cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
USNS «Harvey Milk» (T-A0-206)
Historie
Bygginga av skipet starta i september 2018 ved National Steel and Shipbuilding Company (NASSCO).
Overarmsbein
I menneskeskjelettet ligg det mellom det skulderbladet, scapula og beina i underarmen, spolebeinet, radius, og olbogebeinet, ulna. Mot skulderbladet ligg skulderleddet, og mellom overarmsbeinet og underarmsbeina finn vi olbogeleddet.
Anatomi
Anatomisk sett så deler ein inn overarmsbeinet i tre delar, ein superiore epifysen, skaftet (somtid òg kalla diafysen, og den inferiore epifysen.
Den superiore epifysen
På den øvste delen av overarmsbeinet finn vi tre strukturar: humerushovudet, caput humeri, den store beinknuten, tuberculum majus, og den vesle beinknuten, tuberculum minus. Humerushovudet er vendt medialt, oppover og noko dorsalt og dannar leddflata mot skulderbladet. Omkrinsen av leddbrusken blir kalla den anatomiske halsen, collum anatomicum. Tuberculum majus ligg lateralt for caput humeri og tuberculum minus og er eit muskelfeste for tre musklar: øvst m. supraspinatus, m. infraspinatus lengre ned, og på beinkammen nedanfor knuten, crista tuberculi majoris, festar m. teres minor. Tuberculum minus ligg på ventralsida, peiker medialt og ventralt og er meir framståande enn den andre tuberkelen trass i at han er mindre. Han tener som feste for m. subscapularis. Under dei to tuberklane går den kirurgiske halsen, collum chirurgicum, nemleg fordi det er ein plass kvar overarmsbrot ofte skjer. Mellom dei to tuberklane er ei beinfure som kallast sulcus intertubercularis humeri. Her går den lange sena til m. biceps brachii saman med ei grein av a. circumflexa humeri anterior som forsyner skulderleddet med blod.
Skaftet
Knokkelskaftet er sylindrisk øvst og blir meir og meir trekanta jo lengre ned ein kjem. Det gir tre kantar, cristae og tre flater facies. Skaftet utgjer den distale begrensinga på det laterale og distale aksillehòlet.
Kantane
Den fremre kanten, crista anterior går tuberculum majus og fossa coronoidea og deler den anteromediale flata frå den anterolaterale. På midten former han den fremre grensa av tuberositas deltoidea, og nedst gir han utspring til m. brachialis. Den laterale kanten, crista lateralis, går frå tuberculum majus til den laterale epikondylen og skil den anterolaterale flata frå den posteriore. Den øvste delen tener som feste for m. teres minor og under spring eit hovud av m. triceps brachii ut. Nedst spring fleire musklar ut: m. brahioradialis, m. extensor carpi longus under, og eit anna hovud av m. triceps brachii og muskelseptumet. Den mediale kanten, crista medialis, strekkjer seg frå tuberculum minus til den mediale epikondylen. Øvst gir han festeplass til m. teres major. Kringen midten av kanten festar m. coracobrachialis, og rett nedanfor går vanligvis næringsarteria til beinet inn, a. nutricia. Nedanfor lager kanten grensa mellom m. brachialis og m. pronator teres, og det mediale hovudet for m. triceps brachii.
VM i alpine greiner 2017
Den '''44. verdsmeisterskapen i alpine greiner''' vart avvikla i tida 6. til 19. februar 2017 i St. Moritz i kantonen Graubünden i Sveits. Meisterskapen omfatta 11 tevlingar. Både menn og kvinner tevla kvar i fem individuelle øvingar, medan i ei lagtevling deltok to utøvarar frå begge kjønn på dei ulike laga. Det var fjerde gongen den alpine ski-verdsmeisterskapen vart arrangert i St. Moritz, sist i 2003.
589 deltakarar frå 77 land var påmelde til meisterskapen. Noregs tropp, som bestod av sju menn og seks kvinner, sikra seg ein sølvmedalje ved Kjetil Jansrud i super-G og ein bronse ved Leif Kristian Haugen i storslalåm. Henrik Kristoffersen og Aleksander Kilde kom begge på fjerdeplass i to ulike øvingar, medan Ragnhild Mowinckel var beste norske kvinne med sin sjetteplass i super-G.
Austerrikaren Marcel Hirscher med to gullmedaljar og ein sølv, og dobbelt gullvinnar Tessa Worley frå Frankrike var dei fremste utøvarane i meisterskapen.
Slalåm
Dato: 19. februar 2017
Høgdeskilnad: 190 m
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
Høgdeskilnad: 355 m
<br style="clear:both;" />
Super-G
Dato: 8. februar 2017
Løypelengd: 1920 m, høgdeskilnad: 600 m
Utfor
Dato: 12. februar 2017
Løypelengd: 3050 m, høgdeskilnad: 800 m
<br style="clear:both;" />
Overarmsbein
Flatene
Den anterolaterale flata, facies anterolateralis, er glatt og dekt av m. deltoideus øvst. Lenger nede er ho utspring for m. brachialis. Mellom desse krossar sulcus radialis med n. radialis og a. profunda humeri. Den anteromediale flata, facies anteromedialis startar i sulcus intertubercularis som er festet for m. latissimus dorsi, lenger ned er han feste for m. coracobrachialis, og nedst spring m. brachialis ut. Den posteriore flata, facies posterior, er noko vridd lateralt og nesten heilt dekt av m. triceps brachii. Det laterale hovudet kjem frå over sulcus radialis og det mediale hovudet spring ut frå den posteriore flata under radialisfura.
VM i alpine greiner 2017
Kombinasjon
Dato: 13. februar 2017
Slalåm: høgdeskilnad: 180 m
<br style="clear:both;" />
Slalåm
Dato: 18. februar 2017
Overarmsbein
Den inferiore epifysen
Den nedste delen av overarmsbeinet artikulerer med underarma. Den har to store epikondylar, epicondylus medialis og epicondylus lateralis. Den mediale epikondylen tener som feste til det ulnare kollateralligamentet i olbogen, m. pronator teres og fleire handfleksormusklar. Den laterale epikondylen er mindre og tener som feste for det radiale kollateralligamentet, for m. supinator og fleire handekstensorar. Leddflata ligg noko lenger ned enn epikondylane, og ho dekkjer eit rundt framspring, capitulum som dannar ledd med det skålforma radiushovudet. Ho dekkjer òg ein spoleforma struktur, trochlea, som artikulerer med ulnahovudet. Foran og ovanfor trochlea er ei lita grop kalla fossa coronoidea der ''proc. coronoideus ulnae'' går inn når olbogen er flektert. På dorsalsida finn vi fossa olecrani kor processus olecrani ulnae går inn ved ekstendert olboge. Desse gropene er atskilde av ei tynn beinhinne, og somtid kan ho vere borte, og ein får danna hòlet foramen supratrochleare.
VM i alpine greiner 2017
Storslalåm
Dato: 16. februar 2017
Overarmsbein
Nervar
N. axillaris ligg på den proksimale enda av overarmsbeinet mot skulderbogen, og om knokkelhovudet går ut av skulderleddet, så kan det potensielt skade n. axillaris eller a. axillaris.
N. radialis følgjer overarmsbeinet tett nedover skaftet i ei beinfure kalla sulcus radialis under m. triceps brachii. Han kan bli skada av eit brot på humerusskaftet eller ved ein laurdagskveldparese (engelsk Saturday night palsy) der eit langvarig trykk på dorsalsida av overarma gir radialisparese. Det kan skuldast at armen ligg for lenge over ein stol eller sengegavl når ein søv, og at ein umedviten ikkje reagerer på iskemismerta på grunn av høgt alkoholinntak. Det vil gi hengjearm (engelsk drop-hand) sidan n. radialis innerverer ekstensorane i underarma, i tillegg til eit sensorisk tap.
N. ulnaris går på medialsida av overarmsbeinet saman med a. brachialis, men skyt ned gjennom muskelseptumet og på undersida av epicondylus medialis. Han går så i ein beinkanal kalla sulcus ulnaris, og det er støytar på nerven i denne kanalen som er opphavet til kjerringstøyt. Han kan fort òg bli skada i olbogeskadar
VM i alpine greiner 2017
Super-G
Dato: 7. februar 2017
Ljungby kommun
Ljungby kommune ligg i det svenske länet Kronobergs län i landskapet Småland. Kommunen grensar til nabokommunane Avesta, Älmhult og Markaryd i Kronborgs län, Laholm, Halmstad og Hylte i Hallands län og Gislaved og Värnamo i Jönköpings län. Administrasjonssenter i kommunen er Ljungby.
VM i alpine greiner 2017
Super-G
Løypelengd: 2059 m, høgdeskilnad: 550 m
<br style="clear:both;" />
Ljungby kommun
Geografi
Kommunen har store område med skogskledd morenemark og mange innsjøar og myrer. I vest omfattar kommunen store delar av den tiande største innsjøen i Sverige, Bolmen. Innlandsøya Bolmsö i Bolmen er den største øya i Småland. I aust ligg innsjøen Möckeln på grensa mot nabokommunen Älmhult. Elva Lagan renn gjennom kommunen frå nord til sør.
Högsby kommun
Högsby kommune ligg i det svenske länet Kalmar län. Administrasjonssenter i kommunen er Högsby.
Ljungby kommun
Tettstader
Ljungby kommune har åtte tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
VM i alpine greiner 2017
Kombinasjon
Dato: 10. februar 2017
Ljungby kommun
Kuriosa
I 1986 omkom bassisten Cliff Burton i bandet Metallica da turnébussen til bandet velta på E4 to mil nord for Ljungby, ved Dörarp. Ein minnnestein er reist på staden.
VM i alpine greiner 2017
Kombinasjon
Utfor: løypelengd: 2059 m, høgdeskilnad: 550 m
Ljungby kommun
Bakgrunnsstoff
Offisiell heimeside
VM i alpine greiner 2017
Kombinasjon
Slalåm: høgdeskilnad: 155 m
Högsby kommun
Tettstader
Högsby kommune har fem tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Styrk Fjose
Styrk Åmundsson Fjose var ein norsk gardbrukar og treskjerar frå Voss.
Han budde på ættegarden Fjose og var med i heradsstyret i mange år, elles styremedlem i Voss Veksel- og landmandsbank og A/S Voss Skiferbrud.
Fjose hadde rik kunstnargivnad og arbeidde mykje med treskurd og og biletskjering. Alt frå barneåra «tok han til å spikka dyr og fuglar». Seinare laga han figurar, portrett og medaljongar, med motiv frå folkelivet, litteraturen og kristendomen og landskjende men som til dømes Henrik Wergeland, Ivar Aasen, Christian Michelsen og Lars Eskeland.
Både hus og innbu på Fjose var prega av skurd og utskjeringar. Mykje strauk med då alle sju husa på garden brann ned 2. april 1925. Då han bygde nye hus forma han mellom anna utskjeringar på stovehuset som symboliserer dei viktigaste næringane på garden.
Likviditet
Likviditet (betalingsevne) er eit økonomisk uttrykk for evna til å kunna betala løpande utgifter som rekningar, løn, utviklingskostnader, skatt m.m. God likviditet tyder at ein har høve til å dekka forventa og uføresette utgifter. Likviditet kjem av uttrykket marknadslikviditet. Når det berre vert referert til likviditetsgraden, er det grad 1 som er den mest brukte av dei fire. Veikskapen med nøkkeltala er at bindingstida og omløpsfarten for dei ulike eigedels- og gjeldspostane som ikkje vert reflekterte. Det er lett å visa at eit føretak kan ha låg likviditetsgrad, men god likviditet. Vi kan difor ikkje seia noko generelt om ønskeleg nivå på likviditetsgradbrøken. Røynsle viser likevel at for mange konkursføretak er dette eit av dei nøkkeltala som forverrar seg i tida før konkurs. Ved rekneskapsanalyse vert det som regel fire nytta måtar å rekne ut likviditetsgraden på;
Likviditetsgrad 2: Likviditetsgrad 2 mæler, som likviditetsgrad 1 tilhøvet mellom omløpsmiddel og kortsiktig gjeld. Skilnaden her er at varelageret, som vert rekna som dei minst likvide omløpsmidla, er trekt frå. Formelen for Likviditetsgrad 2 er (Omløpsmiddel-Varelager)/Kortsiktig gjeld.
Likviditetsgrad 4: Likviditetsgrad 4 mæler kontantgraden. Likviditetsgrad 4 er Kontantbehaldning/Kortsiktig gjeld.
Arbeidskapital er eit nærskyldt økonomisk nøkkeltal som vert brukt for å vurdera den likviditetsmessige stillinga til eit føretak.
Mobilapplikasjon
Mobilapplikasjon (også kalla app, mobilapp eller miniprogram) er eit dataprogram som kan installerast på smarttelefon, nettbrett eller andre mobile einingar. Programma kan vanlegvis lastast ned frå ein nettstad som vert driven av utviklaren av mobiltelefonoperativsystemet, der dei største er Apple App Store, Google Play og Windows Phone Store. Mange appar er tilgjengelege for gratis nedlastning, medan andre kan kjøpast gjennom den aktuelle nettbutikken. Mange appar kjem i to versjonar, ein som ein må betala for og ein annan gratisversjon som kan ha mindre funksjonalitet eller reklame.
Mobilapplikasjonar som er utvikla som webapplikasjoner (i HTML5) vil kunna fungera på fleire ulike typar mobiltelefonopreativsystem utan tilpassing. Appar som er programmert og kompilert for eit bestemt mobiloperativsystem (såkalla native app) vil berre kunna installerast på eige operativsystem, med mindre dei er utvikla i programmeringsverktøy som har støtte for å kompilera versjonar for fleire mobilsystem.
Martti Vainio
Martti Olavi Vainio frå Veckelax er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar som tevla på langdistansane. I 1978 vart han europameister på 10 000 meter under EM i Praha. Fire år seinare vann han bronsemedaljen på same distansen under EM i Aten, medan han under VM i 1983 tok bronsemedaljen på 5 000 meter.
Karriere
Vainio fekk bronsemedaljen på 5000 m under den finske meisterskapen i 1974. To år seinare tok han sølv på 10 000 m på tida 28.19,2, Pekka Päivärinta vart finsk meister med 28.18,6. Begge vart då uttekne til Sommar-OL i Montreal, der Vainio rauk ut i kvalifiseringa på mildistansen.
I 1977 vann Vainio gullmedaljen på 10 000 m i den nasjonale meisterskapen og fekk bronsen på 5000 m. Året vart han dobbeltmeister då han vann både 5- og 10 000 m. Under europameisterskapen 1978 spurta han frå italienske Venanzio Ortis på oppløpssida og vann på ei glitrande god tid; 27.30,9. På 5000 m enda Vainio på sjetteplass med tida 13.29,7.
Etter å ha vort nummer tre på 10 000 m i den finske meisterskapen 1979, kom Vainio sterkt tilbake i OL-sesongen 1980 og vart som i 1978 nasjonal dobbeltmeister på dei lange distansane framom sterke Kaarlo Maaninka. Men under sommarleikane 1980 hamna Vainio langt bak teten både på 5- og 10 000 m.
Under friidretts-EM 1982 tapte han på 10000 m i spurten for italienaren Alberto Cova og austtyske Werner Schildhauer og måtte ta til takke med ein bronsemedalje. På 5000 m kom han i mål på 13.33,6 og vart åttandemann. I den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, avvikla på finsk heimebane i 1983, tok han bronsemedaljen på 5000 m og kom på fjerdeplass på 10 000 m.
Ved OL i 1984 passerte Vainio målsnøret som andremann på 10 000 meter, men vart avslørt for bruk av anabole steroidar, og mista sølvmedaljen. Tidlegare same året hadde han testa positivt under Rotterdam Maraton, eit funn som vart løynt. Opphavleg vart Vainio utestengt på livstid, men etter at det finske friidrettsforbundet anka avgjerda vart utestenginga redusert til 18 månader.
Vainio kom tilbake i 1986 og vart under EM høvesvis nummer fem på 5000 m og nummer sju på 10 000 m. Ved VM i 1987 i Roma var han i ferd med å fullføre ein heller svak 10 000 meter, men gav seg ei runde før mål, då funksjonærane gav han teikn på at han var komen i mål.
Vinnartida frå EM i 1978, 27.30,9 minuttar, er framleis finsk rekord og meisterskapsrekord. På 5000 m har Vainio ein personleg rekord på 13.20,0 (1983).
Malvern Hills
Malvern Hills er ei åsrekkje i dei engelske grevskapa Worcestershire, Herefordshire og eit lite område nord i Gloucestershire, som dominerer den omliggande landsbygda og byane og landsbyane i Malvern. Frå den høgaste toppen i åsane har ein flott utsyn over Severndalen med åsar i Herefordshire og dei walisiske fjella, delar av tretten grevskap, Bristolkanalen og katedralane i Worcester, Gloucester og Hereford. Malvern Hills har vorte utpeikt av Countryside Agency som eit Område av særleg ven natur, og er den mest populære turistattraksjonen som er gratis i Vest-Midlands. I 2006 vart Worcestershire County Council, landrådet, gjeve 770 000 pund av lotterifondet Heritage Lottery Fund for å restaureringsarbeid og bevaring av området. Forvaltinga av høgdedraga er underlagt Malvern Hills Conservators.
Geografi
Det er tre overgangar over åsryggene, Wyche ved vegen A438 nord for åsen Raggedstone og vegen A449 akkurat nord for Herefordshire Beacon, ei bygdeborg frå jernalderen på toppen av høgda. Staden vert rekna å gå tilbake til tida før år 0 og har vorte omfattande utvida i tida etter av ei festning frå mellomalderen. Dei omfattande jordverka har derimot vorte ståande klart synleg den dagen i dag og har forma åsen.
Geologi
Malvern Hills har forma ein del av dei aller eldste bergartene i England, hovudsakleg magmatisk- og metamorf bergarter frå sein prekambrium, det vil seie rundt 600 millionar år gammal. Malvern Line eller Malvern Lineament er det namnet som er gjeve til ein nord-sørleg retta aksialt lineament som går gjennom Malvern Hills og strekkjer seg sørover mot Bristol og nordover forbi Kidderminster. Han består av ei rekkje av forkastingar og foldar som har den effekten at han fører gammal bergarter opp til overflata. Ved å vere hard magmatisk berg har dei motstådd erosjonen betre enn det omliggande landet og har gjeve skarp linje av åsar og der Malvern Hills er den mest framståande. Denne linja er rekna som markeringa av ytterkanten av to terranar – to ein gong fråskilde fragment av jordskorpa som i dag er sameint som eit stykke – Wrekin-terranet i vest og Charnwood-terranet i aust.
Det er ei særs lita grotte i nærleiken av ryggen til åsane kalla for Clutter's Cave (eller Waum's Cave etter kjelda som ein gong låg nedanfor han.)
Historie
Namnet Malvern – opphavleg gjeve for åskammen som ein heilskap – er av brytonisk (gammelwalisisk) opphav, moel fryn i tydinga «nakne eller skalla åsen». Høgdene på åsane var gode forsvarspunkt. Herefordshire Beacon er kjent som British Camp, «den britiske leiren», som leivningane av ei stor bygdeborg frå jernalderen og ligg på toppen av åsen. I mellomalderen låg høgdene innanfor den kongeleg jaktskogen der det vart jakta på hjort.
Malvern Ridge marker grensa mellom dei angelsaksiske kongedømma Hwicce og Magonsætan. Åsryggen forma òg den tradisjonelle fylkesgrensa mellom Herefordshire og Worcestershire. Munkane ved klostret i Great Malvern tappa på flaske det første kjeldevatnet ved Holy Well («Heilage brønnen») i 1622. Det er den tidlegaste dokumentasjonen av vatn på flaske i Storbritannia.
I 1884 vart Malvern Hills Conservators etablert ved ein lov frå Det britiske parlamentet for å verne dei naturlege aspekta til åsane og verne dei frå inntrenging og utbygging. Likevel hadde det på denne tida alt byrja igangsett steinbryting i stor stil. Steinverk var i gang på 1870-talet ved Tank Quarry og ved Little Malvern av Pyx Granite Company. Konservatorar for åsane dreiv lobbyverksemd i parlamentet for å få ei lov som avgrensa utnytting og rovdrift og sjølv om ei andre lov vart vedteke i 1924 var forskrifta i stor grad ikkje effektiv. Steindrift heldt fram til 1966 og landskapet vart ugjenkalleleg endra. Steindrifta har òg skap habitat for froskar, padder, salamanderar og andre små dyr. Dei nye klippene har gjeve stader som eignar seg for reirbygging for falker og andre fuglar. Ein del av områda der dei har vore steindrift har det vore fleire ulukker.
Malvern Hills i kulturen
Malvern Hills var inspirasjonen og settinga for det berømte religiøse og politiske diktet om Piars Plowman («Per Plogmann») frå 1362 skriven av ein William Langland. Den tidlegaste poetiske visinga til Malvern Hills skjer i diktet And on a Maye mornynge on Malverne hyllast. William Langland, den antekne forfattaren, var moglegvis utdanna ved klostret i Great Malvern.
Den engelske komponisten Edward Elgar, som sjølv var frå området, hadde mange spaserturar, sykla, og etter sigande fauk drake over åsane. Han skreiv ein kantate i 1898 kalla Caractacus som hadde referansar til ei populær legende om den keltiske krigsherren Caratacus si siste forsvarstilling ved bygdeborga. I 1934, i løpet av den siste sjukdomen til komponisten, fortalde han til ein ven: «Om du nokon gong etter at eg er daud høyrer nokre plystre denne melodien (opningstemaet til hans cellokonsert) på Malvern Hills, ikkje bli redd. Det er berre meg.»
Komponistane Herbert Howells og Ivor Gurney pleidde òg å ta lange spaserturar saman ved Cotswold Hills og området, blant anna det storslegne utsyna av Malverns, hadde ein gjennomgåande inspirasjon for musikken deira. Howells dedikerte det første viktige verket sitt, Pianokvartett i a-moll (1916), til «åsane av Chosen (Churchdown) og Ivor Gurney som kjenner det».
I boka Early British Trackways («Tidlege britiske stigar») hevda Alfred Watkins at han trudde at ein «ley line» (ein påstådd oppstilt geografisk linje av eksempelvis oldtidsstader) gjekk gjennom Malvern Hills via fleire brønnar, blant anna St Ann's Well, Holy Well, Walms Well og St. Pewtress Well.
Poeten W.H. Auden underviste i tre år ved The Downs School i Colwall i Malvern Hills. Han var tre år ved skulen på 1930-talet og skreiv nokre av sine fremste tidlege kjærleiksdikt der, inkludert This Lunar Beauty; Let Your Sleeping Head; My Love, Fish in the Unruffled Lakes; og Out on the Lawn I Lie in Bed. Han skreiv òg eit langt dikt om åsane og utsikta frå dei, kalla ganske enkelt The Malverns.
J.R.R. Tolkien fann inspirasjon i landskapet her. Han vart introdusert til området av C. S. Lewis som førte han hit for å møte George Sayer, rektor i engelsk ved Malvern College. Seyer hadde vore student av Lewis og vart biografen hans, og saman med dei gjekk Tolkien turar i Malvern Hills. Utdrag frå Hobbiten og Ringenes Herre vart innspelt på band i Malvern i 1952 heime hos George Seyer. Innspelingane vart seinare utgjeve på LP-plate. På omslagsteksten for J.R.R Tolkien Reads and Sings his The Hobbit & The Fellowship of the Rings, skreiv George Sayer at Tolkien ville gjenoppleve boka som då dei spaserte og samanlikna delar av Malvern Hills til dei fiktive Kvite fjella i Gondor.
Malvern Hills er bakteppet for Penda's Fen, eit britisk fjernsynsteater skrive av David Rudkin og regissert av Alan Clarke for BBCs dramaserie Play for Today. Det fortel historia om Stephen, ein son av ein prest som har visjonar om englar, Edward Elgar og kong Penda, den siste heidenske herskaren av England. Den siste scena i stykket kor hovudpersonen har ein oversanseleg oppleving av «Englands mor og far» er plassert ved Malvern Hills.
«Malvern Hills» er den tredje novella hos den japansken-engelske forfattaren Kazuo Ishiguros samling Nocturnes (2009).
Kjelder
Malvern Hills
Bleclic Peaks
Bleclic Peaks er to fjell nær sørenden av Perry Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–65. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter John P. Bleclic, som var flyfotograf på USS «Glacier» i desse farvatna 1961–62.
1713 Bancilhon
1713 Bancilhon er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Flora. Han blei oppdaga den 27. september 1951 av Louis Boyer ifrå Observatoire astronomique d’Alger - Bouzaréah i Alger.
Det sunnmørske kakebordet
Det sunnmørske kakebordet er eit uttrykk som er brukt om den bognande kaffimaten i selskap på Sunnmøre. I bryllaup, barnedåpar, konfirmasjonar, på syttandemai og i fødselsdagsselskap er det vanleg med kakebord der det er tjue kaker eller meir. Ein kan også ha kakebordet ved ulike tilstellingar, som sommarfest, velkomst eller boklansering.
Dei vanlegaste kakene er kvæfjordkake, suksessterte, gelekake, marsipankake, ostekake, fromasjkake og kransekake. I gravferder er det meir vanleg med formkaker. Oreokake er ei kake som har vorte populær siste åra, medan blautkake har tapt populariteten sin. I tillegg til dei runde kakene høyrer det med lefser og dessertar. Av dessertane er karamellpudding mest populært.
Vaz/Obervaz
Vaz/Obervaz er ein kommune i distriktet Albula i kantonenen Graubünden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1476 meter over havet.
Kommunen består av landsbyane Lain, Muldain, Zorten, Lenzerheide og Valbella, samt grendene Nivaigl, Fuso, Trantermoira, Sporz, Tgantieni, Sartons, Creusen og Obersolis.
Kommunen strekkjer seg frå Parpan i nord til Alvaschein og Lantsch/Lenz i sør, og frå fjellkjeda Parpaner Rothorn i aust til fjellengene i Piz Scalotta, Dani og Stätzerhorn. På sørsida av fjellet Crap la Pala, stupar landskapet bratt ned i Albuladalen.
Aleksandr Tikhonov
Aleksandr Ivanovitsj Tikhonov er ein russisk tidlegare skiskyttar og seinare idrettsleiar frå landsbyen Ujskoje i Tsjeljabinsk oblast, som representerte Sovjetunionen. Gjennom 14 sesongar, 1967-80, var han ein av dei beste skiskyttarane i verda, og er med sine 11 VM-gull, av desse fem individuelle, og fire OL-gull i stafett ein av dei beste skiskyttarane gjennom tidene.
Liv og gjerning
Tikhonov fekk sin VM-debut i 1967. Etter å ha vorte nummer ni i den individuelle øvinga fekk han plass på Sovjetunionen sitt stafettlag som gjekk inn til sølvmedalje, einast slått av Noregs fire utvalde løparar. Under dei olympiske vinterleikane i Grenoble året etter tok han sølvmedaljen bak norske Magnar Solberg på 20 km, før han vann OL-gull for Sovjetunionen på stafetten. I dei tre nestkomande vinterleikane, 1972, 1976 og 1980, gjekk han også inn til gullmedalje i stafettøvinga.
Under verdsmeisterskapen 1969 i Zakopane vart Tikhonov verdmeister i begge øvingane, både på 20 km og i stafett. Året etter kopierte han prestasjonen under VM i Östersund. VM-gull i stafett tok han også i 1971, men måtte i den individuelle øvinga sjå seg slått av Dieter Speer frå Aust-Tyskland.
I 1973 gjentok Tikhonov prestasjonane frå VM 1969 og 1970 og vart dobbelt verdsmeister med siger både i den individuelle tevlinga over 20 km, samt i stafett med Sovjetunionen over 4x7,5 km stafett. På sovjetisk heimebane i 1974 var det for fyrste gongen to individuelle øvingar på VM-programmet, utan at Tikhonov fekk medalje i korkje. Derimot vann han og Sovjetunionen sitt femte strake VM-gull, og den sjuande stafett-meisterskapen på rad.
Idrettsleiar
Tikhonov har i lang tid vore leiar for Russlands skiskyttarforbund. I mai 2002 vart han vald til visepresident i det internasjonale skiskyttarforbundet (IBU). Han gjekk ut av styret i IBU i 2010.
Lovbrytar
Tikhonov vart i 2000 skulda for å ha vore delaktig i ein plan om å myrde guvernøren av Kemerovo oblast, Aman Tulejev. Mellom andre vart ein bror av Tikhonov i 2002 dømt til fire års fengsel for si rolle i drapsplanen. I 2007 vart også Aleksandr Tikhonov dømt til fengsel i tre år i same saka, men fekk straks amnesti.
The Fillmore
The Fillmore Auditorium er ein historisk konsertstad i San Francisco i California, gjort kjend av Bill Graham. Han er kalla opp etter krysset mellom Fillmore Street og Geary Boulevard, og ligg i grenseområdet mellom Western Addition og Pacific Heights.
I 1968 flytta Graham konsertane sine til ein annan stad i San Francisco, tidlegare kalla The Carousel Ballroom og El Patio i Market Street og South Van Ness Avenue, som han kalla Fillmore West.
Det originale Fillmore Auditorium heldt fram under namnet The Elite Club. Graham byrja å presentere konsertane sine i det originale Fillmore Auditorium igjen seint i 1980-åra, men det vart lukka på grunn av jordskjelvskadar i oktober 1989. Etter mykje ombygging vart den originale Geary Boulevard-plasseringa opna på ny som The Fillmore.
The Fillmore
På midten av 1960-åra vart The Fillmore Auditorium senteret for psykedelisk musikk og motkultur generelt, med artistar som The Grateful Dead, Jefferson Airplane, Quicksilver Messenger Service, The Doors, Jimi Hendrix Experience, Big Brother and the Holding Company, Carlos Santana, The Allman Brothers Band, Creedence Clearwater Revival, Miles Davis og britiske The Who, Pink Floyd, Elton John og Cream, som alle spelte på staden. Utan om rock heldt Graham konsertar med artistar som Lenny Bruce, Miles Davis, Rahsaan Roland Kirk, Charles Lloyd, Aretha Franklin og Otis Redding, tillegg til diktopplesingar.
Konsertstaden hadde ein segnomsust atmosfære og særs gode konsertar, ofte med lysshow, blitzlys og uhemma dansing. Den kulturelle innverknade frå Fillmore var særs stor. han vert nemnd av Hunter S. Thompson i Fear and Loathing in Las Vegas i ei skildring av motkulturen i 1960-åra i San Francisco Bay area.
Fillmore West
Etter to år i Fillmore Auditorium, på grunn av eit dårleg nabolag og heller liten kapasitet, flytta Bill Graham konsertstaden i juli 1968 frå den originale bygninge ved 1805 Geary Boulevard til the Carousel Ballroom i 10 South Van Ness Avenue, på hjørnet av Market Street som fekk namnet Fillmore West i motsetnad til Graham sin Fillmore East i East Village i New York City.
Koppang kyrkje
Kyrkja tok over den gamle altartavla frå Stor-Elvdal kyrkje, skoren av Lars Pinnerud og måla av Erich Wallin.
Torsås kommun
Torsås kommune ligg i det svenske länet Kalmar län. Administrasjonssenter i kommunen er Torsås.
Tettstader
Torsås kommune har tre tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005. Ein mindre del av tettstaden Brömsebro ligg òg i kommunen, men mesteparten ligg i Karlskrona kommun.
Mount Bodziony
Mount Bodziony er eit fjell med ei bratt vestsida og ei høgd på opp mot over 400 moh ved nordenden av Hunt Bluff på Bear Peninsula ved Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1977 etter Ronald Bodziony som var offiser under U.S. Navy Operasjon Deepfreeze, 1973-76.
RS «Willie Wilhelmsen»
Skøyta er oppkalla etter skipsreiar Willie Wilhelmsen fra Tønsberg, som døydde i 1938.
I slutten av andre verdskrigen reiste «Frithjof Wiese» til Skotland med flyktningar. Ho kom ikkje att før krigen var slutt.
I dag er «Willie Wilhelmsen» stasjonert i Trondheim som charterbåt og skuleskip.
Ivar Kirkeby-Garstad
Ivar Larsson Kirkeby-Garstad var ein norsk gardbrukar og lensmann frå Vikna. Han var aktiv i politikken, fyrst for Venstre og seinare for Bondepartiet. Han var handelsminister 1932-33 i Hundseid-regjeringa.
Kirkeby-Garstad hadde femårig landbruksutdanning frå Vinterlandbruksskolen og Noregs Landbrukshøgskule. Frå 1900 var han gardbrukar på Garstad i Vikna, jamsides gardsdrifta var han postopnar og dampskipsekspeditør. Han var lensmann i Nærøy og Vikna i tida 1933-48.
Han var medlem av Vikna heradsstyre frå 1905 og varaordførar 1917-19. Då Bondepartiet vart skipa i 1920, melde han seg inn i det nye partiet og representerte dette sidan. Han var landsstyremedlem 1922-26 i Norges Bondelag og 1922–26, 1931–33 i Bondepartiet.
Kirkeby-Garstad representerte Nord-Trøndelag og Bondepartiet på Stortinget frå 1922 til 1945. Han var medlem av Næringskomitéen og Sjøfarts- og fiskerikomitéen. Då statsminister Peder Kolstad vart dødssjuk i slutten av februar vart Kirkeby-Garstad tatt inn i regjeringa som styrar av Landbruksdepartementet. Han var utnemnd til handelsminister då Jens Hundseid danna regjering 14. mars 1932 og gjekk av då regjeringa vart felt 3. mars 1933. Ved stortingsvalet hausten 1945 tapte han plassen på Stortinget, men møtte tidvis som vararepresentant.
Ivar Kirkeby-Garstad var far til Lars Kirkeby-Garstad og oldefar til Lars Peder Brekk.
Mam Sodhail
Mam Sodhail, stundom kalla «Mam Soul» på engelsk, er eit fjell i Skottland på nordsida av Glen Affric, om lag 30 km aust for Kyle of Lochalsh.
Med ei høgd på 1181 meter over havet er fjellet det nest høgaste fjellet nord for Great Glen (etter Càrn Eige) og det 14. høgaste i heile Storbritannia. Càrn Eige ligg berre ein kilometer lenger nord.
Jochen Danneberg
Jochen Danneberg er ein tysk, tidlegare skihoppar frå Halberstadt, som representerte Aust-Tyskland. Han vann den tysk-austerrikske hoppveka både i 1976 og 1977. Hans største enkeltbragd er OL-sølvet i normalbakken frå OL 1976 i Innsbruck. Danneberg vart austtysk meister i normalbakken i 1976 og 1979.
Aktiv
Danneberg vann hoppvekerennet i Innsbruck i 1976, han fekk då i alt tre pallplasseringar i hoppveka, der han til sist stod som sigerherre. Nokre veker etter deltok han i hopptevlingane under vinter-OL i nemnde Innsbruck. Her vann Danneberg sølvmedaljen i normalbakken, bakom landsmannen Hans-Georg Aschenbach, rennet fann stad i Seefeld. Danneberg vart så nummer fire i storbakken Bergisel i sjølve Innsbruck. Seinare i OL-sesongen vann han hopprennet i Svenska skidspelen framom norske Johan Sætre, eit renn som vart avvikla over ein omgang.
Også i 1977 vart Danneberg vinnar av hoppveka. Han vann rennet i Garmisch-Partenkirchen og kunne også klive på pallen i to andre hoppvekerenn. Nyårsdag 1978 makta Danneberg å kopiere sigeren i Garmisch-Partenkirchen frå året i førevegen. Han vart så nummer åtte i begge renna under ski-VM 1978 i Lahti. Danneberg oppnådde to pallplassar i enkeltrenn i hoppveka 1978/79, samanlagt vart han nummer tre i hoppveka.
Danneberg vann opningsrennet i hoppveka i Oberstdorf i desember 1979, føre Hubert Neuper frå Austerrike. Seinare i sesongen gjekk det mindre bra, og under vinter-OL 1980 i Lake Placid kom han på 20. plass i normalbakken. Han la opp i 1981.
Argo Navis
Argo, Skipet Argo eller Argo Navis er eit namn på eit tidlegare stort stjernebilete på sørhimmelen, som i dag er delt i tre bilete: Kjølen (Carina), Akterstamnen (Puppis) og Seglet (Velum).
Stjernebiletet representerte «Argo», skipet som vart nytta av Jason og argonautane i gresk mytologi.
På grunn av presesjon har stjernene i Argo flytta seg lenger sør sidan antikken, og færre av dei er synlege i dag frå breiddegradene kring Middelhavet.
Argo Navis er det einaste av dei 48 stjernebileta som vart oppførte av Klaudios Ptolemaios på 100-talet som ikkje lenger vert offisielt rekna som eit stjernebilete. Det kjem av storleiken og om det framleis hadde vore eit enkelt stjernebilete, ville det ha vore det største av dei alle. I 1752 delte den franske astronomen Nicolas Louis de Lacaille det opp i dei tre stjernebileta det består av i dag.
Harold Raeburn
Harold Andrew Raeburn var ein britisk-skotsk fjellklatrar og bryggar, fødd og død i Edinburgh.
Raeburn, som var ungkar heile livet, klatra mange ruter på Ben Nevis åra 1896-1901. Frå 1902 klatra han i både Alpane og i Noreg. I juli 1903 var han mellom dei fyrste kjende bestigarane av Sætretindane og Grøtdalstindane i Sunnmørsalpane. Somrane 1913 og 1914 var han med på ekspedsisjonar som nådde toppen av fire av dei største fjella i Kaukasus. I 1920 var han med ein ekspedisjon til Kantjendjunga, og året etter leia han eit klatrelag som undersøkte tilhøve for å bestige Mount Everest. Her vart han alvorleg sjuk og leid av dårleg helse til han døydde.
Attåt fjellkliving dreiv Raeburn med seglsport og var ein framifrå ornitolog.
Torkel Lende
Torkel Jonsson Lende var ein norsk lærar, maskinarbeidar og oppfinnar frå Time i Rogaland.
Deyrintar
Deyrintar eller Deir Intar (arabisk skrift دير انطار) er ein liten landsby i Sør-Libanon frå Bint Jbeil distrikt i Nabatieh guvernement.
Torkel Lende
Lende gjekk ein lærarskule i heimbygda, saman med mellom andre Arne Garborg, og var ei lita tid folkeskulelærar. Tidleg byrja han å sysle med ymse slag oppfinningar, fyrst for heimeindustrien, i til dømes skomakarhandverket. Seinare flytta han til Stavanger og vart maskinarbeidar. Han forbetra maskinar og fann opp nye, særleg hermetikkindustrien drog nytte av verksemda hans. Særleg er han kjend for å ha funne opp ei maskin til å klippe brisling med. Han «hadde liten forretningssans, og andre hausta dei økonomiske fruktene av arbeidet hans, til dels også æra for oppfinningane».
Deyrintar
Han ligg kring 110 km sør for Beirut og 25 km aust for Tyr, i hjartet av det som vert kalla Jabal Amel.
Torkel Lende
Han døydde i Stavanger, 59 år gammal. Der vart han i 1954 heidra med Torkel J. Lendes gate som ligg på Våland.
Deyrintar
Det ligg ei grotte ved landsbyen. Tre moskear ligg i landsbyen.
Torkel Lende
Torkel Jonsson Lende var stefaren til Lars H. Lende.
Deyrintar
Landsbyen i nærleiken er Tebnine, Sultaniyeh, beer alsalalssel, Majadel, Mahrona, Mazraait Mishrif, Haris og Kfardounine.
Getting Closer
«Getting Closer» er ein rockelåt frå det engelsk-amerikanske rockebandet Wings, bandet til Paul McCartney etter The Beatles. Songen vart gjeven ut på albumet Back to the Egg.
Trass i at han kom ut i 1979, skreiv Paul McCartney «Getting Closer» i 1974. Han henta songen fram att for Back to the Egg og omgjode han frå ein langsam song til ein «drivande rockelåt».
Som dei fleste songane frå Back to the Egg har «Getting Closer» ein smak av punk og new wave. Forfattaren og skribenten i Mojo Tom Doyle skildra songen som ein «power-pop»-song som minna om det engelske bandet Squeeze.
«Getting Closer» kom ut med B-sida «Spin It On» i USA i juni 1979 som den første singelen der frå Back to the Egg. Singelen nådde 20. plassen på Billboard Hot 100-lista og nådde same plass på Cashbox-lista og 22. plassen på Record World-lista. Den første singelen i Storbritannia var «Old Siam, Sir», men kom ut i Storbritannia i august 1979. Der vart han marknadsført som ei dobbel A-side med «Baby's Request», men selde dårleg og nådde berre 60. plassen.
Det vart laga musikkvideoar til fleire av songane på albumet, inkludert «Getting Closer».
Otllak
Otllak er ein tidlegare landkommune i regionen Berat i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Berat.
Familierett
Familierett omhandlar reglane om inngåing (ektevigsel) og oppløysing (separasjon og skilsmisse) av ekteskap. Som ei underordna inndeling av dette rettsområdet finn vi òg den økonomiske familieretten, som er reglane om ektemakane sitt formuesforhold i ekteskapet, inkludert den gjensidige underholdplikta til ektemakane, inngåing av ektepakter, og korleis formuen skal delast ved oppløysinga til ekteskapet.
Otllak
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Otllak 9 218 innbyggjarar.
Familierett
Tradisjonelt blir òg barneretten rekna som ein del av familieretten. Barn eretten har reglar om tilhøvet mellom foreldre og barn, m.a. om farskapet, foreldreansvaret, vergemål m.m.
Otllak
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Otllak ein del av distriktet Berat. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Gerald Vanenburg
Gerald Mervin Vanenburg, kjend som Gerald Vanenburg, er ein tidlegare nederlandsk fotballspelar frå Utrecht. Han spelte for Ajax og PSV.
Mount Boennighausen
Mount Boennighausen er eit snødekt fjell (2970 moh) som ligg 4 nautiske mil (7 km) sør-sørvest for Mount Kosciusko i Ames Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Thomas L. Boennighausen]], CEC i US Navy, øvstkommanderande på atomkraftverket ved McMurdo-basen, 1966. Han tente som sivilingeniør for U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1969–70 og 1970-71,
NM i orientering 1996
Normal løype – 14,2 km
<br style="clear:both;" />
Don Quarrie
Donald O'Riley Quarrie, kjend som Don Quarrie, er ein jamaicansk tidlegare friidrettsutøvar frå Kingston. Han vart olympisk meister på 200 meter i 1976 og vann elles to OL-sølv og ein OL-bronse i tida 1976-84.
NM i orientering 1996
Kort løype
<br style="clear:both;" />
Don Quarrie
Quarrie var kvalifisert til Sommar-OL 1968 i Mexico, men ein skade hindra deltaking. Året etter fekk han studiestipend ved University of Nebraska og flytta til USA. Under samveldeleikane 1970 i Edinburgh vann han både 100 m og 200 m, og som ankermann på Jamaicas lag i 4 x 100 m stafett tok han si tredje gullmedalje i leikane.
I 1971-sesongen forbetra Quarrie den personlege rekorden på 100 m til 10,1 sekundar. Meir imponerte han på 200 m med fyrst personbeste på 20,2, og særleg då han vann begge sprintdistansane under dei panamerikanske leikane i Cali i Colombia. Vinnartida hans på 200 m, 19,8 med manuell tidtaking, var årsbeste i verda og tangering av Tommie Smith sin verdsrekord. Den uoffisielle elektroniske tida, 19,86 sekundar, var den nest beste nokon gong. Året etter deltok Quarrie på 200 m under Sommar-OL 1972 i München, men braut semifinalen etter muskelstrekk.
NM i orientering 1996
Stafett
<br style="clear:both;" />
Normal løype – 8 km
<br style="clear:both;" />
Don Quarrie
Quarrie forsvarte i 1974 sine meistertitlar på 100 m og 200 m under samveldeleikane i Christchurch. I 1975 tangerte han verdsrekorden på 200 m for andre gong, og året etter tangerte han med tida 9,9 også den manuelle tidtekne verdsrekorden på 100 meter. Under Sommar-OL 1976 i Montréal tok han fyrst sølv på 100 m, etter å tapt for Hasely Crawford med eitt hundredels sekund. På 200 m heldt derimot Quarrie unna for alle konkurrentane og vann OL-gull med tida 20,22.
Under samveldelekene i 1978 vann Quarrie sin tredje 100-metertittel på rad, men vart slått ut på 200 m etter å ha fått krampe. To år seinare tok han seg til OL-finalen på 200 m i Moskva og vann bronsemedaljen, eitt tidels sekund bak gullvinnaren Pietro Mennea frå Italia.
Quarrie deltok i 1984 i Sommar-OL for fjerde gong og sikra seg si fjerde OL-medalje då han som ankermann sprang Jamaica inn til sølv i 4 x 100 m stafett, slått einast av USA.
Boeger Peak
Boeger Peak er eit snødekt fjell på 3070 moh. i Antarktis. Det ligg 2 nautiske mil vest for Richmond Peak i Toney Mountain-massivet i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Alvin C. Boeger, sjefsflyfotograf i U.S. Navy. Han gjorde fleire flyturar for å kontrollere istilhøva mellom New Zealand og Antarktis frå oktober til desember 1972 which contributed to ship operations and routing.
Det Kongelige Danske Kunstakademi
Det Kongelige Danske Kunstakademi blei skipa av Fredrik V 31. mars 1754. Alt i 1740 var det skipa eit Maler- og Tegne-Akademi av Kristian VI under leiing av Louis-Augustin le Clerc og Hieronimo Miani. Dette akademiet fortsette etter fire år i privat verksemd da bevillingane frå kongen fell bort.
MS «Bremnes» (1949)
MS «Bremnes», no MS «Bremnesing», er eit motorskip bygt i 1949. Skipet gjekk i rutefart for Hardanger Sunnhordlandske Dampskibsselskap (HSD).
I mars 1949 vart skipet levert frå Mjellem & Karlsen i Bergen for HSD. Det gjekk i rute til 1978 då det vart omdøypt «Bremnesingen». I oktober 1978 vart det seld til Tartan Arrow (Marine) Ltd. i London og er framleis i drift i dag (2011).
Det Kongelige Danske Kunstakademi
I 1748 blei et nytt akademi under leiing av Nicolai Eigtved skipa. Akademiet fekk ein del av Charlottenborg på Kongens Nytorv og blei rekonstruert ved skipinga av 1754. Eigtved blei avsett berre nokre dagar seinare til fordel for franskmannen J.F.J. Saly.
Kunstakademiet høyrer inn under Kulturministeriet.
Dieter Neuendorf
Dieter Neuendorf var ein tysk skihoppar frå Ruhla i Thüringen og som representerte Aust-Tyskland. Han fekk sølvmedaljen under i normalbakken under ski-VM 1966, dessutan vann han Holmenkollrennet i 1965 og gjekk til topps i tre ulike renn i den tysk-austerrikske hoppveka.
Aktiv
Neuendorf deltok i vinter-OL 1964 og kom på femteplass i normalbakken, medan han vart nummer åtte i storbakken. I 1965 vann Neuendorf Holmenkollrennet 1,2 poeng framom Lars Grini, som sette bakkerekord med 89,5 meter. Tidlegare i same sesongen vart Neuendorf nummer tre i Lahti, bakom vinnaren Torgeir Brandtzæg og Bjørn Wirkola.
Neuendorf deltok i den tysk-austerrikske hoppveka 1965/66 og vart nummer to, med 866,5 poeng mangla han tre poeng samanlikna med vinnaren, Veikko Kankkonen frå Finland. Neuendorf vann rennet i Innsbruck og sikra seg to andre pallplasseringar. Under VM 1966 i Oslo tok han sølvmedaljen i normalbakkerennet. Då var han den einaste som gav Bjørn Wirkola reell kamp om VM-tittelen. I storbakken vart han nummer 18.
Neuendorf vann opningsrennet i hoppveka 1966/67 og vart til sist nummer tre i hoppveka, den gongen då Bjørn Wirkola sikra seg sin fyrste hoppveketriumf etter å ha vunne dei tre siste renna i hoppveka. Også året etter vann Neuendorf opningsrennet i Oberstdorf og han vart nummer tre samanlagt, knapt tre poeng bak Jiří Raška, men heller langt bak hoppvekevinnaren Wirkola. Seinare i 1968 vart han nummer sju i normalbakken og 15 i storbakken under vinter-OL i Grenoble.
Han vart austtysk meister i begge bakketypane i 1965, samt i normalbakken i 1967. I 1971 la han opp som aktiv hoppar og var sidan hopptrenar.
Leconte de Lisle
Leconte de Lisle er eigenleg etternamnet (familienamnet) hans. Han gjorde sitt eige etternamn til kunstnarnamnet sitt ved å sløyfe alle dei tre fornamna sine, som var Charles Marie René. Leconte de Lisle står difor som fullt namn på det fleste utgåvene av verka hans, som om Leconte skulle vere førenamnet hans. Det er dette namnet han er kjent under.
Faren til Leconte de Lisle var militær-kirurg og eigar av ein plantasje på Réunion, som var fransk koloni. Som barn budde Leconte de Lisle på Réunion og i Bretagne i Frankrike. I 1845 slo han seg ned i Paris, og frå 1848 vigde han seg fullt og heilt til poesien.
Leconte de Lisle studerte gresk og historie i Rennes i Frankrike etter å ha vore på reise til India og Sundayøane, og det var i aviser i Rennes han fekk publisert sine fyrste dikt. Han hadde vore attende på Réunion før han slo seg ned i Paris, der han tok del i revolusjonen i 1848. Ved den gløden han kjempa for at slaveriet skulle avskaffast i dei franske koloniane, kom det til brot med familien, og han levde eit fattigsleg liv til han hadde gjort seg såpass namngjeten med diktinga si at han fekk ein liten statsstønad.
Etter at Leconte de Lisle hadde lagt sitt politiske engasjement attom seg og vigd seg til poesien, meinte han at diktarar ikkje skulle engasjere seg i samtidas problem. Han vart ein av dei som propaganderte for l'art pour l'art, at kunsten berre skulle vere til for kunstens eiga skuld og ikkje ha utanforliggjande føremål. Livsverket hans dominerast av tre diktsamlingar, Poèmes antiques frå 1852, Poèmes barbares frå 1862 og Poèmes tragiques frå 1884, og av omsetjingar han gjorde til fransk av den klassiske greske litteraturen. I Poèmes antiques syner han sin vørdnad for Hellas i antikken, og i Poèmes barbares gjev han til kjenne sin kjennskap til framande religionar og myter. Han synte sterk uvilje mot religion, ikkje minst kristendomen, og delte romantikarane sine draumar om at diktinga og kunsten skulle ta over for religionen. Hans ven og elev José-María de Heredia gav i 1895 ut ei redigert utgåve av upubliserte dikt under tittelen Derniers poèmes, der det òg er nokre forteljingar på prosa.
Ikring Leconte de Lisle samla det seg ei gruppe lyrikarar som vert kalla parnassianarane, les parnassiens («parnasse» er i fransk språkbruk eigenleg ei vanleg nemning for poesi og poetar). Parnassianarane bygde på ideal som Théophile Gautier og Victor Hugo hadde gjort seg til talsmenn for. Dei poengterte at det var viktig å vere historisk sannferdige, å byggje på nøyaktige observasjonar og skildringar, og å leggje vekt på at språket og metrikken skulle gi verket kraft som kunne halde fast på det som var forgjengeleg i tilværet. Dei henta ofte motiva frå framande kulturar og religionar, eller frå vitskapen i samtida. Til å byrje med var dei radikale, men etter kvart tok dei det eksisterande samfunnet og kunsten i forsvar.
Leconte de Lisle vart i 1887 vald inn i Académie française (Det franske akademiet) som Victor Hugos etterfylgjar etter krav frå han, men vart møtt med ei fiendtleg helsingstale av Alexandre Dumas den yngre.
Svinehjortar
Svinehjortar (Axis) er ei biologisk slekt av hjortedyr (Cervidae) som lever i Sør- og Søraust-Asia.