cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bude
Bude (kornisk Bud) er ein ferieby ved kysten av grevskapet Cornwall i England. Han har kring 9000 innbyggjarar og ligg ved munningen til elva Neet, like sør for Flexbury og vest for Stratton.
Han var tidlegare ei viktig hamn og så ei kjelde for sjøsand som vart nytta til å utbetre jordsmonnet i lyngheier. Staden var ein populær feriestad på 1900-talet.
Mbulaeni Mulaudzi
Mbulaeni Mulaudzi var ein sørafrikansk friidrettsutøvar frå Limpopo-provinsen i det nordaustlege Sør-Afrika. Han tevla internasjonalt på 800 meter, der han vann VM-gull i 2009, tok OL-sølv i 2004 og VM-bronse i 2003.
Aktiv
Mulaudzi sitt fyrste store meisterskap var VM i friidrett 2001 i Edmonton, der han vart sjettemann på 800 m. Året etter vann han spesialdistansen i samveldeleikane og vart nummer tre i den panafrikanske meisterskapen. Mulaudzi enda på tredjeplassen under VM i Paris i 2003, bak Djabir Saïd-Guerni og Jurij Borzakovskij.
Under opningsseremonien ved Sommar-OL i Aten i 2004 fekk Mulaudzi æra med å vere flaggberar for den sørafrikanske troppen. I Aten-leikane tok han elles den olympiske sølvmedaljen på 800-meteren, hårfint framom kenyansk-danske Wilson Kipketer, Jurij Borzakovskij vann løpet. Mulaudzi klarte ikkje å kvalifisere seg til finalen under VM 2005, ved VM 2007 kom han inn til sjuandeplass. Under Sommar-OL 2008 rauk han på ny ut i semfinalane.
Høgdepunktet for Mulaudzi kom under friidretts-VM 2009 i Berlin. Sidan tempoet i løpet var heller lågt, vart medaljestriden avgjort i eit rivande spurtoppgjer. Her lukkast Mulaudzi å vinne på tida 1.45,29, seks hundredels sekund framom vinnarane av sølv og bronse. Same sesongen gjorde han med 1.42,86 sitt liv snøggaste 800-meter.
Ved innandørs verdsmeisterskap på 800 m vann Muluadzi gull i 2004 og fekk sølvmedaljar i 2006 og 2008.
Tete Lidbom
Tete Andreas Lidbom er ein norsk radioprogramleiar. Lidbom er programleiar i fotballpodkasten Heia Fotball saman med Sven Bisgaard Sundet. Han var òg programleiar i underhaldingsprogrammet Norske tilstander på NRK P3. Tidlegare har han jobba som musikkprodusent for Urørt i P3 og musikkprogrammet Tete. Frå 2009 til 2011 spelte Lidbom trommer i punkbandet Disko Violente.
T-banen i København
T-banen i København (dansk: Københavns Metro) er ein dobbeltspora, elektrisk driven tunnelbane med automatiserte, førarlause tog for persontrafikk i Københavnområdet. Han tener byane København, Frederiksberg (ein eigen kommune inni Københavns kommune) og Tårnby på Amager, og vart opna i 2002. I 2007 vart han kåra av tunnelbaneekspertar til den beste tunnelbanen i verda.
Tete Lidbom
Hausten 2019 og 2020 var Lidbom programleiar for P3-aksjonen, saman med høvesvis Ronny Brede Aase, Markus Neby, Adelina Ibishi, Martin Lepperød og Ingrid Simensen.
Lidbom gjekk på Strinda videregående skole og har studert ved Norges teknisk-naturvitenskapelige universitet.
T-banen i København
Banen har 22 stasjonar, ni av dei ligg under bakken. Tunnelane er lagt 25 – 30 meter under jordoverflata for å kunne borast ut i kalkfjellet under byen med store boremaskinar som tok ut heile tunnelprofilen på ein gong. Kalksteinen er eit stabilt materiale som er veleigna til å bygge slike tunnelar i. Med unnatak for tunnelen vest for Fredriksberg stasjon er mesteparten av tunnelane bora gjennom slik kalkstein, som er eldre enn ca. 61,7 millionar år. Over kalksteinen ligg det moreneavleiringar eldre enn om lag 9.600 f.Kr., altså frå siste istida.
Alto Alegre
Alto Alegre er ein kommune i delstaten Roraima i Nordregionen av Brasil. Han har grense mot Venezuela i vest. Elles grensar han mot dei brasilianske kommunane Amajari i nord, Boa Vista i aust og Mucajaí og Iracema i sør.
T-banen i København
Til liks med det som er vanleg for tunnelbanar, får toga straum til drifta gjennom straumskjener langs spora, ikkje ved leidning over toga. I tunnelane, på motsett side av der straumskjena er montert, er det fortau som kan nyttast til evakuering av toga om det trengst, og det er naudutgangar for kvar 600 meter. Tunnelane er godt opplyste for at det skal vere lett å finne vegen ut. Elektriske kablar, vassrøyr for brannslokking og andre tekniske innretningar er plasserte under desse naudfortaua, og det er ekstra plass i kabelkanalane som vert leigd ut for fiberkablar for ulike sambandsnett. For å spare energi til oppbremsing og start av togsetta ved stasjonane, er tunnelane bygde slik at stasjonane ligg på eit høgare nivå enn resten av banen, slik at toga køyrer i utforbakke når dei set opp farten frå stasjonen, og i motbakke når dei bremsar ned mot stasjonen. Denne løysinga har vore lett å lage til i det flate landskapet som Stor-København ligg i.
Metrotunnelen går under sundet til øya Amager, der banen deler seg i Christianshavn i ei line til Vestamager gjennom Ørestad (line M1) og ei line til Københavns Lufthavn langs Amager Strandpark (line M2), forlenga til lufthamna i 2007. På Amager går linene på jordoverflata eller som høgbane.
Metroen er open heile døgeret, og toga går utan faste rutetider, men med mellomrom som varierer i tid frå to til tjue minutt.
I 2009 hadde metroen 50 millionar reisande. Saman med S-toga og dei lokale DSB-toga, utgjer den førarlause metroen det skjenegåande transportsystemet i Københavnsområdet.
Konstruksjon av den fjerde fasen i metrosystemet, Cityringen, er byrja. Lina skal gå i tunnel i ein ring kring bykjernen, og skal etter planen opnast i 2018.
Eigaren av metroen er Metroselskabet, eit selskap som Københavns og Frederiksberg kommunar eig saman med det danske transportministeriet. Dotterselskapet Metro Service A/S opererer systemet.
Øvre Eide naturreservat
Øvre Eide naturreservat er ei verna flatmyr i Kopervik-området i Karmøy kommune. Verneområdet strekkjer seg austover frå Nordre Brekkevatn og svinger oppover mot Øvre Eideveg der ho også breiar seg ut.
Naturreservatet blei verna i 1986 med grunngjevinga at dette er eit spesielt variert område med innslag av mange spesielle artar.
Songen Blue Kentucky Girl
«Blue Kentucky Girl» er ein song skriven av Johnny Mullins og først spelt inn av den USA-amerikanske countryartisten Loretta Lynn. Han kom ut i mai 1965 som den første singelen og tittelsporet på albumet Blue Kentucky Girl. Songen nådde sjuandeplassen på Billboard Hot Country Singles & Tracks-lista.
Emmylou Harris-versjonen
«Blue Kentucky Girl» vart sidan spelt inn av den USA-amerikanske countryartisten Emmylou Harris. Harris-versjonen kom ut i september 1979 som den andre singelen og tittelsporet på albumet hennar Blue Kentucky Girl. Denne versjonen nådde sjetteplassen på Billboard Hot Country Singles & Tracks-lista. Basert på denne versjonen vart songen nominert til Grammyprisen for beste countrysong i 1980.
Andre versjonar
Skeeter Davis spelte inn songen i 1982 på albumet hennar Live Wire.
Chimamanda Ngozi Adichie
Chimamanda Ngozi Adichie er ein forfattar frå Nigeria. Ho har skrive ei rekkje romanar, noveller og sakprosa. Ho vann ein MacArthur Genius Grant i 2008. Fram til 2017 hadde ho gitt ut seks bøker.
Biografi
Adichie er dtter av den fyrste statistikkprofessoren i Nigeria, James Nwoya, og den fyrste kvinnelege studenten ved universitetet i Nigeria, Grace Ifeoma. Ho vaks opp i ein igbo-familie saman med fem søsken i byen Enugu. Da ho var 19, forlét ho Nigeria for å ta høgare utdanning i USA. Ho begynte på medisin- og farmasistudiet ved Drexel University i Philadelphia. Ho vart deretter overført til Eastern Connecticut State University for å bu nærare systera si som hadde legepraksis i Coventry i Connectuct>Coventry. Her studerte ho kommunikasjon og vitskap, og fullførte sin bachelorgrad i 2001.
Forfattarskap
Boka En halv gul sol er skriven i 2006 og publisert av Knopf/Anchor. Boka blei filmatisert av dramatikaren Biyi Bandele i 2014. Handlinga finn stad under den nigerianske borgarkrigen (1967-70), vanlegvis kjend som Biafra-krigen. Boka viser korleis krigen påverkar fem ulike personar, tvillingsøstrene Olanna og Kainene, professoren Odenigbo, tenaren Ugwu og engelskmannen Richard. Handlinga krinser rundt Olanna og Kainene som begge har funne kjærleik. Olanna flytter inn med sin store kjærleik Odenigbo, medan Kainene møter engelskmannen Richard. Men når krigen bryt ut blir heim og familiar splitta. Boka kom ut på norsk i 2008, utgjeven av Gyldendal. Omsetjaren av boka var Mona Lange. Boka blei omtalt som ei sterk og stor episk forteljing om redslene frå Biafrakrigen, kjærleikens kraft, svik og forsoning. Ho fekk terningkast fem av bokelskere.no, og terningkast fem av adlibris.com.
Boka Kvelningsfornemmelser var skriven i Nigeria og vart utgitt i april 2009 av forlaget Fourth Estate. Boka blei seinare omsett av Mona Lange i 2010 og blei publisert i Noreg av Gyldendal. Kvelningsfornemmelser er den første novellesamlinga til Chiamanda Aditchie, og har fått god kritikk, mellom anna terningkast 6 av Arne Hugo Støland i VG. Kvelningsfornemmelser fortel mykje om banda som bind kvinner og menn, foreldre og barn saman.
Americanah blei skriven i 2013 og sett om til norsk av Hilde Stubhaug i 2014. Ho blei ein av årets 10 mest selde romanar i Noreg og vann Orange price of fiction i New York. Teksten handlar om Ifemelu og Obinze som forelska seg da dei var tenåringar i Lagos. Men Nigeria er under militært diktatur, og dei som kan forlate landet, gjer det. Vakre og sjølvsikre Ifemelu reiser til Amerika for å studera. Ho opplever nederlag og sigrar, finn og mistar kjærleik og venner, og må forhalde seg til spørsmål om rase. Den stille og ettertenksomme professorsonen Obinze hadde håpa å reise etter henne, men etter terroråtaket mot World Trade Center slepp han ikkje inn i USA. I staden etablerer han eit nytt liv London. Mange år seinare er Obinze ein velstående mann i det nye, demokratiske Nigeria, mens Ifemelu har oppnådd suksess i Amerika som forfatter av ein anerkjend blogg. Da Ifemelu reiser heim igjen til Nigeria og ho og Obinze tek opp att lidenskapane sine – for heimlandet sitt og for kvarandre - står dei overfor dei vanskelegaste valgene dei nokon gong har måtta foreta.
Vi burde alle være feminister var skrive i 2014 og kom på norsk i 2015, omsett av Kari Marstein. Det er eit personleg og velargumenterande essay som stammer frå Adichie sitt populære TED-føredrag med same namn. Ho introduserer leseren for ein unik definisjon av feminisme i det 21. hundreåret, ein definisjon som bygger på inkludering. Når Adichie i høg grad bruker sine eigne opplevingar og si djupe forståing for kjønnspolitikken si ofte tilslørte røynd, utforskar ho kva det vil seie å vere kvinne nett no - ei oppfordring til at alle burde vere feministar.
Thomas Mellin-Olsen
Thomas Mellin-Olsen er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Bergen som vann gullmedaljen i lengdehopp i samtlege fire noregsmeisterskap i åra 2002-05. Elles utmerkte han seg som ein habil 100-meterløpar. Han var medlem i Gular.
Karriere
Allereie i sitt syttande år hoppa Mellin-Olsen 7,16 meter i lengdegropa. Dei komande åra satsa han på 100 meter, der han som best fekk notert 10,39 sekund ved eit stemne i Uddevalla den 24. juli 1999. Etter 2000 konsentrerte han seg om lengdehopping. 22. juli 2002 vann han lengde-øvinga under europacup for landslag i slovakiske Banská Bystrica med eit hopp som målte 7,91 meter, hans livs lengste. Tre veker seinare kvalifiserte han seg til EM-finalen i München med eit hopp på 7,85 m. I finalen vart han tolvte- og sistemann med sine 7,57 m. Veka etter vart han norsk meister i øvinga for fyrste gong, ein prestasjon han gjentok dei neste tre åra.
Platform Spur
Platform Spur er eit kileforma sandsteinsplatå som stig til 2350 meter over havet og smalnar inn mot nordaust, mellom Bindschadlerbreen og Jezekbreen i nordvestlege område av Royal Society Range i Victoria Land. Han fekk det skildrande namnet av Alan Sherwood, som leia ei gruppe geologar frå New Zealand i området i 1987-88.
Isflå
Isflå eller Isflåen (dialektisk: isflåna), matrikkelgard nr 98 i Stranda kommune, er ein nedlagt gard som ligg på austsida av Sunnylvsfjorden i Møre og Romsdal.
Om namnet
Oluf Rygh har inga god forklaring på namnet då dei eldre formene er mange og sterkt avvikande, som til dømes «Hirdtzflåen» og «Hirsflåen». Han trur helst at ein må tolke namnet som halvemål, med andre ord Hisflå (då har første namnelekken ikkje noko med «is» å gjere).
Garden og folket
I gamal tid var Isflå gard nr 1 i Sunnylven skipreide og i eldgamal tid høyrde strekninga frå Ospahjellneset (i Norddalsfjorden) til Isflå, til Stranda. Då dette landskapet gjekk over til Norddal kommune, vart Isflå verande att. Av praktiske grunnar kom då garden til å ligge under Sunnylven, sjølv om kommungrensa skulle tilseie at han høyrde til Norddal. Eigarane av Isflå var oftast frå Stranda
Dei få husa på garden, truleg eit stovehus, ein fjøs og kanskje ei løe, låg i bratt lende, om lag 150 m frå sjøen og i livd av ein liten hammar. Første brukar som er nemnt på Isflå, er Sifuert som drog ut til Kalmarkrigen i 1611. Det er nemnt at det var brukarar på garden fram til om lag 1740. Presten Hans Strøm omtala garden i «Beskrivelse over Fogderiet Søndmør» som kom ut i 1766. Han skreiv at soknet i Sunnylven byrja ved denne garden som han kalla «Iisflaae» eller «Hirtzflaae», og at der då var éin gardmann og éin husmann.
Etter den tida ser det ut til at garden låg øyde resten av 1700-talet. Omkring 1801 kom der nye folk. Det er nemnt at der var brukarar i 1818, men dei vart truleg dei siste som budde på Isflå. I 1847 vart garden delt i to jamstore bruk og ved matrikuleringa i 1866 vart det skrive at garden låg øyde.
Skredet
Forfattaren Arild Flydal var på tur til Isflå i 2003 og i boka «Fjordfolket» (sjå ref.) skildra han med tekst og bilete ein triveleg stad med mange spor etter folket som hadde budd der. Av det gamle tunet på garden var berre restar murane att og det einaste huset på staden var ei lita hytte nede ved sjøen.
I skredet i 2008 vart hytta totalt øydelagt, landskapet vart endra og staden er ikkje lenger brukande til bustad.
Notar
<references group="Note"/>
OK
Ordet vart teke opp i populær bruk frå midten av 1800-talet, og seinare på ei rekkje språk over heile verda.
Charcot Cove
Charcot Cove er ei vik på kysten av Victoria Land mellom Bruce Point og Cape Hickey. Ho vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, som kalla ho opp etter dr. Jean-Baptiste Charcot, ein kjend polfarar både i Arktis og Antarktis.
Plug In Baby
«Plug In Baby» er ein song av det engelske alternative rockebandet Muse som er med på det andre studioalbum deira, Origin of Symmetry, frå 2001. Songen blei utgjeven som hovudsingelen frå albumet den 5. mars 2001. Det blei den singelen som nådde høgast opp på UK Singles Chart av bandet sine songar med 11. plass, fram til den blei overgått av «Our Time Is Running Out», som nådde åttande plass i 2003. I dag blir Plug In Baby rekna som ein av Muse sine mest kjende songar. Det er liveinnspelingar av songen å finne på live albuma Hullabaloo Soundtrack (2002) og HAARP (2008). «Plug In Baby» fekk særs god kritikk for gitar-riffet i opninga, og lesarane til magasinet Total Guitar kåra det til den beste gitar-riffet frå 2000-talet.
Komposisjon
«Plug In Baby» er ein elektronisk rocke-song skrive i D-dur. Hovudsakleg er gitar og bass brukt. Songen har eit tempo på 135 bpm og har ein riff basert på den harmoniske mollskalaen.
I andre medium
Songen har vært med på videospela Guitar Hero 5 og Rocksmith.
Kjelder
''Denne artikkelen bygger på «Plug In Baby» frå, den 19. august 2015.''
S/S Siljan
Historie
Siljan var bygd i England i 1920 for skipsreiaren J.W. Tatem i Cardiff og heitte då «Pilton». I 1938 vart skipet kjøpt til Sverige av skipsreiaren H. Lundgren i Helsingborg og høyrde til sidan reiarlaget AB Sigyn under namnet «Siljan». Kaptein Cronberg hadde befalet på «Siljan» frå første til siste reise. Han hadde tidlegare ført S/S Japan; denne blei torpedert den 4. mai 1941 utanfor Vest-Afrika.
Torpederinga
«Siljan», som hadde gått utanfor avsperra Skagerrak sidan april, var i september 1940 på reisa frå Cardiff til Lisboa. Då skipet den 26. september var cirka 250 sjømil vest for Irland vart fartøyet torpedert og sokk. Mannskapet gjekk i livbåtane og redda seg frå fartøyet. Det sat ni mann i kvar av dei tre livbåtane. Desse mista seinare kontakten med kvarandre. Livbåten til befalhavaren nådde etter ni døgn inn til Dingle på sørvestkysten av Irland etter ei strabasiøs reise. Livbåten til andrestyrmannen trefte etter seks døgn på den franske fiskekuttaren Auguste Maurice og kunne førast inn til ei fransk hamn. Den tredje livbåten med ni mann ombord, under befaling av førstestyrmannen, høyrde ein ikkje meir frå.
Pikaljovo
Pikalyovo (russisk Пикалёво) er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 240 km søraust for Sankt Petersburg og 25 km aust for Boksitogorsk.
Historie
Ein busetnad der byen ligg i dag har vore kjend sidan 1620. I 1906 vart jernbanestasjonen Pikaljovo på St. Petersburg–Vologda-banen åpnet. Han var kalla opp etter bonden Pikaljov, som hadde grunnlagd ein khutor i nærleiken. Den noverande busetnaden Pikaljovo, som fekk namn etter jernbanestasjonen, vart grunnlagd i 1932 for å tene ein sementfabrikk. Pikaljovo fekk status som urbanliknande busetnad i 1947 og bystatus i 1954.
Økonomi
Industrien i byen består av en RusAl-fabrikk, som produserer natriumbikarbonat og kaliumhydrogenkarbonat, ein sementfabrikk og eit sagbruk.
Charles Wilkes
Charles Wilkes var ein amerikansk sjøoffiser og oppdagar.
Wilkes vart i 1830 sjef for kart- og instrumentsamlinga i Washington, D.C., som han vidareutvikla til eit astronomisk institutt. I 1838 la han ut på ein ekspedisjon for å undersøkja Stillehavet og Sørishavet, og dessutan nordvestkysten av USA. Han kartla Samoa, undersøkte Fiji og segla 70 lengdegrader langs det antarktiske kontinentet, der han oppdaga det som seinare vart namngjeve Wilkes Land.
Etter heimkomsten i 1842 utarbeidde han skildringa A Narrative of the United States Exploring Expedition (seks bind, 1845; nytt opplag i fem bind, 1850). Han vart kaptein 1845 og tok til fange to av kommissærane til Sørstatane i 1861 til sjøs ved Bahamas, som akta å ta seg til Europa med eit britisk postskip. Han mottok takk frå Kongressen i USA for dette, trass i begge fanga vart frigjeve etter krav frå Storbritannia. Under den amerikanske borgarkrigen vart han forfremma til flaggkommandør (1862) og inntok blant anna City Point ved James River 28. august 1862. Han vart utnemnd til kontreamiral i 1866, same år som han tok avskjed.
Bungay
Bungay  er ein marknadsby i grevskapet Suffolk i England. Han har kring 5000 innbyggjarar og ligg i Waveneydalen, 9 km vest for Beccles i utkanten av The Broads nasjonalpark.
Yassine Meriah
Yassine Meriah er ein tunisisk fotballspelar som i 2018 spela for Sfaxien i den tunisiske fotballigaen og for det tunisiske landslaget.
Bsharri distrikt
Geografi
Bsharri distrikt er eit fjelldistrikt. Dei fleste av dei 26 landsbyane ligg ei høgd over 1000 meter over havet. Distriktet grensar til Zgharta og Miniyeh-Danniyeh distrikt i nord, Koura distrikt i vest, Baalbek distrikt i aust og Batroun distrikt i sør. Distriktet består av 26 landsbyar. Her ligg nokre viktige landemerke frå tidleg kristendom og maronittisk historie. Distriktet omfattar størsteparten av Kadishadalen, der eremittar har vore busett sidan 600-talet. Det er meir enn 26 kloster i denne dalen, som alle er meir enn 1000 år gamle. Øvst i dalen ligg den sogeomspunne sederskogen Guds seder.
Folkesetnad
Folkesetnaden i distriktet var estimert til 76 831, men folkesetnaden er truleg opp under 100 000. Administrasjonssenter i distriktet er Bsharri.
Bsharri består hovudsakleg av maronittiske katolikkar. Filosofen Khalil Gibran voks opp her før han flytta til USA.
Byar og landsbyar
(ufullstendig)
Iggy Pop
Iggy Pop er ein amerikansk songar, låtskrivar, musikar og skodespelar. Sjølv om han av mange vert rekna som sjølve gudfaren innan punkrock, har Pop spelt innan mange sjangrar gjennom åra, som pop, metal, jazz og blues. Pop vart kjend som 'Iggy' på high school, då han spelte trommer i eit lokalt bluesband, The Iguanas. Han var vokalist i det påverknadsrike protopunk-band The Stooges (Pop og dei gjenlevande medlemmane vart foreinte på ny i 2003), og er kjend for den skandaløse og ureknelege framferda si på scenen.
Sjølv om populariteten til songaren har minka gjennom karrieren, har Pop spelt inn mange kjende songar, som «Lust for Life», «Real Wild Child», «Candy» (ein duett med Kate Pierson frå The B-52's), «China Girl», «Nightclubbing» og «The Passenger».
Tidleg liv
Iggy Pop var fødd i Muskegon i Michigan, som son av Louella (fødd Christensen) og James Newell Osterberg, Sr., ein tidlegare engelsklærar og baseball-trenar ved Fordson High School i Dearborn i Michigan. Osterberg voks opp i Ypsilanti i Michigan. Han er av irsk og engelsk opphav på farssida, og norsk og dansk opphav på morssida. Faren var adoptert av ein svensk-amerikansk famile og tok etternamnet deira (Österberg).
Den tidlege perioden: 1960 til 1967
Osterberg byrja musikarkarrièren sin som trommeslagar i forskjellige high school-band i Ann Arbor. Eit band var the Iguanas, der han fekk kallenamnet Iggy. Etter å ha utforska bluesstilen til lokale band som the Prime Movers (med brørne Dan og Michael Erlewine), slutta han etter kvart på University of Michigan og flytte til Chicago for å lære meir om blues. Medan han var i Chicago spelte han trommer i bluesklubbar, i lag med Sam Lay (tidlegare i Paul Butterfield Blues Band) som delte kjenningane sine med Iggy. Inspirert av Chicagoblues og band som The Sonics og The MC5, danna han the Psychedelic Stooges og byrja å kalle seg sjølv Iggy. Bandet bestod av Iggy på vokal, Ron Asheton på gitar, bror til Asheton Scott på trommer, og Dave Alexander på bass.
The Stooges: 1968 til 1975
Grunnlaget for scenepersonlegdomen til Iggy Pop vart lagt då han såg The Doors spele i 1967 på University of Michigan og var forbløffa over framferda til Jim Morrison. Den ekstreme oppførselen til Morrison, som frontman i eit populært band, inspirerte den unge Pop til å presse grensene for sceneframferder. Pop var den første artisten som gjorde ein stage-dive, som han starta på ein konsert i Detroit. Andre ting Pop gjorde var å rulle seg rundt i knust glas, blotte seg for publikum og spy på scenen.
I 1968, eit år etter etter den første konserten deira, og no kalla The Stooges, signerte bandet hans ein kontrakt med Elektra Records, og følgde igjen i fotstega til The Doors, som var den største artisten på Elektra på denne tida. Visstnok ringte Pop Moe Howard for å høyre om det var greit at han kalla bandet sitt «The Stooges», då Howard skal ha svart eg bryr meg ikkje kva de kallar dykk, så lenge de ikkje er «The Three Stooges!» før han la på. Dei første to albuma til The Stooges The Stooges (der Iggy til sin store misnøye er omtalt som «Iggy Stooge»), produsert av John Cale; og Fun House, selde dårleg. Kort tid etter at nye medlemmar kom inn i bandet, vart bandet oppløyst på grunn av den aukande heroinmisbruken til Pop.
I 1971 møtte Iggy Pop og David Bowie kvarandre på Max's Kansas City, ein nattklubb og restaurant i New York City. Karrieren til Pop gjorde eit sprang då Bowie i 1972 valde å produsere eit album med Pop i England. Med James Williamson som gitarist, byrja dei å leite etter ein rytmeseksjon. Sidan verken Pop eller Bowie var nøgde med nokre av musikarane dei vurderte i England, valde dei å gjenforeine The Stooges. Det vart ikkje ei full gjenforeining, sidan Dave Alexander, på grunn av alkoholisme, ikkje klarte å spele på albumet. Han døydde seinare i 1975. Ron Asheton flytta òg under tvil over frå gitar til bass for å gje plass til Williamson på gitar. Innspelingane førte til Raw Power. Etter at albumet kom ut kom Scott Thurston inn i bandet på keyboard og elektrisk piano og Bowie heldt fram å støtte dei, men dop-problemet til Iggy heldt fram. Den siste konserten til bandet enda med ein slosskamp mellom bandet og ei gruppe motorsyklistar, noko ein kan høyre på albumet Metallic K.O. Dopmisbruket stoppa karrieren til Iggy igjen i fleire år.
Bowie og Berlin: 1976 til 1978
Etter det andre samanbrotet til The Stooges, gjorde Iggy Pop nokre innspelingar med James Williamson, men desse kom ikkje ut før i 1977 (som Kill City, tilskriven Iggy Pop og Williamson). Pop klarte ikkje å kontrollere dopmisbruket sitt og la seg sjølv inn på ein psykisk institusjon, UCLA’s nevropsykriatiske institutt, for å prøve å kome på beina att. David Bowie var ein av få som vitja han der, og han heldt fram å støtte venen og samarbeidspartnaren sin. Det gjekk òg rykte om at Bowie smugla inn kokain til Pop. I 1976 tok Bowie med seg kompanjongen sin på Station to Station-turneen. Dette var første gong Iggy Pop fekk oppleve ein storskala profesjonell turne og han var imponert, særleg over arbeidskapasiteten til Bowie.
Bowie og Pop flytta så i lag til Vest-Berlin for å kvitte seg med misbruka sine. I 1977 signerte Pop med RCA og Bowie hjelpte han å skrive og produsere The Idiot og Lust for Life, dei to mest kritikarroste albuma til Pop som soloartist. Det sistnemnde var i lag med brørne Hunt og Tony Sales, sønene til komikaren Soupy Sales. Av songane Bowie og Pop skreiv i lag finn ein «China Girl», «Tonight» og «Sister Midnight», alle seinare spelt inn at på ny av Bowie på hans eigne album (sistnemnde som «Red Money» på albumet Lodger). Bowie spelte òg keyboard på konsertane til Pop, og er mellom anna med på albumet TV Eye i 1978. Til gjengjeld song Pop korvokal på Bowie sitt Low.
Arista-albuma: 1979 til 1981
Iggy Pop vart etter kvart misnøgd med RCA og innrømde seinare at han gav ut TV Eye for å oppfylle kontrakten med RCA. Han flytta så til Arista Records der han gav ut New Values i 1979. Dette albumet var ein slags gjenforeining med Stooges med James Williamson som produsent og Scott Thurston, som kom inn på slutten av bandperioden, på gitar og keyboard. Ikkje overraskande var albumet i ein meir gitarprega stil ala the Stooges. Sjølv om det vert høgt verdsett av Iggy-tilhengjarar (somme føretrekk dette føre Bowie-samarbeida), var ikkje New Values ein stor salssuksess, trass i sterke songar som «Five Foot One» og «I'm Bored».
Albumet selde moderat i Australia og New Zealand, og dette førte til at Iggy Pop vitja dei to landa for å promotere albumet der. Medan han var i Melbourne gjorde han ei framferd på Australian Broadcasting Corporation sitt landsdekkande popshow Countdown. Under framføringa av «I'm Bored» gjorde ikkje Pop noko forsøk på å skjule at han mima til songen, og prøvde til og med å grafse på tenåringsjentene i publikum. Han vart òg intervjua av programleiaren Ian "Molly" Meldrum, noko som enda med at songaren hoppa opp og ned på stolen sin og ropte ut ting som «G'day mate» i australsk aksent. Countdown-framferda vert generelt rekna som eit av høgdepunkta i historia til showet og styrkte populariteten hans hos australske punkarar. Sidan då har han ofte turnert i landet. Då han var på New Zealand spelte Iggy Pop inn ein musikkvideo for «I'm Bored» og var på ein fest for plateselskapet der han klaska ei kvinne og helte vin over ein fotograf. Medan han var i Australia var Iggy Pop òg gjest på eit direktesendt fjernsynsshow på Ten Network.
Under innspelinga av Soldier (1980), krangla Iggy Pop og Williamson om produksjonen (sistnemnde ønskte ein fyldig, Phil Spector-liknande lyd) og Williamson fekk sparken. Bowie er med på songen «Play it Safe» og syng korvokal med gruppa Simple Minds. Dette albumet og oppfølgjaren Party (1981) var begge kommersielt mislukka, og Iggy Pop vart sparka frå Arista. Dopmisbruket hans varierte i denne tida, men var likevel til stades.
1980-åra
I 1980 publiserte Iggy Pop sjølvbiografien sin I NEED MORE, skriven i lag med Anne Weher frå Ann Arbor. Boka, som inneheld ei utval svartkvit-bilete, har eit forord av Andy Warhol. Warhol skriv at han møtte Iggy då han var Jim Osterberg, på Ann Arbor Film Festival i 1966. «Eg skjønar ikkje kvifor han ikkje er verkeleg stor», skreiv den eine Pop-kunstnaren om den andre. «Han er så god».
I 1982 kom albumet Zombie Birdhouse på Chris Stein sitt Animal-selskap, med Stein sjølv som produsent. Det selde ikkje noko betre enn albuma på Arista, men igjen i 1983, hadde Iggy Pop hellet med seg då David Bowie spelte inn ein versjon av songen «China Girl». Songen som opphavleg vart gjeven ut på The Idiot vart ein stor hit frå det storseljande Bowie-albumet Let's Dance. Som medlåtskrivar av songen, fekk Pop store honorar. På Tonight i 1984, spelte Bowie inn ytterlegare to av songane dei skreiv i lag, denne gongen frå Lust for Life, «Tonight» og «Neighborhood Threat», og Iggy Pop var for ei kort stund sikra finansielt. Støtta frå Bowie gjorde at Pop kunne løyse problema sine og han tok ein tre år lang pause der han kvitta seg med heroinmisbruket sitt og tok skodespelartimar.
I 1985 spelte Pop inn nokre demoar med Jones. Han spelte desse demoane for Bowie, som var imponert nok til å tilby seg å produsere eit album for Pop: det New Wave-aktige Blah Blah Blah i 1986, med singelen «Real Wild Child», ein cover av «The Wild One», opphavleg innspelt og skriven av den australske rock 'n' roll-pioneren Johnny O'Keefe i 1958. Singelen nådde Topp 10 i Storbritannia og vart ein stor hit verda over, særleg i Australia, der dei siste 20 åra har vore kjenningsmelodien for ABC sitt musikkvideoshow Rage. Det er det næraste Pop har vore kommersiell suksess. Blah Blah Blah var det høgast plasserte albumet Pop gav ut i USA sidan The Idiot i 1977, med ein 75. plass på Billboardlista.
I 1985 kom filmen Rock & Rule med framferder av Iggy Pop og Lou Reed for karakteren Mok. Pop-songen i filmen var «Pain & Suffering» for avslutninga av filmen.
I 1987 var Pop med (i lag med Bootsy Collins) på det nesten instrumentale albumet Neo Geo av den japanske komponisten Ryuichi Sakamoto. Musikkvideoen for «Risky», var skriven og regissert av Meiert Avis, og vann den første prisen for beste nykommar på MTV Video Award. Iggy Pop, som syng på «Risky», er ikkje med i den banebrytande videoen.
Oppfølgjaren til Blah Blah Blah var Instinct (1988), og var ei ny musikalsk retning igjen. Den enkle, gitarbaserte stilen lente seg attende mot the Stooges meir enn noko anna soloalbumet av Iggy Pop frma til då. Plateselskapet hans, som truleg hadde venta seg eit nytt Blah Blah Blah, droppa hans. King Biscuit gjorde eit opptak av Instinct-turneen (med gitaristen Andy McCoy og Alvin Gibbs på bass). I lag med rocke-advokaten Stann Findelle fekk Pop songar på fleire filmar i 1989, som «Living on the Edge of the Night» i Ridley Scott-thrilleren Black Rain og «Love Transfusion» i Wes Craven sin Shocker.
1990-åra
I 1990 spelte Pop inn Brick by Brick, produsert av Don Was, med medlemmar av Guns N' Roses og The B-52's som gjester, samt korvokal av fleire lokale grupper frå Hollywood. To av dei, Whitey Kirst og Craig Pike, danna bandet hans på den påfølgjande turneen og spelte i musikkvideoen til «Kiss My Blood», regissert av den verdskjende regissøren Tim Pope og filma i Olympia i Paris. Videoen var kontroversiell sidan han inneheldt mange klipp av Pop som framfører songen med penisen sin synleg for publikum. Albumet var det første albumet hans som selde til gullplate i USA (over 500 000 selde) og inneheldt hans første hit på Topp 40 i USA, «Candy», ein duett med B-52's-songaren Kate Pierson.
I 1990 spelte òg Pop i den kontroversielle operaen The Manson Family av komponist John Moran, der han song rolla som aktoren Vincent Bugliosi. Same året medverka han òg til det veldedige albumet til Red Hot Organization for AIDS Red Hot + Blue og song ein versjon av «Well Did You Evah!» i duett med Deborah Harry.
I 1991 medverka Pop og Kirst med songen «Why Was I Born (Freddy's Dead)» til filmmusikken til filmen Freddy's Dead: The Final Nightmare. Songen vert nytta under rulleteksten.
I 1992 samarbeidde han med Goran Bregović på filmmusikken til filmen Arizona Dream av Emir Kusturica. Pop song fire av songane: «In the Deathcar», «TV Screen», «Get the Money» og «This is a Film». Same året samarbeidde han med bandet White Zombie. Han gjorde ein munnleg intro og avslutning til songen «Black Sunshine», samt spelte rolla som forfattar i videoen til songen.
I 1993 gav Pop ut American Caesar, med to suksessrike singlar, «Wild America» og «Beside You». Året etter medverka Pop til Buckethead-album Giant Robot. Han er òg å høyre på albumet til Les Rita Mitsouko, Système D der han syng duetten «My Love is Bad» med Catherine Ringer.
I 1995 var Pop attende som kjend artist då songen hans «Lust for Life» vart nytta i opningssekvensen til filmen Trainspotting. Ein ny video for songen vart spelt inn med klipp frå filmen og studioopptak av Iggy som dansar med fleire av stjernene i filmen, som Ewen Bremner. Ein Iggy Pop-konsert var òg ein del av plottet i filmen. Songen har òg vorte nytta i fjernsynsreklamar for Royal Caribbean Cruise Lines og som kjenningsmelodi til The Jim Rome Show, eit nasjonalt amerikansk sportsprateprogram.
I 1996 gav Pop ut Naughty Little Doggie, med Whitey Kirst på gitar, og singelen «I Wanna Live». I 1997 miksa han Raw Power på ny for å gje albumet ein røffare og hardare lyd etter at tilhengjarane hans i årevis hadde klaga over at den offisielle Bowie-miksen var grumsete og mangla bass. Pop skreiv i teksten i plateomslaget til den nye utgåva av «alt er no på raudt». Han medproduserte albumet sitt frå 1999, Avenue B med Don Was, og gav ut singelen «Corruption». Pop produserte i 2001 albumet Beat 'Em Up, som gav opphav til The Trolls, og gav ut singelen «Football» med Whitey Kirst og bror hans Alex.
I 1997 skreiv Pop filmmusikken til filmen The Brave.
Tidleg i 1990-åra var Pop fleire gonger gjest på Nickelodeon-showet The Adventures of Pete and Pete. Han spelte der James Mecklenberg, far til Nona Mecklenberg.
The Stooges på ny: 2000-åra
I 2003 gav Pop ut albumet Skull Ring med gjesteartistar som Sum 41, Green Day, Peaches og The Trolls, samt Ron og Scott Asheton, og dei tre gjenverande medlemmane av The Stooges var dermed samla att for første gong sidan 1974. Pop gjesta på Peaches-songen «Kick It», samt i videoen. I 2003 gav han òg ut ein ny biografi. Gimme Danger – The Story of Iggy Pop var skriven av Joe Ambrose. Pop samarbeidde ikkje på biografien. Etter Skull Ring samla Pop på ny The Stooges med bassist Mike Watt (tidlegare i the Minutemen) og Fun House-saksofonisten Steve Mackay med i bandet. Dei turnerte jamt og trutt gjennom 2000-åra. I 2004 var Pop oppvarmingsartist for Madonna på verdsturneen hennar Reinvention i Dublin.
Iggy og The Stooges spelte på Glastonbury Festival i juni 2007. Den 10. mars 2008 dukka Pop opp då Madonna vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame. I lag med The Stooges song han rustne versjonar av to Madonna-songar «Burning Up» og «Ray of Light». Før han forlet scenen såg han direkte mot Madonna og sa «You make me feel shiny and new, like a virgin, touched for the very first time», frå Madonna-hitten «Like A Virgin». I følgje gitarist Ron Asheton bad Madonna The Stooges å spele i staden for henne, som ein protest mot at Rock and Roll Hall of Fame ikkje hadde innlemma The Stooges trass seks nominasjonar. Pop song òg sin eigen «No Fun» med Asian Dub Foundation på albumet deira Punkara i 2008.
Den 6. januar 2009 vart bestevenen Ron Asheton funnen død av eit tilsynelatande hjarteattak. Han vart 60 år gammal. I 2009 kom James Williamson derfor inn att i bandet etter 29 år.
Nyare tid
Pop song vokal i 1999 på Death in Vegas-singelen «Aisha». Same året spelte han på Hashisheen, The End Of Law av Bill Laswell, der han las opp tekst på to spor. Han song òg på to songar av At the Drive-In i 2000.
I 2005 var Pop i lag med Madonna, Little Richard, Bootsy Collins og Questlove frå The Roots i ein amerikanske fjernsynsreklame for telefonen Motorola ROKR. I 2006 byrja Iggy og The Stooges innspelinga av eit nytt album, The Weirdness, som kom ut i mars 2007.
Forfattar Paul Trynka publiserte tidleg i 2007 ein biografi om Iggy Pop kalla Open Up and Bleed, godkjend av Iggy sjølv. Iggy og the Stooges spelte i bryllaupet til Bam Margera og Pop song på singelen «Punkrocker» med Teddybears i ein fjernsynsreklame for Cadillac. Pop var òg stemma til Lil' Rummy i Comedy Central-teiknefilmen Lil' Bush og stadfesta at han hadde gjort stemmer for American Dad og Grand Theft Auto IV, som òg inneheldt The Stooges-songen «I Wanna Be Your Dog».
Han fronta i 2009 ein stor reklamekampanje for Swiftcover.
Pop samarbeidde med Danger Mouse og Sparklehorse på albumet Dark Night of the Soul.
Iggy har ei rolle i videospelet Lego Rock Band der han syng songen sin «The Passenger». Han lånte òg stemma si til opplæringsdelen av spelet.
Etter ei stage diving-ulukke i mars 2010, hevda Pop at han ikkje lenger kunne gjere dette lenger. Men han utførte likevel stage dive ved tre høve på ein konsert i Madrid månaden etter og seinare.
I 2011 slo han seg saman med The Lilies, eit samarbeid mellom Sergio Dias frå Os Mutantes og den franske gruppa Tahiti Boy & The Palmtree Family for å spele inn singelen «Why?».
Den 7. april 2011, 63 år gammal, spelte Pop «Real Wild Child» i den 10. sesongen av American Idol. Los Angeles Times skildra framferda til Pop som «framleis magnetisk, framleis forstyrrande»
Filmkarriere
Pop har hatt ein liten karriere som skodespelar. Han har spelt i seksten filmar, som Sid and Nancy, The Color of Money, Hardware (berre stemme), The Crow: City of Angels, The Rugrats Movie, Snow Day, Coffee and Cigarettes (i samtale med Tom Waits), Cry-Baby, Dead Man, Tank Girl og Atolladero, ein spansk science fiction western. Pop syng òg temasongen for Atolladero, han er stemma til The Beast From Another Dimension i animasjonsfilmen Rock & Rule og syng der òg songen «Pain and Suffering».
Han har vore med i fem fjernsynsseriar, som Tales from the Crypt, The Adventures of Pete & Pete, der han spelte faren til Nona i den andre og tredje sesongen, og Star Trek: Deep Space Nine, der han spelte Yelgrun i ein episode. Med The Stooges var han med i ein episode av MTV-serien Bam's Unholy Union som hovudbandet som spelte i bryllaupet til Bam Margera. Ein del av musikkvideoen til Iggy sin «Butt Town», var med i ein episode av Beavis and Butthead.
Pop er omtalt i minst fire rockumentarar og har hat songar på minste 18 filmmusikkalbum, som Crocodile Dundee 2, Trainspotting, Lock, Stock and Two Smoking Barrels, Haggard, Arizona Dream, hovudtemaet i Repo Man, Black Rain og Shocker (1989) og Kurt Cobain: About a Son.
I filmen Velvet Goldmine spelar Ewan McGregor Curt Wilde, ei rolle som er laust basert på Iggy Pop. McGregor framfører Pop-songane «TV Eye» og «Gimme Danger» i filmen.
Pop hadde stemma til Lil' Rummy på Comedy Central-showet Lil' Bush.
Iggy Pop spelte seg sjølv som DJ på den fiktive radiostasjonen Liberty Rock Radio 97.8 i videospelet Grand Theft Auto IV. Iggy Pop hadde òg ei stemme i videospelet DRIV3R i 2004.
Pop hadde stemma til ein karakter i den engelskspråklege versjonen av animasjonsfilmen Persepolis.
Iggy Pop hadde òg stemma til trommeslagaren Jerry i ein episode av American Dad!.
Iggy dukka opp i ein dokumentar av Nik Sheehan om Brion Gysin og Dreamachine kalla 'FLicKeR' i 2008.
I 2008 vart musikken til Iggy nytta i filmutgåva av Irvine Welsh-romanen Ecstasy: Three Tales of Chemical Romance.
Iggy Pop var i lag med Greta Gerwig (Noah Baumbach's Greenberg, Baghead, Nights and Weekends) i filmen Art House i 2010.
I 2010 vart the Stooges-songen «Search and Destroy» nytta i episode 4 av Lost: Final Chapter.
Iggy sin versjon av Richard Berry-songen «Louie Louie» under opninga av Michael Moore-filmen Capitalism: A Love Story
I februar 2009 spelte Iggy Pop rolla Victor i filmen Suck.
Iggy har arbeidd med Johnny Depp i fleire filmar. Dei spelte i lag i Cry-Baby og Dead Man, og Iggy skreiv musikk til The Brave, som var regissert av Depp.
I videospelserien Super Mario Bros. er karakteren Iggy Koopa kalla opp etter Iggy Pop.
Personleg liv
I 1990-åra utvikla Iggy Pop eit venskap med Johnny Depp, Jim Jarmusch og tatoveringskunstnaren Jonathan Shaw.
Chinstrap Cove
Chinstrap Cove er ei vik 3 nautiske mil nordaust for Escarpada Point på nordvestkysten av Clarence Island i Sør-Shetlandsøyane. Namnet syner til den store kolonien med ringpingvinar (Pygosceler eintarcticus) som vart observert i vika av U.K. Joint Services Expedition i 1970–71.
Handelsskip
Handelsskip eller handelsfartøy er etter folkeretten eit privateigd og privat nytta skip, til motsats frå statsskip. Handelsskip kan frakta last og passasjerar. Dei kan vera nytta i handel, men treng ikkje vera det. Cruiseskip, ferje, fraktbåt og tankskip er nokre døme på handelsskip.
Amajari
Amajari er ein kommune i delstaten Roraima i nordregionen av Brasil.
Handelsskip
Lov og rett
Handelsskip som høyrer til eit visst land blir kalla «handelsflåte». Eit handelsskip kan vera registrert og sigla under flagget til det landet eigaren høyrer heime i, eller det kan vera utflagga til eit anna land.
Handelsskip har særskilde rettar, som eksterritorialrett, i det minste når dei ikkje blir brukt kommersielt. Etter folkeretten sitt prinsipp om fritt skip, fritt gods har handelsskip etter visse reglar rett til å frakta gods rekna som fiendtleg i krigstid.
Vorë
Vorë er ein by og ein kommune i regionen Tirana i Albania. Kommunen ligg sentralt i landet nordvest for hovudstaden Tirana og grensar til regionen Durrës i nord.
Kommunen vart oppretta gjennom ei admininistrasjonsreform i 2014, ved at den tidlegare bykommunen Vorë vart slått saman med landkommunane Prezë og Bërxullë. Dei tidlegare kommunane inngår no som kommunaleiningar i den nye storkommunen. Kommunen har hovudsete i Vorë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande bykommunen 10 901 innbyggjarar, medan dei tre kommunane som i dag utgjer storkommunen Vorë, til saman hadde 25 511 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var dei tidlegare by- og landkommunane ein del av distriktet Tirana. Den dåverande bykommunen omfatta sjølve byen Vorë og busetnadene:
Bubble Spur
Bubble Spur er ein flat fjellkam som skil den nedre delen av Blankenshipbreen og Tedrowbreen vest for Table Mountain i Royal Society Range i Victoria Land. Namnet er eit av fleire i området tilknytt landmåling, gjeven i 1993 av New Zealand Geographic Board. Ei boble (bubble) er eit landmålingsinstrument nytta til å indikere retningshelling.
Coop Norge
Coop Norge SA (tidlegare kjent som Coop NKL og før dette Norges Kooperative Landsforening) er eit norsk selskap som blir eigd gjennom medlemskap av 87 norske samvirkelag. Fellesorganisasjonen Coop Norge SA er til for å ivareta sentrale oppgåver på vegner av samvirkelaga. Oppgåver som innkjøp, logistikk, kjededrift og marknadsføring på vegner av dei seks daglegvarekjedene og dei to faghandelskjedene ligger hjå fellesorganisasjonen.
Coop i Noreg
Coop Norge SA er fellesorganisasjon for dei regionale samvirkelaga i Noreg, og selskapet er eigd av samvirkelaga. Til selskapet ligg slike fellesoppgåver for samvirkelaga som drifta av butikkjedane, innklusive innkjøp og forsyning av varer. Dette syter Coop Norge SA for ved hjelp av dotterselskapa Coop Norge Handel AS og Coop Norge Eiendom AS. Fleire enn 1100 butikkar i daglegvarekjedene Coop Marked, Coop Prix, Coop Mega, Matkroken, Extra og Coop Obs! Hypermarked får sine varer gjennom Coop Norge Handel AS. Det same gjeld Coop Obs! Bygg, Coop Byggmix og Coop Extra Bygg. Ein stor part av daglegvarene i Coop-forretningane er produsert av Coops eige selskap, Coop Norge Industri AS, som femner om verksemdene Coop Norge Kaffe AS, AS Røra Fabrikker og bakeriselskapet Gomanbakeren Holding AS. Margarinfabrikken Norge i Oslo, som òg var eigd av Coop i si tid, vart seld til Mills i 2003.
Coop Norge Eiendom AS er eit heileigd dotterselskap, skipa i 2001, som står for kjøp og sal, forvalting og utvikling av eigedomar av interesse for Coop. Føremålet med dette selskapet er å skaffe Coop gode lokale for handelsverksemda ved hjelp av ulike heileigde og deleigde selskap. Det største deleigde selskapet er AmCo Eiendom AS, som Coop Norge Eiendom AS og selskapet Amfi Eiendom AS eig saman med ein halvpart kvar. Dessutan har Coop Norge Eiendom mange deleigde selskap saman med lokale eigarar, særleg dei regionale samvirkelaga innanfor Coop-systemet.
Samvirkelaga
Alle som ynskjer det, kan verte medlem i Coop Norge og medeigar i eit samvirkelag ved å kjøpe seg ein part for ein liten eingongssum i samvirkelaget i det distriktet ein høyrer heime i. Med dette får ein eit årleg utbytte i høve til kor stor sum ein har kjøpt varer for i Coop Norge-butikkane, men ofte er utbyttet berre ein til to prosent av denne summen. Det er òg nokre andre føremoner knytt til medlemskapen, mellom anna rabatt på drivstoff til bil hjå utvalde bensinstasjonskjeder, lågare, faste prisar på overnatting på hotell i Noreg og somme andre land, og anna.
Det er fylgjande samvirkelag i Noreg, som til saman er eigarar av Coop Norge SA:
Brigitte Foster-Hylton
Brigitte Foster-Hylton er ein jamaicansk tidlegare friidrettsutøvar som vann medalje på 100 meter hekk i tre ulike verdsmeisterskap i friidrett; sølv i 2003, bronse i 2005 og gull i 2009. Sin personlege rekord på 12,45 sekundar oppnådde ho i Eugene i USA den 24. mai 2003.
Ole André Myhrvold
Ole André Myhrvold er ein norsk politikar frå Senterpartiet som blei vald til ordførar i Trøgstad kommune 11. oktober 2011. Myhrvold har frå før ein periode bak seg i kommunestyret der han representerte Sp i livsløpsutvalet og formannskapet.
Brigitte Foster-Hylton
Foster-Hylton vart verdsmeister på 100 meter hekk under VM i friidrett 2009 i Berlin. I ein jamn finale vann ho på tida 12,51 sekundar, med Priscilla Lopes-Schliep frå Canada på andreplass (12,54) og si eiga landskvinne Delloreen Ennis-London på tredjeplass (12,55).
Ole André Myhrvold
Frå 2017 er han stortingsrepresentant for Senterpartiet frå Østfold.
Ole André Myhrvold var politisk nestleiar i Senterungdommens Landsforbund frå 1998 til 2000. Han har bakgrunn som journalist, informasjonssjef i Coop og diverse andre tillitsverv både i politikk og fagrørsle.
Urokse
Skildring
Uroksar (urkveg) var mykje større enn tamfeet i dag. Oksen vart omkring 160-180 cm høg over bøgene, og kua omkring 150 cm.
Hovudet var styrkt med lange framoverretta lyreforma kraftige horn. Kua hadde små jur, mykje mindre enn på tamkua i dag.
Hollies (1965)
Hollies er det tredje studioalbumet til The Hollies for Parlophone. Dette vert òg kalla Hollies '65 for å skilje det frå eit album med same tittel frå 1974. Albumet nådde åttandeplassen på albumlista i Storbritannia. Opphavleg vart albumet berre gjeve ut i mono, men kom ut i stereo med tittelen Reflection i 1969.I 1997 gav EMI ut både mono- og stereomiksen av albumet på same CD.
Urokse
Skildring
Uroksar treivst truleg best i dei vidstrekte skogområda med sumpar, elvedalar, deltaområde og myrhaldig grunn.