cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Irakisk geografi
Ørken
Det vestlege og sørlege Irak er eit stort ørkenområde som dekkjer 168 000 km², nesten 40% av landet. Den vestlege ørkenen, ei forlenging av Den syriske ørkenen, stig til høgder på opp til 490 meter over havet. Den sørlege ørkenen vert kalla Al-Hajarah i vest og Al-Dibdibah i aust. Begge ørkenane er ein del av Den arabiske ørkenen. Al Hajarah har eit komplekst terreng med steinete ørken, wadiar, ryggar og søkk. Al-Dibdibah er ein meir sandete region dekt av ein viss vegetasjon. Høgda på den sørlege ørkenen ligg mellom 300 til 800 meter over havet. Fjellet 'Unayzah har ei høgd på 951 meter over havet og ligg i grenseområdet mellom Jordan, Irak og Saudi-Arabia. Den djupe Wadi Al-Batin strekkjer seg 75 km frå nordaust til sørvest gjennom Al-Dibdibah. Sidan 1913 har dette vore grensa mellom det vestlege Kuwait og Irak.
Wilhelm Morgenstierne
Karriere
Morgenstierne vart offiser i infanteriet i 1877 og gjorde teneste i generalstaben frå 1882 til 1907. Tida mellom 1891 og 1907 underviste han ved krigsskulen, medan han som militærstipendiat vitja den gresk-tyrkiske krigen 1897. I 1907 vart han forfremja til oberst. Frå 1912 generalmajor og sjef for 4. brigade i Bergen og samstundes kommandant på Bergenhus til 1923.
Irakisk geografi
Tigris-Eufrat-systemet
Eufrat spring ut i Tyrkia, og får tilførsel frå elvane Balikh og Khabur i Syria, og går inn i Irak i nordvest. Her får ho berre vatn frå wadiar i den vestlege ørkenen dei få gongane det regnar på vinteren. Ho snor seg så gjennom ei kløft som er frå to til 16 kilometer brei, før ho flyt ut på sletta ved Ar Ramadi. Bortafor sletta renn Eufrat vidare til Hindiyadammen, som vart bygd i 1914 for å leie elva inn i Hindiyah-kanalen; dagens Shat al-Hillah hadde vore hovudkanalen til Eufrat før 1914. Nedanfor Al Kifl, følgjer elva to kanalar til As-Samawah, der ho går attende til eit enkelt løp og møter Tigris ved Al Qurnah.
Wilhelm Morgenstierne
Karriere
Morgenstierne var elles formann i Norsk Husflids Venner frå 1888 til 1892, og sekretær i Den Norske Turistforening frå 1889 til 1893. Han gav ut bøkene Foredrag over den tysk-franske krig 1870-71 i 1894 og Uddrag av Norges krigshistorie i 1906. Frå 1885 til 1910 var han utgjevar av den årlege Norges militærkalender.
Irakisk geografi
Tigris-Eufrat-systemet
Tigris spring òg ut i Tyrkia, men får stor tilførsel frå fleire elvar i Irak og dei viktigaste av desse er Khabur, Store Zab, Vesle Zab og Adhaim, som alle munnar ut i Tigris oppfor Bagdad, og Diyala, som renn ut i Tigris kring 26 km nedafor Bagdad. Ved Kutdammen vert det meste av vatnet leidd inn i Shatt al-Hayy, som ein gong var hovudkanalen til Tigris. Vatn frå Tigris renn dermed inn i Eufrat gjennom Shatt al-Hayy godt oppfor samløpet mellom dei to elveleia ved Al Qurnah.
Både Tigris og Eufrat går gjennom fleire løp i sumpområdet, straumen i elva vert kraftig redusert før dei kjem i lag ved Al Qurnah. I tillegg fungerer sumpane som slamfangarar, og Shatt al-Arab er relativ mudderfri vidare sørover. Nedafor Basra renn derimot Karun ut i Shatt al-Arab frå Iran, og fører med eg store mengder mudder som gjev eit kontinuerleg oppmudringsproblem for å halde kanalen farbar for havgåande fartøy inn til hamna i Basra. Dette problemet har auka på grunn av fleire hindre for elvetrafikken, der søkkte båtskrog har lege og rusta i Shatt al-Arab sidan tidleg i den iransk-irakiske krigen.
Fram til midten av 1900-talet var forsøk på å kontrollere vatnet hovudsakleg i samband med vatning.
Korallrev
Utafor kysten av Irak er det eit levande korallrev som dekkjer eit område på 28 km² i Persiabukta ved munningen av Shatt al-Arab. Korallrevet vart oppdaga av ein felles irakisk-tysk ekspedisjon i september 2012 og mai 2013. Før oppdaginga trudde ein ikkje at Irak hadde korallrev.
Klima
Klimaet i Irak er hovudsakleg varmt ørkenklima eller varm halvørken i nord. Middeltemperaturen er ofte over 40 °C i lågare høgder om sommaren (jun til august), medan temperaturen kan falle under 0 °C om vinteren Varmerekorden i Irak er på 52 °C, nær An Nasiriyah den 2. august 2011. Det meste av nedbøren kjem frå desember til april og er i snitt mellom 100 og 180 mm i året. Fjellområda i Nord-Irak får lang meir nedbør enn dei sentrale og sørlege områda og har eit middelhavsklima. Ved foten av fjella og på steppene sør og sørvest for fjella er årsnedbøren 320 til 570 mm. I fjella kan ein få opp til 1000 mm nedbør i året.
Kring 90 % av årsnedbøren kjem mellom november og april, og det meste frå desember til mars. Dei andre seks månadane, og særleg dei varmaste frå juni til august, er ekstremt tørre.
Somrane er markert av to forskjellige vindfenomen. Den sørlege og søraustlege sharqi, ein tørr, støvete vind med vindkast på over 20 m/s, oppstår frå april til tidleg i juni og igjen frå seint i september til november. Han kan vare frå ein dag til fleire dagar. Denne vinden fører ofte til kraftige sandstormar som kan nå høgder på fleire tusen meter og stenge flyplassar i korte periodar. Frå midten av juni til midten av september er den rådande vinden frå nord og nordvest og vert kalla shamal. Det er ein jamn vind, som berre forsvinn i korte periodar i desse månadane. Den særs tørre lufta som shamalen fører med seg gjer at bakken vert kraftig soloppvarma, men vinden kan ha ein viss avkjølande effekt.
Kombinasjonen av regnmangel og ekstrem varme gjer at det meste av Irak er ein ørken. På grunn av kraftig fordamping, tapar jordsmonn og planter raskt den vesle fukta som vert tilført frå regn, og vegetasjonen kunne ikkje ha overlevd utan kunstig vatning. Somme området har likevel naturleg vegetasjon som står i kontrast til ørkenen. I Zagrosfjella nordaust i Irak er det permanent vegetasjon, med blant anna eik og i sør er det daddelpalmar.
Miljøavtalar
Irak er delaktig i avtalar som omhandlar biologisk mangfald, havrett, vern av ozonlaget
signert, men ikkje ratifisert: Miljømodifisering
Flamboyant
Flamboyant (fransk for 'flammande') eller flammetre (Delonix regia) er ei tre i erteblomfamilien som stammar frå Madagaskar. Det blir ofte brukt som prydtre i tropiske strøk på grunn av sine praktfulle raude blomar.
Daspitbreen
Daspitbreen er ein isbre i Antarktis som er 6 nautiske mil lang. Breen flyt aust-nordaust langs sørsida av Mount Shelby til enden av Trailfjorden, på austkysten av Graham Land. Han vart oppdaga av medlemmar av East Base frå U.S. Antarctic Service i 1939–41, og fekk opphavleg namnet Flemingbreen etter W.L.S. Fleming. Han vart fotografert frå lufta i 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon under Finn Rønne og kartlagt i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey. Han fekk nytt namn av Rønne etter kaptein Lawrence R. Daspit i U.S. Navy, som assisterte Rønne-ekspedisjonen. Det opphavlege namnet vart overført til Flemingbreen på Fallières Coast.
Respirasjonssystem
Respirasjonssystem i ulike organismar er celler og organ som syter for anding, det vil seie at oksygen og karbondioksid blir utveksla mellom organismen og omverda. Dyr andar inn oksygen og skil ut karbondioksid. I pattedyr omfattar systemet luftvegar som nase, munn og svelg, lungene og musklar. I andre dyr, som amfibium, skjer noko av gassutvesklinga gjennom huda.
Også plantar har respirasjonssystem, men dei kan også utveksla gass andre vegen, altså ta opp karbondioksid og skilja ut oksygen. Ein del plantar nyttar spalteopningar på undersida av blada som del av sitt respirasjonssystem.
Mont de Maere
Mont de Maere  er eit fjell, 2300 moh, på vestsida av Norsk Polarinstituttbreen like sørvest for Mont Bastin i Belgicafjella. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1957–58, under G. de Gerlache, som namngav det etter Xavier de Maere d'Aertrijcke, nestkommanderande og sjefsmeteorolog på ekspedisjonen.
Gimsøydalaren
Det finst i dag berre 18 eksemplar av gimsøydalaren, der tolv er eigde av museum og statlege samlingar og seks er i privat eige. Éin gimsøydalar har ein verdi på nesten to millionar norske kroner.
Skildring
Gimsøydalaren er 3,5 centimeter i diameter og veg om lag 30 gram, derav omtrent 26,49 gram sylv (1 kølnsk mark à 233,85g sylv = 8,827 dalarar = 8 gimsøydalarar à 26,49 g sylv).
Soge
Gimsøydalaren har namn etter staden han vart prega, i Gimsøy kloster ved Skien. Gimsøy var tidlegare eit nonnekloster, men klosterverksemda vart etter reformasjonen i Noreg i 1537 forboden. Gimsøy vart brukt til myntproduksjon, for di ein hadde funne sylvførekomst i Telemark. Etter reformasjonen tok kong Christian III over eit koparverk i Gullnes ved Sundsbarmvatnet i Seljord, som før hadde høyrt til biskopen i Hamar. Her sette kongen i gang utvinning av sylv i 1539 ved hjelp av bergfolk frå Sachsen. Noko av sylvet kom òg truleg frå Fyresdal. Mykje av dette sylvet vart ført til Gimsøy, der det vart starta myntproduksjon i 1543, under leiing av myntmeisteren Jørgen Kock.
Den fyrste norske dalaren
Gimsøydalaren var den fyrste norske dalaren som vart laga i Noreg. Dei fyrste dalarane i Europa vart prega i Joachimsthal i Böhmen i 1519 og vart kalla Joachimsthalerar, forkorta til Thaler. Både myntane og namnet vart snøgt etterlikna i andre land, til og med i Danmark-Noreg som kalla dei for daler. Amerikanske dollar har same opphav. Myntane i mellomalderen i Noreg var ofte små og hadde lågt innhald av sylv. Gimsøydalaren derimot, var på grunn av sitt høge innhald av sylv ein internasjonalt gangbar mynt.
Det finst spekulasjonar om gimsøydalarane vart prega i Danmark, ettersom Gimsøy kloster brann ned same år som myntane vart prega. Det norske sylvet skal ha vorte sendt til København i kjølvatnet av dette. Det er mogeleg at dalarane vart prega i København eller at nordmennene importerte stempla frå Danmark. Ein reknar uansett gimsøydalaren som den fyrste norske dalaren ettersom han har eit norsk motiv, den norske løva, på reverssida.
Gimsøydalarane er av nasjonal tyding, ein må difor søkja om løyve for å kunne taka med seg myntane ut av Kongeriket Noreg.
Claerwen
Claerwen er eit reservoar i Powys i Wales, som det siste leddet i Elan Valley-reservoara som vart bygd som ein del av vassforsyninga til Birmingham i England. Demninga er hovudsakleg bygd av betong med naturstein på utsida. Demninga er av ein type kalla massivdam. Claerwen-dammen stod ferdig i 1952 og vart bygd i ein viktoriansk stil for å passe inn med tidlegare dammar i dalen. Ein måtte leige inn italienske steinhoggarar, fordi dei britiske framleis var i London og bygde opp att byen etter krigen i 1940-åra.
Det tok seks år å byggje dammen og han var nesten dobbelt så stor som dei andre dammane i Elan-dalen. Claerwen reservoaret er nesten like stor som alle dei andre reservoara i Elan-dalen til saman. Dammen er 56 meter høg og 355 meter lang. Kapasiteten i reservoaret er 48,3 millionar m³.
Teddy Dyring
Teddy Dyring, døypt Theodor Dyring, var ein norsk forstmann og stortingsrepresentant frå Larvik. Han møtte på Stortinget 1965-73, vald frå Vestfold for Senterpartiet.
Far til Dyring var bokhandlar. Etter eksamen på handelsgymnas i 1937 tok Dyring artilleriet sin befalsskule i 1938. Sidan gjekk han skogskulen og tok i 1946 eksamen ved skogbruksavdelinga på Noregs landbrukshøgskule. I 1944-45 var han troppsjef i Milorg i Larvik og områdesjef 1948-55 i heimevernet i Larvig.
Dyring var tilsett i Telemark tømmersalgslag og Lågendalen skogeierforening 1947-54 og i framhaldet Lågendalen skogeierforening 1954-60. Redaktør av Landbrukets årbok - skogbruk 1961-69 og fylkesskogsjef i Vestfold 1970-75.
Hausten 1963 var Dyring statssekretær i Landbruksdepartementet i den kortliva Lyng-regjeringa. To år seinare vart han vald til stortingsrepresentant frå Vestfold for Senterpartiet. På Tinget var han medlem i Skog-, vassdrags- og industrikomiteen 1965-67 og Industrikomiteen 1967-69. Etter attval i 1969 var han formann i Industrikomiteen dei neste fire sesjonane til han gjekk ut av Stortinget i 1973.
Coedty-reservoaret
Coedty-reservoaret er eit reservoar i Snowdonia i North Wales. Det får vatn frå Afon Porth-llwyd som renn frå Llyn Eigiau. Reservoaret ligg 274 meter over havet og er om lag 4,9 hektar stort. Det er brunaure i innsjøen.
Den originale dammen vart bygd i 1924 som ein del av vasskraftforsyinga til aluminiumsverket i Dolgarrog. I 1925 brast Eigiau-dammen og flaumvatnet frå denne førte òg til at Coedty-dammen brast. Den påfølgjande flaumen førte til at 17 mista livet i Dolgarrog.
Dammen vart gjenoppbygd i 1926 og endra igjen i 1956. Vatn frå reservoaret vert ført i store metallrøyr til vasskraftverket i Dolgarrog.
Llyn Conwy
Llyn Conwy er ein innsjø i Conwy sentralt i Nord-Wales. Han er kjelda til River Conwy som renn sørover frå innsjøen og seinare snur nordover før ho munnar ut i Conwy Bay. Llyn Conwy ligg om lag 454 meter over havet og har ei djupne på kring 5 meter på det meste. Han er den klårt største innsjøen i Migneint-heiene
Krystian Ochman
Krystian Jan Ochman, kjend musikalsk under etternamnet Ochman, er ein polsk-amerikansk songar og låtskrivar. Han vart kjend i Polen då han vann den ellevte sesongen av The Voice of Poland og representerte Polen i Eurovision Song Contest 2022.
Bakgrunn
Ochman vart fødd av polske foreldre i Melrose i Massachusetts i USA. Som barn lærte han å spele trompet og piano, og på high school tok han songtimar. Han spelte seinare rolla som prinsen i ei skuleoppsetjing av Oskepott. Etter high school flytta han til Polen og Katowice for å studere ved musikkhøgskulen Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego w Katowicach.
I 2020 deltok Ochman i auditionrundane til den ellevte sesongen av The Voice of Poland. Han vart med på laget til artisten Michał Szpak, og vann seinare heile tevlinga. Etter sigeren skreiv han kontrakt med Universal Music Polska. Han gav ut debutsingelen «Światłocienie» og sidan debutalbumet Ochman i 2021.
Vinteren 2022 kunngjorde Telewizja Polska (TVP) at Ochman var ein av deltakarane i den polske nasjonale finalen til Eurovision Song Contest 2022. Han deltok med låten «River», som han hadde skrive saman med Ashley Hicklin, Adam Wiśniewski og Mikołaj Trybulec. I finalen 19. februar 2022 gjekk han til topps og fekk representere Polen i Eurovision Song Contest 2022 i Torino. Der enda han på tolvteplass med låten «River».
Ochman er barnebarn av den internasjonalt kjende polske tenoren Wiesław Ochman.
Kongebærfuglar
Kongebærfuglar, Paramythiidae, er ein særs liten fuglefamilie avgrensa til høgtliggande skog på Ny-Guinea. Familien består av to artar i to slekter: meisebærfugl, Oreocharis arfaki, og arten kongebærfugl, Paramythia montium. Dette er fargerike små til mellomstore sporvefuglar som beitar på frukt og litt insekt. Desse artane var tidlegare med i blomsterfuglfamilien Dicaeidae, men DNA-DNA hybridiseringsundersøkingar viste at desse to artane er relatert til kvarandre, men åtskilt frå blomsterfuglar.
Skildring
Meisebærfugl er den minste arten, han varierer frå 12 til 14 cm i lengd og veg rundt 17-21 gram. Arten kongebærfugl er større, 19–22 cm i lengd og veg 36-61 g. Det finst ein variasjon i storleik hos arten kongebærfugl som skuldast skilnader i høgda over havet for leveområdet etter rapoport-regelen, med aukande storleik i større høgder. Begge artane har korte nakkar, moderat lange, breie, runde venger, og rund kroppsform. Det er skilnader mellom artane i forma på stjerten, meisebærfugl har ein kort, nær kvadratforma stjert, medan arten kongebærfugl har lengre stjert. Begge artane har kort, kraftig og svart nebb.
Distribusjon og habitat
Begge artar av kongebærfuglfamilien er endemiske for Ny-Guinea. Dette er ein av to familiar som er endemisk for øya, den andre familien er bærfuglfamilien. Begge artane er avgrensa til høgtliggjande, alpine område, vanlegvis over 2200 moh., meisebærfugl kan gå så langt ned som til 850 ved høve, og arten har ein generelt lågare distribusjon enn kongebærfugl. Begge artane lever i tre i høgtliggjande skog, særleg mosegrodd skog. Ved største høgder vil arten kongebærfugl òg ta i bruk forkrøpla alpin skog og fjellkratt. Det er ukjent om dei to artane gjer migrasjonar innanfor utbreiingsområdet, sjølv om det har vorte foreslått at meisebærfugl kan vere delvis nomadisk.
Åtferd
Begge artane er dagaktive fuglar, aktive og vanlege i utbreiingsområdet. Dei viser seg vanlegvis i par eller i små grupper, opptil 30 individ for meisebærfugl eller 10 individ for arten kongebærfugl. Kongebærfuglflokkar kan av og til slutte seg til blandaflokkar for matsøk saman med insektetande fuglar som viftestjertar, honningetarar og blåkroneifrit. Meisebærfuglar vil ofte vere saman med andre fugleartar som honningetarar og paradisfuglar i tre med attraktiv føde.
Distriktet İskele
Folketal
Utviklinga av folketalet i distriktet og underdistrikta:
Administrasjon
Distriktsadministrasjonen i byen İskele (Tríkomo) representerer den nord-kypriotiske staten i distriktet. Leiar for distriktsadministrasjonen (tyrkisk kaymakam) er (i 2016) Ahmet Cenk Musaoğulları.
Kongebærfuglar
Åtferd
Forplantingsbiologien i denne familien er dårleg kjent. Begge artane er monogame, og ein trur dei hekkar sesongmessig, med meisebærfugl tilsynelatande hekkande heilt i slutten av den tørre årstida og tidleg i den våte sesongen. Kongebærfugl hekkar frå august til februar. Begge artane byggjer opne koppforma reir av bladmosar. Utover dette finst ikkje meir informasjon om hekking hos meisebærfugl. Hos arten kongebærfugl rugar hoa egga åleine, med ei rugetid som varar i over 12 dagar. Etter klekking vil begge foreldra dele på å mate ungane og fjerne avføringsposar.
Björneborg
Björneborg (finsk Pori) er ein kommune og by attmed osen av Kumo elv i Bottenhavet på vestkysten av Finland. Det er den ellevte største byen i landet med om lag 83 000 innbyggjarar. Björneborg vart grunnlagd av den svenske kongen Johan III i 1558. Då hadde byen rett til utanrikshandel og hadde eit blømande næringsliv. Ved den industrielle utviklinga flytte mange folk frå distriktet til byen, som etter kvart vart einspråkleg finsk.
Den 1. januar 2010 vart Norrmark kommune slegen saman med Björneborg.
Kongebærfuglar
Tilhøvet med menneske
Kongebærfuglar har avgrensa kontakt med menneske. Som mange andre fuglar på Ny-Guinea er dei tilfeldige jaktbytte som matkjelde for menneske, men trass den godt synlege fjørdrakta er ikkje desse fuglane ettertrakta av menneske på grunn av fjørene på same måte som paradisfuglar er det. Viss dei har noka kulturelle tyding for urfolk på Ny-Guinea i dag, så er det ikkje dokumentert. Dei er likevel oppsøkte av fuglekikkarar, spesielt gjelder det arten kongebærfugl, og såleis har desse fuglane ei lita rolle i turismen.
IUCN reknar ingen av dei to artane å vere truga. Begge artane er vanlege innanfor utbreiingsområdet, om nokre alpine habitat har blitt rydda for jordbruk er andre store område enno intakte.
Distriktet İskele
Kommunar
Distriktet har desse kommunane (innbyggjartal 2011 i parentes):
Underdistriktet Mehmetçik
Landsbyen Kantara (Kandára) (21) ligg utanfor kommunestrukturen.
Johan Sætre
Johan Sætre er ein tidlegare skihoppar frå Trysil. Han var heile tida medlem av Idrettslaget Trysilgutten. Under Ski-VM 1982 i Oslo var han med på det norske landslaget som vann den fyrste meisterskapen i laghopping. Dei andre på laget var Per Bergerud, Ole Bremseth og Olav Hansson. Frå 1974 til 1982 vann Sætre 10 noregsmeisterskap, seks i normalbakken og fire storbakken, og vart tildelt kongepokalen tre gonger; 1976, 1977 og 1980. To gonger fekk han sølv og fire gonger bronse under NM-renn. Han er den mestvinnande hopparen i NM-samanheng.
Karriere
Sætre deltok for Noreg i alle dei store internasjonale meisterskapane frå 1974 til 1982. Under verdsmeisterskapen i Falun i 1974 vart han som best nummer ni i storbakken, der han var beste nordmann. I 1976 i Innsbruck, då dei norske hopparane låg etter på utstyrsfronten, var han den einaste nordmannen mellom dei 25 beste i dei to OL-renna. Trettandeplassen i storbakkerennet var hans beste plassering. Same plasseringa oppnådde han under VM-tevlinga i normalbakken i Lahti i 1978. I 1980 i Lake Placid vart han nummer 14 i normalbakken. Under VM i 1982 i Oslo vart han nummer 17 og 24 i høvesvis normalbakken og storbakken. Likevel må meisterskapen reknast som hans beste, då han var med i kvartetten som vann VM-gull i skihopping for lag.
Sætre kom på pallen i mange store renn med god internasjonal deltaking. Men berre sjeldan kunne han stige til topps. Dei to einaste sigrane i store internasjonale renn kom i Svenska skidspelen i Falun i 1979 og i eit verdscuprenn i Gstaad i 1981. I Falun vann han klart føre Pentti Kokkonen, som i same sesongen hadde vunne den tysk-austerrikske hoppveka. Under rennet i normalbakken i Gstaad den 23. januar 1981 var Sætre tre poeng føre toaren Armin Kogler og fire føre Roger Ruud poå tredjeplass. Fire gonger kom Sætre mellom dei tre beste i hopprennet i Holmenkollen. I 1981 vart han tildelt Holmenkollmedaljen.
Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Sætre la opp skihoppinga i 1985.
Favrskov kommune
Favrskov kommune er ein dansk kommune på Jylland i Region Midtjylland. Kommunen vart danna ved kommunereforma i 2007 ved ei samanslåing av Hadsten kommune, Hammel kommune, Hinnerup kommune, Hvorslev kommune og delar av Langå kommune.
Kommunen har 47,655 innbyggjarar og administrasjonsenteret ligg i Hinnerup.
Raelene Boyle
Raelene Ann Boyle er ein australsk friidrettsutøvar frå Melbourne som vann tre sølvmedaljar på sprintdistansar under olympiske sommarleikar. I 1968 tok ho sølv på 200 meter, ein prestasjon ho gjentok i 1972, der ho i tillegg vart nummer to på 100-meteren. Boyle sine personelege sprintrekordar på 11,20 sekundar og 22,45 er frå høvesvis Mexico-OL 1968 og München-OL 1972.
Bless the Beasts and Children
«Bless the Beasts and Children» av ein song av The Carpenters som var temasongen for filmen Bless the Beasts and Children i 1971. Han vart gjeven ut som B-sida til singelen «Superstar». B-sida gjekk inn på Billboard Hot 100-lista i USA og nådde 67. plassen. The Carpenters framførte songen på fjernsynsshowet sitt Make Your Own Kind of Music. Han vart i 1972 nominert til Oscarprisen for beste song, men tapte for Isaac Hayes sin «Theme from Shaft».
Det originale filmmusikkalbumet inneheld to forskjellige versjonar av «Bless the Beasts and Children». Den andre er ein orkesterinstrumental arrangert av komponistane Barry DeVorzon og Perry Botkin jr.
Ein noko anna versjon vart gjeven ut på albumet A Song for You den 13. juni 1972. Den originale versjonen hadde med ein vibrafon som spelte melodien i introduksjonen, medan albumversjonen hadde ein obo i starten.
Carl Stousland
Carl Stousland var ein norsk kjøpmann, bankmann og stortingsmann. Han representerte Venstre fram til 1909, perioden 1919-21 var han «uavhengig». Han var sentral i handelslivet og lokalpolitikken i Skien i ei årrekke. Henrik Ibsen var morbror hans.
Stousland var fødd i Skien, far hans var skipper. Frå 1874 til 1878 var han handelsbetjent i Brevik, deretter arbeidde han i onkelen Ole P. Ibsen si kolonialforretning i Skien fram til 1885. Han overtok då forretninga som dreiv fram til 1904. Frå 1888 dreiv han eiga assuranseforretning i Skien, og frå 1912 til 1932 var han børskommissær i byen. Stousland var stiftar i Skiens Kjøbmannsforening frå 1888 og formann i ti år framover. Frå 1912 til -23 var han formann i Skiens handelskammer.
Stousland var medlem av Skien bystyre frå 1888 til 1919. Han sat i formannskapet i fleire år, og i periodane 1897-99 og 1917-19 var han ordførar. Stousland var vararepresentant for Venstre på Stortinget for Skien i 1895, møtte i 1897 frå 5. juli. Ved stortingsvalet same hausten kom han inn på fast plass. Han hadde sete på Stortinget fire samanhengande periodar 1898 til 1909. Alle periodane fram til 1907 var han med i næringskomite nr 2, formann 1901-03. Elles var han sekretær i Stortinget 1900-03 og 1906-09, samt medlem av valkomiteen 1906-09. Fram til dess hadde han vore venstremann. Då han på ny kom på Stortinget, 1919-21, var han vald på ei partiuavhengig liste.
Peacock Sound
Peacock Sound er eit isfylt sund som er 216 km langt og 64 km breitt og ligg mellom Thurston Island og Eights Coast i Ellsworth Land i Antarktis. Sundet er dekt av den vestlege delen av Abbot isbrem, og derfor ikkje farbart for skip.
Sundet vart oppdaga av medlemmar av USAS på flyturar frå skipet «Bear» i februar 1940, og vart vidare skissert frå flyfoto teken under US Navy Operasjon Highjump i desember 1946. I februar 1960 vart det oppdaga at sundet gjekk parallelt til heile sørkysten av Thurston Island, og fekk slik stadfesta at Thurston var ei øy. Sundet er kalla opp etter sluppen «Peacock» med kaptein William L. Hudson, som i lag med «Flying Fish» under løytnant William M. Walker, begge frå USEE, 1838-42, segla langs kanten av pakkis nord for Thurston Island i fleire dagar i mars 1839.
EM i symjing 1983
Europameisterskapen i symjing 1983 vart avvikla i Roma dagane frå 22. til 27. august 1983. Aust-Tyskland vann alle kvinneøvingane, i dei individuelle tevlingane sikra dei til og med dobbeltsigrar over heile linja. Vesttyskaren Michael Groß sette verdsrekord på 200 meter butterfly med tida 1.57,05 minuttar.
200 m fri
<br style="clear:both;" />
400 m fri
<br style="clear:both;" />
1500 m fri
<br style="clear:both;" />
200 m rygg
<br style="clear:both;" />
200 m bryst
<br style="clear:both;" />
100 m butterfly
<br style="clear:both;" />
200 m butterfly
<br style="clear:both;" />
Dylan Armstrong
Dylan Armstrong er ein kanadisk tidlegare friidrettsutøvar frå British Columbia som vann sølv i kulestøyt ved VM 2011 og bronse i same øvinga ved VM 2013.
Stange Sound
Stange Sound er eit sund som er kring 60 nautiske mil (110 km) langt og 25 nautiske mil (46 km) breitt langs kysten av Palmer Land. Ein isbrem dekkjer sundet, som i vest grensar til Smyley og Case Island sør for fastlandet, i aust Spaatz Island og i nord til det ope farvatnet i Ronne Entrance. Det vart fotografert frå lufta og grovt kartlagd av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) (1947–48) under Finn Rønne. Det er kalla opp etter Henry Stange frå New York, som bidrog til RARE under førebuinga for ekspedisjonen.
Dylan Armstrong
Aktiv
I junioralderen prøvde Armstrong seg i fleire av kastøvingane, best gjorde han det i sleggjekasting. På seniornivå lukkast han betre i kulestøyt. Under Sommar-OL 2008 vart han fjerdemann etter ny personbeste på 21,04 meter, ein einaste centimeter bak Andrej Mikhnevitsj på bronseplassen. Meir enn seks år seinare fekk han bronsemedaljen etter at Mikhnevitsj mista alle sine resultatar etter 2005 på grunn av doping.
I 2010 vann Armstrong kuletevlinga i Samveldeleikane med 21,02 meter. Same året i juni forbetra han sin personbeste til 21,58 m ved eit stemne i Baunatal.
EM i symjing 1983
100 m fri
<br style="clear:both;" />
Dylan Armstrong
Aktiv
Den 25. juni 2011 støytte Armstrong kula 22,21 meter i Calgary, hans livs lengste støyt. Ved verdsmeisterskapen i Daegu i september nådde han 21,64 meter og tok sølvmedaljen, tyske David Storl vann gullet med 21,78 meter som best. I den neste verdsmeisterskapen, i Moskva i 2013, sikra Armstrong seg ein ny VM-medalje. Nemnde Storl og Ryan Whiting frå USA kom framom han på resultatlista.
Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
I 2015 gifta Armstrong seg med den russiske kulestøytaren Jevgenija Kolodko.
EM i symjing 1983
800 m fri
<br style="clear:both;" />
200 m medley
<br style="clear:both;" />
400 m medley
<br style="clear:both;" />
Tøtlandsvik-Vindsvik
Ruta var i drift frå 1965 til 1989, då Hjelmeland-Nesvik-Skipavik tok over for denne ruta. Dei første ti åra var det Jøsenfjord Rutelag som dreiv ruta, før Det Stavangerske Dampskipsselskap (DSD) tok over i 1975 og fram til 1989.
MF «Jøsenfjord-ferjen» gjekk i ruta frå 1965 til 1981 og igjen frå 1982 til 1986. Frå 1969 til 1986 gjekk òg MF «Rennesøy» i ruta, og dei siste åra gjekk MF «Hjelmeland» i ruta.
Maigo-yama
Maigo-yama er ei høgd 1,5 nautiske mil (2,8 km) aust-søraust for Solsprettodden og like vest for Bōhyō-dai på kysten av Dronning Maud Land. Det vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957-62. Namnet «Maigo-yama» (Bortkomen barn-fjellet) vart nytta av JARE i 1973.
Clark Terry
Clark «Mumbles» Terry var ein amerikansk jazztrompetist, flygelhornist, bandleiar og komponist.
Han var kjend for ein varm tone og evna til å spele ei lang rekke artikulasjonsnyansar berre med leppene, altså utan bruk av ventilar. Dette influerte Miles Davis og ei mengd andre trompetistar. Klangideane hans gjorde at han vende seg til flygelhornet, eit instrument han beherska på ein meisterleg måte og som i større grad blei akseptert i jazzmusikken på grunn av Terry.
Terry var verksam både som bandleiar og som solist. Han komponerte over 200 songar, underviste og skreiv fleire bøker. Han blei nominert for Grammy tre gonger og i 2010 fekk han Grammy i kategorien Lifetime Achievement Award. Han har fleire æresdoktorat og ein plass i Kansas City's Jazz Hall of Fame.
På 1970-talet spelte han med skandinaviske musikarar i det norske Bodega Band (1972), Arne Domnérus, Mads Vinding og Lennart Åberg. Han har spelt på Oslo Jazzfestival (Cosmopolite i 1999 og Kulturkirken Jakob i 2004).
MF «Fusa» (1969)
MF «Fusa», i dag MF «Ropeid» er ei bilferje levert frå Haugesunds Slip i Haugesund 10. juli 1969 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). Ferja gjekk inn i ruta Hatvik-Venjaneset i Fusafjorden. Ferja er i dag reserverferje for Norled i Levanger.
Historie
I mars 1987 vart ho seld til Det Stavangerske Dampskibsselskab og omdøypt «Hjelmeland». Her gjekk ho i ruta Tøtlandsvik-Vindsvik og Ombo-Nesvik-Hjelmeland. Frå 1990 til 1992 gjekk ho i ruta Sande-Nesvik.
I desember 1991 vart ho overført til Rogaland Trafikkselskap og i desember 1992 fekk ho namnet «Sand». Frå 1993 til 2004 gjekk ho i ruta Sand-Ropeid. I 1994 vart overbygget heva og sertifikatet endra. Ho kunne då ta 237 passasjerar.
28. oktober 2000 vart ein mann stukken med kniv og drepen om bord. Begge var asylsøkjarar frå mottaket på Sand.
Hawraman
Hawrāmān, Húrāmān (kurdisk هه‌ورامان eller Hewraman), Ōrāmān (farsi اورامان) eller Avroman er eit fjellområde i provinsane Kurdistan og Kermanshah vest i Iran og nordaust i Irak i Kurdistan-området. I Iran omfattar regionen byane Paveh og Mariwan og i Irak Halabja.
Hawraman har mange kjelder og elvar og dei fleste av dei endar opp i Sirwan. Bil-kjelda (eller Kani Bil) er ei av desse kjeldene og har ei vasføring på 3000-4000 liter i sekundet. Elva som Bil-kjelda dannar er berre 15 meter lang.
Kalix
Kalix, på finsk Kainuu og på meänkieli Kainus, er ein svensk tettstad som ligg i Norrbottens län i landskapet Norrbotten. Det er administrasjonssenteret til Kalix kommun og i 2005 hadde tettstaden 7 312 innbyggjarar, nesten halvparten av alle innbyggjarane i kommunen. Kalix ligg ved munningen av Kalix älv nord i Bottenviken, 45 km vest for Haparanda like ved grensa til Finland.
Mesaieed industriområde
Mesaieed industriområde (arabisk مسيعيد المنطقة الصناعية Umm Sa'id industriområde) er eit industriområde i Al Wakrah kommune i Qatar, kring 40 km sør for Doha. Området ligg ved byen Mesaieed og var tidlegare eit distrikt i Mesaieed kommune, før kommunen vart slått saman med Al Wakrah kommune.
Både Mesaieed og industriområdet vert styrt av ei avdeling under Qatar Petroleum kalla «Mesaieed Industry City Management», som vart skipa i 1996.
Frøya kyrkje
Frøya kyrkje står på Frøyalandet nordaust for Kalvåg på øya Frøya i Bremanger kommune i Vestland, og er ei langkyrkje bygd i tre i 1865.
Fjellfolk
Fjellfolk er ein norsk dokumentarserie som gjekk på NRK. Serien har to sesongar, der første sesong omfatta fire episodar og den andre seks episodar. Første sesong vart send første gongen mellom 12. februar 2012 og 4. mars 2012. Andre sesong vart send første gongen mellom 7. september 2014 og 12. oktober 2014.
Turisthytta Fondsbu ved Eidsbugarden i Jotunheimen opplevde auka pågang i 2012 etter at første sesong av Fjellfolk vart send på NRK.
Velden am Wörther See
Velden am Wörther See (slovensk Vrba na Koroškem) er ein by og ein kommune i forbundslandet Kärnten i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 53 km² og 9 000 ibuarar. Landsbyen Velden har eit folketal på vel 2 200 og ligg 460 meter over havet. Ibuarane elles fordelar seg i åtte mindre landsbyar og eit 20-tals grender.
Velden har sidan seint 1800-tal vore eit av dei mest søkte turistmåla i Austerrike, der det ligg i eit dels kupert landskap ved Wörthersee.
Trynesundet
Trynesundet er eit kort, smalt sund på nordsida av Langneset i Vestfold Hills, mellom Trynevika og Trynefjorden. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37) og namngjeve av dei.
Devillebreen
Devillebreen er ein isbre som flyt langs sørsida av Laussedat Heights ut i Andvord Bay, på vestkysten av Graham Land. Isbreen er med på eit argentinsk kart frå 1952. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Edouard G. Deville, sjefslandmålaren i Canada frå 1885 til 1924, som innførte og utvikla fotogrammetriske metodar for landmåling i Canada frå 1888 av.
Jostein Aardal
Jostein Aardal er ein norsk journalist frå Gloppen kommune i Sogn og Fjordane. Aardal er utdanna innan offentleg forvaltning, og han har over 30 års erfaring som journalist i fleire aviser. Aardal har vore aktiv i folkemusikkmiljøet sidan 1970-talet.
Kallax
Kallax er ein svensk tettstad i Luleå kommun i Norrbottens län i landskapet Norrbotten. I 2005 hadde tettstaden 291 innbyggjarar.
Cosmeston Lakes Country Park
Midt i parken ligg ein stor innsjø ved sida av ein tidlegare tapt mellomalderby, Cosmeston Medieval Village. Her har ein gjenoppbygd eit «levande museum» i form av ein mellomalderlandsby på 1300-talet. Denne vart oppdaga då ein konstruerte parken.
Malyšknatten
Malyšknatten er eit lite fjell, 2640 moh, som ligg sørvest for Skeidshovden i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Det vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kartla det på ny i 1960–61, og kalla det Gora Malysj (Vesle barn-fjellet).
Spett
Spett - òg kalla jarnstaur - er ei jarnstong som vert brukt som reiskap for å laga hòl i jord og grus eller som vektstong når ein skal lirka ut stein som sit vanskeleg til. Stonga er rund eller åttekanta og tynnast i enden ein held i. Ho vert firkanta og tjukkare mot nedre enden som endar i ein flat spiss.
Dreiemomenta er like store, men motsett retta, på kvar side av spettet. Langs heile spettet er det bøyekrefter som vert svakare med avstanden frå vippepunktet. Derfor er tjukna størst i den nedre delen og kan minke mot handtaket.
Spett finst i fleire storleikar. Vanlegast er eit lite, ein meter langt som er lett å få med seg også i ulendt terreng, og eit større og tyngre for tyngre løft.
Arbeidsmåten for å stikke hòl, til dømes til hesjestaur, er å løfte spettet loddrett og kyle det ned i jorda så hardt ein orkar. Vert hòlet ikkje stort nok, rører ein spettet rundt, lyftar det opp og stikk ein gong eller fleire i same hòlet.
Som vektstong gjer spettet det mogleg å lirka og rikka på steinar som er fleire gonger tyngre enn ein kan lyfta.
Large Binocular Telescope
Large Binocular Telescope er eit astronomisk teleskop bygd på fjelltoppen Mount Graham i søraustlege Arizona i eit samarbeid mellom USA (50 %), Italia (25 %) og Tyskland (25 %). Teleskopet består av to kompakte, men uvanleg lette hovudspeglar med diametrar på 8,4 meter montert ved siden av kvarandre. Dette gjev same lyssamlingsevne som ein 11,8 meters spegel, medan biletoppløysinga er venta å bli like god som for eit 22,4 meters teleskop når lysbuntane frå dei to speglane vert kombinert interferometrisk med adaptiv optikk som automatisk korrigerer for atmosfæriske forstyrringar.
Teleskopet kan sjå lenger ut i universet enn nok anna teleskop og med ein klårheit som er ti gonger betre enn Hubble-teleskopet gjev. Teleskopet kosta 120 millioner dollar. Speglane er laga ved Universitetet i Arizona, som òg har bygd interferometeret saman med Jet Propulsion Laboratory. Eit italiensk konsortium av observatorium har designa det digitale CCD-kameraet. Frå tysk side vert deltakinga leia av Max Planck-instituttet for astronomi i Heidelberg.
Ål kyrkje
Ål kyrkje kan vise til:
Fylkesveg 214 i Troms
Fylkesveg 214 i Troms går mellom Bergan og Brøstadbotn ferjekai i Dyrøy kommune. Vegen er 99 meter lang.
The Pious Bird of Good Omen
Tittelen på albumet kjem frå ein merknad frå 1817 til det episke diktet til Samuel Taylor Coleridge frå 1798, «The Rime of the Ancient Mariner». Uttrykket syner til albatrossen som vert drepen i diktet. («The ancient Mariner inhospitably killeth the pious bird of good omen.») Tittelen og plateomslaget er eit lurt hint til den store hitten til bandet, «Albatross».
McMurdo Sound
McMurdo Sound er eit isdekt sund i Antarktis som er 55 km langt og breitt. Det knyter Rosshavet i nord til holet i Rossisen i sør via Haskell Strait.
Sundet er stort sett dekt av McMurdo isbrem. Royal Society Range stig opp frå kysten av sundet til 4 205 moh. på vestsida. Ross Island, eit historisk utgangspunkt for mange polekspedisjonar, ligg på austsida av sundet. Den aktive vulkanen Mount Erebus på 3 794 moh. dominerer Ross Island. Den største forskingabasen i Antarktis, den amerikanske McMurdo-basen, og den newzealandske Scott-basen ligg på sørsida av øya. Mindre enn 10 % av kysten av McMurdo Sound er isfri.
Kaptein James Clark Ross oppdaga dette sundet, som ligg kring 1300 km frå Sørpolen i februar 1841, og kalla det opp etter løytnant Archibald McMurdo på HMS «Terror». Sundet er i dag ein del av forsyningsruta for fraktefartøy og fly som landar på den flytande isen nær McMurdo-basen. McMurdo-basen har vore kontinuerleg busett sidan 1957-58 og dette har ført til stor forureining ved forureining ved Winter Quarters Bay.
Pakkisen som ligg kring kysten ved Winter Quarters Bay og andre stader i sundet er ei stor hindring for skipsfarten til stasjonane. Fartøya må derfor ha isforsterka skrog og må ofte eksorterast av kraftige isbrytarar. Dei ekstreme tilhøva gjer at det berre er eit fåtal turistar som kjem hit, medan det er langt fleire i dei meir opne farvatna kring Den antarktiske halvøya. Dei få turistane som kjem til McMurdo Sound kjem hit for den flotte naturen og det rike dyrelivet med spekkhoggarar, selar, adeliepingvinar og keisarpingvinar.
Dei kalde havstraumane i Sørishavet hindrar varmt vatn frå Stillehavet og Sør-Atlanteren å nå McMurdo Sound og andre kystfarvatn kring Antarktis. Ein bitande katabatisk vind kjem ned frå isplatået på Antarktis og mot McMurdo Sound, som er ein av dei kaldaste og mest vindfulle stadane i verda. McMurdo Sound frys til med havis, som vert over tre meter tjukk i løpet av vinteren. Om sommaren bryt pakkisen opp. Vind og straumar kan føre isen nordover i Rosshavet og få dei kalde botnstraumane til å renne over i havbassenga i verdshava. Temperaturane i løpet av dei mørke vintermånadane ved McMurdo-basen har vore så låge som -51 °C. I desember og januar, som er dei varmaste månadane, er middeltemperaturen -1 ºC.
Den strategiske rolla til isen
McMurdo Sound var ein viktig vassveg for utforskinga av Antarktis tidleg på 1900-talet. Dei britiske polfararane Ernest Shackleton og Robert Scott bygde basane sine ved kysten av sundet og nytta desse som utgangspunkt for ekspedisjonane sine til Sørpolen. Sundet er framleis ein viktig logistisk stad i dag. Flya som transporterer mannskap og forsyningar til basane her landar på havisen ved Williams Field.
Ross Island er den sørlegaste plassen i Antarktis som er tilgjengeleg for skip. Hamna i Winter Quarters Bay er derfor den sørlegaste hamna i verda, men om skipa kan nå fram eller ikkje er avhengig av istilhøva. Om vinteren er sundet praktisk talt umogeleg for skip å segle inn i sundet på grunn av den tjukke isen. Sjølv om sommaren kan det vere vanskeleg å segle inn i sundet, og det krevs vanlegvis kraftige isbrytarar for å nå McMurdo-basen. Stundom kan derimot havstraumane og den kraftige vinden frå Antarktis drive pakkisen nord og ut i Rosshavet, slik at ein for ei lita stund får ope farvatn.
I mars 2000 braut det 282 km lange Isfjell B-15, den største som var sett til då, laus frå Rossisen i mars 2000. 27. oktober 2005 braut brått B-15 i stykke. Dette kom truleg av store havdønningar skapt av eit jordskjelv 13 000 km unna i Alaskabukta. Vind- og havstraumar førte det mindre, men likevel massive, Isfjell B-15A inn i McMurdo Sound. Det enorme omfanget til B-15A, som sette seg fast i botnen av sundet, hindra ei stund utstrøyminga av pakkisen frå McMurdo Sound. I tillegg hindra det tusenvis av pingvinar tilkomst til ope vatn, som er naudsynt for at dei skal få mat. I tillegg bygde pakkisen seg opp bak isfjellet i Rosshavet og skapte ein ein nesten 150 km lang mur som hindra to fraktefartøy å nå McMurdo-basen med forsyningar. Kraftige isbrytarar vart leigd inn for å lage ei skipslei inn til basen.
McMurdo-basen
Kjelde: U.S. National Science Foundation.
Schaffhausen
Schaffhausen er ein by og ein kommune i det nordlege Sveits, hovudstad i kantonen Schaffhausen. Kommunen har innbyggjarar  med eit. Kommunesenteret ligg 403 meter over havet.Schaffhausen er den nordlegaste byen i Sveits, og ein av fire som ligg nord for Rhinen. Den gamle delen av byen har mange bygningar frå renessansen som er dekorert med utvendige fresker og skulpturar. Òg den gamle kantonsfestninga Munot er eit vanleg turistmål.
Næringsliv
Schaffhausen har nokre større industribedrifter som mellom anna lagar røyrsystem, maskinverktøy og produserer for bilindustrien. Dessutan har ein farmasøytisk industri, og ein internasjonalt kjend klokkeprodusent.
Historie
Schaffhausen var ein bystat i mellomalderen, som slo eigne myntar så tidleg som i 1045. Etter ei tid under Habsburg-dominans, vann byen att sjølvstendet i 1415. Byen allierte seg med Zürich i 1457, og vart ein fullverdig medlem av den sveitsiske konføderasjonen i 1501.
Den første jarnbanen kom til Schaffhausen i 1857.
Kantonen Schaffhausen er omringa av tysk territorium på tre kantar. Den 1. april 1944 vart byen Schaffhausen råka av eit bombetokt frå det US-amerikanske flyvåpenet, som hadde forvilla seg frå tysk luftrom inn over det nøytrale Sveits. 49 sveitsarar omkom under bombinga, som byen framleis minnest med klokkekiming kvar 1. april.
Fylkesveg 214
Fylkesveg 214 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesvei 214 (andre betydninger)
Herad kyrkje
Herad kyrkje kan vise til:
Back Pages
Back Pages er det 17. studioalbumet til America, gitt ut 26. juli 2011 på eOne. Albumet er det første studioalbumet til bandet med coverversjonar av nokre av favorittlåtskrivarane deira. Albumet har gjesteopptredenar av Mark Knopfler og Van Dyke Parks.
Innspeling
Back Pages vart spelt inn i British Grove Studios i London, Your Place or Mine i Glendal i California, og Tracking Room og Zoomar South Studios i Nashville.
Musikalsk stil
Den musikalske stilen på Back Pages består av den klassiske America-vokalen og akustiske gitar-lyden, akkompagnert av studiomusikarar frå Nashville, og forsterka av av nokre tidstypiske lydar, som sitar-effekten på «Woodstock» og dei «sterkt overdrivne gitareffektane» på «Time of the Season».
Plateomslag
Bilete på plateomslaget er teke av Chad Griffith og viser eit brunt skinninnbunde manuskriptalbum med notar liggjande på eit trebord. Omslaget til manuskriptalbumet inneheld tittelorda «Back» og «Pages» skilt av den stiliserte logoen til bandet.
Turnear
I 2011 spelte America 85 konsertar i USA, Canada, Italia, Frankrike, Guatemala, Honduras og Chile.
Mottaking
I meldinga si for AllMusic gav Stephen Thomas Erlewine albumet tre av fem stjerner, og noterte «den intime og vennlege» produksjonen på albumet og det nokre gonger overraskande arrangementet, og konkluderte: «Det er behageleg og engasjerande utan å vera sjølvtilfreds. Det er eit besøk hos gamle vener som framleis kan gjera noko uventa etter alle desse åra.»
Medverkande
med:
Aino-Kaisa Saarinen
Aino-Kaisa Saarinen er ein finsk langrennsløpar fødd i Hollola sør i Finland. Ho debuterte i verdscupen 7. mars 1998 og har sidan gått over 150 verdscuprenn. Saarinen representerer skiklubben Joutsan Pommi. Høgdepunktet i karrieren hennar til no er kanskje gullet på 10 km klassisk som ho vann under Ski-VM 2009.
Meritt
''pr. 20. februar 2009''
Olympiske Vinterleikar
River av Krystian Ochman
«River» (norsk omsetjing 'elv') er ein popballade frå 2022 med den polsk-amerikanske artisten Krystian Ochman, med scenenamnet Ochman. Songen vann den polske musikktevlinga ''Tu bije serce Europy! Wybieramy hity na Eurowizję 2022'' laurdag 19. februar 2022 og var det polske bidraget i Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia.
Aino-Kaisa Saarinen
Meritt
Ski-VM
Verdscupen
River av Krystian Ochman
Om songen
Ochman skreiv «River» saman med låtskrivarlaget Ashley Hicklin, Adam Wiśniewski og Mikołaj Trybulec. Songen var eitt av 150 bidrag som kom inn til ålmennkringkastaren TVP si tevling for å finne det polske bidraget til Eurovision Song Contest 2022. Ein fagjury på fem personar plukka «River» og ni andre bidrag til den polske finalen ''Tu bije serce Europy! Wybieramy hity na Eurowizję 2022'' (norsk 'Hjartet til Europa slår her! Vi vel ein hit til Eurovision 2022').
Marigliano
Marigliano er ein by og ein kommune i provinsen Napoli i regionen Campania i Italia. Kommunen har 30 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 22,6 km². Byen Marigliano ligg 19 kilometer aust-nordaust for provinshovudstaden Napoli.
Ingen stad er så sterkt kontrollert av forbrytarorganisjonen Camorraen som Marigliano. Staden er berykta for den til dels lovlause brenninga av mange typar avfall som finn stad i kommunen.
Källby
Källby er ein svensk tettstad i Götene kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 1 551 innbyggjarar.
Oppdrag Sognefjorden
Oppdrag Sognefjorden er ein norsk dokumentarserie som gjekk på NRK. Serien følgjer tolv ekstremsportutøvarar som bur saman på båten «Fjordvision» og reiser innover Sognefjorden, der dei jaktar på gunstige stader for frikøyring og ulike vågestykke.
Oppdrag Sognefjorden har sju episodar og vart send første gong mellom 6. mars 2011 og 24. april 2011. Serien var tilgjengeleg på NRK Nett-TV fram til juni 2015.
Tom Leeb
Tom Leeb er ein fransk songar, låtskrivar, komikar og skodespelar. Leeb skulle ha representert Frankrike i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland med songen «The Best in Me», men 18. mars 2020 avlyste EBU Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020.
Bakgrunn
Leeb vart fødd i Paris i 1989, som son av humoristen Michel Leeb og journalisten Béatrice Malicet. Han er den yngste av tre barn, etter storesystrene Fanny (fødd 1986) og Elsa (fødd 1988). Etter skulegangen studerte han teater, film, song og dans i New York i fem år.
Allereie som 14-åring, i 2003, spelte Leeb i teaterversjonen av Mrs. Doubtfire, saman med far sin. I 2013 fekk han rolla som Tom i tv-serien Sous le soleil de Saint-Tropez, deretter spelte han rolla som Adrien i ein episode av tv-serien Section de recherches.