cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
South Park
Dei viktigaste rollefigurane
Eric Theodore Cartman er den tjukke, sjølvgode, barnslege og rasistiske guten som alltid er ute etter bråk. Han mislikar hippiar, jødar og muslimar, og gjer alt han kan for å bli kvitt dei, til tross for at ein av hans beste vener (Kyle) er jøde. Eric har nesten alltid ein genial plan for rikdom eller hemn, men dette ender som oftast katastrofalt. Eric har berre ei mor, og ingen far, og er veldig bortskjemd. Han har også ein katt som han ikkje er særleg glad i.
Stan Marsh er nok den guten med høgst moral og tankegang. Han er svært forelska, men vert nervøs når han skal snakke med jenta han liker (Wendy Testaburger) at han spyr på henne. Dette var særleg i tidlegare episodar, men har avtatt i dei seinare sesongane.
Kyle Broflavski er jøde, og dermed offer for Eric si langvarige mobbing, men dei er likevel med i vennegjengen begge to. Kyle er den av hovudpersonane som får dårleg samvit ganske fort, noko som kan vera eit problem når han heng saman med dei ikkje alltid like lovlydige kameratane sine.
Kenneth «Kenny» McCormick går oransje jakke som dekkjer so og sei heile kroppen hans, også hovudet. Det er difor nesten umogleg for TV-sjåaren å skjøna kva han seier. Kenny er nok den mest uheldige personen i heile South Park, og kjem ut for dei merkelegaste ulykker i nesten alle episodane, og døyr stadig vekk. På spørsmål om kvifor Kenny døyr heile tida, har serieskaparane svara «Because he is poor». Familien til Kenny er nemleg ein fattig familie, såkalla «White trash»
Bifigurar
Leopold «Butters» Stotch blir ofte sett på som ein av hovudpersonane i South Park, sjølv om han eigentleg ikkje er det. Butters går alltid lysegrøn genser og gult hår, med mindre han er forkledd som det onde aliaset sitt, «Professor Chaos», som han laga etter at han vart kasta ut av vennegjengen i episoden «Professor Chaos».
Token Black er den einaste svarte guten i South Park, noko som han ofte får høyre frå Eric. Token har også eit talent for synging, noko som kom fram i episoden «Wing». Familia til Token er den einaste familia i South Park som er rik, noko han også blir mobba for.
Jerome «Chef» McElroy er den alltid trufaste kokken i South Park. Han er smart, glad i å syngje og har alltid råd til borna når dei spør han om hjelp. Han ender som oftast opp med å sei meir enn han burde, og gje ungane informasjon ein normalt ikkje gjev ungar, noko som gjer at dei ofte står igjen med fleire spørsmål enn dei hadde før dei spurte han om hjelp.
South Park: Bigger, Longer & Uncut
South Park: Bigger, Longer & Uncut er ein langfilm laga i 1999. Trey Parker er regissør. Filmen kan godt kallast ein musikal, sidan filmen inneheld heile 12 songar.
Handling
Dei canadiske humoristane Terrance og Phillips film «Asses on fire» kjem på kino i South Park, noko som gjer at alle borna i byen legg seg til ein stygg språkbruk med mykje banning. Dette liker ikkje mødrene i byen, og startar straks ein hemnaksjon under namnet M.A.C (Mothers against Canada) mot dei kanadiske skodespelarane, og mot Canada. Dei tek Terrance og Phillip til fange, og planlegg å avrette dei. Kenny døyr også i denne filmen, og kjem naturlegvis til helvete, der han overhøyrer Satan snakke om profetien om at han skal ta over verda so snart blodet til dei kanadiske skodespelarane treffer bakken. Kenny må då varsku venane sine som fortsatt er i live slik at dei får stoppe avrettinga av Terrance og Phillip, og verda sin undergang.
Røystene
Trey Parker har røystene til Stan Marsh, Eric Cartman, Herbert Garrison, Officer Barbrady, Terrance, Ned Gerblanski, Satan, Randy Marsh, Stuart McKormick, Mr. Mackey, Dr. Alphonse Mephisto og diverse roller.
Matt Stone har røystene til Kyle Broflovski, Kenny McCormick, Butters Stotch, Gerald Broflovski, Pip Pirrup, Jesus Kristus, Jimbo Kearn, Phillip, Saddam Hussein og diverse roller.
Mona Mashall har røystene til Sheila Broflovski, Linda Stotch og diverse roller f.o.m. sesong 4.
Isaac Hayes har røystene til Jerome «Chef» McElroy.
Sagaen om Isfolket
Sagnet
Legenda er sånn: «Langt tilbake i tiden, for mange hundre år siden, vandret Tengel den onde ut i ødemarken for å selge sin sjel til Satan. Han ble stamfar til isfolket. Tengel fikk løfte om jordisk vinning mot at minst en  av hans ætlinger i hvert slektsledd skulle gå i tjeneste hos djevelen og utføre onde handlinger. Deres tegn skulle være de  kattegule øynene, og de skulle være i besittelse av trolldomsmakt. Og en gang skulle det fødes en som eide større overnaturlig kraft enn verden noen gang hadde sett. Forbannelsen skulle hvile over ætten til det stedet der Tengel den onde hadde gravd ned gryten han brukte da han kokte heksebrygget som manet fram Mørkets Fyrste. Så sier legenden, om den er sann, vet ingen»
South Park
Røystene
Eliza Schneider har røystene til Mayor McDaniels, Liane Cartman, Mrs. McKormick, Wendy Testaburger, Shelly Marsh, Sharon Marsh og diverse andre roller i episodene f.o.m. sesong 3, episode 16 t.o.m. sesong 7.
Sagaen om Isfolket
Sagnet
Den endrast fleire gongar i serien.
South Park
Røystene
Mary Kay Bergman har røystene til Wendy Testaburger, Liane Cartman, Sheila Broflovski, Sharon Marsh, Mrs. McKormick, Mayor McDaniels, Ms. Crabtree, Principal Victoria, Shelly Marsh, Nurse Gollum og diverse andre roller i episodane frå og med sesong 1 til og med sesong 3, episode 15.
Adrien Beard har røysta til Token Black.
Vernon Chatman har røysta til Towelie.
Jennifer Howell har røysta til Bebe Stevens.
John Hansen har røysta til Mr. Slave.
Høgskolen i Ålesund
Høgskolen i Ålesund (HiÅ) er ein tidlegare statleg høgskule i Noreg som fanst frå 1994 til 2015, då han gjekk inn i NTNU.
Høgskulen vart skipa 1. august 1994 og hadde omkring 1900 studentar og 150 tilsette. Han var eit resultat av at fem statlege høgskular i Ålesund vart slått saman som ein del av Høgskulereforma i 1994.
Høgskolen hadde tilbod om vel 100 fag- og profesjonsstudiar innan ingeniørfag, sjukepleie, bioingeniør, fiskeri- og økonomisk-administrative fag. Desse kan takast i varierande omfang frå halvårseiningar til bachelorgrader, mastergrader og somme doktorgradstudiar, i tillegg til ei rekkje kurs-, etter- og vidareutdanningar.
Høgskolen sine fire institutt var:
Høgskolen tilbyr internasjonalisering av studiar, både høve til å ta delar av den ordinære utdanninga i utlandet, eller ved å halde fram å utdanne seg i utlandet etter avslutta studiar i Noreg.
1. januar 2016 vart HiÅ, Høgskolen i Gjøvik, Høgskolen i Sør-Trøndelag og Norges teknisk-naturvitenskapelige universitet organisert som eitt universitet under namnet Noregs teknisk-naturvitskaplege universitet (NTNU). NTNU i Ålesund er ei direkte vidareføring av HiÅ.
Makrinítsa
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Makrinítsa 694 innbyggjarar, som alle budde i tettstaden med same namn.
Bryne stasjon
Bryne stasjon ligg på Bryne i Time kommune i Rogaland fylke, 29,58 kilometer frå Stavanger og 569,30 km frå Oslo. Jernbanestasjonen ligg 30,4 moh.
Bryne stasjon vart fyrste gong opna i 1878 då Jærbanen stod ferdig og vart knytt til Sørlandsbanen frå 1944. Tettstaden Bryne voks fram som Thime Station kring jernanestasjonen. Namnet Thime Station vart i 1921 endra til Bryne.
17. februar
17. februar er den 48. dagen i den gregorianske kalenderen. Det er 317 dagar att av året (318 under skotår).
Namnedag
Helgendag i den katolske kyrkja:
Sholom Schwartzbard
Sholom Schwartzbard var ein jødisk forfattar og politisk aktivist. Han skaut i 1926 den ukrainske politikaren Symon Petlura i Paris. Schwartzbard skreiv dikt og bøker under pseudonymet Bal-Khaloimes ('Drøymaren').
Ungdom og første verdskrigen
Sholom Schwartzbard var fødd i Ismajil i den russiske regionen Bessarabia (no del av Ukraina). Foreldra hans var Isaak Schwartzbard og Khai Vainberg Schwarzbard. Etter at dei russiske tsar-styresmaktene gav alle jødar ordre om å forlata grenseområde, flytta familien til Balta i Ukraina, der Sholom voks opp. Han blei lærling hjå ein urmakar og blei også politisk aktiv då han gjekk inn i den jødiske kommunistgruppa Funk.
Etter å ha vore fengsla i tre månader for å ha «framprovosert» ein pogrom i Balta flytta Schwartzbard til Tsjernivtsi og deretter til utlandet, først Wien. Han vart aktiv i væpna anarkistiske grupper og deltok mellom anna i ein anarkistisk «ekspropriasjon», eller ran, av ein bank, som han blei dømd til straffarbeid for. Etter fire månader rømde han til Budapest der han deltok i eit restaurantan. Schwartzbard blei deretter utvist frå Austerrike-Ungarn.
I 1910 busette han seg i Paris og fekk arbeid i ein klokkefabrikk. Under første verdskrigen deltok han som soldat i den franske Framandlegionen og vart dekorert. I august 1917 vart han demobilisert og fór saman med kona si tilbake til Russland. Frå 1918 til 1920, under den russiske borgarkrigen, gjorde han teneste i ei kavaleri-avdeling i Den raude arméen. Bror til Sholom vart utvist frå Frankrike i 1919 på grunn av kommunistisk agitasjon. Femten av familiemedlemmene til Sholom Schwartzbard vart drepne i ein pogrom i Ukraina under borgarkrigen.
I 1920 fór Schwartzbard tilbake til Frankrike, og vart med i ei anarkistgruppe i Paris med mange framståande medlemmer, mellom dei Emma Goldman og Nestor Makhno.
Schwartzbard og Petlura
Schwartzbard hadde fått vite at Symon Petlura var ansvarleg for pogromane i Ukraina. I 1926 skaut Schwartzbard Symon Petlura, som var sjef for den ukrainske eksilregjeringa, med ein revolver. Då politiet kom til for å arrestere han, skal han roleg ha gitt dei revolveren og sagt: «Eg har drepe ein stor massemordar.»
Schwartzbard vart stilt for retten, og rettssaka begynte 18. oktober 1927. Schwartzbard sin forsvarar var Henri Torres, ein berømt fransk jurist som òg samarbeidde med den sovjetiske konsulen i landet. Forsvaret bygde på at Schwartzbard ville hemne ofra for pogromane. Etter åtte dagar vart han frikjend av juryen, som meinte han hadde gjort eit «lidenskapsbrotsverk».
Etter rettssaka
I 1928 ville Schwartzbard emigrere til Palestina, men fekk ikkje visum av britiske styresmakter. Då fór han med familien sin til USA i staden. I 1937 reiste han vidare til Sør-Afrika, for å samle materiale til den tyskspråklege Encyclopaedia Judaica. Han døydde i Cape Town den 3. mars 1938 og vart gravlagd der. Mange år seinare vart kista overført til Israel og han er no gravlagd i moshaven Avihayil ved Netanya.
Isle of Oxney
Isle of Oxney er eit område i Kent i England som tidlegare var ei øy.
Sholom Schwartzbard
Etter rettssaka
Schwartzbard er forfattar av ymse dikt og tekstar på jiddisch, mellom dei er «Troymen un Virklekhkayt» ('Draumar og verkelegheit', Paris, 1920), «In Krig Mit Zikh Aleyn» ('I krig med seg sjølv', Chicago, 1933) og sjølvbiografien «In’m Loyf Fun Yorn» ('I løpet av åra', Chicago, 1934).
Isle of Oxney
På 1200-talet var Oxney ein del av kysten som grensar til det som i dag er Romney Marsh. Då myrområdet mudra til og fram til utpå 1600-talet, rann River Rother, som munnar ut etter Rye, forbi Kent frå vest til aust. Utover 1700-talet hadde elva endra lei og rann sørover, og området der elva tidlegare rann vart tørt land. Området heldt derimot på øynamnet sitt.
Stader i Isle of Oxney er mellom anna Wittersham, Stone in Oxney og Small Hythe. Ved Stone finst eit steinaltar frå romartida.
Bolvadin
Bolvadin (gammalgresk: Πολύβοτον/Πολύβοτος og latinsk: Polybotum/Polybotus) er ein by og eit distrikt i provinsen Afyonkarahisar i Tyrkia. Han ligg 1016 meter over havet og har kring 30 000 innbyggjarar (2010).
Bolvadin er den største byen i provinsen etter Afyon og ligg på ei stor, fruktbar slette mellom fjella Sultandağ og Emirdağ innanfor kysten av Egearhavet.
Byen vart grunnlagd særs tidleg og vart i romartida kjend som Polybotum då det vart bygd ei borg her. Han gjekk sidan til seldsjukkane og så til Det osmanske riket, då han låg ved ein strategis inngang til fjella.
Bolvadin vart okkupert av greske soldatar under den tyrkiske sjølvstendekrigen fram til september 1922.
Berdalstunnelen
Berdaltunnelen er ein tunnel på fylkesveg 50 i Aurland kommune i Sogn og Fjordane fylke. Tunnelen går gjennom Klovafjellet mellom Berdalen (i Aurlandsdalen) og Stondalen. Han er 4266 meter lang, og vart opna i 1987. Berdalstunnelen er den lengste av tunnelane mellom Hol og Aurland. Vegen med tunnelane vart bygd i samband med kraftutbygginga i Aurlandsdalen. I det austre utløpet av Berdalstunnelen ligg Nesbøtunnelen.
Alf-Jørgen Aas
Alf-Jørgen Aas var ein norsk målar frå Trondheim.
Han var elev ved Statens Kunstakademi i 1934-1938 under Axel Revold, Jean Heiberg og Georg Jacobsen. Frå 1965 var han tilsett som professor ved Statens akademi for malere og billedhoggere, og han var rektor same stad frå 1970 til 1973. I tillegg hadde han mange tillitsverv i kunstnarorganisasjonar.
Aas målte mellom anna landskap og stilleben i dekorativ koloritt.
Zusam
I 50 km, frå kjelda til Buttenwiesen, renn elva gjennom Augsburg-Westliche Wälder naturpark.
Hofmannøya
Hofmannøya (russisk Остров Гофмана - Ostrov Gofmana) er ei øy i Frans Josefs land i Russland.
Hofmannøya er 13 km lang og 5 km på det breiaste. Ho ligg 8,6 km aust for Rainerøya og har tre mindre øyar nordaust for seg.
I dag ligg det ein rullebane av snø på Hofmannøya.
Øya er kalla opp etter den russiske mineralogen og utforskaren frå Uralfjella, professor E.K. Hofmann (1801-1871).
Nordaust for Hofmannøya ligg ein 45 km brei kanal kalla Proliv Severo Vostotsjnij, og på andre sida ligg Belaja Zemlja.
Reinebruene
Reinebruene er to bruer som fører europaveg 10 over Reinefjorden i Moskenes kommune i Nordland. Bruene går mellom Reine og Hamnøy, og knyter den sørvestlege delen av Moskenes kommune saman med resten av Lofoten. Bruene vart opna i 1981 og erstatta ferjesambandet mellom Reine og Hamnøy, som hadde vore i drift sidan 1963. Begge bruene er fritt frambygg-bruer.
Storvalen bru går mellom Andøya og Sakrisøya.
Breisundet bru kryssar Breisundet mellom Toppøya og Hamnøya. Brua er 240 meter lang med lengste spenn 120 meter. Seglingshøgda er om lag 17 meter, og brua har i alt tre spenn.
Aksdalsvatnet
Aksdalsvatnet er eit vatn i Tysvær kommune i Rogaland. Det går fisk i vatnet og det vert drive fritidsfiske etter aure, røye og ål.
Tettstaden Aksdal ligg på nordsida av vatnet, og E134 går på nordsida, medan E39 går på austsida, mellom Aksdalsvatnet og det mindre Fuglavatnet.
Fyrstikk
Fyrstikker er pinnar med brennbare kjemikalier i eine enden. Desse tek lett fyr, slik at ein kan starta ein eld med ei fyrstikk. Fyrstikker kan òg brukast som lyskjelde, men slokner så snart pinnen er oppbrunnen.
Historie
Ei tidleg fyrstikk blei utvikla i Kina i 577. Dette var små svovelimpregnerte furupinnar.
Den første moderne fyrstikka blei laga i 1805 av K. Chancel, som var assistent til professor L. J. Thénard i Paris. Fyrstikkhovudet var laga av ei blanding av natriumklorat, svovel, sukker og gummi. Ein sette fyr på dei ved å dyppa dei i ei lita asbestflaske fylt med svovelsyre. Ettersom fyrstikken var dyre og farlege å bruka, blei dei aldri mykje brukte.
Det var den engelske kjemikaren John Walker som laga dei første fyrstikkene som blei tende ved friksjon i 1827. Arbeidet hans bygde på det Robert Boyle hadde gjort med svovel og fosfor. Walker oppdaga at ei blanding av antimon(III)sulfid, natriumklorat, gummi og stive kunne ta fyr om ein slo det mot ei ru overflate. Kjemikaren kalla oppfinninga si congreves, men ho Samuel Jones tok seinare patent på henne og selde fyrstikkene som lucifers.
Dei første fyrstikkene hadde ein ustø flamme som var svært sterk i byrjinga og gav frå seg ei vond lukt. Likevel blei dei mykje brukte, og førte til ein tydeleg vekst i talet på røykarar. Kvit fosfor, innført i 1831 for å redusera lukta, viste seg å føra til farlege knokkelmisdanningar og blei forbode.
Trygge fyrstikker
Særskilde fyrstikkesker med fyrstikker inni og ein særskild tennoverflate på sida blei først laga rundt 1890 av amerikanaren Joshua Pusey.
Long Island i Dorset
Long Island er ei øy i Poole Harbour i Dorset i England. Ho ligg like utanfor Arnehalvøya sørvest i bukta og mellom øya og naboøya Round Island gårr ein smal kanal, som berre er vel ein meter brei. Øya utgjer om lag 12 hektar ved fjøre sjø, men vert berre 3,8 hektar ved flo.
Fyrstikk
Fyrstikker i kulturen
Sjølv om moderne fyrtøy som lighterar er funne opp, bruker ein fortsatt fyrstikker, særleg til å tenna bål eller levande lys.
Long Island i Dorset
Long Island er privateigd av Rempstone Estate og har hatt same eigarar i 250 år.
Long Island ligg i det verdslege soknet Corfe Castle. Soknet er ein del av Purbeck district.
Fyrstikk
Fyrstikker i kulturen
Det vesle mirakelet det er å laga ny eld har gjort fyrstikka til eit slags symbol på liv, men det at elden er så kortliva gjer henne mindre eigna til å stå for håp og ettertanke på same måte som levande lys. Fyrstikkene i eventyret «Den lille pige med svovlstikkerne» av H.C. Andersen gjev dermed berre svært kortvarig lindring.
Kvinneprisen for Hareid og Ulstein
Kvinneprisen for Hareid og Ulstein er ein pris som har vorte delt ut kvart år sidan 2000 i kommunane Hareid og Ulstein i Møre og Romsdal. Prisen går til ein som har jobba for kvinnesak eller ei kvinne som har markert seg særskild i løpet av året eller ei viss tidsepoke.
21 Lutetia
21 Lutetia er ein stor hovudbelteasteroide med ein diameter på rundt 100 kilometer (120 km langs hovudaksen). Han blei oppdaga av Hermann Goldschmidt i 1852 frå balkongen hans i Paris, og fekk namnet Lutetia, som er det latinske namnet for Paris.
Nils Johan Semb
Nils Johan Semb er ein norsk fotballtrenar og idrettsleiar. Han var den første trenaren som tok Det norske herrelandslaget i fotball til ein Europameisterskap. Sesongen 1999 gav mange gode resultat, og Europa sitt mest anerkjende fotballmagasin, France Football, kåra Semb til årets trenar i Europa. I tida etterpå har han opplevd mindre suksess, mellom anna med ein katastrofal kvalifisering føre VM i fotball 2002.
Youth and Young Manhood
Youth and Young Manhood er debutalbumet til musikkgruppa Kings of Leon, utgjeve den 7. juli 2003.
Spor
Alle songane er skrivne av Caleb Followill, Nathan Followill og Angelo Petraglia.
...Famous Last Words...
Albumet nådde femteplassen på Billboard Pop Albums-lista i USA i 1982 og selte til gullplate for over 500 000 selte eksemplar der. Albumet nådde òg sjetteplassen i Storbritannia, der det òg selte til gullplate. I Noreg nådde albumet andreplassen på VG-lista.
Bakgrunn og innspeling
Sjølv om Rick Davies og Roger Hodgson i lang tid hadde skrive songar kvar for seg, hadde dei alltid kome fram til eit tema og ei felles retning for kvart album i lag. ...Famous Last Words... vart unntaket til denne regelen. Dei hadde budd i forskjellige delar av California i månadane før innspelinga og kome fram til kvar sin visjon for albumet. Hodgson ønskte å lage nok eit popalbum ala Breakfast in America, medan Davies hadde lyst å lage eit tungt, progressiv rock-album med ein ti minuttar lang song kalla «Brother Where You Bound» som midtpunkt.
I følgje Bob Siebenberg: «Til slutt endra dei begge på eit vis formatet deira og korleis dei hadde sett for seg at albumet skulle bli. Det vart ein utvatna versjon av det det byrja som. Til slutt vart det verken eller.» Bandet valde å utelate «Brother Where You Bound», sidan han var for «tung» ved sidan av popsongane til Hodgson. Supertramp brukte «Brother Where You Bound» på det neste albumet deira, Brother Where You Bound (1985), men det hadde på det tidspunktet utvikla seg frå 10 til 16 minuttar.
Som vanleg var alle songane offisielt kreditert til Davies/Hodgson. Men i plateomslaget vart det ein fargekode som synte kven som hadde skrive kva. Solovokalisten på kvar song er den same som låtskrivaren: «Crazy», «It's Raining Again», «Know Who You Are», «C'est le bon» og «Don't Leave Me Now» var skrivne av Hodgson, og «Put on Your Old Brown Shoes», «Bonnie», «My Kind of Lady» og «Waiting So Long» var skrivne av Davies.
Albumet vart hovudsakleg spelt inn og miksa i heimen til Hodgson, Unicorn Studios i Nevada City i California, sidan han ikkje ønskte å forlate kona si og den då to år gamle dottera Heidi og den nyfødde sonen Andrew. Davies endte opp med å spele inn vokalen og klaverpartia sine i sitt heimestudio, The Backyard Studios, i Encino i California. Andre opptak vart gjort i Bill Schnee Recording Studios i Los Angeles.
Då albumet kom ut tolka mange tittelen og plateomslaget som eit dårleg skjult hint om at Supertramp var i ferd med å leggje inn årane. I eit intervju i 2015 sa Hodgson at han og Davies valde tittelen fordi dei ikkje kom til å spele i lag igjen. Han sa at han angra på at dei spelte inn albumet og kalla det «eit siste forsøk på å prøve å få ting til å skje» etter at gnisten hadde forsvunne frå bandet. John Helliwell sa i 1986: «Me ønskte noko som var knytt til det me heldt på me, men som var gåtefullt på same tid. Me likte alltid å ha gåtefulle titlar som Crime of the Century... Denne siste plata tenkte me kom til å gå kjapt. Me tenkte me skulle øve det inn og spele det inn kjapt, men det enda opp med å ta lenger tid enn noko tidlegare album me hadde spelt inn. Dei siste tre-fire platene vår hadde me sagt 'Me må vere godt førebudd'. Så tittelen kom òg av det. Eg kan ikkje hugse kven som kom på det først. Det grafiske designet kom direkte frå tittelen.»
Mottaking
Ei melding i Creem slakte albumet då det kom ut på grunn av det uavgjorte preget, og konkluderte med at «dette greiene er mildt sagt så inkjeseiande at Muzak-folka skal få litt av kvart å stri med». AllMusic meinte at albumet var skreddarsydd for kommersiell suksess og hevda at gruppa generelt, og at særskild Roger Hodgson var for fiksert på å skape fleire hittar, og at resultatet var «romantisk tilbøyeleg poesi og klissete kjærleikssongar som erstatta den tekstmessige iveren som Supertramp hadde skapt tidlegare, og at den instrumentale dugleiken dei ein gong meistra hadde forsvunne.»
Innhald
Alle songane er tilskrivne Rick Davies og Roger Hodgson. Under står det oppført dei eigentlege låtskrivarane, som òg er solosongaren på songane.
Medverkande
Andre medverkande
Singles
Billboard (USA)
Néos Skopós
Néos Skopós (gresk Νέος Σκοπός) er ein distriktsby i periferieininga Sérres i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Néos Skopós var hovudsete i den tidlegare kommunen Strymónas, som no er ei kommunaleining i kommunen Emmanouíl Pappás.
Leidulf
Leidulf er eit mannsnamn av norrønt opphav. Det har namnedag den 9. oktober.
Det norrøne Leiðulfr er sett saman av leið, 'lei, veg', og ulfr, 'ulv'. Leidulv, Leiulf, Leiulv, Leidolf, Leiel, Leiul og Leiu er andre skrivemåtar av namnet.
I 2009 var det 171 nordmenns om heitte Leidulf	og 81 som heitte Leidulv.
Morihei Ueshiba
Morihei Ueshiba ( grunnla den japanske kampkunsten aikido.
Southland District
Southland District er eit distrikt på Sørøya på New Zealand. Southland District omfattar størsteparten av landområdet til regionen Southland, sjølv om regionen også omfattar Gore District, Invercargill City og tilliggjande territoriale havområde. Flatevidda er 30 400,94 km², då er innsjøar som til dømes Te Anau-sjøen, Manapourisjøen og Haurokosjøen ikkje medrekna.
I Southland District ligg byane Winton, Riverton, Lumsden og Te Anau, og øyene sør for Foveaux-sundet:
Mourési
Mourési (gresk Μουρέσι) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Magnisía i Thessalía i Hellas. Mourési inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Zagorá-Mourési.
Southland District
Setet til distriktsstyret ligg i Invercargill, som ikkje er ein del av Southland District, men ei eiga sameint styresmakt.
To av dei største nasjonalparkane på New Zealand ligg innanfor grensene til Southland District:
Mourési
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Mourési 2 475 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 485 innbyggjarar.
18. februar
18. februar er den 49. dagen i den gregorianske kalenderen. Det er 316 dagar att av året (317 under skotår).
Bachs påskeoratorium
Påskeoratoriet (tysk Oster-Oratorium), BWV 249, er eit oratorium av Johann Sebastian Bach, Kommt, eilet und laufet, først framført i Leipzig i 1725.
Historie
Den første utgåva av verket vart komponert som ein kantate for første påskedag i Leipzig den 1. april 1725, då under tittelen Kommt, gehet und eilet. Han vart kalla eit «oratorium» og fekk den nye tittelen etter ei omarbeiding i 1735. I ei seinare utgåve i 1740-åra vart den tredje satsen utvida frå ein duett til ein firedelt koral. Verket er basert på ein verdsleg kantate, den såkalla «Gjetarkantaten», Entfliehet, verschwindet, entweichet, ihr Sorgen, som no er tapt, bortsett frå teksten. Tekstforfattaren er Picander, som truleg òg skrive teksten til oratoriet. Verket opnar med to instrumentale satsar som truleg er teken frå ein konsert i Köthen-tida. Truleg er den tredje satsen basert på avsluttinga i konsertstykket.
Struktur
Oratoriet skil seg frå Bachs juleoratorium ved at det ikkje er ein forteljar, men fire karakterar til kvar av dei fire stemmene: Simon Peter (tenor) og apostelen Johannes (bass), som dukkar opp i den første duetten på veg til grava til Jesus, der han finn ho tom. Her møter han Maria Magdalena (alt) og «den andre Maria», Maria Kleofas (sopran). Koret var opphavleg berre med på den siste satsen, fram til framføringane i 1740-åra då opningsduetten delvis vart omskrive for fire stemmer. Musikken er instrumentert for høgtida med tre trompetar, pauker, to oboar, obo d’amore, fagott, to blokkfløyter, tverrfløyte, fiolinar og basso continuo.
Musikk
Oratoriet opnar med to motsetjande instrumentale satsar, ein Allegro concerto grosso med fullt orkester og soloseksjonar for fiolin og oboar og ein Adagio obo-melodi over «Seufzer»-motiva (sukk) i strykarane.
Den første duetten til disiplane vart sett til koret i ei seinare utgåve, men den midtre delen vart verande ein duett.
Saget, saget mir geschwinde, arien til Maria Magdalena, er basert på teksten frå Høgsongen, der det vert spurt etter den elska, som ho utan er «ganz verwaiset und betrübt» (heilt foreldrelaus og einsam). Teksten liknar opninga på del to i Matteuspasjonen.
Den siste satsen i to motsetjande seksjonar liknar Sanctus komponert for jul 1724 og som seinare vart ein del av Messe i h-moll.
Hohenloheøya
Hohenloheøya (russisk Остров Гогенлоэ, Ostrov Gogenloe) er ei øy i Frans Josefs land i Russland. Ho ligg ved 81° 42' N og 58° 30' E.
Alstahaugfjorden
Alstahaugfjorden er ein fjord i Alstahaug kommune i Nordland. Fjorden ligg like utanfor sjølve Alstahaug og på austsida av øya Altra. Fjorden har ei lengd på 5,5 km frå sør til nord.
Fjorden startar i sør mellom Haugsneset i aust og Skarvøya i vest. Sør for fjorden ligg Haugsfjorden. På vestsida av Altra går Alterfjorden og nord for Alstahaugfjorden ligg Alstenfjorden.
Arne Aas
Arne Martin Aas var ein norsk skodespelar og regissør som var kjend både frå teater, film og TV. Han var fødd i Oslo.
Günz
Günz er ei elv i Bayern sør i Tyskland, og ei av sideelvane til Donau frå høgre. Den om lag 55 km lange elva har sitt utspring ved Lauben der den vestlege og den austlege Günz renn i hop. Desse elvane er 30 og 35 km lange og har sine utspring ved Obergünzburg i kommunen Untrasried (westliche Günz) og søraust for Günzach (östliche Günz). Ved Günzburg munnar Günz ut i Donau.
Arne Aas
Teater
Frå 1970 til 1973 var han teatersjef ved Trøndelag Teater, der han òg hadde sin debut i 1957 i August Strindberg sin Erik XIV. Han hadde òg regioppdrag ved teateret og var tilsett der frå 1963. På Trøndelag Teater spelte han i stykke som Se deg om i vrede, Helligtrekongersaften og tittelrollen i Brand. Han har òg vore tilknytt Fjernsynsteatret (1966-70 og 1973-75) der han mellom anna vart landskjend i rolla som Hans Nilsen Fennefoss i serien Skipper Worse. Aas var i mange år òg tilknytt Oslo Nye Teater og i tillegg til ei rekkje komediar, gjorde han seg der særleg merka i stykket Dagen vender.
Günz
Günz har eit nedslagsfelt på 710 km².
Arne Aas
Teater
Frå 1978 til 1983 var han instruktør for Olsokspelet på Stiklestad. For innsatsen sin her mottok han Stiklestad-prisen i 1980.
Günz
Günz har gjeve namn til Günzistida.
Arne Aas
Teater
Dei siste årene før han døydde hadde han fleire gjesteopptrede ved Nordland Teater.
Film og TV
Aas hadde sin filmdebut 1964 i Alle tiders kupp, og hadde ei rekkje roller i norske filmar både på 1960- og 1970-talet. Av dei mest nemndeverdige filmane er Smuglere (1968), Skulle det dukke opp flere lik er det bare å ringe (1970) og Rallarblod (1979), samt fleire filmar i serien om Olsenbanden.
I tillegg har Aas hatt fleire opptrede på fjernsyn, mellom anna i miniserien Skipper Worse i 1968, og ved fleire høve saman med Rolv Wesenlund i serien om Fleksnes. Frå Fleksnes-serien vert han kanskje best hugsa frå rolla som svirbroren «Rødhette» i episoden Rotbløyte frå 1981, og som hysterisk lege i episoden Det går alltid et tog frå 1974. Arne Aas hadde den siste rolla på TV i kortfilmen Operasjon Popcorn i 1998.
Ys
Ys, Is eller Ker-Is (Ker tyder by på bretonsk), er ein mytisk by som vart bygd på kysten av Bretagne, og som seinare sokk i havet. Byen skal ha lege ved bukta i Douarnenez.
Etter tradisjonen vart Ys tufta av kong Gradlon. Segna seier det var dotter hans, Dahud, som bad far sin om å få byen så nær havet. Andre kjelder seier byen var langt eldre, men at havet hadde stege, slik at Ys låg mest under havoverflata, og laut verjast mot flaum og tidevatn av høge dike. Portane til dette diket kunne berre låsast opp av kongen.
Ys var den fagraste byen på jorda, men husa mykje synd og dårlege seder. Dette vart refsa av sankt Gwenolé. Mykje av festinga og det ville livet vart stødd oppunder av Dahud, fortel soga. Ein kveld kom ein raudkledt framandkar til byen og freista Dahud til å opne leda mot havet. Dette var under ein stor storm. Dahud gjekk med på å stela nøklane frå lekkja kring halen åt faren, og opna byporten. Ei stor flobåre svelgde byen med det same, men Gradlon kom seg unna på ein svart trolldomshest. Då han ville ha med Dahud, ville ikkje hesten bera han, og dei sokk ned. Sankt Gwenolé råda då kongen til å sleppe Dahud for å berge seg sjølv. Kongen gjekk med på det, og Dahud vart teken av havet. Gradlon bygde ein ny by i Quimper lenger inn på land, og rådde derifrå seinare.
Ys og Paris
Segna seier at Ys, den låge byen, skal reise seg frå havet den dagen Paris søkker. Pa vo beuzet Paris, Ec'h adsavo Ker Is. På bretonsk tyder Par-is "likskap med Ys".
Soga om Ys var ukjend alle andre stader enn i Bretagne, men vart samla inn og skriven ned i 1839 av T. Herzat de Villemarque i samlinga Barzaz Breizh.Denne soga er ei av dei eldste i samlinga. Det finst og leivningar av soga hjå Marie de France. Seinare vart forteljinga inspirasjon for andre verk, mellom anna musikkstykke av Claude Debussy.
Teikneserien Bran Ruz tek og utgangspunkt i denne forteljinga.
Segna minnar elles noko om Atlantis-myten.
Mikrotubulus
Mikrotubuli (eintal mikrotubulus) er røyrforma 24 nanometer tjukke fibrar bygde opp av par av proteina α- og β-tubulin. Dei spelar ei nykelrolle i selleskjelettet til eukaryotar og dannar ein del av spindelen som skil kromosom frå kvarandre under selledeling.
Mikrotubuli finst i hovudsak i eukaryotar, men er òg funne i nokre bakteriar.
Longships
Longships er ei gruppe skjer om lag 2 km vest for Land's End i Cornwall i England.
Det står eit fyr på Longships, opphavleg bygd i 1795 på det høgaste punktet på det største skjeret. Det første tårnet stod berre 12 meter over havet, så ved grov sjø var det ikkje mogeleg å sjå fyrlykta. Dermed valde Trinity House å byggje eit større tårn. Bygginga av det nye tårnet starta i 1870 og vart først tent i desember 1873. Sjølv med desse utbetringane forliste «S.S. Bluejacket» like ved fyret ei klår natt i 1898, og øydela nesten fyret i same slengen. Sidan 1988 har fyret vore automatisert. Lyset er isofase med eit intervall på 10 sekund. Fyret har òg ein tåkelur som gjev frå seg lyd kvart 10. sekund i skodde.
Slaget ved Gross-Jägersdorf
Slaget ved Gross-Jägersdorf (30. august 1757) vart ein siger for den russiske styrken under feltmarskalk Stepan Fedorovitsj Apraksin over ein mindre prøyssisk styrke kommandert av feltmarskalk Hans von Lehwaldt, under sjuårskrigen.
Bakgrunn
Den russiske armeen på 70 000-75 000 mann under feltmarskalk Apraksin tok Memel etter fem dagar med bombardement og nytta festninga her som place d'armes då han invaderte Aust-Preussen. Apraksin, som var forsiktig og mangla krigserfaring, var motvillig til å sende troppane sine ut på slagmarka. I staden for marsjerte han til Wehlau, som venta, og gav ordre om å krysse elva Pregel nær landsbyen Gross-Jägersdorf. Russarane sette dei omliggande landsbyane i brann for å skjule kva dei dreiv på med.
Slaget
Ein prøyssisk arme på 25 500 mann, leia av feltmarskalk Hans von Lehwaldt, valde overraskande nok for den større fiendtlege armeen å gå til åtak på eit korps leia av general Vasilij Lopukhin, medan dei kryssa Pregel. Generalen vart stukken av ein bajonett av prøyssarane og døydde. Då general Pjotr Rumjantsev høyrde dette, tok han korpset sitt, pløgde gjennom eit kratt og gjekk til åtak på høgreflanken til det prøyssiske infanteriet. Ein annan del av armeen gjekk til åtak på bakenden av armeen til Lehwaldt.
Etterverknad
Mot slutten av dagen vart det klart at russarane hadde vunne slaget og prøyssarane måtte forlate slagmarka. Austerrikarane som var til stades i den russiske armeen rapporterte til bake til Wien om at det var «det blodigaste slaget på 1700-talet». Prøyssarane tapte 5000 mann og russarane 5400 mann.
Sjølv om Fredrik II av Preussen gav røyken frå dei brennande landsbyane, som gjorde det vanskeleg å skilje ven frå fiende, skulda for tapet til armeen, synte slaget at prøyssarane ikkje var god nok i lange bajonettkampar. Dette merka russarane seg òg og tok stor nytte av dette i dei komande slaga. Etter sigeren vart det forventa frå dei fleste hald at Apraksin skulle køyre over heile Aust-Preussen, men den forsiktige generalen stoppa framrykkinga ved Königsberg og trekte seg så tilbake til Russland, visstnok for å støtte Peter III som arving til trona. Ei anna forklaring på retretten hans var ein kopparepidemi som råka den russiske armeen, sørleg kalmykane. Langt fleire av soldatane døydde av epidemien enn i sjølve slaget.
I 240-årsfeiringa til minne om den russiske sigeren, vart eit panoramamåleri av slaget sett op pved Friedlandporten i Kaliningrad. Slaget vert òg minna på den transnistriske rubelen.
Lauter ved Donau
Lauter, òg kalla Große Lauter, er ei elv i Baden-Württemberg sør i Tyskland, og ei av sideelvane til Donau frå venstre. Ho har utspring i ei karstkjelde i Schwabisk Alb ved Offenhausen, i kommunen Gomadingen og renn gjennom den om lag 35 km lange Lautertal. Her passerer ho Münsingen-Buttenhausen, som har eit jødisk museum og utstillingar av Matthias Erzberger. Det ligg mange ruinar etter borger frå mellomalderen i Lautertal. Mellom Obermarchtal og Untermarchtal munnar Lauter ut i Donau.
Bergamo
Bergamo (Bèrghem på austlombardisk ) er ein by i Italia. Han er hovudstad i provinsen Bergamo i regionen Lombardia og har om lag 120 000 innbyggjarar. Han ligg om lag 40 km nordaust for Milano. Foten av Alpane ligg like nord for byen.
Historie
Bergamo ligg på same stad som byen Bergomum gjorde i antikken, grunnlagd av den keltiske stamma kenomanarane. I år 49 fvt. vart han ein romersk kommune med om lag 10 000 innbyggjarar på det meste. Han var eit viktig trafikknutepunkt på militærvegen mellom Friuli og Raetia og vart øydelagd av Attila på 400-talet.
Frå 500-talet vart Bergamo setet i eit av dei viktigaste hertugdøma til langobardane i Nord-Italia ved sida av Brescia, Trento ig Cividale del Friuli. Den første langobardiske hertugen var Wallaris. Etter at Karl den store erobra Det lombardiske kongedømet vart Bergamo sete for eit grevskap under Auteramus (døydde 816). Frå 1000-talet og framover var Bergamo ein sjølvstendig kommune og var ein del av Det lombardiske forbundet som slo Fredrik Barbarossa i 1165. Han hamna midt i striden mellom Welf og Ghibellini og vart styrt Colleoni-familien og så av Suardi-familien. Frå 1264 vart Bergamo periodevis styrt av Milano. I 1331 gav innbyggjarane av byen seg sjølv til Johan av Böhmen, men seinare gjenerobra Visconti-familien i Milano byen tilbake. Etter ein kort periode under Malatesta-familien i 1407, kom han i 1428 under Republikken Venezia, noko han var fram til 1797. Venetianarane bygde festningsverk i dei høgareliggande delane av byen.
I 1815 vart han gjeve til Austerrike. Giuseppe Garibaldi frigjorde byen i 1859 og frå den tid vart Bergamo ein del av Kongedømet Italia.
Bergamo er tradisjonelt fødestaden til Arlecchino og Brighella, to populære karakterar i commedia dell'arte,
Bergamo har hatt ein viktig plass i musikkhistoria. Den store romanske kyrkja Santa Maria Maggiore vart byrja på i 1137 og hadde ein kontinuerleg og veldokumentert tradisjon for lære innan musikk og song i meir enn åtte hundre år. Sidan byen var under venetiansk kontroll vart musikkstilen til venetianarane òg innlemma. Komponistar som Gasparo Alberti komponerte musikk med polyfoni med to orgel, messingblåseinstrument og bratsj, ein stil som vanlegvis er assosiert med Venezia, men som blømde i Santa Maria Maggiore.
Prominente musikarar fødde i Bergamo inkluderer Gaetano Donizetti, Pietro Locatelli, Antonio Lolli, Gianluigi Trovesi og Elio Picchetti. Alessandro Grandi, ein av dei mest progressive komponistane tidleg på 1600-talet etter Monteverdi, var maestro di cappella fram til han døydde under ein pest i 1630.
Industri
Traktorfabrikken Same er ein viktig arbeidsgjevar i Bergamo.
Charles de Rohan-Soubise
Charles de Rohan, prince de Soubise var hertug av Rohan-Rohan, seigneur av Roberval og marskalk av Frankrike frå 1758, ein militær mann og minister for kongane Ludvig XV og Ludvig XVI og ein frykta libertin. Han var den siste mannen i familien Huset Rohan og var oldefar til duc d'Enghien som avretta Napoleon i 1804.
Han vart fødd i Versailles den 16. januar 1715, og var son til Jules François Louis de Rohan, prince de Soubise, kapteinløytnant i gendarmes i Den kongelge garden. Foreldra døydde i Paris av koppar i 1724 og han og systera, Madame de Marsan, vart foreldreløyse. Han vart oppfostra av bestefaren Hercule i hoffet, der han vart ven med Ludvig XV, som var på same alder.
Han var med Ludvig XV i felttoget i den austerrikske arvefølgjekrigen i 1744-1748 og fekk ein høg militær rang, meir på grunn av at han var hoffmann enn på grunn av dugleiken. Like etter starta sjuårskrigen og han fekk kommandoen over eit korps på 24 000 mann. I november 1757 vart han knust i slaget ved Rossbach.
Buzludzja
Buzludzja er ein fjelltopp i Balkanfjella i Bulgaria på 1 441 meter. I 1868 var fjelltoppen åstad for den siste kampen mellom bulgarske opprørarar, leia av Hadji Dimitar og Stefan Karadzja, og tyrkarar. I 1891 skjulte ei gruppe leia av Dimitar Blagoev seg på fjellet for å danne ei organisert sosialistrørsle. Til ære for dette vart Buzludzja-monumentet, eit av symbola på sosialismen i Bulgaria, reist.
Kontsjeto
Kontsjeto (Hesten) er ein fjellrygg i Pirinfjella i Bulgaria med ei høgd på om lag 2 780 meter, mellom toppane Bansko Suhodol (2 884 m) og Kutelo (2 908 m). Begge sidene av ryggen er bratte, og den nordaustlege sida er ein 300 meter høg nesten vertikal fjellvegg, medan den sørvestlege sida ikkje er så bratt (nærare 30 grader), men høgare (800 meter). Det er strekt ein stålkabel mellom dei to toppane for å hjelpe fotturistar over, men det er ikkje tilråda for personar med høgdeskrekk.
Ablach
Ablachtal, dalen som elva renn gjennom har vore busett sidan keltisk tid på grunn av den frodige elvebreidda som eigna seg godt til jordbruk.
Tunceli
Tunceli er ein by i Tyrkia. Han er administrasjonssenter i provinsen Tunceli. Byen har kring 30 000 innbyggjarar. Dei tidlegare namna på Tunceli var Mameki og så Kalan.
Tunceli ligg sentralt i det austlege Tyrkia. Byen ligg i Taurusfjella.
Ivar Grimstad
Ivar Grimstad var ein journalist, lærar, forfattar og kåsør frå Hareid på Sunnmøre. Arne Grimstad er bror hans.
Liv og gjerning
Grimstad voks opp i eit kulturinteressert miljø på Grimstad i Hareid. Han var elev ved Møre Folkehøgskule i Ørsta vinteren 1938-39. Noko etter gjekk han lærarskule i Nesna, tok eksamen der i 1943. Fyrste tida etter lærarskulen var han lærar i Sjona på Helgeland. 1945-47 var han journalist i Sunnmørsposten. Åra 1947-52 var han lærar på Skarnes i Hedmark. Deretter var Grimstad åtte år redaksjonssekretær i Sunnmørsposten. I sitt virke som bladmann la han vekt på å dekke kulturlivet over heile Sunnmøre.
1960 vart han tilsett som rektor ved Møre Folkehøgskule. Denne stillinga hadde han i tjue år. Fyrst og fremst underviste han i språk og litteratur, og i avisarbeid. Mellom anna fekk han starta ei øvingsavis som elevlaget ved skulen gav ut.
Grimstad vart ein kjend og mykje nytta kåsør. I denne kunstforma kunne han nytte seg av sin kjennskap til litteraturen generelt og den lokale replikkunsten særskilt.
Bladmannen
Grimstad var aktiv i bladarbeid, også utanom tida som reint yrkesaktiv i Sunnmørsposten. Han var redaktør av Sunnmøre frilynde ungdomssamlag sitt blad Ungdomsvon allereie i 1939. På 1950-talet var han med i skriftstyret for tidsskriftet Frå Bre til Breisund. I 1967 tok han iniativet saman med Ivar Grøvik og Asbjørn Bortne då Jul på Sunnmøre kom i prent fyrste gongen. Dei 31 fyrste årgongane var han med i bladstyret. 1970 var han med å grunnleggje lokalavisa Vestposten, og var redaktør frå 1970-76 og på nytt 1980-88. Før 1976 redigerte han avisa frå Ørsta, etter 1980 flytta han tilbake til Hareid.
Organisasjonsmannen
Grimstad var formann i Sunnmøre frilynde ungdomssamlag 1957-61. Åra mellom 1958 og 1966 var han bolkevis nestformann i Noregs Ungdomslag. Han var også aktiv i mål- og fråhaldsrørsla. Partipolitisk engasjerte han seg for partiet Venstre, og var mellom anna med i Ørsta kommunestyre i fleire periodar. Han sat også ei tid i fylkesskulestyret for Møre og Romsdal.
Tsagaráda
Tsagaráda (gresk Τσαγκαράδα) er ein landsby i periferieininga Magnisía i Thessalía i Hellas. Tsagaráda var hovudsete i den tidlegare kommunen Mourési, som no er ei kommunaleining i kommunen Zagorá-Mourési.
Heraldøya
Heraldøya høyrer til Tsjukotka autonome okrug i Russland. I lag med Wrangeløya høyrer ho til Wrangeløya nasjonalpark, som vart oppretta i 1976. Kapp Dmitrijeva på Heraldøya er det austlegaste punktet i naturreservatet.
Historie
Fleire land har delteke i oppdaginga av utforskinga av Heraldøya. Øya vart oppdaga i 1849 av Sir Henry Kellett, kaptein på kartleggingsskipet HMS «Herald», som leita etter den bortkomne ekspedisjonen til Sir John Franklin. Kellett gjekk i land på Heraldøya og kalla ho opp etter skipet sitt. Han såg òg Wrangeløya i det fjerne.
Aha Shake Heartbreak
Aha Shake Heartbreak er det andre studioalbumet frå Kings of Leon, utgjeve den 1. november 2004.
Heraldøya
Historie
Heraldøya vart neste gong vitja i 1855 av USS «Vincennes» under løytnant John Rodgers. Han prøvde å nå Wrangeløya, men havet var for fylt med is til at han kom vidare. Den mislukka ekspedisjonen til George W. DeLong hamna i isen nær Heraldøya i 1879 med håp om å nå Wrangeløya og finne ope farvatn nær Nordpolen. Dei gjekk ikkje i land og skipet vart veranda fanga i isen til det til slutt vart knust.
Aha Shake Heartbreak
Spor
Songane er skrivne av Caleb Followill, Nathan Followill, Jared Followill og Matthew Followill med mindre noko anna er nemnt.
Heraldøya
Historie
Ein har ikkje registrert nokon som overvintra på Heraldøya, men fire medlemmer av den mislukka Karlukekspedisjonen under kaptein Robert Bartlett og ekspedisjonsleiar Vilhjalmur Stefansson nådde Heraldøya i januar 1914 etter at skipet deira vart knust av isen og sokk nær øya. Desse fire var Sandy Anderson, Charles Barker, John Brady og Edmund L. Golightly. Dei døydde her utan å etterlate seg noko dokument. Leivningane deira vart funne i 1924 av kaptein Louis Lane sin ekspedisjon MS «Herman». Dødsårsaka deira er framleis eit mysterium fordi det vart funne nok mat og ammunisjon på staden der dei vart funne.
I 1916 gav den russiske ambassadøren i London ut eit offisielt notat der Russland kravde Heraldøya og ei rekkje andre arktiske øyar. Dette kravet vart opprettheldt av Sovjetunionen. I 1926 kom den sovjetiske isbrytaren «Stvaropol» under G.A. Usjakov til Heraldøya, men kom ikkje heilt bort til øya på grunn av havisen. Isbrytaren «Krasin» gjorde fleire forsøk på å nå Heraldøya i 1953 på veg til Wrangeløya, men vart hindra av tjukk tåke. Mannskap klarte derimot å gå i land på tilbaketuren og øya vart fullstendig kartlagd.
Enkelte amerikanarar hevdar framleis amerikansk eigarskap av Heraldøya basert på ekspedisjonen som oppdaga øya og gjekk i land her i 1855. Ein resolusjon frå senatet i Alaska i 1988 støtta dette kravet. . Den amerikanske regjeringa har derimot aldri gjort krav på øya og anerkjenner ho som russisk landområde. I 1994 avgjorde høgsteretten i Alaska at Heraldøya og fleire andre øyar ikkje var ein del av Alaska.
Klima
Klimaet er hardt og det meste av året er området dekt av den iskalde polarlufta med lite fukt. Om sommaren bles den varemare og fuktigare stillehavslufta frå søraust. I periodar bles tørr og kraftig oppvarma luftmassar frå Sibir.
Vintrane er lange og prega av islagd hav og kraftige nordlege vindar. Middeltemperaturen i januar er -21,3 °C og dei kaldaste månadane er februar og mars. I denne perioden kan temperaturen halde seg under -30 °C i vekevis med mange snøstormar og vindstyrkar på over 40 m/s. Sommaren er kjølig med periodar med frost og snøfall. Middeltemperaturen i juli er 2 til 2,5 °C. Den relative fukta er rundt 88 % og den årlege nedbørsnormalen er rundt 120 mm.
Sandvasselva
Sandvasselva er ei lita elv i Ringerike kommune. Elva startar ved sørenden av Sandvannet og renn ned mot Sognevannet, men vert kalla Strømsoddelva frå der ho møter Frisvasselva.
Høyangertunnelen
Høyangertunnelen er ein 7543 meter lang tunnel på fylkesveg 55 i Høyanger og Sogndal kommunar i Vestland. Tunnelen går mellom Høyanger og Bolstad, på nordsida av Sognefjorden. Arbeidet med tunnelen byrja 20. mars 1977, gjennomslaget kom 2. oktober 1980. Tunnelen vart opna av kong Olav V den 25. mai 1982. Høyangertunnelen avløyste fergesambandet mellom Kongsnes og Nordeide, og gav Indre Sogn helårs vegsamband med resten av fylket.
Høyangertunnelen var den lengste vegtunnelen i Noreg då han vart opna. I dag er han 3. lengst i Sogn og Fjordane, etter Lærdalstunnelen og Gudvangatunnelen.
Yenişehir i Bursa
Yenişehir er eit distrikt i provinsen Bursa i Tyrkia. Byen har kring 30 000 innbyggjarar (2010). . Bursa Yenişehir lufthamn ligg i dette området.
Khrysó i Sérres
Khrysó (gresk Χρυσό) er ein distriktsby i periferieininga Sérres i periferien Sentral-Makedonía i Hellas og hovudsete i kommunen Emmanouíl Pappás.