cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
62. strategiske missildivisjon
Divisjonen er bestykka med den tunge SS-18 frå silo.
Alan Lancaster
Alan Charles Lancaster er ein engelsk bassist, mest kjend for å ha vore med å skipe det engelske rockebandet Status Quo. I tilegg til å skrive songar for bandet, var han ein av solovokalistane og song på songar som «Backwater», «Bye Bye Johnny», «High Flyer» og «Roadhouse Blues».
Alan Lancaster skipa gruppa i 1962 i lag med skulevenen Francis Rossi. Den siste konserten hans som fullverdig medlem av bandet var på Wembley Stadium den 13. juli 1985 for opninga av Live Aid. I mars 2013 vart han gjenforeint med bandet då dei spelte ei rekkje konsertar i Storbritannia.
Tabbaya
Tabbaya (arabisk طبايا) er ein by i Sør guvernement i Libanon. Han ligg 57 km sør for Beirut og 15 km søraust for Sidon. Landsbyen ligg 10 km inn frå kysten av Middelhavet, i ei høgd på 400-410 meter over havet.
Madeleine von Essen
Madeleine von Essen er ein svensk-norsk hagehistorikar som har arbeidd med dokumentasjon og restaurering av ulike hageanlegg i mange år. Ho er fødd og oppvaksen i Sverige, men har budd og arbeidd i Noreg sidan 1972.
Madeleine von Essen er ein kjend foredragshaldar. Ho snakkar om hagehistorie, gamle planter, plantebruk og roser for musé, hage- og historielag og liknande.
John Coghlan
John Robert Coghlan er ein engelsk musikar, mest kjend som original trommeslagar i rockebandet Status Quo.
Tughlakdynastiet
Tughlak-dynastiet (også skrive Tughluq og Tughluk) var eit turko-indisk dynasti i det indiske Delhisultanatet i mellomalderen. Det var ved makta i eit knapt hundreår, og herska på høgdepunktet sitt over det største landområdet Delhisultanatet nokon gong hadde.
Dynastiet kom til makta i Delhi i 1320 då Ghazi Malik kom på trona under tittelen Ghiyasuddin Tughlak. Det hadde si største utbreiing mellom 1330 og 1335, etter hærtog leia av Muhammad bin Tughlak. Etter 1335 smuldra riket ganske raskt opp.
Dynastiet mista makt på slutten av 1300-talet. Riket blei erobra av mongolane under Timur Lenk i 1389. Det fall endeleg i 1413, då det blei erstatta av Sayyid-dynastiet.
Historie
Khaldjidynastiet herska over Delhisultanatet fram til 1320. Den siste herskaren var Khusro Khan, ein hindu som hadde konvertert til islam og deretter blitt general i hæren til sultanatet. Etter at Alauddin Khaldji døydde av sjukdom i 1316 fann det stad ei rekkje arrestasjonar og snikmord i palasset. Khusro Khan kom til makta i juni 1320 etter å ha drepe sonen til Alauddin Khaldji, Mubarak Khaldji. Han mangla likevel støtte frå adelen i Delhi, som i staden bad den dåverande gurvernøren i Panjab, Ghazi Malik, om å ta makta. Ghai Malik leia eit kupp og tok makta i Delhi. I 1320 gjekk han til militært åtak på Khusro Khan, drap han og tok makta.
Ghiyasuddin Tughlak
Då han kom på trona tok Ghazi Malik herskarnamnet Ghiyasuddin Tughlak, og med dette både skipa og namngav han Tughlakdynastiet. Han blir også kalla Tughlak sjah. Han var truleg av tyrko-indisk opphav, faren hans skal ha vore ein tyrkisk mamelukkslave og mor hans ein lokal hindu.
Som sultan løna Ghiyasuddin Tughlak dei som hadde hjelpt han på trona, og forfølgde dei som hadde støtta Khusro i staden. Ifølgje sin eigen historikar, Ziauddin Barani, innførte han rettvise skattar som sikra at undersåttane ikkje blei så rike at dei kunne kjempa mot han om makta, men heller ikkje så fattige at dei leid naud.
Han grunnla ein by seks kilometer aust for og kalla han Tughlakabad. Byen var befesta slik at han lettare kunne stå imot åtak frå mongolane.
I 1324–1325 gjekk Ghiyasuddin Tughlak til åtak på Lukhnauti, eller Bengal, og sigra over herskaren Shamsuddin Firoz Shah. På veg tilbake til Delhi saman med søn Mahmud khan omkom han då eit trehus (kushk) raste saman over dei. Det er uklart om dette var ei ulukke eller eit drap. Ein offisiell hoffhistorikar nemner at lynet skulle ha treft bygningen. Ein annan hoffhistorikar, Al-Badāʾunī ʻAbd al-Kadir ibn Mulūk-Shāh, forklarer kollapsen med at elefantar sprang på han, men nemner også eit rykte om at ulukka var planlagd. Ei rekkje andre historikarar frå rundt denne tida, som Ibn Battuta, al-Safadi, Isami, og seinare, som Vincent Smith, fortel at Ghiyasuddin blei drepen av sin eigen son Ulugh Juna Khan. Ulugh Khan skal ha planlagd saman med sufi-predikanten Nizamuddin Auliya om å byggja strukturen utan grunnmur og for at han skulle bryta saman på eit passande tidspunkt. Historiske dokument fortel at Ulugh khan, som hadde makta i Delhi medan faren var i hærtog, hadde funne ut at han skulle flyttast frå Delhi når faren kom tilbake.
Muhammad bin Tughlak
Juna Khan kom på trona som Muhammad bin Tughlak, og sat ved makta i 26 år. Under han blei Delhisultanatet utvida til å dekkja det meste av det indiske subkontinentet. Han erobra og plyndra Malwa, Gujarat, Mahratta, Tilang, Kampila, Dhur-samundar, Mabar, Lakhnauti, Chittagong, Sunarganw og Tirhut. Dei fjerne felttoga hans var kostbare, men kvart av dei medførte ny rikdom i form av plyndra gods og lausepengar for fangar. Det utvida riket var vanskeleg å styra, og opprør blei vanlege alle stader.
Muhammad bin Tughlak heva skattane til så høge nivå at folk nekta å betala dei. I dei fruktbare område mellom Ganges og Yamuna blei raten for grunnskatt, eller landskatt, for ikkje-muslimar gjort ti gonger større, i nokre distrikt heile tjue gonger større. I tillegg til landskatt måtte dhimmiar (ikkje-muslimar) betala skatt på avlingane sine med halvparten eller meir av avlinga. Desse plutselege, kraftige aukene i skatt førte til at heile hindulandsbyar braut opp og flykta inn i jungelen i staden for å dyrka jorda. Mange blei røvarar i staden. Det oppstod svolt. Sultanen svarte bittert med arrestasjonar, tortur og felles avstraffing. Forfølgingane råka ikkje berre ikkje-muslimane, men også sjialeiarar (sayyid), sufileiarar (qalandar) og andre muslimske embetsfolk. Ibn Battuta fortel i sitt verk at Muhammad bin Tughlak ikkje betalte sodatane, dommarane, rådgjevarane eller andre embetsfolk frå sitt eige skattkammer, men gav dei løyve til å krevja inn skatt sjølv, behalda ein del og overføra resten til sultanen.
Sultanen grunnla ein ny by, Jahanpannah, som tyder 'verdas vern'. Denne band saman eldre Delhi med Siri-festningen. Seinare gav han ordre om å flytta hovudstaden i sultanatet frå Delhi til Deogiri i noverande Maharashtra, og endra namnet på byen til Daulatabad. Han gav ordre om at innbyggjarane i Delhi skulle flyttast. Dei som nekta blei drepne. Flyttinga feila fordi Daulatabad låg i eit tørt område som ikkje hadde nok drikkevatn til ein heil hovudstad. Denne blei derfor flytta tilbake til Delhi. Hendinga hadde likevel historisk tyding, ettersom mange muslimar frå Dehli blei verande i Deccan, og dermed bidrog til ein større muslimsk folkesetnad i sentrale og sørlege India.
I 1327 braut det ut opprør mot Muhammad bin Tughlaq. Desse fortsette ut regjeringstida hans, og maktområdet til sultanatet gjekk tilbake, særleg etter 1335. Vijayanagarariket oppstod i Sør-India som direkte følgje av åtaka frå Delhisultanatet, og frigjorde etterkvart Sør-India frå nordleg kontroll. I 1336 sigra Kapaya Nayak frå Musunuri Nayak over Tughlakhæren, og tok tilbake Warangal frå Delhisultanatet. I 1338 gjorde hans eigen nevø opprør i Malwa, men blei overvunnen og avretta. I 1339 hadde dei austlege regionane under lokale muslimske guvernørar og sørlege område under hindufyrstar gjort opprør og erklært sjølvstende. Muhammad bin Tughlak hadde ikkje nok ressursar eller støtte til å vinna tilbake dei tapte områda. I 1347 var Bahmanisultanatet blitt eit sjølvstendig og konkurrerande muslimsk rike i Deccan-regionen.
Muhammad bin Tughlaq la planar om å angripa Khorasan, Irak (Babylon/Persia) og Kina for å spreia sunniislam til desse områda. For hærtoget mot Khorasan samla han eit kavaleri på over 300 000 hestar nær Delhi, betalt for av statskassa. Før han kunne gjennomføra åtaket hadde han gått tom for middel, og soldatane nekta å fortsetjai tenesta utan løn. For åtaket påKina sende han ein hær på 100 000 soldatar gjennom Himalaya. Lokale folk stengde passa for retrett, og det kalde vêret i lag med at dei ikkje kunne trekka seg tilbake knuste hæren. Dei få soldatane som overlevde og overleverte det dårlege bodskapet blei avretta av sultanen.
Muhammad bin Tughlaq er også kjend for eit forsøk på å innføra myntar av billigare metall enn det som var vanleg - ei tidleg form for skiljemynt. Forsøket slo feil fordi myntane var lette å forfalska. Historikaren Ziauddin Barni skreiv at kvart hus blei eit myntverk, og at folk brukte millionar av falske myntar til å betala dei ulike skattane dei var pålagde. Samstundes var dei ikkje villige til å bytta gullet og sølvet dei åtte mot dei nye myntane av messing og kopar. Til slutt var sultanen nøydd til å kjøpa inn både ekte og falske myntar til det låg haugar av myntar innanfor murane av Tughluqabad. Eksperiemntet førte til økonomisk samanbrot, og det var fleire dødelege svoltkatastrofar i riket i åra som følgde. Muhammad bin Tughlaq døydde i mars 1351 under ein straffeekspedisjon til Sind og Gujarat, der folk hadde nekta å betala skatt. Då han døydde hadde grensa for sultanen sin kontroll gått tilbake til Vindhyafjella i noverande Madhya Pradesh.
Firoz sjah Tughlak
Etter at Muhammad bin Tughlak døydde hadde ein slektning, Mahmud bin Muhammad, makta i under ein månad. Deretter blei han erstatta av den 45 år gamle nevøen til Muhammad bin Tughluq, Firuz sjah Tughlak. Han blei verande på trona i 37 år. Han var son av Sipah Rajab og ei hinduprinsesse, Naila frå Dipalpur, som blei tvinga til å gifta seg med han etter at han og sultanen hadde truga heile familien og landet hennar med å ta alt dei åtte. Firoz var den eldste sonen deira.
Historikaren Ziauddin Barni, som hadde overlevd Muhammad Tughlak og tente Firoz sjah i seks år, skreiv at han var den mildaste herskaren sidan islam hadde kome til Delhi. Andre hoffhistorikarar, som 'Afif, fortel om fleire konspirasjonar og drapsforsøk på Firoz.
Firoz Sjah Tughlak prøvde å ta tilbake gammalt territorium gjennom ein krig i Bengal i 1359 som varte i 11 månader. Sjølv om han vann militære sigrar blei Bengal verande sjølvstendig frå sultanatet. Firuz sjah Tughlak var nokså veik militært sett, mest på grunn av dårleg leiarskap i hæren.
Då Firuz sjah kom til makta leid landet av ein samanbroten økonomi, svolt og forlatne byar og landsbyar. Som sultan bygde han ut infrastrukturen, med vatningskanalar mellom Yamuna-Ghaggar og Yamuna-Sutlej, som framleis var i bruk på 1800-talet, bruer, karavanserai, moskear, koranskular og andre muslimske bygningar. På den andre sida stod han for øydelegginga av hindutempel, og straffa folk som prøvde å attreisa dei etter at dei var blitt raserte av tughlakhæren. Regjeringstida hans var prega av meir ro og ein reduksjon i ekstreme former for tortur, men også av aukande intoleranse for og forfølging av utvalde grupper. Firoz sjah rekna seg sjølv som svært from, og prøvde å styrka sunniislam og avskaffa praksisar han såg på som uislamske.
Han skreiv i sitt eige memoar at han avskaffa grusame torturmetodar som amputasjonar, fjerning av auge, knusing av bein, brenning eller å hella flytande bly på folk som straff.
Men han forfølgde likevel praktiserande hinduar og forkynnande rafawiz-sjiamuslimar og mahdiar. Mange av dei blei avretta. Historikaren Shams-i Siraj 'Afif fortel også at Firoz sjah hadde hinduar brende levande fordi dei følgde religionen sin og nekta å konvertera til islam. Firoz sjah fortel i memoara sine om korleis han fekk hinduar til å konvertera til islam gjennom å frita dei frå skattar og jizya (avgift for vantru) om dei konverterte, og ved å gje nye konvertittar gåver og ærestilvisingar. Samstundes forhøga han skattar og jizya for dei som ikkje konverterte, og enda praksisen med å ikkje krevja slike skattar frå brahminar.
Under Firuz sjah auka talet på adelsfolk (amirar) og slavar i riket kraftig. Dei fekk gode kår, og begge gruppene fekk større makt. Han hadde stor tru på klare arvelinjer, der embete og offiserstillingar gjekk i arv til ein son, svigerson, slave eller til sist kona til den avdøde.
Atle McGrath
Atle Lie McGrath er ein norsk alpin skirennar frå Bærum i Akershus, medlem i Bærums Skiklub. Han vann i 2022 to slalåmrenn i verdscupen i alpine greiner, ein sesong han enda på 12. plass samanlagt i verdscupen. Far hans, Felix McGrath frå USA, høyrde på 1980-talet til verdseliten i slalåm.
Tughlakdynastiet
Arvestrid og mongolsk invasjon
Den eldste sonen til Firuz sjah, Fath Khan, hadde døydd i 1376. I august 1387 abdiserte Firuz sjah og gjorde den andre sonen sin, Muhammad, til sultan. Eit slaveopprør gjorde at han overførte tittelen til barnebarnet sitt, Tughlak Khan. Allereie før han døydde i 1388 var trona omstridd, og etter han var sultanatet prega av krig og opprør. Tughlak Khan herska berre i litt over fem månader, før han blei avsett og drepen av Muhammad med hjelp frå slektningen Abu Bakr sjah. Abu Bakr blei ny sultan, men måtte no slost mot Muhammad, som til sist vann trona og fekk Abu Bakr fengsla. Muhammad sat på trona fram til 1394. Han blei etterfølgd av Nasiruddin Mahmud sjah Tughlak, den siste tughlakherskaren.
I 1398 invaderte mongolleiaren Timur Lenk Nord-India. Han kryssa Indus i slutten av september og erobra og raserte byen Tulamba. I oktober tok han Multan. Han gjekk til åtak på Delhi den 17. desember 1398. Sultan Nasiruddin Mahmud sjah Tughlak stod imot han, men var svekka av dei mange konfliktane i herskarfamilien. Styrkane til Timur vann kampen, og Delhi blei lagt i ruinar. Krigsfangar og ei mengd innbyggjarar blei massakrerte. Det skulle ta nesten hundre år før byen kom seg på fote att etter herjinga.
Arkitektur
Sultanane i Tughlaqkdynastiet, særleg Firoz Shah Tughlaq, utførte mange byggjeprosjekt og bidrog til utviklinga av indo-islamsk arkitektur. Bygningane som står att etter tughlakane er særleg gravmæle, som er relativt enkle og lite prega av dekorasjon og inspirasjon frå hinduarkitektur som ein finn i seinare lodi- og mogularkitektur. Gravmonumenta kan vera kvadratisk, oktagonalt eller paviljongforma. Dei kan minna om festningar, med ein mur rundt.
Mount Corey
Mount Corey er eit fjell 3 nautiske mil aust for Chester Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga av eit hundesledelag under Byrd-ekspedisjonen som vitja området i november 1934, og vart kalla opp etter Stevenson Corey, eit medlem av sledelaget.
Larkman Nunatak
Larkman Nunatak er ein stor, isolert nunatak, 2660 moh, ved søraustenden av Grosvenor Mountains, 12 nautiske mil (22 km) aust for Mauger Nunatak. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961–62) etter A.H. Larkman, som var maskinsjef på Endurance-ekspedisjonen (1914–17) frå Australia til Rosshavet.
Thor Tjøntveit
Thor Kristen Tjøntveit ) var ein norsk-amerikansk forretningsmann og flygar.
Tjøntveit voks opp på Hesthagen i Grimstad. Etter å ha teke flysertifikat flaug han først for Widerøe før han emigrerte til USA i 1961 og verka som flygar i Alaska. Han vart amerikansk statsborgar i 1967. I 1967 kræsja han i Yukon og var sakna i ti dagar før han var funnen. Han vart også den første personen til å flyga over både Nordpolen og Sørpolen på same fed.
Attende i Noreg etablerte han charterselskapet Trans Polar i 1971. Han opererte med innleidde fly frå Aer Lingus og gjekk konkurs etter berre ni månader. Trans Polar-konkursen var ei tid den største i Noreg, med 33 millionar kroner i utestående fordringar. Tjøntveit var sikta for svindel, men frikjend.
I 1972 etablerte han eit nytt flyselskap, Norwegian Overseas Airways, men fekk ikkje driftsløyve og flytte selskapet til Bangladesh. I 1987 vart Tjønveit dømt for grovt bedrageri mot eit forsikringsselskap. I 2003 var han sikta for momssvindel, men flykta frå landet. Då han vende tilbake i 2005 vart han dømt til fengsel i fem år og seks månader, og mista retten til å driva forretningsverksemd. Han sat i fengsel til 2012, og døydde i 2017.
Gp350
Gp350 er eit glykoprotein i virusmembranen på Epstein-Barr-viruset (EBV) og i membranen til seller viruset har infisert. Det er det mest talrike glykoproteinet i båe desse membranane. Det bind seg til komplementreseptor 2 (CR2) på yta av B-seller og fører slik til opptak inn i B-sella. Det er sterkt konservert mellom ulike variantar av EBV og har vore studert med tanke på å utvikla ein vaksine mot viruset.
Monadhliath Mountains
Monadhliath Mountains eller Monadh Liath er ei fjellkjede i Skottland. Namnet kjem frå skotsk-gælisk og tyder «dei grå fjella». Dei strekkjer seg frå nordaust til sørvest og ligg vest for Strathspey og Cairngorms og søraust for Loch Ness. Fjella ligg i Highland og dei sørlege og austlege utkantane ligg innanfor Cairngorms nasjonalpark. Det høgaste punktet i fjella er Càrn Dearg på 945 meter over havet, 24 km sør for Inverness.
Hilde Berit Evensen
Hilde Berit Evensen er ein norsk journalist og forfattar, busett på Hamar.
Evensen arbeider som journalist i Østlendingen/Hamar Dagblad.
35. strategiske missildivisjon
35. strategiske missildivisjon russisk: 35-я ракетная Краснознамённая, орденов Кутузова и Александра Невского дивизия, er ein strategisk missildivisjon under 33. strategiske rakettarmé i Dei strategiske rakettstyrkane forlagt til den lukka byen (ZATO) Sibirskyj nær Barnaul i Altaj kraj.
Historie
Divisjonen vart sett opp i 1942 som ''21. lette artilleribrigade '' i Rubljovo nær Moskva, og vart overført til Sibirskiyj i 1982.
Anthering
Anthering er ein kommune i Salzburg-Umgebung i forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 25,3 km² og 3 700 ibuarar. Landsbyen Anthering ligg 422 meter over havet, 9 kilometer nord om byen Salzburg. I vest grensar kommunen langs elva Salzach mot delstaten Bayern i Tyskland.
Rhäzüns
Rhäzüns er ein kommune i distriktet Imboden i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 657 meter over havet.
Kommunen ligg i Rhäzüns kreis. Han består av gatelandsbyen Rhäzüns i dalen mellom Bonaduz og den smale inngangen til Domleschgdalen.
Borgholms kommun
Borgholm kommun ligg på Öland i det svenske länet Kalmar län. Administrasjonssenter i kommunen er Borgholm.
Tettstader
Borgholm kommune har fem tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Alexander Steen Olsen
Alexander Steen Olsen er ein norsk alpin skirennar frå Oslo. Under verdsmeisterskapen 2023 var han med å vinne sølv i mannskapstevlinga for Noreg. 26. februar 2023 vann han verdscuprennet i slalåm i Palisades Tahoe i California. Olsen, som er medlem i Kjelsås IL, vart norsk meister i slalåm 2020 og 2022, og i storslalåm 2022 og 2023.
Bygstad kyrkje
Bygstad kyrkje står på garden Eide i Bygstad i Sunnfjord kommune i Vestland, og er ei tømra langkyrkje.
Kyrkja vart sett opp på garden Bygstad i 1845 og vigsla 2. november det året. Ho vart bygd etter typeteikngar av arkitekt Hans Ditlev Franciscus Linstow.
Då kyrkja vart bygd i 1845 erstatta ho ei stavkyrkje frå 1200-talet.
Kyrkja er soknekyrkje i Bygstad sokn i Sunnfjord prosti.
Fram til 1755 var Gaular del av Holmedal prestegjeld. Då vart prestegjeldet deld i Ytre og Indre Holmedal. Indre Holmedal prestegjeld skifta namn til Gaular i 1911.
Brannbil
Brannbil er eit køyretøy, ofte ein lastebil, utstyrt for å sløkkja brann. Det finst mange ulike typar. Byar og tettstadar har som oftast eigne brannstasjonar, med eigne brannbilar. Flyplassar har òg eigne brannbilar, som er reie til å rykkja ut ved naudlandingar, eller andre høve der det er fare for brann.
Stigebil
Stigebil er ein brannbil utstyrt med ei roterande plattform med ein teleskopisk stige, som vert nytta for å redda folk ned frå taket eller ut gjennom vindauge i brennande bygningar. Dei vert òg nytta for at brannfolka skal koma til å sløkkja høgt oppe på bygningar.
Sprøytebil
Ein sprøytebil, elle pumpebil, er ein brannbil utstyrt med ei kraftig vasspumpe, som vert nytta for å sprøyta vatn på brennande bygningar, skog, kratt og andre ting som brenn.
Pulverbil
Ein pulverbil er ein brannbil utstyrt med ein pulvertank og pulversprøyte, nytta for å sløkka brann i brennbare vesker, som bensin og dieselolje. Dei vert òg nytta for å sløkkja brann i motorkøyretøy.
Mannskapsbil
Ein mannskapsbil er ein brannbil som vert nytta for å transportera brannmannskap og utstyret deira til/frå ein brann. Slike bilar kan vera alt frå minibussar til større bussar.
Kommandobil
Ein kommandobil er eit køyretøy nytta av den som har kommandoen under ein brann. Dette kan vera ein ombygd personbil eller SUV.
Karl Norbeck
Carl Norbeck var ein norsk brytar og sirkusmann frå Ullensaker.
I 1905 starta Norbeck opp eit sirkus som han dreiv heilt fram til 1929. Han var elles mykje interessert i travsport. Ved stortingsvalet 1927 var han ein av framgrunnsfigurane i Den Nasjonale Legion, ei politisk gruppering som var sterkt mot arbeidarrørsla. Norbeck testamenterte «store summar til velgjerdsføremål».
Stellerand
Stellerand (Polysticta stelleri) ei dukkand i andefamilien. Ho er nærskyld med ærfuglen, men er plassert i si eiga slekt Polysticta. Arten overvintrar mellom anna i Varangerfjorden i Finnmark og er der òg kjend som dyng-é.
Stelleranda hekkar i kystområde i arktisk Russland og i nordlegaste Alaska. Dei hekkar hovudsakleg på tundra, i deltaområde ved elvemunningane til dei arktiske elvane. Det finst to populasjonar, ein atlantisk som trekker vestover og overvintrar langs kysten av Kolahalvøya, òg dels inn i Finnmark og Austersjøen, og ein annan langt større stillehavspopulasjonen som trekker sør for Beringstredet, ved nordlege Kurilane og Aleutane. Utanom hekkesesongen samlast dei i store flokkar, mytegrupper kan innehalde meir enn 50 000 individ.
Skildring
Stellerender har ei kroppslengde på 43 til 48 centimeter og veg 690 til 970 gram. Arten viser ein uttalt kjønnsdimorfisme: hos hannen er hovudet mest kvitt, kroppsidene er kvite oppe, gradvis oransjebrune og til kastanjebrunt og svart mot under- og bakkroppen. Oversida er mørk, armdekkfjørene er kvite, spegelen er mørkt stål-blågrønt med breitt kvitt endeband. I nærleiken av nebbrota er det ein diffust avgrensa skittengrøn tygleflekk, bakhovudet har ein mørkare grøn flekk. Auget er omgjeve av ein svart augeflekk. Hannar har òg ein svart halsring og eit svart felt bakover ryggen. Svarte skulder- og tertiærfjører med kvite kantar er langstrekte slik at dei fell over dei folda vengene. Begge kjønna har blågrått nebb.
Hoa er litt mindre enn hannar og har mørk brun med iaugefallande vengspegl i blått og kvitt som minnar om stokkandhoa sitt. Men ho kan lettast forvekslast med dei mindre hofuglane av kvinand og svartand på grunn av liknande storleik og mørkebrun fjørdrakt.
Ungane har ei mørk, sepiabrun dundrakt med merkbart tjukk og relativt lang dun i augeområdet, ei augestripe og dessutan er strupeområdet og halsen er gulbrune. Undersida av kroppen er skittenkvit. Juvenile stellerender av begge kjønn har ei raudbrun fjørdrakt som hoene, med spetta eller flekka underside. Hannar får kvitkanta fjører på skuldrene og kremgult på brystet og flankane. I den andre fjørdrakta liknar unge hannar allereie i stor grad på dei vaksne hannane. Overgangane mellom dei enkelte fargeområda er likevel framleis diffuse og mindre tydeleg teikna. Dei små og midterste armdekkarane er framleis gråbrune.
Stellerender har kroppsbygging og åtferd som minnar grasender. Ei stellerand kan ta frå bakken til oppstigande flukt utan å bruke beina til å vinne fart.
Utbreiing og habitat
Stillehavspopulasjonen hekkar aust for elva Khatanga, på tundra nær havet, særlig elvedeltaet til Olenjok, Lena, Jana og Indigirka. Hovuddistribusjonssenteret ligg aust for Khatanga-elva. Store bestandar finst til dømes i deltaet til dei sibirske elvane Lena og Indigirka. Populasjonen på nordlege Alaska-kysten er liten samanlikna med den sibirske og er konsentrert rundt Point Barrow. Utanom hekketida held stillehavspopulasjonen seg i Nord-Stillehavet frå Alaska via Aleutane, Kamtsjatka sør til Kurilane. Nokre gongar i løpet av denne tida når ho òg den nordlege japanske kysten og migrerer sør langs kysten av Nord-Amerika til den kanadiske provinsen British Columbia.
Den atlantiske populasjonen hekkar på Tajmyrhalvøya, Gydanhalvøya og Jamalhalvøya. Moglegvis sporadisk så langt nordvest som på Svalbard. Overvintringsstadene inkluderer Varangerfjorden, Kolahalvøya, i Austersjøen ved kysten av sørlege Finland sør mot og utanfor den litauiske byen Palanga. Stellerender er svært sjeldne streiffuglar i Sentral- og Vest-Europa og i austlege Nord-Amerika.
Stelleranda bruker tundraen som hekkeområde, dei trekker i store flokkar frå våren til forsommaren. Dei kjem til Beringsundet rundt midten av juni.
NM i symjing 1991
Noregsmeisterskapen i symjing 1991 vart avvikla i Namsos dagane frå 21. til 23. juli 1991. Meisterskapen omfatta 28 individuelle tevlingar og 6 stafettar, likt fordelt på menn og kvinner.
Stellerand
Utbreiing og habitat
Hekkehabitatet er på tundra ved små tundrasjøar og dammar, oftast mellom kystlinja og 20 til 30 kilometer inn frå kysten, nokre gongar meir enn 100 km frå havet. Reirplassen ligg på tørr forhøgning der terrenget er prega av myr eller torvmyr med gras av t.d. storr-slekta. Hekking kan skje i små grupper. Kullet er vanlegvis av fem til åtte egg, som er lys olivenfarga. Hoa rugar åleine i 26 til 27 dagar. Hannen blir verande tett på hoa fram til ruginga startar, men forlèt ho deretter for å samlast i flokkar.
NM i symjing 1991
50 meter fri
<br style="clear:both;" />'
Stellerand
Føde
I hekkehabitatet et dei mygglarver av fjørmygg, steinfluger og anna, og mest animalsk føde som biller, buksymjarar, muslingar og tanglopper.
NM i symjing 1991
100 m fri
<br style="clear:both;" />
Stellerand
Føde
Stelleranda dukkar godt. I vintermånadene ser dei ofte etter mat tett pakka saman og dukkar ofte i store flokkar samtidig. Ho held seg vanlegvis under vatn i eit halvt minutt på kvart dukk, og dukkar ned til mellom 5 til 10 meters djupne. Dietten består av krepsdyr, pigghudingar og blautdyr.
NM i symjing 1991
200 m fri
<br style="clear:both;" />
400 m fri
<br style="clear:both;" />
1500 m fri
<br style="clear:both;" />
200 m rygg
<br style="clear:both;" />
100 m bryst
<br style="clear:both;" />
200 m bryst
<br style="clear:both;" />
100 m butterfly
<br style="clear:both;" />
200 m butterfly
<br style="clear:both;" />
200 m medley
<br style="clear:both;" />
400 m medley
<br style="clear:both;" />
50 meter fri
<br style="clear:both;" />
800 m fri
<br style="clear:both;" />
100 m rygg
<br style="clear:both;" />
Zrarieh
Zrarieh eller Zrariye er ein by sør i Libanon, i Sidon distrikt i Sør guvernement.
Namnet Zrarieh kjem frå arameisk/arabisk og tyder rose eller blom. Innbyggjarane i Zrarieh er hovudsakleg sjiamuslimar.
McDonough Nunataks
McDonough Nunataks er ei lita gruppe isolert rock nunatakar ved sørenden av Dronning Maudfjella, som ligg oppom isplatået 5 nautiske mil (9 km) vest for Mount Rosenwald. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John W. McDonough, ein forskar på ionosfæren i US Antarctic Research Program (USARP) ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1962.
29. strategiske missildivisjon
29. strategiske missildivisjon er ein russisk missildivisjon underlagd 33. strategiske rakettarmé, og staben er lagd til byen Irkutsk
Våpen
Divisjonen har den mobile SS-25 som våpen.
Historie
29. strategiske missildivisjon vart sett opp på basis av 85. ingeniørbrigade i 1951, som den gongen var i Baltikum. Overføringa til Irkutsk fann stad i 1986.
Coulter Heights
Coulter Heights er ei gruppe snødekte fjell som ligg mellom Straussbreen og Frostmanbreen nær kysten av Marie Byrd Land. Fjellutspringa Kuberry Rocks, Matikonis Peak og Lambert Nunatak stikk opp av snøflata i desse fjella. Fjella vart kartlagde av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–65, og vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter Neil M. Coulter, ein meteorolog ved Byrd-stasjonen i 1963.
Biladi, Biladi, Biladi
«Biladi, Biladi, Biladi» ('Mitt heimland, mitt heimland, mitt heimland') har vore nasjonalsong for Egypt sidan 1979. Teksten blei skriven av Mohamed Younis al-Qady og Sayed Darwish skreiv musikken. Refrenget var inspirert av ein av dei mest kjende talane til ein av leiarane for nasjonalistrørsla i landet, Mustafa Kamel.
Christian Corrêa Dionisio
Christian Corrêa Dionisio er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Biladi, Biladi, Biladi
Omsetjing til engelsk
Refreng:
I Egypt! O mother of all countries, You are my hope and my ambition, And above all people, Your Nile has countless graces!
II Egypt! Most precious gem, A blaze on the brow of eternity! O my homeland, be for ever free, Safe from every enemy!
III Egypt, noble are thy children. Loyal, and guardians of the reins. Be we at war or peace We will sacrifice ourselves for you, my country.
Ludwig Biermann
Ludwig Franz Benedict Biermann var ein tysk astronom.
Morven i Caithness
Morven (skotsk-gælisk A' Mhòr Bheinn) er eit fjell i Caithness i Highland i Skottland. Fjelle har status som graham-topp og er med ei høgd på 706 meter over havet det høgaste punktet i Caithness. Området er generelt lågtliggande, så Morven ruvar i landskapet.
Ludwig Biermann
Han var direktør for Institut für Astrophysik ved Max Planck Institut für Physik und Astrophysik i München og professor ved universitetet i München frå 1958 til 1975. Biermann gjorde viktige arbeid i teoretisk astrofysikk og plasmafysikk, særskild energitransport ved konveksjon, oppvarming av koronaen, plasmahalen til kometane og solvind.
Asteroiden 73640 Biermann er namnsett etter han.
Morven i Caithness
Prins Georg, hertugen av Kent, bror til kong kong Georg, døydde i ein flystyrt i ei åsside nær Morven den 25. august 1942 i teneste for Royal Air Force.
Mount Keen
Mount Keen (skotsk-gælisk Monadh Caoin) er eit 939 meter høgt fjell i Skottland og det austlegaste fjellet kategorisert som ein munro.
Worcester
Worcester er er ein by i England. Han er administrasjonsby i det grevskapet Worcestershire. Byen har eit folketal på 93600 (2003). Elva Severn renn gjennom bysentrum, der byens store katedral ligg.
Historie
Staden har vore busett sidan yngre steinalder. Ein landsby med festningsverk vart bygd på austbreidda av Severn omkring år 400 f.Kr.
Slaget ved Worcester fann stad 3. september 1651. Karl II gjekk då i strid for å gjenvinne kongsmakta. Styrken hans vart nedkjempa vest og sør for byen, nær landsbyen Powick. Etter å ha blitt slegen, returnerte Karl til hovedkvarteret før han flykta til Shropshire og sidan Frankrike.
Næringsliv
Byen har eit variert næringsliv. Seint på 1800-talet og tidleg på 1900-talet var Worcester eit viktig senter for framstilling av hanskar, dette har vore i sterk tilakegong. Porselensfabrikken 'Royal Worcester' ligg i byen, og utanfor bysentrum ligg verksemda som lagar byens mest kjende produkt, Worcestershiresaus.
I Worcester kjem ut det ein hevdar er verdas eldste dagsavis, Berrow's Worcester Journal. Publikasjonen reknar eit nyheitsbrev frå 1690 som tid for grunnlegginga. Byen har også stor detaljhandel, med fleire store kjøpesenter.
Utdanning
I Worcester ligg 'University of Worcester', som fekk universitetsstatus i 2005. Tidlegare var lærestaden kjend som UCW (University College Worcester) og 'Worcester Institute of Higher Education'.
Kultur
Tredjekvart år går musikkstemnet Three Choirs Festival av stabelen i Worcester. Tradisjonen skriv seg frå 1700-talet, og det vert hevda at musikkfestivalen er den eldste i Europa. Arrangementet går på rundgang mellom katedralbyane Gloucester, Hereford og Worcester. Worcester arrangerte festivalen sist i august 2008. Komponisten Edward Elgar er den best kjende personen frå Worcester. Far hans dreiv ei musikkforretning i High Street, der det i dag står ei statue av Elgar. Elgar vart fødd like utanfor Worcester, i landsbyen Broadheath.
Overtalelse
Persuasion (omsett til bokmål som Overtalelse) er den siste romanen skriven av Jane Austen. Persuasion blei utgjeven i 1817, same året Austen døydde, men er datert til 1918. Hovudpersonen i romanen er Anne Elliot, dottera til den sjølvopptekne baronetten Walter Elliot. Tonen i romanen er noko mørkare enn i dei tidlegare romanane til Austen.
Bilal Saab
Bakgrunn
Saab er fødd og oppvaksen på Sørøya i Hasvik kommune i Finnmark, med far av libanesisk opphav og mor frå Finnmark. Han gjekk i perioden 2015–2018 på musikklinja ved Alta videregående skole.
TV-framsyningar
Hausten 2019 deltok Saab i den åttande sesongen av Stjernekamp. Han kom til finalen og vann over Kim André Rysstad.
Våren 2022 deltok Saab som vokalist for bandet NorthKid i Melodi Grand Prix 2022, med låten «Someone».
Overtalelse
Samandrag
I mellomtida overraskar Louisa Musgrove med å trulove seg med kaptein Benwick. Wentworth er "fri", og drar rett til Bath, misnøgd med å finne ut at Anne har fått ein annan beundrar. Anne bruker mogelegheita til å besøke mrs Smith, ei gammal skuleveninne, som avslører at mr Elliot ikkje er heilt til å stole på. Samstundes som han vil gifte seg med Anne, oppmuntrar han også mrs Clay, og vil ha ho som elskarinna hans. Dette for å sikre arven sin, slik at sir Walter ikkje får ein son. Dette gjer at Anne får stadfesting på mistanken sin, og på at dømmekrafta hennar er like god, om ikkje betre enn hos dei andre ho kjenner.
Bilal Saab
TV-framsyningar
Hausten 2022 deltok Saab i Maskorama, som «Zombien», og vann finalen laurdag 19. november.
Overtalelse
Samandrag
Ved ei sosial anledning overhøyrer Wentworth ein samtale mellom Anne og Kaptein Harville, kor dei er ueinige om kva for kjønn som er trufast lengst. Anne tviheld på at det er kvinna som elskar lengst, sjølv når alt håp er ute. Wentworth får nytt mot over det Anne seier, og skriv eit brev der han frir, og uttrykkjer kjærleiken hans til ho. Det endar med dei fornyar trulovinga deira, og erklærer kjærleiken til kvarandre. Det einaste som kan øydeleggje lukka deira, vil vere ein framtidig krig.
Karakterar i Persuasion
Anne Elliot — Ho er Sir Walters andre dotter, og den mest intelligente og reflekterte av dei alle. Anne er no 27 år, og ugift. For 8 år sidan blei ho overtalt av Lady Russel til å bryte trulovinga med (dåverande) Mr Wentworth, fordi han ikkje stod i ein usikker posisjon, både med omsyn til rikdom og framtidsutsikter.
Sir Walter Elliot — Han er enkjemann med døtrene Elizabeth, Anne og Mary. Han er sjølvoppteken og overflatisk, noko som er tydeleg illustrert ved at han dekorerer alle rom med speglar. Han liker ikkje å sosialisere seg med folk som har lågare status enn han sjølv, eller er mindre pene.
Lady Russel — Ho er ein ven av familien Elliot, som ofte kjem med råd. Ho er spesielt god ven med Anne og attpåtil gudmora hennar. Anne stoler på ho, og lèt seg overtale til å bryte trulovinga med mr Wentworth på grunn av den usikre posisjonen hans. Dette viser at Lady Russel også er oppteken av materialisme.
Kaptein Frederick Wentworth — Han var trulova med Anne for 8 år sida på grunn av den usikre posisjonen hans. I løpet av dei 8 åra, har han tent mykje på Napoleonkrigane, og fått stilling som kaptein. Han er broren til Mrs Croft, noko som nok ein gong fører han tilbake til Uppercross. Han er framleis bitter på Anne, og avgjerda ho tok om å bryte trulovinga.
Charles Musgrove —
Mary Musgrove —
Laozi
Laozi (Lao Tze) var ein kinesisk tenkjar som levde på 500-talet f.Kr. Han er rekna som grunnleggjar av taoismen. I taoistisk tradisjon er han også sett på som forfattaren av verket Dàodéjīng, også kjent som Tao Te Ching. Blant taoistar blir Laozi dyrka som ein guddom.
Overtalelse
Karakterar i Persuasion
Henrietta Musgrove —
Mrs Clay —
Laozi
Namnet «Laozi» (kinesisk 老子, lǎozǐ) betyr 'gamle meister', og er eit tilnamn. «Laozi» kan også brukast som namn på Daodejing-verket. Livet og det eigentlege namnet til tenkjaren har me ikkje sikre kjelder til. Han skal ha hatt slektsnamnet Li, barnenamnet Er og vaksennamnet Boyang. Etter døden fekk han også æresnamnet Dan, og er dermed ofte omtalt som Li Boyang eller Li Dan.
Overtalelse
Karakterar i Persuasion
Mrs Smith —
Laozi
Dei eldste kjeldene til livet hans Laozi stammar frå historikaren Sima Qian sine verk frå 100-talet f.Kr., som skreiv ned tre soger. Her blir Laozi framstilt som ein samtidig av Konfutse, anten ein tilsett ved arkiva til Zhou-keisaren eller ein historikar og astrolog.
Ain El Delb
Ain El Delb er ein liten landsby i Sidon distrikt i Sør guvernement i Libanon.
Overtalelse
Karakterar i Persuasion
Admiral Croft —
Laozi
Han skal ha blitt lei det moralske og politiske forfallet rundt seg og reist vestover. På reisa skal han ha blitt oppfordra av ein vaktmann til å skriva ned tankane sine, noko som blei til det korte verket Daodejing.
Overtalelse
Karakterar i Persuasion
Sophia Croft —
Kaptein James Benwick —
Kaptein Ben Harville —
Lady Dalrymple —
E.P. Thompson
Edward Palmer Thompson var ein engelsk historikar, sosialist og fredsaktivist. Han vert i dag særleg hugsa for sitt granskararbeid om dei radikale rørslene i Storbritannia i slutten av det 18. og byrjinga av det 19. hundreåret. Boka The Making of the English Working Class frå 1963 vert rekna som hans fremste verk, men også biografiane om William Morris og William Blake hadde stor innverknad. Elles var han ein framståande journalist og skribent, som attåt gav ut ein roman og ei diktsamling. Han var ein av dei leiande, intellektuelle kommunistane som braut med kommunistpariet (CP) etter Sovjetunionen invaderte Ungarn i 1956. Frå ein venstresosialistisk synsstad kritiserte han Labour-regjeringane 1964-70 (Wilson) og 1974-79 (Callaghan). I 1980-åra var han ei intellektuell leiestjerne for rørsla mot utplassering av atomvåpen i Europa.
Liv og gjerning
Thompson var fødd i Oxford, foreldra var misjonærar for metodistkyrkja. Under 2. verdskrigen gjorde han teneste i kavaleriet i Italia. Etter verdskrigen studerte han ved 'Corpus Christi College' i Cambridge. Her vart han medlem av det britiske kommunistpartiet, og i 1946 danna han saman med, mellom andre Christopher Hill og Eric Hobsbawm, ei historikarforeining knytt til partiet.
Ein biografi (1955) om William Morris var Thompsons fyrste hovudverk. Her la han vekt på å syne heimlege røter til marxismen, eit svar på samtidskritikk mot kommunistpartiet for slavisk alltid å fylgje Moskvas retningsliner. Samstundes prøvde han å framheve Morris sine politiske idear, eit motsvar til andre si vektlegging av Morris sin kunst.
Hausten 1956 braut Thompson med kommunistpartiet, i avsky mot Sovjet-invasjonen i Ungarn. Saman med John Saville og andre tok han til å utgje tidsskriftet New Reasoner. Denne publikasjonen vart den viktigaste kommunkasjonsåra for den uformelle rørsla av av venstre-opposisjonelle i Storbritannia, ofte omtala som «New Left». Rørsla var nært knytt til den framveksande opposisjonen som seint i 1950-åra og tidleg på 1960-talet arbeidde for atomnedrusting.
Hovudverket
Thompson sitt viktigaste verk var, og er, The Making of the English Working Class. I boka, som kom i 1963, presenterte han den då gløymde soga om dei aller fyrste, politisk radikale aktivistane i arbeidarklassa frå seint 1700- og tidleg 1800-tal. I innleiinga til verket gjorde han kjent føremålet; han ville berge ulike yrkesutøvarar frå ettertida si utvisking av deira kår og deira tankar om samfunn. Dette, trass i, sett frå vår tid, alle deira skavankar og reaksjonære svar på utviklinga i deira samtid.
Thompson definerte ikkje omgrepet klasse strukturelt, men relasjonelt.
«Klasse oppstår når menneske, som ei fylgje av felles erfaringar, kjenner og uttrykker sine interesser seg i mellom og imot interessene til andre menneske, interesser som ofte står rakt mot deira eigne. Klasseerfaringa vert i stor mon avgjort av tilhøvet eit menneske står i andsynes den produktive aktiviteten, det vere seg om ein har arva relasjonen eller har gått inn i den av eigen vilje. Klassemedvit er uttrykk for erfaringane omsett til sosiale og kulturelle tilhøve; nedfelt i tradisjonar, idear og verdisett, samt institusjonelle former.»
Musikkgruppa Status Quo
Status Quo er eit engelsk rockeband som spelar boogierock. Gruppa vart skipa som The Scorpions av skulevenene Francis Rossi og Alan Lancaster i 1962. Etter fleire besetningsendringar, der mellom andre Rick Parfitt kom inn i 1967, vart bandet kjent som The Status Quo i 1967 og berre Status Quo i 1969.
E.P. Thompson
Frilansar
Thompson forlet University of Warwick i protest mot kommersialiseringa av lærestaden, dokumentert i boka Warwick University Limited (1971). Han heldt fram å arbeide som gjesteførelesar, særleg i USA, men arbeidde meir og meir som frilansskribent. I 1978 publiserte han The Poverty of Theory, der han omtala kontrafaktisk historieskriving som historielaust tøv. Artikkelen var eit åtak på Louis Althusser og hans strukturelle marxisme. Lengste tilsvaret fekk han frå Perry Anderson med boka Arguments within English Marxism.
Mot slutten av 1970-åra markerte Thompson seg som ein kritikar av det han oppfatta som Labour-regjeringa si ringeakt for sivile rettar. For dette fekk han mykje støtte i allmenta.
Musikkgruppa Status Quo
Status Quo spelte i sin første film, Bula Quo!, som kom på kino i juli 2013. Filmen kom samstundes med filmmusikkalbumet Bula Quo!, som nådde tiandeplassen på UK Albums Chart. Den første singelen frå albumet, «Bula Bula Quo», kom ut i juni 2013 og vart den 100. singelen dei gav ut.
E.P. Thompson
Fredsrørsla
Frå 1980 var Thompson den fremste intellektuelle i den gjenoppliva rørsla for nedrusting av atomvåpna, høgt akta av aktivistar også i andre land enn heimlandet. Pamfletten Protest and Survive, ein parodi av regjeringsskrivet Protect and Survive, spela ei viktig rolle i å styrke motstandarane av atomvåpen- og kaldkrigs-ideologien.
Musikkgruppa Status Quo
Quo har så langt selt kring 118 millionar plater verda over.
E.P. Thompson
Blake
Thompsons siste bok var Witness Against the Beast: William Blake and the Moral Law. Boka, som kom ut straks etter han døydde i 1993, hadde han arbeidd med i årevis. Ho viser kor sterkt inspirert Blake var av religiøse idear med basis i tenkinga til dei mest radikale motstandarane av monarkiet under den engelske borgarkrigen.
Musikkgruppa Status Quo
1962–1968: Dei første åra
Status Quo vart skipa i 1962 med namnet «The Scorpions» av Francis Rossi og Alan Lancaster på Sedgehill Comprehensive School i Catford, i lag med klassekameratane Jess Jaworski (klaverinstrument) og Alan Key (trommer). Rossi og Lancaster spelte den første konserten sin ved Samuel Jones Sports Club i Dulwich i London. I 1963 vart Key erstatta av John Coghlan og bandet endra namn til «The Spectres». I 1965, då Rossi, Lancaster og Jaworski var ferdige på skulen, valde Jaworski å slutte i bandet og vart erstatta av Roy Lynes.
E.P. Thompson
Blake
E.P. Thompson døydde i Upper Wick ved Worcester.
Musikkgruppa Status Quo
1962–1968: Dei første åra
Dei byrja å skrive sine eigne songar og seinare det året møtte dei Rick Parfitt, som spelte i eit kabaretband kalla The Highlights. Mot slutten av 1965, var Rossi og Parfitt blitt nære vener og dei ønskte å arbeide i lag. Den 18. juli 1966 signerte The Spectres ein femårsavtale med Piccadilly Records. Dei gav ut to singlar det året, «I (Who Have Nothing)» og «Hurdy Gurdy Man» (skriven av Alan Lancaster), og ein året etter kalla «(We Ain't Got) Nothin' Yet» (ein song opphavleg spelt inn av The Blues Magoos). Ingen av singlane selde godt nok til å nå singellista.
I 1967 hadde gruppa oppdaga psykedelia og kalla seg Traffic, men måtte etter kort tid endre namn til «Traffic Jam» for ikkje å bli forveksla med Steve Winwood sitt Traffic, etter ein krangel om kven som hadde registrert namnet først. Bandet sikr seg ein spelejobb på BBC Radio-programmet Saturday Club, men i juni selde den neste singelen deira, «Almost But Not Quite There», dårleg. Månaden etter kom Parfitt inn i bandet, etter ønske frå manageren Pat Barlow, på rytmegitar og vokal. Kort tid etter Parfitt kom inn, i august 1967, vart bandet offisielt kalla The Status Quo.
1968–1970: «Pictures of Matchstick Men» og dei psykedeliske åra
I januar 1968 gav bandet ut den psykedeliske «Pictures of Matchstick Men». Rick Parfitt var invitert med i bandet akkurat då songen gjekk inn på UK Singles Chart, og nådde sjuandeplassen. «Matchstick Men» vart i tillegg den einaste topp 40-hitten deira i USA, der han nådde 12. plassen på Billboard Hot 100. Sjølv om albuma til Status Quo kom ut i USA gjennom heile karrieren deira, fekk dei aldri den same suksessen der som dei fekk i heimlandet. Sjølv om oppfølgjaren deira, «Black Veils of Melancholy», selde dårleg, fekk dei ein ny hit same året med ein popsong skriven av Marty Wilde og Ronnie Scott, «Ice in the Sun», som nådde åttandeplassen. Etter gjennombrotet hyrte bandet Bob Young som scenearbeidar og turnémanager. I løpet av år vart Young ein av dei viktigaste låtskrivarpartnarane for Status Quo, i tillegg til at han spelte munnspel med dei på scenen og på plater.
1970–1981: Piledriver og Rockin' All Over The World
Etter et andre albumet deira, Spare Parts, selde dårleg, gjekk bandet bort frå psykedelia og Carnaby Street-motoen og byrja å spele hardrock og boogie i utvaska dongeribukser og t-skjorter, eit image som vart varemerke deira gjennom 1970-åra. Lynes slutta i bandet i 1970 og vart erstta av gjesteartistar i studio som klaverspelaren Jimmy Horowitz og Tom Parker. I 1976 vart det tidlegare The Herd, Judas Jump og Peter Frampton Band-medlemmet Andy Bown henta inn for å spele klaverinstrument, men han vart verande på kontrakt som soloartist med EMI og vart ikkje rekna som offisielt medlem av Status Quo før 1982.