cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lochnagar
Lochnagar eller Beinn Chìochan er eit fjell i Grampians i Skottland, om lag 8 km sør for River Dee nær Balmoral.
Fjellet har ei høgd på 1155 meter over havet.
Namnet kjem frå Lochan na Gaire, som tyder «den vesle innsjøen med bråkete lydar» og er namnet på ein innsjø rett ved fjellet. Toppen har på gælisk det lite flatterande namnet Cac Càrn Beag, «liten varde av avføring». Ein brukar ofte i staden det alternative namnet Beinn Chìochan, «brystfjellet».
Det mest kjende trekket ved fjellet er ein nordvendt dalbotn. Rundt denne finn ein fleire toppar, både hovudtoppen og fleire subsidiære. Fjellet er ein munro, og er eit populært mål for fjellvandrarar. Den vanlegaste ruta til toppen er frå Glen Muick. Det er ofte dårleg sikt på toppen, og platået er farleg fordi det er vanskeleg å få overblikk over kor dei bratte klippene på nordsida startar.
Fordi fjellet er ein hekkestad for boltit har det fått status som Special Protection Area.
Referansar til fjellet
I nærleiken av Balmoral Castle, på sørsida av Dee, ligg eit whiskydestilleri som produserer Royal Lochnagar Single Malt.
Fjellet ligg innanfor den kongelege eigedomen Balmoral. Barnehistoria Old Man of Lochnagar, som opphavleg vart fortalt av prins Charles til dei yngre brørne hans Andrew og Edward, er lagt til Lochnager. Historia vart utgjeve i 1980, og overskotet går til The Prince's Trust.
Under første verdskrigen fekk eit enormt krater skapt av ein mineeksplosjon ved Somme namnet Lochnagar.
Lord Byron skreiv eit dikt han kalla «Lochnagar», og seinare har det vorte skrive ein song basert på dette.
Anne Bancroft
Anna Maria Louisa Italiano, kjend som Anne Bancroft, var ein amerikansk skodespelar. Ho vart fødd i Bronx i New York. Etter fleire TV-opptredenr under namnet Anne Marno vart ho beden om å endra familienamnet til spelefilmdebuten i Farlig kvinne i 1952.
I 1964 gifta Bancroft seg med Mel Brooks, og dei vart verande gifte fram til ho døydde. Saman fekk dei ein son, Maximillian.
Bancroft var nominert til Oscar for beste kvinnelege hovudrolle fem gonger, og vann i 1963 prisen for rolletolkinga si i The Miracle Worker. Ho har fått ei stjerne på Hollywood Walk of Fame.
Camilla Juell Eide
Camilla Johanne Juell Åtte er ein norsk forfattar og lyrikar.
Mosaikk
Mosaikk er ei form for biletkunst der ein fester fleire farga småbitar av stein, glas eller metall til eit underlag av mørtel eller liknande for å danna eit mønster eller eit figurativt bilete på ei flate.
Camilla Juell Eide
Ho vart, som hovudfagsstudent i medievitskap i 1992, oppteken av saka om Fredrik Fasting Torgersen, og gav seinare ut boka Aldri mer slippes løs... om han.
Mosaikk
Mosaikk kan til dømes brukast til å pynta golv, veggar og andre bygningselement, eller til sjølvstendige kunstverk.
Ordet «mosaikk» kjem frå mellomalderlatin (opus) musaicum, 'arbeid vigd musene'. Ofte vert nemninga tessera nytta som faguttrykk for kvar av dei vanlegvis terningforma småbitane som ein mosaikk er sett saman av.
Mosaikk er kjend frå Mesopotamia frå 2000-talet f.Kr. Det blei brukt i gresk antikk, men er særleg kjend frå seinare romersk kunst, med mosaikkane i Villa del Casale på Sicilia som dei som er best teke vare på. Vidare har ein brukt mosaikk til utsmykking både innan kristen og muslimsk tradisjon. Det finst også mesoamerikansk mosaikk.
1701 Okavango
1701 Okavango er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 6. juli 1953 av Joseph Churms ifrå Union Observatory i Johannesburg.
Ung og forelsket
«Ung og forelsket» er ein song av Grynet Molvig og Anita Thallaug frå 1966. Songen er skriven av Jolly Kramer-Johansen og Jul Hansen.
«Ung og forelsket» deltok i Melodi Grand Prix 1966, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1966 i Luxembourg i Luxembourg. Songen vart framført på norsk av Grynet Molvig med eit lite orkester, og så på nytt av Anita Thallaug med eit stort orkester. Bidraget enda på tredjeplass med sju poeng.
Breccia Island
Breccia Island er ei lita låg øy som ligg 1 nautiske mil nordvest for Tiber Rocks i den nordlege delen av Rymill Bay, utanfor vestkysten av Den antarktiske halvøya. Ho vart fotografert av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) i november 1947 (trimetrogon flyfotografi), og ho fekk dette namnet av RARE-geolog Robert L. Nichols fordi bergarten på øya er ein plutonsk breksje.
Eluvium
Eluviale danningar er forvitringsbergartar som ligg på opphavsstaden. Dei er sjeldne i Noreg, men i tropane kan eluviale danningar oppnå ein stor tjuuleik. Døme på eluviale danningar er lateritt og bauxitt.
Sergej Alejnikov
Sergej Jevgenjevitsj Alejnikov er ein tidlegare kviterussisk fotballspelar.
Sickle Nunatak
Sickle Nunatak er ein nunatak ved nordsida av innløpet til Jupiter Valley, på austsida av Morozumi Range. Han fekk dette namnet av medlemmar frå geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1967–68, på grunn av forma si. Sickle tyder sigd på engelsk.
Emilie Haavi
Emilie Bosshard Haavi er ein norsk fotballspelar som spelar for Roma i Serie A, og det norske landslaget.
Alexander Peak
Alexander Peak er eit fjell i nordenden av Haines Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart truleg først sett på flyturar frå Little America under Byrd-ekspedisjonen (1928–30), og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter C.D. Alexander, eit medlem på Byrd-ekspedisjonen (1933–35).
Barbara Thompson
Thompson vart fødd i Oxford. Ho studerte klarinett, fløyte, piano og klassisk komposisjon ved Royal College of Music, men musikken til Duke Ellington og John Coltrane fekk ho til å endre interesse mot jazz og saksofon. Sidan 1967 var ho gift med trommeslagaren Jon Hiseman i musikkgruppa Colosseum.
Emilie Haavi
Haavi er den mestvinnande kvinna i norsk fotball, og den nest-mestvinnande spelaren i norsk fotball gjennom tidene. Med ni seriegull og sju cupmeisterskap, er ho berre slegen av Roar Strand (21 titlar).
Barbara Thompson
Kring 1970 var Thompson ein del av Neil Ardley sitt New Jazz Orchestra og var med på album av Colosseum. Frå og med 1975 spelte ho i tre band:
Emilie Haavi
Røa (2008–2012)
Haavi spela for Stabæk då laget framleis tilhøyrde nedre del av divisjonssystemet før fusjonen med Asker. Før 2008-sesongen vart ho saman med Gunhild Herregården, Hedda Vedeler og Ada Finskud henta til Røa. Trass i at ho ikkje scora nokre mål, gjorde ho seg merka i sin fyrste sesong for klubben. Ein sesong som enda med både serie- og cupgull, i cupfinalen fekk ho eit innhopp mot slutten av kampen.
Barbara Thompson
Thompson fekk diagnosen Parkinsons sjukdom i 1997 og gav seg som aktiv saksofonist i 2001. Ho arbeidde så ei tid utelukkande som komponist, men kom attende på scenen i 2003 for å erstatte ein sjuk Dick Heckstall-Smith under ein Colosseum-turné. I 2005 spelte ho med Paraphernalia på «Never Say Goodbye»-turneen. Sidan 2004 vart ho permanent medlem av Colosseum då ho klarte å halde sjukdommen sin i sjakk. I 2015 gav ho seg i Colosseum for godt.
Emilie Haavi
Røa (2008–2012)
I 2009-sesongen fortsatte utviklinga for Haavi. I 5. serierunde scora ho sitt fyrste toppseriemål, i bortekampen mot Sandviken. Hun scora alle måla sine den sesongen mot Bergens-lag, då ho scora vinnarmålet heime mot Sandviken, og to gongar borte mot Arna-Bjørnar. Det store gjennombrotet til Haavi kom i Champions League-kampen mot Everton, der ho vart banens beste med ei målgjevande og ei scoring. Også i 2009 tok ho «the double» med Røa og vann både serien og cupen.
Barbara Thompson
Thompson har arbeidd tett med Andrew Lloyd Webber på musikalane hans, som Cats og Starlight Express, og på hans Requiem. Ho har komponert fleire klassiske verk, komponert for film og fjernsyn, og skrive eigne musikalar, i tillegg til songar for The United Jazz and Rock Ensemble, Barbara Thompson's Paraphernalia og storbandet hennar Moving Parts.
Emilie Haavi
Røa (2008–2012)
Då Lene Mykjåland forlet klubben vart Haavi fast på venstre kant i fyrsteellevaren til Røa. Ho var nær ustanseleg, og kjempa om toppscorertittelen i 2010-sesongen. Dessverre for Haavi gjorde ein skade i kampen mot Stabæk den 25. september at ho mista resten av sesongen. Dimed enda Haavi på tredjeplass på toppscorarlista, tre mål bak Lise Klaveness.
Barbara Thompson
Ho har spelt musikk for TV-serien A Touch of Frost og fløyte på Jeff Wayne's Musical Version of The War of the Worlds.
Emilie Haavi
Boston Breakers (2017)
I oktober 2016 vart det kjent at Haavi ville forlate LSK Kvinner etter sesongslutt, og hadde signert for den USA-amerikanske klubben Boston Breakers for 2017-sesongen. Haavi brekte ankelen allereie på sin tredje trening med sin nye klubb i januar. Etter å ha komme tilbake frå skaden kolliderte ho med ein spelar på trening og vart påført tre brot i kjeven og måtte operere. Opphaldet vart eit skademareritt og då ho ikkje kunne spele fotball vart heimlengsla forsterka, i august vart ho einig med klubben om å terminere kontrakten.
LSK Kvinner (2017–2021)
15. august 2017 signerte Haavi igjen for LSK Kvinner. Ho var med å sikre nok eit seriemeisterskap for klubben same haust. Og med Haavi tilbake på laget frå sesongstart tok dei «the double» også i 2018 og 2019. Ho vart toppscorar i Toppserien 2021 med 13 mål.
Roma (2022– )
I desember 2021 vart det kjent at Haavi hadde signert for italienske Roma i Serie A.
Landslagskarriere
19 år gamal vart Haavi teken ut i den norske troppen til VM i Tyskland 2011. Ho scora det einaste målet til Noreg i opningskampen mot Ekvatorial-Guinea.
Haavi var også med i den norske troppen under EM i Sverige 2013, VM i Canada 2015, EM i Nederland 2017 og VM i Frankrike 2019.
Festspillene i Nord-Norge
Festspillene i Nord-Norge (FINN) er eit årleg kulturarrangement i Harstad i Noreg. Festspela føregår i juni, vanlegvis ei veke rundt midtsommar, og blei første gong haldne i 1965. Dei har som føremål å styrka kunst- og kulturlivet i Nord-Noreg, og omfattar til dømes konsertar, teater- og filmførestillingar og kunstutstillingar og seminar. I tillegg til hovudfestspela held ein pgså Nordnorsk Ungdomskulturfestival og Barnas Festspill. Det blir også laga arrangement utanfor Harstad, og turnéverksemd i landsdelen.
Utvalde profilar
Festpillene i Nord-Norge har fleire år utnemnd ein festspelkomponist, mellom anna Terje Rypdal (1988), Synne Skouen (1990), Olav Anton Thommessen (1996) og Anneli Drecker (2002). Fleire festspelprofilar har også vore musikarar, som Mari Boine (1996), Kari Bremnes (1998) og kulturutøvarar som dekkjer fleire kunstuttrykk, som Nils-Aslak Valkeapää (1991) og Ketil Bjørnstad. Elles har ein vald utøvarar av mange ulike former for kultur, som dansaren Solveig Leinan Hermo (1989), forfattaren Lars Saabye Christensen (1997), skodespelaren Bjørn Sundquist (1999) og kunstkompaniet Pikene på broen (2007).
Tilskiping
Direktørar
Justinianus I av Austromarriket
Justinian eller Justinianus I var keisar av Austromarriket frå 527 til han døydde 13. eller 14. november 565. Justinian var ein innverknadsrik herskar som stabiliserte og utvida riket att. Han stod bak bygginga av Hagia Sofia i Konstantinopel og San Vitale i Ravenna. Justinian innførte også effektiviseringsreformar og stod bak innsamlinga og revisjonen av romerske lovar til Trebonian i Corpus juris civilis.
Ball 'n' Chain
«Ball 'n' Chain» er ein song av Big Mama Thornton. Songen er mest kjend i ei utgåve av Janis Joplin, på Big Brother and the Holding Company-albumet Cheap Thrills frå 1968. Dette var det siste albumet deira med Janis Joplin som vokalist. Utgåva til Joplin av «Ball 'n' Chain» på Monterey Pop Festival vert ofte omtalt som den beste framføringa hennar. Songen vart òg ein av dei mest populære songane på konsertane hennar. Ho songen to gonger på Woodstockfestivalen etter at publikum ropte om ekstranummer.
Rachaf
Etymologi
Opphavet til namnet trur ein kjem frå den semittiske guden Rachaf, som var guden for lyn, tore og eld. Andre trur namnet kjem frå det arabiske ordet Rashafa som tyder «å drikke».
1702 Kalahari
1702 Kalahari er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 7. juli 1924 av Ejnar Hertzsprung ifrå Union Observatory i Johannesburg.
Solo Nunatak
Solo Nunatak er ein isolert nunatak som ligg 6 nautiske mil (11 km) nordvest for Intention Nunataks, ved sørvestsida av Evans Neve. Namnet syner til den isolerte plasseringa og vart gjeve av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962-63.
Gi meg fri
«Gi meg fri» er ein song frå 1966 sungen av Kirsti Sparboe og Åse Kleveland. Han er skriven av Arne Bendiksen.
Melodi Grand Prix 1966
«Gi meg fri» deltok i Melodi Grand Prix 1966, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1966 i Luxembourg i Luxembourg. Songen vart framført på norsk av Kirsti Sparboe med eit lite orkester, og så på nytt av Åse Kleveland med eit stort orkester. Bidraget enda på andreplass med elleve poeng.
Takle
Takle er ei bygd ytst ved Sognefjorden i Gulen kommune. Bygda ligg langstrakt langs fjorden i aust-vestleg retning, med busetjing 20–30 moh. Staden ligg mellom fjorden og Søtekollen og Stølsfjellet, med utbygd vasskraft i sør. Taklevatnet ligg 292 meter over havet. Det er fylkesveg austover til Brekke og E 39, og sørover til Eivindvik via Rutledalen i vest eller rett sørover via Takledalen og Austgulfjorden
Frå 1907 låg også Takle Planteskule her, med stor fruktdyrking og skogsoppal. Det var Hans H. Takle som starta skulen etter endt studium i Danmark og Tyskland.
Bergenshalvøens Kommunale Kraftselskap, BKK, driv Takle kraftverk med ein middelårsproduksjon på 5,6 GWh.
I bygda ligg Takle synoptiske vêrstasjon som er i drift i dag og vart oppretta 1950. Denne stasjonen målte 184,6 millimeter nedbør på eit døgn i 1995. Gjennomsnittleg årleg nedbørmengd (1961–1990) er 3176 millimeter.
Gardar
Bygda utgjer gardane Indre Takle, Midttakle og Ytre Takle.Namnet på desse vert uttala ta'kkle, i'nnstakkle, mi'ttakkle, y'sstakkle. Namnet tyder: #Thak; påkleding av ulike artar, sengedekke, hustak, taknever, #Thal-le eller Thak-la; engslette eller lysning i skog
Gardar med usamansette naturrelaterte namn kan vera frå Noregs forhistoriske tid, det vil seia den fyrste halvdelen av folkevandringstida (400-800)
Frå Sognefjorden ser desse tre gardane ut som ein stor gard, men med fleire tun, bruk med store hus, dyrka bakkar og mange åkrar. All transport gjekk med båt, og på stormfulle dagar var gardane isolerte. I 1899 kravde bøndene ein offentleg bygdeveg frå Brekke kyrkje over Ytre Brekke, Brekkestranda, Takle, Botnen til Indre Hjartholm. Vegen førte til at det vart bygd skulehus med lærarbustad på Ytre takle i 1922–1923.
Midttakle er truleg den eldste av dei tre gardane, ofte sett på som «morgarden». Indre Takle er ein utflyttargard.
Kraftstasjonen på Midttakle
Sommaren 1910 byrja ein å tenkja på å laga ein elektrisk kraftstasjon ved fossen frå Stølsvatnet på Midttakle. På årsmøte i Brekke ungdomslag i 1937 vart saki teken opp att. Det vart laga eit framlegg til heradsstyret om å foreta ei undersøking av moglege kraftkjelder for elektrisk kraft i Brekke herad. Ungdomslaget sa seg viljug til å ta halvdelen av utgiftene. Heradsstyret vedtok at ein skulle rekna ut utgiftene ved ein elektrisk kraftstasjon ved tre fjellvatn med vassdrag:
Konklusjonen var at det beste vatnet og vassdraget for ein elektrisk kraftstasjon for Brekke herad var Stølsvatnet med elv og foss på Midttakle.
Det vart nedsett ei arbeidsnemnd som også skulle utforma ei skriftleg overtaking av Stølsvatnet med tilhøyrande vassdrag til heradsstyret. I 1939 gav bøndene på Midttalke Brekke kraftlag ei skriftleg erklæring om at dei selde Stølsvatnet, elva og fossen på Midttakle til Brekke herads kraftlag med rett til regulering og utbygging og i tillegg grunn til ein kraftstasjon, vegar og lasteplassar mot at bøndene på Midttake fritt fekk elektrisk kraft til dei 20 husa sine.
Det var mogleg å teikna seg for aksjar eller for dagsverk i Brekke herads elektriske kraftlag. Kraftlaget vart registrert i handelsregisteret men den føresetnaden at heile heradet skulle få elektrisk kraft, men utbygginga skulle gjerast stykkevis. Det vart òg vedteke at Brekke herads elektriske kraftlag skulle slåast saman med det elektriske kraftlaget i Gulen. Dei to kraftlaga skulle byggja ut kraftstasjonen i Midttakleelva. Gav denne for lite elektrisk kraft skulle også Kløvtveitvatnet byggast ut.
I 1943 var kraftstasjonen på Midttakle ferdig og linjenettet i distriktet og omtrent alle installasjonane i heimane var ferdige. 1. februar 1943 klokka 10 vart den elektriske straumen sett på. Takle kraftverk var i drift fram til 1993.
Elvebrott
Elvebrott er særleg kraftige utslag av den gravande eller eroderande effekten til ei elv. Dette vil som regel finna stad ved flaum og berre i strok der elvebreiddene består av lause jordartar. Elva undergrev breidda slik at det rasar ut, og ho kan bryte igjennom og ta nytt løp. Gravinga skjer særleg på yttersida av elvesvingar, der vatnet har den største farten.
Elvebrott kan gjere stor skade på dyrka jord og på busetnad, vegar og jarnbaner, slik som på Tretten i Gudbrandsdalen våren 1995. Som vern mot elvebrott blir det lagt forstøytingsmurar langs elvebreidda, og ved regulering kan svingane elveløp rettast ut.
Andrews Peaks
Andrews Peaks er ei rekkje fjelltoppar nær toppen av Arthurbreen, som ligg mellom Mount Warner og Mount Crow i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Dei vart kartlagde av U.S. Antarctic Service (1939–41) og av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65), og det vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Stephen T. Andrews, ein forskar på ionosfæren i US Antarctic Research Program og forskingssjef ved Byrd-stasjonen i 1969.
Diez
Diez er ein by og ein kommune nordaust i delstaten Rheinland-Pfalz i Tyskland med 110 000 ibuarar. Byen ligg ved elva Lahn, ei 50 km aust om Koblenz.
Nordre Osen gamle kyrkje
Nordre Osen gamle kyrkje er ei krosskyrkje frå 1777 i Åmot kommune i Innlandet. Ho vart i 1923 avløyst av Nordre Osen nye kyrkje, men vart ikkje riven. I dag er kyrkja freda og står der nærmest som eit museum, eit vitnesbyrd om si tid, med gamalt inventar. Det vert feira olsokgudsteneste, bryllaup og skoleavslutningar i kyrkja.
Kyrkjerommet er umåla og har framleis gamle kyrkjebenkar med gårdsnamn påmale etter fordeling i 1803. Det finst korkje orgel eller elektrisitet i kyrkja.
Kyrkjegarden har vorte utvida sørover frå gamlekyrkja og strekker seg no forbi den nye kyrkja, med eit markant skille mellom gamal og ny del.
Loudoun Hill
Loudoun Hill, ofte kalla Loudounhill er ein vulkanplugg i East Ayrshire i Skottland. Det ligg nær kjelda til River Irvine, aust for Darvel.
Skildring
På ein klår dag kan ein sjå bakketoppane av Arran og Ailsa Craig herfrå. Ved foten av Loundoun Hill ligg Loudoun Hill Inn, eit familiedrive vertshus omtrent 2 km frå Darvel. På sletta nedanfor Loudoun Hill finst byen Kilmarnock, heimstaden for Johnnie Walker whisky, og utover dalen ligg eigedomane Caprington, Treesbank, Coodham, og Knockmarloch. Blant dei mange bondegardane finst òg Mosshead der James Shaw vart fødd, som frå audmjuke kår enda opp som borgarmeister av London i England.
Starr Nunatak
Starr Nunatak er ein kjenneleg nunatak på nordsida av munningen av Harbordbreen, på kysten av Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1957-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter James W. Starr i US Navy, stålarbeidar ved McMurdo-basen i 1966 og 1967.
Loudoun Hill
Skildring
Loudoun Hills geofysiske alder er minst 3 millionar år gammal.
Romerske fort
På sørsida av Loudoun Hill låg det eit romersk fort som opphavleg var 165 m langt og 100 m breitt. Den siste okkupasjonen var under regimet til keisar Antonius Pius, 150 e. Kr. Romerske myntar og fragment av vasar og bollar er funne av arkeologar, forutan våpen som slyngsteinar av hard leire. Det viktigaste funnet er kanskje ein romersk oljelampe i bronse, det einaste av slaget sitt i Skottland.
William Wallace
I det søraustlege hjørnet av det romerske fortet vart ein engelsk konvoi leia av Fenwick overfalle av den store fridomshelten i Skottland, William Wallace, på slutten av 1200-talet. Bakhaldet låg på innsida av den romerske ruinen. Det blir sagt at Wallace hadde ein hemn å gjere opp sidan Fenwick hadde myrda faren hans, Malcolm Wallace. Fenwick enda livet ved Wallace sitt lange sverd som i mange år seinare vart lagra på Loudoun Castle. Wallace var sjølv fødd i Kilmarnock.
Velkomst
Velkome eller velkomst er ei helsing og/eller handling ein bruker for å møta nokon som kjem til ein stad for fyrste gong eller etter ei tids fråvære.
Ein bruker ofte ordet «velkomen» eller «velkommen» (frå norrønt velkominn) som helsingsord for å ønska nokon velkommen. Ved ein høgtideleg velkomst kan ein også halda tale og liknande.
Det finst mange ulike rituale til å ønska nokon velkomen. Ein kan til dømes handhelsa, gjerne på ei velkomstrekke, tilby mat, drikke eller ei symbolsk gåve, som brød og salt, eller utføra visse fastlagde handlingar, som i maoriseremonien pōwhiri.
I samband med velkomstar kan ein pynta med til dømes blomar, ballongar, tekst eller portalar. Ein kan også setja opp meir permanente strukturar, som skilt, byggverk eller minnesmerke. Triumfbogen Gateway of India i Mumbai blei til dømes reist til minne om velkomsten av kongekeisaren Georg V og dronning Mary til Britisk India i 1911. Ein dansk genforeningssten i Kolding kommune er sett opp på staden der folk frå Nord-Slesvig (Sønderjylland) ønska danskekongen Kristian X velkomen etter at området blei del av Danmark att i 1920.
Velkomstskilt er vanlege ved ulike grenser, som kan ønska velkomen i tillegg til å fortelja kva område ein er på veg inn i. Desse kan vera vegskilt og kan gje vitjande litt informasjon om området. Einskilde bygningar eller anlegg kan også ha velkomstskilt. Dørmatter kan fungera som slike skilt ved å ha ei velkomstmelding på seg.
Velkomstsenter er bygningar laga for vitjande, som til dømes kan tilby informasjon om området, servicefasilitetar og servering.
Rmaich
Rmeish (arabisk رميش) er ein landsby sør i Libanon, nær grensa til Israel. Han høyrer til Bint Jbeil distrikt.
Ruinane i landsbyen indikerer at området var busett av romarar og krossfarar i tidlegare tider.
Trygve Wergeland
Trygve Hansson Wergeland var ein bonde og industrigründer frå garden Steine ved Halsvik i Gulen kommune.
Unge år
Som ung reiste Trygve Wergeland til Calgary i Canada, men vendte tilbake til Steine i Gulen att i 1929. I 1934 fekk Trygve skøyte på farsgarden.
I 1930-åra tok Wergeland til å engasjera arbeidsfolk som reiv og klargjorde tomter i Bergen. Dei vart kalla ”Wergelandsgjengen” og var kjent for å vera tøffe og effektive. Dette heldt han fram med fram til andre verdskrigen tok til i 1940.
Trygve Wergeland gifte seg i 1937, og han og kona fekk seks born i lag. Eitt av dei var Hans Harry Wergeland.
Sementproduksjon
Alt i 1939 kjøpte han seg lastebil, og fekk kjøpt skøyte på nabogarden til Steine i 1944. I 1947, då Wergeland var i gang med å byggja ny løe på garden, oppdaga han store sandførekomstar på Steine. Dette kom godt med for å blanda betong som dei trong til løa, og utvikla seg etter kvart til det som skulle bli verksemda Halsvik Cementstøperi.
I 1955 starta han offisielt med produksjon av sementstein. Utstyret vart stadig betra etter kvart som produksjonen og økonomien auka. Han starta å byggja om løa på Steine til installering av betongblokkproduksjon.
Ny generasjon
I 1962 tok sonen Hans Harry Wergeland over som dagleg leiar i sementstøyperiet. Han investerte m.a. i bygningane til fiskemessa i Bergen, som han reiv og selde. Pengane vart m.a. brukt til innkjøp av nye, moderne maskiner til verksemda. I 1971 kjøpte Hans og systera Sølvi ut Trygve Wergeland frå verksemda.
I 1978 fekk Trygve Wergeland sjå at verksemda tok til med taksteinproduksjon, noko ho har halde fram med heilt fram til i dag. Verksemda er no flytt frå Steine til Sløvåg, har vakse enormt i omfang og fått namnet Wergeland-Halsvik AS.
Trygve Wergeland døydde i Gulen i 1979.
Qaouzah
Qaouzah (arabisk القوزح) er ein landsby i Libanon i Bint Jbeil distrikt i Nabatiye guvernement i Libanon.
Qaouzah ligg på ein ås, 700-800 meter over havet. Hovudnæringa er dyrking av oliven, johannesbrød og tobakk.
Innbyggjarane i Qaouzah er nesten utelukkande maronittar.
I juli 20 hamna Qaouzah, i lag med fleire andre landsbyar i området, i krysselden mellom Hizbollah og den israelske armeen.
Mount Andrews
Mount Andrews er eit fjell, 2480 moh, som ligg mellom Mount Danforth og Mount Gerdel på sørsida av Albanusbreen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter fenrik Stanley J. Andrews i US Navy, som var med løytnant George W. Warden]] på flyturar over Dronning Maudfjella under Operasjon Highjump, 1946–47.
Åshild Eidem
Åshild Eidem er ein norsk journalist, fotograf og forfattar.
Vims
«Vims» er ein song av Anita Thallaug og Wenche Myhre, gjeven ut i 1966. Songen er skriven av Arne Bendiksen.
Melodi Grand Prix 1966
«Vims» deltok i Melodi Grand Prix 1966, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1966 i Luxembourg i Luxembourg. Songen vart framført på norsk av Anita Thallaug med eit lite orkester, og så på nytt av Wenche Myhre med eit stort orkester. Bidraget enda på femte- og sisteplass med fire poeng.
Åshild Eidem
Ho har bachelorgrad i journalistikk frå Høgskulen i Bodø, og har studert journalistikk, sosiologi, kultur og kommunikasjon ved Universitetet i Oslo 2002–2005, deretter internasjonale studiar same stad. Ho har studert internasjonal politikk, arabisk og hebraisk ved Det hebraiske universitetet i Jerusalem.
Eidem har budd i Skien, i Jerusalem, i Gaza og i Teheran. Ho byrja pressekarrieren sin som sommarvikar i Porsgrunns Dagblad som 20-åring, og var fotograf, fotosjef, redaksjonsleiar og kulturredaktør i studentavisa Universitas i Oslo. Ho har skrive for Varden, Dagens Næringsliv, Morgonbladet, Aftenposten og portugisiske Expresso.
I si fyrste bok Spillet om Gaza presenterer ho fire personar frå Gaza - ein tunnelsmuglar, ein aktivist, ein militant leiar og ei profilert Hamas-kvinne.
Eidem vart kåra som Årets frilansar 2013 av NJ-juryen til frilansjournalistane.
I 2017 arbeidde Eidem som kommunikasjonsrådgjevar for Norges institusjon for menneskerettigheter.
Post-fermentert te
Post-fermentert te (kinesisk 黑茶, pinyin hēichá) er ein type te som er blitt lagra i friluft, frå nokre månader til mange år. Eksponeringa av teen for mikroorganismane, fukta og oksygenet i lufta fører til vidare oksidering, fermentering og kan hende noko reaktivering av oksidative enzym i teblada. Lagringa endrar lukta til teen mildnar typisk smaken. Det gjer at te som tidlegare var skarp og bitter kan gjerast om til eit rikt og fyldig produkt med behageleg munnkjensle og ettersmak.
I kinesisk og kinesisk-påverka austasiatisk kultur blir post-fermentert te kollektivt referert til som mørk te eller svart te på grunn av den mørkebrune fargen te brygga på denne typen blad får. I Vesten blir ein annan type te kalla «svart te»; denne blir på kinesisk omtalt som «raud te».
Typar
Den best kjende av dei post-fermenterte teklassane er pu-erh te; likevel er det fleire andre typar te som høyrer til denne klassen, mellom dei:
Produksjon
Mange post-fermenterte tear kjem ikkje på marknaden som ferdige produkt, istaden startar dei ofte som grøn te eller delvis oksidert oolong-liknande te som i så blir sakte oksidert og mikrobisk fermentert over mange år og på den måten gjort om til post-fermentert te.
Det er også mogleg å framskynda modningsprosessen til å vara nokre månader, det ferdige produktet blir då kalla «modna pu-erh». Denne modninga går gjennom ein kontrollert prosess lik kompostering, der både fukt and temperatur til teen blir nøye overvakt. Produktet frå denne fermenteringa er ferdig post-fermentert te.
Te som skal bli brukt som post-fermentert te er oftest seld som samanpressa te som kan ha ulik form, til dømes blokker, skiver, bollar eller sopp. Modna pu-erh er modna i laus form før samanpressinga. Post-fermentert te kan aldrast i mange år for å betre smaken. Rå pu-erhte kan lagrast i opptil 30–50 år utan å tape kvalitet og modna pu-erh kan lagrast i opptil 10–15 år. Espertar og tilhengarar er usamde om kva som er den beste tida å stoppe aldringsprosessen på.
Mange tibetanarar og sentral-asiatar nyttar pu-erh eller andre post-fermenterte tear som kaloririk mat, kokt saman med yaksmør, sukker og salt for å lage jaksmørte.
Storøya i Eldlandet
Storøya i Eldlandet (spansk Isla Grande de Tierra del Fuego) er ei øy nær sørspissen av Sør-Amerika, skilt frå kontinentet av Magellansundet. Den vestlege delen av øya ligg i Chile, i provinsane Tierra del Fuego og Antártica Chilena. Den austlege delen av øya høyrer til Argentina, i provinsen Tierra del Fuego, Antártida e Islas del Atlántico Sur. Øya utgjer størstedelen av landmassane i øygruppa som heiter Eldlandet (Tierra del Fuego).
Geografi
Storøya i Eldlandet har ei flatevidd på 47 992 km², noko som gjer henne til den 29. største øya på jordkloten. Øya blir avgrensa av Magellansundet i nord. På nordsida av sundet ligg det chilenske fastlandet i Región de Magallanes y de Antártica Chilena. I sør blir Storøya avgrensa av Beaglekanalen, der det ligg mange øyar. Frå vest til aust er dei viktigaste øyane: Picton, Lennox og Nueva, Navarino-øya, Gable-øya Hoste-øya, Gordon-øya, Londonderry-øya, Cook-øya, O'Brien-øya og Stewart-øya. Nord for Beaglekanalen ligg den vestlege halvøya på Storøya, der det ikkje finst nokon større busetnader. Nordvest for denne halvøya ligg Clarence-øya og Aracena-øya samt Dawson-øya i nord. Nordvest for Dawson-øya att ligg Brunswick-halvøya som er knytt til det chilenske fastlandet. Vest for øya ligg Estados-øya i Atlanterhavet, men denne visest ikkje på kartet.
Folketal
Storøya er det viktigaste busetnadsområdet i heile øygruppa Eldlandet. Til saman bur det over 130 000 menneske på Storøya. Av desse lever over 120 000 på den argentinske delen, der dei største byane ligg. Dei større busetnadene på øya er:
Ushuaia ligg heilt sør på øya, ved Beaglekanalen. Rio Grande ligg i nordaust ved atlanterhavskysten, ved munninga av elva Rio Grande. Midt imellom desse to byane ligg Tolhuin. Porvenir og Cerro Sombrero ligg begge heilt i nord, nær Magellansundet. Dei nordlege delane av øya ligg over oljereservoar, Cerro Sombrero er største utvinningssenteret på øya.
Klima
For meir om dette emnet, sjå bolken Klima i artikkelen Eldlandet.
Lik resten av Eldlandet har Storøya eit subpolart klima, men nokre delar av innlandet på øya har polarklima. Andre stader på jordkloten med eit klima likt det sørlege Eldlandet er Aleutane, Alaskahalvøya, Island og Færøyane.
Natur
For meir om naturen på Eldlandet, sjå bolkane Flora og Dyreliv i artikkelen Eldlandet.
Static Nunatak
Static Nunatak er ein nunatak 2 nautiske mil (3,7 km) sør-sørvest for Altar Mountain i Quartermain Mountains i Victoria Land. Namnet er eit av fleire i området tilknytt landmåling gjeve i 1993 av New Zealand Geographic Board (NZGB). Static syner til ein moderne landmålingsteknikk med stasjonære landmålingsstasjonar for målingar med Global Positioning System (GPS).
Ramón Díaz
Ramón Díaz er ein tidlegare argentinsk fotballspelar.
Storøya i Eldlandet
Historie
For meir om dette emnet, sjå bolken Historie i artikkelen Eldlandet.
Lik resten av øygruppa Eldlandet var Storøya busett av innfødde lenge før dei kvite kom. Ein reknar med at eldlendarane busette seg her så tidleg som 10 000 eller 8000 år f. Kr. Den fyrste europearen som oppdaga øygruppa, var Ferdinand Magellan då han fann Magellansundet frå Atlanterhavet til Stillehavet i 1520.
Øya vart i 1881 delt mellom Argentina og Chile; til dess hadde begge statane gjort krav på heile øya.
Økonomi
Viktigaste næringsgreinene på Eldlandet er utvinning av olje og naturgass, saueavl og økoturisme. På argentinsk side har fleire elektronikkselskap etablert seg.
1703 Barry
1703 Barry er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 2. september 1930 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Oda Maria Hove Bogstad
Oda Maria Hove Bogstad er ein norsk fotballspelar som er keeper for Klepp.
Hove Bogstad har tidlegare spela for Amazon Grimstad, Lyn, Arna-Bjørnar og Sandviken.
Hove Bogstad har landskampar for J17, J19 og U23-landslaget til Noreg. Hun har også vorte teken ut til det norske A-landslaget ei rekkje gongar, og var i troppen til EM i Nederland 2017 og VM i Frankrike 2019.
Norsk raudliste for artar
Norsk raudliste for artar er eit oversyn over artar innanfor rika plantar, dyr og sopp som er vurderte å ha risiko for å kome bort i Noreg. Raudlisting inneber ei kategorisering av artane basert på eit sett av presise kriterium for å evaluere risiko for å døy ut innanfor omådet for dei norske politiske forvaltingseiningane.
Den norske raudlista stør opp om forvalting i samsvar med naturmangfaldlova og indirekta SN-konvensjonen om biologisk mangfald (CBD), til dømes i kommunal aralplanlegging.
I 2003 utvikla Verdas naturvernunion, IUCN, eit sett med transparente, kvantitative kriterium for å vurdere vernestatusen til artar på regionalt og nasjonalt nivå. Utarbeiding av den norske lista er basert på metodikken bak IUCN si globale raudliste over truga artar. Lista er eit døme på ei regional raudliste med statusen til artar i eit bestemt land eller område. Vurderingane blir gjort saman med vitskaplege institusjonar og andre med faglig spisskompetanse. Til dømes for 2021-utgåva, deltok 19 ekspertkomitéar med 94 medlemmer.
Gjeldande norsk nasjonal raudliste er frå 2021. Dei fremste ekspertane i landet har vurdert risikoen for om 23 578 ulike artar i Noreg kan døy ut. Totalt er 2878 artar blitt kategoriserte som truga i den nye raudlista. Tala inkluderer 371 vurderte og av dei 59 truga takson på underart og varietetsnivå av karplantar og mosar.
Kategoriar for Norsk raudliste
Raudlisteartar i kategoriane Kritisk truga (CR), Sterkt truga (EN) og Sårbar (VU) blir rekna som truga artar i norsk natur. I omgrepet raudlista artar ligg òg artar kategorisert som regionalt utdøydde (RE) og nær truga (NT).
Norsk raudliste 2021
Tala i tabellen gjeld vurderingar på artsnivå og tar ikkje med Svalbard.
Oversyn innanfor gruppene:
Prydbønne
Prydbønne, pralbønne eller blomsterbønne (Phaseolus coccineus) er ein art i erteblomfamilien som blir dyrka som prydvekst og tildels som matvekst.
Prydbønneplanten er ein slyngplante som kan bli opptil 4 m høg. Han slynger seg i ein spiral som går med klokka, til forskjell frå dei fleste andre bønner som slynger seg mot klokka. Han skil seg også frå andre bønner ved at kimblada blir verande under jorda, slik at dei første blada ein ser frå spira er dei vaksne blada.
Planten er fleirårig, men blir ofte dyrka som eittårig ettersom han ikkje toler frost.
Prydbønne har raude eller raude og kvite blomar i klasar. Frøa er store og brokete. Røtene er tjukke og knollforma.
Varieteten ''P. coccineus var. albiflorus (av og til rekna ein art, P. multiflorus'') har kvite blomar og ikkje knollforma røter.
Dei flate, 10–30 cm lange belgane kan brukast som grønsak etter koking. Dei modne frøa kan vera giftige, fordi dei inneheld lektinet fytohaemgglutinin. Lektinet blir øydelagd gjennom langvarig koking.
Dyrking
Prydbønna stammar frå fjellområde i Sentral-Amerika, der ein har dyrka henne i nær to tusen år. Det finst framleis ville slektningar av den dyrka planten i kjølige, skuggerike dalar i Guatemala og Mexico.
Prydbønne blir dyrka i ei rekkje land, mellom anna Noreg.
Andrea del Sarto
Andrea del Sarto var ein  italiensk målar under renessansen. Han vart fødd i Gualfonda ved Firenze som Andrea d’Agnolo di Francesco di Luca di Paolo del Migliore.
Liv og gjerning
Han var son til ein skreddar, noko som var grunnen til at han fekk tilnamnet Sarto. Han gjekk fyrst i lære hos ein gullsmed. Ein målar vart merksam på kor dyktig han var til å teikne, og ordna det så han fekk plass hos teiknaren og målaren Piero di Cosimo. Seinare arbeidde Sarto ein stund hos Franciabigio, men han tok meir etter Leonardo, Michelangelo og Fra Bartolommeo. Stilane til desse målarane sameina han i sitt eige uttrykk, som sterkt understrekar fargen utan å forsømme forma og biletstrukturen.
Frå 1509 til 1514 måla Andrea del Sarto på oppdrag frå servittordenen. Han laga freskar i Sant 'Annunziata-kyrkja i Firenze, med motiv frå livet til Filippo Benizzi, om tilbedinga av frelsaren og Maria møy og jomfrufødselen. Mellom 1515 og 1526 arbeidde han på ein syklus om livet til Johannes døyparen. Desse verka er prega av frisk naturlegheit, jakta på varierte eigenskapar, dyktige arrangement og grupperingar, harmoniske fargar og grasiøs samansetning kombinert med fin teikning.
Han døydde i Firenze.
Jonsereds Fabrikers AB
Jonsereds Fabrikers AB er eit svensk føretak som held til i Jonsered i Västra Götalands län. Føretaket tok til som eit partnarskap, for så å halda fram som eit familieføretak og deretter som eit aksjeselskap. Det vart så kjøpt opp av Electrolux, og deretter splitta opp og seld til fleire ulike føretak.
Soge
Jonsereds Fabrikers AB vart stifta på 1830-talet, av skotten William Gibson, som saman med svogeren sin, ingeniøren Alexander Keiller, dreiv eit spinneri i Göteborg. Dei var på utkik etter ein stad å bygga ein ny segldukfabrikk og til det trong dei ei elv med nok vassføring til å driva fabrikken. I 1832 kjøpte dei Jonsereds Säteri ved Säveån og grov ein kanal frå vatnet Aspen till Säveån. I 1833 byrja dei bygginga av fabrikken, som fungerte som spinneri, støyperi, mekanisk verkstad og segldukfabrikk. I 1939 trekte Keiller seg ut av føretaket og Gibson heldt fram åleine. I 1848 fekk føretaket namnet William «Gibson & Söner». Då William Gibsons døydde i 1857 tok den eldste son hans, som òg heitte William, over drifta og føretaket gjord om til aksjeselskap, under namnet «Jonsereds Fabrikers AB». Dei fyrste åra vart elva nytta for transport til og frå fabrikken, men i 1956 vart det opna ein jarnbane mellom Göteborg og Jonsered.
Føretaket tok etter kvart til å produsera mange ulike produkt: støypegods, flatjarn, plogar, utstyr for gassverk, brannslangar, kaffikverner, handdukar, osb. På 1850-talet vart produksjonen utvida til verktøymaskinar, og i 1962 vann dei ein pris i London for maskinane sine. På 1950-taket tok dei òg til med produksjon av tømmerkraner og motorsager.
I 1979 vart Jonsereds oppkjøpt av Electrolux, som hadde kjøpt Husqvarna og Partner året før. I 2006 vart Husqvarna skild ut som eige føretak, og motorsagproduksjonen vart overført dit. Jonsereds er i dag ein del av Nordic Shelter Solutions (NSS Sverige AB), under varemerket «Hallbyggarna-Jonsereds», som driv med sal av presenningar og lagerhallar. Hiab produserer tømmerkranar under varemerket Jonsereds.
Motorsager
I 1954 starta Jonsereds produksjon av den norske motorsaga Comet, med gløderøyrmotorar, som Rasmus Wiig hadde utvikla. Johnsereds kalla sagene «Raket» i staden for «Comet». Den fyrste Jonsereds-produserte modellen var XA Raket. Seinare kom modellane XA 19, XC, og deretter ein versjon med elektrisk tenning, kalla model D. Gløderøyrmotorane nytta råolje, men vart starta på propangass, som vart oppbevart i bøyla. Men i streng kulde sokk trykket på propangassen og sagene vart vaskelege å starta. Eksosen frå råoljemotoren var òg plagsam. Jonsereds utvikla difor nye sager med totakts bensinmotor. Den fyrste bensindrivne saga XB kom i 1957, men det synte seg at motoren var for svak, så ho vart erstatta med den noko kraftigare XD i 1958. Seinare vart det utvikla meir moderne modellar. I dag er det Husqvarna som eig rettane til å nytta varemerket Jonsereds på motorsager, og dei marknadsfører morsager og ryddesagene sine både som Husqvarna og som Jonsereds. Dei nyttar og merkenamnet Jonsereds for minitraktorar, grasklipparar og snøfresarar.
Symes Nunatak
Symes Nunatak er ein nunatak nær midten av Evans Neve i Victoria Land, som ligg 14 km søraust for Mount Staley. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) i 1983 etter J. Symes, ein geologisk assistent for R.A. Cooper, som var geolog i New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) i området, 1974-75.
The Definitive Simon & Garfunkel
The Definitive Simon & Garfunkel er eit samlealbum av Simon & Garfunkel som kom ut i 1991.
Albumet bestod av 20 songar som Art Garfunkel meinte representerte det beste av Simon & Garfunkel.
Albumet selde bra i Europa og gjekk heilt til topps på VG-lista i 1996, fem år etter albumet kom ut, der det låg i tre veker. Totalt låg det 20 veker på lista.
Nordre Osen kyrkje
Nordre Osen kyrkje er ei langkyrkje frå 1923 i Åmot kommune i Innlandet. Ho avløyste Nordre Osen gamle kyrkje, som likevel vart ståande, og som i dag er freda.
Den nye kyrkja står sør for gamlekyrkja, og kyrkjegarden brer seg rundt dei to kyrkjene, med eit markert skille mellom dei. Den nye delen vart teken i bruk i 1930.
Sunker Nunataks
Sunker Nunataks er ei gruppe små, avrunda nunatakar som stikk opp av isen på austsida av Northwindbreen, som liknar rev i sjøen, i Convoy Range i Victoria Land. Han fekk dette namnet av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP). I Newfoundland er sunker er eit namn nytta av fiskarar om eit rev.
1704 Wachmann
1704 Wachmann er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 7. mars 1924 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Engerdal kyrkje
Engerdal kyrkje er ei langkyrkje i Engerdal kommune i Innlandet. Kyrkja er i Engerdal sentrum, på austsida av fylkesveg 26.
Nussir
Nussir (nordsamisk) er ei nemning på fleire landskapsområde i Finnmark, for det meste fjellformasjonar. Alle fjella markerer seg ved å vera separert frå eit større fjellmassiv med ein dal, skar eller «hals». I tillegg er dei alle svært bratte på den sida som vender ned mot låglandet.
Etymologi
Ordet nussir er falle ut av det samiske språket. Det finst ikkje noko i noko anna uralsk språk, så det er eitt av dei mange paleoeuropeiske orda i samisk. Namnet finst på fem ulike stader (Nussir (Alta), Nussirvárri (Alta), Nussir (Kvalsund) Galmmat-Nussir (Karasjok) og Gurbbeš-Nussir (Karasjok). Etter ei analyse av Ante Aikio inngår ordet i ei gruppe med paleoeuropeiske stadnamn på -ir, som alle er namn på fjell på grensa mellom ei fjellvidde og ein fjord eller elvedal.
Kvalsund
Det største av fjella som ber namnet ligg ovanfor «Finnbyen» i bygda Kvalsund (Ráhkkerávju) i den tidlegare kommunen Kvalsund (Fálesnuorri), no i Hammerfest kommune. På norsk refererer namnet til tinden nærast bygda, medan resten av fjellmassivet blir kalla «Steinfjellet». På samisk, derimot, ber heile Steinfjellet dette namnet. I nærleiken av fjellet ligg to vatn som også ber namnet: Nussirjávri (norsk namneform: «Nussorvannet» (ved foten av tinden, og Nussir-Suolojávri (på norsk «Nedre Saltvannet») som ligg på den andre sida av Steinfjellet. Gamle dokument refererer òg til ei elv i Kvalsundtraktene som kallast «Nusserelv» - "nusser" er ei form av ordet ein ofte finn på eldre kart.
Alta
Ved Leirbotnvatnet mellom Alta og Kvalsund ligg ein annan tind kalla Nussir. Oppe på platået bak tinden ligg eit vatn som heiter Nussirjávri, frå vatnet renn elva Nussirjohka.
Øvre Anárjohka
Dei to andre stadene som ber namnet ligg heilt i andre enden av Finnmark, i Øvre Anárjohka nasjonalpark: Galmmatnussir og Gurbbešnussir, som ligg langs den nordvestre grensa av nasjonalparken.
Nussir og miljøvern
Nussir i Kvalsund fekk på 2010- og tidleg på 2020-talet mykje merksemd pga. selskapet Nussir ASA sine planar om å starta gruvedrift der, og konflikten med reindrifta det gav opphav til.
Pedro Troglio
Pedro Troglio er ein tidlegare argentinsk fotballspelar.
Xantin
Xantin (2,6-dihydroksipurin) er ei organisk sambinding som finst i blod, urin og i enkelte plantar. Det er eit purin med formel C5H4N4O2. Xantin blir oksidert i organismen til urinsyre. Det kan framstillast teknisk frå guanin.
Teofyllin og teobromin, som finst i te og kakao, er begge dimetylxantin. Koffein, det stimulerande stoffet i kaffi, er eit trimetylxantin.
Asher Peak
Asher Peak er eit fjell 2480 moh sørvest i Mount Flint i McCuddin Mountains i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Bill F. Asher i US Navy, skipselektrikar ved Little America V i 1958. Han operatør ved atomkraftverket ved McMurdo-basen i 1969.
Älmhults kommun
Tettstader
Älmhult kommune har fire tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
James Litherland
James Litherland er ein engelsk songar og gitarist. Han er faren til songaren og produsenten James Blake. Han har vore medlem i mellom anna Colosseum og har spelt med Mogul Thrash, John Baldry, Leo Sayer, Bandit, Steve Marriott og Alexis Korner.
Gulen Næringsråd
Gulen Næringsråd er ein næringsorganisasjon i Gulen kommune som vart skipa den 15. januar 2008. Styret første året var Olav Oppedal, leiar Steinar Østerbø, Linn Dyveke Wilberg, Irene Wergeland, Cato Birknes, Ivar Eide og Laila Indrebø.
Annexstad Peak
Annexstad Peak er eit delvis isfritt fjell, 2610 moh, på vestsida av kraterkanten på Mount Cumming i Executive Committee Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1958–60, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John O. Annexstad, som var geomagnetikar og stasjonsseismolog ved Byrd-stasjonen, 1958, og som seinare arbeidde i Meteorite Working Group ved Johnson Space Center i Houston.
Mount Atwood
Mount Atwood er eit fjell, 1180 moh, ved vestkanten i Clark Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga av U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940 på flyturar frå West Base, og vart namngjeven av USAS etter W.W. Atwood, Sr. frå Clark University, ein kjend geolog og geograf.
Ola J. Linge
Ola Jensson Linge var ein norsk musikar og musikkhistorikar frå Norddal. Martin Linge var ein yngre bror.
Ola J. Linge byrja spele i Divisjonsmusikken i Trondheim og studerte så musikk i både Dresden og i Paris, og filologi ved Universitetet i Oslo.
I 1916 flytta han til Frankrike og starta nokre år seinare ei musikkforretning i Paris. Han gav i 1936 ut ein omfattande biografi om Ole Bull, bak verket låg 30 år med kjeldegransking. I 1951 publiserte han to komposisjonar av Bull, høvesvis Siciliano e Tarantella og Barcarolle, begge då ukjende verk. Linge skreiv sjølv musikk av ymse slag, og gav ute ei lærebok i musikk. Han konstruerte elles eit mekanisk undervisningsapparet for notelære og song etter notar.
Medvite nærvære
Medvite nærvære (av engelsk mindfulness) er ein praksis der ein medvite fører merksemda si mot det ein opplever nett då utan å vurdera det,  eller «evna til å vera vaken i noet».