cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Knut Larsson Liestøl
Han var fødd på garden Listøl i Åseral, gjekk i allmugeskulen tre dagar årleg. Las seg til kunnskapar. Etter å ha vore tenestegut vart han gardbrukar på Austergard i Åseral og lensmann 1837-87. Medlem av heradsstyret og forlikskommisjonen.
Liestøl var stortingsmann for Nedenes amt frå 1865 til 1873. Han var i 1865-66 medlem av bankomiteen, 1868-69 og 1871 av næringskomite nr 2 og 1871-73 av justiskomite nr 2.
Han døydde på garden sin i Åseral i 1890.
Arnanipa tunnel
Arnanipa tunnel er ein einspora tunnel for jarnbanelina Bergensbanen (Vossabanen) gjennom fjellet Arnanipa, som eigenleg har namnet Ådnanipa, i Arna i Bergen kommune. Tunnelen er 2190 meter lang, og vart opna i 1964 som lekk i den omlegginga av Bergensbanen til ein stuttare trasé som bygginga av Ulrikstunnelen òg var ein del av. Før desse to tunnelane var bygde, gjekk toget om Garnes og Nesttun på den siste strekninga inn til Bergen stasjon. På delar av denne strekninga, som no er lagd ned, er det museumsjarnbane, Museet Gamle Vossebanen, med køyring av veterantog i sommarsesongen.
Jarnbanetunnelen er den eine av to tunnelar gjennom Arnanipa. Den andre, som vanlegvis vert kalla Arnanipatunnelen (i eitt ord), er ein 2133 meter lang vegtunnel for Europaveg 16, opna i 1980.
Frank Bakke-Jensen
Frank Bakke-Jensen er ein norsk politikar frå Høgre og forsvarsminister i regjeringa Solberg frå 20. oktober 2017. Før det var han frå 20. desember 2016 EØS- og EU-minister.
Han var ordførar i Båtsfjord frå 2007 til han vart vald inn på Stortinget frå Finnmark fylke i 2009. Bakke-Jensen er utdanna innan skipselektronikk frå Hammerfest og Tromsø, og har bakgrunn frå skoleverket og som sjølvstendig næringsdrivande ekspeditør for Båtsfjord lufthamn.
Ordførar
Bakke-Jensen vart vald som ordførar i 2007, trass i at Arbeidarpartiet fekk 54,7 prosent av stemmene og ni av femten representantar i kommunestyret. Etter nominasjonsvalet hadde fleire Ap-nominerte trekt seg frå lista, og når valet var gjennomført var to av utbrytarane vald inn. Ein av utbrytarane møtte ikkje på det konstituerande møtet, men det viste seg at også det første varamedlemmet braut ut. Jensen vart dermed vald med Høgres fire, Framstegspartiets to representantar i tillegg til dei to møtande utbrytarane frå Arbeidarpartiet. Som ordførar ivra Bakke-Jensen mellom anna for at Båtsfjord skulle få eigen vidaregåande skole, drifta av kommunen sjølv.
Hjullastar
Hjullastar er ei anleggsmaskin som vert nytta for lasting og planering av jord, grus og stein, men og for arbeid som lasting av tømmer og trelast, rydding av snø osb.
Med unnatak av nokre små maskinar er moderne hjullastarar rammestyrte, med motoren på den bakre og lasteapparatet på den fremre delen.
Soge
Dei fyrste hjullastarane hadde bakhjulsstyring og det var ikkje før på 1950-talet, då hydrauliske komponentar vart tilgjengelege, at rammestyring vart innført. Den fyrste hjullastaren med rammestyring tykkjest å ha vore Scoopmobile Model LD-5, som vart produsert av Mixermobile Manufacturers i Portland i Oregon i USA. Han kom på marknaden i 1953 og var truleg den fyrste maskina som var utstyrt med hydraulisk rammestyring.
Simrishamn
Historie
Sigurd Jorsalfare skal ifølgje Heimskringla ha kome siglande til «Svimraros» (Simris) i år 1123 og herfrå ha gjort utfall mot Tommerup.
Før byen blei kjøpstad var det eit lite fiskeleie på staden, som var hamn for den nærliggande kjøpstaden Tommerup, der den danske kongen hadde eit myntverk. Simmershamn fekk kjøpstadsprivilegium og ei ny kyrkje, Sankt Nicolai på byrjinga av 1300-talet. Byen blømde under Kristian IV, men blei i 1655 kraftig råka av pest. Byen var ein viktig del i handelen med det nærliggande Bornholm.
I dag er Simrishamn eit ynda turistmål på Österlen.
Checkers Drive In Restaurants
Checkers Drive In Restaurants er ei snøggmatkjede i USA. Selskapet driv drive through-serveringsstader under namna Checkers og Rally ' s i 28 delstatar og i District of Columbia. Dei har hamburgerar, pylser, pomme frites og milkshake som spesialitetar.
Östra Karup
Östra Karup er ein tettstad i Båstads kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 563 innbyggjarar.
Ängelholm
Ängelholm er ein svensk by og centralort i Ängelholm kommun i Skåne län i landskapet Skåne. I 2005 hadde byen 22,532 innbyggjarar.
Tanga
Tanga kan visa til:
Euklas
Euklas er eit sjeldant berylliumhaldig mineral. Det er fargelaust til blåleg-grønt med monoklin symmetri og kjemisk formel BeAlSiO4(OH). Det er funne i særs små mengder som sekundærmineral etter beryll i eit feltspatbrot i Iveland.
Half-ration Névé
Half-ration Névé er ein stor firn ved enden av Aviatorbreen i Victoria Land i Antarktis. Han er stort sett lukka på vestsida av Mesa Range. Han fekk dette namnet av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1962–63, fordi nye forsyningar vart forseinka i fleire dagar av snøstorm og gruppa måtte nøye seg med reduserte rasjonar.
Sveising
Sveising er ein prosess for å føye saman materiale ved samansmelting. Termoplaster og metall er eksempel på materiale som kan sveisast. Sveisinga skjer ved at kontaktflatene på arbeidsstykka, ofte saman med eit fyllmateriale (sveisetråd eller sveiseelektrode) vert varma opp til dei smeltar, og flyt saman ved kohesjon.
Oppvarminga kan skje ved forbrenning, elektrisk straum, laserlys, elektronstråling, friksjon eller ultralyd. Når sveisefugen avkjølast dannast det ei fast varig sambinding. Ofte kan det vere naudsynt med eit dekkmateriale, for eksempel ein inertgass, for å hindre at smeltene brenn med oksygen i lufta. For høgfast sveising krevst også spesielle herdeprosessar ved avkjølinga av sveisen for å få rett seigleik og unngå spenningar som vil føre til sprekkdanningar og brot.
Sveising er ulik lodding og hardlodding. Ved desse metodane for samanføying er det berre fyllmaterialet, for eksempel loddetinn, som smelter og bitt arbeidsstykka ved adhesjon. Arbeidsstykka har høgare smeltetemperatur og smeltar ikkje saman.
Sveising er ein hyppig årsak til yrkesskadar og brann og krev spesielle verne- og sikringstiltak.
Historikk
Smisveising har vore kjend tilbake til tidleg bruk av metall i bronsealderen. Metoden vart særleg utbreidd frå mellomalderen og skjer ved at smeden varmar abeidsstykka til dei glør i ei esse og deretter hamrar dei saman med ei slegge. Dette var den einaste kjende sveisemetoden fram til slutten av 1800-talet. Då kom gassveising og noko seinare elektrisk motstandssveising. Spesielt i første og andre verdskrigen vart sveisemetodane mykje betra, og i andre verdskrigen var ein komen så langt at sjølv store skipskonstruksjonar kunne heilsveisast i staden for å klinkbyggast, noko som sparte mykje tid. Eit eksempel er libertyskipa. I dag er automatisk robotisert elektrisk punktsveising og lysbogesveising vanleg ved serieproduksjon av metallprodukt, for eksempel bilproduksjon.
Sveisemetodar
Ei rekke ulike sveisemetodar er i bruk og vert valde avhengig av utstyr, kostnad, materialtypar og seriestorleik.
Smisveising
Smisveising vert normalt brukt for handverksmessig bearbeiding av stål og skjer ved at arbeidsstykka vert varma opp til dei er kvitglødande i ei esse. Dei vert deretter lagt saman og hamra saman med ei slegge. Samansmeltinga skjer derfor ved ein kombinasjon av trykk og temperatur. Metoden er vanleg ved smijarnsarbeid. Ved framstilling av finare knivar og sverd vert lag av hardare (høgare innhald av karbon) og mjukare stål lagde saman og smisveisa. Eggemnet vert bretta og smidd ut fleire gonger slik at emnet til slutt består av fleire titals tynne samansveisa lag av vekselvis mjukt og hardt stål som gir kniven eller sverdet rett kombinasjon av styrke, fleksibilitet og skarpleik. Når overflata vert handsama med syre oppstår eit karakteristisk bylgjemønster og slike stål kallast figursmidde (pattern welded) eller «damascert» stål. Men dette skal ikkje forvekslast med eigentleg damaskusstål i dei kjende damaskussverda som vart laga med ein annan prosess.
Lysbogesveising
Elektrisk lysbogesveising krev eit elektrisk sveiseaggregat som gir ein høg kontrollert elektrisk straum til sveiseelektroden. Ved spissen av elektroden møter straumen ein elektrisk motstand mot arbeidsstykket, og det utviklast varme som smeltar arbeidsstykka og elektroden mot sveisefugen. Sveiseregulatoren er konstruert slik at ein får ein relativt høg tennspenning for lysbogen (for eksempel 60 volt) og deretter ein grense for straumen som typisk kan innstillast i området 30 til 200 ampere avhengig av elektrodetype og dimensjon. Det kan brukast likestraum eller vekselstraum. Elektroden kan vere faste stavar, sveiseelektrodar som brukast opp og skiftast, eller sveisetråd som matast frå ein oppkveila rull. Sveiseelektroden er same metall som skal sveisast og er tilsett silisium og mangan som hindrar oksidasjon og poredanning. Ved likestraumssveising vil den sida som har positiv polaritet ha sterkast varmeutvikling. Ved negativ elektrode vert derfor varmeutviklinga i arbeidsstykket størst og innsmeltinga og dermed djupna av sveisefugen større.
Gassveising
Den vanlegaste metoden for gassveising skjer med ein brennar som kombinerer acetylen og oksygen, sveisegass, og vert forenkla kalla acetylensveising. Det har lenge vore ein populær sveisemetode, men er mindre egna for industriell serieproduksjon. Den brukast handverksmessig for sveising av røyr, og mindre reparasjonsarbeid og krev mindre presisjon ved sveising av tynt gods enn lysbogesveising. Utstyret består av gassflasker med trykkregulator og ein sveisebrennar som blander gassane og held ved like sveiseflammen. Temperaturen når omkring 3100 °C og det vert brukt fyllmateriale i form av ein separat sveisetråd. Gassveising varmar eit større område av arbeidsstykket og kan gi større deformasjonar og restspenningar i arbeidsstykka.,
Andre gasskombinasjonar er acetylen-luft og hydrogen-oksygen. Gassveising vert også brukt ved sveising av termoplast men då med vanleg oppvarma luft ved nokre få hundre grader.
Punktsveising
Punktsveising kallast også motstandssveising og brukast normalt ved samanfesting av tynne plater. Kontaktelektrodar klemmer mot kvar side av platene som vert sveiste. Det brukast svært høg straum, typisk 1000-100 000 Ampere i korte pulsar som smeltar arbeidsstykket i kontaktpunktet. Metoden er effektiv og gir liten grad av deformasjon og ureining, men er avgrensa til overlappande plater og tråd opp til 3 mm tjukkleik der ein har tilgang til begge sider. Metoden er mykje brukt for platekonstruksjonar som bilkarosseri og kabinett og er veleigna for automatisk produksjon med robotar.
Ein variant er saumsveising som brukar rullande elektrodar i staden for punktelektrodar og gir ein kontinuerleg sveiseskøyt.
Strålesveising
Strålesveising brukar laserstrålar eller elektronstrålar. Skilnaden er i energitilførselen som kjem frå ein laser eller frå elektron som akselererast i eit elektrisk felt i vakuum. Metoden har høg utstyrskostnad, men begge gir ein konsentrert stråle som kan gi ein smal og tilstrekkeleg djup sveisefuge med svært høg hastigheit. Metoden krev ein automatisert produksjon og brukast derfor for store seriar i høg hastigheit.
Vernetiltak
Arbeidstilsynet fører tilsyn med arbeid etter Forskrift om sveising, termisk skjering, termisk sprøyting, kolbogemeisling, lodding og sliping (varmt arbeid) og rettleiingar.
Før ein kan byrja å sveisa, krevst det i fleire bransjar at ein går gjennom viktige prosessar. At arbeidsstykke er korrekt dokumenterte (for eventuelt å bli etterprøva) er eit anna krav.
Helseskadar
Helseskadar frå sveising kjem både av lys, varme og metalldampar/støv lyd og belasting:
Brann
Som ved alt arbeid som krev høg temperatur (varmt arbeid) er det risiko for alvorlege brann- og eksplosjonsulykker. Prosedyrar og rutinar for utføring av varmt arbeid skal innarbeidast i verksemda sin internkontroll. Denne skal gi reglar for tildekking, reinhald, brannvakt, sløkking og liknande.
Schwartz Range
Schwartz Range er ei fjellkjede som strekkjer seg frå nordaust til sørvest, 27 km sørvest for Edward VIII Bay i Antarktis. Dei vart oppdaga i november 1954 av R. Dovers og Georges Schwartz i ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) under ein sledetur til Edward VIII Bay. Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter Schwartz, som var fransk observatør med ANARE ved Mawson Station i 1954.
Jean-François de Troy
Jean-François de Troy var ein fransk målar og gobeleng-designer under rokokkoen, fødd i Paris. Han er i dag best kjend for sine lette, innsmigrande sjangermåleri med motiv frå livet til den franske eliten.
Han var av målarslekt, faren François de Troy (1645–1730) var ein etterspurd portrettmålar. Faren var den fyrste læremeisteren hans, og den som kosta på han den fyrste reisa til Italia. Troy budde i Roma frå 1699 til 1706, men under opphaldet besøkte han også mange av dei norditalienske byane.
Liv og gjerning
Troy bygde, i hovudsak, sin suksess som målar gjennom store komposisjonar over historiske og allegoriske emne, til dømes Tida avdekker sanninga frå 1733. Ettertida har i staden rosa han for dei mindre, kammers-store og meir åndelege scenene med elegant selskapsliv. Desse måla han i Paris mellom 1725 og 1738, då han atter reiste til Roma.
I etterhand av den suksessen Antoine Watteau hadde med sine måleri, kom det ei bylgje av målarar som tok etter motiva og stilen til Watteau. Troy sine bilete, særleg Varselet, eller guvernante Fidèle frå 1723, er mellom dei aller beste av desse.
Mellom 1724 og 1737 arbeidde Troy på oppdrag for Versailles og Fontainebleau. Han gav form til to sett med biletteppe til gobelengar, begge over sju tema, namnleg Esters historie (1737–40) og Historia om Jason (1743–46).
Libohovë
Libohovë er ein by og ein kommune i regionen Gjirokastër i Albania. Kommunen ligg sør i landet.
Kommunen vart oppretta gjennom ei admininistrasjonsreform i 2014, ved at den tidlegare bykommunen Libohovë vart slått saman med landkommunane Qendër Libohovë og Zagori. Dei tidlegare kommunane inngår no som kommunaleiningar i den nye storkommunen. Kommunen har hovudsete i Libohovë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande bykommunen 1 992 innbyggjarar, medan dei tre kommunane som i dag utgjer storkommunen Libohovë, til saman hadde 3 667 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var dei tidlegare by- og landkommunane ein del av distriktet Gjirokastër. Den dåverande bykommunen omfatta berre sjølve byen Libohovë.
Daniel Knutsson Vigeland
Daniel Knutsson Vigeland var ein norsk gardbrukar, ordførar og stortingsmann frå Øyestad i Aust-Agder. Daniel A. Vigeland var dottersonen hans.
Far hans var gardbrukar på Vigeland, og sjølv tok han i si tid over farsgarden. Han var medlem av heradsstyret i Øyestad 1838-57, ordførar eit par år. Vigeland var stortingsmann i 1827, 1828, 1839 og 1845, alle gongene vald frå Nedenes og Robygdelagets amt. Han var i 1827 medlem av tollkomiteen, 1839 av komiteen om militærutgiftene og 1845 av militærkomiteen.
Han døydde på slektsgarden i Øyestad i 1869.
Mount Overlord
Mount Overlord er eit særs stort fjell og ein utdøydd stratovulkan like nordvest for Deception Plateau, 80 km innover frå Rosshavet og like aust for toppen av Aviatorbreen i Victoria Land. Den asymmetriske vulkankjegla ligg på kanten av eit platå oppom Aviatorbreen. Det meste av kjegla er isdekt, men Mount Overlord har ein 2 km brei kaldera. Vulkanske bergartar på vestsida er daterte til kring sju millionar år gamle, så vulkanen er trudd å vere utdøydd. Det fekk dette namnet av det nordlege laget til New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962–63, fordi han er «overherre» over dei mindre toppane i området.
Hjuldosar
Hjuldosar er ein anleggsmaskin med same type frontskjer som ein bulldosar, men med hjul i staden for belte. Maskinane er som oftast rammestyrte, som ein hjullastar. Hjuldosarar er ikkje så vanlege som beltegåande bulldosarar, men farten er større og ved flytting over korte avstandar kan dei køyrast etter veg utan å gjera skade.
Veikåker kapell
Veikåker kapell er ei langkyrkje frå 1934 i Krødsherad kommune i Viken fylke. Kyrkjegarden vart innvigd i 1928, nokre år før kapellet.
Parasite Cone
Parasite Cone er eit lite vulkankjegle på nordvestsida av Mount Overlord, 6,5 nautiske mil (12 km) frå toppen, i Mountaineer Range i Victoria Land. Det fekk det skildrande namnet (Parasittkjegla) av av det nordlege laget til New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962-63.
Ingvald Ytterstad
Ytterstad var son til ein gardbrukar og fiskar, og skulle kom til å fylgje faren i næringsvegen. Frå 1882 dreiv han Lofot-fiske, allereie i 1885 var han høvedsmann under Lofot- og Finnmarks-fisket. Han skulle kome til å drive fiske i 58 år, 41 av dei som notformann og notreiar. I tillegg var han frå 1906 gardbrukar på Ytterstad, då han kjøpte farsgarden.
Ytterstad var medlem av heradsstyret i Lødingen frå 1909 til 1937. Tingperioden 1925-27 møtte han på Stortinget frå Nordland og for partiet Frisinna Venstre, medlem i Lønningskomiteen. Han lukkast ikkje å sikre seg fast plass for ein ny stortingsperiode, men var varamann 1928-30. Ytterstad møtte då i 1929-sesjonen frå 8. april.
Östra Örträsk
Östra Örträsk er er ein liten tettstad i Lycksele kommun i Västerbottens län, Sverige. Det ligg på den austlege breidda av Örträsksjön, på ein vestlege breidda ligg Västra Örträsk.
Northern Whig
Northern Whig (frå 1919 Northern Whig and Belfast Post) var ei irsk regional avis som kom ut i Belfast frå 1832, då avisa vart til etter opptak frå John Arnott. Frå starten gjekk avisa for å vera radikal, men dei politiske kontroversane om Home Rule for Irland dreiv avisa til å verta ei unionistisk avis etter 1885. Namnet Northern Whig er ei oppkalling etter The Northern Whig Club som var møtestad for hovudsakleg protestantiske anti-britiske radikalarar i United Irishmeni nokre år frå 1791. Avisa kom fyrst ut måndagar og torsdagar til 1849, då avisa gjekk over til utgjevingar tysdag, torsdag og laurdag. Frå 1858 vart The Northern Whig dagsavis.
I 1922 flytta avisa sine redaksjonslokale til Bridge street, sentralt i Belfast, og der vart dei verande til avisa gjekk inn i september 1963. Under den tunge tyske bombinga av Belfast («Belfast blitz», 15. april 1941) vart Bridge street nærmast bomba flat, og redaksjonslokale vart øydelagde. Prenteverka til to andre av Belfastavisene vart ogso øydelagde, men både Northern Whig, The News Letter og den nasjonalistiske konkurrenten Irish News kunne koma ut att utan opphald, etter praktiske handslag frå Belfast Telegraph.
Frå avisa gjekk inn i 1963 til 1997 var dei gamle redaksjonslokala kontorbygg. Då bygget rehabilitert og bygd om til pub med namnet The Northern Whig. Avisa gjekk inn rett i etterkant av ein streik frå National Union of Journalists, og opphøyret av Northern Whig skal ha skapt eit traume i avisbransjen i Belfast som vara gjennom 1960-åra. Det er hevda at avisa då hadde hatt langvarig arbeidskonflikt. Journalistane i Belfastavisene hadde tradisjonelt ikkje vore fagorganiserte heilt til 1947, då "Belfast and district branch" av (britiske) National Union of Journalists vart skipa. Northern Whig-leiinga, saman med leiingane for alle dei tre andre dagsavisene ville kvela fagorganiseringa frå starten, og nekta kategorisk å ha med fagforeininga å gjera. Det var ein posisjon dei ikkje greidde å halda lenge. Då Northern Whig gjekk inn i september 1963, handla striden med fagforeininga om noko heilt anna - fagforeininga streika mot reduksjon av den redaksjonelle staben. I historieboka til konkurrenten Belfast Telegraph vart dette omtala som "a disatrous dispute between its owners, the Cunningham family and the National Union of Journalists."
Politisk orientering
Redaksjonelt var avisa unionistisk etter omlag 1885, og vart rekna for å vera presbyteriansk orientert. Fram til 1963 var Northern Whig ei av tre unionistiske dagsaviser i Belfast, dei andre to var The News Letter og Belfast Telegraph. Dei tre unionistavisene hadde ein lang periode kvar sin dominerande eigarfamilie Cunningham (Northern Whig), Baird (Belfast Telegraph) og Henderson (News Letter). Av desse tre avisene var Northern Whig rekna for å vera den mest liberale. Northern Whig kunne likevel vera svært skarpt agitatorisk. Då Eamon De Valera vann valet i den Irske fristaten i 1932 prenta dei fylgjande ikkje spesielt forsonlege eller moderate «gratulasjon» på leiarplass:
I 1920-åra påstod Northern Whig at dei hadde det høgaste opplagstalet av desse tre, med omkring 30000. Men The News Letter ser ut til å ha hatt litt høgare og Belfast Telegraph ser ut til å ha hatt mykje høgare opplag (34000 og over 70000).
Kjende eigarar, redaktørar og journalistar
Etter andre verdskrigen vart James Glencairn Cunningham eigar og administrerande direktør for Northern Whig. Han hadde og leiande posisjonar i Ulster Unionist Party Medlem i og representerte partiet i senatet i Belfast.
•	19XX-19XX Joseph Robert Fisher, redaktør og unionistisk oppnemnd medlem i Irish Boundary Commission
Zagori
Zagori er ein tidlegare landkommune i regionen Gjirokastër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Libohovë.
Hercules Névé
Hercules Névé er ein firn ved nordenden av Mountaineer Range i Victoria Land i Antarktis. Han grensar til Deception Plateau, Astronautbreen, Retreat Hills og av vestlege sidebrear til Marinerbreen som Meanderbreen og Gairbreen. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1966–67 etter flyet C-130 Hercules som flydde gruppa inn i området. Det var òg ein mogeleg landingsplass for flyet.
Zagori
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Zagori 411 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Zagori ein del av distriktet Gjirokastër. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Daniel-André Tande
Daniel-André Tande er ein norsk skihoppar, fødd i Narvik og oppvoksen på Kongsberg. Han vart verdsmeister i skiflyging 2018 og har elles vunne to VM-gull i laghopping under skiflygings-VM, høvesvis 2016 og 2018. Under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang vart han olympisk meister med det norske laget som vann laghoppinga. Tand er medlem i Kongsberg IF.
Vegvals
Vegvals er ei anleggsmaskin som vert nytta for å komprimera vegbanen både før og etter at det vert lagt asfalt. Nokre vegvalsar har ein brei rull som dekkjer heile bredda, medan andre har ein brei valse i framkant og to smalare valsar i staden for bakhjul. Valsane vibrerer for å gjera pakkinga meir effektiv.
Got to Be Certain
«Got to Be Certain» er ein dansepopsong utført av den australske songaren Kylie Minogue, skriven og produsert av dei britiske låtskrivarane Stock Aitken Waterman for det fyrste studioalbumet hennar, Kylie (1988).
Songen vart utgjeven som den tredje singelen våren 1988. Den nådde toppen på hitlista i Australia, Belgia og Finland. Det nådde Topp 10 i Frankrike, Tyskland, Sør-Afrika, New Zealand og Storbritannia.
Anastasia Kelesidou
Anastasia Kelesidou er ein gresk tidlegare diskoskastar, fødd i Hamburg i dåverande Vest-Tyskland. Ho vann sølvmedaljen i diskosøvinga ved VM 1999 og 2003, Sommar-OL 2000 og 2004, samt bronsen ved VM 2001 og EM 2002.
Aktiv
Kelesidou tok steget inn i verdstoppen i diskoskasting då ho i Bari vann Mellomhavsleikane 1997 med eit kast på framifrå 66,18 meter. Frå 1999 til 2004 tok ho medalje i alle dei seks internasjonale meisterskapane; VM 1999, OL 2000, VM 2001, EM 2002, VM 2003, OL 2004. Gjennom dei seks diskostevlingane sanka ho fire sølvmedaljar og to bronsemedaljar. Etter tur måtte ho nøye seg med verte nummer to og klart overgått av tyske Franka Dietzsch i 1999 og kviterussiske Ellina Zvereva i 2000. Derimot var ho nær ved å vinne gullmedaljen i særleg VM 2003, men òg i OL 2004 truga ho vinnaren. To ulike utøvarar frå Kviterussland kneip då kvar si gullmedalje, Iryna Jatsjanka i 2003 og Natalja Sadova i 2004.
Kelesidou forbetra den greske rekorden i diskoskasting sju gongar, sist til 67,70 meter i Rethymno den 28. mai 1999.
Jens Steiro
Jens Jørgen Jensson Steiro var ein norsk gardbrukar og politikar frå Alstahaug som representerte Nordland og Bondepartiet på Stortinget i åra 1922-27. Steiro var son til ein gardbrukar. I 1890 og -91 gjekk han to ulike kurs på Helgelands amtsskule. Elles i ungdomen deltok han i Lofot-fisket i ni vintrar, og arbeidde heime på farsgarden. Fire vintrar dreiv han fiskeoppkjøp i Lofoten, før han i tida 1900-03 var oppsynsbetjent under Lofot-fisket. Deretter var han 1904-06 lensmannsbetjent i Vågan.
Frå 1905 var Steiro brukar av farsgarden i Alstahaug. Samstundes tok han til som heradskasserar, ei stilling han hadde til han frå 1911 til 1924 var kasserar i Alstahaug Sparebank.
Steiro var varaordførar i Alstahaug frå 1910, seinare ordførar 1918-21 og 1925-27?. Han var også forlikskommissær. Steiro møtte på Stortinget i periodane 1922-24 og 1925-27, der han var med i den fyrste stortingsgruppa til Bondepartiet. Begge treårsperiodane var han medlem i Post- og telegrafkomiteen. I 1935 vart han vald til styreformann for Nordland landbruksskule, og same året styremedlem i Norges Kjøtt- og Fleskesentral.
Hillesøy
Hillesøy er ein kyrkjestad og tidlegare kommune i Troms. Den tidlegare kommunen er i dag delt mellom Tromsø kommune og Lenvik kommune.
Hillesøy kommune 1855 - 1964
Hillesøy var del av Lenvik formannskapsdistrikt frå 1837. Hillesøy blei skilt ut frå Lenvik som eigen kommune i 1855 eller 1871. (Statistisk sentralbyrå si historiske oversikt over endringsr i kommune- og fylkesinndelings nemner at dette er uklart.) I 1855 hadde Hillesøy 811 innbyggere.
1. januar 1964 blei Hillesøy delt i to og slått saman med andre kommunar. Området på Kvaløya og øyane nord for Hekkingen, med 1316 innbyggjarar blei slått saman med Tromsø og Tromsøysund kommunar saman med det meste av Ullsfjorden til Tromsø kommune. Området på Senja og øya Hekkingen, med 1159 innbyggjarar, blei slått saman med eit område på Senja frå Sørreisa kommune, fire gardar frå Tranøy kommune og Lenvik kommune til den nye Lenvik kommune.
Folketalsutvikling
Folketalsutvikling for tidlegare Hillesøy kommune frå 1900 til 1964:
Christopher Frederik Lowzow
Christopher Frederik Peter Theodor Lowzow var ein dansk-norsk offiser.
Far til Lowzow var generalmajor. Allereie sju år gammal fekk sonen hans sjølv rang som fenrik i faren sitt regiment, to år seinare forfremja til sekondløytnant i Falsterske Regiment.
Frå 1769 var Lowzow offiser i Noreg. 23 år gammal vart han kaptein i 1. Oplandske Nationale Regiment, og bortsett frå tida 1783-85, då han stod i Livgarden til Fods og Prins Frederiks Regiment, var han knytt til det norske regimentet i 36 år. Han vart forfremja til generaladjutant 1781, major 1785, oberstløytnant 1790 og oberst 1803.
Under felttoget i 1788 førte Lowzow ein grenaderbataljon inn i Bohuslen. I 1806 vart han sjef for sitt gamle regiment, to år seinare sjef for reservebrigaden ved Fetsund-Vormsund. Med denne avdelinga var han i april 1808 med i slaget ved Toverud. Etter råd frå prins Christian August vart han forfremja til generalmajor, grunna sitt «militære Talent og berømmelige Forhold». Året etter utnemnd til kommandør av Dannebrogordenen.
Frå 1812 var Lowzow sjef for Bergenhusiske Regiment og kommandant på Bergenhus festning. Hausten 1814 vart han utnemnd til generalløytnant og kommanderande general i Bergens stift. Frå 1818 til 1828 var han sjef for Bergenhusiske Brigade.
Christian Holm
Christian Holm var ein dansk-norsk forvaltar, gardbrukar og stortingsmann, fødd i København.
Holm kom til Noreg i 1796, 13 år gammal. Han studerte bergkunne i både København og i Tyskland. I 1815 vart han forvaltar for Nes jarnverk sitt opplag i Tvedestrand, og var i tillegg gardbrukar i Holt.
Holm var 1. representant på Stortinget 1833 frå Nedenes og Robygdelagets amt. Han var medlem av Lagtinget, kyrkjekomiteen, komiteen om kjøpstadskatten og komiteen om ny bygningslov i Christiania.
Holm døydde i Tvedestrand i 1855.
Mineralull
Mineralull er eit samlenamn for bygningsmaterial av mineralfiber som vert brukt først og fremst til varmeisolering, men og til lydabsorpsjon. Fibrane er lange og tynne og bygger ein porøs masse. Mineralull deler ein i to hovudtypar, glasull og steinull, avhengig av basismaterial.
Varmeisolering
Mineralull har låg tettleik fordi ho mest består av luft. Gjennom at lufta vert halden still, gir mineralull god varmeisolering. For å halde lufta still skal ein unngå trykkskilnadar som kan få kald luft eller heite branngassar til å strøyme gjennom ulla. Der ulla ikkje er innebygd på andre måtar kan vindskjerming av til dømes trefiberplater, papp eller papir brukast. Ettersom tettleiken er låg vert varmekapasiteten låg dvs. det skal ikkje mykje varme/kulde til før endringar i utetemperaturen slår gjennom veggen sjølv om bygningen er vel isolert, noko som kan synast som eit paradoks, men altså beror på at forholdet mellom varmeleiingsevna og den volummessige varmekapasiteten (kalla termisk diffusivitet), ikkje er lite.
Brannisolering
Etter som mineralulla er varmeisolerande og ubrennbar er ho god til bruk i konstruksjonar om skal hindre brannar. Ho bør likevel berre brukast i kombinasjon med andre material etter som heite branngassar elles kan passere gjennom den opne ullstrukturen. Derfor kan det vere ein føremon å anvende mineralull med høg materialtettleik trass i at denne har noko høgare varmeleiingsevne og kostar meir. Steinull har høgare smeltepunkt enn glasull og gir derfor betre vern.
Bråk og isolering
Mineralull isolerer ikkje berre varme, men også lyd. Derfor vert materialet brukt til dømes i innerveggar mellom rom der varmeisolering ikkje er naudsynt.
Glasull
Råmaterialet til glasull kan vere returglas eller sand, SiO2. Råmaterialet vert smelta ved om lag 1400 °C og den smelta massen vert leia inn i eit roterande spinn der glaset blir slengt ut or små hol og stivnar. Dei tynne tråane av glas vert bearbeidde saman med fenolharts og cirka 0,5 % mineralolje for å bitte til seg vassdropar. Glasulla blir sidan forma til isolerskiver eller andre produkt. Glasull brukast som isoleringsmaterial og har særskilt gode varme- og lydabsorpsjonsseigenskapar og er ubrennbar (A1 i samsvar med Euroclass ).
Dimensjonar
Tidlegare vart oftast veggar innvendig kledde med 1200 mm breie gipsskiver. Etter som skiver i dette formatet aukar risikoen for skader grunna tyngde og last går ein trend mot 900 mm skivebreidde og dermed regelavstand c/c 450 mm. Av denne gruunnen er det i GDS-byggehandelen å finne mineralullskiver i passande breidde. Dette leiar til at sjølvbyggarar vert tvinga til å skjere ut passande breidde frå breiare skiver, noko som gir sløseri med naturressursar, kostnader som kunne unngåast og verre arbeidsmiljø.
Eggedal kyrkje
Eggedal kyrkje er ei langkyrkje frå 1878 i Sigdal kommune i Viken fylke. Ho avløyste ei stavkyrkje som stod litt lengre opp i bygda og vart riven etter at den nye kyrkja vart teken i bruk.
Reeves Neve
Reeves Névé er ein omfattande firn som ligg vestover frå Eisenhower Range i Victoria Land. Reevesbreen, som drenerer søraustover til kysten, har kjelda si få denne firnen. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) i samband med Reevesbreen.
Kristen Andersson Vallesværd
Kristen Andersson Vallesværd var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Høvåg i Aust-Agder.
Vallesværd var son av ein gardbrukar, og tok i si tid over farsgarden. Han var forlikskommissær 1827-36 og medlem av heradsstyret frå 1838. I 1833 var han 3. representant frå Nedenes og Robygdelagets amt på Stortinget, medlem av bankkomiteen.
Han døydde på garden sin i 1842.
Tanga-regionen
Tanga er ein administrativ region i Tanzania. Regionen ligg aust i landet, og har kyst mot Indiahavet i aust og grense til Kenya i nord og regionane Kilimanjaro i nordvest, Manyara i vest og Pwani og Morogoro i sør. Regionhovudstaden er byen med same namn. Regionen har eit areal på 27 348 km², der 572 km² er vatn. Ved den offisielle folketeljinga i 2012 hadde regionen ein folkesetnad på 2 045 205.
Para, wataita, shambala, wambugu, segeju, wadigo, wanago og wazigua er blant folkegruppene som har migrert til Tanga.
Distrikt
Regionen Tanga er administrativt delt inn i åtte distrikt. Innbyggjartala som er oppgjevne nedanfor stammar frå folketeljinga i 2012.
The Pleiades
The Pleiades er ei vulkangruppe av unge kjegler og kuplar med Mt. Pleiones, ein liten stratovulkan som den dominerande vulkanen med ei høgd på 500 meter over Evans Neve Plateau. Tre krater ligg på toppen av Mt. Pleiones. Taygete Cone i Pleiades er datert til å vere 3000 år gammal og er ein av dei yngste vulkansentra i Antarktis.
Trond Hellemo
Trond Hellemo er ein norsk forfattar og salmediktar. Han er busett i Senjahopen og har arbeidd som lærar.
Hellemo vart fødd i dåverande Lenvik kommune, no del av Senja. Han har skrive fleire librettoar til kyrkjelege spel med bibelske tema særleg retta mot konfirmantar. Han brukar eit senjaprega nynorsk i dei fleste tekstane sine.
I 2004 fekk Hellemo Blixprisen for diktinga si for barn og unge og for salmar og tekstar til bruk i kyrkjeleg samanheng.
Vegskrape
Vegskrape er ein reiskap som vert nytta for å jamna grusvegar. Dei vert òg nytta for å fjerna is og snø frå vegar om vinteren får å gjera dei mindre sporete. Dei fyrste vegskrapene var laga av tre og vart dregne av ein hest. I dag vert vegskrapene dregne av traktorar. Tyngre skrapearbeid vert utført av sjølvgåande veghøvlar.
Sjå òg
Veiskrape
Hässleholm
Hässleholm er ein svensk by og centralort i Hässleholm kommun i Skåne län i landskapet Skåne. I 2005 hadde byen 17,730 innbyggjarar.
Hässleholm fekk bystatus i 1914. Fram til 1906 blei namnet skrive Hessleholm.
Songen Young Americans
«Young Americans» er ein song av den engelske musikaren David Bowie, gjeve ut i 1975 på albumet med same namn. Songen vart gjennombrotet hans i USA, der den tidlegare glamrocken hans berre hadde avgrensa popularitet utafor dei større byane. Songen nådde 28. plassen på Billboard Hot 100, og det var den nest største suksessen hans i USA fram til då. I heimlandet nådde songen 18. plassen på UK Singles Chart.
Bowie slutta å spele songen på konsertane sine etter Sound+Vision-turneen i 1990. «Young Americans» har sidan vore med på mange samlealbum, og vart ommastra i 2016 som ein del av plateboksen Who Can I Be Now? (1974–1976).
Historie
«Young Americans» var det første resultatet i studio etter at Bowie vart fiksert på soul på midten av 1970-talet, og singelen vart gjennombrotet hans som artist i USA, der singelen vart redigert ned til ei lengd på like over tre minutt. Stilen, ofte seinare kalla «plastikksoul» av Bowie sjølv, var blanda med ein kynisk tekst med referansar til Mccarthyisme, svart undertrykking via Rosa Parks, Richard Nixon (som hadde trekt seg som amerikansk president to dagar før innspelinga starta), samt ei tekstlinje frå The Beatles sin «A Day in the Life», «I heard the news today oh boy!». John Lennon, som skreiv tekstlinja, var med på to andre songar på albumet, og song korvokal og gitar på sin eigen «Across The Universe» og på «Fame», som han var med å skreiv. I falsett spør Bowie: «Ain't there one damn song that can make me... break down and cry?». Arrangementet for korvokalen vart foreslått av Luther Vandross.
Produksjonsteamet The Matrix sa: Amerika er litt som ein tenåring: full av energi og fantasi, går stundom over grensa, men alltid med ei stor kjensle av mogelegheitene. Bowie fanga mykje av det i 'Young Americans'.»
Utgjeving og mottaking
Etter å ha prøvd seg i nesten eitt tiår, vart songen den første topp 40-hitten hans i Amerika på Billboard Hot 100-lista. Men han nådde berre 18. plassen på UK Singles Chart. Dave Thompson i AllMusic kalla songen «eit stort stilbrot. Ut forsvann glam- og hardrocken frå dei seinare innspelingane hans, og inn kom 'plastikksoul'-stilen som endeleg vart gjennombrotet til songaren i Amerika.»
Etter at Bowie døydde i 2016, tok Rolling Stone songen med på ei liste over 30 essensielle Bowie-songar. I 2018 rangerte skribentar i NME songen på fjerdeplassen på ei liste over dei 41 beste Bowie-songane.
Innhald
Alle songar av David Bowie, utanom der andre er nemnde.
Medverkande
(berre «Young Americans» utanom Bowie og Garson)
Konsertversjonar
Eit konsertopptak av «Young Americans», spelt inn i oktober 1974 på den tredje delen av Diamond Dogs-turneen, kom ut i 2020 på I'm Only Dancing (The Soul Tour 74). Eit direkteopptak i studio av songen, filma 2. november 1974, finst på DVD-samlinga The Dick Cavett Show: Rock Icons og Best of Bowie. Eit konsertopptak frå Serious Moonlight-turneen, filma 12. september 1983, var med på konsert-DVD-en Serious Moonlight (1984) og på konsertalbumet Serious Moonlight (Live '83), som var ein del av plateboksen Loving the Alien (1983-1988) frå 2018 og kom ut separat året etter. Songen vart framført under Glass Spider-turneen i 1987 og vart gjeve ut på Glass Spider (1988/2007). «Young Americans» vart framført på Sound+Vision-turneen i 1990, og etter dette spelte aldri Bowie denne songen igjen.
I andre media
Songen vert spelt over rullteksten til Dogville og Manderlay, dei første to filmane i Lars Von Trier-triologien USA - Land of Opportunities. «Young Americans» var òg med på filmmusikken til John Hughes-filmen Sixteen Candles.
Songen vart nytta i filmane Lord Of War og Down to You.
I den britiske dramaserien The Enfield Haunting frå 2015 vart songen nytta under finalen og rullesteksten i den siste episoden.
Hyltebruk
Hyltebruk er ein svensk by og centralort i Hylte kommun i Halland län i landskapet Småland. I 2005 hadde byen 3,742 innbyggjarar. Det er administrasjonssenteret i Hylte kommun og i år 2005 budde det 3 752 innbyggjarar der.
Andreas R. Garnes
Andreas Johan Rasmusson Garnes var ein norsk gardbrukar frå Arna i dåverande Haus herad i Hordaland. Han representerte Bondepartiet på Stortinget 1928-33.
Stortingsrepresentantar 1916-1918
Stortingsrepresentantar 1916-1918 er ei liste over stortingsrepresentantane i valperioden frå 1916 til 1918. Stortinget hadde totalt 123 representantar, fordelt med 75 til Venstre, 20 til Høgre, 19 til Det norske Arbeidarparti, 6 til Arbeiderdemokratene, 1 til Frisindede Venstre og 2 sjølvstendige.
Regjeringa Knudsen (Venstre) held fram og blei sittande heile perioden.
Andreas R. Garnes
Garnes gjekk folkehøgskule heime på Garnes to vintrar, 1894-96, og var elev 1898-1900 på Stend landbruksskule i Fana 1898-1900. Han reiste over til Nord-Amerika der han arbeidde på gardsbruk og i skogbruket i såvel Minnesota, som i Nord-Dakota, Montana, Washington og British Columbia, han arbeidde også på teglverk.
Frå 1904 dreiv han farsgarden på Garnes, eit bruk han tok over i 1908. Den lange perioden 1913 til 1940 var han medlem i heradsstyret i Haus, varaordførar 1922-28 og ordførar 1934-37. Han var elles formann i jordstyret i Haus, styreformann i Vestlandske Kjøpelag og ei tid medlem i landsstyret til Norges Bondelag. Frå 1939 var han styrar for Noregs Bank si avdeling i Bergen.
Dei to tingbolkane 1928-20 og 1931-33 var Garnes stortingsmann for Hordaland og Bondepartiet. Han var i den fyrste bolken medlem i Protokollkomiteen, i den andre sekretær i same komiteen.
Östra Tommarp
Östra Tommarp er ein tettstad i Simrishamns kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 279 innbyggjarar.
Hyndluljod
Hyndluljod (norrønt Hyndluljóð, 'Hyndlas kvad') er eit eddadikt frå ein gong på 1200-talet som vanlegvis blir rekna som ein del av Den eldre Edda (også kalla Den poetiske Edda). Diktet er ikkje med i hovudmanuskriptet til dette verket, Codex Regius, og er berre blitt bevart som ein heilskap i Flateyboka frå 1300-talet.
Diktet har 51 vers. Versa 30-45 blir kall «Den korte Voluspå» (Völuspá in skamma), ettersom strofe 35 skal vera henta frå denne i Den yngre Edda (også kalla Prosa-Edda), og som opphavleg kan ha vore eit større og sjølvstendig verk. I diktet framfører jotunkvinna (gygra) Hyndla ei slektsoppramsing frå dei mytiske helte- og kongsslektene som skal vera forfedrane til Frøya sin elskar Ottar Innsteinsson (Ottar heimske).
Innhald
I diktet møter kjærleiksgudinna Frøya jotunkvinnen og volva Hyndla. Dei rir samantil Valhall; Frøya på ridesvinet sitt, galten Hildesvin, medan Hyndla rir på ein ulv. Dei har som føremål å avdekka slektskapet til Ottar Innsteinsson, Frøya sin elskar, slik at han kan få arva si og vinna eot veddemål med den danske kongen Angantyr. Det viser seg at Ottar stammar frå ei rekkje oldtidsheltar, mellom dei Sigurd Fåvnesbane. Den korte Voluspå fortel også om ei rekkje figurar frå norrøn mytologi, og diktet er forma som en samtale mellom Frøya og Hyndla. Som heilskap består det i stor grad av at Hyndla seier fram ei rekkje namn frå ætta til Ottar.
I vers 41 finn det stad ein overnaturleg unnfanging der Loke føder ei volve etter å ha ete hjartet til ei kvinne.
Opphav
Peter Andreas Munch tidfesta diktet til midten av 700-talet ettersom det nemner Harald Hildetann (vers 29), men ikkje Sigurd Ring. Harald Hildetann fall i slaget ved Bråvalla, som er tidfesta til rundt 750. Haakon Shetelig meinte at diktet truleg var yngre, frå 800-talet. Men, som Shetelig også skriv, det ville vore nærliggjande å tru at diktet opphavleg var dikta til Ottar heimske sjølv, og han må ha levd på 600-talet utan at det nødvendigvis no føreligg i den opphavlege forma si.
Tilknyting til andre soger
Ottar Innsteinsson, som diktet ramsar opp forfedrane til, er ifølgje Finnur Jónsson son av den Innstein som opptrer i Halvssoga. Innstein deltok på krigartokta til rogalandskongen Halv og krigarane hans, truleg rundt år 800 eller litt seinare. Ottar skulle då ha levd rundt 850, og Jónsson hevdar at soga rundt han ikkje kunne ha blitt til før minst 100 år seinare. Han tidfestar derfor det opphavlege diktet til rundt 975 og peoker også på at det er forvanska og omgjort i stor grad fram til nedskrivinga på 1200-talet.
Tolking
Den norske filologen og ein av dei fremste forskarane på norrøn mytologi, Gro Steinsland, har analysert diktet i høve til diskusjonen om den sakrale karakteren til dei nordiske kongane og omgrepet det heilage bryllaupet (hierogami-myten). Ei mogleg tolking er at den ytre handlinga er kongeinitiasjon der Frøya følgjer den unge og vordande kong Ottar på ei reise til dødsriket (Valhall). Det unge kongsemnet skal symbolsk overtre dødsgrensene. Opningslinja fortel hensikta:
I ei linje kom volva Hyndla med ein spådom om den same visjonen som er nemnd i Voluspå, og ho er heller ikkje ulik volva i sistnemnde dikt. Visjonen, slik Steinsland tolkar han, i setningen «Da kommer en enda mektigere, ham våger jeg ikke nevne», er kanskje ein ny Heimdall som den øvste og fremste guden etter Ragnarok. Dette er moglegvis ein ny dimensjon i norrøn heidenskap i den siste fasen av religionsutviklinga.
Royal Society Volcano
Royal Society Volcano er ei gruppe basaltiske sinderkjegler og lavastraumar som ligg i Royal Society Range sør i Victoria Land. Dei fleste ventilane er frå kvartær. Meir enn 50 basaltiske ventilar, som varierer frå små slagghaugar til sinderkjegler opp til 300 meter høge, dekkjer foten av Royal Society Range. Kalium-argon-dateringa av tefralag i isen på Kempebreen, syner at dei er så unge som 80 000 år gamle og godt bevart geomorfologi indikerer at dei kan ha hatt utbrot i holocen.
Nordland Teater
Nordland Teater er eit norsk regionalt teater stifta i 1979. Det er basert i Mo i Rana og har ansvar for turnéverksemd i kommunane i Nordland. Teateret forvaltar «Vinterlysfestivalen» i februar, har ei eiga ungdomsgruppe «NT Ung» med framsyningar for barn og unge, og dessutan samarbeid med «Musikk i Nordland» for fleirmediale framføringar.
Frå byrjinga heldt Nordland Teater til i Kinoteateret i Mo i Rana, men eit vilkår for at teateret blei lagt til Mo var at teateret skulle få eige bygg. Den 15. oktober 2005 opna eit nytt teaterhus med tre scenar:
Teateret set opp 6–8 framsyningar årleg, med rundt 35 000 tilskodarar tilsaman på dei drygt 250 framsyningane i dei 44 kommunane i Nordland. Teateret tilbyr òg tekniske tenester til andre kulturelle institusjonar og organisasjonar i Nordland.
Teateret sysselset drygt 26 årsverk, derav drygt 10 kunstnariske. Birgitte Strid er teatersjef, Are Nakling er teaterdirektør og Magne Pettersen er styreleiar.
Jakob S. Gimre
Jakob Svendsson Gimre var ein norsk gardbrukar frå Sola som var ordførar i dåverande Håland herad i mange år, og som representerte Rogaland og partiet Høgre på Stortinget i åra 1922-27.
Gimre var son til ein gardbrukar. Etter han var elev ved Jæderen og Dalenes amtsskole i 1887/88, tok han over farsgarden i Håland herad og dreiv han til han døydde.
Bortsett frå eit par avbrot, var Gimre medlem i Håland heradsstyre frå 1893 til han døydde i 1931. Han var ordførar periodane 1913-16, 1922-25 og 1928-31, og dessutan varaordførar i åtte år. Gimre var elles styreleiar («direktør») i Håland Sparebank i mange år.
Rennick Neve
Rennick Névé er ein firn ved enden av Rennickbreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) på kring 1966 i samband med Rennickbreen.
Harry «Sweets» Edison
Edison spelte 13 år i bandet til Count Basie før det vart mellombels oppløyst i 1950.
Som sidemann
Med Benny Carter Med Al Grey Med Jo Jones Med Paul Quinichette
Antonio Farnese av Parma
Antonio Farnese var den åttande og siste hertugen av Parma og Piacenza frå familien Farnese. Han gifta seg i 1727 med Enrichetta d'Este frå Modena med intensjonen om å skape ein arving. Ekteskapet var derimot barnlaust og etterfølgjaren vart Karl av Spania. Mor hans, Elisabeth Farnese, var niesa til Antonio.
Kjelder
''
Qendër Libohovë
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Qendër Libohovë 1 264 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Qendër Libohovë ein del av distriktet Gjirokastër. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Webb Neve
Webb Neve er ein firn ved enden av Seafarerbreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1966–67, etter informasjonssjefen Dexter Webb, som mista livet før han tredde inn i denne stillinga.
Vatnås kyrkje
Vatnås kyrkje er ei krosskyrkje i Sigdal kommune i Viken fylke. Ein veit ikkje heilt sikkert når kyrkja vart bygd, men i 1663 vart det sagt at presten heldt messe i kyrkja ein gong i året. Kyrkja vert difor gjerne datert til ca. 1660.
Interiøret vart restaurert i 1947–48 under leiing av Finn Krafft. Dekor og inventar gjer at kyrkja framstår som ei utprega 1600-talskyrkje.
Brønnøysund Idrettslag
Brønnøysund Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i Brønnøysund i Nordland. Idrettslaget vart stifta 1. september 1917 og er aktivt med i fotball, friidrett, handball, symjing og turn. Brønnøysund IL spelar i blå-og-kvite vertikalstripete trøyer og elles blå fargar.
Stavhopparen Bertil Reppen var medlem i Brønnøysund Idrettslag då han i 1975 vart norsk meister fyrste gongen.