cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Friedrich von Hagedorn
Liv og virke
Hagedorn studerte fyrst jus i Jena, og var deretter sekretær for den danske sendemannen til London i 1726–29. Her kunne han bli kjent med engelsk litteratur og språk. Etter å ha vendt tilbake til Hamburg levde han ei tid i tronge kår, men i 1733 blei han tilsett som sekretær av eit gammalt handelsselskap, English Court, i Hamburg. Dette gav han ei uavhengig stilling som innverka gunstig på den litterære og økonomiske stillinga hans. I 1729 gav han ut Versuch einiger Gedichte, men fyrst med sin samlinga Versuch in poetischen Fablen und Erzählungen (1738), som minna om La Fontaine i dei lette versa sine, viste han eigentleg diktarisk talent. Oden und Lieder og Moralische Gedichte er påverka av Horats. Samlinga Poetische Werke kom ut i 7 bind i 1756, og seinare ved Eschenburg med levnadsskildring i 1800.
Hagedorn hadde vennleg kontakt med kjende kolleagaer som Friedrich Gottlieb Klopstock, Ludwig Gleim og Johann Jakob Bodmer. Han tok også imot Gotthold Ephraim Lessing nokre gongar.
Mozart tonesette diktet hans Die Alte (K. 517) i 1787. Joseph Haydn komponerte to kanonar (a capella-songar) over verka hans (Hob. XXVIIb).
Liten
Liten er ein ca. 10 km lang innsjø langs Indalsälven, mellom Järpen og Mörsil i Åre kommun i vestre Jämtland i Sverige. Liten er ein av Sveriges mest fiskerike innsjøar. Andre større tilløp til innsjøen forutan Indalsälven er Järpströmmen og Gisterån.
Amery Peaks
Amery Peaks er ei gruppe fjelltoppar som strekkjer seg kring 18 nautiske mil langs søraustsida av Nemesisbreen aust i Aramis Range i Prince Charles Mountains i Antarktis. Dei vart oppdaga av den sørlege gruppa til Australian National Antarctic Research Expeditions i 1956–57 og fekk dette namnet på grunn av nærleiken til Ameryisen.
Locknesjön
Locknesjön er ein innsjø ved Lockne i Östersund kommun i Jämtland i Sverige. Innsjøen har blitt til ved eit meteorittnedslag. Innsjøen har eit overflateareal på 33 km², og ligg 328 meter over havet.
Provinsen Karaman
Provinsen Karaman (tyrkisk Karaman ili) er ein provins sentralt i Tyrkia. Han har eit areal på 9 163 km² og 232 633 innbyggjarar (2010). Hovudbyen er Karaman. Karaman var staden der emiratet Karamanid låg, fram til det var over i 1486.
Intensitet
Intensitet kan syne til:
Bekkelagsraset
Terrenget sokk om lag sju meter i overkant langs Mosseveien. I den nedre delen av raset heva terrenget seg som følgje av massane som pakka seg opp. Det eine bustadhuset som sto i nedre del av raset (nedre høgre hjørne på biletet) vart løfta to meter, vride og forskove 10–15 meter, men rasa ikkje saman. Omfanget av ulykka kunne altså lett ha vorte mykje større.
Resultatet av raset er den tydelege dumpa ved dagens lyskryss med Ormsundveien. Den gamle vegbanen er delvis intakt og i bruk mellom Bekkelagsveien og Bjerringbakken nord for rasgropa. Det er òg mogleg å sjå restar av den gamle vegbanen ved busshaldeplassen sør for dumpa, vis-à-vis bensinstasjonen.
Sibley-Ahlquist-taksonomi
Sibley-Ahlquist-taksonomi er ein taksonomi for fuglar, basert på analyser av DNA-DNA hybridisering. Taksonomien blei publisert på 1980- og 1990-talet av Charles Sibley og Jon Ahlquist. Denne taksonomien er omstridt, ikkje alle ornitologiske organisasjonar har akseptert han, men Sibley-Ahlquist-taksonomien har generelt endra tilnærminga til fugletaksonomi. American Ornithologists' Union, ein ornitologiske organisasjon av hovudsakleg profesjonelle ornitologar, har akseptert systemet nesten i sin heilskap. Ericson et. al. (2006), presenterte fleire store endringar i forhold til Sibley-Ahlquist taksonomi.
Nedanfor følgjer oppramsing av kladar med latinske namn i rekkjefølgja etter Sibley-Ahlquist-taksonomi slik taksonomien var presentert på tysk Wikipedia den 26. juni 2011.
Mount Afflick
Mount Afflick er ein fjellrygg kring 4,5 km vest for Mount Bunt i Aramis Range i Prince Charles Mountains. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne av Australian National Antarctic Research Expeditions tekne i 1960. Det vart namngjeve av ANCA etter G.M. Afflick, vêrobservatør ved Mawson-stasjonen i 1965.
Fylkesveg 7 i Hedmark
Fylkesveg 7 i Hedmark går mellom Arneberg og Avskåkalia i Ringsaker kommune.
Trasear: Arneberg – Mesnalia (20,6 km), Sagstua – Avskåkalia (4,7 km).
Patricia Paay
Patricia Anglaia Margareth Paaij, mest kjend som Patricia Paay, er ein nederlandsk songar, radioprogramleiar, glamourmodell og fjernsynskjendis. Musikkarrieren har vart i over fire ti år og ho har ofte vore på nederlandsk fjernsyn og i nederlandsk tabloidmedia.
I 1984 vart Paay den første glamourmodellen i den nederlandske utgåva av Playboy.
Landösjön
Landösjön (Landögssjön) er ein lang og smal innsjø i Offerdal i Krokom kommun i Jämtland i Sverige. I øvre enden av innsjøen ligg Rönnöfors, der det er restar etter eit gammalt jernverk.
Långan drenerer innsjøen til Indalsälven. Ved nordsida av innsjøen (Nolasjön) ligg busetnadane Vejmon, Trången, Fiskviken, Anvågen, Enarsvedjan, Tjärnåsen, Brattmon, Rismon, Kittelberget og Landön. Ved sørsida ligg Lien.
Landösjön er òg den einaste innsjøen i Sverige med to sportsfiskerekordar. Den 2. august 2007 vart det teke ei røye på 10,83 kg, og den 22. juni 2009 ei kanadarøye på 11,449 kg.
Fylkesveg 11 i Hedmark
Fylkesveg 11 i Hedmark går mellom Arneberg og Nybrua i Ringsaker kommune. Vegen er 13,6 km lang.
Meginhufr
Meginhufr er eit bord i skipsskroget til vikingskip, med særleg styrke og utforming. Ordet finn ein i gammalnorsk med tyding ‘det sterke eller mektige bordet’. I Osebergskipet finn ein det i overgangen mellom botn og skipsside.
På Osebergskipet, og andre av dei første skipa ein veit hadde segl, sluttar banda i vasslinja. Skroget vart difor forsterka med bjelkar og krumvaksne kne. Knea ver spikra ned i bjelkane, og i det sterke bordet meginhufr, som på Osebergskipet ligg i 10. omfaret.
La Maya-fjellet
La Maya er eit fjell i Wallis-Alpane i Sveits. Fjellet er 2 916 moh. og ligg på austsida av Val d'Hérens, søraust for Sion og like vest for Becs de Bosson.
Tall Asur
Tall Asur (arabisk, hebraisk הר בעל חצור}} Baal-Hazor) er eit fjell og eit av dei høgaste punkta i Judeafjella på Vestbreidda, med ei høgd på 1 016 meter over havet. Det vert sagt å vere staden der Abraham vart synt landet og Lot valde å gå til Sodoma. Fjellet har to toppar og på den eine ligg ein israelsk militærbase.
Baillieu Peak
Baillieu Peak er eit fjell, 1380 moh, som stig over isdekket 46 km sør for Cape Bruce og 10 nautiske mil vest-sørvest for Pearce Peak. Det vart oppdaga i februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition under Mawson, og kalla opp etter Clive Latham Baillieu (seinare baron Baillieu), som støtta ekspedisjonen økonomisk.
Interferens
Interferens kan vise til: refer to
Lännässjön
Lännässjön er ein innsjø langs Ljungan i Berg kommun i det søraustlege Jämtland i Sverige. Innsjøen ligg ved busetnadane Fotingen, Skålan og Klövsjö. Innsjøen har grunne sandstrender, og husar ei rekkje fiskeslag.
Jodie Foster
Alicia Christian «Jodie» Foster er ein amerikansk skodespelar, filmprodusent og filmregissør.
Liv og virke
Ho spelte i reklamefilmar då ho var tre år, men fekk gjennombrotet sitt som barnestjerne i 1970-åra med filmar som Alice bor her ikke lenger (1974), Å, for en fredag (1976), Bugsy Malone (1976) og Den lille piken nederst i veien (1976), som gav henne ein Saturn-pris for beste kvinnelege hovudrolle. Ho vart spesielt kjend for rolla som ein barneprostituert i thrilleren Taxi Driver (1976), der ho vart nominert til Oscar-prisen for beste kvinnelege birolle.
I 1980-åra spelte ho mellom anna i filmane Fra lek til alvor (1980), Hotel New Hampshire (1984) og Siesta (1987). I 1989 vann ho ei rekkje bransjeprisar for rolla som voldtekstofferet Sarah Tobias i dramafilmen De tiltalte, mellom anna Oscar for beste kvinnelege hovudrolle. Ho vann den same bransjeprisen i 1992 for rolleskildringa av FBI-lærlingen Clarice Starling i skrekkfilmen Nattsvermeren, som er basert på boka til Thomas Harris. I løpet av 1990-åra hadde Foster òg roller i filmane Skygger og tåke (1991), Maverick (1994), Nell (1994), Kontakt (1997) og Anna og kongen (1999).
Ho har òg spelt i filmane Panic Room (2002), En langvarig forlovelse (2004), Flightplan (2005), Inside Man (2006), The Brave One (2007), Blodig alvor – Carnage (2011) og Elysium (2013). Foster har vorte nominerte til Golden Globe-prisen sju gonger og vunne to gonger. I 2013 vann ho æresprisen Cecil B. DeMille Award for sitt «framifrå bidrag til underhaldningsverda». I tillegg til dette har ho vunne éin Screen Actors Guild Award, tre BAFTA-prisar og to Saturn Awards.
Foster debuterte som filmregissør med dramafilmen Little Man Tate i 1991 og har sidan regissert spelefilmane Home for the Holidays (1995), The Beaver (2011) og Money Monster (2016). Ho har òg regissert ein episode av skrekkserien Tales from the Darkside (1988), to episodar av komedieserien Orange Is the New Black (2013–2014) og ein episode av dramaserien House of Cards (2014). Foster har vorte nominerte til to Primetime Emmy Awards for arbeidet på fjernsyn.
Prisar og utmerkingar
Foster har fått fire Oscar-nominasjonar for prestasjonane i Taxisjåføren, De tiltalte, Nattsvermeren og Nell, ho vann prisen for De tiltalte og Nattsvermeren. Ho har òg fått sju Golden Globe-nominasjonar, i tillegg til å ha vunne to. I 2013 vann ho Golden Globes heiderspris Cecil B. DeMille Award for sitt «framifrå bidrag til underhaldningsverda». Foster har elles vunne tre BAFTA-prisar for rolleskildringane i Taxisjåføren, Bugsy Malone og Nattsvermeren, og to Saturn Awards for innsatsen i filmane Den lille piken nederst i veien og Kontakt. Ho har òg vunne ein Screen Actors Guild Award for rolletolkinga i Nell og har fått to Primetime Emmy Awards-nominasjonar for arbeidet som høvesvis produsent og regissør for The Baby Dance og ein episode av Orange Is the New Black.
Adh Dhaid
Adh Dhaid er ein busetnad i Umm al Qawain i Dei sameinte arabiske emirata.
Intensitet i fysikk
Intensitet er eit mål for energistraum i stråling eller bølgjer. Det er det same som flukstettleik, det vil sei den energimengda som per tidseining blir transportert gjennom ei flateeining vinkelrett på forplantingsretninga til strålen eller bølgja. I samband med partikkelstråling kan intensiteten òg gjevast som mengda partiklar som passerer ei flateeining per tidseining.
Giovanni Battista Donati
Giovanni Battista Donati var ein italiensk astronom.
Donati døydde av kolera, som han fekk på eit vitskapleg møte i Wien.
Mirabai
Mirabai var ein hinduisk songar og diktar frå Rajasthan. Namnet kan også skrivast som Meera, Mira eller Meera Bai. Mange legender blir knytt til livet hennar, og songane hennar blir framleis sungne overalt i India, mellom anna på oppbyggjande møte blant hinduar. Det finst hundrevis av religiøse songar (pada) som blir sagt å ha Mirabai som opphavskvinne, utan at det er mogleg å seie kven av dei som er ekte. Ifølgje professor John Stratton Hawley finst det berre éin song med signaturen hennar som kan førast attende til det 16. hundreåret, då Mirabai levde. Songane til Mirabai skildrar på glødande vis det fromme tilhøvet hennar til Krisjna, som altfor sjeldan kjem henne i møte. Åtskiljinga frå Gud (viraha) og lengta etter han er det viktigaste temaet i diktinga hennar. Ein reknar med at Mirabai talte språket marwari. Seinare vart songane hennar påverka av braj-dialekten av hindi.
familie og utdanning
Det finst ingen pålitelege førstehandskjelder om livet til Mirabai. Det finst heller ingen opplysningar om henne i kongelege kjelder, fordi stamtavlene til kongefamiliane i Rajasthan berre fokuserer på dei mannlege slektslinjene. Moderne forskarar har freista å rekonstruere livssoga til Mirabai med utgangspunkt i sekundærlitteraturen som omtaler henne. Mirabai var ei radjput-prinsesse og det einaste barnet til Ratan Singh, den yngre broren til herskaren over Merta. Den kongelege oppsedinga hennar innebar undervising i både musikk og religion, så vel som i politikk og statsstell. Som ung skal ho ha fått eit bilete av Krisjna i gåve av ein heilag mann, og det vart startskotet for eit liv langt liv som ein følgjar av Krisjna, som ho tilbedde som sin heilage elskar.
Tilbedar av Krisjna
I 1516 vart Mirabai gifta bort til Bhoj Raj, kronprinsen av Mewar. Bhoj Raj døydde i 1521, truleg grunna skader han fekk i eit slag, og i ettertid vart Mirabai utsett for intrigar og forfølging frå svigerbroren då han fekk trona og frå etterfølgjaren hans, Vikram Singh. Mirabai levde ikkje opp til dei typiske forventingane ein hadde til ei prinsesse og enkje på denne tida, og ho nytta mesteparten av tida si i Krisjna-tempelet, der ho tok i mot heilage menn (sadhu) og pilegrimar som kom til henne frå alle delar av India, attåt å komponere songar om Krisjna. Ifølgje Bhaktamal (norsk «laurbærkrans av helgenar»), ei samling stutte, biografiske dikt komponert rundt år 1600, freista svigerfamilien å snikmyrde Mirabai med gift, men då ho drakk vart gifta til eliksir i halsen hennar. Ein annan gong vart ein giftslange send til henne i ei korg med blomar, men då ho opna korga vart slangen gjort om til eit bilete av Krisjna.
Autensitet
Mirabai tilhøyrer den sterke bhakti-tradisjonen i indisk mellomalderpoesi, som legg vekt på kjærleiken til Gud gjennom bruken av analogiar frå mellommenneskelege relasjonar. For Mirabai sin del kjem dette til uttrykk ved at ho skildrar Krisjna som sin ektemann og elskar: «Krishna er min eneste. Han som på sitt hode bærer påfuglkronen, han er min ektemann» syng ho. Det er samstundes vanskeleg å stadfeste kor mange dikt som faktisk har Mirabai som opphavsperson. Til skilnad frå andre bhakti-songarar frå same tidsperioden finn ein ikkje manuskript der songane hennar er samla. Det kan vere fleire grunnar til dette. Kanskje er ho ikkje like synleg fordi ho var kvinne, eller det kan henge saman med at ho ikkje tilhøyrde ei sekt og at ingen sekter tok namnet hennar til inntekt for seg sjølv. Ein annan mogleg årsak kan vere at songane hennar ikkje vart nedskrivne på eit tidleg tidspunkt, trass ryet hennar som ein framifrå songar.
Det finst berre éin song som trygt kan sporast attende til det hundreåret då Mirabai levde. Likevel er det ingen tvil om at Mirabai-poesien har vokse og gått gjennom ei blømingstid i hundreåra sidan ho levde. Så langt har forskarar berre klart å finne om lag 25 dikt frå tida fram til det 17. hundreåret. Til saman veit ein berre om seks dikt knytt til Mirabai frå før år 1600, og berre eitt av desse dikta er vanlegvis inkludert i dei mest kjende samlingane av dikta hennar. Såleis er det mogleg å hevde at mange av dei mest populære dikta knytt til Mirabai, for ikkje å snakke om dei munnlege og skriftlege versjonane av poesien hennar som sirkulerer i India, på mange måtar har eit uttrykk som er meir nærskyld det 19. hundreåret enn den historiske tida då Mirabai sjølv levde.
Tema
Dikta til Mirabai skildrar eit ekstatisk samband med guddomen Krisjna, og fortvilinga som følgjer når dette sambandet med Krisjna glir bort frå henne. Dikta hennar reflekterer både romantisk, menneskeleg lidenskap og ei åndeleg erkjenning av guddomleg kjærleik. Ifølgje den amerikanske forfattaren Jane Hirshfield inneheld Mirabai sine dikt «...alle fargane i menneskets hjarte».
Laxsjön
Laxsjön er ein innsjø i Krokom kommun i Jämtlands län i Sverige. Innsjøen er på ca. 2,8 km², og ligg 335 meter over havflata.
Mirabai
Tema
Den norske indologen Knut Kristiansen skriv at dikta til Mirabai har ein sentral plass i den eldre hindulitteraturen. Språkforma hennar er ei blanding av fleire dialekter, og synest såleis å stadfeste tida hennar på vandring og dei lange opphalda på heilage stader. Dikta er skrivne i stutte strofer med rim og refreng i kunstferdige versemål, og blir sunge i eit utal melodiar, ragaer, i harmoni med klassisk, indisk musikkteori. Som bhakti-dikting skildrar versa menneskets lengt etter Gud som i miskunn ser til ei sannferdig menneskesjel. Samstundes står ho ganske aleine andsynes tradisjonen: der andre bhakti-songarar gjerne skildrar Krisjna som eit lite barn eller ein forførande, ungdommeleg elskar, er han for Mirabai først og fremst ein ektemann. Dersom han er borte frå henne, brenn ho av lengt: «Gud tier. Søvn besøker ikke lenger mine øyne. Guds fravær piner meg. Lysene i templet er blindt mørke. Uten min herre er sengen utålelig. Våken ligger jeg netter til ende. Når vil min herre komme?».
Laxsjön
Innsjøen får vasstilførsel frå Harvattnet og diverse vasskjelder. Utløpet går via Storån til Hammerdalssjön, og derfra via Ammerån til Indalsälven.
Mirabai
Ettermæle
Dikta til Mirabai er jamt populære i heile India, og er særleg høgvyrde i heimstaten Rajasthan. Det finst fleire tempel vigde Mirabai og/eller Krisjna.
Laxsjön
Fiskebestanden i innsjøen består hovudsakleg av sik, åbor, mort og gjedde.
Mirabai
Ettermæle
Det har blitt laga minst ti filmar om livet hennar, som Meera (1945) på tamil med M.S. Subbulakshmi i hovudrolla og hindifilmen Meera (1979) av Gulzar med Hema Malini i hovudrolla. Historiene som verserer om livet til Mirabai har også vore med på å forme framstillinga av heltinner i både verdslege og religiøse filmar. Ho var også den første bhakti-songaren som vart innlemma i Amar Chitra Katha, ein teikneserie laga for hinduiske barn. Mirabai har vore tema for eit utal akademiske konferansar, og på ein internasjonal konferanse ved UCLA i 2002 vart ho utropt til «hinduhelgen for ei global verd». Ti av dikta hennar er omsette og publiserte på norsk i antologien . Internasjonalt har dei amerikanske poetane Jane Hirshfield og Robert Bly samarbeidd om ei engelskspråkleg attdikting av Mirabai i det dei kallar for «versjonar» av dikta hennar i Ecstatic Poems: Mirabai.
Laxsjön
Kjelder
''
Flykapring
Flykapring er ei hending der nokon med vald eller trugsmål om vald tek over kontrollen av eit fly. Dei som utfører ei slik handling vert kalla «flykaprerar». Kaprarane er ofte væpna, for lettare å kunna tvinga pilotane til å gjera som dei vil. Men det finst òg døme på at kaprarane har teke over flyginga, som under 11. september-åtaka i USA.
I perioden 1969-1972 var det særs mange flykapringar, berre i 1969 var det 86 kapringar og i 1970 var det 78. For å få slutt på kapringane vart det innført betre kontroll på flyplassane, men gjennomlysing av bagasjen og passasjerane laut gå gjennom ein metalldetektor. Desse tiltaka har redusert talet på kapringar drastisk, og i 2015, 2017 og 2020 var det i fylgje Aviation Safety Network ingen kapringar.
Politiske kapringar
Mange av kapringane på 1960- og 1970-talet var politisk motiverte, og vart utførte for å få internasjonal merksemd. Nokre kapringar utførte av militante palestinske grupper har vore av denne typen.
Romlingar
Nokre kapringar har vore utførte av personar som freista å koma unna krigsområde eller autoritære styresmakter.
Europeisk kapring på oppdrag frå USA
Den 1. juli 2013 vart flyet til den bolivianske presidenten Evo Morales omdirigert til Wien, etter at det hadde vorte nekta å nytta luftromet til Frankrike, Italia, Portugal og Spania. Morales var på tur heim frå ein konferanse i Russland og USA trudde at Edward Snowden kunne vera ombord i flyet. Flyet vart halde på flyplassen for 13 timar, og i fylgje Daily dot vart flyet ransaka, men dei fann ikkje Snowdon ombord. Hendinga førte til diplomatisk usemje i ettertid og fleire latinamerikanske land fordømte det som hadde skjedd. Det er ikkje kjent at noko NATO-land fordømde kapringa.
Douala
Douala er ein by i Kamerun og regionshovudstad i Littoral. Byen ligg ved munningen av elva Wouri. Douala hadde 1 884 802 innbyggarar i 2005. Byen har lenge hatt omtrent like stort folketal som den kamerunske hovudstaden Yaoundé. Lenge var Douala den største byen i Kamerun, men no er Yaoundé større.
Byen har ein stor produksjon av kakao, kaffibønner, palmeolje og tømmer. Desse varene blir eksporterte via hamna. Douala blei tysk i 1884, og var hovudstaden i Tysk Kamerun frå 1901 til 1916. Frå 1940 til 1946 var han hovudstaden i Fransk Kamerun.
Transport
Det går jernbanelinjer frå Douala til byane Yaoundé, Ngaoundéré, Kumba og Nkongsamba. Byen har òg ein internasjonal flyplass, Douala internasjonale lufthamn.
Långvattnet
Långvattnet er ein innsjø i Oldfjällen i Krokom kommun i Jämtland i Sverige. Innsjøen ligg mellom Stensjön og Korsvattnet, nord for Jänsmässholmen.
Fylkesveg 12 i Hedmark
Fylkesveg 12 i Hedmark går mellom Næroset og Lier i Ringsaker kommune. Vegen er 9,1 km lang.
Provinsen Kayseri
Provinsen Kayseri (tyrkisk Kayseri ili) ligg sentralt i Tyrkia i eit område som er knytt til mytologiske soger og viktige personar i tyrkisk historie. Han ligg i Anatolia og ligg kring Erciyes, Hasan og Ali. Fjellet Ali er kalla opp etter Ali Baba, som er sagt å skal ha levd i dette området.
Distrikt
Provinsen Kayseri er delt inn i 16 distrikt (hovuddistriktet er utheva):
Mount Bakker
Mount Bakker er eit isolert fjell markert av eit nordleg snødekt vegg, 6,5 nautiske mil (12 km) sør-søraust for Mount Starlight i Prince Charles Mountains. Det vart kartlagt frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) landmålingar og flyfoto, 1955-65. Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter F.C.R. Bakker, radiomann på Davis-stasjonen, 1964.
Kjetil Stokke
Kjetil Stokke er ein norsk sjakkspelar, Internasjonal Meister i sjakk (IM).
Internasjonal Meister i sjakk
Kjetil Stokke vart IM etter sterke resultat i tre internasjonale turneringar. I Gausdal Classics i april 2007 tok han 5,5 poeng på 9 rundar. I Arctic Chess Challenge i Tromsø i august 2009 tok han også 5,5 poeng på 9 runder. Og i ei turnering i Barcelona i august 2012 tok han 7 poeng på 10 runder. Han hadde dermed oppfylt kravet om IM-resultat i turneringar med til saman minst 27 parti. Rating-kravet, kravet til eigen rating over 2400 hadde han oppfylt allereie pr. 1. juli 2010 med 2413. Han vart deretter utnemnd til IM av Verdssjakkforbundet på FIDE-møtet i Jerevan, Armenia 18-20. januar 2013.
Kjetil Stokke vart junior-noregsmeister i sjakk i 2003. Kjetil Stokke er medlem i Bergens Schakklub.
Got Me Under Pressure
«Got Me Under Pressure» er ein song av ZZ Top frå 1983 på albumet Eliminator. Songen vart produsert av manageren Bill Ham, og spelt inn og miksa av Terry Manning. Songen kom ut på singel og nådde 18. plassen på Mainstream Rock Tracks-lista i USA.
La Para
La Para (eller La Pare) er eit fjell i Bern-Alpane i kantonen Vaud i Sveits. Fjellet ligg like nordom fjellet Les Diablerets og landsbyen Les Diablerets i kommunen Ormont-Dessus.
Fylkesveg 14 i Hedmark
Fylkesveg 14 i Hedmark går mellom Nordheim og Bynstua i Ringsaker kommune. Vegen er 2,1 km lang.
Mellsjön
Mellsjön er ein innsjø i Offerdal i Krokom kommun i Jämtland i Sverige. Innsjøen har eit overflateareal på 25,7 hektar, og ein høgd på 365 meter over havet. Mellsjön har Västsjöån som viktigaste tilløpskjelde, og vert drenert av Mellsjöån, som fører vatnet til Ångsjön.
Don't Look Down av Ozark Mountain Daredevils
Don't Look Down er det femte studioalbumet til det amerikanske southern rock/countryrockbandet The Ozark Mountain Daredevils. Bandet mista eit nytt opphavleg medlem, Buddy Brayfield, men la til tre nye musikarar, inkludert songaren, gitaristen og den mangeårige venen Steve Canaday, som eigde New Bijou og var viktig i oppstarten til bandet. Dei spelte òg inn albumet med ny produsent, David Kershenbaum.
Trass i at songen «Following The Way That I Feel» vart rekna som den sterkaste popmelodien i katalogen deira, selde ikkje Don't Look Down så mykje som venta og The Ozark Mountain Daredevils vart droppa frå A&M Records og gjekk til Columbia Records.
Nabi Yunis
Nabi Yunis er det høgaste punktet i Dei palestinske territoria, med ei høgd på 1 030 meter over havet. Det ligg i byen Halhul i Hebron guvernement.
Steve Gregory
Han byrja karrieren i The Alan Price Set og vart mykje nytta som studiomusikar, og arbeidde for folk som Screamin' Jay Hawkins, Fleetwood Mac og andre. I lag med Bud Beadle spelte han saksofon på «Honky Tonk Women» for The Rolling Stones i 1969. Han spelte òg med Georgie Fame og Geno Washington, Ginger Baker's Air Force, Gonzalez, Linda Lewis, Boney M. og Rocky Sharpe and The Replays. Han var ei stund i Nigeria og spelte med Fela Kuti i hans Africa Shrine.
I 1990-åra spelte Gregory med Wet Wet Wet, Van Morrison, før han vart med i Dennis Bovell Dub Band og turnerte verda over med Linton Kwesi Johnson. Han gav ut det første soloalbumet sitt, Bushfire, på LKJ Records med Georgie Fame og John Deacon frå Queen.
Fylkesveg 15 i Hedmark
Fylkesveg 15 i Hedmark går mellom Ulven og Fløtlia i Ringsaker kommune. Vegen er 9,1 km lang.
Låvekyrkja i Heddal
Låvekyrkja eller Heddal låvekyrkje er ei langkyrkje i Notodden kommune i Vestfold og Telemark.
Det er problematisk å varme opp Heddal stavkyrkje om vinteren. På 1990-talet fekk ein løyve til å rive den gamle prestegardslåven og oppføre ein ny i same stil. Låven er innreidd med kyrkjesal i overetasjen og turistkontor med billettsal samt andre kontor i underetasjen. Kyrkja vart innvigd i 1997. Låvekyrkja er vinterkyrkja for Heddal.
Tor Lindrupsen har laga eit krusifiks og teikna liturgiske møbel.
Mount Bechervaise
Mount Bechervaise er eit stort massiv med brunt fjell, 2360 moh, som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) aust for Mount Lacey i Athos Range i Prince Charles Mountains. Det har ein bratt nordvegg og utanom ei iskappe på den flate toppen, er det bert. Det vart først vitja i november 1955 av eit lag frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) leia av John M. Bechervaise, øvstkommanderande ved Mawson-stasjonen i 1955, som det er kalla opp etter.
La Sâle
La Sâle er eit fjell i Wallis-Alpane i Val de Bagnes i Sveits. Fjellet er ein mindre fjelltopp på Le Pleureur.
Inge Bryhni
Inge Bryhni er ein norsk geolog, og førstekonservator ved Naturhistorisk museum, Universitetet i Oslo på Tøyen i Oslo.
Han har vore ofte på NRK med eigne seriar, skrive fleire populærvitskaplege framstillingar og vore fagansvarleg ved Store Norske Leksikon med følgjande fagområde: Geologi generelt, geologiske prosessar og strukturar, geologisk tidsrekning, sedimentologi, petroleumsgeologi. For formidlinga si vart han i 1984 tildelt NAVF sin pris på 25 000 kroner for populærvitskapleg forfattarskap, og i 2011 tildelt Toffenprisen frå Norsk geologisk forening.
Steinparken på Bud i Romsdal er etablert av han. Han har òg utarbeidd nettleksikonet Geoleksi.
Honky Tonk Women
«Honky Tonk Women» er ein song av The Rolling Stones frå 1969. Han vart gjeven ut på singel 4. juli 1969 i Storbritannia, og ei veke seinare i USA. Han vart ein stor hit og toppa salslistene i begge land.
Inspirasjon og innspeling
Det vart spelt inn to utgåver av songen. Den kjende hitten som kom ut som singel og ei honky-tonk-utgåve kalla «Country Honk» som kom ut på albumet Let it Bleed med ein noko anna tekst. Ei konsertutgåve vart gjeven ut på Get Yer Ya-Ya’s Out og er forskjellig frå begge desse to versjonane, med ein særleg annleis gitarintroduksjon og eit nytt andrevers.
Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards medan dei var på ferie i Brasil frå seint i desember 1968 til tidleg i januar 1969. Dei var inspirert av brasilianske caipiraer på ein gard der Jagger og Richards budde i Matão i delstaten São Paulo.
Omgrepet «honky tonk woman» viser til ein dansar i ein honky tonk-bar. Scena for forteljinga i første verset av blues-utgåva er Memphis i Tennessee, medan «Country Honk» finn stad i Jackson.
«Honky Tonk Women» var opphavleg skriven som ein akustisk countrysong. Songen vart spelt inn i London tidleg i februar 1969 utan Brian Jones. Songen vart gradvis omforma til den kjende, elektriske og riffbaserte singelen «Honky Tonk Women» våren 1969, før Mick Taylor vart med i bandet. Taylor har fortalt i Sean Egan sin The Making of Let It Bleed at det meste alt var spelt inn då han la på noko sologitar. Songen er spesiell på den måten at han ikkje opnar med eit gitarriff, men ein rytme spelt på ei kubjølle spelt av produsenten Jimmy Miller.
Songen toppa Billboard Hot 100 i fire veker frå 23. august 1969. Singelen vart gjeven ut i Storbritannia dagen etter Brian Jones døydde. «You Can't Always Get What You Want» vart vald som B-side. I Noreg låg songen tre veker på andreplassen på VG-lista, heile tida bak Elvis Presley sin «In the Ghetto». Konsertutgåva av songen er med på albuma Love You Live og Live Licks, samt det alt nemnde Get Yer Ya-Ya’s Out!.
Musikkmagasinet Rolling Stone rangerte «Honky Tonk Women» på 116. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene.
Country Honk
«Country Honk» er country-utgåva av «Honky Tonk Women», gjeven ut fem månader etter «Honky Tonk Women» på albumet Let it Bleed.
Byron Berline speler fele på sporet og har sagt at det var Gram Parsons som skaffa han denne jobben. Produsent Glyn Johns føreslo at Berline skulle spele inn fela på fortauet utanfor studioet for å gje den rette stemninga til albumet. Sam Cutler, turnemanageren til the Rolling Stones på denne tida, lagar bilhornet ein høyrer i starten av songen. Nanette Workman gjer korvokalen på denne utgåva (på plateomlaget omtalt som Nanette Newman).
Andre utgåver
Mange andre artistar har spelt songen, mellom andre Waylon Jennings, Elton John, Billy Joel, Ike & Tina Turner, The Pogues, Albert King, AC/DC og Big Country.
Storebrand
Storebrand OS (ose: STB) er eit norsk selskap i marknaden for langsiktig sparing og forsikring. Konsernet består av selskap som tilbyr livsforsikring, skadeforsikring, kapitalforvalting og bank, retta mot privatpersonar, føretak, kommunar og offentlege verksemder.
Historie
Røtene går attende til 1767, då Den almindelige Brand-Forsikrings-Anstalt vart oppretta som ei påboden brannforsikring for bygningar i dei norske byane.
Skadeforsikringsdelen av Storebrand vart i 1999 skild ut i eit eige selskap kalla If. I løpet av få år selde Storebrand seg ut av If, men i 2006 vedtek Storebrand igjen å tilby skadeforsikring og starta eit nytt skadeforsikringsselskap som vart bygd opp frå botnen av.
Selskapet er notert på Oslo Børs med tickeren STB. Administrerande direktør i Storebrand ASA er Odd Arild Grefstad.
Fusjonar
Storebrand har fusjonert med fleire selskap opp gjennom åra.
På 1970-talet kjøpte Storebrand dei attverande aksjane i Det norske Livsforsikringsselskab Idun, og Storebrand-Idun vart til. Storebrand hadde ått dei fleste aksjane i Idun sidan 1923.
I 1991 fusjonerte Storebrand med UNI og vart til UNI Storebrand.
I 2007 kjøpte Storebrand den svenske livsforsikringsselskapet SPP.
Ozark Mountain Daredevils (1980)
Ozark Mountain Daredevils er det sjuande studioalbumet til den amerikanske southern rock- og countryrockgruppa The Ozark Mountain Daredevils, gjeve ut mai 1980. Det var det andre sjølvoppkalla albumet deira, etter debutplata i 1973. Det var òg det første og einaste albumet dei gav ut på Columbia Records etter å ha gjeve ut seks album på A&M Records.
Då albumet kom ut skreiv magasinet Billboard om albumet, og roste «det gnistrande gitararbeidet» til John Dillon og Larry Lee. Plata består hovudsakleg av poprock-songar, og innverknaden av country er minimert.
Medverkande
med:
Interferens i bølgjemekanikk
Interferens er ei prosess der to eller fleire bølgjer med same frekvens og bølgjelengd overlagrar kvarandre og dannar ei ny bølgje med ein amplitude som på kvar stad til ei kvar tid er lik summen av amplituden til dei einskilde bølgjene på same stad og tid.
Bølgjene det er snakk om kan vere vassbølgjer, lydbølgjer eller elektromagnetiske bølgjer som lyd eller radiobølgjer. Når ein bølgjetopp og ein bølgjedal møtes på same stad vil bølgjene jamne kvarandre ut. Det kan medføre at to lyssignal kan gje mørke og at to lydsignal ikkje kan høyrast om dei treff øyret samstunds.
Fylkesveg 17 i Hedmark
Fylkesveg 17 i Hedmark går mellom Brandbutajet og Næroset i Ringsaker kommune. Vegen er 5,0 km lang.
Mussjön
Mussjön er ein liten innsjø i Offerdal, Krokom kommun i Jämtland i Sverige. Innsjøen ligg mellom Bångåsen og Ede.
Mount Bensley
Mount Bensley er eit fjell, 1920 moh, som ligg 8,5 nautiske mil (16 km) sør-sørvest for Mount Starlight i Prince Charles Mountains i Mac. Robertson Land. Det vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), 1955-65. Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter P.A. Bensley, som var snikkar ved Mawson-stasjonen, 1965.
Pilandok
Pilandok (Tragulus nigricans) er ein liten, nattaktiv drøvtyggjar i familien dvergmoskusdyr som berre finst på Balabac-øya og mindre øyar i nærleiken (Bugsuc og Ramos) sørvest for Palawan på Filippinane.
Pilandok var tidlegare rekna som ein underart av T. napu, men blei fråskild frå denne art på grunn av skilnader i utforminga av skallen.
Skildring
Pilandokar er gjennomsnittleg 40–50 cm lange frå hovud til halefestet og har ei skulderhøgd på 18 cm. Dei har ein svart og brun pels med kvite striper på strupa og brystet.
<!--Each individual hair has sections of different colors - the base is generally light (ranging from white to ashy brown), with a tawny, orange, or brown midsection, and a long black tip. The most striking markings of the Balabac chevrotain are on the throat, with three narrow white stripes beginning from a white patch under the chin and extending down towards the chest. In intense contrast to these white stripes (and sharply defining them), the rest of the throat is jet black; in some specimens the black coloration even overtakes and obscures the stripes. Towards the chest, these black and white markings disappear into a broad brown band which crosses the lower throat. The head itself is generally darker in color than the rest of the body. Broad rufous or fulvous 'eyebrow' stripes extend from the anterior corners of the eyes to the base of ears. The bridge of the nose and forehead are dark brown, becoming increasingly infused with black towards the crown of the head. The sides of the head are more fulvous. A naked glandular patch on the underside of the jaw is bordered with white, which runs into the white patch at the top of the throat. Its slender legs and arched back are covered by brown fur, with a white base. A dark line runs from each ear past the eye toward the nose. Though the Philippine mouse-deer traditionally has been considered a subspecies of the greater mouse-deer, its measurements are intermediate between those of the greater mouse-deer and the lesser mouse-deer from the nearby island of Borneo. Measurements for this species have been consistent over the last eighty years of research. On average, the Balabac mouse deer measures 40–50 cm from the head to the tail base and reaches an average of 18 cm tall at shoulder height.
The male of its species does not have any antlers like a true deer. They use their large, tusk-like canine teeth on the upper jaw for self-defense or territorial fights with other males.
Behavior and ecology
It is a solitary, nocturnal animal, but has on occasion been seen in pairs for short periods of time. The Philippine mouse-deer's main diet consists of leaves, flowers, and other vegetation in the dense forest undergrowth. During the day, it takes shelter in the dense primary and secondary forests and avoids movement. At sundown, it will wander into mangroves and more open areas to feed. They have also been spotted along the seashore. The natives of the Philippines believe the Philippine mouse-deer has a mutual relationship with a species of python; according to them, when the Philippine mouse-deer is hunted by a natural predator or by humans with the aid of dogs, it will hide in a burrow, and when the predator comes by, the python will eat the predator.
Näkten
Näkten, òg stundom skriven Näckten, er ein innsjø på grensa mellom Östersund kommun og Berg kommun sør i Jämtland i Sverige. Innsjøen, som er Sveriges 29. største innsjø, har eit overflateareal på 88 km², og ligg i ei høgd på 324 meter over havet. Innsjøen er over 40 km lang frå sør til nord, og har, ifølge tradisjon, 365 øyar, men innsjøen er òg påfallande smal, og er fleire stader berre tre kilometer brei. Innsjøen kan enkelte stader minne om Stockholms skjergard, mens på andre stader om trolske tjern. Näkten vert drenert til Storsjön via ei kort elv, Billstaån, som munnar ut ved Hackås.
Pilandok
Reproduction
The Philippine mouse-deer can be classified as a r-selected species. This type of organism lives in habitats that can be described as unstable or changing. Those falling under this category normally reach sexual maturity at a young age. T. nigricans is thought to reach sexual maturity at 5 months of age. R-selected species also have small body sizes and normally have short lifespans. The mouse-deer has been estimated to live about 14 years and usually produces one offspring per litter. Two offspring can occur, but is extremely rare. The gestation time ranges from 140 to 177 days.
Näkten
Näkten er kjent for å vere ein bra innsjø for edelfisk. Fiske skjer for det meste av året, men unntak av bestemte tidsperioder for å verne om den spesielle Näcktenrøya.
Pilandok
In culture
The Philippine mouse-deer is usually portrayed as a trickster in Philippine folklore. In a Maranao tale, the Philippine mouse-deer tricks a prince into giving up his bag of gold and facing a hive of angry bees.
Conservation
The Philippine mouse-deer is threatened due to a variety of reasons, such as poaching and capture for the wild animal trade. Hunting has also caused a great decline in the number of individuals left. The meat is considered a delicacy on the islands, and the skin is also used to make leather. Although no true estimates of the Philippine mouse-deer population have been made to date, they are assumed to be declining in numbers. Hunters have commented that the mouse-deer is becoming harder to find. The biggest reason for decline is habitat loss. The mouse-deer's habitat is being converted to agricultural lands for coconut plantations and other crops. It is fully protected under Philippine law, but enforcement of this protection is mostly ineffective. The Philippines do have what are called priority sites which protect the land. Currently, 18 priority sites are funded by Global Environment Facility/World Bank and the European Union. Unfortunately, T. nigricans does not occur on any of these sites to benefit from their protection.
In captivity
Outside the Philippines, the only Philippine mouse-deer in captivity are at six different collections in Europe. -->
Radar Love
«Radar Love» er ein song av det nederlandske rockebandet Golden Earring. Singelutgåva av «Radar Love» nådde tiandeplassen på Cash Box Top 100-lista og 13. plassen på Billboard i USA. Han nådde òg topp 10 i mange andre land, som Storbritannia, Canada, Australia, Tyskland og Spania.
Songen er ein av dei mest kjende til bandet og er fleire gonger blitt kåra til ein av dei beste køyresongane.
Andre versjonar
Songen er blitt framført av fleire andre artistar og band, som Tribe 8, Ministry, Omen, U2, R.E.M., Ian Stuart Donaldson, Sun City Girls, White Lion, Blue Man Group, James Last, NWOBHM band Aragorn, Nine Pound Hammer og Joe Santana. White Lion-utåva nådde 59. plassen på Billboard Hot 100.
Halle Berry
Halle Maria Berry er ein amerikansk skodespelar og tidlegare fotomodell. Ho vann ein oscarpris for rolla som Leticia Musgrove i filmen Monster's Ball.
Bakgrunn
Berry var med i fleire venleikskonkurransar på 1980-talet. Ho vann Miss Teen All American i 1985 og Miss Ohio USA i 1986. Berry var den første afroamerikanske deltakaren i Miss World i 1986, der ho hamna på sjetteplass.
Skodespelar
I 1992 spelte Berry ei karrierekvinne som fell for Eddie Murphy sin rollefigur i den romantiske komedien Boomerang. Året etter fekk ho stor merksemd med miniserien Alex Haley's Queen, basert på ei bok av Alex Haley. Berry spelte ein tidlegare brukar av crack-kokain som sleit med å gjenvinna foreldreretten til sonen sin i filmen Losing Isaiah frå 1995. Ho vann fleire prisar for rolletolkinga si, mellom dei ein Emmy og ein Golden Globe. Berry portretterte den muterte superhelten Storm i filmatiseringen av teikneserien X-Men (2000) og oppfølgjaranen X-Men 2 (2003) og X-Men: The Last Stand (2006).
I 2001 dukka Berry opp i filmen Swordfish, med sin første topplausscene. Først nekta ho å filmast topplaus, men ho ombestemte då seg Warner Bros heva løna hennes vesentleg. Ho skal ha fått betalt 500 000 dollar for det korte glimtet av brysta hennar. I 2001 dukka Berry opp som Leticia Musgrove, kona til ein avretta mordar, i filmen Monster's Ball. Ho vann Oscar for beste kvinnelege hovudrolle for rolletolkinga si, og vart òg løna med National Board of Review Award og Screen Actors Guild Award som beste kvinnelege skodespelar.
Privatliv
Berry gifta seg med tidlegare baseballspelaren David Justice 1. januar 1993. Paret separerte seg i 1996, og skilsmissa vart fullført i 1997. Berry gifta seg med Eric Benét 24. januar 2001. Medan ho var gift med Benet, adopterte dei dottera India. Dei skilde også lag, og skilsmissa vart fullført i januar 2005. Berry har hatt eit forhold med den franske skodespelaren Olivier Martinez sidan 2010. Dei gifta seg i 2013
Wizzard Brew
Wizzard Brew er debutalbumet til rockegruppa Wizzard, gjeve ut i 1973 på EMI sitt Harvest. Det nådde 29. plassen på UK Albums Chart. I USA kom det ut på United Artists Records som Wizzard's Brew (med eit anna omslag), men kom ikkje inn på albumlista der.
Freistingsfjellet
Freistingsfjellet er sagt å vere fjellet i Judeaørkenen der Jesus var freista av djevelen (Matteus 4,8). Det eigentlege fjellet er ukjend og umogeleg å avgjere. Det vert likevel generelt rekna for å vere Quarantania, eit fjell som er 366 meter høgt, og ligg 11 km nordvest for Jeriko på Vestbreidda.
Drangedal kyrkje
Drangedal kyrkje er ei krosskyrkje i Drangedal kommune i Vestfold og Telemark.
Kyrkja skal ha vore bygd over fleire år, og nøyaktig datering er vanskeleg å fastslå. Tårnet har årstalet 1773 på vindfløya, og kyrkja feira 225-årsjubileum i 2000. Ein trur altså at kyrkja var tålleg ferdig omkring 1775. Austre del av kyrkja kom til først i 1839–42, og tårnet vart fornya ved same høve. I 1898–99 vart kyrkja omfattansde vøla etter planar av Haldor Børve, og i 1950 vart ho fargerestaurert etter planar av Finn Krafft.
Moritz Hermann von Jacobi
Moritz Hermann von Jacobi var ein tysk fysikar og bror av Carl Gustav Jacob Jacobi.
Wizzard Brew
I 2003 rangerte Mojo albumet på 18. plassen på lista si over «topp 50 eksentriske album».
Utgjeving
Den originale utgjevinga kom med songtekstane på eine sida av omslaget og foto av bandet på den andre. Det kom ut på ny på CD i 1999, men forsvann etter kort tid. Ei utvida, ommastra utgåve, med dei fire A- og B-sidene deira på den tida, kom ut på CD i november 2006.
Mottaking
Stephen Thomas Erlewine skreiv for AllMusic at han følte Roy Wood skilde mellom dei tilgjengelege singlane til Wizzard og «den verkelege kunsten» på Wizzard Brew og sa: «Roy Wood designa Wizzard sine singlar med lyttarvennlege knaggar. Den «ekte kunsten» vart sett til side for albuma ... eller i det minste er det inntrykket debuten deira, Wizzard Brew, etterlèt. Det er vanskeleg å seia kva ein skal gjera med Wizzard Brew, og det verkar desto merkelegare sidan det vart gjeve ut same år som fire jublande, glitrande popsinglar, alle bevisst utelate frå LP-en. Stilmessig er ikkje albumet så forskjellig frå hitane -- fire av dei seks songane er solid forankra i 50-tals rock & roll, medan dei to andre går attende til The Move på sitt mest sjølvmedvitne britisk -- men musikken høyrest ut som om han vart framført av eit anna band. På ein måte fortset Wizzard Brew der «Brontosaurus» slapp, sidan grunnlaget er tungt på gitarar og kompliserte riff, men det forklarer framleis ikkje det merkelege med albumet. Trass i sine Chuck Berry/Eddie Cochran-røter, speler plata som sonisk terrorisme -- ei bisarr blanding av boogieriff og gammaldags rock & roll, med spor av britisk psykedelia og varieté, alt filtrert gjennom rein kvit støy. Wizzard Brew er lett det mest støyande plata i si tid – komprimert, omarbeidd og nesten heilt flata ut. Det er mogleg at alt dette er eit resultat av eit studiouhell, men det kjennest ikkje slik. Støyen kjennest som ei kunstnarisk avgjerd, ein måte å pressa Wizzard si blanding av retrorock og kunst inn på ukjent territorium. Det er det motsette av ELO -- bevisst primitiv kunstrock. Berre to songar går inn på under fem minutt; resten slo lyttaren til underkasting med sine slåande riff, uhemma boogie og støy. Det etterlèt deg fortumla og meiningslaus, men ikkje nødvendigvis fornøgd.»
Wood brukte mykje ringmodulasjon for å gje instrumenta ein skarp, forvrengd lyd. Kritikarane og fansen var middels nøgde.
Innhald
Alle songane er skrivne av Roy Wood, utanom der andre er nemnde.
Freistingsfjellet
På fjellet ligg det gresk-ortodokse Freistingsfjellet kloster eller «Qarantal». Oppom Qarantal, på toppen av klippa, står ein mur, som er ruinane etter ei hashemoneisk festning kalla Dok – Dagon.
I 1998 vart det bygde ein 1300 meter lang kabelvogn frå Tel Sultan i Jeriko til klosteret som ein turistattraksjon.
Aleksej Savrasov
Aleksej Kondratjevitsj Savrasov  var ein russisk kunstmålar, føregangsmann i bruken av den såkalla lyriske landskapsstilen.
Liv og gjerning
Savrasov var av kjøpmannsætt. Han begynte tidleg å teikne. I 1838 skreiv han seg inn som elev ved Moskvas skule i måling, bilethogging og arkitektur. Her begynte han omgåande å spesialisere seg i landskapsmåling.
I 1852, to år etter han avla eksamen ved målarskulen i Moskva, reiste han til Ukraina. Savrasov vart i 1854 invitert av leiaren i Det keisarlege kunstakademiet, storhertuginne Maria Nikolajevna, til St. Petersburg. Tre år seinare, i 1857, flytta han til Moskva, då han fekk lærarstilling på kunstskulen der han sjølv hadde studert. Hans fremste elevar, Isaak Levitan og Konstantin Korovin, hugsa læraren sin i beundring og takksemd.
Savrasov gifta seg i 1857 med Sofija Hertz. Heimen deira vart ein samlingsstad for kunstnarar og kunstsamlarar, så som Pavel Tretjakov. Savrasov og særleg Vasilij Perov utvikla eit nært vennskap. Perov hjelpte Sarasov med å teikne figurar på hans bilete Volga nær Jurjevets, medan Savrasov måla landskapa på Perov sine måleri Fuglefangaren og på Jegerar i bivuakk.
I 1862 reiste Savrasov til England for å sjå verdsutstillinga i London. I eit brev heim skreiv han at ikkje noko kunstakademi i verda kunne utvikle ein kunstnar slik som verdsutstillinga. På ferda vitja Sarasov også Sveits. Målarane som kom til å påverke han mest var den britiske målaren John Constable og hans sveitsiske kollega Alexandre Calame.
Hovudverk, målestil
Kornkråkene er komne (1871) er av mange rekna for å vere høgdepunktet i Savrasov sin kunst. I framstillinga av ei vanleg, nesten triviell, hending med fuglane sin tilbakekomst og i eit særs einstonig landskap, viser Savrasov på ein kjenslevar måte overgangen i naturen frå vinter til vår. Kornkråkene er komne vart måla i nærleiken av Ipatjevklosteret i Kostroma. Måleriet gjorde Savrasov berømt.
Kornkråkene er komne er uttrykk for ein ny type lyrisk landskapsmåling, av seinare kunstkritikarar kalla for stemningslandskap. Savrasov heldt fram å måle i denne stilen. Måleri av han var representert både ved verdsutstillingane i Wien i 1873, og Paris i 1878, og ved den storrussiske utstillinga i Moskva i 1882.