cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mammut
Utrydding
Dei viktigaste hypotesane om utrydjinga går på dårleg tilpassing til klimatiske endringar og menneskeleg overbeskatning. Nokre forskarar meiner òg at dei vart offer for ein epidemi. Dei fleste meiner likevel at løysinga ligg i ein kombinasjon av klimaendringar og jakt.
Det har vorte vist, ut frå studium gjort på moderne elefantar, at menneskeleg påverknad kan ha vore ein faktor, om ikkje den einaste. Ein veit at allereie menneskearten Homo erectus åt mammutkjøt så tidleg som for 1,8 millionar år sidan.
Rütli
Rütli (ty. Rütli, fr. og it. Grütli) er ei fjelleng i den sveitsiske kantonen Uri der legenda fortel at den såkalla Rütlieiden vart svor. Enga blir såleis rekna som fødestaden for den eldste sveitsiske konføderasjonen mellom Uri, Schwyz og Unterwalden (Obwalden og Nidwalden). Rütli ligg nær Urnersjøen, ei av sidearmane til Vierwaldstättersjøen.
NM i sykling 2020 på landeveg
Kvinner
<br style="clear:both;" />
Arkádii
Arkádii (gresk Αρκάδιοι) er ein tidlegare kommune nord på øya Zákynthos i periferieininga Zákynthos i periferien Dei joniske øyane i Hellas. Arkádii inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Zákynthos.
Buskhund
Buskhund (Speothos venaticus) er eit dyr i hundefamilien, det einaste i slekta Speothos. Hunden veg 5-7 kg. Han har ei lengd på 57-75 cm med ein hale på 12,5-15 cm. Pelsen er tjukk og mjuk, lyst brunfarga med ein raud let, og ein lysare del på undersida av halsen.
Ein buskhund kan bli om lag ti år. Han blir kjønnsmoden i eittårsalderen. Eit svangerskap tek 63 dagar, og ei mor kan få opptil seks kvalpar.
Namn
Dyret går under mange namn. Han blir kalla eddikhund (portugisisk: cachorro-vinagre, spansk: perro vinagre) og eddikrev (sp. zorro vinagre), villhund (port. cachorro-do-mato), vasshund (sp. perro de agua) og fjellhund (sp. perro de monte)
Rütli
Truskapseiden vart svor i tidleg august 1291, og den sveitsiske nasjonaldagen er lagt til 1. august til minne om denne hendinga. Kvart år er det ei markering av nasjonaldagen på Rütli med tale av ein av forbundsrådsmedlemene. I 2005 hadde ein problem med at nynazistar forstyrra markeringa og talane, og sidan 2006 har ein derfor måtta registrere seg og ha gyldig billett for å oververa seremonien.
Sidan 1991 er Rütli òg startpunktet for vandrevegen «Weg der Schweiz», som vart bygd i samband med feiringa av Sveits sitt 700-årsjubileum.
Rütli er i dag offentleg eigd.
Schubert
Schubert er eit tysk slektsnamn som tyder 'skomakar'. Namnet er utbreidd i Tyskland og Austerrike, også blant askenasiske jødar.
Kei Yamaguchi
Kei Yamaguchi er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Nagoya Grampus og JEF United Chiba.
Sjuøyane
Sjuøyane består av tre større og fire mindre øyar. Dei tre største er Phippsøya, Martensøya og Parryøya. De fire minste er Nelsonøya, Waldenøya, Tavleøya og Rossøya. På Rossøya, den nordlegaste av Sjuøyane, ligg det nordlegaste punktet i Kongeriket Noreg.
Sjuøyane er ein del av Nordaust-Svalbard naturreservat.
Hn/Høgnorsk
Høgnorsk er eit skrift- og talemål, og ei nemning på ei uoffisiell form for nynorsk der målet er halde ved lag i ubroten tradisjon etter det fyrste nynorske skriftmålet (Landsmaal), som ein finn det hjå Ivar Aasen, Aasmund Olavsson Vinje, Arne Garborg o.a. Offisiell nynorsk veik av frå denne tradisjonen fyrst og mest ved rettskrivingsbrigdet i 1938, med ei tilmåting til rettskrivingi og ordvalet i bokmål og til målføri i Nord-Noreg, i Trøndelag og på Austlandet. Det er med andre ord på desse umkvervi høgnorsken skil seg frå offisiell nynorsk.
Bøygjing av namnordi
Døme på regelbundne sterke og linne namnord i alle kyn:
Høgnorskrørsla
Høgnorskrørsla er organisert i samskipnaden Ivar Aasen-sambandet. Dei tvo største lokallagi er Høgnorskringen i Oslo og Vestmannalaget i Bergen.
I år 2000 braut det ut strid i høgnorskrørsla. Striden toppa seg i 2002 med konflikten um bladet Vestmannen. Etter at Lars Bjarne Marøy hadde vorte avsett som bladstyrar for Vestmannen, vart det gjort upptak til å skipa eit konkurrerande målblad, Målmannen. Frå 2002 til slutten av 2003 var bladet meint å fungera som eit samlingspunkt for aktivistmiljøet i Ivar Aasen-sambandet og Vestlandske Mållag. Men på slutten av 2003 braut det ut ein ny konflikt internt i Ivar Aasen-sambandet. Støttespelarane attum Målmannen valde då å brjota med den organiserte luten av høgnorskrørsla og helder samla kreftene um å byggja upp eit frittståande aktivistmiljø kring bladet Målmannen. Bladet tek upp både målspursmål og andre aktuelle saker.
Anarkosyndikalisme
Anarkosyndikalisme er ei retning innan anarkismen som seier at det som skal kome i staden for den statsmakta alle anarkistar vil avskaffe, skal vere arbeidarklassen sine eigne primærorganisasjonar, fagorganisasjonane. Gjennom desse kan herredømmet til både kapitalistane og staten erstattast i eit samvirke av frie fagforeiningar, ifølgje anarkosyndikalismen.
Liksom annan anarkisme avviser anarkosyndikalismen vanlegvis deltaking i parlamentariske val og parlamentarisk arbeid og med det avviser dei som oftast at det er nødvendig med eit politisk arbeidarparti, eit sosialistisk parti.
Anarkosyndikalistar har likevel ikkje alltid oppmoda til boikott av parlamentsval, såleis var stemmene til medlemer av den spanske anarkosyndikalistiske fagorganisasjonen CNT med på å sikre siger for Folkefronten ved valet i 1936. Fire anarkosyndikalistar deltok som statsrådar i regjeringa.
Ein tilhengjar av anarkosyndikalismen vert kalla ein anarkosyndikalist.
Denne retninga stod særleg sterkt i Frankrike, særleg før første verdskrigen, og i Spania heilt til og med den spanske borgarkrigen 1936-1939. I USA hadde dei au ein relativt sterk anarkosyndikalistisk fagorganisasjon i IWW (Industrial Workers of the World) med sitt vidgjetne slagord One Big Union, og sin fremste martyr i Joe Hill. I Sverige finst det framleis ein etter måten sterk anarkosyndikalistisk fagorganisasjon, SAC - Svenska Arbetares Centralorganisation.
Anarkosyndikalismen er historisk sett ein viktig del av det som òg blir kalla libertær sosialisme.
Grenland
Grenland er eit område i Noreg som i moderne tid utgjer den søraustlege delen av tidlegare Telemark fylke. Definisjonen av Grenland har variert over tid.
Grenland omfattar ein del av kommunane i Nedre Telemark, det som frå 1662 var Nedre Tellemarkens og Bamble fogderi i Bratsberg amt. Bratsberg amt skifte 1. januar 1919 namn til Telemark fylke. Det er allmenn semje om at desse fire kommunane ligg i Grenland: Store norske leksikon reknar òg 9. Nome til Grenland. Andre (jamfør dansk Wikipedia ), reknar – truleg meir presist – berre dei delane av Nome kommune som før 1. januar 1964 utgjorde kommunen Holla, som ein del av Grenland. Atter andre reknar òg 6. Kragerø og 3. Drangedal til Grenland – jamfør Wikipedia på bokmål. I samband med Grenlandssamarbeidet omfattar Grenland desse seks kommunane:
Namnet Grenland
Opphavleg var Grenland truleg namnet på stroka kring Norsjø i Nedre Telemark, men ikkje identisk med Grenafylke, seinare kalla Skíðusýsla eller Skienssyssel, som også omfatta kystbygdene.
Namnet Grenland, på norrønt Grenland og Grœnland, tyder 'landet til grenene'. Grener (norrønt grœnir) er eit gamal folkenamn. På norrønt fanst adjektivet grenskr 'som er frå Grenland', jamfør Haraldr Grenski 'Harald Grenske' (fødd mellom 952 og 957, død 995), far til Heilag-Olav. I dag heiter det helst grenlandsk. Leden gren- finst òg i Grenmarr / Grænmarr, det norrøne namnet på Langesundsfjorden, i motsetnad til Vestmarr "strandi frå Langesundsfjorden til Agder".
Talemål
Det tradisjonelle norske talemålet i Grenland er grenlandsmålet. Grenlandsmålet blir oftast rekna som ei undergruppe av dei vikværske dialektane (dialektane i Vika), som er søraustlandske, men står likevel på grensa mellom austnorske og vestnorske dialektar.
Opplæringsspråk
Opplæringsspråka i Drangedal og Nome er nynorsk og bokmål, i dei andre kommunane berre bokmål.
Institusjonar som nyttar namnet Grenland
Som listene nedanfor viser, er namnet Grenland populært i namn på institusjonar og rørsler av alle slag.
Salvatore Bocchetti
Salvatore Bocchetti er ein italiensk fotballspelar. Han har spela i forsvar for Rubin Kazan i den russiske fotballigaen. Han har òg landskampar for Italia. Bocchetti spelte for Italia under sommar-OL i 2008. Han debuterte for A-landslaget 10. oktober 2009 i ein VM-kvalifiseringskamp borte mot Irland.
Søre Sålefjell
Søre Sålefjell (132 moh) er høgste fjelltoppen på øya Karmøy i Rogaland. Det går merkte stiar frå Kopervik til toppen. Turmarsjen Sålefjellsmarsjen vender her, medan det er rasteplass for Karmøymarsjen. Den omstridde vindmølleparken Karmøy vindkraftverk er planlagt i området sør for Søre Sålefjell.
Høgste toppen i Karmøy kommune er Dyrafjell (172 moh) på fastlandet.
Just Johan Bing
Just Johan Bing var ein norsk embetsmann og stortingsmann frå Østfold.
Bing var fødd i Fredrikstad, far hans var offiser. Han gjekk sjølv offisersvegen, vart offiser i 1809. Seks år seinare tok han som premierløytnant avskjed med det militære. År 1822 tok han norsk juridisk eksamen, frå 1827 var han underrettsprokurator i Østfold. Han vart byfut i Fredrikstad i 1831. I 1839 vart Bing sorenskrivar i Tune, eit embete han hadde til han i 1853 flytta til tilsvarande embete i Rakkestad.
Bing døydde i Eidsberg i 1877.
1014 Semphyra
1014 Semphyra er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 29. januar 1924 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Hofner Blue Notes
Hofner Blue Notes er det 19. studioalbumet til Chris Rea, gjeve ut i 2003. Albumet var ein del av Hofner Blue Notes, eit prosjekt av Chris Rea som vart halde fram med The Return of the Fabulous Hofner Bluenotes i 2008. Albumet består utelukkande av, ofte jazzaktige, instrumentalar, og ofte med ein bassgitar som soloinstrument.
La Nigérienne
La Nigérienne er nasjonalsongen til Niger. Teksten er skriven av Maurice Albert Thiriet. Robert Jacquet og Nicolas Abel François Frionnet har skrive musikken. La Nigerienne har vore nasjonalsongen til Niger sidan 1961.
Tvedestrandsposten
Tvedestrandsposten er ei avis som vert utgjeven i Tvedestrand og Vegårshei i Agder. Avisa vart grunnlagt i 1872 av Arne Garborg, som òg var den første redaktøren. I dag er Marianne Drivdal redaktør og disponent for avisa ( 2005 ).
Raymond Johansen
Raymond Johansen er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet. Sidan 21. oktober 2015 har han vore byrådsleiar i Oslo.
Politisk karriere
Johansen var tidlegare medlem av Sosialistisk Venstreparti, og har mellom anna vore leiar i Sosialistisk Ungdom frå 1986 til 1988, dvs. mellom leiarperiodane til Kristin Halvorsen og Paul Chaffey og i Oslo SV i perioden mellom 1990 og 1991. Før han vart politikar, var han både røyrleggjarlærling, lastebilsjåfør og pleieassistent. Johansen er utdanna røyrleggjar, og var med som fagmann i hjelpearbeidet til Røde Kors etter jordskjelvet i Armenia i 1989.
Johansen var ein av tre SV-byrådar i det samarbeidsbyrådet som Rune Gerhardsen leidde i Oslo frå 30. september 1992 til 25. oktober 1995, og var då byråd for miljø og samferdsle. Under folkeavstemminga om EU i 1994 markerte byrådane Raymond Johansen og Terje Kalheim seg som EU-tilhengjarar. Etter kommune- og fylkestingsvalet i 1995, melde dei begge overgang til Arbeidarpartiet.
På landsmøtet i Arbeidarpartiet 21. april 2009 vart han vald som partisekretær etter Martin Kolberg, før det arbeidde han som statssekretær i Utanriksdepartementet. Han hadde også same funksjon i regjeringa Stoltenberg I, frå våren 2000 til oktober 2001. Etter valnederlaget til Arbeidarpartiet ved stortingsvalet i 2001 leidde Johansen det interne utvalet som studerte valnederlaget og føreslo tiltak for å gjenreise tilliten til partiet. Han var i mellomtida generalsekretær i Flyktninghjelpen frå 2002 til 2005.
I 2022 gav Johansen ut ei bok, Gjennom krisa, om korleis det hadde vore å vera byrådsleiar under koronapandemien.
Fotball
Johansen og heile familien hans er Vålerenga-supporterar. I slutten av juli 2007 tok Raymond Johansen over som leiar for elitestyret i Vålerenga Fotball etter Espen Musæus.
Karmøymarsjen
Karmøymarsjen er ein 21 km lang turmarsj frå Kopervik til Skudeneshavn i Karmøy kommune i Rogaland. Start er ved Kopervik videregående skole, og løypa går over Søre Sålefjell, Burmavegen, Røyningsbu til Skudenes ungdomsskole.
Ronny Harald Blomvik
Ronny Harald Blomvik er ein norsk lokalpolitikar for Framstegspartiet. Han blei vald til ordførar i Sula kommune i Møre og Romsdal i 2003 og gjenvald ved direkte ordførarval i 2007.
Atsushi Katagiri
Atsushi Katagiri er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Nagoya Grampus Eight, Rosario Central, Quilmes, FC Horikoshi, FC Gifu, Ventforet Kofu og MIO Biwako Shiga.
Takatoshi Matsumoto
Takatoshi Matsumoto er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Kyoto Purple Sanga, FC Tokyo, Vissel Kobe, Shonan Bellmare og Tokushima Vortis.
Amandaprisen 2008
Vinnarar og nominerte
Vinnarane i kvar kategori er utheva.
Folkets Amanda
Folkets Amanda er eit resultat av stemmegjevinga blant sjåarane av TV2 og lesarane av VG.
Vinnar: Kautokeinoopprøret
Andre nominerte: Lange flate ballær 2, Respekt, Mannen som elsket Yngve, Switch, Falne engler, Tatt av kvinnen, Bitre blomster, Ulvenatten, Filmen Rovdyr.
John Opdal
John Opdal har vore aktiv i lokalpolitikken sidan 1989, og har hatt ymse verv både i kommunestyret i Odda og i som fylkespolitikar i Hordaland. Frå 2007 til 2011 var han varaordførar i kommunen. Han vart ordførar ved hjelp av ein samarbeidsavtale mellom Høgre, Senterpartiet, Venstre, Nye Odda og Raudt. Odda er ein kommune der den politiske venstresida tradisjonelt har stått sterkt, og John Opdal var den fyrste høgreordføraren i kommunen sidan politimeister Guttorm Narum som sat som ordførar 1920-1922.
John Opdal er gift og har fire born. Eitt av dei er fotballmålvakta Håkon Opdal.
Bemba
Bemba er eit bantuspråk som blir snakka i Zambia og Den demokratiske republikken Kongo.
Khariboli
Khariboli, khadiboli eller kharidialekt, (hindi खड़ी बोली; urdu كهڑى بولى, /kʰəɽiː boːliː/, bokst. 'rett mål') er utgangspunktet for dei offisielle hindi- og urdunormalane.
Khariboli er ei målføregruppe av hindi som blir tala i vestre Uttar Pradesh og i området rundt Delhi. Dialekten var grunnlaget for hindustani, språket som blir tala i mange byar i India og Pakistan, og er dermed òg grunnlaget for litterær hindi og litterær urdu.
Bertil
Bertil er eit mannsnamn av gammalhøgtysk opphav, særleg utbreidd i Sverige. Det har norsk namnedag den 24. august og svensk den 11. juni.
Det gammalhøgtyske Bertilo er rekna som eit kortnamn, truleg av ber(ah)t, 'lysande'. Det kan vera avleidd av Berthold, som har namneledd som tyder 'lysande' og 'makt, velde'. Bert og Bertie og kvinnenamna Berte og Berta er nærskylde namn.
Namnet har vore mykje brukt i Sverige. Den eldste kjende bruken der er frå 1396, men det var på 1800-talet at namnet blei utbreidd. Etter at prins Bertil blei fødd i 1912 blei det eit motenamn på 1920- og 30-talet, før det blei mindre populært att.
Vanáto
Vanáto (gresk Βανάτο) er ein landsby nord på øya Zákynthos i periferieininga Zákynthos i periferien Dei joniske øyane i Hellas. Vanáto var hovudsete i den tidlegare kommunen Arkádii, som no er ei kommunaleining i kommunen Zákynthos.
Søren Bøckmann
Søren Gottfried Bøckmann var ein norsk embetsmann og stortingsmann.
Bøckmann var fødd i Brunlanes, far hans var sorenskrivar. Sjølv studerte han og vart cand. jur. i 1797. Året etter vart han sorenskrivar i Gauldal. Frå 1809 var han sorenskrivar i Lyngdal, seinare også politimeister i Farsund.
Bøckmann representerte Lister og Mandals amt på Stortinget i 1821. Han var då president i Odelstinget og visesekretær i Stortinget. Han var medlem av 21 komitear, formann i fire av og dei og sekretær i tre andre. Grunna sjukdom møtte han ikkje på det overordentlege storting 1822.
Bøckmann døydde i Farsund i 1841.
Gamle Kirkevegen i Bergen
Gamle Kirkevegen er ein veg på Nesttun i Bergen. Han går nordover frå Apeltunvegen. Vegen er 150 meter lang.
Namnet vart vedteke i 1947.
1015 Christa
1015 Christa er ein asteroide i det ytre av hovudbeltet. Han blei oppdaga den 31. januar 1924 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Rom
Ordet rom kan ha fleire tydingar.
Frå norrønt
Eitt opphav til ordet rom er indoeuropeisk *ru- -> urgermansk *ru-ma- som tydde 'opna'. Dette blei til det norrøne adjektivet rumr, 'rommeleg' og substantivet 'rom'. Ordet skildra altså først noko som bar ope, men blei seinare brukt til å skildra sjølve det som var ope, rommet.
Frå andre språk
Rom kan òg vera
ܪܗܘܡܐ Рома Roma Roma (desambiguación) רומא (פירושונים) Roma (discretiva) Roma (nozīmju atdalīšana) Roma (egyértelműsítő lap) Rome Rooma (täsmennyssivu) Roma (paglilinaw) โรมา
Ingrid Fiskaa
Ingrid Fiskaa og oppvaksen på Bryne, er ein norsk politikar. Ho var organisasjonssekretær for Sosialistisk Ungdom (SU) i tida 1999-2002, og leiar for organisasjonen i perioden 2002-2004. I tida 2001-2005 var Ingrid Fiskaa første vara for Hallgeir H. Langeland til Stortinget for Sosialistisk Venstreparti (SV) i Rogaland fylke.
Ho var statssekretær for Erik Solheim i Utanriksdepartementet i Regjeringa Stoltenberg II frå 20. november 2009 til 30. mars 2012.
Fiskaa var vararepresentant til Stortinget frå Rogaland 1997–2005 og frå 2009 til 2013. Ho har sidan 2021 representert Rogaland og Sosialistisk Venstreparti på Stortinget.
Noboru Kohara
Noboru Kohara er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Kyoto Purple Sanga og Tochigi SC.
Shinichi Fukuju
Shinichi Fukuju er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Cima di Castello
Cima di Castello er eit 3 375 meter høgt fjell og det nest høgaste i Bregagliafjella. Fjellet ligg på grensa mellom Sveits med kantonen Ticino på nordsida, og Italia med regionen Lombardia på sørsida.
Analyse av argumenterande tekstar
Analyse av argumenterande tekstar, ofte kalla argumentasjonsanalyse, er ein sjanger i norskfaget i den vidaregåande skulen. Denne forma for analyse går ut på å forklara argumentasjonen i ein tekst og vurdera argumenta kritisk. Målet er at eleven skal bli ein meir medviten lesar og dyktigare til å skriva argumenterande tekstar. I arbeidet med argumentasjonsanalysen får ein bruk for kunnskap om retorikk, språkfunksjonar, argumenttypar og verkemiddel.
Ulike typar argumenterande tekstar
Det finst mange typar argumenterande tekstar, nokre er reine verbaltekstar, andre er samansette (multimodale). I avisene møter ein lesarbrev, kommentarar, leiarar og kronikkar, som alle høyrer inn under artikkelsjangeren. Men også friare og mindre sakprega sjangrar som petitar, kåseri og essay kan reknast til argumenterande tekstar. Reklameannonsar, reklamefilmar og propagandafilmar høyrer inn under samansette argumenterande tekstar. Talar og debattinnlegg høyrer til argumenterande munnlege tekstar.
Oppbygging av ein analyse
Det finst fleire måtar å byggja opp ein argumentasjonsanalyse på. I alle tilfelle bør ein vera på jakt etter særpreget ved teksten og leggja hovudvekta på det. Dei fleste lærebøker har med følgjande moment:
Viktige omgrep i analysen
Dei tre appellformene i retorikken Ein tekst vil alltid innehalda noko av alle tre appellformene eller argumentasjonsmåtane, men ofte vil ein av dei dominera og gje teksten eit særpreg. Ein reklameannonse er t.d. ofte prega av mykje patos ved bruk av kraftige fargar, store bilete og fengjande slagord og ordspel.
To typar argumentasjon
Språklege verkemiddel
Ingemar
Ingemar eller Ingmar er eit mannsnamn, truleg henta frå Sverige av ein norrønt namn Ingimarr, av gudenamnet Ing og -marr, 'vidgjeten'.
Ingemar har i Noreg namnedag 22. desember.
Dag og Tid
Dag og Tid er ei nynorsk vekeavis. Utgjevarstaden er Oslo med adresse Pilestredet 8.
Avisa kom med fyrste prøvenummer i 1962, med den kjende NRK-profilen Arthur Klæbo som redaktør. Det skulle gå så lenge som seks år før avisa klarte å etablere stabil drift med vekentlege ugjevingar. Det skjedde frå 1968. Dag og Tid hadde eit oppsving kring striden med EF. På siste halvdel av 1970-talet kom avisa med to nummer i veka. Dag og Tid er politisk sjølvstendig, men med ein klår motstraums og målpolitisk profil. Ho legg vekt på stoff om kultur og politikk, og gjer plass for innlegg og artiklar som dekkjer eit breidt spekter av samfunnsoppfatningar. Eigarskapet er spreidd på rundt 1200 aksjonærar.
Kjende namn i Dag og Tid opp gjennom historia har mellom anna vore Herbjørn Sørebø, Ivar Eskeland, Per Øyvind Heradstveit, Daniel Liseth, Olav Rytter, Kristin Fridtun, Jon Hustad og Agnes Ravatn.
Opplag
Bekrefta netto opplagstal frå Mediebedriftenes Landsforening:
Kjelder
</div class="references-small">
Gjermund
Gjermund og Jarmund er mannsnamn alveidd frå norrønt Geirmundr, som også har gjeve Geirmund. Namna er sett saman av geirr, som tyder 'spyd', og mundr, 'gåve' eller 'vern'. Gjermund har namnedag den 3. mai.
Isfjorden i Rauma
Isfjorden er ei bygd og ein tettstad i Rauma i Møre og Romsdal. Tettstaden har. Senteret i bygda ligg på Hen, rundt 6 km aust for Åndalsnes. Bygda ligg inst ved den om lag seks kilometer lange Isfjorden, og strekker seg austover, omtrent ei mil innover Grøvdalen og Dalsbygda. Nokre andre grender er Liabygda, Engan, Stein, Tokle, Hatlen, Kavli, Melbø og Moa. Isfjorden er kjent som «konfeksjonsindustriens vogge» i Noreg.
Landskap
Bygda er omkransa av spektakulære fjelltoppar, bl.a Kirketaket, Juratind, Store Venjetind og Romsdalshornet.
Elvane Isa, frå Grøvdalen, og Glutra, frå Dalsbygda, møtast og renn saman ut i Isfjorden. Begge er gode lakseelver.
Kvanndalen er ein sidedal til Dalsbygda. Mot vest kneisar Vengjetindan og i sør ender dalen i Kvanndalstind med Torshammaren. Dalen reknast som ei naturperle, og er ennå fri for menneskelege inngrep som kraftliner og vegar.
Konfeksjonsindustri og Nordlandshandel
Isfjorden er kjent som «konfeksjonsindustriens vogge» i Noreg. Grunnen til dette var at det var ein vidfemnande Nordlands-handel. Dei fleste av Nordlandshandlarane i Rauma, kom frå den forholdsvis litle bygda Isfjorden. Denne handelen gav bygda ein enorm optimisme og det blomstra opp med skomakarverkstader og det vart sydd klede nær sagt i alle heimar. Nordlandshandelen utløyste eit eineståande handverksmiljø. Varene var opphavleg heimeproduserte, men etterkvart vart det etablert fleire fabrikkar. Dette gjorde at Isfjorden seinare har blitt kalla konfeksjonsindustriens vogge i Noreg. Ein av konfeksjonsfabrikkane er bevart som minne og industrimuseum, Konfeksjonsmuseet, den tidlegare Oddfred Tokles konfeksjonsfabrikk.
Kjente isfjordingar
Målar Halvard Hatlen
School Days
«School Days» (òg kjend som «'''School Day (Ring! Ring! Goes The Bell)'''») er ein rock and roll-song skriven av Chuck Berry og gjeven ut på singel av han i 1957. Det er ein av dei best kjende songane hans. Songen dukka seinare opp som første song på det første albumet hans, After School Session.
Songstrukturen er ein grunnleggande 12-taktsblues med ein rock and roll-takt. Den elektriske gitaren imiterer vokallinja med ein takts forseinking. Teksten skildrar ein vanleg, kjedeleg skuledag og lykka studenten føler ved å danse på den lokale juke jointen etter skulen.
Det siste verset i songen inneheld teksten «Hail, hail rock and roll / Deliver me from the days of old.» Hail! Hail! Rock and Roll vart tittelen på ein konsertfilm og dokumentar frå 1987 om Berry. Mykje av det musikalske arrangementet vart nytta om att av Berry i 1964 på «No Particular Place to Go». Det same arrangementet vart òg nytta på «Big Ben Blues», ei særs sjeldan innspeling.
Songen vart nytta under rulleteksten på Neil Young sin konsertfilm Rust Never Sleeps.
Innspeling
Berry spelte inn songen 21. januar 1957 i Universal Recording Studios i Chicago. Innspelinga vart produsert av Chess-brørne, Leonard og Phil. Berry hadde med seg gitaristen Hubert Sumlin (kjend for arbeidet sitt med Howlin' Wolf), bassisten Willie Dixon og trommeslagaren Fred Below.
Lister
Berry si innspeling nådde femteplassen på Billboard Hot 100-lista (den tredje høgaste plasseringa hans) og toppen av R&B Best Sellers-lista. Det var òg den første singelen hans på UK Singles Chart, der han nådde 24. plassen.
Andre versjonar
Eit konsertopptak frå 1959 av Eddie Cochran kom ut i 1999 på albumet The Town Hall Party Shows.
Ein britisk versjon frå 1957 av Don Lang and His Frantic Five nådde 26. plassen i Storbritannia.
Det australske hardrockbandet AC/DC spelte inn ein versjon av «School Days» for det andre albumet deira, T.N.T. Dette vart opphavleg berre gjeve ut i Australia, men i 1997 kom det ut internasjonalt med tittelen Volts, ei samling av songar sungen av Bon Scott, som ein del av plateboksen Bonfire.
Songen vart spelt inn av den britiske rockeartisten Gary Glitter, som spelte han inn under tittelen «School Day (Ring! Ring! Goes the Bell)» på albumet Glitter i 1972.
Songen vart spelt av Iron City Houserockers for debutalbumet Love's So Tough med tittelen «School Days (Ring! Ring! Goes the Bell)», men vart fjerna frå den første utgåva. Songen vart sidan gjeven ut på samlealbumet Pumping Iron & Sweating Steel: The Best of the Iron City Houserockers.
Songen vart spelt inn av Jan & Dean i 1964 på albumet Dead Man's Curve – The New Girl In School, med tittelen «School Days». Versjonen deira vart gjeven ut på singel av Liberty Records i 1966.
Det australske rock-and-roll revival-bandet Ol' 55 spelte inn ein versjon av «School Days» som ein «avslutning» på albumet Take It Greasy frå 1976.
«School Days» vart framført av Beach Boys med tittelen «School Day (Ring! Ring! Goes the Bell)» i 1980 på albumet Keepin' the Summer Alive, med Al Jardine på solovokal.
«School Days» vart spelt inn av bluespianisten og vokalisten Ann Rabson.
«School Days» vart spelt inn og framført av Rock-Afire Explosion i 1981
Ein versjon av «School Days» vart gjeve ut på The Simpsons-albumet The Simpsons Sing the Blues, med vokal av Buster Poindexter og teikneseriefiguren Bart Simpson, og ein gitarsolo av Joe Walsh.
Ein uoffisiell versjon av «School Days» vart spelt under lydsjekken for ein Led Zeppelin-konsert i Chicago Stadium den 6. juli 1973.
New Riders of the Purple Sage framførte «School Days» på ein konsert på Academy of Music i New York City den 24. november 1973.
Rossøya
Rossøya er ei øy i øygruppa Sjuøyane på Svalbard. Det nordlegaste punktet i Noreg ligg på øya ved 80°49′42″ N.
Øya er kalla opp etter sir James Ross som var ein tidleg arktisk oppdagar, men må ikkje forvekslast med Ross Island og James Ross Island som begge ligg i Antarktis.
The Village Green Preservation Society
«The Village Green Preservation Society» er ein song av det engelske rockebandet The Kinks. Songen er skriven av Ray Davies og er ein nostalgisk refleksjon på den kulturelle livsstilen på den engelske landsbygda og nemner fleire trekk ved dette, som Tudor-hus og fatøl. Samstundes er teksten negativ til moderne, industrielle rekk som kontorblokker og skyskraparar.
Songen er opningsspor på The Kinks Are the Village Green Preservation Society, og set temaet for stort sett resten av albumet. I følgje AllMusic er det òg den mest kjende songen frå albumet.
Songen har vore ein del av konsertane til The Kinks. Songen inspirerte til slagordet til bandet, «God Save the Kinks».
Mottaking
«The Village Green Preservation Society» har generelt fått god omtale. Rolling Stone trekte fram vokalen i songen og skreiv at «melodien, rytmen er ein fryd på kvart vers».
Songen var den andre singelen i Amerika frå The Kinks Are the Village Green Preservation Society (etter «Starstruck»), men gjekk ikkje inn på salslista.
Andre versjonar
Songen er blitt spelt av visesongaren Kate Rusby og kom ut som bonusspor på albumet Awkward Annie i 2007. Versjonen vart spelt inn som kjenningsmelodi til den britiske situasjonskomedien Jam and Jerusalem.
Ray Davies sjølv spelte inn ein versjon med Crouch End Festival Chorus for albumet The Kinks Choral Collection i 2009.
Alltid fleire dagar
Boka fylgjer «eg-personen», Bell, Silver og Miki (og stundom Lilly) gjennom oppveksten i ei bygd måteleg langt frå Bergen. Etter nokre år under sterk påverknad av øl, brennevin og ein heisen hang etter jenter, spreier dei seg for alle vindar.
Deretter reiser «eg-personen» til Bergen for å studera og ta seg arbeid. Han får spela piano på ein café, so han tener til husleiga og drikka.
I heimbygda går striden om EF heftig for seg, der tilsynelatande bymannen Abelsen står åleine mot resten av bygda.
Simone Pepe
Simone Pepe er ein italiensk fotballspelar. Han spelar for Juventus i Serie A og for det italienske landslaget. Han debuterte for A-landslaget 11. oktober 2008 i ein VM-kvalifiseringskamp mot Bulgaria.
Gøril
Gøril og Gørild er danske kvinnenamn danna av Gerhild, som er sett saman av dei norrøne namneledda geirr, 'spyd' og hildr, 'strid, kamp'. Gøril har namnedag den 3. mai.
Artur Schnabel
Artur Schnabel var ein austerriksk pianist og komponist, særleg kjend for å spela pianoverka til Beethoven og Schubert.
Vladimir
Vladimir (russisk Влади́мир) er ein by i Russland ved elva Kljazma, 200 km aust for Moskva. Han er det administrative senteret i Vladimir oblast og har om lag 340 000 innbyggjarar. Vladimir var ein av mellomalderhovudstadane i Russland og to av katedralane her er innskrive på verdsarvlista. Ved byen ligg Vladimir Semjazino lufthamn og under den kalde krigen låg flybasen Dobrynskoje her.
Artur Schnabel
Biografi
Artur Schnabel vart fødd som yngste barnet i ein jødisk familie i Bielsko-Biała i Galizia i dåverande Austerrike-Ungarn. Staden er i dag ein del av Polen. I 1884 flytte familien til Wien, der Artur Schnabel fatta interesse for å spela piano frå han var fire år gamal. Allereie som seksåring fekk han timar av professor Hans Schmidt ved konservatoriet i Wien. 3 år seinare fekk han den polske pianisten Teodor Leszetycki til pianolærar. Han fekk pianoundervisning av Leszetycki frå 1891 til 1897. I tillegg studerte han komposisjon under Eusebius Mandyczewski. Mandyczewski var ein kjenning av komponisten Johannes Brahms, og tok Artur Schnabel med på konsert med Brahms, noko som gjorde stort inntrykk på den unge Artur Schnabel.
Vladimir
Grunnlegginga
Grunnlegginga av Vladimir vert tradisjonelt rekna til 1108, sidan han då vart nemnd første gong. I 1958 vart 850-årsfeiringa for grunnlegginga halde i byen. I 1990-åra fann ein derimot spor som kunne tyde på at byen var eldre, rundt 990. Men i dokument frå 1100-talet vert derimot Vladimir rekna som ein ung by samanlikna med nabobyen Suzdal, som vart nemnd første gong i 1024.
Artur Schnabel
Biografi
Artur Schnabel konsertdebuterte i 1897 i Wien, og hadde konsertar i Budapest, Praha og Brno same året. Alle desse byane låg den gongen i keisardømet Austerrike-Ungarn. I 1898 flytte Schnabel til Berlin i Det tyske keisardømet. Her gifte han seg i 1905 med songaren Therese Behr-Schnabel, som han også hadde konsertar i lag med. Artur Schnabel begynte no å bli kjend som konsertpianist, og reiste på turnéar i heile den vestlege verda. I byrjinga av 1900-talet skipa han Schnabel-trioen der han opptredde saman med ein cellist og ein fiolinist.
Vladimir
Gullalderen
Dei viktigaste historiske hendingane i byen skjedde på 1100-talet. Byen vart grunnlagd som ein utpost for fyrstedømet Rostov-Suzdal, og hadde lite politisk og militær påverknad gjennom regjeringstida til Vladimir Monomakh (1113–1125) og sonen Jurij Dolgorukij («lange armar») (1154–1157).
Artur Schnabel
Biografi
Frå 1925 underviste Artur Schnabel ved eit musikkakademi i byen. Då NSDAP kom til makta i 1933, valde Schnabel, som var jøde, å forlata Tyskland og reiste til England der han oppheldt seg ei stund. I 1939 reiste han til Sambandsstatane, der han tok ei undervisningsstilling i musikk ved University of Michigan. Etter at andre verdskrigen tok slutt i 1945 reiste han tilbake til Europa. Dei siste leveåra sine verka han som konsertpianist og komponist før han døydde i Schwyz i Sveits i 1951. Her ligg han òg gravlagd.
Vladimir
Gullalderen
Det var berre under sonen til Dolgorukij, Andrej Bogoljubskij (1157-1175), at han vart senteret for fyrstedømet Vladimir-Suzdal. Slik byrja gullalderen til byen, som varte til mongolinvasjonen av Russland i 1237. I denne perioden voks Vladimir kraftig og vart velståande. Andrej fekk bygd dei gylne portane og Uspenskijkatedralen. I 1164 prøvde Andrej til og med å opprette eit nytt metropolittdøme i Vladimir, som ikkje var ein del av det i Kiev, men dette vart stoppa av patriarken i Konstantinopel.
Artur Schnabel
Arv
Dei viktigaste komposisjonane til Schnabel omfattar 3 symfoniar, ein pianokonsert, fem strykekvartettar og nokre sonater og lieder.
Vladimir
Gullalderen
Russiske, tyske og georgiske murarar bygde dei kvite steinkatedralane, tårna og palassa i Vladimir. I motsetnad til andre nordlege bygningar vart utsida av desse dekt av mange relieff og skulpturar. Berre tre av desse står i dag, Uspenskijkatedralen, Sankt Demetriuskatedralen og den gylne porten. Andrej fekk òg bygd eit fyrstepalass i Bogoljubovo og den verdskjende Pokrovakyrkja ved Nerl, i dag rekna som eit av høgdepunkta i gammal russisk arkitektur. Andrej vart myrda i palasset sitt i Bogoljubovo i 1175.
Artur Schnabel
Arv
Saman med Therese Behr-Schnabel fekk han sonen Karl Ulrich Schnabel (1909-2001), som vart ein kjend pianist. Ein annan son, Stefan Schnabel (1912-1999), vart skodespelar.
Vladimir
Nedgang
Den 8. februar 1238 vart Vladimir omleira og erobra av hordar av mongolar og tatarar under Batu Khan. Ein stor brann øydela 32 kalksteinsbygningar alt den første dagen, medan storfyrste og familien hans omkom i ei kyrkje dei søkte tilflukt i frå brannen. Biskopen av Vladimir klarte å rømme.
Etter mongolane kom Vladimir seg aldri opp der dei ein gong var, sjølv om den viktigaste russiske fyrsten (vanlegvis fyrsten av Moskva, men stundom Tver eller andre fyrstedøme) vart titulert storfyrste av Vladimir og var skatteinnsamlar for Den gylne horden. Frå 1299 til 1325 var byen sete for metropolittane i Kiev og All-Russland, før metropolitten Peter flytta sete til Moskva. Storfyrsten av Vladimir vart opphavleg krona i Uspenskijkatedralen i Vladimir, men då Moskva vart det nye setet for storfyrste, vart Uspenskijkatedralen i Kreml i Moskva nytta i staden. Sjølv etter at Moskva tok over denne rolla bygde fleire storefyrstar frå Moskva nye kyrkjer i Vladimir.
Leivningane til fyrsten og helgenen Aleksander Nevskij vart halde i det gamle Fødeselsklosteret i Vladimir fram til 1703, då Peter den store fekk flytta dei til klosteret (i dag Lavra) Aleksandr Nevskyin i St. Petersburg. Sjølve Fødselskyrkja (1191–1196) kollapsa fleire år seinare då ein prøvde å setje inn fleire vindauge i veggane.
The Kinks Are the Village Green Preservation Society
The Kinks Are the Village Green Preservation Society er det sjette albumet til det engelske rockebandet The Kinks frå 1968.
Låtskrivar og frontmann Ray Davies skapte eit konseptalbum om det rolege livet i ei engelsk grend, som i eit vidare perspektiv kan omhandle uskulda i og idealiseringa av tidlegare tider og menneske. I tillegg til å vere eit kjærleiksbrev til eit idealisert England som ikkje finst meir, så er albumet gjennomgåande ironisk, som på tittelsporet i starten.
Songane på albumet vart spelt inn over ein periode på to år før albumet kom ut, og Davies fjerna seg frå å lage kommersielle hitsinglar og flytta seg mot ein meir personleg og nostalgisk låtskriving. Mange av songane spelt inn før sommaren 1968 kan ha vore meint for eit soloalbum av Ray Davies, sidan Davies var usikker på om dei ville passe til stilen til The Kinks. Etter kvart som konseptet utvikla seg og Kinks opplevde fallande salstal i 1968, vart albumet spelt inn som eit fullverdig Kinks-prosjekt. Davies frykta at bandet var i ferd med å gå frå kvarandre og at dette kunne verte deira siste prosjekt i lag, og la derfor all sjela si i albumet. Han stoppa mellom anna utgjevinga av albumet for å gå gjennom songutvalet på ny.
Tittelsporet var ein av dei siste songane som vart skriven og spelt inn for albumet (i august 1968) knyt effektivt alle songane saman gjennom eit ønske om å bevare eit litani av sentimentale lekamar, opplevingar og fiktive karakterar frå utvikling og moderne likegyldigheit: «God save little shops, china cups, and virginity». Denne tekstlinja inspirerte til slagordet «God save the Kinks», som vart nytta i promoteringa av albumet i USA, og som vart hengande ved bandet gjennom 1970-åra.
Studiomusikar Nicky Hopkins medverka mykje til albumet. Bortsett frå orkesteret som spelar på den «Village Green», vart strykarane og blåsarane på songar som «Animal Farm», «Days», «Starstruck» og «Phenomenal Cat» simluerte på Mellotron, spelt av både Hopkins og Ray Davies.
Mottaking
Albumet selde dårleg då det kom ut og vart ignorert av dei som kjøpte popmusikk. Ein medverkande faktor var nok at ingen av songane var utprega singlar. Songen «Days» vart ein liten hit i Storbritannia sommaren 1968 og var opphavleg meint for albumet, men etter at singelen «Wonderboy» gjorde det dårleg vart han gjeven ut som ein sjølvstendig singel. Albumet var òg litt musikalsk på sida av det som var trenden på denne tida.
Albumet fekk likevel snart ein kultstatus som eit av dei mest likte albuma til bandet. Sjølv om det nostalgiske konseptet til Davies ikkje passa inn i tida i 1968, fekk det raskt mykje breiare appell. I 2003 vart albumet rangert på 258. plass på lista til musikkmagasinet Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene.
Innhald
Seint på sommaren 1968 hadde The Kinks håpa på å gje ut albumet som eit dobbeltalbum med 20 spor, men Pye Records avslo dette. Det kom ut ei utgåve med 12 spor i september 1968 i Europa, som i dag er verdifulle på samlarmarknaden. Ray Davies insisterte på å gje ut ei ny utgåve med 15 spor, og produksjonen av utgåva med tolv spor vart stoppa. Den endelege utgåva kom ut i november 1968.
Richard Estigarribia
Richard Estigarribia er ein tidlegare paraguayansk fotballspelar.
Han spela for klubben Kyoto Purple Sanga.
Bjørg Tørresdal
Bjørg Tørresdal er ein norsk politikar for KrF. Ho vart vald inn på Stortinget for Rogaland i 2001.
Tørresdal er fødd i Madla kommune og busett i Sandnes i Rogaland fylke. Ho tok examen artium ved engelsklinja på St. Svithun gymnas i 1977. Ved Stavanger lærarhøgskule utdanna ho seg til allmennlærar med spesialpedagogikk (1980) og tok grunnfag i engelsk (1981). Tørresdal var lærar ved Kristianslyst skole i Stavanger 1981–1988, rådgjevar ved same skole 1988–1991, undervisingsinspektør ved Øygard ungdomsskole i Sandnes 1991–1994 og rektor ved same skule 1994–2001.
Bjørg Tørresdal blei enkje med to små barn 30 år gammal. Ho gifta seg hausten 2005 med stortingskollegaen Inge Ryan frå Sosialistisk Venstreparti. Hausten 2009 busette dei seg i Levanger i Nord-Trøndelag, då Ryan gjekk inn som fylkesmann.
Ved valet i 2009 stilte Tørresdal som førstekandidat for KrF i Nord-Trøndelag, men vart ikkje vald inn.
Etter åtte år som stortingspolitikar var Bjørg Tørresdal arbeidande styreleiar i Rock City Namsos 2009–2010, og pedagogisk leiar for grunnskolen i Levanger kommune frå 2010 til 2012. Ho var rektor og einingsleiar ved Frol oppvekstsenter i Levanger i 2012, og rektor for Frol og Nesset ungdomsskole fram til skolane blei lagt ned i 2015. Ho er no rektor på nye Levanger ungdomsskole. Ho har fleire styreverv, leiar for Omsetningsrådet for Landbruksvarer i Norg og nestleiar i NORD universitet sitt styre.
1016 Anitra
1016 Anitra er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Flora. Han blei oppdaga den 31. januar 1924 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Moffen
Moffen er ei øy som ligg ved utløpet av Wijdefjorden på nordsida av Spitsbergen på Svalbard. Øya er heilt flat og er derfor lett tilgjengeleg for sjøpattedyr. Øya er eit særleg viktig område for kvalross, som finst i store koloniar på øya. Øya er òg ein viktig hekkeplass for fuglar.
Isfjorden
Isfjorden er namnet på fleire stader i Noreg:
Olav Duun
Olav Duun  var ein norsk forfattar som er særleg kjend for seksbandverket Juvikfolket, Medmenneske-trilogien og romanen Menneske og maktene. Språkforma hans var nynorsk med innslag av namdalsmål og fleire radikale former, som braut med høgnorsken i samtida.
Epitaph Records
Epitaph Records er eit plateselskap som er eigd av gitaristen i bandet Bad Religion, Brett Gurewitz. Selskapet var i starten hovudsakleg «ein logo og ein postboks» og oppstod i 1980-åra for å selje Bad Religion-plater, men utvikla seg snart til eit stort sjølvstendig plateselskap. Gurewitz tok namnet frå ein King Crimson-song kalla «Epitaph». Gjennom 80- og 90-åra var dei fleste gruppene på Epitaph pønkrock-grupper, medan no hovudsakleg band innan alternativ rock. Selskapet har i dag fleire undergrupper som ANTI-, Burning Heart Records og Hellcat Records, som har kontraktar med andre typar band. that have signed other types of bands.
Grenlandsmålet
Grenlandsmålet er det tradisjonelle norske talemålet i det litt upresist definerte området Grenland. Tradisjonelt norsk talemål skal her forståast som talemål med røter i norrønt, i motsetnad til talemål med røter i bokmål/riksmål/dansk. Grenland skal her forståast i trongaste tyding, som kommunane Bamble, Porsgrunn, Skien og Siljan. Grenlandsmålet blir oftast rekna som ei undergruppe av dei vikværske dialektane, som er søraustlandske. Grenlandsmålet står likevel på grensa mellom austnorske og vestnorske dialektar.
Grenlandsmålet i høve til vikværsk og andre norske dialektar
Dei fleste variantante av grenlandsmålet skil seg frå andre vikværske dialektar – unnateke målet i Larvik og Søre Østfold – ved å mangle kløyvd infinitiv. Det heiter med andre ord både ²kaste 'kaste' og ²kome 'kome', mot ²kaste 'kaste' og ²koma 'kome' i dei fleste andre vikværske dialektane. Dette tilhøvet gjer at reknar grenlandsmålet til sørlege e-mål, ei undergruppe av vestnorsk. Frå gamalt har likevel skiljet mellom dialektar med og utan kløyvd infinitiv gått tvers gjennom Grenland. fortel at bygdedialektane mellom Porsgrunn og Skien hadde kløyvd infinitiv på slutten av 1800-talet. Midt på 1900-talet måtte ein to-tre kilometer nordanfor Skien sentrum for å finne kløyvd infinitiv. Sidan det i dag heiter både ²kaste 'kaste' og ²kome 'kome' over alt, har grenlandsmålet på dette punktet nettopp nærma seg dei sørlege e-måla.
I dag står grenlandsmålet på «trygg» søraustlandsk grunn når det gjeld bruken av såkalla «tjukk l», det vil seie ɽ (retrofleks eller apikal flapp), men også på dette punktet har grensa tidlegare gått gjennom Grenland. Bymålet i både Brevik og Langesund mangla tidlegare «tjukk l», slik bymålet i Kragerø framleis gjer. På dette punktet har grenlandsmålet blitt meir austlandsk. Frå ein språkhaldningssynsstad er det verdt å leggje merke til at det var mangelen på «tjukk l» som blei sett på som «rart» og avstikkande. Folk frå Porsgrunn gjorde narr av breviksfolk som sa ¹ɡolv 'golv' i staden for ¹goɽv.
Språkleg variasjon i Grenland
Som i andre delar av den industrialiserte verda varierer talespråket i Grenland både sosialt og geografisk. I tillegg endrar dialekten seg gjennom tid, som alle andre språk eller dialektar. Dette omtalar vi som historisk variasjon.
Geografisk variasjon
Grenlandsmålet varierer i overraskande liten grad i bystroka frå Skien via Porsgrunn, Brevik og Stathelle til Langesund, og det er vanskeleg eller umogeleg å «heimfeste» folk innanfor dette området på grunnlag av talemålet deira. Dette sentrale bymålet breier seg til heile Grenland, også til område som inntil for få tiår sidan hadde eit meir konservativt grenlandsmål, som geografisk «perifere» delar av dei gamle kommunane Eidanger, Gjerpen, Solum og Siljan.
Historisk variasjon
Grenlandsmålet – som andre språk – endrar seg gjennom tid, og det er klåre generasjonsskilnader. Her skal vi berre nemne nokre døme.
Ordtilfang
Hovudtendensen i utviklinga av ordtilfanget er at det blir stadig meir påverka av bokmålet. Tidlegare hadde det mykje fleire sams drag med nynorsken enn i dag. oppgjev mange ord som ein i dag sjeldan høyrer i Grenland. Her er nokre døme; fyrst står formene hos Reynolds (1952), deretter dei formene som er dominerande i dag:
Bøyingsmorfologi
Fram til mellomkrigstida hadde grenlandsmålet fleire klassar av sterke verb der perfektum partisipp hadde ein annan stammevokal enn infinitiv og presens. Eit slikt system kunne enno høyrast i utkantane mellom folk som var fødde sist på 1940-talet. I dag er dette truleg heilt borte. Her er nokre døme, med gamle og nye former føre og etter pila (→):
Går vi attende til slutten av 1800-talet, fanst det endå fleire døme:
Formene ²draːet 'drege, dratt' og ²stoːet 'stade, stått' var i bruk ein kort periode tidleg på 1900-talet, fortel Dalene (1947).
Fonologi
Lydendringa frå eldre sj til yngre ʃ var ikkje avslutta før kring 2. verdskrigen. Folk som blel fødde i mellomkrigstida, seier ʃj, td ¹ʃjøː m 'sjø'. Gruppa ʃj overlevde mykje lenger i einstaka ord, som pa¹ʃjeːnt m 'pasient'.
Litteratur om grenlandsmålet
Den mest omfattande skildringa av grenlandsmålet under eitt er. Også og  er meinte å dekkje heile området. Ein del generelt om grenlandsmålet finst òg i. Tilhøvet mellom grenlandsmålet og vikværsk generelt er skildra i. er ei sosiolingvistisk undersøking av grenlandsmålet. I tillegg finst det skildringar av ulike variantar av grenlandsmålet:
Historiske merknader
Hovudartikkel: Historia til grenlandsmålet.
Språkendringane som er omtala nedanfor, er eksemplifiserte i artikkelen Historia til grenlandsmålet.
Mange særskjenne ved grenlandsmålet kjem fram når ein ser korleis dei tre trykkveike norrøne vokalane i a u har utvikla seg:
Konsonantbortfallet i trykkveike stavingar er òg regelrett: Merk at dei doble konsonantane tt og nn ikkje fell, men blir til t og n.
Etter vokal representerte norrøn f, ð og g dei stemde frikativane [v], [ð] og [ɣ]. I grenlandsmålet har desse tre konsonantane utvikla seg slik:
Når dei stemde frikativane var fylgde av ein nasal, har dei utvikla seg på eit anna vis:
Fonologi
Hovudartikkel: Fonologien til grenlandsmålet.