cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Folkekrosstoget
Köln til Konstantinopel
Peter og resten av krossfararane reiste frå Köln rundt den 20. april. Om lag 40 000 krossfararar reiste samstundes, medan ei gruppe til følgde etter litt seinare (sjå Det tyske krosstoget). Då dei nådde Donau valde delar av hæren å halde fram nedover Donau med båt, medan resten heldt fram til fots og gjekk inn i Ungarn ved Ödenburg (i dag Sopron). Dei gjekk utan problem gjennom Ungarn og møtte resten av hæren som kom ned Donau ved Semlin og grensa til Austromarriket.
Leiarskapen bryt saman
Den austromerske keisaren Alexius I Comnenus visste ikkje kva han skulle gjere med ein så stor og uventa «hær» og førte raskt alle 30 000 krossfararar over Bosporus den 6. august. Det har i ettertid vore mykje diskutert om han sende dei utan austromerske førarar vel vitande om at dei kunne verte slakta av seldsjukkane, eller om dei insisterte på å halde fram inn i Asia trass i åtvaringane hans. Uansett er det kjent at Alexius gav Peter ei åtvaring om å ikkje gå til åtak på tyrkarane, som han meinte var langt kraftigare enn den svake hæren til Peter, og heller vente til resten av krossfararane kom til byen.
Peter møtte igjen dei franske krossfararane under Walter Sans-Avoir og fleire italienske krossfararar som kom til staden samstundes. Då dei kom til Asia byrja dei å plyndre byar og nådde Nicomedia der det braut ut krangel mellom tyskarane og italienarane på eine sida og franskmennene på den andre. Tyskarane og italienarane drog for seg sjølv og valde ein ny leiar, ein italienar kalla Rainald, medan Geoffrey Burel tok kommando over franskmennene. Peter hadde no fullstendig mista kontrollen over krosstoget.
Slaget og utfallet
Ved hovudleiren til krossfararane spreidde to tyrkiske spionar rykte om at tyskarane som erobra Xerigordon òg hadde erobra Nicaea, noko som førte til at mennene ville reise dit så raskt som mogeleg for å ta del i plyndringa. Tyrkarane låg sjølvsagt i lur langs vegen til Nicaea og då sanninga om kva som hadde skjedd med krossfararane i Xerigordon nådde krossfararane snudde begeistringa seg til panikk. Peter Eremitt hadde reist tilbake til Konstantinopel for å skaffe forsyningar og leiarane ønskte å vente på at han skulle komme tilbake (noko han ikkje gjorde). Geoffrey Burel, som hadde støtte hos mange i hæren, sa det var feigt å vente og at dei skulle gå mot tyrkarane med det same. Han fekk viljen sin og morgonen 21. oktober gjekk heile hæren på 20 000 mann mot Nicaea og etterlet kvinner, born, gamle og sjuke i leiren.
Nokre kilometer frå leire, der vegen gjekk gjennom ein smal og skogkledd dal nær landsbyen Dracon venta den tyrkiske hæren i skjul. Då dei kom til dalen vart krossfararane møtt av eit regn av piler. Panikken braut ut og i løpet av få minutt var det meste av hæren i full flukt tilbake til leiren. Dei fleste krossfararane vart slått ned, men born og dei som overgav seg fekk leve. Tusenvis av soldatar som prøvde å kjempe seg tilbake vart slått ned. Tre tusen, inkludert Geoffrey Burel, var heldige nok til å nå ei gammal og tom borg der dei klarte å stå imot tyrkarane. Til slutt reiste austromarane over sundet og jaga bort dei omleirande tyrkarane. Dei få tusen krossfararane reiste tilbake til Konstantinopel og var dei einaste som overlevde Folkekrosstoget.
Lærdal kommune
Lærdal er ein kommune i Sogn i Vestland fylke. Kommunen ligg ved Lærdalsfjorden inst i Sognefjorden og strekkjer seg opp til Filefjell. Lærdal er og namnet på hovuddalføret som strekkjer seg frå Lærdalsøyri mot Filefjell. Lærdal grensar i nord til Årdal, i aust til Vang og Hemsedal, i sør til Ål og Hol og i sørvest til Aurland. Over fjorden ligg Vik og Sogndal.
Omtrent 1200 av dei 2153 innbyggjarane bur på Lærdalsøyri, hovuddelen av Lærdal. Resten er spreidd rundt i dalen på dei små stadene Borgund, Ljøsne, Tønjum, Erdal, Vindedalen, Ytre Frønningen, og Strendene.
STS-3
STS-3 var den tredje romferda i det amerikanske romferjeprogrammet og den tredje romferda med romferja Columbia.
Lærdal kommune
Lærdal har lange jordbrukstradisjonar, og på grunn av det tørre klimaet var det ein av dei første stadene i Noreg som brukte kunstig vatning. Til trass for innlandsklimaet, hindrar fjorden vintrane å bli for kalde.
Det lokale sjukehuset sørgjer for medisinsk assistanse for Lærdal, og dei sju omkrinsande kommunane. Sjukehuset, saman med Hydro Aluminium i Årdal og Østfold Energiproduksjon, er dei største arbeidsgjevarane i Lærdal.
Sigmakoordinatar
Sigmakoordinatar er ein vertikal koordinat som ofte vert brukt i generelle sirkulasjonsmodellar. Dette fører til at dei nedre grensevilkåra vert enklare ved at dei følgjer topografien på jordoverflata. Ein sigmakoordinat er definert som forholdet mellom trykket i eit gjeve punkt i atmosfæren og trykket på overflata direkte under.
Lærdal kommune
Kommunesoge
Kommunen vart oppretta i 1837 som Lærdal formannskapsdistrikt og femnde då attåt det meste av området som høyrer til Lærdal i dag, òg Årdal. Årdal vart skild ut som eigen kommune i 1860. I 1864 vart òg Borgund skild ut som eigen kommune. Hundre år seinare, i 1964, vart Borgund slegen saman med Lærdal att. Då vart òg garden Muggeteigen med plassen Luggenes og garden Bermål på Aspevikstranda overførte frå Årdal til Lærdal kommune. I 1992 vart Frønningen overført frå Leikanger til Lærdal. Ved fleire høve har grensa mellom Vang og Lærdal/Borgund vorte endra på Filefjell etter skiftesaker. Sist det skjedde var i 1979, og då vart òg grensestøtta flytt.
Sigmakoordinatar
Når sigma er lik 1 vil ein då vere ved overflata. Når sigma = 0,84 så tyder det at ein er i ei høgd i atmosfæren der trykket er 0,84 gonger trykket ved overflata. Det midla trykket i havnivå er 1013 hPa, så sigma = 0,84 tilsvarar (i snitt) eit trykk på om lag 850 hPa.
Lærdal kommune
Folketalsutvikling
Folketalsutvikling for noverande Lærdal kommune frå 1920:
Sigmakoordinatar
Overflatetrykket på jorda varierer i lag med høgda over havet, og på grunn av variasjonar i vêret. Sjølv om overflatatrykket i snitt er 1013 hPa ved havnivå, så er det mykje lågare i høgre område, som Tibetplatået. Ei trykkflate over Tibetplatået på sigma = 0,84 er mykje mindre enn 500 hPa. Trykkverdien som høyrer til ein sigmakoordinat kan variere stort over høge fjell, men sidan det meste av landområda på jorda er nær eller ved havnivå er det likevel nyttig å tilnærme trykket med ein sigmaverdi. Ein må derimot merke seg at det verkelege trykket kan vere ganske forskjellig frå det tilnærma trykket i høge område.
Lærdal kommune
Lærdal prestegjeld
Lærdal var eit prestegjeld fram til 2004. Det var delt inn i tre kyrkjesokn, Hauge med Hauge kyrkje på Lærdalsøyri, Tønjum med Tønjum kyrkje og Borgund med Borgund kyrkje. På Borgund står òg Borgund stavkyrkje som er eigd av Fortidsminneforeninga og fungerer som museumskyrkje. Fram til 1863 høyrde òg Årdal til Lærdal prestegjeld, men området vart då skild ut som eige prestegjeld. I 1995 vart garden Frønningen overført frå Fresvik sokn i Vik, til Hauge sokn i Lærdal. Frå 2004 har prosten i Indre Sogn prosti organisert prestetenesta i Lærdal.
Fiske i Lærdal
Lærdalselva er ei av Noregs mest tradisjonsrike lakseelver. Allereie på 1830-talet var ho omtalt av engelske laksefiskarar, og under opninga av Norsk Villakssenter i 1995 kalla Kong Harald V ho «mi andre dronning».
I 1997 blei elva angripen av lakseparasitten Gyrodactylus Salaris, og den følgjande rotenonbehandlinga drap store delar av laksestammen. Etter at parasitten dukka opp igjen i 2005, har elva blitt behandla fleire gonger med sur aluminiumsulfat, seinast i august 2012.
STS-4
STS-4 var den fjerde romturen i det amerikanske romferjeprogrammet og den fjerde romturen med romferja Columbia.
Lærdal kommune
Lærdalstunnelen
Lærdalstunnelen er med sine 24510 meter verdas lengste vegtunnel. Då han blei opna i 2000, overgjekk han St. Gotthard-tunnelen i Sveits som no er den tredje lengste tunnelen i verda. Lærdalstunnelen er ein del av E16 mellom Oslo og Bergen, og går frå Håbakken i Lærdal til nabokommunen Aurland.
Klima
Lærdal er av dei mest nedbørsfattige kommunane i Noreg. Grunna topografien ligg størstedelen av dalen i ein regnskugge, som sørgjer for at Lærdal berre har om lag 500–600 mm nedbør i året.
Gamle Lærdalsøyri
Gamle Lærdalsøyri er den eldste delen av Lærdalsøyri med meir enn 170 verneverdige bygningar frå 1700- og 1800-talet. Tradisjonelt er det ein strandsitjarplass, som var senter for administrasjon og handel i Lærdal. Lærdalsmarknaden tok også stad her, allereie frå mellomalderen av. Marknadstradisjonen tok slutt i 1870-åra, men blei gjenoppteken i 1982 og sidan har det blitt arrangert tredje helga i juni kvart år.
Sidan 70-talet har Lærdal kommune fokusert på bevaring av området. Staden er i dag eit delvis bebudd område. I området finn ein bustadshus, kaféar og butikkar.
Komedie
Komedie er nemninga på eit dramatisk stykke som hovudsakleg er morosamt. Det har vore rekna som ein av dei to viktigaste hovudsjangrane innan teaterkunst, med tragedien som den andre. Ordet komedie kjem frå dei greske orda komos som tyder gilde og ode som tyder song.
Opphav
Forskarane er noko i villreide når det gjeld opphavet til komedien. Den klassiske komedien vart utvikla i det gamle Hellas, og er knytt til Dionysosfestane. Komedien var meint å vera morosam, og stilte ofte ut folks lyter og mistak. Den fremste komedieforfattaren i Hellas var Aristofanes.
Frå Hellas og vidare til Roma skil komedietradisjonen seg i to hovudgreiner. Den eine legg vekt på ordspel og grov humor, gjerne knytt til avføring og seksuelle drifter. Aristofanes utvikla denne greina til ei kunstform. Den andre greina var meir situasjonsbasert, og tufta moroa på forveksling, rollebyte og forvirring. Ein av dei mest kjende forfattarane innanfor denne komedietypen var romaren Plautus. Etterkvart kunne komediantane nytte båe typar i eit skodespel, og nokre gonger vart komiske roller skrivne inn i tragisk-historiske skodespel. Dette syner seg ofte hjå William Shakespeare, som snikra i hop mange velkjende komediar av Plautus-typen.
Form
Komedien kan ofte vera sosialkritisk, og set mange gonger vante verdiar på hovudet.
Vernayaz
Vernayaz er ein kommune i distriktet Saint-Maurice i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 452 meter over havet.
Saint-Maurice i Sveits
Saint-Maurice eller Saint-Maurice-en-Valais, er ein kommune og distriktshovudstad i Saint-Maurice i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 414 meter over havet.
I romartida låg utposten Agaunum her og i mellomalderen St. Maurice kloster, som har vorte ein kjend høgskule i Sveits (Collège de Saint-Maurice).
Saint-Maurice ligg ved inngangen til ein fjellovergang til den øvre delen av Rhônedalen. Byen har derfor ei strategisk plassering og det vart bygt forsvarsverk her på 1400-talet for å kontrollere passet. Saint-Maurice festning vart bygd i dei omliggande fjellsidene frå 1880 til 1995.
Kommunen består av byen Saint-Maurice og grendene Epinassey og Les Cases.
Idsefjorden
Idsefjorden er ein 12 km lang fjordarm av Boknafjorden i Strand kommune. Fjorden har innløp mellom øyane Heng og Idse, som han er kalla opp etter, og mellom Heng og Solbakk på fastlandet. Jørpeland ligg på nordsida av fjorden, innanfor Jørpelandsholmen og Fjellsholmen. Her munnar Jørpelandsåna ut i fjorden.
Mellom Idse og fastlandet i aust ligg øya Idsal. Begge desse øyane har brusamband langs fylkesveg 535 til fastlandet over Idsalsundet (til Idsal) og Idsesundet (over til Idse). På andre sida av begge desse sunda ligg Høgsfjorden.
Sør for Jørpeland strekker fjorden seg vidare sørover til garden Botne. Denne inste delen av fjorden vert kalla Botnsfjorden. På austsida av Botnsfjorden ligg grendene Notavika og Jøssang.
Vest for Idsefjorden ligg Horgefjorden, medan Hidlefjorden ligg nord for Heng. Sør for Idse ligg innløpet til Høgsfjorden.
Europaligaen 2019
Europaligaen 2019 var ei internasjonal fotballturnering for klubblag som av ulike grunnar ikkje var kvalifisert til utslagsrundane i Meisterligaen. I finalen i Europaligaen 2019 i Baku i Aserbajdsjan vann Chelsea FC frå London med 4-1 over byrival Arsenal FC.
Turneringa byrja med seriespel for 48 lag i grupper à fire lag. Dei to beste laga i kvar av gruppene gjekk så vidare til cupspel, til dette cupspelet kom òg laga på tredjeplass i gruppespelet i meisterligaen. Etter fire cuprundar vart europaligaen avslutta med finale. Vinnarlaget Chelsea slo i cuprundane etter tur ut Malmö FF, Dynamo Kiev, Slavia Praha og Eintracht Frankfurt, sigeren mot Eintracht Frankfurt kom etter straffetevling. Finalist Arsenal FC eliminerte BATE Borisov, Rennes FC, SSC Napoli og Valencia CF.
Finalen
51 370 tilskodarar såg finalen på stadion i Baku den 29. mai 2019. Etter ein sjansefattig 1. omgang stupheada den franske midtspissen Olivier Giroud Chelseas fyrste mål i det 49. minutt av kampen. Spanjolen Pedro Rodríguez la på til 2-0 i det 60. minutt, Fem minuttar seinare auka belgiaren Eden Hazard til 3-0 med eit straffespark. Innbytaren Alex Iwobi frå Nigeria reduserte for Arsenal til 1-3 i det 69. minutt, før 3 minuttar var gått fastsette Hazard sluttresultatet til 4-1.
Vinnarlaget Chelsea bestod av: Kepa Arrizabalaga, César Azpilicueta (kaptein), Andreas Christensen, David Luiz, Emerson Palmieri, N'Golo Kanté, Jorginho Filho, Mateo Kovačić, Pedro Rodríguez, Olivier Giroud og Eden Hazard. Dei siste 20 minuttane bytta Chelsea etter tur ut Pedro Rodríguez, Kovačić og Hazard, inn kom Willian Borges da Silva, Ross Barkley og Davide Zappacosta.
Arsenal kom på bana med: Petr Čech, Sokratis Papastathopoulos, Laurent Koscielny (kaptein), Nacho Monreal, Ainsley Maitland-Niles, Lucas Torreira, Granit Xhaka, Sead Kolašinac, Mesut Özil, Alexandre Lacazette, Pierre-Emerick Aubameyang. Monreal og Torreira måtte vike plass i det 66. minutt, inn kom Matteo Guendouzi og Alex Iwobi. Joe Willock spelte siste kvarteret i staden for Özil.
Dommar var Gianluca Rocchi frå Italia.
Zaman
Zaman er ei tyrkisk avis med hovudkontor i Istanbul. Avisa kom første gong ut i 1986, og vart den første tyrkiske avisa med nettside i 1995. Zaman kjem ut dagleg, og har eit opplag på over ein million.
Avisa har tilknyting til Fethullah Gülen og rørsla hans, men rørsla eig ikkje avisa.
Lene Alexandra Øien
Lene Alexandra Øien er ein norsk songar, låtskrivar og tidlegare modell. Ho vann Skal vi danse, og ho deltok i realityprogrammet Robinsonekspedisjonen på TV3 i 2004. Øien deltok òg i Idol 2003 og gjekk til finalerundane.
Kjendiskarriere
Øien er oppvaksen i Trøgstad. Då ho var 19 år lét ho seg bli fotografert som nakenmodell for blada Lek, Cocktail og Cats. Dei første stega hennar til kjendisstatus var då ho deltok i realityprogrammet Robinson-ekspedisjonen på TV3 i 2004.
Ho og den tidlegare pornoskodespelaren og modellen Aylar Lie deltok i eit PR-stunt der Lie påstod å ha hatt sex med den britiske songaren Robbie Williams medan Øien skal ha sett på. Det vart seinare avslørt at dette var oppspinn, men PR-stuntet fekk likevel mykje merksemd, og Lie og Øien hamna på framsida av den britiske avisa The Sun.
Øien vann danseshowet Skal vi danse hausten 2008. Programmet hadde rekordmange sjåarar, fleire enn nokon annan sesong av Skal vi danse.
I 2008 deltok Øien i ein svensk reklamefilm for nummeropplysningstenesta Aspiro, og fekk mykje kritikk i Sverige av mange som meinte at filmen var kjønnsdiskriminerande.
Øien spelar i nokre scener i filmen Tomme Tønner i ei rolle som politibetjent. Filmen hadde premiere den 8. januar 2010, same kveld som ho framførte «Prima Donna» i Melodi Grand Prix 2010.
Ho er no utdanna som personleg trenar og jobbar for SATS på Storo, ho skal gje ut eit nytt album hausten 2011.
Idol 2003
Øien deltok i Idol 2003, der ho gjekk til finalerundane i den fyrste sesongen i serien.
Musikken
I desember 2006 var ho med på ein låt med industrimetallbandet Staal og bandmedlemmer frå Rammsund i samband med innsamlingsaksjonen Prosjekt 101. Låten heitte «11 dagar» og vart omtala av Dagbladet som «...ein av dei sterkaste songane til prosjektet». Våren 2007 kom ho ut med hiten «My Boobs are OK». Songen handlar om at ein skal vere stolt av seg sjølv uansett kva slags puppar ein har. Songen fokuserer mykje på at ho framstår som ein dum person, då ho til dømes stavar «boobs» med «Boo-B-S».
Melodi Grand Prix 2008
I 2008 deltok ho i Melodi Grand Prix med songen «Sillycone Valley»
Melodi Grand Prix 2010
Ho deltok i Melodi Grand Prix 2010 med songen «Prima Donna».
Vérossaz
Vérossaz er ein kommune i distriktet Saint-Maurice i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 811 meter over havet.
Shinya Sato
Shinya Sato er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Okinawa Kariyushi FC, FC Ryukyu og Giravanz Kitakyushu.
Brimsefjorden
Brimsefjorden er ein liten fjordarm av Hidlefjorden vest for Rennesøy i Rogaland. Fjorden ligg mellom øya Brimse, som han er kalla opp etter, og Talgje.
Frå innløpet i aust strekker han seg 4 km nordvestover til Hanasandsundet, som går vidare nordover til Talgjefjorden. I vest møter Brimsefjorden Fognafjorden, som held fram nordaustover, medan Hidlefjorden ligg sør for Brimse.
På vestsida av fjorden, på øya Rennesøy, ligg bygda Østhusvik.
1437 Diomedes
1437 Diomedes er ein gresk jupitertrojan og ligg i L4-lagrangepunktet til Jupiter. Han blei oppdaga den 3. august 1937 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Alessandro Scarlatti
Alessandro Scarlatti var ein italiensk barokk-komponist, som er særleg kjend for operaene og kammerkantatane sine. Han vert rekna som grunnleggjaren av den napolitanske skulen innan opera. Han var far til to andre komponistar, Domenico Scarlatti og Pietro Filippo Scarlatti.
Alessandro Scarlatti var av dei viktigaste italienske operakomponistane frå seinbarokken. Han komponerte over 600 kantatar, meir enn 100 operaer, mange oratorium, serenadar, sonatar og andre instrumentale verk. Merkeleg nok vart han lite kjend etter han døydde og ryktet hans vart først oppretta på ny tidleg på 1900-talet.
Liv
Ein kjenner stort sett lite til den første musikalske utdanninga til Scarlatti, men det er truleg at han vart korgut i ei lokal kyrkje og kan ha studert grunnlaget med kormeisteren der. 12 år gammal vart han send til ein slektning i Roma. Her kan han ha studert med Giacomo Carissimi fram til 1674, då sistnemnde døydde.
I april 1687 gifta Scarlatti seg med Antonia Anzalone, som gav han ti born, men berre halvparten levde til dei vart vaksne. Rundt denne tida vart han kapellmeister for dronning Kristina av Sverige, ein kunstvernar som hadde grunnlagd to akademi ved palasset sitt i Roma. Han tente i denne stillinga fram til 1684, då han reiste til Napoli. På denne tida hadde han oppnådd stor suksess i Roma med den første operaen sin, Gli equivoci nel sembiante (1679), og med påfølgjande operaer, samt mange kantatar og oratorium.
I Napoli vart han maestro di cappella ved det visekongelege kapellet under visekongen av Napoli, markien av Carpio. Ved byrjinga av 1690-åra hadde Scarlatti starta å skrive operaer og serenadar i eit høgt tempo, noko som var kravd av stillinga hans. Eit av dei mest suksessrike verka hans i denne perioden var operaen Il Pirro e Demetrio, som vart framført gjennom Italia og andre stader i Europa til stor hyllest frå både kritikarane og publikum.
Scarlatti reiste i juni 1702 til Firenze med sonen Domenico, som no hadde byrja å vise sine eigne musikalske talent. Den eldre Scarlatti hadde håpa å få ei stilling hos prins Ferdinando de Medici, men klarte ikkje dette. Han skreiv likevel mykje musikk for han dei neste åra, mellom anna fire operaer. I 1703 tok han over den musikalske leiinga ved St. Maria Maggiore i Roma, men var ulukkeleg i denne stillinga frå starten, sidan paven hadde lagt ned forbod mot teatralske framsyningar der. Dette var særs frustrerande for Scarlatti.
I 1707 vart Scarlatti kapellmeister ved St. Maria Maggiore, men eit år seinare, på grunn av økonomiske vanskar, reiste han attende til Napoli for å tene i den tidlegare stillinga si der. Her vart han verande i ti år, og var framleis særs produktiv. Han skreiv mellom anna operaene Giunio Bruto (1710) og den særs suksessrike Il Tigrane (1715). Frå 1718 til 1722 reiste Scarlatti, stort sett til Roma, der operaene hans no kunne setjast opp. Etter at han vendte attende til Napoli i 1722 gjekk produksjonen hans nedover, medan dei økonomiske vanskane auka. Han døydde i 1725 og etterlet familien med gjeld og ignorert av dei som hadde gjeve han løn.
Verk
Scarlatti var særs produktiv og han komponerte mellom anna
Hidlefjorden
Hidlefjorden er ein fjordarm av Boknafjorden i kommunane Stavanger og Strand. Han strekkjer seg 13 km frå Askjesundet ved øya Sokn i vest til Tau i aust. Fjorden er kalla opp etter øya Hidle som ligg på sørsida. Sør for Hidle ligg Horgefjorden og sørvest for Hidle ligg innløpet til Idsefjorden.
Utanom Sokn i vest ligg Mosterøy og sjølve Rennesøy på nordsida av fjorden. Mellom desse øyane strekkjer Mastrafjorden seg frå Boknafjorden og søraust til Hidlefjorden. Brimse ligg aust for Rennesøy og nord for denne øya ligg Brimsefjorden. Aust for Brimse møter desse to fjordane Fognafjorden, som held fram nordaustover. På sørsida av Hidlefjorden, vest for Hidle, ligg Åmøy og sør for Åmøy ligg Åmøyfjorden, like nord for Stavanger. Frå Stavanger går det ferjesamband til Tau som kryssar dei søraustlege delane av Hidlefjorden.
Mosvik kommune
Mosvik er ein tidlegare kommune i Nord-Trøndelag fylke, i dag Trøndelag fylke. Han vart slått saman med Inderøy kommune 1. januar 2012.
Rundemellen
Rundemellen (1345 moh.) er eit fjell i Øystre Slidre kommune i Innlandet.
Rundemellen er ein del av dei såkalla Mellene, som i tillegg består av Rabalsmellen (1111 moh.), Skarvemellen (1267 moh.) og Kalvemellen (1136 moh.)
Rundemellen har ein av dei beste utsyna i Valdres. På godversdagar kan du sjå heilt til Gaustatoppen i Telemark. Vidare ser ein godt over i Hallingdal med Hemsedalsfjella, Filefjell, Bygdin med Bitihorn, fjellrekka i Jotunheimen med mellom anna Besshøe og Glittertind. Nærare kan ein sjå Skaget og i aust Synnfjell med Spåtind. I sør ser ein Leirin flyplass.
Vassfjøro
Vassfjøro er eit fjell i Ulvik herad i Hardanger. Toppen ligg på 1,633 m.o.h.
Tomoki Hidaka
Tomoki Hidaka er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Giravanz Kitakyushu.
Den pragmatiske sanksjonen av 1713
Den pragmatiske sanksjonen (tysk Pragmatische Sanktion) var ei tronfølgjelov som keisar Karl VI av Det tysk-romerske riket fekk vedteke i 1713.
Då keisar Karl døydde i 1740 arva dottera hans Maria Theresia derfor dei habsburgske landa. Ei rekke av dei europeiske stormaktene ville derimot ikkje godta arveretten hennar, og ein storkrig - den austerrikske arvefølgjekrigen - braut ut.
Ved Freden i Aachen i 1748 oppnådde Den pragmatiske sanksjon internasjonal anerkjenning, og lova gjaldt fram til Austerrike-Ungarn gjekk i oppløysing i 1918.
Lourdes
Lourdes (oksitansk Lorda) er ein by og kommune sørvest i Frankrike i departementet Hautes-Pyrénées i regionen Midi-Pyrénées. I sør ligg Pyreneane med fjelltoppane Aneto, Montaigu og Vignemale (3 298m), medan det rundt byen er tre toppar på opp til 1 000 meter, som vert kalla Béout, Petit Jer og Grand Jer.
Lourdes var opphavleg ein liten og lite viktig kjøpstad ved foten av Pyreneane. Borga som stig opp frå sentrum av byen, var lenge det einaste viktige i byen. Etter at Bernadette Soubirous i 1858 visstnok hadde eit syn av Jomfru Maria i byen, har Lourdes utvikla seg til ein svært populær kristen pilegrimsstad.
I dag har Lourdes om lag 17 000 innbyggjarar, men tar imot om lag 5 millionar pilegrimar og turistar kvar år. Lourdes er den byen i Frankrike med nest flest hotell etter Paris med om lag 270 stykk.
Historie
På 700-talet var det fleire småkampar mellom Mirat, den lokale maurarleiaren, og Karl den store, konge over frankarane i Lourdes og festninga som låg her. Karl den store hadde omleira Mirat i festninga ei stund, men mauraren hadde så langt nekta å overgje seg. Ifølgje segna skal ei ørn uventa ha dukka opp og sleppte ein enorm laks ved foten til Mirat. Dette vart sett på som eit dårleg teikn, og Mirat vart overtala til å overgje seg til dronninga av himmelen av den lokale biskopen. Han vitja Den svarte Madonna av Puy for å ofre gåver, slik at han kunne få eit sikkert svar på om det var det rette å overgje seg. Han vart forbløffa over kor vakker ho var, og valde å overgje festninga og konvertere til kristendom. På dagen han vart døypt, tok Mirat namnet Lours, som òg vart namnet til byen. Gjennom tidene har dette endra seg til Lourdes.
Etter å ha vore residens for grevar av Bigorre vart Lourdes i 1360 gjeve bort til England etter traktaten i Brétigny, som førte til mellombels fred med Frankrike under hundreårskrigen.
I 1405 omleira Karl VI borga under hundreårskrigen, og etter 18 månadar erobra han byen frå engelskmennene.
På 1500-talet vart byen rasert under hugenottkrigen mellom romerske katolikkar og hugenottar. I 1569 gjekk grev Gabriel de Montomery til åtak på den nærliggande byen Tarbes då dronning Jeanne d’Albret av Navarre oppretta protestantisme der. Byen vart åtaka i 1592 av katolske styrkar, som gjenoppretta katolisismen i området.
Borga vart eit fengsel under Louis XV, men i 1789 vart fangane sleppt fri. Napoleon I oppretta igjen fengsel her i 1803.
Mot slutten av Napoleonskrigen på Den iberiske halvøya mellom Frankrike, Spania, Portugal og Storbritannia i 1814, gjekk britiske og allierte styrkar, under leiing av Hertugen av Wellington, inn i Frankrike og tok kontroll over området. Dei følgde marskalk Soult sin hær, og slo den franske hæren nær Tarbes før det siste slaget fann stad utanfor Toulouse den 10. april 1814. Dette førte til slutten av krigen. Fram til 1858 var Lourdes ein roleg og søvnig by med om lag 4 000 innbyggjarar. 11. februar 1858 hevda den 14 år gamle lokale jenta Bernadette Soubirous at ei vakker kvinne hadde vist seg for ho i den avsidesliggande Grotto av Massabielle. Kvinna skal seinare ha identifisert seg sjølv som «den reine unnfangelsen», og dei truande meinte det var Jomfru Maria. Kvinna viste seg 18 gonger, og i 1859 strøymde tusenvis av pilegrimar til Lourdes. Ein statue av Vår Frue av Lourdes vart reist her i 1864. Etter dette vart Lourdes ein av dei viktigaste katolske heilagdomane for Jomfru Maria, og talet på vitjande steig frå år til år. Staden er så viktig for den katolske kyrkja at Pave Johannes Paul II vitja heilagdomen to gonger i 1983 og 2004.
Heilagdomen i Lourdes
Frå mars til oktober strøymer katolske pilegrimar frå heile verda til Vår Frue av Lourdes. Ein meiner at kjelda i grotta har lækjande eigenskapar, som visstnok skal ha gjort folk med uhelbredlege sjukdommar friske. Det er estimert at om lag 200 millionar menneske har vitja heilagdomen sidan 1860, og den romersk-katolske kyrkja har offisielt godkjend 68 mirakuløse helbredingar.
Det finst òg mange kritikarar og skeptikarar til desse syna frå 1856. Familien til jenta var svært fattige, men etter dei påståtte syna opplevde familien stor framgang og vart rik. Derfor hevdar kritikarane at det var familien til jenta som stod bak dei påståtte syna.
Mange vitjande i Lourdes vert sjokkert over å sjå dei mange neonopplyste suvenirbutikkane med sal av tvilsame heilage gjenstandar. Lourdes har vorte kalla «Den katolske kyrkja sitt svar på Disneyland» og parallellar vert stundom trekt til Las Vegas. Kritikarar hevdar òg at Lourdes-fenomenet i dag berre er noko byen og regionen tener pengar på, og derfor er svært interessert i å få pilegrimane til å halde fram med å kome hit.
Ingvild Bryn
Ingvild Bryn er ein norsk journalist og programleiar frå Voss. Ho er særleg kjend som nyheitsanker i Dagsrevyen i NRK. Saman med Morten Harket var ho programleiar for Eurovision Song Contest 1996.
Liv og virke
Ingvild Bryn jobba i lokalavisa Horda Tidend eitt år etter Voss gymnas. Ho er cand.mag. med nordisk grunnfag, media og kommunikasjon ved Høgskulen i Volda og statsvitskap ved Universitetet i Oslo.
Bryn byrja i NRK i 1984. Ho arbeidde først eitt år i NRK Hordaland, deretter i NRK Dagsnytt radio, og i 1990–1992 var ho korrespondent i Stockholm. Ho vart programleiar i Dagsrevyen i 1992. Mellom 1995 og 1999 var ho korrespondent i USA. Ho har hatt ei rekkje ulike oppdrag for NRK. Saman med Morten Harket var ho programleiar for Eurovision Song Contest 1996.
Ho var styreleiar for Mediemållaget i 1988–1990 og styremedlem i 2004–2010. I tillegg sit ho i styret for adopsjon- og fadderskapsforeininga Verdens Barn.
Namdalseid kommune
Namdalseid er ein tidlegare kommune i Trøndelag fylke, fram til han 1. januar 2020 blei ein del av Namsos kommune.
1438 Wendeline
1438 Wendeline er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 11. oktober 1937 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Puffinus
Puffinus er ei slekt av sjøfuglar i stormfuglfamilien. Slekta samlar rundt 20 små og mellomstore lirer. Artane i denne gruppa er langvenga fuglar med mørk brun eller svart overside, og frå kvit til mørk brun på undersida. Dei er pelagiske utanfor hekkesesongen. Dei er mest vanlege i tempererte og kalde farvatn.
Desse fuglane flyg med stive venger, og brukar ein teknikk for å segle over bølgjefrontar som krev eit minimum av aktiv flyging. Nokre små artar som havlira har omriss av ei krosskyrkje i flukt, når dei held dei lange vengene rett ut frå kroppen. Mange er langdistansemigrantar, til dømes havlira som hekkar på øyar i Nord-Atlanteren, men overvintrar i Sør-Atlanteren, særleg utanfor Brasil og Argentina.
Puffinus-lirer kjem på land på øyar og fuglefjell berre for å hekke. Dei er nattlege under i hekkeperioden, føretrekk netter utan måneskin for å redusere predasjonen. Dei hekkar i hòler og gjev ofte uhyggelege kallerop ved aktivitet om natta. Dei legg eitt kvitt egg. Dei lever av fisk, blekksprut og anna pelagisk føde. Desse artane vil ofte følgje kval for å plukke fisk som vert forstyrra av kvalane, og nokre følgjer fiskebåtar for å ta utkast.
Taksonomi og artslista
Taksonomien av denne gruppa er grunnlag til mykje debatt, og talet på anerkjente artar er avhengig av kjelda.
Tradisjonelt har Puffinus vore gruppert saman med Procellaria og Calonectris i gruppa lirer. Men nyare resultat har slått fast at slekta er tilsynelatande parafyletisk, dels svært nær Calonectris, og dannar ein klade med to føreslåtte slekter Pseudobulweria og Lugensa skilt ut frå Pterodroma-petrellar. Ein fersk studie deler Puffinus-slekta i to separate kladar eller undergrupper, Puffinus og Neonectris. Puffinus er dei mindre Puffinus-lirene, havlire, dverglire og tropelire til dømes, og Neonectris er dei større Puffinus-lirene som grålire. I 2004 blei det gjort framlegg om at Neonectris vert splitta ut i si eiga slekt, Ardenna, og sju tidlegare Puffinus-lirer er no skilt ut til Ardenna.
Puffinus-lirer i rekkjefølgje etter eBird/Clements Checklist v2019 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Partiet for rettferd og utvikling
Adalet ve Kalkınma Partisi, norsk Partiet for rettferd og utvikling, AK Parti eller AKP, er eit tyrkisk politisk parti skipa i 2001. Sidan 2002 har partiet vore styrande i Tyrkia. Partiet kallar seg sjølve sentrum-høgre og konservativt.
Historie
AKP var skipa i 2001 som ei samanslutning av politikarar frå fleire andre parti, i lag med personar som ikkje tidlegare hadde vore medlemmar av noko politisk parti. Sentrale personar som Recep Tayyip Erdoğan og Abdullah Gül kom frå den moderate delen av det islamistiske Fazilet Partisi (Dydspartiet) som var blitt forbode av tyrkisk høgsterett. Andre kom mellom anna frå Anavatan Partisi (Fedrelandspartiet) og Demokrat Parti (Det demokratiske partiet).
Ved valet til det tyrkiske parlament 3. november 2002 oppnådde partiet 34,26 % av røystene. På grunn av det tyrkiske valsystemet som har ei sperregrense på 10 % gjorde dette at mange av dei andre partia ikkje vart representert i parlamentet og AKP fekk 363 mandat som utgjorde 66 % av seta i nasonalforsamlinga. Det republikanske folkepartiet var det einaste andre partiet som kom over sperregrensa ved dette valet.
Partileiar Recep Tayyip Erdoğan vart nekta å stille til val sidan han i 1999 vart dømd til fengsel for å ha lese eit islamistisk dikt på eit valmøte i 1998. Abdullah Gül blei derfor statsminister. Men gjennom ei lovendring fekk Erdoğan stille til et supplerande val i 2003, der han fekk plass i parlamentet og så overtok som statsminister. Gül gjekk då over til å bli utanriksminister.
Ved valet til nasjonalforsamlinga i 2007 gjekk partiet fram til å få 46,58 % av røystene. I mandatfordeling gjekk dei likevel tilbake til 341 sidan fleire andre parti kom over sperregrensa ved dette valet.
I 2012 oppløyste det då to år gamle partiet HSP seg og slutta seg saman med AKP, med dei fleste av dei valde delegatene deira.
Flø IL
I 1983 vart laget trekt frå kretsen grunna spelarmangel og misnøye med kampoppsett, og året etter vart klubben offisielt utmeldt frå NFF.
Flø IL er næraste naboklubb til Hødd, Hasundgot og Haddal IL
Sesongane:
Yudai Nakashima
Yudai Nakashima er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Giravanz Kitakyushu.
Auckland
Auckland på Nordøya av New Zealand er det største av dei bymessige områda på New Zealand. Den noverande Auckland-regionen starta som fire frittståande byar, Auckland City, Waitakere, Manukau og North Shore. Desse har med tida vakse saman, men var fram til 2010 fire avskilde administrasjonsområde med eigne valde bystyre og administrasjonar. På maorispråk vert Auckland kalla Tāmaki Makau Rau  eller den maorifiserte forma av namnet Auckland, Ākarana.
Auckland ligg 37 grader sør for ekvator. Det tettbygde området strekkjer seg mellom Haurakigolfen i Stillehavet i aust, dei låge Hunua Ranges åsane i søraust, Manukau Harbour, ein fjord i sørvest, og Waitakere Ranges-åsane i vest og nordvest. Sentrum av byområdet ligg på ei smal landtunge som fungerer som eit skilje mellom Manukauhamna som ligg ved Tasmanhavet og Waitematahamna på Stillehavssida. Auckland er ein av dei få byane i verda som har hamneområde ved to ulike verdshav.
Folketalet i Auckland er over 1,3 millionar menneske, dette gjer byen til langt den største på New Zealand, då nesten tredjeparten av alle innbyggjarane i landet er busette der.
Auckland vert til
Etter at Waitangitraktaten — som grovt sagt regulerte tilhøvet mellom dei innfødde og britane — vart underteikna i februar 1840, måtte den nye guvernøren på New Zealand, William Hobson, finna ein hovudstad for kolonien. På det tidspunktet fungerte Kororareka, no kalla Old Russel i Bay of Islands som administrasjonssenter. Men denne byen låg usentralt til for store delar av øy-kjeda, og hadde elles eit dårleg rykte.
Midt-Telemark
Midt-Telemark er ein kommuneregion sentralt i Telemark fylke som er samansett av tre kommunane Nome, Bø og Sauherad. Regionen har om lag 16400 innbyggjarar og til saman eit landareal på kring 940 kvadratkilometer.
Auckland
Auckland vert til
Etter tilråding frå misjonæren Henry Williams valde Hobson sørsida av den naturlege hamna Waitemata Harbour som den framtidige hovudstaden. Land vart kjøpt av den lokale māoristammen Ngāti Whātua og ein opningsseremoni fann stad den 18. september. Hobson gav den nye byen namn til ære for venen sin, George Eden, første jarlen av Auckland.
STS-9
STS-9 er namnet på ei romferd med den amerikanske romferja Columbia. Det var den niande romferda det amerikanske romferjeprogrammet og den sjette romferda som nytta romferja Columbia.
Midt-Telemark
Kommunar
Til Midt-Telemark reknast tre kommunar:
Auckland
Auckland vert til
Heilt frå byrjinga kom det ein jamn straum av immigrantar både innanfrå New Zealand og utanfrå til den nye hovudstaden. Frå først av var fleirtalet frå New South Wales i Australia, men dei første båtane med immigrantar som segla direkte frå Storbritannia, nådde fram til byen alt i 1842. Om lag 20 år seinare vart Port Nicholson, no kjend som Wellington, hovudstad, og er det framleis. Føremonet til denne byen var den sentrale posisjonen sør på Nordøya. Parlamentet møttest der første gongen i 1862.
Midt-Telemark
Kommunar
Dei tre kommunane reknast òg som ein del av Aust-Telemark. Søre del av Nome kommune, tidlegare Holla kommune vart rekna til Grenland.
Auckland
Auckland vert til
Frå grunnlegginga vart austsida av området tildelt funksjonærar og statstilsette, medan handverkarar og arbeidarar, dei såkalla «uoffisielle nybyggjarane», samla seg på vestsida. Dette sosiale skiljet eksisterer enno i det moderne Auckland.
Auckland veks
Auckland var basen til guvernør George Grey sine felttog mot dei opprørske maoriane tidleg på 1860-talet. Grey sine operasjonar førte med seg at Waikato- og King Countrydistrikta vart opna ved at det vart bygd vegar, den mest kjende var Great South Road, (ein større del av denne dannar no State Highway 1). Slik kunne det skje snøgge forflyttingar, ikkje berre av soldatar, men òg av sivile nybyggjarar. Det førte også til utbreiing av pākehā (ikkje-maorisk) påverknad og lover til South Auckland-regionen.
Midt på 1800-talet fann den europeiske busetnaden på New Zealand for ein stor del stad på Sørøya. Auckland vart likevel litt etter litt den kommersielle hovudstaden. Dyrking av frukt og grønsaker fann stad i utkantane av byen, medan hogst av kauritre og utvinning av kauri gum, den seige og harde kvaen til kauritreet, opna opp Waitakere Ranges.
Ein otte for russiske åtak sist på 1800-talet førte til innkjøp av kanonar og bygging av kystfort, mest ved Devonport og på Waiheke Island, der dei enno er å sjå
Ved året 1900 var Auckland blitt den største byen på New Zealand. Sist på 1930-talet og gjennom 40- og 50-talet vart det etter initiativ av Arbeiderpartiet på New Zealand, bygd ei rekkje offentlege bustader, stort sett på om lag 1,000 m² tomter — ein byggeskikk som har overlevd, trass i hyppige delingar av tomtene. Auckland er for ein stor del ein forstadsby: Sjølv om byen berre har ein sjuandedel av folketalet til London, breier han seg ut over eit betydeleg større område. Dette fører til at offentleg transport med buss og jarnveg vert uøkonomisk og upopulært. Auckland Harbour Bridge vart opna i 1959. Brua bind saman North Shore med sentrum.
Vulkanar
Auckland ligg ved eit utbreidd vulkansk område (Auckland Volcanic Field). Dei 50 vulkanopningane i området er forma som kjegler, sjøar, lagunar, øyer og nedsenkingar i terrenget. Mange av dei har danna utstrekte lavastraumar. Dei fleste av kjeglene er meir eller mindre gravne bort. Ingen av vulkanane er aktive, men vulkanfeltet ligg berre i «dvale». Den sist danna og langt den største vulkanen, Rangitoto Island, er blitt til i løpet av dei siste 1000 åra. Rangi tyder 'himmel', og toto 'blod', dette kan tyda på at han fekk namnet sitt av maoriar som var vitne til utbrotet.
Vêrlag
Auckland har temperert klima, varmt og fuktig om sommaren, kjølig og rått om vinteren. Gjennomsnittstemperaturen i januar er frå 21-24 °C. Februar er gjerne varmare enn januar og maksimumstemperaturen i juli er mellom 14-16 °C. Nedbøren er rikeleg nesten heile året (over 1100 mm årleg), særleg om vinteren. Vêrlaget kan variera i ulike delar av byen av topografiske årsaker (åsar og trevokstrar) og vindar som kjem inn frå havet. Der er ingen nedteikningar om at det har vore snø i Auckland, sjølv om ein tett haglstorm ein gong på 1950-talet vart misoppfatta som snø av mange menneske. På Sørøya er det derimot byar som kan få snøfall nesten årleg.
Plassering
Auckland ligg på og ved ei landtunge som er mindre enn to kilometer brei på det smalaste, mellom innløpet til Mangere Mangere Inlet og elva Tamaki River. Der er to hamner i den delen av Auckland som ligg ved denne landtunga, Waitematahamna (Waitemata Harbour) mot nord; denne opnar seg austover mot Haurakigolfen, og Manukauhamna (Manukau Harbour) mot sør som opnar seg vestover mot Tasmanhavet.
Det går bruer over begge desse hamnene, Auckland Harbour Bridge ved Waitematahamna og Mangere Bridge ved Manukauhamna.
Folkeslag
Auckland har folkeslag frå ei rekkje kulturar. Majoriteten av innbyggjarane er av europeisk — størstedelen britisk — avstamming, men betydelege grupper med māoriar, menneske frå Stillehavsøyane og Asia finst også. Auckland er den byen i verda som har den største polynesiske populasjonen. Ein nesten like stor del av innbyggjarane har asiatisk bakgrunn (dei fleste frå Aust-Asia). Dette kjem av at New Zealand har hatt det høgaste immigrasjonsnivået i verda, og størsteparten av immigrantane kjem til Auckland. Etniske grupper frå alle verdshjørne er til stades i Auckland, og gjer byen til den mest kosmopolitiske i landet. Det er berekna at meir enn 14 menneske immigrerer til Auckland kvar dag.
Folketeljinga frå 2001 (New Zealand Census of Population and Dwellings) viste at:
(Prosenttalet vert meir enn 100 %, av di ein del menneske høyrer til fleire etniske grupper).
Religion
Som i resten av landet, reknar meir enn halvparten av innbyggjarane i Auckland seg for kristne, men færre enn 10 % går regelmessig til kyrkje. Nesten 40 % seier seg frie frå religiøs tilknyting (tal frå folketeljinga i 2001). Dei største kyrkjesamfunna er Den anglikanske kyrkja, Den presbyterianske kyrkja og Den katolske kyrkja. Pinsevener og karismatiske kyrkjesamfunn er dei som veks snøggast. Ein høgare prosentdel av immigrantar frå Polynesia enn andre innbyggjarar i Auckland går regelmessig til kyrkje, men også hjå desse går kyrkjesøkinga attende hjå andre eller tredje generasjons innvandrarar. Andre innvandrarkulturar har gjeve sitt tilskot til det religiøse mangfaldet i byen, til dømes buddistar, hinduistar og muslimar. Der har også i lang tid vore eit lite jødisk samfunn.
Levekår
Tiltrekkjande sider ved å bu i Auckland er det milde klimaet, gode tilhøve for arbeid og utdanning, og varierte og talrike fritidsaktivitetar. Ei undersøking av livskvalitet i dei 55 fremste byane i verda plasserer for tida Auckland på femte plass etter Zürich og Geneve.
Auckland er på 31. plass på ei liste UBS har sett opp over dei rikaste byane i verda.
Livsstil
Auckland vert populært kalla City of Sails ('Seglbyen'), fordi hamna ofte er fylt med seglbåtar. Utanfor hamna Viaduct Basin er det arrangert to America's Cup-seglasar, og kaféane, restaurantane og nattklubbane der bidreg til det pulserande nattlivet i Auckland. High Street, Queen Street, Ponsonby Road, og Karangahape Road er også svært populære område i byen. Newmarket og Parnell er viktige shoppingsentra. Otara og Avondale sine vidgjetne loppemarknader og Victoria Park Market gir fargerike alternative handleopplevingar.
Strandliv
Waitemata Harbour har populære strender ved Mission Bay, Devonport, Takapuna, Long Bay og Maraetai, og på vestkysten er det fine tilhøve for surfing ved Piha og Muriwai. Mange av badestrendene i Auckland vert patruljerte av livreddingsklubbar som er ein del av redningstenesta Surf Lifesaving Northern Region.
Utfart
Populære ferjeruter går til Devonport, Waiheke Island og Rangitoto Island. Mykje brukte piknikstader er ved Auckland Domain, Albert Park, One Tree Hill og Western Springs.
Sport
Auckland har ei rekkje rugby- og cricket-banar (t.d. Eden Park), og arenaer for motorsport, tennis, badminton, symjing, fotball og mange andre former for idrett.
I mars kvart år vert det skipa til eit 8,4 km langt mosjonsløp kalla «Round the Bays». Dette startar i sentrum og går langs stranda fram til forstaden St. Heliers. Det tiltrekkjer seg titusenvis av menneske, og har vore ei årleg tilskiping sidan 1972.
Kultur
I The Auckland Town Hall og Aotea Centre vert det skipa til konferansar og kulturelle hendingar som t.d. teater, kapa haka, konsertar og opera. Mange nasjonale praktstykke er utstilte i Auckland Art Gallery, som arbeid av kunstmålaren Colin McCahon. Andre viktige kulturelle objekt er utstilte i krigsmuséet (Auckland War Memorial Museum), det maritime muséet (New Zealand National Maritime Museum og det tekniske muséet (Museum of Transport and Technology (MOTAT)). Eksotiske land- og sjødyr finst i Auckland Zoo og i Kelly Tarlton's Underwater World.
Arbeid
Kvar arbeidsdag reiser ei mengd arbeidarar og funksjonærar frå alle delar av distriktet inn til Auckland. Dei fleste viktige internasjonale selskapa har kontor i Auckland (ein stor del av dei også i Wellington). Dei mest eksklusive kontorområda ligg i nedre del av Queen Street og ved hamna, Viaduct Basin. Ein stor del av arbeidsstokken innan teknisk produksjon og handelsverksemd held til i industriområda sør i byen (South Auckland).
Bustader
Det vanlegaste husværet til folk i Auckland er ein bungalow med ei tomt på ca. 1,000 m². Dette har resultert i at bustadområda har breidd seg utover store område, og at folk vert avhengige av motorkøyrety. Bystyra prøver å stansa denne utviklinga ved å satsa på tettare busetnad ved å tilretteleggja bygging av fleire bygardar og bustadblokker, og ved å forby oppdeling av eigedomar i utkantane av bykjernen.
Transport
Auckland har betydelege trafikkproblem. Eit utstrekt nettverk av motorvegar som vart planlagt for fleire tiår sidan, er enno (i 2006) ikkje ferdig. Det er heller ikkje truleg at dette vil bli bygt heilt ut etter dei originale planane, fordi dette prosjektet ikkje vert sett på som økonomisk levedyktig lenger. Dei ferdig utbygde vegane har likevel betra tilgjenget og redusert reisetida i delar av byen, og ein vonar at det pågåande vegarbeidet for ein stor del skal vera ferdig innan utgangen av 2006. Ei planlagt satsing på jarnvegsutbygging ser heller ikkje ut til å verta iverksett, i staden er det gjort visse utbetringar på det eksisterande linjenettet, slik at kapasiteten har auka. I juli 2003 vart det opna ein trafikksentral som knyter saman rutenettet til bussar, tog og ferjer.
Flyplassar
Auckland International Airport, den største flyplassen på New Zealand, ligg ved Manukau Harbour, i den sørlege forstaden Mangere, som er ein del av Manukau. Flyplassen er hovudbasen til Air New Zealand. Det er i gang drøftingar om å byggja ein annan flyplass ved Whenuapai, på ein militær flybase i Waitakere, nordvest for Auckland sentrum. Mange privatfly brukar ein liten flyplass ved Ardmore, sør for byen, men innanfor Aucklandregionen. Dairy Flat nord for byen vert bruka av småfly. Mechanics Bay nær sentrum, var den første internasjonale flyplassen, og vart brukt i mange år som base for sjøfly. Han er no for det meste brukt som heliport (landingsstad for helikopter).
Ferjer
Eit særtrekk ved persontransport i Auckland populariteten til ferjene. Folk som er busette på North Shore unngår den kroniske trafikkorken på Harbour Bridge ved å ta ferje frå Devonport, Bayswater eller Stanley Bay til sentrum. Der er òg ferjesamband mellom byen og øyene Rangitoto Island og Waiheke Island, og med Half Moon Bay.
Once Upon a Time av Simple Minds
Once Upon a Time er det sjuande studioalbumet til det skotske poprockbandet Simple Minds, gjeve ut i oktober 1985 på Virgin (A&M i USA).