cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jordanka Donkova
Aktiv
Donkova makta ikkje å forsvare OL-tittelen på 100 m hekk under sommarleikane 1992 i Barcelona. Ho tok i staden ein bronsemedalje, slått av greske Voula Patoulidou og USA-amerikanske LaVonna Martin. Donkova fekk nok ein bronse på korthekken i friidretts-EM 1994 i Helsingfors.
Pericytt
Pericyttar er seller som finst kring kapillar-blodårer, der dei sit på endotelseller. Til liks med seller i vaskulær glatt muskulatur vert dei kalla muralseller. Pericyttar sender ut lange greiner kring blodårene og har ein dominerande sellekjerne med lite cytoplasma. Dei har evna til å trekkja seg saman.
Vladimir Jasjtsjenko
Vladimir Iljitsj Jasjtsjenko  var ein sovjetisk friidrettsutøvar frå Zaporizjzja. Han deltok i høgdehopp og vart europameister i øvinga i 1978. Jasjtsjenko var den siste verdsrekordhaldaren med dykkstil.
Pericytt
Pericyttar er viktige i opphavet av visse sjukdomar i sentralnervesystemet, som Alzheimer og slag. I pasientar med Alzheimer er det observert nedbryting av pericyttar ved blod-hjernebarrieren. Pericyttar er òg observerte i endra former og reduserte tal hjå diabetespasientar.
Bayt Na`Im
Bayt Na`Im er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Pericytt
Pericyttar regulerer betennelsesreaksjonen ved skade, spelar ei rolle ved danning av nye blodårer og kan regulera blodstrøyminga i blodårene dei sit på.
Vladimir Jasjtsjenko
Aktiv
Jasjtsjenko sette tre verdsrekordar i høgdehopp. Fyrste gongen 18 år gammel under ein landskamp mellom Sovjetunionen og USA den 2. juni 1977 i Richmond i Virginia. Han forbetra då verdsrekorden til 2,33 m, ein centimeter den årsgamle rekorden til USA-amerikanaren Dwight Stones.
Den 12. mars 1978 under innandørs-EM hoppa Jasjtsjenko ny innandørs-verdsrekord med 2,33 m, før han så også gjekk over 2,35 m. Om sommaren, 16. juni i Tblisi, forbetra han utandørsrekorden til 2,34 m. I byrjinga av september vart han europameister ved å vinne høgdefinalen i Praha med ny meisterskapsrekord 2,30 m, framom landsmannen Aleksandr Grigorjev og austtyske Rolf Beilschmidt, begge 2,28 m.
Vinteren 1979 vart Jasjtsjenko operert i hoppkneet sitt, noko som leia til ei rad nye operasjonar som aldri lukkast betre på skaden. Hans tid som aktiv idrettsmann var dermed over i ein alder av 20 år.
Han døydde 40 år gammal av levercirrhose, etter stort inntak av alkohol gjennom mange år.
Santa Cruz Point
Santa Cruz Point, òg Spencer Bluff, er eit kupert nes heilt aust på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis og på sørvestsida av innløpet til English Strait. Bogdan Ridge ligg i vest.
Torreby
Torreby er ein tettstad i Munkedals kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 225 innbyggjarar.
Bitzaron
Bitzaron (hebraisk skrift בִּצָּרוֹן, tyder Borg) er ein moshav i Det sørlege distriktet i Israel og ein del av Be'er Tuvia regionale kommune. Han ligg mellom Gan Yavne og Bnei Ayish. Folketalet i moshaven er kring 1 000,.
Bitzaron vart grunnlagd i 1935 av sovjetiske refusenikar, på landområde som høyrte til JNF, med støtte frå Keren Hayesod. I ei bok om jødiske landsbyar i Palestina, skriv JNF at Bitzaron vart grunnlagd i 1939 av Tel Hai-gruppa, og at folketalet i 1947 var 175.
Namnet er henta frå Sakarja 9:12: «Vend heim til borga, de fangar som har von!I dag forkynner eg: Eg gjev deg dobbelt att.»
Under den arabisk-israelske krigen i 1948 låg Bitzaron ved frontlinja i slaget mot den egyptiske hæren, og vart bomoba av det egyptiske luftforsvaret. Kvinner og barn i landsbyen vart evakuerte til Rishon LeZion og Ness Ziona, medan mennene vart verande att for å kjempe.
Slaget ved Camaret
Slaget ved Camaret vart ein amfibisk landgang ved Camaretbukta den 18. juni 1694 av engelskmennene og nederlendarane i eit forsøk på å erobre den franske hamnebyen Brest og øydelegge delar av den franske flåten stasjonert der, som del av niårskrigen. Dette var einaste gongen Vauban var feltkommandant og han klarte å slå attende åtaket.
Bakgrunn
I slutten av 1694 valde Ludvig XIV å ta kampen til Middelhavet og Spania. Med mål om å støtte Maréchal de Noailles i å erobre Barcelona og tvinge Spania til ein fredsavtale, segla Tourville ut frå Brest den 24. april med 71 linjeskip og skvadronen til Chateaurenault følgde han den 7. mai. Engelskmennene og nederlendarane vart informerte om dette og planla å ta Brest, og tenkte det ville bli enkelt då flåten til Tourville ikkje var der. Dei ønskte å gå i land med ein styrke på 7 000 til 8 000 mann.
Etter sigeren til Tourville i Lagos i 1693, hadde Vilhelm III av England sendt eit tokt for å gjere hemn mot Saint-Malo og planla andre liknande operasjonar mot andre franske hamnebyar. Ludvig XIV fekk derimot nyss i åtaket mot Brest frå spionane sine og gjorde Vauban til kommandant for Brest og dei fire bretonske bispedøma frå Concarneau til Saint-Brieuc.
Opptakt
Vauban starta raskt å organisere forsvaret av byen og kysten kring. Dårleg vêr gjorde at den engelske flåten måtte vente i hamna i ein månad og gav franskmennene nok tid til å førebu ei varm mottaking.
Slaget
Den engelsk-nederlandske flåten (på 36 linjeskip, 12 bombefartøy, 80 transportskip og kring 8 000 soldatar) under Berkeley sette omsider av stad og Vauban fekk meldingar om dette kvelden 17. juni om at flåten var i Mer d'Iroise. Flåten ankra opp halvvegs mellom Bertheaume og le Toulinguet nær Camaretbukta, nær innsiglinga til hamna i Brest. Kontreadmiral markien av Carmarthen nærma seg kysten for å sjekke dei franske stillingane og mogelege landgangsstader. Då han kom attende kunne han rapportere om at forsvaret var formidabelt. Men Berkeley og Talmash mistenkte at han hadde overdrive og valde å gå til åtak morgonen etter.
Det låg ei tjukk tåke over denne delen av Bretagne morgonen den 18. juni, og engelskmennene måtte utsette åtaket. Dette hjelpte franskmennene då eit nytt kavalerikorps nådde fram til Châteaulin. Kl. 1100 letta tåka og Carmarthen rykte fram med åtte skip for å angripe Tour de Camaret og verne 200 langbåtar lasta med soldatar på veg mot stranda ved Trez-Rouz. Tour de Camaret bombarderte dei allierte og to skip vart sett i brann, medan mange andre vart skadde. Samstundes gjekk Tollemache i land på stranda ved Trez-Rouz med 1300 mann, inkludert franske hugenottar, og vart møtt med kraftig eld. Tollemache vart ført attende til skvadronen av ein av dei få langbåtane som framleis var flytande. Det franske mottåtaket dreiv fienden attende til sjøs, og soldatane som var gått i land kunne ikkje dra ut sidan det låge tidvatnet gjorde at langbåtane låg på land. Berre ti av desse båtane klarte å kome seg attende til resten av den engelske flåten.
Etterverknad
Dei engelske tapa var store. 800 soldatar på land vart drepne eller skadde, 400 på linjeskipa og 466 vart tekne til fange, inkludert 16 offiserar. Etter den tid vart landgangsstranda, som var farga raud av blod, kalla Trez Rouz (den raude stranda).
Talmash døydde av skadane han pådrog seg på veg attende til Plymouth. Den engelsk-nederlandske flåten segla opp Den engelske kanalen og bombarderte hamner som Dieppe og Le Havre som hemn. Le Havre vart alvorleg skadd i eit fem dagar langt bombardement, frå 26. til 31. juli 1694. I september gjekk den same flåten til åtak på Dunkerque og Calais, men på grunn av dei sterke festningane her, fekk dei berre mindre skadar.
Chus Pereda
Chus Pereda, fullt namn Jesús María Pereda Ruiz de Temiño, var ein spansk fotballspelar som vart europameister med Spania i 1964. Midtbanespelaren/indreløparen vann den spanske cupfinalen i 1963 og 1968 med FC Barcelona, ein klubb han spelte for i tida 1961-69.
Landslagsspel
Pereda spelte seks landskampar ifor Spania tida mai-oktober 1960, skåra eitt mål. Sidan fekk han åtte kampar i landslagsdrakta over ein toårsperiode frå sist i oktober 1963. Under europameisterskapen 1964 på heimleg grunn i Spania skåra han det fyrste målet både då Spania vann semifinalen 2-1 over Ungarn, og i finalen mot Sovjetunionen som enda med same siffera i spansk favør. Den 27. oktober 1965 snudde Pereda stillinga i VM-kvalifiseringskampen mot Irland frå 0-1 til 3-1 med tre skåringar i løpet av mindre enn 20 speleminuttar, kampen enda 4-1. Ein einsleg landskamp som innbytar i 1968, nøyaktig tre år etter Irland-kampen, vart hans 15. og siste for landslaget. I alt skåra han seks landslagsmål.
Stromness
Stromness er den nest største byen i han skotske øygruppa Orknøyane, med 2 000 innbyggjarar og ligg sørvest på den største øya Mainland. Byen fekk status som burgh i 1620 og har ferjesamband til Scrabster på det skotske fastlandet.
Namnet Stromness kjem frå det norrøne namnet Straumrnes. På 1300-talet omtalar kjelder staden som Strumnay. Namnet Stromness dukkar opp for første gongen i 1544.
Forfattaren George Mackay Brown blei fødd og budde mesteparten av livet i Stromness.
Historie
Orknøyingane si saga fortel at i september 1152 tok jarl Harald Maddadsson tilflukt for fetteren sin Erlend Haraldsson og Svein Asleivsson i festninga Castle Cairston ved Straumnes (Stromness). To år seinare var tilhøvet snudd og Erlend vart drepen.
Stromness hadde gode tider på 1600- og 1700-talet, då byen vart ein stoppestad for handelsskipa på veg frå den nye verda.
Krigane mellom England og Frankrike gjorde at ferdsel i Den engelske kanalen var knytt til stor risiko, og mange skip la om ruta til nord for Skottland og brukte Stromness som stoppestad.
Stromness var eit sentralt punkt for Hudson Bay Company, som i 1670 avgjorde seg for å ha staden som siste stopp på veg til Canada og som første stopp på veg til Europa. Stromness hadde på det tidspunktet berre 13 hus. Dette markerte starten på ein langvarig oppgangsperiode.
Mangereflugeskvett
Mangereflugeskvett (Petroica traversi) er ein sterkt truga sporvefugl i flugeskvettfamilien med leveområde avgrensa til Chathamøyane utanfor austkysten av New Zealand. Han er nært nærskyld stripeflugeskvett ( P. australis). I motsetnad til slektningane på fastlandet, er flygeevna noko redusert. Evolusjon i fråvære av rovdyr gjort han sårbar for introduserte artar som kattar og rotter, og han vart utrydda på hovudøya i Chathamøyane før 1871. Det norske artsnamnet reflekterer at arten overlevde på Little Mangere Island til 1938 før vernetiltak kom i gang. I 2011 var det trudd å eksistere 260 individ av arten, dei fleste på Rangatira-øya.
Skildring
Mangereflugeskvetten er ein liten, sporvestor fugl på ca. 15 cm med kroppsvekt på 22 til 25 gram. Hannfuglar er vanlegvis noko tyngre enn hoer. Fjørdrakta er brunsvart mest over det heile, og han har eit svart nebb og lange, brunsvarte bein med lysare føter. Auga er mørkebrune.
Songen åt hannar er ei enkel strofe av 5 til 7 tonar. Ropet hans er ein einaste høgfrekvent tone.
Mangereflugeskvettar er territoriale slik at hannfuglar patruljerer og forsvarer områda sine. Hoer er kjente for å jage vekk andre hoer. Vanlegvis held para saman frå år til år.
Handball-VM 2003 for kvinner
Verdsmeisterskapen i handball 2003 for kvinner, den 16. i rekka, vart avvikla i tida 2. til 14. desember 2003 i Kroatia. Til saman 24 land deltok i turneringa. Frankrike vann meisterpokalen etter finalesiger 32-29 mot Ungarn. VM-triumfen var den fyrste for det franske kvinnelandslaget.
VM-finalen
Finalen mellom semifinalevinnarane Frankrike og Ungarn fann stad i Dom sportova i Zagreb framfor 9 000 tilskodarar. Ungarn leia gjennom så å seie heile den fyrsteomgangen og ved pause stod det 11-8. Utover i andre omgangen auka ungararane leiinga til 25-18 og etter 55 minuttars spel leia dei framleis med seks mål. Siste fem minuttane av andreomgang fall det ungarske laget derimot heilt saman og Frankrike klarte utlikne til 28-28 på straffekast i ordinær tids siste sekund. I dei rotete ekstraomgangane var Frankrike best og laget sikra seg pokalen med 32 mål mot 29 for Ungarn.
Mangereflugeskvett
Skildring
Habitata deira ligg lågt i krattskog. Dei føretrekker flate område av skogen med lag av nedfall. Det er komplette insektetarar, og finn føda på skogbotnen og på låge greiner. Mangereflugeskvettar beitar insekt blant nedfall av blad på bakken kor dei tar larver, kakerlakkar, kongroer, wetaer og biller. Dei gjer korte flygingar frå grein til grein, men flyg ikkje over lange strekk.
Mangereflugeskvettar vil vanlegvis byrje å hekke når dei er to år. Hekkinga føregår mest vanleg i hòle tre og i rotne stubbar. Hoa byggjer to til tre reir, men berre eit blir fullført. Egglegginga skjer til vanleg i oktober og november. Hoa rugar egga, og kvart kull er typisk berre to egg. Begge foreldra matar ungane.
Handball-VM 2003 for kvinner
VM-finalen
Ti av dei franske verdsmeistrane kom på skåringslista. Mélinda Jacques skåra 5 mål, Stéphanie Cano, Myriam Korfanty, Leila Lejeune, Véronique Rolland, Raphaëlle Tervel, alle saman med 4 mål, Estelle Vogein 3, Nodjialem Myaro 2, Sandrine Delerce og Isabelle Wendling 1. I mål stod Valérie Nicolas ein god kamp og ho vart kåra til meisterskapens beste spelar. Bojana Radulovics var kampens dominerande spelar og stod for heile 13 av dei 29 ungarske nettkjenningane.
Islendingane Stefan Arnaldsson og Gunnar Vidarsson dømde finalekampen. Dei straffa Frankrike med seks 2-minuttsutvisingar og Ungarn med åtte. På begge laga fekk ein spelar raudt kort.
Mangereflugeskvett
Skildring
Forventa levetid er ca. fire år. Eit kjent individ blei meir enn 12 år gamalt.
Arten er enno truga, men det er pågåande restaurering av habitat, og utrydding av introduserte rovdyr blir gjennomført.
Andrew Howe
Andrew Howe er ein italiensk friidrettsutøvar som har tevla internasjonalt på 200 m og i lengdehopp. Han vann EM-gull i lengdehopp i 2006 og VM-sølv i same øvinga i 2007.
Aktiv
Howe er fødd i Los Angeles i USA, flytta med mor si til Italia då han var fem år gammal. Han vart juniorverdsmeister i lengdehopp i Debrecen i 2001. Tre år seinare vart han i Grosseto verdsmeister for juniorar både i lengdehopp og på 200 m. I begge tevlingane stod han for framifrå prestasjonar, høvesvis 8,11 m i lengde og 20,28 sekundar på 200 m. Tida på 200 m gjer at han i 2014 framleis er på andreplass på den italienske statistikken over 200-meterløpar, etter Pietro Mennea med legendariske 19,72 sekundar.
I 2004 deltok Howe i dei olympiske leikane i Aten, der han vart slått ut i forsøksløpa på 200 meter. To år seinare vart han europameister i lengdehopp i Göteborg. I finalen hoppa han 8,20 meter, etter å ha nådd 8,33 meter i kvalifiseringa.
Ved innandørs-EM i 2007 låg Howe på fjerdeplass med 7,93 m etter fjerde omgang i finalen. I sitt femte forsøk hoppa han 8,30 meter. Dermed vann han ein suveren siger med 28 centimeters forsprang til toaren, Louis Tsatoumas frå Hellas.
Under verdsmeisterskapen 2007 i Osaka sette Howe i siste omgang ny italiensk rekord med 8,47 m. Hoppet såg ut til å sikre han gullmedaljen, men i det aller siste hoppet i tevlinga sikra Irving Saladino frå Panama seg sigeren med eit hopp på 8,57 m.
Etter å ha vore skadd i eit par sesongar var han tilbake på friidrettsbana i 2010. Han vart nummer fem i lengdetevlinga i EM 2010, på slutten av sesongen imponerte han då han vann 200 m på 20,30 sekundar i eit stemne i Milano.
Bayt Qatir
Bayt Qatir er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Martin Peak
Martin Peak er ein fjelltopp, 1045 moh, som står 2 nautiske mil (3,7 km) nordaust for Nance Ridge i Thomas Hills nord i Patuxent Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Christopher Martin, ein biolog ved Palmer-stasjonen mellom 1966-67.
Boris Henry
Boris Henry, sidan 2013 Boris Obergföll, er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Völklingen som i eit tiår fram til 2006 var ein av verdas beste spydkastarar. Han vann bronsemedaljen i øvinga under verdsmeisterskapane 1995 og 2003, samt under EM 2002. Sin personlege rekord på 90,44 meter oppnådde han i 1997 ved eit stemne i Linz.
Aktiv
Boris Henry kasta over 80 meter for fyrste gong i 1993-sesongen, med 84,12 m som aller best. I 1995 auka han sitt personbeste til 88,46 m, dei komande fire sesongane oppnådde han ein årsbeste på 88 meter og lengre. Under VM 1995 i Göteborg sikra han seg bronsemedaljen, deretter enda han opp med plasseringar frå 5 til 7 i dei komande internasjonale meisterskapane. Den 9. juli 1997 kasta Henry 90,44 m då han vann GP-stemnet i Linz i Austerrike, hans livs lengste spydkast. Både i EM 2002 og VM 2003 sikra Henry seg bronsemedaljen i spydkast.
Henry var tysk meister åra 1995, 1997, 1998, 2000, 2003 og 2004. Han pådrog seg ein skulderskade under Sommar-OL 2004 og la opp.
Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
Boris Henry gifta seg i 2013 med spydkastaren Christina Obergföll og tok då hennar etternamn.
Bayt Radm
Bayt Radm er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Dunblane
Dunblane (skotsk gælisk Dùn Bhlàthain) er ein by med historisk status som kongeleg burgh i regionen Stirling i Skottland. Han har kring 8000 innbyggjarar.
Byen er eit tidlegare bispesete, og det mest kjende landemerket er Dunblane Cathedral. Dunblane ligg nord for byen Stirling og elva Allan Water renn gjennom byen.
Torsåker
Torsåker er ein svensk tettstad i Hofors kommun i Gävleborgs län i landskapet Gästrikland. I år 2005 hadde tettstaden 873 innbyggjarar.
Tuval
Tuval er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg i Galilea nær Karmiel, og høyrer til Misgav regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 205. I 2000 vart grunnlagd eit fellesnabolag i nærleiken av Tuval. I dag er Tuval både ein kibbutz og ei fellesbusetjing.
Landsbyen vart grunnlagd i 1980 av Speidarar og Habonim Dror-medlemmar frå England og Sør-Afrika. Han er kalla opp etter Tuval i Bibelen, som var eit barn av Kain (1. Mos 4:22).
Skodespelaren Robbie Gringras og kona hans er medlemmar.
Severodvinsk-klassen
Severodvinsk-klassen (prosjekt 885/885M Jasen) er ein russisk fartøyklasse av kjernekraftdrivne ubåtar (atomubåtar) med kryssarmissil. Den fyrste ubåten i klassen, «Severodvinsk» (K 560), høyrer til prosjekt 885. Dei påfølgjande ubåtane er litt endra og høyrer til prosjekt 885M.
«Graney» er eit NATO-kallenamn på klassen. På russisk blir han kalla Проект 885 «Ясень», Projekt 885 Jasen ('Prosjekt 885 ask') eller Prosjekt 885M. Han blir somme tider også kalla Yasen-klassen etter engelsk transkripsjon.
Russland har planar om å bygga rundt 10 slike ubåtar.
Sartorius Point
Sartorius Point er eit isfritt nes i enden av Viskyar Ridge heilt sør på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Neset skil enden av Zheravnabreen i vest og Targovishtebreen i aust. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar.
Namnet kjem frå 'Sartorius Island', namnet som James Weddell nytta om Greenwich Island etter admiral sir George R. Sartorius (1790–1885) i Royal Navy.
Diskografien til The Rolling Stones
Diskografien til The Rolling Stones omfattar både studioalbum, konsertalbum, singlar og samleplater. The Rolling Stones har gjeve ut 22 studioalbum i Storbritannia (24 i USA), åtte konsertalbum og mange samlingar. Totalt har dei seld over 200 millionar plater over heile verda. Det siste albumet deira, A Bigger Bang, kom i 2005. Ni av albuma nådde toppen av albumlista i USA og i Storbritannia. Fem av albuma toppa VG-lista. Dei første albuma til Stones frå 1964 til 1967 vart opphavleg gjeve ut på Decca Records i Storbritannia og London Records i USA, og hadde ofte forskjellig innhald. Det siste studioalbumet deira, A Bigger Bang, kom i 2005.
Studioalbum
Det var vanleg i musikkindustrien før 1967 at britiske plater hadde eit anna innhald då dei kom ut på den amerikanske marknaden. I somme tilfelle hadde dei amerikanske utgåvene forskjellig innhald, men stundom kunne òg tittelen på plata vere forskjellig. Dei første fem Rolling Stones-albuma vart omgjort til åtte LP-ar for den amerikanske marknaden ved at singlar som ikkje kom på albuma i Europa vart tekne med. Etter at The Beatles insisterte på at deira magnum opus, Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band, skulle vere identisk over heile verda, endra denne praksisen seg raskt. Rolling Stones-plata Their Satanic Majesties Request frå 1967 vart den første som vart nett lik på begge sider av Atlanteren og frå den tid vart det slik med alle platene deira.
Childe Hassam
Frederick Childe Hassam var ein USA-amerikansk impresjonist-målar, ein av dei fyrste nord-amerikanske kunstnarane som måla i ein impresjonistisk stil.
Liv og gjerning
Hassam var fødd i den dåverande småbyen Dorchester (seinare ein bydel i Boston) i delstaten Massachusetts. I unge år arbeidde han med tresnitt og etablerte seg som illustratør for tidsskrift som Century Magazine, Harper's Magazine og Scribner's Magazine. I 1878 gjekk han på ein kveldsskule arrangert av Boston Arts Club og Lowell Institute. Der laga han sine fyrste landskapsmåleri i ein naturalistisk stil, med motiv frå Boston og nærområda. Hans fyrste måleriutstilling fann stad i 1882, og han fekk seld sine fyrste bilete.
Sommaren 1883 reiste Hassam på sin fyrste tur til Europa. Han besøkte både Italia, Frankrike, Nederland, Spania og Storbritannia. Særleg let han seg inspirere av William Turner sine akvarellar. I 1884 stilte Hassam i Boston ut 67 akvarellar, laga under og etter Europa-reisa.
I New York såg Hassam i 1886 utstillinga med verk av dei franske impresjonistane. Allereie same året reiste han til Paris. Han vart verande i byen dei neste tre åra, der han studerte ved Académie Julian. År 1887 stilte han ut bilete på Paris-Salongen for fyrste gong. To år seinare fekk han med verk til verdsutstillinga i Paris, og vart prisa med ein bronsemedalje. Same året, 1889, reiste han tilbake til USA og slo seg ned i New York.
Hassam var ein av dei aller fremste av dei nord-amerikanske impresjonistane. I 1897 braut han ut av kunstnarorganisasjonen Society of American Artists. Saman med John Henry Twachtman og Julian Alden Weir skipa han den nye kunstnarforeininga «Ten American Painters», til dagleg kalla «The Ten». Både Hassam sine bymotiv, som Washington Square og Fifth Avenue, og hans landskapsbilete, som Gloucester og andre motiv, var ettertrakta hos publikum.
Gjennom livet la han ut på nye, lengre reiser til Europa og innanlands i USA. I 1916 byrja han å lage ein serie bilete med det USA-amerikanske flagget som motiv. Til grunn for dette prosjektet var hans engasjement for at USA skulle gå inn på alliert side i verdskrigen som rasa i Europa.
Frå 1919 budde Hassam i East Hampton på Long Island i New York, og der døydde han i 1935.
Orientsongarfamilien
Orientsongarar, Cettiidae, er ein nyleg anerkjent biologisk familie av små insektetande «songarar», tidlegare plassert i oppsamlingstaksonet Sylviidae. Han samlar dei typiske busksongarar, Cettia, og slektningane deira.
Medlemmene finst hovudsakleg i Asia og Afrika, med spreiing til Indonesia i søraust og Europa i nordvest. Slekta Cettia har den største utbreiinga i familien, strekkjer seg frå Vest-Europa over Asia til Stillehavsøyane Fiji og Palau. Dei fleste av artane i slekta er standfuglar, men skjelkronestubbstjert er komplett trekkfugl og japansongar og cettisongar er delvis trekkfugl over store delar av utbreiingsområdet sitt. Nokre få artar, slik som lysbeinsongar, er høgdmigrantar.
Artane er små, butte fuglar. Dei fleste har moderat lange til lange stjertar, unntaka er stubbstjertar og tesiaer som har særs korte stjertar. Med nokre unntak som tesiaer, har fuglane i denne familien lite iaugefallande fjørdrakt, ofte med ei linje over auget.
Dei fleste lever i kratt og søkjer ofte føde ved klatring tett vegetasjon.
Innanfor superfamilien Sylvioidea, representerer Cettiidae ei gammal linje. Som gruppe er dei sannsynlegvis nærast Aegithalidae, stjertmeiser.
Artslista
Orientsongarar i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V11.1, 2021, med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Better than Today
«Better than Today» er ein song av den australske songaren Kylie Minogue frå hennar ellevte studioalbum Aphrodite (2010). Songen kom ut 3. desember 2010 som den tredje singelen frå albumet i Storbritannia. Songen vart skriven og produsert av Nerina Pallot og Andy Chatterley.
Informasjon
«Better than Today» fekk stort sett positive kritikkar, og mange likte dansepopstilen. Songen debuterte som nummer 67 på UK Singles Chart, og nådde seinare 32. plass. Plasseringa bygde på digitale sal av albumet, ettersom singelen ikkje vart utgjeven før 3. desember. Listeplasseringa er ei av lågaste Minogue har hatt i Storbritannia. Singelen hadde liknande resultat i andre europeiske land, og nådde 27. plass i Skottland og 63. plass i Frankrike.
Komposisjon
«Better than Today» er ein popsong med element frå rock, funk, soul og country. Han tek i bruk elektrisk og akustisk gitar, synthesizer og trommeprogrammering.
Musikkvideo
Musikkvideoen var regissert av Kylie Minogue sjølv, og vart vist for første gong 19. november 2010. Videoen byrjar med Kylie Minogue som dansar på ei scene omgjeven av ljos, og kvinnelege dansarar med rosa parykkar og gitaristar med hjelmar på. Minogue blir seinare vist omgjeven av raudt ljos, medan mikrofonen sender ut ljosstrålar.
Bayt Rijal
Bayt Rijal er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Meads Peak
Meads Peak er eit fjell, 1165 moh, som står 800 m ved nordvestenden av Hudson Ridge i Neptune Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Edward C. Meads, ein sjåfør ved Ellsworth-basen vinteren 1958.
Anton Rubinstein
Anton Grigorjevitsj Rubinstein (russisk: Антон Григорьевич Рубинштейн) var ein russisk pianist, komponist og dirigent. Han var særleg kjend som pianist, ein av tidenes største virtuosar på instrumentet. Nærpå like beundra som Franz Liszt, den mest berømte pianisten i samtida.
Liv
Rubinstein vart fødd i Vikhvatinets. Han lærte å spele piano frå tidleg alder og spela offentleg fyrste gongen ni år gammal. Familien tok han med til læreår i Paris, og sidan Berlin, der han studerte komposisjon. Deretter flytta han til Wien. Han underviste i Wien ein kort periode, før han returnerte til Russland i 1848 og hadde sitt virke som musikar til svigermora åt tsaren.
Han byrja å turnere som pianist seint i 1850-åra, før han slo seg ned i St. Petersburg. I 1862 grunnla han St. Petersburg-konservatoriet, Russlands fyrste musikkskule. Han jobba som lærar der, og instruerte mellom andre Pjotr Tsjajkovskij. Inn i mellom la han ut på turnear. Mot slutten av livet sitt, arbeidde han ei kort tid som lærar i Dresden.
Rubinstein døydde i Peterhof ved St. Petersburg i 1894, etter ei tids vanskar med hjartet.
Kunst
Rubinsteins verk vart mykje spela i hans levetid. Etter han døydde vart komposisjonane i stor grad ignorert. Ein grunn kunne vere at han var jøde; antisemittismen dominerte samfunnslivet i Tyskland, det musikalske knutepunktet i Europa. Ein annan grunna var at musikken hans fall uteanfor dei rådande musikksmakane i samtida. Korkje ligg den nær de nasjonale stilen til «den mektige lille gruppa» (Balakirev, Cui, Borodin, Musorgskij og Rimskij-Korsakov); han uttala seg jamvel negativt om russisk nasjonalisme. Han var lite påverka av Richard Wagner, ein komponist med verk som vart høgt skatta på slutten av det 19. hundreåret. Rubinsteins musikk vert oftare samanlikna med Frédéric Chopin og Robert Schumanns verk, begge komponistar rekna for noko gammeldagse ved Rubinsteins død. Mot slutten av det 20. hundreåret har Rubinsteins musikk vorte meir spela, og oftare vorte positivt mottatt.
Lamprotornis
Glansstarar lever i ei rekkje habitat frå tett til open skog og i hagar. Dei hekkar i trehòl, enten naturlege hòl eller hòl laga av hakkespettar eller skjeggfuglar, og nokre kan nytte menneskeskapte strukturar til reirplass. Dei fleste artane er standfuglar, unntatt frå sesongmessige eller lokale streif, men akasiestar er ein ekte trekkfugl. Dei fleste artane er sosiale utanfor hekkesesongen.
Lamprotornis-glansstarar er altetande og beitar stort sett på bakken, sjølv om dei òg vil ta frukt frå trea. Nokre held seg på eller nær store pattedyr for å finne insekt.
Artslista
Glansstarar i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Giv'ati
Giv'ati (hebraisk skrift גִּבְעָתִי) er ein moshav sør i Israel. Han ligg nær Ashdod og høyrer til Be'er Tuvia regionale kommune. I 2006 hadde han 781 innbyggjarar.
Giv'ati ligg på landområde som høyrte til den avfolka palestinske landsbyen Bayt Daras.
I've Been Waiting for You av Neil Young
«I've Been Waiting for You» er ein song skriven av Neil Young for debutalbumet hans i 1968. David Bowie spelte inn ei utgåve av songen med David Grohl på gitar, for Heathen i 2002. Han gav seinare songen ut på singel i Canada. Songen er òg spelt av Pixies og gjevne ut som B-side til singelen deira «Velouria».
David Bowie-versjonen
David Bowie spelte inn ein versjon av songen, med Dave Grohl på gitar, for Heathen (2002). Han vart gjeven ut på singel i Canada og nådde 11. plassen på singellista der.
Songen vart framført under Tin Machine-turneen, sungen av Reeves Gabrels. Ein versjon kom ut på videoen Oy Vey, Baby. Han vart spelt igjen på Heathen-turneen og Reality-turneen. Ein lengre versjon (3:16 versus 3:00) kom ut eksklusivt på Heathen SACD.
Produksjon og medkverkande
Mohammed Gammoudi
Mohammed Gammoudi er ein tunisisk tidlegare langdistanseløpar i friidrett som vart olympisk meister på 5000 meter i 1968 og vann to OL-sølv og ein OL-bronse i tida 1964-72.
Aktiv
Friidrettsøvingane under Sommar-OL 1964 i Tokyo tok til med 10 000-meterfinalen den 14. oktober. Favoritten Ron Clarke frå Australia drog det meste av løpet i stort tempo, og berre to løparar heldt fylgje då klokka ringde 400 meter før målstreken. Ut på oppløpssida sprang Gammoudi forbi Clarke, men med ein sterk sluttspurt fauk Billy Mills frå USA forbi og sikra seg ein overraskande gullmedalje framfor Gammoudi. Gammoudi forbetra den personlege rekorden med 47,2 sekundar, Mills nesten like mykje. Gammoudi kvalifiserte seg lett til OL-finalen på 5 000 m, men stilte ikkje til start finaledagen.
Sommaren 1968 viste Gammoudi at han måtte reknast med på langdistansane ved OL i Mexico same hausten. Under eit stemne i Stockholm vart han nummer tre på 5 000 m med ny tunisisk rekord, 13.30,8, sekundet bak vinnaren Lajos Mecser frå Ungarn og verdsrekordhaldar Ron Clarke. I dei olympiske leikane 1968 i oktober tok han i tynnlufta bronsemedaljen på mila, vel seks sekundar bakom dei to andre medaljevinnarane. På 5 000-meteren lukkast han derimot slå den kenyanske 1500-meterspesialisten Kipchoge Keino med to tidels sekund, og vart dermed Tunis fyrste olympiske gullmedaljør.
Jagger/Richards
Jagger/Richards er eit låtskrivarpartnarskap som består av Mick Jagger og Keith Richards, og som har skrive dei fleste songane til The Rolling Stones.
I tillegg til at dei var eit låtskrivarpartnarskap, har dei òg produserte eller medproduserte fleire Rolling Stones-album under psevdonymet The Glimmer Twins.
Manageren deira Andrew Loog Oldham ønskte at dei skulle starte å skrive eigne songar etter at dei hovudsakleg spelte andre sine songar. Den første songen dei skreiv var «As Tears Go By», som dei så gav til Marianne Faithfull. Den første songen dei skreiv som vart gjeven ut som A-side for Rolling Stones var «Tell Me (You’re Coming Back)», frå debutalbumet deira. Songen kom berre ut i USA, der han nådde 24. plass på lista der. Den første sjølvskrivne singelen deira i Storbritannia var «The Last Time» som kom ut i februar 1965.
Sjølv om dei fleste songane tilskriven Jagger/Richards var samarbeid, var nokre av songane som var tilskriven partnarskapet, var somme songar i praksis skrivne aleine, som Jagger med «Sympathy for the Devil» og «Brown Sugar» og Richards med «Happy» og «Before They Make Me Run». Dette er mykje likt partnarskapet Lennon/McCartney, der songane deira òg var skriven i lag eller nærast kvar for seg.
Ofte har Jagger fokusert på teksten, medan Richards har fokusert på musikken, særleg dei første åra, medan dette har jamna seg meir ut dei siste åra.
Bayt Sa`D
Bayt Sa`D er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Valérie Nicolas
Valérie Nicolas er ein fransk tidlegare handballspelar frå Lampaul-Guimiliau som vart verdsmeister med Frankrike i 2003 og vann VM-sølv 1999 og EM-bronse i 2002 og 2006. Målvakta vann òg Meisterligaen 2006 med danske Viborg HK.
Nicolas spelte 1993-95 på Gagny Paris og 1997-2003 på ES Besançon, med sistnemnde vann ho tre franske seriemeisterskap og like mange nasjonale cuptriumfar. I 2003 tok ho steget over til dansk klubbhandball og gjorde teneste i Viborg HK til 2007, medan ho 2007/08-sesongen spelte på Ikast/Bording. Med Viborg vart ho dansk seriemeister 2004 og 2006, vinnar av EHF-cupen i 2004 og Meisterligaen 2006. I tida 2008-12 var ho aktiv i franske Nice.
Nicolas debuterte på Frankrike sitt landslag i 1995 og spelte 245 landskampar opp til 2008. Ho markerte seg fyrste gongen då Frankrike overraska vertslandet Noreg under VM-finalen 1999 på Lillehammer, der Noreg måtte han ekstraomgangar for å vinne pokalen. Tre år seinare tok Nicolas og Frankrike bronse under EM 2002. Året etter spelte Nicolas ei avgjerande rolle då Frankrike snytte Ungarn for VM-gullet. Etter å ha lege under heile finalekampen i Zagreb, makta Frankrike å sikre seg ekstraomgangar, to ekstraomgangar der Nicolas «stengde» målet og Frankrike vann VM-pokalen med 32 mot 29 mål. Nicolas vart då kåra til beste målvakt i meisterskapen, ein pris ho fekk også i VM 2007. Før den tid var ho i 2006 med å vinne si andre bronsemedalje i eit handball-EM. I alt deltok ho i seks verdsmeisterskap, tre europameisterskap og like mange sommarleikar.
Jakob I av Skottland
Han var fødd på Edinburgh Castle, og var son av Robert III av Skottland og Annabella Drummond. I 1402 svalt den eldre broren hans David i hel, eller blei drepen, i fengsel i Falkland. Før far hans døydde i 1406 blei han send til Frankrike av tryggleiksgrunnar.
Mount Moffat
Mount Moffat er eit fjell, 1250 moh, som står 4 nautiske mil (7 km) nordaust for Mount Ege i Neptune Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert J. Moffat, ein elektrikar ved Ellsworth-basen vinteren 1958.
Jakob I av Skottland
Under reisa til Frankrike blei prinsen tatt til fange av engelskmennene, og overlevert til Henrik IV. Den engelske kongen kravde ein løysesum for han. Robert III skal etter det som blir sagt ha døydd av sorg over at sonen var teken. Då Robert døydde blei broren hans Robert Stewart, 1. hertug av Albany regent. Han skunda seg i ikkje i det heile med å betala løysepengane for nevøen sin. Han var likevel rask med å sikra lauslatinga av sonen sin Murdoch, som var tatt til fange under slaget ved Homildon Hill. Jakob blei sitjande i fangenskap i England dei neste atten åra. Henrik IV lét han få rimeleg gode forhold, mellom anna på Windsor Castle og ulike herregardar utanfor London. Guten fekk òg ei utdanning medan han sat i fangenskap. Forskarar meiner at han i den perioden skreiv verket The Kingis Quair, ein allegorisk romanse som blir rekna som eit av dei tidlegaste store verka i skotsk litteratur.
Då onkelen døydde i 1420 blei løysesummen på 40 000 pund endeleg betalt, og i 1424 kunne Jakob endeleg venda heim til Skottland, eit land i kaos. Han hadde med seg ei dronning. Under fangenskapet hadde han falle for Joan Beaufort, ei kusine av Henrik VI, og 2. februar 1423 gifta han seg med henne i London. Paret fekk i løpet av dei neste åra åtte barn, mellom dei den framtidige kong Jakob II, og Margaret Stewart, som gifta seg med den franske dauphinen Ludvig, seinare Ludvig XI av Frankrike.
Den 2. eller 21. mai 1424 blei Jakob formelt krona til konge av Skottland i Scone Abbey. Han tok straks skritt for å retta opp igjen kongeleg autoritet og kontroll. Blant tiltaka hans var avrettinga av fleire medlemmer av Albany-familien. Murdoch, som hadde arva hertugtittelen, blei avretta med to av sønene sine på Castle Hill i Stirling den 24. mai 1425.
Jakob styrte landet med fast hand, og gjennomførte fleire økonomiske og juridiske reformer. Mellom anna sørgde han for at skotsk valuta berre kunne vekslast med annan valuta innanfor landegrensene, av omsyn til utanrikshandelen. Han freista òg å reformera det skotske parlamentet etter modell av det engelske. Utanrikspolitisk var eit av dei største grepa hans å avskaffa den såkalla Auld Alliance, den skotsk-franske alliansen med brodd mot England. Dette skjedde i 1428.
Sjølv om metodane hans var effektive skapte dei òg fiendar for Jakob. Mot slutten av regjeringstida hans førte dette til at det oppstod tvil om kravet hans på trona. Bestefaren hans, Robert II, hadde vore gift to gonger. Det første ekteskapet, med bestemora til Jakob Elizabeth Mure, var vanskeleg, og det var tvil om i kva grad det var gyldig. Det oppstod ein konflikt mellom etterkommarar frå det fyrste ekteskapet som kanskje var uektefødde, og dei frå det andre ekteskapet, som garantert var ektefødde. 21. februar 1437 nådde striden nye høgder då ei gruppe skottar leidde av Robert Graham drap Jakob i Preikebrør-klosteret i Perth. Kongen freista å rømma gjennom kloakken, men kunne ikkje koma seg ut fordi han hadde fått den andre enden murt att for å unngå at ballar frå tennisbanen forsvann der.
Torsång
Torsång er ein svensk tettstad i Borlänge kommun i Dalarnas län i landskapet Dalarna. I 2005 hadde tettstaden 685 innbyggjarar.
Kalibr-missilet
Kalibr-missil (russisk 3M-54 Калибр, NATO-kallenamn SS-N-27 Sizzler) er eit russisk kryssarmissil som kan brukast i mange roller som til dømes frå krigsskip, ubåtar og landbaserte plattformer. Missilet kjem i mange versjonar og har skotvidde frå 50 til 2500 kilometer.
Bayt Shaban
Bayt Shaban er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Hwaseong
Hwaseong (Hwaseong-si) er ein by i provinsen Gyeonggi i Sør-Korea, utanfor Seoul. Han hadde 515 162 innbyggjarar i slutten av 2009, av desse budde 283 877 i sjølve sentrumsbyen. Byen har eit areal på 688 kvadratkilometer.
Leni Kaurin
Leni Larsen Kaurin er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Ålesund som vann EM-sølv med Noreg i 2013. Ho var elles med å vinne tre NM-gull med Asker SK/Stabæk IF og har vorte seriemeister både i Tyskland og i Noreg.
Aktiv
Kaurin spelte på Fortuna Ålesund i 1998 og til sommaren 1999. Ho melde då overgang til topplaget Asker SK og var aktiv i klubben til 2007, bortsett frå 2004-sesongen då ho spelte på Team Strømmen. Hausten 2007 flytta ho til tyske Turbine Potsdam og vart vinnar av Bundesliga i 2009. Våren 2010 spelte ho nokre kampar på FFC Frankfurt før ho avslutta opphaldet i Tyskland med to sesongar i VfL Wolfsburg. Sommaren 2012 vende ho tilbake til Stabæk IF (Asker SK). Ved sesongslutt i 2013 braut ho med klubben, grunna ein konflikt med trenaren.
Åra 2003-13 deltok Kaurin i 95 landskampar for Noreg og skåra fem mål. Ho var innbytar då Noreg tapte EM-finalen 2013 mot Tyskland med 0-1.
Sigritsa Point
Sigritsa Point (Nos Sigritsa) er eit isfritt nes på nordaustkysten av Varna Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis og utgjer nordvestsida av innløpet til Dragon Cove. Området vart vitja av selfangarar på 1800-talet.
Øya er kalla opp etter Teodor Sigritsa, kavhan (ein slags statthaldar) under den bulgarske herskaren Czar Simeon den store (800-900-talet).
David Peebles
David Peebles [Pables] (d. 1579?) var ein skotsk komponist av religiøs musikk.
Liv
Ein kjenner til lite om livet hans, men dei fleste av verka han skreiv stammar frå mellom 1530 og 1576. Peebles var kannik ved det augustinske klosteret St Andrews til den skotske reformasjonen (1559–60). Etter å ha forlate klosteret i samband med reformasjonen verker det som om han gifta seg og fekk to barn. Han døydde ei viss tid før 1592, ettersom testamentet til kona hans frå dette året omtalar henne som ein etterlaten eller "relict" etter Peebles, og nemner to ektefødde søner, Andrew og Thomas.
Verk
Den best kjende komposisjonen hans er Si quis diligit me (med tekst frå Joh. 14:23), ein motett for fire stemmer (SATB). Han blei skriven rundt 1530 og presentert til Jakob V av Skottland, som "being a musitian ... did lyke it verray weill". Francy Heagy la til ei alt-røyst til motetten rundt 1547, og denne er med i dei fleste nyare utgåver.
I 1560-åra, etter reformasjonen, fekk Peebles i opprdag frå James Stewart, jarlen av Moray og den uektefødde sonen til Jakob V, å tonesetja Salmane i fire delar. 105 av desse komposisjonane blei laga for bruk i skotske kyrkjer.
Framsókn
Framsókn (norsk omsetjing: «Framsteg») er eit liberalt og separatistisk politisk parti på Færøyane. Partiet står sterkast i hovudstaden Tórshavn og bygdene rundt.
Partiet vart stifta 9. mars 2011 av Poul Michelsen og Hanna Jensen, som begge braut med Fólkaflokkurin. Michelsen skildra partiet som «eit liberalt nasjonalparti». Skipingsmøtet samla om lag 120 personar, fleire enn landsmøta til dei store partia. Poul Michelsen vart formann i partiorganisasjonen og lagtinggruppa frå byrjinga, medan Hanna Jensen vart nestformann i partiet og innvald i kommunestyret i Eysturkommuna. Mellom andre som kom tidleg med i Framsókn var Sámal Petur í Grund, tidlegare minister og formann i Sjálvstýrisflokkurin; Jákup Sverri Kass, luftfartsdirektør og tidlegare lagtingmedlem for Sjálvstýrisflokkurin; Hans A. Norðfoss, tidlegare nestformann i HUXA; og forretningsmannen Tróndur Djurhuus.
6. april 2011 vart 2 300 veljarfråsegner overlevert til statsminister Kaj Leo Johannesen, og 13. april fekk partiet rett til å stille til neste lagtingval. Ungdomsorganisasjonen til partiet, Framsøkin Ungdómur, vart stifta 12. august 2011. Ved lagtingvalet i oktober 2011 fekk partiet 6,3 % av røystene og to representantar inn på Lagtinget, Poul Michelsen og Janus Rein. Rein melde seg seinare ut av partiet og inn i Fólkaflokkurin.
Ved valet i september 2015 fekk Framsókn på nytt valt inn to medlemmar på Lagtinget, Poul Michelsen og Hanna Jensen. Framsókn danna koalisjonsregjering med Javnaðarflokkurin og Tjóðveldi med Michelsen som utanriks- og næringsminister. I nokre dagar hausten 2015 melde Annika Olsen frå Fólkaflokkurin overgang til Framsókn, men gjekk attende til det gamle partiet sitt.
Hausten 2019 vart Poul Michelsen ramma av hjerneblødning. I mars 2020 heldt Michelsen ein avskilstale i Lagtinget, der han sa frå seg lagtingplassen og leiarskapen i Framsókn. Framsókn valde Michelsen sin varamedlem, som no rykte opp til fast lagtingmedlem, Ruth Vang, til ny partileiar.
Torsby i Uppland
Torsby er ein svensk tettstad i Värmdö kommun i Stockholms län i landskapet Uppland. I 2005 hadde tettstaden 481 innbyggjarar.
Kommunaleiningar i Hellas
Ei kommunaleining (gresk δημοτική ενότητα, dimotikí enótita) er ei administrativ inndeling i Hellas. Etter den administrative reforma i 2010 er landet delt inn i 13 periferiar, som igjen er delt inn i 74 periferieiningar. Innanfor kvar periferieining er talet på kommunar kraftig redusert. Mange av kommunane er delte inn i mindre kommunaleiningar, som svarer til dei tidlegare kommunane.
Sotos Point
Sotos Point er eit isdekt nes søraust i Discovery Bay på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis og på austsida av innløpet til Montecinos Cove.
Sotos Point vart namngjeve av Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1949-50 etter fleire medlemmar på ekspedisjonen som hadde etternamnet Soto.
Mount Murch
Mount Murch er eit lite fjell, 1100 moh, som står 5 nautiske mil (9 km) sør for Mount Suydam i Anderson Hills sentralt i Patuxent Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Paul L. Murch, ein kokk ved Palmer-stasjonen vinteren 1966.
Torsebro
Torsebro er ein tettstad i Kristianstads kommun i Skåne län i Sverige. I 2010 hadde tettstaden 270 innbyggjarar.
Hovedøya kloster
Skiping og utvikling
Klosterbygningane vart reist på Hovedøya, som ligg ved innseilinga til Oslo, under Ekebergåsen. Klosteret vart bygd etter ein modifisert cisterciensk bygningsplan for å ta omsyn til ein slak ås ved staden. Kyrkja er i seg sjølv bygd i ein romansk arkitektur medan resten av klosteret truleg var hovudsakleg gotisk.
I løpet av mellomalderen vart klosteret ein av dei rikaste institusjonane i Noreg, og åtte på det meste 443 eigedomar og blant anna storgardane Bygdøy, Bogstad, Frogner og Ullern, omfram òg eit fiskeri og tømmeropplag. Rikdomen til klostret gjorde det til ein betydeleg maktfaktor i Noreg, og stillinga til abbeden vart òg styrkt av at cisterciensarordenen stod utanfor autoriteten til den stadlege biskopen.
Ein periode i løpet av siste halvdel på 1400-talet nytta birgittinarar frå Munkeliv kloster i Bergen bygningane som mellombels tilhaldsstad, etter at klosteret deira brann i 1455.
Slutten på klostret
Politiske omveltingar under stridigane om den dansk-norske trona førte til slutten for klosteret. Abbeden, den danske meisteren Hans Andersøn, støtta den protestantiske Christian II, kanskje eit forsøk på å skaffa støtte for den kommande reformasjonen. Abbeden kom i konflikt med kommandanten på Akershus festning, Mogens Gyldenstjerne, som ironisk nok hadde støtta den katolske prinsen Frederik I. I 1532 lét han abbeden kasta i fengsel for den politiske innblandinga hans, og den 21. januar vart klosteret plyndra og sett i brann. Klosteret sine leiglendingsbønder vart no leiglendingar under lensherren på Akershus slott. Det vart slutten på 400 år med klosterliv på Hovedøya. Nokre voner om at klosterordenen kunne retta opp igjen det rike klosteret vart knust fire år seinare då reformasjonen vart innført i Danmark-Noreg.
Bygningane til det forlatne klostret vart brukt frå 1540-talet som steinbrot, fyrst for Akershus festning, og seinare for Det kongelege slottet i Oslo. Det vart frå midten av 1800-talet utført ein del restaurering som ikkje alltid var historisk korrekt. I tillegg til klosteret finn ein òg spor frå andre mellomalderbygningar, men dei fleste av dei er i dag skjult under jorda. Ruinane utgjer eit av dei meste komplette klosteranlegga frå mellomalderen i Noreg.
Det vart frå 1840-talet utført ein del restaurering (J.H. Nebelong). Det vart gjort nye undersøkingar og restaurering i 1877 og 1890 (N. Nicolaysen og J. Meyer), og på nytt på 1930-talet (G. Fischer) og for førebels siste gong i 1975 (O.E. Eide).
Klosterkroa
Tett på ruinane ligg Klosterkroa, som i 30 år har vore ein serveringsstad på Hovedøya. Sommaren 2013 heldt Klosterkroa stengt. Hausten 2013 søkte kommunen etter personar til å driva sommarservering i Klosterkroa. Sommaren 2014 opna kommunen drift i Klosterkroa igjen.