cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dave Pegg
Fairport samla att 1985-1995
I 1987 gav Jethro Tull ut det første albumet sitt på tre år, Crest of a Knave, der Pegg medverka. Han spelte òg på den påfølgjande turneen i Amerika, der Anderson inviterte Fairport med som oppvarmingsband. Bandet trong eit album å promotere, så Pegg forhandla fram ein avtale med Island Records og Fairport gav ut In Real Time (1987). Dette vart presentert som eit konsertalbum, men var i røynda studioinnspelingar med publikumslydar lagt oppå. Innspelinga føregjekk derimot live i studio. Sjølv om turneen fekk mykje ros, gav det lite pengar i kassen. I tillegg måtte Pegg forlate scenen med eitt band og berre minuttar seinare gå på scenen att med det andre, noko som i lengda vart slitsamt. Pegg spelte på ytterlegare tre studioalbum av Jethro Tull: Rock Island (1989), Catfish Rising (1991) og Roots to Branches (1995). I same perioden medverka han på tre studioalbum av Fairport Convention: Red and Gold (1989) the Five Seasons (1990) og Jewel in the Crown (1995). Populariteten til Fairport og storleiken på turneane deira voks i denne perioden, og det store stresset all jobbinga medførte, gjorde at Pegg valde å slutte i Jethro Tull og fokusere på Fairport.
Tur
Ordet «tur» er avleidd frå fransk tour, som opphavleg kjem frå gresk tornos (τόρνος), '[ein reiskap som kan laga ein] sirkel'. Turné har same opphav, medan tour blir brukt på liknande vis på fransk og engelsk. Turisme er ei anna avleiing.
Dave Pegg
Fokus på Fairport 1995 til i dag
I 1998 danna Pegg eit hyllestband til Bob Dylan i lag med Simon Nicol, PJ Wright, Steve Gibbons og Gerry Conway. I 2006 vart Nicol erstatta av pianisten Phil Bond. Dei turnerte kvar haust og har gjeve ut eitt studioalbum og eitt konsertalbum, innspelt på Cropredyfestivalen.
I 2004 skilde Pegg seg frå kona Christine. The Woodworm studio vart seld og eit nytt selskap, Matty Grooves vart oppretta for bandet og heile gruppa organiserer no Cropredyfestivalen, no kalla Fairport's Cropredy Convention.
Tur
Ulike turtypar
Ein kan omtala turar ut frå kva retning ein dreg, som opptur, nedtur og inntur, eller omtala heile turen som ein rundtur. Ein kan gje turar namn etter framkomstmåte: Fottur, gåtur, rusletur, joggetur, løpetur, skitur, biltur, båttur, sykkeltur, flytur osb.
Dave Pegg
Fokus på Fairport 1995 til i dag
Pegg danna òg ein duett i lag med gitarist PJ Wright, som hadde vore sologitartist i Steve Gibbons Band, og spelte på mindre stader. Dei gav ut albumet Galileo's Apology i 2007, ei samling av pop- og folkrocksongar og instrumentalar.
Tur
Ulike turtypar
Tura kan også ha namn etter eit oppgjeve nytteføremål, som bærtur, fisketur, sopptur, handletur, luftetur eller treningstur, eller etter kvar turen føregår, som fjelltur, skogtur, strandtur, bretur, bytur, landtur, kvar ein søv, som telttur eller posetur, eller kva tidsrom han finn stad i, som dagstur, helgetur, ferietur eller påsketur. Turar knytte til arbeid og utdanning kan til dømes vera studietur, skuletur eller jobbtur.
Elles kan ulike kvalitetar gje namn til turar, som bomtur, draumetur, svipptur eller langtur; blåtur, ein tur der dei fleste deltakarane ikkje kjenner målet; harrytur, som er ein tur for å driva med grensehandel, heisatur, der føremålet gjerne er å festa; eller pakketur, der reise og overnatting er organisert av ein reiselivsoperatør.
Dave Pegg
Fokus på Fairport 1995 til i dag
I 2007 vart samleboksen A Box of Pegg's gjeven ut med fire plater som oppsummerte arbeidet hans med Fairport Convention, Crawdaddy, Richard Thompson, Mike Heron, Steve Ashley, Jethro Tull, The Ian Campbell Folk Group og andre.
I 2010 spelte han fleire konsertar i Bretagne med bandet Red Cardell.
Pegg bur i dag i Banbury i Oxfordshire. Sonen Matt Pegg er òg bassist og har spelt med mellom andre Procol Harum og Francis Dunnery.
Diskografi
For Fairport Convention-album sjå diskografien deira
For Jethro Tull-album, sjå diskografien deira.
Marble Peak i Antarktis
Marble Peak er eit kystfjell som ligg like ved O'Brien Peak 2 nautiske mil (3,7 km) mot søraust og har nesten same høgd. Begge ligg oppom toppen av Rossbarrieren kring halvvegs mellom Amundsen- og Scottbreen.
Fjellet vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Namnet vart nytta av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1969–70, fordi lyse, kvitaktige band av marmor (marble på engelsk) kryssar rett over toppen.
Hisao Kami
Hisao Kami er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Apollonía
Apollonía (gresk Απολλωνία) er ein landsby på øya Sífnos i øygruppa Kykladane i periferien Dei sørlege egeiske øyane i Hellas og hovudsete i kommunen Sífnos i periferieininga Mílos.
FA-cupfinalen i fotball 2010
FA-cupfinalen i fotball 2010 fann stad på Wembley stadion i London 15. mai 2010, med 88 335 tilskodarar på tribunane. Finalen stod mellom tittelforsvarar Chelsea FC frå London og Portsmouth FC, kampen enda 1–0 til Chelsea.
Kampen
Fire minuttar etter Chelsea-målvakta Petr Čech i det 54. minutt redda eit straffespark frå Kevin-Prince Boateng, avgjorde Chelsea-spissen Didier Drogba kamputfallet med eit frispark.
Chelsea sitt vinnarlag bestod av: Petr Čech, Branislav Ivanović, Alex Costa, John Terry (kaptein), Ashley Cole, Frank Lampard, Michael Ballack, Florent Malouda, Salomon Kalou, Didier Drogba og Nicolas Anelka. Straks før pause tok Juliano Belletti over for Ballack og Joe Cole spelte i vel 20 minutt i staden for Kalou. I sluttsekunda gjekk Anelka av bana, inn kom Daniel Sturridge.
Portsmouth mønstra David James (kaptein), Steve Finnan, Ricardo Rocha, Aaron Mokoena, Hayden Mullins, Aruna Dindane, Michael Brown, Papa Bouba Diop, Kevin-Prince Boateng, Jamie O'Hara, Frédéric Piquionne. Utover i siste del av andre omgang kom John Utaka, Nadir Belhadj, Nwankwo Kanu i spel, ut gjekk Boateng, Diop, Mullins.
Chris Foy var dommar.
Kjell Jacob Sollie
Kjell Jacob Sollie er ein norsk tidlegare langrennsløpar. Han driv i dag eit byggfirma i heimbygda Ålen i Sør-Trøndelag.
Karriere
Sollie vann sølvmedaljen på 15 km under noregsmeisterskapen i langrenn 1977. Han kom i mål 3,7 sekund etter noregsmeisteren, Tore Gullen, men seks og åtte sekund føre dei neste på resultatlista, Magne Myrmo og Oddvar Brå. To år seinare vart det bronse på femmila under NM, berre Oddvar Brå og Lars Erik Eriksen gjekk fortare. Same sesongen gjekk han sitt truleg beste renn, han vart då nummer tre i verdscuprennet over 30 km i Falun, bak vinnaren, svensken Sven-Åke Lundbäck og Nikolaj Zimjatov frå Sovjetunionen. Sollie tevla for Ålen Idrettslag.
Alexander Blonz
Alexandre Christoffersen Blonz er ein norsk handballspelar fødd i Clamart i Frankrike. Han er sidan 2019 kantspelar i Elverum IL. Blonz var med å vinne sølvmedalje for Noreg under VM 2019 og bronse i EM 2020.
Blonz slo gjennom Viking-spelar i 2018. I 2019 skreiv han kontrakt med Elverum, det dominerande laget i norsk seriehandball i perioden. Han vart Norsk meister med laget i 2019 og 2020, seriemeister 2020 og 2021.
Blonz landslagdebuterte på nyåret 2019 då Noreg vann over Island. Han deltok både i Handball-VM 2019, Handball-EM 2020 og Handball-VM 2021. I 2019 var han med å vinne sølvmedalje i verdsmeisterskapen, året vart det bronsemedalje i EM etter 28-20 over Slovenia. Pr april 2021 har Blonz delteke i 40 landskampar og skåra 77 mål.
Skeise-VM 1991 for menn
Verdsmeisterskapen på skeiser 1991 for menn vart avvikla i Heerenveen i Nederland helga 9. og 10. februar. 39 utøvarar frå 20 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg.
Tittelforsvararen Johann Olav Koss frå Noreg vart suveren verdsmeister, meir enn 2,7 tidspoeng føre italienaren Roberto Sighel. Koss vann dei tre lengste distansane, Peter Adeberg som representerte det samla Tyskland gjekk fortast på 500 m.
Distriktet Thun
Distriktet Thun er eitt av ti distrikt (tysk: Verwaltungskreis) i kantonen Bern i Sveits. Thun har ei flatevidd på 321,9 km² og hadde 104 092 innbyggarar i 2010. Distriktet høyrer til den administrative regionen Oberland.
Skeise-VM 1991 for menn
Skeise-VM 1991
Dato: 9./10. februar 1991
Distriktet Thun
Distriktet Thun, som har hatt sin storleik sidan 2010, består av 35 kommunar. Dei mest folkerike kommunane er Thun, Steffisburg, Heimberg, Uetendorf og Sigriswil. Dei andre kommunane er Amsoldingen, Blumenstein, Buchholterberg, Burgistein, Eriz, Fahrni, Forst-Längenbühl, Gurzelen, Heiligenschwendi, Heimberg, Hilterfingen, Höfen bei Thun, Homberg, Horrenbach-Buchen, Kienersrüti, Niederstocken, Oberhofen am Thunersee, Oberlangenegg, Oberstocken, Pohlern, Reutigen, Schwendibach, Seftigen, Teuffenthal, Thierachern, Uebeschi, Unterlangenegg, Uttigen, Wachseldorn, Wattenwil og Zwieselberg.
Despair Rocks
Despair Rocks er ei gruppe skjer som ligg 3,5 km sør for Melsom Rocks og 14 km vest-sørvest for Penguin Point, nordvesttuppen av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Dei vart oppdaga og namngjevne av kaptein Nathaniel B. Palmer, ein amerikansk selfangar i sluppen «James Monroe» og kaptein George Powell, ein britisk selfangar i sluppen «Dove», under seglasen deira i desember 1821.
Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder
Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder skulle framfor alt vere eit oppslagsverk til bruk på bibliotek, i museum og i arkiv, og tene både til folkeopplysning og som kunnskapskjelde i samband med forsking. Verket inneheld alfabetisk ordna artiklar om ei mengd ulike emne som har med mellomalderen i Norden å gjere, skrive av ein rad høgt kompetente fagfolk innanfor arkeologi, historie, kunsthistorie, filologi og andre fag. Kvar artikkel er signert av forfattaren for artikkelen, og er skrive på forfattarens eige språk når det gjeld norsk, dansk eller svensk, medan dei islandske bidraga vart skrivne på dansk og dei finske bidraga på svensk. Leksikonet har vorte eit ofte nytta referanseverk i forsking og undervisning, og vert då som oftast berre referert til med avstyttingane KLNM eller KLMN. Ved bruk av verket som referansar i vitskapleg samanheng skal det synast til namnet på forfattaren og tittelen på artikkelen, ikkje berre til det aktuelle bandet og sidetalet i Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder.
Waukesha County
Waukesha County er eit fylke søraust i den USA-amerikanske delstaten Wisconsin. Fylket dekker eit kvadratisk areal på 1500 km², 80 km² er vassdekt. Folketalet vart i 2019 berekna til kring 404 000, noko som gjer ay fylket er det tredje mest folkerike i Wisconsin.. Administrasjonssenteret ligg i byen Waukesha, ein by knytt til storbyområdet Milwaukee.
Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder
Styringa av prosjektet var lagt til redaksjonskomitear (presidium) med ein redaktør i brodden frå kvart av landa. Med frå Danmark var Johannes Brøndsted, Bernt Hjejle, Lis Jacobsen, Peter Skautrup og John Danstrup (redaktør), frå Island Kristján Eldjárn, Þorkell Jóhannesson, Magnús Már Lárusson (redaktør) og Ólafur Lárusson, frå Noreg Trygve Knudsen, Hallvard Lie, Johan Schreiner, Didrik Arup Seip og Finn Hødnebø (redaktør), frå Sverige Ingvar Andersson, John Granlund (redaktør), Dag Strömbäck, Bengt Thordeman og Elias Wessén, og frå Finland Gunvor Kerkkonen (redaktør), Aarno Maliniemi og Carl Axel Nordman.
Waukesha County
Under folketeljinga 2000 rekna 44,5 % av ibuarane seg som tyskætta, 9,2 % av polsk ætt.
Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder
Forlaget i Noreg for bokverket var Gyldendal i Oslo, i Danmark forlaget Rosenkilde og Bagger i København, som òg stod for nyutgåva i 1980-1982, i Sverige forlaget Allhem i Malmö.
Solveig Kringlebotn
Solveig Kringlebotn er ein norsk sopran og operasongarinne fødd i Drøbak i Akershus. Internasjonalt nyttar ho kunstnarnamnet Solveig Kringelborn.
Solveig starta tidleg med korsong, og fekk solooppgåver allereie i åtteårsalderen. Seinare tok ho songtimar med operasongaren Randi Helseth, der ho m.a. song mange songar av Edvard Grieg, studerte så ved Norges Musikkhøgskole og til slutt ved Operahögskolan i Stockholm der ho var ferdig i 1988. Etter dette har ho jamleg teke songtimar av David Harper i London.
Ho debuterte på operascena i Stockholm i 1987 som Papagena i Tryllefløyta av Mozart. Same året spelte ho i Den Norske Opera i La Bohéme av Giacomo Puccini. Seinare har ho fått talrike operaroller, og ho er i dag ein av dei viktigaste sopranane i Norden. I 1991 debuterte ho internasjonalt i London i eit stykke som var skrive for henne; Chantefleurs et Chantefables av Witold Lutosławski. Ho har seinare framført det same stykket mange andre stader i verda.
Butson Ridge
Butson Ridge er ein klipperik rygg med fleire isdekte toppar, den høgaste på 1305 moh, som dannar nordveggen av Northeastbreen på vestkysten av Graham Land. Han vart først kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition under Rymill. Han vart kartlagt på ny i 1946–48 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og kalla opp etter dr. Arthur R.C. Butson, ein militærlege i FIDS ved Stonington Island, som i juli 1947 redda eit medlem av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon frå ein bresprekk på Northeastbreen.
Salih Ada
Salih Ada er ei tyrkisk øy i Egearhavet, nord for Bodrum i Tyrkia. Salih Ada er eit populært turistmål og det går båt frå Bodrum til øya.
Paleo-eskimoiske folk
Paleo-eskimoiske folk, også kjende som pre-Thule og pre-inuittar, var folkeslaga som budde i den arktiske regionen frå Tsjukotka i dagens Russland til Nord-Amerika og Grønland før moderne inuittar og nærskilde kulturar («eskimoar») kom til. Dei fyrste kjende paleo-eskimoiske kulturane utvikla seg kring 2500 f.Kr., men blei gradvis erstatta i det meste av regionen, og den siste, dorsetkulturen, forsvann kring 1500 e.Kr.
Paleo-eskimoiske grupper inkluderte pre-Dorset; saqqaqkulturen på Grønland (2500–800 f.Kr.); Independence I- og Independence II-kulturen i  Nordaust-Canada og Grønland (ca. 2400–1800 f.Kr. og 800–1 f.Kr.); Groswater frå Labrador og Nunavik, og dorsetkulturen (500 f.Kr. til 1400 e.Kr.), som spreidde seg over det arktiske Nord-Amerika. Dorset var den siste store «paleo-eskimoiske» kulturen i Arktis før migrasjonen frå aust frå Alaska av Thulekulturen, forfedrane til moderne inuittar.
Fylkesveg 416 i Rogaland
Fylkesveg 416 i Rogaland går mellom Stokkavegen og Øvre Stokka i Stavanger kommune. Vegen er 0,7 km lang.
Dromolaxiá
Dromolaxiá (gresk Δρομολαξιά, tyrkisk Mormenekşe) er ein busetnad i distriktet Lárnaka i Republikken Kypros. Busetnaden inngår frå 2011 i kommunen Dromolaxiá-Meneoú.
Fylkesveg 416 (fleirtyding)
Fylkesveg 416 finst i fleire fylke i Noreg:
Dromolaxiá
Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 5 064 innbyggjarar.
Dromolaxiá inngår i storbyområdet til Lárnaka.
Melodi Grand Prix 1986
Melodi Grand Prix 1986 var den 26. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. Ti finalistar kjempa i finalen 22. mars 1986 i Stavanger Forum i Stavanger. Vinnarlåten blei «Romeo», skriven og framført av Ketil Stokkan. Han representerte Noreg på heimebane i den internasjonale finalen i Bergen, der «Romeo» kom på 12. plass med 44 poeng.
Sendinga
For første gong blei tevlinga flytta ut av Oslo. Valet fall på Stavanger, byen som hadde tapt for Bergen i kampen om å få huse den internasjonale finalen same år. NRK la ned store ressursar i finalen og lova at han skulle setje «tidlegare finalar i skuggen». Finalen blei arrangert føre 4000 tilskodarar i Stavanger Forum laurdag 22. mars. Jarl Goli var programleiar.
Ti songar deltok, og fem av dei var plukka ut blant 750 innsendte bidrag i NRKs opne konkurranse. Dei fem siste var invitert av NRK. Utvalsjuryen bestod av Ellen Nikolaysen, Fred Nøddelund og Jens Wendelboe. Finalistane blei akkompagnerte av eit 15-mannsorkester under leiing av Fred Nøddelund. Koret bestod av Kari Gjærum, Frank Ådahl, Sigvart Dagsland og Kari Iveland.
Anita Skorgan og Jahn Teigen stod for pauseinnslaget, der dei framførte eit utdrag av rockeoperaen «Boheme 86».
Sju juryar røysta på dei ti songane, og det blei raskt ein dragkamp mellom førehandsfavorittane «Inkululeko» og «Romeo». Til slutt vann «Romeo» komfortabelt og blei Noregs bidrag i Eurovision Song Contest på heimebane.
Røysting
Sju 11-mannsjuryar kåra vinnaren: 4 distriktsjuryar, ein pressejury, ein jury frå oljeplattformen Statfjord-A og ein jury med elleve tilfeldig utvalde tilskodarar i Stavanger Forum. Kvar jury gav 1–8, 10 og 12 poeng, og Ivar Dyrhaug var overdommar for røystinga.
Dette var juryane: 1. Oslo, 2. Lillehammer, 3. Pressejury, 4. Trondheim, 5. Statfjord-A, 6. Vadsø, 7. Publikumsjury i Stavanger.
Hendingar
På førehand var Jørn Hoel og Ketil Stokkan favorittane til å vinne, med bysbarn Mia Gundersen, Alex og Creation som andre potensielle vinnarar. Creation brukte også fyrverkeri på scenen, noko som var første gong i Melodi Grand Prix-samanheng, også Frank Aleksandersen brukte fyrverkeri. Fleire av artistane brukte også røyk på scenen, også det for første gong i Melodi Grand Prix.
Ketil Stokkan hadde med seg Jonny Nymoen og Olav Klingen frå Great Garlic Girls på scenen. Det var første gong dragartistar deltok i Melodi Grand Prix.
Fleire medium roste også NRK for den storslagne sendinga frå Stavanger. Alex var skuffa over at «Fri» kom nest sist og meinte juryane hadde røysta partisk og diskriminert henne fordi ho var polsk. Dagen etter finalen flaug VG vinnarane til Bergen for at dei skulle få ta Grieghallen i nærare augesyn. Fotograferinga tok så lang tid at Great Garlic Girls mista flyet til København og dermed måtte avlyse eit show der.
Vinnarmelodien blei ingen stor salssuksess. «Romeo» låg fire veker på VG-lista med femteplass som beste notering. Albumet Romeo selde berre 7500 eksemplar, og plateselskapet Slagerfabrikken tapte rundt 750 000 kroner. Selskapet sin leiar, Audun Tylden, innrømde at dei hadde vore for optimistiske: «Vi trodde vi skulle få mer igjen efter alle pengene og all innsatsen vi la ned i Bergen. Det har aldri skjedd at en norsk Grand Prix-artist har solgt så dårlig.» sa Tylden.
Derimot fekk sølvvinnaren, Jørn Hoel, sitt nasjonale gjennombrot med «Inkululeko». Året etter gav han ut plata Varme ut av is, og han blei Årets spellemann under Spellemannprisen 1987.
«Soleil Royal» (1670)
«Soleil Royal» var eit fransk linjeskip med 104 kanonar og flaggskipet til admiral Tourville.
Det vart bygd i Brest mellom 1668 og 1670 av ingeniør Laurent Hubac og sjøsett i 1669. Det lågt unytta i hamna i Brest i fleire år. Det sett i teneste att med 112 kanonar og 1200 mann då niårskrigen braut ut i 1688 som flaggskipet i escadre du Ponant (Ponant-skvadronen).
«Soleil-Royal» deltok i slaget ved Beachy Head i 1690 og leia då den senteret i den franske formasjonen. I 1692 deltok skipet i slaget ved Barfleur og vart så hardt skadd at det ikkje kunne seglast attende til Brest og vart sett på landgrunn i Cherbourg for reparasjonar. Natt til 3. juni vart skipet angripen av 17 andre skip, då eit brannskip sette akterspegelen i brann. Brannen nådde raskt krutlageret og skipet eksploderte. Berre ein av 883 av mannskapet overlevde.
Daniel Defoe
Daniel Defoe var ein engelsk forfattar som vart verdskjend på grunn av romanen Robinson Crusoe. Saman med Samuel Richardson er Defoe rekna som grunnleggjar av den engelske romanen.
Biografi
I 1684 gifta Foe seg med Mary Tuffley, og med henne fekk han åtte born der seks voks opp. Medgifta hennar på £ 3 700 investerte han i ein strømpehandel, men på grunn av den høge levestandarden sin gjekk han konkurs og gøymde seg for kreditorane i Bristol, der han vart kjend som «the Sunday gentleman», ein søndagsherre, då sundagen var den einaste dag han kunne våge seg ut utan frykt for å bli arrestert. Året etter var han med i opprøret mot kong Jakob II av England, men var heldig nok til å unngå å bli dømt til døden av den frykta dommaren George Jeffreys. Etter at opprøret var over, gøymde han seg på ein kyrkjegard, og fann på ein av gravsteinane namnet Robinson Crusoe. Namnet brukte han seinare i boka som gjorde han berømt.
Foe vart berømt då han skreiv diktet The True Born Englishman i 1701, der han påpeikar det urettferdige i å klandre kong Vilhelm III at han var utlending, når britane sjølv er ei blanding av keltarar, saksarar, piktarar, vikingar og normannarar. Den upopulære «Dutch Billy» var takknemleg for støtta, og lønte Foe med ei innbringande stilling som gjorde han gjeldfri. Foe starta òg ein flisefabrikk, då hollandske fliser var kome på moten. Men så døydde kong Vilhelm - og Foe hadde ikkje lenger nokon vernar.
På denne tida byrja han å signere seg som D.Foe, deretter De Foe, etter eit år Daniel De Foe, og som Daniel Defoe debuterte han i 1702, då han skreiv pamfletten The Shortest Way With Dissenters. Etter kongen døydde hadde dei reaksjonære, som vart kalla «high fliers» på grunn av dei høge prinsippa sine, kravd at dissentarar ikkje lenger skulle få tilgjenge til offentlege stillingar. I pamfletten sin foreslo Defoe ironisk at dissentarar burde deporterast eller blir hengt. Mange las pamfletten bokstaveleg, og ein prest hevda at han sette han like høgt som Bibelen. Men det kom ut at skrivet eigenleg var meint som rein satire, og no utsende Parlamentet arrestordre på Defoe for å ha ærekrenkt «dei høgtflygande» ved å framstille dei som blodtørstige villmenn. Han gjekk atter i dekning, men måtte til sist melde seg, og vart i juli 1703 dømt til tre dagar i gapestokk og deretter forvaring. Men no var han vorte enormt populær, og folk stimla saman rundt gapestokken, kasta blomar på han og ropte «Good old Dan!» Han sat éit år i Newgate-fengselet og starta der den første avisa si.
Etter eit halvt år vart Defoe lauslate av dronning Anne mot at han skulle bli Tory-partiet sin skribent og politisk spion. Dette var eit forslag han sjølv var kome med overfor finansminister Robert Harley, som sjølv var den fødde intrigemakar. Inkludert i avtala var moglegvis tidsskriftet The Review som Defoe starta i 1704. Defoe skreiv der om politiske, økonomiske, religiøse og kulturelle emne i dei ni åra tidsskriftet vart utgjeve. Tidsskriftet fekk seinare stor tyding for utviklinga til dei moderne avisene, spesielt for leiarspalta og essayet som middel for folkeopplysning.
Defoe reiste no rundt i riket og bygde opp eit nettverk av agentar. Han la føringar for spionasje: Kvar agent måtte framstå som ein vanleg borgar, og måtte halde seg ukjend for dei andre agentane. Faktisk danna nettverket til Defoe grunnlaget for dagens British Secret Service. Nettverket beviste raskt verdien sin då det spelte ei viktig rolle for samskipnaden av England og Skottland til eitt rike, Storbritannia, i mai 1707.
I mellomtida var flisefabrikken gått konkurs, og i 1710 fall Whig-regjeringa. Defoe måtte no kjapt skifte side og erklærte seg som Tory med den grunngjevinga at han verdsette landet sitt høgare enn politiske prinsipp. Men i 1714 vart Harley avsett på grunn av alkoholisme, og dronning Anne døydde få dagar seinare. Ei Whig-regjering vart no gjeninnsett under kong Georg I, medan Defoe vart fengsela - men lauslaten igjen då han tilbaud tenestene sine som spion. Denne gongen vart han likevel avslørt som dobbeltagent, og dagane hans som spion var over. I staden byrja han forfattarkarrieren sin med å skrive romanen Robinson Crusoe, basert på forteljinga til sjørøvaren Alexander Selkirk, som hadde krangla med piratkapteinen sin og deretter etter eige ynskje vorte landsett på den folketomma øya Juan Fernandez. Først etter fem år vart han oppdaga og redda.
I august 1730, då han var 70 år gammal, forsvann Defoe plutseleg. Kreditorane var etter han igjen. Truleg kunne han betalt dei med inntektene frå dei særs populære bøkene sine. I staden valde han å gå i dekning igjen, og døydde 5. mai 1731 i Ropemaker's Alley, Moorfield, ikkje langt frå gata der han vart fødd.
Forfattarskapen
Fram til han døydde skreiv Defoe fleire historiske verk, blant anna ei guidebok over Storbritannia, som var ei viktig reisebok og historisk kjelde i femti år.
Kaninøyane i Çanakkale
Kaninøyane vart politisk og strategisk viktige tidleg på 1900-talet, fordi territorialfarvatnet er viktig for å kontrollere inngangen til Dardanellane. Dei vart gjevne til Tyrkia med Lausanne-traktatane.
Daniel Defoe
Forfattarskapen
I 1719, i ein alder av 60 år, starta han forfattarskapen med debutromanen Robinson Crusoe. Boka blir rekna som den første realistiske romanen i verdslitteraturen, og gjorde han raskt verdskjend. Med denne boka etablerte han ein ny litterær tradisjon kalla robinsonade og var ein viktig inspirasjon for blant anna Jonathan Swift, Robert Louis Stevenson, Jules Verne og William Golding. Seinare kom romanane Captain Singletons (1720), Moll Flanders (1722), A Journal of the Plague Year (1722), Colonel Jack (1723) og mange andre små forteljingar. Desse fekk ikkje den same suksessen som Robinson Crusoe, men alle desse romanane og små historiene fekk ein viktig plass i utviklinga av den moderne romanen. Det litterære språket er rekna som fantastisk og røyndomsnært, noko som skuldast dei unike skildringane hans som inneheldt realistiske detaljar og grundige dokumentasjonar. Med The Review grunnla han òg den første avisa som ikkje berre inneheldt nyhende, men òg kommentarar, og dette gjev han rett til tittelen «den første journalisten».
Den Robinson Crusoe vi møter i moderne utgjevingar, er berre den tredje episoden i det opphavlege verket til Defoe. Dette startar med at Crusoe bles av påstanden til faren om at han bør vere nøgd med den audmjuke plassen sin i samfunnet. Følgjeleg rømmer han heimefrå i voner om å tene seg rik. Snart kjem første åtvaring frå Gud i form av ein storm til sjøs. Då Crusoe overlever denne, kjem andre åtvaring der han faktisk blir teken til fange og selt som slave. Han blir frigjeve, tener seg rik på ein plantasje i Brasil, men då han så investerer i slavehandel, kjem tredje åtvaring i form av det velkjende forliset, der han så vidt reddar seg i land på ein aude øy.
Moralen i romanen kan tolkast som den andelege krisa han gjennomgår på øya, som lærer han å godta lagnaden sin som ei straff for opprøret mot plassen sin i samfunnet, og for å ha ignorert åtvaringane til Gud. Opphaldet vart eit høve til å stadfeste seg sjølv, ved ei einspora vinkling på verda rundt - den gode nytta til ting for han sjølv, verda omgjort til objekt. Isolatet hans blir det typiske uttrykket for den borgarlege lagnaden: sjølvkontroll, metodisk livsførsel, sjølvstende, teknisk oppfinnsamheit og sosial einsemd - eit bilete på samanhengen mellom kapitalisme og puritanisme slik vi møter han i det moderne Vesten. I den ytste konsekvensen sin kan dette lesast som ei gjeninnføring i den protestantiske tekninga av skjærselden, som no kan startast før døden. Til slutt koloniserer han øya med europearar og blir sjølv guvernør, trygt tilbake i Det britiske imperiet.
Expedition Rock
Expedition Rock er eit skjer 3 km aust-nordaust for Cape Robertson, som ligg i innløpet til Jessie Bay på nordsida av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Han vart kartlagt av Petter Sørlle i 1912–15 og kalla «Aagot Gr». Det vart kartlagt på ny av Discovery Investigations i 1933 og namngjeve Expedition Rock.
Ägerisee
Ägerisee er ein innsjø i kantonen Zug i Sveits. Dei to kommunane langs breidda er Oberägeri og Unterägeri. Hovudtilsiget er Hüribach, medan Lorze er utsiget. Sidan 1992 har innsjøen vorte nytta som vassreservoar.
Slaget ved Morgarten fann stad i 1315 ved breidda av Ägerisee.
Janne Kolling
Janne Kolling er ein dansk tidlegare handballspelar frå Århus. Ho har vunne to OL-gull, VM-gull og to EM-gull med Danmarks landslag i tida 1994-2000. Kolling var kantspelar og kaptein på landslaget i fleire år.
Kolling fekk sin landslagsdebut i 1988. I 1993 var ho med då Danmark tapte VM-finalen mot Tyskland. Dei neste åra var ho kaptein på eit dansk landslag som vann Handball-EM 1994, tok bronse i VM 1995, før laget i 1996 triumferte både under dei olympiske sommarleikane i Atlanta og i europameisterskapen på heimebane. Sigersrekka heldt fram med VM-gull i 1997, før ho under Handball-EM 1998 måtte sjå at dei norske kvinnene vann EM-finalen med heile 24-16 over Danmark. Under Sommar-OL 2000 i Sydney vart Kolling olympisk meister for andre gong. Ho spelte sin 250. og siste landskamp i mars 2001, gjennom desse kampane skåra ho 756 mål.
Kolling spelte for Viborg HK i tida 1991-97, spanske Corte Blanco 1997-99 og norske Tertnes Idrettslag i 1999/2000-sesongen. Ho avslutta i Slagelse FH, men la opp i 2001, grunna ein kneskade.
Mitsuo Kamata
er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Burgdorf i Bern
Bysoge
Borga, som byen har namn etter, vert nemnd første gongen i 1130. Ved borga danna det seg eit samfunn som var i snøgg vekst. År 1273 vart dei første bylovene for Burgdorf nedskrivne, dei såkalla Goldene Handfeste.
Frå 1384 vart Burgdorf underlagd byen Bern.
Mellom 1800 og 1804 var Johann Heinrich Pestalozzi lærar i Burgdorf. Då utvikla han dei pedagogiske metodane som han publiserte i verket Wie Gertrud ihre Kinder lehrt.
I 1899 kunne ein take i bruk ei jarnvegslinje frå Burgdorf til Thun. Det var den første heilt elektriske jarnvegen av større storleik i Europa.
Verdscupen i alpine greiner 1981/Menn
Verdscupen i alpine greiner for menn i 1981-sesongen tok til 7. desember 1980 i Val-d’Isère i Frankrike og vart avslutta 28. mars 1981 i Laax i Sveits. Turneringa omfatta 31 renn og 36 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 10 slalåmrenn, 11 storslalåmrenn, 10 utforrenn og 5 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn.
Phil Mahre frå USA sikra seg den fyrste av tre strake FIS-premiar, medan svenske Ingemar Stenmark vart andremann og Aleksandr Zjirov frå Sovjetunionen nummer tre i den totale verdscup-turneringa.
Fylkesveg 417 i Rogaland
Fylkesveg 417 i Rogaland går mellom Nedre Stokka og Fartein Valens veg i Stavanger kommune. Vegen er 1,3 km lang og vert kalla Christian Skredsvigs veg og Adjunkt Hauglands gate.
Slaglinje
Slaglinje er ein taktikk innan sjøkrig der fartøya grupperer seg i ei linje etter kvarandre. Slaglinjer vart teken i bruk på 1500-talet og var vanleg under seglskutetida og vidare fram til første og andre verdskrigen. Med innføringa av hangarskip vart store overflatefartøy med kanoner overflødig og bruken av slaglinje avleggs.
Dei vanlegaste formasjonane var kolonne med skipa i kjølvasslinje, frontlinje med skipa formert tvers og flankeformasjon.
Miss Marple
Miss Jane Marple er ein utradisjonell krimhelt som opptrer i 12 bøker av Agatha Christie. Miss Marple er ei gammal frøken frå ein liten engelsk landsby, St. Mary Mead. Ho løyser ei rekkje krimgåter gjennom å bruka livserfaringa si frå ulike menneske ho har kjent i landsbyen.
Den første soga om Miss Marple kom på trykk i nr. 350 av  i desember 1927 med den første publisering av novella «The Tuesday Night Club», seinare det første kapittelet i The Thirteen Problems (1932). Den første romanen om Miss Marple The Murder at the Vicarage i 1930.
Forteljingane om Miss Marple er blitt dramatisert ei rekkje gonger. Ho er blitt spelt av Margaret Rutherford, Angela Lansbury, Dulcie Gray, Helen Hayes, Joan Hickson, Geraldine McEwan og Julia McKenzie på film og fjernsyn.
Hippo Regius
Hippo Regius var ein romersk by i noverande Algerie. Han ligg like ved den moderne byen Annaba.
Hippo Regius var ein større nordafrikansk by i romersk tid. Numidiske kongar budde her, og etter Punarkrigane (264-146 f.Kr.) blei han sjølvstendig.
I kristen tid blei byen eit trussentrum. Det husa tidlege konsil som konsilet i Hippo (år 393), og blei bispesetet for kyrkjelæraren Augustin.
Byen blei øydelagd av vandalar i 431. Han kom under Det austromerske riket, men blei øydelagd igjen, av arabarar, i 697. Staden blei verande ein liten busetnad. Frankrike tok kontroll over han i 1832 og skipa ein kommune her i 1848.
Cruyt Spur
Cruyt Spur er ein klipperik utstikkar 4 nautiske mil nordaust for Ruth Ridge og 6,20 km nord-nordaust for Papiya Nunatak som strekkjer seg 2 nautiske mil søraust frå sørveggen av Hanroit Plateau på Nordenskjöld Coast i Graham Land i Antarktis. Han vart kartlagt frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (1960–61), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter William Cruyt, ein belgisk militæringeniør som designa den første «auto-polaire» i 1907.
Skipsratt
Rorsmenn på eldre skip nytta ein rorpinne (ein horisontal stolpe lagt oppå rorstamma).
Tidlege skipsratt (kring 1700) fungerte slik at dei samsvara med rørsla til rorpinnen, der ei rørsle med klokka (som ville føre rorpinnen til høgre), ville snu roret og dermed skipet mot venstre. Etter kvart vart kontrollretninga på rattet snudd om slik ei rørsle med klokka ville snu skipet mot høgre.
Dandy in the Underworld
Dandy in the Underworld er det trettande og siste studioalbumet til det engelske rockebandet T. Rex. Det kom ut 11. mars 1977 på EMI. Albumet nådde 26. plassen på albumlista i Storbritannia, som var den høgaste plasseringa deira der sidan Zinc Alloy i 1974. Den første singelen, «I Love to Boogie», hadde vore ein hit i Storbritannia året før og nådde 13. plassen på singellista.
Dandy in the Underworld vart av kritikarane rekna som eit comeback for bandet. Det vart rost for den sterke låtskrivinga og synginga til Bolan. Men det skulle vise seg å bli det siste albumet deira, då Marc Bolan omkom i ei bilulukke i september 1977, 29 år gammal. I 2006 vart eit album med alternative versjonar og tidlegare ikkje-utgjevne spor kalla Final Cuts gjeven ut.
Bakgrunn og innspeling
Då albumet kom ut var Marc Bolan og T. Rex på ein britisk turné, med The Damned som oppvarmingsband.
Innspelingane for albumet hadde byrja i mai 1976 i Decibel Studios London, med innspelinga av «I Love To Boogie», i lag med Steve Currie (bass), Davey Lutton (trommer) og Dino Dines (piano). Seinare innspelingar fann stad i MRI Studios i Los Angeles, og heldt fram i Decibel Studios, AIR Studios og Trident Studios i London.
Sporet «Visions of Domino» var ei nyinnspeling av ein tidlegare ikkje-utgjeven song, «Funky London Childhood», med ein heilt omskriven tekst.
Musikk
Biografiforfattaren Mark Paytress skreiv at «plastikk-soul»-stilen frå dei tidlegare albuma deira var borte. Bolan hadde gått attende til den tidlegare rockestilen sin og produksjonsstilen hans var meir direkte..
Utgjeving
Dandy in the Underworld kom ut 11. mars 1977 og vart lansert på den leiande punkrock-spelestaden i London, The Roxy.
Dandy in the Underworld vart ommastra for CD av Edsel Records i 1994 og kom ut med fleire bonusspor. Ei tilhøyrande plate, kalla Prince of Players (The Alternate Dandy in the Underworld), kom i 1998 med alternative versjonar og uferdige studiomiksar. Desse to platene kom ut i lag i 2002.
Eit album med tidlegare ikkje-utgjevne spor og alternative versjonar av songane frå innspelinga som produserte album kom ut i 2006 som «Final Cuts». Dei fleste av desse spora vart spelte inn i AIR Studios Oxford Street, i tillegg til fire spor frå Decibel Studios i Stamford Hill i april 1977 etter utgjevinga av Dandy in the Underworld. Sju av dei tolv songane på «Final Cuts» var ikkje gjevne ut medan Bolan levde. Det inneheld ein alternativ versjon av den siste T.Rex-singelen 'Celebrate Summer', i tillegg til 'Mellow Love', 'Write Me A Song', 'Hot George', 'Shy Boy', 'Foxy Boy', 'Love Drunk' og '20th Century Baby'.
Mottaking
Dandy in the Underworld fekk stort sett positiv kritikk då det kom ut, og betre kritikk enn noko anna T. Rex-album dei siste fem åra. NME, som tidlegare hadde vore blant dei mest negative, skreiv at albumet var «særs lyttbart, godt arrangert og ulasteleg framført.»
I ei seinare melding skreiv AllMusic at albumet var «fullpakka med solid og kraftful pop». Meldaren skreiv om «revitalisert energi» og hevda det var «den beste plata» Bolan hadde gjeve ut på fleire år. Pitchfork likte albumet og sa at det «finn ein gjenoppliva Bolan som skapar somme av dei beste musikalske knaggane sine og dei mest fengande songane sine på fleire år». Skribenten Stephen M. Deusner sa at songane var godt balanserte: «Den kosmiske 'Crimson Moon', den uimotståelege 'I'm a Fool for You Girl og meisterverket på albumet, 'Jason B. Sad', vekslar mellom urolaus og forsiktig, og skapar ei tyngde som er ei motvekt til den livlege, nedstrippa rytmen.»
Tittelsporet vart mykje nytta i BBC-serien The Pursuit of Love, i episode ein av den første sesongen, som vart sendt i 2021.
Mount Marks
Mount Marks er eit breitt, isdekt fjell med ei høgd opp mot 2600 moh, 5 nautiske mil (9 km) nord-nordvest for Mount Speyer i Worcester Range. Det er kalla opp etter Rodney Marks (1968-2000), ein australiar som omkom under ei astrofysisk undersøking i Antarktis vinteren 2000 for National Science Foundation (NSF) ved Amundsen-Scott-stasjonen. Han vart tilsett i Smithsonian Astrophysical Observatory og hadde tidlegare vore på sørpolstasjonen i 1998.
Mount Markham
Mount Markham er eit fjellmassiv med to toppar oppom nordenden av Markham Plateau i Antarktis. Den høgaste toppen har ei høgd på 4350 moh og den lågare er 4280 moh. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og er kalla opp etter sir Clements Markham, som var president i Royal Geographical Society under ekspedisjonsplanlegginga og som valde Robert Falcon Scott som leiar av ekspedisjonen.
Hugo Friderich Hiorthøy
Hugo Friderich Hiorthøy var ein norsk prest og forfattar.
Hiorthøy var fødd på Klepp på Jæren. Han tok embetseksamen i København i 1764. Året etter var han huskapellan hjå presten i Flesberg. I 1769 blei han med på ein ekspedisjon til Algerie. Deretter blei han prest i Skien. I 1775 blei han prest i Fron, og året etter blei han prost i Gudbrandsdalen.
Medan han var i Fron skreiv Hiorthøy Physisk og Ekonomisk Beskrivelse over Gulbransdalen Provstie i Aggershuus Stift i Norge, eit av dei beste topografiske verka frå 1700-talet. Seinare blei han prest ved Nykirken i Bergen.
Masashi Watanabe
Masashi Watanabe var ein japansk fotballspelar.
Bjoa kyrkje
Bjoa kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1895 i Vindafjord kommune i Rogaland fylke. Ho har 250 sitjeplassar.
Olsen Peak
Olsen Peak er ein fjelltopp, 2140 moh, som står 2 nautiske mil (3,7 km) nordvest for Mount Wyatt Earp nær nordenden av Sentinel Range i Antarktis. Det vart oppdaga av Lincoln Ellsworth på den transantarktiske flyturen hans den 23. november 1935. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Hartveg Olsen, kaptein på ekspedisjonsskipet til Ellsworth, «Wyatt Earp» i 1936.
On Every Street
Historie
On Every Street vart gjeven ut 10. september 1991 - over seks år etter det førre albumet deira - Brothers in Arms, og var det sjette og siste studioalbumet til Dire Straits. Det fekk middels kritikk og vart ikkje så populært eller suksessrikt som føregangaren, men selde likevel meir enn 10 millionar eksemplar verda over (seks millionar i Europa og ein million i USA). Det nådde 12. plassen på albumlista i USA og førsteplassen i Storbritannia. Albumet var produsert av Mark Knopfler og Dire Straits.
På denne tida bestod bandet av Knopfler, John Illsley, Alan Clark og Guy Fletcher, og med som studiomusikarar var mellom andre Paul Franklin, Phil Palmer, Danny Cummings og den amerikanske trommeslagaren Jeff Porcaro frå Toto.
Dire Straits marknadsførte albumet med ein langvarig verdsturne som varte til slutten av 1992. Bandet vart oppløyst i 1995 då Mark Knopfler starta ein solokarriere og gav ut debutalbumet sitt Golden Heart i 1996 (om ein ser bort frå tidlegare filmmusikkalbum), og har sidan gjeve ut mange soloalbum.
Albumet vart mastra på ny og gjeven ut i lag med resten av Dire Straits-katalogen i 1996 i det meste av verda, utanom i USA, der albumet først kom ut på ny i september 2000.
Innhald
Alle songar skrivne av Mark Knopfler.
Singlar
Det vart gjeve ut seks singlar frå On Every Street:
Lister og salstrofé
On Every Street låg inne på den britiske albumlista i 36 veker.
Herdman Rocks
Herdman Rocks er to holmar, 15 moh, som ligg 3 km søraust for Hart Rock og 5,5 km nordaust for Cape Dundas på Laurie Island i Sør-Orknøyane. Dei vart først kartlagte i 1838 av ein fransk ekspedisjon under kaptein Jules Dumont d'Urville. Dei vart kartlagte på ny i 1933 av Discovery Investigations og kalla opp etter Henry F.P. Herdman, som Cape Herdman òg er kalla opp etter.
Franco Nones
Francesco Nones, kjend som Franco Nones, er ein italiensk tidlegare langrennsløpar frå Castello-Molina di Fiemme i Trento-provinsen. Han vart olympisk meister på 30 km i 1968, og vann ein bronsemedalje i 4 x 10 km stafett med Italia under Ski-VM 1966. Nones var den fyrste italienske langrennaren som vann ein OL-medalje.
Aktiv
Nones deltok i Vinter-OL 1964 i Innsbruck og vart nummer ti på 15 km. Seinare i OL-sesongen kom han fjerdeplass på femmila i Holmenkollen. I 1965 vart han nummer tre på 15 km i Lahti.
Under ski-VM 1966 i Oslo kom Nones på sjetteplass på 30 km, og gjekk andreetappen for det italienske stafettlaget som tok bronsemedaljene. Året etter vart han berre numme 14 på 15 km i Holmenkollrenna.
Fylkesveg 418 i Rogaland
Fylkesveg 418 i Rogaland går mellom Madlavegen og Øvre Stokkaveg i Stavanger kommune. Vegen er 0,7 km lang og vert kalla Holbergsgate.
Franco Nones
Aktiv
På opningdistansen 30 km under Vinter-OL 1968 i Grenoble stod Nones for ei av dei største overraskingane i langrennsløypa. Her vann han gullmedaljen på 30 km med eit forsprang på 50 sekundar til sølvvinnaren Odd Martinsen, den finske skikongen Eero Mäntyranta vart nummer tre. Nokre veker etter OL deltok Nones i Holmenkollen, og vart nummer åtte og ni i dei to renna. I 1969-sesongen hamna han på 14. plass på 15 km i Holmenkollen.
Florence Rock
Florence Rock er ei lita øy som er 200 meter lang med mindre skjer utanfor nordaustenden, som ligg 1,5 km sørvest for Cape Anderson, utanfor sørkysten av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Han vart kartlagt og namngjeven av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen i 1902–04, leia av W.S. Bruce.
Det er truleg at Bruce kalla Florence Rock opp etter Edwin Florence, sjefskokken på ekspedisjonsskipet «Scotia».
Fishhook Ridge
Fishhook Ridge er ein rygg med ei høgd opp mot kring 100 moh. på austsida av Sobral Peninsula i Nordenskjöld Coast i Antarktis. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1990 etter forma sett i planet.
Sedeføya
Sedeføya (tyrkisk Sedef Adası, gresk Τερέβυνθος Terebinthos, og i antikken kjend som Androvitha eller Andircuithos) er ei av dei ni øyane i Prinseøyane i Marmarahavet, nær Istanbul i Tyrkia. Sedef Adası er offisielt eit nabolag i distriktet Adalar i Istanbul.
Med eit areal på 0,157 km² er ho ei av dei minste øyane i øygruppa. Øya er hovudsakleg privateigd.
Tom Kristiansen
Tom Kristiansen er ein norsk tidlegare skihoppar frå Oslo som i mars 1980 vart den fyrste nordmannen som vann eit verdscuprenn i skihopping. Han var medlem av Årvoll Idrettslag.
Karriere
Under noregsmeisterskapen i Marikollen i 1975 var Johan Sætre klart best, med Tom Kristiansen på ein rimeleg klar andreplass. Men dei neste sesongane gjorde Årvoll-hopparen lite av seg i hoppbakken.
Kristiansen overraska stort då han 10. mars 1980 i franske Saint Nizier vann eit hopprenn i verdscupen framfor austerrikaren Alois Lipburger, med sin eigen landsmann Tom Levorstad på tredjeplass. Det var den aller fyrste sigeren til ein nordmann i eit renn i verdscupen i skihopping, få månader etter turneringa var sett i gang.
Pomorie
Pomorie (bulgarsk Поморие) er ein by og ein kommune i provinsen Burgas i Bulgaria. Kommunen omfattar byane Pomorie, Akheloj og Kablesjkovo i tillegg til 14 andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 408 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 27 658 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 13 579 innbyggjarar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Mount Marshall i Antarktis
Mount Marshall er eit markant fjell, 3160 moh, som ligg 4 nautiske mil (7 km) søraust for Blizzard Peak i Marshall Mountains i Queen Alexandra Range. Fjellet vart namngjeve i samband med Marshall Mountains, som igjen er kalla opp etter Eric S. Marshall frå den britiske antarktiskekspedisjonen, 1907-09.
Handball-EM 2010 for kvinner
Europameisterskapen i handball 2010 for kvinner, den 9. i rekka, vart avvikla i tida 7. til 19. desember 2010 i Danmark og Noreg. Til saman 16 land deltok i turneringa. Noreg sikra seg europameisterpokalen for tredje gong i rad då laget vann finalen mot Sverige med 25 mål mot 20.
Gruppe A
--
---
Gruppe B
---
-
Gruppe C
--
Gruppe D
--
Gruppe I
-
Gruppe II
--
---
Semifinalar
-
EM-finalen
Noreg og Sverige møttest til finalekamp i Herning framfor 11 004 tilskodarar. Dei to laga fylgde kvarandre til 4-4 før Sverige drog ifrå og var oppe i 10-7, til pause leia svenskane 11-10. I andre omgangen utlikna Noreg og då dei norske kvinnene gjekk frå 13-13 til 17-13, fekk Noreg kontroll over kamputviklinga. Sidan kom det svenske mannskapet aldri nærare enn tre mål under og sluttresultatet vart 25-20. Dermed kunne Noregs lag bokføre landets femte EM-tittel i handball.
Flest mål for Noreg skåra lagkaptein Gro Hammerseng og Heidi Løke, 5 stykke på kvar, vidare netta Camilla Herrem 4 gongar, Linn Sulland og Karoline Breivang 3, Tonje Nøstvold 2, Marit Frafjord, Tonje Larsen og Nora Mørk skåra 1 mål. Katrine Lunde Haraldsen vakta det norske målet. Elles tok Linn-Kristin Riegelhuth, Kari Mette Johansen, Ida Alstad, Tine Stange og andremålvakt Kari Aalvik Grimsbø del i kampen, medan Stine Oftedal var med i innleiinga av meisterskapen.
Med sine 7 nettkjenningar vart svenske Isabelle Gullden kampens toppskårar.
IOS
iOS (tidlegare iPhone OS) er eit mobiloperativsystem utvikla og distribuert av Apple Inc. Operativsystemet vart opphavleg avduka i 2007 for iPhone, men har vorte utvida til å støtte annan maskinvare frå Apple, slik som iPod Touch, iPad, iPad mini og andre generasjon Apple TV. Til skilnad frå Windows Phone frå Microsoft og Android frå Google, lisensierer ikkje Apple iOS for installasjon på maskinvare som ikkje er utvikla av Apple. App Store på iOS har i august 2013 eit utval på over 900 000 applikasjonar, der 375 000 av desse er optimerte for iPad. Desse applikasjonane har samla vorte lasta ned meir enn 50 milliardar gonger. iOS var installert på 21 % av alle smarttelefonar som vart selde i fjerde kvartal 2012, der det låg bak Android frå Google. Ifølgje ein presentasjon av Apple 12. september 2012 var over 400 millionar einingar med iOS selde i juni 2012.
Brukargrensesnittet i iOS er basert på konseptet med direkte manipulering, der ein bruker gestar med å røre på skjermen for å navigere. Ein kommuniserer med operativsystemet med rørsler som stryking, trykking og klyping, som alle har eigne funksjonar avhengige av konteksten av iOS. Innebygde akselerometrar er brukt av nokre applikasjonar for å respondere til risting eller rotering av eininga.