cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Libe Rieber-Mohn
Rieber-Mohn er utdanna cand.sociol. frå Universitetet i Oslo, og jobba fram til 2003 i ulike stillingar i Oslo kommune og innan politikk. Ho var medlem av Oslo bystyre i periodane 1987–1991 og 1999–2003. Frå 2004 arbeida ho med politikk på heiltid, fyrst som politisk rådgjevar for stortingsgruppa til Arbeidarpartiet, og frå 2005 til 2009 som statssekretær i Arbeids- og inkluderingsdepartementet. I 2004 leia ho integreringsutvalet til Arbeidarpartiet. Ho var byrådsleiarkandidaten til Oslo Arbeidarparti ved valet i 2011, og var varaordførar i Oslo i perioden 2011–2015.
Rieber-Mohn var tidlegare nestleiar i Oslo Havnestyre og styremedlem i Støttesenter mot Incest.
Rieber-Mohn er gift med Rune Bjerke (tidlegare konsernsjef i DNB ASA) og har to døtre.
The Devil's Point
The Devil's Point (skotsk-gælisk Bod an Deamhain) er eit fjell i Cairngorms i Skottland, som ligg vest for Lairig Ghru-passet. Namnet kjem frå gælisk og tyder «demonpenisen». Det engelske namnet kjem av då dronning Victoria vitja området. Ho spurte ein lokal mann om kva namnet tydde, og for å unngå ein pinleg situasjon gav han det noko mildare svaret.
Fjellet har ei høgd på 1004 meter over havet.
Hayrick Island
Hayrick Island er ei lita, men høg klipperik øy mellom Lodge Rock og Twig Rock i Terra Firma Islands, utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Terra Firma Islands vart først vitja og kartlagde i 1936 av British Graham Land Expedition under Rymill. Hayrick Island vart kartlagd i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey og ho fekk dette namnet av dei fordi ho sett frå aust likna på ein høystakk (hayrick på engelsk).
Myrteslekta
Myrteslekta (Myrtus) er ei planteslekt myrtefamilien skildra av Linné i 1753. Over 600 artsnamn er blitt føreslått lagd til i slekta, men nesten alle desse er blitt flytta til andre slekter eller rekna som synonym. I dag reknar ein berre tre artar til slekta:
Nærskylde plantar
Mange andre nærskylde plantar frå Sør-Amerika, New Zealand og andre stader var tidlegare rekna til myrteslekta, men er no rekna som medlemmer av andre slekter, som Eugenia, Lophomyrtus, Luma, Rhodomyrtus, Syzygium, Ugni og minst eit dusin meir. Ordet «myrt» eller engelsk «myrtle» kan vera del av populærnamn for plantar i fleire andre slekter, også plantar som berre liknar myrt utan å vera nært i slekt: Crape myrtle (Lagerstroemia, Lythraceae); Wax myrtle (Morella, Myricaceae) og Creeping myrtle (Vinca, Apocynaceae).
Byara-distriktet
Byara-distriktet (sorani قەزای بیارە) er eit distrikt i Halabja guvernement i Irak. Det administrative senteret er byen Byara.
Nordre Nordmøre Billag
Nordre Nordmøre Billag (NNB) var eit billag med hovudkontor og verkstad på Aure på Nordmøre. NNB vart stifta på slutten av 1950-talet og gjekk i 1987 saman med Kristiansund-Frei Billag og Smøla Billag til Nordmøre Trafikkselskap.
Kåre Fasting
Fasting var fødd i Oslo, men voks opp i Bergen då far hans arbeidde ved jarnbanekontoret i byen. Sjølv vart han journalist i Bergens Tidende frå 1935 og redaktør av Nidaros i tida 1945 til 1950. Han debuterte som forfattar med romanen Havet gav i 1935. Året etter kom Solen blinker i sladrespeilene og i 1937 kom Det gode kjøbmannskap, begge frå handelsmlijø i Bergen. Jakob og sønene hans frå 1938 syner det grepet pietismen hadde på folk i fiskar- og kystmiljø ved Bergenskanten.
Etter verdskrigen var over kom romanar som Det dyre gull, Brytingsår, Døtre og sønner, samt Skip uten ror i åra mellom 1947 og 1951. Seinare skreiv han også sakprosabøker, mellom anna skreiv han soga til Oslo Sporveier.
Fasting døydde i Oslo.
Kjelder
Norsk Allkunnebok. IV. Bandet. 1953
A Letter Home
A Letter Home er det 37. albumet til den kanadiske musikaren Neil Young. Det kom ut 19. april 2014 på Record Store Day av Third Man Records. Heile albumet, som består av coverversjonar av klassiske songar av artistar som Bruce Springsteen, Bob Dylan, Willie Nelson, Gordon Lightfoot og andre, vart spelt inn i ein renovert Voice-o-Graph, vinylinnspelingsboks frå 1949 ved Jack White sin Third Man-verkstad i Nashville i Tennessee. Opninga er eit talt spor og andre talte spor finst over heile albumet, til Edna «Rassy» Young, mora til Neil som døydde i 1990. Ei melding på nettsida til Young skildra albumet som «ei uhøyrt samling av gjennoppdaga songar frå fortida, spelt inn med eldgamal elektromekanisk teknologi, som fangar og slepp laus essensen av noko som har forsvunne for lenge sidan».
Mottaking
The A.V. Club rekna A Letter Home som eit av dei beste albuma som hadde kome ut til då i 2014, og kalla det «eit svært overraskande album av ein fyr som har bygd karrieren sin på å overraske deg».
Innhald
Bonusspor frå singlar som følgde med plateboksen:
Joel Campbell
Joel Nathaniel Campbell Samuels er ein kostarikansk fotballspelar som har spela for greske Olympiakos der han var på utlån frå Arsenal FC. Campbell har også spela på det kostarikanske landslaget og var med i VM i fotball 2014.
FC Arsenal stadfesta at dei hadde signert kontrakt med Campbell i august 2011, men fordi han ikkje hadde skaffa arbeidsløyve i England, fekk han ikkje lov å spela for klubben. Campbell skaffa seg endeleg dette løyvet i juli 2013. Campbell har enno ikkje spela ein kamp for Arsenal, men har vorte utlånt til andre europeiske klubbar. Olympiakos er den tredje klubben han har vorte utlånt til frå Arsenal.
Campbell skåra Costa Rica sitt fyrste mål under VM i fotball 2014. Han utlikna mot Uruguay, ein kamp som Costa Rica til slutt vann 3-1.
Terra rossa
Terra rossa (italiensk for «raud jord») er ei raudbrun forvitringsjord. Ho vert danna i område med kalksteinsberggrunn og middelhavsklima, mellom anna i karstområda rundt Adriahavet, men finst òg andre stader som på Prince Edward Island i Canada.
Samanlikna med anna leirhaldig jord har terra rossa-jord overraskande god drenering. Dette gjer han til ein populær jordtype for vinproduksjon. Av vinområde finn ein denne jorda i La Mancha i Spania og Coonawarra i Australia.
Amihan
Amihan er ein vind på Filippinane i tida som er dominert av passatvindane, og vert skildra som ein kjølig nordaustleg vind. Vinden fører med seg moderate temperaturar og lite eller ingen nedbør.
Gjennom resten av året har Filippinane vestleg eller sørvestleg vind, i samband med monsunen, som her vert kalla habagat. Habagat-tida er varm og fuktig, med tung nedbør.
Margrethe Geelmuyden
Margrethe Geelmuyden er ein norsk barnebokforfattar, frilansjournalist og miljø- og grøntaktivist. Ho har skrive for D2, DN, Aftenposten og Morgenbladet. Ho er særleg kjend som leiar for Aksjon Vern Husebyskogen og Nettverk for vern av grønne lunger.
Geelmuyden er oppvaksen i Bergen, har ein cand.mag. i tysk, spansk og japansk frå Universitetet i Oslo, og ein MBA frå Handelshøgskolen BI. Ho har studert japansk språk ved Sophia University i Tokyo.
Geelmuyden har vore seniorrådgjevar i strategisk kommunikasjon og fagansvarleg i Geelmuyden.Kiese.
Ho skriv ofte om natur og hagar, blant anna som hagespaltist i D2. I 2009 gav ho ut ei bok om iberiaskogsniglen som eit stadig større problem i Noreg, og tiltak mot denne sniglen. Våren 2010 kom ho ut med barneboken Maneten Medusa. Ho har vore nestleiar i styret i Oslo og omland friluftsråd og styreleiar for Smestad skolekor, og har sete i styret i Eikholt kompetansesenter for døvblinde.
Bayamovind
Bayamo er ein kraftig vind som bles frå land på sørkysten av Cuba, særleg nær Bayamo-bukta.
Laivarrangørgruppa Soria Moria
Laivarrangørgruppa Soria Moria er ei av dei eldste laiv-rollespelarrangørgruppene i Noreg. Soria Moria har base i Trøndelag. Folk med tilknyting til Soria Moria har laga laiv (levande rollespel) sidan slutten av 1980-talet. Mange av laivane, men ikkje alle, er sett til Soria Moria si eiga fantasiverd, «Allfirda». Den fyrste laiven som vart arrangert under namnet Soria Moria var fantasylaiven Karavanen i 1992.
Bronseand
Bronseand (Anas aucklandica) er ein vassfugl i andefamilien. Ho er endemisk for Aucklandøyane sør for New Zealand. Tidlegare var koparand, Anas chlorotis, og campbelland, Anas nesiotis, rekna som konspesifikke med bronseand. Campbellanda, som lever på Campbelløyane, er akkurat som bronseanda utan flygeevne.
Skildring
Dette er ei mellomstor grasand, ca. 48 centimeter med kroppsvekt på 500 og 600 gram for hoer og hannar høvesvis. Vengene er små og er ikkje utvikla til flyging. Begge kjønn og juvenile fuglar har brun fjørdrakt, brystet er marmorert mørkare, hannfuglen i praktdrakt har grønglansa hovud, og ein særs smal kvit ring rundt halsen. Begge kjønn har godt synleg kvit augering og viser eit grønt vengespegl, speculum, i flukt. Bronseanda har alt i alt meir avdempa farger enn koparand.
Denne anda lever på Aucklandøyane, spesifikt på Adams Island, Disappointment Island, Dundas Island, Ewing Island, Rose Island og Enderby Island, men ikkje på hovudøya Auckland Island.
Bronseandpara er sterkt territoriale gjennom heile året. Reira er bygd av gras og reirplassen ligg under tett vegetasjon. Kullet er typisk på berre 4 egg og egga blir lagt med intervall på 2 eller 3 dagar. Hoa rugar aleine medan hannen voktar territoriet. Klekkinga skjer etter ca. 30 dagar.
Arten har status som sårbar, og bestanden er estimert til meir enn 2000 individ (2005), og er trudd å vere stabil.
Versam
Versam er ein kommune i distriktet Surselva i kantonenen Graubünden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 909 meter over havet.
Metavolcanic Mountain
Metavolcanic Mountain er eit stort fjell med flat topp (2480 moh) 5 nautiske mil (9 km) nord for Hatcher Bluffs på austsida av Reedybreen. Fjellet består av mørk metavulkansk fjell og står i kontrast til den lysare granitten i fjella elles langs isbreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi i U.S. Navy, 1960-64. Namnet vart foreslått av geolog J.H. Mercer frå Institute of Polar Studies ved Ohio State University, etter å ha gjort undersøkingar i nærleiken.
Saharamyrt
Saharamyrt (Myrtus nivellei) er ein planteart i myrteslekta. Han er endemisk for fjellområde i sentrale Sahara,  og veks berre i Tassili n'Ajjer i sørlege Algerie og i Tibesti-fjella i Tsjad, og er rekna som ein truga art. Saharamyrt veks i fjellskog, og blir brukt til utvinning av eterisk olje frå blada. I parfyme har olja den effekten at verknaden står imot svært varmt, tørt klima.
På tuareg er planten kjend som tefeltest). Han er ein tradisjonell medisinplante for tuaregar.
Hoodwink Island
Hoodwink Island er ei øy som ligg 1 nautiske mil aust for Arrowsmith Peninsula i Lallemand Fjord i Graham Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar og flyfoto, 1955–57, og fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee fordi øya narra geologar landmålarar i FIDS som mistolka den geologiske samansetninga på øya og feilaktig identifiserte ein nærliggande landmålingsstasjon under ei lokal triangulering. Hoodwink er eit engelsk ord for å «narre», «forblinde» eller «føre bak lyset».
Kristen Stewart
Kristen Jaymes Stewart er ein amerikansk skodespelar og filmskapar. Ho er mest kjend for hovudrolla som Bella Swan i Twilight-filmane basert på bøkene av Stephenie Meyer. I tillegg har Stewart spelt i Panic Room, Zathura, Speak, The Runaways, In the Land of Women, The Messengers, Catch That Kid og Into the Wild.
Kortfilmen Crickets, som ho regisserte og spelte i, kom ut på Netflix den 30. juni 2020.
Tievebulliagh
Tievebulliagh er eit 402 meter høgt fjell i Glens of Antrim i Nord-Irland. Det dannar ein del av vasskiljet mellom Glenann i nord og Glenballyeamon i sør. Det ligg om lag 4,4 km frå Cushendall.
Lisa Marie Klungland
Lisa Marie Ness Klungland er ein norsk sjukepleiar og politikar frå Ølen, busett på Madla. Ho er sidan 2021 stortingsrepresentant frå Rogaland for Senterpartiet.
Klungland er utdanna i marknadsføring ved NTNU i Ålesund og i sjukepleie ved Universitetet i Stavanger. Etter stortingsvalet 2021 representerar ho og Geir Pollestad Senterpartiet i Rogaland på Stortinget. Klungland har sete i Helse- og omsorgskomiteen.
Halsbandugle
Halsbandugle (Otus lettia) er ei mellomstor Otus-ugle og medlem av uglefamilien. Arten har vid utbreiing i Søraust-Asia og sørlege Kina, på øya Taiwan og vestover langs sørsida av Himalaya omtrent til Islamabad i Pakistan.
Skildring
Halsbandugle er ei 23-25 cm lang ugle som finst i ei gråbrun og ei rustfarga form, men òg mellomformer finst. Karakteristisk er kombinasjonen av tett streka og marmorert fjørdrakt, tydeleg kvite eller beigefarga på augebryn og i nakken, tydelege øyretufsar og mørke auge. Nebbet er sotgult til hornfarga. Ho deler elles særdraga frå dei andre artane i komplekset: kamiugle (Otus semitorques), landsbyugle (Otus bakkamoena) og krageugle, (Otus lempiji). Jamført med landsbyugle i India, er ho kraftigare teikna både på under og oversida, med korte og brei strek i staden for tynne og lengre. Ho manglar òg landsbyugla sin mørke nebbspiss.
Revirlætet er ein rett mjukt, klårt og fallande «bouu», gjentatt cirka kvart tolvte sekund, jamført med landsbyugla sitt meir stakkato og stigande læte «whuk». Av og til kan ein høyre eit bestemt «kuuk-kuuk-kuuk» og eit tystlæta, klagande «weyoo».
Halsbandugler lever i skog av ulike slag, gjerne med innslag av Shorea robusta, men òg i hagar, lundar i dyrka område og plantasjar opptil 2200 moh. Ho lever hovudsakleg av insekt slik som biller og grashopper og små virveldyr inkludert småfuglar, flaggermus, gnagarar og froskar.
Fuglen hekkar mellom februar og april til mai, i Thailand moglesvis frå januar. Ho legg to til fem glansa egg i eit hòl i eit tre, to til fem meter over bakken, ofte i eit gammalt bo gjort av spettar eller skjeggfuglar.
Storleiken på populasjonen er rekna å vere stabil, men er ikkje estimert. Arten er rangert som livskraftig, LC, av IUCN.
Erland Steenberg
Erland Steenberg var ein norsk revisor, meklar og politikar, fødd og død i Nedre Eiker. Han representerte Senterpartiet og Buskerud fylke på Stortinget i perioden 1965-77, nestformann i Senterpartiet 1967-77.
Steenberg var son til ein gardbrukar. Etter å ha fullført handelsgymnas i 1939 var han tilsett ved Noregs Bank si avdeling i Drammen til 1947. I tida 1943-68 dreiv han eiga revisorforretning.
Åra 1960-67 var medlem i Nedre Eiker heradsstyre, vald for Senterpartiet. Frå hausten 1965 var han stortingsrepresentant i tolv år. Dei fyrste åtte åra på Stortinget var han sekretær i Finanskomiteen, sidan medlem i Utanriks- og konstitusjonskomiteen. Han var nestformann i Senterpartiet frå 1967 til han sa frå seg attval på landsmøtet i 1977. Dessutan var han parlamentarisk leiar i valperioden 1973-77, og visepresident i Odelstinget i valperioden 1969-73.
Etter han gjekk ut av Stortinget var Steenberg direktør i Norges Eiendomsmeglerforbund frå 1978 til han i 1986 gjekk over til å drive eige firma som statsautorisert eigedomsmeklar i Nedre Eiker dei neste ti åra.
Steenberg var elles medlem av fylkesskattestyret i Buskerud 1955-63, av ein valordningskommisjon 1968-73 og var ein av riksrevisorane i Riksrevisjonen 1978-90.
Cheney Bluff
Cheney Bluff er ein bratt fjellskrent ved sørsida av munningen av Carlyonbreen5 nautiske mil sørvest for Cape Murray. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå tellurometermålingar og flyfoto, 1959–63 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant D.J. Cheney, ein kaptein frå Royal New Zealand Navy på HMNZS «Rotoiti» som fungerte som havstasjon mellom Christchurch og McMurdo Sound 1963–64.
Stein Torleif Bjella
Bjella debuterte som soloartist i 2009 med vise/country-albumet Heidersmenn på Oh Yeah!. Albumet vart produsert av Kjartan Kristiansen, og under innspelinga bidrog musikarar som Geir Sundstøl og Lars Håvard Haugen. For albumet vart han nominert til Spellemannprisen 2009 i klassene viser og tekstforfattar.
Bjella er i tillegg vokalist, gitarist og låtskrivar i poprock-bandet Tolv Volt (1996-) som har gitt ut albuma Auraspray (1999) og Kalas (2003). I februar 2011 kom han ut med albumet Vonde visu, som han vann Spellemannprisen 2011 for i kategorien viser.
Musikken hans var bakgrunn og inspirasjon for teaterstykket Kan nokon gripe inn som hadde premiere hjå Det Norske Teatret i januar 2017. Stykket vart òg spela rundt om i landet i samarbeid med Riksteatret.
Bjella fekk Nynorsk litteraturpris 2021 for romanen Fiskehuset.
Höganäs kommun
Höganäs kommune ligg nordvest i det svenske länet Skåne län i landskapet Skåne. Administrasjonssenteret i kommunen ligg i Höganäs.
Tettstader
Höganäs kommune har sju tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Ann-Kristin Sørvik
Ann-Kristin Sørvik er ein norsk lokalpolitikar for Senterpartiet. Frå 2011 er ho ordførar i Averøy kommune. Ho har vore kommunestyrerepresentant i Averøy kommunestyre og har arbeidd som sjølvstendig næringsdrivande og kyrkjetenar.
NM i orientering 1999/langdistanse
Noregsmeisterskapen i orientering 1999 i langdistanse vart avvikla laurdag 11. september i Øvre Eiker i Buskerud. Løypa for menn var 21 km lang, kvinnene sprang 13,5 km.
Menn
<br style="clear:both;" />
Kvinner
<br style="clear:both;" />
Mount Meunier
Mount Meunier er eit fjell med ei høgd opp mot 665 moh i Kohler Range, 3 nautiske mil (6 km) aust for Mount Strange. Nordsida er delvis isfri og ligg oppom Dotsonisen ved Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi i U.S. Navy, 1959-67. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1977 etter Tony Kenneth Meunier, ein kartograf og forskar i USGS frå 1972; medlem av satellittovervakingsgruppa ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1974; medlem av Antarctic Search for Meteorites (ANSMET) i Allan Hills-området, 1982–83.
Gustav Lorentzen (1915-1995)
Gustav Fredrik Lorentzen var ein norsk ingeniør frå Oslo, ein internasjonal føregangsmann i kuldeteknikk. Gjennom nesten 60 års arbeid som ingeniør og vitskapsmann prega han den internasjonale utviklinga av fagområdet etter 1945 og gav vesentlege bidrag til å utvikle ein meir miljøvennleg kuldeteknikk.
Liv og virke
Lorentzen tok examen artium 1934 på reallinja ved Hegdehaugen skole i Oslo. Han studerte så ved Norges tekniske høgskole (NTH) i Trondheim, der han avslutta i 1939 med ein framifrå eksamen på maskinlinja. Etter eit år i NSB arbeidde han i to år som assistentingeniør ved Varmekraftlaboratoriet på NTH.
Perioden 1942-51 var Lorentzen tilsett i Fiskeridirektoratet i Bergen som avdelingsingeniør og maskinteknisk overingeniør. Han hadde då ei sentral rolle i å planleggje og gjennomføre oppbygginga av ein ny fiskeindustri i Noreg. Samstundes arbeidde han på den banebrytande doktoravhandlinga «Leveringsgrad og virkningsgrad for kjølekompressorer» og vart i 1950 dr.techn. ved NTH.
Hausten 1951 vart Lorentzen utnemnd til professor i kjøleteknikk ved NTH. Her fekk han i oppgåve å utvikle og leie det nyoppretta Institutt for kjøleteknikk. Dette er det største frittståande kuldetekniske forsknings- og utdanningsmiljø i vest-verda.
Kuldeteknikk har vore ein nøkkelteknologi for Noreg, spesielt fiskerinæringa. Lorentzen sette heile si arbeids- og skaparkraft inn på fagområdet. Han prioriterte oppgåver viktige i den tekniske utviklinga i landet. Praktiske siktemål vart vektlagt; prosjekta skulle kunne kome til nytte for dei som ytte pengane.
Lorentzen engasjerte seg frå fyrste stund med å utvikle ei systematisk kontakt- og nettverks-verksemd overfor industrien, og for å informere om resultata av forskinga. Mellom anna var han sentral då Norsk Kjøleteknisk Forening vart skipa i 1961.
Med sin bakgrunn frå Fiskeridirektoratet var Lorentzen mykje oppteken av utviklinga i fiskerinæringa. Han tok initiativet til at Statens Kjølemaskinistskole i Trondheim vart etablert i 1953, og han deltok aktivt i oppbygginga av Norges Fiskerihøgskole og Fiskeriforskning (FTFI) i Tromsø.
I 1988 fann Lorentzen opp ein ny, enklare og meir effektiv måte å regulere CO2-systema på. Dei neste tre åra nyutvikla han ideen, noko som vart eit avgjerande vendepunktet i bruken av CO2 i kjøleteknikken. Like etter gjorde det japanske konsernet Denso seg kjent med Lorentzen si oppfinning, med tanke på å nytte det til luftkjøling av bilar. Lorentzen og Denso byrja samarbeide i 1993, eit samarbeid som gav ein vesentleg framskuv i utviklinga av EcoCute som kom i handelen etter år 2000.
Clarke Bluff
Clarke Bluff er ein bratt fjellskrent, 840 moh, ved austenden av Feeney Ridge i Wilson Hills. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Jon B. Clarke i US Navy, navigatør på flyfotografitokt på LC-130F Hercules-flyet under Operasjon Deep Freeze 1967 og 1968.
Reddik
Reddik er ei rotfrukt i krossblomfamilien. Reddikar blir dyrka mange stader i verda, og finst i mange varietetar med ulike storleik, farge og dyrketid.
Reddikrøter er runde eller sylinderforma, og har skalfarge som kan variera frå kvitt til raudt til lilla eller svart. Dei kan ha storleik frå eit par gram i tidlege sommarreddikar til fleire kg i japanske vintertypar.
Røtene har ein frisk smak som kan bli bitter i eldre røter. Den sterke smaken kjem av sennepsolje som finst i planten. Ein kan eta heile planten, og blada kan brukast som spinatvekstar eller som spirer.
Sommarreddik er mest vanleg, og har gjerne ei kulerund, raud- eller rosafarga rot. Vinterreddik er noko mindre kjend i Noreg. Denne har gulrotform og er gjerne lysare raudfarga eller kvit.
Namn
Det vitskaplige namnet Raphanus er gresk og betyr «hurtig forekomande». Det norske namnet «reddik» kjem frå  latin radix som betyr «rot».
Kjelder
Encyclopædia Britannica Inc., 2014. Web. Henta 30. juni 2014.
Strengklauv
Strengklauv, oftast kalla berre Klaua, også kalla Hamre, er ein gard på øya Losna i Solund kommune i Vestland fylke (tidlegare Sogn og Fjordane). Strengklauv har matrikkelnummer 62 i Solund. Fram til og med 1963 høyrde Losna til Gulen kommune, og der hadde Strengklauv matrikkelnummer 1.
Geografi
Garden ligg vest på Losna, i sørenden av Krakhellesundet.
Historie
Garden er ikkje nemnd i kjelder før 1667, då var skylda seks merker smør. Utsåd vart oppgjeve til tre mæler havre og avlinga 1 tønne korn, og dei hadde tre naut. Skatten betalt i pengar var 3/2 riksdalar. I opplysningane som var samla inn til matrikkel i 1723 står det at matrikkeltaksten var 12 merker smør. Det var då ingen husmenn, og garden hadde ikkje støl, kvern eller fiskeri, men det vart oppgjeve at dei hadde skog til eige bruk. Utsåd var ei ½ tønne havre og avlinga var 1½ tønne. Buskapen var fire naut og ein sau.
Krakhellesundet har vore mykje nytta til ferdsle, og for fartøy som kom nordfrå var då Strengklauv siste hamna før Sognefjorden. Frå ca. 1740 til 1840 var det ein slags gjestgjevarstad, eller «øltapperie», på Strengklauv. Garden har hatt to bruk, og det har vore husmenn i Juvik og Storemyr. Strengklauv fekk innlagd straum i 1958. Garden har ikkje køyreveg, og bruka er nedlagde.
Namn
Namnet Strengklauv skal tyde strengklova, som er hakket til bogestrengen bak i pilskaftet. I kjelder er namnet skrive «Strengelof» (kan vere skrivefeil for Strengeclof) i 1667, «Strenklev» i 1773, og «Strengkløv», «Streinklev» og «Strengklauen» på 1800-talet.
Statens Kartverk har godkjend skrivemåtane «Klauva» i 1967, «Klaua» i 1974 og «Hamre» i 1986.
Gardsnamnet Strengklauv er ikkje i bruk andre stader i landet, men Oluf Rygh nemner eit forsvunne stadnamn «Streingklawm» i Dyrøy.
Hol i Hallingdal
Hol er ein tettstad og administrasjonssenteret i Hol kommune i Viken fylke. Tettstaden ligg ved fylkesveg 50 på nordsida av Holsfjorden i Holsdalføret og har.
I Hol er daglegvarebutikk, barnehage og barneskulen Hallingskarvet skole, med omkring 80 elevar. I tettstaden står Hol gamle kyrkje, ei langkyrkje frå 1200-talet. Om lag 3 kilometer søraust for tettstaden er Hagafoss, med Hol kyrkje frå 1924 og Hol Bygdemuseum, ein del av Hallingdal Museum. 20 kilometer vest for tettstaden er Hallingskarvet Skisenter, med tre skiheisar og fleire nedfartar.
Cumbel
Cumbel er ein kommune i distriktet Surselva i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1138 meter over havet.
Kommunen ligg i Lugnez kreis ved starten av Lugnezdalen. Han består av gatelandsbyen Cumbel.
Torvgeologi
Torvgeologi er ei grein av kvartærgeologien som handsamar lagdelinga i torvmyrene, og som med utgangspunkt i samansetnaden i torvlaga og fossilinnhald gjev opplysningar om klima og naturforhold etter istida. Etter kvart er pollenanalysen vorte det viktigaste hjelpemidlet for torvgeologien.
Innsjøar i Israel
Dette er ei liste over kjende innsjøar som ligg heilt eller delvis innafor grensene til Israel
Mink Peak
Mink Peak er eit markant fjell som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) nord for Cleveland Mesa, ved austenden av Watson Escarpment. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Harold D. Mink, utstyrsansvarleg ved Byrd-stasjonen vintrane i 1962 og 1966.
Skeise-VM 1950 for menn
Verdsmeisterskapen på skeiser 1950 for menn vart avvikla i Eskilstuna i Sverige helga 18. og 19. februar 1950. 29 utøvarar frå 10 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg.
Norske Hjalmar Andersen vart verdsmeister framom landsmannen Odd Lundberg. Hjallis Andersen var suverent best både på 5 000 meter og 10 000 m. På 500 m og 1500 m viste tredjemann i meisterskapen, Johnny Werket frå USA seg som den beste løparen.
Skeise-VM 1950
Dato: 18./19. februar 1950
<br style="clear:both;" />
Anette Gilje
Anette Gilje er ein norsk artist, låtskrivar og forfattar.
Diplomøkonom
Gilje er utdanna diplomøkonom ved Handelshøyskolen BI. Ho var leiar for Noregs Bedriftsøkonomiske Studentforbund og var vara i styret til BI-stiftelsen. Seinare var ho stipendiat i endringsleiing gjennom STILO (Statskonsult/Administrasjonsdepartementet).
ME-pasient og -aksjonist
Gilje var hovudperson i filmen Få meg frisk! av regissør Pål Winsents, produsert av Mediamente. Filmen vart vist på NRK.
Ho var generalsekretær i Noregs ME-samskipnad i perioden 2011–2013.
Som aksjonist for ME-saka (myalgisk encefalopati) har Gilje engasjert seg i den globale pasientaksjonen #MillionsMissing.
Forfattar og forlegg
Forlaget Gode bøker vart starta av Gilje i 2018, og ho gav ut barneboka Høyt og Lavt, Før og Nå av forfattar Trude Brænne Larsen og illustratør Anders F. Kaardahl. Ho gav òg ut barnealbumet med same namn på plateselskapet sitt Fonogram, med tekster av Ingvar Hovland og tekst/musikk av Hege Bålsrød.
Musikk
Ho gav ut debutalbumet Stille sanger på sitt eige plateselskap, Fonogram, i 2017. Albumet er seinare òg gjeve ut på engelsk, tysk, spansk og teiknspråk (www.tegn.tv). Lars Martin Myhre er musikar og produsent på albuma som er spelt inn i studio hos Jon K. Rosslund.
Sir
Sir (uttalt sø´r) er ein engelsk ærestittel og tiltaleform. Ordet er avleidd frå fransk sieur (herre), som opphavleg er frå latinsk senior.
Tittelen vart tidlegare brukt som høfleg tiltalemåte blant likemenn (utan namnet til personen), men vert no vanlegvis brukt vørdsamt for å tala til eldre, overordna eller ukjende menn. Ein kan til dømes bruka det for å tiltala ein mann med høgare rang eller status, som ein lærer, ein monark eller militæroffiser, som kommersiell tiltalemåte overfor kundar, i formell korrespondanse, eller overfor framande. Den tilsvarande tiltalemåten for kvinner er madam.
Sir er òg den korrekte til- og omtalemåten av riddarar og baronettar, brukt med førenamnet til personen eller fulle namn, men aldri med slektsnamnet åleine. Den tilsvarande tiltaleforma for kvinner er Dame. Ein person som ikkje er undersått under den britiske monarken, som mottek eit adelskap, brukar ikkje denne tiltalemåten.
Basilika
Basilika er den arkitektoniske nemninga på kyrkjebygg av halltypen, førebiletet til alle kristne kyrkjebygg.
Historikk
Den fyrste kristne basilikaen vart bygt på 300-talet i Roma. Tre av dei fire patriarkalkyrkjene i Roma; Peterskyrkja, Laterankyrkja (den eldste, bygt 314-318) ) samt San Paolo fuori le Mura høyrde til kristendomens fyrste basilikaer, samtlege innvigde på 320-talet.
Arkitektur
Det arkitektoniske førebilete for basilikaen var det romerske forvaltningsbygget, med si oppdeling i midtskip med klerestorium og med sideskip skilt frå midtskipet av kolonnader. Heilt inn på 1800-talet var det idelet for det kristne rommet.
Basilikaens lsngsmale rom vert avrunda med eit halvsirkelforma utbygg, absid, som i gotikken motsvarast av koret. På ein ekte basilika reiser midtskipet seg over sideskipa slik at vindaugsopningar vert i romma mellom midtskip og sideskip.
Basilika i kanonisk meining
Basilika er også ein kyrkjerettsleg term. Han vert nytta om kyrkjebygg som av historiske eller andre grunnar har ein særskild status i den katolske verda. Dei kyrkjene er vanlegvis unnatekne frå den ordinære kyrkjelege jurisdiksjonen.
Særlege viktige er dei fire hovudbasilikaene (basilicae maiores) i Roma: Laterankyrkja, Peterskyrkja, San Paolo fuori le Mura og Santa Maria Maggiore. Andre kjende basilikaer i kanonisk meining er til dømes Basilica di San Francesco d'Assisi i Assisi og basilikaen Sacré-Cœur i Paris.
Antony Beevor
Antony Beevor er ein britisk forfattar og historikar. Han er utdanna ved Winchester College og Sandhurst og tenestegjorde som offiser i den britiske hæren i Storbritannia og Tyskland i åra 1967–1970.
Som forfattar av historiske verk er bøkene til Beevor kjenneteikna av utstrekt bruk av kjelder og den omfattande tilgangen hans til arkivmaterial. Samstundes er forteljarteknikken hans slik at lesaren òg følgjer individuelle skjebnar og opplevingar. Den omfattande dokumentasjonen hans av dei sovjetiske overgrepa både i Stalingrad, men særleg i Tyskland, medførte kritikk frå Russland.
Bøkene til Beevor er omsette til 30 språk og selt i 6 millionar eksemplar.
Nyårsaftan 2016 vart Beevor utnemnd til Knight Bachelor. Han vart dermed opphøgd i riddarstanden og fekk rett til å føra tiltaleforma sir føre namnet.
Beevor vart i 1997 gjort til riddar av den franske Ordre des Arts et des Lettres. I 2008 vart han tildelt den estiske Terra Mariana-ordenen, og i 2016 vart han kommandør av den belgiske Kroneordenen.
Mintz Peak
Mintz Peak er eit lite fjell søraust i Mount Hartigan i Executive Committee Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1958-60. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Jerome Mintz, som var meteorologfagleg elektrikar ved Byrd-stasjonen, 1959.
Gubbio
Gubbio er ein by og ein kommune i provinsen Perugia i regionen Umbria i Italia. Kommunen har vel 32 000 ibuarar og dekker eit areal på 525 km², noko som gjer at han er den vidaste kommunen i Umbria og ein av dei sju med størst flatevidd i heile Italia. Byen ligg 522 meter over havet, ved foten av Apenninane, om lag 35 kilometer nordvest for provinshovudstaden Perugia.
Byen Gubbio voks fram i førromersk tid, og var ein viktig by under romarriket. Ruinane av eit amfiteater bygt i det siste hundreåret før vår tidsrekning viser at byen hadde økonomisk kraft og politisk makt i samtida. Frå 1000-talet var byen ein eigen fyrstestat, og hadde si stodomstid fram mot 1300-1400-talet. I tida frå 1631 til Italia vart samla i 1860 låg Gubbio under Vatikan-staten.
Ei segn knyter Frans av Assisi til Gubbio.
Kjell Sjöberg
Kjell Allan Sjöberg, fødd Dahlqvist, var ein svensk skihoppar frå Själevad i Västernorrlands län, som representerte IF Friska Viljor. Han tok bronsemedalje i Holmenkollbakken i ski-VM i Oslo i 1966, og sette i 1967 verdsrekord i skiflyging.
Aktiv
Han deltok i den tysk-austerrikske hoppveka i 1960/61, 1961/62, 1965/66 og 1967/68, med andreplass i Oberstdorf 30. desember 1960 som beste enkeltresultat. Samanlagt vart han som best i 1960/61, då han vart nummer seks.
15. februar 1964 tangerte han Jože Šlibar og Peter Lesser sin verdsrekord i skiflyging på 141 meter i Oberstdorf, ein rekord som Dalibor Moteljek frå Tsjekkoslovakia same dag forbetra med ein meter. 10. februar 1967 sette Sjöberg verdsrekord i Oberstdorf med eit svev på 148 meter. Rekorden vart slått dagen etter, då Lars Grini landa på 150 meter.
Sjöberg vart svensk meister to gongar, i 1962 og 1966.
Eslövs kommun
Eslöv kommune ligg i det svenske länet Skåne län i landskapet Skåne. Administrasjonssenteret i kommunen ligg i Eslöv.
Tettstader
Eslöv kommune har tolv tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Bergwind
Bergwind er eit sørafrikansk namn for fønvind, ein tørr, varm vind som bles frå dei indre fjellområda mot kysten. Han varierer frå svak (10 km/t) til gust opp i 100 km/t, som fører til skade på bygningar. Han er sterkast i vestlege delar av landet.
Myrciaria dubia
Myrciaria dubia er eit buskaktig tre i myrtefamilien som veks langs elvekantar i regnskogen i Amazonas i Peru og Brasil. Planten er lokalt kjend under namn camu camu, camucamu, cacari og camocamo. Det har ei frukt som kan etast og som inneheld mykje C-vitamin. Myrciaria dubia er nært i slekt med jabuticaba (Myrciaria cauliflora) og guavaberry eller rumberry (Myrciaria floribunda).
Bergwind
Vinden er kalla opp etter Drakensberg-fjella og opptrer på vinterstid i Sør-Afrika. Ein treng høgtrykk over land og eit lågtrykk ved kysten for at vinden skal opptre.
Myrciaria dubia
Treet blir typisk 3-5 meter høgt. Det er eviggrønt med motsette, fjøraktige blad. Blada kan vera 3–20 cm lange og 1-2 cm breie. Det har små kvite blomar med voksaktige kronblad og søtleg lukt. Det har ei raud-lilla kirsebæraktig frukt.
Utbreiing
Treet veks i dag i Colombia, Ecuador, Peru, Bolivia og Brasil. Utbreiingsområdet strekkjer seg frå sentrale Pará i Brasil, langs midtre og øvre delar av Amazonaselva til austlege Peru. I nord veks det i Casiquiare og øvre og midtre Orinoco. I Brasil vekst treet i Rondônia langs elvene Maçangana og Urupa og i Amazonas, i Manaus og Manacapuru og langs Yavarí, Madeira og Rio Negro.
Bruk
Camu camu har tradisjonelt vore brukt som åte ved fiske, medan treet har blitt brukt som ved. I nyare tid har ein teke i bruk frukta som næringsmiddel i større stil. Eit raudleg pigment i det lêraktige skalet gjev jusen frå frukta ein rosa farge. I nyare tid har ein brukt camu camu til å smaksetja iskrem, drikkar og søtsaker. Frukta er også blitt seld i pulver- eller kapselform som helsekost. Camu camu er mellom anna populært i Japan.
Overhausting av bær frå vill camu camu truger treet. Ein har gjort forsøk på å dyrka det kommersielt rundt Amazonaselva for å få ei anna kjelde til camu camu-bær.
Næringsinnhald
C-vitamininnhaldet er rundt 2–3 % av vekta til fersk frukt. Dette er blant dei høgaste ein kjenner til blant frukt, berre australske Terminalia ferdinandiana har meir.
Frukta inneheld fleire flavonoid, som antocyanin, flavonol, flavanols, katekin, delfinidin 3-glukosid, cyanidin 3-glukosid, ellaginsyre og rutin.
Næringsinnhald per 100 g fersk frukt:
Mitchell Peak
Mitchell Peak er eit einsleg fjell 13 nautiske mil (24 km) vest for Birchall Peaks på sørsida av Guest Peninsula i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga av Richard E. Byrd, 5. desember 1929, på ein flytur over denne kysten. Det vart namngjeve av Byrd etter Hugh C. Mitchell, ein matematikar som var medlem av ekspertkomiteen i National Geographic Society som avgjorde at Byrd hadde nådd både Nord- og Sørpolen med fly i høvesvis 1926 og 1929.
Torridon Hills
Torridon Hills er ei gruppe fjell rundt landsbyen Torridon i Highland i Skottland. Namnet blir brukt særleg om fjella nord for Glen Torridon.
Fjella er hovudsakleg danna av torridiansk sandstein, som gjennom erosjon har gjeve eit spesielt fura særpreg til fjella.
Det er stor avstand mellom toppane, som har bratte sider med terrassar og oppbrotne ryggar med mange spissar. Det er ei rekkje djupe kløftar nedover sidene. Ryggane er godt eigna for fjellvandring og klyving, og mange stader blir det kravd ei vis klatrekunnskap.
Sjipka
Sjipka (bulgarsk Шипка) er ein by i kommunen Kazanlăk i provinsen Stara Zagora i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde byen 1 336 innbyggjarar.
Torridon Hills
Dei mest kjende fjella er:
Det finst òg nokre mindre fjell mellom Glen Torridon og Strath Carron som har same særpreg:
Trossachs
Trossachs (skotsk-gælisk Na Trosaichean) er ein liten skogkledd dal i Stirling i Skottland. Han ligg mellom Ben A'an i nord og Ben Venue i sør, med Loch Katrine i vest og Loch Achray i aust. Namnet vert ofte nytta om eit større område med dalar og bakkar, aust for Ben Lomond.
Området er ein del av Loch Lomond and the Trossachs nasjonalpark.
Separasjonssona i Israel
Separasjonssona (hebraisk מרחב התפר, engelsk seam zone) er eit omgrep nytta om eit landområde i Vestbreidda som ligg aust for Den grøne linja og vest for sperringa til Israel, busett hovudsakleg av israelarar i busetjingar som Alfei Menashe, Beit Arye, Modi'in Illit, Giv'at Ze'ev, Ma'ale Adumim, Beitar Illit og Efrat.
I 2006 vart det estimert at kring 57 000 palestinarar budde i landsbyar i enklavar i separasjonssona, skild frå resten av Vestbreidda av muren. Dei sameinte nasjonane estimerer at om rekkja av murar, gjerde og piggtråd og grøfter vert fullført langs den planlagde ruta, vil kring ein tredjedel av palestinarane på Vestbreidda verte råka —274 000 vil då bu i enklavar i separasjonssona og kring 400 000 får ikkje lenger tilgang til skular, jobb og sjukehus. Høgsteretten i Israel har gjeve ordre om endringar i den planlagde ruta, for å redusere talet på menneske som flyttar eller vert råka av separasjonssona. I følgje dommen i retten er dette talet i dag 35 000.
I juli 2006 varsla B'Tselem at 8,5 prosent av Vestbreidda (inkludert Aust-Jerusalem) kom til å ligge i separasjonssona. Dette området inneheldt 99 israelske busetnader (inkludert tolv i Aust-Jerusalem) i fleire tett folkesette område nær den grøne linja, område som i følgje Geneve-avtalen foreslo skulle overførast til Israel som ein del av ein felles landbyte med palestinarane. Separasjonssona var heim for 381 000 israelske busetjarar (192 000 i Aust-Jerusalem).
MS «Aure»
MS «Aure» er eit kombinert passasjer- og lasteskip (kystruteskip) som vart bygd på A/S Stord i 1950 for Møre og Romsdal Fylkesbåtar. Det kunne ta 350 passasjerar og store mengder gods.
Historie
Skipet vart sjøsett 19. mai 1950 og vart døypt av fru Steffensen. Båten vart klassifisert av Det Norske Veritas med sertifikat for 300 passasjerar. Undervasskroget vart utforma av ingeniør Ing. Myrholdt og hadde ei særs gunstig form, som vart patentert. Overbygget var laga i sjøvassbestandig aluminium.
I mars 1962 vart «Aure» kjøpt av Sør-Trøndelag fylke for å nyttast som skuleskip for sjømannsskulen i Trondheim. I samband med overtakinga vart overbygget utvida til 557 BRT. I 1964 vart skipet kjøpt av staten ved Kyrkje- og Undervisningsdepartementet og fekk no namnet MS «Trøndelag». I 1966 fekk skipet ny motor og vart vidare ombygd og ominnreidd for å tene som instrumentfartøy og opplæring av sjøaspirantar i samarbeid med sjøaspirantskulen i Trondheim. Etter ombygginga var skipet 920 BRT.
I september 1974 vart skipet kjøpt av Simon Møkster i Stavanger og fekk då namnet MS «Vikingfjord». Det vart då brukt som losjiskip i samband med oljeverksemd. Det var etter dette omdøypt som treningsskip MS «Gann». Det vart dokksett på Skude Verft i juni 1992 etter å ha lagt i opplag på Steinsøy i lang tid. I 1996 vart det kjøpt av Mørland og Karlsen i Arendal og fekk no namnet MS «Galtesund». Dei nytta skipet til barnevernsarbeid for ungdom mellom 15 og 19 år der den teoretiske og praktiske undervisninga føregjekk ombord på skipet.
I 2004 vart skipet seld til Finland og skifta namn til «Mathilda» og sidan «Mercator». I vinteropplag vinteren 2009 sokk det ved kai i Loviisa i Finland. Det sokk derimot ikkje djupare enn at ein kunne pumpe vatn ut for å få det flytande att.
I mai 2011 blei skipet slept til Tallinn for å bli skrota.
1808 Bellerophon
1808 Bellerophon er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 24. september 1960 av Cornelis Johannes van Houten, Ingrid van Houten-Groeneveld og Tom Gehrels ifrå Palomar Observatory i San Diego County i California.
Søndre Enningdalen kyrkje
Søndre Enningdalen kyrkje er ei langkyrkje frå 1956 i Halden kommune i Viken fylke. Byggverket er i tre og har 100 plassar. Tilkomst til staden er via fylkesveg 22.
Det har stått kyrkjer på staden — som ligg berre eit par kilometer frå grensa til Sverige — sidan mellomalderen, men i 1793 vart ny kyrkje oppført ved Prestebakke. Likevel vart den gamle kyrkjegarden halden i hevd, og i 1950-åra kom det ny kyrkje på Kirkebøen.
Skrivemåten varierer: Namnet vert skrive med eller utan «Søndre» og i ubestemt eller bestemt form (Enningdal / Enningdalen). Somme omtalar kyrkja framleis som kapell, sjølv om ho offisielt vert kalla kyrkje. Også det lokale fellesrådet er inkonsekvent. Den offisielle skrivemåten, som vart vedteken av bispedømmerådet i 2010, er «Søndre Enningdalen kirke». Namnet «Enningdal kirke» vert elles ofte nytta i "eldre" litteratur om Prestebakke kyrkje.
Altartavla vart måla av Anna Vigen (1869–1954) frå garden Vigen ved Kornsjø. Ei altartavle frå ei av dei tidlegare kyrkjene står i dag i Nössemark kyrkje på svensk side av grensa.
Strandflate
Strandflate er det låge landet og det grunne kystnære sjøområdet som er typisk for det norske kystlandskapet frå Stavanger i Rogaland til Magerøya i Finnmark. Strandflata høyrer med til dei landformene som er mest karakteristiske for Noreg, og er hovudsakleg utvikla i kvartærtida. Denne typen landskap finst òg i andre arktiske og antarktiske område som har vore eller er nedisa, til dømes Grønland og Svalbard. Strandflate er eit faguttrykk innan geomorfologi og blir brukt i faga geologi og geografi.
Karakteristiske trekk
Strandflata omfattar område såvel på land som i sjøen, og kan delast i tre soner. Ytst ligg ei undersjøisk (submarine) sone, deretter ein skjergardssone, og inst ein supramarin sone. Strandflate-arealet endar gjerne mot ein brattskrent på landsida, med høgare fjell innanfor; i sjøen blir strandflata avslutta med ein bratt skråning ned mot kontinentalhylla. Strandflata ligg nær dagens havnivå, landområda når sjeldan opp i meir enn 50 moh og sjøområda er vanlegvis grunnare enn 50 m. Breidda på strandflata varierer frå 50-60 km, som på Helgeland, til nesten inkje, som ved Stad. I strandflata ligg det mange karakteristiske fjellformasjonar, raukar. Desse har eit viktig felles trekk, nemleg bratte fjellsider. Desse raukane ligg som særmerkte landemerker på kysten, t.d. Tustnastabban på Nordmøre i Møre og Romsdal fylke og Trænfjella i Helgeland i Nordland fylke.
Omgrepet strandflate
Omgrepet «strandflate» vart introdusert i 1894 av den norske geologen Hans Reusch. Det norske ordet er òg teke i bruk i engelsk språk (strandflat), og den norske kysten er typeområde i den geomorfologiske skildringa av denne typen landskap. Ei rekkje forskarar har freista å forklare korleis strandflata har oppstått, mellom anna Nansen, Holtedahl og Klemsdal.
Prosessen som skapte strandflaten
Alderen på strandflata har vorte diskutert i samanheng med kva for prosessar som har vore dominerande. Ut frå seismiske og sedimentologiske undersøkingar har ein konstatert at landhevninga i tertiær tid stoppa opp for ca. 5 mill. år sidan, og 4-5 mill. år er difor er maksimumsalderen til strandflaten.
Reusch meinte at bølgeerosjon frå havet var den viktigaste årsaka til danninga av strandflaten. Seinare forskarar har påpeikt at det er vanskeleg å forklare at store delar av dei best utvikla strandflateareala ligg i område som er verna mot bølgjeerosjon. Dei store isbreane i innlandet følgde i hovudsak fjordane ut mot havet, i område mellom områda med strandflate, men mindre isbrear i fjella innanfor strandflata kan ha hatt noko tyding for utviklinga av strandflata.
Nansen framhalde allereie i 1904 at frostforvitring og prosessar som involverte sjøis var den viktigaste naturkrafta som hadde skapt strandflata. Nyare forsking (Motrøen) støttar Nansen: Forklaringa hans er han som ser ut til å ha mest for seg, og han blir støtta av nyare undersøkingar, bl.a på Svalbard, der den same typar forvitring og erosjon stadig pågår.
Eit viktig moment er at strandflaten berre finst i tidlegare nedisede område. I kalde strøk kan sjøisen leggje seg som ein tjukk ispakke langs kysten, eit fenomen Nansen kalla iskallen. Lausmateriale, steinar, grus og sand, og til og med store steinblokker, kan fryse fast under isen, og deretter «bli plukka» og blir ført bort. Tidvatnet kunne løfte desse ispakkene og store mengder lausmateriale kan følgje med og førast bort med straumen. Dette er ein prosess som kunne virke i flomålet, der havnivået er. Varierande havnivå under istidene har bidrege til at sjøisen har kunna arbeide i mange nivå, både over og under dagens havnivå. Motrøen har konkludert med at frostforvitring, kombinert med prosessar der sjøis og tidvatn er aktørar, synst å ha skapt strandflaten, som hovudsakleg er vorte til i kvartærtiden.
Horseshoe Island
Horseshoe Island er ei øy som dekkjer det meste av innløpet til Square Bay, langs vestkysten av Graham Land i Antarktis. Ho vart oppdaga og namngjeven av British Graham Land Expedition under Rymill som kartla området både på bakken og frå lufta i 1936–37. Namnet syner til ein hesteskoforma fjellrygg på øya med toppar på 600 til 900 meter over havet.
Base Y
Base Y (Marguerite Bay) vart etablert på Horseshoe Island av Falkland Islands Dependencies Survey i 1955. Han var i kontinuerlig bruk frå 11. mars 1955 fram til han vart nedlagd 21. august 1960 og mannskapa overført til Base E på Stonington Island. Stasjonen vart nytta i samband med topografiske og geologiske undersøkingar, i tillegg til for meteorologiske observasjoner. Anlegget er verneverdig som ein relativt uendra og fullstendig utstyrt britisk forskingsstasjon, og står oppført på Antarktistraktaten si liste over historiske stader og kulturminne i Antarktis.
Sixten Sason
Sixten Sason, eig. Karl-Erik Sixten Andersson, var ein svensk industridesignar.
Tidlege liv
Sixten Sason voks opp utanfor Skövde der faren arbeidde som steinhoggar. Sason vart tidleg interessert i teknikk og som tenåring tok han til å lage teikningar og illustrasjonar til ulike motortidsskrift. 15 år gammal sendte han ei teikning til Husqvarna og etter denne teikninga skal ein bensintank ha blitt produsert. I 1928 fekk han i oppdrag å teikne ein motorsykkel for Husqvarna.