cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nikolas Arnesson
Bakgrunn
Nikolas var son av den norske lendmannen Arne på Stårheim i Nordfjord. Mora var Ingerid Ragnvaldsdotter, som var enke etter den norske kongen Harald Gille. Nikolas var dermed ein yngre halvbror av kong Inge Krokrygg. Inge døydde i 1161, då Nikolas enno var gut, og tilhengarane til Inge tok Magnus Erlingsson til konge. Som vaksen støtta Nikolas kong Magnus i kampane mot birkebeinarane og Sverre Sigurdsson. Nikolas var leiar for ei avdeling av hæren til Magnus Erlingsson under slaget på Ilevollene i 1180. Kong Magnus døydde i slaget ved Fimreite i 1184, og etter det trekte Nikolas seg tilbake frå krigarverksemda. Han heldt likevel fram med å vera politikar, sjølv om han no i hovudsak jobba for kyrkja.
Biskop og baglar
Nikolas vart vald til biskop i Stavanger bispedømme i 1189, men kong Sverre, som då var einekonge, motsette seg valet fordi Nikolas tidlegare hadde støtta Magnus mot Sverre. Året etter samtykka Sverre likevel til at Nikolas i staden skulle verte biskop i Oslo. Nikolas måtte avfinne seg med Sverres kongedøme, og var med på kroninga av kongen i 1194.
I 1196 drog Nikolas til Danmark, der den landflyktige erkebiskopen Eirik Ivarsson oppheldt seg. Her grunnla Nikolas og Eirik baglarane, ei gruppe med motstandarar av kong Sverre. Gruppa tiltrekte seg både geistlege, som var misfornøgde med Sverres kyrkjelege politikk, og verdslege stormenn, i hovudsak tidlegare tilhengarar av kong Magnus Erlingsson, og innbyggarane i Vika. Baglarane sette Inge Magnusson, som gjekk for å vera ein utanomekteskapeleg son av Magnus Erlingsson, som kongsemne, men det var Nikolas som var både militær og åndeleg leiar for baglarane. Under leiinga til Nikolas gav baglarane kong Sverre og birkebeinarane stor motstand, men etter eit nederlag i 1199 måtte Nikolas forlate landet igjen.
Kong Sverre døydde i 1202, og sonen hans, Håkon Sverresson, forlika seg med Nikolas og dei andre biskopane. Men då Håkon døydde under to år seinare, og konfliken blussa opp igjen. Nikolas budde truleg i Danmark i åra mellom 1199 og 1202, og han hadde god kontakt med den danske kongen Valdemar Seier. Nikolas freista med Valdemars hjelp å få vald systersonen Filippus Simonsson til konge for baglarane i 1204, men dei fleste krigarane og bøndene ville i staden ha Erling Steinvegg til konge. Då Erling døydde i 1207, fekk Nikolas Filippus vald til baglarkonge. Ved Kvitsøyforliket, eit forlik som vart inngått mellom baglarane og birkebeinarane på Kvitsøy i 1208, bidrog Nikolas til semje mellom partene.
I 1217 la baglarane ned flokken og gav seg under kong Håkon Håkonsson, Sverres soneson. Nikolas vart likevel aldri ein heilt lojal støttespelar for kong Håkon, og vart mistenkt for å støtte ribbungane, ei austlandsk gruppe som gjorde motstand mot kong Håkon.
Ettermæle
Nikolas Arnesson var ein av kong Sverres sterkaste motstandarar, og ein viktig person i norsk politikk i fleire tiår.
I Sverres saga vert Nikolas framstilt som skurken i historia. Sagaforfattaren skildrar han på ein lite flatterande måte, og skriv at at Nikolas hadde «hjerte som en hare og forstand som en ræv». Sagaen kan ha freista å latterleggjere Nikolas fordi han var ei mektig og farleg fiende.
Sturla Tordsson, forfattar av Håkon Håkonssons saga, er litt meir sakleg, og skriv at Nikolas var ein klok mann av god ætt, men at han òg var lite ven med birkebeinarane.
Den negative framstillinga av Nikolas kjem òg fram i nyare framstillingar, som skodespelet Kongsemnerne (1863) av Henrik Ibsen.
Den negative framstillinga av Nikolas hjå dei ulike sogene er klart partiske med Nikolas' motstandarar og kan difor ikkje reknast som objektiv. Nikolas framstår som ein aktiv kyrkjeorganisator. Truleg er det han som innførte prosti-ordninga i Oslo bispedøme, og han verkar å ha satt i gang bygginga av bispeborga i Oslo som det framleis finst rester av i Gamlebyen i Oslo.
Tamins
Tamins (retoromansk Tumein) er ein kommune i distriktet Imboden i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 662 meter over havet.
Kommunen ligg i Trins kreis. Han er ein liten busetnad nord for samløpet til Hinterrhein og Vorderrhein. Han består av landsbyen Tamins og sidan 1803 landsbyen Reichenau ved samløpet mellom Hinterrhein og Vorderrhein og slottet Reichenau.
Jezzine distrikt
Jezzine distrikt (arabisk قضاء جزين) er eit distrikt i Sør guvernement i Libanon. Det administrative senteret er Jezzine. Distriktet er eit av dei minste i Libanon med berre kring 15 000 innbyggjarar.
Tåresekk
Tåresekken (av latin saccus lacrimalis) er den øvre, utvida delen av tårekanalen som ligg i kløfta mellom tårebeinet og framspringet på overkjeven. Den bind tårekanaliklane, som tømmer tårer frå overflata av augo, til tårekanalen, som sender væska vidare til nasehola.
Struktur
Tåresekken er oval og har ei lengd på 12 til 15 mm. Den øvre delen er lukka og krumma; den nedre går over i tårekanalen. Den superfisielle overflata er tekt med fibrøst vev frå det indre augelokligamentet. Den djupe overflata er kryssa av den lakrimale delen av augeringmuskelen, som sjølv er festa til tårebeinskammen. Både tårekanalen og tåresekken er tekt med fleirlaga sylinderepitel som inneheld slimproduserande begerceller, og er begge omgjevne av bindevev.
Blodtilførsel til tåresekken kjem gjennom arteria angularis.
Klinisk relevans
Betennelse i tåresekken blir kalla dakryocystitt.
Tåresekken kan avbildast med dakryocystografi, der ein sprøyter inn kontrastmiddel og tek røntgenbilde.
Mount Czegka
Mount Czegka er eit fjell, 2270 moh, på austsida av Scottbreen, like nord for enden av Van Reethbreen i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga i desember 1934 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen under Quin Blackburn, og vart namngjeven av Richard E. Byrd etter Victor H. Czegka (1880–1973), som deltok på Byrd-ekspedisjonen, 1928–30, og i støtteoperasjonane for Byrd-ekspedisjonen, 1933–35.
NM i orientering 1997
Noregsmeisterskapen i orientering 1997 vart avvikla med normalprogram 26. juli i Søgne i Vest-Agder, og kort løype og stafett 20. og 21. september på Ådalsbruk og Tangen i Hedmark.
Handball under Sommar-OL 2004/Karar
Handball under Sommar-OL 2004 for karar vart avvikla frå 14. til 29. august 2004 i Faliro-hallen. Tolv land deltok i turneringa: Brasil, Egypt, Frankrike, Hellas, Island, Kroatia, Russland, Slovenia, Spania, Sør-Korea, Tyskland og Ungarn.
NM i orientering 1997
Kort løype – 4,4, km/16 postar
<br style="clear:both;" />
Handball under Sommar-OL 2004/Karar
Laga var delt inn i to grupper med seks lag i kvar, der alle laga i gruppa spelte kamp mot einannan. Dei fire beste laga frå kvar gruppe avanserte til kvartfinalar. Vinnarane av semifinalane, Kroatia og Tyskland, møttest til finale, medan taparane av semifinalane møttest til kamp om bronseplassen. Russland slo Ungarn 28–26 i bronsefinalen.
NM i orientering 1997
Stafett – 36 km
<br style="clear:both;" />
Handball under Sommar-OL 2004/Karar
Finalen
Tyskland leia 12–11 ved pause. I den andre omgangen snudde Kroatia til tomålstriumf 26–24. Kroatia sine skåringar kom frå Mirza Džomba (9), Petar Metličić (4), Goran Šprem (3), Nikša Kaleb (3), Igor Vori (3), Blaženko Lacković (3) og Slavko Goluža (1). Spelstyrar Ivano Balić skåra ikkje, det gjorde heller ikkje målvaktene Vlado Šola og Venio Losert.
NM i orientering 1997
Normal løype – 8 km
<br style="clear:both;" />
Handball under Sommar-OL 2004/Karar
Finalen
Stefan Kretzschmar vart toppskårar for Tyskland med 9 nettkjenningar.
NM i orientering 1997
Kort løype
<br style="clear:both;" />
Handball under Sommar-OL 2004/Karar
Finalen
Dei svenske dommarane straffa Kroatia med 2x2 minutts utvisingar, Tyskland med 5x2.
Mount Crow
Mount Crow er eit fjell like aust for Mount McClung i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga og kartlagd av U.S. Antarctic Service (1939–41), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant J.L. Crow, øvstkommanderande ved Byrd-stasjonen, 1963.
NM i orientering 1997
Stafett – 26,8 km
<br style="clear:both;" />
Jon Tvedte
Jon Tvedte var ein norsk flygar og offiser. Han gav òg ut tre bøkar om flyging.
Liv
Tvedte vart utdanna flygar i Hærens Flyvåpen i 1935. I 1940 var han elev ved Krigsskolen, og deltok i kampane i Noreg, men vart hardt skadd i eit tysk bombeangrep mot flyplassen på Setnesmoen. Han kom seg etterkvart til Little Norway i Canada, der han vart instruktør for dei norske flyelevane. Seinare kom han til 332 skvadron der han etter kvart vart skvadronsjef.
Etter krigen heldt fram Tvedte i Luftforsvaret, og var blant anna stasjonsjef på Bardufoss flystasjon. Han forlét Luftforsvaret i 1961. Han var då oberstløytnant.
Prisar og utmerkingar
For innsatsen sin under andre verdskrigen vart Tvedte tildelt blant anna St. Olavsmedaljen med eikegrein og Distinguished Flying Cross.
Elisa Rigaudo
Elisa Rigaudo er ein italiensk tidlegare kappgjengar frå Cuneo som vann bronsen på 20 km både ved EM 2006 og OL 2008.
Tiåret 2004-13 var Rigaudo ein av dei beste kvinnelege kappgjengarane i verda. Under dei olympiske sommarleikane 2004 i Aten gjekk ho inn til sjetteplass. I august 2006 vann ho bronsemedaljen ved europameisterskapen i Göteborg, fattige to sekundar bakom sølvmedaljøren Olga Kaniskina frå Russland. To år seinare vann Rigaudo ein ny bronsemedalje under Sommar-OL 2008 i Beijing. I seinare meisterskap vart ho som best nummer 4 i VM 2011 og nr 5 i VM 2013.
Lunisolar
Lunisolar er eit omgrep innan astronomi som syner til noko som er knytt til både månen og sola, til dømes lunisolarkalender.
Gosforth i Newcastle
Gosforth er ein lut av byen Newcastle upon Tyne i England som ligg nord for sentrum, og hadde i 2001 eit folketal på 23 620 ifølgje folketeljinga det året. I tida frå 1895 fram til 1974 var Gosforth ein eigen administrativ eining i form av eit bymessig distrikt (såkalla 'urban district'), ein lokal styringsform som galdt mindre byar. Men i 1974 vart Gosforth innlemma i byen Newcastle.
Stadnamnet Gosforth, som finnast fleire stader i England, er frå gamal tid. Sistelekken -forth, som er det same som ford og det tyske furt, tyder vad, altså ein stad der det er mogleg for folk og fe å krysse ei elv eller eit vatn ved å gå på botn. Fyrstelekken Gos reknar ein med syner på eit eller anna vis til symjefuglen gås, og då korkje villgås eller tamgås treng å gå på botn for å krysse vatn, er det lansert teoriar om at det i gamal tid, helst i førkristen tid, har vore ofra slike fuglar ved vad med dette namnet.
Litteratur
Teorier om at førkristne offerstader kan ha vore knytt til vadestader, sjå:
Lunisolarkalender
Ein lunisolarkalender er ein kalender som byggjer både på den synodiske månaden (perioden til månefasen) og det tropiske året (perioden til årstidene). Eit døme på dette er den jødiske kalenderen. Sola og månen har frå dei tidlegaste tidenen vore nytta som tidsmålerar. Sola er årsak til vekslinga mellom dag og natt og til dei regelmessige årstidene, månen gjev med sine stadig vekslande fasar ei mindre tidseining, månaden.
Green Bay
Green Bay er ein by i delstaten Wisconsin i USA. Med sine 107 395 ibuarar er byen den tredje mest folkerike i delstaten. Byen er administrasjonssenter for Brown County. Byen ligg nordaust i delstaten, der elva Fox River renn ut i ei bukt av Michigansjøen.
Byen er særleg kjent for å vere heimstaden til Green Bay Packers, eit lag som spelar i toppserien i amerikansk fotball.
Morse Nunataks
Morse Nunataks er ein isolert nunatakar som ligg 4,5 nautiske mil (8 km) sør for Mount Achernar, mellom Lewis Cliff og MacAlpine Hills. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Oliver C. Morse III, ein forskar i US Antarctic Research Program (USARP) på ionsfæren ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1960.
Stjernekamp
Stjernekamp er ein norsk direktesend talentkonkurranse for etablerte songartistar som har gått på NRK1 sidan 2012.
Programmet har frå starten blitt leia av Kåre Magnus Bergh.
Programmet vann fagprisen i klassa beste regi, fleirkamera (ved Nicolai Sørensen) under Gullruten 2019.
Songen Graceland
«Graceland» er tittelsongen på albumet Graceland som vart gjeven ut i 1986 av Paul Simon. The Everly Brothers syng harmonivokal på songen.
Mournemuren
Muren er bygd av naturleg granittsteinar og er i snitt kring 1,5 meter høg og 80-90 cm tjukk med ei lengd på 35 km. Muren passerer over 15 fjell:
Songen Graceland
I dokumentaren Graceland Classic Albums seier Simon at han reknar «Graceland» som den beste songen han har skrive.
Songen vann Grammy-pris for «Årets singel», sjølv om han ikkje nådde høgare enn 81. plass på den amerikanske singellista.
«Graceland» har vorte spelt av andre artistar som Hot Chip, Grizzly Bear, Willie Nelson, El Vez, Casiotone for the Painfully Alone og The Tallest Man on Earth.
Aldrimer.no
Aldrimer.no er ein nettstad for kampanjen «Norges forsvarsevne» - ei verksemd som driv sponsa journalistikk. Stoffet vert hovudsakleg skrive av Kjetil Stormark. Verksemda opptrer òg som eit byrå for aktuelle nyhendesaker som vert tilbode lokale, regionale og nasjonale medium.
Innhald
Hausten 2015 hadde nettstaden oppslag om saker som var oppe i dei faglege råda til forsvarssjefen. Detta skapte merksemd, og fleire nettaviser skreiv om klappjakt etter kjeldene internt i Forsvaret. Nettstaden meinte òg hausten 2017 at Russland øvde på å invadere Svalbard som del av militærøvinga Zapad-2017, og at Etterretningstenesta ikkje hadde nok kontroll over kva som hende under øvinga.
Under opninga av Skup-konferansen i 2016 kritiserte SKUP-leiar Jan Gunnar Furuly verksemda, og peikte på potensialet for at Stormark lèt seg styre av dei som gjev økonomisk støtte til Stormark sitt journalistiske prosjekt.
Organisasjon og finansiering
Domenet til nettstaden tilhøyrer LOGOS MEDIA LIMITED, eit norskregistrert utanlandsk føretak som er registrert i Einingsregisteret for å driva sjølvstendig kunstnerisk verksemd innan litteratur, og dessutan produksjon av film, video og fjernsynsprogram og fotografverksemd.
Klassekampen skreiv i 2015 at «Prosjektet er sponset med til sammen fem millioner kroner av investor Christen Sveaas, skipsreder Erling Lorentzen, Hans Herman Horns stiftelse, Leif Høegh Stiftelse og Steensland-fondet».
Multilaterasjon
Multilaterasjon er ein berekningsmetode for å lokalisere eit objekt nøyaktig gjennom å måle skilnader i tida eit signal kjem fram på. Ein kan til dømes bruke det med ei radiobølge som vert send frå eit objekt og motteke av tre eller fleire mottakarar. Metoden kan òg nyttast til å lokalisere ein mottakar gjennom å måle skilnaden i tida signal frå tre eller fleire synkroniserte sendarar kjem fram på.
Mark Goldenberg
Mark Goldenberg er ein USA-amerikansk gitarist og låtskrivar, kjend som studiomusikar og for å ha skrive suksessrike songar for Linda Ronstadt, The Pointer Sisters og andre.
Kvikne kyrkje i Tynset
Kvikne kyrkje er ei lafta krosskyrkje frå 1654 i det som før var Kvikne kommune, men som frå 1966 er ein del av Tynset kommune i Innlandet fylke. I byrjinga hang klokkene i tårnet, men i 1768 vart dei overførte til ei klokkestove ved våpenhuset i vest. Sakristiet er frå 1773.
Bjørnstjerne Bjørnson vart fødd på Bjørgan prestegard i Kvikne i den tida far hans var prest i Kvikne.
Emmaus
Emmaus var ein oldtidsby som låg eit stykke frå Jerusalem i Palestina-regionen. Han er ein viktig stad i kristendommen ettersom Det nye testamentet fortel at Jesus dukka opp for følgjesvenane sin i Emmaus etter at han gjenoppstod.
I Lukasevangeliet 24:13 er Emmaus omtalt som ein by 12 kilometer (60 stadiar) eller 32 kilometer (160 stadiar) frå Jerusalem; avstanden varierer mellom ulike bibelversjonar og kommentarverk. Her blir det fortald at Jesus blei sett i Emmaus same dag som han gjenoppstod frå dei døde. To av apostlane møtte han på vegen til Emmaus. Dei gjekk saman og snakka om det som hadde funne stad dei siste dagen. Då dei kom fram til Emmaus bad apostlane Jesus om å bli og eta eit måltid hjå dei. Først då han braut brødet ved måltidet kjende dei han igjen, og då forsvann han.
Namnet Emmaus (gresk Ἐμμαούς, latin Emmaus) er relativt vanleg i klassiske kjelder om Levanten, og er vanlegvis avleidd gjennom gresk og latin frå det semittiske ordet for 'varm kjelde' (hebraisk, Hammat; arabisk عِمواس‎, Imwas). Det finst fleire stader som heiter eller har heitt Hama, Hamath og variasjonar av desse namna, både i oldtida og i dagens Midtausten.
Svarthalespove
Svarthalespove (Limosa limosa) er ein stor, langbeint vadar med langt nebb. Han er ein av fire spoveartar i den biologiske slekta Limosa innanfor snipefamilien Scolopacidae. Han vart først skildra som Scolopax limosa av Carl von Linné i 1758. Det vitskaplege namnet er avleidd frå latin og tyder «gjørmete», frå limus, «gjørme».
Hekkeområdet strekker seg frå Island gjennom Europa og i mange mindre åtskilte lokasjonar i Sentral-Asia. Om vinteren held svarthalespovane til i område så ulike som det indiske subkontinentet, Australia, Vest-Europa og Vest-Afrika. Dei hekkar på myrar, ved innsjøar, på fuktige enger, heiar og myrar og elvemunningar, sumpar og i overflauma område om vinteren. Bestanden i verda er estimert til å ligge i området 634 000 til 805 000 individ og arten er klassifisert som globalt nær truga.
Skildring
Svarthalespoven er ein stor og elegant spove med langt nebb, hals og bein. I løpet av hekkesesongen har nebbet ein gulaktig eller oransjerosa base og mørk tupp, basen er rosa om vinteren. Beina er mørk grå, brun eller svart. I hekkedrakt er kjønna ulike, hannfuglar har då kraftigare raudbrun farge enn hoer på bryst, hals og hovud. Undersida har mørke tverrstriper. I vinterdrakta er vaksne svarthalespovar flekkfri, brungrå på bryst og side. Ungfuglar er bleikare oransjebeige og er mørkare på oversida med grovare flekkar enn vaksne.
I flukt kan ein observere dei breie svarte og kvite vengebanda. Det norske artsnamnet reflekterer den svarte halen som står i sterk kontrast til den kvite overgumpen. Den kvite overgumpen er òg skarpt avgrensa mot den mørke ryggen og har ei firkanta form. På bakken kan dei vere vanskeleg å skilje frå lappspovar, men svarthalespoven har tydeleg lengre og rettare nebb.
Han måler 36 til 44 centimeter frå nebbet til haletuppen med eit vengespenn på 70-82 cm. Hannar veg rundt 280 gram og hoer 340 g, men begge kjønn med store variasjonar. Hoa er rundt 5% større enn hannen, med eit nebb som er 12-15 % lengre.
Det vanlegaste lætet er ein skingrande wika wika wika.
Utbreiing og habitat
Det er skildra tre underartar av svarthalespoven med åtskilte utbreiingsområde:
Svarthalespoven har eit usamanhengande hekkeområde som strekkjer seg frå Island til langt aust i Russland. Hekkehabitata ligg på myrar med mosevegetasjon, våte område langs store innsjøar og fuktige stepper. Mykje av den europeiske populasjonen brukar no sekundærhabitat på låglands våte grassletter, kystnære myrar, enger, og andre våte område og saltvasslaguner. Hekkinga kan òg skje på engmarker. Dei unngår habitat nær skog og anna høg vegetasjon.
Spovar frå den islandske populasjonen overvintrar hovudsakleg i Storbritannia, Irland, Frankrike og Nederland, men nokon flyr vidare til Spania og Portugal og nokre til Marokko. Fuglar av nominatforma frå Vest-Europa flyg sørover gjennom Iberia til Vest-Afrika. Mange overvintrar i Spania. Fuglane frå Sentral-Europa, Aust-Europa og Russland flyg mellom Balkan og Svartehavet til Afrika sør for Sahara, til Mali, Tchad og austover. Fuglar frå Kasakhstan overvintrar i India, andre asiatiske fuglar i Australia, Taiwan, Filippinane, Indonesia og Papua Ny-Guinea.
Utbreiing i Noreg
Nominatforma hekkar på Jæren, og i 2014 var hekkebestanden på 17 par, typisk habitat er på gjødsla marker for grasproduksjon. Klima- og miljødepartementet oppheva i 2015 eit lovfesta vern for denne bestanden for å prioritere jordbruksinteresser. Den norske hekkebestanden av den «islandske» svarthalespoven er framleis prioritert i lovverket, og er trulig meir levedyktig med estimert populasjon på 50-60 par i 2011, spreidd i området frå Røst i sør til Sanna i Karlsøy kommune i nord. Hekkehabitatet i Noreg for desse fuglane er meir naturlege våtmarker, gjerne nær dammar og små innsjøar. Fuglar av den nordlege populasjonen kan sjåast langs norskekysten under trekket til og frå Vest-Europa.
Den totale populasjonen av begge underartar i landet er estimert til å ligge i mellom 40 og 100 hekkande par, varierande over år. Arten er klassifisert som kritisk truga (CR) på norsk nasjonal raudliste, 2021.
Åtferd
Svarthalespovar er mest monogame. Ein studie av den islandske populasjonen viste at trass i at dei lever frå kvarandre om vinteren, blir para sameinte på hekkeplassen innan gjennomsnittleg tre dagar. Om ikkje partnaren kjem i tide, oppstår «skilsmisse». Dei hekkar i små, lause koloniar. Einslege hannar forsvarar eit mellombels territorium og gjev oppvisingar for å tiltrekkje seg ein make. Reiret er ei grunn senking i bakken, vanlegvis i kort vegetasjon.
Eit kull er på typisk fire egg, rugetida er 22-24 dagar, og begge foreldre deltar. Etter klekking er ungane er dunkledde og sjølvhjelpne, men foreldra varmar dei den første tida på kvelden og under kaldt vêr. Ungane er flygedyktige etter ca. 28 dagar.
Føde og beitevanar
Dei et hovudsakleg virvellause dyr, men òg vassplantar om vinteren og under trekket. I hekkesesongen tar dei byttedyr som meitemark, større insekt som biller, grashopparar, augestikkarar, døgnfluger, sommarfugllarver, og dessutan blautdyr og børsteormar om vinteren. Dei søker med nebbet på grunt vatn, ofte med hovudet heilt under vatn. På land kan svarthalespovar søke inn i mjukt underlag med nebbet, men òg plukke byttedyr rett frå overflata.
Cukalat
Cukalat er ein tidlegare landkommune i regionen Berat i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Ura Vajgurore.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Cukalat 3 045 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Cukalat ein del av distriktet Berat. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Mount Dane
Mount Dane er eit fjell i Antarktis som ligg 3 nautiske mil vest-nordvest for Eilefsen Peak nord i Radford Island, som ligg i Sulzbergerisen utanfor kysten av Marie Byrd Land. Fjellet vart truleg først sett på flyturar under Byrd-ekspedisjonen (1928–30). Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter F.S. Dane, ein hundeførar på Byrd-ekspedisjonen (1933–35).
Jesus He Knows Me
«Jesus He Knows Me» er ein song av det britiske bandet Genesis frå 1991 på albumet We Can't Dance. Det var den fjerde singelen frå albumet. Songen er ein satire om televangelisme og kom ut i ein periode då fleire televangelistar som Robert Tilton, Jim Bakker, Larry Lea og Benny Hinn var under etterforsking for å love økonomisk suksess til lyttarane om dei berre sende dei pengar. Songen nådde 20. plass i Storbritannia og 23. plass i USA.
Utgjeving
Som alle singlane på We Can't Dance vart «Jesus He Knows Me» gjeve ut på to CDar, samt vinyl. Alle formata hadde songen «Hearts on Fire» (seinare utgjeve på Genesis Archive #2 1976-1992) som B-side.
Den første CDen hadde òg med «I Can't Dance (The Other Mix)» (ein remix av Ben Liebrand) og den andre hadde med «Land of Confusion (Rehearsal Version)». «The Other Mix» fekk dette namnet fordi «Sex Mix» vart gjeven ut nokre månader tidlegare på singelen til «I Can't Dance».
Konsertversjonar
Songen vart framført på konsertane i 1992.
Musikkvideo
I videoen spelar songaren Phil Collins ein skruppelaus televangelist som lever som ein millionær på grunn av donasjonane frå lyttarane sine. Den komiske videoen har òg med bandmedlemmane Tony Banks og Mike Rutherford, som òg spelar evangelistar. Collins har på ein oransje dress og prøver å få sjåarane til å sende inn $18 000 000 på ei helg fordi «Herren bad han om det». I slutten av videoen regnar det pengar over Collins.
I videoen kan ein sjå folk som held eit skilt som seier «Genesis 3:25», som ikkje referer til Bibelen (Første mosebok heiter Genesis på engelsk), men viser til at bandet hadde tre medlemmar og at dei hadde vore i lag i 25 år. Ikkje alle forstod denne referansen og trudde det berre var ein spøk sidan det tredje kapittelet i Første mosebok berre har 24 vers.
Jul Låg
Jul Låg var ein norsk landbruksforskar som særleg interesserte seg for jordsmonn. Han var professor i jordbotnlære ved Noregs landbrukshøgskule 1949–85, og var rektor her 1968–71.
Liv
Låg var fødd i Flesberg i Buskerud, og voks opp på garden Låg nordre. Etter å ha jobba som gardsarbeidar i nokre år tok han graden cand. agric. ved Noregs landbrukshøgskule med den framifrå hovudgraden 1,11. Han studerte også geologi ved Universitetet i Oslo (1942-43). I 1949 tok han graden Dr.agric. med ei avhandling om opphavsmaterialet for morenedekka på Austlandet.
Frå 1949 til 1985 var Jul Låg professor ved NLH. Han var også leiar av Institutt for jordbunnslære med Statens Jordundersøkelse frå 1040 til 1980.
Frå 1968 til 1971 var Låg rektor ved NLH, medan han var prorektor i periodane 1958–62 og 1966–68.
Låg blei internasjonalt kjend for arbeidet sitt for å finna talmessige uttrykk for verknaden av jordsmonndannande faktorar, over eigenskapane og produksjonsevna til jordsmonnet og over fordeling av plantesamfunn. Han arbeidde også med geomedisin. Han skreiv mellom anna Jordsmonnet som vi lever av (1965), Berggrunn, jord og jordsmonn (1979), Jordvern som likevel lønner seg (1983).
Steinvendar
Steinvendar (Arenaria interpres) er ein fugl i snipefamilien. Han er ein trekkfugl med eit vidt utbreiingsområde som hekkar i nordlege delar av Eurasia og Nord-Amerika og flyg sør om vinteren til kystområde nesten over heile verda.
Skildring
Steinvendar er liten og ganske tettbygd med ei lengd på 22–24 cm og eit vingespenn på 50–57 cm. Han veg 85–150 g. Nebbet er mørkt, kileforma og noko oppovervend, og blir 2–2.5 cm langt. Føtene på 3,5 cm er ganske korte og sterkt oransjefarga. Fjørdrakten er spragla i svart, kvitt og brunt på oversida. Utanfor hekketida har vaksne fuglar mørke gråbrune overdelar med svarte felkkar, mørkt hovud med noko kvitfarge og kvit underside. I hekketida er fuglane meir fargerike og overdelen er raud-brun med svarte flekkar. Brystet er hovudsakleg svart med ein kvit flekk på sida. Undersida er kvit. Hovudet er hovudsakleg kvitt med svarte strekar på krona og eit svart mønster i fjeset. Ho er noko mindre fargerik medan hannen har eit brunare hovud med meir strekmønster. Ungfuglar har eit lysebrunt hovud og lyse kantar på fjørene slik at dei minnar om skjel.
Utbreiing
I hekketida lever fuglen på nordlege breiddegarder, sjeldan meir enn nokre kilometer frå havet. Underarten A. i. morinella finst i Nord-Alaska og arktisk Canada så langt aust som Baffin-øya. A. i. interpres hekker i Vest-Alaska, på Ellesmere-øya og Grønland, i Skandinavia, Estland og nordlege Russland. Tidlegare hadde han eit større utbreiingsområde.
I Amerika overvintrar fuglen langs kysten frå Washington og Massachusetts heilt til sørspissen av Sør-Amerika, sjølv om han er sjeldan sør i Chile og Argentina. I Europa overvintrar han vest på Island, i Noreg og Danmark og lengre sør. Berre eit fåtals fuglar held til ved middelhavskysten. I Afrika er han utbreidd heilt sør til Sør-Afrika og på øyar utanfor kysten. I Asia finst han i sørlege område og så langt nord som Sør-Kina og Japan (hovudsakleg Ryuku-øyane). I Oseania opptrer han så langt sør som Tasmania og New Zealand, og overvintrer på ei rekkje stillehavsøyar. Ikkje-hekkande fuglar kan bli verande i overvintringsområdet heile året.
Hother Bøttger
Hother Erich Werner Bøttger var ein norsk bankbokhaldar, stadskonduktør og stortingsmann frå Skien.
Bøttger var son av ein organist. Sjølv utdanna han seg til snikkarmeister, og seinare til arkitekt ved kunstakademiet i København. Han vart i 1834 tilsett som stadskonduktør i Skien og Porsgrunn. Bøttger er kjend for ei rekke ombyggingar, til dømes Skien kyrkje og hovudgarden på Holden, samt teikningane til Noregs banks bygning i Skien. Elles forma han ei rekke teikningar av omnar for Ulefos Jernværk.
Bøttger var stortingsrepresentant for Skien i 1845 og 1857. På fyrste tingsamlinga var han medlem av næringskomite nr 1, medan han i 1857 var sekretær både i desisjonskomiteen og og i komitéen om stortingsbygninga.
Han var medlem av bystyret i Skien frå 1839 og forlikskommisjonen frå 1852. Bøttger var ordførar i Skien frå 1842 til 1843. Han døydde i Skien i 1857.
Avaldsnes idrettslag
Avaldsnes Idrettslag (skipa 16. juni 1937) er eit idrettslag frå Avaldsnes på Karmøy. Medlemstalet per 31. desember 2012 var 818. Klubben held til ved Avaldsnes Idrettssenter, og spelar heimekampane på «Skeie», også kalla «Nye bana».
Idrettsanlegget på Skeie, som ligg 1 km vest for riksveg 47 ved Avaldsnes sentrum, inneheld følgjande: to store grasbaner, éi stor kunstgrasbane med flomlys, to grasløkker (fire 7'ar-baner), éi grusløkke med flaumlys, to klubbhus, éin ballbinge og éin sandvolleyballbane.
AIL har både fotball- og handballavdeling, samt ei avdeling for born; Idrettsskolen, og ei avdeling for ski/trim. Idrettsskolen har 200 born i alderen 5-10 år, medan ski/trim har tre aktive utøvarar i langrenn (Einar Vikingstad, med fleire VM-gull i klassen over 50 år) og 40 aktive i trimgrupper.
Fotball
Fotballavdelinga har i sesongen 2013 24 lag, med totalt ca. 250 aktive spelarar, trenarar og leiarar og med damenes elitelag som flaggskip.
Damer Elite
Elitelaget spelar i Toppserien f.o.m. sesongen 2013 etter å ha rykka opp med ein klår siger i 1. divisjon i 2012. Dei er det første laget frå Karmøy som har spela i den øvste divisjonen. I 2013 vart laget nummer 4 i Toppserien og tok seg heilt fram til cupfinalen, der dei tapte mot Stabæk.
Cecilie Pedersen er den mest kjende spelaren på laget og har fleire landskampar på A-landslaget, inkludert EM i Finland i 2009. I tillegg har laget etter opprykket i 2012-sesongen henta fleire gode utanlandske spelarar, deriblant tre brasilianske landslagsspelarar, med eit mål om å etablere seg i Toppserien.
Spelarstall
Endra 17. august 2020
Menn
A-laget spelar i 4. divisjon etter å ha rykka ned frå 3. divisjon i 2012. Før dette hadde laget spela i 3. divisjon frå 2005 til 2010, og i 4. divisjon sesongen 2011.
Jezzine
Jezzine eller Jizzin (arabisk جزين) er ein by i Libanon, 22 km frå Sidon og 40 km sør for Beirut. Han er omgjeve av høge fjell, furuskogar og ligg i snitt 950 meter over havet. Han er ein sommarferiestad og turistmål i Sør-Libanon. I Libanon er byen kjend for handlaga, tradisjonelt bestikk og dolkar med dekorative mønster, i tillegg til heilagdomen Vår frue av fossen.
Innbyggjarane i Jezzine er hovudsakleg katolikkar i den maronittiske eller den melkittiske kyrkja.
Neve Nunatak
Neve Nunatak er ein isolert nunatak like nord for Halfway Nunatak, mellom Upper Staircase og austsida av Skelton Neve. Han vart kartlagd i 1957 av New Zealand Northern Survey under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) og kalla opp etter plasseringa nær Skelton Neve.
Francisco de Hoces
Francisco de Hoces  var ein spansk sjøfarar.
I 1525 vart de Hoces med som kommandør på skipet «San Lesmes» i ekspedisjonen til landsmannen García Jofre de Loaísa. Ekspedisjonen segla vestover, og målet var Krydderøyane i dagens Indonesia.
I januar 1526 vart «San Lesmes» teken sørover med vinden frå den austlege opninga av Magellansundet. Skipet enda på 56ºS, der mannskapet trudde dei såg slutten på landet. Vanlegvis har ein forstått dette som at dei såg ope vatn vestover, bortanfor det sørlegaste neset av anten Estados-øya eller Storøya i Eldlandet. Uansett trudde dei at dei såg ope vatn mellom Atlanterhavet og Stillehavet sør for Eldlandet, og difor trekte dei denne slutninga tidlegare enn Francis Drake, som har fått Drakesundet oppkalla etter seg. Enkelte spanske, argentinske og chilenske historikarar meiner at sundet i staden bør kallast Mar de Hoces - «Hoces-sjøen».
Etter at ekspedisjonen nådde Stillehavet gjennom Magellansundet, vart flåten spreidd av ein ny kraftig vind. «San Lesmes» vart sett for siste gong i mai 1526. Det er usikkert kva som til slutt hende med dette skipet, men nokre meiner at det kan ha nådd Påskeøya, andre øyar i Polynesia eller til og med New Zealand. Den australske forfattaren Robert Langdon skreiv om denne historia i bøkene sine, og historia har også vorte filmatisert.
Mullach nan Coirean
Mullach nan Coirean er eit fjell i Skottland i Mamores-fjella. Det har ei høgd på 939 meter over havet og ligg 8 km nordvest for Kinlochleven. Det er det vestlegaste av ti munro-fjell i Mamores og ein rygg knyter det til Stob Bàn.
Namnet Zara
Zara er eit kvinnenamn med fleire moglege opphav. Det er vanleg i fleire engelsktalande land, og i ein del land i Søraust-Europa.
Opphav kan vera:
Bruk
Namnet blei kjend i England gjennom Zara Phillips (fødd 1981), dottera til prinsesse Anne. Zara har vore mest brukt i Sverige frå 1980-talet.
Lars Kinsarvik
Lars Trondson Kinsarvik var ein norsk treskjerar, folkehøgskulemann, opplysingsmann, spelemann, diktar og målmann. Han vart fødd i Kinsarvik i Hardanger og gjekk på Bergens tegneskole frå 1865. Han var i to vintrar elev hjå Anders Askevold. Han dreiv ei tid med kunst- og dekorasjonsmåling, men fann etterkvart ut at særgjevnaden hans var treskurd. Han søkte seg attende til den norske folkekunsten frå mellomalderen, og skapte ei atterføding av den norrøne ornamentikken. Han dreiv skule i treskurd i Hardanger i 1886-89, så med statsstøtte i Ørsta og Volda i perioden 1905-17. Han tok etter kvart på seg fleire dekorasjonsoppdrag i kyrkjer. Frå 1907-15 skar og måla han til 13 kyrkjer i området Nordfjord til Trøndelag. Han fekk årleg statsstipend frå 1899, og livsvarig pensjon frå 1917.
Lars Kinsarvik vart råka av ein alvorleg augesjukdom. Frå 1917 var han heilt blind. Han flytte attende til heimbygda Kinsarvik og budde der til han døydde.
Folldal kyrkje
Folldal kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1882 i Folldal kommune i Innlandet. Kyrkja var raud frå 1939 til 1975.
Ragnvald Einbu måla kyrkja innvendig i 1924.
Trin
Trin er ein kommune i distriktet Imboden i den sveitsiske kantonen Graubünden. Crestasee ligg i Trin. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 876 meter over havet.
Trin ligg i fjellsida av Rhinendalen på vegen mellom Domat/Ems og Flims. Landsbyen Mulin ligg ved foten av dalsida. Kommunen ligg i Trins kreis og består av landsbyane Trin, Digg og Mulin.
Lord Burgess
Irving Louis Burgie, betre kjend som Lord Burgess, er ein barbadisk-amerikansk musikar og låtskrivar fødd i Brooklyn i New York. Han er særleg kjend for songane «Jamaica Farewell» og «Day-O (The Banana Boat Song)», men skreiv også nasjonalsongen til Barbados, «In Plenty and In Time of Need».
Bakgrunn
Burgie si mor var frå Barbados medan faren var frå Virginia i USA.
Han var soldat under andre verdskrigen, og tente i Kina, Burma og India i nesten tre år. Takka vere G.I. Bill kunne han studera som veteran etter krigen, og studerte musikk ved Juilliard School of Music, University of Arizona og University of Southern California. Opphavleg song han klassisk musikk som lieder og opera, men i takt med oppsvinget for folkemusikk fatta han interesse for sine eigne musikalske røter. Han byrja synga og spela i klubbar i New York og Chicago under artistnamnet «Lord Burgess». I 1954 blei han høyrd av ein tekstforfattar for fjernsynsprogrammet til Harry Belafonte, og dei to fekk eit fruktbart samarbeid.
Virke
Burgie skreiv 34 songar for Belafonte, mellom dei åtte av dei elleve songane på Belafonte-albumet Calypso (1956), som nådde førsteplassen på Billboard-lista.
Nadine
Nadine er eit fransk kvinnenamn danna som ein variant av Nadja eller Nadia.
Lord Burgess
Virke
Ein av desse var «Jamaica Farewell», ein mentosong inspirert av jamaikansk folkemusikk. Songen er blitt spelt inn av Harry Belafonte, Jimmy Buffett, Carly Simon og andre. «Day-O (The Banana Boat Song)» var inspirert av arbeidssongane han høyrde frå jamaikanske hamnearbeidarar. I 1955 skreiv Burgie og William Attaway ein versjon av teksten til «Banana Boat Song» for Colgate Comedy Hour. Denne blei framført av Belafonte, og er truleg den best kjende versjonen av songen.
Burgie skreiv også tekstar for Kingston Trio, som «The Seine», «El Matador» og «The Wanderer», og for andre artistar.
Burgie skreiv tekst og musikk til Off-Broadway-musikalen Ballad for Bimshire i 1963. Han var også medforfattar av boka med Loften Mitchell. Oppsettinga hadde debut på Mayfair Theater 15. oktober 1963 og hadde 74 førestillingar.
Sjølv om Burgie ikkje slutta å framføra musikk, konsentrerte han seg mest om låtskrivinga. Han spelte først inn eit eige heilt album i 1996, Island in the Sun.
Totalt er det selt over 100 millionar kopiar av songar skrivne av Burgess. Han blei teken inn i Songwriters Hall of Fame i 2007.
Familie
I 1956 gifta han seg med Elizabeth Turner (1930-2003) frå Virginia. Paret fekk to søner, Irving Jr. og Andrew.
Mynydd y Betws
Mynydd y Betws er ein ås på grensa mellom Swansea og Carmarthenshire, sør i Wales.
Det er det høgaste punktet i Swansea og det høgaste området mellom River Loughor og Upper Clydach River. Åsen har ei høgd på 374 meter over havet.
Joshua Bassett
Joshua Taylor Bassett er ein amerikansk skodespelar og songar. Han er kjend for rolla som Ricky Bowen i High School Musical: The Musical: The Series.
Svenska skidspelen 1965
Svenska skidspelen 1965 vart avvikla i Falun frå fredag 5. til sundag 7. februar 1965. Hopprennet vart avlyst då det «blåste 18-20 sekundmeter vind» i Källviksbakken.
30 km
Dato: 6. februar <br style="clear:both;" />
3 x 10 km stafett
Dato: 7. februar <br style="clear:both" />
Kombinert
Dato: 5.-6. februar
<br style="clear:both;" />
10 km
Dato: 6. februar <br style="clear:both;" />
3 x 5 km stafett
Dato: 7. februar <br style="clear:both" />
Davey Peak
Davey Peak er eit lite fjell på 1855 moh., som ligg 8 nautiske mil vest for Scudder Peak på sørsida av Toney Mountain i Marie Byrd Land. Det vart kartlagt av United States Geological Survey frå bakken og av flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–66, og namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Gary R. Davey, som var meteorolog ved Byrd Station i 1966.
Maaloula
Maaloula eller Maalula (arameisk ܡܥܠܘܠܐ, Maʿlūlā; arabisk معلولا, Maʿlūlā) er ein landsby i Rif Dimashq guvernement i Syria. Byen ligg 56 km nordaust for Damaskus i ei bratt fjellside, meir enn 1500 meter over havet. Han er kjend som ein av tre stader der vestleg arameisk framleis er i bruk. Dei to andre er dei nærliggande landsbyane Jubb Adin og Bakh'a.
Etymologi
Maʿlūlā kjem frå det arameiske ordet maʿʿəlā (arameisk מעלא), som tyder 'inngang'. Fram til nyare tid var landsbyen dominert av nyvestarameisk-talande.
Folkesetnad
I 2005 hadde byen kring 2 000 innbyggjarar. Om sommaren aukar talet til kring 6 000, då mange kjem hit frå Damaskus på ferie. Kring 50 år sidan budde det 15 000 menneske i Maaloula.
Religiøst sett er det både kristne (hovudsakleg antiokisk ortodoks og melkittisk-katolsk) og muslimar som bur her. For muslimane vert det rekna som merkverdig at dei ikkje vart arabiserte, i motsetnad til dei fleste andre syrarar som vart islamisert og tok til å snakke arabisk og endre etnisk identitet til ein «arabisk» identitet.
Språk
Med dei to nærliggande landsbyane Bakh'a (arabisk بخعة) og Jubba'din (arabisk جبّعدين), er han den einaste staden i verda der ein snakkar ein vestleg dialekt av arameisk. Forskarar hevdar at det arameiske språket Jesus talte høyrer til denne dialekten. Maaloula er derfor ei viktig kjelde for antropologiske og språklege studiar når det gjeld arameisk på tida kring Jesus, og dermed den eigne dialekten til Jesus. Trass i mange mistydingar i media, er det ikkje den eksakte dialekten Jesus frå Nasaret talte tidleg i det første hundreåret. Avstanden til andre store byar og den isolerte plasseringa i fjella har gjort staden til ein språkleg oase i over 1500 år. Moderne vegar og transport, i tillegg til tilgang til arabisktalande fjernsyn og andre media, og til ein viss grad den nasjonale politikken, har gjort at språket er utryddingstrua som daglegtale.
Kloster
Det står to viktige kloster i Maaloula: det gresk-katolske Mar Sarkis og den gresk-ortodokse Mar Thecla.
Mar Sarkis
Mar Sarkis er eit av dei eldste klostera i Syria som står i dag. Det vart bygd over eit heidensk tempel og har element som går attende til 400- og 500-talet under austromarane. Mar Sarkis er det arabiske namnet for heilage Sergius, ei romersk soldat som vart avretta for den kristne trua si. Mar Sarkis har to av dei eldste ikona i verda. Det eine syner Den siste nattverda.
Mar Taqla
I dette klosteret finst leivningane av heilage Taqla (Thecla), som i Paulus og Teklas gjerningar fortel om ei adeleg jomfru og elev av Paulus. I følgje seinare segner, ikkje i Gjerningane, vart Taqla forfølgd av soldatane til faren sin på grunn av den kristne trua si. Ho kom til eit fjell, og etter ei bøn, skal fjellet ha delt seg og sleppt ho gjennom. Byen har fått namnet etter denne kløfta eller inngangen i fjellet. Det finst derimot mange variasjonar av denne soga blant innbyggjarane i Maaloula.
Andre kloster
Det finst òg restar av fleire kloster, nonnekloster, kyrkjer og heilagdomar kring staden. Somme ligg i ruinar, medan andre framleis står. Mange pilegrimar kjem til Maaloula, både muslimar og kristne.
Den syriske borgarkrigen
Maaloula var åstad for eit slag mellom dei Al-Qaida-tilknytte jihadistane Al-Nusra-fronten og den syriske hæren i september 2013.
Syriske opprørarar tok over landsbyen den 21. oktober. Kring 13 menneske vart drepne, og mange vart skadde då dei islamistiske styrkane bomba den historiske byen.
Den 28. oktober tok dei statlege styrkane landsbyen attende.
Maaloula vart overteken av Al-Nusra-fronten igjen den 3. desember 2013. Fronten tok 12 nonner som gislar, og nonnene vart flytta til forskjellige stader og enda opp i Yabrud der dei var i tre månader. Etter lange forhandlingar med meklarar frå Qatar og Libanon, der kring 150 syriske kvinner vart sleppte fri av den syriske regjeringa, vart nonnene sleppte fri den 9. mars 2014. Dei sa dei hadde blitt teke godt vare på under fangenskapen.
Aishiya
Aishiya eller Aaichiye (arabisk العيشيَة) er ein kristen landsby sør i Libanon i Jezzine distrikt i Sør guvernement. Han var åstad for eit slag den 19. oktober 1976 under den libanesiske borgarkrigen.
Nødtvedt Nunataks
Nødtvedt Nunataks er nokre isolerte nunatakar som ligg midt i Amundsenbreen, som ligg 7 nautiske mil (13 km) aust-nordaust for Mount Bjaaland. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter J. Nødtvedt, eit medlem av den tredje Framferda til Roald Amundsen i 1910-12.
Egnund kapell
Egnund kapell er ei lafta langkyrkje frå 1975 i Folldal kommune i Innlandet. Det har vore gravplass på staden sidan 1922.
Ice in the Sun
«Ice in the Sun» er ein song av Status Quo. Songen vart spelt inn i 1968 og kom ut på albumet Picturesque Matchstickable Messages from The Status Quo i august det året.
«Ice in the Sun» vart gjeven ut på singel i Storbritannia i august 1968. Songen er skriven av Marty Wilde og Ronnie Scott (ikkje den kjende jazzmusikaren) og var produsert av John Schroeder. Songen var den andre hitsingelen til Status Quo.
Songen nådde åttandeplassen på UK Singles Chart, og låg tolv veker inne på lista, og nådde 29. plassen på den kanadiske RPM-lista. I USA nådde songen 70. plassen på Billboard Hot 100 og vart den siste singelen deira på lista der.
Armilla
Armilla (latinsk for «ring») eller armillarsfære er eit kuleforma skjelett av sirkulære metallringar som representerer dei sirklane som er viktigast for observasjonar på stjernehimmelen. Apparatet vart innført i antikken av dei alexandrinske astronomane, som òg gjorde ringane mogelege å dreie med sikte og graderingar, slik instrumentet kunne nyttast til astronomiske vinkelmålingar. Fram til Tyge Brahe si tid var armilla det mest nytta instrumentet for måling av timevinkel og deklinasjon.
Armillaen er avbilda i flagget til Brasil og Portugal.
Guarda
Guarda kan visa til:
Den engelsk-spanske krigen (1727–29)
Den engelsk-spanske krigen 1727–1729 var ein avgrensa krig som fann stad mellom Storbritannia og Spania seint i 1720-åra, då britane mislukkast i ein blokade av Porto Bello og spanjolane mislukkast å erobre Gibraltar. Krigen enda med ein status quo ante bellum etter freden i Sevilla.
Bakgrunn
Under den spanske arvefølgjekrigen tapte Spania Gibraltar til ein engelsk-nederlandsk flåte og då krigen var over i 1714, vart Spania tvungen til å akspetere tapet av Gibraitar i freden i Utrecht. Trass i dette hadde Spania langvarige planar om å ta attende både Gibraltar og øya Menorca frå britane.
Etter Wien-traktaten i 1725 hadde Spania støtte frå Austerrike og meinte at tida var inne på å prøve og ta attende Gibraltar. Som ein reaksjon signerte britane Hannover-traktaten med Frankrike og Preussen.
Somme historikarar meiner at krigen byrja i 1726, fordi spaninga mellom Storbritannia og Spania alt var særs spent på den tida. Ein britisk flåte vart send til Spansk Vestindia for å forstyrre den spanske skipstransporten, utan å faktisk starte ein krig.
Porto Bello
Storbritannia hadde prøvd å nytte sjømakta si tidleg i striden ved å blokere Porto Bello i Panama, men forsøket viste seg å bli katastrofalt. 4000 mann mista livet av sjukdom. Hovudmålet med blokadne var å hindre spanske galeonar å segle til Spania, men blokaden mislukkast og britane trekte seg attende.
Omleiringa av Gibraltar
Den 11. februar 1727 starta Spania, leia av Marquis de las Torres og sjefsingeniør i det spanske kongelege ingeniørkorpset markisen av Verboom, omleiringa av byen (Den trettande omleiringa av Gibraltar). Forskjellige kjelder oppgjev dei spanske styrkane til mellom 12 000 og 25 000 mann, medan dei britiske forsvarane var 1500 i starten av omleiringa, og opp til kring 5000 mann etter kvart, ført inn til sjøs av ein flåte kommandert av Charles Wager.
Etter ei fire månader lang omleiring, med fleire mislukka og dyrekjøpte forsøk, gav spanjolane opp og trekte seg attende 12. juni. Spania hadde mista over 1400 mann, medan britane hadde tapt kring 300 mann.
Spanjolane hadde venta materiell hjelp frå austerrikarane, slik det var lova med Wien-traktaten, men dette kom for seint fram. Austerrikarane vart utmanøvrert av britiske diplomatar, som hadde inngått ein avtale med dei i løyndom, for å hindre at dei blanda seg inn i krigen.