cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skogflaggermus
Skogflaggermus, eldre namn Brandtflaggermus (Myotis brandtii) er ei flaggermus i glattnasefamilien. Flaggermusa lever i Eurasia frå England i vest til Sentral-Asia i aust, med spreidde bestandar i Mongolia, Kina og Japan. Ho lever i lauvskog og blandingsskog, somme tider barskog, ofte nær vatn. Om vinteren går ho i dvale i tunnellar, holer eller kjellarar. Dei er vanskeleg å skilja frå skjeggflaggermus, umogleg utan å fanga dei. I Noreg er ho funnen på Austlandet, nord til Nord-Trøndelag.
Gossen Idrettslag
Fotballaget Gossen var på sitt beste få år etter skipinga i 1967. Både i 1968 og 1970 vann laget 4. divisjon Romsdal og rykte opp til 3. divisjon Møre, der det 1969 enda på 7. og i 1970 8. og siste plassen, dermed nedrykk begge sesongane. Også kring 2000 hadde Gossen eit bra lag som deltok fleire år på 4. nivå i det norske seriesystemet.
Rolf Storsveen
Rolf Storsveen er ein norsk tidlegare skiskyttar frå Elverum som vann to sølvmedaljar i stafettøvinga i store internasjonale meisterskap, fyrst i VM 1982 og så i OL 1984. Han vart noregsmeister på 20 km i 1981. Storsveen var medlem i Sørskogbygda Idrettslag.
Aktiv
Saman med Eirik Kvalfoss, Kjell Søbak og Odd Lirhus vann han sølv på 4 x 7,5 km stafett då VM i skiskyting 1982 fann stad i Minsk i dåverande Sovjetunionen. Både den gongen, og to år seinare under Vinter-OL 1984 i Sarajevo, gjekk han tredjeetappen for Noregs sølvlag på stafetten, OL-mannskapet var også identiske med sølvgutane frå Minsk-VM. Under OL i Sarajevo vart Storsveen elles nummer seks på 20 km normalprogram.
Storsveen vann eit NM-gull på 20 km i Målselv i 1981, i same noregsmeisterskapen sikra han seg sølvmedaljen på 7,5 km. I NM 1984 på Voss fekk han sølvet på 20 km, heimefavoritten Eirik Kvalfoss vann rennet.
Storsveen la opp allereie i 1985.
Irene Papas
Irene Papas var ein gresk skodespelar og stundom songar. Ho spelte i over 70 filmar i ein karriere som varte meir enn femti år.
Papas byrja den tidlege karrieren hennar i Hellas, oppdaga av Elia Kazan, og vart kjend i heimlandet, før ho spelte i internasjonale filmar som Kanonene ved Navarone og Zorba, og kritikarroste filmar som Z og Electra. Ho har fleire gonger spelt kvinner frå tragdiar frå antikken, som Helena i The Trojan Women, Clytemnestra i Iphigenia, Electra og Antigone. Ho spelte rolla som Katarina av Aragon i filmen Anne of the Thousand Days, i lag med Richard Burton og Geneviève Bujold i 1969. I The Trojan Women spelte ho mot Katharine Hepburn.
I 1976 spelte ho i filmen Mohammad, Messenger of God (òg berre kjend som The Message) om opphavet til islam og meldinga til Mohammed. Ein av dei siste filmane ho spelte i var Captain Corelli's Mandolin. Ho arbeider i dag i teateret i Portugal.
I 1978 samarbeidde Papas med Vangelis i ei elektronisk utgåve av åtte greske folkeviser, gjeve ut på ei plate kalla Odes. Dei samarbeidde igjen i 1986 med Rhapsodies, ei elektronisk utgåve av sju bysantinske salmer. Ho har òg gjeve ut albumet Songs of Theodorakis i 1969, alle sunge på gresk. I 1970 gjesta ho på albumet 666 av den greske rockegruppa Aphrodite's Child på sporet «∞» (uendeleg). Ho roper «I was, I am, I am to come» om att og om att. Sporet vart rekna for utuktig av plateselskapet og førte til at albumet vart halde attende i to år før det endeleg kom ut i 1972. Sporet skapte furore i Hellas.
Ugadi
Ugadi (ugādi, samvatsarādi, yugadi) er tradisjonell nyttårsdag for folk i dei indiske delstatane Andhra Pradesh, Telangana, Karnataka og Maharashtra. Han fell på den første dagen av månaden tsjaitra i hindukalenderen. Dette svarer typisk til mars eller april i den vestlege kalenderen.
Under feiringa av dagen lagar ein fargerike bakketeikningar (kolamulus eller rangoli), pynter dører med mangoblad (toranalu, kannada torana), kjøper og gjev vekk gåver som nye klede, gjev almisser til fattige og vitjar hindutempel. Ein kan ta spesielle bad med oljebehandling etter, og det er vanleg å tilreia og et ein særskild type mat kalla pachadi. Retten pachadi inneheld alle smakane – søt, sur, salt og bitter. I telugu- og kannadatradisjonar er dette ei symbolsk påminning på at ein må forventa alle slags «smakar» i det ein vil oppleva i det nye året.
Ugadi har lenge hatt ei viktig stilling blant hinduar i områda der han blir feira. Tekstar og inskripsjonar frå mellomalderen nemner store gåver til tempel og sosiale senter på denne dagen. Den same dagen blir feira som nyttår av hinduar i mange andre delar av India, til dømes som gudi padwa i Maharashtra.
Evergreen, Volume 2
Utgjeving
Albumet kom ut på Capitol i juni 1967 i både monolyd og stereo.
I motsetnad til det første albumet, var Linda Ronstadt solovokalist på nesten alle songane, og berre få av songane vart sungen i lag i harmoni. Unntaket var tittelsporet «Evergreen» (som òg vart gjeven ut som B-sida til den første singelen frå albumet, «One for One»). Kenny Edwards song solo på «Part One», medan «Part Two» er ein instrumental. Begge partane har ei kjensle av psykedelisk rock med sitar spelt av Edwards.
Albumet inneheld den største hitten deira, «Different Drum», skriven av Mike Nesmith før han vart med i The Monkees. The Stone Poneys-versjonen nådde 12. plassen på Billboard Hot 100-lista (med 'featuring Linda Ronstadt' trykt på singeletiketten). Edwards fortalte at originalinnspelinga deira var basert på ein versjon av The Greenbriar Boys frå albumet Better Late than Never! frå 1966. «Vår versjon var ganske lik den, med mandolin, ein slags jugbandaktig, bluegrass-lite-versjon.» Plateprodusenten Nik Venet meinte at songen kunne bli ein hit og fekk Ronstadt til å spele han inn med andre musikarar. «Different Drum» gjekk først inn på lista i november 1967, etter at bandet hadde turnert i fire månadar for å marknadsføre albumet. Edwards hadde då alt slutta i Stone Poneys.
Den første singelen frå albumet, «One for One», gjekk ikkje inn på lista. Han var skriven i lag med Austin DeLone, som seinare var med i countryrockbandet Eggs Over Easy.
Fem av songane var skrivne i lag av bandmedlemmane Bobby Kimmel og Edwards. Kimmel skreiv òg «New Hard Times» i lag med Mayne Smith, som var medlem i bluegrassbandet The Redwood Canyon Ramblers frå San Francisco.
Mange av dei andre låtskrivarane på albumet, som Stone Poneys sjølv, var visemusikarar i Los Angeles som sleit med å slå gjennom. Steve Gillette bidrog med «Song about the Rain» og «Back on the Street Again», og song harmonivokal med Ronstadt på sistnemnde. Sunshine Company fekk den største hitten sin med «Back on the Street Again» (36. plassen på Billboard); og Gillette spelte han inn på det sjølvoppkalla debutalbumet.
«December Dream» er opningssporet på albumet, og var skriven av John Braheny, som hadde ein kort karriere som visesongar før han gjekk inn i andre område av musikkindustrien. Fred Neil spelte inn songen på denne tida òg.
Rumbolds Point
Rumbolds Point er eit nes på austsida av innløpet til Doubtful Bay ved søraustenden av Sør-Georgia. Namnet finst på eit kart basert på landmålingar av området i 1930 av mannskap på Discovery Investigations, men namnet kan vere eldre.
Barker Range
Barker Range er ei fjellkjede trending nordvest–søraust og including Jato Nunatak, Mount Watt, Mount McCarthy og Mount Burton, located ved sørvestsida av Millen Range i Victory Mountains i Victoria Land. Ho vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter James Barker, leader at Scott-basen, 1972.
Phallus Dei
Phallus Dei er debutalbumet til det tyske bandet Amon Düül II. Den latinske tittelen tyder «Guds penis».
Albumet kom til då kollektivet Amon Düül i München delte seg. Musikken på albumet består av lag på lag med gitarar, abstrakt perkusjon og messe-liknande song. Det vert ofte omtalt (i lag med Can-albumet Monster Movie) som det første krautrock-albumet.
Det vart først gjeve ut på CD i 1988 av Mantra, der songane var lista i feil rekkefølgje på omslaget, men rett på sjølve plata. Det vart gjeve ut på ny i 2001 og vart med ny digital lyd på Eroc, og med to bonusspor: «Freak Out Requiem (Parts I-IV)» og «Cymbals in the End», begge spelt inn på same tid som det originale albumet.
I 2006 gav det tyske selskapet Revisited Records ut albumet med to andre bonusspor, «TouchMaPhal» (10:17) og «I Want The Sun to Shine» (10:32), men desse to vart spelte inn 15 år etter albumet først kom ut.
Yannis Tsaroukhis
Yannis Tsaroukhis var ein gresk målar.
Biografi
Han var fødd i Pireus og studerte ved Kunstakademiet i Aten (1929–1935). Han gjekk i lære hos Photios Kontoglou, som introduserte han for bysantinsk ikonografi. I lag med Dimitris Pikionis, Kontoglou og Angeliki Hatzimichali leia han rørsla som innførte greske tradisjonar i måling.
Frå 1935 til 1936 vitja han Istanbul, Paris og Italia. Han kom i kontakt med renessansekunst og impresjonisme. Han oppdaga verka til Theophilos Hatzimihail og møtte kunstnarar som Henri Matisse og Alberto Giacometti.
Han kom attende til Hellas i 1936 og to år seinare sette han opp den første personlege kunstutstillinga si i Aten. Han kjempa seinare i den gresk-italienske krigen i 1940. I 1949 oppretta han og andre kunstnarar, som Nikos Hadjikyriakos-Ghikas, Yannis Moralis, Nikos Nikolaou, Nikos Engonopoulos og Panayiotis Tetsis, kunstgruppa «Armos». I 1951 heldt han utstillingar i Paris og London. Han flytta til Paris i 1967.
Han døydde i Aten i 1989.
Yuji Nakazawa
er ein japansk fotballspelar.
Sappho Point
Sappho Point er eit nes på vestsida av innløpet til Cumberland East Bay, på nordkysten av Sør-Georgia. Det vart truleg oppdaga av den britiske ekspedisjonen under Cook som utforska nordkysten av Sør-Georgia i 1775. Det er kalla opp etter HMS «Sappho», ei britisk skip som vart nytta under kartlegginga av Cumberland Bay i 1906.
Garth Hudson
Eric Garth Hudson er ein kanadisk multi-instrumentalist. Som organist og pianist for The Band, var han ein av berebjelkane i den unike stilen til bandet.
Han var ein meister på Lowrey orgel, og han fekk lydar ut av dette instrumentet som ein seinare først fekk med polyfone synthesizerar. Dei andre viktigaste instrumenta hans er piano, elektriske klaverinstrument, tenorsaksofon, sopransaksofon og trekkspel. Han har vore særs mykje nytta som studiomusikar og har spelt med mange artistar. Han spelar òg i ein duett med kona Maud, og i 2002 vart han med venen Sneaky Pete Kleinow i Burrito Deluxe, ein avleggar av The Flying Burrito Brothers. Han har òg sitt eige tolv mann store band kalla The Best!.
Filmar
Hudson har medverka i følgjande filmar
Skogstorp
Skogstorp er ein svensk tettstad i Falkenbergs kommun i Hallands län i Halland. I 2005 hadde tettstaden 2 180 innbyggjarar. Skogstorp er meir eller mindre samanvokse med Falkenberg.
Scoresby Point
Scoresby Point er eit nes på sørsida av innløpet til Williams Cove ved Larsen Harbor ved søraustenden av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart av Admiralitetet frå 1929.
Clare Range
Clare Range er ei fjellkjede som strekkjer seg vest-sørvest frå Sperm Bluff til Willett Range på sørsida av Mackaybreen i Victoria Land. New Zealand Northern Survey Party under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) reiste rundt heile fjellkjeda og kalla dei opp etter Clare College i Cambridge i England.
Mai Aizawa
Mai Aizawa er ein japansk fotballspelar.
Distriktet Locarno
Distriktet Locarno omfattar sju krinsar (italiensk circoli) som atter består av til saman 29 kommunar. Omframt byen Locarno er det kommunane Minusio, Losone og Ascona som har meir enn 5 000 innbyggjarar. Den i folketal minste kommunen i Sveits, Corippo, ligg i distriktet med 12 innbyggjarar (2010). Dei andre kommunane er Muralto, Orselina, Brissago, Ronco sopra Ascona, Onsernone, Mosogno, Vergeletto, Isorno, Gresso, Gambarogno, Centovalli, Tegna, Verscio, Cavigliano, Lavertezzo, Vogorno, Brione, Frasco, Sonogno, Cugnasco-Gerra, Tenero-Contra, Mergoscia, Brione sopra Minusio og Gordola.
Italiensk er offisielt språk i distriktet.
John Godina
John Godina er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Fort Still i Oklahoma. Han vart verdsmeister i kulestøyt i 1995, 1997 og 2000, dessutan vann han ein sølvmedalje ved OL 1996 i Atlanta og ein bronsemedalje ved OL 2000 i Sydney. Hans personbeste i kulestøyt er 22,20 meter. Godina var også ein framifrå diskoskastar, nådde 69,91 meter i den øvinga i 1998.
Aktiv
Sommaren 1995 sette Godina personleg rekord med 22,00 m, før han i august månad vann gullmedaljen i kuletevlinga under friidretts-VM i Göteborg med over ein halvmeters margin til nestemann. Året etter nådde han ikkje lengre enn 20,79 m med kula då Sommar-OL 1996 fann stad i Atlanta, men lukkast likevel å vinne sølvmedaljen, høvesvis fire og fem centimeter framom Oleksandr Bahatsj og Paolo Dal Saglio.
Under verdsmeisterskap i Aten i 1997 forsvarte Godina VM-titelen i kulestøyt og han vart femtemann i diskoskasting, mindre enn ein meter frå bronseplassen. Ved dei olympiske leikane 2000 i Sydney støytte han 21,20 m i femte omgang, noko som gav han bronsemedaljen, ein cm bak landsmannen Adam Nelson på sølvplass og ni cm bak gullvinnar Arsi Harju frå Finland. Godina deltok også i diskos-tevlinga, der han var over meteren unna ein finaleplass.
Ved verdsmeisterskapen i Edmonton i 2001 presterte Godina opp mot sitt aller beste og vann med 21,87 m ein suveren siger og sitt tredje VM-gull. Sidan deltok han både i friidretts-VM 2003 og Sommar-OL 2004, utan å kunne blande seg i medaljestriden. Den 22. mai 2005 støytte han kula det lengste han vann, 22,20 m, i Carson i California.
Godina la opp i 2009.
J. Geils
John Warren Geils Jr., kjend som J. Geils eller Jay Geils, var ein USA-amerikansk gitarist. Han var mest kjend som leiaren i The J. Geils Band.
Geils voks opp i New York City og vart interessert i jazz og blues. Etter å ha flytta til Massachusetts for å studere, skipa han The J. Geils Blues Band medan han framleis gjekk på Worcester Polytechnic Institute. Etter å ha fjerna ordet «Blues» frå namnet sitt, gav bandet ut debutplata si i 1970, og spelte soul- og rhythm and blues-påverka rock gjennom det meste av 1970-åra, før dei vart meir pop i 1980-åra. Etter at bandet vart oppløyst i 1985, slutta Geils å spele fast og byrja med restaurering av bilar han deltok i billøp med, men dreiv stundom med musikkproduksjon. Han fortsette å spele sporadiske turnear med resten av bandet i 2000- og 2010-åra. Geils døydde av naturlege årsaker den 11. april 2017, 71 å gammal, i heimen sin i Groton i Massachusetts.
Diskografi
Som Jay Geils
Som New Guitar Summit
Jibla
Jibla (arabisk skrift جبلا) er ein by sørvest i Jemen, nær Ibb, i ei høgd på 2 200 moh. Byen og området vert vurdert innskriven på verdsarvlista til UNESCO på grunn av den universelle kulturelle verdien.
Slaget ved Walcourt
Den allierte armeen vart kommandert av prinsen av Waldeck og den franske armeen av duc de Humières. Franskmennene tapte 2 000 mann under slaget medan dei allierte tapte mindre enn 300. Den allierte sigeren vart ei gledeleg opning av krigen for kong Vilhelm III og alliansen, men for Humières tydde det slutten og han vart erstatta året etter av duc de Luxembourg.
Bakgrunn
I september 1688 invaderte styrkane til kong Ludvig XIV Rhinland og kringsette den tyske byen Philippsburg. Ludvig hadde håpa å tvinge dei mektige tyske fyrstane og den tysk-romerske keisaren Leopold I til å omgjere våpenkvilen i Ratisbon frå 1684 til ein permanent fredsavtale og dermed stadfeste alle områda Ludvig hadde fått under gjenforeiningskrigen. Andre tyske byar fall raskt, inkludert Oppenheim, Kaiserslautern, Heidelberg og den viktige festninga i Mainz, men i staden for å bukke under, samla dei tyske fyrstane seg mot styrkane til Ludvig. Det som skulle vere eit felttog på berre nokre månader utvikla seg til niårskrigen.
Ved å flytte inn i Rhinland, skremde Ludvig Dei sameinte Nederlanda som frykta eit mogeleg åtak mot seg, og prins Vilhelm av Oranien invaderte England i november. Suksessen til Vilhelm i den påfølgjande ærerike revolusjonen førte til at han tok over den engelske trona i februar 1689 (og regjerte i lag med kona Maria). Dette gjorde at han kunne nytte heile handelsmakta og den militære makta til England i krigen mot Frankrike, og raskt danne koalisjonen han lenge hadde ønska seg. Den 12. mai 1689 signerte nederlendaren og keisar Leopold I Storalliansen, der målet ikkje var noko mindre enn å tvinge Frankrike tilbake til grensene slik dei var mot slutten av trettiårskrigen og den fransk-spanske krigen, og dermed ta frå Ludvig alle områda han hadde teke med han regjerte.
Dei spanske Nederlanda vart seinare hovudkrigsskodeplassen, men i dei tidlege fasane av krigen i 1698 vart området berre rekna som sekundært. Dette kom av at hovudpartane i krigen var opptekne andre stader. Kong Vilhelm var oppteken med politiske saker i England og eit jakobinsk opprør i Skottland, medan kong Ludvig var oppteken langs Rhinen, der dei mektige tyske fyrstane førebudde seg på å presse den franske armeen over til andre sida av Rhinen, og dermed ta tilbake dei tidlegare tapte landområda.
Opptakt
Den 14. mai 1689 samla Humières armeen sin for det nye felttoget i Dei spanske Nederlanda nær Boussières ved elva Sambre, der han hadde 24 bataljonar og 75 skvadronar, totalt 24 000 mann. Vilhelm gav kommandoen på hans 35 000 soldatar til den 69 år gamle prinsen av Waldeck. Den engelske kontingenten på 8 000 mann vart kommandert av Jarlen av Marlborough, men Vilhelm var skeptisk til kvaliteten til dei engelske soldatane. Samanlikna med dei nederlandske soldatane på denne tida mangla engelskmennene organisering, feltadministarsjon og eit kommissariat. Waldeck såg med interesse på Marlborough som prøvde å bringe orden og organisering i kommandoen sin og skreiv seinare at han håpte at engelskmennene var «… like disiplinerte som dei var modige» – sjølv om Waldeck i september framleis klaga over deira  «… temperament, nonchalanse, usle klede og dårlege sko.»
Administrative problem og at kontingentane nådde seint fram gjorde at dei allierte ikkje kunne starte offensiven i regionen før seint i juni. Waldeck flytta frå nær Tienen og la i veg mot Fleurus. Dei neste to månadane brukte armeane på å marsjere og motmarsjere i eit forsøk på å få eit strategisk overtak. 24. august hadde Waldeck kryssa Sambre og slått leir nær den gamle byen Walcourt der han var nøgd med å halde seg på fiendtleg territorium.
Slaget
Den 25. august var dei allierte på jakt etter forsyningar, i lag med 600 engelske soldatar under oberst Hodges i den omliggande landsbygda. Humières kom over furasjeringa og ein alliert utost kring 3 km sør for Walcourt. Soldatane vart kalla attende og den allierte leiren gjorde seg klar til kamp.
I nesten to timar klarte regimentet til Hodges å hindre franskmennene i å danne ein fortropp, og dekte tilbaketrekkinga til før dei sjølv trekte seg attende til ein nærliggande mølle. Kl. 11:00 hadde Marlborough fått samanstøyten i sikte. Han såg at Hodges vart angripen av fleire franske batteri og den engelske kommandanten gav ordre om å trekkje seg attende til ein ås aust for Walcourt, og bak denne vart den allierte hovudstyrken sett opp. Waldeck skreiv seinare til Vilhelm – «[Hodges] og engelskmennene som er med han har utretta mirakel, og eg hadde aldri trudd at så mange av engelskmennene ville vise slikt joie de combattre.»
Trass i at soldatane hans ikkje klarte å ta den vesle styrken til Hodges, valde Humières å gå til åtak mot Walcourt. Slagmarka var ikkje gunstig for franskmennene, og sjølv om forsvarsverka i byen var gamle, stod han på ein ås som var delvis omringa av ei elv. Likevel vart det utført fleire åtak, men franskmennene leid store tap frå kanonane til dei allierte på flankane. Trass i tapa pressa Humières på og sende ei avdeling av Gardes Françaises for å prøve å setje portane til Walcourt i brann. Forsøket mislukkast og då brigadegeneral Thomas Tollemache førte inn ein tysk bataljon i byen kring 14:00 var garnisonen redda.
Humières følte seg tvungen til å utvide slaget og sendte no mennene sine i eit improvisert åtak mot høgreflanken til den allierte hovudlinja bak byen. Kring kl. 18:00 sendte Waldeck eit dobbelt motåtak mot dei slitne franskmennene, nederlendarane til general Slangenburg til venstre og Marlborough i midten og til høgre. Franskmennene vakle attende i stor uorden, men det franske kavaleriet, kommandert av oberst Villars, hindra ei nedslakting under tilbaketrekkinga, slik at Humières kunne trekkje mennene sine bort frå slagmarka.
Humières hadde vorte audmjuka, men på grunn av administrative problem, klarte ikkje Waldeck å følgje opp denne suksessen. Dei neste dagane låg dei to armeane andlet mot andlet, og bombarderte kvarandre frå tid til annan, men slaget vart ikkje halde fram. Humières drog attende til regionen kring festningane ved Schelde og Waldeck drog til Brussel.
Etterverknad
Sigeren ved Walcourt gav dei allierte god sjølvtillit, medan Humières vart ført i unåde. Før Humières gjekk inn i vinterkvarter, sende han fire bataljonar inn i Rhinalnd, der Ludvig i 1689 hadde møtt den største utfordringa si, i kraftig undertal. I 1690 flytta hovudfokuset seg i krigen attende til Flandern. Dette året hadde derimot duc de Luxembourg teke over kommandoen for franskmennene og 1. juli vann han slaget ved Fleurus, som vert rekna som eit taktisk meisterverk.
Hans Johansen
Hans Johansen var ein norsk arbeidar og politikar, aktiv for Arbeidarpartiet og ein periode i Norges Kommunistiske Parti. Stortingsmann 1922-24.
Etter folkeskulen arbeidde Johansen på fabrikk. Frå 1901 var han tilsett ved jarnbaneverkstaden i Drammen, arbeidde med jarnbane i 41 år. År 1915 til 1920 tok han eksamen ved fleire tekniske skular, gjekk etter kvart inn i stillingar som lokomotivpussar, teiknar, konstruktør og sekretær.
Peder Sæther
Peder Sæther også kjend som Peder Sather var ein norskfødd amerikansk bankmann. Sæthers foreldre var bonden Peder Larsen og Mari Kristoffsdatter, begge døde før guten var elleve år. Sæther arbeidde først som fiskar og gjekk også i banklære i Christiania før han utvandra til New York i oktober 1832. Han var i teneste hos Drexel & Co i Philadelphia før han saman med Edward W. Church flytta til San Francisco og skipa banken «Sather and Church». Sather and Church vart seinare integrert i Bank of California. Sæther vart ein velståande mann og var mellom grunnleggjarane av College of California, som seinare vart University of California, Berkeley.
Hans Johansen
Johansen var aktiv i ungdomsrørsla til Arbeidarpartiet, ei tid medlem i landsstyret i ungdomsforbundet. I 1908 vart han fengsla for antimilitær agitasjon. Johansen var også aktiv i fagforeining. Frå 1911 til 1936 var han styremedlem i NSB som funksjonærane sin representant. Han sat også i hovudstyret til Arbeideravholdslagene.
Frå 1922 til 1924 var Johansen stortingsmann, vald frå bykrinsen Hønefoss, Drammen, Kongsberg. Då Det norske arbeidarparti vart kløyvt i 1923 fylgde store delar av partiet i Buskerud Komintern-linja. Johansen vart såleis medlem i det nye Norges Kommunistiske Parti. Seinare braut han med NKP og melde seg inn Arbeidarpartiet. Johansen var elles medlem i Drammen bystyre periodane 1922-25 og 1931-37.
I Drammen og Buskerud var Johansen kjent både som politikar, radiokåsør og forfattar. Han skreiv eller redigerte i alt elleve bøker.
Anderson Icefalls
Anderson Icefalls er eit isfall ved den nedre enden av Pitkevitchbreen som endar i ei isklippe på 30 m, like søraust for Atkinson Cliffs langs nordkysten av Victoria Land. Han vart kartlagt i 1911 av offiser den nordlege gruppa til Victor Campbell frå Terra Nova-ekspedisjonen i 1910–13. Han vart namngjeven av den britiske antarktisekspeidsjonen, truleg etter Mr. Anderson frå selskapet, John Anderson og Sons, Engineers, som eigde støyperiet i Lyttelton og som hadde stor interesse i ekspedisjonen.
Ajax Icefall
Ajax Icefall er eit isfall mellom Stenhouse Bluff og Ullmann Spur ved enden av Visca Anchorage på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han vart kartlagt av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot i 1908–10. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter HMS «Ajax», som assisterte i leitinga etter mannskapet på «Discovery II», som var sakna på King George Island i januar 1937.
Ibb
Ibb (arabisk إب, ʾIbb), også skrive Abb, er ein by i Jemen og det administrative senteret i Ibb guvernement. Byen ligg kring 117 km nordaust for Mokka og 194 km sør for Sana'a. Han er ein kjøpstad og det administrative senteret utvikla seg under den osmanske tida. Han er ein av dei viktigaste, mellomstore byane i landet. Han ligg på ein fjellkam, omgjeve av frodig land. I 2005 hadde byen kring 160 000 innbyggjarar.
Lansenebb
Lansenebb er ei biologisk slekt Doryfera av kolibriar med to medlemmer som samla har eit leveområde langs austsida av Andesfjella, i Costa Rica, Panama, og Tepui-området. Slekta er ein del av underfamilien Polytminae, «mangoar».
Ibb
Historie
Ibb har vore busett sidan tidleg islamsk tid, og på grunn av den strategiske plasseringa, brukte osmanarane han som eit administrativt senter. Han blømde som kjøpstad og osmanarane starta opp ein onsdagsmarknad her. Ibb vart styrt av ein delvis sjølvstendig emir fram til 1944, då emiratet vart avskaffa. Til tider har mange menneske flytta til Ibb frå område av Jemen som har vore råka av tørke, for å finne arbeid i jordbruket. I midten av 1950-åra var det eit utbrot av koppar i byen.
Lansenebb
Namnet Doryfera er frå gresk: Dory «spyd», fera «bere».
Ibb
Historie
Den tyske eventyraren Hermann Burchardt fotograferte byen i 1901, og bileta er i dag utstilte ved Etnologisk museum i Berlin.
Klima
Ibb ligg 2050 meter ove havet på ein utstikkar frå Jabal Shamāḥī. På grunn av høgda har Ibb eit subtropisk høglandsklima (Köppen si klimaklassifisering: Cwa) og er ein av dei våtaste byane i både Jemen og heile Arabia, med typisk 800–1200 mm nedbør i året.
Kjende landemerke
Byen er kjend for dei høge steinhusa, med geometriske friser og sirkelforma, farga glasvindauge, kalla qamiriya. Hovudmoskeen vart bygd under osmanarane, og det er andre moskear og ei festning i nærleiken, som er lukka for vitjane. Det står framleis ein gammal akvedukt i byen. Ibb universitet vart grunnlagd i 1996. Ibb har òg eit kunstsenter, museum og hotell, som Saba Tourist Hotel og Al-Riyad Hotel.
Det beste fotballaget i byen er Al Sha'ab Ibb.
Lansenebb
Skildring
Eit uvanleg langt og tynnt, rettpeikande eller svakt oppbøygd nebb er det mest slåande trekket ved utsjånaden for lansenebb. Dei har ein tendens til å halde nebbet oppreist. Fjørdrakta er gjennomgåande mørk, halen er relativt kort og avrunda. Dei lever i skråninga av fjellkjeder og i lågare subtropisk skog, gjerne nær rennande vatn. Kroppsstorleikar ligg mellom 9 og 13 centimeter inkludert 25-34 mm langt nebb. Grønpannelansenebb er marginalt større enn blåpannelansenebb. Begge artane har dels overlappande leveområde langs Andes der begge kan treffast i same habitat. I Ecuador finst grønpannelansenebb i høgste høgder og kan treffast lengre vest enn blåpannelansenebb.
Reiret til desse artane er hengt opp inne i grotter, eller under fjelloverheng, festa til røter eller liknande. Grønpannelansenebb kan konstruere reiret under bruer eller tak der dei finn feste i til dømes hengande kablar. Som hos andre kolibriartar er det hoa aleine som gjer byggearbeidet, rugar og syter for ungane.
Skjeggflaggermus
Skjeggflaggermus (Myotis mystacinus) er ei flaggermus i glattnasefamilien. Flaggermusa lever i Vest-Europa nord til Sør-Noreg, aust til Uralfjella og sør til Middelhavet, med ein bestand også i Marokko. Ho lever i mange ulike landskapsområde, men er meir tilbøyeleg til å leva i hus enn i skogområde og er vanleg i parkar og hagar. Ho er vanskeleg å skilja frå skogflaggermus, umogleg utan å fanga ho. Det er difor gjort relativt få sikre funn av arten i Noreg. I Sverige og Danmark reknar ein med at skjeggflaggermusa er i sterk tilbakegang, men det er uvisst om dette også er tilfellet i Noreg.
Raudlistevurdering
Seinare års registreringsarbeid på Vestlandet har vist at arten er vanlegare enn tidlegare antatt i denne landsdelen Bestandsstorleiken er svært usikker, men blir antatt å omfatta meir enn 1000 reproduserande individ. Dei rike løvskogsliene på Vestlandet kan potensielt husa ein betydeleg bestand, men på Austlandet synest arten å vera meir fåtalig.
Lansenebb
Skildring
IUCN har kategorisert begge artar som livskraftige artar (LC).
Skjeggflaggermus
Raudlistevurdering
Det er viktig at tidsserien med underjordiske teljingar fortset og blir utvida til andre område. Det er vidare eit sterkt behov for etablering av overvakingsseriar som dekker artens yngleperiode.
Konklusjon: På grunn av det store utbreiingsområdet og ein antatt bestand på meir enn 1000 reproduserande individ, vurderer Artsdatabanken skjeggflaggermus (Myotis mystacinus) som livskraftig LC. Kunnskapsgrunnlaget for å vurdera rødlistestatus er likevel avgrensa, og det er sterkt ønskeleg med meir kunnskap om den reelle bestandsstatusen til arten i Noreg.
Lansenebb
Artslista
Lansenebb i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V13.1, 2023, med norske artsnamn etter Norske navn på verdens fugler. IUCN kategori er etter HBW and BirdLife Taxonomic Checklist.
Vardal Idrettsforening
Vardal Idrettsforening er eit idrettslag heimehøyrande i Vardal i Gjøvik kommune, skipa 18.august 1918. Vardal IF er aktivt med i fotball og spelar i heilblå drakter. Vardal Idrettspark er heimebana.
Cartographers Range
Cartographers Range er ei ulendt fjellkjede kring 40 km lang i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Fjellkjeda grensar i nord til Pearl Harborbreen, i aust til Tuckerbreen og i sør til Hearfield- og Trafalgarbreen.
Ho vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kartografane og teknikarane i Special Maps i USGS.
Nassereddin Shah-relieffet
Nassereddin Shah-relieffet, òg kjend som Shekl Shah og Shekl-e Shah (persisk شکل شاه) er eit klipperelieff tinga av Naser al-Din Shah Qajar kring 1879, som syner sjahen til hest omgjeve av ti ståande ministrar. Det er det siste i ein tradisjon av store klipperelieff tinga av iranske herskarar. Det ligg langs Haraz-vegen oppom Harazelva, kring 60 km frå Amol i Mazandaran i Iran og nær ein eldgamal sassnideveg. Verket vart tinga etter at det vart bygt ein ny veg her i 1879.
Relieffet er hogd ut i ei rame som er åtte meter lang og fire meter høg. Det har ein inskripsjon av poetiske vers på persisk. Russiske soldatar nytta dette relieffet som mål under skyteøvingar under andre verdskrigen.
Sportsklubben Stag
Stag sitt fotballag var på sitt høgste nivå då det i 1969 spelte i 2. divisjon avdeling A, der Stag møtte lag som Vålerengen IF, Mjøndalen IF og avdelingsvinnar Pors. Stag enda då på 7. plass og rykte ned i 3. divisjon, same året som det vart tap i 3. runde i NM-cupen mot blivande finalist Fredrikstad FK.
Stag har dei seinare åra hatt eit av dei beste mannskapa i kroppsturn i Noreg.
Barnes Icefalls
Barnes Icefalls er ei gruppe isfall langs Washington Escarpment mellom Mount Dover og Bennett Spires i Neptune Range i Pensacolafjella. Dei vart kartlagte av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter James C. Barnes, ein meteorolog og forskingssjef ved Ellsworth-basen, vinteren 1962.
Yarim
Yarim er ein by i Ibb guvernement i Jemen. Han ligg i hjartet av dei jemenittiske fjella, på eit høgslette dominert av massiv og det nærliggande Jabal Sumarah, som stig til 3000 meter over havet.
Historie
I antikken var Yarim-området kjernen i Himjar, som styrte over det meste av Sør-Arabia frå kring 115 fvt. til kring 575 evt. Himjaritt-hovudstaden Zafar låg kring 14 km sør for Yarim.
Yarim vart erobra av houthiar i oktober 2014 under Houthi-opprøret i Jemen. Byen var derfor eit mål under Operasjon Decisive Storm.
Namnesoge
Namnet syner til fjella der han ligg, og kjem frå verbet ar'ama, som vart til Aram, A'rm, Yareem og Maryama. Desse namna finst på fjellandsbyar i Jemen, Asir og Syria.
Colin Maclaurin
Colin Maclaurin var ein skotsk matematikar.
Han var professor i Aberdeen frå 1717, og i Edinburgh frå 1725 til 1745 etter tilråding av Isaac Newton. Han var særleg interessert i geometri og søkte mellom anna å byggje fluksjonsrekninga til Newton opp reint geometrisk. Han er elles mest kjend i samband med Maclaurin-rekkjer, som ikkje skuldast han, men er eit spesialtilfelle av Taylor-rekkjer.
Claude-Gaspard Bachet de Méziriac
Han skreiv poesisamlingar på fransk og latin, og vart medlem av Det franske akademiet då det vart grunnlagd i 1634. I matematikken arbeidde han med talteori og stilte mellom anna opp hypotesen om at eit kvart heilt tal kan skrivast som ein sum av fire kvadrattal. Dette vart sidan bevist av Joseph Louis Lagrange. Studiane til Méziriac, og særleg omsetjinga hans av verka til Diofant frå gresk, inspirerte Pierre de Fermat i det talteoretiske arbeidet hans. Det mest kjende verket til Méziriac er ei samling matematiske underhaldningsproblem, Problèmes plaisans et délectables qui se font par les nombres, frå 1612, som sidan er komen ut i mange utgåver.
Sköldinge
Sköldinge er ein svensk tettstad i Katrineholms kommun i Södermanlands län i Södermanland. I 2005 hadde tettstaden 630 innbyggjarar.
Dactylorhiza incarnata ssp. pulchella
'Dactylorhiza incarnata'' ssp. pulchella''' er ei plante i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Underarten finst truleg ikkje i Noreg, men er teken med i namnetreet i Artsdatabanken.
Systematikk
Dactylorhiza incarnata ssp. pulchella høyrer til den vanskelege slekta Dactylorhiza, på norsk marihandslekta. Den er ein underart av engmarihand, men mange klassifiseringar godtek ikke denne underarten. Fordelinga på underartar av engmarihand er ikkje fullt ut klarlagd på Dei britiske øyane.
Kisho Yano
er ein japansk fotballspelar.
Dactylorhiza incarnata ssp. pulchella
Utbreiing
I Noreg er det registrert nokre funn i herbariebelegg frå 1855 til 1930. Underarten høyrer elles heime i Storbritannia og Irland og blir rekna som endemisk for Dei britiske øyane.
I den irske raudlista har underarten status som livskraftig (LC). I den britiske raudlista er arten no sett på venteliste (WL) i påvente av meir data, det same gjeld lokalt i England. Han finst truleg ikkje i Skottland, men har vore rekna som livskraftig (LC) i Wales,
Concord Mountains
Concord Mountains er ei gruppe fjell nordvest i Victoria Land som består av Everett Range, Mirabito Range, King Range, Leitch Massif, East Quartzite Range og West Quartzite Range.
Dei vart kartlagde av USGS frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Fjellkjeda vart namngjeve av det nordlege laget under NZGSAE som utforska området, 1963–64, etter den internasjonale harmonien som eksisteret i Antarktis, særleg sidan det var fem nasjonar som deltok på denne ekspedisjonen. Concord er eit engelsk ord for samhald.
Henning Jensen
Henning Jensen var ein dansk fotballspelar frå Nørresundby som vann UEFA-cupen 1975 for Borussia Mönchengladbach. Perioden 1975-80 vart han seriemeister i såvel Vest-Tyskland, som i Spania og Nederland.
Klubbspel
Angrepsspelaren Jensen spelte på nivå fire i heimlege Nørresundby til sommaren 1972. Etter å ha imponert i ein kvalifiseringskamp til Sommar-OL 1972 fekk han kontrakt med den vesttyske toppklubben Borussia Mönchengladbach. Med Borussia vann han DFB-pokalen i 1973, UEFA-cupen 1975 og bundesligaen 1975 og 1976. Deretter vart han overført til Real Madrid i Spania og var med på å vinne La Liga i 1978 og 1979. Frå 1979 til -81 var Jensen i to sesongar Ajax-spelar, i sin fyrste sesong vart han nederlandsk seriemeister. Han avslutta si tid som aktiv spelar med Aarhus GF, der han frå 1981 til -83 for fyrste gong spelte i dansk toppserie.
Landslagsspel
Frå 1972 til 1980 deltok Jensen i 21 av Danmarks landskampar. Han skåra 9 mål.
Distriktet Mendrisio
Mendrisio er eitt av åtte distrikt i kantonen Ticino i Sveits. Distriktet har eit areal på 100,9 km² og hadde 48 729 innbyggarar i 2010. Distriktet, som har namn etter hovudstaden Mendrisio, grensar på tre kantar (vest/sør/aust) mot Italia.
Mendrisio omfattar fem krinsar (italiensk circoli), som består av til saman 13 kommunar. Omframt byen Mendrisio er Chiasso den einaste kommunen som har meir enn 5 000 innbyggjarar. Dei andre kommunane er Coldrerio, Balerna, Castel San Pietro, Morbio Inferiore, Vacallo, Breggia, Stabio, Novazzano, Ligornetto, Riva San Vitale, Meride og Besazio.
Italiensk er offisielt språk i distriktet.
Magic Dick
Richard Salwitz, kjend som Magic Dick, er ein amerikansk musikar mest kjend or å spele munnspel i The J. Geils Band. I tillegg til munnspel spelte Salwitz trompet og saksofon.
NM i friidrett 1953
Noregsmeisterskapen i friidrett 1953, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Trondheim stadion i Trondheim dagane 14.-16. august 1953. Sportsklubben Freidig og Trondheim & Omegn Friidrettskrets arrangerte ein meisterskap som omfatta 19 tevlingar for menn og 11 for kvinner.
Sverre Strandli vart tildelt den store kongepokalen for sitt lengste sleggjekast. Anne Marie Woldset fekk den vesle kongepokalen for sigeren på 60 meter.
100 meter
<br style="clear:both;" />
200 m
<br style="clear:both;" />
400 m
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
1500 m
<br style="clear:both;" />
Skiold
Ski- og Ballklubben Skiold er eit idrettslag heimehøyrande i bydelen Strømsø i Drammen kommune, stifta 7. juni 1910. Laget er aktivt i fotball og innebandy, tidlegare har også bandy og ishockey stått på programmet. Både i 1939 og 1957 vann Skiold noregsmeisterskapen i bandy.
Skiold har hatt Marienlyst stadion til heimebane sidan 1924. Laget spelar i raude trøyer og strømper, samt kvite bukser.
NM i alpine greiner 2003
Noregsmeisterskapen i alpine greiner 2003 vart avvikla på Oppdal i Sør-Trøndelag i tida frå 20. til 25. mars, med Oppdal Idrettslag som arrangør.
Skiold
Skiold var med i norsk bandy frå 1920 til 1997, då bandyavdelinga gjekk inn i nydanninga Drammen Bandy. Gjennom delar av 1960-70-åra hadde klubben også eit ishockeylag.
NM i friidrett 1953
5 000 m
<br style="clear:both;" />
NM i alpine greiner 2003
Slalåm
Dato: 25. mars
NM i friidrett 1953
10 000 m
<br style="clear:both;" />
Skiold
Kjelder
heimeside
NM i alpine greiner 2003
Slalåm
Stad: Oppdal
NM i friidrett 1953
110 meter hekk
<br style="clear:both;" />
NM i alpine greiner 2003
Slalåm
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
Dato: 24. mars
Stad: Oppdal
NM i friidrett 1953
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
Cosekans
Cosekans med symbol csc eller cosec er ein trigonometrisk funksjon. Cosekans til ein vinkel i ein rettvinkla trekant er definert som forholdet mellom hypotenusen og den motståande kateten til vinkelen.
NM i friidrett 1953
1000 meter stafett
<br style="clear:both;" />
NM i alpine greiner 2003
Storslalåm
<br style="clear:both;" />
Cosekans
Cosekans, csc A, er det inverse talet til sin A:
Old, New, Borrowed and Blue
Old New Borrowed and Blue er det fjerde studioalbumet til den britiske rockegruppa Slade. Det kom ut 15. februar 1974 og gjekk til topps på UK Albums Chart. Albumet selde til gullplate i Storbritannia. Produsenten på innspelinga var Chas Chandler. For albumet prøvde Slade å gå bort frå den vanlege rockeformelen sin. Til dømes var singlane «My Friend Stan» og «Everyday» pianodominerte og hadde ikkje den typiske «Slade»-stilen.
NM i friidrett 1953
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
NM i alpine greiner 2003
Vidlåm (Super-g)
Stad: Oppdal
Old, New, Borrowed and Blue
Bakgrunn
Old New Borrowed and Blue vart spelt inn blant forskjellige turné- og salsfremmande aktivitetar i slutten av 1973, og òg medan trommeslagaren Don Powell kom seg att etter å ha vore involvert i ei nesten dødeleg bilulykke i juli, noko som ei kort stund bandet vurderte framtida si. Trass i den kritiske tilstanden hans, var Powell i stand til å komma seg og bandet gjekk snart inn i studioet for å spela inn materiale til det nye albumet. Under innspelinga av «My Friend Stan» gjekk Powell framleis ved hjelp av ei krykkje og måtte løftast opp på trommestolen. På albumet freista bandet å fortsetja den vanlege formelen sin på nokre spor, medan andre tok ei endring i musikalsk retning. Tittelen til albumet, som forklart av Holder, kom frå innhaldet i albumet, som bandet følte hadde ei blanding av gamle, nye, lånte og blå songar.
NM i friidrett 1953
Stavhopp
<br style="clear:both;" />
NM i alpine greiner 2003
Vidlåm (Super-g)
<br style="clear:both;" />
Old, New, Borrowed and Blue
Bakgrunn
«My Friend Stan» vart gjeven ut som den første singelen til albumet i september 1973 og nådde andreplassen på singellista i Storbritannia. Utover jula 1973 oppnådde bandet òg ein førsteplass med «Merry Xmas Everybody». Old New Borrowed and Blue kom ut i februar 1974 og gjekk til topps i Storbritannia. I Storbritannia vart Old New Borrowed and Blue tildelt gullplate av BPI før utgjevinga, utelukkande basert på førehandssal. På den tida hadde ein talsmann for Slade rapportert til Record Mirror: «Albumet har selt dobbelt så mange lydband og kassettar som dei tidlegare platene deira.» I mars nådde andre singelen frå albumet «Everyday» tredjeplassen på den britiske singellista. I Amerika nådde Stomp Your Hands, Clap Your Feet 168. plassen på Billboard-lista. «Good Time Gals» vart gjeven ut som singel der i februar 1974. Seinare i mai vart «When the Lights Are Out» òg utgjeven i Amerika og Belgia. Ingen av singlane gjekk inn på Billboard-lista.
NM i alpine greiner 2003
Utfor
Stad: Oppdal
NM i friidrett 1953
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
NM i alpine greiner 2003
Utfor
<br style="clear:both;" />
NM i friidrett 1953
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
NM i alpine greiner 2003
Vidlåm (Super-g)
Dato: 22. mars
NM i friidrett 1953
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
Old, New, Borrowed and Blue
Songar
«Just Want a Little Bit» er ein coverversjon av Rosco Gordon-songen frå 1959, som var ein mindre hit i 1964 for Liverpool-gruppa The Undertakers. Songen vart seinare spelt inn i 1977 av The Animals òg, der Slade-manageren og produsenten Chas Chandler var bassist. På den tida var songen ofte spelt på konsertane til Slade. «When the Lights Are Out» er det første sporet til bandet med Jim Lea på hovudvokal. I eit intervju frå 1974 for lesarane av «19», kommenterte Holder spøkande: «Det er ikkje noko som er som ein god songar og Jimmy er ikkje noko som ein god songar.» Songen vart seinare covra av Bob Segarini i 1978 og den amerikansk rockegruppa Cheap Trick på albumet The Latest i 2009. Lea spelte òg inn sin eigen versjon med broren Frank Lea under namnet The Dummies i 1979. «My Town» dukka opphavleg opp som B-sida til «My Friend Stan».
NM i alpine greiner 2003
Utfor
Dato: 20. mars
NM i friidrett 1953
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
60 m
<br style="clear:both;" />
100 m
<br style="clear:both;" />
Grimnesmål
Grimnesmål, norrønt Grímnismál, òg kalla Grimnismål, er eit visdomsdikt frå Odins munn, i norrøn mytologi i Den eldre Edda. Diktet finst i dei islandske handskrifta Codex Regius og manuskriptet AM 748.
Old, New, Borrowed and Blue
Songar
«How Can It Be» er eit countryaktig spor med akustisk gitar. «Don't Blame Me» dukka opphavleg opp som B-sida til «Merry Xmas Everybody». I eit fanklubbintervju frå 1979 sa Lea om songen: «'Don't Blame Me' var ein tidsfyller, eg trur at han vart skapt slik. Då han vart brukt som ei B-side, visste me ikkje ein gong at han vart brukt. Han vart vald ut av kontoret.»
Grimnesmål
Handling
Namnet Grimnesmål tydar «den maskerte si tale», då Grimne tydar «den maskerte». I avslutninga av diktet gjev «den maskerte» seg til kjenne som guden Odin etter at han har gjort greie for korleis verda er utforma, korleis verda kom til ved å ha vorte laga av lekamen til jotunen Yme, kva som er namna på dei ulike heimene som gudane og gudinnane bur i og kven som bur der, korleis treet Yggdrasil vert beita på av både ormar og hjortar og difor går ein låk lagnad til møtes, kva for elvar som renn i verda og kvar dei kjem frå, kva for ulike namn Odin gjev seg ut for å ha i ymse situasjonar, og så bortetter.
Old, New, Borrowed and Blue
Songar
Chandler hadde overtalt Lea til å fullføra «My Friend Stan» etter at han høyrde Lea spela melodien heime på pianoet sitt. «Everyday» inneheld òg piano og vart gjeve ut som singel etter at Chandler insisterte på det. Jim Lea var heilt imot at det skulle vera ei A-side og krangela med Chandler på heile flyturen mellom Storbritannia og Australia. Då han vart utgjeven visste bandet at dei tok ein risiko, men «Everyday» kom til å bli spelt fast på konsertane deira. Songen inneheldt Lea på gitar sidan gitaristen Dave Hill var borte på bryllaupsreise på tidspunktet for innspelinga. «Good Time Gals» vart òg gjeven ut som B-side til «Everyday».
Grimnesmål
Handling
Sjølve diktet vert ramma inn av ei prosaforteljing med dette innhaldet:
Old, New, Borrowed and Blue
Mottaking
Ved utgivinga følte The Sun at albumet markerte byrjinga på at Slade vart eit «ekte albumband». Anmelderen kommenterte at songane «tøffa seg» og at albumet var «fagleg produsert». Det amerikanske magasinet Cash Box skildra albumet som «nok ei kraftig samling av 'Toons'», med «rå kraft» som «den mest umiddelbare kjensla du føler frå LP-en». På Disc Music Awards 1974 vart albumet kåra til det «tiande beste albumet av året».
NM i friidrett 1953
80 meter hekk
<br style="clear:both;" />
Les Binks
James Leslie Binks er ein irsk heavy metal-trommeslagar, mest kjend som trommeslagar i Judas Priest.
Biografi
Han var tidlegare trommeslagar for Eric Burdon og spelte trommer i 1974 på albumet til Roger Glover, The Butterfly Ball and the Grasshopper's Feast, i lag med andre musikarar som David Coverdale, Glenn Hughes og Ronnie James Dio bak mikrofonen.
Grimnesmål
Handling
Frigg og Odin oppfostrar dei to kongssønene Agnar og Geirrød (norrønt Geirrøðr). Frigg tek seg av Agnar og Odin Geirrød. Deretter seglar dei heim, men Geirrød hoppar i land først og støyter båten ut igjen og seier: «Far du dit trolla tek deg». Når faren deira døyr, vert Geirrød konge.
Old, New, Borrowed and Blue
Mottaking
AllMusic uttalte at albumet såg «låtskrivingsinnsatsen» til Slade gå inn i «meir mjuke beite». I ei melding av Stomp Your Hands, Clap Your Feet sa AllMusic: «Full av rock and roll-varemerket til Slade held Stomp Your Hands, Clap Your Feet fram den stampande stilen til bandet. Det er litt utdatert, men rockar framleis hardt.» Bob Stanley frå The Times følte at albumet var «basert på dei tidlege albuma deira», og uttalte: «Dette er gledelege, uskakke og upretensiøse ting som minner deg om korleis dei rasla frå seg seks førsteplassar.» I 2010 vurderte Classic Rock albumet som «overlegent: sementerte ryet deira» og noterte blandinga av «vonde balladar» og «munnvatnande kommersielle, harde rockeperler».
Grimnesmål
Handling
Når Odin skryt av sin fosterson, påstår Frigg at han er gjerrig på maten når gjester kjem på besøk.
Les Binks
Biografi
Binks spelte med Judas Priest i to år frå mars 1977 til juli 1979, og spelte inn to studioalbum og eit konsertalbum med dei. Judas Priest ønskte på den tida å gå mot ein meir groove-orientert stil med mindre av den kompliserte, jazz-aktige stilen til Binks. Då han vart spurt om han kunne endre spelestilen sin, sa han at det var umogeleg, og dei gjekk kvart til sitt. Judas Priest hyrte så Dave Holland frå Trapeze.