cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fáris
Fáris (gresk Φάρις) er ein tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Fáris inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Spárti.
DS «Divina»
DS «Svane» (kallesignal LCJK) var eit dampskip bygt i 1922 som lasteskip for Bergen Lloyd.
Etter berre eitt år vart skipet kjøpt av Det Norsk-Russiske Dampskibsselskab A/S, som var eigd av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS), og omdøypt DS «Dvina». I 1928 vart det kjøpt av sovjetarane, som hadde skipet fram til det vart kondemnert etter ein brann i 1959.
Historie
Skipet vart bygt ved Ouse Shipbuilding Co. Ltd. i Goole i Storbritannia og vart levert i januar 1922. Skipet gjekk i trampfart og den første turen tok skipet frå Hull til Rotterdam. I april 1922 segla «Svane» med 9 000 tønner sild, 1400 tønner tran og 400 kassar hermetikk til Russland, der det på denne tida var hungersnaud.
I desember 1923 vart skipet kjøpt av Det Norsk-Russiske Dampskibsselskab A/S, som var eigd av Det Bergenske Dampskibsselskab og fekk i januar 1924 namnet «Dvina». Det gjekk dei første månadane til Austersjøen. I mai 1924 byrja det i trelastfarta til Kvitsjøen og Russland med anløp i Murmansk og Arkhangelsk, og på vinterstid fortsette det i trampfart. Vinteren 1925 var det mellom anna i Svartehavet og Odessa, før det hadde to turar mellom Frankrike og Dakar i Senegal.
28. november 1926 var skipet i kollisjon med den danske damparen «Alexandra» i Kielkanalen. «Dvina» fekk noko skade men vart mellombels reparert og kunne halde fram reisa si. 18. mars 1927 var skipet i ein ny kollisjon, denne gongen med bolverket ved Eastham Locks i Manchester. Skipet fekk skade på styrbord side der to naglar var avrive og to plater og tre dekksbjelkar vart bøygd. Skipet var lasta med bomull og ull. Sommaren 1927 var «Dvina» med på ein handelsekspedisjon til Karahavet, mellom andre med systerskipet. Ekspedisjonen samla seg i Tromsø og segla derifrå til Matotsjkinsundet på Novaja Zemlja der dei låg og venta i seks dagar på meldingar om istilhøva. 19. august kunne dei gå inn Karahavet og fekk hjelp av isbrytaren «Malygin» då dei møtte iskanten. Dei brukte ni timar fram til øya Belyj. Her skilde ekspedisjonen lag og «Dvina» og tre andre skip segla opp elva Ob eit par døgns seglas. Her lossa dei lasta si og «Dvina» tok imot trelast for London.
I mars 1928 vart Det Norsk-Russiske Dampskibsselskab oppløyst og dei russiske medinteressene brukte seg av opsjonen sin til å overta nokre av skipa. «Dvina» var eitt av dei og det vart overført til russisk flagg og den sovjetiske handelsflåten Sovtorgflot i Leningrad. I 1932 vart heimehamna flytta til Vladivostok.
I oktober 1959 var det brann i maskinrommet på skipet og det vart kondemnert.
Jana Pittman
Jana Pittmann, seinare Jana Rawlinson, er ein australsk tidlegare friidrettsutøvar frå Sydney som internasjonalt deltok i 400 meter hekkeløp. Ho vart verdsmeister i øvinga i 2003 og 2007.
Aktiv
Pittman sigra på 400 m hekk i ungdoms-VM 1999 i polske Bydgoszcz, året etter vann ho både 400 m hekk og 400 m flatt under junior-VM i Santiago i Chile.
I 2002 sprang Pittman inn til fyrsteplass på langhekken under samveldeleikane i Manchester. Året etter sett ho personleg rekord med 53,22 sekundar då ho vann gullmedaljen på 400 meter hekk under VM 2003 i Paris. I 2006 var ho heilt suveren då ho i Melbourne forsvarte tittelen som samveldemeister i spesialøvinga.
Under friidretts-VM 2007 i Osaka sprang Pittman heilt ned mot si bestetid på 400 m hekk og tok sitt andre VM-gull på langhekken, framfor tittelforsvararen, russiske Julija Petsjonkina.
Pittman var ei tid gift med den britiske hekkeløparen Chris Rawlinson.
Cape Chavanne
Cape Chavanne er eit kjenneleg, delvis isfritt nes, med ein avlang kuppel på sørtuppen, aust for enden av Breitfussbreen ved neset Millfjorden, på austkysten av Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947, og vart namngjeve frå FIDS etter Josef Chavanne, ein austerriksk polar bibliograf.
Fylkesveg 104 i Aust-Agder
Fylkesveg 104 i Aust-Agder går mellom Nes verk og Rosseland i Tvedestrand kommune. Vegen er 2,0 km lang.
Francis Moze
Francis Moze er ein fransk bassist, mest kjend som medlem av Magma, Gong og Pierre Moerlen's Gong.
Moze spelte i ei tidleg besetning av Magma. Då han slutta i gruppa introduserte Giorgio Gomelsky han for Gong. Han spelte på albumet Flying Teapot (1973). Han kom inn att i bandet då det hadde blitt Pierre Moerlen's Gong for albumet Gazeuse! (1976) (i USA kalla Expresso).
Etterr Pierre Moerlen slutta, vart Moze verande att i London, og vart med trioen til Peter Lemer, i lag med Laurie Allan på trommer. Seint i 1980-åra danna John Greaves (klaverinstrument), Pip Pyle (trommer) og Moze eit kortvarig band.
Jeff Pevar
Jeff Pevar er ein USA-amerikansk muskar som har spelt i studio og på scenen med hundrevis av kjende artistar, i tillegg til at han har hatt ein solokarriere.
Pevar har arbeidd med musikarar som Crosby, Stills and Nash, Donald Fagen's Rock & Soul, James Taylor, Marc Cohn, Ray Charles, Joe Cocker, Jimmy Webb, Rickie Lee Jones, Dr. John, Carly Simon, Kenny Loggins, Wilson Pickett, Jazz Is Dead, Phil Lesh and Friends, David Foster, Meat Loaf, Phil Collins, Aztec Two-Step, Richie Havens, Odetta, Jonatha Brooke, Willy Deville, Joe Linus, Peter Gallway og Pat McGee. Han var med å skipe CPR eller Crosby, Pevar & Raymond.
Laurie Allan
Laurie Allan er ein engelsk trommeslagar, mest kjend som medlem av Delivery og Gong.
Etter å ha spelt i ymse band i 1960-åra vart Allan medlem av Delivery i 1971 og erstatta Pip Pyle, som då gjekk til Gong. I 1972 erstatta Allan igjen Pyle då han gjekk til Gong. Allan slutta i Gong i 1973 for å bli med i eit nytt Delivery, men dette varte ikkje lenger. Han spelte sidan med Miller og Lol Coxhill sitt The Story So Far/Oh Really? (1974), Ralph McTell-albumet Not till Tomorrow (1972) og Bert Jansch-albumet Moonshine (1973).
Allan spelte òg med Robert Wyatt, på albuma Rock Bottom oog Ruth Is Stranger Than Richard, og han var tidlegare i eit forhold med artisten Alfie Benge før ho gifta seg med Wyatt.
Allan kom attende til Gong i 1974 og var med bandet nokre år etter et, inkludert i avleiaren Mother Gong i 1978.
Alex Stepney
Alexander Cyril Stepney er ein engelsk tidlegare fotballspelar frå London. Han var målvakt i Manchester United i over ti år og vart ligameister 1967, vinnar av europacupen i 1968 og FA-cupen 1977 med Manchester-klubben.
Klubbspel
Stepney vakta målet til 2. divisjonsklubben Millwall FC frå 1963 til -66. I mai 1966 vart han overført til Chelsea FC, men allereie tre månader seinare overført til Manchester United, ein klubb han tente dei neste tolv åra. I sin fyrste sesong som burvaktar for United var han med å vinne den engelske ligaen. Året etter stod Manchester United for ei historisk bragd då laget vart det fyrste engelske som gjekk til topps i europacupen, då Benfica vart slått 4-1 på Wembley stadion i heimbyen til Stepney. Både i 1976 og 1977 var Stepney sisteskansen til United i FA-cupfinale, den fyrste enda med eit overraskande tap for Southampton, den andre med triumf mot Liverpool FC.
Landslagsspel
Ei veke før europacupfinalen i 1968 stod Stepney i mål for England mot Sverige i ein vennskapslandskamp på Wembley stadion. Hans einaste opptreden i landslagdrakta enda med siger 2-0.
Telciu
Telciu (ungarsk Telcs, tysk Teltsch) er ein kommune i Bistrița-Năsăud fylke i Romania.
Grison-Alpane
Grison-Alpane er fjella i kantonen Graubünden (Grisons) i Sveits. Det er mange høge fjell i Grison-Alpane, som Tödi (3 614 moh) og det høgaste fjellet Piz Bernina (4 049 moh). Mange av fjellkjedene i dette området har store isbrear, som Adula, Albula, Silvretta, Bernnina og Rätikonfjella. Grison-Alpane omfattar delar av både Dei austlege Alpane og Dei vestlege Alpane. Dei austlege Alpane i Graubünden er Dei rätiske Alpane, som er ein del av Dei sentrale Alpane. Dei rätiske Alpane består av følgjande fjellområde: Samnaunfjella, Rätikon, Silvretta, Sesvennafjella, Albulafjella, Plessurfjella, Oberhalbsteinfjella, Livignofjella, Bregagliafjella og Berninafjella. Dei vestlege Alpane i Graubünden omfattar delar av Dei lepontinske Alpane og Glarus-Alpane.
Fylkesveg 105 i Aust-Agder
Fylkesveg 105 i Aust-Agder går mellom Sandvad og Skjerkholt i Tvedestrand kommune. Vegen er 3,2 km lang.
Jabal Fariq
Jabal Fariq er eit fjell i Fujairah i Dei sameinte arabiske emirata.
Breznik Heights
Breznik Heights (Breznisjki Vazvisjenija) er nokre høgder med ei høgd på over 600 moh søraust på Greenwich Island. Dei strekkjer seg 12 km mellom Santa Cruz Point i nordaust og foten av ei morene ved munningen av Yankee Harbour i sørvest. Høgdene er dekte av is, utanom små område som Oborishte Ridge, Ephraim Bluff, Viskyar Ridge og Bogdan Ridge.
Høgdene er kalla opp etter byen Breznik vest i Bulgaria.
FA-cupfinalen i fotball 1993
FA-cupturneringa i fotball 1993 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 15. mai og omkamp 20. mai. 79 347 tilskodarar var til stades om laurdagen, 62 267 den etterfylgjande torsdagen. Etter 1–1 i det fyrste oppgjeret mellom Arsenal FC og Sheffield Wednesday, sikra London-laget Arsenal seg FA-pokalen med siger 2–1, etter ekstraomgangar også i omkampen.
Kampane
I laurdagskampen skåra Ian Wright for Arsenal i 20. minutt. Kvarteret ut i andre omgang utlikna David Hirst utlikna til sluttresultatet 1–1. Også i omkampen skåra Ian Wright fyrst, han gav Arsenal leiinga i 34. minutt. Midtvegs i andre ordinære omgang utikna Chris Waddle for Sheffield Wednesday. Ekstraomgangane var mållause heilt det stod att 90 sekund. Arsenal-stopparen Andy Linighan vart matchvinnar då han etter hjørnespark, frå 7-8 meters hald, stanga ballen i mål via fingrane til Wednesday-målvakta.
Mannskapa til Arsenal bestod av: David Seaman, Lee Dixon, Andy Linighan, Tony Adams (kaptein), Nigel Winterburn, Paul Davis, John Jensen, Paul Merson, Kevin Campbell, Ian Wright, Alan M. Smith, Ray Parlour og David O'Leary.
Sheffield Wednesday mønstra: Chris Woods, Roland Nilsson, Viv Anderson (kaptein), Carlton Palmer (kaptein), Paul Warhurst, Nigel Worthington, Chris Waddle, Danny Wilson, John Sheridan, John Harkes, David Hirst, Mark Bright, Graham Hyde, Chris Bart-Williams.
Det franske mandatet for Syria og Libanon
Det franske mandatet for Syria og Libanon (òg kalla Det franske mandatet for Syria, fransk Mandat français pour la Syrie et le Liban, arabisk الانتداب الفرنسي في سوريا و لبنان al-Intidab al-Firansi fi Suriya wa Lubnan) var eit mandat i Folkeforbundet som vart grunnlagt etter fyrste verdskrigen og delinga av Det osmanske riket.
I løpet av dei to åra etter verdskrigen var over i 1918, og slik det var nedskrive i Sykes-Picot-avtalen som vart signert mellom Storbritannia og Frankrike under krigen, hadde britane kontroll over det meste av det osmanske Mesopotamia (dagens Irak) og den sørlege delen av Osmansk Syria (Palestina og Transjordan), medan franskmennene hadde kontroll over resten av Osmansk Syria (dagens Syria, Libanon, Alexandretta) og andre delar av det søraustlege Tyrkia. Tidleg i 1920-åra vart den britiske og franske kontrollen over desse områda formaliserte i mandatsystemet til Folkeforbundet og Frankrike fekk mandatet over Syria den 29. september 1923, som omfatta område i dagens Libanon og Alexandretta (Hatay) i tillegg til sjølve Syria.
334 skvadron
334 skvadron er ei helikopteravdeling i det norske Luftforsvaret. Skvadronen vart oppretta i Storbritannia i 1943, og blei seinare stasjonert på Bardufoss som base for fregatthelikopter.
Det franske mandatet for Syria og Libanon
Adminsitrasjonen over regionen under franskmennene vart utført gjennom ei rekkje område, inkludert Det syriske forbundet (1922–24), Staten Syria (1924–1930) og Den syriske republikken (frå 1930), i tillegg til minste statar som Staten Stor-Libanon, Alawittarstaten og Jabal ad-Druze.
Det franske mandatet i Syria varte til 1943, då to land fekk sjølvstende frå mandatperioden, Syria og Libanon, i tillegg til at Hatay vart ein del av Tyrkia i 1939. Franske soldatar forlét Syria og Libanon i 1946.
Solbergvann i Oslo
Solbergvann er ein innsjø i Austmarka i Oslo, nordvest for Nøklevann. Han har eit areal på 0,0125 km² og ligg 235 moh. Ein mindre bekk renn frå Solbergvann til Nøklevann.
Historie
Tidlegare var Solbergvann, saman med andre vatn i området, ein del av drikkevassforsyninga til Oslo. I 1983 vart innsjøen teken ut av drikkevassforsyninga og frigjord til friluftsføremål.
Namnet kjem frå Solberg, eit gardsbruk i området som ikkje eksisterer lenger.
Woman's Gotta Have It av Bobby Womack
«Woman's Gotta Have It» er ein song skriven av Darryl Carter, Bobby Womack og Linda Womack. Songen vart spelt inn i American Sound Studio i Memphis i Tennessee.
Bakgrunnen til songen
Ideen til songen kom frå ein ekteskapeleg situasjon som Darryl Carter kjende til der kona var i ferd med å «tippa ut» på ein ukjenslevar ektemann. Carter og Linda Womack (dotter av Sam Cooke og tidlegare stedotter av Bobby Womack som seinare gifta seg med broren hans, Cecil) skreiv opphavleg songen med Jackie Wilson i tankane.
Salsliste
Singelen kom frå albumet til Bobby Womack Understanding frå 1972, og han gjekk til topps på R&B-lista og nådde ein 60. plass på poplista i USA.
Wendy Matthews-utgåva
Den australske artisten Wendy Matthews gav ut ein versjon av songen i januar 1991 som den andre singelen frå det første soloalbumet sitt, Émigré. Songen nådde ein 34. plass på ARIA Charts.
Nitzanei Sinai
Nitzanei Sinai (hebraisk skrift נִצָּנֵי סִינַי), òg kalla Kadesh Barne'a (hebraisk skrift קדש ברנע), er ein fellesbusetnad vest i Negevørkenen i Israel. Han ligg nær Nitzana, og har fått dette namnet fordi han ligg nær Sinai, i tillegg til Kadesh Barne'a i Bibelen, ein av stasjonane langs reisa til israelittane i Andre mosebok (Andre mosebok 13:26; Femte mosebok 1:46).
Busetnaden vart grunnlagd i 1980 på Sinai og flytta til den noverande staden i 1986 etter den egyptisk-israelske fredsavtalen. Han er ein del av Ramat HaNegev regionale kommune.
Woman's Gotta Have It av Bobby Womack
Innhald
CD/7"-singel
12"-singel
Nitzana i Israel
Nitzana (hebraisk skrift נִצָּנָה, ניצנה) er ein ungdomslandsby og fellesbusetnad vest i Negevørkenen i Israel, nær den egyptiske grensa. Han er kalla opp etter den nærliggande nabateiske byen Nitzana.
Denne busetnaden vart grunnlagd i 1986 av Aryeh Eliav, eit tidlegare medlem i Knesset og har i dag eit folketal på kring 50 familiar. Han høyrer til Ramat HaNegev regionale kommune.
Tidleg historie
Nitzana vart grunnlagd av nabatearane på 200-talet fvt. Det finst spor etter ein bygning frå det første hundreåret fvt. med ei stor trapp. Denne busetnaden var ein handelsstasjon på vegen mellom Eilat og Gaza. Tidleg på 100-talet evt. flytta keisar Hadrian denne handelen frå Eilat til Damaskus. Trass i dette voks Nitzana under bysantinsk styre. Seint på 200-talet evt. var borga gjort større med stallar for hestar og kamelar. På 300-talet vart det bygd ei kyrkje i nordenden av borga. Denne var tileigna St. Sergius og Bakkus. På 600-talet vart ein ny kyrkje, tileigna Jomfru Maria, bygd 60 meter søraust for borga.
Skatteregisteret for 587-578 evt. syner at byen hadde 1 500 innbyggjarar, med 116 hus. Dette var då ei tid med velstand då ruta frå Gaza til Elat opna opp att, i tillegg til pilegrimstrafikk til St. Katarina-klosteret. Ein funn med papyrus frå sein bysantinsk tid, har gjeve eit detaljert innblikk i korleis det var i byen på denne tida.
Etter islam tok over området, gjekk det gradvis nedover med byen og på 700-talet eksisterte han ikkje lenger.
Regjeringskommisjonen
Regjeringskommisjonen (Regjeringskommissionen) var den mellombels regjeringa i Noreg, som styrte i namnet til kongen under krigsåra 1807–1810. Prins Christian August var president, og Enevold Falsen og grev Herman Wedel Jarlsberg var blant medlemmane i kommisjonen.
Çandarlıbukta
Çandarlıbukta (tyrkisk Çandarlı Körfezi), i antikken kalla Den elaitiske bukta (gammalgresk Ὲλαϊτικὸς κόλπος, Elaitikós kólpos), er ei bukt i Egearhavet i Tyrkia, med innløp mellom byane Çandarlı og Foça.
NM i turn 1964 for menn
Noregsmeisterskapen i turn 1964 for menn vart avvikla på Stord helga 5. og 6. desember, med Stord Turn- og Idrettslag som arrangør. Deltakarane tevla i tolvkamp, dobbelt program i alle seks øvingane med både obligatoriske og sjølvvalde program i øvingane.
Sekskamp
<br style="clear:both;" />
Fylkesveg 106 i Aust-Agder
Fylkesveg 106 i Aust-Agder går mellom Sandvad og Fosstveit i Tvedestrand kommune. Vegen er 1,8 km lang.
Regjeringa Konow
Regjeringa Konow vart utnemnd 2. februar 1910 som ei samarbeidsregjering mellom Frisinna Venstre og Høgre. Regjeringa søkte avskil 16. februar 1912, etter at statsministeren hadde kome med ei støtteerklæring til landsmålet. Avskil vart innvilga i statsråd 19. februar, med verknad frå 20. februar 1912. Regjeringa Konow vart etterfølgd av Regjeringa Bratlie, ei ny samarbeidsregjeing mellom Frisinna Venstre og Høgre.
Regjeringssamansetning
Statsminister 02.02.1910-20.02.1912
Utanriksdepartementet 02.02.1910-20.02.1912
Finans- og tolldepartementet 02.02.1910-20.02.1912 Forsvarsdepartementet 02.02.1910-20.02.1912
Justis- og politidepartementet 02.02.1910-20.02.1912
Kyrkje- og undervisningsdepartementet 02.02.1910-20.02.1912
Landbruksdepartementet 02.02.1910-28.02.1910	01.03.1910-20.02.1912
Arbeidsdepartementet 02.02.1910-10.06.1910	11.06.1910-20.02.1912
Departementet for utenrikske saker, handel, sjøfart og industri 02.02.1910-10.06.1910	11.06.1910-20.02.1912
Revisjonsdepartementet 02.02.1910-20.02.1912
Idrettslaget Hjelset-Fram
Hjelset-Fram er eit idrettslag som høyrer heime på Hjelset i Molde kommune. Det vart skipa 10. februar 1907. Laget har aktive innan fleire idrettar. Særleg har utøvarar innan hoppsporten utmerkt seg. Kring 1970 var den såkalla Hjelset-trioen med Ingolf Mork, Jan Olaf Roaldset og Hans Jørgen Næss på topp både nasjonalt og internasjonalt.
Fidesz
Fidesz - Ungarsk borgarunionen (ungarsk: Fidesz – Magyar Polgári Szövetség) er eit nasjonalkonservativt og kristelegdemokratisk parti i Ungarn, skipa 30. mars 1988. Partileiaren Viktor Orbán er sidan 2010 statsminister i Ungarn.
Partiet sat i regjeringsposisjon 1998-2002. Etter to tapte val oppnådde Fidesz ved valet i 2010 heile 52,3 prosent av røystene og heile 263 mandat (av 386) i parlamentet (Országgyűlés). Fidesz har dermed to tredjedels majoritet i parlamentet og kan såleis på eiga hand endre konstitusjonen for landet.
Fidesz var frå byrjinga eit liberalt ungdomsparti, tilslutta den liberale internasjonalen. Frå 1994 la partiet seg på ei meir konservativ linje. I dag er Fidesz medlem av Europeisk folkepartiet (EPP).
Rodna
Rodna (ungarsk Óradna, Radna, tysk Altrodenau), tidlegare Rodna Veche, er ein kommune i Bistrița-Năsăud fylke i Romania.
Busetnader
Rodna er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:
Jane Scarpantoni
Jane Scarpantoni er ein USA-amerikansk cellist, som har spelt på ei rekkje alternativ rock-album.
Ho var medlem av Tiny Lights i midten av 1980-åra, før ho byrja å spele med ei rekkje artistar knytte til undergrunnsrocken i Hoboken i New Jersey i 1980- og 1990-åra, som Silverchair, Bruce Springsteen, Sheryl Crow, Patti Smith, Richard Barone, R.E.M., Indigo Girls, 10,000 Maniacs, Throwing Muses, Kristin Hersh, Lou Reed, Chris Cacavas, Bob Mould, John Lurie's Lounge Lizards, Boo Trundle, Train og mange andre.
Choyce Point
Choyce Point er eit nes 3 nautiske mil sørvest for Tent Nunatak på austkysten av Graham Land. Eit klippe stig opp bak neset sett frå Larsen isbrem og Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947 kalla dette Cape Choyce. Namnet vart endra til Choyce Point i 1975. Neset stig 230 meter over isbremmen. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter M.A. Choyce, som var meteorolog i FIDS ved Hope Bay, 1947.
Gao Xingjian
Gao Xingjian  er ein kinesiskfødd fransk romanforfattar, dramatikar, regissør, kritikar og bildekunstnar. Han emigrerte til Frankrike i 1987, og fekk fransk statsborgarskap i 1997.
Dei kinesiske makthavarane reknar han som dissident og har forbode verka hans.
I 2000 fekk Gao Nobelprisen i litteratur «för ett verk av universell giltighet, bitter insikt och språklig sinnrikhet, som öppnat nya vägar för kinesisk romankonst och dramatik».
Letnitsa
Letnitsa (bulgarsk Летница) er ein by og ein kommune i provinsen Lovetsj i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Letnitsa og tre andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 177 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 3 776 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 2 665 innbyggjarar.
Busetnadene i kommunen er:
Scott av Scott Walker
Scott var debutplata til Scott Walker som soloartist, opphavleg gjeven ut i Storbritannia på Philips Records i 1967.
Oversyn
Scott kom ut berre seks månader etter det tredje albumet til Walker med The Walker Brothers, Images. Blanding av Walker sine originale songar og utvalet av coverversjonar etablerte Walker som ein meir seriøs og melankolsk artist. Borte var beatmusikken og blue-eyed soul-songane som den tidlegare gruppa hadde spelt. Songutvalet fall generelt inn i fire hovudkategoriar: hans eigne songar («Montague Terrace (In Blue)», «Such a Small Love», «Always Coming Back to You»), moderne coverversjonar («The Lady Came from Baltimore», «Angelica»), filmsongar («You're Gonna Hear From Me», «Through a Long and Sleepless Night») og engelskspråklege versjonar av songar skrivne av den belgiske musikaren og låtskrivaren Jacques Brel («Mathilde», «My Death», «Amsterdam»). Brel var ei stor inspirasjonskjelde for låtskrivinga til Walker, og Walker hadde med songar av Brel på dei tre første soloalbuma sine. Walker skildra Brel som 'den viktigaste låtskrivaren i verda'. Det verkelege kuppet til Walker var å få tak i og spele inn dei nye omsetjingane til Mort Shuman av songane til Brel før nokon andre.
Tre songar som truleg vart spelt inn under innspelinga av Scott har sirkulert på piratkopiplater. Desse er «Free Again» (Basile/Canfora/Colby/Jourdan), «I Get Along Without You Very Well» (Hoagy Carmichael) og «I Think I'm Getting Over You» (Roger Cook/Roger Greenaway), sistnemnde spelt inn for ei potensiell singelutgjeving.
Utgjeving og motakking
Albumet vart gjeve ut av Philips Records i september 1967 i Storbritannia. Det nådde tredjeplassen på UK Albums Chart, og låg inne på lista i 17 veker. Det vart gjeve ut året etter i USA på Smash Records med tittelen Aloner.
Ole Grændsen
Ole Eriksson Grændsen var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Holt i Aust-Agder.
Grændsen var son til ein gardbrukar. Tida 1862-73 var han arbeidsformann på eit sagbruk i Dybvåg. Sidan var han gardbrukar på farsgarden i Holt. Frå 1882 var han i tillegg medeigar i ei trelastforretning. Grændsen var medlem av heradsstyret frå 1876 til 1907, ordførar i mange år frå 1888. Forlikskommissær frå 1893 og sparebankdirektør.
Grændsen representerte Nedenes amt på Stortinget 1889-97 og 1903-06. I alle år var han medlem av konstitusjonskomiteen, elles medlem av Lagtinget 1896-97 og 1903-06, samt valkomiteen 1903-06.
Han døydde på slektsgarden i Holt i 1922.
Shay Brennan
James Seamus Anthony Brennan, kjend som Shay Brennan, var ein irsk fotballspelar fødd i Manchester i Storbritannia. Med Manchester United vart han to gongar ligameister og vinnar av europacupen i 1968, med Waterford FC i Irland vann han to seriemeisterskap somm spelande trenar.
Klubbspel
Brennan debuterte på Manchester United i ein FA-cupkamp mot Sheffield Wednesday 19. februar 1958, klubbens fyrste kamp etter flyulukka i München der 8 spelarar omkom. Brennan var vengspelar og skåra to av målå då United vann 3-0. Etter nokre sesongar i anprepsrekka flytta trenaren Matt Busby han ned på høgrebackplass i 1961. Brennan fekk ikkje plass mellom dei utvalde 11 til FA-cupfinalen 1963, men var fast i laget då Manchester United tok heim ligatittelen i 1965 og på ny i 1967. Høgdepunktet kom då United, med Brennan på plass, slo Benfica i europacupfinalen 1968 på Wembley stadion og vart det fyrste engelske laget som triumferte i serievinnarcupen.
Etter han hadde falle utom fyrsteellevaren i United flytta Brennan i 1970 til Waterford FC i Irland. Dei fire åra fram til 1974 var han spelande trenar for laget, som både i 1972 og 1973 vart irsk seriemeister.
Landslagsspel
Brennan spelte 19 kampar på Irlands landslag i åra 1965-66 og 1969-70. Han debuterte med ein heimesiger mot Spania, men sidan opplevde han einast to sigrar med landslaget og kom aldri på skåringslista.
Brennan døydde av hjertesvikt i Waterford, 63 år gammal, medan han spelte golf.
Jabal Ghulayyil Khun
Jabal Ghulayyil Khun er eit fjell i Fujairah i Dei sameinte arabiske emirata.
Julia Roberts
Bakgrunn
Roberts vart fødd i Smyrna i Georgia 28. oktober 1967. Foreldra skilde seg i 1972, då Roberts var 5 år gammal. Faren hennar, Walter Grady Roberts, jobba som ein støvsugarseljar og skodespelar. Mora, Betty Lou Bredemus, jobba som sekretær i ei kyrkje i tillegg til at ho var skodespelar. Mora gifta seg igjen med ein annan mann, medan faren døydde av kreft fire år seinare.
Som ung ville Roberts bli veterinær. Men etter at ho var ferdig på Smyrnas Campbell High School drog ho til søstera si i New York for å utvikla seg som skodespelar. I New York byrja ho som modell for Clicks modelling samtidig som ho tok skodespelartimar.
Privatliv
Roberts var forlova med skodespelaren Kiefer Sutherland ei tid. Den 25. juni 1993 gifta ho seg med countrysangeren Lyle Lovett i St. James Lutheran Church i Marion i Indiana. Dei vart separerte i mars 1995 og seinare skilde. Roberts hadde eit tilhøve til skodespelaren Benjamin Bratt frå 1998 til 2001.
Roberts møtte den kommande ektemannen sin, kameramannen Daniel Moder, under innspelinga av filmen Meksikaneren i 2000. Ho var då i eit forhold med Bratt, medan Moder var gift med Vera Steimberg. Han søkte om skilsmisse litt over eit år seinare. Roberts og Moder gifta seg 4. juli 2002 på ranchen hennar i Taos i New Mexico. Dei har tre barn saman: tvillingene Hazel Patricia og Phinnaeus «Finn» Walter Moder (fødd 28. november 2004) og Henry Daniel Moder (fødd 18. juni 2007).
Magasinet People har kåra Roberts til ei av dei 50 vakraste kvinnene i verda åtte gonger.
Mashabei Sadeh
Mashabei Sadeh (hebraisk skrift מַשְׁאַבֵּי שָׂדֶה) er ein kibbutz i Negevørkenen i Israel. Han har eit folketal på kring 480 innbyggjarar og høyrer til Ramat Negev regionale kommune.
Historie
Kibbutzen vart grunnlagd i 1947 i Halutza-dynene og vart opphavleg kalla Mashabim (hebraisk משאבים, tyder Ressursar). Under den arabisk-israelske krigen i 1948 vart kibbutzen angripen av den egyptiske hæren, men vart halden av Israel. Etter krigen vart han flytta til den noverande staden. Han vart kalla Mashabei Sadeh etter Palmach-leiaren Yitzhak Sadeh som døydde i 1952.
Ian Callaghan
Ian Robert Callaghan er ein engelsk tidlegare fotballspelar som frå 1960 til 1978 spelte for Liverpool FC. Han var med om å vinne fem ligameisterskap i tida 1964-77, FA-cupen 1965 og 1974, UEFA-cupen 1973 og 1976 og Europacupen 1977. Callaghan spelte 640 ligakampar for Liverpool, meir enn nokon annan. Han skåra 49 ligamål.
De Havilland DH 98 Mosquito
De Havilland DH 98 Mosquito var eit britisk angrepsfly som vart utvikla av de Havilland i 1940. Den britiske luftgeneralen sir Wilfrid Freeman vart så imponert over flyet at han bestilte 50 eksemplar medan flyet enno berre var på tegnebrettet. Noko av det som gjorde flyet relativt unikt, var blant anna at det vart laga av tre som stort sett var lima saman. I starten vart dette set på som eit steg tilbake i flykonstruksjon, men det vart etter kvart godteke og den lavde produksjonsprisen gjorde det endå meir populært i den britiske luftkommandoen. Eit ankepunkt var at flyet ikkje hadde nokon defensiv bevæpning, men berre satsa på sin høge fart for å unnslippe fiendtlige jagarfly. Detta viste seg å vera effektivt, og flyet vart ein stor suksess.
Ian Callaghan
Klubbspel
Callaghan var i mange sesongar vengspelar på Liverpool, siste åra spelte han i ei offensiv midtbanerolle. Han fekk sin debut vinteren 1960 då Liverpool tevla i andredivisjon. Våren 1964 vann Liverpool ligameisterskapen, i ein sesong der Callaghan spelte alle ligakampane. To år seinare gjentok Callaghan og Liverpool prestasjonane og sikra ein ny ligatriumf. I mellomtida sigra Liverpool med 2–1 over Leeds United i FA-cupfinalen 1. mai 1965. Frå 1972 hevda Liverpool seg heilt i toppen av engelsk og europeisk fotball. Callaghan var med då klubben i 1973 vann både ligameisterskapen og UEFA-cupen, FA-cupen 1974, i 1976 så vel ligameisterskapen som UEFA-cupen, samt våren 1977 då laget vann både ligaen og europacupfinalen, den siste etter siger 3–1 over Borussia Mönchengladbach på Stadio Olimpico i Roma.
De Havilland DH 98 Mosquito
Flyet utmerkte seg både i rollen som lett bombar og som jagarfly blant anna på grunn av at det ikkje trong jagerstøtte og at det hadde lang rekkjevidd. Som jagarfly hadde Mosquitoene ein bevæpning på fire .303 Browning maskingevær og fire Hispano 20 mm maskinkanonar i nesa. Det vart utover i krigsåra utvikla fleire variantar av flyet som var spesielt tilpassa ulike oppgåver. Nokon av dei siste variantane kunne bera med seg bombelast på 1 800 kg frå Storbritannia til Berlin og attende, noko som var halvparten så mykje som ein stor B-24 Liberator kunne bera. Det er rekna ut at Mosquito kunne fly med denne bombelasten til Berlin, sleppa bombelasten, returnera til Storbritannia og ta inn ny bombelast og drivstoff for så å fly til Berlin og sleppa denne bombelasten, på den same tida det tok Stirling (Bombar Commands treigaste bombefly) å levera éin bombelast. Mosquitoen trong ein femtedel av det mannskapet ein B-24 trong og hadde heller ikkje bruk for jagerstøtte. Flyet hadde òg sina svake sider, men er av fleste regnet som eit av dei beste allierte kampfly under krigen.
Ian Callaghan
Klubbspel
Frå 1978 til -80 var Callaghan Swansea-spelar, var med å rykke opp frå tredjedivisjon i 1979.
Landslagsspel
Callaghan spelte 4 landskampar for England, 2 sommaren 1966 og 2 hausten 1977. Han var med i VM-troppa 1996 og spelte mot Frankrike i gruppespelet. Ingen landslagsmål.
De Havilland DH 98 Mosquito
Det var Mosquito bombefly som vart brukt under angrepet mot Gestapos hovudkvarter i Oslo, Victoria terrasse den 31. desember 1944 då eit trikk på Drammensveien vart ramma. 78 nordmenn, og 27 tyskarar omkom i angrepet.
Den norske 334 skvadron som vart oppretta i Storbritannia under andre verdskrig, vart utstyrt med Mosquito jagerbombere.
Byfjorden ved Tønsberg
Byfjorden er ein fjord i Tønsberg kommune i Vestfold og Telemark. Han utgjer den inste delen av Tønsbergfjorden, som igjen er ein sidefjord i Oslofjorden, og går mellom Kanalen i Tønsberg, Tønsberghus og Jarlsberg travbane. Inst i fjorden ligg Iljane våtmarksområde og naturreservat, skipa i 1985. Ved kanalen ligg Kanalbrua, ei vippebru for biltrafikk opna i 1957, og i Ollebukta er det ei småbåthamn. Mellom restaurantane, mediehuset og gjestehamna på brygga i byen og Kaldnes på Nøtterøy-sida går Kaldnes bru, ei gangbru som opna i 2005. På området etter Kaldnes Mekaniske Verkstad, eit skipsverft i drift frå 1899 til 1984, er det reist høge bygg med leilegheiter.
Gökovabukta
Gökovabukta (tyrkisk Gökova Körfezi) eller Kermebukta (tyrkisk: Kerme Körfezi, gresk: Κεραμεικός κόλπος, latinsk: Ceramicus Sinus), er ei lang (100 km), smal bukt i Egearhavet mellom Bodrumhalvøya og Datçahalvøya sørvest i Tyrkia.
Administrativt dekkjer kysten av Gökovabukta delar av distrikta Bodrum, Milas, Muğla, Ula, Marmaris og Datça. Den greske øya Kos ligg ved inngangen til bukta.
Bodrum, ligg heilt nordvest i bukta og er den einaste større byen ved kysten. I antikken låg Halikarnassos (dagens Bodrum) og Keramos ved bukta.
Cape Church
Cape Church er eit klippenes som stikk ut i neset Seligmanfjorden like nord for Ahlmannbreen, på austkysten av Graham Land. Det vart fotografert frå lufta i 1940 av U.S. Antarctic Service. Det vart kartlagt i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey, som namngav det etter professor James E. Church ved Agricultural Experiment Station, ved University of Nevada, som utvikla teknikkar for å måle snømengder og rekne ut smeltevatn.
Gulbukknøttyrann
Gulbukknøttyrann (Myiornis auricularis) er ein fugl i tyrannfamilien med leveområde langs atlanterhavskysten av Brasil, frå Bahia til Rio Grande do Sul og vestover litt inn i Argentina og Paraguay. Dette er ein av verdas minste sporvefuglar, 7 cm og 5,3 gram.
Jabal Ghura
Jabal Ghura er eit fjell i Fujairah i Dei sameinte arabiske emirata.
Fylkesveg 108 i Aust-Agder
Fylkesveg 108 i Aust-Agder går mellom Størdal og Reinsfjell i Tvedestrand kommune. Vegen er 2,2 km lang.
Asthenes
Asthenes er ei biologisk slekt av ca. 30 små artar insektetande korgfuglar og tistelstjertar i omnfuglfamilien, Furnariidae. Slekta har utbreiing avgrensa til Sør-Amerika, dei fleste over ca. 2500 moh. i Andes og konsentrert i eller nær Peru. Asthenes er ei av ca. 70 slekter av omnfuglar, og gjer ut nær 10 % av artane i familien.
Asthenes er gresk og tyder «svakt» eller «uvektig». På spansk har korgfuglar fellesnamnet canastero, «korgmakar», med tilvisning til dei store, overbygde, kuppelforma reira som desse artane lagar av pinnar eller gras. Det norske fellesnamnet «tistelstjert» er skildrande etter dei flokete eller stikkande halefjørene. Dei to fellesnemningane brukt i Asthenes er frå ein tidlegare taksonomi, der denne gruppa var definert som to ulike slekter.
Skildring
Desse artane er vanlegvis 15–20 centimeter lange med spinkle halar og tynne, spisse nebb. Dei har for det meste lite iaugefallande fjørdrakter, typisk variantar av brunfarge med innslag av raudbrunt, men varierer i halemønster og nærvær av striper. Umbratistelstjert skil seg ut med gjennomgåande gråfarge. Dei har spennande songar. Ein finn både den minste og største arten i Brasil, itatiaiatistelstjert er den minste arten med kroppsmasse frå ca. 10-11 gram, cipokorgfugl er den største med dokumentert masse på opp til 30 gram. Kjønna er like.
Burney Peak
Burney Peak er ein fjelltopp vest for Duthoit Point i den austlege delen av Nelson Island i Sør-Shetlandsøyane. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1961 for kaptein Burney, på den britiske selskuta «Nelson», truleg frå London, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820–23.
Asthenes
Skildring
Seks av artane er endemiske for Peru. Ein sjuande art, ravinekorgfugl, lever i Peru, men er òg funnen litt inn i Chile. To artar er endemiske for Bolivia. Okerbryntistelstjert er endemisk for Venezuela, to andre har utbreiing inn i Venezuela. Fire artar lever nord til Colombia, lengst nord finn ein perijatistelstjert på grensa mellom delstaten Zulia i Venezuela, Cesar- og La Guajira-departementa i Colombia. Nokre unnatak utanfor Andes er itatiaiatistelstjert som er endemisk for kommunen Itatiaia i delstaten Rio de Janeiro, Brasil. Cipokorgfugl lever i delstaten Minas Gerais. To andre artar har avvik i preferanse på habitat. Pampaskorgfugl i Argentina og Uruguay lever frå havnivå og opp til 950 moh., kortnebbkorgfugl i same landa lever opp til 1300 moh. Sørkorgfugl som hekkar på Eldlandet, lever under 200 moh. Fuglane i Asthenes er trudd å vere standfuglar, men med to unnatak: sylnebbkorgfugl og sørkorgfugl trekker nordover mot varmare klima vinterstid.
Lite er dokumentert om levevis og biologi utover det som er felles for familien. Typisk for Asthenes-artane er habitat i økosystem med grasvegetasjon, lite skog eller buskvekstar, til dømes Campos rupestres og bambus eller anna høgt gras i Brasil, og i Andes typisk páramo-økosystem og elfinskog, med grassletter, nokre i tett underskog og i utkant av tåkeskog gjerne der gras er blanda med bregnar. Det vanlege er at dei beitar einslege eller i par på insekt og andre leddyr som dei plukkar frå overflata av gras og blad. Somme artar kan plukke føde på bakken. Nokre, men få artar kan inkludere vegetabilsk føde, til dømes kan krembrystkorgfugl ete frø. Artane i omnfuglfamilien bygger i regelen komplekse, overbygde reir eller grev tunellar til reirplass. Lite er dokumentert om hekking for Asthenes-artane, nokre korgfuglar bygger reir av små greiner og gras, lågt i buskar eller på bakken, med inngang frå ei side eller frå toppen. Kvithaketistelstjert bygger reir av mose, tørt plantemateriale og gras nær bakken, og har eit kull på berre to egg.
Artsliste
Rundt år 2010 kom ny kunnskap om fylogeni i omnfuglfamilen som endra taksonomien for korgfuglar og tistelstjertar. Tistelstjertar som tidlegare var klassifiserte i si eiga slekt Schizoeaca vart slått saman med korgfuglar i Asthenes. Ei ny slekt Pseudasthenes samlar fire tidlegare korgfuglartar frå Asthenes, og itatiaiatistelstjert som tidlegare var klassifiset i si eiga slekt Oreophylax, vart tatt inn i Asthenes. Seinare har International Ornithologists' Union, IOC, lista to tidlegare underartar av krembrystkorgfugl som sjølvstendige artar, A. arequipae, og A. huancavelicae.
Asthenes i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V11.1, 2021, med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
I'll See You in My Dreams
«I'll See You in My Dreams» er ein populær song skriven av Isham Jones med tekst av Gus Kahn, først publisert i 1924. Han vart opphavleg spelt inn av Isham Jones and the Ray Miller Orchestra, og låg 16 veker inne på salslista i USA i 1925, sju av dei på toppen av lista.
Songen vart vald som tittelsongen for filmen I'll See You in My Dreams, ein musikalsk biografi om Kahn. Populære innspelingar vart gjort av mange leiande artistar, som Marion Harris (1924), Cliff Edwards, Louis Armstrong, Pat Boone, Doris Day, Ella Fitzgerald, Mario Lanza, Tony Martin, Anita O'Day, The Platters, Ezio Pinza, Sue Raney, Jerry Lee Lewis (1958, instrumental) og Andy Williams. Ein «Texas Swing»-versjon av songen vart spelt inn av Bob Wills and his Texas Playboys.
Songen vart òg spelt av Django Reinhardt og Quintette du Hot Club de France, og inspirerte Merle Travis til å spele han inn som ein gitarinstrumental. Mange andre gitaristar, som Chet Atkins og [Thom Bresh] følgde etter Merle.
Songen vart nytta i filmen Kitty Foyle i 1940, som Ginger Rogers vann sin einaste Oscarpris for for beste kvinnelege birolle. Han vart spelt av Mario Lanza på hans Coca-Cola Show i 1951-2.
Andre som har spelt inn songen er mellom anna The Bachelors, Ron Goodwin and His Orchestra, the Pearls, Eddie Cochran, Mark Knopfler og Chet Atkins, Joe Brown, Moonspell, Ingrid Michaelson og Melinda Schneider.
Jimmy Webb
Jimmy Layne Webb er ein USA-amerikansk låtskrivar, komponist og songar. Han har skrive fleire kjende songar som har selt i millionvis, som «Up, Up and Away», «By the Time I Get to Phoenix», «Wichita Lineman», «Galveston», «The Worst That Could Happen», «All I Know» og «MacArthur Park». Han har hatt suksessrike samarbeid med Glen Campbell, Michael Feinstein, Linda Ronstadt, The 5th Dimension, Art Garfunkel og Richard Harris.
Webb vart innlemma i Songwriters Hall of Fame i 1986 og Nashville Songwriters Hall of Fame i 1990. Han mottok æresprisen til National Academy of Songwriters i 1993, Songwriters Hall of Fame Johnny Mercer Award i 2003, ASCAP «Voice of Music» Award i 2006 og Ivor Novello Special International Award i 2012. I følgje BMI er songen hans «By the Time I Get to Phoenix» den tredje mest framførte songen mellom 1940 og 1990. Webb er den einaste artisten som har fått Grammyprisen for musikk, tekst og orkestrering.
Douentza
Douentza er ein by i Mopti-regionen, nord i det vest-afrikanske landet Mali. Douentza er største by i Cercle Douentza, som omfattar fleire landsbyar i området rundt. Byen hadde 28.000 innbyggjarar i 2009, og har ein stor vekst i innbyggjarar.
Dei norske misjonsorganisasjonane Det Norske Misjonsselskap (NMS) og Frikirkens Israels- og Ytremisjon har arbeidt i byen sidan 1988, og husar også i dag norske misjonærar.
Fram til 2011 var det ein norsk skule i byen som mottok statstøtte.
Mudra
Mudra er innan dharmisk tradisjon ein fastlagd gest med symbolsk tyding. Dei fleste mudraer blir forma gjennom visse hand- og fingerstillingar, men ein kan også nytta andre delar av kroppen. Dei har viktig tyding innan hinduismen, buddhismen, djainismen og taoismen. Mudraer blir nytta innan klassisk indisk dans, skulptur, bilete og innan utøving av hinduritual, buddhistisk meditasjon, yoga og tantra. Mudraer kan også nyttast til å verna eller «forsegla» kroppen.
Ordsoge
Ordet «mudra» (devanagari मुद्रा, mudrā) er sanskrit og tyder ‘segl’ eller ‘teikn’. På kinesisk heiter gesten yin eller yinxiang, på japansk in-z og på koreansk insang.
Verk som Natyasjastra skil mellom einhendige og tohendige mudraer, og nemner 24 asaṁyuta (‘delte’, det vil seia ‘einhendige’) og 13 saṁyuta (‘samla’, eller ‘tohendige’).
Nokre viktige mudraer
Nokre kjende mudraer er teiknet for vern eller fryktløyse (abhayamudra), der høgre arm peiker famover og handa med handflaten ut peiker oppover.
Añjalimudra er ein gest der ein fører handflatene saman framfor brystet. Teiknet symboliserer den bakforliggjande sanninga.
Ein annan utbreidd mudra er varadamudra, der ein strekk ut handa og vender handflata ut og nedover. Teiknet står for oppfylling av ønske.
Bruk i buddhismen
Forming av mudra er blitt stadig meir viktige i mahayanabuddhisme, særleg innan vajrayana, der mudraer har ein rik symbolisme og er blitt knytte til mantra. Ein kan gjera andre mentale øvingar, som å visualisera, medan ein held ein mudra.
Mudraer blir også nytta i biletkunst, der dei gjerne blir brukte ikonografisk, til å identifisera den som er avbilda. Buddhafigurar er alltid blitt framstilte med hendene lagde i visse faste mudraer, til dømes ‘dharmahjulet’ ( dharma-cakra-mudra), der tommel og peikefing på kvar hand former ein sirkel, ‘jord-røring’ ( bhumi-spara-mudra), der høgre hand rører jorda.
Dhyanimudra er ein meditasjonsgest der hendene ligg laust i kvarandre med handflatene vend oppover.
Bruk i hinduismen
Innan hinduismen helser ein typisk gudar, guruar og andre ein vil visa respekt med ein añjalimudra, også kjend som namaste eller namaskaram. Om ein vil visa særskild underkasting løfter ein teiknet over hovudet
Framstillingar av gudar og religiøse leiarar viser dei ofte med ei eller fleire hender i mudraer.
NM i turn 1965 for menn
Noregsmeisterskapen i turn 1965 for menn vart avvikla i Larvik helga 27.–28. november med Larvik Turn som arrangør. Deltakarane tevla i tolvkamp, dobbelt program i alle seks øvingane med både obligatoriske og sjølvvalde program i øvingane.
Tolvkamp
<br style="clear:both;" />
Tiha Bârgăului
Tiha Bârgăului (ungarsk Borgótiha) er ein kommune i Bistrița-Năsăud fylke i Romania.
Cape Cloos
Cape Cloos er eit høgt klippenes føre Lemaire Channel på nordsida av innløpet til Girard Bay på Kiev Peninsula, på vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Gerlache, og kalla opp etter M. Cloos, stundom æreskonsul i Danmark.
Geoffrey de Havilland
Geoffrey de Havilland var ein britisk flypioner og flykonstruktør. Mosquitoen hans har vorte sett som det mest allsidige krigsflyet som nokon gong er bygd, og Comet var det første passasjerflyet med jetmotor som vart sett i produksjon. Han var sjef for de Havilland Aircraft Company etter første verdskrig og fram til det vart slått saman med Hawker Siddeley i 1960.
Unge år
Han vart fødd i Magdala House, Terrier i High Wycombe i Buckinghamshire. de Havilland vart den andre sonen til Charles de Havilland og første kona, Alice Jeannette (fødd Saunders). Han fekk utdanninga si ved Nuneaton Grammar School, St Edward's School, Oxford og Crystal Palace School of Engineering (frå 1900 til 1903).
Etter å ha fullført ingeniørutdanninga, starta de Havilland ein yrkeskarriere innan konstruksjon av køyretøy, der han bygde bilar og motorsyklar. Han hadde ein periode som lærling hos motorfabrikanten Willans & Robinson i Rugby, etter det arbeidde han som teknisk teiknar for The Wolseley Tool and Motor Car Company Limited i Birmingham, men slutta etter eit år. Deretter arbeidde han to år i utviklingsavdelinga hos Motor Omnibus Construction Company Limited i Walthamstow. Medan han var der utvikla han sin første flymotor, og fekk produsert den fyrste prototypen hos Iris Motor Company i Willesden.
Han gifta seg i 1909 og starta og på den livslange karrieren innan konstruksjon, bygging og flyging av luftfartøy.
Luftfartskarriere
I desember 1910 byrja de Havilland hos HM Balloon Factory på Farnborough, som seinare skulle verta Royal Aircraft Factory. Han selde sitt andre fly (som han hadde brukt til å læra seg å fly med) til sin nye arbeidsgjevar for 400 pund. Det vart F.E.1, som var det fyrste flyet med ei offisielt Royal Aircraft Factory-namn. Dei neste tre åra konstruerte, eller deltok de Havilland i konstruksjonen av ei mengd eksprimentelle fly ved «the Factory». Han vart beskikka som sekondløytnant (mellombels) i Royal Flying Corps 2. september 1912, og utnemnd til reserveoffiser i RFC den 24. november og fekk graden stadfesta den 25. desember.
I desember 1913 vart de Havilland utnemnd til inspektør for luftfartøy ved Aeronautical Inspection Directorate. . Han var ikkje nøgd med å slutta med konstruksjonsarbeid, og i mai 1914 vart han rekruttert til å verta sjefskonstruktør ved Airco, i Hendon. Han konstruerte mange fly for Airco, alle kalla med initialane hans, DH. Ei stort mengd de Havilland-konstruerte luftfartøy vart brukt under første verdskrig, floge av Royal Flying Corps og seinare Royal Air Force. de Havilland held fram å tjenestegjøre i RFC under krigen. 5. august 1914 vart han forfremja til løytnant og utnemnd til flying officer i RFC frå same dato. 30. april 1916 vart han forfremja til kaptein og utnemnd til flight commander.