cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brittney Reese
Aktiv
Sommaren 2011 forbetra Reese den personlege rekorden til 7,19 m i Eugene, og ho forsvarte VM-tittelen under friidretts-VM i Daegu i august månad. Ho vann ein suveren siger då ho forsvarte innandørs VM-tittelen i Istanbul i 2012 med eit hopp på 7,23 m. I 2012 vart Reese olympisk meister i lengdehopp under Sommar-OL 2012 i London. Vinnarhoppet målte 7,12 m. Sesongen etter tok Reese tredje rake VM-tittel utandørs då ho med 7,01 m viste nigerianske Blessing Okagbare, 6,99 m, til andreplass.
I 2016 hoppa Reese 7,22 m ved innandørs-VM i Portland, hennar tredje VM-triumf innandørs. Om sommaren presterte Reese livsbeste med eit hopp på 7,31 meter. Seks veker seinare hoppa ho 7,15 m i OL-finalen 2016, enda dermed på sølvplass etter landskvinna Tianna Bartoletta. Med eit bestehopp på 7,02 m vart Reese året etter verdsmeister i lengdehopp for fjerde gong.
Reese slutta som aktiv etter ho kneip sølvmedaljen i OL i Tokyo 2021, ho og Ese Brume frå Nigeria hoppa 6,97 m som best, men Reese hadde det beste nestlengste-hoppet.
UEFA-cupfinalen i fotball 1990
UEFA-cupfinalen i fotball 1990 stod mellom dei italienske klubbane Juventus FC og AC Fiorentina og vart avvikla med heime- og bortekamp for kvart av laga. Fyrste oppgjeret, som fann stad 2. mai på Stadio Comunale i Torino framfor 45 000 tilskodarar, var den aller siste kampen på den bana. Returkampen 16. mai vart avvikla på Stadio Partenio i Avellino, då Fiorentina, etter tribune-slagsmål i semifinalekampen mot Werder Bremen, ikkje fekk spele heime i Firenze. 32 000 menneske var likevel til stades på tribunane. Sluttresultatet vart 3-1 til Juventus. Det var andre gongen Juventus vann UEFA-cupen.
Kampane
Alle måla i finalen kom i opningskampen i Torino. Roberto Galia sende heimelaget framom allereie i det 3. minutt, Renato Buso utlikna i det 10. minutt. 14 minutt i andre omgang gav Pierluigi Casiraghi Juventus leiinga på nytt, og 14 minuttar seinare la Luigi De Agostini på til 3-1 til heimelaget.
Returoppgjeret enda mållaust.
Laga
Vinnarlaget til Juventus bestod av Stefano Tacconi (kaptein), Nicolò Napoli, Luigi Di Agostini, Dario Bonetti, Sergio Brio (kaptein), Roberto Galia, Sergej Alejnikov, Giancarlo Marocchi, Rui Barros, Salvatore Schillaci, Pierluigi Casiraghi, Angelo Alessio, Pasquale Bruno, Massimiliano Rosa, Salvatore Avallone.
Fiorentina stilte med Marco Landucci, Antonio Dell'Oglio, Sergio Battistini (kaptein), Giuseppe Volpecina, Alberto De Chiara, Carlos Dunga, Luboš Kubík, Celeste Pin, Renato Buso, Roberto Baggio, Marco Nappi, Alberto Malusci, Mauro Zironelli.
Dommarar
Emilio Soriano Aladrén frå Spania var kampleiar i Torino, i Avellino Aron Schmidhuber frå Vest-Tyskland.
Charlesbreen
Charlesbreen er ein liten, bratt isbre som drenerer sørsida av Borga i Borgmassivet i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og frå flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og kalla opp etter Charles W. Swithinbank, ein glasiolog med NBSAE.
Filmmusikken Harry Potter and the Order of the Phoenix
Harry Potter and the Order of the Phoenix er filmmusikken brukt i filmatiseringa av Harry Potter og Føniksordenen av J.K. Rowling. Filmen kom ut i 2007 og musikken er komponert av Nicholas Hooper.
Verdscupen i skiskyting 1998
Verdscupen i skiskyting 1998 tok til 6. desember 1997 og vart avslutta 15. mars 1998. Turneringa omfatta 20 individuelle tevlingar for begge kjønn. Renna fann stad på Lillehammer i Noreg, Östersund i Sverige, Kontiolahti i Finland, Ruhpolding i Tyskland, Antholz i Italia, Nagano i Japan, Pokljuka i Slovenia og Hochfilzen i Austerrike.
Dei mannlege utøvarane tevla i fem 20 km, ti stk 10-kilometer sprint, tre jaktstartar à 12,5 km. I tillegg vart det arrangert fem stafettar over 4 x 7,5 km og to mannskapstevlingar. Ole Einar Bjørndalen vann turneringa, med få poeng til gode på tyske Ricco Gross. Fjorårsvinnar Sven Fischer kom på tredjeplass.
Arvid Henschien
Arvid Henschien, fødd Arvid Holtan var fylkesrådmann i Buskerud fylkeskommune frå 1980 til 1985. Frå 1969 til 1975 var han økonomikonsulent i Buskerud fylkeskommune, og frå 1976 til 1980 var han økonomisjef.
Alsager
Alsager  er ein by i grevskapet Cheshire i England. Han har kring 12 500 innbyggjarar og ligg nordvest for byen Stoke-on-Trent og aust for jernbanebyen Crewe.
Alsager har eit årleg sommarkarnival.
Qaraounsjøen
Qaraounsjøen (arabisk بحيرة القرعون / Buḥayrat al-Qara‘ūn) er ein kunstig innsjø eller reservoar i den sørlege delen av Beqaadalen i Libanon. Han vart skapt nær landsbyen Qaraoun i 1959 då den 61 meter høge steinfyllte betongdammen vart bygd. Demninga er den største i Libanon og demmer opp Litani, den lengste elva i Libanon. Reservoaret vert nytta innan vasskraft used for hydropower generation (190 MW), drikkevasskjelde og kunstig vatning til eit område på 275 kvadratkilometer.
Den årlege vasstilførselen frå Litani til Qaraounsjøen er 420 millionar kubikkmeter. Denne straumen vert nytta til vassenergi på 600 GWh ved tre vasskraftverk ved Markaba, Awali og Jun med ein total kapasitet på 190 MW. I tørketida vert 30 millionar kubikkmeter vatn omleidd frå Markaba kraftverk til eit vatningsprosjekt i Kassmieh.
Kvart år vitjar kring 20 000 trekkfuglar innsjøen.
Geografi
Den øvre Litani, der den kunstige innsjøen eller reservoaret er skapt med ein damp på kring 800 meter, ligg i det indre området i Beqaadalen, der høgda generelt ligg kring 650-1600 meter over havet, med fjelltoppar opp til 3 090 moh.
Litani drenerer sørenden av Beqaadalen (eit framhald av Jordandalen), kryssar den sørlege utkanten av Libanonfjella og munnar ut i sjøen nord for Tyr, etter ei lengd på 170 km innafor Libanon. Det hydrografiske systemet i Libanon består av 40 store elvar i fem regionar, der Litanivassdraget dekkjr den austlege og sørlege delen. Elva munnar ut i havet i sørvestenden av området. Tilsigsområdet er 2120 kvadratkilometer, som dekkjer 20 % av landet. Den kunstige innsjøen er skapt over den midtre delen av Litani. Litani er den lengste elva i Libanon i den sørlege enden av Beqaadalen.
Området kring reservoaret består av jordbruksland på austsida, der det er åkrar og olivenlundar. Sauer og geiter beitar her òg. I den bratte vestsida av innsjøen finst frukthagar og beitemarker.
Geologi
Den geologiske formasjonen ved damaksen og reservoaret består av kalkstein, mergel og alluvium med delvis karstisk og karstiske kalksteinar oppom reservoarområdet. Mergelen i reservoaret har låg permeabilitet.
Klima
Klimaet i nedslagsområdet til reservoaret er kontinentalt og 90% av nedbøren kjem mellom november og april, med mest nedbør i januar. Snø fell over kring 1500 meter. Årsnedbøren i Beqaadalen er kring 1500 mm i fjellområda til 700 mm i øvre dalen.
Reservoaret
Qaraounreservoaret vart skapt av El Wauroun-demninga over Litani og dekkjer 11,9 kvadratkilometer. Han er den største kunstige innsjøen i Lubanon og ligg sør i den frodige Beqaadalen, med ein total kapasitet på kring 220 millionar kubikkmeter, og effektiv lagring på 160 millionar kubikkmeter. Reservoaret sørgjer for energi som dekkjer 7-10% av energibehovet i Libanon. Mykje av vatnet vert òg nytta til kunstig vatning.
I 1999–2000 vart vasskvaliteten i reservoaret undersøkt frå 16 prøvar i elva og sideelvane. Det vart notert at fleire kloakkanlegg drenerte rett ut i elva. Råkloakk frå byane Baalbek, Houch el Rafqa, Qaa er Rim, Zahle, Chtoura, Qabb Elias, Bar Elias, Joub Jannine og Qaraoun flyt ut i Litani eller sideelvane. Forureininga er merkbar med dei rekordhøge verdiane av BOD5 (79 mg/L) og nitrat (1.7 mg/L) i Litani.
Vegetasjonen nær innsjøen består av skog, frukthagar og kratt. Det er ikkje observert noko vegetasjon under vatn i periodar når vassnivået er lågt.
Området har eit aktivt fugleliv, og kring 20 000 trekkfuglar som rovfugl, storkar, pelikanar og andre fugleartar er sett her. Kvitaugeand, steppehauk, storskrikørn, keisarørn og vipe er somme av fuglane som står på raudelista i området.
El Wauroun-demninga
El Wauroun-demninga vart bygd i misten av Litani og skapte ein kunstig innsjø. Heile betongflata dekkjr 47 000 kvadratmeter og veggen har ein tjukkleik som varierer frå 50 cm ved botnen til 30 cm ved toppen. Overløpet i demninga er konstruerte for å handsame 450 millionar kubikkmeter vatn. Reservoaret har ein lagringskapasitet på 220 millionar kubikkmeter avtn, og vasshøgs ligg på det høgaste 858 meter over havet.
Framtidig utvikling
Vatn frå innsjøen er foreslått å integrerast i eit pumpelagringsprosjekt kalla «Qaraounsjøen-Marj et Taouil: Prosjekt». Planen går ut på å nytte vatn lagra i reservoaret til eit øvre reservoar, med ein 50,6 meter demning og ei maksimal vasshøgd på 1679 meter over havet.
Arkeologi
Det arkeologiske funnet Ain Jaouze ligg oppom Qaraounsjøen ved foten av Jebel Baruk på vestsida av vegen frå Chtaura til Jezzine. Den jesuittiske arkeologen Auguste Bergy samla flint frå denne staden og indikerte at dei minna om dei som var funne i Byblos frå yngre steinalder.
Turistmål
På vestsida av innsjøen er det mange restaurantar og hotel som er populære på seinvåren og sommaren. Det er på denne tida mange båtar på innsjøen. Om vinteren, når vassnivået i innsjøen er høgt, vert båtar nytta til å jakte på fugl, hovudsakleg stork, hegre og lerker.
Rosentanagar
Rosentanagar (Rhodinocichla rosea) er ein fugleart i den for tida monotypiske biologiske slekta Rhodinocichla. Han var tidlegare lista innanfor familien Thraupidae, tanagarar, og vart nyleg sett på som usikkert plassert. Ein molekylærstudie i 2015 plasserer han nærast lappsporvfamilien, Calcariidae. Leveområde finst i Sentral-Amerika og i nordlegaste Sør-Amerika.
Skildring
Rosentanagaren er ca. 20 cm lang og 43–52 gram i kroppsvekt. Hannen er ein iaugefallande fugl med lang, bøygd stripe frå nebbrota, over auget og ned mot nakken, rosa over auget og gradvis kvit bakover. Dei øvre delane av fjørdrakta er mørke, nær svarte, flankane er mørkegrå og undersida er magenta, samt framkanten av vengene. Hoa er generelt lik hannar, men rosa-magentafarga er erstatta av ei djup okerfarge. Nebbet er langt og svakt bøygd, liknande nebbet hos ein spottefugl.
Rosentanagarar lever vanlegvis einskildvis eller parvis. Dei spring snøgt blant låg undervekst eller hoppar nede på bakken, og snur på nedfallslauv med nebbet. Dette er ein skjerr, ganske lite synleg fugl, og vanskeleg å observere, men det svarar godt viss ein speler av lydopptak av songen. Songen er ei fyldig følgje av klåre tonar, somme gonger i duett, to fuglar vekslar i lætet. Kosthaldet er ei blanding av animalsk og vegetabilsk material. Hekkinga finn stad i juli i Mexico og mellom januar og september i Costa Rica.
Populasjonen er estimert til å ligge mellom 20 000 og 50 000 individ og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.
Selitë
Selitë kan vera:
Wong Kar-wai
Wong Kar-wai er ein kinesisk regissør oppvaksen i Hongkong. Han er kjend for sin unike visuelle filmstil, og har regissertfilmar som As Tears Go By (1988), Days of Being Wild (1990), Ashes of Time (1994), Chungking Express (1994), Fallen Angels (1995), Happy Together (1997), 2046 (2004) og The Grandmaster (2013). Wong har vunne ei rekkje prisar i Hongkong og internasjonalt. I 1997 fekk han prisen for beste regissør under Cannes filmfestival for Happy Together.
Wong debuterte i 1988, og vart lagt merke til med den originale Chunking Express (1994), som handlar om to politimenn i Hong Kong og lengselen deira etter kjærleik. Happy Together (1997) skildrar homofil kjærleik hos eksilkinesarar i Argentina.
Awalielva
Awali (arabisk نهر الأولي, Nahr al-Awalī) er ei fleirårig elv som flyt i det sørlege Libanon. I antikken vart ho kalla Asclepius. Elva er 48 km lang og spring ut i Baroukfjellet i ei høgd på 1492 meter over havet, og Nihafjellet. Awali har to sideelvar, Barouk og Aaray. Awali vert òg kalla Bisri i den øvre delen. Ho flyt nedover vestsida av Libanonfjella og ut i Middelhavet. Awali har ei middelvassføring på 10,1625 kubikkmeter i sekundet og drenerer eit område som dekkjer 294 kvadratkilometer.
Heggelia kapell
Heggelia kapell er ei langkyrkje frå 1961 i Målselv kommune i Troms og Finnmark.
Byggverket er i tre og har 150 sitjeplassar. Under kyrkjesalen er ein kjellar som vert brukt til sosiale arrangement, ikkje minst knytt til soldatane på Bardufoss og i Heggelia sitt behov for kristent fellesskap.
Kapellet er teikna av Forsvarets distriktsarkitekt for Nord-Hålogaland ved J. Bjørhovde og O. Flakstad.
Rukkebreen
Rukkebreen er ein isbre som flyt til kysten like aust for Rukkenutane i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen i 1957–62, som gav han namnet Tizire Hyôga. Det norske namnet er ei omsetjing av det japanske.
There's a Place
«There's a Place» er ein song skriven av John Lennon og Paul McCartney og først gjeven ut på debutalbumet til The Beatles, Please Please Me i 1963. Lennon og McCartney syng begge solovokal på songen, og George Harrison syng korvokal. I USA vart songen gjeven ut på Introducing... The Beatles (Vee-Jay Records) og som B-sida til «Twist and Shout».
Opphav
Tittelen var inspirert av Leonard Bernstein og Stephen Sondheim sin «Somewhere» frå West Side Story, som inneheld linja: «There's a place for us». McCartney innrømde at han eigde albumet med musikken frå filmen då han skreiv «There's a Place» og at han var inspirert av denne. Songen vart skriven heime hos McCartney i Forthlin Road og vart spelt på konsertane til bandet i 1963. Songen vart spelt inn 11. februar 1963 i løpet av ti forsøk under den første av tre innspelingsdagar for Please Please Me. Seinare vart det lagt munnspel på innspelinga.
Medverkande
Lydteknikar var Norman Smith
Procol Harum av Procol Harum
Procol Harum er debutalbumet til det engelske rockebandet Procol Harum. Det kom ut i september 1967 på Deram i USa, etter gjennombrotet deira med den særs populære singelen «A Whiter Shade of Pale». Songen er ikkje med på den britiske utgåva av albumet som kom ut i desember 1967 på Regal Zonophone.
Låtskriving
Tekstforfattaren Keith Reid fortalte Songfacts at musikken for «Conquistador» var skriven før teksten. Han la til at dette var uvanleg for Procol Harum på den tida, då nesten alle songane vart tonesette til tekstar som alt var skrivne.»
Utgjeving
Albumet har kome ut på ny fleire gonger, mellom anna Procol Harum...Plus! i 1998 som kom med fleire bonusspo og ei vinylutgåve i mono i 2003 på Classic Records.
Eit konsertopptak av sporet «Conquistador» vart gjeven ut på singel frå albumet Procol Harum Live with the Edmonton Symphony Orchestra i 1972 og nådde 16. plassen på Billboard Hot 100-lista i USA og låg ti veker inne på lista.
Mottaking
I ei seinare melding av albumet skreiv Bruce Eder frå AllMusic: «Ikkje alt her fungerar, men det held seg betre enn det meste av psykedelisk eller progressiv rock.»
Albumet var med på magasinet Classic Rock si liste over «50 album som bygde progrock». Det vart inkludert på lista til Rolling Stone frå 2007 over «40 essensielle album frå 1967».
Vasilij V. Rotsjev
Aktiv
Rotsjev vann to langrenn i verdscupen, begge i 15 km klassisk stil. Fyrste triumfen kom i Kuusamo 30. november 2002, den andre i Otepää den 7. januar 2006. Dessutan vann han to sprintstafettar, den fyrste i Lahti i mars 2004 i spann med Nikolaj Pankratov, den andre i Bern i desember same året, då i par med Ivan Alypov. Under verdsmeisterskapen 2005 i Oberstdorf gjekk han, noko overraskande, inn til VM-gull i sprintøvinga, framom favorittane, Tor Arne Hetland på sølvplass, og den svenske bronsemedaljøren, Thobias Fedriksson. Sjølv gjekk Rotsjev inn til VM-bronse i 4 x 10 km stafett, Noreg og Tyskland stakk av garde med dei andre medaljane.
Under Vinter-OL 2006 i Torino sikra Rotsjev og Alypov seg bronsemedaljen i sprintstafetten. Den 17. desember 2006 vann Russland eit verdscuprenn over 4 x 10 km i franske La Clusaz, med eit lag som bestod av Pankratov, Rotsjev, Aleksandr Legkov og Jevgenij Dementjev. Under Ski-VM 2007 i Sapporo kneip dei same fire utøvarane sølvmedaljen i øvinga, Noregs ankermann Petter Northug vann då ein klar spurtsiger. I den same meisterskapen vann Rotsjev, i par med Nikolaj Morilov, også VM-sølv i parstafetten, etter at Morilov vart slått på målstreken av Italias ankermann Cristian Zorzi.
Etter 2009 deltok Rotsjev lite og inkje i internasjonale tevlingar.
Hyrkansk skog
Fysisk geografi
Området er omtrent 800 km langt og 110 km breitt med eit areal på 50 000 km². Det omfattar kystslettene ved Kaspihavet og nordskråningen til Elburzfjella. I Iran veks skogen i fem provinsar frå aust til vest: Nord-Khorasan, Golestan, Mazandaran, Gilan og Ardabil, og i Aserbajdsjan finst den i Talysjfjella og på slettelandet ved Lənkəran.
Lågtliggende område har eit fuktig subtropisk klima. Vestavind bringar fukt frå Atlanterhavet, Middelhavet og Svartehavet om hausten, vinteren og våren. Sibirhøgtrykket kan blokkera for vestavinden om hausten og vinteren, spesielt i dei austlege områda. Ein anna årsak til at det om hausten er meir regn i vest er nordaustleg vind frå sibirhøgtrykket eller polarfronten. Denne vinden tek opp mykje fukt frå Kaspihavet som fell som orografisk nedbør når desse luftmassane vert tvinga oppover av Elburz. Fukt frå Kaspihavet gjer at tørketida om sommaren vert kort eller fråverande.
Geologisk omfattar området to ulike einingar. Kystslettene tilhøyrer den aral-kaspiske senkinga, og Kaspihavet ligg omtrent 26 meter under overflata til verdshav. I Elburz- og Talysfjella går derimot den hyrkanske skogen opp til meir enn 2000 moh. Fjella er danna i den alpine fjellkjedefoldinga, og det ligg store forkastingar i overgangen mellom dei to sonene. Kaspihavet er ein rest av eit mykje større innlandshav, Paratethys, men vart skilt frå verdshava for omtrent 5,2 millionar år sidan. I istidene har overflata på Kaspihavet stige til 50 moh. slik at det er vorte forbunde med Svartehavet.
Plantesamfunn
Trea i den hyrkanske skogen feller lauvet om vinteren, men i busksjiktet er det mange eviggrøne arter. Eit påfallande trekk er at bartre nesten heilt manglar. Dei elles viktige slektene gran, edelgran og furu veks ikkje i området, og dei einaste bartrea er barlind, einar, ekte sypress og orienttuja.
Det er ei rekkje ulike plantesamfunn i den hyrkanske skogen. Dei viktigaste er:
Artsrikdom
Ein database med opplysningar om floraen ved den sørlege delen av Det kaspiske hav viser at det finst 3234 arter av karplanter, som tilhøyrer 856 slekter og 148 familiar, i eit område som består av dei iranske provinsane Golestan, Mazandaran og Gilan, og dessutan Talysj i Aserbajdsjan. Mange av desse planteartene er rett nok xerofyttar som berre veks i halørken og tørre fjell lengst sør i området, og mengd plantearter i den hyrkanske skogen er difor noko mindre. Omtrent 280 arter er endemiske eller nesten endemiske for det hyrkanske området.
Euxino-hyrkanske artar
Den eurosibirske regionen vert delt i ei rekkje planteprovinsar, og den hyrkanske skogen tilhøyrer den euxino-hyrkanske provinsen. Den omfattar òg dei euxiniske skogane ved svartehavskysten i søraustlege Bulgaria, nordlege Tyrkia og vestlege Kaukasia. Desse to områda har lignande vegetasjon med relikte lauvtre og urter som krev eit fuktig og varmt temperert klima. Artssammensetningen er ganske ulik, og nokon botanikarar deler områda i to skilde provinsar. Felles arter for dei to områda er:
Hyrkanske artar
Typiske hyrkanske buskar og tre omfattar tolv arter som er endemiske for området, og dessutan nokon som har ei utbreiing med tyngdepunkt i området, men som òg finst i til dømes austlege Kaukasus eller Kopet Dag. Lindeslekta (Tilia) har høg diversitet i området med seks arter, derav to endemiske. Dei typisk hyrkanske artene er:
Relikte artar
Dei tempererte lauvskogane i vestlege Eurasia har langt færre arter enn tilsvarande vegetasjon i Aust-Asia og austlege Nord-Amerika. Fossil frå miocen og pliocen viser at Europa tidlegare hadde ein flora som likna meir på dei to andre områda, men mange arter døydde ut rett før eller i istidene i pleistocen. Den hyrkanske skogen er eit refugium der ein finn planter som elles er utdøydd i den vestlege delen av Eurasia. Parrotia, Pterocarya og Zelkova er no typiske for den hyrkanske skogen, men dei var vanlege tre i Europa før dei døydde ut i løpet av pleistocen. Den hyrkanske skogen har likevel berre ein audmjuk rest av det tidlegare mangfaldet. Mange treslag som krev mykje fukt og varme, som Eucommia, Ginkgo og Taxodium, manglar. Døme på relikte arter i den hyrkanske skogen er:
Dyreliv
Kaspitigeren levde i desse skogane, men den er globalt utrydda. Det er enno nokre få leopardar. Andre pattedyr i den hyrkanske skogen er gaupa, jungelkatt, ulv, sjakal, rødrev, brunbjørn, mår, grevling, oter, villsvin, hjort og rådyr. Skogmusa Apodemus hyrcanicus, markmusa Microtus schelkovnikovi og spissmusa Crocidura caspica er endemiske for området. Skogane er ein del av det opphavlege utbreiingsområdet til fasan. Fuglane i skogane er nesten utelukkande arter som òg finst i Europa, som småskrikørn, vepsevåk, spurvehauk, balkanhauk, skogdue, kattugle, grønnspett, svartspett, flaggspett, syriaspett, dvergspett, pirol, kjøtmeis, svartmeis, blåmeis, trekryper, stjertmeis, spettmeis og einarsongar. Ei fugleart med det meste av utbreiinga i tropiske delar av Asia og Afrika er shikrahauk. Det finst òg ei endemisk fugleart, elbursmeis (Poecile hyrcanus), som nyleg er skilt ut frå balkanmeis.
Økonomisk tyding og miljøtruslar
Neste n all skog i lavlandet er borte, og areala vert brukt til busetnad og dyrking av te, grønnsaker, frukt, vindruer og vert ridt. Bøkeskogane i fjella er godt verna og gjev grunnlag for omfattande skogdrift. Her er det òg planta ein del framande bartre. Årsproduksjonen var oppe i 1,4 millionar m³ i 1994, men var i 2010 redusert til 0,7 millionar m³. Omtrent 45 prosent av arealet er for bratt til å kunna huggast med konvensjonelle metodar. Truslar mot skogane er oppdyrking, dambygging, overdriven beiting av husdyr og uforsvarlig skogdrift. Flatehogst i dei nedbørrike og bratte fjellsidene har fleire stadar ført til omfattande erosjon.
Verdsarv
I 2019 vart den hyrkanske skogen i Iran oppført på UNESCO si liste over naturarvsteder.
Four Corners Monument
Four Corners Monument markerer den einaste staden i USA der fire delstatar møter kvarande. Staden ligg på Coloradoplatået, på møtestaden til Arizona, New Mexico, Colorado og Utah.
Filmmusikken Harry Potter and the Half-blood Prince
Harry Potter and the Half-blood Prince er filmmusikken brukt i filmatiseringa av Harry Potter og Halvblodsprinsen av J.K. Rowling.
KHz
Hertz
Kazuo Ishiguro
Kazuo Ishiguro er ein britisk romanforfattar. Ishiguro vart tildelt Nobelprisen i litteratur i 2017 for sine «romanar med stor emosjonell kraft [som] har avdekt avgrunnen under vår illusoriske kjensle av samband med verda.»
Liv og virke
Ishiguro vart fødd i Nagasaki i Japan, som barn av Shizuo, ein oseanograf, og Shizuko, ei heimeverande husmor. Familien flytta til England i 1960 då faren hans fekk ei stilling ved National Institute of Oceanography i Guildford i Surrey. Ishiguro gjekk på Stoughton Primary School i Guildford (1960-1966) og på Woking County Grammar School (1966-1973). Etter eit friår, der han m.a. haika omkring i Nord-Amerika, byrja han å studera filosofi og engelsk på University of Kent. Han avbraut studia i eitt år etter det første året og arbeidde som sosialarbeid i Glasgow. Det var på denne tida at han for alvor tok til å skrive litteratur. Han tok bachelorgraden ved University of Kent i 1978, tok eit nytt friår frå studia og arbeidde som sosialarbeidar i London medan han drøymde om å verta musikar. I 1979 byrja han å studera skrivekunst ved University of East Anglia og tok mastergraden i 1980. Forfattarane Angela Carter og Malcom Bradbury var blant lærarane der. Etter at han vart ferdig med studia, arbeidet han som sosialarbeidar att, men bestemte seg for å verta heltidsforfatter då han var midt i tjueåra.
The New York Times har kalla han «ein av dei mest feira og innverknadsrike britiske samtidsforfattarane i sin generasjon», og han er vorte nominert fire gonger til Bookerprisen. Han vann prisen i 1989 for romanen The Remains of the Day (1989), som òg vart filmatisert i 1993 med Anthony Hopkins og Emma Thompson i hovudrollene. I 2008 rangerte avisa Times han på 32.-plass på si liste over «Dei 50 største britiske forfattarane sidan 1945». I 2010 vart romanen hans Never Let Me Go (2005) filmatisert. Never Let Me Go vart òg kringkasta som fjernsynsserie i Japan i 2016.
Beit Zera
Beit Zera (hebraisk בֵּית זֶרַע, tyder «Huset til såkornet») er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg ved sørbreidda av Genesaretsjøen og høyrer til Emek HaYarden regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 697.
Han var grunnlagd i 1927 av emigrantar frå Austerrike og Tyskland og vart kalla Kfar Nathan. I 1947 hadde han eit folketal på 500.
Under den israelsk-arabiske krigen i 1948 fortsette landsbybuarane med jordbruket sitt, trass i at dei stadig vart bomba av syriske og irakiske soldatar i tillegg til frå den arabiske legionen.
Samfunnet vart grunnlagd i 1921 i Petah Tikva, og flytta til Galilea i september 1927.
Ciarforon
Ciarforon er ein 3 642 meter over havet høg fjelltopp i Graji-Alpane, på grensa mellom provinsane Aostadalen og Torino i Italia. Fjelltoppen, som på avstand er lett å kjenne grunna sin store snøkuppel, høyrer til Gran Paradiso-massivet.
Rundt toppen av Ciarforon breier isbreane Moncorvè (nord), Ciamousseretto (aust), Breuil (sør) og Monciair (vest) seg. Aust for Ciarforon reiser fjelltoppen La Tresenta (3 609 moh) seg, i vest fjelltoppen Becca di Monciair (3 544 moh).
Dei fleste toppturane på Ciarforon byrjar frå fjellhytta Rifugio Vittorio Emanuele (2 750 moh).
I 1871 var italienarane F. Vallino og A. Blanchetti dei fyrste menneska på toppen av Ciarforon.
International Campaign to Abolish Nuclear Weapons
ICAN vart skipa i 2007 og har meir enn 270 partnerorganisasjonar i 60 land. Hovudkontoret ligg i Genève i Sveits.
I 2017 vann kampanjen Nobels fredspris for «sitt arbeid med å påpeke de katastrofale humanitære konsekvensene av enhver bruk av atomvåpen og for sin banebrytende innsats for å få til et traktatfestet forbud mot slike våpen».
Songen We're an American Band
«We're an American Band» er ein song av Grand Funk Railroad frå albumet med same namn. Det vart den første singelen deira som nådde toppen av den amerikanske singellista den 29. september 1973, på 25-årsdagen til Mark Farner. Songen var skriven av Don Brewer og produsert av Todd Rundgren. Songen vart sungen av Brewer, og ikkje Farner, som vanlegvis song på Grand Funk-songane.
Songen låg på 99. plassen på lista til VH1 over dei 100 beste hardrocksongane gjennom tidene.
Tallerken
Tallerken eller tallerk er ei rund og flat plate med opphøgde kantar til å eta av eller servera mat på. Ein liten tallerken kan ein kalla asjett.
Songen We're an American Band
Opphav
I følgje rockejournalisten Dave Marsh i boka hans The Heart of Rock and Soul, turnerte Grand Funk med den britiske gruppa Humble Pie tidleg i 1973. Etter ein konsert sat dei to gruppene og drakk i ein bar då dei byrja å diskutere kva som var best av britisk og amerikansk rock. Don Brewer reiste seg opp og skrytte av amerikanske rockeheltar som Jerry Lee Lewis, Fats Domino, Little Richard og Elvis Presley, og ropte ut, «We're an American band!». Dette skal ha vore inspirasjonen til å skrive songen dagen etter. Det vart òg laga ein musikkvideo til songen der dei spelar songen, og driv med aktivitetar som basketball, sykling og vassport.
Tallerken
Tallerkenar kan vera av keramikk og steintøy som porselen og fajanse, men òg av metall, tre, lauvblad og plast.
Songen We're an American Band
Opphav
Den originale singelen vart gjeven ut på ein gulfarga, gjennomsiktig vinyl.
Tallerken
Ordsoge
Orda «tallerk» og «tallerken» kjem frå lågtysk tallorken, eit diminutiv av tallor. Dette igjen er til slutt avleidd frå romanske ord for 'skjerefjøl' eller 'spikkefjøl'.
Asjett er avleidd frå fransk assiette, som viser til det å setja gjester ved eit bord eller til ein matrett. Nokre stadar i Noreg (særleg på Vestlandet) nyttar ein òg «fat» i staden for «asjett» eller etetallerken som ein del av daglegtalen. Andre stadar blir ordet «fat» berre brukt om ein større tallerken for utdeling av mat til mindre einingar som ein et maten frå.
Utforming
Tallerkenar kan vera runde, firkanta eller mangekanta.
Den djupe tallerkenen er meir skålliknande enn den fatliknande flate tallerkenen. Den djupe tallerkenen blir særleg nytta til flytande føde som suppe og graut, medan fast føde blir ete av flate tallerkenar. Såleis vil det ofte følgja ei skei med til den djupe tallerkenen, medan den flate tallerkenen gjerne blir dekka på saman med kniv og gaffel.
Tallerkenar har som regel ei stor flate der maten ligg og kantar rundt. Ein del tallerkenar kan ha større kantar, med matdelen som eit mindre søkk. Nokre tallerkenar kan vera oppdelte i fleire slike søkk, slik at ein til dømes kan ha fleire ulike rettar som ikkje rører kvarandre i dei.
Ein tallerken kan vera udekorert, til dømes i kvit porselen, med dekor på matflata eller kanten, eller over det heile. Dekorerte tallerkenar som er laga mest for utstilling blir kalla platter.
Historie
Bruken av flate tallerkenar til kvart måltid er ei nokså moderne oppfinning. I antikken brukte ein som regel meir skålforma kar av leire eller dyrebare materiale. I mellomalderen brukte ein i mange europeiske land anten brød eller tilhøvla treplater som underlag for mat. Treplata var gjrne så stor at minst to personar kunne skjera opp maten sin på henne. Seinare blei platene delte i mindre delar, og med avsaga hjørne oppstod den mangekanta talerkenforma som etterkvart blei gjort rund.
Ein har også brukt meir eksklusive materiale som sølv og gull til tallerkenar. På 1800-talet bestilte Napoleon III eit servise med tallerkenar i det då særs eksklusive materialet aluminium. Då aluminium blei billigare enn kopar på 1890-talet blei aluminiumtallerkenar eit alternativ til blekktallerkenane.
Porselen har også vore eit stadig viktigare materiale for tallerkenear. Tidleg på 1600-talet byrja ein importera større mengder porselenstallerkenar og anna servis frå Kina til Europa i början av 1600-talet, og ganske snart blei dei også kopierte i fajanse. Det tok likevel lang tid før slike tallerkenar blei så billige at dei kunne vera til vanleg bruk. På andre halvdelen av 1800-talet byrja likevel det billigare flintgodset å gjera porselenstalerkenar tilgjengelege for dei fleste. Gjennom funksjonalismen i 1930-åra og seinare er tallerkenar blitt standardiserte for å passa i skap og oppvaskmaskinar. Dei keramiske materiala og dekoren er også blitt utbetra for å tola kraftigare slitasje.
På 1900-talet byrja ein også å laga tallerkenar i ulike plastmateriale, og eingongstallerkenar i vokspapir. På 2000-talet er det også blitt vanleg å selja nedbrytbare eingongstallekenar laga av blad eller bambus. Blad frå til dømes banan har tradisjonelt vore eteunderlag ein rekkje stader.
Krimkrigen
Krimkrigen var ein krig utkjempa frå 1853 til 1856 mellom Russland på den eine sida og eit forbund mellom Frankrike, Storbritannia, Sardinia-Piemonte og Det osmanske riket på den andre. Krigen har namn etter Krimhalvøya, der dei fleste slaga stod, men det blei også kjempa vest i Tyrkia, i Austersjøen, Kvitehavet og i det russiske fjerne Austen.
Sad Angel
«Sad Angel» er ein song av Fleetwood Mac, skriven av gitaristen og vokalisten Lindsey Buckingham. Songen vart gjeven ut i 2013 på EPen Extended Play. Det var den einaste singelen frå EPen og nådde 125. plassen på singellista i Storbritannia.
Krimkrigen
Opptakt
Bakgrunnen til krigen var europeisk maktkamp i Midtausten. Russland ønskte å auka innverknaden sin på Balkanhalvøya og sikra seg passasje frå Svartehavet til Middelhavet gjennom sundet ved Dardanellane. Ei anna årsak var religiøs strid; tsar Nikolaj I følte seg audmjuka over at osmanarane hadde forbigått den ortodokse kyrkja og gjeve den katolske kyrkja tilgang til heilage stader i Palestina. Russland gjorde krav på retten til å verna ortodokse kristne i det osmanske riket, og dette blei ein meir direkte krigsårsak. Osmanarane stod imot dei russiske krava med støtte frå Storbritannia. Ein kan også sjå krigen i samband med «det store spelet» der britane og russarane kiva om innverknad i Sentral-Asia.
Mount Hart
Mount Hart er eit fjell over 3 000 moh, som ligg 2 nautiske mil nordvest for Mount Chider i Admiralty Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Vemon D. Hart, som var øvstkommanderande på U.S. Navy-skvadron VX-6 vinteren ved McMurdo-basen, 1968.
Frolovo
Frolovo (russisk Фролово) er ein by i Volgograd oblast i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Artsjeda, i nedslagsfeltet til Don, rundt 130 km nordvest for Volgograd.
Krimkrigen
Krigens gang
Krigen braut ut etter at russarane rykte inn i Donau-fyrstedøma Moldavia og Vallakia på grensa mellom Russland og Det osmanske riket i juli 1853. I september blei den britiske marinen send til Konstantinopel (Istanbul). 4. oktober erklærte osmanarane krig mot Russland og byrja ein offensiv i Donau-fyrstedøma. Seinare same året øydela den russiske svartehavsflåten store delar av den tyrkiske flåten ved Sinop.
3. januar 1854 sigla franske og britiske marineskip inn i Svartehavet for å verna osmansk transport. 28. mars erklærte dei to landa krig mot Russland. I juli måtte dei russiske styrkane trekka seg ut av Donau-fyrstedøma, som så blei okkupert av Austerike. I september gjekk dei allierte i land på den russiske Krimhalvøya. Hovudslaga i krigen blei utkjempa rundt den russiske flåtebasen ved Sevastopol, der den russiske svartehavsflåten høyrde heime. Byen var omlægra frå september 1854 til september 1855. Viktige slag dette året fann stad ved Alma og Balaklava i september og ved Inkerman i november. I Austersjøen blei festningen Sveaborg bomba.
Kongedømet Sardinia sende 10 000 soldatar etter å ha gått med i krigen 26. januar 1855. I september tok franske stykar Malakhov, eit viktig forsvarspunkt for russarane. 11. september evakuerte russarane Sevastopol etter å ha øydelagd festningsverka og skipa der.
Etterspel
Krigen slutta etter det russiske nederlaget ved Sevastopol den 11. september 1855, under trugsmål om at også Austerrike ville kjempa mot Russland. Ein førebels fredsavtale blei inngått 1. februar 1856. Tsar Aleksander II, som hadde overteke styret då faren Nikolaj I døydde 2. mars, underskreiv fredsavtalen ved Paris-kongressen den 30. mars 1856. Russland mista fleire territorium og Donau og Svartehavet blei opna for internasjonal skipsfart. Det osmanske riket fekk tilbake nominelt herredøme over Donau-fyrstedøma og Åland blei demilitarisert.
Verknader
Krimkrigen var eit ledd i utviklinga av moderne krigføring, gjennom taktisk bruk av jernbane og telegraf, sjukepleie, gjennom arbeidet til Florence Nightingale og Mary Seacole og nyhendereportasje gjennom krigskorrespondentar som William Russell og fotografar som Roger Fenton. Sivile langt unna kunne følgja nesten direkte med på krigshandlingane og tilstanden til soldatane. I Storbritannia fall regjeringa Aberdeen gjennom eit mistillitsforslag i 1855 etter at statsministeren ikkje ville gå med på ein plan om å halda fram med krigen.
MHz
Hertz
Krimkrigen
Verknader
Leiinga på begge sider var særs dårleg, og sjukdom var ein av dei større dødsårsakene under krigen. Blant dei best kjende hendingane frå Krimkrigen er det fåfengde åtaket til den lette brigaden frå den britiske hæren, som blei vidkjend mellom anna gjennom Alfred Tennyson sitt dikt «The Charge of the Light Brigade».
Finlandshette fekk namnet «balaklava» som følgje av Krimkrigen etter å ha blitt strikka og send til britiske soldatar der.
Frolovo
Frolovo vart grunnlagd i 1859 som ein busetnad i samband med bygginga av jernbanen Grjazi–Povorino–Tsaritsyn. Han fekk bystatus i 1936.
Forholdet mellom Armenia og Aserbajdsjan i Eurovision Song Contest
Forholdet mellom Armenia og Aserbajdsjan i Eurovision Song Contest har vore fiendtleg innstilt i både Armenia, som debuterte i 2006, og Aserbajdsjan, som debuterte i 2008, grunna den pågåande konflikten om området Nagorno-Karabakh som har vore under armensk militærkontroll sidan 1993. I 2009 fekk landa mykje mediemerksemd grunna ei rekkje røystekontroversar som fann stad gjennom semifinalen og finalen. Mellom anna har dei to landa gjeve ti poeng til kvarandre i den fyrste semifinalen i 2009.
2006
Då Armenia sendte det fyrste bidraget til Eurovision Song Contest 2006 i Aten, klaga aserbajdsjanske massemedia at den offisielle nettstaden til Eurovision Song Contest, eurovision.tv, viste fødestaden til den armenske representanten, André, var oppgjeve som Nagorno-Karabakh, til tross for at Nagorno-Karabakh òg vart rekna som ein del av Aserbajdsjan på den tida André vart fødd. Resultatet vart at fødestaden vart fjerna frå sida.
Brad Paisley
Brad Douglas Paisley er ein USA-amerikansk countrysongar og låtskrivar. Han byrja med debutalbumet sitt Who Needs Pictures i 1999, han har gjeve ut elleve studioalbum og eit album med julemusikk på Arista Nashville, som alle har selt til minst gullplate eller meir i USA. Han har hatt 32 topp 10-singlar på den amerikanske Billboard Country Airplay-lista, der 19 av dei har nådd toppen av lista. han sette ny rekord i 2009 for flest singlar på rad som nådde toppen av denne lista, ti i alt.
Forholdet mellom Armenia og Aserbajdsjan i Eurovision Song Contest
2009
Under den fyrste semifinalen i 2009 vart det vist postkort med bilete frå Armenia. Eit av bileta var av We Are Our Mountains, ein statue som står plassert i Stepanakert, hovudstaden i Republikken Nagorno-Karabakh. Sidan republikken er rekna som ein del av Aserbajdsjan, sendte Aserbajdsjan ein offisiell klage og fekk videoklippet redigert bort før finalen. Under røystgjevinga heldt den armenske røystopplesaren, Sirusho, opp ei utklippstavle som ho las røystene frå. På den sida av tavla som viste mot fjernsynsskjermen var det eit bilete av monumentet, og i bakgrunnen var det ein skjerm som viste hovudtorget i den armenske hovudstaden Jerevan, der ein òg kunne sjå monumentet. På postkorta til Aserbajdsjan var det mellom anna bilete av monumenta Maqbaratoshoara og Segonbad som står plassert i regionen Aserbajdsjan i Iran. Armenske medie klaga over at Eurovision Song Contest fjerna bilete av We Are Our Mountains etter at Aserbajdsjan protesterte, medan Aserbajdsjan fekk bruke bilete av monument i Iran. Trass i kontroversen røysta 1 065 armenarar på det aserbajdsjanske bidraget og Aserbajdsjan fekk eitt poeng av Armenia. 43 aserbajdsjanarar røysta på det armenske bidraget, som ikkje fekk nokon poeng av Aserbajdsjan.
Brad Paisley
Paisley har seld over 11 millionar album og vunne tre Grammyprisar, 14 Academy of Country Music Awards, 14 Country Music Association Awards, og to American Music Awards. Han har òg blitt medlem av Grand Ole Opry.
Forholdet mellom Armenia og Aserbajdsjan i Eurovision Song Contest
2009
Det var òg påstandar om at den aserbajdsjanske kringkastaren, İctimai Televiziya və Radio Yayımları Şirkəti (İTV), hadde mislukkast i å vise eitt bilete av den armenske representanten under finalen i 2009, men viste ein annan representant i staden for, og at ingen av tala hadde vore vist for publikum så dei ikkje kunne røyste på det armenske bidraget. Den aserbajdsjanske kringkastaren nekta desse påstandane og presenterte ein video av det armenske bidraget saman med tala ein treng for å røyste. Den europeiske kringkastingsunionen (EBU) gav İTV ei bot på 2 700 euro fordi dei fjerna tala frå fjernsynsskjermen og gjorde skjermen uskarp då Armenia synte fram bidraget sitt. Aserbadjanske borgarar som røysta på Armenia vart òg avhøyrt av politiet. EBU har truga med å stengje landet ute frå tevlinga i tre år om dei bryt fleire av reglane i Eurovision Song Contest.
Harvey Summit
Harvey Summit er eit fjell på 2644 moh ved toppen av McDermottbreen i Royal Society Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart kalla opp etter John W. Harvey ved National Solar Observatory som i lag med Thomas L. Duvall jr, og Martin Pomerantz, forska på helioseismologi ved Sørpolen nokre år frå 1980 og utover.
Forholdet mellom Armenia og Aserbajdsjan i Eurovision Song Contest
2009
Den aserbajdsjanske ministeren for ungdom og sport, Azad Rahimov, nekta for at nokon hadde vorte kalla inn til avhøyr. Han skulda mellom anna Radio Free Europe/Radio Liberty (RFE/RL) for å «lage ein skandale».
Referansegruppa av Den europeiske kringkastingsunionen, som organiserer Eurovision Song Contest, granska saka på eit møte i Oslo 11. september 2009. 17. september same året erkjente EBU at nokon aserbajdsjanarar som hadde røysta på Armenia, hadde vorte kalla inn til avhøyr. EBU hadde ikkje moglegheit til å straffe telefonselskap, men endra reglane slik at dei kan gjere kringkastaren ansvarleg om informasjon som kan nyttast til å identifisere røystarane, vert offentleggjort. Å stengje ute ein kringkastar vil effektivt stoppe eit land frå å kunne delta.
2010
21. november 2010, vann Vladimir Arzumanyan frå Nagorno-Karabakh Junior Eurovision Song Contest for Armenia. Ifylgje armenske nyhenderapportar stansa aserbajdsjanske medium sendinga då det viste seg at Armenia hadde vunne. Tahir Mammadov, den dåverande representanten for İTV, sa at fordi Aserbajdsjan ikkje deltok i tevlinga, trong dei ikkje å kringkaste arrangementet.
2012
Ei gruppe armenske popsongarar lanserte ein kampanje for å boikotte Eurovision Song Contest 2012 som vart halden i Baku i Aserbajdsjan, etter at ein 20 år gamal armensk soldat vart skoten og drepen på grensa mellom dei to landa. Armenia gav ein aserbajdsjansk skarpskyttar skulda for drapet, men det armenske forsvarsdepartementet innrømma seinare at soldaten vart drepen av ein armensk soldat. Leiaren for den armenske delegasjonen i Eurovision Song Contest sa òg at landet ikkje hadde motteke nokon tryggingsmessige garantiar for sine medlemmar. Armenia meldte seg på tevlinga og vart tildelt ein plass i den andre semifinalen. 7. mars 2012 trekte dei seg frå tevlinga.
Carnforth
Carnforth  er ein by i City of Lancaster i grevskapet Lancashire i England. Han har kring 5500 innbyggjarar og ligg i nordaustenden av Morecambe Bay ved elva Keer.
The Leaky Cauldron
The Leaky Cauldron er ei Harry Potter-fanside skipa i 2000. Nettstaden inneheld mellom anna nyheiter, bilete- og filmgalleri, chatte- og diskusjonsforum. I 2005 starta The Leaky Cauldron også ein offisiell podcast kalla PotterCast.
Born Under a Bad Sign
«Born Under a Bad Sign» er ein song skriven av Booker T. Jones (musikk) og William Bell (tekst) opphavleg spelt inn av Albert King som tittelsporet for albumet hans Born Under a Bad Sign i 1967. Det er spelt inn mange coverversjonar av songen, mellom anna av bluesbandet Paul Butterfield Blues Band, den britiske rockegruppa Cream, Paul Rodgers og gitaristen Jimi Hendrix.
Stil og påverknad
Stilen på «Born Under a Bad Sign» er eit varemerke hos Albert King seint i 1960-åra. Sologitaren er lys, nasal og skarp, delvis fordi Albert King valde ein spesialbygd Gibson-gitar med signalfangar på halsen.
Dei mange coverversjonane syner at Albert King ikkje berre var viktig som bluesgitarist, men òg som rockegitarist. Jimi Hendrix si utgåve av songen er i røynda ein lang gitarsolo som utforskar dei unike fraseringa til King.
Barton-upon-Humber
Barton-upon-Humber eller berre Barton er ein liten by i grevskapet Lincolnshire i England. Han har kring 9500 innbyggjarar og ligg på sørsida av Humberestuaret i eine enden av Humber Bridge. Han ligg 74 km aust for Leeds, 10 km sørvest for Hull og 50 km nordaust for Lincoln. Byen var tidlegare eit viktig senter for produksjon av syklar og Hopper's Cycles vart oppretta i byen i 1880 i Hopperbygningen. Av andre nærliggande byar finn ein Scunthorpe i sørvest og Grimsby i søraust.
Walk Like a Man av Grand Funk Railroad
«Walk Like a Man» er ein song skriven av Don Brewer og Mark Farner og framført av Grand Funk for albumet We're an American Band frå 1973. Songen vart gjeven ut på singel og nådde 16. plassen på den kanadiske singellista og 19. plassen på Billboard Hot 100 i 1974.
Song vart produsert av Todd Rundgren.
Nervegift
Nervegift er gift som angrip hjernen og andre delar av nervesystemet i kroppen. Nervegift produsert av levande organismar vert kalla neurotoksin. Gifta kan verka gjennom å påverka aksjonspotensialet til nervecellene eller gjennom å verka på signaloverføringa i synapsene. Nervegifter kan ha døyeleg verknad fordi hjernen og nervane vert direkte skadde av gifta, eller fordi nervane vert mellombels bedøvde, slik at viktige kroppsfunksjonar som hjarte og anding stoppar.
Krundalen
Krundalen er eit dalføre og ei grend i Jostedalen i Luster kommune i Sogn i Vestland fylke. Han er ein sidedal til Jostedalen og strekkjer seg om lag 10 km vestover frå bygdesenteret Gjerde i Jostedalen til Bergsetbreen. Busetnaden ligg langs den ca. 5 km lange fylkesvegen frå Gjerde til Bergset. Etter Bergset skifter Krundalen namn til Bergsetdalen.
Koeffisient
Ein koeffisient er eit tal, ein konstant eller ein funksjon som står som faktor i eit matematisk uttrykk. Ofte er dette uttrykket eit potensuttrykk av ein eller fleire variable.
Døme: der dei første tre ledda har høvesvis koeffisientane 7, −3 og 1.5 (i det tredje leddet er variabelen gøymd eller har potens lik null).
Ofte er koeffisientane tal som i dette dømet, men dei kan òg vere parameterar i problemet, som a, b og c i der det er forstått at desse ikkje vert rekna som variable.
Eit polynom med ein variabel x kan skrivast som for somme heiltal k, der ak, ... a1, a0 er koeffisientar.
I fysikken
Koeffisientar vert mykje nytta i fysikken. Om ein storleik A under visse vilkår er proporsjonal med ein annan storleik B, kan dette uttrykkjast ved å skrive A = k·B. Dersom A og B har ulike dimensjonar, blir k ein storleik med dimensjon ulikt frå 1, dvs ein namngjeven storleik, og k blir då kalla ein koeffisient eller ein modul. Viss A og B har same dimensjon, blir k ein ren talstorleik (med dimensjon 1), og blir då kalla ein faktor. Døme er lengdeutvidingskoeffisient, elastisitetsmodul og friksjonsfaktor.
Becca di Gay
Becca di Gay er ein 3 621 meter over havet høg fjelltopp i Graji-Alpane, på grensa mellom provinsane Aostadalen og Torino i Italia. Fjelltoppen høyrer til Gran Paradiso-massivet.
Fem italienske klatrarar kleiv til topps på Becca di Gay den 14. juni 1875, og vart dermed dei fyrste menneska som frå fjelltoppen såg utover den kringliggjande fjellverda, mellom andre Roccia Viva straks austanom.