cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hetlandhus
Hetlandhus AS er ein ferdighusprodusent som er ått 100 % av BWG Homes ASA. Selskapet si historie går tilbake til 1912 då det blei etablert av brørne Jens og Kristoffer Hetland. Utgangspunktet var ein snikkarverkstad med produksjon av bygningsartiklar som dører og vindauge. Etter kvart blei det òg trelasthandel og husbygging i lokalområdet. I etterkrigsåra voks selskapet fort og blei ein viktig bidragsytar til gjenreisinga av landet. På 1950-talet starta ferdighusproduksjonen og utover 1970-talet blei Hetlandhus ein av landet sine to store ferdighusprodusentar.
Viktoriansk litteratur
Viktoriansk litteratur er engelskspråkleg litteratur som vart skapt under styret til dronning Victoria av Storbritannia (1837–1901), det som vert kalla viktoriatid. Denne litteraturen dannar eit samband og overgang mellom forfattarane i den romantiske perioden og den særs vesenforskjellige litteraturen på 1900-talet.
Hetlandhus
I 1990 gjekk selskapet inn i Block Watne Gruppen, seinare kalla BWG Homes ASA. Frå 2009 har all produksjonen blitt samla i to av konsernet sine fabrikkar i Sverige der husa blir framstilde med tilnærma 90 % ferdiggrad før dei blir transporterte til byggjeplassen i modular. Selskapet er i dag største produsent av einebustader som modulhus/seksjonshus på norske hender. Hovedkontoret til selskpaet er i Vika Atrium i Oslo. Sal skjer gjennom tilknytte franchise-agentar og selskap som sel produktet som «Privat Branding».
Dagleg leiar er Børre Aursnes og styreleiar er Lars Nilsen (2010).
Viktoriansk litteratur
I løpet av 1800-talet vart romanen den leiande forma for skjønnlitteratur på engelsk. Verka til førviktorianske forfattarar som Jane Austen og Walter Scott hadde perfeksjonert både nærgåande sosial satire og spennande forteljingar. Populære bøker opna opp for romanen hos det lesande publikummet. 1800-talet er ofte framheva som eit høgdepunkt i britisk litteratur forutan òg i land som Frankrike, USA og Russland. Bøker, og særleg romanar, vart vanlege og tilgjengelege overalt. Viktorianske romanforfattarar la grunnlaget for ein litterær arv som enno er gyldig og til stede i særleg britisk litteratur.
Romanar
Det var i løpet av viktoriatida (1837–1901) at romanen blei den leiande litterære sjangeren i England. Det best kjende verket frå denne tida er mellom anna dei emosjonelle og mektige verka til systrene Brontë, den satiriske Forgjengelighetens marked (Vanity Fair) av William Makepeace Thackeray, dei realistiske romanene til George Eliot, og Anthony Trollope sine innsiktsfulle portrett av liva til jordeigarane. Ei interesse for landsbygda og den endra sosiale og økonomiske situasjonen utanfor byane kan ein lesa i romanane til Trollope, Thomas Hardy, Elizabeth Cleghorn Gaskell og andre.
Kvitskjeggmaurvarslar
Kvitskjeggmaurvarslar, Biatas nigropectus, er ein mellomstor maurfugl i den biologiske familien Thamnophilidae. Han er monotypisk i slekta Biatas. Han er endemisk for den atlantiske skogen i Argentina og Brasil og er ein bambusspesialist. Arten er truga av tap av leveområde, og ein trur populasjonen minkar fort.
Viktoriansk litteratur
Romanar
Charles Dickens dukka opp på den litterære scena i 1830-åra, og stadfesta trenden med føljetongromanar. Dickens skreiv levande og fargerikt om livet og fattigdommen i London og omland, men på ein venleg og humoristisk måte som var akseptabelt for lesarar i alle samfunnslag. Tidlege verk som Pickwick-papirene (1836–1837) er komiske meisterstykke. Dei seinare verka hans var mørkare, som David Copperfield (1849–1850), men uten å tapa geniet for treffende og minneverdige karikaturar, mellom anna i avslørande replikkar.
Utråkket
Utråkket er ein isfyllt dal mellom Skappelnabben og Enden i Kirwanveggen i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og fleire flyfoto (1958–59).
Viktoriansk litteratur
Lyrikk
Leiande lyrikarar i den viktorianske tidsalderen var skikkelsar som Alfred Tennyson, Robert Browning, Elizabeth Barrett Browning, Matthew Arnold, Dante Gabriel Rossetti og Christina Rossetti.
Barnelitteratur
På denne tida blei det gjeve ut litteratur skriven spesielt for barn, og ein del av denne blei kjend verda over. Lewis Carroll blei kjend for Alice i eventyrland, og skreiv også tullevers, noko også Edward Lear gjorde. Robert Louis Stevenson var ein representant for den engelske nyromantikken. Han skreiv eventyrlege bøker lesne både av barn og vaksne, som Dr. Jekyll and Mr. Hyde‎, Kidnapped og Skatten på sjørøverøya (Treasure Island‎).
Samfunn
Dronning Viktoria representerer ikkje berre det verdsomspennande britiske imperiet, men blei også symbolet på ein samfunnstype og eit kultursyn. I daglegtale har «viktoriansk» fått ein negativ klang, brukt om noko sneversynt og hyklersk, særleg seksuelt. Konfliktane i samfunnet blir gjort tydelege i irskfødde Oscar Wilde, ein estetikar, essayist og dramatikar. Hans talent for den kvikke, andfulle replikken og konversasjon prega hans vittige komediar. Som lyrikar og eventyrforfattar var Wilde ein prerafaelitt, som essayist var han personleg og levande. Samstundes kunne han visa ei anna side, som i det mørke bibelske dramaet Salomé (1896), og romanen Portrettet av Dorian Grey (1891), om tilhøvet mellom ungdom, venleik og tid. Wilde sitt eige liv ende i tragedie då han blei dømd og send i fengsel for homofili, og døydde få år seinare. Men også fengselsopphaldet gav næring til litteratur Balladen om fengselet i Reading (The Ballad of Reading Gaol, 1898).
Kvitskjeggmaurvarslar
Kvitskjeggmaurvarslar er 18 centimeter i lengd, hannen har brunleg fjørdrakt med raudbrune venger og hale, svart krone, nedre strupe og bryst. Hofuglen har raudbrun krone.
I Argentina har kvitskjeggmaurvarslar vorte funne berre i Guadua-bambus, spesielt arten Guadua trinii. Han lever av insektlarver, edderkoppar, små maur og frø som han plukker av bambus. Dette er ein kryptisk art som sjeldan syng, så lite er kjent om levevis og økologi.
Lampornithini
Lampornithini er ein av dei tre biologiske tribusane (stammar) som utgjer underfamilien Trochilinae i kolibrifamilien Trochilidae. Dei to andre stammane i underfamilien er Mellisugini («bikolibrar») og Trochilini («smaragdar»). Det uformelle engelske namnet mountain gems er foreslått for denne gruppa, her omsett til «fjelljuvelar».
Tyfus
Tyfus (av gresk tyfos, 'dis, skodde') er eit sjukdomsnamn som kan visa til:
Lampornithini
Utbreiing
Per 2023 samlar denne stammen totalt 18 artar fordelte på 7 slekter. Utbreiingsområdet for dei fleste artane i Lampornithini ligg i Mellom-Amerika og nord til sørlege og sentrale Mexico, og dette inkluderer alle artane i den største slekta, Lampornis. To artar trekker nordover for hekking og kan treffast nord til sørlegaste Arizona og New Mexico. Dette er blåstrupejuvel (Lampornis clemenciae) og purpurissekolibri (Eugenes fulgens). Saksekolibri (Hylonympha macrocerca) er endemisk for Pariahalvøya i nordvaustlege Venezuela. Skjoldkolibri (Sternoclyta cyanopectus) er utbreidd frå kystfjella i nordlege Venezuela, sørvestover langs Andes inn i Colombia, omtrent til Bucaramanga. Slekta Heliomaster lever i Brasil, med ein art sør til nordlege Argentina og til austlege Bolivia.
Fylogeni
Ein molekylær fylogenetisk studie av kolibriane publisert i 2007 fann at artane dannar ni store kladar. Då Edward Dickinson og James Van Remsen, Jr. oppdaterte Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World for den 4. utgåva i 2013, baserte dei klassifiseringa si på desse resultata og plasserte tre av dei ni kladane i underfamilien Trochilinae. Kladane vart plasserte i separate stammar som dei kalla Mellisugini («smaragdar»), Lampornithini («fjelljuvelar») og Mellisugini («bikolibriar»). Stammen Lampornithini med den noverande avgrensinga vart introdusert i 2009.
Tyfus
Kjelder
Aabakken, Lars. «Tyfus» (13. februar 2009). Store medisinske leksikon.
Lampornithini
Fylogeni
Molekylær fylogenetiske studiar av Jimmy McGuire og medarbeidarar publiserte mellom 2007 og 2014 bestemde forholdet mellom hovudgruppene av kolibriar. Dei latinske namna i kladogrammet nedanfor er dei som vart foreslått av Dickinson og Remsen i 2013.
Kladogram for kolibrifamilien:
Artsliste
Stamme Lampornithini, «fjelljuvelar», i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V13.1, 2023, med norske artsnamn etter Norske navn på verdens fugler. Utval av slekter, samt IUCN raudlistekategori er etter HBW and BirdLife Taxonomic Checklist.
Sund folkehøgskole
Sund folkehøgskole er ein frilynt folkehøgskule i Inderøy kommune i Trøndelag. Skolen tek årleg imot vel 105 elevar og er ei sjølveigande privat stifting.
Skolen vart oppretta i 1900 av Johannes Bragstad med fleire.
J.M. Andrews
John Miller Andrews var ein nordirsk landeigar, direktør, partipolitikar og leiar for Ulster Unionist Party, leiande medlem i Orangeordenen og andre statsminister for Nord-Irland etter kløyvinga av Irland.
Familie, bakgrunn, oppvekst og utdanning
J.M. Andrews var fødd inn i eliten, og tok vidaregåande utdanning på den fremste skulen for unionistiske overklassegutar i det nordlege Irland - Royal Belfast Academical Institution. Ein av dei yngre brørne, Thomas Andrews, vart administrerande direktør på Harland and Wolff-verftet. Han omkom då RMS «Titanic» sokk. Ein annan yngre bror, sir James Andrews, vart Lord Chief Justice for Nord-Irland.
Anthony Jackson
Anthony Jackson er ein USA-amerikansk bassist. Han er skildra som «ein av meistrane på instrumentet», og har spelt som studiomusikar og konsertartist. Han er òg rekna for å ha utvikla den moderne 6-strengsbassen, som han kallar ein kontrabassgitar.
J.M. Andrews
Andrews som landeigar, direktør og økonomisk aktør
Etter endt utdanning gjekk han inn i og vart direktør for familiefirmaet, og vart og styremedlem for ein av dei store reipfabrikken Belfast Ropeworks, ein fabrikk som på det største var den største reipfabrikanten i verda. I 1936 vart han og president for handelsstanden i Belfast.
Anthony Jackson
Som studiomusikar eller gjesteartist
Med Patti Austin
J.M. Andrews
Karriere i Ulster Unionist Party, som vald politikar, i Orangeordenen og i anna organisasjonsliv
J.M. Andrews har vore vald representant til Down County Council, og representerte Ulster Unionist Party i det nordirske parlamentet frå valkrinsen County Down frå 1921 til 1929 og frå Mid-Down frå 1929 til 1953. . Han høyrde med til den store mengda kandidatar frå Ulster Unionist Party som ikkje hadde motkandidatar ved desse vala, og som difor berre vart kunngjort som valde utan at nokon faktisk røysta på dei.
Han vart raskt ein framståande politikar som arbeidsminister i Nord-Irland frå 1921 til 1937 og finansminister frå 1937 til 1940. Frå 1940 til 1943, då han gjekk av, var han den andre statsministeren for Nord-Irland.
Som unionistpartimedlem var han gjennom heile karriera si oppteken av den høge arbeidsløysa og dei konsekvensane den fekk eller kunne få. Andrews var difor ein av dei som gjekk i brodden for å skipa Ulster Unionist Labour Association i juni 1918, mellom anna saman med unionistleiaren Edward Carson. Det var sterke klassekonfliktar på denne tida, og mange i unionistpartiet ottast både bolsjevisme og svekking av unionen. Ulster Unionist Labour Association var ein freistnad på å demma opp mot sosialisme og republikanisme.
Andrews høyrde med til den store gruppa unionistpolitikarar som var aktive både i Ulster Unionist Party og i Orangeordenen og som gjorde karriere båe stader. Han var aktiv både lokalt, regionalt, nasjonalt og internasjonalt i Orangeordenen. I 1920 var "Bro J.M. Andrews" t.d. talar på 12. juli-paraden på heimplassen Comber, som då skulle ha vore to engelske mil lang, rett nok med deltaking frå losjar frå heile regionen. Den lokale Orangelosjen her, Pride of Comber LOL No 46, var då ein av dei største Irland, og oppgav å ha 200 aktive medlemer.
Anthony Jackson
Som studiomusikar eller gjesteartist
Med Michel Camilo
J.M. Andrews
Karriere i Ulster Unionist Party, som vald politikar, i Orangeordenen og i anna organisasjonsliv
Frå 1941-1954 var han Grand Master for grevskapet Down, frå 1948-1954 Grand Master for heile Irland og frå 1949-1954 Grand Master for Imperial Grand Council of the World.
Anthony Jackson
Som studiomusikar eller gjesteartist
Med Jorge Dalto
J.M. Andrews
Karriere i Ulster Unionist Party, som vald politikar, i Orangeordenen og i anna organisasjonsliv
John Harbinson forklårer Andrews avgang som statsminister i 1943 som utslag av ei konflikt der vesentlege delar av dei folkevalde til regionalparlamentet var misnøgde med at partileiinga var for gamle, og var «collectively too old and insensitive to cope with the war effort and to plan for the new Ulster which would require to be built when the war ended.». Harbinson ser ut til å ha kjelder på ein slik kritikk frå årsmeldinga til Ulster Unionist Council for 1943, og hevdar at Andrews skjerpa frontane i denne saka ved å venda seg tydeleg mot kritikarane. Harbinson oppsummerer at Andrews innsåg at han hadde mista tilliten frå partigruppa i slutten av april 1943 og difor trekte seg som statsminister. Han fungerte likevel som partileiar fram til 1946.
Anthony Jackson
Som studiomusikar eller gjesteartist
Med Leslie Mándoki
Med Al Di Meola
Med Will Downing
Med Roberta Flack
Med Carlos Franzetti
Med Eric Gale
Med Terumasa Hino
Med Garland Jeffreys
Med Chaka Khan
Med Steve Khan
Med Tania Maria
Med Harvey Mason
Med Michel Petrucciani
Med Buddy Rich
Med Mike Stern
Efteløt kyrkje
Efteløt kyrkje er ei langkyrkje i romansk stil frå ca. 1184 i Sandsvær (no Kongsberg kommune) i Viken fylke. Kyrkja har om lag 190 sitjeplassar.
Anthony Jackson
Som studiomusikar eller gjesteartist
Med Grover Washington jr.
Deildenapen
Deildenapen er eit breitt fjellmassiv med ei høgd opp mot 2050 moh som dannar austveggen av Deildedalen i Austre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Det vart kartlagd på ny frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60.
Efteløt kyrkje
Det er ei steinkyrkje med opptil ein meter tjukke murar av naturstein. Kyrkja var i si tid vigd til Døyparen Johannes og jomfru Maria. Efteløt har alltid vore hovudkyrkja i Sandsvær.
I 1876 vart kyrkja bygd om til ein mer gotisk stil. Mellom anna vart takryttaren erstatta med eit vesttårn av teglstein, kyrkja vart gjort større, og dei gamle, rundboga vindauga vart erstatta med spissboga. I 1953 vart kyrkja restaurert og tok over det gamle inventaret frå Komnes stavkyrkje.
Prestegarden ligg på den andre sida av fylkesveg 40.
Asymptomatisk
I medisin kan sjukdommar kallast asymptomatiske viss beraren av ein sjukdom eller infeksjon ikkje merkar symptom. Ein tilstand kan reknast for å vere asymptomatisk viss dei vanlege symptoma ikkje oppstår. Asymptomatiske infeksjon blir òg kalla subkliniske infeksjonar.
Anthony Jackson
Som studiomusikar eller gjesteartist
Med andre
Asymptomatisk
Det er viktig å veta at ein tilstand er asymptomatisk fordi:
Eit døme på ein asymptomatisk sjukdom er infeksjon av cytomegalovirus (CMV), som høyrer til herpesvirus. Ein reknar med at 1 % av alle nyfødde er infiserte med CMV, men storparten av infeksjonane er asymptomatiske.
Asymptomatiske sjukdommar
Dette er ei liste over sjukdommar som ofte kan vere asymptomatiske.
McCoy Tyner
Alfred McCoy Tyner(McCoy Tyner, ) var ein amerikansk jazz-pianist, komponist og bandleiar som tidleg vart kjent for sin store innerknad i John Coltrane Quartet.
Liv og virke
McCoy Tyner var den eldste i ein ungeflokk på tre. Da han var 13 år oppmoda mora han til å lære seg pianospel og frå han var 15 heldt han konsertar med jazzgrupper. Han studerte ved West Philadelphia Music School og seinare ved Granoff School of Music. 17 år gamal konverterte han Sunniislam og tok namnet Sulaimon Saud, men gjekk snart tilbake til sitt opphavelege namn.
Etter Ian Carr si meining var John Coltrane Quartet den mest påverknadsrike kvartetten i jazzhistoria og gir Tyner ein stor del av æra for dette. Tyner samarbeidde òg med saksofonisten Wayne Shorter for Blue Note Records, til dømes på albuma Night Dreamer (1964) og gav frå 1962 ut album under eige namn på platemerket Impulse! der Elvin Jones, Art Davis og Jimmy Garrison medverka.
På starten av 1970-åra gjekk Tyner over til Orrin Keepnews sin label Milestone og spelte inn album som Sahara (1972), soloalbumet Echoes of a Friend (1972), Enlightenment (1973, med Azar Lawrence) og Fly With The Wind (1976). I 1978 spelte han i Milestone Jazzstars med blant andre Sonny Rollins, Ron Carter og Al Foster. I 1988 kom storbandproduksjonen Uptown/Downtown med Kamau Muata Adilifu, Howard Johnson, Robin Eubanks og Steve Turré. I 1989 gjekk Tyner tilbake til Blue Note og spelte inn Ellington-albumet Things Ain't That What They Used to Be (delvis i duo med George Adams og John Scofield) og duo-albumet Manhattan Moods (1993) med Bobby Hutcherson. Etter to album for Impulse! gjekk Tyner over til Telarc.
Bror til McCoy Tyner, Jarvis Tyner, stilte til val som visepresidentkandidat for CPUSA, kommunistispartiet i USA, i 1972 og 1976.
Musikkstil
I tillegg til Powell-brørne var Thelonious Monk og Art Tatum tidlege inspirasjonskjelder, men han utvikla allereie i tida med Coltrane-kvartetten ein helt eigen og stilskapande identitet.
McCoy Tyner sin pianostil kan samanliknast med den maksimalistiske saksofonstilen til Coltrane. Sjølv om han berre var medlem av Coltrane si gruppe, blei han aldri overskygga av saksofonisten; han komplementerte og inspirerte Coltrane sin opne tilnærming. John Coltrane lovprisa den særeigne stilen til Tyner:
Coltranebiografen Bill Cole meinte at Tyner tidleg lukkast med å skape «ei syntese av Garland, Monk og Wynton Kelly»; «Han har ei sterk venstrehand og viste tidleg sin dugleik i å akkompagnere med svært oppfinnsame harmoniar».
Kollegaen Richie Beirach la vekt på det stildannande elementet frå stride piano-stilen i Tatum-skolen:
Den tyske jazzbassisten og musikkskribenten Martin Kunzler analyserte Tyner sine nyvinningar:
McCoy Tyner reflekterte over rolla si i Coltrane-kvartetten:
I følgje Ian Carr har Tyner alltid spelt kompositorisk: han tenker framover mens han spelar og har samstundes eit ufeilande instinkt for augneblinken; når han kan improvisere og når han skal spele med i rytmegryppa for å gi solistane støtte. Carr reknar Tyner som ein av dei mest dynamisk spelande pianistane; i tillegg spelar han ikkje «fritt» men likar det tonale og kontrollerte. I ei samtale med jazzskribenten Joachim-Ernst Berendt sa Tyner at all musikk er «ei sjelereise inn i nytt, uutforska terreng. […] Eg forsøker derfor å høyre musikk frå mange ulike land, frå Afrika, India, frå den arabiske verda, europeisk klassisk musikk… Alle musikktypar er bundne saman.» Tyner kommenterte det kraftfulle spelet sitt slik: «Du må bli eitt med instrumentet. Når du byrjar å lære eit instrument er det først ikkje anna enn eit objekt. Men så blir du og instrumentet ditt eitt.» McCoy Tyner har påverka mange seinare pianistar med den karakteristiske sounden sin, til dømes Hal Galper, John Hicks, Henry Butler, Joanne Brackeen og Joachim Kühn.
Prisar
Albumet Journey som McCoy Tyner tok opp med storbandet vann i 1995 ein Grammy Award i kategorien «Best Large Jazz Ensemble Performance». Tyner sitt album Infinity (med Michael Brecker) fekk i 1996 ein Grammy i kategorien «Best Jazz Instrumental Performance». I 2004 blei Mc Tyner innlemma i musikkmagasinet Down Beat sin «Hall of Fame».
Songaren Rob Tyner i MC5 tok scenenamnet sitt etter Tyner.
Wolf-motorsaga
Wolf-motorsaga var ei motorsag konstruert av Charled Wolf, som vart set i produksjon i 1920. Soga om denne saga tek til i 1906, då Portland Lumber Co. i Potlatch i Idaho i USA tok i bruk ei primitiv kappsag med kjede på eit sagbruk. Saga var i bruk i fleire år, men Portland Lumber brydde seg ikkje om å patentera, eller produsera saga. Men i 1908 kom ingeniøren Charles Wolf til å sjå saga i drift. Rundt 1910, då Wolf var overingeniør ved Panhandle Lumber Co. i Spirit Lake i Idaho, tilsette han ein elektroingeniør, Frank M. Redman, for å konstruera det som truleg var verdas fyrste elektrisk drivne sagbruk.
Panhandle Lumber var eigd av Blackwell Lumber Co., som òg hadde eit sagbruk i Cour d'Alene ved Lake Core d'Alene. Ved dette sagbruket nytta dei sirkelsager for å kappa tommeret, men desse sagene var tungvinte å nytta på grovt tømmer. Wolf tok difor til å grubla på om det kunne lata seg gjera å forbetra kjedesaga han hadde sett ved Portland Lumber. Wolf og Redman konstruerte ei ny sagkjede, som i 1911 vart montert på ei kappsag. Nokre få av desse kjedene vart så produsert ved Union Iron Works i Spokane i Washington.
Ni år seinare, i 1920 tok Wolf til å produsera ei elektrisk driven motorsag med denne kjeda. Saga vart kalla «Wolf Electric Drive Link Saw», og det vart produsert tre modellar: A med sverdlengd 60 cm og masse 31.7 kg, B med sverdlegd 91 cm og masse 36 kg, og C med sverdlengd 122 cm og masse 40,8 kg. Alle tre modellane vart drivna av ein elektromotor med ei effekt på 1,2 kW. Tennerne på desse kjeda var høveltenner, av same type som på stokksager, og fungerte like godt begge vegar. Når kjeda tok til å verta skjemt kunne ho difor snuast, slik at filinga kunne utsettast til seinare.
Wolf hadde ikkje midlar til å bygga sin eigen fabrikk, så han sette bort produksjonen til verktøyprodusenten Reed-Prentice. Saga var kostbar og kundane var for det meste sagbruk og bygningsindustrien. I 1929 vart ei av sagene til Wolf nytta ved eit militært skipsverft i Boston, for mellom anna å setta i stand fregatten «Constitution». Det vart òg seld nokre få sager til skogbruket rundt 1930.
I 1927 starta produksjonen av ei preumatisk driva sag, og i 1931 tok produksjonen av bensindrivne sager til. Det vart nytta ein 2-sylindra luftkjølt motor, med ei effekt på 4 hk. Saga hadd ein masse på 36 kg. Men den bensindrevne saga var ikkje like driftsikker som dei elektriske og pneumatisk drivne modellane. I 1936 tok Stihl til å selga bensindrivne motorsager i Nord-Amerika, og desse var mykje meir driftsikre, så dei bensindrivne sagene til Wolf vart ikkje nokon suksess.
NM i friidrett 1971
Noregsmeisterskapen i friidrett 1971, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Hamar stadion i Hamar dagane 23.-25. juli 1971. Meisterskapen omfatta 19 tevlingar for menn og 12 for kvinner.
Begge kongepokalane gjekk til medlemer i Oslo Idrettslag, Kari Karlsen fekk sin for eit høgdehopp på 1,76 meter og Arve Olsson for eit spydkast som målte 81,28 meter.
100 meter
<br style="clear:both;" />
400 m
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
1500 m
<br style="clear:both;" />
5 000 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
110 m hekk
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
1000 meter stafett
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Stavhopp
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Perlemaurvarslar
Perlemaurvarslar, Megastictus margaritatus, er ein liten maurvarslar i den biologiske familien Thamnophilidae. Han er monotypisk i slekta Megastictus.
Perlemaurvarslar er 14 centimeter i lengd og veg om lag 19,5 gram. Hannen har gråleg fjørdrakt med mørke eller svarte venger og hale. Han har fleire vengeband av uvanleg store kvite flekker og kvite flekker på halefjørene. Hofuglen er brunleg, oversiden av hovud i brunt til olivengrønt, venge og haleflekkene er gulbrune. Hos begge kjønn er strupen lys og undersida lysare enn oversida. Dei flyttar seg snøggt på greiner når dei beitar i trea, 4 til 10 meter over bakken.
Arten har utbreiingsområdet innanfor landa Brasil, Colombia, Ecuador, Peru og Venezuela. Han har habitat i subtropiske eller tropiske våte låglandsskogar opp til 400 moh.
NM i friidrett 1971
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
200 m
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Kjelder
Sportsboken 1971. Norsk kunstforlag. Oslo 1971.
Klesklype
Klesklyper kan ha hol i enden eller ein opning som er litt større enn den andre, slik at dei kan hengja på ei snor når dei ikkje er i bruk. Ein kan også ha klesklyper i eigne forklede med store lommer, posar eller boksar.
Historie
Klesklyper blei opphavleg laga av eitt trestykke som ein sette fast på ei snor. På 1800-talet blei det utvikla fleire nye typar, og det blei teke over hundre patent på nyutforma klesklyper i USA. I 1853 tok David M. Smith frå Vermont patent på ei klesklype sett saman av to trestykke med ei fjør imellom der «dei to lange føtene kan førast mot kvarandre og samtidig flytta dei to korte frå kvarandre. Dette er den første moderne utforminga av ei klesklype som er kjend. Ifølgje Smith ville ei slik klesklype «ikkje løysast frå kleda av vinden slik høvet er med ei vanleg klesklype, og noko som er ei stor plage for vaskekoner.» Solomon P. Moore, som også var frå Vermont, tok patent på ein forbetra modell i 1887. Etterkvart blei slike klesklyper produserte i heile verda, og plast blei eit vanleg materiale.
Bruk
Klesklyper blir hovudsakleg brukt til å hengja opp klesvask til tørk på ei snor eller eit tørkestativ. Dei kan også brukast til å hengja opp papir, til dømes etter trykking eller framkalling av fotografi.
Klypene kan vidare brukast som feste på andre ting, til dømes som del av ein kleshengjar eller eit tørkestativ, eller som del av ulike improviserte mekanismar. Dei kan brukast som klype under laging av strengeinstrument som fele og appalachian dulcimer, som sordin (dempar) når ein speler strengeinstrumenta og til å halda notehefte opne på rett stad. Under filmproduksjon kan ein bruka klesklyper til å handtera lyskastarar som fort blir for varme til å handtera utan. Teknikarar på eit filmsett har gjerne klesklyper på eit verktøybelte som kan minna litt om eit patronbelte, og dei blir derfor ofte kalla «bullets» ('kuler' eller 'patronar').
Klesklyper kan også ha dekorasjonar og brukast til pynt, eller danna grunnlag for ei rekkje hobbyarbeid. Ein utbreidd bruk av gammaldagse klyper i eitt stykke, med avrunda hovud, er til dømes som dokker. Det finst miniversjonar av klesklyper som ikkje er laga for å halda på plass klede, men som kan brukast til å halda papirstykke, merka drikkeglas eller liknande. Det finst også større pynteversjonar.
Klesklyper i kulturen
Klesklyper har inspirert fleire kunstverk. «Clothespin» av Claes Oldenburg er ei kjempeklesklype i stål. Skulpturen er frå 1976 og står ovanfor rådhuset i Philadelphia i USA. Kunstnaren Mehmet Ali Uysal har laga ein serie kunstverk kalla Skin (1, 2, 3, 4) der kjempemessige klesklyper av tre «klyp» opp foldar av jord.
I Aust-Tyskland blei ungdommar sin bruk av små klesklyper (Rock-’n’-Roll-Klammern) på skjortekragen oppfatta som «vestvennleg».
Gabriel Andersson Frøholm
Gabriel Frøholm var ein norsk sivilingeniør, major og forfattar. Frøholm var fødd i Innvik i Stryn kommune. Han tok eksamen artium 1916 og Krigsskulen 1916–18 og var assistent i bygningsfag på Noregs landbrukshøgskule på Ås 1924–28. Frøholm var ingeniør i Statens vegvesen frå 1929 og arbeidde ved vegkontora i Hordaland, Telemark, og Akershus (frå 1948).
Han kom tidleg med i både mållag og ungdomslag og hadde mange verv. Han arbeidde for fråhaldssaka i ymse losjar og lag innanfor Norges Studerende Ungdoms Avholdsforbund (NSUA) og IOGT, og i Motorførernes Avholdsforbund (MA). I 1916 var han med og skipa Landsforeningen Bort med Tobakken.
I høg alder gav han ut tre bøker på eige forlag: Med veg skal landet byggjast (1970), Med veg skal Europa samlast (1971) og Med veg skal verda vinnast (1972). Vegbyggjaren Frøholm, som alltid hadde framheva verdien av trygge vegar, omkom i ei utforkøyring.
Fagmannen Gabriel Frøholm såg alltid etter dei viktige samanhengane og meinte at gode vegar var grunnlaget for framgang både i tryggingspolitikk, næringsliv og kulturutvikling. Han var lommekjend i norsk geografi. Denne kunnskapen kombinerte han med høg fagleg innsikt, oppdatert kunnskap om vegbygging og trafikkutvikling i andre land og evne til å sjå etter nye løysingar. Resultatet blei mange og framsynte framlegg som ofte var så langt føre si tid at han både blei latterleggjord og omstridd. Kongstanken hans var å byggje doble tunnelar, éin for kvar køyreretning. Det ville både gjere trafikken tryggare og minke kostnadene, meinte han. Mange vegløysingar og traséval hadde Frøholm utgreidd mange tiår før dei blei gjennomførte. Alt i 1958 tok han til orde for gjennomgåande t-baner og jernbanelinjer i Oslo; t-banene mellom vest og aust blei knytte saman med Stortinget stasjon i 1987. I 1970 argumenterte han sterkt for heilårsveg Oslo–Bergen med ny veg og tunnel Lærdal-Aurland; han vart opna i 2000. Når det skal lagast stamveg Ålesund–Stavanger, skreiv han i 1970, bør det byggjast tunnel gjennom fjellet Kviven mellom Volda og Hornindal for å lage ferjefritt samband Sunnmøre–Nordfjord; bygginga tok til i 2008.
Målmannen Frøholm såg ein klar samanheng til faget sitt. Han var sikker på at gode vegløysingar med betre samband mellom bygdene ville styrkje livsgrunnlaget for dei og dermed rammevilkåra for nynorsk.
Frøholm tok eksamen ved Krigsskulen i 1918 med eit av dei beste resultata som hadde vore oppnådd til då. I 1940 var han stasjonert i Østfold. Der drog 3000 mann frå nøytralitetsvakta over til Sverige 14. april, men major Frøholm blei ståande med sine folk. Fornorsking av språkbruken i Forsvaret var ei viktig målpolitisk sak i tiåra før 1940. Frøholm la vekt på å utforme militærkommandoane på lytefri nynorsk. Der han stod i beit, hadde han standardkommandoen klar: «Gjev gaum!»
Punghare
Punghare eller pungkanin er ei gruppe australske pungdyr som i dag berre har ein attlevande art, stor punghare. Liten punghare blei utrydda på 1950-talet. Taksonomisk er pungharar klassifiserte i slekta Macrotis i familien Thylacomyidae. Stor punghare er den einaste nolevande arten i denne gruppa. Punggrevlingar er nolevande dyr med nokså nær slektskap og likskap. På engelsk blir pungharen kalla bilby, eit lånord frå aboriginarspråket gamilaraay som også er kjend på wiradjuri.
Gabriel Andersson Frøholm
Frøholm sa at han lærte alle former for rettskriving av norsk den hausten han var lærar ved det nyopna Eidsvoll offentlige landsgymnas i 1923. Skriftene hans er framleis gode føredøme på nynorsk språkføring. Dei kortfatta, innhaldsrike bøkene med sine lange, bokstavrimande undertitlar vitnar om ein person med sans for stramme former og vide perspektiv.
Punghare
Pungharar har lange bakbein og korte frambein. Øyro er ekstra lange. Halen er lang med ein dusk i enden. Pelsen er mjuk og silkeaktig.
Dyra finst i ørkenstrøk, der dei lever i gangar i jorda, 1–2 m under overflata.
Wrs
Andrei Ionuț Ursu (fødd 16. januar 1993 i Buzău i Romania) er ein rumensk dansar, songar og låtskrivar. Han er best kjend under artistnamnet Wrs (uttalt ors). Før han byrja som artist, jobba han som dansar for kjende artistar som Inna, Antonia og Carla's Dreams. Han var også med på fleire tv-sende rumenske talentshow som Vocea României og Românii au talent. I januar 2020 signerte han med Global Records og starta elektropop-prosjektet under artistnamnet Wrs. Han representerte Romania i Eurovision Song Contest 2022 med låten «Llámame».
Bakgrunn
Ursu vart fødd i byen Buzău i Romania 16. januar 1993. Han byrja å danse som 12-åring, inspirert av foreldra som begge var folkedansarar.
Sector-motorsaga
Sector var ei motorsag utvikla av Alex Ulrik Westfelt i Mariendal i Sverige. Omgrepet «motorsag» fannst ikkje på denne tida, så Westfelt kalla saga «Trädfällningsmakinen Sector».
Saga hadde eit U-forma bogesverd, med trinser i dei fire hjørna, som kjeda gjekk over. Kjeda hadde tenner av skrapetypen, som på stokksager og tømmersvansar. Motoren var ein Arkimedes totaktsmotor, med ein effekt på 2,5 eller 5 hk. Bogesverdet hadde ein masse på 15 kg og motoren hadde ein masse på 40 kg. Motoren var difor plassert på marka, og drivkrafta vart overført til nogesverdet via ein fleksibel aksling.
Saga vart produsert av AB J.A. Andersons Veksstad i Stockholm. Sector vart demonstrert i 1916 og i 1917 vart saga testa på Skoghögskolan, i samarbeid med Statens Maskin- & Redskapsprovingsanstalt. Desse testane synte at saga i gjennomsnitt ikkje fungerte meir en 45 min mellom kvar gong ho trong ettersyn. Etter dette vart det utført omfattande endringar. Mellom anna vart den fleksible kraftoverføringsakselen bytta ut med ein kardanaksel.
Etter desse endringane var saga sett i produksjon. Det tyske militæret var mellom kundane, og i 1919 - 1920 vart saga demonstrert fleire stader i Tyskland. På 1920-talet vart Sector òg produsert i Lübeck og seld for sivile føremål. I 1924 vart det på nytt utført omfattande forbetringar. Då Stihl og Dolmar mot slutten av 1920-talet tok til å produsera etter måten driftsikre tomannssager vart Sector-saga utkonkurert og produksjonen vart lagt ned. Det er usikkert kor mange sager som vart produsert, men i fylgje kan det ha vore rundt 5000.
Sjølv om det var tungvint å flytta og setta opp saga var Sector var den fyrste kjedemotorsaga med bensinmotor som fungerte såpass bra at ho kunne nyttast for praktsik arbeid.
Södertörn
Södertörn er ei trekantforma halvøy i Södermanland i Sverige. Øya grensar til Mälaren og Saltsjön i nord, Himmerfjärden og Hallsfjärden i vest og Austersjøen i aust og sør. Sambandet til fastlandet er skilt av Södertälje kanal i vest og sambandet med Södermalm er skilt av Hammarbykanalen i nord.
Den sørlege delen av tettstaden Stockholm, det vil sei den delen av byen som ligg sør for bykjernen, ligg på Södertörn. Södertörn utgjer med sine store naturområde òg eit viktig rekreasjons- og friluftsområde for heile Stor-Stockholm.
Braccio
Braccio er eit italiensk ord som tyder «arm» og har fleire tydingar:
Viddalen
Viddalen er ein brei, isfyllt dal som går austover mellom sørenden av Ahlmannryggen og Borgmassivet i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59.
Renate Reinsve
Renate Hansen Reinsve er ein norsk skodespelar frå Solbergelva i tidlegare Nedre Eiker kommune. Reinsve vann prisen for beste kvinnelege hovudrolle på Filmfestivalen i Cannes i 2021 for si rolle i Joachim Trier sin filmkomedie Verdens verste menneske. Dette var hennar fyrste hovudrolle på filmlerretet.
Utdanning og skodespelardebut
Reinsve er utdanna ved Teaterhøgskolen (2013) og debuterte i Peer Gynt på Trøndelag Teater i 2014.
Nesten voksen (2018)
I 2018 hadde Reinsve ei av hovudrollene i situasjonskomedien Nesten voksen, som vart send på NRK.
Verdens verste menneske (2021)
På Filmfestivalen i Cannes i 2021 fekk Reinsve sitt store gjennombrot som skodespelar, då hennar innsats som hovudrolleinnehavar i filmkomedien til Joachim Trier Verdens verste menneske vart hylla av både internasjonale og norske filmmeldarar. Filmen deltok i hovudtevlinga på Cannes-festivalen dette året. Filmmeldaren i den engelske avisa The Guardian, Peter Bradshaw, kalla prestasjonen hennar for «sublim», og avslutta si melding med å seia om Reinsve: «A star is born.» I eit intervju opplyste Reinsve at hovudrolla i filmen var skriven spesielt for henne. På den siste dagen under Cannes-festivalen vart Reinsve tildelt prisen for beste kvinnelege hovudrolle for rolla som Julie.
Filmografi
Renate Reinsve spelte si fyrste filmrolle i spelefilmen ''Oslo, 31. august'', som hadde kinopremiere i 2011. Sidan har ho medverka i fleire andre filmar og TV-seriar:
Kari Ørbech
Kari Ørbech var ein norsk ungdomsbokforfattar frå Årdal.
Ho debuterte i 1936 med Den forjettede by, og skreiv i alt 17 bøker. Gjennombrotet fekk ho med si neste bok Hun som fikk navnet Loretta (1952), som ho fekk Kirke- og undervisningsdepartementets pris og Dammprisen for. Ho vann departementet sin pris igjen i 1973 og 1974, med Alt kan hende Peder og Stormdagen. Ørbech skreiv både på bokmål og nynorsk, og nokre av bøkene vart utgitt i begge målformene. Tre av bøkene er omsett til svensk, og ei til russisk.
Ørbech sitt forfattarskap er prega av sosial og psykologisk realisme, etisk alvor og vilje til å drøfta problem. Ho skildrar ungdomskriminalitet i Redningen (1967), tenåringsgraviditet i Liv og Lars (1971) og ein 16-åring sitt inntrykk av foreldra si skilsmisse i Det kan ikke være sant (1956). Hovudpersonane hennar vel ofte løysingar som inneber brot med tradisjonelle oppfatningar i deira heimemiljø.
Det gylne snittet
Det gylne snittet vil seie deling av ei linje eller ei flate i to delar slik at den minste delen står i høve til den største som denne til heile linja eller flata.
Uttrykt som φ (phi) tilsvarar dette eit irrasjonalt tal med verdi
Ein kan finne dette delingsforholdet igjen mange stader i naturen, og spesielt på menneskekroppen. Tilhøvet mellom lengda frå skuldra til fingertuppane og lengda frå olbogen til fingertuppane, knokane på handa og lengda på beina i tilhøve til lengda frå kneet til tærne er nokre døme. Det er òg eit viktig visuelt verkemiddel innan kunst. Det gylne snittet var kjent blant dei gamle grekarane. Det vart mykje brukt i renessansen, særleg innan arkitektur.
Å dele ei linje etter det gylne snittet vert òg kalla høgdeling.
Matematikk
right|thumb|Konstruksjon av eit [[gyllent rektangel: 1. Konstruer eit kvadrat.
3. Teikn ein boge med denne linja som radius så dei til saman utgjer den lange sida i rektangelet.]]
Det gylne snittet byggjer på ei harmonisk deling av eit linjestykke. Snitta deler linjestykket slik at tilhøvet mellom den lengste og den kortaste delen er like stort som tilhøvet mellom heile linjestykket og den lengste delen av det.
Matematisk kan dette uttrykkjast slik: Viss linjestykket AB er delt i eit punkt S slik at tilhøvet mellom AB og AS er lik tilhøvet mellom AS og BS seier ein at S deler AB i det gylne snittet
Av definisjonen: Den høgre likninga viser at a=b\varphi, som kan bli sett inn i den venstre halvdelen, som då gjev:
Stryke ut b og multiplisere begge sider med φ og ordne likninga fører til:
Det kan enkelt verifiserast at den einaste positive løysinga til denne andregradslikninga er
Det motsette forholdet er kjent som det konjugerte gylne snittet og ein brukar stor Φ for å gje dette som (\Phi):
Alternativt kan \Phi uttrykkast som:
Dette illustrer den unike eigenskapen (blant positive tal) med det gylne snittet at:
Kunst
Leonardo da Vinci (1452–1519) opna ei av bøkene sine med følgjande utsegn: «La ingen som ikkje er matematikar lese arbeidet mitt!». Denne spissformuleringa viser interessa til kunstnaren for matematikkfaget. Ved sida av å interessere seg for geometri, studerte han menneskekroppen særs inngåande. Han fann mange tilhøve på menneskekroppen som, ifølgje han sjølv, burde vere lik det gylne snittet for at det skulle vere ein perfekt kropp. Da Vinci hevda at tilhøvet mellom høgda frå navlen og ned og høgda frå navlen og opp bør vere lik det gylne snittet. Det tyder at ein person på 150 cm, skal ha ei navlehøgd på kring 93 cm
Mange biletkunstnarar har, medvite eller umedvite, forhalde seg til det gylne snittet i verka sine. Piet Mondrian arbeidde ofte lenge med elementa i sine Tableaux. Om han målte seg fram eller ikkje, veit ingen, men dei fleste delelinjene i desse bileta fell saman med gylne snittproporsjonar.
Eit BBC-program om andlet og venleik handla i stor utstrekking om at andlet som hadde flatene fordelt etter det gylne snittet vart rekna av det breie publikummet som meir tiltalande enn andlet som ikkje var det. Dei fleste populære skodespelarar og modellar i dag fell inn under denne «norma».
Nydomen
Nydomen er den større og sørlege øya av to isdekte øyar mellom Jelbart- og Fimbulisen, ved kysten av Dronning Maud Land. Toppen av øya stig kring 250 meter over den kringliggande isbremmen. Øya vart delvis skissert av den norske antarktisekspedisjonen, 1956-60. Ho vart kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1961 og namngjeven «Kupol Novyy». Norsk Polarinstitutt har ikkje godkjend noko namn for øya.
Seljevoll
Seljevoll kan vise til:
AMK-sentral
Akuttmedisinsk kommunikasjonssentral (AMK) er ein kommunikasjonssentral som svarar på medisinske henvendingar gjennom naudnummeret 113 i Noreg. På sentralen sit det medisinsk fagpersonell.
A Short Hike
Spelemekanikkar
Spelaren kontrollerer den antropomorfe fuglen Claire som utforskar ein park på ei øy som fungerer som ei open verd. Ho kan mellom anna jogge, klatre, symje og segle gjennom lufta. For å greie å kome til toppen av fjellet sentralt på øya, må spelaren finne eller kjøpe gylne fjører som lèt ein gjere ekstra byks i lufta og klatre på steinete overflater. Ifølgje eit skilt på vegen til fjelltoppen, kan ein greie å kome seg til tops med berre sju gylne fjører. Når spelaren har kome seg til toppen av fjellet, kan ein halde fram med å utforske parken og ta del i sideaktivitetar etter eige ønske.
Verda i spelet er folkesett med andre antropomorfe dyr, som tilbyr sideoppdrag og aktivitetar som fisking, leiting etter ting som er mista eller renning om kapp. Løna for å greie desse aktivitetane er ofte ting som gjer det lettare å utforske parken, som joggesko eller eit kompass. Spelaren kan òg samle skjel, pinnar, myntar og andre emne for å greie sideoppdraga.
Jordskjelv i 2020
Jordskjelv som har funne stad i 2020.
A Short Hike
Spelemekanikkar
Spelet har eit adaptivt lydspor som endrar seg etter tilhøva i spelet, til dømes om vêret endrar seg eller om spelaren flyg. Det har òg eit dynamisk kamera utvikla med Unity-verktøyet Cinemachine.
Det Norske Akademis ordbok
Det Norske Akademis ordbok (forkorta NAOB) er eit digitalt ordboksverk over norsk bokmål og riksmål som består av 225,000 artiklar eksemplifisert med 300,000 sitat. Det er utgjeve av Det Norske Akademi for Språk og Litteratur og Kunnskapsforlaget og vart lansert i januar 2018. NAOB er fritt tilgjengeleg og blir løpande oppdatert.
NAOB er ei vidareføring av Norsk Riksmålsordbok, som vart utgjeven i seks trykte bind i perioden 1937–1995, men er likevel eit nytt og sjølvstendig verk, skapt for bruk på internett. Ordboka har Svenska Akademiens ordbok og Oxford English Dictionary som førebilete.
Fritz Hilpert
Friedrich «Fritz» Hilpert er ein tysk musikar som er medlem av electro-popgruppa  Kraftwerk.
Bakgrunn
Fritz Hilpert studerte trompet og perkusjon ved Musisches Max-Reger-Gymmnasium i Tyskland, fram til 1976. Han spelte òg trommer i fleire band på den tida. Frå 1978 studerte han lydteknikk ved Musikhochschule Rheinland og FH Düsseldorf. I 1986 var han ingeniørkvalifisert (tysk ekvivalent til Master of Science) i audio- og biletteknologi.
Han arbeidde som lydteknikar med fleire tyske band som New-Wave-bandet Din A Testbild før han kom i kontakt med Kraftwerk i 1987.
I tillegg til studioarbeid erstatta han Wolfgang Flür på konsertane til Kraftwerk då dei turnerte i 1990, og han var lydteknikar på albumet The Mix, som kom 1991.
Han har medverka musikalsk til komposisjonane til Kraftwerk sidan Expo 2000 i 1999. Han er tilskriven som medlåtskrivar på dei fleste songane på albumet Tour de France Soundtracks. I lag med Henning Schmitz arbeider han som lydprogramerar og lydteknikar ved Kling Klang studio og styrer nettstsidene Kraftwerk.com og Klingklang.com.
Göteborgs skjergard
Göteborgs skjergard ligg utanfor kysten av Göteborg, den nest største byen i Sverige. Dei har kring 5000 fastbuande og om sommaren ytterlegare 6000 innbyggjarar. Øyane er heilt bilfrie og transport består av syklar, mopedar, elektriske bilar og ferjer.
I norrøn saga vert dei omtalte som Elfarsker, elveskjera, sidan elva Göta älv renn ut her. Øyane ser ut til å ha vore ein populær stad for holmgangar i vikingtida.
Sagaer der staden vert nemnd er:
Ei av øyane, Brännö, er skildra som ein viktig stad for marknader i Laksdøla saga, og vert ?go rekna som ein sannsynleg stad for bustaden til Breca og brondingane i dei angelsaksiske dikta Widsith og Beowulf.
Skifergloauge
Skifergloauge, Rhopornis ardesiacus, er ein mellomstor maurfugl i den biologiske familien Thamnophilidae. Han er monotypisk i slekta Rhopornis.
Skifergloauge er endemisk for tørre skogar i høgder på 100-1000 moh. i delstatane Bahia og Mina si Gerais i Brasil. Han er truga av tap av leveområde. Denne relativt langhala maurfuglen er omtrent 19 centimeter i lengd. Begge kjønn er grå med svartkvite teikningar på vengene og dei har raude auge. Hannen har ein svart hals, medan hoa har ein kvit hals og ei brun krone.
Swiftbreen
Swiftbreen er ein bratt isbre kring 2 nautiske mil (3,7 km) lang, like vest for Jefford Point på James Ross Island. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter landmålingar gjort av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1958-61. Namnet er skildrande og er ein av dei mest aktive breane på øya.
Daedalia Planum
Daedalia Planum er ei slette av storkna lavastraumar av ulike aldrar søraust for Arsia Mons på Mars. Ho har ein diameter på 350 kilometer og få krater og annan topografi.
Stadsholmen
Stadsholmen er det historiske namnet på ei øy i sentrum av Stockholm. Saman med dei små øyane Riddarholmen og Helgeandsholmen utgjer den bydelen Gamla stan. Øya mæler ca 0,33 km og har ei strandlinje på om lag 2,2 km
Namnet «Gamla stan» kan òg vise til sjølve øya; namnet Stadsholmen blir ikkje brukt så ofte i daglegtale.
På Stadsholmen ligg Stockholms slott, den offisielle residensen til den svenske monarken.
Myklebust i Hyllestad
Det er to gardar som heiter Myklebust i Hyllestad kommune, dei er:
Bubiyan
Bubiyan (arabisk جزيرة بوبيان) er den største øya i Kuwait og ligg heilt nordvest i Persiabukta, med eit areal på 863 km². Øya har ikkje fast busetnad.