cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mary Chapin Carpenter
Mary Chapin Carpenter er ein amerikansk songar og låtskrivar. Ho er kjend for songar som «10 000 miles». Den mest selde plata hennar er Come On Come On frå 1992. Ho har vunne fem Grammy-prisar og er innskriven i Nashville Songwriters Hall of Fame.
Bakgrunn
Carpenter blei fødd i Princeton i New Jersey. Foreldra hennar var Chapin Carpenter, Jr., ein leiar i Life Magazine og Mary Bowie Robertson. Frå 1969 til 1971 budde Carpenter i Japan før ho flytta til Washington, D.C. Foreldra skilde lag då ho var 16, ei hending som påverka henne djupt og som inspirerte songen «House of Cards». Ho fekk utdanninga si ved privatskulen Princeton Day School før gjekk ut frå The Taft School i 1976 og Brown University i 1981.
I barndommen høyrde Carpenter på musikken til systrene sine med artistar som The Mamas & the Papas, The Beatles og Judy Collins. Gjennom high school spelte ho gitar og piano, og medelevar skal ha truga med å «klippa av gitarstrengane hennar om ho spelte 'Leaving on a Jet Plane' ein gong til.» Sjølv om ho var interessert i musikk, vurderte ikkje Carpenter å opptre offentleg før far hennar, kort tid før ho gjekk ut frå Taft, føreslo at ho kunne opptre ved ein lokal utestad. Opplevinga stressa Carpenter, som var sjenert, og har sagt «Eg trudde eg skulle spy.» Seinare var ho likevel vert for liknande open mikrofon-hendingar i Washington gjennom fleire år.
Carpenter spelte nokre sommarkonsertar i Washington, der ho møtte gitarspelaren John Jennings som kom til å produsera musikken hennar og samarbeida med henne. Ho rekna likevel musikken mest som ein hobby, og planla å få ein «skikkeleg jobb». Etter fleire jobbintervju ombestemte ho seg og vende tilbake til musikken. Carpenter blei overtal av Jennings til å spela sitt eige materiale i staden for coverversjonar. Etter nokre år fekk ho seg ein manager og spelte inn ein demo som førte til kontrkat med Columbia Records.
Sira-Kvina Kraftselskap
Sira-Kvina Kraftselskap er eit energiproduksjonsselskap eigd av av Lyse AS (41,1 %), Statkraft (32,1 %), Skagerak Kraft AS (14,6 %) og Agder Energi Produksjon AS (12,2 %).
Namnet på selskapet kjem av elvene Sira og Kvina.
Mary Chapin Carpenter
Karriere
Carpenter sitt fyrste album, Hometown Girl, var produsert av John Jennings og kom ut i 1987. Sjølv om songar som «Hometown Girl» blei spelt ein del på radio, var det først då Columbia byrja å marknadsføra Carpenter som ein «country»-musikar at ho fekk eit breiare publikum. Carpenter sjølv har i fleire intervju sagt at ho føretrekk å ikkje kategorisera musikk, og har heller kalla seg sjølv «singer-songwriter» eller «slash rocker» (der slash står for skråstrek som i country/folk/rock).
Sira-Kvina Kraftselskap
Kraftselskapet driv sju vasskraftverk i Kvinesdal og Sirdal:
Fylkesveg 358 i Østfold
Fylkesveg 358 i Østfold går mellom Ørmen og Grettland i Fredrikstad kommune. Vegen er 5,8 km lang.
Intention Nunataks
Intention Nunataks er ei gruppe nunatakar mellom Solo Nunatak og Forgotten Hills, ved sørvestenden av Evans Névé. Dei vart namngjevne av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1962–63. Landmålarane meinte å opprette ein landmålingsstasjon her, men dette vart det ikkje noko av på grunn av vêret og andre faktorar.
Mary Chapin Carpenter
Karriere
Etter State of the Heart frå 1989 gav Carpenter ut Shooting Straight in the Dark i 1990, som gav henne sin største singel til då, «Down at the Twist and Shout», som også vann ein grammypris. To år seinare gave Carpenter ut albumet som blei hennar største populære suksess: Come On Come On (1992). Album selde til fire gonger platina og låg på Billboard si Country Top 100-liste i over 97 veker. Den sjette singelen frå albumet, «He Thinks He'll Keep Her», var den største hitten frå albumet. Han nådde andreplassen på Billboard sitt Country chart og førsteplassen på Radio & Records sitt Country chart.
Sira-Kvina Kraftselskap
Samla produksjon ca 6 TWh med ein installert effekt 1760 MW.
Selskapet har driftssentral på Tonstad i Sirdal.
Mary Chapin Carpenter
Karriere
Etter suksessen med Come On Come On' skreiv Carpenter songar for ei rekkje andre artistar, som Joan Baez, som spelte inn «Stones in the Road» for Play Me Backwards (1992) etter å ha høyrt Carpenter framføra han på ein konsert, Tony Rice som spelte inn «John Wilkes Booth» til Native American (1992), Cyndi Lauper som skreiv «Sally's Pigeons» saman med Carpenter og gav han ut på Hat Full of Stars (1993). Countrysongaren Wynonna Judd spelte inn Carpenter sin «Girls With Guitars» for Tell Me Why (1993) og gav han ut som singel i 1994, som nådde 10. plassen på Hot Country Songs. Carpenter var med på å skriva «Where Are You Now» som Trisha Yearwood spelte inn for Real Live Woman (2000). Andre samarbeid på 1990-talet var ein duett med Shawn Colvin, ein langvarig samarbeidspartnar, bakgrunnsvokal på «Nobody Wins» av Radney Foster, Dolly Parton sin «Romeo» og Joan Baez sitt konsertopptak av «Diamonds & Rust». Carpenter deltok også på fleire konseertar med Joan Baez og Indigo Girls som «The Four Voices».
Icefall Nunatak i Victoria Land
Icefall Nunatak er ein nunatak 1,5 km nord for Mount Watt i Barker Range i Victoria Land i Antarktis. Nunataken vart vitja i 1981–82 av Bradley Field, ein geolog i New Zealand Geological Survey, som foreslo namnet frå isfallet som fell ned på kvar side av nunataken.
Isaac Vorsah
Isaac Vorsah, er ein ghanesisk fotballspelar som har spela for Hoffenheim i tysk Bundesliga, og for det ghanesiske landslaget.
Vorsah debuterte for Ghana sitt A-landslag 21. august 2007 i ein kamp mot Senegal. Han var med i Ghana sin tropp til fotball-VM i 2010, der han spelte i to av Ghana sine fem kampar, opningskampen mot Serbia og Ghana sin siste kamp, kvartfinalen mot Uruguay.
George Thorogood
George Lawrence Thorogood er ein USA-amerikansk musikar, songar og låtskrivar frå Wilmington i Delaware. Den «høgenergiske boogie-bluesen» hans vart populær på radiostasjonar som spelte rock i 1980-åra, med hittar som «Bad to the Bone» og «I Drink Alone». Han populariserte òg eldre songar av amerikanske ikon, som «Move It on Over», «Who Do You Love?» og «House Rent Boogie/One Bourbon, One Scotch, One Beer».
Karriere
Thorogood byrja karrieren sin tidleg i 1970-åra som akustisk soloartist i liknande stil som Robert Johnson og Elmore James etter å ha blitt inspirert på ein John P. Hammond-konsert. Kort tid etter skipa han eit band, The Delaware Destroyers, med ein skulekompis, trommeslagaren Jeff Simon. Med fleire musikarar utvikla dei sin eigen stil, ei blanding av Chicago blues og rock and roll. Dei første konsertane deira var i The Rathskeller på University of Delaware og i The Deer Park Tavern. Til slutt korta dei ned bandnamnet til The Destroyers. På denne tida arbeidde han òg som scenearbeidar for Hound Dog Taylor.
Thorogood spelte inn ein demo, Better Than the Rest, i 1974, men denne kom ikkje ut før i 1979. Den største platedebuten hans kom i 1976 med albumet George Thorogood and the Destroyers, som kom ut i 1977. I 1978 gav Thorogood ut det neste albumet sitt med The Destroyers kalla Move It on Over, med ein versjon av Hank Williams sin «Move It on Over». «Please Set a Date» og ei omarbeiding av Bo Diddley-songen «Who Do You Love?» kom ut i 1979.
Seint i 1970-åra hadde Thorogood og bandet hans base i Boston. Han var vener med Jimmy Thackery frå det Washington, D.C.-baserte bluesbandet The Nighthawks, og dei hadde faste spelejobbar vis-a-vis kvarandre på to klubbar i Washington. Ved midnatt brukte begge banda å spele Elmore James sin «Madison Blues» i same toneart og Thorogood og Thackery gjekk ut på gata, der dei utveksla gitarakkordar og gjekk inn til det andre bandet i den andre klubben.
Thorogood fekk vist seg for eit større publikum då han var oppvarmingsartist for The Rolling Stones på den amerikanske turneen deira i 1981. Han var òg musikalsk gjest på Saturday Night Live i oktober 1982. På denne tida turnerte Thorogood and The Destroyers mykje og dei spelte i alle dei 50 amerikanske statane på 50 dagar.
Fylkesveg 359 i Østfold
Fylkesveg 359 i Østfold går mellom Enebekk og Åkeberg i Råde kommune. Vegen er 3,9 km lang.
Galatina
Galatina er ein by og ein kommune i provinsen Lecce i regionen Puglia i Italia. Kommunen har 27 000 ibuarar (2012) og dekker eit areal på 81 km².
Galatina ligg 21 km sør for provinshovudstaden Lecce. Staden fekk byrettar i 1793.
Jules Marie Charles Jaumotte
Jaumotte var direktør for Det belgiske meteorologiske instituttet frå 1919, der han innførte prinsippa til Bergensskulen i vêrvarslinga. Han konstruerte meteorografar for å måle temperatur og lufttrykk i atmosfæren frå fly og ballongar, og står som ein av pionerane innan aerologien.
FS «Marjata» (2016)
FS «Marjata» er eit norsk forskingsfartøy for Forsvaret som blei teke i bruk i 2016. Skipet blei bygd i Romania og Romsdal og militærteknisk utrusta i USA. Det blei døypt 6. desember 2014 av statsminister Erna Solberg.
Den tekniske utrustninga fann stad frå april til november 2015 ved ein amerikansk orlogsstasjon i Virginia.
Skipet har verken våpen eller helikopter om bord.
Johannes Andreas Henschien
Johannes Andreas Henschien var ein norsk skipper og skipsreiar frå Fjære i Aust-Agder, som representerte Nedenes amt på Stortinget 1892-95. Jørgen Henschien var far hans.
J.A. Henschien reiste tidleg til sjøs, og vart skipsførar på ein brigg i 1858. Kring 1870-71 byrja han som skipsreiar og busette seg i Vestre Moland, der han sidan bygde opp eit skipsverft.
Henschien kom straks inn i heradsstyret og var ordførar i Vestre Moland i tolv år, og dessutan forlikskommissær. Perioden 1892-94 var han stortingsrepresentant, sokna til Moderate Venstre si partigruppe. Attvald til stortinget 1895-97, men døydde allereie seinsommaren 1895. Han var alle fire stortingssesjonane medlem i Næringskomite nr 2.
Naujaat
Naujaat (inuktitut ᓇᐅᔮᑦ, bokstaveleg 'kvilestad for måsar'), kjend som Repulse Bay til 2. juli 2015, er ein inuittisk busetnad ved kysten av Hudsonbukta, ved sørenden av Melvillehalvøya, i Kivalliqregionen i Nunavut i Canada. Folkegruppa på staden blir kalla aivilingmiut, som tyder 'folk frå kvalrosstaden'.
Geografi og dyreliv
Naujaat ligg ved nordenden av Roes Welcome Sound, som skil Shugliaq (Southampton Island) frå fastlandet. På austsida av Naujaat ligg Frozen Strait, som går austover til Foxe Channel. Busetnaden ligg nøyaktig på Polarsirkelen, på nordkysten av Naujaatbukta og på sørkysten av Rae Isthmus. Busetnaden får forsyningar og transport via luftfartøy og via ei årleg skipsforsyning, kjend som ein sealift.
Likning i astronomi
Likning innan astronomi kan vise til fleire omgrep.
Naujaat
Geografi og dyreliv
I og rundt Naujaatbukta finst det ei rekkje ulike dyr, som isbjørn, karibu, sel, kval og kvalross. Det finst også rundt hundre ulike artar fugl i området, mellom anna jaktfalk og vandrefalk.
Likning i astronomi
I teorien for rørsla til månen og planetane er likning skilnaden mellom den sanne staden til ein himmellekam og middelstaden til himmellekamen. I rørsla til månen er det ein månadleg og ein årleg ujamnheit som ein kallar høvesvis den parallaktiske likninga og den årlege likninga.
Naujaat
Geografi og dyreliv
Naujaat har tundraklima (Köppen ET) med korte, kjølige somrar og lange, kalde vintrar.
Likning i astronomi
Likning kan òg tyde det same som feil. Personleg likning er ei feilkjelde ved astronomiske observasjonar som har fysiologisk årsak. Èin observatør gjev t.d. tidspunktet for stjernepassasjar systematisk tidlegare enn ein annan.
Naujaat
Historie
Naujaat er blitt omsett til engelsk som 'seagull fledgling', 'seagull resting place' og 'seagulls' nesting place', etter ei klippe som ligg nord for busetnaden, der måsar kjem sørfrå i juni for å hekka. Naujaat blei fyrst vitja av europearar i 1740-åra, og ved slutten av 1800-åra var det blitt ein populær kvalfangststad for amerikanske og skotske kvalfangarar. Mange inuittar frå Naujaat arbeidde om bord på desse kvalskipa frå sør.
Likning i astronomi
Det kan òg syne til lyslikning.
Naujaat
Historie
Det finst ulike forklaringar på det engelske namnet «Repulse Bay». Mange tillegg det til sjøfararane Christopher Middleton, som under leit etter Nordvestpassasjen i 1742 oppdaga at bukta ikkje var ein veg ut av Hudsonbukta, men ein blindveg. Han skal ha kalla bukta «Bay of Repulse, the bay where I was pushed away». Ei anna forklaring er at eit engelsk skip kalla «Repulse» vitja staden på 1700-talet.
Naujaat var tidlegare del av District of Keewatin og Keewatin Region. I 1999 blei han del av Kivalliq-regionen.
12. mai 2014 blei det halde eit mellomval for ordførar i byen som Solomon Malliki vann. På same tid blei det halde ei ikkje-bindande avrøysting om ein skulle ta tilbake det tradisjonelle namnet på staden, Naujaat. Med eit stemmeoppmøte på 36 % røysta 82 for og 73 imot ei namneendring. Namnet blei offisielt endra 2. juli 2015.
Fylkesveg 381 i Østfold
Fylkesveg 381 i Østfold går mellom Hauge og Veum i Fredrikstad kommune. Vegen er 8,8 km lang.
Naujaat
Naujaat i dag
Ved folketeljinga i 2021 hadde Naujaat 1,225 innbyggjarar som budde i 223 av dei totalt 246 private bustadane på staden, ein auke på 13,2 % frå folketalet på 1,082 i 2016.
På staden lever ein framleis av tradisjonell selfangst, fiske, jakt og fangst, i tillegg til moderne turisme og kunsthandverk. Naujaat er kjend for inuittisk kunst, særleg utskjeringar i elfenbein, gevir, kleberstein og marmor av små, realistiske dyr, smykke og liknande.
Naujaat Airport ligg i nærleiken av busetnaden.
Jago Nunataks
Jago Nunataks er ei gruppe nunatakar med ei høgd opp mot 2300 moh, kring 4,5 km aust for sørenden av Neall Massif i Concord Mountains i Antarktis. Dei vart namngjevne av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1983 etter J.B. Jago, ein geolog med gruppene frå New Zealand Antarctic Research Programme som vitja området i 1974–75 og 1980–81.
Islotes Afuera
Islotes Afuera, òg kalla Penguin Island eller Dodge Rocks, er ei gruppe tre småøyar som ligg nord for Challenger Island og like utanfor det sørlege innløpet til Hughes Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot. Namnet som først var å sjå på argentinske kart frå 1957 kjem truleg av plasseringa til øya. «Afuera» tyder ytre eller utanfor.
John Keble
John Keble var ein engelsk prest og forfattar av andelege dikt. Preika National Apostasy som han heldt i 1833 blir rekna på starten på Oxfordrørsla, der han var ein av dei leiande figurane.
Keble studerte i Oxford og fekk seinare stilling som Fellow ved Oriel College, University of Oxford. I 1816 blei han vigd til prest og i perioden 1831–1841 var han Oxford Professor of Poetry. Grunnlaget for tilsettinga var i hovudsak basert på diktsamlinga The Christian Year (1827, 'Det kristne året') som gjorde Keble vidkjend. Boka, som inneheld eit dikt for kvar søn- og heilagdag i kyrkjeåret, var ein av dei store klassikarane på 1800-talet og kom i meir enn hundre opplag. I 1836 blei Keble sokneprest i Hursley i Winchester, der han var livet ut.
John Keble døydde under eit rekonvalesensopphald i Bournemouth. Han hadde lenge vore sjuk og trudde at sjølufta hadde terapeutisk verknad på han. Han er gravlagd i All Saints kyrkjegard i Hursley.
Eksempel på dikta hans er «New Every Morning Is Thy Love» ('Ny kvar morgon er kjærleiken din') og «Sun of My Soul» ('Sola til mi sjel').
Keble College i Oxford er oppkalla etter han.
Heavily Indebted Poor Countries
Heavily Indebted Poor Countries (HIPC) er eit initiativ frå Verdsbanken og IMF for heil eller delvis gjeldssletting til dei fattigaste landa i verda. Initiativet vart starta i 1996 og var gjennom ei reform i 1999. For landa som er omfatta av initiativet vert all utanlandsgjeld sett under eitt, det vil seie både gjeld til private bankar, til internasjonale organisasjonar og bilateral gjeld.
Ved slutten av hadde det vorte fordelt 58,5 milliardar USD på 35 land.
1684 Iguassú
1684 Iguassú er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Themis. Han blei oppdaga den 23. august 1951 av Miguel Itzigsohn ifrå La Plata Astronomical Observatory i La Plata.
Jens Rasmussen
Jens Florup Rasmussen var ein norsk prest og stortingsmann frå Bergen.
Rasmussen var son til ein jekteskipper. Han vart student i 1802 og cand. theol. i 1808. Frå 1809 var han lærar, fyrst i København, sidan ved realskulen i Stavanger. År 1814 residerande kapellan i Flekkefjord, sokneprest i Skjervøy frå 1818 til -23. Sokneprest i Tromsø frå 1823 til han døydde, i tillegg prost frå 1827.
Rasmussen var 1. representant frå Finmarkens amt på Stortinget 1830. Han var då medlem av Lagtinget, justiskomiteen og komiteen om «de finmarkske forhold». Den 26. juni vart han permittert frå tinget, grunna sjukdom.
Jarina Nunatak
Jarina Nunatak er ein nunatak som ligg 7 nautiske mil vest-nordvest for hovudtoppen av Trinity Nunatak i straumen til Mawsonbreen i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964 etter kapteinløytnant Michael Jarina, ein pilot i U.S. Navy-skvadron VX-6 i 1962.
Haitisk politikk
Haitisk politikk føregår under den haitiske grunnlova av 28. april 1987, som seier at Haiti er ein republikk der makta er fordelt mellom ei folkevald nasjonalforsamling, ein folkevald president, ein statsminister og ei regjering, og domstolane. Likevel har tida både før og etter grunnlova vore meir prega av autoritære styre og undertrykkande diktatorar, som François Duvalier og sonen hans, Jean-Claude Duvalier. Frankrike og USA har også fleire gonger intervenert militært i haitisk politikk, nokre gonger på førespurnad frå eit av partia i landet.
Lovgjevande og utøvande makt
Den lovgjevande makta ligg i både regjeringa og dei to kammera i Den haitiske nasjonalforsamlinga, deputertkammeret, som har 99 medlemmer (utvida frå 83 før valet i 2006), og senatet, som har 30 (tidlegare 27). Medlemmene i deputertkammeret vert valde for ein periode på fire år, medan senatsmedlemmene vert valde for ein periode på seks, der ein tredjedel av medlemmene vert valde annakvart år – begge stader gjennom allmenne val. Stemmerettsalderen i Haiti er 18 år.
Den utøvande makta ligg hjå statsoverhovudet i landet, presidenten, som vert vald for fem år i allmenne val og ikkje kan veljast to periodar på rad. Presidenten oppnemner statsministeren, som skal veljast frå det partiet som har fleirtal i nasjonalforsamlinga. Statsministeren set så saman regjeringa i samråd med presidenten.
Dømmande makt
Rettsvesenet i Haiti var opphavleg basert på fransk rett, men store delar av dette forsvann under Duvalier-regimet. Domstolane kan ikkje seiast å ha vore uavhengige av dei politiske styresmaktene, slik dei skal vere etter maktfordelingsprinsippet.
I hovudstaden Port-au-Prince og tre av dei andre departementshovudstadene finn ein appellrettar og sivile domstolar. I tillegg skal kvar kommune ha ein magistratrett.
Forsvar
Då Haiti igjen fekk eit sivilt regime i 1994, etter å ha vore styrt militært, vart dei væpna styrkane og politistyrken avvikla. Sidan 1995 er det bygd opp ein nasjonal politistyrke på om lag 6 000 personar. Frå 2004 har det dessutan vore stasjonert ein SN-styrt fleirnasjonal stabiliseringsstyrke (MINUSTAH) på om lag 7 000 soldatar (pluss om lag 2 100 polititroppar og om lag 1600 sivile observatørar) i landet.
Forhold til andre land
Haiti er medlem av SN og underorganisasjonane til SN, forutan mellom anna Verdsbanken, Organisasjonen av amerikanske statar og Cotonou-avtalen. Landet har dessutan vore fullverdig medlem i CARICOM sidan 3. juli 2002.
Haiti er representert i Noreg ved ambassaden sin i Berlin, medan Noreg er representert i Haiti ved ambassaden sin i Caracas i Venezuela og eit generalkonsulat i Port-au-Prince.
Fylkesveg 401 i Østfold
Fylkesveg 401 i Østfold går mellom Gaustad og Skjæløy i Fredrikstad kommune. Vegen er 3,0 km lang.
Langenthal
Langenthal er ein kommune i distriktet Oberaargau i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Bysentrum ligg 481 meter over havet.
Kommunen Untersteckholz vart slått saman med Langenthal den 1. januar 2010. Langenthal, som ligg 19 km aust for Solothurn, har i aust grense til kantonen Luzern.
Langenthal er eit økonomisk og kulturelt senter og eit undervisningssenter i Oberaargau.
Hof kyrkje i Åsnes
Hof kyrkje er ei krosskyrkje frå 1860 i Åsnes kommune i Innlandet.
Hof har hatt kyrkje sidan mellomalderen. Då var ho på austsida av Glomma, men elveløpet har flytta seg sidan den tid, og både den gamle kyrkjestaden og den noverande er på vestsida. Altartavle, preikestol og døypefont er overført frå den førre kyrkja, som vart riven i 1861. I tillegg er eit par portalvangar å finne i Oldsaksamlinga.
Gravkapellet på kyrkjegarden vert no nytta som kyrkjestove.
Medalje
Medalje (frå fransk: médaille, som kjem av latinsk metallum, som tyder metall), er runde metallstykke som er støypte eller prega med eit motiv i relieff på den eine eller båe sidene, ofte supplert med ein innskrift. Medaljar vert laga eller gjeve ut for å heidre eller minnast ein institusjon, ein person eller ei hending, for å verte nytta som synleg heider for særleg innsats eller for edel dåd, som til dømes medaljen som vert utdelt til den som får Nobels fredspris, eller medaljane kan vere premier i konkurransar eller liknande, til dømes for sigrar i dei ulike øvingane i Dei olympiske leikane.
Metallet som er nytta i medaljen kan seie sitt om kor verdfull ein reknar den innsatsen som vert heidra, slik det markerast i Dei olympiske leikane ved at vinnarane får medalje i gull, toarane i sølv og trearane i bronse, og ved at den norske kongelege fortenestmedalja vert gjeve ut som Kongens fortenestmedalje i sølv eller som Kongens fortenestmedalje i gull.
Dei historiske forløparane for medaljane er klassiske greske og romerske myntar.
Bern-Jura
Bern-Jura (tysk Berner Jura, fransk Jura bernois) er eitt av ti distrikt (tysk: Verwaltungskreis) i kantonen Bern i Sveits. Distriktet har ei flatevidd på 541 km2 og hadde 51 539 innbyggarar i 2009. Distriktet grensar i nord til kantonen Jura, og til kantonen Fribourg i nordaust og til kantonen Neuchâtel i sørvest. Distriktet høyrer til forvaltningsregionen Berner Jura, som det einaste distriktet.
Distriktet Berner Jura består av 49 kommunar. Moutier er den einaste av kommunane med meir enn 5 000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Belprahon, Bévilard, Champoz, Châtelat, Corcelles, Corgémont, Cormoret, Cortébert, Court, Courtelary, Crémines, Diesse, Eschert, Grandval, La Ferrière, La Heutte, Lamboing, La Neuveville, Loveresse, Malleray, Monible, Mont-Tramelan, Nods, Orvin, Perrefitte, Péry, Plagne, Pontenet, Prêles, Rebévelier, Reconvilier, Renan, Roches, Romont, Saicourt, Saint-Imier, Saules, Schelten, Seehof, Sonceboz-Sombeval, Sonvilier, Sornetan, Sorvilier, Souboz, Tavannes, Tramelan, Vauffelin og Villeret.
Kjelder
Bernese Jura
John Henry Newman
John Henry Newman var ein engelsk teolog, kardinal og salmediktar.
Newman var ein av leiarane i Oxfordrørsla, men konverterte til katolisismen i 1845. Som teolog la han stor vekt på den historiske utviklinga av kristentrua og det vekte mishag hos kyrkjeleiinga.
Dei samla skriftene til Newman omfattar 40 bind, og 21 000 brev etter han er bevart. Han er mest kjend for den sjølvbiografiske Apologia pro vita sua (1864).
22. januar 1991 utnemnde pave Johannes Paul II Newman til venerabilis («vørdnadsverd») som er det andre steget i kanoniseringsprosessen. Pave Benedikt XVI saligkåra han 19. september 2010.
Salmen «Leid, milde ljos» er omsett frå «Lead, Kindly Light, amid the encircling gloom», som Newman skreiv i 1833.
Newman var bror til Francis William Newman.
Zuckerhütl
Zuckerhütl er ein 3 507 meter over havet høg fjelltopp i Stubaieralpane i Tirol i Austerrike, nær grensa mot Italia. Zuckerhütl (=Sukkertoppen) er det høgste fjellet i Stubaieralpane.
Den tyske klatrepioneren Joseph Anton Specht og fjellføraren Alois Panzer kleiv i 1863 til topps som dei fyrste menneska.
Opium
Stoff i opium
Morfin, kodein og tebain er dei viktigaste narkotiske stoffa i opium. Morfininnhaldet varierer mellom 3 og 23 % i vassfritt opium. Papaverin og noskapin er isokinolin med liten verknad på sentralnervesystemet.
Medikament basert på morfinliknande opiumsalkaloid blir kalla opiat, ei undergruppe av opioida som er sambindar med ei morfinliknande effekt.
Framstilling
Opium blir særleg produsert i Sør-Asia, Sentral-Asia og Søraust-Europa. I 2005 blei rundt 90 % av verdas opium dyrka i Afghanistan.
Bruk
Opium kan røykast i pipe eller omdannast til væske, sirup eller pulver. Stoffet har mange bruksområde innan tradisjonell medisin, til dømes til smertelindring og mot diaré, og er utgangspunkt for mange moderne legemiddel. Innan moderne farmakoterapi bruker ein ikkje lenger opium direkte.
Opiumsstoff fører gjerne til ein avslappa, likeglad tilstand. Større dosar kan gjera ein søvnig og føra til forstopping. Kroppsfunksjonane blir tyngre, tunga blir tørr og kroppen kjennest varm. Ein kan fort bli avhengig, det vil seia at ein krev stoffet, men treng større dosar for å oppleva rus, blir likegyldig til alt anna, får sterke abstinenssymptom som feber, skjelving, muskelspasmar, magesmerter, mister appetitten og får diaré.
Fylkesveg 402 i Østfold
Fylkesveg 402 i Østfold går mellom Manstad og Kjærre i Fredrikstad kommune. Vegen er 850 meter lang.
Lyss
Lyss er ein kommune i Seeland i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 444 meter over havet, 21 km nordvest for Bern. Lyss er den mest folkerike kommunen i distriktet Seeland.
1. januar 2011, vart den tidlegare kommunen Busswil bei Büren slått saman med Lyss.
Lyss ligg på austsida av ein vid dal som strekkjer seg sørvest til Murtensjøen. Vest for denne dalen ligg Neuchâtelsjøen og Bielsjøen, og bakom desse Jurafjella.
Landbruksarealet, skogsarealet og det bebygde arealet dekker kvar om lag 1/3 av flatevidda i Lyss.
Fylkesveg 403 i Østfold
Fylkesveg 403 i Østfold går mellom Fjærå og Engelsviken i Fredrikstad kommune. Vegen er 3,9 km lang.
Opiat
Opiat (av «opium» og «-at», 'produkt') er ei felles nemning på ulike legemiddel som er framstilt frå opiumsvalmuen.
Stoff som allereie finst i safta til opiumsvalmuen - morfin, kodein, tebain, noskapin og papaverin - er rekna som naturlege opiat. Stoff som er danna frå desse i laboratorium, som heroin, etylmorfin, oksykodon og buprenorfin, er semisyntetiske opiat.
Narbuvoll kyrkje
Narbuvoll kyrkje er ei langkyrkje frå 1862 i Os kommune i Innlandet. Dette er den einaste steinkyrkja i nordre Østerdalen.
Opiat
Opiat har vore brukt i fleire tusen år innan folkemedisin for å lindre smerte, i religiøse samanhengar og som rusmiddel. I dag kan ein framstilla alle dei naturlege opiata syntetisk, utan bruk av valmuar. «Opiat» er dermed rekna som eit avleggs omgrep innan medisinen, og i staden bruker ein nemninga «opioid».
Kjelder
Opiat
Hilde Diesen
Hilde Diesen er ein norsk biletkunstnar, illustratør og forfattar.
Grampian Mountains
Grampian Mountains eller Grampians (Am Monadh på gælisk) er ei av tre store fjellkjeder i Skottland, og utgjer ein stor del av Dei skotske høglanda nordaust i Skottland.
Skildring
Fjella strekkjer seg sørvest til nordaust mellom Highland Boundary Fault (høglandsgrensa) og Glen Mor eller Great Glen (Den store dalen), og okkuperer omtrent halvparten av landområda i Skottland.
Fjellkjeda inkluderer Ben Nevis, det høgaste fjelltoppen på Dei britiske øyane med ei høgd på 1343 meter over havet. Ben Macdui er det nest største fjellet med 1309 meter som òg ligg i Cairngorm-regionen i Grampian-fjella.
Området har avgrensa busetjing anna enn i nokre få område som Aviemore, ein snø- og vinterferiestad.
Fjella består blant anna av granitt og marmor. Fleire elvar renn i Grampian-fjella som Spey, River Don, River Dee, Esk og Tay.
Namnet
Ein trur at namnet Grampian vart gjeven til fjellkjeda ein gong på 1520-talet av historikaren Hector Boece, ei omstaving frå det romerske namnet Mons Graupius som vart nedskriven av Tacitus som staden der dei innfødde kaledoniarane vart sigra over av den romerske generalen Gnaeus Julius Agricola (svigerfar til Tacitus) kring 83 e.Kr. Før dette vart fjella kalla for Mounth, eit namn som enno blir nytta ved fleire geografiske trekk. Opp mot 1800-talet trudde ein at fjella bestod av fleire fjellkjeder. Dette synet er enno halde av mange den dag i dag, og det er ikkje eit enkelt namn for fjellkjeda i det skotsk-gæliske språket eller den doriske dialekten i det skotske språket.
Hilde Diesen
Hilde Diesen var litteraturvekekunstnar under Litteraturuka i Drammen i 2009.
Grampian Mountains
Namnet
Andre hovudfjellkjeder i Skottland er Northwest Highlands og Southern Uplands.
Robert Paterson (1970)
Robert Paterson er ein amerikansk samtidsmusikkkomponist, dirigent og perkusjonist. Han har skrive over 80 verk som omfattar orkesterverk, kammermusikk, opera, kormusikk og songsyklusar. Som perkusjonist har han merka seg ut ved å utvikla ein sekskølleteknikk som han særleg har brukt på marimba.
Bakgrunn
Paterson vart fødd i Buffalo i New York som son av Tony Paterson, ein prisvinnande bilethoggar og professor i skulptur ved University at Buffalo, og Eleanor Paterson, ein målar og leiar ved Erie Community College med Ph.D. i tospråkleg utdanning frå University at Buffalo. Han har ein bror, David Paterson, som blei musikar og musikklærar.
Paterson møtte ei rekkje målarar og bilethoggarar i barndommen. Foreldra var også mykje opptekne av musikk. Faren var ein tilhengjar av samtidsmuikk, og tok Paterson til fleire konsertar med ny musikk ved University at Buffalo, der Paterson høyrde verk av Morton Feldman og John Cage, med begge komponistane til stades.
Karriere
Etter utdanninga si flytta Paterson til New York der han byrja undervisa ved Bronx Community College. Etter eitt år der var han fire år ved Sarah Lawrence College. I tillegg til å undervisa arbeidde Paterson på bestillingsverk for ulike ensemble som Quintet of The Americas, The California EAR Unit og Volti. I 2005 skipa Robert Paterson og kona Victoria American Modern Ensemble og plateselskapet American Modern Recordings, som spesialiserte seg på samtidsmusikk, særleg musikk laga av samtidige amerikanske komponistar.
Paterson sin musikk har blitt framført ver heile verda, frå USA til Europa, Asia, Afrika og Australia. Over hundre ensemble har framført og/eller bestilt verk av han, mellom anna Louisville Orchestra, Vermont Symphony Orchestra, Austin Symphony, American Composers Orchestra, Minnesota Orchestra, Quintet of the Americas, Chamber Choir of Europe, Musica Sacra (New York) og Volti-koret frå San
Mpika
Mpika er ein by i Muchinga-provinsen i Zambia der Great North Road har avkøyring til Kasama og Mbala, til Tanzam Highway og Dar-es-Salaam i Tanzania. Det er òg ein jernbanestasjon på TAZARA-jarnbana om lag 5 km frå Mpika.
Robert Paterson (1970)
Karriere
Robert Paterson har dirigert American Modern Ensemble sidan grunnlegginga i 2005. Han har også dirigert Society for New Music-ensemblet og Atlantic Music Festival Contemporary Ensemble.
Mpika
Byen ligg mellom Muchinga og den enorme Miombo-sletta i vest. Han har ein anteken folkesetnad på 40 000 innbyggjarar (2008), og 150 000 innbyggjarar om ein tek med distrikta rundt byen. Sidan Mpika-distriktet er det største i Zambia er likevel folketettleiken mindre enn 4 per km².
Robert Paterson (1970)
Karriere
Som perkusjonist har Paterson gjennom mange år utvikla ein seks-kølleteknikk basert på Burton-grepet. Teknikken blei skapt medan han studerte under John Beck ved Eastman School of Music. Det var også her han hadde verdspremiere på marimbaspel med seks køller. Paterson har skrive ei rekkje verk for sekskølle-marimba sjølv og bestilt verk frå andre med teknikken.
Paterson sine verk som komponist og perkusjonist er gjevne ut på American Modern Recordings (AMR), Mode Records, Bridge Records, Centaur Records, Capstone Records og Riax.
Verk
Alle verka er gjevne ut av Bill Holab Music.
Oljefondet
Oljefondet er ei vanleg nytta nemning på eit norsk statleg fond for forvalting av dei inntektene som den norske staten har av olje- og gassutvinninga på den norske kontinentalsokkelen. «Oljefondet» hadde formelt namnet Statens petroleumsfond då det vart skipa i 1990, men fekk frå 2006 namnet Statens pensjonsfond - utland (SPU).
Verdiane som «oljefondet» forvaltar ved å plassere dei i utanlandske aksjar og obligasjonar og liknande, vert ofte kalla «oljepengane». Kor mykje av desse «oljepengane» som maksimalt skal kunne nyttast som inntekt i dei årlege statsbudsjetta, vert regulert av den såkalla handlingsregelen som Stortinget innførte under Jens Stoltenberg si fyrste regjering i 2001. Eit fleirtal på Stortinget sluttar seg vanlegvis til denne handlingsreglen år for år, men likevel vert regelen ofte brote i større eller mindre grad for å få det aktuelle årets statsbudsjett til å gå opp.
Eurovision Song Contest 1993
Eurovision Song Contest 1993 (ESC 1993) var den 38. gongen Eurovision Song Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Green Glens Arena i Millstreet i Irland. Finalen fann stad laurdag 15. mai. Irland vann tevlinga med songen «In Your Eyes», framført av Niamh Kavanagh.
For fyrste gong måtte ein halde ein kvalifikasjonsrunde, dette grunna det rekordhøge talet deltakarland. Denne vart halden i Ljubljana i Slovenia og vart kalla Kvalifikacija za Millstreet. Her vart Bosnia-Hercegovina, Kroatia og Slovenia kvalifisert for finalen i Millstreet, medan Estland, Romania, Ungarn og Slovakia måtte vente til året etter. Ingen av landa hadde delteke tidlegare, med unntak av Bosnia-Hercegovina, Kroatia og Slovenia som tidlegare var ein del av Jugoslavia.
Dette året kunne ein for fyrste gong risikere å ikkje verte kvalifisert til tevlnga året etter. Dei landa som fekk dei seks siste plassane fekk ikkje delteke året etter, for å gi plass til landa som ikkje kom seg vidare frå kvalifikasjonsrunden.
Signe Greve Dal
Signe Greve Dal var ein norsk lærar og forfattar. Ho skreiv biografiar, romanar og var i tillegg skribent i vekebladet Urd.
Eurovision Song Contest 1993
Jugoslavia deltok for siste gong i 1992 på grunn av eit deltakingsforbod i Resolusjon 757 frå Tryggingsrådet i SN.
Signe Greve Dal
Biografi
Signe Greve Dal var dotter av Mathias Sigwardt Greve (1832-1912) og Blanca Olivia Juell (1836-1918). Far hennar var lege, direktør for Rikshospitalet i 1883-1911, og ei betydeleg stemme i den offentlege diskusjonen om folkehelse. Han var av bergensfamilien Greve, medan mor hennar var av den danskætta slekta Juel. Fleire av syskena hennar vart òg betydelege personar i norsk kulturliv. Blant anna var systera Aagot Greve litteraturmeldar i Morgenbladet, broren Adolf Bredo Stabell Greve arkitekt, og systera Ulrikke Greve tekstilkunstnar og forfattar.
Eurovision Song Contest 1993
Kvalifikacija za Millstreet
Kvalifikasjonsrunden, som vart kalla Kvalifikacija za Millstreet, vart halden 3. april 1993 i Ljubljana. Det har aldri vorte halden nokon liknande kvalifiseringsrunde etter dette. Fyrst i 2004 byrja ein å arrangere semifinalar før finalen, men dei liknar ikkje på kvalifiseringsrunden som vart halden dette året. Slovenia, Bosnia-Hercegovina og Kroatia gjekk vidare til finalen, medan Slovakia, Estland, Ungarn og Romania ikkje fekk delteke før året etter.
Signe Greve Dal
Biografi
I 1903 flytta dei til Arendal og mannen hennar gjekk attende til læraryrket. Medan dei budde i Arendal var Signe leiar for Arendals røysterettssamskipnad. I 1908 flytta dei vidare til Drammen. I Drammen byrja Signe først å arbeid som lærer ved Wulfsberg og Bordoes jenteskule, før ho så var skrivelærar på Latinskolen i ein periode. I 1919 kom ho attende til Wulfsberg og Bordoes jenteskule i rollen som styrar, ein jobb ho hadde fram til ho vart pensjonist i 1929. Adolf Dal var i denne perioden overlærar og ein aktiv samfunnsdebattant.
Signe og mannen var nære venner av Hulda og Arne Garborg, som dei i ein periode var naboar av på Labråten i Asker. Dei var ein del av den intellektuelle og samfunnsengasjerte kretsen rundt dei. Debutboka hennar Et Aar frå 1903 handla om rolla som nygift og mor for første gong. Den andre boka hennar, Historier frå røyndomen. Fortalt for større smaapiker, er ei samling forteljingar frå og om betydelege kvinner i historia, blant anna Florence Nightingale, Anne Bidget og Aleksandrine Tinne.
Etter dette skreiv ho to bøker om dei skotske skribentane Jane Welsh Carlyle og Thomas Carlyle og det turbulente tilhøvet deira. Desse bøkene, En gammel kjærlighetshistorie og To mennesker : Carlyle og hans hustru - i breve og dagboksoptegnelser, blant anna basert på brevsamlingar, dagboknotatar og andre biografiar. Dei to bøkene ''Henriks læreaar. En sandfærdig historie fra Goethes tid og Den gamle mester'' handla om Johann Wolfgang von Goethe og kretsen rundt han.
Vesthimmelen som kom i 1920 var ein fiktiv brevkorrespondanse mellom to venninner, med kvinneliv som tema. Den siste boka hennar, ''Dårens tale. Et religiøst opgjør'' (1934), var ei sjølvbiografisk bok med religion som tema.
Ho skreiv òg fleire artiklar for vekebladet Urd. Artiklane handla om historiske hendingar og personar.
Linuxdistribusjon
Ein typisk Linux distribusjon består av Linux-kjerna, GNU verktya, dokumentasjon og hjelpefiler, samt eit vindaugesystem, vindaugehandsamar og eit skrivebordsmiljø. Det meste av programvara i ein distribusjon er fri og open kjeldekode, tilgjengeleg både som kompilært binærkode og som lesbar kjeldekode, som brukaren er fri til å endre på. Dei fleste distribusjonane av Linux inneheld også programvare der kjeldekoda ikkje er tilgjengeleg, til dømes proprietære drivarar direkte frå maskinvareprodusenten. Nokre distribusjonar vel å ikkje leggje desse ved, gjerne av ideologiske grunnar.
Det finst om lag 600 forskjellige tilgjengelege distribusjonar av Linux. Mange av desse rettar seg mot bruk på stasjonære og berbare datamaskinar eller tenarar, andre rettar seg meir mot mobiltelefonar og nettbrett, eller minimale miljø typisk til bruk i integrerte system.
Symfoniorkesteret ved Høgskulen i Volda
Symfoniorkesteret ved Høgskulen i Volda vart skipa i 1947 av Ingmar Fottland, som var lektor i musikk ved Volda lærarskule. Saman med sentrale musikarar vart symfoniorkesteret starta og har vore i kontinuerleg drift fram til i dag. Besetninga er på om lag 40 musikarar med ei blanding av bygdefolk, studentar og tilsette ved høgskulen. Talet på musikarar varierer frå konsert til konsert og ved særskilte høve blir det hyra inn musikarar for å dekke spesialinstrument. Medlemmar i orkesteret betalar ikkje kontingent. Orkesteret har fleire konsertar i løpet av året, med nyttårskonsert og nasjonal festkonsert 17. mai som tradisjonelle høgdepunkt. I tillegg turnerer orkesteret i nærmiljøet.
Dirigentar
Dirigentar etter Ingmar Fottland har vore Thorleif Hauso, Bjarne Dankel, Ivar Torvanger, Nils Ose, Helge Hamsaas, Leif Barmen, Harald Eikaas, Bård Dahle, Rune Bergmann og Øystein Salhus, alle musikklærarar ved Høgskulen i Volda (HVO). Noverande dirigent er Øyvind Johan Eiksund.
Bakgrunnsstoff
Symfoniorkesteret ved Høgskulen i Volda
Testament
Eit testament eller testamente (av latin testamentum, 'vitnemål') er eit dokument som inneheld ei nedteikning av kva ein arvelatar (testator eller testatrix) vil skal skje eignelottane sine etter at han eller ho er død. Gjennom testamentet kan ein innanfor avgrensingane til lova (eller samtykket til arvingane) avgjere at dei legale arvereglene skal fråvikast. Sidan tilskiping av testament er ei så viktig avgjerd, og sidan det kan vere fare for at det vil påkallast forfalska testament etter at arvelateren er død, er det i dei fleste land oppretta strenge formreglar som må oppfyllast for at testamentet skal reknast som gyldig. Er ikkje desse reglane oppfylte, vil ikkje testamentet ha nokon verknad.
Avgrensingar i testasjonstilgjenget
Dei nærare reglene som gjeld for kva ein kan avgjere i testamentet varierer frå land til land, men det finst visse fellestrekk. For det første vil testator ikkje kunna avgrensa pliktdelsarven gjennom testamentet, når det gjelld norsk rett definert i arvelova § 29. Det følgjer av denne avgjerda at livsarvingane (borna) til testator har krav på minst to tredjedelar av det han etterlèt seg – men pliktdelen er avgrensa til 1 million kroner per livsarving dersom testator har ein (relativt) stor formue. Mange land har tilsvarande reglar, men det varierer kor stor del livsarvingane har krav på. Eit døme er Sverige, der pliktdelen er på 50 %.
Òg den lovfeste arven til ektefellen (minstearven), som er ¼ av nettoformuen til den avdøde eller minimum 4 G avhengig av økonomien hans, vil ikkje kunna reduserast utan vidare. I norsk rett krev til dømes dette at ektefellen vert underretta på førehand, jf. arvelova § 7. Det er likevel ikkje tilgjenge til å avskjera retten til ein gjenlevende ektefelle til ein minstearv tilsvarande 4 G, jf. arvelova § 7, siste punktum. 4 G er følgjeleg å sjå på som ein «garantert minstearv».
Formreglar
Òg formreglene byggjer i stor grad på dei same prinsippa i dei fleste land. For norsk rett sitt vedkomande finn ein desse reglane i arvelova §§ 48-64. Testator må som hovudregel vere over 18 år og elles oppfylla vilkåra for å ha rettsleg handleevne. Testamentet må vidare vere skriftleg, og det må skrivast under på av to vitne, som anten vitnar om eller får vedkjent seg underskrifta til testator. Vitna må ikkje naudsynlegvis vite kva som står i testamentet, men dei må vite at det er eit testament det er tale om. Det bør vidare stå nedst i dokumentet at vitna stadfestar at testator var «ved sine fulle fem» då han eller ho gjorde disposisjonen, eller liknande formuleringar. For at testamentet skal vere gyldig blir det vidare kravt at vitna ikkje må vere inhabile. Dette inneber at korkje vitna sjølv eller visse av vitna sine nærstående (sjå nærare § 61) må vere tilsagt nokon føremon i testamentet. I likskap med det som gjeld for avtalar kan testamentet dessutan erklærast ugyldig dersom det kan provast at det blei tilverka ved tvang, eller at testator var sinnssjuk i disposisjonsaugneblinken (§§ 62-63).
Ved naudsfall som gjer det umogeleg å oppfylle dei vanlege formreglane, finst det ein snever unntakregel i § 51 (såkalla naudtestament). Det er likevel mykje som skal til for at vilkåra her skal oppfyllast.
Endringar og nye testament
Testamentet kan fritt kallast attende eller endrast, men dette krev at dei same formkrava er oppfylt som nemnt ovanfor. Eit unntak gjeld ved reint tilbakekall – det er anteke at det i slike tilfelle er tilstrekkeleg å streka over dokumentet, øydeleggja det eller liknande. Notoritetsomsyn tilsier likevel at ein går fram på den vanlege måten, med vitne som underskriv på tilbakekallet.
Det er heller ikkje noko i vegen for å ha fleire testament, og i slike tilfelle er alle like gyldige. Ved motstrid vil likevel det nyaste gå føre, og det kan hende at det nye må tolkast slik at det/dei tidlegare testamenta har falle bort.
Eit testament kan gjerast ugjenkalleleg, gjerne slik at testator får noko til gjengjeld for dette frå arvingen medan han endå lever. Namnet som blir brukt på slike testament er arvepakt.
Harald Selås
Harald Selås var ein norsk arbeidar og politikar frå Holt i Aust-Agder som representerte Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1945 til 1969.
Selås var son til ein gardbrukar. Etter han tok examen artium i 1928, var han dei neste to åra vognkøyrar og arbeidar. Frå 1930 til -34 arbeidde han ved Rjukan salpeterfabrikk. Perioden 1934-36 livnærte han seg som forsikringsinspektør i Samvirke. Han arbeidde deretter i fire år ved Norsk Hydro på Rjukan. Forretningsførar i Rjukan Arbeiderblad 1946-47.
Selås var medlem i Tinn heradsstyre 1938-40. Hausten 1945 vart han vald til stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet frå Telemark, og vart sidan attvald heile fem gongar. I den fyrste tingperioden, 1945-49, var han medlem i Sosialkomiteen. Frå 1950 til 30.9.1967 var han medlem i Skog-, vassdrags- og industrikomiteen, dei to fyrste sesjonane (1950 og 1951) som sekretær. Dei to siste sesjonane som tingmann var han medlem av Industrikomiteen.
I 1951 vart Selås utnemnd til styreformann i Norsk Bergverk, A/S Grong gruver, A/S Rana gruver og A/S Skorovas gruver. Han gjekk av frå alle desse postane i 1956 og 1957.
Overflodshorn
Overflodshorn (bokmål overflødighetshorn) er eit symbol med opphav i gresk mytologi. Det er eit horn som er så overfylt at det spiller ut innhaldet, som typisk er blomar, frukter, andre plantedelar og rikdomssymbol som myntar. Hornet har ofte form som eit stort geitehorn, og er eit symbol på lykke, grøde, rikdom, eining og overflod.
Distriktet Seeland
Distriktet Seeland er eitt av ti distrikt (tysk: Verwaltungskreis) i kantonen Bern i Sveits. Distriktet har ei flatevidd på 334 km² og hadde 68 288 innbyggarar i 2010. Den vestlege delen av distriktet ligg på sørbreidda av Bielsjøen, og grensar mot Neuchâtelsjøen og kantonane Neuchâtel, Vaud og Fribourg. I nordaust har distriktet grense mot kantonen Solothurn. Distriktet ligg under forvaltningsregionen Seeland.
Overflodshorn
Overflodshorn blei brukt som symbol av fleire antikke gudar, som romerske Abundantia, Copia og Concordia og greske Hades. I seinare vestleg biletkunst blei det eit vanleg symbol på overflod. Symbolet er også blitt brukt på delstats- og riksvåpen.
Mytologisk opphav
Det finst fleire mytologisk opphavssoger for overflodshornet. Ei av dei best kjende er knytt til Zevs sin fødsel og oppvekst. Han måtte skjulast for den morderiske faren sin, Kronos, og voks opp i ei hole i Idafjellet på Kreta. Her blei gudebarnet mellom anna oppfostra av geita Amaltheia ('nærande gudinne'), som gav han mjølk. Ved eit uhell braut Zevs av eit av horna hennar i leik. Dette hornet fekk så den underbare eigenskapen at det gav næring utan ende, og blei til eit overflodshorn.
Distriktet Seeland
Distriktet Seeland består av 45 kommunar. Lyss er den klart mest folkerike kommunen, Aarberg er den nest største. Dei andre kommunane er Arch, Bangerten, Bargen, Brüttelen, Büetigen, Bühl, Büren an der Aare, Diessbach bei Büren, Dotzigen, Epsach, Erlach, Finsterhennen, Gals, Gampelen, Grossaffoltern, Hagneck, Hermrigen, Ins, Jens, Kallnach, Kappelen, Leuzigen, Lüscherz, Merzligen, Meienried, Müntschemier, Niederried bei Kallnach, Oberwil bei Büren, Radelfingen, Rapperswil, Ruppoldsried, Rüti bei Büren, Schüpfen, Seedorf, Siselen, Studen (BE), Täuffelen, Treiten, Tschugg, Vinelz, Walperswil, Wengi og Worben.
Overflodshorn
Symbolikk
I antikk tid blei overflodshorn brukt som symbol for fleire gudar, særleg dei som var knytt til grøde og overflod. Dette kunne til dømes vera personleggjeringa av jorda (Gaia eller Terra), barneguden Plutos, som var son av korngudinna Demeter, og nymfa Maia. I romersk mytologi var det knytt til overflodsgudinner som Abundantia, Copia og Concordia. I den romerske keisarkulten var dei knytt til abstrakte guddommar som verna freden (pax Romana) og tilførselen av korn til Roma, symbolisert av gudinna Annona.
Pluton, herskaren over underverda Hades, gav rikdom gjennom jord, mineral og dei gresk-romerske mysteriereligionane, og er ofte avbilda med eit overflodshorn.