cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fuego av Eléni Fouréira
«Fuego» ('eld') er ein popsong frå 2018 som vert framført av den greske songaren Eleni Foureira. Songen representerte Kypros i Eurovision Song Contest 2018, der han enda på andreplass bak Netta Barzilai og «Toy» frå Israel. «Fuego» er komponert av den svenske produsenten og låtskrivaren Alexander Papaconstantinou og vart utgjeven for sal 9. mars 2018.
Bakgrunn
Den kypriotiske kringkastaren RIK kunngjorde at Eleni Foureira skulle representere Kypros i Eurovision Song Contest i 2018. Låten «Fuego» vart offentleggjord som det kypriotiske bidraget 1. februar 2018, og heile låten vart utgjeven ein månad seinare.
Fram mot semifinalen vart «Fuego» stadig meir populær, og dagen før den fyrste semifinalen gjekk låten til topps på favorittlista til spelselskapa.
«Fuego» vart framført som det siste bidraget i den fyrste semifinalen tysdag 8. mai 2018. Songen enda på andreplass og var dimed kvalifisert til finalen laurdag 12. mai. I finalen var songen det 25. og nest siste bidraget ut på scena, og ende òg her på ein andreplass.
Om songen
Tittelen til songen er «Fuego», som er spansk for 'eld', men resten av teksta er på engelsk. Foureira har sagt at songen skal fortelja at kvinner kan vere «sexy og mektige, og at det ikkje er noko gale med det».
Harry Jensen
Harry Jensen var ein norsk forretningsmann og politikar, fødd i Gildeskål.
Jensen var patruljebåtførar i Bodø Havnevesen 1959-61 og seljar, seinare disponent i bilforretning 1968-74. Frå 1975 dreiv han eiga agenturforretning til 1987.
Jensen var engasjerte seg i politikken for det ferske Framstegspartiet og var formann i fylkespartiet i Nordland i tida 1976-81. Valperioden 1980-83 representerte han partiet på fylkestinget i Nordland. Han var så medlem i samferdslestyret i Nordland fylke frå 1983 og i landsdelsutvalet for Nord-Noreg frå 1987. I 1985 fekk han i plass i Framstegspartiet sitt sentralstyre, ein posisjon han hadde til han døydde.
Jensen vart vald inn på Stortinget frå Nordland i 1989. Her fekk han vervet som nestleiar i Samferdslekomitéen, og var elles medlem i Valkomitéen. Vel eitt år etter han tok plass i Stortinget, døydde han, og Karl Sørmo rykte inn på Tinget i staden hans.
Fylkesveg 321 i Hedmark
Fylkesveg 321 i Hedmark går mellom Bergsengstua og fylkesgrensa ved Skog i Ringsaker kommune. Vegen er 3,2 km lang.
Monument av KEiiNO
«Monument» er ein norsk elektropopsong frå 2021 med gruppa KEiiNO. Songen er skriven av dei tre medlemmane i gruppa Tom Hugo Hermansen, Fred Buljo og Alexandra Rotan, saman med Alexander Nyborg Olsson og Rüdiger Schramm. Låten vart utgjeven 14. januar 2021 og kom på andreplass i Melodi Grand Prix 2021. Hausten same år kåra fanorganisasjonen OGAE «Monument» til det beste ikkje-vinnande bidraget frå ein nasjonal Eurovision-utveljing i 2021.
Om songen
«Monument» vart skriven sommaren 2020 av KEiiNO saman med låtskriveren Alexander Nyborg Olsson og tyske Rüdiger Schramm. Ifølgje Tom Hugo Hermansen skreiv dei låten i ei enkel hytte langs norskekysten, og han vart produsert av Hermansen og Rüdiger Schramm i Berlin og Kristiansand. For å gje låten eit «monumentalt lydbilete», omfattar innspelinga eit live band, ei rekkje lydsampel og strykarar frå musikarar i Kristiansand Symfoniorkester.
Det same låtskrivarlaget stod òg bak «Spirit in the Sky», som gruppa vann Melodi Grand Prix med i 2019. Låten vann òg telefonavrøystinga i Eurovision Song Contest same år, men enda på ein sjetteplass samanlagt etter å ha vorte nummer 18 i juryavrøystinga.«Spirit in the Sky» toppa seinare VG-lista og gjekk inn på hitlister over heile Europa. Ifølgje Hermansen vart «Monument» skriven med tanke på å kunne slå an hos både sjåarane og juryane i ein eventuell Eurovision-finale.
Hausten 2020 vart «Monument» plukka ut av NRK til å delta i finalen i Melodi Grand Prix 2021. KEiiNO vart offentleggjort som deltakarar 11. januar, og «Monument» vart sloppen tre dagar seinare. Gruppa framførte låten fyrste gong live under den fyrste delfinalen laurdag 16. januar 2021.
Melodi Grand Prix
«Monument» var eit av 26 bidrag som deltok i Melodi Grand Prix 2021, der vinnaren fekk representere Noreg i Eurovision Song Contest i Nederland i mai 2021. Låten var direktekvalifisert til MGP-finalen laurdag 20. februar 2021, men gruppa framførte songen under pausen i den fyrste delfinalen ein månad tidlegare. I finalen enda «Monument» på andreplass, bak vinnaren TIX og «Fallen Angel».
Mottaking
Norske musikkmeldarar var stort sett positive til låten, og både Dagbladet og NRK gav songen terningkastet 5, medan VG gav terningkast 3. Musikkmeldaren i Dagbladet Anders Grønneberg skildra «Monument» som «rivende, mystisk og drømmende med glassklar kvinnevokal. Her viser KEiiNO en stolthet, kraft og storhet som kan gi dem billett til finalen i Nederland i mai». Musikkmeldaren i NRK Espen Borge meinte songen var ein «intens og kompromissløs dance-låt som satser en del på at Europa også i 2021 lar seg sjarmere av urfolkspråk fra det vakre nord». Meldaren i VG var meir lunken og karakteriserte songen som meir «hardkjernet elektronisk pop enn 'Spirit in the Sky'», men la til: «Den mangler fullt et he-lo e loi-la. Og et refreng en virkelig husker».
Etter utgjevinga kom «Monument» inn på den norske topplista på Spotify og nådde ein åttandeplass på den offisielle hitlista i Noreg, VG-lista.
OGAE Second Chance Contest
Kvart år arrangerer fanorganisasjonen OGAE ein konkurranse for songar som ikkje vann sin nasjonale finale til Eurovision Song Contest. Tevlinga heiter OGAE Second Chance Contest og har vorte organisert årleg sidan 1987. Tevlinga går ut på at deltakarland med nasjonale finalar deltek med eitt av dei ikkje-vinnande bidraga. Den norske Grand Prix-klubben valde «Monument» som det norske bidraget. Til saman deltok 14 låtar i OGAE Second Chance Contest 2021.
Tevlinga er berre ei digital hending, og OGAE-klubbane røyster på bidraga i Eurovision-stil, altså i poenga 1–8, 10 og 12 poeng. «Monument» vann ein klår siger med 441 poeng, 88 poeng føre Eric Saade og «Every Minute» frå Sverige i Eurovision Song Contest. Dette var fjerde gongen Noreg vann tevlinga; sist gong var i 2013 med Adelén og «Bombo».
Tekst og tema
Låtskrivaren Alexander Nyborg Olsson har sagt at «Monument» handlar om viktige augneblikk og sentrale personar i ein livssyklus. «Sangen handler om dem som beriker andres liv uten å motta medaljer eller å få gater oppkalt etter seg».
Musikkvideo
I oktober og november 2020 spela KEiiNO inn ein offisiell musikkvideo til «Monument», og videoen vart sloppen 4. februar 2021. Videoen vart spela inn fleire stader i Noreg. Den norske naturen spelte hovudrolla, og fleire hundre reinsdyr hadde ei birolle i videoen.
Bidragsytarar til musikkvideoen
Innspelingsstadene var Lindesnes, Lysebotn, Haukeli, Vøringsfossen, Skåla, Slogen, Hoddevik, Vestkapp, Lofoten, Kautokeino og Alta.
Bidragsytarar
Ifølgje krediteringar på Tidal.
Fylkesveg 553 i Nordland
Fylkesveg 553 i Nordland går mellom Kvikstad og Ljønesgradden i Bodø kommune. Vegen er 4,6 km lang.
Fylkesveg 7484
Fylkesveg 7484 i Nordland, tidlegare Fv552, går mellom Misvær og Espenes i Bodø kommune. Vegen er 4,8 km lang.
Pansra kampvogn
Pansra kampvogn (engelsk armored combat vehicle - ACV) er ein kategori militære kjøretøy som vert delt opp i tre underkategoriar i CFE-avtalen:
Likhoslavl
Likhoslavl (russisk Лихосла́вль) er ein by i Tver oblast i Russland med om lag 12 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 40 km nordvest for Tver, ved jernbanen Moskva – Sankt Petersburg.
Likhoslavl voks til ein by på staden til busetnadene Ostasjkovo (russisk: Осташково, grunnlagt i 1624, og Likhoslavl, som første gong er nemnt på byrjinga av 1800-talet). Han fekk bystatus i 1925.
Nizami gate
Nizami gate (aserbajdsjansk Nizami küçəsi) er ei stor gågate og handlegate i sentrum av Baku i Aserbajdsjan, kalla opp etter den kjende klassiske diktaren Nizami Ganjavi. Historia til gata kan sporast attende til byplanleggingsprosjektet i Baku i 1864. Gata går gjennom sentrum av byen frå vest til aust. Den bilfrie delen av gata starta ved Fonteneplassen og endar ved Rasjid Behbudov gate, og vert ofte kalla Torgovaja («handelgata» på russisk).
Det ligg mange forretningar i Nizami gate, frå bankar til motebutikkar. Her ligg òg ambassadane til Tyskland, Noreg, Nederland og Austerrike, samt EU-delegasjonen i Aserbajdsjan. Den næraste metrostasjonen Sahil (raud linje, sør for Nizami gate) og 28 Maj (både raud og grøn linje, nord for gata).
Smektitt
Smektitt er eit samleomgrep for ei gruppe leirmineral som svell i kontakt med vatn. Dei er sjiktsilikat med utbyttbare kation og varierande vassinnhald mellom sjikta. Dei viktigaste minerala i denne gruppa er montmorillonitt, beidellitt, hectoritt, nontronitt, saponitt og volkonskoitt.
Kourítes
Kourítes (gresk Κουρήτες) er ein tidlegare kommune i periferieininga Réthymno i periferien Kreta i Hellas. Kourítes inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Amári.
The Siege of Corinth
The Siege of Corinth er eit langt, dramatisk dikt av Lord Byron, publisert den 22. januar 1816. Diktet var inspirert av ei hending under den osmansk-venetianske krigen (1714–1718) der osmanarane massakrerte venetianske soldatar og greske sivile etter å ha erobra Akrokorint ved Korint i Hellas den 25. juni 1715.
Kajan
Kajan er ein tidlegare landkommune i regionen Elbasan i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Belsh.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Kajan 3 925 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Kajan ein del av distriktet Elbasan. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Palamídi
Palamídi (gresk Παλαμήδι) er ei festning aust for Akronavplía i byen Návplio på Peloponnes sør i Hellas. Han ligg på toppen av ein 216 meter høg ås og vart bygd av venetianarane under den andre okkupasjonstida deira av området (1686-1715).
Festninga var eit stort og ambisiøst prosjekt, men stod ferdig innan relativ kort tid frå 1711 til 1714. Det er ei typisk barokk festning baset på planane til ingeniørane Giaxich og Lasalle. I 1715 vart ho erobra av tyrkarane og vart verande under deira kontroll til 1822, då ho vart erobra av grekarane.
Ådland kyrkje
Ådland kyrkje er ei kyrkje frå 1851 i Samnanger kommune i Vestland fylke i Noreg. Kyrkja ligg på Ådland (Årland), og vert også kalla «Ådlandskyrkja» eller «kyrkja på Ådland». Ho er også kjend som «Samnanger kyrkje».
Byggverket er i tømmer og har ca. 300 plassar. Bygget har basilikapreg der dei avkutta hjørna på sideskipa også gir bygget eit åttekanta grunnplan. Hjørna vart truleg avkutta for å sleppa å skøyta tømmerstokkane på lengda. Den førre kyrkja på staden vart oppført i 1652 og var også i tømmer. Kyrkja vart formgitt av presten Andreas Grønning som ikkje var faglært arkitekt. Bygget har preg av nygotiske detaljar.
Noverende bygg fekk sakristi som tilbygg til koret i 1909. Tømmeret kviler på ein låg mur av gråstein. Over gesimshøgde på sideskipa er konstruksjonen av reisverk. Midtskipsveggane vert støtta av seks pilarar. Taket på midtskipet er av sperrer med hanebjelkar; under dette er ein tønnekvelva himling av bord. Hovudinngangen er gjennom tårnfoten i vest. Kyrkjerommet vart ominnreidd av arkitekt Ole Landmark til 100-årsjubileet; det fekk då nye benkar medan benkedørene vart brukt om att. Dei seks måla vindaugsglasa er datert 1614 og blant dei eldste i Noreg. Ei altertavle, datert 1743, frå førre kyrkje heng i kyrkja. Ein rund døypefont i kleberstein, utforma av arkitekt Landmark, står i kyrkja. Det første orgelet vart montert i 1919, og det kom nytt orgel i 1983. Kyrkja har også ein trekross frå 1200-talet.
Tidlegare kyrkjer
Presten i Samnanger er nemnd i Bergens kalvskinn. Lidén trur det var ei stavkyrkje der i mellomalderen. I noverande kyrkje er det glasruter merkte med årstalet 1614, noko som kan tyda på at stavkyrkja då fekk vindauge. Kyrkja har eit antemensale (på museum i Bergen) og eit krusifiks frå mellomalderen. Kyrkja frå 1652 vart oppført av tømmer som bygdefolket skaffa, til andre utlegg ga prestane tilskot. Bygget var på det lengste 29 alen (ca. 18 m), der koret med 11 alen (ca. 7 m) var litt smalare enn skipet, som var 13 alen (ca. 8 m) breitt.
Kristofer Randers
Ole Kristofer Randers var ein norsk diktar, kritikar og embetsmann. Randers er i dag særleg kjend for turboka Sunnmøre, eit verk som har kome i fem ulike utgåver sidan ho kom ut fyrste gongen i 1890.
Randers var son til ein lækjar, og soneson til Ole Randers. Han voks opp i Ålesund frå slutten av 1850-åra, der faren var distriktslækjar. Etter å ha utdanna seg til jurist i 1873, var han frå 1875 til 1914 tilsett, fyrst i Indredepartementet og sidan i Landbruksdepartementet.
I 1879 gav Randers ut den fyrste av fleire diktsamlingar. Lyrikaren Randers var mykje påverka av romantikarar som Johan Sebastian Welhaven og Andreas Munch. Både tematisk og i form braut dei med samtidas radikale litteratur, og vart heller lite påakta. Ein alt sterkare konservatisme og elitisme peika i same lei. Samlinga Norsk Natur frå 1887, med mange dikt stadfest til Sunnmøre og fjellheimen der, gjev til kjenne hans friskaste lyriske uttrykk.
Randers var frå 1870-åra ein ivrig fjellvandrar. I året 1890 kom han med ''Søndmøre. Reisehaandbog'', eit verk skrive på oppdrag frå Aalesund-Søndmøre Turistforening. Boka, som seinare har fått tittelen Sunnmøre, har kome i fire reviderte og utvida utgåver; 1898, 1930, 1962 og 1989. Verket, kjend som «Randers-boka», var heilt opp til 1990-talet den sentrale boka for fjellturistar på Sunnmøre.
Ein statue av Randers, forma av Arnold Haukeland, vart reist på Rønneberghaugen i Ålesund i 1951. Då Rønneberghaugen vart sprengt vekk i fyrste halvdel av 1970-åra, vart statuen flytta inn mot bydelen Nørve, og langt seinare plassert på byfjellet Aksla.
Fylkesveg 321
Fylkesveg 321 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesvei 321 (andre betydninger)
Fluberg stavkyrkje
Fluberg stavkyrkjee stod ved Fluberg prestegard, om lag ein kilometer frå dagens Fluberg kyrkje. Kyrkja var frå gamal tid hovudkyrkja i Land.
«Flughubærghs sokn» er omtala i 1330 og «Erlinger prester a Flughuberghi» i 1337. Nicolay Nicolaysen seier om kyrkja: «Den ældre kirke var en stavbygning, ifølge regnskabet for 1694 med „tvister eller svaler rundt om”.» Ifølgje ei jubileumsbok for Fluberg kyrkje skal kyrkja ha hatt tårn, og omtalen av «dett offuerste tagh» i 1622 vert teke til inntekt for at kyrkja hadde høgt midtrom. Ho hadde svalgangar i nord og sør, men desse vart rivne på midten av 1600-talet, og kyrkja fekk utvendig bordkledning og større vindauge. Av Povel Huitfeldt si stiftsbok (1577) kan ein sjå noko av inventaret på 1500-tallet, m.a. med to klokker og to handklokker (moglegvis messeklokker frå katolsk tid), ein sylvkalk med disk, ein kalk og disk av forgylt koppar. Av ei inventarliste frå 1686 ser ein at kyrkja har ei ny stor klokke i ein støpul.
Gjenstandar frå stavkyrkja
Altartavla i Landåsbygda kyrkje skal stamme frå Fluberg stavkyrkje. Ei dåpskanne frå stavkyrkja er i privat eige. I og med at kongeportretta som heng i dagens Fluberg kyrkje, går heilt attende til Kristian I, er det nærliggjande å tru at mange av dei er overførte frå stavkyrkja. Altarsylv skal òg ha blitt overført.
Marajó
Marajó er ei øy som ligg ved munninga av Amazonas i delstaten Pará i Brasil, nord for byen Belém. Øya har eit areal på 40 100 km² med i kring 250 000 ibuarar. Ho er 297 kilometer lang og 204 km brei. Det høgste punktet er 40 meter over havet.
Marajó er den største øya på jordkloten som er omgjeven av ferskvatn på alle kantar. Trass i at nordaustkysten av Marajó vender ut mot Atlanterhavet er elvestraumen i Amazonas så sterk at øya har ferskvatn også på den sida. Store delar av øya vert overflødde i regntida.
Aust på øya minner vegetasjonen om savanne, der storfekjøt vert avla på store farmar. På øya er det elles store flokkar av temde vassbøflar. Vestdelen av øya er til dels dekt av skogar.
Arkeologiske undersøkingar har avdekt keramikk som e rekna til å vere om lag 3 000 år gammal. Funna stammar truleg frå urfolkskulturar som var gått under før området vart kolonisert.
Fylkesveg 571
Fylkesveg 571 finst i fleire fylke i Noreg:
Nelidovo
Nelidovo (russisk Нелидово) er ein by i Tver oblast i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg i Valdajhøgdene, ved elva Mezja, ei sideelv til Daugava, 210 km sørvest for Tver.
Nelidovo vart grunnlagd i 1900 som ein busetnad ved ein jernbanestasjon med same namn på Moskva – Riga-banen. Han fekk bystatus i 1949.
66-bussruta i Finnmark
66-bussruta i Finnmark er ei bussrute mellom Hammerfest og Kirkenes. I 2018 blei ho driven av busselskapet Snelandia.
Fylkesvegar nytta på ruta er mellom anna Fylkesveg 98.
Ski-NM 1973
Noregsmeisterskapen på ski 1973 i nordiske greiner vart avvikla i tida 3. til 11. februar 1973. Meisterskapen fann stad i Fåberg og på Lillehammer i Oppland, og i nærliggande Vang i Ringsaker kommune i Hedmark.
Earthbound
Earthbound er eit konsertalbum frå bandet King Crimson, som kom ut i 1972 etter at bandet som spelte inn albumet hadde vorte oppløyst. Det består av den første offisielle konsertopptaket som er gjeve ut av signatursongen deira «21st Century Schizoid Man», og ein lengre versjon av b-sida «Groon», som ikkje finst på studioalbum. Han inneheld òg eit improvisert spor med scat-synging av Boz Burrell.
Ski-NM 1973
Mennene tevla i fire langrennsøvingar, to hopprenn og eitt kombinertrenn, medan kvinnene tevla i tre langrennsøvingar.
Earthbound
Lydkvaliteten på albumet er dårleg sidan det vart spelt inn på eit kassettband (eit dårleg opptaksmedium etter standardane i 1972) av lydteknikaren Hunter MacDonald. I følgje tekst i plateomslaget til nyare CD-utgåver står det «konsertopptak på ein Ampex-sterokassett gjennom ein spesialdesigna miksar av Kelsey Morris ... i regnet frå bagasjerommet på ein Volkswagen» Atlantic Records, som var den opphavlege distributøren til King Crimson i Nord-Amerika, nekta å gje ut Earthbound på grunn av den dårlege lyden. Nyare CD-utgåver har ikkje særskild betre lyd sidan opptaket opphavleg vart gjort på ein kassett.
Jens Michael Lund
Jens Michael Lund var ein norsk jurist frå Oslo, frå 1916 til 1920 den fyrste riksmeklingsmannen i Noreg.
Ski-NM 1973
15 km
<br style="clear:both;" />
Jens Michael Lund
Lund var dotterson til Frederik Stang og bestefar til høgsterettsdommaren Ketil Lund. Han var dessutan bror til juristen og politikaren Fredrik Stang Lund.
Ski-NM 1973
30 km
Dato: 3. februar
Jens Michael Lund
Jens Michael Lund vart cand.jur. i 1897 og var høgsterettsadvokat frå 1902. Attåt advokatpraksisen var han frå 1908 redaktør av Norsk retstidende og frå 1911 formann i appellkommisjonen til riksforsikringa.
Ski-NM 1973
30 km
Stad: Fåberg
Jens Michael Lund
I tida 1916-20 var Lund Noregs fyrste riksmeklingsmann, ei tid prega av talrike arbeidstvistar i landet. Også etter at han hadde slutta som riksmeklingsmann deltok han som meklar i fastlåste og vanskelege konfliktar. Han var såleis fungerande riksmeklingsmann under sjømannskonflikten i 1921 og formann i skilsdomstolen for ei rad tvistar i 1922.
Ski-NM 1973
30 km
<br style="clear:both;" />
50 km
Dato: 10. februar
Stad: Lillehammer
<br style="clear:both;" />
3 x 10 km stafett
Dato: 4. februar
<br style="clear:both" />
5 km
Stad: Fåberg
<br style="clear:both;" />
10 km
Dato: 7. februar
Stad: Lillehammer
<br style="clear:both;" />
3 x 5 km stafett
Dato: 4. februar
Stad: Fåberg
Military Road i Northumberland
Military Road er eit lokalt namn for delar av vegen B6318 i Northumberland i England. Vegen går frå Heddon-on-the-Wall (54.9974°N, -1.7929°W) i aust til Greenhead (54.982°N, -2.5344°W) i vest. Mykje av vegen går parallelt med den romerske Hadrianmuren, og store delar av han er bygde på grunnmuren til denne. Vegen er likevel ikkje ein romarveg, men ein veg bygd for å kunna transportera militære styrkar og utstyr mellom Newcastle og Carlisle.
Historie
Vegen må ikkje forvekslast med den romerske militærvegen ved Hadrianmuren i sør. Han må heller ikkje forvekslast med andre vegar kalla Military Road som blei bygde i Skottland under Field Marshal Wade. Desse inkluderer vegar ved Corrieyairack Pass og Aberfeldy.
Smergel
Smergel er mineralet korund i mørk og urein form, oftast forureina av magnetitt eller hematitt. Det finst som massar i metamorfe og magmatiske bergartar. Det vert mellom anna nytta på grunn av den særs store hardleik (9) som slipe- og poleringsmiddel. Det er store førekomstar mellom anna i Hellas (Naxos og Samos), Tyrkia, USA (Chester i Massachusetts) og Russland (Ural).
Military Road i Northumberland
Historie
Langs mykje av lengda si er Military Road heilt rett, og minnar om ein romarveg. Omgrepet «militærveg» kjem ikkje frå dette, men frå ønsket om ein veg som var eigna for flyting av militært utstyr og køyretøy mellom Newcastle og Carlisle. Dette var i stor grad som svar på dei dårlege forholda hannoveriske styrkar under feltmarskalk Wade hadde møtt i 1746 då dei freista å undertrykka jakobittar som kjempa for Bonnie Prince Charlie i nord. Vanskane til troppane under feltmarskalk Wade, og tilknytinga hans til andre «militærvegar» i Skottland, er truleg kjelda til at mange trut han òg var ansvarleg for denne ruta.
Bakgrunnsstoff
55.0383°N, -2.1948°W
Ski-NM 1973
Kombinert
Dato: 3. og 4. februar
Normalbakke
Dato: 4. februar
Stad: Vang i Ringsaker
<br style="clear:both;" />
Storbakke
Dato: 11. februar
Stad: Lillehammer
<br style="clear:both;" />
Banbury
Banbury er ein marknadsby i distriktet Cherwell i Oxfordshire i England. Folketalet var i 2001 41 802. Elva Cherwell renn gjennom byen.
I romersk tid låg det ein villa i Wykham Park rett ved byen. Det er ikkje funne nokre andre romerske busetnader i eller ved byen, som voks fram i angelsaksisk tid. Han kom under sterk dansk påverknad. I løpet av mellomalderen voks han sterkt på grunn av omfattende ullproduksjon.
I 1135 vart Banbury slott bygd av biskopen av Lincoln. Det var i bruk inntil borgarkrigen på 1600-talet, då det vart omleira. På grunn av nærleiken til Oxford var Banbury offisielt ein rojalistisk by, men innbyggjarane var kjent som strenge puritanarar. Etter krigen vart slottet rive.
Banbury vart verande ein landsleg marknadsby inntil Oxfordkanalen vart konstruert i 1790. Han medverka til stor vekst, og seinare vart dette forsterka av jernbanen, som kom i 1850. Dei viktigaste industriane i dag er produksjon av bildelar, elektriske apparat og aluminium, prosessering av matvarer og trykking. Dei gode kommunikasjonhøva er forsterka ytterlegare gjennom motorvegen M40 som går like ved Banbury.
Smaragd
Smaragd er ein særs kostbar edelstein. Det er ein ven, djupgrøn varietet av beryll. Fargen kjem av mindre mengder av krom eller vanadium.
Smaragdar vert vanlegvis fasettslipte og den vanlegaste forma er rektangulær eller kvadratisk (smaragdslip eller trappeslip).
Mons Litleré
Mons Litleré var ein norsk bladmann og forleggjar. Litleré var ein av pionerane i produksjon og sal av bøker på landsmål i Noreg på slutten av 1800-talet.
Smaragd
I samansetjingar er namnet smaragd uheldigvis òg brukt om andre grøne edelsteinar, til dømes orientalsk smaragd (safir, korund), brasiliansk smaragd (turmalin) og uralsk smaragd (granatmineralet andraditt).
Mons Litleré
Bokmann
Litleré voks opp i Naustdal i Sunnfjord der foreldra dreiv landhandel. Han gjekk Amtsskulen på Apalset i Gloppen og Sogndal Folkehøgskule, og fekk der kjennskap til kulturelle røter i samtida og blei gripen av ei interesse for landsmålet. På denne tida freista Vestmannalaget å selje bøker på landsmål ved hjelp av omreisande bokseljarar, og Litleré heldt fram med det. I 1886 starta han «Norskmålets bokhandel» i Naustdal. Han fekk løyve av dei kjende forfattarane Bjørnstjerne Bjørnson, Alexander Kielland, Jonas Lie og Alvilde Prytz til å setje om tekstar av dei til landsmål, og gav ut to bøker med Forteljingar. Den første var på 48 sider, kosta 60 øre og blei straks utseld. Seinare gav han òg ut Smaastubbar med mellom anna tekstar av lokale forfattarar.
Bokmannen Litleré sin innsats blei lagt merke til, og i 1887 blei han tilsett som redaktør i den nyskipa avisa «Firda- og Sygnafylkets Avis», seinare «Firda». Han busette seg i Bergen for å styre den nye avisa og drive bokproduksjon, no som Mons Litlerés forlag. Bokproduksjonen auka frå seks titlar i 1887 til 18 i 1892. Litleré dreiv forlagsverksemd i litt over 8 år (1886–95) og produserte til saman om lag 115 bøker, av desse 80 på landsmål, 31 på dansknorsk og nokre få med innslag av båe måla. Mellom bøkene som blei utgjeve av Litleré var forutan folkelege utgjevingar Nokre salmar av Elias Blix, Det Nye Testamentet og lærebøker, særleg i historie og morsmål. Mellom forfattarar på forlaget hans kan ein nemne Arne Garborg (m.a. Kolbotnbrev og Fred), Hulda Garborg, Olav Sande i Høyanger, Jens Tvedt, Anders Hovden, Rasmus Løland, Hans Seland, Per Sivle, Anders Vassbotn og Rasmus Steinsvik. Bøkene blei selt av omreisande bokseljarar og ungdomslaga. Etter initiativ frå Litlerè vart forlaget «Boklaget» skipa i 1889 med mellom andre Arne Garborg og han sjølv i styret. Han hadde også tankar om å knyte til seg forfattarar på fast løn.
Bladmann
Litleré brukte avisa «Firda» aktivt som annonse- og kritikkorgan, og han prenta mellom anna bokmeldingar av litteraturkritikaren Bolette C. Pavels Larsen frå Bergens Tidende. Avisa blei rekna for å vere radikal og moderne, og folk som Bjørnson og Steinsvik skreiv i ho. Seinare redaksjonssekretær i Bergens Tidende og grunnleggjar av Gula Tidend, Johannes Lavik, var ei stund ein sentral medarbeidar i avisa.
I 1889 skipa Litleré ein bokhandel i Markveien i Bergen (seinare flytta til Strandgaten). Frå 1893 var han medlem av Den norske Boghandlerforening, og fekk dimed rabattrett. På denne måten fekk bokhandelen eit meir allsidig utval. Samstundes gjekk dette utover boksalet på bygdene, og dette var nok ei årsak til at talet på bøker på dansknorsk auka relativt i løpet av dei siste åra. Litleré var òg engasjert i det friviljuge skyttarvesenet, og var den første formannen i Skyttarlaget Einar Tambarskjelvar då det blei skipa i Instedalen på 1880-talet.
Mons Litleré døydde av kreft våren 1895 på eit sjukehus i Hamburg i Tyskland, berre 28 år gammal. Kona hans døydde seinare same året og etterlet seg tre små born. Vestmannalaget har reist ei minnestøtte på grava hans i Bergen.
Fylkesveg 576 i Nordland
Fylkesveg 576 i Nordland går mellom Bertnes og Skardal i Bodø kommune. Vegen er 9,1 km lang.
Transportpanservogn
Pansra personellkøyretøy
Kolbein Haga
Studiar
Haga vart utdanna som kantor og organist med Bjørn Boysen som orgellærar ved Noregs musikkhøgskule i Oslo, og vidare med Finn Viderø, som dansk statsstipendiat i solistisk orgelspel ved Det Kongelige Danske Musikkonservatorium i København. Studiane blei avslutta med solistdebutar i København og Oslo hausten 1976.
Med hjelp av statlege og andre offentlege stipendium har han gjennomført improvisasjonsstudier med Johannes Ernst Köhler ved Hochschule für Musik Franz Liszt Weimar, DDR.
Vidare har han gjennomført praktisk-pedagogisk utdanning i universitets- og høgskulepedagogikk i regi av Norges musikkhøgskule med lærekrefter frå Institutt for pedagogikk, UiO.
Arbeidsliv
Kolbein Haga har vore organist og kantor i Den norske kyrkja i 25 år, mellom anna i Sandnes kyrkje frå 1977 til 1984.
Kolbein Haga arbeidde ved Rogaland musikkkonservatorium, seinare ein del av Universitetet i Stavanger, og har vore medansvarleg for kyrkjemusikarutdanninga der i 20 år. Han har vore sensor og rådgjevar innan sine fagområde ved alle høgare utdanningsinstitisjonar i Noreg som har tilbydd orgel, kyrkjemusikkfag og orgelpedagogisk utdanning etter 1980. Han har hatt ei lang rekkje oppdrag som orgelbyggkonsulent, som rådgjevar vedrørande kompetanseevaluering og kyrkjemusikkspørsmål på eit breidt område. Kolbein Haga har vore kunstnarleg og administrativ leiar for Norsk orgelfestival frå 1990 til 2015. Vidare har Haga arbeidd som prosjektleiar for kyrkjemusikk og rekruttering i KA Kyrkjeleg arbeidsgjevar- og interesseorganisasjon, sentralt i Den norske kyrkja.
Fylkesveg 576
Fylkesveg 576 finst i fleire fylke i Noreg:
Kolbein Haga
Arbeidsliv
Kolbein Haga har gitt konsertar, radiotransmisjonar og gjort plateinnspelingar i Norden, Baltikum, Sveits, Nederland, Storbritannia og Tyskland.
Som utøvar har han profilert seg som tolkar av eldre musikk med vekt på den nordtyske orgelbarokken og Bach, og nordiske komponistar frå våre hundreår.
I 1985 framførte Haga Bachs samla originale orgelverk over 15 konserter i St. Petri kyrkje i Stavanger. I 1987 framførte han det meste av Buxtehudes orgelverk over 7 konsertar i St. Svithun katolske kyrkje i Stavanger. Vidare har han urframført ei rad tingingsverk frå nordiske komponistar.
Profesjonelt er han tilknyttta Creo – forbundet for kunst og kultur (tilslutta Landsorganisasjonen i Noreg (LO)). Norsk Tonekunstnersamfund og Norsk orgelkonsulentforening, assosiert med KA Kyrkjeleg arbeidsgjevar- og interesseorganisasjon.
Frå 2021 er Kolbein Haga skrivar i Raudt Sandnes.
Char
Char kan visa til
Think About Me
«Think About Me» er ein song av det britisk-amerikanske rockebandet Fleetwood Mac, som kom ut i mars 1980. Songen vart skriven av Fleetwood Mac-medlemmet Christine McVie.
Songen nådde 20. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100-lista og 24. plassen på den kanadiske RPM Top 100 Singles-lista.
«Think About Me» vart rekna som ein liten hit og var ikkje med på samlealbumet Greatest Hits i 1988, men var med på The Very Best of Fleetwood Mac i 2002.
Det kanadiske indierockbandet The New Pornographers spelte inn ein versjon av songen i 2012 for samlealbumet A Tribute to Fleetwood Mac.
Lindsey Buckingham syng solo på songen med McVie på refrenget.
Groupe Castel
Groupe Castel er eit fransk drikkevareføretak. Det vart danna i 1949 under namnet Castel Frères av Pierre Castel, som har halde fram med å driva det som eit familieføretak.
Groupe Castel er i dag ein av dei fremste vinprodusentane i verda. Føretaket er den største vinprodusenten i Frankrike, og eig dei største franske og utanlandske vinmerka som blir selde i Frankrike. Groupe Castel er også den franske leiaren for bordvin og den fjerde største for øl og læskedrikkar i Afrika (etter SABMiller, Heineken og Guinness). I 2016 var det den tredje største for vin i verda, etter Constellation Brands og Gallo.
Janitsjar
Janitsjarane var elite-infanterisoldatar som tente som den osmanske sultanen sine livvakter. Stort sett var desse av ikkje-tyrkisk opphav frå Det osmanske riket. Ordet stammar frå osman-tyrkisk: يڭيچرى (yeniçeri) og tyder «ny soldat». Dei vart oppretta på eit tidspunkt på 1200-talet og vart oppløyst av sultan Mahmud II i 1826.
Opphav
Nokre tyrkiske kjelder oppgjev at Orhan I var han som oppretta janitsjar-avdelinga, men dei eksisterte som ei fast avdeling i hæren frå 1362 under sultan Murat I. Hovudsakleg nytta dei seg av unge kristne krigsfangar. Janitsjarane vart den første profesjonelle hæren til Det osmanske riket og vart ofte sett inn der sultanen hadde behov for nokre han kunne stole på.
Tydinga av janitsjarane
Janitsjarane skilde seg ut frå andre osmanske einingar på fleire måtar. Dei vart betalt i kontantar og ikkje i tjuvgods og timars (erobra landområde) som var vanleg på den tida. Dei hadde uniformene sine og marsjerte til den spesielle musikken sin spelt av mehterân.
Det osmanske riket var den første staten som hadde ein profesjonell hær sidan Romarriket. Soldatane budde i brakker saman og tente som politimenn og brannvesen i fredstid. Dei vart òg betalt med kontantar kvartalsvis i fredstid, noko som skilde seg ut frå praksisen for soldatar på denne tida som berre fekk betalt under krigstid.
Janitsjanarar byrja å nytte seg av muskettar veldig tidleg. Første gongen var tidleg på 1400-talet og frå 1500-talet var avdelinga fast oppsett med muskettar som våpen i motsetnad til det tidlegare brukte sverdet og spydet. Dei tok òg i bruk tidlege granatar og handkanoner.
Mykje av dette saman med ein imponerande krigshistorie førte til at janitsjarane vart studert av utanlandske statar.
Oppløysinga
Janitsjarane vart etterkvart klår over sin eigen status, og byrja å krevje betre tilhøve. Dei stod bak fleire opprør, det første i 1449, og avsette fleire sultanar som motsette seg dei, blant dei Osman II og Selim III.
I 1826 starta sultan Mahmud II ei ny avdeling, kavaleristane Sipahi. Då janitsjarane vart klår over dette starta dei eit nytt opprør, men i motsetnad til tidlegare støtta korkje folkesetnaden eller andre delar av hæren dei og dei vart tvinga tilbake til brakkane sine. Der vart dei bombardert med artilleri. Dei som ikkje døydde i dette åtaket vart seinare avretta eller sende i eksil.
Tungt væpna pansra kampvogn
Tungt væpna pansra kampvogn er ei pansra kampvogn til liks med stormpanservogn og pansra personellkjøretøy. Den skal ha ein direkteskytande kanon med eit kaliber på minst 75 millimeter, og veg minst 6 tonn utan nyttelast. Vogna skal ikkje falla inn under definisjonane for pansra personellkjøretøy, stormpanservogn eller stridsvogn. Nyttelast i denne samanhengen er vekt av ammunisjon (avdam), drivstoff, smøreolje og hydaulolje, reservedelar, verktøy og eventuell snorkel for djupvading samt mannskap og deira utstyr.
Døme på tungt væpna pansra kampvogn er: PT-76
Orcadas-basen
Base Orcadas er ein argentinsk-stasjonen i Antarktis og den eldste stasjonen i Antarktis som framleis er i drift. Han ligg på Laurie Island i Sør-Orknøyane (spansk Islas Orcadas del Sur), 4 meter over havet og 170 meter frå kysten. Sidan 1904 har basen vore permanent bemanna og han er ei dag ein av seks argentinske heilårsstasjonar. Han var òg den første permanente busetnaden i Antarktis.
Den næraste hamnbyen er den argentinske byen Ushuaia, som ligg 1502 km unna. Basen har 11 bygningar og det vert drive forsking innan fire hovudområde: glasiologi, seismologi, sjøis (sidan 1985) og meteorologiske observasjonar (sidan 1903).
Orcadas var den einaste stasjonen på øyane i 40 år, før britane oppretta ein liten sommarbase der, Signy-stasjonen på Signy Island. Han hadde òg den første radiotelegrafen på kontinentet i 1927. Dei 11 bygningane på stasjonen husar opp mot 45 menneske om sommaren og i snitt 14 om vinteren.
Historie
I 1903 oppretta Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen leia av William Speirs Bruce oppretta Omond House, ein meteorologisk stasjon på Laurie Island. I løpet av ekspedisjonen vart mannskapet fast i isen og kom seg ikkje unna og vart fanga ved stasjonen for vinteren.
Bruce drog frå stasjonen i desember det året mot Buenos Aires for å reparere skipet og hente forsyningar, og let meteorologen Robert C. Mossman få ansvaret for basen og held fram med observasjonane.
Tusk av Fleetwood Mac
Tusk er det 12. albumet til det britisk-amerikanske rockebandet Fleetwood Mac. Det kom ut i 1979 og vart rekna som eksperimentelt, særleg fordi Lindsey Buckingham skreiv songar med enklare arrangement påverka av punkrock og new wave. Bassisten John McVie har sagt om albumet at det høyres ut som «verket til tre soloartistar» (Buckingham, Stevie Nicks og Christine McVie), medan Mick Fleetwood seinare hevda at det var favorittalbumet hans og det beste Fleetwood Mac spelte inn i studio. Det kosta over ein million dollar å lage og var til då det dyraste rockealbumet som var laga.
Orcadas-basen
Historie
Bruce tilbaud for president Julio Argentino Roca å overføre stasjonen og instrumenta til Argentina for ein sum på 5000 pesos, mot at forskinga på stasjonen vart halde fram.. Han tilbaud òg å frakte det utpeikte personellet attende til stasjonen.
Tusk av Fleetwood Mac
Tusk nådde fjerdeplassen i USA og låg fem månader inne på topp 40. Det selde til dobbel platina for to millionar selde eksemplar. Det nådde førsteplassen i Storbritannia og selde til platina der for 300 000 selde eksemplar. To av singlane frå albumet nådde topp 10 i USA, tittelsporet (US #8/UK #6) av Buckingham, og «Sara» (US #7/UK #37) av Stevie Nicks. Andre singlar frå albumet var «Not That Funny» (berre i Storbritannia), «Think About Me» og «Sisters of the Moon», som var mindre suksessrike. Dei to sistnemnde er med i singelversjonane sine på samleplata The Very Best of Fleetwood Mac. «Sara» vart korta ned til 4½ minutt for både singelen og den første CD-utgåva av albumet, medan den uredigerte versjonen har vore nytta på Greatest Hits-albumet i 1988 og 2004-utgåva av Tusk. Den originale gitaristen i bandet, Peter Green, var òg med på innspelinga av Tusk, men spelinga hans på Christine McVie-songen «Brown Eyes» er ikkje omtalt på plateomslaget. Ein alternativ versjon av songen (som er kring 30 sekund lenger) kom med på 25 Years – The Chain og ein kan då enkelt høyre den særeigne gitaren til Green, særleg mot slutten av songen.
Sjølv om albumet selde 4 000 000 eksemplar verda over og vart nominert til ein Grammy-pris i 1981, vart det samanalikna med det enorme salet til Rumours og den særs dyre innspelinga, av plateselskapet rekna som ein fiasko, og la skulda på Buckingham. Fleetwood meiner at det dårlege salstalet kom av at radiokjeda RKO spelte heile albumet før det kom ut, slik at folk kunne ta det opp på lydband. I tillegg var Tusk eit dobbeltalbum, som dermed var dyrare enn vanlege album.
Orcadas-basen
Historie
«Scotia» segla attende til Laurie Island den 14. januar 1904 og hadde med seg argentinarane ombord. I 1906 sendte Argentina ut melding om at dei hadde oppretta ein permanent base på Sør-Orknøyane. Den 26. august sendte britane eit letter til utanriksministeren Manuel Montes de Oca og minna han på at Sør-Orknøyane var britiske. Den britiske haldninga var at argentinarane berre hadde løyve til å vere der i eitt år. Den argentinske regjeringa ignorerte meldinga og rekna ho som utdatert.
Tusk av Fleetwood Mac
Bandet la ut på ein 18 månadar lang turné for å marknadsføre Tusk. Dei reiste verda over, inkludert USA, Australia, New Zealand, Japan, Frankrike, Belgia, Tyskland, Nederland og Storbritannia. Det var på denne turneen dei spelte inn musikken som kom ut på Fleetwood Mac Live i 1980.
Orcadas-basen
Historie
Den 30. mars 1927 oppretta Emilio Baldoni oppretta den første radiotelegrafsambandet med Usuahia. Fram til då hadde Orcadas-basen vore isolert frå resten av verda utanom dei årlege forsyningane.
Stasjonen var underlagt jordbruksdepartementet fram til den argentinske marinen tok over basen den 3. mars 1951.
Tusk av Fleetwood Mac
I 2013 rangerte NME Tusk på 445.plassen på lista si over dei 500 beste albuma gjennom tidene.
Nymastra dobbel luksusutgåve
Ei nymastra versjon av albumet kom ut i 2004 på to CD-plater. Det inneheldt heile originalalbumet på den første plata, og forskjellige demoversjonar, unytta opptak og alternative versjonar på den andre plata.
Orcadas-basen
Klima
Under Köppen si klimaklassifisering har stasjonen eit tundraklima.
Tusk av Fleetwood Mac
Medverkande
Fleetwood Mac
Orcadas-basen
Klima
Vêrrekordar
Tusk av Fleetwood Mac
Medverkande
Andre medverkande
Orcadas-basen
Klima
Middeltemperaturar
Normalnedbør
Oto Nemsadze
Otar Nemsadze er ein georgisk songar. 3. mars 2019 vann han georgiske Idol og representerte Georgia i Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv med songen «Sul tsin iare».
Bakgrunn
I 2017 deltok Nemsadze i den georgiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2017 som del av gruppa Limbo. Gruppa enda på ein delt tiandeplass blant 25 deltakarar med songen «Dear God».
I 2019 deltok Nemsadze på ny i georgisk Idol, og 3. mars 2019 vart han nok ein gong kåra til vinnar av georgisk Idol gjennom ei telefonavrøysting. 2019-utgåva av Idol fungerte òg som ein nasjonal finale til Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv i Israel. I Idol-finalen framførte han den patriotiske rockeballaden «Sul tsin iare» ('gå på'), som òg var det georgiske bidraget i Eurovision Song Contest 2019.
Ostasjkov
Ostasjkov (russisk Оста́шков) er ein by i Tver oblast i Russland med om lag 19 000 innbyggjarar. Han ligg 175 km vest for Tver, på ei halvøy på sørsida av Seligersjøen.
Øya Klitsjen vart først nemnd i eit brev sendt av storhertug Algirdas av Litauen til Patriarken av Konstantinopel i 1371. Etter at øya fleire år seinare vart plyndra av sjørøvarar frå Novgorod, flytta dei to overlevande frå Klitsjen, Ostasjko og Timofej, til fastlandet, der dei grunnla landsbyane Ostasjkovo og Timofejevo. Den første høyrte til Moskvapatriarken, og den andre Josef Volokolamsk-klosteret. I 1770 vart begge landsbyane slått saman til byen Ostasjkov. Hovudgatene vart lagde ut i nyklassisk stil etter planane til Ivan Starov i 1772. Lokale landemerke er mellom anna Maria Himmelfartskyrkja frå 1689, Treeiningskatedralen frå 1697, Teiknklosteret (1673, 1730-talet, 1880-talet, og Zjitnyjklosteret frå midten av 1700-talet. Det finst òg ei fantasifull søyle reist av folket i Ostasjkov i 1787 for å markere staden der eit trefort frå 1587 ein gong stod. Den vakre arkitekturen i byen og den attraktive plasseringa ved innsjøen gjer Ostasjkov til eit av dei mest populære reisemåla i dei vestlege områda av Russland.
Fylkesveg 934 i Rogaland
Fylkesveg 934 i Rogaland (Halseidvegen) går mellom Søravåge og Grasåsen i Haugesund kommune. Vegen er 6,1 km lang.
Fylkesveg 934
Fylkesveg 934 finst i fleire fylke i Noreg:
Heidi Weng
Aktiv
Weng var i 2010 med på det norske stafettlaget som i Hinterartzen vart verdsmeistrar for juniorar, i same meisterskapen fekk ho sølv i det individuelle rennet over 10 km. I januar 2011 deltok ho i junior-VM på ski i Estland. Her vann ho gull på 10 km og i stafett, og fekk bronse på 5 km fristil, bakom landsmanninene Ragnhild Haga og Kari Slind.
Etter fleire sterke prestasjonar i verdscuprenn i 2012-sesongen fekk ho sitt gjennombrot då ho 3. mars 2012 vart nummer tre på 15 km i Lahti, berre slått av landslagskollegaene Therese Johaug og Marit Bjørgen. To veker seinare tok ho endå eit steg opp på pallen, då ho kom på andreplass i mini-tour-rennet i Falun. Marit Bjørgen kunne ho ikkje gjere noko med, men ho spurtslo svenske Charlotte Kalla og norske Therese Johaug.
Weng hevda seg i verdscupen i langrenn gjennom heile 2013-sesongen. Ho vart nummer tre i Kuusamo i byrjinga av desember og fekk same plasseringa på 10 km i Lahti tidleg i mars. Før ho kom så langt, hadde ho teke bronsemedalje på 15 km under ski-VM 2013 i Val di Fiemme og vorte verdsmeister i 4x5 km stafett for Noreg. Weng gjekk fyrsteetappen på det norske stafettlaget, sidan fullførte Therese Johaug, Kristin Størmer Steira og Marit Bjørgen den norske triumfen. Etter Lahti-spelen kom Weng på fjerdeplass på tremila i Holmenkollen og i minitouren i Falun.
Under noregsmeisterskapen 2013 tok Weng sine fyrste individuelle medaljar. I januar månad fekk ho bronse på 15 km, medan ho i mars tok sølv på 30 km.
Thomas B. Bennett
Thomas B. Bennett var ein britisk-norsk forretningsmann, fødd i Storbritannia.
Thomas Bennett var far til Francis Bennett.
Thomas Bennett etablerte i 1850 det fyrste reisebyrået i Noreg, med underkontor i mange byar i Noreg og andre land.
Fierzë i Belsh
Fierzë er ein tidlegare landkommune i regionen Elbasan i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Belsh.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Fierzë 2 065 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Fierzë ein del av distriktet Elbasan. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Fylkesveg 580 i Nordland
Fylkesveg 580 i Nordland går mellom Straumøya og Seines i Bodø kommune. Vegen er 11,1 km lang.
LiveAndWell.com
LiveAndWell.com er eit konsertalbum av David Bowie som kom ut i eit avgrensa opplag i 1999. Det vart ikkje tilgjengeleg for vanleg sal og berre medlemmar av BowieNet kunne få tak i albumet på den tida. Albumet bestod av innspelingar frå Earthling-turneen i 1997 med songar frå 1. Outside (1995) og Earthling (1997)
15. januar 2021 vart albumet gjeve ut på ny for vanleg sal.
Bakgrunn
Etter den suksessrike Earthling-turneen, miksa Bowie, Reeves Gabrels og Mark Plati eit konsertalbum og meininga var å gje det ut kommersielt. Men Virgin, som var selskapet til Bowie på den tida, sette foten ned då det ferdige albumet vart sendt inn til dei seint i 1998. Under miksinga av dette konsertalbumet spelte Bowie og bandet òg inn songen «Fun» og ein versjon av Bob Dylan-songen «Tryin' to Get to Heaven». Some av desse konsertopptaka, i tillegg til ein remiks av songen «Fun», vart så tilgjengeleg for medlemmar på BowieNet for nedlasting før dei kom ut på LiveAndWell.com. Versjonen av «Tryin' to Get to Heaven» vart spelt ein gong på spansk radio og var utilgjengeleg i over 20 år før han kom ut tidleg i 2021 på ein avgrensa 7" vinylsingel. «Fun» kom ikkje ut på over 20 år, før han kom ut på CD-utgåva av Is It Any Wonder? (EP) (2020).
Sporlista for albumet inneheld ein feil i følgje Bowie-biografen Nicholas Pegg: «The Hearts Filthy Lesson» står oppført som eit opptak frå Phoenixfestivalen i 1997, medan han i røynda er frå Phoenixfestivalen i 1996.
Utgjevingar
Albumet kom ut på CD på ny i 2000 med ei bonusplate som bestod av fire sjeldne remiksar, som ikkje har kome ut på ny sidan den gongen. Albumet vart gjeve ut digitalt 15. mai 2020 utan denne andre CD-plata, sjølv om remiksen av «Fun» sidan kom ut separat for digital nedlasting. Den digitale nyutgjevinga inneheld to songar frå Earthling-turneen, då Bowie og bandet spelte under pseudonymet «Tao Jones Index».
I januar 2021 kom LiveAndWell.com ut på vinyl og CD, igjen utan den andre CD-plata med remiksar som ein del av plateboksen Brilliant Live Adventures.
Mottaking
Pegg kalla albumet eit «vakkert miksa og særs imponerande minne av ei konsertoppleving med Bowie frå midten av 1990-åra».
Verdscupen i alpine greiner
Verdscupen i alpine greiner er ei årleg turnering i alpin skiidrett som vert arrangert av Det internasjonale skiforbundet (FIS). Ho går av stabelen i vinterhalvåret på den nordlege halvkula, sidan 1990-åra frå slutten av oktober til mars månad. Turneringa omfattar dei fire øvingane slalåm, storslalåm, super-G og utforrenn, samt ei kombinasjonsøving med både slalåm og utfor.
Den fyrste verdscupen i alpine greiner fann stad i 1967-sesongen.
Conte Candoli
Secondo «Conte» Candoli var ein USA-amerikansk jazztrompetist som stort sett held til på Vestkysten. Han spelte i storbanda til Woody Herman, Stan Kenton, Benny Goodman og Dizzy Gillespie, og i Doc Severinsen sitt NBC Orchestra på The Tonight Show Starring Johnny Carson. Han spelte med Gerry Mulligan] og i TV-sendingar med [[Frank Sinatra. Han spelte òg med Supersax, eit hyllestband til Charlie Parker som bestod av ein saksofonkvintett, rytmeseksjon og anten ein trompet eller trombone.
Bandmedlem
! Band ! År 1945– 1972–1992 Fast
Diskografi
!Album !Utgjeve