cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ytringsfridom
Ytringsfridom er fridommen menneske har til å uttrykkje meiningane sine i skrift og i tale. Dette gjeld òg fridommen til å gi eller ta imot opplysningar. Det siste blir ofte kalla informasjonsfridom. Ytringsfridom omhandlar òg retten til tausheit og retten til å velje å ikkje bli informert om noko som ein ikkje ønskjer å veta. Denne fridommen blir sett på som ein grunnleggjande menneskerett og ein berebjelke i eit fungerande demokrati. Ytringsfridomen i Noreg blir regulert av formelle og uformelle normer og reglar.
Sjølv om ytringsfridom som regel blir sett på som noko positivt, er det sjeldan ein har full ytringsfridom. Lovverket i dei fleste land set visse grenser, til dømes mot æreskrenkingar, blasfemi, obskønitetar, valdskildringar eller oppfordring til grove lovbrot. Folk kan òg leggja band på kva dei seier fordi dei er redde for sosiale eller offentlege sanksjonar. Avgrensing av ytringsfridom blir kalla sensur.
Ytringsfridom og demokrati
Utvidinga av ytringsfridommen har skjedd saman med utviklinga av det moderne demokratiet. Fridommen til å kunne kritisera styresmaktene fritt, utan førehandsgodkjenning eller redsel for straff, skal hindra at denne makta blir korrupt. Det å faktisk kunna uttrykkja seg kan òg hindra at ein tyr til vald for å få fram bodskapen sin.
Bakgrunnen til ytringsfridom
Ideen om ytringsfridom går heilt tilbake til antikken, men det var under opplysningstida at synet på ytringsfridom som ein grunnleggjande fridom vart laga. Forholdet mellom enkeltmenneske og statsmakt var noko opplysningsfilosofane Thomas Hobbes, John Locke og Jean-Jacques Rousseau var opptatt av. Dei meinte at danninga av statsmakter var basert på ein samfunnskontrakt, der enkeltmenneska gav vekk sin fridom til ein felles statsmakt for å få eit ordna samfunn, og at ein kunne ha ei framstilling om korleis samfunnet skulle vera. Filosofane hadde forskjellige syn på samfunnskontrakten, men alle førestillingane hadde enkeltmenneske som utgangspunkt.
Ytringsfridomen kom til Noreg
Noreg fekk ytringsfridom gjennom Grunnlova som vi fekk i 1814. Noreg gjekk frå å vere ein del av den dansk-norske «helstat» til å komme i union med Sverige. I unionen fekk Noreg status som ein eigen stat, men delte konge med Sverige.
Kjelder
<references group="https://snl.no/ytringsfrihet" />
Det britiske ultimatumet i 1890
Det britiske ultimatumet av 11. januar 1890 kom etter ein tvist mellom Portugal og den britiske regjeringa om territoriet som ligg mellom dei to portugisiske koloniane Mozambik og Angola. Dette området er i dag Zimbabwe og delar av Zambia og Malawi. Portugal gjorde krav på dette og la det inn i «Det rosa kartet». Kartet kom i konflikt med britane sine ambisjonar om å byggje eit samband med jernbane mellom Kairo og Cape Town for å lenke saman dei britiske koloniane frå sør til nord på kontinentet.
I 1884–1885 kryssa Hermenegildo Capelo og Roberto Ivens kontinentet frå Moçâmedes sør i Angola til Quelimane nord i Mozambik i eit oppdrag frå Portugal. I 1887 publiserte Portugal det territoriale kravet som sameinte dei to koloniane. Det skjedde i forståing med Tyskland. Det britiske ultimatumet kom for å tvinge Portugal til å trekkje tilbake militære styrkar ut frå det omstridde området.
Kong Carlos I gav etter for ultimatumet og i Portugal såg republikanarane på hendinga som ei nasjonal fornærming, dei skulda kongen for dette. Regjeringa måtte gå og António de Serpa Pimentel vart statsminister.
Den 20. august 1890 underteikna Portugal, Tyskland og Storbritannia ein traktat i London som fastsette grensene for Angola og Mosambik. Då traktaten vart kjent i Portugal braut det ut protestbølgjer igjen, og den nye regjeringa fall.
Muş
Muş (armensk Մուշ, Mûs) er administrasjonssenter i provinsen Muş i Tyrkia. Byen har kring 75 000 innbyggjarar (2009).
Byen vart grunnlagd i i kongedømet Urartu. I mellomalderen var han ein av dei viktigaste byane i provinsen Taron i mellomalderkongedømet Armenia. I dag er byen busett av tyrkarar og kurdarar.
Fram til det armenske folkemordet i 1915 budde det mange armenarar i byen, og han var eit bispesete for den armenske kyrkja.
Høle
Høle er ein tettstad, eit kyrkjesokn og ein bydel i Sandnes kommune i Rogaland fylke. Det var tidlegare òg ein kommune. Historisk har Høle vore ein del av Ryfylke, men er etter innleminga i Sandnes oftast vorte rekna til Jæren.
Songen Daydream av The Lovin' Spoonful
«Daydream» er ein popsong skriven av John Sebastian, først gjeven ut i 1966. Songen vart først spelt inn av gruppa til Sebastian, The Lovin' Spoonful og gjeven ut på albumet deira med same namn. «Daydream» oppstod då Sebastian prøvde å skrive om The Supremes sin «Baby Love».
Høle
Høle tettstad
Tetttaden har og ligg på vestsida av Høgsfjorden, 24 km austom Sandnes sentrum. Her ligg Høle kyrkje frå 1860. Aust for Høle ligg ferjestaden Lauvvik.
Songen Daydream av The Lovin' Spoonful
Salslister
Songen nådde andreplassen på den amerikanske Billboard Hot 100, bak «(You're My) Soul and Inspiration» av The Righteous Brothers. «Daydream» nådde andreplassen på UK Singles Chart. I New Zealand låg songen tre veker på toppen av lista. Han nådde òg toppen av lista i Canada og 13. plassen i Canada.
Andre versjonar
Etter versjonen til Lovin' Spoonful i 1966, er «Daydream» blitt spelt inn av artistar som:
Høle
Høle sokn
Høle sokn utgjer i dag den austlegaste delen av Sandnes kommune (krinsane Høle, Tengesdal, Ims og Bratthetland) med 1032 innbyggjarar (2013). I eldre tider var det derimot monaleg større. Det femna òg om noverande Forsand kommune og austre delen av Gjesdal kommune (Oltesvik og Dirdal.) I 1852 vart Forsand sokn utskilt, som den gong òg omfatta Dirdal. Ved kommunesamanslåinga 1965 vart Oltesvik krins overført frå Høle til Gjesdal sokn. I seinare tid er Seldal krins vorte overflytta til Høyland sokn.
Høle kommune
Høle og Forsand høyrde til opphavleg til Strand kommune, men vart i 1965 utskilde som Høgsfjord kommune. 1871 vart den delt i to: Høle kommune og Forsand kommune. Høle kommune vart i 1965 nedlagd og føydd til Sandnes, med unnatak for Oltesvik krins som vart lagd til Gjesdal.
Hodgson Nunatak
Hodgson Nunatak er ein nunatak som ligg,5 nautiske mil sør for Teeters Nunatak og 20 nautiske mil nordvest for Mount Moses i Hudson Mountains i Antarktis. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Ronald A. Hodgson i US Navy, ein bygningssnekkar ved Byrd-stasjonen i 1966.
David Paich
David Paich (fødenamn David Frank Paich) i Los Angeles, California) er ein musikar som spelte på 1970-talet, 1980-talet og 1990-talet. Han er mest kjend for å spele keyboard, synge og komponere i bandet Toto. Med Toto skreiv han songar som "Rosanna" og "Hold The Line", og var også medkomponist og vokalist på låten "Africa".
Blåved
Blåved er ved misfarga av blåvedsoppar. Blåved oppstår ved fuktig lagring av trevirke sommarstid, oftast like etter felling, men nokre blåvedsoppar angriper også levande tre. Furumaterial er mest utsett for blåved. Misfarginga svekkjer ikkje styrken til treet, men misfarginga er skjemmande. Trevirke med blåved vil òg vere meir utsett for fukt.
Ved tømmermåling vert feilen kalla tømmerblått. Virke med tømmerblått kan bli klassifisert som sekunda sagtømmer, men om yteblått ikkje går meir enn 5 mm inn i stokken, vert feilen tolerert.
Sidan misfarginga ikkje svekkjer styrken til trevirket, er fargeeffektane i blåved tidvis nytta i husflid og anna snikkararbeid for å gje spesielle effektar.
Dei vanlegaste fargeskadesoppane høyrer til slekta Ophiostoma. Ophistima piceae, O. tetropii og O. minus er døme på blåvedsoppar som kan spreie seg ved hjelp av insekt, ofte barkbiller.
Tysvær Bygdeblad
Tysvær Bygdeblad er ei avis som vert utgjeven i Tysvær kommune i Rogaland. Bladet har hovudkontor i kommunesenteret Aksdal.
Fredrikke Marie Qvam
Fredrikke Marie Qvam var ei norsk kvinnesaks- og målkvinne. Saman med Camilla Collett, Gina Krog og Fernanda Nissen er ho rekna som eit av dei fire store namna i norsk kvinnesak.
Fredrikke Qvams gate i Oslo er kalla opp etter henne.
Fredrikkeprisen delt ut av Norske Kvinners Sanitetsforening har òg namn etter henne, og omfattar ein statue av Qvam.
Obva
Obva (russisk Обва) er ei elv i Perm kraj i Russland og ei av sideelvane til Kama frå høgre i nedslagsfeltet til Volga. Ho spring ut frå skogane på Verhnekamskoj-åsane nordvest i Sivinskij rajon, nær grensa til Kirov oblast, og munnar ut i Kama, 780 km frå munningen hennar, i Kamareservoaret.
Obva er 247 km lang og har eit nedslagsfelt på 6720 km². Elva har eit fall på 191 meter og ei gjennomsnittleg helling på 0,5 meter per kilometer.
Dei største sideelvane hennar er Jazva og Nerdva frå venstre, og Siva, Bub og Lysva frå høgre.
Provinsen León
León er ein provins nordvest i Spania, i den nordvestlege delen av den autonome regionen Castilla y León.
Det bur om lag ein halv million innbyggjarar i provinsen og ein fjerdedel av dedsse bur i provinshovudstaden León.
Han grensar til provinsane Lugo, Ourense og Zamora, Valladolid, Palencia, Cantabria og Asturias.
Hjartekateterisering
Hjartekateterisering er å føre eit kateter inn i hjarte eller dei hjartenære blodårene. Dette skjer for å sette diagnose eller for å behandle, ofte begge delar.
Ein kan gjera ei rekke prosedyrar under ei hjartekateterisering:
Blant eksperimentelle metodar er òg innsetting av klaffeprotesar.
Under kateteriseringa får pasienten oftast antiokoagulasjon (heparin) for å motverka trombosar og antibiotika for å motverka infeksjonar. Avhengig av alder og type prosedyre foregår hjartekateterisering i vaken tilstand, med lett sedering eller i full narkose.
O heilges Geist- und Wasserbad
O heilges Geist- und Wasserbad, BWV 165, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.
Han vart komponert i Weimar i 1715 for treeiningssundag. Stykket vart kanskje framført på nytt 4. juni 1724 i Leipzig.
Teksten er skriven av Salomo Franck (sats 1-5) og Ludwig Helmbold (sjette sats)
Koraltemaet er basert på salmen «Nun laßt uns Gott dem Herren». Denne melodien er komponert av Nikolaus Selnecker og kom først på trykk i Christliche Psalmen, Lieder vnd Kirchengesenge i Leipzig i 1587.
Instrumentering og struktur
Det består av seks satsar:
Elvis
Elvis er eit opphavleg engelskspråkleg mannsnamn Det er særleg blitt kjend gjennom songaren Elvis Presley.
Opphav
Namnet er ei anglisering av namnet til den irske helgenen Ailbe av Emly. Tydinga av dette namnet er usikker, det kan ha blitt forstått i mellomalderen som ei avleiing av irsk ail, 'stein'.
Ei vanleg forklaring av opphavet til namnet er at det skal koma frå det gammalengelske Eall-wīs, som tyder 'allvis', men dette namnet er ikkje kjend frå angelsaksiske kjelder. Overgangen frå lyden w til v i moderne engelsk er også lite sannsynleg. Det er mogleg at forklaringa er inspirert av det norrøne mytologiske namnet Alvíss. Andre alternative ordsoger som er blitt føreslått inkluderer at det er eit etternamn avleidd frå Eloise, er ei avleiing av eit etternamn som Elwes, eller at det er knytt til namnet Alwyn.
Bruk
Namnet Elvis var i bruk før det blei gjort kjend av Elvis Presley (1935–1977), til dømes av den amerikanske embetsmannen Elvis Jacob Stahr, Jr. (1916–1998), som var fødd same året som far til Presley, Vernon Elvis Presley. Namnet blei likevel mykje meir populært då karrieren til Elvis Presley tok av.
Namnet har rundt 131 brukarar i Noreg. Det har 1324 brukarar i Sverige.
Senggchuppa
Senggchuppa er eit fjell i Wallis-Alpane i Sveits.
Grevskapet Edessa
Grevskapet Edessa var ein av krossfararstatane på 1100-talet, og låg rundt byen Edessa.
Grevskapet Edessa skilde seg frå dei andre krossfararstatene i at det var landlåst. Det låg fjernt frå dei andre statane og hadde ikkje særleg gode samband med den næraste naboen sin, fyrstedømet Antiokia. Halvparten av grevskapet, medrekna hovudstaden, låg austom Eufrat, mykje lenger aust enn dei andre, noko som gjorde det særleg sårbart. Delen som låg vest for Eufrat, blei kontrollert frå Turbessel.
Grunnlegging
Balduin av Boulogne forlét hovudhæren til krossfarane, som reiste sørover mot Antiokia og Jerusalem, og drog først sørover inn i Kilikia og så austover til Edessa. Der overtydde han herskaren Thoros til å adoptera han som son og arving. Thoros var gresk ortodoks kristen og var stort sett mislikt av dei armenske ortodokse undersåttane sine. Han blei drepen eller abdiserte (her er historikarane usamde) i mars 1098. Det er ikkje kjend om Balduin var involvert i dette. Etter Thoros blei Balduin herskar og tok tittelen greve, sidan han hadde vore greve av Verdun som vasall under bror sin.
I 1100 blei Balduin konge i Jerusalem då bror hans Godfred av Bouillon døydde. Grevskapet Edessa gjekk til fetteren hans Balduin av Bourcq. Han blei følgd av Joscelin av Courtenay som blei herre over festninga Turbessel ved Eufrat, ein viktig utpost mot seldsjukkane.
Dei frankiske herrane fekk eit godt tilhøve til dei armenske undersåttane sine, og der var jamlege ekteskap på tvers av folkegruppene. Dei tre første grevane gifta seg alle med armenarar. Kona til grev Baldwins døydde i Maraş i 1097, og etter at han fekk makta i Edessa gifta han seg med Arda, barnebarn av den armenske rubendiske høvdingen Konstantin. Balduin av Bourcq gifta seg med Morfia, dotter av Gabriel av Melitene, og Joscelin av Courtenay gifta seg med ei dotter av Konstantin.
Konfliktar
Balduin II blei raskt involvert i affærar i det nordlege Syria og Vesleasia. Han hjelpte til med å skaffa løysepengene til Bohemond I av Antiokia frå danisjmendane i 1103, og angreip saman med Antiokia Austromarriket i Kilikia i 1104. Edessa blei angripe seinare i 1104 av Mosul, og både Balduin og Joscelin blei tekne til fange då dei blei overvunne i slaget ved Harran. Fettaren til Bohemond, Tancred, blei regent i Edessa (sjølv om Richard av Salerno i røynda styrte territoriet ) fram til Balduin og Joscelin ble lauslatne mot løysepengar i 1108. Men Balduin måtte kjempa for å få tilbake kontrollen over byen. Tancred blei til slutt overvunnen, men Baldwin måtte alliera seg med nokre av dei lokale muslimske herskarane.
Alle land aust for Eufrat blei i 1110 tapte til Mawdud av Mosul. Men som dei andre angrepa blei ikkje dette følgd opp med eit angrep på sjølve Edessa, sidan dei muslimske herskarane var meir opptekne av å konsolidera si eiga makt.
Balduin II blei konge av Jerusalem då Balduin I døydde i 1118. Eustace av Boulogne hadde betre krav som bror til Balduin, men han var i Frankrike og ynskte ikkje tittelen. Edessa blei gjeve til Joscelin i 1119. Joscelin blei teken til fange igjen i 1122. Då Balduin kom for å redda han, blei også han teken til fange. Joscelin flykta i 1123 og skaffa løysepenger slik at Balduin blei sett fri året etter.
Grevskapet fell
Joscelin blei drepen i eit slag i 1131 og blei etterfølgd av sonen Joscelin II. På dette tidspunktet hadde atabeg Zengi sameint Aleppo og Mosul og byrja å truga Edessa. Samstundes følgde ikkje Joscelin II særleg med på tryggleiken til grevskapet sitt, og krangla med grevane i Tripoli som så nekta å koma han til unnsetning. Zengi kringsette byen i 1144 og erobra han 24. desember det året. Joscelin heldt fram med å styra landområda sine vest for Eufrat, og han klarte òg å dra fordel av at Zengi døydde i september 1146. Då tok han attende og den gamle hovudstaden sin ei kort tid Byen gjekk tapt att i november, og Joscelin klarte såvidt å koma seg unna. Han blei teken av sonen til Zengi, Nur ad-Din, i 1150, og blei halden fanga i Aleppo til han døydde i 1159. Kona hans selde Turbessel og det som var igjen av grevskapet til den bysantinske keisaren Manuel I Komnenos, men desse områda blei erobra av Nur ad-Din og sultanen av Rum i løpet av året. Edessa var den første krossfararstaten som blei oppretta og også den første som gjekk tapt. Fallet til byen bidrog sterkt til det andre krosstoget i 1146.
Folkesetnad
Edessa var ein av dei største av krossfararstatane i utstrekking, men ein av dei minste i folketal. Sjølve Edessa hadde rundt 10 000 innbyggjarar, men resten av grevskapet bestod for det meste av festningar. Territoriet til grevskapet strekte seg frå Antiokia i vest til over Eufrat i aust, i det minste i den største utstrekkinga si. Det okkuperte òg ofte land så langt nord som sjølve Armenia. I sør og aust var dei mektige muslimske byane Aleppo, Mosul og Al Jazira (i det nordlege Irak). Innbyggjarane var for det meste assyrarar, jakobitter og armenske ortodokse kristne, med ein del gresk-ortodokse og muslimar. Talet på latinarar blei verande lite, men det fanst ein katolsk patriark.
Poludennyj Kondas
Poludennyj Kondas (russisk Полуденный Кондас) er ei elv i Perm kraj i Russland og ei av sideelvane til Kama frå høgre i nedslagsfeltet til Volga.
Ho har ei lengd på 102 km og eit nedslagsfelt på 1020 km². Elva har eit fall på 161 meter og ei gjennomsnittleg helling på 0,5 meter per kilometer.
Den største sideelva hennar er Syrja frå venstre.
Howard Nunataks
Howard Nunataks er ei gruppe på kring 15 nunatakar som ligg utanfor fjellryggen heilt nordaust i Sentinel Range i Antarktis. Dei vart oppdaga av Lincoln Ellsworth på den transantarktiske flyturen hans den 23. november 1935, og vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter Patrick Howard, ein mekanikar på ekspedisjonen til Ellsworth.
Ryfylke
Ryfylke er eit distrikt i indre og midtre Rogaland, nord og aust for Jæren med Stavanger by og aust for Haugalandet.
Landskapet er svært variert, frå øyar og kystlandskap lengst ute i vest, med fjordar innover i landet, til vidder og høge fjell i aust. I Ryfylkebassenget, fjordsystemet mellom fastlandsområda i Ryfylke, finn ein Ryfylkeøyane. Den største, Ombo lengst aust, og vestover er dei største øyane Finnøy, Rennesøy og Mosterøy. Kvitsøy ligg lengst vest ut mot Nordsjøen.
Ryfylkeheiane grensar til Setesdalsheiene, og har Vassdalseggi på 1658 moh. som høgste fjelltoppen. Her finst òg Breifonn (1616 moh.), den sørlegaste breen i Noreg. Dei høgtliggande viddene og dei bratte fjellsidene ned mot fjordane, gjer at området eigner seg svært godt til vasskraftproduksjon. I nord finn me Saudavassdraget (som gav grunnlag for tungindustrien i Sauda), i nordaust Røldal-Suldal (utbygd av Norsk Hydro til metallverket på Karmøy), i aust Ulla-Førre (Noregs største kraftanlegg), og i søraust utbyggingane kring Lysefjorden med Lysebotn kraftverk.
Ryfylke har turistattraksjonar ved Lysefjorden som Preikestolen i ytre delen av fjorden og Kjerag nær Lysebotn. Strekninga frå Oanes til Håra ved Røldalsvatnet (Ryfylkevegen), på riksveg 13/fylkesveg 46/fylkesveg 520 er kommande nasjonal turistveg. Ryfylkemuseet på Sand i Suldal er regionmuseum for distriktet.
Utvikling av omgrepsbruken
Det eldste kjende namnet på noverande Rogaland er nettopp Rogaland, men på 1200-talet gjekk det or bruk og vart erstatta av Rygjafylki, i moderne språkdrakt Ryfylke. Båe namna er danna av innbyggjarnamnet ryger, som er omtalte allereie omtrent år 100.
Området har sidan vorte ytterlegare innsnevra: Ein gong på 1600-talet vart Riska og Gjesdal overførte til Jæren, og 1840 gjekk Austre Åmøy (i Hetland sokn) og Svihus (i Høyland sokn) den same vegen. Same året vart òg grensa i nord justert slik at amts- og futedømegrensa heilt fall saman med soknegrensene. Frå då av var sokna Kvitsøy, Askje, Strand, Høle og det i 1852 utskilde Forsand dei sørlege utpostane i Ryfylke. Endå i 1890 var nordvestlege Rogaland inne i Ryfylke. Etter eigedomsmatrikkelen blei Ryfylke fogderi skildra som kommunane frå Høle og Fossan i sør, til og med Torvastad på Karmøya i nordvest, med Kvitsøy som ein del av Mosterøy herad.
I nord kom Ryfylke til å krympe. Haugesund vart grunnlagd på midten av 1800-talet og voks etter kvart til ein viktig by. På 1900-talet vart Haugalandet etablert som distriktsnamn på byen og omlandet, som til dels òg strekkjer seg over fylkesgrensa inn i Sunnhordland, og samstundes har Ryfylke gått or bruk om området. I 1978 blir ytterkantane av Ryfylke skildra med bygdene rundt sørsida av Høgsfjorden og Frafjorden i søraust til nordsida av Nedstrandsfjorden i nord og med indre Suldal med Nesflaten i aust. Grensa mot Haugalandet er her vest for Nedstrand og Vats, men nokså uklår.
I 2020 er ryfylkenamnet i bruk i to institusjonar. Ryfylke IKS er samarbeidsrådet for fastlandskommunar i Ryfylke: Sauda, Suldal, Hjelmeland og Strand. Ryfylke prosti består av dei kyrkelege fellesråda frå Strand til Sauda.
Fate
Fate er ein action-rollespel 2005 til PC utgjeve av WildTangent. Handlinga går føre seg i byen Grove, der spelaren lagar ein karakter som får oppdrag og må slåst mot farlege vesen.
Spelet har tre oppfylgjarar, Fate: Undiscovered Realms, Fate: The Traitor Soul og Fate: The Cursed King, som kom ut i 2008, 2009 og 2011. Fate er rangert E10 + (for alle 10 år og oppover) for mild vald. Fate blei òg utgjeve på Steam den 12. desember 2013.
Fate fekk generelt positive tilbakemeldingar. GameSpot synest det var «gøy og avhengingheitskapande», og eit spel av «høg kvalitet».
Oppsett
Spelaren kan velje mellom å ha ein hund eller katt som kan kjempa på spelaren sitt lag, bæra gjenstandar og meir. Når spelaren har fått nok erfarings-poeng, kjem karakteren opp i nivå og får fem eigenskaps-poeng i tillegg til to ferdigheits-poeng.
Dersom spelaren døyr, kjem mannen med ljåen og gjer spelaren tre moglegheiter. Karakteren kan anten kome til live att der dei døydde med erfarings-poeng eller berømt-poeng som betaling, bli transportert til eit nivå i nærleiken for gull som betaling, eller bli transportert tre nivå opp for alt gullet spelaren har.
Handling
Spelet startar i byen Grove. I utkanten av byen er dei gamle fangehol der mange eventyrarar prøver lykka si. Spelaren tek rolla som ein av desse eventyrarane, blir tildelt eit tilfeldig laga oppdrag i byrjinga av spelet som vil ta dei til det omtrent 45-50. etasjen i fangeholet. Undervegs blir tilfeldig laga tilleggs oppdrag gjort tilgjengeleg for spelaren av folket i Grove. Til slutt fullfører spelar det primære oppdraget ved å overvinna boss-monsteret.
Tilbakemelding
Fate vart positivt motteke av kritikarar og fekk ein gjennomsnittleg score på 86,13% på Gamerankings og ein score på 84% på Metacritic.
Greg Kasavin i Gamespot kalla spelet «eit spel av høg kvalitet som leverar godt med eit konsept som ikkje er ambisiøst, men er kjend for å vera morosamt og avhengigheitsskapane». William Abner i GameSpy gav ros til spelet for å ha sjarm, grafikken-stilen til spelet, kjæledyr-animasjonane og ha ei «elegant utforming».
Ordklassen artikkel
Artikkel (tidlegare òg referert til som kjenneord) er ei undergruppe av ordklassen determinativ. I norsk blir ein, ei og eit rekna som artiklar. Artiklane blir brukt til å introdusere nye referentar i samtalen, som i eventyrinnleiinga «det var ein gong ein mann…». I andre språk enn norsk blir dei vidare brukt til å visa til same referenten seinare, som engelsk «the man» eller fransk «la fois».
Holmengråneset
Holmengråneset er eit nes som strekkjer seg på vestsida av Kvalbukta, vest for Holmengråfjorden, i Sør-Varanger kommune.
På Holmengrå er det funne ein godt bevart labyrint og andre teikn på busetjing frå år 1000–1600 som truleg er av samisk opphav. Eit nyare kulturminne er laksefiskeværet Holmengrå frå slutten av 1800-talet bygd av kvenar frå Bugøynes.
Ordklassen artikkel
Artiklar i ulike språk
I norsk kan artiklar ikkje bli brukt framfor substantiv i bunden form (*ein båten er ugrammatisk). I andre språk er det sanverkad mellom artiklar og binding i større og mindre grad, jf. kart.
Ein finn særleg artiklar i nokre indoeuropeiske språk som engelsk, fransk, tysk og skandinaviske språk, og semittiske språk som arabisk og hebraisk. Språkforskarar reknar med at protoindoeuropeisk ikkje hadde artiklar, ettersom verken latin, persisk, sanskrit eller moderne hindi eller slaviske språk har det.
Provinsen Lleida
Lleida (spansk Lérida) er ein provins nordaust i Spania, vest i den autonome regionen Catalonia. Han grensar til provinsane Girona, Barcelona og Tarragona, Zaragoza og Huesca og landa Frankrike og Andorra.
Provinsen har i overkant av 400 000 innbyggjarar, og om lag 30 % bur i provinshovudstaden. Lleida. Andre byar i provinsen er La Seu d'Urgell, Mollerussa, Cervera, Tàrrega og Balaguer. Det er i alt 231 kommunar i Lleida.
Jaroslav Bába
Aktiv
Under Sommar-OL i Aten var Bába ein av fire utøvarar som tok seg over 2,34 m. Einast svenske Stefan Holm svinga seg over 2,36 m, dermed vart det sølv på Matt Hemingway frå USA og bronse på Bába då sistnemnde hadde fleire riv i tevlinga. Året etter sette Bába den 8. juli livsbeste i høgdehopp då han svinga seg over 2,36 meter i Roma.
Tiåret 2005-15 var Baba medaljekandidat i dei fleste store meisterskapane, utan å lukkast innfri. Han kom på femteplass i verdsmeisterskapane 2005 og 2009, samt i EM 2010. Nærast medalje var han VM 2011 i Daegu og EM 2014 i Zürich, i begge desse tevlingane vart han fjerdemann på same høgda som dei respektive bronsemedaljørane. Han fekk bronse i innandørs-EM 2013 i Göteborg etter å ha klart 2,31 m.
Anne Lise Wærness
Anne Lise Wærness, gift Wraa, er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Trondheim. Ho spesialiserte seg i høgdehopp og seinare i diskoskast, og vann tre NM-gull i kvar av øvingane. Wærness var medlem av Sportsklubben Freidig.
Aktiv
Wærness markerte seg under NM i friidrett 1965 i Haugesund. Knapt 14 år gammal kapra ho sølvmedaljen med eit høgdehopp på 1,50 m, det same som bronsevinnaren Britt Salomonsen. Noregsmeisteren og kongepokalvinnaren Oddrun Hokland var i ei klasse for seg med ny noregsrekord på 1,66 m. Året etter var NM-medaljørane dei same og i same rekkefølgja, men med 1,61 m var Wærness og Salomonsen berre ei høgde (3 cm) bak Hokland.
Frå 1967 til 1970 forbetra Wærness den norske rekorden i høgdehopp åtte gongar frå Hoklands 1,66 m til hennar eige personlege bestehopp på 1,74 m i Stjørdal i juni 1970.
Under noregsmeisterskapen 1967, på heimebana Lerkendal i Trondheim, gjekk ho over 1,70 m og vart tildelt kongepokalen for beste kvinnelege prestasjon. Året etter, 1968, forbetra ho meisterskapsrekorden til 1,72 m. Ho deltok i sommar-OL 1968 i Mexico, der ho berre greidde 1,60 m og vart slått ut i kvalifiseringa. Tsjekkiske Miloslava Rezková vann OL-gull med 1,80 m.
Frå 1968 var Wærness også mellom dei aller beste diskoskastarane i Noreg. Både det året og året etter vart ho norsk dobbelmeister, diskoskast og høgdehopp, med kast på 41,32 m i 1968 og 43,36 m i -69. Ho sette personleg rekord i diskoskast med 46,04 m i København i august 1969.
I løpet av 1970-sesongen vart Wærness overgått av Kari Karlsen i høgdehopp, begge hoppa 1,70 m i NM, men Karlsen hadde færre riv. Året etter var Karlsen overlegen i NM, med 1,76 m mot Wærness på 1,64 m.
Wærness vann sitt sjette og siste NM-gull i 1972, frå diskosringen kasta ho 43,56 m.
Ho la opp etter 1973-sesongen.
Wo gehest du hin
Wo gehest du hin?, BWV 166, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.
Han vart komponert i Leipzig i 1724 for fjerde sundag etter påske.
Teksten er henta frå Evangeliet etter Johannes 16: 5 (første sats), Bartholomäus Ringwaldt (tredje sats), Ämilie Juliane von Schwarzburg-Rudolstadt (sjette sats), samt ein ukjend tekstforfattar (sats 2, 4-5).
Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert for obo, strykarar og basso continuo, samt fire songsolistar (sopran, alt, tenor, bass) og firedelt kor.
Det består av seks satsar:
Piz Serra
Piz Serra er eit fjell i Livignofjella (Alpane), på grensa mellom Italia og Sveits. Fjellet er ein del av Sveits nasjonalpark.
Siva
Ho spring ut i sørvestlege område av Perm kraj, i Tjastinskom-området, og renn så gjennom Bolsjesosnovskomu rajon i Perm og Votkinskomu rajon i Udmurtia. Ho munnar ut i Kama nedanfor Votkinskoj vasskraftverk. Elva har ei lengd på 206 km og eit nedslagsfelt på. Siva har eit totalt fall på 167 meter og ein gjennomsnittleg helling på 0,4 meter per kilometer.
Dei største sideelvane hennar er But, Sosnova, Tsjornaja, Lyp og Votka, alle frå høgre.
Pave Eugenius III
Pave Eugenius III, fødd som Bernardo da Pisa, var pave frå 1145 til 1153. Han var den første frå cisterciensarordenen i denne rolla.
Pavetid
Bernardo blei vald til pave i februar 1145 og tok namnet Eugenius III. Utnemninga kom delvis av at ingen andre var særleg ivrige etter å innta ein posisjon med plikter som på den tida var vanskelege og farlege, men hovudsakleg av at han var ein ven og elev av Bernhard av Clairvaux, den mest innverknadsrike geistlege i vestkyrkja, og ein sterk tilhengjar av den verdslege autoriteten til paven. Valet hadde ikkje Bernhard si godkjenning. Tvert om var han uenig i valet på grunn av Eugenius si «uskuld og enkelheit»; men i ettertid drog han fordel av desse eigenskapane hjå den nye paven.
I bortimot heile pavetida hans var det ikkje mogleg for Eugenius III å bu i Roma. Han hadde knapt drett frå byen for å bli innvigd i klosteret Farfa, rundt 40 km nord for Roma, før borgarane under påverknad frå Arnold av Brescia (ein motstandar av den verdslege makta til paven) gjeninnførte den gamle romerske konstitusjonen, og valde Giordano Pierleoni som «patrisiar». I Tivoli i Italia appellerte Eugenius III om hjelp frå Roger II av Sicilia og frå italienske byar som låg i strid med Roma. Roger II sende generalen sin Robert av Selby. Med denne støtten lukkast han i å gjenerobra autoriteten i byen, men då han ikkje kunne gå med på ein forrædersk avtale mot Tivoli, blei han på nytt nøydd til å forlata byen i mars 1146. Han oppheldt seg ei tid i Viterbo og deretter i Siena, men drog til slutt til Frankrike.
Då han høyrde at grevskapet Edessa hadde falle for osmanarane, sende han i desember 1145 bullen Quantum praedecessores til kong Ludvig VII av Frankrike, og oppfordra han til å delta i endå eit krosstog. Ved ein stor riksdag som blei halden i Speyer i 1146, blei Konrad III av Det tysk-romerske riket og mange av adelsmennene hans overtalte til å gå i krosstog, hovudsakleg takka vera Bernard sin veltalenheit.
I 1146 skreiv paven eit brev til abbed Orm i Munkeliv kloster i Bergen som omtalar Herdla kyrkje.
Maria Edgeworth
Maria Edgeworth var ein anglo-irsk forfattar og ei av opphavskvinnene til den moderne romanen.
Pave Eugenius III
Pavetid
Han heldt kyrkjemøte i Nord-Europa, i Paris, Reims og Trier i 1147 og 1149, vigde reformering av prestelivet. Han betrakta og godkjende også verkea til Hildegard von Bingen. I 1149 drog Eugenius III tilbake til Italia og busette seg i Viterbo. Han flykta til prins Ptolemeus II av Tusculum sin festning i Tusculum den 8. april, der han møtte krossfararkongen Ludvig VII av Frankrike og kona hans Eleanora av Aquitaine på veg tilbake frå Det heilage landet. Ekteparet ba om skilsmisse, men han nekta å innvilga dette. Han blei verande i Tusculum fram til 7. november. I 1150, med hjelp frå kongen av Sicilia, var han igjen i stand til å dra til Roma, men usemja med republikanarane tvinga han til å trekkja seg tilbake.
Oddrun Hokland
Oddrun Helene Hokland, fødd Lange, var ein friidrettsutøvar frå Vistdal i Nesset og gardbrukar i Borkenes. Mellom 1961 og -66 vann ho 22 norske meisterskap i friidrett og vart tildelt kongepokalen i 1961 og 1965.
Maria Edgeworth
Liv
Mor til Edgeworth var engelsk medan faren kom frå ein anglo-irsk familie som hadde eigd landområde rundt Edgeworthstown i 200 år. Maria bli fødd i Oxfordshire, der besteforeldra budde, og fekk utdanninga si i England. Det seinare livet sitt budde ho hovudsakleg i Irland. Ho var eldste dotter av Richard Lovell Edgeworth, nummer to i ein søskenflokk på 22 (faren hadde fire koner). Etter faren sitt ønske fekk Maria ei god utdanning ved Derby og i London. Mora døydde då ho var seks, men far og dotter hadde eit nært samband, både personleg, intellektuelt og profesjonelt.
Maria og familien flytta til Irland og familiegodset Edgeworthstown i 1782, då ho var seksten. Her verka ho som assistent og sekretær for faren, og fekk god kjennskap til livet i eit stort irsk herskapshus, både for herskapet og for bøndene som arbeidde for dei. Ho underviste syskena sine og dikta historier for dei som ho seinare skulle gje ut.
Edgeworth blei etter kvart velkjend som forfattar og fekk innpass i høgare sirklar i London og Paris. Sjølv beundra ho og dyrka vennskap med personar som hadde fått til noko, som politikarar, oppfinnarar og vitskapsmenn. Ho kjende mellom anna David Ricardo, Thomas Malthus, James Mill og Francis Horner.
Ho gifta seg aldri. Ekteskap var på tale med svenske grev Edelcrantz, privatsekretæren til den svenske kongen, under ei reise til fastlandseuropa i 1802. Det blei ikkje noko av fordi ingen av dei ville flytta frå heimlandet sitt.
Etter at faren døydde i 1817 konsentrerte Edgeworth seg meir om å driva herskapsgarden og skreiv lite, bortsett frå å fullføra memoara til Richard Edeworth etter hans død. Maria Edgeworth døydde 82 år gammal, under hungersnauda i Irland. Ho var aktiv til det siste, og prøvde mellom anna å hjelpa nokre av dei sveltande irske bøndene.
Verk
Det første verket til Maria Edgeworth, Letters for Literary Ladies, om utdanning for kvinner, kom ut i 1795. Mykje av det ho skreiv blei saumfart og påverka av faren, som òg var forfattar, men den nyskapande første romanen hennar, Castle Rackrent (1800) var skriven heilt utan hans hjelp. Denne forteljinga om fleire generasjonar av Rackrent-familien (rack rent tyder 'ovhøg leige') blir sett på som den første oppdikta familiesagaen og den første historiske romanen, og er den første romanen som bruker ein forteljar som ikkje alltid er til å lita på. Castle Rackrent kritiserte hennar eige miljø, den anglo-irske herskarklassen, som tåpelege eller sløsete menneske som hadde drive godsa sine i grøfta. Edgeworth håpa med det å inspirera landeigarane til meir ansvarsfull oppførsel.
Verka til Edgeworth var alltid skrivne med ein moralsk lærdom i tankane, som regel om at overklassen hadde eit ansvar om å ta seg av dei som var under dei. Forteljingane blei likevel skulda for å ikkje vera religiøse – religion, svært viktig på denne tida, er ganske enkelt ikkje til stades i bøkene hennar.
Medan mange av dei polemiske og pedagogiske verka hennar i dag verker tunge og irrelevante, er mange av forteljingane fortsatt levande, og kan lesast for å få eit inntrykk av Irland på 1700- og 1800-talet.
Pave Eugenius III
Pavetid
Keisar Fredrik I Barbarossa hadde lova han hjelp mot dei opprørske undersåttane, men Eugenius III døydde i Tivoli den 8. juli 1153, og hjelpa frå keisaren kom derfor aldri. Sjølv om borgarane i Roma mislikte paven sin kamp for å auka den verdslege makta si, anerkjende dei han som sitt åndelege overhovud. Han blei gravlagd i Vatikanet med alle æresvisingar, og grava hans blei sidan kjend som stad der mirakuløs lækjing fann stad.
Hæen
Hæen er ein tettstad i Hå kommune i Rogaland fylke. Staden har og ligg mellom Vigrestad og Brusand.
Fjellvåken
unge
Magnar Bergo
Magnar Lund Bergo er ein norsk tidlegare politikar og kulturpolitisk talsmann i Sosialistisk Venstreparti. Han sat to periodar på Stortinget for Buskerud.
Frå 2010 er Bergo dagleg leiar i Norsk musikkråd.
Peveril Point
Peveril Point er eit nes aust på Isle of Purbeck i Dorset i England og ein del av byen Swanage. På toppen av neset står ei kystvakthytte. Det går fleire tunnelar under neset mellom kanonstillingar under den andre verdskrigen.
Bergartane i Peveril Point består av skifer, portlandsanstein og purbeckkalkstein.
Eric Heiden
Eric Arthur Heiden er ein USA-amerikansk tidlegare skeiseløpar frå i Madison i Wisconsin. Han vann samtlege fem gullmedaljar i skeiseløp for menn under Vinter-OL 1980 i Lake Placid. Heiden vart verdsmeister i firkamp og sprint både i 1977, 1978 og 1979. I 1980 vann han sin fjerde VM-tittel i sprint, men enda på sølvplass i firkamp-VM i Heerenveen.
Cava de' Tirreni
Cava de' Tirreni  er ein by i provinsen Salerno i regionen Campania i Italia og har om lag 50 000 innbyggjarar. Byen ligg om lag 10 km nordvest for Salerno med jernbane i ein frodig dal omgjeve av skogkledde dalar.
Det estiske opprøret i 1343
Da opprøret byrja vart herrar, fruer og andre overklassefolk i området myrda. Herregardane vart plyndra og sette i brann. Sjølv kyrkjer og kloster vart råka. Blant den opprørske skaren vart 4 kongar utnemnde, og horden drog til byen Reval (no Tallinn), som enkelte vasallar og geistlege var flykta til. Samtidig sende opprørs-skaren bod til dei svenske fogdane i Åbo og Viborg med løfte om underdanigheit samt overdraging av Reval by, om dei ville hjelpe bøndene i kampen mot dei tyske og danske vasallane (herrane).
Samtidig hadde opprøret spreidd seg til landskapa Wiek og Ösel, ei øy vest for Wiek. Eit møte mellom dei opprørske kongane og den tyske ordensmeister var kome i stand i Wittestein, men berre med det resultat at bondekongane vart drepne. Ordensmeisteren drog deretter ut med sin hær og nedkjempa estarane, liksom ordenen også nedkjempa dei russarar som til liks med svenskar og finnar hadde vorte tilkalla av dei estiske bøndene.
Fogdane frå Åbo og Viborg kom til Reval, men fekk da vite at bondeopprøret hadde vorte nedslege. Fogdane fór heim att etter å ha inngått ein fredsavtale mellom Reval og Sverige.
Keratsíni
Keratsíni (gresk Κερατσίνι) er ein tidlegare kommune i storbyområdet til Aten i Hellas. I dag er han ein del av kommunen Keratsíni-Drapetsóna i periferieininga Pireus i periferien Attikí. Drapetsónabukta, som er ein del av Saroniabukta, ligg i sørvest og Aten sentrum om lag 14 km mot nordaust, medan sentrum av Pireus ligg 4 km mot søraust.
Området bestod tidlegare av jordbruksområde, men mellom 1930- og 1950-åra vart det kraftig urbanisert og i dag er det stort sett berre bustadområde igjen. Fjellet Egáleo dekkjer derimot dei nordlege områda.
Enclosure movement
I engelsk økonomisk historie er enclosure eller inclosure namnet gitt den prosessen som førte til at land som tidlegare hadde vore allmenningar — med rett til bruk og tilgjenge for alle — vart inngjerda (stengt) og eigedomen til ein enkelt privat eigar, som fekk fruktene av landet åleine. Omdanninga av felles til privat land skjedde med tvang, motstand og blodspille. Det var to hovudbølgjer i prosessen. Enclosure i tudorperioden omdanna land frå åkerbruk til beitemark, vanlegvis for sau. Dette skjedde oftast ved avgjerd av godseigaren direkte. Seinare kom parlamentsvedtekne enclosures på 1700-talet og 1800-talet, der open mark vart samla i meir kompakte einingar med hekkar rundt.
Enclosure i Tudor-tida medførte ofte at folk mista beiterettar og kunne føre til at heile landsbyar vart øydelagde. Ved dei seinare skulle landsbybuarane få noko kompensasjon for å miste beiterettane sine, men land dei fekk i staden for allmenningsrettane var ofte ikkje nok til å dekkje tapet.
Ikkje berre vart land som var formelt privateigd medteke i utestengingsprosessen. Det kunne vere område der ålmenta frå gammalt hadde visse avgrensa rettar, til dømes til å la dyra sine beite der etter at graset var slege. Også utmark som før ikkje var eigd av nokon, og var fullt ut allmenningar, vart privatisert.
Dei områda som vart hardast ramma av enclosure-prosessen, var tettfolka område der det var lite beiteland og bøndene var avhengige av beiterett etter innhaustinga, og utkantstrøk der utmarksressursane hadde vore avgjerande viktige for folk. Somme stader braut det ut uro i slike område.
Enclosure-tiltak frå lokale godseigarar som avfolka heile landsbyar vart kritiserte av kyrkja og styresmaktene på 1500-talet, men farten i prosessen auka likevel på 1600-talet, og eliten i landet var no positiv til det. Det kom ein serie med lover som omhandla enclosure, og dei vart samla i Inclosure Consolidation Act av 1801. Enclosure vart mellom anna hevda å vere nødvendig for teknologisk framsteg i landbruket.
Mange historikarar meiner at enclosure var ein viktig faktor i reduksjonen av talet på småbønder i England. Det var mykje folkeleg motstand mot prosessen, på grunn av skadeverknadene for levebrødet til småbønder og landarbeidarar. Allmenningsretten hadde ikkje berre gitt høve til beiting for kyr og sauer, men òg for gjæser og grisar, og rett til å plukke bær og sanke ved. Mange menneske som før hadde kunna leve av landet, vart no tvinga inn i byane der dei vart industriarbeidarar under den industrielle revolusjonen.
På slutten av 1800-talet var prosessen ført til endes. Mange godseigarar vart rike gjennom utestenginga av vanlege folk frå allmenningsmark og heier. Mange vanlege folk vart fråtekne gamle rettar. Mange såg prosessen som ein einaste stor svindel frå storgodseigarane si side, slik som Oliver Goldsmith i dette diktet:
Kjelder
Editto delle Chiudende
Norsk Tidend
Norsk Tidend er ei avis som vert utgjeven av Noregs Mållag. Avisa har hovudkontor saman med mållaget i Oslo. Avisa er eit framhald av avisene Fedraheimen og Den 17de Mai. Norsk Tidend starta opp som dagsavis i 1935, same året som Den 17de Mai vart lagd ned. Etter kvart vart avisa ei medlemsavis for Noregs Mållag, og ho kjem ut fem gonger i året. Alle medlemane i Noregs Mållag og Norsk Målungdom mottek avisa. Opplaget er om lag 11 000.
Redaktør for Norsk Tidend er Vemund Norekvål Knudsen (frå august 2022).
Hessdalen
Hessdalen er ein vel 12 km lang fjelldal som ligg i Holtålen kommune i Trøndelag, om lag 120 km sør for Trondheim. Det bur ca. 150 menneske i dalen.
Hessdalen er vorte kjend over heile Noreg og også i utlandet etter at det frå desember 1981 vart sett uforklarlege ljosfenomen i dalen, og folk tok til å snakka om UFO-observasjonar. Lokalt har dette vore kalla «Hessdalsfenomenet», andre stader i verda har liknande lysfenomen m.a. vore kalla «Earthlight» og «Min-minljos». Ei forskargruppe starta i 1983 Project Hessdalen for å freista å finna ei forklaring på desse fenomena. Ein automatisk målestasjon vart sett opp i dalen i 1998.
Cima del Serraglio
Cima del Serraglio er eit fjell i Ortleralpane, på grensa mellom Italia og Sveits.
Jógvan við Keldu
Jógvan við Keldu er ein færøysk politikar i det konservative Folkepartiet (Fólkaflokkurin). Han var fram til desember 2005 olje-, industri- og innanriksminister i regjeringa på Færøyane. Han var representant frå Færøyane i Nordisk Råd frå 1998 til 2004.
Jógvan vart fødd i Klaksvík på Færøyane som son til Sigga Malena Rasmussen (kalla «Gigga») frå Kirkja og Theodor við Keldu frå Klaksvík. Etternamnet við Keldu er eit typisk færøysk namn; det har rota si i landskapskjenneteikn, og tyder 'ved kjelda'.
Han er gift med Betty Skaale frå Toftir, og dei har tre born saman, Gunvá, Pætur og Tóra við Keldu. Tóra var ein kjend symjar innan handikapidrett. Alle dei tre borna er kjende songarar på Færøyane, og Jógvan er ein profilert korleiar.
Som politikar sat Jógvan við Keldu i bystyret i Klaksvik frå 1971 til 1974, og var borgarmeister der frå 1981 til 1988 og frå 1993 til 2002. Han var representant i Lagtinget (nasjonalforsmalinga på Færøyane) frå 1988 til 1990. Frå 1998 til 2004 sat han i Nordisk Ministerråd.
Etter Lagtingsvalet i 2004 gjekk Fólkaflokkurin i koalisjon saman med det sosialdemokratiske Javnaðarflokkurin og det unionistiske Sambandsflokkurin. I regjeringa til Jóannes Eidesgaard vart han innanriksminister.
I ein tale i Nordisk Råd i november 2006 føreslo Jógvan við Keldu at alle i dei nordiske landa skulle læra seg svensk som andrespråk, for å hindra at skandinavar i framtida berre kan tala engelsk med einannan.
Pollestad
Pollestad er ein tettstad i Klepp kommune i Rogaland fylke. Staden har.
Her ligg Orre kyrkje. Tettstaden har elles ein butikk, bensinstasjon, bilverkstad, skule, barnehage og idrettshall.
Battipaglia
Battipaglia er ein by i provinsen Salerno i regionen Campania i Italia. Byen har om lag 50 000 innbyggjarar.
Høgskolen i Sør-Trøndelag
Høgskolen i Sør-Trøndelag (HiST) vart oppretta i 1994 gjennom samanslåing av fleire tidlegare høgskolar i Trondheim. Frå 1. januar 2016 vart HIST ein del av NTNU:
Skolen er framleis lokalisert rundt i byen, med fleire studiestader som i stor grad speglar dei tidlegare høgskolane.
HiST har dei siste åra (fram til 2011) hatt framgang i talet på studenter.
Det er planar om å fusjonere HiST med NTNU, Høgskolen i Ålesund og Høgskolen i Gjøvik. Det endelege vedtaket fattast av Kunnskapsdepartementet. Dette skjer truleg sommaren 2015.
Inman Nunatak
Inman Nunatak er ein nunatak som ligg 10 km aust for Mount Manthe i søraustlege delar av Hudson Mountains i Antarktis. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Martin M. Inman, ein polarlysforskar ved Byrd-stasjonen i 1960–61 og 1961–62.
You Didn't Have to Be So Nice
«You Didn't Have to Be So Nice» er ein song av The Lovin' Spoonful. Han kom ut som den andre singelen deira, gjeven ut i 1965. Songen kom òg sidan ut i 1966 på albumet Daydream. Singelen nådde tiandeplassen på Billboard Hot 100 i januar 1966.
Songen vart omtalt som ein inspirasjon for songen «God Only Knows» av The Beach Boys.
Mågerø
Mågerø er ei lita halvøy nordaust på Tjøme i Ytre Oslofjord, 18 km sør for Tønsberg, i Færder kommune. Mågerø har gått gjennom mange namneendringar og har mellom anna hatt namn som Måkerøy, Måkerø og no sist Mågerø. Opphavleg var Mågerø namnet på halvøya, men då Noreg vart medlem av NATO vart namnet endra til Måkerøy av estetiske omsyn. Sidan er namnet endra tilbake til det opphavlege Mågerø.
Mågerø har båthamn, båtbyggeri og militær luftovervakingsstasjon. Luftforsvarets stasjon Mågerø eller Control and Reporting Centre (CRC) Mågerø er den største arbeidsplassen i kommunen etter Tjøme kommune. Her ligg òg kongefamilien sin private feriebustad. Av tryggingsgrunnar er den plassert ved det militære området. Mågerø hadde i over 40 år tre umiskjennelege radardomar som landemerke, synleg for båttrafikk og andre. Desse vart fjerna sommaren 2006.
Refviksanden
Refviksanden er ei naturleg sandstrand i Refvik i Kinn kommune. Stranda er danna av skjelsand og er omtrent 1,5 kilometer lang. På folkemunne vert den berre kalla Revikja.
Portland Bill
Portland Bill er eit smalt nes av portlandsandstein og det sørlegaste punktet på Isle of Portland og dermed òg i Dorset i England.
Nær Pulpit Rock vart danna av steinbryting og er i lag med fyret ein populær attraksjon.
Ihr Menschen, rühmet Gottes Liebe
Ihr Menschen, rühmet Gottes Liebe, BWV 167, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.
Han vart komponert i Leipzig i 1723 for Johannes Døyparens dag, den 24. juni.
Teksten er skriven av Johann Gramann (femte sats) og ein ukjend tekstforfattar (sats 1-4).
Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert for clarino, obo da caccia, to fiolinar, bratsj og basso continuo, samt fire songsolistar (sopran, alt, tenor, bass) og firedelt kor.
Piz de Setag
Piz de Setag er eit fjell i Dei lepontinske Alpane på grensa mellom Sveits og Italia.