cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hergest Ridge av Mike Oldfield
Versjonar
Ein orkesterversjon av Hergest Ridge vart arrangert og dirigert av David Bedford, som tidlegare hadde gjort det same med The Orchestral Tubular Bells. Denne vart framført live fleire gonger, og spelte inn for ei radiosending to gonger, ein gong i 1974 av Royal Philharmonic Orchestra med Steve Hillage på gitar, og ein gong i 1976 av Scottish National Orchestra, igjen med Hillage på gitar. Andy Summers spelte på andre framføringa det året. Delar av framføringane er nytta i NASA- og Tony Palmer-dokumentaren The Space Movie. Så langt har denne utgåva ikkje blitt offisielt utgjeven.
Medverkande
Medverkande henta frå plateomslaget i 1974.
Musikars
Production
Mercury Records-utgåva
7. juni 2010 kom albumet ut på ny på Mercury Records. Denne kom med fleire bonusspor og i fleire format. Det var ei enkel utgåve og ei luksusutgåve. Av bonusspor finn ein «In Dulci Jubilo (For Maureen)» og «Spanish Tune». Det vart òg gjeve ut ein 180-grams vinylversjon som ein del av serien Back to Black.
Peredvizjniki
Peredvizjniki (russisk Передви́жники, 'omstreifarane, vandrarane') var ei gruppe russiske kunstmålarar, som i protest mot dei restriksjonane tsardømet sitt leiande kunstakademi la på målarkunsten i landet samla seg i eit kunstnarfellesskap, som utvikla seg til Selskapet for vandreutstillingar, danna i 1870. Gruppa var den første uavhengige utstillingsgruppa for russiske kunstnarar, og heldt 48 store  utstillingar frå 1871 til 1923. Dei vart viste eit par månader i Sankt Petersburg og Moskva og vart deretter sende på vandring ut til dei store byane i provinsane.
Framvekst og idegrunnlag
Selskapet eller foreininga vart danna etter ein langvarig strid mellom avantgarden og demokratisk inspirerte krefter i det russiske kunstmiljøet på den eine sida, og på hi sida dei rådande i St. Petersburgs kunstakademi som heldt fast på ein idealiserande, akademi-stilistisk målarkunst med vekt på bibelske, mytologiske og historiske motiv. Selskapet var meint å vere ei motvekt til Russlands dominerande kunstsenter. Kunstnarane bak rørsla hadde også som mål å presentera og vekka interessa for russisk kunst hjå eit breiare publikum.
Sjølve grunnlegginga i 1870 i St. Petersburg kom på initiativ frå Ivan Kramskoj, Grigorij Mjasojedov, Nikolaj Ge og Vasilij Perov. Foreininga vidareutvikla dei beste tradisjonane i det eksisterande Kunstnarkollektivet. Dette kollektivet (artellet) vart leia av Kramskoj, han vart og leiar i den nye samanslutninga, Peredvizjniki.
Peredvizjniki var påverka av dei oppfatningane Vissarion Belinskij og Nikolaj Tsjernysjevskij forfekta omkring det folkelege og det estetiske. Til liks med dei fleste slavofilane var Tsjernysjevskij ein liberalar som med glød støtta frigjeringa av dei liveigne bøndene, noko som vart nådd då liveigenskap vart oppheva i 1861. Dei politiske aktivitetane hans førte til at styresmaktene forbaud publisering av alle skriftene hans.
På grunnlag av Tsjernysjevskij sine tankar braut 14 kunststudentar i 1863 med det statlege kunstakademiet. Dei hadde bede om å få velja motiv til diplomverka sine fritt, men blitt nekta. Studentane valde då å ikkje ta del i den årlege gullmedaljekonkurransen, og forlet akademiet.
Eit fleirtal av dei fjorten danna sju år seinare kjernen i Selskapet for vandreutstillingar (dei tenkte å halde kunstutstillingar som skulle visast rundt om i heile Russland). Til grunn for arbeidet sitt utvikla Peredvizjniki ein kunstnarisk kode basert på sosial og politisk kritikk, i motsetnad til rein estetisme. Tsjernysjevskijs idear omsette kunstmålarane i verk som la vekt på motivet eller emnet for måleriet. Peredvizjniki-målarane avviste «kunst for kunstens skuld» - filosofien til samtidas akademi-tradisjon. I staden rettferdiggjorde Peredvizjniki-målarane si kunstnargjerning (til liks med deira venner og samtidige Fjodor Dostojevskij, Leo Tolstoj, Ivan Turgenjev, og andre) ved målmedvite å prøve å gjere kunsten sin nyttig for folk og samfunn.
Praksis og aktivitetar
Frå 1871 til 1923 arrangerte foreininga 48 vandreutstillingar med utgangspunkt i St. Petersburg og Moskva. Deretter vart utstillingane synt i Kiev, Kharkov, Kazan, Orel, Riga, Odessa og andre byar.
Ettersom Peredvizjniki-målarane måla realistisk kunst viste verka deira dei mangesidige karaktertrekka ved samfunnet, ofte med kritisk tendens. Kunsten deira viste ikkje berre fattigdom men og det vakre i folkelivet; ikkje berre liding men også heltemot og karakterstyrke. I Peredvizjniki-rørsla sin menneskekjærlege kunst fanst det resolutt fordømming av russisk, autokratisk forfatning. Frigjeringsrørsla for det russiske folket vart framvist med empati (Arrestasjonen av propagandisten av Ilja Repin). Størst vekt i arbeida deira vart det lagt på skildringa av folket (Morgonen ved avrettinga av Streltsij av Vasilij Surikov).
Peredvizjniki-rørsla opna i blomstringstida si (1870-1890) for eit vidsyn som hadde vore framandt for russisk målekunst til dess. Målarane la auka vekt på det naturlege og på biletet og motivet sin fridom. I kontrast til tidas tradisjonelle mørke palett, valde dei ein friare og opnare framgangsmåte med ein lysare palett når dei skulle skildre lys. Dei streba mot det naturnære i bileta sine, og skildra folkets tilhøve til dei omgjevnadene dei verka i.
Den oppfinnsame, originale folkekunsten til Peredvizjniki tente som eit effektivt middel i den demokratiske, offentlege, moralske og estetiske utdanninga av fleire generasjonar russarar. Ved å nære eit veksande revolusjonært medvit i samfunnet, vart målarkunsten ein viktig faktor i framveksten av ei russisk frigjeringsrørsle. Peredvizjniki-bilete påskunda folk si forståing for den revolusjonære rørsla i Russland.
Selskapet samla i dei tidlege åra sine bortimot alle dei mest talentfulle kunstnarane i landet. I Peredvizjniki var det òg kunstnarar frå Ukraina, Latvia og Armenia. Foreininga viste også verk av Mark Antokolskij, Vasilij Veresjtsjagin og Andrej Rjabusjkin. Viktig for utviklinga av Peredvizjniki-kunsten var kritikaren, demokraten Vladimir Stasov, og kunsthandlaren Pavel Tretjakov som viste måleria deira i galleriet sitt og ytte dei både viktig materiell og moralsk støtte.
Utstillingane fekk brei omtale i pressa, som tidvis kunne vera euforisk. Verka til rørsla kunne òg skapa skandale, og særleg verka til Ilja Repin vart slått ned på. Måleriet hans av Ivan den grufulle som nett hadde drepe sonen sin skal ha fått damer til å svima av, og blei forbode å stilla ut etter ordre frå tsaren. På grunn av slike bilde vart alle måleriutstillingar underlagt sensur i Russland frå 1885.
Foreininga si styrke og påverknadskraft i det offentlege voks jamt og sikkert, og autokratiet måtte gje opp å bruke taktikken med å vengeklippe Peredvizjniki. Det vart både gjort forsøk på innordne aktiviteten til Peredvizjniki-målarane, og å styrke det fallande verdet av verk som Kunstakademiet godkjende. I 1890-åra var Peredvizjniki-kunst inkludert i kunstakademiet sine strukturar, og foreininga sin innverknad viste att i dei nasjonale kunstskulane.
Solefallstid
Fram mot hundreårsskiftet vart Peredvizjniki-kunsten i mindre grad enn før oppfatta å avspegle folkelivet. Rørsla si påverknadskraft bleikna, og nokre av kunstmålarane begynte å vise sosialist-idear, eit uttrykk for framveksten av ei arbeidar-/klasserørsle. Mange frå Peredvizjniki engasjerte seg i å utvikle i sovjetkunsten, dei bringa med seg realisme-tradisjonane av det 19. hundreåret og hjelpte å forme kunstretninga sosialistisk realisme.
Kring 1898 var Peredvizjniki sin leiande posisjon i det russiske kunstlivet overstått. Ei ny rørsle kalla Mir iskusstva fanga større interesse og kom i førarsetet. Denne rørsla førte moderne trendar inn i russisk kunst.
Reproduksjonar
Sjølv om talet på tilreisande til utstillingane frå landsbygda auka i løpet av åra, var dei likevel mest retta mot eliten i byane. Lokale fotografar laga dei fyrste reproduksjonane av Peredvizjniki-måleria som ein ofte kunne kjøpa på utstillingane, og desse bidrog til å spreia kunsten. Bladet Niva hadde illustrerte artiklar om utstillingane. Frå 1898 vart landskapsmåleria til laget brukte som postkort. Diktsamlingar vart også illustrerte med landskapsmåleria. Sidan dei fleste russarar på denne tida ikkje hadde råd til å dra til Moskva eller St Petersburg, gjorde dette at dei lettare kunne bli kjende med fleire meisterverk. Sidan dess og til no har målaria vorte brukte i bøker som visuelle ikon på nasjonal identitet.
Peredvizjnikij-målarar
Abram Arkhipov, Nikolaj Ge, Nikolaj Jarosjenko, Nikolaj Kasatkin, Ivan Kramskoj, Arkhip Kuindzji, Isaak Levitan, Rafail Levitskij, Aleksandr Litovsjenko, Vladimir Makovskij, Vasilij Maksimov, Grigorij Mjasojedov, Leonid Pasternak, Vasilij Perov, Vasilij Polenov, Illarion Prjanisjnikov, Ilja Repin, Andrej Rjabusjkin, Konstantin Savitskij, Aleksej Savrasov, Valentin Serov, Emily Shanks, Ivan Sjisjkin, Vasilij Surikov, Apollinarij Vasnjetsov, Viktor Vasnjetsov.
7. september
7. september er den 250. dagen i den gregorianske kalenderen (251. under skotår). Det er 115 dagar att av året.
Osilo
Osilo (sardisk Ósile, Ósili, Ósilu) er ein kommune i Italia som ligg i provinsen Sassari i regionen Sardinia. Han har 3 059 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 98.03 km² og ligg i ei høgd på 672 meter over havet.
Çamaş
Çamaş er ein by og eit distrikt i provinsen Ordu i Svartehavsregionen i Tyrkia. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2010), medan distriktet har kring 13 000 innbyggjarar. Byen ligg 507 meter over havet.
Kjelder
''
Trollfjorden i Hadsel
Trollfjorden  er ein fjord i Raftsundet på Austvågøy i Hadsel kommune i Nordland. Fjorden strekkjer seg 2,5 km vestover. Han er berre om lag 70 meter brei ved innløpet, men vidar seg ut i botnen.
Fjorden er ein kjend turiststad i Vesterålen og vert vitja dagleg av den sørgåande Hurtigruta. Hurtigruteskipet MS «Trollfjord» er kalla opp etter fjorden. Det vert òg arrangert turar til fjorden frå fleire stader i Vesterålen og Lofoten
Trollfjorden er òg kjend for Trollfjordslaget som står sentralt i nordnorsk fiskerihistorie. Slaget er skildra i boka Den siste viking av Johan Bojer og måla av Gunnar Berg
Gertrud Rask
Gertrud Rask var ei norsk prestekone fødd på Kvæøya i Troms. Ho var kona til Hans Egede, og reiste saman med han som dei første misjonærane til Grønland. Ho døydde på Grønland av ein koppeepidemi i 1735, saman med døtrene sine, mange andre innvandrarar og innfødde inuittar.
Rask har fått gater, skip og Gertrud Rask Kirke i Qaqortoq kalla opp etter seg.
Den eldre Edda
Den eldre Edda eller den poetiske Edda er ei samling norrøne kvede med emne frå norrøn gudetru.
Ossi
Ossi (sardisk Ossi) er ein kommune i Italia som ligg i provinsen Sassari i regionen Sardinia. Han har 5 817 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 30.09 km² og ligg i ei høgd på 322 meter over havet.
Hillary Clinton
Hillary Diane Rodham Clinton er ein amerikansk demokratisk politikar. Ho var presidentkandidaten til det demokratiske partiet ved presidentvalet i USA i 2016, der ho tapte mot Donald Trump. Clinton er gift med tidlegare president Bill Clinton, og var USA si førstedame i frå 1993 til 2001. Ho er den første tidlegare førstedama som har stilt til val.
Familiebakgrunn
Hillary Rodham vart fødd i Chicago i Illinois og oppdregen av dei metodistiske foreldra sine i Park Ridge i same delstat. Faren, Hugh Rodham sr., son av engelske innvandrarar, var forretningsmann i tekstilindustren i Scranton i Pennsylvania, og mora, Dorothy Emma Howell Rodham, var heimeverande. Hillary har to yngre brør, Hugh og Tony Rodham.
Utdanning og arbeid
Hillary Clinton tok ein lågare grad i historie ved Wellesley College i Massachusetts i 1969, og er utdanna jurist ved Yale University i 1973.
Då mannen hennar blei vald til guvernør for Arkansas i 1979, slutta Hillary Rodham som jusprofessor.
Førstedame
Familien Clinton flytta inn i Det kvite huset i 1993, og Hillary Clinton blei leiar av ei gruppe som skulle reformera helsevesenet i USA. Dei djuptgripande forslaga til gruppa blei aldri vedtekne.
Senator
Hillary Clinton vart vald som senator for delstaten New York den 7. november 2000 med 55 % av stemmane. Ho sat i fleire fagkommitear, mellom anna forsvarskommiteen.
Presidentkandidat-kandidat
Clinton var favoritt til å verte det demokratiske partiet sin kandidat til presidentvalet i 2008, og flagga dette de facto 20. januar 2007. Ho tapte derimot kappløpet mot senator Barack Obama.
Vitskap i 1803
Vitskapsåret 1803 er ei oversikt over hendingar, prisvinnarar, fødde og døde personar tilknytte vitskap i 1803.
Austpollen i Vågan
Austpollen  er ein fjordarm av Austnesfjorden i Vågan kommune i Nordland. Fjorden strekkjer seg 2 km austover.
Fjorden har innløp mellom Austavindneset i sør og Storneset i nord. Nord for Storneset ligg bygda Liland. På nordsida av fjorden ligg gardsbruket Grøttingsvollen.
Khordad sal
Khordad sal er ei høgtid innan parsismen, feira til minne om fødselsdagen til grunnleggjaren Zarathustra.
18. september
18. september er den 261. dagen i den gregorianske kalenderen (262. under skotår). Det er 104 dagar att av året.
Khordad sal
Feiring
Denne dagen tek parsiar i bruk nye klede, husa blir vaska og pynta, ein tek inn velduftande blomar og lager velsmakande måltid. I templa held ein takkebøner i ritual kalla djasjan.
Dato i vestleg kalender
Høgtida fell på desse datoane i følgje dei ulike kalendrane:
Haymana
Haymana er ein by og eit distrikt i provinsen Ankara i Sentral-Anatolia i Tyrkia, 72 km sør for hovudstaden Ankara. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2010), medan distriktet har kring 30 000 innbyggjarar. Byen ligg 1259 meter over havet.
Haymana er kalla opp etter Hayme Ana farmora til Osman I, grunnleggjaren av Det osmanske riket. Haymana er kjend for bada sine.
Lyngheisenteret
Lyngheisenteret er eit museum på øya Lygra i Alver kommune i Vestland som tek vare på og held i hevd eit gamalt lyngheilandskap. Museet vert drive som ein gard med utgangarsau og lyngbrenning i tillegg til museumsdrifta. Eit informasjonssenter med restaurant, auditorium og permanent utstilling vart opna i 2000.
Bakgrunnen for lyngheisenteret
Senteret vart til som følgje av Lindåsprosjektet i 1970-åra, eit tverrfagleg forskingsprosjekt i regi av Botanisk institutt ved Universitetet i Bergen med føremål å undersøke lyngheilandskapet i Nordhordland, særleg i kommunane Lindås og Austrheim, for særleg finne ut om lyngheilandskapa eigenleg var skapte ved menneskeleg aktivitet i gamal tid,ikkje eit resultat klimatiske endringar. Ein kom fram til at skogen hadde vore fjerna av menneske i gamal tid for å skape beiteland for husdyr, og at det opne lyngheilandkapet som oppstod, deretter hadde vore halde i hevd som beiteland ved stendig nedbrenning av lyngen. Lyngheilandskapa som før hadde kjenneteikna så mykje av kystområda i Vest-Europa, er såleis mest truleg eit resultat av slik menneskeleg aktivitet.
Lyngheisenteret vart skipa i 1999 av Universitetet i Bergen, Hordaland fylkeskommune, Lindås kommune, og Regionrådet i Nordhordland og Gulen i samarbeid med grunneigarane på Lygra. I 2001 fekk Lyngheisenteret UNESCO sin globale kulturlandskapspris, etterfølgd av Europa Nostra sin kulturlandskapspris i 2005.
Tippeligaen 1991
Tippeligaen 1991 starta 27. april og slutta 13. oktober. Dette var første året eliteserien i fotball vart kalla Tippeligaen.
Det vart spelt 22 rundar. Dei to nedste laga rykte ned, medan laget som enda på 10. plass spelte kvalifisering mot dei to laga som kom på andreplass i kvar si avdeling i 1. divisjon.
Gensløyd
Gensløyd eller genmodifisering er prosessen med manipulering av gena til ein levande organisme for soleis å endra sider ved organismen. Tidlege metodar vart gjerne omtala som genspleising, av di gensløyd ofte inneber å plukka frå kvarandre delar av eit DNA-molekyl og spleisa delane saman på ein annan måte.
Austnesfjorden
Fjorden har innløp mellom holmen Barden i aust og Svolvær lufthamn ved Svolvær i vest. Like nord for flyplassen går Husvågen og Buksnespollen nordvestover. Litt lenger nord ligg Vatterfjorden og Vatterfjordpollen på vestsida. To andre fjordarmar ligg lenger nord. Austpollen går austover, og like på andre sida går Vestpollen vestover. Bygda Liland ligg like ved innløpet til Austpollen. Inst i fjorden ligg bygda Laupstad.
E10 går langs heile vestsida av fjorden.
Kontrastmiddel
Kontrastmiddel blir nytta ved fleire skilde former for biletdiagnostikk. Kontrastmiddel (på sjukehus ofte berre kalla kontrast) blei først nytta ved røntgenbilete. Det blir no òg nytta ved magnetresonanstomografi, computertomografi og ekkokardiografi. Kontrastmidla for dei skilde modalitetane er heilt forskjellige. Kontrastmiddel finn stadig nye bruksmåtar.
Vitskap i 1804
Vitskapsåret 1804 er ei oversikt over hendingar, prisvinnarar, fødde og døde personar tilknytte vitskap i 1804.
Ozieri
Ozieri (sardisk Otièri) er ein kommune i Italia som ligg i provinsen Sassari i regionen Sardinia. Han har 10 602 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 252.13 km² og ligg i ei høgd på 390 meter over havet.
Kammermusikk
Kammergruppa har sjeldan meir enn ti utøvarar. Verk og ensemble har namn etter kor mange musikarar som er med, frå to utøvarar i ein duett vidare til trio, kvartett, kvintett, sekstett, septett, oktett og nonett. Instrumentsamansetjinga kan variera. Den vanlegaste er strykekvartetten med to fiolinar, ein bratsj og ein cello.
Historikk
Opphavleg blei omgrepet kammermusikk brukt om musikk som blei framført ved hoffa, i motsetnad til kyrkjemusikk. I barokken blei omgrepet utvikla og avgrensa til berre å omfatta rein instrumentalmusikk arrangert for små besetningar. Under wienerklassisismen fortsette utviklinga, først og fremst for strykekvartetten.
Joseph Haydn og Wolfgang Amadeus Mozart skreiv gjerne strykekvartettar som kunne spelast av amatørar som ville hygga seg, og desse var ofte ikkje meint å skulle framførast offentleg. Ludwig van Beethoven skreiv òg kammermusikk for «heimebruk», men dei seinare strykekvartettane hans er komplekse arbeid som ofte regnet for å vere for vanskelege for amatørar. I romantikken blei kammermusikken vidareutvikla som musikk for profesjonelle ensemble.
Vestpollen i Vågan
Vestpollen er ein fjordarm av Austnesfjorden i Vågan kommune i Nordland. Fjorden strekkjer seg 2,5 km vestover.
Fjorden har Sildpollneset i sør og Vestpolløya i nord. Grenda Vestpollen ligg på nordsida ved innløpet. Frå Vestpolløya går det eit smalt sund vestover og her kryssar E10 fjorden. Innanfor sundet vert fjorden kalla Vestpolltjørna. Fv888 går langs nordsida av fjorden.
Grenda Vestpollen ligg 16 kilometer frå Svolvær som er kommunesentrum i Vågan kommune.
Bayat i Çorum
Bayat er ein by og eit distrikt i provinsen Çorum i Svartehavsregionen i Tyrkia. Han ligg 83 km frå byen Çorum, nær byen İskilip. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2010), medan distriktet har litt over 20 000 innbyggjarar. Byen ligg 625 meter over havet.
Oremif
Oremif (russisk Остров Оримиф) er ei øy i Sakhalinbukta sør i Okhotskhavet i Khabarovsk kraj i Russland. Ho ligg ved munningen av elva Amur, om lag 3 km frå kysten.
Donauåsane
Donauåsane (slovakisk Podunajská pahorkatina) eller Det donauske høglandet er det nordaustlege, meir kuperte delen av Det donauske låglandet i Slovakia.
Oremif
Oremif er forma som ein hestesko og er om lag 2 km på tvers. 22 km opp i estuaret ligg øya Vospri.
Donauåsane
Området har varierte bergartar (leire, grus, sand), som er dekt av sediment (løss) og særs frodig jord frå kvartærtida.
Oremif
Oremif må ikkje forvekslast med busetnaden Oremif som ligg på land like innanfor, om lag 5 km nordaust for øya.
23. september
23. september er den 266. dagen i den gregorianske kalenderen (267. under skotår). Det er 99 dagar att av året.
Pāṇiniansk morfofonologi i Nord-Amerika
Pāṇiniansk morfofonologi i Nord-Amerika.
På 1930- og 1940-talet publiserte nokre lingvistar som elles stod sentralt i strukturalistisk fonologi, arbeid som viser direkte påverknad frå sanskrit-grammatikaren Pāṇini (devanāgari: पाणिनि; 5. el. 6. hundreåret f. Kr.). Desse arbeida bryt med det ein normalt tenkjer på som strukturalistisk fonologi, og bør oppfattast som ei nyutvikling i europeisk-amerikansk lingvistikk – trass i det 2 500 år gamle førebiletet.
Leonard Bloomfield
Leonard Bloomfield (1887–1949) studerte 1913–14 samanliknande indoeuropeisk språkvitskap ved Universität Leipzig og Universität Göttingen. I Göttingen studerte han hos sanskrit-spesialisten Jacob Wackernagel, og blei påverka av den rigorøse grammatiske analysen til sanskrit-grammatikaren Pāṇini (5. el. 6. hundreåret f. Kr.). Påverknaden viser seg mellom anna i artiklane "On Some Rules of Pāṇini" (1927) og "Menomini morphophonemics" (1939). I den sistnemnde artikkelen beskriv Bloomfield morfofonologien (=morfofonemikken) i det algonkiske språket menomini (eigentleg omāēqnomenew) i ein modell der eit sett med morfofonologiske reglar endrar den fonologiske forma på morfem frå eit morfofonologisk til eit fonemisk nivå, og reglane er ordna.
Charles F. Hockett
Charles F. Hockett (1916–2000), som tidleg i studietida blei kjend med Bloomfield og arbeida hans, tok doktorgraden (i antropologi) i 1939 på grammatikken til det algonkiske språket potawatomi (eigentleg bodéwadmimwen), mellom anna med ein omfattande analyse av morfofonologien, i same modellen som Bloomfield nytta i "Menomini morphophonemics". Han konstruerte ei ’’baseform’’ (engelsk ’’basic form’’) i ein ’’morfofonemisk notasjon’’ (engelsk ’’morphophonemic notation’’) for kvart morfem og lét eit sett med ordna ’’transformasjonsreglar’’ (engelsk ’’rules of transformation’’) verke fram til ei ’’fonemisk form’’ (engelsk ’’phonemic shape’’), til dømes slik at //nUt+pukˑUč+wep+N+a// ’let go of him’ blei til /ntupkˑučwepna/.
Roman Jakobson
Roman Jakobson (1896–1982) publiserte i 1948 artikkelen Russian conjugation, der også han nyttar denne pāṇinianske modellen.
Rulon S. Wells III
Artikkelen Automatic alternations (1949) av Rulon S. Wells III (1919–2008) er endå eit godt døme på pāṇiniansk morfofonologi. John Golsmith drøfter denne artikkelen i Generative phonology in the late 1940s, og skriv mellom anna:
Seinare arbeid
Modellen er også drøft av Zellig S. Harris (1909–1992) i boka Methods in Structural Linguistics (1951). Masteravhandlinga til Noam Chomsky (1928–) frå 1951, Morphophonemics of Modern Hebrew. nyttar den same modellen.
Stavanger amt
Stavanger amt var frå 1662 eit norsk amt. Frå 1. januar 1919 er det eit fylke, Rogaland fylke. Amtmannen hadde hovudsete i Stavanger.
Angel
Angel er ein fjernsynsserie skapt av Joss Whedon og David Greenwalt for 20th Century Fox. Serien er ein avleggar av Buffy the Vampire Slayer og gjekk i fem sesongar frå 1999 til 2004. Serien kan minne noko om ein detektivserie, og slektar noko på X-files.
Soga til Angel
Angel (David Boreanaz) heitte opphavleg Liam og vart fødd i Irland i 1727. Då han var 26 år vart han kasta ut frå heimen, mest av di han synte seg som ein udugeleg son, og ramla på fylla i den nærliggande landsbyen. Her vart han fanga opp av vampyren Darla (Julie Benz), som gjorde han til vampyr. I lag med Darla slakta han ned heile landsbyen sin og drap alle i familien han kom frå. Etter det tok han namnet Angelus, og herja over heile Europa dei følgjande hundre åra. Som vampyr var Angelus farleg og vondhuga. I 1860-åra tok han «omsut» for Drusilla (Juliet Landau), ei ung, synsk jente, og dreiv henne frå vitet før han gjorde henne til vampyr. Drusilla gjorde seinare det same med den unge diktaren William Pratt, som vart til vampyren Spike (James Marsters). Desse fire fór herjande over verda, til Angelus drap ei ung sigøynarjente i Budapest i 1898. Sigøynarane hemna drapet ved å forbanne Angelus, og tvinga sjela til Liam attende i vampyren Angelus. Frå då av vart han nøydd til å lide under dei vonde gjerningane han hadde gjort, og sleit med dårleg samvit. Samstundes kalla han seg Angel.
Forbanninga verka slik at han aldri kunne oppleve ein augneblink med rein lukke. Hende dette, ville sjela fara utor han, og Angelus ville koma fram, like vondhuga som før. Difor lyt Angel halde seg borte frå lukka, men freistar å sone for fortida si ved å hjelpe dei gode, og verne om vampyrjegeren.
Sunnydale
Buffy Summers vart kalla til å vera vampyrjeger om lag 1996. På same tid levde Angel eit liv som uteliggar i Los Angeles, og vart plukka opp av ein demon som kalla seg Whistler. Whistler ønskte å syne Angel eit betre liv. Då hadde han levd på rotter i om lag tjuge år. Frå han såg Buffy, skjøna han at han hadde eit mål att, og følgde etter henne då ho flytte til Sunnydale. Her vart han rådgjevar, hjelpar, og med tida kjærasten hennar. I andre sesong av Buffy the Vampire Slayer låg dei med kvarandre første gong, noko som førte til at Angel opplevde fullkomen lukke og miste sjela si. For å redde verda laut Buffy sende Angelus til Helvete, nett samstundes som Willow Rosenberg (venninna av Buffy), fekk sjela hans attende.
Sidan vart Angel send attende, og streva endå meir enn før med soninga si. Han laut vedgå at det ikkje kunne koma til noko godt samliv med Buffy, og vart plaga av skuldkjensle for dette med. På slutten av tredje sesong i den opphavlege TV-serien braut han opp frå Sunnydale og reiste til Los Angeles.
Los Angeles
I Los Angeles byrja Angel si eiga jakt på vampyrar og andre beist. Det tok ikkje lang tid før halvdemonen Doyle tok kontakt med han, og saman tufta dei Angel Investigations, eit slag detektivbyrå for overnaturlege saker. Cordelia Chase, som var i byen på leit etter ein karriere som skodespelar utan å lukkast, kom til som sekretær i byrået. Doyle hadde vitringar frå dei høgare maktene, og dette var trådane byrået gjekk etter. Då Doyle ofra livet for ei gruppe ufarlege demonar, sytte han for at desse vitringane gjekk over på Cordelia. Men av di ho var eit vanleg menneske, laut ho stri di hardare med å ta imot dei. Etter at Doyle døydde, slutta Wesley Wyndham-Pryce seg til. Han hadde før vore vaktar for Buffy Summers og Faith Lehane, utan å lukkast. Med tida gjorde han ein langt betre jobb for Angel. Angel fekk òg kontakt med ein gjeng vampyrslaktarar leia av Charles Gunn, og Gunn vart med tida med på laget. Samstundes freista Angel å berge så mange som råd. Mellom dei var Faith Lehane, som var hyra inn av Wolfram and Hart for å skade Angel. Ho skjøna at ho laut sone eit drap ho gjorde i Sunnydale, og avtala med Angel at ho skulle gå i fengsel.
Wolfram and Hart, det vonde advokatbyrået, skjøna snart at Angel var ein ny og svært farleg spelar og motstandar. Difor freista advokatane der støtt å leggje feller for han. Mot slutten av første sesongen får Angel tak i Shanshu-profetien, som spår at ein vampyr med sjel skal spela ei rolle i det store verdsdramaet, og slik bli menneske att. Angel freistar å halde seg til dette, og får eit mål om å vinne kampen mot vondskapen.
For å gjera Angel meir skade, mana advokatane fram Darla frå dei daude for å plage Angel, og ho vart kalla attende til livet som menneske. Angel vart med tida driven frå vitet av dette, men freista å berge sjela hennar frå fortaping. Nett då dette var ved å lukkast, vart Darla gjort til vampyr att, av Drusilla, ho-vampyren Angelus hadde skapt. Dette gjorde Angel så harm at han oppløyste byrået sitt og tok dei to på eiga hand. Drusilla reiste attende til Sunnydale for å plage Spike (fjerde sesong av Buffy), medan Angel valdtok Darla og sende henne på dør.
Traktkantarell
Traktkantarell (Cantharellus tubaeformis) er ein matsopp i kantarellfamilien.
Angel
Los Angeles
Darla kom att, og no synte det seg at ho var med barn. At to vampyrar skulle få born var utenkjeleg, men det var skjedd. Medan dette stod på, vart ein gamal hemnar, Daniel Holtz, kalla attende frå ein to hundre år lang dvale. Han trega Angelus og Darla av di dei hadde drepe og ete familien hans, og ville ta livet av Angel. Darla skjøna at barnet ho bar, var ein gut med sjel, og orka ikkje tanken på å leva sjellaus etter han var fødd. Då ho skulle føde, sette ho ein stake i hjartet sitt og vart til støv. Guten vart kalla Connor, og det vart knytt ein spådom til han, som vart skriven om for å rote til framtida. Wesley tolka spådomen slik at han rømde med barnet, og guten vart teken av Holtz til ein djup helvetesdimensjon, der Connor var til han var atten år. I Los Angeles hadde det då gått to månader, og Angel fekk sonen sin att som tenåring.
Tippeligaen 1992
Tippeligaen 1992 starta 25. april og slutta 18. oktober.
Det vart spelt 22 rundar. Dei to nedste laga rykte ned, medan laget som enda på 10. plass spelte kvalifisering mot dei to laga som kom på andreplass i kvar si avdeling i 1. divisjon.
Angel
Los Angeles
Cordelia sleit så hardt med synegåva si at ho mest vart drepen av det. Ein demon baud då at ho kunne velje kva liv ho ville ha, og ho valde eit liv som halvdemon for å hjelpe Angel. Den same demonen, Skip, sende henne til ei høgare verd, der ho skulle leve som lysvesen, utan å kunne hjelpe Angel eller dei andre. Men venene kalla ho attende, og når ho så kom, var ho teken over av eit vesen som styrte henne til vondskap. Under denne påverknaden låg ho med Connor og fekk eit barn som var mektig og vondhuga. Samstundes fall ho i koma og vart liggande slik til ho døydde året etter. Angel og venene hans greidde å vinne over vondskapen, som kom som ei ven kvinne. Ho lova fred og lukke i heile verda, men ingen fri vilje. Dette hindra Angel, og Wolfram and Hart takka han ved å gje han fast arbeid.
Emne
Emna i Angel krinsar mykje kring skuld og soning, frie val og lagnad. Serien er bygd opp som ein tragedie, der vondskapen tykkjest liggje eit hestehovud framfor Angel heile vegen. Difor vert serien òg rekna som mørkare i tonen enn Buffy-serien, som endar med ei lys tone. Angel-serien er rekna for eit noko eldre publikum enn Buffy, men er likevel vorten ein kult-serie, og mange av episodane er knytt opp mot parallell-episodar i dei siste sesongane av Buffy-serien.
Traktkantarell
Traktkantarellen er lett å kjenna igjen på den gule stilken, men kan variera litt i farge frå lys brun til grå på toppen. Han likar seg i barskog med surt jordsmonn, gjerne i lyng.
Soppen er rekna som ein svært god matsopp som anten kan steikast direkte, forvellast eller tørkast. Traktkantarellsesongen er i full gang i Noreg i oktober. Soppen toler frost slik at sesongen varer lengre enn for andre soppar, som kantarellen.
Hankjønn
Hannkjønn eller hankjønn er kjønnet til ein organisme som lagar sperm og ikkje egg. «Sperm» er definert som den minste og vanlegvis mest rørlege kjønnscella i heterogame artar, der den motsette kjønnscella blir laga av hokjønn.
Symbol
Hannkjønn blir ofte uttrykt med symbolet ♂ (Unicode U+2642), ein sirkel med ei pil som peiker mot nordaust. Dette er ei stilisert framstilling av spydet og skjoldet til guden Mars.
Utvikling
Det finst ingen felles genetisk mekanisme for korleis individ får hannkjønn innan ulike artar, slik at utviklinga av to kjønn tydelegvis har skjedd fleire gonger uavhengig av kvarandre i ulike evolusjonsliner.
Radiofyr
Eit radiofyr er ein rundstrålande radiosendar med framhaldande sending av eit bestemt signal. Det er hjelpemiddel i navigasjon for fartøy og fly. Desse har instrument om bord som identifiserer fyret og som les av retninga mot fyret.
NDB, RC
Eit rundstrålande ikkje-retningsgjevande radiofyr sender same signal i alle retningar for at fly og fartøy sjølv skal peile retninga mot fyret. Om mottakaren kan peile to eller fleire fyr på kjende posisjonar vil han enkelt bestemme posisjonen som skjeringspunktet mellom stadlinjene mot dei ulike fyra. Ikkje-retningsgjevande radiofyr for luftfart vert kalla NDB - Non-Directional radio Beacon på engelsk. Sendarar for skipsfart vart kalla RC - Circular Radio beacon, men er no ute av bruk. Også andre typar radiosendarar på kjende posisjonar kan utnyttast for peiling.
Retningsgjevande radiofyr
Eit retningsgjevande radiofyr har som oppgåve å gje informasjon om ei kjend retning frå fyret. Fyret er utstyrt med to retta sendarantenner som skifter mellom å sende på antennene i ein rytme. Ein mottakar i ein posisjon presis midt mellom dei to retningar for utstråling vil ta imot begge signal med same styrke og oppfattar då berre eit jamt signal. Men allereie med små fråvik frå denne midtlinja vil eit av dei to signala ha størst styrke og dermed gje melding om kva retning fartøyet skal styre for å komme nøyaktig på kurs frå eller mot fyret. Retningsgjevande radiofyr for skipsfart Directed Radio beacon, er ikkje i bruk lenger, men teknikken er ein del av instrumentlandingssystem for fly og har historisk vore i bruk i fredstid for å markere luftlei og for å markere bombemål i krig.
Roterande radiofyr
Eit roterande radiofyr sender ut eit signal som sveiper rundt horisonten. Mottakaren vil oppfatte signalet på eit tidspunkt som vil avhenge av retninga han har mot fyret. Fyret sender òg ut eit signal nummer to som gjev informasjon om kva tid det første signalet passerer nordretninga. Ut frå desse to opplysningane er mottakaren i stand til å rekne ut sin eigen peilingsretning mot fyret.
Hyperbelnavigeringsfyr
Eit hyperbelnavigeringsfyr inngår i ei gruppe fyr som sender synkroniserte signal. Mottakaren måler skilnadene i tid mellom signala frå dei ulike fyra i gruppa og kan ut frå det rekne ut posisjonen i forhold til fyra. Stader med same skilnad i avstand til to fyr vil ligge på ei hyperbellinje, noko som har gjeve namnet til denne typen fyr. Teknikken liknar den som ligg bak satellittnavigeringssystem som til dømes GPS. Blant hyperbelnavigeringssystema kan ein nemne Decca for kystnær navigasjon, Loran-C for større havområde og Omega for global posisjonsavgjersle. Alle desse systema har tapt eller er i ferd med å tape i konkurransen frå navigasjonssystem som er basert på signal frå satellittar.
RACON
Eit svarande radarfyr er eit fyr som svarar på radarpulsar med eit identifiseringssignal. Eit RACON er eit svarande radiofyr for sjøfart. Når skipet sin radar treffer eit RACON-fyr vil fyret umiddelbart returnere eit ekko. På radarskjermen kan dette visualiserast som ein prikk for posisjonen for fyret med ein kode som identifiserer fyret.
Olkhon
Olkhon (russisk Ольхон) er den fjerde største øya i ein innsjø i verda. Ho er den klart største øya i Bajkalsjøen aust i Sibir i Russland med eit areal på 730 km².
Geografi
Olkhon har eit variert terreng og mange arkeologiske landemerke. Langs austsida er det bratte fjell og Zjima er det høgaste fjellet på 1276 meter over havet og 818 meter over Bajkalsjøen. Øya er stor nok til å ha eigne innsjøar og består av ei blanding av taiga, steppe og til og med ein liten ørken. Eit djupt sund skil øya frå land.
Øya har oppstått som følgje av millionar av år med tektonisk rørsle, som har skapt det djupe sundet kalla Det vesle sjøsundet og steinblokker som har danna øya. Dei bratte fjellsidene viser den vertikale hevinga av jordoverflata.
Innbyggjarar
Øya har om lag 1500 innbyggjarar som hovudsakleg består av burjatar, det innfødde folket på øya.
Det er fleire busetnader og fem landsbyar på øya: Jalga, Malomorets, Khuzjir, Kharantsi og Ulan-Khusjin. Landsbyen Khusjir er det administrative senteret på Olkhon og har om lag 1200 innbyggjarar og eit lokalt museum.
Kultur
Dei innfødde burjatane meiner at øya er ein andeleg stad og på vestkysten, nær Khuzjir ligg Bajkal sitt mest kjende landemerke, Sjamanka eller Sjamanklippa. Dei innfødde trur at Burkhan, ein moderne religiøs kultfigur frå altajfolket, lever i grotta i denne klippa. Museet på Olkhon har utstillingar frå naturen og etnografien på øya, inkludert piper og samovarar.
Olkhon er eit heilag sjamanistsenter og vert òg rekna som senter for Kurumtsjinskajkulturen frå 700-1000-talet.
Historie
Øya har ei lang historie. Dei opphavlege innfødde folkegruppene var kurykanar, forfedrane til burjatane og jautkane.
Russiske utforskarar vitja staden første gong på 1600-talet.
Gresk Makedonia
Makedonia (gresk Μακεδονία) eller Gresk Makedonia er den største og nest mest folkerike av dei tradisjonelle regionane i Hellas. I lag med regionane Thessalía og Thráki vert det ofte uoffisielt kalla Nord-Hellas.
Området dekkjer det meste av det gamle Kongedømet Makedonia, fødestaden til Aleksander den store. Namnet har seinare vorte nytta om ein større del av Balkan berre kalla Makedonia, der Gresk Makedonia utgjer 52,4 % av arealet og 52,9 % av folketalet. Det var ein del av Det osmanske riket fram til 1912. I 1913 vart det meste av dei osmanske områda i Europa (inkludert Makedonia) delt mellom dei omliggande landa Hellas, Serbia, Bulgaria, Albania og Montenegro.
Historie
Utdjupande artiklar: Antikkens Hellas, Antikkens Makedonia, Aleksander den store og Den romerske provinsen Makedonia
Namn
Makedonia er eit gresk namn.
Geografi
Makedonia dekkjer eit areal på 34 177 km² og utgjer den nordlege delen av det greske fastlandet. Hovudstaden i Makedonia er Thessaloníki. Makedonia grensar til Albania, Nord-Makedonia og Bulgaria i nord, til Thráki i aust, Ípiros i vest og Thessalía i sør.
Tettstader i Sogn og Fjordane
Det var 47 tettstader i tidlegare Sogn og Fjordane fylke. Av dei kalla Florø, Førde og Måløy seg by.
Gresk Makedonia
Periferiane og periferieiningane
Dei tre makedonske periferiane og periferieiningane deira er:
Kjelde
.
Tettstader i Sogn og Fjordane
56,3 % av dei som budde i Sogn og Fjordane budde i tettstadene, medan landsgjennomsnittet var 78,9 %. Berre Hedmark (55,5 %) og Oppland (56,0 %) hadde lågare prosentdel av innbyggjarane sine busette i tettstader enn Sogn og Fjordane.
Kort gjengjeve er SSB sin definisjon på tettstad ein stad med 200 eller fleire busette, der avstanden mellom husa ikkje er meir enn 50 meter. Sjå artikkelen tettstad for nærare informasjon om tettstadsomgrepet.
Tettstadene i Sogn og Fjordane etter kommune
{| class="wikitable" Askvoll
Aurland
Balestrand
Bremanger
Eid
Fjaler
Flora
Førde
Gaular
Gloppen Gulen
Hornindal
Hyllestad
Det er ingen stader i Hyllestad kommune som kjem
inn under tettstadomgrepet til SSB.
Høyanger
Jølster
Leikanger
Luster
Lærdal
Naustdal
Selje
Tomarza
Tomarza er ein by og eit distrikt i provinsen Kayseri i Sentral-Anatolia i Tyrkia. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2010).
Tettstader i Sogn og Fjordane
Tettstadene i Sogn og Fjordane etter kommune
Sogndal
Solund
Stryn
Vik
Vågsøy
Årdal
Tidlegare tettstader
Desse stadene var tidlegare definerte som tettstad av Statistisk sentralbyrå, men mista statusen:
Vines skule
Vines skule var ein barneskule i Ullensvang herad. Skulebygget ligg i grenda Vines ved Indre Samlafjorden, kring 7 km frå Utne, og var barneskule for ungane i området frå grensa mot Jondal til og med Utne, det vil seia alle som hadde Utne til postadresse. Skulen hadde elevar frå 1. til 7. klassetrinn, og hadde 29 elevar i 2008. Etter 7. klasse fortsette elevane skulegonga si på Hauso skule på Hauso ved Sørfjorden.
Nedlegging
Hausten 2011 vedtok Ullensvang herad at Vines skule skulle leggjast ned frå og med våren 2012. Hovudgrunnane var lågt elevtal og dårleg økonomi, men ein annan grunn var at rektoren, Audny Teigland skulle gå av med pensjon etter skuleåret 2011/2012. Dersom skulen skulle halda fram, måtte ein søkja etter ny rektor. Resultatet vart nedlegging, og elevane frå tidlegare Vines skule går på Hauso skule frå og med hausten 2012.
Norges KFUK-KFUM-speidere
Norges KFUK-KFUM-speidere blei oppretta 3. oktober 2003 i Stavanger. Ein slo då saman dei to dåverande speidarorganisasjonane, Norges KFUK-speidere og Norges KFUM-speidere. KFUK står for Kristeleg Foreining for Unge Kvinner, KFUM står for Kristeleg Foreining for Unge Menn. Norges KFUK-speidarar var ein rein jenteoranisasjon som blei stifta allereie i 1920. Norges KFUM-speidarar var ein guteorganisasjon som blei stifta i 1945.
Terrengkøyretøy
Terrengkøyretøy er køyretøy som er laga for å nyttast i skog og mark, på fjellet, og så bortetter. Terrengkøyretøy varierer i storleik frå små snøskuterar til støre stridsvogner og kan ha firehjulsdrift eller belte.
Norges KFUK-KFUM-speidere
Norges KFUM-KFUK-speidere er ein organisasjon for både gutar og jenter. Jentespeidarane hadde hatt brune skjorter, gutespeidarane blå. Den nye skjorta vart grøn, men skjerfa har framleis same fargen som før. Dei yngste har gule, dei neste har raude, dei eldre blå og grøne, dei eldste burgunder og leiarane mørkeblå.
Hovudkontoret ligg i Oslo. Organisasjonen er medlem av båe dei to internasjonale speidarorganisasjonane WAGGS og WOSM. Ein har 20 krinsar der Rogaland er den største. Sommaren 2006 blei den fyrste landsleiren til organisasjonen arrangert på Røros. Men ein har arrangert fellesleir for KFUK- og KFUM-speidarane før ein slo seg saman. Fyrst på Solør i 1994, så på Jæren i 1998 og til slutt på Valebø i 2002.
Romsdals amt
Romsdals amt var frå 1662 og fram til 1919 namnet på det som i dag er Møre og Romsdal fylke. Amtet var administrert frå Molde, der dei fleste amtmennene òg var busette. I 1919 skifta amtet namn; først til Møre fylke, og seinare att til Møre og Romsdal fylke.
Nicholas Roerich
Nicholas Roerich var ein russisk kunstmålar og kulturforskar. Han var hovudmannen bak avtalen om bevaring av kulturminne, den såkalla Roerich-pakta. Han var fødd i Russland, men døydde i India. Farssida hans var av svensk-litauisk herkomst.
Romsdals amt
Histori
Romsdals amt var opphavleg sett saman av dei to futedømma Nordmørs futedømme, som før hadde ligge under Trondhjems len og Romsdals futedømme, som var ei direkte vidareføringa av Romsdals len. Frå 1671 til 1675 låg òg Sønnmørs futedømme under Romsdals Amt, men frå 1675 til 1678 var Sunnmørs fogderi og Nordfjords futedømme eit eige amt, Sønnmørs og Nordfjord amt, under amtmann Christian Lindenow. I 1679 vart Sønnmøre og Nordfjord innlemma i Bergenhus stiftsamt; i 1689 vart Sunnmørs fogderi atter lagt under Romsdals amt, men framleis tilhørande Bergenhus stiftsamt.
Nicholas Roerich
I Russland
Roerich avla juristeksamen ved Universitetet i St. Petersburg i 1898 og utdanna seg til kunstmålar ved kunstakademiet i same byen. I 1900 for han til Paris for første gongen og vart der elev hos mellom andre Fernand Cormon. Kunsten hans frå den perioden vert rekna til den såkalla nordiske modernismen.
I byrjinga av 1900-talet var han mest kjend for sine teater-oppsetjingar, så som Vårofferet (1913) med musikk av Igor Stravinskij. Det mest kjende måleriet frå perioden er Himmelens kamp (1912), eit forvarsel om første verdskrigen.
Til Finland og USA
Under den russiske revolusjonen var han busett i Finland. Omkring 1920 kom han til USA, der han reiste rundt med staffeliet sitt og stilte ut bileta sine. I 1921 grunnla han Master Institute of United Arts i New York. Tre år seinare, i 1924, vart det første Roerich-museet opna i New York.
Til India
I åra 1925-1928 gjennomførte han sin store sentralasiatiske ekspedisjon. Heile familien hans var med, ein tur som var nær ved å ende i ein katastrofe i Tibet vinteren 1927-1928.
År 1935 vart hans Roerich-pakt (Pax Cultura) underskriven, denne handlar om bevaringa av verdas store kulturskattar (i dag verdsarvslista). Frå 1929 til sin død i 1947 budde han i Kullu i India. Der grunnla han og familien hans eit Urusvati. Det var eit internasjonalt forskingssenter, der dei mellom anna arbeidde med det materialet som dei samla inn under reisene i India og Sentral-Asia, reiser som heldt fram på 1930-talet.
Newcastle i New South Wales
Newcastle er ein by i Australia. Den er den sjette største byen i Australia og den nest største i delstaten New South Wales. Byen ligg 160 km nord for Sydney i munningen til Hunter River.
Nicholas Roerich
Til India
Roerich døydde heime i Kullu i 1947. Han let etter seg omkring 7000 måleri, teikningar og teaterdekorasjonar, om lag tretti bøker og ei mengde brev og artiklar. Mange av verka hans har religiøse tema, Roerich var inspirert av både teosofi og buddhisme. Hans siste verk var Den skjulte skatten (1947).
Padria
Padria (sardisk Pàdria) er ein kommune i Italia som ligg i provinsen Sassari i regionen Sardinia. Han har 633 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 48.39 km² og ligg i ei høgd på 304 meter over havet.
Søndre Bergenhus amt
Søndre Bergenhus amt var eit norsk amt. Frå 1. januar 1919 var det eit fylke, Hordaland fylke. Bergenhus amt vart i 1763 delt opp i Nordre Bergenhus Amt (seinare Sogn og Fjordane fylke) og Søndre Bergenhus Amt.
Zafer Gözet
Zafer Gözet var mellom 2001 og 2010 leiar for Norges Kommunistiske Parti. Han er fødd og voks opp i Tyrkia nær byen Konya, og flytta til Noreg saman med familien sin i 1980.
Etter lang kontakt med NKP gjennom heile åttitalet valde han å melda seg inn ved byrjinga av nittitalet. Frå 2000 var han leiar av Buskerud og Vestfold NKP, og i 2001 blei han vald til leiar av NKP.
Frå 1997 til 2002 var Gözet òg medlem av Kontaktutvalet mellom innvandrarar og styresmakter. Han er styremedlem i Buskerud SL (Skolenes landsforbund), leiar av Drammen og omegn SL, og hovudtillitsvald i Drammen kommune.
Onekotan
Onekotan (russisk Онекотан), òg kalla Onekotan To, er ei øy heilt nord i Kurilane i Sakhalin oblast i Russland. Onekotan er ei vulkansk øy og ein del av «Eldringen» som krinsar Stillehavet. Ho har eit areal på 315 km², er 42,5 km lang og 11–16 km brei.