cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Asle Sjåstad
Aktiv
Noregmeisterskapen i alpine greiner 1957 var delt mellom Oslo og Voss. Sjåstad sigra i alle tre tevlingane, i slalåm og storslalåm med god margin, i utfor derimot med minst mogleg margin; 2.04,8 mot Petter Støle sine 2.04,9. I 1958-sesongen deltok Sjåstad i VM i alpine greiner 1958 i Bad Gastein, og enda enno ein gong langt ned på resultatlistene. Under NM 1958 i Oslo vann han derimot gull i utfor, sølv i slalåm og bronse i storslalåm. I 1959 vart den alpine noregsmeisterskapen for fyrste gong avvikla i Nord-Noreg, med Narvik som arrangørstad. Her tok Sjåstad sitt fjerde og siste NM-gull i utfor, og fekk med seg ein sølvmedalje i storslalåm. OL-sesongen 1960, som vart hans siste sesong, vart Sjåstad noregsmeister for åttande gong då han vann storslalåm på Norefjell. Utforrennet vart avlyst.
Suovas
Suovas (nordsamisk og lulesamisk for 'røykt') eller soeves (sørsamisk) er lettsalta, kaldrøykt reinkjøt. Dette er ein konserveringsmetode som har vore brukt av samar i generasjonar. Framleis er røyking av reinkjøt ein konserveringsmetode som er aktuell blant samar, særleg blant reindriftssamar som er lange periodar i fjellet under enkle kår.
Suovas blir laga ved at ein tørrsaltar og kaldrøyker kjøtet. Ein strør grovsalt over kjøtet og let det ligga i rundt eit døgn. Eventuelt kan det liggja same tid i 10 % saltlake. Røykinga blir gjerne gjort med seljeved, noko som gjev kjøtet ein mild røyksmak.
Produsentar
Fleire samiske verksemder som vidareforedlar reinkjøt til ein større marknad. Lett kaldrøykt reinkjøt finst under fellesnamnet suovas som ein spesialitet. Suovas blei kåra til årets reinkjøtprodukt i 2017 av Innovasjon Norge.
Tilreiing
Kjøtet kan skavast i tynne skiver og steikast lett i smør/margarin like før servering. Suovas har mange bruksområde. Det kan serverast med potet/potetmos eller berre med brød. Ein kan også ha det i pitabrød, wraps og på pizza. Suovas blir ofta servert ved festivalar og liknande arrangement, i pitabrød med salat til.
Stortingets utvida utanriks- og konstitusjonskomité
Stortingets utvida utanriks- og konstitusjonskomité er ein tidlegare fast komité på Stortinget.
Den bestod av medlemmane i den vanlege Stortingets utanriks- og konstitusjonskomité, med tillegg av Stortingspresidenten og visepresidenten (viss dei ikkje allereie var medlemmer av komiteen), vidare leiaren i forsvarskomiteen og inntil 11 medlemmar valde av Stortinget etter forslag frå valkomiteen.
Viktige utanrikspolitiske, tryggingspolitiske og handelspolitiske saker blei drøfta med regjeringa i Stortingets utvida utanriks- og konstitusjonskomité.
Medan utanriks- og konstitusjonskomiteen kunne beskrivast som ein saksførebuande komité, kunne den utvida utanriks- og konstitusjonskomiten beskrivast som ein konsulterande komité. Her møtte gjerne utanriksministeren, men også forsvars- eller justisministeren for å gjere greie for aktuelle saker. Ved denne konsultasjonsrolla mellom regjering og storting skilde den utvida utanriks- og konstitusjonskomiten seg frå arbeidsmåten i dei andre stortingskomiteane. Den var ein politisk tung komité med mange medlemmer, og møta hadde ein formell hierarkisk struktur.
Forhandlingane i den utvida komiteen var hemmelege, viss ikkje anna blei bestemt. Det same gjaldt for fellesmøte denne komiteen hadde med andre komitear. Leiaren kunne bestemme at også innkallinga til møtet skulle vere hemmeleg. Regelen er at møtereferata ikkje skal offentleggerast før etter 30 år. Hemmeleghaldet har fleire gongar blitt kritisert som unødvendig og udemokratisk.
Den utvida utanriks- og konstitusjonskomiteen vart i 1993 vidareført i Stortingets utvida utanrikskomité, og deretter i 2009 i den noverande Stortingets utvida utanriks- og forsvarskomité, som har ei tilsvarande rolle og arbeidsmåte.
Bakgrunnsstoff
Stortinget.no, om Utanriks- og konstitusjonskomiteen
Våpenloven
Våpenloven, lov om skytevåpen og ammunisjon m.v. av 9. september 1961, er den lova som i Noreg omhandler våpen i generell tyding.
Våpen som Kniv, slagvåpen, øks, skytevåpen (òg ammunisjon og utstyr), elektrosjokkvåpen, kastevåpen er kontrollerte av våpenlova. Våpenlova definerer kva som er lov til å eige, ha, bere eller bruke av privatpersonar. Tenestevåpen innan militæret eller politiet fell ikkje under våpenlova.
Våpenlova er detaljert av våpenforskrifta, som atter er delt ned i rundskriv. 11. juli 2008 kom ei ny våpenforskrift som stramma inn i forhold til tidlegare forskrifter.
Sjur Hesjevoll
Sjur Hesjevoll var ein norsk kunstnar og spelemann frå Jostedalen i Luster kommune i Sogn og Fjordane.
Urbanus
Urbanus er markert på primstaven den 25. mai. Merkedagen vart opphavleg feira til minne om pave Urban I, helgenpaven som levde på 200-talet. Mange stader, spesielt i Nordland, var Urbanus sådagen.
Sjur Hesjevoll
Bakgrunn
Sjur Hesjevoll vart fødd på garden Hesjevoll i Jostedalen i Luster i Sogn. Foreldra var Anna Hesjevoll (f. Krokgjelet, 1875-1954) og Olav H. Hesjevoll (1870-1955). Sjur vaks opp i ein stor syskenflokk, med to søstre og ni brør. Sjur var den tiande av dei tolv borna.
Sjur stifta aldri familie, og budde på garden Hesjevoll heilt fram til han gjekk bort i 1994. Han er gravlagd på Jostedal kyrkjegard.
Folkemusikar
Sjur tok til med hardingfelespel allereie som gutunge, og gjekk i lære hjå fleire spelemenn i Jostedalen. Mellom anna fekk han lære slåttar av Martin Halveg (1885-1966), Olaf Sperle (1890-1971) og Johannes Ormbergstøl (1893-1949). Han hadde og tradisjon frå mora og faren som tralla.
Jostedølen vart rekna som ein viktig tradisjonsberar og formidlar av spelet i Indre Sogn. Han blir av mange rekna som ein av dei viktigaste spelemennene frå Jostedalen på 1900-talet. Hesjevoll spelte mykje til dans, og var mest kjend som dansespelemann. Slåtterepertoaret hans var stort og allsidig, med både runddans og bygdedans.
Lenge var Sjur Hesjevoll aktiv i Sogn spelemannslag, og i periodar fungerte han som musikalsk leiar for laget. I 1954 var Sjur Hesjevoll med på å skipe Jostedal spel- og dansarlag.
Sjur Hesjevoll deltok på sin fyrste kappleik som 16-åring. Seinare deltok han på ei rekkje stemner og kappleikar.
Årdølen Håkon Høgemo held Sjur Hesjevoll som ein av sine største inspirasjonskjelder.
Hesjevoll vart utnemnd til æresmedlem i Jostedal spel- og dansarlag, og i 1988 fekk han Folkemusikkprisen frå Sogn og Fjordane Folkemusikklag.
I tillegg frå å vere ein framifrå spelemann på hardingfele, dreiv jostedølen kunstmåling, treskjæring og tredreiing.
Sjur Hesjevoll gjorde ei rekkje innspelingar, og i dag finst det lydopptak i NRK sitt folkemusikkarkiv, Norsk Folkemusikksamling i Oslo, Arne Bjørndals Samling i Bergen, og Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane. I 2009 kom det ei plate med arkivopptak av Sjur Hesjevoll. Utgjevinga var eit samarbeid mellom Jostedalen spel- og dansarlag, plateselskapet ta:lik og NRK.
Bassisten Ray Brown
Raymond Matthews Brown var ein verdsleiande jazzbassist som i ei over 50 år lange karriere arbeidde med dei fleste namngjetne jazzmusikarar og -komponistar og spelte i alle store konserthallar i verda.
Tidleg i 20-åra kom han til New York og kom raskt i kontakt med kjente musikarar som Dizzy Gillespie, Art Tatum og Charlie Parker. I dei to første åra skapte han saman med dei andre i Dizzy Gillespie Band ein ny og banebrytande musikkstil, bebopen. På denne tida tok han til å skrive sin eigen musikk og i 1948 forlèt han Gillespie for å danne sin eigen trio med Hank Jones og Charlie Smith.
Frå 1948 til 1952 var han gift med Ella Fitzgerald og var samstundes «musikkdirektøren» hennar. Han starta nå òg opp det som skulle bli eit 18 år langt samarbeid med produceren og musikk impresarioen Norman Granz, som hadde verdssuksess med turne-verksemda Jazz at the Philharmonic fram til slutten av 1970-åra. Her blei Brown kjent med den legendariske pianisten Oscar Peterson som han spelte med frå 1951 til 1966 i Oscar Peterson Trio saman med Lester Young.
I 1970 og 1980-åra var han òg aktiv som forfattar, lærar, forleggjar, produsent og manager. Hovudinteressa var likevel vidareutviklinga av dei to Ray Brown Trioane. Frå midten av 1980-åra var han i Europa to gonger i året, alternerande med dei to trioane sine. Med dei fylte han både små jazzklubbar som store konsertlokale og spelte på fleire festivalar. Medspelarar i dei vekslande trioane var på denne tida blant andre Jeff Hamilton, Gene Harris, Benny Green, Ulf Wakenius og Hank Jones.
Han stod jamleg på scena heilt fram til sin død og påverka mange nye musikarar, òg ut over sjangeren sin. Han døydde under ein USA-turné, rett før han skulle på scena i Indianapolis.
Saman med vokalisten Dee Dee Bridgewater spelte Ray Brown Trio i Idrettens Hus under Moldejazz 1999.
Quicksand
«Quicksand» er ein song skriven av David Bowie i 1971 for albumet Hunky Dory, spelt inn 14. juli 1971. Det vert nytta fleire spor med akustiske gitarar på denne balladen og eit strykearrangement av Mick Ronson. Produsent Ken Scott, som nyleg hadde vore lydteknikar på George Harrison-albumet All Things Must Pass, prøvde å skape ein liknande mektig akustisk lyd på denne songen.
Komposisjon
Songen er om fortviling og bedrag med nazi-referansar og eit refreng som fortel lyttarane om å gje opp håpet. «Quicksand» gjev ingen forsikringar og eller fellesskap. Songaren kunne ha vore ein galen mann på randa av total kollaps, eller nokon (som heltinna i «Life on Mars?») som sit i ein kinosal og vert bombardert av ustoppelege, grufulle bilete. Teksten indikerer at livet ikkje berre er ein illusjon, men at føremålet aldri kjem til å bli avslørt, uavhengig av religion, guru eller førestelnad. «Knowledge comes with death’s release» («Kunnskap kjem med døden») er den einaste positive bodskapen.
Tekstmessig er songen, som mange av dei andre songane til Bowie på denne tida, påverka av buddhisme, okkultism og konseptet til Friedrich Nietzsche om overmennesket. Han syner til det magiske samfunnet Golden Dawn og nemner ein av dei mest kjende medlemmane, Aleister Crowley, i tillegg til Heinrich Himmler, Winston Churchill og Juan Pujol (kodenamn Garbo). Det som er nytt i denne songen, samanlikna med tidlegare Bowie-songar er at han nemner Himmler, syng om løgnene til Churchill og den «heilage» mytologien til naziriket. Dette kulminerte med ei open flørting med nazibilete i midten av 1970-åra og i «Station to Station», som er den mest fascistiske plata hans.
Mottaking
NME-redaktørane Roy Carr og Charles Shaar Murray har skildra sone som «Bowie i hans mørkaste og mest metafysiske stemning», medan ei nyare melding i Rolling Stone la merke til «særs god synging» og «vakkert gitarmotiv».
Andre utgjevingar
Bowie spelte «Quicksand» som ein del av ein medley i 1973, og spelte så ikkje songen igjen før i 1997, då han spelte ein ny versjon for BBC og byrja å spele han på konsertane sine igjen.
Nils Schanche
Nils Johan Christian Vibe Stockfleth Schanche var ein norsk handelsmann og politikar, fødd og død i Tana. Han var stortingsmann 1877-79 frå Finnmark.
Schanche var son til ein handelsmann i Tana. Han gjekk i skule nokre år på Tromsø middel- og realskule, sidan arbeidde han året 1850-51 i Arkhangelsk for å lære det russiske språket. Han tok over handelen i Tana etter faren, og handla også i Gamvik. Dreiv ein guanofabrikk i tillegg.
Schanche var ordførar i Tana frå 1868 til -76. På amtstinget vart han vald til å vere formann i ein komite som drøfta deling av herada Nesseby og Tana, samt i ein komite om hamneanlegg i Finnmark. Han var også medlem i ein statleg kommisjon om fiskeria i Nord-Noreg. Schanche var fyrste varamann til stortinga 1868-69 og 1874-76. Perioden 1877-79 var han vald til stortingsrepresentant for Finnmark, men møtte einast i 1877-sesjonen. Han var då medlem i Tollkomiteen.
Herning kommune
Herning kommune er ein dansk kommune på Jylland i Region Midtjylland. Kommunen vart danna ved kommunereforma i 2007 ved ei samanslåing av Aulum-Haderup kommune, Trehøje kommune, Aaskov kommune og Herning kommune. Den tidlegare Herning kommune låg fram til 2007 i daverande Ringkjøbing amt.
Kommunen har 87,593 innbyggjarar. Administrasjonsenteret ligg i Herning.
Carly Patterson
Carly Rae Patterson er ein USA-amerikansk tidlegare turnar frå Baton Rouge i Louisiana som vart olympisk meister i mangekamp under Sommar-OL 2004 i Aten.
Patterson kom på andreplass i mangekampen ved Turn-VM 2003, der ho også fekk ein gullmedalje med USA sitt mannskap i lagtevlinga. Under dei olympiske leikane i Aten i 2004 sigra ho i mangekampen, medan det vart sølv i bomøvinga og i lagtevlinga.
Melodi Grand Prix 2022
Melodi Grand Prix 2022 var den 60. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. Vinneren av tevlinga vart Subwoolfer med songen «Give That Wolf a Banana». Som vinnarar av tevlinga skal dei representere Noreg i Eurovision Song Contest 2022, som skal haldast i Torino i Italia. Tevlinga hadde fire delfinalar, ei siste sjanse-sending og ein finale. Delfinalane vart arrangerte i januar og februar, med finalen laurdag 19. februar 2022. Til saman deltar 21 låtar, og ti av dei kvalifiserer seg til finalen.
Alle sendingane fann stad i H3 Arena på Fornebu, med Kåre Magnus Bergh, Annika Momrak og Mikkel Niva som programleiarar. Bergh leia tevlinga for åttande gong, medan Momrak og Niva debuterte i år som Melodi Grand Prix-programleiarar. Delfinalane og siste sjanse-sendinga går utan publikum i salen, mens det var 500 tilskodarar i finalen.
Bakgrunn
Ei vekes tid etter Eurovision Song Contest 2021 opna NRK for innsending av bidrag til den norske tevlinga i 2022. Påmeldinga varte frå 28. mai til 15. august, men fristen blei seinare forlenga til 15. september.
Tevlinga var open for alle låtskrivarar, men ein låtskrivar fekk maksimalt sende inn tre låtar. Kvart innsendte bidrag måtte ha minst ein norsk bidragsytar for å «prioritere og fremme norsk musikkliv».
I tillegg til den opne innsendinga såg NRK etter potensielle bidrag gjennom målretta søk og direkte dialog med den norske musikkbransjen. Til saman hadde redaksjonen rundt 1200 bidrag inne til vurdering.
Artistane og låtane blei presenterte under ei lanseringssending 10. januar 2022.
Sendingane
Tevlinga bestod av fire delfinalar med fire låtar kvar, der vinnaren av kvar delfinale kvalifiserte seg til finalen laurdag 19. februar 2022. Dei utslegne låtane møtte i «siste sjanse»-sendinga veka før finalen, der vinnaren får ein plass i finalen. I tillegg har NRK førehandskvalifisert fem låtar til finalen, slik at finalefeltet består av ti bidrag.
Delfinalane og finalen vart sendt direkte frå H3 Arena på Fornebu, der NRK hadde slått saman to studio for å gje større fysisk plass til produksjon og scene. Det var ikkje publikum i delfinalane og siste sjanse, men i finalen var det 500 tilskodarar.
Programleiarar
Kåre Magnus Bergh, Annika Momrak og Mikkel Niva leia sendingane. Bergh var programleiar for åttande gong og har med det styrkt programleiarrekorden sin i Melodi Grand Prix; den førre rekorden hadde Odd Grythe, som leia dei seks fyrste tevlingane i 1960–1965. Annika Momrak og Mikkel Niva debuterte i år som programleiarar i Melodi Grand Prix, men begge har erfaring frå barneutgåva MGPjr: Momrak vann tevlinga i 2013 som del av gruppa Unik 4, mens Niva har leia MGPjr tre gongar: i 2017, 2018 og 2019.
Konsept
Hausten 2021 varsla MGP-redaksjonen fleire endringar i røystesystemet for Melodi Grand Prix. Blant anna vurderer NRK å innføre ei form for juryar i finalen for å gjere den norske utveljinga meir lik Eurovision Song Contest.
Finalen
Finalen vart arrangert i H3 Arena laurdag 19. februar og vart overført direkte på NRK1, NRK P1 og NRK TV. Ti bidrag deltok – fem var førehandskvalifiserte, medan dei øvrige fem kvalifiserte seg via dei fire delfinalane og siste sjanse.
Deltakarar
Startrekkjefølgja vart bestemt av produsentane av showet etter sistesjanse-programmet og offentleggjord 14. februar.
Resultat
I finalen framførte finalistane sine låtar direkte før sjåarane røysta på sine favorittar. Då fyrste avrøystingsrunde var over, avslørte programleiarane dei fire låtane som hadde fått flest røyster. Av desse fire avslørte programleiarane deretter kva for to låtar som fekk flest røyster av dei fire. Desse to låtene møtte kvarandre i den endelege gullduellen.
Gullduell
Dei fire bidraga med flest røyster vart avslørt av programleiarane. Av desse fire gjekk dei to med flest røyster vidare til den avgjerande gullduellen. Låten som fikk flest røyster i gullduellen, vann Melodi Grand Prix og er det norske bidraget til Eurovision Song Contest 2022.
Røysteresultat
Røystene til dei to bidraga i gullfinalen vart leste opp landsdel for landsdel. Røystene vart leste opp av Jorun Stiansen (Sørlandet), Imerika (Midt-Norge), Jenny Jenssen (Nord-Norge), Jostein Austvik (Vestlandet) og fjorårsvinnar TIX (Østlandet).
Delfinale 1
Delfinale 1 blei halden i H3 Arena laurdag 15. januar 2022, klokka 19.50–21.15. I denne delfinalen deltok fire låtar. I tillegg presenterte den førehandskvalifiserte finalisten Elsie Bay bidraget «Death of Us» i denne delfinalen.
Resultat
Tevlinga var lagd opp som ein cup. Først blei dei fire deltakarane delte inn i to duellar som blei trekte før delfinalen. Vinnarane frå kvar duell møtte deretter kvarandre i ein avgjerande gullduell, der vinnaren fekk ein plass i finalen. Sjåarane avgjorde dei tre duellane ved å røyste på NRK.no.
Delfinale 2
Delfinale 2 vart arrangert i H3 Arena laurdag 22. januar 2022, klokka 19.50–21.05. I denne delfinalen deltok fire låtar. I tillegg vart ein av dei fem førehandskvalifiserte finalistane presentert i denne delfinalen.
Del 1
Den fyrste delen av «siste sjanse» vert send på NRK1 og NRK P1 mandag 7. februar. Sendinga går frå NRK Marienlyst, og her vert framsyningane frå delfinalane viste. Sjåarane og lyttarane røyster fram fire låtar til del 2 av «siste sjanse» laurdag 12. februar.
Del 2
Del 2 av «siste sjanse» vart arrangert i H3 Arena laurdag 12. februar 2022, klokka 19.50–21.05. I denne sendingen deltok dei fire låtane som vart røysta fram frå del 1 av «siste sjanse». I tillegg vart ein av dei fem førehandskvalifiserte finalistane presentert i denne delfinalen.
Resultat
Tevlinga bestod av to rundar. I fyrste runde opptredde alle dei fire sistesjansen-deltakerne. Sjåarane røysta fram to av bidraga til den siste og avgjerande gullduellen, der vinnaren fekk den siste plassen i finalen. Sjåarane avgjorde begge rundane ved å røyste på NRK.no.
Tilbakevendande artistar
Fleire av deltakarane i 2022 har delteke i Melodi Grand Prix tidlegare:
Villa Lidköping BK
Villa Lidköping BK er ein bandyklubb i Lidköping i Sverige. Klubben vart skipa i 1934 som Villa BK, og vart svenske meistrar i bandy for herrer i 2019 og 2021. Laget enda på andreplassen i den svenske bandymeisterskapen for herrar i 1975, 1983, 2012 og 2016.
Ghaf Makin
Ghaf Makin er ein busetnad i Qatar i kommunen Ash Shamal. I 1917 vart han skildra som ein beduinleir med seks brunnar med godt vatn. Det vart òg nemnt at ruinane av eit fort låg innafor landsbyen.
Mugla Passage
Sundet er kalla opp etter busetnaden Mugla sør i Bulgaria.
Sjøbotnen
Sjøbotnen er ein markant dalbotn i nordveggen av hovudmassivet i Gruberfjella, som ligg like aust for Zimmermannfjellet i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39. Han vart kartlagt på ny frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60 og fekk dette namnet fordi det ligg eit stort vatn inst i botnen.
Killeberg
Killeberg er ein tettstad i Osby kommun i Skåne län i Sverige. I år 2005 hadde tettstaden 575 innbyggjarar.
Google Docs
Google Docs eller Google Dokumenter på norsk, er ein gratis nettbasert kontorpakke som inneheld program som teksthandsaming, rekneark, og presentasjonar. Google Dokumenter er laga av Google, mest kjend for søkemotoren sin, og tillet brukarar å opprette og redigere dokument på internett. Redigering av eit dokument kan utførast av fleire brukarar samtidig i sanntid. Google Dokumenter kombinerer fleire ulike tenester, og programmet kan og importere fleire filformat. Google Dokumenter har bakgrunn i dei tidlegare programma «Writely» og «Spreadsheets» som i oktober 2006 vart gjort om til eitt program. I tillegg vart presentasjonar innlemma i september 2007 (teknologien vart utvikla av Tonic Systems).
Bakgrunnsstoff
Google Drive Google Docs Google Docs Dokumenty Google
Jönköpings Södra IF
Jönköpings Södra IF er ein idrettsklubb i Jönköping i Sverige. Klubben vart skipa i 1922, og enda på andreplassen i Allsvenskan i 1950.
Kilafors
Kilafors er ein svensk tettstad i Bollnäs kommun i Gävleborgs län i landskapet Hälsingland. I 2005 hadde tettstaden 1 124 innbyggjarar.
Interessante stader i Kilafors er mellom anna Kilafors herrgård, som har fløyer frå 1700-talet og ligg ved breidda av innsjøen Bergviken. Postordrefirmaet Garntjänst har hovudkvarteret sitt i Kilafors.
I Kilafors finst det òg ein kino frå 1933 som blir driven av ein ideell samskipnad, og som framleis viser moderne filmar. Kinoen blei i 1991 kjøpt av kommunen, som hadde planer om å rive bygningen. Etter ein langvarig kamp for å bevare bygd, blei etter kvart Kilafors Biografförening danna, som sidan den gongen har drive lokala. I byrjinga leigde dei lokala av kommunen, men har som 2001 stått som eigar.
Holstebro kommune
Holstebro kommune er ein dansk kommune på Jylland i Region Midtjylland. Kommunen vart danna ved kommunereforma i 2007 ved ei samanslåing av Holstebro kommune, Ulfborg-Vemb kommune og Vinderup kommune. Den tidlegare Holstebro kommune låg inntil 2007 i daverande Ringkjøbing amt.
Kommunen har 57,661 innbyggjarar. Administrasjonsenteret ligg i Holstebro.
Nettmagasinet Folkepressen.no
Nettmagasinet Folkepressen.no (FP) er ei partipolitisk uavhengig norsk nettavis for unge vaksne og ungdom. Sidan avisa vart opna i 2014 har ho opparbeidd seg ei lesarmengd på 5.000 daglege besøk. Nettmagasinet er eigd av Norsk Kunnskapsbevis AS. Gilbert Borgen er grunnleggjar og ansvarleg redaktør.
Innhald
Med fokus på å reflektere interessene til nordmenn i alderen 15-30 skriv Folkepressen.no både humorsaker og artiklar som opplyser om samfunnstema som skal fange interessa til målgruppa. Artiklane kan omhandle tema som samfunnskritikk, naturvern, dyreliv, likestilling og generell folkeopplysning. Nettavisa har også som mål å inspirere til leseglede og publiserer difor bokmeldingar.
Språk
Nettmagasinet Folkepressen.no si redaksjonelle målform er bokmål, men dei publiserer også artiklar på nynorsk. Artiklane inneheld ofte element frå eit meir ungdommeleg språk enn dei tradisjonelle avisene nyttar, t.d. låneord frå engelsk og norsk slang. Nettavisa ønskjer å vere eit norskspråkleg alternativ til engelskspråklege ungdomsnettstader.
Friidrett under Sommar-OL 1948
Friidrettsøvingane under Sommar-OL 1948 i London vart avvikla i tida 30. juli til 7. august 1948. Det vart tevla i 33 øvingar, 24 for menn og 9 for kvinner. Tre av øvingane for kvinner var nye på programmet; 200 meter, lengdehopp og kulestøyt. 745 utøvarar frå 53 land deltok i tevlingane. Alle tevlingane gjekk føre seg på eller ved olympiastadion.
Nederlandske Fanny Blankers-Koen vart forgrunnsfiguren under sommarleikane med sine fire gullmedalje på sprintdistansane 100 meter, 200 meter, 80 meter hekk og 4 x 100 meter stafett. Franske Micheline Ostermayer vann gullmedaljane i kulestøyt og diskoskasting. Ingen av verdsrekordane vart rokka under London-OL.
100 m
Finale: 31. juli
200 m
Finale: 3. august
400 m
Finale: 5. august
800 m
Finale: 2. august
1500 m
Finale: 6. august
5 000 m
Finale: 2. august
10 000 m
30. juli
Maraton
7. august
10 km kappgang
Finale: 7. august
50 km kappgang
31. juli
110 m hekk
Finale: 4. august
400 m hekk
Finale: 31. juli
3000 m hinder
Finale: 5. august
4 × 100 m stafett
Finale: 7. august
4 × 400 m stafett
Finale: 7. august
Høgdehopp
Finale: 30. juli
Brandasund kapell
Brandasund kapell er ei langkyrkje på Brandasund i Bømlo kommune i Vestland. Bygget vart oppført som bedehus i 1923 og påbygd kor, sakristi og takryttar i 1958.
Friidrett under Sommar-OL 1948
Stavhopp
Finale: 2. august
Brandasund kapell
Byggverket er i tre og har 100 sitjeplassar.
Friidrett under Sommar-OL 1948
Lengdehopp
Finale: 31. juli
Tresteghopp
Finale: 3. august
Kulestøyt
Finale: 3. august
Diskoskast
Finale: 2. august
Sleggjekast
Finale: 31. juli
Spydkast
Finale: 4. august
Tikamp
5./6. august
100 m
Finale: 2. august
200 m
Finale: 6. august
Høgdehopp
Finale: 7. august
Lengdehopp
Finale: 4. august
Kulestøyt
Finale: 4. august
Diskoskast
Finale: 30. juli
Jordkjernen
Jordkjernen kan vise til
Mora IK
Mora IK er ein ishockeyklubb i Mora i Sverige. Klubben vart skipa i 1935, og enda på andreplassen i den svenske ishockeymeisterskapen for herrar i 1950. Klubben spelte i Svenska hockeyligan mellom 2004 og 2008, og igjen mellom 2017 og 2019.
The High Road av Roxy Music
The High Road er ein konsert-EP av det engelske rockebandet Roxy Music. Opptaket vart gjort i Apollo i Glasgow i Skottland den 30. september 1982 under Avalon-turneen. Det inneheld fire spor. To av songane var coverversonar, inkludert hitversjonen deira av John Lennon-songen «Jealous Guy» og Neil Young sin «Like A Hurricane». Ein song frå ei soloplate av Bryan Ferry, «Can't Let Go», kom òg ut, opphavleg frå The Bride Stripped Bare. Den einaste andre songen då var «My Only Love» frå Flesh + Blood, med ein lengre solo. EP-en nådde 26. plassen på UK Album Charts.
Jhelum
Jhelum (uttalt dʒe:ləm) er ein by i Panjab i Pakistan. Han har kring 145 000 innbyggjarar (1998). Byen ligg ved vestbreidda av elva Jhelum, rundt 10 mil søraust for Rawalpindi.
Historisk er staden knytt til Aleksander den store, som skal ha kryssa elva Jhelum her. Ein har også spekulert i om gamlebyen her, på den andre sida av elva, er den same som Bukefala, byen Aleksander grunnla til minne om hesten sin på 300-talet f.Kr.
Dei viktigaste næringsvegane i Jhelum er tekstilproduksjon og tømmerhandel med tilknytte sagbruk og papirfabrikkar. Byen har både veg- og jernbanebru over elva Jhelum, og har transport til Peshawar og Lahore både gjennom jernbanen og hovudvegen, Grand Trunk Road.
Det finst fleire høgskular i byen med tilknyting til Universitetet i Panjab.
Kilsmo
Kilsmo er ein svensk tettstad i Örebro kommun i Örebro län i landskapet Närke. I 2005 hadde tettstaden 274 innbyggjarar.
Fylkesveg 227
Fylkesvei 227 (andre betydninger)
Skredbotnen
Skredbotnen er ein dalbotn på vestsida av Grytøyrfjellet i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60).
Danny Kirwan
Daniel David «Danny» Kirwan var ein britisk musikar som hadde størst suksess som gitarist, songar og låtskrivar med bluesrockbandet Fleetwood Mac mellom 1968 og 1972.
Kirwan spelte i Fleetwood Mac i perioden mellom den tidlege bluesrock-tida deira og meir vanleg pop og rock, frå seint i 1960-åra til tidleg i 1970-åra. Dette var før Stevie Nicks og Lindsey Buckingham). Kirwan vart oppdaga av Fleetwood Mac-medlemmane Peter Green og Mick Fleetwood då han som 18-åring var frontmann i eit lokalt band kalla Boilerhouse. Green tok den unge gitaristen under vengjene sine, og prøvde å finne andre musikarar som Kirwan kunne spele med (som var av same kaliber som han sjølv), men fann ingen. Green inviterte då med seg Kirwan i bandet i august 1968. Sjølv om Kirwan inspirerte bandet til å gje ut klassiske utgjevingar som Then Play On i 1969, Kiln House i 1970, Future Games i 1971 og Bare Trees i 1972, såg dei andre bandmedlemmane etter kort tid den mørke sida til den unge musikaren, som sleit med alkoholmisbruk og humørsvingingar.
Etter kvart byrja situasjonen å slite på gruppa, og etter ei særskild hending på ein turné i 1972 då Kirwan knuste gitaren sin før ein konsert og nekta og spele, fekk den då 22 år gamle gitaristen sparken i bandet. Kirwan la så ut på ein solokarriere og gav ut obskure plater som Second Chapter i 1975 (med tidlegare Chicken Shack-medlemmane Andy Sylvester og Paul Raymond), Midnight in San Juan i 1976 og Hello There Big Boy! i 1979, før Kirwan forsvann frå søkelyset. I 1990-åra gjekk det rykte om at Kirwan var heimlaus og sleit, noko Kirwan stadfesta sjølv i eit intervju med ei London-avis i 1993. Mot slutten av 1990-åra hadde Kirwan kome på fote att, og gav ut ei samleplate med musikken sin, Ram Jam City i mai 2000.
Kirwan vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1998 for arbeidet sitt med Fleetwood Mac, men var ikkje med på seremonien.
Tusse Chiza
Tousin «Tusse» Chiza, kjend under kallenavnet Tusse, er ein svensk-kongolesisk songar. Chiza slo gjennom musikalsk då han vann svenske Idol i 2019, og han vann Melodifestivalen 2021 med låten «Voices». Som følgje av sigeren representerte han Sverige i Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland.
Bakgrunn
Chiza vart fødd i Den demokratiske republikken Kongo, og då han var barn, flykta familien på grunn av uroa i landet. Under flukta kom han bort frå foreldra, og enda opp åleine i Sverige i 2010. Han budde dei fyrste åra i Nora og Västerås, før han i 2015 flytta til ein fosterfamilie i Kullsbjörken utanfor Leksand i Dalarna.
Chiza deltok i talenttevlinga Talang 2018, der han nådde semifinale-rundane. Året etter melde han seg på svenske Idol på TV4 og gjekk vidare til sluttaudition. Han gjekk vidare til topp 12 og vann til slutt Idol-finalen 29. november 2019.
Etter sigeren gav han ut singelen «Rain» for nedlasting på Itunes Store. Månaden før hadde han òg gjeve ut sin eigen versjon av Whitney Houston-låten «How Will I Know» som han framførte under Idol. 10. april 2020 gav han ut sin fyrste singel etter Idol, «Innan du går». Detta var òg hans fyrste låt på svensk.
Eurovision Song Contest
Hausten 2020 vart Chiza presentert som ein av deltakarane til Melodifestivalen 2021, og 3. desember vart det gjort kjend at han skulle delta med låten «Voices», skriven av Joy og Linnea Deb, Jimmy «Joker» Thörnfeldt og Anderz Wrethov. Chiza deltok i den tredje delfinalen og kvalifiserte seg direkte til finalen 13. mars 2021. Han var storfavoritt til å vinne Melodifestivalen. I finalen innfridde Chiza favorittstempelet og vann med god margin. Han fekk dimed representere Sverige i Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland.
Chiza deltok i den fyrste semifinalen i Eurovision Song Contest i Rotterdam Ahoy tysdag 18. mai 2021. Der vart han nummer sju, og Sverige kvalifiserte seg dimed til finalen laurdag 22. mai. I finalen vart han nummer 14 av 26, det svakaste resultatet til Sverige sidan 2013.
Madinat Al Kaaban
Madinat Al Kaaban er ein busetnad i Qatar i kommunen Ash Shamal.
Visa Inc.
Soge
Systemet vart etablert på 1970-talet og 21 000 bankar og finansinstitusjonar er i dag knytt seg til systemet. Visa var tidlegare ått av bankar og finansinstitusjonar over heile verda, men vart børsnotert på New York-børsen mars 2008.
Svinesund
Svinesund er eit sund i Ringdalsfjorden som utgjer ein viktig grensestad mellom Noreg og Sverige. Det ligg nær Halden i Noreg og Strömstad i Sverige. Sundet vart riksgrense i 1658; før dette var det grense mellom dei norske lena Båhus og Akershus. Det går to bruer over sundet, Svinesundsbrua frå 2005 og Gamle Svinesundsbrua frå 1946.
Svinesund ligg i Ringdalsfjorden, som på svensk side vert kalla Idefjorden. Når ein kjem lengre inn i fjorden, vert han kalla Iddefjorden på norsk side. Svinesund er også namnet på ein gard i Halden kommune på den norske sida av sundet, og på landområdet på den svenska sida av sundet, som på grunn av norsk grensehandel har bygd ut eit stort kjøpesenterområde.
Historie
Historisk har Svinesund vore ein viktig steinalderbuplass, dokumentert av Universitetet i Oslo åra før den nye Svinesundsbrua vart bygd. Det dreier seg dels om dei første hustuftene frå eldre steinalder funne i området ved Oslofjorden, frå 6000-7000 f.Kr, og dels om eit komplett gardsanlegg frå yngre steinalder, med heile åkersystem frå ca. 2400 f.Kr.
I norrøn tid danna sundet grensa til Ranriket (i dag Bohuslän), som var landet mellom Göta älv og Svinesund.
Bygningen Gamle Svinesund, kalla Søylegården, fekk dagens form rundt 1850. Den gamle kongevegen gjekk opp rett bak denne staden, som også var meiningsfullt då kong Karl XII av Sverige var på besøk (1716–18), og som grensepoststad på 1700- og 1800-talet.
Det finst grensesteinar langs heile fjorden – ved Oscar Torp Heimen på norsk side vart han sett opp i strandkanten i 1904. På svensk side vart det sett opp tilsvarande målestein. Grensa mellom Noreg og Sverige går midt mellom steinane, ute i fjorden.
Under 2. verdskrigen fekk svenskane både ei bru og ein okkupert nabo å vakte på Svinesund.
Moderne tider
Svinesund har frå Noreg stemte nei til EU i 1994 gjennomgått ei monaleg endring. Svenske kremmarar og kapitalsterke nordmenn har teke farvel med handletelt og bygde opp kjøpesenter og store butikkar, som ikkje berre trekkjer til seg norske grensehandlarar. Forretningane på Svinesund og Nordby er også vorte dagleg arbeidsplass for fleire hundre grensependlande nordmenn. Grunnlaget for nyetableringane: Noreg har andre prisar på kjøt, tobakk og fleire andre varer enn EU-landet Sverige. At nordmenn på handletur til Svinesund og Strömstad handlar med seg varer som er dyrare enn i Noreg, har også vore medverkande til at uttrykket «harryhandel» ofte vert brukt om grensehandel. Uttrykket eksisterte før det vart brukt av Venstre-statsråden og eks-haldensaren Lars Sponheim.
Bruene på Svinesund
Fram til 1900-talet kryssa ein Svinesund med ferje. I 1938 vedtok Den svenske Riksdagen og det norska Stortinget å bygga ei vegbru over sundet. Bygginga byrja i 1939, men i samband med andre verdskrigen blei mykje av brua øydelgd og byggearbeidet stoppa opp. Den fyrste brua over sundet vart offisielt opna 15. juni 1946 av kong Haakon VII og den svenske kronprinsen Gustav Adolf.
Biltrafikken over Svinesund auka kraftig etter at den nye Svinesundsbrua i fire felt opna. Frå 2003 til 2012 auka den samla årsdøgntrafikken (ÅDT) frå 15 676 til 19 905. Biltrafikken består av grensehandlarar, turistar og pendlarar, og mange trailerar. Tungtrafikk utgjer 11-12 % av trafikken. I tillegg passerer fritidsbåtar og lastebåtar under bruene.
Bompengefinansieringa tok til 1. juli 2005 og vart avslutta 15. mars 2021.
Svinesund i kulturen
Svinesund ferjestad danna kulissene romanen Færgestedet av i Sven Elvestad frå 1928.
Andy Warhol av David Bowie
«Andy Warhol» er ein song skriven av David Bowie i 1971 for albumet Hunky Dory. Det er ein akustisk song om ein av dei største inspirasjonskjeldene til Bowie, den amerikanske popart-kunstnaren Andy Warhol. Songen starta med prating i studio der Bowie forklarer produsenten Ken Scott, som akkurat har uttalt namnet til Warhol feil, den riktige måten å seie namnet på. Scott introduserer så opptaket på ny, før Bowie starta å spele blant latter. Songen byrjar med eit spesielt flamenco-liknande gitarriff, som held fram gjennom songen.
Bowie spelte seinare songen for Andy Warhol, som visstnok mislikte songen, sidan han meinte teksten gjorde narr av kroppen hans. Då songen var ferdig skal visstnok Warhol og Bowie berre ha stirra på kvarandre ei stund før Warhol sa «eg likar skoa dine» og dei snakka om sko resten av samtalen.
Songen vart opphavleg skriven for Dana Gillespie, som spelte songen første gongen 3. juni 1971 for BBC, og sidan i studio sommaren 1971, men versjonen hennar vart ikkje gjeven ut før i 1974 på albumet Weren't Born a Man. Mick Ronson spelar gitar òg på hennar versjon.
Bowie spelte Andy Warhol i Julian Schnabel-filmen Basquiat.
Tre nøtter til Askepott
Produksjon
Tre nøtter til Askepott byggjer på eit eventyr av Božena Němcová, ein bøhmisk variant over Askepottforteljinga. Filmen blei produsert av dei to filmstudioa DEFA-Studio für Spielfilme og Barrandov. Han blei regissert av Václav Vorlíček og hadde Libuše Šafránková, Pavel Trávníček, Carola Braunbock, Rolf Hoppe og Karin Lesch i hovudrollene. Skodespelarane snakka morsmålet sitt, anten tysk eller tsjekkisk, under innspelinga. Det framande språket blei så dubba for kvar språkversjon.
Musikken blei komponert av Karel Svoboda. Tittellåten i filmen er framført av den tsjekkiske tenoren Karel Gott.
Vising
Filmen hadde internasjonal premiere i Berlin i 1973. Han er seinare blitt send årleg i fjernsyn på julaftan i Tyskland, Tsjekkia, Slovakia og Sveits. Forteljaren i den norske versjonen er Knut Risan, og filmen blei vist for første gong på NRK 3. januar 1975. Seinare har NRK sendt filmen på julaften fleire gongar mellom 1978 og 1994, og fast kvart år sidan 1996.
Handling
Godseigardottera Askepott (Libuše Šafránková) har ei vanskeleg stilling etter at far hennar er død. Stemor hennar (Carola Braunbock) tvingar henne til å jobba som tenestejente medan ho sjølv og dottera hennar lever livet. Alt Askepott har att sjølv er hesten Jurášek, hunden Kasperle og eit smykkeskrin vakta av ugla Rozárka.
Filmen byrjar med at kongen (Rolf Hoppe) og dronninga (Karin Lesch) med følgje vitjar godset, og stemora klarer å overtala kongen til å invitera henne og dottera, Dora (Daniela Hlaváčová), på ball.
Askepott, som er blitt send vekk under kongebesøket, møter prinsen (Pavel Trávníček) og dei to venene hans ute i skogen. Prinsen har stukke av frå pliktene sine for å gå på jakt, men Askepott stoppar han frå å skyta ein hjort ved hjelp av ein snøball. Dei tre gutane prøver å fanga Askepott, som dei trur er ein gut, men ho kjem seg unna.
Kusken på godset, Vincek, reiser seinare til byen for å kjøpa stoff til Dora sin ballkjole. Askepott, som vaskar klede i bekken, seier spøkefullt til han at han kan ta med tilbake til henne det som fell ned på nasen hans. På turen sovnar han, og vaknar av at ein kvist med tre nøtter skoten ned av prinsen landar på nasen hans. Han tek med nøttene heim og gjev dei til Askepott.
Kort tid etter kjem Dora og stemora tilbake frå ballet. Dei overrumplar Askepott og tek kleda hennar. Dora blir kledd ut som Askepott med ansiktet skjult, og stemora lurar prinsen til å følgja etter Dora i sleda. Etter ei vill jakt veltar sleda uti eit vatn, og prinsen oppdagar lureriet. Han dreg tilbake til godset, men utan å finna Askepott. Då kjem ho ridande iført kleda frå den siste nøtta, ein kvit brurekjole. Etter at prinsen har fridd og fått «ja» rir dei vidare i lag.
Namn
Askepott heiter i den tyske versjonen «Aschenbrödel» og på tsjekkisk «Popelka». Forma Popelku i den tsjekkiske tittelen er ei akkusativform av namnet.
Brian Steen Nielsen
Brian Steen Nielsen er ein tidlegare dansk fotballspelar.
When You Say
«When You Say» er ein song av den britiske rockegruppa Fleetwood Mac, skriven av gitaristen Danny Kirwan, og først gjeven ut på albumet deira Then Play On i 1969.
Seinare det året vart han spelt inn og gjeven ut som den første solosingelen til den tidlegare Chicken Shack-klaverspelaren og vokalisten Christine Perfect, som då var gift med Fleetwood Mac-bassisten John McVie. Kirwan produserte versjonen til Perfect av song. B-sida til singelen var «No Road Is the Right Road», skriven av Christine Perfect men tilskriven Olwen Simmonds. Singelen selde dårleg, delvis fordi Perfect ikkje ønskte å spele på BBC-showet Top of the Pops.
Fieldbreen
Fieldbreen er ein isbre på Pernik Peninsula ved Loubet Coast i Graham Land, som ligg sør for Salmon Cove og flyt vest og ut i Lallemandfjorden. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition i 1956–57. I samband med at stadnamn i området vart kalla opp etter glasiologar, vart han namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter William B.O. Field, ein amerikansk glasiolog og landmålar.
MS «Framstig»
MS «Framstig» er ein tidlegare fiske-, passasjer- og føringsbåt, som har vorte restaurert og rigga til seglskøyte. Fartøyet vart bygd ved Risør Baatbyggeri i Risør i 1914. Skroget som er av eik vart bygd som ei sørlandsskøyte. Lengda er 57,7 fot, breidda 18,7 fot, og djuptgåande er 7,8 fot.
«Framstig» var kontrahert av fire eigarar frå Ålesund, som snurpe- og føringsfartøy. I 1920 vart ho seld til Ørsta Dampskipslag A/S. Ho fekk salong og styrehus, og vart sett inn i rute mellom Ørsta og Ålesund. Etter eit år i Ørsta vart ho seld til Møre Fylkes Ruteselskap, seinare Møre og Romsdals Fylkesbåter (MRF). «Framstig» gjekk som mjølke- og passasjerbåt på Sunnmøre i over 40 år. Ho vart og brukt som bilferje. Med si runde sørlandsskøyteform egna ho seg godt til det. Masta vart nedrigga og dekket forbetra, slik at fire bilar kunne plasserast tverrskips. I 1954 vart ho seld og gjekk i kystfart under ulike eigarar.
Etter av ho dreiv i land på Bud, og havarerte, vart ho overteka av Kåre Flem og Ove Nils Alvestad. Dei brukte to år på å restaurere henne og rigge henne med galeasrigg. I 1979 - 81 gjennomførte dei jordomsegling med «Framstig».
I tidsrommet «Framstig» gjekk som fjordabåt på Sunnmøre, gjekk ho under namnet var «Kaulå». Kaule, er eit sunnmørsk ord som fortel at folk er oppøste, med mykje aktivitet. Ofte er dei i tottane på kvarandre. Eit diskusjonsmøte om båten si framtid, då ho vart seld frå Ørsta, skal ha gitt opphav til klengenamnet.
Tharthar
Tharthar (eller Therthar) og i Irak kjend som Buhayrat ath-Tharthar (arabisk بحيرة الثرثار) er ein kunstig innsjø som var ferdig i 1956. Han ligg kring 100 km nordvest for Bagdad mellom Tigris og Eufrat.
Skildring
I 1956 vart den sørlege delen av Tharthar-søkket omgjort til eit vassreservoar for å samle flaumvatn frå Tigris. Vatnet flyt inn i innsjøen via ein kunstig kanal, Thartharkanalen. Vatnet inn i kanalen vert styrt ved Samarradammen og renn ut i innsjøen ved søraustbreidda.
Vatnet renn ut frå innsjøen via den kunstige Taksim Tharthar-kanalen, som munnar ut i Eufrat. Kanalen deler seg etter 28 km i ein annan kanal, kalla Dhira'a Dijla (Tigrisarmen) og returnerer vatn attende til Tigris.
Tharthar-søkket vart danna under holocen, hovudsakleg på grunn av karstdanning. Tharthar dekkjer kring 2 050 km² og strekkjer seg frå dei sentrale og austlege områda av Sinjarfjella og omliggande åsar. Høgda er berre tre meter over havet. På det lengste er innsjøen 120 km lang og på det breiaste 48 km brei. Austkanten av søkket er høgare enn den vestlege, og strekkjer seg 90 meter opp frå innsjøen.
Hovudføremålet med Tharthar er å samle overflødig vatn frå Tigris i flomtida og sende vatn til Tigris og Eufrat i tørketida, då det kan vere vassmangel i begge elvane. I tillegg vert saltet vaska ut av det lagra vatnet ved ei naturleg, kontinuerleg drenasje av det lagra vatnet.
Under the Surface
Under the Surface er det fyrste albumet til den norske musikaren Marit Larsen. Det blei utgjeve den 6. mars 2006. Albumet selde til gullplate i Noreg etter å ha seld over 20 000 eksemplar på under ein månad. Larsen fekk Spellemannprisen 2006 for beste kvinnelege artist for albumet, ho vann òg Alarmprisen 2007.
Tharthar
Dyre -og planteliv
Tharthar og området rundt er eit av ei viktigaste beiteområda i Irak, og somme området er dekt av korn- og maisåkrar. Området har mange dyre- og planteartar.
Fuglar
Tharthar vert rekna som vinterhabitat for mange truga trekkfuglar som tartarfalk, kragtrapp og steppevipe. Ein har observert 54 fugleartar i Tharthar, som trekkfuglane steppehauk, blåråke og svarthalespove (alle nær truga) og ein endemisk kråkeart (Corvus cornix capellanus).
Pattedyr
Det er blitt observert gullsjakalar på staden. Stripehyener og ørkengauper er òg sett av lokale innbyggjarar nær innsjøen.
Reptil
Det er observert mange reptilartar som tyrkisk halvfingergekko og egypttornehale.
Samuel Sharpe
Samuel «Sam» Sharpe var ein jamaicansk opprørsleiar som sidan er utropt til nasjonalhelt i landet.
Sharpe var slave gjennom heile livet, men hadde fått høve til å utdanna seg, og var respektert av andre slavar som ein lærd mann og leiar. Han var baptistdiakon, og reiste rundt i St. James Parish for å læra slavar om kristendom, som han meinte lova dei fridom. Som andre slavar på øya følgde han nøye med på arbeidet med å avskaffa slaveriet som gjekk føre seg i Storbritannia. Dette hadde allereie ført til lovgjeving som skulle letta livet for slavane, men ikkje ei full avskaffing.
Bakgrunn
Samuel Sharpe blei fødd rundt 1805 på ein plantasje i Saint James Parish på Jamaica. Plantasjeeigarane heitte Jane og Samuel Sharpe. Offisielt blei Sharpe kalla Archer, men han gjekk under namnet Samuel eller Sam. Eit slaveoversyn frå 1817 nemner ein 12 år gammal Archer på plantasjen, saman med mora Eve, ein yngre bror Joe på 2, og systera Eliza på 20.
Sharpe fekk løyve til å bli utdanna. Han var diakon ved Burchell baptistkyrkje i Montego Bay, der misjonæren Thomas Burchell frå England var pastor.
Opprør
I jula 1831 stod Sharpe i teten for ein fredeleg streik blant mange av slavane på Jamaica. Streiken skulle finna stad den tida på året då sukkerrøyra skulle haustast, ei tid som var viktig for menge plantasjeeigarar.
Troll Airfield
Troll Airfield er ein flyplass som ligg rundt sju kilometer frå den norske feltstasjonen Troll i Antarktis. Flyplassen blei bygd på iskappa og opna for trafikk i februar 2005. Han blir brukt til transport av personell og utstyr i samband med forsking i området.
Samuel Sharpe
Opprør
Etter at nokre plantasjeeigarar fekk nyss om planen, blei det send troppar og krigsskip til Montego Bay og Black River for å slå ned opprøret. 27. desember 1831 blei hovudhuset på Kensington Estate brend, og konflikten som følgde er blitt kalla Juleoppreisten, Baptistkrigen eller Frigjeringskrigen (Emancipation War). Under og etter opprøret blei rundt 500 slavar drepne av britiske soldatar og plantasjeeigarar. Rundt 14 kvite personar døydde.