cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Halldis Neegaard Østbye
Bakgrunn
Østbye gifta seg med skiprodusenten Peter Østbye.
Før krigen
Østbye meldte seg i 1933 inn i Nasjonal Samling. Etter kort tid høyrte ho til den indre krinsen i partiet og ho vart partileiar Vidkun Quislings fortrulege. I 1934 vart Østbye propagandaleiar i NS Kvinneorganisasjon. I 1935 blei ho utnemnd til leiar for presse- og propagandakontoret til NS i Oslo. Østbye skreiv i 1938 Jødeproblemet og dets løsning, dette under pseudonymet Irene Sverd. Det kom i ny utgåve i 1942 og igjen i 1943. Østby bidrog til å gjere Nasjonal Samling antisemittisk.
Under krigen
Østbye var fram til 1940 sentral i partiet, men i det statsberende partiet under okkupasjonen fekk ho ingen sentral posisjon. I løpet av åra 1940–1942 vart Østbye fråtatt alle verv. Hun mista stillinga som redaktør i Fritt Folk, og vidare blei ho fråtatt vervet som leiar av Kvinnehirden. Gulbrand Lunde overtok i mai 1940 propagandaavdelinga. Om vinteren i 1944 kom Østbye tilbake i ein formell posisjon, då som leiar for det nyoppretta Antikommunistisk Institutt (AKI), som blei lagt under Kulturdepartementet. Østbye leia studiesirklar og heldt talar, og dei mange propagandaskriftene skreiv ho for det meste sjølv.
Østbye var aktiv som skribent. Ho skreiv Boken om Quisling, Englands stemme, Quislingsaken og sitatsamlinga Quisling har sagt i fire bind. Dessutan begynte ho på Nasjonal Samlings historie, som nådde å komme ut med eitt bind før krigen var slutt. I mars 1942 arrangerte ho òg ei antikommunistisk utstilling kalla «Bolsjevismen i praksis». Generelt synte ho ei brutal haldning til jødar.
Etter krigen
Østbye vart 15. mai 1945 tatt av heimestyrkar i Rendalen, der ho var på flukt saman med mannen sin og ein av pleiesønene. I desember 1948 kom saka hennar opp for Oslo byrett. Særleg merksemd blei retta mot brevet ho i oktober 1942 skreiv til Quisling om tiltak mot jødane i Noreg. Ho blei 22. desember 1948 dømt til sju års tvangsarbeid for verv i partiet, utfall mot jødane og tilfelle av angiveri.
Hans Stavrand
Hans Nikolai Stavrand var ein norsk gardbrukar og politikar frå Sandtorg i Troms som representerte Venstre og Troms fylke på Stortinget i tida 1950-1961.
Ivar Kjelstad
Ivar Andreas Johannesson Kjelstad var ein norsk spelemann frå Sunnylven. Han og broren Ola Kjelstad lærde seg å spele først og fremst av Kjellstad-Per, som var gift med farsyster deira. Kring 1900 kjøpte han seg ei hardingfele, og etter ei slags studiereise til Telemark fann han ut at det var hardingfela han ville satse på. Han reiste seinare rundt omkring i landet og heldt konsertar. Han hadde ein avansert speleteknikk, med posisjonsspel, pizzicato og flageolettar. Han skal eingong ha vorte karakterisert av Johan Halvorsen som «virtuosen blant hardingfelespelarane». I 1913 gifte han seg og kjøpte ein gard under Moldsvor i Hornindal. Kjelstad var sjukleg gjennom heile livet, og døydde i 1914, berre 46 år gamal.
Hans Stavrand
Stavrand deltok i sesongfiskeria fram til 1935, og var elles anleggsarbeidar i tida 1919-22. I 1921 gjekk han Trondenes folkehøgskule og skuleåret 1922-23 gjekk han landbruksskule på Gibostad. Frå 1927 til 1948 arbeidde han tidvis som oppmålar for jordstyret i Sandtorg herad. Han overtok farsgarden Nordvik i 1930 og dreiv denne til ein ny generasjon tok over.
Lars Sæter
Lars Sæter var ein norsk emissær, forretningsmann og politikar frå Surnadal. Sæter var i to valperiodar stortingsrepresentant frå Sør-Trøndelag og for Kristeleg Folkeparti.
Hans Stavrand
Stavrand var medlem av heradsstyret i Sandtorg frå 1932 til 1959, varaordførar 1938-40. Gjennom heile denne tida hadde han ei mengd styreverv, både i kommunal og privat verksemd, samt i organisasjonar. Ved stortingsvalet hausten 1949 fekk Stavrand fast plass på Tinget, og vart deretter attvald to gongar. Alle tre stortingsperiodane var han medlem i Sjøfarts- og fiskerikomiteen.
Lars Sæter
Liv og gjerning
Far hans var handelsmann og blekkslagar på Surnadalsøra. Sjølv gjekk han i åra frå 1914 til 1919 både folkehøgskule, middelskule, befalskurs og bibelskule. Mange år seinare, 1939, plussa han på med eksamen frå handelsskule.
Sæter arbeidde i tida 1919-27 som emissær og ungdomssekretær i Indremisjonsselskapet. Deretter var han redaktør for vekebladet Hyrden, som kom ut i Trondheim, i ti år fram til 1937. Perioden 1934-37 var han også disponent for Trøndelag misjonshotell. Sidan var disponent for Nordenfjeldske oljeselskap 1937-52, og distriktssjef i Mobil Oil A/S Norge 1952-63.
Sæter var 1933-54 medlem i Nidaros bispedømmeråd og frå 1945 til -61 bystyremedlem i Trondheim. I 1963-64 var han heradsstyremedlem i Surnadal. Både i Trondheim og Surnadal hadde han fleire leiande kommunale verv. Han var elles formann 1945-51 i Felleskommunikasjonsnemnda for Trondheim og Strinda og 1945-53 formann i Trondheim og Levanger krins av Kristeleg Folkeparti. Også styreformann 1945-55 i det kristelege dagbladet Dagsavisa i Trondheim, samt styreformann 1965-68 i Trondheim Bilruter.
Til stortingsvalet hausten 1953 stod Sæter på fyrsteplassen til Kristeleg Folkeparti i Sør-Trøndelag. Han vart vald til representant med stor margin, og attvald i 1957. I begge tingperiodane var han medlem i Samferdslekomiteen.
Royal Antwerp
Royal Antwerp Footvall Club er den eldste fotballklubben i Belgia, skipa i Antwerpen i 1880. Klubben nådde finalen i Cupvinnarcupen i 1993, der den møtte italienske Parma FC på Wembley Stadium, kampen med Parma-siger 3-1.
Sidan 1923 har Royal Antwerp spelt heimekampane på Bosuilstadion, eit stadion med 13 373 tribuneplassar. Laget spelar i kvite drakter og raude bukser.
Fylkesveg 32 i Akershus
Fylkesveg 32 i Akershus går mellom Langhus og Assurtjern i Ski kommune. Vegen er 5,2 km lang.
Bardonecchia
Landsbyen voks fram då jarnbanetunnelen Frejus vart bygt i åra 1857-71. Turismen og tollstasjonen gjev størst sysselsetjing for ibuarane i kommunen.
Snøbrett-tevlingane under Vinter-OL 2006 fann stad i Bardonecchia.
Johannes Regiomontanus
Johannes Müller von Königsberg, i dag mest kjend som Johannes Regiomontanus er ein tysk astronom og matematikar frå Königsberg. Han heitte Müller, men tok namnet Regiomontanus, ei latinisering av Königsberg. Han oppretta eit observatorium i Nürnberg i 1471 med utmerkte instrument, mekanisk verkstad og boktrykkeri. Han gav ut fleire viktige trigonometriske arbeid og utførte nøyaktige astronomiske observasjonar og utrekningar. I 1472 vart han av pave Sixtus IV kalla til Italia for å hjelpe til i arbeidet med ein kalenderreform.
Utøvande kunst
Utøvande kunst eller scenekunst er kunstformer der musikk, dans, drama og liknande blir framført for publikum. Dei er skilde frå biletkunst, som er bruken av ulike materiale til å laga fysiske eller statiske kunstgjenstandar. Utøvande kunst omfattar ei rekkje disiplinar som kan framførast for eit publikum eller for opptak, som teater og ulike typar musikk og dans.
Fylkesveg 31 i Akershus
Fylkesveg 31 i Akershus går mellom Lund og Furuset i Ski kommune. Vegen er 4,4 km lang.
Utøvande kunst
Ein kan finna døme på teater, musikk, dans, manipulasjon av gjenstandar og andre former for framføring i alle menneskelege kulturar. Musikk og dans går tilbake til førhistorisk tid, medan sirkusevner minst går tilbake til det gamle Egypt. Mange utøvande kunstformer blir utførte profesjonelt. Dei kan gå føre seg i særskilt bygde bygningar, som kulturhus, teaterbygningar og operahus, i friluft på gater, torg og festivalar, og i telt som sirkus.
Framføringar av utøvande kunst er ein type underhaldning. Medan det opphavleg berre kunne gjerast for eit publikum som var til stades ved utføringa, har utviklinga av lyd- og videoopptak det mogleg å også nyta kunsten på avstand og i ettertid.
Utøvarar
Artistar som framfører utøvande kunst for publikum blir kalla utøvarar. Nokre døme på desse er skodespelarar, komikarar, dansarar, tryllekunstnarar, sirkusutøvarar, musikarar og songarar. Utøvande kunst blir òg støtta av arbeid innan tilknytte område, som komposisjon, koreografi og sceneteknikk. Ofte endrar utøvande kunstnarar utsjånaden sin, til dømes med kostyme, sminke, scenelys og andre effektar.
Typar
Nokre former for utøvande kunst er dans, musikk, opera, teater og musikalsk teater, magi, illusjon, miming, spoken word, marionettkunst, sirkuskunst, stand-up, improvisasjon og wrestling.
Fylkesveg 30 i Akershus
Trasear: Sander – Skoro (0,8 km), Skoro – Stokstad (9,2 km)
Utøvande kunst
Typar
Det finst òg ei særleg kunstform kalla performance der kunstnarar eller hjelparar framfører kunstverk live for publikum.
Fylkesveg 30 i Akershus
Kommunar og knutepunkt
Erstatta av fylkesveg 152 og fylkesveg 154
Utøvande kunst
Teater
Teater er den greina av scenerkunst som handlar om å framføra historier framfor publikum, der ein kan bruka ei blanding av tale, gestar, musikk, dans, lyd og effektar. Teater kan ta former som skodespel, musikal, opera, ballett, kabuki, klassisk indisk dans, mummers' plays, improvisasjonsteater, komedie, pantomime, og ukonvensjonelle eller moderne former som postmoderne teater, postdramatisk teater eller performancekunst.
Dans
Innan utøvande kunst viser dans generelt til menneskeleg rørsle, typisk rytmisk og til musikk, brukt som ein form for publikumsunderhaldning i ei form for framsyning. Definisjon av kva dans er, er avhengig av sosiale, kulturelle, estetiske, kunstnariske og moralske avgrensingar og varierer frå funksjonelle rørlser (som folkedans) til kodifiserte, virtuose teknikkar som ballett.
Koreografi er kunsten å utforma dans og danseførestillingar, og einkvan som driv med dette blir kalla koreograf.
Vesten
Frå 600-talet f.Kr. byrja den klassiske perioden med scenekunst i Hellas, innleidd av tragiske diktarar som Sofokles. Desse diktarane skreiv drama som i nokre tilfelle også omfatta dans (sjå Evripides). I den hellenistiske perioden blei komediar utbreidde.
Mellom 800-talet og 1300-talet var myje utøvande kunst religiøs i natur, med historiske og moralske spel som kyrkja organiserte for å feira festdagar og andre viktige hendingar.
Renessansen
På 1500-talet fekk mange former for kunst, medrekna utøvande kunst, ei fornying etter at renessansen byrja i Italia og etterkvart spreidde seg over Europa. Nokre av desse innlemma dans, og Domenico da Piacenza skal fyrst ha brukt ordet ballo (i De Arte Saltandi et Choreas Ducendi) i staden for dansa for sine balletti eller balli. Termen blei til slutt til ballett. Den fyrste sjølvstendige balletten er Ballet Comique de la Reine av Balthasar de Beaujoyeulx frå 1581. På midten av 1600-talet commedia dell'arte blitt populært i Europa. Denne teatertradisjonen nytta mellom anna improvisasjon. I England under Elisabet I blei det også innført maskespel eller masque med musikk, dans, forseggjorte kostyme og profesjonelle teaterkompani. Stykka til William Shakespeare frå slutten av 1500-talet utvikla seg frå denne nye typen profesjonelle framføringar.
Innføringa av proscenium som del av teaterscena i Italia på 1600-talet danna grunnlaget for utforminga av teateret som det framleis blir presentert. På omtrent la puritanarane ned forbod mot å opptre i England, og dette førte til at skodespelarkunsten fekk eit avbrot der i 1660. Etter denne tida byrja kvinner å opptre i både franske og engelske drama, der menn og gutar tidlegare hadde hatt kvinneroller. Franskmennene introduserte ein formell danseundervisning på slutten av 1700-talet.
På 1700-talet førte opera buffa til at operasjangeren blei allment populære. Figaros bryllup og Don Giovanni av Mozart er landemerke for opera frå slutten av hundreåret.
Ved inngangen til 1800-taleet innleidde Beethoven og den romantiske rørsla ein ny æra som fyrst førte til grand opéra og deretter til musikalske drama av Giuseppe Verdi og Gesamtkunstwerk (totale kunstverk) i operaer av Richard Wagner. Moderne dans blei utvikla seint på 1800-talet og tidleg på 1900-talet som svar på restriksjonane innan tradisjonell ballett. Sergej Djagilev sitt dansekompani Ballets Russes (1909-1929) revolusjonerte ballet og skodespelarkunst generelt i heile Vesten, hovudsakleg gjennom Djagilev si vektlegging på samarbeid, som førte til at koreografar, dansarar, scenedesignerar, komponistar og musikarar kom saman for å revitalisera og revolusjonera ballett.
«Systemet» til Konstantin Stanislavskij revolusjonerte skodespelet i byrjinga av 1900-talet, og har framleis stor innverknad på skodespelarar for scene og film. Både impresjonisme og moderne realisme blei introdusert på scenen i denne perioden.
Med oppfinninga av film på slutten av 1800-talet og framveksten av filmindustrien i Hollywood på byrjinga av 1900-talet, blei film eit dominerande framføringsmedium gjennom heile 1900-talet.
På 1930-talet introduserte Jean Rosenthal det som skulle bli moderne scenelyssetting, og endra naturen til sceneverk medan Broadway-musikalen blei eit fenomen i USA.
Afrikansk utøvande kunst
Mange innfødde afrikanske framføringstradisjonar har rot i rituale, forteljing, rørsler og musikk. Framføringar gjekk føre seg i fellesskap med forteljarane og publikum som deltakarar i utrop og svar, ein teknikk karakterisert av at ein vokalist kjem med ein frase som deretter blir gjenteken eller svara på med ein ny frase frå dei andre utøvarane og/eller publikum. Denne tradisjonen har gamle røter i mange afrikanske kulturar.
Nord-Afrika
Den eldste dokumenterte teaterhendinga går tilbake til 2000 f.Kr. med dei seremonielle spela i det gamle Egypt. Historia om guden Osiris blei framført årleg på festivalar i heile landet, og markerere det kjende opphavet til eit langt samband mellom teater og religion. Ramesseum-papyrusen, den eldste overlevande illustrerte papyrusen, fortel om framføringa under sedhøgtida og er blitt brukt som bevis på at teatertradisjonen eksisterte før han blei utvikla i det gamle Hellas.
Vest-Afrika
Ein griot er ein vestafrikansk munnleg historieforteljar som nyttar forteljing, poesi og musikk til å formidla ættesoge og historiske forteljingar om stammene dei representerer. Ofte spelar dei instrument som kora.
Vest-Asia
Dei mest utbreidde formene for teater i den muslimske verda i mellomalderen var dokketeater (som inkluderte handdokker, skuggespel og marionettar) og pasjonsspel kjende som ta'ziya, der deltakarane synte fram episodar frå muslimsk historie. Særleg synte muslimske skodespelar fram soga om shaheed, eller martyrdommen til Ali sine søner Hasan ibn Ali og Husayn ibn Ali. Sekulære skodespel var kjende som akhraja, og er dokumenterte i adab-litteratur, men var mindre vanlege enn dei andre typane.
India
Natyashastra er ei gammal avhandling om indisk scenekunst, inkludert teater, dans, og musikk, datert til kring 200 f.Kr. til 200 e.Kr. Natyashastra verker å vera det fyrste forsøket på å utvikle teknikken, eller meir kunsten, i drama på ein systematisk måte. Avhandlinga fortel ikkje berre kva som skal portrettast i eit drama, men korleis det skal gjerast. Drama blir omtalt som ei etterlikning av menneske og gjerningane deira (loka-vritti).
Ramayana og Mahabharata kan reknast som dei fyrste kjende skodespela som oppstod i India. Desse eposa gav inspirasjon til dei fyrste indiske dramatikarane og har halde fram med å gjera det. Indiske dramatikar som Bhāsa på 100-talet f.Kr. skreiv drama som var sterkt inspirerte av Ramayana og Mahabharata.
Kalidāsa frå 1. hundreåret f.Kr. er gjerne rekna som den største dramatikken frå India. Tre kjende romantiske spel skrivne av han er Mālavikāgnimitram, Vikramōrvaśīyam og Abhijñānaśākuntala. Sistnemnde var inspirert av ei historie i Mahabharata, og er det best kjende, og er blitt omsett til fleire europeiske språk. Samanlikna med Bhāsa, som bygde mykje på eposa, kan Kālidāsa reknast som ein original dramatikar.
Den neste store indiske dramatikken var Bhavabhuti (kring 600-talet). Han skal at ha skrive dei følgjande tre verka: Malati-Madhava, Mahaviracharita og Uttar Ramacharita. Dei to siste dekker heile Ramayana-eposet. Den mektige indiske keisaren Harsha (606-648) er rekna for å ha skrive tre drama: Komedien Ratnavali, Priyadarsika og det buddhistiske dramaet Nagananda.
Kina
Det finst referansar til teaterunderhaldning i Kina så tidleg som 1500 f.Kr. under Shang-dynastiet; dei involverte ofte musikk, klovning og akrobatiske framsyningar.
Tang-dynastiet er blitt kalla «tida med 1000 underhaldningar». I denne perioden danna keisar Xuanzong ein dramaskule, kjend som Pærehagen, for å laga drama som hovudsakleg bygde på musikk.
Under Han-dynastiet oppstod skuggeteater som ei kjend form for teater i Kina.
Under Song-dynastiet var det mange populære skodespel som involverte akrobatikk og musikk. Dei utvikla seg i Yuan-dynastiet til ei meir sofistikert form med ein fire- eller femaktstruktur. Yuan-drama spreidde seg over heile Kina og vidareutvikla seg til mange regionale former. Den best kjende av desse er Beijing-opera, som framleis er populær.
Thailand
I Thailand har det vore ei tradisjon sidan mellomalderen å syna fram skodespel baserte på indiske epos. Særleg teaterversionen av det thailandske nasjonaleposet Ramakien, ein versjon av den indiske Ramayana, er framleis populær.
Japan
På 1400-talet fanst det små kompani av skodespelarar i Japan som framførte korte, til tider vulgære komediar. Leiaren til eit av desse kompania, Kan'ami (1333-1384), hadde ein son, Zeami Motokiyo (1363-1443), som blei rekna som ein av dei beste barneskodespelarane i Japan. Då kompaniet til Kan'ami hadde ei framføring for den japanske shogunen Ashikaga Yoshimitsu (1358-1408), bad han om at Zeami måtte få ei hoffutdanning for kunsta si. Etter at Zeami etterfølgde faren sin, heldt han fram med å framføra og utvikla stilen sin til det som i dag er no-drama. Med pantomime og vokal akrobatikk har no-stilen blitt ei av dei mest raffinerte formene for teaterutøving i Japan.
Etter ei lang tid med borgarkrig og politisk uro blei Japan sameint og fredeleg under shōgun Tokugawa Ieyasu (1600-1668). Ein veksande kjøpmannsklasse kravde si eiga underhaldning. Den fyrste typen teater som blomstra var ningyō jōruri (vanlegvis kalla bunraku). Grunnleggjaren av og hovudbidragsmannen til ningyō jōruri, Chikamatsu Monzaemon (1653-1725), gjorde teaterforma til ei sann kunstform. Ningyō jōruri er ei svært stilisert form for teater med dokker, i dag omtrent 1/3 av storleiken til ein menneske. Dokkeføraren trener heile livet til å bli ein meister innan kunstforma som kan styra hovudet og høgrearmen til dokka og kan visa andletet sitt under framsyninga. Dei andre dokkeførarane, som styrer dei mindre viktige lemmene til dokka, dekker seg og ansiktet sitt tl i eit svart kostyme, for å understreke at dei er usynlege. Dialogen blir handtert av ein einskildperson, som bruker ulike tonar av røyst og talemanerar til å simulera ulike karakterar. Chikamatsu skreiv tusenvis av drama under si levetid, og ei rekkje av dei blir framleis nytta i dag.
Kabuki byrja kort tid etter bunraku, etter soga av ein skodespelar som heitte Okuni og levde kring slutten av 1500-talet. Det meste av materialet til kabuki kom frå no og bunraku, og dei uregelmessige, danseaktige rørsla stammar òg frå bunraku. Skodespelaren blir trente innan mange ulike felt, som dans, song, pantomime og til og med akrobatikk. Kabuki blei fyrst utført av unge jenter, deretter av unge gutar, og ved slutten av 1500-talet bestod kabuki-kompani berre av menn. Mennene som portretterte kvinner på scenen var spesielt trent til å få fram essensen av ei kvinne i subtile rørsler og gestar.
Historie i Amerika
Dei ulike urfolka i Nord-Amerika hadde seremoniell utøvande kunst som kunne omfatta dans, musikk, forteljing, dokketeater, heilage klovnar, tricksterar og gjeveseremoiar kjende som potlatch. Ein del slike seremonielle høve finst framleis, til dømes ved powwowar som fører mange ulike grupper saman og kan omfatta tromming, song og dans.
Historie i Oseania
Melanesisk dans syner ofte fram eit kulturelt tema om maskulinitet der leiarskap og særskilde evner er viktige for å bidra til samfunnet. Desse dansane viser gjerne eigenskapane til ein mann som krigar; men dei kan òg syna fram vinsten i å oppmuntra til konfliktløysing eller lækjing. Kostyma til dansarar som speler roller kan omfatta store masker og umenneskelege karaktertrekk som etterliknar mytiske figurar. Musikken kan òg fungere som ei stemme for desse magiske personane.
Trøftskogen kapell
Trøftskogen kapell er ei tømra langkyrkje frå 1931 på Trauten i Nord-Odal. Sjølv om ein i dag som oftast skriv stadnamnet Trautskogen, vert den gamle skrivemåten Trøftskogen ofte nytta for kapellet.
Beatin' the Odds av Molly Hatchet
Beatin' the Odds er det tredje studioalbumet til det amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet, gjeve ut i 1980. Dette er det første albumet deira med den nye vokalisten Jimmy Farrar, som erstatta Danny Joe Brown. I følgje Allmusic fekk dette bandet til å miste noko av drivkrafta dei hadde hatt, og hadde berre enkelte høgdepunkt. Bandet spelte mellom anna Creedence Clearwater Revival-songen «Penthouse Pauper».
Trøftskogen kapell
Trautskogen fekk hjelpekyrkjegard før kapellet vart bygd. Frå 1862 til 1878 var det gravplass ved Hagajordet, og frå 1878 til 1932 ved Gammeldalsrud. Kyrkjegarden ved kapellet vart teken i bruk i 1932, året etter at kapellet vart innvigd.
Beatin' the Odds av Molly Hatchet
Ei ommastra utgåve av albumet kom ut i 2008 på Rock Candy Records med fire konsertopptak som bonusspor.
Fylkesveg 34 i Akershus
Fylkesveg 34 i Akershus går mellom Bru og Fjell i Ski kommune. Vegen er 3,2 km lang.
Ulvsjön
Ulvsjön er ein innsjø i Nackareservatet, like nord for Älta i Nacka kommun i Södermanland i Sverige. Innsjøen vert drenert til Söderbysjön, og er ein fin skogssjø med badehøve.
Sörmlandsleden passerer like nord for innsjøen.
Asbjørn Solberg
Peder Asbjørn Solberg var ein norsk bonde og politikar. Han var fødd og delvis oppvaksen i Oslo og busett på Degernes i Østfold. Solberg representerte Kristeleg Folkeparti på Stortinget frå 1945 til 1961.
Liv og gjerning
Solberg var son til ein gardbrukar i Rakkestad. Han gjekk i 1911-12 Smaalenenes amts skogskule. I 1913-14 var han avmålar for Saugbrugsforeningen i Halden og 1915-16 heradsblinkar i Rakkestad og Degernes. Frå 1917 til -20 var han heradskasserar og likningssekretær i Degernes. I 1918 tok han over svigerfaren sin gard i Degernes.
Før krigen hadde Solberg ei rekke lokale verv, mellom anna var han formann i likningsnemda, skulestyret og overformynderiet. Han hadde også leiarverv i indremisjonen og santalmisjonen. Heilt mot slutten av andre verdskrigen var han sambandssjef for heimestyrkane i Degernes. Frå 1946 til -65 var han styreformann i Rakkestad og Degernes brannkasse.
Solberg var ordførar i Degernes i 1945. Hausten 1945 kom han inn på Stortinget som representant for Kristeleg Folkeparti i Østfold, og var fast representant i fire periodar fram til 1961. Frå 1961 til 1965 var han fyrste vararepresentant. På Stortinget var han 1945-49 medlem i Post-, telegraf- og kystfartskomiteen, 1950-53 i Skog-, vassdrags- og industrikomiteen, samt 1958-65 i Landbrukskomitéen.
Jimmy Farrar
James Edwin Farrar var ein songar, låtskrivar og musikar fødd i LaGrange i Georgia, og den opphavlege songaren i bandet Raw Energy. Han var òg den andre songaren i det amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet frå 1980 til 1982, og i nyare år i Gator Country.
Tullingesjön
Tullingesjön er ein innsjø som ligg mellom Tullinge og Tumba i Botkyrka kommun sørvest i Storstockholm.
Tilløpet til Tullingesjön er Tumbaån og Älvestaån frå Tumbasida i vest. Tullingesjön har, sidan utgravinga av Flottsbro kanal på 1700-talet hatt samband med Mälaren, utløpet er i nord, via Flottsbro kanal til Albysjön, og vidare via Fittjaviken til Vårbyfjärden i Mälaren.
På Tullingesida ligg Tullinge kyrka og Tullinge gard. Stendalsbadet er ein populær badeplass, og ligg langs breidda ein dryg kilometer lengre nord. På sørsida av innsjøen går Huddingevägen og pendeltogbanen Södertälje–Stockholm–Märsta.
På Tumbasida, låglandet, ligg Vita villorna og Röda villorna, som opphavleg vart oppført for tilsette ved Seperator, seinare Alfa Laval, men er no utleigeleiligheiter disponert av Botkyrkabyggen.
Joshua Wilbur
Utdanning og forsking
Wilbur har mastergrad i lingvistikk frå Universitetet i Leipzig med eit verk om kildinsamisk (2008) og doktorgrad i same fag frå Universitetet i Kiel med eit arbeid om pitesamisk (2013). Han er redaktør av skriftserien Samica (saman med Thomas Mohnike og Michael Rießler). År 2014 publiserte han den tredje og til no mest omfattande grammatikken over pitesamisk (dei første var skrivne av Eliel Lagercrantz og Juhani Lehtiranta). Wilbur var også redaktør for Pitesamisk-svensk ordbok frå 2016, som inneheldt det første utkastet til ein normert ortografi for pitesamisk. I 2019 vart denne ortografien offisielt godkjent. .
Markoosie Patsauq
Markoosie Patsauq var ein kanadisk inuittisk forfattar frå Inukjuak i Nunavik nord i Quebec. Han er best kjend for Harpoon of the Hunter (ᐊᖑᓇᓱᑦᑎᐅᑉ ᓇᐅᒃᑯᑎᖓ), den fyrste romanen på inuktitut til å bli utgjeven. Romanen blei skriven etter, men gjeven ut før (1970), enn Mitiarjuk Nappaaluk sin Sanaaq.
Joshua Wilbur
Utdanning og forsking
Wilbur arbeider med språkteknologi, språkdokumentasjon, deskriptiv lingvistikk, språksosiologi og, som medforfattar til ein ortografi og ei ordbok, med språkplanlegging.
Markoosie Patsauq
Liv og virke
Patsauq blei fødd nær Inukjuak i Quebec. Familien hans var ein av dei som blei tvangsflytta til Resolute i Nortdvestterritoria under High Arctic relocation-programmet i 1953. Han gjekk seinare på high school i Yellowknife.
Patsauq skreiv oppvekstromanen Harpoon of the Hunter i 1969 medan han verka som flygar (den fyrste inuittiske flygaren i Canada), medan han sat vêrfast. Han brukte stoff han hadde høyrd og spurt seg fram til frå familiemedlemmar og eldre i lokalsamfunnet sitt. Forteljinga kom ut som framhaldsroman i det inuittiske bladet Inuttituut, og blei gjeven ut i ei engelsk omsetjing utført av Patsauq i 1970. Den engelske utgåva blei omsett til ukrainsk og gjeven ut i 1974 av forlaget Veselka. Ho blei også omsett til dansk og tysk. Det kom ut ei fransk omsetjing i 2013, og omsetjingar til hindi og marathi i 2015. Det er sidan gjort forsøk på å laga nye omsetjingar frå den opphavleg inuktitut-teksten.
Patsauq skreiv også noveller og sakprosa, men ingen av dei andre verka hans blei så godt kjende som Harpoon of the Hunter.
Han døydde i mars 2020 i heimen sin i Inukjuak.
Hulk
Givanildo Vieira de Souza, eller Hulk  er ein brasiliansk fotballspelar som i 2014 spela for Zenit St. Petersburg i den russiske fotballigaen, og for landslaget til Brasil. Han har vorte seriemeister i Portugal med Porto fire gonger, i 2008/09-, 2010/11-, 2011/12- og 2012/13-sesongen, og var med å vinna Europaligaen med Porto i 2010/11-sesongen. Med Brasil var han med på å ta OL-sølv i 2012. Han var toppskårar i den portugisiske toppdivisjonen i 2010/11-sesongen og vart kåra til årets spelar i den portugisiske ligaen i 2010/11- og 2011/12-sesongen. I 2012/13-sesongen vart han kåra til årets spelar i den russiske toppdivisjonen. Han var Zenit sin toppskårar i ligaen i 2013/14-sesongen.
Molly Hatchet
Molly Hatchet er ei USA-amerikansk southern rock-gruppa skipa av gitaristen Dave Hlubek i Jacksonville i Florida i 1971. Bandet er mest kjend for hitten «Flirtin' with Disaster» frå 1979.
1970-åra
Molly Hatchet vart skipa av gitarist Dave Hlubek i 1971. Bandet oppstod og hadde base i Jacksonville i Florida og hadde same inspirasjonskjelder som den meir kjende southern rock-gruppa Lynyrd Skynyrd.
Fylkesveg 35 i Akershus
Tidlegare har vegen vore del av fylkesveg 154.
Molly Hatchet
1970-åra
Bandet gav ut debutalbumet, Molly Hatchet i september 1978. Songen «Dreams I'll Never See» (ein coverversjon av The Allman Brothers Band-songen «Dreams» frå 1969) vart spelt ein del på AOR-radio.
Molly Hatchet vart etterfølgd av Flirtin' with Disaster i september 1979 der tittelsongen vart ein ny AOR-hit, og det same vart opningssporet på albumet, «Whiskey Man». Molly Hatchet turnerte etter kvart album og bygde ein stadig større fanbase. Frontmannen og songaren Danny Joe Brown slutta i bandet i mai 1980 på grunn av diabetes og andre årsaker, men kom attende to år seinare.
1980-åra
Etter at Danny Joe Brown slutta i Molly Hatchet, skipa han The Danny Joe Brown Band. Brown vart erstatta i 1980 av vokalisten Jimmy Farrar, frå LaGrange i Georgia. Stilen deira endra seg noko frå southern rock-stilen på dei første albuma då Farrar kom inn i bandet. Farrar hadde ei anna type røyst enn Danny Joe Brown og stilen gjekk i ein hardare retning. Etter suksessen med det neste albumet, Beatin' the Odds frå september 1980, gjekk bandet bort frå southern rock-stilen frå dei første albuma.
Innan 1981 hadde Molly Hatchet utvikla seg til eit beintfram rockeband med ein glattare produksjon, som kom til syne på Take No Prisoners (november 1981). Bandet vart verande eit suksessrikt konsertband.
Johann Elert Bode
Johann Elert Bode var ein tysk astronom, kjend for omformuleringa og populariseringa av Titius–Bode-lova. Bode fann omlaupet til Uranus og føreslo namnet på planeten.
Bode var direktør for observatoriet i Berlin frå 1786 til 1825. Han grunnla 1776 Berliner Astronomisches Jahrbuch.
Molly Hatchet
1980-åra
Farrar slutta i så gruppa og Brown kom attende. Farrar spelte seinare med andre medlemmar i Molly Hatchet i Southern Rock Allstars og Gator Country. Brown kom inn att i bandet i mai 1982.
I mars 1983 bestod besetninga av Brown, Hlubek, Holland, Roland, West og Borden, som gav ut albumet No Guts...No Glory.
Sommaren 1983 turnerte Hatchet med eit anna band frå Jacksonville, Blackfoot. Men like før ein konsert i Kansas City i Kansas, valde Brown, Holland og Roland å slutte i bandet, og berre Hlubek, Borden og West var att til å spele konserten. Etter ei kjapp øving bak scenen, tok Blackfoot-medlemmet Rickey Medlocke plassen til Brown framme på scenen og gitaristen deira, Charlie Hargrett, tok over på gitar. Brown og dei to andre kom attende til turneen dagen etter.
I november gav dei ut albumet The Deed Is Done, som var eit meir streit poprockalbum, enn dei tidlegare albuma deira, og Bruce Crump kom attende på trommer.
I november 1985 kom det doble konsertalbumet Double Trouble Live ut, før bandet vart droppa frå plateselskapet sitt, Epic.
Hlubek, som seinare innrømde at han sleit med dopmisbruk, slutta i Molly Hatchet i januar 1987. Han vart erstatta avBobby Ingram, som hadde sunge korvokal på Double Trouble, og spelt gitar i Danny Joe Brown Band. Tidlegare hadde han òg spelt med Brown i Rum Creek.
1990-åra
8. juli 1990 annonserte Molly Hatchet, som hadde blitt droppa av Capitol etter at albumet Lighting Strikes Twice hadde seld dårleg, at ein konsert i Toledo i Ohio kom til å bli avslutningskonserten deira, og at bandet kom til å gje seg.
Neper
Neper er ei måleining som vert nytta for å gje nivåskilnad mellom to amplitudar ved demping av harmoniske svingingar og bølgjer. Eininga har symbolet Np og er kalla opp etter John Napier.
Molly Hatchet
1990-åra
Samlealbumet Greatest Hits kom ut på Epic, med to nyinnspelinte songar hausten 1990. Albumet selde til gullplate.
Stølsdal kraftverk
Kraftverket har 17 MW installert effekt som kraftverk og 2x3 MW installert pumpekapasitet. Vatnet frå mellom anna Vassbottvatnet kan bli pumpa opp til det såkalla 600-metersnivået, der Sandsavatnet er hovudmagasin, og vidare nyttast i Kvilldal kraftverk. Pumpinga forbruker ca 7 GWh i året. Når verket blir drive som vanleg kraftverk, nyttar det eit fall på 103 meter frå Kvivatnet og Bjørndalsvatnet.
Neper
Neper er gjeve som
Néi Epivátes
Néi Epivátes (gresk Νέοι Επιβάτες) er ein distriktsby i periferieininga Thessaloníki i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Néi Epivátes høyrer til kommunaleininga Thermaikós i kommunen Thermaikós.
Neper
der x_1 og x_2 er verdiane ein vil ha tak i, og ln er den naturlege logaritmen.
Molly Hatchet
1990-åra
Første halvdelen av 1990-åra spelte Molly Hatchet eit utval konsertar og turnear, men gjekk ikkje i studio att før i 1995, då dei byrja å arbeide i eit nytt studio med den tyske produsenten Kalle Trapp.
Stølsdal kraftverk
Vassbottvatnet blir brukt som reguleringsmasgasin for pumpestasjonen. Vatnet blir regulert mellom 475 og 470 moh.
Molly Hatchet
1990-åra
I april 1995 slutta Brown igjen i gruppa etter stadige helseproblem, og Jimmy Farrar vart igjen henta attende for nokre veker for å fronte gruppa og «legitimere» den dåverande besetninga. Men publikum reagerte ikkje særskild positiv til Farrar og Ingram og Brown valde å hente vikaren til Brown frå 1992, Phil McCormack, som permanent erstattar. McCormack fronta bandet for det neste albumet deira, Devil's Canyon (juni 1996).
Resten av 1990-åra var det ingen i bandet som hadde spelt i Molly Hatchet før 1984. Bobby Ingram leigde, og fekk så i 2000, varemerkeretten til namnet på bandet. På dette tidspunktet bestod bandet av vokalisten Phil McCormack, gitaristane Bobby Ingram og Bryan Bassett, klaverspelaren John Galvin, bassisten Andy McKinney og trommeslagaren Mac Crawford. I 1998 spelte denne besetninga inn albumet Silent Reign of Heroes (juni 1998).
Tyresö-Flaten
Tyresö-Flaten er ein innsjø i Tyresö kommun i landskapet Södermanland i Sverige, og Tyresån-vassdragets djupaste innsjø med sine 25 meter. Innsjøens tilløp kjem frå Långsjön via Gammalströmmen, og utløpet går til Albysjön via Nyfors.
Molly Hatchet
1990-åra
I 1997 byrja klaverspelaren Tim Donovan å vikariere for Galvin på konsertane deira og Sean Shannon vart den nye trommeslagaren i gruppa i 1998, etter at Crawford slutta. I 1999 reiste bandet frå kyst til kyst i lag med Charlie Daniels and the Volunteer Jam.
Get Lucky av Mark Knopfler
Get Lucky er det sjette soloalbumet til den britiske musikaren Mark Knopfler, gjeve ut 14. september 2009 i Europa av Mercury Records, og den 15. september i USA av Reprise Records. Albumet vart gjeve ut i fire format, ein CD, ein avgrensa CD/DVD Digipak, ein luksusboks og ein dobbel vinyl. Get Lucky fekk generelt god kritikk, og nådde topp 3 på listene i Danmark, Tyskland, Italia, Nederland, Noreg og Polen. Albumet nådde niandeplassen i Storbritannia og 17. plassen i USA.
Tyresö-Flaten
Innsjøen er særs næringsrik, noko som kjem av gamle avløpssynder, men òg på grunn av stor tilførsel av overflatevatn frå nærliggande tettbusetnad (Krusboda), samt oppstraumsliggande innsjøar i Tyresö, Haninge, Huddinge og Stockholm.
Molly Hatchet
1990-åra
Den tidlegare Hatchet-songaren Danny Joe Brown sleit med diabetes og etterverknadane etter eit hjerneslag, men klarte å vere med på scenen ein siste gong under Jammin' for DJB, ein konsert til inntekt for Brown sett i stand av den tidlegare Hatchet-bassisten Riff West den 18. juli 1999 i Orlando i Florida. Han avslutta konserten med å syngje «Flirtin' with Disaster».
Get Lucky av Mark Knopfler
Innspeling
Get Lucky vart spelt inn i British Grove Studios i London mellom oktober 2008 og mars 2009.
Molly Hatchet
2000-åra
I 2000 gav bandet ut Kingdom of XII, som vart spelt inn og gjeve ut i Europa, og bandet turnerte i Europa for å marknadsføre albumet. Det kom ut i USA i juni 2001. Etter innspelinga kom gitaristen Russ Maxwell inn etter at Bassett slutta i gruppa for å bli med att i Foghat, før Shawn Beamer (frå Southern Rock Rebellion) erstatta Sean Shannon hausten 2001. Bassisten Jerry Scott (tidlegare i bandet til Brian Howe) kom inn tidleg i 2002, då McKinney slutta.
Tyresö-Flaten
I Tyresö-Flaten er det forbode med motorbåttrafikk, og Tyresö fiskevårdsförening administrerer fiske og fiskekort. Ein stor del av innsjøen er eigd av Stockholm by. Sørbreidda, som går frå Gammalströmmen fram til utløpet i Nyfors, er ein del av avgrensinga mot Tyresta nasjonalpark.
Molly Hatchet
2000-åra
Same året tok Ingram ein kort pause frå turneringa etter å ha fått eit hjarteinfarkt, og bandet frotsette med berre Maxwell som gitarist.
Get Lucky av Mark Knopfler
Utgjeving
Get Lucky vart gjeve ut 14. september 2009 i fire format. Standardversjonen for den internasjonale marknaden var ein CD med elleve songar. Den avgrensa versjonen var ein CD/DVD Digipak, som omfatta ei omvising i British Grove Studio oav Knopfler og Chuck Ainlay. Luksusboksen inneheldt tre graverte pokerchips, to merka pokerterningar, ein gitartabulator for tittelsporet, to 180 grams vinylplater, ein kopi av ein konsertbillett og ein DVD med eit akustisk spor framført live, ein videoturné i British Grove Studios med intervju og ein 20 minuttar kortfilm. Vinylutgåva var ei dobbel vinylplate.
Molly Hatchet
2000-åra
Eit konsertopptak frå 2000, Locked and Loaded, kom ut i mars 2003 og i januar 2004 kom samleplata 25th Anniversary: Best of Re-Recorded.
Get Lucky av Mark Knopfler
Komposisjon
Songen «The Car Was the One» er basert på ei soge i The Unfair Advantage, ein sjølvbiografi av racerbilføraren Mark Donohue.
Iver Hole
Iver Hole er ein norsk skulemann og tidlegare idrettsutøvar frå Spikkestad i Akershus. Han var norsk rekordhaldar i diskoskasting frå august 1970 til september 1971. Åra 1968-75 deltok han i 12 landskampar. Hole var i alle år medlem i IK Tjalve.
Molly Hatchet
2000-åra
Bassisten Jerry Scott vart erstatta av J.J. Strickland i mai 2003 før Tim Lindsey, tidlegare i Lynyrd Skynyrd, The Rossington Band, Artimus Pyle Band og The Mind Garden (med Dave Hlubek) tok over i februar 2004. Maxwell slutt månaden etter og Jake Rutter tok hans plass.
Iver Hole
Hole kasta diskosen 50,40 meter i 1966. To år seinare flytta han den personlege rekorden til 51,30 m. Etter å ha forbetra seg seg til 53,10 m sommaren 1970, nådde han sensasjonelle 59,54 meter i Malmö den 11. august. Under særleg gunstige kast-tilhøve vart han andremann i eit stemne der Ricky Bruch sigra med 65,75 m. I det same stemnet sette Tormod Lislerud norsk rekord med 57,18 m, før Hole kom med sitt rekordkast. Lislerud tok over som norsk rekordhaldar i september 1971.
Molly Hatchet
2000-åra
Warriors of the Rainbow Bridge (mai 2005) vart spelt inn med Hlubek attende i bandet etter at Rutter hadde slutta. Ein annan gitarist, Jimbo Manion, spelte i lag med Ingram fram til Hlubek hadde fullført andre plikter han hadde og kunne kome attende i bandet på fulltid.
Danny Joe Brown døydde 10. mars 2005 i heimen sin i Davie i Florida, 53 år gammal som følgje av nyresvikt. 19. juni 2006 døydde gitaristen Duane Roland i heimen sin i St. Augustine i Florida, òg han 53 år gammal.
Iver Hole
På 1980-talet var Hole trenaren til Jorunn Tangen, som han vart gift med i 1987. Seinare trente han også Mette Bergmann.
Molly Hatchet
2000-åra
Våren 2006 var David «Dino» Ramsey vikar for songaren McCormack, som var blitt sjuk.
Get Lucky av Mark Knopfler
Mottaking
William Ruhlmann meldte albumet for AllMusic og gav albumet tre og ei halv av fem stjerner, og skreiv at sjølv om den Glasgow-fødde Knopfler har dei keltiske røtene i orden, «verkar han å prøve å skape sitt eige pseudo-tradisjonelle repertoar av det som ofte høyrest ut som gamle folkeviser».
Iver Hole
Medaljar i noregsmeisterskap
Hole var lærar ved Spikkestad ungdomsskole frå 1966. Frå 1983 til han gjekk av med pensjon i 2014 var han rektor ved Slemmestad ungdomsskole.
Get Lucky av Mark Knopfler
Mottaking
I meldinga si for PopMatters gav Michael Kabran albumet sju av ti stjerner, og skreiv at albumet er «fylt med brusande strykarar, lette melodiar, bluesaktige gitarbitar og dei vanlege smarte tekstane til Knopfler». Kabran skreiv til slutt at «Knopfler har skapt ei behageleg samling av blues-shuffles, countryaktige balladar og keltisk-aktige folkeviser, som fortener merksemd og kanskje viktigaste, fortener å stå på eiga hand».
Molly Hatchet
2000-åra
I 2008 byrja klaverspelaren John Galvin å delta på konsertane deira att etter at helseproblema til Hlubek hindra han frå å spele på alle konsertane deira.
Get Lucky av Mark Knopfler
Mottaking
I meldinga si for Sound & Vision gav Mike Mettler albumet fire og ei halv av fem stjerner, og skreiv at Knopfler «held fram å utvikle seg som historieforteljar som aldri er redd for å styre unna rocketriks for utforske dei britiske røtene sine».
Molly Hatchet
2000-åra
Studioalbumet Justice kom ut i juni 2010, etter å ha blitt spelt inn i Tyskland for SPV Records, GmbH.
Get Lucky av Mark Knopfler
Mottaking
I meldinga si for AbsolutePunk gav Thomas Nassiff albumet ein score på 95 %, og hylla den «forfriskande innsikta» og «fenomenale låtskrivinga» på albumet.
Molly Hatchet
2000-åra
I 2011 hadde trommeslagaren Shawn Beamer eit hjarteinfarkt og ein Scott Craig vart henta inn som vikar. I 2013 kom Beamer attende til bandet.
Get Lucky av Mark Knopfler
Mottaking
I meldinga si for Rolling Stone gav Michael Tremmel albumet fire av fem stjerner.
Molly Hatchet
2000-åra
Frå 2014 til 2019 var det ei rekkje tidlegare dødsfall blant tidlegare Hatchet-medlemmar. Bassisten Riff West døydde 19. november 2014, 64 år gammal etter lengre tids sjukdom etter ei bilulukke. Trommeslagaren Bruce Crump døydde 16. mars 2015, 57 år gammal etter mange år med strupekreft. Bassisten Banner Thomas døydde 62 år gammal etter komplikasjonar med lungebetennelse og revmatoid artritt den 10. april 2017. Dave Hlubek døydde av eit hjarteinfarkt 2. september 2017, 66 år gammal. Jimmy Farrar, som var frontmann frå 1980 til 1982, døydde av hjartesvikt 29. oktober 2018, 67 år gammal. Songaren Phil McCormack døydde 26. april 2019, 58 år gammal. McCormack vart erstatta av songaren Jimmy Elkins.
Get Lucky av Mark Knopfler
Mottaking
På Metacritic har Get Lucky ein score på 63, som tyder at albumet generelt har fått grei kritikk.
Molly Hatchet
2000-åra
Steve Holland (born in 1954), det siste originale medlemmet av Molly Hatchet, døydde 2. august 2020, 66 år gammal.
Medlemmar
Noverande medlemmar
Saurdal kraftverk
Saurdal kraftverk er eit vasskraftverk i Ulla-Førreverka i Suldal kommune i Rogaland fylke. Kraftverket blei sett i drift i 1986. Verket utnyttar eit fall på 465 meter frå Blåsjø.
Eigar er Lyse produksjon, Statkraft, Skagerak Kraft og AEP.
Bakgrunnsstoff
Saurdal Hydroelectric Power Station
Tullan
Tullan er ein innsjø som ligg på grensa mellom kommunane Salem og Södertälje i landskapet Södermanland i Sverige. Tullan inngår i Bornsjöns naturreservat.
Sør for Tullan går motorvegen E20, og nord for innsjøen går den gamle Södertäljevägen (ein gong Gamla Göta landsväg). Ein vert minna om dette ved milepålen med teksten «3 MIL IFRÅN STOCKHOLM», som står i nærleiken av torpet Hagen, der ein liten bit av den gamle landsvägen er bevart. Milepålen vart sett opp på 1750-talet av landshøvdingen Theodor Ankarcrona, og vart renovert i 2004 av Salems Hembygdförening.
Kommunegrensa mellom Salem og Södertälje går midt over innsjøen. Tullan er ein forholdsvis djup innsjø, med særs god vasskvalitet. Ein art av kransalger lever i Tullan, noko som kjem av den gode vasskvaliteten. Drenering av innsjøen går til Bornsjön, som er reservevasskjelde for Stockholm. Tullan inngår i verneområdet til Bornsjön.
Omgjevnadane kring innsjøen består av kupert barskog med innslag av hällmarksskog og noko dyrka mark. Rundt utløpet er det parti med lauvsumpskog. Det er òg noko myrlandskap i området, som ved Getasjön på sørsida og ved Loringe i nord. I endane av sjøen er det større bestandar av særs gammal gran og furu. Ved Tullan hekkar dei mindre vanlege fugleartane fiskeørn og storlom.
Ajía Triáda i Thessaloníki
Ajía Triáda (gresk Αγία Τριάδα) er ein distriktsby i periferieininga Thessaloníki i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Ajía Triáda høyrer til kommunaleininga Thermaikós i kommunen Thermaikós.
NM i orientering 1994
Noregsmeisterskapen i orientering 1994 vart avvikla dagane frå 15. til 18. september i Eiker i Buskerud. Menn og kvinner tevla i normal og kort løype, samt stafett.
Normal løype - 15 km
<br style="clear:both;" />
Kort løype
<br style="clear:both;" />
Normal løype – 9,5 km
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
Eginald Schlattner
Dei fire romanane han har gjeve ut så langt handlar om livet til dei rumenske tyskarane, særleg dei transylvanske saksarane på 1900-talet, på ein sjølvbiografisk måte. Verka er prega av til tider bisarre omstende og endringar i karakterane. Forteljarfiguren er i alle høve ein gut eller ung transylvansk saksar av borgarleg opphav, der lesaren kan kjenna att trekk ved forfattaren. Verka hans er blitt lovprisa av kritikarar.
Verk
Romanar
Andre tekstar
Nikolaj Przjevalskij
Nikolaj Mikhajlovitsj Przjevalskij var ein russisk oppdagar som utforska Sentral- og Aust-Asia. Sjølv om han aldri nådde ønskemålet sitt, den heilage byen Lhasa i Tibet, reiste han gjennom område som då var ukjende i Vesten, som nordlege Tibet, Amdo (no Qinghai) og Dzungaria (no nordlege Xinjiang). Han skildra fleire dyr og plantar for vitskapen, og przewalskihest og przewalskigaselle er kalla opp etter han.
Liv
Przjevalskij var fødd i Smolensk i ein adeleg polonisert kviterussisk familie. Han hadde skulegangen sin der og ved Krigsakademiet i Sankt Petersburg. I 1864 blei han lærar i geografi ved junkerskulen i Warszawa. I 1867 blei han send av den russiske generalstaben til Aust-Sibir for å utføra ei statistisk-topografisk skildring av Ussuri-området.
I åra 1870-73 drog han på si første store oppdagingsferd, i Indre Asia på oppdrag av det geografiske selskapet i Sankt Petersburg, med berre tre menn i følgjet og små finansielle ressursar. Reisa gjekk frå Kjakhta over Beijing gjennom Ordosområdet langs Den gule floden til Alashan. Derfrå reiste han tilbake til Kalgan, der han overvitra, før han i 1872 trengde gjennom Gansu mot vest. Han drog forbi Koko Nor og gjennom den dyrerike høgsletta Zajdam, og kom, etter å ha stige over grensefjella i nordlege Tibet, til Murussu, det øvre løpet til Yangtze-elva, der han i januar 1873 på grunn av mangel på berarar var nøydd til å venda tilbake over Alashan til Urga (Ulan Bator). Berre 27 dagsreiser var att til målet hans, Lhasa.
I mai 1876 la han ut på ein ny ekspedisjon til indre Asia. Hovudmålet med ferda var å undersøka Lop Nor og Tibet. Ekspedisjonen hans gjekk gjennom eit nesten heilt ukjend område frå Kulja (Yining) i Ilidalen til Tarim-elva og via denne til Lop Nor, som truleg ingen europear hadde sett sidan Marco Polo si tid. Deretter drog ekspeditionen søraustover til Altyn-Tagh (sjå Kunlun), men ettersom Przjevalskij ikkje kunne koma til Tibet denne vegen, vende han tilbake til Kulja i juli 1877.
Etter eit nytt forsøk som måtte brytast av i slutten av same året då Przjevalskij blei sjuk, byrja han i 1879 sin tredje stora ekspedisjon. Frå Zajsan gjekk han over Barkul til Hami, passerte Gobiørkenen og oasen Satschou, steig over fjellkjeda Nanshan, og nærma seg ruta frå 1872-73; men ettrsom han heldt seg lengre vest, lukkast han i å koma tre breiddegrader lengre sør og koma 267 km unna Lhasa, då han blei beden av sendebod frå Dalai Lama om å venda tilbake. Under store strabaser, gjennom sterk kulde, snø og stormar kleiv Przjevalskij over den over 4 000 meter høge fjellkjeda Kunlun, som han på denne staden kalla Marco-Polo-fjellet.