cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ben Cauley
Flystyrt
Den 10. desember 1967 skulle Otis Redding og the Bar-Kays fly i flyet til Redding, eit Beechcraft, til Madison i Wisconsin. På ettermiddagen styrta flyet deira i det islagte vatnet Lake Monona, like utafor Madison. Bar-Kays-bassisten James Alexander hadde teke eit anna fly, fordi det ikkje var plass til alle på flyet til Redding. Cauley, som sat rett bak Redding, hadde sovna og heldt rundt seteputa si. Han vakna då han ikkje fekk puste. Han sa han så såg bandkollegaen Phalon Jones sjå ut vindauget og sei «Åh nei!» Cauley kom seg så laus frå setebeltet og klarte å kome seg ut av vraket. Dei andre på flyet, inkludert Redding, vart funne festa til seta sine. Vengja på flyet vart rive av, og Cauley klarte å flyte til overflata gjennom holet i flykroppen, og heldt framleis rundt seteputa si. Cauley prøvde å symje attende til bandkollegaene som ikkje kom seg ut av flyet, og såg korleis dei skreik etter hjelp før dei vart dradd under i det iskalde vatnet. Kring 20 minuttar etter styrten vart Cauley dradd opp i ein politibåt og hadde då hypotermi og var i sjokk. Cauley fortalte at han sleit med mareritt om ulukka så lenge han levde.
Etter flystyrten
Ben Cauley og James Alexander fortsette med the Bar-Kays og spelte vidare for Stax-artistar som Isaac Hayes, Rufus Thomas og The Staple Singers, i tillegg til at dei spelte på Wattstax, «The Black Woodstock». Bandet tente lite pengar, sidan dei ikkje hadde mykje arbeid utanom å vere husband for Stax, og måtte ofte turnere med artistane dei spelte for. Cauley hadde to døtrer å forsørgje, så han slutta i gruppa i 1971, slik at han kunne spele på eiga hand og samstundes kome heim til familien.
Cauley fekk svekkande slag i 1989, men kom seg etter kvart heilt att, bortsett frå at han stundom sleit med utydeleg tale.
Inn i 2000-åra spelte Cauley for Liz Lottmann, ein jazz- og bluessongar, eller spelte på klubbar i Memphis, særleg Rum Boogie.
Filmen The Woman in Black
The Woman in Black er ein britisk skrekkfilm frå 2012 regissert av James Watkins og skriven av Jane Goldman. Filmen er basert på boka med same namn av Susan Hill og produsert av Hammer Film Productions. Filmen har skodespelarar som Daniel Radcliffe, Ciarán Hinds, Janet McTeer, Sophie Stuckey og Liz White. Filmen kom ut 3. februar 2012 i USA og Canada og 10. februar 2012 i Storbritannia. Han fekk generelt positive kritikkar.
Filmmusikk
8. "First Death" -2:00 min 9. "The Attic Room" -1:56 min 10. "The Door Opens" 1:46 min 11. "Fireside" -2:30 min 12. "You Could Have Saved Him"-2:58 min 13."Crazy Writing" 2:16 min 14."In the Graveyard" 2:56 min 15. "Elisabeth's Vision" -3:40 min 16. "Into the Fire" -3:57 min 17. "Jennet's Letters" -2:12 min 18. "Race to the Marsh" -2:11 min 19. "Rising From the Mud" -3:13 min 20. "Summoning the Woman in Black" -4:27 min 21. "Reunion" -1:42 min 22. "Arthur's Theme" -2:46 min
Total lengde: 55:24 min
Produksjon
Filmen blei annonsert i 2009, med Jane Goldman som manusforfattar og seinare James Watkins som regissør. Daniel Radcliffe blei annonsert i rolla som Arthur Kipps 19. juli 2010. Før filminga besøkte Radcliffe ein psykolog for å bedre kunne forstå karakteren han skulle spele.
Oppfølgjar
Hammer Films kunngjorde 2. april 2012 at det ville bli laga ein oppfølgjar til The Woman in Black som skulle heite The Woman in Black: Angels of Death.
Shezë
Shezë er ein tidlegare landkommune i regionen Elbasan i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Peqin.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Shezë 3 177 innbyggjarar.
Centner
Centner er ei måleining for masse, som tidlegare vart nytta i fleire land i Europa. Som regel er 100 centner lik pundet i landet. På første halvdelen av 1800-talet var 1 centner i Danmark, Tyskland og Sveits lik 50 kg. Namnet blir stundom òg nytta med tydinga 100 kg, som òg vert kalla metercentner eller dobbeltcentner.
Lean on Me
«Lean on Me» er ein amerikansk gospelsong som vart skriven av Bill Withers i 1972. Han var med på albumet Still Bill og var utgjeven som singel 21. april same året. Songen har fått plass nummer 205 på Rolling Stone si liste over "dei 500 største songane nokonsinne".
Ei rekkje coverversjonar av «Lean on Me» har vorte gjevne ut. Han blir også ofte brukt i veldedige tiltak, t.d. på støttearrangementa etter jordskjelvet i Haiti 12. januar 2010. «Lean on Me» er også ein kjend song i Noreg, og har vorte føreslått som ein av dei nye salmane til Norsk salmebok 2013.
Distriktet Waidhofen an der Thaya
Distriktet Waidhofen an der Thaya er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 669 km², med 26 000 ibuarar (2018). Byen Waidhofen er administrasjonssenter for distriktet. I nord grensar distriktet mot Morava i Tsjekkia.
Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 15 kommunar, av dei 3 bykommunar og 10 såkalla 'Marktgemeide'.
Thorne
Thorne  er ein markandsby i grevskapet South Yorkshire i England. Han har kring 16 500 innbyggjarar.
Balej
Balej (russisk Балей) er ein by i Zabajkalskij kraj i Russland med om lag 13 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Unda, ei sideelv til Onon, rundt 220 km aust for Tsjita.
Han vart grunnlagd i 1938.
Landau
Landau eller Landau in der Pfalz er eins sjølvstendig by (kreisfrei) kring Südliche Weinstraße (den sørlege vin-vegen) i Rheinland-Pfalz i Tyskland. Han har vore ein universitetsby sidan 1990 og har litt over 40 000 innbyggjarar. Byen har lenge vore eit kultursenter og ein marknadsby og kjøpstad, omgjeve av vingardar og landsbyar som baserer seg på vindyrking i Pfalz vinormåde. Landau ligg aust for Pfalz-skogen, den største samanhengande skogen i Europa, like ved den tyske vinruta.
Sjåførkort
Sjåførkort er eit smartkort som vert nytta i samband med digitale fartsskrivarar. Sjåførkortet erstattar skivene som vert nytta i analoge fartskrivarar. Ein må søkja Statens vegvesen om sjåførkort. Kortet er personleg og kvar sjåfær må ha sit eige kort.
Tippeligaen 2011
Tippeligaen 2011 var den 21. sesongen av den norske eliteserien i fotball som går under namnet Tippeligaen, og den tredje sesongen med 16 deltakande lag. Sesongen starta i midten av mars, og vart avslutta i november. Regjerande meister var Rosenborg, og dei nyopprykka laga var Sogndal og Sarpsborg 08, i tillegg til Fredrikstad som vann kvalifiseringa.
Molde vart seriemeister i 28. runde og tok det første seriegullet sitt nokon sinne. Dette var første sesongen Ole Gunnar Solskjær var hovudtrenar i Noreg og for Molde.
Statistikk
Sist redigert: 27. november 2011 20:33
M.J. Trow
Meirion James Trow, som skriv under namnet M.J. Trow, er ein walisisk forfattar av kriminallitteratur. Han har skrive bøker om Inspector Lestrade, Peter Maxwell og den historiske figuren Kit Marlowe.
Liv og virke
Trow blei fødd i Ferndale i Rhondda Cynon Taff i Wales. Han var eleve ved Warwick School frå 1961 til 1968. I 1968 byrja han studera historie ved King's College London. Deretter var han eit år ved Jesus College i Cambridge. Frå 1972 var han historielærar i Welwyn Garden City i Hertfordshire. Han gifta seg med Carol Mary Long i 14. juli 1973. I 1976 flytta han til Isle of Wight der han underviste i historie og politikk ved Ryde High School.
Tippeligaen 2011
Laga
● Tromsø ● Rosenborg ● Molde ● Aalesund ● Brann ● Haugesund ● Viking ● Start ● Lillestrøm ● Sogndal ● Vålerenga ● Fredrikstad ● Stabæk ● Strømsgodset ● Sarpsborg 08 ● Odd Grenland
M.J. Trow
Liv og virke
Trow er medlem av forfattarforeiningane Society of Authors og av Crime Writers' Association.
Tippeligaen 2011
Tilskodartal
{|
M.J. Trow
Skjønnlitteratur
Trow har skrive over 25 skjønnlitterære bøker i tre hovudseriar.
Tippeligaen 2011
Topp 10 minst vitja kampar
Sist redigert: 14. februar 2012 18:23 (CET) (Heime- og bortesnitt sist redigert 26. april 2011 00:34 (CET))
Arenaer
Heimebaner for 2011-sesongen:
TV-kampar
Totalt 91 kampar vart sendt på fri-TV. 30 kampar på TV 2, 30 kampar på MAX og 31 kampar på TV 2 Zebra. I tillegg vart 143 kampar sendt på betalingskanalene TV 2 Sport, medan 6 kampar berre vart sendt via internett.
Dommarar
Noregs Fotballforbund hadde sett opp desse dommarane for sesongen 2011 :
Hovudtrenarar
Hovudtrenarar for dei ulike laga sesongen 2011 var:
Sist redigert: 27. oktober 2011
Sjølvmål
Sist redigert: 5. feb 2012 08:44 (selvmål redigert 17. november 2011)
Terminliste
{|
1. serierunde
18. mars
19. mars
20. mars
21. mars
2. serierunde
1. april
2. april
3. april
4. april
3. serierunde
8. april
9. april
10. april
11. april
4. serierunde
15. april
17. april
18. april
Opptaksbuss
Utstyr
Utstyret i bussen kan vera tilpassa opptak av lyd eller både lyd og video, men det er ofte installert ei eller anna form for miksepult og høgtalarar. På grunn av at rommet er lite er ikkje akustikken optimal. Dette gjeld spesielt i bassområdet. Det er difor vanleg å nytta små høgtalarar som ikkje går så djupt i bassen. Den kjendte minihøgtalaren LS3/5A vart opphavleg konstruert for å nyttast som monitorhøgtalar i små rom som opptaksbussar.
Tippeligaen 2011
4. serierunde
{|
6. serierunde
6. mai
7. mai
8. mai
9. mai
8. serierunde
{|
9. serierunde
22. mai (utsett)
29. juni
30. juni
13. august
22. september
29. september
10. serierunde
29. mai
11. serierunde
10. juni
13. juni
9. juli
10. juli
12. serierunde
12. august
{|
13. serierunde
19. juni
14. serierunde
25. juni
26. juni
Krengingsstabilisator
Krengingsstabilisator er ein komponent som hindrar krenging på lastebilar og bussar. Dei er utforma som ein ein aksling med armer festa til ramma med stag. Akslingen fungerer som ei torsjonsfjør, som motverkar krenging av køyretøyet. Krengningsstabilisatorar er spesielt nyttige på køyretøy med høgt massepunkt, som til dømes tømmerbilar og høgbygde bussar.
Tippeligaen 2011
14. serierunde
27. juni
15. serierunde
2. juli
3. juli
4. juli
16. serierunde
15. juli
17. juli
18. juli
{|
17. serierunde
(Kampane utsett på grunn av terroråtaka fredag 22.juli)
3. august
4. august
14. september
15. september
27. oktober
18. serierunde
30. juli
31. juli
19. serierunde
5. august
8. august
20. serierunde
19. august
20. august
21. august
22. august
{|
21. serierunde
26. august
28. august
29. august
22. serierunde
9. september
10. september
11. september
12. september
23. serierunde
16. september
17. september
18. september
19. september
24. serierunde
23. september
24. september
25. september
26. september
{|
25. serierunde
30. september
1. oktober
2. oktober
3. oktober
26. serierunde
14. oktober
15. oktober
16. oktober
17. oktober
27. serierunde
21. oktober
23. oktober
24. oktober
5. november
28. serierunde
28. oktober
30. oktober
31. oktober
29. serierunde
20. november
30. serierunde
27. november
Oversikt/resultat
Sist redigert: 4. desember 2011, 12:39 CET
Tales of Mystery and Imagination av Alan Parsons Project
Tales of Mystery and Imagination (Edgar Allan Poe) er debutalbumet til det britiske rockebandet The Alan Parsons Project. Det kom ut 1. mai 1976 i USA på 20th Century Fox Records og 1. juni 1976 i Storbritannia på Charisma Records. Tekstane og musikken på albumet er baserte på skrekksogene og dikta til Edgar Allan Poe, og tiltrekte seg eit kultpublikum. Tittelen på albumet er henta frå tittelen av ei samling makabre soger av Poe med same namn.
Musikarar på albumet er mellom andre vokalisten Arthur Brown frå The Crazy World of Arthur Brown på «The Tell Tale Heart», John Miles på «The Cask of Amontillado» og «(The System of) Dr. Tarr and Professor Fether» og Terry Sylvester frå The Hollies på «To One in Paradise». Heile besetninga frå banda Ambrosia og Pilot spela på plata i lag med klaverspelaren Francis Monkman frå Curved Air og Sky.
4G
4G er 4. generasjon mobiltelefoni og etterfylgjaren til 3G. 4G er eit omgrep som femnar om fleire teknologiar for mobil breiband internett, med dataratar rundt 100 Mbit/s for mobile brukarar og rundt 1 Gbit/s for stasjonære brukarar.
Tales of Mystery and Imagination av Alan Parsons Project
Tales of Mystery and Imagination nådde 38. plassen på Billboard's Pop Albums-lista. Songen «(The System Of) Doctor Tarr and Professor Fether» nådde 37. plassen på Pop Singles-lista og 62. plassen i Canada.
Komposisjon
«The Raven» hadde skodespelaren Leonard Whiting på solovokal og Alan Parsons på vokal gjennom ein vocoder. I følgje notata i plateomslaget var «The Raven» den første rockesongen som nytta ein digital vocoder. Innleiinga til «The Fall of the House of Usher» er henta direkte frå operaen «La chute de la maison Usher» av Claude Debussy, komponert mellom 1908 og 1917, men dette er ikkje oppført i omslaget. «The Fall of the House of Usher» er ein instrumental suite som strekkjer seg over 16 minutt og tar opp det meste av side to.
Plateomslag
Plateomslaget var laga av Hipgnosis. Storm Thorgerson sa at Eric Woolfson og Parsons ønskte eit design av «høg klasse», inkludert eit teksthefte, lister over medverkande og ein kronologi om livet til Poe. Han skildra det tilbakevendande bilete av ein «teipa» mann: Poe var oppteken av innesperring. Mange av karakterane hans har blitt innesperra på ein eller annan måte - i kister, bak murveggar eller under golvbord. Me kom opp med den 'teipa' mannen - ein mumieaktig figur som er innhylla, ikkje i bandasjar, men med 2" kassetteip. Dette motivet er dels skrekk-aktig, i tillegg til å vere 'innesperra', og lydbandet indikerer at albumet er gjort av ein produsent i studio, i motsetnad til eit band som speler på ein scene. Sjølv om klientane likte ideen, ønskte dei ikkje eit fotografisk omslag, men i staden ein presis, grafisk representasjon. Den smale stripa med illustrasjonar av George [Hardie] syner ein lang skugge av den teipa mannen.
Mottaking
Albumet fekk blanda mottaking i musikkpressa. Billy Altman i Rolling Stone konkluderte med at det ikkje heilt klarte å gjenskape spaninga og den makabre frykta til Poe, og enda med å hevde at «tilhengjarar av gotisk litteratur må nok vente på nokon med meir av det makabre i blodet for ei sannare musikalsk utgåve av dei skrekkskapande verka til Poe.» Likevel fekk albumet ein kultstatus blant fansen til Alan Parsons Project. I juli 2010 vart albumet av magasinet Classic Rock, nr. til eit av dei 50 albuma som bygde progrock.
Nyutgjevingar
Opphavleg vart albumet berre kalla The Alan Parsons Project, og vart ein stor nok suksess til at det oppnådde gullplate i USA.
Den originale utgåva var tilgjengeleg på vinyl og kassett i fleire år, men det tok litt tid før det kom ut på CD. I 1987 miksa Parsons albumet heilt på ny, og inkluderte gitarpassasjar og forteljing (av Orson Welles), i tillegg til at produksjonsstilen vart oppdatert med mykje bruk av etterklang og gated reverb på skarptromma, som var populært i 1980-åra. I omslaget til CD-en står det at Welles aldri møtte Parsons eller Eric Woolfson, men sende eit lydband av opptaka sine til dei kort tid etter albumet vart trykt i 1976.
Den førte passasjen fortalt av Welles på 1987-utgåva (som kom før det første sporet, «A Dream Within a Dream») er henta frå eit obskurt stykke av Poe – No XVI av hans Marginalia (frå 1845 til 1849 kalla Edgar Allan Poe somme av tankane sine og fragment av soger «Marginalia.») Den andre passasjen Welles las (som kom før «The Fall of the House of Usher») verkar å kome frå ikkje-fiksjon av Poe, hovudsakleg frå ei samling dikt kalla «Poems of Youth» av Poe (frå «Introduction to Poems – 1831» i ein seksjon kalla «Letter to Mr. B---». «Shadows of shadows passing»-delen av sitatet kjem frå Marginalia. I 1994 gav Mobile Fidelity Sound Lab (MFSL) ut den originale utgåva frå 1976 på CD, som då vart tilgjengeleg digitalt for første gongen.
I 2007 kom ei luksusutgåve ut på Universal Music med begge versjonane frå 1976 og 1987 og ny ommastra lyd av Alan Parsons. Desse inneheldt i tillegg åtte bonusspor.
Nyinnspelingar
Ein variant av songen «The Raven» finst på Eric Woolfson-albumet Edgar Allan Poe (2009), som inneheld den komplette musikken frå musikalen med same namn som Woolfson sette opp i 2003. Varianten finst ikkje på plata Poe: More Tales of Mystery and Imagination frå 2003, som er ei forkorta utgåve av musikalen. På denne varianten er basslinja og klaverakkordane frå originale Tales of Mystery and Imagination mogeleg å høyre, men dei er rolegare, og sporet har ikkje vocoder, og i staden ei forkorta utgåve av Poe-diktet sungen. Alan Parsons-albumet A Valid Path inneheld «A Recurring Dream Within a Dream», ei blanding av «A Dream Within a Dream» og «The Raven» med element av elektronisk musikk.
Slough Feg spelte «The Tell-Tale Heart» på albumet The Animal Spirits i 2010.
Innhald
Opplesinga til Orson Welles finst ikkje på den originale miksen frå 1976, berre nymiksen frå 1987, særskild på «A Dream Within a Dream» og innleiinga til «The Fall of the House of Usher».
Stig Eikaas
Stig Eikaas er ein norsk bilethoggar. Han er son av Ludvig Eikaas. Eikaas har laga offentlege skulpturar av ulike personar som Oddvar Torsheim, Oddbjørn Hjelmeset, Gjest Baardsen, Audun Hugleikson og kong Sverre.
3G
3G er 3. generasjons mobiltelefoni og etterfylgjaren til 2G, med dataratar opp til 384 kbps. Nettverket byggjer på eit sett av standardar for mobil kommunikasjonsteknologi og nettver som følgjer spesifikasjonen International Mobile Telecommunications-2000 (IMT-2000) fastsett av International Telecommunication Union. 3G kan nyttast til trådlaus telefonering, mobil Internett-tilgang, fast trådlaus Internett-tilgang, videosamtalar og mobilt fjernsyn. I tillegg til å gje raskare dataoverføring enn 2G, gav 3G også betre stemmekvalitet. Nettverket blei erstatta av 4G, og seinare av 5G.
Claudinei da Silva
Aktiv
Ved verdsmeisterskapen 1997 vart Silva tredjemann på 200 m, tre hundredels sekund bak Frankie Fredericks, men langt bak Ato Boldon. To år seinare vann Silva sølv på distansen i Sevilla-VM, 0,10 sekund etter Maurice Greene frå USA. Elles i meisterskapen tok han og Brasil bronsen i 4 x 100 m stafett. To veker etter VM-finalen sigra Silva på 200-meteren ved det avsluttande IAAF-stemnet i München på tida 19,89 sekund, hans livs beste løp på distansen. Under dei olympiske leikane i Sydney hausten 2000 sprang Silva det brasilianske stafettlaget inn til sølvplass og landsrekord på 37,90 sekund, USA vann på tida 37,61.
The Raven av The Alan Parsons Project
«The Raven» er ein song frå 1975 av The Alan Parsons Project frå albumet deira Tales of Mystery and Imagination. Songen var basert på Edgar Allan Poe-diktet med same namn og er skriven av Alan Parsons og Eric Woolfson. Han vart opphavleg spelt inn i april 1975 i Mama Jo's Studio i North Hollywood i Los Angeles og Abbey Road Studios i London.
Det var den første singelen deira og han nådde 80. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100-lista i oktober 1976.
Nyutgjevinga av songen i 1987 inneheld in gitarsolo nær slutten, før «Quoth the Raven»/«Nevermore, nevermore, nevermore, never!»-refrenget.
Andre versjonar
I 2004 song korgruppa Gregorian ein versjon av songen for albumet deira The Dark Side.
Den amerikanske rapparen Danny Brown sampla songen for «Clean Up» i 2013 på albumet hans Old.
Julelys
Julelys er belysning som blir nytta til dekorasjon i advent- og juletida. Ein har nytta dekorativ festopplysing i samband med julehøgtida frå gammalt av, i samband med kristne og verdslege tradisjonar. Det finst ei rekkje lys- og eldtradisjonar knytte til julehøgtida, som å pynta juletre med lys, adventskrans eller å brenna ein julekubbe gjennom heile høgtida. Skikken med å pynta til jul med elektrisk opplysing har også spreidd seg til nye kulturar, som Japan og Hongkong.
Levande lys
Tradisjonen med å bruka små levande lys for å lysa opp juletreet går minst attende til midten av det 1600-talet. Dei blei brukte som symbol på Jesus som verdas lys.
Det tok endå eit par hundreår for at tradisjonen var blitt breitt etablert, først i Tyskland og seinare i Aust-Europa.
Levande lys for tre blei festa med smelta voks til ei tregrein eller festa med nåler. Rundt 1890 tok ein først i bruk lyshaldarar for for julelys. Mellom 1902 og 1914 starta ein å nytta små lykter og glaskuler som lampehaldarar.
Opplyste juletre blei ein juletradisjon i Tyskland i tidleg moderne tid. Det opplyste juletreet blei innført i Storbritannia i dronning Victoria si regjeringstid, og gjennom utvandring spreidde det seg til Nord-Amerika og Australia. I dagboka si for julaftan 1832 skreiv den 13 år gamle prinsessa:
Fram til utviklinga av billeg elektrisk energi på 1800-talet var små stearinlys vanlege i bruk, og dei blir framleis brukt ein del.
Elektriske lys
I 1895 hadde den amerikanske presidenten Grover Cleveland det første elektrisk opplyste juletreet i Det kvite hus. Dette var ei stort tre med meir enn hundre lys i fleire fargar. Den første kommersielle produserte juletrebelysinga var produsert i lenkjer med åtte lyspærehaldarar av General Electric Co. frå Harrison i New Jersey. Ein haldar var tilpassa ein to-candela karbon glødetrådlampe. Frå den tida voks bruken av elektrisk opplyste juletre innandørs med aukande entusiasme i USA og andre stadar. San Diego i California i 1904, Appleton i Wisconsin i 1909 og New York City i 1912 var dei første omtalt tilfella av julelys utandørs. McAdenville i Nord-Carolina hevdar dei var først ute i 1956. Library of Congress krediterer byen for å ha oppfunne «tradisjonane med å dekorerer eviggrøne tre med julelys tilbake i 1956 då McAdenville Men's Club fekk ideen om å dekorera nokre få tre rundt McAdenville Community Center. Rockefeller Center sitt juletre har hatt «lys» sidan 1931, men hadde ikkje verkelege elektriske lys før i 1956. Vidare starta Philadelphia sitt julelysshow og Disney sitt juletre òg i 1956. Sjølv om General Electric sponsa belysingskonkurransar i område i løpet av 1920-åra, skulle det gå fram til midten av 1950-talet før bruken av slike lys blei vanleg i gjennomsnittlege hushald.
Over tid byrja ein bruka strengar av julelys andre stadar enn på juletre. Slike strengar kunne utsmykka vindauge, døropningar, tak og rekkverk i bustader og føretak. I nyare tid er mange skyskraparar i byane blitt dekorert med lange hovudsakleg vertikale strenger som blir aktiverte samstundes i store opningsseremoniar.
Podsol
Podsol er jord kjenneteikna av eit sjikt prega av utvasking over eit anna sjikt der det som er vaska ut samlar seg. Podsolar er naturleg sure og næringsfattige. Namnet kjem frå russisk og tyder 'under oske'. Gruppa er den vanlegaste i Noreg, ved sidan av dei svært grunne jordsmonna.
Internasjonalt er jordtypen kjend som podsol eller podzol i store delar av verda, medan han i systema i Kina og USA heiter spodosol. I Australia kallar ein han podosol og i Brasil espodossol. I SN-systemet World Reference Base for soil resources er det ein på norsk kallar podsolar i stor grad samsvarande med Podzols.
Podsolprofilet
Eit podsoljordprofil er delt opp i fleire sjikt, der nokre er påkravde og andre kan vera der eller ikkje.
Øvst ligg anten eit organisk sjikt (O-sjikt) eller eit mineraljordsjikt med ein del organisk materiale (A-sjikt). Dette er i regelen farga myrkt av det organiske materialet.
Under dette er eit bleikjordssjikt (E-sjikt). Dette er, som namnet seier, eit sjikt med nærast kvit jord.
Under her igjen ligg utfellings-sjiktet (B-sjikt). Dette er myrkare enn både E-sjiktet ovanfor og underliggjande sjikt. For å skilja mellom ulike typer B-sjikt, legg me gjerne til ein liten bokstav etter på: i Bt er leire akkumulert, i Bh er humus akkumulert og i Bs er jarn- og aluminium-oksid akkumulert. Bokstavane kan setjast saman.
Under B-sjiktet finn me anten eit sjikt med upåverka lausmassar (C-sjikt) eller berre fjellet (R-sjikt).
Danning og utbreiing
Podsolar vert danna ved at organiske syrer frå toppjorda vaskar ut minerala frå eit underliggjande sjikt. Dette vert ført nedover med vass-straumen, til det fell ut i utfellings-sjiktet. Det er særleg humus, jarn- og aluminiumsambindingar som vert avsette i utfellingssjiktet. Utfellingane kan kitta seg saman, og laga ei aurhelle.
Podsolar er avhengige av eit nedbørsoverskot, og me finn dei oftast i våte område i tempererte og boreale strok. Det er òg nokre podsolar i tropiske strok, men utbreiinga av desse er usikker. I gamle jordsmonn i tropiske område kan me finna podsolar der bleikjords-sjiktet er vorte so djupt at podsolen vert som ei sandjord å rekna.
I alle klimasonar er podsolane vanlegast under skog. Jordtypen er òg vanleg å finna under lynghei. Dei kjem oftast or sandige og siltige opphavsmateriale rike på silikat.
César Lattes
Cesare Mansueto Giulio Lattes var ein brasiliansk fysikar. Han tok doktorgrad ved São Paulo University i 1943, og frå 1946 arbeidde han ved University of Bristol saman med mellom andre den tidlegare rettleiaren sin Giuseppe Occhialini i gruppa til Cecil Powell. Lattes vart professor ved University of São Paulo i 1948 og underviste også ved University of Brazil. Han er kanskje mest kjend for bidraget sitt til oppdaginga av elementærpartiklane som vert kalla ladde pi-meson. Dette skjedde i 1947 under eit studium av kosmisk stråling.
Ungen (fleirtyding)
Ungen har fleiretydingar:
Teater
Ungen har opp i gjennom åra blitt sett opp på norske teater ei rekke gonger, første gongen på Nationaltheatret i 1913.
Borzja
Borzja (russisk Борзя) er ein by i Zabajkalskij kraj i Russland med om lag 30 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Borzja, rundt 280 km søraust for Tsjita.
Borzja vart grunnlagd i 1899 og fekk bystatus i 1950.
Use Me av Isaac Hayes
Use Me er eit studioalbum av Isaac Hayes frå 1975, gjeve ut av Stax Records. I 1974 vart Hayes frigjeve frå plate- og produksjonskontrakten han hadde med Stax, og gav ut albumet Chocolate Chip i 1975 på det nyoppretta selskapet Hot Buttered Soul, som han eigde sjølv, gjennom ABC Records. Samstundes valde hovudkvarteret i Stax å gje ut ei samling skrinlagde og stort sett ikkje tidlegare utgjevne songar, truleg spelt inn tidleg i 1970-åra, kort tid før dei vart tvungen til å slå seg konkurs.
Eit konsertopptak av tittelsporet skriven av Bill Withers var alt gjeve ut på konsertalbumet Live at the Sahara Tahoe i 1972. «Good Love 6-9969» var gjeve ut på Black Moses i 1971 og igjen som singel i 1975. «The Ten Commandments of Love» er ein versjon av ein doo-wop-song av The Moonglows frå 1957, medan den 13 minuttar lange versjonen av «Feel Like Makin' Love» vart gjort kjend av Roberta Flack.
I 1978 tok Fantasy Records, som hadde kjøpt ut Stax, fire av dei fem songane frå dette albumet, og erstatta «Good Love 6-9969» med ein tidlegare uutgjeven instrumental kalla «Hobosac and Me» og gav albumet ut som Hotbed. Medan Use Me er sjeldan å sjå i offisielle diskografiar av Isaac Hayes, er Hotbed som regel til stades. Songane på Hotbed har blitt noko remiksa, men det er ingen store skilnader mellom desse to.
Tirana 1
Tirana 1 (albansk Njësinë No. 1 ne Tiranë) er ein av dei 11 administrative einingane som byen Tirana i Albania er delt inn i.
Tirana 3
Tirana 3 (albansk Njësinë No. 3 ne Tiranë) er ein av dei 11 administrative einingane som byen Tirana i Albania er delt inn i.
Eininga omfattar bydelen:
Tirana 2
Tirana 2 (Albansk Njësinë No. 2 ne Tiranë) er ein av dei 11 administrative einingane som byen Tirana i Albania er delt inn i.
Eininga omfattar bydelane:
Mkalles
Mkalles (arabisk  المكلس, al-Mkalles) er ein by i Matn distrikt i Libanonfjella guvernement i Libanon. Mkalles er ein del av Mansourieh kommune.
Star Wars Episode IV: A New Hope
Star Wars Episode IV: A New Hope er ein amerikansk science fiction-film frå 1977 skriven og regissert av George Lucas. Filmen er den fyrste Star Wars-filmen som blei laga, men er no den fjerde i Star Wars-sagaen.
Yasemin Can
Yasemin Can, opphavleg Vivian Jemutai, er ein kenyansk langdistanseløpar som sidan 2016 representerer Tyrkia. Ho tok gull på 10 000 meter og 5 000 meter i EM i friidrett 2016.
Aktiv
Jemutai/Can er ein av fleire, opphavleg afrikanske løparar, som sidan 2002 har hatt suksess under framandt flagg. Som representant for Tyrkia sprang ho ved EM i friidrett 2016 i Amsterdam inn til gull i milløpet, 6 og 10 sekund framom høvesvis Portugals Ana Dulce Félix og norske Karoline Grøvdal. Tre dagar seinare tok Can nok ein gullmedalje, på 5 000 m var ho vel 2 sekund føre eritreiskfødde Meraf Bahta som representerte Sverige. I den neste europameisterskapen, i 2018 i Berlin, fekk Can bronsen på 5 000 m.
Biggleswade
Biggleswade  er ein by i grevskapet Bedfordshire i England. Han har kring 15 500 innbyggjarar ved elva Ivel.
Askern
Askern  er ein by i grevskapet South Yorkshire i England. Han har kring 5500 innbyggjarar og ligg mellom Doncaster og Selby. Han vart ein kurstad seint på 1800-talet, men dette stoppa då kolgruvene vart opna ved byen. Den siste gruva stengde i 1990-åra.
Wednesfield
Namnet kjem frå det gammalengelske Wōdnesfeld, som tyder «marka til Woden».
Luxury Liner av Emmylou Harris
Luxury Liner er det fjerde studioalbumet til den USA-amerikanske countryartisten Emmylou Harris, gjeve ut i 1976. Albumet var det andre albumet hennar som nådde toppen av countrylista til Billboard-lista i USA, sjølv om det i motsetnad til det føregåande Elite Hotel, ikkje hadde hittar som nådde toppen av lista. Singelen som nådde høgast på lista var Chuck Berry-songen «(You Never Can Tell) C'est la Vie» på sjetteplassen og «Making Believe» (opphavleg ein hit for Kitty Wells) på åttandeplassen. Albumet er kanskje meir kjend for den første coverversjonen av Townes Van Zandt-songen «Pancho and Lefty» frå 1972, som sidan vart den mest kjende songen til Van Zandt.
Luxury Liner er det bestseljande albumet til Emmylou Harris. Allmusic skreiv «det er òg eit av dei mest engasjerande albuma hennar og bandet hennar Hot Band er i toppform. Songane er til og med meir spreidd utover enn vanleg.»
Ungen
Ungen er eit drama av Oskar Braaten. Det kom ut i 1911 og alt i 1913 vart det sett opp på Nationaltheatret.
Luxury Liner av Emmylou Harris
Medverkande
Teknisk
Ungen
Dramaet vart godt tatt imot og har vore filmatisert 2 gonger først i 1938 og sidan i 1974. I 1973 vart det synt som musikal på Det norske teatret. Versjonen var tilrettelagt av Harald Tusberg og Egil Monn-Iversen.
Andesin
Andesin er eit feltspatmineral i plagioklasrekkja.
Vassveg
Vassveg er ei seglbar elv, innsjø, havstrekning eller kanal som kan brukast til samferdsel. For at ein vassveg skal reknast som seglbar må han tilfredsstilla fleire kriterium:
Fartøy som bruker vassvegar varierer frå små prammar til enorme havgåande tankskip og cruiseskip.
Kanalar
Kanalar er vassvegar som er bygde for å gje ei ny transportrute for fartøy (i motsetnad til å forbetra ein naturleg vassveg langs den eksisterande traseen). Til å byrja med bygde ein kanalar hovudsakleg for små fartøy trekte av hestar eller andre trekkdyr. I nyare tid er det blitt laga større kanalar for å gjera mogleg passering av store havgåande fartøy (sjå skipskanal).
Groove-A-Thon
Groove-A-Thon er det niande studioalbumet av den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet kom ut i 1976 og debuterte på 45. plassen på Billboard 200.
Allmusic skreiv om albumet: «Etter ei svak opning, set albumet seg i ein komfortabel groove, og endar glimrande med 'Make a Little Love to Me'. »
Virittäjä
Virittäjä er eit språkvitskapleg tidsskrift som kjem ut i Helsingfors fire gonger i året. Tidsskriftet er fagfellevurdert og blir redigert på finsk. Virittäjä er det leiande tidsskriftet for artiklar om finsk språk, men det publiserer også artiklar om austersjøfinske og samiske språk. I tillegg til dei fagfellevurderte artiklane publiserer Virittäjä også litteraturoversyn, språkvitskaplege debattinnlegg og bokmeldingar. Omfanget er rundt 650 sider i året.
Virittäjää vart grunnlagt i 1897 av Kotikielen Seura, "heimespråkforeininga". Tidsskriftet har ei heimeside, med oversyn over alle artiklar frå starten av, der artiklane frå og med 1944 er elektronisk tilgjengeleg, dei to nyaste årgangane bak ein betalingsmur. Redaktør er Hanna Lappalainen.
Ordet virittäjä kjem av verbet virittää, som tyder "å setje opp, å stemme (t.d. ein gitar, eller i denne samanhengen kanskje ein kantele)". Endinga -ja/-jä dannar handlarnomen, slik at namnet tyder "han eller ho som stemmer eller gjer klar".
Elling Vanberg
Elling Vanberg var ein norsk forfattar og bonde frå Olden i Stryn kommune.
I ungdomen gjekk Vanberg i læra hjå den hollandske biletkunstnaren Dooijeward på Singerheimen i Olden i tre somrar (1951–53). Medan han avtente militærtenesta i Trondheim i siste halvdel av 1950-åra, tok han realskuleeksamen og byrja å ta flytimar. Men på grunn av ein kneskade måtte han leggja til sides ein gamal draum om å verta flygar. Etter Trondheim vart det gymnas og realartium på eitt år i Oslo. Seinare gjekk han eitt år på kunst- og handverksskule i Oslo. Elling Vanberg var ein bruksdiktar, med tekstar med sterke røter i lokale tradisjonar og i det landskapet han hadde rundt seg. Nokre av dikta er skrivne på nokså rein Olden-dialekt, men i tema og motiv er det ikkje lokale grenser rundt dikta og korttekstane hans. Vanberg var oppteken av dei grunnvilkåra vi lever under, ikkje minst den viktige og vanskelege kommunikasjonen mellom menneske. Men han skreiv òg samfunnskritisk, med skarp brodd mot materialisme og underhaldningssykje. Ein sentral inspirator for både tenking og skriving var den amerikanske diktarfilosofen Henry David Thoreau og hans tankar om forholdet mellom natur og sivilisasjon. Humoristen Vanberg synest best i dei mange folkelivsskildringane på vers, med råkande personkarakteristikkar og målande situasjonsbilete. I 2009 kom eit utval av Vanbergs dikt på plate, tonesette og framførte av Arve Henriksen: Ellivan. På plata les Vanberg sine eigne dikt, etter opptak gjorde av NRK Sogn og Fjordane. Elles medverkar Terje Isungset, Karl Seglem, Anna Maria Friman og Jan Bang.
Gjennom dikt, korttekstar og innlegg i lokalavisene var Elling Vanberg godt kjend i Sogn og Fjordane som «Ellivan». Eit utval av tekstane hans kom i bokform etter han var død: Dei lækjande urteorda (1994), Songen om dei store slettene (1995) og Grunnsteinar (1998), alle tre redigerte og med etterord av Ove Eide.
Demetrio Albertini
Demetrio Albertini er ein italiensk tidlegare fotballspelar og seinare idrettsleiar frå Besana i Provinsen Monza og Brianza. Han er kjend frå si tid i AC Milan der han vann fem seriegull ogi 1995 ein meisterligatittel. Han spela 79 landskampar for Italia, derimellom i fotball-VM i 1994 og 1998, samt fotball-EM i 1996 og 2000. Albertini var midtbanespelar og kjend for sitt blikk for spelet og ein sikker pasningsfot.
Klubbspel
Albertini debuterte for AC Milan som 17-åring i 1989. I 1989/90-sesongen var han utlånt til Padova, men i den påfølgjande sesongen etablerte han seg i Milan-laget. Han hadde fast plass i fyrsteellevaren dei neste elleve sesongane, og vann fem sereimeisterskap; 1992, 1993, 1994. 1996 og 1999. Åra 1993 til -95 var han med på å spele Milan fram til tre meisterligafinalar på rad, i 1995 vart det siger for klubben. Han spela omtrent 300 seriekamper og 41 europacupkampar for klubben.
Albertini forlet Milan i 2002 og spelte sidan for klubbar som Atletico Madrid, Lazio, Atalanta BC frå Bergamo og Barcelona, men aldri meir enn ein sesong i kvar klubb.
Landslagsspel
Albertini debuterte for Italia mot Kypros i 1991 og deltok på OL-laget i 1992. I 1994 var han etablert på landslaget og spela alle kampane då Italia tok seg til VM-finalen, der det vart tap for Brasil etter ein tam finale og straffeskyting. Også i 1998 spelte han for Italia som rauk ut ut i kvartfinalen mot den seinare verdsmeisteren Frankrike, enno ein gong etter straffeskyting. Italia og Alberti tok seg heilt til finalen i fotball-EM 2000, der det etter ekstraomgangar vart tap for Frankrike. Han aksla den italienske landslagstrøya for siste gong i 2002. Totalt spela Albertini 79 landskampar og skåra tre mål.
Idrettsleiar
Albertini vart i 2006 vald til visepresident i det italienske fotballforbundet.
Tirana 4
Tirana 4 (albansk Njësinë No. 4 ne Tiranë) er ein av dei 11 administrative einingane som byen Tirana i Albania er delt inn i.
Eininga omfattar bydelane:
Sten Grytebust
Sten Michael Grytebust er ein norsk fotballkeeper som spelar for Aalesund i Eliteserien. Han kom til AAFK frå moderklubbeben Ellingsøy IL i 2009. I 2016 vart han kjøpt av danske Odense Boldklub. I åra fram til 2021 stod han i mål for dei danske superligaklubbane OB, F.C. København og Vejle BK.
Frå 2022 spelar han på nytt i Aafk.
Grytebust har fleire landskampar for Noreg i yngre klasser. Han fekk debuten på det norske A-landslaget, som innbytttar, i 2-0 sigeren over Macedonia 11. juni 2013.
I tida som keeper i Odense, vann han to gonger utmerkinga Det gyldne bur, årets målmann i Danmark.
Cleator Moor
Cleator Moor  er ein liten by i grevskapet Cumbria i England. Han har kring 7000 innbyggjarar og høyrte tidlegare til grevskapet Cumberland.
Holly Holy
«Holly Holy» er ein song skriven og innspelt av Neil Diamond. Han vart gjeven ut som singel i oktober 1969, og vart ein populær oppfølgjar til «Sweet Caroline», med ein sjetteplass på Billboard Hot 100 i USA i desember. Han selde etter kvart til platinaplate for 1 million selde eksemplar.
Cleator Moor
Byen er dominert av Dent Fell og ligg langs vandringsvegen Coast to Coast Walk.
Holly Holy
Songen hadde eit andeleg fokus, og var påverka av gospel og var i følgje Diamond favoritten hans av songane hadde skrive til då. Han byrjar roleg med akustisk gitar mot ei basslinje, og ein enkel tekst med lange vokalar. Gradvis byggjer arrengementet seg opp med eit temposkifte i mellomspelet og inn kjem eit kor i lag med strykarar.
Merle Haggard
Merle Ronald Haggard var ein amerikansk countrysongar, gitarist og låtskrivar.
Holly Holy
«Holly Holy» vart gjeven ut på albumet Touching You, Touching Me i november 1969. Konsertopptak av songen finst på Gold: Recorded Live at the Troubadour frå 1970. Seinare opptak finst på Hot August Night (frå 1972) og Greatest Hits: 1966–1992 (frå 1992), i tillegg til forskjellige samleplater.
Merle Haggard
Han var ein av dei sentrale tidlege bidragsytarane i utviklinga av Bakersfield sound i 1960-åra. Nærast på eiga hand tok han den elektriske gitaren inn i country. Han ga ut musikkalbum heilt fram til 2000-åra. 38 gongar har songane hans toppa listene i USA, og i 1994 vart han vald inn i æresgalleriet Country Music Hall of Fame. Merle Haggard vert av det musikalske tidsskriftet Rolling Stone kåra til «den største countrymusikaren gjennom alle tider».
Holly Holy
Ein versjon av Jr. Walker & the All Stars vart ein liten R&B-hit i 1971. Nancy Sinatra spelte songen på showet «Movin' with Nancy on Stage» i 1971. I tillegg har han vorte spelt av UB40.
Solfrid Braathen
Solfrid Braathen er ein norsk langrennsløpar, med to NM-titlar i stafett for Høybråten og Stovner IL.
Merle Haggard
Bakgrunn, ungdomstid
Merle Haggard budde først med foreldra og to syskjen i ei ombygd godsvogn i Oildale. Faren arbeidde for Atchison, Topeka and Santa Fe Railway og hadde ei regelmessig innkome. Til rett før Merle sin fødsel hadde familien budd i Oklahoma. I 1930-åra var mange bønder der hardt råka av den store depresjonen og av støvstormane kjende som Dust Bowl. Då familien sin låve brant ned attpå dette, reiste dei til California og søkte arbeid i landbruket der.
Da Merle Haggard var ni år gammel, døydde faren. Mora arbeidde for å livnære familien, og Merle fekk bu med slektningar. Som tolvåring lærte han seg å spele gitar. Han byrja med å ta etter stykker av Bob Wills og Hank Williams. Seinare let han seg begeistre av Lefty Frizzell sin musikk. I fleire år spelte han nesten berre Frizell sine songar og byrja å ta til seg musikkstilen hans.
I 1994 kuraterte Tom Russell og Dave Alvin et hyllest-album,Tulare Dust, med songar komponert av Haggard.
Mysteriespel
Mysteriespel og mirakelspel er blant dei tidlegaste formelt utvikla teaterspela i Europa i mellomalderen. Mysteriespela frå mellomalderen fokuserte på forteljingar frå Bibelen og blei framførte i kyrkjene og på offentlege stadar av amatørar. Hendingane kring påskeveka var eit vanleg tema med ei undergruppe kalla for påskespel eller pasjonsspel, men ein kunne òg framstilla andre bibelske forteljingar. Typisk døme er Adamsspelet.
Spela blei utvikla frå 900-talet og fram til 1500-talet, og nådde eit høgdepunkt i popularitet på 1400-talet før dei blei forelda gjennom framvoksteren av profesjonelt teater. Mange stader i Nord-Europa blei mysteriespel forbodne etter reformasjonen på 1500-talet. Eit velkjent pasjonspel som enno blir framført er Oberammergau i Tyskland. I Storbritannia er det i dag relativt vanleg med moderne rekonstruksjonar av gamle spel.
Opphav
I antikken var drama eit eige omgrep, og det oppstod igjen i renessansen. Kyrkja tok kontroll over teateret i mellomalderen før framstillinga blei teken ut av kyrkja og i gatene og på offentlege plassar. Omgrepet «spel» var det same for teater, leik og idrett, og spela var fleksible og folkelege i struktur. Dramaturgien var ikkje formalisert slik det er skildra hos Aristoteles og Horats med skilje mellom tragedie og komedie.
Teaterframføringane hadde opphav som enkle tropar, biletlege uttrykk og utbroderingar av liturgiske tekstar, og blei etterkvart stadig meir utvida. Etterkvart som desse liturgiske dramaa blei stadig meir populære oppstod det framstillingar på morsmålet med reisande skodespelarselskap og teaterframstillingar som blei organiserte av lokalsamfunn.
Desse religiøse førestillingane på morsmålet blei i nokre av dei større byane i England, som York, sett opp og framført av lauga. Kvart laug hadde ansvar for ein bestemt episode eller stykke i den bibelske historia. Frå kontrollen til lauga fekk desse fremføringene namnet mysteriespel eller ganske enkelt mysterium, frå latin mysterium i tydinga handverk eller relatert til lauga. Tydinga som mysterium har eller blir forstått med i dag er knytt til mystikk, det vil seia den religiøse sanninga via guddommeleg openberring, Guds mystiske tilstadevere.
Mysteriespill blei nokre stader utvikla til ein serie av skodespel som handla om alle dei viktigaste hendingane i den kristne kalenderen frå skapinga til dommedag. På slutten av 1400-talet blei desse stykka sett opp i syklusar på festivaldager slik som Kristi lekamsfest fleire stadar i Europa. Kvart stykke blei framført på ei dekorert vogn kalla skodespelvogn eller praktopptog (vandreteater) som flytta seg rundt i byen for at ulike tilskodarar skulle kunna sjå kvart stykke. Heile syklusen kunne ta opp til tjue timar å framføra og kunne spreiast over ei rekkje dagar. Sett som ein heilskap kunne desse omtalast som Corpus Christi-syklusane.
Stykka blei framførte av ein kombinasjon av profesjonelle skodespelarar og amatørar. Dei var skrivne i særs utpensla verseformer, ofte prega av fargesprakande scener og spesialeffektar, men kunne òg vera nakne og intime. Variasjonane i teatralske og poetiske stilar, sjølv innanfor ein enkelt syklus av stykke, kunne vera stor.
Innhaldsmessig blei den tragiske myten erstatta av pasjonen med biletet av den lidande Kristus. Mysteriespela handla om ein «tragedie» der Jesu Kristi liding og død blei presentert, men òg ein «heilag komedie» om Jesu offer og liding som frelse for mennesket. Innanfor detta var det ein «katarsis» – å sleppa synd gjennom frelsa. Dialogen blei framført gjennom vers og respons (kor) og fellessong. Miming fungerte i gestar hjå dei som feira (Jesu oppstandelse) og i seremonielle rørsler hjå prestane.
Det er ikkje mogleg å sjå dramaturgien ut frå tekstanalyse lausriven frå praksis. Scenisk utforming eller spelpraksis må ein sjå i samanheng med teksten. Dramatiske strukturar er knytte til dei mange verkemidla til førestillinga og korleis det utgjer ein heilskap.
I seinmellomalderen utvikla det seg nye teaterformer. Moralspela (moralitetane) blei spesielt populære, med Spelet om Kvarmann som det fremste dømet. I staden for å ta for seg forteljingar frå Bibelen, som mysteriespela, eller helgenar, som mirakelspela, handlar moralspel om dei åndelege vanskane til vanlege folk.
Dagens mysteriespel og mirakelspel
I dag spelar ein mellomalderspel blant anna i desse samanhengane: