cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skulemål i Hordaland og Bergen
Hordaland
I samband med industribygginga vart det på denne tida målstrid i industristadane Odda og Tyssedal, noko som enda med at bokmålet (riksmål) fekk innpass at. I Odda vart det skipa parallellklassar i bokmål frå 1914, medan det vart hovudmål i Tyssedal frå 1916 - noko som framleis er stoda. Einskilde andre krinsar i Ulvik og Bruvik gjekk òg attende på denne tida. Elles gjekk målbyta i dei fleiste tilfella utan særleg strid, såleis at fram mot 1925 fekk nynorsken innpass i resten av herada, unnateke Sveio, Fjelberg og Bømlo, alle i Sunnhordland. I Laksevåg som i røynda var ein forstad til Bergen, fekk målet til liks med byen aldri innpass (sjå under). Til saman 379 heradskrinsar (72%) hadde no teke målet, med Bergen var det til saman 58% nynorskelevar.
Kring andre verdskrigen var målbrigdet fullført i 47 av herada i Hordaland, og i 1945 hadde kring 82% av elevane nynorsk, det høgaste talet for Hordaland nokonsinne og nest etter Sogn og Fjordane det høgaste i heile landet då. Unnataka var herada kring Bergen: Askøy, Fana og Åsane, samt industristaden Odda som i noko monn heldt på bokmålet. Einskilde bokmålskrinsar fanst òg i Bremnes, Etne, Fitjar, Tysnes og Ulvik.
Bergen
Det særskilde riksmålsnære målet i Bergen var ein hovudårsak til at nynorsken ikkje fekk innpass i byen medan omlandet i stort monn tok målet utover på 1900-talet. Bergen var som nemnd eige fylke til 1972, då dei kringliggande herada Arna, Fana, Laksevåg og Åsane vart innlemma i den nye storkommunen, som igjen gjekk frå å vere eige fylke til å høyre til Hordaland fylke.
Allereie seint på 1800-talet og tidleg på 1900-talet voks byen ut or sine grenser og danna forstadar i granneherada, fyrst i Årstad som vart innlemma i byen 1915, deretter i Laksevåg og Fana, og seinare i Åsane. Det var bergensarar som flytta ut or byen og i desse ytre bydelane fekk naturleg nok ikkje nynorsken innpass. I 1945 hadde Bergen by og Laksevåg ikkje nynorskelevar i det heile, medan det i Fana var 32% nynorsk og Åsane 72%. Arna låg verna "attom" fjella og vart ikkje på same måten knytt til byen. På same viset som resten av heradet Haus, som det høyrde til, hadde Arna berre nynorskelevar. I heile den komande storkommunen var det om lag 11,2% nynorsk.
Fram mot 1970, to år føre kommunesamanslutningen, var det monaleg stor attergang for målet i Fana (no 10% nynorsk) og Åsane (23%). I Arna som frå 1964 var eige herad, heldt nynorsken posisjonen (94%). I dei sentrale bydelane Bergenhus, Fyllingsdalen (overført frå Fana i 1955), Laksevåg og Årstad, var bokmålet einerådande. I heile den komande storkommunen var det 10,6% nynorsk.
I 2000 har målet monaleg attergang i alle dei nye bydelane: Åsane (no 5,9% nynorsk), Ytrebygda (3,6%) (tidlegare del av Fana) og Fana (1,8%), og eit nytt drag er at nynorsken er i attergang i Arna (62%). Det har i desse åra vore ein stor attergang i skular med nynorsk som hovudmål i bydelane Fana, Ytrebygda og Åsane.
Går ein til 2016 er nynorsken borte som skulemål i Ytrebygda, og svekt seg vidare i Fana (0,3% nynorsk) og Åsane (2,5%). Det er berre ein skule i kvar av desse bydelane som held på nynorsken, Riple i Fana og Salhus i Åsane. Medan alle skulane i Arna held på nynorsk som hovudmål, er det no fleirtal av nynorskelevar berre på Haugland (100%) og Trengereid (74%), på dei andre seks skulane ligg delen nynorskelevar på 18-25%. Totalt i Arna er det kring 25% nynorskelevar, som har vore i mindretal i bydelen sidan 2008.
Bergen er det sterkaste dømet på korleis bokmålet breier seg ut frå eit bysentrum til omlandsstroka, i takt med at dei vert urbanisert (sjå under). Held utviklinga fram er det mykje som tydar på at bokmålet vert nærast einerådande i Bergen innan eit tiår.
Bergens omland
Bergens omland vert ofte kalla Strilelandet, noko som frå gamalt av vart rekna som dei bygdene ein kunne ro frå til byen på ein dag. Gjennom massiv bru- og tunnellbygging har særleg kommunane vest (i Midhordland) og nord (i Nordhordland) for Bergen vorte knytt stendig nærare byen, noko som har gitt desse kommunane ei monaleg auking i folketalet særleg gjennom tilflytting. Ein biverknad av denne folkevoksteren er diverre presset på nynorsken, i Bergens omland har bokmålet dei seinaste tiåra hatt ein kraftig ekspansjon inn i kjerneområdet hjå målet.
Burg i Aargau
Burg er ein kommune i distriktet Kulm i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 622 meter over havet.
Skulemål i Hordaland og Bergen
Bergens omland
Sotra (Fjell og Sund kommunar) og Øygarden vart knytt til Bergen med Sotrabrua allereie i 1972, noko som gav ei tvifald auking i talet på innbyggjarar i Fjell på to tiår og trifald auking på fire tiår, medan folketalet har dobla seg på førti år i Sund og auka med 70% i Øygarden. Askøy vart landfast i 1992 med Askøybrua, og på noko mindre enn tjue år har det vore ei auking på 34% i folketalet. Mot nord vart Nordhordlandsbrua opna i 1994 og Lindås og Meland fekk med det fastlandsforbindelse med Bergenshalvøya og sidan det har folketalet auka med høvesvis 20% og 46%.
Burg i Aargau
Kommunen ligg i øvre Wynental på austsida av Stierenberg. Han er nesten heilt omringa av kommunen Menziken.
Skulemål i Hordaland og Bergen
Bergens omland
Bergen by hadde allereie tidleg i desse åra i røynda vakse ut i grannekommunane, såleis at ein kan gjere bruk av nemninga Bergensbyen som òg femnar om Litle-Sotra i Fjell og søre Askøy. Arna bydel vart som nemnd ikkje på same viset knytt til byen og er såleis ikkje ein del av Bergensbyen.
Målrøystingar og målbyte
Sidan 1965 har det vore til saman 30 målrøystingar i Hordaland: Askøy (6), Bergen (19), Bømlo (2) og Fjell (3), og av dei har nynorsken vunne 13. Dei seinaste to var i Askøy i 2010 og gav fleirtal for nynorsken.
I desse åra har totalt 17 krinsar bytt til bokmål, medan ein sammenslegen krins tok att nynorsk (Ådnamarka i 1997).
Samanfatning
I Hordaland har bokmålet styrkt si dominerande stilling i Bergen og dei bynære delane av Askøy og Fjell, den såkalla Bergensbyen. I 2012 er det berre om lag 1% av elevane i desse byområda som held på nynorsken som hovudmål. Det er òg tydeleg at folketalsaukinga i kommunane kring Bergen er ein vesentleg faktor for ekspansjonen hjå bokmålet i desse kommunane. Her har delen nynorskelevar minka frå 85% i 2000 til 67% i 2012, det er no bokmålselevar på barnetrinnet i desse kommunane. Det er ikkje noko tydar på at utviklinga vil snu og det er difor truleg at bokmålet kjem i fleirtal av fleire av desse kommunane innan eit tiår.
I resten av Hordaland er stoda for målet mykje betre, delen nynorskelevar held seg stabilt kring 97% i tida 2000-11. Her er det berre nokre bokmålselevar på ungdomstrinnet, unnateke Odda som har bokmålselevar på to barneskular. Ein kan nok trygt rekne at sidan desse kommunane ligg utanfor ekspansjonsområdet til Bergensbyen vil nynorsken halde på si dominerande stilling. Eit unnatak er moglegvis Sveio, som grunna nærleiken til Haugesund venteleg vil få ein monaleg minking for nynorsken, òg nemnde Odda som held fram som måldelt kommune med båe målformene i skulane.
Fana prosti
Os sokn og Austevoll sokn vart overført til prostiet då Midhordland prosti var lagt ned i 2014. Prostiet er inndelt i sokn. Soknet er grunneininga i Den norske kyrkja. Dei som arbeider i kyrkja er anten tilsette av soknet gjennom kyrkjeleg fellesråd, eller dei er tilsette i prostiet. Dei fleste prestane er tilsette i prostiet, og har tenesta si knytt til eit eller fleire sokn.
Sokn
Det er ti sokn i prostiet (2014).
Prestegjeld
Prestetenesta var før organisert lokalt i prestegjeld. Ordninga vart fasa ut frå 2004. Før utfasinga hadde Fana prosti desse prestegjelda:
Fyrstestruktur i protein
Fyrstestrukturen eller primærstrukturen til protein er rekkjefylgja av aminosyrer i polymerane som proteina er sette saman av. Fyrstestrukturen åleine avgjer den tredimensjonale forma og verksemda til proteinet.
Sivsko
Sivsko er ein type fottøy fletta av siv (som lyssiv). Typisk bruk er anten utanpå sko eller støvlar for å halda varmen, eller innandørs som tøflar. Sivsko blei laga i område med mykje tilgang på siv, som i Danmark og delar av Noreg. Halmsko og bastsko er liknande typar sko som alle gjev god varmeisolasjon.
Historie
Historisk blei sivsko laga av fattige fiskarar og bønder til sal. Sivskoframstilling kunne vera ei viktig tilleggsnæring som gav ei lita, men fast inntekt.
Produksjonen i Danmark gjekk sterkt tilbake på 1960-talet, då levemønsteret i produksjonssatder som Randers endra seg og dei fleste sivskomakarane byrja arbeida ved fabrikkar. Bruken av skorne gjekk opp under energikrisa på 1970-talet. I dag er det få som produserer slike sko i både Noreg og Danmark, men det blir tidvis arrangert kurs.
Framstilling
Framstillinga av sivsko byrjar med innhausting av siv i våtmarksområde eller ein grunn fjord. Dei blir deretter tørka, og lagt til lagring når dei er blitt gule på farge.
Når ein skal laga sko blir dei tørre siva væta att i vatn for å gjera dei mjuke. Dei blir så fletta til strame remser som deretter blir vikla rundt ei plate som gjev solestorleiken. Til solen syr ein overdelen, og til slutt bankar ein skoen i fasong.
Kongens gate 22 i Moss
[[Fil:Kongens gate 22 i gamle dager.jpg|mini| Daverande Kongens gate 22 (1913) Foto: Gustaf Lindman
Eigar: Moss by- og industrimuseum Lisensiering: CC BY-NC-ND MuseumsidentifIkasjonsnummer: MBIF.2000.014-210]]Kongens gate 22 er ein gammal bygard i Kongens gate i Moss sentrum. Bygarden vart bygd i 1883, og huset var tidlegare eit av dei tre apoteka i byen. Gata som bygarden ligg i heitte opphavleg «Kongsgarden». Dette namnet var i bruk før 1841 og i 1907 vart namnet endra til Kongens gate. Kongens gate 22 er ikkje den opphavlege adressa. Tidleg på 1800-talet var adressa Kongens gate 97 og 98, i 1841-1868 var adressa Kongens gate 126a og frå 1884-1889 var adressa Kongens gate 22, og i 1904 var adressa Kongens gate 24. I dag heiter adressa Kongens gate 22.
Historie
Før i tida var Kongens gate 22 eit forretningsbygg og gjekk under namnet «Elefant-Apoteket». Dette apoteket brann ned i ein bybrann, og det vart deretter bygd eit nytt apotek i Kongens gate 22. Bygningen bestod av to delar: ei leilegheit i øvre del av bygningen og eit apotek i nedre del av bygningen. På apoteket vart det selt eksklusive varer som sjokolade, margarin og te. Dette vart det reklamert for ved inngangspartiet til bygningen.
Det har vore apotek i Moss i fleire hundre år. Alle eldre apotek som vart oppretta før 1850 i Noreg var basert på private privilegium. Apotekaren måtte først ha Kongeleg Bevillingsbrev, og måtte vera eksaminert av Fakultetet i København. Moss fekk det første apoteket sitt i 1736, som var ein filial av Fredrikstad Apotek. Filialapoteket heldt til på ulike ledige lokale.
Frå 1881:
1881: bybrann i Moss. Oswald Fredrik Bruun kjøpte Moss Apotek i Kongens gate 27 av Carl Friederich Finck. Kongens gate 22, der det fekk namnet Elefantapoteket. Apoteket skifta namn sidan at Bruun ikkje lenger fekk lov til å kalla apoteket sitt for Moss Apotek.
Christen Andreas Lamballe: hadde apoteket til 1903.
Lauritz Beer Jonassen: var her til 1910, og i tillegg hadde filial i Hølen.
Knut Michael Spæren: var her i to år, til 1912.
Johan Heinrich Meyer Sørenssen: han overtok etter Spæren, og gjorde seg merka i bybildet, sidan at han var med i Moss bystyre. Sørenssen døydde i 1924.
Frå 1925
Sigurd og Toralf Lundegaard: to sørlandskbrødrar frå Farsund. Sigurd tok over Elefantapoteket i 1925, og han døydde berre 55 år gammal. Broren hans Toralf Lundegaard dreiv apoteket vidare fram til 1959.
Hans Holmboe: vart fødd i 1862 i Fredrikstad. Holmboe var ein privatpraktiserande lege frå Kragerø og hadde frå 1927 kontoret sitt i Kongens gate 22. Holmboe hadde ei kone ved namn Cathrine Holmboe, f. 1868 i Fredrikstad. Saman hadde dei døtrene Cathrine Radich Holmboe, f. 1897 i Inderøy, og Agnes Holmboe, f. 1899 i Moss. Familien saman med tenestejentene Sofie Ottesen og Hilda Olsson budde i leilegheit 03 i Chrysties Gade 1a i Moss.
Lærarseminar
Lærarseminar (eller seminarium) vart etablert som den første offentlege lærarutdanninga i Noreg.
Kongens gate 22 i Moss
Frå 1925
Leif Kristian Stang Hedenskou: 1959-1972. Han var frå Moss, og son av Ludvig Nikolai Hedenskou.
Lærarseminar
Det første lærarseminaret som vart etablert var Trondenes Seminarium i 1826 (ved kongeleg resolusjon av 2. juni 1824, det neste kom i Asker i 1834. .Vidare utover på 1800-talet vart ei rad med seminar oppretta på bygdene, slik at det var slike toårige seminar i kvart stift.
Kongens gate 22 i Moss
Frå 1925
Sofie Aasmundrud: 1972-1976. Sosialdepartementet gav ho løyving til å driva Elefantapoteket i Moss.
Tromsø Seminarium
Tromsø Seminarium (etablert som Trondenes Seminarium i Trondenes) vart etablert ved kongeleg resolusjon av 2. juni 1824, som det første offentlege lærarseminaret i Noreg.
Lærarseminar
Landsskolelova av 1860 kravde at lærarane hadde ordentleg utdanning. Tidlegare hadde dei fleste omgangsskolelærarane berre fått litt opplæring av kyrkjesongaren under oppsyn av presten.
Kongens gate 22 i Moss
Frå 1925
Petter R. Kvamme: 1976-1997. Kvamme selde Kongens gate 22 for kr 4 300 000,- til Naf Gårdene As.
Tromsø Seminarium
Det var plass til ni elevar ved seminaret, ein plass til kvart prosti. Frå Aust-Finnmark og Vest-Finnmark prosti kunne dei ta opp to kvar, av dei skulle halvparten komme frå den samisk befolkninga. Seminaret vart flytta til Tromsø i 1848 og skifta då namn. Kvinner fekk tilgang til utdanninga i 1890.
Lærarseminar
Rundt år 1900 bytta seminara namn til Lærarskole.
Kongens gate 22 i Moss
Byggestil
Dei fleste av husa som gjekk tapt i bybrannen i 1881 låg ved Kongens gate og Klostergata, og ein av desse bygningane var Kongens gate 22. På denne tida var det mange norske byar som vart herja av bybrannar. I 1883 byrja gjenoppbyggingen av Moss sentrum, og Kongens gate 22 var ein av dei første bygardane som vart reist opp igjen. Det vart lagt mykje pengar og jobb i å få eit stilfullt bygg. Bygningen består av element frå tida av historismen. På toppen tronar det ein liten gresk gavl med rosett i, og dessutan tre overdimensjonerte akroterion og elefanten.
Lærarseminar
Kjelder
Pädagogische Hochschule Wyższa Szkoła Pedagogiczna
Kongens gate 22 i Moss
Byggestil
Det kom i 1978 inspektørar frå departementet som skulle kontrollera og gi påboda sine. Etter denne inspeksjonen fekk Elefantapoteket beskjed om å bygga om. Den indre delen av lokala skulle moderniserast og planane måtte til Sosialdepartementet for å godkjennast. Bygarden vart til trass for dette ikkje gjort om og modernisert før i 1982. Utvendig blant anna vart utgangsdøra bytt ut med eit vindauge og trappa føre inngangen fjerna. Innvendig vart golvet bytt ut og rampe for å jamna ut nivåforskjellar ute og inne, og lettvegger vart sett opp.
Lazarevhavet
Lazarevhavet er eit randhav i Sørishavet. Det ligg mellom Kong Haakon VII Hav i vest og Riiser-Larsenhavet i aust, eller mellom nullmeridianen ved 0°0' og 14 °E. Djupna i havområdet er stort sett under 3000 m og på det djupaste ned mot 4500 m. Det dekkjer eit område av 929 000 km².
Sør for Lazarevhavet ligg Prinsesse Astrid Kyst i Dronning Maud Land.
Lazarevhavet er kalla opp etter den russiske admiralen og oppdagaren Mikhail Lazarev (1788-1851). Noreg har ikkje anerkjent dette havområdet og reknar det som ein del av Kong Haakon VII Hav.
Midhordland prosti
Midhordaland	prosti var eit tenestedistrikt i Bjørgvin bispedømme i Den norske kyrkja. Det femnde kommunane Austevoll, Fusa, Os og Samnanger i Hordaland og prosten hadde sete på Osøyro. Prostiet vart lagt ned 1. mars 2014 og sokna overført til naboprostia. Os og Austevoll vart overført til Fana prosti og Fusa og Samnanger til Hardanger og Voss prosti.
Før 2000 høyrde også Askøy, Fjell, Sund og Øygarden til prostiet. Prostia er inndelte i sokn. Soknet er grunneininga i Den norske kyrkja. Dei som arbeider i kyrkja er anten tilsette av soknet gjennom kyrkjeleg fellesråd, eller dei er tilsette i prostiet. Dei fleste prestane er tilsette i prostiet, og har tenesta si knytt til eitt eller fleire sokn.
Prestegjeld og sokn i Midhordaland prosti
Prestetenesta var før organisert lokalt i prestegjeld. Ordninga vart fasa ut frå 2004. Før utfasinga hadde Midhordland prosti desse prestegjelda:
1294 Antwerpia
1294 Antwerpia er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 24. oktober 1933 av Eugène Joseph Delporte ifrå Observatoire Royal de Belgique i Uccle.
Dürrenäsch
Dürrenäsch er ein kommune i distriktet Kulm i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 562 meter over havet.
Kommunen ligg ved fjellovergangen mellom See- og Wynendalane.
Lydteknologi
Lydteknologi er ein tverrfagleg vitskap, som tek opp i seg element frå fysikk, matematikk, romakustikk, psykoakustikk, elektronikk, signalhandsaming, kommunikasjon, programvare, etc. Fagområdet handlar om teknologien som ligg til grunn for opptak, distribusjon og attgjeving av lyd.
Stereofonisk attgjeving
Det er utvikla mange system for opptak og attgjeving av lyd. Tidlege system nytta ofte ein omnidireksjonal mikrofon til å registrera lydtrykk. Seinare vart det utvikla stereofoniske system. Ordet stereofoni er gresk og tyder (tredimensjonalt) rom. Tanken med stereofoni var å gje att eit tredimensjonalt lydbilete. Ordet stereo har difor ikkje noko å gjera med at vi i dag nyttar to kanalar for å gje att musikk. At dei fyrste stereofoniske systema, som vi enno i stort mon brukar, nyttar to kanalar kjem av at det let seg gjera å skapa ein nokolunde god illusjon av ei stereofonisk attgjeving med to kanalar. Dessutan sette teknologien, og økonomien, grenser for kor mange kanalar ein kunne nytte, då systemet vart utvikla. Men prinsipielt er det ikkje noko i vegen for å nytta fleire kanalar for å oppnå ei betre stereofonisk attgjeving. Slike system finst, men om ein ser bort frå dei såkalla «surround-systema» utvikla for film/video, er dei ikkje i bruk kommersielt enda.
Lydomsettarar
Lydomsettar er ei fellesnemning for mikrofonar og høgtalarar. Mikrofonar omset frå akustiske til elektriske signal, medan ein høgtalarar omset frå elektriske til akustiske signal. Ei anna nemning for lydomsettar er lydtransdusar.
Analog lyd
Analog lyd er nemninga som vert nytta om lydsignal som er kontinuerlege både i tid og amplitude og elektronikken som handsamar dei og media som lagrar de. Ordet «analog» tyder «proporsjonal med» og vart tidleg nytta innan telekommunikasjon, der amplituden til dei elektriske signala som vert overførte er «analoge/proporsjonale med» lydtrykket ein mikrofon måler eller ein høgtalar genererer. Seinare vart denne nemninga overført til «analog elektronikk» og «analog lyd».
I byrjinga vart lydsignala handsama av analog elektronikk, som miksepultar, forsterkarar, etc. og lagra på lagra på analoge media, som magnetiske band og skiver.
Digital lyd
Omgrepet digital lyd viser til at analoge lydsignal vert tasta (sampla) og kvantiserte, slik at dei kan lagrast og handsamast av digital elektronikk. Dei fyrste eksperimenta med å lagra lydsignal på digital form tok til på 60-talet, men det var ikkje før tidleg på 70-talet at det kom fart i utviklinga. Denon var ein av pionerane på dette området. Plateselskapet Decca var òg tidleg ute med digital lagring og i ein periode på 70-talet bygde dei sitt eige utstyr. Utstyr frå pinonertida på 70-talet hadde som oftast 16-bits AD-omformarar.
I 1982 var CD-mediet innført av Sony og Philips. CD-platene var langt meir robuste enn dei gamle grammofonplatene, men i den fyrste tida var det dårleg utval av musikk på dette mediet. For å auka utvalet så snøgt som mogleg var mange av dei fyrste utgjevingane på CD digitaliserte analoge opptak. Men utover 80-talet auka utvalet og salet av CD-spelarar skaut i veret.
Klostergata 16 i Moss
Klostergata 16 er eit bygg som står som eit kulturminne i Moss kommune. Huset er verna etter plan- og bygningslova. Bustadhus frå same tidsperiode som andre bygningar i Klostergata på 1800-talet, er òg verna etter plan- og bygningslova. Reguleringsplan vedtatt 2005, formål: bustader. Bevaringsverdig på bakgrunn av alder, autensitet og representativitet som ein del av eit historisk gatemiljø langs Den fredrikshaldske kongevei. Plasseringa viser den opphavlege traseen for Kongeveien.
Historie
Klostergata vart sett på som ei «handverksgate» i 1891. Moss hamn
Klostergata 16 var ei arbeidsstove for dei som jobba på kaia. I 1560 vart hamna i Moss godkjent av Kongen som import og eksport hamn. På starten av 1800-talet var det mykje aktivitet nede på hamna. Eigaren av Melløs dreiv eit talgverk nede som eksporterte talg og murstein. Talgverket drog arbeidstakarar til Moss. Derfor var det veldig gunstig for arbeidarane på kaia at  Klostergata 16 var ei arbeidarstove. I 1807 kom det første bryggeanlegget i Værlebukta. Kanalen gjennom Værlesanden som gav samband mellom Mossesundet og Værlebukta og gjorde Mossesundet isfritt tidlegare på våren, vart grave ut i 1850-åra. Den første båten gjekk gjennom kanalen 6. november 1855. Dette førte då vidare til auka aktivitet og ønskte arbeidskraft igjen.
Huset vart hovudsakleg bygd for arbeidarane på kaia. I arkiva kan vi sjå at Torger Andersen jobba som «tømmermand». Det vil seia at han jobba som handverkar, og dreiv med tømmer. På 1600-talet byrja tømmermenn å opptre som entreprenørar ved byggearbeid, på 1700-talet blir dei namngitt til dels byggmeistrar. Tømmermannslaug er kjende heilt fram til 1846, sidan 1919 vart tømrarane organiserte i Noregs byggmeisterforbund. Så det kan tenkast at Torger Andresen har både vore med i tømmermannslaug og byggmeisterforbund. Bybrannen i 1881 førte til at etterspørselen etter handverkarar var stor. Noko av gardane vart bygd i mur. Dette vart rekna som «herskapshus». Murtvangen ført til at det vart fare i utbygginga av trehusbebyggelsenden vidare utbygginga i Klostergata og til dels Klommesten. Dette var svært positivt for tømmermannen Torger Andresen. Torger Andresen var ein handverkar som budde i huset frå 1884 til 1893, og ut ifrå tidsperioden han levde i Klostergata, vil det seia at han ikkje sleit med å finna jobbar.
Byggestil
Etter bybrannane i 1858 og 1881 vart det innført murtvang og alle hus som skulle byggast i byen måtte byggast i mur. Dette påbodet gjaldt i likevel ikkje for Klostergata sidan det på den tida låg utanfor byen. Derfor ser vi den dagen i dag at fleire av husa i Klostergata er bygd i tre og ikkje mur som resten av husa i byen. Klostergate 16 er bygd i reisverk med ståande panel, grunnmuren er bygd av stein, seinare har det vorte lagt på puss som gir grunnmuren den fasongen han har i dag. Huset består i dag av to etasjar og ein innredet kjellar. Originalt vart huset bygd før år 1841, og det vart hovudsakleg bygd som arbeidarstove for arbeidarane som jobba på kaia på 1800-talet. Dei seinare åra har huset fått tilbygg som gir huset fasongen vi ser den dagen i dag.
Bebuarar
Klostergata 16 var nummerert som Klostergata 18 fram til år 1959. I år 1800 hadde ikkje Klostergata 18 nokon oppgitt eigar. I følgje sikre kjelder kan vi ikkje sjå at Klostergata 16 hadde nokon eigar før i år 1841, då var nummeret til huset 200, og var eigd av Gunder Sørensen. I 1868 vart huset tatt over av O. Bergersens enke, og huset hadde framleis 200 som nummer. I 1884 vart nummeret i huset bytt frå 200 til 18, og var då eigd av Torger Andresen, han jobba som «Tømmermand». Torger Andresen eigde huset fram til 1893, saman med K. Karlsdatter som var Melkehandler.
Nyare tid
Husnummeret var 18 heilt fram til 1959, og då vart nummeret bytt til 16. Vedkommande som tok over huset i 1893 ville haldast anonyme, så vi har ingen informasjon om vedkommande som budde i huset frå 1893 til 1988.
1295 Deflotte
1295 Deflotte er ein asteroide i det ytre av hovudbeltet. Han blei oppdaga den 25. november 1933 av Louis Boyer ifrå Observatoire astronomique d’Alger - Bouzaréah i Alger.
Ainab
Historie
Kommunen vart skipa i 1910 og var ein av dei første i Aley distrikt.
Ainab var åstad for fleire kampar før og under den libanesiske borgarkrigen. I Libanonkrisa i 1958 kjempa drusarar under Kamal Jumblatt og den libanesiske staten om kontroll over landsbyen. Under den israelske invasjonen (den libanesiske krigen i 1982), gjekk det israelske forsvaret inn i og nær Ainab i kampane mellom drusarane sitt Progressiv sosialistparti og det kristne Kataeb-partiet. I mars 1989 vart ein skuleplass i byen råka av eit israelske luft-til-bakkemissil under bombeåtak mot ein base for Demokratisk front for frigjering av Palestina (DFLP) i Shemlan. Meldingar kom om at tre menneske mista livet og 22 skulebarn vart skadde, eller at to DFLP-soldatar vart drepne, ein sivil og 23 av 75 skuleelevar skadde. Seinare på året gjekk israelske fly igjen til åtak i eit hemnåtak for eit bombeåtak på Nord-Israel.
Breiband
Breiband, som omfattar ADSL- (Asymmetric Digital Subscriber Line) og andre DSL-teknologiar, er den klart vanlegaste oppkoplinga mot Internett i norske heimar. Ordet kjem frå 'brei bandvidde' og er ei nemning på høgkapasitets tovegs dataoverføring mellom ein sluttbrukar og ein tilbydar.
Ekte breiband må kunne støtte dataoverføringar på > 2 Mb/s (jf. offentlege utreiingar). Men oppkoplingar med 1 000 – 2 048 kb/s vert ofte òg kalla breiband. (Til samanlikning har ei ISDN-line ein kapasitet på 64 kb/s.)
Utbreiing
I Noreg er breiband dobbelt så vanleg blant hushaldningar med høg bruttoinntekt (over 600 000 kr) som blant dei med låg inntekt (under 200 000 kr). I 2006 hadde 53 prosent av alle norske hushaldningar breiband heime. (Men i Oslo og Rogaland hadde 61 prosent av alle hushaldningar breiband allereie i 2005.) Per september 2006 var det 1 194 265 breibandsabonnement i drift i Noreg. 1 073 467 av desse var privateigde. (Resten var betalte av bedrifter.) Den kommunen der breiband er vanlegast, er Sunndal, med 82,2 prosent av hushaldningane. På sisteplass kjem Gáivuotna Kåfjord, med berre 47 abonnentar, eller fem prosent av hushaldningane. (Tal frå Statistisk sentralbyrå, 3. kvartal 2006.)
Breitbandkommunikation विस्तृत पट्टी Кеңжолақты жеткізу Laajakaista அகலப்பட்டை 寬頻
Petronella Barker
Personleg bakgrunn
Barker er fødd i Colchester i England og voks opp på Kråkerøy i Fredrikstad. Ho tok dramautdanning ved Statens Teaterhøgskole i Oslo frå 1985 til 1988.
Barker har eitt barn, Billie. I 2006 vart ho sambuar med den tidlegare Bellona-tilsette Viktor Jakobsen.
Karriere
Petronella Barker filmdebuterte i 1985 i den norsk-russiske filmen Dragens fange. Seinare har ho mellom spelt i Lasse Glomm sin framtidsfabel Sweetwater (1988), Havet stig (1990), actionthrilleren Farlig farvann (1995), Thranes metode (1998) og Hawaii, Oslo (2004).
Subrahmanyan Chandrasekhar
Chandrasekhar vart fødd i ein tamilsk brahminfamilie i Lahore i daverande Britisk India (no Pakistan). Faren var statsrevisor og ein dugande karnatisk fiolinspelar; mora omsette mellom anna Et Dukkehjem av Ibsen til tamil. Nobelprisvinnaren i fysikk C.V. Raman var frabroren til Chandrasekhar.
Petronella Barker
Karriere
I 1988 scenedebuterte Barker på Teatret Vårt, der ho mellom anna medverka i Naku-prosjektet. I 1990 vart ho tilsett ved Oslo Nye Teater og i 1996 vart ho tilsett ved Nationalteatret. Ho har også spelt ved Det Norske Teatret, Göteborgs Stadsteater og Svenska Riksteatern. Barker har hatt fleire Shakespeare- og Ibsen-rollar og har også spelt Dostojevskij, Tsjekhov, Eugene O'Neill, Hamsun og Tarjei Vesaas. Ho har også spelt barneteater.
Subrahmanyan Chandrasekhar
I Europa studerte Chandrasekhar eitt år ved Institut for Teoretisk Fysik i København, der han møtte Niels Bohr. Han fekk doktorgrada i 1933. I 1936 gifta han seg med Lalitha Doraiswamy, som òg hadde studert ved Presidency College.
Petronella Barker
Karriere
Barker fjernsynsdebuterte på NRK Fjernsynsteatret i 1989 i Ola Bauer sin Sabeltigerens sønn med regi av Jørgen Kiønig. Seinare har ho vore med i Fire høytider (2000) og miniserien Kodenavn Hunter (2007).
Subrahmanyan Chandrasekhar
I 1937 blei Subrahmanyan Chandrasekhar tilsett ved University of Chicago og arbeidde der til han døydde i 1995, 85 år gammal.
Petronella Barker
Karriere
Barker gav røyst til April Ryan i den norske versjonen av PC- og x-box-spelet Drømmefall - Den Lengste Reisa (Dreamfall - The Longest Journey), som vart utgjeve i 2006.
Etikk
Etikk, eller moralfilosofi, er den filosofiske refleksjonen om kva som er moralsk rette og galne handlemåtar. Etikk består av normer og prinsipp om korleis eit individ bør eller skal handla i ein situasjon. Viktige spørsmål i etikken handlar om kva som er ei god handling og kva eit menneske skal gjera når det står overfor eit moralsk val. Ein skil mellom korleis eit individ bør handla (normativ etikk) og korleis eit individ i eit samfunn de facto handlar (deskriptiv etikk).
Det finst ulike etiske teoriar som legg vekt på ulike ting når menneske skal avgjera korleis dei skal handla: Dygdsetikken er personorientert, medan pliktetikken og utilitarismen er handlingsorientert.
Gontenschwil
Gontenschwil er ein kommune i distriktet Kulm i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 531 meter over havet.
Kommunen ligg hinter der Egg eller bak venstresida av morenen som låg att etter at Reussbreen trekte seg attende frå øvre Wynendalen mot slutten av den siste istida. Han består av landsbyen Gontenschwil og grendene Geisshof og Hasel.
Dagbladet Information
Dagbladet Information er ei dansk avis som kjem ut dagleg i København. Avisa, som vel kan seiast å høyre til på den venstre sida i det idépolitiske landskapet, er utan tilknyting til politiske parti eller særskilde økonomiske interesser. Avisa samarbeidar redaksjonelt med dei britiske avisene The Guardian og The Observer.
Soge
Dagbladet Information vart skipa av Børge Outze 5. mai 1945, altså straks etter slutten på den tyske okkupasjonen av Danmark under Den andre verdskrigen, og nytta seg av dei lokala og det prenteverket som den tidlegare nazistiske avisa Fædrelandet hadde hatt i Store Kongensgade i København.
Avisas til tider stormfulle soge er skildra i både skjønnlitteratur og erindringslitteratur av mellom andre forfattarane Klaus Rifbjerg og Lasse Ellegaard.
Nummererte småplanetar/27001–28000
Dette er ei lista over småplanetane ifrå nummer 27001 til 28000. For hovudlista, sjå nummererte småplanetar.
Ardian Gashi
Ardian Gashi er ein norsk fotballspelar. Gashi er fødd i Kosovo i dåverande Jugoslavia, og kom til Noreg som flyktning i 8-årsalderen. Han er no norsk statsborgar, og debuterte på det norske landslaget i 2004. Gashi spelar på midtbanen.
Karriere som spelar
(Sist oppdatert 5. august 2007)
Panparken
Panparken er ein park i Gjøvik sentrum, like sør om Fahlstrøms plass, med dei to paradebygga i nord, (Vingården og Grand Hotel), Mjøsa i aust og gågateområdet i Storgata ved kvartala mot sør og aust. Panparken er opparbeidd med springvatn og planter. Mot Nedre Torvgate er det uteservering.
Holziken
Kommunen ligg mellom elvane Uerke og Suhre.
Statssekretær
Statssekretær er eit politisk lønna verv i ei rekkje land, mellom anna Noreg, Sverige og Tyskland.
Statssekretær i Noreg
Ein statsekretær har ingen formell rolle som del av regjeringa, møter aldri i statsråd på Slottet og fungerer aldri som formell vikar i statsrådens fråvær. Dersom ein statsråd er forhindra frå å vareta embetet på grunn av fråvær eller inhabilitet, vert det oppnemnt ein sette-statsråd mellom dei andre statsrådane for ein periode, eller for handsaming av den aktuelle saka.
1814–1925
Då prins Christian Frederik 2. mars 1814 oppnemnde eit regjeringsråd, blei det det også oppretta eit embete som sekretær for rådet. Innehavaren fekk tittelen regjeringssekretær. Grunnloven av 17. mai 1814 fastsette at kongen sitt råd skulle heite «statsrådet», og sekretærembetet for statsrådet fekk deretter namnet statssekretær.
Under unionen mellom Sverige og Noreg var statssekretæren sekretær for statsrådsavdelinga i Christiania. Etter kvart utvikla det seg til eit sekretærkontor med fleire tilsette, men leiaren hadde framleis tittelen statssekretær. Det var også eit sekretærembete ved statsrådsavdelinga i Stockholm. Innehavaren av embetet hadde mesteparten av tida tittelen ekspedisjonssekretær, men hadde frå 1822 til 1841 tittelen statssekretær.
Ordninga med statssekretær heldt fram etter unionsoppløysinga i 1905, men tittelen blei i 1926 endra til statsrådssekretær.
Andre tydingar
I mange engelsktalande land er Secretary of State tittelen til ein minister som leiar eit departement eller ministerium. I USA er dette tittelen til utanriksministeren. I Vatikanstaten er Segretario di Stato eit embete som tilsvarar statsminister.
Morten Berre
Morten Berre er ein norsk fotballspelar. Han har spela ein kamp for det norske landslaget. Berre spelar helst spiss, men har òg vore nytta på venstrekanten.
Kong Haakon VII Hav
Kong Haakon VII Hav er eit randhav i Sørishavet ved kysten av Aust-Antarktis.
Krosskyrkje
Krosskyrkje er ein kyrkjebygning som har ein krossplan. Planen kan vere utforma som ein latinsk kross med langt hovudskip og kortare krossarmar, eller som ein gresk kross med like store krossarmar. Krossarmane består av eit tverskip eller transept som kryssar hovudskipet. Ein slik plan kan symbolisere både Kristi kross og hovudgatene i Jerusalem, som dannar ein kross.
Kong Haakon VII Hav
Geografi
Kong Haakon VII ligg mellom Weddellhavet og Lazarevhavet, og strekkjer seg langs Kronprinsesse Märtha Kyst frå Cape Norvegia ved 12°18'W, det austlegaste punktet i Weddellhavet, til Fimbul isbrem nær nullmeridianen ved 0°0', som vert rekna som den vestlege grensa til Lazarevhavet.
Frå eit norsk synspunkt, som ikkje anerkjenner Lazarevhavet strekkjer Kong Haakon VII Hav seg langs heile kysten av Dronning Maud Land mellom 20 °V og 45 °A, eit stykke på kring 10 090 km frå Stancomb-Willsbreen ved 19 °W ved Kronprinsesse Märtha Kyst iv est til Shinnanbreen ved 44°38'E ved austgrensa av Kronprins Olav Kyst i aust.
Krosskyrkje
Form
Eit krossforma grunnplan er vanleg i mange kyrkjer. Forma kan vere langstrekt som ein latinsk kross med eit langt skip og kortare tverrarmar. Katedralen i York (York Minster) er eit døme på denne forma. Ei kvadratisk form der kyrkja dannar ein gresk kross med like lange armar er vanleg innanfor den ortodokse kyrkja. Desse ortodokse kyrkjene har ofte ein kuppel midt over krossen. I Noreg har til dømes Olden gamle kyrkje grunnplan som ein gresk kross, ved at kyrkja er sett i hop av fem kvadrat på 6 x 6 meter kvar. I Noreg er det vanleg med eit sentralt tårn midt over krossen som Kors kyrkje i Romsdalen eller tårn over inngangen som i Oslo domkyrkje.
Kong Haakon VII Hav
Geografi
Havområdet er isdekt det meste av året. Om hausten dannar det seg pakkis som ikkje bryt opp før til våren.
Krosskyrkje
Form
I protestantiske kyrkjer vart ofte preikestolen plassert sentralt i eit av hjørna i krysset.
Det åttekanta grunnplanet som vart vanleg litt seinare gjev betre synskontakt mellom tverrarmane og koret enn i dei krossforma kyrkjene. Dolstad kyrkje og Trefoldighetskirken er særmerkte ved at dei er krossforma med avskorne hjørne slik at dei er både ei åttekantkyrkje og ei krosskyrkje. I store krosskyrkjer blir det òg ujamnt fordelt lys med dårlege lystilhøve midt i kyrkjerommet.
Y-form
Det finst også døme på krosskyrkje som har vorte bygt etter eit Y-plan. Y-kyrkje eller Y-plan er ei videreutvikling av grunnplanet til krosskyrkja, men med den eine armen fjerna. Dei tre armane som var igjen var som regel like lange og vinkelen mellom tilnærma like stor. Y-kyrkja har eit kor og to skip i ei trekanta grunnform som symboliserer Den kristne treeininga. Planforma kan ha vore ein norsk spesialitet og finst ikkje utanfor Noreg. Det skal ha vore 10 av dei i Noreg med ei kyrkje i Bratsberg som den første. Kvinnene sat i den eine arma og mennene i den andre. Det var også lettare å sjå inn i koret.
Konstruksjon
Oslo Domkyrkje frå 1694 er døme på opphavleg krosskyrkje i stein/tegl, men dei fleste norske krosskyrkjer frå den tida er i lafta tømmer. Tverrarmane i krosskyrkja hjelper til å stive av laftekonstruksjonen slik at kyrkjerommet kan lagast større. Lengda på tømmerstokkane avgrensa kor lang ein enkeltvegg kunne bli og opp til ein viss storleik høvde difor lafteteknikken godt til krosskyrkjer. Hans D. F. Linstow («Udkast til Kirkebygninger» 1829) meinte at rektangulære grunnplan (langkyrkjer) var det mest enklaste, men på grunn av problem med avstiving av høge, lange tømmerveggar kunne denne forma berre brukast i små lafta kyrkjer. Dei fleste krosskyrkjene frå 1600-1700-talet er oppført i tømmer mellom anna fordi krossforma er meir stabil enn langplanet i store bygg. Tømmerkonstruksjonen vart lett ustabil og for svak for lange, høge veggar, særleg om dei vart gjennomskårne av høge vindauge - det var difor vanskelegar å bygge store langkyrkjer av tømmer. Tverrskip gav ein meir stabil tømmerkonstruksjon og er truleg ein grunn til at krosskyrkjeforma vart utbreidd på 1600-1700-talet. I store lafta kyrkjer er avstivingsproblemet løyst på ulike måtar, til dømes som i Leksvik kyrkje der det er ein tverrvegg midt på det 16 m lange skipet. Av byggetekniske omsyn tilrådde Linstow difor krossforma. I Gjemmestad kyrkje og Hamre kyrkje er avstivingsproblemet løyst med små utstikk på skipet (stutte krossarmar) som gjev ymt om eit krossforma grunnplan. Desse lafta krosskyrkjene har mykje til felles med krosskyrkjer i tegl som vart reist på den tida, til dømes Oslo domkyrkje. Krossforma gjorde det mogleg å bygge større kyrkjerom utan å bruke nye konstruksjonformer i taket slik det ville ha blitt naudsynt med breiare og lengre skip. I Olden bles ei kyrkje ned i vinterstormen på 1700-talet og ei ny vart bygd i krossform for å tåle den sterke vinden.
Stavkyrkja som stod i Ørsta var truleg reist som krosskyrkje. Enkelte stavkyrkjer vart utvida med krossarmar, til dømes Flesberg stavkyrkje vart i 1735 utvida med tverrarmar i lafta tømmer. Vågå kyrkje vart oppført som krosskyrkje i bindingsverk med materialar frå ei gamal stavkyrkje på staden. Steinkyrkja på Søndeled vart utvida til krosskyrkje med påbygg i lafta tømmer 1768-1784.
Krosskyrkjer i Noreg
Plantypen finn ein i store delar av verda, men soknekyrkjer av stein med opphavleg krossform har ein ikkje hatt i Noreg i mellomalderen, sjølv om fleire seinare har blitt ombygd. Korskyrkja i Bergen var opphavleg bygd som langkyrkje og utvida til krosskyrkja på 1600-talet. Norderhov kyrkje på Ringerike og Haslum kyrkje i Bærum er døme på krosskyrkjer i stein som er utvida frå langkyrkje, medan Nidarosdomens grunnplan har preg av krosskyrkje sjølv om ho er reist som basilika.
I mellomalderen vart ingen soknekyrkjer oppført i krossform, men mange vart seinare utvida ved å bygge på tverrskip som Haslum kyrkje eller Søndeled kyrkje. Nidarosdomen har også tverrskip men kan opphavleg ha vore utforma som basilika utan tverrskip. Fleire stavkyrkjer med langplan vart ombygd til krosskyrkjer på 1600-1700-talet. Hedalen stavkyrkje til dømes vart utvida i 1699 ved å bygge ut i tre retningar slik at den opphavlege kyrkja vart verande som den vestlege delen av skipet.
På landet var alle nye kyrkjer i tida 1600-1800 lafta tømmer, dette gav ein lågare og tyngre bygningstype enn stavkyrkjene frå mellomalderen. Grunnplanet tidleg på 1600-talet var ofte enkelt med eit rektangulært skip og smalare kor (langkyrkje), men i siste halvdel av 1600-talet vart krossforma grunnplan vanleg og på 1700-talet vart krosskyrkja det dominerande (på Vestlandet dominerte fortsatt langkyrkja). Nokre få Y-forma kyrkjer finst fortsatt i dag: Holmestrand kyrkje i Vestfold, Mo kyrkje i Surnadal, Rennebu kyrkje og Budal kyrkje i Sør-Trøndelag.
Av dei 130 norske kyrkjene frå 1700-talet er over halvparten krosskyrkjer i lafta tømmer.
Store krosskyrkjer
Nokre av dei størst krosskyrkjene i Noreg rekna etter sitjeplassar.
Krosskyrkjer av tømmer
Døme på krosskyrkjer oppført i lafta tømmer (ofte utvendig panel som skjuler tømmerveggane)
Murkonstruksjon
Døme på krosskyrkjer oppført i stein og/eller tegl.
Stavkonstruksjon
Døme på stavkyrkjer med krossform (mange ombygde stavkyrkjer har tverrarmar i annan konstruksjonsteknikk, ofte tømmer).
Etiologi
Etiologi (av gresk aitia - årsak) er læra om årsaker. Omgrepet vert nytta i filosofi, fysikk og biologi. I etiologien studerer ein kvifor fenomen oppstår og årsakene til kvifor dei utviklar seg som dei gjer. I medisin er etiologi studiet av årsakene til ulike sjukdommar.
Kong Haakon VII Hav
Geografi
Området er viktig for ross-selen (Ommatophoca rossii).
Jacob van Ruisdael
Jacob Izaackszoon van Ruisdael var ein nederlandsk landskaps- og marinemålar, som ettertida har oppvurdert til å vere ein sentral målar innanfor landskapsmåleriet.
Liv og gjerning
Om barndom og oppvekst er lite sikkert kjent. Ruisdael vart medlem av målarlauget i Amsterdam i 1658 og fekk borgarskap til byen i 1659. I år 1681 vart han send tilbake til Haarlem, då han var for fattig til at byen Amsterdam ville ta på seg å forsyrgje han. Året etter døydde han på fattighuset i Haarlem.
Kong Haakon VII Hav
Historie
Området er kalla opp etter Haakon VII, den første kongen av Noreg etter unionen med Sverige var slutt.
Jacob van Ruisdael
Liv og gjerning
Ruisdal vert i dag rekna som ein av dei finaste landskapsskildrarane nokon gong. Hans poetiske stemningsskildring og plastiske framstilling av landskap framstår som en egen klasse. Den samtidige landsmannen, Meindert Hobbema, låg på omtrent same nivå, men var meir avgrensa når det gjaldt element i bileta.
Motiva henta Ruisdael frå dei næraste omlandet, og frå ei reise som gjekk til det tyske grevskapet Bentheim. Han såg då eikeskog og små fossefall, noko som kom med i måleria hans som små, men viktige element. Signaturem hans finst på ca. 450 bilete. Nokre av desse kan vere av Hobbema, då det er funne ein del av seinare påførte («justerte») signaturar. Bileta til Ruisdael omfattar også marine motiv og byprospekt.
Han prøvde seg også med raderingar. Desse verkar å ha selt dårleg, mange av dei finst berre i eitt einaste eksemplar.
Måleriet Landskap er i samlingane til Nasjonalmuseet i Oslo.
Baabda
Baabda (arabisk بعبدا) er administrasjonssenter i Baabda distrikt og Libanonfjella guvernement, vest i Libanon. Baabda var hovudstaden i den sjølvstyrte osmanske regionen Libanonfjella. Baabda er òg ein del av Stor-Beirut.
Baabda-palasset, bustaden til presidenten i Libanon ligg òg i Baabda.
Libanonfjella guvernement
Libanonfjella (arabisk جبل لبنان, Ǧabal Libnān eller Jabal Lubnan) er eit av guvernementa i Libanon. Han er hovudstad i Baabda. Dei fleste innbyggjarane er kristne, hovudsakleg maronittar, gresk-ortodokse og melkittisk-katolske. Det er òg mange muslimar og drusarar.
Dette guvernementet er kalla opp etter fjellkjeda Libanonfjella som strekkjer seg mellom Nord guvernement og Sør guvernement.
Distrikt
Guvernementet er delt inn i seks distrikt (Aqdya, enkelform - qadaa eller caza) som er:
Religion i Libanonfjella guvernement
Kristne utgjer størstedelen av folkesetnaden med 65,27 %; drusarar den nest største 17,94 %; sunnimuslimar og den tredje største er 8,8%; sjiamuslimane er minst med 7,9 %.
Leimbach i Aargau
Leimbach er ein kommune i distriktet Kulm i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 520 meter over havet.
Kommunen ligg i øvre Wynental.
Bernt Hulsker
Bernt Nikolai Hulsker er ein norsk fotballspelar. Hulsker er spiss.
Johan Dillner
Johan Dillner var ein svensk prest, musikkpedagog og salmediktar. Han er av mange rekna som oppfinnar av salmodikonet, men andre kjelder hevder at den danske læraren J.W: Bruun var tidlegare ute. Dillner introduserte instruentet i Sverige, han utvikla det vidare, og han arbeidde ivrig for å fremje salmesongen i kyrkjelydane.
Dillner studerte i Uppsala og vart i 1839 kyrkoherde i Östervåla.
I den svenska kyrkan hadde dei i 1819 teke i bruk ei ny salmebok. Melodiane fanst i Haeffners koralbok, men dei var ofte heilt ukjende for folk, eller dei song melodiane i ei anna form. Sidan dei fleste kyrkjene mangla orgel, konstruerte Dillner det enkle salmodikonet som var lett å byggje. Med ei siffernoteskrift var det lett å spele på, òg for folk som mangla notekunnskap. Slik vart melodiane til dei nye salmane gjort kjende.
Dillner gav i 1830 ut boka Melodierna till svenska kyrkans psalmer, noterade med ziffror.
20. februar 2000 vart det opna eit Johan Dillner-museum i Östervåla i Sverige.
Egidius
Den heilage Egidius er ein katolsk helgen som levde sør i Frankrike på 700-talet.
Soge
Legenda fortel at han heldt til som einebuar i ein skog nær Nîmes med ei hind som einaste selskap. Under ei kongeleg jakt blei eremitten skada av ei pil som var meint for hjorten. Kongen, som skal ha vore visigotar, eller meir truleg frankar, fekk stor vørdnad for Egidius og lét byggja eit kloster for han.
Etter at abbeden var død og gravlagd blei det rapportert at han stod for mange mirakel. Byen som voks opp rundt grava hans, St-Gilles-du-Gard, blei ein populær pilegrimsstad, og Egidius-kulten spreidde seg over store delar av Europa.
I 1562 blei relikviane etter helgenen flytta i løynd til Toulouse for å redda dei frå opprørske hugenottar. Då kroppen forsvann gjekk òg pilegrimstalet ned, men det tok seg opp igjen då dei fleste delane av helgenen blei tilbakeførte til byen i 1862 og den opphavlege grava blei gjenoppdaga i 1865.
Ettermæle
Egidius er kjent som Aegidius og Ægidius på latin, Aigidios på gresk, Gilles på fransk, og Giles, Ilgen, Gilgen og Till på engelsk. Minnedagen hans er 1. september, som finst på den norske primstaven som Kvernknarren.
I kunsten blir Egidius vist som ein enkel abbed med stav eller saman med ei hind. Attributten hans er ei pil.
På grunn av jaktulukka er han vernehelgen for lamme og halte, men òg for jegerar og bogeskyttarar. Vidare er han helgen for skogsarbeidarar, gjetarar, hestehandlarar, smedar, ammande mødrer som manglar mjølk og skipbrotne. Han kan verna mot tørke, brann, uvêr, galskap, mørkredsle, kreft, epilepsi og ufruktbarheit hos menneske og dyr, og skal òg kunne hjelpa til å føra fram eit godt skriftemål. Den heilage Egidius er helgen for byane Edinburgh, Graz, Nürnberg, Klagenfurt, Osnabrück, Braunschweig og Toulouse, og for dei austerrikske regionane Kärnten og Steiermark.
Money (That’s What I Want)
«Money (That’s What I Want)» er ein hitsingel frå 1959 av Barrett Strong for Tamla, ein del av Motown. Songen vart skrive av grunnleggjaren av Tamla, Berry Gordy, og Janie Bradford
Singelen vart den første hitsingelen for Motown og han nådde andreplass på den amerikanske R&B-lista og 23. plass på poplista.