cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kvikkleire
Utanfor Noreg er kvikkleire hovudsakleg å finna i Sverige, Finnland, Nord-Russland, Canada og Alaska. Dette er alle unge leirer frå siste istida.
Daning av kvikkleire
Dei norske leirene vart sett av i havet under den siste istida, og er dei finaste korna breane eroderte. I havet batt dei negative leirkorna seg saman med positive kation til romslege krystallar.
Landhevinga etter istida har heva leirene over havet. Der det har vore gode vilkår for ionefattig regn- eller overflatevatn å koma både til og drenera vekk att, kan dette vatnet vaska ut dei positive iona som limer saman dei negative leirkorna. Utvaskinga fører til at dei bindande kreftene svekkjast, medan dei fråstøytande kreftene held seg, og kreftene svekkjast meir om det er mjukt vatn enn om det er hardt vatn som vaskar. Leirstrukturen vert monaleg svakare fyrst når over 2/3 av havsaltet er vaska ut.
Kvikkleireskred
Skred kan skje der det er både kvikkleire og meir enn 3 ^ helling i landskapet. Skred oppstår ved at leira vert forstyrra, er det av erosjon, utgravingar, utfyllingar eller anna. Fyrst flyt ho på eit lite område, men raset kan lett forplanta seg vidare. Skreda kan flyta fleire kilometer nedover, og bera med seg store lausmassar. Det som ligg rett over skredet vil rasa ut med det, men det kan òg skada lenger nede, til dømes ved å demma opp vassdrag.
Etter at leira har rast ut, vil ho leggja seg i lag heller enn å forma nye krystall-strukturar. Dette gjer at ei leire som har rase ut, ikkje vil rasa på ny.
Alyabievbreen
Alyabievbreen er ein isbre i Antarktis, som flyt sør frå Gluck Peak og ut i Boccherinifjorden og ligg kring 4,5 km vest for Arenskybreen på Beethoven Peninsula på Aleksanderøya. Han vart namngjeven av Det sovjetiske vitskapsakademiet i 1987, etter Aleksander Aljabijev, ein russisk komponist.
Fylkesveg 206 (fleirtyding)
Fylkesveg 206 har vore brukt i fleire fylke i Noreg:
Fylkesveg 858 (fleirtyding)
Fylkesveg 858 finst i fleire fylke i Noreg:
Jupitermånen Dia
Dia (overgangsnamn S/2000 J11) er ein av månane til Jupiter og den minste medlemen av Himalia-gruppa. Han vart oppdaga 5. desember 2000 av S.S. Sheppard, D.C. Jewitt, Y. Fernandez og G. Magnier med 2,2 meter-teleskopet til Universitet på Hawaii på Mauna Kea.
Dia vart rekna som tapt i fleire år og vart fyrst attoppdaga på bilete tekne av Magellan-teleskopet i 2010 og 2011.
Rørosvidda
Rørosvidda er eit viddeområde i Trøndelag fylke som omfattar fjellområda kring Røros, hovudsakleg i Røros og Holtålen kommune. Området ligg 600-1200 moh., og er karakterisert av snaufjellsområde skilt av skogkledde dalføre og talrike vatn.
Fylkesveg 862 (fleirtyding)
Fylkesveg 862 finst i fleire fylke i Noreg:
Aunt Mary av Aunt Mary
Aunt Mary er debutalbumet til det norske rockebandet Aunt Mary. Det kom ut i 1970 på Polydor og vart gjeve ut på ny i 1974 under tittelen Whispering Farewell på Karusell.
Aribert Reimann
Aribert Reimann er ein tysk pianist, komponist og musikkvitar. Han har komponert både kammermusikk og orkesterverk. Vokalmusikkverka hans inneheld ei stor spennvidde; dei kan femna om alt frå uakkompagnert solosong til stor korsymfonikk i eitt og same stykke, og dette har gjort Reimann til ein viktig komponist i samtida si. Han er busett i Berlin, og arbeider der.
Forvandlinga
Forvandlinga (tysk originaltittel Die Verwandlung) er ei lang novelle (eller kort roman) skriven av den tyskspråklege, jødiske forfattaren Franz Kafka (1883–1924). Forteljinga handlar om den handelsreisande Gregor Samsa, som en morgen innser at han har blitt forvandla til et kjempestort insekt (på tysk Ungeziefer, «skadedyr»). Sidan Gregor ikkje lenger kan arbeide og sørgje for pengar til familien – faren, mora og søstera Grete, og sidan han stadig oppfører seg meir som eit insekt, blir etter kvart neglisjert og forhatt, og sperra inne på rommet sitt, der han til sist dør.
Aribert Reimann
Liv og virke
Allereie som tiåring komponerte Reimann sine fyrste verk for piano. Etter å ha gjennomført obligatorisk skulegang tok han til å studera komposisjon, kontrapunkt og klaver ved musikkhøgskulen i Berlin og fekk samtidig ei stilling som repetitør-pianist ved Deutsche Oper Berlin. I 1958 reiste Reimann til Wien for å studera musikkvitskap ved universitetet der, og han heldt etter kvart sine fyrste opptrinn som pianist. I byrjinga av 1970-åra vart Reimann teken opp som medlem i det prestisjetunge Akademie der Künste i Berlin. Frå 1983 til 1998 heldt han eit professorat ved musikkhøgskulen i Berlin.
Forvandlinga
Forteljinga vart utgitt første gang i 1915. Boka er i dag rekna som ein klassikar i europeisk litteratur, og ho er kommen i mange utgåver og omsetjingar. Forteljinga er også om omarbeidd til film og teater.
Aribert Reimann
Liv og virke
Karrieren til Aribert Reimann skaut fart fyrst då han byrja å komponera ballettar i samarbeid med forfattaren Günter Grass. Handlingsballettane Stoffreste (1959) «Stoffrestar» og Die Vogelscheuchen (1970) - «Fugleskremsla» vart til med libretto av Grass og musikk av Reimann. I tillegg tonesette Reimann diktet März av Grass for talestemme og fløyte. Reimann har særleg utmerka seg ved å komponera viktige operaer, noko som tok til etter urframføringa av hans versjon av August Strindbergs Ett drömspel i 1965. Etter dette komponerte han operaer av legenda Melusine (1971), Shakespeares King Lear (1978), Strindbergs Spöksonaten (1983), Trojanerinner av Euripides (1986), Slottet av Franz Kafka (1992), Bernardas hus av Federico García Lorca (2000) og nyleg Medea etter tredje del av dramaet Das goldene Vlies av Franz Grillparzer. Dette har styrkt stillinga til Reimann som ein av dei leiande operakomponistane i Tyskland.
Forvandlinga
Den symboltunge historia om Gregor Samsa er blitt tolka på mange vis, også sjølvbiografisk. Novella handlar om både skam og hemmeleghald, det å vere annleis eller normal, menneskeverd og menneskelege relasjonar, brutalitet, einsemd, egoisme og framandfrykt.
Boka vart i 2016 gitt ut på nynorsk, omsett av Jon Fosse.
Aribert Reimann
Liv og virke
Det var Aribert Reimann som skipa Busoni-komposisjonsprisen i 1988. Dette er den einaste av prisane til kunstakademiet i Berlin som har til formål å styrka rekrutteringa av unge, lovande komponistar. Ein har i tillegg gitt prisstipend til ein utvald komposisjonsstudent sidan 1992.
Muroma
Muroma var eit uralsk språk i den samisk-austersjøfinsk-mordvinske språkgruppa som vart snakka i Vladimir oblast og langs breidda til Oka i det noverende Russland. Språket utgjorde i lag med merja (og kanskje også andre språk) språka mellom dei austersjøfinske språka og dei mordvinske språka. Det vart snakka av muromarane. Det er referert til både folket og språket i fleire russiske kjelder, særleg i Nestorkrønika. Språket døydde sannsynlegvis ut mellom 1100-talet og 1500-talet, som resultat av eit språkskifte til austslavisk.
Lingvistisk låg muroma og merja mellom austersjøfinsk og mordvinsk. Dei samtidige kjeldene seier ingen ting om språket, men det er til ein viss grad dokumentert gjennom hydronym (namn på elvar og sjøar) i det muromiske språkområdet. Lingvisten Pauli Rahkonen set området for muroma frå og med der Oka og Volga møtest og oppover langs Oka, via byen Murom og opp til elva Moksja og langs Oka nesten til Rjazan.
Sorsk
Han vart grunnlagt som arbeidsbusetnaden Dzerzjinskij på 1940-talet. I 1966 vart namnet endra til Sorsk og busetnaden fekk bystatus.
Berlintrilogien
Dei vart kalla Berlintrilogien fordi Bowie budde i Vest-Berlin då dei vart til, og i det minste delar av dei er spelte in der. Dei var òg påverka av ny musikk frå Tyskland som var populær på denne tida, mellom anna musikken til elektropop-pionerane Kraftwerk (som i songen «Trans-Europe Express» nemner «From station to station / back to Düsseldorf City / Meet Iggy Pop and David Bowie» som eit vink til arbeidet deira i Berlin. Albuma er eksperimentelle og rangert høgt blant dei beste albuma i Bowie-katalogen. Mellom anna var albuma med på å påverke New Wave, post-punk og industriell musikk.
Kor nøyaktig uttrykket «Berlintrilogien» er, er omdisuktert, sidan berre "Heroes" utelukkande vart spelt inn i Berlin, og ikkje noko av Lodger. Uttrykket har derimot vorte nytta av Bowie sjølv for å skildre albuma.
Brian Eno vert ofte feilaktig omtalt som produsent på albuma, fordi han bidrog i stor grad til trilogien, og fordi han er kjend som produsent for mange andre artistar. Sjølv om Eno speler på alle tre albuma, og var med å skreiv fleire av songane, er alle tre albuma i røynda produsert av Bowie og Tony Visconti. Sologitar på "Heroes" vart gjort av Robert Fripp, og på Lodger av Adrian Belew. Desse to gitaristane slo seg sidan saman og danna ei ny utgåva av King Crimson, som har vart sidan. Sidan dei begge hadde spelt med Bowie, førte dette til at King Crimson ofte spelte «'Heroes'» på turneen sin i 2000.
Kjelder
David Bowie
Paolo Rossi
Paolo Rossi var ein italiensk, tidlegare fotballspelar frå Santa Lucia i Prato i Toscana-provinsen. Han vart verdsmeister for Italia i 1982, med Juventus vann han Europacupen i 1985, Cupvinnarcupen og den italienske seriemeisterskapen i 1984 og den italienske cupmeisterskapen i 1983.
Klubbspel
Rossi debuterte i 1975/76-sesongen for Como, klubben rykte ned frå Serie A ved sesongslutt. Sommaren 1976 vart han overført til Vicenza i Serie B, og fekk plass som midtspiss mot tidlegare å ha vore vingspelar. På denne plassen slo han til og vart skyttarkonge i serien, og hjelpte klubben til opprykk. Også sesongen etter vart han skyttarkonge, då i Serie A. Gjennom tre sesongar med Vicenza skåra han 60 mål på 94 kampar.
Då Vicenza rykte ned i 1979, gjekk turen vidare til Perugia. Der spela han 28 kampar og skåra 13 mål før han i april 1980 vart utestengt frå fotballspel i to år for si rolle i Totonero-saka, ei kampfiksingsak der ymse italienske fotballklubbar og spelarar var delaktige.
Etter europacuptriumfen gjekk ferda strakt til AC Milan, der Rossi spela 1985/86-sesongen. Den neste sesongen, 1986/87 spela han for Verona. Han lukkast lite i korkje klubbane og valde å legge opp våren 1987.
Landslagsspel
Rossi debuterte på Italias landslag i ein bortekamp mot Belgia i Liege, den 21. desember 1977. Sitt fyrste landskampmål skåra han då Italia vann 2-1 over Frankrike i Mar del Plata under VM i fotball 1978 i Argentina. Gjennom meisterskapen skåra han til saman tre mål, og Italia kom på fjerdeplass i turneringa etter tap 1-2 for Brasil i bronsefinalen.
Mellom mai 1980 og april 1982 var Rossi også utstengd frå landslaget, og rakk så vidt å kome med i troppen til VM 1982. Han vart verdsstjerne då han både vart toppskårar i meisterskapen med seks mål og vart kåra til den beste spelaren. Særleg vart han hugsa for å ha skåra Italias tre måla då det vart siger 3-2 over Brasil i den avgjerande kampen i mellomspelet, men han skåra også begge måla då Polen vart slått 2-0 i semifinalen, samt det fyrste målet i VM-finalen mot Vest-Tyskland. Same året vart han også kåra til Årets spelar i Europa.
Rossi var også med i Italia sin tropp til VM i Mexico 1986, men spela ikkje nokon kamp. Hans siste opptreden i den asurblå landslangstrøya vart dermed i 2-0-sigeren over Kina i Napoli den 11. mai 1986. Rossi spela 48 landskampar for Italia og skåra 20 mål.
Ludvík Daněk
Ludvík Daněk var ein  tsjekkoslovakisk friidrettsutøvar frå landsbyen Hořice, som frå 1964 til 1974 høyrde heime i verdseliten i diskoskasting. Danek vart olympisk meister i 1972 og europameister året i førevegen. Dessutan tok han OL-sølv og OL-bronse, samt eitt EM-sølv. Han vart tsjekkoslovakisk meister 14 gongar i tida 1963-76. Tre gongar sette han ny verdsrekord, hans personlege rekord frå 1974 var på 67,18 meter. Han døydde i heimen sin i Hutisko-Solanec.
Aktiv
Danek deltok i den tsjekkoslovakiske friidrettsmeisterskapen fyrste gongen i 1961 og vart nummer åtte i diskoskast. Han fekk sin internasjonale debut året etter, og i 1963 kasta han seg inn i verdseliten i øvinga då han oppnådde 60,04 meter. I mai 1964 sette Danek ny europarekord med 62,45 m, før han så i august same året forbetra verdsrekorden til 64,55 m. Under OL i Tokyo hausten 1964, vart han berre slått av Al Oerter frå USA.
I ein tiårsperiode var Danek alltid mellom dei store medaljefavorittane i meisterskapane, men lukkast ikkje så altfor godt dei fyrste åra. Rettnok vann han sølv i OL 1964 og OL-bronse i 1968, men i europameisterskapane lukkast han i før enn i 1971. I 1969 mangla han fire centimeter på bronseplassen, før han endeleg kunne kalla seg europameister etter ein suveren siger i EM i friidrett 1971 i Helsingfors. Året etter vart han olympisk meister i øvinga i München, før han avslutta medaljefangsten i 1974 med ein sølvmedalje under EM i Roma. Same året slengde han diskosen 67,18 meter og sette dermed sin niande og siste nasjonale rekord.
Danek vann diskosøvinga i den tsjekkoslovakiske meisterskapen fjorten år på rad. Vinnarkastet i 1963 målte akkurat 60 meter, tretten år seinare vann han med eit kast på 59,96 m. Etter 1976-sesongen la han opp som friidrettsutøvar. Frå utpå 1980-talet sat han i sentrale posisjonar i den nasjonale olympiske komiteen og det tsjekkiske friidrettsforbundet.
Høgaste fjella i Beiarn
Høgste fjelltoppane i Beiarn kommune med ein primærfaktor på minst 50 meter.
Håkon Haugli
Håkon Haugli er ein norsk jurist og politikar frå Arbeidarpartiet. Han møter fast på Stortinget for Oslo Arbeiderparti som vararepresentant for Jens Stoltenberg etter stortingsvalet 2009. Haugli er medlem av Kommunal- og forvaltingskomiteen og av Norges delegasjon til Europarådets parlamentarikarforsamling.
Sidan 2007 har Haugli vore medlem av Oslo bystyre og byutviklingskomiteen. I perioden 1995-97 var han varamedlem til Oslo bystyre og helse- og sosialkomiteen.
Haugli er fødd på Aker universitetssjukehus og voks opp på Ammerud i Oslo og i Lørenskog. Han er utdanna jurist frå Universitetet i Oslo og har sidan 1998 jobba i næringslivet. Haugli var leiar av avdeling Oppgjør og Kundebetjening Person i forsikringsselskapet Gjensidige då han vart vald inn på Stortinget.
Haugli har hatt ei rekkje tillitsverv i Arbeidarpartiet, AUF og Sosialdemokratisk Studentforbund (SSF). Han har vore styremedlem og nestleiar i St. Hanshaugen Arbeidarpartilag, leiar av Grønland-Tøyen-Gamlebyen Arbeiderpartilag og styremedlem i Oslo Arbeidersamfunn. Sidan 2005 har Haugli leidd Homofile og lesbiske sosialdemokrater som han var med på å etablere i 2004.
I august 2007 vart han oppnemnt som medlem i Mannspanelet som vart sett ned av barne- og likestillingsminister Karita Bekkemellem i samband med stortingsmeldinga om menn, mannsroller og likestilling. I januar 2008 kåra nettstaden Gaysir Haugli til landets nest mektigaste homofile mann, etter Oslos byrådsleiar Erling Lae (H). I 2009 og 2010 fekk han høvesvis femte- og fjerdeplass på same oversikt.
The Doobie Brothers av The Doobie Brothers
The Doobie Brothers er debutalbumet til den amerikanske rockegruppa The Doobie Brothers, utgjeve 30. april 1971 på Warner Bros. Records. Det er det einaste offisielle albumet deira med den originale bassisten Dave Shogren på alle songane. Han slutta under innspelinga av det andre albumet.
Den første singelen frå albumet, «Nobody», gjekk ikkje inn på singellista, men sjølve albumet klarte det. Singelen kom ut på ny i oktober 1974 med ei litt anna lengd, 3:27 etter at gruppa hadde slått gjennom, og nådde då 58. plassen på Billboard Hot 100. «Nobody» vart seinare spelt inn på ny i 2010 for albumet World Gone Crazy.
Salslister
Singlar
Friedrich Mohs
Carl Friedrich Christian Mohs var ein tysk geolog og mineralog.
Han var professor i Graz, Freiburg og Wien. Han oppstilte i 1822 ein hardleiksskala, Mohs hardleiksskala, som enno blir brukt i mineralogien.
Kyanitt
Det vert nytta til framstilling av varmebestandig material (tennpluggar) og hovudproduksjonen kjem frå India og USA. Det er førekomstar på Saltfjellet i Nordland som kanskje kan vise seg å vere drivverdige.
Knoll og Tott
Knoll og Tott (The Katzenjammer Kids) er ein teikneserie laga av tysk-amerikanaren Rudolph Dirks.
Francisco Fernández
Francisco Fernández er ein tidlegare chilensk fotballspelar.
Fylkesveg 201 (fleirtyding)
Fylkesveg 201 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesveg 201 i Telemark
Fylkesveg 201 i Telemark går mellom Sundby og Ris i Bamble kommune. Vegen er 4,2 km lang.
Rumours
Rumours er det 11. studioalbumet til det britisk-amerikanske rockebandet Fleetwood Mac. Store delar av albumet vart spelt inn i California i 1976, og det vart produsert av bandet i lag med Ken Caillat og Richard Dashut. Rumours kom ut 4. februar 1977 på Warner Bros. Records. Plata nådde toppen av både Billboard-lista i USA og UK Album Chart i Storbritannia. Songane «Go Your Own Way», «Dreams», «Don't Stop» og «You Make Loving Fun» vart gjevne ut som singlar. Rumours er det mest suksessrike albumet til Fleetwood Mac. Dei vann Grammy-prisen for årets album i 1978 og plata har selt over 40 millionar eksemplar verda over, noko som gjer det til eit av dei mestseljande albuma gjennom tidene. Rumours har selt til diamantplate i fleire land, mellom anna i USA, Canada og Australia.
Bandet ønskte å byggje vidare på den kommersielle suksessen dei hadde fått i 1975 med plata Fleetwood Mac, men sleit med at fleire i bandet var i ferd med å gå frå kvarandre, alt før innspelinga starta. Innspelinga av Rumours var markert av hedonistisk oppførsel og krangling mellom bandmedlemmane, og dette var med på å forme tekstane på albumet. Med påverknad frå popmusikk, vert det nytta ein kombinasjon av akustiske og elektriske instrument på songane. Miksinga av albumet tok tid og utsette utgjevinga av albumet, men vart omsider gjort ferdig mot slutten av 1976. Då albumet kom ut i 1977 la bandet ut på ein verdsomfattande turné.
Rumours fekk mykje god kritikk. Kritikarane trekte særleg fram produksjonskvaliteten og harmoniane frå dei tre vokalistane i bandet. Plata inspirerte andre artistar innan forskjellige sjangrar. Det vert ofte trekt fram som den beste utgjevinga til Fleetwood Mac og har toppa mange lister over beste album frå 1970-åra og gjennom tidene. I 2004 vart Rumours mastra på ny og gjeve ut med ekstra bonusspor. Ein versjon på tre CD-plater kom ut i januar 2013. Desse utgåvene inneheld ekstra studioopptak og konsertopptak frå turneen i 1977.
Bakgrunn
I juli 1975 kom det tiande albumet til Fleetwood Mac ut til stor kommersiell suksess. Det nådde toppen av albumlista i USA i 1976. Den største singelen deira, «Rhiannon», vart spelt mykje på radio. På den tida bestod bandet av gitarist og vokalist Lindsey Buckingham, trommeslagar Mick Fleetwood, klaverspelar og vokalist Christine McVie, bassist John McVie og vokalist Stevie Nicks. Etter ein seks månader lang turne skild dei to McVie seg frå kvarandre, etter eit åtte år langt ekteskap. Paret slutta å snakke med kvarandre sosialt, og diskuterte berre musikalske saker. Buckingham og Nicks, som hadde kome inn i bandet før Fleetwood Mac kom ut i 1974, då gitaristen Bob Welch slutta, hadde eit av-og-på-forhold som førte til at dei ofte krangla med kvarandre. Kranglina til duoen stoppa berre når dei arbeidde på songar i lag. Fleetwood hadde òg problem heime, då han oppdaga at kona hans Jenny hadde eit forhold med ein av dei beste venene hans.
Innspeling
I februar 1976 drog Fleetwood Mac til Record Plant i Sausalito i California, med lydteknikarane Ken Caillat og Richard Dashut. Bandet og dei to lydteknikarane delte på produsentrolla under innspelinga. Dei sette opp utstyret i Sausalito i fleire små rom i ein stor bygning utan vindauge. Dei fleste bandmedlemmene mislikte studioet og ønskte å spele inn musikken heime hos seg sjølv, men Fleetwood tillet ikkje dette. Christine McVie og Nicks valde å bu i to leilegheiter nær hamna i byen, medan mennene budde i ei hytte nær studioet.
Arbeidstittelen på albumet medan dei var i Sausalito var Yesterday's Gone. Buckingham tok leiinga i studioet for å lage eit «popalbum». I følgje Dashut skal gitaristen ha forstått «kunsten å spele inn eit album», medan Fleetwood og McVie kom frå ein bakgrunn med improvisasjonsbasert bluesrock.
Etter kvart som innspelinga skreid fram, byrja bandmedlemmane å innleie nye romantiske forhold som fekk ein negativ effekt på Fleetwood Mac. Musikarane var ikkje saman etter dagen var over ved Record Plant. På den tida var hippierørsla framleis aktiv i Sausalito og narkotika var lett tilgjengeleg. Med dei enorme inntektene bandet hadde frå platesalet på denne tida kunne både bandet og lydteknikarane verte nytingssjuke; og produksjonen av albumet vart prega av søvnlause netter og omfattande bruk av kokain. Chris Stone, ein av eigarane av Record Plant, fortalte i 1997 at Fleetwood Mac tok over studioet i lange tider og hadde særs dyre innspelingar. «Bandet kom inn klokka 7 på kvelden, hadde eit stort måltid og festa fram til klokka 1-2 om natta, og då dei var så utmatta at dei ikkje kunne gjere noko anna, byrja dei å spele inn musikk».
Nicks har sagt at Fleetwood Mac skapte best musikk når dei var i dårlegast form, medan Buckingham sa at spaninga mellom bandmedlemmane førte til at «heilskapen vart meir enn summen av kvar del». Musikken til paret vart «bittersøt» etter dei omsider gjekk frå kvarandre, men Buckingham klarte framleis å ta Nicks sine songar og «gjere dei vakre». Vokalharmoniane mellom duoen og Christine McVie fungerte bra og vart fanga på lydband med dei beste mikrofonane som var tilgjengeleg.
Etter to månader i Sausalito, arrangerte Fleetwood ein ti dagar lang turné slik at bandet fekk ein pause frå innspelinga og la fansen få kome med tilbakemelding på dei nye songane. Etter konsertane, fortsette innspelinga på forskjellige stader i Los Angeles, mellom anna Wally Heider Studios. Christine McVie og Nicks var ikkje med på dei fleste av desse innspelingane, og dukka først opp i studio då dei trong å synge det som var att av vokal. Resten av Fleetwood Mac, med Caillat and Dashut, sleit med å bli ferdig med overdubbing og å mikse Rumours etter lydbanda frå Sausalito vart øydelagde av at dei vart brukt om att og om att under innspelingane. Ein utseld haustturné i USA vart avlyst for at dei skulle klare å få albumet ferdig, og den første utgjevingsdatoen i september 1976 vart forskyvd. Det vart henta inn ein spesialist for å fikse lydbanda frå Sausalito. Då den endelege masteringa var over og dei høyrte albumet frå byrjing til slutt, følte bandet at dei hadde laga noko som var «ganske så mektig».
Utgjeving
Hausten 1976, medan dei framleis var i studio, framførte Fleetwood Mac songar frå Rumours ved Universal Amphitheatre i Los Angeles. John McVie foreslo tittelen på albumet for bandet, fordi han følte at medlemmane skreiv «dagbøker» om kvarandre gjennom musikken. Warner Bros. stadfesta utgjevinga til pressa i desember og valde «Go Your Own Way» som den første singelen frå albumet, i januar 1977. Førehandssalet av albumet var på 800 000, det største i historia til Warner Bros.
Rumours kom ut 4. februar 1977 i USA og ei veke seinare i Storbritannia. På omslaget ser ein Fleetwood og Nicks kledd opp som «Rhiannon», medan baksida var ein montasje av portretta til bandet, alle bileta tekne av Herbert Worthington. Den 28. februar 1977 la bandet ut på ein sju månader lang turné i Amerika. Nicks har sagt at etter at dei hovudsakleg framførte songar frå Rumours på desse konsertane, fekk bandet først negativ mottaking frå fansen, som ikkje var kjent med dei nye songane.. Bandet hadde i perioden òg ein kort turné i Europa. Nigel Williams frå Uncut kalla framføringa til Fleetwood Mac «rockens største såpeopera». «Dreams» vart gjeven ut som singel i juni 1977 og vart den einaste songen deira som nådde toppen av Billboard Hot 100 i USA.
Kommersiell suksess
Rumours vart ein enorm kommersiell suksess og vart det andre albumet til Fleetwood Mac som nådde toppen av albumlista i USA. Det låg på toppen av Billboard 200 i totalt 31 veker, og nådde toppen av salslistene i Australia, Canada, og New Zealand. I mai 2011 gjekk albumet på ny inn på Billboard 200 på ein 11. plass og ein 2. plass i Australia, då fleire av songane frå albumet vart nytta i ein episode av fjernsynsserien Glee. Albumet selde til platinaplate i Amerika og Storbritannia berre månader etter det kom ut. Alle dei tre store fagtidsskrifta i USA—Billboard, Cash Box og Record World—kåra albumet til årets album i 1977. Albumet nådde toppen av UK Album Chart i anuar 1978, og vart det første albumet til Fleetwood Mac som nådde toppen i heimlandet. I februar 1978 vann dei Grammy-prisen for årets album. I mars 1978 hadde albumet alt selt over 10 millionar eksemplar verda over, mellom anna åtte millionar i USA aleine.
I 1980 var det selt 13 million eksemplar av Rumours verda over, og i 1987 nesten 20 millionar. Då Fleetwood Mac la ut på gjenforeiningsturne i 1997 hadde albumet selt 25 millionar eksemplar verda over. Talet steig til 30 millionar i 2004 og til 40 millionar i 2009.
I musikkpressa
Rumours har blitt hylla i musikkpressa sidan det kom ut. Robert Christgau, som skreiv for The Village Voice, ga albumet toppkarakter og skildra det som «meir konsisent og meir eksentrisk» enn føregjengarane. Ha la til at det «hoppar rett mot deg frå høgtalarane». Rolling Stone og John Swenson skreiv at samspelet mellom dei tre vokalistane var det beste med heile albumet. Han skreiv «trass i endelause forseinkinga i å få albumet ferdig, syner Rumours at suksessen med Fleetwood Mac ikkje berre var eit blaff». Robert Hilburn for Los Angeles Times var mindre positiv og skreiv at det var «frustrerande ujamt».
I ei nyare melding skreiv AllMusic-redaktøren Stephen Thomas Erlewine om Rumours at det var «ein kjempesuksess utan sidestykke»på grunn av den musikalske kvaliteten. «Kvar melodi, kvar frase vinn attende den rå, umiddelbare kjenslemssige krafta og dette er årsaka til at Rumours traff ei nerve då det kom ut i 1977, og sidan har overgått si tid og blitt eit av dei største, mest uimotståeleg popalbuma gjennom tidene.»
Ettermæle
Mick Fleetwood kalla Rumours «det viktigaste albumet me laga», fordi suksessen gjorde at gruppa kunne halde det gåande i åra som kom. Popkultur-journalisten Chuck Klosterman knyt dei høge salstala til «verkeleg bra songar, men ingen av songane i seg sjølv rettferdiggjer denne statusen til albumet». The Guardian fekk kjende kritikarar, musikarar og radiofolk til å lage ei lsita over dei 100 beste albuma gjennom tidene, der albumet hamna på 78. plassen. I 1998 kom Legacy: A Tribute to Fleetwood Mac's Rumours, produsert av Fleetwood, ut. Plata inneheld alle songane på albumet spelt av forskjellige artistar som var inspirert albumet. Blant musikarane som deltok var Tonic, Matchbox 20, Goo Goo Dolls, The Corrs, The Cranberries, Elton John, Duncan Sheik og Jewel. Andre artistar som var inspirert av Rumours har vore Tori Amos, Saliva, og Death Cab for Cutie.
I 1998 sette magasinet Q Rumours på 3. plassen bak The Clash sitt London Calling og Pink Floyd sitt The Dark Side of the Moon på ei liste over dei 50 beste albuma frå 1970-åra. I 1999 hadde Vibe albumet med på si liste over 100 essensielle album frå 1900-talet. I 2003 rangerte VH1 albumet på 16. plassen på lista si over dei 100 beste albuma gjennom tidene, medan Slant hadde med albumet på lista si over 50 essensielle popalbum. Same året plasserte USA Today Rumours på 23. plassen på si liste over dei 40 beste albuma gjennom tidene, medan Rolling Stone rangerte det på 25. plassen på si liste over dei 500 beste albuma gjennom tidene.. I 2006 hadde Time albumet med på si liste over dei 100 beste albuma gjennom tidene, medan Mojo hadde albumet med på ei liste over dei 70 beste albuma frå 1970-åra. Plata er med i både The Guardian-lista «1000 Album to Hear Before You Die» og i boka 1001 Album You Must Hear Before You Die.
Innhald
Den originale kassettutgåva hadde ei anna rekkefølgje, der «Second Hand News» og «I Don't Want to Know» var byta om.
«Silver Springs» (4:48) er ein song av Nicks, som vart spelt inn under innspelinga av Rumours og meint for den endelege utgjevinga. Han vart til slutt flytta til B-side på «Go Your Own Way», men har vore med på seinare utgåver av albumet.
DVD-Audio-utgåva av Rumours som kom i 2001 har med «Silver Springs» (spor 6, med «Songbird» flytta til spor 12), og eit kort lydintervju med medlemmane som diskuterer kvar enkelt song.
Warner Bros. gav ut ein remastra versjon i 2004 med «Silver Springs» mellom «Songbird» og «The Chain».
Den triple 2013-utgåva hadde den originale songrekkefølgja på albumet, og flytta i staden «Silver Springs» til slutt på albumet. Den andre plata inneheld konsertopptak, spelte inn under turneen i 1977, med åtte songar frå dette albumet og tre frå det førre, Fleetwood Mac. Den tredje plata inneheld demoversjonar, tidlege versjonar og instrumentale versjonar av songane frå albumet, men eit anna utval enn dei som er med på 2004-utgåva. Ei luksusutgåve, som òg finst på 2004-utgåva, inneheld ein DVD-dokumentar, The Rosebud Film, frå 1977 og det originale albumet på ei 12" vinylplate.
Medverkande
Fleetwood Mac
Abdulino
Abdulino (russisk Абду́лино) er ein by i Orenburg oblast i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 240 km nordvest for Orenburg.
Han vart første gong nemnd i skriftlege kjelder i 1795 og fekk bystatus i 1933.
Songen The Buddha of Suburbia
«The Buddha of Suburbia» er kjenningsmelodien til BBC-serien med same namn, skriven og framført av David Bowie i 1993. Han vart spelt inn på ny med Lenny Kravitz for Bowie-albumet som òg vart kalla The Buddha of Suburbia, og som var inspirert av musikken han skreiv for serien. Singelen nådde 35. plassen på den britiske singellista.
Bakgrunn
Forvirrande nok var det gjeve ut ulike versjonar av songen, utan noko i tittelen som skilde dei. Albumspor nummer 1 («Buddha of Suburbia») er utan Lenny Kravitz. Albumspor nummer 10 er med Kravitz. Spor nummer 4 på CD-singelen er kalla «Buddha of Suburbia (Rock Mix)», men er den same som albumspor nummer 10. Spor nummer 1 på CD-singelen er berre kalla «Buddha of Suburbia», men står oppført som «med Lenny Kravitz på gitar». Ei nøye samanlikning har synt at denne songen er hovudsakleg den same som spor nummer 1 på albumet, men har endinga frå albumspor nummer 10 (med Lenny Kravitz) i staden for den originale endinga til spor nummer 1.
I tillegg er det eit par sekund med «støy» på slutten av spor nummer 1 på albumversjonen. Denne lyden finst ikkje på slutten av nokre av singelversjonar, og på 2007-utgåva av albumet er denne lyden flytta til byrjinga av spor nummer 2 i staden.
Det vart laga ein musikkvideo for songen der Bowie framfører songen vandrande rundt i ein forstad (suburb) i England, blanda med scenar frå serien.
Kontrovers
Songen skapte ein mindre kontrovers på begge sider av Atlanteren då Radio 1 laga ein redigert versjon som dekte til ordet «bullshit» i teksten, og amerikanske nettverk redigerte om videoen for å fjerne klipp der Bowie røykjer ein sigarett.
Mottaking
Alan Jones frå Music Week skreiv, «TV-serien er basert i syttiåra og tittelsongen til Bowie framkallar både denne perioden og musikken hans frå den gongen. Den uvanlege teksten kan skape problem på radio, men det er framleis kommersielt og fengande.»
Innhald
Alle songar skrivne av David Bowie.
Collectors Edition CD-singel
Samlarutgåve med holografisk CD
Loaded av Aunt Mary
Loaded er det andre albumet til det norske progrockbandet Aunt Mary. Det kom ut i 1972 på Philips Records.
Abinsk
Abinsk (russisk Аби́нск) er ein by i Krasnodar kraj i Russland med om lag 35 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 75 km sørvest for Krasnodar.
Handelshøyskolen BI
Handelshøyskolen BI (vanlegvis berre «BI» i daglegtale; engelsk namn: BI Norwegian Business School) er den neste største handelshøgskulen i Europa. Skulen er organisert som ei stifting (sjølveigande institusjon) og har status som vitskapleg høgskole, det vil seie at skulen er å rekne som eit universitet innanfor sitt avgrensa fagområde. Skulen har nært samarbeid med Fudanuniversitetet i Shanghai.
Abinsk
Han vart grunnlagt i 1836 som Abinskij. Bystatus vart innvilga i 1963 og namnet vart samstundes endra til Abinsk.
Handelshøyskolen BI
Handelshøyskolen BI held til i Nydalen i Oslo, men har òg regionale studiestader i Bergen, Trondheim og Stavanger.
Soga
Opphavet til Handelshøyskolen BI var den private skulen Bedriftsøkonomisk Institutt (BI). Dette var ein skule på kveldstid for folk som elles ynskte å vere i arbeid, skipa 1. juni 1943 som eit aksjeselskap av Finn Øien og partnaren hans, John Rosef. I 1945 vart Bedriftsøkonomisk Institutt utvida til seks avdelingar: Kurs, konsulentavdeling (rasjonalisering), rekneskap og revisjon, BIs indeks, trykkeri og forvaltning av bygningar. Året etter vart Kontorledelse I og II lansert som det fyrste toårige heildagsstudiet ved skulen. Studentane som tok dette studiet, fekk i 1954 godkjenning som låntakarar hjå Statens lånekasse for utdanning. I 1968 vart studiet utvida til treårig med namnet diplomøkonomstudiet, og året etter vart Bedriftsøkonomisk Institutt omgjort til ei non-profit stifting, det vil seie at det ikkje vert teke overskott ut or verksemda, og fekk statsstønad.
Handelshøyskolen BI fekk sine fire fyrste professorar i 1983, og i 1985 fekk skulen høve til å nytte tittelen siviløkonom for dei med eksamen herfrå. Dette hadde mykje å seie for Handelshøyskolen BI's akademiske omdømme.
Asafievbreen
Asafievbreen er ein isbre som flyt nordvest og ut i Schubertfjorden frå vestsida av Walton Mountains på Aleksanderøya i Antarktis. Han vart namngjeven av Det sovjetiske vitskapsakademiet i 1987 etter Boris Asafijev, ein russisk komponist.
Papuaspråk
Papuaspråk er ei gruppe språk som blir brukt på øyar vest i Oseania, frå Molukkane og Timor i vest til Salomonøyane i aust. Gruppa omfattar rundt 1 200 språk, der dei fleste blir tala på Ny-Guinea. Gruppa omfattar språk som ikkje kan knytast til austronesiske eller australske språk. Dei er svært ulike, og kan delast inn i rundt 60 mindre språkfamiliar og fleire isolerte språk. Dei ulike språka kan ha alt frå nokre hundre til fleire tusen talarar.
Skiljet mellom papuaspråk og -folk til forskjell frå melanesiske blei først føreslått av forskaren Sidney Herbert Ray i 1892.
Wurm-klassifisering
Den mest utbreidde klassifiseringa av papuaspråka er utforma av Stephen Wurm. Mykje av klassifiseringa byggjer på ufullstendige data.
Klassifiseringa inneheld desse grupperingane, med omtrentleg tal språk i kvar:
Šiprage
Šiprage (Шипраге) er  ein landsby i Bosnia-Hercegovina, i regionen Banja Luka. Landsbyen har eit innbyggjartal på 788 (2013).
MAZ
Minskij Autamobiljnu Zavod (MAZ), belarusisk: Мінскі аўтамабільны завод, ru: Минский автомобильный завод) er eit statseigd belarusisk føretak som produserer lastebilar, bussar og militære køyretøy. Ein periode var MAZ den største lastebilprodusenten i Sovjetunionen og difor ein av dei største i verda.
Mashed Potatoes and Gravy
Mashed Potatoes and Gravy er det sjuande studioalbumet til den amerikanske instrumentale rockegruppa The Ventures og det tredje i 1962. Det kom ut 11. august 1962 på Dolton Records. Det vart etter kort tid gjeve ut på nytt som Beach Party med nytt plateomslag. Albumet nådde 45. plassen på Billboard Top 200-lista.
Papuaspråk
Wurm-klassifisering
To av dei isolerte språka er seinare blitt plasserte saman som og tre nyoppdaga språk har blitt klassifisert som
Ross-klassifisering
Malcolm Ross bygde vidare på Wurm si klassifisering med vekt på pronomenlikskapar. Dette gav 23 språkfamiliar og 9-13 uklassifiserte eller isolerte språk. Nokre språk mangla data til å klassifiserast etter Ross sitt system.
Isolerte språk
Sortert etter stad:
Sepik-elva:
Bismarck-øyene:
Andre
Tidlegare isolerte språk klassifisert av Ross:
Språk klassifisert som austronesiske:
Usher (2018)
Timothy Usher hadde identifisert følgjande familiar i 2018:
Tambora og austpapuaspråk er ikkje tekne med, bortsett frå at yele er blitt identifisert som eit austronesisk språk.
Marit Nybakk
Politisk karriere
Nubakk vart vald inn på Stortinget frå Oslo i 1989, var vald inn i 1985 som vararepresentant, og møtte for Gro Harlem Brundtland frå 9. mai 1986. Ho vart fast representant 26. februar 1987 etter bortgangen til Knut Frydenlund.
8. oktober 2009 vart Nybakk vald til 3. visepresident i Stortinget. Ho vart i 2013 1. visepresident i Stortinget. Nybakk var president i Nordisk råd i 2013.
Nybakk vart i 2016 vald til leiar i Norsk Kvinnesaksforening.
Ymse
«Jeg vet at min generasjon har fått de politikere vi fortjener, men våre barn kan umulig ha fortjent politikere som Marit Nybakk», skreiv gjesteskribent Finn Holmer-Hoven i Skolefokus nr 7/1997.
Janus av Aunt Mary
Janus er det tredje albumet til det norske progrockbandet Aunt Mary. Det kom ut i 1973 på Vertigo.
Songen Blue Velvet
«Blue Velvet» er ein popsong frå 1950, skriven av Bernie Wayne og Lee Morris. Han vart opphavleg spelt inn og framført av den tradisjonelle R&B-gruppa The Clovers, men mange andre artistar har òg spelg songen, som Tony Bennett, Bobby Vinton og Lana Del Rey. David Lynch skreiv og regisserte ein film med same namn. Rolling Stone kalla songen ein sorgfull studentball-hymne. Den originale innspeligna til Bennett vart ein Topp 20-hit i USA, medan versjonen til Vinton nådde førsteplassen på Billboard Hot 100. Versjonen til Del Rey vart nytta i ein reklamekampanje for H&M og vart gjeven ut på den tredje EPen hennar Paradise. Reklamen vart filman i same americana-stil som filmen til Lynch, regissert av Johan Renck.
Film
«Blue Velvet» er ein av trette songar som vart nytta i den banebrytande eksperimentelle filmen Scorpio Rising (1964). Tony Bennett sin versjon av songen vart nytta i The Last Picture Show og Raging Bull, medan Bobby Vinton sin versjon vert mykje nytta i David Lynch-filmen Blue Velvet (1986). Filmen var delvis inspirert av teksten i songen, der Isabella Rossellini, som spelar songaren i filmen, òg syng songen i rolla si.
Mount Abbott i Antarktis
Mount Abbott er eit fjell på 1020 moh, som ligg 4,5 km nordaust for Cape Canwe og er det høgaste punktet i Northern Foothills i Victoria Land. It ligg oppom Terra Nova Bay. Det vart kartlagd av den nordlege gruppa frå Terra Nova-ekspedisjonen, 1910–13, og kalla opp etter kvartermeister George P. Abbott i Royal Navy, som var eit ekspedisjonsmedlem.
Balakirevbreen
Balakirevbreen er ein isbre i Antarktis som flyt nordaust og ut i Schubertfjorden frå sørsida av Walton Mountains på Aleksanderøya. Han vart namngjeven av Det sovjetiske vitskapsakademiet i 1987, etter Milij Balakirev, ein russisk komponist.
Elvesongar
Elvesongar (Locustella fluviatilis) er ein songar i sumpsongarfamilien som hekkar i Eurasia. Han er ein sterk trekkfugl og overvintrar i eit avgrensa område i sørlege Afrika. Elvesongar er berre ein sjeldan og tilfeldig gjest i Noreg.
Skildring
Dette er ein songar som synest stor og mørk, ca 14,4 til 16 centimeter i kroppslengd med olivenbrungrå overside gradvis lysare mot undersida. Strupen og brystet har svake, mørke striper, undersida av halen har meir tydelegare grove, lyse tverrstriper. Augebrynstripa er utydeleg. Kjønna er like og ungfuglar krevjande å skilje frå vaksne. Elvesongarar skjuler seg oftast i tett vegetasjon og er vanskelege å observere, men songen vekker merksemd, han er skildra som eit kraftig symaskinaktig læte, på kort avstand med metallisk overtone.
Hekkeområdet er Sentral-Europa, Aust-Europa, og vestlege Asia. I Europa frå sentrale Tyskland og austover inkludert vestlege Russland. Nordgrensa i Sør-Sverige og Sør-Finland, sørgrensa er Alpane, nordkysten av Svartehavet og Kaspihavet, litt inn i nordvestre Kasakhstan. I Russland forbi Uralfjella omtrent til elva Irtysj. Vinterkvarteret dekker heile Zimbabwe og litt inn i alle tilgrensande land og inkluderer søraustlegaste Namibia. Hekking skjer i habitat med tett og låg vegetasjon, gjerne fuktig område som myrar eller ved elvebreidder.
Mellom 1968 og juni 2018 var det over 250 registreringar av elvesongarar på vitjing i Noreg. Akershus fylke har eit dominerande tal av desse observasjonane, deretter Hedmark og Østfold fylke, elles er det fåtalige observasjonar over heile landet nord til Nordland. Hekking i Noreg er ikkje kjent.
Elvesongarar rører seg nede i vegetasjonen og tar føda frå bakken eller låge plantar. Føda er hovudsakleg insekt, men dei kan òg inkludere små tusenbein og blautdyr.
Populasjonen er estimert til mellom 5 og 14 millionar individ og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.
Diónysos i Attikí
Diónysos (gresk Διόνυσος) er ein forstad til Aten i Hellas. Diónysos ligg under fjellet Pendéli nord for Aten og er ein kommune i periferieininga Aust-Attikí i periferien Attikí.
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei sju tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 40 193 innbyggjarar, medan kommunaleininga Diónysos hadde 6 458 og tettstaden med same namn 5 651 innbyggjarar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Albertsjøen
Albertsjøen eller Mwitanzige, også kjend som Albert Nyanza, er ein av dei store sjøane i Afrika. Sjøen ligg 615 moh. og har eit areal på 5 527 km². Han dannar grensa mellom Uganda og Den demokratiske republikken Kongo.
Sjøen er den sjuande største i Afrika og den nest største i Uganda.
Dei to største elvene som renn inn i sjøen er Den kvite Nilen og Semliki (Semuliki).
Skildring
Til skilnad frå dei svært djupe sjøene Malawi, Tanganyika og Kivu er vasstemperaturen i heile Albertsjøen relativt stabil, typisk rundt 27-29 °C, og inneheld oksygen til og med i djupare delar.
Ved sørenden av sjøen, der Semliki renn inn, er det myrområde. Rwenzorifjella ligg sør for sjøen og Monts Bleus (Blue Mountains) i Kongo i nordvest. Det finst få busetnadar ved sjøen, to av dei er Butiaba og Pakwach.
Bygdøy allé
Bygdøy allé eller Bygdø allé er ei gate i Oslo mellom Solli plass («Lapsetorvet») og Europaveg E-18, Sjølystveien, ved avkøyringa inst i Frognerkilen til halvøya Bygdøy. Mesteparten av Bygdøy allé ligg i stroket Frogner i Frogner bydel.
Albertsjøen
Skildring
Albertsjøen huser mange vasslevande og delvis vasslevande dyr som flodhest, ugandisk kob-antilope, nilkrokodille, nilvaran, afrikansk lêrskjelpadde, Pelomedusidae-skjelpaddenen Pelusios chapini og Pelusios williamsi og ulike slangar og froskar. Det finst fleire vassfuglar her som pelikanar, hegrar og den sjeldne treskonebben. Det finst 55 fiskeslag i sjøen.
Bygdøy allé
Gata er vidgjeten for kastanjetrea som står tett på kvar side på storparten av strekninga, og den årlege kastanjetrebløminga har vorte eit symbol på at våren enno ein gong er komen til Oslo.
Albertsjøen
Historie
Albertsjøen var kjend som Mwitanzige ('grashoppedreparen') av nyoro- og torofolk og av andre opphavlege innbyggjarar. Dette kom av ei gammal tru på at grashopper (lokalt kjende som enzige) omkom i sjøen når dei prøvde å kryssa han. I 1864 kom dei europeiske oppdagarane Samuel Baker og Flóra von Sass til sjøen, og dei gav kalla han opp etter den nyleg avdøde prins Albert, mannen til dronning Victoria. På 1900-talet kalla presidenten av Zaire (Kongo), Mobutu Sese Seko, sjøen opp etter seg sjølv for ei tid.
Verdscupen i skiskyting 1991
Verdscupen i skiskyting 1991 tok til 13. desember 1990 og vart avslutta 17. mars 1991. Turneringa omfatta 12 individuelle tevlingar. Renna fann stad i Albertville i Frankrike, Ruhpolding og Oberhof i Tyskland, Antholz i Italia, Oslo i Noreg og Canmore i Canada.
Bygdøy allé
Gata vart opparbeida i 1890 og gjeve namn året etter. Ho er ei av hovudgatene for trafikken frå sentrumsområda i Oslo og vestover. Fleire bussruter går gjennom gata. Forureininga frå trafikken har gjort skade på mellom anna kastanjetrea.
Verdscupen i skiskyting 1991
Dei kvinnelege utøvarane tevla i 15 km og 7,5 km, seks renn over kvar av distansane. Dessutan i fire stafettar med tre på laget og i to mannskapstevlingar med fire på kvart landslag. Svetlana Davidova vann IBU-pokalen, Canadas Myriam Bédard og norske Anne Elvebakk kom på andre- og tredjeplass samanlagt.
Going to the Ventures Dance Party!
Going to the Ventures Dance Party! er det åttande studioalbumet til den amerikanske instrumentale rockegruppa The Ventures og det fjerde som kom ut i 1962. Det vart utgjeve 24. november 1962 på Dolton Records. Albumet nådde 93. plassen på Billboard Top 200-lista.
Fylkesveg 60 i Telemark
Fylkesveg 60 i Telemark går mellom Nøklegård i Porsgrunn kommune og fylkesgrensa ved Mørje. Vegen er 4,4 km lang.
Fernando Picun
Fernando Picun er ein tidlegare uruguayansk fotballspelar.
Det armenske riksvåpenet
Det armenske riksvåpenet inneheld eit våpenskjold delt i fire kvadrantar med symbola til dei fire historiske armenske kongedøma og med eit mindre skjold i midten som syner fjellet Ararat. Ei ørn til venstre og ei løve til høgre vaktar skjoldet. Ved føtene deira ligg ulike armenske nasjonalsymbol.
Historie og symbolikk
Løva blei brukt som symbol i to av dei historiske armenske kongedøma, Artasjisian (190-12 f.Kr.) og Arsjakuni (53-423 e.Kr.), medan ørna var i bruk i dei to seinare, Bagraton (862-1045) og Rubinjan (1187-1375).
Ararat, som ifølgje Bibelen var staden Noahs ark stranda på ved enden av syndfloda, er eit viktig nasjonalsymbol for landet.
Symbola ved føtene til løva og ørna er:
Armenia tok i bruk dette riksvåpenet då landet fekk sjølvstende som Den demokratiske republikken Armenia i 1918, men mista det då det i 1920 blei del av Sovjetunionen. Etter sjølvstendet i 1991 blei det teke i bruk att.
Ludvig Field
Ludvig Johannesson Field var ein norsk forretningsmann frå Rakkestad i Østfold.
Field var son til ein sjølveigarbonde. Sjølv gjekk han underoffiserskulen til kavaleriet. I 1886 reiste han til Nord-Amerika og vart der verande i ti år. Etter ei tid i Noreg att, reiste han til Sør-Afrika. Der arbeidde han i gullgruvene i Transvaal inntil boarkrigen braut ut og stansa verksemda. I byen Nejlstrom byrja han då med treskeverk drive av ein lokomobil som han hadde importert frå USA. Med det farta han rundt og treskja korn på gardane. Etter boarkrigen bygde han opp mylne, smie og vognfabrikk. Han kjøpte også jord og dreiv oppdrett og handel med husdyr og landbruksprodukt. I mange år stod Field som entreprenør av veganlegg. Også på Madagaskar hadde han verksemd.
Field var medlem av byrådet i Nejlstrom 20 år og var borgarmeister i fire år. Han kosta både rådhuset og kyrkja i byen. Gjennom åra la han seg opp ein formue, og oppretta fleire legat i Noreg. Det fyrste legatet i 1926 var på 100 000 kroner, og i 1932 endå eit i same storleik.
Field reiste ofte i både Afrika, Asia og Europa, og var heim til Noreg fleire gongar. I 1937 slo han seg ned i Rakkestad, og same året oppretta han eit legat på kroner 300 000. I alt gav han heimbygda kroner 780 000. Heradsstyret i Rakkestad vedtok i 1937 samrøystes å utnemne han til æresborgar av Rakkestad.
I 1934 vart Field utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden. Gravferda hans i 1944 vart kosta av kommunen, som reiste ein bauta på grava.
Kjelder
Norsk Allkunnebok. IV. bandet. 1953