cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Usas Escarpment
Usas Escarpment er ein vidstrekt, men ikkje kontinuerleg nordvendt skrent i Marie Byrd Land i Antarktis. Han er kring 320 km lang og som strekkjer seg omtrent vest til aust langs 76. sørlege breiddesirkelen og frå der høgdedraget på snøflata fell mot Ruppert Coast og Hobbs Coast. Plasseringa av skrent en ligg langs nordsida av Flood Range, Ames Range, McCuddin Mountains og dei austlege toppane av Mount Galla, Mount Aldaz og Benes Peak. Skrenten vart observert av medlemmar frå U.S. Antarctic Service i 1939-41 og i dei påfølgjande vitskaplege rapportarne vart han kalla 76th Parallel Escarpment. Det godkjende namnet er eit akronym for US Antarctic Service.
Edy Reinalter
Edy Reinalter var ein sveitsisk skirennar. Han vann slalåmrennet under OL 1948 i St. Moritz.
Reinalter, som var frå St. Moritz, deltok i 1948 i olympiaden som fann stad i heimbyen. Han gjekk heilt til topps i slalåmrennet, der han etter første omgang låg på tredjeplass. Derimot mislukkast han i utfor og kom langt nede på resultatlista. Reinalter omkom i Schruns i Austerrike 1962, der han var på jakt. Jaktgeværet hans gjekk av medan dreiv og pussa det, han hadde oversett at ein patron var att i geværløpet.
Tonight's the Night
Tonight's the Night er det åttande albumet til Neil Young. Det kom ut i 1975 på Reprise Records, men vart spelt inn i 1973 og utsett i to år. Det nådde 25. plass på den amerikanske albumlista. I 2003 vart albumet rangert på 331. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 største albuma gjennom tidene og i 2012 vart det flytta opp til 330. plassen på same lista.
Bakgrunn
Tonight's the Night er eit direkte uttrykk for sorg. Crazy Horse-gitaristen Danny Whitten og venen til Young, samt roadien Bruce Berry hadde begge døydd av overdosar i løpet av månadane før desse songane vart skriven. Tittelsporet nemner Berry med namn, «Bruce Berry was a working man/He used to load that Econoline van.». Gitaren og vokalen til Whitten dominerer «Come on Baby Let's Go Downtown», som var eit konsertopptak frå 1970. Songen vart seinare òg gjeven ut på konsertalbumet Live at the Fillmore East, der Whitten er tilskriven som låtskrivar aleine.
Med seg har Young resten av Crazy Horse, bassist Billy Talbot og trommeslagar Ralph Molina, samt Nils Lofgren (gitar og piano) og Ben Keith (steelgitar). Young spelte inn albumet på same rufsete måte som Time Fades Away, stemma hans er ofte hes og han strevar med å nå dei høge tonane. Sjølve spelinga er laus med feil og skiftande tempo. Denne stilen fungerte, i følgje Allmusic, perfekt for materialet, og la vekt på den kjenslemessige stemninga i sorga til Young. . Dette stod i stor kontrast til det polerte lydbiletet til Crosby, Stills, Nash & Young, og Young-albumet Harvest. I mange av songane uttrykte Young at han ikkje likte følgjene som suksessen hans hadde ført med seg.
Reprise Records nekta å gje ut dette ukommersielle albumet. Det var opphavleg meint å kome ut tidleg i 1974 etter at Young hadde turnert med songane i USA og Europa. I 1975, etter ein massiv turne med CSNY, forkasta Young eit nyleg innspelt album, og gav i staden ut Tonight's the Night. Albumet vart ikkje ein stor salssuksess, men vart rekna som eit unikt meisterverk av kritikarane, og det vert framleis rekna som eit av dei største rockeplatene som nokon gong er laga.
På vinylutgåva av Tonight's the Night står ei kryptisk melding av Young: «I'm sorry. You don't know these people. This means nothing to you» («Unnskyld. Du kjenner ikkje desse folka. Dette betyr ingenting for deg.»)
Salslister
Billboard (USA)
Venus in Furs av The Velvet Underground
«Venus in Furs» er ein song av The Velvet Underground, skriven av Lou Reed og opphavleg gjeven ut i 1967 på albumet The Velvet Underground & Nico. Songen var inspirert av boka med same namn av Leopold von Sacher-Masoch, og inneheld seksuelle tema som sadomasochisme, bondage og underkasting.
Innspeling
«Venus in Furs» var ein av tre songar som vart spelt inn på ny i mai 1966 i TTG Studios i Hollywood, før han kom ut på den endelege miksen av The Velvet Underground & Nico (dei to andre var «Heroin» og «I'm Waiting for the Man»). Arrangementet består av den kakofoniske bratsjen til John Cale og gitaren til Lou Reed stemt i D G C F A C. Gitaristen Sterling Morrison spelte bass på songen, men i følgje Cale, som var den vanlege bassisten i bandet, likte ikkje Morrison å spele på instrumentet. Rytmen består av to basstrommer og ein tamburin, spelt langsamt av Maureen Tucker.
I essayet «Venus in Furs by the Velvet Underground» skriv Erich Kuersten: «Det er ingen intro eller oppbygging i songen. Sporet startar som om du opnar ei dør til ei dekadent S&M/opium-bule i Marrakesh, eit blaff av luftkondisjonerte Midtausten-vondskap med ein støyande rytme som er den manglande koplinga mellom «Bolero» og Led Zeppelin sin versjon av 'When the Levee Breaks'».
Ludlow Street Loft, juli 1965
Songen var ein av fleire tidlege songar som vart spelte inn av Lou Reed, John Cale og Sterling Morrison i loftsleilegheita si i Ludlow Street i juli 1965. Denne versjonen av songen har eit heilt anna arrangement enn det som kom ut på The Velvet Underground & Nico, og endar med det David Fricke kalla ein «naken, gammalengelsk sørgjesong» i platenotata for Peel Slowly and See. John Cale song solovokal på demoinnspelinga.
Scepter Studios, april 1966
Eit alternativt opptak av songen vart først spelt inn i Scepter Studios i New York City før han vart spelt inn på ny i Hollywood. Dette opptaket av songen vert framført kjappare og teksten varierer noko.
Konsertopptak
Konsertopptak av «Venus in Furs» kom ut på Bootleg Series Volume 1: The Quine Tapes (San Francisco, desember 1969) og på Live MCMXCIII (Paris, juni 1993).
Ettermæle
«Venus in Furs» vert ofte rekna som ein av dei beste songane til bandet. I 2012 rangerte magasinet Paste songen på niandeplassen på lista si over dei 20 beste Velvet Underground-songane, og i 2021 plasserte The Guardian songen på tredjeplassen på lista si over dei 30 beste Velvet Underground-songane.
Takashi Takabayashi
Takashi Takabayashi var ein japansk fotballspelar.
Pressure av The Kinks
«Pressure» er ein song av The Kinks på albumet Low Budget frå 1979. Songen vart skriven av Ray Davies.
Tekst og musikk
Teksten handlar om at songaren har «press på seg» og at det er «smittsamt». Han forklarer så korleis og kvar du kan få det. Han seier så at han gløymer presset når han er med kjærasten sin.
Songen er ein rask hardrocksong med kall- og svar-vokal. Songen vart populær på konsertane til The Kinks på denne tida.
Utgjeving
«Pressure» vart gjeven ut på singel i Storbritannia og Frankrike seint i 1979. I Storbritannia kom han med B-sida «National Health» og i Frankrike med «A Gallon of Gas». Det var den siste singelen frå albumet. Han selde for dårleg til å nå singellistene i desse landa. Eit år seinare kom songen ut på konsertalbumet One for the Road. Denne versjonen vart spelt inn i Providence Civic Center i Providence i Rhode Island den 23. september 1979.
Aleksandr Ragulin
Aleksandr Pavlovitsj Ragulin var ein russisk ishockeyspelar frå Moskva. Han vart verdsmeister i ishockey med Sovjetunionen ni gongar; 1963–1971 og 1973, og olympisk meister tre gongar; 1964, 1968 og 1972.
Crazy Arms
«Crazy Arms» er ein USA-amerikansk countrysong spelt inn av Ray Price. Songen, som kom i mai 1956, vart ein stor hit det året og ein honky-tonk-standard. Det vart den første hitten til Price som gjekk til topps på salslista. Songen vart skriven av Ralph Mooney og Charles Seals. Mooney, som var pedal steel-gitarist på mange innspelingar og for Waylon Jennings og Wynn Stewart i over 20 år, sa han fekk ideen til songen då kona forlet han på grunn av alkoholproblemet sitt.
Aleksandr Ragulin
Storvaksne Ragulin var forsvarsspelar, i alle år aktiv på CSKA Moskva. I tida 1962 til 1973 spelte han 230 landskampar og skåra 26 mål for det sovjetiske landslaget. Han var fast på Sovjetunionen sitt nærast uovervinnelege mannskap i tolv sesongar, eit mannskap som sanka til saman tolv pokalar i VM- og OL-turneringar i perioden 1963-73.
Crazy Arms
Bakgrunn
«Crazy Arms» var ein tradisjonell countryballade på ei tid då produsentane innan sjangeren leitte etter ein stil som kunne nå ungdomen i Amerika.
Price var på veg oppover i karrieren og hadde alt hatt noko suksess i 1956, og brukte «Crazy Arms» til å etablere seg som ei stjerne og introdusere fansen til Texas shuffle-stilen hans: fele, pedalsteelgitar, vandrande elektrisk bass og svingande 4/4-takt. Desse kjennemerka vart nytta i mange av dei største hittane til Price frå midten av 1950-åra til tidleg i 1960-åra, før Price byrja å eksperimentere med strykarar og ein meir pop-innretta stil.
Den første kjende innspelinga av «Crazy Arms» vart gjort av Wynn Stewart i 1954. Den særs sjeldne 78" acetat-plata vart oppdaga i mars 2012 på eBay. Ho har etikett frå Jimmy Jones sitt platestudio frå Pasadena i California. Etiketten var handskriven.
Suksess
«Crazy Arms» gjekk til topps på alle dei dåverande Billboard country-listene (jukebox, best sellers og radio airplay) i juni 1956 og skal ha lege 20 veker på toppen av lista. Berre tre songar låg lenger på nummer ein. I tillegg kåra Billboard songen til årets countrysingel i 1956.
Den lange tida på førsteplassen vart ikkje matcha før 27. juli 2013 då «Cruise» av Florida Georgia Line òg låg 20 veker på toppen. Berre to songar sidan 1956 – «Walk On By» av Leroy Van Dyke (19 veker, 1961-1962) og «Love's Gonna Live Here» av Buck Owens (16 veker, 1963-1964) – har vore i nærleiken.
İmralı
İmralı er ei lita tyrkisk sør i Marmarahavet, vest for Armutlu-Bozburun-halvøya i provinsen Bursa. Frå 1999 til 2009 tente ho som eit høgtryggleiksfengsel for ein enkel fange, Abdullah Öcalan leiaren for PKK som vart erklært ein terroristorganisasjon av USA og EU. I november 2009 vart fleire andre fangar overførte til eit nybygd fengsel på øya, der Abdullah Ocalan og vart sett inn.
Øya er 8 km lang og 3 km brei med eit areal på 9,98 km². Den høgaste toppen er Türk Tepesi med ei høgd på 217 moh.
Øya vart først erobra av osmanarane, som slik fekk kontroll over Marmarahavet, og hindra austromarane tilkomst til Bursa.
Fram til den tyrkiske sjølvstendekrigen (1919–1922) var det tre greske landsbyar på øya. Etter utvekslinga av folk mellom Hellas og Tyrkia i 1923, vart øya stort sett ståande utan innbyggjarar fram til 1935, då eit fengsel vart bygd på øya. Fangane her fekk lov å tene pengar med å arbeide i jordbruk og fiske. Då Abdullah Öcalan vart send hit i 1999, vart dei andre fangane sende til andre fengsel. Ein anna kjend fange som har sete her er Billy Hayes, ein amerikansk forfattar som skreiv boka Midnight Express.
Tre politikarar vart avretta på øya i 1961:
Incir Ada
Incir Ada (tyrkisk for 'fikenøya') er ei tyrkisk øy og ein del av Foçaøyane. Ho er eit populært fritidsområde for både lokale og turistar.
Øya og dei omliggande buktene held den einaste selkolonien i Tyrkia.
Tunes skule
Tunes skule var ein kommunal barneskule på Garnes i Arna bydel i Bergen kommune, skipa i 1959. Skulen vart nedlagd i 2008, og elevane og personalet vart overført til Garnes barneskule. Fram til 1964 høyrde skulen til i Haus kommune, og fram til kommunesamanslåinga i 1972 høyrde skulen til i Arna kommune.
Tunesvegen
Tunesvegen er ein del av Fylkesveg 276 og strekkjer seg frå Garnesvegen til han møter Europaveg 16/Hardangervegen og Takvamvegen i Arna i Bergen. Namnet vart vedteke i 1978. Garnes stasjon på Gamle Vossebanen og nedlagde Tunes skule ligg i vegen. I tillegg har Garnes vidaregåande skule ein avdeling i Tunesvegen 35.
Michael Schulte
Michael Schulte er professor i nordisk språkvitskap og runolog ved Universitetet i Agder (UiA).
Mount Malone
Mount Malone er eit fjell som ligg 8 nautiske mil (15 km) aust for Mount Barden i nordlege delar av Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Det vart først kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy i 1957 til 1959. Fjellet vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Wallace R. Malone, United States Air Force (USAF), som deltok i opprettinga av Amundsen-Scott-stasjonen i 1956-57.
Michael Schulte
Germansk filologi, nordisk språkhistorie, runologi
Michael Schulte sine forskingsinteresser omfattar nordisk språkhistorie, runologi, skriftsystem og ortografi, og dessutan kognitiv grammatikk. Doktoravhandlinga hans har tittelen "Grundfragen der Umlautphonemisierung" og er utgjeve som supplementsbind 17 i "Reallexikon der Germanischen Altertumskunde" (Berlin, New York: De Gruyter, 1998). Schulte har publisert meir enn 100 internasjonale bidrag i profilerte tidsskrift innanfor runologi, germansk språkhistorie, historisk sosiolingvistikk og skriftsystem (sjå databasen CRIStin). Han er visepresident av International Society for Dialectology and Geolinguistics (ISDG) og professor-II ved Islands Universitet.
Medlem av vitskapsakademi
Schulte er medlem av fleire nordiske vitskapsakademi: Det Kongelege Norske Videnskabers Selskab (DKNVS) i Trondheim, Kungl. Gustav Adolfs Akademien för Svensk Folkkultur, og Agder Vitskapsakademi (AVEA). Han er ein internasjonal samarbeidspartnar av Akademi-prosjektet “Runische Schriftlichkeit in den germanischen Sprachen – Runic Writing in the Germanic Languages (RUNAST)” i Tyskland, som er eit 16-årig forskingsprosjekt leida av "Akademie der Wissenschaften zu Göttingen".
Michael Schulte er òg styremedlem i SEKEM Scandinavia sidan 2008.
Rock Me av Steppenwolf
«Rock Me» er ein song av det kanadisk-amerikanske hardrockbandet Steppenwolf. Han vart gitt ut i 1969 på albumet deira At Your Birthday Party. Songen vart skriven av vokalisten i bandet John Kay, og var den femte amerikanske singelutgivinga deira. Låten vart produsert av Gabriel Mekler og gitt ut som singel i 1969, opphavleg som B-sida til «Jupiter's Child», men sidene vart seinare bytt om. Han nådde topp 10 på Hot 100 den 19. april 1969 og 6. plassen på både WLS og WCFL. Han var både Billboard og Cashbox sin toppdebut i veka 1. mars 1969. Songen blir rekna som høgdepunktet på albumet, sjølv om han vart nytta i ein film i god tid før albumet kom ut. Låten følgde i kjølvatnet av dei to hittane til bandet frå 1968, «Born to Be Wild» som nådde andreplassen og «Magic Carpet Ride» som nådde tredjeplassen. Cash Box rosa spesielt den «pulveriserande vokalprestasjonen».
Dave Grusin brukte songen då han laga musikken til den psykedelisk sexfarse-filmen Candy frå 1968, der han er kulminasjonen på soundtracket. Steppenwolf framførte låten i ein episode av The Smothers Brothers Comedy Hour den 5. januar 1969 og på den tyske Beat-Club. Låten dukka seinare opp på livealbumet Live at 25 gitt ut i 1995 og Live in Louisville gitt ut i 2004, og dessutan på alle samlealbuma deira.
Way Back Attack rangerer den som nummer 31 på lista si over dei 100 beste psykedeliske hitene frå 1966-1969.
I boka ''Die at the Right Time! A Subjective Cultural History of the American Sixties'', noterte Erik v. d. Luft det overraskande temaet frå det reint mannlege bandet, fronta av John Kay si barske stemme som «klaga over at ei kvinne vart objektifisert for sex.»
I'll Be Your Mirror
Lou Reed skreiv songen for Nico, som song solovokal. I følgje biografen Victor Bockris, kom inspirasjonen til songen etter at Nico kom til Reed etter ein konsert i 1965 og sa «Åh Lou, eg skal vere spegelen din.» Songen var ein av favorittsongane til Reed og lydteknikaren på The Velvet Underground & Nico, Norman Dolph.
Mark Deming i AllMusic skildra «I'll Be Your Mirror» som ein «undervurdert kjærleikssong.»
Songen Burn
«Burn» er ein song av det engelske rockebandet Deep Purple. Han vart gjeven ut på albumet med same namn i 1974, og var den første songen av Mark III-besetninga av bandet. Songen er basert på eit riff lånt frå George Gershwin sin «Fascinating Rhythm».
Songen vart nytta som opningssong på konsertane deira dei neste to åra og tok over for «Highway Star».
Etter at Deep Purple vart gjenforeint i 1984 vart ikkje songen spelt lenger, sidan Ian Gillan, som David Coverdale hadde erstatta, igjen var vokalist og ikkje ville synge songar frå Coverdale-tida. Bandet spelte «Burn» frå 1989 til 1991, då Gillan ei kort stund var erstatta av Joe Lynn Turner. Då Gillan igjen kom inn i bandet i 1992, nekta han igjen å spele songar frå Coverdale-tida.
Etter at Deep Purple vart oppløyst danna Coverdale sitt eige band, Whitesnake, som i løpet av åra har hatt med Deep Purple-medlemmar som Jon Lord, Ian Paice og Don Airey. Whitesnake spelte Deep Purple-songar frå Coverdale-tida som «Burn», «Lady Double Dealer», «Lady Luck», «Mistreated», «Might Just Take Your Life», «Soldier of Fortune» og «Stormbringer». Glenn Hughes spelar òg songen ein del på solokonsertane sine, samt med det noverande prosjektet sitt, supergruppa Black Country Communion.
Andre versjonar
Andre artistar som har spelt songen er Riot, Mr. Big, Demon Drive, Cactus Jack, Michael Angelo Batio, Soilwork, Jorn Lande, W.A.S.P., Animetal og Yngwie Malmsteen.
Aulikki Rautawaara
Terttu Aulikki Rautawaara var ein finsk sopran. Ho er best kjend for å ha framført musikk av Jean Sibelius og Wolfgang Amadeus Mozart, og stod bak nokre av dei fyrste innspelingane av Sibelius utanfor Skandinavia.
Biografi
Rautawaara var fødd i Vasa som dotter av songaren og kordirigenten Gustaf Wäinö Rautawaara (opphavleg Jernberg, 1872–1950) og Wenny Johanna Emilia von Essen. Foreldra hadde ein egen musikkskule der mora underviste i piano og faren i song. Frå byrjinga hadde dei tenkt seg at Aulikki Rautawaara skulle bli pianist, men etter å ha skadd fingeren i unge år, byrja ho ta songleksjonar av faren. Rautawaara studerte ved Helsingfors konservatorium 1922–25 og gav konsertar i 1927. Åra 1932–33 var Rautawaara tilslutta Den finske operaen, og blei snart gjeven nok bidrag til å kunna avslutta studia sine i Berlin. Gjennom kapellmeisteren Wilhelm Furtwängler fekk ho kontakt med operaen i Hamburg. Ho opptredde òg ved tyske og austerrikske operascenar. Rautawaara gjorde òg opptak med plateselskapet Telefunken og registrerte over hundre opptak.
Aulikki Rautawaara var gift med songaren, tekstforfattaren, soldaten og journalisten Reino Palmroth 1928–31. Frå 1938 til 1954 var ho gift med godseigaren Gunnar Aminoff. Ho var gift for tredje gong med komponisten Erik Bergman 1956–58. Bror hennar var cellisten Pentti Rautawaara, og ho var syskenbarn av Einojuhani Rautavaara.
Fylkesveg 318 i Rogaland
Fylkesveg 318 i Rogaland går mellom Hommersåk og Eikelivatn i Sandnes kommune. Vegen er 12,1 km lang.
Lávdani
Lávdani (gresk Λάβδανη) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Ioánnina i Ípiros i Hellas. Lávdani inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pogóni.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Lávdani 118 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 19 innbyggjarar.
White Escarpment
White Escarpment er ein skrent vest i Heritage Range i Antarktis som strekkjer seg for 30 km mellom toppen av Splettstoesser- og Dobbratzbreen. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå University of Minnesota i desse fjella i 1963–64, etter Ronald B. White, ein pilot som flaug for gruppa.
Fylkesveg 318
Fylkesveg 318 finst i fleire fylke i Noreg:
Boston av Boston
Boston er debutalbumet til det amerikanske rockebandet Boston. Det vart produsert av Tom Scholz og John Boylan, og kom ut 25. august 1976 i USA på Epic Records.
Bakgrunn
Scholz hadde tatt timar i klassisk piano i barndomen og var involvert i musikkmiljøet i Boston i slutten av 1960-åra. Han byrja så å konsentrere seg om demoinnspelingar i kjellaren sin med songaren Brad Delp, og sjølv om den førre gruppa deira, Mother's Milk, hadde fått mange avvisingsbrev frå store plateselskap tidleg i 1970-åra, hamna demolydbandet deira i 1975 i hendene til det CBS-eigde Epic Records, som gav dei kontrakt.
Innspeling
Epic ønskte at bandet skulle spele inn plata i Los Angeles med ein plateprodusent, men Scholz var motvillig og ville helle rat plata skulle spelast inn i kjellarstudioet hans, så han leigde Boylan til å kommunisere med selskapet. Scholz lurte selskapet til å tru at bandet spelte inn plata på vestkysten medan mesteparten i røynda vart spelt inn av Scholz i heimen hans i Massachusetts. Albumet er ei komplett gjenskaping av demolydbandet og inneheld songar som var skrivne fleire år tidlegare. Stilen på albumet, som ofte vert omtalt som «Boston-stilen», vart utvikla gjennom kjærleiken Scholz hadde til klassisk musikk, melodiske riff og gitartunge rockegrupper som The Kinks og The Yardbirds, i tillegg til ei rekkje analoge, elektroniske effektar utvikla av Scholz i heimestudioet sitt. Scholz grunnla sidan Scholz Research & Development, Inc. for å marknadsføre mange av nyskapingane han utvikla under innspelinga av albumet.
Utgjeving
Albumet kom ut på Epic i august 1976 og selde ekstremt godt. Det braut alle salsrekordar og vart det bestseljande debutalbumet i USA til då. Singlane på albumet, særleg «More Than a Feeling» og «Long Time», vart begge AM og FM-hittar, og nesten heile albumet vart mykje spelt på classic rock-radio. Albumet er blitt omtalt som ein milepåle i 70-talsrock. Albumet har selt 17 millionar eksemplar i USA og 25 millionar verda over.
Innhald
Alle songar av Tom Scholz, utanom der ander, er nemnde.
Medverkande
Boston
Andre medverkande
Vekeslister
Singlar
Schärding
Schärding er ein by og ein kommune i Distriktet Schärding i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 4,0 km² og i kring 5100 ibuarar. Byen Schärding ligg ei 10-12 kilometer sør om Passau, ved elva Inn og 313 meter over havet.
Schärding er distriktshovudstad og eit lokalt senter for det kringliggjande grannelandet. Omframt eit meieri og eit bryggeri er dei aller fleste tilsett i tertiærnæringar, så som handel og offentleg tenesteyting.
Leuk
Leuk (fransk Loèche-Ville) er ein kommune i distriktet Leuk i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 731 meter over havet.
Kommunen ligg ved Gemmipasset og var derfor ein strategisk stad i romerske Raetia. Varmekjeldene i Leukerbad ligg like nord for Leuk, nedanfor passet. Leuk er setet i distriktet Leuk.
Kommunen ligg ovanom høgresida av Rhône, mellom Daladalen og elva Feschelbach. Byen er omgjeven av vingardar. Han består av landsbyen Leuk-Stadt, slottet, landsbyen Susten på venstrebreidda av Rhône og grendene Brianen, Feithieren, Gampinen og Pfyn.
Watson Escarpment
Watson Escarpment er ein stor skrent i Dronning Maudfjella, som går nordover langs austenden av Scottbreen, så austover til Reedybreen der han snur sørover langs vestsida av isbreen. Stundom bogeforma og nesten 180 km lang med ei høgd på 3550 moh og 1 000 til 1 500 m over det omliggande terrenget. Dei nordlege og sentrale delane av skrenten vart observert frå eit utkikkspunkt på Supporting Party Mountain og var delvis kartlagt i desember 1929 av geologgruppa frå Byrd-ekspedisjonen under Laurence Gould. Skrenten var nøyare undersøkt i desember 1934 av geologgruppa til Byrd-ekspedisjonen under Quin Blackburn og vart namngjeven av Byrd etter Thomas J. Watson, ein amerikansk leiande forretningsmann som støtta ekspedisjonen økonomisk. Skrenten vart kartlagt i detalj av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64.
Acorn Rock
Acorn Rock er eit skjer som stig 20 moh, 0,5 km nordvest for Main Island i Willisøyane på Sør-Georgia. Det skildrande namnet vart nytta under landmålinga frå HMS «Owen» i 1960–61.
Nunavik
Nunavik (inuktitut ᓄᓇᕕᒃ, 'stort land') er eit område nord i provinsen Quebec i Canada. Området hadde 13 188 innbyggarar ved folketeljinga 2016, der dei fleste var inuittar. Rundt 90 % av dei 13,181 innbyggjarane (etter folketeljinga i 2016) i region er inuittar Dei aller fleste bur i fjorten nordlege landsbyar langs kysten og i cree-reservatet Whapmagoostui, nær den nordlege landsbyen Kuujjuarapik.
Stanley Baldwin
Stanley Baldwin var ein britisk konservativ politikar som i 1920-30 åra hadde ein sentral posisjon i det britiske statsstyret. Han var statsminister 1923-24, 1924-31 og 1935-37 i Storbritannia.
Bakgrunn
Baldwin var fødd i Bewdley i Worcestershire som son av Alfred Baldwin og Louisa Baldwin (fødd MacDonald). På farssida var familien velståande industrieigarar. På morssida var det framtredande representantar for målarkunst og litteratur, som målarane Edward Burne-Jones og Edward Poynter. Rudyard Kipling var ein fetter av Baldwin. Faren dreiv Baldwins Ltd., som i 1902 var eit av dei største jern- og stålfirmaa i Storbritannia. Baldwin fekk sjølv stilling i familiefirmaet, og hjelpte til med å byggja det opp. Familieverksemdene omfatta også Great Western Railway.
Den 12. september 1896 gifta han seg med Lucy Ridsdale (1869–1945). Dei fekk seks barn.
Isao Iwabuchi
er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Embrik Bergaplass
Embrik Bergaplass var ein norsk folkemusikar frå Leveld i Ål kommune i Hallingdal.
Bergaplass var av dei fremste utøvarane, og ein viktig tradisjonsbærar for den særmerkte tradisjonen med bygdedans på durspel som slo rot i Hallingdal, då durspelet kom på marknaden frå slutten av 1800-talet. Han hadde spel mellom andre etter far sin Lars Bergaplass og «Vetle-Ole» Oleivsgard.
Stanley Baldwin
Politikk
I 1922 var Baldwin ein av dei fremste pådrivarane då det konservative partiet slutta støtte statsminister Lloyd George. Baldwin fekk då posten som finansminister i Arthur Bonar Law si reint konservative regjering. Då Bonar Law av helsemessige grunnar gjekk av i mai 1923, tok Baldwin over som statsminister og leiar for det konservative partiet. Ved parlamentsvalet i desember 1923 stod striden om tariffar sentralt. Noko som leidde til at det konservative partiet mista fleirtalet i parlamentet. Arbeidarparti-leiaren Ramsay MacDonald danna då ei minoritets-regjering.
Etter dei konservative vann eit nytt parlamentsval i oktober 1924, danna Baldwin si andre regjering. Med i regjeringa fekk han Austen Chamberlain som utanriksminister, Winston Churchill som finansminister og Neville Chamberlain som helseminister. Dei to sistnemnde statsrådane styrka oppslutninga hos dei konservative kring reformer på felt typiske for sosial-orienterte parti. Særleg var Baldwin oppteken av å dempe konfliktane mellom arbeidarar og arbeidskjøparar i industrien.
Vedvarande svak økonomisk vekst og nedgang i gruvedrift og tungindustri svekka Baldwin-regjeringa. Ein generalstreik i 1926 og ei lov av 1927 som skulle svekke makta til fagforeiningar, var medverkande til at det konservative tapte parlamentsvalet 1929 med knapp margin. Baldwin heldt likevel fram som konservativ partileiar, trass i press frå partiet.
Under den store depresjonen danna arbeidarparti-politikaren, statsminister Ramsay MacDonald i 1931 ei samlingsregjering. Eit fleirtal av ministrane i regjeringa var konservative. Gjennom parlamentsvalet 1931 styrkt regjeringa sitt mandat. Som leiar for kongsrådet, og ein av fire konservative i det sentrale kabinettet med ti medlemmer, overtok Baldwin mange av statsministeren sine oppgåver då helsa til MacDonald byrja svikte.
Regjeringa gav India meir sjølvstyre, noko Churchill og mange konservative motarbeidde. Westminster-statutten av desember 1931 gav Canada, Australia, New Zealand og Sør-Afrika alle status som dominion. Partileiar Baldwin gjorde seg mykje synleg for allmenta gjennom bruk av radio og film, det styrka den konservative appellen.
I 1935 tok Baldwin over som statsminister. Gjennom parlamentsvalet 1935 fekk partiet hans eit stort fleirtal i Underhuset. Innanriks tok då opprustinga av det britiske militæret så smått i gang. Allmenn misnøye med den såkalla Hoare-Laval-pakta førte til at han i desember 1935 kvitta seg med utanriksministeren sin. Hausten 1936 kom krisa kring kong Edvard VIII sitt giftarmål, Baldwin var positiv til abdikasjonen. Utanriks tårna vanskane seg opp, mellom anna militariseringa av Rheinland og utbrotet av den spanske borgarkrigen. Etter kroninga av kong Georg VI gjekk Baldwin av 28. mai 1937, og Neville Chamberlain vart ny statsminister.
Baldwin var vorten utnemnd til Chancellor ved University of Cambridge i 1930, og sat i denne stillinga livet ut. Han døydde i Astley Hall nær Stourport-on-Severn i Worcestershire den 14. desember 1947. Han vart kremert i Birmingham, og urna hans vart sett ned i Worcester Cathedral.
London Tipton
London Leah Tipton, kjend som London Tipton, er ein oppdikta person i dei amerikanske fjernsynsseriane Zack og Codys søte hotelliv og Det søte liv til sjøs, som vert sendt på Disney Channel. Karakteren vert spelt av Brenda Song.
Ho har hatt gjestroller i Magikerne på Waverly Place og Hannah Montana, som også vert sendt på Disney Channel.
Svartkondor
Svartkondor (Coragyps atratus) er ein medlem av kondorfamilien med utbreiingsområde som strekker seg frå det nordaustlege USA og sørover over Mellom- og Sør-Amerika til sentrale Chile og Argentina. Han er monotypisk i slekta si Coragyps.
Svartkondorar lever i relativt opne område med spreidd vegetasjon. Med eit vengespenn på opp til 1,5 m er svartkondor ein stor fugl, men er relativt liten innanfor kondorfamilien. Han har svart fjørdrakt, eit fjørlaust, gråsvart hovud og nakke, og eit langt nebb med nedbøygd krok.
Svartkondoren er ein åtseletar og lever av kadaver, men vil òg ete egg eller drepe nyfødde dyr inkludert husdyr som storfe. I område som er folkesette, lever han òg på søppelfyllingar. Han finn måltida sine enten ved å bruke det skarpe synet sitt eller ved å følgje etter andre kondorartar, som har ein sterkare luktesans. Ettersom han manglar syrinx - vokaliseringsorganet hos fuglar - er einaste vokaliseringa grynting eller låge kves.
Skildring
Svartkondor har ei kroppslengde på 60 til 68 centimeter, eit vengespenn på 137 til 150 centimeter og kroppsmasse på 1,6 til 2,2 kg. Jamført med andeskondor på typisk rundt 11 kg, er svartkondor ein liten medlem av kondorfamilien. Fjørdrakta er svart, hovudet og halsen er berr. Han har breie venger og ein kort hale. Beina og nebbet er gråe, irisen er mørk. Kjønna er like både i utsjånad og storleik.
Mamarchev Peak
Mamarchev Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 2500 m nord i Sullivan Heights sentralt i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis og ligg oppom Pulpudevabreen i vest og Ellenbreen i nord.
Svartkondor
Skildring
Hos vaksne fuglar er nebbspissen elfenbeinfarga, skuldrene og ryggen har ein grøn glans, hovudskinnet er grått og rynka. Dei ytste handfjørene er lyse på undersida, og dette er eit sikkert kjenneteikn for arten når han er observert i flukt.
Mamarchev Peak
Fjellet er kalla opp etter Georgij Mamartsjov (1786-1846), leiaren for den bulgarsk frigjeringsrørsla.
Svartkondor
Skildring
Hos unge fuglar er nebba jamt grå, fjørdrakta manglar glans, og huda på hovudet er svart og ikkje veldig rynka.
Mamarchev Peak
Mamarchev Peak ligg 2,37 km nordvest for Mount Levack, 11,33 km aust-nordaust for Mount Bearskin, 11,08 km søraust for Mount Jumper og 5,28 km sør for Roberts Peak.
Svartkondor
Skildring
Svartkondor beitar helst i lågtliggande opne habitat og kviler og overnattar i tre, ofte i større grupper. Dei kan pendle i større grupper mellom fast overnattingsstad og ein fôringsplass. Dei lever i det vestlege USA, i det meste av Mexico bortsett frå Baja California, i Mellom-Amerika i Sør-Amerika med unntak av sørlegaste Chile og Argentina. Dei har fråvære frå Karibia. Sjølv om han er ein vanleg og utbreidd art, har han ei litt meir avgrensa utbreiing enn kalkunkondoren med mykje lik utsjånad, som hekkar godt inn i Canada og sørover til Tierra del Fuego.
Svartkondor er sosial og lever hovudsakleg på åtsel, men av og til fangar dei sjølv levande byte. Som søppeletar blir han ofte verdsett som ein gunstig renovatør, men blir òg sett på som eit skadedyr, sidan han nokre gonger tar nyfødde storfe.
Denne arten bygger ikkje reir. Han legg egga sine i hòler eller hole tre eller skjult på barmark mellom kratt. Storleiken på kullet er nesten alltid to egg. Begge foreldra rugar egga til klekkinga skjer, ofte etter 38 til 39 dagar, men informasjon om rugetid er varierande. Den globale populasjonen er ikkje talfesta og er rekna å vere aukande.
Ei rekke illustrasjonar i mayakodeksar viser svartkondorar. Kondoren blir normalt forbunde med enten død eller som ein rovfugl. Han blir ofte vist når han angrip menneske.
Mont Minébreen
Mont Minébreen (fransk Glacier du Mont Miné) er ein 7,9 km lang isbre (2005) i Wallis-Alpane i kantonen Valais i Sveits. I 1973 hadde han eit areal på 11 km².
Romslo haldeplass
Romslo haldeplass ligg mellom nedlagde Risneset haldeplass og nedlagde Herland haldeplass, og dei to næraste stasjonane som framleis er i drift er Trengereid stasjon og Arna stasjon.
Delvináki
Delvináki (gresk Δελβινάκι) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Ioánnina i Ípiros i Hellas. Delvináki inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pogóni.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Delvináki 2 540 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 772 innbyggjarar.
I Should Be So Lucky
«I Should Be So Lucky» er ein dansepopsong av den australske songaren Kylie Minogue. Songen vart skriven og produsert av Stock Aitken Waterman for debutalbumet til Minogue, Kylie (1988). Songen kom ut som andre singelen frå albumet. Han vart ein kommersiell suksess og nådde Topp 10 på dei fleste listene han var inne på, og nådde førsteplassen i Storbritannia og Australia.
Informasjon
Etter suksessen med singelen «The Loco-Motion» i Australia reiste Minogue til London for å arbeide med britiske låtskrivarar og produsentane Stock, Aitken og Waterman. Dei skreiv songen «I Should Be So Lucky». Songen har instrumentering for keyboard og gitar.
«I Should Be So Lucky» nådde nummer 90 på UK Singles Chart den 9. januar 1988 og steig etterkvart til førsteplassen, der han vart verande i fem veker. Han vart den tredje mest selde singelen i året med over 672,000 selde. I Noreg nådde songen førsteplassen på singellista og vart den bestseljande singelen i landet i 1988. Songen nådde òg førsteplass i Finland, Tyskland, Israel og Japan.
I USA nådde songen nummer 28 på Billboard Hot 100, og i Canada nådde songen nummer 25 på singellista. I Sverige selde singelen over 20 700 eksemplar, og i Frankrike 249 000 eksemplar.
Mount Manthe
Mount Manthe er eit fjell (575 moh) som ligg 5 nautiske mil (9 km) nord-nordaust for Shepherd Dome i sørlege delen av Hudson Mountains. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Lawrene L. Manthe, ein meteorolog ved Byrd-stasjonen i 1967.
Yipsi Moreno
Aktiv
Moreno vart nummer fire i sleggjetevlinga under OL i 2000. Året etter kasta ho 70 meter for fyrste gong og vann VM-gull, fire centimeter framom russiske Olga Kuzenkova. To år seinare forsvarte Moreno VM-tittelen i Paris, same sesongen som ho makta kaste over 75 meter i slegge.
Både under Sommar-OL 2004 i Aten og friidretts-VM 2005 i Helsinki måtte Moreno sjå seg klart slått av sin sterkaste konkurrent, Olga Kuzenkova. Også ved VM 2007 i Osaka enda Moreno på sølvplassen, fattige to cm bak tyske Betty Heidler. Under sommarleikane 2008 i Beijing tok Moreno si fjerde rake sølvmedalje i OL/VM-tevlingar. Få veker etter dei olympiske leikane sette ho i Zagreb personleg rekord med 76,62 m, hennar livs lengste sleggjekast.
FA-cupfinalen i fotball 1987
FA-cupturneringa i fotball 1987 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 16. mai 1987, med om lag 96 000 tilskodarar til stades. Coventry City sitt mannskap stod for klubbens største stund då det vann 3-2 over Tottenham Hotspur etter ekstraomgangar.
Yipsi Moreno
Aktiv
Etter OL-sesongen 2008 heldt Moreno fram på same høge nivå, utan at det vart VM- eller OL-medaljar på henne. Derimot vann ho sleggjetevlinga under Panamerika-leikane 2011 i meksikanske Guadalajara. Ho la opp i 2014.
FA-cupfinalen i fotball 1987
Kampen
Tottenham sjokkopna då Clive Allen i det andre minutt stanga i mål eit innlegg frå høgre. Sju minutt seinare stod det likt etter Dave Bennett fanga opp eit innlegg og skåra frå kort hald. I det 41. minutt tuppa Gary Mabbutt eit innlegg inn i hjørnet og Tottenham leia på ny. Midtspissen Keith Houchen utlikna for Coventry med ei heading i 63. min. Finalen vart avgjort seks minutt ut i ekstraomgangane. Eit Coventry-innlegg skrensa Tottenham-stopparen Mabbutt i ein boge over eiga målvakt.
Coventry City sitt historiske vinnarlag bestod av: Steve Ogrizovic, David Phillips, Brian Kilcline (kaptein), Trevor Peake, Greg Downs, Lloyd McGrath, Dave Bennett, Micky Gynn, Nick Pickering, Cyrille Regis, Keith Houchen. Kilcline gjekk av bana mot slutten av ordinær tid, inn kom Graham Rodger.
Tottenham mønstra Ray Clemence, Chris Hughton, Richard Gough (kaptein), Gary Mabbutt, Mitchell Thomas, Steve Hodge, Paul Allen, Glenn Hoddle, Osvaldo Ardiles, Clive Allen, Chris Waddle. Gary A. Stevens og deretter Nico Claesen kom i spel i fyrste ekstraomgang, Ardiles og Hughton måtte vike plass.
Neil Midgley dømde kampen.
Fylkesveg 322 i Rogaland
Fylkesveg 322 i Rogaland går mellom Stangeland og Todnheim i Sandnes kommune. Vegen er 2,5 km lang.
Ishockey-VM 1965
Verdsmeisterskapen i ishockey 1965 vart arrangert i Tampere i Finland i tida frå 4. mars til 14. mars 1965. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei åtte deltakarlanda møttest i innbyrdes oppgjer. Sovjetunionen vann all sine kampar og vart verdsmeister. Tsjekkoslovakia vart sølvvinnar og Sverige kom på bronseplass.
Sovjetunionens meisterlag
Målvakter: Viktor Konovalenko, Viktor Singer Forsvarar: Eduard Ivanov, Aleksandr Ragulin, Viktor Kuzkin, Vitalij Davidov Løparar: Vladimir Brezjnev, Venjamin Aleksandrov, Aleksandr Almetov, Boris Majorov, Vjatsjeslav Starsjinov, Viktor Jakusjev, Jurij Volkov, Konstantin Loktev, Anatolij Firsov, Leonid Volkov, Anatolij Ionov.
Hama-distriktet
Hama-distriktet (arabisk منطقة حماة) er eit distrikt (mantiqah) i Hama guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 644 445. Senteret i distriktet er byen Hama.
Inndelingar
Distriktet Hama er delt inn i fire underdistrikt eller Nāḥiyas (folketala er frå folketeljinga i 2004):
Nick St. Nicholas
Nick St. Nicholas er ein tysk bandleiar, bassist, songar og låtskrivar, mest kjend som medlem av Steppenwolf.
Alert Rock
Alert Rock er eit skjer markert av brenningar, som ligg 19 km aust-søraust for Barff Point, på austsida av innløpet til Cumberland Bay på Sør-Georgia. Det vart kartlagt i 1929 av eit lag frå Discovery Investigations, som gav det namn etter «Alert», ein liten motorbåt nytta under landmålinga.
Waichiro Omura
er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Polsk notasjon
Polsk notasjon er ein skrivemåte for aritmetiske og logiske uttrykk som ikkje krev bruk av parantesar eller ei bestemt rangfølgje for operatorane. Notasjonen vart utvikla av den polske matematikaren Jan Łukasiewicz.
Notasjonen finst i to variantar, prefiks- og suffiksnotasjon, den siste vert òg kalla omvendt polsk notasjon.
Døme
Det aritmetiske uttrykket
vert i omvendt polsk notasjon skriven slik
Ved utrekninga går ein frå venstre mot høgre fram til ein møter ein operator (her +) som får virke på operandane som står føre (her a og b). Resultatet vert oppbevart, og utgjer ein av operandane for neste operator, som her er · og gjev multiplikasjonen av den oppbevarte summen med storleik c osv. Polsk notasjon er ein økonomisk måte å skrive og lagre uttrykk på, og overføring til polsk notasjon er ofte eit ledd i omsetjinga til kompilatorar av datamaskinprogram til maskinspråk. Mange lommekalkulatorar nyttar seg òg av polsk notasjon.
Redeemer of Souls
Redeemer of Souls er det 17. studioalbumet til det engelske heavy metal-bandet Judas Priest, gjeve ut 8. juli 2014. Det var det første albumet deira sidan Nostradamus i 2008 og det første utan den opphavlege gitaristen K.K. Downing, som trekte seg frå bandet i 2011 og var erstatta av den nye gitaristen Richie Faulkner. Albumet selde kring 32 000 eksemplar i USA den første veka og nådde sjetteplassen på Billboard 200-lista, den høgaste plasseringa bandet oppnådde i USA og det første albumet deira som nådde topp 10 i USA. I februar 2016 hadde albumet selt 110 000 eksemplar i USA aleine.
Bakgrunn
I januar 2011 vart det annonsert at Judas Priest skreiv på nye songar som var meint å vere det siste albumet deiras på grunn av ein tidlegare annonsert farvellturné kalla Epitaph World Tour, men bandet klargjorde at Epitaph-turneen ikkje tydde slutten for bandet. I april 2011 annonserte gitaristen K.K. Downing, som hadde vore med i bandet gjennom heile karrieren, at han slutta i bandet på grunn av usemjer med bandet og managerane. Richie Faulkner, gitarist for bandet til Lauren Harris, vart henta inn som erstattar.
28. april 2014 avslørte bandet tittelen på albumet og gav ut tittelsporet for digital strøyming på den offisielle nettsida si. Sporlista vart annonsert fire dagar seinare.
Albumet
Gitarist Glenn Tipton sa at fansen ikkje måtte vente seg mykje eksperimentering. «Tidlegare har me vorte angripne for å vere for dristige musikalsk... så me har lytta» sa han. «Frå start til slutt er Redeemer of Souls 18 songar med rein, klassisk Priest-metal.»
Albumet kom ut med fem bonusspor i ei luksusutgåve. Desse vart gjeve ut på ei avgrensa 10" vinylplate kalla 5 Souls for Record Store Day 2014.
Mottaking
Redeemer of Souls fekk stort sett god omtale av kritiakrane og vart rekna som ein tilbakekomst for bandet, etter lunken mottaking av det førre albumet Nostradamus. Chad Bowar skreiv for About.com at den nye gitaristen Richie Faulkner verka å bringe «energi» til bandet - og at sjølv om han var i 60-åra no, var røysta til Halford framleis særs bra. Bowar hylla fleire av songane på albumet, som «Sword of Damocles» og «Battle Cry.»
James Christopher Monger skreiv for Allmusic at albumet var «motsetnaden» til Nostradamus frå 2008. Monger meinte «Dragonaut» og «Metalizer» var høgdepunkta på albumet og sa at Redeemer of Souls fortente å samanliknast med album som Sad Wings of Destiny og British Steel.
Ray Van Horn jr. på Blabbermouth.net sa at Faulkner og Tipton høyrdest «heilt greie ut i lag, byta soloar og heldt riffa stramt i lag», men sakna likevel K.K. Downing.
I tillegg til at albumet fekk gode meldingar plasserte Brave Words & Bloody Knuckles albumet på tredjeplassen på lista si for 2014.
Kenzo Ohashi
Kenzo Ohashi er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Gullfakse
Springaren Gullfakse er er rekna som telemarkstradisjon noomstunder, men soga seier at Myllarguten henta slåtten hjå Per Bulko i Hardanger. Rikard Berge reknar med at det var Myllaren som i si tid dikta slåtten. Opphavleg har han vore kalla Persons-vrita (elles nytta om ein variant under krinsen Siklebekken).
Berge skriv:
''Um namnet veit eg ingenting aa segja. Sume kallar han berre "Vrita", for di han er so rang og tung aa spela. Nyare namne paa han er "Gullfaks", anten paasett av fykerudane eller Hallvord J. Lid eller andre bøherings-spelemennar. Sume meiner at "Vrita" er ein av "Jørns-rengjune" etter Jørn Hilme i Valdres. Men ho liknar ikkje Hilme-rengjune; der er styttre og turrare og riv meir paa, og "vrita" er likso ulik "rengjune" som Telemarks-spelet er ulikt Valdres-spelet.''
Hardingfeleverket kommenterer slik:
''Faks = mån, manke. Gullfakse gjerne tilnamn på ein særs fager hest, og når slåtten har fått dette namnet er det truleg av di det var ein uvanleg vakker slått. Etter Bjørndal skal det vera same slåtten som "Personsvrita"... Bjørndal meiner at Myllarguten lærte slåtten på Sekse, Ullensvang i 1840-50-åra av Per Bulko, Ullensvang. I Hardanger har dei lenge kalla slåtten for "Gullfakse".''
Variantgruppa
Slåtten har variantnr 432 i Hardingfeleverket, med tre variantar i alt. Alle variantane ber same namnet, noko som tyder på at dei alle kjem frå same kjelda. Slåttane er skrivne ned av Eivind Groven, som og spela inn slåtten for NRK i 1948. At springaren har taktbrot tyder på ei tilknyting til Hardanger, sjølv om alle nedskriftene kjem frå Telemark.
Áno Pogóni
Áno Pogóni (gresk Άνω Πωγώνι) er ein tidlegare kommune i periferieininga Ioánnina i Ípiros i Hellas. Áno Pogóni inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pogóni.
Tunes haldeplass
Tunes haldeplass er ein nedlagd jarnbanestasjon på den nedlagde delen av Vossebanen som i dag ikkje vert nytta som museumsjarnbane, tidlegare ein del av Bergensbanen. Han ligg på Garnes i Arna i Bergen, og vart opna i 1935. I 1964 vart strekninga til Bergen korta ned og haldeplassen vart nedlagd.
Côte-Nord
Côte-Nord (fransk: nordkysten) er ein 247 634 km² stor region i provinsen Québec i Canada. Regionen, som ligg på søraustdelen av Labrador-halvøya ved St. Lawrence-bukta, har i kring 95 000 ibuarar (2011).
Gruvedrift, skogbruk, aluminiumsproduksjon og turisme er hovudnæringar.
Anticostiøya, Archipel-de-Mingans nasjonalpark, Manicouagan-reservoaret og Daniel Johnson-dammen ligg alle i Côte-Nord.
Côte-Nord består av 25 primærkommunar.
Andrews Rocks
Andrews Rocks er ei lita gruppe skjer 9 km aust for Cape Paryadin på Sør-Georgia. Skjera er berre og vert dekte av bølgjer i grov sjø. Namnet «Andrews Islands» vart truleg gjeven av kapteinløytnant J.M. Chaplin i Royal Navy, frå RRS «Discovery» under landmålingane av området i 1926. South Georgia Survey i 1955–56, rapporterte at «skjer» eller Rocks er eit meir skildrande namn for denne gruppa.
Kudlik
Kudlik (inuktitut, ᖁᓪᓕᖅ, IPA [qulːiq]), qulliq (inuinnaqtun) eller naniq (inupiaq) er ein tradisjonell oljelampe brukt av arktiske folk som inuittar, tsjuktsjarar og yupikfolk.
Denne karakteristiske ojlelampen gav lys og varme i det hade arktiske miljøet der ein ikkje hadde tre til ved, og der den sparsame folkesetnaden var nesten heilt avhengig av sel- eller kvalspekk. Denne lampen var den viktigaste delen av inventaret i dei tradisjonelle heimane til inuittar.
Historie
Det er usikkert kva tid ein byrja bruka seloljelampene. Dei er ei av fleire teknologiske nyvinningar blant dei arktiske folkeslaga med ei delvis dokumentert innføring og spreiing. Ein har funne oljelamper på stader i paleo-eskimo-samfunn som er daterte tilbake til tida for Norton-tradisjonen, for 3000 år siden. Dei var ein vanleg reiskap for Dorset-kulturen og Thule-kulturen. Lampene ein laga då viste små endringar samanlikna med nyare lamper.
I tradisjonell inuittisk mytologi fortel ei av sogene om sola og månen at solguden Sukh-eh-nukh — kalla Malina på Grønland — ber ein oljelampe som veltar, slik at ho får olje og sot på hendene. Ho svartnar ansiktet til broren sin, måneguden Ahn-ing-ah-neh (Anningan på Greenland og Igaluk andre stader). Blant netsilikfolk i Nunavut heitte det at når folk braut visse tabu kunne sjøkvinna Nuliajuk halda alle sjøpattedyra i lampa si. Når dette skjedde måtte angakkuq be henne om å sleppa laus viltet. Denne soga inspirerte ein nyårstradisjon der tre lamper blei sløkka og tente att ved fyrste soloppgang.