cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nordisk meisterskap i orientering 1993
Kortdistanse – 4,54 km
<br style="clear:both;" />
Mala
Mala kan visa til:
Nordisk meisterskap i orientering 1993
Stafett
<br style="clear:both;" />
Klassisk-distanse, 8,5 km
<br style="clear:both;" />
Kortdistanse – 3,87 km
<br style="clear:both;" />
Fylkesveg 909 i Nordland
Fylkesveg 909 i Nordland går mellom Pollåsen og Auvåg i Bø kommune. Vegen er 3,4 km lang.
Meiklejohnbreen
Meiklejohnbreen er ein isbre, som er 22 km lang og 7 km brei, som flyt sørvest frå Dyer Plateau i Palmer Land til George VI Sound, like sør for Moore Point. Breen flyt ut i Millettbreen. Han vart først kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1954 etter Ian F. Meiklejohn, ein radiotelegrafist i BGLE, 1934-37.
Classic Queen
Classic Queen er eit samlealbum frå 1992 med songar av det engelske rockebandet Queen. Det vart gjeve ut for å utnytte Queen-feberen som brått hadde oppstått i USA etter at filmen Wayne's World kom ut. Albumet nådde fjerdeplassen på den amerikanske Billboard 200, og har selt til 3x platinaplate i USA og 5x platina i Canada.
Sjølv om det vart kritikarrost som ei glimrande samling, passa det ikkje inn med dei tidlegare Queen-samlingane. Det overlappa både Greatest Hits frå 1981 og Greatest Hits II frå 1991, og inneheld nokre spor som ein ikkje finn på nokre av desse. Hollywood Records gav derfor ut Greatest Hits på ny i USA, med to spor som ikkje var på den originale 1981-utgåva.
Det samla salet for Greatest Hits II og Classic Queen har vore i overkant av 23 millionar verda over.
Kring 1992 gav Hollywood Records ut Greatest Hits på ny for at denne skulle følgje Classic Queen. Dei to samlingane hadde nesten likt plateomslag, der Greatest Hits har ein raud bakgrunn, og Classic Queen ein kongeblå. Sidan dei to albuma vart gjevne ut i lag, manglar Classic Queen mange av dei store hittane til Queen, som «Another One Bites the Dust», «We Will Rock You», «We Are the Champions», «Somebody to Love» og «Don't Stop Me Now», sidan desse finst på Greatest Hits.
Get Outta My Way
«Get Outta My Way» er ein dansepopsong av den australske songaren Kylie Minogue frå det ellevte studioalbumet hennar, Aphrodite. Songen vart utgjeven som den andre singelen i september 2010.
Utgjeving og listeplasseringar
Minogue stadfesta 5. juli 2010 at «Get Outta My Way» ville koma ut som den andre singelen frå albumet. Songen vart først gjort tilgjengeleg for allmennheten via eit promoteringsalbum gjeve til radiokanaler før den kommersielle utgjevinga. «Get Outta My War» vart skriven og produsert av Lucas Secon, Damon Sharpe, Peter Wallevik, Daniel Davidsen, Mich Hansen og Cutfather, med Stuart Price som den utøvande produsenten.
«Get Outta My Way» nådde tolvteplass på UK Singles Chart og nummer 69 i heimlandet til Minogue, Australia. Singelen nådde òg nummer 25 på den europeiske singellista, nummer 29 i Frankrike, nummer 41 i Tyskland og nummer 23 i Sveits. Songen var òg vellykka i New Zealand der det nådde nummer 69 og nummer 57 i Japan.
Komposisjon
«Get Outta My Way» er ein dansepop og synthpop-orientert song som òg inneheld ein disco-orientert rytme. Tekstene fortel om Minogue som er frustrerte og rasande, og leverer vokal i ei form av ein advarsel til henne ubehageleg partnar, noko som indikerer at ho kan forlate han.
Musikkvideo
Musikkvideoen vart filma i London den 18. august 2010. Videoen byrjar med Minogue og dansarar hennar rører seg sakte på eit rørleg dansegolv. Kvar og ein av dei er omgjeve av ein glød som følgjer rørslene deira. Minogue har på hanskar som lyser opp andletet og kroppen hennar. Deretter opptrer ho i eit gullantrekk blant kvite stolar. Det siste elementet viser Minogue i raudt saman med dansarar med ein rampe framfor ein lyssett vegg.
Personell
Kjelde :
Ulvöspinell
Ulvöspinell eller ulvitt er eit mineral, ein titanhaldig spinell, TiFe2O4. Mineralet har vist seg å vere særs utbreidd som avblandingsprodukt i titanhaldige magnetittar.
Milecastle
Milecastle var ein liten, rektangulær festning frå Romarriket. Dei blie bygde med intervalla på rundt ei romersk mil langs fleire viktige grenser av riket, som ved Hadrianmuren i Britannia.
Langs Hadrianmuren blei milecastlea opphavleg bygde av stein ved dei austlege to tredelane av han, og av stabla torv med ein trepalisade i den vestre tredelen, men milecastle av torv blei seinare bygd opp att med sein. Storleiken varierte, men generelt var dei rundt 15 gangar 18 meter på innsida, med steinmurar så tjukke som 3 meter og truleg 5-6 meter høge, det same som den tilstøytande muren. Der var 80 milecastle og 158 tårn langs muren.
Langs Hadrianmuren vakta vanlegvis eit milecastle ein port gjennom muren og gangvegar over grøfta nord for muren. Dei hadde typisk ein garrnison på rundt 20–30 auxilia-soldatar som budde i to brakkegrupper. På kvar side av eit milecastle var det eit steintårn som låg rundt ei tredels romersk mil (500 meter) unna. Ein går ut frå at folk frå garnisonen også bemanna tårna. Garnisonen ved eit milecastle kontrollerte passasjen til folk, varer og husdyr over grensa, og det er sannsynleg at eit milecastle også fungerte som tollstasjon for grensetrafikken.
Det fanst også eit system av mindre milecastle (kalla milefortlets) og vakttårn imellom frå vestenden av Hadrianmuren, langs kysten av Cumbria så langt som Tårn 25B ved Flimby, men dei var bundne saman av ein trepalisade og ikkje ein mur med ei djup grøft. Dei hadde heller ingen portar gjennom palisaden.
Terminologi og nummerering
Omgrepet «milecastle» blei formalisert av Robert Smith i 1708, men var i uformell bruk av lokalbefolkninga før dette. Det viser vanlegvis til byggverka knytte til ringmuren, medan omgrepet «milefortlet» gjerne blir brukt for å visa til liknande installasjonar som fortsette langs den cumbriske kysten og var samtidige med milecastlea. Vakttårna som står mellom milefortlet blir omtalte som tårn.
Milecastle er nummererte frå 1 i aust til nummer 80 i vest. Dette systemet blei innført av J. Collingwood Bruce ved slutten av 1800-talet, og blei standardisert rundt 1930. Peter Hill har lagt fram ein teori om at det kan ha vore eit ekstra Milecastle 0. Milefortlet har nummer frå 1 (West of Bowness on Solway) kanskje så langt opp som 26 (ved Flimby). Ein bruker ofte forkortingar som MC1, MC2 osb. for milecastle og MF1, MF2 osb. for milefortlet. Tårn imellom har alfabetiske suffiks, slik at tårna vesd MC20 er tårn 20a and 20b, eller T20a og T20b. Trass i bevis for at ringmuren fortsette rundt ei kvart mile vest for Bowness-on-Solway blir tårna mellom MC80 og MF1 kalla Towers 0a og 0b.
Der torvdelen og steindelen av Hadrianmuren skil lag frå kvarandre, like vest for Birdoswald, får milecastles og tårn som berre finst ved torvmuren eller Turf Wall suffikset TW, som MC50 TW.
Gunnar Viken
Gunnar Johannes Viken er ein gardbrukar og politikar frå Høgre. Han var fylkesordførar i Nord-Trøndelag fylke frå 2007 til 2015. Han har òg vore medlem av Mosvik kommunestyre og formannskap.
Viken var Høgres gruppeleiar i Nord-Trøndelag fylkesting 2003–2007, og var Høgres 3. kandidat til Stortinget frå Nord-Trøndelag i 2005. Han var Nord-Trøndelag Høgres fyrstekandidat ved fylkestingsvalet 2007. Partiet fekk tre representantar i fylkestinget, og Viken vart einstemmig vald til ny fylkesordførar etter at Høgre, Arbeidarpartiet, Kristeleg Folkeparti og Venstre slutta ein samarbeidsavtale med felles plattform.
Viken er i tillegg medlem av Nord-Trøndelag Høgres arbeidsutval. Han har tidlegare vore medlem av fylkeslandbruksstyret, derav tolv år som leiar. Han har også vore leiar av Verran Sparebanks forstanderskap, leiar av Mosvik Bondelag og leiar av eldreutvalet til Nasjonalforeningen for folkehelsen i Nord-Trøndelag.
Viken har utdanning frå Statens trafikklærerskole, og han dreiv Levanger trafikkskole 1976–1982. Frå 1982 er han gardbrukar med mjølkekyr og skogsdrift i Mosvik. Han har elles politisk grunnopplæring, Høyres lederskole I og II, og 1. kandidatskolering i samband med stortingsval og fylkestingsval.
Villa Las Estrellas
Villa Las Estrellas (spansk «Stars Town») er ein chilensk landsby i kommunen Antártica som ligg ved President Eduardo Frei Montalva-basen, ein militærbase på King George Island. Han er den største og eine av to sivile busetnader i Antarktis (den andre er den argentinske Esperanza-basen). Om sommaren bur det 120 personar her og om vinteren 80.
Folket i Villa Las Estrellas lever i eit samfunn som omfattar 14 bustadhus på 90 m².
Det finst ein skule her, F-50 «Villa Las Estrellas»-skulen, som går opp til 8. klasse, med to lærarar, som tar imot kring 15 born. I tillegg er det ein barnehage og eit bibliotek. Det chilenske luftforsvaret driv eit sjukehus med ein lege og ein sjukepleier. I tillegg finst her bank, eit herberge, ein suvenirbutikk og eit treningsanlegg.
Stu Cook
Diskografi
Med Don Harrison Band
Med Southern Pacific
Med Creedence Clearwater Revisited
Instituto Antártico Uruguayo
Instituto Antártico Uruguayo (det uruguayanske antarktisinstituttet) er eit Uruguay eit statleg byrå som finansierer, driv, kontrollerer og fremmer forsking i Antarktis i høve til Antarktistraktaten. Det vart opphavleg starta av forskarar, men vert i dag styrt av forsvars-, utanriks- og utdanningsdepartementet i Uruguay.
History
Uruguay har vore aktiv i Antarktis sidan 1776, då landet først gav løyve til fiske i dei sørlege havområda. I 1916 vart landet offisielt involvert i eit forsøk på å redde sir Ernest Shackleton og mannskapet på skonnertbarken «Endurance» på Elefantøya i august det året. Beringsekspedisjonen vart leia av Ruperto Elechiribehety frå den uruguayanske marinen. Frå og med det internasjonale geofysiske året i 1957 deltok marineoffiserer i argentinske og britiske ekspedisjonar til Den antarktiske halvøya og Sør-Shetlandsøyane.
Sjølve instituttet vart grunnlagd i Montevideo den 9. januar 1968 av professor Julio César Musso. I 1975 vart instiuttet underlagt forsvarsdepartementet og fekk då fleire ressursar til å utføre forskinga i Antarktis.
Fylkesveg 911
Fylkesveg 911 finst i fleire fylke i Noreg:
Katarr
Katarr er ein overflatisk betennelse i slimhinnene som dekkar luftvegane eller andre holer i kroppen, til dømes nase og svelg. Det kan valda tjukke eksudat av slim og kvite blodlekamar som skuldast hevelse i slimhinnene i hovudet i respons til infeksjon. Symptomet er vanlegvis tilknytt forkjøling og brysthoste, men kan òg sjåast i pasientar med infeksjon i svelgmandelen (adenoiditt), mellomøyret (mellomøyrebetennelse), biholene (kronisk sinusitt) eller mandlane (tonsillitt). Slimet som oppstår ved katarr, kalla flegma, kan flaume ut, eller det kan setje seg fast, okkludere og bli kronisk.
Nokre vanlege former av katarr er blærekatarr, magekatarr og augekatarr.
Klinisk relevans
Katarr som okkluderar delar av luftvegane kan føre til smerte ved: Endåtil den grunne enden i eit bad kan vere utriveleg på grunn av barotraume, eit problem som er tilknytt trykkendringar i hovudet som følgje av katarral blokkering. Dette kan skje ved så lite som 1,2 meter djupne.
Fylkesveg 911 i Nordland
Fylkesveg 911 i Nordland går mellom Skålbrekka og Veanova i Bø kommune. Vegen er 5,4 km lang og har grusdekke.
Thomas Magnuson
Bernt Thomas Magnuson er ein svensk tidlegare langrennsløpar og seinare gardbrukar. Han vart verdsmeister på 30 km under ski-VM 1974 i Falun, og gjekk ankeretappen for Sveriges lag som vann 4x10 km stafett under ski-VM 1978 i Lahti. Magnuson var fødd i Motala og tevla for Delsbo IF. Han bur i Långby i Forså socken i Hudiksvalls kommun i Hälsingland.
Aktiv
Magnuson debuterte for Sverige i store, internasjonale meisterskap med å gå startettappen på 4x10 km stafett under vinter-OL 1972 i Sapporo, laget vart nummer 4.
Dei fire sesongane 1972-75 var Magnuson den klart beste langrennaren i Sverige. Han vann ti av dei tolv individuelle svenske meisterskapa som vart arrangert i perioden, berre tremilsmeistrane Lars-Arne Bölling i 1973 og Sven-Åke Lundbäck i 1975 hindra storeslem for Magnuson.
På opningsdistansen under ski-VM 1974 på svensk heimebane i Falun, vann Magnuson ein overlegen siger med 53,4 sekundars margin til sølvvinnaren Juha Mieto frå Finland. Seinare i meisterskapen gjekk han inn til bronse på femmila, slått av verdsmeisteren Gerhard Grimmer frå DDR og Stanislav Henych frå Tsjekkoslovakia.
Kasli
Kasli (russisk Касли) er ein by i Tsjeljabinsk oblast i Russland med om lag 19 000 innbyggjarar. Han ligg på austsida av Uralfjella, mellom innsjøane Bolsjije og Malje Kasli, Irtjasj, Sungul og Kirety, 138 km nordvest for Tsjeljabinsk.
Thomas Magnuson
Aktiv
Magnuson deltok ikkje i vinter-OL 1976, då far hans døydde straks føre olympiaden. Året etter vann han femmila i Holmenkollen med ein sigersmargin på godt over fem minuttar til toaren, Ivar Formo.
Han lukkast ikkje i dei individuelle renna under ski-VM 1978 i Lahti, men vart likevel teken ut til å gå siste etappen på stafetten. Saman med lagkameratane Sven-Åke Lundbäck, Christer Johansson og Tommy Limby vann han og Sverige VM-gullet etter at Magnuson sjølv gjekk frå Finlands ankermann, Matti Pitkänen.
Gullmedaljar i svenske meisterskap
Magnuson la opp i 1978, då han av helsemessige årsaker ikkje kunne trene så mykje at han kunne henge med i langrennstoppen.
Moyobamba
Moyobamba (quechua: Muyupampa, muyu sirkel, pampa stor slette) er hovudstaden i San Martín-regionen, ein del av øvre Amazonasbassenget i nordlege Peru. Byen hadde 50 073 innbyggarar, ifølgje folketeljinga i 2017. Omtrent 10 % av verdas artar av orkidéar høyrer heime i området, noko som har ført til byens kallenamn orkidébyen. Byen er òg hovudstaden i Moyobamba-provinsen som er den nordvestlegaste provinsen i San Martín-regionen.
Skildring
Dei første kjente busettingane er frå chachapoyas-kulturen, men den moderne byen Moyobamba vart etablert av Juan Pérez de Guevara den 25. juli 1540, med namnet Santiago de los Ocho Valles de Moyobamba (Santiago av dei åtte Moyobamba-dalene). Han vart grunnlagt på staden for eit inkaoppgjer og den første byen som vart grunnlagt av spanjolane i peruansk Amazonas, og den andre spanske byen aust for Andesfjella.
Byen var sete for dei første religiøse oppdraga som vart etablerte i regionen. Den romersk-katolske kyrkja brukte byen som ein base, der ho starta med å omvende dei innfødde til kristendommen. Moyobamba var eit viktig kommersielt senter i kolonitida (1533–1821) og fekk bystatus i 1857.
Demografien til Moyobamba er i dag ei blanding av kulturar og menneske av ulikt opphav. Fleirtalet er mestisar.
Moyobamba er sentrum av ein jordbruksregion og eit av dei største handelssentera for Aguaruna Native Communities som bur i det omkringliggande dalføret. Dei mest lukrative avlingene dyrka i regionen inkluderer ris, kaffi og mais. Bomull, sukkerrøyr, tobakk og kakao blir òg produsert. Varme kjelder, førekomstar av gull og litt petroleum finst i nærleiken.
«Moyobambinos», innbyggarar i Moyobamba, feirar skytshelgenen for regionens, San Juan, kvart år den 24. juni. Lokal folkesetnad feirar med tradisjonelle dansar og lokale matrettar.
Moyobamba har eit tropisk klima med regnfull, halvvarm og fuktig savanne. Temperaturen varierer mellom 14 °C (minimum) og 30 °C (maksimum), og er 22 °C som gjennomsnittstemperatur gjennom heile året. Nokon kveldar i Moyobamba kan vere kaldare.
Fylkesveg 913
Fylkesveg 913 finst i fleire fylke i Noreg:
Alf Daniel Moen
Alf Daniel Moen er ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet.
Moen har fagbrev som skogsarbeidar, og var lenge tilsett som dette i Meraker Brug. Han var også formann i Stjørdal faglige samorganisasjon i fleire år, og hadde ei rekkje tillitsverv i fagrørsla gjennom Norsk Skog- og Landarbeiderforbund og som medlem av representantskapet i Fellesforbundet. Frå 2011 var han attende ved Meraker Brug i halv stilling.
Som fylkesrådsleiar frå innføringa av parlamentarisk styreform i Nord-Trøndelag fylke i 2003, har Moen leidd eit fylkesråd som utgjorde Arbeiderpartiet og Senterpartiet fram til 2007, og eit som utgjorde Arbeidarpartiet, Høgre, Venstre og Kristeleg Folkeparti sidan dengong.
San Francisco av Tor Endresen
«San Francisco» er ein norsk popsong som vann Melodi Grand Prix 1997, og som så var det norske bidraget til Eurovision Song Contest same år. Der enda songen på delt sisteplass med 0 poeng. Songen var skriven av Tor Endresen og Arne Myksvoll, og vart framført av Tor Endresen.
Uranglimmer
Uranglimmer er ei gruppe mineral, oftast med sterkt gule eller grøne fargar, som blir danna sekundært ved oksidasjon av uraninitt. Det vanlegaste er autunitt. Ein koparhaldig uranglimmer er torbernitt.
San Francisco av Tor Endresen
Melodi Grand Prix
«San Francisco» var eit av åtte bidrag som vart plukka ut til å delta i Melodi Grand Prix på NRK Marienlyst i Oslo laurdag 8. februar 1997. I finalen var «San Francisco» det sjuande bidraget ut på scena, og låten vann både jury- og telefonavrøystinga. Dette var fyrste gong ein Melodi Grand Prix-vinnar vart kåra av telefonrøyster under sjølve sendinga.
«San Francisco» var det åttande bidraget til Tor Endresen i Melodi Grand Prix, og den var første og til no einaste sigeren til Endresen i tevlinga. Sigeren gjorde at Endresen fekk representere Noreg i Eurovision Song Contest 1997 i Dublin i Irland 3. mai.
Eurovision Song Contest
I Dublin var «San Francisco» det tredje bidraget på scena – etter Tyrkia, og før Austerrike. I avrøystinga kom Noreg på delt 24. og sisteplass saman med Portugal, og begge bidraga fekk ikkje eit einaste poeng. Dette var den åttande sisteplassen til Noreg og fjerde gongen Noreg fekk null poeng i Eurovision Song Contest til då.
Om songen
«San Francisco» er ein poplåt som skildrar San Francisco under hippietida, med referansar til artistar som Jimi Hendrix og John Lennon, og til songtitlar som «California Dreamin'» og «Blowin' in the Wind».
Ein sterkt omarbeidd versjon av songen vart òg utgjeven på singel av gruppa Penthouse Playboys. Dei deltok òg i den norske finalen i 1997 og vart nummer fire. Deira versjon vart gjeven ut før den internasjonale finalen i 1997, og frontfiguren til gruppa Jens Pikenes forklarte utgjevinga med følgjande: «Både låten og arrangementet trengte hjelp fra profesjonelt hold. Som gode patrioter ønsker vi at nasjonens utsendte skal nå så høyt som mulig i Dublin, og har laget en versjon som Tor kan la seg inspirere av. Han bør se dette som en sjenerøst gest fra gode kolleger.» Heller ikkje denne versjonen kom inn på VG-lista.
Magidepartementet
Magidepartementet er ei fiktiv styresmakt i Harry Potter-serien. Det skal liggje under London i England. Departementet styrer magisamfunnet, og magiministeren som leier departementet svarar tik statsministeren i den ikkje-magiske verda. Magiministeren gjennom store delar av Harry Potter-serien er Kornelius Bloeuf.
Paper Boy av Roy Orbison
«Paper Boy » er ein song skriven og framført av Roy Orbison i 1959.
Songen vart spelt inn for RCA Victor, men spelt inn på ny for Monument berre nokre dagar seinare i same studio i Nashville. På denne tida var Monument eit så nytt plateselskap at dei ikkje hadde sitt eige studio, og derfor leigde plass hos RCA i Nashville. Dette vart den første singelen Orbison gav ut for Monument, og som han sidan skulle få stor suksess med. Denne singelen gjekk ikkje inn på salslistene nokon stad.
B-sida var «With the Bug», som òg var skriven av Orbison.
Katav-Ivanovsk
Katav-Ivanovsk (russisk Катав-Ива́новск) er ein by i Tsjeljabinsk oblast i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Katav, ei sideelv til Jurjuzan i nedslagsfeltet til Kama, 321 km sørvest for Tsjeljabinsk.
Byen vart grunnlagd i 1757 som ein busetnad rundt eit jernverk. Han fekk bystatus i 1939.
Bekka Bramlett
Bekka Bramlett var medlem i bandet til Mick Fleetwood, The Zoo (1991–92) og Fleetwood Mac (1993–95), countryduoen Bekka & Billy med Billy Burnette (1996–98), og har gjeve ut eit soloalbum i 2002.
I dag er ho studiomusikar, låtskrivar og korvokalist og har arbeidd med mange artistar, som Faith Hill, Robert Plant, Warrant, Trace Adkins, Faster Pussycat, Buddy Guy, Vince Gill og Sam Moore.
Uralitt i mineralogi
Uralitt er ei generell nemning for ein pseudomorfose av amfibolar etter pyroksenar, vanlegvis aktinolitt eller hornblende danna ved omvandling av diopsid eller augitt. Uralitt er særs utbreidd i naturen og kjenst frå ei rekkje norske bergartar, til dømes frå gabbroar i grunnfjellet og frå kontaktsonene til Oslofeltet.
John Fogerty
Fogerty vant i 1997 Grammy for «Årets beste rock-album» med albumet Blue Moon Swamp. Fogertys musikk ligg hovudsakleg innan sjangrane rock, country og swamp-rock.
1959–1972
Fogerty grunnla i 1959 rockebandet Tommy Fogerty and the Blue Velvets saman med bror sin Tom. Bandet endra seinare namn til The Velvets. Dei skifta namn i 1964 til The Golliwogs, som igjen vart endra til Creedence Clearwater Revival i desember 1967. I CCR hadde Fogerty stordomstida si som frontfigur, låtskrivar og songar. Heile ni låtar som gruppa hadde i sitt repertoar, alle skrivne av Fogerty, hamna på topp 10-lister verda over. Ein av dei mest kjente songane Fogerty skreiv var «Proud Mary». Ike & Tina Turner hadde suksess med ein coverversjon av låten, som vart skriven i 1969. Òg Elvis Presley spelte låten ofte under konsertane sine på byrjinga av 1970-talet.
Under innspelinga av albumet Mardi Gras vart Fogerty uvener med Doug Clifford og Stu Cook. Året før hadde han og broren Tom vorte uvener. Då CCR vart oppløyst i oktober 1972 byrja han innspelinga av det første soloalbumet, The Blue Ridge Rangers som kom ut i april 1973.
1972–1986
The Blue Ridge Rangers inneheldt coverversjonar av kjente country-songar. Fogerty brukte ein stor del av 1974 til å skrive nye songar, og i 1975 kom det andre soloalbumet hans, John Fogerty. Albumet inneheldt blant anna songen «Rockin' All Over the World», som vart ein hit. I 1977 spelte det engelske bandet Status Quo inn sin kjende versjon av songen. Fogerty byrja innspelingar av eit nytt album i 1976, men han var ikkje nøgd med resultatet og albumet Hoodoo vart aldri gjeve ut.
Personlige problem og uvenskapen hans med Saul Zaentz og Fantasy Records medverka til at han forsvann frå musikkverda i 1976. I 1985 gjorde han comeback, og fekk ein hit med låten «The Old Man Down the Road» og albumet Centerfield, der han spelte samtlege instrument sjølv. Han vart no saksøkt av Fantasy Records med skuldingar om plagiat. Fantasy Records eigde rettane til alle songane til Fogerty, og no vart han skulda for å plagiere seg sjølv. Dessuten vart han saksøkt av Saul Zaentz for ærekrenkingar. Fogerty vart ikkje dømd for plagiat, men måtte endre ein «ærekrenkande» songtittel. Seinare saksøkte Fogerty Zaentz med krav om erstatning for kostnadane hans i plagiatsaka, og vann fram. Etter albumet Eye of the Zombie i 1986, forsvann han frå musikkbransjen nok ein gong.
Mount Grendal
Mount Grendal er eit fjell med ei høgd opp mot 2 000 moh mellom toppane av Valhallabreen og Conrowbreen i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey i 1962 frå flyfotografi teken av U.S. Navy 1947–59, og vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1983 i tilknyting til Mount Beowulf etter Grendal (Grendel), udyret i det episke diktet Beowulf.
John Fogerty
1997–
I 1997 kom albumet Blue Moon Swamp, og no var John Fogerty tilbake for fullt etter 11 år. Albumet var ein bestseljar i fleire land, og han vann Grammy for «Best Rock Album of the Year» i 1997. Singelen «Blueboy» vart ein hit i fleire land. Etter ein verdsturné og konsertalbumet Premonition i 1998, trekte han seg igjen unna rampelyset.
I 2004 var han tilbake med albumet Deja Vu (All Over Again), og gjennomførte nok ein verdsturné. Sidan 2005 har Fogerty stadig vekk halde konsertar, og albumet Revival kom ut i 2007. Revival kom på 11. plass på musikkmagasinet Rolling Stone si liste over dei 50 beste albuma frå 2007. I 2009 gav han ut albumet The Blue Ridge Rangers Rides Again på sitt eige plateselskap Fortunate Son Records. Han fekk ei stjerne på Hollywood Walk of Fame i 1998. Då Creedence Clearwater Revival vart innvalt i Rockens æresgalleri i 1993, nekta Fogerty å spele saman med dei tidlegare bandkollegaene sine.
Sutras
Sutras er det nittande studioalbumet til den skotske visesongaren Donovan. Det kom ut den 14. oktober 1996. Den amerikanske utgåva er utan det siste sporet, «The Garden».
Historie
I 1993 tok produsent og grunnleggjar av American Recordings Rick Rubin kontakt med Johnny Cash for å spele inn ei rekkje songar med Cash og enkle arrangement. Cash si American Recordings vart ein suksess både kritisk og kommersielt, og signaliserte ein ny start på karrieren hans. Denne suksessen fekk Rick Rubin til å leite etter andre artistar som kunne passe inn i same modell. Medan han var i studio med with Tom Petty, nemnde Rubin at han kunne tenkje seg å arbeide med Donovan. Petty foreslo at han ringte Donovan, noko han gjorde.
Donovan gjekk med på å la Rick Rubin produsere det neste albumet hans, og gjorde klar over hundre songar for innspelinga. Under innspelingane nytta dei få instrument, mykje likt det Cash gjorde på American Recordings med suksess. Rubin insisterte på at Donovan skulle lytte til visene han hadde spelt inn for Pye Records i 1964 og 1965 som inspirasjon. Innspelingane tok til i 1995 og Sutras kom ut året etter.
Sutras fekk blanda kritikk då det kom ut og fekk på langt nære slike salstal som Johnny Cash hadde fått. Donovan fekk ikkje lenger langvarige platekontraktar og Sutras vart det einaste samarbeidet hans med Rick Rubin, og er i dag ute av opplag i USA. Trass i at det selde dårleg, sikra Sutras Donovan ein trygg tilhengjarskare som følgde ein artist som no gav ut nytt material. Internett spelte ei viktig rolle i å samle Donovan-tilhengjarane etter at Sutras kom ut. Donovan følgde nøye med på denne utviklinga og brukte dei fem neste åra på å omorganisere verksemda si rundt Internett for å lettare å nå ut til tilhengjarane.
The Black Eyed Peas
The Black Eyed Peas, tidlegare berre Black Eyed Peas, er ei amerikansk musikkgruppe skipa i 1995. Ho består av rapparane will.i.am, apl.de.ap og Taboo og tidlegare var også songaren Fergie med. Gruppa begynte som ei alternativ hip-hop-gruppe, men endra musikkstilen sin etter kvart i retning av pop og dance-pop. Sjølv om gruppa vart gunnlagt i Los Angeles i 1995, var det ikkje før Elephunk, det tredje albumet deira vart sleppt at dei oppnådde høge platesal. Sidan den gongen har gruppa selt om lag 76 millionar plater (35 millionar album og 41 millionar singlar). Dette gjer dei til ei av dei mestseljande gruppene nokonsinne.
Den første store hiten deira var singelen «Where Is the Love?» som kom ut i 2003. Singelen var med på Elephunk, og toppa listene i 13 land, mellom anna Storbritannia. Der blei han liggjande på førsteplass i sju veker og vart den mest selde singelen i landet i 2003. Ein annan europeisk hitsingel frå albumet var «Shut Up». Det fjerde albumet deira, Monkey Business vart ein endå større suksess på verdsbasis. Det selde til fire gonger platina i USA, og det vart gitt ut fire singlar frå albumet: «Don't Phunk with My Heart», «Don't Lie», «My Humps» og «Pump It». I 2009 vart gruppa ei av berre 11 musikkartistar som har halde både første og andreplassen på Billboard 100-lista samtidig; det gjorde dei med singlane «Boom Boom Pow» og «I Gotta Feeling». Sistnemnde sette ny rekord ved å toppa lista i 26 samanhengande veker. Albumet som singlane er henta frå,The E.N.D, produserte seinare ein tredje singel som kom på førsteplass på lista, «Imma Be». Det er berre få grupper som har fått tre singlar frå eitt og same album på førsteplass på Billboard-lista, og i tillegg kom både «Rock That Body» og «Meet Me Halfway» blant topp ti. «I Gotta Feeling» vart den første singelen som selde meir enn ein million nedlastingar i Storbritannia.
Under den femtiandre Grammy-prisutdelinga, som fann stad i januar 2010 var gruppa nominert til seks prisar og vann tre av dei. I november 2010 sleppte dei ut albumet The Beginning. I februar 2011 opptredde gruppa på den prestisjetunge halvtidsunderhaldninga under Super Bowl.
Poppelslekta
Poppelslekta (Populus) er ei slekt av lauvfellande plantar i vierfamilien. Ho omfattar mellomstore til store lauvtre som veks i dei fleste delar av den nordlege halvkula. Blada på mange av artane har lateralt flattrykte bladstilkar, noko som gjer at blada lett dirrar i vinden. Dette kan få heile treet til å sjå ut som om det skjelv.
Poplar i Noreg
Den einaste poppelarten som veks naturleg i Noreg er osp, men fleire andre artar er blitt planta i landet. Nokre av desse kan ta over frå andre plantar, og er blitt svartelista av Artsdatabanken. Dette gjeld særleg balsampoppel og berlinerpoppel. Andre artar av poppel er blitt ein ikkje-invaderande del av norsk natur. Dette gjeld til dømes svartpoppel og sølvpoppel.
Klassifisering
Poppelslekta er tradisjonelt blitt delt inn i seks seksjonar på grunnlag av utsjånaden til blad og blomar. Denne klassifiseringa følgjer under. Nyare genetiske studiar har i stor grad støtta opp om dette, og har også bekrefta aningar om hybridisering mellom gruppene. Nokre av artane under har ulikt slektskap i kjerne-DNA (arva frå farslinja) og kloroplast-DNA (arva frå morslinja), ein klar indikasjon på eit truleg hybrid opphav. Hybridisering er framleis vanleg i slekta, og det finst fleire hybridar mellom artar frå dei ulike seksjonane.
Utvalde artar
Artar der norsk namn er ukjend har engelsk namn i kursiv.
Ankergang
Ankergang er eit reguleringssystem for gangen i eit mekanisk urverk (klokke eller ur til måling av tida), funne opp i 1671 av engelskmannen William Clement. Ankergangen syter for at urverket går med jamn fart, og verkar ved at ankeret (òg kalla ankerhaka) på ein aksel svingar att og fram og slepp fram ein tann på eit tannhjul, ganghjulet, for kvar einskild svinging. For å styre frekvensen på dei svingningane som ankeret (ankerhaka) gjer, er ankeret knytt til anten ein pendel (i pendelur som til dømes golv- og veggur) eller til ein såkalla uro, eit hjul som svinger att og fram ved hjelp av ei spiralfjør ikring akselen (i til dømes armbandsur og lommeur).
Svingningsfrekvensen på pendelen kan endrast ved å endre lengda mellom opphenget og den vekta som heng på pendelen, og svingsfrekvensen på uroa kan endrast ved å stramme eller slakke på fjøra i uroa. Ved slike endringar endrast òg svingningsfrekvensen på ankeret (ankerhaka), og med dette farten på ganghjulet. Slik kan urverket justerast til den farta som er rett for at uret skal syne rett tid. Ganghjulet, og urverket i det heile, vert drive av anten ei stålfjør som må strammast manuelt (som i armbandesur, lommeur, somme typar veggur, kaminur og liknande) eller av eit lodd som heng i ein kjede og fell sakte nedover, og må dragast opp att manuelt, slik som i mange vegg- og golvur: ura må trekkast opp.
Den mest nytta typen av ankergang var den såkalla «sveitsiske ankergangen». Her er ankerhaka opplagra i syntetiske edelsteinar. I billegare ur og i vekkarur vart det nytta stiftanker, og i pendelur vart det nytta ulike typar ankergang kalla slepegang eller kvilegang, som til dømes i dei norske Toten-ura og dei tyske Schwarzwald-ura.
Malmesbury
Malmesbury er ein by i det nordvestlege Wiltshire i England. Han ligg i nærleiken av Cirencester i Chippenham og Swindon, og grensar mot elver på tre sider. Han vart truleg grunnlagt i 1. hundreåret fvt.
Malmesbury er den eldste valkretsen (borough) i England. Han vart før den industrielle revolusjonen eit sentrum for blondeproduksjon, og industrialiseringa fekk, underleg nok, ingen store effektar.
Den viktigaste attraksjonen er Malmesbury Abbey, eit kloster som hadde si stordomstid på 1100-talet. Mykje av det vart øydelagt då Henrik VIII oppløyste det i 1536, og av ein brann, men omfattande ruinar står igjen.
Tom Sandberg
Tom Sandberg er ein norsk, tidlegare kombinertrennar. Han vart verdsmeister i øvinga i 1982, og olympisk meister i same i 1984, vinnar av verdscupen i kombinert i 1984, dessutan verdsmeister i lagtevling i kombinert i 1984. Sandberg vann ni av ti norske meisterskap i kombinert i tiårsperioden 1975-84. Han representerte Mo Skilag.
Karriere
Sandberg slo gjennom allereie som 18-åring då han vann kombinertrennet i Holmenkollen i 1974, same året fekk han sølv i junior-EM. Året etter vart han europameister for junior i Lieto og tok sitt fyrste av i alt ni senior-noregsmeisterskap i øvinga, med god margin til toaren Pål Schjetne.
I sin OL-debut i 1976 vart Sandberg nummer åtte i Innsbruck og beste nordmann. Same sesongen vart han nummer to i både Lahti og Svenska skidspelen, begge gongane slått av den sterke finnen Rauno Miettinen. Åra 1977-79 heldt han fram med å kome på pallen i dei store nordiske kombinerttevlingane, utan å gå heilt til topps.
Sandberg vart nummer fire under OL i Lake Placid. Under VM i Oslo i 1982 vann han den individuelle tevlinga etter ein spennande sluttspurt, der han kom i mål berre 0,2 sekund framom Konrad Winkler, og 0,9 sekund føre Uwe Dotzauer, begge frå Aust-Tyskland. I lagtevlinga kom Noreg på bronseplass, for laget tevla Hallstein Bøgseth, Espen Andersen og Sandberg.
Sandbergs store jubelår var 1984, då han vart olympisk meister i Sarajevo. Ein månad etter leikane sikra han Noreg VM-gull i lagtevlinga i kombinert i Rovaniemi, saman med Geir Andersen og Hallstein Bøgseth. Den same sesongen sigra Sandberg i verdscupen, fyrste sesongen verdscupen i kombinert vart arrangert.
Fylkesveg 916 i Nordland
Fylkesveg 916 i Nordland går mellom Nykvåg og Nykvåg kai i Bø kommune. Vegen er 780 meter lang og har asfaltdekke.
Tom Sandberg
Karriere
Sandberg vart tildelt 'Nordland fylkes kulturpris' og Morgenbladets Gullmedalje i 1984. Tidlegare hadde han fått Olavstatuetten i 1982 og Holmenkollmedaljen i 1983.
Fylkesveg 916 i Nordland
Vegen går rundt sjølve Nykvågen. Fuglefjellet like ved vegen er ein del av Nykvåg/Nykan naturreservat.
Odilon Redon
Bertrand-Jean Redon, betre kjend som Odilon Redon, var ein fransk målar, grafikar, teiknar og pastellist. Verka hans vert rekna til symbolismen.
Liv og gjerning
Redon vart fødd inn i ein rik familie i Bordeaux i Aquitaine. Han starta å teikne som barn. Femten år gammal begynte han på formelle studiar i teikning. Faren insisterte på at han måtte studere arkitektur, men han klarte ikkje opptaksprøvene til arkitektstudiet. Dermed fekk han i 1864 høve til å gå i lære hos kunstmålaren Jean-Léon Gérôme. Vel heimkomen til Bordeaux byrja han å arbeide med skulptur, og med silketrykk og litografi.
Fylkesveg 916
Fylkesveg 916 finst i fleire fylke i Noreg:
Odilon Redon
Liv og gjerning
I 1870 slutta Redon seg til hæren for å delta i den fransk-prøyssiske krigen. Mot slutten av krigen flytta han til Paris, der han nesten utelukkande arbeidde med kolteikning og litografi. Først i 1878 fekk arbeida hans noko større vellæte. Året etter publiserte han sitt første album med litografi, med tittelen Dans le Rêve.
Fylkesveg 916
Fylkesvei 916 (andre betydninger)
Odilon Redon
Liv og gjerning
Redon var ganske ukjend inntil 1884, då kultromanen tittelen À rebours (=Mot naturen) av Joris-Karl Huysmans kom ut. Historia handla om ein dekadent aristokrat som samla på teikningar laga av Redon.
Redon døydde i Paris den 6. juli 1916.
Ivy Compton-Burnett
Ivy Compton-Burnett, DBE var ein engelsk forfattar. Ho er kjend for romanane sine, som ho opphavleg gav ut under namnet I. Compton-Burnett. I 1955 vann ho James Tait Black Memorial Prize for romanen Mother and Son. Ei anna omtykt bok av henne er Manservant and Maidservant (1947). Verka hennar tek hovudsakleg for seg livet i seinviktoriansk og edvardiansk overklasse.
Bakgrunn
Ivy Compton-Burnett vart fødd i Pinner i Middlesex den 5. juni 1884. Ho var den sjuande av dei tolv barna til James Compton-Burnett, ein kjend homøopat, og den andre kona hans Katharine (1855–1911), fødd Rees. Ho var syskenbarn av Margery Blackie, som også var homøopat.
Mor til Ivy skal ha sendt alle stebarna sine vekk til kostskular så snart hokunne. Fire av systrene til Ivy drog vekk frå heimen i 1915 og flytta til London, der dei budde hjå pianisten Myra Hess. Etter at mora døydde styrte Ivy over den høvesvis store familieformuen med suksess.
Avsnittet utelèt fakta som at yngdlingsbroren hennar Guy døydde av lungebetennelse; ein annan, Noel, blei drepen i slaget ved Somme i 1916, medan dei to yngste systrene hennar, Stephanie Primrose og Catharine (kjend som «Baby» og «Topsy»), døydde i ei sjølvmordspakt ved å ta veronal i det låste soverommet sitt på første juledag 1917. Ingen av dei tolv syskena hadde eigne barn, og alle dei åtte jentene blei verande ugifte.
Compton-Burnett var mykje av livet sitt ven og sambuar med Margaret Jourdain (1876–1951), ein autoritet og forfattar om dekorativ kunst og møbelhistorie. Dei budde saman i leilegheiten hennar i Kensington frå 1919. Dei første ti åra verker Compton-Burnett å ha halde seg i bakgrunn, alltid strengt kledd i svart. Då Pastors and Masters kom ut i 1925 sa Jourdain at ho ikkje hadde visst at venen hennar skreiv på ein roman..
Verk
Bortsett frå Dolores (1911), ein tradisjonell roman som ho seinare forkasta som noko «ein skreiv som ei jente», tek verka til Compton-Burnett for seg huslege hendingar i større hushaldningar, stort sett frå edvardiansk tid. Menneskelege veikskapar og griller går att i verka, og kvar familie ho skildrer er dysfunksjonell på eit eller anna vis. Foreldre kan kjempa mot barn, eller rivalisering mellom sysken kan enda i vondskapsfull, men skjult, maktkamp.
Frå og med Pastors and Masters (1925) utvikla Compton-Burnett ein svært individualistisk stil som nytter mykje formell dialog (i kontrast til dei ofte melodramatiske plotta) som krev stadig merksemd frå lesaren. I nokre av verka hennar blir viktig informasjon såvidt nemnd i ein halvsetning. Teiknbruken hennar er medviten enkel - ho bruker ikkje kolon, semikolon, utropsteikn eller kursiv tekst. Resultatet er ei klaustrofobisk verd som er dominert av den psykologiske utforskinga av matkmisbruk og forfølging på småskalanivå.
Prisar og utmerkingar
Compton-Burnett blei utnemnd til Dame Commander of the Order of the British Empire (DBE) i 1967.
Verkliste
• Dolores (1911)
• Pastors and Masters (1925)
• Brothers and Sisters (1929)
• More Women Than Men (1933)
• Daughters and Sons (1937)
• A Family and a Fortune (1939)
• Parents and Children (1941)
• Elders and Betters (1944)
• Manservant and Maidservant (1947)
• Darkness and Day (1951)
• The Present and the Past (1953)
• Mother and Son (1955)
Maorirustand
Maorirustand (Tadorna variegata) er ei stor, gåseliknande rustand som er endemisk for New Zealand. På maori er ho kjent som pūtangitangi, ho er ein ettertrakta jaktfugl.
Ivy Compton-Burnett
Verkliste
• A Heritage and Its History (1959)
Maorirustand
Skildring
Kjønna er mykje ulike og begge har slåande fjørdrakt: hannen har eit svart hovud med grønt skin, og kroppen er mørk grå og fint, svart spraglet, hofuglen har kvitt hovud med ein oransje til kastanjebrun kropp. Hannfuglar er litt større enn hoer, ca. 1,7 kg mot ca. 1,4 kg, begge ca. 63 centimeter i kroppslengd.
Ivy Compton-Burnett
Verkliste
• The Mighty and Their Fall (1961)
• A God and His Gifts (1963)
Maorirustand
Skildring
Maorirustender lever vanlegvis parvis, beitar på gras og ugras, og vil raide avlingar, spesielt under myteperioden.
Ivy Compton-Burnett
Verkliste
• The Last and the First (posthumt, 1971)
Maorirustand
Skildring
Maorirustand dannar langsiktige parforhold, som ofte varer ut livet, og dei forsvarer territorium. Hekkesesongen startar med egglegging i august, september og ungane er sjølvstendige i desember. Dei når kjønnsmoden alder etter to år, hofuglar ofte etter tre år. Dei byggjer reir som er fôra med gras og fjører, skjult i høgt gras, inne i hòle tre, eller under rotnande tømmerstokkar. Typisk storleik på kullet er 9 egg. Ungane er flygedyktige etter åtte veker.
Ivy Compton-Burnett
Verkliste
Verka hennar er blitt omsette til fransk, italiensk, spansk og andre språk.
Maorirustand
Skildring
Før europearane busette seg på New Zealand, jakta maoriar på maorirustender i favoriserte område. Jakt skjedde utanfor hekkesesongen når mytinga blant fuglane gjekk føre seg, og dei ikkje kunne flyge. I hekkesesongen var jakt forbode. Dette systemet for vern og selektiv jakt sikra gode forsyningar av mat.
Maorirustand var ikkje ein vanleg art før europeiske busetjing, men avskoging til fordel for meir beitemark, anlegg av fleire dammar, og sterk kontroll på jakt, har ført til ein stor auke i bestanden av desse endene. Populasjonen har vore estimert til 120 000 individ per 1981. Forventa levealder er over 2 år, det eldste kjente individet vart over 23 år gamalt.
Fylkesveg 917 i Nordland
Fylkesveg 917 i Nordland går mellom Eidet og Grimstad i Bø kommune. Vegen er 1,7 km lang.
Up Town av Roy Orbison
«Up Town» er ein song av Roy Orbison frå 1959. Han er skriven av Orbison og Joe Melson og gjeven ut på singel av Monument Records 30. november 1959.
Songen var ein av tre nye songar som vart spelt inn under same økta i Nashville. Under innspelinga bad Orbison om å få strykarar i studio. Strykarane var dirigert av Bob Moore.
Medlåtskrivaren Melson vart imponert over resultat og sa seinare: «Me stod i studio, lytta til opptaket og tenkte at det var den vakraste lyden i verda». The Rolling Stone Illustrated History of Rock and Roll skriv at musikken Orbison laga i Nashville «gav rocken ein ny glans», og samanlikna dei melodramatiske effektane orkesterakkompagnementet gav med produksjonen til Phil Spector.
Singelen nådde 78. plassen på den amerikanske singellista i 1959, den første singelen hans på lista sidan «Ooby Dooby» i 1956. B-sida til singelen var «Pretty One», skriven av Orbison.
Maria Lea Pedini-Angelini
Maria Lea Pedini-Angelini er ein sanmarinsk politikar og tidlegare regentkaptein av San Marino frå 1. april til 1. oktober 1981. Ho var den fyrste kvinnelege regentkapteinen av San Marino og i ein alder av 26 år òg den yngste. Seinare tena ho som direktør i Utanriksdepartementet.
Mahiedine Mekhissi-Benabbad
Mahiedine Mekhissi-Benabbad er ein fransk friidrettsutøvar frå Reims som tevlar internasjonalt i hinderløp og på mellomdistanse. I perioden 2008-14 vann han tre EM-gull, to OL-sølv og to VM-bronsar. Alle medaljane, unnateke gullmedaljen på 1500 meter under EM i friidrett 2014, har han vunne i 3000 meter hinder.
Inversjon i geologi
Ein inversjon i geologi er eit fenomen som mellom anna oppstår i samband med folding av berggrunnen. Lagrekkefølgja kan då lokalt hamne opp ned, slik at dei eldste berglaga vert liggande øvst.
Uttrykket kan òg nyttast om at eit lågtliggande område rett og slett er blitt løfta, ikkje nødvendigvis at lagrekkefølgja er snudd om.
Ilmenitt
Ilmenitt (titanjernstein) er eit mineral som ofte dannar metalliske, svarte korn i mange magmatiske bergartar. Det har same type struktur som hematitt, og desse har liknande utsjånad, men har svart strek. Mineralet er eit jern-titan-oksid. Dei analoge magnesium- og mangansambindingane er geikielitt og pyrofanitt
Mineralet er vanleg og finst aksessorisk i mange forskjellige bergart. Noreg har dei største ilmenittreservane i Europa og er den største produsenten i verda i lag med Australia. Titania A/S bryt seks millionar tonn ilmenitt årleg i Egersundfeltet på Hauge i Dalane. Malmen vert vidareforedla til titanoksid ved Kronos Titan i Fredrikstad. I Odda kommune vart det oppretta eit ilmenittsmelteverk i Tyssedal etter eit stortingsvedtak i 1983. Drifta starta i 1986 og i 1988 vart verket overteke av Tinfos Jernverk.
Ilmenitt på månen
Ilmenitt er funne i månesteinar, og i 2005 brukte NASA Hubble Space Telescope for å lokalisere potensielt ilmenitt-rike lokasjonar. Mineralet vil kunne vere viktig for ein eventuell månebase fordi ilmenitt ville vere ei kjelde for jarn og titan for bygging av konstruksjonar og essensiell oksygenekstraksjon.
Korkino
Korkino (russisk Ко́ркино) er ein by i Tsjeljabinsk oblast i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg på austsida av dei sørlege Uralfjella, 42 km sør for Tsjeljabinsk.
Korkino vart grunnlagd som ein landsby med same namn på andre halvdel av 1700-talet. Han fekk bystatus i 1942. Korkino er eit viktig kolgruvesenter.
Bladet Life
Life, ofte skrive LIFE, var eit amerikansk tidsskrift som kom ut jamleg frå 1883 til 1972 og igjen frå 1978 til 2000. Det er knytt til bladet Time.
Life var opphavleg eit humoristisk blad med avgrensa opplag som kom ut frå 1883 til 1936. Då blei det kjøpt opp av Henry Luce, som omforma det til eit moderne vekeblad med vekt på fotoreportasje. Dette bladet kom ut kvar veke fram til 1972. Deretter kom det ut spesialutgåver med ujamne mellomrom fram til 1978, før det blei gjeve ut kvar månad fram til 2000. Frå 2004 til 2007 blei det gjeve ut som eit vekeblad inkludert i fleire amerikanske aviser av Time Inc.
Uranofan
Uranofan er eit nokså utbreitt sekundærmineral etter uraninitt. Det er gult og fibrig og eit vasshaldig kalsium-uranylsilikat, Ca(UO2)2[SiO3(OH)]2· 5H2O. Ei dimorf form blir kalla beta-uranofan (β-uranofan) eller uranofan-beta, begge mineral er monokline.
Bladet Life
I 2009 blei nettstaden LIFE.com lansert som eit samarbeid mellom Life og Getty Images. Nettstaden inneheld millionar av fotografi frå dei kombinerte bildearkiva deira. Bladet er også blitt arkivert av Google. Eit arkiv av alle nummera av Life frå 1936 til 1972 er tilgjengelege gjennom Google Book Search. Google image search inneheld også mange bilde tekne for, men ikkje gjevne ut i bladet.
Uranofan
Det er òg funnet i Noreg.
Bladet Life
Då Life blei skipa i 1883 bygde det på liknande humoristiske britiske blad, som Punch. I 53 år blei det gjeve ut som eit allment, underhaldande blad med mange illustarsjonar, vitsar og samfunnskommentarar. Mange store forfattarar, redaktørar, illustratørar og vitseteiknarar bidrog til bladet, mellom anna Charles Dana Gibson, Norman Rockwell og Jacob Hartman Jr. Gibson blei eigar og redaktør etter at John Ames Mitchell døydde i 1918.
Itacolumitt
Itacolumitt er ein glimmerhaldig sandstein. Sandsteinen har har den eigenarta eigenskapen at tynne heller av han er særs fleksibel, og kan mellom anna bøyast omtrent som sinkplater. Bergarten er opphavleg skildra frå Itacolumi i Minas Gerais i Brasil. Han er òg ei kjelde til diamantar i området.
Kusa
Byen vart grunnlagt i 1778 og fekk bystatus i 1943.
Bamble kyrkje
Bamble kyrkje er ei krosskyrkje frå 1845 i Bamble kommune i Vestfold og Telemark fylke.
Bamble har hatt kyrkje (vigd til Heilag-Olav) sidan mellomalderen, og etter den store kyrkjeauksjonen i 1723 kom ho i kommunal eige i 1839. Gustav Adolph Lammers, som m.a. var sokneprest, teikna ny kyrkje, ei krosskyrkje med nokså korte tverrarmar med galleri i fleire etasjar. Kyrkja hadde takryttar i byrjinga og fekk vesttårn ved ei restaurering i 1902 etter planar av Hjalmar Welhaven. Kyrkja vart òg omfattande restaurert i 1985–86.