cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Salon des Refusés
Bakgrunn
I 1863 refuserte juryen til salongen 3,000 av dei 5,000 verka som var blitt sende inn. Mellom dei refuserte var verk av Paul Cézanne, Antoine Chintreuil, Gustave Courbet, Henri Fantin-Latour, Armand Guillaumin, Johan Jongkind, Édouard Manet og Camille Pissarro.
Dei refuserte kunstnarane og støttespelarane deira protesterte, ettersom Parissalongen var den viktigaste måten for kunstnarar å få offisiell anerkjenning og nå ut til eit klientell. Protestane nådde keisar Napoleon III. Sjølv om keisaren sjølv hadde ein konservativ kunstsmak - han bestilte og kjøpte verk av kunstnarar som Alexandre Cabanel og Franz Xaver Winterhalter - avgjorde han at dei refuserte skulle få ein sjanse til å stilla ut verka sine ved Palais de l'Industrie.
Utstillinga
Dei refuserte kunne velja om dei ville stilla ut bileta sine ved den nye utstillinga, som opna to veker etter den offisielle Parissalongen. 1,200 verk av 871 kunstnarar blei stilte ut i 12 rom. Over tusen folk vitja utstillinga kvar dag.
Etterverknader
Det blei ikkje halden nokon ny salong for refuserte. Kunstnarar som blei refuserte av juryen ved Parissalongen i 1867, som Auguste Renoir, Frédéric Bazille, Claude Monet, Alfred Sisley og Camille Pissarro, skreiv til inga nytte under på eit opprop om å få ei slik ny utstilling. I 1868 blei fleire impresjonistiske verk tekne med i den offisielle salongen takka vera den allierte Charles-François Daubigny, som sat i juryen og kjempa innbitt for verka. Eit nytt forsøk på ein salong for dei refuserte blei avvist i 1872. I 1873 gjekk Monet, Renoir, Pissarro, Sisley, Cézanne, Berthe Morisot, Edgar Degas og fleire andre kunstnarar saman om å skipa Société Anonyme Coopérative des Artistes Peintres, Sculpteurs, Graveurs for å stilla ut verka sine uavhengig av salongen. Den første utstillinga deira, med mange verk som blei kalla impresjonistiske, fann stad i 1874.
Palindrome Buttress
Palindrome Buttress er ei markant klippe, med ei høgd opp mot kring 905 moh, heilt sør i den nordlege gruppa av Walton Mountains, sentralt på Aleksanderøya i Antarktis. Klippa vart oppdaga frå lufta av Lincoln Ellsworth den 23. november 1935 og grovt kartlagt frå bilete tekne på denne flyturen av W.L.G. Joerg. Ho vart kartlagt på ny i større detalj frå flyfoto tekne under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960. Det fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee fordi den karakteristiske forma til klippa er synleg i lang avstand frå alle kantar.
Adare Saddle
Adare Saddle er eit skard på kring 900 moh, som ligg der Adare Peninsula møter Admiralty Mountains og ved samløpet mellom Newnesbreen og Moubraybreen som stupar bratt ned i passet. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1957–58, i samband med Adare Peninsula og Cape Adare.
Nokdim
Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Ras al-Ayn i al-Hasakah guvernement
Ra's al-'Ayn (arabisk رأس العين, Ra's al 'Ayn, kurdisk Serêkanîye, gammalsyrisk ܪܝܫ ܥܝܢܐ, Rēš 'Aynā) er ein by i Syria som administrativt høyrer til Al-Hasakah guvernement. Byen har kring 55 247 innbyggjarar, som er ein blanding av syrarar, arabarar, kurdarar, armenarar, og tsjetsjenarar. Han er ein del av ein delt by med Ceylanpınar i Tyrkia og det finst ein grenseovergang i byen.
Historie
Den gamle nyassyriske byen Sikan ligg i sørlege område av Ras al-'Ayn. Han ligg nær dagens Tell el Fakhariya, der den kjende nyassyriske statuen av Adad-it'i/Hadd-yith'i, kongen av Guzana og Sikan vart oppdaga i 1970-åra med ein tospråkleg inskripsjon med dei assyriske dialektane akkadisk og arameisk, den tidlegaste arameisk inskripsjonen som er funne. Han er datert til kring 850 fvt., men han kan òg vere tidlegare enn dette.
Sasanidane øydela byen to gonger i 578 og 580 før han bygde han opp att og bygde ein av dei tre sasanidske universiteta (Ctesiphon, Resaina, Gundeshapur) her. Byen fall til arabarane i 640 som konfiskerte delar av byen som innbyggjarane drog i frå. Bysantinarane plyndra byen i 942 og tok mange fangar, og krossfararen Joscelin I klarte å halde byen ein kort periode i 1129 og tok livet av mange av dei arabiske innbyggjarane. Både zangidane, Ajjubide-dynastiet og khwarezmidane kjempa om Ras al-Ayn på 1100- og 1200-talet. Han vart plyndra av Timur mot slutten av 1300-talet og det endra rolla hans som ein storby i al-Jazira.
På det største hadde byen eit vestsyrisk bispedøme og mange kloster. Byen hadde òg to moskéar og ei austsyrisk kyrkje og mange skular, bad og hagar.
Under det armenske folkemordet som byrja i 1915, vart kring 80 000 armenske kvinner og barn massakrerte i Ras al-Ayn. På den tida var Syria ein del av Det osmanske riket, som tvinga dei lokale armenarane ut i Den syriske ørkenen for å døy forskjellige stader. Sjå òg Ra's al-'Ayn-leirane
Ras al-Ayn har vore ein del av den syriske borgarkrigen sidan 2011 og islamske fundemalistiske opprørarar og kurdiske opprørarar har begge kjempa om makta over byen.
Byen er fødestaden til songaren Omar Souleyman.
Ra's al-'Ayn-kjeldene
Ra's al-'Ayn har meir enn 100 naturlege kjelder. Den mest kjende av dei er Nab'a al-Kebreet, ei varmekjelde som er særs rik på mineral, og inneheld alt frå kalsium til litium og til og med radium.
Kjelder
''
Ragnar Nicolaysen
Ragnar Nicolaysen var ein norsk ernæringsforskar frå Oslo. I 1950-åra fann han at metta feitt førte til ein auke i hjarte-kar-sjukdomar.
Etter examen artium 1920 i Kristiansund og cand.med. i 1928 vart Nicolaysen dr.med. i 1935 på ei avhandling om korleis tarmen til ein hund suger opp kalsium. Frå 194o arbeidde han som professor i ernæringsforskning ved Universitetet i Oslo til 1972. Nicolaysen starta Biokjemisk Institutt i 1955, og ved Nordisk husholdshøgskole etablerte han i 1967 ei eiga linje for ernæring.
Søkerobot
Ein søkerobot (også kjent som crawler eller spider) er ein Internet-bot som systematisk gjennomgår Verdsveven, typisk for å indeksere nettsidene.
Søkjemotorar og nokre andre nettstader nyttar søkerobotar for å oppdatera innhaldet på vevsidene sine, eller indeksar av nettinnhaldet i andre sider. Søkerobotar kan kopiere alle sidene dei besøkjer for seinare behandling av ein søkjemotor som indekserar nettsidane slik at brukarane kan søke i dei meir effektivt.
Søkerobotar kan validera hyperkoplingar og HTML-kode. Dei kan også nyttast for automatisk nedlasting av vevsinnhald (Web-scraping).
Oversikt
Ein søkerobot starter med ei liste av URL-ar som skal vitjast, kalla frøa. Etter kvart som søkeroboten vitjar desse URLane kan han identifisera alle hyperkoplingane og putta dei i lista over vevsider som skal vitjast. URL-ane frå denne lista blir vitja rekursivt i høve til eit sett med reglar. Dersom søkeroboten driv meir arkivering vil han lagra informasjonen etter kvart som han mottek ho. Slike arkiv er som regel lagra slik at dei kan nyttast som om dei var vanlige nettstader på verdsveven, sjølv om dei er lagra som augneblinksbilete av sida.
Det store volumet av nettsider impliserar at søkeroboten berre kan laste ned eit avgrensa antal av vevsidene på tida han har til råde, så han treng å prioritera nedlastingane sine. Den høge endringstakta på verdsveven tilseiar at vevsider allereie kan ha blitt oppdaterte eller til og med sletta innan roboten er ferdig med arbeidet sitt.
Talet på mulige URL-ar som blir genererte dynamisk fra serverprogram gjer det vanskelig for roboten å unngå å lasta ned duplikatar av sider han allereie har vitja. Sjølv om W3C åtvarar mot å nytta meir enn 255 byte i ein HTTP GET førespurnad, tilsvarar det sider som kan genererast, og ein kan derfor ikkje gjetta seg til gyldige GET-førespurnadar. I tillegg kan same innehald lenkjast til på fleire forskjellige måtar. Til dømes kan ei vevsapplikasjon som serverer nyheitsmeldingar frå forskjellige årstal tilby eit felt for årstal, og eit felt for svartype. Om du då spesifiserar example.com/?årstal=2000&datatype=XML er dette nøyaktig det same som å spesifisera example.com/?datatype=XML&årstal=2000. Då får du eit problem når same informasjon kan lenkjast på forskjellige måtar, og hyperkoplingane dermed ikkje lengre peikar til unikt innhald.
Som Edwards m.fl. nemnar, "Gitt at båndbredda for å tråla korkje er uendelig eller gratis, blir det essensielt å tråla veven på ei ikkje berre skalerbar, men også effektiv måte, om eit fornuftig krav på kvalitet eller fersknad skal oppretthaldast." Ei søkjerobot må difor overveie nøye på kvart et steg kva sider han skal vitja.
Haldningsreglar for tråling
Oppførselen til ei søkerobot er gjeven av ein kombinasjon av haldningsreglar:
Utvalshaldning
Gitt den noverande storleiken på Verdveven, vil til og med store søkemotorar dekkje berre ein brøkdel av den offentlege veven. Ei studie frå 2005 viste at storskalasøkjemotorar ikkje indekserte meir en berre 40-70 % av den indekserbare verdsveven. Ei tidlegare studie av Steve Lawrence og Lee Giles viste at ikkje nokon søkjemotor indekserde meir enn 16% av veven i 1999. Sidan ein søkerobot berre lastar ned ein brøkdel av vevsidene, er det høgst ønskelig at den nedlasta brøkdelen inneheld dei mest relevante sidane, og ikkje berre eit tilfeldig utval av verdsveven.
Cho m.fl. skapte den første studia om haldningsreglar for tidsplanlegging av trålarar. Datasettet deira var ei 180 000 sider lang tråling frå standord.edu domenet, der trålingssimuleringa var utprøvd med forskjellige strategiar.
Sorteringsreglane som ble testa var bredde fyrst, oppteljing av tilbakekoplingar (backlink), og delvis berekningar av Pagerank. Ei av konklusjonane var at om ein ynskte å lasta ned sider med høg Pagerank tidlig i trålingsprosessen, så var delvis Pagerank betre, følgd av Bredde-fyrst og teljing av tilbakekoplingar. Ein må hugse på at desse resultata berre var for eit enkelt domene. Cho skreiv også doktorgraden si på Stanford om søkerobotar.
Najork og Wiener utførte også ei faktisk tråling på 328 millionar sider, og nytta bredde-fyrst sortering. Deira funn var at bredde-fyrst tråling lasta tidleg ned sider med høg Pagerank, men dei samanlikna ikkje denne stragien med mot andre strategiar. Forklaringa forfattarane gav var at "dei viktigste sidane har mange lenkjer i seg frå mange sider, og desse linkane vil bli funne tidleg, uavhengig frå kor trålinga starta."
Abiteboul formgav ei trålingsstrategi basert på ei algoritme kalle OPIC (On-line Page Importance Computation). Under OPIC, er kvar side gitt ei startmengde med "pengar" som er jevnt fordelt over sidane ho pekar til. Ho liknar på Pagerank-berekningar, men er raskare og blir berre gjort i eit steg. Ei OPIC-søkerobot lastar fyrst ned sidane i toppen av lista si som har mest kontantar. Forskjellige eksperiment ble utført på ei 100 000 siders syntetisk graf med ei distribusjon av koplingar som per potenslova. Men det var ingen samanlikning med andre strategiar eller eksperimentar på den faktiske verdveven.
Boldi m.fl nytta ei simulasjon av eit subsett av veven på 40 millionar sider frå .it toppnivådomenet, og 100 millionar sider frå WebBase trålinga, og testa bredd mot dybde først sortering, tilfeldig orden og ei allvitane strategi. Samanlikninga baserte se på der bra PageRank berekna på ei delvis tråling approksimerte den sanne Pagerank verdia. Overraskande nok, ville noke nitjinga som akkumulerte Pagerank veldig raskt gje veldig dårleg progressive approksimasjonar.
Baeza-Yates m.fl. nytta ei simulasjon på to subsett av verdsveva på 3 millionar sider frå .gr og .cl domena, og testa fleire trålingsstrategiar. Dei vista at både OPIC og ei strategi som nytte lengda på per-sida køane er betre enn bredde-fyrst tråling, og at det også er særs effektivt å nytte ei tidlegare tråling, når ho er tilgjengelig, til å guida den noverande.
Daneshpajouh m.fl. formga ei samfunnsbasert algoritme for å oppdage gode frø. Metoden deira tråla vevsider med høg Pagerank frå forskjellige samfunn i færre iterasjonar samanlikna med trålingar som starta frå tilfeldige frø. Ein kan utvinna gode frø frå ei tidlegare tråling om ein nyttar denne metoden. Om ein nyttar desse frøa kan ei ny tråling bli veldig effektiv.
Begrense koplingar som følgast
Ei søkerobot kan ønskje å berre lasta ned HTML-sider og unnga alle andre MIME-typar. For å berre nytte HTML-ressursar kan ei søkerobot nytte ei HTTP HEAD førespurnad for å avgjere vevsressursen's MIME-type før han ber om heile ressursen med ein GET førespurnad. For å unngå å nytte for mange HEAD førespurnadar kan ein søkerobot undersøke URL en og berre spørre om ressursen om URL-en enda på eit gitt suffiks som .html, .htm, .asp, .php, .jsp eller liknande. Denne strategien kan medføra at mange HTML-ressursar blir hoppa over.
Nokre trålarar kan unngå å be om ressursar som har eit spørjeteikn ('?') i seg, for å unngå uendelege rekursjonar og ende opp med å lasta ned eit uendeleg antal URLar frå ei vevside. Denne strategien er ustabil om sida nyttar ei somskrivingsmotor (rewrite engine) for å forenkla URL-ane sine.
URL normalisering
Søkerobotar utførar vanlegvis ei eller anna form for normalisering over URL-ane sine for å unngåå å tråla samme ressursen meir enn ein gang. Termen URL normalisering refererar til prosessen med å modifisera og standardisera ei URL på eit konsistent vis. Det er flere typer normalisering som kan utførast, som til dømes konvertering av URL til små bokstavar, fjerning av "." og ".." segmentar og suffiksing av ei skråstrek '/' på slutten av ei URL.
Stiklatrande søkerobotar
Nokre søkerobotar ynskjer å lasta ned så mange ressursar som mogleg frå ei gitt vevside.Stiklatrande søkerobotar ble intdodusert for å klatra opp alle stiane i ei gitt URL som den ynskjer å tråla. Tili dømes, gitt ei frø-URL som example.com/apekatt/kråke/index.html, vil ho forsøke å tråla /apekatt/kråke/, /apekatt/, og /. Cothey fann at ei stiklatrande søkerobot var særs effektiv til å finna isolerte ressursar, eller ressursar utan nokon link som peikte til henne.
Omvitjingshaldning
Ferskheit Dette er eit binært mål som indikerar om den lokale utgåva av ein ressurs er nøyaktig eller ikkje. Ferskheten av sida p i repositoriet ved tid t er definert som:
Alder: Eit mål som indikerar kor utdatert den lokale utgåva er. Alderen av ei side p i repositoriet ved tid t er definert som:
Terry Lee McMillan
Terry Lee McMillan var ein USA-amerikanske countryartist som spelte munnspel og perkusjon. I 1973 vart han medlem i bandet til Eddy Raven i Nashville og arbeidde med Raven til 1975. Han arbeidde så med Chet Atkins og spelte munnspel i turnébandet hans. Seinare turnerte han med Jerry Reed og Jeannie C. Riley før han vart ein særs ettertrakta studiomusikar. I 1970-åra deltok han på album med mellom andre Mickey Newbury og Gary Stewart.
Søkerobot
Høfligheitshaldning
Søkerobotar kan be om data mykje raskare og i større dybde enn menneskelege brukarar, så dei kan ha ei paralyserande effekt på sidas ytelse. Derfor er det viktig å ikkje ta for stort beslag på nettjenaranes ressursar ved å til dømes be om mange ressursar per sekund, lasta ned store filar, eller liknande.
Som påpekt av Koster, er bruken av søkerobotar nyttig for mange oppgåver, men kommer med ei prislapp for det generelle samfunnet. Kostnadene inkluderer:
Terry Lee McMillan
Etter ein periode som soloartist tidleg i 1980-åra, med ein liten hit med «Love Is a Full Time Thing». Han gjekk så attende til å bli studiomusikar og spelte med artistar som Ray Charles, Dolly Parton, Garth Brooks, George Jones, Merle Haggard, Reba McEntire, Randy Travis, Johnny Cash, Roy Orbison, Kenny Chesney, Emmylou Harris, Neil Young, Waylon Jennings, J. J. Cale, Trisha Yearwood, Amy Grant og mange andre. I 1993 spelte han på innsetjingsballet til president Bill Clinton, der han spelte ein munnspelsolo av «Amazing Grace».
Etter at huset til familien vart øydelagd i 1992 av ein brann, vart McMillian ein religiøs kristen og fokuserte hovudsakleg på inspirasjonsmusikk.
Søkerobot
Høfligheitshaldning
Ei delvis løysing til desse problema er Robots Exclusion Standard, ein protokoll som er ei standard for administratorar for å indikera kva for delar av nettjenarane deira som ikkje skal trålast av søkerobotar. Denne standarden inkluderer ikkje eit forslag for intervallet på førespurnadar til sida, sjølv om dette intervallet er den mest effektive måten å unngå overlasting av tjenare på. Nyleg har kommersielle søkemotoraktørar som Google, Ask Jeeves, Yahoo! og Bing implementert ei moglegheit for å nytta eit "Crawl-delay:" parameter i robots.txt fila for å indikera antall sekundar dei bør vente mellom førespurnader.
Paralelliseringshaldningar
Ei paralell parallell søkerobot er ein robot som køyrer fleire prosessar parallelt. Målet er å maksimera nedlastingsraten samtidig som ein minimerar ekstrakostnadene som følgjer med å køyre parallellt, og unngå å lasta ned same side meir enn ein gong.
For å unngå å laste ned same side meir enn ei gong, krev trålingssystemet ei haldningsregel for å tilordne nye URLar som blir oppdaga under trålinga, sidan den same URLen kan oppdagast av to forskjellige trålingsprosessar.
Søkerobotsidentifikasjon
Søkerobotar identifiserar seg vanlegvis via å nytte User-agent feltet i ein HTTP-førespurnad. Vevsideadministratorar kan dermed sjekke loggane sine for å sjå kva for søkerobotar som har besøkt sida og kor ofte. User-agent feltet kan innehalde ein URL som peikar til informasjon om agenten og kva han er til for. Det finnest og verkty som kan automatisk sjekka for søkerobotar.
Det er viktig for søkerobotar å identifisera seg sjølv, slik at administratorar kan kontakte eigarane om det trengs. Nokre gongar kan ein søkerobot sette seg fast, og lasta ned same side om att og om att, og eigaren må slå han av. Identifikasjon er også nyttig for administaratorar, slik at dei kan vite omtrent når dei kan forvente at sida deira blir indeksert på forskjellige søkemotorar.
Over You
Phil Manzanera fortel: «I 1979 hadde eg nettopp bygd det første platestudioet mitt og eg ringte Brian og spurte om han hadde lyst å komme å sjå. Vi byrja å jamme i lag, Bryan på bass og eg på gitar med ein rytmeboks. Etter fem minuttar hadde me skrive denne songen og han nådde 3. plass på lista.»
B-sida til singelen i alle land (bortsett frå USA) var ei nyinnspeling av tittelsporet frå Manifesto frå 1979. Den nye versjonen hadde eit nytt arrangement med kortare intro og tekst som var broten opp i fleire vers, medan originale gjekk kontinuerleg.
Magne Rommetveit
Magne Rommetveit var ein norsk professor i nordisk målvitskap ved Universitetet i Oslo og styrar ved Avdeling for nynorsk ved Leksikografisk institutt. Rommetveit var sentral i utarbeidinga av fleire ordbøker, mellom anna Norsk Ordbok, Norsk landbruksordbok og Nynorskordboka. Han mottok NFFs ordbokpris 2000 for Med andre ord.
Han vart utnemnd som heidersmedlem i Noregs Mållag i 1998. Magne Rommetveit såg tidleg kor viktig fjernsynet og radioen ville vere for nynorsken, og var difor sentral oppstarten i Kringkastingsringen.
Leksikografien vart det vitskaplege arbeidsfeltet hans. Han byrja i Ibsen-ordboka i 1950, og heldt fram med Norsk landbruksordbok, der han utarbeidde eit fagkartotek på 80 000 ord. NLO låg føre i to store band i 1978 med oppslagsord på sju språk, og var den fyrste store terminologiordboka som var skriven inn elektronisk. Same år vart han dosent, seinare professor, i nordisk målvitskap, og var leiar for nynorskavdelinga ved Norsk leksikografisk institutt ved Universitetet i Oslo til han gjekk av med pensjon hausten 1988. I hans tid vart Nynorskordboka (1986) fullført, og band 2 av Norsk Ordbok kom ut.
Synonymikk og omgrepsdefinering var sentrale leksikografiske deldisiplinar for Magne Rommetveit. Nytten av dette fekk han synt fram læreboka På godt norsk (1981) som han skreiv i lag med andre, og som vart ei svært mykje brukt lærebok i nynorsk for offentleg tilsette. Enda viktigare er den store synonymordboka Med andre ord (1985), som har kome i fleire auka utgåver, siste gongen i 2007. For dette verket fekk han i 2000 Norsk faglitterær forfatterforenings ordbokspris.
Hovudoppgåva for nynorskavdelinga ved Norsk leksikografisk institutt i mesteparten av den tida han var der (1978-1987), var elles å få redigert Nynorskordboka, som kom for første gong i 1986. To sentrale verk i nynorsk leksikografi vart dermed det akademiske livsverket til Magne Rommetveit.
Rommetveit var fødd på Stord.
Bunk Gardner
John Leon «Bunk» Gardner er ein amerikansk musikar som er mest kjend for å ha spelt i Frank Zappa sitt Mothers of Invention før gruppa vart oppløyst i 1969. Han speler treblåseinstrument og tenorsaksofon.
Vindspel
Vindspel er ein type klokkespel som blir spelt av vinden ved at han rører ulike delar av instrumentet slik at dei slår mot andre. Dei hengande, klingande delane på vindspel kan til dømes vera bjøller eller sylindrar av tre, metall, keramikk eller glas. I ei vanleg utforming heng fleire sylindrar rundt ei vassrett plate som er festa til ein vindfangar lengre nede.
Bunk Gardner
Gardner byrja å spele musikk sju år gammal då han tok pianotimar. Då han var tenåring start han å spele tenorsaksofon. I 1959 spelte han med Bud Wattles & his Orchestra på albumet Themes from the Hip. Seinare spelte han med Joanna & the Playboys i 1962. Seint i 1966 hadde Gardner blitt med Frank Zappa & the Mothers of Invention, der han spelte treblåseinstrument og tenorsaksofon. Han vart med på suksessen til The Mothers med albuma Absolutely Free og We're Only In It For The Money. Seint i 1968 vart broren Buzz Gardner med i The Mothers fram til gruppa vart oppløyst eit år seinare. Gardner spelte med Menage A Trois med Buzz og John Balkin. Seinare spelte han med Geronimo Black og The Grandmothers.
Vindspel
Ein kan bruka vindspel som audio-visuell dekorasjon eller som ein lukkebringar. I fleire tradisjonar reknar ein med at vindspel kan skremma vekk vonde ånder, gje positiv energi og liknande.
Dei gamle romarane hadde lukkebringande vindspel kalla tintinnabulum som ofte hadde falliske og andre lukkebringande symbol i tillegg til dei vernande bjøllene.
Bunk Gardner
I 1980 vart Gardner og somme av dei tidlegare medlemmane i The Mothers of Invention samla og danna The Grandmothers. Dei spelte inn nokre album og kom saman att i 2002. Gardner har òg samarbeidd med Don Preston, eit bandmedlem i the Mothers, på eit par album og turnear.
Gardner spelar òg fløyte, pikkolofløyte, klarinett, bassklarinett, fagott og bass- og sopransaksofonar.
Gardner og kona Bonnie gifta seg i 1977 og har to døtrer.
Mount Quandary
Mount Quandary er eit fjell på austsida og nær toppen av Hektoriabreen, 19 km nordvest for Shiver Point i Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1955. Namnet kom av at då det først vart sett fann ein ikkje ut om det var ein del av det sentrale platået i Graham Land eller ein eigen fjelltopp på Hektoriabreen. Quandary er eit engelsk ord for dilemma.
Bachkantater
Bachkantater er eit oversyn som omfattar rundt 265 av dei om lag 300 kantatene som Bach skreiv. Av desse er berre 200 overleverte. Ved sida av pasjonane, oratoriene og Messe i h-moll høyrer kyrkjekantatene til Bach sine mest tungtvegande kyrkjemusikalske verk.
Lista kan sorterast etter BWV-nummer, tittel, plassering i kyrkjeåret, året Bach skreiv kantata og datoen for uroppføringa, om den er kjent. I andre kolonnar kan ein ordne songarar og instrumentalistar gruppevis. Dei arabiske tala gir talet på instrument i kvar kantate. Under merknad ser ein om det er snakk om noko anna enn ei kyrkjekantate; det kan ein òg sjå av fargekoden. I kolonnen nest lengst til høgre er lenkja til Bach Cantata Page (BCP), der ein kan finne fullstendige tekstar, oppbygging og annan detaljinformasjon. I siste kolonne finn ein lenkje til notemateriale i den gamle utgåva av Bach sine samla verk (Gesamtausgabe av Bach-Gesellschaft Leipzig) på IMSLP.
Forkortingar
Instrumenteringa er forkorta slik:
Charlotte Damm
Charlotte Brysting Damm er ein dansk arkeolog som er professor ved Institutt for arkeologi og sosialantropologi ved Universitetet i Tromsø – Norges arktiske universitet.
Bachkantater
Liste over kantater
Lista er bygd opp rundt Bach-Werke-Verzeichnis og omfattar alle kyrkjekantatene til Bach (den største delen av serien BWV 1–199) og verdslege kantater (som BWV 201, 203–209, 211–215), alle fragment (som BWV 80b, 216, 224, Anh. 224) og verk som ein tidlegare trudde var av Bach (som BWV 15, 53, 141, 160, 217–223), alle kantater der musikken er tapt (som BWV 36a, 66a, 70a, 80a, 120b), og alle verk som tidlegare blei regna som kantater, men som i røynda høyrer til ein annan musikksjanger (som BWV 11, 118).
Charlotte Damm
Ho har drive med ulikt arkeologisk feltarbeid i dei nordiske landa, Grønland, England, New Zealand og Botswana. Damm har retta forskinga si først og fremst mot steinalderen, med spesiell vinkling på jegar-og sankarkulturane i Nord-Skandinavia.
Damm er redaktør for Norwegian Archaeological Review.
Ejnar Hertzsprung
Han var professor i Göttingen 1909–1914, observator ved observatoriet i Potsdam 1914–1919, professor i Leyden 1920–1945 og direktør for Leyden observatorium 1935–1945. Hertzsprung utførte viktige arbeid innafor fleire område, mellom anna dobbeltstjerner, variable stjerner og astrometri. Han laga ei grafisk framstilling av fordelinga til stjernene etter lysstyrke og spektralklasse, kalla Hertzsprung–Russell-diagrammet i lag med Henry Norris Russell.
Prisar og utmerkingar
Prisar
Mont Durand
Mont Durand (eller Arbenhorn) er eit fjell i Wallis-Alpane i Sveits. Det ligg vest for Ober Gabelhorn mellom dalane Zinal og Zmutt. Breen Durand ligg på nordsida av fjellet og møter den større Zinalbreen.
Stein Bondevik
Bondevik studerte ved Universitetet i Bergen der han mottok ein cand.scient. 1993 og dr.scient. 1996. Så var han postdoc same stad 1996–99 og førsteamanuensis i geologi ved Universitetet i Tromsø 1999–2007. Sidan 2007 har han vore ved Høgskulen i Sogn og Fjordane, først som førsteamanuensis, etterkvart som professor. Bondevik mottok Reuschmedaljen i 2001 frå Norsk geologisk forening for artikkelen Tsunami sedimentary facies deposited by the Storegga tsunami in shallow marine basins and coastal lakes, western Norway. Same året vann han Universitetet i Tromsø sin forskarpris på 50 000 kroner for yngre forsking. Ved University of Washington var han gjesteforsker ved Quaternary Research Center 1998 og 2003–04.
Sløvåg
Sløvåg er mest kjent som ein ferje- og industristad i Gulen kommune i Vestland fylke. Ferjeleiet er eitt av tre innan sambandet Leirvåg-Sløvåg-Skipavik, på Fv57 og Fv4. Når siste del av fastlandssambandet på Fv4 opnar i 2010 vert Skipavik ikkje lenger stoppestad for ferja.
Staden ligg på motsett side av Fensfjorden i høve til oljeraffineriet på Mongstad.
Industri
På grunn av den sentrale plasseringa i høve Mongstad har Sløvåg frå slutten av 1980-talet hatt kraftig industriell vekst.
Andre føretak som er etablerte er mellom andre Baker Oil Tools, Johnny Birkeland Transport og Vest Tank (seinare Alexela.)
Det er òg eit lagringsanlegg for lågradioaktivt avfall i området. Dette anlegget har vorte kraftig kritisert av miljøvernorganisasjonar fordi det ligg under havnivå, og for tett på Alexelas tankanlegg (40-50 meter).
Vest Tank-ulukka
I 2007 skjedde ei eksplosjonsulukke i Sløvåg, då ein av tankane til Vest Tank (Alexela) eksploderte og ein annan brann opp. Denne ulukka har fått namnet Vest Tank-ulukka, eller Sløvåg-eksplosjonen. Dei miljømessige konsekvensane av ulykka har vore store, og for områda nord og nord-vest for Sløvåg. Nedfallet frå eksplosjonen ramma eit område med om lag 1000 innbyggjarar.
Fylkesveg 270 i Vestfold
Fylkesveg 270 i Vestfold går mellom Hasle og Elverhøy i Sandefjord kommune. Vegen er 8,8 km lang.
Formørking
Ein eklipse eller formørking er ei astronomisk hending der ein himmellekam for ein periode er formørka ved at han anten flyttar seg inn i skuggen til ein annan lekam, eller ved at ein annan lekam passerer mellom seg og det lysande objektet.
Omgrepet vert som oftast nytta som solformørking, der måneskuggen kryssar jordoverflata, eller ei måneformørking, der månen flyttar seg inn i jordskuggen. Det kan òg nyttast om andre hendingar enn jorda og månen, til dømes når ein planet kastar skugge på ein av månane sine. Ei dobbeltstjerne kan produsere formørkingar om omlaupsplanet til dei to stjernene kryssar synslinja til ein observatør.
October Road av James Taylor
October Road er det femtande studioalbumet til songar-låtskrivaren James Taylor. Det kom ut 13. august 2002 i to versjonar: ei enkelplate og ein avgrensa dobbelplate med tre ekstra songar og ein videopresentasjon. October Road vart det siste albumet til James Taylor med originale songar fram til Before This World i 2015.
Albumet debuterte på fjerdeplassen på Billboard 200 med 154 000 eksemplar selde i opningsveka, som var det beste opningssalet til Taylor i SoundScan-tida. Albumet selde til platinaplate i USA den 21. november 2002 for over ein million selde eksemplar.
Innhald
Alle songar skrivne av James Taylor utanom der andre er nemnde.
Nesttunvegen
Nesttunvegen er ein veg i Fana i Bergen. Han går sørover frå Paradisleitet til Skjoldskiftet der Fanavegen og Osvegen møtast. Vegen er ein del av Fylkesveg 582, og tidlegare ein del av Europaveg 68, Riksveg 14, Riksveg 1 og Riksveg 582. Han går gjennom Hop og Nesttun, og mellom anna Paradis haldeplass, Hop haldeplass, Nesttun terminal, Nesttun sentrum haldeplass og Nesttuntorget ligg langs vegen. Namnet vart vedteke i 1947. Tidlegare var Østre Nesttunvegen ein sideveg til Nesttunvegen gjennom Nesttun sentrum, men vegen vart stengd for biltrafikk og bygd om til gågate i 2003, og som trasé for Bybanen i 2010.
Ekliptikksystemet
Ekliptikksystemet eller ekliptiske koordinatar er eit astronomisk koordinatsystem der fundamentalplanet er planet til ekliptikken. Det vert nytta til å representere posisjonane og banane til lekamar i solsystemet.
Lesitsjovo
Lesitsjevo (bulgarsk Лесичово) er ein landsby og ein kommune i provinsen Pazardzjik i Bulgaria. Kommunen omfattar sju busetnader, men ingen byar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Østre Nesttunvegen
Østre Nesttunvegen er ein veg som vert brukt som ein del av traséen til Bybanen gjennom Nesttun sentrum i Fana i Bergen. Han er ein sideveg til Nesttunvegen, og Fanaposten, Nesttunsenteret, Fana kulturhus, Nesttun sentrum haldeplass og Nesttuntorget ligg langs vegen. Namnet vart vedteke i 1960. Vegen vart stengd for biltrafikk og bygd om til gågate i 2003, og som trasé for Bybanen i 2010.
Mount Queequeg
Mount Queequeg er eit kjenneleg, delvis snødekt fjell med tre kjegleforma toppar, det høgaste på 900 moh, mellom munningane til Starbuck- og Stubbbreen på austkysten av Graham Land i Antarktis.
Det vart kartlagd og fotografert av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947, og namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1956 etter harpunéren Queequeg i Herman Melville-romanen Moby-Dick.
Annaberg-Buchholz
Annaberg-Buchholz er ein i by og ein kommunne i Erzgebirge i delstaten Sachsen i det austlege Tyskland. Byen har ikring 19 000 ibuarar, kommunen er 28,2 km² vid. Byen er krinssete i Erzgebirge og er elles eit tenesetsenter for distriktet. Gamlebyen i Annaberg og nokre kringliggjande gruvelandskap har sidan 2019 vore del av UNESCO si verdsarvliste.
Unser Song für Malmö
Unser Song für Malmö (USfM, tysk for Vår song for Malmö) er ei tysk musikktevling som vart arrangert 14. februar 2013. Vinnaren fekk representere Tyskland i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige.
Tolv bidrag varta valde ut for å tevle i finalen. Utveljinga vart gjort av ein ekspertjury sett saman av sju personar frå NDR, Brainpool og store plateselskap. Elleve av dei tolv bidraga vart offentleggjort 12. desember 2012.
Vinnaren vart vald ut ved ein tredelt røysteprosedyre. I vekene før finalen vart bidraga kringkasta på ni ulike Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland-radiokanalar og lyttarane har høve til å røyste på deira favoritt via Internett. Under sjølve tevlinga hadde ein høve til å røysta via telefon og SMS, og ein jury sett saman av fem musikk- og underhaldningsekspertar ville òg røyste. Kvar av dei tre delane av røystinga talde like mykje. Gruppa Cascada vann med songen «Glorious».
Kringsjå i Oslo
Kringsjå er eit bustadstrøk i bydelen Nordre Aker i Oslo, hovudsakleg med blokker og rekkjehus.
Kringsjå ligg sør for Sognsvann og grensar mot Nordmarka i nord og vest, mot strøka Sogn i sørvest, Nordberg i søraust og Korsvoll i aust. Grensene for Kringsjå fylgjer vegane Kringsjågrenda og Carl Kjellsens vei.
Studentsamskipnaden i Oslo og Akershus sine studentbyar Kringsjå og Fjellbirkeland ligg i den vestlege delen av strøket. Riksarkivet og Statsarkivet i Oslo ligg òg i dette strøket, i nærleiken av Sognsvann T-banestasjon ved Sognsvann. Det same gjer Norges idrettshøgskole.
Det viktigaste kollektivtrafikksambandet er T-banen (Sognsvannsbanen), line 6 Sognsvann-Ringen, til Kringsjå stasjon og Sognsvann stasjon.
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1997
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1997 fann stad på Stadion Feijenoord i Rotterdam 14. mai 1997, framfor 36 802 tilskodarar. FC Barcelona vann finalen, den 37. i sitt slag, med siffera 1-0 mot Paris Saint-Germain.
Kampen
Eitt straffesparkmål, sett inn av brasilianaren Ronaldo i det 38. minutt, var det som skilde laga då sluttsignalet lydde.
Markus Merk frå Tyskland dømde kampen.
Laga
FC Barcelona sitt vinnarlag bestod av: Vítor Baía, Albert Ferrer, Abelardo Fernández, Fernando Couto, Sergi Barjuán, Gheorghe Popescu (kaptein), Pep Guardiola, Luís Figo, Iván de la Peña, Ronaldo Lima og Luis Enrique Martínez García. Kaptein Popescu vart bytta ut i pausa, inn kom Guillermo Amor. I sluttminuttane steig fyrst Iván de la Peña og så Luis Enrique Martínez av grasmatta, deira plassar tok Hristo Stoitsjkov og Juan Antonio Pizzi.
Paris Saint-Germain stilte med: Bernard Lama, Laurent Fournier, Bruno N'Gotty, Paul Le Guen, Didier Domi, Jérôme Leroy, Vincent Guérin, Benoît Cauet, Raí Oliveira, Patrice Loko og Leonardo Araújo. Etter 57, 67 og 77 minuttars spel entra høvesvis Jimmy Algerino, Julio Dely Valdés og Cyrille Pouget bana. Ut etter tur forsvann Fournier, Guérin og Loko.
Xanthippe
Xanthippe (gresk Ξανθίππη) var kona til Sokrates som av ettertida har fått rykte på seg for å ha vore ei vanskeleg kvinne. Omgrepet xantippe har, med dette opphavet, òg vore generelt nytta om eit rivjern – ei hissig eller trettekjær hustru eller kvinne.
I Symposium av Xenofon seier Sokrates seg einig i at ho er «den vanskelegaste å leva med av alle kvinner som finst», og hevder han gifta seg med henne for dette. I seinare framstillingar var Xanthippe kjend for den skarpe tunga si og det vart sagt at ho var den einaste som nokosinne hadde vunne ein diskusjon med Sokrates. Etter ein spesiell krangel skal ho ha tømt ei potte over hovudet hans, før han skal ha sagt, «Etter tore kjem som regel regnet.»
Litteratur
I Shakespeare sin Troll kan temmes samanliknar Petruchio Katherina «Som Sokrates' Xanthippe eller verre» i Akt 1 Scene 2.
Den engelske viktorianske poeten Amy Levy skreiv ein dramatisk monolog kalla opp etter «Xantippe».
Tilt Rock
Tilt Rock er ei isolert klippe med ei høgd på 670 meter over havet, som ligg 3,5 km inn i landet frå George VI-isen iGeorge VI Sound og 3,5 km nordaust for Block Mountain aust på Aleksanderøya i Antarktis. Denne klippa vart først fotografert frå lufta den 23. november 1935 av Lincoln Ellsworth og seinare kartlagd frå desse bileta av W.L.G. Joerg. Ho vart grovt kartlagd frå bakken i 1936 av British Graham Land Expedition og landmålt på ny i 1948-49 av Falkland Islands Dependencies Survey. Ho fekk dette namnet av FIDS fordi ho ligg på skeiva.
Arena Saddle
Arena Saddle er eit skard 1 nautisk mil vest for Altar Mountain, som ligg midt på ein rygg som strekkjer seg aust-vest ved toppen av Arena Valley i Quartermain Mountains i Victoria Land. Det vart namngjeve i samband med Arena Valley godkjend av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter eit forslag av C.T. McElroy som i lag med G. Rose og K.J. Whitby, utførste geologisk arbeid i desse fjella, 1980–81,
Gunn Wållgren
Gunn Wållgren var ei svensk skodespelarinne.
Ho slo igjennom som Emiliy i Thornton Wilder sin Byen vår på Dramaten, der ho jobba frå 1937 til 1942 og frå 1954. Wållgren spelte mange karakterroller, som ho hadde eit stort talent for. Ho var ein av dei fremste svenske dramatiske filmskodespelarane i Sverige i 1940-åra. Ho hadde ein lang pause frå filmroller, før ho fekk eit internasjonal gjennombrot som filskodespelar mot slutten av livet sitt då ho spelte duedronninga i Bröderna Lejonhjärta (1977) og som gamle fru Ekdahl i Fanny och Alexander (1982).
Fylkesveg 272 i Vestfold
Trasear: Skravestad – Råstad (2,5 km), Stange – Torp (2,6 km)
Quervain Peak
Quervain Peak er eit fjell sentralt i Boyle Mountains i Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar og flyfoto, 1956-59, vart det namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Alfred de Quervain, ein sveitsisk glasiolog som i 1909 var den første som nytta fotogrammetriske metodar til å måle isstraumane på overflata av ein isbre.
Dynamometer
Eit dynamometer er eit instrument for å måle storleiken på ei kraft, eit dreiemoment eller ein effekt. Til dømes kan effekten produsert av ein maskin, motor eller andre roterande kraftmaskinar reknast ut ved å måle dreiemoment og rotasjonsfart (omdreiingar per minutt) samstundes.
Rhea Corner
Rhea Corner er eit pyramideforma område med eksponerte klipper som ligg på nordsida av Saturnbreen søraust på Aleksanderøya i Antarktis. Han ligg i vestenden av massivet som omfattar Deimos, Pagoda og Phobos Ridge. Ei klippe i nordveggen ligg kring 500 meter over havet. Han vart kartlagt av Directorate of Overseas Surveys frå satellittbilete gjevne av National Aeronautics and Space Administration i samarbeid med U.S. Geological Survey. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i samband med nærliggande Saturnbreen, sidan Rhea er ein av månane kring planeten Saturn, den sjette planeten i solsystemet.
D/S «Søndhordland»
D/S «Søndhordland» er eit dampskip bygt i 1872 for Det Søndhordlandske Dampskibsselskab. Den første kapteinen for skipet var kaptein Simonsen som òg var ein av initiativtakarane til å skipe selskapet.
Dynamikk i mekanikk
Dynamikk er den delen av mekanikken som omhandlar samanhengen mellom rørsla til lekamar og kreftene som verkar på lekamen. Dynamikken til væsker og gassar vert kalla hydrodynamikk. Gassdynamikk vert òg ofte kalla aerodynamikk. Termodynamikk er det same som varmelære. På 1800-talet oppstod elektrodynamikken.
Kamil Øzerk
Kamil Øzerk er ein tyrkisk-norsk pedagog og professor i pedagogikk ved Universitetet i Oslo.
Dynamikk i mekanikk
Historie
Galileo Galilei gjorde store framsteg for dynamikken og det var med arbeida til Isaac Newton at grunnlovene i dynamikken vart formulert. Seinare utvikla forskarar som Leonard Euler, Jean le Rond d'Alembert og Joseph Louis Lagrange dynamikken vidare. Dei klassiske formene for dynamikk er på 1900-talet blitt delvis modifisert av relativitetsteori og kvantemekanikk.
Kamil Øzerk
Øzerk vart fødd på Kypros. Han har lærarutdanning og lærarrøynsle. Han vart cand. paed. i 1986.
Viktor Sanejev
Viktor Danilovitsj Sanejev var ein sovjetisk tresteghoppar frå Sukhumi. Han vart olympisk meister tre gongar på rad; 1968, 1972 og 1976 og tok sølvmedaljen i øvinga i 1980. I tillegg vart han europameister to gongar og tok to EM-sølv.
Kamil Øzerk
Han fekk dr. polit graden i 1992 ved Universitetet i Oslo, og vart førsteamanuensis i 1996 og professor i pedagogikk ved Universitetet i Oslo i 2002. Han har hatt bistilling / ein professor II-stilling ved Samisk høgskule sidan 2002.
Viktor Sanejev
Aktiv
Sanejev fekk sitt internasjonale gjennombrot i 1968. Den 2. juli sette han personleg rekord med 16,76 m då han vann tresteg i eit stemne i Stockholm. Seks veker seinare auka han til 16,87 i Leningrad, under ein landskamp mellom Sovjetunionen, Polen og Aust-Tyskland, einast tre utøvarar hadde nokon gong hoppa lenger. I august vart han sovjetisk meister.
Kamil Øzerk
Øzerk har vore med på å utvikla Mønsterplanen av 1987 (M87), L97 og Kunnskapsløftet (LK06).
Viktor Sanejev
Aktiv
Den 17. oktober 1968 var det under OL i Mexico-byen klart for det som skulle verte ei historisk trestegtevling. Italienske Giuseppe Gentile innleia finalen med å sette ny verdsrekord med eit hopp 17,22 m, dagen etter han i kvalifiseringa nådde 17,10 m, også det over den gjeldande verdsrekorden til Józef Szmidt på 17,03 m. Fleire ansåg gullkampen som avgjord, men slik skulle det ikkje gå. «Den kraftige brasilianaren Nelson Prudencio öppnade helt oblygt med 17,05 og riposterade så i den andra omgången – 17,27, nytt världsrekord igen og troligt segerresultat». I tredje omgangen av OL-finalen auka Viktor Sanejev frå 16,84 m til 17,23 m og gjekk opp på andreplass. Stillinga med tre mann på 17,20-talet; 1) Prudencio, 2) Sanejev og 3) Gentile heldt seg til siste omgang. Då «blixtrade Sanejev till igjen. I ett abslolut perfekt avvägt hopp, i förnämlig balans» hinka han i veg mot vinnarresultatet 17,39 m. Året etter vann han gullmedaljen i tresteg under EM 1969. I for sterk medvind fekk han målt 17,23 m, også det «vindgodkjende» 16,94 m hadde halde til siger.
Kamil Øzerk
Han sat i det regjeringsoppnemnde Bostad-utvalet og vart 25. november 2010 utnemnd til styret i Språkrådet.
Viktor Sanejev
Aktiv
I 1970-sesongen vart det ikkje noko internasjonalt meisterskap. Sanejev gjorde likevel sesongens beste tresteghopp, då han vann trestegtevlinga i eine semifinalen i Europacupen med 17,25 m. Derimot vart han nummer to finaletevlinga trass i at han landa på 17,01 m, Jörg Drehmel sette austtysk rekord med 17,13 m. Året etter utklassa Sanejev konkurentane då han vart sovjetisk meister med sitt beste hopp for året, så langt. Dermed var han favoritt i EM 1971 i Helsingfors, men der vart han lurt av Drehmel som landa på 17,16 m i sitt fyrste forsøk, godt hjelpt av sterk medvind. Sanejev stoppa på 17,10 m og fekk sølv. 11. september 1971 gjorde han mange gode hopp i Madrid, det lengste målte 17,29 m, men han makta ikkje å ta tilbake verdsrekorden i tresteg, ein rekord på 17,40 m som 19-åringen Pedro Perez frå Cuba hadde sett den 8. august i Cali i Colombia.
Kamil Øzerk
Professor Øzerk har vunne ein forskingspris (1992), ein vitskapleg essaypris (1994) og Universitetet i Oslo, Det utdanningsvitenskapelige undervisingsprisen til fakultet 2012.
Viktor Sanejev
Aktiv
Den 15. august 1972 stod Sanejev for det lengste tresteghoppet i verda så langt i OL-sesongen, då han i München, tre veker før den olympiske trestegtevlinga, fekk målt 17,25 m. I den olympiske finalen same staden fekk han knallhard konkurranse frå austtyske Drehmel, som forbetra landsrekorden til 17,31 m. Likevel klarde Sanejev å strekke Drehmel med sine 17,35 m. På dagen nøyaktig fire år etter han sette verdsrekord i Mexico, forbetra Sanejev heime i Sukhumi sin eigen verdsrekord til 17,44 m.
Kamil Øzerk
Professor Øzerk har vore blant bidragsytarane til Storbritannias PRIMARY REPORT - 2008 - ein rapport som vart utarbeidd under leiing av professor Rubin Alexander, University of Cambridge, på oppdrag frå det britiske utdanningsdepartementet.
Øzerk har ein stor fagleg produksjon, som m.a, omfattar ei rekkje artiklar i norske og engelske bøker.
Viktor Sanejev
Aktiv
Framom europameisterskapen 1974 i Roma hadde Drehmel årsbeste i verda med 17,06 m, medan Sanejev som best hadde ein centimeter kortare. Men på olympiastadion i Roma lukkast ikkje Drehmel nå opp mot sitt beste og vart nummer fire. Sanejev, derimot, gjorde sitt beste hopp for året og vann med 17,23 m, heile 55 cm betre enn andremann i tevlinga.
Framom sommarleikane 1976 i Montréal var ikkje Sanejev den aller største favoritten, etter at brasilianaren Joao de Oliveira hadde forbetra verdsrekorden til 17,89 m. Men Sanejev viste enno ein gong framifrå tevlingsstyrke ved å nå sitt stabile toppnivå, med eit bestehopp på 17,29 m tok han sitt tredje strake OL-gull, USA-amerikanske James Butts og nettopp Oliveira kom på dei andre medaljeplassane.
Under europameisterskapen i friidrett 1978 måtte Sanejev for fyrste gong nøye seg med eit bestehopp under 17 meter. Med 16,93 m måtte han sjå seg slått av Miloš Srejović, som representerte Jugoslavia, med ein fattig centimeter i kampen om gullmedaljen. Ein ny sølvmedalje tok han under OL 1980 i Moskva. Han nådde 17,24 m i sitt lengste hopp, medan landslagskollegaen Jaak Uudmäe landa på 17,35 m. Dermed lukkast ikkje Sanejev å vinne fire strake OL-gull i same øvinga.
Sanejev vart russisk meister sju gongar: 1967-71, 1973-75 og i 1978.
Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
På 1990-talet busette Sanejev seg i Sydney i Australia.
Juan Fernández-øyane
Juan Fernández-øyane (spansk Archipiélago Juan Fernández) er ei vulkansk øygruppe som ligg utanfor den chilenske kysten, sør i Stillehavet ca. 670 km vest for Valparaiso. Øygruppa består av tre større øyar: Robinson Crusoe-øya, Alejandro Selkirk-øya og Santa Clara-øya. Gruppa er oppkalla etter Juan Fernández, som oppdaga øyane på 1570-talet.
Administrativt er øygruppa er ein del av Valparaíso-regionen, som også inkluderer Påskeøya og utgjer saman med Desventuradas-øyane ein av dei ni kommunane i Valparaíso-provinsen.
Geografi
Alejandro Selkirk er den største av Juan Fernández-øyane på 49,5 km², og den høgaste fjelltoppen der, Cerro de Los Inocentes, er også det høgaste punktet i øygruppa på 1 268 moh. Berre 57 personar budde på Alejandro Selkirk-øya i 2012. Robinson Crusoe er den nest største øya i øygruppa på 47,9 km²; den høgaste toppen der, El Yunque, er 915 moh. Folkesetnaden i Robinson Crusoe-øya var 843 i 2012. Santa Clara er 2,2 km² i areal og når ei høgd på 375 moh. Santa Clara er ikkje folkesett. Fjella på øyane er høge nok til å vere årsak til fenomenet kjent som «Kármánsk kvervelgate», som kan observerast frå verdsrommet.
Øyane har vulkansk opphav, produsert av rørsla av Nazcaplata over ein vulkansk søylestraum (hotspot). Når plata rører seg austover over det varme punktet, blir Juan Fernández-ryggen utforma av vulanutbrot før plata blir subdusert under det søramerikanske kontinentet ved Peru-Chile-gropa. Øyane oppstår der toppane på den undersjøiske ryggen stikk over havoverflata. Radiometrisk datering indikerer at Santa Clara er den eldste av øyane, 5,8 millionar år gammal, etterfølgd av Robinson Crusoe-øya, 3,8–4,2 millionar år, og Alexander Selkirk, 1,0–2,4 millionar år.
Havbotnen rundt Juan Fernández-øyane er rik på mangan-jernknutar, som kan vere av potensiell økonomisk interesse.
Historie
Dei moderne namna på øyane vart gjevne av den chilenske regjeringa i 1966 for å appellera til turistane. I røynda sette aldri Selkirk beina sine på øya som ber namn etter han, men berre på Robinson Crusoe-øya; Más a Tierra. Øyane vart også vitja av den britiske sjøfarande admiralen George Anson på si jordomsegling frå 1740 til 1744.