cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ultratopp
Fordeling
Mange av dei største eller mest kjende fjella i verda er ultratoppar, som Mount Everest, K2, Kilimanjaro, Mont Blanc og Olympus. Mange store og kjende fjell, som Eiger og Matterhorn er derimot ikkje ultratoppar, fordi dei ikkje har høg nok skardhøgd. Mange ultratoppar ligg i avsidesliggande område, mellom anna 39 på Grønland, dei høgastepunkta på øyar Arktis som Novaja Zemlja, Jan Mayen og Spitsbergen og 136 i Himalaya. I British Columbia har somme av ultratoppane ikkje fått offsielle namn.
Store Zab
Store Zab eller Øvre Zab (arabisk الزاب الكبير (al-Zāb al-Akbar), tyrkisk Zap, kurdisk Zêy Badînan, gammalsyrisk ܙܒܐ ܥܠܝܐ (zāba ʻalya)) er ei om lag 400 km lang elv som renn gjennom Tyrkia og Irak. Ho spring ut i Tyrkia nær Vansjøen og munnar ut i Tigris i Irak sør for Mosul. Nedslagsfeltet hennar er kring og ho har mange sideelvar som tilfører vatn til elva. Elva får hovudsakleg vatn gjennom regn og snøsmelting, så vassføringa varierer stort gjennom året. Det er planlagt minst seks demningar i Store Zab og sideelvane hennar, men berre bygginga av ei er starta så langt, Bekhmedemninga. Bygginga vart stoppa etter Golfkrigen.
Ultratopp
Fordeling
Mange ultratoppar har ikkje blitt klatra enno, og Finisterre Range, Sauyr Zhotasy, (mogelegvis) Mount Siple og Gangkar Puensum er dei mest sannsynlege kandidatane som dei høgaste ultratoppane som ikkje er klatra enno.
Alle Seven Summits er ultratoppar fordi dei per definisjon er det høgaste punktet på kvar sin landmasse.
Store Zab
Zagrosfjella har vore busett sidan minst tidleg steinalder og ein har funne spor etter neandertalske busetnader ved Store Zab ved Shanidargrotta. Ein har historiske skrifter frå regionen frå slutten av 2000-talet fvt. og frametter. I den ny-assyriske perioden gav Store Zab vatn for landområda kring hovudstaden Nimrud. Slaget ved Zab – som enda Umayyad-kalifatet – fann stad nær ei sideelv til Store Zab, og dalane til elva verna flyktningar frå den mongolske erobringa av Irak. På 1800- og 1900-talet var det ofte opprør hos dei lokale kurdarane som ønskte sjølvstyre.
Åse Kristin Bakke
Åse Kristin Ask Bakke er ein politikar frå Harøya i Møre og Romsdal. Ho er sidan 2021 stortingsrepesentant for Arbeidarpartiet og Møre og Romsdal. Bakke er utdanna sjukepleiar og arbeidde i henmesjukepleia i Ålesund.
Bakke var varaordførar i dåverande Sandøy kommune frå 2015. 19 år gammal vart ho dermed Noregs yngste varaordførar gjennom tidene. På Stortinget har ho sete i Familie. og kulturkomitéen.
Pave Pius IX
Den salige Pius IX, født Giovanni Maria Mastai Ferretti, var pave frå 1846 til han døydde i 1878. Han var pave i 31 år, som då var lengre enn nokon annan pave sidan apostelen Peter.
Pave Pius IX blei fødd i Senigallia som del av adelsfamilien Girolamo dei conti Ferretti. Han blei utdanna i Volterra og Roma. Som ung ønska han å bli del av den pavelege vaktstyrken, men blei avvist ettersom han hadde epilepsi. Han byrja då i staden å studera teologi ved eit romersk presteseminar. Han blei presteordinert i april 1819 og arbeidde som rektor ved Tata Giovanni Institute i Roma før han blei send til Chile og Peru i 1823 og 1825 for å assistere den apostoliske nuntiusen, Giovanni Muzi, i si første misjonsreise til det etter-revolusjonære Sør-Amerika. Då han kom tilbake til Roma, blei han leiar for sjukehuset San Michele i Roma (1825–1827) og kannik ved Santa Maria in Via Lata.
Han blei erkebiskop av Spoleto i 1827, berre 35 år gammal.
Då han blei vald til pave, var det store forventingar knytt til pontifikatet hans; Pius blei oppfatta som politisk liberal. Men då Kyrkjestaten blei innlemma i den nye italienske nasjonalstaten, flykta han frå Roma i 1848, og kom ikkje tilbake før i 1850. Då etablerte han seg i Vatikanet, og kalla seg sjølv «fangen i Vatikanet». Først i 1929 blei konflikten mellom paven og staten Italia løyst ved at Vatikanstaten blei oppretta.
Paven heldt det Første vatikankonsilet i 1869-70, som er best kjend for å vedta dogmet om at paven er ufeilbarleg.
Han var rekna som djupt from, og blei saligkåra i 2000.
Leirvassbu
Leirvassbu er ei privat turisthytte i Lom kommune i Innlandet, som ligg 1405 m.o.h ved Leirvatnet vest for Kyrkja i Jotunheimen.
Hytta er oppført i 1957 og har 190 senger. Den Norske Turistforening (DNT) oppførte ei steinbu her i 1875, som vart restaurert i 1975.
FA-cupfinalen i fotball 1989
FA-cupturneringa i fotball 1989 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 20. mai 1989, med om lag 82 800 tilskodarar til stades. Liverpool FC vann FA-pokalen for fjerde gong, etter siger 3–2 over byrival Everton FC gjennom ekstraomgangar.
Kampen
John Aldridge gav Liverpool leiinga i det 4. minutt. Etter ein heller sjansefattig kamp, makta innbytaren Stuart McCall i sluttsekunda av ordinær tid å sikre Everton ein ny sjanse til triumf. Liverpool-innbytaren Ian Rush sende laget sitt framom i det 95. minutt. McCall syrgde atter for balanse i stillinga i det 102 minutt, men allereie to minutt seinare vart Rush matchvinnar for Liverpool.
Liverpool FC sitt vinnarlag: Bruce Grobbelaar, Steve Staunton, Gary Ablett, Alan Hansen (kaptein), Steve Nicol, Ray Houghton, Ronnie Whelan, Steve McMahon, John Barnes, Peter Beardsley og John Aldridge. Ian Rush kom inn for Aldridge i det 73. minutt og Barry Venison spelte ekstraomgangane i staden for Staunton.
Everton mønstra Neville Southall, Neil McDonald, Kevin Ratcliffe (kaptein), Dave Watson, Pat Van Den Hauwe, Pat Nevin, Trevor Steven, Paul Bracewell, Kevin Sheedy, Graeme Sharp og Tony Cottee. I andre omgang vart Bracewell og Sheedy bytta ut, inn kom Stuart McCall etter 58 minutt og Ian Wilson etter 77 minutt.
Dommaren heitte Joe Warrall.
Fylkesveg 56 i Aust-Agder
Fylkesveg 56 i Aust-Agder går mellom Tønnevoll og Langemyr i Grimstad kommune. Vegen er 1,8 km lang.
Før 1. januar 2010 vart vegen kalla fylkesveg 42 i Aust-Agder.
Kolyma
Kolyma (russisk Колыма) er ein region i den fjernaste nordaustre delen av Russland, i området vanlegvis kjent som Sibir. Han er avgrensa av Aust-Sibirhavet og Nordishavet i nord og Okhotskhavet i sør. Denne svært avsidesliggande regionen har namn etter elva Kolyma, og fjellkjeda med same namn, der enkelte område ikkje blei utforska før 1926. I dag består regionen i hovudsak av Tsjukotka autonome okrug og Magadan oblast.
Området, som ligg delvis nord for Polarsirkelen, har eit subarktisk klima med svært kalde vintrar som varer opptil seks månader. Permafrost og tundra dekker ein stor del av regionen. Gjennomsnittlege vintertemperaturar spenner frå -19°C til -38°C (og lågare i innlandet), og gjennomsnittlege sommartemperaturar, frå +3°C til +16°C. Det finst rike reservar av gull, sølv, tinn, wolfram, kvikksølv, koppar, antimon, kull, olje og torv. Det er peikt ut 29 område med moglege olje- og gassreservar identifisert på kontinentalsokkelen i Okhotskhavet. Totale reservar er estimerte til 3,5 milliardar tonn oljeekvivalentar, av dette 1,2 milliardar tonn olje og 1,5 milliardar tonn gass. Den største byen i området, Magadan, har eit folketal på rundt 100 000, og er den største hamna i nordaustre Russland. Han er heimehamn for ein betydeleg fiskeflåte og blir halden open heile året ved hjelp av isbrytarar. Nær Magadan ligg òg Sokol lufthamn. Byøkonomien er elles basert på utvinning av gull i Kolyma-regionen.
Framveksten av Gulag-leirane
Ein oppdaga gull og platina i regionen tidleg på 1900-talet. Under industrialiseringa av Sovjetunionen, som byrja med den fyrste femårsplanen til Stalin i 1928-1932, var behovet for kapital for å finansiera økonomisk utvikling enormt. Dei rike gullressursane i området verka som skreddarsydde for å sørga for denne kapitalen. Eit føretak underlagt regjeringa, Dalstroj (russisk Дальстрой, akronym for Anleggsselskapet til det fjerne nord) blei oppretta for å organisera utnyttinga av ressursane i området. Det kom store tal fangar inn i det sovjetiske straffesystemet under den første perioden av utviklinga av Kolyma, i stor grad frå dei såkalla anti-kulak-kampanjane og under tvangeskollektiviseringa av gardsdrifta i Sovjetunionen. Desse fangane utgjorde ei lett tilgjengeleg arbeidskraft. Dei første stega for å utvikla regionen starta i 1932, med bygginga av byen Magadan ved hjelp av tvangsarbeid. Etter ei utmattande togreise på Den transsibirske jernbanen blei fangane sette av ved ein av fleire transittleirer (t.d. Nakhodka og seinare Vanino), og transporterte over Okhotskhavet til den naturlege hamna som var blitt vald for bygginga av Magadan. Forholda ombord i fangeskipa var barske.
I 1932 byrja ekspedisjonar til det indre av Kolyma, og ein sette i gang med bygginga av Kolymavegen, som skulle bli kjend som Beinvegen. Etterkvart var det oppretta rundt 80 ulike leirar på den aude taigaen.
Den opphavlege leiaren for Kolyma-leirane var Eduard Berzin, ein tsjekist. Berzin blei seinare fjerna i 1937 og skoten under Den store utreinskinga i Sovjetunionen.
I 1937, på toppen av utreinskingane, gav Stalin ordre om å intensivera lidingane som fangane måtte gå gjennom. Aleksandr Solzjenitsyn oppgav leirkommandanten Naftalij Frenkel som den som etablerte den nye lova for leirane: «Vi må pressa alt ut av ein fange dei fyrste tre månadene — etter det treng vi han ikkje meir.» Systemet med hardt arbeid og lite eller ingen mat reduserte dei fleste fangane til hjelpelause dokhodjaga ('ein det er ute med').
Robert Conquest, Jevgenija Ginzburg, Anne Applebaum og andre har skildra Kolyma-leirane i detalj. Lidingane til fangane blei forsterka av det også var vanlege kriminelle der som terroriserte dei «politiske» fangane. Ein døydde i Kolyma-leirene av mange årsaker: overarbeid, svolt, feilernæring, gruveulukker, forfrysing, drap utført av dei kriminelle og mishandling frå fangevaktarane. Ein leiar for leirkomplekset Sevvostlag på slutten av 1930-talet, oberst Sergej Garanin, skal personleg ha avretta heile brigader av fangar for å ikkje ha fullført dei daglege kvotane sine. Flukt var vanskeleg, på grunn av klimaet og den fysiske isolasjonen til regionen, men nokon freista likevel. Flyktningar som blei fanga att, blei ofte rivne i filler av vakthundane frå leirane. Bruk av tortur som straff var òg vanleg. Den sovjetiske dissidenten og historikaren Roy Medvedev har samanlikna forholda i Kolyma-leirene med Auschwitz. Mange av fangane i Kolyma var akademikarar eller intellektuelle. Blant dei var Mikhail Kravtsjuk, ein ukrainsk matematikar som tidleg på 1930-talet hadde mottatt betydeleg godkjenn i Vesten. Etter ei summarisk rettssak, tilsynelatande for ikkje å vera villig til å ta del i skuldingane mot nokre av kollegaene hans, blei han send til Kolyma der han døydde i 1942. «Hardt arbeid i dei sovjetiske arbeidsleirane, eit strengt klima og mangelfull mat, dårleg helse og sist, men ikkje minst, skuldingane og bortstøytinga frå dei fleste av hans kollegaers side, kravde sin pris. Kravtsjuk døydde i Magadan i det austlege Sibir, rundt 6000 km frå der han var fødd. Kravtsjuks siste artikkel hadde vorte utgitt like etter arrestasjonen hans i 1938 Men etter denne publiseringa blei Kravtsjuk sitt namn bokstaveleg talt sletta frå bøker og tidsskrift.»
Det fanst likevel nokre unntak. Léon Theremin, ein oppfinnar som var blitt pågripen av sovjetiske agentar i USA og tvinga til å venda tilbake til Sovjetunionen blei, etter ordre frå Josef Stalin, fengsla i Butyrka og seinare sendt for å arbeida i gullgruvene i Kolyma. Sjølv om det stadig gjekk rykte om at han var avretta, var Theremin i røynda blitt sett til å arbeida i ein sjarasjka, eit hemmeleg forskigslaboratorium, saman med andre vitskapsfolk og ingeniørar, som flydesignaren Andrej Tupolev og rakettforskaren Sergej Koroljov (som også var ein Kolyma-fange). Sovjetunionen rehabiliterte Theremin i 1956.
Kolyma-leirene blei omdanna til (stort sett) fri arbeidskraft etter 1954, og i 1956 gav Nikita Khrusjtsjov ordre om eit generelt amnesti som frigav mange fangar.
Ole J. Schjerven
Ole Jakobsen Schjerven var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Lardal i Vestfold. Jakob Olsen Skjerven var far hans.
Schjerven gjekk Ås høgare landbruksskule 1865-67. Frå 1874 var han gardbrukar på farsgarden. Han var ordførar i tolv av dei 20 åra han var med i heradsstyret, forlikskommissær frå 1892. Elles var han med i styringa av landbruksselskapet i amtet, av amtsutvalet, og Selskabet for Norges Vel. 1896-97 var han medlem av lakeselovkommisjonen.
Schjerven var 4. representant frå Jarlsberg og Larviks amt på Stortinget 1898-1900. Der var han medlem av næringskomite nr 1.
Han døydde på garden sin, Skjervheim, i Lardal i 1916.
Kotsjerinovo
Kotsjerinovo (bulgarsk Кочериново) er ein by og ein kommune i provinsen Kjustendil i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Kotsjerinovo og ti andre busetnader.
Kommunen inngår i storbyområdet til Blagoevgrad i naboprovinsen Blagoevgrad.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Out of Our Heads
Out of Our Heads er det tredje britiske og fjerde amerikanske albumet til The Rolling Stones. Albumet kom ut i 1965, men hadde noko forskjellig innhald i Storbritnnia og USA.
Den amerikanske utgåva kom først ut, i juli 1964, og var ei samling av studioinnspelingar som var gjort over eit halvt år, mellom anna hitsingelen «The Last Time» og den verdsomspennande kjempesuksessen «(I Can’t Get No) Satisfaction». I kjølvatnet av «Satisfaction» vart Out of Our Heads det første Rolling Stones-albumet som gjekk til topps i USA, og selde til slutt til platina. I 2003 plasserte musikkmagasinet Rolling Stone den amerikanske utgåva av albumet på 114. plass på lista deira over dei 500 største albuma gjennom tidene, og i 2012 på 116. plassen på den same lista.
Den britiske utgåva kom ut i september same året, og med nye studioinnspelingar vart enkelte spor, mellom anna hitsinglane, byta ut. Desse nye songane kom seinare på den amerikanske December’s Children (And Everybody’s), i lag med andre songar som berre hadde vorte gjevne ut i Storbritannia. Out of Our Heads nådde andreplassen i Storbritannia, bak The Beatles sitt Help!. Det var òg det siste britiske albumet som var dominert av andre sine R&B-songar, og etter dette vart Mick Jagger og Keith Richards meir produktive låtskrivarar.
Medverkande
For den amerikanske utgåva
Maurset
Maurset er eit turistsenter og ein tidlegare fjellgard i Eidfjord kommune i Vestland, som ligg sør for riksveg 7 gjennom Sysendalen på Hardangervidda.
Staden er ei hyttegrend som ligg 776 m.o.h. Namnet kjem truleg av plantenamnet maure, og det siste leddet av norrønt setr, som tyder bustad.
Johan Schaanning
Johan Jørgen Lange Schaanning var ein norsk lege og stortingsmann frå Gjerpen i Telemark. Jens Schaanning var halvbror hans.
Han vart student frå Skiens skole i 1835 og cand. med. i 1840. Frå 1841 var han privatlege i Porsgrunn, til Skien i 1847. Etter bybrannen 1886 flytta han praksisen tilbake til Porsgrunn. Elles skipsreiar frå 1848.
Schaaning var medlem av bystyret i Skien i mange år frå 1855. Han var direktør i det første norske skipsassuranseselskapet i 1860. Han deltok i stiftinga av Det Norske Veritas, der han sidan var med i representantskapen. Sidan 1865 var han med i styret for Porsgrunn mekaniske verksted, oftast som styreformann.
Schaanning representerte Skien på Stortinget 1871-76. I begge periodane var han medlem av næringskomite nr 1, sekretær for komiteen i den første perioden. 1874-76 var han også medlem av Lagtinget.
Han døydde i Porsgrunn i 1889.
Oliver Lake
Oliver Lake er ein USA-amerikansk jazzsaksofonist, fløytist, komponist, diktar og biletkunstnar. Han er mest kjend for å spele altsaksofon, men spelar òg sopran og fløyte. I 1960-åra arbeidde Lake med Black Artists Group i St. Louis. I 1977 skipa han World Saxophone Quartet i lag med David Murray, Julius Hemphill, og Hamiet Bluiett. Han arbeidde i gruppa Trio 3 i lag med Reggie Workman og Andrew Cyrille. Han spelte på meir enn 80 album som bandleiar, samarbeidspartnar og sidemusikar. Han er faren til trommeslagaren Gene Lake.
Som leiar
Med Trio 3
Som sidemann
Med Björk
Med World Saxophone Quartet
Med andre
Jabal Ghina
Jabal Ghina er eit fjell i Fujairah i Dei sameinte arabiske emirata
Thousand Roads
Thousand Roads er det tredje studioalbumet til rockeartisten David Crosby som soloartist. Det kom ut i 1993 på Atlantic Records.
Phil Collins var med på opningssporet, «Hero», som både utøvar, låtskrivar og produsent.
Feldru
Feldru (ungarsk Földra) er ein kommune i Bistrița-Năsăud fylke i Romania.
Busetnader
Feldru er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:
Mark Lawrenson
Mark Thomas Lawrenson er ein irsk tidlegare fotballspelar frå Preston. Han var midtstoppar på Liverpool FC i tida 1981-88. Lawrenson spelte 39 landskampar for Irland.
Landslagsspel
I tida frå april 1977 til november 1987 deltok Lawrenson i 39 av Irlands landskampar. Han skåra 4 landslagsmål. Både då Irland vann 2 – 1 over Nederland i ein VM-kvalifiseringskamp i 1980, og slo Skottland 1 – 0 på bortebane i ein EM-kvalifiseringskamp i 1987, vart Lawrenson matchvinnar.
J.D. Parran
J.D. Parran er ein USA-amerikansk musikar, lærar og komponist, som spesialiserer seg innan jazz og fri improvisasjonsmusikk. Han speler sopran-, alt-, tenor-, baryton- og bass-saksofon, i tillegg til klarinett, tverrfløyte og nagaswaram.
Parran har spelt inn musikk med Stevie Wonder og John Lennon.
Som sidemann
Med Anthony Braxton
Putignano
Putignano er ein by og ein kommune i provinsen Bari i regionen Puglia i Italia. Kommunen har 27 000 ibuarar og har eit areal på 99,1 km². Byen ligg 375 meter over havet, om lag 40 km sør-søraust for provinshovudstaden Bari.
Putignano er kjend for sitt karneval, det eldste i Italia, årleg avvikla sidan 1394.
J.D. Parran
Som sidemann
Med Thomas Buckner
Camembert Electrique
Camembert Electrique er det andre studioalbumet av den progressive rockegruppa Gong, spelt inn og gjeve ut i 1971 på det franske selskapet BYG Actuel. Albumet vart spelt inn i Château d'Hérouville nær Paris i Frankrike, produsert av Pierre Lattès med Gilles Salle som lydteknikar. Jean Karakos (omtalt i teksten til Daevid Allen i omslaget som «Byg Jean Kastro Kornflakes») var leiande produsent.
J.D. Parran
Som sidemann
Med Don Byron
Camembert Electrique
Det første og siste sporet på kvar side er korte lyd-collagar.
John Barnes
Klubbspel
Barnes debuterte for Watford FC i 1981 og var same sesongen (1981/82) med om å sikre opprykke til 1. divisjon. Våren 1984 nådde klubben FA-cupfinalen, ein kamp mot Everton FC som enda med tap 0 – 2. I juni 1987 vart Banres overført til Liverpool FC mot 2 millionar pund. Gjennom dei neste 10 sesongane skåra han 106 mål på 403 kampar for Liverpool-laget. To gongar vann laget ligaen, åra 1989 og 1992 sikra spelarane seg den store FA-pokalen og i 1995 gjekk laget til topps i ligacupen. Sommaren 1997 drog Barnes til Newcastle United, halvt anna år seinare vandra han vidare til Charlton Athletic. Ved sesongslutt rykte klubben ned til nivå 2 og Barnes la opp.
Camembert Electrique
Mottaking
David Ross Smith i Allmusic gav albumet 4,5 av fem stjerner og skreiv om albumet og bandet at «Gong var eit unikt progrockband som gjekk i alle retninga på ein gong, medan dei fleste andre prorockbanda helt seg til ei eller to retningar. Camembert Electrique er eit vitne på dette. Den 'elektriske osterocken' deira er ei blanding av psykedelisk rock, verdsromatmosfære og rombaserte tekstar, med dosar av jazz presentert med ei popkjensle, men likevel alltid intens. Frå det første sporet på Camembert, vert du transportert til planeten Gong via stemma til ein 'radiognom' som av og til kjem inn for å minne deg på at du ikkje er i Kansas lenger. Daevid Allen leiar bandet gjennom fleire komposisjonar som musikalsk kan minne om, og kanskje er inspirert av, tidleg King Crimson. Trommeslagaren Pip Pyle spelte berre med Gong nokre få gonger, men han er ein markant person her. Det same er saksofonisten Didier Malherbe. Camembert Electrique er ikkje utdatert etter over 40 år og står 'sterkt og dampande' over det meste andre i Gong-katalogen.»
J.D. Parran
Som sidemann
Med Anthony Davis
Camembert Electrique
Innhald
Spor 1 vart kalla «Radio Gnome Prediction» på Virgin-utgåvene og «Radio Gnome» på seinare CD-utgåver for å unngå forveksling med ein seinare song som heiter «Radio Gnome Invisible», gjeve ut i 1973 på albumet Flying Teapot.
John Barnes
Landslagsspel
Barnes var ein mykje nytta spelar for Englands landslag i tida frå debuten i mai 1983 til avskjeden i september 1995. Under VM i fotball 1986 var han innbytar i ein kamp, to år seinare var han aktivt med då England måtte seie takk for seg etter gruppespelet i europameisterskapen 1988. Då Fotball-VM 1990 vart arrangert i Italia starta han dei fyrste kampane, utover i turneringa vart han i stigande grad benka.
J.D. Parran
Som sidemann
Med Marty Ehrlich
Camembert Electrique
Medverkande
Oppført er òg «Venux De Luxe» (Francis Linon), lydteknikaren til bandet, som «switch doctor and mix master». Sonen til Robert Wyatt, Sam, er òg avbilda med bandet.
J.D. Parran
Som sidemann
Med Julius Hemphill
Med andre
Bu Tinah
Bu Tinah (arabisk بوطينة, Būṭīnah) er ei lita øygruppe mellom store korallformasjonar og sjøgrasbotn kring 25 km sør for Zirku og 35 nord for Marawah i Dei sameinte arabiske emirata. Dei ligg i farvatnet utafor Abu Dhabi og er verna som eit privat naturreservat. Bu Tinah-øya har eit rikt biologisk mangfald og ligg i Marawah marine biosfærereservat som dekkjer eit område på meir enn 4 000 km². Biosfærereservatet er det første og største som er innskrive på lista til UNESCO. Det har vore ein UNESCO-stad sidan 2001. Området er stengd for folk, fiske og samling av skjelpaddeegg, og området vert overvaka av patruljar.
Bu Tinah er i røynda ei gruppe av holmar og grunner, som nesten vert ei enkel øy ved lågvatn. Hovudøya har ein grunn laguneopning i sør der ein finn noko mangroveskog. Fuglar som sokotraskarv lever her. Det finst òg friske korallrev her med så mange som 16 korallartar. Revet veks i tilhøve som ville teke livet av korallartar i andre delar av verda. Farvatnet i Persiabukta er av det saltaste i verda, i tillegg til å vera blant dei varmaste. Korallane lever normalt i vatn mellom 23 °C og 28 °C, men utafor Emiratkysten er temperaturane så høge som 35 °C om sommaren.
Ras al Khor
Ras Al Khor viltreservat (arabisk رأس الخور) ligg i Dubai i Dei sameinte arabiske emirata og er eit våtmarksområde som er kvilestad for store mengder trekkfugl. Her finst òg mange krepsdyr, små pattedyr og fisk.
Ras Al Khor viltreservat representerer ein enklave av relativ villmark mellom eit virvar av trafikk og urban infrastruktur. Det er eit av få urbane verneområde i verda.
Kring 500 rosenflamingoar held til i Ras Al Khor.
Artar
Somme av artane som regelmessig vitjar viltreservatet er: • arabarskarv
• avosett
• bengalråke
• beryllbietar
• skrikørner
• dvergrøyrdrum
Ole Sundby
Ole Evensen Sundby var ein gardbrukar og stortingsmann frå Hedrum i Vestfold. Han sat to periodar på Stortinget for Venstre.
Ras al Khor
Artar
• enkeltbekkasin
Ole Sundby
Sundby var son til ein gardbrukar og tok i si tid over farsgarden. I ungdomen hadde han lært seg til smed i ei bygdesmie. Han interesserte seg mykje for dette handverket og leverte landbruksreiskapar og -maskinar som han sjølv hadde konstruert. Sundby var medlem av heradsstyret i Hedrum frå 1874 til 1904, ordførar i mange år. Medlem av forlikskommisjonen 1884-1904, sparebankdirektør frå 1882.
Ras al Khor
Artar
• fiskeørn
Monopoli
Monopoli er ein by og ein kommune i provinsen Bari i regionen Puglia i Italia. Kommunen har 49 000 ibuarar og eit areal på 156,3 km². Hamnebyen ligg ved Adriahavet, om lag 40 km søraust for provinshovudstaden Bari.
Ras al Khor
Artar
• gluttsnipe
Ole Sundby
Sundby var 4. representant frå Jarlsberg og Larviks amt på Stortinget perioden 1886-88, medlem av militærkomiteen. Valbolken 1898-1900 var han 1. varamann til Stortinget, møtte 1898-sesjonen frå 14. april i staden for Carl Michelet. Då var han medlem av næringskomite nr 2.
Takuma Asano
Takuma Asano er en japansk fotballspelar som speler for Arsenal. Han meldte overgang frå Sanfrecce Hiroshima til Arsenal for 30,000,000 britiske pund sommaren 2016.
Ole Sundby
Han døydde ugift på garden sin i Hedrum i 1905.
Ras al Khor
Artar
• gråfrankolin
Monopoli
Landbruk, industri og turisme er hovudnæringane i Monopoli.
Ras al Khor
Artar
• gråhegre
Monopoli
Byen er om lag 2500 år gammal. Frå 1530 låg han under den spanske krona, sidan har Monopoli høyrd til Italia.
Ras al Khor
Artar
• gulnebbstork
• hærfugl
• indiapåfugl
• indiasølvnebb
• kvitbrystlo
• kvitøyrebulbul
• linerle
• malabartopplerke
• myrsnipe
• purpursolfugl
• raudhalevarslar
• raudflikvipe
• raudgumpbylbyl
• rovterne
• sandlo
• sitronerle
• sivhauk
• spovar
• steinvendar
• stokkand
• strandhegre
• strandsnipe
• stylteløpar
• svartbak
• svartstrupestare
• tundralo
Mårbu
Mårbu er ei turisthytte i Tinn kommune i Telemark, som ligg 1130 m.o.h. i nordenden av Mårvatnet på Hardangervidda.
Johan M. Staff
Staff var son til ein bakarmeister. Sjølv gjekk han seks år i glasmeisterlære. Fram til 1871 var han fullmektig ved 'Biri glasverk', ei tid òg fungerande styrar. Den lange perioden 1871-1911 var han fullmektig ved 'Høvik glasverk', deretter gjekk han inn i stilling som kontorsjef på glasverket.
Staff representerte Akershus amt på Stortinget valperioden 1886-88. Han var då medlem av tollkomiteen. Frå 1889 var han medlem av Bærum heradsstyre i om lag femten år, eit år varaordførar. Forlikskommissær 1901-03, og hadde elles mange kommunale verv.
Russell Gunn
Russell Gunn er ein USA-amerikansk jazztrompetist.
Som barn var han interessert i hip hop, med LL Cool J som det første musikalske idolet hans. Prosjekta hans omfattar eit stort ensemble kalla Bionic, som gav ut albumet Krunk Jazz, og den mindre gruppa hans Electrik Butterfly.
Diskografi
Som leiar
Som sidemann og delt leiar
Fylkesveg 71 i Aust-Agder
Fylkesveg 71 i Aust-Agder går mellom Egddalen i Gjerstad kommune og fylkesgrensa mot Telemark ved Vehusfjellet. Vegen er 19,1 km lang.
Botan
Botan (tyrkisk Botan Çayı, Botan Suyu eller Uluçay) er ei sideelv til Tigris i provinsen Siirt søraust i Tyrkia.
Hermel distrikt
Hermel distrikt (arabisk قضاء الهرمل) er eit distrikt i Beqaa guvernement i Libanon. Innbyggjartalet er estimert til å vere 39 000. Det administrative senteret i distriktet er Hermel.
Botan
Ho spring ut i dei høge fjella vest for Nordüzplatået, som dannar grensa mellom provinsen Siirt og Hakkari og Van, og renn austover før ho svingar nordvestover. Elva har skore ut ein canyon langs leia si. Høgdeskilnaden mellom dalbotnen og toppen av fjella er kring 1000 meter.
Elvane Çatak og Büyükdere renn saman ved Çukurca i provinsen Hakkari, og etter dette vert ho kalla Botan Suyu (Uluçay). Ho renn vestover, aust for Aydınlar og Siirt, og når Bostancık. Her mottar ho Zorava og Bitlis. Til slutt, ved Çattepe i provinsen Siirt, munnar ho ut i Tigris, før Tigris her brått svingar sørover.
Vassføringa i Botan varierer, 400–600 m³/s i april og juni og 700–1000 m³/s og stundom meir i mai. I denne perioden ser elva mektigare ut enn Tigris. Mot slutten av sommaren og hausten er djupna i elva mindre enn ein meter og vassføringa mindre enn 60–80 m³/s.
Det er berre mogeleg å krysse elva i båt. Elva renn gjennom, smale, djupe og bratte dalar, og det er lite låglandsområde langs leia, noko som gjer at elva ikkje er nytta til kunstig vatning.
Det er planlagt bygd sju demningar langs Botan.
Love Kills av Roberto Bellarosa
«Love Kills» (engelsk for Kjærleik drep) er det belgiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Roberto Bellarosa. Songen er skriven av Jukka Immonen, Andreas Anastasiou og Iain James.
Eurovision 2013: A vous de choisir la chanson!
«Love Kills» vann over «Be Heroes» og «Reste toi» i Eurovision 2013: A vous de choisir la chanson!. Bellarosa, som vart vald ut internt til å representere Belgia i Eurovision Song Contest 2013, song dei tre songane i ein radiofinale der radiolyttarane og ein jury røysta fram vinnaren. Tevlinga vart og synt på den offisielle nettstaden til radiokanalen, der ein kunne sjå sendinga direkte.
Eurovision Song Contest 2013
Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen må kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Belgia vart tildelt ein plass i den fyrste semifinalen 14. mai 2013 i Malmö Arena.
Semifinale 1
Songen starta som nummer 15, etter Kypros med «An me thimáse» av Déspina Olymbíou og før Serbia med «Ljubav je svuda» av Moje 3.
Aptering
Aptering er ei nemning i skogbruk for å finne ut og merkje av på ei trestamme kvar ho skal kappast. Dette gjer at trevyrket kan nyttast på best mogleg måte, slik at den økonomiske vinninga vert optimalisert.
Ordet aptere kjem frå latin aptare som tyder 'måte til, setje i stand'.
Apteringa kan skje rett før tømmeret vert kappa, eller ved at kappestadene vert merkt av på tømmerstokken, ofte ved at det vert saga ein ring i barken. Avgjerande for apteringa er feil, kvistmengd, krok, råte, dimensjonar og avsmaling. Dei viktiagste hjelpemidla ved apteringa er pristabell, måleband og klave.
Nedalshytta
Nedalshytta er ei turisthytte i Sylan i Tydal kommune i Trøndelag, som ligg 780 m.o.h. ved austbreidda av den oppdemte Nesjøen.
Hytta høyrer til Trondhjems Turistforening og vart opphavleg bygd i 1897. I 1970 vart hytta riven på grunn av regulering av Neavassdraget. Den noverande hytta vart teken i bruk i 1972. Nedalshytta har 94 senger, derav 70 i betent kvarter.
Maja Kristine Jåma
Maja Kristine Jåma er ein norsk, samisk politikar. Ho sit i sametingsrådet – regjeringa til Sametinget – for Norske Samers Riksforbund. Medan ho sit i rådet, møter Kristin Sara fast på Sametinget for ho.
I sametingsrådet har Jåma ansvar for kultur; klima, miljø og energi; areal og medium. Ho har vore reindriftsutøvar, lærar i sørsamisk og politisk rådgjevar for sametingsrådet.
Fylkesveg 73 i Aust-Agder
Fylkesveg 73 i Aust-Agder går mellom Krosen og Ausland i Gjerstad kommune. Vegen er 2,5 km lang.
Songen Kick Out the Jams
Kick Out the Jams er ein song av MC5 gjeven ut på singel i mars 1969 av Elektra Records. Songen var skriven av heile bandet.
B-sida til singelen var songen «Motor City Is Burning» av Fred «Sonic» Smith.
Conversano
Conversano er ein by og ein kommune i provinsen Bari i regionen Puglia i Italia. Kommunen har vel 25 000 ibuarar og eit areal på 126,9 km². Byen ligg 219 meter over havet, knapt 30 kilometer sør for provinshovudstaden Bari.
Noicàttaro
Noicàttaro er ein by og ein kommune i provinsen Bari i regionen Puglia i Italia. Kommunen har i kring 26 000 ibuarar og har eit areal på 41,2 km². Byen ligg 100 meter over havet, 12-13 kilometer søraust for provinshovudstaden Bari.
Yuki Muto
Yuki Muto er ein japansk fotballspelar.
Arbeidsliv
Arbeidsliv viser til lønnsarbeid og ordningar knytt til dette. Ein deltakar i arbeidslivet kan vera arbeidstakar, arbeidsgjevar eller sjølvstendig næringsdrivande. Dei som er arbeidslause, trygda eller utfører uløna arbeid som heimeverande, til dømes med husarbeid eller omsorg av familiemedlemmer, blir ikkje rekna som deltakarar i arbeidslivet.
For å koma inn i arbeidslivet må ein bli tilsett eller starta si eiga verksemd. For å bli tilsett treng ein som regel noko utdanning, som skulegang og lære eller høgare utdanning. Ein kan også bli opplært medan ein arbeider. For å starta ei verksemd treng ein som regel kapital og gjerne også evner eller erfaring innan eit visst område.
Det moderne arbeidslivet er regulert av lovverk, som til dømes set krav til arbeidsmiljø, arbeidstid, minstelønn, pause- og ferieordningar, og avtalar, som arbeidskontrakter og kollektivavtalar. Ulike grupper innan arbeidslivet kan organisera seg, til dømes i fagforeiningar eller arbeidsgjevarorganisasjonar, og inngå ulike avtalar som gjeld arbeidslivet.
Musculus latissimus dorsi
Musculus latissimus dorsi (frå latin: latissimus - «breiaste», dorsi - «som høyrer til ryggen»), på norsk òg kalla den breie ryggmuskelen, er ein brei, flat, trekanta ryggmuskel som ligg på ryggflanken og strekkjer seg opp til brystkassa for å vere ein del av den bakre aksillefolden. Han er delvis dekt av m. trapezius i torakalregionen.
Muskelen blir rekna som ein overarmsmuskel som har migrert til ryggen. Han er med det ikkje ein del av dei eigentlege ryggmusklane.
Utspring og feste
Muskelen spring ut frå eit sterkt fibrøst seneblad som er kalla ryggaponevrosen, fascia thoracolumbalis, som sit fast i ryggtaggane processi spinosi T7-L5 og frå vidareføringa av ryggtaggane på krossbeinet, crista sacralis mediana, og bakre delen av hoftekammen crista iliaca. Ofte er òg nokre muskelbuntar festa i nedre kanten av skulderbladet, angulus inferior scapulae. Dei muskelbuntane som kjem frå hoftekamsdelen av fascia thoracolumbalis er ofte òg festa i dei 3-4 nedste ribbeina, costae.
Muskelen skyt opp under m. trapezius og festar seg på beinlista under den vesle overarmbeinsknuten, tuberculus minus, som er kalla crista tuberculi minoris humeri. Andre kjelder hevdar at han festar i fura mellom dei to overarmsknutane, sulcus intertubercularis humeri. Det har i alle høve ingen funksjonell tyding. Endesena bøyger seg om den nedre og fremre kanten av m. teres major før han vrir seg om seg sjølv og festar anteriort for m. pectoralis major og posteriort for m. teres major. Ein hugseregel er at m. latissimus dorsi er «ladyen mellom dei to majorane».
Rørsle
M. latissimus dorsi er ein adduktor (nedoverførar) og ein innoverrotator i skulderleddet. Om armen er flektert (halden framover), så kan han verke som ein ekstensor òg (trekkjer armen nedover og bakover). Sidan endesena er tvinna, vil han ha særs god kraft når arma er abdusert (halden ut frå sida) og skal adduserast, likt med m. pectoralis major.
Han blir særleg nytta i aktivitetar som staking, klatring og krykkegåing. Han er og i bruk når ein hostar kraftig.
Innervasjon
Muskelen får nerveforsyninga si frå n. thoracodorsalis, òg kalla n. subscapularis. Han kjem frå overarmnerveflettverket plexus brachialis.
Nite Flights
«Nite Flights» er ein song skriven av den amerikanske musikaren Scott Walker under namnet Scott Engel. Songen vart først spelt inn og gjeven ut av popgruppa til Walker, The Walker Brothers, som tittelsporet på det siste albumet deira frå 1978, Nite Flights.
David Bowie
«Nite Flights» vart spelt inn av den engelske musikaren David Bowie i 1993 for albumet hans Black Tie White Noise. I lag med andre songar på Black Tie White Noise, nytta denne versjonen tunge elektroniske lydar, inkludert elektroniske trommer og mange synthesizerar. Ein remixa versjon kalla «Moodswings Back to Basics Remix» vart gjeven ut på bonusplata som følgde 10-årsjubileumsutgåva til dette albumet.
Bowie sa at han vart introdusert for Scott Walker då han var kjæraste med ein av eks-kjærestane til Walker. Visstnok likte ho musikken til Walker meir enn Bowie sin og spelte Walker-albuma konstant.
The Fatima Mansions
«Nite Flights» vart spelt inn av kunstrockgruppa The Fatima Mansions i 1994 for albumet deira Lost in the Former West. Denne vart òg gjeven ut som singel same året og inneheld ein remix av songen av The Blood Of The Lamb kalla «It's So Cold.... I Think».
Bruno Hauptmann
Bruno Hauptmann var ein illegalt innvandra tysk tidlegare forbrytar og snikkar som vart dømd for kidnapping og drap på eldstesonen til Charles Lindbergh. Han vart dømd til døden og avretta i elektrisk stol den 3. april 1936.
Bakgrunn i Tyskland
Hauptmann gjekk to år på grunnskule og to år på handelsskole og lærde seg snikkaryrket. Under den fyrste verdskrigen var han maskingeværskyttar på Vestfronten og vart fleire gonger såra, blant anna òg utsett for giftgass.
Etter 1918 var han, som mange andre veteranar, arbeidslaus. Han byrja då som kriminell. Han braut seg inn i tre heim, overfall to kvinner med barnevognar på landevegen og stal deres rasjoneringskort. Han fekk hjelp av sin gamle kamerat Fritz Petzold. Hauptmann vart arrestert og dømd til fem års og ein vekes fengselsstraff i tukthuset i Bautzen. Etter fire års soning vart han lauslate. Kort etter lauslatelsen vart han igjen arrestert, han hadde freista å selja eit stole lêrbelte. Han flykta frå varetektsfengselet og skal ha etterlate seg fangedrakta med ein lapp – «beste helsingar til politiet».
Til USA
To gonger freista Hauptmann å innvandra legalt til USA, men vart avvist og send tilbake til Tyskland. På tredje forsøk, i november 1923, då han kom som blindpassasjer, forkledt og med forfalska pass, slapp han inn.
I USA traff han tidleg i 1924 serveringdama Anna Schöffler, òg ho tysk innvandrar, som var legalt innreist til landet den 1. januar 1924. I oktober 1925 gifta dei seg og busette seg i The Bronx i New York City. Hauptmann arbeidde som snikkar, og kona i eit bakeri. Dei dei vart foreldre åtte år seinare.
Lindbergh-saka
Kidnapping av Charles Lindbergh jr. skjedde på kvelden den 1. mars 1932 frå familien Charles Lindberghs heim i East Amwell i New Jersey. Ein mann vart anteken å ha klatra opp ein stige som var plassert opp til vindauget i barnerommet, pakke spedbarnet inn i eit teppe og klatra ned stigen. Eit notat som var lagt der kidnapperen kravde lausepenger på 50 000 dollar.
Disse vart levert, men barnet vart ikkje returnert. Eit lik identifisert som guten vart funne 12. mai i skogen cirka 6,4 km frå der Lindbergh budde. Dødsårssaka vart oppført som eit slag mot hovudet. Det vart aldri fastslått om hovudskada var utilsikta eller tilsikta, ein teori er at den fatale skaden hende ved eit uhell under bortføringa og barnet døydde etter eit fall frå stigen.
Saka vart ein cause celebre, og det var stort press fordi politiet ikkje kom nokon veg. Det skulle gå over to år før dei kom på sporet av, og arresterte, Bruno Hauptmann. I september 1934 vart det funnet ein 10-Dollar-gullsertifikatseddel som stamma frå løsepengane som var vorte utbetalt. Ein bensinstasjoneier hadde byrja å merka seg dei etterkvart sjeldne gullsertifikatsetla, og hadde òg skrive ned bilnummeret til den som hadde betalt med den. Slik vart Hauptmann, og ved huseansakelse fann ein ytterlegare 14 600 dollar som stamma frå lausepengane.
Hauptmann nekta at han var skuldig i bortføringa og drapet på Lindberghs son. Den 3. april 1936 vart Hauptmann avretta i den elektriske stolen i New Jersey State Prison. Den som stod for avrettinga var Robert G. Elliott
Seinare tvil og diskusjon
Seinare på 1900-talet kom saka mot Hauptmann under alvorleg gransking og det vart påstått at øyenv6itner som plasserte Hauptmann i nærleiken av Lindberghs eigedom kort tid før lovbrotet var upålitelege. Det har òg vorte påstått at enkelte vitne vart skremt, og nokon hevdar at politiet planta fleire bevis på barnerommet. I meir enn 50 år kjempa Hauptmanns enke mot domstolane i New Jersey for å få saka gjenåpna utan å lukkast.
Jim Fisher, ein tidlegare FBI-agent og professor ved Edinboro University of Pennsylvania, har skrive to bøkar om denne saka. Boka The Lindbergh Case kom ut i 1987 og The Ghosts of Hopewell vart utgjeve i 1999. Skodespelaren Anthony Hopkins spelte rollen som Hauptmann i filmen The Lindbergh Kidnapping Case (1976).
Fylkesveg 74 i Aust-Agder
Fylkesveg 74 i Aust-Agder går mellom Tveitane og Melås i Gjerstad kommune. Vegen er 1,5 km lang.
Hiroki Fujiharu
Hiroki Fujiharu er ein japansk fotballspelar.
Chrome Dreams II
Chrome Dreams II er det 32. albumet til den kanadiske musikaren Neil Young. Albumet kom ut 23. oktober 2007 og er ein oppfølgjar til Chrome Dreams, eit legendarisk Neil Young-album frå 1977, som vart skrinlagt til fordel for American Stars 'N Bars.
Albumet gjekk rett inn på 11. plass på den amerikanske albumlista og selde om lag 54 000 eksemplar første veka. I Noreg gjekk albumet opp til femteplass. I tillegg vart songen «No Hidden Path» nominert til ein Grammy-pris for beste rockesong av ein soloartist.
Produksjon
Chrome Dreams II vart produsert av The Volume Dealers (Neil Young og Niko Bolas) og musikarane på albumet er Crazy Horse-trommeslagaren Ralph Molina, pedalsteelgitaristen og dobrospelaren Ben Keith (Harvest, Comes A Time, Harvest Moon) og bassisten Rick Rosas (Freedom, Living With War, This Note's for You). The Blue Note Horns er med på eit spor, «Ordinary People» og Young People’s Choir of New York City på «The Way». Det meste av innspelinga vart gjort live med eit par ekstra lydspor i Feelgood's Garage studio nær Redwood City i California.
I følgje Young, "«Det er eit album med ei form basert på nokre av mine originale innspelingar, med særs varierte songar, i staden for berre ein type song. Der Living with War og Everybody's Rockin' var album som fokuserte på eitt tema eller ein stil, er Chrome Dreams II meir som After the Gold Rush eller Freedom, med mange forskjellige typar sonar som i lag dannar ei kjensle. I dag som radio ikkje er like viktig som han ein gong var, er det lettare å gje ut eit album som kryssar over i forskjellig stilar med ei melding som går gjennom det heile, uavhengig av song eller lyd.»"
Dei første tre songane på Chrome Dreams II er datert frå 1980-åra. «Beautiful Bluebird» vart først spelt inn for originalutgåva av Old Ways som vart skrinlagd av Geffen Records; «Boxcar» var ein song på det uutgjevne albumet Times Square, som vart skrinlagd til fordel for det meir kommersielle Freedom og «Ordinary People», som vart spelt inn sommaren 1988 for det som vart Freedom og som vart rekna som ein av dei beste songane Neil Young ikkje hadde gjeve ut. Songen vart ofte spelt på «Sponsored By Nobody»-turneen med The Bluenotes for å marknadsføre This Note's For You. Dette var den første singelen frå albumet og vart send til radiostasjonar mandag 10. september. Lengda på songen (like over 18 minutt) gjer at han sjeldan vert spelt på radio.
Kjustendil
Kjustendil (bulgarsk Кюстендил) er ein by og ein kommune i provinsen Kjustendil i Bulgaria, og hovudstad i provinsen. Kommunen omfattar byen Kjustendil og 71 andre busetnader.
Zevulun regionale kommune
Zevulun regionale kommune (hebraisk skrift מועצה אזורית זבולון, Mo'atza Azorit Zvulun) er ein regional kommune i Haifa distrikt i Israel. Han vart grunnlagd i 1950 og hadde eit folketal på 10 900 i 2006.
Chrome Dreams II
«The Way»-koret
The Young People’s Choir of New York City
Zevulun regionale kommune
Han grensar til Mateh Asher regionale kommune i nord, Jezreeldalen regionale kommune og Shefa-'Amr i aust, Karmel nasjonalpark og kiryat Tiv'on i sør og HaKerayot i vest.
Busetjingar
Kibbutzim Moshavim Fellesbusetnader Arabiske landsbyar Andre landsbyar
Kjustendil
Dei største busetnadene i kommunen er:
Mogen
Mogen er ei turisthytte i Vinje kommune i Telemark, som ligg 940 m.o.h. ved foten av Hardangervidda, i vestenden av Møsvatn.
Hytta høyrer til Skien-Telemark Turistforening og vart bygd i 1892. I ettertid har hytta vorte utvida og modernisert fleire gonger. Hytta har i dag 48 sengeplassar som er spreidde over 2-, 3- og 4-mannsrom.
Michael Sundt
Michael Andreas Sundt var ein norsk skipper, skipsreiar og gardbrukar, fødd i Rygge i Østfold.
Sundt var son til hamnefuten i Moss. Sjølv var han skipper frå 1848 til 1864. Sidan var han skipsreiar, gardbrukar på garden Alby på Jeløya, samt dampskipsekspeditør.
Sundt var ordførar i heradsstyret for Moss landssokn i tida 1870 til 1880. Tingbolken 1874-76 var han 1. representant på Stortinget frå Smaalenenes amt, medlem i Konstitusjonskomiteen.
Sweet Dreams av Don Gibson
«Sweet Dreams» eller «Sweet Dreams (of You)» er ein countryballade skriven av Don Gibson. Gibson spelte songen inn første gongen i 1956 og versjonen hans nådde topp ti på country-lista i USA, men hamna i skuggen av versjonen til Faron Young. I 1960, etter Gibson hadde vorte ei stor countrystjerne, gav han ut ein ny versjon som singel. Denne versjonen nådde òg topp ti på country-lista og kryssa over på Billboard Hot 100, der han nådde 93. plass. Songen har sidan vorte ein country-standard, med kjende versjonar av mellom andre Patsy Cline og Emmylou Harris.
Faron Young-versjonen
Sommaren 1956 spelte Faron Young inn «Sweet Dreams» og nådde andreplassen på countrylista. Det var denne versjonen som gjorde at Gibson vart kjend som ein talentfull låtskrivar.
Patsy Cline-versjonen
Tidleg i 1963 spelte Patsy Cline inn songar for det neste albumet sitt, Faded Love, som skulle ut seint i mars 1963. Men den 5. mars omkom Cline i ei flyulukke etter ein konsert i Kansas City i Missouri for familien Cactus Jack Call, ein DJ som omkom i ei bilulukke, så albumet vart aldri gjeve ut. Songane vart seinare gjeve ut som «Patsy Cline the Last Sessions» i 1988.
I staden gav Decca Records ut eit dobbeltalbum kalla «The Patsy Cline Story» sommaren 1963.
I 1963 vart «Sweet Dreams» gjeven ut og vart ein stor hit, som nådde femteplassen på countrylista og 44. plass på poplista. Han nådde òg ein 15. plass på Adult Contemporary-lista. Denne songen vart etterfølgd av to andre songar som var planlagt for det komande albumet hennar, «Leavin' on Your Mind» og «Faded Love», som begge vart hittar.
Det vart sagt at Cline ikkje likte fiolinane som produsenten Owen Bradley nytta på songen, fordi ho frykta at songen vart for mykje «pop» for country-fansen hennar. Men då ho høyrte songen etter å ha spelt han inn, skal ho halde opp den første plata si og «Sweet Dreams» og sagt «Vel, her er det: Den første og den siste». Dette sitatet kom frå videoen kalla Remembering Patsy, og vart sagt av Jan Howard som på den tida var gift med Harlan Howard.
I 1985 vart songen nytta som tittelmelodien i filmen basert på livet til Patsy Cline med Jessica Lange som Cline. Cline-versjonen av «Sweet Dreams» vart nytta i filmen, i lag med «Crazy», «She's Got You», og mange andre av songane hennar. Songen er òg nytta i Martin Scorsese-filmen The Departed frå 2006, Asif Kapadia-filmen The Return frå 2006 og The Coen Brothers-filmen Blood Simple.
Tommy McLain-versjonen
Den versjonen som hadde størst suksess på poplista i USA var versjonen til Tommy McLain. Denne versjonen vart gjeven ut i 1966 og er den einaste som har nådd topp førti.
Emmylou Harris-versjonen
Tolkinga til Emmylou Harris er den mest suksessrike versjonen på countrylista då ho nådde toppen av lista den siste veka i 1976.