cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Linseforma galakse
Linseforma galaksar er galaksar som liknar på linser når dei blir sedde frå sida. Linseforma galaksar er ei slags mellomform mellom dei meir vanlege elliptiske galaksane og spiralgalaksane. Dei er klassifiserte som S0, noko som indikerer at dei har ei flatare form for spiralar, men ingen spiralarmar. Linseforma galaksar har både sentralbolning og omgjev seg med skiver av stjerner. Skivene inneheld monalege mengder med støv i visse tilfelle.
Tenn lys
Bokmålsversjonen står som nr 2 i Salmer 1997. Eyvind Skeie omsette sjølv songen til nynorsk i 2008.
Songen er bygd opp slik at det første verset vert sunge første søndag i advent, når det første lyset i adventskransen vert tent, det første og andre verset andre søndag i advent, når to lys vert tende o.s.v. Det første lyset vert tent for jorda, det andre for kjærleik og tru, det tredje «for alle som må slåst for rettferd og for fridom», det fjerde «for himmelkongen».
56. sørlege breiddesirkelen
Den '''56. sørlege breiddesirkelen''' er ein breiddegradssirkel som ligg 56 grader sør for ekvator. Sirkelen kryssar ingen landområde og berre hav.
Kring verda
Frå nullmeridianen og austover, passerer den 56. sørlege breiddesirkelen gjennom:
! scope="col" width="125" | Koordiantar ! scope="col" | Land, territorium eller hav ! scope="col" | Merknad ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Atlanterhavet ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Indiahavet ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Stillehavet ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Atlanterhavet
Berikon
Berikon er ein kommune i distriktet Bremgarten i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 556 meter over havet.
Garsjøen i Sør-Varanger
Garsjøen (samisk: Gárddajávri) er ein innsjø som ligg i Sør-Varanger kommune i Finnmark.
Alex Henrique José
Alex Henrique José er ein brasiliansk fotballspelar.
Sunniva Schultze-Florey
Sunniva Schultze-Florey er ein norsk Raudt-politikar frå Bergen. Ho er gruppeleiar i Raudt-gruppa på Fylkestinget i Hordaland.
Alex Henrique José
Han spela for klubbane Avispa Fukuoka, Thespa Kusatsu og Tokyo Verdy.
Aksel
Aksel eller Axel er eit nordisk mannsnamn som oppstod som ei dansk kortform for Absalon.
Sunniva Schultze-Florey
Schultze-Florey var regionsansvarleg for Vestlandet Raud Ungdom frå 2002 til 2004. Ho sit i fylkesstyret i Hordaland RV, og har gjort det sidan 2002. Ho vart vald inn for RV på Fylkestinget som 18-åring ved fylkestingsvalet i 2003. Ho sit i utval for opplæring og helse og har markert seg mellom anna som motstandar av samanslåing av vidaregåande skular og nedlegging av spesialskular. I desember 2007 fekk ho vedteken ein plan mot diskriminering av homofile i den vidaregåande skulen i Hordaland. I januar 2008 vart ho kåra til Årets homopolitiker 2007 og Årets Homofryd, av Bergen Gay Galla.
Wellington Katzor de Oliveira
Han spela for klubbane Avispa Fukuoka og Giravanz Kitakyushu.
Aksel
Namnet er tidlegast kjend frå 1300-talet, då det blei brukt i Danmark og Bohuslän. Det spreidde seg til Noreg på 1500-talet, før det stort sett gjekk ut av bruk over heile Norden. På 1800-talet blei det igjen svært mykje brukt, og rundt 1900 blei det særleg gjeve til gutar i Nordland. Namnet var òg særs populært i Akershusområdet på 1990-talet.
Geopotensial
Geopotensial er det same som tyngdepotensial i tilhøve til havoverflata. Geopotensialet er dermed lik det arbeidet som må utførast mot tyngda for å løfte ein masseeining frå overflata til havet opp til det ønskte punktet. Høgda til dette punktet over havet vert kalla geopotensiell høgd.
Ofte vert geopotensialet definert som minus potensiell energi per masseeining, slik at gravitasjonsvektoren vert ein gradient av dette potensialet, utan minuset.
Innan geofysikk vert tyngda skild frå gravitasjon. Tyngda vert definert som resultanten gravitasjon og sentrifugalkrafta skapt av jordrotasjonen. Havnivå er nær ei av dei ekvipotensielle flatene til tyngda. Denne ekvipotensielle flata, eller flata med konstant geopotensial, vert kalla geoiden.
Aksel
Aksel har namnedag den 30. oktober.
Geopotensial
For banemekanikk for satellittar vert geopotensialet typisk skildra av ei rekkje utvidingar av sfæirske harmoniske bølgjer (spektral representasjon). I denne samanhengen vert geopotensialet rekna som potensialet til gravitasjonsfeltet til jorda, som vil sei at ein ikkje ta med det sentrifugale potensialet.
Løyser ein geopotensialet (Φ) får ein:
Integrerer og får
der:
Sunniva Schultze-Florey
Ho tok vidaregåande utdanning på yrkesskule, og studerer no juss ved Universitetet i Bergen. Ved studentrådsvalet 2007 vart ho vald inn i studentrådet i Bergen, for Raudt Universitets- og Høgskulelag. Ho er medlem av Norsk Studentunion, NSUs landsstyre.
Schultze-Florey sit òg i styret til Kvinnegruppa Ottar i Bergen, og har gjort det sidan 2006.
Magnus Johansson
Magnus Johansson er ein svensk tidlegare fotballspelar. Han var trenar for 1. divisjonslaget Løv-Ham. I desember 2005 vart det klart at han vart ny trenar i Bryne FK. Den 19.juni 2007 valde han å trekkja seg frå trenarjobben i Bryne Fotballklubb.
Spelarkarriere
Johansson vann UEFA-cupen i 1987 med IFK Göteborg
Hillestad
Hillestad er ein tettbygd stad i Kongsberg kommune i Viken. Staden vart definert av Statistisk sentralbyrå som tettstad fram til 1. januar 2016.
Eita Kasagawa
Eita Kasagawa er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Avispa Fukuoka.
Kaddísj
Kaddísj (arameisk [qaddīš]) er namnet på ei lovprisingsbøn i jødedommen. Denne bøna, som i dei aller fleste jødiske meinigheiter blir lesen på arameisk, inneheld ikkje Guds Namn og inneheld vanlegvis ikkje noka eksplisitt forbøn for døde heller, men er mest vidkjend i sin funksjon som minnebøn i dag. Kaddísj blir berre lese i minján.
«Kaddísj le‘élla» = «Ḥaṣí kaddísj»
«Kaddísj le‘élla» (sefardisk namn) eller «Hasí Kaddísj» (askenasisk namn) er kjernedelen av alle kaddísj-tekstar. Sagt utan tillegg er Kaddísj le‘élla bruka som avslutning på mindre delar av gudstenesta.
Jacobus Clemens Non Papa
Jacobus Clemens Non Papa, òg Clemens non Papa, Jacques Clément eller Jacob Clemens non Papa (fødd 1510 truleg i Middelburg i Flandern, død mellom 1556 og 1558 i Dixmuiden) var ein flamsk renessansekomponist.
Kaddísj
Tekst (sefardisk versjon frå Nederland)
<p style="font-style:italic;text-align:center"> Leiaren seier:
Jacobus Clemens Non Papa
Biografi
Det eigentlege namnet hans var Jacques Clement, og det er usikkert kvifor han kalla seg sjølv «non Papa». Kanskje ville han ikkje blandast saman med diktaren Jacobus Papa som òg levde i Ieper (Ypres), eller kanskje han ikkje ville forvekslast med pave (papa) Klemens VII.
Ein kjenner lite til dei yngre åra hans, først seint på 1530-talet publiserte Pierre Attaingnant ei samling av chansonane hans i Paris. I 1544 vert Clemens non Papa nemnt som songmeister ved St. Donatian i Brugge, i 1550 som songar og komponist ved katedralen i ’s-Hertogenbosch.
Kaddísj
Tekst (sefardisk versjon frå Nederland)
(Stort og helga vere det store Namnet Hans (Amén!), i verda som Han skapte etter viljen Sin; og regjere riket Hans; og [lat ho] spire, frelsa Hans; og [lat han] nærme seg Masjíahen Hans (Amén!); — i liva dykkar og i dagane dykkar og i liva åt alt Jisraél — snarleg og i ei nær tid; og sei de «Amén»! (Amén) )
Jacobus Clemens Non Papa
Musikk
Til forskjell frå mange av hans samtidige ser det ikkje ut til at Clemens var i Italia, det finst i alle fall ingen italiensk påverknad i musikken hans. Han var ein av dei viktigaste komponistane i epoken frå Josquin Des Prez til Giovanni Pierluigi da Palestrina og vart heldt for å vere motetten sin meister.
Med tanke på at karrieren hans berre varte i knapt to tiår var Clemens ein særs produktiv komponist.
Kaddísj
Tekst (sefardisk versjon frå Nederland)
<p style="font-style:italic;text-align:center"> Meinigheita svarar:
[Jəhē šəmēh rabbā məbārakh, lə‘allam lə‘almē ‘almajjā jitbārakh;] (Vere det store Namnet Hans signa; i æva og i ævers æva vere det signa!) <p style="font-style:italic;text-align:center"> (I nokre tradisjonar svarar leiaren «Amén» og tek opp att «Yehé Sjeméh ...» etter meinigheita.) Leiaren fortset:
[vəjištabbaḥ, vəjitpāar, vəjitrōmam, vəjitnassē, vəjithaddar, vəjit‘alle, vəjithallal Šəmēh dəQudšā; bərīkh Hū (Āmēn!), lə‘ēllā (lə‘ēllā) min kāl birkhātā, šīrātā, tušbəḥātā, vəneḥāmātā, da’ămīrān bə‘almā, və’imrū «āmēn» (Āmēn!).]
(— og prisa, og glorifisert, og gjort høgt, og løfta, og æra, og heva, og lovprist, Namnet åt den Heilage! Signa vere Han (Amén!), høgt som Han er over all signing, hymnar, lovprisingar og trøystar som blir sagde på jorda; og sei de «amen»! (Amén!) )
William Cornysh
William Cornysh den yngre (òg skrive William Cornish) (ca. 1465 – oktober 1523) var ein engelsk komponist, dramatikar, skodespelar og poet.
Liv
I dei einaste overlevande dikta hans, som vart skriven i Fleet Prison, hevdar han at han vart dømd på falskt grunnlag og derfor uskuldig dømd. Det er ikkje kjend kva han vart dømd for. Det er ikkje sikkert han er komponisten av musikken ein finn i Eton Choirbook, som i så fall er skriven av faren, som òg heitte William Cornysh, og som døydde kring 1502. Den yngre Cornysh hadde eit prestisjeyrke hos kongen, som Master of the Children ved Chapel Royal og ansvarleg for den musikalske og dramatiske underhaldninga ved hoffet og under viktige diplomatiske hendingar som Field of the Cloth of Gold og besøk frå andre hoff frå Frankrike og Det tysk-romerske riket. Denne stillinga hadde han til han døydde.
Musikkverk
Eton Choirbook (samla kring 1490 - 1502) inneheld fleire verk av Cornysh: Salve Regina (som finst i fleire andre kjelder òg), Stabat mater, Ave Maria mater Dei, Gaude virgo mater Christi og ein tapt Gaude flore virginali. Caius Choirbook (c 1518-20) inneheld ein Magnificat. Andre kjelder refererer til tapte verk, tre messer, ein annan Stabat mater, ein annan Magnificat, Altissimi potentia og Ad te purissima virgo. Han skreiv òg verdsleg vokalmusikk og den kjende engelske religiøse hymnen Woefully arrayed. Det finst òg eit utvida og noko lærd tredelt instrumentalt verk basert på steg i heksakkord, Fa la sol og eit anna stykke utan tittel. Desse verdslege verka finn ein i den såkalla Fayrfax Book (kopiert i 1501).
Om all den tidlege religiøse musikken er av den same Cornysh (den yngre) som den verdslege musikken, så var han ein komponist med stor breidd, men ikkje utan sidestykke. Enkelte av verka dukkar opp nesten to tiår etter at den eldre Cornysh døydde, så desse er mest truleg av den yngre Cornysh.
Gardsjøen i Sør-Varanger
Gardsjøen (samisk Gárddebealjávri) er eit vatn som ligg i Sør-Varanger kommune i Finnmark.
Ellenvatnet
Ellenvatnet (finsk Ellijärvi ) er ein innsjø som ligg i Øvre Pasvik nasjonalpark i Sør-Varanger kommune i Finnmark. Den har eit areal på 10,93 km² og ligg 120 meter over havet.
Ellenvatnet er grunt og har ein lang strandlinje med ei stor mengd holmar og småøyer. Det ligg sentralt i nasjonalparken, og er den største innsjøen til parken. Ellenvatnet har utløp mot nord gjennom Ellenelva. Den sørlege delen av innsjøen består av to store bukter, Parvatnet og Skinnposevatnet, som har samband til resten av sjøen gjennom det smale Ellensundet. Frå Parvatnet går ei kort elv opp til Grenseparvatnet (Kertusjärvi) ved finskegrensa.
Åsbygda
Åsbygda er ein tettbygd stad på grensa mellom Ringerike kommune og Jevnaker kommune i Viken fylke. Det meste av tettstaden ligg i Ringerike kommune.
Lálas
Lálas (gresk Λάλας) er ein landsby i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Lálas var hovudsete i den tidlegare kommunen Folói, som no er ei kommunaleining i kommunen Antikke Olymbía.
Orkdal prosti
Orkdal prosti er eit tenestedistrikt i Nidaros bispedømme i Den norske kyrkja. Prosten har sete på Fannrem. Prostiet er inndelt i sokn. Soknet er grunneininga i Den norske Kyrkja. Dei som arbeider i kyrkja er anten tilsette av soknet gjennom kyrkjeleg fellesråd, eller dei er tilsette i prostiet. Dei fleste prestane er tilsette i prostiet, og har tenesta si knytt til eit eller fleire sokn.
Fram til 2004 var prestetenesta lokalt organisert i prestegjeld.
Kazuki Yamaguchi
Kazuki Yamaguchi er ein japansk fotballspelar.
Paul McCartney
Sir James Paul McCartney er ein britisk bassist, låtskrivar, songar, gitarist og pianist. Han var medlem av The Beatles (1957–70) og Wings (1971–80), og har seinare hatt ein lang solokarriere.
McCartney starta som gitarist i The Quarrymen (som seinare endra namn til The Silver Beatles og The Beatles), men overtok som bassist da Stuart Sutcliffe slutta i bandet. I tillegg til å spele bass i The Beatles (og ved ulike høve òg gitar, piano, synthesiser og slagverk) stod McCartney saman med John Lennon for det meste av vokalinnslaga og låtskrivinga i gruppa. Paul McCartney står oppført i Guinness rekordbok som den mest framgangsrike komponisten innanfor moderne populærmusikk. Slår ein saman arbeidet hans med og utanfor The Beatles har McCartney skrive over 50 hittar. Det er langt meir ein kva nokon annan komponist kan vise til.
Universell songbok
Paul McCartney og John Lennon skreiv ikkje berre det meste av musikken for The Beatles, men skapte òg ei heil songbok, som umiddelbart kan tene til å sameine folk, uansett kor ein er i verda, i allsong. Songane som Lennon og McCartney skreiv for The Beatles bar alltid begge sine namn, sjølv om den eine skulle ha vore aleine om komposisjonen. Nokre gonger sette dei seg ned saman og skapte nye songar, andre gonger kom dei saman og hadde nokre delar av songar kvar som dei sette saman til fullstendige songar. Mange av McCartney sine komposisjonar frå denne perioden, inkludert «Hey Jude», «Yesterday» og «Let It Be», høyrer til populærmusikken sitt standardrepertoar og vert ofte nytta dersom ulike artistar med ulik bakgrunn og vidt forskjellige musikalske uttrykk skal samlast på scenen for framføre eit felles avslutningsnummer. Desse songane har dermed fått ein heilt spesiell plass i nyare musikkhistorie.
Banebrytande og kreativ
Beatlesmusikken var i starten med ei slags blanding av amerikansk rock and roll, britisk folkemusikkbasert skiffle, moderne jazz og blues, men utkrystalliserte seg til noko som fekk namnet merseybeat, etter distriktet der Liverpool ligg. Det som likevel kjenneteiknar gruppa si karriere er at musikken heile tida endra seg drastisk frå album til album og var heile tida i front og viste veg for andre. Dei var opne for impuls både frå visesongaren Bob Dylan og folkrockarane The Byrds, men var òg sjølv eksperimentelle og nyskapande. Paul McCartney sin «Helter Skelter» frå det kvite dobbeltabumet The Beatles, vert gjerne omtalt som den aller første heavy metal-songen. Dessverre fekk den òg ei trist slagside i det den amerikanske massemordaren og satanist Charles Manson og tilhengjarane hans tolka innhaldet og meinte teksten bar bodskap om rasekrig og religiøs strid og oppfordra til bestialske drap. Eit rystande nyhende for Paul McCartney sjølv, som bedyra at noko slikt ikkje hadde den fjernaste samanheng med innhaldet i låten.
Solokarriere
I perioden etter The Beatles har McCartney kanskje ikkje skapt så mange udødelege songar til «verdsarv»-lista, men karrieren har ikkje vore mindre suksessrik. Som soloartist og med gruppa si frå 1970-åra, Wings, makta han 30 Topp 10-singler i England og USA, inkludert songar som «Maybe I’m Amazed», «Live and Let Die», «Band on the Run», «Silly Love Songs», «Pipes of Peace» og ein duett med amerikanaren Stevie Wonder, «Ebony and Ivory». På konsertane sine har McCartney òg inkludert stadig fleire av Beatlesklassikarane sine frå 1960-talet.
I engelsk presse er McCartney ofte vorten skulda for å vere utdatert, men den same «musikkjournalistikken» har òg over tiår påstått at gitarmusikk var «ut», noko The Beatles òg fekk høyre av Decca sin produsent då dei søkte platekontrakt i 1962. Den stakkars produsenten er i ettertid kjend som «The Man Who Turned The Beatles Down» og gav avslag på musikkhistoria sine største underhaldarar og plateindustrien sitt fremste flaggskip. Òg som soloartist har Paul McCartney fleire gonger vist at han framleis har appell i det han jamleg har levert listetopper gjennom over tretti år. Han er òg som soloartist vorten vald inn i «Rock and Roll Hall of Fame» («Rockens æresgalleri»).
Ved sidan av det musikalske arbeidet sitt, som òg inkluderer klassisk musikk, er McCartney lyrikar og kunstmålar (men han har lenge halde dette arbeidet privat). Det var hans makker John Lennon som først vart kjend som lyrikar, kunstmålar og teiknar og så vart det ein naturleg følgje at Paul heldt tilbake med å vise sitt talent innanfor det same feltet. Paul McCartney har òg, saman med den første kona si, Linda McCartney, opptredd som internasjonal talsmann for dyrevern, mot kvalfanst og ein innbitt forkjempar for vegetarianisme.
Barne- og ungdomsår
Paul McCartney vart fødd på Walton Hospital i den nordlege delen av Liverpool – ikkje langt frå staden der han budde som tenåring. På dette sjukehuset var det òg hans irske katolske mor, Mary Mohin McCartney (1909-1956), jobba som sjukepleiar. Her vart òg hans yngre bror Michael McCartney fødd eitt år seinare. Òg han vart musikar og ein framståande låtskrivar (med hitsinglar som «Lily the Pink» og «Thank U Very Much») under artistnamnet Mike McGear, komikar og fotograf.
Eva Korpela
Eva Korpela, fødd Eva Lundgren, er ein svensk tidlegare skiskyttar som vann verdscupen i skiskyting 1986 og og gjentok prestasjonen i 1987-sesongen. Ho vart verdsmeister på 10 km under VM i skiskyting 1986 i Falun og tok i alt sju VM-medaljar (1-3-3) i åra 1985 til 1988. Korpela var medlem av Sollefteå SK.
Paul McCartney
Barne- og ungdomsår
Brørne vart begge døypt katolsk, men oppdrege interkonfesjonelt, ettersom foreldra kom frå ulike trussamfunn. Far hans, Jim McCartney (1902-1976), hadde òg katolske røter, men var vokse opp som anglikanar. Han arbeidde som bomullsseljar, men var òg engasjert som pianist og trompetist i jazzband og gav sønene deira første grunnleggende kunnskapar om musikk. Heile slekta var særs musikalsk og broren Michael har seinare forklart at det ved familiesamankomstar vart sunge og musisert og at det var mykje om å gjere å finne ein flottare harmonisk tone å slutte allsongane på enn det onkel Jack til ei kvar tid kom opp med.
Eva Korpela
Korpela enda på andreplass i verdscupen i skiskyting 1985, einast norske Sanna Grønlid plukka fleire poeng. Same sesongen tok ho bronsemedaljen i 10 km under VM i skiskyting i sveitsiske Egg. Året etter tok ho gullet i same øvinga under VM 1986 på heimebane i Falun, der ho også vann sølv i 3 x 5 km stafett og bronse på 5 km. Gjennom både 1986-sesongen og den etterfylgjande sesongen gjekk ho til topps i verdscupen i skiskyting, framom høvesvis Sanna Grønlid i 1986 og Anne Elvebakk i 1987. I 1987 gjekk ho Sverige inn til sølv i VM-stafetten, året etter vart det i Chamonix VM-bronse på dei same tre svenske stafettkvinnene; Korpela, Inger Björkbom og Mia Stadig. På 5 km tok Korpela sølvmedaljen i Chamonix.
Paul McCartney
Barne- og ungdomsår
Mora døydde tidleg av brystkreft. Paul var den gong berre 14 år og hendinga sette djupe spor i han. At Liverpool-kameraten John Lennon, òg hadde opplevd å miste mora si då han var 17 år, (påkøyrt av ein full politimann), la noko av grunnlaget for dei tette banda mellom dei. Paul McCartney har irske røter på både mors- og farssida. Oldefar hans, James McCartney og kanskje òg Paul sin bestefar, James McCartney II, vart fødd i Irland om lag 1845. Bestefaren hans på morsida, Owen Mohin, vart fødd i Tullynamalrow, Monaghan fylke i Ulster i 1880.
Rolla i The Beatles
Paul McCartney vart kjend som bassist, vokalist og komponist for gruppa The Beatles. Han vart først invitert som medlem av John Lennon si gruppe (som då heitte The Quarrymen) som gitarist i 1957, men overtok bassen da Stu Sutcliffe valde å slutte i gruppa for å vie seg til målarkunsten og kjærasten Astrid Kirchherr. Ettersom Paul var keivhendt vart bassen strenga om og avgjersla var endeleg. Stu døydde alt i 10. april 1962 av hjerneslag.
McCartney danna eit tett arbeidsfellesskap med Lennon og dei skreiv etter kvart songar saman. Av alle songane som vart signert «Lennon/McCartney» er det vorte påstått at berre 27 av dei kom gjennom reelt samarbeid, med lik tyngde frå begge to. Meir typisk var det at ein av dei skreiv mesteparten av ein song og den andre fullførte han, bygde han inn i ein annan song der han passa, eller kom med forslag om endringar. Frå om lag 1968 skreiv dei ikkje saman lenger, men på grunn av tidlegare avtalar skulle alle Beatles-songar skrive av den ene alltid vere kreditert av begge to. John Lennon likte ideen om «Lennon & McCartney», som kunne lyde som eit ekko av «Leiber og Stoller», to komponistar som stod bak mange av rockeplatene dei eigde i slutten av 1950-åra. Sjølv på songar som «Step Inside Love», som Paul gav til Cilla Black og «Give Peace A Chance», som John spelte inn med The Plastic Ono Band er begge namna oppført med felles komponistmerke (Lennon-McCartney).
Då McCartney så seint som i 2002 ønskte å omtale dei songane han sjølv hadde hovudansvar for frå Beatlesperioden ved å snu rundt på rekkefølga og skrive (McCartney-Lennon) protesterte Yoko Ono, som meinte (Lennon-McCartney) var hevdvunnen. Paul gav etter for dette argumentet og ønskte ikkje starte noko konflikt på det området.
Komponist
Ein av dei største songane til McCartney, spelt inn av andre artistar fleire gonger enn nokon annan song, er «Yesterday». McCartney har sagt at melodien kom til han i ein draum. Han vart usikker på om melodien var original sidan han virka så ferdig og naturleg – han trudde nokon alt måtte ha skrive han. I boka Paul McCartney: Many Years from Now frå 1998 avslørte han at den første arbeidsteksten til songen var Scrambled eggs / Oh my baby how I love your legs.
I løpet av dei første åra av Beatles si platekarriere utvikla McCartney seg raskt både som musikar, songar og ikkje minst komponist. Han var tungt påverka av Buddy Holly og Little Richard og innarbeidde Little Richard sitt varemerke med «wooo» i høgt toneleie – ofte nytta som musikalsk teiknsetjing på tidlege songar som «From Me to You».
Venstrehandsbass
Den venstrehendte McCartney vart òg ein av de mest kreative og viktigaste bassistane i si tid og medverka til å bringe den elektriske bassen fram i lyset, noko som inspirerte mange unge håpefulle til å velje dette instrumentet.
Oskar II av Noreg og Sverige
Oskar II var konge av Noreg 1872–1905, konge av Sverige 1872–1907 og hertug av Östergötland. Han var son av Oskar I og vart konge etter at hans bror, Karl IV, døydde. Han var av slekta Bernadotte.
Paul McCartney
Venstrehandsbass
I 1965 vart McCartney pressa av plateselskapet EMI sine lydteknikarar til å skaffe ein betre basslyd på The Beatles sine innspelingar, frustrert over den relativ svake basslyden på dei første platene. Bass-spelinga hans og skrivinga i løpet av The Beatles sin mest kreative periode, 1965–67, var influert av arbeidet til den amerikanske produsenten og komponisten Brian Wilson, leiaren av The Beach Boys. Det klassiske albumet deira Pet Sounds sette ny standard for plateinnspelingar og hadde bassparti som var av ukjend kompleksitet i populærmusikk. Som eit resultat av å høyre verket til Wilson fekk McCartney større interesse for både lyden og arrangementet av sine basslinjer. Han tok fordel av Abbey Road Studios nye fleirsporopptakar for å spele inn meir komplekse bassparti etter at dei første grunnleggende spora var spelt inn.
Oskar II av Noreg og Sverige
Oskar II gifta seg i 1857 med Sofia av Nassau. Han vart krona til norsk konge i Nidarosdomen, og til svensk konge i domkyrkja i Uppsala. Han var den siste kongen av Sverige som vart krona. I 1905 var tida som konge av Noreg slutt, i og med unionsoppløysinga i 1905.
Paul McCartney
Ekteskap
I løpet av dei første åra av The Beatles vart McCartney generelt sett på som den i gruppa med den beste utsjånaden og fekk størst merksemd frå det kvinnelege publikumet. Ironisk nok (eller kanskje ikkje) var han den siste til å gifte seg og samstundes den einaste som aldri vart skild i løpet av Beatles-karrieren.
På slutten av forholdet hans til skodespelarinna Jane Asher møtte han Linda Eastman, ein amerikansk fotograf. Det første møtet deira var 1. juni 1967 på eit lunsjmøte for å promotere utgjevinga av albumet Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band og forholdet blomstra dei neste to åra. Dei gifta seg i eit lite, borgarleg bryllaup i rådhuset i Marylebone i 1969. Då var han framleis medlem av The Beatles.
Paul og Linda var gift heilt til Linda døydde av brystkreft i 1998. Paret var aldri frå kvarandre meir enn éi veke i løpet av heile ekteskapet deira og den eine veka var då Paul var varetektsfengsla i Japan for å ha marihuana.
Drivkrafta i The Beatles
I den siste delen av tida The Beatles eksisterte mista Lennon interesse for gruppa, medan McCartney sitt øyre og hjerne for musikk aldri hadde vore meir finstemd. Han skreiv popklassikarar som «Hey Jude», «Let It Be» og «The Long and Winding Road».
Det er no generelt akseptert at det var McCartney som var motivatoren og drivkrafta for det arbeidet som The Beatles gjorde i den siste perioden. Etter at dei slutta å turnere i midten av 1966 trekte Lennon og Harrison seg tilbake til kvar sin verna eigedom på landet i det såkalla børsbelteområdet, langt utanfor London. McCartney budde derimot framleis i byen, først i eit hus i sentrum, så på ein større eigedom i St John’s Wood, eit kort stykke frå Abbey Road Studios.
McCartney var ofte å sjå ved større kulturelle hendingar, som International Times sitt lunsjselskap på Roundhouse. Han var òg aktivt interessert i målarkunst og vart nær venn av leiande kunsthandlarar og gallerieigarar, utforska eksperimentell film og oppsøkte film- og teaterverda og konserter med klassisk musikk.
Narkotikabruk
Sjølv om McCartney ikkje var den første i The Beatles som tok LSD var han den første britiske popstjerna som open innrømma at han hadde nytta stoffet. Innrømminga i eit avisintervju tidleg på sommaren i 1967 skapte store overskrifter over heile verda.
Trass i desse utsegnene og at han seinare innrømma å ha nytta kokain på denne tida, var McCartney ein av få leiande britiske popstjerner som aldri vart lurt i noko felle av narkotikapolitiet – noko som derimot skjedde med Lennon & Ono, Harrison og mange av venene hans, inkludert The Rolling Stones og visesongaren Donovan.
Annan aktivitet
På den musikalske sida var McCartney den første Beatles-medlemen som spelte inn eit prosjekt på utsida av gruppa. Han komponerte saman med George Martin eit stykke for filmen The Family Way (1966), som vann Ivor Novello-prisen for «Beste instrumentale tema».
Han skreiv òg og produserte fleire framgangsrike innspelingar for andre artistar og for nokre av desse produksjonane nytta han psevdonym, ein refleksjon av hans fascinasjon for alias og forkledningar. Ei av dei han hjelpte var den unge songaren Mary Hopkin, som song singelen «Those Were the Days», produsert av Paul McCartney og gjeven ut av Apple Records og som faktisk dytta The Beatles sin eigen singel «Hey Jude» ned frå hitlistene.
Slutten på The Beatles
McCartney leia mange av Beatles sine prosjekt på slutten av 1960-talet, inkludert konseptet Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band, filmen og plateinnspelinga av Magical Mystery Tour og ei felles samling av songar avslutta albumet Abbey Road.
I 1969, trass i openberre signal på at The Beatles heldt på å falle frå kvarandre, prøvde McCartney å overbevise dei andre medlemmene om at dei burde starte å turnere og halde konsertar igjen. Han føreslo prosjektet Get Back og som utvikla seg til filmen og albumet Let It Be.
Sjølv om McCartney håpte at filmen vil vitalisere dei andre, gjorde den det opplagt at The Beatles var ferdig som kreativ kraft og at all kjeftinga, sjalusien og presset med å vere The Beatles hadde drive dei fire musikarane frå kvarandre. Trass i den interne knivinga heldt gruppa sin enorme popularitet og publikumsinteressa for dei vart berre meir intens då det på slutten av 1969 starta ei vandresoge med den utrulege påstanden at Paul McCartney var død og hadde vorte hemmeleg erstatta alt i 1966.
Sjølv om Ringo Starr hadde slutta for ei kort stund i 1968 og Harrison hadde gjort det same i 1969, var Lennon den første til å forlate The Beatles «for godt» – for å returnere i august–september 1969. McCartney gjekk offisielt ut den 10. april 1970, ei veke før det første soloalbumet hans kom ut og annonserte at The Beatles var slutt og at dei hadde gått frå kvarandre. Gruppa var legalt oppløyst etter han gjekk til retten med ei sak 31. desember 1970.
På denne tida var venskapen mellom Lennon og McCartney rusta etter år med friksjon og rivalisering. Dei vart først forlikte kort tid før Lennon døydde 8. desember 1980, ti år etter at The Beatles vart oppløyst.
Tidleg solokarriere
Då The Beatles gjekk frå kvarandre i 1970 starta McCartney solokarriera si med albumet med det beskjedne namnet McCartney, der han spelte alle instrumenta og song alle songane aleine, bortsett frå noko koring frå kona Linda. Mange fann denne plata lite imponerande, inkludert Lennon i eit intervju, men han hadde songar som «Maybe I’m Amazed» (som har vore eit fast innslag i dei fleste av konsertane hans sidan) og den stille melodien «Junk», som òg kom med på The Beatles-samlinga Anthology 3. En annan song verd å nemne var «Every Night», som songaren Phoebe Snow seinare hadde ein hit med.
«Krig» mot John Lennon
McCartney følgde opp i 1971 med singelen «Another Day/Oh Woman, Oh Why». Albumet Ram, som kom seinare i 1971, var kreditert både Paul og Linda McCartney og hadde støtte frå studiomusikarar. Plata er i retrospektiv eit av hans beste med fleire sterke melodiar og både singelen og albumet vart kommersielt populære. Albumet sine illustrasjonar viste mellom anna to biller (engelsk: beetles) som kopulerte – eit mogeleg hint om McCartney sine kjensler for det førre bandet hans. Albumet hadde mogelege referansar til Lennon, spesielt songen «Too Many People»: Too many people preaching practices, don’t let ’em tell you what you wanna be …
Seinare same år kom Lennon sitt svart med den berykta og tilsynelatande vondskapsfulle songen «How Do You Sleep?» på albumet Imagine, som har eit bilete av Lennon som held ein gris i øyrene – ein openberr parallell til at McCartney held ein bukk på omslaget av Ram. McCartney kom med songen «Dear Friend» på albumet Wild Life, det første albumet med den nye gruppa hans Wings.
McCartney vart kjend, til og med berykta, for at han insisterte på at kona hans skulle vere involvert i musikken hans. Pussig nok var det ein underleg parallell av den same haldninga som publikum hadde til Yoko Ono si innblanding i Lennon sin musikk. McCartney ville òg at Linda skulle turnere som eit fast medlem av bandet, trass i hennar eigne protestar om at ho ikkje hadde nok talent til det. Etter å ha høyrt Linda synge var det fleire som delte meininga hennar, avgjersla til McCartney var ei bevisst handling; å bryte ned Beatles-mystikken og bevise at «kven som helst kunne gjere det». Trass i stadige åtak på evnene hennar, inkludert ein berykta pirattape frå 1990-åra der den falske stemma hennar bevisst var miksa fram i musikken, vart Linda eit viktig medlem i dei ulike gruppene til McCartney.
Seinare solokarriere
I 1980, då Wings var lagt ned, vart det internasjonale overskrifter da McCartney vart arrestert i Japan for å ha marihuana i eige. Han sat ni dagar i fengsel før han vart utvist.
Trass i det knusande slaget då Lennon vart myrda seint i 1980 kunne McCartney nyte stort suksess tidleg i 1980-åra. Albumet hans Tug of War frå 1982 viste ein vital McCartney og vart ein stor suksess. Same år fekk han òg to store singletoppar med duettane: «Ebony og Ivory» i lag med soul-legenda Stevie Wonder og «The Girl Is Mine» i lag med Michael Jackson. Ein annan suksessfull duett frå McCartney-Jackson var «Say Say Say», som kom året etter. McCartney skreiv òg og spelte i filmen Give My Regards to Broad Street frå 1984. Filmen og musikken frå filmen hadde singelen «No More Lonely Nights», som toppa listene i England og USA. McCartney sitt vennskap til Jackson kjølna raskt. Ikkje lenge etter betalte Jackson ein enorm sum for Northern Songs-katalog som inneheldt dei fleste Beatles-songane. Sjølv om McCartney stadig nærma seg Jackson i håp om å forhandle seg til auke i honorarutbetalingane, vart han avvist.
Skule for kunstnarar
I midten av 1980-åra, medan han lagde ein heimevideo som minna tida hans som skulegut, oppdaga han ein gammal bygning frå 1825 som no stod tom. Det var hans eigen gamle skule. McCartney kjøpte han for å følgje ein gammal draum om å gje noko tilbake til den gamle heimebyen sin Liverpool. I januar 1996 opna Liverpool Institute for Performing Arts (LIPA), der Paul McCartney er øvste vernar. Den 7. juni same år opna Dronninga offisielt bygningen. Mange norske kunstnarar og artistar av ulike slag har gått her sidan, mellom anna Lisa Stokke og Gaute Grøtta Grav.
Mot slutten av 1980-åra byrja McCartney å samarbeide med tekst og komposisjon med Elvis Costello, som resulterte i songar som har kome ut på album for begge. Best kjend er hiten frå 1989; «Veronica» frå Costello-albumet Spike og «My Brave Face», ein liten hit frå McCartney-albumet Flowers in the Dirt.
Verdsturné
I løpet av 1989–90 var McCartney på ein eitt år lang verdsturné, der han for første gong hadde med mange Beatles-songar. Turnéen starta den 26. september i Drammen og det var den første verdsturné hans på 13 år. Han vart ein stor suksess og McCartney fylte arena og stadion over alt. Ein tilsvarande turne fann stad i 1993.
Aktivist
McCartney og kona Linda vart talspersonar for vegetarianisme og aktivistar for dyrevern. Paul har fortalt korleis vegetarianerinstinkta deira vart vekka då dei kom til sjå lam på ein åker utanfor vindauget medan dei sjølv åt lammesteik. I 1991 introduserte Linda si eiga rekke av vegetarmåltid på marknaden.
Klassisk musikk
I 1991 gav McCartney seg inn på ein annan arena enn populærmusikk ved å samarbeide med Carl Davis for å komponere det kvasibiografiske klassiske stykket Liverpool Oratorio. Det vart generelt godt motteke, sjølv om ein del meinte at det ikkje hadde den kompleksitet som ein normalt assosierer med sjangeren, men det kan vere ufortent. Stykket mangla kanskje heller den folkelege musikaliteten som tidlegare komponistar av klassisk musikk ikkje var redd for å bevege seg inn i, men som paradoksalt ikkje var mogeleg for McCartney med den solide bakgrunnen hans i populærmusikk. Liverpool Oratorio hadde USA-premiere i Carnegie Hall i New York 18. november 1991 med Davis som dirigent og med ekteparet McCartney til stades.
Tilbake til The Beatles
I 1994 kom McCartney, George Harrison og Ringo Starr saman for første gong sidan brotet for å gje ut det første av The Beatles sine Anthology-album, som bestod av alternative opptak og konsertopptak av Beatles-songar. Utgjevinga av nr. 2 og 3 vart ferdige året etter. Dei lagde òg to nye Beatles-songar ved å legge ny musikk på to uferdige lydopptak som Lennon hadde gjort før han døydde fjorten år tidlegare.
I slutten av 1990-åra var McCartney i strid med John Lennon si enke, Yoko Ono. Usemja deira var sentrert rundt forfattarkrediteringa for ei rekkje Beatles-songar. McCartney ønskte å endre krediteringa frå det tradisjonelle «Lennon-McCartney» til «Paul McCartney og John Lennon» for dei songane som McCartney anten hadde vore aleine- eller hovudkomponist for. Ono var såra over forslaget, som ho meinte braut med avtalen som dei to musikarane hadde vorte einige om medan Lennon var i live – at songane alltid skulle vere kreditert eit team. McCartney gjekk imot denne avtalen, men dei andre to Beatles-medlemmene var einige om at krediteringa burde vere som ho alltid hadde vore. McCartney trekte då tilbake begjæringa si.
Vidare karriere
Den 11. mars 1997 vart McCartney slått til riddar (Knight Bachelor) av dronning Elizabeth II. Same år gjorde han det andre klassisk stykket sitt, Standing Stone, som fekk blanda mottaking. To år etter gav han ut Working Classical, eit verk som består av ei samling kortare stykke og populærmusikk omgjort for strykekvartett eller orkester.
Albumet Run Devil Run vart gjeve ut i 1999 og fekk positiv kritikk. Same år vart han vald inn i «Rock and Roll Hall of Fame» som soloartist. Han var tidlegare vald inn som medlem av The Beatles i 1988.
McCartney har sidan midten av 1980-åra vore ein ivrig malar, noko som ikkje er uvanleg for musikarar. McCartney sine måleri var av privat art fram til han i april 1999 stilte ut arbeidet sitt for første gong i Siegen i Tyskland.
I 2002 gav han seg inn på enno ein kunstart og gav ut Blackbird Singing, ei bok med poesi. Ein del av lyrikken var tidlegare songtekstar medan andre var nyskrivne som poesi. Han las frå desse arbeida i Liverpool og New York. Arbeidet var både av alvorleg art som «Here Today», som omhandla John Lennon og humoristisk som «Maxwell’s Silver Hammer».
Same år deltok han på albumet Good Rockin' Tonight: The Legacy of Sun Records, som inkluderte ein versjon av Elvis Presley sin gamle slagar «That’s All Right (Mama)» der McCartney spelte saman med Presley-musikarane Scotty Moore og D.J. Fontana.
20. oktober 2001 tok McCartney ei førande rolle i å organisere «Concert for New York City», ei hyllest til motstanden og stoltheita til New York og USA etter terroråtaket 11. september. Konserten vart halden ved Madison Square Garden og hadde innslag frå The Who, Mick Jagger og Keith Richards, David Bowie, Billy Joel, Destiny’s Child, Eric Clapton, Adam Sandler, Bon Jovi, Elton John, James Taylor og andre. McCartney var sjølv avsluttande utøvar og urframførte den sentimentale songen «Freedom».
Han er fan av teiknefilm og gav i 2004 Tropic Island Hum, ei samling av ulik animert musikk han hadde skapt gjennom fleire år.
Livet etter Linda
I 1998 døydde Linda McCartney av brystkreft, etter å ha vore sjuk ein lengre periode. Den same sjukdommen som om lag 40 år tidlegare hadde kravd mora sitt liv.
I oktober 2011 gifte McCartney seg for tredje gong, med Nancy Shevell frå USA.
Han heldt fram å gje ut nye album med populærmusikk: Run Devil Run og Driving Rain, samstundes som han aktiverte seg for politiske grupper som Greenpeace, Ethical Treatment of Animals («Folk for etisk behandling av dyr») og andre.
På turné igjen
I 2002 sette McCartney ut på ein større turné i USA og fekk merksemd for ein energisk og tett backingband av musikarar. De gav eit variert show som hadde appell til fans gjennom fleire generasjonar. Turnéen var den største det året og førte inn 126 millionar dollar. Turneen heldt fram gjennom resten av verda i 2003 og 2004.
McCartney var deltakar på hovudkonserten for Live 8, der han spelte «Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band» saman med U2 for å opne hendinga i Hyde Park. Han kom tilbake nesten ti timar seinare for å avslutte showet med «Get Back», «Drive My Car» (i lag med George Michael), «Helter Skelter», «The Long and Winding Road» og avslutningsvis med alle utøvarane samla i refrenget på «Hey Jude».
Seinaste åra
McCartney sitt nest nyaste album har tittelen Chaos and Creation in the Backyard og vart gjeve ut 13. september 2005, samstundes med ein amerikansk turne. Nigel Godrich, som har arbeida med Radiohead, vart føreslått av George Martin til å produsere albumet, innspelt i London og Los Angeles i løpet av dei siste to åra. McCartney hadde meint å bruke band i studioet, men enda opp med å spele alle instrumenta sjølv; trommer, gitar, bass, tangentinstrument, blokkfløyte, harmonium-orgel og flygelhorn.
I 2005 gav han ut ei barnebok med tittelen High in the Clouds: An Urban Furry Tail, som fortel historia om ein frosk og eit ekorn som reddar livet til dei andre dyra i skogen.
Welliton de Moraes Coimbra
Welliton de Moraes Coimbra er ein brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Sagan Tosu.
Olav V av Noreg
Olav V av Noreg var Noregs konge frå 1957 til 1991. Han var døypt Alexander Edward Christian Frederik, men fekk namnet Olav då far hans, Haakon VII, vart norsk konge i 1905. Mor til Olav var dronning Maud. Olav V vart ikkje krona i Nidarosdomen, av di Stortinget hadde avskaffa kroninga — istaden vart kongen signa der.
Han gifta seg den 21. mars 1929 i Vår Frelsers kirke (i dag Oslo domkyrkje) med syskenbarnet sitt, Märtha Sophie Louise Bernadotte.
Saman fekk dei tre born:
Haugsbygda
Haugsbygda er ein tettstad i Ringerike kommune i Viken. Staden har og ligg austom Hønefoss.
Her ligg Haug kyrkje, Vang barneskole og Haugsbygd ungdomsskole.
Olav V av Noreg
Dekorasjonar
Kong Olav V var innehavar av følgjande norske og utanlandske ordenar, medaljar og dekorasjonar. Oversikta er basert på Kongehuset si liste over dekorasjonar, med tillegg av andre offisielle utmerkingar det er kjent at han var innehavar av.
Fjørvatnet
Fjørvatnet (finsk: Höyhenjärvi) er ein innsjø som ligg på grensa mellom Noreg og Russland. Den norske delen ligg i Sør-Varanger kommune i Finnmark. Innsjøen har eit samla areal på 7,29 km², der 4,94 km² av dette ligg i Noreg.
Den lokale gruppa
Den lokale gruppa er ein liten galaksehop med meir enn 54 galaksar, som Mjølkevegen høyrer til. Dei fleste av galaksane er dverggalaksar. Tyngdepunktet i hopen ligg ein stad mellom Mjølkevegen og Andromedagalaksen. Den lokale gruppa dekkjer ein diameter på 10 millionar lysår og er fordelt binært (som ein manual). Galaksane i hopen er bundne saman av gravitasjon, slik at dei i motsetning til andre, meir fjerne galaksar, ikkje er på veg vekk ifrå kvarandre. Sjølve gruppa er ein del av den større Jomfru-superhopen.
Dei to mest massive medlemmane i gruppa er Mjølkevegen og Andromedagalaksen. Desse to spiralgalaksane har kvar sine system av satellittgalaksar. Triangelgalaksen, er den tredje største og einaste ustripete spiralgalaksen i den lokale gruppa. Det er usikkert om denne følgjer Andromedagalaksen eller ikkje. Dei magellanske skyene ligg òg i gruppa.
Skulder
Skuldra (skuldri), herda (herdi) eller aksla (aksli) er den delen av menneskekroppen som bind armen til overkroppen.
Oppbygging
Skuldra er sett saman av tre bein: Kragebeinet, skulderbladet og overarmsbeinet, og to ledd. Desse er akromioklavikularleddet mellom kragebeinet og øvste delen av skulderbladet, og humeroskapularleddet mellom overarmsbeinet og ein bolleforma del av skulderbladet, eit kuleledd som gjer at armen kan rotera i fleire retningar. Sternoklavikularleddet mellom krage- og brystbeinet er òg viktig for skuldra, og er det leddet som bind beina i armen til kroppskskjelettet. Beina i skuldra og brystbeinet dannar saman skulderbogen, cingulum extremitas superioris.
Ei rekke musklar gjer at ein kan røre skuldra på ulike måtar. Eit ytre lag av store musklar står for store armrørsler medan mindre musklar hjelper til med å koordinera finare rørsler. Dei fleste musklane finst i par som dreg i motsett retning. Musklane i skuldra har òg i oppgåve å halda humeroskapularleddet stabilt.
VM i skiskyting 1985
Verdsmeisterskapen i skiskyting 1985 for menn, den 21. i rekka, fann stad i Ruhpolding i Vest-Tyskland frå 20. til 25. februar 1985, medan den andre verdsmeisterskapen i skiskyting for kvinner vart avvikla i perioden 12. til 17. februar 1985 i bygda Egg am Etzel i Sveits, samstundes med juniorverdsmeisterskapen i skiskyting. I begge seniormeisterskapane vart det tevla i to individuelle øvingar og ein stafett.
Skulder
Skader
Skuldra er ein komplisert kroppsdel, og er derfor lett utsett for skader. Mellom anna kan leddet bli ustabilt slik at skuldra går lett ut av ledd eller det kjennest ut som ho skal gjera det. Ein annan type liding er såkalla frosen skulder, ei verkande, stivna skulder. Akutt eller kronisk senebetennelse på grunn av kraftig eller stadig påkjenning er likevel ein av dei vanlegaste skulderlidingane.
VM i skiskyting 1985
Utøvarar frå Sovjetunionen vann fire av dei seks tevlingane og tok i alt seks medaljar. Kaija Parve, som representerte Sovjetunionen, vann to gullmedaljar og ein bronse. Noreg vart nest beste land med ein gullmedalje og tre sølv.
Skulder
Breie skuldrer
Fordi testosteron gjerne gjev breie skuldrer kan forma på skuldrene vera eit sekundært kjønnskjenneteikn. Det å vera breiskuldra blir sett på som eit mannleg trekk, og til dømes på mange soldatuniformar er skuldrene framheva for å gje eit maskulint inntrykk. Skulderpynt på militære klede blir gjerne kalla epålettar.
VM i skiskyting 1985
Sprint 10 km
Dato: 16. februar 1985 <br style="clear:both;" />
20 km
Dato: 14. februar 1985 <br style="clear:both;" />
Jean-Rabel
I 2003 hadde Jean-Rabel 125 745 innbyggjarar. Byen Jean-Rabel er den viktigaste i den vestlege delen av departementet Nord-Ouest. Han har eit areal på 471,77 km², og grensar til Atlanterhavet i nord. I området i og kring Jean-Rabel er det to fjellkjeder: Saint-Nicolas-fjellkjeda, der den høgste toppen er 840 moh., og Jean-Rabel-fjellkjeda, der den høgste toppen er 850 moh.
VM i skiskyting 1985
4 x 7,5 km stafett
Dato: 17. februar 1985 <br style="clear:both;" />
Sprint 5 km
Dato: 23. februar 1985 <br style="clear:both;" />
Jean-Rabel
Det er også ein stad i departementet Nord-Est og ein i Sud-Est som heiter-Jean Rabel.
VM i skiskyting 1985
10 km
<br style="clear:both;" />
3 x 5 km stafett
Dato: 24. februar 1985 <br style="clear:both;" />
Lámbia
Lámbia (gresk Λάμπεια) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Lámbia inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Antikke Olymbía.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Lámbia 1 000 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 468 innbyggjarar.
Gauldal prosti
Gauldal prosti er eit tenestedistrikt i Nidaros bispedømme i Den norske kyrkja. Prosten har sete på Støren kor Støren kyrkje er prostikyrkje. Prostiet er inndelt i sokn. Soknet er grunneininga i Den norske Kyrkja. Dei som arbeider i kyrkja er anten tilsette av soknet gjennom kyrkjeleg fellesråd, eller dei er tilsette i prostiet. Dei fleste prestane er tilsette i prostiet, og har tenesta si knytt til eit eller fleire sokn. Fram til 2004 var prestetenesta lokalt organisert i prestegjeld.
NM i sykling 1992 i tempo
Noregsmeisterskapen i sykling 1992 i temporitt for menn vart avvikla med individuell tevling 23. juni og lagtempo 25. juni i Lærdal i Sogn og Fjordane.
70 km lagtempo
<br style="clear:both;" />
Noregsmeisterskapen i sykling 1992 i temporitt for kvinner vart avvikla 24. juni i Lærdal i Sogn og Fjordane.
Kvinner, 30 km
<br style="clear:both;" />
Victoria Land
Victoria Land er ein region i Antarktis som grensar i aust til Ross isbrem og Rosshavet og i vest til Oates Land og Wilkes Land. Det vart oppdaga av kaptein James Clark Ross i januar 1841 og kalla opp etter dronning Victoria. Klippa Minna Bluff vert ofte rekna som det sørlegaste punktet i Victoria Land, og skil Scott Coast i nord frå Hillary Coast i Ross Dependency i sør.