cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Høgforræderi
I eldre tider var vanlegvis kravet for at nokon kunne straffast for høgforræderis at dei var undersått i landet dei hadde forbrote seg mot, eller av visse grunnar skulda dette landet truskap. Dette er ikkje ein føresetnad i nyare straffelovar mot denne typen brotsverk. Straffa for høgforræderi kan vera dødsstraff (ikkje lenger i Europa), fridomsstraff på livstid eller eit anna lengre tidsrom. Same straffemaksimumet gjeld vanlegvis om gjerningen lukkast eller ikkje. Langvarige førebuinga til høgforræderi og offentlege oppfordringar til dette brotsverket fører vanlegvis med seg straff. Høgforræderibrotsverk mot staten til fordel for ein annan nasjon blir òg kalla landssvik, særleg i samband med krig. Militært landssvik og landssvik i samband med pågåande eller trugande væpna konflikt blir òg kalla krigsforræderi.
Melodi Grand Prix 2001
Melodi Grand Prix 2001 var den 40. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. Tolv finalistar deltok i finalen 24. februar 2001 som blei arrangert i Oslo Spektrum i Oslo. Vinnarlåten blei «On My Own», framført av Haldor Lægreid. Songen er komponert og skriven av Ole Henrik Antonsen og Tom-Steinar Hanssen, medan Ole Jørgen Olsen har vore med på å skrive teksten. Lægreid representerte Noreg i den internasjonale finalen i København og kom på delt 22. og siste plass med 3 poeng. Dette var Noregs niande sisteplass i Eurovision, og plasseringa førte til at Noreg måtte stå over den internasjonale finalen året etter.
Høgforræderi
Noreg
Norsk straffelov omfattar ikkje omgrepet høgforræderi, men denne typen brotsverk fell under straffeloven kapittel 17 (Vern av Norges selvstendighet og andre grunnleggende nasjonale interesser). Maksimumsstraffen for dei grovaste brota mot denne loven er fengsel i 21 år.
Sverige
Høgforræderi er ifølge gjeldande svensk rett brot mot tryggleiken til riket med det som føremål å leggja landet under ei framand makt. Forræderibrot kan falla under brot mot Tryckfrihetsförordningen.
Melodi Grand Prix 2001
Sendinga
For første gong sidan 1994 blei finalen flytta ut av NRK Marienlyst og til Oslo Spektrum, som også hadde husa finalane i 1992 og 1994. Sendinga gjekk av stabelen laurdag 24. februar, og programleiar var igjen Hans Christian Andersen – med Jahn Teigen og Carola som reporterar og pauseunderhaldarar. Det var 3500 publikumarar i salen.
Høgforræderi
Sverige
I Sverige er straffa styrt av 19. kapittel § 1 i straffeloven:
"Den som, med uppsåt att riket eller del därav skall, med våldsamma eller eljest lagstridiga medel eller med utländskt bistånd, läggas under främmande makt eller bringas i beroende av sådan makt eller att del av riket skall sålunda lösryckas, företager handling som innebär fara för uppsåtets förverkligande, dömes för högförräderi till fängelse i tio år eller på livstid eller, om faran var ringa, i lägst fyra och högst tio år."
Melodi Grand Prix 2001
Sendinga
For første gong sidan 1971 var det med tolv bidrag i ein Melodi Grand Prix-finale. NRK hadde også invitert Elisabeth Andreassen i håp om at ho kunne sikre Noreg ein god plassering i den internasjonale finalen. Andreassen deltok derimot ikkje.
Høgforræderi
Sverige
I den gamle svenske straffeloven fanst ikkje uttrykket høgforræderi, men kapittel 8 § l skreiv om förräderi på ein måte som stort sett svarer til høgforræderiordningar i andre lovverk. Straffa var (til 1921) dødstraff eller straffearbeid på livstid. Ved mindre trugande brotsverk blei denne nedsett til straffearbeid i seks til ti år. Krigsforræderi hadde fram til 1973 dødsstraff som mogleg følgje i krigstid, men denne har aldri blitt brukt. Etter 1973 er alle dødstraffer avskaffa. I dag er straffa i Sverige fengsel på mellom 10 og 18 år (eller livstid). Ved mindre trugande brotsverk er straffa fengsel i mellom 4 og 10 år.
Melodi Grand Prix 2001
Sendinga
Vinnaren blei kåra gjennom telefonrøysting og ein fagjury i Oslo Spektrum. Dei tolv finalistane blei først spelte ein gong, før tv-sjåarane og fagjuryen fekk røyste. Etter ein halvtimes sendepause, begynte andre del med røysteresultata frå første runde. Dei fire best plasserte låtane gjekk vidare til superfinalen, og sjåarane og juryen røysta om att. Haldor Lægreid vann finalen med songen «On My Own».
Røysting
Første runde blei avgjort av telefonrøyster som blei fordelte på fem regionar. Kvar region gav 1–10, 12 og 14 poeng ut frå kor mange telefonrøyster kvar song hadde fått. I tillegg var det ein fagjury i Oslo Spektrum som gav 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16, 18, 20, 24 og 28 poeng. Jostein Pedersen var juryformann. Dei fire songane med høgast poengsum gjekk vidare til superfinalen.
Superfinale
Same system blei brukt som under første runde, men denne gongen gav kvar region 8, 10, 12 og 14 poeng til dei fire superfinalistane. Fagjuryen gav 16, 20, 24 og 28 poeng.
Sisteplass i Eurovision
Dei dåverande tevlingsreglane sa at dei seks dårlegast plasserte landa i 2001 måtte stå over tevlinga i 2002, og dette førte til at Noreg ikkje fekk delta året etter. Dette var første og til no einaste gong at Norge ufrivillig måtte stå over ei tevling sidan debuten i 1960. I 1970 deltok heller ikkje Noreg, men då trekte NRK seg frivillig.
Hendingar
NRK la ut alle dei tolv deltakarlåtane på nettstaden sin før finalen. Finalistane blei også presenterte i Musikkrevyen i NRK P1 i dagane før finalen. Såleis kunne media velje favorittane sine før showet. Dagbladet meinte Elin Torsets «Brighter Than Light» hadde størst sjanse i den internasjonale finalen. Vinnaren blei derimot Haldor Lægreid, og dei fleste media var samde om at rett artist vann, og at det var ein verdig vinnar.
Mocci og «You've Got the Motion» stod for ein av dei mest minnerike framføringane i Melodi Grand Prix-historia. Midtvegs i songen blei Mocci løfta høgt over scena og publikum i ein løftekran, før ho blei senka ned på scena igjen. Komponistane, Stein Johan Grieg Halvorsen og Erlend Klarholm Nilsen, dukka også opp på scena. Duoen er mellom anna kjend frå humorprogramma Slå på ring og Påpp & Råkk på NRK.
Etter finalen klaga fleire sjåarar på at dei ikkje hadde fått røysta i telefonrøystinga, og at dei hadde blitt forvirra av startnummera som var oppførte i bokstavane A–L. NRK avviste at det hadde vore problem med røystinga. Dette var første gong det også var mogleg å røyste via SMS.
Den norske finalen blei følgd av 1 309 000 sjåarar, eit av dei lågaste sjåartala sidan dei omfattande tv-meter-målingane starta på byrjinga av 1990-talet.
The Five Seasons
The Five Seasons er eit album av folkrock-bandet Fairport Convention frå 1990.
Zervreilasee
Zervreilasee er eit reservoar nær Vals i kantonen Graubünden i Sveits. Innsjøen har eit overflateareal på 1,61 km² og ligg 1862 moh. Han er 140 meter på det djupaste.
Demninga er 151 meter høg og stod ferdig i 1967. Landsbyen Zervreila vart lagt under vatn då demninga vart bygd.
Takeshi Watanabe
Takeshi Watanabe er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Boris og Gleb
Boris og Gleb er to russiske helgenar som var søner av den første kristne russiske storfyrsten Vladimir den store. Festdagen deira er 24. juli.
Relikviane etter Boris og Gleb var husa i kyrkja i Vysjhorod fram til mongolane invaderte. Mange kyrkjer og kloster i Russland er vigde Boris og Gleb og ber namna deira, til dømes kapellet Boris Gleb like ved grensa til Finnmark.
Gunnar Nygård
Gunnar Nygård  var ein norsk kringkastingsmann og ein av pionerane innan norsk radio.
Biografi
Gunnar Nygård var telegrafutdanna og deltok i Prøvesendingane i telegrafstyret i 1923–24, først frå Tryvasshøgda, seinare frå Telegrafbygningen i Oslo sentrum.
Andre verdskrig
Under felttoget i Noreg i 1940 følgde Nygård regjeringa, og då kampane vart oppgjeve i Noreg vart Nygård send til Amerika for å undersøkja høve for norske sendingar frå det nøytrale USA. Han forlét Noreg ombord på MK «Grimsøy» i Honningsvåg den 8. juni og kom til Canada via Island den 28. juni. I Boston fekk NRK i september 1940 høve til å senda norske sendingar over kortbølgjestasjonen WRUL (World Radio University Listeners) med ein dagleg halvtime, mynta på sjøfolka i handelsflåten som var høyrt over heile kloden.
Etterkrigstida
Hausten 1945 var Nygård tilbake det nye Kringkastingshuset på Marienlyst og han var med på å byggja opp NRK igjen etter krigsåra. Han hadde ulike oppgåver til han i 1947 fekk ansvaret for å leia dei nye kortbølgjesendingane til nordmenn og norskættede i utlandet, Utenlandssendingen som vart opna av kong Haakon 3. januar 1948.
Frå 1952 hadde Nygård tittelen programsekretær. I 1964 fekk han St. Olavsmedaljen for 40 års teneste for radioen. Han døydde i 1997 i sitt hundrede leveår.
Cry Like a Rainstorm, Howl Like the Wind
Cry Like a Rainstorm, Howl Like the Wind er det sekstande studioalbumet til den amerikanske songaren Linda Ronstadt, gjeve ut i oktober 1989 av Elektra Records. Det vart produsert av Peter Asher og inneheld fleire duettar i lag med songaren Aaron Neville, som vann Grammyprisar, og fleire songar skrivne av Jimmy Webb og Karla Bonoff. Albumet selde over tre millionar eksemplar og selde til 3x platina i USA aleine. Det var òg ein stor suksess elles i verda.
Komposisjon
Cry Like a Rainstorm, Howl Like the Wind er ei varierande samling av songar innan rock, R&B og pop. I tillegg inneheld albumet eit par balladar, mellom anna Jimmy Webb sin «Adios». Av dei tolv spora er fire av dei duettar mellom Ronstadt og Aaron Neville frå Neville Brothers. I tillegg spelte The Skywalker Symphony, blåserekkja i Tower of Power og Oakland Interfaith Gospel Choir på albumet. I tillegg til songar av Jimmy Webb og Karla Bonoff, er her songar av Brian Wilson, som var med og song og var arrangør på den 14. topp 10-hitten til Rontadt på Adult Contemporary-lista, «Adios». Andre arrangørar på albumet var Marty Paich, David Campbell, Jimmy Webb, Greg Adams og Terrance Kelly.
Mottaking
Cry Like a Rainstorm, Howl Like the Wind selde godt og singelen «Don't Know Much» gjekk til topps på singellista i USA, ein av duettane med Neville. «Don't Know Much» og «All My Life», ein annan stor hitt og duett med Neville, vann begge Grammyprisen i høvesvis 1990 og 1991 for beste popsong av ein duo eller ei gruppe. Albumet vart nominert til Grammyprisen for beste kvinnelege popsong i lag med Bette Midler, Bonnie Raitt, Gloria Estefan og Paula Abdul. Albumet nådde sjuandeplassen på den amerikanske Billboard 200-lista og låg inne på lista i over eitt år.
Då albumet nådde Billboard Top 10 seint i 1989 vart Ronstadt den andre kvinna i historia som nådde topp 10 med ti album etter Barbra Streisand.
Salslister
Album
Singlar
Fylkesveg 201 i Vest-Agder
Fylkesveg 201 i Vest-Agder gjekk mellom Halse i Mandal kommune og Øyslebø i Marnardal kommune. Vegen var 21,4 km lang. I 2019 blei vegen erstatta av fylkesveg 477 og fylkesveg 4226.
Kommunar og knutepunkt
Gustav Vigelands Veg
Bryggegata
Store elvegate Marnavegen (utanfor byen; landeveg herfrå)
Dalevegen (t.o.m Øyslebø)
Treble Peak
Treble Peak er ein fjelltopp med tre toppar med ei høgd opp mot kring 610 moh, som ligg aust for Fortuna Bay og 0,5 nautiske mil (0,9 km) sør for Mount Harper på nordkysten av Sør-Georgia. Det vart kartlagd og gjeve det skildrande namnet av mannskap frå Discovery Investigations i 1929.
Tongue Rocks
Tongue Rocks er ei lita, isfri vulkansk klippe som ligg mellom Eagle Island og Beak Island, utanfor Trinityhalvøya. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i samband med Eagle Island og Beak Island.
Cape Errera
Cape Errera er eit nes på sørvestenden av Wiencke Island i Antarktiske Arkipel. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, og vart namngjeve av Gerlache etter Leo Errera, Paul Errera og madame M. Errera, som alle gav støtta si til ekspedisjonen.
Juan Almonte
Juan Nepomuceno Almonte var ein meksikansk general, politikar og diplomat. Han var regent eller president i Mexico under det andre keisardømet skipa av Napoleon III av Frankrike.
Almonte tok del i slaget ved Alamo og slaget ved San Jacinto under Texasrevolusjonen og i den meksikansk-amerikanske krigen. Han var ein tilhengjar av keisar Maximilian I, og var leiar for dei konservative i Mexico på 1860-talet, då han blei utnemnd til regent.
Almonte var fødd i Nocupétaro i Carácuaro-distriktet i delstaten Michoacán. Han var son av José María Morelos, ein katolsk prest som leia opprørarar i den mexicanske sjølvstendekrigen frå 1811 ttil 1815, og Brígida Almonte. I 1815 sende Morelos han til New Orleans i Louisiana, der han utdanna seg og lærte seg flytande engelsk.
Julius August Christian Fleischer
Julius August Christian Fleischervar son av grosserer Johan Christian Severin Fleischer (1868–1941) og Amalie Christiansen (1879–1954). Broren, byrettsjustitiarius Carl Johan Seckman Fleischer (1903–81), var far til professor dr.juris Carl August Fleischer. Etter examen artium 1926 arbeidde Julius August Fleischer innan internasjonal shipping til 1937. Han arbeidde for Utenriksdepartementet frå 1937. Etter studieopphald i Tyskland og Frankrike, tok han i 1939 utenriksdepartementets aspirantkurs. Han gifta seg i 1941 med Magnhild Othilie Sundby (1916—1998).
Posteringer
Fleischer avleverte sina akkreditiv til Chiles president, Salvador Allende, den 29. august 1973. Etter kuppet den 11. september 1973 vart Fleischer skulda for å ha nekta å bistå chilenske opposisjonelle som søkte tilflukt på området til ambassaden. Kritikken kom i særleg grad frå svenske radioreporterar som hadde observert at to chilenske venstre-opposisjonelle som freista å koma unna politien til militærjuntaen, var vorte avvist av ambassaden. Seinare vart det hevda at òg ein anna gruppe var vorten avvist. Etter omfattande kritikk i pressen vart Utenriksdepartementets inspektør for utenrikstjenesten, ambassadør Per Vennemoe, sendt til Santiago for å undersøkja saka. Utanriksminister Knut Frydenlund sende den 1. november diplomaten Frode Nilsen til ambassaden som ambassaderåd med vide fullmakter for å ta seg av flyktninge- og asylspørsmåla ved ambassaden. Ambassadør Fleischer vart noko seinare hjemkalt for "samtalar" i Utenriksdepartementet. I ei utsegn til pressen 21.11 .1973 sa utanriksminister Frydenlund at omtala av tilhøva ved ambassaden i Santiago hadde vore overdrivne i pressen, men etter hans eigen og Utenriksdepartementets meining hadde ambassadør Fleischer forhalde seg for passiv og hadde sett til livs ei haldning som var framandt for det norske synet på det som føregjekk i Chile. Fleischer heldt fram som ambassadør til Chile til 1975 då Frode Nilsen overtok som ambassadør.
Etter militærkuppet i 1973 tok general Augusto Pinochet (1915–2006) makta.
DS «Severoles»
DS «Terne» (kallesignal LDRD - LCPN) var eit dampskip bygt i 1922 som lasteskip for D/S A/S Fjøsanger i Bergen.
I 1923 vart skipet kjøpt av Det Norsk-Russiske Dampskibsselskab, som var eigd av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS), og omdøypt «Severoles». I februar 1940 var skipet hamna hos tyske eigarar og vart, like før krigen var over i mars 1945, søkkt av russiske fly.
Historie
Skipet vart bygt ved Ouse Shipbuilding Co. Ltd. i Goole i Storbritannia og vart levert i juni 1922 til D/S A/S Fjøsanger, eigd av Bjørnstad & Brækhus i Bergen. Dei overførte skipet alt månaden etter til Bergen Lloyd A/S Rederi, som i februar 1923 vart overteken av Sig. A. Brækhus. Skipet gjekk i fart mellom Bordeaux i Frankrike og hamnebyar i England. Sommaren 1923 vart det sett inn i trelastfarta til Arkhangelsk i Russland og i juli dette året vart det kjøpt av Det Norsk-Russiske Dampskibsselskab A/S, eigd av Det Bergenske Dampskibsselskab i Bergen. Skipet vart då omdøypt «Severoles». Det heldt fram i Kvitsjøruta til Arkhangelsk, utanom på vintrane då istilhøva i nord vart for harde. Skipet gjekk då i trampfart om vinteren, mellom anna til Middelhavet. Våren 1925 vart det òg ein tur til Island.
23. september 1925 grunnstøytte «Severoles» på Lillehukholmen nord for Risvær. I tretida på natta møtte det eit nordgåande skip og det vart svinga for hardt, slik at skipet enda opp på grunn. og kom til staden og prøvde å dra skipet av grunna, utan resultat. Skipet hadde fått ein del forpiggen. Bergingsdamparane og  kom til og fekk skipet av grunna nokre dagar seinare. Det vart ført til Rørvik for tetting, men skaden var mindre enn ein først trudde. I skadelidd tilstand vart skipet taksert til 625 000 kroner, og trelasta ombord var verdt 200 000 kroner. Skipet skulle opphavleg til Dublin med lasta, men skulle innom Bergen som ein del av ruta. Her vart skaden undersøkt og ein kom fram til at det ikkje var trygt for skipet å halde fram til Dublin. Skipet gjekk i staden i dokk for å utbetre skaden. Først 10. november kunne skipet fortsette mot Dublin. 31. desember var «Severoles» i Liverpool etter ein tur til Alger i Algerie. Der støytte det mot dokkfendarane og skadde baugen på styrbord side.
I august 1926 deltok «Severoles» i ein russisk handelsekspedisjon til Karahavet. Skipet var ein del av ein flåte som bestod av «Singleton Abbey» frå London, «Hillcroft», «Ulumus», og eit anna skip frå Det Norsk-Russiske Dampskibsselskab,. Leiaren for ekspedisjonen var kaptein Jevgenoff frå den hydrologiske avdelinga til den russiske marinen. Målet for ekspedisjonen var å nå fram til elvene Ob og Jenisej, og Severoles gjekk 400 nautiske mil oppover Ob for å laste over på elvebåtar. Med seg attende tok «Severoles» hamp og oljekaker. Heile ekspedisjonen skulle vare kring to månader, men vart tre veker forseinka på grunn av mykje is i Karahavet, og dei måtte ha hjelp av ein russisk isbrytar. Då skipet kom attende til Noreg i oktober 1926, tok det turar til Leningrad og Austersjøen. 29. januar 1927 vart det meldt frå kapteinen at «Severoles» hadde mista anker og 25 famner med kjetting.
Sommaren 1927 var «Severoles» med på ein ny handelsekspedisjon til Karahavet. Ekspedisjonen samla seg i Tromsø og segla derifrå til Matotsjkinsundet på Novaja Zemlja der dei låg og venta i seks dagar på meldingar om istilhøva. 19. august kunne dei gå inn Karahavet og fekk hjelp av isbrytaren «Malygin» då dei møtte iskanten. Dei brukte ni timar fram til øya Belyj. Her skilde ekspedisjonen lag og «Severoles» og britiske «Neath Abby» segla til Jenisej og eit par døgns seglas oppover elva. Her lossa dei lasta si og tok i mot oljekaker og lin. Istilhøva var langt meir gunstige enn året før og ekspedisjonen vart rekna som ein stor suksess. I november dette året var «Severoles» siste skip ut av Kvitsjøen før vinteren kom for alvor.
I mars 1928 vart Det norsk-russiske Dampskibsselskab oppløyst og fire av skipa, inkludert «Severoles», vart overført til det BDS-eigde Det Bergenske Russiske Dampskibsselskab. Skipet fortsette å gå i fart til Arkhangelsk. I august 1928 hadde «Severoles» eit mindre havari i IJmuiden i Nederland på reise frå Arkhangelsk til Amsterdam. Det fekk mellom anna slått inn nokre baugplater på styrbord side, men kunne halde fram reisa. På seinhausten i 1928 kryssa «Severoles» Atlanterhavet på veg til Canada, og segla attende frå Sydney til Sète i Frankrike.
I 1932 var skipet lenge utanlands utan å vere innom Noreg. Det segla mykje opp og ned austkysten av USA og Canada, og var òg sør i Karibia. Først i desember var det i Bergen att, for første gongen på halvtanna år. I januar 1933 returnerte «Severoles» til Nord-Amerika og hadde dårleg vêr over Atlanteren. Frå Halifax i Canada var det meldt om at skipet hadde fått skadar på dekksutstyr. Fleire dører på dekket var slått inn, ein livbåt var knust og det elektriske lyset var ute av funksjon. I februar 1933 vart skipet overført til moderselskapet Det Bergenske Dampskibsselskab. Nesten heile dette året segla skipet på austkysten av Nord-Amerika, før det i november kryssa over til Middelhavet og i desember til England og Liverpool. I mars 1934 var skipet heime i Bergen for ei overhaling.
Hausten 1935 fekk kapteinen ombord på «Severoles», Kristoffer Grung Bergesen (f. 1888), malaria og vart lagt inn på sjukehus i Nice i Frankrike der han i november 1935 døydde. Han vart frakta til England med «Severoles».
I juli 1939 selde BDS skipet til Rederi-A/B Bifrost i Gøteborg, der vart omdøypt «Bohus». Etter berre eit halvt år, vart skipet selt til tyske eigarar, Johs. Fritzen & Sohn i Emden i februar 1940, som gav det namnet «Gerrit Fritzen». Like før krigen var over, den 12. mars 1945, vart skipet søkkt av russiske fly utanfor Scholpin i Polen.
Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1 761 brt, 999 nrt og lasteevna var 2 450 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 3 659 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av. Oppgjeven yting var NHK 220 iHk (indikerte hestekrefter) og 153 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 10 knop knop. I 1909 var det rom til 20 passasjerar på 1. plass (1. klasse) og 16 på 3. plass. I 1912 var det 10 eller 16 passasjerar på 1. plass og 16 på 3. plass.
Skipet fekk sett inn straumlinjeror i 1930.
Sabrina Ridge
Sabrina Ridge er ein berr fjellrygg mellom Sabrina Valley og Tamarus Valley, 8 km sør for Derrick Peak i Britannia Range. Han vart namngjeven i samband med Britannia av ei geologgruppe frå University of Waikato på New Zealand, 1978–79, leia av M.J. Selby. Sabrina er eit historisk namn tidlegare nytta i Romersk Britannia etter River Severn.
Tadashi Nakamura
Tadashi Nakamura er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Natalja Antjukh
Natalja Nikolajevna Antjukh er ein russisk friidrettsutøvar frå St. Petersburg som vart europameister på 400 meter hekk i 2010 og olympisk meister i same øvinga under Sommar-OL 2012. I 2005 vann ho VM-gull i 4x400 meter stafett for Russland.
Aktiv
Antjukh fekk si fyrste internasjonale medalje i eit utandørsmeisterskap då ho sprang fyrste etappen for Russlands sølvlag på 4x400 m stafett ved EM i friidrett 2002 i München. To år seinare fekk ho bronsemedaljen på 400 meter under Sommar-OL 2004 i Aten, og sprang Russland sitt lag på 4x400 m stafett inn til sølv, vel sekundet bakom USA.
I Helsingfors i 2005 vann Antjukh VM-gull på 4x400 m stafett saman med Julija Petsjonkina, Olesja Krasnomovets og Svetlana Pospelova. Fire år seinare deltok Antjukh på ny for Russland på 4x400 m stafett under eit VM i friidrett, i 2009 i Berlin vart det bronse på Antjukh og lagvenninnene.
Deretter satsa Antjukh på langhekken. Ved EM i friidrett 2010 i Barcelona sette ho meisterskaprekord med 52,92 sekundar på 400 meter hekk og vart europameister, heile 0,9 sekund føre Vanja Stambolova frå Bulgaria. Året etter vann ho bronse både på 400 m hekk og i 4x400 m stafett med Russland.
Under dei olympiske sommarleikane 2012 i London vann Antjukh gullmedaljen etter eit drabeleg opgjer med Lashinda Demus frå USA. I mål skilde det sju hundredels sekund mellom dei to utøvarane; 52,70 mot 52,77. På ankeretappen i 4x400 m stafett sprang Antjukh Russland inn til OL-sølv. Også under VM i friidrett 2013 deltok ho for Russland i 4x400 m stafett, men berre i kvalifiserinsgløpet til finalen.
Kaarina
Kaarina, svensk S:t Karins, er ein bykommune i landskapet Egentliga Finland i Finland. Kommunen har eit areal på 179,6 km² og ligg straks sør om Turku. Han har 35 502 ibuarar (2021). Kaarina er einspråkleg finsk.
NM i alpine greiner 2006
Noregsmeisterskapen i alpine greiner 2006 vart avvikla i Narvik i Nordland i tida frå 22. til 26. mars.
Slalåm
Dato: 26. mars
Stad: Narvik
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
Dato: 25. mars
<br style="clear:both;" />
Vidlåm (Super-g)
Dato: 24. mars
Stad: Narvik
<br style="clear:both;" />
Utfor
Dato: 22. mars
Fylkesveg 202 i Vest-Agder
Fylkesveg 202 i Vest-Agder går mellom Fridtjof Nansens veg og Reibakken i Mandal kommune. Vegen er 9,4 km lang.
NM i alpine greiner 2006
Utfor
Stad: Narvik
Fylkesveg 202 i Vest-Agder
Kommunar og knutepunkt
Bankevegen
Hogganvikvegen
NM i alpine greiner 2006
Kombinasjon
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
Stad: Narvik
Utfor
<br style="clear:both;" />
Orjakhovo
Orjakhovo (bulgarsk Оряхово) er ein by og ein kommune i provinsen Vratsa i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Orjakhovo og seks andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 327 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 11 522 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 5 031 innbyggjarar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
The Trident
The Trident er ein rygg nedanfor tre fjelltoppar, det høgaste 1335 moh, som ligg ved austsida av Briggsbreen på Sør-Georgia. Namnet skildrar dei tre toppane og vart gjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter kartlegginga til South Georgia Survey i perioden 1951-57.
Trendall Crag
Trendall Crag er ein fjellknaus, 1005 moh, oppom nordsida av Drygalskifjorden ved søraustenden av Sør-Georgia. Det vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57 under Duncan Carse, og kalla opp etter Alec Trendall, ein geolog i SGS, 1951–52 og 1953-54.
Mattak
Mattak (også skrive muktuk og maktaaq) er ei tradisjonell inuittisk matvare av kvalskinn og spekk. Mattak blir rekna som ein delikatesse og blir ofte ete ved festlege høva. Maten blir ofte eten rå, men kan kokast eller steikast. Ein kan også eta han frosen, eller sylta han.
Ein nyttar gjerne hud frå kvitkval, grønlandskval eller narkval til mattak.
Tradisjonelt har maten vore ei viktig kjelde til C-vitamin for inuittar. Spekk er også ei kjelde til D-vitamin.
Félicie Point
Félicie Point er eit nes på sørenden av Lion Island, som ligg like aust for Île Anvers i Antarktiske Arkipel. Det vart kartlagd og namngjeve av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Gerlache.
Binnein Beag
Binnein Beag er eit fjell i Skottland aust i Mamores-fjella, sju kilometer nord-nordaust for Kinlochleven. Fjellet har ei høgd på 943 meter over havet og har status som Munro. Frå toppen har ein utsyn mot Ben Alder i aust, Grey Corries i nord og det meste av Binnein Mòr i sør og vest.
Saint-Légier-La Chiésaz
Saint-Légier-La Chiésaz  er ein kommune i distriktet Riviera-Pays-d'Enhaut i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 567 meter over havet.
Han består av landsbyane Saint-Légier og La Chiésaz i tillegg til fleire grender. Kommunen grensar i nord mot kantonen Fribourg.
Ash Shutayfi
Ash Shutayfi er ein landsby i Muscat nordaust i Oman.
Landdag
Landdag er namnet på parlamentet i fleire nåverande og tidlegare regionar, særleg tyskspråklege. Opphavleg var landdagane stenderforsamlingar i tyske småstatar, og utvikla seg så til parlament i dei demokratiske statane som oppstod.
I Liechtenstein
Parlamentet i Fyrstedømmet Liechtenstein vert kalla Landtag og har 25 medlemmar.
Sveits i Eurovision Song Contest
Sveits debuterte i den aller fyrste utgåva av Eurovision Song Contest i 1956 og har delteke 61 gongar. Ved fire høve har Sveits vore borte frå Eurovision Song Contest: 1995, 1999, 2001 og 2003. Sveits har vunne Eurovision Song Contest to gongar: på heimebane i 1956 med Lys Assia, og i 1988 med Celine Dion. Sveits har komme siste heile ni gongar og har fått null poeng fire gongar – like mange som Noreg og Austerrike. Etter innføringa av semifinalar i 2004, har Sveits kvalifisert seg til finalen ved 6 gongar på 17 forsøk. I 2019 klarte Sveits å kvalifisere seg til finalen for fyrste gang sidan 2014, og fekk sin beste plassering på 26 år med ein fjerdeplass. Også i 2021 kvalifiserte landet seg til finalen, og etter innføringa av to semifinalar var dette fyrste gongen Sveits klarte to finalekvalifiseringer på rad. Sveits fekk sin fyrste topp 3-plassering på 28 år med ein tredjeplass.
Historikk
Sveits er på fleire måtar heimlandet til Eurovision Song Contest. I kjølvatnet av andre verdskrigen ønskte Den europeiske kringkastingsunionen, som elles har hovudkvarter i Sveits, å skape eit samlande, felleseuropeisk tv-program som kunne promotere organisasjonen. Etter forslag frå den sveitsiske fjernsynsmannen Marcel Bezençon fall til slutt valet på ei internasjonal songtevling, inspirert av den italienske San Remo-festivalen. Den fyrste utgåva av Eurovision Song Contest gjekk av stabelen i Lugano i Sveits 24. mai 1956, med sju deltakande land. Ikkje berre vart Sveits vertsnasjon, landet vann også tevlinga med Lys Assia og songen «Refrain». Lys Assia representerte også Sveits i 1957 og 1958 og har etter kvart vorte grande dame av Eurovision Song Contest.
Sigeren «glapp» etter norsk tabbe
Etter sigeren i 1956, fulgte fleire gode resultat for Sveits, og landet kom på topp ti kvart år fram til 1964. I 1958 var Lys Assia igjen nær ved å vinne, då ho vart nummer to bak Frankrike med André Claveau og «Dors, mon amour». I 1961 kom Sveits på ein tredjeplass, og og i 1963 såg det ut til at Sveits hadde vunne sin andre siger med Esther Ofarim og «T'en va pas». Då alle land hadde gitt sine poeng, låg Sveits to poeng foran Danmark. Men den norske juryen hadde gitt feil poeng, og Noreg måtte gi sine poeng på ny heilt på slutten av avrøystinga. Då dei nye norske røystene var tatt med, gjekk Danmark forbi Sveits og vann med to poeng. Noreg vart i ettertid skulda for å hjelpe eit naboland til siger, men feilen kom av at den norske juryen ikkje var ferdig med å telle poenga då dei vart kalla opp. I kaoset las difor ein stressa Roald Øyen opp dei mellombelse resultata, og i feil rekkjefølgje.
Svingande resultat
I 1964 kom Sveits på sisteplass for fyrste gang, og en ny sisteplass følgde i 1967. Begge gongane var også utan poeng. Utover i 1970- og 1980-åra svinga resultata. Fleire gongar hamna Sveits langt ned på lista, men i åra 1975–1982 kom Sveits på topp ti kvart einaste år. I Bergen i 1986 vart Sveits nummer to, og i 1988 vann landet sin andre siger med den då ukjende fransk-kanadiske artisten Céline Dion og låten «Ne partez pas sans moi». Dette er langt i frå einaste gong Sveits har importert ein artist til å representere seg, blant dei var Esther Ofarim (1963) israelsk, Annie Cotton (1993) kanadisk, mens bandet Vanilla Ninja (2005) er estiske. Det er ingen regler som seier at artist eller låtskrivar må vere frå landet han eller ho skal representere. Også Noreg har vore representert av utlendingar, blant anna svenske Benny Borg (1972) og delar av gruppa Secret Garden (1995).
Tadatoshi Masuda
Tadatoshi Masuda er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Sveits i Eurovision Song Contest
Liten suksess etter 2000
I 1993 fekk Sveits sin førebels siste topplassering då Annie Cotton sang landet til ein tredjeplass. Etter dette har Sveits hatt liten suksess i tevlinga og måtte stå over Eurovision Song Contest i både 1995, 1999, 2001 og 2003. Etter at EBU innførte semifinalar i 2004, har Sveits berre kvalifisert seg til finalen på fem av seksten forsøk. I åra 2007–2010 og 2015–2018 klarte ikkje Sveits å kvalifisere seg til finalen. I tillegg har Sveits komme sist i semifinalen fire gongar – meir enn noko anna land.
Den beste plasseringa til Sveits etter 2000 er ein tredjeplass frå 2021 med Gjon's Tears og «Tout l’Univers». Dette var fyrste gongen sidan 1993 at Sveits klarte ein pallplassering i Eurovision Song Contest.
Språk
Som eit fleirspråkleg land har Sveits hatt fordelen av å syngje på fleire språk: fransk, tysk, italiensk og retoromansk. Av dei 60 bidraga Sveits har sendt til Eurovision Song Contest, har 23 vore på fransk, 12 på tysk, 14 på engelsk, 10 på italiensk og 1 på retoromansk. Sveits har hatt størst suksess med sine franskspråklege bidrag: Av åtte topp tre-bidrag har sju vore på fransk – inkludert båe vinnarane.
Sildesalat
Sildesalat er ein salatrett som bruker sild som ein hovudingrediens.
Score Ridge
Score Ridge er ein fjellrygg i Antarktis som ligg 2,5 nautiske mil (4,6 km) nordvest for Lindstrom Ridge nord i dei sentrale Meteorite Hills i Darwin Mountains. Han er kalla opp etter Roberta Score, som leia Antarctica Meteorite Laboratory ved NASA Johnson Space Center i Houston 1978–96. Ho var òg medlem av søkegruppa ANSMET i fleire område av Dei transantarktiske fjella i 1984–85 og 1988-89 og leia Crary Science and Engineering Center (McMurdo), 1996-2001.
Frode Nilsen
Frode Elmar Thore Nilsen var ein norsk diplomat og ambassadør. Han er særleg kjent for sit mangeårige arbeid for menneskerettar og for å bistå politiske flyktningar i Chile.
Han var son av skipsførar Thor Marinius Nilsen (1887–1969) og Elma Maria Pedersen (1891–1925). Med familien flytta han til Tinn i Telemark i 1928 og tok examen artium i 1943 og slutta seg til det lokale Milorg på Rjukan. Etter cand.mag.-eksamen i 1950 tok han mastergraden i statsvitskap ved University of Kansas. Han returnerte deretter til Oslo og tok Utanriksdepartementets aspirantkurs året etter.
Hope i Ytre Søndeled
Hope i Ytre Søndeled er ei bygd i gamle Søndeled herad (no Risør kommune).
Yoglav Crag
Yoglav Crag (bulgarsk Йоглавски камък, ‘Yoglavski Kamak’) er eit bratt fjell med ei høgd opp mot 865 m heilt sør i Kondofrey Heights på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis. Det ligg oppom Znepole forlandsbre mot søraust.
Det er kalla opp etter busetnaden Joglav i Nord-Bulgaria.
Yoglav Crag ligg 2,3 km sør-søraust for Vinogradi Peak, 3,5 km sørvest for Mount Reece, 8,48 km vest-nordvest for Kiten Point og 3,5 km nord-nordaust for Mount Bradley.
Barneville-la-Bertran
Barneville-la-Bertran er ein fransk kommune i departementet Calvados i Normandie. I 2017 hadde han 127 innbyggjarar.
Barneville-la-Bertran ligg nord for Pays d'Auge, rundt 6 km sørvest for Honfleur, 15 km sør-søraust for Le Havre (over Seinen-estuaret) og 10 km nordaust for Deauville. Det meste av kommunen er dyrka mark.
Namn
Fram til 1995 heitte kommunenn berre Barneville. Forma Barnavilla er kjend frå 1062. Det er avleidd frå det skandinaviske personnamnet Biarn eller Barni og av latinsk villa.
6. november 1995 endra Barneville offisielt namn til Barneville-la-Bertran. Bertran er namnet til adelsfamilien som har halde til her sidan høgmellomalderen.
Gameloft
Gameloft SA er ein fransk utgjevar og utviklar av dataspel med hovudkontor i Paris i Frankrike. Selskapet har også dotterselskap i 31 andre land.
Selskapet blei grunnlagt i 2000 av Michel Guillemot og Josh Closson, medgrunnleggjar og -eigar av Ubisoft. Gameloft Live blei til i 2008 som ein nettspelleverandør for iOS, Android, Windows Phone og Tizen.
Gjennom avtalar med store teleoperatørar, handsettprodusentar, spesialiserte distributørar og sin eigen nettbutikk, femnar distribusjonsnettet til Gameloft over meir enn 80 land.
Selanovtsi
Selanovtsi (bulgarsk Селановци) er ein landsby i kommunen Orjakhovo i provinsen Vratsa i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 3 540 innbyggjarar.
Bandar Jissah
Bandar Jissah (arabisk بندر الجصة) er ein kystby nordaust i Oman.
Festplassen
Festplassen har òg vore arena for mange arrangement som til dømes tivoli og sirkus, og dessutan for den lysfesten som vert skipa til i området kring Lille Lungegårdsvannet før jul.
I perioden frå 1967 til 2003 var Festplassen vanlegvis i bruk som såkalla «mellombels parkeringsplass». Men i juni 2003 tok arbeidet til med å forma Festplassen om til den bilfrie sona som plassen framstår som i dag, med steinlegging og arkitektonisk utforming som gjer han til ein samanhengande del av parkområdet kring Lille Lungegårdsvannet. Plassen vart gjenopna for publikum i november 2004.
Namnet Festplassen på denne plassen er i røynda eit uoffisielt namn, ettersom dette namnet aldri har vore vedteke på formelt vis. Truleg er det ei innstilling i 1936 frå rådmannen i byen som er opphavet til namnet, då det i innstillinga står at «[...] i nordenden av Lille Lungegårdsvann vil det bli anlagt en festplass». Så sjølv om namnet Festplassen er velkjend og særs godt innarbeidd hjå både styresmakter og folk flest, har plassen eigenleg ikkje noko namn.
Referansar
Festplassen
Sosialdemokratar mot EØS
Sosialdemokratar mot EØS er ei EØS-kritisk rørsle for sosialdemokratar i Noreg som vart skipa i 2018. Organisasjonen er stifta etter initiativ av Ola Kvalheim, som er med i seniorgruppa til Arbeidarpartiet i Molde og er fylkesleiar for Nei til EU i Møre og Romsdal.
Sosialdemokratar mot EØS ønskjer ei folkerøysting om EØS-avtalen, som anten legitimerer han eller forkastar han til fordel for ein alminneleg handelsavtale med EU.
Tsuyoshi Kitazawa
er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Kristian Nissen
Nils Kristian Nissen var ein norsk prest, embetsmann og forskar, særleg på samisk kultur og historie. Han var son til Per Nissen og bror til Hartvig Nissen.
Kristian Nissen tok eksamen i kvænsk i 1900 og samisk i 1901. År 1902 vart han cand.theol. Frå 1904 til 1913 arbeidde han som sokneprest i Karasjok. Han var i den tid, 1909-12, medlem av reinbeitekommisjonen. Der etter hadde han stillinga som Statens inspektør for reindrifta til 1926, busett i Oslo. Sidan var han domprost i Tromsø og frå 1936 til -49 sokneprest i Lier.
Nissen samla mykje stoff og materiale om samiske og nordnorske tilhøve. Han skreiv om mange ulike tema i samisk historie og samfunnsliv, særleg om reinbeitespørsmålet, læstadianismen og anna. Frå 1924 medarbeidar i Insititutt for samanliknande kulturgransking. Eit trebandsverk om gamle norske kart, Bidrag til Norges karthistorie, kom ut 1938-43. Gjennom åra hadde Nissen ei rad tillitsverv, så som styremedlem i Den norske Turistforening og i Tromsø Museum.
Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958
Songs of Our Soil
Songs of our Soil er det sjette albumet til countryartisten Johnny Cash. Det vart fyrst sleppt i september 1959 på Columbia Records, og seinare gitt ut på ny 27. august 2002 med to bonusspor.
Cash medgjekk sjølv at han var fascinert av dauden på denne tida, delvis på grunn av at han stadig vart meir og meir avhengig av amfetamin og sovemedisin.
Innspeling
"Drink To Me" vart spelt inn 24. juli 1958, same dag som mesteparten av The Fabulous Johnny Cash vart spelt inn. "It Could Be You (Instead of Him)" vart spelt inn 13. januar 1959, same dag som mesteparten av Hymns by Johnny Cash vart spelt inn. Resten av songane vart spelt inn 12. mars 1959. Alle songane vart spelt inn i Bradley Film & Recording Studios i Nashville, Tennessee.
Innhald
Songar som ikkje er merkja med komponist er laga av Cash.
Julija Zaripova
Julija Mikhajlovna Zaripova er ein russisk hinder- og langdistanseløpar frå Volgograd oblast som vann gullmedaljen på 3000 meter hinder under EM i friidrett 2010, VM i friidrett 2011 og Sommar-OL 2012. Ho mista OL-medaljen i 2016 for brot på dopingreglementet.
Songs of Our Soil
Listeplassering
Singlar - Billboard (Nordamerika)
Julija Zaripova
Aktiv
Ho vart russisk meister på 3000 m hinder i 2009. Under friidretts-VM i Berlin same året vann ho sølvmedaljen i øvinga på den gode tida 9.08,3, eitt sekund bak verdsmeisteren Marta Domínguez frå Spania. Året etter vart posisjonane omsnudd under europameisterskapen i Barcelona. Då vann Zaripova spurten med knapp margin og vart europameister med 9.17,5.
Songs of Our Soil
Medverkande
Anna personell
Blonay
Blonay  er ein kommune i distriktet Riviera-Pays-d'Enhaut i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 622 meter over havet.
Blonay ligg ovanom Genfersjøen med åsen Les Pléiades bakom byen. Kommunen består av landsbyen Blonay og delar av Tercier og Cojonnex og fleire grender som Les Chevalleyres. Kommunen grensar i nord mot kantonen Fribourg.
Flag Point
Flagg Point er eit nes som ligg 0,3 nautiske mil aust-søraust for Damoy Point og dannar nordsida av innløpet til Port Lockroy på Wiencke Island i Antarktiske Arkipel. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot. Det vart namngjeve av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1944; då FIDS-basen ved Port Lockroy vart oppretta i 1944. Det britiske flagget vart reist i metall på dette neset.
Warburton Peak
Warburton Peak er eit fjell, 1090 meter over havet, som ligg 5 km nordaust for toppen av Wilson Harbour vest på Sør-Georgia. Det vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og kalla opp etter Keith Warburton, som tente som militærlege i South Georgia Survey 1953–54, men som skada seg og vart send heim etter at ekspedisjonen nådde øya. Han reiste med South Georgia Survey igjen i 1955-56 som nestkommanderande, militærlege og fjellklatrar.
Vogel Peak
Vogel Peak er ein fjelltopp på 1350 moh. som ligg 1,5 nautiske mil (2,8 km) søraust for Ross Pass i Salvesen Range på Sør-Georgia. Han vart opphavleg gjeve namnet «Matterhorn» av den tyske gruppa under Det internasjonale polaråret, 1882-83. Namnet fekk aldri fotfeste, og sidan mange toppar på Sør-Georgia minnar om det sveitsiske Matterhorn, vart eit nytt namn føreslått av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1957. Vogel Peak er kalla opp etter dr. P. Vogel, nestkommanderande og ein fysikar og meteorolog på den tyske ekspedisjonen 1882-83. Han gjorde dei første glasiologiske undersøkingane på Sør-Georgia.
Utanriksdepartementets aspirantkurs
Utanriksdepartementets aspirantkurs er eit treårig traineeprogram med sikte på fast ansettelse i den norske utenrikstjenesten. Kvart år er det mellom 300 og 500 søkarar, der mellom 10 og 20 kjem inn på aspirantkurset. I 2011 vart det teke opp 10 aspirantar, i 2010 vart det teke opp 14, og i 2009 vart det teke opp 16.
Disse tjenestegjør først to år i Oslo og deretter eitt år ved ein norsk stasjon (ambassade, delegasjon, generalkonsulat eller representasjonskontor) i utlandet, før dei vert fast tilsett. Normalt tjenestegjør ein to år til på første stasjon, og tre år på ein ny stasjon. Dermed er ein stasjonert i utlandet i seks år i strekk før ein returnerer til Oslo.
Areópoli
Areópoli (gresk Αρεόπολη) er ein landsby i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Areópoli var hovudsete i den tidlegare kommunen Ítylo, som no er ei kommunaleining i kommunen Aust-Máni.
Utanriksdepartementets aspirantkurs
Som del av dei to åra i Oslo vekslar aspirantane mellom å arbeida som saksarbeidar i ein av UDs seksjonar, og å følgja kurs hos Utenrikstjenestens kompetansesenter. Kursane omfattar språk, kultur, politikk, økonomi, miljø og andre relevante sakfelt, i tillegg til diplomatisk handverk. Ein dreg òg på to turar innanlands, til høvesvis Nord-Noreg (inkludert Svalbard) og Vestlandet.
Skilton Ledge
Skilton Ledge er ei relativt flat, rektangulær hylle ved søraustenden av Midnight Plateau i Darwin Mountains. Den øvre flata (2070 moh) er isdekt, men ein fjellvegg dannar sørenden. Han er kalla opp etter Larry Skilton som var radiooperatør som i USA gjorde telefonkoplingar frå forskingsstasjonane til United States Antarctic Program (USA). Han arbeidde kvar natt i 11 år frå 1990–2001 og arrangerte fleire tusen telefonsamtalar.
Utanriksdepartementets aspirantkurs
Før ein kjem inn på aspirantkurset må ein gjennom ein omfattande opptakprosess som inkluderer essayskriving, møte med psykolog og intervju av UDs aspirantnemnd.
Fylkesveg 204 i Vest-Agder
Fylkesveg 204 i Vest-Agder går mellom Lindland i Mandal kommune og Lunde i Søgne kommune.
Trasear: Lindland – Valand 4,2 km, Monen – Lunde 21,1 km.
Kommunar og knutepunkt
Erstatta av E 39 ca. 400 m
Fylkesveg 203 i Vest-Agder
Fylkesveg 203 i Vest-Agder (Tregdevegen) går mellom E 39 på Ime og fylkesveg 204 i Harkmark i Mandal kommune. Vegen er 12,9 km lang.
Vegen er ein tilrådd sykkelveg og går i eit idyllisk landskap frå Ime og Jåbekk industriområde, der sykkelstigen langs vegen sluttar. Etter vel to kilometer passerer vegen Brennevinsmyra Miljøpark (innkjørsel frå Skjernøyvegen). Når vegen etter vel fire kilometer kjem til sjøen, finn ein Skagerrak Feriesenter Tregde like før ein kjem fram til sjølve Tregde. Deretter held vegen fram like i sjøkanten forbi Skogsøy til Eigebrekk og vidare til Harkmark kyrkje.
Til Tregdevegen ligg det svært mange hytter, noko som gjer at trafikken om sommaren er svært stor. Sidan vegen er smal, er det prioritert av Mandal kommune få lagt til sykkelstig på vegen.
Bishop Wilton Wold
Bishop Wilton Wold er det høgaste punktet i Yorkshire Wolds i East Riding i Yorkshire i England. Toppen heiter Garrowby Hill, og er 246 meter høg. Høgda ligg like nord for landsbyen Bishop Wilton, og om lag 8 km nord for byen Pocklington.
Wold tyder slette, så toppen er flat og vid og stort sett jordbruksland.
Den 7. februar 1944 styrta eit Halifax MkV-fly med base i RAF Rufforth på Garrowby Hill. . Alle åtte ombord omkom.
Jewel in the Crown
Jewel In The Crown er eit folkrockalbum av Fairport Convention frå 1995. Det vert av mange sett på som den beste plata med besetninga som hadde halde saman sidan innspelinga av Gladys' Leap i 1985. Nokre av songane er originale, men albumet inneheld òg mange andre songar av låtskrivarar som Huw Williams, Ralph McTell og Julie Matthews.
Historie
Albumet vart opphavleg miksa av Fairport sjølv og samarbeidspartnaren gjennom mange år, Mark Tucker, ved Woodworm Studios. Seks spor vart så omarbeidd av den legendariske produsenten Gus Dudgeon. Det var det siste studioalbumet med denne besetninga.
Steve Mullings
Steve Mullings er ein tidlegare sprintar frå Jamaica. Mullings spesialiserte seg på 100 meter og 200 meter og på 4 x 100 meter stafett.
Karriere
Mullings utmerka seg godt som sprintar i byrjinga av 2000-åra, og greidde kvalifikasjonskravet til sommar-OL 2004 i Aten. Då han testa positivt for ulovlege stoff, m.a. testosteron, vart han teken bort frå tevlinga og utestengt frå idretten i to år. Resultata hans frå mellom midten av 2004 og 2005 vart sletta frå arkivet.
I 2006 kom han tilbake og forsøkte på nytt. Han trena seg i form att og deltok m.a. i VM i friidrett 2007 i Osaka, der han tok sølv med det jamaicanske stafettlaget på 4 x 100 meter, sjølv om Mullings riktignok ikkje sprang i sjølve stafettfinalen. Mullings greidde ikkje OL-krava i 2008, men hadde eit vellukka 2009. Under VM i friidrett 2009 i Berlin sette Mullings personleg rekord på 200 meter på 19,98. I tillegg tok han gull med stafettlaget på 4 x 100 meter. Mullings sprang her i finalen saman med Michael Frater, Asafa Powell og Usain Bolt. Dei kom i mål på 37,31, berre to tidelar bak Jamaicas verdsrekord frå Beijing i 2008.
Wilckens Peaks
Wilckens Peaks er ei gruppe fjelltoppar, det høgaste 1375 moh, i form av ein boge som strekkjer seg frå nordsida av Keilhaubreen til nordsida av Neumayerbreen på Sør-Georgia. Fjella vart grovt kartlagd i 1928-29 av Ludwig Kohl-Larsen som gav dei namnet «Wilckenskette» etter Otto Wilckens frå Bonn Universitet. Ei engelsk form av namnet er i dag det godkjende namnet.
Claudia Giordani
Claudia Giordani er ein italiensk tidlegare alpin skirennar frå Milano som vann sølvmedaljen i slalåm under Vinter-OL 1976 i Innsbruck.