cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jacques Charles
Jacques Alexandre César Charles var ein fransk fysikar, særleg kjent for undersøkingar av volumendringar til gassar med trykk og temperatur. Han stadfesta Boyle–Mariotte-lova og påviste at ein volumet til ei gassmengd aukar proporsjonalt med temperaturen når trykte er konstant, Charles-lova. Då Charles ikkje offentleggjorde resultata av desse undersøkingane, blir æra for oppdaginga oftast tillagt Gay-Lussac, som publiserte arbeida hans saman med sine eigne undersøkingar i 1802. Charles-lova blir difor ofte kalla Gay-Lussac-lova.
Asmund Bjørken
Bjørken var gardbrukarson frå Verdal. Han var mykje godt sjølvlærd musikar, spelte både trekkspel og saksofon. Frå 1967 gav han og hans ulike orkester; kvartettar, kvintettar og sekstettar, ut om lag 15 musikkalbum. Han komponerte mest gammaldansmusikk, men òg mange musikkstykke i ein swingprega jazz-stil.
Groruditt
Groruditt, grorudgranitt eller grefsensyenitt er ein særs hard, seig og sterkt grøn gangbergart.
Bergarta har vorte feilaktig kalla granitt, då han har for lite innhald av kvarts til å vere ekte granitt. Utsjånaden og eigenskapane er særs likt granitt, men denne syenitten inneheld berre 5 % kvarts mot 20 % som er kravet for at det skal kallast granitt. .
Dei skarpe brotflatene i grorudgranitt gjer han godt eigna til å lage økser av, og i steinalderen var han ettertrakta reiskapsmateriale som erstatning for flint, som ikkje finst naturleg her i landet.
Fylkesveg 953 i Vest-Agder
Fylkesveg 953 i Vest-Agder går mellom Trolldalen og Eide i Flekkefjord kommune. Vegen er 9,7 km lang.
Vegen var opphavleg ein del av den vestlandske hovudvegen mellom Stavanger og Oslo fram til vegen vart lagt om til E 39.
Gieuk Bonar
Gieuk Bonar er ei elv i provinsen Aydın i Tyrkia og ei sideelv til Çürüksu. Elva er truleg den same som i antikken vart kalla Kadmos (gresk Κάδμος) og som rann frå Kadmosfjellet i Frygia.
Susan Aglukark
Bakgrunn
Aglukark blei fødd i Churchill i Manitoba og voks opp i Arviat i Nordvestterritoria (no i Nunavut). Som barn opplevde ho seksuelt misbruk, og ho har uttalt seg aktivt om dette problemet blant urfolk i Nord-Ontario. Etter å ha gått ut frå high school arbeidde ho i Ottawa i Ontario som lingvist ved Department of Indian &amp; Northern Affairs. Deretter vende ho tilbake til Nortdvestterritoria for å arbeida ved den ideelle organisasjonen Inuit Tapirisat of Canada.
Aglukark har også vore talsperson for fleire ideelle grupper som arbeider med urfolksungdom, ikkje minst gjennom arbeidsverkstadar for ungdommar frå Attawapiskat First Nation og engasjementet hennar i matkrisa i Nord-Canada. Ho har likevel uttalt at sjølv om ho er stolt av å vera ein rollemodell for urfolk i Canada, ser ho mest av alt på seg sjølv som ein artist med ein universal beskjed om sjølvrespekt og styrke som ho håper menneske frå alle slags kulturelle bakgrunnar kan forstå.
This Child
This Child, som kom ut i 1995, blei gjennombrotsalbumet hennar. Den fyrste singelen frå albumet, «O Siem», nådde fyrsteplassen på adult contemporary- og country-listene i Canada det året. Med dette blei Aglukark den fyrste inuittiske artisten til å ha ein hitt i Topp 40. «Hina Na Ho (Celebration)» og «Breakin' Down» blei også hittsinglar. Albumet blei til slutt sertifisert til trippel platina (300 000 selde eksemplar) i Canada.
Unsung Heroes
I 2000 gav Aglukark ut Unsung Heroes, som hadde ein annan pophitt med «One Turn Deserves Another». Albumet inkluderte også songen «Turn of the Century», som handla om skipinga av Nunavut. I 2004 gav ho ut Big Feeling.
Songen hennar «Never Be the Same» var med i Dawson's Creek i Episode No. & nbsp;  3–14 (Valentine's Day Massacre), medan songen hennar «One Turn Deserves Another» var med i Episode No. & nbsp;   3–15 (Crime And Punishment).
Det andre julealbumet til Aglukark, Dreaming of Home, blei gjeve ut 5. november 2013.
Ho er busett i Oakville i Ontario.
Prisar og utmerkingar
I 2004 blei Aglukark utnemnd til æresdoktor som DFA av University of Lethbridge. Ho blei utnemnd til offiser av Order of Canada i 2005, og same året fekk ho æresgraden LL.D. frå University of Alberta. Sommaren 2006 spelte ho fleire kveldar på kveldsshowet ved Calgary Stampede.
Bøker
Aglukark har skrive ein serie biletbøker med historisk innhald, gjeve ut av Inhabit Media Inc. Bøkene hentar frå barndommen til bestemor hennar, og tek for seg det unike perspektivet ved å leva i Arktis på ei tid då tradisjonelle inuittverdiar byrja å blanda seg med påverknad og gjenstandar utanfrå. Banda i serien tek for seg kjensler av forventing, spenning, tap og motstandskraft som inuittane opplevde då verda deira byrja å endra seg gjennom innføringa av dei ytre påverknadane, sett gjennom augo til ei lita jente som lever i leir med familien sin.
Siebert Rock
Siebert Rock er ein holme utanfor sørvestpunktet på Lemaire Island i innløpet til Lientur Channel på Danco Coast i Graham Land i Antarktis. Han vart kartlagt av Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1950–51 og kalla opp etter kaptein Corbeta Ernesto Siebert, som var ingeniør på ekspedisjonen på transportskipet «Angamos».
Ein Hawd
Ein Hawd (arabisk عين حوض; hebraisk skrift עין חוד) er ein arabisk landsby nord i Israel. Han ligg nær Haifa og høyrer til Hof HaCarmel regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 65.
Historie
Landsbyen vart grunnlagd etter den arabisk-israelske krigen i 1948 då 35 medlemmar frå familien Abu al-Hija frå den avfolka landsbyen Ein Hawd (no kalla Ein Hod) kom attende til landsbyen etter å ha kome ut frå israelske fengsel. Dei nekta å forlate området og slo seg ned på landområdet til landsbyen. Her grunnla dei ei ny landsby. I starten godkjende israelske styresmakter namnet Kfar Abu al-Hija. I 1978 kravde innbyggjarane å få attende namnet Ein Hawd. Forsøk på å flytte dei var mislukka og dei fekk til slutt israelsk borgarskap. Den nye landsbyen vart ikkje anerkjend i starten, men i 1992 vart han registrert som ein arabisk landsby. I 2005 vart Ein Hawd fullt ut anerkjent og vart mellom anna kopla til det isrealske straumnettet.
Etter Ein Hawd vart anerkjend av dei israelske styresmaktene vart han ein del av Hof HaCarmel regionale kommune.
Ájos Jeórjos i Imathía
Ájos Jeórjos (gresk Άγιος Γεώργιος) er ein landsby i periferieininga Imathía i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Ájos Jeórjos var hovudsete i den tidlegare kommunen Dovrás, som no er ei kommunaleining i kommunen Véria.
Ogled Peak
Fjellet er kall opp etter busetnaden Ogled i Sør-Bulgaria.
Obidim Peak
Obidim Peak er eit bratt fjell med ei høgd opp mot 706 moh i Erul Heights på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis. Det ligg oppom Cugnot forlandsbre i nordaust.
Fjellet er kalla opp etter busetnaden Obidim sørvest i Bulgaria. Obidim Peak ligg 2 km nordvest for Panhard Nunatak, 1,35 km aust-søraust for Coburg Peak og 3,04 km sør-sørvest for Chochoveni Nunatak.
Passes Peak
Passes Peak er eit pyramideforma fjell, 535 moh, som ligg sør for Mount Carroll og 2 nautiske mil (3,7 km) sør for botnen av Hope Bay, nordaust på Den antarktiske halvøya. Det vart først kartlagd i 1945 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), og fekk dette namnet på grunn av plasseringa mellom to pass nytta av hundesledelag frå Hope Bay til Duse Bay.
Wegger Peak
Wegger Peak er eit fjell, 305 moh, på vestsida av innløpet til Mackellarfjorden i Admiralty Bay på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Namnet «Le Poing» (Knytneven) vart gjeve til ei høgd i dette området av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot i 1908-10. Sjølv om kartet til Charcot syner ein enkel fjelltopp her, er det fire fjelltoppar i nærleiken og det var uklårt kva for ein Charcot hadde namngjeve. I 1958 vart det foreslått av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) at namnet kunne syne til alle fire. United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) avslo dette og nye namn vart tilrådd av UK-APC i 1960. Wegger Peak er kalla opp etter Ole Wegger (1859–1936), direktør i 47 år på Framnæs Mekaniske Værksted i Noreg, skipsverftet som utrusta «Admiralen» med ein slipp for kvalfangst.
Surfin' Bird
«Surfin' Bird» er ein song framført av det amerikanske surferockbandet The Trashmen og er namnet på albumet som inneheld denne hitsingelen.
Songen kom ut i 1963 og nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100. Det er ein kombinasjon av to R&B-hittar av The Rivingtons: «Papa-Oom-Mow-Mow» og «The Bird's the Word».
Historie
The Rivingtons fekk først ein hit i 1962 på Billboard Hot 100 med «Papa-Oom-Mow-Mow» og følgde opp med den liknande songen «The Bird's the Word» i 1963. The Trashmen hadde ikkje høyrd denne versjonen, men såg eit band kalla Sorensen Brothers spele han. Dei valde å spele songen den same kvelden på konserten sin. Under denne framføringa stoppa trommeslagaren og vokalisten Steve Wahrer å spele og improviserte midten av «Surfin' Bird». Trass i at dei ikkje visste at «The Bird's the Word» var ein Rivingtons-song, var likskapen til «Papa-Oom-Mow-Mow» tydeleg, så The Trashmen la til eit refreng på slutten av den nye songen sin.
Tannlege
Tannlege eller tannlækjar er ein utøvar av tannpleie med høve til å behandla lidingar i tenner, tannkjøtet og resten av munnen. Ein tannlege er utdanna innan odontologi og må i Noreg ha autorisasjon frå Sosial- og helsedepartementet.
Surfin' Bird
Historie
Ein lokal DJ, Bill Diehl, var på konserten og overtydde bandet til å spele inn songen. Han vart spelt inn i Kay Bank Studios i Minneapolis. Diehl sende songen til ein lokal songkonkurranse og han vann. Han vart send vidare til ein ny songkonkurranse i Chicago, som han òg vann. Dette førte til at gruppa fekk kontrakt med Garrett Records og singelen kom rask ut. Singelen selde 30 000 eksemplar den første helga før han fekk nasjonal suksess, og nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100. Wahrer var opphavleg tilskriven som låtskrivar på songen, men det vart endra då The Rivingtons (Al Frazier, Carl White, Sonny Harris og Turner Wilson Jr.) truga The Trashmen med søksmål for plagiat.
Tannlege
Tannlegar kan mellom anna arbeida i offentleg tannhelseteneste eller driva privat praksis.
Noreg
Utdanninga til tannlege i Noreg er 5-årig og blir gjeve ved universiteta i Oslo, Bergen og Tromsø. Studiet fører fram til mastergrad i odontologi. Etter utdanning i Noreg eller utlandet har ein rett til autorisasjon om ein har utført fastsett praktisk teneste og har avgitt skriftleg lovnad om å utøva tannlegegjerningen samvitsfullt. Ein som ikkje fyllar vilkåra for autorisasjon, kan få lisens som tannlege som kan avgrensast i tid, til stilling eller liknande. Det er Statens autorisasjonskontor for helsepersonell som gjev tannlegelisensar.
Surfin' Bird
Family Guy
Songen vart nytta i episoden «I Dream of Jesus» av Family Guy der Peter Griffin høyrer songen på ein middag. Hah held fram med å plage familien sin med å spele songen nonstop i resten av episoden. Det har sidan blitt ei greie som dukkar opp no og då i showet. I ein seinare episode vrt det avslørt at Peter var den originale inspirasjonen til songen, då han brukte ein tidsmakin til å reise til fortida der han song songen for The Trashmen.
Andre
Andre filmar som har nytta songen er The Big Year, animasjonsserien Birdz og filmen Ferdinand.
Kfar Galim
Kfar Galim (hebraisk skrift כְּפַר גַּלִּים, tyder Bølgjelandsbyen) er ein kostskule og ungdomslandsby nord i Israel. Han ligg nær Tirat Carmel og høyrer til Hof HaCarmel regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 288.
Skulen vart grunnlagd i 1952 av Haifa kommune og departementet for immigrasjon.
Kfar Galim driv ein ungdomsskule, ein vidaregåande skule, ein høgskule og ein gard. Han har òg sovesalar.
Dikke Eger
Eger vart norsk meister i slalåm 17 år gamnmal då NM i alpine greiner 1961 fann stad på Rjukan, der ho også tok sølvet i utforrennet. Året etter kom ho på sølvplassen i både slalåm og storslalåm under noregsmeisterskapen i Ørsta, begge gongane slått av Liv Christiansen. I 1964 tok ho bronse i NM-storslalåmen i Hemsedal. To år seinare vann Eger eit suverent NM-gull ved NM 1966 på Oppdal og vart trippelmeister etter sigrar i storslalåmtevlinga og i kombinasjonen. Under den nasjonale meisterskapen på Voss i 1967 vann ho slalåmrennet og kombinasjonstevlinga, etter ein andreplass i storslalåm. I sitt siste meisterskap, NM i alpine greiner 1969 i Hemsedal, fekk ho med seg sølvmedaljen i slalåmen og bronsen i storslalåm.
Eger deltok i dei olympiske vinterleikane både i 1964 i Innsbruck og 1968 i Grenoble, begge gongane hamna ho langt nede på resultatlistene. Mykje betre gjorde ho det under verdsmeisterskapen 1966 i Portillo der ho vart nummer ni i slalåmtevlinga.
The Pentangle
The Pentangle var debutalbumet til Pentangle frå 1968 med Terry Cox, Bert Jansch, Jacqui McShee, John Renbourn og Danny Thompson. Det førte saman den einskilde interessa for folk, jazz, blues, tidlegmusikk og samtidig låtskriving til ein unik stil. Teksten i plateomslaget, skriven av John Peel, seier:
Då albumet vart spelt inn var medlemmane i Pentangle alt dyktige musikarar, kvar innan sitt felt, og hadde spelt saman i forskjellige kombinasjonar: Jansch og Renbourn var alt respekterte soloartistar og spelte ofte i lag, mellom anna på albumet Bert And John. McShee hadde sunge på vise- og bluespubar og klubbar og hadde spelt inn musikk i lag med Renbourn på Another Monday. Cox og Thompson var erfarne studiomusikarar og hadde spelt i lag i bandet til Alexis Korner.
Richie Unterberger sa om albumet: «Om det var meir ei folk-jazz-blues-blanding enn det var folkrock, så rocka det unekteleg med ein god rytme, og det vart framført med vokalharmoniar, vokal og instrumentale soloar, og ein vågal, uærbødig and som umiddelbart slo an hos rockeorienterte lyttarar. Og rockelyttarane, heller enn viselyttarane, utgjorde truleg størstedelen av publikumet til Pentangle. Albumet nådde akkurat ikkje Topp 20 i Storbritannia.»
Daigo Kobayashi
er ein japansk fotballspelar.
We Ran
We Ran er det 21. studioalbumet til den amerikanske songaren Linda Ronstadt, gjeve ut i juni 1998.
Ronstadt vart akkompagnert av bandet til Tom Petty, The Heartbreakers, i tillegg til Waddy Wachtel og Bernie Leadon. Albumet var produsert av Glyn Johns. Det låg to veker inne på albumlista til Billboard og nådde 160. plassen. Plata har ikkje vore i fysisk sal sidan 2009.
Ronstadt tolkar ei blanding av rockesongar av forskjellige låtskrivarar, som Bruce Springsteen, John Hiatt og Bob Dylan.
Stephen Thomas Erlewine i Allmusic skreiv: «Det er nokre spor her som er ganske keisame, og andre, som Bob Dylan-songen «Just Like Tom Thumb's Blues», passar ikkje den polerte stilen hennar, men det meste av albumet er likevel ganske hyggeleg.»
Rosj hodesj
Rosj hodesj I blir feira ved byrjinga av nisán, den første månaden i det jødiske året. Dette skjer trass i at det jødiske nyåret rosj hasjana fell i den sjuande månaden tisjré.
Bjølleslåtten
«Bjølleslåtten» er ein springar som skal høyre heime på Voss. Slåtten er tett knytt til bryllaupstradisjonen, både på Voss og i Valdres.
Bruk i tradisjonen
I gamal tid var det skikk at brureparet rei til kyrkja. På hestane vart det fest ein klave med tre små klokker på kvar side, og ein stor midt under. Desse klokkene vart stemde i ein durtreklang. Spelemannen stilte fela si etter desse klokkene, slik at fela og klokkene let godt saman. Til vanleg gjekk hestane i tråv, og denne rytmen høvde godt med ein springar. Felestillet vart då A-E-A-Ciss (trollstilt). Difor er slåtten og kalla «Ridareslåtten» (av rittet). (etter Arne Bjørndal). Om slåtten skal koma til si rett, skal han spelast saman med bjøllene (Bjarne Ljones).
I Valdres vart slåttar av denne typen kalla grålysingsslåttar, og vart nytta når det tok til å lysne av dag, og folk trøytna av dansen. Felestillet var teke ved for å friske på dansen.
Arne Bjørndal nytta mykje denne slåtten i konsertane sine, og spela han og stilrett i mange bryllaup han var spelemann i.
I nyare tid var slåtten grunnlag for fanfaren som vart nytta under OL på Lillehammer i 1994.
Variantgruppa
Slåtten er for det meste skrive opp på Voss. Kjelda til slåtten skal vera Nils Rekve, som lærte han bort til Sjurd Liland, far hans Ola Mosafinn. Ein variant er og skriven opp etter Sjur Helgeland.
Fylkesveg 958 i Vest-Agder
Fylkesveg 958 i Vest-Agder går mellom Abaldalsletta og Erikstemmen (søppelanlegg) i Flekkefjord kommune. Vegen er 556 meter lang.
Pilevall
Pilevall er ei rad av styva kvitpil. Slike rader er vanlege på flatbygdene i Skåne. Dei er planta for å verne jorda mot vind. Dei er typiske for Söderslätt.
Pilevallar har historisk vore planta langs med landsvegar for å hindre erosjon av matjord, og på 1600-talet kom danskekongen Kristian IV med påbod om planting av piletre langs alle skånske vegar for å hindre jordflukt. Piletrea utgjorde ei viktig kjelde for ved på den elles trefrie sletta. Av same grunn vart det òg planta pil til innpå 1900-talet. Piletrea måtte styvast kvart tredje år, noko som inneber at greinverket blir tatt bort for at trea skal fortsette å vekse oppover. No for tida er det først og fremst estetiske høve som har gjort at pilevallane har overlevd, sjølv om erosjonen av matjord truleg hadde vore verre utan pilevallane.
Kjelder
http://www.ne.se/pilevall
Fylkesveg 958
Fylkesveg 958 finst i fleire fylke i Noreg:
Nizwa
Nizwa (arabisk نزوى) er den største byen i Ad Dakhiliyah guvernement i Oman og var tidlegare hovudstad i Oman. Nizwa ligg kring 140 km frå Muscat. Folketalet er rundt 700 000 innbyggjarar, inkludert dei to områda Burkat Al Mooz og Al Jabel Al Akhdar.
Nizwa er ein av dei eldste byane i Oman og var ein gong eit senter for handel, religion, utdanning og kunst. Jama-moskeen var tidlegare eit senter for islamsk utdannign. Nizwa var eit viktig møtepunkt ved foten av dei vestlege Hajarfjella. Byen ligg mellom frodige daddelpalmar, strategisk til mellom krossvegen mellom det indre av Oman og Muscat og dei nedre områda av Dhofar.
Namnesoge
Historikarar er ikkje samde om opphavet til namnet på byen. Somme indikerer at namnet kjem frå det arabiske verbet som tyder «aleine».
Historie
Nizwa var hovudstaden Oman på 500- og 600-talet evt. Med djupe røter i islam har Nizwa mange moskéar, som Sultan Qaboos Jama (fredagsmoskeen), So'al-moskeen frå 800-talet, Ash-Shawathinah-moskeen i Uqr og Ash-Sharja-moskeen.
Tidleg i 1950-åra vart eit stort, 400 år gammalt, rundt tårn i sentrum av byen bomba av britiske Royal Air Force, som vart henta inn for å assisterte den regjerande sultanen Said bin Taymour for å stoppe eit opprør leia av det indre imamatet Oman. Konflikten oppstod då det vart oppdaga olje i regionen.
Turistmål
Turistmål i byen er Nizwa festning, tradisjonelle marknader og Falaj Daris.
Falaj Daris er ein verdsarvstad og den største falajen eller tradisjonelle vatningssystemet i Oman. Det gjev vatn til plantasjar kring Nizwa.
Miniyeh
Miniyeh (arabisk المنية, fransk Minieh) er det administrative senteret i Miniyeh-Danniyeh distrikt i Nord guvernement i Libanon. Minya ligg 96 km frå Beirut, kring 20 meter over havet.
Küçük Menderes
Küçük Menderes («Vesle Meander» på tyrkisk, i antikken Kayster) er ei elv sør for İzmir i Tyrkia. Ho renn hovusdakleg vestover og munnar ut i Egearhavet ved Pamucakstranda nær Selçuk i İzmir. Den antikke byen Efesos var ein gong ein viktig hamneby ved Kayster, men elva vart gradvis fylt av sediment som stengde inngangen til hamna. Efesos, som tidlegare låg ved kysten, ligg derfor no kring 8 km inn i landet.
Sideelvane hennar er Fertek, Uladı, Ilıca, Değirmen, Aktaş, Rahmanlar, Prinçci, Yuvalı, Ceriközkayası, Eğridere, Birgi, Çevlik og Keles.
Okkad
Awaqdaiin eller Owkad er ein landsby ved Salalah i Oman.
Liv Jagge
Liv Jagge, fødd Christiansen, er ein norsk tidlegare idrettsutøvar frå Oslo hevda seg nasjonalt i både alpine greiner på ski og i tennis, medlem i både Idrettsforeningen Ready og Oslo Tennisklubb. Ho var gift med Finn Dag Jagge og mor til Finn Christian Jagge.
Liv Christiansen Jagge vann i perioden 1959-82 til saman ti norske meisterskap i tennis double-øvinga og dessutan eit NM-gull i mixed double i par med ektemaken Finn Dag Jagge.
På ski vart Liv Christiansen norsk meister i storslalåm 1960 og 1962 og i utfor 1962 og 1964, samt slalåm og alpin kombinasjon i 1962. Elles sikra ho seg tre NM-sølv og like mange NM-bronsar i alpine greiner frå 1959 til 1965. Under Vinter-OL 1960 i Squaw Valley vart som best nr 24 i storslalåm, medan ho tok sjuandeplassen i slalåmtevlinga då Vinter-OL 1964 fann stad i Innsbruck.
Naoshi Nakamura
er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Kfar Tzvi Sitrin
Kfar Tzvi Sitrin (hebraisk skrift כפר צבי סיטרין, tyder Zvi Sitrin-landsbyen), òg kalla Beit Tzvi (hebraisk skrift בֵּית צְבִי, tyder Zvi-huset) er ein teknisk høgsukle og landsby nord i Israel. Han ligg nær hovudveg 4 og høyrer til Hof HaCarmel regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 540.
Landsbyen vart grunnlagd i 1953 som ein profesjonell religiøs skule, og vart kalla opp etter Zvi Sitrin, ein leiar i Hapoel HaMizrachi i USA. Dei neste åra vart området kjøpt av Lev Leviev, og vart nytta som ein skule og yeshiva kalla «Or Avner» etter faren til Leviev.
Sophie Rocks
Sophie Rocks er ei lita gruppe låge skjer halvvegs mellom Spigot Peak og Zeiss Needle, oppom Selvick Cove i vest og Orne Harbour i aust på Arctowski Peninsula på Danco Coast. Namnet Sophie Rocks vart opphavleg nytta av F.A.A. Cook som deltok på Belgica-ekspedisjonen i 1898 om desse skjera.
Kollikvativ nekrose
Kollikvativ nekrose eller likvefaksjonsnekrose, også kalla blautgjerande nekrose, er ein form for nekrose der cellevev blir omgjord til flytande og viskøs masse. Det er ofte tilknytt fokalinfeksjon med bakteriar eller sopp. Ved kollikvativ nekrose blir cella fullstendig oppeten av hydrolytiske enzym. Dette resulterer i ein mjuk og omslutta lesjon av puss og væskerestar, der særleg daude leukocyttar (kvite blodceller) ligg att som eit kremete, gult puss. Kollikvativ nekrose er vanlegvis assosiert med formasjon av abscessar, og dei finst ofte i sentralnervesystemet.
Kollikvativ nekrose i hjernen
Hypoksisk celledød i sentralnervesystemet kan føra til kollikvativ nekrose. Utskiljing av fordøyingsenzym set fart i ein prosess der lysosom omset cellevev til puss. Tap av vevsarkitektur fører til at vevet kan blautgjerast. Det aktuelle området er mjukt, har eit blautt midtstykke og er rikt på nekrotisk celleavfall. Seinare vil det formast eit cysterom. Cysterommet inneheld nekrotisk celleavfall og makrofagar fylt med fagocyttert materiale. Cysteveggen i hjernen er forma av prolifererande kapillærar, betennelsesceller og gliose (prolifererande gliaceller). Abscesshòler andre stader i sentralnervesystemet har ein cystevegg som er forma av prolifererande fibroblastar.
Kollikvativ nekrose i lungene
Likvefaktiv nekrose kan også oppstå i lungene.
Apóstolos Pávlos
Apóstolos Pávlos (gresk Απόστολος Παύλος, som tyder Apostelen Paulus) er ein tidlegare kommune i periferieininga Imathía i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Apóstolos Pávlos inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Véria.
Owtar
Owtar er ein by i Dhofar i Oman.
Asparuh Peak
Asparuh Peak (Asparuhov Vrah) er eit fjell som ligg på Livingston Island i Antarktis. Fjellet har ei høgd på 760 moh i Bowles Ridge og er knytt til Melnik Ridge av 575 meter over havet via Yankov Gap. Det vart kalla opp etter khan Asparuh av Bulgaria, 668-700 evt., som med ein avtale innlemma områda mellom Balkanfjella og Donau i 681 evt.
Fjellet ligg 2,52 km aust for Mount Bowles, 1,26 km sør for Melnik Peak og 1,96 km vest for Atanasoff Nunatak.
Sigmund Hoftun
Sigmund Hoftun frå  Herad i Gol kommune i Hallingdal, dr. philos frå Universitetet i Oslo på ei avhandling om den franske forfattaren André Malraux, var redaktør i bokforlaget Gyldendal i Oslo frå 1958 til 1984.
Sigmund Hoftun er kjend for å ha introdusert dei limbundne kvalitetsbillegbøkene med mjuke permar i Noreg ved etableringa og redigeringa av dei skjønnlitterære og faglitterære seriane Lanternebøkene og Fakkelbøkene. Dessutan skipa og redigerte han saman med Erik Rudeng (seinare direktør i Institusjonen Fritt Ord) det leiande og omdiskuterte litterære tidsskriftet Gyldendals aktuelle magasin (GAM), som kom ut med eit nummer kvart halve år frå 1977. Men det vart berre med sju nummer i alt, for direktøren i forlaget frå 1 januar 1980, Andreas Skartveit, fastsette med ei økonomisk grunngjeving at både dette tidsskriftet og tidsskriftet Poesi Magasin, som Hoftun òg hadde som sitt hjartebarn, skulle leggjast ned.
Tilsettinga av Andreas Skartveit som direktør i Gyldendal markerte byrjinga på den nye tida i forlagsbransjen, kjenneteikna ved at det vart lagt større vekt på økonomiske enn kulturelle tilhøve som Gyldendal under den tidlegare direktøren, Brikt Jensen, hadde vore styrt etter, og som fram til denne tida hadde vore hovedgrunngjevinga for å drive seriøs forleggjarverksemd. Stendig vart det no stilt krav om at kvart einskild bokprosjekt skulle kunne stå på eigne økonomiske bein, og helst gje overskott, for å bli noko av.
I motsetnad til den økonomisk orienterte Skartveit, stod den eldre Hoftun på dei gamle ideala, og hadde i eigenskapen av «kronprinsen» i forlaget vona å få direktørstillinga. Difor har det vore hevda at det skismaet som oppstod i forlaget mellom den gamle og nye måten å drive eit bokforlag på, var ei sterkt medverkande årsak til at Hoftun ein dag i byrjinga av 1985 rydda i løynd opp i papirbunkene på kontoret sitt, forvissa seg om at ingen forfattar hadde uoppgjorte honorarkrav, og seinare gjorde alvor av ein sjukleg tanke om å vandre ut i skogen for aldri å kome levande attende. Forfattarar, kollegaer og vener leita etter han, men han vart ikkje funne før snøen bråna våren 1985.
Fylkesveg 975 i Vest-Agder
Fylkesveg 975 i Vest-Agder går mellom Svartevatn og Ådneram i Sirdal kommune. Vegen er 17,9 km lang.
Louis Gabriel Ambroise de Bonald
Han flykta frå revolusjonen i 1791 og slo seg snart ned i Heidelberg, kvar han forfatta Theorie du pouvoir politique et religieux (1796), eit velskrive forsvar for ein ytterleggåande teokratisk absolutisme. Han kom attende til Frankrike under Napoléon sitt styre, gav ei tid ut det rojalistiske tidsskriftet Mercure de France saman med Chateaubriand. Under Bourbon-styret blei han tiltrudd fleire framståande embete, men trekte seg etter juli-revolusjonen i 1830 attende til godset sitt, der han levde fredeleg fram til han døydde i 1840.
Bonald sine skrifter er i første rekkje politiske og filosofiske, og læra hans er fundamentert i eit stort prinsipp, som er språkets heilage opphav. Det første språket inneheld kjernen i all sanning. Frå dette deduserer han seg fram til Guds eksistens, det heilage opphavet og autoriteten til Bibelen og doktrinen om den ufeilbarlege kyrkja. Alt i naturen og samfunnet er eit resultat av treeininga mellom årsak, midlar og verknad. I naturen ser han Gud som den første årsaka, rørsle som middelet og lekamen som resultatet. I samfunnet er det makta som er årsaka, ministrane som er middelet og undersåttane som verknaden. Denne treeininga er innbyrdes avhengig av kvarandre, og på dette grunnlaget konstruerte han den absolutistiske filosofien sin.
Jon Gjønnes
Jon Gjønnes var ein norsk fysikar og professor.
Gjønnes tok doktorgraden i fysikk i 1967 og vart professor ved Universitetet i Oslo i 1982. Frå 1968 til 1988 var han vitskapleg leiar av elektronmikroskoplaboratoriet same stad. Gjønnes har arbeidd med røntgendiffraksjon, elektrondiffraksjon og -mikroskopi, som vert nytta innan mange felt innan materialvitskap/metallurgi. Gjesteprofessorater ved universitet i Australia, Japan og USA.
Povien Peak
Povien Peak er eit isdekt fjell med ei høgd opp mot 1550 moh mellom den øvre delen av Marla- og Diplockbreen, nordaust i forberga til Detroit Plateau sør på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis. Bezenšek Spur strekkjer seg aust-søraustover frå toppen.
Arianna Follis
Arianna Follis er ein italiensk langrennsløpar. Ho representerer skiklubben C.S. Forestale og vann VM-gull i sprint under Liberec-VM 2009. Dei fleste av pallplasseringa hennar frå verdscupen har kome på stafettar og lagsprintar.
Povien Peak
Det er kalla opp etter busetnaden Povien i Sør-Bulgaria.
Arianna Follis
Meritt
Olympiske Vinterleikar
Ski-VM
Verdscupen
The Rivieras
The Rivieras var ei USA-amerikansk rock and roll-gruppe, som vart skipa tidleg i 1960-åra i South Bend i Indiana i USA. Dei er mest kjende for hitten «California Sun», skriven av Henry Glover. Trass i bakgrunnen frå landsbygda i Midtvesten vart dei populære med sin eigen variant av surfemusikk, med ein unik organbasert stil. Bandet var òg kjend som eit av dei siste amerikanske rock and roll-banda som gjekk til topps på singellistene før den britiske bølgja. Etter forskjellige endringar i besetninga gav bandet seg i 1966. Sidan den gongen har det vore fleire gjenforeiningar.
Historie
The Rivieras bestod av tenåringar frå South Bend Central High School. Gruppa må ikkje forvekstlast med eit R&B-band med same namn som hadde hittar på slutten av 50- og tidleg på 60-talet. Dei kalla seg først The Playmates, men vart tvungen til å enre namn då det alt var eit band med dette namnet. Dei valde då å kalle seg Buick Riviera.
The Rivieras var ein av mange grupper i Amerika som vart ein del av «frat rock»-rørsla tidleg i 1960-åra. Gruppa fekk den størtste hitten sin i 1964 med «California Sun», og nådde femteplassen på den amerikanske pop-lista. Faktisk var «California Sun» ein av dei siste reine, amerikanske rock and roll-songane på Billboard Hot 100-lista før «den britiske bølgja», og nådde den høgaste plasseringa si same dag som The Beatles toppa lista med «I Want to Hold Your Hand».
I tillegg til den eine hitten deira, fekk The Rivieras tre songar til inn på Billboard Hot 100 i 1964: «Let's Have a Party» (#99), «Little Donna» (#93) og «Rockin' Robin» (#96). Same året kom debutalbumet Let's Have a Party, som nådde 115. plassen på Billboard 200.
Både personlege årsaker og drastiske endringar i popmusikken førte til at gruppa vart oppløyst i 1966.
Nuss, Gean og Fortson starta opp att The Rivieras i 1980 og i 1987 spelte denne besetninga inn eit album som dei selde på konsertane sine.
I 2000 vart bandet starta opp att nok ein gong med namnet Wildcat med dei originale medlemmane Marty Fortson (vokal, rytmegitar), Joe Pennell (sologitar) og Paul Dennert (trommer) i tillegg til Kevin Szucsits (klaverspelar, bass). Namnendringa kom av at dei originale Rivieras-medlemmane Otto Nuss (orgel) og Doug Gean (bass) trekte seg attende. Det nye bandet spelte ein meir moderne, hardare rock.
Kjempekaktus
Kjempekatus høyrer heime i Mexico, Arizona og California, der han veks i ørkenområde. I USA og spansktalande land er kaktusen også kjend som saguaro.
Skildring
Alle dei overjordiske delane av planten er ribba. Blada er omdanna til tornar, som vanleg blant kaktusartar. Blomstringa sker i april-juni, då endestilte, kvite blomar opnar seg i løpet av natta og held seg til utpå neste dag. Dei raude fruktene til kaktusen kan etast, og blei rekna som ein delikatesse blant amerikanske urfolk, men i dag er planten freda og ein kan ikkje plukka fruktene.
Rotnettet består av høgtliggande og vidtrekkande røter som dekker eit stort område. Der er difor stor avstand mellom to individ av sjølvsådde kjempekatusar.
Høgd x breidd og årleg tilvekst er 5 x 2 m (10 x 4 cm/år). Den årlege tilveksten er mykje mindre enn dette i dei fyrste leveåra, då planten byggar ut rotnettet.
Fylkesveg 976 i Vest-Agder
Fylkesveg 976 i Vest-Agder går mellom Haughom og Åvedal i Sirdal kommune. Vegen er 7,7 km lang.
Daisuke Sakata
Daisuke Sakata er ein japansk fotballspelar.
Stipple Rocks
Stipple Rocks er ei kompakt gruppe på meir enn tjue skjer, som ligg 6 km nordvest for Millerand Island i Marguerite Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. Han vart først kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill og kartlagt på ny i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Namnet, gjeve av FIDS, syner til korleis dei mange skjera ser ut på karta over området. Stipple syner til «prikkar» på engelsk.
Swan Rock
Swan Rock er eit lågt skjer som ligg 3 km sørvest for Cape Willems, utanfor vestkysten av Graham Land. Skjeret finst på eit argentinsk kart frå 1950. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter sir Joseph Swan (1828–1914), ein engelsk fabrikant som fann opp karbonprosessen for framkalling av fotografi i 1866 og var den første til å nytte tørre plater av gelatin for hurtigframkalling i 1879-81.
Binn Peak
Binn Peak er eit kjenneleg, klipperikt fjell med ei høgd opp mot 400 moh oppom Miers Bluff heilt sørvest på Hurd Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Fjellet er kalla opp etter kaptein T. Binn, kaptein på den britiske selskuta «Minerva» som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-21.
Fjellet ligg 2,66 km sør-sørvest for MacGregor Peaks, 5,2 km sørvest for Moores Peak og 5,43 km vest-nordvest for Canetti Peak.
Fylkesveg 977 i Vest-Agder
Fylkesveg 977 i Vest-Agder går mellom Tonstad og Josdal i Sirdal kommune. Vegen er 5,6 km lang.
Caesarea
Caesarea (hebraisk skrift קֵיסָרְיָה; arabisk قيسارية, Kaysaria; gresk Καισάρεια) er ein by i Israel midtvegs mellom Tel Aviv og Haifa (45 km) på Den israelske kystsletta nær byen Hadera. Den moderne Caesarea hadde i desember 2007 eit folketal på 4 500 innbyggjarar. Han er den einaste israelske busetnaden som er styrt av ein privat organisasjon, Caesarea Development Corporation, og ein av dei mest folkerike busetnadane som ikkje er ein eigen lokal kommune. Han høyrer i dag til Hof HaCarmel regionale kommune.
Byen vart bygd av Herodes den store kring 25–13 fvt. som hamnebyen Caesarea Maritima. Han tente som det administrative senteret i provinsen Judea i Romarriket, og var seinare hovudstaden i den bysantinske provinsen Palaestina Prima i antikken. Etter muslimske erobringa på 600-talet, hadde byen ein arabisk majoritet fram til krossfarane erobra området, men han vart fråflytta etter mamelukkane tok over etter krossfararane. Han vart busett på ny i 1884 av bosniske emigrantar, som grunnla ein liten fiskelandsby. I 1940 vart kibbutzen Sdot Yam grunnlagd like ved landsbyen. I februar 1948 vart landsbyen erobra av ei Palmach-eining kommandert av Yitzhak Rabin, og folket som budde der flykta etter eit åtaka av Stern Gang. I 1952 vart den jødiske byen Caesarea grunnlagd nær ruinane av den gamle byen, som vart omgjort til nasjonalparken Caesarea Maritima.
Antikken
Ein trur Caesarea vart bygd i ruinane etter Stratonospyrgos (Straton-tårnet), som vart grunnlagd av Straton I av Sidon, og var truleg i starten berre eit jordbrukslager. I 90 fvt. erobra Alexander Jannaeus Straton-tårnet som i eit ledd i planen om å utvikel skipsindustrien og forsterke det hashmoneiske kongedømet. Straton-tårnet vart verande ein jødisk by i to generasjonar, før området vart underlagt romarane i 63 fvt., då dei erklærte han ein sjølvstyrt by. Den heidenske byen gjennomgjekk store endringar under Herodes den store, som gav han namnet Caesarea etter den romerske keisaren, Caesar Augustus.
I 22 fvt. byrja Herodes å byggje ei djupvasshamn og bygde lager, marknader, vide gater, tempel til ROma og Augustus og andre offentlege bygg. Kvart femte år var byen vertskap for idrettsarrangement, gladiatorkampar, tetaroppsetjingar i teateret som hadde utsyn over Middelhavet.
Caesarea blømde òg i bysantinsk tid. På 200-talet gjorde jødiske vismenn unntak for byen frå jødiske lover, eller Halakha, sidan byen på denne tida i stor grad var ikkje-jødisk. Hovudnæringa i byen var handel.
Mellomalderen
Området kring byen vart dyrka opp under Rashidun-kalifatet, fram til krossfarane erobra staden på 1000-talet. Over tid vart gravlagde under sand som dreiv inn frå kysten av Middelhavet.
I følgje Andrew Petersen, vart det nemnt ein stor moské der i 1047 av Nasir-i-Khusraw. Denne vart omgjort til ei St. Peterskyrkje av krossfarane. Ein mur som kan ha vore ein del av denne bygningen er funnen i moderne tid.
I 1251 bygde Ludvig IX av Frankrike festningsverk i byen, og gav ordre om å byggje ein høg mur og ei djup vollgrav. Delar av muren står framleis i dag. Dei kraftige murane heldt likevel ikkje sultanen Baibars ute, som gav soldatane sine ordre om å skalere murane fleire stader samstundes, og slik innta byen. Under mamelukkane låg ruinane av Caesarea Maritima og krossfararborga nær Caesarea folketom.
Osmansk tid
I 1664 vart det nemnd ein busetnad med 100 marokkanske familiar og 7-8 jødiske.. På 1700-talet falt folketalet igjen.
I 1806 såg den tyske reisande Seetzen «Káisserérie» som ein ruin busett av fattige fiskarar og familiane deira.
Caesarea låg i ruinar fram til 1800-talet, då landsbyen Qisarya (arabisk قيسارية, det arabiske namnet på Caesarea) vart grunnlagd i 1884 av Bushnak (bosniarar) – emigrantar frå Bosnia, som bygde ein liten fiskelandsby i ruinane av krossfararborga ved kysten.
Petersen, som vitja staden i 1992, skreiv at husa på 1800-talet vart bygde i blokker, generelt var på ein etasje (med utanom huset til guvernøren). Somme hus på vestsida av landsbyen, nær sjøen, har overlevd. Det var fleire moskear i landsbyen på 1800-talet, men berre den bosniske moskeen har overlevd. Denne moskeen, som ligg i sørenden av byen, like ved hamna, er skildra som ein enkel steinbygning med raudt tak og ein sylinderforma minaret. Denne var i 1992 nytta som restaurant og gåvebutikk.
Det britiske mandatet
Den jødiske kibbutzen Sdot Yam vart grunnlagd 1 km sør for den arabiske byen i 1940. Den arabiske landsbyen sleit økonomisk og mange av arabarane flytta der i frå midt på 40-talet, då britane bygde Palestina Railways utanom den vesle hamnebyen. Qisarya hadde eit folketal på 960 i 1945,, av dette 930 muslimar og 30 kristne. I 1944/45 vart i alt 18 mål av den arabiske landsbyen nytta til dyrking av sitrus og bananar, 1 020 mål for kornåkrar og 108 mål for kunstig vatning eller frukthagar-
Borgarkrigen byrja den 30. november 1947. Den 31. januar 1948 gjekk Stern Gang til åtak på ein bus frå Qisarya, og tok livet av to og skadde seks personar. Dette førte til at dei fleste innbyggjarane evakuerte landsbyen og flykta til den nærliggande al-Tantura. Haganah okkuperte så landsbyen, fordi landområdet var eigd av Palestina Jewish Colonization Association, men i frykt for at britane ville tvinge dei bort, valde dei å jamne alle husa med jorda. Dette vart gjort 19.-20. februar, etter at dei gjenverande innbyggjarane var drivne bort og husa plyndra. I følgje Benny Morris hadde utvisinga av folkesetnaden meir å gjere med ulovleg jødisk innvandring enn den pågåande borgarkrigen.
Staten Israel
Etter staten Israel var oppretta, gjekk Rothschild-familien med på å overføre landområda sine til den nye staten, men ein annan avtale kom til for dei 35 000 dekar med landområde som familie eigde i og kring den moderne Caesarea: etter å ha gjeve landområdet til staten, vart det leigd attende (for ein periode på 200 år) til nye veldedige organisasjonar. I testamentet sitt sette Edmond James de Rothschild som vilkår at denne organisasjonen skulle fremje utdanning, kunst, kultur og velferd i Israel. Caesarea Edmond Benjamin de Rothschild Foundation vart skipa og driven basert på midlar skapt av sal av landområde i Caesarea som organisasjonen er ansvarleg for å vedlikehalde. Organisasjonen er dels eigd av Rothschild-familien og Staten Israel.
Geografi
Caesarea ligg på Den israelske kystsletta, den historiske landbrua mellom Europa, Asia og Afrika kring halvvegs mellom Tel Aviv 45 km og Haifa 45 km. Caesarea ligg kring 5 km nordvest for byen Hadera, og grensar i aust til Caesarea industriområde og byen Or Akiva. Like nord for Caesarea ligg byen Jisr az-Zarqa.
Idrett
Den einaste fulle golfbanen i landet ligg i Caesarea. Ideen til Caesarea Golf and Country Club kom etter James de Rothschild syns sanddynene kring Caesarea minna han om dei sandete golfbanane i Skottland. Golfklubben vart skipa i 1958 og ein bane vart bygd og offisielt opna i 1961. Caesarea Golf Club har vore vertskap for internasjonale golfkonkurransar kvart fjerde år i Maccabiah-spela. Banen vart omforma av golfbanedesignaren Pete Dye i 2007–2009.
Razvigor Peak
Razvigor Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 1110 moh i Srednogorie Heights på Trinityhalvøya på Den antarktiske halvøya. Det ligg 2,49 km vest-sørvest for Mount Ignatiev, 3,7 km sør-sørvest for Corner Peak, 6,86 km aust-søraust for Detson Hill, 2,68 km nordaust for Ledenika Peak og 11,76 km nord for Sirius Knoll. Det ligg oppom Maloradbreen i nord og Russell West-breen i sør.
Fjellet er kalla opp etter busetnaden Razvigorovo nordaust i Bulgaria.
Yuto Sato
Yuto Sato er ein japansk fotballspelar.
Dougie MacLean
Dougie MacLean, OBE er ein skotsk songar og låtskrivar, komponist, multi-instrumentalist og musikkprodusent. MacLean har opptredd både under sitt eige namn og som del av talrike folkemusikkgrupper sidan midten av 1970-talet. Han er kjend for stykke som «Caledonia», som ofte er blitt kalla ein uoffisiell skotsk nasjonalsong, og «The Gael», som var hovudtemaet i filmen The Last of the Mohicans frå 1992.
Songane til MacLean er blitt spelt inn av ei rekkje ulike artistar. I tillegg til å verka som ein turnerande songar og låtskrivar, skipa MacLean plateselskapet og studioet Dunkeld Records saman med kona Jennifer i 1983.
Opphav og tidleg karriere
MacLean voks opp på landsbygda i Perthshire, der far hans var gartnar, Mor hans spelte toradar, og far hans spelte fele. På 1970-talet arbeidde MacLean som sjåfør for Doc Watson og Merle Watson då dei turnerte i Europa. Han opprettheldt ein vennskap seinare, og har opptredd ved MerleFest.
I 1976 byrja MacLean å turnera med den skotske folkemusikkgruppa The Tannahill Weavers, som han også spelte med i ei studioinnspeling. Seint på 1970-talet turnerte han med Silly Wizard i seks månader.
I 1978 gav Maclean ut det fyrste albumet sitt, Caledonia, med Alan Roberts. Songen «Caledonia» frå albumet er ofte blitt kalla ein uoffisiell skotsk nasjonalsong.
Dvergørn
Dvergørn (Hieraaetus pennatus) er ein mellomstor haukefugl.
Nervus accessorius
Nervus accessorius (frå latin: «tilleggsnerven»), på norsk òg kalla den ellevte hjernenerven, eller nervus vagus sin hjelpenerve, er ein motorisk hjernenerve som innerverer m. trapezius og m. sternocleidomastoideus. Tidlegare trudde ein at delar av nerva kom frå hjernen, og han blir derfor rekna som ein av dei tolv hjernenervane. Sidan han er den nest nedste hjernenerven som går ut, så har han fått talet som den ellevte hjernenerven.
N. accessorius spring ut frå dei fem til seks øvste halssegmenta av ryggmergen. Sidan nerverøtene går ut mellom dorsal- og ventralhornet frå den grå substansen i ryggmergen så klassifiserer ein det som ei spesiell somatisk motorisk nerve. Han går så opp gjennom foramen magnum i skallen, langs skallebasis og ned gjennom foramen jugulare saman med nervane n. glossopharyngeus, n. vagus og vena sinus sigmoideus. Så følgjer han vena jugularis nedover halsen og går ned til m. sternocleidomastoideus og gir motorisk innervasjon til heile den, og så ned til m. trapezius og innerverer den øvre delen. Den nedste delen blir teke av spinalnervar frå C3-C4.
Ștei
Ștei (ungarsk Vaskohsziklás), frå 1958 til 1996 Dr. Petru Groza, er ein by i Bihor fylke i Romania.
Busetnader
Ștei er ein oraș (mindre bykommune) med den eine busetnadan:
Dougie MacLean
Solokarriere
MacLean skreiv «The Gael» i 1990, ein melodi som blei hovudtema i filmen The Last of the Mohicans frå 1992. Han var også musikalsk leiar for TAG Theatre Company si oppføring av A Scots Quair i 1993, og gav ut bidraga sine på LP-en Sunset Song i 1994. Songar av MacLean's er blitt spelte inn av fleire artistar, som Dolores Keane, Rich Mullins, Ronan Keating, Paolo Nutini, Amy Macdonald, Kathy Mattea, Frankie Miller, Cara Dillon og Mary Black, som laga ein coverversjon av «Turning Away» (1991) for filmen Angel Eyes frå 2001.
MacLean blei skildra i BBC-dokumentarfilmen documentary film The Land: The Songs of Dougie MacLean i 1993. Han har stelt til og opptredd ved Perthshire Amber festival, Birnam & Dunkeld og delteke i fleire opptredenar ved Celtic Connections i Glasgow.
MacLean skipa plateselskapet og lydstudioet Dunkeld Records saman med kona si Jennifer i 1983.
Prisar og utmerkingar
I 2011 blei MacLean utnemnd til Officer of the Most Excellent Order of the British Empire (OBE).
I 2013 blei han tildelt ein BBC Radio 2 Folk Award for Lifetime Achievement for Contribution to Songwriting. Han blei gjeven prisen av den skotske fyrsteministeren Alex Salmond i Glasgow Royal Concert Hall.
The Sprig of Thyme
Sprig of Thyme, The Seeds of Love, Maiden’s Lament, Garners Gay, Let No Man Steal Your Thyme eller Rue er ei tradisjonell britisk og irsk folkevise som nyttar botaniske og andre symbol for å åtvare unge folk om farane med falske kjærastar. Songen vart først dokumentert i 1689 og dei mange variantane har mange forskjellige titlar.
Oversikt
I ein versjon av «Maiden’s Lament», fortel forteljaren om å halde hagen sin ryddig og ikkje la noko stele timianen deira. Ein gong hadde ho ei timianspire (sprig of thyme), men gartnarsonen kom med ei raud rose, ein blå fiol og noko bitter rute. Han stal timianen og let berr ruten vere att og ei kryprot voks der timianen hadde stått. Foreldra hennar vart sinte på ho, men ho ville skjere av rosa og plante eit piletre så alle kan sjå.
I ein versjon av «Let No Man Steal Your Thyme», ønskjer ho at ho var i armane til kjærasten, men bed falske menn om å ikkje gje ho årsak til å klage på graset som ho tråkkar ned, for det vil reise seg att.
Herman von Tangen
Herman von Tangen var ein norsk kjøpmann frå Bergen, stortingsmann 1851 og 1854.
The Sprig of Thyme
Oversikt
I somme versjonar av «Garners Gay», plukker forteljaren opp all ruten og plantar ei eik i staden med hop at ho vil vekse seg sterk.
Andre planter vert òg nemnd i andre versjonar.
Kommentar
Symbolismen i songen er tolka som følgjer :
Ridge Peak
Ridge Peak er eit pyramideforma fjell, 510 moh, med ein rygg som strekkjer seg austover. Det ligg 2,5 nautiske mil (4,6 km) sørvest for Trepassey Bay mellom Cairn Hill og Lizard Hill på Tabarin Peninsula. Området vart først utforska av ei gruppe frå Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901-04. Ridge Peak vart kartlagd og namngjeven av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1946.
Ahtopol Peak
Ahtopol Peak (Vrah Ahtopol) er eit spisst fjell på 510 moh i Vidin Heights på Varna Peninsula på Livingston Island. Fjellet er kalla opp etter byen Ahtopol ved Svartehavet i Bulgaria.
Fjellet ligg 1,28 km søraust for Miziya Peak, 4,2 km nordaust for Leslie Hill og 6,58 km nord for Melnik Peak.
Ola Vigen Hattestad
Ola Vigen Hattestad er ein norsk langrennsløpar frå Ørje som vann VM-gull i både sprint og lag sprint under Ski-VM 2009 i Liberec, og vart olympisk meister i sprint i Vinter-OL 2014 i Sotsji. I tillegg har han VM-sølv i lagsprint frå 2011 og VM-bronse frå sprint-øvinga 2015. Hattestad er norsk meister i langrennsprint tre gongar. Han representerer Ørje Idrettslag
Hattestad var ein av dei fremste sprintlangrennarane i Noreg og i verda frå 2005-sesongen. Han vann sin fyrste verdscupsiger 15. desember 2007 i kinesiske Changchun. Både i 2008 og 2009 sikra han seg pokalen som den beste sprint-langrennaren i verdscupen. Per 1. februar 2015 hadde han vunne 13 individuelle sprintrenn i verdscupen.
Merittar
Ski-VM