cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Allopatrisk artsdanning
Individ frå to allopatriske populasjonar kan vanlegvis ikkje formeira seg fritt med kvarandre på grunn av at dei er geografisk skilde. Evolusjon via naturleg utval eller genetisk drift i allopatriske populasjoner kan over tid føra til at individ frå dei ulike populasjonane ikkje kan få avkom med kvarandre lenger. Evolusjonære endringar i allopatriske populasjonar er derfor ei viktig medverkande årsak til danninga av nye artar.
Vivallosbreen
Vivallosbreen er ein kort, bratt isbre som flyt nord og ut i Leith Cove i Paradise Harbor på Danco Coast. Etter landmålingar av Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1950–51, vart breen vart kalla opp etter Cabo Jose L. Vivallos, eit ekspedisjonsmedlem.
Bedlington
Bedlington  er ein by i grevskapet Northumberland i England. Han har kring 15 500 innbyggjarar og ligg 16 km nord for Newcastle og 7 km søraust for Morpeth. Andre stader i nærleiken er Ashington i nordaust, Blyth i aust og Cramlington i sør.
Sally Can't Dance
Sally Can't Dance er det fjerde soloalbumet til den amerikanske musikaren Lou Reed, gjeve ut i august 1974 på RCA Records.
Bedlington
Hunderasen Bedlington terrier stammar herfrå.
Sally Can't Dance
Steve Katz og Reed produserte albumet. Albumet nådde tiandeplassen på Billboard 200 i oktober 1974, som var den høgaste plasseringa Reed klarte i heimlandet. Det er òg det første soloalbumet til Lou Reed som ikkje inneheld nokre songar opphavleg spelt inn av det tidlegare bandet til Reed, The Velvet Underground, og det var i tillegg det første soloalbumet hans som vart spelt inn i USA. Dei tre førre vart spelt inn i Storbritannia.
Bakgrunn
Bortsett frå tittelsporet, inneheld albumet «NY Stars» (der Reed gjer narr av «fjerdegrads-imitatorar» som prøvde å imponere han med å kopiere stilen hans), «Kill Your Sons» (tankar om tida han var på eit psykiatrisk sjukehus, som foreldra la han inn på i tenåra), og «Billy», om lagnaden til ein skuleven med meir «normale» ambisjonar enn han sjølv hadde. På sistnemnde songen spelte Velvet Underground-medlemmen Doug Yule bass. I følgje eit intervju med Yule kom telefonen frå Reed «ut av det blå», fordi Reed meinte basstilen til Yule kom til å fungere bra på songen «Billy», og Yule gjekk med på å spele på songen og sa han «likte det» og at han hadde likt innspelinga.
Fleire spor med Yule har dukka opp på nyutgjevingar på CD. Musikarane som spelte på turneen etter albumet var Danny Weis på gitar, Michael Fonfara på klaverinstrument, Prakash John på bass og Pentti «Whitey» Glan på trommer på den europeiske delen. Eric «Mouse» Johnson spelte trommer på den australske og amerikanske delen av turneen. Lydteknikaren på alle desse konsertane var Robin Mayhew, som tidlegare hadde arbeidd med David Bowie under Ziggy Stardust-tida. Året etter kontakta Reed Doug Yule igjen for å spele gitar på verdsturneen hans i 1975.
Sjølv om albumet vart ein hitt og gjorde Reed til ei stor stjerne, var han sjølv misnøgd med produksjonen (der han tok ei nokså passiv rolle) og handsaminga av songane. Reed sa: «Det verkar som at jo mindre involvert i eit album eg er, jo større hitt vert det. Om eg ikkje er på det neste albumet i det heile kan det kanskje gå heilt til topps.»
Etter dei relative kritikarsuksessane Transformer, Berlin og Rock 'n' Roll Animal, fekk Sally Can't Dance stort sett negative meldingar.
Cash Box sa at tittelsongen var «ein bluesaktig forteljande vokal som har gjort Reed til ein særeigen artist» og at han hadde «den same hitkjensla» som «Walk on the Wild Side.»
I 1974 insisterte plateselskapet hans, RCA Records, ein rask oppfølgjar, medan han var på toppen av karrieren. Han var trøytt av presset som vart lagt på han og platekontrakten hans sa at RCA måtte gje ut alt han gav dei. Han spelte då inn Metal Machine Music - ein time med feedback og støy, som aldri hadde sjanse til å verte ein hit.
Medverkande
Henta frå plateomslaget til Sally Can't Dance.
Ramfjord
Ramfjord er ei bygd i Tromsø kommune i Troms og Finnmark. Ho ligg om lag 20 kilometer sør for Tromsø sentrum.
Bygda består av grunnkretsane Lauksletta, Fagernes/Ramfjordmoen, Sørbotn og Hanslarsanes. Desse områda hadde til saman 1055 innbyggjarar og heile skolekretsen 1365 innbyggjarar 1. januar 2006. Sentrum i bygda ligg på Fagernes. Her finn ein barne- og ungdomsskule, barnehage, fotballstadion, butikk og kiosk. På Ramfjordmoen, like aust om Fagernes, ligg Tromsø travbane, Universitetet i Tromsø sin forskningsstasjon (inkludert EISCAT-radarane) og ein rallycrossbane. I Sørbotn ligg Ramfjord Camping.
Jerusalem (fleirtyding)
Jerusalem kan vise til:
Nålkapselmosar
Nålkapselmosar er små, thallause, eittårige landplanter. Eit særtrekk ved nålkapselmosar er at dei berre har éin stor kloroplast per celle.
Nålkapselmosane er den gruppa landplanter som har mest dominerande fellestrekk med algane. Tidlegare vart bladmosar, levermosar og nålkapselmosar samanfatta som mosar. I dag veit ein at ei slik gruppe er kunstig, mellom anna fordi bladmosar er søstergruppe til karplantene.
I Noreg finn ein to artar, gulnål (Phaeoceros carolinianus) og svartnål (Anthoceros agrestis). Begge desse artane veks på opa mark i Sør-Noreg, og er sjeldsynte. Desse er derfor på den nasjonale raudlista. Det finst totalt i verda ca. 80 artar, fordelte på seks til elleve slekter, avhengig av slektsoppfattninga.
Rekkverk
Rekkverk eller gelender er ei innretning som kan gje vern og støtte i samband med ein høgdeforskjell. Det er meint å brukast ved at handa kan ta tak i rekkverket og sikrar ein stabilt ganga opp eller ned ei trapp, for å hindra fall og ulukker. Rekkverk blir vanlegvis brukt i alle trapper og rulletrapper. Annan bruk kan vera som handtak i baderom—for å hindra fall på glatte og våte golv. Det er òg ein barriere som tener som hjelp for ballettdansarar. Rekkverk er ein konstruksjon som fungerer både som gjerde og handløpar. Ein enkel handløpar er derimot typisk festa direkte på veggen.
Historie
Det eldste kjende rekkverket blei av den franske arkeologen Pierre St. Jamaine i ein assyrisk ruin i det sørlege Irak knytt til bystaten Nippur.
Øivind Lorentzen
Øivind Sven Lorentzen var ein norsk skipsreiar og skipsfartsdirektør, fødd i Holmestrand og død i Oslo. Han var far til Erling Lorentzen. Lorentzen var son til ein skipskaptein og -reiar i Holmestrand og Sør-Amerika, og voks dels opp i Argentina og Brasil. Frå 1901 studerte han skipsbygging ved Technische Hochschule i Berlin. Etter fullført studium arbeidde han ei kort tid i USA. Deretter byrja han arbeide i faren sitt reiarlag, eit firma han sidan tok over. Lorentzen var ein pådrivar for dieseldrivne skip i norsk skipsfart, allereie i 1914 sette han Noregs fyrste dieseldrivne skip, MS «Brazil», i drift.
Ved utbrotet av den andre verdskrigen vart Lorentzen utnemnd til skipsfartsdirektør. Etter den tyske invasjonen av Noreg gav norske styresmakter han ansvaret for å etablere Nortraship, ein shippingpool regjeringa hadde vedtekke oppretta 22. april 1940. Den 24. april reiste Lorentzen frå Åndalsnes til Storbritannia, saman med ein del av den norske gullbehaldninga. Til sommaren 1940 leia Lorentzen Nortraship-kontoret i London, der etter reiste han til New York for å leie Nortraship-kontoret der, medan Ingolf Hysing-Olsen styrte London-avdelinga.
Etter verdskrigen heldt Lorentzen fram med utvikle Lorentzen-reiarlaget. Særleg arbeidde reiarlaget seg opp med linjefart og gasstankarar på Sør-Amerika. Saman med Det Norske Veritas og Fredrikstad Mekaniske Verksted fekk Lorentzen i 1961 bygt «Mundogas Brasilia», ein av verdas fyrste gasstankarar for nedkjølt gass (LPG).
Dinoflagellatar
Dinoflagellater er ei gruppe eukaryoter som tilhøyrer Alveolata. Dei er protistar, og dei fleste artene lever som plankton i hav, men nokre held til i ferskvatn. Nokre er parasittar (t.d. Oodinium og Pfiesteria). Oppblømingar av dinoflagellater kan farga varme kystvatn raude. Skaldyr (til dømes østers) som et populasjonar akkumulerer dermed gift som igjen kan matforgifte menneske.
L'enfer et moi
«L'enfer et moi» (fransk for Helvete og meg) var det franske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på fransk av Amandine Bourgeois. Songen er skriven av David Salkin og Boris Bergman.
France Télévisions valde ut «L'enfer et moi» Amandine Bourgeois til å representere Frankrike i Eurovision Song Contest 2013. 14. mars presenterte Bourgeois songen på fjernsynsprogrammet C à vous på France 5. Bidraget vart òg framført på fjernsynsprogrammet Chabada på France 3 24. mars 2013. Sidan Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen slepp Frankrike å kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Frankrike vil delta i finalen 18. mai 2013 i Malmö Arena.
Livré
Livré eller livre (frå fransk for ‘utlevert’) er ein uniformstype for ein mannleg tenar i eit herskapshus. Omgrepet viste opphavleg til kapper (gjerne med pelskrage) som den franske kongen delte ut ved større årlege festlege høve til bannerherrar og riddarar.
I Europa var livré-moten lenge dominert av impulsar frå det franske hoffet i Versailles. I tillegg til kvardagslivréet kunne ein ha livrésett meint for meir høgtidelege tilstellingar, og dessuten morgonlivrear.
Livrear eller inspirerte drakter er blitt tekne var på i fleire samanhegnar, til dømes ved mange moderne hoff og ved hotell (dørvakter, portnarar, resepsjonistar, piccoloar).
Jizan
Jazan (arabisk جازان, Jazān), òg skrive Jizan, Gizan eller Gazan, er ein hamneby og administrasjonssenter i Jizan-regionen, som ligg heilt sørvest i Saudi-Arabia, like nord for grensa til Jemen. Jazan ligg ved kysten av Raudehavet og tener eit stort jordbruksområde med kring 1,5 millionar innbyggjarar, i følgje ei folketeljing i 2010. Området er kjent for tropiske frukter av høg kvalitet, som mango, fiken og papaya.
Det vert gjort Jazan utbyggingar innan infrastruktur i området for mange milliardar dollar, mellom anna av eit raffineri og tilhøyrande terminal ved Raudehavet nær Jazan. Det heile er venta å stå ferdig seint i 2016.
Etnografi
Innbyggjarane i Jazan er arabarar og nesten berre sunnimuslimar.
Økonomi
Tidleg på 1900-talet var Jazan ein viktig stad for perlefiske. Då fyrste verdskrigen byrja, vart handelen forflytta over frå Jazan til Al Hudaydah.
I dag er det sett i gang enorme, ambisøse prosjekt innan samferdsle, fornybar energi, turisme og jordbruk i området kring Jazan. Jazan økonomiby er nyleg utvikla for 27 milliardar dollar, i tillegg til bygginga av Jazan aluminiumsverk for 3,5 milliardar dollar.
Klima
Jazan har eit varmt ørkenklima (Köppen: BWh) med ein årsmiddeltemperatur på 30 °C. Vêret varierer frå ekstremt varmt i dei langre somrane til varmt i dei korte vintrane.
Den høgaste temperaturen som er målt er 49 °C den 10. juli 2002, medan den lågaste er 9 °C on 28. februar 1984.
Chadderton
Chadderton  er ein by i grevskapet Stor-Manchester i England. Han har kring 33 000 innbyggjarar. Historisk var byen ein del av Lancashire. Han ligg ved elva Irk og Rochdale Canal ved foten av Penninane, 2 km vest for Oldham, 7 km sør for Rochdale og 10 km nordaust for Manchester.
I mellomalderen låg det to herregardar i Chadderton, Foxdenton Hall og Chadderton Hall.
Stormpanservogn
Ei stormpanservogn liknar eit pansra personellkøyretøy (PPK), som er meint berre for å transportera infanteriet. Stormpanservogna har tyngre væpning for å gje støtteeld under kamp, ofte skyteskår slik at infanteristane kan bruka handvåpen inne frå vogna og ofte tyngre pansring.
Ei typisk stormpanservogn har plass til rundt åtte infanteristar, eit tårn på toppen med ein 20–30 mm maskinkanon og nokre gonger panservernsmissil.
Ma'ale Gamla
Ma'ale Gamla (hebraisk מַעֲלֵה גַּמְלָא) er ei israelsk busetjing og ein moshav vest i Golanhøgdene, administrert av Israel. Moshaven vart grunnlagd i 1975 og er ein del av Golan regionale kommune. Det internasjonale samfunnet reknar israelske busetjingar i Golanhøgdene som ulovlege etter folkeretten, men dei israelske styresmaktene motset seg dette.
Vogelbreen
Vogelbreen er ein isbre som flyt ut i Flandres Bay 6 km søraust for Cape Willems, på vestkysten av Graham Land. Isbreen finst på eit argentinsk kart i 1952. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Hermann W. Vogel (1834–1898), ein tysk kjemikar som laga dei første ortkokromatiske emulsjonane for fotografiske plater i 1903.
Jennifer Suhr
Jennifer Suhr, til 2010 Jennifer Stuczynski, er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Fredonia i delstaten New York, som vart olympisk meister i stavhopp i 2012 og vann OL-sølv i 2008 og VM-sølv i 2013 i same øvinga. Ho er nasjonal rekordhaldar i stavhopp med 4,92 m (2008), og sette den 2. mars 2013 innandørs verdsrekord med 5,02 meter.
Jazan økonomiby
Jazan økonomiby (arabisk مدينة جيزان الاقتصادية) er ein økonomiby i Jizan-regionen i Saudi-Arabia, med fokus på energi- og fabrikkindustri. Arab News rapporterte i januar 2011 at når byen er ferdig, vil det vere skapt kring 500 000 nye jobbar. Staden ligg i nærleiken av byen Jazan.
Kanaf
Kanaf (hebraisk כָּנָף) er ei israelsk busetjing og moshav shitufi sør i Golanhøgdene, administrert av Israel. Fleire familiar slo seg ned i Kanaf i 1991. Kanaf, som ligg i Golan regionale kommune, er ein av fire busetjingar i Golan med utsyn over Genesaretsjøen. Det internasjonale samfunnet reknar israelske busetjingar i Golanhøgdene som ulovlege etter folkeretten, men dei israelske styresmaktene motset seg dette.
Historie
Grunnlegginga av Kanaf vart godkjend av styresmaktene sommaren 1984. I april 1985 drog ei gruppe til ein mellombels stad i Eliad moshav, der dei vart verande i seks år. I 1991 flytta dei til den noverande staden nær Mazra'at Kanaf. Somme av innbyggjarane er veteranar frå den israelske marinen.
Gammal synagoge
Ruinane av ei synagoge frå bysantinsk tid ligg på vestbreidda av elva Kanaf, nær busetjingar. Ho vert kalla Dir Aziz synagoge og vart først skildra av Laurence Oliphant i 1885. Han rapporterte om høgare murar som ein trur fall ned i eit jordskjelv i 1920. Ein kan framleis sjå eit steingolv og restar av åtte søyler og tre benkar i synagogen.
Øya São Tomé
São Tomé er den største øya i staten São Tomé og Príncipe (854 km²). Ho har 157 000 innbyggjarar, noko som utgjer 96 % av innbyggjarane i landet. Hovudstaden i landet, São Tomé, ligg nordaust på øya.
Øya er kring 48 km land (nord-sør) og 32 km brei (aust-vest). Ho ligg 2 km nord for ekvator og 150 km sørvest for Príncipe. Begge er del av den vulkanske Kamerunlinja. Den næraste byen på Fastlands-Afrika er Port Gentil i Gabon, kring 240 km i aust.
Sumpeitermaur
Sumpeitermaur (Myrmica gallienii) er ein eitermaur som byggjer bol heilt i vasskanten. Arbeidarar vert 4–5,5 millimeter og både dronningar og hannar 5,5–6 millimeter. I Noreg vart arten funnen for fyrste gongen i 2017 i Hof i Vestfold.
Estisk i Eurovision Song Contest
Estisk i Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det estiske språket i Eurovision Song Contest. Den fyrste gongen ein song på estisk vart framført i Eurovision Song Contest var i 1994 då Estland debuterte med «Nagu merelaine» av Silvi Vrait. Sidan den gong har Estland delteke med til saman sju ulike bidrag som har vorte framført på estisk. Av landa som kan delteke er estisk offisielt språk i Estland.
Sumpeitermaur
Bola til sumpeitermaur slepp ikkje inn vatn, slik at dei toler flaum. Maurindivid utsette for flaum vil flyta på vassyta og hengja seg på kvarandre og vegetasjon.
Sumpeitermaur lever på ulike typar sumpmark og strender, både i innlandet og langs kysten.
Arten liknar på hageeitermaur, skogeitermaur, småeitermaur og noko på ribbeeitermaur.
Alexandrium tamarense
Alexandrium tamarense er ein type planteplankton som er ein art av dinoflagellatar. Han er kjend for å produsera saxitoksin, ei nervegift som fører til sjukdomen klinisk kjend som lammande skalldyrsforgiftning (PSP). Fleire arter av planteplankton er kjende for å produsera saxitoksin, inkludert minst 10 andre artar frå slekta Alexandrium. Talet på Alexandrium tamarense per liter sjøvatn er ofte grunnen til at ein vert rådd frå å ete skaldyr.
Honndalstausene
Honndalstausene er ei norsk folkemusikkgruppe frå Hornindal i Sogn og Fjordane. Gruppa har gjeve ut fleire plater, og blei nominert til Spellemannprisen i 1989. Same år fekk gruppa Fylkeskulturprisen av Sogn og Fjordane fylkeskommune. Dei kan og syne til gode resultat frå Landskappleiken. Honndalstausene er sett saman av sju kvinner, som alle kjem frå Hornindal. «Honndal» er dialektuttrykk for «Hornindal», medan «taus» er dialektuttrykk for 'kvinne'.
Fyrste gong Honndalstausene spelte saman var på ein distriktskappleik i 1983. Gruppa har spelt konsertar i Noreg og utlandet, og dei har opptredd på TV og radio ved fleire høve. Under OL på Lillehammer i 1994 spelte dei saman med Sissel Kyrkjebø.
Honndalstausene speler norsk folkemusikk med fokus på runddans og gamaldans. Alle medlemmane i gruppa spelar fele, men når dei spelar live har dei med seg gjestemusikarar som spelar instrument som trekkspel, gitar og kontrabass.
Oppvaskmaskin
Oppvaskmaskin er eit teknisk apparat som kan brukast til å vaska tallerkenar, glas og bestikk og ein del andre ting nytta i samanheng med matservering og matlaging. Oppvaskmaskinar har gjerne form som kassar med ei luke framme som kan vippast ned. Norske oppvaskmaskiner er oftast av eintypen som ein plasserer på golvet under t.d. kjøkkenbenken, men det finst òg modellar som kan plasserast oppå ein benk. Tidsforbruket for eit vaskeprogram er litt avhengig av kva som skal vaskast, men 1 time er nokså normalt. Oppvaskmaskinen er rekna som ei kvitevare.
Historie
Den fyrste som fekk patent på ein oppvaskmaskin var ei sosietetskvinne frå Shelbyville i Illinois, Josephine Charis Cochran. Ho hadde sett set seg lei av at hushjelpen slumsa med oppvasken og knuste det dyre serviset hennar. Ho konstruerte ei maskin som fungerte, og tok patent på han i 1886. Cochran presenterte han på Verdsutstillinga i Chicago 1893, der ho fekk medalje.
Fru Cochran etablerte eit føretak, Cochran Manufactoring Company, som i dag heiter Whirlpool.
Hygiene
For å oppnå eit tilstrekkeleg hygienenivå på oppvasken (termisk desinfeksjon), har Mattilsynet gjeve føring om at vanlege hushaldsmaskiner må køyrast på eit program med ein temperatur på minimum 65 ºC og at programmet totalt varer i meir enn éin time. Eksempelvis vil eit langt program på 60 ºC eller eit kort program på 65 ºC såleis ikkje vera tilstrekkeleg.
Industrioppvask
Matindustrier og mjølkemaskiner må reingjera sine produksjonslinjer for å forhindra sjukdomar og ureiningar. For å gjera dette lèt ein varmt vatn på 80–90 °C sirkulera i tankar og røyranlegg, saman med eit sterkt oppvaskmiddel. For at heile fabrikken skal blir rein blir det kravd at alle ventilar blir sette i ein reingjeringsmodus. Ein kan seia at heile fabrikken blir ein slags oppvaskmaskin, det einaste som blir kravd er ei pumpe som kan gje høgt trykk og store mengder vatn.
Tankar kan enkelt vaskast ved at ein fører eit munnstykke ned i tanken som har ei roterande dyse som spyler vatnet i alle retningar.
Etter vask blir systemet skylt med kaldt vann fleire gonger for å reinsa ut dei sterke etsande kjemikalia som blir brukte som oppvaskmiddel. Normalt blir det brukt eit basisk oppvaskmiddel med ein pH på 13.
Brannfare
Både vaskemaskinar og oppvaskmaskinar inneheld mykje brennbart material, og ein blir ikkje råda til å køyra dei utan at ein er heime og vaken. Det kan oppstå eksplosive brannar som kan forårsaka husbrann, sjølv om vaskemaskina står på eit rom der golv, vegger og tak er dekte med betong eller gips.
Mélina Robert-Michon
Mélina Robert-Michon er ein fransk friidrettsutøvar som tevlar i diskoskasting. Ho vann i tida 2013-17 VM-sølv, EM-sølv, OL-sølv og VM-bronse i øvinga.
Aktiv
Robert-Michon sette personbeste i diskoskast med 65,78 meter sommaren 2002. Fyrst elleve år seinare kasta ho lenger, under VM-finalen i Moskva 2013 la ho på ein halv meter og vann sølvmedaljen. Også i Zürich-EM 2014 og i Sommar-OL 2016 sikra Robert-Michon seg sølvmedaljen, i den siste tevlinga med sitt livs lengste kast på 66,73 meter. I alle desse tre tevlingane vart kroatiske Sandra Perković eitt nummer eller så for stor. Ved verdsmeisterskapen 2017 tok Robert-Michon bronsemedaljen.
Ilam-provinsen
Ilam-provinsen (farsi استان ایلام) er ein av 31 provinsar i Iran. I 2014 vart han plassert i Region 4. Han ligg vest i landet, ved grensa til Irak. Provinshovudstaden er byen Ilam og han dekkjer ei flatevidd på 19 086 kvadratkilometer, inkludert byane Ilam, Mehran, Dehloran, Darreh Shahr, Sarable, Eyvan, Abdanan og Arkwaz. Ilam-provinsen grensar til tre andre iranske provinsar og Irak, med Khuzestan i sør, Lurestan i aust, Kermanshah-provinsen i nord og Irak i vest med 425 kilometer felles grense. Folketalet i provinsen er kring 600 000 innbyggjarar (estimat frå 2015)
Geografi og klima
Ilam-provinsen dekkjer eit areal på 19086 km², kring 4,1 % av landet.
Frå nordvest til søraust formar Zagrosfjella terrenget i området. Dei to viktigaste fjellryggane er Kabir Kuh og Dinar Kuh. Landskapet omfattar ørkenar i dei vestlege fylka Mehran og Dehloran ved grensa til LIrak, med særs varme somrar og milde vintrar, og særs lite nedbør, medan fjellområda i aust, som Abdanan og Darreh Shahr er mildare med meir nedbør, hovudsakleg som regn, sjølv om det ikkje er uvanleg med snø heller. Dei nordlege områda har på grunn av høgda kalde vintrar og milde somrar og får mest nedbør i provinsen. På grunn av det varierte landskapet er det nomadiske folk vanlege i området.
Astrid Marie Nistad
Astrid Marie Nistad er ein norsk politikar frå Fjaler. Ho representerer Arbeidarpartiet.
Bakgrunn
Astrid Marie har særleg engasjert seg i saker som gjeld industri og likestilling. Ho har vore leiar i kvinnepolitisk utval i fylkespartiet og styremedlem i kvinnepolitisk styre på landsplan. Astrid Marie har engasjert seg for å få vekk tvangsgifte. I tillegg har målsaka vore viktig for henne.
Arkiv
Arkivet frå Astrid Marie Nistad er oppbevart på Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane.
Wallendbreen
Wallendbreen er ein isbre i ein djup dal som flyt austover frå Forbidden Plateau og saman med Greenbreen nord i Graham Land. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1955. Han fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi breen ligg bratte skrentar frå Forbidden Plateau ligg kring breen på tre sider.
Knipling
Kniplingar er ein type blondearbeid laga av trådar som blir slynga eller fletta om kvarandre og festa med knutar. Dei blir gjerne brukte til å dekorera andre tekstilar, ofte som bordar. Ordet kniple kjem frå lågtysk knüppeln.
Til å framstilla kniplingar bruker ein kniplepinnar, det vil seiar trepinner som trådane er vikla opp på, og ei kniplepute, det vil seia ein overstoppa og ofte dreibar tresylinder som delvis er nedfelt i ei pute. Til finare kniplingar treng ein ofte fleire hundre kniplepinnar. Arbeidet blir gjerne utført etter ein gjennombroten mønsterteikning som blir lagd rundt tresylinderen. Hola i mønsteret blir markert med nåler som ein fester trådane til.
Dei tidlegaste kniplingane blei truleg framstilt i Italia og Flandern på byrjinga av 1500-talet. Dei ulike typane som utvikla seg fekk ofte namn etter opphavsstaden, som Genova, Milano, Valencienne, Binche og Malines. Vadstena i Sverige har hatt ein stor kniplingproduksjon. I dag blir kniplingar særleg laga i Belgia, Storbritannia, Frankrike og Sveits, dels på gamalt vis, dels som maskinarbeid.
Novouzensk
Novouzensk (russisk Новоузенск) er ein by i Saratov oblast i Russland med om lag 17 000 innbyggjarar. Han ligg på venstre breidda av elva Bolsjoj Uzen, rundt 200 km søraust for Saratov.
I 1760 vart landsbyen Tsjertanla (russisk: Чертанла) grunnlagd av gammaltruande. Landsbyen voks og fekk bystatus, samt nytt namn, Novyj Uzen (russisk: Новый Узень) i 1835. Namnet vart seinare endra til Novouzensk.
Novouzensk er eit senter for eit kornproduserande område.
Sosial kompetanse
Sosial kompetanse er ferdigheiter, haldningar og motiv og evner ein treng for å mestre ein gitt sosial situasjon. Omgrepet sosial kompetanse er ikkje einsarta og korleis ein ser på fenomenet er avhengig av teoretisk forståing. Det er særleg to noko ulike faglege perspektiv som er rådande i forsking og praksis.
Emberiza
Busksporvane har eit felles anatonomisk trekk ved nebbet: Underkjeven er brei, overkjeven langt smalare med innoverkurva nebbkant eigna til å kutte føda mot underkjeven. Mange har òg ein pukkel under ganen til å knuse frø. Elles er nebbet kort og butt. Kroppslengd på desse fuglane er typisk rundt 15 centimeter, ytterpunkta er dvergsporv på 12 cm og kornsporv på 19 cm. Hos fleire artar får hannar ein ekstra fargerik hekkedrakt, og dei fleste artane i slekta syner sterk kjønnsdimorfisme.
Artslista
Emberiza i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V12.1, 2022, med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Artar i Noreg
I Noreg hekkar:
Sibirsporv Emberiza aureola, brunhovudsporv Emberiza bruniceps og svarthovudsporv Emberiza melanocephala er sjeldne gjestar. Kornsporv Milaria calandra hekka på Jæren og Lista i siste halvdel av 1800-talet.
Lou Reed Live
Lou Reed Live er eit konsertalbum av Lou Reed, gjeven ut i 1975. Det vart spelt inn på same konserten som Rock 'n' Roll Animal den 21. desember 1973,i Howard Stein's Academy of Music i New York. Det inneheld tre songar frå Transformer, ein song frå The Velvet Underground & Nico og to songar frå Berlin. Desse to albuma inneheld heile konserten, sjølv om rekkefølgja på songane er annleis.
I 2003 gav BMG Special Music Products ut dette albumet som ein del av «Extended Versions»-serien deira. Tittelen vart endra for å syne dette, men innhaldet var det same.
Denne konsertplata har ein annan stereomiks enn motparten og gitarist Dick Wagner er å høyre i den venstre kanalen, medan Steve Hunter er i den høgre. Dette er motsett på Rock 'n' Roll Animal.
Antonio Pettigrew
Antonio Pettigrew var ein US-amerikansk friidrettsutøvar som spesialiserte seg på 400 m. Han vart verdsmeister på 400 meter under VM i friidrett 1991 i Tokyo. I same meisterskapen fekk han sølvmedalje på 4x400 meter stafett. Han var fødd i Macon i delstaten Georgia i USA.
Aktiv
Pettigrew vann den US-amerikanske studentmeisterskapen fire gongar dei åra han gjekk på høgskule i Raleigh i Nord-Carolina. Han deltok på nivå to sidan han ikkje hadde råd å delta på høgste nivå. I 1988 sprang han for fyrste gong under 46 sekundar på 400 m, med 45,36 som bestetid for sesongen. Sesongen etter slo han gjennom og presterte sterke 44,27 under eit stemne i Houston, noko som vart ståande som hans personlege rekord på distansen.
Etter ein mellomsesong i 1990, kom Pettigrew tilbake i 1991 og presterte 44,36 i New York. Han fekk plass på USA sitt 400 meter-lag til VM i friidrett 1991 i Barcelona. Der gjekk han heilt til topps med tida 44,57, fem hundredelar føre briten Roger Black og seks hundredelar framfor sin eigen landsmann, Danny Everett. På den øvsluttande øvinga, 4x400 m stafett, sprang han ankeretappen, men måtte sjå seg slått av Storbritanninas ankermann Kriss Akabusi med 0,04 sekundar.
Pettigrew presterte gode tider både i 1993 og 1994, og gjorde det godt i enkelte internasjonale tevlingar. Sidan trappa han ned satstinga på friidrett, før han kom tilbake på USA sitt stafettlag på 4x400 m under VM i friidrett 1997 i Athen. Her sprang han andreetappen for USA som kom i mål på bestetida 2.56,47. Laget var tildelt gullmedaljane, slik som då USA med Pettigrew på laget vart verdsmeister i same øvinga i 1999, olympiske meistrar i 2000 og atter verdsmeistrar i 2001.
Etter Pettigrew i mai 2008 innrømma doping gjennom bruk av EPO og veksthormonar, vart USA fråtekne alle desse sigrane frå 1997-2001, endå om det internasjonale friidrettsforbundet ikkje hadde reglar for i ettertid å gå til eit slikt steg.
10. august 2010 vart Pettigrew funnen død i bilen sin i Chatham County i Nord-Carolina. Obduksjonsrapporten konkluderte med at han døydde av ein overdose difenhydramin. Pettigrew arbeidde som assistenttrenar ved 'University of North Carolina' då han døydde.
Niccolò Jommelli
Niccolò Jommelli var ein italiensk komponist. Han var fødd i Aversa og døydde i Napoli. I lag med andre komponistar i Det tysk-romerske riket og Frankrike gjorde han viktige endringar i operaen og gjorde stjernesongarane mindre viktige.
Niccolò Jommelli var ein nyskapande opera seria-komponist. Han gjorde endringar i operaen og nytta orkesteret i ei enno større dramatisk rolle enn tidlegare, og kom opp med nyskapande måtar å oppnå dette på. Då Jommelli starta å komponere musikk. var den italienske operaen dominert av virtuose songarar, og dramaet var mindre viktig. Publikum kom for å høyre favorittsongaren eller komponisten sin. Stadige straumar av resitativ og avsluttande ariar, slik at publikum kunne applaudere og songaren kunne kome attende på scenen, var grunnlaget i opera seria, og hadde liten samanheng med dramaturgi. Jommelli og andre ønskte å endre dette. Jommelli sine komposisjonar nytta meir obbligato resitativ, der orkesteret var meir involvert som ein dramatisk partnar i lag med songaren. Seinare skreiv han òg ensemble og korverk, som då var fullstendig ut av moten i Italia.
Samtidige napolitanske komponistar som påverka han var både Hasse go Leo, som begeg var med på å endre opera seria-forma for godt. Jommelli hadde først suksess med komiske operaer, men dei seriøse operaene hans var òg populære. Det var frå Hasse at han lærte å skrive obbligato resitativ i staden for den forma for resitativ som dominerte italiensk opera på denne tida.
I 1741 skreiv Jommelli operaen Ezio med tekst av Metastasio. Det vart ein stor suksess, og han fekk bestillingar frå Bologna, Venezia, Torino og Padova. I 1743 vart han musikalsk leiar for Ospedale degli Incurabili i Venezia. For jentene der skreiv han oratorium, motettar, messer og korverk. Operaen var likevel framleis det han likte best å skrive.
I 1749 vart han maestro coadiutore i pavekapellet, og han komponerte mykje kyrkjemusikk. Han fekk framleis bestillingar på operaer frå mange store byar, for Roma var eit internasjonalt senter. Ein av dei viktigaste bestillingane hans i denne tida kom frå byen Wien. Jommelli sette operaen Achille in Sciro opp for hoffet i Wien. Metastasio, som var den beste librettisten på denne tida, var hoffpoet i Wien, og han var så imponert over Jommelli at han ein periode vart ein stor favoritt for hoffet i Wien. I 17553 flytta Jommelli til Stuttgart, der hertugen særleg godt likte italiensk opera. Han fekk der fullstendig kontroll over operaproduksjonen, og fekk nesten uavgrensa ressursar. Han hadde dei beste songarane og musikarane i heile Europa. Han utvikla obbligato resitativ med stor formell variasjon og skapte dramatiske kompliserte og livlege scenar. Då han døydde hadde derimot dei lettare stilane i opera buffa teke over, og operaene hans var ikkje lenger populære.
Bioko
Bioko er ei øy i Guineabukta og er ein del av Ekvatorial-Guinea. Hovudstaden i Ekvatorial-Guinea, Malabo, ligg nord på øya. Dei fleste innbyggjarane på øya bur her. Den nest største byen i landet, Luba, ligg også på øya. Til saman bur rundt 335,000 menneske på Bioko.
Øya dekkjer eit areal på 2017 km². Ho er ein del av den vulkanske Kamerunlinja. Administrativt er øya delt inn i Bioko Norte og Bioko Sur.
Eagles
The Eagles er eit USA-amerikanske rockeband som vart danna i Los Angeles i 1971 av Glenn Frey, Don Henley, Bernie Leadon og Randy Meisner. Med fem singlar på toppen av singellista i USA, seks Grammy-prisar, fem American Music Award og seks album på toppen av albumlista i USA, var the Eagles ei av dei mest suksessrike musikkgruppene i 1970-åra. Mot slutten av 1900-talet var to av albuma deira, Their Greatest Hits (1971–1975) og Hotel California, rangert blant dei 20 mestseljande albuma i USA i følgje Recording Industry Association of America. Hotel California er rangert på 37. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene, og bandet vart rangert på 75. plassen på lista til magasinet frå 2004 over dei 100 beste artistane gjennom tidene.
Bioko
Namn
Urfolket på øya, bubifolket, kallar henne Ëtulá a Ëri på bube. I nesten 500 år var ho kjend som Fernando Po (portugisisk Fernando Pó, spansk Fernando Poo), kalla opp etter den portugisiske navigatøren Fernão do Pó. Mellom 1973 og 1979 hadde øya namnet Macías Nguema Biyogo etter den dåverande persidenten i landet, Francisco Macías Nguema. Det noverande namnet, Bioko, blei innført i 1979 til ære for politikaren Cristino Seriche Bioko.
Eagles
The Eagles er eit av dei mestseljande banda gjennom tidene, med meir enn 150 millionar selde plater —100 million i USA aleine- inkludert 42 millionar eksemplar av Their Greatest Hits (1971–1975) og 32 millionar eksemplar av Hotel California. Their Greatest Hits (1971–1975) vart det mestseljande albumet på 1900-talet i USA. Dei er den femte mestseljande artisten og det mestseljande bandet i amerikansk historie.
The Eagles gav ut debutalbumet sitt i 1972, som gav dei tre singlar på topp 40: «Take It Easy», «Witchy Woman» og «Peaceful Easy Feeling». Det meste albumet, Desperado (1973), var mindre suksessrikt enn det første, og nådde berre 41. plassen på listene, og ingen av singlane nådde topp 40. Men albumet inneheldt to av dei mest populære songane til bandet: «Desperado» og «Tequila Sunrise». Dei gav ut On the Border i 1974, og gitaristen Don Felder kom då med halvvegs i innspelinga av albumet. Albumet gav dei to hitsinglar: «Already Gone» og den første førsteplassen deira i USA, «Best of My Love».
Bioko
Folkesetnad
Etter folketeljinga frå 2015 bur det 335,048 menneske på øya. Urfolket er bubifolk, som no utgjer 58 % av innbyggjarane. Andre folkeslag er fangfolk, som utjger 16 %, fernandinos med 12 %, igbofolk med 7 %, i tillegg til ein del andre afrikanske og europeiske innvandrarar.
Monrad Norderval
Monrad Oskar Norderval var ein norsk teolog og forfattar. Han gjekk under tilnamnet «ishavspresten» fordi han hadde vore med ei ishavsskute på selfangst. Han vart cand.theol. ved Det teologiske fakultet ved Universitetet i Oslo i 1928. Norderval tok praktisk teologisk eksamen same stad i 1929. Eksamen i samisk tok han ved Universitetet i Oslo 1930. Han var ordinert til prest i Tromsø domkyrkje 27. juni 1929 av biskop Eivind Berggrav.
Eagles
Det var ikkje før i 1975 med One of These Nights at the Eagles utan tvil vart det største bandet i Amerika. Albumet inneheldt tre hitsinglar: «One of These Nights», «Lyin' Eyes» og «Take It to the Limit», der førstnemnde nådde toppen av singellista. Suksessen heldt fram og dei nådde det kommersielle høgdepunktet seint i 1976 då dei gav ut Hotel California, som selde meir enn 16 millionar eksemplar i USA aleine og meir enn 32 millionar på verdsbasis. Albumet gav dei ytterlegare to hitsinglar med «New Kid in Town» og «Hotel California». Dei gav ut det siste studioalbumet sitt på nesten 28 år i 1979 med The Long Run, med tre hitsinglar: «Heartache Tonight», «The Long Run» og «I Can't Tell You Why».
Monrad Norderval
Norderval var biskop i Nord-Hålogaland bispedømme frå 1962 til 1972. Før det var han hjelpeprest i Skjervøy 1929, sokneprest i Tana 1929-1935, sokneprest i Ørsta 1935-1948 og sokneprest i Ålesund 1948-1961.
Eagles
Den første tida: 1971–73
The Eagles starta opp tidleg i 1971 då Linda Ronstadt og den dåverande manageren hennar John Boylan rekrutterte dei lokale musikarane Glenn Frey og Don Henley til bandet sitt. Henley hadde flytta til Los Angeles frå Texas med bandet sitt Shiloh (produsert av Kenny Rogers), og Frey hadde kome frå Michigan og danna Longbranch Pennywhistle. Dei møtte kvarandre i 1970 på The Troubadour i Los Angeles og vart kjende gjennom det felles plateselskapet deira, Amos Records. Randy Meisner, som hadde arbeidd i bandet til Ricky Nelson, the Stone Canyon Band, og Bernie Leadon, som hadde spelt med the Flying Burrito Brothers, kom med i gruppa til Ronstadt for sommarturneen hennar for å marknadsføre albumet Silk Purse.
Desse fire spelte berre ein gong i lag bak Ronstadt, for ein konsert i juli i Disneyland, men alle fire var med på albumet hennar, Linda Ronstadt. Med løyve frå Ronstadt bad Henley og Frey Leadon og Meisner om dei ønskte å danne eit band, og dei fekk etter kort tid kontrakt med Asylum Records, eit nytt selskap starta av David Geffen. Namnet på bandet vart foreslått av Leadon ein kveld i Mojaveørkenen med peyote og tequila, då han hugsa å ha lese om korleis hopi-indianarane æra ørna. Steve Martin, ein ven av bandet frå den første tida deira på The Troubadour, skreiv i sjølvbiografien sin at han føreslo at dei skulle kalle bandet «the Eagles», men Frey insisterte på at bandet skulle heite berre «Eagles». Geffen og partnaren Elliot Roberts var opphavleg managerar for bandet, men dei vart sidan erstatta av Irving Azoff.
Debutalbumet til gruppa vart spelt inn i England i februar 1972 med produsenten Glyn Johns. Det kom ut 26. juni 1972 og Eagles vart ein stor suksess frå starten av med tre hitsinglar. Den første singelen og opningssporet på albumet, «Take It Easy», var ein song skriven av Frey i lag med den dåverande naboen og musikarvenen Jackson Browne. Browne hadde skrive det meste av songen, fram til linja «I'm standing on a corner in Winslow, Arizona», der det stoppa opp for han. Frey la til den neste linja («It's a girl, my Lord, in a flatbed Ford») og Browne forsette til slutten av songen. Songen nådde 12. plassen på Billboard Hot 100 og gjorde Eagles til stjerner. Singelen vart følgd opp av den bluesaktige «Witchy Woman» og soft-countryrockballaden «Peaceful Easy Feeling», som nådde høvesvis niande og 22. plassen på singellista i USA. På det neste albumet deira, Desperado, nytta dei eit Ville Vesten-tema som trekte samanlikningar mellom livsstilen til dei gamle fredlause cowboyane og moderne rockestjerner. Albumet var det første der gruppa synte ein hang til å skrive songar innafor eit konsept. Det var under innspelingane av dette albumet at Henley og Frey byrja å skrive musikk i lag. Dei skreiv åtte av dei elleve songane på albumet, inkludert «Tequila Sunrise» og «Desperado», to av dei mest populære songane på albumet. Bluegrass-songane «Twenty-One», «Doolin–Dalton» og balladen «Saturday Night» synte dugleiken til gitaristen Bernie Leadon på banjo, gitar og mandolin. Soga om den frykta «Doolin–Dalton»-gjenge frå Det ville vesten er hovudtemaet på albumet, som ein kan sjå i songane «Doolin–Dalton», «Desperado», «Certain Kind of Fool», «Outlaw Man», og «Bitter Creek». Albumet var ikkje like suksessrikt som det første, og nådde berre 41. plassen på Billboard 200 i USA, men gav to hitsinglar, «Tequila Sunrise», som nådde 61. plassen på Billboard Hot 100 og «Outlaw Man», som nådde 59. plassen. Henley og Frey skreiv ikkje berre dei fleste songane på dette albumet, og albuma som skulle kome, men tok på eit vis over leiinga i bandet, der Leadon og Meisner, som var meir erfarne musikarar, hadde hatt større påverknad i starten av karrieren til bandet.
On the Border og One of These Nights: 1974–75
The Eagles gav ut det fjerde studioalbumet sitt, One of These Nights, den 10. juni 1975. Det var det store gjennombrotet deira og gjorde dei til internasjonale superstjerner. Det var det første i ei rekkje på fire album som nådde toppen av albumlista i USA. Henley og Frey heldt fram å skrive dei fleste songane på albumet. Den første singelen var tittelsporet, som vart den andre singelen deira på toppen av singellista i USA. Frey har omtalt denne som hans favoritt Eagles-song. Den andre singelen var «Lyin' Eyes», som nådde andreplassen på lista og som bandet vann ein Grammy-pris for i kategorien beste popsong av ein duo eller ei gruppe med vokal. Den siste singelen var «Take It to the Limit», skriven av Meisner, Henley og Frey og med Meisner på solovokal. Songen nådde fjerdeplassen på lista og vart den første Eagles-singelen som selde til gullplate. Bandet la ut på ein stor verdsturné for å marknadsføre albumet. «One of These Nights» vart nominert til Grammy-prisen for årets album. Det var det siste albumet deira med Bernie Leadon, som slutta i gruppa i desember det året. Leadon mislikte den musikalske retninga bandet tok, sidan dei gjekk frå country, som han føretrekte, til rock and roll. Leadon skreiv to songar for albumet, «I Wish You Peace», i lag med kjærasten Patti Davis (dottera til guvernøren i California på den tida, Ronald Reagan, og Nancy Reagan). Den instrumentale «Journey of the Sorcerer» vart seinare nytta som kjenningsmelodi for BBC sine versjonar av The Hitchhiker's Guide to the Galaxy på radio og fjernsyn.
Erstattaren til Leadon vart offisielt annonsert den 20. desember 1975, gitaristen, songaren og klaverspelaren Joe Walsh, som hadde vore ein ven av bandet i fleire år. Han hadde tidlegare spelt med James Gang, Barnstorm, og hatt ein karriere som soloartist. Han hadde òg Azoff som manager og nytta Szymczyk som plateprodusent. Det var i starten uro om Walsh ville passe inn i bandet, sidan han vart rekna for å vere for «vill» for Eagles, særleg av Henley. Etter Leadon slutta forsvann den tidlege countrystilen til Eagles heilt bort, og bandet lente seg meir mot den røffare stilen til Felder og Walsh.
Tidleg i 1976 gav bandet ut det første samlealbumet sitt, Their Greatest Hits 1971–1975. Albumet vart det mestseljande albumet i USA gjennom tidene med meir enn 29 millionar eksemplar i USA aleine, og meir enn 42 millionar eksemplar verda over. Albumet sementerte statusen til gruppa som det mest suksessrike amerikanske bandet i 1970-åra.
Stor suksess med Hotel California: 1976–78
Den andre singelen frå albumet var tittelsporet, som toppa listene i mai 1977 og vart signaturlåten til Eagles. Henley syng solovokal med ein gitarduett framført av Felder og Walsh. Songen var skriven av Felder, Henley og Frey, der Felder stod for all musikken. Den mystiske teksten har blitt tolka på mange måtar, somme av dei kontroversielle. Somme teoriar var at songen omhandla satanisme. Rykta vart avviste av bandet og seinare av Henley i dokumentarfilmen History of the Eagles. Henley fortalte i 60 Minutes i 2007 at «det er i hovudsak ein song om det mørke underlivet i den amerikanske draumen og om utsvevande liv i Amerika, som var noko me kjende godt til».
Hardrocksongen «Life in the Fast Lane» vart ein stor suksess og etablerte posisjonen til Walsh i bandet. Som den tredje og siste singelen frå Hotel California, nådde han 11. plassen på listene. Balladen «Wasted Time» avslutta den første sida av albumet, medan ein instrumental reprise opnar den andre sida. Albumet avsluttar med «The Last Resort», ein song som Frey ein gong kalla «Henley's opus», men som Henley sjølv skildra som «ganske gåande» og «ikkje heilt realisert, musikalsk sett».
På utløpsrenna på side to av vinylplata stod orda «V.O.L. Is Five-Piece Live», som tyder at instrumentalsporet for songen «Victim of Love» vart spelt inn live i studio, utan at det vart lagt oppå fleire opptak. Henley stadfesta dette i omslaget til The Very Best Of. Men songen førte til krangling mellom Don Felder og resten av bandet. I dokumentarfilmen frå 2013 hevda Felder at han vart lova solovokal på «Victim of Love», som han hadde skrive det meste av musikken til. Etter fleire mislukka forsøk på å spele inn vokalen, fekk manageren Irving Azoff i oppgåve å ta Felder ut til eit måltid, fjerna han frå miksen, medan Don Henley la på sin eigen solovokal. Joe Walsh hevda at Felder aldri tilgav dei for dette (Felder hevda på si side at han ikkje lenger var lei for dette i boka si). Hotel California har vore med på fleire lister over tidenes beste album, og er det mestseljande studioalbumet til bandet med meir enn 16 millionar selde eksemplar i USA aleine, og meir enn 32 millionar selde eksemplar på verdsbasis.
Albumet vann Grammy-prisen for årets singel («Hotel California») og «Best arrangement for stemmer» («New Kid in Town») Hotel California toppa listene og vart nominert til årets album, men tapte for Fleetwood Mac sitt Rumours. Ein enorm, slitsam verdsturné følgde utgjevinga, og bandet vart tappa for fysiske og kreative krefter, som gjekk ut over det personlege forholdet deira.
Hotel California er det siste albumet med Randy Meisner, som brått slutta etter turneen i 1977. Eagles hadde turnert kontinuerleg i 11 månader og Meisner sleit med magesår og influensa då dei kom til Knoxville i juli. Frey og Meisner hadde stadig krangla om Meisner var god nok til å framføre signaturlåten sin, «Take It To the Limit», under turneen, sidan Meisner sleit med å treffe dei viktige, høge tonane i songen på grunn av plagene sine. Under den neste konserten, valde Meisner å hoppe over songen, sidan han var sjuk, men då Frey kravde at han skulle synge songen som eit ekstranummer, hamna dei to i slåsskamp bak scenen og Meisner drog derfrå. Trass i at Felder og Walsh bønfall Meisner om å bli, slutta han i gruppa då turneen var over, og drog attende til Nebraska for å vere med familien. Den siste konserten hans var i East Troy i Wisconsin den 3. september 1977. Meisner vart erstatta av den same musikaren som hadde erstatta han i Poco, Timothy B. Schmit, etter bandet vart samde om at Schmit var den einaste kandidaten.
I 1977 akkompagnerte gruppa, utan Don Felder, og song korvokal for Randy Newman på albumet Little Criminals, inkludert «Short People», med korvokal av Frey og Schmit.
The Long Run og oppløysinga: 1979–80
Eagles gjekk i studio att i 1977 for spele inn det neste albumet, The Long Run. Det tok to år å få albumet ferdig. Det var opphavleg meint som eit dobbeltalbum, men bandet klarte ikkje å skrive nok songar. The Long Run kom ut 24. september 1979. Det vart rekna som skuffande av somme kritikarar, då det ikkje levde opp til Hotel California. Det vart likevel ein stor salsuksess og toppa albumlistene og selde meir enn sju millionar eksemplar. I tillegg inneheldt det tre hitsinglar. «Heartache Tonight» vart den siste singelen deira som toppa Hot 100 i USA, den 10. november 1979. Tittelsporet og «I Can't Tell You Why» nådde begge åttandeplassen. Bandet vann sin fjerde Grammy-pris for «Heartache Tonight». «In The City» av Walsh og «The Sad Cafe» vart faste songar på konsertane deira. Bandet spelte òg inn to julesongar under desse innspelingane, «Funky New Year» og «Please Come Home For Christmas», som vart gjeven ut som ein singel i 1978 og nådde 18. plassen på singellista.
Frey, Henley og Schmit song korvokal for singelen «Look What You've Done to Me» av Boz Scaggs. Ein annan versjon med kvinneleg korvokal var med på filmmusikken til Urban Cowboy i lag med Eagles sin «Lyin' Eyes» frå 1975.
Den 31. juli 1980 kokte det over for bandet i Long Beach i California. Kranglinga mellom Felder og Frey kokte over før konserten byrja, då Felder sa «You're welcome – I guess» til kona til California-senatoren Alan Cranston, då politikaren takka bandet for å ha spelt på ein event for valkampen hans. Frey og Felder brukte heile konserten til å fortelje kvarandre korleis dei skulle banke kvarandre då konserten var over. «Berre tre songar til så skal eg banke deg», hugsar Frey at Felder sa til han mot slutten av konserten. Felder hugsar at Frey sa til han under «Best of My Love» at «eg skal banke deg når me kjem av scenen.»