cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maurya
Riket blei oppretta med utganspunkt i kongeriket Magadha som dekte dagens Bihar, austre Uttar Pradesh og Bengal aust i India, som hadde Pataliputra, dagens Patna, som hovudstad. Det blei grunnlagd i 322 f.Kr. av Tsjandragupta, som styrta det styrande Nandadynastiet og raskt skaffa seg kontrollen over vestliggande område i sentrale og vestlege India der lokale herskarar var blitt svekka av hæren til Aleksander den store. I 320 f.Kr. hadde riket erobra hele nordvestlege India etter å ha sigra over dei gresk-persiske satrapane Aleksander hadde plassert der. Riket byrja gå tilbake 60 år etter at Asjoka døydde. Det blei til slutt oppløyst i 185 f.Kr. då Sungariket blei oppretta i Magadha.
Doping i idrett
Historie
Det vart funne steroid frå gruppa anabolt-androgent steroid (AAS) i dopingtestar i 1976.
Ragnhild Eskeland
Ragnhild Eskeland er ein norsk forfattar og essayist. Ho er fødd i Oslo og oppvaksen i Bærum, Annecy og Cambridge.
Maurya
Under Mauryaherredømet opplevde India sosiale og religiøse endringar. Tsjandragupta vigde seg til djainismen medan Asjoka gjekk over til buddhismen, som med hans støtte kunne spreia seg over eit stort område. Asjokaedikta vitner om eit forsøk på å spreia buddhistisk lære over eit vidt område.
Ragnhild Eskeland
Eskeland har gått på Den franske skulen i Oslo og har ein mastergrad i fransk litteratur frå Universitetet i Oslo og Paris III Sorbonne-Nouvelle. Ho har i tillegg gått på Nansenskolen i Lillehammer, Forfattarstudiet ved Høgskulen i Telemark og har ei mastergrad i Litterär gestaltning frå Akademin Valand ved Göteborgs universitet.
Eskeland debuterte i 2018 med romanen Føling     som ho vart nominert til Tarjei Vesaas' debutantpris for.
Maurya
Arthasjastra skriven av Tsjandragupta sin minister Kautilya og Asjoka-innskriftene er dei viktigaste skriftlege primærkjeldene til Mauryatida. Tida er sett på som ei av dei viktigaste periodane i indisk historie. Det indiske statsvåpenet byggjer på ein løveskulptur oppå ein av asjokasøylene reiste under Asjoka, og i det indiske flagget finn ein asjokahjulet, eit stilisert hjul som blei brukt i mange av innskriftene hans.
Ragnhild Eskeland
Ho skriv òg essay og jobbar som omsetjar.
Doping i idrett
Historie
I 2000 påviste ein bruk av «kunstig EPO», ei form for bloddoping. Eit såkalla designer-steroid, norboleton, vart funne i urinprøva til ein utøvar for første gong i 2002.
I 2003 tok antidopingbyrået WADA over dopinglista til IOC, og vart den øvste styresmakta i antidoping-arbeidet.
Steroidet THG, fullt namn tetrahydrogestrinon, vart første gongen funne i ei dopingprøve utanom tevling i 2003.
I 2010 vart det gjort ein positiv dopingtest for veksthormon.
I desember 2012 var GW1516, ein metabolsk modulator, påvist i ein positiv dopingtest under Vuelta Ciclista a Costa Rica. Tre av dei costaricanske syklistar fekk utestenginger i 3 år, og ein fekk utestenging i 12 år fordi han hadde ein tidlegare dopingdom.
Noreg
Norges Idrettsforbund starta sitt første anti-dopingprogram i 1976. Den første utøvaren vart teken for doping i Noreg i 1977.
Stortinget vedtok (1992) ei dopinglov som gjorde at produksjon, innførsel og salg av mellom anna AAS, vart rekna som narkotika-kriminalitet.
Tankesmia Quilliam
Quilliam er ei London-basert venstre-for-sentrum tankesmie som fokuserer på kontra-ekstremisme, spesielt retta mot islamisme.<!--, som det hevdast representerer eit ynskje om å innføra ei gjeven tolking av Islam på samfunnet. Grunnlagt som Quilliam Foundation, fører dei korridorpolitikk (lobbyar) mot regjeringar og offentlege institusjonar for meir nyanserte retningslinjer om Islam og om behovet for større demokrati i den muslimske verda, medan dei gjev makt og mynde til "moderate muslimar".
Ein av med-grunnleggjarane, Maajid Naawaz, sa: "Vi ynskjer å auka merksemnd rundt Islamisme"; -og han sa òg: "eg ynskjer å visa korleis den Islamistiske ideologien ikkje er i samsvar med sjølve Islam. For det andre ... utvikle ein Vestleg Islam som høyrer heime i Storbritannia og i Europa ... omvendt radikalisering ved å ta tak i ekstremistiske argument, og å møta dei."
Organisasjonen motset seg all Islamistisk ideologi og kjempar for ytringsfridomen. Kritikken av islamistisk ideologi av grunnleggjarane, Maajid Naawaz, Rashad Zaman Ali og Eid Husain, er basert delvis på deira personlege røynsler.
Stifting
Quilliam vart etablert i 2007 av Eid Husain, Maajid Naawaz og Rashad Zaman Ali, tre tidlegare medlemmar av den Islamistiske gruppa Hizb ut-Tahrir. Husain forlét i 2011 stiftinga for å verta med i "Council on Foreign Relations" i New York.
Organisasjonen vart oppkalla etter Abdullah Quilliam, ein britisk konvertitt til Islam som grunnla Storbritannias første moské. Han argumenterte for eit globalt kalifat og svor truskap til det Ottomanske Riket. Organisasjonen vart opphavleg kalla The Quilliam Foundation, men seinare skifte namn som berre Quilliam.
Terminologi
Quilliam definerer Islamisme i følgjande vilkår:Quilliam hevdar at Islam er berre ein religion, ikkje ein politisk religion eller ein ideologi, og at "Islam er ikkje Islamisme". Det oppfører òg at "[Islamister] er ekstreme på grunn av deira stive tolkning i å forstå politikk".
Mål og effekt
På tidspunktet for lanseringen publisert Quilliam eit politikk forslag for den britiske regjeringa og journalistar, der det vart at foreslege å etablera eir rehabiliteringssenter der ekstremistar kan verta deradikaliserte. Dette programmet gjev kurs til føremål å utvikla forståinga til elevane av følgjande:
-->
Krokløftbil
Krokløftbil er ein lastebil utstyrt med ei hydraulisk arm med ein krok på enden, som vert nytta for å huka tak i og dra opp konteinarar på chassiset. Lastebilchassiset er utstyrt med feste for konteinarar, slik at dei kan festast forsvarleg under transport. I tillegg til ISO-konteinarar vert krokbilar òg mellom anna nytta til å transportera skrotkonteinarar til/frå byggjeplassar. Føremonen med denne typen bilar er at det går svært snøgt å lasta konteinarane av og på. Arma gjer det dessutan mogleg å koma til konteinarar som står vanskeleg til.
<Gallery> Fil:МПР-3 MultiLift.JPG|På denne krokløftbilen i Vologda i Russland er (det oransje) krokløftaggretatet lett synleg. Fil:HK Sai Ying Pun 第三街 Third Street 勾車 construction site 05-2010.JPG|Krokløftbil i Hong Kong i Kina. Fil:Rokycanova, nakládání kontejneru s nakladačem.jpg|Krokløftbil i bydelen Žižkov i Praha i Tsjekkia. Fil:Environment Protection Bureau, Pingtung County 048-QZ 20100519.jpg|Semitrailer med krokløftaggregat. </Gallery>
Thiago Neves
Thiago Neves er ein brasiliansk fotballspelar.
Truger
Truger (av norrønt þrjúgr) eller snøsko er rammer med flettverk som ein kan festa på føtene for å hindra at ein søkk ned i laus og djup snø.
Moderne truger har ofte ei ramme av aluminium og heil trøflate av kunststoff med bindingar. Den eldre typen truger hadde rammer av tre med flettverk av vidjer eller ståltråd. Fottøyet har truleg blitt nytta over fleire tusen år i Asia, Nord-Amerika og Europa. Før vart det laga truger for hestar, vanlegvis med plater av tre.
Main Theme
Andre versjonar
Songen vart spelt i 1977 av den franske gruppa Rosebud i ein electro-funky stil. Denne finst på albumet Discoballs blant andre songar av Pink Floyd.
Hayman Nunataks
Hayman Nunataks er ei lita gruppe isolerte nunatakar ved austenden av Grosvenor Mountains i Antarktis, 6 nautiske mil nord for Larkman Nunatak. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter Noel R. Hayman, ein polarlysforskar frå US Antarctic Research Program ved Hallett-stasjonen i 1962.
Sjøelefant
Sjøelefant eller elefantsel er ei biologisk slekt som omfattar to artar, nordleg og sørleg sjøelefant. Den nordlege arten held til langs Stillehavskysten av Nord-Amerika, medan den sørlege finst på fleire øyar og kystar sirkumpolart rundt Antarktis. Sørleg sjøelefant er den største av alle selane.
Dyra har fått namnet sitt fordi hannane har ein oppblåsbar nasesekk som minner om snabelen til ein elefant. Hannane av begge artane er mykje større enn hoene. Sørlege hannar kan blir opptil 6 meter lange og 3,6 tonn tunge medan dei nordlege kan bli 5 meter og 2,7 tonn. Hoer av begge artat veg gjennomsnittleg 400-900 kg.
Begge artane blei hardt utsett for jakt på 1700- og 1800-talet, og var truga av utrydding. Etter at jakta slutta har bestandane teke seg opp igjen.
We Can't Dance
We Can't Dance er det fjortande studioalbumet til det engelske rockebandet Genesis, gjeve ut på 28. oktober 1991 på Atlantic Records i USA og 11. november 1991 på Virgin Records i Storbritannia. Det er det siste studioalbumet med trommeslagaren og songaren Phil Collins før han slutta i 1996 for å satse på soloprosjekta sine på fulltid. Produksjonen av albumet byrja etter ein fire år lang pause for bandet, etter salssuksessen til Invisible Touch (1986) og den påfølgjande turneen. We Can't Dance vart ein salssuksess verda over for bandet. Det vart det femte albumet deira på rad som gjekk til topps på den britiske albumlista og det nådde fjerdeplassen i USA, der det selde fire millionar eksemplar. Mellom 1991 og 1993 vart seks spor frå albumet gjeve ut på singlar, inkludert «No Son of Mine» og «I Can't Dance». Sistnemnde vart nominert til Grammyprisen for beste popsong av ein duo eller gruppe i 1993. Genesis turnerte for å marknadsføre We Can't Dance i 1992, der bandet spelte på store stadion og arenaer i Nord-Amerika og Europa.
Bakgrunn
I juli 1987 bestod Genesis av trommeslagaren og songaren Phil Collins, klaverspelaren Tony Banks og bassisten og gitaristen Mike Rutherford og dei fullførte verdsturneen sin i 1986-1987 etter det trettande studioalbumet sitt, Invisible Touch (1986). Turneen på 112 konsertar vart sett av kring 3,5 millionar menneske og var slitsam for bandet, særskild for Rutherford som mista faren sin og nesten mista sonen Harry på grunn av ein vanskeleg fødsel. Bandet tok ein tre og eit halvt år lang pause, der kvar av medlemmane fokuserte på soloprosjekta sine. Collins fekk vidare verdsomfattande suksess med plata ...But Seriously (1989), medan bandet til Rutherford, Mike and the Mechanics, òg byrja å få hittar. Banks og Rutherford venta at Collins kom til å forlate bandet på denne tida, men han vart verande for å spele inn eit nytt Genesis-album med dei. Bandet hadde planlagt å starte produksjonen i 1990, men det vart utsett til 1991 på grunn av den lange soloturneen til Collins. Tittelen på albumet kom dels av at dance-musikken var byrja å bli populær og at denne stilen dominerte listene på denne tida.
Innspeling
Genesis spelte inn We Can't Dance frå mars til september 1991 i det private studioet deira kalla The Farm i Chiddingfold i Surrey. Trioen var ivrige etter å arbeide i lag etter ein så lange pause, og etter to og ein halv månad med det Collins skildra som «å hogge laus, finjustering og kvesse på alle ideane», hadde dei fått klar femten spor. Dei tenkte opphavleg å gje ut eit dobbeltalbum, men forstod at folk flest kom til å høyre på plata på CD, noko som gav dei nok tid til å presentere alle ideane sine. Som med Genesis (1983) og Invisible Touch, var ingen av songane på We Can't Dance skrivne på førehand, og bandet valde i staden å utvikle songar gjennom lange improvisasjonar i studio. Dette var ein avgjerande faktor for at Collins skulle bli verande i bandet, trass i den store suksessen han hadde som soloartist, sidan han likte å skrive songar frå byrjinga av i lag med kompisane sine. Ein typisk dag spelte Banks og Rutherford akkordar på klaver og gitar, medan Collins laga eit trommemønster på ein trommemaskin, slik at han kunne syngje tonar og ord. Orda han song kunne så nyttast til å danne grunnlaget for ein tekst, eller hjelpe å skape ein atmosfære på songen.
Genesis gjekk med på å la somme av innspelingane bli filma for første gongen for dokumentarfilmen No Admittance, som vart sendt på nasjonalt fjernsyn. Banks sa seinare at bandet unngjekk «alt kreativt arbeid» medan filmmannskapet var der, fordi det vart for vanskeleg og la til: «Så snart dei var der, vart me slått av». Collins var samd i dette synet og peikte på at atmosfæren endra seg når nokon andre kom inn i rommet.
I motsetnad til tidlegare album, unngjekk Rutherford å spele gitarsynthesiser og spelte berre på ein Fender Stratocaster og to Steinberger-gitarar. På songen «Tell Me Why» spelte han ein Rickenbacker 12-strengs elektrisk gitar.
For innspelinga henta dei inn den  28 år gamle Nick Davis som medprodusent og lydteknikar. Han hadde tidlegare arbeidd med Banks og Rutherford på soloprosjekta deira. Bandet sjølv tok seg òg av rolla som produsent. Dette markerte slutten på samarbeidet med Hugh Padgham som hadde byrja med Abacab (1981). Rutherford sa at gruppa valde å byte produsent for albumet, men insisterte på at dei hadde vore nøgde med bidraga til Padgham, men følte det var tid for noko nytt etter å ha laga tre album i lag med han. Davis ønskte å få gitaren til Rutherford lenger fram i lydbiletet enn på tidlegare Genesis-album, og meinte det var ein suksess på spor som «We Can't Dance». Banks likte at Davis hadde sterke meiningar om somme sider av innspelinga og instrumenta, som gav han ei utfordring i å finne andre måtar å gjere opptak på.
Lucas Braathen
Lucas Pinheiro Braathen er ein norsk alpin skirennar frå Hokksund i  Buskerud. Han sigra i slalåm-øvinga i verdscupen i alpine greiner 2023, i den same sesongen enda han på fjerdeplassen totalt i verdscupen. I tida 2020-23 vann han fem verdscup-tevlingar, tre i slalåm og to i storslalåm. Braathen er medlem i Bærums Skiklub.
We Can't Dance
Songar
På liknande vis som for Invisible Touch, let bandet kvar av medlemmane stå for omkring ein tredjedel av tekstane kvar. Banks meinte det var lettare å føre ideane gjennom når ein enkelt person skreiv ein tekst for ein song. Til slutt enda Collins opp med å bidra til meir tekst til We Can't Dance enn han hadde gjort før, men rosa Rutherford tekstane hans, som han meinte var dei beste han skreiv i historia til Genesis. Collins meinte òg at teksten han sjølv skreiv på albumet var somme av dei beste i karrieren hans og sa «Det er opplagt at musikken stimulerte meg». I ei veke då Banks og Rutherford forlet studio for å gjere marknadsføring, byrja Collins å skrive tekstar. I følgje Rutherford «kunne han ikkje stoppe seg sjølv etter det. Han fann ut at han hadde dødtid til overs».
Fleire av songane omhandla alvorlege og samfunnsmessige tema. «No Son of Mine» handlar om familievald mot ein 15 år gammal gut, som byrja med at Collins repeterte linja «no son of mine» som ein prototypetekst. Denne inneheld ein lydsample som Rutherford skapte etter å ha «rota rundt med to notar» som Banks hadde spelt inn på sin E-mu Emlator, og så sampla og sakka ned. Dette gav ein lyd som høyrdest ut som ein elefantlyd. «Dreaming While You Sleep» omhandlar eit biluhell der bilføraren flyktar og skulda han kjenner på etter å ha køyrt bort. Den ti minuttar lange «Driving the Last Spike» handlar om irske rallarar på 1800-talet som var med å byggje jernbanen i Storbritannia, og dei dårlege og farlege arbeidstilhøva dei hadde. Collins skreiv om dette etter å ha lese ei bok om temaet då han var blitt spurt om å produsere ein TV-serie om dette. Banks nytta ein Hammondorgel-etterlikning på sporet, eit instrument han brukte mykje tidleg i karrieren til Genesis. Den andre lange songen her, «Fading Lights», kom til frå improvisasjonar. «Since I Lost You» var skriven av Collins for venen Eric Clapton. Den 20. mars 1991 mista Clapton den fire å gamle sonen Conor, etter han fall ut frå 53. etasje då mora vitja ein ven i New York City og landa på taket av ein fire etasjar høg bygning. Banks og Rutherford var dei einaste i studioet den dagen, og spelte musikken dei hadde laga for Collins dagen etter. Collins sa «Eg byrja berre å syngje det du høyrer på plata» og skreiv ein tekst basert på hendinga, utan å avsløre for resten av bandet kva det handla om før han var ferdig. Somme av linjene var frå ein verkeleg samtale mellom Collins og Clapton etter hendinga. «Tell Me Why» kritiserer Golfkrigen og forfatninga til kurdarane etter krigen. Collins fekk ideen til songen frå ei nyhendemelding då han hadde middag med kona og dottera. «Så eg berre blanda kjenslene mine med tidlegare tankar om Bangladesh og Etiopia».
Det seriøse materiale vart balansert av kortare og lettare songar. «I Can't Dance» var ein kritikk av modellar i jeans-reklamar på denne tida, og bygt rundt eit gitarriff av Rutherford. Banks sa at det elektriske pianoet han var noko av det mest minimale han hadde spelt i og hadde tenkt på stilen han høyrde på songen «Feelin' Alright?» av Traffic frå 1968. «Jesus He Knows Me» var ein parodi på ei televangelistrørsle i USA, som bandet hadde sett då dei turnerte i landet. «Living Forever» omhandlar eit kynisk syn på kor oppteken samfunnet er av moderne diettar og livsstilar. Den originale arbeidstittelen var «Hip-Hop Brushes» etter at Collins fekk tak i nye trommediskar for sin E-mu SP-1200 trommemaskin og laga eit hip-hop-aktig trommemønster.
To songar, «On the Shoreline» og «Hearts on Fire», vart fjerna frå albumet fordi det ikkje var plass. Desse vart i staden gjevne ut som B-sider.
Utgjeving
We Can't Dance kom ut 28. oktober 1991 på Atlantic Records i USA og 11. november 1991 på Virgin Records i Storbritannia. Albumet vart ein suksess på listene og gjekk til topps på UK Albums Chart og låg der to ulike veker frå 23. november 1991 og 22. august 1992. I USA gjekk albumet inn på fjerdeplassen på Billboard 200 veka 30. november 1991. Han låg på denne lista i 72 veker. Albumet inneheldt fleire hitsinglar, som «No Son of Mine», «Hold on My Heart», «I Can't Dance» og «Jesus He Knows Me», dei siste to med humoristiske videoar.
We Can't Dance kom ut på ny i 2007 på SACD/DVD med nye miksar i stereo og 5.1 kringlyd, som ein del av plateboksen Genesis 1983–1998.
Mottaking
Rolling Stone kommenterte hovudsakleg tekstane på albumet. Dei kritiserte «Tell Me Why» og «Way of the World» for å vere sjellause og upersonlege samfunnskommentarar, men rekna dei fleste songane som eineståande, og oppsummerte «Sjølv om We Can't Dance ikkje heilt klarar å oppnå den sårbare ynda til Duke eller overfloda på Abacab, har Genesis likevel levert eit elegant enkelt - og til og med dristig - album.» David Browne i Entertainment Weekly gav ei matt melding og sa: «På ei tid då alt er uvisst ... må du nesten beundre ei plate som We Can't Dance. ... Du veit det vil vere eit par forbigåande augneblink når bandet bryt ut av dvaletilstanden sin - til dømes på den særs høflege, primale stamparen 'I Can't Dance' – og at slike augneblink kjapt forsvinn i den musikalske kvikksanden.»
AllMusic kritiserte òg tekstane på «Tell Me Why» og «Way of the World», og kalla dei «jubelsongar for ei verdsforståing som høyrest milevis unna realiteten». Men dei roste albumet for å ta ei mindre poporientert retning, og likte særleg dei upolerte «No Son of Mine», «Jesus He Knows Me» og «I Can't Dance». Ultimate Classic Rock rangerte We Can't Dance som det nest dårlegaste albumet av Genesis og sa «det siste albumet til Collins med Genesis er fullt av ytst ubehageleg, overprodusert popklister; dei fleste spora høyrest ut som kasserte songar frå eit av soloalbuma hans. Når den tarvelege sjarmen i songar som 'I Can't Dance' er eit høgdepunkt, då har du store problem.» Stevie Chick i The Guardian avviste albumet som «mildt».
Albumet gav Genesis ein nominasjon til beste pop/rockband under American Music Awards i 1993 og to andre nominasjonar for beste Adult Contemporary-album og beste Adult Contemporary-artist. I 1993 vart albumet òg nominert til årets britiske album under Brit Awards, medan Collins vart nominert til årets britiske artist for bidraget sitt til albumet.
Turné
Genesis la ut på We Can't Dance-turneen som bestod av 68 konsertar i USA og Europa frå 8. mai til 17. november 1992. Dei hadde med seg dei faste scenemusikarane Chester Thompson på trommer og Daryl Stuermer på bass og gitarar. Turneen markerte òg 25-årsjubileet til bandet og dei tok med ein tjue minuttar lang medley med eldre songar frå 1970-åra. For første gongen sidan 1978 spelte dei ikkje «In the Cage» frå The Lamb Lies Down on Broadway (1974). Scenen var laga særskild for stadion og var 60 meter brei, designa av Marc Brickman med 25 meter høge lydtårn og tre flyttbare Sony Jumbotron-skjermar som kosta fem millionar dollar. Alt i alt trengde dei 42 lastebilar til transporten. Collins song med monitor i øyret, som gjorde at han lettare kunne syngje reint utan å «kjempe» med lyden frå bandet. Turneen var den siste for Genesis med Collins før bandet kom saman att i 2006 for Turn It On Again: The Tour.
Innspelinga frå fleire av konsertane vart samla på konsertalbumet The Way We Walk, Volume One: The Shorts (1992) og The Way We Walk, Volume Two: The Longs (1993). Konserten i Earl's Court i London vart filma og gjeve ut som The Way We Walk - Live in Concert.
Medverkande
Henta frå plateomslaget.
Genesis
Produksjon
Europameisterskapen på skeiser 1992
Europameisterskapane på skeiser 1992 for menn og for kvinner vart avvikla i Thialf-ishallen i Heerenveen i Nederland frå fredag 17. og til sundag 19. januar. 33 menn og 27 kvinner frå 15 land deltok i meisterskapen. Deltakarane kom frå Austerrike, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Noreg, Polen, Romania, Sovjetunionen, Storbritannia, Sveits, Sverige, Tsjekkoslovakia, Tyskland og Ungarn.
Noreg stilte med fire menn: Steinar Johansen, Geir Karlstad, Johann Olav Koss, Ådne Søndrål, og like mange kvinner: Hege Langli, Minna Nystedt, Anette Tønsberg og Else Ragni Yttredal. Koss var best av dei norske med sin andreplass, Karlstad vart nummer 4, Johansen nr 9 og Yttredal nr 10.
Meisterskapsdebutanten Falko Zandstra frå Nederland vann EM-kransen framom fjorårsvinnar Johann Olav Koss, med Rintje Ritsma på tredjeplass. Distansevinnarar vart Alessandro De Taddei frå Italia på 500 meter, Bart Veldkamp på 5000 m, Zandstra på 1500 m og Geir Karlstad på mila. Tysklands Gunda Kleemann var suverent best av kvinnene. Ho vann dei tre lengste distansane, Emese Hunyady som representerte Austerrike, gjekk snøggaste 500-meteren.
Skeise-EM 1992, menn
Dato: 17./19. januar
<br style="clear:both;" />
500 meter
<br style="clear:both;" />
5000 meter
<br style="clear:both;" />
1500 meter
<br style="clear:both;" />
10000 meter
<br style="clear:both;" />
Skeise-EM 1992, kvinner
Dato: 17./19. januar
<br style="clear:both;" />
3000 meter
<br style="clear:both;" />
I Can't Make You Love Me
«I Can't Make You Love Me» er ein song skriven av Mike Reid og Allen Shamblin og spelt inn av den amerikanske songaren Bonnie Raitt for det 11. studioalbumet hennar, Luck of the Draw (1991). Songen kom ut som den tredje singelen frå albumet i 1991 og vart ein av dei mest suksessrike singlane hennar og nådde topp 20 på amerikanske Billboard Hot 100 og topp 10 på Adult Contemporary-lista.
I august 2000 plasserte magasinet Mojo «I Can't Make You Love Me» på åttande plassen på lista si over dei 100 beste songane gjennom tidene. Songen vart rangert på 339. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene's list of The 500 Greatest Songs of All Time. 27. november 2016 vart songen innlemma i Grammy Hall of Fame.
George Michael-versjonen
Den engelske songaren George Michael spelte «I Can't Make You Love Me» og gav han ut som B-side til singelen «Older», som kom ut 20. januar 1997 som den fjerde singelen frå albumet albumet med same namn. «Older» og «I Can't Make You Love Me» nådde begge tredjeplassen på UK Singles Chart.
Boyz II Men-versjonen
Den amerikanske R&B-gruppa Boyz II Men spelte inn «I Can't Make You Love Me» for det tredje coveralbumet deira, Love (2009). Versjonen deira kom ut på singel 27. oktober 2009.
Adele-versjonen
I 2011 spelte den engelske musikaren Adele «I Can't Make You Love Me» for det første konsertalbumet hennar, Live at the Royal Albert Hall (2011). Songen gjekk inn på den britiske singellista og nådde topp 40 der, sjølv om han aldri vart gjeven ut på singel.
Det Midthordlandske Dampskibsselskab
Det Midthordlandske Dampskibsselskab var eit ruteselskap på Vestlandet. Selskapet trafikkerte strekninga Bergen-Os-Fusa-Tysnes. Selskapet fusjonerte inn i Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap 1. januar 1962.
Skip sigd av Det Midthordlandske Dampskibsselskab
Ufullstendig liste
Rick Parfitt
Richard John Parfitt var ein engelsk musikar, mest kjend som songar, låtskrivar og rytmegitarist med rockebandet Status Quo.
Parfitt byrja karrieren sin tidleg i 1960-åra og spelte på pubar og ferieleirar. Han vart med i Status Quo i 1967 då dei var på utkikk etter ein ekstra songar. Han skreiv songar for bandet og vart verande bandmedlem i 49 år. Han var stundom gjesteartist for andre band, og spelte inn eit soloalbum som aldri kom ut i 1985. I 2016 tok Parfitt ein pause frå bandet då han vart sjuk, og døydde julaftan det året. Det einaste soloalbumet hans, Over and Out, kom ut posthumt i 2018.
Myrrikse
Myrrikse (Porzana porzana) er ein fugl i riksefamilien.
Utbreiing og økologi: Myrrikse (Porzana porzana) hekkar i Noreg spreitt og særs fåtalig frå Oslofjorden og langs kysten nord til Trøndelag. Noreg ligg i nordkanten av utbreiingsområdet og vi har berre ein liten randbestand her i landet. Arten finst i næringsrike ferskvatn, myrar og sumpar med vegetasjon dominert av starr, siv og elvesnelle. Føda består hovudsakleg av små invertebrater og plantemateriale. Overvintringsområdet for fuglar som hekkar i Noreg er dårleg kjente, men blir antatte å vera i Middelhavsområdet eller i Afrika sør for Sahara.
Raudlistevurdering: Myrrikse (Porzana porzana) blir vurdert til rødlistekategori sterkt trua EIN, på bakgrunn av bestandsestimater og basert på kriteriet D1 (50-250 individ).
Bonaduz
Bonaduz (retoromansk Panaduz) er ein kommune i distriktet Imboden i den sveitsiske kantonenen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Kommunen ligg i Rhäzüns kreis og består av landsbyen Bonaduz på ei høg slette sørvest for samløpet mellom Hinterrhein og Vorderrhein.
The Greatest Live Show on Earth
The Greatest Live Show on Earth er eit konsertalbum av pianisten og rock and roll-pioneren Jerry Lee Lewis. Det vart gjeve ut på Smash Records i 1964.
Innspeling
Lewis hadde alt gjeve ut eit konsertalbum i Europa på Philips i 1964 - det kritikarroste Live at the Star Club, Hamburg - men Philips hadde ikkje avtale med Smash og på grunn av juridiske restriksjonar kom ikkje albumet ut i USA. Produsenten Shelby Singleton valde å spele inn eit konsertalbum for Smash og The Greatest Live Show on Earth vart sett saman av konsertar frå Municipal Auditorium i Birmingham i Alabama føre 18 000 fans. Lewis fortalte i boka til Joe Bonomo, Jerry Lee Lewis: Lost and Found at «Shelby hadde mikrofonar over heile scenen. Det var første gongen nokon hadde teke opp eit konsertalbum på den måten. Me fekk eit bra moment og alt måtte gjerast i eitt opptak. Berre eitt forsøk. Eg trur Shelby tok bort noko av pratinga, men det var det.» Lewis vart akkompagnert av det nye turnébandet sitt som etter kort tid vart kjend som The Memphis Beats.
Stephen Bruton
Turner Stephen Bruton var ein amerikansk musikar.
Bruton har arbeidd med artistar og musikarar som NRBQ, T Bone Burnett, Bonnie Raitt, Gene Clark, Rita Coolidge, Christine McVie, Elvis Costello, Delbert McClinton, Sonny Landreth og Carly Simon. Han har produsert album for Alejandro Escovedo, Marcia Ball, Jimmie Dale Gilmore, Hal Ketchum, Storyville, Kris Kristofferson, Chris Smither, Ray Wylie Hubbard og Hellbillies.
Frå 1993 til 2005 gav han ut fem soloalbum, i tillegg til tre stykk med The Resentments.
Bruton døydde i samband med strupekreft i Los Angeles den 9. mai 2009, 60 år gammal.
Ishockey-VM 1995
Verdsmeisterskapen i ishockey 1995 vart arrangert i Gävle og Stockholm i Sverige i tida frå 23. april til 7. mai 1995. Finland vart verdsmeister for aller fyrste gong, etter finalesiger over arrangørlandet Sverige. Bronsemedaljane tok Canada.
Meisterskapen vart avvikla gjennom gruppespel og påfylgjande utslagsspel. Dei 12 deltakarlanda var delt i to grupper à 6 lag. Dei fire beste laga i kvar av gruppene gjekk vidare til utslagskampar basert på plasseringa i gruppespelet; kvartfinalar, semifinalar, bronsefinale og finale.
Finalen
Finalen mellom Sverige og Finland fann stad i Globen i Stockholm. Ville Peltonen gav Finland leiinga etter vel 8 minutts spel. Litt før halvvegs i den andre perioden la same mann på til både 2-0 og 3-0. Tidleg i tredje periode auka lagkapteinen Timo Jutila til 4-0, før Jonas Bergqvist var frampå for Sverige og fastsette sluttresultatet til 1-4, fordel Finland.
Finland sitt meistermannskap
Canada sikra seg bronsemedaljane ved å vinne 4-1 over Tsjekkia.
Nedrykk
Dei to laga som enda sist i gruppene møttest til nedrykkskampar. Austerrike sigra med 4-0 og 4-4 mot Sveits.
Aslak Lundtveit
Aslak Aslaksson Lundtveit var ein norsk gardbrukar og spelmann frå Lunde i Telemark.
Lundtveit vann fyrste premie i fleire kappleikar i åra etter 1900. I 1904 vann han både i Stavanger, Bergen og Kristiania. Seinare fenn fyrstepremiar i Bergen i 1906, i Kristiania i 1910 og i Kristiansund i 1920.
Mendip Hills
Mendip Hills (ofte berre kalla Mendips) er ei rekkje kalksteinsåsar sør for Bristol og Bath i Somerset i England. Dei går aust til vest mellom Weston-super-Mare og Frome og ligg oppfor Somerset Levels i sør og Avondalen i nord.
200 km² av Mendip Hills er definert som eit verneområde, eit såkalla Area of Outstanding Natural Beauty.
Jorgensen Nunataks
Jorgensen Nunataks er to nunatakar, som ligg oppom den isdekte ryggen som går ned austover frå Mount Picciotto i Queen Elizabeth Range. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Arthur E. Jorgensen, ein meteorolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Amundsen-Scott-stasjonen, vinteren 1958.
Jayrud
Jayrud (arabisk جيرود, òg skrive Jerud og i antikken kalla Geroda) er ein by sør i Syria i Rif Dimashq guvernement. Byen ligg nordaust for Damaskus i Qalamounfjella. Av stader i nærleiken finn ein al-Ruhaybah, al-Qutayfah og Muadamiyat al-Qalamun i sørvest, Yabrud, al-Nabk og Deir Atiyah i nord og al-Qaryatayn i nordaust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå hadde Jayrud eit folketal på 24 219 i 2004. Byen er òg det administrative senteret i Jayrud nahiyah som består av fire byar med eit samla folketal på 31 821. Innbyggjarane i Jayrud er hovudsakleg sunnimuslimar.
Historie
I utgravingar på staden har ein funne mikrolittar, knivblad, skraper og andre steinalderreiskaper datert attende til natufisk kultur.
Under romersk tid vart Jayrud kalla Geroda. Byen er nemnt i Itinerarium Antonini som vart skriven under regjeringstida til Diokletian. Her vert byen nemnt som ein av stasjonane på romarvegen mellom Palmyra og Damaskus, og låg 16 romerske mil frå Telsea (dagens Al-Dumayr).
Jayrud vart vitja av den syriske geografen Yaqut al-Hamawi tidleg på 1200-talet, under Ajjubide-dynastiet. Han skreiv at han var «ein landsby av Ma'loula i Damaskus ghautah.»
Under osmanarane tente byen som senter i Jayrud Nahiyah, og var sete i ein agha. På 1800-talet vart byen skildra som velståande, gjestfri og «uvanleg rein.» Byen vart ofte angripen av beduinar som levde i utkanten av Den syriske ørkenen.
Kjelder
''
Saku Koivu
Saku Antero Koivu er ein finsk tidlegare ishockeyspelar frå Turku. Han var sentral i det finske mannskapet som i 1995 vann Finlands fyrste VM-tittel i ishockey.
Merrick i Galloway
Merrick (gælisk Mearaig) er det høgaste fjellet i Southern Uplands sør i Skottland og ein del av Range of the Awful Hand.
Saku Koivu
Koivu var senterløpar. Perioden 1994-2008 var han med på å verte verdsmeister med Finlands landslag og elles vinne to VM-sølv, eitt OL-sølv, tre OL-bronsar og ein VM-bronse. Under verdsmeisterskapen 1995 kom han med på All Star Team og vart kåra til den beste spelaren i turneringa.
Merrick i Galloway
Fjellet har ei høgd på 843 meter over havet og er det høgaste punktet i Dumfries and Galloway.
Saku Koivu
Frå 1992 til -95 spelte Koivu på Turun PS, eit lag frå heimbyen som vart finsk meister både i 1993 og 1995. Deretter gjorde han teneste i Montreal Canadiens i National Hockey League i tida 1995 til 2009, bortsett frå 2004/05-sesongen då han atter var å sjå i Turun-drakta. Koivu avslutta åra i NHL med spel for Anaheim Ducks perioden 2009-14.
Dymphna Cusack
Ellen Dymphna Cusack var ein australsk forfattar.
Bakgrunn
Dymphna Cusack var fødd i Wyalong i New South Wales. Ho var elev ved Saint Ursula's College, Kingsgrove, og gjekk ut frå Sydney University med ein honours degree i humanioar og eit diploma i utdanning. Ho verka som lærar fram til 1944, då ho pensjonerte seg grunna dårleg helse. I 1978 fekk ho diagnose på lidinga si, multippel sklerose.
Karriere
Cusack skreiv tolv romanar (to av dei saman med andre), sju skodespel, tre reisebøker, to barnebøker og ei sakprosabok. Ho skreiv Pioneers on Parade (1939) saman med Miles Franklin og Come in Spinner (1951) med Florence James.
Skodespelet hennar Red Sky at Morning blei filmatisert i 1944 med Peter Finch i hovudrolla. Biografien Caddie, the Story of a Barmaid, som Cusack skreiv introduksjon til og hjelpte forfattaren med å skriva, blei filmatisert som Caddie i 1976. Romanen Come in Spinner blei filmatisert som TV-serie av Australian Broadcasting Corporation (ABC) i 1989, og send i mars 1990.
Aktivisme og utmerking
Cusack var ei talskvinne for samfunnsreform og omtalte dette i verka sine. Ho støtta rørsla for verdsfred under Den kalde krigen som aktivist mot atomvåpen.
Forfattaren var ein av grunnleggjarane av Australian Society of Authors i 1963. Ho hadde takka nei til den britiske Order of the British Empire, men blei utnemnd til Member of the Order of Australia i 1981 for sine bidrag til australsk litteratur.
I 2011 blei Cusack og 11 andre forfattarar, som Elizabeth Jolley og Manning Clark, minna gjennom bronseplakettar ved Writers' Walk i Sydney.
Mamlukdynastiet
Mamlukdynastiet, Ghulamdynastiet eller Slavedynastiet var det første av fem dynasti som styrte Delhisultanatet frå 1206 til 1290.
«Mamluk» tyder 'tilhøyrer' eller 'eigd' og viser til soldatar av slaveopphav som hadde konvertert til islam. Dynastiet blei oppretta av Qutb-ud-din Aybak, ein sentralasiatisk mamlukegeneral av tyrkisk avstamming. Han var ein av fleire slike generalar som oppretta sultanat etter at Muhammad of Ghor, sultanen av Ghurideriket, døydde barnlaus i 1206.
Aybak døydde i 1210. Sonen hans Aram sjah kom på trona, men blei snikmyrda i 1211 av Iltutmish, som etterfølgde han.
Mamlukdynastiet blei fortrengd av Khaldjidynastiet etter at Jalal ud din Firuz Khalji leia eit opprør og kasta den siste mamluksultanen, Muiz ud din Qaiqabad.
Hilde Eskild
Hilde Eskild (født 26. juni 1965) er ein norsk forteljar, lærar og forfattar busett i Lillesand.
Frå 2000 har ho reist rundt i Norden med førestillingar, kurs og foredrag på festivalar og seminar, og Eskild har òg vore på fleire turnear for Den kulturelle skulesekken. I kursa og foredraga ho held er tema som vert tekne opp munnleg forteljing, ulike forteljarteknikkar og litteraturformidling. Eskild utvikla forteljarfaget «fantastiske forteljingar» då ho var folkehøgskolelærar. Eskild har gjeve ut fleire bøker saman med blant anna Benedicte Hambro om munnleg formidling, andre med historier som kan formidlast, og dessutan ein biografi, Kaffe, karamell og vaniljesaus om den somaliske svogeren sin. Fleire av bøkene har vorte utgjevne i nye opplag.
I 2012 fekk Eskild både publikumsprisen og ein bronsemedalje i NM i litteraturformidling, og i 2014 vart ho noregsmeister.
Ho er medlem av Norsk Fortellerforum.
Mount Colburn
Mount Colburn er eit fjell i Antarktis, 520 meter over havet, som ligg aust på den sentrale delen av Shepard Island, utanfor kysten av Marie Byrd Land. Det vart kartlagd frå USS «Glacier» den 4. februar 1962, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Richard E. Colburn i U.S. Navy som var sambandsoffiser på «Glacier».
Balakovo
Balakovo (russisk: Балако́во) er ein by i Saratov oblast i Russland. Han ligg ved elva Volga, rundt 140 km nordaust for Saratov. Han har om lag 200 000 innbyggjarar.
Historie
Byen vart grunnlagt i 1762 og fekk bystatus i 1913.
Økonomi og næringsliv
I Balakovo ligg Saratov vasskraftverk i Volga og Balakovo kjernekraftverk. Balakovo lufthamn ligg 19 km sør for byen.
13. strategiske missildivisjon
13. strategiske missildivisjon (russisk 13-я ракетная Оренбургская Краснознамённая дивизия) er ein russisk missildivisjon i Dombarovskj, underlagt 31. strategiske rakettarmé til vanleg kjend som Jasnyj, ein lukka by (ZATO) i Komaroskij kommune i Orenburg oblast.
Våpenet er dei tunge missila SS-18 i siloar.
Historie
Divisjonen vart sett opp i 1964. Landsbyane kring fanst ikkje då, men ei gruve som vart kalla Orenburgasbest.
I 1992 hadde divisjonen desse regimenta: I 1995—1996 vart 495. og 252. regiment nedlagde.
Andreas J.H. Moan
Moan var son til ein gardbrukar. Frå han var 16 år gammal arbeidde han i ti år som stein- og gruvearbeidar, sist i Sulitjelma. I 1908 slo han seg ned og bygde småbruket Moan, ein parsell utskild frå farsgarden Kvitblikk.
I 1910 vart Moan vald inn i heradsstyret i Fauske, seinare ordførar i heradet åra 1916-19. Frå 1922 representerte han Nordland på Stortinget til 1945. På Tinget var han medlem 1922-27 i Kyrkje- og skulekomiteen, 1928-36 i Landbrukskomiteen (nestformann 1931-36) og 1937-45 i Finans- og tollkomiteen. Han var også lagtingspresident i 1928 og frå 1937 til -45. Saman med andre medlemer av presidentskapet på Stortinget deltok Moan i juli og september 1940 i riksrådsforhandlingane med den tyske okkupasjonsmakta. I 1945 var han formann i landsstyret i Arbeidarpartiet.
Moan hadde over år ei mengd kommunale tillitsverv i Fauske. På statleg nivå kan nemnast at han var medlem i Den departementale kornkomite av 1928, Jordlovkomiteen av 1935 og Potetlovkomiteen frå same året, Kraftforkomiteen av 1937 og Slaktehuskomiteen av 1948. Han var medlem av Omsetningsrådet frå 1935, og formann ei kort vinteren 1942, til dess han vart fjerna av NS-styret. Atter formann i frå 8. mai 1945.
Moan var ei tid formann i Norsk Bonde- og Småbrukarlag.
June Nunatak
June Nunatak er den sentrale av tre nunatakar i midten av den øvre Liv-breen, som ligg kring 4 nautiske mil (7 km) søraust for Mount Wells i Dronning Maudfjella. Han vart namngjeven av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961–62) etter Harold June, flygar og ingeniør på flyturen til Sørpolen med Richard E. Byrd i 1929.
Domat/Ems
Domat/Ems er ein kommune i distriktet Imboden i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 586 meter over havet.
Kommunen ligg i Rhäzüns kreis ved høgrebreidda av Rhinen.
Lappfiskand
Lappfiskand (Mergellus albellus) er ein medlem av andefamilien som lever i den palearktiske regionen, hekkar frå nordlege Fennoskandia over Sibir til kysten av Okhotskhavet i aust. Overvintring skjer særs spreitt på isfritt vatn frå England i vest til Japan i aust.
Lappfiskand er einaste nolevande arten i slekta Mergellus og er òg ein monotypisk art utan underartar.
Skildring
Med ei kroppslengde på 35 til 44 centimeter er lappfiskand ei lita fiskand med kroppsform som ei kvinand (Bucephala clangula). Vengespennet er 55 til 69 centimeter. Vekta varierer mellom 510 og 935 gram.
Hoer og hannar av lappfiskand har særs ulik fjørdrakt. Hannen sin praktdrakt er kvit med fine svarte teikningar. Han har ein svart flekk (tygel) i ansiktet, og ein fjørtopp på hovudet kan hevast. Ryggen har eit svart område. Hofuglen er derimot mest skittengrå, hovudet er raudbrunt med kvit nedre kinn og strupe. Frå juli til november blir hannfuglar meir lik hoer, men framleis med svart område på ryggen.
Unge fuglar syner ein brunkvit flekk på vengene og kanelbrune i staden for svartbrune tyglar mellom auget og nebbrota. Elles lik vaksne hofuglar.
Lappfiskender er stort sett stille og høyrast sjeldan.
Hekkeområdet strekker seg samanhengande frå Nord-Skandinavia til Okhotskhavet. Dei hekkar òg i austlegaste Sibir mot Anadyrbukta og på delar av Kamtsjatkahalvøya. Om vinteren spreier dei seg til i fragmenterte område så langt sør som sørlegaste Pakistan og Kina. Mesteparten av tida lever lappfiskender i fiskerike innsjøar eller langsamt rennande elver. Hekkehabitata deira er boreale barskogbelta med store furu- og lerketre. Dei føretrekker å hekke på innsjøar og lågland omgjeve av høg skog. Lappfiskender er hòlerugarar, og treng tre nær vatn til reirplass. Reirholet kan vere gjort av til dømes svartspett. Om vinteren og tidleg på våren kan dei òg leve på saltvatn.
I Noreg hekkar fåtalige lappfiskender ved stille vatn i Aust-Finnmark og i Nord-Trøndelag. Det finst òg få individ som overvintrar lengst sørvest i Noreg.
I vintermånadene består maten nesten utelukkande av fisk som kan vere 10-11 cm lange, dessutan ål på opptil 29 cm. Om sommaren et lappfiskender ikkje berre fisk, men også vasslevande insekt og larvene deira, froskar, krabbar, ormar og deler av plantar som komplementær føde.
Pardanninga til lappfiskendene finn stad i vinterkvartala i februar til mars. I april og mai kjem para til hekkeområda, egga blir lagde for det meste i mai, i nokre område fram til midten av juni. Dei seks til elleve kremfarga egga blir ruga i 28 til 30 dagar. Ungane hoppar ut av reirholet 24 til 36 timar etter klekking. Det tar ca. ti veker til dei når storleiken til vaksne fuglar, og dei blir kjønnsmodne i toårsalderen.
Cole Peak
Cole Peak er ein fjelltopp, 2140 moh, 6 nautiske mil nordaust for Mount Doumani ved nordsida av Watson Escarpment. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Jerry D. Cole, flysoldat i U.S. Navy-skvadron VX-6 ved McMurdo Sound, 1957 og 1960.
Mickle Fell
Mickle Fell (norrønt Mikill, 'stort' og fell, 'fjell') er eit fjell i Penninane, ei rekkje fjell og åsar sentralt i Nord-England. Det har ei høgd på 788 meter over havet, om lag 15 km sør for Cross Fell.
Fjellet er det høgaste punktet i både County Durham og det historiske grevskapet Yorkshire.
Det utgjer ei lett kjennbar landskapsform som ein kan sjå frå fleire toppar i Lake District, mellom dei Blencathra, Helvellyn-kjeda og High Street.
Sør for Mickle Fell synk landet ned mot Stainmore Gap før det stig att mot Yorkshire Dales.
Jon Sundby
Jon Sundby var ein norsk gardbrukar, politikar og organisasjonsmann frå Vestby i Akershus. Han var statsråd 1931-33 og stortingsrepresentant for Bondepartiet frå 1922 til 1945.
Liv og gjerning
Sundby vart utdanna ved Sem landbruksskole i Asker og til 1905 ved Noregs landbrukshøgskule. Med offentleg stipend studerte han ei tid ved Illinois College of Agriculture i USA.
Fábio Simplício
Fábio Simplício er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Lowell-observatoriet
Lowell-observatoriet er eit astronomisk observatorium i Flagstaff i Arizona i USA. Lowell-observatoriet vart grunnlagd i 1894 og er av dei eldste i USA. Det fekk status som National Historic Landmark i 1965. I 2011 vart observatoriet kåra til ein av dei 100 viktigaste stadane i verda av magasinet TIME.
Jon Sundby
Liv og gjerning
Åra 1906-11 var Sundby lærar på Sem landbruksskole, og var deretter styrar i to år. Han var i 1911 assistent ved Selskabet for Norges Vel sine jordbruks-undersøkingar. I perioden 1909-21 reiste han fleire gongar i Vest-Europa som konsulent for Norsk Hydro. År 1912 tok han over farsgarden Sundby i Vestby.
Tylldalen kyrkje
Tylldalen kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1736 i Tynset kommune i Innlandet fylke. Dette er den sjette kyrkja i Tylldalen, der det har vore kyrkje sidan mellomalderen.
Jon Sundby
Liv og gjerning
Sundby var 1913-16 og 1925-28 medlem av heradsstyret i Vestby. Frå 1922 til 1945 representerte han det nystarta Bondepartiet på Stortinget, vald frå Akershus i seks periodar. Han var heile tida medlem i Landbrukskomiteen, formann i dei to siste stortingsperiodane, 1934-45.
Lowell-observatoriet
Observatoriet ligg 2200 meter over havet. Opphavleg vart det bygd for studiet av Mars, men observasjonsprogrammet vart snart utvida til òg å omfatte dei andre planetane. Arbeidsfeltet har seinare ekspandert ytterlegare, og det er blitt utført viktige undersøkingar, mellom anna over galaksar.
Jon Sundby
Liv og gjerning
Då Bondepartiet fekk regjeringsmakta i 1931, var Sundby fyrst landbruksminister i Kolstad-regjeringa og deretter finansminister medan Jens Hundseid var statsminister. I denne perioden og vidare var han heilt sentral i å utvikle det norske systemet med sterke samvirkeorganisasjonar i landbruket og offentlege stønadsordningar til landbruksnæringa.
D'Urville-elva
D'Urville-elva er ei elv på Sørøya på New Zealand.
Elva ligg i Nelson Lakes National Park og renn nordover i 26 kilometer mellom fjellrekkjene Ella og Mahanga ut i Lake Rotoroa. Dette er ei av dei mindre elvene i Buller River-vassdraget. Elva fekk namn etter den franske oppdagaren Jules Dumont d'Urville av Julius von Haast.
Det er sportsfiske etter brunaure og regnbogeaure i D'Urville-elva.
Jon Sundby
Ymse
Jon Sundby var oldefar til seglaren og OL-vinnaren Siren Sundby.
D'Urville-elva
Det går ein opparbeida turveg langs elva.
Eigil Liane
Eigil Olaf Liane var ein norsk jarnbanemann og politikar frå Tinn i Telemark som representerte Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1954 til 1973.
Liane, som var son til ein jarnbanearbeidar, var frå 1934 til 1940 anleggsarbeidar på Sørlandsbanen. Etter å ha vore linjearbeidar og banevaktaraspirant fekk han i 1943 stilling som banevaktar. I 1947 tok han eksamen ved Jarnbaneskulen og var tilsett som baneformann i 1960.
Politikk
Liane var aktiv i Arbeidernes Ungdomsfylking og seinare i Arbeidarpartiet. Han var ordførar i Sannidal kommune frå 1945 til 1955. Hausten 1953 vart han vald inn på Stortinget frå Telemark og og tok sete på tinget ved nyår 1954. Etter å ha vore attvald fire gongar, gjekk han ut av Stortinget i 1973. Han var 1954-65 medlem av Administrasjonskomiteen, nestformann i den siste fireårsperioden, og av Samferdslekomiteen 1965-73. Elles var han med i Fullmaktskomiteen 1961-69 og Valkomiteen 1969-73.
Anna
Eigil Liane var ein personleg kristen, og var aktiv i Norges Kristne Arbeideres Forbund. I periodane 1972-75 og 1976-79 var han leiar i forbundet.
Brydalen kyrkje
Brydalen kyrkje er ei lafta langkyrkje i Tynset kommune i Innlandet fylke. Kyrkja vart oppført i 1883 og innvigd som skolekapell i 1884.
62. strategiske missildivisjon
62. strategiske missildivisjon er ein divisjon under 33. strategiske rakettarmé, i dei russiske strategiske rakettstyrkane. Dei har base nær Uzjur i Krasnojarsk kraj.