cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
University of Minnesota
Campusen i Saint Paul har bakgrunn frå Duluth Mormal School (1895) og er fokusert på landbruksfag og farmasi. Minnesota-campusen har eit breitt studietilbod.
Morris-campusen har røter i ein katolsk skule for indianarar.
Med sine over 65 500 studentar (2006) er University of Minnesota det fjerde største universitetet i USA. Det har 3 100 tilsette, og i studieåret 2006-07 var skulepengane USD 9 200 for studentar folkeregistrert i Minnesota.
Militær organisasjon
Organisering av militære styrkar.
Landstyrkar (Hæren)
Landstyrkar er inndelt i fleire våpenarter som består av fleire avdelingar. Avdelingane samlast i forband. Forband og avdeling er ulike omgrep; ei avdeling er ein homogen organisasjon, t.d. bataljon eller kompani, medan eit forband er ei samling av fleire avdelingar, til dømes ein brigade eller divisjon.
Hierarki
Ifølgje standarden NATO APP-6A gjeld dette hierarkiet for landstyrkar, med engelsk nemning og symbol:
Fylkesveg 281 i Rogaland
Fylkesveg 281 i Rogaland går mellom Gilja og Eikjeskog i Gjesdal kommune. Vegen er 11,1 km lang.
Fusa kyrkje
Fusa kyrkje er ei langkyrkje frå 1962 i Bjørnafjorden kommune i Vestland fylke. Kyrkja vart teikna av arkitekt Ole Halvorsen og har 350 sitjeplassar. Dette er den fjerde kyrkja på staden.
Tidlegare kyrkjer
Den første kyrkja — frå mellomalderen — var truleg ei stavkyrkje. Ho er nemnt i Bergens kalvskinn Denne kyrkja blei erstatta med ei ny kyrkje i år 1600. Fusa vart eige prestegjeld i 1855, og det vart vedteke at det skulle byggjast ei ny kyrkje. Denne vart reist ved sida av den gamle etter teikningar av arkitekt Frederik Hannibal Stockfleth og innvigd 24. november 1861. Deretter vart den gamle kyrkja riven og materialane selde på auksjon. Kyrkja frå 1861 brann ned til grunnen 11. januar 1959.
Okeanos
Okeanos (gamalgresk Ὠκεανός / Ōkeanós) var ein havtitan i gresk mytologi. Han var son til himmelguden Uranos og jordgudinna Gaia, og gift med Tethys. Han hadde ein stor familie.
Titanen er ofte representert som ein gamal mann med ein vase han held i handa som det heile tida strøymer ut vatn frå til havet, elvane og kjeldene.
Frå svigersonen Helios skaffa Okeanos eit gullbeger og lånte det ut til Herakles. Helten kunne dermed segla på havet og bringa tilbake storfeflokkane til Geryon.
Ein stor familie
Titanen hadde 3,000 søner kjend som elvegudane og like mange døtrer: okeanidane. Han var far til Triptolemos (med mora hans Gaïa) og Kerkoperane med dottera Thea (for ikkje å forveksla med titanen Theia). Okeanos var bror til alle titanane av den fyrste generasjonen, kyklopane og dei tre hekatoncheirane (monster med hundre armar og femti hovud). Også var han halvbror til Afrodite – føresett at fødselen hennar kan reknast som ei skaping av Uranos post mortem.
I motsetning til titaniske brørne sine, deltok ikkje Okeanos og Tethys i konfliktar imot dei olympiske gudane. Under krigen om overherredømme fortrudde Rheia også dottera Hera til Okeanos og Tethys. Så då olympiarane vann krigen mot titanane (Τιτανομαχία, titanomakhia), forviste ikkje Zevs dette paret til Tartaros. Dei måtte likevel overlata det enorme havriket sitt til eit nytt par: Poseidon og Amfitrite.
Lingvistisk
På gresk betyr okeanos ‘eit stor elv som renn kring heile jorda’ Namnet hans fødde ordet 'hav' på mange indoeuropeiske språk, som italiensk, oceano [o'tʃɛano], eller fransk océan [ose'ã] eller engelsk ocean ['əʊʃ(ə)n]; eller i overført tyding som på norsk med ordet «osean»; som betyr 'ovstor mengd '; 'eit osean av...'.
I følgje den indo-germanske lingvisten Michael Janda (2005), refererer 'okeanos' til ei felles indoeuropeisk rot: *ō-kei-ṃ[h1]no-. For Adalbert Kuhn (1812-1881), ein spesialist i komparativ mytologi, refererer omgrepet til det vediske āśáyāna- ('liggande på vatn', ein eigenskap ved steindraken Vritra).
Sara Moreira
Sara Isabel Fonseca Moreira  er ein portugisisk langdistanseløpar. Ho vann gullmedaljen i halvmaraton under EM i friidrett 2016, tidlegare tok ho sølvmedaljen på 10 000 meter ved EM 2010 og bronsemedaljen på same distansen i 2012. Moreira noterte i 2015 personbeste i så vel maraton som på 10 000 m, høvesvis 2.24.49 og 31.12,9.
Kitchen Point
Kitchen Point er eit kupert nes ved enden av ein smal odde som stikk 1,2 km ut i Bransfield Strait frå austkysten av Robert Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis og dannar søraustsida av innløpet til Kozloduy Cove.
Haugfolk
Haugfolk er overnaturlege vesen som held til inne i haugar.
I norrøn mytologi viste det til døde som heldt til inni gravhaugar. I seinare norsk folketru kunne det vera underjordiske vesen eller det kunne visa til haugbonden.
Kitchen Point
Øya er kalla opp etter kaptein Joseph Kitchen, på den britiske selskuta «Ann» som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1821–22.
Neset ligg 7,25 km nordaust for Robert Point, 1,9 km nord (og litt vest) for Batuliya Point, 1,56 km søraust for Perelik Point, 2,75 km søraust for Smirnenski Point og 12,33 km vest-sørvest for Ross Point på Nelson Island.
Dwyer Escarpment
Dwyer Escarpment er ein isdekt skrent oppom nordkysten av Victoria Land mellom Cooper Spur og Cape North. Han vart kartlagt av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE ) i 1962, som gav namnet etter L.J. Dwyer, ein tidlegare direktør i Australian Commonwealth Bureau of Meteorology og eit medlem av komiteen som planla ANARE.
Allalinbreen
Allalinbreen (tysk Allalingletscher) er ein 6 km lang isbre (2005) i Wallis-Alpane nær Allalinhorn i kantonen Valais i Sveits. I 1973 hadde han eit areal på 9,9 km². Breen grenser i vest til Allalinhorn, Rimpfischhorn og Strahlhorn. Han må ikkje forvekslast med Feebreen som ligg på nordsida av Allalinhorn.
Andrej Silnov
Andrej Aleksandrovitsj Silnov er ein russisk høgdehoppar frå Sjakhty, europameister i øvinga i 2006 og olympisk meister i 2008.
Aktiv
Silnov vann gullmedaljen under friidretts-EM 2006 med eit hopp på 2,36 m. Dermed forbetra han den gamle 12 år meisterskapsrekorden til Steinar Hoen på 2,35 m. Ei veke etter friidretts-EM svinga Silnov seg over 2,37 m i Monaco, det beste høgdehoppet i verda det året.
Etter å ha tangert den personlege rekorden under i eit stemne i London den 25. juli 2008 vart han i siste stund teken med i den russiske troppen til Sommar-OL 2008 i Beijing. I den olympiske høgdetevlinga var han åleine om å ta seg over 2,36 m og fekk såleis gullmedaljen i øvinga.
Solid Gold Easy Action
«Solid Gold Easy Action» er ein song av T. Rex, skriven av Marc Bolan. Han vart gjeven ut som singel i 1972 og nådde andreplassen på den britiske singellista. Songen vart aldri gjeven ut på eit studioalbum, men kom med på samleplata Great Hits i 1972. Jeff Lynne spelar gitar på songen i lag med Bolan, og Bolan spelte like etter på Lynne sin ELO-hit «Ma-Ma-Ma Belle» like etter.
Andre versjonar
Andre artistar som har spelt songen er mellom andre Department S med korvokal av Bananarama, samt The Fratellis
Gotthard-Basetunnelen
Gotthard-Basistunnelen (tysk: Gotthard-Basistunnel, fransk: Tunnel de base du Saint-Gothard, italiensk: Galleria di base del San Gottardo, retoromansk: Tunnel da basa dal Son Gottard) er verdas lengste jarnbanetunnel. Han går gjennom dei sveitsiske Alpane frå nord til sør, mellom anna under Gotthardmassivet. Tunnelen er ein del av Gotthardbanen.
Tunnelen forbind den tyskspråklege kantonen Uri i nord med den italienskspråklege kantonen Ticino i sør. Banen er meir direkte og har mindre stigning enn den gamle Gotthardbanen og Gotthardtunnelen frå 1882. Tunnelen består av to 57 km lange, parallelle tunnellaup, og er den tunnelen i verda med mest fjell over seg, 2450 meter.
Det er mogleg for toga å skifte mellom laupa to stader i tunnelen. I tillegg finst det 176 sambandsgangar for forgjengarar mellom laupa, med rundt 325 meter mellom kvar gang. Desse skal kunne brukast for å evakuere personar frå eit laup inn i det andre. Det er normalt sett 40 meter mellom laupa, men nokre stader opp til 70 m. Til saman vart det sprengt og bora ut 151,84 km tunnelar og gangar i fjellet.
Den offisielle opninga etter 17 års anleggsarbeid skjedde den 1. juni 2016. Godstransporten starta opp den 5. september og så, etter fleire månader med prøvekøyring, byrja persontoga å køyre den 11. desember same år.
Nytte
Reisetida i krengetog mellom Zürich og Milano kan gjennom Gotthard-Basetunnelen, Ceneri-Basetunnelen og nokre andre forbetringar verte redusert med ein time til rundt 2 timar og 40 minutt.
Godstransporten nyt også godt av den nye tunnelen. Det vert mindre tungtransport oppe i alpeområdet, medan transportmengda sjølv truleg vil auke kraftig, nær ei dobling. Ein kan køyre tyngre tog på banen enn tidlegare og dei kan køyre raskare. På den gamle Gotthardbanen kunne ein med to lokomotiv trekkje opp til 1400 tonn tunge tog, medan vektgrensa i den nye tunnelen er 4000 tonn.
Plassering og geologi
Gotthard-Basetunnelen forbind Erstfeld i dalbotnen ved elva Reuss i kantonen Uri med Bodio ved Biasca i kantonen Ticino.
Før boringa starta, vart fjellet undersøkt både seimisk og gjennom prøveboringar for å sikre ein trygg tunnel. Det ein ikkje kunne unngå ustabilt fjell, vart fjellet sikra og festa.
Den minste kurveradiusen i tunnelen er på 5000 m. Nordinnslaget ligg på 460 moh., sørinnslaget på 312 moh. og det høgste punktet i tunnelen på 549 moh. På det meste er det 2450 m fjell over tunnelen. Hellinga mot toppen nordfrå er maksimalt 4,055 ‰ og sørfrå maksimalt 6,76 ‰. Berekna maksimalfart er 250 km/t.
Laupa skulle opphavleg ha tverrgangar mellom kvarandre kvar 650. meter, men denne avstanden vart halvert etter tunnelbrannen i Mont-Blanc-tunnelen i 1999. Det er til saman 176 slike tverrgangar
Bakgrunn
Allereie i 1947 vart det fremja idear og planar rundt ein basetunnel under fjellmassivet. Dei fyrste offisielle planane vart utarbeidd i 1961 og innebar ein 45 km lang tunnel med dobbelspor mellom Amsteg og Giornico.
Utover 1960-talet fortsette planleggjinga og i august 1965 var det gjort ei 1,6 km djup undersøkjingsboring nær Lukmanierpasset. Høg trafikkvekst grunna høgkonjunktur var grunngjevinga for tunnelen. Planane vart likevel ikkje sette i verk grunna politisk usemje og økonomisk attendegang. I 1973 vedtok Schweizerische Bundesbahnen (SBB) å avslutte prosjekteringsarbeidet etter ein nedgang i godstransporten.
På 1980 auka trykket på hovudtrafikkårene gjennom Sveits, men grunna miljøvern og busetjings- og trafikkpolitiske grunnar ville ein ikkje bygge ut vegane gjennom Alpane. Difor sette ein på nytt i gang med å planleggje utbygging av jarnbanen raskast mogleg. I desember 1988 uttala SBB seg positive til utbygging av Gotthard-Basetunnelen og i mai 1989 vedtok regjeringa i Sveits dei nye banane gjennom Alpane.
Sprenging av det fyrste tunnelinnslaget starta den 4. november 1999.
Utbygging
Av totalt rundt 152 km tunnel vart 56 prosent bora med tunnelboremaskin og 44 prosent sprengt ut. Av sjølve hovudlaupa vart 80 % av arbeidet gjort med tunnelboremaskin. Opp til 2400 menneske jobba døgnet rundt i tre skift under utbygginga.
Det vart bygd to stasjonar inne i fjellet, Sedrun og Faido, der det er mogleg å pense tog frå eitt tunnellaup til det andre. Stasjonane er også knytt til utsida med eigne tunnelar og kan brukast for evakuering.
I oktober 2010 var det gjennomslag i det vestre laupet og i mars 2011 i det austre. Fyrste fase av testkøyring vart gjennomført frå desember 2013 til juni 2014 mellom sørinnslaget og Faido. Etter meir prøvekøyring, testing og øving på evakuering vart tunnelen offisielt opna den 1. juni 2016.
Ulukker og dødsfall
Til saman døydde ni anleggsarbeidarar under utbygginga av tunnelen.
Drift
I laupet av dei fyrste åtte driftsmånadene vart 2,3 millionar reisande transportert gjennom tunnelen. Etter at tunnelen opna, har talet på reisande auka med 30 % og talet på godstog med 6 %.
Universitetet i Torino
Universitetet i Torino (Università degli Studi di Torino) er det eldste av tre universitet i Torino.
Historie
Universitetet er frå 1400-talet, ein periode med uro i Lombardia-regionen, då førelesarar frå universiteta i Pavia og Piacenza føreslo at det skulle opprettast ein lærestad for høgare utdanning i området. Valet fall på Torino, då det låg sentralt til, hadde eit kyrkjesete og prinsen var villig til å etablere eit universitet på sine eigne landområde. Hausten 1404 kom det ein paveleg bulle frå motpaven Johannes XXIII som etablerte universitet. Det vart formelt godkjend både av keisaren og paven i Roma, og fekk ei rekkje pavelege privilegium.
I tidlege år vart universitetet plaga av omveltingane i samband med pest i området. Universitetet var stengt i samband med den franske okkupasjonen frå 1536. Frå 1558 vart det starta undervisning igjen ved Mondovì. Først i 1566 opna universitetet igjen dørene i Torino.
Fram til andre halvdel av 1600-talet hadde universitetet ein glansperiode. Ei rekkje epidemiar, svolt og krigar gjorde at institusjonen først stagnerte, og så krympa. I 1720 eller 1721 flytta dei inn i ein ny bygning på Via Po, i sentrum av Torino. Dette markerte byrjinga på ein ny oppgangsperiode. Under hertug Viktor Amadeus II vart òg utdanningssystemet reformert. Viktor meinte at eit statleg styrt utdanningssystem var viktig for å bygge opp ein trufast herskarklasse som kunne hjelpe han å «bygge nasjonen». Nye studiar, mellom anna i italiensk retorikk, og eit internat komplett med studieassistentar, gav universitetet eit rykte som påverka utdanningsreforma i andre delar av Italia.
Nok ein krig mot Frankrike gjorde at universitetet vart stengd frå 1792 til 1799. Under det franske departementet Pô vart studia reorganisert i 1800. Universitetet vart det nest største i det franske keisarriket, berre overskugga av Paris. Etter Napoleon sitt fall vart universitetet igjen reorganisert, np etter gamle retningslinjer. I samband med opprøra i 1821 vart universitetet igjen stengd ein periode.
Utover på 1800-talet opna ei rekkje nye fakultet. Sjølv om hovudstaden vart flytta til Firenze overlevde universitetet og blømde trass i færre innbyggjarar. I 1893 flytta nokre av dei naturvitskaplege fakulteta ut til Valentino-området. I 1923 vart universitetet statleg, som ein del av ein utdanningsreform som etablerte 21 statlege universitet i Italia.
Friedrich Paschen
Friedrich Louis Carl Heinrich Paschen var ein tysk fysikar.
Universitetet i Torino
Kjende tilsette og studentar
Tenkarar som Umberto Eco, Nicola Abbagnano og Norberto Bobbio har vore tilsette ved universitetet.
Friedrich Paschen
Frå 1901 til 1921 var han professor i Tübingen, og frå 1921 til 1924 i Bonn. Han var så president for Physikalisch-Technische Reichsanstalt og professor ved universitetet i Berlin til han i 1933 vart avsett av Adolf Hitler. Paschen gjorde grunnleggjande arbeid i spektroskopien. Han fann ein serie i hydrogenspekteret, paschenserien, og gjorde ei mengd presisjonsavgjersler av bølgjelengdene til spektrallinjer. Han oppdaga saman med E. Back den såkalla Paschen–Back-effekten for oppsplitting av spektrallinjer i særs sterke magnetfelt. Målingane hans av energifordelinga i varmestrålinga gav det eksperimentelle grunnlaget for Plancks kvanteteori. Til desse målingane konstruerte han eit nytt, svært kjenslevart galvanometer, paschengalvanometeret.
Universitetet i Torino
Kjende tilsette og studentar
Det har uteksaminert studentar som Salvador Luria, Renato Dulbecco og Rita Levi Montalcini, nobelprisvinnarar i medisin, og innflytingsrike personar som Antonio Gramsci, Piero Gobetti og Palmiro Togliatti. Forfattaren Massimo Bontempelli studerte òg ved universitetet.
Hiroto Muraoka
Hiroto Muraoka er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Fyrstefødselsrett
Fyrstefødselsrett, førstefødselsrett eller primogenitur er ein rett som tilkjem ein fyrstefødd, ofte ein førstefødd son. Dette kan vera fortrinnsrett til ein tittel, arv eller arvefølgje.
Ordet «primogenitur» kjem frå fransk primogeniture og direkte frå mellomelalderlatin primogenitura, frå seinlatin primogenitus, 'fyrstefødde'.
Omgrepa fyrstefødselsrett og primogenitur er i seg sjølv kjønnsnøytrale, men historisk har primogeniture arvesystem i tillegg svært ofte vore agnatiske, det vil seia at berre menn kunne arva. Eit slikt system som er både agnatisk og primogeniturt blir kalla agnatisk-primogeniturt eller mannleg-primogeniturt, og inneber at den eldste sonen alltid har prioritet, etterfølgd av sin eigen eldste son osb. Dersom den eldste sonen ikkje har søner sjølv vil ein eventuell yngre bror og deretter sønene hans ha prioritet.
Hensikta med eit primogeniturt arvesystem er å hindra oppdeling av eigedommane til ei slekt ved å halda hovuddelen av verdiane på ei hand. Arvesystemet gjeld dessuten gjerne titlar, særleg fyrstelege og høygare adelstitlar har som regel agnatisk-primogenitur arvefølgje.
Historie og kultur
Fyrstefødselsrett er kjend frå Det gamle testamente, der han blit uttrykt i rivaliseringa mellom Esau og Jakob over arven etter Isak. I denne soga gjev Esau frå seg fyrstefødselretten for eit måltid suppe. Det var også dei viktige førstefødde som blei råka av den 10. landeplaga i Egypt.
Fyrstefødselrett i Noreg
Den norske tronfølgja er primogenitur. Ho var mannleg-primogenitur fram til 1990, i tillegg til at dei mannleg-primogeniture arvereglane også gjeld for personar føddde før 1990. Dermed fekk den eldste sonen til kong Harald, Haakon Magnus, framleis arverett til torna framfor storesyster si, Märtha Louise. Etter dei nye reglane er eldstedotter hans, Ingrid Alexandra av Noreg, den neste i tronfølgja.
Odelsretten går også som regel til eldre sysken og etterkomarane deira bortsett frå i høve der dette «ville vere klårt urimeleg» (§ 21). Blant de odelsberettigede går eldre søsken og deres etterkommere foran yngre, men odelsloven åpner mulighet for å hindre at den eldre løser fra den yngre hvor dette «ville vere klårt urimeleg». Odelsloven frå 1974 innførte kjønnslikestilling for odelsretten, før hadde han gått til menn framfor kvinner.
Fusjonsreaktor
Ein fusjonsreaktor er ein reaktor som skapar energi ved hjelp av kontrollert kjernefysisk fusjon og blir overført til ein annan energi for vidare bruk. I ein fusjonsreaktor skal ein kunne utnytte meir av den frigjorde energien enn det som trengst for å halde prosessen i gang. Til no har ein ikkje lukkast å oppretthalde prosessen og frigjere meir energi enn det som blir forbrukt, og reaktorar for kommersiell energiproduksjon ligg 30-50 år fram i tid etter dagens utvikling.
Fleire fusjonsreaktorar for forskingsføremål er i drift eller under planlegging. Mange av desse er av tokamaktypen, som ITER. Reaktorar med netto energiutbytte forventast omkring år 2025-2030, og det vil ta minst 20 år etter det før fusjonsenergi får praktisk tyding.
Aletschgletscher
Aletschgletscher eller Grosser Aletschgletscher i Sveits er den største og lengste isbreen i Alpane. Han ligg på sørskråningane i den austlege delen av Bern-Alpane, i kantonen Valais i Sveits. I 2002 var breen 23,6 km lang, og dekte eit areal på 117,6 km². Han inneheld cirka 26,5 milliardar tonn is. Breen vert gjennom elva Massa drenert ned i Rhônedalen.
Heile området, inkludert andre mindre isbrear, er del av Jungfrau-Aletsch verneområde, eit område som i 2001 vart teke med på UNESCO si liste over naturarven i verda.
Geografi
Aletschgletscher består av tre mindre brear som renn saman på Konkordiaplatz, der breen er nær ein kilometer djup. Han held deretter fram mot Rhônedalen og er kjelde til elva Massa.
Frå vest kjem breen Store Aletschfirn, som går langs nordfoten av Aletschhorn og Dreieckhorn. Aletschfirn vert danna rundt 3 800 moh. Han er 9 km lang og gjennomsnitt ca 1,5 km bred. Aletschfirn flyt over skaret Lötschenlücke, og er knytt til Langgletscher, og deretter inn i dalen Lötschental.
Frå nordvest renn Jungfraufirn vidare rett over i sjølve Aletschgletscher. Jungfraufirn er den kortaste av dei tre isbreane som dannar hovudbreen. Han har opphav på sørskråninga av Mönch, under Jungfraujoch og på austskråninga av Jungfrau. Jungfraufirn er knapt 7 km lang. På sitt breiaste er han 2 km, og vidare nedover er han framleis vel kilomteren brei.
Frå nord renn Ewigschneefeld, som har sitt utgangspunktet på austskråninga av Mönch. Mellom Trugberg i vest og Fiescherhorn og Grünhorn i aust, flyt isbreen i ein sving vidare til Konkordiaplatz. Ewigschneefeld er ca 8 km lang og gjennomsnitt ca 1,2 km brei. Han munnar ut på Konkordiaplatz med eit brefall på 25-30 prosent, her er breen sterkt oppsprukken.
Aletschgletscher er meir enn 900 meter tjukk på Konkordiaplatz. Mot sør minkar tjukna til ca 150 meter. Karakteristiske trekk er dei to mørke moreneløypene, nesten i midten av Aletschgletscher, som passerer Konkordiaplatz i heile si lengd. Dei er morenar, som skil isen frå kvar av dei tre hovudbreane. Den vestlege morenen vert kalla Kranzbergmoräne, den austlege er Trugbergmoräne.
Frå Konkordiaplatz flyt isen i ei breidde på ca 1,5 km, og med ei fart på opp til 180 meter pr år, mot søraust til Rhônedalen, mellom Dreieckhorn vest og Wannenhorn i aust. Han dreiar så i ein stor boge og vrir seg meir og meir mot sørvest, først langs fjellfoten av Eggishorn og så Bettmerhorn. Den nedre delen av Aletschgletscher er i stor grad dekt av lausmassar. Bretunga er i dag på rundt 1 560 meter over havet, langt under den lokale tregrensa. Breen er kjelde til elva Massa, som etter å ha passert Massajuvet, og ha vorte nytta av eit vasskraftverk i Bitsch, renn ned i Rhône ved Naters.
Isbreen dekte i 1973 ei flatevidd på ca 128 kvadratkilometer, i 1863 rekna ein med at eit område på 163 kvadratkilometer var dekt av breen. Breen rakk då tre km lengre ned og var opp til 200 meter tjukkare enn i dag.
Upernavik
Upernavik ('Staden ein er om våren') er ein grønlandsk by i Avannaata kommune. Han ligg på ei øy med same namn ved Baffinbukta i det nordlegaste Vestgrønland. Det bur omlag 1,124 menneske i byen, noko som gjer han til ein av dei største byane på Grønland, og kring 1,677 i dei ni bygdene rundt han (2014). Upernavik var hovudbyen for den tidlegare Upernavik kommune, som hadde eit areal som nesten var like stort som Storbritannia.
Byen er vennskapsby med Odense.
Christiania torv
Christiania torv er eit gammalt torg og kulturminne i Oslo. Det ligg i Kvadraturen, mellom Rådhusgata og Øvre Slottsgate. Rundt torget ligg mellom anna Rådmannsgården, Gamle rådhus og Anatomigården. Midt på torget står fontena Christian IVs hanske av Wenche Gulbransen.
Upernavik
Geografi
Upernavik ligg på ei av dei mange øyane som ligg sør for Upernavik Isfjord. På øya Qaarsorsuaq så sør for Upernavik ligg det 1 041 m høge fjellet Sandersons Hope.
Christiania torv
Historie
Christiania torv blei torg i hovudstaden etter Oslo torg i Gamlebyen. Som torget i Gamlebyens torg fekk det nye torget domkyrkje (Hellig Trefoldigheds kirke, 1639) og rådhus (1641). På torget stod også gapestokken og vassposten for byen.
Upernavik
Geografi
Heile området er kjent for fuglefjella sine og det rike fugle- og dyreliv. På Upernavikøya ynglar m.a. polarlomvie, lunde og teist i dei steile klippeveggane. Berget i området består hovudsakleg av gneis, granitt og syenitt. Gneisen er fleire stader sterkt folda og mangefarga. I den sørlege delen av området er basalten dominerande, og ein ser nokre stader formasjonar av basaltpilarar.
Christiania torv
Historie
Torget blei utforma etter eit mønster som var vanleg i renessansebyplanar, og som først blei brukt i Livorno i 1570-åra. Det blei laga ved at ein spara ut kvadrat i hjørna av alle fire kvartala i eit gatekryss. Den kvadratiske forma var ikkje fullstendig, ettersom Hellig Trefoldigheds Kirke i nordvestre kvadrant tok opp ein stor del av arealet som ideelt sett burde ha vore torgområde, medan resten var del av kyrkjegarden.
Upernavik
Historie
I 1772 grunnla Andreas Bruun kolonien Upernavik på den sørlege delen av Upernavik Øy, der havet uansett vêr alltid var roleg. Upernavik var staden ein drog til om våren når isen braut opp; dels for å handla og dels for å fiska og drive fangst på det opne havet. Dette gav han namnet Upernavik ('Vårplassen').
Christiania torv
Historie
I motsetnad til Oslo torg hadde ikkje Christiania torv lang levetid som sentralplass. Domkyrkja blei riven etter ein brann i 1686, og ei ny domkyrkje blei oppført utanfor byvollane ved det seinare Stortorvet. Eit halvt hundreår seinare flyttet også magistraten i byen frå Gamle rådhus til eit nytt rådhus i Rådhusgata. I 1736 blei torghandelen flytta frå det gamle torget i Kvadraturen til det nyanlagte Stortorget framfor domkyrkja. Samtidig blei den årlege Christiania-marknaden flytta.
Sekundogenitur
Sekundogenitur (av latin secundus, 'den andre', og genitus, 'fødd') er ein rett som det andrefødde barnet i ein familie har til visse eigedelar eller eigedommar, ofte som erstatting for at det meste av familieeigedommen går til den førstefødde (primogenitur) i staden for ein apanasje.
Christiania torv
Historie
Namnet Christiania Torv blei vedtatt i 1958 med referanse til at området var den første og sentrale torgplassen i Christiania. I 2003 fekk Christiania Torv Oslo kommunes pris for god byarkitektur.
Byen Nakhitsjevan
Nakhitsjevan (aserbajdsjansk Naxçıvan şəhəri) er ein by i Aserbajdsjan som er hovudstad i den autonome republikken Nakhitsjevan (som også Armenia har gjort krav på). Byen hadde 89 500 innbyggjarar ved byrjinga av 2014.
Sekundogenitur
Ein har særleg nytta sekundogenitur for fyrstedøme som har gått i arv etter desse reglane, som Toscana i huset Habsburg-Lothringen etter at Frans I Stefan av Det tysk-romerske riket døydde i 1765.
Upernavik
Historie
For grønlendarar som allereie budde på staden blei det ein overgang til eit heilt nytt samfunn. Men dei danske innbyggjarane i kolonien leid av kulde og av svolt når forsyningane med skip ikkje kom, noko som skjedde fleire gonger. Danskane forlet derfor kolonien att. I 1823 blei handelen i området gjenoppretta, og Upernavik fekk status som et udsted (mindre handelsstad) under kolonien Godhavn. I 1826 blei staden sjølvstendig koloni.
Byen Nakhitsjevan
Historie
Etter armensk tradisjon blei byen grunnlagd av den bibelske figuren Noah, og ein jordtopp på staden som skal vera grava hans blir framleis vitja av mange pilgrimar. Dei eldste ark-legendene ein kjenner frå Armenia stammar frå 1200-talet.
Nakhitsjevan var ein framtredande by i dei armenske Artaxide-, Arshakide- og Bagratuni-dynastiet frå 100-talet f.Kr. fam til 1000-talet. På 100-talet omtalte Ptolemaios byen som Ναξουὰνα (Naxouana), og nokre forskarar har identifisert byen med Arxata som er nemnd av Strabon. Herodot skreiv at Araz-elva renn gjennom fjella i Matean til landet Nakhar.
Den moderne historikaren Potts har hevda at Nakhitsjevan truleg var hovudstaden i Siwnik-regionen av Armenia under sassanidane. Sebeos fortel at den austromerske keisaren Heraclius gjekk gjennom regionen under den bysantinske krigen mot sassanidane i 627-628. Andre armenske krønikeskrivarar nemner også at byen blei øydelagd av Heraclius før han gjekk vidare til Ganzak.
Tidleg på 1100-talet blei Nakhitsjevan hovudstad for staten til Atabek. Ved byrjinga av 1900-talet var byen distrikshovudstad i Erivan-guvernementet under Tsar-Russland.
Kultur
Nakhitsjevan er utvald til å vera islamsk kultuhovudstad i 2018.
Byen har ei rekkje fine eldre og nyare byggverk, mellom anna ei rekkje mausoleum, som Momine Khatun-mausoleet frå 1100-talet, Noah-mausoleet, Gulustan-mausoleet og Huseyn Javid-mausoleet frå 1900-talet. Byen har også nokre interessante moskear, som den stor-doma Juma-moskeen.
Byen har fleire museum, mellom anna eit friluftsmuseum, eit museum tileigna den tidlegare presidenten i Aserbajdsjan, Heydər Əliyev (Gejdar Alijev), som kom herfrå, og eit minnesmuseum (Xatıra Muzeyi) vigd den nasjonale striden mellom Armenia og Aserbajdsjan.
Upernavik
Historie
Næringsgrunnlaget var basert på tradisjonell fangst. Sel, kval, fisk og fugl utgjorde hovuddelen av maten til befolkninga, og ein laga klede av skinnet til ulike fangstdyr. Ein viktig fugl ein fanga var lomvi, som framleis ynglar på to store fuglefjell i området. Både fuglane og egga deira blei brukte til mat. Rundt 1920 tok ein til å fiska etter blåkveite, men fiskeriet kom fyrst i gang på 1980-talet. Deretter ville ikkje lenger skildra Upernavik som eit fangstsamfunn, men som eit fiskarsamfunn.
Det er ikkje gjort særleg mykje arkeologisk utforsking i området rundt Upernavik, så lite er kjent om dei fyrste steinalderkulturane i området. Det har better vore to organiserte utgravingar her, men til gjengjeld er mange av dei tidlegare vinterhusa frå Thule-kulturen framleis synlege. På Upernavik øy ligg det fleire hustomter, og med båt er det muleg å besøka fleire tidlegare buplassar frå 1600- og 1700-talet.
På øya Kingittorsuaq rundt 20 km nord for Upernavik fann ein i 1824 ein liten runestein, som så blei gjeven til Nationalmuseet i København. Runesteinen vitnar om nordbuane sine reise langt mot nord i Grønland.
Byen
Upernavik kyrkje er frå 1926. Ho blei utvida i 1990 og har 300 sitteplassar. På alteret bak den sjuarma lysestaken står ei lita avstøyping av ein kristusfigur laga av Bertel Thorvaldsen. På kyrkjegarden i Upernavik ligg kona til lpolarforskaren Peter Freuchen, Navarana, gravlagd. Ho døydde under ein influensaedipemi i 1921 under den 5. Thule-ekspedisjonen. Grava er støypt i betong og er svært iaugefallande. Ettersom Navarana ikkje var døypt, nekta presten å gravlegga henne, og Peter Freuchen stod derfor sjølv for gravlegginga.
Prinsesse Margrethe Skolen er ein skule med plass til rundt 235 elevar frå 1. til 10. klasse. Det finst også ein ungdomskule for elevar frå bygder i området i Upernavik.
Det finst ein supermarknad i byen som sel dei vanlegaste matvarene. Han verker også som krambu som sel ein del jernvarer, klede, fottøy, kosmetikk, strikkegarn, syutstyr og liknande.
Sjukehuset i byen blei bygt i 1996 på same stad, etter at det gamle hadde brunne ned. Sjukehuset fungerer både som akutteneste og som vanleg legepraksis. Det blir utført småbehandlingar og mindre operasjonar her. Det finst også ein tannlege her i kortare eller lengre periodar av året. Ved kompliserte sjukdommar eller behandlingar ein ikkje kan gjera lokalt blir pasientar overførte til Dronning Ingrids Hospital i Nuuk eller Rigshospitalet i København.
Byen har ein idrettshall som blei innvigd i 2006.
Sundvor kyrkje
Sundvor kyrkje er ei langkyrkje frå 1927 i Bjørnafjorden kommune i Vestland fylke. Kyrkja vart påbygd i 1980.
Upernavik
Transport og næring
Transporten rundt i distriktet føregår med private båtar eller helikopter. Upernavik lufthamn i utkanten av byen har ein landingsbane på 799 meter. Der er flysamband frå Kangerlussuaq lufthamn via Ilulissat til Upernavik. Reiarlaget Royal Arctic Line transporterer jamleg gods til og frå Upernavik.
Sundvor kyrkje
Det er ikkje gravplass ved kyrkja.
Upernavik
Transport og næring
Hovudnæringa er kveitefiske med langline og garn. Det blir òg drive jakt på sel, kval og isbjørn. Sjølv om Upernavik stadig ber preg av den gamle fangarkulturen, er det berre få att som livnærer seg som fangstfolk på fulltid. Mange driv likevel med fangst og fiske på fritida, og om helgene blir mange små motorbåtar brukte til dette.
Det blir nesten kvar dag selt grønlandsk proviant i Upernavik, som rå og tørka fisk, sel- og kvalkjøt, mattak o.a. på «Brædtet», som ligg midt i byen ved hovudgata framfor sjukehuset og aldersheimen. Staden er også ein samlingssted der ein utvekslar nyhende.
Det finst fleire gjestehus i byen. Det er også mogleg å overnatta her i telt.
Walk On
«Walk On» er ein song av Neil Young frå albumet On the Beach i 1974. Songen vart gjeven ut som singel i 1974, med «For The Turnstiles» som B-side. Singelen nådde 69. plass på den amerikanske singellista.
Songen opnar albumet, og kombinerer det kyniske synet til Young med ein snert av avslutning og eit ønske om å gå vidare og halde fram livet. Han skal vera eit svar til Lynyrd Skynyrd sin «Sweet Home Alabama», som hadde kritisert han for hans eiga framstilling av Sørstatane i «Southern Man» og «Alabama ('Walk On')».
Løparen Bronisław Malinowski
Aktiv
Ettersom det var hard konkurranse om ein plass på tremanns-laget mellom dei polske hinderløparane deltok Malinowski ved friidretts-EM 1971 i Helsinki på 5 000 meter, der han kom på åttandeplass og sette polsk rekord med 13.39,4. Få veker etter EM vann Malinowski hinderløpet i landskampen Finland-Polen og tangerte den ferske polske rekorden til Kazimierz Maranda på 8.28,2, også det på olympiastadion i Helsinki.
Dei to neste sesongane kjempa Malinowski og Gärderud om å vere den fremste hinderløparen i verda. Rivaliseringa vart avslutta med at Malinowski tok sølvmedaljen i Sommar-OL 1976, der Gärderud vann gullet og sette verdsrekord med 8.08,0, Malinowski fekk 8,09,1 i sluttid i sitt livs snøggaste hinderløp. Tidlegare i OL-sesongen gjorde han også sin beste 5 000 m då han på Stockholm stadion kom i mål på 13.17,6, polsk rekord det òg.
I 1978 forsvarte Malinowski EM-tittelen på 3 000 m hinder. Men høgdepunktet for Malinowski kom under sommarleikane 1980 i Moskva, då han sikra seg gullmedaljen i 3000 m hinder, etter å ha hengt på løpsleiaren Filbert Bayi og lett spurta frå tanzanianaren på sisterunden.
Malinowski omkom 30 år gammal i eit bilkrasj på ei bru i Grudziądz, ei bru som i dag er oppkalla etter han.
Handball-NM 2005/Kvinner
Noregsmeisterskapen i handball 2005 for kvinner vart vunnen av Larvik Håndballklubb etter finalesiger 21 – 18 over Byåsen Idrettslag frå Trondheim.
Finalen
Finalen vart avvikla i Oslo Spektrum tysdag 30. desember 2005 framfor 4 716 tilskodarar. Fyrste omgangen var jamn, ved pause stod det 9-9. I den andre omgangen rykte Larvik ifrå og var oppe i ei seksmålsleiing. Mot slutten knappa Byåsen ned differansen til to mål under, 18-20, før Larvik skåra det siste målet i kampen og sikra klubben den sjuande kongepokalen.
Arosa
Arosa  er ein kommune i distriktet Plessur i kantonen Graubünden i det søraustlege Sveits. Kommunen, som ligg øvst i fjelldalen Schanfigg, har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1775 meter over havet, i luftlinje om lag femten kilometer søraust for byen Chur.
Handball-NM 2005/Kvinner
Finalen
Larvik HK sin toppskårar vart Linn-Kristin Riegelhuth med 5 mål, Tonje Larsen skåra 4 gongar, Heidi Flaatnes og Inger Sofie Heieraas ordna kvar sine 3 nettkjenningar, Karoline Breivang stod for 2 mål, medan Elisabeth Hilmo, Kari Mette Johansen, Ida Bjørndalen og Sara Breistøl kom på skåringslista ein einaste gomg. Birgitte Sættem og Tine Stange skåra ikkje. Lene Rantala var målvakt.
Arosa
Arosa er ein kjend feriestad, både om sommaren og særleg i vinterstida. Staden har i kring 12 500 overnattingssenger, fordelt på hotell og feriehus. Her er over 70 km med skiløyper.
Skirennarane Roger Staub og Engelhard Pargätzi er frå Arosa.
Handball-NM 2005/Kvinner
Finalen
Byåsen-måla kom frå Vigdis Hårsaker (5), Marit Malm Frafjord (3), Maren Villabø (3), Trine Haltvik (2), Tonje Nøstvold (2), Marte Snorroeggen, Ida Alstad og Hege Vifstad (1, alle). Kjersti Beck var målvakt.
Dommarane Kenneth Abrahamsen og Arne M. Kristiansen straffa Larvik med tre 2 minutts-utvisingar og Byåsen med ei.
Al-Ziyarah
Al-Ziyarah (arabisk الزيارة, òg skrive Zeyareh) er ein by nord i Syria i Hama guvernement, 75 kilometer nordvest for Hama. Han ligg på Ghabsletta, ved austbreidda av Orontes. Av stader i nærleiken finn ein Qarqur 7 kilometer mot nord, Sirmaniyah i nordvest, Qastun i aust og Farikah, Khirbet al-Arus og al-Amqiyah Tahta i sør. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde al-Ziyarah eit folketal på 3 541 i 2004. Han er òg senter for eit nahiyah («underdistrikt»), ein del av Al-Suqaylabiyah-distriktet, som består av 25 stader med eit samla folketal på 38 872 i 2004.
Historie
Namnet al-Ziyarah er arabisk for «vitjingsplass». Al-Ziyarah har fått namnet frå ein heilagdom med to kuplar som ligg i byen. Domen er kvit og omgjeve av eiketre. Frå her har ein utsyn over sletta kring byen og Nusayriyahfjella.
Før 1960 var nahiyah al-Ziyarah ein del av Idlib guvernement, før det vart ein del av Hama guvernement. I 1970 bestod ein gjennomsnittleg hushaldning i al-Ziyarah av nesten ni personar. Eit prosjekt for kunstig vatning som dekte 17 400 hektar i al-Ziyarah-området vart sett i gang i 1990. Prosjektet stod ferdig med bygginga av Zeyzoundammen i 1995. Den 4. juni 2002 kollapsa dammen og skapte storflaum i området. I fem byar, mellom anna al-Ziyarah, vart hundrevis av bustadhus anten øydelagde eller fekk store skadar, noko som fekk dei syriske styresmaktene til å be om internasjonal hjelp. I alt mista ti personar livet, fem av dei, to kvinner, to born og ein tilsett ved dammen, budde i al-Ziyarah.
Den 5. november 2012, under den syriske borgarkrigen eksploderte ei bilbombe utanfor eit statleg utviklingsbyrå i in al-Ziyarah. Statleg media hevda at to personar omkom og 10 vart skadde, medan aktivistar på den andre sida hevda at 50 syriske soldatar og statlege militssoldatar omkom.
Kjelder
''
Kaisa Rautio Helander
Kaisa Rautio Helander er ein finsk språkforskar og stadnamngranskar, som har spesialisert seg på samisk namnegransking. Ho er professor i samisk stadnamngransking ved Samisk høgskole i Kautokeino.
Rautio Helander har både forska på korleis samiske stadnamn har vorte attgjeve i kartmateriale under fornorskingsperioden, og på nyare namnepolitikk.
Herlandtunnelen
Herlandtunnelen er ein 781 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Trengereid stasjon og Arna stasjon i Bergen. Tunnelen opna i 1966, samstundes som Herland haldeplass vart nedlagd.
Ultimogenitur
Ultimogenitur (av latin ultimat, 'den siste', og genitus, 'fødd'), sistefødselsrett eller yngste sons rett viser til at det sistefødde barnet i ein familie har fortrinnsrett til å arva visse eigedommar eller titlar. I arvesystem der arva følgjer farslinja vil dette gå til den yngste sonen.
I nordisk rettshistorie har retten berre vore formelt kjend på Bornholm. Han blei anerkjend gjennom ei kongeleg dansk forordning om «selveiergaardes arv» 14. oktober 1773. «Naar en selv-eier-gaard falder i arv, da er, efter Bornholm's gamle vedtægt, den yngste søn nærmest til sæde og adgang..» Etter den yngste sonen og sønene hans skulle den næraste eldre sonen arva, og «naar ingen sønner ere til, da iblandt døtrene den ældre frem for de yngre.»
Dei eldre syskena skulle få ein del av arva utbetalt («taaleligt vederlag»). Ordninga blei oppheva i 1887.
Andrew Bonar Law
Andrew Bonar Law var ein konservativ britisk politikar og statsminister i Storbritannia 1922–23. Han var den einaste britiske statsministeren som var fødd utanfor Storbritannia fram til Boris Johnson blei statsminister.
Liv og virke
Bonar Law var fødd i Kingston (no Rexton) i New Brunswick i 1858 som son av Eliza Kidston Law og den presbyterianske presten James Law. New Brunswick var då ein separat britisk koloni, ettersom den canadiske konføderasjonen fyrst blei skipa i  1867.
Mora døydde i 1861, og syster hennar Janet drog til New Brunswick frå Skottland for å passa på ungane. Då James Law gifta seg opp att i 1870 kunne Janet venda tilbake til heimlandet. Ho føreslo at ho kunne ta med seg Bonar, sidan han ville få eit mykje meir privilegert tilvere der. Både far og son gjekk med på dette, og Bonar Law blei oppfostra av dei rikare skotske slektningane sine i Helensburgh nær Glasgow. Bonar vendte aldri tilbake til Kingston.
Han blei utdanna ved kostskulen Gilbertfield og Glasgow High School. Janet sine brør Charles, Richard og William var partnarar i banken Kidston & Sons, og ettersom ingen av dei hadde arvingar blei det generelt venta at Law kom til å få ei framståande rolle i selskapet. Han viste gode akademiske evner, men blei ikkje sendt til universitet. I staden byrja Law som kontorist ved Kidston & Sons då han ver 16.
Misnomer Point
Misnomer Point er eit isfritt nes som stikk 400 m vestover from nordvestkysten av Alfatar Peninsula på Robert Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis og på austsida av innløpet til Carlota Cove. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar som opererte frå Clothier Harbour.
Andrew Bonar Law
Liv og virke
I 1885 blei Law deleigar av jernsmieselskapet William Jacks&co i Glasgow.
Misnomer Point
Neset har fått namn i samband med eit tidlegare feilgjeve namn, då det feilaktig vart identifisert på kart som 'Cornwall Point', ein variant av namnet som opphavleg vart gjeve til den nærliggande øya Cornwall Island, som ein først trudde var eit nes. Misnomer er eit engelsk ord for misvisande omgrep.
Andrew Bonar Law
Parlamentsmedlem
Bonar Law blei vald inn i underhuset som konservativ representant for valkrinsen Glasgow Central i 1900. Han slutta seg til den proteksjonistiske fløya til partiet, som var leia av Joseph Chamberlain. Etter at Chamberlain trekte seg tilbake frå politikken av helsegrunnar i 1906 blei Law leiar for denne fløya saman med sonen til Chamberlain, Austen Chamberlain.
Misnomer Point
Neset ligg 1,9 km aust-nordaust for Fort William, 2,7 km sør-søraust for Cornwall Island, 900 m sør for Onogur Islands, 3,55 km sør-sørvest for Hammer Point og 3,23 km nord-nordvest for Debelyanov Point.
Andrew Bonar Law
Parlamentsmedlem
I 1902 blei han understatssekretær i handelsdepartementet.
Konservativ partileiar
I 1911 gjekk Arthur Balfour av som leiar for Torypartiet. Etter at det oppstod ein fastlåst situasjon mellom Chamberlain og Walter Hume Long blei Law vald til leiar som ein kompromisskandidat.
Bernt Fauske
Bernt Fauske var ein norsk predikant, skipseigar, kystskipper og forfattar frå Sykkylven.
Fauske skipa reiarlaget A/S Brand-Båtane i Sykkylven på 1930-talet, og dreiv reiseverksemd for ungdom. Reiarlaget eigde etterkvart fleire båtar kalla Brand, den siste, «Brand VII» frå 1968 til 18,1 var den tidlegare MS «Kvinnherad».
Torstein Solberg
Torstein Tvedt Solberg er ein politikar frå Stavanger som representerer Arbeidarpartiet. Han er frå hausten 2013 stortingrepresentant for Rogaland.
Bernt Fauske
Ved salet av «Brand VII» vert verksemda avikla.
Torstein Solberg
Solberg var medlem av bystyret i Stavanger frå 2003 til 2011, dei siste fire åra som medlem av formannskapet. Åra 2005-09 arbeidde han for Arbeidernes Ungdomsfylking. Han var til stades på Utøya då Anders Behring Breivik skaut 69 menneske.
Hidemaro Watanabe
Hidemaro Watanabe var ein japansk fotballspelar.
Morhad Amdouni
Morhad Amdouni  er ein fransk mellom- og langdistanseløpar fødd på Korsika. Han vann gullmedaljen på 10 000 meter under EM i friidrett 2018 i Berlin, fire dagar seinare tok han bronsemedaljen på 5 000 meter, på plassen bak gullvinnar Jakob Ingebrigtsen og sølvmedaljør Henrik Ingebrigtsen. Amdouni sine personlege rekordar på 5 000 og 10 000 meter lyder på 13.11,1 og 27.23,3.
Torstein Solberg
Frå 19. september 2012 var Solberg politisk rådgjevar for næringsministeren, Trond Giske, til dess Stoltenberg II-regjeringa ikkje lukkast få fleirtal ved stortingsvalet 2013. Ved same stortingsvalet kom Solberg inn på Stortinget som Rogaland Arbeidarparti sin andrekandidat.
Andrew Bonar Law
Konservativ partileiar
I januar 1913 erklærte han at det ikkje skulle innførast nokon matvaretoll, med mindre veljarane uttalte seg for slike. 2. august 1914 lova Law og lord Lansdowne den sitjande liberale regjeringa støtte frå dei konservative dersom Storbritannia skulle tre inn i krigen på Frankrike og Russland si side.
Fyrste verdskrigen
Law blei med i koalisjonsregjeringa under krigen som koloniminister i juni 1915, og var òg medlem i regjeringa sin krigskomite. I desember 1916 blei han tilboden statsministerposten, men avstod då til fordel for David Lloyd George Han gjekk inn i Lloyd George si regjering som finansminister og underhusleiar, medan han heldt på plassen sin i krigskomitéen.
Statsministertida
Ved valet etter enden av krigen i 1918 vann dei konservative stort og auka majoriteten sin. Då regjeringa blei nydanna i januar 1919 bytta Law frå finansministerposten til den mindre krevjande posten som Lord Privy Seal, men blei verande underhusleiar.
Av helsegrunnar gjekk Law av som toryleiar og underhusleiar i mars 1921 til fordel for Austen Chamberlain, men han kom tilbake i oktober 1922 for å bli statsminister då eit opprør blant konservative representantar med Stanley Baldwin i spissen tvinga dei konservative til å forlata Lloyd George sin koalisjon på grunn av linja til regjeringa i krisa i forholdet mellom Hellas og Tyrkia.
Innhaldet i boka On the Origin of Species
Innhaldet i boka On the Origin of Species av Charles Darwin frå 1859 blei disponert over fjorten kapittel i tillegg til eit innleiande kapittel. Boka vart gjeven ut i til saman seks utgåver i Darwin si levetid. Dei fem ekstra utgåvene fekk framhaldande tillegg og endringar for å handtere innvendingar mot innhaldet etterkvart som det vart kjent. Sjette utgåva fekk eit ekstra kapittel.
Boka inneheld ei oppsummering av Charles Darwin sin teori om opphavet til artar av alle organismar på jorda. Ho vart omsett til bokmål med tittelen «Om artenes opprinnelse», gjeve ut første gongen i 1889.
Oversyn over utgåvene
Boka On the Origin of Species vart første gongen gjeve ut den torsdag 24. november 1859 av forlaget John Murray med ein prislapp på femten shilling. Første opplaget var på 1250 eksemplar, av dei ca. 1170 tilgjengeleg for sal.
Boka vart boden til bokhandlarane på Murray sitt haustsal tysdag 22. november og alle eksemplar vart tatt opp umiddelbart. Den 7. januar 1860 vart andre utgåva på 3000 eksemplar sende ut. Ho fekk ei rekkje rettingar og dessutan ein respons på religiøse innvendingar i form av eit tillegg av ein ny epigraf på side ii, eit sitat frå Charles Kingsley, og uttrykket «av Skaparen» skoten inn i den avsluttande setninga. I løpet av Darwins levetid kom boka ut gjennom seks utgåver, med kumulative endringar og revisjonar for å handtere argument mot kritikk. Den tredje utgåva kom ut i 1861, med ei rekkje setningar omskrive eller lagt og eit innleiande vedlegg, An Historical Sketch of the Recent Progress of Opinion on the Origin of Species, medan fjerde utgåve i 1866 fekk fleire revisjonar. Den femte utgåva, publisert 10. februar 1869, innarbeidde fleire endringar og for første gong tok Darwin med uttrykket «survival of the fittest», som filosofen Herbert Spencer lanserte i si bok Principles of Biology (1864).
I Genesis of Species av den engelske biologen George Jackson Mivart frå januar 1871, kom detaljerte argument mot naturleg utval, og forfattaren hevda det inkluderte falsk metafysikk. Darwin gjort omfattande revisjonar til den sjette utgåva av Origin, og dette blei den første utgåva der han brukte ordet 'evolusjon' som tidlegare ofte var brukt i samband med fosterutvikling, sjølv om alle utgåver konkluderte med ordet 'utvikla'.