cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Renegade av Thin Lizzy
Avslutning
Side to opna med «Hollywood (Down on Your Luck)», som vart gitt ut som den einaste singelen frå albumet i 1982. mars etter at albumet vart gitt ut. Den nådde 53. plassenen, same plassering som «Trouble Boys» nokre månader tidlegare. Tsangarides sa at dei alle sleit med å finna ein singel å gi ut frå albumet, «men eg trur me følte at »Hollywood« var den næraste.» Den blir følgd av «No-One Told Him», ein av berre to songar skrivne eine og åleine av Lynott. Nokre medlemmer av bandet uttrykte reservasjonar om Lynott/White-samarbeidet «Fats», om Fats Waller og noko ala stilen til Wallers. Gorham sa: «Eg hugsar at 'Fats' gjekk ned på bandet og tenkte: 'Whoa, kva var det?'» Wharton la til: «Sjølv om eg fekk gjera ein pianosolo, syntest eg 'Fats' bomma. Det gjorde òg 'Mexican Blood' og ein eller to andre.» Downey likte likevel Western-temaet i «Mexican Blood»: «Eg speler nokre timbales så vel som marimba på 'Mexican Blood'. Bra song, eg likte den.» Albumet blir avslutta med «It's Getting Dangerous», ein av dei første ideane Lynott tok med seg til øktene på Compass Point i januar, med ein tekst som skildra vener som glir frå kvarandre. Tsangarides uttalte: «Det er ein av favorittlåtane mine som eg framleis høyrer på den dag i dag.»
Ski-NM 1972
15 km
Stad: Tydal
Renegade av Thin Lizzy
Plateomslag
Den faste Thin Lizzy-designeren Jim Fitzpatrick var opphavleg engasjert til å designa plateomslaget, og teikna ei apokalyptisk scene som ein førebels idé medan albumtittelen vart skrive inn som Angel of Death. Då tittelen vart Renegade, teikna Fitzpatrick grove utkast til eit omslag med Lynott på ein etterlysingsplakat som minte om Det ville vesten, noko Lynott likte. Phonogram / Vertigo var likevel ikkje villige til å finansiera ein ekstern artist, og det endelege omslaget vart fotografert av Graham Hughes, ein fetter av Roger Daltrey. Ein idé var å visa bandet på eit mørkt fjell med ein raud himmel i bakgrunnen, men den endelege versjonen viste ein arm som vifta med eit djupraudt flagg med ei gul femtakka stjerne på. Ved utgivinga skunda Lynott seg å imøtegå eventuelle spørsmål om kommunistiske sympatiar. «Det er ikkje meint å vera eit kommunistflagg,» sa han, «sjølv om det ser ut som eit... ingenting å gjera med Nord-Vietnam eller noko som helst.» Den raude fargen var inspirert av at Lynott såg fargen på ei eske Dunhill-sigarettar som tilhøyrde medprodusenten Tsangarides, sjølv om Lynott på den tida hevda at dei var hans eigne.
Baksida av omslaget viste Hughes sitt portrett av fire av bandmedlemmene, medan Wharton var utelaten. Plateselskapet hevda at layouten på baksida av omslaget dikterte at det berre var plass til fire bilete, noko som gjorde Wharton sint: «Det var ei forferdeleg unnskyldning, og det såra meg veldig,» sa han. Ein annan indikasjon var at plateselskapet ikkje var klar over at Wharton på dette tidspunktet var ein fullverdig medlem av bandet. Lynott var på den tida oppteke av å dempa alle påstandar om at gruppa gjekk i oppløysing.
Mottaking
Greg Prato frå AllMusic hevda at Renegade er det dårlegaste albumet til Thin Lizzy, med «openberre poptilhugar og ein produksjon som liknar for mykje på britiske heavy metal-band frå tidleg 80-tal», og skulda på at Snowy White ikkje passa inn i gruppa, den «flate vokalen» til Lynott og narkotikaproblema til bandet. Prato nemnde «The Pressure Will Blow», «Leave This Town» og «Hollywood (Down on Your Luck)» som dei betre songane på albumet. David Fricke uttalte i meldinga si for Rolling Stone at han var skuffa over prestasjonane til Lynott som songar og låtskrivar på albumet, og skreiv at «berre det medrivande refrenget i 'Hollywood (Down on Your Luck)' og den gripande kjensla av tap i 'It's Getting Dangerous' indikerer den kjenslevare, men likevel hymniske skrivinga og den smarte hardrocken som vanlegvis skil Thin Lizzy frå dumskallar». Tvert imot rosa den kanadiske journalisten Martin Popoff albumet for den suverene produksjonen og den profesjonelle toppmoderne lyden, og kalla Renegade «eit absolutt meisterverk av djupt sjelfull og rikt teksturert hardrock», viss «fylde og modnad har ein tendens til å dukka opp berre når han blir spelt fleire gonger».
Ski-NM 1972
15 km
<br style="clear:both;" />
Renegade av Thin Lizzy
Mottaking
Med-produsent Chris Tsangarides sa seinare: «Når eg høyrer Renegade-albumet no, forstår eg det... Eg trur det kanskje var føre si tid. Det var rett og slett for mangfaldig til at folk kunne akseptera det då det først vart gitt ut. Viss du høyrer på det no, vil du leggja merke til at ingen song på det er lik ein annan.»
Ski-NM 1972
30 km
Dato: 19. mars
Renegade av Thin Lizzy
Innhald
Ei ommastra og utvida utgåve av Renegade vart gitt ut 23. september 2013 og inkluderer fem bonusspor:
Ski-NM 1972
30 km
Stad: Tydal
Renegade av Thin Lizzy
Singlar
Trouble Boys
Ski-NM 1972
30 km
<br style="clear:both;" />
Renegade av Thin Lizzy
Singlar
Hollywood (Down on Your Luck)
Angel of Death
Ski-NM 1972
50 km
<br style="clear:both;" />
3 x 10 km stafett
Dato: 26. mars
Stad: Meråker
<br style="clear:both" />
5 km
Dato: 18. mars
Stad: Tydal
<br style="clear:both;" />
10 km
Dato: 21. mars
Stad: Tydal
Amund Sjøbrend
Amund Martin Sjøbrend er ein norsk tidlegare skøyteløpar frå Sør-Odal. Han vart norsk meister i 1974 og både europameister og verdsmeister i 1981-sesongen.
Ski-NM 1972
10 km
<br style="clear:both;" />
3 x 5 km stafett
Dato: 19. mars
Stad: Tydal
<br style="clear:both" />
Kombinert
Dato: 25. - 26. mars
Stad: Trondheim
<br style="clear:both;" />
Gardnosbreksje
Gardnosbreksje er ein bergart frå Gardnos i Hallingdal, samansett av skarpkanta stykke av gneis i ein mørk, relativt karbonrik grunnmasse. Breksjen vart opphavleg oppfatta som ein vulkansk eksplosjonsbreksje, men ved slutten av 1980-åra vart det vist at han heller må ha vorte danna ved eit stort meteorittnedslag som no er kalla Gardnos-strukturen.
Ski-NM 1972
Normalbakke
Dato: 26. mars
Stad: Granåsen i Trondheim
<br style="clear:both;" />
Storbakke
Stad: Odnesbakken i Fluberg
<br style="clear:both;" />
Stader i Antarktis kalla opp etter norske kongelege
Fleire stader i Antarktis er kalla opp etter norske kongelege. Dette kjem av at dei anten vart gjevne av Roald Amundsen då han som første mann i verda nådde Sørpolen i 1911 eller nordmenn som utforska eller gjorde krav på området.
Kutter
Kutter er eit mellomstort segl- eller motorfartøy. Ein kutter kunne ha ei eller to master. Dei fyrste norske kutterane vart kjøpte frå England, sist på 1800-talet. Til skilnad frå dei fleste seglskip, som vert klassifiserte etter riggen, syner «kutter» til forma på skroget; vertikal stamn og rund utoverhengande hekk. Kutterar hadde gaffelsegl, og ofte toppsegl, på stormasta. Dei hadde òg eit par stagsegl.
Motorkutter
Mange kutterar vart utstyrte med motor, og vart då kalla «motorkutter». Kutterar vart svært populære, spesielt på Vestlandet og motorkutterar var i bruk til langt ut på 1960-talet. Det oppstod betegnelsar som «mørekutter» og «hardangerkutter».
Husarrest
Husarrest er ei form for avstraffing og/eller eit verkemiddel for å avgrensa rørslefridomen til ein person. I daglegtale vert omgrepet mest brukt om ei form for straff som vert brukt av foreldre mot barn, men det kan òg vera ein formalisert type straff og kontrollmiddel mot kriminelle eller opposisjonelle. Som namnet seier dreiar det seg om ei avgrensing av rørslefridomen, i det personen som er ramma ikkje får lov til å forlata huset han eller ho bur i.
Mot opposisjonelle
Husarrest har lenge vore brukt som eit middel for å avgrensa høvet til opposisjonelle til å kommunisera med andre. I mellomalderen og renessansen var det eit vanleg verkemiddel som ofte vart brukt av monarkar som ynskte å isolera personar som kunne utgjera ein fare for dei.
I moderne tid vert husarrest brukt av enkelte regime for å isolera opposisjonelle. Det meste kjente dømet er Aung San Suu Kyi, som då partiet hennar vann valet i Burma i 1990 vart sett i mangeårig i husarrest.
Mot forbrytarar
I fleire land vert husarrest brukt som eit alternativ til soning i fengsel. Det vert sett på som ei lettare form for soning enn open anstalt, og vert tilbode fange som nærmar seg endt soningstid, og som ikkje vert sett på som å utgjera fare for andre. Ofte vert ein slik husarrest gjennomført med elektronisk fotlenke, noko som medfører at fangen kan røra seg også utanfor huset dersom det er føremålstenleg.
A Change Is Gonna Come
«A Change Is Gonna Come» er ein song av den amerikanske plateartisten Sam Cooke, gjeven ut den 22. desember 1964 på RCA Victor, 11 dagar etter at Cooke døydde. Han vart produsert av Hugo & Luigi og arrangert og dirigert av René Hall og gjeven ut som B-side til «Shake». Songen tek for seg stillinga til afroamerikanarar i det amerikanske samfunnet, med refrenget «It's been a long time coming, but I know a change is gonna come» («det har vart lenge, men eg veit det skal endre seg»). Songen var inspirert av forskjellige personlege hendingar i livet til Cooke, mellom anna ei hending då han og bandet hans vart avvist ved eit motell i Louisiana som berre var for kvite. Cooke følte seg tvinga til å skrive songen som talte om kampen hans og dei rundt han, og han spelte inn songen for den første utgjevinga på det siste albumet sitt, Ain't That Good News.
Sjølv om det berre vart ein liten hit for Cooke samanlikna med dei førre singlane hans, vart «A Change Is Gonna Come» eit symbol for den amerikanske borgarrettsrørsla. Songen vert rekna som ein av dei beste songane til Cooke, og er blitt stemd fram som ein av dei beste songane gjennom tidene av forskjellige publikasjonar. I 2007 vart songen utvald til bevaring i Library of Congress der National Recording Registry rekna songen som «kulturelt, historisk og estetisk viktig.»
Bakgrunn
«A Change Is Gonna Come» var delvis inspirert av ei hending der Cooke og bandet hans prøvde å sjekke inn på eit motell for «berre kvite» i Shreveport i Louisiana. Den 8. oktober 1963 hadde Cooke ringt på førehand til Holiday Inn North for å reservere rom til kona si Barbara og seg sjølv, men då han og gruppa kom fram, vart portieren nervøs og sa det var fullt. Broren Charles protesterte og Sam var rasande og forlangde å få snakke med bestyraren. Kona hans prøvde å roe han ned og sa til han «Dei kjem til å ta livet av deg», og han svarte «Dei kjem ikkje til å drepe meg, for eg er Sam Cooke». Då dei klarte å overtyde Cooke til å dra derfrå og gruppa køyrde av stad medan dei ropte hånande og tuta med bilane. Då dei kom fram til Castle Motel i sentrum, venta politiet på dei og arresterte dei for ordensforstyrring. The New York Times trykte ein rapport frå AP i avisa dagen etter med overskrifta «Negro Band Leader Held in Shreveport,» men afroamerikanarar vart rasande og skapte ei myte kring hendinga, som overdreiv delar av soga og fabrikkerte andre delar.
Fylkesveg 172 i Finnmark
Fylkesveg 172 i Finnmark går mellom Skipsfjordhøgda og Vassvika i Nordkapp kommune. Vegen er 2,8 km lang.
Ishockey under Vinter-OL 1998
Turneringa
14 land deltok i turneringa, som tok til med ei opningsrunde med åtte lag fordelt på to grupper à fire lag. Vinnarane i dei to gruppene, Kviterussland og Kasakhstan, gjekk vidare til ei mellomrunde der dei seks beste laga i Ishockey-VM 1996 kom inn i turneringa. Mellomrunda var inndelt i to grupper à fire lag. Turneringa vart avslutta med utslagsspel, der laga fekk kvartfinalemotstandar basert på plassering i gruppene.
A Change Is Gonna Come
Bakgrunn
I tillegg vart Cooke så rørt av Bob Dylan sin «Blowin' in the Wind» i 1963 og at nokon som ikkje var svart kunne skrive ein så gripande song om rasisme i Amerika. Han vart òg skamfull over at han ikkje hadde klart å skrive noko slikt sjølv. Imaget hans og frykta for å miste den hovudsakleg kvite fansen sin, hindra han i å skrive ein slik song. Cooke likte Dylan-songen så godt at han med ein gong byrja å spele songen på konsertane sine.
Ishockey under Vinter-OL 1998
Finalen
10 010 tilskodarar i den største ishockeyhallen i Nagano såg Petr Svoboda skåre kampens einaste mål 8.08 minutt ut i den tredje perioden.
A Change Is Gonna Come
Innspeling og produksjon
Etter jula 1963 inviterte Cooke J.W. Alexander heim til seg for at han skulle lytte på ein ny song han hadde skrive, ein Cooke var særs nøgd med. Då han kom fram spelte Cooke gjennom songen på gitaren sin to gonger, og andre gongen gjekk han gjennom songen linje for linje. Begge var særs nøgd med songen, og Alexander meinte songen var meir personleg og politisk enn noko han hadde skrive tidlegare. Han åtvara Cooke om at songen truleg ikkje kom til å selje like godt som dei lettare og meir popaktige songane hadde gjort, men Cooke brydde seg ikkje om det. Han forklarte Alexander at han håpa at songen skulle gjere faren stolt. «Det var mindre arbeid enn noko anna song han hadde skrive», sa biografen Peter Guralnick. «Han var nesten skremd av songen - det var nesten som om songen var meint for noko andre. Han henta den ut av lause lufta og han kom til han ferdig, trass i at det på mange måtar er den mest komplekse songen han har skrive. Han var både sett frå eit enkelt menneske, slik han startar med 'I was born by the river' - men vert òg fortalt ut frå synspunktet til ein heil generasjon.»
Two Summit Island
Two Summit Island er ei lita øy ligg aust i innløpet til Fildes Strait i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart namngjeven Two Hummock Island av mannskapet på Discovery Investigations etter ei landmåling i 1935, men dette namnet vart forkasta for å ikkje forveksle ho med Two Hummock Island nord i innløpet til Gerlachesundet. Two Summit Island vart anbefalt som namn av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1954.
Steve Corica
Steve Corica er ein tidlegare australsk fotballspelar.
A Change Is Gonna Come
Innspeling og produksjon
AFO-trommeslagaren John Boudreaux var skremd av orkesterarrangementet og nekta å forlate kontrollrommet, så studiomusikaren Earl Palmer som arbeidde i nabostudioet, steppa inn. Luigi Creatore bad Cooke om å spele inn fleire opptak, og det åttande var «nesten perfekt». Luigi var særs nøgd med songen, og rekna opptaket som eit av hans beste, både særs seriøs men likevel unik.
Skjoldberar
Skjoldberar (Scutellaria galericulata) er ei urt i leppeblomfamilien. Arten har ei sirkumpolar utbreiing. Planta vert kring 25 cm høg, og har ein grann stengel som ofte er raudfarga. Ho har mørkfarga beger med skjoldforma bulk på overlepen og blå krone, finhåra, fire gonger så lang som begeret. Skjoldberar blomstrar kring juli månad på våte stader, ved bekker og på strender.
Planta finst gjennom heile Noreg, men er sjeldan i Finnmark.
A Change Is Gonna Come
Komposisjon
Kvart vers er ein ny sats, der strykarane ber det første, blåsarane det neste og pauker ber mellomspelet. Valthornet i innspelinga var meint å gje ei kjensle av melankoli.
Cooke skreiv om personlege hendingar i songen, som møte i Memphis, Shreveport og Birmingham, for å syne liva og kampane til afroamerikanarar på denne tida. Linjene «I don't know what's up there / Beyond the sky» kan syne til at Cooke er i tvil om at ein kan oppnå absolutt sann rettferd på jorda. I det siste verset ber Cooke «brørne» sine om hjelp. Verset held fram med '«But he winds up knocking me / back down on my knees.»
Medverkande
«A Change Is Gonna Come» vart spelt inn 11. november 1964 i RCA Studios i Hollywood i California. Lydteknikaren var Wally Heider, og innspelinga vart dirigert og arrangert av René Hall. Musikarane spelte inn «Falling in Love» same dagen.
Utgjeving
Cooke framførte først «A Change Is Gonna Come» på The Tonight Show Starring Johnny Carson den 7. februar 1964. Den nye manageren til Cooke, Allen Klein, var særs nøgd med songen og overtydde Cooke om å la vere å marknadsføre den nyaste singelen, «Ain't That Good News», og spele «Change» i staden. Cooke protesterte og meinte at det ikkje var tid til å setje saman eit arrangement på så kort tid. Klein fekk RCA til å betale for ein fullstendig strykeseksjon og Cooke framførte songen på The Tonight Show, i tillegg til «Basin Street». Opptaket er ikkje teke vare på. Klein og Alexander meinte begge det kom til å bli ein milepåle i karrieren til Cooke, men det vart overskugga av framføringa til The Beatles på The Ed Sullivan Show på CBS berre to dagar seinare.
Cooke spelte aldri «A Change Is Gonna Come» igjen, både fordi arrangementet var så komplekst, men òg på grunn av den illevarslande karakteren til songen. Då han synte songen for protesjéen sin Bobby Womack, svarte han at songen høyrdest ut «som døden».
Ti månader seinare vart «A Change Is Gonna Come» førebudd for singelutgjeving, og verset og refrenget før mellomspelet vart fjerna for å få songen spelt på radio. Borgarrettsrørsla plukka raskt opp songen.
Ettermæle
Sjølv om songen berre selde moderat, vart «A Change Is Gonna Come» ein kampsong for den amerikanske borgarrettsrørsla, og vert rekna som den beste songen til Cooke. I løpet av åra er han blitt hylla på mange måtar, og i 2005 stemde representantar frå musikkindustrien songen fram til 12. plassen på lista til magasinet Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene. Han hamna på tredjeplassen på lista til Pitchfork Media over dei 200 beste songane frå 1960-åra. Songen er òg blant dei 300 viktigaste songane som er spelt inn av National Public Radio (NPR) og vart vald ut av Library of Congress som ein av 25 utvalde innspelingar til National Recording Registry i mars 2007.
Trass i lovorda, har singelen vore plaga av kontraktsproblem. Ein strid mellom forlaget til Cooke, ABKCO, og plateselskapet RCA Records, gjorde at innspelinga stort sett var utilgjengeleg i nesten 40 år etter han kom ut. Sjølv om songen vart nytta i filmen Malcolm X i 1992, kunne han ikkje gjevast ut på filmmusikkalbumet som følgde. I 2003 vart striden oppklart og songen vart gjeven ut på den nymastra utgåva av Ain't That Good News, og i Cooke-samlinga Portrait of a Legend.
Konsertutgåver av songen vart gjeven ut i filmmusikken til Michael Mann-filmen Ali i 2001. James Taylor spelte inn ein versjon for ein episode med same tittel i fjernsynsserien The West Wing. The Allman Brothers Band spelte songen i 2003 på Live at the Beacon Theatre, som vart gjeven ut på DVD.
Andre kjende artistar som har spelt songen er mellom andre Allison Moorer, Jeffrey Gaines, Matt Doyle, Luther Vandross, Cory Wells, Bob Dylan, Aretha Franklin frå «I Never Loved a Man the Way I Love You» (1967), The 5th Dimension (i ein medley frå 1970 med The Rascals sin «People Got to Be Free»), Three Dog Night, The Band, Wayne Brady, Billy Bragg, Evelyn Champagne King, Solomon Burke, Terence Trent D'Arby, Gavin DeGraw, the Fugees, the Cold War Kids, Deitrick Haddon, Graham Parker, Patti Labelle, Solo, Prince Buster, Morten Harket, The Neville Brothers, jacksoul, Ben Sollee, Johnny P, Billy Preston, Otis Redding, Baby Huey, Michael Thompson med Bobby Womack, Leela James, Tina Turner, The Righteous Brothers (Bobby Hatfield solo), The Gits, Brandy, The Supremes, The Manhattans, Tony Carey, Gerald Alston, Jimmy Barnes og Seal. Arcade Fire nytta songen til å støtte presidentkampanjen til Barack Obama. I nyare år er songen blitt sampla av rapparane Ghostface Killah (1996), Ja Rule (2003), Papoose (2006), Lil Wayne (2007) «Long Time Coming (remix)» Charles Hamilton, Asher Roth og B.o.B (2009), og Nas på It Was Written.
I 2004 framførte Patti LaBelle songen på Nobelfredspriskonserten.
Colombia under vinter-OL 2022
Colombia deltok under Vinter-OL 2022 i Beijing i Kina i perioden 4. til 20. februar 2022.
Den colombianske troppen bestod av fire idrettsutøvarar: to alpinistar, ein freestylekøyrar og ein langrennsløpar. Laura Gómez og Carlos Andres Quintana var flaggberarar for Colombia under opningsseremonien, medan Gómez var flaggberar under avslutningsseremonien.
Tarald Stein
Tarald Stein er ein norsk diktar og aktivist.
Tarald Stein fekk Blix-prisen 2008 for boka Framandkar, ei samling dikt om å vere ein mann med kvinneleg kropp.
Fylkesveg 172 (fleirtyding)
Fylkesveg 172 finst i fleire fylke i Noreg:
Rönnäng
Rönnäng er ein svensk tettstad i Tjörns kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän. I 2005 hadde tettstaden 1 474 innbyggjarar.
Mesilot
Historie
Staden vart opphavleg grunnlagd som ein urban kibbutz i Givat Michael nær Ness Ziona av emigrantar frå Polen (som var medlemmar av «BaMesilah»-gruppa som kibbutzen er kalla opp etter) og Bulgaria (medlemmar av «Bulgaria - Tel Hai-gruppa»), og begge gruppene høyrde til Hashomer Hatzair-rørsla.
Storhertugdømet Toscana
Storhertugdømet Toscana (italiensk Granducato di Toscana, latinsk Magnus Ducatus Etruriae) var ein sentral italiensk monarki som eksisterte frå 1569 til 1859 (med nokre avbrot), og erstatta Hertugdømet Firenze. Hovudstaden i storhertugdømet var Firenze. Før huset Lorraine tok over makta, var Toscana nominelt ein stat i Det tysk-romerske riket fram til freden i Westfalen i 1648.
Storhertugdømet vart først styrt av huset Medici fram til denne familien døydde ut i 1737. Under Medici blømde Toscana. Sjølv om det ikkje var like internasjonalt kjend som den gamle republikken, kunne det vise til eineståande økonomisk og militær suksess under Cosimo I og sønene hans, fram til regjeringstida til Ferdinando II, då økonomien i staten byrja å verte svekka. Staten nådde eit høgdepunkt under Cosimo III. Det einaste framsteget til Medici-familien i den siste tida før dei døydde ut, var at dei vart opphøgd til kongelege av den tysk-romerske keisaren i 1691. Den eldre greina av Medici-linja døydde ut i 1737.
Frans Stefan av Lorraine, ein etterkomar av Medici-slekta, avløyste familien og tok over trona. Toscana vart styrt av ein statthaldar, Marc de Beauvau-Craon, i heile regjeringstida hans. Etterkomarane hans styrte, og heldt til i, storhertugdømet fram til 1859, berre avbroten av Napoleon Bonaparte som gav Toscana til huset Bourbon-Parma. Etter at det napoleonske systemet kollapsa i 1814, vart storhertugdømet gjenoppretta. Dei sameinte provinsane i Sentral-Italia, ein klientstat i Kongedømet Sardinia-Piemonte, annekterte Toscana i 1859. Toscana vart formelt annektert til Sardinia i 1860, etter ei folkeavsetmming, der 95 % av stemmarane støtta forslaget.
Gasparitt-(Ce)
Gasparitt-(Ce) er eit mineral i monazitt-gruppa med formelen CeAsO4.
Det er funne i amazonittpegmatitten ved Tennvatn i Sørfold i Nordland, saman med ei rekkje andre arsenhaldige mineral. Det finst som brune til grønlege massar eller små krystall som omvandlingsprodukt etter monazitt-(Ce).
Neve Eitan
Neve Eitan (hebraisk נְוֵה אֵיתָן, tyder Sterk busetnad) er ein kibbutz i Beit She'an-dalen nord i Israel. Han ligg kring 1 km aust for Beit She'an og 1 km vest for Maoz Haim i Emeq ha-Ma'ajanot regionale kommune.
Historie
Kibbutzen vart grunnlagd den 25. november 1938 av polske medlemmar av «Akiva»-rørsla som ein del av tårn og palisadesystemet. Innfødde israelarar slo seg til busetjinga i 1952. Namnet «Neve Eitan» kjem frå den originale hebraiske teksten av eit vers i Jeremia (Jeremia, 49:19)
Det tsjekkiske kvinnelandslaget i handball
Tsjekkia sitt kvinnelandslag i handball er det kvinnelege landslaget i handball for Tsjekkia. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Český Svaz Házené. Landslaget kvalifiserte seg til sin fyrste internasjonale meisterskap i 1994.
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Tsjekkia har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Rönneshytta
Rönneshytta er ein svensk tettstad i Askersunds kommun i Örebro län i landskapet Närke. I år 2005 hadde tettstaden 291 innbyggjarar. Rönneshytta ligg cirka 10 kilometer nordaust for Askersund.
Danny McCulloch
Daniel Joseph «Danny» McCulloch er ein engelsk musikar, mest kjend som bassist i den psykedeliske rockegruppa Eric Burdon & The Animals.
McCulloch vart fødd i Shepherd's Bush i London i England. Seint i 1966, etter at den originale utgåva av The Animals vart oppløyst, vart McCulloch med «New Animals». Dei gav ut ei rekkje album og hitsinglar, som «San Franciscan Nights», «Monterey» og «Sky Pilot». Bandmedlemmane Vic Briggs og McCulloch vart sparka frå bandet.
McCulloch og Briggs starta så ein duo i lag. I 1969 gav dei ut albumet Wings of a Man. I 1971 var McCulloch bassist på soloalbumet til Red King.
I 1993 sette han saman ei ny Animals-gruppe, som spelte inn gamle hittar og nokre få nye. I 1995 spelte han inn det andre soloalbumet sitt, Beowulf. I 2000-åra turnerte han med eit nytt Animals-band, kalla Animals and Friends.
Table Island i Sør-Shetlandsøyane
Table Island er ei lett synleg klippeøy med flat topp som ligg nord for Greenwich Island og nord-nordvest for Aitcho Islands på vestsida av English Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Øya har ei høgd på over 150 moh og er 1,4 km lang og 1 km brei med ei flatevidd på 112 hektar. Turmoil Rock ligg 1,32 km søraust for Table Island og 1,65 km nord-nordaust for Morris Rock. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.
Øya vart namngjeven av selfangarar på grunn av forma hennar (table tyder «bord» på engelsk). Turmoil Rock vart namngjeven av landmålarar frå HMS «Protector» i 1967 fordi ho skapar brytingar i sjøen (turmoil tyder «opprør» på engelsk).
Table Island ligg 4,85 km nordvest for Fort William på Robert Island, 7,9 km nord for Dee Island, 2,5 km nord for Morris Rock, 4,14 km nordaust for Holmes Rock, 6,1 km nordaust for Romeo Island, 2.76 km sørvest for Potmess Rocks og 4,68 km sør for Rogozen Island.
Didier Deschamps
Didier Claude Deschamps er ein fransk fotballspelar og -trenar, fødd i Bayonne. Han var kaptein for Frankrike då landslaget vart verdsmeister i 1998 og europameister i 2000. Sidan 2012 er Deschamps fransk landslagssjef.
Garnieritt
Garnieritt er ei generell nemning for grøne, nikkelhaldige silikatmineral, som stort sett høyrer til serpentingruppa. Dei inneheld 4–30 % nikkel og blir brote som nikkelmalm på Nouvelle-Calédonie. Dei vert danna ved forvitring av peridotittar.
Det er kalla opp etter den franske ingeniøren J. Garnier.
Gearksutitt
Gearksutitt er eit fluorid-mineral med samansetjing CaAl(OH)F4·H2O. Det blir danna sekundært etter kryolitt og er særleg kjent frå Ivigtut på Grønland. Det finst òg i ekeritt ved Gjerdingselva i Nordmarka ved Oslo. Mineralet opptrer som kvite, kritaktige massar.
Zed Islands
Zed Islands er ei lita øygruppe som ligg utanfor nordaustenden av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som består av fire øyar: Esperanto Island, Phanagoria Island, Lesidren Island og Koshava Island. Gruppa er skild frå Williams Point på Varna Peninsula på Livingston Island i sør av det kilometerbreie sundet Iglika Passage.
Gearksutitt
Det er kalla opp etter Arksutfjorden på Grønland, i tillegg til geo- og -itt.
Stephen Laybutt
Stephen Laybutt er ein tidlegare australsk fotballspelar.
VM i friidrett 1999
Verdsmeisterskapen i friidrett 1999, den 7. i rekka, vart avvikla på Olympiastadion i Sevilla frå 20. til 29. august 1999. Gjennom meisterskapen vart det tevla i 24 øvingar for menn og 22 for kvinner. Frå 201 deltakarland vart påmeldt 1821 utøvarar.
Under meisterskapen vart sett to nye verdsrekordar. Michael Johnson frå USA sette verdsrekord på 400 meter med 43,18 sekundar, medan Stacy Dragila, også ho frå USA, svinga seg over 4,60 meter i stavsprang.
Spydkastaren Trine Hattestad fekk bronsemedaljen i øvinga, ho var den einaste norske medaljevinnaren. Pål Arne Fagernes kom på fjerdeplass, han òg deltok i spydkast.
100 m
Finale: 22. august <br style="clear:left" />
200 m
Finale: 27. august <br style="clear:left" />
400 m
Finale: 26. august <br style="clear:left" />
800 m
Finale: 29. august <br style="clear:left" />
1500 m
Finale: 24. august <br style="clear:left" />
5000 m
Finale: 28. august <br style="clear:left" />
Monte Cevedale
Monte Cevedale (tysk Zufallspitze) er ein fjelltopp på 3 769 meter over havet i Ortleralpane. På sørtoppen (3 757 moh) av fjellet møtest dei tre italienske provinsane Trento, Bolzano og Sondrio. Monte Cevedale er det høgste fjellet i Trento-provinsen.
VM i friidrett 1999
10 000 m
Dato: 24. august <br style="clear:left" />
Monte Cevedale
Monte Cevedale er det høgste skitur-fjellet i Ortleralpane, ettersom ein under gunstige tilhøve kan gå til topps med ski. Turen er rimeleg grei, men går alle stader over isbrear og det krevst at ein er merksam på bresprekker.
VM i friidrett 1999
Maraton
Dato: 28. august <br style="clear:both" />
110 m hekk
Finale: 25. august <br style="clear:both" />
Monte Cevedale
Julius Peyer, fjellføraren Johann Pinggera og J. Reinstadler var dei fyrste menneska på Monte Cevedale den 7. september 1865.
Marcia Van Dyke
Marcia Van Dyke var ein USA-amerikansk fiolinist og skodespelar. 19. januar 1948 var ho på framsida av magasinet Life magazine.
VM i friidrett 1999
400 m hekk
Finale: 27. august <br style="clear:both" />
Marcia Van Dyke
I 1944 vart Van Dyke med i den første fiolinseksjonen i San Francisco Symphony. Før det var ho førstefiolinist for eit teater i San Francisco. Etter å ha vore avbilda i Life vart Van Dyke tilbode ein filmkontrakt. Ho spelte i filmar som Shadow on the Wall (1950), A Date with Judy (1948), In the Good Old Summertime (1949) ogDeath in a Doll House.
VM i friidrett 1999
3 000 meter hinder
Finale: 23. august <br style="clear:both" />
4 x 100 m stafett
Finale: 29. august <br style="clear:both" />
Marcia Van Dyke
I 1970-åra vende Van Dyke attende til musikken og spelte som studiomusikar, mellom anna for artistar som Carole King, Cleo Laine, George Duke, The Gap Band og Earth, Wind & Fire.
VM i friidrett 1999
4 x 400 m stafett
Finale: 29. august <br style="clear:both" />
20 km kappgang
Dato: 21. august <br style="clear:both" />
50 km kappgang
Dato: 25. august Den opphavlege vinnaren, German Skurygin frå Russland, vart diskvalifisert i ettertid, grunna doping. <br style="clear:both" />
Høgdehopp
Finale: 23. august <br style="clear:both" />
Stavhopp
Finale: 26. august <br style="clear:both" />
Tresteghopp
Finale: 25. august <br style="clear:both" />
Kulestøyt
Finale: 21. august <br style="clear:both" />
Diskoskast
Finale: 24. august <br style="clear:both" />
Sleggjekast
Finale: 22. august <br style="clear:both" />
Spydkast
Finale: 29. august <br style="clear:both" />
Tikamp
Dato: 24. og 25. august <br style="clear:both" />
100 meter
Finale: 22. august <br style="clear:both" />
200 m
Finale: 27. august <br style="clear:both" />
400 m
Finale: 26. august <br style="clear:both" />
5000 m
Finale: 27. august <br style="clear:both" />
10 000 m
Dato: 26. august <br style="clear:both" />
Maraton
Dato: 29. august <br style="clear:both" />
100 meter hekk
Finale: 28. august <br style="clear:both" />
400 m hekk
Finale: 25. august <br style="clear:both" />
20 km kappgang
Dato: 27. august <br style="clear:both" />
Høgdehopp
Finale: 29. august <br style="clear:both" />
Stavhopp
Dato: 21. august <br style="clear:both" />
Lengdehopp
Finale: 23. august <br style="clear:both" />
Tresteghopp
Finale: 24. august <br style="clear:both" />
Kulestøyt
Finale: 25. august <br style="clear:both" />
Diskoskast
Finale: 23. august <br style="clear:both" />
Sleggjekast
Dato: 24. august <br style="clear:both" />
Spydkast
Finale: 28. august <br style="clear:both" />
Sjukamp
Dato: 21. og 22. august <br style="clear:both" />
Luis de Góngora
Luis de Góngora y Argote var ein spansk lyrikar og dramatikar under barokken, fødd og død i Córdoba. Han var opphavsmann og viktigaste representanten for stilretninga culteranismo, ein stil sterkt prega av metaforar og til dels snirklete formuleringar.
Lilian Thuram
Ruddy Lilian Thuram-Ulien er ein fransk tidlegare fotballspelar, fødd i Pointe-à-Pitre på Guadeloupe, som vart verdsmeister i 1998 og europameister i 2000 med Frankrike. Med sine 142 landskampar er han den spelaren med flest opptredenar i den franske landslagstrøya.
Klubbspel
Thuram spelte for Monaco FC frå 1991 til han sommaren 1996 vart overført til Parma FC. I 1999 var han med på å vinne både UEFA-cupen og den italienske cupfinalen.
Landslagsspel
Thuram debuterte for Frankrike i 1994. Under VM i fotball 1998 skåra han begge måla då Frankrike snudde semfinalekampen mot Kroatia og vann 2-1, faktisk var desse to måla dei einaste han skåra på landslaget. Både i VM-finalen 1998 og EM-finalen 2000 var Thuram ein viktig offensiv spelar frå sin venstreback-posisjon. Kring 2002-03 vart han flytta inn i midtforsvaret både på klubb- og landslag. Han vann VM-sølv med Frankrike i 2006, der Italia vart for sterke og vann finalen med 2-1. Thuram spelte sin 142. og siste landskamp under EM i fotball 2008.
Robert John Lynn
Robert John Lynn var ein nordirsk journalist og redaktør og dessutan framståande politikar for Ulster Unionist Party som vart vald til både underhuset i Westminster og underhuset i Belfast-parlamentet. Lynn var og medlem i Orangeordenen. Lynn vart teken opp i riddarstanden i 1924.
Barndom, familie og oppvekst
Han gifta seg med Florence Emily Moss i Belfast 20. oktober 1896.
Politikar, journalist og redaktør
Robert John Lynn var journalist i Northern Whig frå 1903, og seinare vart han både redaktør (1913-1928) og administrerande direktør. Perioden hans i den regionale medieeliten fall saman med perioden då han var på toppen av si politiske karriere.
Rett etter påskeopprøret i Dublin i 1916 skreiv han brev til general John Maxwell, på brevpapiret til Northern Whig, der han sterkt frårådde at den britiske hæren skulle avvæpna Ulster Volunteer Force. I brevet argumenterte han med at avvæpning ville vera ein fåre for den offentlege ro og orden og at det ville verta rekna som eit foræderi.
Lynn var vald både til underhuset i London og til underhuset i Belfast. Til Westminster var han vald som representant for Ulster Unionist Party frå valkrinsen Woodvale i Belfast i 1918, seinare frå Vest-Belfast i 1922. Han sat i dette parlamentet til 1929. Samstundes var han vald frå valkrinsen Belfast Central (1921-1929) og Nord-Antrim (1929-1945) til underhuset i regionalparlamentet - Northern Ireland House of Commons (Stormont). I 1945 vart han attvald til Stormont berre kort tid føre han døydde.
Lynn hadde tradisjonelle unionistfordomar mot allt som kunne smaka irsk-nasjonalt: Lynn was not altogether open-minded or tactful in matters involving the cultural patterns of the Roman Catholics. Mellom anna meinte han at det ikkje burde brukast offentlege midlar på skuleopplæring i irsk språk i Nord-Irland. Det er og hevda at Robert John Lynn deltok i overvaking og sosial kontroll av katolikkar tilsette i offentlege stillingar og offentlege tenestemenn som var gidt med katolikkar, og at Lynn, saman med kabinettsektrær Charles Blackmore var ærendsgutar for Orangeordenen på dette området. I det nye Belfastparlamentet i 1921 gjekk Lynn so langt at han delte folkesetnaden i Irland i to slik: There are two peoples in Ireland, one industrious, law-abiding and God-fearing, and the other slothful, murderous and disloyal.
Beacon Supergroup
Beacon Supergroup er ein geologisk formasjon som er eksponert i Antarktis, lagt ned frå devon til trias (400 til 250 millionar år sidan). Han vart opphavleg skildra som ein formasjon eller sandstein, men vart oppgradert til gruppe og supergruppe etter kvart som tida gjekk.
Gruppa er kalla opp etter Beacon Heights. Han fekk først namn i 1907, og typeseksjonen vart skildra i 1963.
Gedritt
Gedritt er eit aluminiumhaldig amfibol-mineral nærskyldt med anthofyllitt (sjå amfibolar). Det finst i metamorfe bergartar, til dømes ved Kragerø, på Nesodden og på Snarum (snarumitt).
Beacon Supergroup
Skildring
og sør i Victoria Land.
Gedritt
Det er kalla opp etter Gèdres i Frankrike, der det først vart skidlra i 1836, og -itt.
Beacon Supergroup
Skildring
Serien er over 1 km tjukk somme stader, og strekkjer seg over 1500 km.
Golden Years
«Golden Years» er ein song skriven og spelt inn av den engelske musikaren David Bowie. Han vart opphavleg gjeven ut på singel i november 1975 og i ei lengre utgåve året etter på albumet Station to Station.
Songen var den første som vart gjort ferdig under innspelinga av Station to Station, ein periode der kokainmisbruket til Bowie var på sitt verste. På eit stadium var namnet på singelen òg planlagt som namnet på albumet.
Innspelinga vart produsert av Bowie i lag med Harry Maslin, og vart spelt inn i september 1975 i Cherokee Studios i Los Angeles. Det var det første sporet som var ferdig under innspelinga, ein periode då kokainmisbruket til Bowie var på sitt verste. På eit stadium var songen meint å vere tittelsporet på albumet. Musikalsk er «Golden Years» ein funk- og disco-song som minner meir musikken på det førre albumet hans, Young Americans, enn på resten av albumet det høyrer til. Songen vart ein kommersiell suksess og nådde åttandeplassen i Storbritannia og 10. plassen i USA. Songen vart sporadisk spelt av Bowie på Isolar-turneen i 1976, men ofte på Serious Moonlight, Sound+Vision og Mini-turneen.
Låtskriving og innspeling
«Golden Years» var det første sporet som vart spelt inn for Station to Station i september 1975 i Cherokee Studios i Los Angeles. Produsenten Harry Maslin fortalte om innspelinga at songen vart «spelt inn og fullført særs raskt. Me visste han var heilt rett i løpet av ti dagar. Men resten av albumet tok eviglang tid.» På eit stadium var songen meint å vere tittelsporet på albumet.
Kven songen er skriven for varierer i kjeldene. I følgje forfattarane Nicholas Pegg, David Buckley og Christopher Sandford vart songen visstnok skriven for Elvis Presley, som avslo tilbodet. Bowie hugsa at Presley hadde høyrd demoinnspelinga og, fordi begge artistane hadde kontrakt hos RCA Records på den tida, tenkte manageren til Presley, Colonel Tom Parker, at Bowie kunne skrive songar for Presley. Bowie sa at han hadde «elska» Presley og ønskte særs mykje å arbeide med han. Om kontora til dei to artistane var i kontakt med kvarandre, så vart det uansett ikkje noko av. Presley sende ei melding til Bowie som sa «Alt godt, og ha ein flott turné». Bowie tok vare på meldinga resten av livet.
Den første kona til Bowie, Angie Bowie, hevda seinare at songen var skriven for ho, og sa at han song songen over telefonen til ho, «akkurat slik han hadde fleire år før då han song «The Prettiest Star». Det hadde ein liknande effekt. Eg kjøpte det.» I følgje Sandford, skal Ava Cherry òg ha blitt hevda å ha vore inspirasjonen til songen.
Komposisjon
Station to Station er ofte rekna som ei musikalsk bru mellom funk- og soul-musikken på Young Americans og den eksperimentelle musikken i Berlin-trilogien hans. «Golden Years» er ein funk- og disco-song og er den einaste songen på albumetm som har ein liknande funkstil som på det tidlegare Young Americans enn det som i følgje Pegg var «det meir stålaktige musikalske landskapet» på Station to Station. Pegg kommenterte òg at den amerikanske «soul-pop»-rota er «lett gjenkjenneleg». Han sa at hovudriffet «skuldar ei gjeld til» Cliff Nobles- og Company-songen «The Horse» frå 1968 og det fleirspora vokalrefrenget frå singelen «Happy Years» av The Diamonds frå 1958.
Songen går i H-dur og byrjar med eit «enkelt riff på to akkordar (Fiss–E), som Buckley meiner fangar lyttaren med ein gong. Doggett meiner at riffet «minner om»–rettnok «under heilt andre tilhøve»–til tittelsporet på Aladdin Sane. I følgje Buckley leitte Bowie etter ein måte å etterlikne den glitrande nostalgien i «On Broadway», som han spelte på piano i studio då han kom opp med «Golden Years». Doggett skriv: «Dei magiske ingrediensane var kraftige: raslinga av stikker mot hi-hat-cymbalen frå starten, den oppsiktsvekkande klapringa av treblokker, den brå trommefillen.» Desse kombinerte elementa «kanaliserer» anda til Elvis Presley i versa med ein «hovmodig og strengare tone» i refrenget.
Utgjeving
«Golden Years» kom ut 21. november 1975 som den første singelen frå Station to Station av RCA Records (som RCA 2640/PB-10441) med Young Americans-sporet «Can You Hear Me?» som B-side og ei lengd på 3:27. Han kom så ut som det andre sporet på albumet, mellom tittelsporet og «Word on a Wing», med ei lengd på 4:03. I følgje Pegg er singelversjonen «i røynda» albumversjonen med ein tidlegare uttoning. Bowie vart visstnok full då han framførte songen for det amerikanske TV-showet Soul Train. Bowie var den fjerde kvite artisten som song på progrmame etter Elton John, Dennis Coffey og Gino Vannelli tidlegare på året. TV-framføringa vart nytta som musikkvideo for å marknadsføre singelen, assistert med den stadige kommersielle suksessen til Bowie i USA, der songen låg inne på lista 16 veker og nådde 10 veker tidleg i 1976. Han nådde åttandeplassen i Storbritannia, der han konkurrerte med ei nyutgjeving av «Space Oddity», som toppa lista. I Canada nådde songen 17. plassen. Songen var òg topp 10 i Irland, Nederland og Sverige. Som digital nedlasting nådde han fjerdeplassen i Ungarn i 2016.
«Golden Years» vart spelt sporadisk av Bowie på Isolar-turneen i 1976,, om i det heile, men fast på Serious Moonlight, Sound+Vision og Mini-turneen. Konsertversjonar frå Serious Moonlight og Mini-turneen finst på 'Serious Moonlight' (1983) og Glastonbury 2000 (2018).
Hollywood (Down on Your Luck)
Singelutgiving
Opningssporet på side 2 av Renegade, «Hollywood (Down on Your Luck)» vart gitt ut som singel i februar 1982 over tre månader etter albumet kom ut i november året før. Vertigo Records nekta å finansiera ein musikkvideo for songen, noko som bidrog til ei relativt dårleg hitlisteplassering samanlikna med tidlegare singlar. I Storbritannia nådde «Hollywood» 53. plassen, noko som bortsett frå den førre singelen, «Trouble Boys», som òg nådde 53. plassen, var den lågaste hitlisteplasseringa for ein Thin Lizzy-singel i Storbritannia sidan «Wild One» ikkje nådde hitlistene i 1975. I Irland nådde ikkje singelen listene i det heile, igjen den dårlegaste prestasjonen sidan midten av 1970-talet. Han nådde likevel 24. plassen på den amerikanske Mainstream Rock-lista. .
Golden Years
Innhald
Alle songar skrivne av av David Bowie.
Hollywood (Down on Your Luck)
Andre land og format
«Hollywood» vart gitt ut i ulike territorium, alle med same biletomslag eller med eit vanleg omslag utan bilete. I Storbritannia vart det òg gitt ut ein 7" biletplate i eit vanleg plastomslag. Dei første 30 000 singelane var biletplater og resten var svart vinyl.
Golden Years
Medverkande
I følgje biografiforfattaren Chris O'Leary:
David Bowie vs KCRW
Ein oppdatert singel for «Golden Years» vart gjeven ut i 2011 i samband med nyutgjevinga av Station to Station. Fire nye remiksar vart laga av DJar frå radiostasjonen KCRW i California.
Verdscupen i alpine greiner 2006/Kvinner
Verdscupen i alpine greiner for kvinner i 2006-sesongen tok til 22. oktober 2005 i Sölden i Austerrike og vart avslutta 19. mars 2006 i Åre i Sverige. Turneringa omfatta 36 renn. Tevlingane fordelte seg på 9 slalåmrenn, 9 storslalåmrenn, 8 super-g-renn og 8 utforrenn, samt 2 superkombinasjonstevlingar.
Janica Kostelić frå Kroatia vann FIS-turneringa for andre gong. Anja Pärson frå Sverige, vinnaren dei to siste åra, vart nummer 2. På tredjeplass kom Michaela Dorfmeister frå Austerrike.
Hollywood (Down on Your Luck)
Andre land og format
I Nederland vart den vanlege b-sida «The Pressure Will Blow» erstatta med eit anna spor frå Renegade, «Mexican Blood».
I Canada var B-sida på singelen «Girls», skriven av Lynott, den tidlegare Thin Lizzy-gitaristen Brian Robertson og tidlegare Rainbow-bassist Jimmy Bain. «Girls» var ikkje ein Thin Lizzy-innspeling, då ho tidlegare var med på Lynotts soloalbum Solo in Soho.
TV-framferd
Den dårlege plasseringa til singelen på hitlistene var trass i eksponering på TV i beste sendetid i Storbritannia, då bandet framførte singelen som gjestar på BBC One sitt laurdagskveldsprogram Jim'll Fix It, den 9. januar 1982. Showet arrangerte normalt for at barn skulle få ønska sine oppfylt, men ved dette høvet hadde May Booker, ei bestemor i 70-åra, spurt om ho kunne opptre med Thin Lizzy. Songen vart litt omarrangert for TV-framferda, Lynott song ein litt annan tekst, og Booker spelte ein klaversolo som ho hadde skrive sjølv. Den faste klaverspelaren i bandet, Darren Wharton, spelte saman med henne. Ho bidrog òg med korvokal saman med Wharton, Gorham og andre gitaristen til bandet Snowy White. Etterpå overrekte Lynott og programleiaren av showet Jimmy Savile Booker den vanlege Jim'll Fix It-medaljen, noko Thin Lizzy-memorabilia og ein innramma kopi av notane til soloen hennar. .
Andre versjonar
Warrant spelte inn songen på coveralbumet sitt frå 2001, Under The Influence.
«Hollywood» vart spelt av Adler's Appetite på deira EP med same namn i 2005.
Withem Island
Withem Island er ei øy som ligg utanfor nordvestsida of Nelson Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1961 etter Nicholas Withem Master på den amerikanske selskuta Governor Brooks frå Salem i Massachussets, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-21. Opphavleg vart ho kalla «Withen Island», men namnet vart endra i 1990 for å følgje den rette stavinga av personnamnet.
Eid kyrkje i Romsdal
Eid kyrkje er ei langkyrkje i Eidsbygda i Rauma kommune i Møre og Romsdal fylke.
Kyrkja vart bygd i 1697 eller 1797, og er av treverk, og har 200 plassar. Ho er påbygd to gangar, i 1872 og 1874. I 1862 vart Eid eige prestegjeld og kyrkja vart frå då av hovudkyrkje.
Interiøret
Altartavla er frå 1660, i alle fall står dette årstalet på tavla. Ho vart restaurert av Ragnvald Einbu i 1916.
Døypefonten er gammal og kjem frå Lesja. Den har årstalet 1519.
Gamlekyrkja hadde et antemensale frå omkring år 1275 med 12 motiv frå Jesu liv. Dette kom til Bergen Museum i 1840-åra. Det er eit av dei mest verdifulle kunstverka i landet frå mellomalderen. Eit antependium frå 1677 som stod i gamlekyrkja, er no på Norsk Folkemuseum i Oslo. Det er i svært dårleg tilstand.
Det tsjekkiske herrelandslaget i handball
Tsjekkia sitt herrelandslag i handball er det mannlege landslaget i handball for Tsjekkia. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Český Svaz Házené. Landslaget kvalifiserte seg til sin fyrste internasjonale meisterskap i 1995.
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Tsjekkia har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''