cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Taftanaz
Den syriske borgarkrigen
Innbyggjarane i Taftanaz deltok i fleire demonstrasjonar mot den syriske regjeringa frå april 2011 og frametter, i starten av den syriske borgarkrigen. Mellom den første demonstrasjonen i april 2011 og april 2012, raida tryggingsstyrkar byen fire gonger. I oktober 2011 førte kampar mellom den syriske hæren og lokale opprørarar til at fem menneske mista livet i Taftanaz. Den 21. mars 2012 førte harde kampar mellom hæren og opprørarne til at opprørarane vart tvungen ut av Taftanaz.
Bastnäsitt
Bastnäsitt er eit gult til brunt mineral og eit fluorhaldig karbonat av cerium og andre lantanoidar. Den kjemisk formelen er (La, Ce)CO3F og det krystalliserer heksagonalt. Mineralet opptrer i mindre mengder fleire stader i Noreg, dels som omvandlingsprodukt av andre lantanoideførande mineral. Opphavleg vart det funne i skarn ved Bastnäs i Sverige, som har gjeve det namnet.
Taftanaz
Den syriske borgarkrigen
Den 3. april 2012 bomba den syriske hæren Taftanaz før dei sette i gang eit tre dagar langt åtak mot byen. Minst 62 menneske skal ha mista livet og i juni hadde to tredjedelar av innbyggjarane flykta frå byen. Andre kjelder skreiv at 56 innbyggjarar mista livet og at 60% av innbyggjarane hadde flykta, hovudsakleg nordover til Tyrkia. Sjølv om innbyggjarane hevda at det var få opprørarar i byen, var opprørarar frå det generelle området ansvarlege for fleire åtak der ni stridsvogner vart øydelagde og fleire soldatar mista livet.
Kjelder
''
Administrativ inndeling i Bulgaria
Den administrative inndelinga i Bulgaria er fastlagt i artikkel 135 i den bulgarske grunnlova frå 1991, lov om lokalt sjølvstyre og lokal administrasjon frå 1991 og lov om territoriell administrasjon av republikken Bulgaria frå 1995.
Bulgaria er delt inn i 28 provinsar (bulgarsk област, oblast) med til saman 265 kommunar (bulgarsk община, obsjtina), som igjen er delte inn i 3 177 lokale administrative einingar.
Hovudstaden Sofia er ein kommune, den utan samanlikning største i landet, men er delt inn i 24 distrikt (bulgarsk район, rajon). På same måten er den nest største byen Plovdiv delt inn i 6 distrikt, medan Varna er delt i fem distrikt.
Kristina Skryppen
Kristina Skryppen (fødd om lag år 1600) var ei norsk kvinne som i 1663 vedgjekk å ha vore på heksesabbat på Hornelen. Dette førte til at ho vart brend på bålet saman med fire andre, mellom anna sonen Aksel.
Administrativ inndeling i Bulgaria
Distrikt i Sofia
Kommunen Sofia har 24 distrikt:
Kristina Skryppen
Hekseprosessar
I heksetrua stod ei heks eller trollkvinne i samband med overnaturlege krefter og kunne føra vondt på folk og fe. I Europa starta hekseforfylgingane på 1200-talet. I Noreg fann desse hekseskuldingane stad i perioden mellom 1560 og 1710. Ofte starta skuldingane med bagatellar, og hadde ingenting med trolldom eller mystiske fenomen å gjera. Det var gjerne fattige og vanskelegstilte som vart skulda for trolldom. 65 menneske vart tiltala for trolldom og brende på bålet i Sogn og Fjordane. Mange av hekseprosessane var i Nordfjord, og Gloppen åleine hadde sju.
Administrativ inndeling i Bulgaria
Distrikt i Plovdiv
Byen Plovdiv har seks distrikt:
Distrikt i Varna
Byen Varna har fem distrikt:
Kristina Skryppen
Trolldomssak på Gimmestad
Kristina Skryppen var dotter av Lars Treita, og gift med Nils Skryppen. I tingboka for Gimmestad, Gloppen, kan vi lesa om trolldomssaka mot Skryppen. Systera Kari hadde skulda Kristina og sonen hennar, Aksel, for trolldom. Det blir hevda at ho hadde samband med djevelen, og at ho dreiv med trolldomskunstar.
Krangel om jordleiga
Mannen til Kristina Skryppen hadde bygsla jord av ein kar som heitte Peder Anderson. Dei to krangla om kor mykje Nils skulle betala i jordleiga. Då Peder vart sjuk, vart det hevda at Kristina hadde skuld i dette. Kristina nekta fyrst at ho hadde gjort Peder vondt. Ho sa at det var ikkje mange kunster ho kunne, berre «lese i salt».
Et sommereventyr
«Et sommereventyr» er ein song av Nora Brockstedt, gjeven ut i 1960. Melodi og tekst vart skriven av Arne Larsen.
Basanitt
Bassanitt er eit kalsium-sulfatmineral med formel CaSO4·0.5(H2O) eller 2CaSO4·H2O. Det er ein lavabergart og nefelinhaldig basalt som òg fører rikeleg med olivin. Ein tilsvarande bergart utan olivin blir kalla tefritt.
Namnet er særs gammalt og vart mellom anna nytta av Theofrastos i 320 fvt.
Bratja Daskalovi
Kommunen har eit areal på 482 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 8 677 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 704 innbyggjarar.
Kommunar i Den palestinske sjølvstyresmakta
I territoria som vart administrert av Den palestinske sjølvstyresmakta, er ein kommune (arabisk هيئة محلية ) ei administrativ eining med eit lokalt styre liknande ein by. Dei vart grunnlagde etter Lokalstyredepartmentet til Den palestinske sjølvstyresmakta vart oppretta i 1994. Alle kommunane har eit eige kommunestyre. Medlemmane i kommunestyret og borgarmeisteren vert valde av innbyggjarane i kommunen. Det finst fire forskjellige kommunetypar i kvart guvernement.
En bukett anemoner
«En bukett anemoner» er ein song av Jens Book-Jenssen frå 1960.
Kommunar i Den palestinske sjølvstyresmakta
Kommunetypar
Kommune B (by eller tettstad) - Kommunar som har innbyggjartal over 8 000 innbyggjarar eller har lenge eksistert som lokale kommunar under israelske administrasjon. Det finst 41 kommunar på nivå B. Dei har eit kommunestyre med 13 medlemmar og ein styreformann.
En bukett anemoner
«En bukett anemoner» deltok i Melodi Grand Prix 1960, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1960 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Jens Book-Jenssen i semifinalen, og enda på niandeplass med 21 poeng.
Kommunar i Den palestinske sjølvstyresmakta
Kommunetypar
Kommune C (tettstad) - Kommunar med folketal kring 4 000-8 000. Dei fleste vart oppretta av Den palestinske sjølvstyresmakta i nyare tid. Det finst 47 kommunar på nivå C, styrt av eit kommunestyre med 11 medlemmar.
Kommune D (landsby) - Kommunar med folketal over 1 000. Det finst 220 kommunar på nivå D, som vert styrte av eit kommunestyre med 9 medlemmar.
En aften igjen
«En aften igjen» er ein song av Inger Jacobsen frå 1960.
«En aften igjen» deltok i Melodi Grand Prix 1960, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1960 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Inger Jacobsen i semifinalen, og enda på åttandeplass med 25 poeng.
En drøm er alt
«En drøm er alt» er ein song av Inger Jacobsen, gjeven ut i 1960.
Melodi Grand Prix 1960
«En drøm er alt» deltok i Melodi Grand Prix 1960, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1960 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Inger Jacobsen i semifinalen, og enda på fjerdeplass med 28 poeng. I finalen vart songen framført på norsk av Siss Hartmann, og enda på andreplass med 79 poeng.
Gurkovo
Gurkovo (bulgarsk Гурково) er ein by og ein kommune i provinsen Stara Zagora i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Gurkovo og ti andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 280 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 5 127 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 2 772 innbyggjarar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Lille Lilli-Ann fra Lillesand
«Lille Lilli-Ann fra Lillesand» er ein song av Inger Jacobsen frå 1960. Melodien vart skriven av Andreas Berg og teksten vart skriven av Juul Hansen.
«Lille Lilli-Ann fra Lillesand» deltok i Melodi Grand Prix 1960, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1960 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Inger Jacobsen i semifinalen, og enda på fjerdeplass med 28 poeng. I finalen vart songen framført på norsk av Egil Ellingsen, og enda på femteplass med 64 poeng.
Bavenitt
Bavenitt er eit kvitt til svakt farga beryllium-mineral, som særleg opptrer i granittpegmatittar saman med beryll. I Noreg er det til dømes kjent frå ein slik førekomst ved Boksjø i Østfold. Det vart opphavleg funne i druserom i ein granitt ved Baveno i Italia, som har gjeve opphav til namnet, og seinare funne på tilsvarande måte i drammensgranitten i Oslofeltet. Mineralet krystalliserer rombisk, med den kjemiske formelen Ca4Be2Al2Si9O26(OH)2.
Dave Greenslade
Dave Greenslade er ein engelsk komponist og klaverspelar. Han spelte i 20 år som medlem av gruppa Colosseum og i sitt eige band kalla Greenslade. I tillegg har han spelt i If og Chris Farlowe sitt Thunderbirds.
Greenslade vart fødd i Woking i England. Blant verka hans finn ein Cactus Choir, The Pentateuch of the Cosmogony (med kunst av Patrick Woodroffe) og Music from the Discworld. Han har komponert musikk for fjernsyn, som BBC-serien Gangsters (1975–1978), Bird of Prey (1982–1984) og A Very Peculiar Practice (1986).
Synnøve Finden
Synnøve Larsdotter Finden var ei bondejente frå den veglause garden Finden, ved Finnafjorden i Vik i Sogn som studerte ysting og starta eigen ostefabrikk i hovudstaden.
Bakgrunn
Finden var sterkt religiøs og vart medlem av Menigheten Møllergaten 38, som høyrde til De frie venner og stod pinserørsla nær. Her vart ho i 1924 kjend med enkja Pernille Holmen (1889-1961). Dei to kvinnene flytta saman og fekk eit livslangt samliv og forretningssamarbeid. Pernille hadde dottera Evy, så dei var tre i huslyden.
Synnøve Finden Ostefabrikk
Finden ynskte å starta eigen osteproduksjon. Saman med Pernille Holmen begynte ho å kjøpa ostemasse og laga pultost. I 1928 starta dei to Synnøve Finden Ostefabrikk på Vålerenga i Oslo. Synnøve hadde ideane og kunnskapen, og Pernille administrerte. Etter eit års tid lausna salet, og i 1929 kunne dei kjøpa T-Ford, samt tilsette sjåfør, syklist og fleire kvinner til ostepakkinga. Synnøve Finden kontrollerte arbeidet i fabrikken, utvikla produksjonsmetodane og eksperimenterte seg fram til ein smelteost. Verksemda blomstra: I 1937 køyrde seks varebilar rundt på Austlandet og leverte ost.
Kristeleg fabrikkfellesskap
Berre kristne, landsens jenter fekk arbeid på fabrikken. Dei budde i leigegarden hjå Synnøve Finden og Pernille Holmen og åt alle måltid hjå dei. Lønna var låg, men husvære og mat var gratis. Dei tilsette reiste ofte på tur i helgene, til hytta på Hedemarken eller til bedehus rundt om på Austlandet. Fabrikken hadde både predikant, kor og musikantar, og verksemda gav store summar til misjonen.
Krig og nedgangstider
Synnøve Finden døydde i 1957 som ei velhalden dame. Alt ho åtte testamenterte ho til Pernille Holmen og etterkommarane hennar. Soga seier at Synnøve berre hadde tre korte turar heim att til Finden. Men til jul sende ho alltid heim pakkar med ost.
Det blir sol hvor vi seiler
«Det blir sol hvor vi seiler» er ein singel av Jens Book-Jenssen med Willy Andresens orkester, gjeven ut i 1960 (His Master's Voice AL 6092). Melodien er skriven av Magnar Skorgen. Teksten er skriven av Egil Hagen.
Melodi Grand Prix 1960
«Det blir sol hvor vi seiler» deltok i Melodi Grand Prix 1960, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1960 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Jens Book-Jenssen i semifinalen, og enda på niandeplass med 21 poeng.
Saraqib
I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Saraqib eit folketal på 32 495 i 2004. Han er det administrative senteret og den største staden i Saraqib nahiyah («underdistrikt») som består av 24 stader med eit samla folketal på 88 076 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar.
Historie
Eit stort samfunn av nawarar slo seg ned i Saraqib i Den osmanske tida. I lag med Khan Shaykhun og Ma'arat al-Numan var Saraqib kjend for dei fine broderia på svarte bomullsklede.
Syrisk opprør
Innbyggjarane i Saraqib deltok i den syriske borgarkrigen mot styret til Bashar al-Assad sidan minst april 2011. I følgje Syrisk observatorium for menneskerettar arresterte syriske tryggingsstyrkar over 200 menneske, som ein trudde var aktivistar mot regjeringa, etter at dei inntok byen den 11. august 2011. Slaget ved Saraqib fann stad 24.-27. mars 2012, då styresmaktene fekk kontroll over byen igjen. Minst 25 personar mista livet gi bombinga som følgde. Den 2. november 2012 var byen kontrollert av Den frie syriske armeen igjen. Staden er viktig som eit strategisk punkt på vegen mellom Aleppo og Damaskus og mellom Aleppo og Latakia.
Idrett
Den lokale fotballklubben vert kalla Saraqeb Sporting Club, grunnlagd i 1980. Klubben spelar i syrisk andredivisjon.
Batolitt
Ein batolitt er ein stor, ofte uregelmessig masse av ein granittisk djupbergart. Forma avspeglar magmakammeret der smeltemassen krystalliserte i djupna.
Typiske batolittar er større enn 100 km² i overflata. Dersom dei er mindre, blir kalla dei for stokkar. Mange batolittar kan strekkje seg ned mot store djup i jordskorpa, men underlaget er ofte ukjent. I den seinare tida har geofysiske undersøkingar vist at dei har ei avgrensa djupn og ofte flat botn.
Såld
Såld (av norrønt sáld, av 'å så') er ein open kasse med holet botn til å reinse granulært materiale som frø, korn, sand eller jord. Eit finhola såld vert kallar sikt.
I mellomalderen var såld eit kornmål av varierande storleik.
Ny smart hatt
«Ny smart hatt» er ein song av Inger Jacobsen frå 1960. Melodien er skriven av Andreas Berg. Teksten er skriven av Juul Hansen.
«Ny smart hatt» deltok i Melodi Grand Prix 1960, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1960 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Inger Jacobsen i semifinalen, og enda på andreplass med 35 poeng. I finalen vart songen framført på norsk av Torhild Lindal, og enda på andreplass med 79 poeng.
Bazzitt
Bazzitt ereit blått mineral med kjemisk formel Be3(Sc,Al)2Si6O18, dvs scandium-analogen til mineralet beryll.
Bazzitt er i Noreg kjent frå blant anna ein granittpegmatitt i Tørdal i Telemark og frå druserom i nordmarkitt ved Roa i Oppland.
Det vart først skildra i Baveno i Italia og er kalla opp etter oppdagaren, den italienske ingeniøren Alessandro E. Bazzi.
Cristian Gamboa
Cristian Esteban Gamboa Luna er ein costarikansk fotballspelar som har spela for Rosenborg. Han spelar vanlegvis høgreback, men kan også spele venstreback. I Fredrikstad blei han også brukt som ving.
Gamboa har tidlegare spelt for Municipal Liberia, CS Herediano, Fredrikstad og FC København. Han kom som «Folkets spelar» til Fredrikstad i 2010.
Gamboa fekk sin landslagsdebut borte mot Argentina i ein treningskamp i januar 2010. Han har scora eit mål for landslaget, i ein VM-kvalifiseringskamp føre VM i 2014, mot Guyana 16. oktober 2012
Frøken Alfabet
«Frøken Alfabet» er ein singel av Jens Book-Jenssen med Willy Andresens orkester, gjeven ut i 1960 (His Master's Voice AL 6092). Melodien er skriven av Ernst Aas. Teksten er skriven av Oddvar Eika.
Melodi Grand Prix 1960
«Frøken Alfabet» deltok i Melodi Grand Prix 1960, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1960 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Jens Book-Jenssen i semifinalen, og enda på fjerdeplass med 28 poeng. I finalen vart songen framført på norsk av Per Müller, og enda på sjetteplass med 59 poeng.
Gălăbovo
Gălăbovo (bulgarsk Гълъбово) er ein by og ein kommune i provinsen Stara Zagora i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Gălăbovo og ti andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 348 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 13 394 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 8 242 innbyggjarar.
Kommunen inngår i storbyområdet til Stara Zagora.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Snu deg om
«Snu deg om» er ein song av Nora Brockstedt og Svein Nilsen frå 1961. Songen er skriven av Bjørn Hellandsjø.
«Snu deg om» deltok i Melodi Grand Prix 1961, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1961 i Cannes i Frankrike. Songen vart framført på norsk av Nora Brockstedt med eit lite orkester, og så på nytt av Svein Nilsen med eit stort orkester. Bidraget enda på andreplass med 64 poeng.
Barytt
Barytt er eit tungspat, rombisk mineral som består av bariumsulfat, BaSO4. Fargen er oftast kvit, grå, gul eller blå. Det finst særleg på hydrotermale gonger og som konkresjonar i sediment. I Noreg er det funne mellom anna i Kongsberg og Tråk i Bamble.
Valdir Pereira
Valdir Pereira, med kallenamnet Didi, var ein brasiliansk fotballspelar som spelte på midtfeltet. Mellom 1952 og 1962 spelte han 68 landskampar for det brasilianske landslaget og skåra 20 mål. Han representerte Brasil i tre verdsmeisterskap; 1954, 1958 og 1962, og vart verdsmeister i dei to siste meisterskapane. I 1958 vart han elles tildelt prisen som den beste spelaren i turneringa.
Barytt
Barytt er det viktigaste råstoffet for framstilling av andre bariumsambindingar. Det har store bruksområde ved produksjon av kvite fargar og blir brukt som fyllstoff i papir og appretur i tekstilindustrien. Store mengder blir nytta på grunn av den høge densiteten i boreslam til petroleumsboring. Verdsproduksjonen ligg på omkring 6 millionar tonn, med Kina og India som dei største produsentane.
Til baryttgruppen høyrer òg minerala cølestin SrSO4 og anglesitt PbSO4.
Valdir Pereira
Pereira vert halden for å ha vore ein av dei beste midtbanespelarane i fotballsporten. Han var vidkjend for framifrå teknikk, pasningskvalitet og tæl. Særleg berømt er han for å ha funne på det såkalla «folha seca»-frisparket, der ballen tilsynelatande duppar ned tidsnok til at det vert skåring.
Mellom 1946 og 1966 spelte Pereira for ni ulike fotballklubbbar. Mest kjend er han for sine sju år hos Fluminense, 1949-56, og sine tre periodar i Botofago; 1957-59, 1960-62 og 1965-66. Sesongen 1959/60 spelte han for spanske meisterlaget Real Madrid, eit opphald som vart prega rivalisering med lagkapteinen Alfredo Di Stéfano. Han vart delstatsmeister med Fluminense i 1951 og med Botafogo i 1957, 1961 og 1962. I 1962 vart han også brasiliansk meister.
Leonid Sjtsjerbakov
Leonid Mikhailovitsj Sjtsjerbakov (russisk: Леонид Михайлович Щербаков),, er ein sovjetisk tidlegare friidrettsutøvar. Han vart europameister i tresteghopp både i 1950 og 1954, medan han i 1952 tok sølvmedaljen i dei olympiske sommarleikane. Den 178 cm høge og 73 kg tunge Sjtsjerbakov var medlem av Dynamo Moskva.
Aktiv
Sjtsjerbakov vart nummer to i tresteg i den sovjetiske friidretts-meisterskapen 1948. Året etter vann han tresteg-tevlinga i den nasjonale meisterskapen, men måtte i 1950 sjå seg slått av Boris Sambrimborz. Frå 1951 til 1956 vann Sjtsjerbakov seks meistertitlar på rad, i 1957 vart han på ny nummer to, den gongen overgått av Oleg Rjakovskij.
Under friidretts-EM i Brussel 1950 vann Sjtsjerbalov ein suveren siger i tresteg-gropa. Han presterte 15,39 meter og slo nestemann, finske Valdemar Rautio med over 40 centimeter. To år seinare, under dei olympiske leikane i Helsingfors tok Sjtsjerbakov sølvmedaljen etter å ha flytta europarekorden sin med 28 cm, til sterke 15,98 meter, men brasilianaren Adhemar da Silva vart olympisk meister etter å ha forbetra verdsrekorden to gongar i finalen, fyrst til 16,12 meter og så til 16,22 m.
Den 19. juli 1953 i Moskva sette Sjtsjerbakov verdsrekord i tresteghopp med 16,23 meter, ein centimeter over den gamle. I friidretts-EM 1954 i Bern forsvarte han europameister-tittelen på suverent vis. Med 15,90 meter låg han langt føre sølvvinnaren, svensken Roger Norman, som fekk notert 15,17 m i sluttprotokollen.
I mars 1955 tok Ferreira tilbake verdsrekorden med eit hopp på 16,56 meter. Sjtsjerbakov forbetra sin personlege rekord til 16,46 m under eit stemne den 4. juli 1956, hans tiande sovjetrekord og sjuande europarekord. Under sommar-OL i Melbourne i 1956 hoppa han 15,80 meter og vart nummer seks, Ferreira vann då sitt andre OL-gull.
Etter han la opp som aktiv, arbeidde Sjtsjerbakov som trenar. Mellom anna trena han kubanaren Pedro Pérez, ein ung kar som i 1971 sette verdsrekord i tresteg med 17,40 m.
S'il vous plaît
«S'il vous plaît» er ein norsk song skriven av Sven Lange (melodi) og Per Lillo-Stenberg (tekst). Han var eit av bidraga til Melodi Grand Prix 1961, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1961 i Cannes i Frankrike, og vart framført av Svein Nilsen og Per Asplin.
Melodi Grand Prix 1961
«S'il vous plaît» deltok i Melodi Grand Prix 1961, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1961 i Cannes i Frankrike. Songen vart framført på norsk av Svein Nilsen med eit lite orkester, og så på nytt av Per Asplin med eit stort orkester. Bidraget enda på tredjeplass med 59 poeng. Dette er det fyrste bidraget som vart framført på fransk i Melodi Grand Prix.
Listeplassering
Versjonen til deLillos låg på VG-lista i ei veke i 1987 med ein tiandeplass som beste plassering.
Jisr ash-Shugur-distriktet
Jisr ash-Shugur-distriktet (arabisk منطقة جسر الشغور) er eit distrikt (mantiqah) i Idlib guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 150 052. Senteret i distriktet er byen Jisr ash-Shugur.
Inndelingar
Distriktet Jisr ash-Shugur er delt inn i fire underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
Beit Ummar
Beit Ummar (arabisk بيت اُمّر ) er ein arabisk by, 11 km nordvest for Hebron i Hebron guvernement. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen i 2007 eit folketal på 13 348 innbyggjarar. Sidan den andre Intifada har arbeidsløysa vore mellom 60 til 80 %, hovudsakleg fordi mange innbyggjarar tidlegare arbeidde i Israel.
Historie
Ein trur at Beit Ummar er den bibelske landsbyen Maarath. I følgje somme segner vart byen kalla opp etter den islamske kalifen Umar ibn al-Khattab fordi han visstnok ofte vitja byen. Mange av dei hovudsakleg muslimske innbyggjarane er etterkomarar etter arabiske kristne familiar og i gamlebyen er det fleire kristne ruinar.
Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen i 1863 og estimerte at han hadde kring 450 innbyggjarar. I 1883 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine (SWP) Beit Ummar som «ein liten landsby som er lett synleg frå langt mot nord. Det går ein eldgammal veg gjennom han. Kring 1 km nordaust for landsbyen ligg ei god kjelde, ' Ain Kufin. Moskeen har eit lite tårn ved sidan av. Det kringliggande nabolaget er dekt med kratt.»
I folketeljinga i 1922, utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde Bait Ummar eit folketal på 829, alle muslimar, og dette auka i folketeljinga i 1931 til 1 135, framleis berre muslimar, i 217 busette hus. I 1945 var folketalet i Beit Ummar 80 jødar og 1 600 arabarar, som eigde 30 129 mål land i følgje ei offisiell landmåling. 2 912 mål var plantasjar og irrigert land, 12 879 for korn, medan 55 mål var utbygd (urbant) land.
Khan Shaykhun
Khan Shaykhun (arabisk خان شيخون) er ein by i Syria som administrativt høyrer til Idlib guvernement. Khan Shaykhun ligg 350 meter over havet. Han har eit folketal på 52 972.
Bidama
Bidama (arabisk بداما ; òg skrive Bdama og Badama) er ein by nord i Syria i Idlib guvernement, nordvest for Idlib langs grensa til Tyrkia. Av stader i nærleiken finn ein al-Najiyah i søraust, Jisr al-Shughur i aust, Shughur al-Fuqani og al-Janudiyah i nordaust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Bidama eit folketal på 4 162 i 2004. Byen er òg det administrative senteret og den nest største staden i Bidama nahiyah som består av 14 stader med eit samla folketal på 18 501 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar.
Ruinar frå antikken ligg like nordaust for byen.
Maarrat al-Nu'man-distriktet
Maarat al-Numaan-distriktet (arabisk منطقة معرة النعمان) er eit distrikt (mantiqah) i Idlib guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 372 960. Senteret i distriktet er byen Maarrat al-Nu'man.
Inndelingar
Distriktet Maarat al-Numaan er delt inn i seks underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
Thalassarche carteri
Thalassarche carteri er det vitskaplege namnet på albatrossar som høyrer til ein populasjon med hekking på øyar i sørlege Indiahavet. Det engelske artsnamnet er Indian yellow-nosed albatross eller Indian Yellow-nosed Mollymawk, han har ikkje fått tilordna normert namn på norsk. Dette taksonet er tradisjonelt, og framleis av somme som Clementslista ('eBird/Clements checklist'), rekna som ein underart av gulnasealbatross, Thalassarche chlororhynchos.
Mark Clarke
Mark Clarke er ein engelsk musikar, bassist og songar.
I 1966 spelte Mark Clark med bandet The Kegmen, i 1968 med The Locomotif og seint i 1968 med St. James Infirmary. Ein artikkel i Liverpool Echo kalla han «The Joe Cocker of Liverpool». Etter eit år med lokale konsertar, flytta han til London, der han vart introdusert for Clem Clempson, som på den tida spelte i Colosseum.
I 1975 skipa han Natural Gas i lag med Joey Molland, Jerry Shirley og Peter Wood. Han spelte òg i Mountain, Ritchie Blackmore's Rainbow, og i 1980 byrja han å spele med Billy Squier og spelte inn Don't Say No, The Stroke, In the Dark og mange andre med han. I 1985 turnerte han med The Monkees, og arbeidde så i mange år med Davy Jones. Clarke har òg spelt med Ian Hunter og Torque.
Diskografi
Colosseum
Uriah Heep
Tempest
Troppane til Fotball-VM 2014
Troppane til VM i fotball 2014 inneheld samtlege 32 troppar som blei tatt ut til Fotball-VM 2014 i Brasil som blei spelt frå 12. juni til 12. juli 2014. Kvar av dei 32 nasjonane som deltek i meisterskapen skulle registrere 20 utespelarar og tre Keeperar, til saman 23 spelarar, som skal delta i VM.
Mark Clarke
Diskografi
Natural Gas
Troppane til Fotball-VM 2014
Den endelege fristen for innsending av troppane var 2. juni 2014. Tre veker før denne fristen hadde kvar nasjon moglegheit til å kunngjere ein bruttotropp som grunnlag for den endelige troppen. FIFA ville at dette skulle skje tre veker før fristen, og dei fleste nytta seg av denne moglegheiten. Etter at fristen gjekk ut, hadde deltakarlanda kun moglegheit for å bytte ut spelarar som blei alvorleg skada etter fristen. Dette kunne gjerast inntil 24 timer før fyrste kamp.
Brasil
Troppen blei offentleggjort 7. mai 2014. Draktnummera blei offentleggjort 2. juni 2014.
Australia
Troppen blei annonsert 4. juni 2014
Mark Clarke
Diskografi
Bill Squier
Troppane til Fotball-VM 2014
Chile
Troppen blei offentleggjort 2.juni 2014.
Spania
Troppen blei offentleggjort 2. juni 2014
Mark Clarke
Diskografi
Ian Hunter
Soloalbum
Jeriko
Jeriko (arabisk أريحا, ʾArīḥā; hebraisk יריחו Yeriẖo) er ein by nær Jordanelva på Vestbreidda. Han er det administrative setet i Jeriko guvernement. I 2007 var folketalet 18 346. Byen var okkupert av Jordan frå 1949 til 1967, og så av Israel frå 1967 til 1994, då den adminsitrative kontrollen vart gjeve over til Dei palestinske sjølvstyresmaktene. Ein trur at byen er ein av dei eldste busette byane i verda.
Jeriko er skildra i Bibelen som «Palmebyen». Det finst mange kjelder i og kring byen som har trekt til seg menneske i tusenvis av år.
Etymologi
Ein trur at namnet kjem frå det kaananittiske ordet Reaẖ («duftande»), men ein alternativ teori meiner at det kjem frå ordet som tyder «måne» (Yareaẖ) på kananittisk, eller namnet på måneguden Yarikh, sidan byen var eit tidleg senter for dyrking av denne guddommen.
Det arabiske namnet til Jeriko, ʼArīḥā, tyder «duftande» og kjem frå det same kaananittiske ordet Reaẖ, med same tyding som på hebraisk.
Historie
Sjølv om det er omstridd, er det hevda at Jeriko kan vere den eldste, kontinuerleg busette byen i verda, og han er òg den eldste byen ein kjenner til med bymur i verda.
Natufiske jeger-samlarar kring 10 000 fvt.
Ein har funne spor etter busetjing ved Jeriko som går attende til kring 10 000 fvt. I yngre dryas var det kaldt og tørt og det var ikkje mogeleg med permanente busetjingar på ein enkel stad. Kjeldene kring det som skulle bli Jeriko var ein populær leirstad for natufiske jeger-samlarar, som etterlet seg mange små steinreiskap. Kring 9600 fvt. var tørken og kulda under yngre dryas over, og det var mogeleg for dei natufiske gruppene å bli lenger på kvar stad, slik at dei etter kvart busette seg her permanent.
Før-keramisk yngre steinalder, kring 9600 fvt.
Den første permanente busetnaden i Jeriko utvikla seg nær Ein as-Sultan-kjelda mellom 10 000 og 9000 fvt. Etter kvart som verda vart varmare, oppstod det ein ny kultur som baserte seg på jordbruk og fastbuande bustader, som arkeologar har kalla «før-keramisk yngre steinalder A» (forkorta som PPNA). PPNA-landsbyar er karakteriserte med små, sirkelforma bustader, og dei gravla dei døde under golvet på bygningane, var avhengig av å jakte ville dyr, dyrka korn og brukte ikkje keramikk. I Jeriko vart dei sirkelforma bygningane bygde med leire og strå som tørka i sola, og som så vart kleba saman med leirmørtel. Kvart hus var kring fem meter i diameter, og hadde buskas smurt inn med leire som tak. Eldstadane var både inne og ute.
Fleire busetjingar følgde etter kvarandre frå 4500 fvt. og frametter, og den største vart bygd i 2600 fvt.
Bronsealderen
Jeriko var kontinuerleg busett frå mellombronsealderen. Han vart øydelagd seint i bronsealderen, og etter dette tente han ikkje lenger som eit urbant senter. Byen var omgjeve av omfattande forsvarsmurar, forsterka med firkanta tårn, og ein omfattande gravplass med vertikale sjaktgraver og underjordiske gravkammer. Dei flotte gravoffera i somme av desse syner at det dukka opp lokale kongar.
Det var òg i denne perioden det bibelske slaget ved Jeriko fann stad.
Jernalderen
Tel es-Sultan var ikkje busett frå slutten av 1400- til 900- eller 800-talet fvt, då byen vart bygd opp att. På 600-talet fvt. hadde han vorte ein stor by, men denne vart øydelagd under den babylonske erobringa av Juda seint på 500-talet fvt. og staden vart igjen utan folkesetnad gjennom den persiske og den hellenistiske tida.
Antikken
Jeriko gjekk frå å vere eit administrativt senter i Yehud Medinata (Juda-provinsen) under persisk styre til å vere ein privat eigedom for Aleksander den store mellom 336 og 323 fvt., etter han erobra regionen. Midt på 100-talet fvt. var Jeriko ein del av riket til dei greske selevkidane, då den syriske general Bakkhides bygde fleire fort for å forsterke forsvaret av området kring Jeriko mot opprøret til makkabearane. Eit av desse forta, bygd ved inngangen til Wadi Qelt, vart seinare forsterka av Herodes den store, so kalla staden Kypros etter mor si.
Byen vart så styrt av hashmonearane, eit dynasti som var etterkomarar av ei prestegruppe (kohanim) frå Levi-stamma, etter makkabearopprøret enda med suksess. Dei hadde kontroll over området fram til Herodes tok over den hashemoneiske trona i Judea.
Herodes hadde opphavleg leigd Jeriko frå Kleopatra, etter at Marcus Antonius gav byen til ho som gåve. Etter det felles sjølvmordet deira i 30 fvt., tok Octavian kontroll over Romarriket og gav Herodes absolutt styre over Jeriko, som ein del av det nye domenet hans. Under Herodes vart det bygd ein hippodrom (Tel es-Samrat) for å underhalde gjestene hans, og ein ny akvedukt for å vatne området nedanfor klippene og fram til vinterpalasset hans ved Tulul al-Alaiq.
Det dramatiske mordet på Aristobulus III i eit symjebasseng i Jeriko, slik den romersk-jødiske historikaren Josefus skreiv det, fann stad under ein bankett organisert av svigermor til Herodes. Etter bygginga av palassa, fungerte ikkje byen berre som eit jordbrukssenter, men òg ein vinterbustad for aristokratiet i Jerusalem.
Herodes vart etterfølgd av sonen sin, Archelus, som bygde ein landsbyb like ved kalla opp etter hans jølv, Archelais, for å huse arbeidarar på daddelplantasjen hans. Strabon skildra Jeriko i det første hundreåret i Geografia som følgjer: "Jeriko er ei slette omgjeve av eit fjellandskap, som på ein måte heller mot byen som i eit teater. Her er Phoenicon, som er blanda med alle slags oppdyrka og fruktbare tre, men hovudsakleg palmer. Han er 100 stadia lang og overalt er det vatn. Her er òg eit palass og Balsamparken." Gravkammer frå denne tida er hogde ut i klippene og ligg i den lågaste delen av klippenen mellom Nuseib al-Aweishireh og Jebel Quruntul i Jeriko og vart nytta mellom 100 fvt. og 68 evt. I dei kristne Evangelia står det at Jesus reiste gjennom Jeriko, der han lækja ein or two blind tiggar og inspirerte ein lokal skatteinnkrevjar kalla Zakkeus om å gjere bot for dei uærlege metodane sine. Vegen mellom Jerusalem og Jeriko er åstad for Parabelen om den gode samaritanen.
Etter Jerusalem fall for hæren til Vespasian under Det store opprøret i Judea i 70 evt., vart Jeriko raskt mindre viktig, og i 100 evt. var han berre ein liten romersk garnisonsby. Det vart bygd ei borg her i 130 og han spelte ei rolle i å stoppe Bar Kochba-opprøret i 133. Soger frå Jeriko av ein kristen pilegrim er gjeven i 333. Kort tid etter vart det oppbygde området i byen fråflytta og ein bysantinsk Jeriko, Erikha, vart bygd 1,5 km lenger mot aust, kring staden der den moderne byen ligg. Kristendomen tok over i byen i bysantinsk tid og området vart tett folkesett. Det vart bygd fleire kloster og kyrkjer, inkludert St. Georg av Koziba i 340 evt. og ei kyrkj med kuppel tileigna St. Eliseus. Det vart òg bygd minst to synagoger på 500-talet. Klostera vart fråflytta etter den persiske invasjonen i 614.
Den arabiske kalifattida
Jeriko, som då vart kalla Ariha i ein arabisk variant, vart ein del av Jund Filastin (Palestina militærdistrikt), som var ein del av den større provinsen Bilad al-Sham. Den arabiske og muslimske historikaren Musa b. 'Uqba (d. 758) skreiv at kalifen Umar ibn al-Khattab sende jødar og kristen frå Khaybar i eksil til Jeriko (og Tayma).
I 659 kom distriktet under Mu'awiya sin kontroll, som grunnla Omajade-dynastiet. Det året øydela eit jordskjelv Jeriko. Eit tiår seinare vitja pilegrimen Arculf Jeriko og fann byen i ruinar, og alle dei jammerlege kaananittane var flytta til rønnebyar langs breidda av Daudehavet.
Den tiande omajade-kalifen, Hisham ibn Abd al-Malik, bygde eit palass kalla Khirbet al-Mafjar kring 1,5 km nord for Tell as-Sultan i 743, og to moskear, ein borgplass, mosaikk og andre ting som ein framleis kan sjå i dag, trass i at dei vart delvis øydelagde i eit jordskjelv i 747.
Omajade-styret enda i 750 og vart etterfølgd av dei arabiske kalifata til abbasidane og fatimidane. Irrigert jordbruk vart utvikla under det islamske styret, og Jeriko fekk igjen status som den frodige «Palmebyen». Al-Maqdisi, ein arabisk geograf, skreiv i 985 at, «vatnet i Jeriko er det mest verdsette og beste i heile islam. Her er mykje bananar, dadlar og blomar med god lukt.» Han omtalar òg Jeriko som ein av dei viktigaste byane i Jund Filastin.
Byen blømde fram til 1071 med invasjonen av seldsjukkane, etterfølgd av uroa under krosstoga.
Krossfararstyret
I 1179 bygde krossfararane oppatt Klosteret St. Georg av Koziba, ved den opphavlege staden, 10 km frå sentrum av byen. Dei bygde òg to nye kyrkjr og eit kloster tileigna Johannes døyparen, og dei innførte produksjon av sukkerrøyr i byen. I 1187 vart krossfararane drivne bort av ajjubide-styrkane til Saladin etter sigeren deira i slaget ved Hattin, og byen falma sakte hen.
Mamelukkane
I 1226 sa den arabiske geografen Yaqut al-Hamawi om Jeriko, «han har mange palmetre, og store mengder sukkerrøyr, og bananar. Det beste sukkeret i heile Ghaur er laga her.» På 1300-talet skreiv Abu al-Fida at det var svovelgruver i Jeriko, «dei einaste i Palestina.»
Moderne tid
Etter Det osmanske riket kollapsa mot slutten av den fyrste verdskrigen, kom Jeriko under styret til Palestinamandatet. Britane bygde festningsverk i Jeriko under andre verdskrigen med hjelp frå det jødiske selskapet Solel Boneh, og bruene vart rigga med eksplosiv i tilfelle ein mogeleg tysk invasjon.
I 1927 vart Jeriko og andre byar rundt hardt råka av jordskjelv. Kring 300 menneske mista livet.
Jeriko vart okkupert av Transjordan under den arabisk-israelske krigen i 1948. Jeriko-konferansen, organisert av kong Abdullah med over 2000 palestinske delegatar til stades, erklærte seg i 1948 som konge over Palestina og bad om ei samanslåing av Transjordan og Palestina i eit steg mot ein full arabisk samling. I midten av 1950 annekterte Jordan formelt Vestbreidda med Jeriko.
Som svar på den andre Intifada i 2001 og fleire sjølvmordsbomber vart Jeriko igjen okkupert av israelske soldatar. Ei to meter djup grøft vart grave kring store delar av byen for å kontrollere palestinsk trafikk til og frå Jeriko.
Den 14. mars 2006 sette det israelske forsvaret i gang Operasjon Bringing Home the Goods, der dei raida eit fengsel i Jeriko for å fange generalsekretæren i PFLP, Ahmad Sa'adat og fem andre fangar som var skulda for å ha myrda den israelske turistministeren Rehavam Zeevi.
Geografi
Jeriko ligg 258 meter under havnivå i ein oase i Wadi Qelt i Jordandalen. Den nærliggande kjelda Ein es-Sultan produserer 3,8 m3 vatn per minutt, og gjev vatn til eit 10 kvadratkilometer stort område gjennom fleire kanalar, som endar opp i Jordanelva, 10 km unna. Årsmiddelnedbøren er 160 mm, hovudsakleg mellom november og februar. Middeltemperaturen er 15 ºC i januar og 31 ºC i august.
Økonomi
I 1994 signerte Israel og palestinarane ein økonomisk avtale som gjorde at palestinarane i Jeriko kunne opne bankar, samle inn skatt og delta i eksport og import, som ei førebuing til sjølvstyre.
I 1998 vart det bygd eit kasino og hotell til 150 millionar dollar i Jeriko, med støtte frå [[Yasser Arafat]].
Ei av hovudnæringane til Jeriko er kristen turisme. Ei kabelvogn tar kristne pilegrimar opp høgda til Freistingsfjellet, som har eit gresk-ortodoks kloster med flott utsyn over regionen. I 2010 vart Jeriko, som ligg nær Daudehavet, rekna som det mest populære turistmålet til palestinske turistar.
Jordbruk er ei anna viktig næring, og det veks mange bananlundar kring byen.
Idrett
Idrettslaget Hilal Areeha spelar fotball i førstedivisjonen på Vestbreidda. Dei spelar kampane sine på Jeriko internasjonale stadion som tar 15 000 innbyggjarar.
Venskapsbyar
Jeriko er venskapsby med:
Svensk geografi
Sverige er eit land i Skandinavia i Nord-Europa. Det grenser til Noreg i vest, Finland i nordaust og Austersjøen og Bottenhavet i aust og sør.
Sverige har ei lang kystlinje på austsida og Dei skandinaviske fjella på vestsida, ei fjellkjede som skil Sverige frå Noreg. Landet har ei maritim grense med Danmark, Tyskland, Polen, Russland, Litauen, Latvia og Estland, og er òg knytt til Danmark (sørvest) via Öresundbrua. Med eit areal på er Sverige det 55. største landet i verda, det 5. største i Europa og det største i Nord-Europa.
Terreng
Det meste av Sverige er stort sett skogkledd, og 55% av landarealet er skog og skogområde, medan jordbruksland berre dekkjer 8 %. Sør-Sverige er hovudsakleg dominert av jordbruk, medan skogane dekkjer områda nordover. Fjell og åsar dominerer i vest. Kring 15 % av Sverige ligg nord for polarsirkelen.
Det lågaste punktet i Sverige er i ei bukt i Hammarsjön, nær Kristianstad på -2,41 meter under havnivå. Det høgaste punktet er Kebnekaise på 2111 meter over havet.
Den største folketettleiken er i Öresund-regionen i Sør-Sverige og i dalen ved Mälaren nær Stockholm. Gotland og Öland er dei største øyane til Sverige. Desse har sin eigen kultur, særskild Gotland med den gamle, stort sett intakte kulturbyen Visby. Vänern og Vättern er dei største innsjøane. Vänern er den tredje største innsjøen i Europa etter Ladoga og Onega i Russland.
Vassarealet i Sverige utgjer 39 960 km² og landet har kring 95 700 innsjøar. Innsjøane og elvane vert stundom utnytta til vasskraftverk, særleg dei store elvane i
Landskap
Sverige er delt inn i 25 landskap, basert på kultur, geografi og historie: Bohuslän, Blekinge, Dalarna, Dalsland, Gotland, Gästrikland, Halland, Hälsingland, Härjedalen, Jämtland, Lappland, Medelpad, Norrbotten, Närke, Skåne, Småland, Södermanland, Uppland, Värmland, Västmanland, Västerbotten, Västergötland, Ångermanland, Öland og Östergötland.
Landskapa har ikkje politiske eller administrative føremål, men svenskane identifiserer seg nærare med landskapa sine enn med lena. Landskap vert vanlegvis inndelt i tre store landsdelar: Norrland i nord, Svealand i midten og Götaland u slr. Det tynt folkesette Norrland utgjer om lag 60% av landet.
Län
Administrativt er Sverige delt inn i 21 län. I kvart län er det eit lensstyre som vert utpeikt av styresmaktene. I kvart län er det òg eit eige landsting.
Kommunar
Kvart län er vidare delt inn i kommunar, som varierer frå ein enkelt (i Gotlands län) til 49 (i Västra Götalands län). Totalt er det 290 kommunar i Sverige.
Dei nordlege kommunane er ofte store, men har få innbyggjarar – den største kommunen er Kiruna kommun med eit areal som er like stort som dei tre sørlege landskapa i Sverige (Skåne, Blekinge og Halland) i lag, men har berre 25 000 innbyggjarar og ein folketettleik på kring 1 per km².
Innbyggjarar
Sverige har kring ni millionar innbyggjarar. Dei nordlege områda er tynnare folkesett enn dei sørlege og sentrale områda, hovudsakleg på grunn av det kaldare klimaet.
Byar
Byar og tettstader i Sverige er ikkje politiske eller administrative einingar, men stader eller urbane område, som er uavhengige av kommuneinndelinga. Den største byen, etter folketal, er hovudstaden Stockholm i aust, som er eit kultur- og mediasenter, med kring 1,25 millionar innbyggjarar. Den nest største byen er Göteborg med 510 500 innbyggjarar, i vest. Den tredje største byen er Malmö i sør med 258 000. Den største byen i nord er Umeå med 76 000 innbyggjarar.
Naturressursar
Naturressursane til Sverige er mellom andre kopar, gull, vasskraft, jernmalm, bly, sølv, tømmer, uran og sink.
Miljø
Sur nedbør har vorte eit problem som øydelegg jordsmonn og innsjøar, samt at det fører til forureining i Austersjøen og Nordsjøen.
Geografiske ytterpunkt
Det nordlegaste punktet i Sverige er Treriksrøysa i Lappland, der grensa mellom Sverige, Noreg, og Finland møter kvarandre. Den næraste svenske byen til dette punktet er Kiruna, som er den nordlegaste byen i Sverige. Det sørlegaste punktet i Sverige er hamna i fiskelandsbyen Smygehuk, nær byen Trelleborg, som grensar til Austersjøen. Ved kaien i hamna står eit skild som viser det eksakte punktet, samt avstandane til Treriksrøya, Stockholm, Berlin, Paris og Moskva.
Det vestlegaste punktet i Sverige er Stora Drammen, ein holme i Skagerrak utanfor kysten av Bohuslän. Øya er ikkje busett, men her finst sjøfugl og sel. Det austlegaste punktet er Kataja, ein holme sør for Haparanda i Bottenviken. Øya er delt mellom Sverige og Finland. Grensa vart oppretta i 1809 etter finskekrigen. Grensa vart opphavleg trekt mellom to små øyar, men på grunn av landhevinga etter 1809 har dei to øyane vokse saman til ei enkelt øy. Om ein berre reknar med fastlandet er Stensvik i Strömstad det vestlegaste punktet i Sverige, og Sundholmen i Haparanda det austlegaste.
Høgder
Det høgaste punktet i Sverige er Kebnekaise, med ei høgd på 2104 meter over havet. Fjell ligg i Dei skandinaviske fjella i Lappland Fjellet har to toppar og ein isbre på sørsida. Nordtoppen er på 2096 meter over havet og er isfri. Det høgaste punktet vert tradisjonelt sagt å vere 2111 meter over havet, men nye målingar har vist at breen på toppen har smelta, så toppen er derfor i dag lågare enn tidlegare. Andre høge fjell i nærleiken er Sarektjåkka på 2089 meter over havet og Kaskasatjåkka på 2076 meter over havet.
Det lågaste punktet i Sverige er på 2,41 meter under havnivå, og ligg i Kristianstads Vattenrike biosfærereservat i byen Kristianstad. Punktet ligg i botten av det som var Nosabyviken, ei bukt i Hammarsjön. Bukta vart drenert i 1860-åra av John Nun Milner, ein ingeniør, for å få meir dyrkbar mark for Kristianstad.
Kjelder
Svezia
Kafr Nabl
Kafr Nabl (arabisk كفرنبل, òg skrive Kafranbel eller Kafr Nabil) er ein by som administrativt høyrer til Idlib guvernement og Ma'arrat al-Numan-distriktet nordvest i Syria. Han ligg 735 meter over havet. I 2004 hadde Kafr Nabl eit folketal på 15 455. Kafr Nabl ligg over ein eldgamal bysantinsk daudeby, og er omgjeve av somme av dei viktigaste Daudebyane, som Serjilla, Shanshrah, og al-Bara.
Kafr Nabl er den største produsenten i Syria av fiken og ein storprodusent av oliven. Kring 3 700 hektar, eller 778 000 tre vert nytta i fikendyrkinga. Kring 60 % av innbyggjarane er tilsett i produksjonen og handsaminga av frukt. Bøndene i Kafr Nabl nyttar kring 80 % av tida si til fiken og 20 % til oliven.
Kjelder
''
Al-Haffah-distriktet
Al-Haffah-distriktet (arabisk منطقة الحفة, Minṭaqat al-Ḥaffah) er eit distrikt (mantiqah) i Syria som administrativt høyrer til Latakia guvernement. Senteret i distriktet er byen Al-Haffah. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 81 213.
Med Middelhavs-furuskog og mildt vêr om sommaren, er distriktet ein av dei mest populære turistdestinasjonane i Syria. Mange fjellferiestader ligg i distriktet, hovudsakleg i byen Slinfah.
Inndelingar
Distriktet er delt inn i fem underdistrikt eller nahiyaher (folketala er frå folketeljinga i 2004):
Sarmin
Sarmin (arabisk سرمين ) er ein by nordvest i Syria i Idlib guvernement, 15 kilometer søraust for Idlib. Han ligg kring 390 meter over havet. Av stader i nærleiken finn ein Binnish i nord, Talhiyah i nordaust, Iffis i aust, Saraqib i søraust og al-Nayrab i sør. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Sarmin eit folketal på 14 530 i 2004. Han er den einaste staden i Sarmin nahiyah («underdistrikt»). Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar.
Mellomalderen
Sarmin var åstad for eit stort slag mellom krossfararane og seldsjukk-tyrkarane. På 1200-talet vart byen hylla, men var liten, og innbyggjarane var ismailittar, i følgje Yaqut al-Hamawi. Ajjubide-herskaren i Hama og den lærde Abu'l-Fida skildra Sarmin som ein my med mykje land og område med særs fruktbar jord. Byen hadde ingen bymuyrar, og ein Jami-moské. I 1355 vart Sarmin vitja av Ibn Batutah, som skreiv om dei mange trea, hovudsakleg oliven, som voks der. Det vart laga såpe og såpa vart eksportert til Damaskus og Kairo. I tillegg vart ei parfyrmert såpe, farga raud og gul, laga. Det vart òg laga bomullsprodukt. På denne tida var det ein fin moské i Sarmin med ni kuplar.
Den syriske borgarkrigen
Han vart bomba under den syriske borgarkrigen og ein av moskéane vart hardt skadd.
Slinfah
Med mildt vêr om sommaren er Slinfah ein av dei mest populære turistdestinasjonane i Syria, både hos lokale og utlendingar. Byen har kalde vintrar med mykje snø.
Det høgaste punktet i Slinfah er toppen Profeten Yunis som ligg 1300 meter over havet. Det nærliggande Shooh-fjellet er dekt med 500 hektar furuskog. Den historiske Salah Ed-Din-borga ligg berre 13 km vest for Slinfah.
Muzayraa
Muzayraa (arabisk مزيرعة, Mzera'a eller Mazirah) er ein by nordvest i Syria og administrativt ein del av Latakia guvernement, aust for Latakia. Av stader i nærleiken finn ein Hanadi i vest, al-Jandiriyah i nordvest, al-Haffah og Ayn al-Tineh i nord, Slinfah i nordaust, Shathah i aust og Qardaha i sør. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Muzayraa eit folketal på 834 i 2004. Han er det administrative senteret og den fjerde største staden i Muzayraa nahiyah («underdistrikt») som består av 27 stader med eit samla folketal på 13 908 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg kristne.
Kjelder
''
Ingen blomster til meg
«Ingen blomster til meg» er ein song av Grynet Molvig og Sølvi Wang frå 1961. Songen er skriven av John Lind og Olav Varen.