cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rasjid Nurgalijev
Nurgalijev vart fødd i Zjetygare (kas. Джетыгара) i Kasakhstan og gjekk på skule i Karelia. I 1979 vart han uteksaminert frå universitetet i Petrozavodsk med ein høgare grad i økonomi. Etter å ha jobba som lærar gjekk han inn i KGB i Karelia i 1981. Karrieren hans i etterretningstenesta nådde eit høgdepunkt då han vart ein visedirektør for FSB i 2000. I 2002 vart han viseinnanriksminister, og 2. januar 2004 innanriksminister i den russiske føderasjonen. Han er gift og har to born.
Vanylvsgapet
Vanylvsgapet er eit 7-8 kilometer langt og 5-6 km breitt sund eller sjøstykke på Sunnmøre. Det ligg mellom Stadlandet i Nordfjord og øyane Kvamsøya og Riste i Sande kommune. Sundet strekker seg frå Rivjehornet og Haugsholmen i sør og ut mot Norskehavet. Største djupna er 276 m, lengst inne.
Ryuji Hirota
Ryuji Hirota er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane FC Gifu og Gainare Tottori.
Journey
Journey er eit eventyrdataspel frå 2012. Spelet vart utvikla av indieselskapet Thatgamecompany for PlayStation 3.
I spelet kontrollerer spelaren ein avatar, som er ute i ein stor ørken på ei reise mot eit fjell i horisonten. Denne reisa er det spelet går ut på og skildrar. På reisa møter ein andre spelarar som ein hjelper og får hjelp av. I spelet er det umogleg å vera til hindring for andre, og for andre å vera til hindring for ein. I motsetnad til andre spel der fleire spelarar kan møta kvarandre i spelet, er det ikkje lagt opp til det på same måten i dette spelet; den einaste måten å kommunisera på er ved hjelp av ein musikktone ein kan variera utan særleg presisjon. Ein får heller ikkje vita kven ein har spelt med før spelet er slutt. I tillegg til andre spelarar finst det òg andre vennlege og fiendtlege skapningar i spelet. Spelet er heilt utan dialog, og dei einaste gongene det er noko tekst er i byrjinga og slutten.
Handlinga i spelet er designa rundt Joseph Campbell sin narrative teori om ferda til helten, kalla monomyte.
Musikken i Journey er dynamisk og tett knytt saman med resten av spelet. Han reagerer på det spelaren gjer, og forsterkar dermed effekten av handlinga i spelet. Komponisten Austin Wintory jobba tett saman med dei andre utviklarane av spelet for å oppnå dette. Musikken vart gjeve ut som eige album, først digitalt og seinare fysisk, etter suksessen til spelet. Albumet med musikken vart òg veldig populært, og kom blant anna på topp 10-lista på iTunes i meir enn 20 land.
Slaget ved Lutterberg i 1758
Slaget ved Lutterberg fann stad 10. oktober 1758 under sjuårskrigen mellon ein fransk styrke på 42 000 mann kommandert av Prince de Soubise og ein mykje mindre engelsk-tysk styrke kommandert av general Christoph Ludwig von Oberg.
Journey
Spelet vart opphavleg gjeve ut for PlayStation 3 og seinare PlayStation 4. Det vart lansert 13. mars 2012 på PlayStation Network for PlayStation 3, medan PlayStation 4-versjonen vart gjort tilgjengeleg 21. juli 2015. Seinare vart òg ein «Collector's edition» av spelet sloppe ut for både PlayStation 3 og PlayStation 4, med noko meir innhald enn versjonen frå PlayStation Network. I løpet av den første veka etter lanseringa på PlayStation 3, vart det det raskaste seljande dataspelet i Nord-Amerika og Europa. Denne rekorden er enno ikkje slått (2015).
Krogh Island
Krogh Island er ei øy som er kring 5 nautiske mil (9 km) lang vest for sørdelen av Lavoisier Island i Biscoe Islands. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) (1956–57) og namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter August Krogh (1874–1949), ein dansk fysiolog som spesialiserte seg på kapilærårer og stoffskiftet til menneske i kalde klima.
Journey
Spelet
I Journey tek spelaren rollen som ein kappekledd avatar i ein ørken. Etter ei introduksjonsscene vert spelaren vist avataren sitjande i sanden med eit stort fjell i horisonten. Vegen til fjellet er delt opp i fleire etappar, og er for det meste lineær, det vil seia at spelaren ikkje tek mange val under reisa, men heller berre følgjer vegen som er lagt føre seg. Avataren kan gå fritt gjennom spelet og er ikkje påkravd å gjera noko bestemt. Avataren kan hovudsakleg gjera tre ting: gå, hoppe, og spela ein musikktone; lengda og tonen på denne musikktonen varierer avhengig av kor lenge spelaren held inne knappen på kontrollaren. Instruksjonane for kontrollane vert viste i starten av spelet, og utanom heilt i starten og i rulletekstene på slutten, vert det ikkje formidla eit einaste ord, korkje i tekst eller lydar.
Den spelbare avataren har eit langt skjerf, som lèt han fly og flyta i eit lite bel medan han hoppar. Flyging og flyting brukar opp ladninga til skjerfet, som vert vist på symbola til skjerfet. Skjerfet vert lengre dersom avataren plukkar opp gloande symbol som er spreidd gjennom etappane, som gjer at avataren kan fly og flyta lengre. Den spelbare avataren har ingen synlege armar. Det finst andre vennlegsinna skapningar i spelet laga av same stoff som kappa til spelaren og hovudplagget hans. Avataren kan påverka desse skapningane, ved blant anna å få dei til å laga bruer, eller hjelpa avataren. Dei hjelper òg avataren ved å la dei gå frå ein etappe til den neste og ved å gje dei høve til å nå område som elles ville vore umoglege å nå. På vegen møter avataren både desse vennlege skapningane som hjelper avataren, og i seinare etappar fiendtlege skapningar laga av stein, som riv av avataren sitt skjerf viss dei oppdagar han.
I kvar etappe kan avataren møta andre avatarar spelt av andre spelarar, og når to avatarar går mot kvarandre, lader dei opp skjerfa til kvarandre. Spelarane kan berre kommunisera seg imellom ved bruk av musikktonar. Spelarar kan hjelpa kvarandre, men kan ikkje hindra kvarandre, og det er ikkje naudsynt å treffa andre spelarar for å koma til slutten av spelet. Når to spelarar vert ferdige med ein etappe samstundes, kjem dei inn i neste etappe saman, med mindre dei vert kopla saman med andre spelarar som òg vart ferdige samtidig. Sjølv om alle avatarar ser relativt like ut, utan klåre kjenneteikn, så kan avatarar skiljast frå kvarandre ved hjelp av eit unikt symbol som vert vist i lufta over dei når dei spelar musikktonen sin. Symbolet for å skilje avatarar frå kvarandre er òg meir subtilt vist på kappane deira. Spelet tek rundt to til tre timar å fullføra.
Handling
Handlinga i Journeyvert fortalt utan ord, og består av ei ferd. Spelaren sin avatar byrjar reisa på ei sanddyne i ein ørken. I horisonten er det eit fjell med ein stor gloande kløft på toppen. Kort tid etter at reisa har starta vert spelaren sin avatar gjeven eit skjerf av eit glødande symbol. Dette skjerfet lèt spelaren fly korte avstandar, avhengig av kor langt skjerfet er. I starten av reisa, medan ein er på veg mot fjellet, finn ein restar etter ein blomstrande sivilisasjon, som har vore erodert av sanden over tid. I ruinane er det område med steinar der avataren kviler. I desse områda får avataren eit syn, der ein ser ein kvitkledd (i motsetnad til spelaren sin raudbrune avatar) avatar som er mykje høgare og større enn spelaren sin. Denne kvite avataren viser spelaren vegger med det som ser ut som ei tidslinje over høgdepunktet til den tidlegare sivilisasjonen, og fallet hans. Denne tidslinja gjenspeglar ferda til avatarene. I dei seinare delene av reisa møter avataren fiendtlege robotliknande skapningar, som er ute etter skjerfet til avataren, og tek ein del av dette om ein vert oppdaga av ein av skapningane.
Avataren held fram på reisa inn mot ein ruinby ved foten av fjellet, før han kjem fram til fjellet og byrjar å stiga opp det. Avataren slit med å klatra fordi det vert kaldare, djup snø og mykje vind. Medan toppen av fjellet enno er langt unna, fell avataren og kollapsar i snøen. Seks av dei kvitkledde avatarene viser seg og gjev avataren ny energi, noko som lèt avataren ignorera alle tidlegare hindringar, og dermed nå toppen av fjellet og fullføra spelet. Etter dette vert rulletekstene og namna på andre spelarar ein har møtt på reisa i spelet vist. Bak rulletekstene ser ein eit stjerneskot, på veg frå toppen av fjellet tilbake til der spelaren startar. Etter å ha sett dei andre spelarane sine namn, vert det mogleg å spela spelet på nytt.
Utvikling
Journey var det siste av tre spel som vart laga i ei avtale mellom Thatgamecompany og Sony, der dei to føregåande var Flow og Flower. Utviklinga byrja i 2009, kort tid etter lanseringa av Flower. Spelet vart skapt av 18 personar som i hovudsak hadde delteke i utviklinga av Flower. Spelet vart utvikla med PhyreEngine, Sony sin spelmotor, som eit grunnlag.
Då arbeidet byrja, forventa Sony at spelet skulle ha vore ferdig i løpet av eitt år, men det tok tre år før arbeidet var over. Thatgamecompany visste at det var urealistisk å utvikla spelet i løpet av eitt år. Utviklinga tok lengre tid enn Sony forventa på grunn av samarbeidsproblem i Thatgamecompany, der staben i løpet av arbeidet vart utvida frå sju til 18 personar. På slutten av det andre året, då kontrakten med Sony hadde laupt ut, var spelet enno ikkje ferdig og kontrakten med Sony vart difor forlengt med eitt år.
Mangelen på tid og pengar var ein stressfaktor. Jenova Chen, som leia utviklinga av spelet, sa i 2013 at firmaet hadde vore nær konkurs i dei siste månadene i utviklingsprosessen, og at fleire tilsette ikkje hadde fått løn på grunn av dette. Thatgamecompany hadde difor ein tvinga pause medan firmaet venta på betalinga for Journey.
Design
Intensjonen til spelet var å få spelaren til å føla seg liten og overveldast over omgivnadene. Ideen for spelet var, i følgje Chen, å skapa eit spel som ikkje berre hadde «den typiske «kjemp mot/drep/overvinn» mentaliteten som dei fleste dataspel har». Dei utvikla først eit prototypespel under namnet Dragon, der spelarar skulle prøva å dra dreg vekk frå andre spelarar, men dei fann ut av at spelarane ignorerte kvarandre, og heller fokuserte på sine eigne mål.
Utviklarane la vekt på ein minimalistiske design; dei prøvde å fjerna alle spelelement som kunne vera i konflikt med kvarandre, slik at spelet vekte dei tilsikta kjenslene hos spelaren. Minimalismen skulle få spelet til å kjennast intuitivt for spelaren, uansett om spelaren var ein erfaren spelar av videospel eller ikkje hadde spelt i det heile. Dermed kunne spelarane utforska spelet slik dei ynskte utan direkte instruksjonar.
Monterey Pop Festival
Monterey Pop Festival var ein musikkfestival som fann stad 16. til 18. juni 1967 i Monterey i California i USA. Det korrekte namnet på festivalen er Monterey International Pop Music Festival. Festivalen vert sett på som den aller fyrste reelle rockefestivalen og vart retningsgjevande for andre og seinare festivalar.
Journey
Design
Fleirspelar-komponenten til Journey vart designa for å fremme samarbeid mellom spelarar, men utan å tvinga det fram, og utan å tillata konkurranse. Han vart designa for å få spelarane til å stola på kvarandre, ved å få dei til å samarbeida og utforska saman, i staden for å snakka saman eller slåst med kvarandre. Planen var «å skapa eit spel der folk følte at dei stolte på kvarandre, og såg den positive sida og menneskelegheita i kvarandre». Utviklaren meinte at for mange spelelement, slik som fleire mål eller oppgåver, ville vatna ut opplevinga og få spelaren til å fokusera på dei ekstra måla i staden for dei andre spelarane. Dei meinte òg at å ha tekst- eller røysta-kommunikasjon eller å visa brukarnamnet til spelaren ville øydeleggja opplevinga.
Monterey Pop Festival
Festivalen fekk omtrent 200 000 besøkjande. Til forskjell frå Woodstockfestivalen, som vart halden to år seinare, opptredde alle musikarane gratis og gav pengane dei tente vidare til velgjerd.
Lobe den Herrn, meine Seele
Lobe den Herrn, meine Seele, BWV 69, er ein kantate komponert av Johann Sebastian Bach.
Monterey Pop Festival
Festivalen var det fyrste store gjennombrotet for mange av musikarane, og vart deira plattform for seinare suksess: Jimi Hendrix fekk gjennombrotet som soloartist i USA her, likeså Janis Joplin, som den gong var songar i gruppa Big Brother and the Holding Company. Soulsongaren Otis Redding, som omkom i ei flyulykke seinare same år, slo gjennom hos det kvite rock-interesserte publikumet gjennom den legendariske konserten sin på denne festivalen. Til og med Beach Boys skulle ha medverka her, men innstilte i siste augneblink - den offisielle grunngjevinga var problem knytt til Carl Wilson si militærnekting. Den britiske songaren Donovan, som skulle ha spelt på festivalen, fekk ikkje innreiseløyve til USA grunna ein arrestasjon for bruk av marihuana. Blant andre som derimot var til stades, fann ein The Animals, The Byrds, Jefferson Airplane, Simon and Garfunkel og The Who.
Lobe den Herrn, meine Seele
Han vart komponert i Leipzig i 1748 for innviinga av byrådet den 26. august. Kantaten var ei utviding og tilpassing av det tidlegare verket Lobe den Herrn, meine Seele, BWV 69a
Teksten er henta frå Salme 103: 2 (første sats), Martin Luther (sjette sats), medan resten av er ukjend opphav. W. Murray Young hare foreslått Christian Weiss den eldre.
Koraltemaet er basert på «Es woll uns Gott genädig sein» av Martin Luther (1524).
Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert for tre trompetar, pauke, tre oboar, obo d'amore, fagott, to fiolinar, bratsj, bass continuo, samt fire songsolistar (sopran, alt, tenor, bass) og firedelt kor.
Det består av seks satsar:
Monterey Pop Festival
Konsertar
'''Fredag 16. juni'''
'''Sundag 18. juni'''
.
Slaget ved Lutterberg i 1758
Soubise fekk ein marskalkbatong for denne sigeren.
Husnesfjorden
Husnesfjorden er ein del av Hardangerfjorden. Fjorden ligg aust for Stord, nord for Halsnøy og Husnes i Kvinnherad og sør for Huglo og Tysnes. Fjorden er ei fortsetjing av Halsnøyfjorden og held fram 18 km vidare nordaustover som Kvinnheradsfjorden.
Slaget ved Lutterberg i 1758
Kjelder
''
Husnesfjorden
Nordaust for Huglo, som høyrer til Stord kommune, ligg Skorpo i Tysnes kommune. Frå Skorpo og nordaustover ligg det fleire øyar. Først kjem Flornes, som er ein del av Tysnesøya, så Seløya, Midtøya og Ånuglo, som er den austlege grensa for innløpet til Kvinnheardsfjorden.
Journey
Design
Heile historia i spelet følgjer Joseph Campbell sitt monomyte-konsept, òg kjent som the hero's journey. I Jenova Chens D.I.C.E.-tale, sa han at tre av dei 25 som testa spelet gret då dei fullførte det.
Vestre Hestlægerhøe
Vestre Hestlægerhøe er eit fjell i Lom og Vågå kommune i Innlandet. Det har ei høgd på 1758 meter over havet og er det 574. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Journey
Lansering
Spelet vart først lansert 13. mars 2012 på PlayStation Network i USA. Ein «Collector's Edition» av spelet for PlayStation 3 vart gjeven ut 28. august 2012. I tillegg til spelet, har denne versjonen òg med dei tidlegare spela Flow og Flower, kommentarar frå utviklarane, kunst, galleri og musikk frå alle tre spela og nokre andre minispel. 30. september 2015 vart ein «Collector's Edition» gjeven ut for PlayStation 4, med same innhald som PlayStation 3-versjonen. I september 2012 lanserte Thatgamecompany og Sony ei bok med namnet The Art of Journey, laga av designleiaren til spelet Matt Nava, med deler av kunsten til spelet.
Musikk
Musikken til spelet vart komponert av Austin Wintory, som òg komponerte musikken til Flow. Wintory samarbeidde tett med hovudlyddesignaren for spelet, Steve Johnson, og resten av utviklarane. Dei freista å knyta musikken opp til resten av spelet, slik at han passa både til handlingane til spelarane og lydeffektane og gav ei kjensle av «å utfolda seg i sanntid». Johnson meinte at å ha kort musikk som berre spela om og om igjen utan samhandling med spelaren ville vera «eit tapt høve», og han ville laga musikk som gjekk saman med spelaren og styrkte atmosfæren til spelet. Jenova Chen møtte Wintory i byrjinga av utviklinga, og dei snakka om kva spelet skulle vera. Wintory byrja difor å laga musikken og same natt vart han ferdig med spelet første song, «Nasence». Han heldt fram å jobba med musikken i dei neste tre åra, eksperimenterte og forkasta mange ider.
I motsetnad til andre spel, der dei ulike songane har ulike tema i tilhøve til kven og der ein er, valde Wintory å basera alle songane på same tema for spelaren og reisa. Wintory skildra musikken som «Ein stor cellokonsert der du er solospelaren og resten av instrumenta representerer verda rundt deg». Sjølv om kunsten til spelet og musikken er basert på fleire kulturar, prøvde Wintory å fjerna openberre kulturelle referansar for å få musikken til å «høyrast så universal og kulturlaus som mogleg». Tina Guo er cellisten på lydsporet. Ho er ein nær ven av Wintory og framførte songen «Woven Variations» med han, ein åtte minutt lang orkesterversjon av Journeys lydspor. Alle songane i lydsporet vart spelt inn med fullt orkester.
Daiki Oizumi
Daiki Oizumi er ein japansk fotballspelar.
Journey
Utgjeve som album
Lydsporet vart gjeve ut som album 10. april 2012 på iTunes og PlayStation Network. Albumet er ei samling av nokre av dei viktigaste delane til lydsporet, sett opp av Wintory slik at dei kan stå åleine utan konteksten frå spelet. Albumet har 18 spor og er nesten ein time langt. Lisbeth Scott syng den siste songen i albumet, «I Was Born for This», på fleire språk, blant anna fransk, gammalgresk, gammalengelsk, japansk og latin. Etter at albumet vart gjeve ut, kom det på topp 10-lista på iTunes i meir enn 20 land. Det kom òg på 116. plass på Billboard Hot 200, med over 4000 selt i løpet av den første veka, den nest høgaste plasseringa eit dataspelmusikkalbum har hatt. Lydsporet vart òg lansert som eit fysisk album av Sumthing Else Music Works 9. oktober 2012. I 2012 lanserte Wintory eit album som berre var tilgjengeleg for nedlasting. Albumet fekk namnet Journey Bonus Bundle, som har nokre variasjonar av songar frå både Journey og Flow. Lydsporet vart gjeve ut på Bandcamp 19. juni 2013. 1. mai 2014, vart det gjeve ut eit album med pianoversjonar av eit utval av songane frå Journey med namnet Transfiguration på VGMO, både som ei digital og fysisk utgåve. Ein vinylversjon av albumet vart gjeven ut i april 2015.
Daiki Oizumi
Han spela for klubben FC Gifu.
Den lille havfrue
Den lille Havfrue er ein vidgjeten skulptur i bronse av ei sittande nake kvinne med finnar på beina, plassert oppå ein stor naturstein i strandkanten på Langelinie («Den Lange Linie»), ei hamnestrekning på Østerbro i København. Skulpturen vart sett opp permanent på Langelinie 23. august 1913, og er meint å illustrere eventyret Den lille Havfrue av den danske forfattaren H.C. Andersen.
Journey
Mottaking
Journey fekk gode kritikkar og hadde stor suksess i fleire land, hovudsakleg i Nord-Amerika, Europa og Japan. Etter at spelet vart gjeve ut, vart det det raskaste seljande spelet på PlayStation Store nokon sinne både i Nord-Amerika og i Europa.
Hans Hønsi
Hans Hønsi (fødd 4. mars 1919, død 24. november 2006) var ein norsk forfattar og postmann frå Vik.
Journey
Meldingar
Journey fekk mykje god omtale frå kritikarar, som roste det for både lyden og det visuelle i spelet, i tillegg til kjenslene som vart vekt hos spelarar av å spela med ein framand i spelet. Spelet fekk prisen «Best Overall Game Award» frå IGN i 2012. Ryan Clements frå IGN meinte at spelet var det venaste frå si tid. Jane Douglas frå GameSpot sa det var «relentlessly beautiful» og roste den visuelle variasjonen i spelverda, og korleis sanden i spelet vart vist; Matt Millar frå Game Informer var samd i dette. Musikken til spelet vart òg rost, Millar skildra musikken som storslege, rørande og dynamisk.
Hans Hønsi
Hønsi arbeidde som vegarbeidar fram til 1943. Deretter byrja han i Posten, der han heldt fram til 1986.
Journey
Meldingar
Fleire kritikarar var spesielt nøgde med den emosjonelle opplevinga av spelet, spesielt når dei spelte saman med andre spelarar. Christian Donlan frå Eurogamer skildra spelet som nærast religiøst, men peikte ikkje på nokon spesifikk religion. Han sa òg at når ein spelar det med ein annan spelar, så er ikkje spelet lenger berre metaforar, men heller ei pilegrimferd. Ein meldar hos Edge meinte at den emosjonelle kurva si spelet treffer med tidvis overraskande kraft, medan Patrick Shaw frå Wired sa at spelet vekt mange kjensler, blant anna forundring, frykt og tristheit. Millar fortalde at han fekk gåsehud dei tre gongene han spelte spelet, og at han tenkte på spelet i fleire veker etter at han spelte det. Joel Gregory frå PlayStation Official Magazine likte at handlinga til spelet var open for tolkinga til spelaren.
Spelet har vorte kritisert for lengda og tempoet i spelet. Clements trudde at ikkje alle spelarar ville like eit spel med eit tempo som er like melankolsk som det Journey har, noko Edge-meldinga òg meinte. Millar meinte at mangelen på komplekse spelelement i Journey var skuffande, medan Shaw var skuffa over at spelet berre var eit par timar langt; Douglas derimot syntest at lengda på spelet var perfekt. Millar konkluderte med at spelet kunne samanliknast med ein musikkkonsert, god film eller bok, medan Clements konkluderte med at det å spela gjennom Journey ville hugsast i fleire år.
Gamereactor gav spelet 10 av 10, sidan dei meinte at spelet var ein perfekt kombinasjon av kunst, interaksjon og underhaldning, og at spelet ikkje vert spelt, men heller opplevd. I Gamereactor si melding sa dei òg at Thatgamecompany hadde fått til det dei ville: å pressa grensene til kva ein meiner dataspel kan vera, i tillegg til å vera banebrytande og innoverande. Spill.no gav spelet prisen for årets tristaste spel i 2012 og terningkast fem. Meldinga frå Spill.no, roste spelet for å vera annleis samanlikna med andre dataspel, men meinte òg at spelet hadde ein «bodskap om livet som noko einsamt, monotont, mållaust og trist». Skribenten fann at bodskapane til spelet var verd å ta med seg frå spelet og ut i den verkelege verda.
Prisar
Ved 2011 Electronic Entertainment Expo, før spelet vart lansert, vann spelet prisar for beste nedlastbare spel frå 1UP.com, GameSpy, og Gametrailers. Etter lanseringa fekk spelet gode kritikkar og fleire prisar ved årsskiftet.
Ved den 16. årlege D.I.C.E. Awards, vann Journey åtte prisar, viktigast var at det vann prisen for årets spel, men spelet fekk òg fleire prisar for å vera framifrå innan design, fleirspelareigenskapar, lydar og musikk. Spelet vart òg nominert til ytterlegare tre prisar, blant anna for beste nedlastbare spel og beste spelhandling.
Journey vart vald som årets beste spel i 2012 og fekk fleire andre prisar frå IGN og GameSpot. Lydsporte til spelet vart nominert for Grammy-prisen for «Best Score Soundtrack for Visual Media» i 2013, og vart dermed det første dataspelet-lydsporet som har vore nominert i den kategorien, men plata vann ikkje. I tillegg vart spelet nominert i kategoriane for beste spelmusikk og beste grafikk hos IGN, og vart kåra til beste PlayStation Network-spel av GameSpot.
Ved Spike Video Game Awards vann Journey prisen for beste PlayStation 3-spel, beste indiespel, beste spelmusikk, og vart nominert til årets spel, beste nedlastbare spel, beste spelgrafikk, og beste song i eit spel for songen «I Was Born For This». Spelet fekk ein Annie Award i 2013 for videospelanimasjon.
I mars 2013 vant spelet seks prisar ved Game Developers Choice Awards: for beste lydar i eit spel, beste visuelle effektar i eit spel, beste nedlastbare spel, prisen for innovasjon og årets spel.
Spelet vann fem prisar ved 2013 British Academy of Film and Television Arts, prisane var for kunstnerisk oppnåing, speldesign, fleirspelereigenskapar og musikken i spelet. Spelet vart òg nominert til prisane for beste spel, spelinnovasjon og beste spelhandling.
Journey vann òg prisen for årets plattformspel under Gullstikka 2013.
Den lille havfrue
Skulpturen Den lille Havfrue var ei gåve til København by frå ølbryggjar Carl Jacobsen, og vart utforma av bilethoggaren Edvard Eriksen, som nytta kona si som modell. Arvingane til Edvard Eriksen eig no opphavsrettane til skulpturen, og har ved fleire høve kravd store skadebøter av folk som har offentleggjort fotografi og andre typar attgjevingar av skulpturen utan løyve frå dei på førehand. Arvingane har òg den originale skulpturen, som dei sel kopiar av. Det står kopiar i Solvang i California og Kimballton i Iowa i Sambandsstatane og i Vancouver i Canada. Ifylgje dansk lov fell den eineretten som arvingane har til skulpturen vekk når Edvard Eriksen har vore død i 70 år; det vil seie i 2029. Ved fleire høve har det vore gjort skade på Den lille Havfrue på Langelinie, både ved måling og anna tilgrising, og til og med ved at delar av skulpturen har vorte skore av og fjerna. Hovudet vart kutta av i 1964, og korkje hovudet eller dei som stod attom illgjerninga er funne. Eit nytt hovud vart seinare utforma på grunnlag av to eksemplar i gips som finst av statuen.
Live and Let Die
Live and Let Die kan vise til:
1603 Neva
1603 Neva er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 4. november 1926 av Grigoriy N. Neujmin ifrå Krim-observatoriumet i Simeiz på Krimhalvøya.
Den lille havfrue
Biletkunstnaren og diktaren Jørgen Nash påstod at han kjende skadevoldaren, men nekta å avsløre kven det var. I 1997 skildra han i boka En havfruemorder krydser sit spor korleis han sjølv hadde kasta hovudet av havfrua i ei myr, Utterslev Mose, utan at han etter dette vart trudd og straffa.
Armen som havfrua støttar seg på, vart kutta av 22. juli 1984. Skadevoldarane melde seg eit par dagar seinare og hadde med seg armen, som kjapt kunne setjast på att. Dei måtte ut med ei stor skadebot for å dekkje kostnadene ved reparasjonen.
Hovudet på havfrua vart kutta av att enno ein gong ei natt i 1988 av folk som om morgonen kontakta ein yrkesfotograf over telefon om skadeverket. Etter fyrst å ha fotografert den hovudlause statuen, som han seinare gjorde gode pengar på ved å selje fotografia til interesserte, varsla han politiet. Fotografen vart arrestert og sikta for å ha stått for skadeverket sjølv, men lauslaten etter to veker. Ikkje før i november 1998 vart saka mot han og to andre formelt lagt vekk.
Ved alle reparasjonane av statuen har bronsestøyparane hatt god nytte av dei to eksemplara i gips av havfrua.
Frå 1. mai til 31. oktober 2010 var havfrua stilt ut i den danske paviljongen på verdsutstillinga World EXPO i Kina.
Byremo
Byremo er ein tettstad i Lyngdal kommune, Agder fylke med. Grindheim kyrkje er grenda si kyrkje.
Bygda har barnehage, barneskole, ungdomsskole og vidaregåande skule. I sentrum er det matbutikk, bank, postkontor, børsemakar, idrettshall, trygdekontor, legesenter, bensinstasjon, blomsterforretning, alders- og sjukeheim, bedehus, amatørkunst-galleri og frisørsalong.
Fylkesveg 460 går gjennom Byremo.
La Roche-sur-Yon
La Roche-sur-Yon er ein by og kommune vest i Frankrike. Han er préfecture (administrasjonsstad) i departementet Vendée i regionen Pays de la Loire og har om lag 50 000 innbyggjarar.
Historie
Byen vart bygd etter at Napoleon I hadde vald ein stad for å byggje eit nytt prefektur for Vendée, som erstattta Fontenay-le-Comte den 25. mai 1804.
Byen har skifta namn fleire gonger:
Bättwil
Bättwil er ein kommune i distriktet Dorneck i kantonen Solothurn i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 360 meter over havet.
Kommunen er ein del av eksklaven Leimental ved grensa til Frankrike.
Büren i Solothurn
Büren er ein kommune i distriktet Dorneck i kantonen Solothurn i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 441 meter over havet.
Kommunen ligg ved foten av Schlingenberg.
Danilo Vitalino Pereira
Danilo Vitalino Pereira er ein brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben FC Gifu.
NM i sykling 1994 på landeveg
Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1994 for menn vart avvikla laurdag 30. juli i Gjøvik i Oppland.
Lacuna Island
Lacuna Island er ei lita øy som ligg 8 nautiske mil (15 km) aust for Tula Point, nordenden av Renaud Island i Biscoe Islands. Ho vart kartlagd frå flyfoto av Hunting Aerosurveys Ltd., 1956-57, og vart namngjeven slik av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi øya ligg i ein lakune (eit hol) i den vertikale lufta flyfotoet vart teken i 1956-57.
NM i sykling 1994 på landeveg
Menn, 180 km
<br style="clear:both;" />
Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1994 for kvinner vart avvikla i Gjøvik fredag 29. juli.
Kvinner, 80 km
<br style="clear:both;" />
Lobe den Herrn, meine Seele, BWV69a
Lobe den Herrn, meine Seele, BWV 69a, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.
Han vart komponert i Leipzig i 1723 for tolvte sundagen etter treeiningssundag
Teksten er henta frå Salme 103: 2 (første sats), Samuel Rodigast (sjette sats), medan resten er av ein ukjend opphavsmann.
Koraltemaet er basert på salmen «Was Gott tut, das ist wohlgetan» av Samuel Rodigast (1675).
Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert for 3 trompetar, pauke, fløyte, to oboar, fagott, to fiolinar, bratsj, basso continuo, samt fire songsolistar (sopran, alt, tenor, bass) og firedelt kor.
Det består av seks satsar:
Reinstinden i Lom
Reinstinden  er eit fjell i Lom kommune i Innlandet. Det har ei høgd på 1756 meter over havet.
Almsee
Konrad Lorenz gjorde viktige observasjonar av grågåsa i innsjøen.
Reinstinden i Lom
Ein kilometer vest for Reintinden ligg ein noko høgare, men namnlaus topp, med ei høgd på 1763 meter over havet.
Gjerdinghøi
Gjerdinghøi  er eit fjell i Lom i Innlandet. Det har ei høgd på 1754 meter over havet og er det 588. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Raidet mot Cherbourg
Raidet mot Cherbourg fann stad i august 1758 under sjuårskrigen då ein britisk styrke gjekk i land på kysten av Frankrike ved hjelp av Royal Navy for å angripe byen Cherbourg som eit ledd av dei britiske styresmaktene sine planar om å ta franskekysten.
Bakgrunn
Det hadde lenge vore politikken til den britiske styresmakta å nytte den sterke marinen sin til å utføre raid langs franskekysten for å trekkje merksemda og ressursane til franskmennene bort frå Tyskland, der dei britiske allierte Preussen, Hannover og Braunschweig var under kraftig press. I 1758 bad hertugen av Braunschweig britane om å setje denne politikken til verks etter at den allierte styrken hans vart pressa bakover. Ein stor marine- og militærstyrke vart samla sør i England under admiral George Anson.
Kraft durch Freude
Kraft durch Freude, («Kraft gjennom glede») KdF, var ein statleg kontrollert fritidsorganisasjon i Det tredje riket, underlagd den «tyske arbeidsfronten» DAF (Deutsche Arbeitsfront).
Raidet mot Cherbourg
Raidet
Dei britiske styrkane vart kommandert av generalløytnant Thomas Bligh med Richard Howe som marinekommandant. Dei segla langs kysten av Normandie og truga fleire hamnebyar, før dei kom til Cherbourg den 7 august. Tilhøva var gode og dei kom seg trygt i land. Så snart dei var i land fjerna dei den vesle franske styrken som forsvarte Cherbourg og erobra byen. Dei øydela festningsverka og hamna. Den 16. august forlet britane Cherbourg og etter nøyaktig ei veke.
Kraft durch Freude
Historie
Inspirasjonen till KdF-rørsla fann nazistane i Benito Mussolinis Italia som i 1925 starta ein statleg fritidsorganisasjon, Opera Nazionale Dopolavoro. Leiaren for Deutsche Arbeitsfront Robert Ley hadde fått kjennskap til organisasjonen under ei vitjing til Italia i 1929. Etter den nazistiske maktovertakinga i Tyskland 1933 kom Ley med framlegg om ein tysk variant. Nazistane valde fyrst namnet Nach der Arbeit men tok seinare Kraft durch Freude (KdF) som var meir slagkraftig for propagandaen. 14. november 1933 godkjende Adolf Hitler planane og to veker seinare vart organisasjonen skipa. Rudolf Hess og Joseph Goebbels deltok under skipingsseremonien.
Raidet mot Cherbourg
Etterverknad
Toktet var oppmuntrande for britane. Planen hadde vore eit av favorittprosjekta til William Pitt og han planla fleire raid langs franskekysten. I september 1759 prøvde Bligh å erobre St. Malo, men vêret gjorde at han berre klarte å setje i land delar av styrken, som raskt møtte ein langt sterkare fransk styrke. Bligh prøvde å trekkje seg attende til skipa sine, som han til slutt klarte etter store tap i slaget ved Saint Cast. Dette førte til at britane stoppa desse raida og sette heller inn stykane i Tyskland.
Kraft durch Freude
Verksemd
KdF organiserte «Bunte Abende», gymnastikk, symjekurs, sykurs, sjakkturneringar og konsertar. Ein støtta òg vaksenopplæring. Den største delen av KdF dreidde seg om organisering av utflukter og reiser. Avdelinga Amt für Reisen, Wandern und Urlaub stod for fire femdelar av omsetninga.
Raidet mot Cherbourg
Etterverknad
Trass i dette hadde raida vore ein suksess fordi dei svekka den franske moralen og overbeviste dei om at sjølv det franske fastlandet var sårbare for den overlegne britiske marinen. Som svar til dette planla franskmennene ein stor invasjon av Storbritannia i 1759, men planane vart skrinlagde etter tap til havs.
Kjelder
''
Kraft durch Freude
Verksemd
Eit prosjekt under KdF er KdF-Wagen, rett nok aldri levert, men som etter krigen vart Volkswagen Typ 1. Bilen skulle vere ein folkebil, som kvar tysk familie skulle ha råd å skaffe seg. Bilen skulle ikkje koste meir enn 990 riksmark. 300 000 tyske familiar vart knytte til eit spareprogram for å få råd til det. Volkswagen sin heimstad Wolfsburg vart grunnlagd som Stadt des KdF-Wagens for produksjon av KdF-Wagen og fekk sitt noverande namn etter andre verdskrigen.
KdF var òg ansvarleg for kryssarfartya «Wilhelm Gustloff» og «Robert Ley». Ein arrangerte reiser til Noreg, Madeira og Italia. Seebad Prora på Rügen på den tyske austersjøkysten vart bygt som ferieanlegg for den jamne tyskar, og det står i dag som eit monument over KdF-rørsla og naziregimet. Ei stor satsing vart gjord ved OK i Berlin i 1936 då ein bygde ein "Kraft durch Freude-by" for det tyske publikummet på Olympia-området.
Finansiering
Medlemer i Deutsche Arbeitsfront var òg medlemer i KdF. Det vil seie at ein majoritet av tyske industriarbeidarar, arbeidsgjevarar og statleg tilsette var medlemer der. Medlemene betalte kvar månad ei medlemsavgift på minst 50 riksmark. Den store majoriteten av KdF-medarbeidarar arbeidde utan betaling. I 1937 hadde KdF 106 000 medarbeidarar utan løn og 4 400 med løn. Inntektene til Deutsche Arbeitsfront auka frå 281 millionar riksmark i 1933 til 538 millionar riksmark 1939. Brorparten var medlemsavgifter. Deutsche Arbeitsfront gjekk i 1934 inn i KdF med 8 millionar riksmark, 14,3 millionar i 1935 og 1938 med 32,5 millionar. Forventningane om at KdF skulle vere sjølvfinansierande gjennom reisene ein arrangerte, slo aldri til.
Etter krigen
Dei som hadde betalt inn pengar i spareprogrammet fekk etter andre verdskrigen kupongar som kunne nyttast til å kjøpe ein Volkswagen når serieproduksjonen kom i gang etter krigen.
MiniDisc
MiniDisc er ein digital lagringsteknologi med moglegheit for å lagra alle typar data, i hovudsak lyd. Teknologien vart annonsert av Sony i 1991, og lansert 12. januar 1992.
.
Abarth 1000 GT Coupé
Abarth 1000 GT Coupé er ein bilmodell bygd av den italienske bilprodusenten Abarth, og designa av Bertone. Modellen vart lansert i 1958, og var utstyrt med ein 1,0-liters rekkjemotor med doble overliggjande kamakslar frå Alfa Romeo, som hadde ein effekt på 90 hestekrefter. Til tross for beskjeden motoreffekt var bilen likevel svært rask, takka vere den låge vekta på berre 640 kilo.
Adaílson Pereira Coelho
Adaílson Pereira Coelho er ein brasiliansk fotballspelar.
Dynasti
Dynasti, fyrsteætt eller fyrstehus er ei slekt der reell eller symbolsk makt går i arv over generasjonar. Ein kan omtala arvelege herskarar over statar som dynasti eller «hus», som det norske kongehuset. I nyare tid der politikarar frå same familie går igjen i maktposisjonar, kan ein også snakka om «politiske dynasti».
Ofte blir også tida dei regjerer omtalt som deira dynasti, som det kinesiske Tang-dynastiet eller dei nummererte dynastia i Egypt.
Ordet «dynasti» kjem frå gresk og har samanheng med dynamis, 'kraft'.
Gangesdelfin
Gangesdelfin (Platanista gangetica) eller susu er ein elvedelfin som lever i store elvesystem i Bangladesh, India og Nepal. Han er i nær slekt med indusdelfin, og dei to populasjonane er i dag gjerne rekna som underartar av den same arten - Platanista gangetica, med gangesdelfinen som underarten Platanista gangetica gangetica. Dei to populasjonane av sørasiatiske elvedelfinar er fråskilde, men treng ikkje ha vore det så lenge. Fram til sein pliocen levde dei i det same elvesystemet, og tilmed i historisk tid kan det ha funne stad utveksling av individ mellom elvane.
Gangesdelfin lever i elvesystema Ganges-Brahmaputra-Meghna og Karnaphuli-Sangu. Delfinane lever i elvedeltaet og så langt oppover dei kan koma før dei blir stoppa av grunt vatn, stryk, demningar eller andre stengsel.
Det er usikkert kor mange individ som finst av delfinen. På 1980-talet føreslo forskarar ein bestand på 4-5000 individ, medan i 1997 rekna ein han på mindre enn 2000. IUCN legg fram 1 200–1 800 individ som ei lågare grense.
Gangesdelfin er verna overalt i leveområdet sitt, men blir framleis noko jakta for kjøtet og feittet sitt. Ureining av elvene og fragmentering av leveområdet grunna oppdemming og vassmangel som gjer elvane grunne er andre trugsmål mot delfinen.
Hirofumi Moriyasu
Hirofumi Moriyasu er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben FC Gifu.
Onarheimsfjorden
Onarheimsfjorden er ein del av Kvinnheradsfjorden og Hardangerfjorden på austsida av Tysnes i Sunnhordland i Vestland fylke. Fjorden har innløp mellom Ølve i nord og øya Ånuglo i sør og ligg vestover mot Tysnes. Fjorden er lengst frå sør til nord og har ei lengd på 12 km.
Monterey
Monterey har fleire militærleirar og skular. Byen er også eit turistsenter med attraksjonar som Monterey Bay Aquarium, Cannery Row, Fisherman's Wharf og fleire festivalar.
Historie
Monterey byrja som ein katolsk misjonsstasjon den gong heile California var den del av Nye Spania. Byen voks opp rundt misjonen San Carlo Borromeo ved Montereybukta, oppretta av fransiskanaren Junipero Serra den 3. mai 1770. Samtidig utropte Don Gaspar de Portola, leiaren for den meksikanske militærekspedisjon Alta California (den noverande amerikanske delstaten California) som spansk eige.
Misjonsstasjonen var del av Californiamisjonane, kjeda av til slutt 21 spanske misiónes som vart lagde frå San Diego til Sonoma, og var den viktigaste av stasjonane. Mellom 1777 og 1849 var byen hovudstad for California, under Spania, Mexico og USA i den rekkjefølgja.
Sidan 1840 har Monterey vore sete for eit katolsk bispedømme, som opphavleg omfatta «begge California», det vil seie også Baja California som fortsette å vere meksikansk territorium etter at USA annekterte Alta California.
Kultur
Monterey er kjend frå fleire romanar av John Steinbeck, som Tortilla Flat (1935) og Cannery Row (1945).
Byen held ein årleg jazzfestival, Monterey Jazz Festival, og ein bluesfestival, Monterey Blues Festival. I 1967 blei det også halde ein vidkjend rockefestival her, Monterey Pop Festival.
Tun
Tun er opphavleg eit romleg omgrep som kjem av samlinga av hus ved ein eller fleire gardar, eller inngjerding av eit tilstøytande område. Tun som romleg skildring nyttast oftast der bruksbygningane ved ein eller fleire gardar står så tett at det dannar eit romleg fellesskap.
Eit tun kan ofte ha oppstått dersom ein større gard vert oppdelt ved arveskifte, eller der bønder samlar gardshusa sine på ein stad for å oppnå driftsfordelar. Ved vestnorske fjellsider er sam-lokaliseringa ikring felles tun ofte gjort for konsentrere bustader der ein ligg skjerma frå ras, og for å unngå å ta opp meire dyrkbar mark enn det som er nødvendig. I Trøndelag var det vanleg med lukka firkanttun.
I moderne tider vert omgrepet òg brukt om andre bygningar samla rundt ein plass, til dømes «helsetun». Nokre døme på namngjevne tun er Agatunet, Havråtunet og Ivar Aasen-tunet.
Ordsoge
Ordet tun kjem frå gammalt germansk og norrønt tún. Det er det same ordet som på nederlandsk tuin, engelsk town og islandsk tún. Godt døme for moderne bruk at ordet tun er det nederlandske ordet for 'botanisk hage', som er krudt-tuin. Eller ser ein at ordet har i dei tre andre germanske målføra utvikla seg delvis annleis, der ein på engelsk har teke ordet vidare i form av samling av hus, og av dette nyttar ordet for ein liten by, town. Nederlanderne nyttar ordet meire i form av 'hage' medan islendarane nyttar det for 'åker'.
Lauvknubben
Lauvknubben eller Skårvangen er eit fjell i Lom kommune i Innlandet. Det har ei høgd på 1749 meter over havet og er det 594. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Regjeringa Brundtland I
Gro Harlem Brundtlands si fyrste regjering vart utnemnd 4. februar 1981 og sat til 14. oktober same år. Regjeringa var ei regjering med statsrådar berre frå Arbeidarpartiet.
Øynefjorden
Øynefjorden er ein del av Hardangerfjorden på vestsida av Varaldsøy i Kvinnherad kommune. Fjorden er den vestlege fortsetjinga av Kvinnheradsfjorden og har innløp mellom Gjermundshamn og Skjelnesodden på Varaldsøy i sør. Frå her strekkjer fjorden seg 11,5 km nordover til Mundheim i Kvam kommune.
Frå Gjermundshamn går det ferje over til tettstaden Varaldsøy. Vest for Skjlenesodden ligg Sildafjorden som går på sør og austsida av Varaldsøy. På nordsida av Varaldsøy går Bondesund austover til Hissfjorden som går vidare nordaustover.
Yuji Takahashi
Yuji Takahashi er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Kyoto Sanga FC, Brisbane Roar og Kamatamare Sanuki.
Seks fiolinsonatar, Op. 5
Seks fiolinsonatar, Opus 5 er ei samling av sonatar skriven av Antonio Vivaldi og publisert i 1716.
La stravaganza
Konsertane
Verka har følgjande satsar:
'''La Stravaganza, Op. 4, konsert nr. 1''' i B-dur, RV 383a:
'''La Stravaganza, Op. 4, konsert nr. 2''' i E-moll, RV 279:
'''La Stravaganza, Op. 4, konsert nr. 3''' i G-dur, RV 301:
'''La Stravaganza, Op. 4, konsert nr. 4''' i A-moll, RV 357:
'''La Stravaganza, Op. 4, konsert nr. 9''' i F-dur, RV 284:
'''La Stravaganza, Op. 4, konsert nr. 10''' i C-moll, RV 196:
'''La Stravaganza, Op. 4, konsert nr. 11''' i D-dur, RV 204:
'''La Stravaganza, Op. 4, konsert nr. 12''' i G-dur, RV 298:
Opusnummer
Opus er eit uttrykk nytta i musikk og arkitektur. Ordet tyder verk i tydinga noko som er vorte utført, gjort.
I musikk vert ofte utrykket nytta med eit nummer bak. Nummeret viser då til rekkefølgja musikkstykka til ein komponist er vorte publisert i.
Les Sables-d'Olonne
Les Sables-d'Olonne er ein kystby og kommune vest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Vendée i regionen Pays de la Loire og har om lag 15 000 innbyggjarar.
Ymse
Vendée Globe er ein lystbåtregatta som finn stad kvart fjerdeår, som startar og endar i Sables-d'Olonne.
Byen er heimstad til sjørøvaren François l'Ollonais.
Laktionov Island
Laktionov Island er ei subantarktisk øy som er 2 nautiske mil (3,7 km) lang og som ligg 4 nautiske mil (7 km) nordaust for Jurva Point på Île Renaud i Biscoe Islands. Ho vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Aleksandr F. Laktionov (d. 1965), ein sovjetisk spesialist på havis i Arktisk og antarktisk forskingsinstitutt i Leningrad, 1927-65.
Gempen
Kommunen ligg langs austkanten av Schartenfluh og Gempenfluh. Han består av landsbyen Gempen og grendene Gempenstollen, Schönmatt og Baumgarten.
Seks fiolinkonsertar, Op. 6
Seks fiolinkonsetar, opus 6 er i samling av solokonsertar for fiolin av Antonio Vivaldi som vart publisert i 1717.
Kvinnheradsfjorden
Kvinnheradsfjorden er ein del av Hardangerfjorden som hovudsakleg ligg i Kvinnherad kommune. Han er ei fortsetjing av Husnesfjorden og strekkjer seg 21 km nordaustover før han deler seg i Øynefjorden og Sildafjorden. Onarheimsfjorden er ein sidearm av Kvinnheradsfjorden som strekkjer seg vestover mot Tysnes.
Fjorden har innløp i sørvest mellom Herøysund i aust og Ånuglo i vest og følgjer kommunegrensa mellom Kvinnherad og Tysnes eit stykke nordaustover. Rett nord for Ånuglo ligg Onarheimsfjorden på vestsida. Rett nord for Herøysund ligg ei to forholdsvis store øyar. Skorpo er den vestlegaste og vidare nordaustover ligg Sniltveitsøy som er 7 km lang. Sør og aust for desse øyane ligg Storsundet og på fastlandssida av fjorden ligg ei rekkje bygder og tettstader. Lengst vest ligg Uskedalen, rett sør for Skorpo, så kjem Dimmelsvik, Høyland og til slutt Rosendal, som er kommunesenteret i Kvinnherad.
Aust for Onarheimsfjorden på nordsida ligg ei bukt som strekkjer seg 4,5 km nordover. Dei ytre delane av bukta heiter Husavågen, innanfor her ligg Ølvesbukta og heilt inst ligg Hyttevågen. På vestsida av bukta ligg Ølve og Husa.
Wachet! betet! betet! wachet!
' Wachet! betet! betet! wachet!', BWV 70, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.
Kvinnheradsfjorden
Nord for Rosendal ligg Løfallstranda, og frå her går det ferje over fjorden til Gjermundshamn og Varaldsøy. Skjelnesodden på Varaldsøy stikk sørover i fjorden og deler Hardangerfjorden her i Øynesfjorden går på vestsida av Varaldsøy og Sildafjorden på sørsida. Dette markerer òg enden på Kvinnheradsfjorden.
Wachet! betet! betet! wachet!
Han vart komponert i Leipzig i 1723 for den 26. sundagen etter treeiningssundag, som dette året var den 21. november. Verket vart òg framført av Bach 18. november 1731.
Teksten er henta frå Salomo Franck (sats 1, 3, 5, 8, 10), Christoph Demantius (7. sats) og Christian Keymann (11. sats). Resten av satsane har ukjend opphavsmann.
Koralmelodiane er basert på «Freu dich sehr, o meine Seele» frå samlinga til Louis Bourgeois Pseaumes octante trios de David (Geneve, 1551) og «Meinen Jesum laß ich nicht» av Christian Keymann (1658).
Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert for tre trompetar, pauke, fløyte, to oboar, fagott, to fiolinar, bratsj, basso continuo, fire songsolistar (sopran, alt, tenor, bass) og firedelt kor.
Det består av elleve satsar:
Grjothovden
Grjothovden  er eit fjell i Lom kommune i Innlandet. Det har ei høgd på 1748 meter over havet og er det 597. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Ippei Kokuryo
Han spela for klubbane Kyoto Sanga FC, Sagawa Printing og MIO Biwako Shiga.
Riki Harakawa
Riki Harakawa er ein japansk fotballspelar.
Han har spela for klubbane Kyoto Sanga FC, Ehime FC, Kawasaki Frontale og Sagan Tosu (2019).
Fontenay-le-Comte
Fontenay-le-Comte er ein by og kommune vest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Vendée i regionen Pays de la Loire og har om lag 15 000 innbyggjarar.
Dei store sjøane
Dei store sjøane er fellesnemninga på dei fem innsjøane Ontariosjøen, Eriesjøen, Øvresjøen (Lake Superior), Huronsjøen og Michigansjøen i grenseområdet mellom USA og Canada.
Sjøane er den største gruppa med ferskvassjøar i verda, er ein del av det største ferskvassystemet i verda. Innsjøane inneheld over 35 000 øyer og er kopla til havet gjennom eit system av sluser, kanalar og elver. Slusene er for smale for mange skip, noko som har avgrensa sjøfarten på sjøane. Trass i storleiken har dei ein tendens til å fryse til om vinteren.