cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Søren Randal
Søren Olai Hansson Randal var ein norsk skulemann og lokalpolitikar for partiet Venstre.
Randal voks opp i Eivindvik. Han var ordførar i Gulen kommune i to periodar: 1946 og i 1964 – 67. Han var lærar og skuleinspektør i Gulen, og var leiar av fylkesskulestyret i Sogn og Fjordane og det regionale høgskulestyret. Randal hadde også ei rekkje andre tillitsverv – han var formann i Gulen kraftlag 1949 – 57 samt styremedlem i Vestlandsheimen, Vestlandske Teaterlag og Universitetet i Bergen.
I 1960-åra fekk han i stand ei yrkesfagleg linje i husstell i Eivindvik. Denne vart driven som underavdeling under husstellfagskulen i Førde fram til kring 1972.
Søren Randal vart far til Høgrepolitikaren Håkon Randal.
Anders Hantveit
Anders Bertelson Hantveit var ein norsk bonde og Høgre-politikar frå Hantveit i Austre Gulen.
Hantveit gjekk på Sogndal folkehøgskule 1877-1879 og jordbrukshøgskule på Ås 1879-1881. Hantveit utdanna seg vidare ved å studera meieribruk i Rogaland, og fruktdyrking.
I åra 1881 - 92 jobba Hantveit som reisande agronom og meierilærar i Sogn og Fjordane, og var bonde heime på Hantveit frå 1882. Han kjøpte ein av dei fyrste mjølkeseparatorane til fylket i 1887, og planta ut om lag 300 bærbuskar.
I 1902 skipa han Gulen Skoglag, og planta sjølv 200 dekar skog. Han fekk seinare ei rad utmerkingar for pionérinnsatsen sin for jordbruket, mellom anna gullmedalje frå Hagedyrkingens Venner.
I 1907 tok han til med å eksportera bær til England. Han sendte bæra i sponkorger som dei laga på Hantveit, og kunne på det meste produsera 6 tonn rips og 12 tonn solbær i året.
Ordførar
Trass i dette danna mjømningane ein eigen komité som søkte Kyrkjedepartementet om å få byggja kyrkje i staden. Der fekk dei klarsignal i år 1900, kyrkja vart bygd og Mjømna kyrkje vart offisielt vigsla i november 1901.
Hantveit gjekk av som ordførar i 1910 og vart etterfølgt av Hans Kolbeinsson Rutledal.
Synnøve Persen
Synnøve Persen er ein samisk biletkunstnar og forfattar. Persen er nominert to gonger til Nordisk råds litteraturpris for det samiske språkområdet, og har hatt ei lang rekkje gruppe- og separatutstillingar.
Ho har vore sentral i leiinga og organiseringa av det organiserte, samiske kunstlivet gjennom dei siste 30 åra. Synnøve Persen var ein av initiativtakarane til den såkalla Masi-gruppa, som representerte ein ny og moderne retning innan samisk kunst. I perioden 1997-2001 var Synnøve Persen medlem av Norsk kulturråd. Ho har dessutan vore oppnemnt frå politisk og anna hold som representant til ulike utval under Norsk Kulturråd, til Samisk ALTE-utval og som fagkonsulent for komitéar under Dei Samiske Samlingane og som rettleier for hovudfagsstudentar.
Ho var på 1980-og 90-talet involvert som fagkonsulent ved innkjøp av kunst ved Dei Samiske Samlingane, Nordnorsk kunstmuseum og Samisk kulturråd. I same periode har ho delteke i og leia utreiingsarbeid knytt til etablering og fagplanar for Samisk kunsthandverk- og kunsthøgskole, samisk kunstutdanning. Ho har ikkje minst vore sentral i arbeidet med etableringa av Samisk kunstmuseum.
Persen var samepolitisk engasjert og aktiv under Altakonflikten og deltok i Sveltestreiken føre Stortinget i 1979. Det er likevel som radikal kraft innan organiseringa av det samiske kunstsfæren og moderniseringa av den samiske kunsten Persen har markert seg sterkast.
Kunst og kritikk
På 1970- og 80-talet engasjerte Persen seg saman med andre kulturarbeidarar i arbeidet med erkjenning og utvikling av samiske politiske og kulturelle rettar. Ho var ein av grunnleggjarane av Masi-gruppa, som viste at det er mogleg å vere både same og kunstnar. I byrjinga av Alta-konflikten var Persen student ved Statens Kunstakademi, og på det avsluttande året sitt (hausten 1977) vart elevarbeida hennar lansert som eit førsteutkast til det samiske flagget,men ikkje av Persen sjølv. Synnøve Persen deltok under sveltestreiken føre Stortinget i 1979.
Sjølv om Persen ikkje sjølv var spesielt aktiv i sjølve Alta-konflikten utover sveltestreiken i 1979, så er det likevel rimeleg å hevde at den politiske aktivismen på 1970-talet, og Alta-konflikten spesielt, var utløysande for eitt nytt (sjølv)medvit omkring samisk kultur, identitet og det samiske kunstomgrepet meir generelt.
Ho var òg sentral i oppbygginga av Samisk kunstnarsenter og Samisk kunstnarforbund. Dei seinare åra har ho konsentrert seg om det kunstneriske virket sitt. Men ho har ved fleire høve uttalt seg svært kritisk om Sametinget og norsk samepolitikk: «Jeg tror nok mange tenker at nå har samene fått sameting, og da er vel alt bra. I virkeligheten har vel det meste fortsatt som før, forskjellen er bare at makta går i kofter og er midt blant oss.»
Verv
Persen har i heile sitt virke hatt verv i samiske, nordnorske og norske kunst- og kulturorganisasjonar i gjennom sine medlemskap i ulike kunstnarorganisasjonar.
Grefsen
Grefsen er eit strøk i Bydel Nordre Aker i Oslo, med namn etter garden Grefsen. Garden vart tidleg i mellomalderen delt i ØStre og Vestre Grefsen. Seinare oppstod nye gardar ved deling og oppkjøp: Prestegrefsen, Nedre Grefsen og Øvre Grefsen.
Grefsen har uklare grenser mot Kjelsås i nord, men Saturnveien og Lyngåsveien vert brukt iblant som grense. Historisk er grensa mellom Grefsen gard og Kjelsås ved Marsveien og Myrerskogveien. I aust dannar først delar av Kjelsåsveien og deretter Grefsenkollveien og dessutan dei utbygde delane av vegen Akebakkeskogen grensa mot Disen, Lofthus og Grefsenåsen. Eit klårt skilje mot vest er Akerselva (på andre sida ligg Brekke), og Nydalen og Storo i sør – avgrensa av Ring 3. Gjøvikbanen går nord-sør gjennom dei nordlege delane av området, men har ingen stoppestader her (Grefsen stasjon ligg faktisk på grunnen til Storo gard).
Busetnad
Grefsen er primært eit bustadsstrøk og Grefsen skole, Morellbakken skule (tidlegare Grefsen vidaregående skole) og Engebråten ungdomsskole ligg i dette området. I tillegg ligg òg Grefsen kyrkje her. Bustadsområdet består nesten utelukkande av tomannsbustader og villaer, medan gatene og uteområda har mykje grønt, og er lite trafikkerte. Området vert difor sett på som attraktivt, og har nokre av dei høgaste prisane i Oslo.
Dunam
Ein dunam eller dönüm, dunum, donum er ei måleining for areal. Han vart brukt i Det osmanske riket og er framleis i bruk, i varierande standardiserte versjonar, i mange av landa som tidlegare var ein del av Det osmanske riket. Måleininga var opphavleg definert som «førti vanlege skritt i lengda og førti vanlege skritt i breidda», men varierte vesentleg frå stad til stad.
Grefsen
Busetnad
I Vegen til Glad ligg St. Josephsøstrenes aldersheim.
Dunam
Namnet dönüm, frå osmansk ضنمق/dönmek (å snu), er truleg eit omsett lånord frå det bysantinske stremma, som hadde same storleik.
Nordseter i Oslo
Nordseter er eit område i bydel Nordstrand i Oslo. Området er stort sett samanfallande med den tidlegare hovudeigedomen til Nordseter gard. Garden har òg gjeve namn til Nordseter skule som vart bygd sør i området 1968. Nordseter er òg namnet på grunnkrets 3106 i Oslo, men denne kretsen er mykje mindre enn den opphavlege eigedomen.
Dunam
Ein metrisk dunam svarar til:
Grefsen
Busetnad
På Grefsen finst eit steinbrot. Etter bybrannen i Hamburg i 1842 vart nordmarkitt frå Grefsen og Grorud nytta til kaier, bruer, bygningssoklar, trapper og til Oscarsborg festning.
Utdanning
Barneskular: Disen skole, Grefsen skole
Piz Duan
Piz Duan er eit fjell i Oberhalbsteinfjella i Graubünden i Sveits.
Dwt
Dwt har fleire tydingar:
NM i orientering 2007
Noregsmeisterskapen i orientering 2007 vart avvikla i tida 13. til 16. september i Stange og på Løten i Hedmark. Menn og kvinner tevla på normal- og mellomdistanse, samt stafett. Anders Nordberg og Marianne Andersen vann kvar sin kongepokal.
Normaldistanse
<br style="clear:both;" />
Mellomdistanse
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
De Nanteuil
De Nanteuil kan visa til:
Flesh and Blood
Før albumet kom ut, kom singelen «Over You», som nådde femteplassen i Storbritannia og 80. plassen i USA. To singlar til følgde: «Oh Yeah» (femteplassen i Storbritannia) og «Same Old Scene» (12. plassen i Storbritannia, 35. plassen i Australia). Flesh + Blood inneheldt òg to coverversjonar: The Byrds sin «Eight Miles High» og Wilson Pickett sin «In the Midnight Hour». Sistnemnde vart gjeven ut på singel i enkelte område. «Eight Miles High» nådde 46. plassen på Billboard dance-lista i USA.
Albumet vart laga etter at trommeslagar Paul Thompson gjekk frå bandet, så på denne tida var det berre tre medlemmar att i Roxy Music: Bryan Ferry, Andy Mackay og Phil Manzanera.
Plateomslag
Plateomslaget vart laga av Peter Saville og fotografert av Neil Kirk. Det syner tre unge kvinner som held spyd (to er på framsida, den siste på baksida). Saville arbeidde utan input frå Ferry eller resten av bandet, men fortsette tradisjonen frå tidlegare Roxy Music-album med å avbilde kvinner på framsida. Modellane på framsida er Aimee Stephenson (fremst) og Shelley Mann. Modellen på baksida er Roslyn Bolton (med modellnamnet Ashley).
Mottaking
Flesh and Blood fekk blanda kritikk då det kom ut. Ken Tucker avskreiv albumet heilt i Rolling Stone: «Flesh + Blood er ei så sjokkerande dårleg Roxy Music-plate at det skapar ein viss fascinasjon. Linja hos det tidlege Roxy (då Eno var medlem) var at bandet utstrålte høgteknologisk dekadanse, og Flesh + Blood har eit band til denne historiske tolkinga ved å stadfeste den dekadente sida. Til dømes, kva kan vere sprøare akkurat no enn eit kunst-rock-disco-album?» David Hepworth skreiv i Smash Hits og sa «Opphavlege fans av bandet kan synast at det har lite karakter og få overraskingar medan dei som elskar den mektige 'Over You' bør like den modne, silkeaktige sjarmen.» Greil Marcus likte albumet: «Denne plata, all grasiøs begjær og trist anger, er rein romantikk. Det er òg den beste sommarmusikken nokon har laga sidan oljesøl byrja å undergrave konseptet ...  Flesh + Blood  flyt; det driv; det forsvinn; det svevar attende. Det fangar dei endelause, enkle løfta til sumaren, og det fangar sumaren du aldri har komen over; det fungerer som roande, tankelaus bakgrunnsmusikk, og det kan knuse hjartet ditt. Som ein perfekt julidag stiller det ingen krav til ein lyttar, men det kan gje ein lyttar alt.»
New Rolling Stone Record Guide gav albumet tre stjerner og sa «Manifesto og Flesh + Blood, som kom ut etter bandet hadde vore oppløyst mellom 1976 og 1978, var gode kvar for seg, men dei mangla gnisten som gjorde dei tidlegare albuma så store.» Stephen Thomas Erlewine skreiv «sjølv i ei handfull unekteleg sterke augneblikk, kan ein ikkje få bort kjensla av at Roxy Music byrja å gå tom for idear.» Pitchfork gav albumet 6.6 (det lågaste av alle Roxy Music-studioalbum) og skreiv «Men det seinare materialet deira er ikkje alltid verdt det. Det er augneblink på særleg Flesh + Blood frå 1980 der bandet bandet slutta å høyrast ut som dei var trøytte og byrja å høyrast ut som dei keia seg, ein fatal skilnad.»
Turné
Litt over halvparten av albumet er blitt spelt på konsertane til bandet, hovudsakleg på turneen som følgde albumet, «Roxy Music Flesh + Blood» i 1980-81. Nokre konsertar under turneen måtte avlyast då Ferry fekk ein nyre-infeksjon. Bandet framførte «Jealous Guy» etter at John Lennon vart myrda. Bandet spelte seinare inn denne hylleste og gav han ut på singel.
Innhald
Alle songar skrivne av Bryan Ferry, utanom der andre er nemnde.
Lela Karagianni
Eleni «Lela» Karagianni ([ˈlela karaˈʝani] ), også skrive Karayanni, var ei gresk motstandskvinne under andre verdskrigen. Ho var gift med ein apotekar frå Attikam, og hadde sju barn. Karagianni koordinerte greske motstandsceller og aktivitetane deira mot den tyske okkupasjonsmakta. Lela Karagianni blei fanga og torturert av tyskarane i 1944. Ho blei send til Haidari konsentrasjonsleir, der ho heldt fram med å organisera motstand mot tyskarane. Ho blei avretta ved skyting 8. september 1944.
Liv
Lela Karagianni var fødd i Límni på Euboea. Før andre verdskrigen var ho heimeverande husmor i Aten. Mannen hennar var apotekar, og saman hadde dei sju barn. Då aksemaktene invaderte og okkuperte Hellas i 1941, gav familien Karagiannis medisinar til dei britiske soldatane som trekte seg tilbake, og hjelpte seinare nokre gjenverande soldatar å flykta frå landet. Etterkvart som okkupasjonen heldt fram blei familien stadig meir involvert i motstandsrørsla mot den då italienske okkupasjonen av Aten. Dette førte til slutt til at Lela, mannen hennar og dei eldste sønene deira gjekk med i den nasjonale republikanske greske ligaen, kjend under det greske akronymet EDES. Lela danna si eiga celle i den større rørsla med kodenamnet Bouboulina, etter oldemor hennar Laskarina Bouboulina, ein gresk kaptein som hadde kjempa mot det osmanske riket under den greske sjølvstendekrigen.
Karagianni og andre partisanar dreiv verksemda si frå apoteket i Aten og frå eit kloster i Mégara. Cella sende informasjon til andre celler, smugla ettersøkte personar til område som var kontrollerte av greske partisanstyrkar, forfalska dokument og koordinerte med britisk etterretning om å laga hinder for okkupasjonsmakta.
I juli 1944 blei Karagianni arrestert i Aten av tyske okkupasjonsstyrkar. Ho blei teken til SS sitt hovudkvarter på Merlingata, kalla Helveteshuset av nokre greske fangar. Der blei ho torturert i fleire dagar før ho blei send til Haidari konsentrasjonsleir utanfor Aten. I fangenskap fortsette Lela å organisera motstand mot tyskarane. Men morgonen 8. september blei ho og andre fanga medlemmer av motstandsrøsla avretta ved skyting, berre 34 dagar før Aten blei frigjort av allierte styrkar.
Ettermæle
Etter krigen blei Lela Karagianni og familien – mannen, døtrene og sønene hadde overlevd – æra for innsatsen sin. Det blei bestilt ei byste Karagianni av Unionen av greske kvinnelege naturforskarar i 1963. I 2011 blei ho anerkjend av Israel som Rettskaffen blant nasjonane.
Ei gate i sentrum av Aten er kalla opp etter henne, Lelas Karagianni-gata, tidlegare Limnougata. Ho ligg nær huset til Lela Karagianni, som er eit verna minnesmerke.
Marina
Marina er eit kvinnenamn som kan stamma frå det latinske namnet Marinus, som har samanheng med havet (sjå marin) eller Maria. Namnet er vanleg i sør- og austeuropeiske land.
Romanske kjæleformer av namnet er Marinella, Marinetta og Marinette. Maren og Marna er avleidde nordiske former.
Marina har norsk namnedag den 28. februar og svensk den 20. november.
Bruk
Namnet Marina er utbreidd i Italia, Spania og til ei viss grad Belgia. Namnet var mykje brukt i Noreg på slutten av 1800-talet. Det hadde fornya interesse på slutten av 1900-talet, med ein topp i siste halvdel av 1990-åra, der over 0,8 % av nyfødde jenter fekk namnet Maren. I 2009 var det 6 103 norske kvinner som heitte Maren.
Pippin Peaks
Pippin Peaks er ei rekkje fjelltoppar frå aust til vest og med høgder frå 880 moh til 1160 moh av kvit eller rosa granitt. Fjella ligg ved vestenden av Stubbbreen der dei danna ein del av nordveggen til isbreen. Namnet er eitt av fleire i området gjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) frå Herman Melville-romanen Moby Dick.
Billy Greer
Billy Greer er ein USA-amerikansk musikar, songar og låtskrivar kjend som bassist i bandet Kansas. Han kom inn i bandet i 1985 og debutete på albumet Power. Han hadde tidlegare arbeidd med songaren Steve Walsh i bandet Streets, og har sitt eige band, Seventh Key, når han ikkje spelar i Kansas. Han var òg medlem i eit kortvarig sideprosjekt frå Kansas, «Native Window» med Kansas-medlemmane Phil Ehart, Richard Williams og David Ragsdale.
Efemeridetid
Efemeridetid er ei tid korrigert for uregelmessigheiter i rotasjonstida til jorda. Efemeridetid vert hovudsakleg avgjort frå observasjonar av månen si rørsle mot bakgrunnen av stjerner. Frå 1960 til 1983 nytta ein efemeridetid i staden for verdstid i dei astronomiske årbøkene. Frå byrjinga av 1984 er efemeridetid erstatta av dynamisk tid.
Henriksen
Henriksen er eit slektsnamn danna som dansk og norsk patronym av Henrik.
Kam
Kam er ein hårreiskap som kan brukast til kjemming og til å setja i håret.
Kammar av bein er vanlege funn i norske jernaldergraver og i mellomaldersk bygrunn. Desse er ofte ornerte. Også praktfulle kammar frå seinare tid har vore brukt i oppsette frisyrar.
Gimsøysteinen
Gimsøysteinen er ein runestein frå vikingtida frå garden Sand på Gimsøya i Vågan kommune i Nordland.
Steinen vart for første gong omtalt i 1810. Då stod han truleg på den opphavlege plasseringsstaden, ved vegen mellom Gimsøy kyrkje og sjøen. I 1863 var professor Yngvar Nielsen på staden, og han skriv at det skal ha vore fleire gravrøyser på staden. Steinen vart innkjøpt av Fortidsminnesmerkeforeningen i 1864, og i 1868 vart han frakta til Bergen Museum. I 1972 vart han henta attende til Nord-Noreg, og steinen er i dag stilt ut i Tromsø museum.
Steinen er 1,7 meter høg, og har ei lang innskrift i den yngre runerekkja. Gerd Høst tolkar henne til:
Wulfenitt
Wulfenitt eller gulblyerts er eit gult til oransje sekundærmineral. Det er eit blymolybdat med kjemisk formel PbMoO4, som krystalliserar tetragonalt og er lokalt viktig som molybdenmalm.
Mineralet er sjeldant i Noreg, men nokre særs vakre krystallar er mellom anna kjend frå Arizona i USA, Mexico, Algerie, Marokko, Namibia og Jugoslavia.
Mineralet er kalla opp etter F. X. Wulfen (Wülfen) (1728–1805), ein austerriksk jesuitt og mineralog.
Sigmaringen
Sigmaringen er ein by og ein kommune søraust i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen omfattar 92,8 km² og har over 18 000 ibuarar. Byen ligg 580 meter over havet, ved foten av Schwabisk Alb. Elva Donau renn gjennom kommunen.
Fyrstane av Hohenzollern-Sigmaringen herska frå Hohenzollern-slottet frå 1623 til 1849. Slottet og mange bygningar frå fyrste-tida pregar bybiletet den dag i dag.
Velingrad
Velingrad (bulgarsk Велинград) er ein by og ein kommune i provinsen Pazardzjik i Bulgaria. Etter at byen Sărnitsa og landsbyane og  vart skilde ut i 2015, omfattar kommunen no byen Velingrad og 20 andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 605 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande kommunen 40 707 innbyggjarar. Det området som i dag er kommunen Velingrad hadde 35 757 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 22 602 innbyggjarar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Bandstone Block
Bandstone Block er ein nesten firkanta blokk med sandstein aust på Aleksanderøya i Antarktis. Ho har ei høgd på kring 300 moh og ligg 3,5 km nord for Triton Point ved munningen av Venusbreen. Kysten i nærleiken vart først sett frå lufta av Lincoln Ellsworth den 23. november 1935 og grovt kartlagt frå bilete tekne på denne flyturen av W.L.G. Joerg. Denne klippa vart først kartlagt i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey, som namngav ho på grunn av dei kjennelege sedimentære banda.
Rauni Magga Lukkari
Rauni Magga Lukkari er ein finsk-norsk samisk forfattar. Ho blir rekna som ein av dei mest kjente samiske lyrikarane utanom Nils-Aslak Valkeapää.
Lukkari vart fødd i Utsjok i Finland og flytta til Tana i Finnmark, men er no busett i Tromsø der driv ho eit eige bokforlag – Gollegiella – som gjev ut lydbøker på samisk og ein del tospåklege bøker.
Debutboka hennar, Jieŋat vulget (Isen går), kom ut i 1980. Allereie frå denne boka er kvinneperspektivet i diktninga hennar tydeleg. Ein kan følge den svikta kvinna i Báze dearvan, Biehtár (1981) og i Mu gonagasa gollebiktasat/Min konges gylne klær (1991) treffer ein den stolte og frie kvinna. 1987 vart ho nominert som samisk kandidat til Nordisk råds litteraturpris for Mørk dagbok (1987). I 1995 kom boka Čálbmemihttu (Øyemål) ut. Klede er temaet i denne parallellutgåva på samisk og finsk. Den står som utstillingstekst til ei samisk kofteutstilling ved länsmuseet i Rovaniemi i Finland.
I 1996 vann ho førsteprisen i det samiske forlaget Davvi Girjis litteraturkonkurranse for beste samiskspåklege originalmanus med diktsamlinga Árbeeadni. Ho er og kjent som prologforfattar med verka Ávvudivttat (2006), som også er gitt ut som lydbok med musikk av Niko Valkeapää og Georg Buljo, og monologen En lykkens mann (2007), der Rauni Magga Lukkari debuterer som teaterforfattar. Stykket vart plukka ut til Norsk dramatikkfestival 2007, og er dramatisert ved Nationalteatret med Nils Ole Oftebro i hovudrolla som den kua nordsamen hundsa av mor si. Stykket skildrar sorgmuntert ein barsk oppvekst i Tanadalen. I april 2008 lanserte Lukkari Hilsen til, som er diktsamlinga Ávvodivttat som samisk lydbok med norsk tekst. Dikta er gjendikta av Laila Stien og gjeve ut med støtte frå Leser søker bok.
Fylkesveg 256 i Vestfold
Fylkesveg 256 i Vestfold går mellom Bommestad i Larvik kommune og Lasken i Sandefjord kommune. Vegen er 3,1 km lang.
Julia Child
Julia Child var ein amerikansk kokk, forfattar og TV-kjendis. Ho presenterte det franske kjøkenet for amerikanarar gjennom si første bok, Mastering the Art of French Cooking. Det mest kjende tv-programmet hennar var The French Chef som kom på lufta i 1963.
Nappsundet
Nappsundet er eit sund i Gulen kommune. Den 141 meter lange Nappsundbrua kryssar Nappsundet mellom Mjømna og Tyløya.
Pfullendorf
Pfullendorf er ein by og ein kommune søraust i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen omfattar 90,5 km² og hyser kringom 13 600 ibuarar. Byen ligg 654 meter over havet, i eit småkupert terreng 20 kilometer nord om Bodensjøen.
Pfullendorf var fri keisarby frå 1220 til 1803.
Einsteineffekt
Einsteineffektar er tre astronomiske konsekvensar av Albert Einstein sin relativitetsteori, føresagt og seinare stadfesta ved observasjonar:
Effelsberg radioastronomiske observatorium
Effelsberg radioastronomiske observatorium er eit observatorium kring 40 km vest for Bonn i Tyskland. Det høyrer inn under Max Planck-instituttet for radioastronomi i Bonn. Observatoriet var frå 1971 til 2000 det største heilt styrbare radioteleskopet i verda med ein diameter på 100 meter. I 2000 vart det forbigått av Green Bank-teleskopet i USA som er 110 meter.
Bergkrystallen i Oslo
Bergkrystallen (1-37, 2-20) er ei gate på Lambertseter i bydel Nordstrand i Oslo. Ho har namn etter mineralet bergkrystall.
Fylkesveg 260 i Vestfold
Fylkesveg 260 i Vestfold går mellom sentrum og Rørvika i Sandefjord kommune. Vegen er 9,3 km lang.
Bergkrystallen i Oslo
Gata ligg i den sørlege delen av drabantbyen. Ho byrjar i Glimmerveien, og sluttar i Steinspranget/Feltspatveien. Busetnaden i gata utgjer boligblokker med kring tre til fire etasjar.
Bergkrystallen deler namn med Bergkrystallen stasjon, endestasjonen på Lambertseterbanen. Stasjonen ligg like sør for gata.
Draginovo
Draginovo (bulgarsk Драгиново) er ein landsby i kommunen Velingrad i provinsen Pazardzjik i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 4 805 innbyggjarar.
Dikstra Buttresses
Dikstra Buttresses er ei gruppe klipper med ei høgd opp mot kring 1 500 moh på vestsida av Douglas Range, nord på Aleksanderøya i Antarktis. Dei vart kartlagte av British Antarctic Survey (BAS), 1975–76, og namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee i 1980 etter Barry James Dikstra, ein geofysikar i BAS ved Adelaide Island og Rothera Station i 1974–77.
Påskeliljefamilien
Påskeliljefamilien (Amaryllidaceae), tidlegare også kjend som amaryllisfamilien og narsissfamilien, er ei plantegruppe i aspargesordenen og omfattar rundt 1100 artar fordelt på 85 slekter. Den tidlegare laukfamilien (Alliaceae) blir no òg rekna hit. Plantane i familien er einfrøblada og er hovudsakleg laukplantar med grunnstilt bladrosett og store, vakre blomar. Mange prydplantar i slekter som Galanthus, Hippeastrum og Narcissus høyrer til denne familien.
Dei fleste plantane i påskeliljefamilien stammar frå sletteområde i varme land. Snøklokke, påskelilje og pinselilje er mykje brukte som hageplantar og finst også forvilla, mellom anna i Noreg.
Slekter i Noreg
Fire slekter er registrerte i Noreg:
Indre Agder
Indre Agder omfattar dei indre bygdene i Agder fylke.
Indre Aust-Agder
Gjerstad kommune, Vegårshei kommune, Åmli kommune, Froland kommune, Birkenes kommune, Iveland kommune, Evje og Hornes kommune, Bygland kommune, Valle kommune og Bykle kommune er Aust-Agder-kommunane som vert rekna til Indre Agder.
Indre Vest-Agder
Vennesla kommune,Songdalen kommune Marnardal kommune, Hægebostad kommune, Åseral kommune, Audnedal kommune, Kvinesdal kommune og Sirdal kommune er Vest-Agder-kommunane som vert rekna til Indre Agder.
Pennyweight
Pennyweight er ei gammal britisk måleining for masse med symbol dwt. Måleininga vart nytta for måling av edelmetall og edelsteinar og inngår i troy-systemet.
Pryor Peak
Pryor Peak er ein fjelltopp med ei høgd opp mot kring 600 moh på vestsida av Giants Cirque i Tyndall Mountains på Arrowsmith Peninsula ved Loubet Coast i Antarktis. Fjellet vart vitja av geologar frå British Antarctic Survey (BAS), 1980-81, og vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter offiser John S. N. Pryor i Royal Navy som var medlem av UK-APC, 1968-82.
Pennyweight
1 dwt =  troy pound = 24 grain = 1,5552 gram.
Ordet kjem av eininga svara til massen av ein sølvpenny.
Gard Steiro
Gard Steiro er ein norsk journalist og redaktør. Steiro er frå januar 2017 ansvarleg redaktør og administrerande direktør i VG. Frå desember 2012 til august 2015 var han sjefredaktør i Bergens Tidende. Han var tidlegare journalist, nyhendeleiar og nyhenderedaktør i Bergens Tidende, og var før det journalist i Bergensavisen.
Den 4. januar 2017 annonserte Torry Pedersen at han slutta i jobben som redaktør i VG, og ville gjeva roret vidare til Steiro frå 9. januar 2017.
I 2017 vart Steio tildela Målprisen etter at som ny sjefredaktør i VG ha opna for nynorsk på redaksjonell plass.
Deformasjon
Deformasjon eller deformering er endring i form skapt av ei tilført kraft. Deformasjon kan vere elastisk eller plastisk, eller ein kombinasjon av begge. Ein tilstrekkeleg stor deformasjon fører til brot. For sprø material (t.d. glas) vil dette skje nokså momentant. Ofte vil ein deformasjon vere ein kombinasjon, men slik at den eine typen er så dominerande at ein berre reknar med den dominerande typen.
Elastisk deformasjon
Elastisk deformasjon er ein type deformasjon eit material utsetjast for utan å få varig endring av form. Etter at belastninga er fjerna, vil den elastiske deformasjonen reverserast og materialet gå tilbake til den opphavlege forma si (ved rein elastisk deformasjon). Dette er i motsetnad til plastisk deformasjon der materialet får ei varig fasongendring. Mengda elastisk deformasjon som eit material kan utsetjast for, er definert av elastisitetsmodulen. Sjå òg Hookes lov. Når du strekkjer ein strikk, forandrar den forma så lenge du held han i strekk. Slepp du strikken, går han tilbake til den opphavlege forma si. Dette er då ein elastisk deformasjon.
Plastisk deformasjon
Plastisk deformasjon skjer når eit material strekkjast over flytegrensa (seige materialar). Spenningane blir så store at det oppstår glidingar mellom atomplana slik at deformasjonen blir varig (plastisk). Sjølv om materialen er endra så heng det enno saman på molekylærnivå. Når ein klemmer på leire, forandrar den forma permanent. Det er ein plastisk deformasjon.
Brot
Når eit material belastast over brotgrensa blir spenningane mellom molekyla brote og dei blir dermed varig fråskilde. Vi får eit skilje mellom tidlegare samanhengande flater. Eit brot treng ikkje å tyde at flatene er synleg fråskild, men kan òg observerast som mikroskopiske sprekkdanningar eller riss.
Utmatting
Ein lekam blir utsett for gjentekne (vekslande) laster, som kvar for seg ikkje fører til varig deformasjon. Etter ei mengd lastvekslingar over tid blir det brått ein varig deformasjon. Fenomenet blir kalla utmatting.
Relativ deformasjon vert kalla tøying.
Amalie Andersen
Tilda Amalie Andersen var ein norsk skodespelar.
Familie
Amalie Andersen var utanomekteskapelig dotter av kveghandlaren Truls Andersen og Anne Sophie Baltzersen. Ho vart gift 28. juli 1888 med handelslæraren Johan Fredrik Dahl (1859-1911).
Dødvekttonn
Dødvekttonn er den totale vekta eit skip kan bere av last, drivstoff, forsyningar, besetning og passasjerar. Måleininga er viktig og blir saman brukt med bruttotonnasje, og deplasement for å angje dei kommersielle måla på eit skip.
Symbolet for dødvekttonn er dvt eller dwt (frå engelsk dead weight tonnage).
Fylkesveg 261 i Vestfold
Fylkesveg 261 i Vestfold går mellom Fjellvik og Buer i Sandefjord kommune. Vegen er 4,7 km lang.
Rízoma
Rízoma (gresk Ρίζωμα) er ein landsby i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Rízoma var hovudsete i den tidlegare kommunen Paralithéi, som no er ei kommunaleining i kommunen Tríkala.
Kanga
Kanga, også kalla khanga og leso, er eit fargerikt bomullsklede frå området rundt Dei store sjøane i Afrika som liknar kitenge, men er lettare. Kledet er rundt 1,5 meter langt og 1,1 meter breitt, og har ei utforming som skil det frå andre afrikanske klede. Det har ofte eit sentralt motiv (swahili mji) med border i ei anna utforming (pindo) rundt. Under midtmotivet kan det ha ein kort tekst, jina ('namn'). Mønstera er trykte i sterke fargar og kan vera inspirerte av natur eller visa personar.
Kanga er rekna som nasjonaldrakt i Tanzania. Han blir særleg brukt av kvinner og ein del av menn. Det blir gjerne selde i par, slik at ein kan laga sett av dei. Namnet «kanga» skal koma av at det opphavlege spetta svarte og kvite mønsteret på kleda likna det til perlehøns, som også heiter kanga på swahili.
Bruk
Kanga kan brukast til ei rekkje føremål, til dømes som skjørt, forkle, hovudklede, handklede, sengeklede, bønneklede, gardin, dukar og mykje anna. Ein tradisjonell måte å bruka kanga på er å ha ein som skjørt eller sarong og ein annan som eit sjal over skuldrer og hovud. Muslimske kvinner kan bruka kanga som bønesjal. Kangaer kan også brukast som beretøy for å bera småbarn. Dei blir også selde som suvenirar og brukt innan moteverda.
Kangaklede kan brukast til å dela ulike meldingar, som personlege eller religiøse helsingar, politiske slagord og helseråd.
Opphav
Kanga har vore brukt som klede av kvinner i Aust-Afrika sidan 1800-talet. Kleda er knytte til swahilikulturen. Det er uklart om dei først oppstod i Mombasa eller Zanzibar. Det finst ulike tidlegare tradisjonar for utforming av klede som kan ha ført fram til kangaen. Kledetradisjonen er påverka av ein mangeårig handel med austen og vesten, og med det indre av Afrika.
Merikani og kaniki
På Zanzibar omtalte ein ubleika og ufarga bomullsklede importerte frå USA som merikani, eit swahili-substantiv avleidd frå adjektivet American. Dette kledet blei utbreidd frå midten av 1800-talet. Det blei brukt som klede av slavar. Mannlege slavar knytta kledet om livet medan kvinnelege slavar festa det ved armholene. Dersom ein farga merikaniklede svart eller mørkeblått med indigo kunne ein kalla dei kaniki. Dette var opphavleg ei nemning om kalikostoff importerte frå India, som hadde vore mest populære fram til då. Etterkvart byrja ein dekorera kleda på andre vis, som mønsterfarging, blokktrykking eller måling.
Lenços
Eit anna mogleg opphav er mønstra tørkle kalla lencos som portugisiske handelsfolk hadde med seg frå India og Arabia. Kvinner i Zanzibar og Mombasa kunne sy saman fleire mindre tøystykke til eit større, rektangulært tøystykke med eit nytt, sjølvlaga mønster. Dette kledet blei utbreidd i heile kystregionen, og spreidde seg etterkvart til dei store sjøane. Etterkvart byrja handelsfolk å bestilla klede i liknande design, som eit stykke tøy laga av seks lenco-stykke, men no som eit enkelt klede. Kleda er framleis kjende som lesos eller lessos i nokre område, etter det portugisiske ordet.
Produksjon
Tidlege kangaer blei gjerne dekorerte for hand med blokktrykk. Deretter blei det vanleg å produsera mønstera industrielt ved fabrikkar i India og Europa, både med design frå Afrika og laga ved fabrikkane sjølve. Fram til midten av 1900-talet blei kangaklede hovudsakleg utforma og trykka i India, Den fjerne Austen og Europa. Frå 1950-talet byrja ein også å trykka kangaer i byen Morogoro i Tanzania (MeTL Group Textile Company), Kenya (Rivatex og Thika Cloth Mills Ltd er nokre av dei største produsentane i landet) og andre afrikanske land.
Slagord
I den austlege delen av bruksområdet er det vanleg å ha tekstar på swahili, medan i det sentrale området kan dei vera på swahili eller lingala. På Madagaskar er kleda kjente som lamba og har slagord (ohabolana) på malagassisk.
Nokre døme på ordtak som blir brukte er:
I Forgot to Remember to Forget
«I Forgot to Remember to Forget» er ein countrysong skriven av Stan Kesler og Charlie Feathers. Han vart innspelt i Sun Studio den 11. juli 1955 av Elvis Presley, Scotty Moore, Bill Black og Johnny Bernero på trommer, og kom ut på singel 20. august 1955, i lag med «Mystery Train» (Sun 223). Singelen vart gjeven ut på ny av RCA Victor (#47-6357) i desember 1955.
Gitaren til Moore hadde ein Nashville steelgitarlyd og Black spelte ein klipp-klapp-rytme. Dette er det nærmaste trioen kom tradisjonell country medan dei var hos Sun.
Songen gjekk til topps på Billboard si countryliste den 25. februar 1956, og vart liggande der i to veker. Singelen nådde fjerdeplassen på Billboard Most Played by Jockeys-lista. Det var den første singelen som gjorde Elvis Presley kjend landet over som countrystjerner. Songen låg på countrylistene i 39 veker.
B-sida av singelen, «Mystery Train», nådde 11. plassen på den nasjonale Billboard country-lista.
The Beatles-versjonen
The Beatles spelte denne songen ein gong for radioprogrammet From Us To You på BBC, den 1. mai 1964, med George Harrison på solovokal. Songen er kjend som siste gongen Beatles spelte ein song for BBC som ikkje var spelt inn for EMI. Beatles dobla snøggleiken på rytmen under mellomspelet. Bandet vart meir eksperimentelt på denne tida og etter at dei spelte «I Call Your Name», brukte dei det ska-aktige mellomspelet igjen på «I Forgot to Remember to Forget». Songen vart ikkje offisielt gjeven ut før 1994, då han vart med på Live at the BBC.
Pakketur
Pakketur eller chartertur er ei organisert feriereise der same leverandør ordnar både transport og overnatting. Når ein slik går til sørlege strøk frå nord kan ein også kalla han sydentur.
Pakketurar i Skandinavia
I Skandinavia var den danske presten Ejlif Krogager, «Tjæreborgpresten», var først ute med å arrangera pakketurar. I 1950 leigde han to bussar for kyrkjelyden sin, som kryssa den spanske grensa den 8. juli. Krogager sjølv var reiseleiar.
Ljabru
Ljabru er eit strøk i bydel Nordstrand i Oslo, og ein av grunnkretsane i Oslo. Grunnkretsen samanfell ikkje heilt med det området som til vanleg vert oppfatta som Ljabru. Grunnkretsen er avgrensa mot vest av Ekebergveien, men i daglegtale vert òg enkelte område vest for denne vegen rekna med til Ljabru. Likevel strekkjer grunnkretsen seg austover heilt til Munkerudvollen, som til vanleg vert rekna for å tilhøyra Munkerud.
Pakketur
Pakketurar i Skandinavia
Frem til 1959 nytta norske turoperatørar danske og svenske flyselskap. Før norske selskap kom på banen var det dei danske turoperatørane Tjæreborg og Spies Rejser som dominerte den norske marknaden.
19. serierunde i Tippeligaen 2000
'''Den 19. runden i Tippeligaen 2000''' vart gjennomført med ein kamp laurdag 12. august og resten søndag 13. august. Med Brann sitt 2—0-tap heime mot Bodø/Glimt og Rosenborg sin 3—1-siger mot Haugesund, leia Rosenborg serien med ti poeng. Tromsø gjekk på eit stortap, 6-0 borte mot Lillestrøm, og fall ned på fjerdeplassen, medan Viking med sigeren sin 2-1 mot Odd gjekk forbi Brann og opp til andreplassen med like mange poeng, men betre målskilnad.
Pakketur
Pakketurar i Skandinavia
Den første pakketuren med norsk charterfly blei arrangert av Erik Myhres Reisebyrå i samarbeid med Norrønafly, som hadde skaffa eit Convair 240 (LN-LAU). Første tur tok av frå Fornebu sommeren 1959. Dette året blei det transportert om lag 400 passasjerar fra Noreg på pakketur. Då kostet ein tur på to veker med hotell og mat 1500 kroner.
Ljabru
Då Ekebergbanen vart forlengd i 1941, fekk endestasjonen namnet Ljabru, etter garden nede ved Ljanselva noko lengre sør. Ljabru tyder brua over Ljǫrn, som er det gamle namnet på Ljanselva (Ljarnarbru). I området ligg òg den opphavlege Ljabru hovudgard, ein praktfull storgard som i dag blant anna husar barnehage.
Pakketur
Pakketurar i Skandinavia
I tillegg til Erik Myhres Reisebyrå etablerte Saga Tours seg i 1959. Seinare blei det danske Stjernereiser, no Star Tours, skipa. Norsk Folke-Ferie, som hadde bakgrunn i Landsorganisasjonen organiserte hovudsakleg bussturar innanlands.
Ljabru
J. N. Wilse skreiv ei ferdskildring frå området i 1764, og han meinte at den trebrua som var der då, burde erstattast av ei i stein. Den nye brua vart bygd som ei steinhvelvbru i 1804, og vegen over ho var Den Fredrikshaldske kongeveg. Brua er enno i bruk, og det er denne brua som er gjeven i logoen til Oslo Bydel Søndre Nordstrand.
Pakketur
Pakketurar i Skandinavia
I 1995 blei sal og marknadsføring av pakketurar lovregulert gjennom Pakkereiseloven.
Berekningar frå norsk charterbransje viste at rundt 875 000 nordmenn drog på sydentur sommaren 2013. Hellas var det mest populære ferielandet med 277 000 norske vitjande, medan Tyrkia kom på andreplass med 260 000 vitjande. Desse to landa er typiske sommar-reisemål, medan Spania meir er ein helårsdestinasjon for nordmenn på sydentur.
Metzad
Metzad (hebraisk skrift מיצד), òg Asfar, er ei israelsk busetjing og ein haredisk fellesbusetnad i Gush Etzion-blokka på den okkuperte Vestbreidda. Han ligg sør for Betlehem og aust i Judeafjella, 14,5 km frå Den grøne linja, utafor israelske sperringsmuren/-gjerdet på Vestbreidda. I 2010 hadde Metzad eit folketal på 401. . Han vart grunnlagd i 1984.
Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Historie
Metzad vart grunnlagd i 1984 av immigrantar frå USA, Storbritannia, Sør-Afrika og Frankrike. Busetjinga vart bygd ved ein paramilitær Nahal-utpost kalla Nahal Asfar, som vart oppretta i 1983.
Metzad er den sørlegaste busetjinga i Gush Etzion-blokka, og ein av tre harediske busetjinga i lag med Betar Illit og Ma'ale Amos.
Fylkesveg 264 i Vestfold
Fylkesveg 264 i Vestfold går mellom Kilen og Hegna i Sandefjord kommune. Vegen er 722 meter lang.
Dynamikk
Dynamikk kan ha fleire tydingar:
Mount Ptolemy i Antarktis
Mount Ptolemy er eit isolert fjell med fire toppar, det høgaste opp mot 1370 meters. Det ligg like nord for Traffic Circle på nordvestsida av Mercator forlandsbre på Den antarktiske halvøya. Det vart oppdaga av Finn Rønne og Carl Eklund frå U.S. Antarctic Service, 1939–41, under slede turen deira gjennom Traffic Circle. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter den egyptiske astronomen, geografen og matematikaren Klaudios Ptolemaios som levde på 100-talet.
Dyn
Dyn (symbol dyn) frå gresk (δύναμις, dýnamis, «kraft») er ei måleining for kraft i CGS-systemet, føregjengaren til SI-systemet. Éin dyn er definert som «krafta som må til for å akselerere ein masse på eitt gram éin centimeter per kvadratsekund». Altså er éin dyn lik 10 mikronewton: Eininga «dyn per centimeter» har tradisjonelt blitt brukt for å måle overflatespenning. Overflatespenninga til destillert vatn er til dømes 72 dyn/cm ved 25 °C, som i SI-eininga blir 72 x 10−3 N/m eller 72 mN/m.
Hand
Handa eller neven (latin manus) sit ved enden av underarmen (antebrachium) og forlemmane hos primatar. Handa har utvikla seg som eit gripeorgan. Hend (og føter) hos primata har difor neglar og ikkje klør. Som gripeorgan er handa særs kjenslevar. Dette syner seg i fingertuppane med talrike kjenslelekamar, medan neglane verkar som ein motstand under registrering av trykk. Karakteristisk for handa er at tommelfingeren kan motstillast dei andre fingrane.
Hos mennesket er tommelen forholdsvis stor, medan han hos hengeklatrande aper kan vere liten eller tilbakedanna. Handa består av 27 knoklar, og vert delt inn i handrota (carpus) med åtte handrotsknoklar, mellomhanda (metacarpus) med fem mellomhandsknoklar og fingrane (digiti) med til saman 14 fingerknoklar, to i tommelfingeren og tre i kvar av dei øvrige fingrane. Primata har vanlegvis to hender og fem fingrar (veslefinger, ringfinger, langfinger, peikefinger og tommel) på kvar hand. Handrotsknoklene er ordna i to rekkjer med fire i kvar. Rekna frå tommelfingersiden består øvste rekkja av båtbeinet, månebeinet, pyramidebeinet og ertbeinet. Det sistnemnde er eigentleg eit senebein. Den neste rekkja består av store og små mangekanta bein, hovudbeinet og krokbeinet.
Funksjon
Ledda i skuldra og armen er ordna slik at handa får eit stort verkeområde, medan handa sine eigne ledd gjer han eignar seg som gripeorgan og til fingerarbeid. Under gripinga går arbeidsaksen mellom tommelfingerballen og handflata med veslefingerballen. Under fingerarbeid vert handa innstilt slik at rørslene føregår omkring tredje fingeren. Muskelmassen minkar frå skulderbogen til handflaten, og på fingrane finst ikkje musklar, berre sener som virkar som transportreimer for muskelkrafta. Handa er vesentleg for psykomotoriske funksjonar som form- og romoppfatning. I samsvar med den store funksjonelle tydinga har handa ein stor representasjon i hjernebarken.
Linjene i handflata, som «livslinja» i spådomskunsten langs tommelfingerballen, «lykkelinja» langs midten av handa og tverrfurene i ytre del av handflaten, skriv seg frå eit komplisert samspel mellom arv og funksjon.
Dündenhorn
Dündenhorn er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits.
Bente Andersen
Bente S. Andersen er ein norsk regissør, skodespelar og dagleg leiar ved Samovarteateret. Ho er utdanna skodespelar ved Skandinavisk Teaterskole i København. Ho har tidlegare vore knytt til Hålogaland amatørteaterselskap og Hålogaland Teater. I 1996 var ho med på å starta Pikene på Broen i Kirkenes.
Ho vart tildelt Finnmark kulturprisen i fylke i 1999 og Gammleng-prisen i klassa skodespelar i 2021.
In the Midnight Hour
«In the Midnight Hour» er ein song opphavleg framført av Wilson Pickett i 1965 og gjeven ut på albumet The Exciting Wilson Pickett i 1966. Han vart skriven av Pickett og Steve Cropper på det historiske Lorraine Motel i Memphis der Martin Luther King, Jr. seinare vart myrda i april 1968. Som den første hitten til Pickett på Atlantic Records, nådde han førsteplassen på R&B-lista og 21. plass på pop-lista i USA.
Songen vart ein soul-standard frå 1960-åra og ligg på 134. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 største songane gjennom tidene, som den første av to Wilson Pickett-songar på lista (den andre er «Mustang Sally» på #434). Han er òg på lista til The Rock and Roll Hall of Fame over dei 500 songane som forma rock and roll. Songen er fortida på 89. plass på tidene beste song, og på 7. plass på beste song i 1965, på Acclaimed Music.
Songen er spelt av mange andre artistar, som Martha Reeves & The Vandellas, The Doors og Van Morrison sitt Them på Whisky a Go Go (1966), Johnny Rivers, som òg spelte live på Whisky a Go Go i 1966, Grateful Dead (som ofte avslutta konsertane sine med songen i 1966 og 1967), Chris Farlowe, The Rascals, Mitch Ryder & the Detroit Wheels, the Chocolate Watch Band, Razzy Bailey, Roxy Music, Jackie Wilson, The Jam, Johnny Thunders, The Chambers Brothers, Roger Troutman, The Toasters, Buddy Guy, The Rock Bottom Remainders, The Commitments, Cross Country, Echo & the Bunnymen, Samantha Sang, George Faith, B. B. King, Johnny Rivers og The Silvertones.
Horrocks Block
Horrocks Block er et stort firkanta klippeframspring som hovudsakleg består av sandstein, som ligg på nordsida av Venusbreen, 3,5 km sørvest for Keystone Cliffs, på austsida av Aleksanderøya i Antarktis. Det vart kartlagt av Directorate of Overseas Surveys frå satellittbilete tekne av amerikanske National Aeronautics and Space Administration i samarbeid med U.S. Geological Survey og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i samband med plasseringa nær Venusbreen etter Jeremiah Horrocks, den britiske astronomen som føresåg og først observerte ein Venuspassasje i 1639.
Horrocks Block verkar å ha noko tilknyting til den nærliggande Bandstone Block, sidan begge er firkanta framspring av sandstein.
Ereksjon
Ereksjon (frå latin erigere, 'retta ut') vil seia at ein kroppsdel blir større og stivare på grunn av auka blodtilstrøyming.
Pulfrich Peak
Pulfrich Peak er ein fjelltopp nær aust på Wild Spur på Arctowski Peninsula, på vestkysten av Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå flyfoto tekne av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1956-57. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Carl Pulfrich (1858–1927), opphavsmannen til stereofotogrammetri.
Fylkesveg 265 i Vestfold
Fylkesveg 265 i Vestfold går mellom Gokstad og Skogan i Sandefjord kommune. Vegen er 8,3 km lang.
Dalsøyra
Dalsøyra er ei bygd i Gulen kommune i Vestland. Bygda ligg på austsida av Eidsfjorden, ved munningen av Moldeelva.
Her finst barnehage, Dalsøyra skule og butikk.
Den første landhandelen på Dalsøyra opna i 1902 av Isak Breidvik som også var damskipsekspeditør da fylkesbåtane fekk stoppestad her. Dampskipskaia vart bygd i 1911. Frå 1904 var Isak Breidvik og ansvarleg for ein telegrafstasjon inntil ca. 1920 da han vart flytta og staten tok over drifta.
Almopía
Almopía (gresk Αλμωπία) er ein kommune i periferieininga Pélla i Sentral-Makedonía nord i Hellas. Han ligg nord for Édessa og grensar i aust mot periferieininga Thessaloníki. I vest grensar han mot periferieininga Flórina og i nord mot nabolandet Nord-Makedonia.
Dalsøyra
Dalsøyra vart eigen poststad i 1905, og den første postopnaren var John J. Kjellevoll.
Almopía
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Dalsøyra
Dalsøyra har ei flystripe for mikrofly, Rompene Airport, som etter siste utbetring måler 210x20 meter.
Almopía
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Marit Westergaard
Marit Westergaard er ein norsk språkforskar fødd i Tromsø. Ho er professor i engelsk språkvitskap ved Universitetet i Tromsø – Noregs arktiske universitet og professor II ved NTNU i Trondheim.
Westergaard er Dr. Philos. i språkvitskap frå UiT – Noregs arktiske universitet. Ho har dessutan ein mastergrad i lingvistikk frå University of California, San Diego og er Cand. Philol. med faga tysk, engelsk og språkvitskap frå Bergen, Oslo og Tromsø.
Ho er leiar for fleire forskingsprosjekt, mellom anna for forskingsgruppa LAVA (Language Acquisition, Variation & Attrition) ved UiT. Saman med professor Terje Lohndal ved NTNU leiar ho òg ei felles UiT/NTNU-forskingsgruppe, AcqVA (Acquisition, Variation & Attrition). I perioden 2009–2012 var ho leiar for forskingssenteret CASTL (Center for Advanced Study in Theoretical Linguistics), eit av Noregs forskningsråd sin Senter for framragande forskning (SFF). Ho er òg leiar for forskingsprosjektet MiMS (Micro-variation in Multilingual Acquisition and Attrition Situations), støtta av Noregs forskingsråd (2016–2020). Forskingsmiljøet ved UiT/NTNU driv med forskningsformdiling om to- og flerspråklighet gjennom nettstaden Flere språk til flere. .
Salon des Refusés
Salon des refusés ('Salongen til dei refuserte') var ei kunstutstilling som opna i Paris den 15. mai 1863 i utstillingshallen Palais de l'Industrie. Ho stilte ut måleri som var blitt forkasta av juryen ved Parissalongen, den offisielle utstillinga til Académie des Beaux-Arts.