cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wilson Pass
Wilson Pass er eit isbrepass på kring 400 moh, som går nordvest til søraust mellom Bowditch Crests og Rock Pile Peaks på Bermel Peninsula ved Bowman Coast. Fjellpasset fører frå Solbergfjorden til Mobiloilfjorden. Det vart fotografert frå lufta av Lincoln Ellsworth 1935, U.S. Antarctic Service (USAS) 1939–41, og Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) 1947-48. Det er kalla opp etter Alison Wilson frå Center for Polar Archives ved National Archives i Washington, DC, som har forska på Antarktis sidan 1957 og vore medlem av U.S. Advisory Committee on Antarctic Names 1974–94, i tillegg til styreleiar 1986-93.
Xerxes I av Persia
Xerxes I var ein persisk konge av Akamenide-dynastiet som regjerte frå 485 til 465 f.Kr. «Xerxes» er den greske forma av det persiske tronenamnet Khshayarsha eller Khsha-yar-shan som tyder «herskar av heltar». I den hebraiske bibelen korresponderer truleg den persiske kong Ahasverus (אחשורש Aḥashverosh, Ahasuerus på gresk) med Xerxes I. Josefus, derimot, identifiserte Ahasverus med Artaxerxes I.
Politisk karriere
Xerxes var son av Dareios I og Atossa, dotter til Kyros den store, og han vart oppnemnt som etterfølgjar av faren sin framfor dei eldre halvbrørne sine som vart fødde før Dareios vart konge. Etter at han fekk makta i oktober 485 f.Kr slo han ned opprøret i Egypt som hadde brote ut i 486 f.Kr. Han utnemnde broren sin Akamenes som satrap og førte Egypt under veldig strengt styre. Føregangarane hans, særleg Dareios, hadde ikkje hatt suksess i forsøka sine på å konsolidere dei antikke sivilisasjonane. Dette var truleg grunnen til at Xerxes i 484 f.Kr avskaffa kongedømet i Babylon og tok vekk gullstatuen av Baal (Marduk, Merodach), som den legitime kongen i Babylon måtte ta i på den første dagen kvart år og drap prestane som freista å hindre dette. Difor ber ikkje Xerxes tittelen konge av Babylon i dei babylonske dokumenta som er datert frå styret hans, men konge av Persia og Media eller enno enklare konge av landa (dvs av verda). Dette førte til to opprør, truleg i 484 f.Kr og 479 f.Kr
Dareios hadde etterlate oppgåva med å straffe grekarane for innblandinga deira i det joniske opprøret og sigeren ved Marathon til sonen sin. Frå 483 f.Kr klargjorde Xerxes ekspedisjonen sin med stort omhu. Ein kanal vart grave gjennom den smale landstripa på halvøya ved fjellet Áthos, forsyningar vart lagra i stasjonar langs vegen gjennom Thrakia og to bruer vart lagt over Hellespont. Xerxes fullførte ein allianse med Kartago og hindra dermed grekarane frå å få støtte frå dei mektige monarkane i Syrakus og Agrigentum. Mange mindre greske statar tok i tillegg persarane si side, særleg Thessalía, Theben (Thíva) og Argos. Ein stor flåte og ein talrik hær (nokre hevda at han var på over 2 millionar) vart samla. Våren 480 f.Kr sette Xerxes ut frå Sardis. I byrjinga sigra Xerxes overalt. Den greske flåten vart slått ved Artemisium, Thermopylae vart storma, Aten erobra og grekarane vart drivne tilbake til deira siste forsvarslinjer ved Korinth og i Saronicbukta. Men Xerxes vart overtydd av den slue meldinga til Themistokles (mot rådet til Artemisia av Halikarnassus) til å angripe den greske flåten under ufordelaktige tilhøve, i staden for å sende ein del av skipa sine til Peloponnes og avvente oppløysinga av dei greske våpna. Slaget ved Salamis 28. september 480 f.Kr avgjorde krigen. Etter å ha tapt sjøruta si til Asia, vart Xerxes tvinga til å trekkje seg tilbake til Sardis. Hæren han etterlét seg i Hellas under Mardonius vart i 479 f.Kr slått ved Plataea. Nederlaget til persarane ved Mycale vekte dei greske byane i Asia.
Dei manglande seinare åra
Av dei siste åra til Xerxes er lite kjent. Han sende ut Satapes for å freiste å segle rundt Afrika, men sigrane til grekarane kasta imperiet inn i ein tilstand av sakte apati, som det aldri heilt klarte å kome seg ut av. Kongen sjølv vart involvert i intrigar i haremet og var avhengig av hoffet og evnukkar. Han etterlét inskripsjonar i Persepolis, der han bygde eit nytt palass i tillegg til Dareios sitt, ved Van i Armenia og på fjellet Elvend nær Ecbatana. I desse tekstene kopierer han stort sett orda til faren sin. I 465 f.Kr vart han myrda av vesiren sin, Artabanus, som sette Artaxerxes I på trona.
Eigil Nansen
Eigil Nansen var ein norsk arkitekt og menneskerettsforkjempar.
Familie
Nansen var sonespn av polfareren og humanisten Fridtjof Nansen. Foreldra var Odd Nansen og Kari Hirch,ref>Lone Bastholm (1934 -), Dansk Kvindebiografisk Leksikon. og han vart fødd året etter at farfaren døydde.
Han var gift med Lone Bastholm (f. 1934) frå 1965 til 1969.
Aktivisme
Nansen arbeidde særleg for flyktningar og menneskerettar. I 1979 danna han saman med Anette Thommessen aksjonskomiteen«En båt for Vietnam», som engasjerte seg for vietnamesiske båtflyktningar. Det kjende biletet av Erling Borgen som held ein baby vart årets bilete og aksjonen fekk stort merksemd. Nansen medverka òg til etableringa av Norsk Organisasjon for Asylsøkere, NOAS. I 1991 vart han tildelt Leo Eitinger-prisen for innsatsen sin for flyktningar.
Eigil Nansen var formann i Nansenkomiteen. Han tende den olympiske elden på Bislett stadion under Vinter-OL 1952 i Oslo, dette var første gongen den olympiske elden vart tent i eit vinter-OL. Fakkelen fekk han overrekt frå Lauritz Bergendahl, som tok han inn på stadion.
Scare Easy
«Scare Easy» er ein song skriven og sungen av Tom Petty for debutalbumet til rockebandet Mudcrutch med Petty og Mike Campbell. Songen vart nytta i ein reklame i 2008 for My Name is Earl.
Ein kan òg høyre songen under rulleteksten til filmen Appaloosa (2008), ein westernfilm regissert av og med Ed Harris i tillegg til Viggo Mortensen og Renée Zellweger.
Liebig Peak
Liebig Peak er eit markant fjell i Protector Heights på Pernik Peninsula ved Loubet Coast i Graham Land. Fjellet er synleg både frå Darbel Bay og Lallemandfjorden. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) (1956–57). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Justus von Liebig (1803–73), ein tysk pioner innan fysiologisk kjemi og som arbeidde med stoffskifte og ernæring.
Xerofyttar
Xerofyttar eller tørkeplanter er planter som er tilpassa tørre tilhøve. Dei har ein xeromorf bygnad som vil seie morfologiske og anatomiske trekk som gjev liten transpirasjon og dermed lågt vassforbruk. Dette gjeld berre når spalteopningane er lukka. Om opningane er opne er vasstilgongen god, og xerofyttane har då ofte ein transpirasjon som liknar andre planter. Xerofyttane har ofte eit godt utvikla rotsystem slik at planta får nok vatn. Blad og unge stenglar har ofte mykje styrkevev som hindrar desse organa å falle saman ved større vasstap.
For å redusere transpirasjonen så mykje som mogeleg er til dømes overflata av blada lite i forhold til volumet. Blada er derfor ofte små og faste, og gjerne vintergrøne, som nåletre og mang lyngartar. Epidermis har celler med tjukke veggar og er overtrekt med ein tjukk kutikula og ofte eit vokslag i tillegg. Om planta er kledd med hår og innsokne spalteopningar medverkar dette òg til nedsett transpirasjon.
Planter i ørkenar og stepper har ofte sterkt reduserte blad, som kan vere omdanna til tornar, medan stengelen har fotosyntese. Dette finn ein hos mange kaktusartar. Sukkulentar er ein spesielle type xerofyttar som lagrar vatn i cellevev, samstundes som dei har liten transpirasjon. Lav og mosar er òg xerofyttar. Desse har ikkje særskild liten transpirasjon, men kan likevel overleve store vasstap.
Hasbaya
Hasbeya eller Hasbeiya (arabisk حاصبيا) er ein by i Libanon, som ligg kring 50 km vest for Damaskus, ved foten av Hermon, oppom eit djupt amfiteater. I 1911 var det kring 5000 innbyggjarar her.
Hasbaya er senteret i Wadi El Taym, ein lang frodi dal som går parallelt til vestsida av foten til Hermon.
Hermon som med ei høgd på 2745 meter over havet, dominerer utsynet i Wadi El Taym, var ein heilag stad for kanaanittane og fønikarane. Romarane rekna òg staden som heilag og bygde mange tempel i fjellsida.
Hasbaya er hovudsakleg busett av drusarar med somme kristne.
Crap Sogn Gion
Crap Sogn Gion er eit fjell i Glarus-Alpane, i nærleiken av Flims i kantonen Graubünden i Sveits. I følgje definisjonen nytta i Alpane av Swiss Alpine Club kvalifiserer ikkje Crap Sogn Gion til eit fjell (eller fjelltopp), men berre som ein stad i enden av ein rygg.
Sidan det ikkje er ein markant topp eller bratte sider er det ikkje eit særleg imponerande fjell, men særs høvande som vintersportstad. Utan høge fjell i sør, der det enorme førhistoriske Flims-raset gjekk, er området bada i sol sjølv midtvinters.
Store Point
Store Point er det nordlegaste punktet på Neny Island, som ligg i Marguerite Bay utanfor vestkysten av Graham Land. Det vart kartlagd i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), som gav det dette namnet fordi FIDS hadde eit naudmatlager på neset.
Piz de Cressim
Piz de Cressim er eit fjell i Dei lepontinske Alpane på den sveitsisk-italienske grensa.
Xeroftalmi
Xeroftalmi eller augeturrsott er ein augesjukdom som kjem av mangel på vitamin-A. Sjukdomen er sjeldan i Noreg, men vanleg i utviklingsland, og ein trur at mellom 5 og 10 millionar born i Asia vert blinde kvart år på grunn av sjukdomen.
Om sjukdomen ikkje får behandling kan det føre til at ein vert varig blind eller til og med døy. Med tidleg behandling med vitamin A kan ein normalisere tilstanden.
Ikhalía i Tríkala
Ikhalía (gresk Οιχαλία) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Ikhalía inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Farkadóna.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Ikhalía 4 781 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2 357 innbyggjarar.
Fylkesveg 104 i Vestfold
Fylkesveg 104 i Vestfold går mellom Kverken og Møllegata i Larvik kommune. Vegen er 4,5 km lang.
Shady Grove
«Shady Grove» er ei folkevise frå Appalachane i USA (Roud 4456) som ein trur oppstod i Aust-Kentucky rundt byrjinga av 1900-talet.
I dei fleste tradisjonelle versjonane er melodien i dorisk toneart, men Bill Monroe-versjonen og seinare bluegrass-versjonar nyttar ein dur-variant.
Det finst mange vers av songen, og dei fleste skildrar om songaren sin kjærleik for ei kvinne som heiter Shady Grove. Det finst variantar av refrenget, som syner til at songaren reiser ein stad (til Harlan, til ein stad kalla Shady Grove eller berre «bort»). Ein av dei mest kjende versjonane av songen høyrer til Charlene Darling and the Darling boys i ein episode av The Andy Griffith Show, spelt av Maggie Peterson and The Dillards.
Melodien minnar om, og er kanskje basert på den engelske balladen «Matty Groves».
Innspelingar
Godt over 100 artistar har spelt inn songen. Nokre av dei er:
Rishi Sunak
Bakgrunn
Rishi Sunak studerte politikk, filosofi og økonomi ved universitetet i Oxford. Han studerte òg MBA ved universitetet i Stanford.
Han vart vald inn i det britiske parlamentet i 2015 som medlem av det konservative partiet, for valkrinsen Richmond i North Yorkshire.
Sunak har vore finansminister frå 2020 til 2022, og sjefssekretær for finansdepartementet frå 2019 til 2020.
Etter at Boris Johnson trekte seg 7. juli 2022 som partileiar og statsminister, vart Sunak ein leiarkandidat. Han og Liz Truss vart dei to gjenståande kandidatane til å taka over i eit val gjort av medlemmane i partiet. Den 5. september 2022 vart det kunngjort at Truss hadde vunne leiarvalet med 81 326 røyster mot Sunak sine 60 399.
Etter at Liz Truss trakk seg frå stillinga etter berre seks veker, melde Sunak seg att som kandidat, og vann. Han vart dermed partileiar og statsminister i Storbritannia.
Sunak er gift med Akshata Murthy, og saman har dei to døtrer.
Lumiere Peak
Lumiere Peak er eit fjell, 1065 moh, som ligg 3 nautiske mil (6 km) søraust for Cape Tuxen på vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Charcot etter Louis Lumiere, leiaren for fotografisk forsking og utvikling i Frankrike på den tida.
Sheffield Wednesday
Sheffield Wednesday Football Club er ein ein fotballklubb heimehøyrande i Sheffield i England. Klubben vart skipa 4. september 1867 og kom i den engelske ligaen i 1892. Hillsborough, eit stadion med plass til 39 124 tilskodarar, har vore heimebane sidan 1899. Laget spelar i blå-og-kvitstripete trøyer og svarte bukser.
Klubben har ikkje spelt i toppdivisjonen i det engelske ligasystemet sidan i 2000.
Holmenkollrennet 1992
Holmenkollrennet 1992 fann stad sundagen 16. mars 1992 i Holmenkollbakken i Oslo.
New Moon Shine
New Moon Shine er det 13. studioalbumet til den USA-amerikanske songar-låtskrivaren James Taylor. Det kom ut 24. september 1991 og selde til platinaplate. Albumet nådde 37. plassen på Billboard 200. Albumet fekk generelt gode meldingar og New York Times-skribenten Stephen Holden meinte at New Moon Shine «finn [Taylor] nær toppform med songar som 'Slap Leather,' ein leikande skarp rock-and-roll-kritikk av sosiale og miljømessige problem, og 'Copperline', ein nostalgisk ballade som minnest røtene hans i Nord-Carolina.» Albumet var produsent/pianisten Don Grolnick sitt sjette og siste studioalbum med Taylor før han døydde i 1996.
Holmenkollrennet 1992
Grunna snømangel i Nordmarka vart dei andre tillyste verdscuptevlingane flytta til Vang i Hedmark.
New Moon Shine
Innhald
Alle songar skrivne av James Taylor utanom der andre er nemnde.
Holmenkollrennet 1992
Hopprenn
Dato: 16. mars
<br style="clear:both;" />
Mount Lombard
Mount Lombard er det høgaste fjellet heilt sør på Cape Sobral i Graham Land. Det vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1960–61). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Alvin O. Lombard, ein amerikansk ingeniør i Lombard Steam Log Hauler Co., Waterville, Maine, som designa den første suksessfulle snøtraktoren.
Lillomarka
Lillomarka er eit skogsområde i Oslomarka nordaust for Oslo by, og høyrer dels til Oslo kommune, dels til Nittedal kommune i Viken. Lillomarka er avgrensa i vest av Maridalen, og i aust av sjølve dalen Nittedal og av Gjelleråsen, i sør av dei tettbygde områda i Groruddalen i Oslo, og elles av jarnbanelina Gjøvikbanen og av Movatn i nord. Nordmarka ligg vest og nordvest for Lillomarka, på den andre sida av Maridalen.
Tarakchiev Point
Tarakchiev Point (bulgarsk Таракчиев нос, ‘Tarakchiev Nos’) er eit spisst, klippenes vest på Whittle Peninsula på Davis Coast i Graham Land på Den antarktiske halvøya. Det ligg på nordaustsida av innløpet til Jordanoff Bay, 4,4 km sør-sørvest for Cape Kater og 5 km nordaust for Wennersgaard Point.
Neset er kalla opp etter den bulgarske luftfartspioneren Prodan Taraktsjijev (1885–1969) som i lag med Radul Milkov i løpet av den første balkankrigen var den første til å nytte flybomber den 16. oktober 1912.
Fylkesveg 105 i Vestfold
Fylkesveg 105 i Vestfold går mellom Kongegata og Storgata i Larvik kommune. Vegen er 340 meter lang.
Det Norske Institutt for Kosmisk Fysikk
Det Norske Institutt for Kosmisk Fysikk var ein statsinstitusjon som vart oppretta i 1927 for å gjere undersøkingar av fysikken i den øvre atmosfæren. Nordlysobservatoriet i Tromsø og avdelinga for kosmisk fysikk i Oslo var underlagt instituttet. Instituttet vart nedlagd då Universitetet i Tromsø vart oppretta i 1972.
Crest Ault
Crest Ault er eit fjell i Dei lepontinske Alpane, i nærleiken av Rhäzüns i kantonen Graubünden i Sveits.
Det tekniske einingsysstemet
Det tekniske einingsysstemet er eit system for måleiningar med grunneiningane meter for lengd, kilopond for kraft og sekund for tid. Systemet er i dag erstatta av SI-systemet og vert lite nytta.
Markus kyrkje
Markus kyrkje i Oslo vart innvigd i 1927. Kyrkja er ei treskipa langkyrkje med fasadar i slemma (pussa) teglstein, bygd på ein fjellknaus mellom Ullevålsveien og Schwensens gate i nærleiken av parken St. Hanshaugen. Mot Ullevålsveien inngår kyrkja i den ubrotne rekka med bustads- og forretningsbygningar langsetter gata, medan det mot Schwensens gate er eit ope areal framføre som gjev kyrkja eit meir frittliggjande og høgtideleg preg.
Houvdinngangen til kyrkja er frå Schwensens gate, der det er inngang til kyrkjerommet på plan med terrenget framføre kyrkja. Hovudinngangen, som er ramma inn av granittstein, er plassert i det åttekanta låge hovudtårnet i to høgder, med tårnhjelm og spir dekte med koparplater. Kyrkja har dessutan ein ekstra inngang rett inn frå fortauet langsetter Ullevålsveien i etasjen under kyrkjerommet, og innvendig trapp opp. Hovudfasaden på kyrkja er soleis orientert mot Schwensens gate, ikkje Ullevålsveien, sjølv om det er frå Ullevålsveien kyrkja markerar seg i bybiletet, og inngangen frå denne gata er framheva med steininnramming og innskrifter. Mot Ullevålsveien er det òg eit tårn med kyrkjeklokker og eit ur, og dette har likeeins tårnhjelm og spir dekt med koparplater. I februar 2013 vedtok bispedømmerådet at fem sokn i Oslo sentrum og nordover skulle samlast, og at Markus kyrkje ikkje lengre skulle nyttast til vanlege gudstenester. Markus kyrkje er såleis avvikla som kyrkje innanfor Den norske kyrkja, og siste gudstenesta vart halde 25. august 2013. Oslo kommune har deretter leigd ut bygningen til ein kyrkjelyd som ikkje høyrer inn under Den norske kyrkja.
Gjelleråsen
Gjelleråsen er ein ås på grensa mellom kommunane Oslo, Lillestrøm og Nittedal, og er delt mellom Oslo i vest, Lillestrøm i aust og Nittedal i nord. Dessutan er Gjelleråsen namnet på den tettbygde luten lengst sør i Nittedal kommune, med namn som Hagan, Skillebekk og Holumskog.
Det internasjonale geofysiske året
Det internasjonale geofysiske året, forkorta IGY (etter International Geophysical Year) var eit globalt samarbeidsprogram med 66 deltakande nasjonar som varte frå 1. juli 1957 til 31. desember 1958.
Gjelleråsen
Over Gjelleråsen går det fleire viktige historiske vegfar. Det eldste faret er den såkalla Oldtidsvegen, som kan sporast frå Fossum gård i Groruddalen attmed Stovner senter og over det høgste partiet av åsen. Gravrøyser tett attmed vegfaret indikerer at dette vegfaret er av særs høg alder.
Fylkesveg 106 i Vestfold
Fylkesveg 106 i Vestfold går mellom Møllegata og Øvre Torggate i Larvik kommune. Vegen er 0,3 km lang.
Det internasjonale geofysiske året
Resultata frå IGY førte til omskriving av mange geofysiske lovar og teorien om kontinentaldrift vart stadfesta. Dei første satellittane vart skotne opp, mellom dei den sovjetiske Sputnik. IGY var òg det tredje Polaråret og resulterte i etableringa av Den vitskaplege komiteen for antarktisforsking (SCAR) og danna grunnlaget for Antarktistraktaten som vart vedteke i 1959 og tredde i kraft to år seinare. Dei første estimata av den totale ismassen på Det antarktiske kontinentet vart målbore.
I samband med IGY etablerte tolv nasjonar forskingsstasjonar i Antarktis. Noreg deltok med ein treårig ekspedisjon til Antarktis og etablerte Norway Station på Kronprinsesse Märtha Kyst. Noreg var òg involvert i 24 andre prosjekt på Svalbard, Jan Mayen, Norskehavet og dessutan på det norske fastlandet.
Eurovision Song Contest 1974
Eurovision Song Contest 1974 var den 19. utgåva av Eurovision Song Contest, den årlege songtevlinga for medlemmane av Den europeiske kringkastingsunionen (EBU). Tevlinga fann stad laurdag 6. april 1974 i The Dome i Brighton i Storbritannia. Eigentleg skulle Luxembourg ha stått vertskap, etter å ha vunne på heimebane året før, men den luxembourgske kringkastaren CLT hadde ikkje økonomi til å arrangere finalen to år på rad. Dimed trødde BBC nok ein gong inn som vert, slik kringkastaren også hadde gjort i 1960, 1963 og 1972. Dette var femte gongen Storbritannia arrangerte finalen, og for fjerde gong var tv-personlegdommen Katie Boyle programleiar.
Tevlinga samla 17 land. Opphaveleg var 18 land påmelde, blant dei debutlandet Hellas. Kort tid før finalen trekte Frankrike seg frå tevlinga, i respekt for president Pompidou, som hadde døydd fire dagar før finalen. Malta og Austerrike heldt seg også dette året utanfor tevlinga. I likskap med året før, kunne deltakarane syngje på det språket dei ønskte. Samtidig gjekk EBU tilbake juryordninga frå åra 1957–1961 og 1967–1970. Kvart land hadde ein jury med ti medlemmar som kvar gav eitt poeng til sin favorittsong. Dette var siste gongen denne ordninga blei brukt.
Nordseter terrasse i Oslo
Nordseter terrasse (1–37, 2–46) er ein veg på Nordseter i bydel Nordstrand i Oslo. Han går frå Lambertsetervegen til Lindbäckvegen.
Namnet vart vedteke i 1947.
Eurovision Song Contest 1974
For fyrste gong vann Sverige Eurovision Song Contest, representert av popgruppa ABBA og songen «Waterloo». Vinnerlåten blei ein stor salssuksess og bana veg for ABBAs vidare internasjonale karriere. Den italienske vinnaren frå 1964, Gigliola Cinquetti, blei nummer to med «Sì», mens Mouth & MacNeal frå Nederland kom på tredjeplass med «I See a Star». Vertslandet Storbritannia blei nummer fire med Olivia Newton-John og «Long Live Love». Ho delte fjerdeplassen med Luxembourg og Monaco. Noreg enda i motsett ende av resultatlista. Anne-Karine Strøm framførte «The First Day of Love» og enda på ein firedelt sisteplass med 3 røyster. Dette var tredje gongen Noreg kom på sisteplass i tevlinga.
Sendinga
Etter å ha vunne på heimebane i 1973, med «Tu te reconnaîtras» og Anne-Marie David, takka den luxembourgske kringkastaren nei til å arrangere finalen i 1974. Særleg var det dei omfattande krava til sikkerheit som gjorde arrangementet så dyrt og omfattande at Luxembourg ikkje ønskte å ta på seg arrangørjobben igjen. Nok ein gong steppa den britiske kringkastaren BBC inn som reserve-vert. Dette var fjerde gongen BBC arrangerte Eurovision Song Contest på vegne av eit anna land, og femte gongen Storbritannia var vertskap. BBC la tevlinga til Brighton, heilt sør i England, og til konserthallen i kunstsenteret The Dome. Finalen blei arrangert laurdag 6. april 1974, og 17 land deltok. Hellas debuterte i tevlinga. Igjen var Katie Boyle programleiar, slik ho også hadde vore i 1960, 1963 og 1968. Med fire finalar er Boyle den som har leia flest Eurovision Song Contest-finalar. Også dette året kunne artistane syngje på det språket dei ville.
Eigentleg skulle også Frankrike ha delteke med songen «La vie à vingt-cinq ans» (norsk omsetjing: livet ved 25 år) og artisten Dani. Men presidenten i landet, Georges Pompidou, døydde fire dagar før finalen. Av respekt for den avlidne statsleiaren valde difor Frankrike å trekkje seg frå tevlinga. Frankrike skulle ha stått på scena som nummer 14, og produsentane filma artisten Dani sitjande blant publikum då det franske bidraget skulle ha vore framført.
Også Malta hadde ytra ønske om å delta med songen «Peace to the World» og artisten Enzo Guzman, men den maltesiske kringkastaren droppa deltakinga av økonomiske grunnar.
Programmet opna med ein introduksjonfilm om Brighton, før programleiaren Katie Boyle ønskte velkommen på engelsk og fransk. Pausenummeret var ein kortfilm med The Wombles, ei britisk popgruppe der artistane var utkledde som figurane frå barne-tv-programmet med same namn. Heile finalesendinga frå Brighton varte i 1 time og 50 minutt.
Hitar og vinnarar
Blant deltakarane var det fleire kjende namn dette året. Australske Olivia Newton-John deltok for Storbritannia med «Long Live Love» og blei nummer fire. Newton-John mislikte songen og skal ha føretrekt fleire av dei andre songane frå den britiske finalen, men songen blei røysta fram av britiske tv-sjåarar i ei postkortavrøysting.
14. serierunde i Tippeligaen 2000
'''Den 14. runden i Tippeligaen 2000''' vart gjennomført med seks kampar 16. juli og ein kamp 17. juli. Dei fire øvste laga møtte kvarandre denne runden, og både Rosenborg og Brann forsterka stillinga si med sigrar over høvesvis Stabæk og Viking. Brann slo Viking heile 6-2 i Stavanger, medan Rosenborg vann 3-0. Start tok den andre sigeren sin av året i botnkampen mot Bryne. Begge desse laga vart liggande på dei to nedste plassane.
Eurovision Song Contest 1974
Ei supergruppe blir fødd
For Sverige stilte kvartetten ABBA med låten «Waterloo». Dei hadde blitt nummer tre i svenske Melodifestivalen året før med songen «Ring Ring» – men då hadde kvartetten kalla seg Björn, Benny, Agnetha & Frida. Før finalen i Brighton var ABBA storfavorittar til å vinne, og gruppa gjekk på scena i legendariske kostyme, sølvstøvlar og med stjerneforma gitarar. I tillegg var dirigent Sven-Olof Walldoff utkledd som Napoléon. ABBA si livlege og fargerike framsyning braut alle tradisjonar i tevlinga og sette ein ny standard for Eurovision Song Contest i åra framover. I avrøystinga vann «Waterloo» med 24 poeng, der to kom frå den norske juryen. Dette var den fyrste sigeren til Sverige i Eurovision Song Contest, og Skandinavias andre etter Danmark si «Dansevise» i 1963. Det var også fyrste gongen ei gruppe vann Eurovision Song Contest. «Waterloo» blei ein enorm salssuksess og bana veg for den vidare internasjonale karrieren til ABBA. Songen nådde også den amerikanske Billboard-lista, og er blant dei mestseljande singlane i verda nokonsinne med over 5 millionar selde eksemplar. Songen har ved fleire høve blitt kåra til den beste Eurovision-songen gjennom tidene, blant anna under jubileumsprogrammet i høve 50-årsjubiléet til Eurovision Song Contest i 2005.
Noreg sitt bidrag
Norge stilte med låten «The First Day of Love», framført av Anne-Karine Strøm. I den norske finalen blei vinnarsongen «Hvor er du?» framført av Jahn Teigen med lite orkester og Anne-Karine Strøm med stort orkester. Dette var fyrste gongen Teigen dukka opp i Melodi Grand Prix-samanheng, men det skulle bli langt frå den siste. NRK valde til slutt Anne-Karine Strøm til å representere Noreg i Brighton, og songen blei omsett til engelsk med tittelen «The First Day of Love». Dette var fyrste gongen eit norsk bidrag ikkje hadde nokon som helst tekst på norsk. Songen var skriven av Frode Thingnæs og Philip Kruse. I Brighton var Noreg det fjerde bidraget ut på scena. Som koristar hadde Strøm med seg Bendik Singers, beståande av Anne Lise Gjøstøl og brørne Bjørn og Philip Kruse. Det norske bidraget fekk berre tre poeng – eit poeng kvar frå Sverige, Monaco og Belgia. Med det enda Noreg på ein firedelt sisteplass saman med Portugal, Sveits og Tyskland.
Komponisten Frode Thingnæs dirigerte det britiske orkesteret under Noreg si framføring, mens John Andreassen kommenterte sendinga for NRK Fjernsynet. For fyrste gong hadde NRK Radio ein eigen kommentator, Erik Heyerdahl, som skulle komme til å kommentere sendinga fleire gongar sidan. Sverre Christophersen las røystene frå den norske juryen frå studio på NRK Marienlyst i Oslo.
Politikken gjer sin entré
Fleire av bidraga dette året blei kopla til politiske hendingar. Frankrike måtte trekkje seg på grunn av at presidenten døydde nokre dagar før finalen, mens italiensk fjernsyn ikkje sende finalen direkte. Årsaka var at Italia skulle halde folkeavrøysting om skilsmisse månaden etter finalen. Den italienske kringkastaren Rai meinte songtittelen på det italienske bidraget «Sì» (‘ja’) kunne tolkast som ei oppfordring til å røyste ja i folkeavrøystinga. Difor sensurerte Rai songen og sende finalen frå Brighton i opptak etter at folkeavrøystinga var gjennomført 12. mai same år. Men størst politisk effekt fekk det portugisiske bidraget «E depois do adeus», sungen av Paulo de Carvalho. Trass i den delte sisteplassen blei songen ei viktig brikke i overgangen frå diktatur til demokrati i Portugal. «E depois do adeus» blei brukt som eit av to kallesignal for å setje i gang Nellikrevolusjonen i Portugal. Då songen blei spelt på portugisisk radio klokka 22.55 om kvelden 24. april 1974, var dette eit signal til opprørarane om å førebu kuppet for å velte det sitjande regimet i Lisboa. Det andre kallesignalet kom like etter midnatt, då visesongen «Grândola, Vila Morena» blei spelt på same kanal. Hendinga blei vigd ein eigen kortfilm under semifinale 2 av Eurovision Song Contest 2018, då konkurransen gikk av stabelen i Portugal. I boka Official History of The Eurovision Song Contest kommenterer forfattar John Kennedy O'Connor at «E depois do adeus» er det einaste Eurovision-bidraget «som faktisk har starta ein revolusjon».
Avrøystinga
Sverige leia avrøystinga hele vegen, men sigeren var langt frå suveren. Etter at den britiske juryen gav 5 røyster til Italia og ingen til Sverige, låg Sverige og Italia nesten likt. Halvvegs ut i avrøystinga leia Sverige med 12 røyster, og like bak låg Belgia og Italia med 10, mens Nederland hadde 9. Då tre land stod igjen for å røyste, leia Sverige med berre to røyster over Italia. Men mot slutten drog Sverige i frå, og ABBA vann til slutt tevlinga med 24 røyster over Italias 18. Nederland blei nummer tre med 15 røyster.
På grunn av dødsfallet til den franske presidenten fire dagar tidlegare kunne ikkje fjorårsvinnaren, franske Anne-Marie David, komme til Brighton for å overlevere sigerstrofeet. I staden var det generaldirektøren for BBC og EBU-president Charles Curran som overleverte prisen til ABBA.
Deltakarar
Liste over deltakarane og det offisielle resultatet. Tabellen er rangert etter startrekkefølgje, plasseringa og poengsummen finns i kolonnane til høgre.
Poengtavle
Tavla er ordna etter røysterekkefølgja i finalen. Rekkefølgja blei avgjort ved loddtrekking.
Dirigentar
Mens var sjefdirigent, hadde dei fleste land med sin eigen dirigent. Under er ei liste over deltakerlandas dirigenter, lista etter startrekkefølgja.
Kommentatorar og kringkastarar
Ifølgje Katie Boyle blei tevlinga overført til 32 land. Alle deltakarlanda, med unntak av Italia, overførte sendinga direkte. I tillegg til på fjernsyn blei finalen overført på radio i Belgia, Finland, Irland, Norge, Spania, Storbritannia, Sveits, Sverige og Tyskland. Dei fleste landa hadde eigne kommentatorar som formidla informasjon, farger og hendingar direkte til sjåarane. Under er ei oversyn over kommentatorar og kringkastarar under Eurovision Song Contest 1974:
Kommentatorar og sendingar i ikkje-deltakande land
Finalen blei sendt i 15 ikkje-deltakande land, enten direkte eller i opptak: Algerie, Austerrike, Bulgaria, Frankrike, Island, Japan, Jordan, Kypros, Marokko, Polen, Sovjetunionen, Sør-Korea, Tsjekkoslovakia, Tunisia og Ungarn. I lista under er stadfesta overføringar og kringkastarar.
Grepa
Grepa er eit tidlegare norskeigd varemerke for fleire ulike produkt, mellom andre komfyrar, varmeomnar og barnevogner. Produkta vart opphavleg produsert ved Grepa og Mjelva Fabrikker i Ørsta på Sunnmøre, ein fabrikk som vart starta i 1929 av Havtor Hovden.
Komfyren
Dei elektriske komfyrane som Grepa produserte, var i seinare tid særleg kjend for sin «tette steikeomn». Ei silikonlist tetta mellom sjølve steikeomnen og glaset på steikeomsdøra, slik at fukt- og varmetapet vart redusert. Hos andre produsentar var det tidlegare vanleg at lista rundt steikeomnen ikkje gjekk heilt rundt og dermed fekk ein ikkje ein heilt tett steikeomn. Grepa si «tette løysing» gav også raskare oppvarming og redusert energibehov. Grepa var i mange år åleine om å ha «tett steikeomn», men i dag har dei fleste komfyrmerka ei liknadne løysing for sine beste produkt.
Fabrikken
Grepa og Mjelva Fabrikker i Ørsta var den siste, store komfyrprodusenten som faktisk produserte alle sine modellar i Noreg, sjølv om BEHA framleis produserer nokre komfyrmodellar for innbygging her i landet. Fabrikken i Ørsta hadde produksjon av Grepa-komfyrar fram til utgangen av juni 2008,dei siste åra under namnet «Heklama Grepa AS». Selskapet vart seld til italienske Candy Group, produksjonen vart flytta til utlandet og merkenamnet endra til «Hoover Grepa».
Tashtego Point
Tashtego Point er eit kupert nes på austenden av ryggen ved sørsida av Stubbbreen, på austkysten av Graham Land. Det vart kartlagd og fotografert av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Stubb sin harpunér på Pequod i Herman Melville-romanen Moby-Dick.
Pelinnéi
Pelinnéi (gresk Πελινναίοι) er ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Pelinnéi inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Farkadóna.
Biel internasjonale sjakkfestival
Biel internasjonale sjakkfestival er ei årleg sjakkturnering som har blitt arrangert i Biel i Sveits sidan 1968. Sjakkfestivalen har sjakkturneringar for sjakkspelarar på alle nivå. Sidan 1977 har hovudturneringa vore ei stormeister-turnering, med oftast svært sterk deltaking. Tre gongar har hovudturneringa vore intersoneturnering, i 1976, 1985 og 1993.
Magnus Carlsen fekk sin første siger i ei stor internasjonal turnering i hovudturneringa i Biel i 2007. Han deltok første gong i 2005, 14 år gammal, og kom greit frå det med 4 poeng på 10 rundar. Han blei deretter nr 2 i 2006, nr 1 i 2007, og nr 3 i 2008. Han deltok ikkje i 2009 og 2010, men vann turneringa i juli 2011.
Bakgrunnsstoff
Heimesida til Biel internasjonale sjakkfestival
Fylkesveg 107 i Vestfold
Fylkesveg 107 i Vestfold går mellom Stavernsvegen og Brunlanesvegen i Larvik kommune. Vegen er 696 meter lang.
Kleine saamische Schriften
Kleine saamische Schriften (norsk 'samiske småskrifter') var ein skriftserie som blei grunna i 2008 av Michael Rießler og Elisabeth Scheller ved Humboldt-universitetet i Berlin for å publisere tverrfaglege bidrag om språk, litteratur og kultur i Sápmi (Sameland). Rießler og Scheller var utgjevarar (tysk Herausgeber) til serien blei innstilt i 2014, etter at berre to titlar blei gitt ut. Han fortsette sidan under namnet Samica.
Forlagsaktiviteten hadde reint vitskaplege og ingen økonomiske mål. Bind 1 er ei lita samling av kildinsamiske folkloristiske eventyr av læraren Lazar Dmitrievitsj Jakovlev (1918–1993) frå Lovozero. Tekstene skulle støtte undervisninga i dette trua språket. Bind 2 er den andre utgitte diktsamlinga av den skoltesamiske forfattaren og diktaren Askold Bazjanov (1934–2012). I tillegg til den russiske originalversjonen, presenterer boka også for første gong ei engelsk omsetting av poesien til Bazjanov. Boka blei til takka vere Elisabeth Schellers innsats som redaktør (tysk Lektor).
Mount Lyttleton
Mount Lyttleton er eit kjenneleg, nesten heilt snødekt fjell nær toppen av Cardellbreen, på vestkysten av Graham Land. Det vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne, 1947-48. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Westcote R. Lyttleton (1877–1956) i Triplex Safety Glass Co. Ltd., London, som var den første til å introdusere tryggleiksglas for bruk i snøbriller kring 1912.
John Coltrane
John William Coltrane var ein amerikansk jazzsaksofonist. Han var ein stilskapar i jazzen på 50- og 60-talet, og sjølv om han ikkje var like populær i samtida som sine føregjengarar, var han etter gjennombrotet med Miles Davis sin kvintett i 1955 ein musikar svært mange såg opp til og henta inspirasjon frå.
Barndom og den musikalske oppstarten
Faren døydde då Coltrane var 12 år gamal. Skulen han gjekk på hadde ikkje noko skuleorkester, men han spelte klarinett og altsaksofon i eit orkester etter skuletid.
Han var då ein sjenert ung mann som føretrekte å høyre andre spele.
Coltrane og Miles Davis
Han debuterte i studio to år seinare som altsaksofonist i Dizzy Gillespie sitt orkester, i åra 1953-54 spelte han i septetten til Johnny Hodges. Men det var først i trompetaren Miles Davis sin kvintett på midten av 50-talet han fekk eit gjennombrot som musikar. Med seg i kompet hadde dei Red Garland, piano, Paul Chambers, bass og Philly Joe Jones, trommer. Musikken deira vart på den tida rekna for å vere revolusjonerande.
Coltrane går solo
Opptaka frå konsertane på Village Vanguard i New York by frå onsdag 1. november til søndag 5. november 1961 er rekna for å vere svært sentrale. Men kritikarane si mottaking var på den tida til tider svært lunkne. Down Beat skreiv at «dette er musikalsk nonsens».
Opptaka frå konsertane er i dag gjevne ut på fire kompaktplateCD-plater.
Plata A Love Supreme
Plata A Love Supreme vart spelt inn mot slutten av 1964 og er rekna for å vere John Coltrane si mest kjende.
Elvin Jones skreiv i føreordet til A Love Supreme: The creation of John Coltrane's classic album: «Me visste ikkje korleis A Love Supreme kom til å bli motteken på førehand, men eg er ikkje overraska over at ho har nådd ut til så mange, og at det har vorte hans best kjende album. Plata er unik. På ein måte er det ikkje ein gong jazz.»
Plata er ein jazz-suite i fire delar som vart spelt inn på ein kveld med McCoy Tyner, Jimmy Garrison og Elvin Jones. Ho vart ein bestseljar i jazzmiljøet.
Musikken på A Love Supreme er ei blanding av komposisjon og improvisasjon. Den harmoniske strukturen er enkle bluesskjema i moll, med korte melodiske innslag på toppen. Coltrane sine lange soloar spenner frå meditativ kviskring til høge skrik.
Musikken til John Coltrane har vorte kalla «spirituell jazz». Den dag i dag held St. John Coltrane Church i San Fransisco gudsteneste kvar søndag der dei syng til musikken frå plata A Love Supreme.
Coltrane i Noreg
John Coltrane spelte i Njårdhallen i Oslo i oktober 1963. Der var Coltrane sjølv på sopran- og tenorsaksofon saman med Jimmy Garrison, McCoy Tyner og Elvin Jones.
Den norske saksofonisten Jan Garbarek var i salen som publikummar. Han var 16 år og han var imponert: «Det var et enormt trykk fra første til siste tone, så det var liksom bare å holde seg fast i krakken,» sa Garbarek i eit intervju i boka Jazz i Norge.
Dei siste åra
Mot slutten skifta John Coltrane både stil og musikarar ofte. Av nye medlemer i gruppa var Alice Coltrane. Dei to gifte seg i 1965, og ho tok over pianoet etter McCoy Tyner året etter.
Miles Davis skildra Coltrane sitt stadige behov for å fornye seg: «Trane sin musikk dei siste par-tre åra han levde representerte for mange svarte den eld og lidenskap, raseri og trong til opprør og kjærleikstrong dei sjølv følte.»
Ein innskrumpa lever gjorde at karrieren som musikar var over for John Coltrane i 1967.
Crest dil Cut
Crest dil Cut er eit fjell i Dei lepontinske Alpane, i nærleiken av Rothenbrunnen i kantonen Graubünden i Sveits.
Lovisenberg kyrkje
Lovisenberg kyrkje er ei langkyrkje frå 1912 på Lovisenberg i bydel St. Hanshaugen i Oslo kommune. Kyrkja vart teikna av Harald Aars, oppført for Diakonissehuset og vigsla i 1912. Kyrkja er i privat eige, men vert framleis nytta som soknekyrkje. Lovisenberg sokn vart i 2013 slått saman med fire andre sokn.
Det er ikkje gravplass ved kyrkja.
Hebbariye
Hebbariye, Hebbariyeh, Hebbariya eller Hebariya er ein landsby og kommune i Hasbaya distrikt i Nabatieh guvernement i Libanon. Han ligg i sørvestsida av fjellet Hermon nær grensa til Syria, nordaust for Rachaya Al Foukhar mellom aprikoshagar.
Landsbyen ligg kring 750 meter over havet og har ein liten folkesetnad med hovudsakleg sunnimuslimar.
Det ligg eit romersk tempel nær landsbyen, som er det sørlegaste av Hermontempla. Tempelet vart undersøkt i 1852 av Edward Robinson, som målte dimensjonane til å vere ei lengd på 58 meter og ei breidde på 31 meter. Høgda vart estimert til 32 meter.
Crêt du Midi
Crêt du Midi er eit fjell i Wallis-Alpane i Sveits.
Diafanometer
Diafanometer er eit instrument til å måle lysgjennomgang eller siktbarheita i svakt absorberande stoff.
I Wigands diafanometer eller siktmålar ser eun på eit fjerntliggande objekt gjennom ulike mattglas, og prøver seg fram til ein ikkje lenger kan skimte objektet. Den typen mattglas som må brukast for å oppnå dette, gjev eit mål for sikta.
Nephelometeret er eit diafanometer som blir brukt for å måle uklårheit i væsker.
Xerox
Xerox Corporation er ein amerikansk produsent av utstyr til dokumenthandsaming, grunnlagt i Rochester i New York i 1906. Xerox er den største leverandøren i verda av fotokopimaskinar. Xerox har hovudkontoret sitt i Stamford i Connecticut.
Historie
Xerox heitte opphavleg Haloid, og framstilte utstyr og papir til fotografi. I 1947 kjøpte Haloid retten til å utnytte xerografi og i 1956 lanserte Copyflo det første produktet basert på xerografi. Haloid skifta namn til Haloid Xerox og lanserte i 1959 Xerox 914, den første fotokopimaskinen i verda. Fotokopimaskinen vart ein stor suksess og i løpet av 1960-talet voks Xerox (som no var namnet til firmaet) kraftig.
Produkt og marknader
Xerox sitt hovudprodukt har alltid vore kopimaskiner. Xerox hadde ei rekkje patentar som i starten gav firmaet nesten monopol på kopimaskiner. Produsentnamnet xerox vart difor på engelsk eit såkalla degenerert varemerke, det vil seie eit ord som vart brukt som nemning for alle tilsvarande produkt, altså for fotostatkopiar og kopiering generelt. Maskinene vart for det meste utleidd, noko som gav Xerox faste inntekter og ein stor serviceorganisasjon.
Då patenta byrja å gå ut på 1970-talet og 1980-talet vart Xerox utsett for stigande konkurranse frå især japanske selskap. Xerox freista å utvide marknaden sin til å omfatte alt kontorutstyr, men med lite hell. Xerox lanserte t.d. ein serie moderne skrivemaskinar i ein periode der teksthandsaming fekk overtaket og dei lanserte òg ein personleg datamaskin basert på 8-bitar CP/M, samstundes som IBM var klår med sin meir avanserte PC.
Då Xerox i same periode vart pressa i konkurransen av japanske selskap, som hadde lågare produksjonskostnader og høgare kvalitet, opplevde Xerox ein kriseperiode.
I 1980-åra og 1990-åra lukkast det Xerox å fornye produkta sine. Dei lanserte «digitale fotokopimaskinar», avanserte laserprintarar og system til handsaming av store dokumentsamlingar i digitalt format. Xerox fann i denne perioden opp att kopimaskina som ein kombinasjon av ein avansert laserprintar og ein skannar, med høve for å kople til ei datamaskin. Dette gav for ei tid Xerox eit stort forsprang i tilhøve til konkurrentane. Xerox produserer i dag òg flatskjermar.
Finansskandale
I perioden 2000-2002 vart det avslørt at Xerox (i stil med andre store verksemder som Enron, WorldCom og Global Crossing) hadde drive med kreativ rekneskapsføring og dermed oppjustert rekneskapen sin. Formålet var å lure aksjemarknaden til å tru at overskotet var større enn det i røyndomen var.
Xerox hadde bokført leasing-kontraktar med fullt beløp i året der ein inngjekk den einskilde avtala. Dvs at ein t.d. bokførde ein 4-årig leasing-kontrakt det første året. Xerox er ikkje vorte dømt for dette, men har akseptert ei bot på 10 millionar dollar utan å erkjenne at dei har gjort nokre feil. Dette var ein avtale som firmaet inngjekk med SEC.
Struktur og namn
I motsetnad til dei fleste multinasjonale firma er Xerox ikkje ei global verksemd. I Asia opptrer Xerox som Fuji Xerox, eit fellesføretak med japanske Fujifilm og i Europa tilsvarande som Rank Xerox, eit fellesføretak med engelske Rank Organisation.
Mount Lupa
Mount Lupa er eit isdekt fjell med flat topp på over 1625 moh, som ligg mellom Romulusbreen og Martinbreen like aust-søraust for Black Thumb og 5 nautiske mil (9 km) aust for botnen av Rymill Bay, på vestkysten av Graham Land. Det vart først grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition under Rymill. Det vart kartlagd på ny i 1948-49 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) som nytta dette namnet. Fjellet ligg nær toppen av Romulus- og Remusbreen og namnet kjem frå den mytologiske soga om ho-ulven som mata desse tvillingane etter at dei hadde vorte kasta i Tiber.
Songen Friends
«Friends» er ein song av Elton John med tekst av Bernie Taupin. Det vart den tredje amerikanske hitten til John og den andre som nådde Topp 40.
«Friends» vart spelt inn som kjenningsmelodi i filmen «Friends» med Sean Bury. Det var den einaste hitten frå filmen.
Taxiárkhes i Tríkala
Taxiárkhes (gresk Ταξιάρχες) er ein landsby i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Taxiárkhes var hovudsete i den tidlegare kommunen Pelinnéi, som no er ei kommunaleining i kommunen Farkadóna.
Havtor Hovden
Havtor Hovden var ein norsk ingeniør og bedriftsleiar, fødd i Vanse ved Farsund, og budde det meste av sitt vaksne liv i Ørsta på Sunnmøre.
Utdanning og praksis
Han hadde slekt i Volda og der gjekk han på middelskule og 2 år på gymnaset. Deretter hadde han om lag 3 års verkstadpraksis. I 1916 tok han eksamen på M-linja (maskinteknikk) ved Trondhjems tekniske mellomskole (frå 1936:Trondheim tekniske skole). I oktober det same året tok han seg jobb som fyrbøtar på ein båt og reiste til USA. Han studerte deretter ved Coyne National Trade Schools, Chicago, Ill. og tok sjølvstudium av elektrisk varmeapparatkonstruksjon. I åra 1916-1917 fekk han arbeidspraksis ved Hughes Electric Heating Co., Chicago.
I 1918 var han komen attende til Noreg og tok eksamen på E-linja (elektroteknikk) ved Trondhjems tekniske mellomskole. Deretter arbeidde han i åra 1918-1921 ved AS National Industries elektrotermiske avdeling i Drammen. I 1922 arbeidde han ved Mjelvas Elektriske Ovnsfabrik på Veblungsnes, og i 1923 var han i arbeid ved De Norske Saltverkers Varmeapparatfabrik i Bergen. I 1924 reiste han attende til Veblungsnes og vart tilsett som disponent i Mjelvas Elektriske Ovnsfabrik.
Odd Nansen
Bakgrunn
Odd Nansen var fødd i Bærum som son av Fridtjof Nansen og songareb Eva Sars og voks opp på eigedomen Polhøgda i Bærum. Etter examen artium i Oslo tok han arkitekteksamen 1926 ved NTH, der han i studietida var med på fleire UKErevyer i Studentersamfundet, både som forfattar og skodespelar. Nansen var òg 1922-24 teatersjef i Studentersamfundets Interne Teater. Han skreiv visa «Hjemve», kjend som «Æ e' fødd i Trondhjæm uti Sanden» eller «Trondhjæm, Trondhjæm at æ reist ifrå dæ» til revyen Bing BANG i 1925.
Havtor Hovden
Virke
I 1927/28 kjøpte han konkursbuet etter Mjelvas Elektriske Ovnsfabrik på Veblungsnes med pengar som han lånte frå morbroren, Olaf Devold i Ålesund. I 1929 flytta han fabrikken til Ørsta og etablerte eit personleg selskap (Enkeltpersonføretak) som fekk namnet: Grepa og Mjelva Fabrikker (Havtor Hovden).
Havtor Hovden var ein dugande industrileiar og han bygde opp fabrikken Ørsta til å bli ei landskjend bedrift for produksjon av komfyrar som vart selt under merkenamnet «Grepa». Under det same namnet vart det etter kvart produsert og marknadsført varmeomnar, barnevogner, dokkevogner og trø-bilar for born.
Odd Nansen
Bakgrunn
Nansen stifta familie i 1927 og flytta til USA, der han fekk ein tredjeplass i ein arkitektkonkurranse for beste flyplass. Då Fridtjof Nansen døydde i 1930, vende familien tilbake til Noreg.
Havtor Hovden
Virke
Havtor Hovden var først og fremst ingeniør med stor teknisk innsikt og han var alltid oppteken av å betre produkta og rasjonalisere produksjonen. Men han var ein betydeleg mann på fleire område; kulturinteressert og med store historiske kunnskapar. Han hadde stor glede av felespel og drog gjerne på felekappleikar. Han var velorientert om treskurd og sette Skjåk-Ola høgare enn Michelangelo. Det er sagt om han, at han han var så norsk som det norskaste.