cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kringkastingsselskapet
Om selskapet
Utover i 1920-åra etablerte Kringkastingsselskapet kontor i andre norske byar. Selskapet fekk konsesjonar for sending i Hamar, Fredrikstad, Rjukan, Porsgrunn og Notodden allereie i 1926, utvida til Ålesund 1927, vidare til Stavanger, Trondheim og Kristiansand (under Julius Hougen og Olaf Benneche) i 1930, og dessutan Bodø i 1931.
I 1933 nasjonaliserte og monopoliserte den norske staten all radiokringkasting i landet, og Kringkastingsselskapet vart innlemma i den nye, statlege allmennkringkasteren Norsk rikskringkasting. Lokalane i Stortinggata 24–26 var i bruk fram til etter andre verdskrig, då NRK flytta til nye lokale på Marienlyst i Oslo.
Fylkesveg 167 i Vest-Agder
Fylkesveg 167 i Vest-Agder går mellom Tofteland bru og Torvmoen i Søgne kommune. Vegen er 2,7 km lang.
Feilernæring
Feilernæring er det å få i seg for lite eller for mykje av visse næringsstoff, til dømes vitamin eller jarn. Risikoen for feilernæring aukar når meir enn 10 % av energien kjem frå raffinert sukker. Slik feilernæring kan føra til at det blir for lite jarn eller andre mineral og vitamin i kosthaldet.
Ifølgje Verdsorganisasjonen for helse er svolt og feilernæring dei største einskildståande truslane mot helsa til folkesetnaden i verda, og feilernæring er den største einskildståande faktoren ved barnedøydelegheit.
Ryuji Michiki
Ryuji Michiki er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Al Amarat
Al ‘Āmrāt (arabisk العامرات) eller Al Amarat er ein by i Muscat nordaust i Oman.
Stenhouse Peak
Stenhouse Peak er eit fjell, 525 moh, som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) vest for Maiviken i Cumberland Bay, på nordkysten av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart av Admiralitetet frå 1929.
Wichelsee
Wichelsee er ein innsjø i Obwalden i Sveits. Han har eit overflateareal på 0,22 km². Reservoar ligg i kommunane Alpnach og Sarnen. Innsjøen oppstod då elva Sarner Aa vart demd opp i 1955. Området kring innsjøen har vore verna sidan 2005.
Fylkesveg 168 i Vest-Agder
Fylkesveg 168 i Vest-Agder går mellom Søgne landbruksskole og Berge i Søgne kommune. Vegen er 922 meter lang.
Tranholmen
Tranholmen er ei øy i Danderyds kommun i Stockholms län i Sverige med 338 innbyggjarar i 2010. Øya ligg i Lilla Värtan i Sverige, mindre enn 100 meter frå kysten av Danderyd. Om vinteren er vatnet isdekt kring øya og det er då ikkje mogeleg å nå øya med båt. Ei flytebru går derfor frå øya til fastlandet.
Stejneger Peak
Stejneger Peak er eit kjenneleg, klipperikt fjell, 190 moh, inst i Evermann Cove på Birdøya ved Sør-Georgia. Det vart kartlagd av South Georgia Biological Expedition, 1958-59. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Leonhard Stejneger (1851–1943), ein amerikansk zoolog som gjorde viktige undersøkingar av pelssel og fuglar på øyane i Beringhavet mot slutten av 1800-talet. Han var medlem av Joint British-American Commission for Fur Seal Investigation i Beringshavet 1896.
Dralfa Point
Dralfa Point (bulgarsk нос Дралфа, ‘Nos Dralfa’) er eit nes heilt nord på Thompson Peninsula på nordaustkysten av Île Anvers i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Det ligg 20,8 km sør-søraust for Cape Bayle, 10,82 km nordvest for Andrews Point og 13,72 km nord-nordaust for Studena Point.
Neset er kalla opp etter busetnaden Dralfa nordaust i Bulgaria.
Al Jafnayn
Al Jafnayn er ein landsby i Muscat nordaust i Oman.
Wilersee
Wilersee er ein innsjø i kantonen Zug i Sveits. Han har eit overflateareal på 3 ha.
Tin Pan Alley
Tin Pan Alley er namnet på fleire musikkdistributørar og låtskrivarar som dominerte popmusikken i USA frå seint på 1800-talet og tidleg på 1900-talet.
Starten for Tin Pan Alley vert vanlegvis sett til om lag 1885, då fleire musikkdistributørar slo seg ned i same distriktet på Manhattan i New York City. Slutten for Tin Pan Alley er mindre tydeleg. Enkelte meiner slutten kom med starten på den store depresjonen i 1930-åra då grammofonen og radioen tok over for notar som den viktigaste musikkformidlinga i amerikansk popmusikk, medan andre reknar at Tin Pan Alley heldt fram til 1950-åra då rock & roll tok over.
Tin Pan Alley var opphavleg ein spesifikk stad i New York City, West 28th Street mellom Fifth og Sixth Avenue. Det står ein plakett på fortauet på 28th St mellom Broadway og Fifth som syner staden.
Opphavet til namnet «Tin Pan Alley» er uklårt. Den mest populære soga er at det var ein nedsetjande referanse til lyden ein kunne høyre i gata av mange piano som spelte forskjellige songar samstundes, støy som høyrdest ut som nokon slo på tinngryter (tin pans). Etter kvart vart dette kallenamnet populært og mange år seinare vart det nytta for å skildre den amerikanske musikkindustrien generelt.
Uttrykket vert stundom òg nytta for å skildre alle typar område i storbyar med mange musikkdistributørar eller musikkbutikkar - som til dømes Denmark Street nær Covent Garden i London. I 1920-åra vart gata kalla «Britain's Tin Pan Alley». No vert Tin Pan Alley Festival halde her kvart år i juli.
Opphav
På midten av 1800-talet var opphavsretten til melodiar lite regulert i USA, og mange konkurrerande musikkforlag trykte sine eigne utgåver av songar som var populære på den tida. Stephen Foster sine songar førte truleg til store inntekter gjennom sal av musikknotar for forlaga, men Foster såg lite til desse pengane og døydde i fattigdom.
Med sterkare opphavsrettslover seinare på hundreåret, starta låtskrivarar, komponistar, tekstforfattarar og forlag å samarbeide for å tene pengar på musikken.
Dei største musikkhusa samla seg i New York City. Små lokale forlag (ofte knytt til kommersielle trykkeri eller musikkbutikkar) dukka opp over heile landet, og det fanst viktige regionale musikkforlagssenter i Chicago, New Orleans, St. Louis og Boston. Når ein melodi vart ein lokal hit, vart rettane til han vanlegvis kjøpt frå det lokale forlaget av eitt av dei store føretaka i New York.
Gullalder
Musikkhusa på Manhattan var ein livleg stad og mange låtskrivarar, varieté- og Broadway-artistar og musikarar kom og gjekk.
Tynningö
Tynningö er ei øy i Stockholms skjergard. Ho ligg nær Vaxholm.
Tin Pan Alley
Gullalder
Ambisiøse låtskrivarar kom for å vise fram songane dei håpte å selje. Når songar vart kjøpt frå ukjende utan hittar, vart namnet på enkelte i føretaket ofte lagt til som medlåtskrivar (for å skaffe høgare inntekter for føretaket), eller alle rettane til songen vart kjøpt for ein enkeltsum (inkludert retten til å føre opp eit anna namn som komponist). Låtskrivarar som vart etablerte produsentar av kommersielt suksessrike songar vart tilsett i musikkhusa. Dei mest suksessrike av desse, som Harry Von Tilzer og Irving Berlin, skipa sine eigne forlag.
Song pluggers var pianistar og songarar som levde av å demonstrere songar for låtskrivarane. Dei fleste musikkbutikkane hadde slike pluggers tilsette hos seg. Andre var tilsette hos forlaga for å reise rundt å spele dei nye songane for folk.
Når varieté-artistane spelte i New York City, vitja dei ofte forskjellige Tin Pan Alley-føretak for å finne nye songar dei kunne framføre. Mindre kjende artistar måtte ofte betale for å få rett til å spele ein ny song, medan kjende stjerner fekk gratis kopiar eller vart betalte av forlaga for å spele dei, sidan dette var verdifull reklame.
I starten spesialiserte Tin Pan Alley seg på melodramatiske balladar eller komiske songar, men etter kvart tok dei til seg nye, populære musikkstilar som cakewalk og ragtime. Seinare vart jazz og blues ein del av industrien, men dei heldt seg likevel til songar retta mot amatørsongarar eller småbyband som kunne spele songane dei trykte og gav ut. Sidan improvisering, blåtonar og andre karakteristiske trekk ved jazz og blues ikkje var enkel å få ned på notearka, gav Tin Pan Alley i staden ut jazz- og blues-aktige pop- og dansesongar. Mykje av ålmenta seint i 1910-åra og 1920-åra visste ikkje skilnaden mellom desse kommersielle produkta og autentisk jazz og blues.
Påverknad på lov og forretningar
Ei gruppe musikkhus i Tin Pan Alley skipa Music Publishers Association of the United States den 11. juni 1895, men dei klarte ikkje å få styresmaktene til å vedta Treloar Copyright-lova, som ville ha forlenga opphavsretten for utgjeve musikk til 40 år og at denne opphavsretten kunne fornyast nye 20 år.
American Society of Composers, Authors, and Publishers (ASCAP) vart skipa i 1914 for å støtte og verne interessene til etablerte forlag og komponistar. Nye medlemmar vart berre vedtatt ved at dei sponsa eksisterande medlemmar. Mot slutten av 1910-åra vart det estimert at over 90 % av notearka og grammofonplatene som vart seld i USA, gav honorar til ASCAP.
Komponistar og tekstforfattarar
Dei største komponistane og tekstforfattarane i Tin Pan Alley var mellom andre:
Største hittar
Av dei største hittane til Tin Pan Alley finn ein:
Kjelder
''
Fylkesveg 169 i Vest-Agder
Fylkesveg 169 i Vest-Agder går mellom Søvik og Pålsnes i Søgne kommune. Vegen er 655 meter lang.
Billy Mitchell
William «Billy» Mitchell var ein amerikansk general og luftmaktsteoretikar.
Mitchell tenestegjorde i Frankrike under første verdskrigen og var ved slutten av krigen leiar for alle amerikanske luftstridskrefter i landet. Etter krigen vart han nestkommanderande i flyvåpengreina til Army Air Service, og vart forkjempar for å auka bruken av luftmakt ettersom han meinte dette ville vera viktig i framtidige krigar. Han argumenterte blant anna for at bombefly var eigna til å senka krigsskip, og organiserte ei rekkje bombeangrep mot stilleståande skip for å demonstrera ideen.
Polarmail Ledge
Polarmail Ledge er ei relativt flat kileforma hylle som stig over Communication Heights sør i Midnight Plateau i Darwin Mountains. Med ei høgd på 2000 moh har han liknande høgd og utsjånad som Skilton Ledge, 1 nautisk mil (1,9 km) mot aust. Han vart namngjeven i samband med Richard Chapman Johnson frå Nazareth i Pennsylvania, som var radiotelegrafist som i 16 år (1985–2001) koordinerte MARSgrams og Polarmail slik at personell i Antarktis kunne kommunisere heim.
Billy Mitchell
Han skaffa seg fleire fiendar i hæren grunna kritikk, og i 1925 vart han fråteken ein mellombels kommisjon som brigadar. Han vart seinare same året stilt for krigsrett for ulydigheit etter å ha skulda leiarane i hæren og marinen for «ein nærast forræderisk leiing av forsvaret til nasjonen» etter at leiinga investerte i krigsskip framfor hangarskip. Han trekte seg frå hæren kort etter. Mitchell vart posthumt utnemnd til generalmajor av president Franklin D. Roosevelt. Bombeflyet North American B-25 Mitchell er oppkalla etter han.
Binyamina-Giv'at Ada
Binyamina-Giv'at Ada (hebraisk skrift ) er ein by i Haifa distrikt i Israel. Han vart danna i 2003 då dei to lokale kommunane Binyamina og Giv'at Ada vart slått saman. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) var folketalet i Binyamina-Giv'at Ada 12 000 mot slutten av 2009. Før samanslåinga hadde Binyamina 6 600 innbyggjarar.
Binyamina
Binyamina vart grunnlagd i 1922 og kalla opp etter baron Edmond Benjamin James de Rothschild. I følgje Jewish National Fund vart Binyamina grunnlagd på landområde eigd av PICA av medlemmar frå den tredje Aliyah. Landsbybuarane levde først av sitrusdyrking. I 1947 hadde Binyamina 2000 innbyggjarar.
Givat Ada
Givat Ada, kalla opp etter kona til baron Edmond James de Rothschild, Adelaid (Ada), vart grunnlagd i 1903 av åtte familiar frå Zichron Ya'akov. Givat Ada vart grunnlagd som eit jordbrukssamfunn. Dei viktigaste avlingane var det dei fekk frå åkrane og grønsaker, og seinare druer.
Økonomi
Området er heimstaden til både Binyamina vingard, som produsert 2,8 millionar flasker vin i året, og Tishbi vingard, som vart starta opp av Jonathan Tishbi i 1985. Tishbi produserer i dag kring ein million flasker i året.
Fylkesveg 170 i Vest-Agder
Fylkesveg 170 i Vest-Agder går mellom Søvik og Nodenes i Søgne kommune. Vegen er 463 meter lang.
Yasuyuki Moriyama
Yasuyuki Moriyama er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Otter Rock
Otter Rock er ei høg, markant klippe som ligg 6 km nord for Notter Point på Trinityhalvøya. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Otter-flyet nytta av British Antarctic Survey (BAS).
Nomad Rock
Nomad Rock er ein isolert holme i Bransfieldsundet, 9 km utanfor nordkysten av Trinityhalvøya og 17 km nordaust for Cape Legoupil. Han fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi det var vanskeleg å identifisere geografiske punkt langs denne kysten, etter at namn på stader kunne vere plassert på ulike stader på karta over området.
Nanker Phelge
Nanker Phelge eller Nanker/Phelge var eit pseudonym som The Rolling Stones nytta i perioden 1963-1965 for fleire songar som heile gruppa hadde skrive i lag. Medlemmane som Nanker Phelge viser til er då Mick Jagger/Brian Jones/Keith Richards/Charlie Watts/Bill Wyman.
Holtet i Oslo
Holtet er ein av grunnkretsane i Oslo og er eit senter i den tidlegare bydelen Ekeberg-Bekkelaget, no innlemma i Bydel Nordstrand. Det vert rekna som sentrum i strøket Bekkelaget. Området er eit trafikknutepunkt, der Ekebergbanen kryssar Kongsveien, og der Kongsveien møter Ekebergveien og Raschs veg. Her ligg òg Bekkelaget skule samt Holtet vidaregåande skule. I området er det òg ein del verksemder, mellom anna dagligvarebutikkar med delikatessar, blomar, klede, jernvarer, elektrisk, kafé, storkiosk og gatekjøkken.
Området har namnet sitt etter Holtet gard, som låg vest for dagens senter. Gardens våningshus er bygt i nybarokk/jugendstil, og står i Holtveien 9. Huset vart frå 1924 nytta som direktørbustad for Ekebergbanen, og vert i dag brukt som eldresenter/grendehus.
Lenger nord i området, nærare Brannfjell skule, ligg Holtet hageby, som faktisk ligg på grunn som har tilhøyrt Ekeberg og ikkje Holtet gard. Denne hagebyen består av 180 bustadar fordelt over 59 hus, bygde for Fagforeningenes Kooperative Bustad og Byggelag i 1925–31.
Mount Sugartop
Mount Sugartop er eit markant, delvis snødekt fjell, 2325 moh, som ligg 8 km nordvest for Mount Paget i Allardyce Range på Sør-Georgia. Namnet «Sugarloaf Peak» har vore nedteikna på kart i mange år, men etter South Georgia Survey kartla området 1951-52 vart namnet endra til Mount Sugartop.
Holmenkollrennet 1976
Holmenkollrennet 1976 fann stad tida 11. til 14. mars 1976 i Oslo.
15 km
Dato: 11. mars
<br style="clear:both;" />
50 km
Dato: 13. mars
<br style="clear:both;" />
Kombinert
<br style="clear:both;" />
Hopprenn
Dato: 14. mars
<br style="clear:both;" />
5 km
Dato: 11. mars
<br style="clear:both;" />
10 km
Dato: 13. mars
<br style="clear:both;" />
Wohlensjøen
Wohlensjøen (tysk Wohlensee) er eit reservoar i kantonen Bern i Sveits. Det har eit areal på om lag 3,65 km² og den største djupna er 20 meter. Han ligg mellom byane Bremgarten bei Bern og Mühleberg. Wohlensjøen stod ferdig i 1920.
Around and Around
«Around and Around» er ein rockesong skriven av Chuck Berry. Songen vart gjeven ut som B-side til singelen Johnny B. Goode i 1958.
Andre utgåver
The Rolling Stones spelte inn ei utgåve av songen på det andre amerikanske albumet deira, 12 X 5, i 1964. The Animals spelte òg inn songen i 1964.
David Bowie spelte inn songen i 1971, produsert av Ken Scott med tittelen «Round and Round». Han vart gjeve ut som B-sida til singelen «Drive-In Saturday» i april 1973. Dette er ein av dei sjeldnare innspelingane til Bowie. Han finst på samleplatene Rare (1983) ogSound + Vision. Ei biletdiskutgåve finst i både RCA Life Time og Fashion Picture Disc Set. I 2002 vart han gjeven ut på bonusplata som følgde 30-årsjubileumsutgåva til The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars.
Andre artistar som har spelt songen er the Grateful Dead, som spelte han over 400 gonger på konsertar mellom 1970 og 1994. Han er med på 19 Grateful Dead-album.
Kongsberg
Kongsberg er ein by og administrasjonssenteret i Kongsberg kommune i Viken. Byen ligg langs Numedalslågen nedst i Numedal, og er ein gammal bergstad. Byen har.
Historie
Kong Kristian IV grunnla byen Konningsberg og eit kongeleg sølvverk i 1624 etter at ein hadde funne sølv der. Det var visstnok barna Jacob Grosvold og Helga Værp som oppdaga sølvet ein sommardag dei var ute og geita eit år tidlegare. Til Kongsberg Sølvverk henta kongen tyskarar frå sølvgruvene i Sachsen og Harz. I tillegg kom det tyskarar frå andre gruver i Noreg.
Folketalet voks raskt, og Kongsberg var på eitt tidspunkt den nest største byen i Noreg etter Bergen. Innbyggjartalet både auka og minka i takt med ned- og oppgangstider i sølvverket.
Kongsberg hadde den første høgskulen i Noreg, som òg var den første i Europa innan bergverk. I dag har byen ein høgskule i tillegg til videregående skular og grunnskular.
Kultur
Kongsberg har mange festivalar, som til dømes Glogerfestspela. Kongsberg Jazzfestival har vore arrangert kvart år frå 1964. Musikkhuset EnergiMølla er Kongsberg si musikk- og kultur-scene. Her arrangerer fleire av kulturforeningane i byen førestillinger året rundt.
Red & Gold
Red & Gold er eit album av folkrockbandet Fairport Convention frå 1988.
Noko som var uvanleg var at albumet vart gjeven ut på selskapet Rough Trade, og dette fekk David Fricke, kritikar i Rolling Stone til å kommentere «Det eldste folkrockbandet i Storbritannia som enno eksisterer har allierte seg med det erketypiske indie-punkrock-selskapet! Sjølv for Fairport Convention, som har trassa tid, tidvatn og trauma i jakten på den elektriske folkedraumen, er det å strekkje seg langt.» }} Det einaste Fairport hadde oppdatert seg med sidan sist var at dei nytta MIDI for somme instrument.
Tittelsporet vart skriven av Ralph McTell og fortel soga om slaget ved Cropredy Bridge som skjedde i 1644 under den engelske borgarkrigen. Staden har sterke band til Fairport Convention og er staden der den årlege musikkfestivalen vert halden.
Albumet gjekk inn på den britiske albumlista den 28. januar 1989 og låg ei veke på 74. plass.
Al Khawd
Al Khawd er ein landsby i Muscat nordaust i Oman.
Søren Hille
Søren Hess Lem Hille var ein apotekar og stortingsmann frå Leikanger i Sogn. Arnoldus og Wollert Hille var brørne hans.
Hille var son til ein proprietær. Sjølv vart han cand. pharm. i 1859. Deretter arbeidde han på apotek i Bergen og i Namsos. Frå 1865 livnærte hans eg som apotekar i Risør. Han var medlem av bystyret i Risør frå 1869, ordførar i nokre år.
Hille var Risør sin representant på Stortinget frå 1880 til -84. I den fyrste perioden var han medlem av vegkomiteen, 1883-84 av jarnbanekomiteen.
Han døydde heime i Risør i 1884.
Life av Neil Young
Dei første tre songane omhandla alle verdspolitikk og rolla til USA i verda. «Long Walk Home» føler til dømes med soldatar stasjonert utanlands. Sjølv om desse songane var eit svar til hendingar som Bombinga av Beirut i 1983 og Qaddafi, fann Young ny meining i desse songane etter krigen mot terror og okkupasjonen av Irak. Under «Freedom of Speech»-turneen sin etter Living with War, posta Young videoar av desse tre songane på nettsida si. Videoane til «Mideast Vacation» og «Long Walk Home» vart seinare gjevne ut på DVDen som følgde albumet Living with War: In the Beginning.
Det meste av albumet vart spelt inn live på konsert i Universal Amphitheatre i Universal City i California den 18. og 19. november 1986. «Mideast Vacation», «Around The World» og «When Your Lonely Heart Breaks» vart spelte inn den 18., «Inca Queen», «Too Lonely» og «Prisoners Of Rock 'N' Roll» vart spelte inn den 19. «Long Walk Home» er ein miks frå begge dagane.
Songen «We Never Danced» var blitt nytta først i filmen Made in Heaven i 1987, i ein versjon sungen av Martha Davis frå The Motels. Young hadde ei lita rolle i filmen som lastebilsjåfør.
Tittelen og omslaget syner Young som ein fange av sin eigen musikk. Nummer fem er skravert inn i veggen på fengselscella, det same talet på album som Young gav ut på Geffen Records.
Andrzej Duda
Andrzej Sebastian Duda er ein polsk jurist og politikar som representerer det nasjonalkonservative partiet Lov og rettferd. 6. august 2015 blei han utnemnd til president i Polen. Duda har tidlegare vore visejustisminister og statssekretær ved presidentens kontor.
I 2016 blei Duda tildelt storkrossen av St. Olavs orden.
Swinhoe Peak
Swinhoe Peak er eit fjell, 845 moh, som ligg mellom Hambergbreen og Hestesletten på nordsida av Sør-Georgia. Fjellet vart kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Otto Nordenskjöld. Det vart kartlagd på ny av South Georgia Survey i perioden 1951-57 og namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Ernest Swinhoe, leiar i South Georgia Exploration Co., som vitja Sør-Georgia i 1905 for å leite etter mineral og for å vurdere høva for å oppretta ein eksperimentell sauegard.
Melodi Grand Prix 2002
I 2002 blei det ikkje arrangert nokon norsk finale i Melodi Grand Prix. Årsaka var Noregs dårlege plassering i Eurovision Song Contest 2001, som gjorde at Noreg ikkje kvalifiserte seg til den europeiske tevlinga i 2002.
Sidan debuten i 1960 var dette tredje gong det ikkje blei halden ein norsk finale i Melodi Grand Prix. Første gong var i 1970, då Noreg boikotta tevlinga i protest mot dei dåverande reglane til tevlinga. Andre gong var i 1991, då finalen blei avlyst sidan NRK meinte at ingen av dei 140 innsendte bidraga heldt mål. I staden handplukka NRK gruppa Just 4 Fun og låten «Mrs. Thompson».
Virusrekombinasjon
Mange ulike kombinasjonar av virusrekombinasjonar er kjende. Særskilt vanleg er rekombinasjon mellom dobbelttråda DNA-virus, og mellom dobbelttråda DNA-virus eller retrovirus og vertsgenomet. Rekombinasjon vert òg rekna som ein viktig utviklingsmekanisme for RNA-virus.
Døme er òg kjende på at veikte virus laga for vaksinar har fått sjukdomsframkallande eigenskapar gjennom rekombinasjon i kroppane til vaksinerte individ.
Blanka av Namur
Liv
Vigselen fann stad i oktober eller tidleg i november 1335. Året etter blei Blanka krona i Stockholm.
Det er ukjend kvar giftarmålet fann stad, det kan ha vore Tunsberghus eller Bohus fästning. Desse blei i alle høve viktige bustader for dronninga og ekteparet seinare. Blanka fekk fem barn: Sønene Erik (1339-1359) og den framtidige kongen Håkon (fødd 1340), og tre døtrer som døydde i ung alder.
Som morgongåve ved giftarmålet fekk Blanka Tunsberghus og Tunsberg fehirdsle (seinare bytta med Borgarsysla og Båhuslen), Dalsland og Värmland. Dette blei eit slags «dronningrike» som ho styrte og fekk inntekter frå. Etter at Blanka døydde blei området gjeve til svigerdotter hennar, Margrete Valdemarsdotter.
Blanka budde i Tønsberg frå 1359 til 1363. Ho døydde på Tunsberghus kort tid etter at sonen Håkon gifta seg med Margrete Valdemarsdotter. Dødsårsak og gravstad er ukjende.
Rolle og omdøme
Blanka var ofte saman med kongen når han skjøtte styret av riket. Ho stod også for administrative oppgåver når Magnus var annanstad, og stod som garantist når han søkte lån frå paven.
Det finst ingen samtidige biletskildringar som ein sikkert veit viser dronning Blanka. Seglet til dronninga er kjend frå eit diplom frå 1346. Det viser ei kvinne i fotsid kjole utan belte, med septer i høgre hand og krone på hovudet.
I lang tid etter sin død blei Blanka skulda for å ha forgifta sonen Erik og kona hans Beatrix. Dette var rykte som hovudsakleg var kjende i Sverige, mellom anna spreidde av heilage Birgitta, som hadde vore hoffkvinne for henne. Forsking gjort av P.A. Munch reinvaska dronninga frå mange av desse skuldingane.
I Noreg er fleire gater kalla opp etter dronninga:
Peralta Rocks
Peralta Rocks er ei gruppe på kring åtte små holmar som dekkjer eit område på 7 km gonger 3,5 km, og som ligg 13 km nord for Cape Ducorps på Trinityhalvøya. Han vart namngjeven av Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1949–50 etter løytnant Roberto Peralta Bell, nestkommanderande på tankskipet tanker «Lientur».
Gastroenteritt
Gastroenteritt er ein betennelsestilstand (-«itis») i mage (-«gastro») og tarm (-«entero»)-kanalen som fører til ein kombinasjon av diaré, oppkast, bukholesmerter og krampar.
Globalt er dei fleste gastroenterittar blant barn forårsaka av rotavirus. Hjå vaksne dreiar det særleg om norovirus og campylobacter. Meir sjeldne årsaker er andre bakteriar (og toksina deira). Smitta skjer ofte som følgje av inntak av dårleg laga mat eller kontaminert vatn eller via tett kontakt med infiserte individ.
Tatjana Firova
Tatjana Pavlovna Firova er ein russisk friidrettsutøvar frå Sarov, som under EM i friidrett 2010 i Barcelona vann to gullmedaljar, på høvesvis 400 meter og 4 x 400 meter stafett. I 2013 tok ho VM-gull på 4 x 400 m stafett på russisk heimebane, ein medalje som vart annullert fleire år seinare.
Aktiv
Firova sprang for Russlands lag i kvalfiseringsløpet på 4x400 m stafett både under OL 2004, VM i friidrett 2005 og EM i friidrett 2006, men alle tre gongane utan å få delta i noko finaleløp.
Under Sommar-OL 2008 i Beijing vart ho nummer seks på 400 m med tida 50,11 sekundar, og ho fekk sølvmedalje på 4x400 meter saman med Julija Gusjtsjina, Ljudmila Litvinova og Anastasija Kapatsjinskaja. Året etter fekk ho bronse på den lange stafetten under friidretts-VM i Berlin.
Firova vart europameister på 400 meter under friidretts-EM 2010 i Barcelona. Med tida 49,89 sette ho personleg rekord og slo landskvinna Ksenija Ustalova med tre hundredels sekund i kampen om EM-tittelen. Saman med Anastasija Kapatsjinskaja og Antonina Krivosjapka vann dei to kvinnene sidan i meisterskapen ein suveren siger på 4 x 400 m stafett.
Den 5. juli 2012 forbetra Firova sitt personbeste på 400 m til 49,72 under eit stemne i Tsjeboksary. Ved dei olympiske sommarleikane 2012 i London var ho berre med på å kvalifisere Russland til finalen, der laget sprang inn til sølv, men utan Firova på laget. Derimot fekk ho springe andreetappen for Russlands sigerrike lag på 4 x 400 m stafett på heimebane i Moskva under VM i friidrett 2013. Med den gode tida 3.20,19 vann ho gull i lag med Julia Gusjtsjina,, Ksenija Ryzjova og Antonina Krivosjapka, vel to tidels sekund føre Storbritannia.
Januaroppreisten
Januaroppreisten (polsk powstanie styczniowe, litauisk 1863 m. sukilimas, kviterussisk Паўстанне 1863-1864 гадоў) var ein oppreist i det tidlegare polsk-litauiske samveldet (dagens Polen, Litauen, Kviterussland, Latvia og delar av Ukraina og vestlege delar av Russland). Oppreisten braut ut 22. januar 1863 og varte fram til dei siste opprørarane blei fanga i 1865.
Oppreisten byrja som ein spontan protest frå unge polakkar mot militærteneste i den russiske hæren. Dei fekk snart støtte frå høgtståande litauiske offiserar og politikarar. Opprørarane var likevel i mindretal og hadde underlegne våpen, og måtte falle tilbake på geriljataktikk. Dei klarte ikkje å vinna nokre store slag eller ta større byar eller russiske festningar. Oppreisten blei slått ned med harde represaliar, som offentlege avrettingar og deportasjon til Sibir. Den mislukka oppreisten fekk mange polakkar til å oppgje væpna makt mot styresmaktene og heller fokusera på såkalla organisk arbeid (praca organiczna) som skulle byggja nasjonen frå grunnen av.
John Hegg
John Knutsson Hegg var ein norsk gardbrukar, ordførar og stortingsmann frå Vang i Valdres.
Jens Hagen
Jens Anderssen Hagen var ein norsk garvarmeister, teglverkseigar og stortingsmann frå Romedal i Hedmark.
Hagen var son til ein gardbrukar. Sjølv var han garvarmeister i Christiania frå 1858. I 1895 kjøpte han eit teglverk og dreiv dette òg. Hagen var medlem av bystyret i Kristiania frå 1885 til -94, dei fire fyrste åra var han i formannskapet. Elles var han direktør (styreleiar) i Spareskillingsbanken i perioden 1888-1903.
John Hegg
Hegg var fødd på fjellstua Nystuen oppe på Filefjell i Vang. Far hans var fjellstumann og stasjonshaldar. Sidan det var langt til bygds, vart han undervist av ein gammal omgangsskulelærar som vart hyra til huslærar nokre veker kvar sommar. Det varte heile hans skuletid. I 1865 gifta han seg til eit gardsbruk på Hegg i Borgund i Sogn. Frå 1871 var han i tillegg postopnar.
Jens Hagen
Hagen var 4. representant frå Kristiania, Hønefoss og Kongsvinger på Stortinget 1886-88. Han var medlem av næringskomite nr 2.
Han døydde i hovudstaden i 1906.
John Hegg
Hegg var medlem av heradsstyret i Borgund frå 1866 til 1901. I 26 av åra var han ordførar. Elles var han 24 år medlem av forlikskommisjonen. Han var 4. representant frå Nordre Bergenhus amt på Stortinget i perioden 1886-88, medlem av vegkomiteen. I perioden føreåt var han 4. varamann, bolken 1892-94 3. varamann.
Hegg døydde heime på garden i Borgund i 1924.
Vinegret
Salaten er saman med russisk salat og sildesalat vanleg å servera ved zakuski, koldtbord til ulike feiringar.
New Zealand-krigane
Maorikrigane eller New Zealand-krigane var ei rekkje konfliktar på New Zealand frå 1845 til 1872 mellom dei britiske kolonistyresmaktene og maoriar. Konfliktane enda med siger for kolonimakta, som konfiskerte 16000 km2 maoriland.
Krigane byrja som lokale konfliktar over omstridde landoppkjøp. Dei auka dramatisk frå 1860, då styresmaktene blei overtydde om at dei blei møtt av sameint maorimotstand mot vidare sal av land og motstand mot å anerkjenna suvereniteten til den britiske krona. Kolonistyresmaktene henta inn tusentals britiske soldatar for å kjempa mot Kingitanga-rørsla, eit forsøk frå maoriane på å sameina seg under ein konge for å stoppa overtakinga av landet deira, og for å få kontroll over land til å bu og driva jordbruk på for britiske nybyggjarar. I seinare felttog hadde ein som mål å slå ned den såkalla Hauhau-rørsla, ein ekstrem del av Pai Mārire-religionen, som var sterkt imot overtakinga av maoriland og ivra for å styrka maori-identitet.
Under dei verste krigshandlingane på 1860-talet kjempa 18 000 britiske soldatar, støtta av artilleri, kavaleri og lokale militsar, mot rundt 4 000 maorikrigarar. Britane var både talmessig og våpenmessig overlegne. Maoriane klarte likevel å stå imot fienden gjennom teknikkar som omfattar artillerisikre bunkerar og bruken av strategisk plasserte befesta landsbyar (pā) som gjorde at dei kunne blokkera frammarsjen til fiendtlege styrkar og ofte påføra dei store tap, samstundes som dei lett kunne tekka seg tilbake utan å li store tap. I seinare felttog, som ofte gjekk føre seg i tjukt plantesette område, brukte begge sider geriljataktikkar.
Vald grunna eigarskap av land braut først ut i Wairau Valley på Sørøya i juni 1843. Stigande spenning i Taranaki førte etterkvart til at britiske militære styrkar blei innblanda ved Waitara i mars 1860. Krigen mellom styresmaktene og Kingitanga-maoriar spreidde seg til andre delar av Nordøya, med invasjonen av Waikato i 1863–1864 som det største enkeltfelttoget. Dei siste krigshandlingane var jakta på krigsherren Riwha Tītokowaru i Taranaki (1868–1869) og geriljakjemparen Te Kooti Arikirangi Te Turuki på austkysten (1868–1872).
I løpet av Taranaki- og Waikato-felttoga gjekk liva til rundt 1 800 maoriar og 800 europearar tapt. Medan maoriane opphavleg slost mot innhenta britiske troppar, utviklar dei lokale styresmaktene etterkvart sine eigne militærstyrkar som omfatta lokale militsar, skyttargrupper, spesialiserte Forest Rangers og maoriar som kjempa for styresmaktene (kūpapa). Styresmaktene reagerte også med lovar som blei brukt til å fengsla maori-motstandarar og til å konfiskera store område på Nordøya som blei selde til nybyggjarar for å finansiera krigføringa.
Karol Jokl
Karol Jokl var ein slovakisk fotballspelar frå Partizánske som vann cupvinnarcupen 1969 med Slovan Bratislava. Han var kjend som ein kreativ indreløpar og flink pasningsleggjar. Samspelet med lagkameraten Ján Čapkovič la grunnen for mykje av suksessen til ŠK Slovan. Jokl var aktiv for Tsjekkoslovakia sitt landslag i tida 1963-72.
Klubbspel
I 1963 kom Jokl til ŠK Slovan Bratislava, ein klubb som høyrde med mellom dei beste fotballaga i tsjekkoslovakisk fotball. Laget vann den tsjekkoslovakiske cupen i 1968 og tok seg sesongen etter heilt til finalen i den europeiske cupvinnarcupen. På St. Jakob-stadion i Basel den 21. mai 1969 vann Slovan 3-2 mot FC Barcelona i ein underhaldande kamp. Dei komande åra frå 1970 til 1975 sanka Jokl og Slovan Bratislava fire tsjekkoslovakiske meistertitlar og triumferte i tre slovakiske cupturneringar. Sommaren 1975 veksla Jokl over til Banik Prievidza på lågare serienivå, la opp allereie året etter.
Landslagsspel
Jokl var innbytar i ein landskamp hausten 1963, men fekk sin eigenlege landslagsdebut to år seinare. Han skåra då det fyrste av i alt 11 landslagsmål. Under VM i fotball 1970 i Mexico deltok han i alle tre kampane til Tsjekkoslovakia, utan å kunne hindre at det var Brasil og England som tok seg vidare frå gruppespelet. Den 1. november 1972 spelte Jokl sin 27. og siste landskamp, på heimebane i Bratislava måtte Tsjekkoslovakia tole eit 1-3 tap.
Ekebergsletta
Sletta var opphavleg jorde til Ekeberggårdane, hovudsakleg til Stamhuset Ekeberg, men òg til Vesle Ekeberg gard. På 1600-talet vart den delen av Ekebergveien som går tvers over sletta sett av til bygging etter lovbod frå Christian IV. Vegen kom i 1703 inn under definisjonen den Frederikshaldske Kongeveg.
I den nordre delen av sletta ligg Stamhuset Ekeberg og Ekeberg Camping. Vidare mot aust ligg Ekeberg hageby, Vesle Ekeberg, Ekeberg skule, Brannfjell, Brannfjell skule, KFUM-Hallen, Ekeberghallen og EKT Rideskole før ein er tilbake på campingplassen.
Midt ute på sletta ligg Park og Idretts utstyrområde. Her låg tidlegare plassen Smedstua. Mellom 1931 og 1967 gjekk det trikk tvers over Ekebergsletta, og Simensbråtenlinja hadde haldeplass på Smedstua. Endehaldeplassen var på Simensbråten, like ved Ekeberg skule.
Like ved Ekeberg skule ser ein framleis restane av ankringsmasten som luftskipet Noreg vart ankra opp i, når det var på veg mot Nordpolen.
Ekeberg skule er sekretariat for Norway Cup. Ekebergsletta er òg hovudarena for Norway Cup.
Hideto Suzuki
Hideto Suzuki er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Kongshavn videregående skole
Konghavn videregående skole er ein offentleg vidaregåande skule i bydel Gamle Oslo i Oslo. Han vart etablert i bygget til den gamle Sjømannsskolen i Ekebergskråninga, og opna offisielt 15. august 2013. Nordstrand vidaregåande skule med ca. 45 tilsette og utdanningstilbod for ca. 300 elevar vart relokalisert til denne nye skulen.
Bakgrunn
Skulen har eit breitt fagtilbod innan utdanningsprogram for studiespesialisering med særleg vekt på realfag og økonomiske fag. Frå 2015/2016 tilbyr skulen òg breiddeidrett som programfag. Entreprenørskap og føretaksutvikling er eit viktig satsingsområde for skulen. Skulen arrangerer òg kvart år ein stor, internasjonal gründercamp med deltaking frå Tyskland og Slovenia. På gründercampen får elevane relle oppdrag for reelle oppdragsgjevarar som EoN Ruhgas, Möllergruppa, Dell og Ekebergparken.
Kvart år deler skulen ut Ekebergparkens pris til ein elev som har utmerkt seg både fagleg og sosialt og som lever opp til verdiane til skulen; open, trygg, triveleg, ambisiøs, inkluderande og respekterande.
Skulen har vidareført prosjektet Vg2 i Berlin som vart etablert av Nordstrand vgs i 2008. Det er eit tilbod der elevar i Osloskulen kan ta heile Vg2 studiespesialisering ved eit gymnas i Berlin. Dei får støtte av ein norsk kontaktlærar som bur i Berlin heile året og norske «skuggelærarar» som følgjer opp elevane med besøk i Berlin 4-8 gonger i året. Elevane følgjer både norske og tyske læreplanar og får karakterar og har eksamen som om dei går på skule i Noreg. Per 2016 har meir enn 100 elevar gjennomført Vg2 i Berlin.
Kongshavnrevyen
Meir enn halvparten av elevane til skulen deltek i revyen som vert spelt i januar kvart år. Den første Kongshavnrevyen i 2013 fekk namnet Blanke Ark og i 2014 vart han følgd opp med revyen Studer, Prester, Regjer. I 2015/2016 fekk No står ikkje verda tel påske karakterane 5 og 6 i Aftenposten og Nordstrand Blad.
Marija Savinova
Marija Sergejevna Savinova er ein russisk mellomdistanseløpar frå Tsjeljabinsk som vann gullmedaljen på 800 meter under EM i friidrett 2010, VM i friidrett 2011 og Sommar-OL 2012. OL-medaljen mista ho seinare på grunn av doping.
Aktiv
Savinova fekk sitt internasjonale gjennombrot i 2009. Ho vann då 800 m under innandørs-EM og vart nummer fem under friidretts-VM i Berlin. Dessutan vart ho russisk meister på distansen.
I 2010 sigra Savinova på 800 m ved friidretts-EM i Barcelona på tida 1,58,22, nederlandske Yvonne Hak tok sølv på 1.58,55. Savinova imponerte stort då ho vart verdsmeister på 800 m i Daegu i 2011. Med personleg rekord og årsbeste i verda på 1.55,87 sekundar, viste ho sørafrikanske Caster Semenya til sølvplassen. Under sommarleikane i London 2012 vart det eit nytt oppgjer mellom dei same to løparane, her vann Savinova ein klar siger med over eitt sekunds margin. Vinnartida 1.56,19 var årsbeste i verda.
Savinova tok sølvmedaljen på spesialdistansen under VM i friidrett 2013 på heimebane i Moskva. Tida 1,57,80 var årsbeste for hennar del, Eunice Sum frå Kenya vann på personleg rekord 1.57,38.
Indre Søndeled
Indre Søndeled er den indre delen av bygda Søndeled i Risør kommune i Aust Agder fylke. Handelssentrumet Søndeled er hovudsentre i Indre Søndeled. Der er det skule, butikkar og kyrkje.
Bakgrunnsstoff
Søndeledboka bind 3. Gardshistorie frå Søndeled.
Cape Dumoutier
Cape Dumoutier er eit nes på austenden av Tower Island i Antarktiske Arkipel. Det vart namngjeve av den franske ekspedisjonen under kaptein Jules Dumont d'Urville, 1837–40, etter Pierre Dumoutier, som var kirurg på ekspedisjonen.
Lane moje
Eurovision Song Contest 2004
Serbia og Montenegro debuterte i Eurovision Song Contest 2004 etter at dei tidlegare hadde delteke som Jugoslavia mellom 1961 og 1992.
Songen starta som nummer 20 i semifinalen, etter Danmark med «Shame on You» av Thomas Thordarson og før Bosnia-Hercegovina med «In the Disco» av Deen. Bidraget fekk tolv poeng frå Austerrike, Bosnia-Hercegovina, Sveits, Tyskland, Kroatia, Nederland, Sverige, Slovenia og Ukraina, ti poeng frå Kviterussland, Kypros, Danmark, Finland, Hellas, Makedonia, Noreg, Portugal og Romania, åtte poeng frå Spania, Storbritannia og Israel, sju poeng frå Belgia, Monaco og Tyrkia, seks poeng frå Irland, fire poeng frå Albania, Latvia og Malta og eitt poeng frå Andorra og Litauen. Serbia og Montenegro fekk til saman 263 poeng og vann av totalt 22 bidrag. Dei gjekk dimed vidare til finalen. Songen starta som nummer fem i finalen, etter Frankrike med «À chaque pas» av Jonatan Cerrada og før Malta med «On Again... Off Again» av Julie and Ludwig. Bidraget fekk tolv poeng frå Austerrike, Bosnia-Hercegovina, Sveits, Kroatia, Sverige, Slovenia og Ukraina, ti poeng frå Kypros, Tyskland, Finland, Frankrike, Makedonia, Nederland og Russland, åtte poeng frå Hellas, Romania og Tyrkia, sju poeng frå Albania, Kviterussland, Danmark, Israel, Island og Portugal, seks poeng frå Spania, Malta og Noreg, fem poeng frå Latvia og Polen, tre poeng frå Belgia, Storbritannia og Irland, to poeng frå Andorra og Litauen og eitt poeng frå Estland og Monaco. Serbia og Montenegro fekk til saman 263 poeng og enda på andreplass av totalt 24 bidrag.
Serbia og Montenegro vart det fyrste landet, saman med Hellas, som fekk over 200 poeng utan å vinne.
Marcel Bezençon Awards
Då Marcel Bezençon Awards vart utdelt i samband med Eurovision Song Contest 2004 vann songen i kategorien Press Award.
Three Brothers på Sør-Georgia
Three Brothers er tre fjelltoppar ved nordvestenden av Allardyce Range på Sør-Georgia. Dei strekkjer seg frå nord til sør og ligg 6 km vest for toppen av Cumberland West Bay sentralt på øya. Namnet går attende til 1930-åra, men opphavet er ikkje kjend.
25. januar 2001 klatra Caradog Jones som første mann til toppen av den høgaste av toppane. Klatringa vart filma og send på walisisk fjernsyn.
Sør-Shetlandsøyane
Sør-Shetlandsøyane er ei antarktisk øygruppe som ligg kring 120 km nord for Den antarktiske halvøya, med eit samla areal på 3687 km². I følgje Antarktistraktaten frå 1959 er statsvelde over øyane verken anerkjent eller motstridd av medlemslanda av avtalen, og dei kan berre nyttast til fredlege føremål.
Storbritannia har gjort krav på øyane sidan 1908 og dei har vore ein del av Britisk Antarktis sidan 1962. Dei er òg gjort krav på av Chile (sidan 1940, som ein del av Chilensk Antarktis) og av Argentina (sidan 1943, som ein del av Argentinsk Antarktis og provinsen Eldlandet).
Fleire land har forskingsstasjonar på øyane. Dei fleste av dei ligg på King George Island, der det ligg ein chilensk flyplass ved basen Eduardo Frei.
Det er i dag seksten forskingsstasjonar på øyane. Forskinga er ofte samarbeid mellom forskjellige nasjonar og den chilensk-amerikanske Shirreff Base er eit døme på dette.
Historie
Nederlendaren Dirck Gerritsz i 1599 eller spanjolen Gabriel de Castilla i 1603 skal visstnok ha segla sør for Drakesundet til Sør-Shetlandsøyane, men dette har aldri vore stadfesta. I 1818 fekk Juan Pedro de Aguirre løyve av styresmaktene i Buenos Aires til å opprette ei verksemd for selfangst på «nokre folketomme øyar nær Sørpolen».
Kaptein William Smith på den britiske briggen «Williams» skulle segle til Valparaiso i Chile i 1819 då han kom for langt sør for ruta si rundt Kapp Horn, og 19. februar oppdaga han Williams Point, det nordlegaste punktet på Livingston Island. Livingston Island vart derfor det første landområde ein med tryggleik kan sei vart oppdaga sør for 60 ºS. Smith vitja igjen Sør-Shetlandsøyane og gjekk i land på King George Island den 16. oktober 1819, og gjorde krav på øyane for Storbritannia.
Samstundes forliste det spanske marinefartøyet «San Telmo» i september 1819 då det prøvde å passere Drakesundet. Delar av det som visstnok skulle vere vraket av skipet vart funnen månader seinare av selfangarar på nordkysten av Livingston Island.
Frå desember 1819 til januar 1820 vart øyane kartlagd av løytnant Edward Bransfield ombord på «Williams».
Alt den 15. november 1819 informerte den amerikanske agenten i Valparaíso, Jeremy Robinson, den amerikanske ministeren John Quincy Adams om oppdaginga til Smith, og eit amerkansk skip vart sendt for å utforske øyane.
Oppdaginga av øyane trekte til seg britiske og amerikanske selfangarar. Det første selfangarskipet som opererte i området var briggen «Espirito Santo» som britiske handelsfolk leigde i Buenos Aires. Skipet nådde fram til Rugged Island utanfor Livingston Island, der det britiske mannskapet gjekk i land juledag i 1819, og gjorde krav på øyane for kong Georg III. Den amerikanske briggen «Hersilia» følgde tett etter «Espirito Santo» frå Falklandsøyane, kommandert av kaptein James Sheffield (med førstestyrmann Nathaniel Palmer), den første amerikanske selfangaren på Sør-Shetlandsøyane.
Den første overvintringa i Antarktis fann stad på Sør-Shetlandsøyane, då elleve britiske menn på skipet «Lord Melville» ikkje klarte å kome seg unna i tide mot slutten av sommaren 1820-1821. Dei klarte å overleve vinteren på King George Island og vart redda utpå våren.
Den russiske antarktisekspedisjonen leia av Fabian von Bellingshausen og Mikhail Lazarev segla kring Antarktis og nådde fram til Sør-Shetlandsøyane i januar 1821. Russarane kartla øyane og gav dei namn, og gjekk i land på både King George Island og Elephant Island. Medan dei segla mellom Deception Island og Livingston Island, vart Bellingshausen vitja av Nathaniel Palmer, kaptein på den amerikanske briggen «Hero», som informerte han om aktivitetane til dusinvis av amerikanske og britiske skip i området.
Namnet «New South Britain» vart nytta ei kort stund, men det vart snart endra til Sør-Shetlandsøyane (kalla opp etter Shetlandsøyane nord for Skottland). Namnet Sør-Shetlandsøyane, eller South Shetland Islands, er i dag det internasjonale anerkjente namnet på øyane. Begge øygruppene ligg om lag like nær kvar sin pol, men Sør-Shetlandsøyane har langt harde klima.
Geografi
Øyane ligg i området 61° 00'–63° 37' S, 53° 83'–62° 83' W. Øyane ligg 940 km sør for Falklandsøyane, og mellom 93 km (Deception Island) og 269 km (Clarence Island) nordvest og og nord for det næraste punktet på det antarktiske kontinentet, Graham Land.
Sør-Shetlandsøyane består av 11 store øyar og fleire mindre øyar som i alt dekkjer 3687 km². Mellom 80 og 90 prosent av landområdet er permanent dekt av isbrear. Det høgaste punktet i øygruppa er Mount Irving på Clarence Island med 2300 meter over havet.
Sør-Shetlandsøyane strekkjer seg 450 km frå Smith Island og Snow Island i vest-sørvest til Elephant Island og Clarence Island i aust-nordaust.
Klima
Øyane er kring like langt frå ekvator som Færøyane i Nord-Atlanteren, men fordi dei ligg nær Antarktis har dei langt kaldare klima. Havområdet kring øyane er dekt av is frå tidleg i april til tidleg i desember og den månadlege middeltemperaturen er under 0 °C åtte månader av året (april til november).
Isbreane på øyane har vore i tilbaketrekking dei siste åra, men likevel er meir enn 80 % av øyane dekte av snø og is gjennom heile sommaren.
Vêret er som regel skya og fuktig året rundt med ein sterk vestavind. Dei mest solrike periodane er ofte knytt til periodar med særs kaldt vêr seint på vinteren og våren. Middeltemperaturen på sommaren er berre kring 1,5 °C og om vinteren kring -5 °C. Påverknaden frå havet gjer at temperaturane varierer forholdsvis lite gjennom året.
Øyar
Frå nord til sør er dei største øyane i Sør-Shetlandsøyane:
Dei russiske namna over er historiske og ikkje lenger i offisielt bruk i Russland.
Dyre og planteliv
Trass i det harde klimaet er det vegetasjon på øyane og dei høyrer til økoregionen Scotiahavet øytundra i lag med Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane, Sør-Orknøyane og Bouvetøya. All desse øyane ligg i det kalde havet sør for Den antarktiske konvergensen. Områda har tundravegetasjon som består av mosar, lav og algar. I farvatna kring øyane lever sjøfugl, pingvinar og sel.
Forskingsstasjonar
Fleire nasjonar har forskingsstasjonar på øyane:
Seven Buttresses
Seven Buttresses er ei rekkje på sju klipper, 150 meter over havet, som er skilde av smale isfall og som strekkjer seg 7 km langs vestsida av Tabarin Peninsula på austenden av Trinityhalvøya. Dei vart truleg oppdaga av eit lag under J. Gunnar Andersson under Den svenske antarktisekspedisjonen i 1901-04. Seven Buttresses vart kartlagte og vart namngjevne av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1946.
Høgforræderi
Høgforræderi er ei form for landssvik innan strafferetten i visse land som tek for seg åtak på styresettet til staten, til dømes ved vald eller tvang mot statsoverhovudet eller statlege styresmakter.