cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zombie
Zombi er i følgje afro-karibisk voodoo-kult ein «levande død», det vil seie ein død kropp som er gjenoppliva av ei overnaturleg kraft. Zombi-førestillinga kjem frå Haiti, der folketrua påstår at ein trollmann (bokor) kan gjere personar til viljelause reiskapar gjennom svart magi. I følgje enkelte forskarar skal offera ha vorte dømde hemmelege bonderåd og gjeve lammande gift. Dei dømde har dermed vorte feilaktig erklært døde og gravlagd, for så å verte grave opp att og utnytta som apatiske slavar. Mange tviler likevel på at desse sogene er sanne.
Zombi-førestillinga har inspirert fleire forfattarar og filmskaparar, og zombiar er skildra i mange skrekkfilmar, teikneseriar, dataspel og andre populærkulturelle sjangrar.
Ordet zombi skal kome frå nzambi, som på kikongo tyder «ånda til ein død person». På norsk kan ordet i overført tyding òg nyttast om ein sløv, robotaktig person eller om eit gjenferd.
Zombiar i film
I skrekkfilmar vert zombiar gjerne framstilt som halvråtne og kan mangle lemmer eller andre kroppsdelar. De flyttar seg stivt og hakkete, er apatiske, sløve og likegyldige utan annan vilje enn å drepe andre menneske. Dei opptrer ikkje sjeldan i flokk og kan «marsjere» i store mengder mot offera. I nyare filmar har zombiar vorte framstilt som raskarar og smartarar for å skape fart og spenning. Zombiar må ofte «drepast» (for godt) ved å stanse aktiviteten i hjernen eller forhindre hjernen frå å sende signal til kroppen. Ein vanleg metode for å få til dette i filma, bøker og spel er ofte å kutte av eller skyte dei i hovudet.
Det er laget mange zombifilmar gjennom filmhistoria. Her er eit lite utval:
Det er ikkje alltid zombifilmar berre dreiar seg skrekk. Personar som George Romero nyttar zombiane for å få fram ein metafor, for å vise den verkelege faren. Slik som i Night of the Living Dead, der zombiane mellom anna vert nytta for å vise kor dårleg menneske samarbeider i slike stunder.
Zombiar i data- og videospel
I spel som Resident Evil er det ein sjukdom som vekker dei døde eller snarare forvandlar levande menneske til zombiar. Også i TimeSplitters-trilogien medverkar zombiar aktivt. I dette spelet medverkar dei i mange forskjellige roller.
Burrow Head
Burrow Head er det sørlegaste punktet på Macharshalvøya sørvest i Skottland.
Kamateró
Kamateró (gresk Καματερó), tidlegare Kamateron, er ein tidlegare kommune i dei nordvestlege forstadane til Aten i Hellas. Frå 2011 er han ein del av kommunen Áji Anárjyri-Kamateró i periferieininga Vest-Aten i periferien Attikí. Áji Anárjyri ligg sørvest for Kifisiá. Kamateró ligg om lag 10 km nordvest for Aten og nord for Pireus.
Burrow Head
St. Ninian's Cave ligg om lag 3 km lenger nordvest langs kysten. Det er ein viktig pilegrimsstad for dei som meiner at St. Ninian trekte seg attende til denne grotta.
Den isolerte plasseringa til Burrow Head gjorde at det vart nytta til smugling på 1700-talet til og fra Isle of Man (24 km sørover) og Irland. I nyare år har Burrow Head vorte kjend som lokasjon for filmen The Wicker Man frå 1973. I dag dekkjer ein campingvognpark det meste av Burrow Head.
Prosjekt Runeberg
Prosjekt Runeberg vart starta i desember 1992 av Lars Aronsson. Prosjektet er eit ope og idealistisk initiativ for å skapa og samla frie, elektroniske utgåver av klassisk nordisk litteratur og kunst. Prosjektet har fått namnet sitt etter Finland sin nasjonaldiktar, Johan Ludvig Runeberg. Eit tilsvarande amerikansk prosjekt, Prosjekt Gutenberg, vart oppkalla etter Johann Gutenberg.
Åndsverkslova har ei grense på 70 år etter at opphavsmannen døydde. Etter dei 70 åra kan kven som ynskjer det utgje verket.
Opphavleg gjorde Prosjekt Runeberg verka tilgjengelege som som e-tekst over internett via kommunikasjonsprotokollane Gopher og FTP. Etter få år vart dataformatet HTML overført via protokollen http.
Frå 1998 produserte ein digitale faksimile-utgåver. Fotografiske bilete av heile boksider vart gjort tilgjengeleg via verdsveven i tillegg til den OCR-tolka og søkbare teksten. Neste steg i utviklinga kom i 2003, då den OCR-tolka teksten kunne korrekturlesast direkte via nettlaseren i eit system som liknar på wiki. Når ei bok er fullt korrekturlest, vert ho gjort tilgjengeleg som ein e-tekst.
Dei fleste av verka i Prosjekt Runeberg er svenske. Prosjektleiinga har hatt utgangspunkt i Linköpings universitet i Sverige.
Oppslagsverk som svenske Nordisk familjebok og det danske Salmonsens konversationsleksikon er lagt ut. Fleire forfattarar sine samla verk er gjort tilgjengelege.
Skjold på Haugalandet
Skjold er ein tettstad og eit sokn i Vindafjord kommune på Haugalandet i Rogaland fylke. Skjold var tidlegare også ein kommune. Tettstaden har og ligg ved nordenden av Skjoldafjorden.
Skjold sokn
I dag femnar soknet om den sørvestlegaste delen av Vindafjord kommune (krinsane Alendal, Ersland, Haugen, Egge, Austrheim og Langeland) og har 1 415 innbyggjarar (2013). Det høyrer til Haugaland prosti.
Skjold kommune
Allereie då dei norske kommunane vart oppretta ved formannskapslovene i 1837 var Skjold ein av dei. Den omfatta då soknene Skjold, Vats og Tysvær. Tysvær vart frådelt som eigen kommune i 1849, og Vats vart frådelt i 1891, så deretter var Skjold kommune og sokn identiske. I 1964 vart Flatnes krins overført til Sveio kommune, og i 1965 vart kommunen oppløyst og oppdelt mellom kommunane Vindafjord og Tysvær.
Corrachadh Mòr
Alt etter kva koordinatar ein nyttar er dette neset 30,78 m eller 42,81 m lenger vest enn Ardnamurchan Point (som ligg ein kilometer lenger nord). Sistnemnte vert ofte feilaktig omtalt som det vestlegaste punktet.
Corrachadh Mòr tyder 'stor, avsmalande slette' på skotsk-gælisk.
Keramikk
Keramikk er ulike typar leirgods gjort haldbart ved brenning, til dømes leirtøy, steintøy, tegl, terrakotta, fajanse, majolika, raku og porselen. Ei rekke bruksgjenstander og kunst er laga som keramikk.
Ordet keramikk kjem frå det greske keramos, 'leire'. Ein person som driv med keramikk blir kalla keramikar eller i eldre språkbruk pottemakar.
Eigenskapane til keramikken kjem mellom anna an på kva type leire ein bruker og kva temperatur ein brenn godset ved. Ein skil mellom porøst gods, som ein brenn ved kring 1000 °C, og sintra gods, som ein brenn ved 1100 °C og høgare.
Central Otago
Central Otago District er den indre delen av regionen Otago på Sørøya på New Zealand. Området som vanlegvis vert omtala som Central Otago omfattar både Central Otago District og Queenstown-Lakes District i vest.
Nettlesaren Opera
Opera er ein nettlesar som vert utvikla av det norske selskapet Opera Software ASA. Selskapet tek sikte på -og gjennomførar- full kompatibilitet med dei fleste nemneverdige system og platformar, og dei seinare åra har dei i følgje delar av media vunne eit teknisk føresprang i kampen om nettlesarmarknaden for handheldte datamaskiner (til dømes Palm).
Central Otago
Landskap og vêrlag
Vêrlaget i distriktet er karakterisert av kalde vintrar, og varme og turre somrar. Området er berre tynt busett, men i dei seinare åra har det vore betydeleg utvikling kring turistbyane Queenstown og Wanaka.
Innvandring og busetnadar
Den første vesentlege tilflyttinga av europearar kom etter at det vart oppdaga gull ved Gabriel's Gully nær Lawrence i 1861. Dette førte til gullrushet i Central Otago. Andre byar og tettstader omfattar Albert Town, Alexandra, Arrowtown, Bannockburn, Clyde, Cromwell, Hawea, Millers Flat, Naseby, Oturehua, Ranfurly, Roxburgh, St. Bathans og Wedderburn.
Sidan 1800-talet har det meste av den økonomiske aktiviteten i området dreia seg om sauehald, dyrking av steinfrukter og turisme. I dei seinare åra er hjortefarmar og vindyrking vorte meir viktig for det økonomiske mangfaldet i distriktet. Central Otago er eit av dei sørlegaste kommersielle vinproduserande distrikta i verda.
Administrasjon
Administrasjonssenteret til Central Otago District Council, med sete i Alexandra, og Queenstown Lakes District Council, med sete i Queenstown, administrerer styringsverk og tenester som ligg til distrikta, medan Otago Regional Council har styringa med miljøsaker, så som oppsyn med luftkvalitet og vassressursar.
«Central»
I daglegtale vert Central Otago rett og slett kalla «Central». Folk frå områda omkring snakkar ofte ikkje om å vera i Central Otago eller å reisa til Central Otago - i staden er dei «up Central», eller på veg «up Central» (dette er mest vanleg for innbyggjarar i Canterbury, Otago eller Southland). Den tidlegare jarnvegslinja Otago Central Railway, som gjekk gjennom dei fleste større busetnadane i Central Otago, vart også omtala som the Central.
Nettlesaren Opera
Opera var tidlegare reklamefinansiert, men frå september 2005 har Opera vore gratis (utan reklame). Kundar som ønskjer støtte kan kjøpe det frå selskapet.
Pentagram
Pentagram eller pentalpha (fem A-ar) er namnet på ein regulær femtakka stjerneform, som gjennom historia har vorte nytta som ikon i diverse religiøse og okkulte samanhengar. Stjerna kan teiknast i ein fortløpande strek, og linene dannar eit pentagon (femkant) i midten av symbolet. Penta er gresk og tyder «fem».
Bruk
Gjennom tidene har pentagrammet vorte sett på som eit magisk teikn, og har mellom anna vorte nytta som
I dag vert femkanta stjerne, men ikkje teikna i ein strek, nytta i fleire flagg, til dømes i USA og EU sine, der dei symboliserer medlemsstatane. Flagget til Marokko har pentagram i ein strek.
Nettlesaren Opera
Opera har òg, i tillegg til å vere ein nettlesar:
Kort historie
Opera starta som eit utviklingsprosjekt i Telenor i 1992, med Jon S. von Tetzchner (Noverande sjef i Opera Software ASA) og Geir Ivarsøy. Sidan Telenor ikkje såg seg tent med å utvikle ein eigen nettlesar vart Opera Software tufta i 1995 for å vidareutvikle programvaren.
Fjellstua
Fjellstua er ein serveringsstad på byfjellet Aksla i Ålesund. Staden har kafé, selskapslokale og konferanserom. Fjellstua blei grunnlagd i 1903, og er dermed den eldste serveringsstaden i byen.
Nettlesaren Opera
Kort historie
Selskapet dreiv på lenge i det små, men sidan 1999/2000 har selskapet satsa for fullt med utviding av staben, hard konkurranse på handheldt-marknaden og opne konfrontasjonar med Microsoft, som hittil har dominerer nettlesarmarknaden for PC.
Pentagram
Symbolisme
Pentagrammet kan symbolisere mennesket med utstrakte armar og bein, samstundes som det viser dei fem sansane våre. Er symbolet vend oppover viser ein til det medvitne mennesket, medan ein viser til det omvendte om ein snur stjerna.
Nettlesaren Opera
Marknadsandel
I fylje har Opera har ein marknadsandel på rundt 2 % på verdsbasis, men på grunn av at eldre versjonar av Opera var innstillte til å identifisera seg som MS Internet Explorer er dette talet truleg for lågt. Grunnen til dette er at Microsoft aktivt har motarbeidd Opera ved å blokkera tilgang til mellom anna nettstaden MSN for andre nettlesarar enn sin eigen. Ved å identifisera seg som MS IE kan andre nettlesarar omgå denne sperringa. Problemet med dette er at i oversyn over kva for nettlesarar som er mest populære ser ut som MS Explorer er meir populær enn han i røynda er. Operabrukarar kan endra innstillingae slik at nettlesaren identifiserer seg som Opera i menyen Verktøy | Snøgginstillingar. Nyare versjonar av Opera er innstilte til å identifisera seg som Opera.
Pentagram
Symbolisme
For pythagoristane var pentagrammet eit symbol på helse. Dei teikna bokstavane S, A, L, U, S i spissane, noko som opphavleg har vore sett på som eit lukkebringande teikn.
I kristendommen symboliserer pentagrammet dei fem såra til Jesus Kristus.
Pentagrammet har òg vorte sett på i samband med planeten Venus sin konjunksjon med sola, som i ein periode på åtte år dannar eit heilt presist pentagram.
Audun Hugleiksonspelet
Audun Hugleikssonspelet er eit sogespel om baron Audun Hugleikson Hestakorn, som mellom anna er kjend for å lure den franske kongen til å betale heile den norske utanlandsgjelda i 1295. Arrangørane er stiftinga Audun Hugleiksson Sogespel og Sogn og Fjordane Teater.
Spelet gjekk for første gong i 2002 og for andre gong i 2004, då med om lag 2 500 tilskodarar. Begge gongane har ein hatt med kjende namn som Bjørn Sundquist og Linda Øvrebø som skodespelarar i spelet. Spelet går på utescene på Ålhus i Sunnfjord kommune, der Hugleiksson i si tid oppførte noko so sjeldant i Noreg som ei borg i stein.
Neste spel var planlagt å vere gjennomført på Bensentunet 1. til 6. august 2006, men er utsett til sommaren 2007, sidan hovudrolleinnehavarane Bjørn Sundquist og Linda Øvrebø ikkje hadde høve til å møte.
Pentagram
Symbolisme
Den femkanta stjerna inneheld det gylne snittet, eller talet phi, og symboliserer på det viset venleik i skapinga.
I tarot symboliserer pentagrammet elementet jord.
Eike
Eike er eit gammalt namn på ein liten klinkbygd robåt. Han har flat og bratt akterspegel. Uttrykket eike brukast i Vestfold, på Nordmøre, i Sør-Trøndelag og Telemark om ein liten pram eller liten robåt lik ein pram. Vidare vert brukt det om ein bestemd lokal båttype i Østfold, Solør, Råbyggelag, Mandal, Setesdal, Sunnhordland og fleire andre stadar som nemning på ein flatbotna båt.
Eike som båttype
Det finst ei rekkje variantar av denne båttypen, som er fullstendig flatbotna. Han vert nytta til fiske og transport på småvatn, innsjøar og elver. Eiker vart ofte bygd av vrakbord og var difor ofte billege i innkjøp. Den vart difor ein båt for allmugen.
Eika har typisk kasseform, men det er variantar med underliggande senterbord og ein mindre spegel forut eller overliggande senterbord. Ein variant på Randsfjorden er noko ulik, med eit flatt kjølbord og rund fasong som likna mykje på dei rundbotna åfløyene i Valdres. Båtar med kasseliknande fasong vart kalla flatbotningar, medan dei runde vart kalla rundbotningar.
Den vanlege eika
Eika liknar ein avskoren robåt, med flat og bratt akterspegel. Den finst både med rund og flat botn. Tollegangen kunne skiftast ut med åregaflar, og det var berre plass til ein roar. Eika eigna seg best i smult farvatn og var vanlegvis lettrodd.
Modellmessig var han nær opp til jolla som kunne seglast og var utstyrt med feste for ror, men eikekjølen var ikkje stor nok til å hindra sideavdrift. Begge desse typane kunne utstyrast med ein nedsenking i akterstamnen der ein kunne leggja ei åre og hamla seg fram. For segljoller i vindstille var dette beste måten å koma seg heim på utan hjelp.
Dory
Ein «slektning» frå den andre sida av Atlanterhavet er dory. Haner flatbotna og sidene var bygd slik at den ikkje trong spant for å halda fasongen. Denne båttypen var mykje brukt i det rike torskefisket på fiskebankane rundt Newfoundland.
Moderskipet var ein skarpseglende skonnert som hadde med seg ein stabel av doryar på dekk. Desse vart sloppe ut med ein fiskar i kvar, medan moderskipet låg i nokoleis same posisjon for å ta dei opp etter endt økt.
Bølefjorden i Nord-Trøndelag
Bølefjorden er ein fjord i Flatanger kommune i Trøndelag. Fjorden strekkjer seg 7 km søraustover til Bøle og Drageid i botn av fjorden.
Robin van Persie
Robin van Persie er ein nederlandsk fotballspelar. Han har spela som spiss for Manchester United i engelsk Premier League, og for det nederlandske landslaget. På landslaget har han stundom òg spela som ving.
Bølefjorden i Nord-Trøndelag
Fv492 går langs delar av austsida av fjorden.
Te Roroa
Te Roroa er ein maori-iwi som held til i regionen Northland på New Zealand. Området deira (rohe) ligg på vestkysten til halvøya North Auckland Peninsula, mellom Hokianga Harbour og Kaipara Harbour.
Robin van Persie
Van Persie er son av to kunstnarar, og vart oppmuntra til å følgja i fotspora til foreldra, men valde fotballen i staden. Han fekk gjennombrotet sitt for Feyenoord i heimbyen rotterdam, der han var i tre sesongar, og var med å vinna UEFA-cupen i 2002. I 2004 gjekk han til Arsenal for 2,75 millionar pund. Han vann FA-cupen i den første sesongen i klubben, og vart kåra til årets idrettsmann i Rotterdam i 2006. Han vart Arsenal sin toppskårar i Premier League i 2006/07-sesongen med 11 seriemål, og i 2008/09-sesongen med 11 seriemål.
4. juni 2005 debuterte han for Nederland sitt A-landslag i ein VM-kvalifiseringskamp mot Romania. Fire dagar seinare, i ein VM-kvalifiseringskamp mot Finland, skåra han det første landslagsmålet sitt. Sjølv om han ikkje spelte fast for Arsenal, vart han teken ut av landslagssjef Marco van Basten til Nederland sin tropp til fotball-VM i 2006. Han spelte alle Nederland sine fire kampar, og skåra eitt mål mot Elfenbeinskysten i gruppespelet. Han var Nederland sin toppskårar i kvalifiseringa til fotball-EM i 2008 med fire mål. I sjølve turneringa spelte han som ving, med Ruud van Nistelrooy som einaste spiss. Van Persie konkurrerte med Arjen Robben om plassen som ving. Han kom inn som innbytar og skåra i gruppekampen mot Frankrike og fekk starta kampen mot Romania, der han skåra igjen.
Van Persie bur i London med den marokkansk-nederlandske kona si Bouchra, ein son og ei dotter.
Forsvarsdepartement
Forsvarsdepartement eller forsvarsministerium er departement med ansvar for militærvesenet til eit land. Det blir som regel leia av ein forsvarsminister og blir gjerne bistått av ein funksjonær som kan ha tittelen statssekretær og politiske og militære rådgjevarar.
Historisk har ein ofte skild mellom ulike hær- og marinedepartement. I nokre land har hærdepartementet vore kjend som krigsdepartementet og marinedepartement som sjø- eller sjøforsvarsdepartement. Ei tid hadde ein også eigne luftfartsdepartement, som Air Ministry i Storbritannia (1918-1964) og Reichsluftfahrtministerium i Nazi-Tyskland (1933-1945).
Forsvarsdepartement i Noreg blei danna i 1884 då Armédepartementet blei slått saman med Marinedepartementet. Departementet er leia av ein forsvarsminister og har ein statssekretær og ein politisk rådgjevar. Administrativt er det styrt av departementsråden og forsvarssjefen, som også er etatssjef for Det norske forsvaret. I tillegg til Forsvaret har departementet ansvar for Forsvarets forskningsinstitutt (FFI), Forsvarsbygg og Nasjonal sikkerhetsmyndighet (NSM).
Sorgun
Sorgun er ein by og distrikt provinsen Yozgat i Sentral-Anatolia i Tyrkia. Sorgun er den største og mest folkerike i Yozgat og byen har kring 55 000 innbyggjarar (2009).
Oselvar
Soge
Båttypen har utvikla seg gjennom fleire tusen år, og oselvaren har tydelege trekk sams med både ein rekonstruksjon av Halsnøybåten (ca. år 300 e. Kr.) og Gokstadfæringen (ca. 900 e. Kr.). Frå seinast tidleg på 1500-talet og fram til 1860 vart båttypen eksportert til Shetland og Orknøyane. Under overfarten vart betane tekne ut og dei minste båtane stabla oppi dei større for å utnytta lasterommet i skutene mest mogleg.
Jugendstilsenteret
Jugendstilsenteret er eit formidlingssenter for jugendstil som ligg i den gamle apotekergården like ved Brosundet i Ålesund. Bygget er teikna av arkitekten Hagbarth Schytte-Berg og oppført mellom 1905-07. Det var det første jugendstilhuset som blei freda i Ålesund (1984) og inneheld i dag Ålesunds best bevarte jugendstilinteriør. Senteret vart opna i 2003. Det nyttar både moderne multimedieutstillingar og viser meir tradisjonelle gjenstandsutstillingar.
Oselvar
Soge
Sjølve omgrepet oselvar stammar frå staden der båtbyggjarane Jørgen (1717–1784) og Lars Tøsdal (1726–1802) hadde verkstaden sin, nemleg ved utløpet av Oselva i Os i Hordaland. Etter dette vart båtane på folkemunne kalla for oselvar. Kring 1750 skal dei to tøsdalskarane ha vore dei einaste som dreiv båtbygging som næringsveg i Os. Lenge etter vart likevel båtane oftast nemnde etter heimstaden til båtbyggjaren, bruksområdet eller storleiken på båten. Fyrst utetter 1900-talet vert oselvar eit vidkjent fellesnamn på båttypen. Skal ein båt i dag bli rekna som oselvar, lyt han vera bygd etter det gamle norske alnemålet båtalner (21 norske tommar), lokal byggjemåte og tradisjon frå omlandet kring Bjørnafjorden og Lysefjorden.
Jugendstilsenteret
Utstillingar
Jugendstilsenteret er eit formidlingssenter og museum som både nytta moderne multimedieutstillingar og viser meir tradisjonelle gjenstandsutstillingar. I utstillinga Fra aske til jugendstil kan ein ta ein tidsmaskin tilbake til bybrannen i Ålesund 1904 og gjennom to multimedieprogram kan ein læra meir om brannen og gjenoppbygginga av jugendstilbyen. Utstillinga Håndverk og arkitektur kan ein læra meir om gammalt handverk og sjå ulike arkitekturmodellar. Multimedieprogrammet Den nye kunsten fortel om jugendstil i Noreg og i Europa. I gjenstandsutstillinga Den vakre jugendstilen kan ein sjå kunst og kunsthandverk frå perioden.
Ålhus
Ålhus er ei grend i Sunnfjord kommune. Her førte mellom anna Audun Hugleikson opp ei borg i stein på 1200-talet. Bygda ligg på nordsida av Jølstravatnet, i opninga av Ålhusdalen, om lag midt mellom Skei og Vassenden.
Melíssia
Melíssia (gresk Μελίσσια) eller Melisia er ein tidlegare kommune i dei nordaustlege forstadane til Aten i Hellas. Frå 2011 er han ein del av kommunen Pendéli i periferieininga Nord-Aten i periferien Attikí og hovudsete i kommunen.
Oselvar
Utforming
Båtane er bygde av furu og eik, lengda kan variera frå 8-18 båtalner (totallengd 4,5-10,0 m). Vanlegaste storleikane er færing (9-11 båtalner) og seksæring (11-13 båtalner), men ein kan òg finna både mindre og større utgåver: æring (8-9 båtalner), åttring (12 ½-14 båtalner) og laromsbåt (12 ½-18 båtalner). Færingar vert bygde med tre bordgangar og tre band med betar over dei to fremste. Større båtar kan òg ha kjølrenne (vanleg frå 11,5 båtalners lengd), meir innved, todelt børabord og todelt ripebord. Esingane går inne i båten langs den øvre kanten på ripebordet frå rong til rong. Utsida av eit halsbord på ein oselvar er konkav og vrir seg frå å vera nærmast loddrett i innløpet med visinga på lòtet til å nærma seg vassrett der halsen møter botna- og børabord. Halsane er altså vridne, jamfør eit propellblad eller kanskje helst eit plogskjer. Under bygging er båtbyggjaren nøye med å velja bord parvis, slik at spensten blir mest mogleg lik på de to sidene i båten.
Opp gjennom tidene har båtbyggjarane og båtbrukarane saman utvikla båttypen slik at kvar båt er best mogleg tilpassa eit visst bruksområde. Med sportsbruken er dette vidareført: I tillegg til bruksbåten finst det i dag både spesialiserte kapproingsbåtar og spesialbygde kappseglingsbåtar.
Melíssia
Innbyggjartalet i Melíssia auka kraftig då greske flyktningar kom til byen under den gresk-tyrkiske krigen 1919-1922. Fjellet Pendéli ligg i aust og sjølve bydelen ligg ved fjellet Ymittós.
Émile Zola
Émile Édouard Charles Antoine Zola var ein viktig fransk forfattar og poet, ein av dei viktigaste innanfor naturalismen, og ei viktig drivkraft i den politiske liberaliseringa av Frankrike.
Militære fly
Historikk
Dei første luftfartøya som vart nytta i militær samanheng var varmluftsballongar som vart sende opp for å kartleggje og rapportere om fienden sine rørsler. Under første verdskrigen fortsette utviklinga av flyet som rekognoseringsverktøy. Etter kvart vart det også montert maskingevær på flya for vern, og bomber for angrep mot bakkemål.
Oselvar
Kapproing
Båttypen har vore brukt til organisert kapproing sidan 1847 og organisert kappsegling sidan 1871. I 1898 tok båtbyggjarene til å organiserea seg. Sidan 1978 har det vorte skipa Norgesmeisterskap i oselvarsegling, og i 1997 opna Oselvarverkstaden for å driva opplæring av nye båtbyggjarar. Utanom den organiserte aktiviteten er båttypen mykje brukt som fritidsbåt, og er dessutan å finna på ei rekkje museum, både i Noreg og i utlandet.
Ålhus
Eikaasgalleriet ligg på Ålhus, og kunstnaren Nikolai Astrup voks opp på den gamle prestegarden i grenda. Ålhus kyrkje, som er den eldste kyrkja i kommunen, ligg også her. Næringslivet i bygda er dominert av jordbruk.
Militære fly
Kamuflasje
Som regel er militærfly måla i kamuflasjefargar. Desse kan variere frå tradisjonelle grøne og brune fargar, til gråtonar og svart, avhengig av rolla til flyet. Angrepsfly som flyr lågt over bakken har som regel grøne og brune fargar på oversida, medan undersida er lys grå eller blå. På denne måten vert det vanskeleg å få auge på flyet både over og i frå bakken. Denne typen kamuflasje er og nyttig i tilfelle der flya opererer frå framskotne flystriper der dei kan gøymast bland busker og tre. Under andre verdskrigen vart hangarbaserte torpedofly og jagarfly som regel måla i blåfargar, slik at dei skulle vere vanskelege å oppdage mot havoverflata.
Oselvar
Oselvaren som seglbåt
I dag er oselvaren ein eigen klasse i Norges Seilforbund. Båtane vert segla både i spriseglklassen (8 kvm seglareal) og i ulike klassar med bermudarigg etter storleiken på båten. Spriseglet vart teke i bruk i tida 1860-1890, før den tid var råseglet det vanlege. I dagens regattamiljø er rigg og segl i moderne materialar og utføring. Båttypen har strenge klassereglar for rigg og skrog. Desse reglane er godkjende av Norges Seilforbund. I dag finst miljø som kappseglar med oselvaren fleire stader i Hordaland: Austevoll, Tysnes, Milde , Hjellestad og Sotra. Oselvarklubben er nasjonal klasseklubb og overordna samarbeidsorgan for kappseglingsmiljøa.
Til skilnad frå mange andre seglbåtklassar er det tillate med ein viss variasjon i båtlengd og båtform innan kvar seglklasse på oselvaren som regattabåt. Ulike oselvarar kan difor ha litt ulike segleigenskapar, men med dagens klassereglar er likevel kappseglasen med oselvarar like tett og krevjande som med alle andre moderne eintypebåtar.
I tevlingane seglar spriseglklassen med eit mannskap på 3 personar, og sidan oselvaren ikkje har vekt i botnen eller kjøl, vert båten berre balansert med mannskapet som ballast. I frisk vind må dei då lena overkroppen ut over ripa. Seglinga vert då så krevjande at somme kollseglar.
Émile Zola
Émile Zola skreiv det verdskjende opne brevet: J'accuse (Eg anklagar) om Dreyfus-saka, som dreidde seg om ein dom for spionasje av ein uskuldig fransk offiser. Brevet var retta mot den franske presidenten og vart offentleggjort i avisa L'Aurore den 13. januar 1898. Zola innser i brevet at ytringa hans er eit lovbrot (injurie), men skriv det likevel som ei samvitshandling. Han vart då òg dømd til fengsel for det, men brevet var i høg grad medverkande til at saka mot den dømde offiseren vart teke opp att og til at den uskuldige fekk oppreising.
Oselvar
Nasjonalbåt
I 2009 gjennomførte Redningsselskapet ein SMS-avrøysting der Oselvaren vart kåra til «Noregs nasjonalbåt». Nest flest røyster fekk Åfjordsbåten.
Émile Zola
Biografi
Zola starta utdanninga si i Aix-en-Provence, der far hans, ingeniør Francois Zola, ein italienar, var busett og døydde i 1847. Mora, som var fransk, flytta med sonen sin til Paris, der han 1858 starta på Lycée Saint-Louis. Han hadde planar om å verte advokat, men fall gjennom i eksamen 1859 og søkte arbeid som kontorist, men forlet plassen etter to månader. Han levde i mars 1860 til februar 1862 eit bohemliv til han fekk plass i Hachette & co:s forlagsbokhandel. Etter nokre år hadde han skrive vers som var meir som etterklangar (Musset m. fl.) og fann ikkje forleggjarar. 1864 fekk han likevel gjeve ut nokre dikt i L'académie des jeux floraux i Toulouse og same år kom debuten hans, novellesamlinga Contes à Ninon, naive små skildringar, satiriske eventyr, fantasiar, heilt ulikt hans seinare verk. Han skreiv så avisartiklar, spesielt kritikk av kunst og litteratur i Figaro og L'événement, som fekk merksemd av fagfolket og det interesserte Manet, den enno ukjende målaren, og dei realistiske tendensane. Dei samla seg i Mes haines, causeries littéraires et artistiques (1866), der mellom anna Mon solon finst.
Oselvar
Unesco si verdensarvliste
I 2016 vart oselvaren sett på Unesco si liste over immateriell verdsarv.
Jugendstilsenteret
Tusenårsstad
Jugendstilsenteret er tusenårsstad for Møre og Romsdal.
Jøssundfjorden
Jøssundfjorden er ein fjord i Flatanger kommune i Trøndelag. Fjorden strekkjer seg 7,5 km søraustover til Jøssund i botn av fjorden. Fjorden er 233 meter på det djupaste.
Fjorden har innløp mellom Smo i vest og Skrotten i aust. Grenda Hårnes ligg på vestsida like innanfor innløpet. Ved Håneset snur fjorden austover og vert langt breiare med fleire viker i både nord, aust og søraust. Kilgapet går nordover til garden Kilan, medan Vedvika går austover til garden med same namn. Sjølve fjorden held fram sør-søraustover og i denne delen er det berre ein isolerte, veglause gardar langs vestsida før Jøssund i botn av fjorden.
Fv491 går langs delar av fjorden i sør, medan Fv492 går langs delar av fjorden i vest lenger ute.
Landslaget for spelemenn
Landslaget for spelemenn (LfS) er eit tidlegare norsk lag som var den største folkemusikk og -dansorganisasjonen i Noreg. Det blei skipa i 1923 og gjekk i 2009 saman med Norsk Folkemusikk- og Danselag og danna FolkOrg. Ved slutten hadde laget over 5000 medlemmer og rundt 150 lokal- og fylkeslag rundt heile landet. Føremålet med Landslaget for Spelemenn var å vere ei drivkraft innan utbygginga av ulike utdanningstilbod innan instrumental og vokal folkemusikk samt -dans, samstundes som dei var ein interesseorganisasjon for amatørbaserte og profesjonelle folkemusikarar. Fleire profilerte folkemusikarar var medlemmer i LfS.
LfS gav ut Spelemannsbladet og arrangerte og deiv mellom anna Landskappleiken, Landsfestivalen, Folkemusikkscena og Folkelarm. I tillegg til desse har lokallag i LfS vire eigarar og tydelege drivkrefter bak arrangement som Førde Internasjonale Folkemusikkfestival, Jørn Hilme-Stemnet, Mokurset, Strunkeveko og Ungfolk.
Papanin Nunataks
Papanin Nunataks er ei lita gruppe nunatakar som ligg 11 nautiske mil (20 km) aust for Alderdice Peak i Nye Mountains i Enderby Land. Dei vart namngjevne av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1961–62) etter den sovjetiske polareksperten admiral Ivan D. Papanin.
Bondekannibalisme
Bondekannibalisme er ei nemning på strukturrasjonaliseringa i landbruket som inneber at små bruk vert nedlagde og jordressursane og marknadsandelane vert overtekne av nabobruka.
I nemninga ligg ein kritikk av den rådande landbrukspolitikken. Strukturrasjonaliseringa har tvinga seg fram mellom anna fordi nye maskiner gjer det mogleg for bøndene å auke produksjonen, medan bruka ikkje har hatt ledig dyrkingsland og difor har vore nøydde til å kjøpe nabobruk for å utnytte produksjonskapasiteten. Like viktig har det vore at produksjonen i landbruket har auka meir enn etterspurnaden i markanden.
Litteratur
Hans Haga: ''Færre, men sterkere. Hvordan?'', i festskriftet til Norges Bondelag sitt 50-årsjubileum i 1972.
Særeige
Særeige er eit juridisk omgrep innan ekteskapsretten sine reglar om ektefellar sine formuestilhøve.
Selja Forlag
Forlaget gjev ut i snitt mellom seks og åtte bøker kvart år; og til no har dei fleste hatt tema frå Sogn og Fjordane. Til saman har forlaget gjeve ut meir enn 100 bøker.
Forlaget har tre tilsette, Torkjell Djupedal, Grethe Eithun og Anne Britt Sandøy.
Særeige
Ektefellane kan avtale fullstendig særeige, eller dei kan avtale delvis felleseige og delvis særeige. Dei kan også ha felleseige, men med særeige for gåver eller arv jfr førre avsnitt.
Ved ein avtale om særeige, ektepakt, kan ektefellane avtale at det som dei eig eller seinare ervervar, skal vere heilt eller delvis unntatt frå deling ved eit eventuelt seinare skifte. Partane kan inngå avtale om særeige også før dei gifter seg, med verknad frå ekteskapsinngåinga.
Ektefellar kan også ved ektepakt avtale at særeiget ikkje skal gjelde ved oppgjer etter at den eine ektefellen er død.
Det er formkrav for at ein avtale om særeige skal vere gyldig. Den må inngåast som ei ektepakt, dvs ein avtale mellom ektefellane som fyller særlege krav til underskrift av vitne mv.
At eigedelar er særeige medfører at det ved eit oppgjer etter separasjon er slik at desse delane av ektefellane si formue ikkje skal delast: Eigaren av særeiget overtar desse eigedelane utan vidare.
Ein vanleg og unødvendig feil som blir gjort er at ein ektefelle overfører sine eigedelar til den andre ektefellen sitt særeige for å unngå pågang eller risiko for pågang frå eigne kreditorar. Det er likevel heilt unødvendig å overføre til den andre ektefellen sitt særeige for å oppnå vern mot kreditorane. I staden kan ein opprette ei ektepakt, der eigedelane blir overført til ektefellen sin rådveldedel av felleseiget, som den andre ektefellen sitt eineeige. Ein har då oppnådd vernet mot kreditorar, men eigedelen vil framleis vere ein del av det ekteskaplege felleseiget. At det er ein del av felleseiget har som verknad at det framleis er ein del av det som skal delast likt ved eit eventuelt skifte ved separasjon og skilsmisse.
Dei nærare reglane om særeige framgår av Ekteskapslova.
Great Dividing Range
Great Dividing Range, også kalla Eastern Highlands, er den største fjellkjeden i Australia. Han er over 3 500 kilometer lang og strekker seg frå nordspissen av Queensland, langs austkysten av Australia gjennom New South Wales og inn i Victoria, der han tek av til venstre og til slutt forsvinn på den store indre sletta nær fjella Grampians. Det høgaste fjellet i landet, Mount Kosciuszko, ligg i Great Dividing Range.
Skinnfell
Ein skinnfell er eit teppe av skinn med håra på. Skinnfellar er oftast laga av sau, geit eller reinsdyr. Dei kan brukast til dekorasjon eller til å halde varmen. Ordet fell (norrønt feldr) tydde opphavleg 'teppe' eller 'kappe', men har etterkvart ofte fått tydinga 'skinnell'.
Great Dividing Range
Great Dividing Range har mykje å seia for klimaet i Australia. Fjellrekkja vernar den søraustlege delen av landet frå den steikande varmen og dei tørre forholda ein har i det store indre området av Australia.
Skinnfell
Skinnfellar har vore nytta mot trekk og kulde i uminnelege tider. Dei har vore brukt til underlag, sengetøy, pynt og som klede.
Australia
Urfolk i Australia kunne sy saman ei rekkje possum-pelsar med kengurusener. Dei blei gjevne til småbarn og kunne utvidast til å vera store nok til å dekkja ein mann frå topp til tå. Dei kunne brukast som kappar, dyner eller liggunderlag. Skinna var dekorerte med viktige symbol. Ein kunne smøra dei inn med feitt og oker for å dekorera og ta vare på dei.
Noreg
Skinnfellar var lenge utbreidde som sengetøy blant bønder i Noreg. I norsk tradisjon kunne ein sy saman fellar av fleire skinn, til dømes frå sau.
Den hårlause sida kunne dekorerast med påtrykte mønster og symbol, eller med eit påsydd tekstil, som åkle. Velståande folk kunne ha fleire skinnfellar.
Skinnfellar blei også mykje brukt for å halda varmen i vogner og sleder. I nyare tid er skinnfellar for det meste bytte ut med tekstilar som sengetøy, men blir ein del brukt i barnevogner og som sitjeunderlag.
Skinnfellar kunne også brukast til utkleding for julebukkar.
Skinnfell i kulturen
Ordet er brukt i uttrykket «opp som ei løve og ned som ein skinnfell», om ein som går hardt ut mot noko, men avsluttar på ynkeleg vis. Eit anna uttrykk er «å ikkje strekkje seg lenger enn skinnfellen rekk», som vil seie å ikkje gå ut over det ein har økonomisk evne til.
A.O. Vinje skreiv eit stykke om «Skinnfelden» som ei nasjonalt plagg, der omgrepet kunne nyttast om «alt det, som var raatt i Framferd, Tale, Dikting og onnor Kunst.» Men han trekte dette til ei viss grad tilbake etter å ha opplevd sauefellar frå Østerdalen: «I Øysterdalen derimot verdt Saudskinnet med den lange Ull so reintvegit og reidt og semskat, at det er det mjukaste og finaste Ein kann kjenna og sjaa paa.» I ein omtale av Bjørnstjerne Bjørnson sitt verk Arne nemnar han «deim som vilja liksom hengja upp til norsk Flagg paa Stongi ein flekkesnaud Skinnfeld, kantad med danske og tyske Bordur og med Duskar paa.»
Skinnfellar av visse dyr, som isbjørn eller tiger, kan vera for luksusvarer å rekna.
HB
HB og Hb kan visa til:
Torbjørn Hornklove
Torbjørn Hornklove (norrønt Þórbjǫrn hornklofi) var ein norsk skald som var aktiv på slutten 800-talet. Fødeår og fødestad er ikkje kjent, heller ikkje når han døydde.
Norrøne kjelder
I Skaldatal er Torbjørn Hornklove ført opp som ein av skaldane hos kong Harald Hårfagre.
I Fagerskinna blir han kalla berre «Hornklove» og der står det at han han var ein gamal ven av kong Harald Hårfagre og hadde vore i hirda hans alt frå barneåra. Snorre har sitert dikt av han i soga om Harald Hårfagre. I Egilssoga er han nemnt som ein av skaldane hos Harald Hårfagre, og der blir det fortalt at han hadde setet sitt i det andre høgsetet, mellom skaldane Audun Illskælda og Olve Nuva. I den historisk usikre forteljinga «Soga om kong Harald Hårfagre sine skaldar» er det nemnt at han skal ha vore ein frende av hovdingen Rolv Nevja på Opplanda. I dei norrøne sogene er ikkje fortalt noko meir om livet og lagnaden til Torbjørn Hornklove.
Farsnamnet (patronymikon) hans er ikkje kjent. I sogelitteraturen er Torbjørn omtala berre med tilnamnet «hornklove» og ein kjenner ikkje til bakgrunnen for namnet. Tydinga av sjølve ordet hornklofi er usikker, men er oftast omsett til «hornkløyvar». I Edda er hornklofi nemnt som ein av kenningane for «ramn».
Skaldskap
Det er noko uvisst kva strofer som i røynda er gjort av han, men ein kjenner til to diktverk som vanlegvis blir tillagt Torbjørn Hornklove:
Glymdråpa der han diktar om kampar som Harald Hårfagre hadde i Noreg og «syd for havet» (fyr haf sunnan) som må vise til Skotland og øyane i vest.
Haraldskvedet, òg kalla «Ramnsmål» (Hrafnsmál), byrjar med skildring av slaget ved Hafrsfjord og fortel til slutt om livet ved kong Harald si hird (i Haralds túni).
Eit vers av ei lausavise er òg kjent, men tydinga av diktet er usikker og det er uvisst om Torbjørn Hornklove er forfattaren.
Notar
<references group="Note"/>
Waitakere Ranges
Waitakere Ranges er ei kjede av åsar som strekkjer seg hovudsakleg 25 km frå nord til sør om lag 25 km vest for Auckland på New Zealand. Den høgaste av åsane er 474 meter høg.
Landskapsvern
I 1894 leia sir Algernon Thomas, den første professoren i geologi og botanikk ved University of Auckland, og ein stor talsmann for å ta vare på Waitakere Ranges som eit naturvernområde, ein deputasjon til byrådet i Auckland City, og bad om at rådet måtte overtala styresmaktene til å setja av 3 500 acre eller 14 km² i Nihotupuområdet. Regjeringa støtta forslaget, og i 1895 vart dette området, og fleire mindre område i Waitakere Ranges avsett som «Reservat for bevaring av den opphavlege floraen og faunaen». Det verna området Waitakere Ranges Regional Park dekkjer no ca. 160 km². Området er også verna under loven Waitakere Ranges Heritage Area Act 2008.
Vassforsyning
I 1900 vart det første av mange vassreservoar for vassforsyninga til Auckland bygd. Åsane får gjennomsnittleg meir enn 2 000 mm nedbør årleg, medan nedbørmengda i sjølve Auckland sentrum ligg under det halve av dette. Når vêrsystema kjem inn frå Tasmanhavet, vert dei løfta såpass opp over åsane at det er tilstrekkeleg til at dei gir frå seg nedbør.
Dyr og fuglar
Området er tilhaldsstad for kaurisniglar, eldfluger og innfødde langhala flaggermus. Langhala og korthala flaggermus er dei einaste landbaserte pattedyra på New Zealand. Ved Otakamiro Point, heilt i nordenden av åsrekkja, ligg ein av dei få hekkekoloniane til havsuler på hovudøyene i New Zealand.
Friluftsliv
I januar 2010 opna Auckland Regional Council opp Hillary Trail, ein 77 km lang turstien som går hovudsakleg nord-sør frå Muriwai til Arataki Visitor Centre gjennom. Stien har namn etter den newzealandske fjellklatraren Edmund Hillary.
«Ark in the Park» er eit miljøvernprogram der organisasjonen Forest and Bird og Auckland Council samarbeider om å gjenintrodusera nokre av artane som er blitt utrydda i Cascades Kauri Park-delen av fjellkjeda. Prosjektet byrja i 2003 og dekkjer no ca. 23 km².
Bakgrunnsstoff
-36.96667°N, 174.51667°W
Norges bygdeungdomslag
Norges Bygdeungdomslag (NBU) er ein norsk organisasjon som har som mål å fremje interessene til bygder og bygdeungdom ved å ta vare på og utvikla næringsgrunnlaget, busettinga og kulturen i bygde-Noreg. Organisasjonen er partipolitisk uavhengig og er open for all ungdom der han finst. Medlemsmassen er hovudsakleg mellom 16-30 år.
Historie
Norges Bygdeungdomslag vart stifta 10. august 1946 i Stavanger, og Harald Røed vart vald som den fyrste formannen. NBU var da eit resultat av at Norges Bondelag ynskte å ta opp att sitt ungdomsarbeid som hadde lege nede under andre verdskrigen. NBU har framleis eit godt samarbeid med Norges Bondelag og Norges Bygdekvinnelag.
Medlemmer
Norges Bygdeungdomslag har i dag (2017) 7.673 medlemmar. Desse medlemmane er fordelt på 14 aktive fylkeslag og om lag 100 aktive lokallag. Medlemstalet hadde ein topp i 1979 med heile 18.000 medlemmar. I likskap med mange andre ungdomsorganisasjonar har NBU hatt utfordringar i forhold til medlemstalet. Frå midten av 80-talet og fram til år 2000 var medlemsmassen preget av ein jamn nedgang. I dei følgjande tretten åra hadde derimot NBU ein solid medlemsvekst, med 49 % vekst.
Tevling
Tevlingane har følgd organisasjonen sidan NBU vart stifta. På 1950- og 1960-talet var hovudmålet opplæring i landbruk og husstell, men etter kvart har tevlingane vorte meir showprega. NBU delar ut mange NBU- og NM-titlar i løpet av eitt år, og delar kvart år ut kongepokal i anten NM i motorsag eller NM i pløying (arranget saman med Norsk Pløying).
Eksempel på tevlingar i NBU i 2006: Blomsterdekorering, swing, motorsag, traktor-reiskap-tryggleik, borddekking, osteanretting, spekematanretting, grønt og grovt, NBU-Quiz, dialekttevling, kulturmønstring, kombinert skogbruk, Hest-Tryggleik-Ridning, mønstring av hest, blautkaketevling med meir.
Norges Bygdeungdomslag har og ansvaret for landslaget i motorsag som deltek i internasjonale tevlingar, som Nordisk meisterskap og Verdsmeisterskap. Landslaget har oppnådd gode resultat, og er mellom anna regjerande nordiske meistrar både med lag og individuelt.
Kultur
Kultur er eit vidt uttrykk i NBU, og kan omfatta alt frå dansekurs og fest til idrettsturneringar, turar og playstationkonkurransar på storskjerm. Det er medlemmane som ytrar ynska, og det er ungdommane sjølve som skapar aktivitetane. Kulturen i NBU har utvikla seg frå deklamasjon og visegrupper til aktivitetar med eit meir sosialt preg.
Bygdepolitikk
Sjølv om organisasjonen er politisk uavhengig ivaretek den bygdenes interesser. På 1940- og 1950-talet hadde NBU eit internt fokus, med oppseding av ungdommen og førebuing på vaksenlivet som bonde eller kone. 1960- og 1970-talet auka den politiske interessa og NBU kjempa hardt mot eit norsk EU-medlemskap. 1980-talet gav NBU kvinnesak og kampanjar som Utan jenter stopper bygde-Norge og Få swing på bygda di. På 1990-talet fekk NBU ein ny EU-kamp, før det nye tusenåret gav prosjekt som Microby og Gay på landet. NBU kom og med utspelet «Fuck for bygda» i 2005, eit ordspel på Quartfestivalens «Fuck for forest» med bodskap om bygdefolkets innsats for å redde nedleggingstrua grendeskular.
I seinare tid har NBU blant anna markert seg i forbindelse med jordvernsaka, kommunereform og rekruttering til landbruket. Til dømes samarbeider NBU med McDonald's Norge og Felleskjøpet Agri om prosjektet "Grønn Utdanning".
Internasjonalt engasjement
NBU har også hatt store internasjonale prosjekt opp gjennom tida. På 1960-talet jobba NBU mot apartheid, samt at dei fekk eit konkret prosjekt i Nigeria. På 1980-talet hadde NBU eit prosjekt for vatn i Sør-Sudan. Seinare vart det eit prosjekt i Gambia som vara heilt fram til 1994. Frå 1996 til 2006 har NBU bygd opp ein ungdomsorganisasjon i Guatemala.
Bygdeungdommen
Bygdeungdommen er medlemsbladet til Norges Bygdeungdomslag, og byrja som laussalsblad allereie i 1936. Kjende forfattarar som Haldis Moren Vesaas og Johan Falkberget dukka opp med tekster og dikt, og Kjell Aukrust medverka med illustrasjonar. Under krigen var Bygdeungdommen det einaste bladet som trykte minneord over falne norske soldatar. Etter krigen merka bladet ein kraftig opplagsauke, heilt opp i 20.000 eksemplar. I 1947 kom Bygdeungdommen inn som medlemsblad for NBU. Dette vart etter kvart nedlagt og hadde ei dvale på nesten 30 år der NBU informerte via andre organ. På 80-talet kom derimot Bygdeungdommen attende, denne gongen som eit reint medlemsblad som følgjer aktivitetane til organisasjonen med tilhøyrande informasjon til medlemmane.
Blue Hawaii av Elvis Presley
Blue Hawaii er det fjortande albumet til Elvis Presley. Det kom ut på RCA Victor Records i mono og stereo den 20. oktober 1961. Albumet inneheld filmmusikken som Presley spelte inn for filmen med same namn. Innspelinga fann stad i Radio Recorders i Hollywood den 21. til 23. mars 1961. I USA låg albumet 20 veker på toppen av lista og 39 veker på topp 10 av Billboard Top Pop LPs-lista. Det selde til gullplate 21. desember 1961, platina og 2x platina den 27. mars 1992 og 3x platina den 30. juli 2002 hos Recording Industry Association of America. Berre filmmusikken frå West Side Story var ein større suksess på den amerikanske Top Pop Albums-lista i 1960-åra.
Norges bygdeungdomslag
Bakgrunnsstoff
Fylke der NBU har fylkeslag
Slekt
Slekt eller ætt viser til ei gruppe menneske som er nærskylde kvarandre.
Omgrepet er vidare enn familie, og strekkjer seg lenger attende i tid.
Bøker
Det finst to slags ættebøker:
Blue Hawaii av Elvis Presley
Innhald
RCA og manageren til Presley, Colonel Tom Parker, hadde først planlagt å gje ut eit filmmusikkalbum og eit vanleg album kvart år for Presley, i tillegg til fire singlar. I samband med at filmen vart spelt inn på Hawaii, vart det lagt til element av musikk frå øygruppa, frå instrumenteringa til den tradisjonelle songen «Aloha 'Oe». Tittelsporet vart teken frå Bing Crosby-filmen Waikiki Wedding frå 1937, og «Hawaiian Wedding Song» kom frå ein operette frå 1926.
Paparoa
Paparoa er ein busetnad i regionen Northland på New Zealand, om lag ein og ein halv times biltur nord for Auckland. Elva Paparoa Stream renn frå aust gjennom busetnaden og inn i Paparoa Creek som går mot sør og renn saman med Arapaoa-elva som er ein del av Kaipara Harbour. Riksvegen State Highway 12 går òg gjennom Paparoa. Matakohe ligg seks km mot sørvest, og Maungaturoto 12 km mot aust. Namnet Paparoa kjem frå maorispråk, og tyder 'lang, flat stein'.
Blue Hawaii av Elvis Presley
Innhald
Songane «Can't Help Falling in Love» og «Rock-A-Hula Baby» vart gjevne ut på singel den 21. november 1961. A-sida «Can't Help Falling in Love», som oftast avslutta konsertane til Elvis Presley i 1970-åra, nådde andreplassen på Billboard Hot 100, medan B-sida gjekk opp til 23. plassen.
Paparoa
Historie
Paparoa var ein av fleire busetnadar i Kaipara som vart grunnlagd av ei religiøs gruppe kjend som Albertlanders. Port Albert nær Wellsford var den viktigaste busetnaden deira, Matakohe var ein annan. Dei slo seg ned i Paparoa i 1863. Jorda vart svidd av slik at dei kunne så korn og gras. I 1865 vart det bygd ein veg til hamna i Pahi, og kort etter ein til Matakohe. Eit pottemakeri og ein fabrikk som laga tauverk og matter av Phormium (P. cookianum eller P. tenax) var i drift i 1870-åra, og der vart oppretta teglverk, men verksemdene måtte lida under dårlege vegar og høge fraktkostnadar. Dei næraste butikkane låg i Pahi, nesten ti km mot sør.
Dampbåten «Minnie Casey» batt frå 1882 Paparoa saman med Helensville på sørsida av Kaipara med ei rute ein gong i veka. S.S. «Ethel» tok over frå 1891-95, etterpå gjekk ruta berre til Matakohe og Pahi. Vegnettet i området vart utbetra i 1880- og 1890-åra.