cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Galapagosalbatross
Skildring
Galapagosalbatrossar hekkar primært på Española-øya, Galápagosøyane. Det har vore observasjonar av ikkje-hekkande fuglar og derfor moglege små tal, rundt 10 til 20, òg av hekkefuglar på Genovesa Island, Galápagosøyane og på Isla de la Plata utanfor kysten av Ecuador. Utanfor hekkesesongen beitar dei på kontinentalsokkelen utanfor kysten av Peru og Ecuador.
Dei primære matkjeldene til galapagosalbatrossar er fisk, blekksprut og krepsdyr. Men dei har òg vorte observert i å ta avfall frå andre matkjelder, inkludert oppgulp frå andre fuglar. Dei finn føde mest effektive ved å søkje innanfor område der byttedyr lever nær overflata, når dei matar ungar vil dei reise 10-100 kilometer bort frå reirplassen for å hente føda.
Kurtise og hekking
Hoa legg eitt egg i kullet, rett på bakken i lause koloniar som ligg i område av lava med steinblokker og glissen vegetasjon eller småkratt. Kurtise og spel åt galapagosalbatrossar er særs spektakulære. Oppvisingane inkluderer raske sirklingar med nebbet, bukking, nebbklikking, og peiking opp med nebbet samstundes som dei gjer ein 'huu-hu'-lyd. Egglegginga føregår mellom april og juni og rugetida er på ca. to månader etter det. Etter at egget er klekt vil ungen halde seg saman med andre ungar i koloniar medan foreldra drar til havs før å hente føde. Når foreldra kjem attende kan dei mate ungen med opp til 2 kg mageolje. Innan desember når albatrossungen vaksen storleik og i januar kan han forlate kolonien. Ungen vil då vere ute på havet i seks år til han returnerer til kolonien. Til forskjell frå dei fleste andre albatrossartar, vil galapagosalbatrossar freiste å hekke årleg. Dei er monogame og para held saman til ein av dei døyr.
Flyging
Galapagosalbatrossar er spektakulære flygarar, dei kan halde seg i lufta i timar ved hjelp av dynamisk glideflukt. Men dei har vanskar med å ta av og lande på grunn av dei store vengene. For å gjere det enklare tar dei nokre gongar av frå fjellhyller inne på land. På grunn av høg steglefart har dei vanskar når dei kjem inn til land, og når dei tar av er det vanskeleg å slå ut dei massive vengene.
Jo (fleirtyding)
Jo kan visa til:
Manøverelement
Manøverelement vert mest brukt om militære einingar, og byrjar heilt på lagsnivå om einingar som kan føra strid av seg sjølve. I praksis gjeld dette berre einingar innan infanteri, inkludert motorisert infanteri, marineinfanteri og luftlandestyrkar og stridsvogn.
Pettusbreen
Pettusbreen er ein smal isbre 9 nautiske mil (17 km) lang, som flyt nord frå Ebony Wall ut i Gavin forlandsbre mellom Poynter Hill og Tinsel Dome på Trinityhalvøya. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Robert N. Pettus, ein pilot i Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE), 1956-57.
Europameisterskapen på skeiser 2003
Europameisterskapane på skeiser 2003 for menn og for kvinner vart avvikla i Thialf-ishallen i Heerenveen i Nederland i tida frå fredag 3. til sundag 5. januar. 29 menn og 22 kvinner frå 17 land deltok i meisterskapen. Deltakarane kom frå Austerrike, Belgia, Finland, Frankrike, Italia, Kviterussland, Nederland, Noreg, Polen, Romania, Russland, Sveits,Sverige, Tsjekkia, Tyskland, Ukraina og Ungarn.
Noreg stilte med tre menn: Petter Andersen, Eskil Ervik, Lasse Sætre, og to kvinner: systrene Annette og Hedvig Bjelkevik. Ervik vart best av dei norske med ein sjetteplass, Sætre kom nest på nummer 9.
Nederlendaren Gianni Romme vart europameister framom landsmennene Rintje Ritsma og Mark Tuitert. Romme stod for bestetida på alle dei tre lengste distansane, russiske Aleksandr Kibalko gjekk fortast på 500 meter. Tyske Anni Friesinger forsvarte meistertittelen, og vann, som året før, dei tre kortaste distansane. Landskvinna Claudia Pechstein var best alle på 5000 meter og kom på andreplass samanlagt, nederlandske Renate Groenewold vart nummer tre samanlagt, også desse plasseringane nett som i 2002.
Skeise-EM 2003, menn
Dato: 3.-5. januar
<br style="clear:both;" />
5000 meter
<br style="clear:both;" />
10000 meter
<br style="clear:both;" />
Skeise-EM 2003, kvinner
Dato: 3.-5. januar
<br style="clear:both;" />
500 meter
<br style="clear:both;" />
3000 meter
<br style="clear:both;" />
1500 meter
<br style="clear:both;" />
Pengeurtslekta
Pengeurtslekta eller thlaspi er ei planteslekt i krossblomfamilien. Medlemane er snaue ugras med heile blad som går noko eller heilt kring stengelen. Kvite kronblad og flat vengkanta skulpe med mange frø. To artar veks i Noreg.
Dadafon
Dadafon er ei norsk musikkgruppe basert i Trondheim. Gruppa er vanskeleg å plassera musikalsk.
Gruppa starta opp i 1995 under namnet Coloured Moods, og gav ut debutplata Coloured Moods i 1998. I 2000 skifte dei namn til Dadafon, og har sidan gjeve ut fire plater, deriblant Visitor frå 2002 som dei vann Alarmprisen for i klassen jazz. Dadafon har oppretta eit studio i hamneområdet i Trondheim, der ei av platene deira vart innspelt.
Kjelder og bakgrunnsstoff
Kristin Asbjørnsen
Jupiter Amphitheatre
Jupiter Amphitheatre er ein dal med bratte sider aust i Morozumi Range. Dalen er okkupert av ein isbre og startar mellom Sickle Nunatak og Mount Van Veen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-63. Namnet vart nytta av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) sommaren 1967-68.
Hällekis
Hällekis er ein svensk tettstad i Götene kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 718 innbyggjarar.
Aptering på skip
Aptering (frå latin aptare, 'festa, tilpassa') på skip er nemninga for den siste fasen i innreing av eit skip.
Better Be Good to Me
Songen vart nytta i tiande episode av Miami Vice og kom med på det første volumet av Miami Vice-albumet.
Musikkvideo
I musikkvideoen framfører Tina Turner songen på scenen. Ho har på seg ein svart skinnjakke, svarte, korte skinnbukser, høghæla sko med leopardmønster og piggete, blondt hår. Mot slutten dukkar det opp ein mann på scenen (Cy Curnin frå The Fixx), som tar Tina i armen, og Tina ser han inn i augo og syng «Why can't you be good to me?» og skubbar han bort. På slutten forsvinn Turner frå scenen i ei røyksky. Både Curnin og gitaristen i videoen, Jamie West-Oram (òg frå The Fixx), spelar på albumet Private Dancer.
Chamorro
Chamorro er eit malayo-polynesisk språk i den austronesiske språkfamilien som blir snakka på Marianaøyene (Guam, Rota, Tinian og Saipan) av omkring 47 000 menneske (omkring 35 000 på Guam og av omkring 12 000 i Nord-Marianane).
Saoufar
Saoufar, òg kalla Sawfar eller Sofar, er ein by i Aley distrikt i Libanonfjella guvernement i Libanon. Han ligg 1320 moh ved hovudvegen emllom Beirut og Damaskus i Syria.
Trinityhalvøya
Trinityhalvøya er nordenden av Den antarktiske halvøya, som strekkjer seg nordaustover kring 130 km frå ein linje mellom Cape Kjellman og Cape Longing. Fleire forskjellige namn har vorte nytta av kartmakarar dei siste hundre åra (Trinity Land, Palmer Land, Land of Louis Philippe) for denne delen av Den antarktiske halvøya. Det tilrådde namnet kjem frå Trinity Land, gjeve av Edward Bransfield i løpet av januar 1820 (etter Trinity Board), sjølv om ein ikkje er heilt sikker på kva område han gav dette namnet.
Saoufar
Han har kring 3 000 innbyggjarar (aukar til kring 15 000 om sommaren) og har blitt viktig som ein strategisk stad med flott utsyn over Caza Matn, med LaMartinedalen mellom dei to.
Saoufar får mykje snø om vinteren, men har tørre somrar med moderate temperaturar, som trekkjer til seg ein del turistar.
Militær kommando og kontroll
Kommando og kontroll er eit militært uttrykk for ein lovlig utnemnd offiser sin stadfesting av myndigheit over styrkane sine. Kommando og kontroll vert utført gjennom organisering av personalet (kommandohierarkiet), utstyr (informasjons- og kommunikasjonssystem) og alle andre prosedyrar og taktikkar som ein offiser nyttar ved planlegging, styring, koordinering og kontroll av styrkar og operasjonar for å fullføra oppdraget.
Brud
Brud eller brur er ei nemning for ei kvinne den dagen ho giftar seg.
Ordet kjem frå norrønt brúðr, og ordstammen finst i mange indoeuropeiske språk i tydinga brud, nygift kvinne eller svigerdotter. Ordstammen er ei hokjøns passivform av verbet «seie», og grunntydinga kan ha vore «den tilsagte, lovde».
Mange kulturar har sterke tradisjonar om korleis ei brud skal kle og te seg. I Noreg har det vore tradisjon at brura er kledd i bunad eller i kvit eller lys pastell brudekjole. Til ei kvit brudekjole kan det høyre eit brudeslør. Til bryllupssermonien vart ho tradisjonelt leidd av far sin eller ein annan mannleg slektning, ved hans høgre hand. Det er i dag ikkje brot med takt eller tone om brudgomen leier brura. Etter bryllupssermonien er det alltid brudgommen som leier brura ved si høgre side.
Kusk
Ein kusk er føraren av transportmiddel trekt av hestar, som hestevogn, hestesporvogn eller hesteomnibus.
På større gods, ved fyrstehus og i kollektive trafikkselskap var kuskar gjerne uniformerte. I Danmark må tradisjonelt berre Kongehuset (og grevane Danneskiold-Samsøes) sine kuskar bruka raudt slag.
Daisy Jane
«Daisy Jane» er ein song skriven av Gerry Beckley frå gruppa America, og gjeven ut i 1975 på albumet deira Hearts. Han kom ut som den andre singelen frå albumet – ein oppfølgjar til den store hitten «Sister Golden Hair» - men nådde berre 20. plassen på Billboard Hot 100, og vart den siste topp 20-hitten til det originale tre mann store America. På Easy Listening-lista nådde songen fjerdeplassen. I Canada nådde «Daisy Jane» 16. plassen på poplista og andreplassen på Adult Contemporary-lista.
Songen inneheld ein cello-solo. Produsenten George Martin spelte piano på songen.
Russell East-breen
Russell East-breen er ein isbre, 6 nautiske mil (11 km) lang og 3 nautiske mil (6 km) brei, som ligg ved nordenden av Detroit Plateau og flyt frå Mount Canicula austover ut i Prince Gustav Channel på sørsida av Trinityhalvøya. Denne isbreen flyt i lag med Russell West-breen vestover og ut i Bone Bay på nordsida av Trinityhalvøya, og dannar ein kanalbre på norddelen av Den antarktiske halvøya. Han vart først kartlagt i 1946 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter V.I. Russell, som var landmålar and leiaren for FIDS-baseen ved Hope Bay i 1946.
Daisy Jane
Ei finsk attgjeving som beheld tittelen «Daisy Jane» vart spelt inn av Reijo Karvonen for albumet hans Tulossa frå 1975.
Hallen
Hallen er ein svensk tettstad i Åre kommun i Jämtlands län i landskapet Jämtland. I 2005 hadde tettstaden 223 innbyggjarar.
Daisy Jane
Janet Jackson-sporet «Let's Wait Awhile» frå 1986-albumet hennar Control har vorte skildra som «å ha slåande likskapar» med «Daisy Jane». Etter det som blir sagt, etter å ha høyrt «Let's Wait Awhile» på ein bilradio i 1987, då han var ein aktuell singel, stoppa turnemanageren for gruppa America ved ein telefonkiosk for å varsla Gerry Beckley om den openberre likskapen mellom sporet til Jackson og songen til Beckley. Til slutt nådde Beckley eit utanrettsleg forlik med Jackson og medlåtskrivarane hennar Jimmy Jam og Terry Lewis og unngjekk dermed ei rettssak for plagiat. (Janet Jackson-albumet All for You frå 2001 inneheldt songen «Someone to Call My Lover» som openlyst sampla America-hiten «Ventura Highway» og der komponisten Dewey Bunnell fekk medforfattarkreditt for songen til Jackson).
Artemistempelet i Efesos
Artemistempelet i Efesos, Artemiseum eller berre Artemis-tempelet var eitt av dei sju underverka ifylgje Antipater frå Sidon.
Historie
Tempelet vart opphavleg bygt av kong Kroisos til ære for Artemis, den greske gudinna for fødsel og jakt. Templet tok 120 år å byggja, og det var ferdigstilt om lag 550 f. Kr. Det stod i oldtidsbyen Efesos i dagens Tyrkia, 5 mil sør for byen Izmir. I 356 f. Kr. vart tempelet sett fyr på av den då ukjende grekaren Herostratos, som vart avretta same året. Grekarane slo deretter fast at hans namn aldri måtte nemnast. Ironisk nok har Herostratos gjeve namn til uttrykket Herostratisk ry; ry for ei illgjerning.
Brannen skal ha vore på same natta som Alexander den store vart fødd, og ifylgje legender kunne ikkje Artemis forsvara tempelet frå elden til Herostratos fordi ho var for oppteken med å hjelpa til i fødsla til Alexander. Ei tid etter brannen skal Alexander ha føreslått å betala for gjenoppbygginga av tempelet, men dette nekta efesarane. Fyrst etter at Alexander den store døydde i 323 f. Kr., vart tempelet bygd opp att i løpet av ein hundreårsperiode.
Det nye tempelet fekk stå i fred i fleire hundre år. Det eksisterte då det nye testamentet vart nedskrive, og det er mellom anna nemnt i Apostelgjerningane, der sølvsmeden Demetrios frå Efesos får folket til å gjera motstand mot den nye læra til Paulus: «Verre er det at tempelet til Artemis, den store gudinna vår, kan bli rekna for ingen ting, og at ho som heile Asia, ja, heile verda dyrkar, kan koma til å mista sitt velde.» Då dei høyrde det, vart dei rasande og ropa: «Stor er efesargudinna Artemis!»
I 262 e. Kr. fall tempelet i Efesos for andre gong då gotarane invaderte byen og sette fyr på tempelet. Dette er nedskrive av den gotiske historikaren Jordanes.
Restar av begge templa, samt fleire tidlegare, mindre tempel på same grunnen vart utgravne på 1800- og 1900-talet. Mange tempelfragment ligg i eit museum i nærleiken av den gamle tempelplassen, og mykje er også teke vare på i British Museum i London.
Utsjånad
Dei fleste skildringane av Artemistempelet har me frå den romerske historikaren Plinius den eldre (ca. 23 - 29 e. kr). Han skildrar tempelet som 110 X 55 m, rikt dekorert med utsmykkingar, og i stor grad bygt i marmor. Det kan ha hatt så mange som 127 søyler i jonisk søyleorden, stundom med relieff på. Dei greske bilethoggarane Polyclitus, Pheidias, Cresilas, og Phradmon tevla ofte om å forma dei vakraste skulpturane til tempelet, ofte av amasoner. Ifylgje legenda skal amasonene ha grunnlagt byen Efesos. Ifylgje Plinius fanst her også måleri og forgylte søyler av gull og sylv.
Tempelet portretterte Artemis med fleire bryster og synte henne fram som ei fruktbarheitsgudinne. Truleg er dette overteke frå tidlegare gudinner frå Efesos, då den greske gudinna Artemis var jomfrueleg.
Farwaniya guvernement
Farwaniya (arabisk skrift الفروانية) er det mest folkerike av seks guvernement i Kuwait. Det er det største bustadområdet i Kuwait. Guvernøren er Faisal H.M. Al-Sabah sidan mai 2014. Al Farwaniyah består av:
Russell West-breen
Russell West-breen er ein isbre, 11 nautiske mil (20 km) lang og 4 nautiske mil (7 km) brei, som ligg like nord for Detroit Plateau og flyt frå Mount Canicula vestover ut i Bone Bay på nordsida av Trinityhalvøya. Denne isbreen flyt i lag med Russell East-breen austover og ut i Prince Gustav Channel på sørsida av Trinityhalvøya, og dannar ein kanalisbre over norddelen av Den antarktiske halvøya. Han vart først kartlagt i 1946 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter V.I. Russell, som var landmålar and leiaren for FIDS-baseen ved Hope Bay i 1946.
Gabi Zange
Gabi Zange, fødd Gabi Schönbrunn, er ein tidlegare tysk skeiseløpar frå Crimmitschau i Sachsen som representerte Aust-Tyskland. Ho vart europameister i 1981 og nummer to i Skeise-VM 1985, dessutan vann ho tre olympiske bronsemedaljar.
Schönbrunn tok tredjeplassen i europameisterskapen 1981 i Heerenveen. Vinteren 1984 vart ho europameister i Alma Ata før ho sikra austtysk trippelsiger då ho vart nummer tre i skeise-VM i Deventer, slått av verdsmeister Karin Enke og Andrea Mitscherlich. Under Vinter-OL 1984 i Sarajevo fekk ho bronsen på 3000 meter, på ny bak dei same to landskvinnene, men her med Mitscherlich på toppen av sigerspallen. Året etter vart Schönbrunn toar i Skeise-VM 1985, nesten tre tidspoeng etter Mitscherlich. Som Gabi Zange reiste ho heim frå vinterleikane 1988 i Calgary med bronsemedaljar både på 3 000 og 5 000 meter, i begge øvingane bak dobbelt gullmedaljør Yvonne van Gennip frå Nederland og dobbelt sølvmedaljør Andrea Ehrig-Mitscherlich.
Val som kognitiv prosess
Val er ein kognitiv prosess der fleire alternativ blir vurdert, før eit eller fleire av desse blir sortert vekk frå utvalet. Hensikten med å velje er å finne eit spesifikt alternativ til eit scenario, som oftast kjem som følgje av ei kognitiv vurdering. Val er ofte subjektive, og kan sjåast på som både gode og dårlege. Dårlege val får ofte konsekvensar for den eller dei som deltek i veljinga.
Silfaya
Silfaya er ein landsby i Aley distrikt i Libanonfjella guvernement i Libanon.
Truck On (Tyke)
«Truck On (Tyke)» er ein song frå 1973 av det britiske glamrockbandet T. Rex, gjeve ut i 1973. Verken songen eller B-sida, «Sitting Here», kom ut på noko studioalbum av bandet, men kom sidan ut som bonusspor på nyutgjevingar av albumet Zinc Alloy and the Hidden Riders of Tomorrow frå 1974. Singelen fekk dårleg kritikk då han kom og han selde ikkje like godt som tidlegare T. Rex-singlar. Singelen låg totalt elleve veker inne på den britiske singellista og nådde 12. plassen der, «Truck On (Tyke)» var den nest siste T. Rex-singelen, før «Teenage Dream» i 1973, som nådde topp 20 i Storbritannia før «New York City» i 1974. Marc Bolan sa sjølv at «Truck On (Tyke) er den 14. hitsingelen min og eg blir ikkje overraska om han ikkje når toppen av lista.» Seinare sa Bolan at det vart gjort med vilje at «utgjevinga var planlagt. Eg ønskte å gjere noko som ikkje var så bra, som framtidige utgjevingar kunne samanliknast mot.»
Koenig Valley
Koenig Valley er ein isfri dal like aust for Mount Thor i Asgard Range i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Ervon R. Koenig, ein forskingssjef ved McMurdo-basen vinteren 1972 og stasjonmanager der i feltsesongane 1973-74 og 1974-75.
Tresfjord skule
Tresfjord skule var eit oppvekstsenter med barnehage og barneskule i Vestnes kommune i Møre og Romsdal.
Fram til hausten 2020 var Tresfjord skule del av Tresfjord oppvekstsenter, med barneskule i ein etasje og barnehage i fyrste etasje. Det hadde også eit lite SFO-tilbod. Så vart elevane flytta til Helland barneskule, medan ungdomsskulelevar frå Helland nytta bygget i samband med ombygginga av Helland skule. Skulebygningen ligg nær hovudvegen, like ved den lokale butikken og den lokale kroa.
Elevane på barnesteget kom frå området rundt Tresfjorden. Det var om lag 36 elevar på skulen i skuleåret 2014-15.
Oppvekstsenteret hadde ein reinhaldar, ein vaktmeister og ein driftsleiar. I skuleavdelinga var det fem lærarar og to assistentar.
Kylie Live: X2008
Kylie Live: X2008 er ein film på DVD og Blu-ray Disc av KylieX2008, den tiande turneen til Kylie Minogue. Filmen inneheld heile konserten i tillegg til ein dokumentar, framsyning av scenedekorasjonar og eit fotogalleri.
Ljusnarsbergs kommun
Ljusnarsbergs kommun er ein kommun i Örebro län i landskapet Västmanland. Kommunesenteret er Kopparberg.
Gjennom kommunen, som ligg i Bergslagen, går riksväg 50, riksväg 63 i tillegg til jernbanen Frövi–Ludvika og Ställdalen-Kil. I nord grensar kommunen till Ludvika kommun, i nordaust til Smedjebackens kommun, begge i Dalarna, i sør til Lindesbergs kommun og i vest til Hällefors kommun.
Kommunesenteret ligg i Kopparberg. Kommunen ligg langs med Arbogaåns øvre vassystem. Terrenget er typisk kupert bergslagsterräng. Det høgste punktet i kommunen er Älvhöjden i nordvest med ei høgd av 431 möh. Bergverk har bygd opp denne bygda, der det enno finst eit titals hytteruiner og hundeatals gruvehål.
Ljusnarsbergs kommun har det minste innbyggartalet i Örebro län.
Administrativ historie
I den dåverande landskommunen Ljusnarsberg vart det i 1887 oppretta eit municipalsamhälle med namnet Nya Kopparberg. I 1908 vart kommunen delt og Kopparberg vart ein köping. I 1962 vart begge kommunane samla att under namnet Ljusnarsbergs köping, frå og med 1971 Ljusnarsbergs kommun.
Kommunvåpenet
Blasonering: I silver en stolpvis ställd blå ström, åtföljd på var sida av ett kopparmärke ovanför en låga, samtliga röda.
Bildet går tillbake til Nya Kopparbergs bergslags sigill frå 1640. Det har blitt nytta både av Ljusnarsbergs landskommun og Kopparbergs köping (köpingsvåpenet hadde ein bård). Det vart registrert for den noverande kommunen i 1981.
Tettstader
Ljusnarsberg kommune har to tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Militær eldstøtte
Militær eldstøtte er støtte med ekstra artillerield til dømes for infanteri som vil bryta gjennom fiendtleg forsvarslinje.
Eurovision Song Contest 1977
Eurovision Song Contest 1977 var den 22. utgåva av Eurovision Song Contest, den årlege songtevlinga for medlemmane i Den europeiske kringkastingsunionen (EBU). Arrangementet fant stad i Storbritannia som følgje av landets siger året før med Brotherhood of Man og «Save Your Kisses for Me». Tevlinga blei arrangert av BBC og halden laurdag 7. mai 1977 – fem veker forseinka på grunn av en streik blant kamerapersonell og teknikarar i BBC. Finalen blei overført direkte frå Wembley Conference Centre i London med nyheitsopplesar Angela Rippon som programleiar.
Deltakartalet heldt seg på 18 land, det same talet som året før. Sverige var tilbake etter fråværet i 1976, mens Jugoslavia vedtok å trekkje seg. Fyrst i 1981 var landet tilbake i tevlinga.
Bakgrunn
Etter å ha vunne med Brotherhood of Man og «Save Your Kisses for Me» året før, var det Storbritannia som stod vertskap for Eurovision Song Contest i 1977. BBC la finalen til Wembley Conference Centre, eit konferansesenter som opna dørene berre eit par månader før den internasjonale finalen.
Finalen var planlagt til laurdag 2. april 1977, men månaden før braut det ut ein spontanstreik blant kamerafolk og teknikarar i BBC som kravde høgare løn for produksjonar utanfor BBC-hovudkvarteret. Streiken braut ut berre timar før den britiske finalen og førte til at den britiske finalen aldri blei filma og sendt på tv. I staden blei det gjort lydopptak som blei sendt på radio seinare same kveld. Streiken så lenge ut til å truge den internasjonale finalen, og i byrjinga av mars trekte BBC seg formelt som vert for arrangementet. EBU vurderte fleire alternative løysingar, og ei moglegheit var å flytte arrangementet til Tyskland eller Nederland. Nederlandske NOS tilbaud seg å ta over arrangementet, men dei fagorganiserte kamerafolka i selskapet sette foten ned i sympati med sine britiske kollegaer.
Etter eit krisemøte i slutten av mars 1977 vedtok EBU at BBC skulle få behalde arrangementet. Omsider, 31. mars 1977, fann også partane i streiken ei løysing, og finalen blei flytta til laurdag 7. mai – fem veker etter den opphavlege datoen.
EBU vedtok også dette året å gjeninnføre språkregelen som var i bruk frå 1966 til 1972. Heretter måtte alle land syngje på eit av sine offisielle språk. Regelen blei innført etter at Belgia og Tyskland hadde vald sine engelskspråklege bidrag, og de to landa fekk dispensasjon til å syngje på engelsk. Språkkravet blei ikkje oppheva igjen før i 1999, og no kan deltakerlanda syngke på det språket dei ønsker.
Deltakande land
Også Tunisia vurderte å delta og sende inn ei førebels påmelding. Hausten 1976 blei startrekkefølgja trekt, og der blei Tunisia trekt til å opptre som nummer fire. Men landet trekte seg før den endelige påmeldingsfristen, høgst sannsynleg fordi Israel skulle delta. Berre ein gong har eit arabisk land delteke i Eurovision Song Contest – Marokko i 1980, då Israel ikkje deltok.
Sendinga
Finalen blei sendt direkte til 33 land frå konsertsalen Wembley Conference Centre. Sendinga starta med ein introduksjonsfilm med bilete frå London og Skottland, Wales, Nord-Irland og England. Deretter gjekk Angela Rippon, ein kjend britisk nyheitsopplesar, på scena og ønskte velkommen på engelsk og fransk.
Rekkefølgja blei avgjord ved ei loddtrekking i Genève hausten 1976. Irland opna tevlinga og undervegs var det fleire minneverdige augeblink. Den austerrikske gruppa Schmetterlinge hadde masker på bakhovuda og kasta dollarsetlar som ei protest mot det dei meinte var utnytting av artistar i plateindustrien. Sveits stilla med alpehorn, og dirigenten til Storbritannia, Ronnie Hazlehurst, dirigerte orkesteret iført ein bowlerhatt og med ein paraply som taktstokk.
Dette året var det ingen postkortfilmar som introduserte dei 18 bidraga. BBC hadde opphavleg tenkt å bruke små filmar som viste artistane på ein offisiell fest under finaleveka. Men bileta skal ha vore lite flatterande for enkelte av artistane, blant anna på grunn av høgt alkoholinntak på festen, og BBC droppa filmane. I staden måtte produsentane vise direktebilete av eit meir eller mindre interessert publikum mellom songane.
Bilete frå festen blei vist i pausen, akkompagnert av klarinettisten  og bandet hans, Paramount Jazz Men.
Det norske bidraget
Noreg deltok med Anita Skorgan som song «Casanova», skriven av trønderane Svein Strugstad og Dag Nordtømme. Skorgan hadde vunne den norske finalen i februar, og vinnarlåten «Casanova» låg heile 15 veker på VG-lista med ein fjerdeplass som høgaste notering. Det var fyrste gong på seks år at ein vinnar av Melodi Grand Prix gjekk inn på VG-lista.
I eit telefonintervju med NRK Radio på finaledagen uttala Skorgan at ho var nervøs, og at ho ikkje hadde fått kontakt med nokre av dei andre artistane. Sjølv tippa ho Tyskland som vinnar. «Casanova» var det femte bidraget ut på scena i London, og Carsten Klouman dirigerte det britiske orkesteret. Med på scena hadde Skorgan koristane Gro Bergsland, Anne Lise Gjøstøl og George Keller. John Andreassen var den norske delegasjonsleiaren og kommenterte sendinga for NRK Fjernsynet. Erik Heyerdahl kommenterte for NRK Radio. Dette året fekk Noreg 18 poeng frå dei europeiske jurygruppene, noko som gav plass 14 av 18 – delt med Portugal.
Avrøystinga
Kvart land hadde ei jurygruppe med elleve medlemmar mellom 16 og 60 år som bedømde songane frå dei andre landa med poeng frå 1 til 5. Deretter summerte jurysekretæren saman dei individuelle poenga frå dei elleve jurymedlemmane. Songen som fekk flest jurypoeng, blei tildelt 12 poeng frå den nasjonale juryen. Andreplassen fekk 10, tredjeplassen 8, fjerdeplassen 7 og så vidare ned til tiandeplassen som fekk 1 poeng. Altså gav kvar jurygruppe 12, 10 og 8–1 poeng til sine ti favorittsongar. Det var ikkje lov å røyste på bidraget frå sitt eige land. Oppsynsmann for avrøystinga var Clifford Brown frå EBU.
Kvart land hadde ein representant som las opp poenga frå juryen via telefon på direkten under avrøystinga. Poenga blei ikkje leste opp i stigande rekkefølgje frå 1 til 12 som i dag. I staden blei poenga lesne opp i kronologisk rekkefølgje ut frå startrekkefølgja. Dette skulle gjere det enklare for operatørane av den mekaniske poengtavla å halde følgje, slik at dei raskt og korrekt fekk oppdatert poengsummen til kvart land undervegs. Fyrst i 1980 begynte ordninga med å lese opp poenga frå 1 til 12.
På førehand var det Silver Convention frå Tyskland og Dream Express frå Belgia som var dei store favorittane, saman med Hellas og britiske Lynsey De Paul og Mike Moran. Av favorittane var det berre Storbritannia som låg i teten, og Irland og Frankrike hala raskt innpå. Som året før, var Noreg det siste landet til å få poeng. Etter at Finland røysta som land nummer 16, var den franske sigeren klår. Dette var den femte sigeren til Frankrike og blei det mestvinnande landet i Eurovision Song Contest si historie til då. Frankrike har ikkje vunne Eurovision Song Contest sidan. Både den greske og franske juryen gav for mange poeng under avrøystinga, og dette blei fyrst retta opp i etter sendinga.
I motsetning til vinnarlåtane åra før, blei «L'oiseau et l'enfant» ingen kommersiell suksess i Noreg. Med unntak av 1970, då Noreg ikkje deltok, var dette fyrste gong sidan 1966 at ein Eurovision-vinnar ikkje kom inn på den norske singellista. I staden var det sjetteplassen «Swiss Lady» som blei den største slageren i Noreg. Songen låg på VG-lista i heile 22 veker etter finalen. Også britiske «Rock Bottom» tok seg inn på VG-lista.
Deltakarar
Liste over deltakarane og det offisielle resultatet. Tabellen er rangert etter startrekkefølgje, plasseringa og poengsummen fins i kolonnane til høgre.
12 poeng
Kvart land gav 12 poeng til sin favoritt. Under er ei oversikt over alle 12-poengarar som blei gjevne under avrøystinga.
Dirigentar
Mens Ronnie Hazlehurst var sjefdirigent, hadde dei fleste land med sin eigen dirigent. Under er ei liste over dirigentane til deltakarlanda, lista etter startrekkefølgja.
Poengopplesere
Kvart land hadde ein talsperson som annonserte poenga frå den nasjonale jurygruppa over telefon på engelsk eller fransk. Under er talspersonane i same rekkefølgje som under avrøystinga.
Kommentatorar og kringkastarar
Dei fleste deltakerlanda hadde kommentatorar som formidla informasjon og hendingar direkte til sjåarane. Oversikt over kommentatorar under Eurovision Song Contest 1977:
Kommentatorar og sendingar i ikkje-deltakande land
Ifølgje arrangørane blei sendinga overført til 33 land, blant anna land via Intervision. Under er ei liste med kjente og stadfesta sendingar i ikkje-deltakande land.
Hallerna
Hallerna er ein svensk tettstad i Stenungsunds kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän. I 2005 hadde tettstaden 650 innbyggjarar.
Hällesåker
Hällesåker er ein svensk tettstad i Mölndals kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 371 innbyggjarar.
Joan Baez/5
Joan Baez/5 er eit studioalbum frå 1964 av den amerikanske visesongaren Joan Baez. Det nådde 12. plassen på Billboard 200-lista. Singelen «There But for Fortune» nådde 50. plassen på Billboard Hot 100 i i USA og vart ein topp 10-singel i Storbritannia.
Historie
I motsetnad til dei tidlegare albuma hennar, var Joan Baez/5 delt jamt mellom moderne songar og tradisjonelle viser. «There But for Fortune» var skriven av Phil Ochs, og ho tok òg med Bob Dylan sin «It Ain't Me Babe» og Johnny Cash sin «I Still Miss Someone», i tillegg til fleire tradisjonelle engelske og amerikanske folkeviser. Regissøren Spike Lee nytta Baez si utgåve av Richard Fariña sin «Birmingham Sunday» (om bombinga av 16th Street Baptist Church i 1963, der fire unge afroamerikanske jenter mista livet) i dokumentarfilmen 4 Little Girls frå 1997.
Teksten i omslaget var skriven av Langston Hughes.
Vanguard-utgåva frå 2002 inneheld to bonusspor: «Tramp on the Street» og «Long Black Veil».
Mottaking
I meldinga si for Allmusic skreiv Bruce Eder om dei forskjellige sjangrane Baez no utforska. Han skreiv at albumet «var der musikken til songaren blømde kraftig for første gongen. Etter å ha brukt opp dei beste av dei tradisjonelle songane i repertoaret hennar på dei fire tidlegare albuma, utvida Baez her musikken hennar, og opna opp nokre lovande, nye territorium i prosessen».
Manouches
Manouches (romanés for «menneske») er namnet på den undergruppa av sinti som bur i Frankrike og tilgrensande land. Det kan dokumenterast at dei har vore i Vest-Europa frå 1400-talet da dei vandra inn som romanifolk frå Søraust-Europa.
Den mest kjende manouch er Django Reinhardt
Applikasjonssaum
Applikasjon eller appliké (frå fransk appliqué, opphavleg frå latinsk applicare, 'plassera nær, la koma i kontakt' ) er ein tekstil- og lêrteknikk der ein syr eller limer lappar på eit anna stoff. Appliké kan ha nytteføremål, som å lappa hol eller gjera stoff tjukkare, eller kan brukast til å laga merke, dekorasjonar, mønster eller forteljande bilde. Bruken av ulike stoff kan skapa sterke kontrastar, og teknikken kan til dømes brukast til iaugefallande teppe og faner.
Ofte syr ein motivstoffet på oversida av botnstoffet. I andre teknikkar blir det klipt opningar av ulik form i botnstoffet og motivstoffet blir festa på baksida av dette og er synleg gjennom opningane, gjerne kalla omvend applikasjon. Applikasjonssaum var opphavleg eit handarbeid, og er det ofte framleis, men ein kan òg bruka symaskin når ein applikerer.
Både lappeteknikk og quilting er nærskylde tekstile teknikkar, og blir òg ofte brukte kombinert med applikasjon.
Historie
Ein har funne døme på appliké i lêr og filt på teppe og salteppe i graver frå 300-talet f.Kr. i Sibir og Mongolia. I Sentral-Asia har filtappliké halde fram med å vera viktig til å dekorera jurtar, golvteppe og vesker. Ein egyptisk baldakin frå rundt 980 f.Kr. er sydd av kvadrat av gaselleskinn som er dekorerte med applikerte symbol. Nokre av desse symbola blir framleis brukte i egyptiske applikasjonar.
Appliké er ei viktig kunstform i Benin i Vest-Afrika, særleg i området rundt Abomey, der det har vore ein sidan 1700-talet og kongeriket Dahomey. Her kunne applikerte teppe til dømes visa kongssymbol eller minna om forteljingar.
Applikasjonsteknikk blir nytta i fleire folkedrakttradisjonar, som Grønland, Skandinavia og Aust-Europa. Han er kjend frå norsk draktskikk, som dekorasjon på mellom anna bringeduker og lommer. Jakka på herrebunadar frå Aust-Telemark (lokalt kalla «gråkufter») har applikasjonar i svart ullstoff (vadmål eller klede) på kvit (ufarga) eller flaskegrøn botn.
Ein har òg brukt appliké i klesmote i enkelte periodar. I 1950-åra var det moderne med vide filtskjørt med eit applikert motiv på. På engelsk blir desse skjørta kalla «poodle skirts», fordi applikasjonsmotivet ofte er ein puddel. Dei fyrste puddelskjørta blei designa av amerikanske Juli Lynne Charlot.
Omvend applikasjon
På San Blas-øyene utanfor kysten av Panama blir det laga spesielle applikasjonsarbeid til fargerike kvinneblusar, molas, der mønstera tidlegare likna dei tradisjonelle kroppsmålingsmønstera. Seinare har ein òg teke i bruk meir moderne motiv.
Quilting
Appliqué er mykje brukt i samband med quilting. Baltimore album quilt, broderie perse, hawaiisk quiltar, amish-quiltar, egyptisk khayamiya og ralliquiltar frå India og Pakistan gjer bruk av teknikken.
Hawaiisk quilt
På byrjinga av 1800-talet blei applikasjonsteknikken innført på Hawaii. Med tida utvikla kvinnene på Hawaii ein særeigen applikasjonsstil der det tradisjonelt berre blir brukt einsfarga stoff. Hovudmotivet som skal applikerast på eit botnfelt blir klipt ut av eit stoffstykke som er bretta diagonalt to gonger før det blir klippa. Motivet blir då symmetrisk, både horisontalt og vertikalt. Tradisjonelle fargar i applikasjonsarbeida er raude motiv på kvit botnfarge, gule motiv på kvit botnfarge eller grøne motiv på kvit botnfarge. Utover 1900-talet blei det meir vanleg å kombinera raudt, grønt og gult i same applikasjonsarbeid, men framleis på kvit botn.
Hawalli guvernement
Hawalli (arabisk حولي) er eit av seks guvernement i Kuwait og består av følgjande område:
Guvernementet har kring 900 000 innbyggjarar (2014).
Level Valley
Level Valley er ein markant, isfri dal som går nordaustover frå Pivot Peak i Wilkniss Mountains i Victoria Land. Staden er ein av fleire i området som har fått namn tilknytt landmåling gjeve i 1993 av New Zealand Geographic Board (NZGB). Level er ei horisontal siktelinje.
Stonewall-opprøret
Stonewall-opprøret var ei rekkje spontane, valdelege demostrasjonar leia av medlemmer av homomiljøet mot ein uventa politirazzia nattestid 28. juni 1969. Opprøret byrja utanfor homsebaren Stonewall Inn i Manhattan-strøket Greenwich Village i New York og gjekk føre seg i fleire dagar etterpå. Stonewall-opprøret er rekna som startskotet på den moderne homorørsla, seinare kjend under nemningar som LHBT. Det blir halde årlege pridefestivalar ei rekkje stader til minne om demonstrasjonane.
USA på 1950- og 1960-talet var eit homofobt samfunn. Homofili var forbode i 49 delstatar, og sex mellom to menn kunne straffast med bøter eller fengsel. Ein nytta også ulike middel for å stoppa homofili, som elektrosjokkbehandling, lobotomi, hypnose, kastrering og innesperring på psykiatriske institusjonar. Små grupper forkjemparar hadde prøvd å visa at homofile kunne vera del av samfunnet, og gjekk inn for ikkje-konfronterande opplysing for både homofile og heterofile. Slutten av 1960-åra hadde ein auke i politiske rørsler, som borgarrettsrørsla, motkulturen (hippierørsla) og motstanden mot Vietnamkrigen. Desse strøymingane bidrog til å utløysa Stonewall-opprøret.
Då opprøret fann stad var Stonewall Inn ein mafiadriven homsebar som var kjend for ein blanda kundekrins som i tillegg til «vanlege» homofile omfatta dragqueens, transpersonar, lesbiske, mannlege prostituerte og heimlause unge. Politiraid mot homsebarar var vanlege i 1960-åra, men ofte blei mafiaen tipsa om raida på førehand.
Ved raziaen på Stonewall Inn 28. juni 1969 mista politiet kontroll over situasjonen. Kundane på Stonewall Inn byrja kasta brannbomber og brustein i eit gateslag som gjekk føre seg over to dagar. I løpet av få veker hadde mange av kundane mobilisert seg i organisasjonar og aktivistgrupper. Desse gruppene skulle sørgja for at skeive kunne vera opne om si eiga legning utan frykt for å bli arrestert. Det blei også skipa tre aviser kort tid etter opprøret for å fremja rettane til homofile. 28. juni 1970 blei dei første Pride-paradane haldne i New York, Los Angeles, San Francisco og Chicago for å markera den første årsdagen for opprøret. Pride-festivalen har seinare blitt ei internasjonal markering.
God dokumentasjonspraksis
God dokumentasjonspraksis er eit omgrep som i lækjemiddelindustrien viser til ulike standardar for utforming og vedlikehald av dokument. Vanlege standardkrav dreier seg om digitalisering, datering, signering, modifisering og tryggleikskopiering av dokument. Slike praksisar er ofte, men ikkje alltid kodifisert av kompetente styresmakter. I seinare år har praksisen også breidd seg til andre bransjar, slik som kosmetikk-, bindemiddel- og ingrediensindustrien.
Sestrimobreen
Sestrimobreen er ein 11 km lang og 4 km brei isbre på nordvestsida av Trinity Peninsula i Graham Land på Den antarktiske halvøya. Han ligg sørvest for Ogoyabreen, vest-nordvest for Broad Valley og nord for Cugnot forlandsbre. Han drenerer nordsida av Windy Gap og flyt nordover aust for Mount D'Urville og vest for Argentino  Peak og ut i Lafond Bay i Bransfieldsundet sør for Cockerell Peninsula.
Isbreen er kalla opp etter busetnaden Sestrimo sør i Bulgaria.
Kfar Uria
Kfar Uria (hebraisk כְּפַר אוּרִיָּה) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Beit Shemesh i Shephelah. Han høyrer til Mateh Yehuda regionale kommune. I 2012 hadde han eit folketal på 855.
Historie
Landsbyen vart først grunnlagd i 1912 på landområde kjøpt frå Białystok-jødar, og tente som ein jordbruksskule. Blant innbyggjarane var A.D. Gordon. Under Palestinaopprøra i 1929 gjekk arabarar frå Jerusalem til åtak på Kfar Uria, med noko lokal hjelp, og plyndra og brende ned landsbyen. Innbyggjarane i dei nærliggande arabiske landsbyane hadde stort sett eit godt forhold til innbyggjarane i landsbyen, og mange såg på leiaren av moshaven, Baruch Yakimovsky, som sin mukhtar (landsbyhøvding).
Seks jødiske familiar som hadde vore att, vart seinare smugla ut av mukhtaren i Beit Far via ein av dei gamle naturlege grottene som ligg i området. Yakimovsky klarte, med hjelp av somme lokale mukhtarar, å arbeidde opp att landområdet i Kfar Uria, og i 1944 var landsbyen bygd opp att, berre for å bli øydelagd i den arabisk-israelske krigen i 1948. Kfar Uria vart angripen 11. januar, 1948, men klarte ved hjelp av ein Palmach-styrke og ein væpna britisk styrke å slå åtaket attende. Haganah-vaktar drap utan provokasjon eit arabisk bondepar nær landsbyen kort tid etter, i februar det året. I 1949 prøvde ein for tredje gongen å busetje område, då ein moshav vart grunnlagd på staden.
I sentrum av landsbyen ligg ein gammal khan, som ein gong husa jordbrukselevane, inkludert A.D. Gordon.
I 2009 - 2011 vart det bygd eit nytt nabolag med 69 nye hus og familiar.
Southport
Southport er ein kystby i Merseyside i England, nord for Liverpool og sør for Preston. Byen låg tradisjonelt i Lancashire.
Skeise-VM 1984 for kvinner
Karin Enke frå Aust-Tyskland fekk bestetid på dei tre fyrste distansane og vart verdsmeister framom tittelforsvarar Andrea Mitscherlich som sigra på den avsluttande 5 000-meteren.
Southport
Historie
Southport vart grunnlagt i 1792 av William Sutton. Det låg då eldre busetjingar i området, blant anna området rundt St. Cuthberts kyrkje som er nemnt i Domesday Book, og nokre område som har namn av norrøn opphav.
Skeise-VM 1984 for kvinner
Skeise-VM 1984
Dato: 28./29. januar 1984
Southport
Historie
På 1800-talet voks byen raskt sidan han fekk eit rykte for å vere ein finare stad enn nabobyen Blackpool. Forstadene er gamle landsbyar som byen har spreidd seg utover til: Crossens, Marshside, Churchtown, Blowick, Birkdale, Ainsdale og Woodwale. RAF Woodvale ligg ved sistnemnde landsbyen.
Louis Napoleon budde ei kort tid på Lord Street, som er hovudgata gjennom byen, før han vart keisar av Frankrike i 1851. Det har vorte sagt at fleire element i fornyinga hans av Paris minner sterkt om det ein finn på Lord Street, med boulevardar med tre langs sidene, tildekka gangvegar og arkadar.
Skeise-VM 1984 for kvinner
Skeise-VM 1984
<br style="clear:both;" />
Southport
Historie
Turisme er enno ein svært viktig del av økonomien til byen. Byen er òg ein stad der velståande familiar frå blant anna Liverpool, Preston og Manchester vel å slå seg ned; desse pendlarane bringar inn store skatteinntekter.
Kultur
Den viktorianske piren i byen, Southport Piar, er både den lengste av sitt slag i Storbritannia og den første piren i landet som vart bygd utelukkande for fornøyelse. Blant andre attraksjonar finn ein fornøyelsesparken Pleasureland, seks golfbaner og den breie hovudgata Lord Street med gode handlehøve og restaurantar.
Royal Birkdale Golf Club er ein av klubbane som er vertskap for The Open Championship. Byen har òg ei rekkje årlege tilstelningar: flystevne, blomsterutstilling, utandørs konsert med klassisk musikk, jazzfestival, dansestevnet Southport Weekender og den årlege meisterskapen i musikalsk fyrverkeri. På sommaren har Orangemen ein årleg marsj gjennom byen, og dette er gjerne årets travlaste dag.
Transport
Hovudvegane inn til Southport er A565, A570 og A565. Det er ikkje noka direkte tilknyting til motorveg; M58 er den næraste, omkring 20 km frå byen via A570.
Det er regelmessige togavgangar til Liverpool, Wigan, Bolton, Manchester og Rochdale.
Mahalia Jackson
Mahalia Jackson var ein amerikansk gospelsongar med ei kraftfull alt-stemme. Ho er ofte blitt kalla den beste innan sjangeren nokon gong, eller «Dronninga av gospel». Mahalia Jackson er blitt ein av dei mest innverknadsrike gospelsongarane i verda, og er blitt hylla som både songar og borgarrettsforkjempar. I sjølvbiografien Mot de store høyder (Lutherstiftelsen 1969) fortel ho om livet og songen sin.
Tidleg liv
Mahalia voks opp i New Orleans i Louisiana. Ho voks opp i ein storfamilie der ikkje mindre enn 13 menneske budde i same leilegheit. I tillegg til Mahalia sjølv, broren og mora, var mostrene hennar, deira barn og beseforeldra hennar. Far til Mahalia var bryggearbeidar, men blei seinare i livet pastor i ei baptistforsamling. Han var ikkje gift med mor til Mahalia, men dottera fekk likevel namnet hans. Då Mahalia var fem år, døydde mora, og ei av tantene overtok omsuta for dei to borna. Dei gjekk lite på skule, men måtte arbeida i staden. Det einaste lyspunktet i tilveret var den lokale baptistkyrkja og det å kunna synga i kyrkja.
Då ho var 16 år gammal, flytta Mahalia til Chicago og blei med i ein baptistkyrkjelyd her. I den første gudstenesta ho deltok i, song ho det som på den tida var favorittsongen hennar, «Hand me down my Silver Trumphet, Gabriel». Etter framføringa blei ho straks beden om å bli med i koret til kyrkjelyden. I 1929 møtte ho Thomas A. Dorsey, mannen bak songar som «Take My Hand, Precious Lord» og «Peace in the Valley». Dorsey gav henne undervising, og dei innleidde eit samarbeid som skulle vara i 14 år, der dei blant anna reiste rundt og heldt konsertar.
Ekteskap
Då ho var 25 år gammal, i 1936, gifta Mahalia Jackson seg med den ti år eldre Ike Hockenhull. Ekteskapet vart ikkje vellukka, noko som ikkje minst skulda spelegalskapen til ektemannen. Han tapte store summar, og freista å pressa koneatil å opptre oså i verdslege samanhengar og synga andre ting enn gospel. Det nekta ho, og ekteskapet blei oppløyst i 1941.
I 1950 blei Mahalia Jackson den første kvinnelege gospelsongaren som slapp til i Carnegie Hall i New York. Ho engasjerte seg i kampen for borgarrettane til afroamerikanarane saman med blant andre Martin Luther King jr. I samband med den store borgarrettsmarsjen i 1963, der King heldt den kjende talen «I have a dream», var ho med og song for ein kvart million menneske. Ved gravferda til King fem år seinare, etter skota i Memphis, song ho «Take my hand, Precious Lord»; ein song som på mange måtar var hennar signaturmelodi.
Hällestad
Hällestad er ein svensk tettstad i Finspångs kommun i Östergötlands län i Östergötland. I 2005 hadde tettstaden 357 innbyggjarar.
Saksarar
Historie
Ein reknar med at den eldste busetjinga til saksarane var i Nordalbingia, eit område som omtrentleg utgjer dagens region Holstein, like sør for dagens Danmark, nord i Tyskland. Dette generelle området utgjer òg det antakelege heimlandet til det nærskylde folkeslaget anglarar. Det er sannsynleg at saksarar som er omtalte i latinsk litteratur i røynda var nærskylde folk frå heile området frå Slesvig til dagens Nederland. Arkeologi har avdekt førkristne gravstader som særleg i keramikkfunn viser den same generelle kulturen. Saksarar deltok saman med anglarar og andre germanske stammar i den angelsaksiske busetjinga av Britannia i løpet av og etter 400-talet. Den eksisterande britisk-keltiske befolkninga på dei britiske øyane refererte til dei germanskspråklege innvandrarane kollektivt som «saksarar», uansett kva stamme dei tilhøyrde. Det er ukjent kor mange saksarar som utvandra frå det europeiske fastlandet til Britannia, men det er gjort lause utrekningar om at det totale talet på angelsaksiske busetjarar var rundt 200 000. Slike tal er likevel misvisande utan samanlikningsgrunnlag med til dømes den eksisterande befolkninga på Britannia. Saksarane tok med seg det gammalsaksiske språket, ei eldre form for nedertysk, som har utvikla seg til dagens engelsk. I løpet av mellomalderen skipa det internasjonale Hansaforbundets handelsruter og utvandring til handelsstasjonar utanfor kjerneområdet sitt i nordlege Tyskland, slik at saksarar framleis blanda seg med og hadde sterk innverknad på språk og kultur i Skandinavia og landa rundt Austersjøen.