cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mean Old Man
Mean Old Man er det 40. studioalbum av rock and roll-pioneeren Jerry Lee Lewis og kom ut i 2010. Som det førre albumet, Last Man Standing, inneheld dette albumet duettar med kjende artistar.
Robert Frost
Liv
Etter utbrotet av første verdskrigen vendte Frost attende til USA, kjøpte ein farm i Franconia, New Hampshire og fekk eit professorat i engelsk ved Amherst College. Han underviste seinare ved fleire ulike lærestader.
Virke
Heimstaden var eit stadig attvendande tema i Frost sine dikt. Mange er naturdikt der han beskriv landskapet i New England. Formalt er dikta forteljande og tilsynelatande grunne og lette, men dei rommar gjerne ei djup innsikt som er vanskelegare å få tak på. Frost utvikla ein eigen teori om lyrikk der metaforar ligg til grunn og ei blanding av streng metrikk med den naturlege talerytmikken i det engelske språket spelar sentrale roller. Ein kan finne nokre parallellar til Emily Dickinson.
Mount Pinafore
Mount Pinafore er eit markant fjell med ei høgd opp mot kring 1100 moh som ligg mellom Bartokbreen og Sullivanbreen nord på Aleksanderøya i Antarktis. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee i 1977, i samband med nærliggande Gilbertbreen og Sullivanbreen etter operettaen HMS Pinafore.
Robert Service
Robert William Service var ein skotsk-canadisk poet og forfattar.
Inspirert av sina eigne eventyr skreiv Service deretter fleire romanar. Ingen av desse er omsette til norsk. Det er lite av hans verk som er kjent i Noreg; Fridtjof Nansen kalla han «Nordenlandenes diktar» og siterte han i enkelte av sine talar, bl. a. i Minnetalen over Roald Amundsen;
Nokre få andre av dikta hans er vorte tonesette, bl. a. «The Cremation of Sam McGee» med Johnny Cash.
Kristin Røymo
Kristin Røymo er ein norsk politikar for Arbeiderpartiet som har vore ordførar og byrådsleiar i Tromsø frå 2015 til 2019. Ho var i perioden 14. oktober 2015-30. juni 2016 byrådsleiar i Tromsø kommune, fram til byparlamentarismen vart erstatta med formannskapsmodellen som styreform i Tromsø. Røymo vart vald som ordførar 14. oktober 2015, men søkte permisjon same dag for å tiltre som byrådsleiar. Jarle Aarbakke var ordførar under permisjonen.
Oppvekst og utdanning
Kristin Røymo vaks opp i Helnessund i Steigen kommune, tok vidaregåande utdanning ved Solhaugen videregåande skole i Narvik, og flytta til Tromsø i 1995. Røymo har studert statsvitskap, pedagogikk og psykologi, og har ein mastergrad frå Universitetet i Tromsø i Peace and Conflict Transformatin, MPCT.
Røymo har tidligere jobba ved Færingen Terapeutisk Samfunn, som fagkonsulent og som leiar, ho har jobbet som barnehageassistent, og som fylkessekretær for AUF i Troms. Ho har per januar 2015 permisjon frå stillinga som seksjonsleiar for NAV Arbeidsrådgivningskontor, ved NAV Troms.
Politisk karriere
Ho er busett i Tromsø, og vart vald inn i kommunestyret for Ap første gong ved kommunevalet i 1999. Røymo var politisk rådgjevar i Utanriksdepartementet i 2001. Ho var ordførarkandidat for Tromsø Arbeiderparti i 2011, og var gruppeleiar den perioden.
Røymo var byrådsleiarkandidat for Tromsø Arbeiderparti i 2015, og vart 14. oktober 2015 vald som ordførar i Tromsø. Ein del av avtalen mellom samarbeidspartia Arbeidarpartiet, Rødt og SV, var å erstatte byparlamentarisme, med formannskapsmodellen som styreform i Tromsø. Partia vart samde om å behalde byrådet fram til 30. juni 2016, som ein overgangsfase. Røymo søkte derfor om permisjon for å tiltre som byrådsleiar og Jarle Aarbakke var ordførar under permisjonen.
Straumlinje
Straumlinjer er kurver der snøggleiksvektoren er tangent til kvart punkt på kurva. Desse syner retninga eit væskeelement vil flytte seg i for alle tidspunkt.
Straumlinjer er definerte som
der «×» er vektor-kryssproduktet og er den parametrisk representasjon av berre ei straumlinje ved eit vilkårleg tidspunkt.
Om snøggleikskomponenten vert skriven og dei for straumlinjene vert skriven  finn vi:
som syner at kurvene er parallelle til snøggleiksvektoren. Her er s variabel som parametriserer kurva
Kjøleskap
Historikk
På 1920-talet inneheldt kjøleskap ammoniakk, noko som kunne vere svært farleg ved lekkasje. I 1929 omkom meir enn hundre menneske av ein ammoniakklekkasje på eit sjukehus i Cleveland, Ohio. Ammoniakken vart etterkvart erstatta av klorfluorkarbonar, forkorta til KFK, som ein trudde var ufarleg, men som seinare viste seg å bryte ned ozonet i stratosfæren. I moderne tid er det forbode å bruke KFK-gassar i kjøleskap. Ein av dei vanlegaste kjøleskapsgassane i dag er isobutan, som ikkje gjer skade på ozonlaget.
Oyayubiodden
Oyayubiodden er eit kupert nes på sørenden av Oyayubi-jima som ligg like utanfor Langhovde i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto teken under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957-62. Namnet «Oyayubi-misaki» (Tommelneset) vart gjeve av JARE i 1972 i tilknyting til Kapp Nakayubi, som ligg like nordover.
Alta kraftverk
Alta kraftverk er eit vasskraftverk i Sautso i Alta kommune i Troms og Finnmark fylke. Verket vart kjent etter den største sivile ulydigheitsaksjonen i Noreg etter striden i samband med utbygginga av Alta-Kautokeinovassdraget.
Lerchenfeldbreen
Lerchenfeldbreen er ein isbre som flyt vest-nordvestover mellom Bertrab Nunatak og Littlewood Nunataks. Han flyt saman med sørsida av Schweitzerbreen før dei munnar ut i enden av Vahselbukta. Han vart oppdaga av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1911-12, under Wilhelm Filchner, som namngav breen etter Hugo Graf von und zu Lerchenfeld auf Köfering und Schönberg, som støtta ekspedisjonen økonomisk.
Alta kraftverk
Alta kraftverk har to aggregat (100 MW og 50 MW). Gjennomsnittleg årsproduksjon er på 655 GWh. Eigar er Statkraft.
Kraftverket er bygd 40 kilometer frå utløpet av Altaelva. Elva får i løpet av dei 170 kilometrane til utløpet, tilsig frå ein stor del av Finnmarksvidda. Dei nedste 40 kilometrane av elva er lakseførande.
Kraftverket utnyttar eit fall på 185 meter frå det 18 kilometer lange magasinet Virdnejávri. Virdnejávri vert regulert mellom 265 og 200 moh. Frå den 110 meter høge dammen til utløpet frå kraftstasjonen, er elva tørrlagd på ei strekning av to kilometer.
Friidrettslandskampen Noreg-Sverige 1973/Menn
Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1973 for menn vart avvikla på Bislett stadion i Oslo tysdag 19. og onsdag 21. juni 1973. Sverige vann landskampen med 110,5 poeng mot Noregs 101,5. Begge landa deltok med tre utøvarar i kvar av enkeltøvingane, berre dei to beste frå landa talde med i poengstriden.
100 m
<br style="clear:both;" />
400 m
<br style="clear:both;" />
1500 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
110 m hekk
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
200 m
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
5 000 m
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
Stavhopp
<br style="clear:both;" />
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
4 × 400 m stafett
<br style="clear:both;" />
Jorge Amado
Jorge Leal Amado de Faria var ein brasiliansk forfattar som blir rekna som ein av dei viktigaste latinamerikanske forfattarane på 1900-talet.
Det er ikkje heilt klårt kvar Amado blei fødd, men far hans åtte ein kakaoplantasje i forbundstaten Bahia og sonen voks opp i hamnebyen Ilhéus.
Handlingen i nesten alle verka til Amado utspelar seg nordaust i Brasil, stort sett i Bahia-området, blant enkle folk som strir med liv og overlevnad. Trass dei materielle problema til protagonistane struttar dei fleste av bøkene hans av vitalitet og livslyst. Skodeplassar og temaval for handlingen er ofte bordellar, karnevalet og afro-brasiliansk kult.
Det mest kjende verket til Amado er romanen Gabriela, Cravo e Canela (1958). Han var fleire gonger nominert til Nobelprisen i litteratur.
Dauphin Pond
Dauphin Pond er eit isdekt tjern i Labyrinth i Wright Valley i McMurdo Dry Valleys. Tjernet ligg heilt sørvest i Healy Trough, 400 meter aust for enden av Wrightbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2004) etter helikopteret «Daupin» (HH-65A) som den amerikanske kystvakta nytta då dei landa på tjernet 20. januar 2004, då det vart teke prøvar frå tjernet.
Penckbreen
Penckbreen er ein liten isbre som flyt nordover langs vestsida av Bertrabbreen til Vahselbukta. Han vart oppdaga av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1911-12, under Wilhelm Filchner, som namngav breen etter den tyske geografen Albrecht Penck.
Johannes Kjensmo
Johannes Kjensmo er ein norsk limnolog.
Han tok doktorgraden i 1967 og var professor i limnologi ved Universitetet i Oslo frå 1969 til 2000. Han har gjeve ut fleire avhandlingar om dei fysiske og kjemiske forholda i innsjøar, primærproduksjon, biogeokjemiske studiar av innsjøsediment samt om paleolimnologi.
60 damer du skulle ha møtt
60 damer du skulle ha møtt er ei norsk biografisk teikneseriebok frå 2016, skriven av Marta Breen og teikna av Jenny Jordahl. Boka vart utgjeve på Manifest forlag. Forfattarane grunngav boka med at «det var deprimerande å innsjå at historiene om menneskje i så stor grad vert fortalde med kvinner i ei evig birolle». Boka samlar difor «60 namn dei mener burde fått ein større plass i norsk sakprosa». Det er òg laga ein kortstokk til boka.
Kvinnene som vert omtalte
Personane er lista etter rekkjefylgda i boka. Stikkorda om yrke/rolle er berre rettleiande.
Det japanske herrelandslaget i handball
Det japanske herrelandslaget i handball er underlagt det japanske handballforbund med Dagur Sigurðsson som trenar og representerer Japan under internasjonale handballturneringar. Assistenttrenarar er Manabu Todoroki og Antoni Parecki.
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Japan har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Johan Ernst Føyn
Johan Ernst Føyn var ein norsk kjemikar og havforskar. Ernst Føyn var alt før den andre verdskrigen kjend for arbeidet sitt innan radiokjemi. Seinare gjekk han over til kjemisk oseanografi, der han introduserte instrument for mellom anna kontinuerleg registrering av oksygen. Metoden hans for kjemisk reinsing av kloakkvatn er seinare vorte ålment respektert.
Han tok doktorgraden i 1938 og var professor i kjemisk oseanografi ved Universitetet i Oslo frå 1964 til 1974. Han arbeida med radioaktivitet i havet og havforureining, og utvikla ein metode for elektrolytisk reinsing av kloakkvatn.
Føyn hadde tillitsverv i Norsk kjemisk selskap, Polyteknisk Forening og i Norske havforskeres forening. I Det internasjonale råd for havforskning, ICES, var han formann i ei gruppe for kjemisk oseanografi. I Bestum idrettsforening, der han var formann i fleire periodar, var han ein av initiativtakarane til eit blømande revymiljø i 1930-åra. Idrettsarbeidet førte han òg over i ei interesse for skismøring, og han skreiv truleg den aller første vitskaplege artikkelen om dette emnet.
Karbonpumpe
Ei karbonpumpe er ein naturleg mekanisme som gjer at verdshava tek opp CO2 frå atmosfæren. Kaldt vatn kan ta opp meir CO2 frå atmosfæren, så havet fangar opp meir CO2 ved høgare breidder. Dette kalde vatnet har òg høgare tetttleik enn varmare vatn, og søkk derfor ned i djuphavet og fjernar slik det karbonrike vatnet frå overflata. Det tek fleire hundreår før det på nytt stig til overflata. Havet er dermed eit karbonsluk.
I tillegg tek planteplankton opp CO2 frå atmosfæren gjennom fotosyntese. Ein del av dette vil bli frigjort når organismane døyr og vert nedbrotne, medan ein del vert varig bunden i sediment på havbotn.
Det nordlege distriktet i Israel
Det nordlege distriktet (arabisk: منطقة الشمال – Minṭaqat aš-šamāl; hebraisk: – Meḥoz hatzafon) er eit av seks administrative distrikt i Israel. Det nordlege distriktet har eit areal 4 478 km², som aukar til 4 638 km² om ein tar med både land og vatn. Den største byen er Nasaret, medan administrasjonssenteret er Nof HaGalil.
Golanhøgdene har vore styrt som eit underdistrikt av Det nordlege distriktet sidan 1981, og er de facto annektert av Israel, men dette er ikkje internasjonalt anerkjent og SN reknar annekteringa. Utanom Golanhøgdene, som dekkjer 1 154 km², er det totale landarealet 3 324 km² (3 484 km² med vatn).
Demografi
I følgje den israelsk statistisk sentralbyrå data for 2011:
Eklund Islands
Eklund Islands er ei øygruppe som stig opp over isen nær sørvestenden av George VI Sound sør for Den antarktiske halvøya.
Den største øya, som er 5 nautiske mil lang med ei høgd på 410 moh, vart oppdaga i desember 1940 av Finn Rønne og Carl R. Eklund frå U.S. Antarctic Service under den 1750 km langs sledeturen sør for Stonington Island sørvest i George VI Sound og attende. Den store øya vart då namngjeven av Ronne etter Eklund, ornitolog og assisterande biolog i ekspedisjonen. V. E. Fuchs og R. J. Adie frå Falkland Islands Dependencies Survey var på sledetur sørvest i George VI Sound i 1949, og fordi isen hadde trekt seg attende i sundet klarte det var snakk om fleire hovudsakleg isdekte øyar. Namnet Eklund vart derfor av Advisory Committee on Antarctic Names nytta om heile gruppa.
Det nordlege distriktet i Israel
Underdistrikt
Det nordlege distriktet er delt inn i følgjande underdistrikt:
Razlomodden
Razlomodden er eit isnes på vestkanten av Lazarevisen, kring 2 nautiske mil (3,7 km) nord for Leningradøya i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1959 og namngjeve Mys Razlom (Sprekkneset) fordi det er ei stor, gammal sprekk i isbremmen her.
Jerome Richardson
Jerome Richardson var ein USA-amerikansk jazzmusikar, tenorsaksofonist og fløytespelar, som òg spelte sopransaksofon, altsaksofon, barytonsaksofon, klarinett, bassklarinett, altfløyte og pikkolofløyte. Han spelte med Charles Mingus, Lionel Hampton, Billy Eckstine, Thad Jones/Mel Lewis Big Band, Kenny Burrell og seinare med Earl Hines.
Rusty Young
Norman Russell «Rusty» Young var ein USA-amerikansk gitarist, vokalist og låtskrivar, mest kjend som ein av frontmennene i countryrockbandet Poco.
Kjemoklin
Kjemoklin er eit omgrep nytta om eit vassjikt i innsjøar som ikkje har fullsirkulasjon under vinteravkjølinga, ein meromiktisk innsjø, fordi det er mykje større konsentrasjon av oppløyste salt i det nedste enn i det øvste vasslaget. I kjemoklinen er auken av tettleiken til vatnet størst, og sjiktet dannar grensa mellom dei øvste fritt sirkulerande og dei djupareliggande ikkje-sirkulerande vassmassane.
Rusty Young
Young var ein virtuos pedalsteelgitarist og han er særleg kjend for å få til ein Hammond B3-orgellyd ut av instrumentet ved å spele det gjennom ein Lesliehøgtalar. Han var òg nyskapande av andre rockelydar frå instrumentet.
Young var med å skipe Poco i 1968 i lag med Richie Furay og Jim Messina, etter dei hadde brukt han på balladen «Kind Woman» på det siste albumet til Buffalo Springfield, Last Time Around. Young var det einaste medlemmet som har spelt med Poco heile vegen frå 1968 og fram til 2021.
Ewing Island
Ewing Island er ei isdekt, kuppelforma øy som ligg 28 km nordaust for Cape Collier, utanfor austkysten av Palmer Land. Ho vart oppdaga frå lufta 7. november 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), under Finn Rønne, som namngav ho etter dr. Maurice Ewing frå Columbia University, som assisterte i planlegginga av seismologiprogrammet RARE.
Svarthyll
Svarthyll (Sambucus nigra) er eit lite, lauvfellande tre eller ein stor busk i moskusurtfamilien.
Skildring
Planten blir 6 × 5 m stor og veks 50 × 40 cm/år. Han har først grøn og flat bork, med grove porer. Seinare vert han lysegrå, men enno med korkporer. Gammal bork er grå og fura. Knoppane er fiolette. Blada har ovale småblad med saktakka rand. Oversida er mørkegrøn, medan undersida er lysegrøn. Svarthyll blomstrar i juni-juli, og blomane sit samla i flate halvskjermar. Dei er små og fløytekvite. Lukta er søt og krydra. Frukta er bæraktige steinfrukter.
Svarthyllen er snøggveksande, toler skugge, frost, salt og ein del vind. Rotnettet består av tjukke, berre svakt forgreina, vidt utbreidde røter. Dei vert lett kjent att på lukta. Greinene har tjukk, kvit marg, som på gamle greiner svinn bort og etterlèt eit holrom.
Giftinnhald
Svarhyllens blad, bork og røter inneheld ei gift, sambunigrin, som i kontakt med vatn avsondrar blåsyre. Ved koking vert sambunigrin splitta og gifteffekta forsvinn. Umodne bær og frø i modne bær inneheld gifta, og dette gjer at bæra ikkje bør etast rå. Gifta høyrer til gruppa cyanogeniske glykosid, som finst hos mange andre vekster òg. Dei umodne svarthyllæra og andre vekstdelar av svarthyll inneheld òg andre toksin, framfor alt irriterande saponinar og eteriske oljer som truleg vert øydelagde ved varmehandsaming.
Bruk
Hyll er ein gammal legelante. Avkok av blomane skulle verka feberstillande og sveittedrivande, og bæra skulle hjelpa mot forkjøling og influensa. Blomane vert brukte til hyllblomedrikk, og kan òg etast, til dømes dyppa i tynn deig, frityrsteikt og dryssa med sukker. Bæra vert brukt til saft og suppe. Bæra har høgt innhald av A- og C-vitamin.
Rundvågshetta
Rundvågshetta i Antarktis er eit klippenes på 160 m ved sørvestenden av Rundvåg, på søraustkysten av Lützow-Holmbukta. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeve Rundvågshetta i tilknyting til Rundvåg.
Lake Discovery
Lake Discovery er ein innsjø, 5,5 km lang, som ligg ved nordenden av Hurricane Ridge heilt vest i Discoverybreen på Scott Coast i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (1999) i samband med Discoverybreen, ei delvis kjelde til innsjøen og Mount Discovery, det dominerande fjellet i nærleiken.
Sparebank
Ein sparebank er ein bank som er organisert som ein sjølveigande institusjon, det vil seie utan nokon eigar. Dette til forskjell frå ein forretningsbank organisert som eit aksjeselskap, og altså med aksjonærane som eigarar. Sjå liste på sida Bankar i Noreg.
Sparebankar i Noreg
Sparebankane i Noreg er regulert av Sparebanklova av 24. mai 1961 nr. 1. Lova og tilhøyrande forskrifter gir alle naudsynte reglar for skiping, styring og drift av ein sparebank, så som reglar om eigenkapital, val av styringsorgan, rekneskap mv. Ein må ha konsesjon for å starte ein sparebank, og sparebankane står under tilsyn av Finanstilsynet.
29. juni 1822 blei Christiania Sparebank, som seinare har blitt Sparebanken NOR, skipa i Garmanngården i Rådhusgaten 7, som den første sparebanken i Noreg. I løpet av dei neste 75 åra blei det oppretta sparebankar i dei fleste av kommunane i landet. Sparebankane spelte ei stor rolle for ei vidare utvikling av lokalsamfunna rundt om i landet. Dei oppdrog til sjølvstyre, sparing og eigenfinansiering, og ytte lån. Låna gjekk jamnast til privatkundar og primærnæringane, men også til all slags lokal verksemd, som industri, forretningsverksemd, kraftutbygging og anna. Utlåna blei for det meste finansiert ved innskota i banken.
I dag er skiljet mellom sparebankar og forretningsbankar blitt mindre. Ein grunn er at sparebankar no har høve til å skrive ut aksje-liknande grunnfondsbevis eller eigenkapitalbevis, der eigarane av desse både har rett til ei avkasting frå overskotet i sparebanken og rett til å velje representantar i sparebanken sine styrande organ. Som eit vidare steg på vegen har sparebankane også fått høve til å omdanne seg til aksjeselskap, aksjesparebank. Førebels er det likevel berre ein sparebank som har gjort dette, Gjensidige NOR Sparebank, fusjonert med Den norske Bank til DnB NOR.
Sparebankane har tradisjonelt hatt ei sterk lokal forankring, og målsetjinga i kommunane var gjerne å ha sin eigen lokale sparebank. Etter krigen var det om lag 600 sparebankar i Noreg. Dels som følgje av kommunesammenslåingar, men først og fremst fordi bankdrift etter kvart kravde breiare og større kompetanse, og fordi sparebankane hadde behov for å bli større for å kunne gje høgare lån til stadig større kundar, var det frå 1960-talet og rundt 25 år deretter ei lang rekkje fusjonar. I dag er det om lag 122 sparebankar i Noreg, av desse er det fleire store distriktssparebankar. Parallelt er det utvikla eit omfattande samarbeid særleg med omsyn til IT-drift og produktutvikling.
Det er i dag fire sparebankgrupper:
Alle sparebankane er organisert i Sparebankforeningen, som næringsorganisasjon.
Svært mange av forretningsbankane er blitt kjøpt opp av nordiske finanskonsern (Nordea, Fokus Bank, BN Bank mv). Dei 122 sparebankane er såleis den mest norskåtte delen av bankvesenet i Noreg.
Bakgrunnsstoff
[http://www.lovdata.no/all/nl-19610524-001.html Sparebanklova av 24. mai 1961 nr. 1 hos Lovdata]
Kjønnsdiskriminering
Kjønnsdiskriminering eller sexisme vil seie at det vert gjort skilnad på folk med omsyn til deira rettar og plikter berre på grunnlag av deira kjønn. Vanlege former for kjønnsdiskriminering gjennom tidene er at menn og kvinner har eller har hatt ulik tilgang til liv og helsestell, mat, utdanning, og høve til å ta del styre og økonomi i samfunnet.
Døme
Eit av dei tydelegaste døma på diskriminering i dagens samfunn er når kvinner får mindre betalt enn menn for å utføre det same arbeidet, for arbeid som krev den same utdanninga, eller eit arbeidsområde vert reservert anten for berre kvinner eller berre menn etter gamal vane. I samfunnet vårt er det soleis mange fleire mannlege enn kvinnelege leiarar, utan at dette treng å ha si årsak i at det ikkje er like mange kvinner som menn som ynskjer å vere leiarar, men at gamle kjønnsrollemønstre legg for store byrder på kvinnene i det daglege. Eit anna døme på kjønnsrollermønstre er skilnaden mellom kvinner og menn når det gjeld den lovfastsette militære verneplikta som finst i mellom anna Noreg og Tyskland. Spørsmåla om kjønnsrollemønstre og kjønnsdiskriminering melder seg òg når det gjeld i kva mon lovreglar og domstolsavgjerder gjer skilnad på kvinner og menn, som til dømes i saker om økonomisk oppgjer etter oppløysing av ekteskap og sambuarskap, avgjerder om rett til samvere og samliv med borna etter slike oppløysingar, om menn og kvinner vert dømd etter same krav til skuld i straffesaker, og om same synet på utmålinga av straffen vert lagt til grunn.
George Grantham
George Grantham er ein USA-amerikansk trommeslagar og vokalist, mest kjend for arbeidet sitt i countryrockbandet Poco.
Grantham og pedalsteelgitarist Rusty Young var medlemmer i det Denver-baserte psykedeliske rockebandet Boenzee Cryque då Young slutta i bandet i midten av 1968 for å flytte til Los Angeles. Der vart han kjend med Buffalo Springfield-medlemmane Richie Furay og Jim Messina, medan dei var i ferd med å avslutte det siste albumet til bandet.
Då Buffalo Springfield vart oppløyst, slo Furay, Messina og Young seg saman for å skape eit nytt band, kalla Poco. Bandet trengde ein trommeslagar og Young føreslo Grantham. Grantham kunne òg syngje korvokal og vart ein viktig del av harmonivokalstilen til bandet.
Grantham spelte i forskjellige besetningar av Poco fram til 1977, og deltok på ti studioalbum og to konsertalbum. Han kom attende i bandet i 1985, før han igjen slutta i 1990. Nok ein gong kom han attende i 2000, men slutta etter han fekk slag i 2004 og var etter det berre med på somme konsertar på vokal.
I tida då han ikkje spelte i Poco, spelte Grantham mellom andre med Ricky Skaggs.
Grinda i Oslo
Vegen har rekkjehusbusetnad frå 1960-åra.
Det uruguayanske flagget
Det uruguayanske flagget er danna av ni like breie vassrette striper i blått og kvitt og med Maisola i øvre venstre hjørne.
Flagget blei opphavleg utforma av Joaquín Suárez og offisielt godkjend 16. desember 1828. Det hadde då sytten striper. Talet på striper blei redusert til ni i 1830 og dei lyseblå stripene blei mørkere. Flagget til Uruguay byggjer på det argentinske flagget. Stripene står for dei opphavlege departementa i landet. Maisola er eit nasjonalsymbol som også finst på riksvåpenet.
This Little Light of Mine
«This Little Light of Mine» er ein amerikansk gospelsong med Roud-nummer 17768. Han blir ofte rekna som ein spiritual. Songen er òg ein populær barnesong.
Innhald og opphav
Teksten blir ofte tolka slik at han viser til Jesus si likning om at ljoset ikkje bør setjast under ei skjeppe, men haldast fram så det får skinna klart (Matteus 5:14-15, Markus 4:21-25, Lukas 8:16-18 og Lukas 11:33-36). Gud eller Jesus blir ikkje spesifikt nemnd i teksten, men Matt. 5:14-16 i King James Version seier: «Ye are the light of the world. A city that is set on an hill cannot be hid. Neither do men light a candle and put it under a bushel, but on a candlestick; and it giveth light unto all that are in the house. Let your light shine before men, that they may see your good works and give glory to your Father who is in heaven.»
Faure Islands
Faure Islands er ei øygruppe vest for Palmer Land i Antarktis. Den største øya i gruppa er Dismal Island.
This Little Light of Mine
Innhald og opphav
Komposisjonen av songen er ofte tillagt læraren Harry Dixon Loes, som skreiv ei rekkje songar og redigerte fleire salme- og songbøker. Han sjølv hevda aldri å ha gjort det, og arbeidsstaden hans Moody Bible Institute har ikkje funne prov på at han komponerte songen. Loes stod likevel bak eit mykje brukt arrangement av songen frå 1940-talet. Songen finst i mange versjonar, og kan i alle høve reknast som ein amerikansk folkesong.
Med hjelp av Zilphia Hortone og Fannie Lou Hamer blei han ein symbolsk song for borgarrettsrørsla i USA på 1950- og 60-talet, særleg framført av Bettie Mae Fikes. Han blei sungen av grupper som Freedom Singers for å gje styrke til demonstrantar truga av politivald.
Songen har òg blitt nytta i nyare samanhengar, mellom anna i protestar mot Donald Trump og under motdemonstrasjonane ved Unite the Right Rally i Charlottesville i 2017.
Ulike versjonar
Sister Rosetta Tharpe, «Godmother of Rock 'N' Roll», framførte songen så tidleg som i 1960. Han blei også sekularisert til «This Little Girl of Mine» av Ray Charles i 1956 og seinare The Everly Brothers.
The Kingston Trio spelte han inn på College Concert i 1962, og The Seekers til det andre britiske albumet sitt, Hide & Seekers i 1964. Songen blei spelt inn og gjeve ut som singel av Raffi på 1980-talet.
Ein svensk tekst, Det lilla ljus, blei skriven av Pelle Karlsson og er blitt spelt inn av blant anna han sjølv på albumet Han är min sång och min glädje i 1973 og av Carola Häggkvist på livealbumet Live i Rättviks kyrks i 1987.
Ettersom ein på den nordlege halvkula, mellom anna i Norden, sterkt assosierer lys med advent og jul, har songen av og til blitt nytta som advent- og julesong i Sverige. Til dømes spelte Charlotte Höglund inn songen på julealbumet sitt Mina gladaste julsongar i 1974.
Planet Heights
Planet Heights er ei rekkje toppar langs ein isfri rygg som strekkjer seg 24 nautiske mil (44 km) frå nord til sør mellom sørenden av LeMay Range og George VI Sound aust på Aleksanderøya i Antarktis. Mange landformer og nærliggande stader er namngjeve etter plasseringa ved denne fjellkjeda, somme etter astronomar, månar, planetar og andre ting knytte til astrologi og astrofysikk. Fjellkjeda vart først kartlagd frå flyfoto tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter plasseringa nær breane kalla opp etter planetar i solsystemet. Den einaste planeten som ikkje er nemnd blant desse isbreane er jorda.
Stjørdal kyrkje
Stjørdal kyrkje er ei kyrkje i Kimen kulturhus i Stjørdalshalsen i Trøndelag. Kyrkja vart vigsla 30. august 2015.
Sjølve kyrkjesalen er rektangulær, altså langkyrkje, og har 240 sitjeplassar. Fondveggen er utsmykkka av Edith Lundebrekke, altarutstyret (i keramikk) er ved Beathe Lund Kristiansen og liturgiske møbel er formgjevne av Terje Hope.
Det er ikkje kyrkjegard ved Stjørdal kyrkje; ein nyttar kyrkjegarden ved Værnes kyrkje.
Folkemedisin
Folkemedisin er eit laust omgrep som omfattar alt frå gamle overleveringer frå tidlegare tider til såkalla alternative medisinen i moderne tid. Mange naturmiddel i Noreg har opphavet sitt i tradisjonell norsk og europeisk folkemedisin. Begripen folkemedisin har i Noreg mellom anna bakgrunn frå såkalla «svartebøker», frå talrike gamle legebøker og frå munnlege overføringar gjennom generasjonar.
Den gamle folkemedisinen er ei blanding av gammal legekunst og rein overtru, blanda med eit vidt spekter av praktisk urtemedisin, formular og mystikk.
Bruk av tran til både ernæring og behandling er eit gammalt folkemedisinsk råd som framleis blir brukt og som også er dokumentert medisinsk. Bruken av tran til til dømes sårbehandling har samanheng med vitamininnhaldet. Bruk av salver med vitamin A er òg eit døme. Allereie på 1700-talet var det vanleg å bruka tran mot engelsk sjuke. Fyrst på 1900-talet oppdaga ein innhaldet av A- og D-vitamin i tran.
Gammalost, som inneheld muggsopp av same slag som penicillin, er kjend i folkemedisinen som eit middel mot forkjøling og hoste.
Likevel har mange folkemedisinske råd eit preg av religiøse førestillingar og seremoniar eller mystiske og trolldomsmessige handlingar. Tanken bak dette er at ein overfører sjukdommen frå den sjuke til noko anna, til dømes til ein heilag gjenstand.
Dei siste åra har fleire urtepreparat frå folkemedisinen i andre land blitt introduserte. Ginseng er det vanlegaste dømet på dette.
Giv'at Shmuel
Giv'at Shmuel (hebraisk skrift גִּבְעַת שְׁמוּאֵל, tyder Samuelåsen) er ein by i Sentral distrikt i Israel. Han ligg aust i Gush Dan storbyområde og er omgjeve av dei større byane Ramat Gan og Bnei Brak i vest, Kiryat Ono i sør og Petah Tikva i aust og nord. Giv'at Shmuel har eit folketal på kring 23 706 (slutten av 2012).
Byen er kalla opp etter den rumenske sionistleiaren Samuel Pineles, som starta og leia sionistkongressen i Focşani og var nestleiar i Den første sionistkongressen i Basel. Byen har i nyare tid blitt kraftig utvia og folketalet dobla frå 1998 til 2005. Giv'at Shmuel fekk bystatus i 2007.
Idrett
Maccabi Habik'a, tidlegare Maccabi Giv'at Shmuel, er eit basketballag som spelte i den øvste basketballdivisjonen i Israel, før dei rykka ned i 2007.
Rock & Roll Time
Rock & Roll Time er eit stuioalbum frå 2014 av den då 79 år gamle Jerry Lee Lewis for Vanguard Records. Albumet inneheld fleire kjende gjestartistar som Keith Richards, Robbie Robertson, Neil Young og Nils Lofgren. Albumet nådde 33. plassen på Billboard Rock Chart og 30. plassen på Billboard's Independent Albums.
Waldemar Thranes gate
Waldemar Thranes gate er ei om lag 1,2 kilometer lang gate i Oslo. Gata går i fall i nordaustleg lei frå gata Dalsbergstien på St. Hanshaugen fram til Sannerbrua over Akerselva på Ila. Den vestlege parten, ned til krysset med Uelands gate, ligg i Bydel St. Hanshaugen, den austlege parten utgjer grensa mellom Bydel Sagene på nordsida og Bydel Grünerløkka på sørsida. Gata er ei sterkt trafikkert gjennomgangsåre og kryssar mellom anna dei to andre trafikkerte gatene Ullevålsveien på St. Hanshaugen og Uelands gate på Alexander Kiellands plass, der det er ei rundkøyring.
Waldemar Thranes gate vart namnsett i 1879 etter komponisten Waldemar Thrane (1790-1828). Han har mellom anna sett tone til syngjespelet «Fjeldeventyret» av diktaren Henrik Anker Bjerregaard (1792–1842), som har gjeve namn til den litt stuttare parallellgata Bjerregaards gate sør for Waldemar Thranes gate.
Langsetter Waldemar Thranes gate er det i hovudsak bustadblokker frå 1800-talet og fram til 1930-talet, fleire med butikkar eller serveringslokale i fyrste høgda, især på strekninga frå Dalsbergstien til krysset med Ullevålsveien og i nærleiken av krysset med Uelands gate på Alexander Kiellands plass.
All Day av Kanye West
«All Day» er ein song av den amerikanske hiphopartisten Kanye West i lag med Theophilus London, Allan Kingdom og Paul McCartney og vart produsert av West, Puff Daddy, French Montana, Velous og Charlie Heat. Songen vart først lekka i august 2014 og kom ut 2. mars 2015. «All Day» inneheld ein interpolasjon frå «Dance with Me» av den jamaicanske songaren Noel Ellis. Han vart nominert til Grammyprisen for beste rapsong og beste rapframføring i 2015.
Sukkertare
Sukkertare (Saccharina latissima, tidlegare kalla Laminaria saccharina) er ein brunalge som veks langs heile kysten i Noreg.
Utsjånad
Stor brunalge som er festa til havbotnen med eit forgreina hefteorgan som sit nedst på ein 5-20 cm lang rund og glatt stilk. Øvst på stilken sit ei opp til 3 m lang bladplate som kan verte 30 cm brei og sterkt buklete, eller iblant breiare men glatt. Kvar vår veks eit nytt blad fram nedanfrå, men restar av det gamle bladet kan sitte att til langt utover sommaren. Når sukkertaren turkar vert det skilt ut eit kvitt søttsmakande belegg av stoffet mannitol på overflata.
Utbreiing
Arten finst langs det nordaustlege Atlanterhavet og Barentshavet sør til Galicia i Spania. Han er ikkje funnen i Biscaya, men er vanleg rundt dei britiske øyane.
Førekomst i Noreg
Planta likar seg best ved skjerma strand og i rolege bukter, og finst langs heile kysten frå fjøresonen og ned til om lag 30 m djupn. Sukkertaren sluttar å vekse når sjøtemperaturen kjem over 19 °C.
Krattmaurvarslar
Krattmaurvarslar, Thamnophilus caerulescens, er ein sporvefugl i maurfuglfamilien med eit uvanleg utval av fjørdrakter. Han er vidt utbreitt i det sentrale Sør-Amerika.
Skildring
Krattmaurvarslar er kraftig fugl med ei total lengd på ca. 14-16 cm. Eit karakteristisk trekk for fjørdrakta er at ho er særs varierande med dei mange underartane som finst. Hannen har svarte venger med grå kantar, nokre gonger svært smale kantar, og knapt synleg i underartar der hannane er først og fremst svarte. Dei har kvite vengeband som kan virke flekka, spesielt på mindre vengdekkfjører. Halen er svart med kvite kantar, best synleg frå undersida. I dei austlege, sentrale og sørlege underartane, er brystet og det meste av hovudet grått, oversida grå med varierande mengder av svart, kan vere nesten heilt svart, ein dels skjult kvit flekk mellom skulderblada, og krona er svart. Den svarte krona er redusert i nordaustlege Brasil. Variasjonen i farge på buken og undergumpen er svært samansett, og varierer frå kvit hos nokre underartar, over grå hos andre, til djup kanelfarge. Hannfuglen av den vestlege underarten T. c. melanochrous frå Andesfjella i Peru er slåande ulik, jamt over svart bortsett frå det kvite på vengene og halen. Hannen av underarten T. c. aspersiventer i Andes i nordvestlege Bolivia og tilstøytande Peru, nærmar seg T. c. melanochrous i farger, men har tette kvite strek over buken.
Hoer er like variable. Blant dei fleste er vengene gråsvarte til brune med raudlege vengekantar, og kvite eller gulbrune vengeband, ofte ganske flekka. I nordaustlege Brasil er likevel vengebanda sterkt reduserte, og i populasjonen i Ceará manglar dei i hovudsak. Halen minner om den på hannane, men er ofte meir brunleg. Undersida er rikt oransje-kanelfarga, hos nokre underartar strekkjer oransjefarga seg så langt opp som brystet, men hos dei fleste er brystet bleikt brunleg eller grått. Ryggen er brun og hovudet er reint grått eller lyst gråfarga, medan dei fleste underartane har ei brun krone, som likevel er svart i delar av det sentrale Brasil og i Andesfjella blant underartane T. c. melanochrous og T. c. aspersiventer. Blant alle underartar har begge kjønn grå bein og eit kraftig nebb som er grått under, med gråsvart overside. Nokre underartar kan lett forvekslast med andre Thamnophilus-maurvarslarar, men desse skil seg konsekvent med dei breie kvite kantane på tertiærfjørene.
Utbreiing, levevis og status
Krattmaurvarslar lever vidt i austlege og sørlege Brasil, med åtskilte populasjonar i Ceará, Pernambuco og Alagoas. Frå sørlege Brasil, utvidar utbreiingsområdet seg ned gjennom Uruguay, Paraguay, nord i Argentina, Bolivia, og langs den austlege skråninga av Andesfjella i Peru, så langt nord som til Amazonas-regionen.
Dei har eit breitt spekter av habitat i tett til lett skogsterreng, frå kanten av fuktig skog til tørr skog. I store delar av utbreiingsområdet kan dei treffast i låglandet, men dei er først og fremst funne i låge fjellskråningar i det nordaustlege Brasil, og er avgrensa til høglanda opp til 2600 moh., lokalt til 3000 moh. gjennom ein stor del av den andinske utbreiinga.
Dette er ein generelt vanleg art og blir dermed rekna å vere livskraftig av BirdLife International og IUCN. Underarten T. c. cearensis i nordaustlege Brasil er avgrensa til ein region med omfattande habitatøydelegging, og denne statusen kan gje grunn til bekymring.
Når det gjeld åtferd, er dette ein typisk Thamnophilus-maurvarslar. Dei er generelt funne einskildvis eller i par på låge nivå, ofte i tett kratt. Følgjeleg kan det ofte vere vanskeleg å gjere gode observasjonar. Han lever hovudsakleg på insekt og andre leddyr. Frø og frukt har òg vorte rapportert. Når dei et kan dei vippe regelmessig med halen og blafre med vengene. Hekkinga er sesongbetont, men nøyaktig tidspunkt er avhengig av regionen. Reiret er vove koppforma, vanlegvis plassert ganske lågt. Begge kjønn rugar på dei 2-3 egga.
Don Quixote Pond
Don Quixote Pond er eit tjern som ligg 1,1 nautiske mil nordaust for Dais Col i North Fork i Wright Valley i Victoria Land. Han er kalla opp etter Don Quixote, fordi han ligg nær Don Juan Pond. Namnet finst i fleire rapportar om staden som vart publiserte i 1970-åra, inkludert dei av Keros Cartwright og Henry Harris frå Illinois State Geological Survey, som studerte hydrogeologien i området i tre feltsesongar, 1973–76.
Ebon Pond
Ebon Pond er eit tjern som ligg heilt sørvest på Brown Peninsula i Victoria Land. Han vart først studert frå bakken av den amerikanske geologen Troy L. Pewe under U.S. Navy Operasjon Deepfreeze i 1957–58. Han fekk dette namnet av han på grunn av det svarte vulkanske terrenget som ligg kring tjernet.
Poco
Poco er eit USA-amerikansk countryrockband opphavleg skipa av Richie Furay, Jim Messina og Rusty Young, etter at Buffalo Springfield vart oppløyst i 1968. Poco var ein del av den første bølgja av artistar innan countryrock frå vestkysten. Tittelen på det første albumet, Pickin' Up the Pieces, er ein referanse til oppløysinga av Buffalo Springfield. Gjennom åra har Poco spelt med forskjellige besetningar og er framleis aktive.
Starten
Under innspelinga av det tredje og siste Buffalo Springfield'-albumet, Last Time Around, spelte songarane Stephen Stills, Neil Young og Richie Furay inn sine eigne songar utan at dei andre medlemmane var til stades. Ein solosongane til Furay var den countryaktig balladen «Kind Woman», som han spelte inn med hjelp av produsenten/lydteknikaren/bassisten Jim Messina og pedalsteelgitarist Rusty Young.
Då Buffalo Springfield vart oppløyst, valde Furay, Messina og Rusty Young å starte si eiga gruppe orientert mot slike songar. Den originale besetninga var Furay (vokal and rytmegitar), Messina (sologitar, vokal, produsent), Rusty Young (pedalsteelgitar, banjo, dobro, gitar, mandolin og vokal), George Grantham (trommer og vokal) og Randy Meisner (bass og vokal). Gruppa fekk platekontrakt hos Epic Records, som fekk rettane til Furay frå etiketten til Springfield sitt Atlantic Records, Atco, mot at dei gav rettane til Graham Nash frå The Hollies (som var flytta til Atlantic som ein del av Crosby, Stills & Nash) attende. Opphavleg skulle gruppa heite «Pogo», etter teikneseriestripa med same namn, men vart endra då skaparen, Walt Kelly, truga med søksmål.
Furay-tida (1969 til 1973)
Besetninga skulle få problem gjennom heile karrieren. Under innspelinga av debutalbumet slutta Meisner i gruppa etter ein krangel med Furay. Visstnok protesterte Meisner etter at Furay hadde nekta alle utanom han sjølv og Messina frå å lytte til den endelege miksen av albumet. Etter ein periode med Ricky Nelson sitt Stone Canyon Band, vart Meisner sidan ein av dei som skipa Eagles. Messina tok ei kort stund over på bass før Timothy B. Schmit kom inn i bandet i september 1969.
Det andre studioalbumet deira, Poco (1970), selde igjen dårleg og nådde 58. plassen på albumlista. Men albumet somkom etter dette igjen, konsertalbumet Deliverin (eller DeLIVErin), vart noko meir spelt på radio, og Furay-songen «C'mon» nådde 69. plassen på singellista. Deliverin’ vart det første Poco-albumet som nådde topp 40 på Billboard 200, då det nådde 26. plassen.
Messina valde å slutte i bandet i oktober 1970 då han meinte at Furay hadde altfor mykje kontroll over musikkstilen. Han fokuserte i staden på studioproduksjon og skipa sidan Loggins & Messina. Etter forslag frå Peter Cetera i Chicago, valde Messina gitaristen og songaren Paul Cotton, som ein gong var medlem av Illinois Speed Press, som erstattaren sin.
Det nye Poco, som no var i den tredje besetninga si for det fjerde albumet, henta inn Steve Cropper som produsent og gav ut From the Inside (1971). Igjen vart salstalet dårleg og albumet nådde 52. plassen på albumlista.
Det neste albumet, Crazy Eyes (1973), nådde 38. plassen, men Furay slutta etter utgjevinga og slo seg saman med J.D. Souther og Chris Hillman i Souther-Hillman-Furay Band på Asylum Records. Poco valde å ikkje erstatte Furay og heldt fram som kvartett.
Etter Furay (1973 til 1977)
Etter Furay slutta gav bandet ut sine to siste album på Epic: Seven (1974) og Cantamos (1974). Albuma nådde høvesvis 68. og 76. plassen. Poco forlet Epic etter Cantamos og signerte for ABC-Dunhill Records.
Werner Günthör
Werner Günthör er ein sveitsisk tidlegare friidrettsutøvar frå Uttwil. Han vart europameister i kulestøyt i 1986, og vann så tre strake VM-gull i same øvinga i perioden 1987-93. I 1988 fekk han bronsemedaljen under sommar-OL.
Poco
Etter Furay (1973 til 1977)
Head Over Heels var det første albumet deira på ABC, med Schmit sin akustiske «Keep On Tryin», som vart den mest suksessrike singelen deira til då, med ein 50. plass på Billboard Hot 100. På tida då Head Over Heels kom ut, vart samlealbumet The Very Best of Poco gjeve ut med innspelignane deira for Epic. Epic-utgjevinga konkurrerte med Head Over Heels og ingen av dei selde særskild godt, med høvesvis 43. plassen og 90. plassen på albumlista.
Werner Günthör
Aktiv
Günthör slo gjennom i 1986-sesongen. Under europameisterskapen 1986 i Stuttgart stod kampen om gullmedaljen mellom Günthör og austtyske Ulf Timmermann, dei hine kulestøytarane var ikkje nærleiken av deira lengder. Günthör sikra seg gullmedaljen då han sette sveitsisk rekord med 22,22 m, Timmermann stoppa på 21.84 m. Året etter vart Günthör verdsmeister med eit støyt som målte 22,23 m, dermed slo han den ferske verdsrekordhaldaren, Alessandro Andrei frå Italia, med 23 cm.
Poco
Etter Furay (1973 til 1977)
Det neste albumet til gruppa på ABC var Rose of Cimarron, som heller ikkje skapte mykje entusiasme og nådde 89. plassen på albumlista. Ei anna Epic-utgjeving kom ut i 1976, konsertalbumet Live.
Werner Günthör
Aktiv
I august 1988 gjorde Günthör i Bern sitt livs lengste kulestøyt, og sette sveitsisk rekord med 22,75 meter. Under sommar-OL 1988 i Seoul landa kula til Günthör på 21,99 m, noko som gav han ein bronsemedalje. Både olympiameister Timmermann og Randy Barnes frå USA presterte på ei høgre nivå med sine 22,47 m og 22,39 m.
Poco
Etter Furay (1973 til 1977)
Al Garth (tidlegare i Loggins and Messina), som hadde vore gjesteartist på Head Over Heels og Rose of Cimarron, kom inn i turnébandet til gruppa i 1976 på saksofon og fiolin, men var borte før året var omme.
Werner Günthör
Aktiv
I 1991 forsvarte Günthör VM-tittelen i Tokyo, i ei kuletevling der han var utan reell konkurranse. Med 21,67 meter som lengst slo han sølvmedaljøren, norske Lars Arvid Nilsen, med 92 centimeter. Etter si svakaste meisterskapstevling på åtte år, hamna Günthör på fjerdeplass under sommarleikane i Barcelona i 1992.
Poco
Etter Furay (1973 til 1977)
Sommaren 1976 skulle gruppa turnere med Stills-Young Band, men hamna i ein vanskeleg situasjon då Neil Young trekte seg frå turneen, som så vart avlyst.
Andy Roberts
Andy Roberts ( er ein engelsk musikar, gitarist og låtskrivar, kanskje mest kjent for det 37 år lange samarbeidet sitt med songaren Iain Matthews i det engelske folkrockbandet Plainsong. Då han var ni år gammal byrja Roberts å læra å spela fiolin og fekk eit fiolinstipend til Felsted School i Essex. Samtidig utvikla han òg eit talent for å spela gitar, og vart medlem av ulike skuleband. I 1965 drog han til Liverpool University for å studera jus, og medan han var der slo han seg saman med poeten Roger McGough, og vart den einaste gitaristen som akkompagnerte The Scaffold, og vart deretter med i The Liverpool Scene, saman med McGough og ein annan Liverpool-poet Adrian Henri. Han har òg spelt med Roy Harper, Chris Spedding, Hank Wangford, Kevin Ayers, Vivian Stanshall og Grimms, og har spelt på mange økter for artistar som Richard Thompson, Cat Stevens, Paul Korda og Maddy Prior.
Poco
Etter Furay (1973 til 1977)
Indian Summer kom ut våren etter og nådde 57. plassen, medan tittelsporet nådde 50. plassen på singellista.
Andy Roberts
Han var gitarist i «surrogatbandet» under The Wall-turneen til Pink Floyd i 1981 (erstatta Snowy White) og kan høyrast på konsertalbumet Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980-81. Han har òg skrive filmmusikk, tema for TV-seriar, spelt for Billy Connolly, leverte musikk og røyst til Spitting Image og held fram med å skapa musikalske bakgrunnar for poesien til Roger McGough.
Poco
Suksess (1977 til 1980)
I august 1977 slutta Schmit i gruppa for å bli med Eagles, og erstatta nok ein gong det tidlegare Poco-medlemmet Meisner. Eit planlagd konsertalbum frå Santa Monica Civic Auditorium i Los Angeles i juli 1977 vart derfor skrinlagd av ABC. Etter å ha lege lagra i åresvis, vart albumet omsider gjeve ut av John Thaler og Futuredge Music i lag med Universal Special Projects som The Last Roundup in 2004.
Andy Roberts
Soloalbum
Med: Dave Richards, John Pearson, John Porter og Bob Sargeant - Produsert av Sandy Roberton.