cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sana
Gamlebyen
Den gamle festningsbyen har vore busett i meir enn 2500 år og mange av dei gamle bygga står framleis. Han vart innskriven på verdsarvlista til Dei sameinte nasjonane i 1986. Det er gjort tiltak for å bevare somme av dei eldste bygningane, som Samsarh og Den store moskeen i Sana, som er meir enn 1400 år gamle. Gamlebyen er omringa av gamle leirsteinsmurar som er 9-14 meter høge. Det finst meir enn 100 moskear i gamlebyen, 12 offentlege bad og 6 500 hus. Mange av husa liknar gamle skyskraparar, og er mange etasjar høge med flate tak. Dei er dekorerte med utførlege friser og intrikate utskjeringar i vindauskarmane og vindauge med farga glas.
Ein av dei mest populære attraksjonane er Suq al-Milh (Saltmarknaden), der det er mogeleg å kjøpe salt i tillegg til brød, krydder, rosiner, bomull, kopar, keramikk, sølvvare og antikvitetar. Jami' al-Kabir (Den store moskeen) er ein av dei eldste moskeane i verda. Bāb al-Yaman (Jemenporten) er ein byport som er eit ikon for byen og er meir enn tusen år gammal.
Al Madina er eit handelsområde i byen som er under raskt utvikling. I tillegg til tre store hotell, finst her mange butikkar og restaurantar. Her ligg òg tre parkar og presidentpalasset.
Idrett
Fotball er den mest populære idretten i Sana. Ali Muhesen stadion ligg i byen og er heimebanen til det jemenittiske landslaget i fotball. Stadionet har kapasitet til 25 000 tilskodarar.
Demografi
Folketalet starta å auke kraftig i 1950-åra då mange flytta inn til byen frå landsbygda på leit etter arbeid og betre levevilkår. Sana'a er den raskast veksande hovudstaden i verda med ein vekstrate på 7 %, medan vekstraten for heile landet er 3,2 %. Kring 10 % av innbyggjarane bur i Gamlebyen.
Det har vore jødar i Jemen sidan 400-talet fvt. I Sana budde jødane først i eit eige citadell kalla al-Qaṣr, nær ruinane av eit gammalt tårn kalla Ghumdan-palasset. Dei vart kasta ut her frå på 500-talet og dei flytta til ein annan del av byen kalla al-Marbaki. Dei vart flytta rundt fleire gonger og slo seg til slutt ned i det jødiske kvarteret al-Qāʻ (no Qāʻ al-ʻUlufi) på 1600-talet. Her heldt dei til fram til dei fleste flytta til Israel på misten av 1900-talet.
Økonomi
Historisk sett hadde Sana ein gruveindustri. I fjella kring byen vart det utvunne onyx, kalsedon og karneol. Byen var kjend for metallarbeidet sitt, som britane skildra som «kjend» tidleg på 1900-talet.
40 % av jobbane i Sana er innan offentleg sektor. Andre næringar er handel og industri. Som mange andre byar i utviklingsland har Sana ein stor uformell sektor som er estimert til å utgjere 32 % av dei arbeidstilsette som ikkje arbeider i staten. Det er likevel større variasjon i jobbane i Sana samanlikna med andre byar i Jemen, men òg større fattigdom og arbeidsløyse. Det er estimert at arbeidsløysa i Sana'a er 25 %.
Samferdsle
Jemenia, det nasjonale flyselskapet i Jemen, har hovudkvarteret sitt i Sana. Sana internasjonale lufthamn er den viktigaste flyplassen i Jemen. Det er for tida ikkje noko jernbanenettverk, men det er planar om å opprette dette i framtida. Dababar er minibussar som kan ta opp til 10 passasjerar og er eit av dei viktgaste framkomstmidla i byen. Taxiar er òg vanlege og det går bussar til andre byar som Aden og Taiz.
Barsok
Barsok eller St. Bartholomeusmesse vert feira 24. august til minne om apostelen Bartolomeus.
I følgje tradisjonen omvendte Bartolomeus kongen av Armenia, men da bror til kongen oppdaga det, let han Bartolomeus bli flådd levande og deretter halshogd.
Primstavmerket var ein kniv, og dagen er somme stader kalla Baro bukkekniv, fordi det no var tid for å slakte bukkar som ikkje var gjelda. Dagen var heimfarardag for dei som låg på setrane. Elles er dagen knytt til ulike vêrmerke: «Barsokfrost gjer mange matlause.»
Javanesisk
Javanesisk er eit austronesisk språk som blir snakka av over 75 millionar menneske på øya Java i Indonesia. Det er dermed om lag det 13. mest tala språket i verda. Javanesisk høyrer til den malayopolynesiske språkgreina, og er dermed i slekt med begge dei to andre store språka i området, indonesisk og malayisk.
Andre stader i verda er språket i slekt med karibisk javanesisk, som blir snakka av etterkomarar til utvandra javanesarar i Surinam, og kaledonsk javanesisk, som blir snakka på Ny-Caledonia. Desse variantane er blitt såpass ulike javanesisk at dei blir rekna som eigne språk.
Bertha Island
Bertha Island er ei øy 2,5 nautiske mil lang og som ligg 1 nautisk mil sør for Islay ved austsida av William Scoresby Bay. Ho vart oppdaga og namngjeven i februar 1936 av mannskapet på RSS «William Scoresby» under Discovery Investigations.
Downshire Cliffs
Downshire Cliffs er ei rekkje stupbratte basaltklipper med ei høgd opp mot 2 000 moh oppom Rosshavet og dannar mykje av austsida av Adare Peninsula langs kysten av Victoria Land. I 1841 gav kaptein James Clark Ross namnet «Cape Downshire» til ein del av desse klippene. Han gjorde dette etter ønske frå offiser Francis R.M. Crozier på «Downshire». Det finst ikkje noko markant nes her, men for å bevare namnet er det blitt nytta om desse klippene.
1943 Anteros
1943 Anteros er ein Amor-asteroide. Han blei oppdaga den 13. mars 1973 av James B. Gibson ifrå Complejo Astronómico El Leoncito i El Leoncito.
Skogar i Israel
Dette er ei liste over skogar i Israel etter regoin. Skogane i dagens Israel kjem av massiv planting finansiert av Jewish National Fund (JNF).
På 1800-talet og fram til fyrste verdskrigen fjerna Det osmanske riket heile Israel for furu og eik for å kunne byggje jernbanar over riket sitt. Sidan det vart grunnlagd har JNF planta meir enn 185 millionar tre og skapt 280 skogar, og prosjektet pågår framleis.
Wilhelm Ernst Ramm
Wilhelm Ernst Ramm var ein norsk jurist og politikar frå Fredrikstad. Han representerte heimbyen og partiet Høgre på Stortinget i 1903 og 1913-18. Sakføraren Ove Ramm var far hans.
Ramm vart student i 1875 og cand.jur. i 1880. Dei neste tre åra var han fullmektig hos byfuten i Fredrikstad, frå 1883 var han overrettssakførar i byen. Perioden 1890-1903 var han offentleg oppnemnd forsvarar i saker for lagmannsretten og krigsretten. Frå 1903 var han borgarmeister i Fredrikstad i 25 år.
Ramm var medlem i bystyret frå 1891, varaordførar 1897-1902. Han var varamann til Stortinget frå 1898 til 1903, møtte i 1903 frå 5. juni til stortingssesjonen var over. Periodane 1913-15 og 1916-18 var han einmannskrinsen Fredrikstad sin representant på Stortinget. I den fyrste treårsbolken var han medlem i Gasje- og pensjonskomiteen, i den andre i Protokollkomiteen.
Britannia Park
Britannia Park (hebraisk Park Britannia, פארק בריטניה) er ein skog og fritidsområde i Israel, i Shephelah. Skogen vart planta av Jewish National Fund frå 1950-åra med økonomisk støte frå britiske jødar, som parken er kalla opp etter.
Hyperbolsk geometri
Hyperbolsk geometri er ikkje-euklidsk geometri basert på at det gjennom kvart punkt utanfor ei rett linje kan trekkast uendeleg mange parallellar med linja. Det vil sei at parallellpostulatet til Euklid er erstatta. Dette postulatet seier at det for ei linje R og eit punkt P som ikkje ligg på R, berre finst nøyaktig ei linje gjennom P som ikkje nokon gong skjer R. Ho er altså parallell til R. I hyperbolsk geometri er det minst to linjer gjennom P som ikkje skjer R, slik at parallellpostulatet ikkje gjeld lenger.
Oppgang og nedgang i astronomi
Oppgang i astronomien er når ein himmellekam kjem til syne over den austlege horisonten på grunn av jordomdreiinga. Det vert skilt mellom sann oppgang når høgda til stjernene er lik null, og tilsynelatande oppgang når ein kan sjå stjernene i den astronomiske horisonten. Høgda er då kring –35 bogeminutt på grunn av refraksjonen i atmosfæren. Soloppgang forstår ein vanlegvis som den tilsynelatande oppgangen for den øvre randa av solskiva. Rørsla ned under den vestlege horisonten vert kalla nedgang.
Tars
Hos firbeinte virveldyr, tetrapodar, er tars eller tarse, latinsk tarsus, ei klynge av leddelte bein i kvar fot mellom den nedre enden av tibia og fibula av leggen og mellomfoten. I foten er tarsen forbunde med beina i mellomfoten, som igjen har ledd mot bein i dei einskilde tærne. Leddet mellom tibia og fibula ovanfor og tarsen nedanfor er referert til som okleleddet.
Hos fuglar er tilsvarande bein i tarsen omdanna, det ein kallar tars er den ofte lange og mest synlege delen av foten, mellom leggen og tærne.
I menneskefoten er det største beinet i tarsen kalla calcaneus, som er det vektbærande beinet i hælen.
Niamh Kavanagh
Niamh Kavanagh er ein irsk songar som vart kjend i Europa då ho vann Eurovision Song Contest i 1993 med songen «In Your Eyes», som var skriven og komponert av Jimmy Walsh. Dette var den femte sigeren til Irland i Eurovision Song Contest, og «In Your Eyes» vart den mestseljande songen i Irland det året. Den oppnådde òg ein 24.-plass på dei britiske hitlistene.
Tidlegare hadde Kavanagh opptredd som vokalist og korist på lydsporet til filmen The Commitments med songar som «Destination Anywhere» og «Do Right Woman, Do Right Man».
Kavanagh deltok òg på det irske talkshowet The Late Late Show sin Eurovision-spesial saman med Linda Martin og andre tidlegare irske deltakarar i tevlinga. Ho las òg opp dei irske poenga under Eurovision Song Contest 2008. I 2010 representerte Kavanagh igjen Irland i Eurovision Song Contest, denne gongen med songen «It’s for You». Denne kom på 23.-plass i finalen.
Kavanagh er busett i Carrickfergus i County Antrim, saman med ektemannen Paul Megahey og to søner.
Imagisme
Imagisme (or latin imago, «bilete») var ein angloamerikansk diktarkrins som eksisterte i tida mellom 1912 og 1917. Den amerikanske forfattaren Ezra Pound var den viktigaste leiaren av gruppa frå byrjiinga av, og i 1914 gav han ut antologien Des Imagistes. Amy Lowell hadde ein liknande posisjon i perioden 1915-1917. I dette tidsrommet gav ho årleg ut antologien Some Imagist Poets, og føreordet hennar til dei to fyrste antologiane blir rekna som den klåraste utforminga av gruppa sitt estetiske standpunkt. Andre representantar for krinsen inkluderer T.E. Hulme, Richard Aldington og Hilda Doolittle.
Imagistane freista medvite å strukturere dikta kring eit enkelt bilete, og ville unngå abstrakte ord og omgrep til føremon for eit enkelt og konkret kvardagsspråk. Dei føretrekte frie vers framfor rimbundne vers. Imagismen var mellom anna påverka av den japanske haiku-tradisjonen, og det imagistiske diktet er stutt, gjerne på berre to linjer, som i det vidgjetne diktet «In a Station of the Metro» (norsk: På ein undergrunnsstasjon). Diktet kan skildrast som ei førestelt ytre verd i to bilete, og samanstellinga mellom desse i utgangspunktet nokså ulike bileta skapar ein likskapsrelasjon kvar lesaren samanliknar dei to linjene med kvarandre.
Imagistane ønskte ikkje å formidle ein bestemt bodskap, men freista heller å framkalle ei stemning eller ein indre tilstand ved å berre skildre den ytre verda på ein presis og detaljrik måte. Difor var imagismen også ein reaksjon mot den høgstemde, ornamentale og symboltunge diktinga. Imagismen fekk mykje å seie for modernismen, og då spesielt grunna fokuset krinsen hadde på enkle skildringar. T.S. Eliot si vektleggjing av det objektive korrelat kan reknast som eit framhald av imagistane sine tankar. Også den amerikanske diktaren William Carlos Williams, som kalla diktinga si for «objektivisme», var påverka av imagismen.
I Russland hadde akmeistane, representert ved forfattarar som Osip Mandelstam og Anna Akhmatova, og imaginistane, representert ved mellom andre Sergej Esenin, eit litterært program som kan minne om den angloamerikanske imagismen.
Kulturminneåret 1997
Kulturminneåret 1997 var eit initiativ frå Miljøverndepartementet og Riksantikvaren, og blei arrangert over heile landet. Det blei arrangert ein kulturminnestafett frå nord til sør med hovudstaden som mål, og dei aller fleste kommunane i heile landet kåra sitt kulturminne.
Engberg Bluff
Engberg Bluff er ein bratt, isdekt fjellskrent mellom munningen av Argonaut- og Meanderbreen ved enden av der desse breane munnar ut i den sørlege delen av Marinerbreen i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Larry W. Engberg, ein meteorolog ved Hallett-stasjonen i 1961.
Mirjam Weichselbraun
Mirjam Weichselbraun er ein austerriksk programleiar og skodespelar.
Wer singt für Österreich?
28. oktober 2014 vart det kjend at Weichselbraun ville vere programleiar for Wer singt für Österreich?, den austerrikske uttakinga til Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike. Ho leia dei fire programma som vart sende på ORF eins i februar og mars 2015.
Eurovision Song Contest 2015
På ein pressekonferanse 19. desember 2014 vart Weichselbraun presentert av Österreichischer Rundfunk som ein av programleiarane for Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike, saman med Alice Tumler, Arabella Kiesbauer og green room-programleiar Conchita Wurst. Saman med Tumler, Kiesbauer, Wurst, Left Boy, eit lokalt barnekor og Radio-Symphonieorchester Wien framførte ho «Building Bridges» under opninga av finalen.
Grammenítsa
Grammenítsa (gresk Γραμμενίτσα) er ein landsby i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Grammenítsa var hovudsete i den tidlegare kommunen Vlakhérna, som no er ei kommunaleining i kommunen Árta.
Nive Nielsen
Nive Nielsen er ein grønlandsk songar, låtskrivar og skodespelar.
Nielsen studerte statskunnskap i Canada. Ho har spelt med bandet The Deer Children.
Ho hadde ein debutopptreden for dronning Margrethe II som blei send på fjernsyn.
Nielsen har vunne ein Vox Pop Independent Music Award i 2009, i 2012 vann ho Kronprinsparrets Stjernedryspris. Ho blei nominert til Nordisk Råds Musikkpris i 2011.
DS «Lyra» (1905)
DS «Lyra» (kallesignal MCDJ) var eit hurtigruteskip som vart overlevert Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) i januar 1905. Skipet var byggnummer 129 ved Bergens Mekaniske Værksted i Bergen, og kosta 310 229 kroner. Etter overleveringa vart skipet sett inn i fast rotasjon i hurtigruten. I desember 1913 vart det selt til Tyrkia og omdøypt DS «Biga». I 1915 vart skipet torpedert i Marmarahavet av britane og sokk.
Det Bergenske Dampskibsselskab hadde som tradisjon å namngje skipa sine etter fenomen og objekt på nattehimmelen. Lyra er eit stjernebilete.
Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 784,02 bruttoregistertonn, 469,39 nettoregistertonn, og lasteevna var 454 dødvekttonn. Lasting og lossing føregjekk ved hjelp av ei kran framme og ein kran midtskips. Hovudmaskinen til DS «Lyra» kom frå DS «Orion» som vart øydelagd i brann i desember 1903. Det var ein kolfyrt trippel ekspansjon dampmaskin med arbeidstrykk 175 psi, bygd ved Bergen mekaniske verksted. Oppgitt yting var 750 ihk (indikerte hestekrefter) og 126 nhk (nominelle hestekrefter), noko som gav ein marsjfart på 11,5 knop. DS «Lyra» var systerskip til DS «Astræa», berre med mindre maskinkraft og utan forsterkingar for krigsteneste. Skroget var av stål, og bygd som shelterdekkar (lasteskip med to dekk). Det meste av salongane og lugarane låg på hovuddekket. Skipet hadde totalt 104 køyeplassar fordelt på 42 på 1. plass (1. klasse), 20 på 2. plass, og 42 på 3. plass. 1. plass spisesalong var plassert midtskips, og ikkje akter, som til då hadde vore vanleg. DS «Lyra» var sertifisert for 230 passasjerar i kystfart.
Albina Grčić
Bakgrunn
Grčić byrja med musikk i ung alder og tok pianoundervising ved ein lokal musikkskole i seks år. Som åtteåring vart ho del av «Musikktalenta», eit lokalt musikkprosjekt for barn, ungdom og vaksne.
Grčić vart nasjonalt kjend i Kroatia då ho i desember 2019 deltok i den tredje sesongen av The Voice Hrvatska. Ho enda til slutt på tredjeplass i tevlinga, bak vinnaren Vinko Ćemeraš og sølvvinnaren Filip Rudan. Like etter fekk ho platekontrakt med Universal Music Croatia, og 16. oktober 2020 slapp ho debutsingelen «Imuna na strah» (immun mot frykt).
I desember 2020 vart Grčić presentert som ein av 14 deltakarar til musikktevlinga Dora 2021, der vinnaren fekk representere Kroatia i Eurovision Song Contest 2021. I tevlinga 13. februar 2021 opptredde ho med songen «Tick-Tock», skriven av Branimir Mihaljević, Max Cinnamon og Tihana Buklijaš Bakić. I Dora 2021 vann Grčić både jury- og telefonavrøystinga med 198 poeng, og dimed fekk Grčić representere Kroatia i Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland. Grčić deltok i den fyrste semifinalen i Rotterdam Ahoy tysdag 18. mai, der ho enda på ellevteplass. Sidan ho ikkje hamna blant dei ti beste, kvalifiserte ho seg ikkje til finalen.
Raufoss kyrkje
Raufoss kyrkje er ei langkyrkje i Vestre Toten kommune i Innlandet.
Det kom kyrkjegard på Raufoss lenge før det kom kyrkje. Kyrkjegarden vart innvigd 5. februar 1897, og om lag eit år seinare vart det oppført eit bårehus like bak der kyrkja no står. Det vart rive etter at kyrkja vart teken i bruk.
Jaramana
Historie
Jaramana vart vitja av den den syriske geografen Yaqut al-Hamawi tidleg på 1200-talet og han skreiv at han var «ein bydel i Ghautah kring Damaskus».
Demografi
Sidan 2003 og byrjinga av Irakkrigen, emigrerte mange irakarar til Jaramana, og folketalet auka frå kring 100 000 til over 250 000. I følgje folketeljinga 2004 var folketalet i byen 114 363.
Det ligg òg ein palestinsk flyktningleir nær byen med same namnet. Jaramana har vore ein av dei mest populære destinasjonane for irakiske assyrisk kristne flyktningar som flykta frå det ustabile landet. I oktober 2006 fekk det assyriske samfunnet i Jaramana ein prest frå Mosul i Irak. Presten, Arkan Hana Hakim, hevda det no er 2 000 assyrisk-irakiske flyktningar i byen Jaramana aleine.
Den 28. november og 12. desember 2012 vart den hovudsakleg drusiske og kristne byen råka av ein sjølvmordsbombar og ei bilbombe som tok livet av minst 54 sivile, inkludert kristne, drusarar, og sunnimuslimar. Sjølvmordsbombarane tok òg livet av fleire irakiske og palestinske flyktningar i Jaramana.
Kjelder
''
Viborg amt
Kommunar
Danmark var fram til 1. januar 2007 inndelt i seksten amt. Desse vart erstatta av fem regionar.
Boncourt i Sveits
Boncourt er ein kommune i distriktet Porrentruy i kantonen Jura i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 373 meter over havet.
Kommunen ligg ved grensa til Frankrike. Den store industrikommunen er den viktigaste grenseovergangen mellom kantonen Jura og Frankrike.
Høgsetestolpar
Høgsetestolpar (norrønt ǫndvegissúlur) var eit par trestolpar som stod ved høgsetet (norrønt hásæti, andvegi eller ǫndvegi) i norrøne langhus. I ei skildring av stolpane i ei av sogene blir det fortald at dei var utskorne med eit bilde av guden Tor. Islendingesoga Eyrbyggja saga fortel at då Þórólfur Mostrarskegg bygde eit hov på Island hadde høgsetestolpane reginnaglar ('gudenaglar' eller 'maktnaglar') i seg.
Høgsetestolpane hadde ei viktig kulturell tyding. I fleire norrøne soger, særleg i Landnámabók, blir det fortald at dei første busetjarane på Island under Ingolf Arnarsson lét seg leia av stolpar dei hadde teke med seg heimanfrå og kasta overbord då dei såg land. Der stolpane dreiv i land bygde dei husvære. Den første norrøne garden på Island som låg på staden dagens Reykjavik no ligg, blei plassert på denne måten. Slike handlingar kan tydast som at ein spurte gudane til råds om kvar ein skulle slå seg ned. Ein kan også tenkja seg at ein flytta med seg guden til den nye heimen sin.
Tessa Worley
Tessa Worley er ein fransk alpin skirennar frå Annemasse i Haute-Savoie. Ho har spesialisert seg i storslalåm og vart verdsmeister i øvinga i såvel 2013 som 2017. Både i 2011 og 2017 vann ho VM-gull i lagtevlinga med Frankrike, medan ho i 2011 sikra seg ein bronse i spesialøvinga storslalåm.
Worley har pr februar 2017 vunne elleve renn i verdscupen i alpine greiner i tida 2008-17, og alle 19 (11-4-4) pallplasseringane har kome storslalåm.
Aslak Kateraas
Aslak Toresson Kateraas var ein norsk gardbrukar og politikar frå Åmli. Han representerte Venstre på Stortinget i åra 1916-18.
Kateraas var son til ein gardbrukar. Sjølv gjekk han eit kurs på amtsskulen og sidan hagebruksskulen i Fjære. Eit par år arbeidde han som gartnar i heimbygda, før han overtok farsgarden i 1890. I 1902 kjøpte han Nergarden i Åmli, og busette seg der.
Han var medlem i heradsstyret i Åmli frå 1901, ordførar 1902-10 og 1920-25, samt skulestyreformann. Dessutan var han styremedlem 1903-08 i Arendals fællesfløtningslag, og medlem av tilsynsnemnda for Arendal-Åmli-bana. Lokalt var han med i styret for den lokale sparebanken, og i tida 1926-42 styrar av Noregs Bank si avdeling i Arendal.
Valperioden 1906-12 var Kateraas varamann til Stortinget frå Nedenes krins. Åra 1916-18 var han same einmannskrinsen sin stortingsmann, med plass i Kyrkjekomiteen.
Spjotøyholmane
Spjotøyholmane eller Canopus Islands er ei gruppe småøyar like nord for Klungholmane i den austlege delen av Holmevika i Mac. Robertson Land. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. Australian National Antarctic Research Expeditions gav dei seinare nytt namn etter stjerna Canopus.
Regionen Fier
Regionen Fier (albansk: Qarku i Fierit) er ein region i Albania. Ved ei administrasjonsreform i år 2000 vart distrikta oppløyste som administrativ eining og erstatta av større regionar. Regionen Fier omfattar dei tre tidlegare distrikta:
Hovudstaden i regionen er Fier.
Kommunar og kommunaleiningar
Etter kommunereforma i 2014 er dei tidlegare landkommunane og bykommunane i dag kommunaleiningar i dei nye kommunane:
Hjuldampskipet «Norge»
DS «Norge» er ein hjuldampar bygt i 1854 som det andre skipet til Det Bergenske Dampskibsselskab.
Eshtaolskogen
Eshtaolskogen er ein skog i Israel, som ligg nord for Beit Shemesh og nær Ta'oz og Neve Shalom. Martyrskogen ligg i aust. Skogen er eit populært fritidsområde og ein av dei største i Israel. Skogen er (som mange andre i Israel) planta av Jewish National Fund, som framleis utvidar området. Skogen dekkjer eit areal på 12 000 dunam (12 kvadratkilometer).
Hjuldampskipet «Norge»
Historie
Bergenske hadde starta opp rutefart frå frå Bergen til Hamburg i 1852 via Stavanger og Kristiansand, og ruta gjekk så pass bra med at dei ønskte å utvide med eit skip til. Kaptein Jacob Rieck Ege, som hadde skaffa «Bergen», vart på ny send til England for å skaffe eit skip til, denne gongen med Thomas Wingate & Co i Glasgow.
Eshtaolskogen
Kjelder
''
Hjuldampskipet «Norge»
Historie
«Norge» vart levert i oktober 1854 og var òg ein hjuldampar. Denne vart sett inn i same ruta som «Bergen».
Kl. 0020 den 10. september 1855 gjekk «Norge» ut frå Kristiansand på veg til Hamburg under kaptein Hans Ibsen. Vêret var roleg og sikta var god, og dei fleste passasjerane var gått til køys. Halvvegs mellom Odderøya og Oksøya var «Bergen» på veg inn, og ville passere på babord side. Då dei nesten var i ferd med å passere kvarandre kommanderte losen på «Bergen» å styre «hardt babord», og ho skar så baugen inn i sida på «Norge». Kaptein Ibsen gav melding om å slå akterrover, men gløymde å gje melding til passasjerane. Hekkbåten vart sett ut, men dei andre dekksbåtane var for godt surra fast og berre ein av dei kom på sjøen. Etter 15 minuttar gjekk «Norge» brått ned og 40 menneske mista livet. Dette var den første store dampskipkatastrofen i landet. I sjøforklaringa etter forliset fekk «Norge» all skuld og kaptein Ibsen vart dømd til 160 dagar i fengsel.
Skipet var ikkje forsikra og representerte verdiar for 73 000 spesidalar, noko som råka Bergenske tungt.
Vraket vart oppdaga på 160 meters djupne då det skulle leggjast straumkabel over Skagerrak. I mai 2019 vart vraket undersøkt av forskarar frå Norsk Sjøfartsmuseum, men av respekt for dei som omkom vart ingenting fjerna frå vraket.
Eldridge Bluff
Eldridge Bluff er ein markant fjellskrent som er 10 km lang og dannar vestveggen av Aviatorbreen like sør for Cosmonautbreen i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant David B. Eldridge jr., øvstkommanderande for vinteravdelinga til skvadron VX-6 ved McMurdo-basen i 1967.
Sara Lundberg
Sara Lundberg har utdanninga si frå McDaniel College i Westminster i Maryland i USA. Ho har kandidateksamen i teater og kunst derfrå i 1994, deretter studerte ho på Konstfack i Stockholm til 2000 og på Kungliga Konsthögskolan i Stockholm til 2008.
I 2009 vann ho Augustpriset for boka Skriv om och om igen saman med Ylva Karlsson, Katarina Kuick och Lilian Bäckman. Same året debuterte ho som forfattar med biletboka Vita Streck, utgjeve av Alfabeta förlag. Vita Streck och Öjvind vart nominert til Augustpriset i barne- og ungdomsklassen i 2011.
Slaget ved Fort Oswego
Slaget ved Fort Oswego var ein av fleire tidlege franske sigrar i den nordamerikanske krigsskodeplassen i sjuårskrigen som dei vann trass i at Ny-Frankrike var militært sårbare. I løpet av veka frå den 10. august 1756, klarte franske styrkar under General Montcalm å ta og okkupere dei britiske festningsverka ved Fort Oswego, som ligg i dagens Oswego i New York.
I tillegg til 1700 fangar, tok styrkane til Montcalm 121 kanonar frå fortet. Med fallet til Fort Oswego, vart britane fjerna frå Lake Ontario og dei kunne ikkje lenger truge den nærliggande franskkontrollerte Fort Frontenac. Slaget er kjend for å vise at tradisjonell europeisk omleiringstaktikk kunne nyttast i Nord-Amerika når ein nytta han i rette tilhøve og terreng.
Bakgrunn
Etter byrjinga på den opne konflikten mellom franske og britiske kolonistar i 1754, som starta med Slaget ved Jumonville Glen, sende begge styresmakter stampersonell til Nord-Amerika for å kunne ta Ohio Country og andre tilstøyande område, mellom anna grensområdet mellom den franske provinsen Canada og den britiske provinsen New York, eit område som ligg i dagens Upstate New York som då stort sett var kontrollert av Irokesarføderasjonen. Ein del av planen til britane for 1755 var å ta Fort Niagara i vestenden av Lake Ontario. Den planlagde ruta for denne ekspedisjonen var å følgje Oswego River til innsjøen og opprette ein stor base ved elvemunningen (der dagens Oswego i New York ligg). Under rettleiing frå William Shirley, guvernøren i Provinsen Massachusetts Bay, vart det opphavlege Fort Oswego forsterka og to nye fort, Fort George og Fort Ontario, vart bygde i 1755. Den planlagde ekspedisjonen til Fort Niagara fann aldri stad på grunn av logistiske vanskar og festningsverka rundt Oswego vart bemanna vinteren 1755–56.
Franskmennene hadde i 1755 dei einaste store marinefartøya på Lake Ontario og flytta seg fritt omkring på innsjøen mellom Fort Niagara i vest og Fort Frontenac ved starten til St. Lawrence-elva. I mars 1756 slo dei til mot Fort Bull, som var ein viktig forsyningsbase for forta ved Oswego. Dei klarte å øydeleggje forsyningane som var meint for garnisonane i Oswego og øydela planane til Shirley om ein ekspedisjon mot Fort Niagara i 1756. Etter ordre frå guvernøren i Ny-Frankrike, Pierre François de Rigaud, Marquis de Vaudreuil-Cavagnal, i mai 1756 starta franske og indianske styrkar kommandert av Louis Coulon de Villiers å angripe garnisonen i Oswego frå ein leir ved Henderson Bay (sør for dagens Sackett's Harbor i New York).
General Louis-Joseph de Montcalm kom fram til Montreal i mai 1756 for å leie den franske armeen. Han og guvernør Vaudreuil kom med ein gong på kant med kvarandre og var ueinige i om kven som skulle ta kommandoen. Montcalm var uroleg over dei store britiske styrkane i sørenden av Lake George, og for derfor først til Fort Carillon ved Lake Champlain for å sjå over forsvarsverka der. Vaudreuil starta samstundes å samle troppar ved Fort Frontenac for eit mogeleg åtak på Oswego. Etter å ha fått gode rapportar frå Villiers, bestemte Montcalm og Vaudreuil seg for å gjere eit forsøk.
Guvernør Shirley fekk i mars 1756 melding om at han skulle erstattast av John Campbell, 4. Earl of Loudoun. Loudoun sin nestkommanderande, general General James Abercrombie, kom først til Albany seint i juni og Shirley nytta mellomtida til forsterke forsyningane i Oswego i vente på å føre ein ekspedisjon mot dei franske forta ved Lake Ontario. I juni reiste William Johnson til hovudkvarteret til irokesarane i Onondaga og klarte å få irokesarane Shawnee og Delaware over på britisk side. Styrkar som Shirley håpte å kunne nytte i ekspedisjonen sin. Shirley leigde òg 2000 armerte «battoemen», som var sjømenn og skipsbyggarar. Under John Bradstreet klarte desse mennene å forsyne forta i Oswego i juli, sjølv om dei vart angripne av ein fransk styrke på veg tilbake og tapte 60-70 mann.
Då Loudon kom til Albany seint i juli avlyste han planane til Shirley om ein Oswego-basert ekspedisjon.
Forsvaret ved Oswego
Forsvarskomplekset ved Oswego bestod av tre forskjellige fort. På austsida av Oswego River låg Fort Ontario, ein tømmerfestning som vart bygd i 1755 oppfor elvemunningen. Fortet hadde ein garnison på 370 mann og var i forholdsvis god stand. Fort Oswego låg på vestsida av elva og hadde ein sentral struktur i stein og leire omringa av jordvollar i sør og vest, men var heilt ope mot Fort Ontario, på andre sida av elva. Eit nybygd Fort George bestod av ein uferdig trepalisade som til og med mangla skytehol som forsvararane kunne skyte gjennom. Her heldt 150 militssoldatar til. Dei to sistnemnde forta hadde ikkje mykje ly for garnisonen som var der og heile forsvarskomplekset hadde berre nokre få kanonar til saman.
Store delar av dei to regimenta frå Massachusetts hadde overvintra der og mangla forsyningar, særleg mat. Så sjølv om garnisonen talde 2000 mann, var det mindre enn 1200 mann som var tenestedyktige.
Franskmennene nærmar seg
9. august marsjerte troppane til Rigaud og Villiers over land til Oswego, medan Montcalm og resten av styrken heldt seg langs breidda i bateaux, og gjekk i land 3 km aust for Fort Ontario tidleg den 10. august. Dei vart ikkje oppdaga før ein liten patruljebåt oppdaga dei morgonen etter. Større båtar vart sende av britane for å drive bort det franske feltartilleriet.
Slaget
Ingeniøren til Montcalm inspiserte det britiske forsvarsverket i lag med andre offiserar og nokre indianarar. Ein av indianarane, som var ivrig etter å få ein skalp, trudde ingeniøren var ein britisk soldat og skaut han død. Montcalm bad Pierre Pouchot om å ta over for å finne ut korleis dei skulle omleire dei britiske stillingane.
Natt til 12. august byrja franskmennene å grave grøfter mot Fort Ontario. Dei starta å skyte på kvarandre med kanonane fram til seint på dagen 13. august, då dei etter ordre frå Mercer forlet fortet, sjølv før franskmennene var ferdig med grøftene sine.
Montcalm okkuperte dermed fortet og sette opp batteri på vestsida av høgda, der dei kunne nå Fort Oswego på austsida. Franskmennene hadde ni kanonar klare morgonen 14. august. Då desse opna eld mot steinbygningane i Fort Oswego fall murane saman. Kanonane i Fort Oswego var ikkje retta mot elva i det heile, fordi ein ikkje venta åtak frå den retninga. Kanonane vart omsider snudd rundt og fekk avfyrt nokre skot tilbake. Montcalm hadde gjeve Rigaud ordre om å føre nokre menn over elva oppfor festninga, og desse mennene nådde klaringa utanfor Fort Oswego om lag samstundes med at oberst Mercer vart treft og drepen av ei fransk kanonkule. Etter eit kort møte heva John Littlehales, som tok over kommandoen etter Mercer, det kvite flagget.
Etterverknad
Britane overgav 1700 folk, mellom dei arbeidarar, skipsbyggarar, kvinner og born. Då fortet vart opna for dei kanadiske militssoldatane og indianarane, skunda dei seg inn og plyndra fortet, opna tønner med rom og drakk seg fulle. Under forvirringa som oppstod, prøvde nokre britar å rømme, men vart drepne av fulle franskmenn og indianarar. General Montcalm, som var sjokkert over oppførselen, klarte til å slutt å stoppe drepinga og gav så ordre om å øydeleggje alle forsyningane som franskmennene ikkje tok med seg, samt båtane som var under bygging. Etter det reiste heile kompaniet med fangane til Montreal.
Den 12. august fekk Loudoun vite at Oswego hadde fall. Han trekte seg attende til German Flatts, der Loudoun vart verande for å hindre franskmennene i å rykke vidare fram. Loudoun brukte dei neste månadane på å gje William Shirley skulda for tapet. Han vart reinvaska for alle formelle skuldingar, men det kom likevel fram mykje som var i uorden. Shirley hadde politiske samband i London som gjorde at han seinare fekk nye, gode stillingar.
Oswego vart forlate i 1758 då britane gjenerobra området og Bradstreet førte ein ekspedisjon som erobra og øydela Fort Frontenac. Det vart nytta igjen i 1759 då britane la ut mot Fort Niagara og i 1760 av armeen til Jeffrey Amherst som var på veg mot Montreal.
Filothéi i Árta
Filothéi (gresk Φιλοθέη) er ein tidlegare kommune i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Filothéi inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Árta.
Skeise-VM 1968 for menn
Verdsmeisterskapen på skeiser 1968 for menn fann stad på Nya Ullevi i Göteborg i Sverige helga 24. og 25. februar 1968. 35 utøvarar frå 13 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg.
Totalt 59 690 tilskodarar, 28 198 om laurdagen og 31 492 om søndagen, såg norske Fred Anton Maier vart verdensmeister, med landsmannen Magne Thomassen på andreplassen. Keiichi Suzuki frå Japan vann 500 meter, medan Magne Thomassen sigra på 1500 meter og Fred Anton Maier fekk bestetid både på 5 og 10 000 meter.
Trenholm Point
Trenholm Point er eit isdekt nes 8 nautiske mil (15 km) nordvest for Eldred Point på kysten av Marie Byrd Land. Det markerer nordenden av halvøya mellom Holcombbreen og El-Sayedbreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi frå U.S. Navy, 1959-65. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William L. Trenholm, glasiolog ved Byrd Station tre somrar 1967-70.
Skeise-VM 1968 for menn
Skeise-VM 1968
Dato: 24./25. februar 1968
<br style="clear:both;" />
British Overseas Airways Corporation
British Overseas Airways Corporation (BOAC) var det statseigde britiske flyselskapet for langdistanseruter frå 1939 til 1946. Det vart oppretta som ei følgje av ei samanslutting mellom Imperial Airways og British Airways Ltd.
BOAC vart så slege saman med British European Airways i 1974 og danna British Airways.
Historie
Frå 1930-talet fram til november 1950 opererte Imperial Airways og deretter BOAC ruter med flybåtar frå Southampton til dei britiske koloniane i Afrika og Asia. Fly som Short Empire og Short S.8 Calcutta vart brukte til transport av passasjerar og post.
Vejle amt
Vejle amt var eit amt i det sørlege Danmark, på austkysten av halvøya Jylland.
Spalteopning
Dei fleste plantene har flest spalteopningar på undersida av blada. Gras har om lag like mange på båe sidene, medan til dømes flyteblad av nykkerose berre har spalteopningar på oversida.
1945 Wesselink
1945 Wesselink er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 22. juli 1930 av Hendrik van Gent ifrå Union Observatory i Johannesburg.
British Overseas Airways Corporation
Historie
Under andre verdskrigen opererte BOAC ei rute mellom Leuchars i Skottland og Stockholm i Sverige for å frakta post, kulelager, diplomatar og norske flyktningar og sabotørar. Ei eiga avdeling var oppsett med norsk personell og med norske Lockheed Lodestar-fly. Elles var ruta oppsett med flytypane Lockheed Hudson og de Havilland Mosquito, og dessutan fleire andre typar i mindre omfang. Ruta gjekk under namnet Stockholmsruten.
Oppløysing og sammenslutning
Ved eit parlamentsvedtak i 1946 vart BOAC omdanna til tre skilde selskap:
Introduksjonen av jetfly
Etter tekniske problem med Comet I gjenopptok BOAC jet-flyvninger med amerikanske [[Boeing 707.
Opposisjon i astronomi
Opposisjon i astronomi (motstilling) er når to himmellekamar har ein geosentrisk lengdeskilnad på 180°. Ved fullmåne står månen i opposisjon til sola og kulminerer ved midnatt. Står ein planet i opposisjon til sola, er han nærast jorda og kulminerer ved midnatt.
Al-Malihah
Al-Malihah (arabisk المليحة, òg skrive al-Mleha) er ein by sør i Syria i Rif Dimashq guvernement, i den austlege utkanten av Damaskus, vest for Jaramana, i Ghouta-området. Av stader i nærleiken finn ein 'Aqraba, Deir al-Asafir, Zabdin, Kafr Batna og Babbila. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde al-Malihah eit folketal på 23 034 i 2004. Byen er òg det administrative senteret i al-Malihah nahiyah, som består av åtte småbyar og landsbyar med eit samla folketal på 56 652.
British Overseas Airways Corporation
Introduksjonen av jetfly
I mai 1952 vart BOAC det første flyselskapet som tok i bruk jetfly til passasjertransport, med det nye De Havilland DH.106 Comet. Alle Comet-fly vart sett på bakken i april 1954 etter at 3 av BOAC sin cometar hadde styrta. Dei etterfølgjande havariundersøkingane slo fast at alle ulukkene vert skulda brist i flyet som følgje av materialtrøttleike etter mange gjentekne trykkforandringar under opp- og nedstiging.
Produsenten dei Havilland løyste til slutt problema og kom opp med ein forbetra versjon i 1958. Comet 4 og BOAC vart den første til å nytta jet mellom Europa og USA.
I 1956 kunngjorde BOAC at selskapet ville bestilte 15 amerikanskbygde fly av typen Boeing 707. Dette forårsaka eit ikkje lite politisk opprør i Storbritannia, noko som enda med at selskapet vart beordra til å kjøpa dei britiskbygde Vickers VC-10 i staden til trass for at VC-10 hadde høgare driftsomkostninger enn 707. Likevel vart enden på denne disputten at BOAC enda opp med å ta begge flytypar i bruk, og bestilte 17 eksemplar av ein forlengt versjon, Syp VC-10.
Seinare vart BOAC ein av dei største kundane hos Boeing utanfor Nord-Amerika. Den neste store ordren hos Boeing var for 11 747-100, og BOAC mottok sin første 747 den 22. april 1970. Men på grunn av ein aksjon sett i verk av British Air Line Pilot sin Association kunne ikkje flyet setjast i kommersiell drift før eitt år seinare, den 14. april 1971.
Bujan
Bujan kan visa til:
British Overseas Airways Corporation
Oppløysing
Den 1. september 1972 vart «British Airways Board» danna for å kontrollera både BOAC og BEA, og den 31. mars 1974 vart begge selskap oppløyste og deres operasjonar slått saman i eitt selskap. British Airways vert danna.
Tucker Point
Tucker Point er eit isdekt nes på vestsida av Murray Foreland på Martin Peninsula, 12 nautiske mil (22 km) sørvest for Cape Herlacher på Bakutis Coast i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi av U.S. Navy, 1959-67. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1977 etter Robert L. Tucker som var meteorolog under Operasjon Deepfreeze i 1976.
Rødenes kyrkje
Rødenes kyrkje er ei langkyrkje i Marker kommune i Viken. Kyrkja er frå 1200-talet — somme seier 1230 — og er av stein med puss, medan gavlane er av tre og kledde med spon. I 1703–09 vart kyrkja utvida og fekk den takryttaren ho framleis har. Våpenhuset er frå 1949–52, men kyrkja hadde òg tidlegare våpenhus. Sakristiet på nordsida av koret er opphavleg frå 1700-talet, men har vorte gjort om på fleire gonger.
Kyrkja var i si tid garnisonskyrkje for Basmo festning, og altartavla seiast å vere ei gåve frå kommandanten der, Christian Hansen Sarpsborg.
Ås kyrkje i Vestre Toten
Ås kyrkje er ei krosskyrkje utanfor Bøverbru i Vestre Toten kommune i Innlandet.
Det har vore kyrkje på staden sidan mellomalderen, og dagens kyrkje er den fjerde i rekkja. Den førre brann etter et lynnedslag i 1915.
Fruitcake Bluff
Fruitcake Bluff er eit bratt klippeframspring i form av ein fjellskrent på 100 meter som strekkjer seg kring 2 km frå nordaust til sørvest og ligg søraust i Thompson Spur i Daniels Range i Antarktis. Han vart registrert av geolgar frå US Antarctic Research Program som undersøkte Daniels Range i desember 1981, og vart skildrande namngjeven etter dei intrusive bergartane i skrenten som gav han fargar og tekstur som ei fruktkake.
Einstødingane
Einstødingane er ei gruppe på tre småøyar, 2 nautiske mil nord for Stanton Group utanfor kysten av Mac. Robertson Land. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjevne av dei.
Short Empire
Short Empire var ein type passasjar-flybåt som var i drift på 1930- og 1940-talet. Han vart nytta på flygningar mellom England og dei britiske koloniane i Afrika, Asia og Australia. Han var produsert av Short Brothers og var forløparen til Short Sunderland. Det vart bygd 42 fly av typen.
Couling Island
Couling Island er ei øy 1 nautisk mil lang og som ligg 1 nautisk mil nord for Islay i William Scoresby Archipelago. Ho vart oppdaga og namngjeven av mannskapet på RSS «William Scoresby» under Discovery Investigations i februar 1936.
Bressaucourt
Bressaucourt er ein kommune i distriktet Porrentruy i kantonen Jura i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 536 meter over havet.
Kommunen ligg ved grensa til Frankrike.
Orionarmen
Orionarmen er den lokale armen i ein av spiralarmane i vår eigen galakse, Mjølkevegen. Han måler kring 3500 lysår på tvers og er kring 10 000 lysår lang, mellom Saggitariusarmen og Perseusarmen. Orionsporen er ein liten del av Orionarmen der sola ligg.
1946 Walraven
1946 Walraven er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 8. august 1931 av Hendrik van Gent ifrå Union Observatory i Johannesburg.
Korsfjord Oppvekstsenter
Korsfjord Oppvekstsenter – Avdeling skole er ein norsk offentleg grunnskule som ligg i Korsfjorden i Alta kommune i Troms og Finnmark fylke. Han har femten elevar i tre skoleklassar, desse er fordelt på klassetrinn frå fyrste til tiande. Skulen dekkjer heile barne- og ungdomstrinnet.
Leiar for skulen er rektor Arne Sivertsen.
Leif Kristian Nestvold-Haugen
Leif Kristian Nestvold-Haugen er ein norsk alpin skirennar frå Bærum som vann bronsemedaljen i storslalåm under VM i alpine greiner 2017. Han er medlem av Lommedalens Idrettslag.
Storstrøms amt
Storstrøm amt var eit amt som dekkja den sørlege delen av Sjælland og øyane Lolland, Falster og Møn.
Kommunar
Danmark var fram til 1. januar 2007 inndelt i seksten amt. Desse vart erstatta av fem regionar.
Caloris-bassenget
Caloris-bassenget, òg kalla Caloris Planitia, er eit nedslagskrater på Merkur med ein diameter på kring 1 550 km, noko som gjer det til eit av dei største nedslagskratera i solsystemet. Det vart oppdaga på bilete tekne av Mariner 10 i 1974, men berre den austlege delen av bassenget var då i dagsljos. Fyrst i januar 2008 vart resten av bassenget fotografert av MESSENGER-sonden som då flaug forbi Merkur. Krateret er omgjeve av ringfjell som er kring 2 km høge. Kraterbotnen er fylt med lavasletter, liknande hava på månen. Utafor kraterveggane har stoff som vart kasta rundt av nedslaget skap konsentriske ringar kring krater, og strekkjer seg 1000 km utover.
Lekamen som skapte krateret må ha vore minst 100 km i diameter. Basert på bileta til sonden Messenger, er alderen på Caloris-bassenget mellom 3,8 og 3,9 milliardar år.
Hyperbolsk spiral
Ein hyperbolsk spiral er ei spiralforma kurve som i polarkoordinatar har likninga
Avstanden til sentrum er omvendt proporsjonal med vinkelen θ og a er ein konstant.
Han byrjar i ein uendeleg avstand frå polen i sentrum (for θ start frå null r = a/θ startar frå uendeleg) og snor seg raskare og raskare rundt når ho nærmar seg polen. Avstanden frå eit vilkårleg punkt til polen, langs kurva, er uendeleg. Om ein transformerer frå polarkoordinatar: får ein følgjande likning i kartesiske koordinatar: der parameteren t er ein ekvivalent til polarkoordinaten θ.
Spiralen har ein asymptote ved y = a: for t som nærmar seg null ved origo, medan abscissen veks mot uendeleg:
Det var Pierre Varignon som først studerte kurva i 1704. Seinare arbeidde òg Johann Bernoulli og Roger Cotes med kurva.
Martyrskogen
Martyrskogen (hebraisk יער הקדושים, Ya'ar HaKdoshim) er ein skog i utkanten av Jerusalem i Israel. Han ligg i vestkanten av Eshtaolskogen nær Beit Meir. Han vart planta som eit minnesmerke til dei som døydde i Holocaust og vil etterkvart bestå av seks millionar tre, som symboliserer dei seks millionar jødane som vart utrydda av nazistane i andre verdskrigen.
I Skogen står ein skulptur av Nathan Rapoport, kalla Eldrullen.
Konstantin Igumnov
Konstantin Nikolajevitsj Igumnov var ein russisk komponist og klavervirtuos.
Igumnov studerte ved konservatoriet i Moskva og var elev av Anton Rubinstein og Paul Pabst. I 1899 blei han utnemnd til professor ved Moskva-konservatoriet og var rektor der frå 1924 til 1929.
Alice Tumler
Alice Tumler er ein austerriksk programleiar. Tumler har austerriksk far av slovensk-italiensk avstamning og fransk mor frå Martinique i Karibia. Ho pratar flytande tysk, engelsk, fransk og italiensk, men meistrar òg spansk og portugisisk.
Eurovision Song Contest 2015
På ein pressekonferanse 19. desember 2014 vart Tumler presentert av Österreichischer Rundfunk som ein av programleiarane for Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike, saman med Mirjam Weichselbraun, Arabella Kiesbauer og green room-programleiar Conchita Wurst. Saman med Weichselbraun, Kiesbauer, Wurst, Left Boy, eit lokalt barnekor og Radio-Symphonieorchester Wien framførte ho «Building Bridges» under opninga av finalen.
First Facet
First Facet er ein bratt, isfri fjellskrent som ligg like aust for Second Facet, og dannar ein del av nordveggen av Debenhambreen i Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagt og namngjeve under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott.
DS «Flora»
DS «Olav Kyrre» (kallesignal MJDS) var eit dampskip bygt i 1891 som lasteskip for Naaml. Vennootschap Mij. Noorwegen (D. Burger & Zoon) i Nederland. Reiarlaget hadde drive linjefart frå Rotterdam til Vestlandet sidan 1857.
I april 1907 vart reiarlaget kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) og skipet vart omdøypt DS «Flora». Det gjekk i rute frå Bergen til Rotterdam, via Haugesund og Stavanger.
Historie
BDS betalte 187 240 kr for skipet og det gjekk inn i Islandsruta til reiarlaget. I 1910 vart det utført hovudreparasjon på skipet med ny dampkjel, nye master, bommar og vinsjar, i tillegg til ny donkeykjel. Alt arbeidet vart utført ved Bergen Mekaniske Verksted.
I 6. juli 1917 vart skipet torpedert av den tyske ubåten «U 52» og kapteinløytnant Hans Walther, kring 12 kvartermil nordaust av Lamba Ness på Shetland på reise til Seydisfjordur til Bergen via Lerwick for kontroll med stykkgods og seksten passasjerar. Besetninga og passasjerane berga seg i livbåtane.
Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 818 bruttoregistertonn og 494 nettoregistertonn og lasteevna var 750 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 1 172 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Nederlandsche Stoomboot Mij i Rotterdam. Oppgjeven yting var 560 iHk (indikerte hestekrefter) og 124 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 11 knop.