cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Snøfrisk
I tillegg til den naturelle utgåva av Snøfrisk vert osten seld i variantar smaksett med pepar, dill og raudløk og timian. Tidlegare har det også vore produsert variantar med einebær, peparrot og skogsopp. TINE marknadsførte tidlegare Snøfrisk særleg for bruk i matlaginga, t.d. som smakshevar i sausar til vilt, medan fokus no er flytta meir over på Snøfrisk som pålegg.
Snøfrisk inneheld 25 prosent feitt og er frisk og syrleg med klår, men likevel runda geitemjølksmak.
Tine har i seinare år også byrja produsere ein fast skorpeost av geitemjølk kalla Snøfrisk hvitost.
Thatcham
Thatcham  er ein by i grevskapet Berkshire i England. Han har kring 23 000 innbyggjarar og ligg 5 km aust for Newbury og 24 km vest for Reading.
Byen ligg ved elva Kennet, Kennet and Avon Canal, vegen A4 og ein gammal romarveg. Han har òg ein jernbanestasjon på linja mellom Newbury og Reading.
Karabinar
Karabinar eller karabinkrok er ein metallring av stål eller aluminium utstyrt med fjørbelasta opningsarm. Ein skrukarabinar har ei skrumuffe for låsing av opningen.
Namnet kjem frå det tyske Karabinerhaken, som tyder «krok for ein karabin» og kjem av at kavaleristar nytta slike ringar til å feste karabinen til bandolæret eller liknande etter at skotet var fyra av slik at dei kunne halde fram med pistol eller blankvåpen.
I dag blir karabinarar ofte nytta i samband med taubruk, til dømes innan klatring, segling, fallskjermhopping eller til sikringsarbeid innan industri- og anleggsverksemd.
NM i skiskyting 1970
20 km
Dato: 7. februar 1970
<br style="clear:both;" />
4 x 7,5 km stafett
<br style="clear:both;" />
Kjelder
Sportsboken 1970. Norsk kunstforlag. Oslo 1970.
Allisonbreen i Antarktis
Allisonbreen er ein liten isbre i Victoria Land i Antarktis. Toppen ligg like nord for Mount Huggins, som stig ned frå vestsida av Royal Society Range og ut i Skeltonbreen. Abbott Spur skil den lågare enden av Rutgersbreen frå Allisonbreen.
Unalaska-øya
Øya har eit areal på 2 720 km²; ho er 127,8 km lang og 55,9 km brei. Kystlina skil seg merkbart frå den til andre større øyar i Aleutane, med talrike bukter og nes. Tre lange, store bukter skjer seg inn i øya: Beaver Inlet, Unalaska Bay og Makushin Bay. Terrenget på øya er fjellendt, og høgare område er delt av snø gjennom store delar av året..
Allisonbreen i Antarktis
Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1963 etter kapteinløytnant John K. Allison, som var øvstkommanderande for avdelinga av VX-6 som overvintra ved McMurdo-basen i 1959.
Unalaska-øya
«Unalaska» er eit innfødd aleutisk namn. Det finst fleire teoriar om opphavet til namnet, men den mest trulege er at det er ei omforming av det russiske Ounalasjka som igjen kjem frå aleutisk for 'nær fastlandet', nawan Alaskax.
Historie
Øya blei oppdaga av europearar då Vitus Bering kom hit i 1741. Det blei grunnlagd ei russisk busetjing her i 1759, men denne blei øydelagd fire år seinare av aleutar, saman med fire handelsskip.162 russarar blei drepne. Dei overlevande forskansa seg fram til 1764, då dei fekk forsterkningar. Hendinga førte til blodige straffereaksjonar mot aleutane, der rundt 5000 menneske blei drepne.
I 1788 utforska ein ekspedisjon leia av Esteban José Martínez og Gonzalo López de Haro kysten av Alaska til Unalaska-øya. Dette var den vestlegaste utforskinga spanjolar nokon gong gjorde i regionen.
Også i 1788 kom den engelske utforskaren James Cook til øya. Han omtalte henne som «Oonalashka» i dagboka si.
8. desember 2004 grunnstøtte det malaysiske lasteskipet «Selendang Ayu» ved øya og forårsaka eit større oljeutslepp.
Dashti fylke
Dashti fylke (persisk شهرستان دشتی) er ein av ni fylke (shahrestan) i Bushehr-provinsen i Iran. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 71 285. Det administrative senteret i fylket er Khormuj. Fylket er delt inn i tre distrikt: Sentral-distriktet, Kaki-distriktet og Shonbeh and Tasuj-distriktet. Fylket har tre byar: Kaki, Khormuj og Shonbeh.
Dashti fylke grensar til Persiabukta i vest, Tangestan fylke i nord og vest, Dashtestan fylke i nordaust, Dayyer fylke og Kangan fylke og i sør, Jam fylke i søraust og Firuzabad fylke i aust.
Dashti fylke har ei 25 km lang kystlinje langs Persiabukta.
Gomsdal
Gomsdal eller Gausdal, matrikkelgard nr 109 i Stranda kommune, er ein nedlagt gard ved Geirangerfjorden i Møre og Romsdal fylke.
Om namnet
Oluf Rygh trur at det kan vere tale to ulike namn: «Gausdal» som kan kome frå eit gamalt namn på elva; Gaus eller Gausa. Namnet «Goms» kan ha samanheng med det norrøne ordet gumpr som kan tyde sete eller søkk (dalsøkk).
Garden og folket
Gomsdal ligg på nordsida av Geirangerfjorden, i ein hengedal 620 moh., rett opp for øydegarden Bringa. Garden som til sume tider har vore øydegard, er først nemnt i 1645. I 1744 låg han øyde men t.d. i «Beskrivelse over Fogderiet Søndmør» (1766) er «Gumsdal» oppført med éin «gaardmand». Det har truleg vore busetnad på Gomsdal frå dei eldste tider, og ein har gjort funn som kan skrive seg frå steinalderen. Husa låg i livd av ein fjellknaus, ikkje langt frå dei bratte stupa ned mot Geirangerfjorden. Gardsvegen opp frå fjorden, er på 600 høgdemeter og er særs bratt og krokut. Ein kan òg nå Gomsdal frå Oaldsbygda (5-6 km) og frå Korsmyra ved Ørnevegen (4 km).
Gomsdalen ligg om lag på tregrensa og der var lite skog, slik at dei måtte nytte torv til brensel. Kornavlen var på det uvisse og krøterhald var viktigaste næringsgrunnlaget. I 1843 er det nemnt til saman 12 storfe og 32 småfe på dei to bruka. Dette året vart garden delt i to jamstore bruk: Nedistova (bnr 1) og Oppistova (bnr 2). I 1878 kjøpte dei to brukarane kvar sin halvpart av den fråflytta garden Bringa nede ved fjorden og dei nytta i hovudsak markane der til vinterbeite for sauer og geiter.
Vinteren 1907 vart sagt å ha vore den verste fonnvinteren i manns minne, og mellom andre er nemnt Vesteråsfonnene 22. og 23. februar i Geiranger, der tretten personar omkom, og Øvstegardsfonna 23. februar i Oaldsbygda, som gjorde stor skade. Fonnefaren var òg stor i Gomsdalen og etter denne vinteren vart brukarane i begge tuna samde om å flytte. Sumaren 1907 flytta dei ut samstundes, og dei vart dei siste som budde fast på Gomsdal. Ei tid heldt dei fram med å slå der; graset vart sendt med løypestreng ned til Bringa ved fjorden og derifrå frakta vidare med robåt.
Det siste huset som stod att på Gomsdal, vart restaurert i 1990/1991 av den ideelle foreininga «Storfjordens Venner» - sjå bilete.
Jordmorruta
Ei særmerkt kvinne frå Gomsdal var Kristianne Halsteinsdotter (1815-1904) frå Oppistova. Juledag 1892 gjekk ho, 77 år gamal, frå Gomsdal til Knivsflå (om lag 3 km) langs særs bratte fjellsider og i rasfarleg terreng, for å hjelpe til med ein barnefødsel. Vegen som Kristianne gjekk denne juledagen, blir etter henne kalla «Jordmorruta» og er særs krevjande, sjølv på sumars dag. Det er òg fortalt om henne at ho i pinsa 1904 gjekk ned den bratte vegen til fjorden for å fare til kyrkje i Geiranger, og ho gjekk opp att den same dagen. I august det året døydde ho, 89 år gamal.
Varaha
Varaha eller  varaha-avatara er ein avatar av hinduguden Vishnu, med form som eit villsvin. I hindumytologien nedkjemper han asuraen Hiranyaksja og løfter jorda opp frå verdshavet med støyttennene sine. Den personleggjorte jorda, Bhudevi, er maken hans.
Varaha kan avbildast som eit dyr eller med menneskekropp og villsvinhovud. I tidlege avbildingar av myta løfter han Bhudevi i menneskeform opp frå havet. I seinare avbildingar kan han også visast med ein del av jorda på ei støyttan.
I dei vanlege listene over dei ti hovudavatarane til Visjnu (Dashavatara) er Varaha nemnd som den tredje.
Bell Bottom Blues
«Bell Bottom Blues» er ein song skriven av Eric Clapton og framført av Derek and the Dominos. Han omhandlar ugjengjeldt kjærleik og vart gjeven ut på albumet Layla and Other Assorted Love Songs i 1970.
Duane Allman spelte ein del på albumet, men ikkje på denne songen. Det er derfor berre Clapton som spelar gitar på denne songen. Songen er den nest mest kjende frå albumet etter det kjende tittelsporet, «Layla».
Bell-bottom tyder slengbukse, som var populære på denne tida. I følgje Clapton vart songen skriven for Pattie Boyd etter ho bad han skaffe ho eit par slengbukser i USA.Clapton skreiv songen for ho, og mange andre på albumet, som «I Looked Away». På enkelte turnear spelte han songen som ein del av eit akustisk sett. Han spelte songen i lag med Bobby Whitlock på Later with Jools Holland i april 2000.
Vulkanbelte
Vulkanbelte er eit større område som er vulkansk aktivt. Ein finn vulkanbelte over soner med uvanleg høge temperaturar (700-1400 °C) der magma blir laga gjennom delvis smelting av solid materiale i jordskorpa og den øvre mantelen. Områda blir vanlegvis danna langs grensene mellom jordskorpeplater på djupner på rundt 10–50 km.
Nokre døme på vulkanbelte er det transmeksikanske vulkanbeltet, som strekker seg 900 km frå aust til vest over sentral-sørlege Mexico og omfatta dei fleste vulkanane i landet, og det andinske vulkanbeltet, som går gjennom store delar av vestlege Sør-Amerika.
Vulkanbelte liknar på fjellkjeder, men med fjell danna av vulkanar og ikkje folding eller forkasting når jordskorplater kolliderer.
Marjorie Jackson
Marjorie Jackson-Nelson er ein australsk tidlegare friidrettsutøvar frå Coffs Harbour i New South Wales som vann to gullmedaljar under Sommar-OL 1952 i Helsinki. Ho var guvernør i South Australia frå 2001 til -07.
Liv og gjerning
Jackson vann fire av tevlingane i British Empire Games 1950, høvesvis 100 og 220 yards, samt to stafettøvingar. To år etter stilte ho som favoritt foran då sommarleikane 1952 fann stad i Helsinki. Ho vann 100 meter-finalen på tangert verdsrekordtid, 10,5 sekundar. Dermed tok ho det fyrste australske friidrettgullet i eit OL sidan Edwin Flack vann både 800 meter og 1500 m i 1896 i Aten. Ho vann også gullmedaljen på 200 meter, ein distanse som stod på OL-programmet til kvinnene for fyrste gong, på personleg rekord 23,4 sekundar. Den 4. oktober 1952 sette Jackson ny verdsrekord på 100 meter med tida 11,4, ved eit stemne som fann stad i Gifu i Japan.
Ved British Empire Games 1954 vann Jackson-Nelson begge dei individuelle sprintdistansane på ny, og ho sprang sisteetappen for Australia sitt vinnarlag i 4 x 110 yards stafett. Ho la opp etter 1954-sesongen.
I 2001 vart Jackson-Nelson utnemnd til guvernør i delstaten South Australia, der ho bur, av dronning Elisabet av Australia. Ho trekte seg frå stillinga i august 2007.
Dionne Warwick
Marie Dionne Warrick, kjend som Dionne Warwick, er ein USA-amerikansk songar og skodespelar som mellom anna er kjend for samarbeida sine med Burt Bacharach og Hal David.
Frå 1955 til 1999 hadde ho 56 hittar på Billboard si Hot 100-liste, noko berre Aretha Franklin har gjort betre.
Dionne Warwick var fødd i East Orange i New Jersey. Ho byrja songkarrieren som gospelsonger i tenåra då ho song i koret til den lokale metodistkyrkja. Etter å ha fått jobb som backingsongar for The Drifters, blei ho oppdaget oav Burt Bacharach og Hal David. Dette blei byrjinga på eit årelangt samarbeid der Bacharach og David skreiv og produserte songar for henne. Ho hadde ei rekkje suksessar, mellom anna med «Walk on By» frå 1964. Seinare samarbeidde Warwick med Stevie Wonder, Isaac Hayes og syskenbarnet sitt Whitney Houston.
Songen «I'll Never Love This Way Again» gav Warwick ein Grammypris i 1980 for «Best Female Pop Vocal Performance».
Ware
Ware  er ein by i grevskapet Hertfordshire i England. Han har kring 18 000 innbyggjarar og ligg nær byen Hertford. Nullmeridianen går like aust for Ware.
Abu Shu`ayb
Abu Shu`ayb er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Beqaa guvernement
Beqaa (arabisk البقاع Al-Biqā) er eit guvernement i Libanon med kring 750 000 innbyggjarar.
Geografi
Beqaa guvernement dekkjer eit areal på 4 429 km². Béqaa er det viktigaste jordbrukssenteret i Libanon. Beqaa guvernement er det største i Libanon og ligg mellom dei vestlege og austlege fjellkjedene i landet. To elvar renn gjennom Béqaa: Litani og Asielva
Guvernementet dekkjer Beqaadalen.
Klima og turisme
Temperaturen varierer frå -10 °C til 35 °C gjennom året. Béqaa får ein god del regn og snø om vinteren.
Symfoni nr. 19 av Mozart
'''Symfoni nr. 19 i Ess-dur''', K. 132, er ein symfoni komponert av Wolfgang Amadeus Mozart i juli 1772.
Struktur
Symfonien er instrumentert for to oboar, fire horn (to av dei unikt skriven i «Ess alt») og strykarar. Det er fire satsar:
Den første satsen opnar med eit tema Mozart seinare nytta i opninga av den 22. pianokonserten i same toneart.
Berende Cove
Berende Cove (bulgarsk залив Беренде, Zaliv Berende) er ei 3,3 km brei og 1,15 km lang vik ved sørvestkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho ligg sør for Pelishat Point.
Vika er kalla opp etter busetnaden Berende vest i Bulgaria.
NM i skiskyting 1971
Noregsmeisterskapen i skiskyting 1971, den 13. i rekka, vart avvikla i helga 30.-31. januar 1971 på Vingelen i Tolga kommune i Hedmark, med to øvingar på programmet. Meisterskapen gjekk samstundes med noregsmeisterskapen for juniorar.
20 km
Dato: 30. januar 1971
<br style="clear:both;" />
4 x 7,5 km stafett
Dato: 31. januar 1971
<br style="clear:both;" />
Harstad Tidende
Harstad Tidende er den tredje største avisa i Nord-Noreg og kjem ut i Harstad i Troms og Finnmark. Dekningsområdet er kommunane Harstad, Kvæfjord, Lødingen, Tjeldsund, Evenes, Skånland, Gratangen, Lavangen og Ibestad. Ho er ei dagsavis i tabloidformat. Avisa har eit opplag på 13 646 i 2006.
Avisa blir eigd av Harstad Tidende-gruppen, som igjen er heileigd av Polaris Media ASA.
Historie
Avisa vart skipa av Peter Oluf Klinge (mest kjend som P.O. Klinge) i 1887, då under namnet Senjens Tidende med undertittelen Liberalt nyheds-, avertissements- og afholdsblad. Klinge var første redaktør av avisa. Året etter vart namnet endra til Frisindet, uafhængigt bondeblad. Sumaren 1888 skifta avisa namn til Tromsø Amtstidende og undertittel vart Uafhængigt rent Venstreblad frå 1890. Avisa fekk sitt noverande namn i 1900.
Opplag
Basert på opplysningar frå Mediebedriftenes Landsforening.
Kurilargropa
Gropa er danna som eit resultat av ei subduksjonssone som også danna øybogen til Kurilane og vulkanbogen på Kamsjatka i krittida. Stillehavsplata er plata som er i ferd med å gå under Okhotsk-plata langs gropa, noko som fører til intenss vulkanaktivitet.
Covid-19
Covid-19 er ein sjukdom valda av koronaviruset SARS-CoV-2 og som i hovudsak råkar luftvegane, og som breidde seg over heile verda gjennom koronavirusutbrotet i 2019–2020. Han kan føra til alvorleg lungebetennelse og daude. Særskilt eldre og menneske med underliggjande sjukdomar er utsette for å utvikla alvorleg sjukdom. Den første smitten til menneske med koronaviruset SARS-CoV-2 skjedde på slutten av 2019. Sidan spreidde sjukdommen seg pandemisk over heile verda. Viruset blir i hovudsak spreidd med spyttdropar direkte i ansiktet eller via hender og gjenstander til ansiktet. Spreiingpotensialet er moderat (R0 rundt 3), men sidan dette var ein ny sjukdom ingen i utgangspunktet var immune mot, kunne ein per mai 2020 rekne med at ein epidemi ville ramme 50-70 % av folket før han brann ut.
Sjukdommen artar seg særs varierande, frå ikkje merkbar infeksjon til forkjølelse, influensaliknande symptom, lungebetennelse, akutt lungesvikt og død. Alle kan få alvorleg sjukdom, men risikoen for å døy av sjukdommen auker med alderen. Mens dødsrisikoen er under 1: 10 000 og 1:1000 hos unge vaksne, kan meir enn 1:10 av dei eldste døy dersom dei blir smitta av sjukdommen.
På individnivå er sjukdommen totalt sett ikkje så veldig alvorleg, men ein ukontrollert epidemi vil samla gi ei stor sjukdomsbyrde som kan sprengje kapasiteten innan helsevesenet. Det er derfor nødvendig med offentlege tiltak for å hindre eller bremse utbreiinga av smitte i samfunnet.
Behandling
Til behandling av pasientar med store pusteproblem bruker ein pustemaskinar (respiratorar).
Ein har prøvd ulik medikament som behandlingsmiddel for sjukdommen. Deksametason og remdesivir har hatt påvist klinisk effekt i randomiserte kontrollerte studiar.
Eksperimentell behandling har gått føre seg i fleire land. I nokre høve har ein prøvd å bruka anti-retrovirale medisinar (ofte brukt mot HIV/AIDS) til behandling.
Alberichbreen
Alberichbreen er ein liten isbre som flyt vestover frå Junction Knob mot austsida av Sykesbreen i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Han er ein i ei gruppe i fjellkjeda som vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee frå norrøn mytologi. I tyske segner er Alberich ein allmektig konge, dverg og høvding i Nibelungen.
Tsjerkessiske språk
Tsjerkessiske språk er ei grein av dei nordvestkaukasiske språka. Det omfattar vesttsjerkessisk (adygeisk) og kabardinsk. I tilegg til i opphavsområdet blir tsjerkessiske språk også brukt av utvandra tsjerkessarar i Vesle-Asia, Syria og Balkan.
Deylam fylke
Deylam fylke (persisk شهرستان دیلم) er eit fylke i Bushehr-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Bandar Deylam. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 29 079. Fylket er delt inn i to distrikt: Sentral-distriktet og Imam Hassan-distriktet. Fylket har to byar: Bandar Deylam og Imam Hassan.
NM i alpine greiner 1995
Slalåm
Dato: 3. april 1995
Stad: Bjorli
<br style="clear:both;" />
Abu Qirfah
Abu Qirfah er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Galápagos Cove
Galápagos Cove er ei lita vik på nordaustkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis mellom Spark Point og Figueroa Point. Ho er 210 meter brei og 70 meter lang.
NM i alpine greiner 1995
Super-g (Vidlåm)
Dato: 22. april 1995
Galápagos Cove
Øya er kalla opp etter Galápagosøyane i Ecuador.
NM i alpine greiner 1995
Super-g (Vidlåm)
Stad: Bjorli
<br style="clear:both;" />
Utfor
Dato: 1. april 1995
Stad: Bjorli
<br style="clear:both;" />
Kombinasjon
<br style="clear:both;" />
Slalåm
Dato: 2. april 1995
Storslalåm
Dato: 7. april 1995
Stad: Melhus
<br style="clear:both;" />
Utfor
Dato: 31. mars 1995
Lykóvrysi-Pévki
Lykóvrysi-Pévki (gresk Λυκόβρυση-Πεύκη) er ein kommune i dei nordlege forstadane til Aten i Hellas. Kommunen inngår i byområdet til Aten, og høyrer administrativt til periferieininga Nord-Aten i periferien Attikí.
Albrecht Penckbreen
Albrecht Penck-breen er ein isbre mellom Frybreen og Evans forlandsbre, som flyt nordaust mot Tripp Bay på kysten av Victoria Land i Antarktis. Han vart først kartlagt av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09) som namngav han etter Albrecht Penck, som var direktør ved Instituttet for oseanografi og geografi i Berlin.
Lykóvrysi-Pévki
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Ray Ellis
Ray Ellis var ein USA-amerikansk plateprodusent, arrangør og dirigent. Han var ansvarleg for orkestreringa av Billie Holiday-albumet Lady in Satin (1958).
Sidan skreiv han mykje musikk for film og fjernsyn.
Pionérsvale
Pionérsvale (Hirundo neoxena) er ein liten sporvefugl i svalefamilien. Det er ein art som høyrer heime i Australia og på nærliggjande øyar, og sjølvintrodusert på New Zealand på midten av 1900-talet. Pionérsvala har stor likskap med kystsvala som ofte har vore betrakta som same arten.
Denne arten hekkar i ei rekkje ulike habitat, hovudsakleg i opne område, område rydda av menneske eller i urbane miljø, men ikkje ørken eller tett skog. Utbreiinga er i det sørlege og austlege Australia. Den austlege populasjonen er i stor grad trekkfuglar som overvintrar i Nord-Australia. Vestlege fuglar, og dei på New Zealand, er i hovudsak standfuglar.
Skildring
Pionérsvala har metallisk blåsvart overside, lys grå underside på brystet og buken, og rustfarga panne, hals og øvste brystområde. Ho har ein lang gaffeldelt stjert, med ei rad av kvite flekker på dei einskilde fjørene. Desse fuglane er ca. 15 cm lange, inkludert de ytre halefjørene som er litt kortare hos hoer enn hos hannar. Lætet er ei blanding av kvitter og mjuke songstrofer, og ein skarp fløytetone som varsellyd.
Unge pionérsvaler er brungule og kvite, i staden for raudt på panna og halsen, og har kortare halespyd.
I vinterkvarteret i nordlege Australia overlappar pionérsvala med overvintrande låvesvaler (Hirundo rustica) frå nord, men sistnemnde kan lett skiljast med sitt blå brystband. Pionérsvaler hekkar ofte nær menneskeleg busetjing. Ein ser desse svalene på leidningar, stolpar og anna eigna kvilestader.
Reiret er opent og koppforma gjort av gjørme og gras. Det er festa til ein eigna struktur, slik som ein vertikal fjellvegg eller bygning. Det er fôra med fjører og hår. Kvart kull er på tre til fem egg, og to kull per sesong er vanleg.
Begge kjønn bidreg i reirbygginga, men hoa rugar aleine. Rugetida er mellom to og tre veker. Begge foreldra syter for ungane, og ungane forlèt reiret etter ytterlegare to til tre veker.
Desse fuglane er svært smidige flygarar, som beitar på insekt i flukta. Ofte flyg dei fort og lågt over bakken på opne felt i store sirklar eller i åttetalsmønster. Dei vil ofte sneie rundt dyr eller menneske i det opne.
Sikh-guruane
Guruane i sikhismen viser til dei ti første leiarane av sikhane, og etter dei den heilage boka Guru Granth Sahib.
Ordet «sikh» tyder opphavleg 'læresvein', og alle sikhar følgjer ein guru, ein andeleg lærar eller rettleiar. Religionsgrunnleggjaren Guru Nanak peikte sjølv ut etterfølgjaren sin Angad Dev, og framheva at ein guru overførte ande «som eit lys tenner eit anna». Gurutittelen blei etterkvart ein arva innan éin familie, fram til Gobind Singh overførte rolla som leiar til sikhane si heilage skriftsamling. Boka Guru Granth Sahib blei dermed den andelege leiaren for sikhane, medan eit vald råd, panth, stod for det verdslege styret.
Symfoni nr. 20 av Mozart
'''Symfoni nr. 20 i D-dur''', K. 133, vart komponert av Wolfgang Amadeus Mozart i juli 1772, då han var seksten år gammal. Symfonien er ein av mange han skreiv medan han var i Salzburg mellom to reiser til Italia. Samanlikna med andre symfoniar Mozart skreiv i denne perioden, er instrumenteringa her ekstravagant med to trompetar i tillegg til dei vanlege oboane, horna og strykarane. Tonearten er i D-dur, som ofte vert nytta for seremoniell musikk, og høver bra med trompetane.
Struktur
Symfonien er instrumentert for to fløyter, to oboar, to horn, to trompetar og strykarar. Det er fire satsar:
Qanat
Qanat, karez, falaj eller andre namn er ein type  vatningssystem brukt til å skapa pålitelege vassforsyning i varme, tørre og halvtørre klimaer.
Ordet qanat (arabisk قناة) blir brukt i Iran, Syria og Jordan. Vassforsyningssystemet er også kjend som falaj (Dei sameinte arabiske emirata og Oman), kariz eller kareze (persisk skrift كاريز) i Iran, Afghanistan, Pakistan og Sentral-Asia, kahan (persisk کهن), khettara (Marokko), galeria (Spania), kahn (Balutsjistan) og foggara eller fughara ( Nord-Afrika). Alternative namn i Asia og Nord-Afrika er kakuriz, chin-avulz og mayun. Andre stavemåtar for qanat med latinske bokstavar er mellom anna kanat, khanat, kunut, kona, konait, ghanat og ghundat.
Verdien av ein qanat er direkte knytt til kvaliteten, volumet og regulariteten til vasstraumen. Historisk sett har ein stor del av folkesetnaden i Iran og andre tørre land i Asia, Midtausten og Nord-Afrika vore avhengige av vatn frå qanatar; busetjingsområda svarte tett til områda der ein kunne byggja slike vatningskanaler. Sjølv om det var dyrt å byggja ein qanat hadde han ein langsiktige verdi for samfunnet, og var derfor av stor tyding for gruppa som investerte i å byggja og vedlikehalda han.
Verkemåte
Qanatsystemet er bygd som ein serie av brunnliknande sjakter som er knytte til kvarandre ved hjelp av såvidt slake tunnelar. Dei blir tappa ut i underjordisk vatn på ein måte som effektivt leverer store mengder vatn til overflaten, uten at ein treng pumpa. Vatnet drenerer ved hjelp av tyngdekrafta mot eit område som ligg lågare enn kjelda, som vanlegvis er ein høgareliggjande akvifer. Qanatar gjer det mogleg å transportere vatn over lange avstandar i varme, tørre klimaer uten å tapa ein stor del av vatnet gjennom vassig og fordamping.
Symfoni nr. 21 av Mozart
Struktur
Symfonien er instrumentert for to fløyter, to horn og strykarar. Det er fire satsar:
Nabatiye guvernement
Nabatieh guvernement (arabisk محافظة النبطية, Muḥāfaẓat an Nabaṭīya) er eit av seks guvernement i Libanon. Guvernementet dekkjer eit område på 1 058 km². Adminsitrasjonssenteret er Nabatieh.
Religion i Nabatieh guvernement
Sjia utgjer majoriteten av folkesetnaden med 80 %; kristne utgjer den nest største delen med 9,7%; sunni utgjer den tredje største med 7,1 % og drusarar den siste med 3,2 %.
Radiostyrt ur
Radiostyrte ur er klokker (ur) som er utstyrt med ein enkel radiomottakar for å verte justert med langbølgje-radiosignal frå ein radiostasjon for å syne rett tid. Dei justeringsignala som vert sende ut frå radiostasjonen er styrte av eit atomur. Radiostyrte ur finst både som armbandsur, vekkarur, veggur og anna. Med unnatak av den radiostyrte justeringsmekanismen er dei radiostyrte klokkene ikkje noko anna enn vanlege ur som vert drive av vanlege kvartsurverk. Justeringssignala vert motteke ein eller eit par gonger kvar natt, vanlegvis mellom klokka to og fire, og dette er nok til at dei radiostyrte ura vanlegvis ikkje går meir enn ± eitt sekund feil ved minst eitt fullgodt signalmottak i døgeret. Dersom justeringa skulle ha gjenge føre seg kontinuerlig, ville batteria i klokkene tappast for straum utan at det gjer nemnande nytte. Meininga med radiosignaljusteringa er såleis berre å syte for meir nøyaktig og oftare justeringar enn det som kan verte gjort på manuelt vis, og at justeringane skjer automatisk. Omstillingane mellom sommar- og vintertid skjer likeeins automatisk.
Dersom avstanden frå sendaren vert for stor, vert justeringssignala upålitelege eller uten verknad. Det finst ingen radiosendar i Noreg som sender ut slike justeringssignal. Dei næraste ligg i Tyskland og England. Mykje av det nordlege Noreg og Sverige ligg difor for langt vekk til at slike ur kan nyttast. Dette må eigarane av slike ur vere merksame på, og ta omsyn til. Men ura stoggar ikkje dersom justeringssignala vert vekke eller vert forvrengte; dei fungerer framleis som heilt vanlege kvartsur.
Syntetisk apertur-sonar
Syntetisk apertur-sonar (SAS) er ein biletdannande, sidesjåande sonar med ei signalhandsaming som kombinerer sonarpulsar (ping) for å auke oppløysninga langs rørsleretninga. Metoden kan tolkast som om fleire sonarar plasserast etter kvarandre gjennom etterprosessering i programvaren og dermed bygg opp ein langt lengre sonar, noko som gjev ei tilsvarande auking i oppløysing.
SAS har potensial for å produsere høgoppløyste sonarbilete med centimeteroppløysning over fleire hundre meters rekkjevidd. Ein viktig eigenskap er at for eit gitt system vil oppløysninga langs køyreretninga vere uavhengig av avstand (og frekvens). Biletkvaliteten vil likevel gå noko ned med avstanden fordi signalet vert svakare.
SAS som teknikk er nært knytt til syntetisk apertur-radar, med ein hovudskilnad i at sonar nyttar trykkbølgjer i vatn medan radar nyttar elektromagnetiske bølgjer i luft eller vakuum. To viktige konsekvensar er knytte til navigasjon og forplantningssnøggleik i vassvolumet. Sidan global navigasjon som GPS ikkje er tilgjengeleg under vatn, er dei høge krava til ping-til-ping navigasjon ei hovudutfordring som må løysast for eit fungerande SAS-bilete. Sidan forplantningssnøggleiken er rundt 1.500 m/s i vatn mot 300.000.000 m/s i vakuum, får ein òg heilt andre krav til maksimal forflytningsnøggleik for enkeltelement sonarsystem. Som ein konsekvens, er alle praktiske SAS-system i dag multielement sonarsystem.
Ad Dabbah
Ad Dabbah er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Arlesey
Arlesey  er ein by i grevskapet Bedfordshire i England. Han har kring 5500 innbyggjarar og ligg på grensa til Hertfordshire, om lag 5 km nordvest for Letchworth Garden City, 6 km nord for Hitchin og 10 km sør for Biggleswade. Arlesey jernbanestasjon betener togsamband til London, Peterborough og Stevenage.
Nobody Knows You When You're Down and Out
«Nobody Knows You When You're Down and Out» er ein bluesstandard, skriven av Jimmy Cox i 1923. Teksten, fortalt frå synspunktet til ein tidlegare millionær under forbodstida, reflekterer over kor raskt materiell rikdom kan forsvinne og korleis venskap kan kome og gå i den samanhengen.
Innspelingar
Songen vart først spelt inn og gjort populær av Bessie Smith, den framifrå kvinnelege bluessongaren i 1920- og 1930-åra. Sidan den gong har det vorte spelt inn mange versjonar.
Michael Fonfara
Michael Fonfara er ein kanadisk tangentspelar som er mest kjend for å ha vore medlem av banda The Electric Flag og Rhinoceros i 1960-åra. I 1970-åra spelte han mykje med Lou Reed og frå 1990 og fram til i dag har han vore medlem av Downchild Blues Band.
Altbreen
Altbreen er ein isbre i Antarktis. Han er 7,5 km lang og flyt vest-sørvest frå Explorers Range i Bowers Mountains og ut i Rennickbreen like nord for Mount Soza. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Jean Alt, ein fransk observatør og meteorolog ved Little America V, vinteren 1958.
Hospitalskip
Eit hospitalskip er eit skip som er utrusta for handsaming og transport av sjuke og såra, som eit flytande sjukehus. Hospitalskip vert særleg brukte i samband med krig, og blir ofte drivne av marinane og Raudekrossen i ulike land som ein del av dei militære styrkane.
Det er eit krigslovbrot å angripa hospitalsskip som er rett merkte og ikkje vert til nytta militære føremål, men fiendtlege marinar har rett til å borda slike skip for inspeksjonar.
Deyr fylke
Dayyer fylke (persisk شهرستان دَیِّر) er eit fylke i Bushehr-provinsen i Iran. Det administrative senteret er Bandar Dayyer. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 48 488. Fylket er delt inn i to distrikt: Sentral-distriktet og Bord Khun-distriktet. Fylket har fire byar: Bandar Dayyer, Bord Khun (persisk: بُردِخون), Abdan (persisk: آبدان) og Bardestan (persisk: بَردِستان).
NM i skiskyting 1972
Noregsmeisterskapen i skiskyting 1972, den 14. i rekka, vart avvikla i helga 4.-5. mars 1972 på Evjemoen i Evje og Hornnes kommune i Aust-Agder, med to øvingar på programmet. Meisterskapen gjekk samstundes med noregsmeisterskapen for juniorar.
20 km
Dato: 4. mars 1972
<br style="clear:both;" />
4 x 7,5 km stafett
Dato: 5. mars 1972
<br style="clear:both;" />
Beeston i Nottinghamshire
Beeston  er ein by i grevskapet Nottinghamshire i England. Han har kring 21 000 innbyggjarar og ligg 5,5 km sørvest for sentrum av Nottingham, og vert ofte rekna som ein forstad til Nottingham, men er offisielt ein del av Nottingham storbyområde med lokalt styre.
Like mot nordaust ligg University of Nottingham. I sør ligg elva Trent, Attenborough og omfattande våtmarksområde.
The Bells
The Bells er det niande albumet til den amerikanske musikaren Lou Reed, gjeve ut på Arista Records i april 1979. Det er spelt inn i binaural lyd i Delta Studios i Wilster. Innspelinga var produsert av Reed i lag med Michael Fonfara. Tre av ni songar på albumet kom frå ein kort periode då Lou Reed skreiv songar i lag med Nils Lofgren. Fleire av songane deira enda òg opp på Lofgren-albumet Nils i 1979. Lofgren gav ut sin versjon av «Stupid Man» som «Driftin' Man» på Break Away Angel (2001).
Albumet inneheld bidrag frå Ellard «Moose» Boles, Don Cherry, Marty Fogel og Michael Suchorsky. Albumet nådde 13. plassen i New Zealand, 44. plassen i Sverige, 58. plassen i Australia og 130. plassen i USA.
«City Lights» er ei hyllest til Charlie Chaplin. «Disco Mystic» er meint å vere ein discosong og teksten består berre av tittelen repetert om att og om att. «Families» er ei personleg bøn til foreldra og systera hans med den avsluttande linja «Families that live out in the suburbs often make each other cry» (Familiar som bur i forstadane får ofte kvarandre til å gråte). «I Want to Boogie With You» har ein doo-wop-liknande stil. Tittelsporet vert sagt å vere ein av favorittsongane til Lou Reed.
Spolia
Spolia (latin) er det å bruka opp att byggjesteinar til nye bygningar eller skulpturar. Dette er ein eldgammal og utbreidd praksis der stein som er blitt broten, kutta og brukt i eit byggverk blir frakta bort for å brukast ein annan stad. Praksisen er av spesiell interesse for historikarar, arkeologar og arkitekturhistorikarar sidan gravsteinar, monument og arkitektoniske fragment frå antikken ofte finst innebygd i strukturar laga nokre hundreår eller tusenår seinare. Arkeologen  Philip A. Barker gjev døme på ein gravstein frå sein romersk tid (truleg det 1. hundreåret) frå Wroxeter som ein kunne sjå hadde blitt hogd ned og gått gjennom forvitring medan han var i bruk som ein del av ein yttervegg og så, kanskje så seint som 500-talet, gjeninnskriven for å brukast opp att som gravstein.
Bosnisk i Eurovision Song Contest
Bosnisk i Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det bosniske språket i Eurovision Song Contest. Den fyrste gongen ein song på bosnisk vart framført i Eurovision Song Contest var i 1993 då Bosnia-Hercegovina debuterte med «Sva bol svijeta» av Fazla. Sidan den gong har Bosnia-Hercegovina delteke med til saman tretten ulike bidrag som har vorte framført på bosnisk. Av landa som kan delta er bosnisk offisielt språk i Bosnia-Hercegovina og Montenegro.
Spolia
Praksisen var vanleg i seinantikken. Ein kjenner til at heile eldre strukturar, inkludert underjordiske fundament, er blitt rivne for å bygga nye bygningar av byggjematerialet. I følgje Baxter går ein ut frå at to kyrkjer i Worcester (ei frå 600-talet og ei frå 900-talet) blei tekne ned slik at heilage Wulstan kunne bruka byggjesteinane deira for å reisa ei domkyrkje i 1084. Soknekyrkjene i Atcham, Wroxeter og Upton Magna er i stor grad bygde av stein henta frå bygningane i romarbyen Viroconium Cornoviorum.
Romerske døme er Janusbogen, dei tidlegare keisarrelieffa som blei brukte opp att på Konstantinbogen, søylegangen til den gamle Peterskyrkja; i bysantinske territorium finn ein døme i den utvendige skulpturen på Panagia Gorgoepikoos-kyrkja i Atens; i mellomalderen blei romerske fliserr brukte opp att i domkyrkja i St Albans, i mykje av mellomalderearkitekturen i Colchester, porfyrsøyler i Palatinarkapellet i Aachen, og søylegangen til basilikaen Santa Maria i Trastevere. Spolia frå den islamske verda inkluderer søylene i hypostilmoskeane i Kairouan, Gaza og Cordoba.
The Bells
Innspeling
Reed sa: «Eg meistra innspelingskunsten kjend som 'fang den spontane augneblinken og la det vere med det'. The Bells vart gjort slik. Tekstane der vart berre oppdikta der og då og dei er heilt utrulege. Eg er veldig flink til å dikte opp heile historiar med rim, utspel, vitsar».
Mottaking
I ei melding for Rolling Stone skreiv kritikaren Lester Bangs «Med The Bells, meir enn på Street Hassle, og kanskje enno meir enn musikken hans med The Velvet Underground, oppnår Lou Reed det han ofte uttalte som ambisjonen sin - om å bli ein stor låtskrivar i litterær forstand». The Village Voice-kritkaren Robert Christgau sa: «Lou er like sarkastisk som alltid – blykuttet heiter 'Stupid Man', og i eit typisk surt rim knyt han saman 'capricious' ('lunefull') og 'death wish' ('dødsønske'). Men delvis på grunn av den jazza tilnærminga og det varme tradisjonelle rock and roll-grunnlaget (spesiell takk til Marty Fogel på saksofon) høyrest han òg godt avrunda ut, meir enn på Street Hassle. Vitsane virkar sjenerøse, bitterheita empatisk, smerta er tydeleg, omheita meir enn ei flyktig stemning. Og spora som ikkje fungerer – det er minst tre eller fire – virkar som gjennomtenkte eksperiment, eller enkle feil, snarare enn noko som er raska saman. Eg har ikkje funne han så sympatisk siden The Velvet Underground.» }}
I ei mindre entusiastisk melding skreiv magasinet Select at «The Bells såg musikken hans forsvinne ned i sluket ... Han oppnår nesten berre så vidt å vere sjølvparodisk på desse halvdårlege songane spelt av ein gjeng med sløvingar, og Lou som høyrest smerteleg uinspirert ut».
Hardy Cove
Hardy Cove er ei vik på austkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis og med Parchevich Ridge i nord og Ilarion Ridge i sør. Vika er 950 meter brei og 1320 meter lang. Ho vart kjend for selangarar tidleg på 1800-talet.
Vika er kalla opp etter admiral Sir Thomas Hardy, (1769–1839), flaggkaptein på HMS «Victory» under slaget ved Trafalgar og First Sea Lord (omtrentleg generalinspektøren for Sjøforsvaret) i 1830-34. Namnet vart opphavleg gjeve av kaptein Robert Fildes til det nærliggande Sartorius Point. Hardy Cove ligg 2,89 km sørvest for Santa Cruz Point og 2,84 km nord-nordvest for Fort Point.
Kirkelig Fornyelse
Organisasjonen vart opprettet som ei prestegruppe med namnet Pro Ecclesia i 1967. I 1976 vart han konstituert på nytt som ei samanslutning for prestar og lekfolk innanfor Den norske kyrkja. I 2001 vart Kirkelig Fornyelse opna for medlemmer frå ulike kyrkjesamfunn etter at fleire sentrale medlemmer braut med Den norske kyrkja og melde seg inn i andre trussamfunn.
Den markant høgkyrkjelege og konservative profilen gjorde organisasjonen kontroversiell både blant leiinga i Den norske kyrkja og i dei lågkyrkjelege misjonsorganisasjonane. Dei første reagerte blant anna på tydeleg motstand mot kvinneleg presteteneste og støtte til Børre Knudsens abortkamp, dei siste på det dei oppfatta som tilnærming til katolisisme.
Blant dei viktigaste arrangementa til Kirkelig Fornyelse er det årlege kyrkjestemnet på Gran på Hadeland. Blant sentrale medlemer har vore Øystein Thelle, Bernt Oftestad,  Trond Hans Farner Kverno og  Asle Dingstad.
Formann i 2016 er Dag Øivind Østereng, sokneprest i Den norske kyrkja. Han melder at organisasjonen blir lagd ned i 2017.
In My Life
«In My Life» er ein song av The Beatles gjeven ut i 1965 på albumet Rubber Soul, hovudsakleg skriven av John Lennon og tilskriven Lennon–McCartney. George Martin skreiv pianosoloen i mellomspelet. Songen er rangert på 23. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene og femteplassen på lista deira over dei 100 beste Beatles-songane. Mojo kåra songen til den beste gjennom tidene i 2000.
Komposisjon
I følgje Lennon kan opphavet til songen sporast attende til då den engelske journalist Kenneth Allsop kom med ein merknad om at Lennon burde skrive songar om barndomen sin. Etter dette skreiv Lennon eit langt dikt om minner frå barndomen. Den originale versjonen av teksten er basert på ei bussrute han pleidde å ta i Liverpool, og namngav fleire stader langs vegen, som Penny Lane og Strawberry Field. Den originale teksten er på utstilling på The British Library.
Men Lennon meinte han var «latterleg» og kalla han «den mest keisame 'Kva eg gjorde i ferien min'-type song». Han arbeidde for å skrive om teksten og erstatta spesifikke minne med meir generelle tankar om fortida. Berre få linjer av originalen er med i den ferdige songen. I følgje venen og biografen til Lennon, Peter Shotton, syner linjene «Some [friends] are dead and some are living/In my life I've loved them all» til Stuart Sutcliffe (som døydde i 1962) og til Shotton.
I eit intervju frå 1980 kalla Lennon songen «den første verkelege songen» han hadde skrive, fordi det var første gongen han skreiv ein personleg tekst om livet sitt.
Innspeling
Songen vart spelt inn 18. oktober 1965, og var ferdig utanom det instrumntale mellomspelet. På denne tida hadde ikkje Lennon avgjort kva instrument han skulle bruke, men bad til slutt George Martin om å spele ein pianosolo, og føreslo «noko barokk-aktig. Martin skreiv ein Bach-liknande stykket han fann ut han ikkje klarte å spele i tempoet til songen. Den 22. oktober vart soloen spelt in med lydbandet på halv snøggleik, slik at når det vart spelt av med normal snøggleik, så gjekk pianoet dobbelt så fort og ein oktav høgare. Dette skapte òg ein unik klang, som minna om ein cembalo.
Symfoni nr. 22 av Mozart
'''Symfoni nr. 22 i C-dur''', K. 162, er ein symfoni komponert av Wolfgang Amadeus Mozart i april 1773. Symfonien er instrumentert for to oboar, to horn, to trompetar og strykarar.
Symfonien består av tre satsar:
Gullinbuste
Grisen blei laga av Ivalde-sønene Brokk og Eitre. Forteljinga om dette er attgjeven i Skaldskaparmål i Den yngre Edda. Gullinbuste har lysande bust som gjer natta så lys som dagen. Han kan springa så raskt som ein hest, gjennom luft og over vatn.
Frøy kan anten ri på grisen eller spenna han for ei vogn. I Husdråpa rir han på Gyllenbuste til Balder si gravferd, medan Snorre fortel i Gylfaginning at han dreg dit i ei vogn dregen av grisen.
Ras al-Bassit
Historie
Ein trur at Ras al-Bassit er staden der den greske byen Posideium låg i antikken, nemnt av både Strabon og Herodotos.
Utgravingar leia av den franske arkeologen Paul Courbin mellom 1971 og 1984 avslørte ein liten busetnad frå seinbronsealderen, då han kan ha fungert som ein utpost for Ugarit, i sør. I motsetnad til Ugarit overlevde Bassit inn i jarnalderen. Han hadde sterke band til Fønikia og Kypros, og grekarane var her frå 600-talet fvt. Bassit vart utvida og akropolisen vart forsterka under grekarane.
Dei kanadiske arkeologiske utgravingane i 2000 har fokusert på den seinromerske og austromerske åpå staden (Université du Québec à Rimouski / Université de Montréal). Bassit blømde frå seint på 200-talet til tidleg på 500-talet fvt. og denne perioden er markert av mange viktige byggprosjekt. Eit kyrkjeområde vart bygt ved foten av akropolisen på 500-talet, då staden var i nedgang, og han verkar å ha blitt gradvis fråflytta kort tid etter den arabiske erobringa. Utgravinga av kyrkja synte eit lite kapell frå krosstoga (1100- til 1200-talet).
Hamna var framleis i bruk under krosstoga og var destinasjon for venetianske skip på 1400- og 1500-talet. På 1700-talet vart han berre nytta av lokale fiskarar.
Geografi
Like nord for staden ligg Aqraa, det høgaste fjellet på austkysten av Middelhavet.
Bakgrunnsstoff
MAQREB - Mission archéologique canadienne à Ras el Bassit
Ad Daff
Ad Daff er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Ankogel-massivet
Hochalmspitze, den høgste fjelltoppen i massivet, når 3 360 meterover havet. Massivet, som er det austlegaste fjellområdet i Hohe Tauern, har namn etter fjelltoppen Ankogel, 3 252 meter over havet. Vidare austover strekker fjellkjeda Niedere Tauern seg.
Haskovo Cove
Haskovo Cove (Zaliv Haskovo) er ei 2,1 km brei vik som trenger seg 1 km inn på nordkysten av Greenwich Island mellom Aprilov Point og Miletich Point i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho ligg like aust for Crutch Peaks, sørvest for Ongley Island og nordvest for Sevtopolis Peak. Vika er forma av Tetevenbreen som har trekt seg attende seint på 1900-talet og tidleg på 2000-talet. Vika er kalla opp etter byen Haskovo søraust i Bulgaria.
Japansk sjøløve
Japansk sjøløve (Zalophus japonicus) var ein sjøløveart som levde i Japanhavet og døydde ut på 1900-talet.
I Saw the Light av Hank Williams
«I Saw the Light» er ein countrygospelsong skriven av Hank Williams. Williams var inspirert til å skrive songen då han kom heim frå ein konsert og ein kommentar mora kom med då dei var på veg inn i Montgomery i Alabama. Han spelte inn songen under den første innspelinga si for MGM Records, og han kom ut på singel i september 1948. Versjonen til Williams fekk ikkje så stor suksess då han først kom ut, men vart etter kvart ein av dei mest populære songane hans og avslutningsnummeret på konsertane hans. Songen vart kort tid etter spelt av andre artistar og har blitt ein countrygospel-standard.
Komposisjon
Williams var inspirert til å skrive songen i januar 1947 då han var på veg heim frå ein konsert i Fort Deposit i Alabama. Mora hans, Lilly, køyrde han og bandet attende til Montgomery den kvelden. Då ho nærma seg byen såg ho lysa på Dannelly Field Airport. Williams som var full og sov i baksetet, vakna av mora, som sa «eg såg berre lyset» og at dei nærma seg Montgomery. Han skreiv det første utkastet den 26. januar 1947. Teksten og melodien av Williams minner mykje om Albert E. Brumley sin «He Set Me Free», som vart publisert i 1939 og gjeven ut i mars 1941 av The Chuck Wagon Gang. Bibelverset som vert nytta, inneheld evangelia til Matteus og Johannes, i tillegg til utdrag frå Paulus’ første brev til tessalonikarane og Johannes’ openberring. Biografiforfattaren til Williams, Colin Escott, skreiv at sjølv om melodien og til og med noko av teksten minner om den tidlegare Brumley-songen, var ikkje «'I Saw the Light' berre 'He Set Me Free' med ny tekst. Det var bøna til dei fråfalne, som lever i håp om frelse.»
Innspeling og utgjeving
Sjølv om ein heldt innspelinga til Williams, vart den første utgåva av songen gjeven ut av Clyde Grubb, som spelte inn songen 13. august 1947. Utgåva til Grubb kom ut på RCA Records (RCA 20-2485) i oktober 1947 med «When God» som B-side, akkompagnert av Tennessee Valley Boys. Williams-utgåva kom ut i september 1948, og opphavsretten vart sidan registrert 16. november. Han kom ut med «Six More Miles (To the Graveyard)» som B-side på MGM Records (MGM 10271). Boys' Life likte plata og sa: «Det er ein typisk klagesong av Hank Williams, som dykk western og hillbilly-fans vil ete opp». Hank Williams spelte første gongen på Kate Smith Evening Hour den 26. mars 1952, og fekk med seg resten av deltakarane på «I Saw The Light.»
Ettermæle
«I Saw the Light» vart ikkje ein salssuksess då han kom ut, men har sidan blitt ein av dei mest kjende og populære songane hans. Songen vart ein standard både innan country og gospel, og har blitt spelt av eit utal artistar innan dei to sjangrane og andre sjangrar. Allmusic kalla songen ein av «dei beste songane til Williamsom den sterke religiøse overtydinga hans». Songen vart rangert øvst på lista til Country Music Television over dei 20 beste songane om tru i 2005. Den biografiske filmen om Williams frå 2015, med Tom Hiddleston i rolla, vart kalla opp etter songen.
Alvarezbreen
Alvarezbreen er ein sidebre i Explorers Range i Bowers Mountains i Antarktis. Han flyt frå sørvestsida av Stanwix Peak og ut i Rennickbreen, nord for Sheehanbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant Jose A. Alvarez i Den argentinske marinen som var meteorolog i Det internasjonale geofysiske året ved Little America V i 1957.
Hovudstadsguvernementet i Bahrain
Hovudstadsguvernementet (arabisk محافظة العاصمة; Muhafazat al-'Asimah) er eit av fire guvernement i Bahrain. Guvenementet omfattar Manama, hovudstaden i Bahrain.