cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muskeg
Muskeg (ojibwe mashkiig, cree maskīk, fondrière de mousse, bokstaveleg ‘mosemyr’) er eit torvdannande økosystem som finst i fleire nordlege klima, særleg i arktiske og boreale område. Muskeg er eit vanleg omgrep i Vest-Canada og Alaska, og er omtrent synonymt med myr eller torvmyr. Ordet er av creeopphav, maskek (ᒪᐢᑫᐠ), som tyder ‘lågtliggande myr’.
Muskegområdet er gode habitat for beverar, kjøtetande plantar, skivesopp og mange andre organismar.
Samansetnad
Muskeg blir danna fordi permafrost, leire eller berggrunn hindrar drenering. Vatn frå regn og snø samlar seg og dannar permanent vassmetta vegetasjon og stilleståande vatn. Muskeg er våt, sur og relativt ufruktbar, noko som hindrar store tre i å veksa der, men ein kan finna forkrøpla vrifuru, poppel (Populus section Aigeiros), nokre vierartar og svartgran i desse habitata. Rike nedbørsmengder og kjølig somrar er nødvendige for at landskapstypen skal utvikla seg. Ein død plante som fell på tørr jord blir vanlegvis angripen av sopp og bakteriar, og rotnar raskt. Om same plante fell i vatn eller vasmetta jord, vil rotninga vera forskjellig. Mindre oksygen er tilgjengeleg under vatn, så aerobiske bakteriar og soppar kan ikkje kolonisera det nedsøkkte plantematerialet like effektivt. I tillegg held kjølige temperaturar veksten deira tilbake. Dette held tilbake rotningsprosessen, og plantematerialet hopar seg gradvis opp til å danna torv og etterkvart muskeg. Avhengig av topografien til landet under kan muskeg nå djupner på over 30 meter (100 ft).
Transport på muskeg
Muskeg kan vera eit betydeleg hinder for transportation. På 1870-talet skal muskeg i Nord-Ontario ha slukt eit lokomotiv då ein la jernbanespor på muskeg i staden for å gå ned til berggrunnen.
Det finst fleire andre døme på at tungt anleggsutstyr forsvinn i muskegen om våren når den frosne myra toner under det. Ved konstruksjonsarbeid i muskeg-område kan det av og til vera nødvendig å fjerna jorda heilt og fylla att med grus. Om ein ikkje fjerner muskegdekket heilt ned til berget kan det høge vassinhaldet føra til forvrenging av jorda frå vinterfrysing, omtrent som med permafrost.
Ein metode ein kan bruka til å arbeida oppå muskeg er å plassera store stokkar på bakken, dekt med eit tjukkare lag leire eller eit anna stabilt materiale. Dette er kjent som ein kavleveg. For å auka effektiviteten til vegen, hindra erosjon og gjera fjerning av materiale lettare med mindre forstyrring av muskegen kan ein også nytta eit geotekstilstoff før ein plasserer stokkene. Elles er det vanleg å laga mellombelse isvegar på muskeg om vinteren ved å rydda den isolerande snøen og la muskegen frysa. Dette er billegare å bygga og lettare å setja ut av drift att. Ofte sprøytar ein vatn på desse vegane for å gjera isen tjukkare, slik at tunge lastebilar og utstyr kan få trygg tilgang til avsidesliggjande stader om vinteren.
I kulturen
I ei novelle av Jack London, «Love of Life», et den sveltande hovudpersonen muskegbær langs stien. A muskeg berry is a bit of seed enclosed in a bit of water. In the mouth the water melts away and the seed chews sharp and bitter. The man knew there was no nourishment in the berries, but he chewed them patiently with a hope greater than knowledge and defying experience.»
I Martha Ostenso sin roman Wild Geese frå 1925 speler landjorda som antagonisten eig og elskar ei viktig rolle: «Southeast, under the ridge, bottomless and foul, lay the muskeg, the sore to Caleb's eye. In the heat of summer it gave up sickly vapours in which clouds of mosquitoes rose. Cattle and horses, breaking through the pasture fence and heading for the hay field, had disappeared beneath its spongy surface.»
Gordon Lightfoot nemner muskeg i songen «Canadian Railroad Trilogy» frå 1966/1967.
Kristiansand IF
Kristiansands Idrettsforening er eit idrettslag heimehøyrande i Kristiansand, stifta i 1921. Laget er aktivt med i friidrett og handball.
Friidrettsutøvarane Haakon Tranberg, Richard Simonsen, Kristen Fløgstad, Andreas Thorkildsen og Ida Marcussen er dei mest kjende medlemene til Kristiansand IF.
Refleksjonsgitter
Eit refleksjonsgitter er eit optisk gitter med fine striper rissa inn anten på framsida av ei glasplate med sverta bakside eller på ei metallflate, som då gjerne er konkav.
Katharina Althaus
Katharina Althaus er ein tysk skihoppar frå Oberstdorf. Ho vann VM-gull i mix-tevlinga under Ski-VM 2015, Ski-VM 2019 og Ski-VM 2021, i 2019 fekk ho gull også i kvinnene si lagtevling. Althaus har elles vunne tre sølvmedaljar i individuelle meisterskaps-tevlingar, to av dei i olympiske vinterleikar.
Lagrangepolynom
Lagrangepolynom innanføre numerisk analyse vert nytta til polynominterpolasjon. For ei gjeven mengde datapunkt vil lagrangepolynomet vera polynomet av lågaste orden med verdiane f(x_i)=y_i for alle.
Denne typen interpolasjon er utsett for Runges fenomen når datapunkta er likt fordelte. Då vil feilen på interpoleringa auka og faktisk divergera når ein aukar ordenen på funksjonen.
Katharina Althaus
Aktiv
Althaus var del av dei tyske mix-mannskapa som vann gull i Ski-VM 2015, 2019 og 2021. Fyrste sigeren kom i lag med Carina Vogt, Richard Freitag og Severin Freund, den andre i lag med Juliane Seyfarth, Markus Eisenbichler og Karl Geiger. Siste mix-triumfen kom på heimstaden Oberstdorf, då i lag Eisenbichler, Geiger og Anna Rupprecht. Under verdsmeisterskapen 2019 vann også det tyske kvinnelaget gull, her hadde Althaus med seg nemnde Seyfarth og Vogt, samt Ramona Straub.
Lagrangepolynom
Definisjon
Gjeve ei mengde av datapunkt som ein ønskjer å interpolera:
Interpolasjonspolynomet på lagrangeform er definert som ein lineærkombinasjon av lagrangebasispolynom.
Her er L_j(x_i) eit lagrangebasispolynom. Lagrangebasispolynomet er i røynda ein dirac delta funksjon:
Lagrangebasispolynom
Ein ser ved litt rekning at desse eigenskapane og  er oppfylte:
Her er L_k(x_i)=0 ettersom teljaren (x_i-x_i) er 0, så heile uttrykket vert 0.
A' Mharconaich
A' Mharconaich er eit skotsk fjell som ligg 29 km nordvest for Blair Atholl i Highland. Det er ei fjellgruppe som ligg vest for vegen vegen A9 nær toppen av Pass of Drumochter og vert ofte kalla Drumochter Hills. Fjella ligg så vidt innanfor Cairngorms nasjonalpark, men er ikkje ein del av Cairngorms-fjella.
Lagrangepolynom
Lagrangebasispolynom
Teljarane i L_k(x)er definerte sånn at funksjonen gjev 0 for alle x-verdiane i datamengda utanom den særskilde verdien x_k.
Meldestokk
Meldestokk (Chenopodium album) er ei eittårig plante i amarantfamilien. Planta er helst rekna som ugras i Noreg, men er også brukt som matplante og til fôr.
A' Mharconaich
A' Mharconaich har ei høgd på 975 meter over havet og er den 182. høgaste toppen med status som munro. Fjellet kryssa grensa mellom Perth and Kinross og Highland eller det gamle Perthshire og Inverness-shire, og eit gammalt rusta gjerde markerer grensa.
Lagrangepolynom
Lagrangebasispolynom
Nemnarane er definerte som dei er berre for normalisering, sånn at L_k(x_k) skal vera 1.
Meldestokk
Skildring
Meldestokk er grågrøn på farge og blir 30–100 cm høg. Greinene er tett dekte av små hår, og han har små, lite merkbare blomar.
Planta liker sterkt gjødsla jord, og veks ofte i opne åkrar, særleg der det blir dyrka grønsaker og rotvekstar. Kvar plante produserer i gjennomsnitt 3000 frø.
Utbreiing
Meldestokk er vanleg i heile Noreg. I låglandet er han det vanlegaste sommareittårige ugraset både i hagar og landbruk.
Solørbanen
Solørbanen går frå Kongsvinger til Elverum. Banen var ferdig 4. desember 1910. Strekninga Kongsvinger–Flisa vart opna i 1893. Sidan persontrafikken på banen vart lagt ned på starten av 1990-talet går det no berre godstog, for det meste med tømmer og flis. Banen er 94 km lang og ikkje er elektrifisert. Ved Haslemoen finn ein landets nest lengste rette strekning med jernbanespor.
Meldestokk
Utbreiing
Om planta er rekna som ugras, kan ein nokså lett fjerna henne gjennom radreinsing, hakking, luking eller plantedrepande middel.
Solørbanen
Historikk
Trondheimstoget over Røros har blitt kjørt på Solørbanen; dagtoget gjekk her i periodane 1943–1946 og 1986–1989. I tida 1986–1991 gjekk òg natttoget her.
Meldestokk
Bruk
Meldestokk er brukt som mat av menneske og dyr. Fleire fuglar kan eta frøa hans. Truleg brukte også menneske i norrøn tid planta, ettersom det er funne frø frå henne under utgravinga av Osebergskipet.
Solørbanen
Historikk
Etter damplokomotiva vart borte, vart NSB type 86 nytta i persontrafikken.
Meldestokk
Bruk
I indisk matlaging blir blada og skota frå planta brukte i rettar som supper, karriar og fylte brød som særleg er vanlege i Panjab. Frøa blir brukte i grautaktige rettar som phambra og laafi i Himachal Pradesh og i svakt alkoholhaldige drikkar som soora og ghanti.
Kfar Ruth
Kfar Ruth (hebraisk skrift כְּפַר רוּת, tyder 'Ruth-landsbyen') er ein moshav i Israel, like vest for Den grøne linja nær Modi'in. Han høyrer til Hevel Modi'in regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 230.
Cunninghambreen
Cunninghambreen er ein sidebre i Dronning Maudfjella, som flyt nordaust og ut i Canyonbreen, 9 km nord for Gray Peak. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Willard E. Cunningham jr., ein kokk ved McMurdo-basen, vinteren 1960 og ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1963.
Kfar Ruth
Moshaven vart grunnlagd i 1977. Han er kalla opp etter den eldgamle landsbyen Kfar Ruta som finst på Madabakartet i dette området.
Meldestokk
Bruk
Den tradisjonelle bruken i Europa er fôr til dyr, noko ein kan sjå på ulike namn på planta som pigweed og fat-hen.
Solørbanen
Historikk
Viktige stoppestader var Kirkenær, Flisa og Braskereidfoss.
Tømmerterminalar
Solørbanen har to operative tømmerterminalar. Den eine ligg på Vestmo like sør for Elverum og den andre ligg på Braskereidfoss. Tidlegare var det ein terminal på Brandval.
Framtidsplanar
Solørbanen er viktig for transport av tømmer til Sverige. I Nasjonal transportplan 2018-2029 er banen foreslått elektrifisert. Det er òg planlagt tilsving til Kongsvingerbanen ved Kongsvinger og tilsving til Rørosbanen ved Elverum. Begge desse er foreslått for å kunne ha gjennomgåande tog. Planleggingsprosessen for tilsvinget ved Elverum vart starta i 2019.
Austad kommune
Kommunen femnde området like vestom Lindesneshalvøya og det meste av han låg på halvøya mellom Rosfjorden og Grønsfjorden, og øyene like utom halvøya, der den gamle uthamna Korshamn ligg på Revøya. Han hadde same utstrekking som Austad sokn i Lister og kommune- og soknenamnet kjem frå garden Austad, der kyrkja for området ligg. Bygda der kyrkje ligg heiter òg Austad.
Kommunesoge
Austad var frå innføringa av formannskapslovene i 1838 saman med Å og Kvås ein del av Lyngdal formannskapsdistrikt. Austad var eigen kommune i 53 år frå 1909. I 1963 vart Austad saman med Kvås og Gitlevågområdet i Spangereid del av den nye storkommunen Lyngdal.
Fylkesveg 156 i Telemark
Fylkesveg 156 i Telemark går mellom Sanda i Bø kommune og Flatland i Seljord kommune. Vegen er 21,0 km lang.
Ahvaz fylke
Ahvaz fylke (persisk شهرستان اهواز) er eit fylke i Khuzestan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Ahvaz. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket (inkludert delane av fylket som var skild ut for å danne Bavi fylke) 1 317 377; og utanom desse delane som seinare vart fråskild var folketalet 1 127 230. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Hamidiyeh-distriktet. Fylket har dei to byane Ahvaz og Hamidiyeh.
Pave Innocens XI
Innocens XI var pave frå 1676 til 1689.
Han reformerte kurien, førte finansane til pavestolen i orden og prøvde å umogeleggjere nepotisme. Han stilte seg avvisande til delar av morallæra eller probabilismen til jesuittane, men forkasta òg kvietismen til Miguel de Molinos. Han var i stadig strid med Ludvig XIV av Frankrike på grunn av absoluttistiske krav på å styre den franske kyrkja, kalla gallikanisme. Paven protesterte mot forfølginga av hugenottane i Frankrike etter at ediktet i Nantes vart oppheva i 1685. Han arbeidde for fred og einskap i Europa og fekk oppretta ein pakt mellom den polske kongen Jan III Sobieski og keisar Leopold I av Det tysk-romerske riket. Denne pakta var avgjerande for å frigjere Wien frå tyrkarane si kringsetjing av Wien i 1683.
Innocens XI vert rekna for den mest merkverdige paven på 1600-talet. På grunn av den uklanderlege livsførselen sin, generøsiteten mot dei fattige og ønsket om å fred, vart kanoniseringa av han innleidd, mot franske protestar. Paven vart saligkåra i 1956.
Jasim
Jasim (arabisk جاسم, òg skrive Jassem) er ein liten by i Izra-distriktet i Daraa guvernement sør i Syria. Han ligg 41 kilometer nord for Daraa og nær byane Nawa i sør, Kafr Shams i nord, Inkhil i nordaust og al-Harra i nordvest. I følgje Statistisk sentralbyrå i Syria hadde Jasim eit folketal på 31 683 i 2004.
Historie
Under Austromarriket var Jasim setet for ei monofysittisk kyrkje i 570. Han vart kontrollert og folkesett av ghassinidearabarar, eit vasallkongedøme under Austromarriket. Det var fem kloster knytt til monofysittismen i byen. Ghassanidekongen Nu'man var gravlagd mellom Jasim og nærliggande Tubna.
Den arabiske historikaren frå 900-talet, al-Masudi, skreiv at Jasim høyrte til Damaskus og låg «mellom Damaskus og provinsen Jordan, i eit distrikt kalla al-Khaulan. Jasim ligg nokre kilometer frå al-Jabiya, og frå området Nawa, der beitelandet Job ligg».
Jasim vart vitja av den syriske geografen Yaqut al-Hamawi tidleg på 1200-talet under Ajjubide-dynastiet. Al-Hamawi skreiv at staden var kalla opp etter «Jasim, son av Irem ibn Sam (Shem) ibn Nuh (Noa) på tida då Babeltårnet vart øydelagd.» Han skreiv vidare at Jasmin var ein by i provinsen Damaskus langs hovudvegen til Tabbariyah.
I 1596 var Jasim oppført i osmanske skattelister i Jaydur nahiya i Hauran qada. Han hadde ein heilt muslimsk folkesetnad som bestod av 28 hushaldningar og 14 ungkarar. Skattane vart betalte for kveite, bygg og sommaravlingar.
Mange av innbyggjarane i nærliggande al-Harra kom frå Jasim. Byen er heimstaden til det arabiske folket al-Halqiyyin. Den arabiske sosialisteleiaren på 1900-talet, Akram al-Hawrani, kjem frå dette folket. I 1870-åra noterte Palestine Exploration Fund seg at Jasim var ein av dei største landsbyane i regionen med 1 000 innbyggjarar fordelt på 215 hytter. The Fund rapporterte om fleire antikke ruinar, mellom anna steinkrossar frå bysantinsk tid.
Den syriske borgarkrigen
Jasim var ein av dei første byane som deltok i dei omfattande demonstrasjonane under det syriske opprøret mot regjeringa den 18. mars 2011. Vidare massedemonstrasjonar vart rapporterte den 22. april. Den 1. april 2012 vart fire soldatar frå den syriske hæren drepne i samanstøytar med Den frie syriske armeen til opprørssida.
Under borgarkrigen øydela dei islamittiske opposisjonen statuen av den arabiske abbaside-diktaren Abu Tammam i Jasim.
Fylkesveg 156 (fleirtyding)
Fylkesveg 156 finst i fleire fylke i Noreg:
Clones (We're All)
«Clones (We're All)» er ein song frå 1980 av Alice Cooper frå albumet Flush the Fashion. Han nådde 40. plass på den amerikanske singellista, den første Topp 40-hitten hans på to år. Songen omhandlar tvungen tilpassing. Cooper sa han ønskte å gjere songen fordi han såg etter ein ny stil. Han vart skriven av David Carron (1948-84), som hadde spelt i Arlo Guthrie sitt Shenandoah og det kortvarige Gulliver.
Songen har vorte spelt av mange andre artistar som The Smashing Pumpkins, the Epoxies og Bile, og sampla av Akira the Don for songen «Clones» (med Bashy).
Lucas van Leyden
Lucas van Leyden eller Lucas Huyghenszoon var ein nederlandsk gravør og målar, fødd og død i Leiden. Han var ein av Nederlands fyrste sjangermålarar, og laga i fyrste halvdelen av 1500-talet nokre av dei finaste arbeida i tresnitt og særleg koparstikk.
Liv og gjerning
Lucas var son og elev av målaren Huigh Jacobsz, seinare elev av Cornelis Engelbrechtsen. Allereie då han var 14 år gammal viste han seg som ein dyktig koparstikkar, og i den sjangeren skulle han seinare yte sin største innsats. Kvar han lærde seg gravørfaget er ukjent. Sjangeraktige skildringar av folkelivet vart spesialiteten hans.
VM i friidrett 2015
Verdsmeisterskapen i friidrett 2015, den 15. i rekka, vart avvikla på nasjonalstadion i Beijing i Kina i tida frå 22. til 30. august 2015. Gjennom meisterskapen vart det tevla i 24 øvingar for menn og 23 for kvinner, nett dei same øvingane som i dei føregåande verdsmeisterskapane. Frå 207 deltakarland vart påmeldt 1 935 utøvarar.
Lucas van Leyden
Liv og gjerning
Knapt 30 år gammal vart han sjuk og sidan lenka til senga resten av livet. Han heldt likevel fram med å måle. I 1521 trefte han Albrecht Dürer og vart påverka av han, noko som kjem til syne i hans Pasjonssuite og i eit portrett av keisar Maximilian. Mellom andre framifrå arbeid er Dommedags-altaret i Peterskyrkja i Leiden (1526–27). I 1528 kom han under italiensk påverknad, særleg av Marcantonio Raimondi, og dei siste verka hans er fullt ut manieristiske i stilen.
VM i friidrett 2015
Tikjemparen Ashton Eaton frå USA forbetra sin eigen tre år gamle verdsrekord i øvinga med 6 poeng til 9 045 poeng. Elles vart det sett fire meisterskapsrekordar, alle på kvinnesida. Den 27. august kasta polske Anita Włodarczyk sleggja heile 80,85 m, dagen etter sprang Dafne Schippers frå Nederland inn til 21,63 sekundar på 200 m. Sidan sprang Jamaica inn til gull på 4 x 100 m stafett på tida 37,36 sekundar, og avslutningsdagen imponerte Almaz Ayana frå Etiopia med 14.26,8 på 5 000 meter.
Isabelle Pedersen stod for den beste norske prestasjonen då ho vart nummer fire i sitt semifinaleløp på 100 meter hekk med ny personleg rekord på 12,86 sekundar. Det gav henne niandeplassen totalt i øvinga. Også Ezinne Okparaebo kvalfiserte seg til semifinalane, ho enda som nummer 18.
100 m
Dato: 23. august <br style="clear:both;">
200 m
Dato: 27. august <br style="clear:both;">
400 m
Dato: 26. august <br style="clear:both;">
800 m
Dato: 25. august <br style="clear:both;">
5 000 meter
Dato: 29. august <br style="clear:both;">
Klokkeblåstjerne
Klokkeblåstjerne (Hyacinthoides non-scripta) er ei plante i klokkeblåstjerneslekta i aspargesfamilien. Arten kjem opphavleg frå Vest-Europa.
VM i friidrett 2015
10 000 m
Dato: 22. august <br style="clear:both;">
Bron-Y-Aur Stomp
«Bron-Y-Aur Stomp» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin på det tredje albumet Led Zeppelin III frå 1970.
VM i friidrett 2015
Maraton
Dato: 22. august <br style="clear:both;">
Knut Knutsen
Arbeidet hans før krigsutbrotet var innanfor dei rådande konvensjonane i arkitekturen. Med tida blei dei mindre bunde og meir i samklang med teoriane hans. Knutsen var fascinert av funksjonalismen, men aldri fanga eller styrt av han. Etter kvart kom han i opposisjon til det moderne i arkitekturen. Knut Knutsen hadde ei rekkje større byggeoppdrag, men det er i første rekkje dei mindre arbeida hans som har hatt størst påverknadskraft.
VM i friidrett 2015
20 km kappgang
Dato: 23. august <br style="clear:both;">
Bron-Y-Aur Stomp
Songhistorie
Jimmy Page og Robert Plant skreiv songen i 1970 i Bron-Yr-Aur, ei lita hytte i Wales der dei kvilte ut etter ein turne i USA. John Paul Jones vart òg tilskriven som låtskrivar på songen. Han vart seinare spelt inn i Headley Grange i 1970, med eit mobilt studio som høyrte til Rolling Stones. Songen vart gjort ferdig i Island i London og i Ardent Studios, Memphis i Tennessee.
VM i friidrett 2015
50 km kappgang
Dato: 29. august <br style="clear:both;">
Knut Knutsen
I eit essay frå 1961, «Mennesket i sentrum», var han ein av dei første som tok opp samanhengen til bygningane med tomt, landskap, ressursnytte og natur i vidare forstand, og dessutan ressursbruk og «sustainability» (berekraft). Tre praktiske døme i den retninga kan vera Knut Knutsen sitt eige sommarhus i Portør (1949), Bergendahl sitt sommarhus på Tjøme (1960) og Thorkelsen sitt sommarhus i Portør (1961). Desse kan karakteriserast med ord som bruk av naturmateriale, identifisering og samklang med tomta og naturen, og eit diskret tilhøyre, innordnande og naturleg tilstadevere, fri for romantiske og nasjonale undertonar.
VM i friidrett 2015
110 m hekk
Dato: 28. august <br style="clear:both;">
Bron-Y-Aur Stomp
Songhistorie
Trommeslagar John Bonham spelte på skeiar og kastanjettar på innspelinga. Bassist John Paul Jones spelar ein akustisk femstrengs bandlaus bass.
Refleksjonsmikroskop
Eit refleksjonsmikroskop er eit elektronmikroskop der objektet blir belyst av ein elektronstråle som fell nesten parallelt med overflata og blir reflektert av denne. Den reflekterte strålen gjev eit relieffbilete av overflata. Mikroskopet vert nytta for å undersøkja overflata av objekt som er så tjukke at ein ikkje får noko brukbart bilete ved å la strålen gå gjennom dei.
Takashi Fujisawa
Takashi Fujisawa (japansk: 藤沢隆) er ein japansk, tidlegare skihoppar og kombinertrennar frå Yoichi på Hokkaido. Han vann sølvmedaljen i storbakkerennet i ski-VM 1966 i Oslo og vart då den fyrste japanar som vann ein medalje i eit verdsmeisterskap på ski.
Bron-Y-Aur Stomp
Songhistorie
Led Zeppelin spela òg songen som ein elektrisk instrumental, «Jennings Farm Blues», som seinare kom ut på piratkopialbum. Jennings Farm er namnet påe igedomen der familien Plant budde tidleg i 1970-åra.
Takashi Fujisawa
Aktiv
Fujisawa byrja som kombinertrennar og vart nummer 20 i den greina under vinter-OL 1964 i Innsbruck. To år seinare kom han tilbake til Europa og deltok som hoppspesialist i verdsmeisterskapen i Oslo. Etter ein 16. plass i normalbakken Midtstubakken, overraska han stort og la beslag på sølvmedaljen i storbakkerennet i Holmenkollbakken, berre slått av den doble verdsmeisteren Bjørn Wirkola.
Bron-Y-Aur Stomp
Opphavet til namnet
Songen er kalla opp etter Bron-Yr-Aur, eit hus i Gwynedd i Wales, der medlemmar av Led Zeppelin kvilte ut i 1970 for å skrive det meste av Led Zeppelin III etter å ha gjort ferdig ein slitsam turne i USA. Bron-Yr-Aur tyder «gyllent bryst» på walisisk. Uttalen er. Hytte hadde ikkje innlagt vatn eller straum.
VM i friidrett 2015
400 m hekk
Dato: 25. august <br style="clear:both;">
Takashi Fujisawa
Aktiv
Under vinterolympiaden i Grenoble vart Fujisawa nummer 18 i storbakken, medan han i ski-VM 1970 kom på sjetteplass i storbakken i Štrbské Pleso. Nyårsdag 1972 vart han nummer fire i hoppvekerennet i Garmisch-Partenkirchen, eit renn som landsmannen Yukio Kasaya vann. Fujisawa avslutta si tid som aktiv skihoppar med ein 23. plass i normalbakken under vinter-OL i Sapporo og ein 14. plass i storbakken.
Bron-Y-Aur Stomp
Teksten
I «Bron-Y-Aur Stomp», ein country-aktig song, syng Robert Plant om å gå tur i skogen med den blåaugde hunden Strider. Plant kalla visstnok hunden sin opp etter Aragorn (ofte kalla Strider) frå J. R. R. Tolkien sin Ringenes herre. Det finst referansar til Tolkien i fleire andre Led Zeppelin-songar, som «Ramble On», «The Battle of Evermore» og «Misty Mountain Hop». Det er utanom dette ingen referansar til Tolkien i «Bron-Y-Aur Stomp». Teksten inneheld òg ein referanse til songen «Old Shep»: When you're old and your eyes are dim / There ain't no "Old Shep" gonna happen again.
VM i friidrett 2015
3000 m hinder
Dato: 24. august <br style="clear:both;">
Knut Knutsen
Liv og virke
Knut Knutsen var fødd i Kristiania som son av bankbokhaldaren Eivind Knudsen (1874–1928) og Adelheid Sitt (1882–1975). I 1930 gifta han seg med tekstilkunstnaren Hjørdis Christiansen (1905–92). Han var far til arkitekten Bengt Espen Knutsen.
Olberg stavkyrkje
Olberg stavkyrkje eller Krødsherad stavkyrkje stod sør for dagens Olberg kyrkje, det vil seie litt nærare Krøderen. Kyrkjestaden er på grunn frå garden Olberg (gnr. 188) søraust for Noresund. Garden ligg like nordvest for kyrkja.
Kyrkja er omtala i 1389, utan at nøyaktig alder synest kjend. Både skipet og koret i stavkyrkja skal ha vore tilnærma kvadratisk. Skipet målte om lag 5,6 m x 5 m. Etter suksessive utvidingar framstod kyrkja som ei krosskyrkje. Ho vart riven etter at dagens kyrkje var innvigd i 1859. Den gamle kyrkjetomta skal ha vore synleg til uti 1880-åra.
Knut Knutsen
Liv og virke
Knutsen blei utdanna på Statens håndverks- og kunstindustriskole 1925–1930. Frå 1925 til 1928 var han tilsett hjå arkitekt Sverre Knudsen. Frå 1928 til 1934 verka han for Ole Øvergaard og 1934-35 for Thomas Chr. Hauff.
I 1936 starta han eige arkitektkontor i ein kort periode i samarbeid med Arne Korsmo. I 1937 blei han lærar på dagskulen på Statens håndverks- og kunstindustriskole. I 1947 slutta han i lærarstillinga. Fire år seinare, i 1955, blei han avdelingsleiar for bygg ved arkitektkurset på Statens håndverks- og kunstindustriskole. I 1966 blei han professor ved Arkitekthøgskulen i Oslo.
Tyding
Knut Knutsen har hatt ein betydeleg innverknad på norske arkitektar frå etterkrigsgenerasjone.
Han ytte dessutan ein betydeleg innsats i fagdebatten og forfatta 56 fagartikler, i det vesenlegaste i Byggekunst.
Som lærar og professor var han med på å øva innverknad på ei rekkje arkitektar som hadde vore studentane hans.
Siri Skjold Lexau skreiv om Knut Knutsen i Norsk arkitekturhistorie at han var ein arkitekt «som utvikla norsk byggjeskikk vidare ved å inkorporere kvalitetar frå modernismen med eit meir lokalt stiluttrykk, og med bruk av lokale materialar som tre og naturstein.»
Verk
Knut Knutsen var svært produktiv. Alt i alt omfatta produksjonen hans ca. 900 prosjekt med stort og lite, frå små dekorasjonsoppgåver, møblar, påbygg, hytter, bustader, busetnadsplanar og monumentaloppgåver som forretningsbygg, fabrikkbygg, hotellbygg, ambassadebygg og kyrkjer, blant anna:
Utarbeidde etter Tvedten (1982).
Bron-Y-Aur Stomp
Teksten
Bandet Blue Merle tok namnet sitt frå teksten i songen: «There ain't no companion like a blue-eyed Merle».
Konsertutgåver
Songen vart ofte spela under eit akustisk sett på konsertane deira i 1971 og 1973. John Paul Jones spela då kontrabass og Bonham song harmonivokal med Plant. Dette kan ein sjå på Led Zeppelin DVD. På den nordamerikanske turneen i 1977 vart songen «Black Country Woman» spela som ein medley med «Bron-Y-Aur Stomp». Ved eit høve i Los Angeles, vart òg «Dancing Days» spela i den akustiske medleyen.
Kjelder
''
VM i friidrett 2015
4 × 100 m stafett
Dato: 29. august <br style="clear:both;">
4 × 400 m stafett
Dato: 30. august <br style="clear:both;">
Høgdehopp
Dato: 30. august <br style="clear:both;">
Lengdehopp
Dato: 25. august <br style="clear:both;">
Tresteghopp
Dato: 27. august <br style="clear:both;">
Kulestøyt
Dato: 23. august <br style="clear:both;">
Diskoskast
Dato: 29. august <br style="clear:both;">
Sleggjekast
Dato: 23. august <br style="clear:both;">
Spydkast
Dato: 26. august <br style="clear:both;">
100 meter
Dato: 24. august <br style="clear:both;">
200 m
Dato: 28. august <br style="clear:both;">
400 m
Dato: 27. august <br style="clear:both;">
800 m
Dato: 29. august <br style="clear:both;">
1500 meter
Dato: 25. august <br style="clear:both;">
5 000 meter
Dato: 30. august <br style="clear:both;">
10 000 m
Dato: 24. august <br style="clear:both;">
20 km kappgang
Dato: 28. august <br style="clear:both;">
100 m hekk
Dato: 28. august <br style="clear:both;">
400 m hekk
Dato: 26. august <br style="clear:both;">
3 000 meter hinder
Dato: 26. august <br style="clear:both;">
4 × 100 meter stafett
Dato: 29. august <br style="clear:both;">
Stavhopp
Dato: 26. august <br style="clear:both;">
Lengdehopp
Dato: 28. august <br style="clear:both;">
Tresteghopp
Dato: 24. august <br style="clear:both;">
Kulestøyt
Dato: 22. august <br style="clear:both;">
Sleggjekast
Dato: 27. august <br style="clear:both;">
Dalebreen
Dalebreen er ein grøftlikande isbre som drenerer sørvestsida av Mount Huggins i Royal Society Range og flyt vest og ut i Skeltonbreen. Han vart først vitja av F.R. Brooke og Bernard M. Gunn av gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956–58. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1963 etter kapteinløytnant Robert L. Dale i U.S. Navy som var øvstkommanderande i skvadron VX-6 som overvintra ved McMurdo-basen i 1960.
Reflektor
Ein reflektor vert nytta til å reflektere og kan vise til:
VM i friidrett 2015
Spydkast
Dato: 30. august <br style="clear:both;">
Edmund Husserl
Edmund Husserl var ein tsjekkisk matematikar og filosof, grunnleggjar av fenomenologien, ei av dei viktigaste filosofiske retningane i det 20. hundreåret.
Husserl var fødd i Proßnitz i Mähren. Han skreiv først ei doktoravhandling om matematikk der han diskuterte psykologiske forklaringar på matematikken. Han innsåg til slutt at han var på veg i feil retning og at matematikken måtte vere ein ideell vitskap. Ideell tyder at kunnskapen er tidlaus, t.d. at vi har ei førestilling om kva ein trekant er uavhengig av konkrete trekantar i kvardagen (store og små, laga av mange ulike material). Denne tankegangen overførte han på logikk og seinare på sosial- og humanvitskapane sitt grunnlag. Dette var fenomenologien, læra om korleis ting naturleg står fram for oss. Fenomenologi tyder då lære (logos) om fenomena («fainomenon» på gresk tyder «det som ovrar seg» eller syner seg for oss). Det som viser seg for oss er alt som kjem til oss gjennom sanseapparatet og heile kroppen, og Husserl avgrensa det ikkje berre til synet, men brukte ofte synsmetaforar for å forklare filosofien sin.
I tida frå hundreårsskiftet skriv han då sitt første store verk om desse teoriane og gav det ut i «Logiske undersøkingar» (ty. Logische Untersuchungen). Han gav seinare ikkje ut så mange bøker, men skreiv desto meir. Då han døydde vart det funne over 40 000 stenografiske ark etter han.
Husserl var lærar på fleire tyske universitet, men vart til slutt professor i filosofi i Universitetet i Freiburg (i Breisgau). På grunn av jødeforfølgingane i Tyskland i 1930-åra vart han stroken av lista over professorar ved universitetet (han var då pensjonist), noko som førte til at han ikkje kunne bruke biblioteket, og han fekk òg publikasjonsforbod og vart tvangsflytta frå huset sitt over i eit mindre husvære. Han døydde før dei systematiske utryddinga av jødane, og familien fekk hjelp til å flykte.
Husserl hadde fleire kjende studentar, den mest kjende er utan tvil Martin Heidegger som følgde etter Husserl i filosofiprofessoratet. Husserl og Heidegger var for det meste samde, men Heidegger utvikla fenomenologien i ei anna retning enn Husserl, det som seinare vart kalla eksistensialismen. Eksistensialismen er ei retning innan både filosofien og litteraturen.
Manuskripta etter han vart berga av ein belgisk fransiskanarmunk og forskar, Leo van Breda, som fekk smugla dei til Berlin og vidare frå Berlin til Belgia med diplomatpost og gøymd i eit kloster i Leuven, og det vart skipa eit Husserl-arkiv og studiesenter der. Etter krigen vart dei sakte, men sikkert publisert i skriftserien Husserliana, og publiseringa vart i hovudsak gjort ferdig på 1990-talet med over 40 store bind.
Det er (2011) ikkje skriven ein bibliografi om Husserl.
Refleksjonsvinkel
Refleksjonsvinkel er ein vinkel mellom retninga til ein lysstråle, som blir reflektert frå ei flate, og ei linje loddrett på flata. Denne loddrette linja vert kalla innfallsloddet.
Andika fylke
Andika fylke (persisk شهرستان اندیکا)) er eit fylke i Khuzestan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Qaleh-ye Khvajeh. Det vart utskild frå Masjed Soleyman fylke i 2007. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 49 430. Fylket er delt inn i dei tre distrikta Sentral-distriktet, Chelo-distriktet og Abezhdan-distriktet. Fylket har éin by: Qaleh-ye Khvajeh.
Pamela Colman Smith
Pamela Colman Smith, med kallenamnet «Pixie», var ein britisk kunstnar, illustratør, forfattar, forleggar og okkultist. Ho er best kjend for å ha illustrert tarotkortstokken Rider–Waite (også kalla Rider–Waite–Smith- eller Waite–Smith-korta) for Arthur Edward Waite. Denne kortstokken blei standarden blant tarotkortlesarar, og er framleis den mest brukte i dag. Smith illustrerte også over 20 bøker, skreiv to samlingar med jamaicansk folkeminne, redigerte to tidsskrift og dreiv Green Sheaf Press, eit lite forlag med fokus på kvinnelege forfattarar.
Liv
Smith blei fødd i 28 Belgrave Road i Pimlico i sentrale London. Ho var det einaste barnet til ein kjøpmann frå Brooklyn i New York (før staden var del av New York by), Charles Edward Smith (sonen av borgarmeisteren i Brooklyn, Cyrus Porter Smith), og kona hans Corinne Colman (syster av målaren Samuel Colman). Familien budde i Manchester det fyrste tiåret av livet til Smith, men flytta til Jamaica då Charles Smith fekk ei stilling ved West India Improvement Company, eit syndikat som var involvert i utvidinga av jernbanen der, i 1889. Familien Smith budde i hovudstaden, Kingston, i fleire år, med reiser til og London og New York.
I 1893 hadde Smith flytta til Brooklyn, der ho 15 år gammal blei elev ved Pratt Institute, som var blitt skipa seks år tidlegare. Der studerte ho kunst under Arthur Wesley Dow, ein målar, trykkar, fotograf og viktig kunstpedagog. Den mogne teiknestilen hennar viser tydelege spor etter dei visjonære eigenskapane i fin-de-siècle-symbolismen og romantisismen til den føregåande Arts and Crafts-rørsla. Medan Smith studerte ved kunstskulen, døydde mor hennar på Jamaica, i 1896. Smith sjølv var sjuk frå tid til anna i desse åra, og det enda med at ho forlet Pratt i 1897 utan å ha oppnådd ein grad. Ho blei ein illustratør; nokre av dei fyrste prosjekta hennar var The Illustrated Verses of William Butler Yeats, ei bok om skodespelaren Ellen Terry av Bram Stoker og to bøker ho sjølv hadde skrive, Widdicombe Fair og Fair Vanity (ein referanse til Vanity Fair).
I 1899 døydde far hennar, slik at Smith blei foreldrelaus 21 år gammal. Ho vende tilbake til England det året, og heldt fram med arbeidet som illustratør, i tillegg til at ho byrja med teaterdesign for eit miniatyrteater. I London blei ho omfamna av Lyceum Theatre-gruppa leia av Terry (som skal ha gjeve henne kallenamnet «Pixie»), Henry Irving og Bram Stoker, og reiste i lag med dei rundtom i landet, der ho arbeidde på kostyma og scenedesign for dei.
Smith støtta kampen for røysterett for kvinner, og gjennom Suffrage Atelier, eit kollektiv av profesjonelle illustratørar, bidrog ho med kunst til å støtta røysterettskampen i Storbritannia. Smith bidrog også til å utforma plakatar og leiker for Raudekrossen under andre verdskrigen.
I 1903 grunnla Smith sitt eige tidsskrift med tittelen The Green Sheaf. Det hadde bidrag av mellom anna Yeats, Christopher St John (Christabel Marshall), Cecil French, A. E. (George William Russell), Gordon Craig (sonen til Ellen Terry), Dorothy Ward og John Todhunter. The Green Sheaf kom ut i litt over eit år, med totalt 13 utgåver.
Sidan The Green Sheaf hadde liten økonomisk suksess, overførte Smith innsatsen sin til å skipa eit lite trykkeri i London. I 1904 grunnla ho The Green Sheaf Press, som gav ut ulike romanar, dikt, soger og eventyr fram til minst 1906. Dei fleste forfattarane på forlaget var kvinner.
I 1907 heldt Alfred Stieglitz ei utstilling av Smith sine måleri i sitt Little Galleries of the Photo-Secession i New York (også kjent som gallery 291). Med dette blei Smith den fyrste målaren til å ha ei utstilling ved galleriet, som til då berre hadde vist fram fotografisk avantgardekunst. Stieglitz var fascinert av synestesien til Smith; på denne tida pleidde Smith å måla visjonar ho fekk medan ho høyre på musikk. Utstillinga var såpass vellukka at Stieglitz gav ut ein portfolio av 22 av måleria hennar. Han stilte ut verk av henne to gongar til, i 1908 og 1909. Nokre av verka til Smith som ikkje blei selte blei verande hjå Stieglitz, og enda opp i Stieglitz/Georgia O'Keeffe Archive ved Yale University. Yeats introduserte Smith til det okkulte selskapet Hermetic Order of the Golden Dawn. Ho gjekk inn i dette i 1901, og møtte her Arthur Waite. Då Golden Dawn braut opp etter persokonfliktar, blei Smith med Waite til den nye Independent and Rectified Rite of the Golden Dawn (eller Holy Order of the Golden Dawn). I 1909 bestilte Waite ein tarotkortstokk frå Smith som skulle ha appell til kunstverda, og resultatet var den unike Waite–Smith-kortstokken. Han blei gjeven ut av William Rider & Son i London, og er blitt verande den mest populære tarotkortstokken med 78 kort i verda. Dei nyskapande korta viser fullstendige scenar med figurar og symbol på alle korta, og dei særmerkte teikningane til Smith har danna grunnlag for utforminga av fleire seinare kortstokkar.
Bortsett frå bokillustrasjonar og tarotkortstokken fann kunsten hennar få kommersielle utsalsstader etter den tidlege suksess med Stieglitz i New York. Fleire av verka hennar i gouache blei kjøpt inn av fetteren hennar William Gillette, ein kjend Sherlock Holmes-skodespelar, og stilt ut på slottet hans i Connecticut.
I 1911 konverterte Smith til katolisismen. Etter slutten av fyrste verdskrigen tok Smith imot ein arv frå ein onkel som gjorde at ho kunne leia eit hus på Lizard-halvøya i Cornwall, eit område som var blitt populært blant kunstnarar. Ho skipa ein ferieheim for katolkse prestar i eit nabohus for å få ei inntekt. Ein gammal venn av henne, Nora Lake, flytta til Cornwall og hjelpte henne med å driva ferieheimen.
Etter fleire år med økonomiske vanskar forlet Smith Lizard og flytta fyrst til Exeter i 1939 og deretter til Bude tidleg på 1940-talet. Sjølv om ho heldt fram med å skriva og illustrera, klarte ho ikkje finna utgjevarar for verket sitt, truleg på grunn av endringar i offentleg smak etter fyrste verdskrigen.
Smith døydde i leilegheita si i Bencoolen House i Bude 18. september 1951. Eigedelane hennar blei auksjonerte bort for å betala gjelda hennar. Gravstaden hennar er ukjend, men det er sannsynleg at ho blei gravlagd i ei umerka grav i St. Michael's Cemetery i Bude.
Waite–Smith-tarotkorta
Dei 78 illustrasjonane som dannar Waite–Smith-tarotkorta «represent archetypal subjects that each become a portal to an invisible realm of signs and symbols, believed to be channeled through processes of divination.» Dei er originale og unike kunstverk i høve til stilisering, teikning og komposisjon, ein betydeleg estetisk prestasjon. Korta er eit av dei beste døma på Smith sine evner til å framstilla fantasi, dårskap, ekstase, død og det makabre.
Då korta til Smith fyrst blei gjevne ut av Rider, i England i desember 1909, blei dei ganske enkelt kalla Tarot Cards og følgde Arthur Edward Waite sin guide The Key to the Tarot. Året etter la Waite til Smith sine svart-kvite teikningar til boka og gav henne ut som The Pictorial Key to the Tarot. I 1971 kjøpte U.S. Games rettane til å gje ut korta og gav dei ut under tittelen The Rider Tarot Deck (på grunn av skilnader i amerikansk og britisk åndsverkslov er omfanget av deira opphavsrett til Waite–Smith-kort omdiskutert). I seinare utgjevingar endra dei namnet til Rider Tarot og så Rider Waite Tarot.
I hundreåret sidan kortstokken fyrst blei trykka har det kome ut dusinvis av opplag frå ulike forlag. Til nokre av desse blei Smith-teikningane teikna på nytt av andre kunstnarar, og til andre blei kortene gjenfotografert for å laga nye trykkplater. Mange versjonar er blitt farget på nytt ettersom fargen er ganske røff i det opphavlege trykket, på grunn av avgrensningane innan fargetrykk på denne tida. Eit døme er Albano-Waite-tarotstokken frå 1968, som har lysare fargar lagt over dei samme penn-og-blekk-teikningane. Nokre nyare U.S. Games-utgåver har fjerna dei handteikna titlane til Smith for kvart kort, og i staden brukt tekst i ein standard skrifttype. Til saman omfatter desse stokkane heile spekteret frå utgåver som ligg nær den opphavlege utgjevinga til kortstokkar som ein rettare kan kalla «inspirerte» av Waite–Smith-kortstokken.
Waite er ofte blitt omtalt som designeren av Waite–Smith-korta, men det er rettare å rekna han som halvparten av eit designteam, med ansvar for hovudkonsept, strukturen til dei individuelle korta, og det symbolske systemet til heile stokken. Ettersom Waite ikkje var kunstnar sjølv, gav han Smith i oppdrag å skapa dei faktiske bileta.
Det er truleg at Smith arbeidde ut frå skriftlege og talte instruksjonar frå Waite i staden for skisser; det vil seia frå detaljerte skildringar av designa han ønskte. Slik jobber ofte illustratørar, og som kommersiell illustratør ville Smith sannsynlegvis ha vore trygg på ein slik arbeidsprosess. Det ser ut til at Waite gav detaljerte instruksjonar hovudsakleg eller utelukkande for Major Arcana, og enkle lister over tydingar for Minor Arcana eller «pip»-korta. Dermed kjem dei minneverdige scenene til Minor Arcana i stor grad frå Smith sin eigen fantasi. Minor Arcana er nyskapande i denne kortstokken, ettersom dei fleste tidlegare tarotkortstokkane (særleg dei av Marseilles-typen) har ekstremt enkle kort for Minor Arcana. Dei innovative illustrasjonane til Smith for desse korta, med sin rike symbolikk, gjorde Waite–Smith-dekket til ein mykje imitert modell for andre tarot-stokkar.
Smith og Waite nytta ei rekkje kjelder som inspirasjon for designa av kortar. Det verker som om Waite særleg fann inspirasjon frå trumfkorta i det franske Tarot de Marseilles (hans utgåve stamma truleg frå 1700-talet). Det er også mogleg at andre, italienske stokkar av Marseilles-typen frå 1700- og 1800-talet blei lagt til grunn. For dei mindre korta verker det som om Smith hovudsakleg nytta den italienske Sola Busca-taroten frå 1400-talet. Det finst også prov på at Smith avbilda vennar på korta, som Ellen Terry (Queen of Wands) og Florence Farr (The World).
Smith fullførte illustrasjonane til kortstokken i løpet av seks månader frå april til oktober 1909. Dette er ein kort periode for ein kunstnar til å fullføra kring 80 bilete. Illustrasjonane blei truleg utførte med penn og blekk, kanskje oppå blyantstrekar. Dei opphavlege teikningane finst ikkje meir slik at det ikkje går an å fastslå heilt. Dei blei anten farga med akvarellfargar av Smith, eller av nokon andre seinare.
Posthume utstillingar
Det blei halde ei utstilling av kunsten til Smith med tittelen To All Believers—The Art of Pamela Colman Smith i USA i 1975. Han blei sponsa av University of Delaware og Delaware Art Museum i samarbeid med Delaware-laget av The Victorian Society in America. Utstillinga blei halden ved Delaware Art Museum frå 11. september til 19. oktober, og ved Art Museum, Princeton University, frå 4. november til 7. desember.
Ei utstilling kalla Georgia O'Keeffe and the Women of the Stieglitz Circle, blei halden i tida 2007–2008. Ho var på tre museum: Georgia O'Keeffe Museum i Santa Fe i New Mexico; High Museum of Art i Atlanta i Georgia og San Diego Museum of Art i San Diego i California. Utstillinga omfatta verk av Smith og andre kvinnelege kunstnarar som var aktive innan kunst- og fotografilivet før O'Keeffe. Verka deira hjelpte til med å setja verket til O'Keeffe i kontekst. Utstillinga bygde på den akademiske boka Modernism and the Feminine Voice: O'Keeffe and the Women of the Stieglitz Circle av Kathleen Pyne, som har eit kapittel om Smith.
I 2019 heldt Brooklyn-campusen av Pratt Institute Libraries ei utstilling om Smith kalla Pamela Colman Smith: Life and Work. Utstillinga omfatta bøker, trykk, reproduksjonar av måleri og illustrasjonar, tarot-kortstokkar og fotografi.
Sigrid Drake
Sigrid Anna Maria Carolina Drake var ein svensk forskar på samisk språk og kultur. Ho var elev av K.B. Wiklund.
Hovudverket til Drake er Västerbottenslapparna under förra hälften av 1800-talet, utgjeve i 1918. Hovudkjelda for teksten er notatane kyrkoherde J. A. Nensén gjorde i Dorotea i Västerbottens län i samtida. Dei originale notatane til Nensén finst i handskriftsavdelinga til Uppsala universitet.
NM i friidrett 2012
Noregsmeisterskapen i friidrett 2012, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Kristiansand stadion dagane 24.-26. august 2012 og vart arrangert av Kristiansands Idrettsforening.
Kongepokalane vart tildelt Jaysuma Saidy Ndure for sigeren på 200 meter og høgdehopparen Tonje Angelsen.
100 meter
<br style="clear:both;" />
200 m
<br style="clear:both;" />
400 m
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
5 000 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
110 m hekk
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Stavhopp
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
1500 m
<br style="clear:both;" />
100 m hekk
<br style="clear:both;" />
Afton Down
Afton Down er ein ås nær landsbyen Freshwater på Isle of Wight.
Det var her Isle of Wight-festivalen 1970 vart halden, der Guinness Rekordbok estimerer at 600 000 til 700 000, og kanskje 800 000 menneske, flokka seg saman for å sjå artistar som Emerson, Lake & Palmer, Free, The Who, The Doors, Ten Years After og Jimi Hendrix.
Det står ein obelisk på Afton Down nær klippekanten. På obelisken står ei trist soge om ein unggut som døydde i eit fall:
Verdsutstillinga i Paris i 1889
Verdsutstillinga i Paris i 1889 var ei verdsutstilling som blei halden i Paris frå 6. mai til 31. oktober 1889.
Verdsutstillinga blei arrangert i samband med 100-årsmarkeringa av storminga av Bastillen, ei hending som tradisjonelt er blitt rekna som starten på den franske revolusjonen. Det største byggverket og symbolet for utstillinga var Eiffeltårnet, som blei bygd ferdig i 1889. Bogen til tårnet danna sjølve porten til utstillinga. Utstillinga dekka eit område på 0,96 km².
Ein stor attraksjon ved utstillinga var ein «afrikansk landsby» med 400 innfødde henta til Frankrike frå koloniane.
Allt Lwyd
Allt Lwyd er ein topp i Waun Rydd i Brecon Beacons nasjonalpark, sør i Powys i Wales.
Toppen er lyngkledd og markert med mange steinhaugar. Han ligg nær enden av den søraustlege ryggen til Waun Rydd oppfor Talybont-reservoaret. Talybont Forest ligg i dei bratte sidene.
Reflektor i fysikk
Ein reflektor er ein spegel som kastar lys eller annan elektromagnetisk stråling i ei bestemd retning, til dømes ein parabolsk holspegel i lyskastarar, eller visse former for speglar ved antenner.
Austad i Lyngdal
Austad er ei bygd i Lyngdal kommune.
Staden ligg ved Rosfjorden og er kyrkjestad i Austad sokn i Lister.