cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lesjaverk kyrkje
Lesjaverk kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1964 i Lesja kommune i Innlandet fylke. Den fyrste kyrkja på staden kom i 1695. Denne kyrkja vart flytta og gjenoppført som Lesjaskog kyrkje i 1855. Kyrkjegarden forfall så nokre år før han vart innvigd på nytt i 1941. Dagens kyrkje vart oppført i 1962–64 og innvigd 19. juli 1964. Mykje av inventaret er skore av den lokale treskjeraren Otto Sveen.
Schulthess Buttress
Schulthess Buttress er ei brei isdekt klippe mellom Ricker og Higgins Canyon på nordsida av Buckeye Table i Ohio Range. Skrenten har bratte is- og bergklipper og er markant sett frå nord. Han vart kartlagt i desember 1958 av gruppa frå US Antarctic Research Program (USARP) som kryssa Horlick Mountains. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Emil Schulthe]], ein sveitsisk fotograf i denne gruppa. Han publiserte sidan bilete av Antarktis i boka hans Antarcica i 1960.
Mondsee i Oberösterreich
Mondsee er ein kommune (Marktgemeinde) i Distriktet Vöcklabruck i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 16,6 km² og i kring 3 800 ibuarar. Landsbyen ligg 493 meter over havet, ved nordvestenden av innsjøen Mondsee.
Southern Uplands
Det høgaste punktet i Southern Uplands er Merrick med ei høgd på 843 meter over havet.
Åsar
Det er fleire lokale åsrekkjer i Southern Uplands. Frå aust til vest er desse:
Spencer Dryden
Spencer Dryden var ein amerikansk musikar, mest kjend som trommeslagar i Jefferson Airplane, New Riders of the Purple Sage, The Dinosaurs og The Peanut Butter Conspiracy.
Delfzijl
Delfzijl er ein kommune og by i Nederland i provinsen Groningen, med om lag 25 000 innbyggjarar (2018).
Gerard Nijboer
Gerard Nijboer, fullt namn Gerardus Hermanus Maria Nijboer, er ein nederlandsk tidlegare maratonløpar frå Hasselt i Overijssel. Han vart europameister på distansen i 1982, to år etter han vann OL-sølv.
Aktiv
Nijboer vann 26. april 1980 Amsterdam maraton på 2.09.01, ei tid som då var den nest beste i maraton i verda. Tida vart òg hans livsrekord og var nederlandsk bestetid i maraton i 23 år. Seinare vann Nijboer maratonløpet i Amsterdam også i 1984, 1988 og 1989. Opp mot maratontevlinga ved dei olympiske sommarleikane i juli månad same året vart han plaga med sjukdom. Likevel makta han å vere med i ei tetgruppe på fem løparar inn mot stadion. Til sist makta tittelforsvararen frå Montreal, Waldemar Cierpinski, å drage frå, medan Nijboer på si side la dei tre utøvarane frå arrangørlandet Sovjetunionen bak seg. I mål skilde det 17 sekundar fram til Cierpinski og 15 bak til Satymkul Dsjumanasarov.
Den 12. september 1982 vann Nijboer gullmedaljen i maraton ved europameisterskapen i Aten. Han var godt over halvminuttet føre dei to belgiarane Armand Parmentier og Karel Lismont som tok sølv og bronse. For prestasjonen i Aten vart Nijboer kåra til årets nederlandske idrettsutøvar.
Stefan Wyszyński
Stefan Wyszyński var kardinal, erkebiskop av Gniezno og Warszawa, og primas i Den katolske kyrkja i Polen mellom 1949 og 1981. Kardinal Wyszyński vart utsett for bakvasking og forfølging frå kommunistisk hald under den kalde krigen.
Liv
Han vart i 1945 rektor ved presteseminaret i Włocławek. 25. mars 1946 utnemnde pave Pius XII han til biskop av Lublin, og han vart konsekrert den 12. mai same året av kardinal August Hlond. I 1948 vart han så utnemnd til erkebiskop av Gniezno og Warszawa, og samtidig polsk primas og formann for den polske bispekonferansen. 12. januar 1953 vart han utnemnd til kardinal, men sidan kommunistregimet på det tidspunktet hadde fengsla han kunne han først 18. mai 1957 ta imot kardinalhatten i Roma og ta tittelkyrkja si Santa Maria in Trastevere til seg.
Wyszyński deltok frå 1962 til 1965 på alle hovudforsamlingane under det andre Vatikankonsilet og freista å oppnå ein større kyrkjeleg vekt på jomfru Maria. Desse oppgåvene var likevel mislukka. Derimot vart han mot slutten av konsilet kjent for ei brevveksling mellom det polske og tyske episkopatet, som var av stor tyding for forsoninga mellom polakkar og tyskarar etter andre verdskrigen og den følgjande fordrivinga. Dei polske biskopane skreiv i brevet sitt at dei «tilgav og bad om tilgjeving». Kommunistregimet i Folkerepublikken Polen reagerte med forarging på dette brevet.
I september 1978 vitja Wyszyński med ein delegasjon av polske biskopar beståande av mellom andre den seinare paven Johannes Paul II Vest-Tyskland, etter invitasjon frå den tyske bispekonferanse.
Den polske primasen spelte òg frå 1980 ei avgjerande rolle som meklar mellom opposisjonsrørsla Solidarność og dei kommunistiske makthavarane. Han gjekk aktivt inn for arbeidarar og retten til bønder til å danne frie fagrørsler, og oppfordra samstundes opposisjonen til å roe seg.
Wyszyński symboliserer for mange den geistlege motstanden mot det kommunistiske regimet og vaktar av den polske kristne identiteten til folk i ei tid med undertrykking av kyrkja.
Wyszyński mottok i 1994 post mortem Ordenen til den kvite ørna frå presidenten i Polen.
Frankenburg am Hausruck
Frankenburg am Hausruck er ein kommune (Marktgemeinde) i Distriktet Vöcklabruck i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 48,5 km² og knappe 5 000 ibuarar. Landsbyen Frankenburg ligg mellom skogkledde åsryggar, 519 meter over havet og ei 12-13 km nordvest om byen Vöcklabruck.
Sperrins
Sperrins, irsk Na Speiríní, er ei kjede av åsar i Nord-Irland og eit av dei største høglandsområda på øya Irland.
Sperrinfjella ligg midt i Nord-Irland, og strekkjer seg frå vestsida av innsjøen Lough Neagh i grevskapet Tyrone til dei sørlege delane av grevskapet Londonderry. Det bur om lag 150 000 menneske innanfor området. Det karakteristiske landskapet, forma av isbrear, blir rekna som eit av dei mest idylliske områda i Irland. Sidan 1968 har området hatt status som «eit område med særskild ven natur» (Area of Outstanding Natural Beauty).
Abel Tasman Coast Track
Å gå heile ruta på 51 km tek frå 3 til 5 dagar. Dagsturar er også populære, sidan ein mange stadar kan nå fram til sporet med båt frå strender langs ruta. Kommersielle båttaxiar og andre båtoperatørar sørgjer for hente- og bringetenester. For turgåarar med avgrensa tid, er ein av dei mest populære seksjonane av turen å gå frå Bark Bay til Torrent Bay (eller motsett), ein lengde på 7,8 kilometer, som omfattar nokre bratte stiar, vakker utsikt over sjøen og ei kryssing over Falls River på ei 47 m svingbru.
Då dette området er eit av dei med størst skilnad på flod og fjøre på New Zealand, inneheld kystruta nokre kryssingar som berre kan finna stad ved lågvatn. Reisande til fots eller med kajakk må skaffa seg informasjon om flod og fjøre i området før dei legg ut på turen.
Bimaskin
Ein bimaskin er ein type endeleg tilstandseining, altså ein matematisk modell for utrekning som nyttar konseptet om ein abstrakt maskin med ei endeleg mengd tilstandar. Bimaskinar er samansette av to endelege tilstandsakseptorar, i tillegg til ein funksjon frå tilstandar i dei to maskinane til symbolar i ut-alfabetet. Fordelane med bimaskinar er at dei er deterministiske og at alle utvetydige endelege tilstandsoverførarar (òg kalla FST-ar, eller transduserar) kan konverterast til bimaskinar. Det går i tillegg an å bruka raskare akseptor-algoritmar i staden for overførar-algoritmar.
Bimaskinar blei først introdusert av Schützenberger (1961).
Definisjon
La inn-alfabetet vera A_I og ut-alfabetet A_U.
Q_v og Q_h er to endelege mengder med tilstandar, kor starttilstandane er og, og overføringsfunksjonane er  og. Overføringsfunksjonane kan generaliserast til lengre strengar på same måte som for automatar generelt:.
Då er ein deterministisk endeleg tilstandsmaskin (DFSA) frå venstre til høgre (utan aksepterande tilstandar), og  er ein deterministisk endeleg tilstandsmaskin (DFSA) frå høgre til venstre (utan aksepterande tilstandar).
Så definerer me ein ut-funksjon. Denne går altså frå tilstandane i dei to DFSA-ane, og inn-alfabetet, til ut-alfabetet. Gitt ein inn-streng, så vil ut-strengen for a_i vera
Ut-strengen for heile er konkateneringa av ut-strengane for.
Bruksområde
Bimaskinar er nyttige verktøy i språkteknologi. Til dømes når ein skriv maskinlesbare ordbøker for morfologisk analyse, er det vanleg å spesifisera lingvistiske operasjonar (som lydendringar) i reglar som har ein «handlingsdel» (eller omskrivingsdel) og ein kontekstdel. Handlingsdelen og kontekstdelen er skilt med skråstrek, og «sentrum» av konteksten er markert med understrek «_». Kontekstdelen seier når regelen kan aktiverast, og handlingsdelen vil typisk omskriva symbolet som står i sentrum av konteksten.
Eit døme for norsk kan vera regelen som seier «skriv om d til den tomme strengen viss det står ein d føre, og ein t følgt av ord-slutt etter». Så viss me tidlegare har lagt på inkjekjønnsendinga «-t» til ordet «nøydd», vil denne regelen skriva om «*nøyddt» til «nøydt». Konstekstar er regulære uttrykk og kan ofte vera meir kompliserte; t.d. viss me vil modellera r-bortfall i Grenlandsmålet kan me laga regelen som fjernar r i slutten av ord som byrjar på ikkje-koronale konsonantar.
Dei to delane i konteksten samsvarer med venstre og høgre DFSA til bimaskinen, som då kan lesa seg inn mot sentrum av konteksten frå kvar ende. Me kan konvertera ein slik regel til ein bimaskin ved å laga ein minimert DFSA som aksepterer venstrekonteksten, og ein annan minimert DFSA som aksepterer den reverserte høgrekonteksten. Viss inn-symbolet i sentrum av kontekst er a, og me analyserer venstre DFSA på venstrekonteksten og ender opp i tilstanden q_v, og høgre DFSA på høgrekonteksten og ender opp i tilstanden q_h, så vil gi ut-symbolet til handlingsdelen.
Musculus erector spinae
Musculus erector spinae (frå latin, erector - «oppreisar», spinae - «som høyrer til ryggtaggane»), på norsk òg kalla den store ryggstrekkjaren, er ei gruppe av musklar som har som oppgåve å strekkje ryggsøyla, columna. Musklane ligg parvis på kvar si side av ryggsøyla og går vertikalt nedover ryggen. Han er rekna som dei inste ryggmusklane sidan han ligg heilt inn mot ribbeina og ryggsøyla.
Anatomi
M. erector spinae kan igjen bli delt inn i tre muskelgrupper. Lengst lateralt ligg m. iliocostalis, meir medialt er m. longissimus og heilt medialt finn vi m. spinalis. Desse undergruppene kan enno ein gong bli delt inn i ulike musklar etter om dei er i hals-, bryst-, lende- eller krossryggregionen.
Han er tjukk og brei i lumbarregionen som deler seg opp i tre søyler på kvar side og blir då tynnare. Han har eit felles utspring frå krossbeinet, tarmbeinet og lenderyggtaggane på ryggsøyla, processi spinosi lumbales, og festar på mange strukturar i ryggsøyla og ribbeina.
For fleire detaljar, sjå artiklane om dei særskilde musklane.
Muskelgruppa ligg godt beskytta i ryggveggen. I lumbar- og torakalregionen er han dekt av ein tjukk aponevrose kalla fascia thoracolumbalis, og i cervikalregionen av ligamentum nuchae. Mellom desse to seneblada ligg skulderblada, mm. rhomboidei major et minor og m. trapezius ytst.
Innervasjon
Han er innervert av dorsalgreinene av spinalnervane frå ryggmergsegmenta som svarer til det myotomet som høyrer til den spesifikke muskelen.
Sjukdom og opptrening
God muskelkraft i m. erector spinae er viktig for ikkje å få ondt i ryggen. Ved Scheuermanns sjukdom som er ei liding kor ryggvirvlane veks ujamt anteriort og posteriort og dannar kileforma virvlar som kan utvikle pukkelrygg, så er det særs viktig å trene desse musklane for å ikkje få ein rygg som får unaudsynleg store belastingar.
Det norske maskinistforbund
Det norske maskinistforbund (DNMF) er eit partipolitisk uavhengig fagforbund som blei danna i 1902 og som i dag har rundt 6600 medlemmer innan maritime og tekniske yrke, sjø- og landtilsette i offentleg og privat sektor. Frå 2014 har DNMF vore tilslutta Unio.
Medlemsbladet til forbundet er Maritim Logg. Det er eit fellesorgan med Norsk Sjømannsforbund (NSF) og Norsk Sjøoffisersforbund (NSOF).
Stauffer Bluff
Stauffer Bluff er ein fjellskrent heilt nordaust på Mount Takahe i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og U.S. Navy sine flyfotografi, 1959-66. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Bernhard Stauffer]] (Universitetet i Bern, Sveits), glasiolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Byrd-stasjonen i 1968–69 og 1969-70.
Diego Rivera
Diego María de la Concepcíon Juan Nepomuceno Estanislao de la Rivera y Barrientos Acosta y Rodríguez var ein meksikansk målar frå byen Guanajuato. Han er særleg kjend for å ha måla ei rad store og monumentale bilete i offentlege bygningar, både i og utanfor Mexico. Rivera var gift med, mellom andre, målaren Frida Kahlo.
Liv og gjerning
Rivera reiste i unge år til Paris for å få innblikk i nye kunstretningar. Han busette seg i bydelen Montparnasse, der venen Amedeo Modigliani portretterte han i 1914. I Paris vart han særleg inspirert av kubismen.
Tidleg på 1920-talet vende Rivera tilbake til Mexico. Allereie i 1921 gjekk han i gang med å måle freskoar i offentlege bygningar. I bileta sine synte han fram det meksikanske folkelivet og den stadeigne historia. Særleg merksemd retta han mot folkeoppstandane, dei meksikanske tema sette han oftast inn i ein kritisk, politisk samanheng. Stilen hans henta impulsar frå realisme og førkolumbiansk-mesoamerikansk kunst og kombinerte desse på ein original måte.
Politisk engasjerte Rivera seg i den kommunistiske rørsla. Han reiste til Moskva, men der vart han utvist grunna sin anti-sovjetiske ståstad i mange spørsmål. I 1929 vende han tilbake til Mexico og gifta seg med den 22-år gamle Frida Kahlo.
Frå 1930 til -33 laga Rivera ei rad freskoar i USA. Desse skildra i fyrste rekke livet i den industrielle verda. I 1933 opplevde han at freskoen Man at the Crossroads (Mennesket ved skiljevegen) i Rockefeller Center i New York City vart teke ned. Biletet vart fjerna etter oppstyr over at Vladimir Lenin var portrettert i freskoen. Den negative omtalen førte til at han ikkje fekk måle ein bestilt fresko til Verdsutstillinga i Chicago. Harm og audmjuka vende han i desember 1933 tilbake til Mexico.
Nokre få år etter at kona, Frida Kahlo, tok livet sitt i 1954, fekk Rivera påvist ei sjeldan form for kreft og døydde 24. november 1957. Han er gravlagd i Panteon de Dólores i Mexico-byen.
Stac an Armin
Stac an Armin er ein staur i St Kilda-øyane i Skottland. Han er 196 meter over havet og er den høgaste stauren i Skottland og Dei britiske øyane.
Stac an Armin ligg 400 meter nord for Boreray og nær den 172 meter høge Stac Lee.
Fish Islands
Fish Islands er ei gruppe småøyar som ligg i den nordlege delen av innløpet til Holtedahl Bay, utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Ho vart oppdaga og namngjevne av British Graham Land Expedition, 1934–37, under Rymill.
Flounder Island er den største av øyane. The Minnows er ein del av øygruppa i aust.
Nordlands Framtid
Nordlands Framtid var ei dagsavis som vart utgjeven i Bodø i Nordland. Avisa kom ut med den første utgåva si 29. september 1910 under namnet Saltens Framtid. Siste utgåva kom ut 16. februar 2002. Avisa vart lagd ned samstundes med konkurrenten Nordlandsposten til fordel for den nye avisa Avisa Nordland.
Historie
Avisa kom frå starten ut i Sulitjelma ein gong kvar veke. Bak avisa stod fagrørsla, og avisa skulle vere ei motvekt til dei to borgarlege avisene Salten og Saltværingen, og dessutan den borgarlege avisa i Bodø, Nordlandsposten. Søndre Salten Arbeidarparti overtok avisa i 1912, samstundes som det vart starta ein debatt om avisa burde flytte til Bodø og bli fylkesavis. Avisa kom med første Bodø-utgåva 1. juli 1913. 1. april 1914 bytta avisa namn til Nordlands Social-Demokrat og kom ut med to aviser i veka, onsdag og laurdag.
I 1920 kom ho ut med tre nummer for veka, og avisa fekk i 1922 namnet Nordlands Fremtid samstundes som dei andre arbeidaravisene i landet òg fjerna namnet «Social-Demokrat» frå avisnamnet. I 1945 vart namnet endra til Nordlands Framtid.
Mot slutten på 1930-talet opplevde avisa ein sterk vekst under leiing av forretningsførar Johan Ona og var nær ved å ta igjen Nordlandsposten i opplag.
Ramus superficialis arteriae transversae colli
Ramus superficialis arteriae transversae colli er arterien som er den overflatiske greina til a. transversae colli, den tverrgåande halsarterien.
Nordlands Framtid
Historie
Lokala til avisa vart bomba av tyske styrkar i mai 1940 og forsøk på å ta opp att utgjevinga vart stansa av okkupasjonsmakta. Siste avisa før stansen kom ut 27. mai 1940, og første etterkrigsavis kom ut 16. mai 1945.
Ramus superficialis arteriae transversae colli
Han stig opp bak den fremre kanten av m. trapezius og forsyner han, nabomuskulaturen og lymfekjertlar halsen med blod. Han anastomoserer med ei overflatisk grein til den nedgåande greina til a. occipitalis.
R. superficialis a. transversae colli har to greiner, ei som går oppover og ei som går nedover. Den nedgåande greina anastomoserer med a. dorsalis scapulae som er knytt saman med a. subscapularis. Dette er ein ringanastomose kring skulderbladet der han held fram som a. suprascapularis via a. circumflexa scapulae.
Nordlands Framtid
Historie
Avisa gjekk over til tabloidformatet og trykking i offset i 1967. I heile etterkrigstida låg Nordlandsposten føre Nordlands Framtid i opplag, og dei to avisene følgde kvarandre tett. Nordlands Framtid fekk eit lite tilbakeslag i 1972 som ei følgje av EF-kampen.
I 1984 la avisa om layoutein og fekk eit meir moderne preg, og det var starten på ei utvikling som auka utbreiinga til avisa, særleg i Bodø-området, der avisa stod svakare enn i Fauske. Medverkande var òg eit systematisk abonnementssal via telefon og eit effektivt annonsesal. På annonsesida vart avisa større enn Nordlandsposten to år før avisa passerte konkurrenten i opplag.
I 1989 passerte avisa for første gongen sin argaste konkurrent, Nordlandsposten, i opplag. Konkurransen mellom dei to avisene var knallhard og vart ofte omtalt som den hardaste aviskrigen i landet.
Då Nordlands Framtid i 1990 var med på etableringa av aviskonsernet A-pressen. var allereie partibindingane borte. Ein eigen nettutgåve vart lansert i 1997. Alt på slutten av 1990-talet vart dei første ideane om eit avissamarbeid i byen lansert.
Den nye avisa, Avisa Nordland, kom med den første utgåva si 18. februar 2002.
Lesjaskog kyrkje
Lesjaskog kyrkje er ei lafta langkyrkje som vart oppført som Vår Frelsers kirke på Lesjaverk i 1695, og ein veit ikkje heilt sikkert når kyrkja vart innvigd. Drifta på jernverket vart lagt ned i 1812, og i 1855 vart kyrkja flytta og oppført på Lesjaskog.
Luven
Luven (tidlegare kalla Luvis) er ein kommune i distriktet Surselva i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 998 meter over havet.
Kommunen ligg i Ilanz kreis i austsida av Piz Mundaun.
Langbrynspottefugl
Langbrynspottefugl (Mimus saturninus) er ein av dei typiske spottefuglane i den biologiske slekta Mimus. Arten finst i sørlege og austlege Sør-Amerika.
Skildring
Langbrynspottefuglen har kroppslengd i området 23,5 til 26 centimeter og vekt på rundt 55 til 70 gram. Oversida er brunleg, undersida er lys med tonar av gulbrunt. Andledet og panna er lys, med ei mørk augestripe og mørk krone som formar eit nært kvitt augebryn i mellom. Vengoversida er mørkare brun med utydelege kvite vengband. Dei ytre halefjørene har godt synlege kvite tuppar. Halen blir ofte halden halvvegs oppreist og verke iaugefallande. Beina er lange og gråsvarte, nebbet er svart. Der er mindre variasjonar i både fjørdrakt, nebb og kroppslengd blant underartane.
Arten kan prestere eit repertoar av læte, og kan dessutan herme artar som vegvåk og sporvefalk.
Utbreiingsområdet er i sørlege og austlege Sør-Amerika: søraustlege Surinam, Brasil, Argentina, Uruguay, Paraguay og søraustlege Bolivia. Her føretrekker dei låglandshabitat utan tett skog, mellom skogkanten og ut på opne savannar. Dei kan treffast ved busetjingar og inne i parkar og hagar i byane. Dei beitar på bakken og tar det meste av insekt og anna smådyr, frø og småfrukt som bær.
Para får kull på 3 til 4 egg som rugast i 12-15 dagar. Ungane held seg i reiret i opptil 15 dagar og blir deretter fora i ei veke. Nokre par får hjelp til å sute for ungane frå «hjelparar».
Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.
Knut H. Klonteig
Knut Høljesson Klonteig var ein norsk gardbrukar og politikar frå Tinn i Telemark. Han representerte einmannskrinsen Øst-Telemarken på Stortinget perioden 1919-21, vald for partiet Venstre. Hølje Halvorsson Klonteig var far hans.
Klonteig tok til på Asker seminar i 1876, men vart sjuk og måtte slutte i 1878, før eksamen. I 1880 tok han underoffisereksamen i Kristiansand. Perioden 1882-93 var han heradskasserar i Tinn. Han var sersjant frå 1884, utnemnd til kommandersersjant i 1905 og fanejunker i 1910. Frå 1886 var han gardbrukar på Einung i Tinn, etter svigerfaren. I tillegg var han dampskipsførar på Tinnsjøen i periodane 1891-96 og 1900-07.
Han vart medlem av heradsstyret i 1888, og forlikskommissær frå same året. Klonteig var ordførar i Tinn i 15 år; 1901-16. Etter å ha vore varamann til Stortinget frå Øst-Telemarken i tida 1910-15, vart han ved stortingsvalet 1918 vald til stortingsmann for same krinsen og Venstre. Han var medlem i Protokollkomiteen, som sekretær frå 21. juni 1920.
Neem
Neem eller nim (Azadirachta indica) er eit eviggrønt tre i mahognifamilien (Meliaceae). Det stammar frå Sør-Asia og veks i tropisk og halvtropisk klima. Det blir brukt til å laga neemolje som har ei rekkje bruksområde innan medisin, kosmetikk og som insektsmiddel. Det er svært motstandsdyktig mot tørke og skadedyr, og kan også opptre som ein invasiv art rekna som ugras på stader det er blitt innført til.
Skildring
Neem kan bli 15 meter høgt, og veks raskt. Det har grov, gråfarga bork. Greinene er lange og breier seg vidt ut frå stammen. Trekrona på frittståande tre kan nå ein diameter på 15–20 meter. Dei finnete, motsette blada blir rundt 30 lange og har 8-19 sagtakka småblad. Neem er eviggrønt, men kan mista mesteparten av blada sine ved sterk tørke.
På utsjånad kan neem minna om ein nær slektning, paternostertre (Melia azedarach).
Utbreiing
Neem stammar frå Burma og India. Treet veks vilt og dyrka i store delar av India, Burma og Sri Lanka. Det er også innført til Pakistan, Bangladesh, Søraust-Asia, Midtausten, Madagaskar, delar av Afrika, som Vest-Afrika og kyststatane mot Indiahavet og delar av Amerika.
Treet er kjend for å tola lite vatn. Det trivst i område med årlege nedbørsmengder rundt 400-1200 mm. Treet kan klara seg med mindre nedbør, men er då avhengig av grunnvatn. Neem kan veksa i fleire ulike jordsmonn, men veks best i sandete, veldrenert jord. Det er motstandsdyktig mot skadedyr og sjukdommar.
Bruk
Neemtre blir planta for å gje skugge i tørre område der mange andre vekstar kan ha vanskar med å veksa.
Unge skot og blomar av treet blir brukt som grønsak i indisk mat, til dømes som suppe (veppampoo rasam) i Tamil Nadu, forrett av steikte blomar (nim begun) i Vest-Bengal. I Burma koker ein dei neemblomane saman med tamarind for å gjera dei mindre bitre. Ein kan også sylta neemblad til pickle.
«Queen Mary 2»
«Queen Mary 2» er eit cruiseskip som er ått og drifta av reiarlaget Cunard og som trafikkerer verda rundt. Det vart bygd av Chantiers de l'Atlantique i Saint-Nazaire i Frankrike i 2003.
Neem
Bruk
Neem blir brukt innan tradisjonell indisk (ayurveda) og muslimsk (unani) lækjekunst og er rekna for å hemma betennelsar, senka feber, drepa parasittar, lækja sår, reinska blod, senka blodtrykk og blodsukkernivå og anna. Han er også blitt brukt til å hindra befruktning. Planten blir brukt mot ei rekkje hudplager, som utslett, eksem, psoriasis, kviser og ulike hudinfeksjonar.
Neemolje blir brukt til kosmetikkprodukt som såpe, sjampo, tannkrem og ulike salvar og kremar. Det finst lang tradisjon for å bruka unge greiner frå treet til å pussa tennene og tunga med. Ein studie har vist at neem er like effektivt som tannkost til å redusera plakk og gingivitt. Neemblad kan brukast til ansiktsmaske.
Atlantic Club Ridge
Atlantic Club Ridge (Vrah Atlantitsjeski Klub) er ein rygg med ei høgd opp mot 161 m på Hurd Peninsula aust på Livingston Island i Antarktis. I vest ligg ryggen oppom South Bay nord for Johnsons Dock og i sør grensar han til den nedre delen av Contellbreen, i aust til foten av Balkan snømark som fell ned mot Krum Rock og i nordvest til Sea Lion Tarn. Ryggen er snøfri om sommaren.
Ryggen er 600 meter lang og 350 meter brei og går frå nordaust til sørvest. Han ligg 730 m søraust for Hespérides Point, 950 m sørvest for Sinemorets Hill og 1,29 km nordvest for det høgaste punktet på Charrúa Ridge (333 moh).
Ryggen vart kartlagd i detalj av spanske Servicio Geográfico del Ejército i 1991.
Niels Rye
Niels Mathias Rye var ein norsk embetsmann, stortingsrepresentant og statsråd.
Rye var fødd i Bø i Telemark, far hans var offiser. Sjølv vart han student i 1841 og cand. jur. i 1846. Frå 1847 arbeidde han i indredepartementet, siste tre åra, 1857-60, var han byråsjef i generalpostdireksjonen. Deretter var han tilsett i marine- og postdepartementet, ekspedisjonssekretær frå 1863. År 1869 vart han amtmann i Søndre Bergenhus. Frå 1877 var han amtmann i Bratsberg og i perioden 1880-1905 stiftamtmann i Kristiania. Han var i 1877 formann i ein kongeleg kommisjon om «abnormskolevæsenet».
1877-79 var Rye stortingsrepresentant for Bergen. Han var medlem av vegkomiteen.
Kristian E. Jahren
Kristian Edvard Johannessen Jahren var ein norsk gardbrukar og politikar frå Rakkestad, og som var stortingsmann for partiet Høgre i valperioden 1916-18. Han var bror til Gunder Anton Jahren.
Jahren sat i leiande posisjonar i Rakkestad i 50 år. Han var mellom anna formann 1888-1907 i Smaalenenes Skyttersamlag og i Rakkestad Brandkasse frå 1898 til han døydde 39 år seinare. Frå 1908 til -16 var han ordførar i heradet, og overformyndar i tida 1916-25. Nasjonalt var han nestformann i Norske Melkeprodusenters Landsforbund frå 1918 til 1927.
Valperioden 1910-12 var han varamann til Stortinget frå Tune krins. Sidan var han i perioden 1916-18 fast tingmann frå same einmannskrinsen, som representant for Høgre. Han var medlem i Protokollkomiteen.
Rasmus Hidle
Rasmus Jakobsson Hidle var ein norsk gardbrukar og politikar frå Sjernarøy i Rogaland. Han var stortingsmann for Venstre i tida før og under fyrste verdskrigen.
Far hans var gardbrukar på Hidle, og han tok sjølv over farsgarden i 1882. Nokre år tidlegare, skulevinteren 1875-76, gjekk han eit kurs på amtsskulen på Finnøy. Hidle var medlem av heradsstyret i Sjernarøy frå 1886, ordførar i årå 1905-16. Han var elles forlikskommissær i ni år og åstadskommissær i mange år.
Hidle møtte på Stortinget fyrste gongen som varamann frå Ryfylke krins 8. april-6. mai 1907 og på ny 9. mai-5. juni 1908. Også i valperioden 1911-13 møtte han som varamann i tida frå 15. mai til 13. juni 1913. Ved alle desse tre høva møtte han i Vegkomiteen og i Lagtinget i staden for Lars Rasmussen. Perioden 1916-18 var han fast representant for einmannskrinsen Ryfylke, også då han hadde plass i Vegkomiteen.
Szabo Bluff
Szabo Bluff er ein skrent som ligg like nord for Price Bluff ved skiljet mellom Van Reeth og Robisonbreens i Dronning Maudfjella. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Alex J. Szabo, ein pilot i U.S. Navy-skvadronen VX-6 under Operasjon Deep Freeze 1966 og 1967.
Henrik Laurentius Helliesen
Henrik Laurentius Helliesen var ein embetsmann, stortingsrepresentant og statsråd. Han var son av Henrik Helliesen.
Helliesen var fødd i Bodø, og vart student frå Fredrikshalds skole i 1842. I 1847 vart han cand. jur., og to år etter tilsett i finansdepartementet. Han vart der byråsjef i 1853, og eksepedisjonssjef året etter. 1860-63 var han amtmann i Nedenes amt.
1862-63 representerte Helliesen Arendal og Grimstad på Stortinget, han var medlem av tollkomiteen. I tida frå 22. juni 1863 til 1884, med enkelte korte avbrot, veksla han mellom å vere finansminister og å vere medlem av den norske statsrådsavdelinga i Stockholm. Han leia arbeidet med myntreforma, overgangen til kroner og øre som mynteining, i 1875. 1871 var han nokre månader leiar av indredepartementet, og i 1884 var han kyrkje- og undervisningsminister i drygt tre veker. Han var ein av statsrådane som, 22. mars 1884, vart felt av riksretten i saka mot Selmer-ministeriet.
Helliesen vart vald inn på Stortinget for perioden 1886-88, då tilslutta det nye partiet Høgre. Valet vart forkasta med 76 røyster mot 34.
1884 vart Helliesen tollkasserar i Arendal, frå 1885 var han tollskrivar i Christiania.
Helliesen vart 1876 tildelt storkorset av St. Olavs Orden.
Bygningsfysikk
Bygningsfysikk er dei fysiske prosessane knytte til varme-, luft- og fukttransport i ein bygning. Typiske bygningsfysiske problemstillingar er varmeisolering av bygningar, lufttettleik og fuktsikring mot vassdamp og fritt vatn. Akustikk og brann er også fysiske prosessar som høyrer inn under bygningsfysikk, men desse faga er vanlegvis skilde ut som eigne fag sidan dei er forholdsvis kompliserte og omfattande. Føremålet med bygningsfysikk som fag er å auke kompetansen omkring dei ulike fysiske prosessane i ein bygning blant anna for å redusere risikoen for byggskadar.
Stac Lee
Stac Lee (skotsk-gælisk Stac Lì) er ein staur i St. Kilda-øyane i Skottland. Øya har ein av dei største koloniane av havsule i verda.
Stac Lee ligg i Nord-Atlanteren og er ein del av St. Kilda-øyane i Ytre Hebridane. Ho ligg nordaust i øygruppa og er kring 7,5 km nordvest for Hirta, hovudøya, og 550 meter vest for Boreray.
Stac Pollaidh
Stac Pollaidh er eit fjell i Northwest Highlands i Skottland. Toppen har mange tindar og djupe raviner. Toppen er særs forvitra som tyder på at han ikkje var dekt av is under den siste istida. Toppen har ei høgd på 612 meter over havet.
Nefertiti
Nefertiti (fødd ca. 1370 f.Kr., død ca. 1330 f. Kr.) var ei dronning i det gamle Egypt frå 1353 f.Kr. til 1336 f.Kr. Ho var den viktigaste kona til faraoen Akhnaton. Frå det 13. regjeringsåret til Aknanton forsvinn Nefertiti frå kjeldene. Nefertiti og ektemannen er særleg kjende for å ha gjennomført ein religiøs revolusjon i det gammalegyptiske samfunnet ved at dei samla seg om berre éin guddom, nemleg Aton («solskiva»).
Biografi
Opphavet til Nefertiti er ukjent. Ein hypotese er at ho var dotter av Ay, som seinare vart farao etter Tutankhamon. Det har òg vore foreslått at ho kan ha vore av utanlandsk opphav. Nefertiti og Akhnaton fekk seks døtrer; Meritaten, Meketaten, Ankhesenpaaten (seinare Ankhesenamun), Neferneferuaten Tasherit, Neferneferure og Setepenre. I løpet av Akhnatons regjeringstid vart det reist fleire tempel i Karnak i Teben, og eitt av dei vart dediserte til Nefertiti. Her er Nefertiti avbilda på fleire relieff. Etter kvart forsvinn ho frå kjeldene. Ein teori er at ho fall i unåde og vart erstatta, anten av ei av døtrene eller av ei av dei andre konene til Akhnaton. Det finst òg forskarar som meiner at ho kan ha vorte regent og opphøgt til kvinneleg farao, slik som mellom anna Hatshepsut. Grava til Nefertiti er aldri vorte funnen. Eit forslag går ut på at ho kan vera den eine av to kvinnelege mumiar i grav KV 35 i Kongedalen, eller at grava hennar kan vera gøymd bak gravkammeret i Tutankhamon si klippegrav på same stad. Eit anna forslag er at Nefertiti kan vera gravlagd i Amarna.
Nefertiti-bysta i Berlin
Nefertiti er særleg kjend gjennom ei berømt måla portrettbyste av kalkstein og gips som står i Egyptisk museum i nordfløya av Neues Museum i Berlin. Ho vart funnen av tyske arkeologar i 1912 i Akhetaten, saman med fleire andre fragment og deler av statuar. Bysta vart gitt til museet av forretningsmannen James Simon (1851–1932). Skulpturen har ingen inskripsjonar, men viser dronninga med ei høg, blå krone som opphavleg og ein brei ringkrage. Krona var pryda med uraeusslange framme og er truleg unik for dronninga. Bysta har vorte eit ikonisk symbol både på det gamle Egypt og byen Berlin. Samtidig har dei levande, slanke og elegante andletstrekk til dronninga og den bøtteforma krona hennar vorte eit «varemerke» for henne sjølv.
Svenska skidspelen 1968
Svenska skidspelen 1968 vart avvikla i Falun dagane frå 23. til 25. februar 1968.
30 km
Dato: 24. februar <br style="clear:both;" />
4 x 10 km stafett
Dato: 25. februar <br style="clear:both" />
Kombinert
Dato: 23.-24. februar
Randy Barnes
Eric Randolph Barnes, kjend som Randy Barnes, er ein USA-amerikansk tidlegare kulestøytar frå St. Albans i Vest Virginia som, etter å ha vunne OL-sølv i 1988 og seinare to VM-medaljar i øvinga, vart olympisk meister i 1996. Han vart i 1998 utestengd frå idrett på livstid, etter å ha vorte dømd for brot mot dopingreglane for andre gong. Barnes sin verdsrekord i kulestøyt på 23,12 meter frå 1990 gjeld også i 2017.
Aktiv
I april 1986 støytte Barnes heile 21,88 m under eit stemne i Waco. Ein fingerskade hindra han trene ei tid og det beste han makta i 1987 var 20,94 m. OL-sesongen 1988 sette han 24. april i Walnut personleg rekord med 22,11 meter. Han vann så den nasjonale OL-kvalifiseringa i Indianapolis med eit støyt på 21,88 m. Under sommarleikane 1988 i Seoul låg han på fjerdeplass med 21,31 m før den sjette og siste omgangen. Han smelte då til med 22,39 m og tok leiinga framfor austtyske Ulf Timmermann. Austtyskaren svarte då med å auke frå 22,11 m til 22,47 m og viste dermed Barnes til sølvplassen. I august 1989 forbetra Barnes sitt personbeste til 22,42 m.
Svenska skidspelen 1968
10 km
Dato: 25. februar <br style="clear:both;" />
3 x 5 km stafett
Dato: 24. februar <br style="clear:both" />
Randy Barnes
Aktiv
Barnes byrja tevle att i februar 1993 og vart USA-meister i juni månad. Under verdsmeisterskapen i Stuttgart vann han sølvmedaljen etter to støyt på 21,80 m, 17 cm bak sveitsaren Werner Günthör. I den neste verdsmeisterskapen, 1995 i Göteborg, støytte Barnes 21,30 m i kvalifiseringa. Trass i at han stoppa på 20,41 m i finalen vann han bronsen i ei heller svak kuletevling.
OL-sesongen 1996 var Barnes den suverent beste kulestøytaren i verda. Han vann den nasjonale meisterskapen i Atlanta 15. juni med 21,37 m, og stod i Rüdlingen i Sveits for årsbeste i verda med eit støyt som målte 22,40 m, over meteren lengre enn det nokon annan kulestøytar nådde i 1996. Under Sommar-OL i Atlanta vann han gullet med sine 21,62 m, 83 cm framom landsmannen John Godina på andreplassen.
Doping
Den 7. august 1990 testa Barnes positivt på det anabole steroidet methyltestosteron under ei tevling i Malmö og vart dømd til 27 månaders utestenging frå idretten. Tidleg i 1998 testa han positivt på stoffet androstenedione, og deretter utestengd på livstid.
Gustav Barman
Ole Gustav Barman var ein norsk prest og politikar fødd i Drammen. Han representerte Venstre på Stortinget i tida 1914-18.
Barman var son til ein prest. Han tok telegrafisteksamen i 1874 og var tilsett i telegraftenesta i tida 1875-85, sist på Sørvåg stasjon. Etter å ha teke studenteksamen i 1880, studerte han teologi og vart cand.theol. i 1887. Han var så ei kort tid sjømannsprest i Pernambuco, deretter i Quebec og så frå 1894 i London. I London fekk han ordna det slik med britiske og norsk styresmakter at norske sjømenn kunne få overført pengar til heimlandet. Barman var sokneprest i Skjervøy 1904-09, i Ålesund 1910-16 og i Skjeberg 1916-28.
Han representerte bykrinsen Ålesund og Molde på Stortinget 1916-18, men møtte allereie frå 22. april 1914 som varamann for Kristian Friis Petersen, den nyutnemnde sosialminsteren. Barman var 1914-15 medlem i Justiskomite nr 1, og 1916-18 i Kyrkjekomiteen.
1793 Zoya
1793 Zoya er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Flora. Han blei oppdaga den 28. februar 1968 av Tamara Mikhailovna Smirnova ifrå Krim-observatoriumet i Nauchnij.
Perea
Perea («landet bortatom» på gresk), ein del av kongedømet til Herodes den store okkuperte austsida av Jordanelva, frå kring ein tredjedel ned frå Genesaretsjøen til kring ein tredjedel ned austsida av Daudehavet. Det strekte seg ikkje veldig langt inn i landet. Tradisjonelt sett er grensene rekna for å vere austbreidda av Jordanelva mellom elvane Arnon (Wadi Mujib) og Hieromax (Yarmoukelva). Kongedømet til Herodes var delt av romarane til eit tetrarki, der Herodes Antipas fekk både Perea og Galilea.
Perea er området som var busett av dei isralittiske stammene Reuben, Gad, og den halve stamma Menasseh.
Andre stader kalla Perea
Dei kristne armenarar som vart deporterte frå Armenia og tvangsbusett i Ny-Julfa/Isfahan-regionen i Iran kalla ein stor landsby Perea etter Perea i Israel.
Trabucco Cliff
Trabucco Cliff er ei klippe på enden av ein brei utstikkar som dannar nordaustenden av Mount Rees i Crary Mountains. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi frå U.S. Navy i 1959-66. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William J. Trabucco, ein forskar på ionosfæren i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1969 og Siple-stasjonen i 1973.
Ha Seok-jin
Ha Seok-jin er ein koreansk filmskodespelar.
Ike & Tina Turner
Ike & Tina Turner (The Ike & Tina Turner Revue) var ein amerikansk rock and roll- og soul-duo på 1950-, 1960- og 1970-talet, og bestod av Ike og Tina Turner.
I 1991 vart dei innlemma i Rock and Roll Hall of Fame.
Stadskanaal
Stadskanaal er ein kommune og by i Nederland i provinsen Groningen, med om lag 32 000 innbyggjarar (2018).
Mundaun
Mundaun er ein kommune i distriktet Surselva i kantonenen Graubünden, Sveits.
Han vart skipa 1. januar 2009 då Flond og Surcuolm vart slått saman.
Kommunen ligg i Lugnez kreis på det høge platået Obersaxen sør for Vorderrhein.
'Nuff Said
'Nuff Said er det 15. studioalbumet til Ike & Tina Turner, gjeve ut i 1971. Albumet kom på 21. plass på R&B-lista og 108. plass på pop-lista i USA. Albumet vart spelt inn i Bolic Sound i Inglewood i California i 1971.
Fleurus Island
Fleurus Island er ei øy som ligg 0,5 nautiske mil sør for Delaite Island i Wilhelmina Bay, utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Ho er med på eit argentinsk kart frå 1950, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1956 etter det britiske skipet «Fleurus», som vitja området i 1928.
Fossum Idrettsforening
Fossum Idrettsforening er eit idrettslag heimehøyrande på Fossum, Grini, Østerås og Eiksmarka i Bærum kommune. Fossum IF vart stifta 7. desember 1918 og er aktivt med i fotball, orientering og i ulike skiidrettar; både alpine greiner, langrenn, skihopping og skiskyting. Tidlegare var Fossum også med i norsk toppnivå med ei friidrettsgruppe.
Idrettsutøvarar
Spydkastaren Unn Thorvaldsen vart noregsmeister fleire gongar, og sprintaren Benedikte Indrebø representerte laget framifrå i åra kring 1990.
Miraflores
Distriktet Miraflores i Lima er eitt av 43 distrikt i provinsen Lima, setet for hovudstaden Lima i Peru. Distriktet er kjent for handlegater, blomstrande parkar og strender. Distriktet vart grunnlagt under namnet San Miguel de Miraflores 2. januar 1857. Etter slaget ved Miraflores under Stillehavskrigen fekk Miraflores nemninga 'Ciudad Heroica', «Den heroiske staden».
Geografi
Landarealet i distriktet er oppgjeve til 9,62 km². Det administrative sentrum ligg 79 moh.
Demografi
Frå og med folketeljinga i 2002 har denne administrative eininga ein folkesetnad på 92 815 personar og ein folketettleik på 9 648,1 personar/km ². I 1999 var det 27 489 husstandar i distriktet.
Kultur og utdanning
Distriktet er eit kulturelt sentrum, med teater, kinoar og kunstgalleri. Universidad Cientifica del Sur ligg i Miraflores.
Underhaldning
Distriktet har mange kafear, pubar, restaurantar og butikkar, dette trekkjer til seg mykje av folkesetnaden i Lima på sundagar. Vidare finst loppemarknadar og kunstutstillingar i Parque Kennedy, det sentrale torget i Miraflores. Larcomar er eit kjøpesenter med utsikt over Stillehavet frå Miraflores, og er svært populær blant turistar, unge og folk i middels til øvre sosioøkonomiske klassar. Handlesenter har restaurantar, iskrembutikkar, arkadar, bowlingbaner, nattklubbar, barar og det mest moderne kinoen i heile Lima.
Calle de las Pizzas i sentrum av Miraflores er ein favorittstad for tenåringar og unge vaksne i Lima. Det er mange pubar som er fulle kvar helg.
Miraflores har òg blitt eit reisemål for turistar som ynskjer å sjå Lima. Surfing vart introdusert i Peru frå Miraflores. Carlos Dogny reiste til Hawaii på 1930-talet, såg folk som surfa der og innførte sporten til Peru. Saman med vennar skipa han den prestisjetunge Club Waikiki ved stranda i Miraflores.
Historie
Distriktet har ein arkeologisk stad, Huaca Pucllana, ein førinka adobe- og leirpyramide frå ein før-inkaperiode, mellom 200 og 700 e.Kr.
Under Stillehavskrigen kom bydelen til å bli åstaden for slaget ved Miraflores i 1881. 2000 menneske døydde, og distriktet vart plyndra og brent av chilenske invasjonsstyrkar.
Costa Verde
Costa Verde-området, «den grøne kysten», har fleire strender som trekkjer til seg surfarar og strandfolk i sommarmånadene. Den steina strendene er likevel ikkje så populære blant badegjestene som dei store, sandstrender i sørlege Lima, til dømes Santa Maria del Mar, Punta Hermosa og Punta Negra.
Viktor Mamatov
Viktor Fjodorovitsj Mamatov er ein sovjet-russisk tidlegare skiskyttar frå Belovo i Kemerovo oblast. Han vart verdsmeister i den individuelle øvinga under VM i skiskyting 1967, olympisk meister i stafett med Sovjetunionen både i 1968 og 1972 og verdsmeister i same øvinga i tre år på rad; 1969-71.
Aktiv
Mamatov var 29 år gammal då han vann gullmedaljen på 20 km under VM i skiskyting 1967 i austtyske Altenberg, den einaste individuelle øvinga i meisterskapen. Meisterskapen var elles hans fyrste, og han fekk også med seg ein sølvmedalje med Sovjetunionen sitt lag i 4 x 7,5 km stafett, gullmedaljen tok Noreg.
Frå vinter-OL 1968 i Grenoble til og vinter-OL 1972 i Sapporo deltok Mamatov på alle sovjetiske stafettlag i den årlege internasjonale skiskytings-meisterskapen; alle dei fem aktuelle tevlingane enda med gull til Mamatov og dei ulike lagkameratane hans, framom alle i lag med Aleksandr Tikhonov og Rennat Safin. I tillegg til dei to OL-gulla og tre-VM-gulla vann Mamatov bronsemedaljen i den individuelle øvinga under VM 1970 i Östersund, bakom landsmannen Tikhonov og sølvvinnaren Tor Svendsberget frå Noreg.
Håpet i Tromsø
Håpet er ein av mange bydelar i Tromsø og er blant anna ein av dei fyrste drabantbyane som blei etablert her. Bydelen ligg på nord-vestsida av Tromsøya, og har på sommaren sol nesten 24 timer i døgnet når midnattsola skin.
Natur
Håpet ligg nokon minuttar unna fri natur, kor ein på vinteren kan la seg freiste av akebakkar og nypreparerte lysløyper som strekkjer seg over heile Tromsøya. Om sommaren finn ein eit stort utval av stiar ein kan nytte seg av, kor ein kan plukke blåbær og kantarell om ein ynskjer. Ein ynda utfluktsstad sommar som vinter er skihytta i Tromsø, som ligg ved lysløypa berre nokre minuttar unna Håpet.
Silver Lining av Bonnie Raitt
Silver Lining er det fjortande studioalbumet til den amerikanske songaren Bonnie Raitt, gjeve ut i 2002.
Dette albumet vart spelt inn med turnébandet hennar og Raitt tok over det meste av produksjonen sjølv. Materialet var henta frå amerikanske og afrikanske låtskrivarar, i lag med eit par av Raitt sine originalar. I følgje Allmusic skal Raitt aldri ha sunge betre, særskild på tittelsporet og på det siste sporet, «Wounded Heart», som var ein duett spelt inn på eitt forsøk med klaverspelaren Benmont Tench. Etter innspelinga var over skal Raitt ha sprunge ut av studioet med tårer i augo og eit nytt opptak var verken mogeleg eller naudsynt.
Medverkande
med:
Salslister
Singlar - Billboard (Nord-Amerika)
Omar McLeod
Omar McLeod er ein jamaicansk friidrettsutøvar frå Kingston som vann gullmedaljen på 110 meter hekk både under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro og i verdsmeisterskapen i friidrett 2017 i London. Hans personlege rekord på korthekken er 12,90 sekundar. McLeod har sprunge 100 meter på 9,99 sekundar, og er det einaste mennesket som har personbeste under 13 sekundar på korthekken og under 10,0 på 100 meter.
Madrugada
Madrugada (spansk for 'morgongry, timen før soloppgang') var ei norsk rockegruppe som vart skipa i byrjinga av 90-åra og vart oppløyst i 2008. Bandet vart starta på Stokmarknes under ulike namn. Etter ein del utskiftingar, både av bandnamn og medlemer, vart gruppa heitande Madrugada rundt 1997-1998. Kjernen i bandet var Sivert Høyem, Frode Jacobsen og Robert Burås fram til Burås døydde den 12. juli 2007.
Bandet har vunne fem Spellemann- og to Alarmprisar og vart kåra til Årets Spellemann under Spellemannprisen 2005.
ØX og Abbey's Adoption
Bandet starta opp som ØX med Frode Jacobsen (bass), Marius Almås Johansen (gitar), Sivert Høyem (vokal) og Jon Lauvland Pettersen (trommer) på byrjinga av 90-talet. Den fyrste plateutgjevinga dei deltok på, var samleplata Wrought utgjeven av rockemiljøet på Stokmarknes og Sortland.
I 1995 flytte bandet til Oslo og året etter tok Robert Burås over som gitarist etter Johansen. I 1997 deltok bandet, under namnet Abbey's Adoption, med to songar på ei samleplate utgjeven av Det Norske Studentersamfund. Bandet endra deretter namn to gonger til før dei enda opp med Madrugada etter forslag frå Øystein W. Wolf.
Madrugada
I 1998 kom den fyrste EP-en deira, Madrugada EP. Då oppfylgjaren New Depression EP kom i 1999, fekk dei Nordland fylkes kulturpris same året. Fyrste album, Industrial Silence, kom ut i august 1999 og vart ein stor suksess. Madrugada vann Spellemannprisen 1999 i klassen rock for dette.
I mars 2001 kom album nummer to, The Nightly Disease. Trommeslagar Jon Lauvland Pettersen forlét bandet i januar 2002 og vart erstatta av Simen Vangen. 21. oktober same året kom albumet Grit. Songen «Majesty» var med på dette albumet, og vart utgjeven som singel. Albumet selde også bra og gjorde bandet forrtent til Spellemannprisen 2002 i klassa rock.