cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Morrison Hotel
Innnspeling og komposisjon
Sjølv om Morrison Hotel ikkje hadde store hitsinglar, inneheldt det nokre av dei mest populære songane til bandet, som «Roadhouse Blues» og «Peace Frog», som vart mykje spelte på classic rock-radio. «Roadhouse Blues» tok to dagar å spele inn (4. og 5. november 1969) der Paul Rothchild prøvde å oppnå perfeksjon. Fleire opptak frå desse innspelingane vart gjevne ut på den ommastra utgåva av albumet i 2006, der Morrison gjentok uttrykket «Money beats soul» om att og om att. Innspelinga tok av den andre dagen, då den dugande bluesgitaristen Lonnie Mack (som òg var på Elektra Records) kom med på bass og den tidlegare frontmannen i Lovin' Spoonful, John Sebastian (som spelte under pseudonymet G. Puglese anten fordi han var under kontrakt med Reprise Records eller for å unngå å bli knytt til bandet etter Morrison vart arrestert i Miami) kom med på munnspel. I løpet av innspelinga byta klaverspelaren Ray Manzarek frå Wurlitzer elektrisk piano til eit spikerpiano som tidlegare var nytta av The Beach Boys på «Good Vibrations».
Riffet på «Peace Frog» er ein forvrengd G5-akkord spelt tre gonger av Krieger, etterfølgd av ein kort, perkussiv wah-wah-effekt. Morrison, som henta teksten frå ei notatbok kalla Abortion Stories, byrja kvar linje med ordet «blood», som «Blood in the streets...». Etter eit kort musikalsk mellomspel kjem ein gitarsolo og eit talt vers («Indians scattered on dawn's highway bleeding...»). Songen endar med ein siste akkord som glir over i neste spor, «Blue Sunday». Linja «Indians scattered on dawn's highway bleeding/Ghosts crowd the young child's fragile eggshell mind» kjem frå «Dawn's Highway», eit dikt der Morrison skildrar ei overnaturleg hending som skal ha skjedd då han var barn.
«The Spy» og «Queen of the Highway» omhandlar det intense, men problemfylte forholdet mellom Morrison og kjærasten Pamela Courson. Opphavleg vart «The Spy» kalla «Spy in the House Of Love», som var ei linje lånt frå romanen A Spy in the House of Love, av Anaïs Nin frå 1954. Begge songane er farga av ambivalens. På «The Spy» åtvarar Morrison «I know your deepest, secret fears,» medan han på «Queen of the Highway» på spottande vis konkluderer «I hope it can continue a little while longer». I følgje ein Doors-biografi frå 1980, No One Here Gets Out Alive, var det under innspelinga av Morrison Hotel at Morrison og Courson hadde ein valdeleg krangel etter ho drakk spritflaska hans, slik at han ikkje kunne drikke ho. Lydteknikaren Bruce Botnick hugsa: «Så her var dei to, fullstendig ute av det og gråtande. Han byrja å riste kraftig. Eg trur han prøvde å lure meg. Ho gret hysterisk og sa at han ikkje burde drikke meir og at det var derfor ho drakk det. Og eg rydda opp og sa 'Hei, det er blitt ganske seint' Han såg opp, stoppa å riste henne, og sa 'Ja, greitt', gav ho ein klem og dei gjekk derfrå arm i arm. Han gav deg alltid eit rart blikk etterpå, for å sjå korleis du reagerte.»
Plateomslag
Plateomslaget vart teken av Henry Diltz på Morrison Hotel i South Hope Street i Los Angeles. Bandet fekk ikkje løyve til å ta biletet, så dei gjorde det medan ekspeditøren var borte frå resepsjonen. Bandet sprang bak vindauga, medan Diltz tok biletet. På baksida er det eit fotografi av Hard Rock Café på 300 East 5th Street i nærleiken. Grunnleggjarane av den seinare (og elles ikkje tilknytte) Hard Rock Cafe-kjeda brukte namnet etter å ha sett det på Doors-albumet. Bygningen har i dag ein nærbutikk. Bygningen med Morrison Hotel stod tom i mange år, men i 2018 var det planar om å restaurere bygningen.
Utgjeving og mottaking
Då Morrison Hotel kom ut vart det av mange rekna som eit comeback for The Doors etter det kritisk mislukka The Soft Parade. Sjølv om singelen «You Make Me Real»/«Roadhouse Blues» berre nådde 50. plassen som dobbel A-side i mai 1970, selde albumet raskt til gullplate i USA i februar 1970 og nådde fjerdeplassen på Billboard-lista i mars. Det låg inne på lista i 27 veker. I tillegg fekk albumet den høgaste plasseringa deira på den britiske albumlista med ein 12. plass der.
Dave Marsh, redaktør i Creem kalla albumet «den mest fryktelege rock and roll eg nokon gong har høyrt. Når dei er bra er dei uslåelege. Eg veit at dette er den beste plata eg nokon gong har høyrt», medan Rock Magazine kalla det «utan tvil det tøffaste (og beste) albumet deira til no». Circus rosa det som «kanskje det beste albumet deira til no» og «god, hard, vond rock...og eit av dei beste albuma som er kome ut dette tiåret».
I denne perioden var dei i røynda framleis svartelista i meir sosialt konservative marknader, særleg i Sørstatane. Turneen deira i 1970 var derfor stort sett avgrensa til det nordaustlege USA, vestkysten og dei meir progressive byane i Midtvesten.
Innhald
40-årsjubileumsutgåva vart miksa heilt på nytt i tillegg til at songane var mastra på nytt. Dette innebar mellom anna å nytte vokal og instrument som ikkje finst på det originale albumet. Som Ray Manzarek sa, «Det er korvokal av Jim Morrison, pianodelar som er mine, som me ikkje nytta, og gitarparti og soloar av Robby Krieger som aldri kom med på den originale innspelinga, som no kan høyrast for første gong.»
Fauna
Fauna viser til dyrelivet som finst i eit avgrensa område og/eller i eit avgrensa geologisk tidsrom. Omgrepet svarer til flora i botanikken. Som «flora» kan «fauna» også brukast om oppslagsverk som gjev eit slikt avgrensa oversyn over dyr. Ordet blei først brukt slik i Fauna Suecica av Carl von Linné i 1747.
Ordet kjem frå den romerske gudinna Fauna, som stod for jord og grøde, og er knytt til guden Faunus og skapningane faunar. Alle desse namna er avleidde av den greske guden Pan.
Rhinland
Rhinland er ein historisk region i det vestre Tyskland. Rhinland ligg på begge sider av elva Rhinen, og ligg i dag i dei tyske delstatane Rheinland-Pfalz og Nordrhein-Westfalen.
Tidlegare var Rhinland ein prøyssisk provins. Han vart oppretta i 1822, som ei samanslåing av to allereie eksisterande prøyssiske provinsar, det tidlegare hertugdømmet Jülich-Kleve-Berg og storhertugdømet Niederrhein. Etter første verdskrigen vart Saarland skilt ut av Rhinland og plassert under fransk administrasjon. Samstundes vart delar av Rhinland overteke av Belgia.
I mellomkrigstida skulle Rhinland i følgje Versailles-traktaten vere ei demilitarisert sone. Den 7. mars 1936 ignorerte Hitler traktaten og sende tyske styrkar inn i området.
Orizari
Orizari kan vere:
Rhinland
Det var i 1946, etter andre verdskrigen, at Rhinland fekk dagens administrative inndeling og vart delt mellom Rheinland-Pfalz og Nordrhein-Westfalen.
Orizari
Sjå òg:
Rhinland
Dei største byane i Rhinland er Aachen, Köln, Krefeld, Düsseldorf, Duisburg, Essen, Koblenz, og Wuppertal.
Wild One av Johnny O'Keefe
«Wild One» eller «Real Wild Child» er ein australske rock and roll-song skriven av Johnny Greenan, Johnny O'Keefe og Dave Owens. Sydney-DJ Tony Withers vart tilskriven fordi han hjelpte til med å få songen spelt på radio, men seinare utgjevingar har ofte utelatt Withers.
O'Keefe var den første artisten som spelte han inn, på debut-EPen Shakin' at the Stadium, som kom ut på Festival i 1958. Denne versjonen, som tilsynelatande vart spelt inn på eit stadion, vart i røynda spelt inn i studio og lyden av publikum vart lagt på sidan. Han er forskjellig frå versjonen gjeven ut i USA og Storbritannia. «Wild One» vart òg gjeven ut som «Real Wild Child» i USA på Brunswick og i Storbritannia på Coral.
Songen var den første australske rockeinnspeligna som nådde den nasjonale singellista med ein 20. plass som høgaste plassering.
Andre versjonar
I 1958 vart songen gjeven ut som singel av Jerry Ivan Allison, eit medlem av The Crickets, som nytta namnet Ivan. Han vart då kalla «Real Wild Child», og vart ein liten hit som nådde 68. plass på Billboard Hot 100.
«Wild One» vart òg spelt inn av Jerry Lee Lewis i 1958, men ikkje gjeven ut før i 1974 på albumet Rockin' and Free. Songen vart spelt inn og gjeven ut som «Real Wild Child» av Jet Harris, tidlegare bassist i The Shadows, i 1962 på debutsingelen hans. «Real Wild Child (Wild One)» vart spelt inn av den britiske gitaristen Albert Lee i 1982.
I 1986 spelte Iggy Pop inn ein versjon på Blah Blah Blah. Denne vart kalla «Real Wild Child (Wild One)», og gjekk til 10. plass på den britiske singellista i januar 1987. På Billboard si Album Rock Tracks nådde 27. plass. Iggy Pop-versjonen vart nytta i Crocodile Dundee II, Adventures in Babysitting, Problem Child og oppfølgjaren Problem Child 2.
Songen vart sidan spelt inn av Billy Idol i 1987, og Lou Reed i 1993. Andre artistar som har spelt inn songen er mellom andre Status Quo, Everlife, Joan Jett & The Blackhearts, Glamour Camp, Marshall Crenshaw, Brian Setzer, Teenage Head, Albert Lee og Wakefield.
Norske Vazelina Bilopphøggers spelte i 1996 inn ein versjon av songen med norsk tekst kalla «Villmænn» på albumet Hææærli' På Toppen Ta Væla.
Popkultur
Datoen singelen vart gjeven ut, 5. juli 1958, vert rekna som fødselsdagen for australske rockemusikk. The Jet & Iggy Pop spelte inn ein versjon av songen i 2008 for å markere 50-årsjubileumet til songen.
Blizzard Heights
Blizzard Heights er ei høg, langstrekt og flatt område i Marshall Mountains, som ligg 2 nautiske mil nordvest for Blizzard Peak. Mellom Blizzard Peak og Blizzard Heights ligg eit breitt, snødekt skard. Høgdene strekkjer seg over 2 nautiske mil og stig opp til 550 moh oppom den omliggande snøflata. Dei fekk dette namnet av gruppa frå Ohio State University til Queen Alexandra Range (1966–67) på grunn av nærleiken til Blizzard Peak.
Arianna Ulivi
Arianna Ulivi er ein italiensk songar og medlem i jentegruppa The Peppermints.
Aogōriwan
Aogōriwan er ei lita bukt på vestsida av Langhovde langs kysten av Dronning Maud Land. Bukta ligg like sør for Futago Yama. Ho vart kartlagd frå landmålingar og frå flyfoto teken under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62. Namnet «Aogoriwan» (Blåisbukta) vart nytta av hovudkvarteret til JARE i 1972.
Konfliktar mellom India og Pakistan
Det har vore fleire opne konfliktar mellom India og Pakistan sidan Delinga av Britisk India i august 1947, då dei to landa blei oppretta. Sjølve delinga var følgt av valdelege hendingar i begge land, og tilhøvet mellom dei var prega av mistru frå byrjinga. Konfliktar om territorium og makt har seinare avla open konflikt fleire gonger.
India og Pakistan har hatt tre store krigar, ein mindre krig og fleire væpna trefningar. Bortsett frå krigen mellom India og Pakistan i 1971, som dreidde seg om Aust-Pakistan (noverande Bangladesh), har krigsårsaken for dei andre krigane vore den omstridde regionen Kashmir. Dei to landa har også påtala kvarandre for å støtta terroristar eller opprørar på den andre sitt territorium, i nokre høve med rette. Landa har også gått gjennom eit våpenkappløp i utviklinga av atomvåpen.
Bakgrunn
Frigjeringa og delinga av Britisk India kom i kjølvatnet av andre verdskrigen. I denne perioden hadde både Storbritannia og Britisk India økonomiske problem forårsaka av krigen og demobiliseringa etterpå.
Målet med delinga var å skapa ein eigen muslimsk stat, «Pakistan», og ein annan stat for resten av Britisk India, «Hindustan». Framståande politikarar som Mohammed Ali Jinnah, leiaren for All India Muslim League, og Jawaharlal Nehru, leiaren for Kongresspartiet, skulle delinga i seg sjølv resultera i fredelege relasjonar. Men delinga førte til store folkeforflyttingar, opptøyar og store tap av liv og eigedom. Vald mellom hinduar, sikhar og muslimar førte til at mellom 500 000 og éin million døydde. Alle muslimane flytta heller ikkje til den nye «reine» muslimske staten. Rundt halvparten av den muslimske befolkninga i Britisk India blei verande i området som blei til India.
Territorium som tidlegare hadde vore relativt sjølvstyrande fyrstestatar, som Kashmir og Hyderabad, var også involverte i delinga. Fyrstane av desse territoria kunne velja om dei ville slutta seg til India eller Pakistan. Kashmir utgjorde eit problem; det hadde muslimsk fleirtal, men ein hinduherskar, og begge landa gjorde krav på fyrstestaten. Denne usemja blei den største faktoren for komande konfliktar.
Andre konfliktar
I tillegg til krigane nemnt over har det også vore fleire mindre trefningar mellom dei to nasjonane. Nokre av desse har vore på randen av krig, mens andre har hatt mindre omfang.
Slaget ved Marsaglia
Slaget ved Marsaglia var eit slag i niårskrigen, utkjempa i Italia den 4. oktober 1693, mellom den franske armeen til marskalk Nicolas Catinat og den allierte armeen til hertug Victor Amadeus II av Savoie.
Konfliktar mellom India og Pakistan
I kulturen
Krigane mellom India og Pakistan har gitt kjeldemateriale til både indisk og pakistansk film- og tv-bransje. Hendingane er gjerne tilpassa ønske frå publikum i kvart enkelt land. Dei dramatiske tilhøva mellom landa er også skildra i litteraturen, mellom anna i Midnattsbarn av Salman Rushdie (filmatisert i 2012).
Slaget ved Marsaglia
Catinat rykte fram frå Fenestrelle og Susa for å støtte Pinerolo, som var forsvart av greven av Tessé, og som hertugen av Savoie hadde kringsett. Catinat sette opp ei stilling i formel slagorden nord for landsbyen Marsaglia, nær Orbassano.
Her, den 4. oktober, gjekk hertugen av Savoie til åtak mot han med heile armeen sin, front mot front. Men den langt større effektiviteten franskmennene og den dyktige leiinga til Catinat, gav den nye marskalken ein siger som kunne måle seg med Neerwinden.
Piemontesarane og deira allierte tapte kring 10 000 mann som anten vart drepne, skadde eller tekne til fange, medan Catinat berre mista 1800.
Marsaglia er ein av dei første gongane, om ikkje den første, ein nytta eit bajonettåtak av ei lang infanterilinje. Hussarar var her med i slaget for første gong i Vest-Europa. Eit regiment av desse hadde vorte sett saman i 1692 frå soldatar som hadde desertert frå austerriksk teneste.
Orizari i Gjortsje Petrov
Orizari (makedonsk Оризари) er ein bydel i kommunen Gjortsje Petrov innanfor storkommunen Skopje i Nord-Makedonia.
Bydelen hadde 15 637 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002.
Sara Dall'Olio
Sara Dall'Olio er ein italiensk songar og medlem i jentegruppa The Peppermints.
Junior Eurovision Song Contest 2014
Ulivi vart vald ut av Radiotelevisione della Repubblica di San Marino til å representere San Marino i Junior Eurovision Song Contest 2014 i Marsa på Malta med Rafaella Perniola, Anita Simoncini, Greta Doveri og Arianna Ulivi som jentegruppa The Peppermints. Gruppa framførte songen «Breaking My Heart» på engelsk og italiensk, og enda på 15. plass med 21 poeng; åtte frå Italia og eitt frå Malta. I tillegg fekk alle landa tolv poeng for at ingen land skulle stå att utan poeng. Songen er skriven av Luca Medri, Chris Lapolla, Antonello Carozza og The Peppermints.
Oates forlandsbre
Oates forlandsbre er ein omfattande lågtliggande forlandsbre aust for Kirkwood Range. Han dekkjer heile kystsletta mellom Fry- og Mawsonbreen i Victoria Land. Han vart kartlagt i 1957 og vart namngjeven av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) etter kaptein Lawrence E.G. Oates som i lag med Robert F. Scott og tre andre omkom på veg attende frå Sørpolen i 1912.
Oddmund Vik
Oddmund Jakobsson Vik var ein norsk skulemann, redaktør, forfattar, stortingsmann, fylkesmann og statsråd frå Øystese i Hordaland. På Stortinget representerte han Venstre.
Liv og arbeid
Vik var son til ein gardbrukar. Sjølv tok han eksamen ved Stord seminar i 1877. Deretter heldt han folkehøgskule i heimbygda, før han i 1878 var huslærar i Sund og 1878-79 lærar ved Sagatun Folkehøyskole. Åra 1879-84 var han lærar ved Viggo Ullmann sin ambulerande folkehøgskule i Aust-Agder og Telemark, bortsett frå vinteren 1882-83 då han var ved Askov Folkehøyskole i Danmark. Frå 1884 til -88 dreiv han sin eigen folkehøgskule i Andebu i Vestfold. I 1888 vart han redaktør av Rogaland Folkeblad. Året etter skifta avisa namn til Stavanger Avis, Vik vart redaktør i denne i 1890. Han slutta som redaktør i 1907, då han vart forretningsførar for Stavanger Elektrisitetsverk. I 1914 vart han utnemnd til amtmann i Romsdals amt. Bortsett frå vel eitt år, 1916-17, då han var provianteringsminister, var Vik fylkesmann i Møre fylke fram til 1928. På Møre spela han ei sentral rolle i skipinga av Møre Fylkes Rutebåtar, det seinare Møre og Romsdal Fylkesbåtar, og for utviklinga av denne kommunikasjonsnerven i fjordfylket. Vik var og sentral i utvikling av det viktige kraftselskapet Tafjord Kraft.
Vik skreiv i 1885 artikkelen «Fra Ekserserpladsen Tvildemoen», som han fekk på trykk i Dagbladet. For denne artikkelen vart han klandra for oppvigleri, bak klaga stod dåverande premierløytnant Jens Bratlie, den seinare statsministeren. Vik vart stilt for krigsrett og 1. oktober 1885 dømd til 40 dagars fengsel, forsvaren hans var ein annan seinare statsminister, Christian Michelsen. Sommaren 1886 stadfesta Høgsterett dommen og dømde Vik i tillegg å dekke sakskostnader, kr 400. I desember same året vart straffa, gjennom kongeleg resolusjon, nedsett til 10 dagar. Stortinget ettergav sakskostnadene, etter forslag frå Sverdrup-regjeringa. Vik var i alle år ein flittig skribent, både som artikkelskrivar i ymse blad, og som forfattar av bøker.
Vik var medlem av Stavanger bystyre 1899-1901 og 1905-14. Han var varaordførar 1899-1901 og 1905-12, deretter ordførar 1913-14, han gjekk då av for å verte amtmann. I Stavanger var han også formann i skulestyret.
Venstremannen Vik var valkrinsen Stavanger og Haugesund sin 2. representant i perioden 1900-03, han var då medlem av konstitusjonskomiteen. På ny stortingsrepresentant perioden 1910-12, då for ein einmannskrins i Stavanger. Han var medlem av både jarnbanekomiteen og valkomiteen, dessutan i 1910 av den utvida sosialkomiteen. I juli 1916 fekk han plass i Gunnar Knudsen si andre regjering, der han frå august styrte det nyoppretta Provianteringsdepartementet. Vik gjekk ut av regjeringa i november 1918.
Gatenamn
I Stavanger er han heidra med Oddmund Viks vei som ligg på Kampen.
Assafi'yah-distriktet
Assafi'yah-distriktet er eit distrikt i Amanat Al Asimah guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 109 109 innbyggjarar.
Gloppen Hotell
I perioden 1829 til 1866 fanst det ein enkel skysstasjon på staden. Frå midten av 1800-talet la sportsfiske av laks- og sjøaure i Gloppenelva grunnlaget for større hotelldrift, og Joachim E. Sivertsen utvida skysstasjonen til landhandel og gjestgjevargard. Gloppen Hotell vart i 1904 oppført i den engelske guideboka Salmon Fishing in Norway som ein av dei beste fiskestadene i Noreg. I dag er hotellet framleis ein samlingsstad for sportsfiskarar.
John Regis
John Lyndon Regis er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå Lewisham i London. Han vann sølvmedaljen på 200 meter i VM 1993 og bronsen på same distansen i VM 1987. Under Tokyo-VM 1991 sprang han ein etappe for britiske laget som vann gull i 4 x 400 meter stafett.
Aktiv
Regis sette personbeste med 20,18 sekundar då han i 1987 sprang inn bronse på 200 m ved verdsmeisterskapen i Roma. I 1988 var han med på Storbritannia sitt sølvlag i 4 × 100 meter stafett i Sommar-OL 1988.
Ved dei olympiske sommarleikane 1992 i Barcelona vart Regis, trass ny personbeste på 20,09, sjettemann på 200 m, og han var med om å vinne ein bronsemedalje i 4 x 400 m stafett. Eitt år seinare sette han britisk rekord med 19,94 då han sikra seg seg sølvmedaljen på 200 meter ved VM i Stuttgart, sølv fekk han også i 4 x 100 m stafett. Under særs gunstige tilhøve i Sestriere i Italia 31. juli 1994 senka Regis sin britiske 200-meterrekord til 19,87 sekundar.
NM i skiskyting 1998
Noregsmeisterskapen i skiskyting 1998, den 40. i rekka, vart avvikla på Dokka i Innlandet dagane 23.-29. mars 1998.
Grand Forks County
Grand Forks County er eit fylke aust i den USA-amerikanske delstaten Nord-Dakota, i aust med fellesgrense mot delstaten Minnesota. Flatevidda til fylket er 3 729 km², einast 5 km² er dekt av vatn. Folektalet var i 2019 berekna til om lag 69 000. Fylkesadministrasjonen har sete i byen Grand Forks.
Grand Forks County vart grunnlagt i 1873. Folketeljinga 2010 fann at 34,1 % av ibuarane var tyskætta, 33,8 % norskætta, og 9,5 % irskætta.
NM i skiskyting 1998
10 km
<br style="clear:both;" />
4 x 7,5 km stafett
<br style="clear:both;" />
15 km
<br style="clear:both;" />
7,5 km
<br style="clear:both;" />
12,5 km jaktstart
<br style="clear:both;" />
3 x 7,5 km stafett
<br style="clear:both;" />
Bronkietreet
Bronkietreet, eller bronkiane, er ei forgreining av luftrøyret som finst innvendig i lungene. I likskap med luftrøyret består bronkiane av bruskringar i ulik storleik, bunde saman av eit sterkt lag av bindevev, slik at det vert danna eit bøyeleg og elastisk røyr.
Den første delen av luftrøyret i kvar lunge vert kalla hovudbronkien (bronchus principalis) og sit plassert i lungerota (hilus). Dette kan vi sjå på som stammen i bronkietreet, som altså er ei treliknande forgreining av luftrøyret som finst i kvar lunge. Forgreiningane som går ut frå stammen (hovudbronkien) vert kalla bronkiegreiner eller bronkiolar (bronchus lobaris primerior, bronchus lobaris interior), medan dei aller finaste forgreiningane på bronkiolane vert kalla lungeblærer eller alveolar. Alveolane er omgjevne av kapillarnettet i lungene, der all utskifting (oksygen tilførast og karbondioksid blir skild ut) mellom blod og luft går føre seg.
Bronkieveggene består av glatt muskulatur som på innsida er dekt av ei slimhinne. Slimhinna har i tillegg til slimceller òg såkalla flimmerepitelceller, celler med mikroskopiske hår som gjer desse cellene bevegelege. Dette er celler som opptrer i grupper og rører seg rytmisk saman, slik at det oppstår ei kontinuerleg bølgjande rørsle som skyv slimet i retning av svelget. Slim som cellene av ulike årsaker ikkje klarer å få ut i svelget vert hosta opp.
Edvard O. Landheim
Edvard Olsson Landheim var ein gardbrukar og stortingsmann frå Dovre i Oppland. Han representerte Venstre på Stortinget i tida 1898-1903 og Arbeiderdemokratene frå 1908 til 1918.
Landheim gjekk folkehøgskule i Veøy i Romsdal i 1874/75 og på Vonheim folkehøyskole 1880/81. I 1882 tok han over farsgarden på Dovre og dreiv han i mange år. Frå 1903 var han også kontrollør av brennevinsproduksjonen i Oplandske distrikt. Landheim var medlem av heradsstyret i Dovre frå 1887 til 1910. Han var ordførar 1896-1901 og 1904-07. Forlikskommissær i perioden 1888-1910.
Landheim representerte Kristians amt på Stortinget 1898-1903 og krinsen Nord-Gudbrandsdalen 1910-18. Han var varamann 1906-09, møtte då frå 25. mars 1908 og ut stortingsperioden i staden for Johan Castberg. Landheim var medlem av vegkomiteen 1898-1903, kyrkjekomiteen 1908-09, gasje- og pensjonskomiteen 1910-12, og både av landbrukskomiteen og valkomiteen 1913-15. Dei tre siste periodane, 1910-18, var han også medlem av Lagtinget.
Ivar Myklebust
Ivar Martin Myklebust var ein norsk aktuar, historikar og bygdebokforfattar frå Ørsta på Sunnmøre.
Bakgrunn
Foreldra hans var Paul Sevrin Myklebust (1859-1934) og Sevrine Marie Arnesdatter (f.Vatne) (1862-1941). Faren starta Ørsten Uldspinderi ved Rysteelva i Hovdebygda i 1890. Verksemda vart seinare til Ørsta Aktie-Ullvarefabrikk og seinare Møre Ullvarefabrikk. Mellom bygdefolket vart han kalla «Spinneri-Pål». Han hadde dampskipsekspedisjon og var postopnar ved Rysten postopneri.
Plystring
Plystring (frå norrønt blístra) er det å laga ein fløytande lyd med munnen. Ein plystrar ved å blåsa ein luftstraum som kan tilpassast av leppene, tunga, tennene og fingrane. Munnhola fungerer som resonanskammer til å forsterka lyden.
Ivar Myklebust
Bakgrunn
Ivar Myklebust hadde oppveksten sin i Rystene i Hovdebygda. Han byrja på middelskulen i Volda og tok eksamen som privatist i Molde i 1909. Seinare byrja han på gymnaset i Volda, der han fann vener som Olav Riste (1884–1967) og Olav Kårstad. I 1911 reiste han til Molde for å gå på gymnaset der og han tok til sist eksamen på reallina i Trondheim i 1913. Etter gymnaset fekk han sitt første arbeid som matematisk assistent i livsforsikringsselskapet Hygea i Bergen. Samstundes fylgde han med på forelesingar i matematikk og forsikringsteori på Universitetet. Han var med i student-venstrelaget, varaformann i realistforeninga og aktiv debattant i Studentersamfunnet.
Plystring
Ein kan også laga liknande lydar ved hjelp av hendene (handfløyte), grasstrå eller instrument, som dommarfløyte eller båtmannspipe. Fleire dyr lagar også plystreaktige lydar.
Det belgiske flagget
Det belgiske flagget har tre like breie, vertikale felt i svart, gult og raudt rekna frå stonga. Denne trikoloren vart allereie brukt i oppstanden 1789 og vart gjort til offisielt flagg 1831. Fargane er henta frå våpenet til hertugdømmet Brabant. Nasjonalflagget, slik det vert brukt på land, har storleikstilhøvet 13:15. Det er ukjent kva opphavet til det sjeldsynte storleikstilhøvet er, som så og seie er kvadratisk. Flagg i storleikstilhøvet 2:3 er vanlegast i bruk. Det belgiske handelsflagget har dei same fargane som nasjonalflagget, men i eit storleikstilhøve meir etter regelen, 2:3.
Plystring
Bruk
Jazzmusikaren Toots Thielemans kunne til dømes plystra eit overlegg på ein gitarsolo, medan Roger Whittaker plystra solomelodiar.
The Best of Bob Dylan (1997)
The Best of Bob Dylan er eit samlealbum av Bob Dylan som kom ut i Storbritannia, New Zealand, Australia og Canada den 2. juni 1997. Seinare vart det gjeve ut i Europa og Japan òg, men kom aldri på marknaden i USA. Albumet selde til platinaplate i Noreg.
Sibirturt
Sibirturt (Lactuca sibirica) er ein plante i planteslekta salat i korgplantefamilien. Han er tidlegare og tildels enno rekna til ei eiga slekt, sibirturtslekta (Mulgedium). Sibirturt er ein typisk art for det boreale barskogsbeltet i nordlege område i Eurasia. Han veks frå nordlege Noreg og Sverige og store delar av Finland austover til Kamtsjatkahalvøya, Sakhalin, Kurilane og Hokkaido. I Noreg veks han frå Salangen i Troms til Sør-Varanger i Finnmark. Veksestader er fuktige skogsområde, enger, sand og grus ved elver og vassdrag og i grøfter.
Planten er fleirårig og veks med ein ugreina stilk som typisk blir 25-100 cm høg. Stilken har fleire smale, lansettforma blad som kan ha bein eller fintanna kantar. Han blomstrar i juli-august med blå eller lyslilla blomar som sit i kvastar og er rundt 2 cm breie. Fruktene er dunete og opptil 5 mm lange.
Sibirturt har mange fellestrek med tatarturt, men skil seg ved at sistnemnde sine korger sit i klasar medan blada er noko parflika. Artane turt (Cicerbita alpina) og parksallat (C. macrophylla) har liknande blå blomar, men skil seg frå sibirturt ved å ha kjertelhårige blomekorger med skaft.
Det belgiske flagget
Den belgiske marinen fører ei kvadratisk utgåve av nasjonalflagget som orlogsgjøs. Belgia har eit eiget flagg for statsskip. Dette statsflagget er som handelsflagget, men med ei løve med kongekrone over lagt til, det heile i svart.
Odinbreen
Odinbreen er ein liten isbre som drenerer vestsida av Mount Odin i Asgard Range i Victoria Land. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter Mount Odin.
Ivar Myklebust
Virke
Frå våren 1916 vart han gjennom fleire år tilsett som polisesjef, matematikar og aktuar i ymse forsikringsselskap (Gjensidige, Norske Forenede Livsforsikringsselskap, Andvake). I 1922 vart han leiar for «felleskontoret for utanlandsforsikring» og i dei neste åra hadde han fleire opphald i utlandet, m.a. for å studerte forsikringsteknikk. Han tok også del i aktuarkongressar både i USA og i Europa. Han hadde elles ei rekke oppdrag om trygdingsspørsmål for innanlandske selskap og organisasjonar.
Svein K. Løndal
Svein Kjetilsson Løndal var ein hardingfelespelar og plassemann frå Tuddal i Telemark. Han var far til Olav, Kjetil og Einar Løndal.
Ivar Myklebust
Bygdebokforfattar
Alt frå 1924 hadde han forska på berekningar av folkeauken i Noreg på 1500-1600 talet, og gjennom fleire artiklar kom han med kritiske kommentarar til m.a. professor Ernst Sars sine berekningar. Gjennom dette arbeidet samla han inn eit rikt tilfang av opplysningar om gardane i Ørsta, og etter kvart vart materialet så stort han tykte at han like godt kunne samle det i ei gardssoge for Ørsta (gamle Ørsta kommune). Bygdeboka Ørsta kom ut i 1933 og var då den første bygdesoga på Sunnmøre, etter Hans Strøms vidgjetne Beskrivelse over Fogderiet Søndmør frå 1762-1766, og ei av dei første bygdebøkene i Noreg. Boka fekk mykje positiv omtale, både frå regionalt og nasjonalt hald, og det er ikkje tvil om at ho vart eit førebilete for innhald og utforming av ei bygdesoge.
Svein K. Løndal
Løndal var frå garden i Tuddal med same namn. Sjølv var han husmann på plassen Ekslid i heimbygda og spelmann av gammal spelmannsætt. Han var kjend for sitt stilreine spel, vann fleire premiar.
Ivar Myklebust
Forsking og lagsarbeid
Tidleg i 1960-åra var det han som fann gamle arkivopplysningar om Akerendam-forliset i 1725, noko som til sist førte til at vraket vart funne ved Runde på Sunnmøre og den såkalla «Rundeskatten» vart henta opp i juli 1972. Men framom alt hadde han tankar om å skrive eit framhald av bygdesoga, ei kultursoge for Ørsta, og gjennom åra la han ned mykje arbeid med å samle inn opplysningar. Han fekk ikkje tid og helse til å fullføre det arbeidet, men etter at han døydde tok bygdeboknemnda for Ørsta initiativ til å få trykt ei bok, basert på etterlatne manuskript og notatar. Manuskriptet hadde Ivar Myklebust sjølv kalla Frå Erik Pontoppidan til Ivar Aasen, og med mindre redigeringar og ei innleiing av Ivar Grøvik, kom boka ut i 1973.
Heime i Ørsta
Etter 1932 hadde Ivar Myklebust heim og hus i Ørsta. I periodar var han framleis på oppdrag andre stader i samband med sin aktuarpraksis, men dei siste åra skranta helsa og det vart mindre reising. Ivar Myklebust døydde 24. november 1966, 74 år gamal, og vart gravlagd frå Ørsta Frikyrkje. Om han vart det sagt at han var ein personlegdom, ein vidsynt og jordnær granskar.
Det belgiske riksvåpenet
Det belgiske riksvåpenet har ei opprett gull løve på eit svart skjold med daud tunge og raude klør. Våpenet finst i to variantar; eit stort riksvåpen, som stort sett berre vert brukt til å stadfeste lovar og internasjonale traktatar, og eit mindre statvåpen som vert brukt i dei fleste offisielle samanhengane. Det minste våpenet er eit skjold er eit skjold med Brabants gylne løve på svart botn, lagt over to krosslagte septer. Skjoldet er omkransa av storkrosskjedet til Leopoldordenen og krona med ei kongekrone. Under skjoldet er det in banderole med innskrift på fransk, L'union fait la force, eller nederlandsk, Eendracht maakt macht (Eining gjev styrke).
I det store riksvåpenet er kongekrona over skjoldet erstatta av ein hjelm med ope visir og ei kongekrone som hjelmteikn og to lanseberande løver som held skjoldet, det heile plassert på ei krona, purpurfarga og hermelinsfora våpenkappe med gull bordar og duskar, derfrå stig lanser med faner som ber våpna til dei opphavlege ni provinsane.
Gitarstøtte
Ei gitarstøtte er ein reiskap ofte nytta av klassiske gitaristar når dei spelar gitar. Gitarstøtta hjelper med å halde gitaren i ei særskild stilling.
Funksjon
Gitarstøtta er eit alternativ til fotskammel eller pute. Støtta held gitaren slik at halsen peikar opp. Dette er ei lagleg stilling for å nå tonane på gripebrettet. Med ei gitarstøtte held musikaren båe føtene på bakken, i motsetnad til fotskammel eller pute.
Festeteknikk
Gitaristen kan feste støtta til gitaren på fleire vis:
Novo Selo i Gjortsje Petrov
Novo Selo (makedonsk Ново Село) er ein landsby i kommunen Gjortsje Petrov innanfor storkommunen Skopje i Nord-Makedonia.
Busetnaden hadde 8 349 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002.
Muravlenko
Byen vart grunnlagd i 1984 som busetnaden Muravlenkovskij (russisk: Муравленковский), i samband med utbygginga av oljefelt i området. Han fekk bystatus 6. august 1990.
No Money Down av Chuck Berry
«No Money Down» er ein song skriven og spelt inn av Chuck Berry i desember 1955. Innspelinga vart organisert av Chess Records etter suksessen med «Maybellene» og «Wee Wee Hours» same året. «No Money Down» vart først utgjeven som singel i januar 1956, med «Down Bound Train» på B-sida. Singelen nådde åttandeplassen på Billboard R&B-lista. Songen vart seinare gjeven ut på albumet After School Session i 1957.
«No Money Down» har eit repeterande stopp-takt-riff som liknar riffet til Willie Dixon på «Hoochie Coochie Man», Bo Diddley sitt på «I'm a Man» og Muddy Waters sin «Mannish Boy». Songen fortel i stor detalj soga om ein mann som kjem inn i ein Cadillac-forhandlar for å byte inn Forden sin.
Steinar Nymo
Steinar Petter Nymo er ein norsk målmann frå Senja i Troms, som arbeider for senjamålet og for ei nynorsknorm som omfattar det. Han er leiar i Senjamållaget og forfattar av ei bok om senjamålet, titulert Ikkje så galle?
Nymo har bakgrunn som lærar. Han er utdanna filolog med germanistikk som fag
Nicole Duclos
Nicole Duclos er ein fransk tidlegare friidrettsutøvar frå Périgueux i regionen Aquitaine. Ho vart europameister på 400 meter i 1969.
Duclos sette ny verdsrekord på 400 m med tida 51,72 sekundar då ho i 1969 vart europameister under meisterskapen i Aten. Ho slo landsmannen Colette Besson med to hundredels sekund. På 4x400 m stafett var dei to kvinnene med å sikre ein sølvmedalje til Frankrike. Duclos deltok i sommar-OL 1972 i München, men vart slått ut av 400-meter-tevlinga i semifinalane.
Åra 1969-72 vann Duclos kvart år 400-meteren i den franske friidretts-meisterskapen.
Messiana Tómasdóttir
Messiana Tómasdottir er ein islandsk scenograf, dokkespelar, figur- og maskemakar og leiar for figurteaterkompaniet Strengjaleikhúsid (Trådteateret). Ho har arbeidd som teaterkunstnar både i Danmark og på Island. I tillegg har ho besøkt ei rekkje andre land i samband med gjestespel og kursverksemd.
Utdanning
Tómasdóttir studerte grafisk kunst på Færøyane frå 1965 til 1967, med grafikaren Elinborg Lützen som lærar. Det påfølgjande studieåret fordjupa ho seg i tekstil ved Det Jydske Kunstakademi i Århus i Danmark. Frå 1968 til 1969 studerte ho scenografi ved den islandske kunst- og handverksskulen.
I 1981 studerte ho figurteater i Charleville-Mézières i Frankrike.
Virke
I 1982 skipa Tómasdóttir kompaniet Strengjaleikhúsid, eller på engelsk The String Theatre. Året etter sette kompaniet opp Bláa stúlkan (Den blå jenta), som hadde spesialkomponert musikk av Karólína Eiríksdóttir.
Tómasdottir har interessert seg særleg for figurteater for vaksne, blant anna i eksperimentelle produksjonar som Bláa stúlkan (Den blå jenta), som hadde premiere i 1983. Noko av det som særprega denne produksjonen, var at den einaste teksten som vart framført var eit lite dikt. Elles vart handlinga til stykket formidla utelukkande gjennom taust dokkespel akkompagnert av musikk komponert av Karolina Eriksdóttir. Tómasdóttir var både instruktør, scenograf og ein av dei tre figurspelarane i produksjonen. NRK TV viste utdrag frå Bláa stúlkan i programmet Pan same året, og intervjua Tómasdóttir om stykket og generelt om arbeidet hennar. Ho fortalde blant anna at ho var svært oppteken av korleis ho brukte farger i produksjonane sine, fordi ved hjelp av farger kunne framsyninga lettare røre tilskodarane på eit djupt plan. Framsyninga vart vist i Oslo i samband med ein festival som vart arrangert av den norske filialen av organisasjonen ASSITEJ i 1984.
Norske Kjell Matheussen er blant figurspelarane som har gått på kurs hos Tómasdóttir.
Tómasdóttir lagar også masker til teaterproduksjonar, og hadde blant anna ansvaret for maskene til Ævintýraóperan Baldursbrá, som hadde premiere i 2015.
Blizzard Peak
Blizzard Peak er med ei høgd på 3375 moh, det høgaste fjellet i Marshall Mountains i Queen Alexandra Range, som ligg 4 nautiske mil nordvest for Mount Marshall. Det fekk dette namnet av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62) fordi ein snøstorm (blizzard på engelsk) hindra dei fleire dagar på rad frå å nå toppen.
Tamara Todevska
Tamara Todevska, kjend under artistnamnet Tamara, er ein makedonsk popsongar. Todevska representerte Nord-Makedonia i Eurovision Song Contest 2008, og representerte landet på ny i Eurovision Song Contest 2019 med songen «Proud».
Bakgrunn
Todevska vart fødd i Skopje i Den sosialistiske republikken Makedonia i Jugoslavia. Faren hennar er frå Nord-Makedonia, medan mora opphavleg er frå Serbia. Systera Tijana Dapčević er òg ein kjend popartist i Nord-Makedonia.
Todevska deltok i Eurovision Song Contest 2008 saman med Rada Vrtsjakovski og Adrian Gaxha. Trioen song låten «Let Me Love You», men klarte ikkje å kvalifisere seg til finalen. Ho deltok òg i den makedonske uttakinga til Eurovision Song Contest i 2007, men enda på andreplass med låten «Kazi koj si ti». I januar 2019 kunngjorde den makedonske kringkastaren MRT at Todevska skulle representere Nord-Makedonia i Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv i Israel med songen «Proud».
I januar 2019 vart Nord-Makedonia trekt til å deltake i semifinale 2 av Eurovision Song Contest. Semifinalen vart arrangert i Expo Tel Aviv i Israel torsdag 16. mai, og Nord-Makedonia hadde startnummer 14. I avrøystinga vart Todevska blant dei ti beste i semifinalen, og kvalifiserte seg dimed til finalen laurdag 18. mai. I finalen vann songen juryavrøystinga og enda på sjuandplass samanlagt, den beste plasseringa til Nord-Makedonia i Eurovision Song Contest til då.
Støytionisasjon
Støytionisasjon er ionisasjon av atom eller molekyl ved samanstøyt med akselererte partiklar. Dei primære partiklane kan stamme frå radioaktiv spalting, fotoelektrisk ionisasjon, termisk emisjon eller elektriske utladingar. Eit vilkår for støytionisasjon i ein gass der det verkar eit elektrisk felt, er at frie elektron kan røre seg såg langt i gassen at dei får tilstrekkeleg energi til å slå laus eit nytt elektron. Når spenninga er så høg at kvart fritt elektron i gjennomsnitt slår laus minst eit nytt elektron, vil det oppstå ein elektrisk utlading, som kan observerast som ein kortvarig gneiste, eller som ein sjølvstendig kontinuerleg utlading gjennom gassen, eventuelt ein lysboge. Forma for utladinga avheng av trykket i gassen og av den indre resistansen i straumkjelda.
Gregar O. Nordbø
Gregar Olsson Nordbø var ein norsk lærar, gardbrukar og folkeminne- og folkemusikksamlar frå Bø i Telemark. Han var far til folkeminnegranskaren Halvor G. Nordbø.
Nordbø avla lærarskuleeksamen i 1875 og var frå 1876 lærar i heimbygda i femti år. Samstundes dreiv han farsgarden frå 1889. Dessutan organist i tjue år. Han samla mykje lokalt sogestoff, mellom anna om lag 150 slåttar og folketonar. Deltok som domar på kappleikar.
Ekebergrestauranten
Ekebergrestauranten er ein restaurant i Oslo, i Ekebergskråningen på austsida av byen. Den første restaurantbygningen vart reist i 1916, og var ein trebygning som tidlegare hadde vore Tiedemanns Tobaksfabriks paviljong på Jubileumsutstillingen i 1914. Han vart gjeve til kommunen og oppført her.
Den gamle bygningen vart riven da den nåverande restauranten vart oppført, dette er den eldste bevarte funksjonalistiske bygningen i Noreg, og er teikna i 1927–29 av arkitekt Lars Backer. Bygningen har to etasjar med målte betongfasader og store vindauge. Han ligg med terrassar, murar og trapper i ei vestvendt skråning med utsyn over byen. Restauranten var i fleire år ein populær dansestad som vart driven i regi av Oslo Folkerestauranter.
Bygningen har hatt skiftande eigarar og drifta vart lagt ned i 1997. Ei indre rivning som vart sett i gang i 1998 vart stansa av Oslo kommune, og i fleire år stod bygningen og forfall. Bygningen vart freda i 2001, kjøpt av Christian Ringnes og Eiendomsspar saman med restauratør Bjørn Tore Furset. Etter ei restaurering vart restauranten opna på nytt i 2005.
At Ta'iziyah-distriktet
At Ta'iziyah-distriktet er eit distrikt i Taiz guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 109 814 innbyggjarar.
Becca di Luseney
Becca di Luseney er eit 3 504 meter høgt fjell i Wallis-Alpane i Aostadalen i Italia.
Hans Peter Brekke
Hans Peter Brekke var ein norsk journalist og litterat.
Familie og utdannelse
Hans Peter Brekke vart fødd på Brekke i Ørsta og foreldra hans var gardbrukar Hans Henriksen Brekke og Nille Karine Paulsdatter. Han vart konfirmert i Ørsta kyrkje 27. september 1874 og deretter fekk han undervisning i ca to år, ved «studentfabrikken» til tidlegare sokneprest Erik Olsen i Kvinnherad, der både Anders Hovden og Bernt Støylen var elevar seinare. I 1877 reiste han til Kristiania og i 1878 tok han eksamen artium som elev ved Maribogadens skole (starta av Peter Qvam). Våren 1879 tok han «andeneksamen» og seinare studerte han ved universitetet, mest språklege og naturvitskaplege fag, og han følgde spesielt professor Jens Lieblein sine forelesingar i egyptologi.
Journalist og litterat i Kristiania
I 1898 vart han medlem av «direktionen» i Norske Journalisters Pensions- og Hjælpeforening. I perioden 1900 til 1902 var han formann i Kristiania Journalistklub, og sumaren 1900 var han på studietur til Paris med stipendium frå journalistklubben. I 1886 vart Hans Peter Brekke gift med Laura Johanne Nagel (f. 25.6.1860) frå Vestre Aker i Kristiania. Dei hadde ingen born. Han døydde i Oslo 10. juni 1911 og vart gravlagt frå Uranienborg kyrkje. I nekrologen som stod i Morgenposten 12. juni 1911, fekk han mellom anna denne omtalen: « ''... som Referent hørte Brekke til de første, den norske Presse har havt''» »
Volkovo
Volkovo (makedonsk Волково) er ein landsby i kommunen Gjortsje Petrov innanfor storkommunen Skopje i Nord-Makedonia.
Busetnaden hadde 6 750 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002.
Indremisjon
Indremisjon er misjonsarbeid i eige land til motsetnad til ytremisjon, som er (støtte til) misjonsverksemd i andre land/verdsdelar. Det organiserte indremisjonsarbeidet i Noreg kan førast attende til ei indremisjonsforeining som Gustav Adolph Lammers skipa i Skien i 1853. I Noreg finst fleire indremisjonsorganisasjonar innanfor Den norske kyrkja:
Denne artikkelen byggjer på «Indremisjon» henta frå Wikipedia på bokmål 10. januar 2011.
Atkabukta
Atkabukta er ei ishamn i ei meir eller mindre permanent bukt føre Ekströmisen på kysten av Dronning Maud Land.
Stasjon
Den tyske Neumayer-Station III ligg i Atkabukta.
Oppdaging og namngjeving
Atkabukta vart kartlagd i detalj av norske kartografar frå landmålingar og flyfotografi teken av Den norsk-britisk-svenske antarktisekspedisjonen (1949-1952), leia av John Schjelderup Giæver. Ho vart namngjeven av personnel på USS «Atka», under U.S. Navy-kommandøren Glen Jacobsen, som ankra opp her i februar 1955 medan dei såg etter mogelege stader for å opprette ein base under Det internasjonale geofysiske året.
Them Again
Them Again er det andre studioalbumet til det nordirske bandet Them og frontmannen Van Morrison. Albumet kom ut på Decca Records i Storbritanni den 21. januar 1966, men selde dårleg. I USA kom albumet ut i april 1966 og nådde 138. plassen på Billboard-lista.
Songar
To songar skrivne av Van Morrison er med på albumet, «My Lonely Sad Eyes» og «Hey Girl». Versjonen deira av Bob Dylan sin «It's All Over Now, Baby Blue» vart av forfattaren Clinton Heylin rekna som «ein sjeldanheit, ein Dylan-song som matchar originalen.»
Som med «Gloria» frå den første plata, så vart «I Can Only Give You Everything» ein song som vart mykje spelt av amerikanske garasjerockeband, som The Liverpool Five, The Little Boy Blues, The MC5, Bram Rigg Set, The Ambertones og The Heros. Songen vart òg spelt av The Troggs og på fransk av Les Sultans (som «Tu es impossible») og Ronnie Bird (som «Chante»).
Annarita Sidoti
Sidoti vann gullmedaljen i kappgang under europameisterskapen 1990 i Split. Fire år seinare kneip ho sølvmedaljen i den neste europameisterskapen, ho fekk same tid som bronsevinnar Jelena Nikolajeva, begge kom i mål seks sekundar bakom den finske gullmedaljøren, Sari Essayah. I 1997 nådde Sidoti toppen i si tid som aktiv då ho vann kappganggullet ved VM i Aten, heile 36 sekundar framom nummer to i tevlinga. Året etter vart ho i Budapest europameister for andre gong, der landskvinna Erica Alfridi syrgde for italiensk dobbeltsiger.
Frå 1999 tevla kvinnelege kappgjengarar på 20 kilometer i staden for 10 km i dei store internasjonale meisterskapane. Sidoti deltok internasjonalt til 2002, utan å kunne blande seg i medaljekampen i korkje VM, OL eller EM.
Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
Sidoti døydde i 2015 i heimbyen, nærare 46 år gammal.
Block Peak
Block Peak er ein fjelltopp, 2770 meter over havet, som ligg 4 nautiske mil nordvest for Mauger Nunatak i Grosvenor Mountains. Det vart oppdaga av Richard E. Byrd på ein flytur under Byrd-ekspedisjonen til Sørpolen i november 1929, og vart namngjeve av han etter William Block, sonen til Paul Block, som støtta ekspedisjonen økonomisk.
Novo Selo
Novo Selo kan vere:
Breidvika
Breidvika er ei bukt i isbremmen på kysten av Dronning Maud Land. Ho vart kartlagd og namngjeven av H.E. Hansen etter flyfotografi teken den 6. februar 1937 av Lars Christensen-ekspedisjonen.
Straumfortrenging
Straumfortrenging er ein effekt i straumførande leidningar. Når elektrisk vekselstraum med høg frekvens blir ført gjennom ein leidning, vil straumen bli forskove ut mot overflata av leidninga. Dette skuldast induserte spenningar som oppstår i det indre av leidninga pga dei hurtige variasjonane i magnetfeltet som straumen skapar. Ved særs høge frekvensar vil praktisk talt all straum gå i overflatesjiktet, dette blir kalla skinneffekt.
Lillian Board
Lillian Barbara Board var ein britisk friidrettsutøvar som tevla på 400 m og 800 m, fødd i Durban i Sør-Afrika. Ho vann to gullmedaljar i EM i friidrett 1969, og ein sølvmedalje på 400 meter under OL 1968.
Aktiv
Board tok sølvmedaljen på 400 meter under dei olympiske sommarleikane i Mexico-byen hausten 1968, bakom gullmedaljøren Colette Besson frå Frankrike. Ho sette då britisk rekord med tida 52,12 sekundar.
I europameisterskapen 1969 i Aten tok ho gull på 800 meter og på 4×400 m stafett med Storbritannia. På den lange stafetten sprang ho siste etappen mot nettopp Frankrikes Colette Besson og slo henne på mållinja. Begge landa fekk notert den nye verdsrekordtida 3.30,8.
Etter å ha delteke på ein 800 m under eit stemne i London i juni 1970 slutta ho å trene, grunna store magesmertar. Om hausten vart det konstatert at ho hadde magekreft, og ho døydde på universitetsklinikken i München jula 1970.
Stephen Gray
Stephen Gray var ein engelsk fysikar og astronom. Han utførte grunnleggjande arbeid innan optikk og elektrisitet. Gray oppdaga skilnaden mellom elektriske isolatorar og leiarar.
Morteza Pouraliganji
Morteza Pouraliganji er ein iransk fotballspelar som i 2018 spela for Al Sadd i Qatar og for Iran sitt landslag.
Stephen Gray
Tidleg liv
Seinare i livet vart Gray ramma av fattigdom og fekk gjennom innsats av John Flamsteed og Hans Sloane ein plass på London Charterhouse (eit hus for fattige gentlemen som hadde tent landet sitt). Det var under denne perioden Gray gjorde oppdagingane sine innanfor elektrisitetsleiing.