cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pakistan
Klima
Tharørkenen dekkar dei austlege områda av Pakistan, og er eit svært tørt og varmt område. Mai er den varmaste månaden og den gjennomsnittlege maksimumstemperaturen varierer frå 35 °C i Karachi ved kysten til 42 °C i Hyderabad. Jacobabad har målt heile 52 °C, som er det varmaste som er målt i Asia. Karachi har ein normal årsnedbør på 198 mm. Dei sentrale områda får dermed merke monsunen i større grad, og i Islamabad er den årlege nedbørsnormalen 961 mm.
Låglanda lengst nord i Pakistan kan få frost og ein god del tåke om vinteren, og som i Kashmir like ved kjem det nedbør både om vinteren og sommaren. Dei høge fjella i Kashmir og dei andre nordvestlege områda får monsunen seint på året, og det kjem ofte snø om vinteren. Peshawar, som ligg i nordvest, har ein årleg nedbørsnormal på 344 mm.
Plante- og dyreliv
Når det gjeld dyr ligg Pakistan på grensa mellom den orientalske og den palearktiske regionen. Landet har over 150 pattedyr-, over 174 krypdyr-, over 730 fugle- og 16 amfibieartar, med hovdyr som villgeiter og nilgau, rovdyr som snøleopard og brunbjørn, gnagarar som hamster og ørkenrotte, marine dyr som indusdelfin og havskjelpadde, fleire rovfuglar og gribbar. Skruegeit (markor) er nasjonaldyret og berghøne er nasjonalfuglen.
Folkesetnad
Det estimerte folketalet i Pakistan var over 180,8 millionar i 2009, noko som gjorde det til verdas sjette folkerikaste land. Landet har også ein kraftig årleg folketalsvekst (2,6 % i perioden 1993–2003), og er forventa å få 220 millionar innbyggjarar i 2020. Dei siste åra har både talet på fødslar og dødelegheit byrja synka. Forventa levealder ved fødsel var 63 for kvinner og 62 for menn i 2006.
Through the Morning, Through the Night
Through the Morning, Through the Night er det andre og siste albumet til countryrockduoen Dillard & Clark, gjeve ut i august 1969.
Pakistan
Folkesetnad
I 2005 var folketettleiken 204 per km², med store variasjonar mellom ulike område. Dei fleste innbyggjarane sør i Pakistan bur langs Indus, særleg i storbyen Karachi ved munningen. I nord bur dei fleste i bogen danna av byane Lahore, Faisalabad, Rawalpindi, Islamabad, Gujranwala, Sialkot, Gujrat, Jhelum, Sargodha og Sheikhupura. Landet har lenge vore det mest urbaniserte i Sør-Asia, og 36 % av pakistanarar bur i byar.
Through the Morning, Through the Night
Av musikarar på albumet finn ein country- og folkrockpioneren Gene Clark, Doug Dillard, Bernie Leadon, Chris Hillman, Sneaky Pete Kleinow, Byron Berline og Michael Clarke. Fleire av desse spelte òg på første albumet, men på dette albumet var òg kjærasten til Dillard, Donna Washburn, med på harmonivokal og erstatta Leadon som forlet gruppa og slo seg saman med Hillman, Clarke og Kleinow i Flying Burrito Brothers.
Pakistan
Folkesetnad
Dei mange historiske invasjonane og folkevandringa ved opprettinga har gjeve Pakistan eit samansett innbyggjarbilde. Over halvparten av pakistanarar er panjabiarar, dei fleste lever av landbruk i Panjab. Andre hovudgrupper er sinditalande i sør, urdutalande, fleire av dei av indisk opphav, ofte busette i byar og med i den politiske eliten, og pasjtunarar som i stor grad er organiserte i stammar og held til i stammeområda nordvest i landet og sørvest i Balutsjistan. Her finn ein også balutsjarar og brahuifolk. Fleire afghanske flyktningar bur også i landet, dei fleste i Khyber Pakhtunkhwa.
Through the Morning, Through the Night
Kjernen i bandet bestod av Clark, Dillard, Washburn, David Jackson, felespelar Byron Berline og trommis Jon Corneal, som hadde slutta i The Burritos, og opna opp for at Michael Clarke kunne slå seg saman med desse. Dei mange coversongane på albumet førte til ein del kritikk og ikkje så positive meldingar som det første albumet. Som følgje av dette forlet òg Gene Clark bandet etter at albumet var ferdig. Sjølv om Doug Dillard prøvde å halde fram gruppa som The Doug Dillard Expedition gav gruppa seg like etter.
Pakistan
Språk
Urdu er offisielt språk i Pakistan. Rundt 90 % av innbyggjarane forstår språket, men berre rundt 12 millionar har det som morsmål. Panjabi er det største språket i landet med rundt 80 millionar brukarar, følgd av sindhi med 18,5 millionar. Landet har fleire indoariske språk, dardspråk og iranske språk, og eitt dravidisk språk, brahui.
Through the Morning, Through the Night
Songane «Through the Morning, Through the Night» og «Polly» vart spelt inn av Alison Krauss og Robert Plant på albumet deira Raising Sand i 2007.
Mottaking
Musikkritikaren Richie Unterberger skreiv for Allmusic og kalla albumet «skuffande i forhold til det langt betre The Fantastic Expedition of Dillard & Clark. Den største skilnaden er at der den første plata baserte seg på dei originale songane til Gene Clark, og ei forholdsvis vågal blanding av country og rock, er denne oppfølgjaren meir i retning av tradisjonell folk og bluegrass. I seg sjølv er albumet greitt nok, behageleg og kraftig bluegrassbasert med få overraskingar.»
Pakistan
Historie
På 500-talet f.Kr. blei store delar av dagens Pakistan annektert av Persarriket og gjort til ein persisk provins. På 300-talet f.Kr. kom ein gresk her leidd av Aleksander den store inn i området og grunnla det indo-greske kongedømet. Det blei deretter erobra av Mauryariket frå aust, og kom under buddhistisk påverknad, særleg i Gandhara.
Hellenistiske baktriske herskarar kom inn frå nordvest på 100-talet f.Kr. Fleire innvandringsbølgjer frå Sentral-Asia følgde. Det indiske Guptariket spreidde seg til Chenab og nedre Indus frå 300- til 500-talet.
Islam kom først til Sindh på 600-talet. Nedre Indusdalen blei erobra av ein arabisk hær i 711/12, og området fekk nære band til Bagdad under abbasidane. Sjiaislam blei utbreidd i Multan på 800-talet. Sunnimuslimske Mahmud av Ghazni førte aggressive kampanjar mot hinduane i områda han styrte. Då han døydde i 1030 blei Lahore hovudstad og eit muslimsk kultursentrum. Hovudstaden blei flytta til Delhi sist på 1100-talet, og store delar av Pakistan og Nord-India var eitt rike under Khaldji-sultanatet (1290–1320), Tughlak-dynastiet (1320–1413), Sayyid-dynastiet (1414–51), Lodi-dynastiet (1451–1526) og Mogulkeisarane (1526–1857). Det svekka Mogulriket mista stadig meir makt og område til Det britiske austindiakompaniet, og blei etterkvart del av Britisk India.
Opprettinga av moderne Pakistan
I samband med krava om sjølvstende for India, gjekk fleire indiske muslimar inn for at dei 100 millionar muslimane som budde der måtte få sin eigen stat. I 1938 blei saka teken opp av Muslim League leidd av Muhammed Ali Jinnah. Då den britiske kolonien fekk sjølvstende i 1947 blei område med muslimsk fleirtal i nordvest og nordaust skilde ut som staten Pakistan. Delinga av India og Pakistan førte til at millionar av menneske måtte kryssa grensa til det landet dei etter religionen sin skulle høyra til. Det oppstod stor uro i dei svært blanda områda Punjab og Bengal, og mange menneske blei drepne, bortførte, valdtekne og rana. Etter flyttinga var framleis nokre hinduar att i Pakistan, og eit stort tal muslimar igjen i India. I 1948 kjempa landet sin første krig mot India over Kashmir, som hadde muslimsk fleirtal, men var blitt innlemma i India av hinduherskaren sin. Landet har seinare gått gjennom fleire konfliktar med India.
Sjølvstendige Pakistan var opphavleg dominion i Det britiske samveldet med Jinnah som generalguvernør. Politisk var landet prega av motsetjingar mellom liberale og ortodokse muslimar, mellom regionar i Vest-Pakistan, og mellom Aust- og Vest-Pakistan. Fleirtalet av pakistanarar budde i aust, men makta låg i vest. Det geografiske og kulturelle skiljet mellom landsdelane gjorde også tilhøvet vanskeleg. I 1956 blei Pakistan republikk. Frå 1958 blei landet eit militærdiktatur under Ayub Khan.
Ved det første demokratiske valet til nasjonalforsamling i 1970 vann Awamiforbundet som arbeidde for sjølvstyre i aust og Pakistan People's Party (PPP) i vest. Partia klarte ikkje samarbeida, og i 1971 blei Aust-Pakistan proklamert som den sjølvstendige staten Bangladesh. Pakistanske styrkar gjekk inn i landet, og det braut ut ein blodig borgarkrig som berre enda då India gjekk inn på Bangladesh si side. Zulfikar Ali Bhutto frå PPP blei ny leiar i det gjenverande landet, og innførte omfattande reformer, som nasjonalisering av bankar og industri. Han slo ned eit sjølvstendeopprør i Balutsjistan i 1973.
Ved valet i 1977 blei Bhutto skulda for valfusk, og general Muhammad Zia ul-Haq tok makta. Zia innførte unntakstilstand, islamiserte landet med sjarialover og forfølging av muslimske minoritetsgrupper, og fekk Bhutto avretta. Zia sat med makta til han døydde i ei flyulukke i 1988. Benazir Bhutto, dotter av den avsette presidenten, blei vald til ny leiar same året. Ho blei avsett i 1990 etter skuldingar om korrupsjon og maktmisbruk, og tapte seinare valet. Bhutto og Nawaz Sharif kjempa om makta i fleire år, fram til ei militærgruppe leidd av Pervez Musharraf tok makta i landet i 1999. Musharraf trekte seg i 2008, og Asif Ali Zardari, enkjemannen etter Benazir Bhutto, blei vald til ny president. Pakistan har vore eit konfliktområde under «Krigen mot terror», med den sekulære og USA-vennlege staten på ei side og islam-fundamentalistiske gerilja- og terrorgrupper på den andre.
Politikk
Den pakistanske grunnlova i dag stammar frå 1973 med seinare revisjonar. Ho erklærer Pakistan som ein muslimsk stat leidd av ein president. Presidenten blir indirekte vald for ein femårsperiode av folkevalde frå nasjonalforsamlinga, senatet og provinsforsamlingane. Regjeringa er ansvarleg ovanfor presidenten, som også har endeleg rett til å avgjerda spørsmål om lovgjeving.
Det pakistanske parlamentet blir valt for fire år. Det har 342 sete; ti av dei er reservert for religiøse minoriteter og seksti for kvinner. Senatet har 100 medlemmer som kvar blir vald for seks år, 1/3 av setene blir skifta ut annakvart år. 88 medlemmer blir valde i provinsane, 12 blir utnemnde av nasjonalforsamlinga for stammeområda og houvdstadsterritoriet.
Grunnlova fastset at samfunnet og lovverket skal vera i tråd med islam. Berre muslimar kan bli president eller statsminister. Samstundes slår grunnlova fast at innbyggjarane i landet har rett til tale-, forsamling- og trusfridom.
Militærvesen
Pakistan har ikkje verneplikt. Den pakistanske hæren er den sjuande største i verda og hadde i 2009 ein personellstyrke på 700 000. Sidan 1998 har landet hatt atomvåpen. Hæren har ei sterk stilling i landet, og landet var militært styrt i periodane 1958–71, 1977–85 og 1999–2002, før forsvarssjefen Pervez Musharraf legitimerte leiarstatusen sin gjennom ei folkeavstemming i 2002. Han gjekk av etter press i 2008.
Den pakistanske hæren har delteke i fleire krigar, mot India i 1947, då landet tok kontroll over vestre Kashmir og deretter i 1965, 1971 og 1999, og mot Afghanistan i 1973. Under Sovjetkrigen i Afghanistan skaut han ned fleire fly som kom inn i Pakistan sitt luftrom, og gav skjult støtte til mujahideengeriljaen gjennom Inter-Services Intelligence (ISI). I 1973 slo hæren ned eit opprør frå ei sjølvstenderørsle i Balutsjistan. Sidan 2000-åra har hæren prøvd å nedkjempa islamistar og talibanstyrkar nordvest i landet.
Pakistan har bidrege til fleire fredsbevarande styrkar for SN, i 2009 med 10 700 personell.
Internasjonale tilhøve
Pakistan er eit aktivt medlem i SN og Den islamske konferansen. Landet er også medlem i South Asian Association for Regional Cooperation (SAARC) og Economic Cooperation Organisation (ECO).
Medan Pakistan hadde tette band til USA frå 1950- til og med 1980-talet, då dei samarbeida om å kjempa mot sovjetiske styrkar i Afghanistan, blei tilhøvet dårlegare på 1990-talet, då Pakistan utvikla atomvåpen i det skjulte. Dei to landa har seinare samarbeide om å nedkjempa Taliban.
Administrativ inndeling
Pakistan er ein føderal stat danna av fire provinsar, eit hovudstatsterritorium og føderalt administrerte stammeområde.
Pakistan er vidare delt inn i distrikt, tehsil og landsbyråd.
Økonomi
Pakistan er eit halv-industrialisert land der den stort sett tradisjonelle jordbrukssektoren framleis er svært viktig. Sidan 1965 har landet hovudsakleg opplevd økonomisk vekst, men rikdommen er ujamnt fordelt, og mange lever i fattigdom. Ulikskapen er stor innanfor landegrensene, med stor vekst i byane langs Indus, som Karachi og byane i Panjab, og fattigdom på landsbygda og i marginaliserte område som Balutsjistan og stammeområda.
Landet hadde ein gjennomsnittleg årleg økonomisk vekst på 5 % i tida 1965–80, og på ca. 6 % på 1980-talet. Rundt 2000 gjekk økonomien tilbake, før han voks kraftig igjen og nådde 8,4 % i 2004/05. Mykje av industrien blei nasjonalisert først på 1970-talet, men tok til å bli privatisert igjen frå midten av 1980-talet. Nawaz Sharif privatiserte fleire statlege industriføretak privatiserte og opna for fri flyt av kapital. Sidan 2000 er økonomien blitt opnare for utanlandske investorar.
Helse
Pakistan har eit dårleg utbygd helsesystem, særleg på landsbygda. I 2007 hadde landet 85 legar per 100 000 innbyggjarar. Totalt har landet med 170 millionar innbyggjarar berre 945 sjukehus, 127 859 legar, 62 000 sjukepleiarar og 96 000 helsesystrer. 49 dollar blei brukt til helse per kapita i 2005. Styresmaktene bidrog med 24,4 av dei totale helseutgiftene, medan resten blei dekt av pasientane sjølve. Dette gjer at mange ikkje har råd til medisinar.
La Liberté guidant le peuple
La Liberté guidant le peuple (omsett frå fransk 'fridomen leier folket') er eit måleri av Eugène Delacroix, måla ferdig den 28. juli 1830. Måleriet vart laga til minne om den franske Julirevolusjonen i 1830. Ei kvinne (nasjonalsymbolet Marianne) med berre bryst og føter personifiserer fridomen. Ho førar det umilitært væpna folket fram over lika av dei kongelege soldatane dei har gjort oppstand mot, og allereie har teke livet av. Soldatane representerer ei makt som skamlaust har forgrepe seg på folket, slik det vert symbolisert ved at den kvinna av folket som ligg død i framgrunnen, har vorte valdteke av soldatane.
Fridomen held Trikoloren, flagget frå den franske revolusjonen, i eine handa og eit gevær med bajonett i den andre, og har ei frygisk hue på hovudet. Ho er på eit vis ei vanleg kvinne av folket, samstundes som ho er ei gudinne som står for både rettvis hemn og for rettferd.
Pakistan
Helse
Rundt 19 % av pakistanarar og 30 % av barn under fem år er underernært. Luftvegsinfeksjonar, magetarmkatarr, medfødde misdanningar, tuberkulose, malaria og tyfoidfeber er nokre av dei vanlegaste årsakene til sjukdom og død.
Utdanning
Det pakistanske utdanningssystemet byrjar med fem trinn i barneskule frå barna er fem, deretter følgjer tre og fire trinn vidare utdanning. 66 % av barn (34 % av jenter) gjekk på skule i 2000, men berre rundt halvparten fullfører. Barneskulen er gratis, men ikkje obligatorisk. I tillegg til offentlege skular finst religiøse koranskular der fattige elevar også kan få kost og losji. Landet har også fleire katolskdrivne eliteskular.
Undervisingsspråket er som regel urdu medan dei fleste elevane har andre førstespråk. I høgare utdanning bruker ein engelsk. Det er stor mangel på lesekunne. I 2003 rekna UNESCO med at heile 70 % av kvinner, og 54 % av befolkninga totalt, ikkje kunne lesa og skriva.
Media
Det blir gjeve ut 270 dagsaviser i landet, dei største, som Daily Jang, Nawa-i-Waqt og Daily Khabrain på urdu. Berre 2 % av innbyggjarane les engelske aviser som Dawn og The News International, men mange av desse utgjer eliten i landet. Pressefridomen kan vera avgrensa, og det blei drive førehandssensur etter militærkuppet i 1977.
Samferdsle
Transportnettverket er best utbygd i dei økonomiske kjerneområda, frå Karachi ved kysten og nordover langs Indus. Vegnettet er nesten 198 000 km langt, rundt halvparten er asfaltert. Vegane blir brukt av gåande, dyrekjerrer, motorrickshaw, bilar og bussar. Den første motorvegen, M1 mellom Peshawar og Islamabad, blei ferdig i 1997. Sidan har ein fått motorvegar mellom andre viktige byar, som Lahore, Faisalabad og Hyderabad. Elles er Karakoram Highway, ein fjellveg til Xinjiang-provinsen i Kina, eit vidkjend vegstykke. Landet har over 8000 km jernbanelinje.
Karachi er ein viktig hamneby. Dei to hamnene her, Qasim- og Karachi-hamna, står for 90 % av landet sin internasjonale handel. I 2005 blei det også opna ei ny djupvasshamn i Gwadar i Balutsjistan. Det finst internasjonale flyplassar ved Karachi, Rawalpindi/Islamabad, Lahore, Peshawar og Quetta. I tillegg til det halvstatlege Pakistan International Airlines (PIA) finst det fire private flyselskap og flyvåpenet sitt Shaheen Airlines.
Kultur
Området som no utgjer Pakistan har teke imot kulturelle impulsar både frå aust og vest, til dømes frå Sumer, det antikke Hellas, hinduiske og buddhistiske Sør-Asia, Persia, Midt-Austen og Sentral-Asia. I dag har landet fleire særmerkte kulturar, som panjabisk, kashmirsk, sindhi, pathansk og dardisk. Samstundes har den nyskapte pakistanske staten prøvd å finna fram til eit felles nasjonalt og muslimsk kulturuttrykk.
Arkitektur og biletkunst
Induskulturen hadde sin eigen særmerkte arkitektur med planlagde gater og innlagt vatn i hus av murstein bygde rundt innelukka gårdsplassar. Etter induskulturen utvikla det seg ei ny blanding av greske og sørasiatiske, særleg buddhistiske, tradisjonar. Desse fekk ei stordomstid under Gandharariket, truleg staden der dei første buddhastatuane blei laga.
Etter innføringa av islam fekk arabisk og seinare persisk kultur mykje å seia, og nådde eit høgdepunkt i mogulkulturen, som særleg er blitt kjende for arabisk kalligrafi, miniatyrmåleri og majestetiske byggverk, som Badsjahimoskeen eller Lahore festning. Under kolonitida fortsette britane blandinga av austleg og vestleg stil i byggverka dei laga. Etter sjølvstendet fann pakistanske arkitektar inspirasjon i modernismen for landet sine nye monumentalbygg, som Mazar-e-Quaid eller Minar-e-Pakistan.
Av kunsthandverk har landet særleg ein rik tekstiltradisjon, med vevnad, teppe og broderi; lêr, metallarbeid i kopar, messing og sølv, og keramikk. Ei nyare kunstform er køyretøydekorasjon, der bussar, rickshawar og lastebilar blir rikt utstyrte og måla.
Daglegliv
Nasjonaldrakten i landet som ofte blir brukt til dagleg av kvinner og menn er salvar kamiz, lause bukser og ein lang tunika. Menn kan i tillegg bruka vest og kvinner dekker som regel hovudet med ein dupatta.
Pakistansk mat er typisk fleire karri- eller linserettar serverte med ris eller flate brød, som nan eller roti. Ein bruker mykje krydder og jogurt. Kjøt er mykje meir vanleg her enn i indisk mat, og grilla kjøt er særs populært. Sidan alkohol er forbode i islam drikk ein gjerne søte drikkar, som te, kahwah, faloda, lassi, saft eller brus.
Ramadan er ein viktig månad i dette landet der rundt 95 % er muslimar. Kveldsmåltidet medfører gjerne festleg lag, og avsluttinga id er ei stor høgtid. Andre høgtider er maulid an nabi, profeten sin fødselsdag, frigjeringsnatta shab-e-barat og, for sjiamuslimar, asjura.
Forteljande og utøvande kunst
Dei ulike pakistanske språka har kvar sine litterære tradisjonar. Dikting står høgt, med diktformer frå persisk, gjerne på urdu, som dei mest verdsette. Innan både litteratur og musikk finn ein påverknader frå sufismen.
Ghazalsong og qawwali er populære tradisjonelle musikkformer, og liknar nordindisk hindustanimusikk. Nyare former er filmmusikk og pop på urdu og panjabi.
Landet har ei rekkje ulike folkedansar, til dømes bhangra og luddi frå Panjab, attan og khattakk frå nordvest, jhumar og lewa frå sørvest og ho jamalo frå Sindh.
Pakistan har også fleire teatertradisjonar. Dei byggjer på hinduiske soger, vestleg drama, og på dagleglivet gjennom folketeater. Landet har også ein filmindustri på fleire språk, men denne har lenge vore i motvind gjennom eit strengt lovverk, konkurranse frå den større indiske filmindustrien (hovudsakleg hindifilmar).
Asorane
Asorane (port. Açores, ofte skrive Azorane på norsk) er ei portugisisk øygruppe på den midtatlantiske ryggen 1 500 km vest for Lisboa og 3 900 km frå den nord-amerikanske austkysten. Dei ni øyane (São Miguel, Santa Maria, Terceira, Pico, Faial, São Jorge, Graciosa, Flores og Corvo) som utgjer Asorane har eit samla areal på 2 355 km² med eit folketal på 242 620 menneske (1996). Øygruppa er ein autonom region i Portugal.
Historie
Øygruppa vart oppdaga av portugisiske sjøfarar på 1400-talet (frå 1427 av), og vart busett på 1500-talet.
Geologi
Heile øygruppa er av vulkansk opphav. Det høgaste fjellet på Asorane er vulkanen Pico Alto som ragar 2 351 m over havet. Det siste store vulkanutbrotet var i 1957. Då opna USA og Canada grensene sine, og det kom ei stor utvandring frå øyane. Mange av emigrantane har reist attende til øyane dei seinaste åra.
Geografi
Klimaet er fuktig og mildt, med perioden oktober-april som den våtaste. Havtemperaturen ligg mellom 17 og 22 grader, året rundt. Plantelivet er særs frodig og rikt. Øyane har teplantasjar, og det vert dyrka mellom anna kaffi, bananar og ananas. Husdyrhaldet har vore viktig, men etter at regionen kom med i EU har det vorte store endringar i drifta.
Sao Miguel er den største og mest folkerike øya. Der ligg parken Terra Nostra med «Ungdomskjelda».
Økonomi
Lenge var kvalfangst ein viktig leveveg, men han vart stogga rundt 1980. No er turisme – med mellom anna kvalsafari – i ferd med å vekse til ei av dei viktigaste næringane, ved sida av jordbruk og fiske.
Benjamin Zephaniah
Benjamin Obadiah Iqbal Zephaniah er ein britisk diktar og forfattar av romanar og ungdomsbøker. I 2008 blei han lista opp blant dei 50 viktigaste etterkrigsforfatterane i Storbritannia.
Liv
Benjamin Zephaniah voks opp i eit bustadområde i Handsworth utanfor Birmingham, med ein barbadosfødd far som var postmann og ei jamaikansk mor som var sjukepleiar. Han har dysleksi, og slutta på skulen då han var 13 år gammal. Då hadde han korkje lært å lesa eller skriva. Dei litterære påverknadene hans kom frå rap, annan munnleg poesi og Bibelen. Han hadde sin første opptreden som tiåring i kyrkja. Då han var femten var han allereie kjend for poesien sin i den afro-karibiske og asiatiske folkesetnaden i Handsworth.
9. august
9. august er den 221. dagen i den gregorianske kalenderen (222. under skotår). Det er 144 dagar att av året.
Benjamin Zephaniah
Liv
Zephaniah kom tidleg i klammeri med politiet, og sat i fengsel for innbrot. 22 år gammal flytta han til London for å få betre moglegheiter og eit større publikum.
Han blei aktiv i eit arbeidarkooperativ i Stratford i London, og dette førte til utgjevinga av den første diktsamlinga hans, Pen Rhythm (Page One Books, 1980). Zephaniah har sagt at målet hans er å kjempa mot «the dead image of poetry», og å ta poesien overalt, også til folk som ikkje les bøker. Derfor heldt han diktopplesingar med musikk, konsertaktige opptredenar kjende som dub-poesi. Dei munnlege poesiframføringane hans har samla stort publikum, og han har gjeve ut fleire plater.
I 1982 gav han ut albumet Rasta, som inneheldt The Wailers si første innspeling sidan Bob Marley hadde døydd, i tillegg til ei lovprising av Nelson Mandela. Albumet gav han internasjonal prestisje, og landa på toppen av den jugoslaviske poplista. Mandela, som då var i fangenskap på Robben Island, høyrde innspelinga. Etter at han blei fri møtte den komande sørafrikanske presidenten diktaren, og i 1996 bad Mandela om at Zephaniah skulle leia konserten hans Two Nations Concert i Royal Albert Hall i London. Zephaniah var «poet in residence» ved advokatkontoret til Michael Mansfield QC. Han følgde med på granskinga av Bloody Sunday og andre saker, og desse erfaringane førte fram til diktsamlinga Too Black, Too Strong (2001).
Zephaniah er engasjert i mange politiske spørsmål, som veganar, republikanar, for Amnesty og Animal Liberation Project, til støtte for dysleksi, og som rastafarianar.
Zephaniah fekk også suksess med diktsamlingane for ungdom Talking Turkeys (1995), Funky Chickens (1997) og School's Out, Poems Not for School (1997).
Froan kapell
Froan kapell står på Sauøya i Froan i Frøya kommune i Trøndelag fylke, og er ei langkyrkje i tre bygd i 1904.
Benjamin Zephaniah
Liv
Den første prosaboka hans var romanen Face (1999), som både kan lesast som ein ungdoms- og ein voksenroman. Refugee Boy (2001) skildrar ein ung etiopisk flyktning i London. We Are Britain! (2002) er ei diktsamling for barn, der temaet er ei oppvurdering av det multietniske britiske samfunnet.
Froan kapell
Arkitekt for bygget var Nils Ryjord.
Catania
Catania (latin Catana og Catina, arabisk Balad-al-Fil eller Medinat-al-Fil, Wadi Musa og Qataniyah) er ein by i Italia. Han er hovudstad i provinsen Catania i regionen Sicilia. Med om lag 300 000 innbyggjarar er han den tiande største byen i landet og den nest største på Sicilia. I storbyområdet bur det om lag 750 000 innbyggjarar.
Benjamin Zephaniah
Prisar og utmerkingar
Zephaniah har vunne BBC sin Young Playwright's Award.
Catania
Catania ligg på austkysten av øya, om lag halvvegs mellom Messina og Siracusa og ligg ved foten av den aktive vulkanen Etna.
Froan kapell
Før dei fekk kapellet måtte Froan-folket til Sletta kyrkja når dei skulle til gudsteneste.
Bulgarsk geografi
Bulgarsk geografi viser til geografien i Bulgaria, eit land i Søraust-Europa og grensar til Romania, Serbia, Nord-Makedonia, Hellas, Tyrkia og Svartehavet. Den nordlege grensa mot Romania følgjer elva Donau heilt til Silistra. Arealet til Bulgaria er 110 550 kvadratkilometer, og er med det litt større enn Island. Landet ligg på vestkysten av Svartehavet med Romania i nord, Hellas og Tyrkia i sør, og Serbia og Nord-Makedonia i vest. Trass i at landet ikkje er særleg stort har det svært variert topografi, og landet kan delast inn i sletter, platå, åsar, fjell, bekken, juv og djupe elvedalar. Det geografiske senteret i Bulgaria er i Uzana.
Benjamin Zephaniah
Prisar og utmerkingar
Han har motteke fleire æresdoktorat, mellom anna frå University of Birmingham i heimbyen i 2008, University of North London 1998, the University of Central England (in 1999), Staffordshire University (in 2001), London South Bank University i 2003 og University of Exeter og University of Westminster i 2006.
Catania
Gamlebyen i Catania står i dag på UNESCO si verdsarvliste.
Bulgarsk geografi
Geografiske koordinatar:
Benjamin Zephaniah
Prisar og utmerkingar
Han har òg vore Writer in residence ved Keats House. Han er òg kjend for å ha takka nei til å bli utnemnd til offiser av Order of the British Empire i 2003.
Bulgarsk geografi
Grenser
Den totale lengda til den bulgarske landegrensa er 2 264 km. Elvar står for om lag 680 km av grensa, og den bulgarske svartehavskysten for 400 km. Dei sørlege og vestlege grensene er stort sett definert av fjellryggar i høgareliggande terreng, medan svartehavskysten utgjer heile den austlege grensa. Grensa til Romania følgjer Donau i 464 km frå det nordvestlege hjørnet av landet til byen Silistra, før ho går aust-søraust i 136 km. Donau, med bratte skrentar på den bulgarske sida, og eit breitt myrområde på den rumenske sida, er ei av dei mest effektive elvegrensene i Europa. Linja gjennom Dobruja er vilkårleg og vart trekt om att fleire gongar som følgje av internasjonale traktatar. Som følgje av dette flytta dei fleste innbyggjarane i området til det landet dei følte seg mest heime i. Grensa mot Hellas i sør er 491 km lang, medan grensa mot Tyrkia er 240 km.
Benjamin Zephaniah
Prisar og utmerkingar
Han vann prisen for Best Original Song ved Hancocks 2008 og Talkawhile Awards for Folk Music ) for sin versjon av Tam Lyn Retold med The Imagined Village. Han tok imot prisen ved The Cambridge Folk Festival 2. august 2008, og omtalte seg sjølv som ein «Rasta Folkie».
Catania
Antikken
Alle forfattarane frå antikken skriv om Catania som ein gresk koloni kalla Κατάνη (Katánē) av innbyggjarar frå Khalkída. Innbyggjarane reiste ikkje direkte frå Hellas, men frå den nærliggande byen Naxos. Den eksakte datoen han vart grunnlagd er ikkje kjend, men det var truleg rundt 730 fvt..(Thuc. vi. 3; Strabius vi. p. 268; Scymn. Ch. 286; Scyl. § 13; Steph. B. s. v.)
I den første punarkrigen var Catania av dei første byane på Sicilia som vart erobra av romarane i 263 fvt.. Sjølv om byen ikkje fekk alle dei same privilegiane som nabobyane sine (Taormina og Messina) hadde han eit godt forhold til Roma og blømde stort under deira styre. Byen vart øydelagd under herjingane til Pompeius og Augustus sende derfor ein koloni til byen som bygde han opp att. Han skal då ha fått tilbake den tidlegare velstanden og stordomen sin. (Strab. vi. s. 268, 270, 272; Dion Cass. iv. 7.)
Bulgarsk geografi
Topografi
Meir enn to tredjedelar av landet er sletter, platå eller åslendte landskap med ei høgd mindre enn 600 meter. Sletter (under 200 meter) utgjer 31 % av landområda, platå og åsar (200 til 600 meter) 41 %, låge fjell (600 til 1 000 meter) 10 %, mellomstore fjell (1 000 til 1 500 meter) 10 %, og høge fjell (over 1 500 meter) 3 %. Middelhøgda i Bulgaria er 470 meter.
Catania
Mellomalderen
I 535 vart Catania tatt av gotaren Belisarius og kom seinare under Austromarriket som ein av dei viktigaste byane på øya. Catania vart råka av øydeleggjande jordskjelv i 1169 og 1693, og av lavastraumar som rann gjennom byen eller rundt han og ut i sjøen. Det første sicilianske universitetet vart grunnlagd her i 1434.
Bulgarsk geografi
Topografi
Den donauske sletta strekkjer seg frå dei vestlege grenseområda til Svartehavet. Ho strekkjer seg over området mellom Donau, som utgjer det meste av den nordlege grensa i landet, og Balkanfjella i sør. Platået stig sakte opp frå klipper langs elva til fjell med ei høgd på 750 til 950 meter. Platået er fruktbart med bølgjande åsar, og er det største kornområdet i landet.
Den sørlege kanten av Den donauske sletta glir gradvis over i foten til Balkanfjella, som stundom vert rekna som den bulgarske delen av Karpatane. Sett ovanfrå dannar Karpatane ein spegelvendt S, der dei går austover frå Tsjekkia og Slovakia, langs nordlege område av Romania, og svingar så sørover gjennom sentrale område av Romania og så vestover igjen, der dei vert kalla Dei transylvanske Alpane. Fjellet snur så austover igjen ved Jernporten, eit juv i Donau på grensa mellom Romania og Serbia, og frå her vert Balkanfjella i Bulgaria.
Balkanfjella startar frå Timokdalen i Serbia og går sørover mot Sofiadalen vest i sentrale delar av Bulgaria. Frå her går dei austover mot Svartehavet. Balkanfjella er om lag 600 km lange og 30 til 50 km breie. Dei er på sitt høgaste sentralt i Bulgaria, der Botev, det høgaste punktet, strekkjer seg opp til 2 376 meter. Fjellkjeda vert så gradvis lågare ned mot Svartehavet. Gjennom det meste av Bulgaria dannar Balkanfjella vasskiljet for elvane som renn nordover og ut i Donau eller sørover og ut i Egearhavet. Enkelte mindre elvar i aust renn òg direkte ut i Svartehavet. Sredna Gora, ein smal rygg med ei lengd på 160 km og ei høgd på rundt 1 600 meter, går frå aust til vest parallelt til Balkanfjella. Mellom desse to fjellkjedene ligg Rozovadalen (Rosedalen), som er kjend for roseoljer som vert brukt i parfyme og likørar.
Sørsida av Balkanfjella og Sredna Gora går over i Den trakiske sletta og Sofiadalen. Den trakiske sletta er om lag forma som ein trekant, og strekkjer seg frå eit punkt i aust i fjella nær Sofia og austover mot Svartehavet. Elva Maritsa renn over denne sletta. På same måte som Den donauske sletta er ikkje Den trakiske sletta eigentleg ei slette, og er noko åslendt. Det meste av terrenget er derimot flatt nok til at det kan dyrkast.
Den største dalen i Bulgaria er Sofiadalen, som er om lag 24 km brei og 96 km lang, og inneheld hovudstaden i landet og området rundt byen. Ruta gjennom denne dalen, og dalane frå Beograd til Istanbul (tidlegare Konstantinopel) via Sofia har vore historisk viktig sidan Romartida, og strategisk viktig på Balkan. Den største byen i Bulgaria vart grunnlagd langs denne ruta. Paradoksalt nok så har Bulgaria ofte vorte invadert fordi det ikkje er nokre naturlege hindringar langs ruta gjennom Sofia, trass i at fjellområda har gjort mange andre bulgarske landsbyar og byar forholdsvis utilgjengelege.
Relativt høge fjell ligg mellom Den trakiske sletta og Sofiadalen og den greske grensa i sør. Dei vestlege områda består av tre fjellkjeder: Vitosja sør for Sofia, Rila lenger sør og Pirin i det sørvestlege hjørnet av landet. Dei er dei mest utprega topografiske kjennemerka i Bulgaria og på heile Balkan. Rila inkluderer fjelltoppen Musala, som med ei høgd på 2 925 meter er det høgaste fjellet på heile Balkan. Fleire andre fjelltoppar i Rila strekkjer seg over 2 600 meter. Dei høgaste toppane ligg over tregrensa med mykje bar stein og små fjellvatn. Dei lågare toppane er derimot dekte av alpine grassletter. Pirin er kjenneteikna med steinete toppar og skråningar. Den høgaste toppen her er Vihren med ei høgd på 2 915 meter, og er dermed den nest høgaste fjelltoppen i Bulgaria. Lenger aust ligg Rodopifjella.
Ein større del av Bulgaria er utsett for jordskjelv. To område som særleg er utsett er grenseområda i nord med senter i området rundt Gorna Orjahovitsa, og eit utstrekt område frå Rila og nordlege delar av Pirin til Plovdiv i sørlege og sentrale delar av Bulgaria. Seksten store jordskjelv råka Bulgaria mellom 1900 og 1986, dei siste to i Strazjitsa langs forkastinga Skopje-Razgrad. Til saman øydela dei to jordskjelva over 16 000 bygningar. Ein landsby vart heilt jamna med jorda, og andre vart kraftig redusert. Mange innbyggjarar budde lenge i provisoriske hus.
Drenering
Balkanfjella delar om lag elvesystemet i Bulgaria i to. Det største systemet renn nordover og ut i Svartehavet, hovudsakleg via Donau. Dette systemet inkluderer heile Den donauske sletta og eit landområde som strekkjer seg 50–80 km innover frå kysten. Det andre systemet drenerer Den trakiske sletta, og dei høgareliggande områda i sør og sørvest, ut mot Egearhavet. Sjølv om berre Donau er framkommeleg, har dei fleste elvane i Bulgaria eit stort potensial for straumproduksjon.
Donau får om lag 4 % av det totale volumet sitt frå dei bulgarske sideelvane, og langs den nordlege landegrensa er Donau i snitt mellom 1,6 og 2,4 km brei. Elva er vanlegvis på sitt høgaste i juni, og er frosen om lag 40 dagar kvart år.
Fleire større elvar renn direkte ut i Egearhavet. Dei fleste av desse renn raskt ned frå fjella og har greve ut djupe og naturskjønne juv. Maritsa med sideelvane sine har det klart største nedslagsfeltet, og tar til seg det meste av vatnet vest på Den trakiske sletta, heile Sredna Gora, den sørlege fjellsida av Balkanfjella, og dei nordlege fjellsidene av dei austlege Rodopifjella. Etter at ho forlet Bulgaria dannar Maritsa det meste av grensa mellom Hellas og Tyrkia. Struma og Mesta (som skil Pirinfjella frå Rodopifjella) er dei nest største bulgarske elvane som munnar ut i Egearhavet. Struma og Mesta renn òg gjennom Hellas.
Klima
Dei to fjellkjedene og dei to breie dalane påverkar mykje av klimaet i Bulgaria gjennom heile året, og klimaet er ein overgang mellom middelhavsklima i sør og det kontinentale klimaet i sørlege delar av Russland. Balkan går aust-vest gjennom sentrale delar av landet, og skjermar delvis dei sørlege låglanda mot vinterkulda frå nord. Langs den sørlege grensa finn vi Rodopifjella, som hindrar varm og fuktig luft frå Hellas i å strøyme nordover. Det er likevel varmt i Bulgaria om sommaren, særleg på solrike ettermiddagar som stundom fører til torevêr. I nord ligg Donau langs grensa mot Romania. Sofia er eit par grader kjøligare enn dei låge dalane i aust, og spesielt kysten langs Svartehavet er mildare om vinteren. Hausten fører ofte med seg moderate temperaturar og er den tørraste tida på året, medan vinteren som regel er kjølig og skya. Snø er ganske vanleg i store delar av landet, men spesielt i høgareliggande område, og dei høgaste fjella har gjerne snø til langt utpå våren. I periodar om vinteren, når den strenge vinterkulda trenger sørover frå Russland, kan både Donau og andre elver i området fryse til. Den våtaste tida på året over det meste av landet er seint på våren, og då kjem det normalt 60–80 mm nedbør i månaden. I løpet av eit år kjem det normalt 500–600 mm.
Miljø
I 1991 estimerte bulgarske miljøvernsaktivistar at 60 % av jordbruksområda i landet var øydelagd på grunn av omfattande bruk av sprøytemiddel og gjødsling, i tillegg til nedfall frå industrien. I 1991 var to tredjedelar av elvane i Bulgaria forureina, og elva Jantra vart klassifisert som den skitnaste elva i Europa. På denne tida var om lag to tredjedelar av skogane hogd ned. Trass i erkjenninga om trong for mykje større grad av miljøvern, budsjetterte Bulgaria med berre 10,4 milliardar leva (om lag 40 milliardar kroner) på denne tida.
Det kanskje mest alvorlege miljøproblemet i Bulgaria var i den donauske hamnebyen Ruse. Frå 1981 til 1989 hadde kjemisk forureining spreidd seg frå ein klor- og natriumfabrikk i Giurgiu i Romania og over Donau. Dette vart emne ein ikkje snakka om i Bulgaria fordi det utgjorde ein trugsel i forholdet mellom dei to warszawapaktlanda. Kjemiske fabrikkar i Ruse medverka òg til forureininga. Miljøvernsaktivistar i Ruse organiserte dei første demonstrasjonane og den første uavhengige politiske gruppa som motsette seg Zjvikov-regimet. Dei første åra etter at fabrikken vart oppretta i Giurgiu dobla klornivå seg i Ruse, og var sommaren 1990 to gonger høgare enn dei tilråda nivåa. Over 3 000 familiar flytta frå byen på 1980-talet, trass i at regjeringa prøvde å dekkje over problemet. Internasjonale ekspertar hevda at halvparten av forureininga i Rousse kom frå Giurgiu. Som følgje av den store bulgarske miljørørsla har fleire bulgarske fabrikkar vorte nedlagd eller tatt miljømessige forholdsreglar. Giurgiufabrikken planla derimot ei utviding i 1991.
Forureining av jordbruksområde frå ein koparfabrikk nær landsbyen Pirdop førte til kraftig offentleg kritikk. Fabrikken sleppte ut giftige skyer som innehaldt kopar, bly og arsenikk. I 1988 slapp fabrikken ut giftig avlaupsvatn i dei nærliggande elvane som vert brukt til vatning av sletta mellom Plovdiv og Pazardzjik, eit av dei beste jordbruksområda i Bulgaria. Grunnvatnet under sletta vart òg forgifta. Ein har byrja å arbeide på ein plan om å drenere det giftige vatnet frå fabrikken ut i Maritsa. Ein har òg starta miljømessige utbetringar for koparfabrikken og tre andre fabrikkar i Plovdivområdet (ein bly- og sinkfabrikk, ein kjemisk fabrikk og ein uraniumfabrikk), men dette vil ta fleire år å få i stand.
Så godt som alle dei større bulgarske byane er kraftig forureina. Statistikk viser at 70 til 80 % av luftforureininga i Sofia kjem av utslepp frå bilar, lastebilar og bussar. Temperaturinversjonar forsterkar ofte problemet.
I 1990 hevda miljøvernsforskarar at to tredjedelar av folkesetnaden i Bulgaria på ein eller annan måte leid av foureiningsproblema. I 1991 søkte Bulgaria internasjonal hjelp for å få bukt med miljøproblema sine. Bulgaria gjekk i lag med Romania, Tyrkia og Russland for vitskaplege studiar av det svært forureina Svartehavet, og gjekk i tillegg aktivt ut for å skaffe seg miljøvernsteknologisk ekspertise frå Vest-Europa og USA.
Politisk geografi
Den politiske geografien i Bulgaria har endra seg stort sidan gjenopprettinga av staten i 1878. Russland hadde hatt militære sigrar som førte til at Bulgaria vart danna, og ynskte eit «stort Bulgaria», som inkluderte mykje av regionen Makedonia. Ved Berlinkongressen i 1878 kravde europeiske styresmakter eit mykje redusert område, som fram til 1885 var delt mellom Bulgaria og Aust-Rumelia.
Frå 1908 til 1946 var landet eit uavhengig kongedøme, og deretter ein republikk. Bulgaria ynskte å utvide territoria sine i dei to Balkankrigane i 1912-1913, og i den første og andre verdskrigen. Tap i dei tre siste krigane førte til store tap av landområde i 1913 og 1919, men i 1940 fekk landet tilbake Sørlege Dobruja, noko som vart stadfesta i Parisfreden i 1947.
Naturarfarar: jordskjelv, jordskred
Miljøproblem: Luftforureining frå industriutslepp. Kloakkutslepp i elvane, og utslepp av tungmetall og reinsemiddel. Avskoging. Øydelagd skog på grunn av luftforureining og sur nedbør. Forureina jordsmonn av tungmetall frå metallurgiske fabrikar og industrielt avfall.
Miljøvernsavtalar:
Areal og grenser
Areal:
totalt: 110 910 km²
land: 110 550 km²
Landegrenser:
total: 1 808 km
grenseland: Hellas 494 km, Nord-Makedonia 148 km, Romania 608 km, Serbia 318 km, Tyrkia 240 km
Kystlinje: 354 km
tilgrensande sone: 24 nm
territorialfarvatn: 12 nm
Geografiske ytterpunkt:
lågaste punkt: Svartehavet 0 m
høgaste punkt: Musala 2 925 m
Ressursar og arealbruk
Naturressursar: bauksitt, kopar, bly, sink, kol, tømmer, dyrkande jord
Arealbruk:
dyrkande jord: 43 %
permanente avlingar: 2 %
permanente beite: 14 %
Vitskap i 1838
Vitskapsåret 1838 er ei oversikt over hendingar, prisvinnarar, fødde og døde personar tilknytte vitskap i 1838.
Bulgarsk geografi
Ressursar og arealbruk
skogområde: 38 %
andre: 3% (1999 estimat)
Irrigert land: 12 370 km² (1993 estimat)
Merknad: Bulgaria ligg strategisk til nær Bosporos og Dardanellane, og kontrollerer ruta mellom Europa, Midtausten og Asia.
Jordskjelvet i Varto i 1966
Jordskjelvet i Varto i 1966 var eit jordskjelv som skjedde 19. august 1966 i Varto i provinsen Muş aust i Tyrkia. Styrken på jordskjelvet var 6,9 på overflatebølgjemagnitudeskalaen og hadde ein intensitet på IX (valdsamt) på Mercalliskalaen. 2394 menneske mista livet og 1489 vart skadde. Jordskjelvet øydela alle byggverk i Varto.
Same året vart Varto råka av eit jordskjelv med styrke 5,6 den 7. mars 1966. Dette tok livet av 14 menneske og skadde 75.
Bejsuzjok Levyj
Bejsuzjok Levyj (russisk Бейсужёк Левый, 'Venstre Bejzuzjok') er ei elv i Krasnodar kraj i Russland og ei av sideelvane til Bejsug frå venstre. Elva er 161 km lang og har eit nedslagsfelt på.
Laget for Folkemusikk
Laget for Folkemusikk (LFF) er den samlande interesseorganisasjonen for norsk folkemusikk i Oslo. Laget er knytt til Landslaget for Spelemenn.
Bejsuzjok Levyj
Om lag heile Bejsuzjuka er regulert og elva og sideelvane hennar er ei kjede av dammar som vert nytta til vatning og fiskeoppdrett. Byen Korenovsk ligg ved elva.
Vulan
Vulan (russisk Вулан) er ei elv i Krasnodar kraj i Russland. Elva er 29 km lang og munnar ut i Vulanbukta i Svartehavet. Elva renn gjennom byen Gelendzjik.
504 Cora
504 Cora er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 30. juni 1902 av Solon Irving Bailey ifrå Harvard College Observatory.
Den første all-union-kongressen for turkologar
Den første all-union-kongressen for turkologar var ein kongress halde for turkologar i Baku i Aserbajdsjan i Sovjetunionen i 1926. Målet for kongressen var å diskutere ulike løysingar for danninga av skriftspråk for dei tyrkiske språka i Sovjetunionen. I tsartida hadde dei ulike tyrkiske språka vorte skrive med det arabiske alfabetet, og med det same skriftspråket. Dei største skilnadene mellom dei ulike tyrkiske språka ligg i vokalismen (vokalharmoni eller ikkje, osb.), og med eit skriftspråk som markerer berre konsonantar blir det lettare å ignorere slike skilnader, men også vanskelegare å skilje mellom ulike ord. Alternativet til det arabiske alfabetet var å lage nye skriftspråk for dei ulike skriftspråka, og å bruke det latinske alfabetet. Etter ein åtte dagar lang kongress vann latintilhengjarane fram med sitt syn, og kongressen samla seg om ein overgang til latinsk, eller nærare bestemt til ein tilpassa variant av det latinske alfabetet, det nye tyrkiske alfabetet. Kongressen sette også ned ein sentralkomite for å gjennomføre dei praktiske detaljane.
Eagles Greatest Hits, Vol. 2
Eagles Greatest Hits, Vol. 2 er det andre samlealbumet til Eagles. Det inneheld mange av dei største hittane deira som ikkje er på Their Greatest Hits (1971–1975), som «Hotel California», signaturlåten deira. Albumet kom ut i 1982, då bandet var oppløyst. Same året gav Don Henley og Glenn Frey begge ut dei første soloalbuma sine.
Samlinga består av åtte spor frå Hotel California og The Long Run, i tillegg til «After the Thrill Is Gone» frå One of These Nights, og «Seven Bridges Road», singelen frå Eagles Live frå 1980 Albumet selde over 11 millionar eksemplar berre i USA.
Lister
Album - Billboard (Nord-Amerika)
Andreas av Kreta
Andreas av Kreta er ein ortodoks helgen som var biskop på Kreta på 700-talet. Han vart fødd i Damaskus i Syria på rundt 660-talet. Han var stum før han ein gong fekk nattverd, da han var sju år gamal.
Han vart kalla frå Mar Saba for å tene som skrivar i patriarkiet i Jerusalem. I 679 reiste han som patriark-vikar til Det sjette økumeniske konsilet i Konstantinopel. Like etter konsilet vart han diakon i Sofijskaja-kyrkja og ei stund leia han formynderskapet for uekte barn og eldre. Under regjeringstida til Justinianus ll vart Andreas erkebiskop på Kreta. Han døydde i 712.
St. Andreas er kjent som prest og kyrkjeleg diktar. Han har skrive mange inspirerte bøner og kyrkjelege songar, og skreiv den store angerkanonen, som vart lesen i kyrkjer under den stor fastetida. Han skreiv òg ein kanon til jul og andre festdagar.
Knud Knudsen
Knud Knudsen var ein norsk lærar og språkforskar. Knudsen er rekna som ein viktig person i utviklinga frå reint dansk skriftspråk i Noreg til norskdansk riksmål og bokmål. I motsetnad til Ivar Aasen gjekk Knudsen inn for å skapa eit eige norsk skriftspråk ved å ta inn norske former i det danske skriftspråket.
Oppvekst
Knud Knudsen vart fødd 6. januar 1812 i Holt ved Tvedestrand. Han var lærar i folkeskulen i heimbygda før han tok filologisk embetseksamen i 1840 ved Christiania universitet. Frå 1840 til 1846 var han adjunkt på lærarskulen i Drammen, og arbeidde seinare på Christiania katedralskole som adjunkt (1846-1852) og seinare som lektor eller "over-lærer" frå 1852 til 1880.