cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kristen Chr. Kopseng
Kopseng var son til ein gardbrukar. Han gjekk ut frå seminaret i Asker i 1885 og var lærar i Krødsherad 1886-88. Han flytta då til Sigdal og var lærar der, og tillegg gardbrukar då han vart inngift på garden Hunstad. Mange år seinare, i 1918, kjøpte han garden Haug i Sigdal og busette seg der. Kopseng var i mange år formann i skulestyret og i 21 år formann i det lokale ungdomslaget. Han var medlem av heradsstyret i tida 1911-19, og vararordførar.
Vinteren 1910 møtte Kopseng på Stortinget i to veker som varamann for Bernhard Tandberg, og i 1912 møtte han på tinget frå 14. juni og resten av 1912-sesjonen, medlem av Landbrukskomiteen. Valperioden 1913-15 representerte han Hallingdal krins og Frisinna Venstre på Stortinget, medlem i Gasje- og pensjonskomiteen. Frå 1919 til -27 møtte han på tinget for Høgre, perioden 1919-21 frå Hallingdal i Justiskomiteen og deretter frå Buskerud fylke og Protokollkomiteen, sekretær 1922-24.
Holmes Block
Holmes Block er ei blokkliknande klippe, med ei høgd opp mot 1855 moh på vestsida av Ruecroftbreen, 3,5 km vest for Cooke Bluff i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1994 etter John W. Holmes, ein kartograf som spesialiserte seg på kartlegging av Antarktis med US Geological Survey (USGS) 1951–77 og frå 1977 ved USGS Mapping Applications Center.
Vanleg kartlav
Kartlav har vore brukt til å utvikle ein dateringsmetode for stein og steinplassering. Metoden vert kalla lichenometri og baserer seg på at kartlavet har ein forholdsvis jamn ekspanderande vekst og at dei største førekomstane dermed er dei eldste. Metoden kan datere for eksempel stein i gamle gravstader og moreneførekomstar. Kartlav har mange nærskylde artar og er utbreidd over heile landet.
TAZARA
Konstruksjon
Jarnbanen vart finansiert og bygd av Folkerepublikken Kina. Bygginga byrja i 1970, og byggearbeidet tok seks år. Konstruksjonskostnaden var 406 millionar US-dollar.
Linja
Utgangspunktet til banen er hamnebyen Dar-es-Salaam. Han går 970 km gjennom Tanzania og 890 km gjennom Zambia. Jenbanestrekninga kryssar grensa til Zambias vest for Mbeya og er bunden saman med Zambia Railways ved Kapiri Mposhi. Lengda til banen er 1 860 km. Høgd over havet ved endepunktet er 1400 m.
Banen vart bygd gjennom eit heller øyde og lite folkesett område. I kjølvatnet av jarnbanen er det dukka opp industri og kraftverk, mellom anna ein stor kraftstasjon i Kidatu og ein papirfabrikk ved Rufiji. Linja kryssar TAN-ZAM-vegen ved Makambako og går parallelt med vegen til Mbeya og grensa til Zambia ved Tunduma.
Linja er smalspora med ei sporvidd på 1067 mm, og vart fullført i 1975. Det var dengong det største jarnbaneprosjektet sidan andre verdskrigen. Ein delstrekning på 16 km mellom Mlimba og Makambako i Tanzania inneheld 30 % av all jordforflytting, bruer og tunnelar. Tunnelane i Udzungwafjella avgrensar lastekapasiteten til vognene.
På det meste var over 75 000 mann engasjerte i utbygginga, ein tredel av dei kineserarar. Det teknisk kompliserte prosjektet gav Kina ein enorm prestisje i Afrika.
Rullande materiell
Opphavleg var det 102 lokomotiv, 100 passasjervogner og 2 100 godsvogner ved TAZARA.
Mangalore internasjonale lufthamn
Mangalorere internasjonale lufthamn (Mangalore Airport) (IATA: IXE,  ICAO: VOML), tidlegare kjent som Bajpe Airport, er ei internasjonal lufthamn for kystbyen Mangalore i India. Fleire daglege flygingar forbind Mangalore med dei fleste store byar i det sørlege og det vestlege India, så vel som fleire byar i Midtausten. Flyplassen vart opna som Bajpe Aerodrome den 25. desember 1951 då dåverande statsminister Jawaharlal Nehru kom i eit Dakota-fly. Per 2014 er Mangalore internasjonale lufthamn ein av dei flyplassane som har hatt størst passasjervekst i India, med 54 prosent vekst i den internasjonale trafikken siste åra
Oversyn
Flyplassen ligg nær Bajpe, om lag 20 kilometer nordaust for Mangalore sentrum. Den ligg på ei høgd med to høgtliggande rullebaner (9/27 og 6/24). Berre to andre flyplassar i India har høgtliggande rullebaner: Kozhikode og Lengpui. Terminalbygget var lite, men hadde naudsynte fasilitetar. (2010). Det vart renovert tidleg på 2000-talet med meir sitteplass, bevokta parkeringsplass og fleire nye kaféar. Flyplassen vart opphavleg brukt i avgrensa utstrekking for innanlands trafikk, vesentleg til Mumbai og Bangalore.
Ulukker og hendingar
Mangalore lufthamn ligg i ein region med mykje nedbør. Mindre hendingar som avbrotne landingar hender ofte i monsuntiden. På denne flypassen skjedde ulukka med flest omkomne i India. Dette førte til at nye tryggingstiltak vart sett i verk
Andreas Holmsen (1869–1955)
Andreas Holmsen var ein norsk bergmann og hydrograf.
Han var bror til Gunnar Holmsen. Holmsen vart hydrograf i vassdragsvesenet i 1895 og arbeidde frå 1905 til 1909 ved Universitetet i Oslo. I 1918 vart han bergkonsulent i Handelsdepartementet. I 1921 vart han underdirektør og i 1932-1937 var han bergmeister i distrikt på Austlandet. Han gav ut fleire hydrografiske artiklar, mellom andre Seiches i norske indsjøer, Isforholdene ved de norske indsjøer (Videnskabsselskabet i Christianias skrifter 1901) og bidrag til Beskrivelse over norske vasdrag.
Brunflankemaurvaktar
Brunflankemaurvaktar, Gymnopithys leucaspis, er ein fugl i maurfuglfamilien. Han lever vest for Andesfjella i Ecuador og Colombia, vidare nordover gjennom Panama, Costa Rica, Nicaragua til austlege Honduras. Det naturlege habitatet er subtropisk eller tropisk våt, låglandsskog.
Brunflankemaurvaktarar er 14 til 14,5 centimeter lange.
Bonnie Bramlett
Bonnie Bramlett er ein amerikansk songar og stundom skodespelar, kjend for den særeigne røysta si. Ho byrja som korvokalist for blues- og R&B-songarar, og spelte med ektemannen hennar, Delaney Bramlett som Delaney & Bonnie. Ho har halde fram å syngje med han som soloartist.
Kittanning-ekspedisjonen
Kittanning-ekspedisjonen, òg kjend som Armstrong-ekspedisjonen eller Slaget ved Kittanning, vart eit raid under den franske og indianske krigen som førte til at den indianske landsbyen Kittanning vart øydelagd. Landsbyen hadde vorte utgangspunktet for åtak frå Delaware-krigarar (Lenape) mot kolonistar i den britiske provinsen Pennsylvania. Kommandert av oberstløytnant John Armstrong gjekk raidet langt inn i fiendtlege område og var den einaste store ekspedisjonen som militssoldatane i Pennsylvania gjorde under krigen. Tidleg den 8. september gjekk dei overraskande til åtak på den indianske landsbyen.
Bakgrunn
Sjølv om det etter kvart vart ein verdsomspennande konflikt kalla sjuårskrigen, starta den franske og indianske krigen på grensa til Pennsylvania for å få kontroll over Ohio Country. Då George Washington overgav seg ved Fort Necessity i 1754 og Braddock tapte i 1755, var nybyggjarane på grensa til Pennsylvania utan forsvar og samla saman folk for å kunne forsvare seg.
Franskmennene og indianarane som hadde slått general Edward Braddock i Monongahela var hovudsakleg frå området rundt Dei store sjøane i nord. Dei lokale indianarane, hovudsakleg Delaware og Shawnee som hadde flytta til området etter at dei kvite kolonistane hadde slått seg ned i områda deira lenger aust. Dei hadde venta for å sjå kven som kom til å vinne konkurransen, for dei kunne ikkje risikere å halde med den tapande sida. Då Fort Duquesne var sikra, klarte dei sigrande franskmennene å oppfordre Delaware og Shawnee til å ta opp stridsøksa mot dei som hadde teke landet deira.
Rundt oktober 1755 starta Delaware og Shawnee, ofte i lag med franskmennene, å raide busetnader i Pennsylvania. Indianarane skilde ikkje mellom soldatar og sivile, og kvinner og born vart òg drepne og skalperte, og fangar vart ofte torturerte til døde. Sjølv om dei europeiske amerikanarane òg var brutale i krigen, fann dei indianarane særleg brutale og skremmande.
Av indianarane fann ein høvdingane Shingas og Captain Jacobs, som begge budde i Kittanning. Kolonistyret i Pennsylvania og Virginia tilbydde dusør for skalpane deira. Captain Jacobs var på ein ekspedisjon leia av Louis Coulon de Villiers som tok Fort Granville (nær dagens Lewistown) morgonen 2. august 1756. Angriparane vart haldne tilbake, men kommandanten i garnisonen vart drepen og hans nestkommanderande overgav garnisonen, inkludert kvinner og barn, morgonen etter. Bror til kommandanten, oberstløytnant John Armstrong, oraniserte umiddelbart ein ekspedisjon mot Kittanning for å ta hemn.
Raidet
Armstrong førte 300 militssoldatar frå Fort Shirley den 31. august. Den 7. september hadde soldatane nådd utkanten av Kittanning. Teikn på små indianarleirar fekk oberst Armstrong til ta ut eit dusin mann under løytnant James Hogg for å halde auge med dei, medan resten av soldatane gjekk mot landsbyen. Morgonen etter sette Armstrong i gang eit overraskingsåtak mot landsbyen. Mange av innbyggjarane flykta, men Captain Jacobs sette opp eit forsvar, og gøymde kona og familien deira i huset sitt. Då han nekta å overgje seg vart huset hans og andre sine hus sette i brann. Krut som låg lagra i husa tok fyr og somme hus eksploderte og bitar av kroppane til indianarane vart kasta høgt opp i lufta og landa i ein kornåker like ved. Captain Jacobs vart drepen og skalpert etter å ha hoppa ut av huset i eit forsøk på å unngå flammane. Slaget enda med heile landsbyen i flammar. Fangane informerte Armstrong om at 24 mann hadde sett ut frå landsbyen dagen før for å gjere nok eit raid. Dette gjorde Armstrong uroa for løytnant Hogg, så han gav ordre om å trekkje seg attende. Etter nokre kilometer møtte dei ein dødeleg skadd Hogg, som fortalte at styrke hans hadde vorte angripen av ein større indianarstyrke. Somme av mennene hans hadde flykta, og dei fleste andre vart drepne. 13. september kom Armstrong og resten av styrken hans tilbake til Fort Lowden.
I følgje rapporten til Armstrong tok han 11 skalpar og frigjorde 11 fangar. Han estimerte at mennene hans hadde teke livet av mellom 30 og 40 indianarar.
Etterverknad
Øydelegginga av Kittanning vart rekna som ein siger i Pennsylvania og Armstrong vart etterpå kjend som «Helten av Kittanning». Han og mennene hans kravde inn «skalp-dusøren» som var på Captain Jacobs. Sigeren var derimot dyrekjøpt. Angriparane leid større tap enn dei påførte og dei fleste i landsbyen rømde, og tok med seg nesten alle fangane dei heldt der. Ekspedisjonen førte truleg òg til grensekrigen, og indianarraida seinare på hausten vart verre enn dei nokon sinne hadde vore. Kittanning-raidet synte for innbyggjarane i landsbyen at dei var sårbare og mange flytta til meir trygge stader. Ei fredsgruppe leia av bror til Shingas, Tamaqua, kom snart til frontlinja. Tamaqua gjorde etter kvart fred med Pennsylvania i Easton-traktaten, som gjorde at britane under general John Forbes klarte å utføre ein ekspedisjon i 1758 som dreiv franskmennene frå Fort Duquesne.
Bryggeholmen
Bryggeholmen eller Gibbney Island er ei lita øy på vestsida av Holmevika, utanfor Mac. Robertson Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. Ho fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter L.F. Gibbney, leiar på stasjonen på Heardøya i 1952.
1954 Kukarkin
1954 Kukarkin er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 15. august 1952 av Pelageya Fedorovna Shajn ifrå Krim-observatoriumet i Simeiz på Krimhalvøya.
Otto Heckmann
Otto Hermann Leopold Heckmann var ein tysk astronom.
Det viktigaste forskingsområdet hans var astrometri, dynamikken i stjernesystem og kosmologi.
Heckmann var professor ved universitetet i Göttingen frå 1935 til 1941, og ved universitetet i Hamburg frå 1941 til 1969. Han var direktør for Hamburg observatorium frå 1941 til 1952 og direktør (1961–1967) og generaldirektør (1968–1969) for ESO. Frå 1967 til 1970 var han president i Den internasjonale astronomiske unionen.
Asteroiden 1650 Heckmann er namnsett etter han.
NM i symjing 1981
Noregsmeisterskapen i symjing 1981 vart avvikla på Hamar i dagane frå 30. juli til 2. august 1981. Meisterskapen omfatta 24 individuelle tevlingar, likt fordelt på menn og kvinner, dessutan 3 stafettar for menn og 2 for kvinner.
200 m fri
<br style="clear:both;" />
400 m fri
<br style="clear:both;" />
1500 m fri
<br style="clear:both;" />
100 m rygg
<br style="clear:both;" />
200 m rygg
<br style="clear:both;" />
100 m bryst
<br style="clear:both;" />
100 m butterfly
<br style="clear:both;" />
200 m butterfly
<br style="clear:both;" />
200 m medley
<br style="clear:both;" />
400 m medley
<br style="clear:both;" />
800 m fri
<br style="clear:both;" />
200 m bryst
<br style="clear:both;" />
Nils R. Dale
Nils R. Dale var fødd i Fjell. Han var lærar og lokalpolitikar for Arbeidarpartiet i gamle Brekke kommune. Nils Dale var lærar i Takle skulekrins frå 1923-45. Han var ordførar i Brekke kommune frå 1938 til 1943. Han vart då arrestert av okkupasjonsstyresmaktene den 13. juli og sett i fangenskap, først på Ulven og seinare i Bergen. Han vart sett fri 13. juli 1944. Etter krigen var over tok han på nytt over som ordførar for ein kort periode, men flytta frå kommunen straks etter. Då han døydde var han busett i Vågå.
Agnolo Bronzino
Agnolo di Cosimo  vanlegvis kjend som Il Bronzino eller Agnolo Bronzino, var ein italiensk manieristmålar frå Firenze. Han er kjend både som målar av portrett og av religiøse motiv.
Liv og gjerning
Bronzino var fødd i Firenze, og var først elev av Raffaellino del Garbo. Seinare gjekk han i lære hos Jacopo da Pontormo og vart mykje påverka av hans målestil.
Bronzino fekk i 1539 sitt fyrste oppdrag frå Medici-hoffet. Han vart sett til å lage dekorasjonar til bryllaupet mellom greven Cosimo I de' Medici og den rike Eleonora di Toledo, dottera til visekongen av Napoli. Ganske snart vart han hoffmålar for greven, noko han var det meste av si seinare levetid. Han spela elles ei viktig rolle i aktivitetane til Accademia del Disegno i Firenze, der han var stiftande medlem i 1563.
Bronzino måla portrettfigurar som kom til å ha innverknad på europeisk hoffportrettering i eit hundreår. I tillegg måla han også idealiserte portrett av fortidige poetar som Dante og Francesco Petrarca. Hans kanskje mest kjende verk er rekka av portrett av Cosimo I de' Medici, Eleonora og folk frå hoffet, som til dømes Bartolomeo Panciatichi og kona hans. Portretta av den genovesiske admiralen Andrea Doria, samt det mindre typiske måleriet av guden Neptun er også mellom hans fremste verk.
Gjennom to år, 1546-48, i Roma laga Bronzino ei rad religiøse måleri, så som Jomfru Marias oppstode. I ein del av hans religiøse måleri syner særleg elegante former, til dømes i Laurentius martyrium frå 1569. Alle dei usedvanleg forvrengte positurane i biletet kan sporast tilbake til Rafael eller Michelangelo, to målarar som Bronzino ver mykje inspirert av.
Målaren Alessandro Allori var favoritteleven hans, og Bronzino budde i Allori-familien sitt hus då han døydde i Firenze i 1572.
Hyperbolsk funksjon
Ein hyperbolsk funksjon er funksjonane sinh (sinus hyperbolicus), cosh (cosinus hyperbolicus), tanh (tangens hyperbolicus), coth (cotangens hyperbolicus), sech (secans hyperbolicus) og csch (cosecans hyperbolicus).
Eilatstein
Eilatstein kjem frå namnet på byen Eilat, der han ein gong vart broten. Han er ein grønblå uhomogen blanding av fleire sekundære koparminaral som malakitt, azuritt, turkis, pseudomalakitt og krysokoll. Eliatsteinen er nasjonalsteinen til Israel, og vert òg kalla Kong Salomon-stein. Den blå og grøne steinen vert seld til turistar i suvernirbutikkar og vert ofte henta frå utanlandske kopargruver, og er ikkje i røynda frå Israel.
Hyperbolsk funksjon
Her er e grunntalet i det naturlege logaritmesystemet.
Dei hyperbolske funksjonane har eigenskapar som er analoge med dei trigonometriske funksjonane. På same måte som \sin x og \cos x kan nyttast til å parametrisere ein sirkel, kan dei hyperbolske funksjonane \sinh x og \cosh x parametrisere ein hyperbel.
Ina Wroldsen
Ina Christine Wroldsen, også kjend berre som Ina, er ein norsk songar og låtskrivar.
Hyperbolsk funksjon
Standard algebraiske uttrykk
Dei hyperbolske funksjonane er :
Ina Wroldsen
Wroldsen har skrive låtar for blant anna Anne-Marie, Calvin Harris, Clean Bandit, Demi Lovato, One Direction, Britney Spears, Shontelle og The Saturdays.
Karriere
Wroldsen spelte saman med islandske Arnthor Birgisson i elektropopbandet Ask Embla mellom 2011 og 2014. Manageren hennar er ektemannen Mark Elwood. I 2014 og 2015 gav ho ut solosingelen «Aliens» og «Rebels». I 2015 samarbeidde ho med Calvin Harris og Disciples om songen «How Deep Is Your Love», og hadde vokalen på songen, utan å få namnet på utgjevinga. I 2016 gav ho ut låten «Lay It On Me» som var i samarbeid med EDM-duoen Broiler. Ho var òg, saman med Sandeep Singh, Gunnar Greve Pettersen og Vinni (Øyvind Sauvik), Idol-domar dette året.
Hyperbolsk funksjon
Standard algebraiske uttrykk
Hyperbolske funksjonane kan introduserast via imaginære sirkelvinklar:
Ina Wroldsen
Karriere
Juni 2018 gav ho ut EP-en Hex, som var hennar første soloutgjeving. 24. november same året vart ho tildelt P3-prisen under P3 Gull og var dessutan nominert i klassen årets låt for «Strongest». Under Spellemannprisen 2018 vart ho kåra til årets låtskrivar for EP-en Hex, og var i tillegg nominert i klassene årets tekstforfattar (Hex) og årets låt («Strongest»).
Hyperbolsk funksjon
Standard algebraiske uttrykk
der i er den imaginære eininga definert som i2 = −1.
Ina Wroldsen
Karriere
I 2020 starta ho podcasten Ina & Wroldsen med mora Kristin Wroldsen, og frå januar 2021 var ho mentor i sesong 6 av The Voice på TV 2.
Låtbidrag for andre artistar
I Melodi Grand Prix 2013 song Adelén Wroldsen si låt, «Bombo», som ho hadde skrive saman med Quiz & Larossi.
Hyperbolsk funksjon
Standard algebraiske uttrykk
Dei komplekse formene i definisjonane over kjem frå Eulerformelen.
Nyttige forhold
Dermed:
Den hyperbolske tangensen er løysinga til det ikkje-lineære grenseverdiproblemet :
Det kan visast at arealet under kurva til cosh x alltid er like bogelengda:
Standardintegral
Where C is the constant of integration.
Taylorrekkjer
Det er mogeleg å uttrykke funksjonane over som Taylorrekkje:
Funksjonen sinh x har ei Taylorrekkje med berre odde eksponentar for x. Dermed er han ein oddefunksjon, som er −sinh x = sinh(−x), og sinh 0 = 0.
Funksjonen cosh x har ei Taylorrekkje med berre jamne eksponentar for x. Derfor er han ein jamn funksjon, altså symmetrisk med omsyn til y-aksen. Summen av sinh- og cosh-rekkjene er ei uendeleg rekkje av eksponentialfunksjonen.
der
Gerda Kraan
Gerda Kraan, eigentleg Gerarda Maria Kraan, er ein nederlandsk tidlegare friidrettsutøvar frå Leiden. Ho vart europameister på 800 meter i 1962.
Aktiv
Kraan sette nasjonal rekord på 800 m i 1958 med tida 2.16,6. Sesongen etter forbetra ho rekorden med åtte sekundar og vann sitt fyrste nederlandske meisterskap. Etter ho forsvarte meistertittelen på 800 m i 1960, deltok ho på distansen under Sommar-OL 1960 i Roma, men rauk ui kvalifiseringa.
To år seinare var ho i sitt livs form. Finalen på 800-meteren ved europameisterskapen 1962 i Beograd gjekk i stor fart. På oppløpsida var Kraan heilt suveren, dei andre medaljevinnarane kom i mål over to sekundar bak. Vinnartida 2.02,8 var ny europarekord. Same sesongen sette Kraan nederlandsk rekord også på 400 m, tid 53,7 sekundar. Både 400 m- og 800-meterrekorden var landsrekordar til 1968.
Også under dei olympiske sommarleikane 1964 i Tokyo nådde Kraan 800-meterfinalen. Atter gjekk finalen i rekordfart, her utan at Kraan kunne halde fylgje med teten. Sluttida 2.05,8 heldt til sjuandeplass, medan britiske Ann Packer vann på verdsrekordtida 2.01,1.
Kraan vart nederlandsk meister på 800 meter frå 1959 til -63, i 1961 også på 400 meter.
Indian Airlines
Indian Airlines, også kalla Indian, var eit større indisk flyselskap som verka frå 1953 til 2011. Saman med Air India var det eit av to nasjonale flyselskap i India.
Indian Airlines tilhøyrde den indiske staten og var administrert av den sivile luftfartsstyresmakta i landet, Ministry of Civil Aviation. Det hadde base i Mumbai og fokuserte først og fremst på innanrikstrafikk.
7. desember 2005 tok flyselskapet namnet «Indian» i bruk i reklamesamanheng.
Mount Aldrich
Mount Aldrich er eit massivt fjell med noko flat topp som ligg ved austsida av Ragotzkiebreen i Britannia Range. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og kalla opp etter admiral Pelham Aldrich, whosom støtta Scott under førebuinga av ekspedisjonen.
Hooper Crags
Hooper Crags er ein klipperik utstikkar 5,5 km lang og som ligg ved sørsida av Fosterbreen i Royal Society Range i Antarktis. Klippa vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1963 etter løytnant Benjamin F. Hooper, ein helikopterpilot i U.S. Navy-skvadron VX-6, som overvintra ved McMurdo-basen i 1960.
Det britiske Underhuset
Det britiske Underhuset, engelsk House of Commons, er det lågaste av dei to kammera i Det britiske parlamentet. Her sit medlemmer som blir valde direkte frå 650 einmannskrinsar over heile Storbritannia.
Underhuset var tradisjonelt det svakaste kammeret i parlamentet, men har sidan Reform Act i 1832 og Parliament Act i 1911 blitt kammeret med størst politisk makt. Underhuset dannar regjering og står bak dei fleste lovane i landet.
Stad
Det britiske Underhuset kjem saman i Commons Chamber i Palace of Westminster. Rommet måler 23 × 5 meter, og er sparsamt dekorert i grønt. Det noverande rommet blei bygd i 1950 av Giles Gilbert Scott etter at det tidlegare, Chapel of St Stephen's, var blitt skadd under andre verdskrigen. Dei grunnleggjande trekka blei tekne vare på ved gjenoppbygginga.
Historie
Eit engelsk underhus utvikla seg i løpet av 1300-talet, og blei til det britiske Underhuset etter unionen med Skottland i 1707, då forsamlinga voks med 45 skotske representantar. Ved unionen med Irland i 1800 blei Underhuset slått saman det irske parlamentet med 100 nye medlemmer. Sidan opprettinga av Den irske fristaten i 1922 har kammeret berre hatt representantar frå Nord-Irland.
Wu-dynastiet
Det (austlege) Wu-dynastiet (kinesisk: 東吳 dōng wú), også kjent som Sun-Wu (kinesisk; 孫吳 sūn wú) var ei herskarslekt som rådde over dei søraustlege delane av Kina frå 221 til 280.
Det britiske Underhuset
Val
Val til Underhuset føregår ved fleirtalsval i einmannskrinsar i éin valomgang i løpet av ein dag. Alle røysteføre personar som kan få støtte frå ti medlemmer i ein valkrins og betaler eit depositum på 500 pund kan stilla til val, anten for eit politisk parti eller som sjølvstendig. Medlemmer av overhuset, fangar og personar som er erklært galne kan ikkje stilla til val. Ein person som er vald til Underhuset blir gjerne omtalt som Member of Parliament, med forkortinga MP etter namnet sitt. Om ein MP døyr eller pensjonerer seg, blir det halde tilleggsval.
Alle britiske statsborgarar og borgarar frå britiske oversjøiske territorium, det britiske samveldet eller Republikken Irland som er busette i Storbritannia og er over 18 år har stemmerett. Britiske statsborgarar i utlandet kan stemma i 15 år etter at dei har utvandra.
Wu-dynastiet
Dynastiet vart grunnlagt av Sun Quan søraust i det dåverande keisarriket Kina. Riket voks fram i Tre rike-tida, då Han-dynastiet tapte all makt i Kina og keisardømmet vart splitta i tre rike; under Wu-dynastiet i sør, Wei-dynastiet i nord og Shu-dynastiet i vest.
Det britiske Underhuset
Val
Underhusperioden er i opptil fem år. Tradisjonelt har den britiske statsministeren kunna bestemme kva tid det skal skrivast ut nyval (innanfor femårsperioden), men Fixed-term Parliaments Act 2011 fastset eit tidsskjema for parlamentsval som byrjar i 2015. Etter dette skjemaet skal val haldast den første torsdagen i mai kvart femte år.
Wu-dynastiet
Gjennom sjølvstendet frå sentralregjeringa, som hadde hatt tilhald i nord, utvikla det tidlegare så tilbakeliggande Søraustkina seg til eit av dei viktigaste økonomiske, kulturelle og politiske sentera i landet. Innan dei neste fem hundre åra var omme, hadde utviklinga i det sørlege av Kina overgått utviklinga i Nord-Kina. Verknadene av denne tidsalderen kan sporast i det politiske og kulturelle skiljet mellom Nord- og Sør-Kina av i dag.
Det britiske Underhuset
Roller i Underhuset
Den britiske regjeringa (Her/His Majesty's Government) blir danna av det største partiet i Underhuset, eller ein koalisjon. Medlemmene i regjeringa fortset å vera medlemmer av det kammeret dei høyrer til, og sit øvst på den første benkeraden i underhussalen. Overfor dei sit leiarane for opposisjonen (Her Majesty's Opposition) som tradisjonelt dannar eit skuggekabinett.
Wu-dynastiet
Wu-dynastiet vart til sist erobra i 280 av Sima Yan, den fyrste Jin-keisaren.
Det britiske Underhuset
Roller i Underhuset
Underhuset har ein ordstyrar (speaker) som er henta frå parlamentsmedlemmene, men som skal vera upartisk.
Tiltrudde medlemmer av kvart parti (whips) instruerer parlamentsmedlemma korleis dei skal stemma. Meinige medlemmer sit på bakre benkar og blir derfor ofte kalla back-benchers.
Prosedyrar
Underhuset kan halda møte når det er minst 40 medlemmer til stades. Under viktige debattar kan alle medlemmene koma til Underhuset. Mange må då stå langs veggane eller i publikumsgalleriet.
Ordstyraren sit på eit forhøgd podium og gjev medlemmer ordet, medan parlamentsmedlemmene talar direkte frå benkane.
Røysting føregår ved at parlamentsmedlemmer går ut av salen gjennom ei av to dører. Dei som støtter eit forslag går ut gjennom den høgre døra, medan dei som er imot går ut gjennom den venstre.
Otto Struve
Otto Struve var ein russisk-amerikansk astrofysikar, frå 1921 i USA.
Struve utførte fleire banebrytande arbeid innafor stjernespektroskopi, med undersøkingar over abnorme stjernespektrum, dobbeltstjerner, roterande stjerner og interstellar materie. Han publiserte mange populærastronomiske artiklar, og bøkene Stellar Evolution (1950) (saman med V. Zeberg), Elementary Astronomy (1959), The Universe (1961) og Astronomy of the 20th Century (1962).
Struve var professor i Chicago frå 1932 til 1950. Han var direktør for Yerkes-observatoriet 1932 til 1947, og frå 1939 til 1947 òg direktør for McDonald-observatoriet i Texas, som han grunnla, og frå 1950 til 1959 professor ved University of California, Berkley. Frå 1959 til 1963 var han direktør for det nye National Radio Astronomy Observatory i Vest-Virginia.
Hyperelliptisk integral
Eit hyperelliptisk integral er eit integral på forma
der F(x,y) er ein rasjonal funksjon og
der f(x) er eit polynom. Dei inverse funksjonane av hyperelliptiske integral vert kalla hyperelliptiske funksjonar. Når f(x) er eit polynom av tredje eller fjerde grad, får ein eit elliptisk integral. Hyperelliptiske integraler er eit spesialtilfelle av abelske integral og vart først studert av Niels Henrik Abel.
Courchavon
Courchavon er ein kommune i distriktet Porrentruy i kantonen Jura i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 407 meter over havet.
San Pablo-klosteret
San Pablo-klosteret i verdsminnebyen Cuenca i Spania, om lag 130 kilometer søraaust for Madrid er eit gamalt kloster som har fått namn etter apostelen Paulus. Klosteret er mest kjend som dominikanarkloster, men har i periodar og vorte nytta av av andre ordenar og dessutan av det katolske bispedømet.
Byggmassen er sett saman av ei kyrkje bygd i gotisk stil, eit kloster i gotisk stil med renessansedekorasjonar, og fleire andre bygg som har vokse saman. Kyrkja og klosteret er opphavleg frå 1500-talet, medan resten av bygga er nyare. Dei ligg samla på ein liten boge eller odde, på spansk kjend som Huecino, på ei høgd ovanfor den vesle elva Huecar. Huecar er ei av dei to elvane som fysisk avgrensar det høgdedraget som gamlebyen i Cuenca ligg på. I 1993 vart det sett i stand til firestjerners hotell i Paradores-selskapet for hotell i gamle borgar/slott og andre historiske praktbygg. Byggmassen har ei variert brukshistorie, ikkje berre som kyrkje og kloster, men og som konsertsal for religiøs musikk, seminar i periodar, og dessutan ei tid som barnehage.
Korte drag av bygningshistoria og brukshistoria
"Grunnleggjaren" av anlegget var den geistlege Juan del Pozo som sikra kyrkjeleg eigedomsrett til arealet i 1523. Tidlegare var delar av arealet ein frukthage. Under oppføringa oppstod det konfliktar mellom grunnleggjaren og dei to meisterarktitektane Juan og Pedro de Alviz. Byggmaterialet vart for det meste henta frå regionen. Det gjeld mellom anna det rike treverket i spisesalen. Oppføringa av kyrkje og klosterbygga tok 15 år, og vart fullført i 1538. Då vart bygga vigsla av biskopen av Coria, Francisco de Mendoza Y Bobadilla, som sjølv var son av ein adeleg og fødd i Cuenca. Få år seinare vart det bygd ei steinbru frå San Pablo-klosteret over Huecar-elveravina, til det som no er kjend som gamlebyen i Cuenca. Nokre av pillarane er framleis synlege, men brua vart nybygd som jarnbru. Ho vart kyrkjeleg signa og opna i 1903.
I 1836 måtte dominikanarane forlata klosteret, og bispestolen i Cuenca kjøpte byggmassen for å byggja opp eit kyrkjeleg seminar for bispedømestudie, som fyrst heitte San Pablo, seinare ein periode San Julian-seminaret. Ved seminaret festa det seg idear som den katolske kyrkja med støtte frå vatikanet, fann uakseptable. Difor laut seminaristane flykta og seminaret vart stengd i januar 1912. Ti år seinare starta restaurering av bygga og ny seminarverksemd.
Like føre Den spanske borgarkrigen (1936-1939) braut ut, ynskte dei spanske nasjonal- og regionalstyresmaktene å kverrsetja bygget for å skipa eit regionalt sanatorium. Biskopen argumenterte mot dette, og hevda at staden var naudsynleg for bispedømet for sprituelle øvingar og mindre seminar. Under krigen var San Pablo ute av drift i nokre månader og vart utsett for plyndring. Om lag på same tida fekk byggmassen nytt bruksområde, og vart barnehage for til saman 500 ungar og tilsette. Kort tid etter krigen vart bygga tekne i kyrkjeleg bruk att, og tidleg på 1960-talet vart nokre utbetringar gjennomførde slik at seminaret på det gamle klosteret kunne hysa 200 seminaristar. Bygga var likevel nedslitne, og murar og tak skala av. I 1973 opphøyrde difor den religiøse bruken av bygga med få unnatak. Eit av dei var giftarmålet til den kjende Cuenca-songaren José Luis Perales i den gamle klosterkyrkja i 1977. Kyrkja har elles vore nytta til ei religiøs musikkveke sidan 1962, og bygga var elles tidvis nytta som spesialundervisningssenter og til fjernsynsserieinnspelingar.
Kommunestyret i Cuenca var opptekne av å auka bruken av bygga, og gav ut ein rapport som vurderte ulike alternativ i 1980. Universitetet i Castilla La Mancha vurderte å byggja opp eit kunstfakultet i klosterbygga, men dette kom det ikkje noko ut av. Hovudgrunnen til det var truleg svært store resteureringskostnader, utrekna til 300 millionar pesetas i 1983.
Klosterbygga vert hotell
Fyrste gongen planar om å rusta opp klosterbygga til hotell i Paradores de Turismo-gruppa kom opp, var på 1970-talet. I november 1989 skreiv dei kyrkjelege eigarane under på å ei avtale med den spanske staten om at klosterbygga, men ikkje kyrkja, kunne vera hotell i Paradores-gruppa i ein femtiårsperiode med forlengingsklausul. Ombyggingane tok til i desember 1990, med samla kostnader på meir ein milliard pesetas. Hotellet vart opna med pomp og prakt 1. april 1993, med deltaking frå tre spanske ministrar, og hotellet vart signa av biskopen i Cuenca. Hotellet har vorte eit populært reisemål for spanjolar og utlendingar, og det var ei lokal storhending då prins Felipe og hans Letizia hadde si fyrste overnatting på bryllupsreisa si på hotellet i mai 2004.
Hotellet ligg eit minutts gange frå San Pablo-brua over til gamlebyen, som er eit flott skode med lyssetting i myrkret. Frå inngangsdøra kan ein og sjå over til gamlebyen og det mest turistkjende symbolet på Cuenca, dei hengjande husa (Casas Colgadas) frå 13- og 1400-talet på den andre sida av Huecar-elvekløfta. Hotellet har utandørs basseng, god restaurant og bar, eit innebygd klosteruteområde og eit treningsrom. Restauranten har flotte veggdekorasjonar og store dekorative trekonstruksjonar i taket. Baren har restaurerte religiøse takdekorasjonar.
Séraphine
Séraphine er ein 125 minutt lang fransk-belgisk spelefilm som hadde premiere i 2008 og skildrar ein bolk av livet til den franske sjølvlærde og vidgjetne kunstmålaren Séraphine Louis. Filmen tek for seg tida frå 1912, då den 48 år gamle Séraphine Loui, etter å ha måla kunstverka sine i løynd, vart kjend med den tyske kunstsamlaren og kunsthandlaren Wilhelm Uhde og fekk kunsten si synt fram offentleg og lagt fram for sal, fram til ho braut saman og vart lagt inn på psykiatrisk sjukehus i 1932, og heilt slutta å måle.
Filmen er på fransk, med somme replikkar på tysk. Handlinga kan stutt oppsummerast slik: Kunsthandlaren og kunstsamlaren Wilhelm Uhde, som hadde tilhald i Paris og hadde vore den fyrste som hadde kjøpt verk av Pablo Picasso og oppdaga verdien i verka til Henri Rousseau, hadde leigd seg eit husvære i Senlis for å skrive og kople av frå Parisarlivet, fekk Séraphine Louis som hushjelp. Ved eit høve kom han til å få sjå hjå vertskapet eit attraktivt målarstykke målt på ei treplate, og vart storleg overraska då han fekk vite at hans eiga hushjelp, Séraphine Louis, var kunstnaren. Etter dette oppstod eit gripande og nært samband mellom den fattige hushjelpa og den framsynte kunsthandlaren, som hjelpte ho fram både økonomisk og til å verte ein offentleg kjend kunstnar. Men det heile fell til sist i grus som fylgje av ein kombinasjon av hennar mentale problem og dei økonomiske nedgangstidene i Europa i mellomkrigstida, som gjorde at Wilhelm Uhde ikkje kunne kjøpe fleire verk av ho.
Filmen vart sett i scene av Martin Provost, ein fransk regissør og forfattar, fødd i Brest i Frankrike i 1957. Manuskriptforfattarar var Marc Abdelnour og Martin Provost. Hovudrolla som Séraphine Louis vart spela av skodespelaren Yolande Moreau, fødd i Bruxelles i Belgia i 1953, busett i Frankrike. Skodespelaren og musikaren Ulrich Tukur, fødd 29. juli 1957 i Viernheim i Tyskland, hadde rolla som kunstsamlaren Wilhelm Uhde. Sjefsfotograf for filmen var Laurent Brunet.
Heidersprisar
Filmen har fått fleire César du cinéma, ein fransk årleg heiderspris som vart skipa i 1976 for å heidre dei beste franske filmproduksjonane:
Plagiatskuldingar
Produsenten og forfattarane av fimmanuskriptet vart dømd for plagiat av Tribunal de grande instance de Paris 26. november 2010 etter krav frå Alain Vircondelet, som hadde gjeve ut ein biografi om Séraphine Loui med tittelen Séraphine de Senlis.
Tret Fure
Tret Fure er ein USA-amerikansk songar-låtskrivar og visesongar.
Tidleg i karrieren spelte ho med Spencer Davis, før ho i 1973 spelte inn sitt eige album. Gjennom karrieren har ho gjeve ut 16 album. Fure har òg arbeidd som lydteknikar og produsert fleire andre artistar, i tillegg til sin eigen musikk.
Hatrurimformasjonen
Hatrurimformasjonen eller den spetta sonen er ein geologisk formasjon med frambrot kring Daudehavet i Negevørkenen i Israel, i Judeaørkenen på Vestbreidda, og i vestlege Jordan. Han består av urein kalkstein frå krittida til eosen i lag med kolførande kalk og mergel. Bergartane har vore utsett for pyrometamorfose ved at det har vore fyr i det underliggande kolet. Formasjonen er kalla opp etter frambrot i Hatrurimbekkenet som ligg like vest for Daudehavet.
Formasjonen er typelokalitet for fem uvanlege mineral og er kjend for mange andre mineral som er meir vanleg i portlandleire.
Vagant
Vagant er eit tidsskrift for litteratur og kritikk, som vender seg mot eit norsk publikum, men også publiserer tekster på svensk og dansk.
Vagant har frå starten av vore eit unglitterært tidsskrift, med stadig nye redaksjonssamansetningar. Redaksjonen er sett saman av både forfattarar og litteraturvitarar. Tradisjonelt har redaksjonen hatt ein flat struktur. I 2007 vart den fyrste ansvarlege redaktøren, Audun Lindholm, tilsett.
Historikk
Dei første åra var Vagant eit uavhengig tidsskrift, med base i Oslo. I 1999 vart det oppretta ein parallell redaksjon i Bergen, som mellom 1999 og 2002 laga annakvart nummer av Vagant. Frå og med 2002 har tidsskriftet hatt base i Bergen.
Frå og med 1996 mottok tidsskriftet kontorplass og økonomisk støtte frå Aschehoug & co. I 2005 sa Aschehoug opp sponsoravtala med tidsskriftet, og redaksjonen inngjekk ei ny avtale med det daverande forlaget N. W. Damm & Søn. Mellom 2005 og 2016 vart tidsskriftet utgjeve av Cappelen Damm. Frå og med januar 2017 vert eigarskapet overdrege til redaksjonen.
I 2009 oppretta Vagant internettsatsinga Vagant Europa, med det formålet å omsetje artiklar frå den kontinental-europeiske kulturelle og litterære debatt.
Nokre tidlegare medlemmer av Vagant-redaksjonen
Alf van der Hagen, Tone Hødnebø, Pedro Carmona-Alvarez, Pål Norheim, Arve Kleiva, Henning Hagerup, Olaug Nilssen, Torunn Borge, Linde Hagerup, Espen Stueland, Tore Renberg, Karl Ove Knausgård, Nora Simonhjell, Susanne Christensen, Erlend O. Nødtvedt
J.R.D. Tata
Jehangir Ratanji Dadabhoy Tata, best kjend som J.R.D. Tata, var ein fransk-fødd indisk forretningsmann og ein tidleg luftfartspioner.
Åre kommun
Åre kommune (sørsamisk: Ååren tjïelte) ligg i det svenske länet Jämtlands län i Jämtland. Administrasjonssenter i kommunen er Järpen. Tettstaden Storlien ligg like ved grensa til Noreg og er kjend for omfattande grensehandel. VM i alpint 1954 og VM i alpint 2007 vart arrangert i Åre.
Samisk språk
Samisk har status som offisielt minoritetsspråk i kommunen og Åre kommune inngår i forvaltningsområdet for samisk språk i Sverige.
Tettstader
Åre kommune hadde seks tettstader i 2005. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Venskapsbyar
Åre kommune har to vennskapsbyar:
Juffure
Jufureh, Juffureh eller Juffure er ein by i Gambia, 30 kilometer nord for Gambiaelva. I byen ligg eit museum og festninga Jillifree.
Byen er kjend for å vera staden der Alex Haley sin stamfar Kunta Kinte blei røva bort frå av slavejegerar på 1700-talet, som skildra i boka Roots. Etter utgjevinga av Roots blei Jufure eit turistmål. Dette førte til økonomisk utvikling for byen, som omfatta bygginga av ein barneskule, ein ny marknad retta mot turistar, og betre vegar.
Juffure hadde 635 innbyggarar ved folketeljinga i 2013, og er samanvaksen med nabobyen Albreda. I Juffure ligg museet Maurel Frères Building, som er vigd til slaverihistorie. Sidan 2003 har museet vore ein del av UNESCO-verdsarva Kunta Kinteh Island and Related Sites, saman med mellom anna Kunta Kinteh-øya.
Det andre slaget ved Bloody Creek
Slaget ved Bloody Creek vart utkjempa 8. desember 1757 under den franske og indianske krigen. Militssoldatar frå Acadia og Mi'kmaq slo ei avdeling av britiske soldatar ved Bloody Creek, som munnar ut i Annapolis River ved dagens Carleton Corner i Nova Scotia. Slaget skjedde same stad som slaget i 1711 under dronning Anne-krigen.
Bakgrunn
Etter at franskmennene hadde tapt i Slaget ved Fort Beauséjour og deportasjonen av akadiarane hadde starta i 1755, danna mange akadiarar geriljagrupper i skogane, ofte i lag med dei gamle indianarane Mi'kmaq. Desse gruppene opererte på heile Nova Scotia fram til Ny-Frankrike fall. Den mest kjende av desse geriljakrigarane var Joseph Broussard, òg kjend som Beausoleil. Trass i at dei kontrollerte mange skansar som Halifax, Annapolis Royal og Fort Beausejour, klarte ikkje britane å få fred i regionen.
Den 6. desember dreiv eit arbeidslag som heldt til i Annapolis Royal, å hogge ned ved nær staden der der det første slaget fann stad i 1711. Der vart dei utsett for eit bakhaldsåtak av akadiske og Mi'kmaq styrkar. Ein mann vart drepen og sju andre vart teken til fange. Som følgje av dette vart 130 mann under kaptein Peter Pigou sendt ut for å hente attende fangane.
Slaget
Dei marsjerte til fots langs sørbreidda av Annapolis River og britane vart utsett for våte og kalde forhold før dei gav opp leitinga etter fangane. Dei kryssa ei bru over René Forêt River morgonen den 8. desember då dei vart angripe av Mi'kmaq og akadiarar. Britane heldt stand ei kort stund og leid store tap, mellom anna kaptein Pigou, før dei trekte seg attende til Annapolis Royal.
Etterverknad
Trass i sigeren klarte ikkje Mi'kmaq og akadiarane å følgje opp med eit åtak på Annapolis Royal. Det var derimot mange liknande grupper som heldt fram å angripe dei britiske styrkane i Nova Scotia og som støtta dei franske troppane gjennom krigen. René Forêt River fekk namnet Bloody Creek til ære for slaget.
Giganteus Island
Giganteus Island ligg like nord for Innerskjera vest i Holmevika i Mac. Robertson Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37. Kjempestormfuglar hekkar her og vart observert av ANARE på øya i desember 1958, og øya fekk derfor dette namnet.
Solveig Kopperstad Bratseth
Solveig Kopperstad Bratseth er ein norsk sjukepleiar, politikar og fagforeiningsleiar som var 1. nestleiar i Norsk Sykepleierforbund (NSF) frå 2011 til 2019. Ho var vald til medlem i forbundsstyret i NSF i 2004–2007 og gjenvald som medlem i 2007–2011.
På landsmøtet i 2011 vart ho for fyrste gong vald til 1. nestleiar for perioden 2011-2015, andre gong for perioden 2015-2019.
Kopperstad Bratseth er oppvaksen i Herøy kommune på Sunnmøre og utdanna sjukepleier ved Bergens Diakonissehjems Sykepleierhøyskole. Ho har arbeidd som sjukepleier, sjukepleiarleiar og som seniorrådgjevar i NAV. Bratseth var medlem i Trondheim bystyre for KrF frå 1995 til 2007. Frå 2005 til 2013 var ho 1. vara for Sør-Trøndelag KrF på Stortinget.
Antillarstraumen
Antillarstraumen er ein varm havstraum som renn nordvestover forbi øygruppa Antillane som skil Det karibiske havet og Atlanterhavet. Straumen kjem av straumen frå den atlantiske Nordekvatorstraumen. Denne straumen lukkar virvelen som går med klokka kring Atlanterhavet. Han er rik på næringsstoff, og vert nytta av mange fiskarar rundt om i Karibia til fiske.
Antillarstraumen er nesten parallell med Karibiastraumen, som går sørover frå Puerto Rico og Cuba, forbi Colombia og Venezuela.
Utanfor floridakysten renn Antillarstraumen saman med Floridastraumen og dannar Golfstraumen.
All Kinds of Everything
«All Kinds of Everything» (norsk 'all slags ting av alt') er ein irsk slagerballade som vann Eurovision Song Contest 1970 for Irland. Songen vart sungen av Dana, mens melodi og tekst er skriven av Danny Lindsay og Jackie Smith. Dette var den fyrste sigeren til Irland i Eurovision Song Contest, og balladen vart ein stor kommersiell suksess etter tevlinga. Blant anna toppa han singellistene i Irland, Belgia og Storbritannia.
Eurovision Song Contest
«All Kinds of Everything» var eit av åtte bidrag som deltok i den irske nasjonale finalen sundag 1. mars. Der vann songen ein klar siger og vart det irske bidraget til Eurovision Song Contest 1970 i Amsterdam 21. mars.
I den internasjonale finalen deltok berre tolv land. Blant anna hadde heile Norden trekt seg i protest mot formen på tevlinga og fordi fire land hadde vunne tevlinga året før. «All Kinds of Everything» var det siste bidraget ut på scena, og det var Nederland sin eigen dirigent, Dolf van der Linden, som dirigerte det irske bidraget.
På førehand var Storbritannia favoritt med Mary Hopkin og songen «Knock Knock, Who's There?». Avrøystinga vart ein kamp mellom Storbritannia og Irland, og til slutt vann «All Kinds of Everything» med 32 poeng, seks poeng framfor Storbritannia.
«All Kinds of Everything» var ein langt rolegare vinnarlåt samanlikna med dei meir energiske framføringane som hadde dominert Eurovision Song Contest åra før. Dette var den fyrste sigeren til Irland i Eurovision Song Contest, og sidan har Irland vunne ytterlegare seks gongar. Med det er Irland det mestvinnande landet i Eurovision Song Contest. Bidraget var også politisk følsamt, sidan Dana, som kom frå Derry i Nord-Irland, representerte Irland og ikkje Storbritannia.
I teksta syng Dana om alle tinga som minner ho om kjærasten – anten det er måkar, fiskarar, fly, morgondogg eller postkort. Ho avsluttar kvart vers med å sei at «all slags ting av alt minner meg om deg».
Innspeling
«All Kinds of Everything» vart ein stor hit i Irland allereie før den internasjonale finalen. Songen gjekk også til topps på singellistene i Belgia og Storbritannia, og det samla salet av «All Kinds of Everything» er anslege til to millionar eksemplar. Singelen vart også gjeven ut i Australia, men vart mindre populær enn coverversjonen med vokalisten Pat Carroll frå Melbourne.
Anna
Under valet vart journalisten Vincent Browne kritisert for å ha intervjua Dana på ein konfronterande måte. Orsakinga hans tok form av ein framføring av «All Kinds of Everyting» under ein påfølgjande paneldiskusjon på radio.
Bandmaurvarslar
Bandmaurvarslar, Thamnophilus doliatus, er ein mellomstor maurfugl i den biologiske familien Thamnophilidae.
Arten er vidt spreitt  i den neotropiske regionen frå Tamaulipas i Mexico, gjennom Mellom-Amerika, Trinidad og Tobago, og ein stor del av Sør-Amerika austom Andes så langt sør som nordlege Argentina, Bolivia og Paraguay. Det finst ein akseptert nordleg rekord i registrering frå det sørlege Texas. Bandmaurvarslar lever i eit breitt spekter av skogkledde habitat som inkluderer hagar og parkar, i både fuktige og tørre regionar. Gjennom ein stor del av utbreiingsområdet sitt, er han blant dei vanlegaste maurfuglar.
Skildring
Bandmaurvarslar er vanlegvis 16,5 cm lang, og veg 25 gram. Fjørdrakta til hannen har tette band i svart og kvitt, og har ein svart fjørtopp basert i kvitt som kan visast. Hoa er raudbrun på oversida med ein kastanjefarga kam. Sidene av hovudet og hals er streket i svart, og undersida er rikt gulbrun.
Underartane varierer først og fremst i kor mørke dei står fram, i mengda av svartkvite band og i fargetonen på undersida. Til dømes har underarten på Trinidad og Tobago T. d. tobagensis hannfuglar med lysare underside, og hoa er mørkare enn i nominatforma. Den mest karakteristiske underartan er T. d. capistratus i Caatinga i det nordaustlege Brasil, der hannar har einsfarga, svart krone utan kvite striper i og hoer har stripa strupe og svakt stripa buk. Det er òg den einaste underarten der iris er djup raudbrun til raud, men ikkje gul. Det har nyleg vorte foreslått at det bør vurderast ein eigen art av T. d. capistratus.