cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paraguay
Historie
Juan Carlos Wasmosy blei teken i eid som den første sivile presidenten på over 40 år. Demokratiet i landet var truga utover 1990-talet, særleg etter eit kuppforsøk i 1996. Dei siste vala har likevel vore sett på som frie og rettferdige. I 2008 blei Fernando Lugo vald til president. I 2012 blei han avsett ved riksrett og visepresident Federico Franco overtok presidentembetet.
Folkesetnad
Det finst ingen offisielle data på den etniske samansetninga av folkesetnaden i Paraguay, fordi det statistiske sentralbyrå ikkje bruker omgrep om entisitet og rase i oversyna sine.
Tradisjonelt sett blei folkesetnaden i landet sett på som blanda («mestizo» på spansk) grunna ein utbreidd blanda folkesetnad som var etterkommarar av guaranikvinner og spanjolar i kolonitida.
I tillegg til spansk opphav har det også innvandra mange italienarar og tyskarar til landet frå Europa. Mange av tyskarane er menonnittar.
Ifølgje CIA World Factbook har Paraguay ein folkesetnad på 6 669 086. Der 95 % er rekna som mestisar (blanda europeisk og amerindisk) og 5 % blir omtalt som «andre».
Folkesetnaden i Paraguay er ujamnt fordelt rundt om i landet. Rundt 56 % av folkesetnaden bur i urbane område. Den klart største delen av folkesetnaden bur i den austlege delen av landet, og i regionen nær hovudstaden Asunción. Gran Chaco-regionen, som inkluderer Alto Paraguay, Boquerón og Presidente Hayes, og utgjer 60 % av territoriet, er bustad for mindre enn 2 % av folkesetnaden.
Politikk og administrasjon
Paraguay hadde ein sterkt sentralisert og til tider diktatorisk regjering fram til 1992, då landet fekk ei ny grunnlov som sikra ei oppdeling av makta. Presidenten og visepresidenten blir valde samstundes og sit i ein periode på 5 år. Presidenten er både statsoverhovud og regjeringsoverhovud. Parlamentet (Congreso) er delt i to kammer, Cámara de Diputados med 80 medlemmar og Cámara de Senadores med 45 medlemmar. Desse blir valde samstundes, men ikkje på same stemmesetel som presidenten, og sit òg i 5 år. Høgsteretten i Paraguay består av 9 medlemmar som blir valde på bakgrunn av anbefalingar frå eit Magistratråd.
Administrativ inndeling
Paraguay er delt inn i 17 departement (spansk departamentos) og hovudstaden Asunción som ein uavhengig kommune.
Religion
Ifølgje folketeljinga frå 2002 er 89,9 % av folkesetnaden katolikkar, 6,2 % blir rekna for å tilhøyra evangelisk kristendom, 1,1% er «andre kristne» medan 0,6% praktiserer innfødde religionar.
Ein rapport frå State Department i USA seier at Den katolske kyrkja, evangelisk kristendom, hovudstraums protestantisme, jødedom, mormonarane og bahai finst i landet, i tillegg til ei mindre, men veksande muslimsk gruppe, hovudsakleg innvandrarar frå Libanon. Det finst òg eit mennonitt-samfunn i Boquerón.
Masi kyrkje
Byggverket er i tre og er bygd med 150 plassar. Arkitekt var Rolf Harlew Jenssen.
Historie
Det fyrste kapellet vart reist på 1600-talet av svenskane og den neste kyrkja vart oppført i 1721 av Thomas von Westen. Ho stod til 1768, i mellomtida var territorialspørsmålet avgjort ved grensetraktaten i 1751. I 1944 brente tyske styrkar ned den kyrkja som vart vigsla av biskop Eivind Berggrav i 1931. Dagens kyrkje vart oppført i 1965. Dei første planane for altautbygginga skisserte å demme ned heile Masi, inkludert kyrkja.
Inntil 1751 stod svenske prestar for tenestene i kyrkja. Gudstenestene vert no forretta både på samisk og norsk.
Blood Red Throne
Blood Red Throne er eit norsk daudmetall-band frå Kristiansand. Musikken er mykje i stil med dei amerikanske daudmetall-pionerane Cannibal Corpse og Deicide. Denne musikkstilen har tidlegare ikkje vore særleg utbreidd i Noreg, med di black metal på 1990-talet kom og kasta skugge over alt hitt. Blood Red Throne har soleis synt lovande takter.
I januar 2005 gav Blood Red Throne ut den tredje plata si, kalla Altered Genesis. Tchort frå det no oppløyste svartmetall-bandet Emperor er med som gitarist.
Farsdag
Farsdagen er ein heidersdag for fedrar.
På farsdagen er det tradisjon å gjere stas på faren sin. Det kan vere ved å gje han frukost på senga, ei gåve, eller ved å gje eit farsdagskort eller ei enkel helsing på farsdagen.
Farsdagskort
Eit farsdagskort er gjerne eit stykke bretta papir av god kvalitet. Utanpå er det ei teikning eller ei helsing. Farsdagskortet skal ha luker å opne, og inni lukene er det nye teikningar eller helsingar, gjerne på rim.
Dato
Skikken med å feire farsdag kom frå USA til Norden og Noreg etter andre verdskrigen. Det skal vere fru John B. Dodd frå Washington som først etablerte denne skikken, då ho denne dagen i 1909 byrja å ære far sin, William Smart, ein veteran frå den amerikanske borgarkrigen.
I Belgia feirar dei farsdag den andre søndagen i juni og i Nederland den tredje søndagen i juni. I Spania (og ein del av Belgia) feirar dei farsdag 19. mars, minnedagen for den heilage Josef, pleiefar til Jesus. I Tyskland feirar dei farsdag på Kristi himmelfartsdag, sidan Jesus på den dagen reiste til Far sin i himmelen). I Australia er den første søndagen i september farsdag.
Hallo
Hallo er ein interjeksjon som kan brukast som helsingsord eller for å påkalla merksemd. Ordet finst på ei rekkje språk, og har hovudsakleg spreidd seg som frå engelsk som eit ord ein byrjar telefonsamtalar med. Det har likevel gammalhøgtysk opphav.
Bruk
Ein kan til dømes seia «hallo» når ein treffer ein person, til å starte ein samtale med eller for å finna ut om det er nokon ein stad. Ein kan også bruka ordet meir uformelt for å påkalla merksemd mot noko ein meiner er rart.
Ordsoge
Engelsk hallo eller hello kjem frå gammalhøgtysk halâ/holâ, ei imperativsform av halôn/holôn, 'henta', som særleg blei brukt til å få få fatt i ferjemenn. Ordet blei brukt for å påkalla merksemd eller for å uttrykka overrasking.
Hallo på telefonen
Thomas Edison skal ha innført «hello» som telefonord. Telefonoppfinnaren Alexander Graham Bell føretrekte «ahoy», som ein brukte på skip, som helsingsord. Ordet «hello» blei likevel så tett knytt til telefonen at amerikanske telefondamer blei kjende som hello-girls.
Kjelder
Hola Hoi Oi
Elva Eure
Eure er ei elv nord i Frankrike, og ei av sideelvane til Seinen frå venstre. Ho har sitt utspring i Marchainville i departementet Orne og munnar ut i Seinen nær Pont-de-l'Arche. To departement er kalla opp etter Eure, nemmleg Eure og Eure-et-Loir.
Stader langs elva:
Dei største sideelvane hennar er Avre og Iton.
Hiroyuki Nishijima
Han spela for klubbane Sanfrecce Hiroshima, Vissel Kobe, Consadole Sapporo, Tokushima Vortis, Yokohama FC og Giravanz Kitakyushu.
Burtigny
Burtigny er ein kommune i distriktet Nyon i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 734 meter over havet.
Kommunen ligg ved foten av Jurafjella langs vegen over Col du Marchairuz.
Karnatisk fiolin
Den karnatiske fiolinen er utvikla frå den europeiske fiolinen til å bli eit viktig og verdsett instrument innan karnatisk musikk. Han har same forma som den europeiske fiolinen, men er som regel halden på ein forskjellig måte — fiolinspelaren, som sit med beina i kross på bakken, med den breie enden nedanom skuldra og den andre kvilande på foten.
Den karnatiske fiolinen blir også stemd med tonar som er ganske forskjellige frå dei europeiske. Han blir stemd i tonane pa – sa – pa – sa (t.d. e" – a' – e' – a) i staden for g – d' – a' – e" som er vanleg i europeisk musikk.
Viitasaari
Viitasaari er ein finsk kommune i landskapet Mellersta Finland. Kommunen har cirka 7 300 innbyggjarar og eit areal på 1 589,24 km², av dei er 340,46 km²  vatn. Viitasaari er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Kannonkoski, Keitele, Kinnula, Kivijärvi, Pihtipudas, Vesanto og Äänekoski.
Karnatisk fiolin
Frå Vesten til Austen
Vediske tekstar handlar om ein slags vina som heitte dhanurvina, det vil seia «boge-vina». Ingen veit akkurat kva dhanurvinaen var. Nokre indisk musikarar hevdar at det var ein slags fiolin, men andre trur at det var eit enkelt strykeinstrument som likna på sarangi, eit moderne nordindisk folkeinstrument. Det er iallfall klart at indisk musikarar slutta å bruka instrumentet ein gong mellom den vediske tida og mellomalderen.
På 1600- og 1700-talet byrja karnatiske musikarar i Tamil Nadu å koma i kontakt med europeiske klassiske musikarar. Fiolinen var veldig populær i europeisk klassisk musikk på den tida, fordi han kunne brukast til å spela kompliserte og vanskelege melodiar som ein ikkje kunne spela på andre instrument. Dei tamilske musikarane fann snart ut at han også kunne bli veldig nyttig i karnatisk musikk. Eit særmerke av karnatisk musikk er sin bruk av gamakam (tamil கமகம்), ei slags skjelving i tonen som er veldig vanleg og viktig i karnatisk musikk. Før den tida kunne ei berre syngja gamakam, men med fiolinen kunne dei også bli spelt.
Dei første karnatiske fiolinistane
Den første musikaren som brukte fiolinen i karnatisk musikk var Balusvami Dikshitar. Han var broren til Muthuswami Dikshitar, ein av dei «tre idola» (tamil மும்மூர்தி mummūrti) — tre karnatiske komponistar som er rekna som klassikarane. Balusvami Dikshitar blei hoffmusikaren hjå Muthukrishna Mudaliyar og Venkatakrishna Mudaliyar, hovdingane til Manali i 1804 eller 1805. Han fortalte dei at han var intressert i fiolinen, og derfor inviterte dei ein europeisk fiolinlærar til Manali i 1806. Læraren budde i Manali i åtte år til 1814, og viste alle dei europeiske fiolinteknikkane til Balusvami. Så byrja Balusvami å utvikla fiolinen sin spelemåte for karnatisk musikk.
Vidare utvikling
Etter Vadivelu og Balusvamy blei fiolinen brukt til å akkompagnera songane i førestillinger av 'Vishnu-legender' (sanskrit हरिकथा harikathā), men ikkje til noko meir fordi teknikken enno var litt grov. På 1870-talet skapte Tirukodikaval Krishna Ayyar ein ny teknikk for å spela fiolin, som heiter இழைத்து வாசிப்பு iḷaittu vācippu. Denne er enno ein av dei mest fundamentale teknikkane i karnatisk musikk. Iḷaittu vācippu bruker eit spesielt strøk som lét fiolinisten spela opptil 64 notar og set glidetonar i staden for vanlege notar. Ein 'ri' (D-tone), til dømes, kunne spelast som 'sa-ri-ga-ri' (C-D-E-D), 'ma-ga-ri' (F-E-D), 'ni-sa-ri' (B-C-D), 'ga-ri' (E-D), eller 'sa-ri' (C-D). Denne teknikken gav notene meir form, og gjorde fiolinen enno meir fleksibel.
Malaikottai Govindaswami Pillai utvikla det vidare i 1890-talet med முழு வில் muḷu vil teknikken, som brukte heile bogen med bølgjande strøk. Det gav fiolinen ein rikare lyd, som var likså mangslungen som røysta til ein songar. I løpe av dei neste 20 åra byrja mange fiolinistar å spela fiolinen som soloinstrument. Dei beste kjente av dei var Dwaram Venkataswamy Naidu, Kumbakonum Rajamanikam Pillai og Mysore T. Chowdiah.
Ryota Terauchi
Ryota Terauchi er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Iton
Iton er ei elv i Normandie i Frankrike og ei av sideelvane til Eure frå venstre. Ho har sitt utspring nær Moulins-la-Marche. I om lag 10 km mellom Orvaux og Glisolles forsvinn ho under jorda.
Ryota Terauchi
Han spela for klubben Sanfrecce Hiroshima.
Iton
Iton renn gjennom følgjande departement og landsbyar:
Elva har ei lengd på 118 km og munnar ut i Eure i Acquigny, sør i Louviers.
Ho har eit nedslagsfelt på 1 300 km², som dekkjer 134 kommunar.
1194 Aletta
1194 Aletta er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 13. mai 1931 av Cyril V. Jackson ifrå Union Observatory i Johannesburg.
Martín Vilallonga
Martín Vilallonga er ein tidlegare argentinsk fotballspelar.
Han spela for klubben Avispa Fukuoka.
Trond Espen Seim
Seim gjekk ut frå Teaterhøgskulen i 1996 og blei først tilknytt Rogaland Teater og Den Nasjonale Scene.
Det Seim har vorten mest kjend for er nok rolla som Varg Veum i kriminalhistoriene til Gunnar Staalesen. Hausten 2006 blei det klart at han skal spille privatetterforskaren Varg Veum i ein ny film- og TV-serie basert på krimbøkene til Gunnar Staalesen. Det skal lagast fleire filmar både for kino og TV og den første hadde premiere i 2007, og heiter Bitre Blomster.
Chavannes-de-Bogis
Chavannes-de-Bogis er ein kommune i distriktet Nyon i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunsenteret ligg 479 meter over havet.
Antonio Vivaldi
Antonio Lucio Vivaldi var ein italiensk komponist, fiolinist og katolsk prest.
I vår tid vert Vivaldi rekna som ein av dei viktigaste komponistane frå barokken, og som hovudskaparen av solokonserten, ein sjanger Arcangelo Corelli starta. I si eiga tid var Vivaldi ein av dei mest kjende fiolinvirtuosane i Italia.
Musikken til Vivaldi fekk stor påverknad over heile Europa, og Johann Sebastian Bach arrangerte og transkriberte meir musikk av Vivaldi enn av nokon annan komponist. Vivaldi var særleg aktiv innan opera og instrumentalmusikk, spesielt musikk for fiolin. Han skreiv mange konserter, sonatar, operaer, i tillegg til kyrkjemusikk, og var stolt av å kunne komponere ein konsert raskare enn nokre klarte å kopiere den etter han.
Presteyrket og eit karakteristisk raudt hår gav han namnet il Prete rosso («den raude presten»). Som tilfellet var for mange komponistar på 1700-talet vart både musikken og namnet hans fort gløymt etter han døydde. Først etter at J.S. Bach var vorte gjenoppdaga på 1800-talet vart det ei viss interesse for Vivaldi blant musikkvitarar, men den verkeleg heideren kom på første halvdel av 1900-talet.
Mange av komposisjonane til Vivaldi er livsglade og leikne, og meint for det breie publikumet. Fiolinkonsertane «Dei fire årstidene» høyrer til blant dei mest populære komposisjonane i den klassiske musikken.
Vivaldi vert rekna som ein av dei komponistane som førte barokkmusikken inn i ei retning som seinare utvikla seg til den klassiske stilen.
Oppvekst
Far til Antonio Vivaldi (Giovanni Battista Vivaldi, 1655–1736) kom ti år gammal frå Brescia til Venezia. Som sin far igjen var han barberar, men vart seinare yrkesmusikar. I 1676 gifta han seg med skreddardottera Camilla Calicchio. Antonio var den førstefødde av dei ni borna til paret, og den einaste som vart yrkesmusikar. Han skal ha kome til verda under eit jordskjelv og vart døypt i all hast, anten på grunn av jordskjelvet eller fordi dei seinare helseplagene hans var tydlege alt ved fødselen. Faren Giovanni hadde eit godt ry som musikar, og vart i ein av reisehandbøkene på denne tida nemnt som ein fiolinvirtuos verd å høyre. Han vart tilsett som fiolinist i Markuskyrkja og hadde som medlem av musikarforeininga Sovvegno dei musicisti di Santa Cecilia ei mengd verv innanfor venetianske musikklivet
Antonio viste tidleg at han var dyktig på fiolin og skal alt i ung alder ha vikariert for far sin i orkesteret. Giovanni Legrenzi vert oppgjeve til å ha gjeve Antonio undervisning i musikkteori. Men då Legrenzi døydde var Vivaldi berre tolv år, så dette vert rekna som tvilsamt, sjølv om han i berre tretten år gammal skreiv verk påverka av stilen til Legrenzi. Faren kan ha vore komponist sjølv: operaen La Fedeltà sfortunata (1688) var komponert av ein Giovanni Battista Rossi, det same namnet Vivaldis far var oppført under i Sovvegno di Santa Cecilia. Namnet Rossi (raud) bar han på grunn av hårfargen.
Vivaldi hadde eit medisinsk problem som han sjølv omtalte som tettleik i brystet, truleg ei form for astma. Dette hindra han ikkje i å lære å spele fiolin, komponere eller delta i ulike musikkaktivitetar, men blåseinstrument kunne han ikkje spille. 15 år gammal, i 1693, byrja han å studere til prest i den katolske kyrkja. Ordinasjonen skjedde då han var 25 år, og han fekk snart det kjente tilnamnet il Prete Rosso («den raude presten»), truleg fordi han som faren var raudhåra. Mange venetianere kjente han berre under dette namnet.
Ved Conservatorio dell'Ospedale della Pietà
Etter ordinasjonen vart han kapellan ved kyrkja ''Sta. Maria della Pietà'', og på oppdrag av Francesco Gasparini fiolinlærer ved den tilknytt barneheimen Ospedale della Pietà, for foreldrelause og attlatne jenter. Dette var ein av fire slike institusjonar finansiert av Republikken Venezia. Foreldrelause gutar lærte eit handverk, medan jentene fekk musikalsk opplæring. Dei mest talentfulle vart igjen som medlemmer av det respekterte koret og orkesteret til Ospedale.
I eit og eit halvt år heldt Vivaldi messer her, men i 1704 vart han friteken frå denne oppgåva. Han helst prestetittelen, men det ser ikkje ut til at han var i aktiv presteteneste seinare. I eit vesentleg seinare brev gjev Vivaldi strettezza di petto, dvs. tettleik i brystet, som årsak til at han slutta i prestetenesta. Meir nærliggande er det nok at det skuldast personlege årsaker, problem med leiinga, at musikaryrket gav lite tid til overs og at han ikkje lengre var avhengig av inntektene frå arbeidet som prest.
Det framgår av bøkene til Ospedale della Pietà at han etter kort tid underviste i cello og viola d'amore i tillegg til fiolin. Ifølge ein anekdote spelte han òg cembalo.
Forholdet til leiinga i Ospedale var ofte spent. Lærarane var tilsett for eit år av gangen, og styret stemte kvart år over om dei skulle halde ein lærar. Vivaldi vart sjeldan einstemmig valt, og i 1709 mista han jobben etter 7 mot 6 stemmer. Han var då frilansmusikar eit år, men vart einstemmig vald inn igjen i 1711, så styret forstod nok etterkvart kor viktig han var. I 1713 vart han ansvarleg for dei musikalske aktivitetane ved institusjonen, og i 1716 forfremma til maestro di' concerti.
I «Dei fire årstidene» framstiller Vivaldi naturscenar ved hjelp av instrumentalmusikk. Her høyrer vi kvitrande fuglar av ulike artar, bjeffande hundar, summande myggar, gråtande gjetarar, stormar, brannar, fulle dansarar, stille netter, jegerar, byttedyr, klukkande bekker, frosne landskap og born som går på skøyter. Vivaldi forfatta sjølv ein skildrande sonette til kvar av konsertane.
Operaimpresario
Vivaldi byrja å komponere operaer alt medan han var tilsett i Ospedale, og fram til 1739 komponerte han over 50 operaer. Den første var Ottone in villa som vart uroppført i Vicenza i 1713. Året etter tok Vivaldi spranget over til operascenen i Venezia og vart impresario ved det venetianske operahuset San Angelo.
I høve sigeren til venetianarane mot tyrkarane i august 1716 komponerte Vivaldi det patriotiske oratoriet Juditha triumphans med stoff frå Judits bok. Oratoriet vart oppført på Ospedale der alle dei elleve songarane var jenter frå Pietà, dei song òg dei mannlege karakterane. Mange av ariane inneheldt parti for soloinstrument, som blokkfløyte, obo, klarinett, viola d'amore og mandolin, og viser kva for ei breidde det var på talenta til jentene.
Same år, 1716, skreiv og produserte Vivaldi òg to operaer, L'incoronazione di Dario (RV 719) og La costanza trionfante degli amori e degli odi (RV 706). Den siste vart så populær at han vart utgjeve på ny to år seinare med tittelen Artabano re dei Parti (RV 701, tapt) og vart tilslutt oppført i Praha i 1732. Dei følgjande åra skreiv Vivaldi fleire operaer som vart oppført over heile Italia.
Den moderne moderne operastilen til Vivaldi skapte han ein del problem med meir konservative musikarar. Til dømes skreiv amatørmusikaren Benedetto Marcello ein pamflett med tittelen Il teatro alla moda som gjekk til åtak Vivaldi og den moderne operastilen. Marcellofamilien var Sant'Angelo-dei rettmessige eigarane til teateret og hadde kjempa ein lang og forgjeves rettsleg kamp for å få kontroll over det igjen. Pamfletten gjekk til åtak Vivaldi utan å nemne han direkte, men omslaget viser båten Sant'Angelo med ein fiolinspelande engel iført prestehatt ombord (til venstre i båten). Den obskure teksten under biletet nemner ikkje-eksisterande stader og namn, og ikkje minst ALDIVIVA som er eit anagram over A.Vivaldi.
Reiseår
Etter stridane i Venezia aksepterte Vivaldi eit tilbod om ein prestisjefylt post hos greve Philipp von Hessen-Darmstadt i Mantova. Her var han i tre år frå 1718 og skreiv fleire operaer, mellom anna Tito Manlio (RV 738). I 1721 reiste han til Milano for å presentere det pastoralen dramaet La Silvia (RV 734, tapt). Året etter var han tilbake med oratoriet L'adorazione delli tre re magi al bambino Gesù (RV 645, òg tapt).
Melitiís
Melitiís (gresk Μελιτειείς) er ein tidlegare kommune på den sørlege delen av øya Kérkyra i periferieininga Kérkyra i periferien Dei joniske øyane i Hellas. Melitiís vart innlemma i kommunen Kérkyra i 2011, men inngår frå 2019 som ei kommunaleining i kommunen Sør-Kérkyra.
Antonio Vivaldi
Reiseår
Frå 1721 oppheldt han seg fleire gonger i Roma, spelte to gonger for pave Benedikt XIII og fekk mange bestillingar på operaer og kyrkjemusikk. I 1726 vende han tilbake til Venezia som musikalsk leiar ved Teatro S. Angelo. Der vart han ei levande legende som fiolinvirtuos og eit valfartsmål for mange musikarar frå heile Europa. På denne tida lærde han den franske songarinna Anna Girò å kjenne. Girò, som den gong var 16 år, vart eleven hans, protegé og føretrekte prima donna. Anna og halvsøstera Paolina følgde Vivaldi på mange reiser, og det vart sjølvsagt spekulert mykje rundt dette tilhøvet. Ein fann likevel aldri bevis for anna enn venskap og profesjonelt samarbeid. Mellom 1729 og 1733 vitja Vivaldi talrike norditaliensk byar (Verona, Ancona, Reggio og Ferrara). Han var truleg òg i Praha der han fekk uroppført to operaer.
Musikk
I over 240 av dei nesten 500 konsertane til Vivaldi er fiolin hovudinstrumentet. Deretter følgjer 39 fagottkonsertar på andreplass, konsertar for ulike treblåseinstrument, nokre konsertar for cello og nokre få for viola d'amore og mandolin. Rundt 70 konsertar er skrive for to eller fleire solistar og nokre for heilt spesielle instrumentkombinasjonar.
Vivaldi bana vegen for at solokonserten og tresatsige verk fekk gjennombrotet sitt i barokkmusikken. Han introduserte ritornell-forma (tilbakevendande, refrengaktige motiv) i dei hurtige yttersatsane der orkestret gjentek ein passasje fleire gonger og vekslar med solistane som spelar dei same motiva fritt og episodisk, og med modulerande passasjar. I den langsame midtsatsen spelar solisten songbare parti (kantilene).
Dei rundt 55 ripieno-konsertane hans (dvs. utan solistar) og ca. 21 kammerkonsertar (for solistar utan orkester) viser ein ganske heftig eksperimentering med konsertforma. Vivaldi hevda sjølv å ha komponert 94 operaer, men til no er det berre identifisert 49. Av desse er ca. 20 heilt eller delvis bevart. Alle av operaene til Vivaldi er ei tidleg form for dramma per musica.
Johann Georg Pisendel formidla teknikkane til Vivaldi ved hoffet i Dresden, og studium og transkripsjon av ei rekkje av konsertane til Vivaldi kan ha vore ein kritiske faktor til å hjelpe den hovudsakleg sjølvlærte Bach til å forstå korleis «Ordnung», «Zusammenhang» og «Verhältnis» kunne skapast i musikken.Wolff: Johann Sebastian Bach - The Learned Musician s.169ff
Ettermæle
Musikken til Vivaldi var gammaldags då han døydde, og sjølv dei publiserte konsertane hans vart stort sett gløymde. Òg etter at interessa for Bach byrja å stige, vart Vivaldi ignorert. På 1930 og 1940-talet byrja den franske musikkforskaren Marc Pincherle og andre samlarar å kjøpe bunkevis av manuskript som hadde lege nedstøva på slott og i kloster i over 200 år, og etterkvart som ein vart klar over omfanget av og kvaliteten i musikken til Vivaldi vakna interessa. Tidlegmusikkrørsla førte berre til enno meir merksemd, og no er Vivaldi kanskje den klassiske komponisten som appellerer til det breiaste publikummet.
Verkregister
Den dansken musikkvitskapsmannen Peter Ryom (fødd 1937) offentleggjorde i 1973 eit oppdatert verkregister (RV), og det er denne som no vanlegvis vert brukt.
Verka nedanfor vart publisert alt medan Vivaldi levde, dei fleste i Amsterdam. Ein kan gå ut frå at dei fleste av desse vart skrive opp mot ti år før dei vart publisert.
Carlos Bocanegra
Carlos Manuel Bocanegra er ein amerikansk fotballspelar som har spela i forsvar for Rangers i den skotske fotballigaen, og for det amerikanske landslaget.
Pekka Aikio
Pekka Aikio var president i det finske sametinget (den offisielle tittelen er Saamelaiskäräjien puheenjohtaja, «ordstyrar for sametinget»), i dei tre fireårsperiodane 1996–2008. I 1996 fekk det finske sametinget den konstitusjonen det har i dag. Den viktigaste saka for Aikio fram til den siste valkampen var retten til land og vatn for samane.
Aikio er son av ein reindriftssame og har studert biologi.
Cruiseskip
Cruiseskip eller turistskip er passasjerskip som ikkje har som oppgåve å frakte ferdafolk og gods frå ei hamn til ei anna, men er innretta eller spesialbygd for turisttrafikk og opplevingsreiser langs framande kystar, i interessante havområde osb. Ein kan gjerne omtala cruiseskip som flytande luksushotell. I tillegg til høg standard på passasjerlugarane (opphalds- og soveromma for passasjerane), har cruiseskipa ofte eit godt utval av restaurantar, skjenkestadar, barar og butikkar for sal av toll- og avgiftsfrie varer (taxfreebutikkar). Dei fleste skipa er utstyrte med fritids- og underhaldningstilbod som til dømes kino, bibliotek, symjebasseng, golfsimulator, trimsenter og lokale for pengespel eller liknande (casino).
Forureining frå turistskipa
Drifta av cruiseskip forureinar både luft og sjø, og trafikken kan uroe dyrelivet på måtar som får varige negative verknader, ikkje minst i sårbare område som til dømes i arktiske og antarktiske strok, som ser ut til å verte stendig viktigare mål for slik verksemd. Avfallsvatn frå dusj, vask og oppvask frå eit større cruiseskip kan svare til utsleppa frå ein stor kommune, og det finst ikkje noko forbod mot å late dette vatnet gå ureina i sjøen. Eksos frå cruiseskip har stort innhald av svovel, til liks med eksos frå andre store fartøy, og i tronge vestnorske fjordar mellom høge fjell kan røyken frå skipa hopa seg opp og verte til plage i turistsesongen. Men utsleppa frå cruiseskipa kjem ikkje med i noko lands utsleppsrekneskap.
Creuer (turisme) Crociera ဇိမ်ခံသင်္ဘော 遊船
Äänekoski
Äänekoski er ein finsk by og kommune i landskapet Mellersta Finland. Kommunen har cirka 20 300 innbyggjarar og eit areal på 1 138,52 km², av dei er 253,83 km²  vatn. Äänekoski er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Kannonkoski, Konnevesi, Laukaa, Saarijärvi, Uurainen, Vesanto og Viitasaari.
Mulle
Mulle (Mullus surmuletus) er ein fiskeart i mullefamilien.
Fisken har ein spoleforma kropp med store, laustsitjande skjel. På haka sit to skjeggtrådar som blir brukte som smaksorgan når mulla leitar etter føde på botnen. Skjeggtrådane er lengre enn brystfinnane. Om dagen er mulla raud med langsgåande gule striper og ei svart stripe frå auget til halefinnen, men om natta er ho marmorert med raude og kvite flekker. Fisken blir opptil 40 cm lang og 1 kg tung.
Mulla er ein typisk botnfisk som lever på sand- og leirbotn. Fisken finst frå fjøra ned til 100 m djupne, men er vanlegast på 30–60 m. Føda består av ulike botndyr. I Middelhavet sym arten i store stimar, men lenger nord er stimane små, eller fisken opptrer einskildvis.
Utbreiinga omfattar Middelhavet, Svartehavet og Atlanterhavet frå Senegal, Kanariøyene og Madeira til den sørlege Nordsjøen. Om sommaren hender det at mulle blir funnen langs norskekysten frå svenskegrensa til Bergen.
Mulla er ein ettertrakta og velsmakande matfisk. Det blir drive eit intensivt fiske på henne i Middelhavet, utanfor Portugal og i sørlege Biscaya. Lenger nord er fisken for sjeldan til å ha tyding.
Sjølvdrive artilleri
Tidlegare har sjølvdrive artilleri inkludert direkteskytande køyretøy, som stormkanonar og panserjagarar. Desse har vore tungt væpna køyretøy, med førstnemnde brukt for tett eldstøtte og sistnemnde spesialisert for å gå til åtak på stridsvogner.
Årøya i Alta
Det er ferjesamband mellom Kongshus på Årøya og Mikkelsby på fastlandet.
Den første kyrkja i Alta vart bygd på Årøya i 1694. Kyrkja vart flytta til Talvik i 1705.
Kong Kristian IV av Danmark-Noreg anla det vesle festningsanlegget Altenhus på Årøya i 1610-11, til forsvar mot svenskane.
Sjølvdrive artilleri
Moderne sjølvdrivne artilleristykke kan på overflaten likna stridsvogner, men er generelt lettare pansra og ikkje meint for direkte kamp. Dei verner derimot mannskapet på innsida mot splintar, skrap og lett eld, og er derfor vanlegvis også rekna som eit pansra kampkøyretøy. Mange er utstyrt med maskingevær som forsvar mot fiendtleg infanteri.
Hovudfordelen med sjølvdrive artilleri kontra taua artilleri er at det kan mobiliserast og utplasserast mykje raskare. Før eit taua artilleristykke kan nyttast må det stoppast, takast av tauekøyretøyet og setjast opp. For å endra skytestilling må taua artilleri så festast på eit køyretøy og bli taua til ein ny posisjon. Sjølvdrive artilleri kan derimot stoppa på ein vald stad og skyta så godt som umiddelbart, før det så kan flyttast til ein ny posisjon. Denne skyt-og-flykt-evnen er særs nyttig i mobil konflikt, og særleg på offensiv.
Taua artilleri er likevel raskare å byggja og vedlikehalda. Det er også lettare, og kan tauast til stader sjølvdrive artilleri ikkje kan nå. Sidan Vietnamkrigen har kraftige transporthelikopter blitt brukt til å utplassera artilleri raskt. Dermed er også taua artilleri framleis i arsenalet til mange moderne hærar
Halso
Halsua (eldre svensk Halso) er ein kommune i landskapet Mellersta Österbotten i Finland. Kommunen har cirka 1 350 innbyggjarar og eit areal på 430 km². Halsua er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Kaustby, Karleby, Lestijärvi, Perho og Vetil.
Sievert
Sievert er ei avleidd SI-eining for måling av ekvivalentdose av ioniserande stråling. Symbolet for sievert er Sv. Eininga har fått namn etter den svenske fysikaren Rolf Sievert.
George Washington
George Washington var den fyrste presidenten i USA. Han sat som president frå 1789 til 1797. I tillegg til rolla som politikar var Washington også plantasjeeigar og militærleiar.
Oppkalla etter George Washington
Hovudstaden i USA, Washington, DC, er oppkalla etter han. District of Columbia vart oppretta gjennom eit vedtak i kongressen i 1790. Washington var mykje med på opprettinga, irekna plassering av det kvite huset. Washington-monumentet er eit av dei mest kjende landemerka i byen og vart bygd til ære for han. Universitetet George Washington University vart oppkalla etter han. Det økonomiske grunnlaget for universitetet var mellom anna aksjar som George Washington hadde gjeve for å oppretta eit nasjonalt universitet i byen.
Delstaten Washington ligg nord i USA på Stillehavskysten. Han er den einaste delstaten som er oppkalla etter ein president.
Washington valde West Point i New York til stad for militærakademiet i USA. Marinen i USA har oppkalla tre skip etter president Washington.
Andre døme inkluderer George Washington Bridge, som går mellom New York City og New Jersey.
William Beveridge
William Henry Beveridge var ein britisk økonom.
Beveridge tenestegjorde 1908-16 i Board of trade, og tilhøyrde frå 1925 kolkommisjonen. Han tilhøyrde 1906-08 òg redaksjonen av Morning post og var frå 1919 leiar for London School of Economics and Political Science.
Det mest kjende arbeidet hans er The Beveridge report, som blei skriven i løpet av andre verdskrigen. Rapporten, som mellom anna tek for seg sosialforsikring og socialbidrag, påverka oppbygginga av velferdsstaten i fleire land.
Hovudtanken i planen var å gje befolkninga eit grunnleggjande sosialt vern gjennom eit system av obligatoriske avgiftsbelagte forsikringar, som skulle administrerast av staten. I modifisert form blei planen grunnlag for sosialpolitikken utforma av den første regjeringa til det britiske arbeidarpartiet etter andre verdskrigen.
Beveridge blei adla i 1946 til Baron of Tuggal.
Chavannes-des-Bois
Chavannes-des-Bois er ein kommune i distriktet Nyon i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunsenteret ligg 469 meter over havet.
Kommunen ligg på venstresida av elva Versoix ved grensa til Frankrike og kantonen Genève.
Toru Miyamoto
Han spela for klubbane Avispa Fukuoka, Tochigi SC og Giravanz Kitakyushu.
Uranius Tholus
Like ved ligg vulkanen Ceraunius Tholus, og mellom Uranius og Ceraunius Tholus ligg nedslagskrateret Rahe. I aust ligg den mykje større vulkanen Uranius Mons.
Anders Hanssen Grønneberg
Anders Hanssen Grønneberg var ein norsk skipper, offiser, gardbrukar og eidsvollsmann.
Grønneberg var fødd i Berg sokn i Brunlanes, der faren var lensmann. Sjølv vart han sjømann, etter kvart skipper. Under napoleonskrigane vart han utnemnd til såkalla månadsløytnant, deltok i erobringa av to engelske kutterar ved Stavern. Slo seg sidan ned på farsgarden som gardbrukar.
I 1814 var Grønneberg utsending frå Larvik grevskap til riksforsamlinga på Eidsvoll. Han deltok ikkje aktivt i forhandlingane, men røysta truleg med sjølvstendepartiet.
Han døydde på garden sin, Ødelund, i Berg sokn i 1819. Det finst ingen bygningar att frå hans tid på garden.
1195 Orangia
1195 Orangia er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 24. mai 1931 av Cyril V. Jackson ifrå Union Observatory i Johannesburg.
R2-D2
R2-D2 er ein figur i Star Wars-filmane. Han er ein robot.
Jakob Jakobsson Hjelmeset
Jakob Jakobsson Hjelmeset var ein skulemann frå Gloppen i Nordfjord.
Hjelmeset var son til ein gardbrukar. Sjølv gjekk han landbruksskule i 1861 og vart sidan seminarist i 1864. I 1868 tok han studenteksamen og sju år seinare vart han cand.real. Inn i mellom studiane var han lærar og frå 1876 dreiv han privat folkehøgskule i Gloppen. Samstundes tok han over farsgarden. Han vart vald til 5. representant frå Nordre Bergenhus amt til Stortinget for perioden 1877-79. Men han døydde heime i Gloppen straks etter Stortinget var sett.
Svanesjøen
Svanesjøen er ein vidgjeten ballett komponert av Pjotr Illitsj Tsjajkovskij. Balletten hadde premiere i 1877 i Moskva.
Koreografien er blitt endra fleire gonger sidan. Koreografien ein gjerne bruker i dag blei skapt av Marius Petipa og Lev Ivanov og fyrst presentert 15. januar 1895. Svanesjøen er presentert i anten 4 akter og 4 scenar, eller 3 akter og 4 scenar.
Balletten er basert på ein libretto av Vladimir Begitsjev og (muligens) Vasilij Geltser, basert på ei gammal tysk soge om Odette, ei prinsesse som blir forvandla til ei svane av ein vondsinna trollmann.
Handling
Odette lever under ei forbanning som gjer at ho må leva som svane på dagtid, men om natta blir ho til ei menneske igjen. Dette skjer kveld etter kveld, og ein gong då ho dansar i menneskeforma si blir ho sett av ein prins, Siegfried. Siegfried forelskar seg i Odette og ber henne koma til slottsballet neste kveld. Trollmannen Von Rothbart finn dette ut, og tar med seg dottera si Odile til ballet i staden. Odile ser ut nett som Odette, bortsett frå at ho kler seg i svart medan Odette kler seg i kvitt. Siegfried trur at Odile er Odette, og sver den evige kjærleiken sin til henne for å bryta forbanninga. Odette viser seg, og prinsen forstår at han har gjort ein stor feil.
Det finst fleire versjonar av slutten på balletten. I ein versjon, dansa av Mariinskijballetten i 2006, er det den ekte kjærleiketen mellom Siegfried og Odette som slår Von Rothbart, som døyr etter at prinsen har øydelagd ei av vengene hans. Odette blir menneske igjen, og dei lever lykkeleg saman for alltid. Denne versjonen har ofte blitt brukt av russiske og kinesiske ballettkompani. I versjonen dansa av American Ballet Theatre i 2006, får Siegfried sitt løfte til Odile fatale følgjer og gjer at Odette må leva for alltid som svane. I ein desperat augneblink der ho forstår at ho har lita tid igjen som menneske, tek Odette livet av seg ved å kasta seg ut i sjøen. Siegfried gjer det same, og desse hendingane gjort for ekte kjærleik knuser forbanninga, og i siste scene ser ein Odette og prinsen medan dei stig opp til himmelen saman. I ein versjon dansa av New York City Ballet i 2006 (med koreografi av Peter Martins etter Lev Ivanov, Marius Petipa og George Balanchine) får prinsen sitt løfte Odette til å bli verande ei svane for alltid. Odette blir kalla vekk, og når teppet fell er Siegfried åleine i sorg.
Musikk
Det opphavlege partituret for Svanesjøen er skrive for ei heil avdeling med strykarar, pikkolo, to fløyter, to oboar, to klarinettar, to fagottar, fire franske horn, to kornettar, to trompetar, tre tromboner, ein tuba, eit sett paukar, eit triangel, ein tamburin, kastanjettar, virveltromme, cymbalar, basstromme, gong, klokkespel og harpe.
Don Juan Dracula
Don Juan Dracula er ei norsk popgruppe frå Tønsberg. Medlemmene er Henrik Lysell (gitar og vokal), Ola Eriksen (bass), Henning Krane (synth) og Thomas Lute (trommer).
Epte
Epte er ei elv i Seine-Maritime og Eure i Normandie i Frankrike. Ho er ei av sideelvane til Seinen frå høgre. Elva har sitt utspring i Seine-Maritime i Pays de Bray, nær Forges-les-Eaux, og munnar ut i Seinen ikkje langt frå Giverny.
I 911 etablerte Saint Clair-sur-Epte-traktaten elva som den historiske grensa mellom Normandie og Île-de-France. Claude Monet budde i Giverny nær elva i meir enn 40 år. I hagen hans rann ei grein av Epte, og han oppretta ein vasshage med sine vidkjende vassliljer og brua i japansk stil. Elva er med i fleire av måleria hans, mellom anna Peupliers au bord de l'Epte.
La Palma
La Palma er ei av Kanariøyane i Spania i Atlanterhavet utanfor nordvestkysten av Afrika. Ho vert stundom kalla la Isla de La Palma for å skilje ho frå dei spanske byane Palma og Las Palmas. Palma viser i alle desse tilfella til palmetre. Historisk vart øya kalla San Miguel de La Palma, som viser til erkeengelen Mikael, sidan øya vart erobra for Castilla på Mikkjelsmesse i 1492.
Ingmar Bergman
Ernst Ingmar Bergman var ein svensk teater- og filmregissør. Han var ein sentral filmskapar i andre halvdel av 1900-talet.
La Palma
La Palma er den mest nordvestlege av Kanariøyane. Ho har eit areal på 706 km² og er den femte største av dei sju store øyane i øygruppa. Ho har om lag 85 000 innbyggjarar, og 18 000 bur i hovudstaden Santa Cruz de la Palma og om lag 20 000 i Los Llanos de Aridane.
Ingmar Bergman
Oppvekst
Mor hans var sjukepleiar og kom frå ein velsedd overklassefamilie, mens faren var vikarprest og hadde enklare sosial bakgrunn. På 1930-talet blei faren sokneprest i Hedvig Eleonora församling på Östermalm i Stockholm.
La Palma
La Palma er som dei andre Kanariøyane av vulkansk opphav. Vulkanen stig nesten 7 km opp frå botn av Atlanterhavet. Det går veg heilt opp til toppen av vulkanen, som ligg 2423 meter over havet. Her ligg Roque de los Muchachos observatorium, eit av dei fremste astronomiske observatoria i verda.
Ingmar Bergman
Oppvekst
Ingmar Bergman voks opp i eit miljø med religiøse bilete og tankar. Fram til slutten av andre verdskrigen og oppdaginga av Holocaust var Bergman nazisympatisør.
La Palma
Den nordlege delen av La Palma er dominert av Caldera de Taburiente, som er 9 km brei og 1500 meter djup. Kalderaen er omgjeve av fjell på 1600 til 2400 meter over havet. Berre den djupe kløfta Barranco de las Angustias fører inn til dei indre områda av kalderaen, som er ein nasjonalpark. Ein kan berre nå dette området til fots. Dei ytre sidene av krateret er innskore med mange kløfter som strekkjer seg frå 2000 meter og ned til havet.
Ingmar Bergman
Karriere
Bergman studerte på Stockholms högskola frå 1937 til 1940, og interesserte seg for teater, seinare film. Filmane til Bergman handla oftast om eksistensielle spørsmål, død og tru.
La Palma
I 1815 vitja den tyske geologen Leopold von Buch Kanariøyane. Det var etter at han vitja La Palma og Tenerife og kalderaene Las Cañadas og Taburiente at det spanske ordet for kittel, «caldera», vart innført i den geologiske terminologien.
Ingmar Bergman
Karriere
Bergman skreiv som regel manuskripta sjølv. I perioden mellom 1960 og 1984 var Sven Nykvist den faste sjeffotografen hans.
La Palma
Frå Caldera de Taburiente og sørover strekkjer ryggen Cumbre Nueva seg. Den sørlege delen av La Palma er dominert av Cumbre Vieja, ein vulkanrygg som består av mange vulkankjegler av lava og slagg. Cumbre Vieja er aktiv, men sovande. Det siste utbrotet skjedde i 1971 ved Teneguia-ventilen, som ligg heilt sør i Cumbre Vieja - Punta de Fuencaliente.
Ingmar Bergman
Privatliv
Bergman var gift fem gonger. Han hadde ni barn.
La Palma
Vulkanen
Som alle Kanariøyane er La Palma skapt av vulkansk aktivitet. La Palma er for tida den mest vulkansk aktive av Kanariøyane og vart danna for tre til fire millionar år sidan. Foten av øya ligg 4000 meter under havoverflata og stig opp til 2426 meter over havet. For om lag ein halv million år sidan kollapsa vulkanen Taburiente med eit enormt jordras, og Caldera de Taburiente vart skapt. Utbrot i historisk tid har skjedd sju gonger:
Under utbrotet i 1949 oppstod eit jordskjelv med episenter nær Jedy. Dette skapte ei 2,5 km lang revne i bakken. Ho er om lag ein meter brei og to meter djup (Rubio Bonelli, 1950).
Dyre- og planteliv
Som resten av Kanariøyane har La Palma fleire endemiske artar. Sjølv om store område er avskoga, er dei høgareliggande områda av La Plama bevart med temprert skyskog, eller laurisilva (laurbærskog), som er dominert av laurbærtre og einer, samt andre tre. Dette er ein rest av den subtropiske skogen frå pliocentida som dekte alle Kanariøyane.
Kanariøyfurua (Pinus canariensis) er endemisk for dei vestlege Kanariøyane.
Samira Munir
Samira Munir var ein norsk-pakistansk politikar (H), fødd i Pakistan.
La Palma
Dyre- og planteliv
Fleire dyr er endemiske for La Palma, inkludert:
I tillegg er det innført fleire dyr som kanin og berbersau, som er ein trugsel mot den endemiske floraen.
Samira Munir
Samira Munir uttalte seg fleire gonger om integreringa av innvandrarar i Noreg og kvinneundertrykking i islamske miljø. Ho hadde fleire kontroversielle syn, mellom anna gjekk ho inn for å forby muslimske skaut i skulen. På grunn av dette fekk ho fleire trugsmål på livet, og blei innkalla til samtalar med den pakistanske ambassadøren i Noreg.
La Palma
Historie
Då Kanariøyane vart koloniserte av europearane, var dei busette av innfødde kanarifolk, som ofte vert kalla guanchar. Opphavet til desse innfødde er uklårt, men ein trur dei deler same opphav som berberar i Nord-Afrika. Guanchane hadde ein steinalderkultur som var delt inn i fleire klanar leidde av høvdingar. Namnet deira på La Palma var Benahoare. Dei største restane etter denne kulturen er grottene deira med holemåleri og steinlagde stiar gjennom fjella. Etter at spanjolane overtok La Palma vart dei innfødde anten drepne eller seld som slavar, samt at dei vart assimilerte med den spanske folkesetnaden.
Ein meiner at Kanariøyane var kjende for fønikarane og grekarane, men den første skriftlege kjelda vart gjort av romaren Plinius den eldre, som siterte Juba II av Numidia. Den genuesiske sjømannen Lancelotto Malocello nådde øygruppa i 1312 og vart verande her i tjue år før han vart driven bort av dei innfødde. I 1404 starta spanjolane erobringa av øyane. Dei gjekk i land på La Palma første gong i 1404, men klarte først å ta ho etter mange blodige slag i 1493. Erobraren av La Palma var Alonso Fernández de Lugo, som slo Tanausu, den siste kongen på øya. Han styrte området kalla Acero (Caldera de Taburiente). Tanausu vart overfalt etter at han godtok ein våpenkvile med Fernández de Lugo og Juan de Palma, ein guanche som hadde vorte omvendt til kristendom og som var ein slektning av Tanausu.
Dei neste tiåra vart busetnadane på La Palma rike sidan øya fungerte som ein handelsstasjon på veg til Den nye verda. La Palma mottok immigrantar frå Castilla, Portugal, Mallorca, Flandern og Catalonia.
Samira Munir
Munir døydde i Follo i 2005.
Håja i Hammerfest
Håja (nordsamisk Jievju) er ei øy i Hammerfest kommune i Troms og Finnmark. Øya ligg i Sørøysundet, mellom Kvaløya, Seiland og Sørøya. Det høgaste punktet på Håja er 296 moh. På øya ligg ein måsekoloni.
Håja har gjeve namn til fleire bedrifter og institusjonar i Hammerfest, som Håja barnehage, Håja asylmottak (nedlagd) og Håja Hotel.
Petter Johnsen Ertzgaard
Petter Johnsen Ertzgaard var ein norsk gardbrukar, kvartermeister og eidsvollsmann frå Stjørdal i Nord-Trøndelag. Han er i dag best kjent som den av eidsvollsmennene som kom lengst nordfrå.
Ertzgaard gjorde teneste som underoffiser i det strindenske kompani frå 1807 til 1817, deltok i 1809 som furer under felttoget i Jämtland. Ertzgaard overtok farsgarden Ersgard i 1816, og dreiv sidan denne.
Ertzgaard vart i 1814 vald til 2. representant frå trondhjemske dragonkorps til riksforsamlinga på Eidsvoll. Han røysta med unionspartiet, men deltok ikkje aktivt i debattane.
Både i 1830 og i 1833 representerte Ertzgaard Nordre Trondhjems amt på Stortinget. På begge tingsamlingane var han medlem av militærkomiteen, i 1833 var han elles medlem av Lagtinget. Som stortingsrepresentant røysta Ertzgaard mellom anna, som ein av få bønder, imot Halvor Olaus Christensen sitt forslag om fast avisporto. Han var valmann frå 1814 til og med 1845.
I 1837 vart Ertzgaard vald inn i det fyrste heradstyret i Stjørdal, var varaordførar 1838 og 1839. Han var i lang tid prestens medhjelpar i Værnes, og medlem av bygdekommisjonen. Forlikskommissær frå 1830.
Ertzgaard var ein nær venn av John Neergaard, og var opphavsmann til det som var skrive på selbudialekt i Neergaards bok En Odelsmanns Tanker om Norges nærværende Forfatning («Olaboka»).
Etzgaard døydde på Ersgard i 1848. Ein bauta over han vart reist på kyrkjegarden på Værnes i heimkommunen Stjørdal.
Koichiro Nagatomo
Koichiro Nagatomo er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Husavik-Sandvikvåg
Husavik-Sandvikvåg er eit ferjesamband i Hordaland fylke. Strekninga vert dekka av Fjord1 med daglege avgangar med ferja M/F «Husavik». Overfarten tar om lag 20 minutt. Sambandet bind saman europaveg 39 og riksveg 546.
Koichiro Nagatomo
Han spela for klubben Avispa Fukuoka.
Husavik-Sandvikvåg
Fram til 2011 vart strekninga dekka av Tide Sjø. Fram til 2018 var FosenNamsos Sjø operatør. Fjord1 tok over drifta i 2018.
Frå 1. januar 2019 tok ein i bruk den nasjonale AutoPASS for ferje]]-ordninga driven av Skyttel AS til betaling for ferja.
Kenichiro Meta
Kenichiro Meta er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Avispa Fukuoka, Kyoto Sanga FC, Tochigi SC og Tokushima Vortis.
Ostspitze
Ostspitze (4,632 moh) er ein fjelltopp i Monte Rosa-massivet i Wallis-Alpane i Sveits. Han er den nest høgste av fjelltoppane i massivet og også den nest høgste i heile Sveits.
Fyrste gong nokon var på toppen var i 1854. Då var det ikkje klårt kva for ein av toppane som var den høgste, Ostspitze eller nabotoppen Dufourspitze.
Kjelder
Denne artikkelen byggjer på «Ostspitze» henta frå Wikipedia på engelsk 2. mars 2008. Den engelske artikkelen oppgjev desse kjeldene:
Michael Bradley
Michael Sheehan Bradley er ein amerikansk fotballspelar som i 2011/12-sesongen spela på midtbanen for Chievo i italiensk Serie A, og for det amerikanske landslaget.
Zulu (fleirtyding)
Zulu kan referere til: