cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Take Me in Your Arms (Rock Me a Little While)
«Take Me in Your Arms (Rock Me a Little While)» er ein song skriven av Motown-låtskrivarane Holland–Dozier–Holland i 1960-åra. Han vart mest populær i 1975 då han vart spelt inn i The Doobie Brothers.
Motown-versjonar
Eddie Holland frå Holland-Dozier-Holland laga den første innspelinga av «Take Me in Your Arms» i 1964. Denne versjonen kom ikkje ut kommersielt før i 2005. Holland-Dozier-Holland fekk Kim Weston til å spele inn songen i 1965 og versjonen hennar kom ut i september det året. Mike Terry speler barytonsaksofon på songen. Han nådde fjerdeplassen på R&B-lista i Billboard og 50. plassen på Hot 100. I 1967 fekk Holland-Dozier-Holland The Isley Brothers til å spele inn songen. Versjonen deira kom ut i mars 1968 og nådde 121. plassen i USA og 22. plassen på R&B-lista. Jermaine Jackson spelte «Take Me in Your Arms» for det første soloalbumet sitt, Jermaine, gjeve ut i 1972. Innspelinga var produsert av Hal Davis og var B-sida til singelen «Daddy's Home».
The Doobie Brothers
The Doobie Brothers spelte inn «Take Me in Your Arms» i 1975 for albumet Stampede. Tom Johnston, som då var frontmann i bandet, og sa seinare «eg hadde vore fan av den songen sidan han kom ut ein gong i 60-åra. Eg berre elska den songen. Så ein gong kring 1972 byrja eg å prøve og få bandet til å spele songen. Og eg kom ingen veg før i 1975. I 1975 spelte me han endeleg inn.»
Doobies-medlemmet Jeff Baxter sa om innspelinga deira: «Den songen var som ein sann draum for oss. Kvar musikar eg nokon gong har sendt har ønska å få til den tekniske glatte soul-stilen til Motown - han er så dynamisk. Me sat ned og prøvde å etterlikne lyden og sjå om vår versjon kunne bli ein suksessrik singel.» I følgje Doobies-medlemmet Patrick Simmons: «Først høyrdest bandet ut som Grateful Dead som gjorde Four Tops, men gradvis vart det ganske likt.» Paul Riser frå Motown vart henta inn for å arrangere sporet.
Singelen var den første frå Stampede den 23. april 1975 og nådde 11. plassen på Hot 100-lista i USA i juni. «Take Me in Your Arms» vart den einaste hitten til The Doobie Brothers i Frankrike, der han nådde 37. plassen. Songen nådde òg 29. plassen i Storbritannia, som var like høg som den singelen deira «Listen to the Music». Singelen nådde òg 34. plassen i Australia.
Andre versjonar
«Take Me in Your Arms» vart òg spelt inn i 1975 av den kanadiske songaren Charity Brown som nådde femteplassen i Canada i mai 1975.
Berliner Illustrirte Zeitung
Berliner Illustrirte Zeitung (BIZ) var eit tysk vekeblad grunnlagd i Berlin i 1891. Det første nummeret kom ut 4. januar 1892.
Bladet blei skipa i november 1891 av Hepner, ein forretningmann frå Schlesien. Det første nummeret kom ut under Otto Eysler, som også gav ut Lustige Blätter. I 1894 blei det kjøpt av Leopold Ullstein, skiparen av Ullstein Verlag.
Berliner Illustrirte Zeitung var det første tidsskriftet i Tyskland som kom i masseopplag. Det blei seld for 10 Pfennig på gater og torg i Berlin, ein pris til og med ein arbeidar kunne betala. BIZ-konseptet var nytt på denne tida. Ein hadde ingen abonnentar, men lokka i staden lesarar gjennom ei interessant form som bygde på bilde. Allereie i 1902 blei det vist fotografi ikkje berre på tittelsida, men også inne i bladet. Mot sluttet av weimarrepublikktida hadde BIZ oppnådd eit opplag kvar veke på nær to millionar eksemplar, og blei distribuert med eigne forlagsfly over heile Tyskland. Under nazitida blei eigarfamilien Ullstein fordriven, og BIZ blei nytta som propagandablad av regimet. I 1941 blei stavinga av namnet endra til Berliner Illustrierte Zeitung.
Etter andre verdskrigen vende Ullstein tilbake. Bladet blei seld til Axel Springer, men etter 1945 kom det ikkje ut regelmessig. Under namnet Berliner Illustrirte har det likevel kome ut som særrskilde temanummer, mellom anna i samband med Kennedy-besøket i Berlin 1963, då Berlinmuren fall i 1989 og ved gjenforeininga av Tyskland 3. oktober 1990. Sidan 18. mars 1984 har namnet også vore brukt for søndagsmagasinet til Berliner Morgenpost.
Edvard Hagerup Bull
Edvard Hagerup Bull var ein norsk jurist, Høgre-politikar, stortingsrepresentant, finansminister 1905, 1920-21 og justisminister 1905-06. Han var farfar til komponisten Edvard Hagerup Bull.
Bull var fødd og oppvaksen i Bergen, far hans var offiser. Han vart student frå katedralskulen i heimbyen i 1872, cand. jur. i 1876. I 1877 vart han fullmektig hos høgsterettsadvokaten Emil Stang. To år seinare vart han tilsett i Indredepartementet, året etter i Finansdepartementet. I 1882 vart han byråsjef, og 1888 ekspedisjonssjef i Finansdepartementet. I 1889 var han frå 25.mai til 8. juli konstituert statsråd i Finansdepartementet i Johan Sverdrups regjering. År 1893 vart Bull høgsterettsdommar. I 1918 sa han frå seg embetet som høgsterettsdommar. Han skreiv gjennom åra ei rekke artiklar om juridiske, finansielle og statsøkonomiske emne. I 1903 vart Bull vald inn på Stortinget for Høgre i Akershus, der han vart formann for budsjettkomiteen. I mars 1905 vart han justisminister i Christian Michelsens regjering, og hadde sete i statsrådsavdelinga i Stockholm fram til 7. juni, då unionen vart oppløyst. Deretter var han justisminister i same regjering fram til november 1905, då han vart finansminister. Han var sentral då regjeringa la opp planar i forkant av unionsoppløysinga i 1905, og i den påfylgjande folkeavrøystinga.
Bull kom inn att på Stortinget som representant for Akers krins frå 1910. 1913-18 var han parlamentarisk førar for Høgre. Han var formann i justiskomiteen 1910-12 og justiskomite nr 2 frå 1913 til -18. Her var han den leiande då ordninga med sivilprosessar vart reformert, lova vart vedteken i 1915. Nestformann i valkomiteen i 1912 og i komiteen om vassdragsreguleringa, også 1912. 1913-14 var han nestformann i fullmaktskomiteen, 1916-18 i utanrikskomiteen og i den førebuande fullmaktskomiteen. 1920-21 var Bull finansminister i Otto Bahr Halvorsens fyrste regjering i nøyaktig eitt år.
Bull vart i 1895 utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden. I november 1906 vart han forfremja til kommandør av 1. klasse «for statsborgerlig og embedsfortjeneste». Han var også innehavar av 7. juni-medaljen.
Dulcimer
isk Dulcimer (eller hammardulcimer) er eit perkusjonsinstrument med strenger som typisk er trekte over eit trapesforma resonant lydbord. Dulcimeren blir stilt framfor musikaren, som i nokre tradisjonelle former kan sitja med beina i kross på bakken eller i meir moderne stilar kan stå eller sitja på eit møbel. Spelaren nyttar ein lita skeiforma hammar i kvar hand til å slå på strengene. Det gresk-romerske ordet dulcimer ('søt song') er avleidd frå latin dulcis ('søt') og gresk melos ('song'). Dulcimer, der ein slår strengene med små hamrar, stammar frå psalter, der ein plukkar strengene.
Dulcimer og liknande instrument er utbreidde i tradisjonell musikk frå Irak, India, Iran, Sørvest-Asia, Kina, Korea og delar av Søraust-Asia, Sentral-Europa (Ungarn, Slovenia, Romania, Slovakia, Polen, Tsjekkia, Sveits (særleg Appenzell), Austerrike og Bayern), Balkan, Aust-Europa (Ukraina og Belarus) og Skandinavia. Det blir også spelt i Storbritannia (Wales, East Anglia, Northumberland) og USA, der bruken i folkemusikk tok seg opp på slutten av 1900-talet. Dulcimer blei mykje brukt gjennom mellomalderen i England, Frankrike, Italia, Tyskland, Nederlands og Spania. Instrumentet hadde ulike namn i kvart land, men blei overalt rekna som ein type psalterium. Ein såg med tida ein skilnad i måten å laga lyd på med dulcimer, der ein sette strengene i vibrasjon med hammarar, og psalterium, der ein plukka dei. Dulcimer gav opphav til piano, medan psalterium blei vidareutvikla til cembalo. Det finst versjonar av hammerdulcimer frå heile verda, som kvar har sin eigen distinkte konstruksjons- og spelestil:
Johan Vogt
Johan Vogt var ein norsk samfunnsøkonom.
Johan Vogt var son av Johan Herman Lie Vogt, som var professor ved NTH i Trondhjem, og Martha Johanne Abigael Kinck. Her gjekk han på Trondheim Katedralskole, der han stifta gymnasavisen «De unges forbund» og trykte tekstar av mellom anna Nordahl Grieg og Johan Borgen. På grunn av artiklane i bladet vart han utvist frå skolen, og måtte ta examen artium som privatist. Gjennom søstera Margit Vogt var han svoger av krigshelten Martin Linge.
Som student meldte Vogt seg inn i Mot Dag allereie to månader etter stiftinga, og fekk medlemskort nummer 5. Vogt vart arrestert under andre verdskrigen og sat på Grini til 1945.
Vogt studerte statsøkonomi og tok eksamen (cand.oecon.) i 1923. 1928–33 var han statsstipendiat, men han brukte det meste av tida i Mot Dag. I denne perioden arbeidet Vogt mellom anna med å omsette bokverket Das Kapital (Kapitalen) til norsk. Seinare livnærte han seg som timelærar ved Oslo Handelsgymnasium og ved universitetet, til han i 1948 vart dosent i sosiallære. I 1957 vart han Wilhelm Keilhaus etterfølgjar som professor. Johan Vogt vart i 1976 første mottakar av Fritt Ords Pris.
Belyj i Tver oblast
Belyj (russisk Бе́лый) er ein by i Tver oblast i Russland med om lag 3800 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Obsja, rundt 220 km sørvest for Tver.
Belyj er det russiske ordet for «kvit», men det er ukjent kvifor byen har fått dette namnet. Han vart første gong nemnt i 1359 som eit fort i fyrstedømmet Smolensk, og som hamna under Litauen ved slutten av hundreåret. På 1400-talet vart han eit sete for Belskij-greina av det herskande Gediminide-dynastiet. Byen vart erobra av Storfyrstedømet Moskva i 1503. Tre år seinare bygde dei ei stor borg, som litauarane omleira i 1508. Byen hamna igjen under Det polsk-litauiske samveldet mellom 1618 og 1654.
Kvitlauk
Kvitlauk (Allium sativum) er ei fleirårig plante i påskeliljefamilien. Ho er ei mykje omtykt mat- og medisinplante som er nærskyld med kepalauk (vanleg lauk), sjalottlauk, purrelauk og bjørnelauk. Kvitlauk stammar frå Sentral-Asia, men veks ikkje vilt. Ein reknar med at han er vorten dyrka fram, truleg frå arta A. longicuspis. Lauken til kvitlauk kan bli brukt som grønsak og krydder. Laukdelen har ofte fleire sidelaukar, kalla fedd eller kløfter, men finst òg som heil lauk i varianten kinesisk kvitlauk eller hovudkvitlauk. Ein annan type kvitlauk, elefantkvitlauk, høyrer til ei anna art (A. ampeloprasum).
Skildring
Kvitlauksplanta blir 20-60 cm høg. Ho veks frå eitt fedd som kan plantast om hausten i kaldt klima; i varme kan ho plantast heile året. Planta trivst på ein solrik veksestad med veldrenert, næringsrik jord. Stilkane kan bli lange og tynne og kan byrja å krølla seg; desse kan ein klippa av og bruka som vår- eller graslauk. Planta kan danna ein topplauk på stilken som ein klipper av ved dyrking, denne kan òg bli brukt som mat eller medisin. Lauken kan brukast fersk eller plukkast etter blomstring og bladvisning og turkast. Den ferske kvitlauken har mildare smak enn han som er turka.
Lauken er kvit eller gulkvit inni og kan ha skal som er heilt kvitt, rosa/lilla eller med striper av desse fargene. På varieteten ''A. sativum var. sativum'' er heile lauken dekt av eit turt, papirvore skal; i tillegg kan kvart fedd ha skal. Blada eller stilkane er mjuke og kan bli brukte til å fletta saman fleire kvitlaukar. Denne typen kvitlauk blir somtid òg kalla soft-neck. Slangekvitlauk eller hard-neck (A. sativum var. ophioscorodon) har hardare stilkar som ikkje kan flettast og har ikkje ytterskal kring heile lauken. Denne lauken har få store fedd som ligg i ein enkel krans kring midtstengelen. Hjå soft-neck ligg det fleire små fedd inst.
I norsk natur
Det har vore registrert eit par einskildfunn av forvilla kvitlauk i norsk natur.
Bruk
Kvitlauk er mykje brukt innan asiatisk og søreuropeisk matlaging. Kvitlauk kan bli hakka, pressa i kvitlaukspresse eller brukt heil. Han blir brukt i supper, sausar og mange andre retter. Ein kan grilla eller baka heile fedd, eller ein kan bruka kvitlauk til røyking eller sylting.
I folkemedisinen har kvitlauk vore brukt mot vanskar med matmelting, åreforkalking, forkjøling, mot orm og som afrodisiakum. I moderne alternativ medisin bruker ein ofte kvitlauk som eit element i antibiotikabehandling. Mange meiner òg at kvitlauk styrkjer immunforsvaret.
Innan populærkulturen er kvitlauk kjend som eit middel mot vampyrar.
Thodoris Zagorakis
Thodoris Zagorakis er ein gresk politikar og tidlegare fotballspelar frå Kavala, som vart europameister i fotball med Hellas i 2004. Sidan 2014 er han medlem av EU-parlamentet.
Fotball
Zagorakis spelte på heimlege AO Kavala frå 1988 til -92. Vinteren 1993 gjekk han over til det greske topplaget PAOK Saloniki. Etter fem år i PAOK vart han tidleg i 1998 overført til engelske Leicester City. Med Leicester spelte han ligacupfinale både i 1999 mot Tottenham og 2000 mot Tranmere, den fyrste enda med tap for Zagorakis, den andre med siger. Sommaren 2000 fekk han kontrakt med AEK Athen. Og var med å vinne den greske cupfinalen 2002. Sesongen 2004/05 var han så Bologna-spelar, før han avslutta den aktive spelarkarrieren med to sesongar i PAOK.
I åra frå 1994 til 2007 deltok Zagorakis i 120 landskampar og skåra tre mål, og var med det til 2012 spelaren med flest kampar for Hellas. Han var kaptein og sentral i rolla som defensiv midtbanespelar i det greske mannskapet som vann EM i fotball 2004 i Portugal, etter finalesiger 1-0 over vertsnasjonen.
Etter at han i 2007 la opp som aktiv fotballspelar, vart han styreformann i fotballklubben PAOK Saloniki til 2012.
Politikk
Ved valet til medlemer av EU-parlamentet i 2014 vart Zagorakis vald inn som representant for det liberal-konservative partiet Nea Dimokratia. I EU-parlamentet er han medlem i Kultur- og undervisningsnemnda.
Njasvizj slott
Njasvizj slott (belarusisk Нясьвіскі замак) er ein verdsarvstad i Njasvizj i Belarus.
Historikk
Det rektangulære, treetasjes slottet vart bestilt av magnaten Mikołaj Krzysztof Radziwiłł i 1582. Hovudbygningen stod ferdig i 1604. Eit halvt hundreår seinare vart det bygd fleire galleri. Hjørna av slottet vart grunnfesta med fire åttekanta tårn.
I 1706, under den store nordiske krigen, plyndra hæren til Karl XII slottet og øydela festningsverka. Nokre tiår seinare inviterte familien Radziwiłł nokre tyske og italienske arkitektar til å renovere og utvide slottet. Antoni Zaleski dekorerte den gule fasaden med barokkstukkatur. Portane til slottet frå 1600-talet vart også rekonstruerte, og slottets toetasjes tårn vart krona med tårnhette.
Renovering og seinare bruk
I 1881–1886 vart interiøret av slottet renovert av prins Antoni Radziwiłł og kona hans Marie de Castellane. Dei teikna også slottsparken i engelsk stil. I 1939 vart familien kasta ut av slottet av den raude hæren. Under Sovjettida vart slottet brukt som eit sanatorium. Parken vart gradvis forfallen.
Sense of Doubt
«Sense of Doubt» er eit instrumentalt stykke skrive av David Bowie i 1977 for albumet “Heroes”. Det var den første av tre instrumentalar på side to av den originale vinylplata som glei over i kvarandre, før «Moss Garden» og «Neuköln».
Verket er omtalt som «storarta» og «grundig fryktinngytande», og er eit av dei mørkare spora på albumet, med eit fallande fire notar langt pianomotiv ved sidan av «ei skummel synthlinje som henta frå ein lydbit frå ein stumfilm frå ekspresjonisttida». Brian Eno sa at dei kontrasterande temaa var resultatet av at han og Bowie kvar følgde eit Oblique Strategies-kort for å rettleie dei i innspelinga. Eno sitt instruerte han til å «gjere alt så likt som mogeleg» og Bowie sitt var å «understreke skilnader».
«Sense of Doubt» vart framført på det italienske TV-programmet L’altra domenica i 1977 og gjennom “Heroes”-turneen i 1978.
Det russiske flagget
Det russiske flagget er ein trikolor med like breie, horisontale felt i kvitt, blått og raudt. Det var offisielt vedteke som statsflagg for Russland i 1991. Flagget har tidlegare vore brukt som koffardiflagg i det russiske keisardømet (1699–1918) og som sivilflagg til lands (1883–1914).
Under perioden 1858–1883 brukte Russland, etter inspirasjon frå austerriksk flaggbruk, eit flagg med fargar frå det dåverande keisarlege våpenet, som hadde ei svart ørn i felt av gull. I moderne tid har dette flagget vore brukt av russiske nasjonalistar.
Som unionsrepublikk i Sovjetunionen hadde Russland frå tidleg i 1950-åra eit flagg som bygde på det sovjetiske flagget – raud duk med gyllen hammar, sigd og stjerne – og med ei vertikal blå stripe inne ved stanga.
Det russiske orlogsflagget er kvitt med blå andreaskross.
Endogen og eksogen i geologi
Dei viktigaste eksogene prosessane er erosjon, forvitring og sedimentasjon. Desse prosessane er hovudsakleg knytte til temperatur og sirkulasjon i atmosfæren og hydrosfæren.
Endogene prosessar kan til dømes vere vulkanisme, orogenese og jordskjelv.
Happy with What You Have to Be Happy With
Happy With What You Have to Be Happy With er ein EP av bandet King Crimson som kom ut i 2002, i samband med det påfølgjande albumet The Power to Believe som kom ut året etter.
EP-versjonen av «Happy With What You Have to Be Happy With» er eit refreng lenger enn på albumversjonen. «Eyes Wide Open» er ein akustisk versjon. Alternavie versjonar av desse songane finst på The Power to Believe.
A Portrait of the Artist as a Young Man
A Portrait of the Artist as a Young Man er ein halvbiografisk roman skriven av James Joyce. Romanen blei først gjeven ut som føljetong i det engelske litterære tidskriftet The Egoist frå 1914 til 1915. Han kom først ut i bokform i 1916 i USA og i 1917 i Storbritannia. Romanen handlar om Stephen Dedalus, eit alter ego for Joyce, som har namn frå Daidalos i gresk mytologi.
Boka er omsett til bokmål som Portrett av kunstneren som ung mann av Herbert Svenkerud (1948), til dansk som Portræt af kunstneren som ungt menneske og til svensk som Porträtt av konstnären som ung eller Porträtt av författaren som ung.
Boris Gelfand
Boris Abramovitsj Gelfand er ein israelsk stormeister i sjakk. Han vann kandidatturneringa i 2011, og kvalifiserte seg dermed til å spele tvikamp om verdsmeisterskapen i sjakk mot Viswanathan Anand i Chennai i april-mai 2012.
I 1998 emigrerte han til Israel, og busette seg i Rishon LeZion. Han har sidan vore den høgast rangerte sjakkspelaren i Israel. Topprating var 2761 i januar 2010, pr. 1. juli 2011 hadde han 2746, nr. 12 på verdsrankingen.
Tidleg karriere
Gelfand vart Sovjetisk juniormeister då han var 17 år, og vann Europameisterkapen i sjakk for juniorar to år seinare. I 1988 kom han på andreplass i Verdsmeisterskapen i sjakk for juniorar, på same poengsum som vinnaren Joël Lautier. I 1989 kvalifiserte han seg til stormeister-tittelen.
VM-kvalifisering 1993-2002
Gelfand har fleire gongar kvalifisert seg for kandidatturneringa for verdsmeisterskapen i sjakk. Han kvalifiserte seg frå Intersoneturneringa til kandidatturneringa for Verdsmeisterskapen 1993. Han vann den første kandidat-tvikampen, men vart slått ut i kvartfinalen av Nigel Short. I FIDE-verdsmeisterskapen i sjakk 1996 vann han intersoneturneringa, og vann dei to første kandidatkampane, før han vart slått ut i semifinalen av Anatolij Karpov. Han hadde fleire sterke resultat i utslagsturneringane om FIDE-verdsmeisterskapa i sjakk 1998-2004, der det beste resultatet var semifinalen i 1997. Han spelte i 8-spelar-turneringa i Dortmund i 2002, som var kandidatturnering for verdsmeisterskapen i sjakk 2004, men nådde ikkje semifinalen.
Verdsmeisterskapen i sjakk 2007
Gelfand kom blant dei 10 fremste i FIDE World Cup 2005, noko som kvalifiserte han til kandidatturneringa til Verdsmeisterskapen i sjakk 2007. Han vann kandidatkampane mot Rustam Kasimdzhanov (etter spelforlenging i hurtigsjakk) og Gata Kamsky (+2-0=3), og kvalifiserte seg dermed for Verdsmeisterskapen i sjakk 2007. Han var ikkje blant favorittane, men overraska med å dele andreplassen med den til då regjerande verdsmeisteren Vladimir Kramnik, ny verdsmeister vart Viswanathan Anand.
Verdsmeisterskapen i sjakk 2012
I FIDE World Cup 2009 var Gelfand topprangert, og slo Judit Polgár, regjerande verdsmeister i sjakk for juniorar Maxime Vachier-Lagrave, Dmitrij Jakovenko og Sergej Karjakin på vegen til finalen. I finalen møtte han tidlegare FIDE-verdsmeister i sjakk Ruslan Ponomarjov, og vann 7-5 etter spelforlenging. Sigeren i denne turneringa kvalifiserte Gelfand for kandidatturneringa til Verdsmeisterskapen i sjakk 2012.
Kandidatturneringa vart spela i Kazan, Russland i mai 2011. Gelfand var rangert som nummer fire. I kvartfinala vann han eit komplisert parti med svart i Najdorf-forsvaret, elles tre remisar, og slo dermed Shakhriyar Mamedjarov 2,5-1,5. I semifinala møtte han Gata Kamsky. Etter fire remisar i dei fire første partia vart det spelforlenging i hurtigsjakk. Kamsky vann det tredje partiet, og Gelfand måtte vinne det fjerde med svart for å unngå å bli slått ut. Dette klarte han, og vann deretter dei to neste partia i lynsjakk med 2-0. I finalen møtte han Alexander Grischuk. Etter remis i dei fem første partia, så vann Gelfand det sjette og siste ordinære partiet med kvit mot Grünfeld-forsvaret, og dermed tvikampen 3,5-2,5. Gelfand hadde dermed kvalifisert seg til å møte verdsmeister Anand om verdsmeisterskapen i sjakk 2012, som skal spelast i Moskva i mai 2012.
Minneverdige turneringssigrar
Boris Gelfand har vunne om lag 30 sjakkturneringar i karrieren, mellom anna følgjande:
Spelestil
Gelfand spelar med kvit 1.d4, og er med svart spesialist på siciliansk forsvar, Najdorf-varianten, russisk forsvar, slavisk forsvar og kongeindisk forsvar. Han er kjend som ein sterk posisjonsspelar.
Berliner Morgenpost
Berliner Morgenpost er ei tysk dagsavis som kjem ut i Berlin. Ho blei grunnlagd i 1898 av Leopold Ullstein, og gjeven ut av Ullstein Verlag. Sidan 1959 har ho hatt Axel Springer AG som eiga. I 2006 hadde ho 460 000 daglege lesarar. Ved sidan av Berliner Zeitung er ho den største dagsavisa i Berlin. Avisa samarbeider tett med riksavisa Die Welt, som også kjem ut på Axel Springer AG.
Here We Go av PeR
«Here We Go» var det latviske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av PeR. Songen er skriven av Ralds Eilands og Arturas Burke.
Dziesma 2013
PeR sendte inn «Here We Go» og «Sad Trumpet» til Latvijas Televīzija (LTV) og båe songane vart valde ut til å delta i Dziesma 2013, den latviske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013. For å delta i finalen måtte kvart bidrag kvalifisere seg i ein av dei to semifinalane. «Sad Trumpet» gjekk til finalen frå den fyrste semifinalen, men enda til slutt på tiandeplass.
Finalen
Songen starta som nummer tolv, etter «Upside Down» av Sabīne Berezina. Bidraget vann med to poeng, eitt poeng frå juryen og eitt poeng frå fjernsynssjåarane, og gjekk vidare til superfinalen. Der vart songen framført som nummer to, etter «I Am Who I Am» av Marta Ritova og før «I Need A Hero» av Samanta Tīna. «Here We Go» fekk to poeng, eitt poeng frå juryen og eitt poeng frå fjernsynssjåarane, og vann. Songen vil dimed representere Latvia i Eurovision Song Contest 2013.
Eurovision Song Contest 2013
Då «Here We Go» vann Dziesma 2013 vart det klårt at songen vil representere Latvia i Eurovision Song Contest 2013. Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen må kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Latvia vart tildelt ein plass i den andre semifinalen 16. mai 2013 i Malmö Arena.
Semifinale 2
Songen vil starte som nummer éin, før San Marino med «Crisalide (Vola)» av Valentina Monetta.
Bezjetsk
Bezjetsk (russisk Бежецк) er ein by i Tver oblast i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Mologa, 120 km nordaust for Tver.
Bezjetsk vart først nemnt på 1100-talet som Bezjitsji, og han låg då under Novgorod. Tidleg på 1400-talet vart distriktet Bezjetskij Verkh annektert av Storfyrstedømet Moskva.
Sju kilometer sørvest for byen ligg den store flybasen Dorokhovo.
Fylkesveg 516 (fleirtyding)
Fylkesveg 516 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesveg 517 i Nordland
Fylkesveg 517 i Nordland går mellom Botn og Stormyra krigskyrkjegard. Vegen er 704 meter lang.
Charles Stewart Parnell
Charles Stewart Parnell var ein irsk nasjonalistleiar og politikar som var leiar for Home Rule League 1880-92 og Irish Parliamentary Party 1882-1891. Han var parlamentsmedlem (MP) i Det britiske underhuset frå 1875 til 1891
Plutomånen Styx
Styx (tidleg etter oppdaginga ofte kalla P5) er ein av månane til dvergplaneten Pluto. Han vart oppdaga 26. juni 2012 av eit større lag leitt av Mark Showalter som brukte romteleskopet Hubble.
Basert på bilete frå New Horizons-sonden er månen estimert til å ha ein storleik på, og ein reknar med at han truleg har ei ljos og isete yte til liks med Nix og Hydra.
Styx er namnsett etter elva Styx i gresk mytologi.
Sklerometer
Eit sklerometer er eit instrument for måling den absolutte hardleiken til eit mineral. Det vart først konstruert av T.J. Seebeck i 1833. Ein stålspiss eller diamant med kjent belastning rissar i materialen og hardleiken blir målt av djupna og forma til risset.
Bologoje
Bologoje (russisk Болого́е) er ein by og eit jernbaneknutepunkt i Tver oblast i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg 160 km nordvest for Tver.
Grunnlegginga av byen vert rekna til 1495, då han vart nemnt første gong i historiske dokument. Namnet «Bologoye» har opphav i Bologojesjøen like ved byen. I 1851 vart Bologoje ein stasjon på jernbanen Moskva-St. Petersburg. Noko seinare på 1800-talet vart jernbanen Rybinsk – Pskov – Vindava lagt gjennom Bologoje, som dermed vart eit viktig jernbaneknutepunkt. Jernbanerelatert industri har medverka mykje til veksten i byen sidan den gong. Bologoje fekk offisiell bystatus i 1926.
Maria Muldaur
Maria Muldaur er ein USA-amerikansk vise- og bluessongar som var ein del av American folk music revival tidleg i 1960-åra. Ho spelte inn hitten «Midnight at the Oasis» i 1973 og har halde fram å spele inn musikk i visetradisjonen.
Belsh
Belsh er ein by og ein kommune i regionen Elbasan i Albania. Kommunen ligg sentralt i landet og grensar i vest til regionen Fier, i sør til regionen Berat.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande bykommunen Belsh 8 781 innbyggjarar, medan dei fem kommunane som i dag utgjer storkommunen Belsh, til saman hadde 19 503 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var den dåverande bykommunen Belsh ein del av distriktet Elbasan. Den dåverande bykommunen omfatta busetnadene:
Sinober
Sinober eller cinnabaritt er eit raudt mineral, ein trigonal modifikasjon av kvikksølv(II)-sulfid, HgS. Det inneheld i rein tilstand 86,2 % kvikksølv og er det klårt viktigaste kvikksølvmineralet. Større førekomstar finst i Spania (Almadén), Slovenia (Idrija), Italia (Monte Amiata), Kina (Hunan-provinsen), Russland (Ural), Mexico og USA (California). Mineralet vart tidlegare brukt som raud målarfarge, men er erstatta av kunstig framstilt sinober. Ein svart, kubisk modifikasjon av HgS finst i naturen som det langt sjeldnare mineral metacinnabaritt.
Namnet er av orientalsk opphav, der siste delen kan ha samanheng med arabisk apar, 'raudt støv'. Det har kome til norsk over gresk kinnabari, fransk cinabre'  og tysk Zinnober.
Miracle
«Miracle» (engelsk for 'Mirakel') er ein song av Paula Seling & Ovi, gjeven ut 15. januar 2014. Songen er skriven av Phillip Halloun, Ovidiu Cernăuţeanu, Victor Forberg Skogberg og Frida Amundsen, og produsert av Beyond51 i Oslo i Noreg.
Selecția Națională 2014
«Miracle» vart vald ut av Societatea Românǎ de Televiziune til å delta i Selecția Națională 2014, den rumenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark. Songen var framført på engelsk av Paula Seling og Ovidiu Cernăuţeanu under aliaset Paula Seling & Ovi. Cernăuţeanu skreiv «Miracle» saman med Phillip Halloun, Victor Forberg Skogberg og Frida Amundsen. Bidraget vann tevlinga med 22 poeng; tolv frå juryen og ti frå fjernsynssjåarane.
Etter sigeren i Selecția Națională 2014 vart det klårt at «Miracle» vil representere Romania i Eurovision Song Contest 2014. Songen vil verte framført på engelsk av Paula Seling & Ovi. Romania vil delta i den andre semifinalen og må enda på mellom dei ti beste for å gå vidare til finalen.
EHF-meisterligaen i handball 2011/Kvinner
Meisterligaen i handball 2011 for kvinner var ei turnering arrangert av Europas handballforbund (EHF) som tok til med kvalifiseringsspel 3. september 2010 og avslutta med dobbeltfinale 7. og 14. mai 2021. Larvik Håndballklubb vann turneringa. Det var fyrste gongen eit norsk lag vann EHF-meisterligaen.
Skleroskop
Eit skleroskop er eit apparat til måling av eit hardleiksgraden til eit material. Det registrerer kor høgt ei kule eller liknande sprett etter fall ned på materialen frå ei avgjort høgd. Ved denne metoden er det eigenleg elastisitetseigenskapane som blir målt.
EHF-meisterligaen i handball 2011/Kvinner
Finalane
Framom 4 416 tilskodarar vann Larvik HK heimekampen i Arena Larvik den 7. mai med 23–21. Bortekampen i spanske Pamplona sju dagar seinare enda med knappe 25-24 til SD Itxako, dermed sikra Larvik seg EHF-trofeet med 46 mål mot 45 Itxako sine 45.
Måla til Larvik HK kom frå Tonje Larsen 8+4, Linn Sulland 0+10, Heidi Løke 6+1, Linn-Kristin Riegelhuth 3+3, Nora Mørk 3+1, Gro Hammerseng 2+2 og Kari Mette Johansen 1+3. Cecilie Leganger og Lene Rantala var målvakter. Sara Breistøl, Karoline Breivang, Tine Kristiansen, Olga Medvedova og Tine Stange kom ikkje på skåringslistene.
Carmen Martín skåra i alt 15 mål for det spanske laget.
The Rolling Stones Rock and Roll Circus
The Rolling Stones Rock and Roll Circus er ein konsertfilm initiert og organisert av The Rolling Stones. Filmen blei til under to spelesesjonar den 11. og 12. desember 1968. Opptaka som filmen er sett saman av blei gjort på eit filmsett rigga til som ein sirkusarena. Saman med Rolling Stones, med støtte av Nicky Hopkins på piano, tok artistqr som The Who, Taj Mahal med Jesse Ed Davis, Marianne Faithfull, Jethro Tull og The Dirty Mac del i konserten. The Dirty Mac var ei supergruppe sett saman av John Lennon, Eric Clapton, Mitch Mitchell, Keith Richards og Yoko Ono.
Opptaka blei gjort i Intertel (V.T.R. Services) Studio i Wycombe Road i Wembley for eit spesielt invitert publikum. Dei byrja klokka 14.00 den 11. desember og varte til 5-tida neste morgon. Filminga tok lengre enn planlagd fordi fleire kamera slutta å verka og det tok lengre tid enn venta å gjera klar mellom opptredenane.
Mick Jagger, utkledd som sirkusdirektør, var drivkraft for konserten, og heldt artistar og publikum gåande fram til opptaka var ferdige. The Rolling Stones var likevel lite nøgde med sin opptreden, og filmen blei ikkje gjeven ut. Konserten var den siste då Brian Jones opptredde saman med gruppa.
Store delar av The Who-opptredenen var del av dokumentaren The Kids Are Alright (1979), men elles var opptaket rekna som tapt fram til ein fann det i ein søppeldunk i ein kjellar i 1989. Filmen blei restaurert og endeleg gjeven ut på CD og video i 1996. I 2004 kom ein remastra DVD med Dolby Surround-lyd ut.
Kjelder
The Rolling Stones Rock and Roll Circus The Rolling Stones Rock and Roll Circus
Angelos Basinas
Angelos Basinas er ein gresk tidlegare fotballspelar frå Khalkida som vart europameister med Hellas i 2004. Midtbanespelaren spelte 100 landskampar i tida 1999-2009 og var med vinne den nasjonale cupen og toppserien med Panathinaikos, også det i 2004.
Aktiv
Etter to år på benken i den greske storklubben Panathinaikos, var Basinas fast på laget i tida 1997-2005. Han fekk såleis med seg dobbeltriumfen våren 2004, då laget frå Athen vann både serien og cupen i Hellas. Hausten 2005 rauk han uklar med trenaren og vart sett ut av laget. I januar 2006 skreiv han kontrakt med Real Mallorca i den spanske La Liga, der han var aktiv fram til juni 2008. Etter eit ganske kort mellomspel i AEK Athen, vart han i februar 2009 overført til engelske Portsmouth. Sommaren 2010, etter at Portsmouth hadde rykt ned frå Premier League, gjekk Basinas til AC Arles-Avignon i Frankrike, men la opp allereie i oktober same året.
Basinas landslagsdebuterte 18. august 1999 mot El Salvador. I 2004 var han med på å vinne fotball-EM i Portugal, etter finaleseier 1-0 over vertsnasjonen. Frå våren 2007 var Basinas lagkaptein på landslaget. Den 1. april 2009 var han benka då Hellas vann 2-1 over Israel i Heraklion, men fekk kome inn på bana få minuttar før slutt, til si 100. og siste opptreden i gresk landslagsdrakt. Han skåra sju landslagsmål, fem av dei på straffespark.
Fylkesveg 531 i Nordland
Fylkesveg 531 i Nordland går mellom Nordvika og Kosmoen i Fauske kommune. Vegen er 5,8 km lang.
Regionen Makedonia
Makedonia er ein geografisk og historisk region på Balkan i det søraustlege Europa. Grensene vert rekna å ha endra seg over tid, men vert i dag som region rekna for å ligge i fem land på Balkan: Hellas, Nord-Makedonia, Bulgaria, Albania, Serbia, samt Kosovo. Regionen dekkjer om lag 67 000 km² og har ein folkesetnad på 4,76 millionar.
Persianar
Persianar er pelsverk av skinn (huda med håra på) frå nyfødde lam av karakulsau. Lamma vert vanlegvis slakta det første døgeret, seinast innan 10 døger. Når lamma er så små, har dei slike krullar og mønster i pelsen som er karakteristiske for persianar-pelsverket. Denne typen pelsverk vart opphavleg produsert i Russland og Afghanistan, men produksjonen går no føre seg fleire stader. I alle land der slikt pelsverk vert produsert, er det forbod mot å betre kvaliteten på pelsverket ved å gjere noko med søya for at ho skal kaste lamma før tida.
A Reality Tour
A Reality Tour er eit konsertalbum av David Bowie som kom ut 25. januar 2010. Albumet inneheld konsertopptak frå konsertane 22. og 23. november 2003 i Dublin under Reality-turneen. Dette er lydversjonen av konsertfilmen med same namn, utanom at han har med tre bonusspor. Den digitale utgåva har to ekstra bonusspor.
Innhald
Alle songar skrivne av David Bowie, utanom der andre er nemnde.
Fylkesveg 531
Fylkesveg 531 finst i fleire fylke i Noreg:
Karl Gustav-krigane
Karl Gustav-krigane (1655–1660, òg kalla den første nordiske krigen, den andre nordiske krigen eller den vesle nordiske krigen) vart utkjempa mellom Sverige og fiendane Det polsk-litauiske samveldet (1655–1660), Russland (1656–1658), Brandenburg-Preussen (1657–1660), Habsburgmonarkiet (1657–60) og Danmark-Noreg (1657-1658 og 1658–1660). Dei sameinte Nederlanda blanda seg ofte inn mot Sverige.
I 1655 invaderte og okkuperte Karl X Gustav av Sverige det vestlege Polen-Litauen, den austlege halvdelen var alt okkupert av Russland. Den raske svenske framrykkinga vart i Polen kjend som den svenske syndfloden. Storhertugdømet Litauen vart eit svensk len, dei polsk-litauiske armeane overgav seg og den polske kognen Jakob II Kasimir Vasa flykta til habsburgarane. Kurfyrste Fredrik Vilhelm I av Brandenburg og hertug av Preussen støtta i starten godsa i Det kongelege Preussen, men allierte seg med Sverige i byte for Hertugdømet Preussen som eit svensk len. Jakob II Kasimir Vasa utnytta dei såre religiøse kjenslene til katolikkane som levde i dei protestantisk-okkuperte områda og organiserte dei polsk-litauiske militære leiarane i Tyszowce-forbundet, og klarte slik å ta tilbake områda i 1656. Russland utnytta det svenske tilbakeslaget og erklærte krig mot Sverige og pressa inn i Litauen og Svensk Livland.
Karl X Gustav gav så Fredrik Vilhelm I full suverenitet i Hertugdømet Preussen i byte mot militær støtte, og med Radnot-traktaten allierte han seg med transilvanske George II Rákóczi som invaderte Polen-Litauen frå søraust. Jakob II Vasa fann ein alliert i Leopold I av Habsburg, og armeane hans kryssa inn i Polen-Litauen frå sørvest. Dette utløyste invasjonen til Fredrik III av Danmark av det svenske fastlandet våren 1657, i eit forsøk på å gjere opp for resultatet av Hannibalfeiden medan Sverige var oppteken andre stader. Brandenburg forlet alliansen med Sverige då dei fekk full suverenitet over Hertugdømet Preussen av den polske kongen med freden i Wehlau og Bromberg.
Fredrik III sin krig mot Sverige gav Karl X Gustav årsak til å forlate stillstanden i Polen-Litauen og kjempe mot Danmark i staden. Etter å ha marsjert armeen sin vestover og gjort ei farleg kryssing av dei islagde sunda over til Danmark vinteren 1657/58, overraska han ein uførebudd Fredrik III på dei danske øyane og tvinga han til å overgje seg. Med freden i Roskilde måtte Danmark seie frå seg alle dei danske provinsane i det som i dag er Sør-Sverige. Den anti-svenske alliansen hadde samstundes nøytralisert den transilvanske armeen og dei polske styrkane herja Svensk Pommern.
I 1658 bestemte Karl X Gustav at i staden for å dra attende til dei svenske skansane i Polen-Litauen, skulle han heller angripe Danmark på ny. Denne gongen stod Danmark imot åtaket og den anti-svenske alliansen følgde Karl X Gustav til Jylland og Svensk Pommern. Gjennom 1659 forsvarte Sverige skansane sine i Danmark og på sørsida av Austersjøen, dei allierte gjorde liten framgang og det vart forhandla fram ein fredsavtale. Då Karl X Gustav døydde i februar 1660, underteikna etterfølgjaren hans freden i Oliva med Polen-Litauen, Habsburg og Brandenburg i april og Freden i København med Danmark i mai. Sverige fekk helde dei fleste områda dei hadde fått i avtalen i Roskilde, Hertugdømet Preussen vart ein suveren stat, og elles gjekk områda stort sett tilbake til slik dei hadde vore før krigen starta. Sverige hadde alt underskrive ein våpenkvile med Russland i 1658, som førte fram til den endelege freden i Kardis i 1661.
Namn
Av engelske, tyske, russiske og skandinaviske historikarar vert desse konfliktane ofte kalla den første nordlege krigen. Uttrykket «den andre nordiske krigen», vart gjeven av polske historikarar (Druga Wojna Północna), og har seinare vorte mykje nytta på tysk og engelsk òg. Eit anna namn på krigane er den vesle nordiske krigen,, som derimot òg kan vise til krigen i 1741-1743. I Polen vert «Syndefloden» nytta om krigen, men dette omgrepet vert òg nytta om andre krigar mot Sverige, Brandenburg, Russland, Transilvania og kosakkane.
Bakgrunn
I 1648 enda freden i Westfalen trettiårskrigen, der Det svenske imperiet oppstod som ei ny stor europeisk stormakt i lag med Frankrike. I Hannibalfeiden, som var ein del av trettiårskrigen, hadde Sverige slått den tidlegare baltiske stormakta Danmark. Sverige hadde vore i fred med Russland sidan freden i Stolbovo hadde enda den ingermanlandske krigen i 1617. Sverige hadde vore i krig med Det polsk-litauiske samveldet sidan den polsk-svenske krigen 1626–1629, som vart enda med fleire fornya fredsavtalar (Altmark, Stuhmsdorf).
På den andre sida hadde samveldet, under kong Jan II Kasimir av Polen sidan 1648 opplevd ei krise både som følgje av det kosakkiske Khmelnytski-opprøret i søraust og ein handlingslamma administrasjon på grunn av indre stridar i adelen, mellom anna feidar mellom kongen og den litauiske hetmanen Janusz Radziwiłł og feidar mellom sejmikar som hadde krangla sidan eit liberum veto i 1652. Samveldet mangla derfor eit godt forsvar.
I januar 1654 vart den antipolske Pereiaslav-alliansen signert mellom den opprørske kosakk-hetmanen Bohdan Khmelnytskij og Aleksej av Russland, som hadde kontroll over ein velutrusta arme som var i ferd med å moderniserast. I 1654, då Karl X Gustav etterfølgde syskenbarnet Kristina på den svenske trona, rykte dei russiske styrkane inn i det uverna Samveldet, og ved å dra nordaustover hamna dei nær dei svenske interesseområda vest kysten av Austersjøen. Sverige såg den store suksessen russarane hadde, og valde å blande seg inn for å verne den protestantiske folkesetnaden i Polen. Sverige hadde eit tett band til fyrsten av Transilvania og hadde som mål å slå katolikkane i Polen. Sverige fekk òg opprøret i Det kosakkiske hetmanatet, som stod i sterk opposisjon til det polske styret, på si side, og dei lovde militær støtte om kosakkane ville bryte med russarane. Bohdan Khmelnytskij sende eit tokt leia av oberst Halytsjyna, som snart kom attende på grunn av mytteri i eigne rekker. Leiaren av hetmanatet deltok ikkje i handlinga på grunn av dårleg helse.
Sverige var på denne tida eit ekspansivt imperium med ein arme forma for å oppretthalde inntektene i dei okkuperte områda. Dei var klar over at eit direkte åtak på kjerneområdet i Russland kunne føre til ein dansk-polsk-russisk allianse. Sverige vart hindra frå å danne ein svensk-polsk allianse då Jan II Kasimir nekta å droppe kravet om den svenske krona og fordi den polsk-litauiske adelen ikkje ønskte å avstå territorium og makt som ein allianse med Sverige ville koste dei. Dei siste forhandlingane i Lübeck i februar 1655 enda utan resultat. Sverige gjekk derfor for eit åtak på Det polsk-litauiske samveldet for å kome fienden i forkjøpet og okkupere dei tilgjengelege områda før russarane.
Det svenske felttoget i Det polsk-litauiske samveldet
Dei svenske styrkane gjekk inn i Polen-Litauen frå Svensk Pommern i vest og Livland i nord. Divisjonen på den vestre flanken bestod av 13 650 mann og 72 kanonar kommandert av Arvid Wittenberg og gjekk inn i Polen den 21. juli 1655 iog ein annan arme på 12 700 til 15 000 mann kommandert av Karl X Gustav følgde i august, medan divisjonen på den nordlege flanken bestod av 7 200 mann kommandert av Magnus de la Gardie, som alt hadde erobra Dünaburg med dei den 12. juli.
På vestfronten møtte Wittenberg ein polsk hær på 13 000 mann, i tillegg til 1400 bondeinfanteristar. Adelen i Stor-Polen var klar over den militære overmakta til den veltrente svenske armeen, og overgav seg til Wittenberg den 25. juli i Ujscie etter slaget ved Ujście, og sverja så lojalitet til svenskekongen. Wittenberg oppretta ein garnison i Poznan (Posen).
På nordfronten signerte den litauiske hetmanen Janusz Radziwiłł freden i Kėdainiai med Sverige den 17. august 1655, og plasserte storhertugdømet Litauen under svensk vern. Sjølv om Radziwiłł hadde forhandla med Sverige før, under striden sin med den polske kongen, oppretta Kėdainiai eit krav om at dei to delane av samveldet, Polen og Litauen, ikkje skulle måtte kjempe mot kvarandre. Delar av den litauiske armeen gjekk derimot imot avtalen og danna eit forbund leia av magnaten Paweł Jan Sapieha i Wierzbołów.
Den 24. august slo Karl X Gustav seg saman med styrken til Wittenberg. Den polske kongen Jan II Kasimir av Polen forlet Warszawa same månad for møte den svenske armeen i vest, men etter nokre småkampar med den svenske fortroppen, trekte dei sørover til Krakow. Den 8. september okkuperte Karl X Gustav Warszawa, vendte så sørover for å møte den polske kongen. Kongane møttest i slaget ved Żarnów den 16. september, som med det neste møtet i slaget ved Wojnicz den 3. oktober, enda med siger for Sverige. Jan II Kasimir vart driven i eksil til Schlesien, medan Krakow vart overgjeve til Karl X Gustav den 19. oktober.
Den 20. oktober vart ein ny avtale ratifisert ved Kėdainiai i nord. Kėdainiai-unionen samla Litauen med Sverige, og Radziwiłł annerkjende Karl X Gustav som storhertug av Litauen. Dei neste dagane overgav det meste av den polske armeen seg til Sverige. Den 26. oktober overgav Koniecpolski seg med 5385 mann nær Krakow, den 28. oktober overgav feltkronhetman Stanisław Lanckoroński og storkornhetman Stanisław «Rewera» Potocki seg med 10 000 mann, og 31. oktober hæren ved Mazovia etter slaget ved Nowy Dwór.
Nesten heile Polen-Litauen okkupert og Brandenburg blandar seg inn
Samstundes hadde russiske og kosakkiske styrkar okkupert det austlege av Det polsk-litauiske samveldet så langt som til Lublin, med berre Lviv (Lemberg) framleis under polsk-litauisk kontroll. Seint i oktober drog Karl X Gustav nordover og forlet Wittenberg i Krakow med ein mobil styrke på 3 000 svenske og 2 000 polske soldatar, i tillegg til mange soldatar spreidd rundt i garnisonane, for å ta kontroll over den sørlege delen av det svensk-okkuperte samveldet.
I nord hadde adelen i Det kongelege Preussen signert ein forsvarsallianse med Kurfyrstedømet Brandenburg den 12. november i Rinsk-traktaten, som tillet brandenburgske garnisonar. Danzig (Gdansk), Thorn (Torun) og Elbing (Elblag) deltok ikkje i avtalen, og Thorn og Elbing overgav seg til Sverige. Med Königsberg-traktaten frå 17. januar 1656, tok Fredrik Vilhelm I av Brandenburg og hertug av Preussen Hertugdømet Preussen, eit tidlegare polsk len, som eit len frå Karl X Gustav. Dei brandenburgske garnisonane i Det kongelege Preussen vart trekte attende, og då Marienburg (Malbork) overgav seg i mars, var Danzig den einaste byen som ikkje var under svensk kontroll.
Den raske svenske invasjonane og okkupasjonen av dei polsk-litauiske områda vart i Polen kjend som «(den svenske) syndefloden».
Polen-Litauen kjem attende
«Syndefloden» og religiøse skilnader mellom hovudsakleg protestantiske svenskar og hovudsakleg katolske polakkar, førte til mishandling og mord av den katolske prestestanden og munkar, samt at katolske kyrkjer og kloster vart plyndra. Dette førte til motstandsrørsler i dei svensk-okkuperte områda. Ein geriljastyrke gjekk til åtak på ein liten svensk garnison ved Koscian i oktober 1655 og tok livet av Fredrik av Hessen, svogeren til den svenske kongen. Den paulinske klosteret Jasna Góra i Częstochowa klarte å motstå ei svensk omleiring frå november 1655 til januar 1656. Den 20. november vart det sendt ut eit manifest i Opole (Oppeln) som oppfordra folket til motstand og at Jan II Kasimir måtte kome attende, og i desember tok ein bondestyrke Nowy Sącz. Den 29. desember vart motstandsrørsla Tyszowce-forbundet oppretta av Lanckoroński og Potocki, og 1. januar 1656 kom Jan II Kasimir attende frå eksil. Seint i januar vart Stefan Czarniecki med i forbundet, og i februar hadde dei fleste polske soldatane som hadde vore i svensk teneste sidan oktober 1655 skifta side.
Karl X Gustav, med ein styrke på 11 000 hestar, reagerte med å følgje etter styrken til Czarniecki på 2400 mann, møtte dei og slo han i slaget ved Gołąb i februar 1656. Karl X Gustav meinte så å ta Lwow, men framrykkinga hans vart stogga ved slaget ved Zamość, der han nesten vart omringa av den voksande polsk-litauiske armeen under Sapieha og Czarniecki, og berre så vidt klarte å rømme den 5. og 6. april gjennom linjene til Sapieha under slaget ved Sandomierz. Han mista då alt utstyr og artilleri. Ein svensk støttestyrke under Fredrik av Baden vart øydelagd av Czarniecki den 7. april i slaget ved Warka. Same månad erklærte Jan II Kasimir med Lwów-eida Jomfru Maria som dronning av Polen, og lovde å gjere det godt at for bondestanden om han fekk attende kontrollen.