cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gradient
Ein gradient i eit skalarfelt er eit vektorfelt som peikar i retninga der skalarfeltet aukar mest. Helling er i røynda ein gradient.
Ei generalisering av gradienten for funksjonar i eit euklidsk rom som har verdiar i eit anna euklidsk rom er jakobisk. Ei vidare generalisering for ein funksjon frå eit banach-rom til eit anna er den fréchet derivertee.
Tolking
Tenk deg eit rom der temperaturen er gjeven av eit skalarfelt T, slik at i kvart punkt (x,y,z) er temperaturen T(x,y,z) (vi reknar her at temperaturen ikkje endrar seg med tida). I kvart punkt i dette rommet vil gradienten til T syne i kva retning temperaturen stig raskast. Storleiken til gradienten vil avgjere kor raskt temperaturen stig i denne retninga.
Tenk deg ein ås der høgda over havet i kvart punkt (x, y) er H(x, y). Gradienten til H i eit punkt er ein vektor som peikar i retninga der hellinga er brattast. Kor bratt hellinga er i dette punktet er avgjort av storleiken til gradientvektoren.
Gradienten kan nyttast til å måle korleis eit skalarfelt endrar seg i alle retninga, ikkje berre den retninga med størst endring. Dette gjer ein ved å ta eit prikkprodukt. Tenk deg åsen igjen og at den brattaste hellinga i åsen er 40 %. Om ein veg går rett opp åsen så vil den brattaste delen av vegen òg vere på 40 %. Om vegen i staden går på skrått oppover åsen (gardientvektoren), så vil ikkje vegen vere like bratt. Til dømes, om vinkelen mellom vegen og retninga rett opp åsen på projektert ned på eit horisontalt plan er 60º, så er den brattaste hellinga på vegen 20 %, som er 40 % gangar cosinus til 60º.
Definisjon
Gradienten (eller gradientvektorfeltet) til ein skalar funksjon er skriven som \nabla f (han kan òg skrivast som ), der \nabla (nablasymbolet) skildrar differensialoperatoren til vektoren, del. Notasjonen vert òg nytta for gradienten. Gradienten til f er definert som eit vektorfelt der komponentane er partiellderiverte av f. Altså: Her er gradienten skrive som ein rekkjevektor, men vert ofte mistolka som ein søylevektor. Når ein funksjon er avhengig av ein parameter som tid, så omhandlar som regel vektoren berre dei romlege derivative.
Uttrykk for gradienten i tre dimensjonar
Gradientforma er avhengig av koordinatsystemet som er nytta. I kartesiske koordinatar vert uttrykket over skrive som
som ofte vert skriven ved å nytte dei vanlege vektorane :
I sylindriske koordinatar vert gradienten gjeven som:
der \theta er kompassvinkelen, z er aksekoordinaten og eρ, eθ and ez er einingsvektorar som peiker langs koordinatretningane.
I sfæriske koordinatar:
der \phi er kompassvinkelen og \theta er senitvinkelen.
Døme
Til dømes er gradienten til ein funksjon i kartesiske koordinatar er:
Dancing in the Street
«Dancing in the Street» er ein song frå 1964 først spelt inn av Martha and the Vandellas. Songen er ein signaturlåt for både Motown og bandet som spelte han inn.
Feyenoord
Feyenoord Rotterdam er ein fotballklubb i Rotterdam i Nederland. Klubben, som vart stifta 19. juli 1908, er ein av dei tre storklubbane i landet, og har saman med Ajax og PSV dominert toppdivisjonen i nederlandsk fotball. Desse tre klubbane og FC Utrecht er dei einaste som aldri har måtta rykte ned frå den øvste divisjonen. Feyenoord vann Europacupen i 1970 og har to gongar gått til topps i UEFA-cupen. Klubben har vunne 16 seriemeisterskap og 13 nasjonale cupmeisterskap.
Ryoma Sugihara
Ryoma Sugihara er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Dancing in the Street
Originalutgåva
Songen vart produsert av William «Mickey» Stevenson og skriven av Stevenson og Marvin Gaye. Songen la vekt på at ein bør ha det kjekt uansett kva by lyttaren høyrer heime i. Songen vart skriven av Stevenson som viste ei første utgåve av teksten til Gaye som ein ballade. Gaye meinte at songen høyrdest dansbar ut. I lag med låtskrivaren Ivy Jo Hunter skreiv dei songen ferdig og han vart spelt inn på to forsøk.
Songen vart ein stor hit på dansegolvet og var ein føregangar for discorørsla i 1970-åra. Songen fekk likevel ein heilt annan meining då mange unge svarte demonstrantar utropte songen som ei hyllest til borgarrettar og eit ønske om samfunnsendringar. . Dette førte til at songen vart svartelista av enkelte radiostasjonar.
«Dancing in the Street» nådde andreplassen på den amerikanske singellista og vart så gjeven ut på det tredje albumet til gruppa, Dance Party i 1964. Songen nådde òg femteplass i Storbritannia, og fjerdeplass i 1969 då songen vart gjeven ut på ny.
I 2006 vart det annonsert at Martha and the Vandellas si utgåve av «Dancing in the Street» skulle vere ein av 50 lydinnspelingar som skulle bevarast ved Library of Congress til National Recording Registry.
Denne utgåva vart plassert på 40. plass på lista til musikkmagasinet Rolling Stone over dei 500 største songane gjennom tidene.
Jagger-Bowie-utgåva
Ei anna hitutgåve vart spelt inn av Mick Jagger og David Bowie som ein duo i 1985. Dette var ein del av Live Aid og den opphavlege planen var at dei skulle spele songen i lag direkte, Bowie på Wembley Stadium i England og Jagger på JFK Stadium i USA, før dei skjønte at forseinkinga via satellitt ville gjere det umogeleg, med mindre ein av dei mima framføringa, noko ingen av dei ønskte.
I staden valde dei å spelte inn «Dancing in the Street». I juni 1985 var Bowie oppteken med innspelinga av filmmusikk til Absolute Beginners i Abbey Road Studios, så Jagger måtte kom hit for å spele inn songen. Innspelinga varte berre fire timar, før dei reiste ut til London Docklands og filma ein musikkvideo regissert av David Mallet.
Videoen vart vist to gonger under Live Aid-konsertane. Like etter vart singelen gjeven ut, med alle inntekter til veldedige føremål. «Dancing in the Street» toppa den britiske singellista i fire veker, nådde sjuande plassen i USA og tredjeplassen i Noreg. Bowie og Jagger spelte songen i lag ein gong til, ved Prince's Trust-konserten i 1986. Dette var den siste britiske førsteplassen til Bowie og den einaste førsteplassen Jagger har hatt i heimlandet som soloartist.
Andre utgåver
Nikki Webster, Van Halen, Dusty Springfield, The Mamas & The Papas, The Who, The Grateful Dead, The Kinks, Cilla Black, Myra, Atomic Kitten, Kids Incorporated, Girl Authority, Human Nature, Tim Curry, Neil Diamond og mange fleire.
Inge Einarsen Bartnes
Inge Einarsen Bartnes var ein gardbrukar og politikar frå Beitstad i Nord-Trøndelag. Han var stortingsrepresentant frå Nord-Trøndelag i tida 1954-73, vald for Senterpartiet. Lars Petter Bartnes er soneson hans.
Bartnes gjekk 1928/29 Torhus folkehøgskole og 1930-32 Mære landbruksskole. Han var også på studiereiser til Sør-Amerika, Australia, Japan og Canada.
Frå 1935 til -43 var Bartnes forretningsførar i Beitstad telefonsamlag, og åra 1939-41 tilsett ved Beitstad heradskontor. Han overtok i 1942 farsgarden Øvre Beitstad og dreiv denne til 1971. Elles var han forretningsførar 1941-54 i Beitstad branntrygdelag.
Bartnes var medlem av Beitstad formannskap 1945–47 og varaordførar 1947–54. Nær samtidig skjøtta han arbeidet som fylkessekretær i Nord-Trøndelag Bondeparti. Frå 1946 til -73 var han sentralstyremedlem i Bondepartiet/Senterpartiet, og i partiet sitt forsvarsutval perioden 1964–1973. Bartnes representerte Nord-Trøndelag på Stortinget i fem etterfølgjande periodar frå nyår 1954. I den fyrste fireårsbolken hadde han sete i Protokollkomiteen, frå 1958 til han forlet Tinget i 1973 var han med i Militærkomiteen/Forsvarskomiteen, som sekretær 1958-65 og 1969-73.
Gjennom åra hadde Bartnes ei mengd styreverv. Mellom anna var han styreformann 1951-57 i Trønderavisa og 1968-83 i Statens Kornforretning.
Bartnes vart i 1982 tildelt St. Olavs Orden for sitt samfunnsengasjement.
Locomotive Breath
«Locomotive Breath» er ein song av det engelske rockebandet Jethro Tull frå albumet deira Aqualung i 1971. Han er kjend for den lange bluesaktige pianointroen og fløytesoloen til Ian Anderson. Teksten nyttar biletet av ein truande og uunngåeleg togkræsj på livet til ein mann som er i ferd med å falle i saman. Songen vert ofte spelt på classic rock-radio.
Feyenoord
Feyenoord har sidan 1937 spela heimekampane sine på Stadion Feijenoord, på folkemunne De Kuip, der tribunekapasiteten er på 51 117.
Locomotive Breath
Han vart spelt inn av Rabbitt i 1975 på albumet Boys Will Be Boys, av W.A.S.P. på deira The Headless Children i 1989, Styx i 2005 på deira Big Bang Theory og Helloween i 1999 på deira Metal Jukebox. Eit svensk rockeband er kalla opp etter songen. '
Produksjon
«Locomotive Breath» vart spelt inn på ein heller uvanleg måte for si tid. Heile stykket vart sett saman av forskjellige opptak og dei fleste delane av songen vart spelte inn separat. Ian Anderson spelte inn fløyte og vokal i tillegg til enkle trommer, akustisk gitar og elektrisk gitar. John Evan spelte så inn pianoet, Clive Bunker spelte inn resten av trommene og Martin Barre gjorde ferdig den elektriske gitaren. Alle innspelingane vart så lagt oppå kvarandre fordi Anderson syns det var vanskeleg å kommunisere dei musikalske ideane sine om songen til dei andre i bandet.
Andre utgjevingar
Locomotive Breath finst på mange andre album:
Hankø
Hankø er ei øy i Fredrikstad kommune i Viken. Ho har ei flatevidd på 4,0 km². Øya er ein ferie- og badestad og har eit kjent seglsportssenter med regattaer i juni og juli.
Øya er kanskje mest kjend som den norske kongefamilien sin feriestad og Leah Isadora Behn sin fødestad.
See My Friends
«See My Friends» er ein song av The Kinks, skriven av Ray Davies. Han vart gjeven ut som singel i 1965 og nådde tiandeplassen i Storbritannia. Songen er ein av få psykedeliske rockesongane bandet spelte, men til gjengjeld ein av dei første psykedeliske rockesongane nokon gong, og ein av dei første vestlege rockesongane med indisk ragalyd.
Ray Davies har fortalt at songen handlar om saknet etter syster si, som ei stund budde i Ontario i Canada. Då ho kom tilbake frå England vart ho sjuk og døydde av hjartefeil medan ho dansa på ein nattklubb. Like før ho døydde hadde ho gjeve Ray Davies den første gitaren hans som bursdagsgåve på 13-årsdagen hans. Davies fekk også inspirasjon til songen då dei stoppa i Bombay. Davies vitja stranden med jetlag i kroppen ein tidleg morgon, og høyrte fiskarar som song på veg til arbeid.
St. Paulus-øya
St. Paulus-øya er ei flat lita øy (eller faktisk to småøyar i høg sjø) utanfor øya Malta. Ho har ikkje vore busett på mange år.
I år 60 gav den romerske guvernøren i Palestina, Porcius Festus, Paulus lov til å reise frå Caesarea Maritima til Rome for å stille for retten for kjetteri føre keisar Nero. Han vart plassert på ein handelsgallei i lag med mange andre folk, inkludert venene evangelisten Lukas og Aristarcus. Dei gjekk om bord i eit større skip på Kreta og på reisa her i frå kom dei ut for eit uvêr. Paulus skal ha roa alle om bord og fortalte at dei snart skulle kome trygt til land. I følgje Apostelgjerningane dreiv dei i land ved øya Melita og innbyggjarane der tok godt vare på dei og alle om bord i skipet vart redda. Enkelte hevdar at det var på St. Paulus-øya at skipet dreiv i land.
Kjartan Hatløy
Kjartan Hatløy er ein norsk forfattar. Hatløy er framfor alt lyrikar; dei fleste bøkene hans er diktsamlingar. Alle er gjevne ut på Oktober forlag i Oslo.
Hatløy arbeidde i mange år som skipsrøyrleggjar på Løland Verft (Havyard Leirvik) heime i Hyllestad og dreiv småbruk ved sida av skrivinga. I dei seinare åra har han gått over til å vere heiltidsforfattar. Han skriv på nynorsk.
Diktsamlinga Kjøkkendikt vart i 2012 nominert til Brageprisen i gruppa skjønnlitteratur. I 2014 fekk han Hyllestad kommune sin innsatspris Kvernsteinsprisen. I 2016 er diktsamlinga Den kvite vegen : stemningar frå Salbu nominert til Ungdommens kritikerpris.
Noregs sterkaste mann
Noregs sterkaste mann (NSM) er ein årleg strongman-konkurranse der mange av dei sterkaste i Noreg deltek for å kjempe om tittelen Noregs sterkaste mann.
Vanlege øvingar inkluderer:
Fabeldyret drake
Ein drake er eit fabeldyr som er reptil-liknande og er brukt i litteratur, kunst, symbol og kjenneteikn. Det kan vere symbol for vondskap og det vonde som skal nedkjempast.
Aqualung
Aqualung er det fjerde studioalbumet til rockebandet Jethro Tull. Det kom ut i 1971 og vart, sjølv om bandet var usamd, kalla eit konseptalbum med tema kring skilnaden mellom religion og Gud, hovudsakleg korleis organisert religion hadde avgrensa forholdet mellom menneske og Gud. På albumet vert det grubla hartd over tru og religion og er eit av dei mest intelektuelle albuma som har nådd ut til millionar av lyttarar. Suksessen til Aqualung var eit vendepunkt i karrieren til bandet og dei vart eit stort radio- og konsertband.
Det vart spelt inn i Island Records sine studio i London og var det første albumet med John Evan som fulltidsmedlem og det første med den nye bassisten Jeffrey Hammond, samt det siste med Clive Bunker på trommer. Albumet skil seg noko frå dei tidlegare albuma til bandet og har fleire akustiske songar enn før og har fleire tilbakevendande tema inspirert av bilete av heimlause folk ved Themsen, som var teken av kona til songaren Ian Anderson, Jennie.
Fabeldyret drake
Drakar i Harry Potter-serien
I serien om trollmannen Harry Potter er eit av mange fabeldyr drakar. I den fyrste boka seier Gygrid at han alltid har ønskt seg ein drake til kjæledyr, og seinare skaffar han seg ein Norsk kamrygg. I Harry Potter og ildbegeret under den fyrste prøva iTretrollmannsturneringen skal Harry og dei andre deltakarane kome seg forbi ein drake og i den siste boka, Harry Potter og dødstalismanene flyr dei på ein når dei rømmer frå Flirgott. I Fabeldyr og hvor de er å finne, står det at det finst ti artar:
Aqualung
Aqualung har seld over 7 millionar eksemplar verda over og er dermed det bestseljande albumet til Jethro Tull. Det har generelt fått god kritikk og er ofte inkludert på musikkmagasina sine ymse lister over beste album. Det vart gjeve ut ein singel frå albumet, «Hymn 43», som har vorte omtalt som ei inspirasjonskjelde for band som Iron Maiden.
Produksjon
Etter ein amerikansk turne i 1970, fekk bassist Glenn Cornick sparken frå bandet, og vart erstatta av Jeffrey Hammond, ein gammal ven av Ian Anderson. Aqualung vart den første innspelinga til Hammond med bandet. Det var òg første gongen John Evan var med som fulltidsmedlem i bandet, og tidlegare hadde han berre lagt oppå klaverinstrument på det førre albumet, Benefit. Albumet var eit av dei første som vart spelte inn i det nyopna studioet til Island Records i Basing Street i London. Led Zeppelin spelte inn det fjerde albumet sitt samstundes. I eit intervju på 25-årsjubileumsutgåva til albumet sa frontmann Ian Anderson at det var særs vanskeleg å spele inn i dette studioet, fordi det hadde ei «frykteleg, kald og ekko-aktig» kjensle. Det var to platestudio på staden. Led Zeppelin arbeidde i det minste og Tull i det største, som var rommet i ei omgjort kyrkje. Orkesteret vart arrangert av David Palmer, som hadde arbeidd med bandet sidan This Was, og som seinare vart fast medlem i bandet på klaverinstrument. Aqualung var det siste albumet med Clive Bunker på trommer, sidan han slutta kort tid etter innspelinga var over for å vere meir med familien sin.
Tema
Aqualung vert ofte rekna som eit konseptalbum der det sentrale temaet er «skilnaden mellom religion og Gud».
Den opphavlege ideen til albumet kom frå nokre fotografi som kona til Anderson, Jennie hadde teke av heimlause folk ved Themsen. Særleg ein mann fanga interessen til paret, som i lag skreiv tittelsongen «Aqualung». Den første sida av LPen, kalla Aqualung, innheled fleire personskildringar, inkludert personen i tittelsporet, og ei prostituert skulejente, «Cross-Eyed Mary», samt to sjølvbiografiske spor, som «Cheap Day Return», skriven av Ian Anderson etter å ha vitja den alvorleg sjuke faren. Den andre sida, med tittelen My God, inneheld tre songar - «My God», «Hymn 43» og «Wind-Up», som omhandlar religion i ein sjølvgranskande, og stundom uærbødig, måte. Trass i namna gjevne til dei to sidene av albumet har Anderson heile tida hevda at Aqualung ikkje er eit konseptalbum. I eit intervju som finst på Aqualung Live i 2005 snakkar Anderson om dette: "Eg sa alltid på den tida at dette ikkje er eit konseptalbum; det er berre eit album med forskjellige songar med forskjellige instrument og intensitet, der tre eller fire av dei er hovudstykka for albumet, men det gjer det ikkje til eit konseptalbum. Då eg skulle skrive det neste albumet, Thick as a Brick, så vart det gjort litt slik at: 'Høh, om dei trudde Aqualung var eit konseptalbum, vel, ok, då skal me gje dei eit konseptalbum.' Så det var ein slags parodi på konseptalbumsjangeren ... men sjølve Aqualung syns eg aldri har vore eit konseptalbum. Berre i samling songar."
Trommeslagar Clive Bunker meiner at synet på plata som eit konseptalbum berre var eit tilfelle av «kviskreleiken», og sa at «du spelar plata til eit par amerikanarar, fortel dei at det er eit tekstmessig tema som laust knyter saman nokre av songane, og så ser Aqualung-karakteren på plateomslaget, og brått så har Jethro Tull laga eit konseptalbum.»
Andre songar
«Lick Your Fingers Clean» vart spelt inn for Aqualung, men kom ikkje med på den endelege utgåva. Songen vart drastisk omarbeidd til «Two Fingers» for albumet War Child i 1974. «Lick Your Fingers Clean» vart til slutt gjeven ut i 1988 på 20 Years of Jethro Tull og sidan som bonusspor på 1996-utgåva av Aqualung.
Ein annan song, «Wond'ring Again», vart spelt inn tidleg i 1970, men kom heller ikkje med på den endelege utgjevinga. Denne kom etter kvart ut på samlealbumet Living in the Past i 1972. Delar av songen er inkludert på Aqualung som «Wond'ring Aloud». Glenn Cornick spelte bass på songen og sa det var favorittsongen hans av dei han spelte inn med bandet. Cornick spelte òg bass på tidlege studioutgåver av «My God» og nokre andre songar, men han sa ikkje kva andre desse var.
Plateomslaget
Det originale plateomslaget vart laga av Burton Silverman og består av ein akvarell av ein langhåra, skjeggete mann i fattigslege klede. Ideen til omslaget kom frå eit fotografi kona til Anderson tok av ein heimlaus mann ved breidda av Themsen, og Anderson følte seinare det hadde vore betre om dei hadde nytta fotografiet i staden for å bestille måleriet. Ian Anderson hugsar at han var modell på eit fotografi for måleriet, men i følgje Silverman er det eit sjølvportrett. Kunstverket vart bestilt og kjøpt av sjef i Chrysalis Records, Terry Ellis.
Utgjeving
I april 1971 nådde Aqualung fjerdeplassen på den britiske albumlista, og då CD-versjonen vart gjeven ut i 1996 nådde denne 52. plass. Det nådde sjuandeplassen på Billboard-lista i USA, medan singelen «Hymn 43» nådde 91. plass på Billboard Hot 100. Albumet har seld over sju millionar eksemplar og er det bestseljande albumet til bandet. Aqualung var eit av to Jethro Tull-album som vart gjeven ut i kvadrofonisk lyd, i tillegg til War Child. Den kvadrofoniske versjonen av «Wind Up», som ligg i ein høgare toneart, finst på seinare CD-utgåver som «Wind Up (quad version)».
Albumet vart gjeve ut i ei 40-årsjubileumsutgåve i oktober 2011. Denne utgåve inneheld ein ny stereo- og ein 5.1 kringlydmiks av albumet laga av Steven Wilson frå Porcupine Tree. Det kom i forskjellige utgåver - ein «samleutgåve» med albumet på ein LP og to CDar, samt DVD og Blu-ray med ei lita bok, og ei «spesialutgåve» med to CDar og ei bok.
Mottaking
Då Aqualung kom ut fekk det gode meldingar. Rolling Stone hylla det gode musikalske handverket og kalla det seriøst og intelligent, men følte at det seriøse ved albumet undergravde kvaliteten. Sounds sa at «smaken og variasjonen» gjorde det til det beste albumet til bandet. Robert Christgau var meir kritisk til albumet og gav det C+, og kalla tekstane til Anderson ufullstendige og pretensiøse.
Ettermæle
Aqualung finst òg på mange albumlister. Rolling Stone inkluderte albumet på lista si over dei 500 beste albuma gjennom tidene, på ein 337. plass, medan det britiske magasinet Q sette det på sjuandeplassen på lista over «40 Cosmic Rock Albums». Soloen til Martin Barre på tittelsporet vart av magasinet Guitarist rekna som den 20. beste gitarsoloen gjennom tidene.
Utvida 40-årsjubileumsutgåve frå 2016
2016-utgåva vart ommastra av Steven Wilson frå dei nye miksane hans frå 2011, sidan han ikkje var nøgd med mastringa til Peter Mew.
Yngre steinalder
Yngre steinalder viser til siste delen av steinalderen, då dei fleste menneske blei bufaste jordbruksfolk. Tida er også kjend som bondesteinalderen, neolittisk tid eller neolitikum. Den yngre steinalderen var prega av «den neolittiske» eller «jordbruksrevolusjonen», ei gradvis endring frå jakt og sanking til dyrehald og dyrking av jorda som hovudnæringar. Slike «revolusjonar» fann stad fleire stader på jorda, uavhengig av kvarandre, og spreidde seg så ofte gjennom kontakt. Ein reknar med at yngre steinalder tok til rundt 8500 f.Kr. i den fruktbare halvmånen i Midt-Austen, der ho frå rundt 3500 f.Kr. blei avløyst av bronsealderen. I Norden reknar ein tida 4000–1800 f.Kr. til yngre steinalder.
Endringane omfatta nye teknologiar, som polerte steinreiskapar, veving og pottemakeri i stort omfang; mogleik for matoverskot og større busetjingar i hus og landsbyar, men også eit meir einsidig kosthald og nye sjukdommar og epidemiar. Ein fekk større yrkesspesialisering, truleg også større sosial skilnad. Store steinsetjingar og gravkammer blei bygde på denne tida, noko som peiker mot organiserte samfunn og at visse personar var verdige større gravminne. Funn av gjenstandar som har flytta seg over større avstandar viser at ein dreiv handel. Busetjingar med vernande påleverk, skjelett med spor av vald og bergkunst av krigarar tyder på at det også blei utkjempa konfliktar.
Nokre viktige funnstader frå yngre steinalder er Abu Hureyra i Syria, Çatal Höyük i Tyrkia, Jeriko på Vestbreidda, Mehrgarh i Pakistan og Yangshao i Kina.
Hermann Tittel
Hermann Karl Richard Eugen Tittel var generalmajor i artilleriet og sjef for den tyske 69. divisjon ved invasjonen i Noreg 9. april 1940. Han starta den militære karrieren sin i 1908, og tenestegjorde under heile første verdskrig, på Vestfronten 1914-1915 og 1917-1918 (ved Verdun), i Makedonia 1915-1916 og på Austfronten 1916-1917.
Som oberst vart han 26. august 1939 utnemnd til kommandant for 69. divisjon, like før starten av andre verdskrig. Han vart generalmajor 1. oktober 1939. Under Operation Weserübung, det tyske kodenamnet på invasjonen av Noreg i 1940, leia han 69. divisjon vest i Noreg. Han etablerte hovudkvarter i Bergen.
Hermann Tittel vart generalløytnant 1. september 1941, og 29. september 1941 fekk han kommandoen over 169. infanteridivisjon, som då stod i Finland for å angripe russarane og å skjere av jernbanekommunikasjonen til Murmansk. Han stod som sjef for denne divisjonen til 22. juni 1943, då han vart sett til å leie det 70. armekorps i Sør-Noreg. Han vart utnemnd til kommanderande general 1. september 1943, og sat med kommandoen over dette armekorpset til 9. mai 1945.
Hermann Tittel vart arrestert i Oslo og sat internert i engelske leirar til 12. mai 1948.
Fredriksvern
Fredriksvern er ein tidlegare orgolgsverft og marinestasjon i Stavern i Vestfold og Telemark fylke, og vart reist på kongeleg ordre i 1750 under namn av Fredriksværn Værft for bygging av galeiar. Som vern vart det reist voll, citadell og seks batteri mot sjøsida, og mot landsida vart det 1788–90 bygd tre blokkhus. Fredriksvern var hovudstasjon for Marinen fram til 1850, då verftet vart flytta til Karljohansvern i Horten, som 1818 var valt til ny hovudstasjon. I 1816 vart det bestemt å opprette ein norsk sjøkrigsskule, Søcadet-Institut, i Fredriksvern, som opna 1817 og låg her til han 1864 vart flytta til Horten.
Fredriksvern vart lagt ned som marinestasjon og anlegga vart tekne over av Hæren i 1896. Anlegget vart brukt som øvingsplass for Krigsskolen inntil Luftvernregimentet tok over i 1934. Tyskarane bygde eit kystbatteri ved Rakke og hadde forlegning i Stavern 1940–45. I 1946 tok Luftvernartilleriet igjen over anlegga, som vart utvida til skulesenter for Luftforsvaret. Luftforsvarets skulesenter vart lagt ned i 2002.
I dag vert anlegget forvalta av Forsvarsbygg ved Nasjonale Festningsverk. Blant fleire verksemder på Fredriksvern finst Justissektorens kurs- og øvingssenter, Sjøheimevernet og Redningsselskapet. Det er etablert fleire galleri og museum på området.
Fylkesveg 116
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltingsreformen trod i kraft har han status som fylkesveg.
Den greske ortodokse kyrkja
Den greske ortodokse kyrkja er ei av femten sjølvstendige ortodokse kyrkjer. Ho har over 10 000 000 medlemmer. Kyrkja har vore viktig for kulturen i Hellas og har sidan 1864 vore landets statsreligion.
Kyrkja var fram til 1800-talet underlagt patriarkatet i Konstantinopel. Ho hevda seg sjølvstendig i 1833, og vart offisielt godkjend som det i 1850.
Kyrkja er leia av erkebiskopen av Aten. Kyrkja er delt inn i 81 bispedømme. 20 bispedømme i Nordhellas står formelt under den økumeniske patriarken i Konstantinopel med sete i Istanbul, men er reelt administrert frå Aten. Synoden, som er samansett av alle biskopane som er under leiinga av erkebiskopen av Aten, er øvste styresmakt i kyrkja.
Aker Verdal
Kværner Verdal AS er ei eit verft i Verdal i Nord-Trøndelag i Kværner konsernet. Verfet vart skipa i 1969 som A/S K. Ellingsens Mek. Verksed. Føretaket vart kjøpt av Aker i 1971 med sikte på oljeverksemda nord for 62 gradar. Kværner Verdal (inkl. dotterføretak) hadde 789 tilsette ved utgangen av 2008. Eit av dei viktigaste føretaksområda er ingeniør- og byggjearbeid knytt til stålkonstruksjonar og understell (jackets) for oljeverksemda i Noreg.
Romanen Max Havelaar
Max Havelaar er ein roman med sjølvbiografiske trekk skriven av nederlendaren Eduard Douwes Dekker (1820–1887) i 1870 og utgjeven under pseudonymet Multatuli, som tyder 'eg har lidd mykje' på latin. Dekker engasjerte seg kraftig i korleis nederlendarar behandla dei lokale innbyggarane i Indonesia, som den gongen var ein nederlandsk koloni.
Forfattaren sjølv laut flykte frå Nederland, og boka vart trekt frå den nederlandske bokmarknaden kort etter at ho vart utgjeven. Romanen vart ikkje offentleg tilgjengeleg igjen før om lag 60 år seinare, og i 1974 vart boka filmatisert. Boka om Max Havelaar vert i dag rekna som ein nederlandsk klassikar, og er obligatorisk lærestoff i nederlandsk skule.
Max Havelaar er i dag namnet på ei internasjonal merkeordning som garanterer for rettferdig handel. Merket gjeld i Noreg òg.
Einingsvektor
Ein einingsvektor i eit normert vektorrom er ein vektor (ofte ein romleg vektor) som har ei lengd lik 1 (einingslengda). Ein einingsvektor er ofte skrive med små bokstavar og ein cirkumfleks eller «hatt», som dette: (uttalt «i-hatt»).
I eit euklidsk rom er prikkproduktet til to einingsvektorar rett og slett cosinus til vinkelen mellom dei. Dette følgjer frå formelen for prikkproduktet, sidan lengdene til begge er lik 1.
Den normaliserte vektoren eller versoren til ein vektor som er ulik null  er einingsvektoren som går i same retning som, t.d.,
der er norma (eller lengda) til. Uttrykket normalisert vektor vert stundom nytta synonymt med einingsvektoren.
Alle vektorar i rommet kan skrivast som ein lineær kombinasjon av einingsvektorar. Dei vanlegaste basane ein kartesiske, polare eller sfæriske koordinatar. Kvar nyttar forskjellige einingsvektorar etter symmetrien til kvart koordinatsystem.
Kartesiske koordinatar
I det tredimensjonale kartesiske koordinatsystemet går einingsvektorane i same retning som x-, y- og z-aksane, ofte kalla versorane til koordinatsystemet.
Desse vert ofte skrive ved å nytte normal vektornotasjon (t.d. i, eller ) i staden for med cirkumfleks, og i dei aller fleste tilfelle kan ein rekne med at i, j og k, (eller og \vec{k}) er vektorar i eit kartesisk koordinatsystem. Notasjonane, , eller , med eller utan hatt, vert òg nytta, særleg i samanhengar der i, j, k kan forvekslast med andre storleikar (til dømes indekssymbol som i, j, k, som vert nytta til å identifisere element i eit sett eller ei følgje.
Sylindriske koordinatar
Einingsvektorane i sylindriske koordinatar er (òg skrive  eller ), avstanden frå symmetriaksen;, vinkelen mål mot klokka frå den positive x-aksen; og. Dei er knytte til dei kartesiske basane ved:
Det er viktig å merke seg at og  er funksjonar av \phi, og ikkje konstante i retning. Når ein deriverer eller integrerer i sylindriske koordinatar, må ein òg handsama sjølve einingsvektorane. Dei deriverte med omsyn til \phi er:
Sfæriske koordinatar
Einingsvektorane i sfæriske koordinatsystem er, avstanden frå origo; , vinkelen i x-y-planet mot klokka frå den positive x-aksen, og , vinkelen frå den positive z-aksen. For å minimere degenerasjon er polarvinkelen ofte rekna som. Forholdet til det kartesiske koordinatsystemet er:
Dei sfæriske einingsvektorane er avhengig av både \phi og \theta, og derfor finst det fem mogelege derivative ulik null. Desse er:
Hanamatsuri
Hanamatsuri eller kanbutsue er ei buddhistisk, hovudsakleg japansk, høgtid som markerer fødselsdagen til Buddha. Dette er også ei blomehøgtid, noko som er den bokstavelege tydinga av «hanamatsuri».
Dagen blir feira den 8. april kvart år, til forskjell frå andre buddhistiske tradisjonar som følgjer kalender der fødselsdagen til Buddha flytter seg i høve til den gregorianske kalenderen.
Ein drikk tradisjonelt ama-cha, som er laga av ein type hortensia, på denne dagen.
Fawlty Towers
Fawlty Towers (kalla Hotell i særklasse på norsk) er ein britisk fjernsynsserie laga av BBC, om det fiktive hotellet Fawlty Towers i Torquay i Devon på den engelske sørkysten. Hotellet er eigd og drive av den eksentriske Basil Fawlty og kona hans Sybil, stovepika Polly og den spanske kelnaren Manuel. Faste hotellgjestar er den halvsenile major Gowen og dei eldre frøknane Miss Tibbs og Miss Gatsby.
Handlinga er farseprega og full av tilfeldige samantreff og misforståingar. Det berande elementet er Basil Fawlty sin eksentrisitet og det særeigne kroppsspråket hans.
Skodespelarar
Manuskripta vart skrivne av John Cleese og Connie Booth, som var gifte då den fyrste serien vart innspelt 1975. Då den andre programserien vart spelt inn i 1979, hadde Cleese og Booth skilt lag etter 10 års ekteskap.
Programma vart produserte og regisserte av John Howard Davies, Douglas Argent og/eller Bob Spiers.
Bakgrunn
John Cleese henta inspirasjon til Fawlty Towers då Monty Python-gjengen budde på Gleneagles Hotel i Torquay. John og Connie budde på hotellet etter at opptaka til det fyrste Monty Python-showet var avslutta.
Liste over episodane
Den fyrste episoden vart vist på BBC 2 19. september 1975. Episodane i den fyrste serien:
Samtlege seks episodar vart regisserte av John Howard Davies.
Den andre serien vart send tre og eit halvt år seinare. Episodane var:
Desse seks episodane vart regisserte av Bob Spiers.
Visions of Johanna
«Visions of Johanna» er ein song av Bob Dylan frå albumet Blonde on Blonde frå 1966. Songen vert av mange rekna som ein av dei beste Dylan-songane og Dylan sjølv har kalla songen ein av sine favorittar med ein «tynn, vill kvikksølvlyd» Songen er rangert på 413. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene.
Shinya Mitsuoka
Shinya Mitsuoka er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Visions of Johanna
Det har vore mange spekulasjonar om kva songen handlar om. Mike Marqusee skildrar songen som Dylan si «definitive handsaming om det å vere stranda».
Shinya Mitsuoka
Han spela for klubbane Yokohama Flügels, Kyoto Purple Sanga, Vegalta Sendai og Sagawa Express Tokyo.
Visions of Johanna
Songen heitte opphavleg «Seems Like a Freeze Out» og tidlege innspelingar frå New York finst på bootlegplater. Desse har mykje raskare tempo og eit femte vers med ei anna tekstlinje. To versjonar i seinare tempo vart spelte inn i New York, ein med ein marsjliknande takt (som finst på No Direction Home-soundtracket) og ein annan med eit meir vanleg tempo. Den endelege plateutgåva vart spelt inn i Nashville.
Det finst to konsertutgåver av songen frå 1966 på plate. Ein av dei på Biograph i 1985 og ein annan frå Manchester Free Trade Hall-konserten, som finst på fjerdevolumet av Bootleg Series.
Norske versjonar
Det er skrive to norske tekstar til songen. Den førte vart skriven av Jan Erik Vold og kalla «Syner av Joanna». Denne vart framført av Jan Erik Vold, Kåre Virud og Telemark Blueslag på albumet Stein. Regn i 1981.
Ein nynorsk tekst vart skriven og framført av Tom Roger Aadland på albumet Blondt i blondt i 2016. Denne songen heitte «Visjonar av Johanna».
Arrénes
Arrénes (gresk Αρρένες) er ein tidlegare kommune i periferieininga Kastoriá i periferien Vest-Makedonía i Hellas. Arrénes inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Nestório.
Cap Corse
Cap Corse er eit geografisk område på Korsika (Corse på fransk), ei 40 km lang halvøy på den nordlege enden av øya. Bastia, den nest største byen på Korsika, ligg i nærleiken av neset. Neset ligg i eit naturskjønt område.
Fylkesveg 31
Fylkesveg 31 (Fv31) er ein veg mellom Røros og riksgrensa ved Vauldalen. Vegen har ei lengd på 45,9 km.
Han tar av frå riksveg 30 i Røros og går austover forbi Brekken til riksgrensa ved Vauldalen. Vegen held fram i Sverige med vegnummer 84 til Sveg og vidare til Hudiksvall.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltningsreformen tredde i kraft har han status som fylkesveg.
Ġgantija
Ġgantija (eller Ggantia) er eit megalittisk tempelområde på øya Gozo i Middelhavet ved Malta. Dei to templa Ġgantija var reist i steinalderen (omkring 3600-2500 f.kr.). Med ein alder på meir enn 5500 år er Ġgantija-templa dei eldste frittståande strukturane, og dei eldste religiøse byggverka i verda, til og med eldre enn pyramidane i Egypt og Stonehenge. Templa høyrde til truleg ein fruktbarheitskult som dyrka Modergudinna og det er funne mange kvinnefigurar som ein meiner høyrde til kulten.
På maltesisk tyder Ġgantija 'som høyrer til gigantane', og ei lokal segn på Gozo seier at det var gigantar som bygd tempelet i gammal tid.
Ġgantija-templa vart gravne ut i 1827 av John Otto Bayer. Då han reiste frå Gozo vart ikkje templa haldne ved like og dei vart gradvis dekte med jord igjen. I 1980 vart Ġgantija-templa plasserte på UNESCO si verdsarvliste og templa vart igjen restaurert.
County Carlow
County Carlow (irsk Contae Cheatharlach) er eit grevskap i Republikken Irland søraust på Irland i provinsen Leinster. Det har like over 50 000 innbyggjarar (2006). Byen Carlow, ved elva Barrow, har 17 880 innbyggjarar (2002).
County Carlow grensar til Kildare og Laois i nord, Kilkenny i vest, Wexford i sør og Wicklow i aust.
Fylkesveg 117
Fylkesveg 117 (Fv117) går mellom Brekke og Øtne i Fredrikstad. Veglengda er 18,1 km.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltingsreformen trod i kraft har han status som fylkesveg.
Kými
Kými (gresk Κύμη) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Évvia i Sentral-Hellas i Hellas. Kými inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Kými-Alivéri.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Kými 7 112 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2 383 innbyggjarar.
Kansas City i Missouri
Kansas City er ein by i Jackson County i delstaten Missouri i USA. Kansas City ligg ved Missourielva ved grensa til delstaten Kansas, der det ligg ein by ved same namn.
I 2005 vart det estimert at Kansas City hadde 444.965 innbyggjarar. Byen har større folkesetnad enn nabobyen, og er den største byen i Missouri. Dei to byane går saman i det større Kansas City metropolitan area.
I 1930-åra var byen eit sentrum for jazzmusikken.
Forvelling
Forvelling er ein måte å behandla matvarer på der dei blir kokte litt. Varene blir ikkje ferdigkokte, men blir noko endra i til dømes tekstur eller samansetjing.
Nokre stader er det vanleg å forvella ris og så tørka han igjen i staden for å polera han. Forvellinga skjer mellom anna under sterkt trykk som presser smak og vitaminar i sjølve riskjerna. Resultatet blir ein ris som er mindre klissete og som inneheld fleire vitaminar, særleg thiamin. Denne risen kan bli kalla parboiled, etter det engelske omgrepet for forvelling.
Sjå òg
Blanchering
Ájos Ioánnis i Lemesós
Ájos Ioánnis (gresk Άγιος Ιωάννης) er ein bydel i Lemesós (Limassol) på Kypros. Han har rundt 4800 innbyggjarar.
Plassering
Mot vest grensar Ájos Ioánnis til bydelen Omónia, mot nord til Apóstolos Andréas, mot aust til Katholikí, mot søraust til Arnaoutojitoniá og mot sør til Tsiflikoúdia.
Kultur i 2006
Kultur i 2006 er ei oversikt over hendingar, fødde og døde personlegdomar innan kulturlivet i 2006.
The Show Must Go On
«The Show Must Go On» er ein song av det britiske bandet Pink Floyd laga av Roger Waters for albumet The Wall i 1979.
Handling
Songen er truleg kommentaren til hovudrolla Pink på kontrollen manageren og plateselskapet har over det ruinerte livet hans. Alternativt kan «showet» vere ein metafor for livet. Pink diskuterer kva han skal gjere etter han er ferdig med å byggje den mentale muren sin, og forstår at eit isolert liv er keisamt. Han kjem fram til at «showet må gå vidare», men stresset dette påfører han skapar hallusinasjonen i byrjinga av «In the Flesh».
Komposisjon
Roger Waters ville lage eit «Beach Boys»-liknande lydbilete i bakgrunnen og fekk med seg Bruce Johnston frå bandet for å få det til.
Songen er ikkje med i filmutgåva av filmen, og heller ikkje på Roger Waters sitt konsertalbum The Wall Live in Berlin frå 1990.
Eit ekstra vers vart tatt bort frå studioutgåva av albumet, men verset stod likevel på omslaget, noko som tyder på at verset kanskje vart tatt bort i siste liten.
Etter dette verset byrjar tekstlinja «It must be some mistake...».
Den heile songen, med det ekstra verset, vart framført på konsertane, og er òg med på konsertalbumet Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980-81.
Medverkande
med:
Personell per Fitch og Mahon.
Ramlabukta
Ramlabukta er ei bukt på nordsida av øya Gozo på Malta i enden av ein frodig dal. Landsbyen Xaghra ligg oppfor denne dalen og det tar om lag 40 minutt å gå frå landsbyen til bukta. Ein kan òg nå bukta frå landsbyen Nadur.
Stranda i bukta er vid og dekt av ein gyllen, raudleg sand, som ein ikkje finn andre stader på Gozo og Malta. Det maltesiske namnet er Ir-Ramla il-Ħamra, som tyde «Den raude sandete stranda». Stranda er omgjeve av åsar på begge sider der mange lokale bønder har frukthagar. Det ligg restar frå romartida ved stranda og den kjende Kalypsogrotta ligg på vestsida av ho. I følgje segna var det ved denne grotta at nymfa Kalypso heldt Odyssevs fanga i sju år Odysseen.
Plast
Plast er ei nemning på ulike kunststoff som vert laga ved polymerisasjon. Plast er vanlegvis basert på olja. Plast kan formast til mange ulike produkt, og kan vera harde eller mjuke. Nokre harde plasttypar er berre moglege å forma ein gong, og vert stive når dei er ferdige, medan andre kan varmast opp og formast om fleire gonger.
PVC (polyvinylklorid), nylon (polyamid), polyetylen og isopor (polystyren) er vanlege plaststoff, som vert brukt til mange ting ein møter i kvardagen.
Naturviterne
Naturviterne er tilslutta Akademikerne, og har om lag 5 000 medlemmer.
Kultur i 1879
Kultur i 1879 er ei oversikt over hendingar, fødde og døde personlegdomar innan kulturlivet i 1879.
Yoshikiyo Kuboyama
Yoshikiyo Kuboyama er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Yokohama Flügels og Shimizu S-Pulse.
Et Dukkehjem
Et Dukkehjem er eit drama av Henrik Ibsen som kom ut i 1879, og hadde premiere på Det Kongelige Teater i København 21. september 1879. Skodespelet tok opp løgnene som ofte finst i eit ekteskap, og den bitande kritikken av dei tradisjonelle kjønnsrollene i det borgarlege ekteskapet og det viktorianske samfunnet skapte stor oppstand.
Cap Ferrat
Cap Ferrat er eit nes utanfor den franske byen Nice og landsbyen Villefranche-sur-Mer. Neset ligg i Alpes-Maritimes département søraust for Frankrike.
Norsk Forstmannsforening
Norsk Forstmannsforening er ei fagforeining for skogbrukarar med utdanning frå universitet eller høgskole, stifta 2. mars 1898 under namnet Den norske Forstmannsforening.
Cap Ferrat
Halvøya er prega av skulte millionvillaer eigd av nokre av dei rikaste familiane på jorda. Her har Rothschild-familien, Winston Churchill, Somerset Maugham, Kong Leopold av Belgia, delar av den svenske kongefamilien og mange andre aristokratar budd. St. Hospitius budde her som eremitt på 1500-talet. Neset vert stundom kalla Cap-Saint-Hospice eller Cap-Saint-Sospis.
Norsk Forstmannsforening
Foreninga organiserte frå starten forstkandidatar, det vil seie folk med skogbruksutdanning frå Norges landbrukshøgskole, tilsette i det statlege skogvesenet. I 1902 vart foreininga opna for privat tilsette.
Cap Ferrat
Byen Saint Jean de Cap Ferrat er ein roleg og hyggeleg lystbåthamn som innbyr alle til et besøk.
Norsk Forstmannsforening
I 1969 gjekk forstmannsforeninga inn i Norsk landbruksakademikerforbund, som i 1986 skifta namn til Norsk naturforvalterforbund, seinare Naturviterne. Forstmannsforninga heldt ei tid fram som eit fagleg nettverk for skogbrukarar organiserte i Naturviterne.
David
David er eit namn som kjem frå hebraisk דָּוִד (Dávid), truleg frå dód som tyder elska. Namnet finst òg på arabisk som داود (Dāʾūd). Det kan vera både førenamn, etternamn og stadnamn.
Namnet er blitt populært på grunn av kong David, ein konge av Israel som er mykje omtala i Bibelen. Det er mellom anna svært mykje brukt i USA, der det var det andre mest gjevne gutenamnet mellom 1960 og -69.
David har svensk namnedag den 25. juni.
Variantar
Namnet finst i mange variantar på ulike språk.
Blant jødar kan det mellom bli transkribert som Dovid eller omforma til Dudel. Blant muslimar kan namnet transkriberast til dømes som Dawud, Daud eller Daoud.
På velsk er det Dafydd eller Dewey, med Dai og Taffy som kortformer. Patronymet Davis er eit svært vanleg velsk slektsnamn som viser at mange walisarar heitte David då etternamn blei innførte.
På engelsk har namnet fleire kortformer, mellom anna Dave og Davy. Dawson er eit patronymisk etternamn.
Namnet finst som Davi på portugisisk, Davide på italiensk og Dawid på polsk.
Finsk har Taavetti, med Taavi som kortform.
Det er sjeldan omforma og brukt som kvinnenamn, men finst som Davida, Davina og Davinia.
Bakgrunnsstoff
Dávid Dávid Taavetti (nimi)
Omónia i Lemesós
Omónia (gresk Ομόνοια) er ein bydel i Lemesós (Limassol) på Kypros. Bydelen ligg i nærleiken av Lemesós hamn, ei av de største kommersielle hamnene i Middelhavet, kjend på Kypros som ein heim for intens kommersiell skipsfart.
Plassering
I vest grensar Omónia til Ájos Spyrídonas, i sør til Tsiflikoúdia, i aust til Ájos Ioánnis og i nord til Apóstolos Andréas. I nærleiken ligg den nye hamna i Limassol.
Historie
Før 1960 var Omónia-området ei stor slette, der det berre var nokre få gardshus. I 1938–39, under det britiske styret, vart det bygd ein flyplass i området. Flyplassen vart driven av britane og vart rekna som nødvendig på grunn av andre verdskrigen som eit vern mot den tyske marinen og luftvåpenet, både for Kypros og for leirane som allierte styrkar hadde sett opp i Palestina og Egypt.
Rullebanen starta frå Omónia-området og heldt fram inn i Ájos Spyrídonas-området. Landområdet, som vart beslaglagt av britane, tilhøyrde gresk-kypriotiske grunneigarar. Etter krigen heldt flyplassen fram å operera i fleire år, men i 1947–48 vart han forlaten og landet vart returnert til eigarane.
På 1960-talet byrja ei utbygging av området, noko som resulterte i skipinga av bydelane Ájos Spyrídonas og Omónia. Rullebanen vart likevel ikkje fjerna og vart brukt i nokre år som øvingsstad for sjåførar under opplæring, og området blei framleis ofte omtalt som «flyplassen».
Folkesetnad
I følgje folketeljingane på Kypros har folkesetnaden i Omónia auka med åra.
Aker Egersund
Aker Egersund AS er ei eit verft i Egersund i Rogaland eigd av Aker Solutions. Verftet er spesialisert på fabrikasjon av modular til oljeplattformar og fabrikasjon av undersjøiske strukturar (subsea).
Eptakhóri
Eptakhóri (gresk Επταχώρι) er ein landsby i periferieininga Kastoriá i periferien Vest-Makedonía i Hellas. Eptakhóri var hovudsete i den tidlegare kommunen Arrénes, som no er ei kommunaleining i kommunen Nestório.
Takayuki Yoshida
Takayuki Yoshida er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Yokohama Flügels, Yokohama F. Marinos, Oita Trinita og Vissel Kobe.
Akademikerne
Akademikerne er ei hovudsamanslutning av norske fagforbund for folk med utdanning frå universitet eller vitskapleg høgskole. Organisasjonen vart grunnlagt i 1997 etter at fem forbund braut ut av Akademikernes Fellesorganisasjon.
Medlemsforeiningar
Akademikerne består av 13 foreiningar med i alt 186 753 medlemmer (2015).
Samarbeidande foreiningar
Fleire foreiningar samarbeider med Akademikerne i tariffspørsmål:
Den russisk-ortodokse kyrkja
Moskvas og heile Russlands patriarkat (Moskvapatriarkatet, russisk Московский патриархат, Moskovskij patriarkhat), vanlegvis kalla Den russisk-ortodokse kyrkja (russisk Русская православная церковь, Russkaja pravoslavnaja tserkov) er i dag den største av dei ortodokse kyrkjene. Kyrkja har meir enn 80 millionar medlemmer, utan at det er råd å oppgje noko eksakt medlemstal. Fram til 1917 var den ortodokse kyrkja statskyrkje, og ho har på ein heilt spesiell måte vore identifisert med russisk kultur og historie.
Kristendommen kom til Russland frå Bysants tidleg i mellomalderen. Kyrkja reknar si soge frå år 988, då fyrst Vladimir vart kristna. Ho hadde senteret sitt i Kiev fram til mongolarinvasjonen i 1240. Kyrkja fekk sidan ei ny blømingstid med senter i området rundt Moskva.
Frå og med i 1980-åra har kyrkja igjen fått omfattande innverknad i det russiske samfunnet.
Patriarken har tittelen Patriark av Moskva og heile Russland. No er Kirill, tidlegare Metropolitt for Smolensk og Kaliningrad patriark i den russisk-ortodokse kyrkja. Han tok over etter Aleksej II (Aleksej Mikhajlovitsj Ridiger) som døydde 5. desember i 2008.