskoje Tango»). Namnet kom frå tidlegare prosjekt som BG og Kurjokhin kalla «Radio Africa», men som ikkje vart noko av. Albumet inneheld songen «Rok-n-roll mjortv», som er ein av dei mest kjende rockesongane i Russland og for mange russarar eit symbol på musikk frå 1980-talet. Aleksandr Titov spelar bass på albumet, for første gong på eit Akvarium-album, og han vart snart eit fast medlem av bandet. Sjølv om ikkje alle likte Radio Afrika, så var bandet i følgje ei spørjeundersøking i avisa Moskovskij Komsomolets i februar 1984 no det nest mest populære bandet i Sovjetunionen.
I 1984 kom det to album. Det første var samleplata Ikhtiologija (Ideologi), som inneheldt songar frå akustiske konsertar i 1983-1984. Det andre albumet var Den Serebra (Sølvdagen), som kom i byrjinga av oktober og var det første albumet Akvarium spelte inn med profesjonelt utstyr. Bortsett frå dei faste medlemmane spelte Aleksandr Kussul fiolin. Mange reknar Den Serebra som eit av dei beste albuma til bandet på grunn av det harmoniske konseptet, det muntre arrangementet, og som alltid obskure og filosofiske tekstar. Songar på albumet inkluderer «Sidja na krasivom kholmje», «Nebo Stanovistsja Blizje» og «Ivan Bodkhidkharma»
Ut av «undergrunnen»
Det tiande albumet til Akvarium var eit konsertalbum kalla Desjat Strel (Ti piler), og vart gjeve ut i 1986. Albumet var ei samling av songar spelt på konsertar dei to åra før albumet kom ut. Songen «Gorod» (Byen) vart berre gjeve ut på dette albumet, og er ein av dei mest kjende songane til Akvarium. Songen er derimot ikkje skriven av Akvarium, men er ein song av musikaren Vladimir Vavilov frå Leningrad i 1967-1968, med tekst av Anri (Andrej) Bolokhonskij frå 1972. Albumet vart dedisert til Aleksandra Kussulja, som døydde like før albumet kom ut.
I 1987 vart Akvarium stadig meir populære, og året vart på sett og vis gjennombrotsåret deira. I mars 1984 vart gruppa invitert til sin første opptreden på programmet «Muzykalnyj Ring» (Den musikalske ringen) på Leningrad TV. 24. oktober 1986 opptredde bandet igjen på TV-programmet, og i januar 1987 vart denne framføringa vist på fjernsyn over heile landet. Bandet steig med det fram frå undergrunnen og vart ein viktig del av ungdomskulturen i Sovjetunionen. Før dette var det stort sett berre spesielt interesserte som kjende bandet. I mars 1987 utpeikte magasinet Junost (Ungdom) Akvarium til den beste musikkgruppa i landet, medan BG vart utpeikt som den beste musikaren.
I 1987 kom filmen Assa av Sergej Solovjova, som hadde med fem songar av Akvarium, inkludert «Gorod». Det vart òg gjeve ut eit filmmusikkalbum med desse fem songane på.
To år etter førre studioalbum kom Ravnodenstvije (Jamdøger) på Melodija. Dette var siste Akvarium-album på fire år. BG karakteriserte albumet som Akvarium sin svanesong på 80-talet og var stort sett misnøgd med resultatet, og skulda på plateselskapet Melodija.
Sergej Debizjev laga i 1988 to filmar der han brukte musikk av Akvarium, og i tillegg laga han ein musikkvideo til songen «Poezd v Ogne».
BG i vesten
3. juni 1988 spelte bandet sin første konsert utanlands, i Montreal i Canada, og like etter byrja BG å skrive songar for eit framtidig engelskspråkleg album.
I august 1988 gav BG ut det engelskspråklege albumet Radio Silence i USA og Storbritannia. Seinare på hausten og vinteren spela Akvarium enkelte konsertar, men BG drog oftare og oftare til USA på eiga hand og heldt solokonsertar, og Akvarium gleid inn i ein lengre pause. «Radio Silence» kom ut i USA og Europa sommaren 1989. Både Gakkel og Djusja Romanov var med på albumet, men det vart gjeve ut som eit BG-album, og ikkje som eit Akvarium-album. Michael Apted laga ein dokumentar om innspelinga av albumet kalla «The Long Way Home», som vart vist på MTV i 1989. Albumet var produsert av David A. Stewart (frå Eurythmics) med blant anna Annie Lennox som kordame.
I 1989 spelte BG inn filmmusikk for filmane Zolotoj Son av Sergej Debizjeva og Tsjiornaja roza - emblema petsjali, krasnaja roza - emblema ljubvi av Sergej Solovjova under namnet «Russko-Abissinskij Orkestr»
Samtidig med at BG la ut på sine eigne soloprosjekt, prøvde restane av Akvarium å organisere sine eigne prosjekt. I 1987 danna Djusja Romanov bandet Trilistink, medan Titov danna bandet Vostok-1 i 1990, og seinare danna Ljapin og Titov bandet Tri Sasjka, medan alle tre danna bandet Turetskij Tsjaj same året. I 1991 gav Ljapin ut soloalbumet Nostalgija po kholodnomu pivu (Nostalgi over ein kald øl).
Hausten 1990 byrja dei gjenverande medlemmane av Akvarium å skrive songar for filmen Dom Pod Zvjozdnym Nebom av Solovjova, og skreiv samtidig songar for det neste albumet til bandet. Songane frå filmen vart derimot ikkje gjevne ut før i 2000. Samtidig spela BG inn sitt andre engelskspråklege album Radio London med Dave Stewart.
BG-Band (1991—1992)
I løpet av heile denne perioden vart det spelt mange konsert var heile Russland, og eit konsertalbum frå denne perioden kalla ''Pisma Kapitana Voronina. Konsert v Vjatke'' vart gjeve ut i 1993.
I løpet av 1992 spelte BG-band inn og gav ut albumet Russkij Albom (Det russiske albumet). Albumet består akustiske viser og akustisk viserock med røter til russiske folkemusikk, og med meir religiøse tekstar som på songane «Nikita Rjazanskij» og «Koni Bespredela». Albumet vert av mange rekna som eit Akvarium-album, men på omslaget står det berre BG, så det kan òg reknast som eit soloalbum av BG. Uansett vert albumet av mange rekna som eit av dei finaste album BG har laga (både solo og Akvarium).
Akvarium 2.0 (1992—1997)
I 1992 vart det danna eit «nytt» Akvarium. To medlemmar frå det «gamle» Akvarium, BG og Titov, og berre eitt medlem frå BG-Band (Sakmarov). I tillegg vart det henta inn tre nye medlem: Aleksej «Lord» Ratsen, Aleksej Zubarev og Andrej Vikharev. Litt seinare kom derimot Sergej Sjurakov med frå BG-Band.
I 1993 kom albumet Ljobimykh Pesen Ramzesa IV (Ramzesa IV sine favorittsongar), og dette var første gong på sju år at namnet Akvarium vart brukt på omslaget. Albumet Peski Peterburga kom i 1994, og var stilmessig litt annleis den to førre albuma. Det inneheldt nyinnspelingar av songar som var laga på 1980-talet, men som ikkje kom med på album då. Ein heilt ny song var der derimot òg, «Jurev Den».
Same året kom derimot albumet Kostroma mon amour, som følgde opp den russiske visetradisjonen med akustiske viser og balladar. Tittelsongen her er mellom anne ei hyllest til den russiske landsbygda, medan opningssporet «Russkaja Nirvana» viser BG si aukande interesse for buddhisme. Songen er skriven av Tikhona Khrennikova for filmen Vernyje Druzja i 1954. Teksten til songen «Poj, poj, lira» var eit av George Gunitskij (som starta Akvarium saman med Grebensjtsjikov i 1972) sine første dikt.
BG var svært produktiv dette året og i tillegg til dei to Akvarium-platene gav han ut to soloalbum, Pesni Aleksandra Vertinskogo og Zadushevnyje Pesni, det siste av desse vart spelt inn i lag med medlemmar frå Akvarium, men desse står berre omtalt som «Kvartet Anny Kareninoj»). Same året vart det òg gjeve ut eit samlealbum i Europa kalla «Boris Grebenchikov & Aquarium 1991—1994».
For første gong på fire år vart det i 1995 utskiftingar i bandet, og Resjetin vart byta ut med Andrej Surotdninov på fiolin, og med denne samansettinga spela dei inn albumet Navigator i London. Albumet vart gjeve ut 1. september 1995 og skil seg stilmessig litt frå dei førre albuma. Framleis inneheld enkelte av songane motiv frå russisk folketradisjon («Poslednij Povorot»), men her er òg fleire songar med buddhistisk motiv («Fiskus Religioznyj») og til og med country («Garson #2»). Eit konsertalbum vart gjeve ut frå den påfølgjande turnéen, kalla Sentr Siklona (Senteret av syklonen), og i 1996 kom albumet Snezjnyj Lev (Snøløva). Dette albumet brukte mykje av dei same stilartane som på Navigator og innimellom til og med dei same melodilinjene. Det vart klart at Akvarium kanskje burde variere litt meir.
Endringane kom i 1997 då Akvarium igjen gav ut eit album under namnet «Russko-Abissinskogo Orksetra», albumet Bardo. Så gav dei ut albumet Giperboreja som innehald nyinnspelingar av songar frå 1970- og 1980-talet som aldri vart gjeve ut tidlegare. Lydbilete til bandet vart no stadig meir «elektrisk», og dei byrja å eksperimentere med fleire instrument i studio.
Elektritsjeskij Pes (1998—1999)
I 1998 heldt Akvarium fram med lange turnear rundt om i Russland og nabolanda. Av songane som vart spelt var det mellom anna gamle Akvarium-songar frå tidleg på 80-talet. I tillegg vart det utskiftingar i bandet, og det bestod no av Nikolaj Kosjkiny (trommer), Aleksandr Ponomarjoy (gitar), Dmitrij Veseloy (perkusjon) og Boris Rubekiny (tangentinstrument). Dei tre førstnemnde var derimot berre med i bandet i eitt år, medan Oleg «Sjar» Sjavkunov vart nytt medlem av bandet.
Same året gav Akvarium ut ei samleplata kalla Kunstkamera, som inneheldt songar frå seint på 1980-talet til midten av 1990-talet. BG gav òg ut tre album i rask rekkefølgje: Pribezjisjtsje, eit etnisk album laga i lag med Gabrielle Roth & The Mirrors, Boris Grebensjtsjikov i Deadusjki, eit industrielt album med nye miksar av gamle Akvarium-songar, og Molitva i Post, eit konsertalbum som opphavleg berre blei gjeve ut på Internet.
Akvarium 3.0 (1999—…)
Det første studioalbumet med den nye samansetninga av Akvarium var albumet Ψ (Psi) — det tjuande albumet i bandet si historie. Albert Potapkin vart no eit medlem av bandet. I følgje BG hadde ikkje albumet noko konsept, men avspegla berre tilstanden til bandet på den tida. Albumet har både lystige songar («Masha i medved», «Poka Nesut Sakz») og meir dystre («Luna, Uslokoj Menja», «Imja Mojej Toski») songar. Og for første gong på mange år spelte bandet inn ein reggaesong («Stop Masjina»).
25. mai 2000 kom albumet Pjatnugolnyj Grekh under psevdonymet Terrarium. Utanom BG vart forskjellige rockemusikarar invitert til å synge songane, som hadde tekstar av George Gunitskij. 1. november 2000 kom det nok eit samlealbum, Territorija, som for det meste hadde gamle songar i tillegg til to heilt nye.
I 2001 forlet Oleg Sakmarov bandet. I januar 2002 kom det 13. soloalbumet til BG kalla Pereprava, som han igjen laga i lag med Gabrielle Roth & The Mirrors. Albumet er nye miksar av songane frå albumet Bardo som vart gjeve ut under Akvarium-psevdonymet Russko-Abissinskogo Orekstra i 1997.
Det første studioalbumet på tre år, Sestra Khaos (Søster Kaos), kom i 2002. Albumet var noko annleis det Akvarium hadde gjort tidlegare, og som Ψ var det emosjonelt og allsidig (BG har sagt at Sestra Khaos var det første fleirfarga albumet i musikkhistoria). Òg dette albumet inneheld ein reggaesong, kalla «Rastamany iz Plubunki». Same året fekk bandet prisen «Pobopoll» for sin medverknad til russisk musikk, og alle albuma deira vart gjevne ut på CD med bonusspor og betra lyd.
I 2003 kom albumet Pesni Rybaka (Fiskarane sin song), der fleire indiske musikarar medverka på tradisjonelle indiske instrument. I samband med BG sin 50-årsdag same året kom det ut eit dobbelt samlealbum kalla 50 BG i eit opplag på berre 300 eksemplar.
I april 2006 kom albumet Besletsnyj Russkij Brodjaga ut. Albumet er kanskje eit av dei mest eksperimentelle bandet har gjeve ut til no. I 2011 gav dei ut albumet Arkhangelsk og i 2013 kom Akvarium Plus.
Medlemmar
Årstalet i parentes viser kortid personen byrja i bandet.
Hesperium
Hesperium (namnsett etter Hesperiahøgsletta ) er den nest tidlegaste geologiske perioden til Mars som det finst kjende fysiske spor etter. Perioden kjem etter Noachium og varte frå 3,7 til 2,9 milliardar år sidan.
Talet på nye nedslagskrater per tidseining var mykje lægre i Hesperium enn Noachium. Den vulkanske aktiviteten gjekk òg ned, men var framleis tydeleg. Fleire enorme flaumar fann stad i perioden, mellom anna kring kanten av Chryse-lågsletta og aust i Hellas-lågsletta. Kaosterreng vart òg danna.
Marsroveren Spirit landa i eit område rikt på steinar frå Hesperium.
Etter Hesperium fylgjer Amazonium.
Det kimer nå til julefest
Det kimer nu til julefest er ein julesong skriven av N.F.S. Grundtvig i 1817, på grunnlag av Martin Luthers julesalme «VOm himmel hoch da komm ich her». I Noreg vert salmen ofast sungen til ein tone frå 1850 av C.C.N Balle.
Salmen vart fyrste gong trykt i Nyeste Skilderie af Kjøbenhavn 23. desember 1817, som «M. Luthers Julesalme frit fordansket». Luthers originaltekst har 15 vers. Grundtvigs versjon vert nokre gonger trykt med 24 vers, eitt for kvar dag i adventa. I danske salmebøker er salmen korta ned til ni vers. I Norsk salmebok er Grundtvigs versjon teken inn med sju vers.
Termoklin
Ein termoklin, metalimnion eller temperaturspringlag er eit lag i vatn eller luft, der temperaturen endrar seg raskt med djupet (eller høgda i luft).
Fordi vatn ikkje er heilt gjennomsiktig vert nesten all sollys absorbert i overflatelaget, som då vert oppvarma. Vind og bølgjer rører om vatnet i overflatelaget, og fordelar varmen meir eller mindre jamt i dette laget. Under dette blandingslaget, har ein derimot temperaturar som fell raskt — kanskje så mykje som 20 °C på 150 m. Dette området med store temperatuendringar over korte avstandar vert kalla termoklin.
Under termoklinen held temperaturen fram med å falle, men det skjer meir gradvis og seinare. I hava på Jorda er 90 % av all vatn under termoklinen. Dette djuphavet består av lag med lik tettleik, og er dårleg blanda med temperaturar som kan bli så låge som 0 til 3 °C. [1]
I det opne havet har teromoklinen vore viktig i ubåtkrig, fordi han kan reflektere sonarbølgjer.
Når ein dykker kan ein av og til sjå ein teromklin på eit par grader mellom to vassmassar, t.d. ei kaldare oppvelling eller straum som kjem inn i overflatelaget med varmare vatn. Det får vatnet til å sjå ut ujamt ut, liknande vindauge som ofte vert brukt for å gjere baderomsvindauge uklåre, og dette kjem av forskjellig brytingsindeks mellom dei to vassmassane. Dette er den same effekten som skapar luftspeglingar over varme jordoverflater.
Termoklinar har ein òg i forholdsvis grunne innsjøar. I kaldare klima fører dette til eit fenomen som vert kalla omvelting. Om sommaren vil det varme vatnet, som har lågare tettleik, ligge over det kaldare og tyngre vatnet som søkk mot botn. Mellom desse vassmassane ligg termoklinen. Fordi det varme vatnet vert varma opp av sola om dagen, er dette eit stabilt system, og det oppstår lite blanding av det varme og kalde vatnet. Dette fører blant anna til at det seint på sommare er lite oksygen under termoklinen, sidan dette vatnet aldri kjem opp til overflata. Når vinteren nærmar seg vil etter kvart temperaturen i overflatevatnet falle til han nærmar seg 4 °C, som er temperaturen då vatnet er tyngst. 4 °C er hovudsakleg temperaturen i vatnet under termoklinen, og når heile vassmengda i innsjøen er lik eller nær 4 °C får ein ei omvelting, der termoklinen forsvinn. All vatnet i innsjøen kan då blande seg med vatnet i overflatelaget. Denne prosessen vert tydelegare om ein har vind og andre prosessar som får vatnet til å røre på seg.
Når temperaturen held fram med å falle, på dei stadane der dette skjer, vert vatnet i overflata kaldt nok til å fryse, og det legg seg is oppå overflata. Det vert då danna ein ny termoklin, der det tyngste vatnet (4 °C) søkk mot botn, og det lettare (og kaldare) vatnet stig mot toppen. Denne lagdelinga har ein heilt til våren, då vatnet igjen vert varmt nok til at ein kan få ei ny omvelting.
Ein kan få bølgjer på termoklinen, blant anna på grunn av havstraumar som strøymer over undervassfjell.
Neurolingvistikk
Neurolingvistikk er den vitskapsgrenia som studerer hjernemekanismane som ligg attom språkleg forståing, produksjon og kunnskap, både av talespråk, skriftspråk og teiknspråk.
Neurolingvistikk er ei tverrvitskapleg vitskapsgrein, som bruker innsikt frå m.a. lingvistikk, neurobiologi, og informatikk.
Neurolingvistikk har vore tett knytt til afasiologi, studiet av afasi og andre språklege handikapp knytt til hjerneskade. Dei siste åra har arbeidet innanfor neurolingvistikk vorte lausrive frå afasiologi, og vorte drive over til kognitiv neurologi. Moderne teknikkar for å undersøke hjernen har gjort det lettare å forstå den anatomiske plasseringa til dei ulike språkfunksjonane. Slike teknikkar er m.a. PET og fMRI, som gjev bilete av energien som blir brukt i ulike delar av hjernen under ulike språklege prosessar. Til no har slike undersøkingar ikkje gått imot resultat som allereie var kjende frå afasiologi, men dei er dessverre upresise når det gjeld tidsdimensjonen (språkprosessen må strekke seg over tid for å få målingar av energibruk). I og med at tidsfaktoren er kritisk, bruker forskarane også andre teknikkar, slik som elektrofysiologiske teknikkar som EEG og MEG. Desse teknikkane gjev måleresultat på millisekundet, men eigenskapane til dei hjernefunksjonane som genererer elektriske signal er ukjende, så resultata av desse målingane er vanskelege å tolke. På grunn av dette blir EEG og MEG brukt framfor alt som støtteinformasjon for teoriar om dei neurobilologiske eigenskapane til språk. Viss ein lingvist t.d. har ein teori om at der to av tre ulike ordklasser som kan stå til slutt i ei setning har eigenskapar som skil seg frå den tredje, vil neurologiske data som viser ein tilsvarande elektrofysiologisk skilnad stø opp om ein slik teori, sjølv om vi ikkje er i stand til å forstå kva konkret denne skilnaden fortel om korleis hjernen fungerer (berre at det er ein funksjonsskilnad). Eit døme på eit viktig emne innanfor neurolingvistikk er N400 - effekten.
KNM «Stegg»
«Stegg» låg 9. april 1940 i Skudesneshavn, sjef var lt H. M. Hansen. Han gjekk same dag til Hardangerfjorden der han gjekk inn i Hardangerfjord Sjøforsvarsavsnitt. I dagane etter tok Stegg fleire tyske transportskip som prise. «Stegg» vart senka i kamp med tyske marinefartøy ved Herøysund 21. april 1940.
Det finst ein KNM «Stegg» i dag (2006) som er ein MTB i «Hauk»-klassen.
Poliez-Pittet
Poliez-Pittet er ein kommune i distriktet Gros-de-Vaud i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 743 meter over havet.
1380
1380 (romartal MCCCLXXX) var eit skotår som byrja på ein sundag i den julianske kalenderen.
Shinobu Arai
Shinobu Arai er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Albirex Niigata.
Leutongej
Leutongej er ein vulkan som ligg nord på Kamtsjatkahalvøya i Russland.
Åsgard transport
Åsgard transport er ein gassrøyrleidning som går frå naturgassfelta i Norskehavet til Kårstø i Rogaland. Røyrleidninga transporterer rikgass frå dei Statoil-opererte felta Njord, Åsgard, Heidrun, Kristin og Norne, samt det Shell-opererte Draugenfeltet. Røyrleidninga har ei lengd på 707 km, inkludert 126 km med Norne gasstransportsystem. Åsgard transport kom i drift i 2000 og vart i 2001 knytt til Norne.
Norges Bondelag
Norges Bondelag er den største interesseorganisasjonen for bønder i Noreg. Bondelaget har som mål å «samle alle som er, eller kjenner seg knyttet til bondeyrket, fremme felles saker, trygge landbruket og ivareta bygdenes økonomiske, sosiale og kulturelle interesser.» Bondelaget forhandlar direkte med Staten om inntektsgrunnlaget til bønder, men Norges Bondelag tek ikkje imot statsstøtte. Organisasjonen er økonomisk og politisk uavhengig.
Åsgard transport
Røyrleidninga kan transportere om lag 25 milliardar kubikkmeter gass i året, medan 3,6 milliardar kubikkmeter gass kjem frå Norne. Operatør på røyrleidninga er Gassco, medan Statoil er teknisk ansvarleg.
Norges Bondelag
Laget vart oppretta i 1896 med tittelen Norsk Landmandsforbund, og førte på mange vis vidare tradisjonane frå den første veljarsameininga i landet, Bondevenane. Den gongen var føremålet å arbeide til beste for landbruksnæringa og prøve å påverke politiske avgjerder, ein tradisjon som er vidareført i det føremålet som ligg framme i dag.
Åsgard transport
Etter prosesseringa på Kårstø vert tørrgassen transportert vidare gjennom transportleidningar i Nordsjøen til forbrukarar i Europa.
Norges Bondelag
I 1922 endra rørsla namn til Norges Bondelag, berre to år etter at landsmøtet hadde vedteke å opprette Bondepartiet (no: Senterpartiet), som skulle arbeide aktivt for bønder sine generelle interesser på Stortinget. Senterpartiet er i dag ikkje tilknytt Bondelaget.
Norges Bondelag har 61 000 medlemmer, delt på 607 lokallag og 18 fylkeslag.
Isesjøen
Isesjøen er ein innsjø i Sarpsborg kommune i Viken.
Stortingets arbeids- og sosialkomité
Stortingets arbeids- og sosialkomité er ein fagkomité på Stortinget. Den handsamar saker om arbeidsmarknad og arbeidsmiljø, arbeidsretta ytingar, pensjonar, sosiale stønader og politikk retta mot funksjonshemma.
Arbeids- og sosialkomiteen har tolv medlemmar.
Eukaryotar
Eukaryotar er éin- eller fleircella organismar kjenneteikna av indre membranar, eit celleskjelett og mange celleorganeller som ikkje finst i prokaryote celler. Dei viktigaste eukarote celleorganella er cellekjernen (nukleus), endoplasmatisk retikulum, golgiapparatet, celleskjelettet, mitokondriar, kloroplastar og flimmerhår (ciliar).
Domenet har fått namnet sitt etter den tydelege cellekjernen gjennom samansettinga av gresk ευ, 'god, ekte' og κάρυον, 'nøtt'. Inni kjernen finn ein arvematerialet DNA ordna i kromosom. I prokaryotar ligg derimot arvematerialet spreidd rundt i cella.
20 spørsmål
20 spørsmål på NRK
I Noreg er 20 spørsmål best kjend som eit radioprogram. Deltakarane skal spørja seg fram og resonnera med inntil 20 ja/nei-spørsmål, for å koma fram til eit ord som ein lyttar har sendt inn. Dersom dei ikkje klarer det, får lyttaren ein premie. Ordet blir gjort kjend for publikum og lyttarar, som dermed kan mora seg mens deltakarane famlar etter svaret.
Programmet blei send igjen frå 2006 med Knut Borge som programleiar. Det blei send på P1 og i fjernsynsopptak på NRK1. I august 2012 blei Trond-Viggo Torgersen ny programleiar. Mellom deltakarane finn ein Cille Biermann, Finn Bjelke, Trond-Viggo Torgersen, Lene Kongsvik Johansen, Helén Vikstvedt, Pernille Sørensen, Ingerid Stenvold, Øystein Bache eller Rune Gokstad. Tidlegare har folk som Knut Lystad, Kari Slaatsveen, Erik Fosnes Hansen, Linn Skåber og Anne Lindmo vore innom panelet. Programmet har også levande musikk i studio, under leiing av kapellmeister Eivind Thoresen Skarpaas.
Dornbirn
Dornbirn er ein kommune i forbundslandet Vorarlberg i Austerrike. Med over 47 000 ibuarar i 2015 er kommunen den mest folkerike i forbundslandet og den tiande største byen i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 120,8 km². Den folkerike delen av Dornbirn ligg 437 meter over havet, mot aust stig landskapet over i åsar og fjell.
Dornbirn er eit næringssenter i det vestlege Austerrike og eit regionalt knytepunkt i samferdsla.
Byen var heller liten til slutten av det 19. hundreåret. Med ei veldig oppblomstring i tekstilindustrien voks Dornbirn snøgt til å verte den meste folkerike kommunen mellom Alpenrhein og Arlberg.
Finnkona
Finnkona er ei øy som ligg ved utløpet av Ranfjorden, i skipsleia utanfor Fagervika i Leirfjord kommune, mellom Sandnessjøen og Nesna.
Øya har mange gravrøyser som vitnar om at øya har vore bruka av folk heilt frå jernalderen. Røysene kan òg knytast til seinare samisk bruk. Øya er nemnd under garden Fagervika i Olav Engelbrektssons jordebok (ca. 1533).
Namnet er ikkje sikkert forklart, men kan ha samanheng med sjøsamisk bruk av øya. Ein stor stein, som etter tradisjonen er ein offerstein, er definert som samisk kulturminne. Slik øya ligg til, langt frå land og langt frå dei kjende symjerutene for rein, vert ho ikkje regelmessig bruka i reindrifta, men det er kjend at ho år om anna vart bruka som mellomlandingsplass når reinen vart sumd mellom Fagervika og Løkta.
Helgeland Skogselskap kjøpte «øen Finkonna gaards-no 95, brugs-no 1 i Nesne thinglag af skyld mark 1,30» for 600 kr i 1906, og dei sette i gang eit skogreisingsprosjekt på øya. For planteforsyninga vart det etablert ein planteskole på øya. Alb. Klæboe i Fagervika vart tilsett som oppsynsmann for eigedommen. Ulike treslag vart prøvde; alminneleg gran, alminneleg furu, buskfuru, sembrafuru, engelmannsgran, blågran, sibirsk lerk, bjørk, ask og rogn. Fram til 1920 vart det sett ut 57 000 plantar, av dei treslaga som først vart planta, var det engelmannsgrana som greidde seg best. Sidan fekk dei sjå at det treslaget som tolte klimaet best, var sitkagrana, som vart planta frå rundt 1950.
Skogselskapet fekk røyne at sjølv om jorda var god, og plantane voks godt i starten, var øya med si vêrutsette plassering ved munningen av Ranfjorden ei skogens yttergrense. I tillegg fekk dei problem med vånd som undergrov plantefelta. På 1990-talet lagde skogselskapet ein skogsti på øya, slik at folk kan sjå på kulturminne, vegetasjon og ulike treslag i eit utsett havklima.
Egga
Egga er skråningen frå kontinentalsokkelen ned mot djuphavsområdet av Norskehavet.
Han dannar ytterkanten av fiskebankene fra Stad og nordaustover til Andenes. Her svingar han rett nordover og går på vestsida av Sveinsgrunnen, Malangsgrunnen og Tromsøflaket. Egga går vidare nordover på vestsida av Bjørnøya og Spitsbergen og utgjer ei grense mellom Norskehavet og det grunne Barentshavet.
Avstanden til kysten varierer. Utanfor Sunnmøre ligg han ca. 70 km frå land og vert kalla Storegga. Lenger nord er avstanden til kysten større, til dømes 280 km ved Vikna. Ved Andøya er Egga særs nær land og dannar Bleikdjupet, som berre er 7 km frå land. Inn- og utbuktingane passer akkurat saman med forma på kontinentalsokkelen til Grønland, noko som syner Noreg og Grønland ein gong hang saman.
Egga har stor biologisk produksjon og høgt biologisk mangfald med stor konsentrasjon av mange fiske- og sjøfuglarter, og mange kaldtvasskorallrev. Kystvatn og atlantisk vatn møtes her og fører til stor omrøyring av vassmassar og større biologisk produksjon, i tillegg til stor førekomst av dyreplankton og pelagisk stimfisk.
Eggafisket er eit tradisjonelt linefiske som vert drive langs Egga i perioden april–august. Det vert fiska etter torsk, brosme, lange, kveite og uer.
Under siste glasiale maksimum gjekk innlandsisen heilt ut på Egga, og det vert avsett enorme mengder sediment. I desse massane har det gått store ras, som Andøyaraset, Trænadjupraset, og det mest kjente og største, Storeggaraset.
BBC Micro
BBC Microcomputer System eller BBC Micro, er ein heimedatamaskin som vart produsert av Acorn Computers Ltd for den britiske radio- og fjernsyn-kringkastaren BBC.
BBC ville ha ei datamaskin som kunne utføre oppgåver som programmering, grafikk,lyd og musikk og diverse anna. Dermed gjekk ein ut til diverse britiske dataføretak, som Sinclair Research, Dragon Data og til sist Acorn Computers som alt jobba med ein ettertakar til Atom modellen deira, kjend som Proton. Prototypen som Acorn så viste fram til BBC var den einaste som nådde spesifikasjonane som BBC hadde sett. Dermed vart maskina lansert i 1981 som BBC Micro, og vart ei populær datamaskin i Storbritannia.
Donkey Kong
Donkey Kong er ein kjend videospelfigur frå videoprodusenten Nintendo. Han viste seg først i arkadespelet Donkey Kong. Der var han Jumpmans (Marios) erkefiende som prøvde å kidnappe Jumpmans kjæraste, Pauline.
Gulhovudmohua
Gulhovudmohua, Mohoua ochrocephala, er ein insektetande sporvefugl som flyttar seg fort i småflokkar høgt i trekroner og gjev mykje læte. Han er ein sjeldan fugl, endemisk for New Zealand og lever berre på Sørøya.
Den biologiske slekta Mohoua har uklåre taksonomiske relasjonar, etter Clementslista har slekta Mohoua no sin eigen familie Mohouidae.
Skildring
Gulhovudmohuaene har fjørdrakt i klår gul farge med lys brun overside frå rygg til haletipp. Dei syner kjønnsdimorfisme i fjørdrakta ved at hofuglar og juvenile er brune også på krone og nakke. Nebbet er svart i kontrast til den gule drakta. Denne sporvefuglen har ei lengd på 15 centimeter og vekta er ca. 30 og 25 gram for hannar og hoer høvesvis.
Utanom hekketida opptrer gulhovudmohuaer ofte i støyande flokkar, og gjerne i fleirartsflokkar saman med parakittar. Hannar har varierande og individuelle songar som kan innehalde både melodiske fløytetonar og slørete tonar. Gulhovudmohuaer beitar på ulike artar av virvellause dyr som dei plukkar frå bladverk, greiner og trestammar. Nokre gongar kan de søkje føde på bakken bland nedfallsblad. Dei kan variere dietten med små mengd av moden frukt ved høve.
Hofuglen bygger reiret inne i og høgt oppe i hòle trestammar, reirmateriala er av vegetasjon og det blir fôra med fint gras. Ho legg 3 egg som ho rugar i ca. 20 dagar. Ungane kan flyge etter 22 dagar og startar hekking etter to år. Gulhovudmohuaene kan hekke i små grupper med hjelparar. Saman med pipipiar er gulhovudmohuaer ofte parasittert av gaukearten langhalekoel. Forventa levealder for gulhovudmohua er fem år og det lengstlevande kjente individet vart 16 år.
Seminarium Lapponicum
Seminarium Lapponicum var eit seminarium, eller ein lærarskole, i Trondheim, som utdanna lærarar som skulle undervise samar på samisk. Seminarium Lapponicum vart stifta i 1752 og lagt ned i 1774.
Knud Leem var professor ved Seminarium Lapponicum i heile perioden det eksisterte. Ein annan kjend elev og lærar der var Anders Porsanger.
Stortingets energi- og miljøkomité
Stortingets energi- og miljøkomité er den stortingskomiteen som handsamar saker om miljøvern, forureining, vassdrag, olje og gass, og regional planlegging.
Energi- og miljøkomiteen har 15 medlemmer.
N400
N400 er ein målbar effekt på EEG-målingar av uventa språklege stimuli. Det viser seg som ein negativ defleksjon (topologisk distribuert over sentral-parietale delar av hovudet), med ein maksimumsverdi omtrent 400 millisekund (300-500ms) etter presentasjonen av stimulus (derfor N400-namnet). I taleforståingsmodellar blir N400 ofte sett på som ein effekt av semantisk integrering av ord i setninga, resultata er tolka som eit teikn på aktivering av ein semantisk komponent i løpet av prosesseringa.
Eit typisk eksperiment
Eit typisk eksperiment som demonstrerer N400 kan bli sett opp på denne måten:
Tolkingar av N400 og N400 innanfor ulike domene
N400 er eit av dei mest utforska emna innanfor neurolingvistikken, og målingsresultata er relativt stabile. Diskusjonen rundt N400 går dels på kva vilkår som gjev N400 og kva konklusjonar det er mogleg å dra av desse målingane.
Prosesseringskostnader
Ein av konklusjonane i forskinga er at amplituden til N400-effekten veks med stimule som er vanskelegare å integrere semantisk. I ein kontekst der «løver» vil vere naturleg («Sebraene sprang av garde, etter dei sprang ein flokk ...»), vil «kaninar» gje ein større N400-effekt enn «tigrar», men mindre enn «syklar» eller «DVD-spelarar». Dette blir tolka som eit teikn på at N400 måler kognitive prosesseringskostnader for å integrere visse ord i setnginga — det er vanskelegare å lage ein kontekst der kaninar, og sebraer, spesielt sebraer på flukt, får oss til å tenkje på løver. Når det gjeld effektar av N400 på syntaks er forskarane ikkje samde: Nokre finn effektar, andre ikkje.
N400 og bilete
Også ikkjespråklege stimuli kan gje N400-effektar: Bilete av venta eller uventa tyding i setningar (som eit bilete av ein hund i staden for ordet «hund» i setjinga Eg tar kaffi med mjølk og hund gjev same N400-effekt som for språkleg stimuli, og viser at effekten ikkje er avgrensa til språkleg avkoding, men til ein generell semantisk prosess.
1363
1363 (romartal MCCCLXIII) var eit normalår som byrja på ein sundag i den julianske kalenderen.
Breiflabb
Breiflabb eller tradisjonelt marulk (Lophius piscatorius) er ein botnfisk i breiflabbfamilien. Han kan veksa seg opptil 200 cm lang og med ein masse opp til 40 kg. Breidda på hovudet svarer til heile 2/3 av lengda.
Breiflabben er ein botnfisk som lever langs heile norskekysten ned til 2000 meter. Han har ein følar under hovudet som han bruker til leita seg fram med langs den mørke havbotnen og til å finna føde. Den fremste uggestrålen i rygguggen er omdanna til noko som liknar ein liten kjøtbit; med dette agnet lokkar han til seg småfisk, og sluker dei.
I Noreg har breiflabbfiske vore eit slags bifiske, og dei fleste fiskarar har endåtil kasta han uti att som ufisk. Somme var so redde fisken at dei ikkje eingong ville ta han om bord i båten. I dei seinare åra har folk fått opp augo for den gode matfisken, og det blir drive breiflabbfiske med garn og lina. Breiflabben er omtykt mellom dykkarar, som gjerne stikk han med kniv.
Før fisken skal steikast eller kokast, må hovudet, flabbane og slimlaget (feitt og slikt) under skinnet av. Det einaste som er eteleg er ryggen/halen.
Insulin vart fyrste gong isolert frå bukspyttkjertelen til ein breiflabb.
Ephraim Wolff Koritzinsky
Ephraim Wolff Koritzinsky var ein svenskfødd norsk jødisk kirurg som blant anna arbeidde som overlege ved Sjukehuset i Kristiansund (1920–33) og ved Trondhjem Sykehus (1933–41). Han var kjend som ein rettskaffen og frittalande mann.
Synestesi
Synestesi (av gr. syn-, 'sam-', og aesthesis, 'sansing') er fagtermen for samanblanding av ulike sanseinntrykk i hjernen. Somme menneske kan til dømes høyra fargar, sjå lydar og stikka seg på smakar. Ei relativt utbreidd form for synestesi er å alltid sjå visse bokstavar og tal i faste fargar.
Ephraim Wolff Koritzinsky
Kristiansund
I 1920 vart Koritzinsky tilsett som overlege ved Sjukehuset i Kristiansund, og han heldt fram i denne stillinga til 1933. I arbeidet sitt ved sjukehuset la han vekt på å behandle folk uansett sosial bakgrunn og utan å krevje betaling frå dei fattigaste. Han la stor vekt på å utbetre helsetenestene og tilbodet i byen.
I 1927 gjekk Koritzinsky til injuriesøksmål mot redaktøren av det antisemittiske tidsskriftet Nationalt Tidsskrift og vann på alle punkt. Redaktør Sylten vart dømd til 50 dagar betinga fengsel, 400 kr i saksomkostningar og til å sette heile dommen på framsida av Nationalt Tidsskrift innan to veker etter domsavseiinga.
I 1932 hadde Sjukehuset i Kristiansund kjøpt inn laken utanbys for å sikre best mogleg kvalitet med rimelegast mogleg pris i dei økonomisk tronge tidene. Etter at borgarmeister Anton Næss, som insisterte på at alle innkjøp skulle skje innanfor kommunen, ikkje ville late denne saka vera etter at sjukehuset hadde gjort greie for seg fleire gonger, leverte dr. Koritzinsky ein formell klage med påfølgjande utdjuping til Kristiansund formannskap der han blant anna skreiv: “[...] det [må] være berettiget å si fra når beskyldninger grunnløst rettes mot en institusjon, og når det er fare for at borgermesteren ved sin opptreden istedenfor å gagne byens interesser i disse vanskelige tider, nærmest må sies å gjøre det motsatte.” Borgarmeister Næss gjekk da til sak mot dr. Koritzinsky og kravde at uttalelsane måtte kjennast daude og makteslause. Borgarmeisteren tapte saka ved einstemmig dom og vart dømd til å betala saksomkostningar til den saksøkte og til statskassen.
Ei av dei siste sakene overlege Koritzinsky arbeidde med i Kristiansund var å sikre at det fanst ein skikkeleg driven fødeheim i byen. Ettersom Kristiansund kommune hadde vorte sett under offentleg administrasjon på grunn av økonomiske problem, hadde det vorte vanskeleg å sikre god drift av Raude Kross-heimen, som hadde vore driven med kommunal støtte. Overlege Koritzinske tok da kontakt med St. Carl Borromeussøstrene i håp om at dei kunne ta over drifta. Løysinga vart at borremeussøstrene starta ein ny fødeklinikk, Stella Maris fødeklinikk, i Nordmørsgt. 3 (seinare Flintegt. 5). Denne fødeklinikken, som òg var bustad for nonnene, var i bruk frå 1935 og fram til 1956, da det vart oppretta fødeavdeling på sjukehuset.
Adjektivbøying i grenlandsmålet
Adjektivbøyinga i grenlandsmålet er om lag som i nynorsk.
Ephraim Wolff Koritzinsky
Trondheim
Ikkje lenge etter rettssaka flytta dr. Koritzinsky til Trondheim, der han fekk stilling som kirurgisk overlege og sjukehusdirektør ved Trondhjem Sykehus. Han gifta seg med enkja Elisabeth Heide, f. Müller (1901–1982) frå Kristiansund, og dei fekk fem born saman:
Adjektivbøying i grenlandsmålet
Gradbøying
Gradbøyinga fylgjer to hovudmønster, A1 og A2, der berre det fyrste er produktivt:
Ephraim Wolff Koritzinsky
Trondheim
Ephraim Wolff Koritzinsky vart arrestert av dei nazistiske myndigheitene den 1. desember 1941. Under fengselsopphaldet fekk han kreft. I staden for å bli deportert vart han overført til Levanger sykehus, der han døydde den 15. mai 1942.
Adjektivbøying i grenlandsmålet
Gradbøying
I tillegg finst det perifrastiske mønsteret A3, som blir nytta ved relativt lange adjektiv:
Bøying av positivformer
Positiv-formene av adjektiva blir i varierande grad bøygde i desse grammatiske kategoriane:
Nicole Kidman
Nicole Mary Kidman er ein australsk skodespelar. Ho har motteke Oscar for beste kvinnelege skodespelar (The Hours, 2002) attåt fleire andre høgthengande prisar.
The Killers
The Killers er eit rockeband frå Las Vegas i USA som blei skipa i 2002.
Medlemane i The Killers innkluderer Brandon Flowers (vokal, klaviatur), Dave Keuning (gitar), Mark Stoermer (bass) og Ronnie Vannucci Jr (trommer). Dei slapp debutalbumet sitt, Hot Fuss, i 2004. Det andre albumet deira, Sam's Town, kom ut i 2006. I 2007 kom samlealbumet Sawdust som inneheld diverse B-sides og raritetar. Det tredje studioalbumet deira, Day & Age, vart gjeve ut i 2008.
1370
1370 (romartal MCCCLXX)
Lomonosovgruppa
Lomonosovgruppa er ei vulkangruppe sør på øya Paramusjir i Kurilane i Russland.
Rueyres i Sveits
Rueyres er ein kommune i distriktet Gros-de-Vaud i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 619 meter over havet.
Goichi Ueno
Goichi Ueno er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Albirex Niigata.
Malakatyn-Tas
Malakatyn-Tas er eit fjell på øya Kotelnyj i Nysibirøyane i Russland, nord for fastlandet.
Det har ei høgd på 374 meter over havet og er det høgaste punktet på desse øyane.
Eg er så glad kvar julekveld
«Eg er så glad kvar jolekveld», eller «Jeg er saa glad hver Julekveld», er ein julesong skriven av Marie Wexelsen, truleg julaftan 1858, og fyrste gong trykt i boka Ketil, en julegave for de smaa, i 1859, under tittelen «Barnets Julesang».
Salmen vart omsett til nynorsk i 1906 av Bernt Theodor Anker. Melodien vart skriven av organist Peder Knudsen i 1859.
Salmen er trykt i Nynorsk salmebok på nr 679 og i Norsk salmebok på nr 60 og 61.
Bømlo vidaregåande skule
Bømlo vidaregåande skule ligg sentralt til på Bømlo i Sunnhordland. Skulen er den einaste på Bømlo med tilbod om studiespesialiserande fag. I tillegg er det liner for mellom anna helse- og sosialfag og service og samferdsel.
Søren Jaabæk
Søren Pedersen Jaabæk var ein norsk bonde, lærar og politikar fødd i Holmesland i Holum. Han sat på Stortinget samanhengande frå 1845 til 1891, 16 valperiodar. Saman med Johan Sverdrup la han grunnlaget for tuftinga av partiet Venstre.
I 1865 skipa han organisasjonen Bondevenane («Selskabet Bondevennerne») etter inspirasjon frå Danmark. Bondevenane breidde seg utover heile landet og vart ein stor maktfaktor i den korte stunda organisasjonen fanst. Den la òg grunnlaget for mange tenester vi har rekna som naturlege i lang tid, som t.d. samvirketenestene og sparebankane. Jaabæk stilte seg og heile rørsla si under leiarskapen til Sverdrup i 1870– og 1880-åra. Gjennom denne samanslutninga kan ein seie at Venstre vart eit parti i 1884.
På Stortinget fekk Jaabæk kallenamnet «Neibæk» på grunn av den sterke motviljen han hadde mot alt som kunne føre til auka offentlege kostnader. Han kjempa innbitt mot alt som smakte av luksus og sentraldirigert embetsmannsvesen.
Lepraarkiva i Bergen
Lepraarkiva i Bergen er dei første nasjonale sjukdomsregistra i verda, oppretta ved kongeleg resolusjon 30. juli 1856. Lepra (også kalla spedalskheit eller spillsykje) er ein kronisk infeksjonssjukdom som har vore kjend over alt til alle tider. I mellomalderen var han utbreidd over heile Europa.
Alagwa
Alagwa er eit kusjittisk språk som blir snakka av rundt 30 000 menneske i regionen Dodoma i Tanzania. Det er i nær slekt, men ikkje innbyrdes forståeleg, med iraqw. Lengjer ute er det òg i slekt med burunge og gorowa.
Lepraarkiva i Bergen
Innhald
Lepraarkiva i Bergen inneheld arkivmateriale frå Overlegen for den spedalske Sygdom, frå ulike institusjonar for leprapasientar, rekneskapar, forskingsmateriale o.l.
Anna
28. juni 2001 fekk lepraarkiva plass på UNESCO si liste over verdsminne. Arkiva er òg ein del av Noregs dokumentarv.
Grasslette
Grasslette er opne, flate område med ulike grasslag som den viktigaste veksttypen. Det finst naturlege grassletter på alle kontinenta bortsett frå Antarktis, og i dei fleste økoregionane i verda. Nokre døme på slike område er prærie i Nord-Amerika og savanne i Afrika.
Ein reknar ofte med at grassletter oppstår og blir haldne ved like av dyr som forflyttar seg eller beitar på dei, eller av eld. Nokre døme på dette er migrerande flokkar av antiloper som trampar ned vegetasjon og savanneelefantar som et unge akasieplantar før dei kan veksa seg til større tre.
1399
1399 (romartal MCCCXCIX)
Trostjanets
Trostjanets (ukrainsk Тростянець) er ein by i Sumy oblast i Ukraina, det admnistrative senteret i Trostjanetskyj rajon. Han ligg ved elva Boromlja, 59 km frå Sumy. Byen har kring 20 000 innbyggjarar.