cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Straffeprosesslova
Straffeprosessen i Noreg skil strengt mellom domstolane og påtalemakta, Her finst ikkje forhørsdommarar av den typen ein har i til dømes fleire andre søreuropeiske land. Kvar av partane, altså både påtalemakta og den som påtalemakta held for å vere lovbrytar, har rett til å uttale seg for ei uavhengig domstol. Det er påtalemakta som skal prove at vilkåra for straff er til stades, og skjer ikkje det, skal vedkomande frikjennast. Det er såleis to partar i straffesaker: Staten ved den offentlege påtalemakta, og tiltalte med sin forsvarar.
Rettssaka går munnleg for domstolane etter at førebuingane er ferdige, og som hovudregel kan ålmenta vere til stades. Prova i saka blir førte direkte for domstolen under møtet, og domstolen står i utgangspunktet fritt under vurderinga av dei. Det er i norsk rettsprosess soleis ikkje formelle bindingar når det gjeld kva slags prov som skal leggjast vekt på eller sjåast bort frå og nektast å førast for retten, slik det er i mange andre land. Slike protestar i open rett mot vitneprov, kjend frå mellom anna USA-amerikansk straffeprosess og TV-underhaldning, er soleis ikkje vanlege i Noreg.
Viv Anderson
Vivian Alexander Anderson ) er ein engelsk tidlegare fotballspelar frå Nottingham. Han var høgreback på det store Nottingham Forest-laget som vann den engelske ligaen 1978 og europacupen to gongar. Anderson er historisk etter som han var den fyrste svarte fotballspelaren som spelte på England sitt landslag.
Klubbspel
Anderson ligadebuterte i andredivisjon i 1975 og var med om å rykke opp til 1. divisjon våren 1977. Eitt år seinare stod han og lagkameratane att som engelske ligameistrar og vinnarar av ligacupen 1978. Våren 1979 lukkast Nottingham Forest å vinne ligacupen på ny, for så å slå Malmö FF i europacupfinalen. 28. mai 1980 forsvarte Anderson og laget topplassen i europacupen ved å vinne over Hamburger SV på Santiago Bernabéu i Madrid. Sommaren 1984 vart han overført til Arsenal FC mot 220 000 pund. Med laget frå London vann han ligacupen 1987 etter 2-1 over Liverpool FC. Same året flytta han til Manchester United mot 250 000 pund, der han etter kvart hamna utanfor fyrstelaget og i januar 1991 fekk fripass til Sheffield Wednesday. Anderson bidrog til at klubben rykte opp i 1. divisjon og hevda seg godt i toppserien dei neste to sesongane. Sesongane 1993 til -95 tente han Barnsley og sist Middlesbrough.
Landslagsspel
Den 29. november 1978, i ein landskamp mot Tsjekkoslovakia på Wembley stadion i London, vart Anderson den fyrste svarte spelaren som aksla den engelske landslagsstrøya. Fram til mai 1988 deltok han i 30 kampar og skåra 2 landslagsmål. Han spelte for England under EM i fotball 1980, men var benkeslitar under verdsmeisterskapane 1982 og 1986.
Skip Konte
Frank «Skip» Konte er ein USA-amerikansk klaverspelar. Han vart med i The Blues Image i 1967, og vart hos dei til dei vart splitta i 1971. Saman med bandkollega Mike Pinera skreiv han deira einaste hit, «Ride Captain Ride». Konta vart deretter med i Three Dog Night som andre klaverspelar i 1973, og slutta i 1976. Han har sidan vorte plateprodusent. Han har i seinare år arbeidd med ein sci-fi-film med tittelen Meridian. Han blir nokre gonger omtalt som «Wizard of all Northern Realms».
Bequia
Bequia er den største øya av Grenadinane i Windwardøyane i Dei små Antillane i Karibia. Ho er ein del av Saint Vincent og Grenadinan e. Arealet er 18 km².
Geografi
Bequia er den nordlegaste øya i den karibiske øygruppa Grenadinane. Austkysten ligg ved Atlanterhavet og vestkysten ligg ved Det karibiske havet.
Øya strekker seg i nordaust/sørvestleg retning. Ho har nokre få nes og bukter, mellom anna Admiralty Bay, som husar hovudstaden og den einaste landsbyen på øya, Port-Elizabeth. Den nordlege delen av øya er mindre tett folkesett, meir ulendt og husar eit marint reservat for skjelpadder. Sør for Bequia ligg dei små øyane Petit Nevis, Isle à Quatre og Pigeon Island. Flyplassen på øya ligg heilt i sør, ikkje langt frå kvalmuseet.
Øya har eit behageleg tropisk klima, men kan vera utsett for syklonar.
Bequia har ein flyplass med IATA-koden BQU.
Historie
Dei fyrste innbyggarane på Bequia var arawakfolk som vart følgde av karibane. Mangelen på ferskvatn gjorde at det tok tid før europearar slo seg ned på øya. I 1763 avstod Frankrike Bequia til Storbritannia ved freden i Paris. Deretter vart det etablert plantasjar for dyrking av sukkerrøyr. Plantasjane vart drivne av slavar. I 1827 fanst det ni plantasjar og 1 257 slavar på øya. Bequia Town, seinare kalla «Port Elizabeth», utvikla seg til den viktigaste tettstaden. Som følgje av frigjeving av slavane i 1838 gjekk det nedover med sukkerproduksjonen. Subsistens jordbruk og sals avlingar overtok. Folk utvandra frå Bequia til andre stader i Britisk Vestindia. Ein del av dei som vart igjen var frå 1870 sysselsette i maritime verksemd og kvalfangst.
Frå slutten av 1860-åra vart øyane i regionen besøkt av amerikanske kvalfangarar på jakt etter knølkval og grindkval. I 1875 eller 1876 etablerte den Bequia-fødde William T. Wallace ein kvalstasjon ved Friendship Bay. Kvalfangsten vart ei ny inntektskjelde for innbyggarane, med sesongarbeid i den tørre årstida. Kvalfangarar frå Bequia drog til andre øyar i Grenadinane for å fanga kval. Fangsten vart driven frå små, opne båtar med segl. Sesongen varte frå januar til mai. Det vart produsert kvalolje for eksport, medan kvalkjøttet vart selt innanlands. I løpet av 1920-åra vart knølkvalen sjeldnare i farvatna ved Grenadinane og fangsten avtok. På Bequia fortsette kvalfangsten i mindre omfang. Frå 2013 har Den internasjonale kvalfangstkommisjonen gitt kvalfangarane på Bequia ein kvote på fire dyr per år. Fangsten førgår på tradisjonelt vis frå opne båtar og for sjølvberingsformål.
Eit lite samfunn på Bequia, Moonhole, har brukt kvalbein som byggemateriale.
Burgäschisee
Burgäschisee er ein innsjø nær Aeschi i Sveits, på grensa mellom kantonane Bern og Solothurn. Innsjøen har ei flatevidd på 21 hektar og den største djupna er 36 meter.
I 1941 og 1943 vart vassnivået senka med to meter. Den noverande høgda er 465 meter over havet.
Patogen
Ikkje alle patogen er naudsynleg uheldige for menneske. I entomologi går patogena under éin av dei tre «P-ane» (predatorar, patogen og parasitoidar) som virkar som naturlege eller introduserte biologiske kontrollar som undertrykkjer skadedyr, særleg leddyr.
Burgseeli
Burgseeli er ein innsjø i kantonen Bern i Sveits. Han har ei flatevidd på 5,25 hektar. Han ligg mellom Ringgenberg og Goldswil nord for Brienzsjøen.
Water of Love
«Water of Love» er ein song skriven av Mark Knopfler og opphavleg gjeve ut av Dire Straits på debutalbumet deira i 1978. Han vart òg gjeven ut som singel i somme land, med «Down to the Waterline» som B-sida, som ein oppfølgjar til den første singelen frå albumet, «Sultans of Swing». Singelen nådde 28. plassen på singellista i Nederland. Han nådde òg 54. plassen i Australia. Songen var med på konsertalbumet Live at the BBC og på samleplata More Than Unplugged.
Både «Water of Love» og «Down to the Waterline», i tillegg til «Sultans of Swing», var blant dei fem songane som var med på ein demo Dire Straits sendte til Charlie Gillett, som spelte lydbandet på radioshowet sitt, og førte til at bandet fekk den første platekontrakten sin. Han er ein av dei fire songane på side 1 på albumet Dire Straits som omhandlar ulukkelkege kjærleiksforhold, og forfattaren Michael Oldfield trur at songen handlar om skilsmissen til Mark Knopfler¨på denne tida. Rolling Stone Magazine-skribenten Ken Tucker nytta songen som eit døme på korleis Knopfler blandar smarte linjer med prosaiske. Tucker gjev eit døme på den smarte linja «I need a little water of love» etterfølgd av «You know it's evil when you're living alone», som Tucker reknar som ei tåpeleg linje. I Billboard Magazine skreiv Cary Darling om kor godt ho likte teksten, men kritiserer easy listening-arrangementet som «ikkje klarar å gripe lyttaren». The Rolling Stone Album Guide kommenterte det «nakne, romantiske synet» på denne songen og B-sida «Down to the Waterline», og korleis dette synet står i kontrast til bitterheita i songar som «Sultans of Swing».
«Water of Love» er ein av fem songar som utgjevaren til Knopfler laga countrydemoar av utan samtykke frå Knopfler. Dette førte til at mange countryartistar spelte inn songane til Knofpler. Ein coverversjon vart spelt inn av The Judds, som finst på deira River of Time og vart gjeven ut på singel i Tyskland. Wynonna Judd song ein «nattleg og mystisk» solovokal, og Knopfler sjølv spelte gitar på Judds-versjonen. Allmusic-kritikaren Thom Jurek skildra songen som «den mest forførande melodien» på River of Time og The Rolling Stone Album Guide hylla den «typisk skarpe» gitarsoloen til Knopfler. Alex Bollard og Lex Vandyke har òg spelt inn songen.
I boka si My Life in Orange, skriv Tim Guest om at han høyrte på Dire Straits-versjonen av songen og om linja «Water of love, deep in the ground, but there ain't no water here to be found» som eit barn som gøymer seg bak ein sofa og ønsker at «water of love» skal kome til han ein dag. Hovudpersonen i Caprice Crane-romanen Stupid and Contagious refererer til «Water of Love» som ein song ho ønskjer å høyre sitetert i staden for lyden av eit toalett som spyler ned, i lag med AC/DC sin «Big Balls», ZZ Top sin «Tush», Nirvana sin «Smells Like Teen Spirit» eller Frank Sinatra sin «My Way».
Mount Nickerson
Mount Nickerson er eit breitt fjell, 1480 moh, som ligg mellom Lennox-King- og Beaverbreen, 4 nautiske mil (7 km) sørvest for Yeates Bluff i Queen Alexandra Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser N.E. Nickerson i U.S. Navy som var øvstkommanderande på USS «Edisto» i løpet av U.S. Navy Operasjon Deepfreeze 1965.
Motkulturen i 1960-åra
Motkulturen i 1960-åra syner til eit kulturfenomen som var mot etablissementet og dukka først opp i USA, før det spreidde seg til det meste av den vestlege verda mellom byrjinga av 1960-åra og midten av 1970-åra. New York City og San Francisco var arnestaden for den tidlege motkulturaktiviteten. Den samla rørsla skaut fart etter kvart som den amerikanske borgarrettsrørsla voks, og vart revolusjonær då den amerikanske regjeringa vart meir aktiv under Vietnamkrigen. Utover i 1960-åra oppstod det andre sosiale spaningar vedrørande andre saker, og hadde ein tendens til å flyte langs generasjonslinjene. Desse omhandla seksualitet, kvinnerettar, tradisjonelle styresett, eksperimentering med psykofarmaka og forskjellige tolkingar av den amerikanske draumen.
Fleire faktorar skilde motkulturen i 1960-åra frå dei anti-autoritære rørslene i tidlegare tider. Fødselsbølgja etter andre verdskrigen skapte ei eineståande rekkje med potensielt misnøgde unge menneske som potensielt kunne delta i nytenkinga for kva retning det amerikanske og andre demokratiske samfunn skulle ta. Velstanden i etterkrigstida gjorde at generasjonen som voks opp i motkulturen kunne fokusere på andre ting enn det å berre overleve, slik foreldra, som voks opp under den store depresjonen, måtte gjere. Epoken var òg merkverdig ved at ein stor del av rekkja av åtferd og «saker» innafor den større rørsla raskt vart teken opp i storsamfunnet, særleg i USA, sjølv om deltakarane i motkulturen var i klart mindretal i forholdet til folketalet i dei landa dei oppstod i.
Motkulturtida starta i røynda for alvor med mordet på John F. Kennedy i november 1963. Dette vart absorbert inn i populærkulturen då Vietnamkrigen enda og USA slutta med verneplikt i 1973, og til slutt med avgangen til president Richard Nixon i august 1974.
Viktige personar
Under er ei liste av folk som var kjende for engasjementet sitt i motkulturen i 1960-åra.
Sjømine
Ei sjømine er ei sjølvstendig eksplosiv eining som vert plassert i vatn for å skada eller øydeleggja overflateskip eller ubåtar. I motsetnad til søkkeminer, vert sjøminer utløyst av direkte kontakt med skip.
Skjørt
Skjørt er eit klesplagg som heng laust frå livet og ned. Det kan vera eit sjølvstendig plagg, eller nederdelen av eit anna, som kjoleskjørt.
På sitt enklaste kan eit skjørt vera eit drapert plagg laga av eit enkelt stykke tøy (som pareo eller sarong). Dei fleste skjørt er likevel sydde til slik at dei passar rundt livet eller hoftene og vidar seg ut under. Moderne skjørt er ofte laga av lett eller middels tunge stoff som denim, jersey, kamgarn eller poplin. Skjørt i svært tynne eller lette stoff kan ein ha underskjørt under for å gjera at overskjørtet fell betre og for å oppnå betre tildekking.
I moderne vestleg mote er skjørt eit plagg knytt til kvinner. Det finst døme på bruk av skjørt for menn, som kilt frå skotsk kultur, sarong frå Søraust-Asia og izaar frå fleire muslimske kulturar. Moteskaparar som Jean Paul Gaultier, Vivienne Westwood, Kenzo og Marc Jacobs har også synt fram skjørt for menn.
Lengda på skjørt kan varierar frå mikroskjørt til golvside, påverka av kulturelle omsyn på stil, søme og estetikk og på den personlege smaken til brukaren. Skjørt kan vera sjølvstendige plagg eller dei kan vera del av andre plagg, som kjolar, leggings, shorts og badedrakter.
Historie
Ein har funne skjørt laga av strå frå 3900 f.Kr. i Armenia i Areni-1 holekompleks. Skjørt var vanlege plagg for kvinner og menn i alle oldtidskulturar i Det nære Austen og Egypt. Sumerarane i Mesopotamia brukte kaunakes, skjørt av pels knytte til eit belte. Omgrepet «kaunakes» viste opphavleg til ein sauefell, men blei etterkvart namn på sjølve plagget. Etter kvart blei dyreskinna erstatta av kaunakesklede, eit tekstil som imiterte sauefellar. Kaunakesklede blei også eit symbol i religiøs ikonografi, som i den pelsaktige kappen til døyparen Johannes.
Skjørt i Det gamle Egypt blei hovudsakleg laga av lin. For overklassen var dei finvovne og intrikat bretta. Rundt 2130 f.Kr., i det gamle kongeriket i Egypt, brukte menn omslagsskjørt (kiltar) kjende som shendyt. Dei var laga av rektangulære klede slått om underkroppen og bundne saman framme. Under mellomkongedømet kom lengre skjørt som gjekk frå livet til anklane, av og til også frå armholene, på moten. Under det nye kongeriket blei kiltar med ein bretta, triangelforma del vanleg for menn. Under desse brukte ein ein shente, eller eit trikanta lendeklede.
I bronsealderen nytta ein gjerne omslagskjole-liknande klede i sørlege delar av Vest- og Sentral-Europa. I Nord-Europa brukte ein derimot gjerne skjørt og overdelar.
Nilsen Peak
Nilsen Peak er eit markant fjell (780 moh) ved nordenden av Waldron Spurs, på austsida av munningen av Shackletonbreen. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter W.B. Nilsen, kaptein på USNS «Chattahoochee» under Operasjon Deep Freeze 1965.
Skjørt
Historie
I mellomalderen brukte menn og kvinner gjerne kjoleaktige klede. Nederdelen på kleda til menn var kortare enn den på kvinneklede. Dei hadde vidt snitt og var ofte plisserte eller oppskorne slik at dei var betre å ri i. Til og med rustninga til ein riddar hadde eit kort metallskjørt under brystplata. Det dekte stroppane som festa lårbeskyttarane til brystplata. Teknologiske framskritt innan veving frå 1200- til 1400-talet, som vevstolar med trøer og sakser med svingbare blad og handtak, opna for betre skreddarsydde bukser og tights. Desse kom på mote for menn og blei etterkvart standardantrekk for dei, medan dei blei tabu for kvinner.
Skjørt er blitt brukt av menn og kvinner i mange kulturar, som lungi, lehnga, kanga og sarong frå Sør- og Søraust-Asia, og kilt frå Skottland og Irland.
Eit av dei eldste kjende døma ein har på klede som liknar miniskjørt er frå duan qun miao (短裙苗), som bokstaveleg tyder 'korskjørtmiao' på kinesisk. Dette viste til dei sværæt korte skjørta brukt av kvinner i dennne stammen, og som truleg var sjokkerande for andre i mellomalderen og tidleg nytid.
1800-talet
I løpet av 1800-talet varierte snittet til kvinnekjolar i vestleg kultur meir enn i noko anna hundreår. Midjelinjene starta like under bysta (empire-silhuetten) og sank gradvis ned til den naturlege midja. Skjørta var fyrst ganske smale og brukte med underskjørt. Vidda auka dramatisk til bøyleskjørt og krinoline-støtta stiler på 1860-talet; deretter blei skjørt draperte og trekte bakover ved hjelp av kø. På 1890-talet blei det introdusert litt kortare skjørt til bruk for gange eller idrett. Desse skjørta kunne nå så mykje som seks tommar over bakken, og kom til å påverka den breiare utviklinga mot kortare skjørtelengder frå byrjinga av 1900-talet.
På 1800-talet voks det fram ei rørsle som var imot skjørt i USA og Storbritannia som en del av den viktorianske klesreformrørsla, organisert som National Dress Reform Association i USA. Det blei også laga nye måter å bruka skjørt på. I 1851 introduserte til dømes ein tidleg kvinnerettsforkjempar, Elizabeth Smith Miller, ein klesdrakt for Amelia Bloomer som fyrst blei kalla Turkish dress. Dette var eit knelangt skjørt over tyrkisk-aktige vide bukser. Bloomer blei ein forkjempar for denne klesdrakten, og trykte instruksjonar for korleis ein kunne laga han i avisa The Lily, som var vigd «Emancipation of Woman from Intemperance, Injustice, Prejudice, and Bigotry». Klesdrakten kom på moten, og buksene blei kalla bloomers på engelsk etter Amelia Bloomer. Elizabeth Cady Stanton, Susan B. Anthony og Lucy Stone, som var andre tidlege kvinnerettsforkjemparar, tok også i bruk denne klesdrakten på 1850-talet, og omtalte han som freedom dress. På om lag same tid byrja nokre kvinnelege arbeidarar, der ein særleg kan merka seg kvinner i kolindustrien frå Wigan-området, å bruka bukser under eit kort skjørt som ein praktisk del av uniforma. Dette fekk offentleg merksemd, og fleire fotografar dokumenterte denne uvanlege klesdrakten.
1900- og 2000-talet
Etter 1915 var ikkje ankellange skjørt på moten meir for dagbruk. Dei neste femti åra blei moteskjørt fyrst korte (1920-åra), så lange (1930-åra), så kortare (under andre verdskrigen med rasjonering av stoff), så lange («New Look»), så det kortaste nokon sinne frå 1967 til 1970, då skjørt blei så korte som det var mogleg utan å visa fram undertøy.
Sidan 1970-talet har bukser stort sett vore godtekne for jenter og kvinner, og ingen einskild skjørtelengd har dominert motebildet over lang tid.
Bruk av menn
Det finst ei rekke plagg for menn som fell inn under kategorien "skjørt" eller "kjole". Desse går under ei rekkje namn og er del av den tradisjonelle klesdrakten for menn i fleire ulike kulturar. Bruken varierer – dhoti er ein del av kvardagsdrakten på det indiske subkontinentet, medan bruken av kilt vanlegvis er meir avgrensa og knytt til særskilde høve, og fustanellaen blir nesten berre brukt som kostyme. Kjortlar, som er ein type kjole for menn, har eksistert i mange kulturar, som japanern kimono, kinesisk cheongsam, arabisk thobe og afrikansk kaftan. Det blir også brukt kjortlar i religiøs samanheng, som av prestar og munkar i kristendommen. Døme på skjørt og skjørtliknande plagg for menn frå ulike kulturar er:
Bortsett frå ved visse tradisjonelle høve er bruk av skjørt, kjolar og liknande plagg i Vesten ofte blitt sett på som reservert for kvinner. Ein del vestlege menn har teke i bruk skjørt som ei form for sivil protest.
Handball-NM 2007/Kvinner
Noregsmeisterskapen i handball 2007 for kvinner vart vunne av Byåsen Idrettslag etter finalesiger 30–27 over Larvik Håndballklubb. Dermed kunne Byåsen-spelarane take i mot idrettslagets fyrste kongepokal i handball på 16 år.
Finalen
Finalen vart avvikla i Oslo Spektrum laurdag 29. desember 2007 framfor 5 112 tilskodarar. Byåsen leia heile fyrste omgang, på det meste med fire mål. Ved pause stod det 16–14 til laget frå Trondheim. I den andre omgangen auka Byåsen leiinga att, mot slutten av kampen til 30–24. Tre Larvik-reduseringar fastsette sluttresultatet til 30–27.
Byåsen-måla kom frå Marit Malm Frafjord 7, Camilla Herrem 6, Vigdis Hårsaker 5, Tonje Nøstvold 5, Gøril Snorroeggen 3, Maren Villabø 3, Marte Snorroeggen 1. Målvakt: Kari Aalvik Grimsbø.
Linn-Kristin Riegelhuth vart toppskårar i kampen med sine 9 mål for Larvik. Elles skåra Tine Kristiansen og Tonje Larsen (4 mål, begge), Sara Breistøl, Heidi Flaatnes (3 mål, begge), Tine Stange 2, Karoline Breivang og Kari Mette Johansen 1 mål kvar. Lene Rantala var målvakt.
Dommarane straffa Larvik med fem 2 minutts-utvisingar, Byåsen med fire.
Ried im Innkreis
Ried im Innkreis er ein by og ein kommune i Distriktet Ried im Innkreis i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 6,8 km² og i kring 11 800 ibuarar. Byen Ried ligg 433 meter over havet, i kring 80 kilometer vest om Linz og 60 kilometer nordaust om Salzburg. Ried fekk byprivelegiar i 1857 og ber preg av ein byggjestil typisk for bymessige stader langs elvane Inn og Salzach.
Sportsutstyr-produsenten Fischer har sitt hovudkontor i Ried.
Kekertenøya
Kekertenøya er ei folketom øy nord i Canada i territoriet Nunavut. Ho ligg utanfor Baffinøya, 50 km sør for Pangnirtung. Kekerten Territorial Park ligg på øya.
Kekertenøya var ein stor kvalstasjon for britiske or amerikanske kvalfangarar mellom 1840 og 1912.
Gvar'am
Gvar'am (hebraisk skrift גְּבַרְעָם) er ein kibbutz sør i Israel. Han ligg kring 12 kilometer frå Ashkelon langs vegen til Yad Mordechai og høyrer til Hof Ashkelon regionale kommune. I 2007 var folketalet 333.
Kibbutzen vart grunnlagd i 1942.
Eugène Jansson
Liv og gjerning
Jansson voks opp i heller små kår, med foreldre som var interessert i kunst og musikk. Han gjekk ei kort tid på Konstakademien i Stockholm, og studerte under den leiande målaren Edvard Perséus, men svak økonomi tvinga han til å lære seg målaryrket mykje på eigenhand.
Jansson laga fleire store landskapsmåleri med stockholmsmotiv, ofte i kvelds- eller nattstemning. Gjennomgåande var desse måleria prega av ein blåaktig fargetone, noko som gjorde at fekk tilnamnet Blåmålaren. Han let gjerne lange, ringlande rader av gatelykter verte reflektert i vatnet. Riddarfjärden i Stockholm frå 1898, Nocturne frå 1901 og Soluppgång över taken frå 1903 er mellom hans mest kjende måleri frå dene perioden i hans liv.
Seinare byrja han meir og meir å måle kraftige, nakne mannlege gestaltar, som ofte solbada på badehusbryggjer eller dreiv idrett. Jansson leid frå ungdomen av ein nyresjukdom som tvinga han til regelbunde å gymnastisere og bade. På Flottans badhus fann han rikeleg med modellar til sitt figurmåleri. Desse måleria med nakne menn, merker seg ut med ei frisk, solfylt stemning, og noggrant studium av det anatomiske. Jamsides interessa for den menneskelege kroppen, kom eit anna element; Jansson var homoseksuell i ei tid då homoseksuelle handlingar var ulovlege.
Filmen Hancock
Hancock er ein amerikansk superhelt-film frå 2008. Filmen er regissert av Peter Berg, som tidlegare har regissert mellom anna The Kingdom (2007). Han handlar om den mislykka superhelten John Hancock, som har blitt veldig upopulær i heimbyen Los Angeles. Hancock møter PR-rådgjevaren Ray, som prøver å ordne opp i oppførselen hans.
Historia vart opphavleg skriven av Vincent Ngo i 1996, men produksjonen starta ikkje før meir enn 10 år seinare, i 2007. Fleire regissørar har vore knytt til prosjektet, mellom anna Tony Scott, Michael Mann og Jonathan Mostow og Gabriele Muccino. Hancock vart filma i Los Angeles med eit budsjett på 750 millionar norske kroner.
I USA fekk filmen aldersgrensa PG-13 av Motion Picture Association of America. Filmen hadde premiere 2. juli 2008 i USA og 18. juli 2008 i Noreg. Hancock har fått mykje dårleg omtale frå filmkritikarar, men har spela inn om lag 3 631 millionar kroner.
Handling
Filmen handlar om John Hancock, ein alkoholisert og deprimert superhelt. Han kan fly, er god til å slåst og immun mot alle fysiske åtak, inkludert å bli skoten på. Han prøver å bruke superkreftene sine til å halde gatene i Los Angeles trygge, men er ganske klønete, i tillegg til at han drikk og ofte gjer meir skade enn gagn. Ofte sneiar han borti opptil fleire hus medan han flyg.
Programvareprosess
Ein prosess i samband med programvare er i grove trekk eit sjølvstendig program, eller programmodul, som køyrer under kontroll av eit operativsystem. Ein prosess femnar om programkoden og tilstanden til programmodulen (variablar). Ein prosess kan innehalda ein eller fleire trådar. Som oftast vert fleire prosessar køyrd samstundes. Det er da operativsystemet som alloker CPU-tid til dei ulik prosessane og trådane dei inneheld.
Filmen Hancock
Handling
I Los Angeles blir han berre meir og meir upopulær på grunn av alle skadane han påfører byen. Men under eitt av redningsforsøka sine treffer han på PR-agenten Ray Embrey (Jason Bateman). Jobben til Ray går ikkje så bra, og han tilbyr seg å gje Hancock eit betre omdømme.
Simon Pettersson
Simon Pettersson er ein svensk friidrettsutøvar frå Tierps kommun som vann sølvmedaljen i diskoskasting under Sommar-OL i 2020. Landsmannen Daniel Ståhl vann tevlinga. Petersson sette personleg rekord med 70,42 meter då han vart svensk meister 2022 i Norrköping.
Filmen Hancock
Handling
Ray er gift med Mary (Charlize Theron) og når Hancock møter henne, oppstår det ein uforklarleg, umiddelbar kontakt mellom dei. Ikkje lenge etter byrjar kreftene til Hancock å bli svakare og svakare. Dette får kriminelle på jakt etter hemn vite om, og dei tek opp jakta.
Utvikling
Manusforfattaren Vincent Ngo skreiv manuskriptet Tonight, He Comes i 1996. Utkastet handla om ein uroleg tolvåring og ein avdanka superhelt, og vart fyrst plukka opp av regissøren Tony Scott som eit filmprosjekt. Seinare kom Akiva Goldsman over manuset, og vart umiddelbart begeistra over det. Han oppmoda Richard Saperstein, som då var president for utvikling og produksjon i Artisan Entertainment, om å sikre seg manuskrpitet i 2002. Regissør Michael Mann vart fyrst sett til å regissere Tonight, He Comes, men valde i staden å ha regi for Miami Vice (2006). Prosjektet vart så kjøpt opp av Goldsman, etter at Artisan hadde sett det på vent.
Manusforfattarane Vince Gilligan og John August skreiv om Ngos manuskript, og Jonathan Mostow vart hyra inn for å regissere filmen. Under Mostows tilsyn vart det skrive eit 10-siders forslag for å sikre seg skodespelar Will Smith til å spele tittelrolla Hancock. Fleire studio sa nei til å finansiere filmen, men Columbia Pictures fekk rettane i februar 2005. Filmen skulle eigentleg ha premiere i 2006, men vart forseinka sidan Mostrow trakk seg på grunn av kunstnariske usemjer. Den italienske regissøren Gabriele Muccino tok over Mostows rolle i mai 2006, men var opptatt med sin film Pursuit of Happiness og fekk ikkje starta før seinare. Dette førte òg til at Smith måtte endre planar, og spele inn I Am Legend før Tonight, He Comes.
Arabesk
Arabesk eller mauresk er eit mønster av stiliserte bladranker. Det oppstod i hellenistisk kunst og blei òg brukt i romersk og bysantinsk kunst. På grunn av biletforbodet i islam blei mønsteret populært og blei vidareutvikla i arabisk kunst. I muslimsk kunst er motivet særleg brukt i ornamentikk som element i dekor av veggene i moskear. Inspirert av arabisk kunst blei motivet populært i vestleg kunst frå tidleg renessanse.
Filmen Hancock
Innspeling
Peter Berg vart engasjert til å regissere filmen i oktober 2006, medan han heldt på med innspelinga av The Kingdom (2007]. Han tok kontakt med Michael Mann, då han høyrde om filmen, sidan Mann hadde vorte ein av produsentane.
Arabesk
Namnet kjem av det italienske ordet arabesco («arabisk») og viser eigentleg til den vestlege bruken av motivet.
Kjelder
<references group="" responsive="1">
Filmen Hancock
Innspeling
Før innspelinga starta vart tittelen endra frå Tonight, He Comes til John Hancock, og vart seinare forkorta til Hancock. Ein byrja å spele inn den 3. juli 2007 i Los Angeles, med eit produksjonsbudsjett på 750 millionar NOK. Landskapet, som til dømes Hollywood Boulevard, vart omforma til å sjå kaotisk ut, med bygningsskadar, øydelagde køyretøy og brannar.
Visuelle effektar
Hancock var Peter Bergs fyrste film som brukte visuelle effektar som ein viktig del av filminnhaldet. Han såg på dei data-genererte kampscenene som den delen av filmen han var minst nøgd med, sidan han sjølv ikkje hadde så mykje kontroll over det som måtte til for å gjere scenene vellykka.
Carey Villegas var ansvarleg for visuelle effektar og sa at det var ei utfordring for dei som laga effektane, sidan Peter Berg sin innspelingsteknikk hadde «veldig høg energi». Mannskapet hadde rekna med at det måtte lagast 300 scener med visuelle effektar, men det vart om lag 525.
Marknadsføring
Opphavleg hadde filmen namnet Tonight, He Comes som seinare vart endra til John Hancock før den noverande tittelen. Før utgjevinga forsøkte konsulentar å overtale Sony Pictures til å endre tittelen Hancock fordi han ikkje sa publikum noko. Dei føreslo alternativ som Heroes Never Die, Unlikely Hero, og Less Than Hero. Likevel heldt Sony på tittelen Hancock og baserte marknadsføringa på populariteten til stjerna i filmen, Will Smith.
Mottaking
Hancock har fått mest negative omtalar frå filmkritikarar. Rotten Tomatoes rapporterte at 36 % av 151 kritikarar hadde gjeve filmen positiv kritikk, med eit gjennomsnitt på 5,3 av 10. På Metacritic har filmen eit gjennomsnitt på 49 av 100 poeng, basert på 37 omtalar.
Enkelte kritikarar beskreiv filmen som eit virvar av ulike idear som trass i ein bra start, ikkje leverte heilt det ein kunne forvente.
Omsetning
Den vanlege premieren var 2. juli 2008, på 3 965 kinoar. Ved slutten av langhelga filmen vart sloppen, hadde Hancock kome opp på øvste plassering på dei amerikanske og kanadiske kinolistene, og tent inn 554,3 millionar NOK.
Filmen hadde premiere i Noreg den 18. juli 2008 og spela inn NOK 7,3 millionar frå 60 kinoar.
Hancock har spela inn 1,5 milliardar i over førti land, som totalt utgjer ei global omsetning på 2,595 milliardar.
Fylkesveg 574 i Rogaland
Fylkesveg 574 i Rogaland går mellom Bergekrossen og Østhusvik i Rennesøy kommune.
Timeglas
Timeglas er ein tidsmålar danna av to kjegleforma glasilåt med fin sand eller anna granulært materiale inni. Dei to romma er bunde saman av eit trongt røyr. Når ein stiller timeglaset vertikalt renn sanden frå den eine til den andre glasdelen i løpet av ei viss tid.
Ein brukte timeglas mykje i mellomalderen, før dei etterkvart blei erstatta av mekaniske ur. Innan sjøfart fortsette ein lenge å bruka dei fordi dei var meir pålitelege i sjø.
Timeglas blir i dag nytta ein del til matlaging, til dømes for å måla tida ein koker egg, og i nokre brettspel der ein har ei viss tid til å gjera noko. I den australske nasjonalforsamlinga bruker ein timeglas under visse avstemmingar.
Konstantin Karamanlis
Karamanlis var medlem av det greske parlamentet frå 1935 til 1967 og på ny frå 1974 til 1980. I 1950-åra var han medlem i fleire regjeringar og statsminister frå 1955 til 1963. Under det såkalla junta-styret frå 1967 til -74 budde han i Paris.
Etter juntaen fall i 1974 vende Karamanlis tilbake til Hellas og danna det konservative partiet Nytt demokrati. Gjennom parlamentsvalet i juli 1974 vart han vald til statsminister, ein posisjon han hadde fram til 1980. Frå 1980 til 1985 var Karamnlis president i Hellas. Han var såleis president då Hellas i 1981 vart det tiande medlemslandet i Den europeiske unionen (EU). Han gjekk av i 1985, men vart i 1990 vald til president for ein ny femårsperiode.
Mezdra Point
Mezdra Point (bulgarsk нос Мездра, ‘Nos Mezdra’) er eit isfritt nes på nordvestkysten av Snow Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som ligg 1,41 km sørvest for Cape Timblón og 1,91 km nordaust for Irnik Point.
Neset er kalla opp etter byen Mezdra nordvest i Bulgaria.
Atal Bihari Vajpayee
Atal Bihari Vajpayee var ein indisk politikar frå Gwalior i Madhya Pradesh, statsminister i India i 1996 og frå 1998, 1999 til 2004 som repesentant for Bharatiya Janata-partiet.
Som ung var Atal Bihari Vajpayee medlem av den paramilitære hinduorganisasjonen Rashtriya Swayamsevak Sangh, som han seinare arbeida for på fulltid. I august 1942 blei han og broren arresterte som medlemmer av den sivile ulydnadsrørsla Quit India, sjølv om dei ikkje var direkte involverte. Vajpayee sat fengsla i 23 dagar, og blei først slept fri etter å ha underskrive ei fråsegn (på urdu) der han nekta for å ha vore med på ulydnaden.
I 1980 forlét Vajpayee Janata-partiet og var i staden med på grunnlegginga av det meir hinduorienterte Bharatiya Janata-partiet. I 1996 blei han statsminister for BJP, men fekk ikkje nok parlamentarisk støtte og blei berre sitjane i 13 dagar. I 1998 blei han statsminister att. Vajpayee var statsminister under Kargil-krigen mot Pakistan i 1999. Han blei oppfatta som ein trygg og sigrande leiar, og BJP vann ein solid majoritet ved Lok Sabha-valet i 1999. Vajpayee gjekk av i 2004, då BJP tapte valet.
Etter eit slag i 2009 som gjorde at han mista taleevna og mykje førlegheit, opptredd ikkje Vajpayee offentleg.
Vajpayee levde ugift, men hadde adoptivdottera Namita. Han var oppteken av indisk musikk og dans og skreiv fleire diktsamlingar.
Lago di Cama
Lago di Cama er ein innsjø i Camadalen, ein sidedal til Val Mesolcina i Grisons i Sveits.
Mount Nipha
Mount Nipha er ein ås, 760 moh, som ligg nesten midt på White Island i Ross Archipelago. Nifa er eit gresk ord for snø. Det fekk dette namnet av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1958–59) fordi fjellet er omgjeve av is og snø.
Søkkemine
Søkkemine er eit anti-ubåt-våpen.
Nakenfrøingar
Nakenfrøingar (Gymnospermae) er ei gruppe frøplantar som ikkje har fruktknute. Dette gjer at frøemna ikkje er tildekka, som hjå dekkfrøplantar, men nakne. Gruppa omfattar rundt 15 familiar og 855 artar, av desse er rundt 550 artar bartrer. Ei rekkje utdøydde grupper som Glossopteris og Dicrodium blir vanlegvis sammenfatta i ein egen underklasse som frøbregner.
Taksonomi
Taksogrupperinga av nakenfrøplantane nedanfor byggjer på internasjonal taksonomi med APG II-systemet frå 2003, og det nordiske standardverket Den nya nordiska floran (2003, på norsk Gyldendals store nordiske flora 2007). med 5 klasser og 155 familiar i Norden. Hovudnamn som er sett i kursiv viser ordenar eller familiar som berre veks utanfor Norden og som i 2007 ikkje var med i dei 155 familiane i det nordiske standardverket.
Nefoskop
Eit nefoskop er eit apparat til å avgjere retninga og farten til skyene. Ofte vert det nytta eit horisontalt gitter, ei skyrive, som kan dreiast, og som er plassert nokre meter over observatøren. Andre gonger vert det nytta ein spegl med gradinndeling og konsentriske sirklar.
Ein nyttar sjeldan slike visuelle observasjonar i dag, sidan ein nyttar radiosondar til direkte vindobservasjonar.
Monroe Point på Sør-Shetlandsøyane
Monroe Point er eit isfritt nes som stikk 1,1 km ut i Boyd Strait frå vestkysten av Snow Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.
Namnet kjem av at Snow Island vart kalla Monroe Island av selfangarar på 1800-talet.
Neset ligg 4,1 km aust for Esteverena Point, 5,58 km nordvest for Cape Conway og 40,54 km aust-nordaust for Cape Smith på Smith Island.
Quentin Bigot
Quentin Bigot er ein fransk friidrettsutøvar frå Hayange i Moselle som har tilhøyrd verdseliten i sleggjekasting sidan 2017. Han vann sølvmedaljen i øvinga under VM i friidrett 2019. 5. juni 2022 sette han personleg rekord med 80,55 meter ved eit stemne i Chorzów.
Kongemosekulturen
Kongemosekulturen viser til ein arkeologisk kultur som fanst frå ca. 6000 f.Kr. til 5200 f.Kr. i Danmark. Han har namn etter ein funnstad i Vest-Sjælland som blei graven ut i 1950-åra, og først då skild ut som ei eiga kulturgruppe. Kongemose-buplassane er særleg kjend frå Sjælland og Skåne, der det er påvist både kyst- og innlandsbuplassar.
Kongemosekulturen er rekna til mellomsteinalderen. Det arkeologiske materialet merker seg særleg ut ved den gode flekketeknikken, som viser seg i ei rekkje reiskapsformer. Menneska i denne kulturen var storviltjegerar, og på innlandsbuplassane er det funne tusenvis av margspalta knoklar av kronhjort, rådyr, villsvin, urokse, bever og anna. Funn frå kystbuplassane viser at folket der har spedd på med fiske og jakta på sel. Kulturen var ein forløpar for den seinare Ertebøllekulturen.
53. luftvernbrigade
Historie
268. luftvernregiment vart danna i 1961 i Armenia under 7. armé, utstyrt med SA-2 Guideline. Den 1. oktober 1967 eininga oppgradert til 53. luftvernrbrigade, med 677., 679., og 682. luftvernrbataljonar. Rundt denne tida mottok brigaden SA-4 Ganef missilsystem. Mellom 20. desember 1968 og 7. januar 1969 var brigaden overført til Aust-Tyskland. Brigaden vart ein del av 1. stridsvognarmé i Altenburg. I november 1992 vart brigaden trekt attende til Russland og forlagt til Kursk. Då var den oppgradert med SA-11 Gadfly missilsystem.
Brigaden vart skulda av Bellingcat og CORRECT!V som ansvarleg for å skaffe køyretøyet med missil som skaut ned Malaysia Airlines Flight 17 den 17. juli 2014.
Copyleft
Copyleft er ein rettsleg konstruksjon nytta i visse lisensar for opphavsrettsleg verna materiale. Eit liknande omgrep er share alike. Konseptet er mest kjend frå fri programvare-lisensar. Med slike lisensar får lisenstakaren til eit dataprogram tilgang til kjeldekoden til programmet, i tillegg til løyve til å bruka, omarbeida og gjera denne tilgjengeleg for andre. Løyvet vert likevel berre gitt under føresetnad av at seinare mottakar av programmet får tilsvarande rettar og tilsvarande faktiske høve til å utnytta desse. Det er det siste som er copyleft-delen av lisensen. Den mest kjende og mest nytta copyleft-lisensen er GNU GPL, som er forfatta av Free Software Foundation. GPL punkt 2 (1), bokstav b) skildrar den forpliktinga som følgjer av copyleft på følgjande måte:
Denne gjensidigheitsverknaden gjer det treffande å kalla copyleft-klausulane som gjensidigheitsvilkår. Dette kravet inneber at lisenstaker er forplikta til å:
Helga Flatland
Helga Flatland er ein norsk forfattar.
Flatland budde dei to fyrste åra av livet i Fyresdal før familien flytte til Flatdal i Seljord, der ho voks opp. Ho er utdanna tekstforfattar frå Westerdals School of Communications og har bachelorgrad i nordisk språk og litteratur frå Universitetet i Oslo. Ho er busett i Oslo.
Ho debuterte som forfattar med romanen Bli hvis du kan. Reis hvis du må på Aschehoug i 2010. Boka er om tre barndomsvener som vervar seg og fer til Afghanistan for å delta i krigen der, og dei som vert att heime. Det er fire forteljarstemmer i boka og ho er skriven dels på bokmål, dels på nynorsk. Romanen fekk gode kritikkar og Flatland fekk Tarjei Vesaas' debutantpris, Ungdommens kritikerpris og Aschehougs debutantstipend for henne. I grunngjevinga for tildelinga av Tarjei Vesaas debutantpris skreiv Stein Versto mellom anna: «Her talar ein forfattar som står til truande, som har noko på hjarta, og som med sjølvsagd autoritet etablerer ulike figurar, av båe kjønn og ulike aldrar. Det er gjort med innleving, tyngde og ein forteljande flyt som raskt vekkjer lesaren.». Andreboka hennar, ''Alle vil hjem. Ingen vil tilbake, kom i 2011 og er ei fortsetjing til Bli hvis du kan. Reis hvis du må''. Også den er skriven dels på nynorsk, dels på bokmål, og fekk god mottaking av bokmeldarane.
Sit Yourself Down
«Sit Yourself Down» er ein song skriven av Stephen Stills som kom ut på det første soloalbumet hans, Stephen Stills, i 1970. Songen kom òg ut som den andre singelen frå albumet og var ein oppfølgjar til hitten «Love the One You're With». Singelen nådde 37. plassen på den amerikanske singellista.
Musikk og tekst
«Sit Yourself Down» har ein gospel-basert melodi. Han var inspirert av det nye forholdet hans til Rita Coolidge, som òg song korvokal på songen. Fire andre korvokalistar er òg med på mellomspelet og refrenget. Desse var Graham Nash, David Crosby, John Sebastian og Cass Elliott.
Riska gamle kyrkje
Riska gamle kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1877 i Sandnes kommune i Rogaland fylke. Ho har 200 sitjeplassar.
Fylkesveg 575 i Rogaland
Fylkesveg 575 i Rogaland går mellom Østhusvik og Hanasand i Rennesøy kommune. Vegen er 3,5 km lang.
Riska gamle kyrkje
Riska gamle kyrkje vart avløyst av ei ny kyrkje som soknekyrkje i 1999 og vert no mest nytta til konsertar og kulturarrangement.
Det er kyrkjegard ved kyrkja, men han er ikkje lengre i bruk. I staden nyttar ein Riska gravlund, som ligg litt lengre aust.
Northcliffe Peak
Northcliffe Peak er eit markant fjell, 2255 moh, som ligg 4 nautiske mil (7 km) søraust for Mount Harmsworth i Worcester Range. Det vart kartlagd og namngjeve i 1957 av gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956-58) på grunn av tilknytinga til Mount Harmsworth. Sir Alfred Harmsworth, som gav store bidrag til Discovery-ekspedisjonen (1901-04), vart seinare vicomte Northcliff.
Ulf Andersson
Ulf Andersson i Västerås er ein svensk stormeister i sjakk. Han vann den svenske meisterskapen i sjakk i 1969. Han blei internasjonal meister i sjakk (IM) i 1970 og stormeister i 1972. Han blei også stormeister i fjernsjakk i 1996.
Andersson er kjend som ein solid spelar som ofte spelar remis og sjeldan taper. I 1980- og 90-åra var han ein av toppspelarane med høgast remisprosent. Han spelar helst posisjonelt, og vinn ofte partia i sluttspelet etter mange timar med tolmodig spel.
Nedbørstasjon
Ein nedbørstasjon er ein meteorologisk stasjon som berre observerer nedbør.
Vanlegvis vert nedbørmengda og til dels snødjupna på slike stasjonar berre målt ein gong per dag. Vidare vert det notert nedbørsform og fordeling over døgnet, samt utbreiinga av snødekket.
Enkelte stasjonar registrerer nedbøren kontinuerleg ved hjelp av ein automatisk nedbørmåler, pluviograf.
Jonas Nilsson
Jonas Nilsson er ein svensk tidlegare alpin skirennar frå Hedemora som vart verdsmeister i slalåm i 1985.
Aktiv
Nilsson vart i 1981 junior-europameister i slalåm. Slalåmspesialisten melde seg på verdseliten i greina i OL-sesongen 1984. Under Vinter-OL 1984 i Sarajevo vart han nummer fire, einast fem hundredels sekund bakom bronsemedaljøren.
Storfavoritten Marc Girardelli leia slalåmrennet i VM i alpine greiner 1985 i Bormio etter den fyrste omgangen. Med bestetid i andre omgangen overraska Nilsson med å verte verdsmeister i slalåm, seks hundredels sekund framom Girardelli.
Den 16. desember 1985 vann Nilsson i Madonna di Campiglio det fyrste av to verdscuprenn, begge i slalåm. Verdscuptriumf nummer to kom i Kranjska Gora i byrjinga av januar 1990.
Nilsson vart nummer seks i yndlingsgreina under vinterleikane 1988 i Calgary, nummer fem i VM i alpine greiner 1989 og avslutta med ein åttandeplass i 1992-OL i Albertville. Han la deretter bort konkurranseskia.
Arne Wold
Arne Wold var ein norsk teiknar og journalist frå Oslo.
Wold vart utdanna ved Statens håndverks- og kunstindustriskole i Oslo i tida 1914-16. Deretter gjekk han i lære ved Chra. Clicháanstalt i to år. I 1922 hadde han eit kortare opphald ved kunstakademiet i Firenze i Italia.
Under signaturen AW hadde Wold frå 1919 til 1974 politiske kommentarteikningar i avisa Nationen. I perioden frå 1922 til 1961 var han kunstkritikar i den same avisa. Han illustrerte elles fleire bøker, julehefte og tidsskrift, mellom anna teikneserien og bygdekomedien Ola Nordigard som vart trykt i Nynorsk Vekeblad i 1941 med tekst av Erling Moen. Arne Wold deltok også på ei rad kollektivutstillingar, også i Tokyo i Japan og i Montreal i Canada.
Wolds illustrasjoar var utført med svart tusj og pensel i ein enkel, direkte og folkeleg stil.
O'Cain Point
O'Cain Point er eit nes som ligg 3 nautiske mil (6 km) nordvest for Duthoit Point på austsida av Nelson Island i Sør-Shetlandsøyane. Namnet O'Cain's Island, etter den amerikanske selskuta «O'Cain» (kaptein Jonathan Winship) frå Boston, MA, vart gjeve av selfangarar frå Stonington i 1820-21 om Nelson Island, men dette namnet kom ikkje i bruk. O'Cain Point vart gjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1961 for å bevare det amerikanske namnet i området.
Kjelder
O&
Canovasee
Canovasee (retoromansk Lag eller Leg da Canova) er ein innsjø i Paspels i Grisons i Sveits.
I 2004 vart filmen First Love, Last Rites av Susanne Kaelin frå 2006 filma ved innsjøen.
Volha Mazuronak
Volha Mazuronak er ein belarusisk friidrettsutøvar frå Karaganda som i 2018 vart europameister i maratonløping. Hennar bestetid i maraton på 2.23.54 er frå London i 2016.
Alexándria
Alexándria (gresk Αλεξάνδρεια) er ein by og ein kommune i periferieininga Imathía i Sentral-Makedonía nord i Hellas. Han ligg aust for Véria og grensar i sør mot periferieininga Piería, i nord mot Pélla og i aust mot Thessaloníki. I søraust har kommunen ei stutt kystline mot Thermaikósbukta.
Administrativ inndeling
Frå 2011 omfattar kommunen Alexándria òg dei tidlegare kommunane Platý, Melíki og Andigonídes. Dei fire tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 41 570 innbyggjarar, medan kommunaleininga Alexándria hadde 20 417 og tettstaden med same namn 14 821 innbyggjarar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Karmia
Karmia (hebraisk skrift כַּרְמִיָּה) er ein kibbutz sør i Israel. Han ligg mellom Ashkelon og Gazastripa og høyrer til Hof Ashkelon regionale kommune. I 2006 hadde han 464 innbyggjarar.
Kibbutzen vart grunnlagd den 20. mai 1950 av ein Nahal-gar'in av Hashomer Hatzair-medlemmar frå Frankrike og Tunisia som hadde fått opplæring i Beit Zera. Han vart grunnlagd kring ein skule som vart bygd der av britiske styresmakter for den arabiske landsbyen Hiribya, som vart avfolka under den arabisk-israelske krigen i 1948. Namnet kjem frå det hebraiske ordet for vinranke (hebraisk skrift כרם, Kerem), som er vanlege i området.
Rising for the Moon
Rising for the Moon er det tiande albumet til det britiske folkrockbandet Fairport Convention. Det nådde 52. plass på den britiske albumlista og var det siste Fairport-albumet med Sandy Denny.
Karmia
I 1972 vart det starta opp ein teppefabrikk i kibbutzen.
Kibbutzen tok i mot 54 familiar frå Elei Sinai og Nisanit, som vart evakuerte som ein del av den israelske utrekkinga frå området. Sidan 2006 har han ofte blitt råka av Qassam-rakettar avfyrte frå Gazastripa, inkludert ein som landa på ein fotballbane og ein annan som landa i eit hus der tre personar vart alvorleg skadde i 2005.
Rising for the Moon
I denne perioden vart bandet av tilhengjarane stundom kalla «Fotheringay Convention» og «Fotheringport Confusion» sidan kjernen i Fotheringay (Denny, ektemannen hennar Trevor Lucas og Jerry Donahue) alle var med i bandet (i lag med Dave Pegg, Dave Mattacks og Dave Swarbrick). Lucas frå Australia og amerikanaren Donahue vart med Pegg, Swarbrick og trommeslagar Dave Mattacks i 1973 for innspelinga av albumet Rosie. Denny reiste med bandet då dei turnerte i 1974 og starta å synge med dei på scenen.
Dette var det første Fairport Convention utan John Wood som produsent, og det einaste utan tradisjonelle songar. Med fleire solide songar på lager, gjekk dei i studio. Sjølv om songane framleis var basert i folkrock, førte produsent Glyn Johns med seg ein meir polert og pop-aktig lyd til innspelinga. Mattacks forlet halvvegs under innspelinga og vart erstatta av trommeslagar Bruce Rowland.