cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kongedømet Frankrike
Huset Capet
Henrik II arva hertugdømet Normandie og grevskapet Anjou, og gifta seg med den nyskilde, tidlegare dronninga av Frankrike, Eleanor av Aquitaine, som styrte mykje av det sørvestlege Frankrike, i 1152. Etter å ha slått ned eit opprør leia av Eleanor og tre av dei fire sønene deira, fekk Henrik Eleanor fengsla og gjorde hertugen av Bretagne til vassalen sin, slik at han i røynda styrte den vestlege halvdelen av Frankrike og hadde meir makt enn den franske trona. Etterkomarane til Henrik stridast derimot over delinga av dei franske områda hans, og i i lag med ein lengre strid mellom Johan av England og Filip II, vann Filip attende makta over det meste av dette området. Etter ein fransk siger i slaget ved Bouvines i 1214, hadde dei engelske monarkane berre makt over det sørvestlege hertugdømet Guyenne.
Hundreårskrigen
Då Karl IV døydde i 1328 utan mannlege arvingar, enda hovudlinja til Capet. På grunn av den saliske lova, kunne ikkje krona gå til ei kvinne (dottera til Filip IV var Isabell og sonen hennar var Edvard III av England), slik at trona gjekk til Filip VI, son av Karl av Valois. Dette, i tillegg til ein langvarig strid om rettane til Gascogne i Sør-Frankrike, og forhold mellom England og dei flamske tekstilbyane, førte til hundreårskrigen frå 1337 til 1453. Det neste hundreåret var prega av øydeleggande krigføring, bondeopprør (det engelske bondeopprøret i 1381 og Jacquerie i 1358 i Frankrike) og aukande nasjonalisme i begge land.
Tapa med eit hundreår med krig var enorme, særleg på grunn av Svartedauden, som nådde området frå Italia i 1348 og som raskt spreidde seg opp Rhonedalen og så over det meste av landet. Det er estimert av at ein folkesetnad på om lag 18-20 millionar i dagens Frankrike på tida då årestadskatten frå 1328 150 år seinare hadde vorte redusert med 50 % eller meir.
Italienske krigar
Etter hundeårskrigen signerte Karl VIII av Frankrike tre avtalar med Henrik VII av England, Maximilian I av Habsburg og Ferdinand II av Aragon i høvesvis Étaples (1492), Senlis (1493) og Barcelona (1493). Desse tre avtalane gjorde at Frankrike kunne setje i gang dei langvarige italienske krigane (1494–1559), som markerte byrjinga på det tidlege moderne Frankrike. Franskmennene sine forsøk på å auke dominansen sin førte i staden til auka makt for dei habsburgske tysk-romerske keisarane.
Religionskrigar
Religionskrigane enda med krigen med dei tre Henrikane der Henrik III myrda Henry de Guise, leiar for den spanskstøtta katolske ligaen, før kongen sjølv vart myrda. Etter mordet på både Henrik av Guise (1588) og Henrik III (1589), enda konflikten då den protestantiske kongen av Navarre tok over trona som Henrik IV (den første kongen frå Huset Bourbon). Han konverterte til katolisisme og gav ut ediktet i Nantes (1598), som garanterte religionsfridom og likskap mellom borgarane.
Trettiårskrigen
Sonen til Henrik IV, Ludvig XIII og ministeren hans (1624–1642) kardinal Richelieu, utdjupa ein politikk mot Spania og den tyske keisaren under trettiårskrigen (1618–1648) som braut ut mellom landa i Det tysk-romerske riket. Etter at både kongen og kardinalen døydde sikra Freden i Westfalen (1648) at den tyske politiske og religiøse oppdelinga vart universelt akseptert, men regentskapet til Anne av Austerrike og ministeren hennar kardinal Mazarin opplevde eit borgaropprør kjend som Fronde (1648–1653) som utvida seg til ein fransk-spansk krig (1653–1659). Pyrenearfreden (1659) formaliserte erobringa til Frankrike (1642) av det spanske området Roussillon etter å ha slått den kortvarige Katalanske republikken og ein kort periode med fred følgde.
Solkongen
Under det meste av regjeringstida til Ludvig XIV (1643–1715) var Frankrike den dominerande makta i Europa, støtta av diplomativerskemda til etterfølgjaren til Richelieu (1642–1661) kardinal Mazarin. Kardinal Mazarin fekk skapt ein fransk marine som kunne konkurrere med den engelske, og utvida marinen frå 25 til nesten 200 skip. Hæren vart òg kraftig utvida. Nye krigar (Devolusjonskrigen 1667-1668 og den fransk-nederlandske krigen 1672-1678) førte til at landet vann nye landområde (Artois og det vestlege Flandern og det frie grevskapet Burgund, som riket fekk i 1482), men på kostnad av stadig hardare motstand hos dei rivaliserande maktene, og ei enorm nasjonal gjeld. Ludvig var ein tilhengjar av teorien om guddommeleg rett for kongar, som hevdar at det herskande monarkiet har guddommeleg opphav og alle rettar, og heldt fram arbeidet til føregangarane med å skape ein sentralisert stat styrt frå hovudstaden. Han prøvde å fjerne restane av føydalisme som framleis eksisterte i delar av Frankrike ved å la adelseliten bu i det overdådige Versaillespalasset. Mange medlemmar av aristokratiet hadde delteke i Fronde-opprøret, men vart no tilfredsstilt av Ludvig. På den måten innførte han eit system med absolutt monarki i Frankrike som varte fram til den franske revolusjonen.
Kongen prøvde å innføre same religion over heile landet, og kansellerte editet i Nantes frå 1685. Han innførte dragonnadar, der primitive soldatar vart innkvartert i heimane til protestantar og kunne gjere som dei ønskte med dei. Mange protestantar flykta frå Frankrike og mange intellektuelle, handverkarar og andre verdifulle menneske forsvann frå landet. Forfølginga vart utvida til uortodokse katolikkar som jansenistane, ei gruppe som fornekta fri vilje og som alt hadde vorte fordømd av pavane. Ludvig var ikkje no teolog og forstod lite av dei komplekse doktrinane til jansenismen, men det var nok for han at dei truga felleskapen til staten. Med dette fekk han støtte hos pavane, som tidlegare hadde vore fiendtleg innstilt mot Frankrike sidan alle kyrkjene i landet hadde vorte underlagt staten og ikkje Roma.
I november 1700 døydde den innavla, mentalt tilbakeståande spanske kongen Karl II utan arvingar, og enda den habsburgske linja i landet. Ludvig hadde lenge venta på dette tidspunktet, og planla no å setje ein bourbonsk slektning, Filip, hertug av Anjou, på trona. I røynda hadde Spania då vorte ein lydig satellittstat under Frankrike, styrt av ein konge som ville utfører ordrar frå Versailles. Dei andre europeiske maktene innsåg derimot korleis dette kunne røre ved maktbalansen, men andre alternativ var heller ikkje ønskeleg. Om ein til dømes sette ein ny habsburgherskar på trona, ville ein ende opp med å gjenskape riket til Karl V, som òg ville ha stor innverknad på maktbalansen. Etter ein ni år lang, slitsam krig, var det siste Ludvig ønskte ein ny krig. Men resten av Europa godtok ikkje planane hans i Spania og den spanske arvefølgjekrigen starta, berre tre år etter niårskrigen enda.
Usemje og revolusjon
I det heile vart det stadig aukande misnøye med monarkiet og den etablerte ordenen utover 1700-talet. Ludvig XV var ein særs upopulær konge på grunn av den seksuelle framferda, svakheita, og for å ha tapt Canada til britane. Ein sterk herskar som Ludvig XIV forsterka stillinga til monarkiet, medan Ludvig XV svekka han. Skriftene til filosofar som Voltaire var klåre teikn på misnøye, men kongen valde å ignorere dei. Han døydde av koppar i 1774 og det franske folket felte få tårer over han. Frankrike hadde ikkje enno starta på den industrielle revolusjonen som var i gang i England, og den aukande middelklassen i byane følte stadig meir frustrasjon med systemet og ein herskar som verka toskete, fjollete, fjern og forelda, sjølv om føydalismen ikkje lenger eksisterte i Frankrike.
Då Ludvig XV døydde vart barnebarnet hans Ludvig XVI konge. Han var først populær, men han vart òg etter kvart kraftig mislikt utover i 1780-åra. Han var nok ein svak herskar og gifta seg med den austerrikske erkehertuginna Marie Antoinette, som var ei overdriven kvinne med overdådige hoff og hushald som brukte opp enorme pengesummar. I tillegg var den franske innblandinga i den amerikanske sjølvstendekrigen særs dyr.
Ved starten av den franske revolusjonen i 1789 var Frankrike i ei stor institusjonell og økonomisk krise, men ideane frå opplysinga hadde starta å gå igjennom hos dei utdanna samfunnsklassane.
Den 3. september 1791 vart det absolutte monarkiet som hadde styrt Frankrike i hundreår tvungen til å trekkje seg og vart eit mellombels konstitusjonelt monarki kjend som Det franske kongedømet (fransk Royaume des Français). Dette varte derimot ikkje lenge og 21. september 1792 vart det franske monarkiet avskaffa då Den første franske republikken vart erklært.
Administrative strukturar
Ancien Régime, eit fransk uttrykk som på norsk vert «det gamle styret» eller «det gamle regimet» syner hovudsakleg til det aristokratiske, samfunnsmessige og politiske systemet som vart oppretta i Frankrike frå kring 1400-talet til 1700-talet under Valois- og Bourbon-dynastia. Den administrative og sosiale strukturen i Ancien Régime var resultatet av åresvis med statsbygging, lover (som Villers-Cotterêts-lova), indre stridar og borgarkrigar, men dei vart eit forvirrande lappeteppe av lokale privilegium og historiske skilnader fram til den franske revolusjonen førte til ei radikal undertrykking av mangel på administrativ samanheng.
Rise Like a Phoenix
«Rise Like a Phoenix» er ein singel av Conchita Wurst, gjeven ut 18. mars 2014.
«Rise Like a Phoenix» vart vald ut av Österreichischer Rundfunk til å representere Austerrike i Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark. Songen vart framført på engelsk av Thomas Neuwirth under aliaset Conchita Wurst. Austerrike delok i den andre semifinalen der landet vann med 169 poeng; tolv frå Finland, Irland, Sveits, Hellas, Romania, Italia og Storbritannia, ti frå Malta, Israel, Gerogia, Polen, Litauen og Slovenia, åtte frå Noreg, sju frå Kviterussland, seks frå Makedonia og fire frå Tyskland. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget vunne med 155 poeng, og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget vunne med 138 poeng. Landet kvalifiserte seg til finalen der dei vann med 290 poeng; tolv frå Sverige, Italia, Slovenia, Finland, Spania, Sveits, Nederland, Storbritannia, Belgia, Portugal, Israel og Irland, ti frå Island, Noreg, Frankrike, Ungarn, Malta, Gerogia og Litauen, åtte frå Ukraina, Romania og Danmark, sju frå Tyskland og Moldova, seks frå Latvia, fem frå Russland og Albania, fire frå Estland, tre frå Makedonia, to frå Montenegro og eitt frå Aserbajdsjan. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget vunne med 311 poeng, og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget vunne med 224 poeng. Dette var den andre gongen Austerrike vann Eurovision Song Contest, førre gong var i 1966.
EUROSONG 2015 - NERIT & MAD show (60 khrónia musikí)
Under EUROSONG 2015 - NERIT & MAD show (60 khrónia musikí), den greske uttakinga til Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike, vart «Rise Like a Phoenix» framført av Élena Paparízou.
Eurovision Song Contest 2015
Wurst opna den fyrste semifinalen i Eurovision Song Contest 2015 i Wien med å framføre «Rise Like a Phoenix» saman med Radio-Symphonieorchester Wien.
Chapmanbreen i Palmer Land
Chapmanbreen er ein isbre som er 11,5 km lang og 16 km brei midt på, og 4,5 km ved munningen. Breen som flyt vestover frå Dyer Plateau i Palmer Land til George VI Sound like sør for Carse Point. Han vart først kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1954 etter Frederick S. Chapman, ein britisk fjellklatrar og Arktisfarar, som i 1934 førte 64 hundar frå Vest-Grønland til England slik at dei kunne nyttast av BGLE, 1934–37.
Sælen kyrkje
Sælen kirke er ei av tre kyrkjer i Fyllingsdalen i Bergen. Ho vart bygd i 2001, etter ein arkitektkonkurranse i 1998.
Kyrkja er på 1550 kvadratmeter og er oppført i mur. Bygget fekk ein av fire murverksprisar som Bergen og omegn murverkspriser delte ut i 2003. Kyrkja vart òg presentert i MUR 2-2003.
Kyrkjesalen er orientert frå vest mot aust og er organisert som ei prosesjonskyrkje. Sideskipa og galleriet heng saman med orgelgalleriet på vestveggen.
Altarveggen har integrert kunstnerisk dekor utført av Søren Ubisch.
Talk
Talk er eit kvitt eller svakt grønaktig mineral, eit hydroksylhaldig magnesiumsilikat med sjiktgitterstruktur. Det kjennest feitt og er svært bløytt (kan ripast med naglen). Talk vert danna ved omvandling av magnesiumrike bergartar, og utgjer hovudbestanddelen i kleberstein (steatitt) og talkskifer. Det finst dels som flaka massar, dels kompakt. Mineralet krystalliserer monoklint.
Talk har ei rekkje industrielle bruksområde, til dømes som smøremiddel, fyllstoff i papir, plast og gummi, i fargeindustrien og som talkum til kosmetiske føremål.
Den totale årsproduksjonen i Noreg er i underkant av 150 000 tonn. Norwegian Talc A/S har brot ved Altermark nær Mo i Rana og ved Framfjord ved Sognefjorden. Andre førekomstar finst ved Otta, Kvam og Ålesund. Altermark Talk vart oppretta i 1932 og vart nedlagt i 2010.
Norsk Radio Relæ Liga
Norsk Radio Relæ Liga (NRRL) er ein norsk interesseorganisasjon for radioamatørar. NRRL vart stifta 8. august 1928 og er medlem av Frivillige Organisasjoners Redningsfaglige Forum.
NRRL har lokale på Nedre Rommen i Oslo og vert leia av presidenten. Kontoret utfører servicefunksjoner for medlemane og tillitsvalde.
Tantalitt
Tantalitt er eit samleomgrep på ein blandingsserie mellom minerala tantalitt-(Fe) (tidlegare ferrotantalitt), tantalitt-(Mn) (tidlegare manganotantalitt) og Tantalitt-(Mg) (tidlegare magnesiotantalitt). Tantalitt er ein del av columbitt-(tantalitt-)euxenitt-gruppa, som skil seg frå columbitt ved å innehalde områdande tantal i staden for niob: (Fe,Mn)(Ta,Nb)2O6. Det finst på granittpegmatitter, men er mindre utbreidd enn columbitt.
Tantalitt-(Fe) er i Noreg kjent frå Iveland, Evje og Dillingøy ved Moss.
Tantalitt-(Mn) er i Noreg påvist frå Drag i Tysfjord, Tennvatnet i Sørfold, Iveland og Råde i Østfold.
Europacupen i fotball 1971
Europacupen i fotball 1971 var ei fotballturnering der vinnarane av 32 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Feyenoord. Turneringa var den 16. i rekka og vart vunnen av Ajax frå Amsterdam. I finalen 2. juni 1971 i London vann laget med 2-0 over greske Panathinaikos frå Aten. Sigeren var den fyrste av tre rake triumfar i Europacupen i fotball til det nederlandske meisterlaget.
Oddmund Løkensgard Hoel
Oddmund Løkensgard Hoel er ein norsk språkforskar og forfattar. Han er frå Trondheim og busett i Luster. Hoel er utdanna cand.philol. med nordisk hovudfag og skreiv hovudoppgåva Nasjonalisme i norsk målstrid 1848–1865 (1996). Hoel har vore forlagsredaktør i Det Norske Samlaget 1996–2000, og hadde ansvar for lærebøker for høgare utdanning (humaniora), ordbøker og språkteknologi. Hoel var doktorgradsstipendiat i historie ved Høgskulen i Volda 2003-2007, og tok doktorgraden (ph.d) i historie i 2009, med doktoravhandlinga Målreising og modernisering i Noreg 1885–1940. Han har sidan 2007 vore tilsett som høgskulelektor/førsteamanuensis ved Avdeling for samfunnsfag, Høgskulen i Sogn og Fjordane, frå 2017 Høgskulen på Vestlandet.
Europacupen i fotball 1971
Europacupen 1971 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til med ei forrunde 18. august og 2. september 1970, der serievinnarane i Bulgaria og Austerrike spelte om retten til å vere med i 1. runde. Vinnarlaget Ajax slo på sin veg mot finalen ut Nëntori Tirana, FC Basel, Celtic FC og Atlético Madrid, medan Panathinaikos på si side slo ut Jeunesse Esch frå Luxembourg i fyrste runde, og sidan Slovan Bratislava, Everton FC og Raude Stjerne frå Beograd, begge dei sistnemnde på bortemålsregelen.
Oddmund Løkensgard Hoel
Hoel var leiar i Noregs Mållag i perioden 1999–2002.
Europacupen i fotball 1971
Finalen
83 179 tilskodarar såg finalen på Wembley stadion i London. Midtspissen Dick van Dijk gav Ajax leiinga allereie i det femte minutt, medan innbytaren Arie Haan bestemte sluttresultatet med ei skåring i det 87. minutt. Vinnarlaget Ajax stilte med fylgjande mannskap: Heinz Stuy, Johan Neeskens, Barry Hulshoff, Velibor Vasović (kaptein), Wim Suurbier, Johan Cruijff, Nico Rijnders, Gerrie Mühren, Sjaak Swart, Dick van Dijk og Piet Keizer. Rijnders og Swart vart i pausen bytta ut med Horst Blankenburg og Arie Haan.
For Panathinaikos spelte Panagiotis Ikonomopoulos, Yianis Tomaras, Anthimos Kapsis, Frangiskos Sourpos, Giorgios Vlahos, Aristidis Kamaras, Mimis Domazos (kaptein), Kostas Eleftherakis, Haris Grammos, Antonis Antoniadis og Totis Filakouras.
Jack Taylor frå England dømde kampen.
Fylkesveg 807 i Nordland
Fylkesveg 807 i Nordland går mellom Båtnesoddan i Flakstadpollen og Nusfjord i Flakstad kommune. Vegen er 6,2 km lang, og kryssar Flakstadøya i nord-sør-retning.
Fylkesvegen høyrer med i Nasjonal turistveg Lofoten som ein av fleire sidevegar til europaveg 10.
Teineitt
Teineitt er eit blått mineral, eit kopartelluritt, CuTeO3· 2H2O. Det er funne som eit sjeldant mineral saman med gull i Oppdal.
Det er kalla opp etter Teinegruva på Hokkaido i Japan.
Fylkesveg 811
Fylkesveg 811 finst i fleire fylke i Noreg:
You Belong to Me av Carly Simon
«You Belong to Me» er ein song skriven av Carly Simon og Michael McDonald. Han vart først spelt inn av rockegruppa The Doobie Brothers for det sjuande studioalbumet deira, Livin' on the Fault Line (1977), men vart meir kjend då Simon sjølv spelte inn songen for hennar sjuande album, Boys in the Trees (1978). Songen kom ut som den første singelen frå albumet hennar og nådde sjetteplassen på Billboard Pop Singles-lista, og låg inne på lista i 18 veker. Simon vart nominert til Grammyprisen for beste kvinnelege popsong i 1979. Eit konsertopptak av songen frå The Doobie Brothers-albumet Farewell Tour i 1983 gjekk seinare inn på poplista i august 1983, då han nådde 79. plassen.
Simon-versjonen vart nytta i den romantiske komedien Desperately Seeking Susan (1985) og Little Black Book (2004).
Anita Baker-versjonen
I 1994 spelte den amerikanske R&B/soul-songaren Anita Baker inn sin eigen versjon av songen for samlealbumet Rubáiyát: Elektra's 40th Anniversary i 1990. Ho gav så ut songen på ny i 1995 som den fjerde singelen frå det femte studioalbumet sitt, Rhythm of Love.
Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er:
NM i friidrett 1997
Jim Svenøy vart tildelt kongepokal for sitt vinnarløp i 3 000 meter hinder og høgdehopparen Hanne Haugland fekk endå ein kongepokal i spesialøvinga.
200 m
<br style="clear:both;" />
400 m
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
1500 m
<br style="clear:both;" />
5 000 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
110 meter hekk
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
100 m
<br style="clear:both;" />
100 m hekk
<br style="clear:both;" />
Husnayn
Husnayn, arabisk الحصنين) er ein landsby i underguvernementet Bariq i provinsen Asir i Saudi-Arabia. Han ligg i ei høgd på 396 moh. og har kring 2 000 (1970) innbyggjarar. Han ligg kring 10 km frå hovudvegen.
NM i friidrett 1997
Stavhopp
<br style="clear:both;" />
Det det va
Det det va er eit samlealbum av Prudence med songar spelte inn i perioden 1972 til 1975. Albumet kom ut i 2005.
The Legendary Prudence Tapes, vol.1
The Legendary Prudence Tapes, vol. 1 er eit musikkalbum av Prudence som kom ut i 1992, eitt og eitt halvt år etter Per Erik Wallum gjekk bort. Albumet inneheld innspelingar som ikkje tidlegare var gjeve ut, innspelt i studioet Experience i Mosjøen. Plata syner Prudence slik bandet var før det første albumet kom ut. «Vol. 1» referer til eit planlagt vol. 2, som skulle inneheld dei tre første singlane til bandet og songar frå ein demo som aldri kom ut med fem låtar som enda opp på debutalbum. Desse songane vart òg spelte inn i Experience, men denne plata kom aldri ut.
Tunnel of Love
Tunnel of Love er det åttande studioalbumet av Bruce Springsteen. Albumet vart gjeve ut i 1987 på Columbia Records
Innhald
Alle songane er skrivne av Springsteen.
Fylkesveg 811 i Nordland
Fylkesveg 811 i Nordland går mellom Vareid og Vikten i Flakstad kommune. Vegen er 4,2 km lang.
Fylkesvegen høyrer med i Nasjonal turistveg Lofoten som ein av fleire sidevegar til europaveg 10.
Før 1. januar 2010 vart vegen kalla fylkesveg 804.
Dinah Washington
Dinah Washington, opphavleg Ruth Lee Jones, var ein amerikansk songar og pianist. Ho er blitt omtalt som den «mest populære svarte kvinnelege plateartisten på 1950-talet». Washington var først og fremst ein jazzvokalist, men opptredde og gjorde innspelingar innan ei rekkje sjangrar, som blues, R&B og tradisjonell populærmusikk.
Liv
Washington var fødd i Tuscaloosa i Alabama, men foreldra hennar flytta tidleg til Chicago, der ho voks opp og gjekk på skule. Som barn spela ho piano og song gospel i kyrkjekor. Som tenåring blei ho med i Sallie Martin Gospel Singers, og slutta å gå på Phillips High School. Ho hadde kome med i gospelkoret etter å ha vunne ei amatørtevling ved Regal Theater, i Chicago, der ho song «I Can't Face the Music».
Etterkvart byrja ho opptre i klubbar i Chicago, og i 1941–42 opptredde ho på stader som Dave's Café og Downbeat Room ved Sherman Hotel (med Fats Waller). Ho spelte ved jazzklubben Three Deuces då ein venn tok henne med til Garrick Stage Bar for å høyar Billie Holiday. Klubbeigaren Joe Sherman blei så imponert då ho song «I Understand», saman med Cats and the Fiddle som var hyra til å spela i overetasjen ved klubben, at han hyra henne òg. I løpet av året ved Garrick, der ho song oppe medan Holiday opptredde i etasjen under, fekk ho artistnamnet som ho er blittkjend under. Ho gav Joe Sherman æra for å ha føreslatt at ho endra namn frå Ruth Jones, ei stund før Lionel Hampton kom for å høyra henne der. Hampton gav henne eit tilbod om å synga i orkesteret sitt, som ho var med i frå 1042 til 1946.
Washington gjorde si første innspelin for Keynote Records i desember 1942 med «Evil Gal Blues», skriven av Leonard Feather og med musikarar frå Hampton sitt band, mellom anna Joe Morris på trompet og Milt Buckner på piano. Både denne innspelinga og den neste, «Salty Papa Blues», kom inn på Billboard si R&B-liste, «Harlem Hit Parade», i 1944. I desember 1945 spelte ho inn tolv songar for Apollo Records, der 10 av dei blei gjevne ut, med Lucky Thompson All Stars.
I 1946 fekk ho kontrakt med Mercury Records, og hadde på slutten av 1940- og byrjinga av 1950-talet ei rekkje hittar på R&B-lista. Ho fekk sitt store gjennombrot i 1959 med «What a Difference a Day Makes», som ho vann ein Grammy-pris for beste prestasjon i kategorien Rhythm and Blues med. Året etter spelte ho inn to hitlåtar saman med Brook Benton, «Baby (You've Got What it Takes)» og «A Rockin' Good Way (To Mess Around and Fall in Love)».
Dinah Washington døydde av ein overdose av piller og alkohol då ho var 39 år.
Pump av Aerosmith
Pump er det tiande studioalbumet til det amerikanske rockebandet Aerosmith. Det kom ut 12. september 1989 på Geffen Records. Albumet nådde femteplassen på den amerikanske albumlista, og selde til 7x platina hos RIAA i 1995.
Albumet inneheld hitsinglane «Love in an Elevator», «The Other Side», «What It Takes», «Janie's Got a Gun», som alle gjekk inn på topp 40 på Hot 100 i USA. Det har òg eit sertifisert sal på sju millionar eksemplar i USA til dags dato, og er delt med etterfølgjaren Get a Grip som Aerosmiths nest mest selde studioalbum i USA (Toys in the Attic leiar med ni millionar). Det produserte ei rekkje suksessar og «førstegangar» for bandet, inkludert deira første Grammy Award («Janie's Got a Gun»). «Love in an Elevator» vart den første Aerosmith-låten som nådde førsteplassen på Mainstream Rock Tracks-lista. Albumet vart det fjerde bestseljande albumet i 1990.
I Storbritannia var det det andre Aerosmith-albumet som selde til sølvplate (60 000 selde einingar) av British Phonographic Industry, og oppnådde dette i september 1989.
Pump var det andre av tre Aerosmith-album som vart spelt inn etter kvarandre med produsent Bruce Fairbairn og lydteknikarane Mike Fraser og Ken Lomas i Little Mountain Sound Studios.
Produksjon
I desember 1988 kom Aerosmith saman på Rik Tinory Productions i Cohasset i Massachusetts for å øva og komponera nye songar, då bandmedlemmene trudde at sidan studioet låg isolert til, ville det hjelpa kreativiteten deira. Dei skreiv over 19 songar, fordelt på ei «A-liste» med songar som vart rekna som moglege hittar, som «Love in an Elevator» og «What It Takes», og ei «B-liste» med songar som enno ikkje var utvikla, som «Voodoo Medicine Man». Produsenten Bruce Fairbairn fokuserte på å få så mange knaggar i låtane som mogleg.
Nokre songar som vart foreslått til albumet, men aldri gitt ut i si opphavlege form, inkluderer «Girl's Got Somethin'», «Is Anybody Out There», «Guilty Kilt», «Rubber Bandit», «Sniffin'» og «Sedona Sunrise». Mange songar hadde òg alternative titlar, til dømes heitte «Voodoo Medicine Man» opphavleg «Buried Alive» og «News for Ya Baby». Dei fleste av desse songane kan sjåast på bilete av ei tavle i studioet og i opptak frå The Making of Pump.
I januar 1989 drog bandet til Vancouver for igjen å spela inn musikk i Fairbairn sitt Little Mountain Sound, der produsenten hadde styrt Bon Jovi sitt Slippery When Wet og New Jersey. «Eg høyrer ikkje eingong på Bon Jovi,» protesterte Steven Tyler, «så me sa ikkje: 'Å, shit, dei hadde eit flott album', og drog opp dit.»
Intensjonen med albumet var å utforska ein råskap som hadde vorte glatta over for eit kommersielt lydbilete i Permanent Vacation. Joe Perry uttalte at «Då me skulle gjera dette albumet, visste me kva me ville, me ville fjerne litt feitt me kjende på vårt førre. Me sa ikkje 'Me treng ein narkotikasong eller ein barnemishandlingssong,' men når dei passa, brukte me dei. Sånn er Aerosmith: me er ikkje bundne av nokre reglar.» Denne flukta frå reglane førte til dei instrumentale mellomspela mellom songane. Mellomspela vart gjorde i samarbeid med musikaren Randy Raine-Reusch, som vart henta til studioet etter at Perry og Tyler besøkte huset hans for å leita etter uvanlege instrument å bruka. Mange av tekstane har seksuelle tema, noko Tyler tilskreiv at han «tok igjen den tapte tida» han brukte på å bruka narkotika i staden for å ha sex på 1970-talet.
På ein MTV-spesial i 1989 med tittelen «Aerosmith Sunday» forklarte Brad Whitford albumtittelen med «No som har slutta med dop, er med alle så gira.»
Steven Tyler angra på at han ikkje hadde lagt tekstane i albumheftet, noko som skjedde fordi Geffen var redd for at Parents Music Resource Center ville protestera over tekstinnhaldet med mange sex- og narkotikareferansar. For å bøta på denne utelatinga vart tekstane inkluderte i turnéprogrammet. Albumomslaget har eit svart-kvitt bilete av ein mindre International K Series-lastebil på toppen av ein større International KB Series-lastebil, begge med lasteplanet fjerna. International-merkinga i krom på panseret er erstatta med bokstavane «F.I.N.E.», ei forkorting for «Fucked Up, Insecure, Neurotic, and Emotional», som det står i notata i omslaget.
Søksmål
Aerosmith hamna i ei rettssak etter at eit lite rockeband ved namn Pump saksøkte managementsselskapet til Aerosmith for krenking av eit varemerke. Aerosmith vann saka. Aerosmith hamna òg i juridiske problem då låtskrivarteamet Holland-Dozier-Holland trua med å saksøkja bandet fordi hovudmelodien i Aerosmith-songen «The Other Side» likna på melodien i songen «Standing in the Shadows of Love». Som ein del av forliket gjekk Aerosmith med på å leggja til «Holland-Dozier-Holland» i låtskrivarkredittane for «The Other Side».
Mottaking
Albumet fekk stort sett positiv mottaking, og har i ettertid vorte kalla «eit høgdepunkt i glam metal-æraen».
«I ei tid då unge kanonar frå Mötley Crüe til Poison gjorde sitt beste for å ta over heavy metal-krona frå folk som Def Leppard og Bon Jovi,» noterte Q, «måtte det ein gjeng med gamle, forvirra veteranar som Aerosmith til for å komma opp med årets beste metal-album.»
«Aerosmith er framleis den regjerande kongen av hardrocken,» skreiv Rolling Stone. «Men Pump – verkeleg subtil – har meir å by på enn garderobelatter, som den gode gamle, kjappe knasinga (rundt Toys in the Attic) i 'Young Lust', den frekke klask og kilinga i 'My Girl' og kjøkkenvask-lyden i 'Janie's Got A Gun'.»
«Herrane Tyler og Perry,» noterte Hi-fi News & Record Review, «har rydda opp, støvsoge nasebora, lagt til noka fleire utvalde grønsaker til torskestykka sine og komme opp med noko særs imponerande.»
Magasinet Spin plasserte albumet på 279. plassen på lista si over «Dei 300 beste albuma dei siste 30 åra», og sa «Aerosmith får ingen respekt for å finna det perfekte punktet mellom skamløysa og 80-tals slesk-metall og det sjølvmedvitne blunket til 90-talets proto-ironiske MTV-kultur».
Loudwire rangerte albumet på fjerdeplass i rangeringa si av Aerosmith studioalbum, og sa: «'Pump', som multiplatina føregangaren Permanent Vacation, kom utan blygsel 80-talets hår-metal-trendane i møte med blanke megaproduksjonar som 'Love in an Elevator' og den Grammy-vinnande 'Janie's Got a Gun', men det gjorde òg ein prisverdig jobb med å gjenoppliva den gamle Aerosmith-stilen på massevis av fantastiske låtar».
Medverkande
Produksjon
Big Love av Fleetwood Mac
«Big Love» er ein song av Fleetwood Mac som kom ut i 1987 på albumet Tango in the Night. Songen var den første singelen som kom ut frå albumet og nådde femteplassen på singellista i USA, og niandeplassen i Storbritannia. Singelen vart òg ein hit på dance-lista i USA der han nådde sjuandeplassen.
Ein 12-tommarversjon av singelen kom med ein lengre dansemiks, med meir vokal av Stevie Nicks. 12-tommarsversjonen hadde òg med «You & I, Part II» frå Tango in the Night medan 7-tommarsversjonen hadde med «You & I, Part I», som ikkje finst på albumet. Ei avgrensa 12-tommars biletplate kom ut i Storbritannia, i tillegg til ein dobbel 7-tommarversjon med singelen «Big Love» og ein eksklusiv 7-tommar med «The Chain» som A-side.
Bakgrunn
«Big Love» vart skriven av Lindsey Buckingham og vart opphavleg meint å vere ein del av det tredje soloalbumet hans, som han byrja å arbeide på i 1985. Prosjektet vart i staden omgjort til eit Fleetwood Mac-album. Songen er eit godt døme på produksjonsteknikkane som vart nytta på albumet med sin utfordrande kvinnelege og mannlege «oh - ahh»-vokal. Mange trudde at den kvinnelege «ahh»-vokalen vart sungen av Stevie Nicks, mens det i røynda er Lindsey Buckingham som syng begge. Dette vart skapt ved at stemma hans vart sampla og endra i studio for å etterlikne ei kvinnestemme.
Soloversjonen
Då Buckingham slutta i Fleetwood Mac i 1987 (kort tid etter Tango in the Night kom ut), spelte aldri bandet «Big Love» på konsertane sine før han kom attende i 1997. Buckingham spelte sjølv songen i 1993 på den første soloturneen sin. Han spelte då songen akustisk og spelte songen på same viset i 1997 i lag med Fleetwood Mac. Denne utgåva kan ein høyre på konsertalbumet til Fleetwood Mac kalla The Dance. Denne finst òg på det andre volumet av filmmusikkalbumet til Cameron Crowe-filmen Elizabethtown.
Musikkvideo
Den stilmessige og innovative musikkvideoen til «Big Love» kosta i følgje Mick Fleetwood ein halv million dollar - ein stor sum for ein 3:30 minuttar lang video, sjølv etter dagens standard. Videoen vart til dels filma i Kimberly Crest, ein viktoriansk herregard i Redlands i California, som ofte vert nytta til bryllaup og liknande.
Tellurisk jern
Tellurisk jarn eller terrestrisk jarn er eit metallisk jarn danna på jorda. Fordi jarn normalt blir lett oksidert, er tellurisk jarn særs sjeldan og blir berre danna under heilt spesielle tilhøve, som når jernrike lavaer treng gjennom kollag. Det er kjent mellom anna frå Disko på Grønland. Det skilst frå meteorisk jarn ved mikrostrukturen.
Big Love av Fleetwood Mac
Medverkande
1987-versjonen
Andre versjonar
«Big Love» er òg spelt inn av den kanadiske elektronikaartisten CFCF på debutalbumet Continent.
Danny Cavanagh spelte ein versjon av «Big Love» på In Parallel, eit akustisk konsertalbum i lag med Anneke van Giersbergen.
Flesh for Lulu spelte songen i på «Cold Flame»/«Big Love».
The Other Side of Life
The Other Side of Life er det tolvte albumet til det engelske rockebandet The Moody Blues, gjeve ut i 1986 på Polydor Records. Det inneheld den store hitten «Your Wildest Dreams» som nådde Topp 10-lista i USA.
Produksjon
Det var det tredje albumet bandet gav ut med Patrick Moraz på tangentar, og det første der fløytist og vokalist Ray Thomas ikkje spelte ei stor rolle. Mange av songane var skrivne av vokalisten og gitaristen Justin Hayward og bassisten John Lodge, og berre ein song, «The Spirit», var skriven av Moraz og trommeslagaren Graeme Edge. Musikken på albumet var dominert av synthesizer, sekvensar og trommemaskinar og albumet kan skildrast som eit «synthpop»-album, ei overraskande stilmessig endring for eit band som var pionerar innan symfonisk rock.
Albumet vart spelt inn i Good Earth Studios i London og produsert av Tony Visconti.
Albumet inneheld songen «Rock 'N' Roll over You» som vart nytta i ein scene i The Karate Kid part 2.
Kahla
Kahla er ein landsby heilt sør i Saudi-Arabia, nær grensa til Jemen, i regionen Asir. Landsbyen har kring 2000 innbyggjarar.
Klimaet er moderat om sommaren og kjølig om vinteren. Det finst grassletter og furuskogar i området.
Lucky Town
Lucky Town er det tiande studioalbumet av Bruce Springsteen. Albumet vart gjeve ut i 1992 på Columbia Records
Innhald
Alle songane er skrivne av Bruce Springsteen
Cliffordbreen
Cliffordbreen er ein brei isbre, kring 75 km lang, som flyt aust-nordaustover til skardet mellom Mount Tenniel og Eland Mountains og så aust tilSmithfjorden på austkysten av Palmer Land. Den øvre delen av denne breen vart kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition under Rymill; sjøsida av landmålarar frå U.S. Antarctic Service som utforska langs denne kysten i 1940. I 1947 vart breen fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon under Finn Rønne, medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla han frå bakken. Han vart namngjeven i 1952 frå FIDS etter sir G. Miles Clifford, på den tida guvernør på Falklandsøyane.
Fylkesveg 814 i Nordland
Fylkesveg 814 i Nordland går mellom Sørvalle og Ytresand i Flakstad kommune. Vegen er 2,2 km lang.
Før 1. januar 2010 vart vegen kalla fylkesveg 806.
İsmail Köybaşı
İsmail Köybaşı er ein tyrkisk fotballspelar som spelar for Beşiktaş i den tyrkiske fotballigaen. Han har òg landskampar for Tyrkia.
Köybaşı begynte den profesjonelle karrieren sin hjå Gaziantepspor, der han debuterte i den tyrkiske toppdivisjonen i 2008. Etter éin sesong i Gaziantepspor vart han kjøpt av toppklubben Beşiktaş for 6,5 millionar euro pluss to Besiktas-spelarar i byte. Köybaşı debuterte for Tyrkia sitt A-landslag 12. august 2009, som innbytar i ein privatlandskamp mot Ukraina.
Kóstas Martákis
Konstantínos Politis (gresk Κωνσταντίνος Πολίτης), kjend som Kóstas Martákis (gresk Κώστας Μαρτάκης) er ein gresk songar. Han vart kjend etter å ha delteke på det greske talentshowet Dream Show på Alpha TV i 2006.
Tuz Khurmatu
Tuz Khurmatu (arabisk طوزخورماتو, tyrkisk Tuzhurmatu), òg skrive Tuz Khurma og Tuz Khormato eller berre Khurmatu) er ein by i den kurdiske regionen av Irak, 88 km sør for Kirkuk. Byen er multietnisk med ein majoritet av kurdarar og ein minoritet av turkmenarar og arabarar. I 2012 hadde byen kring 120 000 innbyggjarar.
Tuz Khormato er i lag med Altun Kupri, Amerli, Bashir, Bustamli, Mahalabiyah, Qarah Tappah, Sulaiman Bek, Tal Afar, Taza Khurmatu og Yankjah, dei største byane i Irak med ein større folkesetnad av irakiske turkmenarar
THRaKaTTaK
THRaKaTTaK er eit konsertalbuma av bandet King Crimson, gjeven ut i 1996. Opptaka består av framføringa og improvisasjonar frå albumet THRAK spelt inn i USA og Japan.
Fylkesveg 832 i Nordland
Fylkesveg 832 i Nordland går mellom Straumgård og Borg i Vestvågøy kommune. Vegen er 8,9 km lang.
Refúgio Astrônomo Cruls
Refúgio Astrônomo Cruls er ein brasiliansk sommarleir i Antarktis kalla opp etter astronomen Luis Cruls som leia ein ekspedisjon i 1882 til Punta Arenas for å observere ein Venuspassasje. Strukturen vart oppretta den 25. januar 1985, ligg på Nelson Island, sørvest for King George Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.
Tellurobismutitt
Tellurobismutitt eller tellurvismut er eit ertsmineral av vismut og tellur med samansetjing Bi2Te3.
Refúgio Astrônomo Cruls
Hytta, som kan ta opp til 6 forskarar i opp til 40 dagar, er avhengig både logistisk og adminsitrativt av Comandante Ferraz-basen. I lag med Refúgio Emílio Goeldi på Elefantøya dannar dei grunnlaget for den brasilianske forskinga i Antarktis.
Tellurobismutitt
Mineralet vart fyrst rapportert av Esmark i 1815 som eit tellurmineral og typelokaliteten er Moberggruva eller Mosnapgruva ved Fjellgardane i Fyresdal. Mineralet vart seinare undersøkt av Berzelius og beskive tellurobismutitt. Eit oversyn over mineral frå Moberggruva (Moisesberg) finn ein i Norsk Bergverkmuseum sin rapport: Bjørn Ivar Berg; Moisesberg i Fyresdal 1541-1549
Mineralet er funne i mindre mengder i fleire norske førekomstar. https://snl.no/tellurobismutitt
Fylkesveg 832
Fylkesveg 832 finst i fleire fylke i Noreg:
Bønes kyrkje
Bønes kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1997 i Bergen kommune i Vestland fylke. Kyrkja er teikna av arkitekt Helge Hjertholm, som òg har teikna Søreide kyrkje og Fyllingsdalen kyrkje i Bergen.
Kyrkja på Bønes vart reist etter mange år med kronerulling mellom folk på Bønes. Frå slutten av 1970-åra til byrjinga av 1990-åra auka folketalet på Bønes med om lag 8500, frå eit utgangspunkt på 500 menneske. Området sokna då til Storetveit kyrkje, men det voks fram eit lokalt ønskje om eiga kyrkje på Bønes. Dette var ikkje inne i Bergen kommune sine planar før tidlegast i 2010, og det vart difor teke private initiativ for å få bygd ei kyrkje. Ein byggekomité vart sett ned i 1994, og i 1996 kunne ein starte bygginga. Kyrkja vart vigsla av biskop Ole D. Hagesæther 7. desember 1997, og Bønes vart eige sokn 1. januar 2002.
6. desember 2009 vart andre byggetrinnet av Bønes kyrkje offisielt opna.
Det vert normalt halde gudsteneste i kyrkja kvar søndag.
Ski-NM 2009
15 km klassisk stil
Dato: 15. januar
<br style="clear:both;" />
30 km fellesstart
Dato: 17. januar
<br style="clear:both;" />
50 km fellesstart
Dato: 28. mars
Stad: Røros
<br style="clear:both;" />
3 x 10 km stafett
Dato: 18. januar
Stad: Gjøvik
<br style="clear:both;" />
Sprint
Dato: 16. januar
Stad: Gjøvik
<br style="clear:both;" />
10 km fristil
Dato: 15. januar
Stad: Gjøvik
<br style="clear:both;" />
15 km fellesstart
Dato: 17. januar
Stad: Gjøvik
<br style="clear:both;" />
30 km fellesstart
Dato: 28. mars
Stad: Røros
3 x 5 km stafett
Dato: 18. januar
Stad: Gjøvik
<br style="clear:both;" />
Sprint fristil
Dato: 16. januar
Stad: Gjøvik
<br style="clear:both;" />
Kombinert
Dato: 28. mars
Stader: Raufoss og Gjøvik
Kombinert fellesstart
Dato: 28. mars
Stader: Gjøvik og Raufoss
<br style="clear:both;" />
Normalbakke
Dato: 28. mars
Stad: Lillehammer
<br style="clear:both;" />
Storbakke
Dato: 4. februar
Stad: Raufoss
<br style="clear:both;" />
Slaget ved Petrovaradin
Slaget ved Petrovaradin eller Slaget ved Peterwardein var ein avgjerande siger for dei austerrikske styrkane i krigen mellom Austerrike og Det osmanske riket (1716–1718), ved Petrovaradin, i dag ein del av Novi Sad i Vojvodina i Serbia.
Historie
I 1716 samla storvesir Damad Ali ein arme på 160 000 mann ved Beograd. Av desse var 40 000 janitsjarar, 20 000 sipahi og 10 000 tatarar, i lag med nokre opprørske Kuruc-kavaleristar. Dei kryssa elva Sava ved Zemun mot slutten av juli, og gjekk langs høgrebreidda av Donau mot Sremski Karlovci. Tatarane, med moldovarane og kurucane dreiv inn i Transilvania, men dei transilvanske styrkane gav ikkje tatarane særleg til kamp.
Kommandanten til dei austerrikske styrkane, prins Eugene av Savoie, valde å møte osmanarane ved Petrovaradin. Han fekk laga ein befesta leir innanfor festninga der, og sette den 83 300 mann store keisararmeen i marsj frå leiren i Futog. Det var alt 8 000 mann i garnisonen til festninga, som hovudsakleg bestod av serbarar. I den austerrikske armeen tente kroatiske og ungarske infanteri- og kavaleriregiment (om lag 42 000 menn) og serbiske grensesoldatar i Vojvodina.
Den 2. august skjedde dei første småtreffingane mellom fortroppen til Austerrike og tyrkiske kavaleristar. Dagen etter nådde storvesiren fram til Petrovaradin og sendte 30 000 janitsjarar mot dei austerrikske stillingane. Dei grov løpegraver og starta å bombardere festninga.
Kjernen av keisararmen kryssa Donau natt til 5. august på to pongtongbruer før dei slo leir.
The Slaget
Kl. 0700 morgonen den 5. august sette prins Eugene i gang ein austerriksk offensiv. Medan høgreflanken under prins Alexander von Württemberg storma eit osmansk artilleribatteri, fekk keisarstyrken trøbbel i senteret. Det gjekk treigt å få alle gjennom dei smale portane i festninga. Janitsjarane gjekk med ein gong til motåtak og tvinga keisararmeen inn att i festninga. Prins Eugene sperra av det sentrale åtaket med å setje inn fleire soldatar og sende kavaleriet mot dei osmanske flankane, slik at dei vart omringa. Storvesiren klarte ikkje å bryte gjennom omringinga med sipahiane sine og kunne heller ikkje omgruppere soldatane sine. Tatarane trekte seg til og med unna utan å gå inn i striden.
Etter at osmanarane var utsletta, leia prins Eugene personleg soldatane sine mot leiren til storvesiren. Med støtte av kanonar frå seks fregattar av flåten på Donau, var sigeren sikra kl. 1400 med storvesiren sjølv som ein av dei falne. 50 000 osmanarar klarte å vende attende til Beograd. Kort tid etter kom det ei melding frå Konstantinopel frå sultanen med ordre om å avrette Damad Ali. Han er gravlagd i Beograf festning, Kalemegdan, i ei grav kalla Damad Ali Pašino Turbe.
Etter krigen vart det bygd ei kyrkje til minne om hendinga i Tekije, på åsen over slagmarka, og er tileigna Vår Frue av Tekije, òg kjend som Snøkvite Maria. Kyrkja er spesiell, fordi ho har både katolske og ortodokse alter, og begge trusretningane nyttar ho.
Your Wildest Dreams
«Your Wildest Dreams» er ein song frå 1986 av progrockbandet The Moody Blues, og vart skriven av gitarist og songar Justin Hayward. Songen vart først gjeven ut som singel og så på albumet The Other Side of Life same året. Songen nådde 9. plass på singellista i USA og gjekk heilt til topps på Adult Contemporary-lista, og andreplass på Mainstream Rock-lista.
Det førre albumet til The Moody Blues, The Present, hadde gjort det relativt dårleg og Moody Blues mista noko av det yngre publikumet sitt. Suksessen til «Your Wildest Dreams» introduserte Moody Blues på ny for eit yngre publikum.
Bandet flytta seg mot ein meir elektronisk stil og var mindre avhengig av bandmedlem Ray Thomas, som hovudsakleg spelte fløyte i bandet. «Your Wildest Dreams» var ein av dei første singlane utan Thomas i det heile, sjølv om Thomas framleis var viktig på Moody Blues-konsertane, der han spelte fløyte på tidlegare songar, i tillegg til å synge korvokal.
Det vart laga ein musikkvideo for «Your Wildest Dreams» som vann Billboard Video of the Year-prisen. Videoen vart mykje spelt på MTV. Modellen i videoen er Janet Spencer-Turner.
Clowesbreen
Clowesbreen er ein isbre som er 3,5 km brei, og som flyt aust og ut i Masonfjorden, på austkysten av Palmer Land. Han vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av U.S. Antarctic Service. I 1947 vart han fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon under Finn Rønne, medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla han frå bakken. Han vart namngjeven av FIDS etter Archibald J. Clowes, ein engelsk oseanograf i Discovery Committee i 1924–46.
Dødslekene
Dødslekene har vunne mange prisar, inkludert California Young Reader Medal, og var kåra til ein av Publishers Weekly sine «Best Books of the Year» (Årets beste bøker) i 2008. Romanen var fyrst given ut i innbundet form den 14. september 2008, av Scholastic. Boka sitt omslag var designa av Tim O'Brien. Sidan det har boka blitt utgiven i pocket og som lydbok og ebok. Boka har blitt omset til 26 språk. Boka er den fyrste i Dødslekene-triologien, etterfylgt av Opp i flammer (2009) og Fugl Føniks (2010). I 2012 kom ei filmatisering ut, regissert av Gary Ross.
Hanlding
Dødslekene handlar om landet Panem, der det kvart år blir vald ut ei jente og ein gut (mellom 12-18 år) i kvart av dei 12 distrikta, som skal være med i Dødslekene. Det er ein konkurranse der desse ungdommane blir sende ut på ein utandørs arena der dei må drepe kvarandre til det berre står ein levande igjen, til underholdning for innbyggjarane i Capitol.
Hovudpersonen, Katniss Everdeen, er nødd til å konkurrere når ho ofrar seg for veslesystera, Primrose. Ho må forlate venen Gale Hawthorne og møter Peeta Mellark.
Filmatisering
Jennifer Lawrence spelar Katniss Everdeen. Lawrence var fire år gamlare enn karakteren når filminga byrja. Ho seier ho er ein fan av bøkene. Josh Hutcherson og Liam Hemsworth spelar Peeta Mellark og Gale Hawthorne. Filmen fekk 13-års aldersgrense. No har den aldersgrense 11 år.
Emil Stang si andre regjering
Emil Stang si andre regjering var ei norsk Høgre-regjering som sat frå 2. mai 1893 til 14. oktober 1895.
31. januar 1895 søkte ho om avskjed og i statsråd 27. februar 1895 ba kong Oskar II regjeringa trekkje søknaden attende, men regjeringa ville ikkje.