cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bakewelløya
Bakewelløya er ei lita isdekt øy nær Prinsesse Astrid Kyst og aust for Lyddan Island i sørlege delen av Riiser-Larsenisen. Øya vart oppdaga 5. november 1967, under ein flytur over kysten av U.S. Navy skvadron VXE-6 i eit LC-130-fartøy, og vart kartlagd av US Geological Survey frå flyfoto tekne på den tida. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William Lincoln Bakewell, den einaste amerikanaren på Ernest Shackleton sin ekspedisjon 1914–16 på «Endurance» i området. Bakewell representerte seg visstnok som kanadiar for å få lov til å vere med på ekspedisjonen. Det norske namnet på øya vart godkjent i 2004.
Saxicola
Saxicola er ei biologisk slekt av ca. 15 artar av små sporvefuglar i flugesnapparfamilien avgrensa til «den gamle verda». Fleire artar i denne slekta har fellesnemningane 'buskskvettar' og 'svartstrupar' på norsk språk. Dei er insektetarar og lever i open krattskog og på grassletter med spreidde småbuskar.
Rittal Arena Wetzlar
Rittal Arena Wetzlar (tidlegare: Mittelhessen-Arena) er ein fleirbrukshall i Wetzlar i Hessen i Tyskland. Han var arena for Bundesvision Song Contest 2006.
Fred Tackett
I tillegg til Little Feat, har Tackett arbeidd med mange kjende artistar, som Bob Dylan og Jimmy Webb. Han har òg hatt eit sideprosjekt med eit anna medlem i Little Feat, Paul Barrere, som Paul and Fred.
Saxicola
Tidlegare nytta ein det vitskaplege namnet Saxicola torquatus for det ein trudde var eit større takson svartstrupe. Data frå DNA-analysar i 2002 synte at ikkje berre kanariskvett og reunionsvartstrupe er distinkte artar, men i tillegg trengjer afrikasvartstrupe, svartstrupe, Saxicola rubicola og asiasvartstrupe å vere rekna som sjølvstende artar. På grunn av forvekslingar ved tildeling av underarter, vart namnet S. torquatus i kort tid nytta for den europeiske svartstrupen, og den afrikanske svartstrupen blei til S. axillaris.
Studiar tyder på at underarten Saxicola torquatus sibilla på Madagaskar kan reknast som ein eigen art, noko som òg er reflektert i IOC-lista.
Artslista
Skvettar og svartstrupar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Otto von Hanno
Otto Friedrich Wilhelm von Hanno var ein norsk teiknar og teatermalar. Han var son av arkitekten Carl Wilhelm von Hanno og Ingeborg Gjerdrum og soneson av arkitekten Wilhelm von Hanno. Systera hans Lillian von Hanno var hoffdame for dronning Maud.
Fylkesveg 5082
Fylkesveg 5082 går mellom Holma og Flatråker i Tysnes kommune. Vegen er 8,3 km lang.
Fram til 2019 heitte vegen fylkesveg 81.
Otto von Hanno
Biografi
Sonen Carl Cato hadde utdanna seg til flyver. Då annan verdskrig braut ut, drog sonen til England for å delta i krigen på dei alliertes side. Han vart instruktør i Little Norway, og falle i 1941.
Otto von Hanno hadde òg hatt ein militær karriere, og han var major i det norske forsvaret.
Kunstnerisk virke
Otto von Hanno var ein kjend teatermalar, men verkt òg som illustratør. Hans reklameplakat "Si-ko-fuglen" frå 1926 vart i 1994 trykket opp i den såkalte Norsik Kalenderen 1995 saman med andre døme på norsk plakatkunst frå mellomkrigstiden.
Ragni Piene
Ragni Piene er ein norsk matematikar, kjend for bidraga sine innan algebraisk geometri.
Ho studerte til cand.mag. (1969) og cand.real. (1972) ved Universitetet i Oslo, og Ph.D. frå Massachusetts Institute of Technology med avhandlinga Plücker Formulas rettleia av Steven Kleiman (1976). Ho har virka ved Matematisk institutt, UiO som førsteamanuensis (1979-86) og professor frå 1987. Ho vart den første kvinna i den internasjonale matematikarunionen (2002). Ho er dotter av matematikaren Kay Waldemar Kielland Piene.
Transponder
Transponder er ein radiomottakar som automatisk sender ei kode tilbake. På engelsk er det forkorta frå Transmitter-responder eller sender-svarar.
På korte avstandar er energien som kjem utanfrå nok til å senda eit naudsynt koda signal tilbake. Disse vert kalla RFID, radiofrekvensidentifikasjon. Døme på det er ID-chips på kjeledyr og brikker for tjuverialarm i butikkar.
Innan telekommunikasjon kan basestasjonar og satellittar fungera som transpondarar sidan dei sender ut eit radiosignal på ein annan frekvens, eller sender ut ein anna melding når det kjem ei spesiell kode inn. Nokre av desse vert kalla relé eller repeatere (engelsk).
Satellittar kan ha bredbandstranspondarar som kan ta imot sendingar frå mange bakkestasjonar slik at mange TV eller radiokanalar, eller mange datasamband kan sendast ut frå satellitten i ein breibandsendar.
Transponder for fly / «Squawk»-kodar
Jagarfly har lenge vore utstyrt med innretninger som sender dagens kode eller ein avtalt kode ved eit motteke radarsignal for at andre jagarfly og bakkeradarar kan fastslå om flyet er ven eller fiende. IFF-system (IFF – Identification Friend or Foe). I sivil luftfart vert nytta enklare transpondere for å gje ein firesifret oktal kode, ein såkalla squawk-kode, kvar gong eit radarsveip treffer flyet. Då vert sendt eit kortvarig koda radiosignal på 100 Watt frå transponderen med ei utvendig antenne. Squawk-koden vert tildelt flyet av ein flygeleder når flyet flyr inn i kontrollert luftrom eller opnar ein flygeplan. Når rutefly skal starta, får flygerene koden over radio av bakkekontrollen før flyet startast. Flygelederene får lagt talet inn i sin datamaskin kopla til kallesignalet til flyet, som anten er rutenummeret til flyet eller registreringsbokstavar. På flygelederens skjerm kjem det eit merke som angjev posisjonen til flyet, retning og bakkefart med kallesignalet til flyet og høgd ved sida av. Squawkkoden består av fire siffer mellom 0 og 7. (ikkje 8 og 9).
Ved spesielle situasjonar kan faste kodar nyttast. 7700 tyder naudsituasjon, 7600 tyder radiosvikt og 7500 tyder kapring. Småfly som flyg etter visuelle flygeregler utanom kontrollert luftrom utan å kontakta flygekontrollen kan i Europa bruka 7000, i USA 1200.
Sekundærradar
For overvåkning av luftrommet har flygeledertjenesten ein primærradar som registrerer refleksen frå ein gjenstand i lufta, eller det kan sjåast regnvêrområde som nyttar ein vanleg parabolformet roterande radarantenne. Med denne radaren kan flygelederen sjå fly som ikkje har fungerande transponder som ein enkelt prikk.
På toppen av den vanlege radarantenna vert montert ei antenne for sekundærradar som ser ut som ein skinna. Den sender ut eit signal på 1030 MHz til transponderene, og tek imot signal frå transponderene på 1090 MHz. Det koda digitale signalet gjev flygelederen kallesignalet til flyet og høgd på skjermen ved sida av prikken frå primærradaren. På same måte som ein primærradar mæler radaren tida frå den sender ut signalet til den mottek svaret, og deler dette på to for å finna avstanden til objektet. Innan lufttrafikktenesta vert skildra dette svaret frå transponderen som eit sekundærtarget når det vert vist på radarskjermen.
Transponderen har ein "IDENT" knapp som kan senda eit ekstrasignal som lyser opp infoen til flyet på skjermen. Når flygelederen er usikker på vilket fly han har kontakt med, kan han be om IDENT. Om transponderen ikkje verkar, ber han om eit par svingar, så han kan sjå svingane av prikken på skjermen.
Mode C / høgdevising
I flya er det ofte ein enkel trykkmålar som gjev elektrisk signal til transponderen, som legg høgde-informasjonen inn i svarsignalet frå transponderen. Dette vert kalla «Mode C». Når signalet kjem til flykontrollsystemet verta vanlegvis omsett signalet til ein av to høydeangivelser i flyging, anten i antal fot over havet, QNH, eller i flygenivåer / «Flight levels».
Flygenivåer vert angjeve i mengd hundre fot i trykkhøgd over havet. Det vil seia at flygenivå 320 er høgda der trykket er slik det er i standardatmosfæren ved 32 000 fot over havet. Ved lavtrykk kan flygenivået / flight level vera langt under tilsvarande høgda i antal fot, og ved høgtrykk er det mykje høgare. Sidan høgdemålarane i alle flya er nøyaktige i tilhøve til trykkhøgd, gjev dette likevel trygg høgdeseparasjon mellom flya.
Elgantilope
Elgantilope (Taurotragus oryx) er ein stor antilopeart som lever i sørlege og austlege Afrika. Han er noko mindre enn den største antilopearten, kjempeelgantilope. Elgantilopa er også kjend som «eland», eit namn som tyder 'elg' på nederlandsk.
Transponder
ACAS
Ein relativt ny måte å bruka transpondersignalene er ACAS, («Airborne Collision Avoidance System») / «luftbåret system for unngåelse av kollisjon». Flyene tek imot signala frå transponderen i fly i nærleiken. Høgda frå transpondersignalet som vert teke imot samanliknast med eiga høgd. Ein liten høgdeskilnad utløyser stemmemelding til flygerene om å auka eller å minka høgd. I ein flyulykke over Sveits lydde den eine flygeren råd frå flygelederen om å stiga, medan det nye ACAS-systemet gav han melding om å gå ned.
Elgantilope
Skildring
Elgantiloper har ei skulderhøgd på 130-180 cm. Hanndyra er større enn hoene. Gjennomsnittleg skulderhøgd for ein hann er rundt 1,6 meter, medan hoene er rundt 20 cm lågare. Vekta til ein vaksen hann er i gjennomsnitt 500–600 kg, medan ho er 340–445 kg for hoer.
Transponder
Mode S
Mode S er ein relativt ny standard. Hovudgrunnen til at Mode S no vert innført i høgt tempo i Europa er betre motstandsdugleik mot ulike typar interferens, men Mode S har òg andre fordeler. Medan Mode A og C er avgrensa til 4096 ulike kodar internasjonalt, har alle Mode S transpondere tildelt ein unik 24 bitar kode. Mode S rapporterer òg høgd i trinnet til 25 fot, medan Mode C har maksimal oppløysing på 100 fot. Mode S kan på førespurnad òg rapportera ein del andre opplysningar, som indikert flygefart (farten til flyet i tilhøve til lufta rundt flyet, uavhengig av bakkefarten) og svingrate. Dette reduserer behovet for radiokommunikasjon med flygeledere.
Elgantilope
Skildring
Dyra har glatt pels men ein stri man. Pelsfargen er lysebrun eller besj, medan eldre hannar kan vera meir grålege eller blålege på farge. Begge kjønn har svakt bøygde horn som snor seg to gonger. Hoene har lengre og tynnare horn enn hannen, med ei lengd på opptil 68 cm. Hannane har horn på opptil 65 cm.
Transponder
Regelverk
Luftfartsstyresmaktene i mange land innfører stadig vidare krav til transponderutstyret avhengig av der flyet skal fly. Eit småfly utan transponder som skal til ein kontrollert flyplass i Noreg kan avvisast, men om trafikken er moderat og flygelederen er velvillig, kan det likevel vera mogleg å oppnå landingsløyve.
Elgantilope
Levevis
Elgantilopa er planteetar og drøvtyggjar. Ho lever av gras og lauv i opne skoglandskap og på på dei halvtørre savannane i Sør-Afrika, Namibia, Zimbabwe og tilstøytande land lengre nord. Akasietre er mykje skatta av antilopa, men ho kan leva på mange ulike plantar. Dyra held seg unna ørken, tett skog og sumpområde.
Transponder
Regelverk
Sommaren 2006 kom fleire luftballongar inn i områda til kontrollsonene i Nord-Noreg. Sidan dei ikkje hadde transponder, måtte ruteflya halda seg langt unna, og nokon ruter vart kansellert.
Elgantilope
Levevis
Antilopa kan nå ein fart på 70 km/t. Som regel spring ho i 40 km/t, og kan halda denne farten i lang tid. Ho toler ein temperaturauke i kroppen på heile 7° C under fart. Ho kan hoppa over hinder på opptil 1,5 meter.
Transponder
SART (Search and Rescue Transponder)
Radartransponder er ein del av nødradiutstyret i GMDSS systemet for maritime fartøy. SART (Search And Rescue Radar Transponder) gjer det lettare å sjå mindre objekt i sjøen som gjerne er for små til å gje eitt godt ekko på Radar biletet.
Elgantilope
Levevis
Dyra er svært selskapelege. Vaksne hoer held til i flokkar på nokre titals til fleire hundre dyr, medan yngre hannar lever isolert i smågrupper på 3-4 dyr. Eldre hannar lever åleine. Med jamne mellomrom går hannane saman med hoene i eit par timar til fleire veker.
Dei viktigaste rovdyra som tek elgantilope er løve, leopard, flekkhyene og afrikansk villhund. Ved rovdyråtak vil dei vaksne dyra gå saman og forsvara kalvane, noko som er svært uvanleg blant antiloper.
Elgantilope og menneske
Menneske har lenge jakta på elgantilope for kjøt og hud. I nyare tid har ein også byrja halda han som husdyr i Sør-Afrika, Zimbabwe, England, Ukraina og Russland. Dei veks raskare enn kyr og har høgare feitt- og proteininnhald i mjølka. Dyra er generelt rolege og treng lite vatn, men treng derimot ofte kosttilskot, store beiteområde og høge, solide gjerde.
Den ville bestanden av elgantilope er framleis stor (ca 136 000 individ), men viser tilbakegang. Press på leveområda frå folkevekst og krig har ført til at utbreiingsområdet til dyret er meir enn halvert. I dag lever rundt halvparten av ville elgantiloper i naturvernområde, medan litt under ein tredel lever på privateigd mark.
Oldbury
Oldbury er ein by i West Midlands i England. Han er ein del av Black Country og det administrative senteret i distriktet Sandwell.
Vallensbæk kommune
Vallensbæk kommune er ein dansk kommune som ligg i Region Hovedstaden på Sjælland.
Kommunen blei danna ved kommunereforma i 1970 av Vallensbæk Sogn (Smørum Herred) og vart ikkje endra ved kommunereforma 1. januar 2007.
Kommunen har 15,705 (2017) innbyggjarar og administrasjonsenteret ligg i Vallensbæk Strand.
Walter Bonatti
Walter Bonatti var ein italiensk fjellklatrar, journalist og forfattar frå Bergamo. Han var mellom dei fremste fjellklatrarane i verda på 1950/1960-talet, kjend for å ha sett nye standardar i alpin klatresport.
Liv og gjerning
Frå han var 19 år gammal klatra han i mange av dei steilaste fjellveggane i Alpane. I 1951 kleiv han opp austveggen på Grand Capucin, to år seinare klatra han Tre Cime di Lavaredo om vinteren. Sommaren 1954 deltok han då to italienske fjellklatrarar, Achille Compagnoni og Lino Lacedelli, steig til topps som dei fyrste på verdas nest høgste fjell, K2 i Karakorum.
Bonatti vart i ettertid utsett for mykje kritikk for si rolle i K2-ekspedisjonen. Han byrja då ofte å klatre åleine. Etter å ha soloklatra og fyrstebestige sørvest-piggen på Aiguille du Dru i dei franske Alpane i august 1955, vart han ein vidkjend fjellklatrar. 6. august 1958 stod han og Carlo Mauri som dei fyrste menneska på toppen av den kanpt 8000 meter over havet høge Gasherbrum IV i Karakorum.
I februar 1965 gjorde Bonatti den siste ekstreme klatreturen. På fire døgn klatra han som den første opp nordveggen av Matterhorn åleine, gjennom ei heilt ny rute. Dei neste fjorten åra reiste han rundt i heile verda om fotojournalist for tidsskriftet Epoca. Bonatti publiserte fleire bøker om fjellklatring.
Han var frå 1981 gift med skodespelaren Rossana Podestà. Dei busette seg i landsbyen Dubino, heilt nord i Lombardia-provinsen.
Kryptosystem
kryptosystem er eit sett av protokoller, prosedyrar, krypteringsalgoritmer og instruksjoner for å kode eller kryptere meldingar ved hjelp av kryptografi.
Motsett er opgåva med bryte ned eit kryptosystem ikkje begrensa til å bryte algoritmene som ligg under – ofte er det langt lettare å bryte ned sjølve systemet, til dømes gjennom brukaren sin manglande kjennskap til systemet. Det normale er òg at det er sjølve kryptosystemet som sviktar i praksis, ikkje algoritmene. Ein basal kunnskap hjå brukaren om alle element i systemet er som regel det som manglar når det lukkast fienden å bryte ned systemet, slik at dekryptering kan foregå.
Ein meir generell betydning av kryptosystem er som kortform for kryptografisk system, det vil seia kvart computersystem som brukar kryptografi. Dette omfattar mellom anna systemer til sikker 1E-post, inkludert metoder til bruk av digital signatur, kryptografiske hashfunksjonar, mm.
Moderne kryptosystem
Eit moderne kryptosystem kombinerer typisk symmetrisk kryptering med asymmetrisk kryptering. I praksis er symmetrisk kryptering hurtigere enn asymmetrisk kryptering. Derfor kan denne framgangsmåten nyttast:
Koy Sanjaq
Koy Sanjaq (sorani کۆیە, nordkurdisk Koye, òg kjend som Koya; arabisk كوي سنجق) er ein by i Erbil guvernement i Irakisk Kurdistan, nær grensa til Iran.
Folketalet er mellom 50 000 og 100 000.
Jesse Ed Davis
Jesse Edwin Davis var ein amerikansk gitarist av urfolksopphav som vart mykje nytta som studiomusikar. His death in 1988 was attributed to a drug overdose.
Biografi
Davis var fødd i Norman i Oklahoma som son av Jesse Edwin (Bus) Davis II, som var av comanche-, seminole- og muscogee- (creek) opphav, og Vivian Mae (Bea) Saunkeah, som var kiowa.
Davis var nær ven med Gene Clark. I 1971 spelte han på det andre soloalbumet til Clark, White Light, og spelte sologitar på Clark sitt No Other i 1974. På debutplata til Jackson Browne i 1972, spelte han soloen på «Doctor My Eyes». Etter å ha spelt med Russell på Bob Dylan-singelen «Watching the River Flow» i 1971, spelte Davis med George Harrison, mellom anna på Concert for Bangla Desh i 1971 i lag med med Ringo Starr, Billy Preston, Russell, Keltner, Clapton og andre.
Han spelte inn to soloalbum til i 1972, Ululu, og i 1973 med Keep Me Comin. Kring same tid byrja Davis å arbeide med John Lennon, og spelte sologitar på albuma Walls and Bridges (1974) og Rock 'n' Roll (1975). I tillegg var Davis gjesteartist på andre album av tidlegare Beatles-medlemmar, som Harrison sitt Extra Texture (1975) og Starr sitt Goodnight Vienna (1974) og Ringo's Rotogravure (1976).
Seint på sommaren og hausten 1975 spelte han med Faces som andregitarist på den siste amerikanske turneen deira.
Davis fortsette arbeidet som studiomusikar og spelte på album av Eric Clapton, Rod Stewart, Keith Moon, Steve Miller, Guthrie Thomas, Harry Nilsson, Ry Cooder, Neil Diamond, Rick Danko, Van Dyke Parks og andre. Han spelte på Leonard Cohen sitt Death of a Ladies' Man (1977).
Stockport
Stockport er ein by i Stor-Manchester i England. Han ligg rundt 10 kilometer sør for byen Manchester, på staden der elvane Goyt og Tame renn saman og dannar den kjende elva Mersey. Stockport er den største kommunen i Metropolitan Borough of Stockport, og hadde ved folketeljinga i 2001 eit innbyggjartal på 136 082.
Jesse Ed Davis
Biografi
I 1977 flytta han til Hawaii, men kom attende til Los Angeles i 1981 med eit alkohol- og narkotikaproblem. Det meste av 1980-åra var han inn og ut av rehabiliteringsklinikkar. 22. juni 1988 omkom Davis av ein narkotikaoverdose. Han vart 43 år gammal.
Stockport
Byen var historisk ein del av Cheshire. På 1500-talet var Stockport ein liten by som då i heilskapen sin låg på sørsida av Mersey, og var kjent for dyrking av hamp og framstilling av tau. På 1700-talet hadde byen ein av dei første mekaniserte silkefabrikkane i Storbritannia. På 1800-talet var likevel den leiande industriverksemda til Stockport innan bomull og tilknytte industriar. Stockport var òg senter for hatt-industrien i landet, og eksporterte i 1884 over seks millionar hattar per år. I desember 1997 vart den siste hattefabrikken i Stockport stengd. Hattehistoria til byen er bevart i hattemuseet «Hat Works».
Jesse Ed Davis
Biografi
I 2002 vart han posthumt innlemma i Oklahoma Jazz Hall of Fame.
Stockport
Den vestlege innfarten til byen blir dominert av Stockport Viaduct. Han vart bygd i 1840 og viadukten har 27 teglsteinsbogar som fører hovudjernbanen frå Manchester til Birmingham og London over elva Mersey. Dette byggverket var bakgrunn på mange av måleria til L.S. Lowry.
Fotballaget til byen er Stockport County FC, som for tida (2010/11) spelar i Football League Two, det fjerde nivået i engelsk fotball. Dei spelar heimekampane sine på Edgeley Park.
Mellisugini
Mellisugini er ein av dei tre biologiske tribusane (stammar) som utgjer underfamilien Trochilinae i kolibrifamilien Trochilidae. Dei to andre stammane i underfamilien er Lampornithini («fjelljuvelar») og Trochilini («smaragdar»). Det uformelle engelske namnet bees er foreslått for denne gruppa, her omsett til «bikolibriar». Gruppa inneheld mellom anna slekta Mellisuga med dei to minste artane, inkludert bikolibri (Mellisuga helenae). Per 2023 samlar denne stammen totalt 37 artar fordelte på 16 slekter. Leveområdet er frå Alaska i nord til sørlegaste Brasil i sør.
Utbreiing
Av dei 37 artane i Mellisugini finst 12 i Mellom-Amerika. Fire artar høyrer til i Karibia. Åtte er nord-amerikanske, frå Mexico og nordover, med to artar som hekkar i nordvestlege Nord-Amerika. 13 artar er avgrensa til Sør-Amerika, dei fleste i nordvestlege delen, med eit par så langt sør som nordlegaste Chile. Ein art, ametystkolibri (Calliphlox amethystina), lever så langt søraust som i sørlegaste Brasil.
Skildring
Hannane av dei fleste artar i stammen Mellisugini har spesialiserte halefjører som produserer læte i oppvisingsflukta under paringsspelet. Eit døme er pinsettkolibri (Thaumastura cora). Åtferda er ikkje avgrensa til denne stammen, då hannar i slekta Discosura som tilhøyrer stammen Lesbiini, «koketter», også kan produsere lydar frå halefjørene.
Dei fleste trekkjande kolibriar finst i Mellisugini. Oppsiktsvekkjande døme er raudkolibri (Selasphorus rufus) som hekkar så langt nord som i det vestlege Canada og Alaska og overvintrar i Mexico. Og rubinstrupekolibri (Archilochus colubris) som hekkar i det austlege USA og deretter kryssar Mexicogolfen for å overvintre i Mexico og Mellom-Amerika. Det er fem andre langdistansemigrantar i stammen: breihalekolibri (Selasphorus platycercus), kalliopekolibri (Selasphorus calliope), chaparralkolibri (Selasphorus sasin), svartstrupekolibri (Archilochus alexandri) og luciferkolibri (Calothorax lucifer). Det er sannsynleg at trekkåtferda er resultat av fleire steg i evolusjonen.
Fylogeni
Ein molekylær fylogenetisk studie av kolibriane publisert i 2007 fann at artane dannar ni store kladar. Då Edward Dickinson og James Van Remsen, Jr. oppdaterte Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World for den 4. utgåva i 2013, baserte dei klassifiseringa si på desse resultata og plasserte tre av dei ni kladane i underfamilien Trochilinae. Kladane vart plasserte i separate stammar som dei kalla Mellisugini («smaragdar»), Lampornithini («fjelljuvelar») og Mellisugini («bikolibriar»). Stammen Mellisugini med den noverande avgrensinga vart introdusert i 2009.
Kladogram for kolibrifamilien:
Borgmassivet
Borgmassivet er eit fjellmassiv som strekkjer seg over 50 km med toppar på over 2700 moh, langs nordvestsida av Pencksøkket i Dronning Maud Land, Aust-Antarktis. Det høgaste fjellet er på 2717 moh og er Høgsætet. Dei parallelle, isfylte dalane Raudbergdalen og Frostlendet går nordaustover gjennom massivet og deler toppane i tre grupper:
Mellisugini
Fylogeni
2014-studien av McGuire førte til ein større revisjon av klassifiseringa av Mellisugini. Mange av dei tradisjonelle slektene vart funne å vere polyfyletiske, og som eit resultat vart klassifiseringa vesentleg revidert.
Artsliste
Stamme Mellisugini, «bikolibriar», i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V13.1, 2023, med norske artsnamn etter Norske navn på verdens fugler. Utval av slekter, samt IUCN raudlistekategori er etter HBW and BirdLife Taxonomic Checklist.
Bentenøya
Bentenøya er ei lita øy som ligg 5 nautiske mil vest for Ongulkalven i den austlege delen av Lützow-Holmbukta. Ho vart kartlagd frå landmålingar og frå flyfoto teken under Japanese Antarctic Research Expedition, 1957–62, og kalla «Benten-shima» (Gudinne- eller Lagnadsøya).
Martyn Ware
Martyn Ware er ein britisk musikar og plateprodusent. Han var med å starte både The Human League og Heaven 17, og hvar ansvarleg for hittar som «Being Boiled» og «Temptation». Han har òg arbeidd som plateprodusent, og var mellom anna med på comebacket til Tina Turner i 1983 med «Let's Stay Together», Terence Trent D'Arby og albumet Introducing the Hardline According to... i 1987 og han produserte Erasure sitt I Say I Say I Say i 1994. I nyare tid har han samarbeidd med Vince Clarke (som The Clarke & Ware Experiment) på to prosjekt, Pretentious (1999) og Spectrum Pursuit Vehicle (2001).
Fylkesveg 82 i Hordaland
Fylkesveg 82 i Hordaland går mellom Søreidsvågen og Neshamn kai i Tysnes kommune. Vegen er 6,4 km lang.
Ön i Umeå
Ön, tidlegare kalla Öhn, er ei øy i Ume älv i Umeå kommun i Sverige. Det budde kring 280 menneske på øya i 2005.
Geografi
Ön ligg i Ume älv sentralt i Umeå. Ho er 2,6 km lang, 0,6 km brei og har ei kystlinje som er 5,8 km lang. Delen av Ume älv som ligg sørvest for øya vert kalla Lillån, og den nordaustlege delen vert kalla Storån.
Øya er hovudsakleg dekke av skog og eit delvis tilvekst grøntområde. Det vert sagt at det er 110 fugleartar på øya.
June 1, 1974
June 1, 1974 er eit konsertalbum frå Rainbow Theatre i London på denne datoen. Albumet er offisielt tilskrive Kevin Ayers, John Cale, Brian Eno og Nico, i tillegg til andre velkjende musikarar som Mike Oldfield og Robert Wyatt, som òg spelte på konserten. Det vert òg uoffisielt kalla ACNE-albumet, altså «Ayers, Cale, Nico, Eno». Bilete på omslaget vart teken av Mick Rock. Det forvirra blikket mellom John Cale (til høgre) og Kevin Ayers (til venstre) kom av at Cale hadde oppdaga Ayers til sengs med kona til Cale kvelden før konserten.
Ön i Umeå
Historie
Ei hengebru til øya vart bygd i 1915. Ho vart øydelagd i 1970-åra og ei ny betongbru på vestsida vart bygd på same tid. Den 700 meter lange Kolbäck bru, som går til fastlandet på begge sider av øya, vart bygd mellom 1998 og 2001. Øy har kring 280 innbyggjarar i 2005.
Eit kloakkhandsamingsanlegg vart bygd på øya i 1972. Det har vorte utvida fleire gonger og er det største av 18 handsamingsanlegg i Umeå kommun.
Det pågår fortida planar om å byggje totalt 3600 leilegheiter på øya i løpet av ein 20 års periode.
Fylkesveg 82 (fleirtyding)
Fylkesveg 82 finst i fleire fylke i Noreg:
Borga i Dronning Maud Land
Borga er eit stort isdekt fjell med flat topp og mange eksponerte klipper. Det står ved nordenden av Borgmassivet i Dronning Maud Land.
Oppdaging og namngjeving
Borga vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–1952) og namngjeve av dei.
Marika Lejon
Lejon er utdanna ved Universitetet i Oslo i medievitskap, der ho tok mastergrad hausten 2010. Ho er òg utdanna ved Norges idrettshøgskole, og i juni 2012 avslutta ho utdanning på NTNU i Gjøvik innan webproduksjon. Sidan 2007 har Lejon arbeidd som journalist og redaktør for fleire magasin og nettsider.
Bakgrunn som artist
Lejon byrja å komponere musikk som seksåring. Før ho byrja å opptre på TV, deltok ho i blant anna NM i rock 2000 (finale på Rockefeller i Oslo, der ho vart kåra som beste vokalist) og By:larm 2002 (yngste deltakar).
I 2011 deltok Lejon for andre gong i Melodi Grand Prix med den eigenkomponerte låten «Hungry for You (Gipsy Dance)». Ifølgje ho sjølv vart låten til då ho skreiv masteroppgåva, og lengta etter dans og latter.
Lejon deltok i programmet Charterfeber på TV3 i 2011.
Borggarden
Borggarden er ein brei, isfyllt dal som er kring 20 km lang og som ligg mellom Borga og Veten nordvest i Borgmassivet i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og frå flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52).
Marika Lejon
Prisar
11. juni 2018 mottok Lejon Dixi-prisen, utdelt av barne- og likestillingsminister Linda Hofstad Helleland. Lejon mottok prisen på vegne av Kvinnefronten, der ho sit i styret. Ho er redaktør og prosjektleiar i prosjektet "Jeg er et mørketall". Dette er ei plattform der overgrepsuteatte kan dele sine historiar anonymt.
Trafikkskilt
Trafikkskilt er fysiske markeringar som skal rettleie trafikantar og ellers varsle om spesielle farar, forbod eller påbod. Trafikkskilt kan gjelda alle som ferdast i trafikken. Dersom trafikanten bryt dei restriksjonar eit trafikkskilt markerer kan det føre til bot og tap av førarkort, eller i verste fall fengselsstraff.
Dei fleste skilt er som regel kvadratiske, rektangulære, sirkulære eller trekanta. Fargane på skiltet er varierande, men fargar som til dømes raud, gul og blå går ofte igjen i dei ulike skiltgruppene.
Skiltgrupper
For at me lettare skal kjenne igjen og forstå betydninga av forskjellige skilt, er dei delte inn i 9 forskjellige skiltgrupper:
Beth Heiden
Elizabeth Lee Heiden, kjend som Beth Heiden, er ein USA-amerikansk tidlegare skeiseløpar og syklist frå Madison i Wisconsin. Ho vart verdsmeister i firkamp på skeiser i 1979 og i landevegsskykling året etter. Heiden var syster til Eric Heiden.
Beth Heiden vart nummer to i sprint-VM 1978 på skeiser, slått einast av Ljubov Sadtsjikova frå Sovjetunionen. Vinteren 1979 var Heiden heilt suveren under firkamp-VM i Haag, der ho fekk bestetid på alle fire distansane. To veker seinare tok ho ein ny sølvmedalje då Sprint-VM 1979 fann stad i vesttyske Inzell. Året 1980 sanka ho fleire internasjonale medaljar. Det tok til med sølv i firkamp-VM på Hamar, bakom sovjetiske Natalija Petrusova, heldt fram med bronsemedalje på 3 000 meter under Vinter-OL 1980 i Lake Placid, slått i parløp med gullmedaljør Bjørg Eva Jensen, før ho sikra seg bronseplassen i sprint-VM i West Allis.
Eit halvt år etter ho la skeisene på hylla, spurta Beth Heiden inn til siger i verdsmesterskapen i landevegssykling 1980 i franske Sallanches.
Adipocytt
Adipocyttar eller feittceller, tidlegare kjent som lipocyttar, er dei cellene som utgjer feittvevet i kroppen, og som er spesialiserte på å lagra energi som feitt.
Kvitt feittvev og brunt feittvev, òg kjent som kvitt feitt og brunt feitt, utgjer dei to typane feittceller i kroppen. I nyare tid har ein funne ein variant av ljosbrune eller besje adipocyttar med eit genuttrykksmønster som skil seg frå det hjå kvite og brune adipocyttar. Ein har òg funne eit rosa feittvev som truleg deltek i utviklinga av mjølkekanalar i kvinnebrystet.
Kvite feittceller
Kvite feittceller inneheld ein stor feittdråpe som er omfamna av eit cytoplasmelag. Cellekjerna er flat og ligg i ytterkanten. Ei typisk feittcelle er 0,1 mm i diameter, men somme kan vere dobbelt eller halvparten så store. Feittet som er lagra i cella er halvflytande og er samansett av triglyseridar og kolesterylester. Kvite feittceller skil ut ulike protein som verkar som adipokinar; til dømes resistin, adiponektin, leptin og apelin. Eit gjennomsnittleg vakse menneske har omkring 30 milliardar feittceller med ei vekt på 13,5 kg. Viss ein legg på seg vekt som vaksen, vil storleiken av feittcellene firedoblast før dei delar seg og aukar det absolutte talet på feittceller i kroppen.
Brune feittceller
Brune feittceller har ei polygonal form. Dei har ein monaleg cytoplasme, til skilnad frå kvite feittceller, og feittdråpar er spreidd gjennom heile cella. Cellekjerna er rund og plassert noko eksentrisk, men ikkje i ytterkanten. Den brune fargen kjem av dei mange mitokondriane som finst i cella. Brunt feitt, òg kjent som «babyfeitt», blir brukt av kroppen for å framkalle varme.
Avstamming
Avstamminga av adipocyttar er uklår, men ein veit at preadipocyttar er udifferensierte fibroblastar som kan stimulerast for å forme adipocyttar. Mesenkymale stamceller kan differensiere til adipocyttar, bindevev, musklar eller bein. Laust bindevev er samansett av adipocyttar.
Endokrine funksjonar
Adipocyttar kan omforma androgen til østrogen, som er ei mogleg forklaring på kvifor undervekt og overvekt er risikofaktorar for ufrivillig barnløyse. Adipocyttar er òg ansvarlege for produksjon av hormonet leptin. Leptin er viktig i reguleringa av apetitt, og verkar som ein faktor i mettleikskjensla.
Privat militær organisasjon
Privat militær organisasjon er eit føretak innretta på sivil eller militær trygging av personar eller eigedom. Personal som arbeider i sikkerheitsføretak innretta på militær trygging og som deltek i væpna konflikt, kan etter Genèvekonvensjonane reknast som leigesoldatar.
David T. Walker
Karriere
Andre musikarar Walker har arbeidd med gjennom åra er James Brown, Ray Charles, Etta James, Aretha Franklin, Smokey Robinson, Martha and the Vandellas, Four Tops, Diana Ross, Gladys Knight & the Pips, Billy Preston, Bobby Womack, Barry White, Hampton Hawes, Herbie Hancock, Lou Rawls, Willie Hutch, Jeffrey Osborne, Johnny Bristol, Solomon Burke, Cannonball Adderley, B.B. King, Pharoah Sanders, Donald Byrd, The Crusaders, Joe Sample, Sarah Vaughan, Sérgio Mendes, Freddie Hubbard, Stanley Turrentine, Gerald Levert og Boz Scaggs.
Songen hans «On Love» vart sampla på breakbeat-samlealbumet Tribe Vibes Vol. 2 av gruppa A Tribe Called Quest. Gitarriffet på Joe Sample sin «In All My Wildest Dreams» vart sampla av Tupac Shakur på songen «Dear Mama».
Walker spelte i stjernebandet til Bill Cosby i 2008 under Playboy Jazz Festival.
Som sidemann
Med Vulfpeck Med Martha & The Vandellas Med Stevie Wonder Med The Jackson 5 Med Marvin Gaye Med Cannonball Adderley Med Donald Byrd Med Herbie Hancock Med Freddie Hubbard Med Bobbi Humphrey Med Joe Sample Med Yosui Inoue Med Quincy Jones Med Blue Mitchell Med Alphonse Mouzon Med Jeffrey Osborne Med Marlena Shaw Med Stanley Turrentine
Friidrett under Sommar-OL 1960
Den tidlegare polio-råka Wilma Rudolph frå USA vart forgrunnfigur mellom friidrettsutøvarane. Ho vann gullmedaljar både 100 meter, 200 m og i stafetten. Otis Davis frå USA og tyske Carl Kaufmann forbetra verdsrekorden på 400 meter med tre tidels sekund til 44,9. Herb Elliott frå Australia imponerte stort då han forbetra sin eigen verdsrekord på 1500 meter til 3.35,6 og sprang i mål i einsam majestet. Dei mannlege stafettlaga til høvesvis Tyskland på den korte stafetten og USA på den lange stafetten sette begge verdsrekord i sine respektive øvingar. Tyskland fekk notert 39,5 sekundar, USA 3.02,2. Berrføtte Abebe Bikila frå Etiopia sprang fortare på maraton-distansen enn nokon før han hadde gjort. Ljudmila Sjevtsova frå Sovjetunionen var den einaste kvinna som pynta på ein verdsrekord, då ho vann 800 meter på tida 2.04,3.
100 m
Finale 1. september <br style="clear:both" />
400 m
Finale: 6. september <br style="clear:both" />
800 m
Finale: 2. september <br style="clear:both" />
1500 m
Finale: 6. september <br style="clear:both" />
5 000 m
Finale: 2. september <br style="clear:both" />
Maraton
Dato: 10. september <br style="clear:both" />
50 km kappgang
Dato: 7. september <br style="clear:both" />
110 m hekk
Finale: 5. september <br style="clear:both" />
3000 m hinder
Finale: 3. september <br style="clear:both" />
4 × 100 m stafett
Finale: 8. september <br style="clear:both" />
4 × 400 m stafett
Finale: 8. september <br style="clear:both" />
Høgdehopp
Finale: 1. september <br style="clear:both" />
Stavhopp
Finale: 7. september <br style="clear:both" />
Lengdehopp
Finale: 2. september <br style="clear:both" />
Tresteghopp
Finale: 6. september <br style="clear:both" />
Kulestøyt
Finale: 31. august <br style="clear:both" />
Sleggjekast
Finale: 3. september <br style="clear:both" />
Tikamp
5./6. september <br style="clear:both" />
100 m
Finale: 2. september, +2,75 m/s medvind <br style="clear:both" />
200 m
Finale: 5. september
800 m
Finale: 7. september <br style="clear:both" />
80 m hekk
Finale: 1. september <br style="clear:both" />
Høgdehopp
Finale: 8. september <br style="clear:both" />
Lengdehopp
Finale: 31. august <br style="clear:both" />
Kulestøyt
Finale: 2. september <br style="clear:both" />
Diskoskast
Finale: 5. september <br style="clear:both" />
Spydkast
Finale: 1. september <br style="clear:both" />
Fylkesveg 85 i Hordaland
Fylkesveg 85 i Hordaland går mellom Våge og Ytre Teigland i Tysnes kommune. Vegen er 1,4 km lang.
Andy Warhol
Andy Warhol var ein amerikansk kunstnar. Han blei raskt den leiande skikkelsen blant popkunstnarane på 1960-talet, og er i dag rekna som ein av dei mest sentrale kunstnarane frå førre hundreåret. Warhol henta inspirasjon frå reklame- og moteverda, alminnelege gjenstandar i amerikansk kultur, og i dei seinare år også frå fotografi.
Smethwick
Smethwick er ein by i distriktet Sandwell i West Midlands i England. Han ligg i utkanten av byen Birmingham innanfor grensene til dei historiske grevskapa Staffordshire, Worcestershire og Warwickshire.
Opphavleg var området eit bydistrikt og frå 1894 ein kommune i Staffordshire. I 1907 vart det eit eige distrikt. I 1966 vart Smethwick slått saman med distrikta Oldbury og Rowley Regis til distriktet Warley, og vart overført til grevskapet Worcestershire. Dette vart igjen slått saman med West Bromwich i 1974 for å danne distriktet Sandwell, som vart innlemma i det nye grevskapet West Midlands. Byen Oldbury-Smethwick hadde kring 140 000 innbyggjarar i 2007.
Fylkesveg 85
Fylkesveg 85 finst i fleire fylke i Noreg:
Soran i Irak
Soran (kurdisk سۆران) eller Diana er ein by i Erbil guvernement, og senter i Soran-distriktet. Byen har vokse raskt frå ei liten assyrisk landsby i 1990-åra til eit stort kurdisk senter med kring 125 000 innbyggjarar, der kring 64 % er flyktningar som har kome attende til Irak i 2000-åra. Diana er ein av dei største byane i Irakisk Kurdistan, og er venta å vokse med ytterlegare 50 000 innbyggjarar dei neste tiåra.
Klima
Soran har eit heitt, sommarleg middelhavsklima (Csa) med særs varme, tørre somrar, og ein kjøleg til kald, fuktig vinter.
Botnfjellet
Botnfjellet er eit fjell, 2750 moh, som dannar nordaust- og austveggen av Livdebotnen i Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga og fotografert av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Det vart kartlagd av Noreg frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60, og namngjeve av dei.
Gunnar Slettebakken
Gunnar Slettebakken var ein norsk jurist og bygdekunstnar. Han var fødd i Salhus, tok artium 1956 og juridicum 1963. I 1968 busette han seg på Sandane i Gloppen kommune, og var rådmann i kommunen fram til 1972. Han har vore lærar ved Firda gymnas i Gloppen og Langvin jordbruksskule i Stryn.
Han har gjeve ut romanane Rapport frå Salhus (1971) og Ordførar Greta Svenssen (1972) på Samlaget, i tillegg omsette han fleire lærebøker til nynorsk. Slettebakken var òg ein aktiv kunstnar.
Blåskimen
Blåskimen er ei høg, isdekt øy, kring 8 nautiske mil nord for Nydomen, der Jelbartisen møter Fimbulisen i Dronning Maud Land. Øya har ei høgd på kring 300 meter over isbremmen og er omgjeve av denne isen, utanom nordsida som grensar til sjøen. Øya vart grovt skissert av norske kartografar frå flytoto teken under Den norsk-britisk-svenske antarktiskekspedisjonen i 1951–52 og Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1958–59. Dei kalla øya Blåskimen og er no i området kalla Nydomen (Novyj Kopel). Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kartla øya i 1961 og synte at øya er fråskild Nydomen.
Strømsoddbygda kapell
Strømsoddbygda kapell er ei lafta langkyrkje i Ringerike kommune i Viken fylke. Kapellet er om lag 15 kilometer nord for Sokna, djupt inne i skogen. Det vart oppført i 1953, men innvigd fyrst i 1957.
Oropendola
Oropendola (Psarocolius) er fellesnemninga på ni til elleve store sporvefuglar i trupialfamilien som lever i Mellom-Amerika og i Sør-Amerika aust for Andes og nord for Argentina og Uruguay. For tida er det vanleg å klassifisere alle oropendolaartar samla som eit takson, den biologiske slekta Psarocolius.
Alle oropendolaene er store fuglar med kraftige, kileforma og rettpeikande nebb og lange halar som alltid er minst delvis lyse gule. Hannar er større enn hoer.
Skildring
Artane i Psarocolius har likskap i morfologi og storleik, typisk er hannar rundt 47 centimeter i total kroppslengd, hofuglar ca. 9-11 centimeter kortare. Hannar av amazonoropendola kan bli 53 centimeter, hos underarten i austre Brasil har hannar meir enn dobbel kroppsmasse av hofuglar. Kastanjeoropendola i Mellom-Amerika skil seg ut som ein liten oropendola, 35 og 28 centimeter for hannar og hoer høvesvis.
Fjørdrakta er vanlegvis dominert av kastanjebrun, mørkebrun eller svart, sjølv om nokre artar, som grønoropendola, kan syne olivenfarge på hovudet, brystet og overkroppen. Beina er mørke, men nebba er enten einsfarga svart, einsfarga lys, nær elfenbeinfarga, eller har slåande tofarga kontrastfarger, enten bleikgult eller raud tupp med ein grøn eller svart base. Dei ytre halefjørene er lys gule, men sentrale halefjører er mørke i varierande grad. Fire artar har eit nakent parti i kinnet, farga i blått eller rosa, montezumaoropendola har òg ein raud hudflik ned frå nebbrota. Svartoropendola som liknar, har litt mindre hudflik.
Oropendolaer er fuglar knytt til skogshabitat, eller for nokon artar, til meir open skog. Dei hekkar i koloniar, der dei bygger lange, vovne pungforma reir i tre, kvart hengt opp frå enden av ei tregrein og kan svinge fritt.
Desse selskapelege fuglane et store insekt og frukt. Det er kjent at kastanjeoropendola òg har ryggstrengdyr som froskar og øgler på menyen. Dei er veldig vokale, produserer eit breitt spekter av songar og kall, nokre gonger inkludert herming.
Artslista
Psarocolius i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Strømsoddbygda kapell
Attmed kapellet er ein liten leggplass med nokre få graver.
Deildedalen
«Deilde» er eit gammalt namn for eit grensemerke eller ein grensestein.
Oropendola
Artslista
Handbook of the Birds of the World Alive listar to takson som er klassifiserte som underartar i Clementslista:
Utsi
Utsi er eit samisk slektsnamn.
Anders Redal
Anders Andersson Redal var ein norsk bonde, politikar og haugianar. Han var frå Redalen i Vevring i Naustdal kommune. I ungdommen slutta Redal seg til Haugevenene i Sunnfjord og han reiste som emissær for haugerørsla i om lag 50 år, reisene betalte han med eigne midlar. Anders A. Redal skipa ei av landets første misjonsforeiningar i Vevring i 1844. Sjølv var han leiar for foreininga til 1894.
Redal skreiv salmar, songar, brev og andakter. Fleire av salme- og songtekstane hans er samla i "Nogle ord om mit pillegrims liv, og reiseminder i Morbærdalen", utgjeven av Ingolf Kvamen. Dei fleste av songtekstane med notar er også utgjeve som "Religiøse sange" i "Sogeskrift for Naustdal. 2005"
Anders Redal var ordførar i Vevring kommune 1858-1863.
Erik Enge
Erik Matiasson Enge var ein norsk gardbrukar og politikar frå Østre Gausdal. Han var 1912-13 landbruksminister i Jens Bratlies regjering. Enge var stortingsrepresentant for tre ulike parti. Han var formann i Frisinna Venstre og 1927-29 i Bondepartiet.
Enge var son av ein gardbrukar. Han tok over farsgarden i 1877 og dreiv han i lang tid. Før han tok over garden hadde han i 1871 gått på folkehøgskulen som Christopher Bruun dreiv i Gausdal.
Max-Schmeling-Halle
Max-Schmeling-Halle er ein fleirbrukshall i Berlin i Tyskland. Han er oppkalla etter den kjende tyske boksaren Max Schmeling. Hallen opna 14. desember 1996 og er ein dei største sportshallane i byen.
Erik Enge
Enge var med i heradsstyret I Østre Gausdal i årevis, ordførar 1888-91 og 1896-1901. Han var formann i amtsskulestyret i to år, 1903-05, og styremedlem i Hovedjernbanene 1901-06 og på ny frå 1910-27. Medlem av matrikkelkommisjonen av 1910.
Max-Schmeling-Halle
Opphavleg vart hallen bygd som ein boksearena til sommar-OL 2000, men sidan det vart halde i Sydney i Australia, vart hallen ombygd til fleirbrukshall. Han var arena for Bundesvision Song Contest 2010.
Erik Enge
Enge var stortingsmann for tre ulike parti. Frå 1898 til 1906 representerte han Venstre, 1910-12 Frisinna Venstre og 1928-30 Bondepartiet. Han møtte fyrste gongen på Stortinget som vararepresentant frå Kristians amt 19.2.1895-26.4.1895, samt frå 20.7.1895 ut sesjonen, og frå 5.5.1897 ut sesjonen. 1910-12 representerte han krinsen Sør-Gudbrandsdal og 1928-30 atter Oppland. Han var medlem av tollkomiteen 1895, Lagtinget og jarnbanekomiteen 1897-1903. I 1902 medlem av nøytralitetskomiteen. Perioden 1903-06 var han medlem av Lagtinget, landbrukskomiteen og valkomiteen. Han var i 1905 medlem av deputasjonen som Stortinget sende til København for å forhandle med den seinare norske kongen. 1910-12 var han sekretær i Lagtinget, nestformann i landbrukskomiteen, samt medlem av valkomiteen, fullmaktskomiteen og reguleringskomiteen.
I Bratlie-regjeringa, som 1912-13 hadde regjeringsmakta knapt eit år, var Enge statsråd og sjef for Landbruksdepartementet. Då Bondepartiet vart skipa i 1920 kom Enge med i det fremste sjiktet av tillitsmenn. Han var leiar av partiet frå 1927 til -29. Stortingsrepresentant på nytt i perioden 1928-30, han var då medlem av vegkomiteen og valkomiteen.
Warte
Warte (kurdisk وه‌رتێ) er ein by i Arbil guvernement i Irak. Han ligg 36 km frå byen Rawanduz og 30 km frå byen Ranya.
Aust-Ongul
Aust-Ongul er ei øy, 1,5 km lang og som ligg like aust for den nordlege delen av Ongul ved austsida av innløpet til Lützow-Holmbukta. Øya vart opphavleg kartlagd som ein del av Ongul av norske kartografar som arbeidde frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37. Eit sund mellom denne øya og Ongul vart oppdaga i 1957 av Japanese Antarctic Research Expedition. Dei namngav denne øya etter plasseringa i høve til Ongul.
Andreas Erlandsen
Andreas Erlandsen  var ein norsk prest og personalhistorikar frå Trondheim.
Erlandsen var fødd utanfor ekteskap, og vart adoptert av ein kjøpmann i Trondheim. Han gjekk eit år på vaisenhuset, og byrja i 1812 på realskulen. To år etter tok han til på Trondheim katedralskole. I 1823 vart han dimittert frå katedralskulen og reiste til Universitetet i Kristiania, der han i 1824 tok andreeksamen og i 1826 vart cand.theol.
Etter nokre nokre månader som privatlærar og lærar ved garnisonsskulen i Trondheim, fekk Erlandsen i desember 1826 stillinga som residerande kapellan til Stod i Nord-Trøndelag. Han var så sokneprest 1830-37 i Åfjord. Frå 1837 hadde han same stilling i Sparbu i Nord-Trøndelag, heilt til han døydde av eit hjarteattakk i 1860.
I 1834 fekk Erlandsen ta over eldre oppteikningar om presteskapet i det nordafjelske Noreg. Det gjaldt to oversikter, den ein samlinga frå 1780-åra var etter prost Tønder på Sunnmøre, medan den andre var samla over ein førtiårs-periode fram til 1830 av prost Bull på Nordmøre. For andre delar av stiftet samla Erlandsen sjølv inn mykje tilfang. I tida frå 1844 til 1855 gav han så ut ei samling hefte «Biographiske Efterretninger om Geistligheden i Trondhjems Stift», eit verk på til saman 518 sider. I 1857 kom han også med 209 sider «Biographiske Efterretninger om Geistligheden i Tromsø Stift».
Djupedalen
Djupedalen er ein isbrefylt dal mellom Mühlig-Hofmannfjella og Filchnerfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60.
Botnnuten
Botnnuten er eit isolert fjell på 1460 moh. i Antarktis. Det ligg sør for Havsbotn og 22 nautiske mil sørvest for Shirasebreen i Dronning Maud Land. Fjellet vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeve av dei, truleg i samband med Havsbotn og fordi det fjellet som låg lengst sør i dette området.
John S. Carter
John S. Carter jr., betre kjend som berre Carter, var ein amerikansk plateprodusent, låtskrivar, arrangør, musikar og A&R-mann.