cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tornado
Definisjonar
Ein «støvkvervel» (eller «dust devil») er ei roterande luftsøyle. Dette fenomenet liknar tornadoar, men er sjeldan kraftigare enn sjølv dei svakaste tornadoane, og kan ofte dannast under klår himmel. Av og til kan dei derimot medføre øydeleggingar, spesielt i tørre område.
Livssyklus
Dei fleste tornadoar følg same utviklinga frå dei oppstår til dei døyr ut. Det heile startar med at ei kraftig toresky utviklar ein roterande mesosyklon eit par kilometer opp i atmosfæren, og blir ei supercelle. Når regnet i toreskya aukar på, drar det luft med seg nedover mot bakken. Denne kraftige luftstraumen akselererer når han kjem ned mot bakken og drar den roterande mesosyklonen med seg nedover. Når mesosyklonen nærmar seg bakken oppstår det ei synleg trektforma sky som søkk nedover frå skybasen. Dette skjer samtidig med at den kraftige luftstraumen har nådd bakken og skapar kraftig vind her, ofte eit godt stykke unna sjølve nedslagsfeltet. Vanlegvis er tornadoen i gang eit par minutt etter at denne luftstraumen har nådd bakken.
I starten får tornadoen tilført energi ved at varm og fuktig luft strøymer inn i han, og han held fram med å vakse til han er fullt utvikla. Då kan han vare frå eit par minutt til eit par timar. Samtidig vil lufta som opphavleg sokk ned frå lufta i lag med regnet byrje å omringe tornadoen, og stoppar tilførsla av varm og fuktig luft. På dette stadiet byrjar tornadoen og svekkast. Tornadoen blir tynnare og tynnare og vinden på overflata kan forme tornadoen i meir ujamne mønster.
Samtidig som tornadoen er I ferd med å døy ut, blir ofte mesosyklonen svekka i tillegg. Men i kraftige superceller kan prosessen starte på nytt. Når den første mesosyklonen er i ferd med å forsvinne, kan luft som strøymer inn i andre område av supercella danne ein ny mesosyklon og ein ny tornado kan oppstå. Av og til kan den gamle, eller «okkluderte», og den nye mesosyklonen danne tornadoar samtidig.
Dette er ein fullt ut akseptert teori for korleis dei fleste tornadoar blir danna og døyr ut. Den forklarar derimot ikkje korleis trombar, langvarige tornadoar eller tornadoar med fleire kvervlar oppstår.
Form
Små og relativt svake tornadoar, som trombar, er berre synlege som ei roterande sky av støv og avfall nær bakken. Sjølv om den trektforma skya ikkje når heilt ned til bakken, blir ho rekna for å vere ein tornado visst vinden er større enn 18 m/s (64 km/t).
Store og kraftige tornadoar har ofte ei kileform. Desse kan vere så breie at dei ser ut som ein mørk vegg av skyer. På avstand kan det av og til vere vanskeleg for sjølv erfarne observatørar å sjå skilnaden på lågthengande skyer og ein kileforma tornado. Tornadoar som er i ferd med å døy ut er ofte smale og kan svinge att og fram på veg opp mot skya.
I tillegg kan tornadoar vere heilt dekte av regn eller støv. Desse tornadoane er spesielt farlege sidan sjølv erfarne meteorologar kan ha problem med å oppdage dei.
Storleik
I USA blir ein gjennomsnittstornado rekna for å vere 150 m brei, og flytte seg om lag 8-10 km. Svake tornadoar, eller kraftige tornadoar som er i ferd med å løyse seg opp, kan vere svært smale, av og til berre eit par meter. På den andre enden av skalaen har ein kileforma tornadoar som kan vere over 1 km breie. I mai 2004 blei Nebraska i USA råka av ein tornado med breidde på heile 4 km.
Den tornadoen som ein reknar med har flytta seg lengst er Trestatstornadoen (Tri-State Tornado) som råka delar av Missouri, Illinois og Indiana og som flytta seg 352 km. Ein veit derimot ikkje om dette var den same tornadoen, eller om det var fleire tornadoar som oppstod frå same toresky. I moderne tid er ein tornado som råka North Carolina i november 1992 den som har flytta seg lengst, med 260 km.
Utsjånad
Tornadoar kan ha mange forskjellige fargar avhengig av kor dei oppstår. I tørr luft kan dei vere nesten usynlege, berre synlege på grunn av roterande avfall nær bakken. Tornadoar som tar opp lite støv og avfall har ofte ein kvit- eller gråaktig farge. Skypumper er ofte svært kvite og av og til blå. Tornadoar som tar opp mykje avfall og støv er vanlegvis mørkare. Visst jordsmonnet er raudaktig, får òg tornadoen ein raudaktig farge, medan tornadoar i snødekt landskap ofte blir heilt kvite. I tillegg kan sollyset fargelegge tornadoar i forskjellige fargar.
Støv som er kvervla opp av torevêret, kraftig regn og hagl og nattemørket er alle faktorar som kan skjule tornadoar. Tornadoar under slike forhold er spesielt farlege, sidan det berre er radarobservasjonar eller lyden av dei som kan åtvare folk om at dei er på veg. Heldigvis oppstår dei fleste tornadoar i dei regnfrie områda av toreskyene, og om ettermiddagen når det er lyst. I tillegg blir tornadoar om natta ofte lyst opp av lynnedslag.
Ved å bruke dopplerradar har ein funne ut at dei fleste tornadoar har eit klårt og roleg sentrum med ekstremt lågt lufttrykk, liknande auget i tropiske syklonar.
Rotasjon
Tornadoar roterer vanlegvis syklonsk (mot klokka på nordlege halvkule). Storskala lågtrykk roterer alltid syklonsk på grunn av corioliseffekten, men tornadoar er for små til å bli direkte påverka av jordrotasjonen. Om lag 1 av 100 tornadoar roterer antisyklonsk (med klokka) på grunn av at supercelle ein sjeldan gong utviklar antisyklonske rotasjonsceller. Trombar er som regel antisyklonske.
Intensitet og øydelegging
Tornadoar har forskjellig intensitet avhengig av form, storleik og kor dei oppstår. Kraftige tornadoar er som regel større enn svakare tornadoar. For å rangere tornadoar brukar ein Fujita-Pearson Tornado Intensity Scale: Før dopplerradaren gjorde sitt inntog kunne forskarar berre gjette seg til vindstyrken i tornadoar. Det einaste dei hadde å halde seg til var skadane tornadoane førte til. Enkelte meinte at dei kunne gå over 800 km/h og kanskje til og med ha overlydsfart. På 1950-talet byrja ein derimot å forstå at vindstyrken var mykje lågare enn dette. I 1957 blei ein tornado nær Dallas i Texas filma, og ved å sjå på bilete for bilete av denne filmen estimerte dei vindstyrken til å vere 270 km/h (som seinare ville vore klassifisert som ein F2-tornado). Ut i frå skadane trudde forskarar at vindstyrken hadde vore mykje høgare, så dette førte dei i riktig retning med tanke på kor kraftig vind ein tornado kunne produsere.
I 1971 introduserte Dr. Tetsuya Theodore Fujita ideen om ein skala for vindstyrken i tornadoar. Med hjelp av kollegaen Allen Pearson laga han det som blir kalla Fujitaskalaen i 1973. Skalaen var basert på forholdet mellom Beaufortskalaen og skalaen for Mach-talet. F1 på skalaen fell saman med B12 på Beaufortskalaen, medan F12 fell saman med lydfarten ved havnivå. I praksis bruker ein berre F0 til F5 for alle tornadoar.
TORRO-skalaen blei utvikla av Tornado and Storm Research Organisation (TORRO) i 1974. Denne skalaen har tolv nivå og har mindre intervall for vindstyrken enn Fujitaskalaen. Skalaen går frå T0 for dei aller svakaste tornadoane til T11 for dei kraftigaste tornadoane ein kjenner til.
Det har vore diskutert om ein treng TORRO-skalaen når ein alt har Fujitaskalaen, men for statistiske føremål kan det vere nyttig og ha fleire nivå for styrken til tornadoar. Ofte kan det derimot vere vanskeleg å fastslå kor på TORRO-skalaen ein tornado høyrer heime, med mindre ein har dopplerradarmålingar.
Forsking på 1980- og 90-talet kom fram til at sjølv med Fujitaskalaen, blei vindstyrken til tornadoar ofte overestimert, særleg når det gjaldt svært kraftige tornadoar. På grunn av dette innførte American Meteorological Society den såkalla betra Fujitaskalaen (Enhanced Fujita Scale) for å knyte meir realistiske vindstyrkar til øydeleggingar skapt av tornadoar. Forskarane har designa den nye EF-skalaen slik at tornadoar havnar på same nivå på begge skalaer, men der F-skalaen i teorien går heilt opp til F12 går den nye EF-skalaen berre opp til EF5, som er definert som vind over 320 km/h. I USA blir den nye EF-skalaen teken i bruk 2. februar 2007.
Den første observasjonen som viste at det var mogeleg med vindstyrke på F5 skjedde 26. april 1991. Ein tornado i Oklahoma blei følgd av forskarar med ein flyttbar dopplerradar som kan måle farten til vinden. På det sterkaste målte dei ein vindstyrke på 115-120 m/s (414-432 km/h). Sjølv om radaren hadde ein feilmargin på ± 5-10 m/s (± 18-36 km/h), var dette sannsynlegvis innanfor F5. Åtte år seinare, 3. mai 1999, blei ein annan tornado i Oklahoma følgd av forskarar. Her målte dei ein vindstyrke på 512 km/h (142 m/s), som i teorien er ein F6 tornado. Vinden blei derimot målt 30 m opp i lufta, der vinden vanlegvis er kraftigare enn i 10 meter nivå, som er den vanlege høgda ein måler vindstyrke i. Når ein klassifiserer tornadoar er det berre vindstyrken som er målt ved overflata, eller vindstyrken som øydeleggingane indikerer, som offisielt blir brukt.
Typisk øydelegging
Ein gjennomsnittleg tornado har vindstyrke på om lag 175 km/h, er om lag 100 m brei og flyttar seg 1,5 km før dei løyser seg opp. To tornadoar som er om lag like kan derimot få ganske så forskjellige følgjer. I tillegg kan to heilt forskjellige tornadoar føre til meir eller mindre dei same øydeleggingane. Dette kjem av at tornadoar kan oppstå på forskjellige måtar, og kan endre seg mykje i løpet av tida dei varar. Mellom 1997 og 2005 mista 38 personar i USA livet av F1-tornadoar og tre mista livet av F0-tornadoar. Så sjølv dei svakaste tornadoane kan vere svært farlege. Som nemnd tidlegare så er dei fleste tornadoar svake (F0 og F1). Svak i denne samanhengen er derimot eit relativt omgrep, og sjølv desse tornadoane kan føre til store øydeleggingar. Svake tornadoar er som regel kortvarige. Sidan 1980 har om lag 75 % av svake tornadoar flytta seg 1,5 km eller mindre. I løpet av denne korte avstanden kan dei derimot gjere både skadar og tar liv. F0-skadar kjem stort sett på overflata av bygningar og vegetasjon. Solide bygningar kjem vanlegvis fint i frå det, men kan av og til få knuste vindauge. Store skilt kan derimot velte, medan tre kan miste greiner og i verste fall velte. F1- tornadoar har ført til langt fleire dødsfall enn F0-tornadoar. Desse kan øydelegge campingvogner og andre lette bygningar, i tillegg til at bilar og andre køyretøy kan blese av vegen. Tak kan blese av bygningar.
F2- tornadoar er kraftigare enn dei fleste tropiske syklonar (tropiske syklonar råkar derimot mykje større område). Bygningar kan få store skadar, som til dømes at taket kan blese av og ytterveggar kan kollapse. Køyretøy kan bli løfta frå bakken, og små lekamar kan bli som missil og skape store øydeleggingar utanfor hovudretninga til tornadoen. I skogområde kan ein stor del av trea knekke eller rotvelte.
F3-tornadoar er svært farlege for liv og helse. Det er ikkje mykje igjen av bygningar som blir råka. Bilar kan løftast opp frå bakken og kasta avgarde. Skogområde vil miste så godt som all vegetasjon.
F5-tornadoar fører nesten alltid til total øydelegging. Døme på øydeleggingar er vridde skyskraparar, heile landsbyar som er jamna med jorda og asfalt som er rive opp frå bakken.
Tornadoar i Noreg
Tornadoar oppstår fleire gongar årleg i Noreg, og er som regel F0- eller F1-tornadoar, men dei kan kortvarig kome opp i F2 styrke. Ein av dei kraftigare tornadoane som er observert i Noreg dei siste åra oppstod i kommunane Aurskog-Høland, Nes og Sør-Odal 2. september 1997. Han hadde ein diameter på 100-200 m, men i eit mindre område var det større skade på skogen i ei breidde på 700-800 m, noko som indikerer ein periode med større diameter og truleg større intensitet (kanskje kortvarig F2). Han gjekk nord-nordaustover med om lag 50 km/h og maksimal vind på 30-40 m/s. Han flytta seg om lag 25-30 km. Tornadoen øydela mange lysstolpar, ein del trafoar og nokre hyttetak.
Ein annan tornado som oppstod året før, 26. august 1996 i Kongsvinger-området førte til enno meir omfattande skade på ein skog.
Andre stadar
Storbritannia er det landet med flest tornadoar per areal i verda (om lag 30 i året), men er stort sett svake og fører som regel berre til mindre skadar.
Bangladesh er det landet i verda, i lag med fUSA, som får dei kraftigaste tornadoane. Men desse får mykje mindre omtale i media. På årleg basis mistar om lag 179 menneske livet som følgje av tornadoar, mange fleire enn i USA. Bangladesh har òg hatt den tornadoen som har tatt flest liv. Det skjedde 26. april 1989 då 1 300 menneske mista livet.
USA har hatt fleire tornadoar enn nokre andre land i verda, og har i tillegg hatt dei kraftigaste. Tornadoane oppstår vanlegvis i Midtvesten, og dette er det området av verda som har flest kraftige tornadoar. Texas er den staten som får flest tornadoar, medan Florida er den staten som har flest tornadoar per areal. Ofte oppstår tornadoane i Florida i samband med tropiske orkanar, men desse er som regel F0 eller F1. Oklahoma er derimot den staten som har flest kraftige tornadoar per areal, medan nabostaten Kansas er den staten med flest F4- og F5-tornadoar. Desse statane har derimot relativt låg folketettleik.
Canada er òg eit land med mange tornadoar, om lag 80–100 kvart år, men sidan Canada har enorme ikkje-folkesette område er det sannsynleg at mange tornadoar ikkje blir oppdaga. Dei fleste er F0- eller F1-tornadoar, men det oppstår som regel eit par F2-tornadoar i løpet av eit år. I juli 1987 vart derimot Pine Lake i Alberta råka av ein F4-tornado som tok livet av tolv menneske.
Andre land som har mange tornadoar per areal er Nederland, India, Argentina, Italia, Australia, New Zealand, Tyskland, Estland og delar av Uruguay. Forholdsvis kraftige tornadoar oppstår òg av og til i Russland, Frankrike, Spania, Japan, Sør-Afrika og delar av Pakistan, Paraguay og Brasil. Om lag 170 tornadoar blir observert kvart år i Europa. I juli 2004 vart den litle byen Micheln i Tyskland råka av ein kraftig F3-tornado, som skada seks menneske og øydela meir enn 250 bygningar.
Kor ofte tornadoar oppstår
Langt frå alle torevêr, superceller, byelinjer eller tropiske syklonar dannar tornadoar. Ein må ha heilt rette forhold i atmosfæren for å få danne sjølv ein svak tornado. Likevel oppstår det om lag 1200 tornadoar kvart år i USA som i snitt tar livet av 50 menneske. I snitt er det derimot om lag 100 000 torevêr her kvart år. Den mest dødelege tornadoen i USA til no var Trestatstornadoen i mars 1925, som tok livet av 695 menneske. 3. april 1974 oppstod det heile 148 tornadoar i USA, inkludert seks F5- og 24 F4-tornadoar.
Kor tid tornadoar oppstår
Talet på tornadoar varierer i løpet av eit år. I USA er mai den mest aktive månaden, i snitt 294 tornadoar. I 2003 blei det derimot rapportert 543 tornadoar berre i mai. Desember og januar er vanlegvis dei minst aktive månadane. Årsaka til at våren er den mest aktive tida på året kjem av at temperaturskilnaden mellom luft som strøymer søraustover frå Rocky Mountains, og den varme, fuktige lufta frå Mexicogolfen er størst på denne tida av året. Tornadoar oppstår ofte i samband med ein kaldfront i lag med kraftig regn, hagl og vind.
Forsking
Sjølv om forskarar har lært mykje om tornadoar gjennom årevis med forsking, er det framleis enkelte ting som er eit mysterium. Til dømes veit ein ikkje kva det er som gjer at ein rotasjon i ei toresky byrjar å søkke ned og bli til ein tornado.
Konstantinopel
Konstantinopel var, frå 330 til 1930 namnet på byen som i dag vert kalla Istanbul i Tyrkia. Før dette heitte byen Bysants eller Bysantium. Namnet har han etter keisar Konstantin I av Romarriket, som flytta hovudstaden i Romarriket hit.
Etter delinga av Romarriket var Konstantinopel hovudstad i austromarriket, eller det bysantinske riket. Mellom grekarane vart byen berre kalla «i Poli» 'Byen', sentrum i den greske verda og lenge den største byen i Europa. Blant nordbuarar var byen kjent som Miklagard.
Konstantinopel vart hærteke av det 4. krosstoget i 1204 og erobra av dei osmanske tyrkarane i 1453.
Bruno Alexandre Rodrigues
Bruno Alexandre Rodrigues er ein brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Ventforet Kofu.
Verdas meteorologiorganisasjon
Verdas meteorologiorganisasjon (WMO) er ein mellomstatleg organisasjon med 193 medlemsland. Han har sitt opphav i Den internasjonale meteorologiorganisasjonen (IMO), som vart grunnlagd i 1873, og Noreg har vore medlem heilt sidan den gong.
WMO vart grunnlagd i 1950, og vart ein organisasjon under Sameinte Nasjonar for meteorologi (vêr og klima, operasjonell hydrologi og tilknytte geovitskapar). Hovudsete er i Geneve i Sveits, og den noverande administrande direktør er David Grimes, medan Michel Jarraud er generalsekretær.
Måla til organisasjonen er:
Medlemslanda av WMO har møter annakvart år der ein diskuterer handlingar og gjer eventuelle endringar for å nå dei aktuelle måla nemnd over. Det siste møtet var i Geneve i Sveits.
WMO var med på å starte Den mellomstatlege juryen for klimaendringar (Intergovermental Panel on Climate Change) (IPCC) og Global Atmosphere Watch (GAW)
Slemmestad
Slemmestad er ein tettstad i Røyken i Asker kommune i Viken fylke. Slemmestad ligg ved vestsida av Oslofjorden. I tillegg til noko småindustri er plassen prega av arbeidspendling mot Drammen og Oslo. Tettstaden Slemmestad oppstod rundt sementfabrikken, som var i drift frå 1888 til 1989. Han var lenge ein einsidig industristad.
Saman med Bødalen utgjer Slemmestad no den sørvestlegaste delen av tettstaden Oslo. Slemmestad har kraftig tilflytting, og ferjesamband med Oslo sentrum, buss til Drammen og Oslo.
Storvatnet i Leirfjord
Storvatnet er ein innsjø som ligg i Leirfjord kommune i Nordland.
Slemmestad
Historie
Slemmestad ligg i den eine enden på det som lokalt blir kalla oldtidsvegen. Oldtidsvegen er ein del av ein gamal ferdselsveg frå Oslo til Drammen, og var tusenårsstaden i Røyken kommune. Fram til opprettinga av sementfabrikken i 1888 var dette ei rein jordbruksbygd, dei største gardane var øvre og nedre Slemmestad og Lillelien.
Sementfabrikken
Fleire gardar blei kjøpt opp av svenske og tyske interesser i 1888, med tanke på sementproduksjon. I byrjinga blei det starta teglverk og sagbruk for å skaffe materialar til sementfabrikken. Denne verksemda gjekk konkurs og buet blei kjøpt av ei gruppe grosserarar frå Kristiania i 1892. Kalksteinsforekomstane i Slemmestadområdet hadde vist seg å vera for dårlege, og kalksteinen blei derfor skipa frå Langøya ved Holmestrand.
Fabrikken, Aktieselskabet Christiania Portland Cementfabrik (CPC) var i fleire år den einaste sementfabrikken i Noreg. Han var ei hjørnesteinsverksemd og banda mellom verksemd og lokalsamfunn var sterke, samstundes som den lokale fagrørsla etter kvart vart særs radikal.
I 1967, året før dei norske sementprodusentane fusjonerte, hadde fabrikken ein produksjon på 1,1 millionar tonn sement i året og sysselsette 466 personar. I tillegg kom 287 på eternittfabrikken. Den nye utskipingskaia i Slemmestad sentrum kunne då ta imot båtar opp til 45 000 tonn.
Sementfabrikken og lokalsamfunnet
Det fanst ikkje infrastruktur i noko mon då fabrikken starta. Mange av arbeidarane hadde difor lang veg til fots til arbeidet, samstundes som dei arbeidde 12-timars skift. Verksemda reiste difor mange arbeidarbustadar allereie frå starten og i tida fram til andre verdskrigen, utover 50-talet gav dei støtte til sjølvbyggarar med gratis tomter, arkitekthjelp, rentestøtte på lån, gratis sement osb. I mellomkrigstida stod CPC for bygging av offentleg bad. I 1953 stod bygda sin nye idrettspark med fotball-, tennis- og friidrettsbane, og utandørs symjebasseng, ferdig. CPC hadde gjeve tomta og brorparten av dei 335 000 kr parken kosta, Slemmestad Idrettsforening hadde stilt med 20 000 dugnadstimar. På 50- og 60-talet reiste verksemda bustader for pensjonistar. Desse bustadane blei overdratt til arbeiderforeininga utan vederlag og pensjonistane budde gratis. Ein kan seie at verksemda sytte for offentlege tenester som kommunen tok seg av andre plassar.
Arbeidarrørsla
Slemmestad Arbeiderforening blei stifta i 1896, og hadde då 72 medlemmer av truleg rundt 200 tilsette. Ho starta som ei relativt upolitisk foreining for gjensidig støtte, men alt i 1901 var foreininga tilknytt Landsorganisasjonen og Det Norske Arbeiderpartiet. Etter kvart gjekk ho inn i Norsk Arbeidsmandsforbund. Foreininga fekk sin første kollektive avtale i 1907, etter trugsmål om streik. Trass to vekers lock-out i 1908, blei den kollektive avtalen ståande.
Dyrtida og nedgangen i realløn under første verdskrigen radikaliserte fagrørsla, også i Slemmestad, og i 1919 slutta Slemmestad Faglige Samorganisasjon seg til Fagopposisjonen. Arbeidskonfliktane hadde byrja i 1917, og i 1920 hadde dei oppnådd monaleg lønnsauke, åtte timars arbeidsdag og ei auke i ferie med løn frå fire til tolv dagar. Bedrifta hadde blitt ekskludert frå Norsk Arbeidsgiverforening for å ha vore for ettergjevande.
I 1912 var Arbeiderforeninga blitt delt, då dei faglærte gjekk ut og danna Reparatørenes forening, tilknytt Jern- og Metallarbeiderforbundet. Også Brygge- og pakkhusarbeidarane skipa eiga foreining, i 1915. Truleg var det misnøye med Arbeidsmandsforbundet sentralt, meir enn lokal usemje, som førte til oppsplittinga. Mellom anna blei den lokale Samorganisasjonen nytta aktivt i forhandlingane og konfliktane med bedrifta. Desse konfliktane var prega av stor lokal mobilisering, og gjekk føre seg langt på veg utan sentral kontroll. Storstreiken i 1921, som òg råka sementfabrikken, endra ikkje på organisasjonstilhøva på Slemmestad. Dette i motsetnad til andre plassar, der fagrørsla kom svekka ut.
Då LO-kongressen i 1923 vedtok at industriforbundsforma skulle rå i norsk fagrørsle, slutta dei fagorganiserte i Slemmestad opp om dette. Dei var organiserte i fire fagforeiningar, i fire ulike forbund, og alle foreiningane gjekk no inn i det nyoppretta Norsk Kjemisk Industriarbeiderforbund. Anders Gulbrandsen frå Arbeiderforeninga blei vald inn i styret i NKIF ved opprettinga.
Eternit og asbestose
Allereie i 1904 var det planar om å starte produksjon av eternit. Eternit blir laga med sement som råstoff, saman med asbest. Problem rundt finansieringa gjorde at fabrikken til Norsk Eternit Fabrikk først blei ferdig i 1941. Fabrikken blei lagt nokre hundre meter unna sementfabrikken, og hamna difor på Bjerkås i Akershus. Dårleg tilgang på asbest førte til at produksjonen først kom i gang for alvor etter krigen. Eternit'n hadde på det meste rundt 400 tilsette og blei lagt ned i 1978. Dei første tilfella av lungesjukdommen asbestose var oppdaga på 60-talet, og då avsettinga i Noreg forsvann blei fabrikken avvikla. Slemmestad Arbeiderforening reiste sak, og i 1983 blei det inngått eit forlik mellom Norsk Kjemisk Industriarbeiderforbund og Norcem. Norcem tok ikkje noko rettsleg ansvar, men tok ansvaret for den medisinske oppfølginga av dei tidlegare tilsette. Dei gav òg økonomisk kompensasjon til dei som vart råka av sjukdom. Så seint som i 1996 dukka det framleis opp nye tilfelle av asbestrelatert kreft (malignt mesoteliom). Ein artikkel i Drammens Tidende - Buskerud Blad det året rekna med at det fram til då hadde vore mellom 70 og 80 dødsfall knytte til eternitproduksjonen.
Moderne tid
Sementfabrikken blei lagd ned i 1989, arkiv og anna blei overført til Cementmuseet i Røyken folkebibliotek. Siloane frå sementproduksjonen er synlege på lang avstand og blir no nytta som transittlager for sement. Delar av fabrikkområdet blei gjort om til bustadområdet Odden. Fleire bygningar frå fabrikken, til dømes badet og sekkefabrikken er i bruk i anna næringsverksemd og utgjer ein del av Slemmestad sentrum.
Noregs største (2005) hindutempel held til på Slemmestad. Tempelet var opphavleg bygd som Folkets hus på tomta til det første lokalet til Arbeiderforeninga (innvia 1900).
Geologi
Kjelde: Jan Ove R. Ebbestad og Elisabeth Sunding: Ekskursjonsguide 1 - Slemmestad. Slemmestad, 2000. Foto: Kjetil Lenes ]] Slemmestad er ein del av Oslofeltet og har saman med Bødalen ein særs samansett geologi. Kalkstein og skifer, som begge gir eit godt jordsmonn, vekslar med grunnfjell. Dette gir stor variasjon i kva slags planter det veks her. Kalksteinen var årsaka til at sementfabrikken blei lagt her.
Nest etter Kolsås er dette truleg den plassen i Noreg som er mest nytta til geologiske studie. Her finn ein på eit lite område rike førekomstar av fossilar og eit breitt utval bergartar frå jordas urtid og oldtid. Avsettingar frå kambrosilur møter her prekambrisk grunnfjell. Det finst detaljerte ekskursjonsførarar til området, utarbeida av fagfolk. Fleire lokalitetar i området er verna etter naturvernlova.
Messe i musikk
Messe (Missa) er ei musikkform der tekstene frå messa i den katolske gudstenesta ligg til grunn. Ved sidan av tekstane til den vanlege søndagsmessa (ordinarium) vert ofte dei skiftande tekstane gjennom kyrkjeåret (proprium) tonesett.
Cristiano Ronaldo
Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro er ein portugisisk fotballspelar. Han spelar per 2022 for den engelske klubben Manchester United, og har tidlegare spela for Real Madrid, Sporting Lisboa og Juventus.
Messe i musikk
Sidan den evangelisk-lutherske liturgien har halde på søndagsmessa, ordinarium, finst det òg messekomposisjonar av Johann Sebastian Bach og mange andre ikkje katolske komponistar. Messer kan vere a cappella, dvs for den menneskelege stemme aleine, eller dei kan akkompagnerast av forskjellige instrument opp til eit fullt orkester.
Cristiano Ronaldo
Han vart ligameister med Sporting Lisboa i 2003, og i august same året skreiv han under for United. Mange frykta at presset vart stort for den dåverande 18-åringen sidan han fekk den legendariske trøya nr. 7. Ronaldo meistra forventningspresset fint, og var med på å vinne FA-cupen i den fyrste sesongen sin. Han vart toppskårar i Premier League i 2007/08-sesongen med 31 seriemål, og var Manchester United sin toppskårar i Premier League også i 2006/07- og 2008/09-sesongen. Han vann Premier League med Manchester United tre gonger, i 2007, 2008 og 2009. I 2008 var han med på å vinna den europeiske Meisterligaen med United, og i 2008 VM for klubblag. Han vart kåra til årets spelar i Premier League i 2006/07-sesongen og i 2007/08-sesongen. I 2008 vart han òg kåra til årets spelar i verden av FIFA.
Messe i musikk
Dei faste messeledda vart tidleg utarbeidde av ulike komponistar, av di dei støtt var sunge. Messeledda vart mest alltid framførte på latin og gresk, og sunge av liturgen eller av kyrkjekoret. Framvoksteren av messa heng nøye saman med framvoksteren av ein vestleg polyfoni.
Stratospheric Observatory for Infrared Astronomy
Stratospheric Observatory for Infrared Astronomy (SOFIA) er eit prosjekt mellom den amerikanske romfartsorganisasjonen NASA og Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt (DLR). Eit ombygd Boeing 747SP har blitt ombygd for å huse eit spegelteleskop som er 2,5 i diameter. Teleskopet er meint for infraraude astronomiske undersøkingar 12 km inn i stratosfæren.
Cristiano Ronaldo
Med Real Madrid har han vunne den spanske serien, i 2012, og Meisterligaen i 2014. Han var klubben sin toppskårar i serien fire sesongar i strekk frå 2010/11-sesongen og framover. Han vart toppskårar i den spanske toppdivisjonen i 2010/11- og 2013/14-sesongen. I fotball-EM i 2012 spela han alle Portugal sine fem kampar og skåra tre mål då Portugal nådde semifinalen i meisterskapen. Han vart dimed ein av seks spelarar som delte tittelen som toppskårar i turneringa.
Peter Frampton
Peter Kenneth Frampton er ein engelsk rockemusikar, songar, låtskrivar og gitarist. Han spelte i banda Humble Pie og The Herd. Det internasjonale gjennombrotet til Frampton kom med konsertalbumet Frampton Comes Alive!. Albumet selde meir enn seks millionar eksemplar berre i USA og gav han fleire hittar. Sidan den gongen har han gjeve ut fleire populære album. Han har òg arbeidd med David Bowie og både Matt Cameron og Mike McCready frå Pearl Jam, blant fleire.
Egil Olli
Egil Andreas Olli, kjend som Egil Olli, er sametingsrepresentant for Arbeiderpartiet. Han vart sametingspresident i 2007, midt i perioden 2005-2009, og heldt fram som president også i perioden 2009-2013. Han vart vald inn frå Ávjovárri valkrins.
Stratospheric Observatory for Infrared Astronomy
Flyet
Boeing 747SP-flyet som husar teleskopet, vart opphavleg eit passasjerfly med produksjonserienummeret 21441. Flyet vart levert til Pan American World Airways i mai 1977 og gjeve namnet «Clipper Lindbergh» og døypt av enka etter Charles Lindbergh. American Airlines kjøpte flyet i 1986 og hadde det i si teneste fram til 1995. To år etter vart flyet kjøpt av NASA. Under prøveflygingar var flyet stort sett framleis i AA sine fargar. Ein svart firkant vart måla på der teleskopet skulle vere. I 2006 fekk flyet måla på ny utsjånad og året etter vart flyet gjeve attende det namnet «Clipper Lindbergh» av barnebarnet til Lindberg, Erik Lindbergh.
Peter Frampton
Frampton er mest kjend for hittar som «Breaking All the Rules», «Show Me the Way», «Baby, I Love Your Way», «Do You Feel Like We Do», og «I'm in You». Han har òg spelt seg sjølv i fjernsynsshow som The Simpsons og Family Guy. Frampton er kjend for gitarspelinga si og særleg bruken av talkbox.
Cristiano Ronaldo
Cristiano Ronaldo vert rekna som ein av dei mest talentfulle spelarane i Europa, og har fast plass på det portugisiske herrelandslaget i fotball. Han debuterte på landslaget i august 2003, og var ein av dei beste spelarane på laget under EM i 2004, der han skåra to mål. Mest kjend er C. Ronaldo for dei vanvittige fintene og finessane sine i tillegg til ein svært god basisteknikk. Skot- og pasningsfoten hans er også i orden og alt i alt er han ein av dei klart mest talentfulle spelarane i verda på sin alder.
Karriere som spelar (alle turneringar)
''Per 3. januar 2022''
Stratospheric Observatory for Infrared Astronomy
Flyet
Flyet var i løpet av 2009 gjennom ei rekkje testflygingar, før ein kunne byrje med astronomiske observasjonar.
Messe i musikk
Dei første gjennomkomponerte messene vart laga på 1300-talet. Før dette hadde komponistar gjerne utarbeidd einskilde ledd, helst Gloria-delen. Utover i dei følgjande hundreåra vart komponistar støtt bedne om å skrive ny musikk til messeledda, og slik vart messa ein kyrkjemusikalsk sjanger.
Egil Olli
Olli har vore sametingsrepresentant alle periodane frå 1989 og vart attvald i 2009. Olli var Arbeidarpartiet sin presidentkandidat ved valet i 2005. 26. september 2007 vart Egil Olli vald til sametingspresident, etter at det parlamentariske grunnlaget for NSR sin president Aili Keskitalo forsvann grunna ein konflikt mellom NSR og varapresident Johan Mikkel Sara.
Messe i musikk
Dei tidlege messene vart ofte skrivne over ei kjend melodi, gjerne ein hymnetone frå dei gregorianske gradualene. Dei eldste variantane er kalla Cantus firmus-messer. Messa var bygd opp rundt ein fast Cantus firmus som var sett i ei einskild stemme. Seinare kunne komponistane arbeide og harmonisere ut melodien på ulike vis, og leggje han imitert i fleire av stemmene. Desse messene er oftast kalla parafrasemesser. Utover på 1500-talet vart det òg vanleg å nytte skrivne satsar, anten små fleirstemmige songar eller motettar som forelegg. Desse messene fekk namn etter den tona, songen eller motetten som var nytta, som kjennemerke. Typen er kalla parodimesse.
Fram til om lag 1600 var messene stort sett framført utan tonefølgje. I barokken vart det meir vanleg å byggje ut messa med instrument, og dei ulike ledda vart delte opp etter eit meir opera-liknande prinsipp. Med tida vart ikkje messene av dette slaget gagnlege til bruk i gudstenesta sameleis som før, men dei stod fram som sjølvstendige musikalske verk. Ei av dei største som er skrivne av dette slaget er H-moll-messa av Johann Sebastian Bach, som knapt vart oppført medan han levde, og som varar i meir enn to timar.
Utover i romantikken vart messene større i takt med voksteren på orkesteret, men det vart òg mindre vanleg å komponere ny musikk til messeledda. Dei romantiske komponistane nytta meir tid på requiem-messa, som er ei særskild grein av messeliturgien.
I nyare tid vert det komponert ny musikk til einskilde ledd, til nytte i gudstenesta, som i eldre tid. Musikken som er mest nytta i den norske gudstenesta er skriven av Egil Hovland og Trond Kverno.
Storvatnet i Gildeskål
Storvatnet er eit vatn som ligg i Gildeskål kommune i Nordland.
Seegräben
Seegräben er ein kommune i distriktet Hinwil i kantonen Zürich i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 536 meter over havet.
Seegräben er den minste kommunen i distriktet Hinwil. Han består av tre delar, landsbyen Seegräben, Aathal og Sack.
Kengo Ukai
Kengo Ukai er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Ventforet Kofu og Fagiano Okayama.
Oswald von Wolkenstein
Oswald von Wolkenstein (fødd 1376 eller 1377, truleg i Schöneck in Pustertal i Tirol, død 2. august 1445 i Merano i Italia) var ein tysk diktar, komponist, adelsmann og diplomat. Som diplomat reiste han mykje i Europa, mellom anna heilt til Georgia og vart innlemma i Drageordenen.
Som komponist skreiv han hovudsakleg monofoniske songar som omhandla riddarleg kjærleik. Han skreiv òg noko polyfonisk musikk seint i livet sitt. Han var involvert i ein strid om eit landområde med naboane sine og hamna i fengsel fleire gonger. Han skreiv likevel kjærleikssongar til døtrene til rivalen sine og minst ei kvinne til utanom kona si.
Kjelder
Andre kjelder:
Drue
Drue er ein frukt av vinranke (Vitus vinifera). Druer kan vera grøne, blå eller lilla. Ein kan eta druer rå som søt frukt, i tørka form som rosiner, og laga saft eller jus av dei. Druer er likevel mest brukte i gjæra form, som vin. Druesaft blir òg mykje brukt som naturleg søtingsmiddel i jus av anna frukt.
Rundt halvparten av all frukt som blir dyrka i verda, er druer. Det finst fleire arter av dei som alle høyrer til familien Vitaceae. Ulike druesortar egner seg best til å etast direkte, eller til å laga ulike typar vin.
Drueplanten likar seg best i sokalla «dårleg» jordsmon, med mykje kalk og stein. Solvende skråningar ned mot elvar er ideelle for druedyrking. Dette gjev plantane rik tilgang til fukt, og dobbelt opp med sol.
Feta i Golma
Feta (uttale ['fæt:a] (N/A), ['fæt:n] (D)) er ein gard på øya Golma på Tustna. Garden ligg lengst søraust på øya og grensar til Hannasvika og Tømmervågen på øya Tustna.
Tustna Kveitefarm ASA ligg på Fætten industriområde.
Gaza by
Gaza (arabisk غزة, Ġazzah, hebraisk עזה, Azzah; gammalgresk Γάζα), òg kalla Gaza by, er ein palestinsk by på Gazastripa, og med eit folketal på 515 556 er han den største byen i Palestina. Han har vore busett sidan 1400-talet fvt. Gaza har vore dominert av forskjellige folkeslag og rike gjennom historia. Filistrane gjorde byen til ein del av sin pentapolis etter Det gamle Egypt hadde styrt byen i nesten 350 år.
Under romarane og seinare bysantinarane var Gaza ein relativt fredeleg stad og hamna blømde. I år 635 vart han den første byen i Palestina som vart erobra av Rashidunarmeen og utvikla seg raskt til eit sentrum for islamsk rettslære. Då krossfararane invaderte byen seint på 1000-talet, var han i ruinar. I dei påfølgjande hundreåra har Gaza slite med alt frå mongolske raid til flaumar og grashoppesvermar, og byen vart redusert til ein landsby på 1500-talet, då han vart ein del av Det osmanske riket. Den første halvdelen av det osmanske styret, kontrollerte Ridwan-dynastiet Gaza og under dei voks byen seg stor med mykje handel og fred. Kommunen Gaza vart grunnlagd i 1893.
Gaza fall til britiske styrkar under fyrste verdskrigen, og vart ein del av Palestinamandatet. Etter den arabisk-israelske krigen i 1948, administrerte Egypt den nydanna Gazastripa og gjorde fleire utbetringar i byen. Gaza vart erobra av Israel i seksdagarskrigen i 1967, men i 1993 vart byen overført til Den palestinske sjølvstyresmakta. I månadane etter valet i 2006, braut det ut ein væpna konflikt mellom dei palestinske, politiske fraksjonane Fatah og Hamas, noko som førte til at Hamas tok over makta i Gaza. Egypt og Israel innførte så ein blokade av Gazastripa. Israel letta på blokaden i juni 2010 og Egypt opna på ny opp grenseovergangen ved Rafah i 2011 for fotgjengarar.
Hovudnæringa i Gaza er småindustriar og jordbruk. Blokaden og dei stadige konfliktane har gjort dei økonomiske tilhøva særs vanskelege. Dei fleste innbyggjarane i Gaza er muslimar, men det finst òg ein kristen minoritet. Gaza har ein særs ung folkesetnad og kring 75 % av innbyggjarane er under 25 år gamle.
Etymologi
Namnet «Gaza» er først kjent frå militærdokument frå Thutmose III av Egypt på 1400-talet fvt. I følgje Shahin kalla egyptarane han Ghazzat («den lovprisa byen»), og dei gamle arabarane kalla han ofte Ghazzat Hashem, til ære for Hashim, oldefaren til Muhammed, som skal vere gravlagd i byen i følgje islamsk tradisjon. På semittisk er tydinga av namnet «barsk, sterk».
Historie
Gaza har ei historie som går attende 5 000 år, og det gjer han til ein av dei eldste byane i verda. Han ligg langs kystvegen langs Middelhavet mellom Nord-Afrika og Levanten, og gjennom det meste av historia har han vore ei viktig transitthamn for den sørlege Levanten og ein viktig stoppestad for krydderhandel mot Raudehavet.
Bronsealderen
Busetnaden i Gaza-området er datert attende til Tell es-Sakan, ei egyptisk borg bygd i kanaanittisk område sør for dagens Gaza. Det gjekk nedover med staden i tidleg bronsealder II då handelen med Egypt brått minka. Eit anna bysenter vart kalla Tell al-Ajjul og byrja å veke langs elva Wadi Ghazza. I mellombronsealderen blømde Tell es-Sakan på ny og vart den sørlegaste staden i Kanaan, der han tente som eit fort. I 1650 fvt., då kanaanitten Hyksos okkuperte Egypt, vart ein ny by utvikla i ruinane etter den første Tell as-Sakan. Men denne vart fråflytta på 1300-talet fvt., mot slutten av bronsealderen.
Antikken
Gaza tente seinare som den administrative hovudstaden til Egypt i Kanaan. Under regjeringstida til Tuthmosis III vart byen ein stoppestad langs den syrisk-egyptiske karavaneruta, og var nemnd i Amarnabreva som «Azzati». Gaza vart verande under egyptisk kontroll dei neste 350 åra, før han vart erobra av filistinarar på 1100-talet fvt., og vart ein del av deira «pentapolis». I følgje Domarane var Gaza staden der Samson vart fengsla av filistrane og døydde.
Etter å ha blitt styrt av israelittane, assyrarane, og så egyptarane igjen, var Gaza relativt sjølvstendig og blømde under persarane. Aleksander den store kringsette Gaza, den siste byen som gjorde motstand under erobrainga hans på veg til Egypt, i fem månader, før han omsider erobra byen i 332 fvt. Innbyggjarane vart anten drepne eller tekne til fange. Aleksander henta inn lokale beduinar til å busetje Gaza og organiserte byen som ein polis (eller «bytstat»). Gresk kultur sette så røter og Gaza fekk eit rykte som eit blømande senter for hellenistisk lærdom og filosofi.
Gaza vart kringsett på ny i 96 fvt. av den hashmoneiske kongen Alexander Jannaeus som «fullstendig velta» byen, drap 500 senatorar som hadde flykta inn i Apollo-tempelet for å skjule seg. Josefus skreiv at Gaza vart busett på ny under styret til Herodes Antipas, som dyrka venskapet med innbyggjarane frå Gaza, Ashkelon og arabarar i området, etter å ha blitt utpeikt som guvernør i Idumea av Jannaeus. Byen vart ombygd etter han vart ein del av Romarriket i 63 fvt. kommandert av Pompeius Magnus, og Gaza vart så ein del av den romerske provinsen Judea. Byen vart eit mål for jødane under opprøret mot romarane i år 66 evt. og vart delvis øydelagd. Han vart likevel verande ein viktig by, og i enno større grad etter øydelegginga av Jerusalem.
Gjennom romartida var Gaza ein velståande by og fekk tilskot og merksemd frå fleire keisarar. Eit senat på 500 mann styrte Gaza, og eit mangfald av folkeslag, som filistrar, grekarar, romarar, kanaanittar, fønikarane, jødar, egyptarar, persarar og beduinar var busett i byen. Gaza prega sine eigne myntar med byster av gudar og keisarar avbilda. Under eit besøk i 130 evt., sette keisar Hadrian personleg i gang spel med bryting, boksing og oratoriske konkurransar på det nye stadionet i Gaza, som vart kjend frå Alexandria til Damaskus. Byen var utsmykka med mange heidenske tempel. Hovudkulten var for Marnas. Andre tempel var tileigna Zevs, Helios, Afrodite, Apollo, Atene og den lokale Tyche. Kristendomen byrja å spre seg i Gaza i 250 evt., mellom anna i hamenbyen Maiuma. Ei stor synagoge fanst i Gaza på 500-talet, i følgje utgravingar. Det vart fortgang på konverteringa til kristendom i Gaza under St. Porphyrius mellom 396 og 420. I 402, gav Theodosius II ordre om at alle dei åtte heidenske templa i byen skulle øydeleggast, og fire år seinare bestilte keisarinna Aelia Eudocia ei kyrkje på toppen av ruinane av Marnastempelet. Det var i denne tida at den kristne filosofen Aeneas av Gaza kalla Gaza, heimbyen sin, «Asias Aten.» Etter delinga av Romarriket på 200-talet evt., vart Gaza verande under Austromarriket. Byen blømde og vart eit viktig senter i Levanten.
Islamsk tid
I 635 evt. vart Gaza raskt kringsett og erobra av Rashidunarmeen under general 'Amr ibn al-'As etter slaget ved Ajnadayn mellom Austromarriket og Rashidun-kalifatet sentralt i Palestina. Staden vart trudd å vere staden der oldefaren til Muhammed, Hashim ibn Abd Manaf var gravlagd, og byen vart derfor ikkje øydelagd av den sigrande Rashidunarmeen trass i hard og langvarig motstand. Då dei muslimske arabarane kom, vart det drastiske endringar i Gaza. Først vart somme av kyrkje omgjorde til moskéar, mellom anna Den store moskeen i Gaza (den eldste i byen), og mange av innbyggjarane konverterte raskt til islam, medan arabisk vart det offisielle språket. I 767 vart Muhammad ibn Idris ash-Shafi'i fødd i Gaza og budde der i barndommen. al-Shafi'i grunnla ein viktig sunnimuslimsk rettsfilosofi (eller fiqh) kalla Shafi'i etter han. Tryggleik var nøkkelen for velstanden i Gaza. Sjølv om alkohol var bannlyst i islam, fekk dei jødiske og kristne samfunna lov å drive med vinproduksjon og druer, noko som skaffa byen store inntekter. Vinen vart hovudsakleg eksportert til Egypt. Fordi han låg ved grensa til ørkenen, var Gaza utsett for åtak frå nomadiske grupper. I 796 vart Gaza øydelagd under ein borgarkrig mellom arabiske stammer i området. På 900-talet var byen bygd opp att av det tredje arabiske kalifatet, styrt av abbasidane. Den arabiske geografen al-Muqaddasi skildra Gaza som «ein stor by langs hovudvegen til Egypt i utkanten av ørkenen.» I 977 vart det fjerde kalifatet styrt av fatimidane og dei oppretta ein avtale med seldsjukkane, der fatimidane fekk kontroll over Gaza og landområdet sør for byen, inkludert Egypt.
Europeiske krossfararar erobra byen frå fatimidane i 1100 og kong Baldwin III bygde ei borg som vart nytta av Tempelriddarane i Gaza i 1149. Han omgjorde òg Den store moskeen til St. Johannes-katedralen. I 1154 skreiv den arabiske reisande al-Idrisi at Gaza «er i dag ein særs folkerik by og i hendene på krossfararane.» I 1187 erobra ajjubidane, leia av Saladin, Gaza og øydela seinare festningsverka her i 1191. Rikhard Løvehjarta bygde visstnok nye festningsverk i byen i 1192, men murane vart rivne ned att i samband med Ramla-traktaten nokre månader seinare, i 1193. Ajjubide-styret enda i 1260, etter at mongolane under Hulagu Khan fullstendig øydela Gaza. Dette vart den sørlegaste erobringa hans.
Etter mongolane øydela Gaza, byrja muslimske slavesoldatar basert i Egypt, kjend som mamelukkar, å adminsitrere området i 1277. Mamelukkane gjorde Gaza til hovudstaden i provinsen som hadde namnet Mamlakat Ghazzah. Dette distriktet strekte seg langs kystsletta frå Rafah i sør til like nord for Cæsarea, og i aust heilt til høglandet i Samaria og Hebronfjella. Andre store byar i provinsen var Qaqun, Ludd og Ramla. Gaza gjekk inn i ein roleg periode under mamelukkane, og vart av dei nytta som ein utpost for åtak mot krossfararane, som enda styret sitt i 1290. I 1294 øydela eit jordskjelv Gaza, og fem år seinare øydela mongolane igjen alt som var bygt opp att av mamelukkane. Den syriske geografen al-Dimashqi skildra Gaza i 1300 som ein «by så rik på tre at han ser ut som eit brokadeklede spreidd utover landskapet.» Under Sanjar al-Jawli vart Gaza omgjort til ein stor og velståande by, og mykje av arkitekturen frå mamelukktida er spora attende til regjeringstida hans, i 1311-1320 og igjen i 1342. I 1348 råka svartedauden byen, og tok livet av dei fleste innbyggjarane, og i 1352 vart Gaza råka av ein øydeleggjande flaum, som er sjeldan i dette elles så tørre området sør i Levanten. Då den arabiske geografen og forfattaren Ibn Batutta vitja byen i 1355, skreiv han at byen var «stor og folkerik, og hadde mange moskear.»
Atsushi Izawa
Atsushi Izawa er ein japansk fotballspelar.
Gaza by
Islamsk tid
Mamelukkane bidrog til arkitekturen i Gaza med å byggje moskear, islamske skular, hospital, karavanseraiar, og offentlege bad. Dei let òg jødar få vende attende til byen, og under mamelukkande blømde det jødiske samfunnet i byen. Mot slutten av mamelukktida var det jødiske samfunnet i Gaza, det tredje største i Palestina, etter samfunna i Safad og Jerusalem. I 1481 skreiv den italiensk-jødiske reisande Meshulam frå Volterra:"Gazza vert av muslimane kalla Gaza. Han er ein fin og kjend plass, og frukta her er kjend og god. Her finn ein brød og god vin, men berre jødane lagar vin. Gaza har ein omkrins på fire mil og ingen murar. Han ligg kring seks mil frå sjøen i ein dal og på ein ås. Her er like mykje folk som det er sand ved sjøen, og det finst kring femti-seksti jødiske hushaldningar, handverkarar. Dei har ei lita, men vakker synagoge, og vindruer, åkrar og hus. Dei har alt byrja å lage den nye vinen. Jødane bur på toppen av åsen. Må Gud prise dei. Det er òg fire samaritanske hushaldningar i åssida."
Atsushi Izawa
Han spela for klubbane Ventforet Kofu, Kataller Toyama og Tokushima Vortis.
Gaza by
Osmansk styre
Under styret til Husayn Pasha vart stiden mellom innbyggjarane og dei nærliggande beduin-stammene dramatisk redusert, og Gaza levde i fred og velstand. Ridwan-tida er skildra som ein gullalder for Gaza, ei tid då han i røynda var «hovudstad i Palestina.» Den store moskeen vart restaurert og det vart bygt seks andre moskear, medan talet på tyrkiske bad og marknader auka raskt. Etter Musa Pasha døydde, som tok over etter Husayn, vart det utpeitk osmanske embetsmenn til å styre bye i staden for Ridwan-familien. Etter familien forsvann frå makta, gjekkd et sakte nedover med byen.
Frå tidleg på 1800-talet var Gaza kulturelt dominert av nabolandet Egypt. Muhammad Ali av Egypt erobra Gaza i 1832. Den amerikanske vitskapsmannen Edward Robinson vitja byen i 1838, og skildra han som ein «tett folkesett» by som var større enn Jerusalem, der Gamlebyen låg oppå ei høgd, medan forstadane låg på sletta rundt. Byen var eit viktig handelssenter på grunn av den strategiske plasseringa langs karavaneruter mellom Egypt og Nord-Syria, i tillegg til at det vart produsert såpe og bomull som vart seld til styresmaktene, lokale arabiske stammer og beduinane i Wadi Arabah og Ma'an. Basarane i Gaza var godt utrusta og Robinson meinte dei var «langt betre» enn dei i Jerusalem. Robinson merka seg at nesten alle spora i Gaza etter oldtida hadde forsvunne på grunn av stadige konfliktar og busetnad. På midten av 1800-talet tok hamnene i Jaffa og Haifa over i forhold til hamna i Gaza, men byen hadde framleis ein fiskeflåte.
Gaza vart igjen råka av byllepest i 1839 og byen, som mangla politisk og økonomisk stabilitet, stagnerte. I 1840 kjempa egyptiske og osmanske soldatar utafor Gaza. Osmanarane vann kontroll over området, og enda på den måten det egyptiske styret over det sørlege Syria. Kampane førte derimot til meir død og øydelegging i Gaza, som framleis sleit med etterverknadane etter pesten.