cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Emiratet Dubai
Historie
To viktige hendingar tidleg i 1970-åra sette i gang den økonomiske utviklinga i emiratet. Det eine var at føderasjonen fekk sjølvstende i 1971. Den andre var oljekrisa i 1973 som førte til stor auke i oljeprisane og hjelpte statsøkonomien. Emiratet har fortsatt å bidra til BNPet til Dei sameinte arabiske emirata. Ein har sidan prøvd å flytte seg bort frå tradisjonell oljebasert økonomi til tenester som samferdsel og logistikk. Turismen i Duban medverkar òg stort til BNP.
Ytre Oppedal
Ytre Oppedal er ei bygd og ein ferjestad i Gulen kommune i Vestland fylke. Ho ligg ved Oppedalsvika på sørsida av Sognefjorden, like aust for Risnefjorden. Busetnad og gardsbruk ligg på begge sider av Oppedalselva, som munnar ut like ved ferjekaia.
Frå Ytre Oppedal kryssar Europaveg 39 over Sognefjorden med ferjestrekninga Lavik-Oppedal. Frå ferjekaia går Fv8 til nabobygda Indre Oppedal 3 km lengre aust, og fortset derfrå vidare austover langs Sognefjorden.
Breithorn i Simplon
Breithorn er eit fjell i Dei lepontinske Alpane i Sveits med ei høgd på 3 366 moh.
Dingeneset
Dingeneset er eit nes som ligg på nordsida av Dingjevågen ved Dingja i Gulen kommune i Vestland. På neset står Dingenes fyr. Dingeneset, ved innløpet til Sognefjorden, var i historisk tid grensa mellom Haurdafylket (Hordaland) og Sygnafylket (Sogn).
Historie
Omkring 15 m frå fyrlykta finst ei røys som no er svært øydelagt. Det skal ha vore funne mannebein i røysa. I bronsealderen vart det ofte laga slike røyser over døde stormenn, men ein veit ikkje når røysa på Dingeneset stammer ifrå. I sagaen er det fortalt om eit stort slag ved Dingeneset i år 978 mellom Håkon Ladejarl og kong Ragnfrød Eiriksson.
Fylkesgrense
Dingeneset var frå eldgamle tider grense mellom Hordaland og Sogn. Den delen av nåverande Gulen kommune som ligg sør for Dingeneset, høyrte i dansketida inn under futen i Nordhordaland. Også Gulen kyrkje låg under Nordhordland prosti fram til 1773. Da vart Eivindvik prestegjeld, det vil seie det som no utgjer den søre delen av Gulen kommune, lagt under futen i Ytre Sogn og vart ein del av Sogn og Fjordane fylke ( Nordre Bergenhus amt).
Walls (Circus)
«Walls (Circus)» er ein song skriven av Tom Petty og spelt inn av Tom Petty and the Heartbreakers. Han vart gjeven ut i juli 1996 som den einaste singelen frå filmmusikkalbumet Songs and Music from «She's the One». Lindsey Buckingham syng korvokal på songen i rein Fleetwood Mac-stil. Singelen nådde 69. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100-lista. Eit alternativt arrangement av songen, i eit raskare tempo, vart òg spelt inn for albumet med tittelen «Walls (No. 3)». Songen vart sidan spelt inn av Glen Campbell i 2008 på albumet Meet Glen Campbell.
Musikkvideo
Musikkvideoen vart regissert av Phil Joanou og vart send første gongen i juli 1996.
Ullevål sykehus
Ullevål sykehus i Kirkeveien 166 i bydel St. Hanshaugen i Oslo var opphavleg eit sjukehus eigd av Oslo kommune. Sjukehuset vart overteke av staten i 2002, og fekk då namnet Ullevål universitetssykehus. Frå 2009 vart sjukehuset ein del av Oslo universitetssykehus HF, som òg femner om dei andre tidlegare sjølvstendige sjukehusa i Oslo, Aker sykehus (som opphavleg var eigd av den tidlegare Aker kommune, slege saman med Oslo i 1948), Rikshospitalet og Radiumhospitalet. Oslo universitetssykehus HF høyrer inn under føretaket Helse Sør-Øst.
Ullevål sykehus vart bygd som Kristiania kommunale sygehuse, med ei epidemiavdeling som fyrste byggjesteg, planlagt i 1884 og teke i bruk i 1887. I tidas løp har sjukehuset vorte utbygd fleire gongar. Dagens sjukehus har eit areal på om lag 360 dekar og ligg på delar av dei tidlegare gardane Store og Lille Ullevål, Gjetemyren og Spångbergløkken, som alle låg i den tidlegare Aker kommune. Kristiania kommune, noverande Oslo kommune, kjøpte Lille Ullevål på 134 dekar i 1884 for å byggje epidemisjukehuset, og Store Ullevål i 1909, der 133 dekar av eigedomen vart avsett til sjukehuset.
Det tidlegaste sjukehuset
Det fyrste sjukehuset, epidemiavdelinga, vart teikna av arkitekt Adolf Schirmer. Berre fire dagar etter at epidemiavdelinga vart teke i bruk i 1887, var avdelinga full av pasientar på grunn av ein difteri- og skarlagensfeberepidemi som råka byen.
Avdelinga var bygd som frittliggjande paviljongar i god avstand frå kvarandre, og med planter på areala mellom husa, då den herskande teorien i dei dagane gjekk ut på at sjukdomssmitte, miasmar, vart overført frå menneske til menneske gjennom forureina luft. Difor skulle sjukehuset vere oppdelt i fleire paviljongar som låg langt frå kvarandre og ikkje hadde fleire enn ei høgd for pasientane, og romma skulle ha stor takhøgd og vere utstyrt med luftetårn, for slik å hindre at miamasmane kunne spreie seg frå hus til hus og menneske til menneske.
Då den fyrste byggjeperioden var unnagjort i 1892, hadde sjukehuset i alt 272 senger i fire sjukepaviljongar og ein observasjonspaviljong, og det var reist økonomibygning, likhus og stall for hestane som vart nytta i ambulansetenesta. Til å take hand om pasientane var det tilsett ein overlege og to assistentlegar, som altså svarar til 90,6 senger per lege, i stor kontrast til våre dagars 1,5–2 senger per lege.
Dette sjukehuset låg nordaust på det som er notidas sjukehusområde. Tre av dei gamle paviljongane og nokre av luftetårna er teke vare på. Ein av paviljongane, avdeling 1 frå 1887, vart i 1987 innreia til eit lite sjukehusmuseum i samband med hundreårsjubileumet for Ullevål sjukehus. Her er det samlingar av gamalt medisinsk utstyr, inventar og ei mengd fotografi som har med helsetenesta og sjukhuset si soge gjennom tidene å gjere.
Noverande bygningar
Frå 1894 fungerte Victor Nordan som fast arkitekt for sjukehuset. Den gamle miamasmeteorien hadde no vorte erstatta av moderne smitteførebygging, og dette gav seg utslag i arkitekturen. Det var bygd hus i fleire høgder, men ein gav ikkje slipp på dei gamle ventilasjonssystema og luftetårna. Saman med medarbeidaren sin, Ingvar Hjort, stod Victor Nordan for utforminga av dei store, gule teglsteinsbygningane med innslag av nyrenessanse, jugendstil og nybarokk som framleis dominerer dagens sjukehus. I 1902 stod den noverande kirurgibygningen ferdig, og i 1903 bygningar for patologi, difteri og for hud- og veneriske sjukdomar.
I tredje byggjeperioden, frå 1912 til 1926, vart det bygd blokker i same stil som før, men med eit større preg av barokk. Av dei bygningane som no kom til, var dei viktigaste ei blokk for medisinsk avdeling, ei for psykiatrisk avdeling A og B, og ny avdeling for hud- og veneriske sjukdomar, og administrasjonsbygningen, som i 1924 fekk tilføyd det markante porttårnet med tårnhjelm i nybarokk stil. Sjukehuset hadde no ein kapasitet på nærare 2000 senger. Dessutan vart det bygd ein såkalla søsterheim (for sjukepleiarane, som då berre var kvinner) og bustader for legar.
Etter dette og fram til, og under krigen i åra 1940 til 1945 vart det ikkje sett i gang større byggjearbeid. Men frå 1950- talet og frametter vart det reist mange ny bygningar og tilbygg til dei eksisterande, og elles gjort moderniseringar og utbetringar. Det vart desssutan gjennomført omorganiseringar og samanslåingar med andre institusjonar utanom sjukehusområdet. Dei viktigaste bygningane som vart bygd etter krigen er avdelinga for geriatri (1952), ny austfløy (Thulstrupfløyen, 1957), ny nordfløy til den kirurgisk blokka (1964, rehabilitert til Kvinnesenteret i 1998-1999), Midtblokka med mellom anna røntgenavdeling (1971), Laboratoriebygningen (1977), nytt hovudkjøken (1985), Sentralblokka med mellom anna akuttmottaket (1995), barnesenter (1998), Pasienthotellet (2002), parkeringshuset med landingsplattform for ambulansehelikopter på taket og beinveges tilkyting til akuttmotaket over ei innelukka bru (2006) og Kreft- og isolatsenteret (2006).
Mercy Otis Warren
Mercy Otis Warren var ein nordamerikansk forfattar som skreiv dikt, skodespel og sakprosa. Ho utmerkte seg med skrifter om den amerikanske revolusjonen, som er av særleg interesse ettersom ho stod nær mange viktige politiske figurar knytt til revolusjonen. Warren er også blitt omtalt som den første amerikanske kvinna som skreiv for eit større publikum.
Bakgrunn
Mercy Otis var fødd i Barnstable på Cape Cod i Massachusetts som dotter av oberst James Otis (1702–1778) og Mary Allyne Otis (1702–1774). Av barneflokken på tretten var ho den tredje i rekkja. Familien var velståande. Aktivisten og statsmannen James Otis, som kjempa mot den britiske stempelloven med slagordet «Taxation without representation is tyranny», var ein av brørne hennar. I 1754 gifta Otis seg med general James Warren, som seinare sat i delststatsforsamlinga i Massachusetts. Dei fekk fem barn.
Mercy Otis Warren hadde ei sterk politisk interesse, og diskuterte saker med ektemannen og andre politikar-ektefellar som Abigail Adams, Martha Washington og Hannah Winthrop (kona til John Winthrop. Ho brevveksla med og rådgav fleire politiske leiarar som Samuel Adams, John Hancock, Patrick Henry, Thomas Jefferson, George Washington og særleg John Adams, som blei ein nær ven og litterær rettleiar. Etter at James Otis blei mishandla av skatteinnkrevjararar for den britiske krona i 1769, gjekk systera meir aktivt ut i kampen som enda med amerikansk sjølvstende.
Verk
På 1770-talet gav Warren ut fleire politiske satirar. Skodespela The Adulateur (1772) og The Defeat (1773) skildra styret til Rapatio, ein arrogant leiar som var tydeleg basert på den britiske guvernøren i Massachusetts, Thomas Hutchinson. The Group (1775) tok for seg kva som kunne skje om den britiske kongen oppheva The Charter of Massachusetts Bay, som gav området noko sjølvstyre. The Blockheads (1776) og The Motley Assembly (1779), som blei utgjevne anonymt, blir også tilskrivne Warren.
Under den amerikanske revolusjonen byrja Warren det som skulle bli storverket hennar, ei historisk skildring av opptakten til han, sjølve revolusjonen og hendingane etter han. I tida etter revolusjonen arbeidde Warren mot føderalismen som utvikla seg i det sjølvstendige USA, med ei sterkare føderalmakt og ein president som ho og andre anti-føderalistar frykta kunne utvikla seg i retning av ein mektig monark. I 1788 gav ho ut Observations on the New Constitution der ho mælte mot dei føderalistiske tendensane i den amerikanske grunnloven. I 1790 gav Warren ut Poems, Dramatic and Miscellaneous, ei samling som inneheldt dikt og dei to nye skodespela The Sack of Rome og The Ladies of Castille.
Trebandsverket A History of the Rise, Progress, and Termination of the American Revolution kom ut i 1805. Mercy Otis Warren gav ei detaljert og tidvis kontroversiell framstilling av dei politiske hendingane rundt revolusjonen, med mindre vekt på stridshandlingar («military havoc»). Hennar kritiske syn på John Adams si rolle førte til ei hissig brevveksling og brot på vennskapen mellom henne og familien Adams fram til 1812.
Mercy Otis Warren døydde i Plymouth i Massachusetts i 1814, 86 år gammal. Ho blei gravlagd på Burial Hill. Liberty-skipet SS «Mercy Warren» blei kalla opp etter henne under andre verdskrigen, i 1943. I 2002 blei ho teken med i National Women's Hall of Fame i Seneca Falls i New York. Tippoldebarnet hennar Charles Warren blei ein kjend advokat og historikar.
Lenny Castro
Lenny Castro er ein amerikansk perkusjonist og studiomusikar.
Castro er av puertoricansk opphav og voks opp i New York City. Faren, Hector Castro, spelte klaverinstrument i latinamerikansk stil og gav sonen dei første congatrommene då han var fire år gammal. I lag med congatrommene spelte Castro bongotrommer, som han spelte på gata då han voks opp. I motsetnad til mange av sine «latinske brør», lytta og spelte ikkje Castro berre perkusjon til latinamerikansk musikk, men òg jazz, rock, klassisk og alt anna som kunne ha perkusjon.
Castro fekk gjennombrotet sitt med Melissa Manchester, som hadde ein hit kring 1974 med «Midnight Blue». Castro flytta med Manchester til Los Angeles, 19 år gammal. Produsenten hennar introduserte sidan Castro for produsenten Richard Perry. Perry let Castro spelte på ei innspeling med Diana Ross, der han møtte Jeff Porcaro. Porcaro sette Castro i kontakt med Boz Scaggs, som nettopp hadde gjeve ut Silk Degrees. Scaggs turnerte verda rundt med Castro som perkusjonist.
Som frilansar spelt Castro med mange forskjellige artistar, som Adele, Simply Red, the Rolling Stones, Elton John, Al Jarreau, George Benson, Regina Belle, Eric Clapton, Boz Scaggs, Toto, Alien Ant Farm, Steely Dan, Christopher Cross, The Mars Volta, Dolly Parton, Diana Ross, Stevie Wonder, David Sanborn, Avenged Sevenfold, Little Feat, Tom Petty, Susanna Hoffs, Boney James, The (International) Noise Conspiracy, Peter White, Joe Sample, Kenny Loggins, Young Knives, Rickie Lee Jones, Caifanes, Dan Fogelberg, The Crusaders, The Bee Gees, Barbra Streisand, Karizma, Quincy Jones, John Mayer, Randy Newman, Dave Koz, Olivia Newton-John, Red Hot Chili Peppers, Eric Burdon, Oasis, Wayne Shorter, Pat Benatar, Dwight Yoakam, Maroon 5, Lisa Marie Presley, Noel Gallagher's High Flying Birds, Mick Hucknall, Booker T. Jones, The All-American Rejects, Joe Bonamassa og Slash, i tillegg til mange andre artistar.
Castro spelte og turnerte med Fleetwood Mac i 1997.
Breithornzwillinge
Breithornzwillinge er ein mindre fjelltopp i Breithorn-massivet.
Hicksville i New York
Hicksville er eit byområde med status som hamlet i byen Oyster Bay i New York som ligg i Nassau County på Long Island. Ved folketeljinga i 2010 hadde området i Hicksville som ein census-designated place (CDP) eit folketal på 41,547.
Valentine Hicks, som var svigersonen av slaverimotstandaren og kvekarpredikanten Elias Hicks, og sjølv etterkvart leiar for Long Island Rail Road, kjøpte land i landsbyen i 1834. Han utvikla dette til Hicksville LIRR-stasjon i 1837. Stasjonen blei brukt til jordbruksvarer, særleg for agurkar for ein Heinz-fabrikk. Etter at plantesjukdom øydela agurkavlinga dyrka jordbrukarane poteter. Staden utvikla seg til ein forstad for New York by då utbygginga skaut fart etter andre verdskrigen.
Richard Bergh
Sven Richard Bergh var ein svensk målar, forfattar og museumsmann. Frå 1915 var han leiar av Nationalmuseum i Stockholm, elles kjend for sitt sterke engasjement for Konstnärsförbundet.
Liv og gjerning
Bergh var son til kunstnarane Edvard Bergh og Amanda Helander. Han utdanna seg i fødebyen Stockholm, fyrst hos Edvard Perséus, sidan mellom 1878 og 1881 på Konstakademin, der han møtte Nils Kreuger og Karl Nordström. I den perioden måla han for det meste scener or den svenske historia, forma i ein akademisk stil. Bergh reiste så til Paris for å studere med Jean-Paul Laurens og ved Académie Colarossi (1881-84). Han debuterte på Parissalongen i 1883.
Frå 1885 var Bergh ein av dei fremste talsmennene for ei gruppe målarar kalla Opponenterna,, saman med Ernst Josephson og andre nordiske målarar i kunstnarkoloniane i Paris og Grez-sur-Loing. Desse sette seg opp mot dei konservative tendensane i kunstakademiet i Stockholm. Året etter grunnla dei Konstnärsförbundet, ein organisasjon som gjennom fleire tiår arbeidde for å fremje dei nye stilretningane i målarkunsten, mellom anna ved å drive ein målarskule i Stockholm. Bergh var sekretær for organisasjonen.
Kefraya
Kefraya (arabisk كفريا, Kifrayā) er ein landsby i Vest-Beqaa distrikt i Beqaa guvernement i Libanon, kring 2 km nordvest for Joub Jannine.
Han er kjend for vindruer og vinen frå Château Kefraya. Château Kefraya er den nest største vingarden i Beqaadalen med land som dekkjer 1,2 kvadratkilometer ved foten av fjellet Barouk, 20 km sør for byen Chtaura. Chateau Kefraya ekspoterer vin til mange land over heile verda.
Det er gjort funn frå Qaraoun-kulturen frå yngre steinalder i Kefraya.
Richard Bergh
Liv og gjerning
Mot slutten av 1880-åra utvikla Bergh ein meir kjenslevar og nesten morbid tone i sine verk. Vinteren 1886 arbeidde han med Hypnotisk seans i Paris. Kona stod modell for det symbolistiske måleriet Flickan och Döden, før ho døydde av ein ulækjeleg sjukdom i 1889. Portretta hans frå same tid viser ei liknande utvikling med psykologiske overtonar, som i dei dystre og gripande portrettskildringane av Eva Bonnier, August Strindberg (1905) og av Gustaf Fröding, det siste eit like fengslande som treffande bilete av ein tragisk diktargestalt.
Bergh reiste i 1893 til Varberg, for å danne ein kunstnarkoloni på staden. Saman med Kreuger og Karl Nordström var han leiande for det som seinare vart kjend som Varbergsskolan. Heile kunstnargruppa utvikla eit særleg medvit om korleis lyset og landskapet kan skape mystikk og romantikk. For Bergh vart kjensla for det nordiske landskapet ytterlegare forsterka i møtet med kontrastane i Italia under ei utanlandsreise dit i 1897-98. Sansinga av det nordiske lyset er tydeleg i eitt av hans mest kjende måleri; Nordisk Sommarkväll. Motivet syner prins Eugen og songaren Karin Pyk på ein balustrade ser ut over Kyrkviken, som badar i ei gullskimrande kveldsstemning. Måleriet sameiner den italienske renessanse-komposisjonen med motiv frå tidleg 1800-tals tysk romantikk og samtidig symbolistisk tendens frå Pierre Puvis de Chavannes og Paul Gauguin. Biletet har vorte sett som ei personifisering av ånda i den svenska nasjonalromantikken.
Karpf Point
Karpf Point er eit nes langs nordsida av Millfjorden, 3 nautiske mil (6 km) sør for Mount Vartdal, på austkysten av Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) i 1947. Det vart namngjeve frå FIDS etter Alois Karpf, bibliotekar ved Kaiserliche og Konigliche Geographische Gesellschaft i Wien og som skreiv bøker om arktiske strøk.
Jet Boy
«Jet Boy» er ein song av den amerikanske rockegruppa New York Dolls frå det sjølvoppkalla debutalbumet deira frå 1973. Han vart skriven av frontmannen David Johansen og gitaristen Johnny Thunders. Songen vart gjeven ut som den andre singelen deira i lag med «Vietnamese Baby».
The New York Dolls framførte «Jet Boy» på The Old Grey Whistle Test den 27. november 1973. Etter framføringa deira kalla «Whispering» Bob Harris, programleiaren for programmet, framføringa for «mock rock.»
Jetboy er kalla opp etter songen.
Crimson Moon
Crimson Moon er det 21. albumet til den skotske visesongaren Bert Jansch. Det kom ut i 2000.
Tinikling
Tinikling er ein filippinsk folkedans. Dansen går føre seg ved at to personar held i to tjukke bambusrøyr. Desse blir haldne like over bakken og slått mot kvarande og mot bakken. Dansarane utfører trinna sine over og kring bambusrøyra medan dei blir flytta.
Namnet «tinikling» tyder bokstavelg 'å opptre som ein tikling', og viser til fuglen tikling. Dette er eit lokalt namn fleire fuglar i riksefamilien – Gallirallus striatus, Gallirallus philippensis og Gallirallus torquatus. Fuglane er kjende for å vera lette på foten medan dei går over grasstrå og tregreiner og kjem seg unna bambusfellene til risbøndene. Dansarane imiterer dei grasiøse rørslene til fuglen ved å manøvrera mellom store bambuspålar.
Dansen skal ha oppstått som ein imitasjon av tikling-fuglen på øya Leyte sentralt i landet. Folkedansen blir i dag også brukt til oppvising knytt til filippinsk kultur, til dømes i samband med den filippinske sjølvstendedagen. Han blir også mykje brukt i grunnskular, ettersom han er ei fysisk øving som krev liknande koordinasjon som til dømes hoppetau.
Zrahia
Zrahia (hebraisk skrift זְרַחְיָה) er ein religiøs moshav sør i Israel. Han ligg nær Kiryat Malakhi og høyrer til Shafir regionale kommune. I 2012 hadde han 818 innbyggjarar.
Landsbyen vart grunnlagd i 1950 på land som høyrte til den avfolka arabisk landsbyen Al-Sawafir al-Sharqiyya. Dei fleste av nybyggjarane var immigrantar frå Iran, men det var òg somme frå Nord-Afrika, særskild Marokko. Han vart kalla opp etter Seraiah, far til Ezra og ein av jødane som kom til Israels land etter det babylonske fangenskapet.
Eisner Peak
Eisner Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 1525 moh på vestsida av enden av Sumnerbreen, 2 nautiske mil sør-søraust for Mount Blunt, på austkysten av Den antarktiske halvøya. Fjellet vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947 og U.S. Navy i 1966, og det vart kartlagd frå bakken av Falkland Islands Dependencies Survey i 1960–61. Det vart namngjeven i 1977 av Advisory Committee on Antarctic Names etter Glen Eisner, ein biolog i US Antarctic Research Program ved Palmer-stasjonen i 1975.
Cima di Bri
Cima di Bri er eit fjell i Dei lepontinske Alpane i kantonen Ticino i Sveits.
Yohmor
Yohmor eller Yohmor al Beqaa er ein stor landsby i Beqaadalen i Libanon i Vest-Beqaa distrikt sør i Beqaa guvernement. Han ligg sør for Sohmor.
Under Libanonkrigen i 2006 okkuperte den israelske hæren al-Taibe, ein landsby på andre sida av elva Litani frå Yohmor. Han var åstad for eit blodig slag mellom israelarane og Hizbollah og klasebomber vart sleppte over Yohmor og gjorde store øydeleggingar.
Trude Brosvik
Trude Brosvik er ein norsk KrF-politikar frå Gulen. Ho var ordførar i Gulen kommune frå 1999 til og med 2011, og var den fyrste kvinnelege ordføraren i kommunen. Brosvik er KrF sin fyrstekandidat frå Sogn og Fjordane, er leiar for Sogn og Fjordane KrF og er medlem i KrF sitt sentralstyre. I tillegg er ho styreleiar i Sparebanken Sogn og Fjordane og leiar for distriktsprogramrådet for NRK Sogn og Fjordane.
Karriere
Brosvik jobba som kyrkjeverje før ho vart ordførar. Ho var medlem av Gulen kommunestyre frå 1987 til 1995. Deretter var ho medlem av Sogn og Fjordane fylkesting frå 1995 til 1999. I 1999 etterfølgde ho Ola Byrknes som ordførar i Gulen kommune, og vart medlem av sentralstyret i KrF same året. I 2006 vart ho også fylkesleiar i Sogn og Fjordane KrF. Brosvik er no tilbake i stillinga som kyrkjeverje i Gulen. Brosvik har vore aktiv i debattar og mediabruk i ei tid då KrF har hatt motgang. Ho har til dømes markert seg ved å understreka KrF sitt nei til EU. Ei av dei viktigaste politiske sakene for Brosvik, er å kjempa for trygg oppvekst og god skule for borna.
Curt Bisquera
Curt Bisquera er ein USA-amerikansk trommeslagar.
Bisquera har mellom anna arbeidd med Johnny Cash, Josh Groban, Mick Jagger, Seal, Elton John, Johnny Hallyday, Tom Petty and the Heartbreakers og The Beach Boys.
Tapani Talo
Tapani Talo er ein finsk-amerikansk arkitekt, som òg har arbeid som lydteknikar. Han er mest kjend som studioteknikar for Rolling Stones Mobile tidleg og midt i 1970-åra.
Karriere
Han vart fødd i Lahti i Finland i 1950 og flytta til Australia saman med foreldra då han berre var eitt år gammal. Familien returnerte til Finland i slutten av 1950-åra. Talo jobba som lydteknikar i Dipoli kongressenter i Otnäs i Esbo frå 1967 til 1972. Samtidig arbeidde han som frilansfotograf for ulike magasin og var òg DJ.
I desember 1972 drog han til Abbey Road Studios i London og enda opp med å jobba for George Martin sitt Associated Independent Recording-studio. I februar 1973 jobba han som teknikar på Black Sabbath sine konsertar i Europa, og frå desse opptaka laga dei livealbumet Live at Last. I mars same år var han i Frankrike for å spela inn eit album for bandet kalla Tucky Buzzard. Produsenten deira var Bill Wyman, som deretter hyra Talo til å jobba for Rolling Stones sitt mobilstudio. Der jobba han fram til 1977.
I 1974 byrja Talo arkitektstudia i London og heldt fram dei i Indiana etter at han flytta til USA i 1977. Sidan 2002 har han drive sitt eige studio, NY Super Studio Architects i New York.
Wilson Portal
Wilson Portal er eit kystfjell på over 1 000 moh, 2,5 nautiske mil (4,6 km) søraust for O'Leary Peak oppom vestsida av munningen av Koskobreen der denne møter Rossbarrieren i Antarktis. Fjellet er snødekt utanom på den bratte nordsida og det går ein utstikkar nordaustover frå fjellet. Det vart oppdaga og fotografert av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) og kartlagd av A.P. Crary (1957–58). Det vart namngjeve av Crary etter Charles R. Wilson, leiande polarlysforskar ved Little America V (1958) og glasiolog i U.S. Victoria Land Traverse Party (1958–59).
Emiratet Abu Dhabi
Emiratet Abu Dhabi (arabisk إمارة أبو ظبي, Imārat Abū Ẓaby) er eit av sju emirat som utgjer Dei sameinte arabiske emirata. Det er det største emiratet etter areal (67 340 km²), og utgjer kring 87 % av det samla landarealet til føderasjonen. Abu Dhabi har òg det høgaste folketalet av dei sju emirata, kring 2,3 millionar innbyggjarar (2012). Av desse var mindre enn 21 % emiratarabiske borgarar.
Abu Dhabi er hovudstaden i emiratet og i tillegg hovudstaden i landet.
Lili Haydn
Lili Haydn er ein kanadisk rockefiolinist, songar, plateartist og komponist. Som barn var ho òg skodespelar, og åtte år gammal byrja ho å spele fiolin og klassisk musikk. Då ho var femten år gammal hadde ho spelt med Los Angeles Philharmonic.
Emiratet Abu Dhabi
Bruttonasjonalprodukt i Abu Dhabi var i 2011 806 milliardar AED. Gruvedrift og petroleum står for den største delen av BNP. Bygg og anlegg er den nest største bidragsytaren. BNP voks til 911.6 mrd. AED i 2012, eller over 100 000 dollar per innbyggjar.
Lili Haydn
Haydn vart ein mykje nytta studiomusikar i Los Angeles i 1990-åra og spelte med artistar som Nusrat Fateh Ali Khan, Porno for Pyros, Tracy Chapman, The Jayhawks, Brandy, Tony! Toni! Tone!, No Doubt, Tom Petty, Sting, Josh Groban, Herbie Hancock, Robert Plant & Jimmy Page, Matchbox 20, Seal og George Clinton, som kalla ho «fiolinen sitt svar på Jimi Hendrix».
Emiratet Abu Dhabi
I nyare tid har emiratet medverka med kring 60 % av det samla BNPet til Dei sameinte arabiske emirata.
Historie
Delar av Abu Dhabi var busett så lang attende som 2000-talet fvt. og den tidlege historia følgjer dei nomadiske gjetarane og fiskarane som er typiske for den større regionen. Dagens Abu Dhabi har spor attende til ein viktig stammeføderasjon, Bani Yas, seint på 1700-talet, som òg tok kontroll over Dubai. På 1800-talet delte greinene i Dubai og Abu Dhabi seg.
Fram til midten av 1900-talet var økonomien i Abu Dhabi hovudsakleg driven av kamelgjeting, produksjon av dadlar og grønsaker i dei indre oasane i Al-`Ain og Liwa, og fiske og perledykking utafor kysten av Abu Dhabi by, som hovudsakleg vart driven av sommaren. Dei fleste bustadane i Abu Dhabi by var på den tida bygd av palmegreiner (barasti), medan rike familiar budde i leirhytter. Då kulturperler vart funne opp på byrjinga av 1900-talet gjekk det hardt ut over innbyggjarane i Abu Dhabi, sidan eksport av naturlege perler var hovudnæringa deira.
I 1939 gav sjeik Shakhbut Bin-Sultan Al Nahyan petroleumskonsesjonar og det vart først funne olje i 1958. Først hadde oljepengane liten innverknad. Det vart reist nokre få betongbygg, og den første asfalterte vegen stod ferdig i 1961, men sjeik Shakbut, som var uviss om den nye oljeinntektene kom til å vare, var forsiktig og sparte heller enn å investere i utvikling. Bror hans, sjeik Zayed bin Sultan Al Nahyan, såg at oljerikdomen hadde eit potensiale til å omforme Abu Dhabi. Den herskande Al Nahyan-familien avgjorde at sjeik Zayed burde erstatte broren som herskar og gjennomføre visjonen sin om å utvikle landet. Den 6. august 1966 vart sjeik Zayed den nye herskaren med støtte frå britane..
Då det vart annonsert i 1968 at Storbritannia kom til å trekke seg ut av Persiabukta innan 1971, vart sjeik Zayed drivkrafta bak skipinga av Dei sameinte arabiske emirata.
Etter Emirata fekk sjølvstende i 1971, byrja oljerikdomen og strøyme inn i området, og dei tradisjonelle leirhyttene vart raskt erstatta med bankar, butikkar og moderne høghus.
I dag har Abu Dhabi det som er estimert til å vere den høgaste formuen per innbyggjarar, med 1 millionar dollar per lokale nasjonale innbyggjar.
Geografi
Dei sameinte arabiske emirata ligg i den oljerike og strategiske Persiabukta-regionen. Det grensar til kongedømet Saudi-Arabia og sultanatet Oman.
Abu Dhabi ligg lengst vest og sørvest av Emirata langs sørkysten av Persiabukta, mellom 22°40’ og 25° nordlege breidde og 51° og kring 56° austlege lengdegrad. Det grensar til emiratet Dubai og emiratet Sharjah i nord.
Arealet til emiratet er 67 ,340 kvadratkilometer, som utgjer 87 % av det samla arealet til Emirata, utanom øyar. Territorialfarvatnet til emiratet dekkjer kring 200 øyar. Topografien i emiratet er dominert av lågtliggande sandterreng med sanddyner opp til 300 meter høge i somme område i sør. Dei austlege delane av emiratet grensa til vestsida av Al-Hajarfjella. Hafeet, det høgaste punktet i Abu Dhabi, er kring 1300 meter over havet, og ligg sør for byen Al Ain.
Oppdyrka mark og kunstig vatning innan jordbruk og skogbruk i tidlegare tider har auka storleiken på «grøne» område i emiratet til kring 5 % av det samla landarealet, inkludert parkar og planter ved vegane. Kring 1,2 % av det samla landarealet er nytta til jordbruk. Ein liten del av emiratet er dekt av fjell, inkludert fleire grotter. Kystområda har lommer av våtmarker og mangrover. Abu Dhabi har òg mange øyar, men dei fleste av dei er små og aude. Somme av dei har status som viltreservat.
Klima
Emiratet ligg i ein tørr, tropisk region. Den nordlege vendekrinsen går gjennom sørlege delar av emiratet, og gjev eit klima som er prega av høge temperaturar året rundt, med ein særs heit sommar. I tillegg gjer høg luftfukt ved kysten klimaet ubehageleg om sommaren. Abu Dhabi har varme vintrar, og kan stundom få låge temperaturar. Lufttemperaturen syner variasjonar mellom kyststripe, det indre ørkenområdet og dei høgareliggande områda.
Styre
Den politiske forma i emiratet er eit absolutt, arveleg monarki. Lova er i hovudsak basert på sjaria. Statsleiaren er sjeik Khalifa bin Zayed Al Nahyan. Han er son av sjeik Zayed bin Sultan Al Nahyan, den første presidenten i Dei sameinte arabiske emirata. Qasr al-Hosn var slottet og setet til herskarane av Abu Dhabi frå kring 1760/1790 til 1966.
Underinndeling
Abu Dhabi er delt inn i tre kommunale regionar:
Aluma
Aluma (hebraisk skrift אֲלֻמָּה eller אלומה, tyder Nek) er ein haredisk fellesbusetnad sør i Israel. Han ligg i sør på kystsletta kring tre kilometer nordvest for Kiryat Gat og høyrer til Shafir regionale kommune. I 2012, hadde han 479 innbyggjarar.
Mount Elliott i Antarktis
Mount Elliott er eit kjenneleg fjell, 1265 moh, med nokre steinutspring og isfrie klipper på søraustsida, som ligg 113 km nordvest for Cape Sobral og 13 km nordaust for Rice Bastion ved Nordenskjöld Coast i Graham Land i Antarktis. Det vart kartlagd i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og kalla opp etter F. K. Elliott, leiaren for FIDS-basen ved Hope Bay i 1947 og 1948.
Aluma
Landsbyen vart grunnlagd i 1965 som ein ungdomslandsby kalla Hazon Yehezkel av ei gruppe kalla Mosadot Hinukh Ezuri (tyder Institutt for regional utdanning), som bestod av unge medlemmar av Agudat Yisrael. Han vart bygd på land som tidlegare hadde høyrt til den avfolka arabiske landsbyen Hatta. I 1996 vart namnet endra til Aluma.
Nabi Osman
Nabi Osman (arabisk البقاع) er ein landsby nord i Bekaadalen i Libanon, som høyrer til Baalbek distrikt, og ligg langs hovudvegen mellom Libanon og Syria.
Landsbyen ligg 950 til 1300 meter over havet, 123 km frå Beirut mellom Al Ain og Labweh. Økonomien er basert på jordbruk (fiken, oliven, eple, granateple, aprikos, fersken og druer). Elva Orontes spring ut i Laboue og flyt gjennom den nedre delen av landsbyen.
Natt til 16. mars 2014 vart to personar drepne og 16 skadde i eit sjølvmordsåtak i Nabi Osman.
Frumușica
Frumușica er ein kommune i Botoșani fylke i Romania.
Busetnader
Frumușica er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:
Mistreated
«Mistreated» er ein song av det engelske rockebandet Deep Purple, gjeven ut i 1974 på albumet Burn. Låten vart skriven av gitaristen Ritchie Blackmore og den nye vokalisten David Coverdale, som saman med den nye bassisten Glenn Hughes tok med seg nye blues- og funkelement til bandet.
Historie
På konsertversjonar introduserte Hughes «Mistreated» som ein låt Blackmore hadde skrive ca. to år før Burn. Inspirert av Free-låten «Heartbreaker» hadde låten vorte vurdert til det tidlegare albumet Who Do We Think We Are, men Ritchie helt han attende. Då arbeidet med Burn starta, skreiv Coverdale teksten til «Mistreated», og det er den einaste låten på Burn der han syng teksten heilt sjølv. I heftet til 30-årsjubileumsutgåva av Burn kommenterte Coverdale innspelinga av vokalen på «Mistreated»: "«Me spelte inn 'Mistreated' frå 23.00 til 07.30 om morgonen. Eg høyrde dei første avspelingane og syntest det var forferdeleg. Han var så dårleg at eg sette meg ned og gret fordi eg ville at han skulle vera så bra. Neste kveld hadde me ei ny økt, og då gjorde eg han på andre opptak. Det er ein slags progressiv blues. Eg voks ikkje opp i eit skur ved jernbanesporet, men eg har likevel hatt kjenslemessige problem, og det er den einaste typen blues eg kan tolka. Eg prøvde veldig hardt fordi eg visste at det var avgjerande for å få den sterke kjenslemessige kvaliteten songen treng. Det eg ønskte var at nokon som lytta til songen skulle tenkja: 'Eg veit kva han snakkar om' og få kjensla, då ville songen vera verd det. Det er i hovudsak ei fysisk kjensle. Grunnen til at det ikkje gjekk med ein gong, var rett og slett at eg prøvde for hardt.»".
Det lengste sporet på albumet skiftar gir og byggjer seg opp til eit klimaks, Blackmore set i gang med ein rask solo, medan Coverdale og Hughes byggjer ein vegg av fleirspors korvokal før låten er over.
Låten vart verande på setlista til Deep Purple til Blackmore forlét bandet i 1975, og ein liveversjon var med på albumet Made in Europe i 1976. Andre liveversjonar finst på Live in London (1982), Live in Paris 1975 og på videoen Live in California 74.
Seinare opptredenar
Ritchie Blackmore framførte òg songen med bandet sitt Rainbow på slutten av 1970-talet, midten av 90-talet og på 2010-talet under ei kort gjenforeining av Rainbow. Ein liveversjon kan høyrast på albumet i gruppa On Stage (1977), Live in Germany 1976 og Live in Munich 1977 med Ronnie James Dio på vokal. Og i nyare tid har Hughes rulla låten ut på solokonsertar (Soulfully Live in the City of Angels) og dessutan med sitt siste band Black Country Communion.
Brekkestranda Fjordhotel
Brekkestranda Fjordhotel er eit hotell i Gulen kommune, ytst i Sognefjorden. Det opna i 1970 av Ingeborg I. Brekke, og heitte opphavleg Brekkestranda Fjordpensjonat. I 1975 kom sonen Bjørn Simonnæs med i drifta og vart eigar frå 1996. I 2008 kjøpte Morten Nilsen hotellet.
Hotellet har ein særprega arkitektur, mest utan eit einaste hjørne i rett vinkel, og vakte derfor oppsikt. Arkitekten bak bygningane er Bjørn Simonnæs. Dei har torvtak, kledningen er av grove hunbord, og søylene er av avbarka rundtømmer.
Hotellet er utvida ved fleire høve. Det har i dag 30 rom, med vegger av norsk furu. Det har ein tredelt restaurant, og har eiga båthamn og ei nihols golfbane. I 2008 vart det planlagd å byggje 80 feriebustader attmed.
Mother’s Little Helper
«Mother’s Little Helper» er ein song av The Rolling Stones. Han kom først ut på den britiske utgåva av albumet Aftermath frå 1966.
Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards og spelt inn i Los Angeles frå 3. til 8. desember 1965. Songen omhandlar dei mørkare sidene av misbruk av reseptbelagt medisin hos husmødre.
Songen er basert på folkeleg akkordar og eit austleg-aktig gitarriff som høyrest ut som ein sitar.
Songen vart gjeve ut på singel i USA og nådde åttandeplassen på Billboard-lista i 1966.
Andre utgåver
Andre artistar som har spelt songen er mellom andre Polyphonic Size, Liz Phair og Tesla.
The Simpsons-episoden «Brother’s Little Helper» er eit ordspel på songtittelen.
Boksing
Boksing er ein kampsport som blir utøvt mellom to individuelle motstandarar. Utøvarane brukar berre never polstra med hanskar til sjølve kampen. Bryteknep og beinbruk er ikkje tillatne. Innan boksing fines det ei rekkje ulike støyt og kombinasjonar av støyt. Kampen føregår i ein kvadratisk ring som vanlegvis måler 6 x 6 meter. Ringen har polstra hjørnestolpar, og mellom desse er det spent 3 strama tau. Golvet i ringen skal vera av plankar med eit mjukt seglduksteppe. Boksing har vore OL-grein sidan 1904.
Historie
Boksing er ein av dei eldste og best dokumenterte idrettane i verda. Den tidlegaste førekomsten av dokumentasjon ein kjenner stammar frå hòlemåleri i Etiopia og er datert til ca. år 8000 f. Kr. Ein kjenner til at egyptiske soldatar blei opplærte i boksing så tidleg som 4500 f. Kr. Frå Egypt spreidde interessa for sporten seg til Italia og Hellas, der han vart ein del av gresk mytologi, første gong skildra med ord i Iliaden, og austover mot Mesopotamia (dagens Bagdad i Irak). I 688 f. Kr. var ein nevekjempar som heitte Onomastos den fyrste som vann bokseleikane i den 23. olympiaden. Boksing heldt fram med å utvikla seg, og utøvarane utvikla metodar og utstyr for vern. Grekarar verna hendene sine med såkalla «himantes» som bestod av reimer av oksehud som ein surra rundt nevane. Romarane introduserte sin eigen «caestus», som var lêrreimer med småsteinar og skarpe gjenstandar sydd inn. «Caestus» blei seinare brukt som våpen og vern i romerske gladiatorkampar. Då Vestromarriket fall på 400-talet forsvann boksesporten slik han var blitt kjend.
Gjenoppvekkinga av boksing
Boksing blei utført igjen i England på 1600-talet, og den tidlegaste kjende dokumentasjon frå ein nevekamp etter at Romarriket fallstammar frå ei engelsk avis i 1662. I januar 1681 trykte avisa Protestant Mercury sin første reportasje frå ein «Prizefight» – (nevekamp). Tidleg på 1700-talet var boksing igjen blei ein kjend og praktisert fritidssyssel, og i 1719 starta engelskmannen James Figg, ein skule i London som underviste i «fencing, singlestick and boxing». Boksing var no blitt ein så populær folkesport at kong Georg I i 1720-åra gav ordre om at det skulle setjast opp ein boksering i Hyde Park til bruk for publikum. I 1743 introduserte protegéen til Figg, Jack Broughton, det fyrste regelsettet for sporten, London Prize Ring rules. Dette regelsettet var gjeldande fram til 1867 då markien av Queensberry introduserte det som i dag er kjent som Queensberry-reglane, og desse er framleis gjeldande i dag med nokre modifiseringar. London Prize Ring Rules og Queensberry-reglane overlappa kvarandre fram til 1890-talet.
Nyare tid
Det finst mange ulike bokseorganisasjoner som IBO, IBF, WBC, WBA og WBO.
Norges Bokseforbund organiserer all amatørboksing I Noreg, og er tilknytt AIBA. Forbundet er med på å avgjera om kva for norske boksarar eventuelt kan delta i dei olympiske leikene.
Charley Pride
Charley Pride var ein amerikansk countrysongar og baseballspelar.
Liv og virke
Han var eit av elleve barn til fattige paktarar. Faren kalla guten for Charl Frank Pride, men ein feil i fødselsattesten gjorde at namnet vart Charley Frank Pride. Tidlleg i tenåra byrja han å spele gitar.
Pride døydde i Dallas i Texas 12. desember 2020 av komplikasjonar frå covid-19. Han var 86 år gamal.
Diskografi (utvalg)
Studioalbum (topp 10 på Billboard Charts - Top Country Albums)
Singler (nummer 1 på Billboard Hot Country Songs)
Hall in Tirol
Hall in Tirol er ein kommune i distriktet Innsbruck Land i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen er 5,54 km² vid og har i kring 13 700 ibuarar. Byen Hall ligg i Inndalen om lag 10 km aust om Innsbruck, på nordbreidda av elva Inn, 574 meter over havet.
Hall har både sjukehus, distrikts-tinghus og eit privatuniversitet som syslar med helsevitskap og medisinsk-teknisk forsking. FELDER-gruppe, eit firma som lagar maskinar til trevarefabrikkar, held også til byen.
Soge
Hall spelte ei viktig rolle på 1200-talet, grunna ei saltgruve nord for byen. Saltet vart eksportert til store delar av Europa. Hall fekk byrettar i 1303 og var frå 1477 også setet for Tirol sitt myntverk. Byen hadde eit av myntverka i Austerrike-Ungarn heilt fram til byrjinga av 1900-talet. Alt dette gjorde Hall til ein av dei viktigaste handelsstadene i Tirol. Saltgruva vart lagd ned i 1967.
Mange bygningar frå stordomstida på 1500- og 1600-talet er i god stand, trass i at eit jordskjelv i 1670 gjorde stor skade. Bybiletet er prega av fleire kloster i renessanse- og barokkstil, mange kyrkjer i til dømes gotisk stil, borga Hasegg med Münzerturm (myntverkstårnet), samt bustad og butikkvartal i tronge, mellomalderprega smau.
Merkesmann
Merkesmann (norrønt merkismaðr) var i mellomalderen den personen i hirda som bar merket til kongen i strid.
Merkesmannen var ein del av hirda. Hirda bestod av unge menn frå gode ætter, som skulle vera lojale mot kongen. Merkesmannen var ein av dei med høgast rang i hirda, etter stallaren. Merkesmannen vert omtalt allereie på Harald Hårfagre si tid. I strid skulle merkesmannen ta vare på merket til kongen, ei fane eller eit banner med symbolet til kongen på. I fredstid vart merkesmannen truleg nytta som rådgjevar for kongen.
Merkesmannen var ein del av den inste krinsen rundt kongen, og frå høgmellomalderen var merkesmannen ein del av riksrådet, den rådgjevande forsamlinga av adel og geistlige som gav kongen råd om styringa av landet.
Gallirallus
Gallirallus er ei biologisk slekt som samlar omtrent eit dusin nolevande, og fleire nyleg utdøydde rikser med utbreiing i Australasia-Stillehavs-regionen. Denne fugleslekta er prega av ei evne til å kolonisere relativt små og isolerte øyar og deretter å utvikle til former utan flygeevne, mange av dem døydde ut som følge av polynesisk busetting.
Skildring
Mange av riksene, inkludert velkjente wekarikse på New Zealand, er heilt eller delvis utan flygeevne, Andre, som til dømes bandrikse, kan flytte seg over store avstandar når ho først tar til vengene, sjølv om dei ikkje er gode flygarar. Slik har flygedyktige artar i denne slekta vore i stand til å kolonisere øyane over heile regionen.
Etter at menneske kom til slike øyar, blei mange øyendemar utrydda. Det skjedde som følge av jakt, introdusert nye predatorar som rotter, hundar eller griser, og brakt uorden i dei lokale økosystema. Eit vanleg polynesisk namn på desse riksene er weka, hovudsakleg for arten bandrikse G. philippensis. På engelsk derimot, er dette namnet i regelen avgrensa til Gallirallus australis.
Ein art, guamrikse, er utdøydd i naturen, men eksisterer med ein halvvill populasjon for å førebu gjeninnføring til det opphavlege habitatet. Tre andre artar har døydd ut i historisk tid, mens nykaledoniarikse, Gallirallus lafresnayanus, sannsynlegvis er utdøydd. Enigmarikse, Gallirallus sharpei, er berre kjent frå typeeksemplaret av uklårt opphav, kan også vere utdøydd, sjølv om nyare prov tyder på at det er ugyldig, og i staden bør reknast som ein morf av bandrikse. To andre artar er frå indisium trudd å ha overlevd inn i moderne tid, men er ikkje kjente frå seinare prøver.
Amiksjøen
Amiksjøen eller Antiokiasjøen (tyrkisk Amik Gölü) var ein stor innsjø i Orontesvassdraget i provinsen Hatay i Tyrkia. Han låg nordaust for den antikke byen Antioka (dagens Antakya). Innsjøen vart drenert frå 1940-åra til 1970-åra.
Gallirallus
Skildring
På den andre sida er Gallirallus-artar, med unntak av wekarikse, notorisk tilbaketrekte og sky fuglar, ofte med lite iaugefallande farger. Når ein veit at okinawarikse og calayanrikse blei oppdaga av ornitologar først på slutten av 1900-talet, og så seint som i 2004, høvesvis, så kan det ikkje utelukkast at nykaledoniarikse og enigmarikse framleis eksisterer.
Amiksjøen
Amiksjøen hadde eit areal på 300-350 kvadratkilometer, og flatevidda auka i flaumperiodar. Han var omgjeven av omfattande myrområde. På 1900-talet budde det kring 50 000 innbyggjarar i 70 landsbyar kring innsjøen, som nytta han til mellom anna fiske og jordbruk. Innsjøen var òg eit særs viktig område for trekkfugl, særleg storkar og pelikanar. Her var òg endemiske fugle- og fiskeartar. Då innsjøen vart drenert døydde dei endemiske artane ut og det biologiske mangfaldet i regionen vart ytterlegare øydelagd då Hulasjøen nord i Israel òg vart drenert i 1950-åra.
Innsjøen vart drenert for å nytta området til å dyrke bomull og for å utrydde malariaen som stundom herja området. I 2007 vart Hatay lufthamn tidlegare bygd der innsjøen tidlegare var.
Fylkesveg 231 i Aust-Agder
Fylkesveg 231 i Aust-Agder går mellom Kleivsmoen og Glamsland i Lillesand kommune. Vegen er 1,9 km lang.
Mount Fedallah
Mount Fedallah er eit fjell, kring 1250 moh, som ligg aust for Pip Cliffs på nordsida av Flaskbreen aust i Graham Land i Antarktis. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1987 etter ei rolle i romanen Moby-Dick.
Even Shmuel
Even Shmuel (hebraisk skrift אֶבֶן שְׁמוּאֵל, tyder Samuelssteinen) er ein religiøs, sionistisk moshav sør i Israel. Han ligg kring fire kilometer sør for Kiryat Gat og høyrer til Shafir regionale kommune. I 2012, hadde han eit folketal på 1 250.
Landsbyen vart grunnlagd i 1956 under namnet Uman, og vart seinare omdøypt til ære for den jødiske, kanadiske filantropen Samuel Bronfman.
Bodordshella
Skildring
Hella, som står like ved fylkesveg 5906, er omlag  2,95 m lang, 1,7 m høg og 0,15 - 0,30 m tjukk. Ho kviler mot eit støypt fundament. På sida som no vender mot vegen, er det innhogge ei innskrift. Innskrifta har form av heile og halve sirklar. Den ytste sirkelen er 1,3 m i diameter Der finn vi og ein solglorie med bokstavane JHS, årstala 1599 og 1791, i tillegg til teksta Gnud-Endre-Søn.
Soge og tyding
Tradisjonen seier at Knut Endresen Sætre flytte hella heim til klyngjetunet på Sætre på 1500-talet. Det heitest og at det var han som stod bak innskrifta. Etter utskiftinga på Sætre i 1863 var hella flytta til Pegarden, der ho no er. Innskrifta har i dag vorte utydeleg, og er uråd å lesa. Men medan det var høve til det vart skrifta avfotografert. Dei ti bodorda er innhoggde inne i sirklane. IHs-monogramet, som vert tolka som Iesus Hominum Salvator (Jesus, frelsar for menneska), namnet på opphavsmannen og årstala er innhogde med ein annan teknikk, truleg på 1700-talet. Hella vart reist der ho no står, av Vartdal Ungdomslag, i 1928.
Point of Know Return
Point of Know Return er det femte studioalbumet til det amerikanske rockebandet Kansas, gjeve ut i 1977.
Tittelen på albumet er eit ordspel på «point of no return».
Komposisjon og innspeling
Innspelinga for Point of Know Return tok til i juni 1977 i Studio in the Country i Bogalusa i Louisiana, der Kansas hadde spelt inn dei to førre albuma sine. Då utstyret slutta å virke, flytta Kansas til Woodland Studios i Nashville etter ein månad.
Songaren og låtskrivaren Steve Walsh slutta i gruppa ei kort stund under innspelinga av dette albumet. I eit radiointervju innrømde han at han på dette tidspunktet var ein slags primadonna og likte tanken på ein solokarriere.
«Dust in the Wind» er ein enkel, akustisk song. Gitarlinja for songen vart skriven av Kerry Livgren som ei øving for å lære seg fingerplukking. Kona hans, Vicci, høyrde songen og syns at melodien var fin, og oppfordra han til å skrive ein tekst. Livgren var usikker på om dei andre i bandet kom til å like songen, sidan det var eit steg til side for den vanlege stilen deira. Likevel spelte han songen for dei og songen vart akseptert og innspelt.