cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sametingsbygningen
Prisar
Sametingsbygningen vart i 2002 tildelt Nordnorsk arkitekturpris. 2003 vart det tildelt Fiabci Norways Eiendomspris i kategorien offentlege bygg. Sametingsbygningen vart tildelt Statens Byggeskikkpris 2001.
Historie
Sametingsrepresentant Ragnhild Lydia Nystad foreslo i 1993 å bygge ein eigen bygning i Karasjok for Sametinget. Byggearbeidet starta i august 1998 og i juni 1999 la stortingspresident Kirsti Kolle Grøndahl ned grunnsteinen.
Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl
Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl, eller Heidelberg-Königstuhl statlege observatorium, er eit historisk astronomisk observatorium som ligg nær topppen av Königstuhl, ein ås i byen Heidelberg i Tyskland. Føregjengaren til det noverande observatoriet vart opna ikkje så langt unna i 1774 i Mannheim, men tilhøva for observasjonar forverra seg der, og observatoriet vart difor flytta til Königstuhl i 1898.
Observatoriet er ein del av Senteret for astronomi ved Universitetet i Heidelberg. Max Planck-instituttet for astronomi opna attmed i 1967.
Historie
Instrumenta i observatoriet skriv seg frå observatoriet i Mannheim, grunnlagt i 1774. I 1880 vart observatoriet mellombels flytta til Karlsruhe fordi dei atmosfæriske tilhøva vart blitt vanskelege. Deretter vart tre andre alternativ for plassering vurdert, før ein bestemte seg for Heidelberg og Königstuhl.
Den 20. juni 1898 vart «Großherzogliche Bergsternwarte», «det storhertuglege fjellobservatoriet», høgtideleg opna av Storhertug Frederik I av Baden. Den astronomiske institusjonen bestod av to avdelingar, astrofysisk leia av Max Wolf, og astrometrisk leia av Karl Wilhelm Valentiner. Valentiner var direktør for observatoriet i Mannheim, og var den som stod bak flyttinga til Karslruhe. Etter at Valentiner gjekk av med pensjon i 1909 vart Max Wolf leiar for begge avdelingane. Max Wolf klarte å skaffe private gjevarar, slik at her kunne kjøpast inn nye kraftige teleskop.
Hovudområdet for aktiviteten ved observatoriet var å undersøke nebula og å leite etter asterioidar. Wolf, staben hans og dei som kom etter oppdaga meir enn 800 asteroidar, mellom anna den første trojanske asteroiden Achilles i 1906.
Norske Gaardnavne
Norske Gaardnavne er eit bokverk som vart utgjeve i åra frå 1897 til 1924 etter manuskript utarbeidd av professor Oluf Rygh. Bokverket inneheld normert skrivemåte, opplysningar om uttale, historiske skrivemåtar og tolkingsframlegg til namna på matrikkelgardane i Noreg. Det er vorte eit standardverk om stadnamn i Noreg, og eit føredøme for liknande publikasjonar i Sverige og Danmark.
Revisjonen av matrikkelen av 1863
Ved lov av 6.6.1863 påbaud Stortinget ein ålmenn revisjon av matrikkelen i Noreg. Under arbeidet kom det framlegg om å få retta på inkonsekvensar og feil i gardsnamna. I 1878 vart professorane Sophus Bugge, Oluf Rygh og prost Johan Fritzner oppnemnde som medlemmer i ein kommisjon som skulle revidere namna i matrikkelen. Kommisjonen var i det vesentlege ferdig med arbeidet sitt i 1886.
Piotr Trochowski
Piotr Trochowski er ein polsk-tysk fotballspelar som har spela for Sevilla i spansk Primera Division, og det tyske landslaget. Han vart fødd i Polen, men flytta til Tyskland med familien som 5-åring.
Norske Gaardnavne
Revisjonen av matrikkelen av 1863
I arbeidet samla dei informasjon om skrivemåtar av namna frå tida føre det språklege skiftet frå gamalnorsk til dansk skriftmål mot slutten av mellomalderen. Vidare samla dei opplysningar om korleis namna vart uttala hjå bygdefolket. Kommisjonen kom til at skrivemåten for gardsnamna så langt råd var måtte liggje nær uttaleformene.
Kjeldene til gardsnamna
Etter di språket har endra seg frå gardsnamnet vart til, vil dei eldste skriftlege kjeldene ha størst verdi når vi skal finne fram til tydinga av eit gardsnamn. Derfor leita kommisjonen etter namneformer frå tidleg mellomalder — i soger, jordebøker og brev samla i Diplomatarium Norvegicum. Men skrifttradisjonen er ikkje eldre enn at mange namn kan vere tusen år eldre enn eldste skriftlege kjelda til namnet. For store delar av landet manglar skriftlege mellomalderkjelder for mange gardsnamn. Den nyaste skriftlege kjelda kommisjonen bruka var matrikkelutkastet frå 1723.
Det andre hovudhjelpemiddelet var den munnlege uttalen. Kommisjonen heldt seg einast til uttalen som vart bruka mellom allmugen til dagleg. Her såg dei at dei noverande uttaleformene stod i same høve til dei opphavlege namna som det noverande bygdemålet til gamlemålet. Nær byane kunne fordanska og mistolka skriftformer ha verka inn på uttalen av namn, men også uti bygdene kunne uttaleformer tufta på range skrivemåtar av stadnamn komme inn attåt den nedervde lokale uttalen. I nokre tilfelle kunne den nedervde uttalen frå dei opphavlege namneformene vere bruka blant ein mindre del av folket.
Undersøkingane rundt uttaleformene var det Bugge og Rygh som sytte for, eit arbeid dei hovudsakleg gjorde unna i sommarferiane sine. Dei kunne ikkje vitje kvar ei bygd i landet; dei fleste opplysingane fekk dei ved ekserserplassar, lærarseminar og andre stader bygdefolk fanst samla.
Drøftingar rundt gardsnamna
I verket er det drøfta kva for grammatisk form namna har - mellom anna kjønn, tal, kasus og om namnet står i bunden eller ubunden form. Det er òg gjort greie for lydlege endringar gjennom tidene, om slike er dokumenterte.
Tydinga av namnet er sett i samanheng med korleis gardsnamn vert til:
Publisering
Den nye matrikkelen vart send i trykken i 1887 og ferdig trykt i 1892. Etterpå vart materialet oversendt Riksarkivet. Interessa for arbeidet var så stor at Stortinget i 1896 løyvde pengar til trykking av opplysingane som var samla til bruk ved matrikkelrevisjonen. I 1897 vart første bandet i serien Norske Gaardnavne trykt.
Bokverket
Norske Gaardnavne vart utgjeve med eitt band for kvart amt og eit band med forord og innleiing, slik at folk kunne kjøpe enkeltband. Då Oluf Rygh døydde, var innleiingsbandet og dei to første amtsbanda (Smaalenenes Amt og Akershus Amt) utgjevne, og band 3 og første halvdel av band 4 var på det næraste ferdige til å trykkast (Hedemarkens Amt og Kristians Amt, første halvdel). Manuskripta til dei neste banda vart bearbeidde av Albert Kjær, Hjalmar Falk, Amund B. Larsen, Magnus Olsen og Karl Ditlev Rygh.
Arbeidet i matrikkelkommisjonen hadde ikkje omfatta Finnmark. I 1924 vart det ved Just Qvigstad og Magnus Olsen utgjeve eit 18. band med namn på matrikulerte jordeigedommar «i Finmarkens amt». Qvigstad arbeidde med dei samiske og kvenske namna, medan Olsen arbeidde med dei norske. Finnmarksbandet skil seg frå dei andre banda ved at det har med eit fullstendig oversyn over matrikulerte jordeigedommar - ikkje berre gardnamn, men òg bruksnamn er med. Dette bandet byggjer på nyare skriftlege kjelder enn dei som låg til grunn for matrikkelkommisjonen sitt arbeid. I Finnmarksbandet er ikkje skrivemåten for gards- og bruksnamna revidert.
Det er sidan gjeve ut fleire faksimileutgåver av verket Norske Gaardnavne..
Norske Gaardnavne i elektronisk utgåve
Som ein del av dokumentasjonsprosjektet ved universiteta i Oslo, Bergen, Trondheim og Tromsø vart Norske Gaardnavne overført til maskinlesbar form, og gjort søkbar. Arbeidet vart gjort med stønad frå Norsk kulturråd og 9 fylkeskommunar. Førsteamanuensis Tom Schmidt ved Seksjon for namnegransking ved Universitetet i Oslo har hatt det faglege ansvaret for den digitale utgåva.
Den digitale utgåva omfattar ikkje det 18. bandet med matrikkelnamn frå Finnmark.
Bruk av namneverket
I Noreg er Norske Gaardnavne eitt av heller få nasjonale standardverk. I 18 band er nær alle dei om lag 50 000 gardsnamna i landet vårt tolka og drøfta på ymse vis. Verket tar òg føre seg namna på sokn og herad slik dei var ved førre hundreårsskiftet.
Serien Norske Gaardnavne er vorten ståande som standardverket for skriving og tyding av stadnamn i Noreg. Det tyder ikkje at alle namna er tolka rett. Men i seinare tolkingar er det ofte vist til tolkinga i O. Rygh.
Skrivemåten kan heller ikkje stå som nokon fasit, sidan Rygh har normert namna til riksmål anno 1900. I dag vil vi normere namna etter gjeldande rettskrivingsprinsipp. Men med uttaleformene i lydskrift er verket ei god hjelp når vi vil normere eit stadnamn ut frå lov om stadnamn, som seier at normeringa skal ta utgangspunkt i den nedervde lokale uttalen.
Nišava
Nišava eller Nisjava (bulgarsk og serbisk kyrillisk: Нишава) er ei elv i Bulgaria og Serbia, og ei av dei høgre sideelvane til Južna Morava med ei lengd på 218 km.
Nišava har utspring vest i Bulgaria i Balkanfjella nær landsbyen Gintsi. Kjelda ligg nær grensa til Serbia, og etter berre 67 km kryssar ho grensa. Sidan ho renn gjennom Gintsi vert den øvre delen av elva kalla Ginska. Ho kryssar grensa ved Kalotina, ein stor grenseovergong mellom Bulgaria og Serbia, før ho held fram vestover i Serbia. I Serbia renn elva gjennom Dimitrovgrad, Pirot, Bela Palanka, Niška Banja og Niš, den tredje største byen i Serbia. Elva munnar ut i Južna Morava 10 km nedanfor byen, men sidan Niš er i rask vekst har byen snart nådd munningen.
Etter at Serbia vart delt inn i distrikt i 1992 vart distriktet Nišava kalla opp etter elva.
Elva er ein del av tilsigsområdet til Svartehavet, og har eit nedslagsfelt som dekkjer 3 950 km² (1 237 km² i Bulgaria og 2 713 km² i Serbia). Nišava er ikkje framkommeleg. Ho har mange mindre sideelvar, som Temštica-Visočica og Jerma, Crvena og Kutinska.
Nišavadalen var i antikken ein del av ei større rute mellom Europa og Asia. Ruta følgde dalane til elvane Morava, Nišava og Maritsa, og vidare mot Istanbul. Både vegen og jarnbanen mellom Beograd, Sofia og Istanbul følgjer i dag den same ruta.
Tynset kyrkje
Kyrkja er bygd i tømmer og har 700 sitjeplassar. Dette er den største åttekanta kyrkja oppført i lafta tømmer. Den store steinkyrkja på Røros var førebilete for Tynset kyrkje. Byggverket er i tømmer og har 700 plassar. Grunnplanet er ein langstrakt åttekant med seks søyler som ber taket. Det er preikestolsalter med losjar på kvar side på same måte som i Røros kyrkje. Ordninga med preikestolsalter er i tråd med den tids skikk og med protestantismens vekt på preika og samanheng mellom ord og sakrament. Orgelet står over preikestolsalteret. Kor og skip går i eitt utan skarpt skilje. Alterbildet kom i 1826. Den forrige kirken (fra 1708) brant i 1792. Arbeidet med oppføring av kirkebygget tok til i 1793. Taket har knekk, sakristi i to etasjar og et høgt tårn mot vest. Vreim skildrar bygget som «langstrakt åttekant av Røros-typen».
Den åttekanta murkyrkja på Røros var modell for Tynset kyrkje som vart laga noko mindre og oppført i lafta tømmer. Tynset kyrkje er den største åttekantkyrkja i tømmer. Byggmester for var Peder Ellingsen, overbyggmester på kobberverket. Vreim omtalar Ellingsen som ein gåverik konstruktør. Ellingsen hadde deltatt ved oppføring og innreiding av Røros kyrkja, og truleg var han ein av fleire som truleg deltok i utforming av bygget - han laga mellom anna to modellar som forslag til ei lafta kyrkje på Røros. Svend Aspås, som også deltok på Røros, takka nei til oppdraget på Tynset. Det første forslaget var å bygge ei steinkyrkje også på Tynset, men dette vart avvist som for vidløftig. Tømmeret var dei første 40 åra utan kledning, da vart den panelt og måla raud, seinare kom kvitfargen på. Domenico Erdmann henta i 1924 fram igjen dei opphavlege innvendige fargene og marmoreringa som hadde vore dekt av måling.
Bardu kyrkje frå 1829 er bygd etter mønster av Tynset kyrkje. Omkring 1800 utvandra ein god del frå Nord-Østerdalen til Nord-Norge og særleg til nybyggarområda i Bardu. Størstedelen av folkesetnaden i Bardu på den tida hadde bakgrunn fra Tynset og Alvdal, og heldt kontakt sørover.
Velamazán
Velamazán er ein kommune i Castilla y León, nord i Spania.
8. november
8. november er den 312. dagen i den gregorianske kalenderen (313. under skotår). Det er 53 dagar att av året.
Fascistpartiet i Italia
Fascistpartiet i Italia, formelt kalla Det Nasjonale Fascistiske Partiet (Partito Nazionale Fascista - PNF), var eit italiensk politisk parti, danna av Benito Mussolini, som det politiske uttrykket for fascismen, som tidlegare hadde vore representert av grupper kjende som fasci di combattimento, «kampgrupper». PNF styrte Italia i 21 år, frå 1922 til 1943, på ein totalitær måte. I dag er dette det einaste partiet som eksplisitt er forbode i den italienske grunnlova, "i alle former". I praksis finst det likevel fleire små fascistiske parti i landet, parti som det ikkje er på tale å forby.
Başkale
Başkale (armensk Adamakert; kurdisk Elbak) er ein by og distrikt i søraust i Tyrkia i provinsen Van. Nabodistrikta er Tepebaşı, Yeni mahalle, Camii-Kebir, Samandöken, Cevkan, Kale, Hafiziye, Tarım og Yakınyol.
Fascistpartiet i Italia
Historie
Partiet vart danna i Roma 7. november 1921, og dette markerte omdanninga av dei paramilitære fasci di combattimento til ein meir einskapleg formasjon (desse fasci hadde vorte danna av Mussolini i Milano 23. mars 1919.)
Başkale
Byen vart i antikken kalla Adamma.
Fascistpartiet i Italia
Historie
PNF var viktig for å gje retning til og popularisere støtte til Mussolini sin ideologi. I dei første åra, var det grupper innanfor PNF kalla «Svartskjorter» som bygde ein maktbasis gjennom valdelege åtak på sosialistar og institusjonane deira i den rurale Po-dalen, slik at dei fekk støtte frå godseigarane.
Başkale
Başkale ligg 20 km vest for grensa til Iran, 2460 meter over havet.
Fascistpartiet i Italia
Historie
PNF var hovudinstrumentet i forsøket på statskupp 28. oktober 1922, «Marsjen mot Roma». Sjølv om kuppforsøket ikkje gjorde at PNF fekk makta direkte, førte det til ein avtale mellom Mussolini og kong Viktor Emmanuel III som gjorde Mussolini til regjeringssjef i Italia.
Etter å ha endra vallovene drastisk, vann PNF det høgst kontroversielle valet i april 1924. Lover vedtekne i 1928 gjorde PNF til einaste lovlege parti i landet, ein situasjon som varte til 1943.
Partiet vart oppløyst då Mussolini vart arrestert etter kuppet i det Store Fascistiske Rådet 24. juli 1943.Partiet vart så offisielt forbode av Pietro Badoglio si regjering 27. juli same året.
Etter at Nazi-Tyskland fekk Mussolini fri først i september, vart PNF gjenoppliva som Partito Fascista Repubblicano - PFR, Det Republikanske Fascistiske Partiet 13. september, då som det einaste godtekne partiet i Den Italienske Sosiale Republikken (Salo-republikken) under nazivern i Nord-Italia. PFR forsvann med Salo-staten då Mussolini vart avretta av italienske partisanar i april 1945.
Kjelde
Den engelskspråklege wikipediaen, art. National Fascist Party.
Lucinda Williams
Lucinda Williams er ein amerikansk musikar som speler country, blues og rock.
Williams er fødd i Lake Charles i Louisiana. I 2002 blei ho kåra til beste singer-songwriter i USA av Time Magazine.
Wipper ved Unstrut
Wipper er ei elv i Thüringen i Tyskland og ei av sideelvane til Unstrut frå venstre med ei lengd på 95 km. Ho har sitt utspring i Eichsfeld-området, nordvest i Thüringen nær Leinefelde-Worbis. Wipper munnar ut i Unstrut nær Heldrungen. Av byar langs Wipper er Bleicherode og Sondershausen.
Matua
Matua (russisk Матуа) eller Matsuwa er ei øy sentralt i Kurilane i Sakhalin oblast i Russland. Ho ligg ved og har eit areal på 52 km².
Nordvest på øya står Sarytsjev med ei høgd på 1496 meter over havet. Han er ein av dei mest aktive vulkanane i Kurilane og har regelmessige utbrot. Toppen har hatt minst 14 utbrot sidan 1765. Det største av desse skjedde i 1924 og det siste store utbrotet kom i 1960.
Historie
Under den andre verdskrigen hadde japanarane hadde ei flybase på øya. I 1944 vart dei japanske installasjonane på øya bombardert av amerikanske styrkar. Fleire japanske transportskip vart søkt nær øya og ved hamna. 1. juni 1944 skaut eit batteri på land USS «Herring» (SS-233) i senk.
Chiaramonti
Chiaramonti (sardisk Tzaramònte, Ciaramònti, Chjaramònti) er ein kommune i Italia som ligg i provinsen Sassari i regionen Sardinia. Han har 1 639 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 98.61 km² og ligg i ei høgd på 430 meter over havet.
Saturnmånen Pandora
Pandora er ein av månane til Saturn, og ein av gjetarmånane til planeten. Kratera til Pandora er dekte med eit lag av fine partiklar, noko som skil han frå andre månar som til dømes Hyperion.
Pandora vart oppdaga av det vitskaplege laget bak Voyager 1 i oktober 1980.
Salduero
Salduero er ein kommune i provinsen Soria i den autonome regionen Castilla y León, nord i Spania.
386 Siegena
386 Siegena er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 1. mars 1894 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.
Bayramiç
Bayramiç er ein by og eit distrikt i provinsen Çanakkale i Marmararegionen i Tyrkia. Byen har 13 000 innbyggjarar (2010), medan distriktet har kring 30 000 innbyggjarar. Byen ligg 107 meter over havet.
Codrongianos
Codrongianos (sardisk Codronzànu, Codronzànos) er ein kommune i Italia som ligg i provinsen Sassari i regionen Sardinia. Han har 1 309 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 30.39 km² og ligg i ei høgd på 317 meter over havet.
Elva Gera
Gera er ei elv i Thüringen i Tyskland og ei av sideelvane til Unstrut frå høgre med ei lengd på 85 km. Ho har sitt utspring i Thüringer Wald vest for Ilmenau. Gera oppstår i Plaue, der elvane Wilde Gera og Zahme Gera renn saman. Ho munnar ut i Unstrut i Straußfurt. Dei største byane langs Gera er Arnstadt og Erfurt. Byen Gera ligg ikkje langs elva.
Blomdalen Jentekorps
Blomdalen Jentekorps er et korps som held til i Mandal. Korpset er eit av to korps med berre jenter i Noreg. Det har om lag 115 musikarar i alderen 9 til 19 år.
Korpset vart stifta i 1968. Drivkrafta bak starten til korpset var Jan Roar Reinertsen.
52 Europa
52 Europa er ein stor hovudbelteasteroide. Den har ein diameter på 289 km og vart oppdaga 4. februar 1858 av H. Goldschmidt. Den er namnsett etter den fønikiske kvinna Europa, ei av Zevs' erobringar i gresk mytologi. Europa er den sjuande største asteroiden rangert etter volum, og den sjette største rangert etter masse (etter Ceres, Vesta, Pallas, Hygiea og Interamnia) med litt under 2 % av den totale massen i asteroidebeltet.
Han er ein veldig mørk og karbonrik C-type-asteroide; den fjerde største av typen. Banen ligg nær Hygiea-familen, men den er ikkje eit medlem. Spektroskopiske studier har funne bevis for olivin og pyroksen på overflata, og det er indikasjonar på at det kan vera regionale forskjellar på samansetninga av overflata.
Det har blitt funne ut at den kataklysmiske variabelen CV Aquarii funne i 1934 var ein feilidentifisering av 52 Europa.
Saturnmånen Pan
Pan er ein av månane til Saturn. Han vart oppdaga av Mark R. Showalter i 1990 på bilete tekne av Voyager 2 ni år tidlegare.
Pan går i bane i Encke-gapet, som han syrgjer for å halda ope som ein av gjetarmånane til Saturn. Han er den inste av dei kjende månane til Saturn.
Airdrie
Airdrie kan visa til:
Karaçulha
Karaçulha  er ein by i distriktet Fethiye i provinsen Muğla i Tyrkia. Byen ligg like aust for Fethiye og har nesten vokse saman. Han ligg 140 km frå Muğla. Byen har kring 13 000 innbyggjarar.
Cossoine
Cossoine (sardisk Cossoìne) er ein kommune i Italia som ligg i provinsen Sassari i regionen Sardinia. Han har 851 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 39.17 km² og ligg i ei høgd på 529 meter over havet.
Mjuk trafikant
Mjuk trafikant er samlenemninga for umotoriserte trafikantar, det vil seie fotgjengarar, syklistar, skigåarar, barnevogn-, rullestol-, sparkbrukarar og så bortetter. Nemninga mjuk refererer til at mjuke trafikantar er spesielt utsette for trafikkuhell gjennom motoriserte («harde») trafikantar (bilar, motorsyklar osv.).
Nemninga blir òg ofte brukt i samanhengar med miljøkonsekvensane til trafikken, sidan mjuke trafikantar verken bidreg til drivhuseffekten eller sur nedbør.
20. november
20. november er den 324. dagen i den gregorianske kalenderen (325. under skotår). Det er 41 dagar att av året.
387 Aquitania
387 Aquitania er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 5. mars 1894 av F. Courty.
Forlaget DAT
DAT er eit samisk forlag som gjev ut bøker og musikk. Forlaget vart grunnlagt i 1985 og ligg i Kautokeino.
Zwickauer Mulde
Zwickauer Mulde er ei elv i Sachsen i Tyskland og ei av sideelvane til Mulde frå venstre med ei lengd på 166 km. Ho har sitt utspring i Erzgebirge, nær Schöneck i Vogtlandkreis. Ho renn nordaustover til Aue, så nordvestover til Zwickau (derfor namnet), og vidare nordover til Glauchau, Rochlitz og Colditz. Eit par kilometer nord for Colditz renn Zwickauer Mulde i saman med Freiberger Mulde og dannar Mulde. Mulde er igjen ei sideelv til Elbe.
Enare
Enare (finsk Inari, svensk Enare, nordsamisk Anár, enaresamisk Aanaar og skoltesamisk Aanar) er ein kommune i Finland, i Lapplands län. Kommunen sitt innbyggjartal er 6 799 og flatevidda er 17 321 kvadratkilometer, av dei er 2 148,5 kvadratkilometer vatn. Breddegraden er 69°N, 28°Ø.
Den største tettstaden i Enare er Ivalo (enares. Avveel, nords. Avvil, skoltes. Âˊvvel).
Tettstader
Enare, Ivalo, Kaamanen, Kirkonkylä, Kultala, Kyrö, Muddusjärvi, Näätämö, Paadar, Paatsjoki, Saariselkä, Sevettijärvi
Historie
Enare fekk vegsamband i 1929, då Ishavsvegen frå Sodankylä til Petsamo vart opna.
Holm kyrkje
Holm kyrkje ligg sentralt i bygda Holm i Rauma kommune i Møre og Romsdal fylke.
Kyrkja vart bygd i 1907 og er ein langkyrkje av treverk. Kyrkja har drakehovud øvst på mønet. Byggjeleiar var Anton Nerheim.
Søsterkyrkje
Veøy kyrkje, på Sølsnes i Molde kommune er bygd samtidig og er systerkyrkje. De to kyrkjene ligg på kvar si side av Langfjorden.
Elva Chemnitz
Chemnitz er ei elv i Sachsen i Tyskland og ei av sideelvane til Zwickauer Mulde frå høgre med ei lengd på 75 km. Ho har sitt utspring sør for byen Chemnitz, som ho har gjeve namn til, der dei to mindre elvane Zwönitz og Würschnitz renn saman. Elva renn gjennom Chemnitz og munnar ut i Zwickauer Mulde nær Wechselburg, sør for Rochlitz.
Bråtebruk
Bråtebruk er avbrenning av skog for å skaffe tilleggsareal for mellombels dyrking. Driftsforma er òg kalla svedjebruk, medan ein kan reservere omgrepet svirydding om bruk av eld for å rydje permanent dyrkingsland.
Bråtebruk i Noreg
I Noreg breidde bråtebruket seg særleg på 1600-talet og på Austlandet. I Trøndelag var det mindre utbreidd, og på Vestlandet var det lite bruka. Ved bråtebrenninga vart oska etterlaten som ein gjødning, og ofte tilsådd med rug medan oska enno var varm. Kappsæde, ei blanding av haustrug og havre og bygg, kunne òg verte bruka. I tillegg til gjødningseffekten, var det ein fordel at mykje ugrasfrø vart øydelagt ved bråtebrenninga. Difor kunne ein ved bråtebrenning hauste større avling enn ved tradisjonelt åkerbruk. Etter ei brenning kunne ein ta ein til tre avlingar før ein lèt bråtelandet gro til med lauvskog. Det kunne gå 30-40 år før landet på nytt var skikka til bråte.
Frå midten av 1600-talet kom det lovreglar som tok sikte på å regulere skadane som følgde av bråtebruk, ved at futen skulle tilvise bråtestad, dei som brente skulle varsle grannane, og ved at dei ikkje skulle brenne i juni og juli. Bråtebruket heldt fram til inn på 1800-talet.
Casey FitzRandolph
FitzRandolph vart tredjemann i sprint-VM 1997 på Hamar. Sjølv om han i 2001 tok bronsen på 500 i VM i enkeltløp, var det noko overraskande at han skulle vinne gullmedaljen på 500 meter i OL 2002 i Salt Lake City. Rett nok fall den største favoritten, kanadiaren Jeremy Wotherspoon, i sitt fyrste løp. Men då FitzRandolph etter to løp makta slå den japanske tittelforsvararen Hiroyasu Shimizu med tre hundredels sekund, var OL-triumfen eit faktum. Tidlegare i OL-sesongen kneip FitzRandolph sølvmedaljen i sprint-VM på Hamar. I åra fram til Vinter-OL 2006 i Torino var han jamnt i tetsjiktet i sprinttevlingane, utan å vinne medaljar. Han vart som beste nummer ni på 1000 m i Torino, medan han vart fjerdemann i sprint-VM 2006, før han så la opp.
Jeremy Wotherspoon
Jeremy Lee Wotherspoon er ein kanadisk tidlegare skeiseløpar og seinare -trenar frå Red Deer i Alberta. Han vart sprint-verdsmeister i 1999, 2000, 2002 og 2003, og sette i tida frå desember 1997 til november 2007 sju verdsrekordar på 1000 meter og tre på 500 meter.
Aktiv
Wotherspoon sette sin fyrste verdsrekord i Calgary den 29. desember 1997, der han vart klokka inn på 1.10,16. Seinare i OL-sesongen vart han andremann etter Jan Bos i sprint-VM 1998 i Berlin, før han tok sølvmedaljen på 500 m under Vinter-OL 1998 i Nagano, slått av arrangørlandets Hiroyasu Shimizu.
Vinteren 1999 tok Wotherspoon tilbake verdsrekorden på 1000 m og forbetra den, etter løp på 1.09,09 i januar og 1.08,66 fem veker seinare. Det siste løpet fann stad eit par-tre timar etter han sette verdsrekord på 500 m med 34,76 sekundar, dei to løpa la grunnlaget for sigeren i sprint-VM 1999 på heimebane i Calgary. Året etter forsvarte Wotherspoon VM-tittelen i Seoul, hardt pressa av landsmannen Mike Ireland. Ved sprint-VM 2001 kjempa dei same to og Hiroyasu Shimizu om laurbærkransen, ei tevling som enda med triumf til Ireland, sølv til Shimizu og bronse til Wotherspoon.
Wotherspoon sette sin siste verdsrekord då han smelte til med 34,03 sekundar på 500 m i Salt Lake City den 9. november 2007. Under sprint-VM 2008 i Heerenveen kjempa han drabeleg mot sørkoreanaren Lee Kyu-hyuk, og enda på sølvplassen etter ein litt tam siste 1000 meter. Då Vinter-OL 2010 fann stad i Vancouver kom Wotherspoon i mål til niandeplass på 500 m.
Sidan 2016 er Wotherspoon landslagstrenar for Noreg.
Francesco Guardi
Francesco Lazzaro Guardi var ein italiensk målar, fødd og død i Venezia. Han er særleg kjend for sine vedutamåleri i rokokkostil. Giovanni Battista Tiepolo var gift med syster hans.
Liv og gjerning
Francesco Guardi var son til den norditalienske barokkmålaren Domenico Guardi (1678-1716) frå Trentino. Sjølv vart han medlem av målarlauget i byen frå 1747. Også sonen hans, Jacopo, lærde seg opp i målarfaget.
Fram til broren Antonio døydde i 1760 arbeidde Francesco i målarverkstaden til familien, der også den yngre broren Nicolò var sysselsett. Til å byrje med måla han fyrst og fremst altarbilete. Som elev og etterfølgjar av Canaletto konsentrerte han seg, etter denne hadde forlate byen, med vedutaer. Han valde oftast dei same motiva, framfor alt venetianske utsikter, som Canaletto rett ofte hadde måla med stor suksess. Bileta hans skil seg frå dei måleria som den eldre Canaletto laga gjennom livlege lys- og skygge-effektar. Målarstilen er mykje friare og meir impulsiv med dels dristig penselføring, ein stil som i bruken av lys og farge synes varsle om den seinare impresjonistiske målarkunsten. Guardi la, i motsetnad til Canaletto, større vekt på dei dekorative effektane og var mindre nøyaktig med dei topografiske attgjevingane.
Guardi fekk oppdrag av private mesenar og frå Venezia-republikken, som til dømes syklusen over dei tolv festane, eit verk som gjekk til dogen Alvise IV Mocenigo. År 1782 dokumenterte Guardi pavebesøket til Pius VI i Venezia i fire store måleri. I høve besøket til det russiske storfyrsteparet i byen, måla han festførestillingane som vart arrangert til ære for paret. Bilete som desse er i dag verdfulle kunsthistoriske vitnemål om liv og kvardag, men også festar i Venezia på 1800-talet.
Etter Guardi finst òg ei stor mengde av sjangermåleri, til dømes eit av møterommet til nonnene i San Zaccaria. Måleriet gjev eit livaktig og fargerikt bilete av motane og skikkane til det venetianske aristokratiet.
Bileta hans har ei klar og harmonisk belysning og utmerkar seg gjennom den stemningsfulle atmosfæren. Fargebruken hans er kraftigare og rikare enn den læraren hans nytta, men mindre detaljert kva gjeld streken. Trass desse ulikskapane vert bileta hans framleis ofte tilskrivne den berømte læremeisteren hans.
Kjelder
oppgave desse kjeldene:
Niels Vibe Stockfleth
Nils Joachim Christian Vibe Stockfleth var ein dansk og norsk offiser og geistleg. Stockfleth var sentral i arbeidet med å vidareutvikle det nordsamiske skriftspråket på 1800-talet. Han skreiv ein samisk grammatikk, ei samisk ordbok og fleire religiøse skrift på samisk.
Oppvekst, utdanning og arbeid
Niels J.Chr. Vibe Stockfleth var fødd i Fredrikstad. Foreldra hans var prosten Niels Stockfleth (1756-1794) og Anne Johanne Vibe (1753-1805). Stockfleth var student i København frå 1803 til 1804 då han vart tilsett som ekstraskrivar i Det danske kancelli. Han følgde juridiske førelesingar, ei tid gjekk han òg i snikkarlære. I 1808 vart han løytnant, han deltok i slaget ved Sehested i 1813.
I 1814 reiste han til Noreg og gjekk inn i den norske hæren. Her fekk han etter kvart teneste i Valdres, og etter å ha arbeidd nokre år som huslærar hos soknepresten i Slidre, fekk han i 1823 tenestefri for å studere teologi. I desember 1824 tok han eksamen i teologi, og i mars 1825 vart han utnemnd til sokneprest i Vadsø. I 1828 vart han overført til Lebesby. i 1839 fekk han avskil frå fast presteteneste slik at han betre kunne halde fram arbeidet til beste for det samiske folket.
Språkforskaren
Stockfleth høyrde til opplysningstida sine teologar. Han gjorde eit stort arbeid som prest for det samiske folket, spesielt på det litterære området. I samarbeid med den danske språkforskaren professor Rasmus Rask utvikla Stockfleth det samiske skriftspråket vidare slik at det kunne verte brukt i religiøs litteratur. Han gav ut fleire samiske lesebøker og ein samisk grammatikk.
Kautokeino 1851-52
I 1851 reiste Stockfleth for siste gong til Finnmark. Han vart straks oppfordra til å reise til Kautokeino, der den læstadianske vekkinga hadde ført til andeleg uro. Biskopen håpte Stockfleth kunne greie å leie vekkinga inn på eit sunnare spor, sidan Stockfleth kunne samisk, og alle dei andeleg vakte samane kjente bøkene hans. Men i møte med ein framand kristendom greidde han ikkje temje temperamentet sitt. Han møtte samane i forsamlinga deira, men då mange i møtet vart gripne av ekstase, gav han seg til å slå rundt seg både med hendene og med stokken sin for å få dei til sans og samling.
Sjølv om det første møtet vart skremmande, heldt dei andeleg vakte samane fram med å møte Stockfleth, men det kom lite ut av samtalane. Han reiste frå Finnmark få månader før Kautokeino-opprøret. Frå 1853 mottok han pensjon frå staten.
The Roop
The Roop er eit litauisk poprock-band frå Vilnius. Gruppa vart skipa i 2014 og består av songaren og keyboardspelaren Vaidotas Valiukevičius, trommeslagaren Robertas Baranauskas og gitaristen Mantas Banišauskas. Gruppa skulle ha representert Litauen i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland med låten «On Fire», men tevlinga vart avlyst på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020.
Bakgrunn
The Roop vart skipa i november 2014 i Vilnius. Dei tre medlemmane hadde alle erfaring frå musikkbransjen tidlegare, og vokalisten Vaidotas Valiukevičius hadde òg erfaring som skodespelar og programleiar. Debutplata To Whom It May Concern vart produsert av plateselskapet DK Records og gjeve ut i 2015.
I 2018 deltok The Roop i musikktevlinga Eurovizijos med låten «Yes, I Do». Vinnaren av tevlinga fekk representera Litauen i Eurovision Song Contest, og gruppa enda på tredjeplass.
I 2020 deltok gruppa på nytt i tevlinga, denne gongen med låten «On Fire». I finalen 15. februar 2020 vann gruppa både jury- og telefonrøystinga og vann dermed konkurransen samanlagt. Dei skulle dermed ha representert Litauen i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam. Litauen var trekt til å deltake i semifinale 1 tysdag 14. mai. På grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 såg EBU seg nøydd til å avlysa tevlinga for å hindra spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen COVID-19.
Vampyr
Vampyrar er mytiske skapnader kjende for å suge blod av menneske. Dei stammar frå aust-europeisk folketru, men har gått inn i moderne litteratur og populærkultur der dei har utvikla seg vidare.
Originalt høyrer dei til i folkeminne på Balkan og i Romania, der det vart fortald om kvilelause daudingar som drakk blodet av levande. Dette gjorde dei oftast ved å gå til åtak på dei og drikke rett av hjarta. Vampyrane vert rekna til dei vandaude, og kan òg omtalast som blodsugar-draugar (Ola Raknes).
På 1800-talet vart vampyrane nytta i litteraturen, og vart særskild skildra av Bram Stoker i romanen om Dracula. Stoker skapte ein ny forestilling om vampyrane, som kopla dei saman med driftene i borgarskapet. Desse vampyrane drakk av halspulsåra, og slik vert dei mest framstilt i dag.
Vampyrane er sidan vortne populære i ei rekkje filmar og TV-seriar, frå Nosferatu til Buffy the Vampire Slayer. Dei er òg nytta i forfattarskapet til Anne Rice.
Aalst
Historie
Aalst vart først nemnd i skriftlege kjelder på 800-talet, då han vart skildra som villa Alost, under Abbeden av Lobbes. I mellomalderen voks byen som eit strategisk punkt der vegen frå Brugge til Köln kryssa Dender. På 1000-talet vart Aalst overført frå pagusen av Brabant til Grevskapet Flandern. Sidan han låg ved grensa til Det tysk-romerske riket hadde han likevel ein viss grad av sjølvstende. Forholdet til Brabant er best bevart i det kvite og raude byvåpenet til byen, som var fargane til Lotharingia.
Bygginga av rådhuset starta på midten av 1100-talet. Det er det eldste rådhuset som finst i Belgia i dag. Fleire manuskript frå denne perioden ligg framleis i byarkivet. Rådhuset, og byen sjølv, vart nesten heilt øydelagd av brann i 1360. Byen vart raskt bygd opp att og eit nytt klokketårn i gotisk stil vart bygd på 1400-talet. Dette var ei tid med stor velstand i byen, som var dominert av det mektige lauget til vevarane. På denne tida vart òg Dirk Martens frå byen den første boktrykkaren i Dei spanske Nederlanda og opna eit trykkeri i 1473 som gav ut bøker av forskjellige forfattarar, mellom anna Kristoffer Columbus. Martens vart seinare ein professor ved Det katolske universitetet i Louvain.
Aalst vart hardt råka av åttiårskrigen (1568-1648). Han vart seinare erobra av Frankrike i Devolusjonskrigen i 1667, og dei hadde byen og resten av Dei spanske Nederlanda til godt ut på 1700-talet. Under franskmennene blømde den tekstilbaserte industrien. 1800-talet var prega av samfunnskriser skapt av den industrielle revolusjonen og Fader Adolf Daens og partiet hans, Christene Volkspartij, dukka opp for å forsvare rettane til arbeidarane. Aalst var okkupert av tyskarane under begge verdskrigane på 1900-talet.
Karl Wilhelm Reinmuth
Karl Wilhelm Reinmuth var ein tysk astronom.
Han var ein svært produktiv oppdagar av asteroidar, heile 395. Alle asterodiane vart oppdaga medan han frå 1912 til 1957 arbeidde hos Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl, eit astronomisk observatorium som ligg på Königstuhl, ein ås oppom Heidelberg i Tyskland. Den første var 796 Sarita i 1914.
Dei viktigaste oppdagingane er 1322 Coppernicus, Apollo-asteroidane som starta med 1862 Apollo, og 69230 Hermes. 69230 Hermes vart oppdaga av Reinmuth i 1937, men let seg ikkje finne seinare. Den vart funnen igjen hausten 2003 som ei følgje av LONEOS-programmet, der ein har leita etter slike asteroidar som kjem nær jorda.
Han oppdaga 5535 Annefrank som Stardust-romskipet har sett nærare på.
Han oppdaga to kometar, dei periodiske kometane 30P/Reinmuth og 44P/Reinmuth.
Asteroid 1111 Reinmuthia er oppkalla etter han, og vart oppdaga av han. Slik namnsetting har ein gått bort frå sidan.
Initialane på asteriodane 1227 til 1234, alle oppdaga av Reinmuth, stavar «G. Stracke». Denne tyske astronomen hadde sagt at dei ikkje skulle gi nokon asteriode namn etter han. Reinmuth heidra han på denne måten i staden:
Dess
Dess (engelsk D-flat, italiensk Re bemolle) er i musikken namnet tonen ein får ved å senke tonen D eitt kromatisk halvtonetrinn.
388 Charybdis
388 Charybdis er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 7. mars 1894 av Auguste Charlois ifrå Observatoire de Nice.
53 Kalypso
53 Kalypso er ein stor og veldig mørk hovudbelteasteroide. Den vart oppdaga av R. Luther 4. april 1858. Den er namnsett etter Kalypso, ei sjønymfe frå gresk mytologi. Saturnmånen Calypso har og same namneopphav.
Jår'galæd'dji
Jår'galæd'dji var eit samisk forlag i Båteng i Tana, grunnlagt i 1974 av Odd Ivar og Aage Solbakk. Det starta opp med musikkutgjevingar i 1974 og bøker frå og med 1976.
Ein av dei mest kjende utgjevingane til forlaget var Vulle Vuojaš, eller Donald Duck & Co, i 1978-88.
Vette
Vette er nytta i folkloristikken som eit samlande omgrep for alle slag naturmytiske vesen og underjordiske. Etymologisk tyder det det same som vesen.
Ulike slag vette er alvar, dvergar, troll, tusser, haugfolk og andre. Demonar av ulike slag kan òg koma inn under omgrepet.
På nynorsk og tradisjonelt i folkeminnegranskinga er vette inkjekjønn, «eit vette» (som i vesen). På bokmål vert ordet ofte bøygd i hankjønn.
S/2004 S 3
S/2004 S 3 er et foreløpig namn gitt til ein ubekrefta måne i bane rett utanfor F-ringen til Saturn.
Han blei oppdaga ved hjelp av bilde som romsonden Cassini tok den 21. juni 2004, og oppdaginga blei meld frå den 9. september same året.
Kort tid etter oppdaginga av S/2004 S 4 fann ein eit anna objekt, kalla S/2004 S 4, rett innanfor f-ringen. Ein veit ikkje om, eller korleis, månar eventuelt kan passere ringane, så sannsynlegvis er S/2004 S 3 og S/2004 S 4 to forskjellige objekt — det kan til gjengjeld heller ikkje utelukkast at det er tale om eitt objekt, med ein bane som kryssar f-ringen.
Joe Walsh
Joseph Fidler «Joe» Walsh er ein USA-amerikansk songar, låtskrivar, komponist, multi-instrumentalist og plateprodusent. I ein karriere som har vart meir enn 40 år, har Walsh vore medlem av fem suksessrike rockeband: Eagles, the James Gang, Barnstorm, The Party Boys og Ringo Starr & His All-Starr Band. I 1990-åra var han òg medlem av den kortvarige supergruppa The Best. Han har òg hatt ein suksessrik solokarriere og vore ein aktiv studiomusikar for mange andre artistar. I 2011 plasserte Rolling Stone Walsh på 54. plassen på lista si over dei 100 beste gitaristane gjennom tidende.
Walsh vart med i Eagles i 1975 som klaverinstrumentist og gitarist etter at det opphavlege medlemmet Bernie Leadon slutta. Det første albumet hans med bandet var Hotel California. I 1998 valde magasinet Guitarist ut gitarsoloane på songen «Hotel California» av Walsh og Don Felder som ein av dei beste gitarsoloane gjennom tidene, med ein åttande plass.
Som soloartist gav Walsh ut debutalbumet sitt The Smoker You Drink, the Player You Get i 1973. Sidan den gong har han gjeve ut tolv studioalbum, seks samlealbum og to konsertalbum. Av solohittar finn ein «Rocky Mountain Way», «Life's Been Good», «All Night Long», «A Life of Illusion» og «Ordinary Average Guy».
Som medlem av Eagles, vart Walsh innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1998, og Vocal Group Hall of Fame i 2001. The Eagles vert rekna som eit av mest inspirasjonsrike banda i 1970-åra og dei har vore eit av dei mestseljande amerikanske gruppene i musikkhistoria. Walsh sine kreative, musikalske bidrag har blitt hylla av mange av dei beste rockegitaristane, som Led Zeppelin-gitaristen Jimmy Page, som sa «han har ei valdsam kjensle for instrumentet. Eg har elska stilen hans sidan han var med i James Gang.» Eric Clapton sa ein gong «han er ein av dei beste gitaristane som har dukka opp no på ei tid. Eg høyrer ikkje på mange album, men eg høyrer på hans.» The Who-gitaristen Pete Townshend, ein ven av Walsh, sa «Joe Walsh er ein flytande og intelligent musikar. Det finst ikkje så mange som det.»
Biografi
Walsh vart fødd i Wichita i Kansas, og studerte opphavleg obo og klarinett, og spelte seinare bass i dei lokale banda the G-Clefs og the Nomads. Medan han gjekk på Kent State University byrja han omsider å spele gitar, og var frontmann i studentgruppa the Measles frå 1965 til 1969. Han vart så med i den Cleveland-baserte hardrocktrioen the James Gang, og spelte på debutplata Yer' Album. Albumet deira The James Gang Rides Again i 1970, vart det kommersielle gjennombrotet deira med radiohitten «Funk», og selde til gullplate. Oppfølgjaren Thirds, vart ein annan suksess, med klassikaren «Walk Away», men Walsh syns power-trioformatet til James Gang vart for avgrensa og slutta i gruppa kort tid etter.
Etter å ha flytta til Colorado, danna Walsh gruppa Barnstorm, som spelte inn eit album med same namn i 1972, før han gav ut det første soloalbumet sitt seinare på året, The Smoker You Drink, the Player You Get. Plata nådde topp 10 og gav han hitten «Rocky Mountain Way», og vart oppfølgd av So What i 1974. Etter You Can't Argue with a Sick Mind i 1976, erstatta Walsh gitaristen Bernie Leadon i det særs populære bandet Eagles, og debuterte for dei mest bestseljaren Hotel California. Han fortsette òg solokarrieren sin, og gav ut But Seriously, Folks... i 1978. Den største hitten hans som soloartist kom frå dette albumet, «Life's Been Good», som neten nådde topp 10 i USA. I 1979 annonserte Walsh at han stilte som presidentkandidat for USA og lovde «gratis drivstoff til alle» om han vann (det gjorde han ikkje). Det siste Eagles-albumet, The Long Run, kom ut same året.
Korgan
Korgan er ein by og eit distrikt i provinsen Ordu i Svartehavsregionen i Tyrkia. Byen har kring 13 000 innbyggjarar, medan distriktet har kring 40 000. Byen ligg 673 meter over havet.
Det har vore drive utvinning av jernmalm i distriktet sidan kong Mithridates av Pontus.
9. november
9. november er den 313. dagen i den gregorianske kalenderen (314. under skotår). Det er 52 dagar att av året.
Dessess
Dessess, eller D♭♭ (engelsk D-double flat, italiensk Re doppio bemolle) er i musikken namnet tonen ein får ved å senke tonen D to kromatiske halvtonetrinn. På eit tangentinstrument vil Desses tilsvare tonen C.
Zschopau
Zschopau er ei elv i Sachsen i Tyskland og ei av sideelvane til Freiberger Mulde frå venstre med ei lengd på 128 km. Ho har sitt utspring i Erzgebirge i fjellsida til Fichtelberg, nær grensa til Tsjekkia. Ho renn nordover gjennom byane Schlettau, Wolkenstein, Zschopau, Flöha, Frankenberg, Mittweida og Waldheim. Ho munnar ut i Freiberger Mulde i landsbyen Schweta, vest for Döbeln.
Airdrie i Alberta
Airdrie er ein by i Alberta i Canada, ikkje langt frå Calgary. I 2011 hadde byen eit folketal på 42 564 personar.
Historia til byen går tilbake til 1891, då det blei bygd ein jernbanestopp her under bygginga av jernbanen mellom Calgary og Edmonton. Han blei kalla opp etter Airdrie i Skottland. Det blei likevel ikkje bygd noko særleg meir her før i 1901, då det mellom anna kom til eit postkontor og ein butikk. Dei neste åra kom det raskt til fleire matbutikkar, apotek, hotell og restaurantar. I september blei 1909 Airdrie erklært som by, og i 1974 fekk han byrettar. Airdrie hadde ei folkeauke frå 309 innbyggjarar i 1959 til 1 442 i 1977. Sidan gjekk auken raskt, og i 1982 var innbyggjartalet 9 981. Dette kan delvis forklarast med at mange folk som arbeider i Calgary har flytta ut til Airdrie.
Airdrie har ein venskapsby i Sør-Korea, Gwacheon.
Diss
Diss (engelsk D-sharp, italiensk Re diesis) er tonen ein får ved å heve tonen D eit kromatisk halvtonetrinn.
Gölhisar
Gölhisar er ein by og eit distrikt i provinsen Burdur i Middelhavsregionen i Tyrkia. Byen har kring 13 000 innbyggjarar.
389 Industria
389 Industria er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 8. mars 1894 av Auguste Charlois ifrå Observatoire de Nice.
Hamsundpollen
Hamsundpollen er ein liten fjord i Hamarøy kommune i Nordland. Fjorden strekkjer seg 4,5 km sørover til Hamsund i botn av fjorden.
Fjorden har innløp mellom Kyllingmark i vest og Buøya i aust. Pollen er full av holmar og skjer. Grenda Egedalen ligg like ved Hamsund på vestsida av fjorden.
Fv664 går langs vestsida av fjorden.
Mednyj
Mednyj (russisk о́стров Ме́дный), stundom kalla Koparøya, er den nest største øya (etter Beringøya) i Kommandørøyane aust for Russland. Dei andre øyane i øygruppa er langt mindre.
Øya vart ikkje busett før tidleg på 1900-talet då aleutarar kom frå Attu Island i Aleutane til Mednyj.
Øya er 56 km lang og mellom 5 og 7 km brei. Ho har eit areal på 186 km². Det høgaste punktet på øya er 640 meter over havet. Den årlege middeltemperaturen er 2,8 °C. Om lag 100 meter nordvest for øya ligg Beversteinane (Бобровые камни på Russisk), to småøyar som er knytt saman av eit eid og som har ei total lengd på 1 km.
Øya vart utforska av Vitus Bering under ekspedisjonen hans i 1741. Mot slutten av 1800-talet vart busetnaden Preobrazjenskij grunnlagd av aleutarane som flytta hit frå Attu Island.
I 1867 var øya ein del av salet av Alaska til USA, men Russland heldt seinare på kontrollen over øya. I 1970 vart alle innbyggjarane på øya flytta til naboøya Beringøya. Fram til 2001 var det ein militær grensepost på øya og sidan den gong har øya vore utan innbyggjarar. Kvart år vert det halde vitskaplege undersøkingar av dyre- og plantelivet på øya.
Eşme
Eşme er ein by og eit distrikt i provinsen Uşak i det indre av Egearregionen i Tyrkia. Byen har kring 13 000 innbyggjarar.
Hovudnæringa er tobakksdyrking.
Treene
Treene (dansk Trenen) er ei elv i Schleswig-Holstein i Tyskland og ei av sideelvane til Eider frå høgre med ei lengd på 73 km. Elva har utspring nord i Angeln søraust for Flensburg og renn hovudsakleg sørvestover og munnar ut i Eider nær Friedrichstadt.
Skatval kyrkje
Skatval kyrkje ligg ved E6 på Skatval i Stjørdal kommune i Trøndelag fylke, og var opphavleg ei mellomalderkyrkje, men er blitt påbygd fleire gonger. Kyrkja slik ho står i dag er ei trekyrkje frå 1901. Det er kyrkjegard ved kyrkja.
I 1589 var det tre kyrkjer som det ikkje lenger var behov for, Auran og Fløan kyrkjer i Skatval og Skjølstad kyrkje i Hegra. Det vart då igjen fire kyrkjer i Stjørdal prestegjeld, hovudkyrkja Værnes kyrkje og Skatval, Hegra kyrkje og Lånke kyrkje. Desse kyrkjene vart betent av to prestar.
Ved kongeleg resolusjon 28. juli 1849 vart Stjørdal prestegjeld delt, og Nedre Stjørdal prestegjeld kom til å bestå av Værnes (Stjørdal) hovudsokn og anneksa Lånke og Skatval. Prestegjeldet fekk ein sokneprest og ein kapellan.
Presteidfjorden
Presteidfjorden er ein fjord i Hamarøy kommune i Nordland. Fjorden strekkjer seg 8,5 km sørvestover.
Fjorden har innløp mellom Jekteneset i nordvest og Gunnarboren i søraust. Fjorden går generelt vestover på austsida av Hamarøya. På sørsida av fjorden ligg bygda Presteid. Frå her går det eit smalt sund sørover kalla Presteidstraumen. Fjorden held fram eit lite stykke sørover på andre sida og ned til ei vik kalla Glimmen.
Riksveg 81 går langs sørsida av fjorden og kryssar Presteidstraumen via Presteidbrua. Frå Presteid går Fv665 nordover langs vestsida.
L.A. (Light Album)
L.A. (Light Album) er det 23. studioalbumet til The Beach Boys og kom ut 16. mars 1979. Det var produsert av Bruce Johnston, The Beach Boys og Jim Guercio (bortsett frå songen «Here Comes The Night» som er produsert av Bruce Johnston og Curt Becher).
Originalen til den nær elleve minuttar lange discosongen «Here Comes The Night» finst på albumet Wild Honey frå 1967.