cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Time Out of Mind
Innspelinga
Nye musikarar vart henta inn for albumet, som slidegitaristen Cindy Cashdollar og trommeslagaren Brian Blade, begge hyrte av Lanois. Dylan henta inn Jim Keltner, som var turnétrommisen til Dylan frå 1979 til 1981. Dylan henta òg Nashville-gitaristen Bob Britt, Duke Robillard, Tex-Mex-organisten Augie Meyers og Memphis-pianisten Jim Dickinson til innspelinga.
I følgje Lanois likte Dylan gamle 50-talsinnspelingar fordi «dei hadde ei naturleg djupne som ikkje kom av mikseteknikkar». Han brukte ein Sony C37A-mikrofon, som òg vart nytta på innspelinga av Oh Mercy. Forskjellige andre apparat vart nytta for å skape den særeigne lyden på plata. Lanois brukte òg ein metode for å kunne tilpasse ny eller omskriven tekst seinare i eit originalt opptak, sidan dette ofte var tilfellet for Dylan.
Med to forskjellige sett med musikarar som konkurrerte i utføringa og to produsentar med forskjellig syn på korleis ein skulle spele inn kvar song, var innspelingane langt frå disiplinerte. Fleire år seinare, då han vart spurt om Time Out of Mind, svarte Dickinson, «Eg har ikkje kunne fortelje kva som faktisk skjedde. Eg visste dei lytta til avspelingar, men eg veit ikkje om dei prøvde å mikse det eller ikkje! Tolv musikarar spelte samstundes - tre sett med trommer... det var heilt utruleg - to pedalsteelgitarar - eg har aldri høyrd to pedalsteelgitarar spele samstundes før! Eg veit ikkje, men for å vere heilt ærleg syns eg det vart for mykje.»
Lanois innrømde at det var noko vanskeleg å produsere Dylan. «Du veit aldri kva du kjem til å få. Han er ein eksentrisk mann...» I eit seinare intervju sa Lanois at Dylan og han brukte å gå ut på parkeringsplassen for å diskutere innspelinga utan resten av bandet. Lanois snakka om korleis dei diskuterte songen «Standing in the Doorway». «Eg sa 'høyr her, eg elskar 'Sad Eyed Lady of the Lowlands'. Kan me stele den kjensla for denne songen?' Og han sa 'trur du det vil fungere?' Så sat me bak på dette lasteplanet på ein parkeringsplass i Miami, og eg tenkte ofte, om folk ser dette vil dei ikkje tru kva dei ser!» I følgje forfattaren Clinton Heyling skapte Lanois med Time Out of Mind «kanskje det Dylan-albumet som høyrest mest kunstig ut» og skildra albumet som «ein Lanois-CV.»
Dylan snakka om vanskane under innspelingane i eit intervju med magasinet Guitar World. «Eg mistar raskt inspirasjonen min i eit studio, og det er særs vanskeleg for meg å tenkje at eg kjem til å overgå noko eg har gjort før. Eg syns raskt det vert keisamt. Eg går ut hardt og breitt, men entusiasmen forsvinn raskt etter eit par mislukka opptaksforsøk og slike ting.» I same intervjuet kalla Dylan Buddy Holly ei inspirasjonskjelde under innspelinga.
I forhold til tidlegare verk som Highway 61 Revisited, Blood on the Tracks og Infidels sa Dylan: Dei platene vart laga for lenge sida, og for å vere ærleg så var alle platene som vart laga på den tida gode. Dei hadde alle ein magi fordi teknologien ikkje gjekk forbi det artisten gjorde. Det var mykje lettare å få til det framifrå på ei plate på den tida enn det er no... Det som har høgast prioritet no er teknologien. Det er ikkje artisten eller kunsten. Det er teknologien som kjem gjennom. Det er det som gjer Time Out of Mind... det tar ikkje seg sjølv seriøst, men igjen, lyden er svært viktig for den plata. Om plata hadde blitt laga meir tilfeldig, hadde ho ikkje høyrst slik ut. Ho hadde ikkje hatt den innverknaden ho fekk...Det var ikkje bortkasta forsøk på Time Out of Mind og eg trur ikkje det vil skje på nokre av dei framtidige platene mine.
Songar
«Love Sick» er opningssporet på albumet og vart spelt inn med eit enkelt arrangement. Songen vart sidan gjeven ut på singel. «Dirt Road Blues» vart improvisert fram frå eit countrybluesriff. Ein av dei mest lovprisa songane på albumet var «Tryin' to Get to Heaven», hovudsakleg på grunn av den kraftige og klåre røysta til Dylan. «Not Dark Yet» var den første av dei to singlane frå albumet og vart av magasinet Time skildra som «det stemningsskapande midtpunktet på albumet» og sette songen på lista si over dei ti beste Bob Dylan-songane i ein artikkel i 2011.
Den neste songen, «Cold Irons Bound», vann Grammyprisen i 1998 for beste mannlege rockesong. «Make You Feel My Love» vart kritisert av fleire kritikarar, mellom andre Robert Christgau og Greg Kot i Rolling Stone for dårleg tekst. Songen er blitt spelt av mange andre artistar som Billy Joel, Garth Brooks, Bryan Ferry og Adele.
Den siste songen på albumet er den lengste songen Dylan nokon gav ut, den 16 minuttar lange «Highlands». Det sentral motivet («My heart's in the highlands») er truleg henta frå eit dikt av Robert Burns kalla «My heart's in the highlands» (publisert i 1790). Då songen var ferdig innspelt kom ein av managerane til Dyla ut og sa «Ok, Bob har du kortversjonen av den songen?» og Dylan skal ha sett på han og sagt «Det var det som var kortversjonen».
Femten forskjellige songar vart spelte inn for Time Out of Mind, og av desse vart elleve plukka ut for plata..
Songane som ikkje kom med på albumet var «Mississippi», som vart spelt inn på nytt for Love and Theft, «Dreamin' of You», «Red River Shore» og «Marching to the City».
Mottaking
Time Out of Mind vart ein kommersiell suksess for Dylan. Det vart vidt og breitt hylla som eit comebackalbum for Dylan og albumet selde raskt til platinaplate i USA og låg inne på albumlista i 29 veker. I Storbritannia selde det til gullplate. Albumet gjekk inn på salsliste i mange land og låg på listene i fleire veker.
Time Out of Mind fekk stort sett gode meldingar og byrja ein renessanse i karrieren til Dylan. I ei retrospektiv melding frå 2018 skreiv Pitchfork at albumet «kom til å omforme Dylan frå eit tilsynelatande forelda ikon til ein vis, vissen visjonær nesten over natta.» Elvis Costello sa «Time Out of Mind er fantastisk. Eg syns det er det beste albumet han har laga».
Somme av kritikarane kritiserte produksjonen til Lanois og Currin skreiv at «stemma til Dylan vart for mykje fordreidd og gravlagd i ei sky av effektar». AllMusic-skribenten Stephen Thomas Erlewine skreiv «Time Out of Mind har eit skjerande grunnlag - i det store og heile er songane bitre og fråtredde, og Dylan framfører dei på ein høvande angstaktig måte. Lanois badar dei i uklåre, skumle lydar, som kan passe stemninga i teksten, men som ofte står i opposisjon til framføringa til Dylan.»
Kort tid etter albumet var fullført vart Dylan alvorleg sjuk med den nesten dødelege soppinfeksjonen histoplasmos. Den komande turneen hans vart avlyst, og det meste av juni 1997 levde han i store smerter. Soppen går til åtak på lungene og gjer det særs vanskeleg å puste. Dylan sa: Det var noko kalla histoplasmos som eg fekk ved å inhalere nokre greier ved ei av elvene der eg bru. Nokre dagar kvart år vert breidda av elva full av møkk og når vinden bles vert dette kvervla opp i lufta. Eg klarte å puste inn desse greiene og det gjorde meg sjuk. Det la seg rundt hjartet.».
Ettermæle
Albumet vart rangert på 408. plassen i 2003 og 410. plassen i 2010 på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene. Det vart kåra til årets album på både kritikarlista Pazz & Jop og i magasinet Uncut,. Albumet vart òg inkludert i boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die. Albumet vann òg Grammyprisen for årets album i 1998, beste moderne folkemusikkalbum og beste mannlege rockesong for «Cold Irons Bound». Under seremonien spelte Dylan songen «Love Sick». Under framføringa reiv den amerikanske multimediakunstnaren og koreografen Michael Portnoy av seg skjorta og sprang opp å scenen ved sidan av Dylan, og byrja å danse og riste med orda «Soy Bomb» måla i svart over brystet. Dylan såg stygt på han men fortsette å spele. Portnoy dansa i kring 40 sekund før vaktene tok han av scenen.
Innhald
Alle songane er skrivne av Bob Dylan.
Bert Cameron
Bertland Cameron er ein jamaicansk tidlegare friidrettsutøvar frå Spanish Town som i 1983 vart den fyrste verdsmeister på 400 meter.
Aktiv
Cameron vann 400 m i samveldeleikane 1982 i Brisbane med tida 45,89 sekundar. Under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, som fann stad i Helsinki i august 1983, sprang han inn til gullmedalje på spesialdistansen framom to utøvarar frå USA. I Sommar-OL 1984 kvalifiserte han seg til finalen med eit løp på 45,10 sekundar, men ein skade gjorde at han ikkje møtte til finaleløpet.
VM-finalen på 400 m i 1987 måtte Cameron sjå frå tribuneplass, før han i 4 x 400 m stafett sprang Jamaica inn til sjetteplass. Under dei olympiske sommarleikane 1988 i Seoul sette Cameron i semifinalane sin endelege personlege rekord på 44,50 sekundar. I finalen vart han klokka inn på 44,94 og til sjetteplass. Sidan i leikane spurta han på ankeretappen i 4 x 400 m stafett forbi Tysklands Ralf Lübke og sikra det jamaicanske laget sølv i øvinga.
Nims Peak
Nims Peak er eit spisst fjell kring 3 nautiske mil (6 km) nordvest for Mount Weihaupt i Outback Nunataks. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David J. Nims, ein forskar på ionosfæren ved McMurdo-basen, 1968.
Halamah
Halamah er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Ben Vorlich
Ben Vorlich innan ulike fagfelt:
Atlaskgartnar
Atlaskgartnar, Ptilonorhynchus violaceus, er ein fugl i gartnarfamilien, og er endemisk for Aust-Australia. Han er vanleg i regnskog og høg, våt sklerofyllskog i austlege Australia frå det sørlege Queensland til delstaten Victoria. Det finst òg ein isolert bestand i tropisk regnskog i nordre Queensland.
Skildring
Eldre hannar av atlaskgartnaren har klåre blå auge og er jamt farga svart, men lysdiffraksjon i overflatestrukturen av fjørene gjev ein nesten metallisk glans med ein djup skinande blå utsjånad.
Hoene kan forvekslast med grønkattefugl eller svartørekattefugl med karakteristisk grøn til brun eller annan måte heilt brune overside og lysare underside med ein distinkte skjelforma eller nettmaska mønster, og med svært slåande lillafarga auge.
Umodne hannar er farga og merkt som hoer og blir ofte forveksla med dei.
Atlaskgartnaren utmerkar seg ved å ha heile 14 armsvingfjører. Det mest vanlege blant sporvefuglar er 9 armsvengfjører.
Åtferd
Som alle gartnarar viser atlaskgartnaren svært komplekse frieri-åtferd. Partnarval blant atlaskgartnar har vorte studert i detalj av ei gruppe forskarar ved University of Maryland. Hannar byggjer spesialiserte trepinnestrukturar, kalla hytter, som dei pyntar med blå, gule og skinande gjenstandar om desse er tilgjengelege, blant anna bær, blomar og til og med kulepennar, sugerøyrer og andre kasserte plastgjenstandar. Som hannane mognast vil dei bruke fleire blå objekt enn av andre farger. Hoene vitjar desse og vel kva for hannfuglar dei vil tillate å pare seg med. I tillegg til å byggje hytte, utfører hannar intense åtferdsmessige oppvisingar for å kurtisere hoer, men desse kan bli oppfatta som trugsmål av hoene. Hoene byggjer reiret og rugar åleine. Nyare forsking har vist at hoene vel ut partnaren i tre fasar:
Eksperimentelle manipulasjonar av pynt rundt hyttene har vist at unge hoer, dei i sitt første eller andre hekkeår, hovudsakleg er påverka av utsjånaden på hytta, og dermed av den første fasen av denne prosessen. Eldre hoer, som er mindre påverka av det trugande aspektet av oppvisingar frå hannane, gjer vala sine meir på basis av den dansande oppvisinga frå hannfuglane.
Roseolje
Roseolje (også kjend som attar) er ei flyktig olje laga av kronblad frå friske roser. Olja er lysegul på farge og kjenneteikna av ei sterk lukt som gjer at ho er mykje brukt i parfyme og liknande.
Atlaskgartnar
Åtferd
Ein sjeldan naturleg hybrid mellom atlaskgartnar og regentgartnar er kjent som Rawnsley's Bowerbird i Australia.
Roseolje
Samansetjing
Roseolje består i hovudsak av geraniol, citronellol og fenyletylalkohol.
Rosevatn er eit biprodukt av roseoljeproduksjon.
Produksjon
Den største produsenten av roseolje er av Bulgaria, som står for rundt 70 % av verdsproduksjonen. Småbønder i Kazanlăk-distriktet i Rozovadalen står for det meste av rosedyrkinga i landet. Det finst også ein velutvikla roseoljeindustri i i Frankrike. Elles finst det også produksjon i Tyskland og fleire land i Nord-Afrika og Vest- og Sør-Asia.
Roseolje blir laga ved destillering og ekstraksjon av kronblad av visse rosetypar. Bulgarsk olje blir hovudsakleg laga av damascenar-rose (Rosa damascena). I Sør-Frankrike lager ein roseolje mest av centifolie-rose (Rosa centifolia) og hybridar av denne og mairose (Rosa gallica).
Det går som regel med mellom 4000 kg og 10 000 kg blomar til å laga 1 kg olje. Ettersom olja er kostbar, blir det også laga mange forfalskingar. Forfalska olje kan innehalda geraniumolje (rosengeraniumolje) og syntetiske aromastoff.
NGC 1672
NGC 1672 er ein Seyfert-stavspiralgalakse som ligg rundt 60 millionar lysår unna jorda i stjernebiletet Gullfisken.
Dale Warren
Dale Ossman Warren var ein amerikansk musikar. Han er best kjend for arbeidet sitt som arrangør for Motown Records i 1960-åra, og seinare for Stax Records, der han mellom andre arbeidde med Isaac Hayes. Han var òg den viktigaste låtskrivaren, arrangøren og produsenten for funkbandet og albumet Ghetto: Misfortune's Wealth av 24-Carat Black.
Discoverybreen
Discoverybreen er ein brei isbre, 17 km lang, mellom Hurricane Ridge og Mount Discovery på Scott Coast i Victoria Land. Isbreen flyt nord og saman med austenden av den nedre Koettlitzbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (1999) i samband med Mount Discovery, som kaptein Robert Falcon Scott hadde kalla opp etter ekspedisjonsskipet under Discovery-ekspedisjonen.
Charlottenbergs station
Charlottenbergs station er ein jernbanestasjon på Värmlandsbanan i Eda kommun i Sverige. Den blir betjent av SJ mellom Oslo og Stockholm, Svenska Tågkompaniet mellom Oslo og Kristineholm, og av svensk regionaltrafikk. Stasjonen ligg 6,6 km frå riksgrensa.
I 1921 vart eit nytt jernbanehotell oppført, delvis på grunnmurane til eit privat hotell som hadde brent ned nokre år tidlegare. I 1994 vart stasjonen nedgradert til haldeplass for persontrafikk, men er fremdleis driftsteknisk stasjon.
Jordskjelvet i Antioka i 115
Øydeleggingar
Ei forteljing om jordskjelvet vart skriven av Cassius Dio i hans Romersk Historie. Han skildrar Antiokia på den tida som tett folkesett med soldatar og mange sivile som hadde kome frå alle delar av rike, fordi Trajan overvintra der. Jordskjelvet byrja med ein høg, buldrande lyd, etterfølgd av intense ristingar. Store tre vart kasta opp i lufta, og det same vart mange innbyggjarar, noko som skapte store skadar. Store folkemengder omkom av fallande byggverk, og mange vart innesperra. Etterskjelva som følgde i fleire dagar tok livet av mange overlevande, medan andre som var innesperra svelt i hel. Trajan klarte å kome seg unna huset han budde i gjennom eit vindauge og fekk berre mindre skadar. På grunn av faren for etterskjelv, flytta han følgjet sitt til den opne hippodromen.
Opphavet til dødstalet på 260 000 er uvisst, og verkar berre å finnast i katalogar som er kring hundre år gamle.
Etterverknad
Oppbygginga av Antiokia vart starta av Trajan, men verkar å ha blitt fullført av Hadrian. Trajan fekk reist ein kopi av Tyche av Eutychides ved det nye teateret, til minne om gjenoppbygginga av byen. Nesten all mosaikk som er funnen i Antiokia er datert til etter jordskjelvet.
Austbygde kyrkje
Austbygde kyrkje er ei langkyrkje frå 1888 som står i Tinn kommune i Vestfold og Telemark. Kyrkja er av tre og bygd i seingotikk/ung-renessanse etter typeteikningar av Jacob Wilhelm Nordan. Ho har 300 sitjeplassar. Kyrkja har aksialt plassert tårn med to kyrkjeklokker frå Olsen Nauen Klokkestøperi. Dei er frå 1888.
Altartavla er eit verk frå 1909 av Lars Osa med motivet Jesu dåp og er ein kopi etter Adolph Tidemand.
Ein stor del av inventaret elles er frå året kyrkja blei bygd. Det gjeld preikestolen i tre som er skoren av Gudbrand Johnsen og døypefonten som òg er laga av tre. Lysekrona kjem òg inn her.
Blant skattane i Austbygde kyrkje er ein gammal bibel frå 1700-talet og kalk, disk, staup og lysestakar.
Paripueira
Paripueira er ein kommune i delstaten Alagoas i regionen Nordeste i Brasil.
Rasmus Løland-stipendet
Rasmus Løland-stipendet for ny norsk barne- og ungdomslitteratur  er ein norsk litteraturpris som har vorte delt ut årleg av Rogaland fylkeskommune sidan 2007. Stipendet er på 100 000 kroner og vert tildelt etter søknad. Det er det litterære rådet i Norsk Barne- og Ungdomsbokforfattere som vel ut mottakaren av stipendet.
Stipendet er oppretta til minne om forfattaren Rasmus Løland frå Ryfylke og skal stimulere til auka produksjon av barne- og ungdomslitteratur.
Mount Noice
Mount Noice er eit fjell på 2780 moh. i Antarktis. Det ligg oppom sørvestkanten av Deception Plateau, 8 nautiske mil (15 km) sør for Mount Overlord i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Gary E. Noice i US Navy, som var navigatør i skvadron VX-6 ved McMurdo-basen i 1966.
Fylkesveg 6796
Fylkesveg 6796 går mellom Skjelstad og Kleven i Stjørdal kommune. Vegen er 4,7 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 30 i Nord-Trøndelag.
Fylkesveg 6794
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 29 i Nord-Trøndelag.
Mark Evans (f. 1956)
Mark Whitmore Evans er ein australsk musikar, noverande bassgitarist for rockebandet Rose Tattoo, og medlem av hardrockbandet AC/DC frå mars 1975 til juni 1977. Han spelte mellom anna på albuma T.N.T, High Voltage, Dirty Deeds Done Dirt Cheap, Let There Be Rock og '74 Jailbreak. Evans har spelt for ei rekkje andre grupper, nokre gonger på sologitar, mellom anna Finch (òg kjent som Contraband), Cheetah, Swanee, Heaven og The Party Boys. Sjølvbiografien til Evans, Dirty Deeds: My Life Inside/Outside of AC/DC vart gitt ut i desember 2011.
The Bootleg Series Vol. 4: Bob Dylan Live 1966, The "Royal Albert Hall" Concert
Live 1966: The «Royal Albert Hall» Concert er eit dobbelt konsertalbum av Bob Dylan, utgjeve i 1998. Det er den andre utgjevinga i Bob Dylan Bootleg Series på Legacy Records. Konserten vart spelt inn i Manchester Free Trade Hall under verdsturneen til Dylan i 1966, og derfor er hermeteikna kring Royal Albert Hall nytta, sidan konserten ikkje vart spelt inn der. Konserten var ofte å sjå på piratkopiplater i fleire tiårr og er eit viktig dokument i utviklinga populærmusikken i 1960-åra.
Setlista bestod av to delar. Under den første halvdelen av Dylan aleine på scenen og framførte songane med akustisk gitar og munnspel. På den andre halvdelen av konserten framførte Dylan eit «elektrisk» sett av songane sine i lag med bandet The Hawks. Den første halvdelen vart varmt teken i mot av publikum, medan den andre halvdelen vart sterkt kritisert, med folk som ropte ut stygge ting før og etter kvar song.
Historie
Etter å ha turnert Nord-Amerika hausten 1965 til vinteren 1966, drog Dylan og The Hawks (seinare kalla The Band), ut på ein seks veker lang vårturné som byrja i Australia og gjekk vidare til Vest-Europa, Irland og Storbritannia, og enda opp i London. Dylan hadde byrja å spele elektrisk musikk og fjerna seg frå tradisjonelle viser, og dette var framleis kontroversielt, og det britiske publikummet var særleg misnøgd der enkelte av fansen meinte Dylan hadde «seld seg».
Den elektriske delen av konserten kom først ut seint i 1970 eller tidleg i 1971 på piratkopiplater med forskjellige titlar. Den 3. juni 1971 melde kritikaren Dave Marsh ei slik plate i magasinet Creem og skreiv at «Det er det mest ypparlege, elegante stykket rock 'n' roll-musikk eg nokon gong har høyrt. Den ekstreme subtiliteten til musikken er så tett samanveve med sin majestet at dei ser ut som ein og same.»
Det er ikkje naudsynt å sei, men albumet er både musikalsk flott og eit utruleg blikk attende til temperamentet i 60-åra. Når ein lyttar til det, er det ikkje vanskeleg å hugse Dylan på scenen på Donnelly Memorial Theatre i Boston eller i Forest Hills i New York City ståande tå til tå, auge mot auge med Robbie Robertson mellom kvart vers på praktisk talt alle songar, medan gitaristen spelar sine tonar. Det er heller ikkje vanskeleg å hugse den lange, slanke og skjøre utsjånaden som stundom fekk deg til å tenkje på kva som gav han styrken til å stå der, der han hugsa dei utruleg kompliserte tekstane til dei utruleg lange songane sine, utan å nøle. Det er ikkje vanskeleg for meg å hugse buinga, namna, fornærmingane han fekk mot seg då han stod der med eit elektrisk band. På dette albumet klappar publikum på feil stad, med ein rytme som verkar å prøve og setje han ut. I byrjinga av 'One Too Many Mornings' fortel han ei fullstendig psykotisk soge med ei særs låg stemme medan publikum lagar støy. Etter kvart som dei mista energien sin, finn han sin og røysta vert kraftigare, og då dei er nesten heilt stille seier han 'om de berre ikkje hadde klappa så høgt'. Publikum applauderer ytringa.
Dei tidlege piratkopiplatene tilskrive innspelinga til ein av avslutningskonsertane til Dylan i Royal Albert Hall i London, som òg vart teken opp, i tillegg til ein konsert i Liverpool (14. mai), innspelt av produsenten til Dylan, Bob Johnston. Men det er godt dokumentert at Dylan sin no legendariske konfrontasjon med ein plagsam fyr som roper ut «Judas» frå publikum skjedde i Manchester den 17. mai 1966. Etter «Judas!» er det klapping og fleire rop frå publikum Dylan svarer så «Eg trur deg ikkje», og så «Du er ein løgnar.» Bob Dylan seier så til bandet «spel jævla høgt» før dei byrjar på «Like a Rolling Stone». Mot slutten, når publikum byrja å applaudere seier Dylan «tusen takk».
Mottaking og ettermæle
Live 1966: The «Royal Albert Hall» Concert kom endeleg ut i 1998 og selde godt med god omtale frå kritikarane. Albumet nådde 19. plassen i Storbritannia og vart inkludert i boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die.
Albumet er rangert på 989. plassen på All-Time Top 1000 Albums (3. utgåve, 2000).
Albumet Sugar and Spice
Sugar and Spice er eit musikkalbum frå 1963 av det britiske rockebandet The Searchers. Dette albumet inneheld den andre singelen til bandet, «Sugar and Spice», som er tittelsporet på albumet.
MacBook Air
MacBook Air er ein serie ultraportable berbare datamaskinar laga av Apple Inc. Serien var utvikla med tanke på å lage ein datamaskin som er kraftig, men også tynn og lett; han har eit tastatur i full storleik og er laga i eitt heilstøypt stykke aluminium som gjer at tjukna og vekta blir låg. MacBook Air er tilgjengeleg i to storleikar: 11,6 tommar og 13,3 tommar (eller høvesvis 29,46 cm og 33,78 cm). Måla refererer til den diagonale storleiken på skjermane. Det er eit utval av modellar med ulike spesifikasjonar, men alle modellane bruker SSD-lagring og Intel Core i5 eller i7 CPUar. MacBook Air har inspirert andre produsentar til å utvikle konkurrerande ultraportable berbare datamaskiner som køyrer Microsoft Windows.
Passo de Camaragibe
Passo de Camaragibe er ein kommune i delstaten Alagoas i regionen Nordeste i Brasil.
Kelmend
Kelmend er ein tidlegare landkommune i regionen Shkodër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Malësi e Madhe.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Kelmend 3 056 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Kelmend ein del av distriktet Malësi e Madhe. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Rothbury
Rothbury er ein by i grevskapet Northumberland i England. Han har kring 1500 innbyggjarar og ligg ved elva Coquet, 22 km nordvest for Morpeth og 42 km nordvest for Newcastle upon Tyne.
Rothbury voks fram som ein relativt viktig by i det historiske distriktet Coquetdale fordi han låg ved eit kryssingspunkt over ein vadestad langs Coquet. Rothbury fekk status som marknadsby i 1291, og vart eit senter for handel med kveg og ull for dei omliggande landsbyane.
Christopher Kosgei
Christopher Kosgei er ein kenyansk tidlegare friidrettsutøvar som i 1999 vart verdsmeister på 3 000 meter hinder, fire år etter han vann VM-sølv i same øvinga. Han er ein eldre bror til verdsrekordhaldaren Stephen Cherono (Saif Saaeed Shaheen).
Kosgei vekte åtgaum då han berrføtt vann sølvmedaljen på 3 000 meter hinder under verdsmeisterskapen 1995 i Göteborg. Med sluttida 8.09,3 kom han i mål vel fem sekundar bak landsmannen Moses Kiptanui, men over tre sekundar føre bronsevinnaren frå Saudi-Arabia. Dei neste sesongane sleit han med skade og var nær ved å legge opp. Hausten 1998 vart han overtala til å fylgje treningsprogrammet til italienaren Renato Canova.
Gjennom 1999-sesongen deltok Kosgei i heile 14 tevlingar. Den 11. august sette han personleg rekord i hinderøvinga med 8.05,4 i Zürich. Tolv dagar seinare vann han innspurten i finalen på 3 000 meter hinder under VM i friidrett 1999 i Sevilla, sluttida 8.11,7 var 0,3 sekund betre enn det landsmannen Wilson Boit Kipketer presterte.
Husnah
Husnah er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Mount Northampton
Mount Northampton som stig over den sentrale delen av ryggen like aust for Bowersbreen i Victory Mountains i Victoria Land. Det vart oppdaga i januar 1841 av sir James Clark Ross, som namngav det etter markien av Northampton, då president i Royal Society.
Paulo Jacinto
Paulo Jacinto er ein kommune i delstaten Alagoas i regionen Nordeste i Brasil.
Bart Bok
Bartholomeus Jan «Bart» Bok var ein nederlandsk-amerikansk astronom.
Han er særleg kjend for undersøkingane sine av strukturen og dynamikken til Mjølkevegen og over interstellart stoff. Han oppdaga Bok-kulene, som er små, tette og mørke skyer av intersterllar gass og støv som ein kan sjå som silhuettar mot lysare bakgrunnar. Bok føreslo at desse kulene kan vere ein del av prosessen der det interstellare stoffet trekk seg saman og dannar stjerner.
Bok skreiv den populærvitskaplege boka The Milky Way, saman med kona Priscilla Fairfield Bok (1981), som òg var astronom.
Han var professor ved Harvard-observatoriet frå 1939 til 1956, og professor i Canberra og direktør for Mount Stromlo-observatoriet i Australia, frå 1956 til 1966. Frå 1966 til 1970 var han professor ved statsuniversitetet i Arizona og direktør for Steward-observatoriet i Tucson.
Terroråtaka 22. juli 2011
'''Terroråtaka 22. juli 2011''' byrja med ei bilbombe som gjekk av i Regjeringskvartalet i Oslo klokka 15.26.
Politisk erklæring sendt som e-post («manifestet»)
Før bombinga, og på ettermiddagen den 22. juli, sendte Breivik ein epost til fleire mottakarar. Innhaldet i eposten var ein politisk erklæring, som av somme har blitt kalla eit manifest. [Epost-erklæringa som han delvis forfatta, og som delvis var plagiat,] «sendte [han] ut, [... og i erklæringen] skrev [han] sirlige oversikter over ulike typer forrædere, skyldige etter åtte anklager og ansett som medskyldige i samfunnsutviklingen», skreiv journalisten Martine Aurdal (òg ein av dei som nemnast i erklæringa).
Bombing i Oslo og skyting på Utøya
Ei bilbombe gjekk av i Regjeringskvartalet i Oslo klokka 15.26. Bomba var plassert i ein varebil parkert attmed høgblokka på den sida som vender mot Grubbegata, og gjorde stor skade på mange regjeringsbygningar i kvartalet i tillegg til å drepe åtte personar. Trykkbylgja frå bomba knuste dessutan vindauge i fleire bygningar i gatene rundt.
Eit nytt åtak fann stad om lag to timar seinare på Utøya i Tyrifjorden, der ein mann skaut med to skytevåpen (pistol og gevær) på deltakarane på ungdomsorganisasjonen AUF sin sommarleir. Der vart 69 personar drepne, dei fleste ungdomar, mange med fleire skot. Dessutan vart mange skadde, fleire av dei alvorleg.
Arrestering av væpna mann på Utøya
Ein 32 år gamal norsk mann, Anders Behring Breivik, vart arrestert på Utøya under politiaksjonen som var sett i gang, og seinare sikta for terroråtaka både på Utøya og i Oslo. 23. juli 2011, rett etter klokka 23, kunne forsvararen til Breivik, advokat Geir Lippestad, opplyse at Breivik hadde vedgått å ha gjort åtaka på både Utøya og i Oslo, men at han nekta for å vere straffeskuldig for dette. Breivik, som sa at han rekna seg som ein konservativ, truande kristen, meinte at han ikkje kunne straffast av di åtaka var naudsynte for å stogga det han rekna som ein reell fare for «muslimsk maktovertaking» i Noreg og Europa. Difor måtta han på denne måten ramme den «kulturmarxismen» som han meinte at særleg Arbeidarpartiet, men òg andre politiske parti, stod for i sin politikk andsynes innvandrarar.
Politi-arbeide
Ein papirlapp «''med telefonnummeret til et vitne ved regjeringskvartalet 22. juli, som ble liggende på operasjonssentralens bord''», skreiv media om.
Reaksjonar på åtaka
Reaksjonane mot dei to terroråtaka var sterke. Statsleiarar frå alle verdsdelar sende kondolansetelegram til statsminister Jens Stoltenberg. Alle politiske parti fordømte ugjerningane, og det vart semje om å utsetje og endre valkampen for årets lokalval.
Ei mengd privatpersonar tok initiativ til folkelege markeringar over heile Noreg, og slike markeringar gjekk føre seg over heile landet måndag 25. juli. Folk gjekk i tog med faklar eller med roser for å minnast dei drepne, og for å markere at dei ville verne om eit fritt og fleirkulturelt samfunn prega av solidaritet og samhald. I Oslo samla denne markeringa så mange menneske, om lag 200 000, at politiet meinte det ikkje var forsvarleg å setja ei slik menneskemengd i rørsle. Difor vart toget avlyst og markeringa avslutta med det planlagde arrangementet på Rådhusplassen.
I 2018 skreiv Klassekampen at Stoltenberg «tonet ned fortellingen om en høyreekstrem terrorist som hadde utpekt Arbeiderpartiet som sin hovedfiende», og at Aage Storm Borchgrevink i si bok frå 2012, En norsk tragedie, «forklarer drapene som et resultat av psykiatri og omsorgssvikt. Den fortellingen har fått godt fotfeste». Avisa la til at nokre «maner fram et bilde som i grove trekk er slik: [...] Stoltenberg valgte [...] å la være å kritisere Fremskrittspartiet etter Utøya-massakren, mens Jonas Gahr Støre [...] nå forsøker å klistre partiet til 22. juli».
Seinare i 2018 skreiv ein leiartikkel i Klassekampen at [det fins] «''en utbredt konspirasjonsteori om at Ap er landssvikere som islamiserer Norge. En konspirasjonsteori som var en stor del av Breiviks begrunnelse for terror­angrepet''».
Straffesak
Straffesaka mot Anders Behring Breivik for desse to åtaka tok til i Oslo tingrett 16. april 2012. Under hovudførehavinga i tingretten vedgjekk Brevik på nytt at han hadde gjort dei ugjerningane han var tiltalt for, men nekta framleis straffeskuld. Mykje vart gjort i samband med saka for å få fram dei fakta som var naudsynte for å avgjere om Brevik var strafferettsleg tilrekneleg eller ikkje, og ei rad med sakkunnige og andre vitne stod fram i retten for å kaste ljos over dette. Tingretten, som sa dom fredag 24. august 2012, kjende Breivik straffeskuldig og dømde han til forvaring i 21 år, med ei minstetid på 10 år. Korkje Breivik eller påtalemakta anka denne domen.
Minnesmerke
Den 22. juli 2018 blei «''det midlertidige nasjonale minnesmerket for 22. juli-angrepene» avduka, «på Johan Nygaardsvolds plass [i Oslo,] ved Høyblokka, og [det] består av en vegg med alle ofrenes navn og alder, i tillegg til et «gulv» av tromlet glass. Glassbitene symboliserer alt det knuste glasset i områdene rundt regjeringskvartalet etter at bomben gikk av''», skreiv media; Eit nasjonalt minnesmerke, kallar somme det.
Fylkesveg 6798
Fylkesveg 6798 går mellom Mælen bru og Stjørdalshalsen i Stjørdal kommune. Vegen er 3,9 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 32 i Nord-Trøndelag.
Magnus Grova Søilen
Magnus Grova Søilen er ein norsk forfattar og jurist.
Han debuterte i 2009 med diktsamlinga Til en nattevakt for Sunniva og i 2012 kom Du står her.
Søilen er busett i Bergen, og har studert litteraturvitskap og rettsvitskap ved Universitetet i Bergen.
Pernille Wibe
Pernille Bjørseth Wibe er ein norsk tidlegare handballspelar frå Oslo. Linjespelaren vart europameister i 2014 og verdsmeister i 2015. Ho deltok i 53 landskampar i tida 2011-16 og skåra 34 mål.
Wibe spelte på Bækkelaget SK i tida 2005-08. Deretter gjekk ho til eit av Noregs beste lag på kvinnesida, Byåsen IL, og var aktiv på trondheimslaget i tre sesongar. Sommaren 2011 melde ho overgang til den suverene noregseinaren Larvik HK, og vart både noregsmeister og seriemeister. Då ho syntest ho fekk for lite speletid på Larvik, flytta ho i 2013 til franske Issy Paris, ein klubb ho spelte på til ho la opp våren 2017.
Den 26. mars 2011 debuterte Wibe på det norske landslaget i kamp mot Russland. Ho var med i EM-troppa 2014 og VM-troppa 2015, i begge meisterskapane gjekk Noreg til topps. Wibe gjorde mest av seg i handball-VM 2015, der ho skåra eitt av måla då Noreg vann finalen i Herning mot Nederland med heile åtte mål.
Sara av Bob Dylan
«Sara» er ein song av Bob Dylan frå 1976 på albumet Desire. Det er siste songen på albumet og i motsetnad til mange av songane på albumet, som vart skrivne av Dylan og Jacques Levy, vart «Sara» skriven av Dylan aleine, som ei sjølvbiografisk soge om det kjølige forholdet hans til den dåverande kona Sara Dylan. Songen vart spelt inn 31. juli 1975.
Bakgrunn
Songen er kalla opp etter kona til Dylan på den tida og handlar om det tidlege forholdet deira, mellom anna barna paret fekk i lag. I boka si Down The Highway: The Life of Bob Dylan siterte Howard Sounes ei soge frå Jacques Levy om innspelinga av songen. Levy fortalte at Sara var i studio og lytta frå mikserommet medan Dylan spelte inn songen. Dylan skal ha snudd seg mot Sara like før han byrja songen og sagt «Denne er til deg.»
Songen inneheld linja «Staying up for days in the Chelsea hotel/ writing Sad Eyed Lady of the Lowlands for you,» og var ein referanse til Hotel Chelsea, der Dylan budde ei tid i 1960-åra.
Mottaking
«Sara» er blitt kalla ein av dei beste kjærleikssongane til Dylan. The Irish Times meinte songen var «det vakraste uttrykket som nokon gong er gjeve ut på plate av det dyrebare og skjøre i kjærleiken.» Rolling Stone kalla songen den kanskje mest personlege songen i heile karrieren hans. «Sara» vart rangert på 48. plassen på ei liste Rolling Stone laga over dei 100 beste Dylan-songane.
Andre versjonar
Eit konsertopptak av songen finst på The Bootleg Series Vol. 5: Bob Dylan Live 1975, The Rolling Thunder Revue.
Hefaistos
Hefaistos er guddommeleg meistersmed og gud for smier og metallarbeid, eld og vulkanar i gamal gresk mytologi. Symbola hans er sleggje, ambolt og tenger, i nokre høve også ei øks. Han er særleg knytt til øya Límnos, som var senteret for kultdyrkinga hans og staden der smia hans skal ha vore.
Hefaistos var son av gudeherskarane Zevs og Hera, i nokre soger berre av Hera. Han skal ha blitt kasta ned frå Olympos av Hera eller Zevs, anten fordi han var stygg eller halt, eller fordi han ville hjelpa bundne Hera. I soger der han ikkje var fødd halt, blei han det som følgje av fallet. Hefaistos landa anten på Límnos, der ein handverksmeister tok han til seg og lærte han opp, eller i havet, der okeanidane Thetis og Eurynome tok seg av han. Til slutt blei han motvillig henta tilbake til Olympos av Dionysos.
I dei fleste overleveringane er Hefaistos gift med kjærleiksgudinna Afrodite, som stadig bedreg han.
Den romerske guden som tilsvarte Hefaistos var Vulkan.
Aleine heime
Aleine heime er eit musikkalbum av Odd Nordstoga. Det vart utgjeve 11. november 2016 av Universal Music AS, Norway. Albumet er ei samlig av tidlegare songar av Odd Nordstoga, i tillegg til andre songar, og er spelt inn i heimestudioet hans.
Doranbreen
Doranbreen er ein isbre mellom Sollasbreen og Marrbreen på nordsida av Kukri Hills i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1997 i samband med plasseringa nær Doran Stream, som flyt nord frå denne breen ut i Taylor Valley.
Kari Brattset
Kari Skaar Brattset er ein norsk handballspelar frå Varteig i Sarpsborg, som vann sølvmedalje med Noreg i Handball-VM 2017. Ho er linjespelar, sidan sommaren 2018 aktiv i Györ frå Ungarn. Kari Brattset Dale var i 2020 ein sentral spelar på det norske landslaget som vann EM-gull. Perioden 2016-20 deltok ho i 76 landskampar og skåra 177 mål.
Another Day in Paradise
«Another Day in Paradise» er ein song av Phil Collins som vart gjeve ut som den første singelen frå det store hitalbumet hans …But Seriously (1989). Som songen hans for Genesis, «Man on the Corner» vart «Another Day in Paradise» skriven for å fokusere på heimløyse, så songen var slik sett eit stort steg til side for dance-popmusikken hans på det førre albumet, No Jacket Required (1985). Songen gjekk til topps verda over og vart den mest suksessrike songen hans i karrieren. Collins og produsenten Hugh Padgham fekk i 1991 ein Grammy Award for årets plate med songen. Songen vann òg prisen for beste britiske singel på Brit Awards i 1990. I USA vart han den siste singelen til Collins som gjekk til toppen av singellista.
Kari Brattset
Brattset vart norsk seriemeister 2018 med Våg Vipers.
Brattset spelte 2007-11 på Sarpsborg IL, 2011-14 på Fredrikstad BK, 2014-16 på Glassverket IF og 2016-18 på IK Våg.
Another Day in Paradise
Songen vart lista på 86. plass på Billboard si liste over dei beste songane gjennom tidene.
Historie
Songen vart ein enorm hit for Collins. Den 23. desember 1989 vart han den sjuande og siste singelen hans som gjekk til topps i USA. Songen låg fire veker på toppen av lista, inn i 1990. Songen gjekk òg til topps i Tyskland og Noreg, men berre andreplassen i Storbritannia.
Fylkesveg 6800
Fylkesveg 6800 går mellom Stjørdalshalsen og Resveet i Stjørdal kommune. Vegen er 4,9 km lang.
Another Day in Paradise
Historie
David Crosby syng korvokal på songen.
Utgjevingar
Collins og Crosby song songen i lag under Grammy Awards i 1991 og dette opptaket vart gjeve ut på albumet Grammy's Greatest Moments Volume I i 1994.
Fylkesveg 6800
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 33 i Nord-Trøndelag.
Another Day in Paradise
Jam Tronik
Mindre enn seks månader etter Collins sin versjon kom ut, dukka det opp ein coverversjon på den britiske singellista av dance-artisten Jam Tronik. Singelen nådde 19. plass på den britiske singellista i april 1990 og vart gjeve ut på samlealbumet Now That's What I Call Music! 17, som er ein populær britisk samleplateserie. I denne versjonen er det sampla ein tromme-loop frå Raze-songen «Break 4 Love» frå 1988. Jam Tronix fekk ikkje fleire hittar og vart ein one hit wonder.
Penedo
Penedo er ein kommune i delstaten Alagoas i regionen Nordeste i Brasil.
Another Day in Paradise
Brandy og Ray J
Etter den siste episoden av showet Moesha i 2001 gjekk sysknene Brandy og Ray J i studio og spelte inn denne songen for eit hyllestalbum til Phil Collins kalla Urban Renewal (2001). Songen var produsert av Guy Roche og gjeve ut som singel. Singelen gjekk inn på Topp 10 i Austerrike, Tyskland, Sverige, Sveits, Belgia, Noreg, Irland, Nederland og Storbritannia. I 2002 vart songen inkludert på den europeiske utgåva av albumet Full Moon.
Sedbergh
Sedbergh  er ein by i grevskapet Cumbria i England. Han har kring 2500 innbyggjarar og ligg om lag 16 km aust for Kendal og 16 km nord for Kirkby Lonsdale, samt like innanfor Yorkshire Dales nasjonalpark ved foten av Howgill Fells på nordbreidda av elva Rawthey.
Historisk var byen ein del av West Riding of Yorkshire.
Karatsjajevsk
Karatsjajevsk (russisk Карача́евск) er ein by i Republikken Karatsjajevo-Tsjerkessia i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kuban, rundt 60 km sør for Tsjerkessk.
Karatsjajevsk vart grunnlagd i 1929 som Georgijevskoje, men namnet vart raskt endra til Mikojan-Sjahar, etter Anastas Mikojan. Frå 5. oktober 1944 til 1. januar 1957, medan karatsjaiane var i eksil i Sentral-Asia, var byen ein del av Den georgiske SSR med namnet Klukhori.
Området rundt byen er rikt på fortidsminne frå mellomalderen, som ruinane av Khumar og Sjoana-kyrkja frå 900-talet.
Julayyil
Julayyil er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Double Curtainbreen
Double Curtainbreen er ein liten isbre i sørsida av Kukri Hills, like sørvest for Mount Barnes, som flyt mot munningen av Ferrarbreen i Victoria Land. Han vart kartlagt under Terra Nova-ekspedisjonen under Robert Falcon Scott i 1910–13, og han fekk dette namnet av dei på grunn av forma (doble gardiner).
MacBook Pro
MacBook Pro er ein serie berbare Macintosh-datamaskinar laga av Apple Inc. Serien vart introdusert i januar 2006 og erstatta PowerBook G4. MacBook Pro var den andre modellen, etter iMac, som vart lansert av Apple etter overgangen til prosessorarkitekturen til Intel i datamaskinene deira. Han har dei høgste spesifikajsonane av produkta i MacBook-serien og er i dag tilgjengeleg med skjermar på 13 eller 15 tommar.
Første generasjon MacBook Pro likna på PowerBook G4 på utsida, men brukte Intel Core-prosessorar istaden for PowerPC G4-chippar. Modellen med skjerm på 15-tommar vart lansert i januar 2006, ein modell med skjerm på 17-tommar kom ut i april, og begge vart oppgraderte med Core 2 Duo-prosessorar seinare same året. Den andre modellen, kjend som «unibody-modellen» er laga av eitt enkelt stykke aluminium. Han debuterte i oktober 2008 med modellar på 13 og 15-tommar. Ein modell på 17-tommar kom ut januar året etter. Oppdateringane i ettertid har vore oppgraderte Inter Core i5 og i7-prosessorar og innføring av Thunderbolt-teknologi frå Intel. Ein tredje generasjon MacBook Pro vart lansert i juni 2012 berre som 15-tommar-modell. Denne har ein skjerm med høg oppløysning, tynnare utforming enn dei tidlegare modellane, byter ut harddisken med SSD-disk og fjernar det optiske drevet. Samstundes vart oppdaterte versjonar av dei førre modellane annonserte, som vil halde fram med å vere i sal parallelt med den nye modellen. Ein modell på 13 tommar i den tredje generasjonen MacBook Pro kom ut i oktober 2012.
Fylkesveg 6802
Fylkesveg 6802 går mellom Hamnekrysset og Stjørdal hamn i Stjørdal kommune. Vegen er 967 meter lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 34 i Nord-Trøndelag.
Thirsk
Thirsk er ein marknadsby i grevskapet North Yorkshire i England. Han har kring 4500 innbyggjarar.
Silje Waade
Venstrehendte Waade har vore høgre rykkrom-spelar på Byåsen IL sidan 2010. Ho deltok i Ungdoms-VM 2012, der Noreg tok bronse etter siger 36–30 over Romania i bronsefinalen. Sommaren 2014 skadde ho korsbandet, og var på sidelinja i 2014/15-sesongen.
Waade meisterskapsdebuterte og spelte alle kampane på det norske laget som vann Handball-EM 2016 i Sverige. Særleg fekk ho ros for innsatsen i forsvaret. Ho skåra to av måla i finalen mot Nederland.
O'Donnell Peak
O'Donnell Peak er eit fjell på polarplatået, som ligg 5 nautiske mil (9 km) vest for Joice Icefall i Millen Range. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og US Navy flyfoto, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Frank B. O'Donnell, meteorolog ved Hallett-stasjonen i 1962.
Alexia av Hellas og Danmark
Alexia er prinsesse av Hellas og Danmark og det eldste barnet til kong Konstantin II av Hellas og dronning Anne-Marie (fødd prinsesse Anne-Marie Dagmar Ingrid av Danmark, yngste borna til Fredrik IX av Danmark og Ingrid av Sverige).
Prinsessa vart fødd på Monnar Repos, Kérkyra i Hellas, i same hus som prins Philip, hertug av Edinburgh vart fødd. Ho var fyrstearving til den greske trona fram til broren Pavlos kom til verda, og Hellas var på den tida enno eit fungerande monarki. Arvefølgjeloven i Hellas følgde ikkje dei saliske prinsipp, men hadde stor likskap med arvefølgjelovene i Storbritannia og Spania.
Den 9. juli 1999 gifta Alexia seg med Carlos Morales Quintana i St. Sophia-katedralen i London. Prinsesse Alexia og Carlos har fire born:
Familien bur no i Puerto Calero på Lanzarote, Kanariøyene i eit hus teikna av Carlos sjølv.
Pindoba
Pindoba er ein kommune i delstaten Alagoas i regionen Nordeste i Brasil.
Sound+Vision-turneen
Sound+Vision-turneen var ein konsertturné i 1990 av den engelske musikaren David Bowie. Han vart marknadsført som ein «greatest hits»-turné der Bowie indikerte at det var siste gongen han kom til å spele dei mange hittane sine på konsertane sine. Turneen opna i Colisée de Québec i Quebec City i Canada den 4. mars 1990 og vart avslutta på River Plate stadion i Buenos Aires i Argentina 29. september 1990, og gjekk over fem kontinent i løpet av sju månadar. Det var den lengste turneen til Bowie til då og bestod av 108 konsertar fordelt på 27 land.
Édouard Lock frå La La La Human Steps var kunstnarisk leiar for turneen.
Historie
Den førre turneen til Bowie, Glass Spider-turneen og dei to siste albuma hans (Tonight (1984) og Never Let Me Down (1987)) hadde alle blitt slakta av kritikarane, og Bowie såg etter ein måte å revitalisere seg sjølv kunstnarisk. Bowie kom derfor til konklusjonen om at han ikkje ønskte å spele dei gamle hittane sine meir på konsertane og brukte plateboksen Sound + Vision som drivkrafta bak turneen, trass i at han ikkje hadde nokre nytt materiale spelt inn. Bowie tok ein pause frå bandet sitt Tin Machine for «Sound+Vision», og sa til bandet at han ein kontrakt å oppfylle for å gjere denne turneen. Han inviterte med seg bandkollegaen og gitaristen Reeves Gabrels på turneen, men Gabrels avslo og føreslo i staden Adrian Belew, som både Gabrels og Bowie hadde arbeidd med før. Gabrels ringde Belew og sa «'Eg har ein ven som skal på turné og han treng ein gitarist. Han spurte meg og eg kan ikkje, men eg tenkte kanskje du vil' og så gav eg røyret til David.»
Det vart sagt at Bowie aldri kom til å spele dei største hittane sine på turné igjen. Bowie sa «å vete at eg aldri kjem til å ha desse songane til å stole på igjen, får meg til å fortsette å gjere nye ting, noko som er bra for ein artist,» og seinare, «Eg har ingen intensjonar om å mekaniske repetere mine eigne songar, som er slik det endar å bli etter at du har gjort det i 20 år. Du kan ikkje gjere det med meir entusiasme. Eg bryr meg ikkje kom kven du er, du kjem til eit punkt der du ikkje liker å syngje songen lenger.»