cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Coblentz Peak
Coblentz Peak er ein fjelltopp på nordsida av botnen av Holtedahl Bay i Chiren Heights på Velingrad Peninsula, på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd i 1956–57 og vart kartlagd frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter William W. Coblentz frå U.S. National Bureau of Standards, som arbeidde med farga glas for å lage gode nok snøbriller.
RS «Sandefjord»
RS 28 «Sandefjord» var ei redningsskøyte bygd for Redningsselskapet i 1913. Ho vart konstruert av Colin Archer i Larvik, og bygd av Jens Olsen ved Risør Båtbyggeri. I 1934 vart ho teken ut or teneste og seld til Kr.Schøyen i Sandefjord.
You and Me
You and Me kan visa til:
Yanta i Libanon
Yanta er ein landsby som ligg i Rashaya distrikt, sør i Beqaa guvernement i Libanon, 79 km frå Beirut. Han ligg nær den syriske grensa nord for Kfar Qouq.
Landsbyen ligg kring 1540 meter over havet. Namnet vert hevda å tyde «Guds så» eller «Guds såmann» på semittisk, «kvit due» på gammalsyrisk og «høgd» på arabisk. I 2001 og 2002 vart det gjort arkeologiske undersøkingar ved Kamid al lawz nær Yanta, der ein fann store mengder gammal gresk keramikk.
Romersk tempel
Det ligg ruinar av eit imponerande stort romersk tempel i området, som ein trur vart bygd over eit semittisk tempel. Ruinane ligg på kvar side av vegen og er spreidd, men somme steinar står framleis. Kring staden har ein funne spor etter gamle busetnader og graver.
Dei nordaustsveitsiske Alpane
Dei nordaustlege sveitsiske Alpane er ein del av Alpane og Pré-Alps som ligg nordaust i Sveits. Denne regionen grensar til Vierwaldstättersjøen i sørvest, Klausenpasset, øvre Linthdalen og Walensjøen i sør, Rhindalen i aust og Bodensjøen i nord.
Fjelltoppar
Dei største fjella i dei sveitsiske foralpane, nord for Klausenpasset, er:
Statsdumaen i Det russiske keisardømet
Statsdumaen var ei lovgjevande forsamling i Russland som var verksam mot slutten av Det russiske keisardømet. Statsdumaen vart samla fire gonger, første gongen i 1905 og siste gongen i perioden 1912-1917.
Presset frå den russiske 1905-revolusjonen førte til at ein av ministrane til tsaren, Sergej Witte, den 6. august 1905 skreiv ut ei fråsegn om innkalling av ein statsduma som eit rådgjevande organ. I Oktobermanifestet lova tsaren meir borgarlege rettar, ein representativ statsduma med lovgivande funksjon og makt til å følgja opp utøvinga av desse. Statsdumaen var underhuset i eit parlament der det keisarlege russiske statsrådet var overhuset.
Christophe Dugarry
Christophe Jérôme Dugarry er ein fransk tidlegare fotballspelar frå Lormont i Gironde-departmenet som vart verdsmeister i 1998 og europameister i 2000 med Frankrike.
Angrepsspelaren Dugarry spelte periodane 1988-96 og 2000-03 på Girondins Bordeaux, ein klubb han vann den franske ligacupen 2002 med. Både i 1996 og 1999 måtte han nøye seg med sølvmedalje i UEFA-cupen, fyrst med Bordeaux og så med Olympique Marseille. Han var elles innom utanlandske klubber som AC Milan og spanske FC Barcelona og engelske Birmingham City, utan nemneverdig suksess. I 2005 la han opp etter eit kortare tilhald i Qatar.
Dugarry deltok i 55 landskampar for Frankrike og skåra åtte mål. Debuten kom 26. mai 1994 mot Australia. To år seinare vart han matchvinnar mot Romania under fotball-EM 1996. Han spelte på Frankrikes lag både i VM-finalen på heimebane i 1998 og i EM-finalen 2000 i Rotterdam. Under VM i fotball 2002 spelte han i Sør-Korea sine aller siste landskampar med eit mannskap som reiste heim frå turneringa utan å ha makta opne skåringskontoen.
Murat Su
Murat Su (tyrkisk òg Murat Nehri) eller Aust-Eufrat er den største kjeldeelva til Eufrat. Ho vart òg kalla «Arsanias» (armensk Արածանի) i antikken. Elva spring ut nær Ararat nord for Vansjøen, aust i Tyrkia, og renn vestover i 722 km gjennom fjellområda.
Meanderbord
Meanderbord eller berre meander er i kunst og arkitektur eit mønster eller ornament forma av liner som slynger seg i rette vinklar, mykje nytta i antikk kunst og arkitektur. Då ornamentet finst i stor mon på antikk gresk keramikk, vert det ofte òg kalla à la grecque, fransk for på gresk vis, sjølv om meander-ornamentet une grecque i fransk samanheng seiast å skilja seg i detaljane frå det som på fransk kallast meander (méandre).
Meanderen fekk eit nytt liv under stilretninga nyklassisismen, som gjorde seg gjeldande i Europa på slutten av 1700-talet og byrjinga av 1800-talet.
Nemninga meander har opphav i namnet på den sterkt slynga elva Menderes eller Büyük Menderes, antikkens Maiandros (latin: Mæander) i Anatolia i Tyrkia. Men det er ikkje sjølvsagt at nett denne elva er opphavet til sjølve mønsteret, då liknande slyngande mønstre er å sjå på gjenstandar frå yngre steinalder og bronsealderen andre stader i Europa.
Dennis Thompson
Dennis Thompson er ein USA-amerikansk trommeslagar, mest kjend som medlem av proto-punk/hardrockgruppa MC5 frå Detroit.
Thompson fekk kallenamnet «Machine Gun» på grunn av den kjappe stilen sin, som påverka punk, metal og hardcore punk.
Etter MC5 vart oppløyst i 1972, vart Thompson i 1975–1976 medlem av The New Order, i 1981 i New Race og sidan i The Motor City Bad Boys og The Secrets.
Mishmarot
Mishmarot (hebraisk skrift מִשְׁמָרוֹת) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg like ved byen Pardes Hanna-Karkur og høyrer til Menashe regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 258. Han ligg kring 50 meter over havet nær landsbyane Ein Shemer og Kfar Glickson.
Landsbyen vart grunnlagd i oktober 1933, under Sukkot, av emigrantar frå Russland, Litauen og Latvia, på landområde som Jewish National Fund eigde. Namnet kjem frå ein gard på Krimhalvøya der grunnleggjarane fekk opplæring, kalla Mishmar. Kjende innbyggjarar har vore Shalom Hanoch og Meir Ariel.
Før Staten Israel vart grunnlagd, var Mishmarot heimstad til løynde Fosh og Military Industries-basar.
Barre Phillips
Barre Phillips er ein fransk-amerikansk jazz-bassist. Han har vore profesjonell musikar sidan 1960 og flytta til New York City i 1962, og så til Europa i 1967. Sidan 1972 har han vore basert i Sør-Frankrike der han i 2014 skipa European Improvisation Center.
Skeise-VM 1995 for menn
Rintje Ritsma frå Nederland vart verdsmeister, etter å ha vunne både 1500 meter og 10 000 m på meisterskapens andre dag. Om laurdagen gjekk Hiroyuki Nozaki frå Japan den kjappaste 500-meteren, før Frank Dittrich som representerte Tyskland fekk bestetid på 5 000 m.
Skeise-VM 1995
Dato: 11./12. februar 1995
<br style="clear:both;" />
San Stefano Peak
San Stefano Peak (bulgarsk връх Сан Стефано, ‘Vrah San Stefano’) er eit fjell med ei høgd opp mot 256 moh og det høgaste punktet Rugged Island utanfor vestkysten av Byers Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Det ligg sentralt på øya, 3,48 km nordaust for Benson Point, 4,17 km søraust for Cape Sheffield, 830 m sør for Cherven Peak, 1,91 km vest for Vund Point og 1,58 km nordvest for Radev Point.
Gunnar Janson
Gunnar Tidemand Janson var ein norsk bilethoggar. Han var fødd i Levanger og far til journalisten Mette Janson og komponisten Alfred Janson.
San Stefano Peak
Fjellet er kalla opp etter busetnaden San Stefano, der avtalen som sikra at Bulgaria vart gjenoppretta som stat den 3. mars 1878.
Peter Gordon
Peter Gordon er ein amerikansk eksperimentell komponist og musikar, viss musikk har så ulike innverknader som jazz, opera, rock og verdsmusikk. Han har gitt ut fleire album, og har òg komponert film- og teatermusikk.
Gordon tok ein BA i komposisjon ved University of California i San Diego, der han studerte med Kenneth Gaburo og Roger Reynolds. Han tok ein MFA ved Mills College Center for Contemporary Music, der han studerte med Robert Ashley og Terry Riley.
I tillegg til sitt eige arbeid, og det med sitt Love of Life Orchestra, har han medverka på eller komponert musikk til album av Laurie Anderson, Suzanne Vega, David Johansen, Elliott Murphy, The Flying Lizards, David Van Tieghem, Lawrence Weiner og Arthur Russell.
I 2007 brukte James Murphy og Pat Mahoney frå LCD Soundsystem Gordon sine klassiske Downtown-låtar «Beginning of the Heartbreak» og «Don't Don't» til å opna og avslutta sin svært anerkjende dansemiks FabricLive.36.
Mikhail Botsjkarev-saka
Mikhail Botsjkarjov-saka byrja med at den russiske IT-rådgjevaren hjå det russiske parlamentet vart arrestert laurdag 22. september 2018 på Gardermoen av PST, skulda for spionasje mot Noreg. Dette skal ha hendt under digitaliseringsseminar i regi av Europeisk senter for parlamentarisk forsking og dokumentasjon (ECPRD) på Stortinget i dagane før arrestasjonen. NSM støtta PST i etterforskinga, og kverrsette noko elektronisk utstyr, mellom anna avlesingsutstyr til adgangskort. PST sa at mannen var sikta for brot på paragraf 121 i straffelova - etterretningsverksemnd mot statsløyndomar. Den latviske avisa Meduza ser på denne saka som eit tydeleg samband til Frode Berg-saka.
Peter Gordon
I 2008 vart eit utdrag av operaen hans (med artisten Lawrence Weiner) «The Society Architect Ponders the Golden Gate Bridge» gitt ut på samlealbumet Crosstalk: American Speech Music (Bridge Records) produsert av Mendi + Keith Obadike. Gordon skreiv musikken til det serielle mysteriedramaet The Necklace, presentert av The Talking Band. Han jobba òg med musikken til Desperate Housewives.
Mikhail Botsjkarev-saka
Mikhail Botsjkarjov vart varetektsfengsla fram til torsdag 18. oktober 2018, men då gjekk ikkje retten med på meir varetekt av di PST ikkje hadde lagt fram flerie prov på spionasje. Tingretten la vekt på at Botsjkarjov hadde gjeve PST tilgang til alle data han hadde inkludert løynlege passord, og at PST saman med NSM burde ha god nok teknisk kunnskap til å gjere seg nytte av dette. PST anka likevel avgjerda til Borgarting lagmannsrett, og fekk frist til fredag 19. oktober klokka 1200 med å finne prov som held til vidare fengsling. Dette kunne dei ikkje, og Mikhail Botsjkarjov vart sett fri same fredagen.
Peter Gordon
I 2010 gav DFA Records ut remiksar av Gordon av «Beginning of the Heartbreak/Don't Don't» og «That Hat», skrive saman med Arthur Russell.
Mikhail Botsjkarev-saka
Etter dette, sa russiske parlamentsrepresentantar at dei ikkje ville delta på arrangement i Noreg utan garanti frå norske styresmakter mot slike grunnlause arrestasjonar og rettshandsaming.
Peter Gordon
Peter Gordon er for tida busett i New York City, og er professor i musikkteknologi ved Bloomfield College.
Jimmy Scott
James Victor Scott, meir kjend under artistnamnet Little Jimmy Scott eller Jimmy Scott, var ein USA-amerikansk jazzsongar kjend for sin høge, naturlege kontralto-røyst og hans sentimentale balladar og kjærleikssongar.
Etter suksess i 1940- og 1950-åra gjekk det nedover med karrieren til Scott tidleg i 1960-åra. Han vart stort sett gløymd før han fekk eit comeback i 1990-åra. Den uvanlege røysta hans kom av Kallmann-syndrom, ein sjeldan genetisk sjukdom som avgrensa høgda hans til 150 cm, før han 37 år gammal voks 20 cm. Syndromet hindra han frå å nå klassisk pubertet og gjorde at han fekk ei uvanleg lys stemme og uvanleg klang.
Cherven Peak
Cherven Peak (bulgarsk връх Червен, ‘Vrah Tsjerven’) er eit fjell med ei høgd opp mot 224 m på nordkysten av Rugged Island utanfor vestkysten av Byers Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Det ligg 1,04 km vest for Herring Point, 700 m søraust for Ivan Vladislav Point, 3,9 km aust-søraust for Cape Sheffield og 830 m nord for San Stefano Peak.
Fjellet er kalla opp etter mellomalderbyen Tsjerven nordaust i Bulgaria.
Richard Manitoba
Richard «Handsome Dick» Manitoba er ein USA-amerikansk punkrocksongar og radiovert, mest kjend som songar i The Dictators frå New York City.
I 2005 vart Manitoba vokalist i MC5, der han erstatta den originale songaren Rob Tyner, som døydde i 1991. Bandet vart oppløyst då bassisten Michael Davis døydde i 2012.
Therápnes
Therápnes (gresk Θεράπνες) er ein tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Therápnes inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Spárti.
Contact Peak
Contact Peak er eit markant fjell, 1005 moh, som er den søraustlege toppen på Pourquoi Pas Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga og grovt kartlagd i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot. Det vart kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition og i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Det fekk dette namnet frå FIDS fordi toppen markere staden der bergartar av granitt er i kontakt med vulkanske bergartar. Dette skiljet er tydeleg frå stor avstand.
Skøyteløp under Vinter-OL 1952
Skøyteløpa under Vinter-OL 1952 i Oslo omfatta fire distansar, alle for menn. Dei fire tevlingane fann stad dagane frå laurdag 16. til tysdag 19. februar 1952 på Bislett stadion. 68 utøvarar frå 14 land deltok i skøytetevlingane.
Norske Hjalmar Andersen vart den store skøyteløparen under Oslo-OL då han vann tre av dei fire tevlingane. Han var suverent best på dei lengste distansane og sette her olympiske rekordar, medan det var ei stor overrasking at han gjekk inn til siger på 1500 meter.
500 m
Dato: 16. februar <br style="clear:both;" />
5 000 m
Dato: 17. februar <br style="clear:both;" />
10 000 m
Dato: 19. februar <br style="clear:both;" />
Tsarigrad Peak
Tsarigrad Peak (bulgarsk Връх Цариград, ‘Vrah Tsarigrad’) er eit spisst fjell med ei høgd opp mot 1760 moh i Imeon Range på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Det ligg oppom Armirabreen mot søraust.
Fjellet er kalla opp etter Konstantinopelkonferansen i 1876 (Tsarigrad er det bulgarske namnet for Konstantinopel) av stormaktene som avgjorde dei etniske bulgarsk grensene på andre halvdel av 1800-talet.
Tsarigrad Peak ligg 2,5 km sørvest for toppen av øya, Mount Foster, 550 m sør for Slaveykov Peak og 600 m nordaust for Neofit Peak.
Burton Greene
Burton Greene er ein frijazzpianist fødd i Chicago, men som er mest kjend for arbeidet sitt i New York City. Han har utforska forskjellige sjangrar, som avantgarde-jazz og klezmer-musikk.
RS «Arne Fahlstrøm»
RS 29 «Arne Fahlstrøm» var ei redningsskøyte bygd for Redningsselskapet i 1913. Ho vart konstruert av Colin Archer i Larvik, og bygd av Olsen & Jebsen i Risør. Arne Fahlstrøm» fekk innsett motor i 1935. I 1946 vart ho teken ut or teneste og seld til Skotland og omdøypt til «Sarie».
Stefania Belmondo
Stefania Belmondo er ein italiensk tidlegare langrennsløpar frå Vinadio i provinsen Cuneo i Piemonte. Ho vart olympisk meister på 30 km i 1992 i Albertville og på 15 km i 2002 i Salt Lake City. Både i 1993 og 1999 tok ho to VM-gull, ved begge høva på 15 km jaktstart, samt fyrste gongen også på 30 km, medan ho i 1999 sigra på 15 km. Belmondo vann verdscupen i langrenn i 1999, og kom tre gongar på andreplass i same.
Aktiv
Belmono vart nummer to i verdscupen i 1991 og i 1992, begge gongane bakom Jelena Välbe frå Sovjetunionen. I 1993 hamna ho på tredjeplass, medan ho i 1997 var tilbake på andreplass, atter ein gong måtte ho si overkvinne i Jelena Välbe, som då representerte Russland. OL-sesongen 1998 vart Belmondo nummer tre att, før ho endeleg i 1999 vann verdscupen i langrenn for kvinner, framom norske Bente Martinsen. I sin siste sesong på toppnivå, 2002, var Belmondo med sin tredjeplass for sjuande gong ein av verdas tre beste kvinnelege langrennsløparar. Ho sigra i til saman 23 renn i verdscupen.
I 1997 vart Belmondo tildelt Holmenkollmedaljen, samstundes med Bjørn Dæhlie og Bjarte Engen Vik.
Under opningsseremonien til vinter-OL 2006 i Torino tende ho den olympiske flammen.
Living with War: «In the Beginning»
Living with War: «In the Beginning» er ei enklare utgåve av Neil Young-albumet Living with War frå 2006. Den originale tittelen var opphavleg Living with War - Raw.
Albumet inneheld dei første miksane av innspelingane, som vart gjort live av Young, Rick Rosas og Chad Cromwell. Miksane vart gjort same dag dei vart innspelt og gjort tilgjengeleg på iTunes på valdagen 7. november 2006. Plata kom ut i ei avgrensa utgåve med ein DVD som inneheldt videoar regissert av Young til kvar enkelt song på albumet. Han nytta mange biletkjelder, både frå irakkrigen, demonstrasjonar i USA og frå Al Gore-filmen An Inconvenient Truth. Videoane er ikkje berre ei oversikt over kva som hadde skjedd dei føregåande tre åra, men òg korleis det påverka heile verda.
Living with War, kom opphavleg ut tidleg i mai 2006, og sette i gang reaksjonar frå begge sider av det politiske gjerdet. Med songar som «The Restless Consumer», «Shock and Awe», «Flags of Freedom» og «Let's Impeach the President», vart Living with War raskt rekna som ein unik musikalsk uttalelse. På denne utgåva av albumet er lyden rett frå kjelda, fanga live i studio nøyaktig slik dei vart spelte inn.
Mount Cornu
Mount Cornu er eit fjell som ligg ved toppen av Gregorybreen og nord for Breguetbreen, nord i Graham Land. Det vart vist på argentinske kart frå 1957, men vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Paul Cornu, som var ein fransk ingeniør som bygde ein maskin som gjorde han til det første mennesket som letta frå bakken, skjønt ikkje vertikalt, i eit helikopter.
Styrebrønn
Styrebrønn, eller styreluke, er ein cockpit for den som styrer eit dekka fartøy utan overbygg. Nedsenking i dekk gjer at rorkulten kjem i passeleg høgd.
På Colin Archer sin redningsskøyter var styrebrønnen delt. Bak mesanmasta stod rormannen med rorkulten eller styretaljen. Fram om masta var det plass til ein eller to mann som passa skauta til klyver, fokk og storsegl. I styrebrønnen var det naglar til å feste skaut og anna tauverk.
RS «Stavanger» var den første redningsskøyta med sjølvlensande styrebrønn. Røyr gjekk frå botnen av brønnen og ut gjennom skutesida.
Etter kvart fekk fartøya styrebås og styrehus.
Pfannenstiel i Zürich
Pfannenstiel på er eit skogkledd fjell 853 moh. i området nær Zürichsjøen og Zürcher Oberland i kantonen Zürich i Sveits.
Ein Iron
Ein Iron (hebraisk skrift עֵין עִירוֹן, tyder 'Ironkjelda') er ein moshav nord i Israel. Han ligg aust på Sharonsletta, nordaust for Hadera og høyrer til Menashe regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 452.
Landsbyen vart grunnlagd i 1934 av emigrantar frå den andre Aliyah, hovudsakleg polske jødar, og fekk seinare selskap av tyske jødar. Namnet kjem av at han har utsyn over Nahal Iron.
Kensuke Nagai
Kensuke Nagai er ein japansk fotballspelar.
Heathcote-elva
Heathcote-elva (maori Ōpawaho ) er ei elv som ligg innanfor bygrensene til Christchurch på New Zealand. Ho får tilførsle frå kjelder nær Templetons Road, og i tillegg nedbørsvatn så langt vest frå som Pound Road. Ho snor seg kring foten av Port Hills frå vest til søraust.
Elveløp
Tilsigsområdet til Heathcote-elva strekkjer seg til forstaden Yaldhurst. Elva renn gjennom Wigram, Hillmorton (der hovudkjeldene er lokaliserte), Hoon Hay, Spreydon, Cracroft, Cashmere, Beckenham, St Martins, Opawa, Woolston og Ferrymead.
Før-europeisk busetjing og namngjeving
Det opphavlege namnet til denne elva var Ō-pa-waho, som tyder «staden til den framskotne pāen», eller «utposten», og viser til denne pāen som ein utpost (maori waho) til Kaiapoi. Pāen var bygd i høgreliggjande lende, like nedstraums for den noverande brua, Opawa Road Bridge. Han var ein kvilestad for Ngāi Tahu-folk som reiste mellom Kaiapoi og Horomaka (Banks Peninsula). Området omkring var ein viktig stad for matsanking (mahinga kai), ei kjelde for mengder av føde, særleg tuere (slimål) (Eptatretus cirrhatus) og kanakana (niauga).
Historisk slynga elva seg gjennom utbreidde våtmarker, før urbaniseringa tok til. Historiske oppmålingskart frå midten av det 19. hundreåret, dei såkalla «Black Maps», viser at landet som elva rann gjennom var rikt på plantar som Phormium tenax (harakeke), Cortaderia fulvida(toetoe), Typha orientalis (raupo), Coriaria (tutu) og bregnar og var oversådd med australdakelilje (Cordyline australis, ti kouka).
Elvefaret var lågtliggjande og svært vått. Når Waimakaririelva steig og fløymde over slettene, vart endå høgareliggjande land utsett for flaum. Gjennom mange hundreår der elva vart brukt både som kjelde for mat og transportveg, fekk iwiane Waitaha, Kāti Mamoe og Ngāi Tahu eit nært tilhøve til denne ressursen. Sumpskogen langs elva var tilhaldsstad for sjø- og skogsfugl. Feller vart regelmessig sett ut etter inanga (fiskeyngel), pātiki (flyndre), og ferskvassål (Anguilla dieffenbachii).
Heathcote-elva har fått namn etter sir William Heathcote, sekretær i Canterbury Association.
The Mule
«The Mule» er ein song av det engelske hardrockbandet Deep Purple, og kom opphavleg ut i 1971 på albumet deira Fireball. Låten vart kjend for konsertversjonane, som alltid inneheldt ein trommesolo av Ian Paice.
Ian Gillan introduserer «The Mule» som «... han handlar om Lucifer og nokre av venene hans, dei fleste av dei sit her ein stad i kveld.» (Frå DVD-en Live in Concert 1972/73), men på nettsida si seier han òg «Ja, 'The Mule' var inspirert av Asimov.» Referansen er til karakteren The Mule i Foundation-serien av Isaac Asimov, nærare bestemt i Foundation and Empire.
Studioversjon
Songen opnar med lyden av ein tamburin som blir rista raskt. Dette varer i dei første 10 sekunda, før gitaristen Ritchie Blackmore byrjar å spela. Blackmore, bassisten Roger Glover og klaverspelaren Jon Lord og Paice byrjar å spela songen. Det innleiande gitarriffet, som liknar ein fanfare, varer det første minuttet av songen. Snart byrjar vokalisten Ian Gillan å syngja om «The Mule» («Just another slave for the Mule»). Dei siste tre og eit halvt minutta er instrumentale, beståande av soloar av Blackmore og Lord.
AllMusic skriv at «‘The Mule’ er kanskje Purples beste instrumentalnummer.»
Roger Glover hugsar: "I eit forsøk på å oppnå ein phlanging-effekt hadde bandet vorte reversert og var i «innspeling»-modus.... Halve trommelen var sletta frå midten til slutten av songen. Trommene som vart brukt til innspelinga var pakka ned og var på veg til Europa for dei neste konsertane deira. Eit trommesett vart i all hast leigd inn, og Paice måtte leggja inn nye trommer på halve songen.".
Konsertversjonar
«The Mule» vart spelt av Deep Purple under turneane i 1971, 1972 og 1973, og vart spelt inn live for albumet Made in Japan i august 1972. Under denne liveopptredenen, og dei fleste andre, spelte Paice ein 6 minutt lang trommesolo.
Den Kongelige Mynt
Den Kongelige Mynt eller Mynten vart skipa i 1686 som ein del av Kongsberg Sølvverk. Verket nytta sølvet frå gruvene til å produsere mynt. Opphavleg vart det styrt frå København som eit av selskapa til Kongen. Seinare vart det leia av Finansdepartementet før det i 1962 blei overført til Noregs Bank.
Den første myntproduksjonsverkstaden i Noreg vart skipa av Kristian IV i Christiania i 1628. Verksemda vart skipa for å lage mynt av sølv frå gruvene i Kongsberg som blei funne i 1623. Dei første åra før 1628 vart sølvet sendt til Danmark for utmynting, men ein fann at det var enklare å leggja produksjonen til Noreg. I 1686 flytta verksemda til Kongsberg.
I 1806 vart det lagt ned og alt utstyret selt eller sendt til myntverket i København og lokala selde. Men det starta att på same plassen i 1808.
Bygningane
Den Kongelige Mynt er samansett av fleire bygningar; smia, myntverksbygningen og myntmeisterbustaden. Dei ligg samla på vestsida av Numedalslågen i Kongsberg og har adresse Hyttegata 3. Mynten vart freda av Riksantikvaren i 2004.
Tony Thunder Smith
Tony «Thunder» Smith er ein USA-amerikansk trommeslagar, mest kjend som medlem av bandet til Lou Reed. Han var tidlegare medlem i Jan Hammer Group som han spelte inn albumet Jeff Beck with the Jan Hammer Group Live med, og var trommeslagar for det franske musikkikonet Serge Gainsbourg i 1980-åra, i tillegg til fleire andre.
Bobosjevo
Bobosjevo (bulgarsk Бобошево) er ein by og ein kommune i provinsen Kjustendil i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Bobosjevo og 11 andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 135 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 2 870 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 1 221 innbyggjarar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Gordarike
Gordarike er ein privat driven såkalla familiepark, opplevingspark, i tettstaden Gol i Gol kommune i Hallingdal. Tema og miljø er henta frå vikingtida og mellomalderen i ein etter måten fri utforming. Her står mellom anna ein kopi av Gol stavkyrkje slik ho er oppattbygd i restaurert stand på Norsk Folkemuseum på Bygdøy i Oslo. Kopien her nede i dalbotn står såleis langt frå den staden Gol stavkyrkje vart henta frå oppe i lia i nærleiken av Gol kyrkje. Denne nybygde stavkyrkja, som har fått namnet Gol nye stavkyrkje, er vigsla til kyrkjeleg bruk.
Statsdumaen
Statsdumabygningen ligg i sentrum av Moskva, like ved Manezjnaja-plassen. Den noverande forma av dumaen vart skapt i 1993 etter innføringa av ei ny grunnlov under Boris Jeltsin som vart stadfesta ved ei folkerøysting.
Goritsá
Goritsá (gresk Γκοριτσά) er ein landsby i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Goritsá var hovudsete i den tidlegare kommunen Therápnes, som no er ei kommunaleining i kommunen Spárti.
Vineh Peak
Vineh Peak (bulgarsk връх Винех, ‘Vrah Vineh’) er eit fjell med ei høgd opp mot 186 moh heilt aust på Rugged Island utanfor vestkysten av Byers Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.
Fjellet er kalla opp etter khan Vinekh av Bulgaria, 756-760 evt.
Vineh Peak ligg 600 m aust for det høgaste punktet på Bakshev Ridge, 900 m sør for Herring Point, 1 km nord for Radev Point og 550 m vest for Vund Point.
Gyldendalske Boghandel, Nordisk Forlag
Dansk Gyldendal (formelt Gyldendalske Boghandel, Nordisk Forlag A/S) er Danmarks nest eldste og største forlag, skipa i 1770 av Søren Gyldendal. Heilt sidan 1787 har forlaget hatt hovudkontor i Klareboderne 3 i København. Søren Gyldendals svigerson, Jacob Deichmann, tok over forlaget i 1809 og gjorde Gyldendal til det leiande forlaget i Danmark.
Etter at Peter Nansen vart tilsett i leiinga for Gyldendal i 1896, vart C.A. Reitzels Forlag kjøpt opp, og med dette vart rettane til å utgje verka av dei fleste av den såkalla «guldalderens» skjønlitterære forfattarar sikra for Gyldendal, og dei vart lansert i serien Gyldendals Bibliothek. Nansen skipa òg serien Gyldendals røde Ordbøger, som framleis er den mest selde ordbokserien i Danmark.
I 1903 slo Gyldendal og Det nordiske Forlag (skipa i 1895) seg saman som eit nytt forlag under namnet Gyldendalske Boghandel og det Nordiske Forlag (avstytta G.B.N.F.), som vart skipa som aksjeselskap.
Det norske forlagshuset Gyldendal Norsk Forlag vart opphavleg skipa som ei avdeling av Gyldendal i Danmark i 1906 og seld til Noreg i 1925 etter påtrykk frå norske interesser, som hadde skaffa norsk aksjekapital for å kunne kjøpe på denne måten heim til Noreg rettane til å gje ut norske forfattarar som hadde gjeve ut bøkene sine i Danmark i ei tid då det ikkje hadde vore drive skikkeleg forlagsverksemd i Noreg. Særleg var det av norske nasjonale prestisjeomsyn særs viktig å få over på norske hender og norsk jord rettane til å gje ut verka av dei norske forfattarane frå siste halvparten av 1880-talet som i marknadsføringa vart samla under omgrepet «dei fire store», Bjørnstjerne Bjørnson, Henrik Ibsen, Jonas Lie og Alexander Kielland. Rettane vart no overteke av eit nyskipa Gyldendal Norsk Forlag i Oslo, som trass i namnelikskapen med det danske forlaget, var eit sjølvstendig norsk forlag.
Danske Gyldendal eig ein rad med dotterforlag i Danmark, og dessutan distribusjonsverksemda Nordisk Bog Center, som distribuerer bøker for fleire danske forlag enn dei som høyrer inn under Gyldendal.
Genki Haraguchi
Genki Haraguchi er ein japansk fotballspelar.
Now, There Was a Song!
Now, There Was a Song! er det niande albumet til countryartisten Johnny Cash. På dette albumet gjer Cash sine eigne versjonar av songar frå andre låtskrivarar, mellom anna Ernest Tubb, Hank Williams, og George Jones. Albumet var sleppt av Columbia i 1960.
Listeplassering
Singlar - Billboard (Nordamerika)
Ramat Negev regionale kommune
Ramat Negev regionale kommune (hebraisk skrift מועצה אזורית רמת נגב, Mo'atza Azorit Ramat Negev, tyder Negevhøgdene regionale kommune) er ein regional kommune i Negevørkenen i Israel. Han er den største regional kommunen i landet og kommunesenteret ligg langs hovudveg 40 mellom Mashabei Sadeh og Tlalim.
Historie
Busetjingane i Ramat Negev er alle kibbutzar, moshavar og fellesbusetnadar. Revivim og Sde Boker er kjende som bustaden til dei tidlegare statsministrane, høvsevis Golda Meir og David Ben-Gurion. Det bur kring 6 000 jødar i kommunen.
I 2012 godkjende kommunen bygginga av ein ny landsby, Ramat Tzipporim, for å gje heim til 2 000 Azzazmeh-beduinar som budde i regionen.
Turisme
Ramat Negev har mange turistmål, særleg arkeologiske ruinar. Av desse finn ein dei gamle byane langs røykjelsesvegen med Avdat, Haluza, Nitzana, Shivta (tre av dei i dag verdsarvstader), i tillegg til somme makhteshar eller erosjonssirklar.
Busetnader
Kibbutzar
Moshavar
Fellesbusetnader
Fylkesveg 51 i Aust-Agder
Fylkesveg 51 i Aust-Agder går mellom Birketveit og Kvikshaug i Grimstad kommune. Vegen er 2,2 km lang.
Mount Cortés
Mount Cortés er eit hovudsakleg isdekt fjell, 1490 moh, på sørvestsida av Gibbsbreen sør i Graham Land. Det er skild frå Hadley Upland av eit skard som ligg 1300 moh. Fjellet vart fotografert av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i november 1947. Det vart kartlagd frå bakken av Falkland Islands Dependencies Survey i desember 1958 og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Martín Cortés de Albacar, den spanske forfattaren av Arte de Navegar (Sevilla, 1551), som var ein viktig navigasjonsmanual.
Emil Simonsen
Emil Anton Simonsen var ein norsk handelsmann frå Måsøy. Han var stortingsmann for Høgre i tre valperiodar.
Simonsen var son til ein handelsmann. Sjølv var han eit år i Russland for å lære seg russisk. Sidan var han styrar og etterkvart medeigar i handelsstaden Kjelvik, samt handelsstaden Kamøyvær i same heradet. Han var ordførar i Kjelvik frå 1878 til han døydde, på to år nær. Også forlikskommissær i mange år.
Simonsen representerte Finnmark på Stortinget frå 1889 til -97. Han var permittert i 1894 frå 8. mars og heile 1897-sesjonen. Om sommaren same året døydde han under eit mellombels opphald i Hammerfest.
Living with War
Med seg på albumet har Young bassisten Rick Rosas, trommeslagaren Chad Cromwell og trompetisten Tommy Bray. Cromwell og Rosas, og medprodusenten Niko Bolas, danna òg kjernen på albumet Freedom i 1989, der Young var sterkt kritisk til Reagan-regjeringa.
Produksjon og utgjeving
Young starta å skrive songar for Living With War på eit hotellrom i Gambier i Ohio, då han vitja dottera si på colleget hennar. Ein morgon då han henta seg ein kopp kaffi såg Young framsida av USA Today med bilete av eit operasjonsrom på eit fly som flydde alvorleg skadde soldatar frå Irak til Tyskland.
Han fortalte seinare til Charlie Rose at kombinasjonen av biletet og overskifta, som i staden for å fokusere på liding og død, talte om dei medisinske gjennombrota som vart gjort under krigen. «Det var av ein eller annan grunn dråpen for min del. Så eg gjekk opp att. Eg skriv ein song kalla 'Families'. Eg byrja å skrive ein song til, 'Restless Consumer'. Eg byrja å skrive alle desse songane samstundes.» Young sa at etter han hadde skrive desse songane så «braut han raskt saman». Han ropte på kona si Pegi og «eg heldt rundt ho og hulka. Eg hulka så mykje at det kom ting ut av andletet mitt.»
Songane vart innspelte på ein 16-spor analogt band og miksa til ein tospors masterteip, og så overført digitalt til CD og DVD. Plata kom òg på vinyl.
28. april 2006 vart heile albumet spelt for første gong på radiosjonen 95.5 KLOS av Jim Ladd i Los Angeles. Albumet vart sleppt på Internett den 2. mai 2006, før det kom i butikkane ei veke seinare.
Den kjappe innspelinga og utgjevinga gjorde at songane vart samalikna med «Ohio» frå 1970.
Trass i innhaldet og kritikken frå bloggarar på høgrefløyen då albumet kom ut, sa Young at han reknar albumet som upartisk. Han sa i eit intervju med The New York Times: «Om du stiller Bush for riksrett så gjer du Republikanarane ei stor teneste. Dei kan stille til val att med litt stoltheit.» Young kommenterte mangelen på artistar som skreiv kritiske songar om amerikansk politikk og sa «Eg håpte at det ville kome ein ung artist og sei dette og syngje nokre songar om det, men eg såg ingen, så eg måtte gjere det sjølv. Eg venta så lenge eg kunne.»
Albumet nådde 15. plassen i USA, 14. plassen i Storbritannia, 7. plassen i Canada og 4. plassen i Noreg.
MC5
MC5 var eit USA-amerikansk rockeband frå Lincoln Park i Michigan, skipa i 1964. Den originale besetninga bestod av vokalisten Rob Tyner, gitaristane Wayne Kramer og Fred «Sonic» Smith, bassisten Michael Davis og trommeslagaren Dennis Thompson. I følgje Allmusic «krystalliserte MC5 motkulturrørsla på sitt mest volatile og trugande», og dei venstreorienterte politiske banda og tekstar om anti-etablissementet gjorde dei til nyskaparar innan punkrørsla i USA. Den høge, energiske stilen med enkel rock and roll inkluderte element av garasjerock, hardrock, bluesrock og psykedelisk rock.
Tyner døydde av eit hjareinfarkt seint i 1991, 46 år gammal. Smith døydde òg av eit hjarteinfarkt, i 1995, 45 år gammal. Dei attverande tre medlemmane av bandet starta opp att bandet i 2003 med The Dictators-songaren Handsome Dick Manitoba som den nye vokalisten. Denne bessetninga heldt konsertar dei neste ni åra før Davis døydde av leversvikt i februar 2012, 68 år gammal. MC5 vart nominert til Rock and Roll Hall of Fame i 2002, 2016 og 2018.
Tidlege år
Kramer meinte at dei trengde ein manager, som førte han til Rob Derminer. Han var eit par år eldre enn dei andre og djupt involvert i hipster og venstreorienterte miljø i Detroit. Derminer prøvespelte opphavleg som bassist (ei rolle han hadde ei kort stund i 1964 då Smith byta til gitar for å erstatte Vargo, medan Bob Gaspar erstatta LeDuc), men dei forstod raskt at han hadde større talent som vokalist. Derminer starta å bruke scenenamnet Rob Tyner (etter pianisten til Coltrane, McCoy Tyner). Tyner kom òg på det nye namnet på bandet, MC5. Namnet synte røtene deira i Detroit og var ei forkorting for «Motor City Five». På somme måtar likna gruppa på andre garasjeband på denne tida, og skreiv songar som «Black to Comm» medan dei enno var i tenåra i kjellaren heime hos mora til Kramer. Då Tyner byta frå bass til vokal, vart han først erstatta av Patrick Burrows, men besetninga vart først stabil i 1965 då Michael Davis og Dennis Thompson kom inn for å erstatta høvesvis Burrows og Gaspar.
Musikken reflekterte òg den aukande interessa til Smith og Kramer i frijazz—gitaristane var inspirerte av artistar som Albert Ayler, Archie Shepp, Sun Ra og den seinare perioden til John Coltrane, og prøvde å imitere den ekstatiske lyden av hylande saksofonar. MC5 varma sidan opp på nokre konsertar for Sun Ra, som var ei inspirasjonskjelde på songen «Starship». Kramer og Smith var òg kraftig inspirert av Sonny Sharrock, ein av få elektriske gitaristar innan frijazz, og dei utvikla etter kvart ein unik stil som passa inn i kvarandre, ulikt alt anna ein hadde høyrt før. Solane til Kramer brukte ofte tung, ujamn vibrato, medan rytmane til Smith bestod av uvanleg eksplosiv energi, som ein kan høyre på «Black to Comm» og mange andre songar.
Suksess i Detroit
MC5 fekk raskt rykte på seg for dei energiske konsertane sine og fekk etter kvart ein større fanskare. Dei gav ut ein versjon av Them sin «I Can Only Give You Everything» med ein orignial song på B-sida, «One of the Guys», på det vesle selskapet AMG i 1967. Tidleg i 1968 vart den andre singelen deira gjeven ut av Trans-Love Energies på A-Square Records, «Borderline» med B-sida «Looking at You». Den første utgåva vart utseld i løpet av få veker. Ein tredje singel, «I Can Only Give You Everything» med «I Just Don't Know» på baksida, kom ut omtrent samstundes på AMG.
Denne sommaren turnerte MC5 den amerikanske austkysten og fekk enorm respons, og artistane dei varma opp for, som Big Brother and the Holding Company og Cream, hamna i skuggen av MC5. (McLeese, 65) Det var denne turneen som gjorde at dei hamna i magasinet Rolling Stone.
Fylkesveg 52 i Aust-Agder
Fylkesveg 52 i Aust-Agder går mellom Lia og Nilssevold i Grimstad kommune. Vegen er 1,9 km lang.
Beclean
Beclean (ungarsk Bethlen, tysk Bethlen) er ein by i Bistrița-Năsăud fylke i Romania.
John Renbourn
John Renbourn var ein engelsk gitarist og låtskrivar. Han er kanskje mest kjend for samarbeidet med gitaristen Bert Jansch, samt som medlem i folkemusikkgruppa Pentangle. Han har i tillegg hatt ei solokarriere både før, under og etter bandet eksisterte (1967–1973).
MC5
Radikal politisk tilhøyrsle
I følgje Kramer var MC5 på denne tida politisk påverka av marxismen til Black Panther Party og Fred Hampton, og poetane i Beat-generasjonen som Allen Ginsberg og Ed Sanders, eller modernistiske diktarar som Charles Olson. Black Panther Party-grunnleggjaren Huey P. Newton fekk John Sinclair til å skipe White Panthers, ein militant venstrevridd organisasjon av kvite amerikannarar som støtta Black Panthers. Kort tid etter vart Sinclair arrestert fordi han hadde marihuana på seg.
John Renbourn
Sjølv om han ofte blei rekna som folkemusikar, var musikksmaken og dei musikalske interessene til Renbourn tidlegmusikk, klassisk musikk, blues og verdsmusikk. Det viktigaste albumet hans, Sir John Alot (1968), inneheld versjonar av songar frå mellomalderen.
Karriere
John Renbourn studerte klassisk gitar på skulen og det var på denne tida han vart introdusert for tidlegmusikk. I 1950-åra, som så mange andre, vart han i stor grad påverka av skiffle-hysteriet og dette førte han inn på artistar som Lead Belly, Josh White og Big Bill Broonzy.
Beclean
Busetnader
Beclean er ein oraș (mindre bykommune) med desse busetnadane:
John Renbourn
Karriere
I 1960-åra utvikla han interesse for rhythm and blues og vart påverka av Davey Graham. I 1961 turnerte Renbourn i sørvest med Mac MacLeod og gjentok turneen i 1963. Då han var på veg heim frå Sørvest-England, spelte Renbourn og MacLeod inn ein demo i lag. Renbourn spelte ei kort stund i eit R&B-band, medan han studerte på Kingston College of Art i London. Sjølv om den britiske «folkemusikkbølgja» var på veg, dreiv dei fleste viseklubbane med tradisjonelle, uakkompagnerte visesongar, og gitaristar var ikkje alltid velkomne. Men i the Roundhouse i London var dei meir tolerante og John Renbourn slo seg saman med blues- og gospelsongaren Dorris Henderson, og spelte gitar på to album med ho.
Renbourn gav ut fleire album på Transatlantic i 1960-åra. To av dei, Sir John Alot og Lady And The Unicorn, syner gitarstilen til Renbourn og songane frå denne perioden. Sir John Alot har ei blanding av jazz/blues/folk i lag med klassisk og tidlegmusikk. Lady And The Unicorn er kraftig påverka av interessa til Renbourn i tidlegmusikk.
Kring denne tida starta Renbourn å spele med Jacqui McShee, som song tradisjonelle engelske folkeviser. I lag med Bert Jansch, bassist Danny Thompson og trommeslagar Terry Cox, danna dei bandet Pentangle. Gruppa vart særs suksessrike og turnerte Amerika i 1968, der dei spelte i Carnegie Hall og Newport Folk Festival.
Renbourn spelte inn fleire soloalbum i 1970- og 1980-åra. Mykje av musikken er basert på tradisjonelle songar med keltisk påverknad, innvevd i andre stilar. Han har samarbeidd med den amerikanske gitaristen Stefan Grossman seint i 1970-åra og spelte inn to album med han, som minna om folk baroque-stilen han gjorde med Bert Jansch.
I 1980-åra gjekk Renbourn attende til universitetet for å ta ein grad i komposisjon. Sidan då har han hovudsakleg fokusert på å skrive klassisk musikk, medan han framleis har spelt viser. Han spelte òg akustisk gitar for filmmusikken til Scream for Help, eit prosjekt i lag med naboen John Paul Jones.
I 1988 danna Renbourn ein kort periode ei gruppe kalla Ship of Fools med Tony Roberts (fløyte), Maggie Boyle (tekst, forskjellige instrument) og Steve Tilston (gitar). Dei spelte inn eitt album, kalla opp etter bandet. Den første konserten deira var utseld.
Renbourn speler framleis inn musikk og turnerer. Han turnerte USA med Archie Fisher. I 2005 turnerte han i Japan med Tokio Uchida og Woody Mann. I 2006 spelte han fleire konsertar i England, med mellom andre Robin Williamson og Jacqui McShee. Same året arbeidde han på eit nytt soloalbum og samarbeidde med Clive Carroll på filmmusikken til Driving Lessons, regissert av Jeremy Brock.
Etter at Renbourn ikkje dukka opp på ein spelejobb i Glasgow, blei han funne død i heimen i Hawick. Dødsårsaka var truleg eit hjarteåtak.
Gruppealbum
Med The John Renbourn Group
Med Ship of Fools
Med Pentangle — sjå diskografien deira her.
Samarbeid
Med Dorris Henderson
Med Stefan Grossman
Med Bert Jansch
Med Bert Jansch og Conundrum
MC5
Radikal politisk tilhøyrsle
Bandet spelte under ein demonstrasjon mot Vietnamkrigen under det demokratiske nasjonalkonventet i 1968 i Chicago, som vart stoppa av eit opprør. Konserten var òg kjend for å verre særs lang. I følgje Kramer var det fleire musikarar som var meint å spele på den dagslange konserten, men berre MC5 møtte opp. MC5 spelte over åtte timar i strekk. Av dei andre artistane sa Kramer at berre Neil Young møtte opp, men på grunn av kaoset som oppstod spelte han ikkje.
Claude Chappe
Claude Chappe var ein fransk prest, utdanna ved Collège de Joyeuse i Rouen og jesuittuniversitetet Collège Royal de la Flèche i Sarthe i Frankrike. Men han interesserte seg òg for mekanikk og fysikk, og vart kjend for å ha funne opp den optiske telegrafen. Han var fødd i Brûlon i Sarthe, døydde i Paris, og vart gravlagt på cimetière du Père-Lachaise i Paris.
MC5
Kick Out the Jams
MC5 vart nasjonalt kjend med debutalbumet Kick Out the Jams, som vart spelt inn på konsertar 30. og 31. oktober 1968 i Grande Ballroom i Detroit. Elektra-sjefen Jac Holzman og produsenten Bruce Botnick meinte at MC5 var på sitt beste då dei spelte føre eit publikum. Albumet inneheld songar som proto-punk-klassikaren «Kick Out the Jams» og «Rama Lama Fa Fa Fa», «Starship» (delvis tilskriven Sun Ra fordi teksten var delvis teken frå ein av dikta deira) og ein lengre versjon av John Lee Hooker sin «Motor City is Burning» der Tyner hyllar rolla til Black Panther-snikskyttarane under Detroit-opprøret i 1967. Kritikaren Mark Deming skreiv at Kick out the Jams «er eit av dei mektigaste og kraftfulle konsertalbuma som nokon gong er laga ... dette er eit album som nektar å bli avspelt roleg.»
Albumet skapte kontroversar på grunn av dei provoserande notata i plateomslaget og «Kick out the jams, motherfucker!»-ropa på tittelsporet.I følgje Kramer spelte bandet inn dette som «Kick out the jams, brothers and sisters!» for singelen som vart send til radiostasjonane. Tyner meiner dette vart gjort utan at gruppa var samde om det (Thompson, 2000). Den forkorta versjonen kom òg ut på somme LP-eksemplar, som òg kom utan notata til Sinclair. Albumet kom ut i januar 1969 til middels kritikk, men det selde likevel ganske godt, over 100 000 eksemplar og nådde 30. plassen på Billboard-lista i mai 1969.
Då Hudson's, eit varehuskjede frå Detroit, nekta å ta inn Kick Out the Jams, svarte MC5 med å trykke ei fullsides annonse i det lokale undergrunnsmagasinet Fifth Estate der dei sa «Stick Alive with the MC5, and Fuck Hudson's!», med logoen til selskapet til MC5, Elektra Records, godt synleg. Hudson's trekte så alle Elektra-utgjevingane frå butikkane sine og i kontroversane som følgde droppa Jac Holzman, sjefen for Elektra, bandet frå kontrakten deira. MC5 fekk så kontrakt med Atlantic Records.
Back in the USA
Det andre albumet deira, Back in the USA, produsert av den framtidige Bruce Springsteen-mentoren Jon Landau, skapte i røynda malen for punkrocken med kort, kjapp og skarp gitarrock. Denne plata kom ut på Atlantic, som forklarer den totalt forskjellige prouksjonen og marknadsføringa. Bandet høyrest radikalt forskjellig ut frå Kick, og McLeese skreiv at utanom vokalen til Tyner, var det ikkje lett å høyre at det var same bandet.(McLeese, 96) Det andre albumet har òg ein heilt annan produksjon enn det første - MC5 høyrdest komprimert og stundom avgrensa i lydpaletten sin samanlikna med dei første åra. Bandet sa seinare at Landau tok for mykje styringa i produksjonen og prøvde å forme gruppa etter sin eigen smak.
Albumet fekk igjen blanda mottaking, og salet var denne gongen òg dårlegare. Det nådde berre 137. plassen på den amerikanske albumlista i mars 1970 og låg berre sju veker på lista. Turneane til bandet vart heller ikkje like godt vitja som før. Utmatting var delvis skulda sidan bandet hadde turnert hardt og sleit med stadig tyngre dopmisbruk.
Dei hadde òg blitt uvener med Sinclair, noko som var tydeleg då dei ikkje fekk lov å spele i desember 1971 på John Sinclair Freedom Rally i ein demonstrasjon mot at han vart fengsla for marihuanainnehaving, sjølv om dei var til stades på konserten.
High Time
Det tredje albumet deira, High Time var produsert av Geoffrey Haslam og spelt inn av Artie Fields, og det vart òg innverknadstungt for hardrockband i 1970-åra. Albumet vart dårleg marknadsført og salstala var verre enn nokon gong før, men High Time fekk gode meldingar då det først kom ut. Gruppa hadde mykje meir kunstnarisk kontroll og var sjølv nøgde med resultatet. Albumet bestod av lengre, meir eksperimentelle songar, som «Future/Now» og den Sun Ra-aktige «Skunk (Sonically Speaking)».
Seinare karriere og oppløysing
Både Back in the USA og High Time gjekk med tap for Atlantic Records, som droppa bandet. Tidleg i 1972 turnerte bandet i Europa og heldt konsertar i England, inkludert i Cambridge med bandet til Syd Barrett, Stars og Canterbury med den tidlegare T.Rex-perkusjonisten Steve Peregrin Took, i tillegg til at dei spelte for tysk fjernsyn på Beat Club.
Den 13. februar 1972 slutta Michael Davis i bandet då han vart tvungen ut av dei andre i bandet på grunn av heroinbruk. Han vart erstatta av ei rekkje bassistar (Steve Moorhouse, Derek Hughes og Ray Craig). Dei attverande medlemmane spelte inn to songar — «Gold Rush» (òg kjend som «Gold» og «Train Music») og «Inside Out» — i London kort tid etter for ein film kalla Gold. Dette var det siste bandet spelte inn.
Gruppa halta av stad ei stund til, og var til slutt redusert til Kramer og Smith som turnerte og spelte med Ritchie Dharma på trommer og Derek Hughes på bass.