cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Younger Than Yesterday
Musikk
Ein annan Crosby-song på albumet var den mørke, jazzaktige «Everybody's Been Burned». Det er ein melankolsk refleksjon om trongen til å finne ein balanse mellom desillusjon og resolutt uthald i eit forhold. Sjølv om songen av mange kritikarar vart rekna som eit musikalsk sofistikert sprang i musikken deira, vart han i røynda skriven i 1962, to år før The Byrds vart skipa. Crosby skreiv opphavleg songen som ein sentimental kjærleikssong og hadde spelt inn ein demo av songen så tidleg som i 1963. Ei akustisk innspeling av songen av Crosby frå tida før The Byrds kom omsider ut på samlealbumet Preflyte Plus i 2012. Forfattaren Johnny Rogan skreiv at Byrds-utgåva av songen er ein av dei beste vokalprestasjonane til Crosby og har ein av dei mest stemningsfylte gitarsoloane til McGuinn, medan kritikaren Thomas Ward skildra det som «ein av dei mest stemningsskapande songane i heile Byrds-katalogen og ein av dei beste songane til David Crosby».
Crosby sine ambisjonar om kunstnarisk kontroll i bandet auka i takt med at han skreiv betre songar, og kranglinga som følgde førte til slutt til at han fekk sparken frå gruppa under innspelinga av det neste albumet deira, The Notorious Byrd Brothers. Ei anna sak som gjorde Crosby misnøgd under innspelinga av Younger Than Yesterday var knytt til Bob Dylan-songen «My Back Pages». Songen var blitt føreslått som ein høvande song for The Byrd av manageren Jim Dickson, men sidan det var den fjerde songen dei spelte frå Dylan-albumet Another Side of Bob Dylan, meinte Crosby at det var eit for opplagt val og eit kunstnarisk steg attende. Etter albumet kom ut har likevel kritikarar trekt fram songen som ein av dei beste Dylan-tolkingane deira.
Samstundes insisterte Crosby på at dei skulle ta med den omstridde songen «Mind Gardens», som var mislikt av resten av bandet og kritisert av McGuinn fordi han ikkje hadde noko «rytme, takt eller rim». I samtalar med Byrds-forfattaren Johnny Rogan i 1980 forsvarte Crosby songen og sa «han var uvanleg og ikkje alle forstod han, fordi dei ikkje hadde høyrt noko slikt før. På den tida skulle alt ha rim og rytme. Og songen hadde ingen av delane, så han fall utafor erfaringa deira. Det var berre ei lita soge og sa det som var sant... om du byggjer murar kring tankane dine for å halde borte det harde og smerta i livet så stengjer du òg ute gleda og kjærleiken.» Sjølv om «Mind Gardens» ofte vart avvist av kritikarar og fansen for å vere sjølvoppteken, sa Rogan at ragarock-stemninga, den symbolske teksten og den attraktive baklengsgitareffekten fanga Byrds på sitt mest ambisiøse.
Sarakhs fylke
Sarakhs fylke (persisk شهرستان سرخس) er eit fylke i Razavi-Khorasan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Sarakhs. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 85 524. Fylket består av dei to distrikta Sentral-distriktet og Marzdaran-distriktet. Fylket har dei to byane Mazdavand og Sarakhs.
Younger Than Yesterday
Musikk
Crosby kjempa og for å få songen «Why» (skriven i lag med McGuinn) med på albumet, trass i at han alt var gjeven ut som B-side av singelen «Eight Miles High» elleve månader tidlegare. Versjonen av «Why» som er med på Younger Than Yesterday vart spelt inn under innspelinga for albumet og er totalt annleis enn B-side-versjonen. Kvifor Crosby kjempa så hardt for denne songen når det var nyare materiale i reserve er ukjend, men scenearbeidaren deira Jimmi Seiter spekulerte i at det var eit forsøk på å auke låtskrivarandelen til Crosby på albumet. Forfattaren Peter Lavezzoli skreiv at «Why» har vers med ein akkordstruktur som minnar om «(Love Is Like a) Heat Wave» av Martha and the Vandellas og ein raga-aktig gitarsolo inspirert av sitaristen Ravi Shankar. Rogan meinte derimot at den indiske stemninga i songen var meir utvatna på nyinnspelinga enn på den tidlegare B-side-versjonen.
Utgjeving og mottaking
Younger Than Yesterday kom ut 6. februar 1967 i USA og 7. april 1967 i Storbritannia. Albumet nådde 24. plassen på Billboard Top LPs-lista og låg på lista i 24 veker. Det nådde 37. plassen på albumlista i Storbritannia, og låg i alt fire veker på lista der. Plateomslaget syner eit komposittfotografi av multieksponering av bandet, teken av Frank Bez.
Før albumet kom ut, kom singelen «So You Want to Be a Rock 'n' Roll Star» ut 9. januar 1967 og nådde 29. plassen på Billboard Hot 100, men gjekk ikkje inn på lista i Storbritannia. To andre singlar frå albumet, «My Back Pages» og «Have You Seen Her Face», nådde høvesvis 30. og 74. plassen på Billboard-lista, men gjekk igjen ikkje inn på den britiske albumlista. Singelen «My Back Pages» var den siste singelen til The Byrds som gjekk inn på topp 40 på Billboard Hot 100.
Då albumet kom ut fekk det stort sett positive meldingar frå musikkpresa og Billboard meinte på førehand at «The Byrds kjem til å nå høgt på LP-lista igjen med denne gode rockepakken.» Pete Johnson i Los Angeles Times var meir forsiktig og skreiv at «albumet er bra, men det er trist om det blir eit monument som markerer slutten på utviklinga til The Byrds. Det er lite som skil det frå dei førre LP-ane deira i form av kreativitet.» Ei positiv melding frå Peter Reilly i Hi-Fi/Stereo Review skildra albumet som «eit morosamt og godt album som om ein lyttar nøye nok, forklarar ein god del av det som skjer kring oss».
Den blømande undergrunnspressa i USA var mindre positiv, og Richard Goldstein i The Village Voice skreiv at «Det er ikkje noko nytt eller veldig bra på Younger Than Yesterday.» Ei noko meir positiv melding av Sandy Pearlman i Crawdaddy! var noko reservert og skreiv «Lyden er tett, men ikkje opplagt eller særleg komplisert. Men det er særs samanhengande. Det fungerer fordi det er ei eining, ikkje på grunn av kontrastverknader som volumendingar og synkoperingar.»
I Storbritannia skreiv Penny Valentine i magasinet Disc, skildra albumet som eit comeback for The Byrds, før ho erklærte at bandet var «attende der dei høyrer heime med ein lyd like frisk som krem og solsikker». Melody Maker likte òg albumet og skreiv «om du ignorerer dette albumet er du ikkje berre dum - men døv!» Record Mirror gav albumet fire av fem stjerner, medan Allen Evans i NME skreiv: «Dette er eit spanande album, stundom høgt og støyande ('So You Want to Be a Rock 'n' Roll Star', 'Have You Seen Her Face'), skummel (science-fiction-lydane i 'C.T.A.-102'), folk-aktig ('Everybody's Been Burned'), rart (det irriterande, monotone akkompagnementet på 'Mind Gardens'), og behageleg ('The Girl with No Name'). Det er lagt ned mange tankar i dette albumet og derfor er det så bra.»
I 2003 rangerte Rolling Stone albumet på 123. plassen på lista si over dei 500 beste albuma gjennom tidene. Då lista vart vurdert på nytta i 2012, var albumet flytta til 127. plassen.
Medverkande
Kjelder:
The Byrds
Andre medverkande
Fylkesveg 6524
Fylkesveg 6524 går mellom Doktortjønna og fylkesgrensen ved Rektørsvollen i Røros kommune. Vegen er 10,5 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 531 i Sør-Trøndelag.
Dave Bargeron
David «Dave» Bargeron er ein amerikansk trombonist og tubaist som er mest kjend for å spele i jazzrockgruppa Blood, Sweat, and Tears. Han vart med i gruppa i 1970, etter at Jerry Hyman slutta, og var først med på albumet Blood, Sweat & Tears 4. Med denne gruppa spelte han ein tubasolo på albumet Live and Improvised (1975) på «And When I Die/One Room Country Shack». Han vert ofte samanlikna med trombonisten James Pankow frå Chicago og Jim Pugh frå Woody Herman band.
Han var førstetrombonist i Clark Terry's Big Band, og (frå 1968-1970) spelte han basstrombone og tuba i Doc Severinsen's Band.
Etter han slutta i Blood, Swet and Tears, vart Bargeron studiomusikar med base i New York City, og har spelt med Paul Simon, Mick Jagger, James Taylor, Eric Clapton, David Sanborn, Carla Bley og Pat Metheny. Bargeron spelar i dag med George Gruntz Concert Jazz Band frå Sveits, George Russell Living Time Orchestra, og var lenge medlem av Jaco Pastorius sitt Word of Mouth Band.
Diskografi
Med Gil Evans
Med George Gruntz
Mike Powell
Michael Anthony Powell, kjend som Mike Powell er ein USA-amerikansk, tidlegare friidrettsutøvar, fødd i Philadelphia i Pennsylvania, som vart verdsmeister i lengdehopp i 1991 og 1993. Han vann dessutan to OL-sølv og ein VM bronse i same øvinga i tida 1988-95. Powell sette verdsrekord i lengdehopp med 8,95 meter då han vart verdsmeister i 1991, ein rekord som er gjeldande også i 2013.
Aktiv
Powell fekk sitt internasjonale gjennombrot i 1988, då han vann sølvmedaljen i lengdehopp under dei olympiske leikane i Seoul. Einast landsmannen Carl Lewis hoppa lengre. Tre år seinare leia Lewis lengdehopp-tevlinga under verdsmeisterskapen i friidrett frå fyrste omgang av. I fjerde omgang landa Lewis på fabelaktige 8,91 m, ein centimeter over verdsrekorden, men med for mykje vind til at det kunne godkjennast som rekord. I femte omgang overraska stort Powell med eit hopp på heile 8,95 m, ny verdsrekord. Trass i to fenomenale hopp på høvesvis 8,87 m og 8,84 m måtte favoritten Lewis sjå seg slått av Powell. Året ettet tok Lewis revansje og vart olympisk meister i lengdehopp for fjerde gong, med Powell på andreplass.
I 1993 deltok ikkje Lewis i lengdehopp under VM i Stuttgart, der Powell forsvarte tittelen som verdsmeister. Powell var favoritt til å vinne sitt tredje strake VM-gull i 1995, men under meisterskapen i Göteborg fann han sine overmenn i den suverene verdsmeisteren Iván Pedroso frå Cuba, samt James Beckford frå Jamaica.
Skeise-VM 1983 for menn
Verdsmeisterskapen på skeiser 1983 for menn vart avvikla på Bislett stadion i Oslo helga 12. og 13. februar. 33 utøvarar frå 17 land deltok i meisterskapen, av dei tre frå Noreg.
Skeise-VM 1983
Dato: 12./13. februar 1983
<br style="clear:both;" />
Erling Bjørnson
Erling Bjørnson var ein norsk gardbrukar og politikar, fødd i København og død i Gausdal. Frå 1934 til 1940 representerte han Bondepartiet på Stortinget, sidan var han under andre verdskrigen aktivt medlem av Nasjonal Samling. Bjørnstjerne Bjørnson var far hans.
I 1887/88 tok Erling Bjørnson jordbruksutdanning ved Jønsberg landbruksskole i Romedal, og to år seinare tok han over drifta av Aulestad-garden. I si brukstid forbetra han garden kraftig, fekk bygt nye hus og dobla det dyrka arealet. Økonomisk gjekk drifta over styr, og faren tok over Aulestad att i 1901.
Bjørnson var medlem av heradsstyret i Østre Gausdal i 1890-åra og i tida 1926-31. Ein periode var han formann i fattigstyret. Bjørnson var i si tid landsstyremedlem i Landmannsforbundet og formann i krinslaget for Søndre Gudbrandsdalen. Han skreiv elles mange avisartiklar om landbruksspørsmål.
Frå 1934 til okkupasjonen var Bjørnson Bondeparti-representant frå Oppland på Stortinget. Perioden 1934-36 var han medlem av Justiskomiteen, 1937-40 i Finans- og tollkomiteen. I 1934 var Bjørnson saksordførar for steriliseringslova som Stortinget vedtok mot ei stemme, ei lov som opna for tvangssteriliseringar.
I 1946 vart Bjørnson dømd til ti års straffearbeid.
Al-Hawtah
Han var hovudstaden i det tidlegare sultanatet Lahej.
Tannregulering
Tannregulering eller kjeveortopedi er ein behandlingsmåte for rette opp tenner som står feil i høve til kvarandre. Dei fungerer ved at strengane i reguleringa gradvis vert stramma, slik at tennene vert pressa i den retninga dei skal.
Nesten 35% av alle norske ungar og ungdommar treng ei tannregulering i oppveksten. Grunnane til dette kan mellom anna vere at tennene og kjeven ikkje har same storleik eller at ein har store mellomrom mellom tennene.
Det vanlege er å ha tannreguleringa på i 1½ til 2 år.
Småtviblad
Småtviblad (Neottia cordata) er ei plante i fuglereirslekta Neottia i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.
Utsjånad
Småtviblad er ein ganske liten orkidé som blir opptil 15 centimeter høg, med to små, hjarteforma blad nedst på stengelen. Dei raudbrune blomane sit i eit lite aks.
Systematikk
Tidlegare var småtviblad knytta til tvibladslekta Listera med namnet Listera cordata, men nyare genetisk forsking har synt at arten skal innlemmast i slekta Neottia, trass i dei store morfologiske ulikskapane.
Utbreiing
Småtviblad er ikkje like avhengig av kalk som den nære slektningen stortviblad. Han veks i skog og fjell over det meste av landet. I raudlistevurderinga 2021 har arten status som livskraftig (LC).
Arten finst òg i Sverige (status LC, svensk namn spindelblomster), i Danmark (LC, dansk namn hjertebladet fliglæbe), i Finland (LC, finsk namn herttakaksikko), på Færøyane (VU, færøysk namn hjartatvíbløðka), på Island (LC, islandsk namn hjartatvíblaðka) og på Grønland (LC, grønlandsk namn uummataasaaqqat).
Småtviblad (engelsk namn lesser twayblade) er vanleg på Dei britiske øyane, mest i nord. I både den britiske og den irske raudlista har arten status som livskraftig (LC), på same måte som lokalt i England og Wales,  og han er ikkje nemnd for tiltak i Skottland.
I Estland (estisk namn väike käopõll) veks småtviblad spreidd over det meste av landet og er rekna som sårbar (VU). I Latvia (latvisk namn sirdsveida divlape) veks arten spreidd i fuktig barskog og blandingsskog og er klassifisert som sjeldan (kategori 3 – samazinās). I Litauen (litauisk namn širdinė dviguonė) veks arten i vest og heilt i aust. Han er rekna som sårbar (VU).
Al-Hawwa'
Al-Hawwa' er ein landsby aust i det sentrale Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Fylkesveg 6526
Fylkesveg 6526 går mellom Gjøsvika og Synnervika i Røros kommune. Vegen er 34,1 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 532 i Sør-Trøndelag.
Norte grande
Norte grande (store nord) er ein av dei fem naturlege regionane som Corporación de Fomento de la Producción i Chile delte det kontinentale Chile inn i i 1950. Regionen grensar til Peru i nord, Stillehavet i vest, Altiplano i Bolivia og Argentina til aust, og i sør den naturlege regionen Norte chico, skilt av Copiapó-elva ved ca. 27° sørleg breidde innanfor Atacama-regionen. I denne regionen er det ørkenklimaet som dominerer, men der er skilnader i klima frå stillehavskysten mot Andes: kyst, innland, ørken og høgtliggande saltsletter.
Aurland skipreide
Aurland skipreide var ei av atten skipreider i Sogn, som femna om Vangen sokn og Flåm sokn i noverande Aurland kommune.
På Vestlandet vart skipreidene avløyste av tinglag i begynninga av 1800-talet, og Aurland skipreide vart nemnd Aurland tinglag. 1890 vart Nærøy tinglag oppløyst og lagt til Aurland tinglag, som deretter tilsvara Aurland kommune.
Norte grande
Norte Grande femnar om Atacama-ørkenen, eit av dei tørraste områda i verda; i visse delar registrerer ikkje denne ørkenen nokon nedbør i det heile. Ørkenregionen er eit forhøgd, tørt platå som gradvis søkk ned frå Andesfjella mot kysten. Frå havet ser denne platåskråninga ut som ei rekkje flate åsar. Skodda som ofte blir danna over det kalde havvatnet ved kysten sig inn over land og blir fanga i dei høge åsane. Denne luftborne fukta kondenserer i stenglar og blad i vegetasjonen, dropane som fell ned på bakken vatnar røtene til plantane. Denne skodda er kjent som camanchaca.
Heilt nord i Chile har ein mykje av Andesplatået, som får nedbør i sommarmånadene og skaper grunne innsjøar og tronge elver som dannar oasar før dei fleste går tapt på grunn av fordamping eller absorpsjon. Men nokre av desse elvene når Stillehavet, inkludert Rio Loa, som er Chiles lengste elv. Desse smale elvene har skapt fruktbare dalar med frodig vegetasjon. Det meste av folkesetnaden bur i kystområdet, der temperaturane er meir moderate og luftfukta høgare enn inne i landet. Vektige byar i regionen er Arica, Iquique, Tocopilla, Calama og Antofagasta.
49. luftvernbrigade
49. luftvernbrigade (russisk: 49-я зенитная ракетная бригада) er ein luftvernbrigade i det russiske forsvaret som er underlagt 1. garde-stridsvognarmé frå Russland. Han er forlagt til Krasnyj Bor.
Cumnock
Cumnock  (skotsk-gælisk Cumnag) er ein by i regionen East Ayrshire i Skottland. Han har kring 9 000 innbyggjarar og ligg aust for Ayr og søraust for Kilmarnock. Like nordvest for byen ligg Auchinleck.
NM i bordtennis 1974
Noregsmeisterskapen i bordtennis 1974 vart avvikla i Laksevåghallen i Bergen helga 16. og 17. mars.
Theophilus Cibber
Theophilus Cibber (25. eller 26. november 1703–oktober 1758) var ein engelsk skodespelar, dramatikar og skribent, son av skodespelaren og teaterleiaren Colley Cibber.
Han byrja å opptre i ung alder, og følgde faren som teaterleiar. I 1727 skreiv Alexander Pope ein satire over mellom anna Theophilus Cibber i verket Dunciad, som ein ungdom som «thrusts his person full into your face» (III 132). På scenen var han særleg kjend for å spela Ancient Pistol i Henry IV, Part 2, og nokre av dei komiske rollene som far hans hadde spelt då han var yngre, men nokre mindre mindre sympatiske kritikarar skulda han for overvektlegging. Privatlivet hans førte seinare til dårleg omdøme og skandale for Theophilus. Han døydde i eit skipbrot på veg til Irland og ein sesong i Dublin.
Bakgrunn
Theophilus Cibber blei fødd under syklonen kjend som Great Storm of 1703. Han byrja å opptre ved Drury Lane Theatre som sekstenåring, i 1721. Som ung var Cibber kjend for eit dåreliv, og var tilknytt unge menn med liknande levevis og omdøme, som hertugen av Wharton.
Som son av Catherine og Colley Cibber, ein av leiarane ved teateret, kom Theophilus tidleg med i leiinga av Drury Lane. I 1723 blei han leiar for sommarsesongen, og i 1727 blei han assistentleiar under den vanlege sesongen. Han tok over styringa av teateret i sesongen 1732–33, til han blei sjuk. Det oppstod usemje mellom han og dei to andre leiarane, John Ellys og John Highmore. Dei oppsøkte Cibber senior og tilbaud å kjøpa han ut for 3000 guinea. Dette gjekk han med på utan å snakka med Theophilus, som dei to andre straks gav avskjed. Theophilus leia skodespelarane i eit opprør der dei sette opp eit rivaliserande, men uformelt, teaterkompani i Haymarket. Etter ein periode der leiarane ved Drury Lane mellom anna prøvde å stoppa Cibber ved å få den leiande skodespelaren hans, John Harper, arrestert som lausgjengar, vann Theophilus kampen om omdømet og fekk til slutt tilbake kontroll over teateret att.
Ekteskap og konflikt
Theophilus var gift med skodespelaren Jane Johnson. Dei hadde fire barn: Colley George, fødd i 1726, Catherine, f. 1727, Jane, f. 1729, og Elizabeth, f. 1732. Colley George og Catherine døydde som små, og mora døydde berre 26 år gammal i barselfeber etter å ha fødd Elizabeth. Jane og Elizabeth blei oppdregne i heimen til bestefaren, Colley Cibber.
To år etter at Jane døydde, gifta Cibber seg opp att med songaren og skodespelaren Susannah Maria Arne, som var syster av musikaren Thomas Arne, den 21. april 1734. I ei uvanleg hending for denne tida insisterte Susannah Maria på ein ekteskapsavtale som verna eigedommen og inntekta hennar. Avtalen slo også fast at om ho døydde utan barn, skulle pengane arvast av foreldra i staden for mannen hennar. Paret fekk to barn, Susannah i 1735 og Caius-Gabriel i 1736, men begge døydde då dei var mindre enn eitt år.
Både Theophilus og Susannah Maria var medlemmer av Drury Lane teaterkompani, som Cibber leia. Frå 1735 byrja Cibber å henta ut inntektene til kona si frå teateret personleg, i strid mot ekteskapsavtalen, og i 1737 selte han tilmed kleda og dei personlege eigdelane hennar for å få inn pengar. I 1738 var ekteparet innblanda i ein skandaløs rettstvist der allmugen blei kjend med at Cibber skulle ha bidrege til kona sin utruskap. Familien Cibber skulle ha etablert eit trekantforhold med John Sloper, ein mann frå landadelen som Theophilus hadde teke imot pengar frå. Alle tre hadde budd i eit hus i Kensington, som Sloper betalte leige og vedlikehald for, fram til Cibber rømte til Frankrike for å koma unna kreditorane sine. Han blei opprørt då Susannah Maria skreiv eit brev til han og sa at ho ville forlata han til fordel for Sloper.
Cibber vende tilbake til England, og byrja forhandla om ein avtale med Susannah Maria og Sloper, med eit absurd avbrot der han bortførte Susannah Maria frå herskapshuset til Sloper som enda med at alle tre budde på same vertshus, sjølv om Sloper fyrte av ein pistol over hovudet til Cibber. Theophilus stengte kona sin inne i eit hus i Wild Court i Great Wild Street, men ho blei redda ut av bror sin Thomas, som braut seg inn og slo ned vakta. Theophilus fekk Thomas fengsla ei tid i Bridewell, medan Susannah Maria vende tilbake til Sloper. Cibber saksøkte Sloper for 5000 pund for såkalla «criminal conversation» knytt til hor med kona hans. Som vitne for Cibber kunne vertshushaldarane Mr og Mrs Hayes fortelja at dei hadde kikka på Sloper og Mrs Cibber, og dermed kunne vitna om hor. Forsvaret for Sloper kalla inn hushaldaren deira frå Kensington, Anne Hopson, som vitna om at Cibber hadde teke imot pengar frå Sloper i full kunnskap om at kona hadde eit tilhøve til han. Saka enda med at Cibber blei tilkjent ei svært lita erstatting på 10 pund.
Sloper trekte seg tilbake til landet, og Susannah gav opp å opptre ei stund. Då Cibber opptredde som Lord Foppington i The Relapse ved Drury Lane blei det kasta frukt og søppel på han. Året etter, i 1739, saksøkte Cibber Sloper for 10 000 for å halda på ("detaining") kona hans. Denne gognen blei han tilkjent 500 pund. Susannah drog til Ireland og hadde ein konsertsesong i lag med Händel medan skandalen stilna, men vende seinare tilbake til Drury Lane der ho hadde suksess i lag med David Garrick, og blei ein kjend tragisk skodespelar. Cibber tapte innverknaden sin i teaterverda, og dreiv dei siste åra mellom ulike scener der han hadde diverse roller. Den overdrivne skodespelarstilen hans gjekk av moten, og han drakk i overkant.
Faren døydde 11. desember 1757, og gav Theophilus berre 50 pund i testamentet sitt. Dagen etter skreiv Theophilus til Lord Chamberlain, hertugen av Newcastle, og bad om teaterarbeid. Theophilus framførte ein eulogi til faren på scena i sørgedrakt, utan mykje suksess, og han måtte leita etter anna arbeid. Thomas Sheridan tilbaud han arbeid ved Smock Alley Theatre i Dublin. Undervegs til Irland gjekk skipet han var på, «Dublin Trader», på grunn i ein storm med rundt 60 passasjerar om bord. Cibber forsvann i havet.
Forfattarskap
Som syttenåring tilverka Cibber Shakespeare sitt skodespel Henry VI, An Historical Tragedy of the Civil Wars in Reign of King Henry VI. Seinare tilverka han Romeo and Juliet, og spelte Romeo med den fjorten år gamle dottera si Jenny som Juliet. Theophilus sine skodespel, som omfattar balladeoperaen Patie and Peggie, komedien The Lover, The Auction og pantomimen The Harlot's Progress, er ikkje rekna som større verk. Dei blei gjevne ut i ei moderne utgåve av David Mann i 1981.
Det er omstridd om Theophilus skreiv Lives of the Poets of Great Britain and Ireland, to the Time of Dean Swift (1753). Samuel Johnson hevda boka var skriven av Robert Shiels. Det meste av teksten er henta frå tidlegare verk av Gerard Langbaine og Giles Jacob. Andre verk i namnet til Theophilus er A Letter from Theophilus Cibber to John Highmore (1733), ''A Lick at a Liar: or Calumny Detected. Being an Occasional Letter to a Friend (1752), An Epistle from Mr Theophilus Cibber to David Garrick, esq. (1755) og Two Dissertations on the Theatres'' (1756), som trass tittelen var i tre delar.
I april 1740 gav far til Theophilus' ut ein sjølvbiografi, An Apology for the Life of Colley Cibber, Comedian, som var ein kommersiell suksess. Kort tid etter utgjevinga laga Theophilus sitt eige forslag om ein sjølvbiografi, og byrja samla inn bidrag frå framtidige tingarar. I juli same året kom An Apology for the Life of Mr. T[heophilus] C[ibber], Comedian: Being a Proper Sequel to The Apology for the Life of Mr. Colley Cibber, Comedian, with an Historical View of the Stage to the Present Year / Supposed to be Written by Himself in the Style and Manner of the Poet Laureate ut, men Theophilus var ikkje forfattaren. Dette var eit anonymt åtak på familien Cibber med mønster etter Colley Cibber sitt verk. Theophilus hevda han hadde sendt tilbake tingarbidraga og truga utgjevaren med ei søksmål, men ingenting skjedde vidare. Forfattaren blei aldri funnen, men Henry Fielding blei mistenkt.
Lake Placid
Lake Placid (engelsk: placid (adjektiv) = roleg, koseleg) er ein feriestad i Essex County i delstaten New York i USA. Staden hadde 2 638 innbyggarar i 2000, og vert ofte nemnt i samband med Nord-Elba, det opphavlege namnet på området. Nord-Elba er i dag nabobyen til Lake Placid.
Turisme
Lake Placid er ein heilårs feriestad med ei rekke sportslege aktivitetar. OL-anlegga rundt turistbyen er i bruk mykje av året. Vinteren er høgsesongen, då kan alle OL-anlegga brukast. OL-anlegga er fire i talet; skeisebana i sentrum, bobsleighbana, langrennssenteret på Mount Van Hoevelberg og alpinløypene på Whiteface Mountain. Dei kringliggjande Adirondack-fjella er eit populært område for turgåarar.
Sidan 1999 har tevlinga Ironman USA årleg vorte arrangert i Lake Pacid. Denne triatlontevlinga går over lange distansar; 3,86 km symjing, 180,2 km sykling, 42 195 meter springing.
Olympiske leikar
Dei olympiske vinterleikane vart avvikla i Lake Placid både i 1932 og 1980. Saman med St. Moritz i Sveits og Innsbruck i Austerrike er Lake Placid ein av tre stader som har arrangert vinter-OL to gongar. Innsbruck har i tillegg arrangert vinter-OL for ungdom éin gong.
Jenkinsbreen
Jenkinsbreen er ein isbre like sør for Ristingbreen, som flyt aust til enden av Drygalskifjorden søraust på Sør-Georgia. Isbreen vart kalla opp etter Erich von Drygalski frå Den andre tyske antarktisekspedisjonen i 1911–12, under Wilhelm Filchner. For å unngå forveksling med Drygalskibreen i Graham Land, som òg er kalla opp etter Erich von Drygalski, vart eit nytt namn foreslått i 1957 av UK Antarctic Place-Names Committee. Jenkinsbreen er kalla opp etter James Travis Jenkins, som skreiv A History av Whale Fisheries og Bibliography of Whaling.
Bybrannen i Ålesund
Utviklinga av brannen
Brannen starta på Aspøya i lokala til Aalesund Preserving Co., i ei stor trebygning som stod på tomta der Nedre Strandgate 39 er i dag. Han braut ut ved totida om natta. Kl. 02.15 gjekk det brannalarm frå minst tre stader i nærleiken, og det blei fyra av to brannskot. Fleire meter høge flammer slo allereie ut frå bygningen. Brannvesenet rykte straks ut, men brannfolka blei møtte av massive røykmasser og gneistregn som gjorde at hestane stegla og måtte piskast frametter. Fabrikken stod allereie i brann. Elden og røyken gjorde at brannvesenet med kvart måtte rømme Nedre Strandgate. Knyttnevstore gneistar fauk gjennom lufta. Brannen spreidde seg i rasande fart. Dette skuldtest både vinden, men òg at husa var bygde i tre og at krumme takstein fungerte som gneistfangarar. I Ålesund pleier sørvestleg vind å gi regn, og med nordvesten følgjer ofte bygevêr. Også under brannatta følgde regnbyer med den kraftige stormen, men utviklinga av brannen tyder på at regnet ikkje klarte å dempe elden i monaleg grad.
Normalt ville fjorden danne ei naturleg branngate mot spreiinga vidare til Nørvøya. Ikkje denne gongen. Allereie ein halv time etter at den første brannen blei meldt, blei det òg meldt brann i H. W. Friis si sjøbu i verpingsvika på Nørvøya bak fjellet. Denne brannen møtte den andre. Brannen let seg ikkje stogge av dei nord–sør-gåande gatene, og på Nørvøya spreidde han seg både mot aust og nordaust.
Utpå ettermiddagen nådde brannen heilt aust til Borgundvegen og åt seg vidare mot det som no blir kalla Brusdalshagen, dvs. Borgundvegen 39. Der blei brannen stogga. Då var brorparten av trehusa i byen brunne ned. Då brannvesenet fekk kontroll over elden hadde brannen rasa i 16 timar. Etterslokkinga tok fleire dagar, samstundes som brannvesenet måtte få i stand, eller erstatte, tapt og skada materiell for å vere budd på nye brannar eller at ei ny vindauke kunne få den gamle brannen til å fate i. Det siste og austlegaste huset som brann, stod der Borgundvegen 37 står i dag.
Brannårsaka
Som dei fleste store bybrannar blei også denne etterfølgt av omfattande etterforsking og rettslege avhøyr. Eit 40-tals vitne blei avhøyrt. Interessa retta seg mot Aalesunds Preserving & Co, der brannen starta. Ein maskinist var sentral i etterspelet. Han var mistenkt av fleire vitne, og sikta for «Forbrydelse mod Straffelovens §20». Seinare på året skapte nye opplysningar mistanke om eldpåsetjing og forsikringssvindel. . Men ingen blei dømde, og brannen blei ikkje oppklåra. Manglande varsemd med eld blir likevel rekna som sannsynleg brannårsak, sjølv om vintertorevêr med lyn ikkje er uvanleg i denne delen av landet (ein liknande bybrann i Molde januar 1916 blei utløyst av eit lynnedslag). Men den grunnleggjande årsaka til katastrofen var at ein hadde bygd ein by av trehus i eit område der storm er ganske vanleg.
José Eduardo dos Santos
José Eduardo dos Santos ) var ein angolansk politikar som var president i landet frå 1979 til 2017. Som president var José Eduardo dos Santos også leiar for den angolanske hæren (FAA) og partileiar for MPLA, partiet som hadde styrt Angola sidan landet fekk sjølvstende i 1975.
Auchinleck
Auchinleck  (skotsk-gælisk Achadh nan Leac) er ein by i regionen East Ayrshire i Skottland. Han har kring 3500 innbyggjarar.
Auchinleck ligg like nordvest for Cumnock sentralt i East Ayshire, og åtte kilometer søraust for Mauchline. Byen er mest kjend for Auchinleck House, den herskaplege heimen til James Boswell, 9. Laird av Auchinleck.
Kevin Keegan
Joseph Kevin Keegan er ein engelsk tidlegare fotballspelar og -trenar frå Armthorpe ved Doncaster. Han var angrepsspelar i mellom andre Liverpool FC og seinare Hamburger SV, to klubbar han gjorde stor suksess med. Keegan vart kåra til årets fotballspelar i Europa både i 1978 og 1979.
Klubbspel
Keegan skreiv kontrakt med Scunthorpe United i 1968 og var aktiv i 3. divisjon til han sommaren 1971 vart overført til Liverpool FC. Dei neste seks sesongane bidrog han mykje til at laget vann tre ligameisterskap, to UEFA-cupar, FA-cupen 1974 og europacupen 1977. Perioden 1977-80 gjorde Keegan teneste i vesttyske Hamburger SV og vart kåra til årets fotballspelar i Europa 1978 og på ny i 1979. Sesongen 1978/79 var han med om å vinne bundesligaen. Våren 1980 tapte han og Hamburg med 0-1 mot Nottingham Forest i finalen i europacupen. Sidan spelte Keegan 1980-82 for Southampton FC og 1982-84 for Newcastle United i engelsk andredivisjon. Våren 1984 sikra Newcastle seg opprykk til 1. divisjon. Keegan ytte mykje med sine 27 ligamål, men kjende på at han var i ferd med å misse det kjappe steget, og bestemte seg for å leggje opp.
Landslagsspel
Keegan debuterte på det engelske landslaget 15. november 1972. Frå 1976 til 1980 var han kaptein i 31 kampar, mellom anna då England vart slått ut or europameisterskapen 1980. Under verdsmeisterskapen 1982, hans einaste, sleit han med smertar i ryggen og kom på bana fyrst då England rauk ut or turneringa. Keegan spelte sin 63. og siste kamp for England i 1984, han skåra til saman 21 mål.
Trenar
Keegan var lagsjef i Newcastle United frå 1992 til 97. Han førte laget til opprykk til Premiere League og andreplass i ligaen i 1996. Frå februar 1999 til oktober 2000 var Keegan landslagssjef for England. Han trekte seg etter at det vart tap 0–1 mot Tyskland i ein kvalifiseringskamp til VM i fotball 2002. Perioden 2001-05 leia han Manchester City, også her tok han laget frå nivå 2 til øvste-ligaen.
Berovo
Kommunen har eit areal på 598,7 km2 og hadde 10 890 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.
Ladies of the Canyon
Ladies of the Canyon er det tredje studioalbumet til den kanadiske visesongaren Joni Mitchell, gjeve ut på Reprise Records i 1970. Det nådde 27. plassen på den amerikanske Billboard 200-lista og selde til platinaplate i USA. Tittelen er ein referanse til Laurel Canyon, eit musikksenter i Los Angeles i 1960-åra. Albumet inneheld fleire av dei mest kjende songane til Mitchell, som «Big Yellow Taxi», «Woodstock» og «The Circle Game».
Bakgrunn
Av alle verka til Mitchell er dette albumet som ligg nærast til den langvarige venskapen og forholdet til Crosby, Stills, Nash & Young (som gjorde ein rocka versjon av «Woodstock» i 1970). Fleire av songane på albumet, mellom anna «Ladies of the Canyon» og «Woodstock», har fyldige, ordlause harmoniar som minnar om stilen til David Crosby. Crosby sjølv har spelt «For Free» i mange år. «Willy» er ein jenteaktig, forelska hymne til Graham Nash. «The Circle Game», ein av dei mest kjende songane hennar, inneheld korvokal frå alle fire. «Big Yellow Taxi» har òg vorte ein standard i løpet av åra, sampla av Janet Jackson. I 1995 spelte Annie Lennox songen «Ladies of the Canyon» og gav han ut som B-sida til singelen «No More I Love You's».
The Young and the Restless-stjerna Jess Walton sa at ho eigde eit av husa som er avbilda på plateomslaget.
Mottaking
I ei melding for The Village Voice i 1970, meinte Robert Christgau at Ladies of the Canyon var «langt betre enn det førre albumet med rikare tekstar og meir overtydande musikalsk.» Han sa at den andre halvdelen av albumet er «nesten perfekt, og arrangementet er intelligent heile vegen», men meinte at røysta til Mitchell var svak og ordspela hennar ukonsekvente. Fleire år seinare i Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies (1981), sa han at trass i stundom «latterlege high school-ordspel», indikerte avhengigheita Mitchell hadde til pianoet sitt «ei forflytting frå friluft til teiknebrettet ... det syner seg att i rikare, meir sofistikerte songar.»
Medverkande
Teknisk
The Troggs av The Troggs
The Troggs er det femte studioalbumet til det engelske rockebandet The Troggs, gjeve ut 1975. Mellom dette albumet og det førre frå 1968, hadde bandet gjort to utskiftingar i besetninga. Den opphavlege bassisten Pete Staples slutta i 1969 og vart erstatta av Tony Murray og på ein turné i 1972-1973 tok Richard Moore over for Chris Britton på gitar. Albumet kom ut på det nye selskapet til manageren deira Larry Page, Penny Farthing.
Det inneheld fleire coverversjonar som «Good Vibrations» av The Beach Boys, «(I Can't Get No) Satisfaction» av The Rolling Stones og «Peggy Sue» av Buddy Holly, i tillegg til ein reggaeversjon av hitten deira «Wild Thing».
Fuglereirslekta
Fuglereirslekta (Neottia) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.
Systematikk
Tidlegare var fuglereir den einaste representanten i Noreg for slekta Neottia, men nyare genetisk forsking har synt at den tidlegare tvibladslekta Listera skal innlemmast i denne slekta, trass i dei store morfologiske ulikskapane.
Artar i Noreg
Fuglereirslekta har desse artane i Noreg:
Av desse artane er fuglereir teken med på Norsk raudliste for artar (2021) som nær truga (NT).
Mihaela Peneș
Mihaela Peneș er ein rumensk tidlegare friidrettsutøvar frå București som vart olympisk meister i spydkast i 1964 i Tokyo.
Aktiv
Storvaksne Peneș var berre 17 år gammal då ho under sommarleikane i Tokyo i 1964 vann gullmedaljen i spydkast-tevlinga for kvinner. I fyrste finaleomgang slengde ho spydet 60,54 meter, og vann framom Márta Antal frå Ungarn og Jelena Gortsjakova frå Sovjetunionen, sistnemnde hadde sett ny verdsrekord i forsøket med 62,40 meter. Året etter vann Peneș spydkast-tevlinga i universiaden i Budapest.
Angéla Németh
Angéla Németh, gift Ránky, var ein ungarsk friidrettsutøvar som vart olympisk meister i spydkast i 1968 og europeisk meister i same øvinga i 1969.
Mihaela Peneș
Aktiv
Peneș var tilbake i Budapest i 1966, der ho deltok i europameisterskapen. Her oppnådde ho 56,94 m og tok sølvmedaljen, gullet gjekk til Marion Lüttge frå Aust-Tyskland med 58,74 m.
Angéla Németh
Aktiv
Under sommarleikane 1968 i Mexico by byrja finalen i spydkast nett som fire åre tidlegare; rumenske Mihaela Peneș tok leiinga etter forsøka i fyrste omgang. I andre omgang kasta Angéla Németh 60,36 meter, noko som vart det einaste 60-meterskastet i heile tevlinga. Németh vann då gullmedaljen framom Mihaela Peneș og Eva Janko frå Austerrike.
Etter å ha gifta seg til namnet Angéla Ránky gjorde ho sommaren 1969 sitt lengste spydkast noko gong, kastet mælte 60,58 m. Seinare i sesongen deltok ho i EM i Aten. Her nådde ho 59,76 m i sitt lengste kast og tok EM-gullet framfor landskvinna Magdolna Vidos. I den neste europameisterskapen i Helsingfors i 1971 vart Ránky nummer fire med 57,44 m. Ho lukkast ikkje i kvalifiseringa til OL-finalen 1972, med 53,48 m var ho 14 cm ifrå å sikre seg finaleplass.
Ho vart ungarsk meister i spydkast i 1968, 1969 og 1971.
Fylkesveg 6528
Fylkesveg 6528 går mellom Sundet og Orvos i Røros kommune. Vegen er 7,7 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 541 i Sør-Trøndelag.
DS «Lofoten» (1913)
Historie
Skipet vart bygt ved Akers Mekaniske Verksted i Oslo og vart levert i september 1913.
I august 1915 vart skipet kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab for 355 566 kroner. Den 4. november 1916 berga «Lofoten» og kaptein Lockert barken «Baron Holberg» under farefulle og vanskelege tilhøve. For dette fekk Lockert tilkjent ei gåve frå Carnegies heltefond og ein sølvpokal med inskripsjon frå den norske staten. I 1917, under første verdskrigen, vart skipet rekvirert av britiske styresmakter under The Shipping Controller i London. I fart for britane vart skipet torpedert og søkkt 3. februar 1918 av den tyske ubåten «UB 38», kring 7 nautiske mil søraust av Start Point i Den engelske kanalen sør for Dartmouth på reise frå Glasgow i Skottland til Le Havre i Frankrike med stykkgods. 17 personar ombord omkom.
Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 942 brt, 552 nrt og lasteevna var 1 040 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 1 703 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Aker. Oppgjeven yting var 475 iHk (indikerte hestekrefter) og 104 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 9,5 knop. Det var rom til nokre få passasjerar, med éin lugar på 1. plass (1. klasse) og to lugarar på 3. plass.
Skipet skal ha vore ein særs god stykkgodsbåt, men hadde dårleg stabilitet.
Al-Haylah
Al-Haylah er ein landsby aust i det sentrale Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Fylkesveg 541 (fleirtyding)
Fylkesveg 541 finst i fleire fylke i Noreg:
Nærøy skipreide
Nærøy skipreide var ei av atten skipreider i Sogn. Ho femna om Undredal sokn (medrekna den seinare utskilde Nærøy sokn) i noverande Aurland kommune og Oppheim sokn i noverande Voss kommune.
1773 vart Oppheim sokn overflytta til Vangen tinglag i i Søndre Bergenhus amt (seinare Hordaland fylke). i begynninga av 1800-talet vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag, og Nærøy skipreide vart nemnd Nærøy tinglag. 1890 vart tinglaget oppløyst og lagt til Aurland tinglag.
NM i bordtennis 1975
Noregsmeisterskapen i bordtennis 1975 vart avvikla i Wilhelmsenhallen i Nøtterøy 14.–16. mars, med Husøy og Foynland Idrettsforening som arrangør.
Al-Hazm i Hadhramaut
Al-Hazm er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
With a Girl Like You
«With a Girl like You» er ein song gjeven ut av det engelske rockebandet The Troggs, skriven av Reg Presley og produsert av Larry Page. Songen nådde toppen av UK Singles Chart den 4. august 1966, der han vart liggande i to veker. I USA nådde songen 29. plassen på Billboard Hot 100.
I andre media
Songen er nytta i filmane Flirting med Nicole Kidman frå 1991, og Shine, The Good Night og The Boat That Rocked.
Andre versjonar
Andre artistar som har spelt songen er Harpo, Dave Sitek, Chriss, Pierre Lalonde (på fransk som «Je les aime tant»), Alex Chilton, Yo La Tengo og Condo Fucks, Thao & The Get Down Stay Down og Danzig.
Alan Rubin
Rubin var eit medlem av Saturday Night Live Band, og spelte med dei under avslutningsseremoien for sommar-OL 1996. Som medlem av The Blues Brothers, spelte Mr. Fabulous i filmen frå 1980, oppfølgjaren i 1998 og var medlem av turnébandet deira.
Rubin har spelt med ei rekkje artistar, som Frank Sinatra, Frank Zappa, Duke Ellington, Blood, Sweat and Tears, Eumir Deodato, Sting, Aerosmith, The Rolling Stones, Paul Simon, James Taylor, Frankie Valli, Eric Clapton, Billy Joel, B.B. King, Miles Davis, Yoko Ono, Peggy Lee, Aretha Franklin, James Brown, Ray Charles, Cab Calloway og Dr. John.
Rubin døydde av lungekreft i New York City i 2011.
Diskografi
Med Randy Weston Med Johnny Hammond Med Jackie and Roy Med Hubert Laws Med Don Sebesky Med Gato Barbieri Med Ron Carter Med Patti Austin Med The Blues Brothers
Med Hank Crawford Med Jimmy Buffett
Kjelder
''
Darvel
Darvel  (skotsk-gælisk Dervel) er ein by i regionen East Ayrshire i Skottland. Han har kring 3500 innbyggjarar.
Alexander Fleming vart fødd i nærleiken av Darvel.
Evil av Howlin' Wolf
«Evil», stundom kalla «Evil (Is Going On)», er ein Chicago blues-standard skriven av Willie Dixon. Howlin' Wolf spelte inn songen for Chess Records i 1954. Han var med på samlealbumet Moanin' in the Moonlight i 1959. Då songen vart spelt inn på ny i 1969 for The Howlin' Wolf Album, vart «Evil» den siste singelen til Wolf som gjekk inn på den amerikanske singellista (43. plassen på Billboard R&B-lista).
På versjonen frå 1954 spelte Hubert Sumlin og Jody Williams (gitar), Otis Spann (piano), Willie Dixon (kontrabass og Earl Phillips (trommer).
Songen er blitt spelt av mange andre artistar, som Luther Allison, Canned Heat, Captain Beefheart, Derek and the Dominos, Gary Moore, Cactus, The Faces, Dee Snider (med Widowmaker), Jake E. Lee, Monster Magnet, The Dead Daisies og Steve Miller. Koko Taylor-versjonen av songen var med i filmen Adventures in Babysitting i 1987. Tom Jones spelte inn ein versjon av songen i 2011, produsert av Jack White. Jace Everett og C.C. Adcock spelte inn ein versjon som vart nytta i den tredje sesongfinalen i True Blood.
Jewellbreen
Jewellbreen er ein kort isbre som flyt sør-sørvest frå Mount Grant og ut i Jossac Bight på sørkysten av Sør-Georgia. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1982 etter John A. Jewell, ein feltassistent British Antarctic Survey i området i 1976–77, ved Rothera forskingsstasjon i 1977–78, og baseoffiser ved Rothera, 1978–80.
Mount Hawea
Mount Hawea er eit fjell, 3080 moh, som ligg 4 nautiske mil aust for Mount Markham i Frigate Range i Antarktis. Det vart namngjeve av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62) etter den newzealandske fregatten, «Hawea».
Fylkesveg 6530
Fylkesveg 6530 går mellom Stensås og Feragen i Røros kommune. Vegen er 3,7 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 551 i Sør-Trøndelag.
Taybad fylke
Taybad fylke (persisk شهرستان تایباد) er eit fylke i Razavi-Khorasan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Taybad. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket (inkludert delane av fylket som var skild ut for å danne Bakharz fylke) 143 205. Utanom desse delane var folketalet 103 129. Fylket består av dei to distrikta Sentral-distriktet og Miyan Velayat-distriktet. Fylket har dei tre byane Taybad, Kariz og Mashhad Rizeh.
Rusinovo
Rusinovo (makedonsk Русиново) er ein landsby i kommunen Berovo i regionen Aust i Nord-Makedonia.
Busetnaden hadde 2 095 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002.
Al-Hidbah
Al-Hidbah er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Keilhaubreen
Keilhaubreen er ein isbre som er 8 km lang og som flyt vestover frå Kohl Plateau og så sørvest til Jossac Bight, på sørkysten av Sør-Georgia. Han vart kartlagt av Olaf Holtedahl då han vitja Sør-Georgia i 1927-28, og vart namngjeven av han etter Baltazar M. Keilhau (1797–1858), ein norsk geolog og professor i mineralogi ved Universitetet i Kristiania.
Andre De Grasse
Andre De Grasse er ein kanadisk sprintar. Han vann i tida 2015-21 sju individuelle medaljar og tre stafettmedaljar i verdsmeisterskap og olympiske sommarleikar. Høgdepunktet kom då han vann gullmedaljen på 200 meter under Sommar-OL i Tokyo i 2021.
Aktiv
Sommaren 2015 sprang De Grasse inn til siger på både 100 meter og 200 meter i NCAA-meisterskapen, ein prestasjon han gjentok ved dei panamerikanske leikane i Toronto. Under verdsmeisterskapen 2015 i Beijing gjorde han personbeste med 9,92 sekund på 100 m og kom på delt tredjeplass saman med Trayvon Bromell frå USA, Usain Bolt frå Jamaica vann løpet og Justin Gatlin frå USA tok sølv. De Grasse fekk ein bronsemedalje nummer to som deltakar på Canada sitt lag i 4 x 100 meter stafett.
Ved dei olympiske leikane i Rio de Janeiro i 2016 vann Bolt 100-meteren framom Gatlin og med De Grasse på bronseplass på personbeste 9,91. Tre dagar seinare sette De Grasse i semifinalen på 200 meter personleg rekord med tida 19,80. I finalen vann han sølvmedaljen med 20,02, Bolt sikra seg gullet på 19,78 sekundar. De Grasse avslutta leikane som ankermann for Canada i 4 x 100 m stafett, ei tevling som enda med landsrekord 37,64 sekundar og bronsemedalje. Ein skade hindra han i å delta i VM i friidrett 2017.
I Friidretts-VM 2019 i Doha forbetra De Grasse den personlege rekorden på 100 meter til 9,90 og vann si tredje VM-medalje i bronse. På 200-meteren i meisterskapen kneip han sølvmedaljen etter eit løp på 19,95 sekundar, Noah Lyles frå USA vann på 19,78.
Frå dei olympiske leikane i Tokyo sommaren 2021 reiste De Grasse med ein gullmedalje og to bronsemedaljar. Den 1. august vart han tredjemann på 100 meter, 4. august presterte han livsbeste og tok gull på 200 meter med tida 19,62, og 6. august sprang han som ankermann Canada inn til bronseplass i 4 x 100 m stafett.
Viorica Viscopoleanu
Viorica Viscopoleanu, fødd Belmega er ein rumensk tidlegare friidrettsutøvar. Ho vart olympisk meister i lengdehopp i 1968.
Aktiv
Viscopoleanu vart nummer fem i lengdehopp under sommar-OL 1964 i Tokyo, med resultatet 6,35 m. Nummer fem vart ho også i friidretts-EM 1966 i Budapest, då etter eit lengstehopp på 6,33 m.
Under dei olympiske leikane i Mexico-byen gjorde Viscopoleanu sitt livs hopp då ho i fyrste omgang smelte til med 6,82 m og ny verdsrekord. Ingen annan utøvar klarde å nærme seg prestajsonen, Sheila Sherwood frå Storbritannia tok sølv med 6,68 m. Året etter tok Viscopoleanu sølvmedaljen i EM i friidrett 1969 i Aten med 6,45 m, slått med fire cm av vinnaren Mirosława Sarna frå Polen.
Viscopoleanu deltok i sin tredje europameisterskap i 1971 og vart nummer seks i lengdetevlinga. Året etter deltok ho i München i sitt tredje OL og vart nummer sju. Ho la opp i 1974.
Aleksander Stokkebø
Aleksander Stokkebø er ein norsk politikar frå Stavanger. Han har sidan 2017 vore stortingsrepresentant frå Rogaland for partiet Høgre.
Ivar Aasen-feltet
Ivar Aasen-feltet er eit oljefelt i Nordsjøen. Olje- og Energidepartementet kunngjorde den 10. september 2012 at funnet 16/1-9 Draupne vart gjeve feltnamnet «Ivar Aasen-feltet». Feltet vart kalla opp etter språkforskaren Ivar Aasen.
Adolfo de la Parra
Adolfo «Fito» de la Parra er ein mexicansk trommeslagar, mest kjend som langvarig medlem av Canned Heat.