cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gunvor Galtung Haavik
Bakgrunn
I 1946 vart ho tilsett som sekretær og tolk i Utanriksdepartementet. Ho hevda ho søkte stillinga fordi ho hadde lært seg russisk i 1930-åra gjennom kontakt med ein russisk flyktning i Noreg, og ynskte å oppretthalda og vidareutvikla russiskkunnskapane sine.
Sovjetisk spion
I 1947 byrja Haavik som fullmektig ved den norske ambassaden i Moskva. Ho oppsøkte snart den russiske kjærasten sin. Det viste at seg Kozlov hadde stifta familie alt før dei to hadde møtt kvarandre. Trass i skuffinga ynskte ho enno å møta han. KGB såg raskt høvet til å utnytta tilhøvet. Dei verva ho som spion ved å truga med å røpa tilhøvet for norske styresmakter. Slike tilhøve var strengt ulovlege på den tida. Sovjetisk etterretning gav Kozlov og Haavik kodenamna «Viking» og «Vika».
Etter åtte år i Moskva ynskte ho å reisa attende til Noreg og vart overflytta til ei stilling i Utenriksdepartementet i 1955.
Haavik var godt likt og vel tiltrudd av sina overordna i Moskva. Så tiltrudd at ho vart overlaten kurérposten for å forhindra at han kom KGB i hende, men heime i bustaden sin i Moskva lét ho KGB opna den løynlege korrespondansen.
Norske styresmakter vart klare over at russarane hadde ein spion ved ambassaden i Moskva, men feilidentifiserte vedkomande. Feil person vart arrestert og fekk livet øydelagt. Ingeborg Lygren var kvinna som tok over jobben etter Gunvor Haavik på ambassaden i Moskva i 1955. I 1965 vart ho arrestert. Ein sovjetisk avhoppar visste at den norske ambassadesekretæren var spion, men han forveksla ho med Ingeborg Lygren. Slik fekk òg Haavik halda på i over ti år til med si verksemd for KGB.
I 22 år, fram til ho vart arrestert av norsk tryggingspoliti, POT, ved Bråten haldeplass på Ekebergbanen den 27. januar 1977, hadde ho jamleg kontakt med sine russiske føringoffiserar. Gennadij Titov var mistenkt for å vera ein slik kontakt. Han vart seinare utvist frå Noreg på livstid.
Økonomiske motiv var neppe utslagsgjevande for Haavik. For dei mangeårige tenestene sine for Sovjetunionen mottok ho likevel betydelege pengebeløp og vart òg i løyndom tildelt den sovjetiske Orden vennskapen til folka.
Rettssaka mot Haavik, som var meint å starta den 14. november 1977, vart avlyst då ho døydde av hjartesvikt i Drammen kretsfengsel. Tiltalen var landssvik og spionasje. Lovbrota ho var tiltala for, hadde ei strafferamme på 21 års fengsel.
Framstillingar i kuluturen
Iskyss er tittelen på ei bok Alf R. Jacobsen og ei filmatisering av Knut Erik Jensen frå 2008 som tek for seg Haavik og hennar historie. Jensen hadde òg tidlegare, i 1994, laga ein kortfilm om livet til Haavik, Min kjære venn.
Grashopper
Grashopper er vanlegvis planteetarar. Nokre få av artane kan bli store skadedyr på korn, grønsaker og beitemark, særleg når dei svermar i milliontal og øydelegg avlingar i store område. Dei vernar seg mot predasjon ved hjelp av kamuflasje; om dei blir oppdaga kan mange artar prøva å overraska ein predator med eit sterkt synsinntrykk frå vengene medan dei hopper unna. Vaksne insekt kan flyga eit kort stykke vekk. Andre artar, som Dactylotum bicolor, har varselfargar som skremmer vekk predatorar. Grashopper blir påverka av parasittar og ulike sjukdommar, og det finst mange predatorar for både nymfer og vaksne. Også egga kan angripast av parasittoidar og predatorar.
Insekta har hatt eit langvarig forhold til menneske. Grashoppesvermar kan ha øydeleggjande effektar på jordbruk og forårsaka svolt, og er mellom anna nemnde i Bibelen. Også mindre tal av insekta kan vera alvorlege skadedyr. Dei blir elles brukt til mat i nokre land, som Mexico og Indonesia. Grashopper finst også i kunst, litteratur og symbolisme.
Fylogeni
Grashopper høyrer til underordenen Caelifera. Stamtreet til Caelifera, ut frå mitokondrielt ribosom-RNA frå trettito takson i seks av sju superfamiliar, er viste som kladogram. Gruppene Ensifera (Lauvgrashopper og sirissar), Caelifera og alle superfamiliane av grashopper bortsett frå Pamphagoidea ser ut til å vera monofyletiske grupper.
Evolusjonært sett skilde Caelifera og Ensifera seg ikkje seinare enn rundt permo-trias-utryddinga. Dei eldste insekta ein kan seia sikkert tilhøyrer Caelifera er i dei utdøydde familiane Locustopseidae og Locustavidae frå tidleg trias for rundt 250 millionar år sidan. Gruppa blei diversifisert i løpet av trias, og har omfatta viktige planteetarar sidan. Dei fyrste moderne familiane, som Eumastacidae, Tetrigidae og Tridactylidae, dukka opp i krittida, sjølv om nokre insekt som moglegvis kan høyra til dei to siste av desse gruppene er kjende frå tidleg jura. Morfologisk klassifisering er vanskeleg ettersom mange takson har nærma seg ein felles habitattype; nyare taksonomar har fokusert på dei indre genitala, særleg hjå hannar. Denne informasjonen er ikkje tilgjengeleg i fossile funn, og paleontologisk taksonomi byggjer særleg på vengemønsteret på bakvengene.
Caelifera omfattar rundt 2 400 slekter og rundt 11 000 kjende artar. Det finst også truleg mange artar som ikkje er vitskapleg klassifiserte, særleg i tropiske fuktige skogar. Caelifera har hovudsakleg ei tropisk utbreiing med færre artar funne i tempererte soner, men dei fleste superfamiliane har representantar over heile verda. Dei er nesten utan unntak planteetarar, og er truleg den eldste gruppa tyggande planteetande insekt som framleis finst.
Den mest mangfaldige superfamilien er Acridoidea, som omfattar rundt 8 000 artar. Dei to hovudfamiliane i denne gruppa er Acrididae, eller markgrashopper, som er utbreidde over heile verda, og Romaleidae, som hovudsakleg finst i den nye verda. Ommexechidae og Tristiridae er frå Sør-Amerika, medan Lentulidae, Lithidiidae og Pamphagidae hovudsakleg finst i Afrika. Pauliniidane er nattaktive og kan symja eller skøyta på vatn, og lentulidane er vengelause. Pneumoridae stammar frå Afrika, særleg sørlege Afrika, og er kjenneteikna av dei oppsvulma abdomena til hannane.
Skildring
Grashopper har typisk insektkroppsform med hovud, thorax og abdomen. Hovudet blir vanlegvis halde loddrett med ein vinkel mot kroppen, med munnen på botnen. Hovudet har eit stort par fasettauge som gjer at dei kan sjå rundt seg, tre enkle auge som kan sjå lys og mørke, og eit par trådaktige følehorn som sansar berøring og lukt. Dei nedovervende munndelane er tilpassa tygging, og dei har to kjensle-palpar framfor kjeven.
Thorax og abdomen er segmenterte og har ein hard kutikula laga av overlappande plater av kitin. Dei tre samanvaksne thorax-segmenta har tre par føter og to par venger. Framvengene, kjende som tegmina, er smale og lêraktige, medan bakvengene er store og membranøse, med vener som gjev dei styrke. Føtene ender i klør som kan brukast til å gripa fast. Bakføtene er særskild kraftfulle med sterk femur. Inne i thorax ligg musklar som styrer vengene og føtene.
Abdomenet har elleve segment, der det fyrste har vakse saman med thorax og inneheld tympanalorgan og høyrslesystemet. Segment to til åtte er ringforma og festa med fleksible membranar. Segment ni til elleve er reduserte i storleik, segment ni har eit par haletrådar og segment ti og elleve har reproduksjonorganar. Ho-grashopper er vanlegvis større enn hannar, med korte eggleggingsrøyr. Namnet «Caelifera» kjem frå latin og tyder 'meisel-berande', med referanse til forma på eggleggingsrøyra.
Artane som lagar lydar folk lett kan høyra gjer vanlegvis dette ved å dra nubbar på bakføtene mot sidene av framvengene. Lydane blir hovudsakleg laga av hannar for å lokka til seg hoer, men hjå nokre artar kan også hoer laga lydar.
Grashopper kan minna om sirissar, men dei har fleire skilnader, mellom anna med omsyn på talet på segment i antennene deira og strukturen på eggleggingsrøyra, plasseringa av tympanalorganet og måten dei lagar lyda på. Ensifera-insekt har antenner som kan vera mykje lengre enn kroppen og har minst 20–24 segment, medan Caelifera-insekt har færre segment og kortare, tjukkare antenner.
Føde og fordøying
Dei fleste grashopper et plantemateriale frå fleire ulike kjelder, men nokre er altetarar som også kan eta dyrevev og avføring. Vanlegvis føretrekk dei å eta ulike typar gras, inkludert mange kornslag som folk dyrkar. Fordøyingssystemet er typisk for insekt, med malpighiske røyr som fører inn i midttarmen. Karbohydrat blir hovudsakleg fordøydde i kroet, medan protein blir fordøydde i blindtarmane i midttarmen. Dyra har mykje spytt som stort sett ikkje inneheld enzym, men hjelper til med å flytta mat, og malpighiske sekret i tarmen. Nokre grashopper har cellulase, som kan gjera plantecelleveggar mjukare slik at innhaldet i cellene blir tilgjengeleg for andre fordøyingsenzym.
Sanseorgan
Grashopper har eit nervesystem som er typisk for insekt, og har fleire eksterne sanseorgan. På sida av hovudet er eit par store fasettauge som gjev dei eit vidt synsfelt og kan oppdaga rørsle, form, farge og  distanse. Dei har også tre enkle punktauge på panna som kan oppfatta lysintensitet, eit par antenner som kan oppfatta lukt og rørsle, og munndelar som kan oppfatta smak. Ved framenden av abdomen er det eit par tympanalorgan som oppfattar lyd. Dei har fleire fine hår (setae) som dekkjer heile kroppen og gjer nytte som mekanoreseptorar (rørsle- og vindsensorar). Desse sit tettast på antennene, palpane (del av munnen), og på cerci ved enden av abdomenet. Det sit særskilde reseptorar (campaniform sensillae) i huda på føtene som oppfattar trykk og endring i kutikula. Dei har indre «kordotonale» sanseorgan som er spesialiserte i å oppfatta stilling og rørsle kring ledda til eksoskjelettet. Reseptorane gjev informasjon til sentralnervesystemet gjennom kjenslenevron, og dei fleste av desse har cellekroppane sine i periferien i nærleiken av sjølve reseptorstaden.
Sirkulasjon og respirasjon
Som andre insekt har grashopper eit ope krinsløpssystem, og kroppsholene deira er fylte med hemolymfe. Ein hjarteliknande struktur i den øvre delen av abdomen pumpar væska til hovudet deira, og derfrå siv ho forbi vev og organ på veg tilbake til abdomen. Dette systemet gjer at næring kan sirkulera gjennom kroppen og fører bort avfallsstoff. Andre funksjonar krinsløpsystemet kan ha er sårlækjing, varmeoverføring og å gje hydrostatisk trykk, men det er ikkje del av gassutveksling. Respirasjonen blir utført ved hjelp av luftrøyr som opnar seg ved overflata av thorax og abdomen gjennom par av spirakel med ventilar. Større insekt treng i nokre høve å aktivt ventilera kroppane sine ved å opna nokre spirakel medan andre er lukka. Dei bruke musklar i abdomenet til å utvida og trekka saman kroppen og pump luft gjennom systemet.
Hopping
Ei stor grashoppe kan hoppa rundt ein meter (tjue kroppslengder) utan å bruka vengene; den største akselerasjonen er rundt 20 g. Grashopper hoppar ved å strekka ut dei store bakføtene sine og pressa mot underlaget (bakken, ei grein, eit grasstrå eller noko anna dei står på ); og reaksjonskrafta sender dei opp i lufta. Dei hopper av fleire grunnar, som å rømma frå ein predator, å byrja å flyga, eller berre for å forflytta seg. For unnsleppingshopp er det spesielt sterkt press til å ha størst mogleg fart ved avsprang, sidan dette gjev størst mogleg avstand. Dette tyder at føtene må verka mot underlaget både med høg kraft og høg fart. Musklar kan generelt ikkje trekka seg saman med stor styrke og fart samtidig. Grashopper løyser dette problemet ved å bruka ein katapultmekanisme som forsterkar den mekaniske effekten danna av musklane.
Hoppet er ein prosess med tre stadium. Fyrst bøyer grashoppa den nedre delen av foten (tibia) heilt inn mot den øvre delen (femur) gjennom å aktivera flexor tibiae-musklane. Deretter følgjer ein periode av samkontraksjon der det blir bygd opp kraft i den store penniform-muskelen extensor tibiae, medan tibia blir halden bøygd av den samtidige samantrekkinga til flexor tibiae-muskelen. Extensor-muskelen er mykje sterkare enn flexor-muskelen, men sistnemnde blir hjelp av spesialiseringar i leddet som gjev det ein stor effektiv mekanisk fordel over det fyrstnemnde når tibiaen er heilt bøygd. Samkontraksjonen kan vara i opptil eit halvt sekund, og i denne perioden blir extensormuskelen forkorta og lagrar elastisk energi ved å endra dei stive kutikula-strukturane i foten. Samantrekkinga til extensor-muskelen er ganske sakte, noko som gjer at han kan opparbeida stor kraft (opptil 14 N i ørkengrashoppe) utan å nytta mykje effekt. Det tredje stadiet er avslappinga av flexormuskelen, som slepp tibia laus frå den bøygde stillinga. Den raske utstrekkinga av tibia som følgjer blir hovudsakleg driven av avslappinga i dei elastiske strukturane, heller enn vidare korting av extensor-muskelen. Dermed fungerer kutikula som strikken i ei slynge, eller bogen i ein pil og boge.
Lyd
Hanngrashopper bruker mykje av dagen på å laga lyd ved hjelp av stridulering. Dei er meir aktive under optimale tilhøve og mindre under vanskelege tilhøve. Hoer kan også stridulera, men mykje mindre merkbart enn hannar. Hannar i slutten av nymfestadiet kan tidvis gjera striduleringsrørsler sjølv om dei ikkje kan laga lydar enno, noko som viser kor viktig denne åtferda er. Songen er ei form for kommunikasjon, som kan verka som å uttrykka kjønnsmogen tilstand, sosiale samband og velvere. Sosiale samband er viktige for grashopper på grunn av evna deira til å hoppa eller flyga lange avstandar, og song kan halda dei samla og gje andre peikepinnar mot gode leveområde. Songen kan variera i fraseologi og intensitet, og blir endra om ein rivaliserande hann er til stades, eller om ei hoe er i nærleiken. Hjå hanngrashopper i Pneumoridae-familien forsterkar eit forstørra abdomen songen.
Livssyklus
Hjå dei fleste grashoppeartar går konfliktar mellom hannar over hoer sjeldan forbi ritualisert oppvising. Det finst nokre unntak som hjå Kosciuscola tristis, der hannar kan slost oppå hoer som plasserer ut egg; dei kan slost med føter, biting, sparking og riding.
Ei nyleg vaksen hograshoppe har ein periode på rundt ei til to veker før ho legg egg der ho aukar i vekt og egga hennar mognar. Etter paring grev hoene i dei fleste artar eit hol med eggleggingsrøyret sitt og legg egg i ein slags belg i bakken i nærleiken av matkjelder, vanlegvis om sommaren. Etter å ha lagt egga dekker ho holet med jord og lausmateriale. Nokre grashopper, som den halv-akvatiske Cornops aquaticum, plasserer belgen direkte inni plantevev. Egga i belgen er festa saman med skum hjå nokre artar. Etter nokre veker med utvikling går egga til dei fleste artane i tempererte klima inn i diapause, og går gjennom vinteren i dette stadiet. Diapausen blir avbroten av ein passande låg bakketemperatur, og utviklinga byrjar att når bakken kjem over ein bestemt temperatur. Embryoa i belgen klekker som regel nokre få minutt frå kvarandre. Dei mister raskt membranane sine og eksoskjeletta deira hardnar. Nymfene kan då hoppa unna predatorar.
Grasshoppers går gjennom ufullstendig metamordose. Dei går gjennom fleire hamskifte der dei kvar gong blir større og meir like vaksne dyr, og vengedelane deira blir større i kvart stadium. Talet på hamskifte før dei blir vaksne varierer mellom artar, men er ofte seks. Etter det siste skiftet er vengene store nok til å verka. Den migrerande grashoppa, Melanoplus sanguinipes, er nymfe i 25 til 30 dagar, alt etter kjønn og temperatur, og lever som vaksen i rundt 51 dagar.
Sverming
Nokre grashopper i familien Acrididae kan danna store svermar. Svermeåtferd er ein respons på store tal dyr på ein stad. Auka rørslestimulering av bakføtene fører til ein auke i serotoninnivået. Dette gjer at grashoppene endrar farge, et meir og formeirer seg raskare. Endringa av eit einskildlevande individ til eit svermande blir starta av fleire kontaktar per minutt i ein kort periode.
Etter denne endringa kan tette, nomadiske grupper av ikkje-flygande nymfer under passande tilhøve produsera feromon som tiltrekk insekta til kvarandre. Ved hjelp av fleire generasjonar i eit enkeltår kan grashoppepopulasjonen byggja seg opp frå mindre lokale grupper til kjempesvermar av flygande insekt som kan eta all vegetasjon dei kjem over. Den største grashoppesvermen ein har målt blei danna av Melanoplus spretus (Rocky Mountain locust), som no er utdøydd, i 1875. Svermen var lang og  brei, og eit estimat seier at han omfatta 3,5 trillionar grashopper. Ei vaksen ørkengrashoppe (Schistocerca gregaria) kan eta rundt 2 gram plantemateriale kvar dag, så milliardar av insekt i ein stor sverm kan vera svært øydeleggjande og eta alt bladverk, stilkar, blomar, frukter, frø og bork i eit område.
Predatorar, parasittar og sjukdommar
Grashopper kan ha mange ulike typar predatorar på ulike stadium i livet. Egga blir etne av humlefluger, løpebiller og plasterbiller; ungdyr og vaksne blir etne av andre insekt som maur, rovfluger og gravevepsar, avedderkoppar og av mange fuglar og små pattedyr.
Egg og nymfer kan angripast av parasittoidar som spyfluger, kjøtfluger og snyltefluger. Ytre parasittar på nymfer og vaksne dyr er mellom anna midd. Hograshopper med midd produserer færre egg og får dermed mindre avkom enn individ utan. Grashopperundorm (Mermis nigrescens) er ein lang, tynn orm som kan infisera grashopper og leva i krinsløpet til insektet. Vaksne ormar legg egg på plantar og vertsdyra blir infiserte ved å eta blad med egg på. Spinochordodes tellinii og Paragordius tricuspidatus er parasittiske ormar som infiserer grashopper og endrar oppførselen til vertsdyra. Når ormane har nådd det rette utviklingsstadiet sitt blir grashoppa påverka til å hoppa ut i vatn og drukna, slik at parasitten kan fortsetja med det neste stadiet av livssyklusen sin, som føregår i vatn. Grashopper er påverka av sjukdommar forårsaka av bakteriar, virus, sopp og protozoar. Bakteriane Serratia marcescens og Pseudomonas aeruginosa har begge blitt funne å forårsaka sjukdom hjå grashopper, og det same har soppen Beauveria bassiana. Denne utbreidde soppen er blitt brukt mot ulike skadeinsekt over heile verda, men sjølv om han påverker grashopper er infeksjonen vanlegvis ikkje dødeleg fordi insektet kan liggja i sola til det får ein temperatur som er høgare enn det soppen toler. Sopp-patogenet Entomophaga grylli kan påverka oppførselen til grashoppeverten sin ved å få han til å klatra til toppen av ein plante og klynga seg til stilken medan han døyr. Dette gjer at soppsporane blir spreidde vidt frå omkring frå kroppen.
Soppatogenet Metarhizium acridum finst i Afrika, Australia og Brasil, der det har forårsaka epizootiar i grashopper. Det er blitt undersøkt for mogleg bruk som eit mikrobisk insektmiddel mot grashopper. Microsporide-soppen Nosema locustae kan vera dødeleg for grashopper. Han må etast for å ha verknad, og blir brukt i eit åtebasert skadedyrmiddel. Det finst ulike andre microsporidar og protozoar i fordøyingssystemet.
Vern mot predatorar
Grashopper har utvikla ei rekkje metodar for å unngå predasjon, til dømes ved å unngå å bli oppdaga, å flykta om dei blir oppdaga, og i nokre høve å unngå å bli etne om dei blir fanga. Grashopper har ofte kamuflasje for å unngå oppdaging av predatorar som bruker synet ved jakt; nokre artar kan endra fargane sine til å passa med omgjevnadane.
Fleire artar, som Phyllochoreia ramakrishnai (Eumastacoidea), kan bruka detaljert mimikry for å likna på blad. Proscopiidae kan likna trepinnar både i form og farge. Grashopper har ofte skremmemønster på vengene som kan gje predatoren eit uventa syn av sterke fargar som kan skremma dei lenge nok til å gje grashoppa sjansen til å rømma ved hjelp av hopp og flyging.
Nokre artar har sterke varselfargar og i tillegg gift som kan skremma bort predatorar. Dictyophorus productus (Pyrgomorphidae) er eit tungt insekt med raudt abdomen som ikkje gjer forsøk på å gøyma seg. Ein Cercopithecus-ape som åt andre grashopper nekta å eta denne arten. Ein annan art frå Arizona, Dactylotum bicolor (Acridoidea), har vist seg ved eksperiment med ein naturleg predator, firfisla Aspidoscelis inornatus, å ha liknande eigenskapar.
I kunst og media
Frå tid til anna blir grashopper avbilda i kunst, som av Balthasar van der Ast frå den nederlandske gullalderen i stillebenmåleriet 'Blomar i ein vase med skjel og insekt' frå ca. 1630, no i National Gallery i London, sjølv om insektet avbilda òg kan vera ein siriss.
Rachel Ruysch måla eit stilleben av 'Blomar i ein vase' rundt 1685. Bildet viser ein hovudsakleg statisk scene som blir animert av ei «grashoppe på bordet som verker klar til å hoppa», ifølgje gallerikuratoren Betsy Wieseman, med andre virvellause dyr som ein edderkopp, ein maur og to larvar.
Grashopper kan også opptre på film. Filmen Beginning of the End frå 1957 viste kjempegrashopper som gjekk til åtak på Chicago. I den animerte Disney/Pixar-filmen A Bug's Life frå 1998 er antagonistane ei gruppe grashopper, og leiaren deira Hopper er hovudskurken.
Symbolisme
Grashopper er tidvis blitt brukte som symbol. I den arkaiske tida i Hellas var grashopper eit symbol for polisen Aten, kanskje fordi dei var nokre av dei vanlegaste insekta på dei tørre slettene i Attika. Innfødde atenarar brukte ei tid gylne grashoppebrosjer til å symbolisera at dei var av rein atensk avstamming utan nokre utanlandske forfedrar. Sir Thomas Gresham brukte ei gyllen grashoppe som symbol i Lombard Street i London frå 1563. Denne bygningen var ei tid hovudkvarter for Guardian Royal Exchange, men selskapet valde å ikkje bruka symbolet for ikkje å bli forveksla med skadegjerande grashopper.
Som mat
I nokre land blir grashoppers brukte som mat. I Sør-Mexico et ein grashopper, kalla chapulines, i fleire ulike rettar, til dømes i tortillaer med chilisaus. Ein kan servera grashopper på grillspyd i kinesiske matmarknader, som Donghuamen nattmarknad. Steikte grashopper (walang goreng) blir etne i Gunung Kidul Regency i Yogyakarta på Java i Indonesia. Grashopper er ein populær delikatesse i Uganda, der dei vanlegvis blir etne steikte, typisk i november og mai etter regntida. I Amerika brann ohlonefolk grasområde for å tvinga grashopper oppi groper der dei kunne samlast for å brukast som mat.
Bibelen fortel at døyparen Johannes åt grashopper og villhonning (gresk ἀκρίδες καὶ μέλι ἄγριον, akrídes kaì méli ágrion) medan han var i villmarka.
I nyare tid har grashopper vore gjenstand for forsking på alternative, sunne og berekraftige proteinkjelder. Grashopper er blitt oppdretta av kommersielle føretak og brukt til næringsprodukt og proteintilskot.
Som skadedyr
Grashopper et store mengder planter både som vaksne og under utviklinga si, og kan vera alvorlege skadedyr i tørre landskap og prærieområde. Beite, korn, fôr, grønsaker og andre avlingar kan råkast. Grashopper sit ofte i sola, og trivst i varme tilhøve, så tørke kan stimulera grashoppepopulasjonar til å veksa. Ein enkelt tørkesesong er vanlegvsi ikkje nok til å gje ein stor populasjonsauke, men fleire tørkesesongar på rad kan gjera det, særleg om vintrane imellom er milde slik at store tal nymfer kan overleva. Sjølv om solskin stimulerer vekst, treng ein veksande grashoppepopulasjon også nok næring. Dette tyder at sjølv om nedbør er nødvendig for å gje plantevekts, kan forlenga periodar med overskya vêr saktna nymfeutviklinga.
Grashopper kan lettast hindrast frå å bli skadedyr ved å endra miljøet deira. Skugge frå tre kan hindra dei frå å auka for mykje, og dei kan også hindrast frå å flytta inn på avlingar i vekst ved å fjerna vegetasjon frå brakkland og åkerkantar og hindra tjukk plantevekst ved grøfter og vegkantar. Auka tal på grashopper kan også føra til fleire predatorar, men dette skjer vanlegvis ikkje raskt nok til å påverka populasjonane så mykje. Biologiske kontrollmåtar er blitt undersøkte, og sporar av protozo-parasitten Nosema locustae can brukast blanda med åte for å kontrollera talet på grashoppes, med større effekt på unge insekt. I mindre skala kan produkt frå neemtreet vera effektive som ein negativ påverknad mot å eta avlingar og til å avbryta nymfeutvikling. Insekticid kan også brukast, men vaksne grashopper er vanskelege å drepa, ettersom dei flytta inn på åkrar frå miljøet rundt, slik art avlingar raskt kan infiserast att.
Nokre grashoppeartar er skadedyr i rismarker. Pløying fører egga opp til overflata der dei kan øydeleggjast av sola eller etast av naturlege predatorar. Nokre egg kan liggja for djupt nede i bakken til å kunna klekka.
Landeplager av grashopper kan ha øydeleggjande innverknad på menneske og skapa hungersnaud og omveltingar. Slike plager er nemnde både i Koranen og Bibelen. Grashoppesvermar er også blitt gjevne skulda for kolera-epidemiar etter at kroppane deira drukna i Middelhavet og rotna på strendene. FAO og andre organisasjonar overvaker grashoppeaktivitet over heile verda. Skadedyrmiddel brukte i tide kan hindra nomadiske grashopper frå å danna tjukke svermar av vaksne insekt. I tillegg til konvensjonell kontroll med kontakt-insectisid kan ein også bruka biologisk kontroll som soppen Metarhizium acridum, som infiserer grashopper spesielt.
I litteratur
Det egyptiske ordet for grashoppe blei skrive snḥm i det hieroglyfiske skriftsystemet med konsonantar. Farao Rames II samanlikna hettithæren med grashopper: «Dei dekka fjella og dalane, og var som grashopper i talrikdommen sin.»
Ein av Æsops fablar, seinare gjenfortald av La Fontaine, er soga om Mauren og grashoppa. Mauren arbeide hardt heile sommaren, medan grashoppa leiker. Om vinteren er mauren førebudd, medan grashoppa svelter. Somerset Maugham si novelle «The Ant and the Grasshopper» tek for seg symbolismen i fabelen via ei kompleks rameforteljing. Ein har også identifisert andre menneskelege laster med åtferda til grashoppa. Ei utru kvinne som «hoppar» frå mann til mann er til dømes omtalt som ei grashoppe i «Poprygunja», ei novelle av Tsjekhov frå 1892, og i Jerry Paris sin film The Grasshopper frå 1969.
Ingeniørfag
«Grasshopper» var eit kallenamn for flya Aeronca L-3 og Piper L-4, som blei brukte under andre verdskrigen. Namnet skal ha kome frå majorgeneral Innis P. Swift då han såg eit Piper-fly landa og sa at det såg ut som ei hoppande grashoppe.
Fylkesveg 6962
Fylkesveg 6962 går mellom Røli og Årholt i Steinkjer kommune. Vegen er 4,8 km lang.
Bolero
Bolero kan visa til:
Torque
Torque (engelsk: torc, tysk:Torques, fransk: torque), er den arkeologiske nemninga på ein type halsringar som keltarane nytta i tida frå femte til fyrste hundreåret før Kr., og som romerske soldatar òg tok i bruk som eit honnørmerke.
Nemninga torque kjem frå latin torquere, som tydar  å vri, og har med forma på halsringane å gjere. Dei er lagde av massive metallstenger, og har vore meint å skulle berast permanent rundt halsen. Vanlegvis er det ei lita opning i ringen på den sida som vender fram, med ein kule, halvkule, terning, eit skulptert dyrehovud, eller i nokre høve ein menneskeskulptur, i kvar ende av ringen. Slike halsringar er funne både i manns- og kvinnegraver.
Det ser ut til at denne typen halsringar har vore nytta av keltarane som herskarteikn for både menneske og guddommar; nokre eksemplar er så store og tunge at dei ikkje kan ha vore meint for menneske.
Liknande ringar har òg vore lagd som armringar.
Dáli
Dáli (gresk Δάλι, tyrkisk Dali) er ein by på Kypros og ein kommune i distriktet Levkosía i Republikken Kypros.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 10 466 innbyggjarar, fordelt på desse bydelane:
Vámos
Vámos (gresk Βάμος) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Khaniá i periferien Kreta i Hellas. Vámos inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Apokóronas.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Vámos 3 388 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 706 innbyggjarar.
Fylkesveg 6968
Fylkesveg 6968 går mellom Støa og Hyllbrua i Steinkjer kommune. Vegen er 9,9 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 267 i Nord-Trøndelag.
Rynkevier
Rynkevier (Salix reticulata) er eit lite lauvtre i pilefamilien, òg kalla vierfamilien. Planten er ein liten, krypande busk som blir 5 til 15 cm høg og blomstrar i juni til juli. Han veks på fuktig og kalkhaldig fjelljord og snøleie i heile den skandinaviske fjellkjeda.
Skildring
Årskvistane er raudlege og snaue. Blada er grøne og nesten sirkelrunde i ulike storleikar, 2–5 cm breie, med nedbøygde kantar. Fargen oppå bladplatene er mørk grøn og nervene er innsunkne. Undersida av bladplatene er grågrøne. Bladet har berre 2–4 par sidenervar og elles ein struktur av nettnervar. Dei raudbrune bladstilkene er maksimalt 2 cm lange, ofte mindre. Horakla har 11–40 blomstrar med kapslar som er mørkeraude hårete og har fort griffel.
Rynkevier dannar sjeldan hybridar.
Saddle Peak i Antarktis
Saddle Peak er to fjelltoppar (960 moh) med eit markant skard (saddle på engelsk) mellom seg, 5 km nordvest for Mount Kostka vest i Anare Mountains. Det fekk det skildrande namnet av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) («Thala Dan»), 1962, som utforska området.
Hythe i Kent
Hythe  er ein liten marknadsby i grevskapet Kent i England. Han har kring 14 000 innbyggjarar og ligg i utkanten av Romney Marsh på sørkysten av Kent.
Anne-Karine Strøm
Anne-Karine Strøm, er ei norsk songarinne frå Bøler i Oslo, særleg kjend gjennom fleire bidrag i Melodi Grand Prix.
Biografi
Anne-Karine Strøm vart oppdaga som songarinne som barn då ho vann ei songtevling på ungdomsrestauranten Rondo i Oslo 1963. Sigeren førte til at ho fekk spela inn singelplate, delta i fjernsynsprogram og opptre på Folkparkshow i Sverige. Anne-Karine Strøm meistra også å syngja på italiensk, og det kom ei rekkje singelplater med henne utover sekstitalet.
I ungdomsåra var ho med i gruppene Beefeaters og Finn Eriksens orkester, samtidig som ho tok til å satsa på solokarriere. I 1971 gav ho ut debutplata Drømmebilder på Polydor. Dette vart den fyrste av i alt seks soloplater av henne i løpet av sytti- og åttitalet.
Melodi Grand Prix
Anne-Karine Strøm var ein aktiv deltakar i Melodi Grand Prix i 1970-åra. Første gongen ho deltok var i 1971 med solosongen «Hør litt på meg», som enda på tiandeplass. Året etter forsøkte ho på nytt, denne gongen saman med Ellen Nikolaysen med songen «Håp». Songen vart nummer 4 av 5.
I Melodi Grand Prix 1973 deltok Anne-Karine Strøm i Arne Bendiksen si gruppe Bendik Singers, der ho song «Å, for et spill» med Ellen Nikolaysen med Bjørn Kruse og Philip Kruse. Gruppa vann den norske finalen, og deltok i Eurovision Song Contest 1973 i Luxembourg. Her framførte dei songen på engelsk, «It's Just a Game», med innslag av mange europeiske språk. Av 17 bidrag enda Noreg på sjuandeplass.
I Melodi Grand Prix 1975 deltok Strøm med songen «1+1=2», som enda på fjerdeplass. Under Melodi Grand Prix 1976 deltok ho for foreløpig siste gong i tevlinga, denne gongen med songen «Mata Hari». Anne-Karine Strøm framførte songen i sølvbukse, og ho vann framfor Jahn Teigen som framførte «Voodoo» i skjelettkostyme saman med Inger-Lise Rypdal. I den internasjonale finalen i Haag, enda «Mata Hari» på 17. plass av 18 songar.
Annan karriere
Anne-Karine Strøm heldt fram som soloartist òg etter Melodi Grand Prix-perioden. Ho gav ut sitt tredje soloalbum i 1978, og på slutten av 1970-talet deltok ho også i musikalske kabaretar saman med Ole Paus og Øystein Sunde. I tillegg har ho delteke på musikkalbum av andre artistar, m.a. Rolv Wesenlund og Harald Heide-Steen jr.
Anne-Karine Strøm har utdanna seg innan musikkvitskap ved Universitetet i Oslo, og har jobba som journalist sidan 1990. Ho er i dag m.a. involvert i prosjektet Skald.
Fylkesveg 267
Fylkesveg 267 finst i fleire fylke i Noreg:
Distrikt i Jemen
Guvernement i Jemen er delt inn i 333 distrikt (muderiah). Distrikta er vidare delt inn i 2 210 underdistrikt og så 38 284 landsbyar (i 2010). Distrikta er oppført under, sortert etter guvernement:
South Waikato District
South Waikato District ligg mellom byane Hamilton i nord, Rotorua i aust, Taupo i sør, og Ruhepehu District mot vest på Nordøya på New Zealand. Distriktet ligg i regionen Waikato.
Ngāti Raukawa er den største iwien i området. Det er 32 maraear i distriktet, mellom desse Papa te Aroha marae, Aotearoa marae, Pikitu marae (Nga-Huri), Pōhara marae (Ngati Koriki), Ngatira marae (Ngati Ahuru) og Tarukenga marae (Ngati Te-Ngakau).
Ved folketeljinga i 2006 var folketalet i distriktet 22 641, av desse budde 65% i Tokoroa. Av innbyggjarane i distriktet rekna 6 711 seg som māoriar. Putaruru hadde 3765 innbyggjarar, og Tirau 732. Folketalet i distriktet har gått merkbart attende det siste tiåret, frå 25 011 ved folketeljinga i 1996.
Hovudnæringsvegane i distriktet er skogbruk og produksjon av tømmer. Vest i distriktet ligg fleire vasskraftverk.
Whisky Bay
Whisky Bay er ei bukt mellom Rink Point og Stoneley Point på nordvestsida av James Ross Island. Bukta vart nesten heilt sikkert oppdaga av Otto Nordenskjöld med Den svenske antarktisekspedisjonen i 1903 som grovt kartla området og synte små viker ved denne posisjonen. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1945 og 1952, og seinare kalla «Caleta Santa Eduvigis» i eit upublisert kart av Den argentinske antarktisekspedisjonen kring 1959. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1983 i samband med at ho ligg nær Brandy Bay.
Loughton
Loughton  er ein by i grevskapet Essex i England. Han har kring 30 500 innbyggjarar, og ligg om lag 21 km nordaust for Charing Cross i London.
Will Malone
Wil Malone er ein britisk plateprodusent og arrangør som har arbeidd med artistar som Black Sabbath, Iron Maiden, Todd Rundgren, The Verve, Massive Attack, Depeche Mode og den italienske  rockeartisten Gianna Nannini.
Malone gav ut eit soloalbum i 1970 kalla Motherlight og skreiv musikken til kult-skrekkfilmen Death Line i 1972.
Donna Summer
Donna Summer var ein amerikansk songar og låtskrivar. Ho var internasjonalt kjend for discomusikken sin, og hadde tilnamnet «Discodronninga» (The Queen of Disco). Ho hadde fleire topplisteplasseringar, og fleire av albuma hennar selde til gull eller platinum.
Liv
Donna Summer var fødd som LaDonna Adrian Gaines i Dorchester i Boston i den amerikanske delstaten Massachusetts. Ho var ein av dei sju ungane til Andrew og Mary Gaines, ein slaktar og ein lærar. Frå ho var lita song ho aktivt i kyrkja dei høyrde til.
Sjølv om Donna Summer seinare blei vidkjend som discomusikar, voks ho opp med rock og brukte også denne musikkstilen som inspirasjon. Som tenåring blei ho det einaste farga medlemmet av blues- og rockegruppa Crow. Som attenåring reiste ho heimefrå for å spela i musikalen Hair på Broadway. Seinare flytta ho til München i Tyskland. Ho spelte i tyske versjonar av Godspell og Show Boat og fekk etterkvart tysk statsborgarskap.
I 1971 gav Summer ut singelen «Sally Go Round the Roses» utan suksess, og solokarrieren låg på vent til 1974. Ho gifta seg med den austerrikske skodespelaren Helmuth Sommer i 1972, og fekk dottera Mimi året etter. Dei to skilde lag etter to år, men Donna heldt på den anglifiserte forma av etternamnet hans, Summer.
Summer gjorde mange musikkjobbar på teater og i studio i mange år, og var medlem av popgruppa FamilyTree frå 1974 til -75. Det første albumet hennar, Lady Of The Night frå 1974, blei berre seld i Europa. Hennar store gjennombrot kom i 1975 då Pete Bellotte produserte songen «Love To Love You, Baby» i Musicland Studios. Den endelege songen blei ein «discodisk» på 17 minutt, og gjorde stor suksess. Dette innleidde også det mangeårige og fruktbare samarbeidet mellom Donna Summer og produsentparet Pete Bellotte og Giorgio Moroder. Samarbeidet resulterte i hittar som «Try Me, I Know We Can Make It», «Could It Be Magic», «I Feel Love», «I Remember Yesterday», «I Love You», «Rumour Has It», «Last Dance», «On the Radio», «Bad Girls», «Hot Stuff», «Dim All The Lights», «The Wanderer» og «Carry On». Summer samarbeidde også med produsentar som Quincy Jones («State Of Independence» og «Love Is In Control (Finger On The Trigger)») og det engelske teamet Stock Aitken Waterman («This Time I Know It's For Real»). Ho hadde ein topphit med «She Works Hard For The Money» på 1980-talet, som blei ein song for kvinnerørsla. Summer skreiv også songar til andre, som «Starting Over Again», som blei ein hit med Dolly Parton i 1980.
Donna Summer var frå 1980 og til ho døydde gift med Bruce Sudano, eit av medlemmene i gruppa Brooklyn Dreams. Saman med han hadde ho døtrene Brooklyn og Amanda Grace.
Summer vann fleire grammyprisar, og fekk Oscarprisen for beste song i 1978 for «Last Dance».
Nordlandet kyrkje
Nordlandet kyrkje er ei krosskyrkje frå 1914 på øya Nordlandet i Kristiansund kommune i Møre og Romsdal fylke.
Aksishjort
Aksishjort, axishjort eller chital (Axis axis) er eit partåa klauvdyr i hjortefamilien frå Sør-Asia. Arten er ein liten hjortetype med ei mankehøgd på rundt 90 cm. Pelsen er lysande branngul spetta med kvite prikkar. Aksishjort har eit greina gevir som kan bli opptil 1 meter langt.
Nordlandet kyrkje
Kyrkja er av tre og stein og har 700 sitjeplassar.
Aksishjort
Hjorten er svært sosial og lever i flokkar som kan omfatta over 100 dyr. Han lever i store delar av Sør-Asia, både i låglandet og i høgareliggjande område. Arten akklimatiserer seg raskt til å leva på nye stader, og har derfor vore mykje sett ut i dyreparkar og reservat over store delar av verda.
Roseți
Roseți er ein kommune i Călărași fylke i Romania.
Busetnader
Roseți er ein comună (landkommune) med den eine busetnaden:
Fylkesveg 269
Fylkesveg 269 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesveg 6970
Fylkesveg 6970 går mellom Byafossen og Midjo i Steinkjer kommune. Vegen er 2,5 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 269 i Nord-Trøndelag.
Indiske bakketeikningar
Indiske bakketeikningar er abstrakte eller figurative kortvarige dekorasjonar laga på bakken med pulver, farga væske eller anna materiale. Slike bakketeikningar har lang tradisjon i India. Dei kan lagast dagleg, i samband med religiøse riter og høgtider, eller til andre særskilde høve.
Teikningane er kjend på ulike indiske språk som alpana/alpona (bengali), aripana (bihari),  kolam (tamil), madana (radjasthani) muggu/muggulu (telugu) og rangoli eller chowkpurana/chowk pujan (hindi). Bakketeikningar blir også laga i land med band til India, til dømes i naboland som Pakistan, Nepal, Malaysia og Singapore, og blant indiske utvandrarar. Det finst også liknande tradisjonar i andre kulturar, som sandmandalamaking frå tibetansk buddhisme og sandroing frå Vanuatu.
Høve
Bakketeikningar blir tradisjonelt laga av jenter og kvinner, men kan i dag også lagast av menn. Å laga dei kan vera eit dagleg rituale, gjerne etter at ein har feia og vaska bakken. Ein kan også laga utførlege teikningar til høve som bryllaup, nasjonaldagar, høgtider som dipavali, pongal eller onam, tempelfestivalar og liknande. I Tamil Nadu er vintermånaden margazhi viktig for tradisjonell kolammaking.
Plassering
Teikningane blir ofte plasserte ved inngangar, gjerne like utanfor ei dør eller ein port og på terskelen, på ein open plass som tun, gardsrom eller gate. Dei kan også lagast innandørs på harde golv, til dømes i gangar, hallar eller foajéar. Nokre teikningar kan lagast oppi fat eller kar, eller på kjøkkenbenken.
Bakketeikningar knytt til religiøse hendingar kan ha ein guddom som sentrum og kan lagast framfor eller rundt eit gudebilde.
Form
Mange bakketeikningar er abstrakte eller stiliserte figurar. Tradisjonell tamilsk kolam er bygd opp rundt eit rutenett av prikkar. Kolam-makaren fører ei kurvande linje ein gong rundt kvar av prikkane og tilbake til utgangspunktet utan å bryta linja. Kolamen blir danna av ei eller fleire slike slutta linjer. Eit bilete blir som regel danna symmetrisk om ein eller fleire aksar.
Ein særskild type kolam, kuberakolam, er eit rutediagram som inneheld visse lukke- eller rikdomsbringande tal i kvar rute.
Utførlege teikningar kan innehalda figurative bilete, tekst og anna. Det finst tradisjonelle bakketeikningar som viser bilete frå hindumytologi. Nyare teikningar kan også visa fram nasjonale motiv, som kart, flagg eller andre nasjonalsymbol, eller langt på veg likna realistiske måleri eller fotografi.
Metodar
Bakketeikningar blir tradisjonelt laga ved at ein held pulver laust i handa og drysser det jamnt bortetter slik at ein lager mønsteret ein ønsker. Ein kan også bruka ulike hjelpemiddel, som bambuspinnar, røyr, mønsterskåler eller sjablongar til å laga teikninga.
Pulveret ein teiknar med kan vera rismjøl, smuldra mineral eller anna, med fargar frå gurkemeie, knust bork, blad og liknande. Ein kan gjera fargestoffet meir likt måling ved at ein tilfører væske. Dette gjer at teikninga kan vara lengre.
Ein kan bruka blomar til å dekorera bakketeikningen, eller til å laga heile bildet. Dette er særleg kjend i pu-kolam frå Kerala. Ein annan variant går ut på å bruka frukt, grønsaker eller andre rituelle gjenstandar til å laga eit mønster. Vidare kan ein ha lys (levande eller elektriske) i eller rundt bildet.
Medan ein gjerne bruker bakken som bakgrunn for bakketeikninga, kan ein også laga eit flytande bilete i eit kar med vatn. Nokre stader førebur ein bakken ved å breia ei flytande kuskitblanding utover bakken, som ein reknar som antiseptisk. Denne tørker og dannar ei glatt, mørk bakgrunnsflate for bildet.
Soger
Chitralakshana, eit tidleg verk om indisk biletkunst, fortel ei soge knytt til opphavet av bakketeikningar. Ein høgtståande prest som dyrka Brahma hadde mista den einaste sonen sin. Etter at heile landet kom saman for å be, viste Brahma seg for kongen og bad han om å laga eit bilde av guten på bakken. Då bildet av guten var ferdig fekk det liv att. Dette skal ha vore den første bakketeikningen.
Galleri
Enkle former:
Tovik kyrkje
Tovik kyrkje er ei langkyrkje frå 1905 i Tjeldsund kommune i Troms og Finnmark.
Bahareh Letnes
Bahareh Letnes er ein norsk-iransk flyktning, tannlegeassistent og forretningskvinne. Ho har vore med i fleire venleikstevlingar, og blei kåra til Miss Iran 2013, Miss Globe Iran 2014 og Miss Grand International Iran 2014, og blei nummer to i Miss Top of the World 2013.
Tovik kyrkje
Byggverket er i tre og har 200 sitjeplassar.
Bahareh Letnes
Letnes kom frå Iran til Norge som tenåring. Ho fekk tre avslag på søknad om asyl og blei tvangsreturnert til Iran. Sidan ho mangla dei rette dokumenta blei ho send tilbake til Noreg, og fekk til slutt innvilga opphald fordi ho var ung og kunne risika tvangsekteskap i heimlandet.
Tovik kyrkje
Altartavla, preikestolen og døypefonten er frå 1700-talet.
Bahareh Letnes
Letnes har arbeidet med relasjonsbygging mellom Iran og Norge, og eig mellom anna enkeltpersonføretaket B & H General Trading Company. Bahareh Letnes.
Easy Lover
«Easy Lover» er ein song av Philip Bailey og Phil Collins, skriven av Bailey, Collins og Nathan East. Songen vart gjeven ut på soloalbumet til Bailey, Chinese Wall i 1985. Collins har spelt songen på konsertane sine og finst på konsertalbumet Serious Hits... Live! frå 1990 og samlealbumet ...Hits frå 1998.
Bahareh Letnes
Letnes blei offentleg omtalt då det kom fram at ho hadde eit kjærasteforhold til fiskeriminister Per Sandberg, og at dei to hadde reist til Iran saman. Saka enda med at Per Sandberg gjekk av som fiskeriminister 13. august 2018. Seinare same året gav paret ut bok om saka.
Easy Lover
Songen vart ein stor hit i fleire land verda over. I USA nådde han andreplassen på Billboard Hot 100 og i Storbritannia låg han fire veker på toppen av singellista. Singelen selde over ein million eksemplar.
«Easy Lover» fekk ein MTV Video Music Award for Best Overall Performance i 1985 og vart nomniert til ein Grammy for beste song av duett eller gruppe.
Den muntre videoen vart filma i London i England og er i røynda ein musikkvideo om å lage ein musikkvideo.
Miss Iran
Miss Iran var ein missekonkurranse på 1960-talet og på 1970-talet før den iranske revolusjonen.
I 2016 skreiv media at iranske styresmakter «deny allowing such an event, insisting that [... Miss Iran ] was an informal affair».
Tevlingar før revolusjonen
Vinnarar var mellom anna
Ikkje-formelle samankomstar etter revolusjonen
Ikkje-formelle samankomstar fann stad, på 2010-talet. Titler som blei delt ut, gjekk mellom anna til
Puyehue-Cordón Caulle
Puyehue og Cordón Caulle er to samanvaksne vulkanar som dannar eit stort fjellmassiv i Puyehue nasjonalpark i Andes i Ranco-provinsen i Chile. Innan vulkanologien vert denne gruppa kalla Puyehue-Cordón Caulle-vulkankomplekset (PCCVC). Fire forskjellige vulkanar dannar vulkangruppa eller komplekset, kalderaen Cordillera Nevada], vulkanen Mencheca frå pliocen, sprekkventilen Cordón Caulle og stratovulkanen Puyehue.
Som med dei fleste stratovulkanar i Det andinske vulkanbeltet ligg Puyehue og Cordón Caulle i kryssinga mellom ei tverrgåande forkasting og den større nord-sørgåande Liquiñe-Ofqui-forkastinga. Vulkankomplekset har forma det lokale landskapet og skapt mange vulkanske landformer over dei siste 300 000 åra. Sinderkjegler, lavadomar, kalderaer og krater finst i området utanom dei sørlege områda, der ein finn særs mange forskjellige vulkanske bergartar, til dømes både primitive basaltar og rhyolittar. Cordón Caulle er kjend for utbrotet som følgde jordskjelvet i Valdivia i 1960, det kraftigaste jordskjelvet som er registrert.
Puyehue-Cordón Caulle-området er eit av hovudområda som vert undersøkt for utnytting av geotermisk energi i Chile. Geotermisk aktivitet finst på overflata av Puyehue og Cordón Caulle som fleire varmekjelder, solfataraer og fumaroler.
Saint Pauls Mountain
Saint Pauls Mountain er eit høgt, bratt fjell 2 nautiske mil (37 km) nordaust for Round Mountain på nordsida av Taylorbreen. Det går ein høg rygg frå dette fjellet til Round Mountain. Fjellet vart namngjeve av Discovery-ekspedisjonen, 1901-04.
Susannah Maria Cibber
Susannah Maria Cibber (fødd Arne, ) var ein kjend engelsk songar og skodespelar. Ho var syster av komponisten Thomas Arne. Medan ho byrja karrieren som sopran, blei røysta hennar lågare tidleg i karrieren, og ho blei etterkvart altsongar. Ho blei universelt beundra for evne si til å røra publikum kjenslemessig både som skodespelar og songar. Cibber blei særleg beundra av Handel, som skreiv ei rekkje stykke spesielt for henne, mellom anna alt-ariane i oratoriet Messiah frå 1741, rolla som Micah i Samson, rolla som Lichas i Hercules og rolla som David i Saul. På midten av 1730-talet byrja ho å opptre i skodespel i tillegg til å ta del i operaer og oratorium. Ho blei den største dramatiske skodespelarinna på London-scena på 1700-talet, og då ho døydde var ho den best betalte skodespelarinna i England.
Bakgrunn
Susannah Maria Arne var fødd ved Covent Garden i London som barn av Thomas og Anne Arne. Faren og bestefar hennar verka innan møbel- og interiørindustrien som medlemmar av Worshipful Company of Upholders. Som barn studerte ho song i lag med broren Thomas, som seinare skulle bli ein av dei viktigaste komponistane i samtida og ein viktig del av Cibber sin karriere som songar. Ein annan bror, Richard, verka også som songar og skodespelar, men fekk aldri så stor suksess som syskena sine.