cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nerøy skipreide
Geografisk femna ho om Herøy sokn og ein del av Sande sokn (gardane rundt Gjerdsvika, Gursken og Skogevatnet), som tilsvarar noverande Herøy kommune (unnateke Leikanger sokn og ein del av Sande kommune (krinsane Gjerdsvika, Haugsbygda og Vågen).
I begynninga av 1800-talet vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag som følgde soknegrensene. Såleis vart Nerøy skipreide 1823 erstatta av Herøy tinglag, som omfatta soknene Herøy, Sande og Rovde.
Mean Mr. Mustard
Lennon skreiv «Mean Mr. Mustard» i India då han var ved meditasjonsleiren til Maharishi saman med dei andre i The Beatles, inspirert av ei historie han las i avisa, ifølge han sjølv. Historia handla om ein slem gjerrigknark som gøymde pengane sine for å hindre at folk skulle tvinge han til å bruke dei.
Tony Bramwell, forfattar av boka Magical Mystery Tours, My Life With The Beatles, har gjeve ei anna forklaring: ''«Det var ei gammal posedame som pla henge utanfor Knightsbridge end i Hyde Park, London, nær miltærforlegningen. Ho hadde alt ho eigde i plastposar og slepte dei rundt i parken. Eg er ganske sikker på at ho hadde noko med songen å gjere.»''
I det første utkastet til teksten var Mustard si syster kalla Shirley. Lennon endra det til Pam da han såg høve til å få ein overgang til songen «Polythene Pam», som kjem like etter «Mean Mr. Mustard» på Abbey Road. Songen vart spelt inn med «Sun King» som eit samanhengande stykke.
Soga i songen er om den gjerrige mannen med ein stygg munn. Han har ei syster kalla Pam som har ein flott kropp, men andlet som ein mann og har søppelsekk til klede.
Mange har feilaktig trudd at verselinja «keeps a ten bob note up his nose» refererte til kokain då songen kom ut og enkelte radiostasjonar nekta å spele songen på grunn av dette, men i røynda er «bob» eit populært namn for ein skilling, som tilsvarte 12 gamle pence på 1960-talet før dissimilasjonen av pengesystemet på byrjinga av 1970-talet. Ein ten-bob var derfor den minste pengesetelen på The Beatles si tid.
Johan Neeskens
Johannes Jacobus Neeskens er ein nederlandsk tidlegare fotballspelar og -trenar frå Heemstede i Nederland. Neeskens var ein av nøkkelspelarane på klubblaget Ajax og på Nederlands landslag, lag som i første halvdelen av 1970-åra revolusjonerte idretten gjennom sin totalfotball. Han spelte 49 landskampar for Nederland og skåra 17 mål.
Klubbspel
Neeskens debuterte i 1968 med RCH Heemstede på nivå to i det nederlandske divisjonssystemet. Her spelte han i to sesongar, før han vart oppdaga av Ajax-trenaren Rinus Michels. Åra 1970-74 spelte han på Ajax, med klubben vann han Europacupen tre år på rad 1971–1973, dessutan to cupmeisterskap og to seriemeisterskap. I europacup-finalen i 1971 spelte Neeskens høgreback, sidan hadde han fast posisjon på sentral midtbane.
Etter VM 1974 i Vest-Tyskland gjekk Neeskens til FC Barcelona. I Barcelona var også den tidlegare Ajax-trenaren Rinus Michels og Johan Cruijff. Med Barcelona vann han i 1978 den spanske fotballcupen og i 1979 cupvinnarcupen med siffera 4-3 over Fortuna Düsseldorf. Etter fem år i Barcelona flytta Neeskens sommaren 1979 til den USA-amerikanske klubben New York Cosmos. Frå hausten 1984 spelte Neeskens litt her og der, utan å sette spor etter seg.
Landslagsspel
Neeskens fekk sin landslagsdebut for Nederland hausten 1970 mot DDR. Sesongane 1972-74 var han ein heilt sentral spelar på Nederlands fotballandslag. Med sin kvikke og rørlege spelestil passa han godt inn spelet med totalfotball. Under verdsmeisterskapen i fotball 1974 spelte Nederland seg fram til finalen. I finalen mot Vest-Tyskland i München gav Neeskens sitt lag leiinga med eit straffespark det 2. minutt, men vertsnasjonen snudde kampen og vann 2-1. Også i 1978 var Neeskens med på å spele Nederland fram til VM-finalen. På ny måtte han nøye seg med VM-sølv då vertsnasjonen Argentina vann 3-1 etter ekestraomgangar.
Trenar
Sidan 1991 har Neeskens arbeidd som fotballtrenar. Han har mellom anna vore assistentrenar for landslaga til Nederland 1995-2000 og Australia 2005-06, og for klubbane Barcelona 2006-08 og Galatasaray 2009-10. Fremste stillingane som hovudtrenar hadde han i NEC Nijmegen 2000-04 og har han sidan 2011 i den sør-afrikanske klubben Mamelodi Sundowns.
Down by the Seaside
Oversyn
Songen vart opphavleg skriven som eit akustisk stykke av Jimmy Page og Robert Plant iBron-Yr-Aur, ei hytte i Wales der dei oppheldt seg etter ein turne i 1970. Han vart så spelt inn i 1971 med eit elektrisk arrangement og var meint for Led Zeppelin IV, men kom ikkje med her til slutt, og vart sidan gjeven ut på Physical Graffiti for å fylle opp dobbeltalbumet.
Songen skiftar mellom rolege og hardrock-delar. På dei lettare delane nyttar Page ein tremoloeffekt på gitaren. John Paul Jones spelar ein Hohner "Electra-Piano" elektrisk piano på songen.
«Down by the Seaside» vart aldri spela på nokon av konsertane til bandet.
Plant spela seinare «Down by the Seaside» som ein duett med Tori Amos for hyllestalbumet til Led Zeppelin, Encomium i 1995.
Neil Young-påverknad
Songen var inspirert av Neil Young. Tittelen kan vere ein referanse til songen «Down by the River» og den noko nasale vokalen til Plant kan vere ein referanse til den særeigne stemma til Young. Plant hadde lenge vore tilhengjar av musikken til Young og Stephen Stills. Då han spela i Band of Joy, spela dei Buffalo Springfield sin «For What It's Worth», som no finst på samleplata til Plant, Sixty Six to Timbuktu.
Heksaeder
Overflatearealet er gitt med:
Ei kvar regelmessig eskeform, frå flate konfektesker og pastillesker til lastekonteinarar er heksaedriske i hovudforma så sant hjørna er rettvinkla. Lengdene a, b og c vil da ha forskjellige verdiar, men utrekningane blir verande dei same.
Religiøse debattar om Harry Potter-serien
Religiøse debattar om Harry Potter-serien stammar i hovudsak frå påstandar om at romanane til J.K. Rowling inneheld okkult eller satanisk undertekst. Ei rekkje protestantiske, katolske og ortodokse kristne har argumentert mot serien, i tillegg til nokre sjia- og sunni-muslimar.
Responsen på desse påstandane har kome frå mange hjørne. Tilhengarar av serien meiner at magien i Harry Potter liknar lite på okkultisme. Dei samanliknar serien med verk av C.S. Lewis og J.R.R. Tolkien, som båe er kjende for å ha skrive fantasy-romanar med tunge kristne undertekstar.
Jødedommen
Mange prominente rabbinarar har skildra Harry Potter-bøkene som «ei kraft for det gode». På ein konferanse i 2005 ved University of Reading diskuterte dei om Harry Potter hadde ein «yiddishe neshama», dvs. ei jødisk sjel.
Sir Jonathan Sacks og sjefsrabbinaren av det britiske samveldet, hevdar at i «eit samfunn der ungdom er veslevaksne, og vaksne er permanent ungdom», har Harry Potter «gjenvunne barndomsriket, som beviser at du ikkje må forråde for å fortrylle».
Avgjerda om å lansere den endelege boka/filmen av Harry Potter-serien, Harry Potter og Dødstalismanene, i Israel kl. 2 på formiddagen på ein laurdag (sabbat), provoserte mange av rabbinarane i landet. Etter jødiske lover er alle forretningar forbodne på sabbaten.
Islam
Ei rekkje islamske lærde har hevda at dei magiske temaa i bøkene står i konflikt med islamsk lære. Mange online-«fatwaar» har blitt logga av imamar mot Harry Potter, av di dei meiner serien er uislamsk.
I 2002 blei bøkene forbodne på alle skular i Dei sameinte arabiske emirata. Ifølgje ein talsmann frå utdanningsdepartementet i emirata, var fantasien og dei magiske elementa i bøkene i strid med islamske verdiar. Sjølv om ein har vedteke å stengje bøkene ute frå skulane i emirata, føreligg det ingen planar om å bannlysa dei frå bokhandlarane.
I august 2007 oppdaga politiet i Karachi i Pakistan ei bilbombe som dei uskadeleggjorde utanfor eit kjøpesenter. Få timar seinare skulle Harry Potter og Dødstalismanene bli opna for sal. Boklanseringa blei difor utsett. Ein lokal politimeister kommenterte at «me er enno ikkje sikre på om målet for bombinga var boklanseringa, men det kan ikkje utelukkast.»
Harry Potter-bøkene er tilgjengelege for sal i Iran. I leiarartikkelen i den statlege avisa Kayhan den 26. juli 2007 kunne ein lesa kritikk mot departementa i landet for at dei hadde godkjent salet av den siste Harry Potter-romanen. Redaktøren skildra bøkene som eit «sionistisk prosjekt» og meinte at «sionistane hadde brukt milliardar av dollar» på dei.
Kristne allegoriar i Harry Potter og Dødstalismanene
Mange kommentatorar har peikt på dei bibelske temaa og referansane i Harry Potter og Dødstalismanene. I bladet Newsweek i august 2007 skreiv Lisa Miller at når Harry døyr og deretter kjem tilbake til livet for å redde menneskeheita, liknar han Kristus. Ho peikar på tittelen på kapitlet dette skjer i, «Kings Cross» - noko som kan peika til Jesu kross. Ho skisserer også scenen der Harry er mellombels daud, og at det plasserer Harry i ein veldig himmelaktig setting der han snakkar til ein farsfigur. «Dei overnaturlege kreftene kjem saman med ein djup bodskap om kjærleik». Miller hevdar vidare at desse parallellane gjer det vanskeleg å tru at grunnlaget for historiene er satanisk.
Det er også spekulasjonar frå nettsida The Leaky Cauldron sin podcast, PotterCast, at Dødstalismanane fungerer som ein parallell til den heilage treeininga. Harry aksepterer dauden som Jesus gjorde, dei kjem begge tilbake frå dauden, og sigrar over djevelen eller det vonde.
Harry Potter og Dødstalismanene startar med eit par fraser/dikt. Eitt av dei er skrivne av kvekarleiaren William Penn, medan den andre er av den greske tragediediktaren Aiskylos. «Eg var nøgd med valet av desse to sitata av di det eine er heidensk, sjølvsagt, og det andre kjem frå ein kristen tradisjon», sa Rowling om det. «Heilt sidan eg gav ut Harry Potter og Mysteriekammeret har eg visst at det måtte bli dei to sitata. Eg visste at viss eg kunne bruke dei i byrjinga av den sjuande boka ville det gjere slutten perfekt. Viss dei sitata var relevante, då hadde eg gått dit eg skulle gå. Dei berre seier alt til meg, det gjer dei verkeleg.»
Raymond Keating peikar også ut fleire kristne tema i den siste boka i ein artikkel i Newsday og konkluderte med at «Det er mogleg å lese Ringenes Herre og Narnia utan å sjå på dei religiøse aspekta. Det er endå meir tilfelle med Harry Potter, men dei kristne temaa er der likevel».
Rowlings respons
J.K. Rowling har gjentekne gonger nekta for at bøkene hennar leier born inn i hekseri. I eit intervju med CNN i 1999, sa ho; «Eg byrja absolutt ikkje å skrive desse bøkene for å oppmuntre nokon born til hekseri. Eg ler litt fordi for meg er ideen absurd. Eg har møtt tusenvis av ungar og ikkje éin gong har eit barn kome opp til meg og sagt: «Frøken Rowling, eg er så glad eg har lese desse bøkene fordi no veit eg at eg vil bli ei heks.»»
I eit fjernsynsintervju i 1999, sa Rowling at «Som føresett er du sjølvsagt i din fulle rett til å bestemme kva ditt barn skal utsetjast for. Men du har ikkje rett til å bestemme kva alle andres born skal utsetjast for. Det er sånn eg føler det.»
«Practicing Wiccans trur også eg er ei heks", fortalte Rowling i Entertainment Weekly i 2000, og heldt fram: "Det er eg ikkje.»
«Folk undervurderer born så enormt», sa Rowling då ho blei spurt om kontroversen rundt 2001-dokumentaren Harry Potter and Me; «Dei veit at det er fiksjon.»
Sekularisme
Ein annan respons til påstanden om at bøkene oppmuntrar til hekseri, er at bøkene ikkje oppmuntrar til nokon religion i det heile. Bortsett frå å feire jul, påske og ein trusnøytral prest under gravferda til Albus Humlesnurr eller bryllaupet mellom Rulle og Fleur, er det religiøse elementet i stor grad fråverande frå bøkene.
Vanylven skipreide
Vanylven skipreide var ei av skipreidene på Sunnmøre.
Geografisk område etter gammal inndeling:
Religiøse debattar om Harry Potter-serien
Sekularisme
Lindy Beam, som jobbar i den kristne organisasjonen Focus on the Family, skreiv ein kritisk artikkel om bøkene at «Den åndelege feilen med bøkene er ikkje at Rowling speler på mørke, overnaturlege krefter, men at ho slett ikkje godskriv nokon overnaturlege krefter i det heile. Desse historiene blir ikkje drivne av hekseri og trolldom, men av sekularisme.»
Vanylven skipreide
Geografisk område etter noverande inndeling:
I begynninga av 1800-talet vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag som følgde soknegrensene. Såleis vart Vanylven skipreide 1823 erstatta av Vanylven tinglag, som omfatta soknene Vanylven og Syvde, mens Sande sokn vart flytta til Herøy tinglag
Bekledningsarbeiderforbundet
Bekledningsarbeiderforbundet vart skipa i 1969, etter ein fusjon mellom Norsk Bekledningsarbeiderforbund, Norsk Tekstilarbeiderforbund og Norsk Skotøyarbeiderforbund. Norsk Skinn- og Lærarbeiderforbund gjekk inn i 1973. Bekledningsarbeiderforbundet organiserte arbeidarar frå tekstilindustrien, konfeksjonsindustrien, skotøyindustrien og skinn- og lêrindustrien.
I 1988 gjekk Bekledningsarbeiderforbundet saman med Norsk Bygningsindustriarbeiderforbund, Norsk Jern- og Metallarbeiderforbund, Norsk Papirindustriarbeiderforbund og Norsk Skog- og Landarbeiderforbund, og skipa det nye Fellesforbundet.
Ten Years Gone
«Ten Years Gone» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå albumet Physical Graffiti, frå 1975.
Oversyn
Han var opphavleg meint som eit instrumentalt stykke, og Jimmy Page nytta 14 gitarspor for å overdubbe harmonidelen. Robert Plant skreiv seinare ein tekst, som er tileigna ein tidlegare kjæraste, som ti år tidlegare hadde gjeve han valet mellom ho og musikken hans.
Plant omtalte den intrikate oppbygginga av songen:
"Jimmy er mannen bak musikken. Han går heim og arbeidet mykje med dette og så kjem han attende til bandet med ei grov skisse. Sakte kjem dei andre med sine personlege bidrag. Ein ny blom veks liksom ut av det. «Ten Years Gone» var nøye sett saman frå seksjonar han hadde skrive."
Somme har spekulert i om songen er ein variant av songen «Swan Song», som bandet aldri gav ut. Dei nytta dette namnet på plateselskapet dei starta.
Dette er ein av få Led Zeppelin-songar der ein kan høyre pipinga frå trommepedalen til John Bonham i studio.
Bandet spela songen på konsertar i 1977. John Paul Jones spela opphavleg melodien på ein akustisk gitar men introduserte så ein uvanleg trippelhalsa gitar med ein 6-strengs, ein 12-strengs ein mandolin og basspedalar.
Page and Plant spela songen på den japanske turneen deira i 1996. Jimmy Page framførte òg songen på turneen sin med The Black Crowes i 1999. Ein versjon frå turneen finst på Live at the Greek.
Plateprodusent Rick Rubin har omtalt oppbygginga av songen: «Eit djupt, tankefullt stykke med hypnotiske riff som er fletta saman. Lys og mørk, skugge og glans. Det er lydar som om naturen kjem ut av høgtalarane.»
Norsk Bekledningsarbeiderforbund
Norsk Bekledningsarbeiderforbund vart skipa i 1892, og organiserte arbeidarar frå konfeksjonsindustrien. Før 1931 var namnet Norsk Skredderforbund. I 1969 fusjonerte Norsk Bekledningsarbeiderforbund, Norsk Tekstilarbeiderforbund og Norsk Skotøyarbeiderforbund, og skipa Bekledningsarbeiderforbundet.
Bendik Riis
Bendik Riis, Bendik Arnold Riis Kristiansen var ein norsk kunstmålar og teiknar, fødd i Fredrikstad. Foreldre var tømmermann Albert Kristiansen (1882–1945) og Thora Marie Riis (1882–1943). Bendik Riis var ugift heile livet.
I 1933 debuterte Riis på Haustutstillinga (Statens Kunstutstilling) i Oslo med ei teikning. Han deltok i idékonkurransen for utsmykkinga av Oslo rådhus i 1938, og tok òg del i mange andre utsmykkingskonkurransar.
Hausten 1939 gjekk han på Statens håndverks- og kunstindustriskole i Oslo med  Per Krohg og Karl Høgberg som lærarar, og i januar og februar 1940 studerte han på Statens Kunstakademi under Axel Revold.
Bendik Riis har skapt nokre av dei mest særprega verka i den norske målarkunsten, både mellom dei meste fantasifulle og vakre, og mellom dei mest traumatiske og sosialt opprørande. I det store og heile er verka av Riis ein sjølvbiografi med mange sterke skildringar av det som han såg på som overgrep frå styresmaktane og frå den legestanden han møtte under sine mange år på psykiatriske sjukehus. Ei hending som sette djupe spor, og som han ofte tok opp i kunsten sin, var då han som sekstenåring opplevde at familien vart kasta ut av heimen med makt grunn av økonomiske problem. Eit av hovudverka hans er Utkastelsen frå 1954, der han syner korleis truande og overmektige politimenn tvingar den hjelpelause familien ut av huset deira.
Valdemar I av Danmark
Valdemar den store var ein dansk konge. Han var medkonge 1147-1157 og einekonge 1157-1182.
Bendik Riis
Då Bendik Riis døydde i 1988, arrangerte Galleri Dobloug minneutstilling, og då Museet for samtidskunst i Oslo opna i 1990, var verk av Bendik Riis blant hovudverka i utstillinga. I 1998 arrangerte Galleri F 15 i Moss den fyrste større retrospektive utstillinga av verka hans. Han er elles representert i fleire av dei offentlege kunstsamlingane i Noreg.
Valdemar I av Danmark
Han var son av Knud Lavard og Ingeborg av Kiev. Valdemar vart fødd berre 8 dagar etter at faren hans blei drepen, og voks opp hjå den sjællandske hovdingen Asser Rig saman med sønene hans Absalon og Esbern Snare.
Dansk konge
Under striden om retten til trona mellom Svein Grathe og Knut, slutta han seg til Svein, som i 1147 gjorde han til hertug av Slesvig. I 1154 gjekk Valdemar over til Knuts iside og trulova seg med halvsystera hans Sofie. Valdemar blei konge i Jylland i 1157, då riket blei delt mellom Svein, Knut og Valdemar. Seinare det året blei han einekonge, etter at Knut var blitt drepen under det såkalla blodgildet i Roskilde. Valdemar klarte å koma seg unna, og etter å ha samla ein hær slo han Svein på Grathe Hede, slik at han blei einekonge over heile Danmark.
Kampar mot vendarane
Valdemar bygde opp ei sterk kongemakt og retta fleire slag mot vendarane (slavisk folk), støtta av vennen Absalon, som han utnemnde til biskop i Roskilde i 1158. I 1159 samla Valdemar ein sjællandsk flåte og gjennomførte eit tokt mot vendarane. Dei følgjande åra gjennomførte han ei rekkje tokt, noko som kulminerte med at han inntok Rügen i 1169. I samband med dette knuste dei kjente gudebilde. Valdemar gjekk i gang med å sikra grensa i riket mot sør, dels ved å bygga Valdemarsmuren i tilknyting til Dannevirke, dels ved å bygga festningsanlegg fleire stader i landet, m.a. ved Korsør og Nyborg. Absalon bygde ei festning på ei lita øy utanfor handelsplassen Havn (København) ved Øresund, kjend som Absalons borg.
Konflikt med kyrkja
Den europeiske maktkampen mellom paven og keisaren nådde Danmark i 1160, då dei fleste bispar med Absalon i spissen støtta kongen, og erkebiskop Eskil måtte dra i utlegd i Frankrike. Krona og kyrkja kom til forsoning, og dette blei markert ved at far til Valdemar, Knud Lavard, blei opphøgd til helgen av pave Aleksander III og gravlagd i St. Bendts kyrkje i Ringsted. Samtidig blei den 7-årige soen til Valdemar, Knut VI, krona og salva som medkonge for å sikra arvefølgja. Dermed kan ein seia at det var Valdemar den store som innførte arvekongedøme i Danmark.
I 1177 trekte Eskil seg tilbake og Absalon blei utnemnd til erkebiskop i Lund. Absalon innsette fleire venner i leiande postar. I 1180 braut det ut eit ope opprør, og Absalon måtte flykta. Valdemar og Absalon vende tilbake i 1181 med ein hær og nedkjempa opprøret.
Norsk konge
Valdemar hadde òg interesser i Noreg. Ifølgje Snorre hadde han eit samarbeid med den norske jarlen Erling Skakke, far til kong Magnus Erlingsson og i praksis riksstyrar medan sonen var mindreårig. I 1165 kom Valdemar til Noreg. Ifølgje den danske historieskrivaren Saxo blei han tatt til konge over Viken (Oslofjord-området) på Borgartinget i Sarpsborg. Snorre hevdar likevel at vikværingane nekta å ta Valdemar til konge. Truleg er det Saxo som er mest truverdig her, medan Snorre gir eit forvrengt bilde for å framstilla Erling meir positivt. Snorre er tydeleg på Erling og Magnus si side, medan ein i Danmark sympatiserte med motstandaren deira, kong Håkon Herdebrei.
Ettermæle
I regjeringstida til Valdemar fann det stad store endringar i det danske samfunnet. Leidangsplikta blei avløyst av ein leidangsskatt, og for at dei skulle kunna husa kongen når han reiste rundt i landet, skulle bøndene no betala ein skatt til ombodsmennene til kongen (heile apparatet med ombodsmenn blei utbygga og vesentleg forbetra under Valdemar den store). Kongen fekk òg fleire inntekter i form av at kongen overtok ingenmandsland; det ingen eig, eig kongen. Valdemar tente òg godt på avgifter på den såkalla «Skånemarkedet» (sildemarknaden) i Skåne.
Valdemar døydde på Vordingborg slott 12. mai 1182. Bøndene i området bar liket til St. Bendts kyrkje, der han blei gravlagd. Saman med ektefellen Sofie fekk han sønene Knut og Valdemar Seier, og dessutan seks døtrer.
Krivodolbreen
Krivodolbreen (bulgarsk ледник Криводол, ‘Lednik Krivodol’) er ein 3,8 km lang isbre på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane flyt på søraustsida av Imeon Range nordaust og aust for Antim Peak, søraust for Varshets Saddle og sør for Slatina Peak. Han flyt søraustover og ut i Osmar Strait. Han er kalla opp etter byen Krivodol nordvest i Bulgaria.
Andreas Mørch
Andreas Mørch var ein norsk lærar og lokalhistorikar, fødd og død i Sigdal.
Mørch var son til ein skulemann og utdanna seg sjølv til eit liv i skulestova. I 1923 tok han eksamen ved Notodden lærarskule og to år seinare eksamen på Noregs Lærarhøgskole i Trondheim. Han var lærar på Buskerud folkehøgskule 1923-25 og i Hurum kommune 1925-27. Frå 1927 var han tilsett lærar i Sigdal kommune.
Mørch gav ut si fyrste bok, '' Frå gamle dagar. Folkeminne frå Sigdal og Eggedal'', i 1932. I 1940- og 1950-åra kom bøker om Sigdal Sparebank 100 år, Sigdal Handelslag 50 år og Eggedal Sparebank 100 år. Sidan stod han som forfattar av fleire bygdebøker for Sigdal og Eggedal og Krødsherad.
Hartvig Nissen den yngre
Ole Hartvig Nissen var ein norsk jurist og fengselsleiar. Han var ein markant embetsmann/aktør som sette spor etter seg på fleire felt i norsk kriminalpolitikk. Nissen arbeidde i Fengselsstyret 1899–1925 og var direktør for Botsfengselet 1925–44. Han var son til Per Nissen, medan Kristian Nissen var ein bror og Hartvig Nissen bestefar hans.
Liv og gjerning
Nissen tok eksamen artium ved Kristiania katedralskole 1892 og juridisk embetseksamen 1897. Etter eitt år som sorenskrivarfullmektig i Numedal og Sandsvær, arbeidde han som sekretær i Justisdepartementet (Fengselsstyret) 1899 og 1911–25 var han byråsjef ved same avdelinga, eit embete han hadde til han frå 1925 var direktør ved Botsfengselet.
Åra rundt 1900 var prega av reformer i strafferetten og i fengselsstellet. Nissen deltok i reformarbeidet med stor interesse og arbeidskapasitet. Ved sida av embetsgjerninga var han medlem av, og til dels sekretær for, ei rad offentlege komitear og kommisjonar. Dessutan skreiv han både artiklar og bøker om kriminalpolitiske og fengselsfaglege emne, mellom dei Forsorg for løslatte fanger frå 1917.
Nissen var medlem av Fengselsreformkomiteen av 1927, ein komite som la grunnlaget for lov av 6. juli 1933, ei lov som moderniserte fengselsloven av 1903. Dei liberale tankane som låg til grunn for 1933-lova har vorte vidareført i seinare fengselslover.
Han var sentral då Norges Forsorgs- og Verneforbund vart danna, og var formann i forbundet 1925–40. Frå 1937 var han den fyrste sjefen for Fengselsskolen (Kriminalomsorgens Utdanningssenter).
Nissen la mykje vekt på statistikk og gav ut fleire større kriminalstatistikkar. Mellom anna stod han for ei gransking om tilbakefalls-forbrytarar og ei anna om Forsømte og forbryderske barn i Norge.
Kaori Nagamine
Kaori Nagamine er ein japansk fotballspelar.
Norsk Skotøyarbeiderforbund
Norsk Skotøyarbeiderforbund vart skipa i 1890, og organiserte arbeidarar frå skotøyindustrien. Forbundet gjekk inn i Bekledningsarbeiderforbundet i 1969.
First Point
First Point er det nordvestlege punktet på Annenkovøya utanfor den sørlege, sentrale kysten av Sør-Georgia. Det vart kartlagd og namngjeven av Discovery Investigations på «Discovery» i perioden 1926–30.
Pretty Thing
«Pretty Thing» er ein song frå 1955 skriven av Willie Dixon og opphavleg framført av Bo Diddley. Songen var den tredje singelen til Diddley og kom ut på Checker Records etter «Diddley Daddy». Songen vart seinare gjeven ut i Storbritannia, der han vart en første av berre to songar som gjekk inn på UK Singles Chart. Den andre singelen var «Hey Good Lookin'».
Innspeling
«Pretty Thing» vart spelt inn av Bo Diddley den 14. juli 1955 i Chicago - same dagen som «Bring It to Jerome». Innspelinga vart produsert av Chess-brørne, Leonard og Phil, i tillegg til Bo Diddley. Musikaren på innspelinga var Bo Diddley (vokal, gitar), Jerome Green (maracas), Lester Davenport (munnspel) og Clifton James (trommer).
Singellister
«Pretty Thing» var den andre singelen til Diddley som gjekk inn på den amerikanske Billboard R&B Singles-lista og nådde fjerdeplassen i 1956. Dette var den tredje høgasteplasseringa Diddley klarte. «Pretty Thing» nådde òg 34. plassen på UK Singles Chart.
Andre versjonar
The Pretty Things spelte inn ein versjon av songen på debutalbumet sitt i mars 1965. The Animals spelte inn ein versjon i 1963 for ein EP og gav han seinare ut som bonusspor på Animalisms. Canned Heat gav ut ein versjon av songen på Vintage i 1970. John Hammond og The Nighthawks spelte inn ein versjon av «Pretty Thing» for Vanguard Records i september 1979 og gav han ut på Hot Tracks.
Meisterligaen 2011
Meisterligaen 2011 var den 19. årgangen av den viktigaste turneringa for europeiske fotballklubbar; UEFA Champions League. Den spanske klubben FC Barcelona vann turneringa den 28. mai 2011 på Wembley stadion i London med siger 3-1 over engelske Manchester United. 87 695 tilskodarar såg finalekampen.
Pedro Rodríguez sende Barcelona i føringa i det 27. minutt, men sju minuttar seinare utlikna Wayne Rooney. Lionel Messi og David Villa syrgde for siger til Barcelona då dei skåra i høvesvis 54. og 69. minutt.
FC Barcelona sikra seg dermed sin tredje triumf i Meisterligaen på seks sesongar; 2006 til 2011.
Finalelaga
Barcelona: Víctor Valdés, Dani Alves, Javier Mascherano, Gerard Piqué, Éric Abidal, Xavi Hernández, Sergio Busquets, Andrés Iniesta, David Villa, Lionel Messi, Pedro Rodríguez. I slutten av andre omgang forlet etter tur Villa, Alves og Rodríguez bana, og vart erstatta av Seydou Keita, Carles Puyol og Ibrahim Afellay.
Manchester United: Edwin van der Sar, Fábio da Silva, Rio Ferdinand, Nemanja Vidić, Patrice Evra, Antonio Valencia, Michael Carrick, Ryan Giggs, Park Ji-sung, Wayne Rooney og Javier Hernández. Nani kom inn i staden for Fábio da Silva i 69. minutt og Paul Scholes for Michael Carrick åtte minuttar seinare.
Polythene Pam
«Polythene Pam» er ein song av The Beatles på albumet Abbey Road i 1969. Songen er skriven av John Lennon, men tilskriven på vanleg vis Lennon/McCartney.
«Polythene Pam» handlar tilsynelatande om ei mystisk tøs frå Liverpool kledd i ein søppelsekk. Det er sagt at ein av inspirasjonskjelde var ein gong John Lennon var saman med poeten Royston Ellis og veninna hans, som var kledd i plastikk (polyethylene). Det kan òg ha vore ein underleg kvinneleg tilhengjar frå den første Beatles-perioden på Cavern Club som hadde den eksentriske uvanen med å tygge og spise plastikkbitar. Ho heitte Pat Dawson Hodgetts, men ho var aldri kledd slik som i songen.
På albumet er songen glir songen rett over frå den førre songen, som han òg er tekstmessig knytt til, «Mean Mr. Mustard». Denne songen omhandlar den gjerrige fyren Mr. Mustard har ei syster som heiter Pam. Ho tar han med for å sjå dronninga. «Polythene Pam» går òg direkte over i neste song, «She Came in Through the Bathroom Window», men teknisk sett sluttar «Polythene Pam» når gitarsoloen endar, der Lennon seier «We'll listen to that now», følgd opp av, «Oh, look out!»
Tidsmessig, ved 0:47, er det noko som plukkar opp ein maracas og deretter kan ein i den høgre høgtalaren høyre Paul McCartney sei «Yeah!» medan Lennon svarer «Great!».
Konrad Hauge
Konrad Flørenæs Hauge var ein norsk friidrettsutøvar og politimann frå Eide i Aust-Agder, son til ein gardbrukar og snikkar. Han tevla i hekkeløp og sprintøvingane. Hauge, som etter tur tevla for idrettslaga Lillesand Idrettslag, Norrøna IL, Torodd IF og Oslo Politis IL, vann i alt 14 gullmedaljar i norske meisterskap i tida 1927-37, åtte på langhekken og seks på korthekken.
Aktiv
Hauge var i ein tiårsperiode frå 1927 den dominerande utøvaren i hekkeøvingane i Noreg, einast Holger Albrechtsen var i stand til å tukte han på særleg 110 m hekk, men òg på langhekken.
Med unnatak for 1928, då han ikkje deltok, vart Hauge i åra 1927-33 dobbeltmeister i NM på 110 meter hekk og 400 meter hekk. Både i 1931 og 1932 vart han tildelt kongepokalen for sine NM-prestasjonar, i 1931 fekk han elles i tillegg to bronsemedaljar på 200 og 400 m.
Under NM 1932 forbetra han den norske rekorden på 110 m hekk for tredje og siste gong, til 14,8 sekundar, hans raskaste løp på distansen nokon gong. Hauge sette ikkje mindre enn åtte norske rekordar på 400 m hekk, sist til si beste tid på 54,5 sekundar, oppnådd under NM i friidrett 1933.
Rovde skipreide
Rovde skipreide var ei av skipreidene på Sunnmøre.
Geografisk område etter gammal inndeling:
Geografisk område etter noverande inndeling:
I begynninga av 1800-talet vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag, og Rovde skipreide vart oppløyst 1823. Rovde sokn vart ført til Herøy tinglag og Syvde sokn til Vanylven tinglag
Benemning
Ei benemning er ei typeeining. Eit benemnt tal gjev mengda einingar av ein bestemt type. Til dømes er «5 cm» eit benemnt tal med benemning cm. Tal som er utan benenmning vert kalla ubenemnte eller absolutte.
Santa Cruz-øyane
Øyane ligg ca. 40 mil søraust for dei andre øyane i Salomonøyane, og dei er dermed den mest avsidesliggande delen av landet. Dei ligg ein god del nærare Vanuatu og tilhøyrer økologisk den vanuatiske regnskogen.
Nendö er den største øya i øygruppa. Ho har òg vore kjend under namna Santa Cruz, Ndeni, Nitendi og Ndende. Øya er om lag 40 km lang og 22 km brei. Flateinnhaldet er 505,5 km², folketalet noko over 5000. Nendö har to mindre naboøyar, Malo and Nibanga (òg kalla Tömotu Neo and Tömotu Noi).
Lata ligg på nordvestsida av Nendö og er den største byen og provinshovudstad i Temotu. Her er det flysamband blant anna til hovudstaden i landet, Honiara.
Nest største øy er Vanikoro (173 km², folketal 800), som eigenleg er to øyar, Banie og Tevai. Det høgaste punktet på Santa Cruz-øyane ligg på Vanikoro og er 924 meter over havet. Tredje største øy er Utupua (69 km², folketal 300).
Santa Cruz-øyane er geologisk relativt unge, mindre enn fem millionar år. Dei består hovudsakleg av kalkstein og vulkansk oske.
Øyane blei vitja av den andre stillehavsekspedisjonen til Álvaro de Mendaña de Neira i 1595. Mendaña døydde på Nendö i 1596 etter eit mislukka forsøk på å danna ein koloni på øya.
Erik Fossan
Erik Fossan er ein norsk sjakkspelar. Han vart utnemnd til Internasjonal Meister i sjakk (IM) av Verdssjakkforbundet FIDE 7. september 1997.
Andrew Lloyd Webber
Andrew Lloyd Webber, Baron Lloyd-Webber er ein engelsk komponist, særleg av musikalar. Han har komponert musikken til Jesus Christ Superstar, Evita, Cats, Operafantomet samt det vidgjetne rekviemmet sitt.
Erik Fossan
Han klarte krava til IM-tittelen i to sjakkturneringar i Gausdal i 1992 og 1995, med 5,5 poeng av 9 moglege i Gausdal Troll Masters 8-15. januar 1992 og med 7 av 9 moglege i Skei Masters si B-gruppe 5-14. mai 1995, og deretter med 6 av 9 moglege i eliteklassa i Noregsmeisterskapen i sjakk i Stavanger i 1997. Kravet til eigen rating på over 2400 passerte han etter 7. runde i NM.
Andrew Lloyd Webber
Biografi
Lloyd Webber voks opp i Kensington i London i ein musikalsk familie. Faren var komponist, mora spela fiolin og piano og broren Julian er i dag ein kjend solo-cellist. Han tok utdanning ved Royal College of Music.
Som musikalkomponist har Webber hatt eit langt og produktivt samarbeid med lyrikaren Tim Rice. Webber og Rice har skrive fleire framgangsrike musikalar saman. Fleire av musikalane har vorte filmatisert, slik som Jesus Christ Superstar (1973), Evita (1996) og Operafantomet (2004).
Andre verk
Andrew Lloyd Webber har vore gift tre gonger, m.a. med sopransongaren Sarah Brightman, som m.a. hadde hovudrolla i musikalen Operafantomet. Han har fem born frå to ekteskap.
Michael Carrick
Michael Carrick er ein britisk-engelsk tidlegare fotballspelar frå Wallsend som i tida 2006-18 spelte på Manchester United. Med United vann han Meisterligaen 2008 og fem seriemeisterskap; 2007, 2008, 2009, 2011 og 2013. Tidlegare spelte Carrick på West Ham United frå 1999 til 2004, og på Tottenham Hotspur 2004-06.
Erik Fossan
Han vann lilleputtklassa (under 12 år) i Noregsmeisterskapen i sjakk i 1984, og vart noregsmeister i sjakk for juniorar i 1988. .
Erik Fossan har vore medlem i Ganddal Sjakklubb, Bergens Schakklubb og Stavanger Sjakklubb.
Michael Carrick
Carrick deltok i 34 landskampar for England i tida frå 2001 til 2015, utan å kome på skåringslista. Han var med i troppane til fotball-VM 2006 og 2010, men fekk ein einaste VM-kamp. På landslaget vart han alltid ståande i skuggen av midtbanespelarar som Steven Gerrard og Frank Lampard.
Slayed?
Slayed? er det tredje studioalbumet av den britiske rockegruppa Slade. Det kom ut 1. november 1972 og gjekk til topps på den amerikanske albumlista. Han låg inne på lista i 34 veker og selde til sølvplate tidleg i 1973. Albumet var det mest suksessrike bandet gav ut i 1970-åra i USA og nådde der 69. plassen og låg 26 veker inne på lista. Albumet gjekk òg til topps i Australia og selde til gullplate der, og slo konsertalbumet Slade Alive! ned til andreplassen. Slayed? vart produsert av Chas Chandler.
Bakgrunn
Etter å ha fått gjennombrotet med hitten «Get Down and Get With It» i 1971, fekk Slade vidare suksess med oppfølgjarane «Coz I Luv You», «Look Wot You Dun» og «Take Me Bak 'Ome». Konsertalbumet Slade Alive! frå 1972 gav bandet den første suksessen deira på albumlista då det nådde andreplassen i Storbritannia. Etter at dei fekk den andre førsteplassen i Storbritannia med «Take Me Bak 'Ome», gjekk bandet i studio for å spele inn det neste studioalbumet Slayed?. I august 1972 kom den første singelen «Mama Weer All Crazee Now» ut, og gjekk igjen til topps på den britiske singellista. Slayed? kom ut i november og gjekk til topps på lista. Den andre singelen frå albumet, «Gudbuy T'Jane», kom ut den månaden og nådde andreplassen i Storbritannia.
I oktober vart «The Whole World's Goin' Crazee» gjeven ut som ein gratis 7"-flexidisk med magasinet Music Scene. B-sida var «Bonnie Charlie» av Mike Hugg. I august 1973 vart «Let The Good Times Roll» gjeven ut på singel i Amerika der han nådde 114. plassen. I november vart «Move Over» gjeven ut på singel i Japan.
Songinformasjon
«How D'You Ride» hadde opphavleg vorte sett på som ein potensiell singel, og særskild Chandler såg på songen som ein opptatt av å sjå han utgitt som ein. I eit intervju frå 2006 avslørte trommeslagaren Don Powell om «I Won't Let It 'app Agen»: «Viss du lyttar til starten på han, kan du høyra nokon ropa 'Ja!' Det er eg som roper, fordi det kjendest så godt då vi byrja, at eg berre ikkje kunne la vera å seia det. Og det vart behalde.»
Ideen til «Gudbuy T'Jane» kom til Lea medan bandet var i San Diego. Han fullførte songen på flyet heim til Storbritannia. Teksten til Holder var inspirerte av ei kvinne kalla Jane som demonstrerte ein sexmaskin på eit TV -program som bandet dukka opp på. Ideen til teksten til «Mama Weer All Crazee Now» kom frå showet til bandet på Boston Gliderdrome i Lincolnshire, der ein utkastar hadde fortalt dei om ein annan artist som hadde dukka opp der rusa - «galen med whisky».
Mottaking
Etter utgjevinga skildra Record Mirror albumet som «alt ganske stampande, insisterande og skremmande greier», og la til «dei leverer verkeleg varene her». I Record Mirror -undersøkingsresultata frå 1974, vart Slayed? oppført som nr. 4 på topp 10-lista deira over dei beste britiske albuma. New Musical Express sa at albumet var «ein av dei beste rock'n'roll-utgjevingane nokosinne».
Robert Hilburn frå Los Angeles Times følte at bortsett frå nokre «effektive augneblinkar» på side éin, viste side to best Slade si «kraft og retning». Han konkluderte med: «Viss du har sakna den solide, rasande rockelyden dei siste månadene, get slayed og spel dette høgt.» Tom Von Malder frå The Wheeling Herald (Illinois) meinte at albumet minna «den typen rå musikk som Rolling Stones pleidde å spela når dei gjorde 'Street Fighting Man'.» Malder konkluderte med: «Slade er punk, streetrock på sitt beste og høgast.» Den amerikanske rockekritikaren Robert Christgau meinte at albumet viste fram «boot-boy-hymner som er like overveldande som det er rapportert, og også morosamare. Noddy Holder kan vekka the crazee i nabolaget mitt når han vil.» Henry McNulty frå Hartford Courant skildra albumet som ein «hard, hjarterå type rock», så vel som «eit totalt kroppsåtak, slik at sinnet kunne vandra i tomrommet der meininga burde vera.»
I 2010 vurderte Classic Rock albumet som ein «essensiell klassikar», og la til at det inneheldt «festharde spor, og til og med noko som nærma seg ein ballade med 'Look at Last Nite', og sørgde for at Slayed? utan tvil kryssar av alt på lista.» The Guardian skreiv om singlane til albumet og andre spor som «fortente fest-riffmonster», men la til: «Majesteten til Slayed? ligg i dei melankolske balladane. 'Look at Last Nites' sine heimsøkande refreng peikar på både tomme kjendisar og den krypande baksida til heider.»
Albumet vart inkludert i boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die.
Nobuyuki Kojima
Nobuyuki Kojima er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Abarkuh fylke
Abarkuh fylke (persisk شهرستان ابرکوه) er eit fylke i Yazd-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Abarkuh. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 42 610. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Bahman-distriktet. Fylket har dei to byane Mehrdasht og Abarkuh.
Jiujiang
Jiujiang (kinesisk 九江市, Jiǔjiāng Shì) er eit byprefektur i provinsen Jiangxi, i Folkerepublikken Kina. Jiujiang har eit areal på 18 823 km² og ca 4,662 millionar innbyggarar (ved utgangen av 2006). Om lag 650 000 bur i sjølve byen. 99,8 % av innbyggarane i Jiujiang er han-kinesarar. Jiujiang tyder ni elvar.
Norsk Skinn- og Lærarbeiderforbund
Norsk Skinn- og Lærarbeiderforbund vart skipa i 1909, og organiserte arbeidarar frå skinn- og lêrindustrien. Forbundet gjekk inn i Bekledningsarbeiderforbundet i 1973.
Volda skipreide
Volda skipreide var ei av skipreidene på Sunnmøre. Ho femna om Volda sokn, tilsvarande noverande Volda kommune.
I begynninga av 1800-talet vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag. Såleis vart Volda skipreide 1823 erstatta av Volda tinglag, som òg omfatta Ørsta sokn.
Karlistkrigane
Karlistkrigane var ei rekkje borgarkrigar som gjekk føre seg i Spania på 1800-talet.
Den første av krigane braut ut som følgje av ein maktkamp mellom den nye dronninga Isabella II og onkelen hennar Don Carlos. Han gjorde krav ¨på trona etter salisk lov, som ikkje tillét kvinnelege arvingar. Seinare prøvde ettergjengarane hans fleire gonger å vinna makta. Karlismen blei ei viktig høgreorientert politisk rørsle i landet som mellom anna støtta diktatoren Francisco Franco. Sidan 1936 har carlist-slekta hatt flere pretendentar.
Karlistiske pretendentar
Dei karlistiske pretendentane var: (* også pretendent til den franske trona)
Ballistikk
Ballistikk (av gresk ballein (βάλλειν), 'kaste') er læra om rørslene til utskotne prosjektil under flukt gjennom eit medium og når det trengar inn i målet. Ballistiske prinsipp blir til dømes nytta i samband med skytevåpen, der ei kraft (eksplosjon, magnetisk eller gass) pressar eit prosjektil ut eit løp og ut av munningen til fri flyging.
Ballistikken som vitskap blei grunnlagd av italienaren Niccolò Tartaglia då han oppdaga at banen til lekamar som rører seg fritt i rommet er krum. Det var likevel Isaac Newton som fann ut at banen i ei lufttomt rom kan skildrast som ein parabel. Dette gjorde det mogleg å bryta opp slike rørsler og å gjera berekningar.
Ballistikk for gevær- og kanonløp
I dag omfattar ballistikk alle stadia av «levetida» til eit prosjektil. Slik ballistikk kan delast i fire greiner:
Night Flight
Han vart hovudsakleg skriven av bassisten John Paul Jones. Teksten er nokon fleirtydig, og Robert Plant syng ei soge om ein ung mann som prøver å unngå verneplikta. Det vart òg spelt inn ein annan versjon med ekstra korvokal.
Songen vart aldri spelt på konsertane til Led Zeppelin.
Ørsta skipreide
Ørsta skipreide var ei av skipreidene på Sunnmøre. Ho femna om Ørsta sokn og ein del av Hareid sokn (gardane sør for Vartdalsfjorden), som svarar til noverande Ørsta sokn og Vartdal sokn i Ørsta kommune.
I begynninga av 1800-talet vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag. Ørsta skipreide vart oppløyst 1823, og Ørsta sokn vart lagd til Volda tinglag, mens Hareid sokn vart lagd til Ulstein tinglag.
Ganzhou
Ganzhou (kinesisk skrift 赣州, pinyin Gànzhōu) er eit kinesisk byprefektur i provinsen Jiangxi i det sentrale Kina. Arealet er på 39 379,64 km². Folketalet ved folketeljinga i 2010 var 8,361,447, av desse budde 1,977,253 i urbane område i Zhanggong, Nankang og Ganxian.
Historie
Keisar Gaozu frå Han-dynastiet oppretta i år 201 eit fylke i dette området. På den tid var det minimalt med han-kinesarar der, og dei heldt for det meste til på slettelandet ved elva Gan. Denne sørlege bielva til Chang Jiang, via Poyangsjøen, danna den viktigaste kommunikasjonslenka mellom det sentrale Kina og områda i sør, og langs denne elva kunne ein dyrke ris.
Under Sui-dynastiet vart fylket oppgradert til prefektur, og det hadde då namnet Qianzhou (虔州). Under Song-dynastiet flytta stendig fleire han-kinesarar inn frå nord, dei lokale stammane vart drivne opp i fjellandet. Særleg etter at det nordlege Song-dynastiet sin hovudstad Kaifeng fall, auka den han-kinesiske tilflyttinga dramatisk. Namnet vart offisielt endra til Ganzhou under det sørlege Song-dynastiet.
Seint på 1800-talet vart Ganzhou opna som ei av dei mindre traktatshamnene for utanlandske selskap. Den vanlege vestlege translittereringa av namnet var då Kanchow.
East Anglia
East Anglia er ein landsdel aust i England. Det byggjer på det tidlegare kongeriket East Anglia, Ēast Engla rīce på gammalengelsk, som var namnsett etter angelsaksarar frå Angeln (Schleswig-Holstein).
Området har i dag inga administrativ rolle, og har ikkje offisielt fastsette grenser. Det var tidlegare eit statistisk område i Storbritannia. I dag er området ein del av regionen East of England, som omfattar fylkar Norfolk, Suffolk og Cambridgeshire og den sjølvstyrande byen Peterborough.
Geografi
East Anglia er kjend som eit låglendt område med mykje våtmark kjend som The Fens. Området sør for bukta The Wash var lenge sumpmark som ikkje blei brukt til landbruk. Frå 1600-talet, mellom anna med hjelp frå Nederlanda, bygde ein dike og kanalar og drenerte store landområde som blei til grøderik dyrka mark. Nettverket av vatn og kanalar er kjend som The Broads.
Historie
Dei første innbyggjarane ein kjenner namnet på i East Anglia var icenarar. Rundt 520 blei kongeriket East Anglia danna som eitt av sju angelsaksiske kongedøme. Ei kort tid etter 616, då det nedkjempa Northumbria, var East Anglia det mektigaste av desse kongedøma.
I 897 blei East Anglia teke av vikingar leia av Ivar Beinlause. Det blei teke attende av angelsaksarar i 920 og tapt av dei i 1015–1017, då det blei erobra av Knut den mektige. Området låg under Danelagen gjennom store delar av mellomalderen.
Landskap og industri har fått mykje påverknad frå Nederland, som i dreneringa av sumpene, bruk av takheller av raudleire og innan ulltilverking. East Anglia tente seg rikt på tekstilindustri fram til den industrielle revolusjonen, då mykje av tilverkinga flytta nordover til Midlands og Nord-England. I dag er jordbruk og turisme viktige næringsområde.
Masae Suzuki
Masae Suzuki er ein japansk fotballspelar.
Emma Matthiasen
Emma Christine Matthiasen var ein norsk-dansk bilethoggar.
Matthiasen levde mykje i Danmark, og var difor påverka av si tids danske samtidskunst. Den danske påverknaden vart framheva i samtidig omtale av det kunstnariske virket hennar:"«Det som utmerker Emma Matthiasens kunst er nettopp sansen for den strenge og klare form, som i forbindelse med en overmåte følsom og meget vakker overflatebehandling gir ganske delikate stoffvirkninger og en livfull karakteristikk.»"
Familie
Matthiasen var dotter av avdelingssjef Wictor Wiggo Matthiasen (1843–1915) og Caspara Louise Christophersen (1855–1932). Ho var gift med den danske pianisten Uno Browall.
Kunstnarisk verksemd
Matthiasen var utdanna i ved Statens Håndverks- og Kunstindustriskole og Kunstakademiet i Kristiania. Deretter studerte ho vidare i København under Einar Utzon Frank frå 1919 til 1927. Utzon-Frank hadde i denne perioden to andre norske elevar, høvesvis Anne Grimdalen og Asbjørg Borgfelt.
Matthiasen debuterte som kunstnar i 1920 på Charlottenborg Forårsudstilling i København. I 1921 debuterte ho på den norske Haustutstillinga. I 1922 laga ho ei portrettbyste av forfattaren Gunnar Larsen som vart innkjøpt av Nasjonalgalleriet i Oslo. I 1927 vart guteportrettet Hans Jacob støypt i bronse; bysta vart innkjøpt av Nasjonalgalleriet same år. To år seinare laga ho eit bronseportrett av Else Lorentzen som Nasjonalgalleriet kjøpte inn for midlar frå Benneches legat. I verket Norsk kunsthistorie (Gyldendal, 1983) vert portrettet av Else Lorentzen framheva:"„«Else Lorentzen» (1929) er med sin utsøkte materialbehandling og detaljering et klassisk, for ikke å si klassistisk, toppstykke innenfor norsk portrettkunst.“"I krigsåra 1940–45 oppheldt Matthiasen seg på nytt i Danmark. Ho hadde også kortare studiereiser til Italia og Hellas 1924, 1925 og 1926. I 1950 besøkte ho Paris. Ho var periodevis busett i Danmark fram til ho døydde i 1975.