cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bubiyan
Mellom øya og det irakiske fastlandet i nordaust ligg kanalen Khawr Abd Allah og mellom øya og det kuwaitiske fastlandet i sørvest ligg kanalen Khawr az-Zubayr. Den sistnemnde kanalen går rundt nordenden av Bubiyan, og skil ho frå øya Warbah. 5,4 km nordvest for Ras al Barshah, det sørlegaste punktet, er Bubiyan knytt til fastlandet via ei bjelkebru i betong over Khawr as Sabiyah-kanalen. Brua er 2,38 km lang og vart bygd i 1983. Brua er berre for militær bruk. Under Golfkrigen i 1991 vart brua øydelagd, men har så blitt bygd opp att på ny. Sjølve øya vart omgjort til ein militærbase i 1991 og har vore det sidan den gongen.
I november 1994 aksepterte Irak formelt grensa som SN hadde trekt mot Kuwait. Det enda formelt eit tidlegare krav Irak hadde på Bubiyan.
Bad Langensalza
Bad Langensalza er ein by og ein kommune i landkrinsen Unstrut-Hainich-Kreis i delstaten Thüringen i Tyskland. Kommunen har ei flatevidd på 129,4 km² og i kring 17 000 ibuarar. Byen ligg på Thüringersletta, 200 meter over havet og ved elva Salza.
Bubiyan
Mubarak Al-Kabeer-reservatet
Etter at Kuwait signerte Ramsar-konvensjonen vart Mubarak al-Kabeer-reservatet erklært som det første internasjonalt viktige våtmarksområdet i landet. Det 50 948 mål store reservatet består av små lagunar og grunt marskland og er ein viktig stoppestad for trekkfuglar langs to ruter, frå Tyrkia til India og frå Eurasia til Afrika. Hekkande vadefugl i området er mellom anna den største hekkekolonien i verda av krabbevipe (Dromas ardeola) og det omliggande havområdet er ynglestad for mykje fisk.
Bad Langensalza
Friidrettsutøvaren Dieter Fromm er frå Bad Langensalza.
Henning Schmitz
Henning Schmitz er ein tysk musikar som er medlem av det elektroniske/eksperimentelle popbandet Kraftwerk.
Bakgrunn
Henning Schmitz studerte ved Musikhochschule Rheinland og Fachhochschule Düsseldorf og i 1980 fekk han ingeniærdiplom i audio- og biletteknologi. Frå 1978 arbeidde han med Kraftwerk som lydteknikar og var først omtalt på plateomslaget til Electric Café i 1986, og erstatta seinare det kortvarige medlemmet Fernando Abrantes på konsertane deira frå 1991 og frametter. Han har òg skapt forskjellige musikkstykke og lydeffektar for radioprogram produsert av WDR sidan midten av 1980-åra og arbeider i dag som frilansforelesar ved Robert-Schumann-Institut og stundom produsent for andre artistar.
Koroljov
Koroljov (russisk Королёв) er ein by i Moskva oblast i Russland. Han ligg rundt 20 km nordaust for Moskva og har om lag 175 000 innbyggjarar (2007).
Rakett- og romfartskomplekset «RKK Energija» er den største arbeidsgjevaren i byen, i tillegg finst det fleire andre industriar i Koroljov. Det russiske kontrollsenteret for romferder (russisk: Центр Управления Полётами (ЦУП) – Tsentr Upravlenija Poljotami (TsUP)) ligg òg i Koroljov. Dette svarar til NASA Mission Control Center i Houston i Texas.
Historie
På 1100-talet låg ein slavisk busetnad på staden der Koroljov ligg i dag. Busetnaden låg ved ein stad der fleire handelsvegar mellom fyrstedøma Moskva og Vladimir-Suzdal møttest. Etter mongolinvasjonen av Russland gjekk regionen tilbake. På 1700-talet vart ein dei første tekstilfabrikkane i Russland etablert her.
På slutten av 1800-talet og fram til revolusjonen i 1917 låg det mange datsjaer for velståande moskovittar i Koroljov. Mange kjende personar, som Konstantin Stanislavskij, Anton Tsjekhov, Valerij Brjusov, Boris Pasternak, Anna Akhmatova, Isaak Levitan, Pavel Tretjakov, Marina Tsvetajeva og Vladimir Lenin budde her.
Ørland lufthamn, Brekstad
Ørland lufthamn, Brekstad er ei sivil, regional lufthamn i Ørland kommune i Trøndelag fylke.
Lufthamna ligg på vestsida av Ørland hovudflystasjon, om lag 3,0 kilometer frå Brekstad, og er eigd av kommunen.
I dag er lufthamna operert sivilt av Air Norway og Ørland flyklubb. Sporadisk chartertrafikk.
Braggkurve
Ei braggkurve er ei kurve der mengda ionepar som vert danna per lengdeeining langs banen til ein ioniserande partikkel som vert bremsa i eit stoff, vert framstilt som funksjonen av rekkevidda til partikkelen i stoffet.
Raude hundar
Raude hundar (Rubella) er ein barnesjukdom med utslett som vert forårsaka av rubellaviruset. Han er vanlegvis ein uskuldig sjukdom med feber og eit småflekka utslett. Raude hundar er òg ein reisesjukdom. Dette tyder auka risiko for å få barnesjukdomen ved reising. MMR-vaksinen som gjev vern mot raude hundar vert gjeven som ein del av barnevaksinasjonsprogrammet.
Tilstanden
Det medisinske namnet på raude hundar er rubella etter det latinske opphavsordet ruber, som tyder 'raud'. Raude hundar er som regel ufarlig hos barn, men det vert vaksinert mot sjukdomen i barnevaksinasjonsprogrammet fordi det gjev alvorlege misdannelser hos foster når gravide vert smitta.
TIMBRE
Anders Grindheim Bratterud, kjend som TIMBRE, er ein norsk musikkprodusent og låtskrivar fødd i Bærum.
Melodi Grand Prix 2014
TIMBRE skal delta med singelen «Frozen By Your Love» i den fyrste semifinalen i Melodi Grand Prix 2014, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark. Songen er skriven av TIMBRE, under namnet Anders Bratterud, og Andrew Bullimore, og vil verte framført på engelsk av TIMBRE, Frikk Heide-Steen og Ida Stein. Bidraget vil vere det fyrste i sjangeren house sidan Melodi Grand Prix vart starta i 1960.
Himno Nacional Mexicano
«Himno Nacional Mexicano» er nasjonalsangen til Mexico. Songen blei skriven i 1853 med tekst av Francisco González Bocanegra og melodi av Jaime Nunó Roca.
Songtekst
Sidan 1943 har nasjonalsongen bestått av koret, første, femte, sjette og tiande vers. Når ein speler songen ved idrettshendingar speler ein berre koret, det første verset og så koret igjen.
Ondori-jima
Ondori-jima er ei lita øy som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) nord for Ongul og 0,8 nautiske mil (1,5 km) vest for Nesøya i den nordaustlege delen av Lützow-Holmbukta. Ho vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto teken under Japanese Antarctic Research Expedition (JARE), 1957-62. Namnet «Ondori-jima» (Haneøya) vart gjeven av JARE i 1972 i tilknyting til Mendori-jima (Høneøya). Namna er ikkje godkjende av Norsk Polarinstitutt.
Guillaume François Antoine de L'Hospital
Guillaume François Antoine, Marquis de l'Hospital var ein fransk matematikar. Han er best kjent for regelen som er kalla opp etter han, andsynes grenseverdien til ein brøk der teljaren og nemnaren begge går mot null eller uendeleg, trass i at regelen eigenleg vart oppdaga av Bernoulli.
L’Hospital planla først ei militær karriere, men dårleg syn førte til at han skifta til matematikk. Han løyste brachistochroneproblemet, uavhengig av andre samtidige matematikarar som Newton.
Han er òg forfattar av den første europeiske boka om differensial- og integralrekning, l'Analyse des Infiniment Petits pour l'Intelligence des Lignes Courbes. Boka vart publisert i 1696. I 1694 hadde l’Hospital inngått ei avtale med Johann Bernoulli: For 300 franc i året skulle Bernoulli fortelje l’Hospital om sine matematiske oppdagingar, som l’Hospital skildra i boka si. I 1704, etter l’Hospital døydde, avslørte Bernoulli avtala, og hevda at det var han som hadde funne mange av resultata i boka til l’Hospital. I 1922 vart det funne tekster som gav støtte til Bernoulli. L’Hospital publiserte boka anonymt, og Bernoulli vart kreditert i innleiinga.
Ambros Sollid
Ambros Sollid var ein norsk tenestemann og politikar frå Heddal i Telemark. Han representerte partiet Venstre på Stortinget frå 1937-45.
Sollid var son til ein gardbrukar og lærar. Sjølv tok han eksamen ved Bratsberg amts landbruksskule i 1899 og ved Norges landbrukshøyskole i 1902. Dei neste åra underviste han på Seljord friseminar og til 1905 på Telemark folkehøgskule. Skuleåret 1905/06 var han lærar og gardsstyrar på Telemark landbruksskule. I 1906 fekk han stillinga som fylkesagronom i Telemark, samstundes redigerte han til 1915 landbruksstoffet i avisa «Varden». Frå 1920 hadde Sollid jobben som sekretær i Telemarks landbruksselskap, heilt til han i mars 1944 vart avsett av nazi-styresmakter. Då krigen var over i mai 1945 fekk han tilbake stillinga. Til sist fylkeslandbrukssjef i Telemark frå 1949.
Sollid var medlem av bystyret i Skien frå 1929 til 1945; varaordførar 1932-34 og ordførar 1935-1937. Samstundes som han var varaordførar var han formann i skulestyret. Hausten 1936 vart han vald til stortingsrepresentant frå dei åtte kjøpstadene i Telemark og Aust-Agder som representant for Venstre. På Tinget hadde han plass i Militærkomiteen.
I 1927 fekk Sollid utgitt Telemark Landbruksselskap 1777-1877.
Juneau
Juneau er hovudstaden i delstaten Alaska i USA.
Byen har eit totalt areal på 8 430,4 km², mykje meir enn staten Delaware til dømes, og ein folkesetnad som utgjer om lag 32 164 innbyggjarar (2011). Sjølve bykjernen har 17 500 innbyggjarar (2005) på eit område på 31 kvadratkilometer.
Juneau ligg på 58,3 ° nordleg breidde, omtrent det same som for Egersund i Noreg. Han er plassert i Alaska Panhandle, «steikjepanneskaftet», den søraustlege delen av staten. Innanfor USA er Juneau einaste hovudstaden på fastlandet utan vegsamband, han kan berre nåast med båt eller med fly. Det er planlagt å byggje veg, men det er politisk kontroversielt.
Byen har ein gjennomsnittleg dag maksimum temperatur på 18 °C i juli og minimum temperatur -4 °C i januar, og han har mykje vind og nedbør, gjennomsnittleg 2280 mm nedbør i året.
I 1994 var det folkerøysting i Alaska om å flytte hovudstaden til Wasilla nord for den største byen i delstaten, Anchorage. Folkerøystinga forkasta framlegget.
Historie
Området har vore busett gjennom fleire tusen år av urfolket tlingit. Den 3. oktober 1880 fann Joseph Juneau gull i ein bekk nær dagens by. Saman med Dick Harris reserverte dei eit 0,65 km ² areal med land for seg sjølve med namnet Harrisburg. Informasjon om gullfunnet vart snøgt spreidd over heile regionen og eit fellesskap voks fram. Då staden var stor nok til å rangere som by heldt folket ei avrøysting om bynamnet. Den 14. desember 1881 fekk dei godkjent namnet Juneau.
Fram til 1940 var gruvedrift den største næringa, men under den andre verdskrigen blei fjellanlegget stengt.
Striperyggmaurfugl
Striperyggmaurfugl, Myrmorchilus strigilatus, er ein mellomstor maurfugl i den biologiske familien Thamnophilidae. Han er monotypisk i slekta Myrmorchilus.
Juneau
Historie
Med oljeleidningen Trans-Alaska Pipeline System, i drift frå 1977, fekk byen fekk nye oppgåver.
Songspottefugl
Songspottefugl (Mimus polyglottos, engelsk 'Mockingbird') er ein fugl i spottefuglfamilien og den einaste spottefuglarten som vanlegvis finst i Nord-Amerika. Han er hovudsakleg ein standfugl, men fuglar i nord kan røre seg sørover i vinterstid. Songspottefugl er kjent for evna til å herme, noko som blir reflektert av det vitskaplege namnet som tyder «etterliknar mange tunger». Songspottefugl har grå til brun overside og ein bleikare buk. Halen og vengene har kvite flekker som er synlege i flukt.
Skildring
Songspottefugl er ein mellomstor medlem i spottefuglfamilien, og syner ein nokså typisk utsjånad for slekta Mimus med lange bein og lang hale. Kjønna er like. Oversida er gråfarga, medan undersida har lys eller kvitaktig gråfarge. To smale parallelle kvite vengband endar opp i ein større kvit flekk som gjev ein særeigen utsjånad i flukt. Dei svarte sentrale halefjørene og typiske kvite sidehalefjører er også synlege i flukt. Irisen er vanlegvis lys grøngul eller gul, men det finst tilfelle av fuglar med oransje farge. Nebbet er svart med ein brunsvart farge på basen. Ungfuglar er prega av striper på ryggen, framståande flekker og striper på brystet, og ei grå eller grågrøn regnbogehinne.
Songspottefuglar i det fri har hatt observert levetid på opp til 8 år, men fuglar i fangenskap kan leve opp til 20 år.
Utbreiing og habitat
Utover 1900-talet utvida arten utbreiinga si mot nord og inn i Canada, både på vest- og i austsida av kontinentet.
Habitata varierer frå stad til stad, men han føretrekker opne område med sparsam vegetasjon. I dei austlege regionane, forstadene og urbane områda er parkar og hagar mykje brukte habitat. I dei vestlege regionane, kan dei bruke ørkenkratt. Dei vil ikkje hekke i tett skog.
Åtferd
Songspottefugl er ein altetar. Dietten er sett saman av leddyr, meitemark, bær, frukt, frø, og sjeldan, øgler. I hekketida er føda mest animalsk, men tar drastisk skifte til frukt i løpet av hausten og vinteren.
Desse fuglane beitar på bakken eller i vegetasjon; dei kan sitte stille på ei grein for å flyge ned på bakken etter mat som kjem til syne. Medan dei beitar kan dei ofte spreie vengene sine i ei særeiga rørsla for å vise kvite flekker på oversida av vengene. Det er usemje blant ornitologar om føremålet med denne åtferda, med hypotesar som spenner frå retardasjon til skremming av rovdyr eller byttedyr.
Populasjonen er ikkje estimert og var trudd å vere stabil over dei 40 siste åra fram til 2007. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.
I kulturen
«Hush, Little Baby» er ein tradisjonell voggesong, trudd å ha opphav frå det sørlege USA. Frå dei sentrale, første linjene, "Hysj, vesle barnet, ikkje sei eit ord, mamma skal kjøpe deg ein spottefugl. Og viss ikkje den spottefuglen syng, skal mamma kjøpe deg ein diamantring."
Songen av dei nordlege songspottefugl inspirerte mange klassiske amerikanske folkesongar i midten av 1800-talet, til dømes «Listen to the Mocking Bird».
«Mockin' Bird Hill» er ein populær song best kjent gjennom frå innspeling av Patti Page, Donna Fargo, og av Les Paul og Mary Ford i 1951.
Bread av Bread
Bread er debutalbumet til softrockbandet Bread, gjeve ut i 1969.
Songspottefugl
I kulturen
Eminem gav ut ein song «Mockingbird» i 2004 som var adressert dottera.
Bread av Bread
Bread nådde 127. plass på popalbumlista til Billboard i USA. Ei nyinnspeling av songen «It Don't Matter to Me» nådde listene i 1970, etter det andre albumet til Bread var kome ut. Singelen nådde andreplassen på Billboard's Adult Contemporary-liste og 10. plassen på poplista.
Plateomslaget med kvart av bandmedlemmane avbilda på pengesetlar, syner til slanguttrykket der «bread» (brød) tyder pengar.
Lister
Album - Billboard (Nord-Amerika)
Singlar - Billboard (Nord-Amerika)
Ongul i Antarktis
Ongul er ei øy som er den største øya i Flatvær som ligg like innanfor austsida av innløpet til Lützow-Holmbukta. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37. Dei trudde at denne øya var landfast med Aust-Ongul og nytta namnet «Ongul» om begge to. I 1957 oppdaga Japanese Antarctic Research Expedition (JARE) at Aust-Ongul var ei eiga øy. Namnet Ongul vart då nytta om den største av dei to øyane.
Sander Berge
Sander Gard Bolin Berge er ein norsk fotballspelar frå Bærum. Han er midtbanespelar og gjer sidan januar 2020 teneste i den engelske fotballklubben Sheffield United.
Stjernemaurvarslar
Stjernemaurvarslar, Pygiptila stellaris, er ein liten maurvarslar i den biologiske familien Thamnophilidae. Han er monotypisk i slekta Pygiptila.
Stjernemaurvarslar er 14 centimeter i lengd og veg 23 gram. Dette er ein kort og tjukkfallen fugl med kort hale. Hannen har gråleg fjørdrakt med mørk hette, nakke, venger og hale. Han har fleire vengeband av små kvite flekker. Han har ein skult kvit flekk på ryggen. Hofuglen har eit gulbrunt preg, hovud i brunt til olivengrønt, raudbrune vengefjør og oversida er blågrå.
Dei lever i par, i familiegrupper eller i fleirartsflokkar i trekroner i høgvaksen skog.
Arten har habitat i subtropiske eller tropiske våte låglandsskogar med utbreiingsområdet innanfor landa Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, Fransk Guyana, Peru, Surinam og Venezuela.
Seljevoll i Hyllestad
Seljevoll, tidlegare skrive Sellevoll og Seljevold, er ein matrikkelgard i Hyllestad kommune i Sogn og Fjordane fylke. Garden har matrikkelnummer 7.
Geografi
Seljevoll ligg inst i Skifjorden. Garden grensar til Sandnes i sør, til Fjaler kommune i vest og nord og til Myklebust i aust. Fylkesveg 65 i Sogn og Fjordane går over garden.
Historie
Garden skal ha vore i eiga til brukarane før han i 1618 vart kongegods. Sidan kom Seljevoll under Svanegodset før garden så var i eiga til lokale embetsmenn frå 1720-åra. I skattematrikkelen frå 1647 er garden lista som audegard. Leiglendinge kjøpte seg ut i 1787 og 1793. I 1639 var garden vorten delt i to jamstore bruk.
Namnet
Fyrstelekken i namnet kjem av treslaget selje og sistelekken «voll» tyder grasslette. I kjeldene er namnet skrive «Seleuold» (1603), «Selleuoldt» (1608), «Setteuold» (1667) og «Sællevold» (1723).
Seljevoll er brukt som stadnamn fleire andre stader i landet òg.
Statens kartverk godkjende skrivemåten «Seljevoll» i 2003.
Gardsnamnet vert også brukt som slektsnamn, men plar då skrivast «Sellevold».
Arne Skouen
Arne Skouen var ein norsk journalist, filmskapar og forfattar frå Oslo.
Unge år
Arne Skouen voks opp i Oslo, der han tok artium ved Hegdehaugen skole i 1933. Allereie før artium hadde han debutert som romanforfattar med Gymnasiast (1932). Dette vart den fyrste av ei lang rekkje romanar frå Skouen. Etter eitt år på sjøen vart han tilsett som journalist i Dagbladet allereie i 1935, opphavleg som rettsreferent, deretter sportsredaktør. Her dekte han m.a. sommar-OL og vinter-OL 1936 i Tyskland som yngste registrerte medarbeidar. Allereie i 1939 debuterte han som dramatikar med skodespelet Ansikt mot ansikt.
Krigsutbrotet gjorde at Skouen måtte forlata jobben i Dagbladet. Frå 1941-43 jobba han som forlagskonsulent hjå Aschehoug i tillegg til å vera involvert i motstandsarbeid. Åra 1943-45 jobba Skouen innan presse og media både i Stockholm, London (for NRK) og New York. I New York studerte han også journalistikk, og han dreiv med informasjon for den norske regjeringa saman med Sigrid Undset.
Arne Skouen vendte heim att til Noreg i 1946, og gifte seg same året med Kari Øksnevad, dotter til radiomannen Toralv Øksnevad. Skouen jobba fyrst i Dagbladet, der han føreslo for redaktøren Einar Skavlan å byta til tabloidformat slik New York Post hadde gjort. Skavlan avslo dette, og Skouen skifte deretter arbeidsplass til Verdens Gang, der han var tilsett frå 1947-1957 som sports- og kulturjournalist. Frå tida i VG vart Skouen den som fyrst lanserte idéen om å nytta terningkast i film- og bokmeldingar i norsk presse.
Filmskapar
I 1948 gav Skouen ut romanen Gategutter, som i 1949 blei til hans debut som filmregissør. Filmen Gategutter handla om kriminelle gategutar i Oslo på 1920-talet, og var dels sjølvopplevd av Skouen. Karakterane brukar utprega vikamål frå austkanten av Oslo. I rollene var mellom anna Svein Byhring, Pål Bang-Hansen, Tom Tellefsen og Ella Hval. Filmen vart ein stor suksess som Skouen fekk Filmkritikarprisen for i 1950 saman med Ulf Greber. Skouen og Greber var dei fyrste som tok imot denne prisen.
I løpet av 1950- og 1960-talet regisserte Skouen heile seksten filmar (i tillegg til Gategutter), mellom anna den Oscarnominerte krigsfilmen Ni liv (1957) med Jack Fjeldstad i hovudrolla. Skouen hadde ei dotter med autisme, og dette forma også tematikken i filmane hans. Trilogien Om Tilla (1963), Vaktpostene (1965) og Reisen til havet (1966) handlar alle om born med psykiske vanskar. Han regisserte også komediar, til dømes Bussen (1961), og fleire av filmane hans var filmatiseringar av hans eigne bøker. Den siste filmen han laga var filmen om An-Magritt, basert på romanfiguren til Johan Falkberget.
Eldre år
Arne Skouen var aktiv i VG også etter at han slutta, m.a. i 1963, då avisa gjekk over til tabloidformat. På slutten av 1960-talet skreiv han for Dagbladet att, sjølv om han ikkje vart fast tilsett som kulturjournalist før 1971. Her han vart kjend for å skriva mange samfunnsengasjerte artiklar under spalta «Ytring». Sjangerforma hadde han i stor grad lært av Samuel Grafton i New York Post. Særleg var Skouen engasjert i saka for funksjonshemma born, og han kritiserte ofte spesialskulane som han meinte var øydeleggjande for borna. I alt skreiv Skouen over 2.400 artiklar i «Ytring».
Frå 1967 til 1972 var Skouen styreleiar for Norske Dramatikeres Forbund. På 1970-talet hadde Skouen gitt seg som filmskapar, men var aktiv både som forfattar og journalist. Frå midten av 1970-åra var han særleg engasjert i «Gro-saka». Dagbladet avslørte her i ein serie reportasjar ekstreme tvangstiltak mot psykisk utviklingshemma. Skouen skreiv også om dette i suksess-skodespelet Ballerina (1976). På 1980- og 1990-talet fekk han ei rekkje prisar, mellom anna Amandas Ærespris (1986), Norsk kulturråds ærespris (1988) og Fritt Ords Pris (1996).
Arne Skouen var også ein engasjert sportsjournalist. Under Vinter-OL 1994 var han eldste registrerte medarbeidar som journalist. Han var aktiv som forfattar heilt til det siste, og gav i 1996 ut sjølvbiografien En journalists erindringer. Den siste boka hans kom ut i 2002.
Arne Skouen døydde i Bærum i 2003, 89 år gamal. Ei av døtrene hans er komponisten Synne Skouen.
Arsia Mons
Arsia Mons er ein skjoldvulkan i Tharsis Montes-regionen på Mars og ein av dei største kjende vulkanane. Han når meir enn 9 kilometer opp frå dei kringliggjande slettene og kalderaen på toppen er kring 110 kilometer på tvers. Berre Olympus Mons har eit liknande volum som Arsia Mons.
Oslo Idrettslag
Oslo Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i Oslo, stifta 3. september 1893. Idrettslaget er aktivt med i friidrett, kunstløp og lengdeløp på skeiser og i symjing.
Laget vart stifta som Kristiania Idrætsforening og dreiv med friidrett, skeiseløp og nordiske greiner på ski. I tida før 1930 var mange nasjonale friidrettsmeistrar medlem i idrettslaget, fremst av desse stod Ferdinand Bie, olympisk meister i femkamp i 1912. Laget skifta namn til Oslo Idrettslag i 1924 då byen Kristiania skifta namn til Oslo.
Etter 1945 hevda skeiseløparar som Odd Lundberg, Roald Aas, Alv Gjestvang, Per Ivar Moe, Lisbeth Korsmo, Per Bjørang og Jørn Didriksen seg i internasjonale tevlingar. Kari Karlsen var Noregs beste høgdehoppar i ein periode på 1970-talet. Symjarane Inger Nordbø, Rolf Bagle, Lars Krogh, Ulf Gustavsen, Beda Leirvåg og Trine Krogh er dei fremste lagsmedlemene som har sanka Oslo Idrettslag hundrevis av NM-titlar i symjeidretten.
Handballaget til Oslo Idrettslag vann utandørs-NM i 1956, 1957, 1958. Handballgruppa er sidan lagd ned.
Ongulgalten
Ongulgalten er den nordlegaste av tre øyar som ligg 1,5 km søraust for Teøyane, ved sørenden av Flatvær. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven i tilknyting med at ho låg nær Ongul.
Yosemite Valley
Yosemite Valley (uttalt ) er ein U-dal vest i Sierra Nevada-fjella i California som er graven ut av Merced River. Dalen er kring 11 km lang og omringa av opp mot 1500 meter høge fjellsider og store fossefall. Her finn ein mellom anna dei høge granitttoppane Half Dome, El Capitan og Cloud's Rest, og fleire av fjellsidene er kledde med tett furuskog. Dalen er kjend for den vakre naturen og vert rekna som høgdepunktet i Yosemite nasjonalpark som har mange turistar frå heile verda.
Yosemite Valley ligg på vestsida av Sierra Nevada-fjella, 240 km aust for San Francisco. Han strekkjer seg 11 km frå aust til vest og er om lag 1,5 km brei. Yosemite Valley utgjer berre ein prosent av heile nasjonalparken, men det er her dei fleste turistane kjem. Det går mange stiar i området og i fjellsidene finst fleire fossefall, som Yosemite Falls. I dalbotn finn ein både skog og store opne sletter.
Funksjonallikning
Ei funksjonallikning er ei likning som uttrykkjer eit tilhøve mellom verdien til ein funksjon (eller funksjonar) i eit punkt med verdi i andre punkt. Nemninga funksjonallikning blir vanlegvis berre brukt for likningar som ikkje utan vidare kan reduserast til algebraiske likningar, ofte fordi to eller fleire funksjonar blir sett inn som argument i ein annan funksjon.
Homecoming av America
Homecoming nådde niandeplassen på Billboard Pop Albums-lista og vart sertifisert til platinaplate av RIAA. Albumet produserte tre hitsinglar: «Ventura Highway», som nådde åttandeplassen på Billboard Hot 100 og tredjeplassen på Adult Contemporary-lista; «Don't Cross the River», som nådde 35. plassen på Billboard-lista og 23. plassen på AC-lista; og «Only in Your Heart» som nådde 62. plassen på Billboard Hot 100. Fleire andre songar fekk radiospeling på FM-stasjonar som spelte albumspor, inkludert «To Each His Own», «California Revisited» og «Cornwall Blank».
For dette albumet og dei neste seks gjennom dei neste fem åra valde gruppa tradisjonelt titlar som byrja med bokstaven «H» (det sjølvtitulerte debutalbumet vart uoffisielt inkluderte i denne distinksjonen då fansen byrja å referera til det som «Horse with No Name»-albumet då det sporet vart lagt til seinare utgåver.
Motaking
I AllMusic-meldinga kalla musikkritikaren David Cleary Homecoming for «det beste albumet til America», og trass i til tider banale tekstar, skreiv han at «kvar song her har noko å tilrå. Dette førsteklasses albumet er svært givande å lytta til.»
Record World sa om «Don't Cross the River» at det var eit «meir countryaktig kutt [enn 'Ventura Highway'] komplett med banjoar og alt.»
Medverkande
med:
Aubagne
Aubagne er ein kommune i departementet Bouches-du-Rhône i regionen Provence-Alpes-Côte d'Azur. Kommunen ligg 17 km austom Marseille sør i Frankrike. Hovudkvarteret til Framandlegionen ligg i Aubagne.
Khimki
Byen Khimki vart offisielt grunnlagd i 1939 rundt ein jernbanestasjon med same namn som hadde eksistert sidan 1850 på ruta mellom St. Petersburg og Moskva. Khimki ligg no direkte ved grensA til byen Moskva.
Olav Madshus
Olav Madshus var ein norsk lærar og omsetjar frå Østre Toten.
Madshus voks opp i lærarbustaden ved Nordli skole i Østre Toten, der far hans skulte til han døydde i heller ung alder. Olav Madshus tok opp arven etter faren, og utdanna seg til lærar. Han var lenge tilsett i folkeskulen på Namnå i Grue.
Khimki
Etter den andre verdskrigen vart Khimki vertsby for fleire sovjetiske utviklingssentera innan romfart og forsvar, som var dei primære arbeidsgjevarar for størsteparten av innbyggjarane. Av denne grunnen var Khimki utilgjengeleg for alle utlendingar som vitja Sovjetunionen, trass i at byen låg ved hovudvegen mellom Moskva og den viktigaste internasjonale lufthamna. Nokre romfartsbaserte utviklingssentera i Khimki bidrar for tida til eit program for den internasjonale romstasjonen ISS.
I dei siste åra har innbyggjarane i Khimki helde fram å vokse raskt, på grunn av massiv bustadbygging drive av nærleiken til Moskva, som er tett folkesett og treng nye område å ekspandere på.
Faraya
Etymologi og geografi
Namnet Faraya tyder «Landet av frukt og grønsaker» på fønikisk og kjem av den gode jorda her. Frukthagane i regionen Chabrouh var kjende over heile Libanon for epla og pærene. I 2007 vart Chabrouhdammen vart ein av dei høgastliggande kunstige innsjøane i Midtausten, men som følgje av overfløyminga vart meir enn tre fjerdedelar av frukthagane lagt under vatn. Skibakkane her er i dag populære i regionen.
Faraya ligg i Kesrwan distrikt i Libanon, 42 km frå Beirut (med bil, men 35 km i rett linje), og 20 km frå Jounieh. Vegen til Faraya frå kysten passerer gjennom Ajaltoun, Achkout, Faytroun, Mairouba, Hrajel før han når Faraya, og held fram mot Ouyoun som Siman der det er ein skisenter. Han når ikkje Bekaadalen på andre sida av Libanonfjella.
Klima
Om vinteren har Faraya eit kaldt klima med snø som kan nå ei djupne på 1,5 m eller meir, og temperaturar under -6 °C eller lågare. Om sommaren kan temperaturen i juli og august nå over 30 °C.
Trygve Leivestad
Trygve Leivestad var ein norsk høgsterettsdommar fødd i Tromsø. Han var elles lagmann 1947-58 i Hålogaland og sidan høgsterettsdommar fram til 1977. Leivestad var styreformann i Norsk Rikskringkasting i tida 1968-71.
Leivestad var son til ein lagdommar. Sjølv tok han artium i Trondheim i 1925. Deretter var han eitt år sjømann, før han byrja studere jus. Han vart i 1931 cand.jur. og var så assistent i Riksarkivet. Som nyutdanna jurist fekk han stipend til fleire studiereiser, og var både i England, Frankrike og Tyskland.
Frå 1934 var Leivestad dommarfullmektig i Vadsø, deretter sekretær i Justisdepartementet frå 1937 og universitetsstipendiat i rettsvitskap frå 1939. I 1942, midt under andre verdskrigen, vart han byråsjef i Justisdepartementet. Fredsåret 1945 vart Leivestad utnemnd til ekspedisjonssjef i Oppgjersavdelinga i same departementet. Han var medlem i Krigsskadekommisjonen av 1945 og i styret for Krigsskadetrygda for bygningar og lausøyre i tida 1945-51. På same tid var han formann i dissentarlovkomiteen og medlem av straffeprosesslovkomiteen.
År 1947 vart Leivestad utnemnd til lagmann i Hålogaland, og busette seg etter kvart Tromsøysund kommune. Her representerte han Kristeleg Folkeparti i Tromsøysund heradsstyre, og han var medlem i barnevernsnemnda og soknerådet. Både i 1953 og 1957 var han Troms Kristeleg Folkeparti sin fyrstekandidat ved stortingsvalet, utan å verte vald til stortingsrepresentant.
I 1958 fekk Leivestad sete i den norske Høgsteretten, og var dommar til han gjekk av for aldersgrensa i 1977.
Ved sida av dommargjeringa vart Leivestad i 1963 vald til formann i Norges Vernesamband og Den norske Kriminalistforening, og året etter tok han over formannsvervet i Norges Krigsskaderåd. Frå 1963 til 1971 var han medlem av NRK-styret, formann dei tre siste åra. I denne perioden engasjerte han seg også for Europabevegelsen.
Nils Holbek
Nils Holbek var ein norsk redaktør, gardbrukar og politikar frå Holum i Vest-Agder. Han var stortingsrepresentant frå valkrinsen Vest-Agder for partiet Venstre frå 1937 til 1945.
Holbek var son til ein gardbrukar. Sjølv gjekk han amtsskulen 1900/01 og Framnes ungdomsskule i Hardanger 1902/03. Etter eit par år som handelsbetjent, dreiv han landhandel i tida 1910-21. Han var elles gardbrukar og frå 1922 til 1940 redaktør av bladet Samleren som kom ut i Mandal. Frå 1940 på ny kjøpmann i heimbygda.
Holbek var med i heradsstyret i Holum frå 1913 til 31, 1934-40 og frå 1945. Han var ordførar 1919-22, 1925-31 og 1945-?. Jamsides var han formann i forliksrådet frå 1929, elles engasjerte han seg i fråhaldsrørsla. Ved stortingsvalet 1936 fekk han plass på stortinget, der han vart medlem i Veg- og jarnbanekomiteen.
Svartgrovnebb
Svartgrovnebb, Neoctantes niger, er ein mellomstor maurfugl i den biologiske familien Thamnophilidae. Han er monotypisk i slekta Neoctantes.
Han er 16 centimeter lang, har kraftig nebb med eit utprega oppkurva underkjeve og ein rett overkjeve. Hannen er fullstendig svart med ein dels skjult kvit flekk på ryggen. Hoa er lik hannen, men har eit breitt, raudbrunt til nøttebrunt område over brystet. Desse fuglane lever i tett vegetasjon, på eller nær bakken og er sky og vanskeleg å observere. Dei beitar ofte parvis eller aleine og er lite vokale.
Arten har habitat i subtropiske eller tropiske våte låglandsskogar med utbreiingsområdet innanfor landa Brasil, Colombia, Ecuador og Peru.
On the Waters
On the Waters er det andre albumet til Bread. Det kom ut i juli 1970.
Jomfrutur
Jomfrutur (etter engelsk maiden trip eller maiden voyage) er den første reisa til eit nybygd fartøy, særleg eit skip. Jomfruturen finn gjerne stad ei tid etter sjøsetjing, etter at skipet har blitt testa.
Berømte jomfruturar som har end i katastrofe er mellom anna dei til det svenske skipet «Vasa», som kantra i 1628, RMS «Titanic», som gjekk på eit isfjell i 1912 og det tyske slagskipet «Bismarck», som blei senka av fiendtlege styrkar i 1941.
Willie Bobo
William Correa, kjend under scenenamnet Willie Bobo, var ein latinsk og jazzperkusjonist av puertoricansk opphav.
Stora Drammen
Stora Drammen er det vestlegaste punktet i Sverige. Ho er ei lita øy nordvest for Koster, utanfor Strömstad i Bohuslän. Øya ligg ved.
Willie Bobo
Correa voks opp i Spanish Harlem i New York City og vart kjend innan latinamerikansk jazz, særleg afrokubansk jazz, 1960- og 1970-åra og timbales vart favorittinstrumentet hans. Han spelte mellom anna med George Shearing og Cal Tjader, mellom anna på Soul Sauce. Tidleg i 1970-åra flytta han til Los Angeles. Han arbeidde mellom andre Carlos Santana, og spelte i det faste bandet til Bill Cosby-showet Cos. Seint i 1970-åra spelte Bobo inn album for Blue Note og Columbia Records.
Etter ein periode med sjukdom, døydde han 49 år gammal av kreft.
Som sidemann
Med Nat Adderley Med Dorothy Ashby Med Bob Brookmeyer Med Eddie «Lockjaw» Davis Med Miles Davis Med Victor Feldman Med José Feliciano Med Grant Green Med Chico Hamilton Med Slide Hampton Med Herbie Hancock Med Eddie Harris Med Bobby Hutcherson Med Herbie Mann Med Les McCann Med Gary McFarland Med Buddy Miles Med Wes Montgomery Med Oliver Nelson Med Dave Pike Med Tito Puente Med Ike Quebec Med Terry Reid Med Dannie Richmond Med Charlie Rouse Med A. K. Salim Med Mongo Santamaria Med Doc Severinsen Med Rod Stewart Med Sonny Stitt Med Gábor Szabó Med Clark Terry Med Cal Tjader Med Don Wilkerson
Osøya
Osøya er ei øy midt i Osen, på nordkysten av Skarvsnes, på austsida av Lützow-Holmbukta. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven fordi ho låg i Osen.
Llámame av Wrs
«Llámame» (spansk for 'ring meg') er ein elektropopsong frå 2022 med den rumenske songaren Wrs (uttalt ors). Songen vann den rumenske songtevlinga Selecția Națională 2022, og var det rumenske bidraget i Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia.
Om songen
«Llámame» er skriven av Wrs sjølv, saman med Cezar Gună, Alexandru Turcu og Costel Dominteanu. Songen har både engelsk og spansk tekst. Han vart gjeven ut for strøyming og nedlasting 10. februar 2022.
Wrs og låtskrivarteamet sende songen inn til TVR si songtevling Selecția Națională 2022, det rumenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2022. Av til saman 94 innsende bidrag, plukka ein fagjury ut «Llámame» og 44 andre låtar til å delta i songtevlinga. Gjennom fleire kvalifiseringsrundar tok «Llámame» seg til finalen i București laurdag 5. mars.
I finalen deltok ti låtar, og «Llámame» vart til slutt kåra til vinnar etter å ha vunne juryavrøystinga og komme på andreplass i telefonavrøystinga. Gjennom sigeren vart «Llámame» det rumenske bidraget til Eurovision Song Contest 2022 i Torino.
På grunn av den spanske tittelen på songen og fleire spanske strofer, vart «Llámame» populær i Spania etter Eurovision, særleg på sosiale medium.
Coleybreen
Coleybreen er ein isbre som er 5 nautiske mil lang, på austsida av James Ross Island. Han flyt ut i Erebus and Terror Gulf like nord for Cape Gage. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1945 og 1953, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter John A. Coley i FIDS, som var meteorologisk assistent ved Hope Bay i 1952 og 1953.
Ytterby gruve
Ytterby gruve ligg på Resarö i Vaxholm kommune utanfor Stockholm i Sverige. På slutten av 1700-talet vart det funne ei rekkje uvanlege og ukjende mineral i steinar frå gruva, og i desse minerala oppdaga forskarane ikkje mindre enn sju grunnstoff:
Sverige generelt, og Ytterby gruve spesielt, har spelt ei viktig rolle i oppdaginga av ulike sjeldne jordarts-element. Namnsettinga av grunnstoffa vart òg prega av funnstaden, t.d. gadolinium (oppkalla etter professor Johan Gadolin), holmium (frå det Latinske namnet for Stockholm), scandium, thulium (Thule = dei nordiske landa) og, naturlegvis, ytterbium, erbium, terbium og yttrium, som alle har vorte kalla opp etter sjølve Ytterby gruve.
I 1989 vart gruva registrert som eit historisk minnesmerke av det amerikanske selskapet for material, ASM (American Society for Materials). Eit gruvemuseum finst på øya.
Breidd i optikk
Breidda til spektrallinjer, eller meir presist halvverdibreidda, er skilnaden mellom dei to frekvensane der strålingsintensiteten er halvparten av maksimalintensiteten. Ei spektrallinje omfattar alle frekvensar innanfor eit eit smalt frekvensband, som ikkje er skarpt avgrensa. Intensiteten minkar frå midten av bandet mot sidene. Breidda er delvis avgjort av den indre strukturen til atomet, det vil sei tilstanden i atomet før og etter lysutsendinga, dels ved temperaturen og trykket i stoffet, noko som vert nytta i astrofysikken ved studiet av dei fysikalske tilhøva i stjernene.
På tilsvarande måte tyder breidda av eit bølgjeband for lydbølgjer, radiobølgjer osv. den frekvensavstanden der intensiteten til bølgja er større ein viss brøkdel av den maksimale verdien.
A Night on the Town av Rod Stewart
A Night on the Town er det sjuande albumet til Rod Stewart, gjeve ut i 1976. Plateomslaget er basert på Pierre-Auguste Renoir-måleriet Bal du moulin de la Galette, med Stewart i midten i periodekostyme. 30. juni 2009 gav Rhino ut albumet på dobbel-CD med bonusspor. Stewart framførte ofte «Big Bayou» med Faces under den siste turneen deira i USA året før, men den versjonen var basert på den Ronnie Wood gav ut på soloalbumet sitt, Now Look. A Night on the Town var det siste albumet til Stewart som nådde toppen av den britiske albumlista før Time i 2013.
Euklidsk geometri
Euklidsk eller evklidsk geometri er eit matematisk system tilskriven den greske matematikaren Euklid av Alexandria. Boka hans Elementa var den første systematiske diskusjonen rundt geometri. Denne boka har vore ei av dei viktigaste bøkene gjennom historia. Ho var geometrilærebok i den vestlege verda i nærare 2000 år og i desse åra var ikkje euklidsk naudsynt som adjektivt, fordi det fanst ikkje annan geometri.
Metoden gjekk ut på å godta nokre få aksiom, og deretter utgreie fleire teorem frå desse aksioma. Mange av resultat til Euklid hadde alt vorte bevist av greske matematikarar, men Euklid var den første til å vise at desse resultata kunne bli sett i samanheng i eit avansert deduktivt system.
Hjonøyane
Hjonøyane er to småøyar, ei særs lita, som ligg like nord for Bjartodden på kysten av Dronning Maud Land. Ho vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto teken under Japanese Antarctic Research Expedition (JARE), 1957–62, og av dei namngjeven Oyako-shima. Det norske namnet er ei omsetjing av det japanske namnet og godkjend i av Norsk Polarinstitutt i 1973.
Sølvmaurfugl
Sølvmaurfugl, Sclateria naevia, er ein mellomstor maurfugl i den biologiske familien Thamnophilidae. Han er monotypisk i slekta Sclateria.
Dei har utbreiing i tropisk Sør-Amerika frå Colombia og øya Trinidad sørover til Peru, Bolivia og sentrale Brasil.
Dette er ein sky bakkelevande fugl som lever i våte, skyggefulle område, slik som i undervegetasjon eller under overhengande vegetasjon nær bekker, lagunar eller sumpar. Dei er vanlegvis funne i par, beitar på bakken etter små insekt og andre leddyr plukka frå blad eller vassoverflata.
Sølvmaurfugl er vanlegvis 15 cm lang, og veg 20 g. Den vaksne hannane av nominatunderarten S. n. naevia har mørk grå overside og mørke venger med to rader av små, kvite flekker. Undersida er kvit, omfattande og breitt smykka med grått. Hoa har mørk brun overside, med gulbrune vengeflekker og mykje gråstripa underside.
Hannar av den særeigne Amazonas-underarten S. n. argentata har flankane og øvre bryst i gråkvitt med grå flekker, og hoene har kvit, sentral underside, sider på hovudet, nakke og kroppsidene er raudbrune.
Sølvmaurfugl har eit høgt pi-pi-pi-pi-pi-pi-pi rop, ofte den første indikasjonen på at dei finst i habitata sine.
Gourdonbreen
Gourdonbreen er ein isbre 4 nautiske mil lang på austsida av James Ross Island, som flyt søraust ut i Markham Bay mellom Saint Rita Point og Rabot Point. Han har ein kjenneleg fjellvegg i enden. Isbreen vart først kartlagt av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld i 1901–04, som namngav han etter Ernest Gourdon, ein geolog og glasiolog på Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05.
Glans i mineralogi
Glans i mineralogi er ei karakterisering av korleis lys vekselverkar med overflata på ein krystall, stein eller mineral. For eksempel, ein diamant blir omtalt son å ha ein diamant glans medan pyritt blir omtalt som å ha ein metallisk glans. Glans blir og nytta til å karakterisere andre ting skinn som til dømes stoff, særleg silke og sateng eller metall.
Terminologi
Ei lang rekke ord er nytta til å karakterisere glansen til ulike mineral. Glansen varierer kontinuerleg og det er ingen klare grenser mellom dei ulike fagorda. Dette gjer at ulike kjelder kan omtale glansen på det same mineralet ulikt. Denne tvetydinga er vidare komplisert ved at glansen kan variere innanfor same mineral. Fagorda kan kombinerast til å karakterisere mellomtypar av glans, til dømes ein «glasaktig feit» glans.
Diamantglans (adamantinglans)
Diamantaktige eller adamantine mineral har ein særskild glans som er best kjent i diamant. Desse minerala er gjennomsynlege eller gjennomskinlege. Dei har ein høg brytningsindeks (1.9 eller meir). Mineral med ekte diamantglans er uvanlege. Eit par døme er cerusitt og zirkon.
Mineral med ein mindre, men likevel høg grad av glans er omtalt som subadamantine. Eit par døme er granat og korund.
Matt
Matte (eller jordaktige) mineral har liten eller ingen glans. Det skuldast granulat (små korn) som spreier det reflekterte lyset i alle retningar, tilnærma ein lambertreflektor. Eit døme er kaolinitt. Nokre gonger skil ein mellom matte og jordaktige mineral, der det siste er grovare og har enda mindre glans.
Feittglans
Feittaktige mineral liknar på feitt eller smørjing. Ein feittaktig glans finn ein ofte i mineral som inneheld ein stor del mikroskopiske inklusjonar. Typiske eksempel omfattar opal og cordieritt. Mange mineral med ein feittaktig glans er òg feite å ta på.
Metallglans
Metallaktige (eller splendent) mineral har ein glans som eit polert metall. Dersom overflata er perfekt vil den vere som ein spegel). Typiske eksempel omfattar galena, pyritt og magnetitt.
Perleglans
Perleaktige mineral er bygd opp av tynne transparente flate lag som ligg oppå kvarandre. Lys reflektert frå desse laga gir opphav til ein glans som liknar på ei perle. Desse minerala har perfekt kløv som til dømes muskovitt og stilbitt.
Porselensglans (harpiksglans)
Porselenaktige eller harpiksaktige mineral ser ut som harpiks, tyggegummi eller plast med glatte flater. Eit hovuddøme er rav som er ei form for fossil harpiks.
Silkeglans
Silkeaktige mineral har parallelt ordna ekstremt fine fibrar, noko som gir dei ein glans som liknar silke. Typiske eksempel omfattar asbest, ulexitt og sikesoatvarianten av gips. Ein fiberaktig glans er ganske lik, men har ein grovare tekstur.
Halvmetallglans
Halvmetallaktige mineral har lik glans med metall, men dei er mattare og reflekterer mindre. Ein halvmetallglans finn ein ofte nesten opake mineral med høge brytningsindeksar. Typiske døme er sinkblende, sinober og kupritt.
Glasglans
Glasaktige mineral har glans som glas. Denne typen glans er ein av dei ein ser oftast, og opptrer i gjennomsynlege eller gjennomskinlege mineral med relativt låge brytingsindeksar. Typiske eksampel er mellom anna kalsitt, kvarts, topas, beryll, tourmalin og fluoritt.
Voksglans
Voksaktige mineral har ein glans som liknar på voks. Typiske døme omfattar jade og kalsedon.
Referensar
Glaceo Spīdums (mineraloģija) 光沢 Gleem Połysk Lustre fa:جلا ความวาว
Stockholms skjergard
År 1719 hadde heile Stockholms skjergard ein folkesetnad på 2 800 personar. Frå å ha vore heimstad for fiskarar, har Stockholms skjergard i stadig større grad vorte feriestad for velståande stockholmarar. Fast folkesetnad finst på mange av øyane, særleg Vaxholm og andre større øyar.
På Resarö i Stockholms skjergard ligg landsbyen Ytterby, der den kjende Ytterby gruve ligg. I minerala derfrå oppdaga svenske forskarar ikkje mindre enn sju nye grunnstoff som til då var heilt ukjende. Av desse er fire kalla opp etter landsbyen Ytterby: erbium, terbium, yttrium og ytterbium.
Landhevinga i Stockholms skjergard er kring 5 mm per. år.
Yoldiahavet
Havet gjekk gradvis over til Ancylussjøen, den neste fasen i utviklinga av Austersjøen, etter kvart som landhevinga skaut fart i Skandinavia og stengde opninga mot Nordsjøen.
Namnet på havet kjem etter ein arktisk musling, Portlandia arctica (tidlegare kalla Yoldia arctica) som er funnen rundt Stockholm. Denne muslingen krev kaldt, salt sjøvatn og var her berre i denne perioden då salt vatn strøymde inn frå Nordsjøen i tida før isbreane hadde rokke å smelta og tilført ferskvatn.
Steve Harley & Cockney Rebel
Steve Harley & Cockney Rebel er eit engelsk rockeband frå tidleg i 1970-åra. Musikkstilen deira varierer frå pop til progressiv rock. I løpet av åra har dei hatt fem album på den britiske albumlista og tolv singlar på den britiske singellista.
Karriere
Steve Harley (fødd Stephen Malcolm Ronald Nice, 27. februar 1951, Deptford i London ) voks opp i New Cross-området i London og gjekk på privatskulen Haberdashers' Aske's Hatcham College. Musikkarrieren hans starta seint i 1960-åra då han spelte som gatesongar (med John Crocker eller Jean-Paul Crocker) og framførte sine eigne songar. Somme av desse songane vart seinare spelt inn av han og bandet. Etter ein kort periode som musikkjournalist, vart det originale Cockney Rebel skipa då Harley slo seg saman med Crocker (fele / mandolin / gitar) i 1972. Dei søkte etter resten av bandmedlemmane og fann trommeslagar Stuart Elliott, bassist Paul Jeffreys og klaverspelar Milton Reame-James. Dei fekk kontrakt med EMI etter å ha spelt fem konsertar. Den første singelen deira, «Sebastian», vart ein hit i Europa, men nådde ikkje lista i Storbritannia. Debutalbumet deira, The Human Menagerie, kom ut i 1973. Sjølv om det ikkje selde så bra, fekk dei ein stadig større tilhengjarskare i London.
Harley klarte å irritere på seg store delar av musikkpressa med å herleggjere seg sjølv, sjølv om musikken deira fekk god kritikk og stadig større publikum. Det vart klart at Harley såg på bandet som sitt eige akkompagnement, og det vart etter kvart teikn på at det ikkje kom til å vare, trass ein stor hitsingel med den andre singelen deira, «Judy Teen». Albumet The Psychomodo følgde så. Dei spelte for BBC Radio 1 hos John Peel, og dette vart sidan gjeve ut som Live at the BBC. Singelen frå albumet, «Mr. Soft», vart ein hit. På denne tida vart problema i bandet større og alle musikarane, bortsett frå Elliott slutta etter ein suksessrik britisk turne. Dei tidlegare medlemmane gjekk kvart til sitt. Crocker gjekk attende til akustisk og bluegrassmusikk, og spelte stundom i lag med den yngre broren David som The Crocker Brothers. Jeffreys og Reame-James vart ein kort periode medlemmar i Be-Bop Deluxe, før dei starta bandet Chartreuse i 1976.
Harley spelte på Top of the Pops med gjestemusikarar. Berre Elliot var med frå den opphavlege besetninga. Med seg hadde dei Francis Monkman frå Curved Air og B. A. Robertson. Hausten 1974 gav bandet ut singelen «Big Big Deal», som skulle kome frå det tredje albumet deira. Men så snart albumet vart gjeve ut vart det trekt tilbake.