cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Giovanni Evangelisti
Aktiv
I 1983-sesongen hoppa Evangelisti over 8 meter for fyrste gong, med 8,09 meter som best. Året etter forbetra han den personlege rekorden til 8,24 meter under OL-finalen i Los Angeles. Dermed vann han bronsemedaljen då einast Carl Lewis og Gary Honey hoppa lenger. I 1986 kneip han bronsen med ein centimeters margin til fjerdemann.
Dane 16. mai 1987 forbetra Evangelisti den italienske lengdehopprekorden til 8,43 meter i eit stemne San Giovanni Valdarno i Toscana, ein rekord som gjaldt til Andrew Howe i 2007 hoppa 8,47 m. Under VM i friidrett på italiensk heimebane nokre månader etterpå, låg Evangelisti på fjerdeplass før siste finaleomgang. Han siste hopp vart målt til 8,37 m, dermed kleiv han forbi Larry Myricks frå USA på resultatlista og vart tildelt bronsemedaljen. Ei tid etter meisterskapen kom det opp at arrangørane juksa med målinga, så ni månader etter verdsmeisterskapen måtte Evangelisti gje frå seg medaljen til Myricks. Dermed vart han fjerdemann i tevlinga, noko han også vart under Sommar-OL 1988, som sist bak Myricks på tredjeplass.
Tussmørker
]
Tussmørker er ei nemning for lyset før solrenning eller etter soleglad når sollyset vert spreidd og reflektert av gass og støv i den øvre atmosfæren og lyser opp den lågare atmosfæren og overflata på jorda. På norsk heiter det ofte skyming eller skumring om kveldsmørket og dagning eller grålysing om daggryet.
Halvmørkret skaper ei særeigen trolsk stemning, men i ny tid er tussmørkret, i staden for å vera tida då ein synest ein ser tusser, vorte tida då det vert tend elektrisk lys overalt. I norsk tradisjon er «å halde skyming» å sitje og kvile innomhus utan tende lys, før det vert så mørkt at ein må kveikje lys for å få gangsyn.
Definisjonar
Dei følgjande definisjonane vert mykje brukt. For desse definisjonane vert det brukt ein ideell horisont som er 90° frå senit.
Alminneleg tussmørker
Denne typen tussmørker tek til når senteret av sola er mindre enn 6° under horisonten, og endar ved soloppgang. Dei lyssterkaste stjernene er synlege, i tillegg planetar som Venus, som ofte vert kalla ei «morgonstjerne» eller ei «kveldsstjerne». I alminneleg tussmørker er det som regel nok lys utandørs til at ein ikkje treng kunstige lys for å gjere noko utomhus.
Alminneleg tussmørker kan òg skildrast som tida når sola er under horisonten og det er nok lysforhold i godt vêr til at ein kan sjå ting rundt seg tydeleg.
I almanakk for Noreg er det med ein tussmørketabell for heile Noreg. Denne tabellen viser når det er alminneleg tussmørker til ulike tider av året på dei forskjellige breiddegradane.
Nautisk tussmørker
Dette er definert som tida då senteret av sola er meir enn 6° og mindre enn 12° under horisonten. Dette er tida då sjømenn kan byrje å bruke kjende stjerner til å navigere etter. I slikt lys er det vanskeleg å sjå vanlege ting rundt seg, og utandørsaktivitetar som krev lys er som regel ikkje mogleg utan kunstig lys. Definisjonen av nautisk skumring vert òg brukt i militære operasjonar.
Astronomisk tussmørker
Dette er definert som tida då sola er meir enn 12°, men mindre enn 18° under horisonten. Dei fleste observatørar vil seie at himmelen allereie er mørk innanfor den astronomiske skumringa, og astronomar kan enkelt observere lyskjelder som stjerner, men svake og diffuse lekamar som stjernetåker og galaksar kan ein berre observere tydeleg når ein er utanfor astronomisk skumring. Altså vil dei svakaste stjernene ein kan sjå med det blotte auget — dei av 6. storleiksorden — berre vere synleg når sola er meir enn 18° under horisonten, og forsvinne når sola er nærare horisonten enn 18°. Lysforureining, hovudsakleg i større byar, kan derimot føre til at ein ikkje ein gong kan sjå stjerner av storleiksorden 4 same kor langt under horisonten sola er.
Geografiske skilnader
Innanfor polarsirkelen har ein dagslys 24 timar i døgnet om sommaren, og tussmørkret varer i vekesvis (om hausten og våren). På høgare breidder utanfor polarsirkelen har ein ikkje dagslys 24 timar, men tussmørkret kan vare frå sola går ned til ho står opp att. Over om lag 60,5°N eller S (om lag Bergen) har ein sivilt tussmørker heile natta midtsommars, medan ein over 54,5°N eller S (om lag København og Moskva) har nautisk tussmørker heile sommaren.
I Arktis og Antarktis kan tussmørkret vare fleire timar (på polane om lag ein månad etter sola har gått ned for vinteren, eller før ho står opp for sommaren), medan ein på ekvator kan gå frå dag til natt på berre 20 minutt. Dette kjem av at horisonten på låge breiddegrader står normalt på jordrørsla. På tempererte breidder er tussmørkret kortast nær jamdøger om våren og hausten.
Dei nettene då sola ved midnatt står mindre enn 18° under horisonten, heiter lyse netter. I Oslo varer dei lyse nettene frå 21. april til 21. august, i Trondheim frå 13. april til 31. august og i Tromsø frå 26. mars til 18. september. Sørgrensa for dei lyse nettene er 49°N.
På andre planetar
Skumringa på planeten Mars varer lenger enn på jorda, opp til to timar før eller etter sola går opp eller ned. Støv høgt i atmosfæren spreiar lys til nattsida av planeten. Liknande skumringar kan ein ha på jorda etter store vulkanutbrot.
Tussmørker i kulturen
Skyminga og morgongryet har vore viktige symbol i mange kulturar. Dei er vorte gjevne skikkelsar som gudar og har inspirert mange kunstnarar. Overgangen mellom lys og mørke er eit vanleg litterært og retorisk verkemiddel der lys står for noko ein ønskjer, og mørket for noko ein ikkje ønskjer.
Ordsoge
Ordet «tussmørker» har samanheng med norrønt þurs, þuss som tyder tuss, tusse (jf. tuss og troll) eller tvi-, jf eng. twilight, som her tyder mellom (ordet kvist i morgonkvist har same opphavet).
Religion
I fleire kulturar merkar skyminga enden av ein dag og byrjinga av ein annan. Såleis tek den jødiske sabbaten til like før sola går ned fredagskvelden og ender når det er vorte mørkt neste dagen (tradisjonelt når ein kan sjå tre stjerner på himmelen). Muslimane byrjar ramadanfasten sin frå det tidspunktet om morgonen då det er mogleg å skilje ein kvit tråd frå ein svart — det skal tilsvare tidspunktet når det astronomiske tussmørkret byrjar. Dei bed òg daglege bøner ved gryning (fajr) og skyming (maghrib).
Innan den gamle religionen mithraisme var Cautes og Cautopates tvillingar og fakkelberarar som mellom anna stod for overgangen mellom lys og mørke. I vedisk hinduisme var Usjas gudinne for morgongryet og Dåsjas for skyminga; i dagens hinduisme er Dåsjas erstatta av Sandhya, som er det personleggjorte tussmørket.
Kunst
Fargespelet ved overgangen mellom natt og dag er blitt prøvd fanga av ei rekke kunstmålarar og fotografar.
Bakgrunnsstoff
Заря Зоря (заграва)
Jethou
Jethou er ei lita øy i Kanaløyane i Storbritannia. Ho er i privat leige og ikkje fritt tilgjengeleg for publikum.
Øya ligg like sør for Herm og er om lag 0,2 km² stor.
Ryggefjorden i Vesterålen
Ryggefjorden er ein fjord på nordsida av Langøya i Bø i Vesterålen og Øksnes kommune i Nordland. Den ytre delen av fjorden ligg på austsida av Nærøya og strekkjer seg 7 km sørvestover til Sørrygge i botn av fjorden.
Fjorden har innløp mellom Lysvågneset på Nærøya i vest og Revneset i aust. Hamnfjorden ligg nordaust for Ryggefjorden. På vestsida av Nærøya går Møklandsfjorden sørover og møter Ryggefjorden på sørsida av Nærøya. Frå her går Ryggefjorden sørover på Langøya og passerer Kråkberget på vestsida. I botn av fjorden ligg grendene Sørrygge og Sommarland.
Krapanj
Krapanj er ei øy i Adriahavet ved kysten av Kroatia utanfor sentrale delar av Dalmatia i fylket Šibenik.
Krapanj er den minste busette øya i Adriahavet med eit areal på berre 0,36 km². Ho er òg den tettast folkesette øya og er ikkje høgare enn 1,5 meter på det høgaste. Krapanj ligg 300 meter frå det næraste punktet i landsbyen Brodarica på fastlandet.
Historie
Landsbyen Krapanj vart grunnlagd av Toma Jurić, ein adelsmann frå Šibenik og ein etterkomar av Šubic-familien frå Bribar. Toma kjøpte øya i 1436 frå Šibenik fylke for å byggje ei fransiskansk kyrkje på øya. Han døydde derimot før han kom i gang med bygginga og dei fire sønene hans bygde Den heilage kross-kyrkja og eit kloster i 1523 med velsigning frå Pave Eugene IV. Vilkåret frå paven var derimot at berre munkar kunne bu og leve på øya.
Då osmanarane byrja å invadere nabolanda, lèt fransiskanarane folk få bu i naboområda på fastlandet søraust for klosteret, slik at dei kunne slå seg saman i kampen mot det tyrkiske åtaket.
Restane av dei gamle kyrkjeveggane kan ein framleis sjå ved ytterdøra til klosteret. Kyrkja vart utvida i 1937.
Det kjem generelt svært få turistar til øya, sjølv i høgsesongen. Noko av årsaka til dette er at det ikkje er tillate med køyretøy på øya. Mange av dei gamle tradisjonane er tatt vare på. Ein produserer vin, olivenolje, Rakia og svampar. Haustinga av svampar går 300 år tilbake i tid, og i mange år var dette hovudnæringa for mange familiar på øya. Svampane frå øya var vidkjende over heile verda for sin høge kvalitet og for sin vakre utsjånad. Kosmetikkmarkedet har dei siste åra opna market for Krapanj-svampar på ein internasjonal skala.
Zwickau
Zwickau er ein by i Tyskland i delstaten Sachsen med om lag 95 000 innbyggjarar. Byen ligg i ein dal ved foten av Erzgebirge, på venstresida av elva Zwickauer Mulde, 130 km sørvest for Dresden, sør for Leipzig og sørvest for Chemnitz.
History
Området rundt Zwickau vart busett av slavarar på 600-talet. På 900-talet kom germanarar til området og dei innfødde slavarane vart kristna. Ein kjøpstad kalla «Zcwickaw» vart nemnd i 1118. Busetnaden fekk byrettar i 1212, og husa fransiskanarar og cistercianarar på 1200-talet. Zwickau var ein fri keisarby frå 1290 til 1323, men vart så gjeven bort til markgrevskapet Meissen. Sjølv om ein byrja med gruvedrift i området i 1316, auka gruveaktiviteten kraftig då ein oppdaga sølv i Schneeberg i 1470.
Anabaptistrørsla byrja i Zwickau 1525 med inspirasjon frå Zwickauprofetane. Under trettiårskrigen vart byen plyndra.
Komponisten Robert Schumann vart fødd i Zwickau i 1810 i eit hus som framleis står på marknadsplassen.
I november 2004 vart trafikklysa med Ampelmannen byta ut med dei første trafikklyskvinnene, eller Ampelfrau, som første by i Tyskland.
Hamnfjorden
Hamnfjorden er ein fjord på nordsida av Langøya i Øksnes kommune i Nordland. Fjorden har ei lengd på 2,5 km frå vest til aust.
I fjorde grenser fjorden til ei anna Langøy, som ligg like aust for Dyrøya. I vest ligg småøyane Storøya, Slåtterøya og Bolløya. Vest for desse igjen går Ryggefjorden vidare sørvestover på austsida av Nærøya. I aust endar fjorden mellom grendene Torset og Skoltneset, medan Hamneset ligg på sørsida. Aust for Hamneset går Sandsetfjorden vidare sørover til Ånnfjorden.
582 Olympia
582 Olympia er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 23. januar 1906 av August Kopff ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.
Jacob Neumann
Jacob Neumann var ein norsk prest og biskop. Han var fødd i Drammen, døydde i Bergen. Han var gift med ei tysk kvinne, Justine Brun.
Embetsvirke
Neumann fullførte sin embetseksamen i teologi ved Universitetet i København i 1796. Han var huslærar hos rike familiar, både før og etter han bestod eksamen. Ved sidan av lærargjerninga hadde han høve til å drive studiar på eiga hand. I 1799 tok han den teologiske doktorgraden på ei kyrkjehistorisk avhandling om erkebiskopen i Lund, forfatta på latin. Same året fekk han stilling som residerande kapellan i Asker i Akershus. I Asker virka han som prest i 22 år, frå 1805 som sokneprest. I 1814 var han med i det overordentlege storting, og han var med i deputasjonen som reiste til Stockholm for å overbringe grunnlova og helse den nye norske kongen. Sommaren 1822 tok han til som biskop i Bergen bispedømme, eit embete han hadde til han døydde.
Hagebruksreiskap
Hagebruksreiskapar er maskinar og reiskapar som vert nytta innan hagebruk, som motorhakker, sprøyteutstyr og anna.
Jacob Neumann
Opplysningsmannen
Neumann høyrde til opplysningsprestane og var ein aktiv embetsmann. I Asker utdanna han lærarar, dreiv propaganda for vaksinasjon, skreiv om landbruksvitskaplege emne og innførte forbetringar i jordbruket. I sin posisjon som biskop fekk han høve til å innvirke på ei rekke kunnskapsområde. Saman med Wilhelm F. K. Christie grunnla han Bergens Museum i 1825. På sine mange visitasreiser sanka han inn gjenstandar og innhenta opplysningar av kultur- og naturhistorisk verdi. Særleg var han interessert i arkeologi, skreiv om oldfunn og teoriserte kring desse. Sommaren 1841 fekk han vitjing av den sjølvlærte sunnmøringen Ivar Aasen, som viste biskopen si målføregransking Den sunnmørske Dialekt. Neumann vart imponert og sette språkforskaren i kontakt med Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab i Trondheim. Vitskapsselskapet støtta Aasen med midlar, slik at denne kunne granske alle dei norske målføra. Neumann vart dermed ein av fødselshjelparane til det nynorske skriftspråket.
Hagebruksreiskap
Motorhakker
Motorhakker er små sjølvgåande jordfresar. Dei liknar mykje på ein tohjulstraktor, men er ofte mindre og sjølv om mange av dei kan nyttast med anna reiskap er dei ikkje like fleksible som ein tohjulstraktor. Til gjengjeld er dei billigare. Motorhakker har liten motor, så arbeidet går ikkje så fort. Men dei er lettare å koma til med under frukttre og rundt buskar enn større maskinar. Føraren går etter maskina og styrer med eit styre. Fresen er montert i bakkant av maskina, under styret.
Jacob Neumann
Kristensyn
I sin teologi var han typisk for opplysningstida. Han var lite nøgd med Pontoppidan si forklaring til Luthers katekisme. I 1811 gav han ut ein omarbeidd versjon av Luthers vesle katekisme. Til dømes skreiv han i forklaringa til artikkel to i trusvedkjenninga at Kristus «gikk over i Aandernes Verden», i staden for det vedtekne «nedfoer til Helvede». Men statsstyringa i København nekta å godkjenne verket. Han var motstandar både av haugianar-rørsla og han var negativ til N.F.S. Grundtvig sitt kristensyn. Sjølv om han med åra vart mindre avvisande til desse og liknande rørsler, var han all si tid ein motstandar av vekkingar og nyortodoks kristendomsforståing.
Hagebruksreiskap
Motorslåmaskinar
Motorslåmaskinar har òg mykje til felles med tohjulstraktorar, men som motorhakker er dei spesialmaskinar, lage med ei oppgåve i sike: å slå gras. Knivstonga er montert fremst på maskina og føraren går etter og styrer med eit styre. I motsetnad til grasklipparar kan motorslåmaskinar kan nyttast i tjukt gras, slik at ein slepp å slå så ofte.
Grasklipparar
Grasklipparar finst i mange storleikar, frå små muskeldrivne klipparar til store sjølvgåande maskinar. Ein vanleg type er sjølvgåande klipparar med ein liten bensinmotor, der føraren går etter maskina. I parkar og større hagar og plener er det vanleg å nytta større sjølvgåande maskinar, der føraren sit på maskina.
Grastrimmarar
Grastrimmarar har eit roterande nav med to utstikkande plastsnorer som knusar graset. Dei vert nytta der det er ein ikkje kjem til med grasklipparar.
Hekksakser
Hekksakser kjem i mange variantar. Både handsakser og elektriske sakser vert nytta.
Hagesprøyter
Hagesprøyter kjem i mange fasongar, frå små handoperert sprøyter til store traktormonterte sprøyter for sprøyting av frukttre. Ein plass mellom desse har ein bærbare hagesprøyter med motor, som oftast ein liten bensindriven totaktsmotor. Traktormonterte sprøyter kan vera vanlege åkersprøyter, der bommen er erstatta med eit munnstykke.
Lauvblåsar
Lauvblåsarar vert nytta for å blåsa saman lauv og anna rusk om hausten. Berbare lauvblåsarar er ofte monterte i ein meis for at dei ikkje skal vera for tunge å bera på. Dei vert vanlegvis drivne av ein liten bensinmotor.
Kvitøya
Kvitøya er ei øy som utgjer ein del av Svalbard. Øya ligg i Nordishavet aust for Nordaustlandet, og utgjer den austlegaste delen av Kongeriket Noreg. Arealet er er 682 km². Den næraste russiske øya i området er Victoriaøya 62 km lenger aust.
Øya er nesten heilt dekt av is (Kvitøyjøkulen), derav namnet. Dei få isfrie landområda på øya utgjer berre eit par kvadratkilometer og er særs berre og steinete. Det største er Andréeneset i det sørvestlege hjørnet på øya. Heile øya er ein del av Nordaust-Svalbard naturreservat.
Jonny Halberg
Jonny Halberg er ein norsk forfattar og dramatikar fødd på Jørstadmoen ved Lillehammer, seinare busett på Jeløya i Moss.
Kvitøya
Øya vart truleg oppdaga av nederlendaren Cornelis Giles i 1707 og vart nedteikna som «Giles Land» på fleire kart med forskjellig form, storleik og posisjon opp gjennom åra. Det noverande namnet på øya vart gjeve av kvalfangaren Johan Kjeldsen frå Tromsø i 1876.
Sommaren 1930 kom mannskapet på fangstskuta «Brattvåg» over ein seglduksbåt på Kvitøya. Dette viste seg raskt å vera restane etter ballongekspedisjonen til svensken Salomon August Andrée. I 1897 hadde han som mål å nå Nordpolen med denne ballongen. Leivningane etter ekspedisjonsmedlemmene blei funne på den isfrie vestpynten av øya. Mannskapet hadde ikkje utstyr for å klare seg gjennom vinteren og omkom hausten 1897. Fram til 1930 hadde det vore eit mysterium kva som hadde skjedd med ekspedisjonen. Mannskapet på Brattvåg fann journalar og filmrullar og det viste seg at tre av medlemmene på ekspedisjonen døydde berre få veker etter dei kom til øya. Dei tre døde polarpionerane vart ført tilbake til Sverige i 1930 med store ære. Eit monument over dei døde, S. A. Andrée, N. Strindberg og K. Frænkel er reist på øya. Eit anna monument vart reist der av «Stockholm-ekspedisjonen» i 1997 til minne om 100-årsdagen for den tragiske hendinga. Minnesmerket vart seinare tatt ned att av styresmaktene på Svalbard fordi det var reist ulovleg.
Casquets
Les Casquets eller the Casquets er ei lita øygruppe 13 km nordvest for Alderney og er ein del av ein undervassrygg av sandstein. Andre delar av ryggen stikk opp av havet som øyane Burhou og Ortac. Det er lite vegetasjon på øyane.
Det har vore mange skipsforlis ved øyane og tidvasstraumen her når 6-7 knop på det verste. Det mest kjende forliset var SS «Stella» i 1899. Det største skipet som forliste her var vasstankaren «Constantia S» på 8000 tonn.
Fyr
Det første fyret på øya kom i drift 30. oktober 1724 og bestod av tre tårn fyrt med kol. Det vart bygd tre tårn for at det ikkje skulle forvekslast med andre franske fyr i nærleiken. Dei vart oppgraderte med oljelampar i 1790, og i 1818 med ei roterande lysstråle. Fyra vart hardt skadde under ein storm i 1823, og vart bygd 10 meter høgare i 1854 og utstyrt med nye lampar. I 1877 vart det eine fyret påbygd igjen, og lyset frå dei to andre vart sløkte. Fyret vart elektrifisert i 1954. Dagens tårn er 23 meter høgt og 37 meter over havet med fem blink kvart 30. sekund. Eit av dei andre tårna er utstyrt med tåkelur. Fyret vart automatisert i 1990.
Vitskap i 1927
Vitskapsåret 1927 er ei oversikt over hendingar, prisvinnarar, fødde og døde personar tilknytte vitskap i 1927.
Her kommer Julius
«Her kommer Julius», også kjend som Juliussangen, er ein norsk barnesong skriven og komponert av Terje Formoe. Songen vart framført for første gong i Kristiansand Dyrepark den 19. mai 1983.
Bakgrunn
Formoe tok kontakt med dåverande direktør i Kristiansand Dyrepark, Edvard Moseid, om å lage ein kassett med tema rundt dyra i dyreparken. Dette fekk han avslag på, men Moseid sa at han kunne skrive ein song om sjimpansen Julius. I løpet av to timar laga Formoe ferdig både tekst og melodi, og innspelinga vart ferdig i akkurat tide til å kome i fjerde og siste episode av NRK-serien om Julius. Songen vart urframført av Formoe i Kjuttaviga amfiteater den 19. mai 1983.
Songen om Julius vart ein slager, og gjekk sin sigersgang i radioprogrammet Norsktoppen på NRK Radio. Seinare same året vart songen utgjeven på Formoe-albumet Livet er toppen!
South California Purples
«South California Purples» er ein song skriven og sungen av Robert Lamm for rockebandet Chicago og spelt inn for debutalbumet The Chicago Transit Authority (1969).
Songen siterer opningslinja frå The Beatles-songen «I Am the Walrus»:
Eit konsertopptak frå 1971 finst på Chicago at Carnegie Hall, og varer over femten minuttar.
Agence de Coopération Culturelle et Technique
Agence de Coopération Culturelle et Technique ('Byrået for kulturelt og teknisk samarbeid'), ACCT, vart grunnlagd i 1970 av 21 franskspråklege statar og har i dag 39 medlemsland, og gjennomfører prosjekt som er av felles interessa for fransktalande land. ACCT er ein del av Organisation internationale de la Francophonie.
Netthinnetåka
Netthinnetåka eller Retinatåka (katalogisert IC 4406) er ei planetarisk tåka som ligg rundt 1900 lysår unna jorda i stjernebiletet Ulven. Som mange planetariske tåker framviser Netthinnetåka ei symetrisk form. Frå jorda ser ein Netthinnetåka ifrå sida og ho verkar flat, men tåka har eigentleg form som ein smultring.
I tåka finst det mørke trådar av kjølig, nøytral gass. Desse sender ikkje ut stråling sjølv i form av synleg lys, men kan sjåast i silhuett av di dei er 1000 gongar tettare enn gassen i resten av tåka. Trådane har ei breidd på 160 AE eller 160 gongar avstanden mellom sola og jorda. Det er ukjend om dei etter kvart vil gå i oppløysing eller om dei vil overleva stjernedøden.
Sandsetfjorden
Sandsetfjorden er ein fjord på nordsida av Langøya i Øksnes kommune i Nordland. Fjorden strekkjer seg to kilometer sørover til Sauøya. Nord for Sandsetfjorden ligg Hamnfjorden.
Nerskaja
Byen Kurovskoje ligg ved Nerskaja.
Ortac
Ortac er ei lita øy 5 km vest for Alderney nær øya Burhou. Ho er om lag 50 meter brei og 70 meter lang.
A.H. Ewen meiner at namnet tyder «stor klippe ved kanten».
Ortac og Alderney, består i lag med Casquets, av den same sandsteinsryggen.
Øya er kjend for den store kolonien med havsule.
Sats i musikk
I klassisk musikk er ein sats ein mindre, avslutta del av eit større verk i fleire delar, som til dømes ein sonate, suite, eller ein symfoni. Som regel har kvar sats ein eigen satsmerknad, som markerer tempo og karakter (til dømes «Andante», «Allegro con brio»), eller type (til dømes Menuett, Scherzo).
Rekkefølgja av satsane gjev ofte verket ein viktig kontrastrikdom. Vanlege satsrekkefølgjer er;
58 Concordia
58 Concordia er ein ganske stor hovudbelteasteroide. Han er klassifisert som ein C-type-asteroide, så overflata er veldig mørk og har sannsynlegvis ei karbonrik samansetning. Den vart oppdaga av R. Luther 24. mars 1860. Han namnsette asteroiden etter den romerske gudinna Concordia, gudinne for forståing og einigheit.
Nordlandsbåt
Nordlandsbåt viser til båtar som er opne og av ulik storleik bygd i Nordland eller Troms. Ein nordlandsbåt av ny type (etter byrjinga av 1800-talet) har rette og høge stamnar som står nesten vinkelrett på kjølen og langt, lett, slankt skrog. Nordlandsbåtane er klinkbygde og har både årer og råsegl.
Fembøringen er den største nordlandsbåttypen med fem årepar. Ein åttring var opphavleg ein båt med åtte årer. Åttringen vart etter kvart bygd endå større og kunne ha ti årer, men namnet endra seg ikkje anna enn at denne typen vart kalla storåttring. «Seksring» eller trirøing hadde begge seks årer. Færingen var minst og hadde oftast fire årer. Færingen kan òg bli kalla «kjeks» — eit ord som nokre vil setje i samanheng med engelsk ketch, men som truleg heller heng saman med ordet kokse.
Salten, Bindal og Rana var hovudsentera for trebåtbygging i Nordland. I Salten vart båtane gjerne bygd i furu, medan gran vart mest brukt i Bindal og Rana.
Mot slutten av 1800-talet vart andre båttypar, mellom anna med dekk, tatt i bruk i fiskeria, og dei tradisjonelle nordlandsbåtane vart nesten heilt borte. Dei nye typane var ofte finneidbåtar og listerbåtar
Oversyn over nordlandsbåtar
Oversynet over ulike typar av nordlandsbåtar er eit relativ oversyn. Båten finst i ulike storleikar, men lengda går på skjønnet til båtbyggjaren og ikkje etter eksakte mål. Færingen er grunnbåten i systemet, og han er på ca. 14 fot. Dei største båtane er på kring 44 fot, men det finst fleire historier om ekstra store fembøringar. Den største som blir nemnt i litteraturen er på 58 fot. Av dei kring 160 oppmålte nordlandsbåtane er det vanskeleg å finne to som er av same storleik. Trass dette finst det likevel fleire ulike kategoriar med eigne typenamn. Namnet kunne variere mellom ulike regionar i Nord-Noreg.
Ånnfjorden
Ånnfjorden er ein fjord på nordsida av Langøya i Øksnes kommune i Nordland. Fjorden strekkjer seg 4,5 km sørover til Straumen i botn av fjorden.
Fjorden startar i nord ved Sauøya. Nord for Sauøya ligg Sandsetfjorden. Like sør for Sauøya går Teistpollen, ein liten fjordarm, innover mot sørvest. Det er spreidde gardsbruk langs austsida av fjorden.
Riksveg 820 går langs heile austsida av fjorden.
Mons
Mons [//] (nederlandsk og tysk: Bergen) er ein kommune og by i den belgiske provinsen Hainaut (Vallonia).
Kommunen Mons inkluderer dei tidlegare kommunane Ciply, Cuesmes, Flénu, Ghlin, Harmignies, Harveng, Havré, Hyon, Jemappes, Maisières, Mesvin, Nimy, Nouvelles, Obourg, Saint-Denis, Saint-Symphorien, Spiennes og Villers-Saint-Ghislain.
Bjørn Eidsvåg
Bjørn Eidsvåg er ein norsk musikar og prest fødd i Sauda. Han har gjeve ut 20 musikkalbum sidan debuten i 1976, og han har vorte tildelt Spellemannsprisen fleire gonger, inkludert juryens heiderspris under Spellemannprisen 2006. Eidsvåg er utdanna som Cand. theol ved Det Teologiske Menighetsfakultet i Oslo, med eksamen i 1980.
Biografi
Bjørn Eidsvåg har vore musikkartist sidan 1971. Han er forfattar av ei rad tekstar og melodiar (nærare 300 titlar per våren 2004). Alle utgjevingane ligg føre på CD. Bjørn Eidsvåg har i tillegg medverka som songar og tekstforfattar på fleire plateutgjevingar med andre artistar. Han deltok òg i Melodi Grand Prix med songen «Gammel drøm» i 1985. Songen enda på ein sjuandeplass.
Mikrobølgjer
Mikrobølgjer er elektromagnetiske bølgjer med ei bølgjelengde i området frå 30 centimeter (frekvens: 1 GHz) til 1 millimeter (frekvens 300 GHz). Ein nyttar mikrobølgjer i mikrobølgjeovner, radarar og satellittbasert kommunikasjon og mobiltelefoner
Valentina Teresjkova
Valentina Vladimirovna Teresjkova er ein tidlegare sovjetisk kosmonaut og den første kvinna til å vitje verdsrommet. Det skjedde då ho den 16. juni 1963 vart skoten opp med romkapselen Vostok 6. Romferda hennar varte i 2 dagar, 22 timar og 50 minuttar.
Teresjkova vart fødd i landsbyen Maslennikovo i Jaroslavl oblast.
Belluno
Belluno (friulisk Belun, tysk Beilun) er ein by i Italia. Han er hovudstad i provinsen Belluno i regionen Veneto og har om lag 35 000 innbyggjarar. Han ligg om lag 80 km nord for Venezia og er den viktigaste byen i Dolomittane. Han er òg den største byen i Valbelluna-området.
Den første klesbutikken til Benetton opna her i 1965. Han er ein av 15 kommunar i nasjonalparken Dolomittane.
Geografi
Belluno ligg på ei klippe oppfor området der elvane Torrente Ardo og Piave renn saman. I nord ligg det imponerande Schiarafjellet i Dolomittane, med den kjende Gusela del Vescovà («Nåla til biskopen»), og fjella Serva og Talvena stig opp frå byen. I sør ligg dei første fjella i Alpane og på andre sida av desse ligg Veneziasletta. Lenger sør ligg Nevegal, i Castionese-området, som er ein kjend skiferiestad. Den årlege normaltemperaturen for Belluno er 9 °C og i løpet av eit år kjem det normalt 1370 mm nedbør.
Historie
Namnet på byen kjem frå det keltiske belo-dunum som tyder «storarta ås». Namnet kom frå den gunstige plasseringa i dalen.
Byen vart grunnlagd rundt 220-200 fvt. av romarane og frå 181 fvt. var han ein viktig militærpost i det romerske Venetia. Etter fallet til Vestromarriket vart han styrt av langobardar (500-talet) og karolingar (700-talet). Frå seint på 800-talet vart han styrt av ein biskop og fekk då ei borg og bymurar. Seinare kom han inn under ghibellinar-familien Ezzelino. Etter å ha kjempa mot Treviso om kontroll over det nærliggande området vart til slutt Belluno underlagt Republikken Venezia (1404). Frå den tid vart han eit viktig senter for transport av tømmer frå Cadore og ned og opp elva Piave.
Etter Republikken forsvann kom Belluno inn under Keisardømet Austerrike fram til han vart annektert av Kongedømet Italia i 1861.
583 Klotilde
583 Klotilde er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 31. desember 1905 av Johann Palisa ifrå Universitäts-Sternwarte Wien.
Plauen
Plauen er ein by i Tyskland ved elva Weiße Elster i delstaten Sachsen med om lag 70 000 innbyggjarar. Byen ligg nær grensa til Bayern og Tsjekkia.
Historie
Byen vart grunnlagd av slavarar på 1100-talet og vart ein del av Böhmen i 1327 og av Sachsen i 1466. På 1800-talet vart Plauen eit senter for tekstilproduksjon, særleg blonder. I 1912 nådde Plauen toppen når det gjeld folketal med 128 000 innbyggjarar.
I 1930-talet fekk Plauen den tvilsame æra av å halde det første nazimøtet utanfor Bayern.
Frå 1945 var byen ein del av den sovjetiske okkupasjonssonen i Tyskland, og frå 1949 til 1990 høyrte han til Aust-Tyskland. I løpet av denne perioden var det ein stor sovjetisk okkupasjonsgarnison i byen og dei siste åra låg det ein offisersskule for grensesoldater her (Grenztruppen der DDR). Innbyggjartalet i byen fall dramatisk etter den andre verdskrigen. Plauen var den første byen i tidlegare Aust-Tyskland som fekk ein McDonald's-restaurant.
Kjelder
ß
Loen kyrkje
Loen kyrkje, òg kalla Lokyrkja, står i Loen i Stryn kommune i Vestland, og er ei tømra åttekantkyrkje frå 1838. Byggmeister for bygget var Elling Waldboe og noko arkitekt finst ikkje nemnd i samband med kyrkja. Kyrkjebygget er truleg inspirert av Innvik kyrkje oppført av eidsvollsmannen Elling Olsson Valbø. Kyrkja er lite endra opp gjennom åra og ho er difor ei av dei som gjev ein best inntrykk av korleis det var i norske kyrkjer av denne typen på fyrste halvdel av attenhundretalet.
På kyrkjegarden ved kyrkja ligg dei som vart attfunne etter raskatastrofane som ramma dei inste bygdene ved Lovatnet i 1905 og 1936 gravlagde. Ved kyrkja står det minnesteinar med namna til dei omkomne i ulukkene, og inni kyrkja heng det ei minnetavle.
Melkøya
Melkøya er ei øy utanfor Hammerfest i Troms og Finnmark. På øya er bygt eit industrianlegg for mottak og prosessering av naturgass frå Snøhvitfeltet i Barentshavet. Anlegget vert kalla Snøhvit LNG. Gassen vert send i ein 160 km lang gassrøyrleidning til Melkøya. På Melkøya vert gassen prosessert og konvertert til nedkjølt flytande form (LNG). Gassen vert så eksportert i spesialbygde skip. Statoil ASA er operatør for utbygginga.
Anlegget vart sett i drift hausten 2007. Den første skipslasta med 145 000 kubikkmeter flytande gass gjekk frå Melkøya den 20. oktober i 2007 med skipet Arctic Princess.
Serenade
Serenade (it. sereno roleg, al sereno under ein klår himmel, i det fri; òg sera aften) var opphavleg ein kveldssong sungen til ære for nokon. Frå wienerklassisismen vart omgrepet nytta om eit underhaldande instrumentalstykke med mange satsar.
Tidleg form
I starten var det ein komposisjon for ei elskar eller ei elskarinne, ven eller ein annan person ein ønskte å gjere kur på, ofte om kvelden og gjerne under eit vindauge. Musikken hadde ingen fastlagt form, men det typiske var at songaren akkompagnerte seg sjølv på eit berbart instrument, som ein lutt, gitar, trekkspel eller liknande. Òg seinare vart det laga musikk av denne typen, men då gjerne i ein samanheng som gjev assosiasjonar til eldre tider, som til dømes ariar i ein opera (eit kjent døme finst i Mozarts opera Don Giovanni).
Serenata i barokken
I barokken brukte ein oftast omgrepet serenata fordi forma var vanlegast i Italia. Dette var ei form for kantate som vart utført utandørs på kveldstid av blanda ensembel med vokalister og instrumentalistar. Døme på komponistar er Alessandro Stradella, Alessandro Scarlatti, Johann Joseph Fux, Johann Mattheson og Antonio Caldara. Barokke serenataer var stort sett i stort format og med få sceniske verkemiddel, ein mellomting mellom kantate og opera. Hovudskilnaden mellom ein kantate og ein serenata rundt år 1700 vert av nokre skildra som at ein serenata vart framført utandørs og derfor kunne ta i bruk instrument som ville verte for støyande i små rom, som trompetar, horn og trommer.
Børrøyfjorden
Børrøyfjorden er ein fjord mellom Langøya og Skogsøya i Øksnes kommune i Nordland. Fjorden strekkjer seg 7 km frå vest til aust og endar ved Svinøya, som ligg mellom dei to nemnde øyane.
Serenade
Utviklinga av den klassiske og romantiske serenaden
I dei tidlege serenadane i klassisismen (til dømes av Haydn, Mozart og Salieri) nytta ein gjerne blåsarar, til dømes oboar, fagottar, horn og klarinettar, instrument som passa til utandørs musisering. Etterkvart som serenaden gjorde sitt inntog i konsertsalen vart fleire og fleire strykarar lagt til for å oppnå eit meir orkestralt klangbilete.
Karakteristisk for tidlege klassiske serenadar var at alle instrumenta vart brukt konserterande, det vil seie at ein streva etter ei likevekt mellom alle deltakande instrument. Seinare i klassisismen og i romantikken finn ein ikkje dette kjenneteiknet lengre.
Serenadar for fullt orkester
Berre to typiske kjenneteikn ved den tidlege klassiske serenaden vart teke med i den seinare varianten: han har oftast fleire satsar enn sonaten, og desse satsane er meir minimalistiske med omsyn på utføring - og derfor stort sett halde i ei lettare og friare form enn symfoniar og suitar. Vanlegvis har serenadar fleire menuett-aktige satsar og ein eller to langsame kjernesatsar. Opphavleg var opnings- og avslutningssatsane marsjar.
Børrøyfjorden
Børrøya, som fjorden er kalla opp etter, ligg på sørsida av fjorden. I vest grenser fjorden til Tindsøya og i nord til Hjellsandøya. Frå Svinøya går Svinøysundet og Kaldhammarsundet på kvar si side av øya vidare austover. Den einaste busetnaden ved fjorden er Tunnstad på sørsida av Skogøya. Her går òg Fv942 langs fjorden.
Skjerfjorden
Riksveg 820 går langs sørvestsida av fjorden, medan Fv950 går langs nordaustsida.
59 Elpis
59 Elpis er ein veldig stor hovudbelteasteroide. Han er av C-typen og difor velidg mørk; samansetninga er sannsynlegvis karbonrik. Elpis vart oppdaga av J. Chacornac 12. september 1860. Asteroideoppdaginga var hans sjette og siste. Elpis er namnsett etter Elpis, ei personifisering av håp i gresk mytologi.
Gülüç
Gülüç er ein by i distriktet Zonguldak i provinsen Zonguldak i Tyrkia ved kysten av Svartehavet. Byen har kring 7 000 innbyggjarar (2010).
Gülüç ligg ved munningen av Gülüç-elva og har vokse saman med byen Karadeniz Eregli. Gülüç ligg òg ved Erdemir stålverk.
Espen Agdestein
Espen Agdestein er ein norsk sjakkspelar, mest kjend som manager for den noverande verdsmeisteren i sjakk Magnus Carlsen.
Espen Agdestein grunnla magasinet Art of Taste i 2001, som han seinare selde til Hjemmet Mortensen i 2006. Han arbeidde som direktør i Hjemmet Mortensen i åra 2006-2009. Han slutta i jobben i 2009 for å arbeide som manager for Magnus Carlsen, som då berre var 18 år. I eit intervju med Stavanger Aftenblad sa Espen Agdestein at jobben som manager for Magnus Carlsen viste seg å bli meir hektisk enn han hadde venta.
Espen Agdestein er deleigar og sit i styret for Magnus Carlsen sitt selskap Play Magnus, der Anders Brandt er styreleiar og Kate Murphy er dagleg leiar. Espen har sagt at "Play Magnus er Magnus Carlsen sitt verkty for å bringe sjakk til verda".
Espen Agdestein er sjølv ein sterk sjakkspelar, FIDE-meister i sjakk, med ein høgaste FIDE-rating på 2403 i 2004-2005, og noverande FIDE-rating på 2372. Espen Agdestein deltok på det norske laget i sjakk-OL (lag-VM i sjakk) i 1984 og 1994, begge gongar som 2. reserve. Han tok 3 av 7 i 1994, +1 =4 -2, men gjorde det svært bra i 1994 med 6,5 av 9, +4 =5. Dette siste resultatet var også eit IM-napp. Espen Agdestein har spelt lite sjakk dei siste 15-20 åra, mest lagkampar for Oslo Schakselskap. Han har ikkje spelt rata parti etter 2012.
Espen Agdestein er bror til stormeister i sjakk Simen Agdestein.
Tricks of the Light
«Tricks of the Light» er ein song av den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeve ut i 1984 på albumet Discovery. Maggie Reilly og Barry Palmer syng.
B-sida til singelen, «Afghan» (med arbeidstittelen «Celtic») var ikkje gjeven ut på noko abum, og vart spelt inn same tid som Discovery. Singelen inneheld òg ein instrumental versjon av «Tricks of the Light».
584 Semiramis
584 Semiramis er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 15. januar 1906 av August Kopff ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.
Dirty Work
Dirty Work er det 18. studioalbumet til The Rolling Stones (eller 20. amerikanske album). Det kom ut 24. mars 1986 på Rolling Stones Records. Det vart produsert av Steve Lillywhite og vart innspelt i ein periode der forholdet mellom Mick Jagger og Keith Richards var dårleg. Albumet vert ofte trekt fram som det verste albumet dei laga.
Albumet inneheldt ein hit, «Harlem Shuffle», og hadde med fleire gjesteartistar som Tom Waits, Jimmy Page, Patti Scialfa og Bobby Womack.
Innspeling
Innspelinga starta i april 1985 i Paris og pågjekk i to månader, før dei tok ein kort pause. Mick Jagger hadde nettopp gjeve ut det første soloalbumet sitt, She's the Boss, til Richards sin store irritasjon, som meinte at Jagger ikkje la nok innsats inn i bandet, men fokuserte meir på solokarrieren. Jagger var ofte borte frå innspelinga, medan Richards i lag med Ronnie Wood, Bill Wyman og Charlie Watts gjorde grovarbeidet. Vokalen til Jagger vart lagt på seinare. Skiljet mellom Jagger og Richards vart tydeleg 13. juli 1985 då Jagger spelte solo på Live Aid, medan Richards og Wood spelte akustisk gitar for Bob Dylan på same konsert.
Charlie Watts medverka heller ikkje stort. I 1993 fortalte han Ed Bradley på 60 Minutes at han i 1980-åra var avhengig av heroin og alkohol og at dette medførte at han vart erstatta av andre trommeslagarar på både Undercover og Dirty Work. Steve Jordan og Anton Fig speler begge trommer på nokre av songane, medan Ronnie Wood spelar trommer på «Sleep Tonight».
Sakçagöze
Sakçagözü er ein landsby i Nurdağı i Gaziantep i Tyrkia. Det er ruinane frå hettittane i landsbyen. Byen har kring 7 000 innbyggjarar (2010).
Konstantínos Stefanópoulos
Konstantínos «Kostís» Stefanópoulos var president i Hellas frå 8. mars 1995 til 2. mars 2005.
Dirty Work
Innspeling
Fire av dei åtte originale songane på albumet er tilskriven Jagger/Richards/Wood og ein til Jagger/Richards/Chuck Leavell. Berre tre er tilskriven Jagger/Richards, det lågaste talet sidan Out of Our Heads (1965). Dirty Work er det første Rolling Stones-albumet der Richards syng solovokal på meir enn ein song («Too Rude» og «Sleep Tonight»).
Konstantínos Stefanópoulos
Han har vore president i to periodar, den fyrste byrja i 1995 og den andre i 2000. Etter den andre perioden vart han etterfylgt av Károlos Papoúlias som president.
Dirty Work
Innspeling
12. desember 1985 døydde brått Ian Stewart, eit av medlemmene som grunnla the Rolling Stones og som hadde spelt piano og vore turnemanageren deira sidan den gong. Han vart 47 år gammal. Til minne om venen deira la dei til eit skult spor på slutten av albumet der Stewart spelar Big Bill Broonzy sin «Key to the Highway».
Dronning Maud Land
Dronning Maud Land [sic], uoffisielt òg skrive Dronning Mauds land, er eit kring 2,7 millionar kvadratkilometer stort område i Antarktis som Noreg gjer krav på som biland. Området ligg mellom 20° vest og 45° aust, mellom Britisk Antarktis i vest og Australsk Antarktis i aust. Grensene i nord og sør er ikkje offisielt fastsett. Området ligg i Aust-Antarktis, og utgjer om lag ein sjettedel av heile Antarktis. Området er kalla opp etter dronning Maud (1869–1938), kona til kong Haakon VII av Noreg.
Dirty Work
Innspeling
I mars 1986 vart coverversjonen av «Harlem Shuffle» gjeven ut som singel, den første hovudsingelen deira frå eit studioalbum som ikkje var tilskriven Jagger/Richards sidan tidleg i 60-åra. Singelen fekk grei mottaking og nådde 13. plass i Storbritannia og 5. plass i USA. Oppfølgjaren var «One Hit (to the Body)», som nådde Topp 30.
Dronning Maud Land
Norske Hjalmar Riiser-Larsen var den første personen som steig i land i området i 1930. Den 14. januar 1939 gjorde Noreg krav på området. Frå 1939 til 1945 gjorde Tyskland krav på Neuschwabenland, som utgjorde ein del av Dronning Maud Land. Den 23. juni 1961 vart Dronning Maud Land ein del av Antarktistraktaten, og det vart ei demilitarisert sone. Det er eit av to norske kravområde i Antarktis. Det andre er Peter I Øy. Dei vert administrert av Polaravdelingen i Justisdepartementet i Oslo.
Det meste av territoriet er dekt av Den antarktiske innlandsisen, og ein høg isvegg strekkjer seg langs kysten. I somme området bryt fjellkjeder gjennom isdekket og her kan ein finne hekkande fugl og noko plantevekst. Regionen er delt inn i Kronprinsesse Märtha Kyst, Prinsesse Astrid Kyst, Prinsesse Ragnhild Kyst, Prins Harald Kyst og Kronprins Olav Kyst. Farvatnet utanfor kysten vert kalla Kong Haakon 7 Hav.
Dirty Work
Medverkande
The Rolling Stones
Dronning Maud Land
Det er ingen permanente busetnader i Dronning Maud Land, men det finst tolv aktive forskingsstasjonar her med opp mot 40 forskarar i alt. Talet på forskarar varierer gjennom året. Seks av stasjonane er i drift året rundt, medan dei andre berre er i bruk om sommaren. Det går flysamband til Troll flyplass frå Cape Town i Sør-Afrika og frå den russiske Novolazarevskaja-stasjonen. Flyplassen ligg nær den norske forskingsstasjonen Troll.
Dirty Work
Medverkande
Andre medverkande
Dronning Maud Land
Geografi
Dronning Maud Land strekkjer seg frå grensa med Coats Land i vest til grensa med Enderby Land i aust og er delt inn i Kronprinsesse Märtha Kyst, Prinsesse Astrid Kyst, Prinsesse Ragnhild Kyst, Prins Harald Kyst og Kronprins Olav Kyst. Territoriet er estimert til å dekkje kring 2 700 000 kvadratkilometer. Grensa i sør og i havet i nord er ikkje offisielt fastsett. Havområdet som strekkjer seg langs kysten av Dronning Maud Land vert generelt kalla Kong Haakon 7 Hav.
Dirty Work
Medverkande
Produksjon
Dronning Maud Land
Geografi
Det er ikkje isfritt land ved kysten, og langs så godt som heile kyststrekninga går ein 20-30 meter høg vegg av is. Det er derfor berre mogeleg å gå i land frå skip nokre få stader. Kring 150–200 km frå kysten skjer høge fjelltoppar seg gjennom isdekket, som her ligg 2000 meter over havet. Det høgaste punktet er Jøkulkyrkja (3148 moh) i Mühlig-Hofmannfjella. Dei andre store fjellkjedene er Heimefrontfjella, Orvinfjella, Wohlthatmassivet og Sør-Rondane.
Geologisk er grunnfjellet i Dronning Maud Land dominert av prekambrisk gneis, danna kring 1-1,2 mrd. år sidan, før superkontinentet Gondwana vart skapt. Fjella består for det meste av krystallinsk bergartar og granittar, danna for 500-600 millionar år sidan i den panafrikanske orogenesen då Gondwana vart skapt. Lengst vest i territoriet finn ein yngre sedimentære og vulkanske bergartar. Forsking på istjukkleiken har synt at uten isen, ville kysten ha likna kysten av Noreg og Grønland, med djupe fjordar og øyar.
Tidleg aktivitet
Roald Amundsen gjorde krav på Det antarktiske platået for Noreg som Kong Haakon VII Platå då ekspedisjonen hans vart den første til å nå Sørpolen den 14. desember 1911. Det vart kartlagd som eit sirkelforma område som utgjorde platået kring Sørpolen, inkludert alt land sør for 85 °S. Britane gjorde derimot krav på omtrent det same området som King Edward VII Plateau, og dei godtok ikkje det norske kravet. Kravet til Amundsen vart aldri gjort offisielt av Noreg.
Namnet Dronning Maud Land vart først nytta i januar 1930 om landområdet mellom 37 °E og 49°30'E oppdaga av Hjalmar Riiser-Larsen og Finn Lützow-Holm under «Norvegia»-ekspedisjonen til Lars Christensen i 1929–30. Det vart kalla opp etter den norske dronninga på denne tida, Maud. Territoriet vart vidare utforska under «Norvegia»-ekspedisjonen i 1930–31. I løpet av denne kvalfangstsesongen arbeidde i alt 265 kvalfangstskip, hovudsakleg norske, utanfor kysten av Dronning Maud Land. I same sesongen oppdaga Riiser-Larsen Kronprins Olav Kyst, Kronprinsesse Märtha Kyst og Prinsesse Ragnhild Kyst frå lufta. Kaptein H. Halvorsen på kvalskipet «Sevilla» oppdaga samstundes Prinsesse Astrid Kyst. Seks år seinare, under ekspedisjonen til Christensen i 1936–37, flydde Viggo Widerøe over og oppdaga Prins Harald Kyst. Forhandlingar med britane i 1938 gjorde at den vestlege grensa til Dronning Maud Land vart sett til 20 °W.
Det norske kravet vart ikkje godteke av Tyskland, som i 1938 utførte ein tysk ekspedisjon til Antarktis, leia av Alfred Ritscher, for å fly over så mykje av Antarktis som mogeleg. Skipet «Schwabenland» nådde pakkisen utanfor Antarktis den 19. januar 1939. Under denne ekspedisjonen vart eit område på 350 000 kvadratkilometer fotografert frå lufta av Ritscher, som droppa piler innprenta med hakekrossar kvar 26. km. Tyskland la etter kvart fram krav om territoriet utforska av Ritscher under namnet Neuschwabenland, men mista alle krav på landområdet etter nederlaget i andre verdskrigen.
Den 14. januar 1939, fem dagar før tyskarane nådde fram, vart Dronning Maud Land annektert av Noreg, etter ein kongeleg resolusjon vart annonsert, der landområda som grensa til Falkland Islands Dependencies i vest og Australian Antarctic Dependency i aust skulle førast inn under norsk statsvelde. Hovudgrunnlaget for annekteringa var dei norske ekspedisjonane og vart gjort for å sikre at den norske kvalfangstindustrien hadde tilgang til området. Vitskaplege operasjonar var òg eit grunnlag, med norske bidrag til internasjonal polarforsking sidan attende til slutten av 1800-talet. Noreg måtte i tillegg til å kjempe mot konkurrerande krav frå Storbritannia og andre land i åra før det norske kravet no kjempe mot den nye tyske trugselen om kravområde i Dronning Maud Land. Det norske kravet vert stundom kalla «Bouvetsektoren», etter den tidlegare annekterte Bouvetøya. I 1946–47 vart store område av Dronning Maud Land fotograferte under ekspedisjonen til Richard Evelyn Byrd. I 1948 vart Noreg og Storbritannia samde om grensa til Dronning Maud Land frå 20°W til 45°E, og at Bruce Coast og Coats Land skulle innlemmast i det norske territoriet.
Seinare utvikling
Den norsk-britisk-svenske antarktisekspedisjonen 1949–52 var den første internasjonale vitskaplege ekspedisjonen i Antarktis. Ekspedisjonen oppretta vinterleir ved ein base kalla Maudheim ved 71°S, 11°W, og kartla mykje av det vestlege Dronning Maud Land. I løpet av Det internasjonale geofysiske året i 1957–58, vart det oppretta permanente stasjonar i Dronning Maud Land av Noreg, Sovjetunionen, Belgia og Japan. Den norske ekspedisjonen heldt fram med topografisk kartlegging, medan dei andre starta geofysiske og geologiske undersøkingar. Noreg sin Norway Station vart lånt ut til Sør-Afrika etter at den norske ekspedisjonen trekte seg attende i 1960. Sør-Afrika bygde seinare stasjonen SANAE, nær den no nedlagde Norway Station. Sovjetunionen, og sidan Russland, har drive kontinuerlege operasjonar, men har flytta frå Lazarev-stasjonen til Novolazarevskaja-stasjonen. Japan har hatt base i Showa-stasjonen sidan 1957, utanom ein pause på nokre få år. Belgia la ned stasjonen sin Roi Baudouin i 1961, men var med på nokre mindre operasjonar i lag med Nederland i 1964–66. USA oppretta den kortvarige Plateau-stasjonen i 1966.
Polaravdelingen til Justisdepartementet vart skipa i 1978, med hovudkvarter i Oslo, og tok over administrasjonen av dei norske polarområda, inkludert Dronning Maud Land. Sidan 1979 har Norsk Polarinstitutt vore eit direktorat under Miljøverndepartementet.