cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
MC5
Seinare karriere og oppløysing
MC5 vart samla att for ein siste konsert den 31. desember 1972 i Grande Ballroom. Konsertstaden som eit par år før hadde vore fyllt med tusenvis av fans, hadde no berre eit fåtal personar og Kramer vart så misnøgd at han forlet scenen etter berre eit par songar. Bandet vart oppløyst kort tid etter.
Etter oppløysinga
Fred «Sonic» Smith skipa ei ny gruppe kalla Ascension, med Smith på gitar, Thompson på trommer, Davis på piano, og for å erstatte Davis på bass, vart John Hefty, henta inn. Dei spelte hovudsakleg original musikk og nokre R&B- og rockecoverlåtar. Dei spelte berre nokre få konsertar og vart oppløyst innan eit år. Det vart gjort eit konsertopptak, men dette vart aldri gjeve ut.
Smith skipa så ei ny gruppe kalla Sonic's Rendezvous Band, gifta seg med songaren Patti Smith, og trekte seg attende frå musikkindustrien for å fokusere på familien. Sonic's Rendezvous Band gav berre ut «City Slang», ein singel som kom ut like etter gruppa starta opp.
Rob Tyner spelte under sitt eige namn i mange år, men spelte òg under namnet «The MC5» på somme konsertar i ein kort periode, men var det einaste originale medlemmet som var aktiv. Han samarbeidde òg med Eddie and the Hot Rods, og gav ut ein singel med dei i 1979. I 1980-åra produerte han ein singel for Detroit-bandet Vertical Pillows, og spelte stundom på konsertar med dei, der han song MC5-songar. Tyner vart ein suksessrik produsent, manager og promotor i Detroit, og gav ut albumet Blood Brothers i 1990, eit år før han døydde i september 1991.
Michael Davis vart med i Detroit-bandet Destroy All Monsters i fleire år seint i 1970- og tidleg i 1980-åra. Bandet vart oppløyst i 1983. Dennis Thompson spelte med forskjellige band, inkludert The New Order, New Race, The Motor City Bad Boys og The Secrets.
Andre inkarnasjon
Den første verkelege gjenforeininga av bandet var på ein konsert til minne om den avdøde Rob Ryner, den 22. februar 1992 i Detroit. Mange møtte opp for konserten, som The Rationals, Scott Richardson (SRC), The Romantics, Dee Dee Ramone, The Cult og andre. Settet deira varte kring 30 minuttar. Innspelinga av konserten er aldri kome ut på plate.
I 2003 spelte dei tre overevande medlemmane av MC5 - Kramer, bassisten Michael Davis og trommeslagaren Dennis Thompson (Smith døydde i 1994) — som MC5 på 100 Club i London med Fred «Sonic» Smith erstatta av Nicke Andersson frå The Hellacopters. Andre som steppa inn på vokal på den tida var David Vanian frå The Damned, Lemmy frå Motörhead, Ian Astbury frå The Cult og songaren Kate O'Brien.
I 2004 a bandet ut på ein lengre verdsturne under namnet DKT/MC5, og hadde igjen med seg fleire gjesteartistar som Mark Arm frå Mudhoney, Nicke Royale frå The Hellacopters, Evan Dando frå The Lemonheads, Marshall Crenshaw, Deniz Tek frå Radio Birdman, Lisa Kekaula frå The Bellrays og andre.
Etter februar 2005 stabiliserte besetninga i MC5 seg med Kramer, Thompson og Davis, og Handsome Dick Manitoba, vokalisten frå punkebandet The Dictators. Denne besetninga varte fram til Michael Davis døydde i februar 2012. Bandet vart då oppløyst på ny.
Sjøstøvlar
Sjøstøvlar av lêr var vanleg før støvlar kom i bruk mellom bøndene. Fiskarane tok dei i bruk på 1700-talet. Midt på 1800-talet fann ein fire støveltypar med ulik lengd.
Stundom hadde sjøstøvlane trebotn. Dei var varmare enn støvlar med lêrsole og vart gjerne brukte på ishavet. Dei egna seg best ombord i fartøy. Støvellêret vart spikra til solen med jarnspikar.
Det var vanleg at fiskaren laga sjøstøvlane sine sjølve. Dei vart sydde med skogarn av heimespunnen hampetråd. Den nyspunne tråden vart beka og trekt med bivoks. Når skogarnet skulle trekkast gjennom sylhola i støvellêret, vart det festa grisebust i enden. Frå kring 1850 vart støvelsolen plugga til overlêret med trepinn. Før den tid vart det sydd med beksaum. Det vart bruk tre solar: bindsole, mellomsole og yttersole.
Dei ferdige støvlane måtte godt smørjast med smurning kokt av tran, smelta talg og tjøre. Stundom vart det slege varm tjøre i støvlane. Etterpå kunne ei tjukk ullstrømpe plasserast innvendig. Ho festa seg i tjøra. Dette gjorde støvlane ekstra varme. Det vart og brukt sennegras og halm i sjøstøvlane for å gjere dei varme.
Maybe I'm a Leo
«Maybe I'm a Leo» er ein song av det britiske rockebandet Deep Purple, frå 1972 på albumet deira Machine Head.
Historie
Vokalist Ian Gillan er fødd i løva (fødd 19. august), den einaste gruppemedlemmen på den tida med dette stjerneteiknet.
Songen vart sjeldan spelt av bandet live, men tre liveopptak av han er gitt ut på album: Deep Purple in Concert, spelt inn i 1972, Live at the Olympia '96 og Live at Montreux 2011.
SACD-versjonen av Machine Head har ein alternativ gitarsolo på «Maybe I'm a Leo».
Fin de siècle
Fin de siècle (fransk uttale [ˌfɛ̃ dəˈsjɛkl]) er eit fransk uttrykk for 'slutten på hundreåret (sekelet)' som vanlegvis har vore nytta som nemning på dei kulturelle og kunstneriske rørslene som gjorde seg gjeldande i Frankrike og i store delar av Europa elles på slutten av 1800-talet. Fin de siècle vart i denne samanhengen eit samlingsomgrep for ein pessimistisk mentalitet som i målarkunst og litteratur framheva livstilhøve prega av dekadanse, skildra i form av seksualangst, livstrøttleik, nervøsitet, moralsk forfall og så bortetter. Denne kjensla av fin de siècle var særleg knytt til den kunstneriske retninga som vart kalla symbolismen. Omgrepet kunne også nyttast om det hypermoderne, det overdrivne og det overforfina.
Omgrepet fin de siècle vart fyrste gongen nytta i 1886 i det franske tidsskriftet Le Décadent. Det fekk snart stor spreiing i ordskiftet om tilhøva for einskildmenneska i tida kring hundreårsskiftet, og kom til å vere ei ålmenn europeisk seiemåte for korleis det var å leve i tida før den fyrste verdskrigen. Eit lystspel av Francis de Jouvenot og H. Micard med tittelen Fin de siècle vart oppført i 1888, og i Tyskland publiserte forfattaren Hermann Bahr ei novellesamling i 1891 med den same tittelen.
Yohei Toyoda
Yohei Toyoda er ein japansk fotballspelar.
Asbjørn Andersen
Asbjørn Andersen  var ein norsk kontorarbeidar, byråkrat og politikar frå Holt i Aust-Agder som representerte Arbeidarpartiet og Aust-Agder på Stortinget 1985-89.
Andersen var son til ein sliperiarbeidar. Sjølv gjekk han handelsskule og tok examen artium. Der etter arbeidde han 1960-62 i industrien og var sjømann. Frå 1963 til 1970 var han tilsett ved Arendal kemnerkontor. Sidan 1971 arbeidde han som kommunekasserar i dåverande Tromøy kommune, siste åra også som økonomisjef i kommunen.
Valperioden 1964-67 var Andersen medlem i Arendal bystyre. Sidan, 1976-79, kom han med i det fyrste direktevalde fylkestinget i [[Aust-Agder], der han også fekk plass i fylkesutvalet.
Andersen var kandidat for Arbeidarpartiet i Aust-Agder ved alle fem stortingsvala i tida 1973 til 1989. Berre ved eitt av desse vala lukkast han få ein stortingsplass. Etter stortingsvalet 1985 tok han plass på Aust-Agderbenken og var medlem i [Forbrukar- og administrasjonskomiteen]] til 15. mai 1986. Då Gro Harlem Brundtland rykte inn på statsministerkontoret tidlegare i mai, flytta Arbeidarpartiet om på representantane i Tinget og Andersen hadde resten av perioden sete i Kommunal- og miljøvernkomiteen. Elles var Andersen vararepresentant til Stortinget i tre periodar. Han var i fleire år landsstyremedlem i Arbeidarpartiet.
Mauni amavasya
Mauni amavasya er ei hinduhøgtid som fell ved nymånen som avsluttar månaden magha (typisk januar-februar i den vestlege kalenderen). Dagen er rekna som eit høgdepunkt innan denne heilage månaden, og eit godt høve til å dyrka dei tre gudane i Trimurtien og å bada i Prayag, møtepunktet for tre heilage elver. Høgtida kan markerast med faste, ritual og lovnader om stille.
Many Rivers to Cross
«Many Rivers to Cross» er ein song skriven i 1969 av Jimmy Cliff.
Mauni amavasya
Mauni amavasya blir særleg rekna som viktig om ho fell på ein mandag, og markeringa er alltid større om det er kumbh mela det året.
Many Rivers to Cross
UB40-versjonen
«'Many Rivers to Cross'» er den tredje singelen til reggaegruppa UB40 frå albumet Labour of Love. Singelen nådde 16. plassen på singellista i Storbritannia og 48. plassen på New Zealand.
Cher-versjonen
Cher gav ut ein versjon av songen som i 1993 nådde 37. plassen på den britiske singellista.
Mauni amavasya
Namn
Høgtida er kjend som Chollangi amavasya i Andhra Pradesh og som Darsj amavasya andre stader i India.
Many Rivers to Cross
Annie Lennox-versjonen
Annie Lennox gav ut songen på singel i 2008. Denne nådde 80. plassen på singellista i USA og 47. plassen i Canada.
Andre versjonar
Mange artistar har spelt inn sine versjonar av songen. To av dei, UB40 og Cher fekk hittar med songen i Storbritannia.
Mauni amavasya
Bading under mauni amavasya
Under mauni amavsya badar ein gjerne i den heilage elva Ganga (Ganges). Den viktigaste staden for å ta eit heilag bad denne dagen er ved Prayag i Allahabad, der Ganga og Jamuna (og den mytologiske elva Sarasvati) flyt saman. Under badinga skal ein tia stille.
Under den største kumbh mela-samlinga kan heile 30 millionar menneske bada i Prayag.
Andre ritual
Denne dagen kan ein tilbe dei tre gudane i Trimurtien, Brahma, Visjnu og Sjiva.
Ein kan også utføra ritual heime, til dømes ved å få ein prest til å utføra homa (brennoffer) og podja, eller gå rundt eit pipaltre, som symboliserer Visjnu eller avataren hans, Krisjna. Under rituala er ein igjen gjerne stille, og kan først snakka igjen etter fullføringa.
Yoshinori Muto
Yoshinori Muto er ein japansk fotballspelar.
Iqaluit
Historie
Området i og rundt Iqaluit har i fleire tusen år vorte brukt som ein fiskestad av inuittane i området, og namnet Iqaluit betyr 'Staden med mykje fisk'.
Andre verdskrigen førte til ein stor auke av canadisk og amerikansk verksemd i området. I 1942 bygde amerikanarane ein flybase i området, som førte til at dei fyrste permanente innbyggjarane slo seg ned. Staden fekk også namnet «Frobisher Bay» av dei amerikanske og canadiske myndigheitene.
Etter 2. verdskrigen steig innbyggjartalet raskt som følgje av tydinga området hadde i NORAD-prosjektet under den kalde krigen. I 1957 hadde Iqaluit 1 200 innbyggjarar, og i 1959 hadde staden eit eige legekontor, skule og sosiale tenester. Innbyggjartalet heldt fram med å vekse utover 1960-talet, dette var for det meste på grunn av inuittar som vart oppfordra til å busetje seg permanent av dei canadiske styresmakter.
1. januar 1987 bytta byen namn frå Frobisher Bay til Iqaluit, og i 1995 vart han vald som hovudstad for det nye territoriet Nunavut. Iqaluit fekk bystatus den 19. april 2001.
Klima
Iqaluit har tundraklima, sjølv om byen ligg eit stykke sør for polarsirkelen. Byen har lange, kalde vintrar og korte somrar som fører til at det ikkje veks tre i Iqaluit. Sjølv om Iqaluit ligg omtrent på same breiddegrad som Trondheim, har han ein gjennomsnittstemperatur som er 16°C kaldare. Den store temperaturskilnaden kjem som følgje av at Trondheim vert varma opp av Golfstraumen mens Iqaluit vert nedkjølt av Baffinstraumen.
Transport
Iqaluit er den minst folkesette regionhovudstaden i Canada, og den einaste som ikkje har vegsamband til ein annan busetnad. Sidan Iqaluit ligg på ei øy langt frå det canadiske vegsystemet, må alt fraktast inn i byen med anten fly eller båt. På grunn av det kalde klimaet er ikkje byen tilgjengeleg med båt i vintermånadane. Iqaluit har ikkje djupvasshamn og dimed er det ikkje mogleg for større båtar å leggje til kai.
Vatn og avløp
På grunn av folkeveksten og mangel på midlar, slit Iqaluit med å halde vatn- og avløpssystemet i god stand. Sjølv om byen har eit reinseanlegg, vert framleis ein stor del av kloakken frå han send urensa ut i Frobisher Bay.
This Is the Night
«This Is the Night» (engelsk for 'Dette er natta') er ein song av den maltesiske songaren Kurt Calleja. Songen vann Malta Eurosong 2012 og representerte Malta i den andre semifinalen i Eurovision Song Contest 2012. Songen gjekk vidare til finalen, der han enda på 21. plass med 41 poeng. Teksten er skriven på engelsk.
Douris i Libanon
Douris er ein landsby som ligg kring 3 km sørvest for Baalbek i Bekaadalen i Libanon. Her ligg ein nekropolis frå seint i romartida, som det for tida vert gjort arkeologiske undersøkingar av.
Gorilla av James Taylor
Gorilla er det sjette studioalbumet til den USA-amerikanske songaren og låtskrivaren James Taylor. Det kom ut i mai 1975 og vart meir vellykka enn Walking Man, hans førre utgiving. To albumspor kom ut som singlar, «Mexico» og «How Sweet It Is (To Be Loved By You)», som nådde topp fem på Billboard-lista. Dette skulle bli det nest siste album til Taylor med nytt materiale for Warner Bros. Records, hans siste var In the Pocket. På mange måtar viste Gorilla Taylor si elektriske, lettare side som kom fram på Walking Man. Songen «Sarah Maria» handlar om dotter hans Sally (fødd Sarah Maria Taylor 7. januar 1974). Hans dåverande kone Carly Simon var med på «How Sweet It Is (To Be Loved By You)», opphavleg spelt inn av Marvin Gaye. Jimmy Buffett spelte inn «Mexico» i 1995 på albumet hans Barometer Soup og framførte «Lighthouse» under sin Salty Piece of Land-turné i 2005.
Innhald
Alle songar av James Taylor, utanom der andre er nemnde.
Elvis Presley-singlar
Diskografien til Elvis Presley byrjar 19. juli 1954 med utgjevinga av den første kommersielle singelen hans, og endar i februar 1978.
Salstrofé og sal
Recording Industry Association of America (RIAA) byrja å sertifiserre gullalbum og -singlar i 1958, og Elvis Presley fekk den første gullsingelen sin for «Hard Headed Woman», 11. august 1958. I august 1992 hadde han fått 110 gull- og platinaplater, den største samlinga i historia. I følgje plateselskapet til Presley, RCA, er han den bestseljande artisten gjennom tidene med eit sal på over 1 milliard verda over for alle format (600 millionar i USA aleine).
Holmenkollrennet 1989
Holmenkollrennet 1989 fann stad dagane 4. og 5. mars 1989 i Oslo.
50 km fristil
Dato: 4. mars
<br style="clear:both;" />
Kombinert
Dato: 4. mars
<br style="clear:both;" />
Hopprenn
Dato: 5. mars
<br style="clear:both;" />
20 km
Dato: 4. mars
<br style="clear:both;" />
Klovn
Ein klovn er ein komisk artist som kan opptre i sirkus, varietéteater og andre stader. Klovnar er kjenneteikna av groteske klede og sminke, og at dei opptrer overdrive klossete i det dei gjer. I røynda er dei tilsynelatande keitete klovnane ofte dyktige akrobatar, sjonglørar og musikarar.
Tradisjonar
Før i tida lærte ein klovn yrket frå barndommen av, medan familien turnerte med ulike sirkus. I dag finst det høgt estimerte undervisingsinstitusjonar, som The Clown Conservatory i San Francisco, som utdannar klovnar til store og kjende sirkus over heile verda.
I mange klovnenummer opptrer klovnen solo, men det finst òg klovnesketsjar med fleire klovnar som kan samverka med eller utan dialog, der dei kan prøva at lura, sjenera og hersa med kvarandre. Den danske artisten Georg Pless, kjend som Clown Georgy, gav ut samlinga Repertoar over Solo, Dobbel og 3Dobbel Entreer. Repricer i 1918 med 120 klovnenummer. Klovnar kan bryta ut i høglytt gråt framfor publikum når dei er uheldige, og bli utsett for triumferande latter når gapstrekane går utover nokre av dei andre klovnane.
Tradisjonelt finst det fire ulike klassiske klovnefigurer, med ulik påkledning og fysiognomi: Auguste-typen, den kvite klovnen, vagabond-klovn og karakter-klovn.
Den i dag stereotype klovnetypen «Auguste», med stor raud nase og kjempestore sko, er berre ein av mange moglege variantar. Opphavet til Auguste-typen er blitt tilskriven fleire, blant anna klovnen Charlie Rivel. Namnet «Auguste» kan òg stamma frå den kjente danske klovnen August Miehe (1889-1936), som opptredde som dummepetetr. Eit anna opphav kan koma frå det plattyske ordet for bondeknoll, auguste. Det viktigaste er å skapa ein komisk figur, som er lett å kjenna att på lang avstand.
Ein klassisk klovnefigur som skil seg ut frå dei andre, er den kvite klovnen, som gjerne er ein ganske flott fyr og ein særdeles myndig type. Han har høgraudt sminka munn, og ein litt sørgmodig mine, fint sminka augebryn; kanskje òg ein venleiksflekk på kinnet. Han kan vera kledd i elegant paljettbesett kostyme med vide bukser og ein høg, sukkertoppforma hatt. Denne klovnen er typisk den mest fornuftige av dei, og kan gjerne kjefta på dei. Dette får han aldri anna ut av enn å sjølv bli til latter.
Ikkje sjeldan er der musikalske innslag i klovnenummer, der klovnar kan vera habile musikarar på trompet, trekkspel fiolin eller eit anna musikkinstrument. Klovnen Grock kunne spela heile 24 instrument og italienske Alfredo Rastelli kunne spela på to trompetar samtidig. Musikkstykket Gladiatorinntoget av Julius Fučík blir ofte assosiert med klovneri.
Vonde og uhyggelege klovnar
Amerikansk klovnetradisjon skil seg frå den europeiske ved at utkleding og sminking gjerne er meir overdriven og grotesk, slik at klovnane kan verka meir uhyggelege. Særleg barn kan bli redde for det fastlagde smilet deira med dei høgt opptrekte munnviker. Denne uhyggeeffekten er blitt mykje brukt i skrekkfilmar, som med den vonde «Joker» i batmanfilmane og «Pennywise» i It av Stephen King. Klovne «Krusty» i fjernsynsserien Simpson er også ein vondskabsfull klovnefigur.
Anton Andreassen Oraug
Anton Andreassen Oraug var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Askim i Østfold.
Oraug tok over farsgarden i 1873, allereie to år seinare tok også over som brukar svigerfaren sin gard Harildstad. Perioden 1895-97 representerte Smaalenenes amt på Stortinget, medlem i Budsjettkomiteen.
Karyés i Lakonía
Karyés (gresk Καρυές) er ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Karyés inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Spárti.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Karyés 729 innbyggjarar, som alle budde i tettstaden med same namn.
Fylkesveg 53 i Aust-Agder
Fylkesveg 53 i Aust-Agder går mellom Lia og Lunde i Grimstad kommune. Vegen er 2,4 km lang.
Lørenbanen
Lørenbanen er ei 1,6 kilometer dobbeltspora T-baneline i tunnel mellom Sinsen stasjon på T-banelina Ringen og Økern stasjon på T-banelina Grorudbanen i Oslo, påbyrja i 2013 og opna for trafikk 3. april 2016. Strekninga trafikkerast med tog som går opp og ned Groruddalen på Ringen og Grorudbanen. I samband med opninga av banen vart det gjort store endringar på heile T-banenettet i Oslo med omsyn til linenummerering og kva for strekningar som vert trafikkert av dei einskilde linene.
Meryl Streep
Mary Louise «Meryl» Streep er ein amerikansk skodespelar og filantrop.
Lørenbanen
Lørenbanen har ein underjordisk stasjon, Løren stasjon, som ligg sentralt til i det tettbygde området med bustadblokker på Løren. Det er rekna med at stasjonen vert ein av dei mest brukte i T-banenettet i Oslo.
Meryl Streep
Streep hadde teaterdebuten sin i Trelawny of the Wells i 1975 og vart nominert til ein Tony Award i 1976 for rolleskildringa i skodespelet 27 Wagons Full of Cotton. I 1977 hadde ho TV-debuten sin med The Deadliest Season og seinare filmdebuten sin med dramafilmen Julia. Ho vann ein Primetime Emmy Award for rolleskildringa i miniserien Holocaust (1978) og vart nominert til Oscar for beste kvinnelege birolle for arbeidet i Hjortejegeren (1978).
Streep har vorte nominert til 21 Oscar-prisar, meir enn nokon annan skodespelar, og er éin av seks skodespelarar som har vunne tre eller fleire Oscar-prisar for skodespel. Ho vann beste kvinnelege birolle for Kramer mot Kramer (1979) og beste kvinnelege hovudrolle for Sofies valg (1982) og Jernkvinnen (2011). Forutan Hjortejegeren, vart Streep òg nominert for Den franske løytnantens kvinne (1981), Silkwood (1983), Mitt Afrika (1985), Jerngress (1987), Et skrik i mørket (1988), Hilsen fra Hollywood (1990), Broene i Madison County (1995), One True Thing (1998), Musikk fra hjertet (1999), Adaptation (2002), The Devil Wears Prada (2006), Doubt (2008), Julie & Julia (2009), Familien, August: Osage County (2013), Into the Woods (2014), Florence Foster Jenkins (2016) og The Post (2017). Streep vende tilbake til teaterscena i 2001, då ho spelte i ei ny oppsetjing av Anton Tsjekhovs Måken. I 2004 vann ho ein ny Primetime Emmy Award for rolletolkinga i miniserien Angels in America (2003).
Streep har vorte nominert til 31 Golden Globe-prisar og vunne åtte av dem. Ho har òg vunne to Screen Actors Guild Awards, ein pris frå filmfestivalen i Cannes og to British Academy Film Awards, og dessutan vorte nominert til fem grammyprisar. I 2004 fekk ho ein ærespris frå det amerikanske filminstituttet og i 2014 vart ho tildelt Presidentens fridomsmedalje. Streep vart òg tildelt æresprisen Cecil B. DeMille Award under den 74. Golden Globe-utdelinga i januar 2017.
Barndom og oppvekst
Mary Louise Streep vart fødd 22. juni 1949 i Summit i New Jersey som det første barnet til Mary Wolf Wilkinson (1915–2001), ein reklamekunstnar og kunstredaktør, og Harry William Streep jr. (1910–2003), ein administrerande farmasøyt. Ho har to veslebrør, Dana David og Harry William III. Far til Streep var av tysk og sveitsisk bakgrunn. Farssida går tilbake til Loffenau i Tyskland, der tippoldefaren hennar, Gottfried Streeb, emigrerte til USA og der ein av forfedrane hennar var ordførar (etternamnet vart seinare endra til «Streep»). Ein anna slektslinje på farssida var frå Giswil i Sveits. Mor til Streep var av engelsk, tysk og irsk opphav. Nokre av forfedrane til Streep på morssida budde i Pennsylvania og Rhode Island og var etterkommarar av innvandrarar frå England frå 1700-åra.
Privatliv
Streep gifta seg med Don Gummer i september 1978. Dei fekk Henry i 1979. Seinare fekk dei Mamie i 1983, Grace i 1986 og Louisa i 1991
Spelestil og rolleval
Fleire kritikarar har kommentert Streeps spelestil og korleis han påverkar motspelarane hennar. Streep har sjølv sagt at ho ikkje har ein spesiell spelemetode og at ho berre har eit overflatisk kjennskap til ting ho lærte av ulike dramalærarar. I filmprosjekt ønskjer ho seg regissørar som gir henne full kontroll over si eiga rolleskildring, og som gir henne løyve til å improvisera og læra av sine eigne feil. Biografen Karina Longworth har kalla Streeps rolleskildringar «eksterne» og meiner at ho går inn i rollene sine, i staden for å berre personifisera dei. Rollene i Manhattan (1978) og Kramer mot Kramer (1979) vart samanlikna med rollene til Diane Keaton og Jill Clayburgh, fordi figurane var usympatiske. Streep har rett nok sagt at ho har ein tendens til å velja kvinneroller som er vanskelege å lika og som manglar empati.
Mange kritikarar har kalla Streep ein teknisk skodespelar som prioriterer tekniske detaljar som bakgrunnsinformasjon og aksentar i staden for det instinktive. Denne oppfatninga var spesielt framtredande etter kinosuksessen Mitt Afrika (1985). Ho vart kritisert for dette, og kritikarar meinte at det gjorde skodespelet synleg. Per Haddal frå Aftenposten skreiv i meldinga for Jerngress (1987) at ein «ser teknikken og studiene så tydelig, her har vi med den mekaniske Streep å gjøre». Mick LaSalle frå San Francisco Chronicle skreiv i ei melding for One True Thing (1998) at denne oppfatninga var feil. Han skreiv at Streep er «instinktiv og naturlig [...] hun spiller på inspirasjon».
Streep har òg vorte kjent for evna til å imitera ulike aksentar. Ho har blant anna meistra ein sørstatsaksent i Mann med ambisjoner (1979), standardengelsk i Den franske løytnantens kvinne (1981), ein polsk aksent i Sofies valg (1982), ein dansk aksent i Mitt Afrika (1985), ein irsk aksent i Jerngress (1987), ein australsk aksent i Et skrik i mørket (1988), italiensk aksent i  Broene i Madison County (1995) og Bronx-aksent i Doubt (2008). I Jernkvinnen (2011) etterlikna ho den distinkte talestilen til Margaret Thatcher. Streep har sagt at ho voks opp med artistar som Barbra Streisand, The Beatles og Bob Dylan, og at ho lærte mykje om korleis ho kunne bruka stemmen sin ved å høyra på albuma til Streisand.
Jørgen Selmer
Jørgen Langanger Selmer var ein norsk embetsmann og stortingsmann frå Drammen. Christian Selmer var far hans.
Selmer vart student i 1869 og cand. jur. i 1873. Han var deretter tilsett på byfutkontoret i Drammen, så fullmektig hos sakførar i Kristiania. Frå 1876 arbeidde han i statsadministrasjonen, lengste tida i Indredepartementet. Tida 1885 til han døydde var han byfut i Hammerfest.
Selmer representerte Høgre frå bykrinsen Hammerfest, Vardø og Vadsø på Stortinget valperiodane 1889-91 og 1895-97. Begge bolkane var han medlem av protokollkomiteen, 1891-sesjonen var han sekretær i denne. Også sekretær i Odelstinget 1890-91.
Han døydde 1906 i Hammerfest.
Strengeplukk
Strengeplukk (tidlegare Strengeplukk & Felegnukk) er eit norsk bluegrassband skipa i Stavanger i 2015.
Bandet spelar fyrst og fremst bluegrass, særleg i den neotradisjonelle stilen til t.d. Kentucky Thunder og tidleg Mountain Heart, men er òg inspirert av progressiv bluegrass som Punch Brothers og Béla Fleck. Elles har gruppa element av norsk folkemusikk, jazz og pop/rock i musikken sin, basert på den varierte musikalske bakgrunnen til bandmedlemmane. Karakteristisk for konsertane deira er at dei alle spelar rundt ein mikrofon om lydforholda på scena tillet det.
Gruppa blei til då dei dåverande jazzstudentane Jakob Folke Ossum (gitar), Nikolai Storevik (fele) og etter kvart Andreas Barsnes Onarheim (mandolin) byrja å lære seg nokre bluegrasslåtar saman på øveromma på Fakultet for Utøvende Kunstfag ved Universitetet i Stavanger hausten 2015. Med eit ynskje om å sette saman ein full bluegrasskvintett kontakta Andreas sin tidlegare bandkamerat i Bjergsted Blågraslaug, Thorbjørn Bilstad Olsen (banjo), og seinare Lasse Gjestrud (kontrabass). Hausten 2016 tok Vidar Starheimsæter over bassrolla.
I 2016 gav dei ut EP-en Strengeplukk & Felegnukk, og i 2018 gav dei ut debutalbumet Fjellvegen (Fjorden Music).
Stills Alone
Stills Alone er eit studioalbum som kom ut i 1991 av den amerikanske musikaren Stephen Stills. Albumet består av Stills på akustisk og elektrisk gitar, med minimal eller ingen akkompagnement på dei fleste songane. «Amazonia» har noko perkusjon i bakgrunnen. Biletet på framsida av omslaget var teken av Henry Diltz.
Strengeplukk
Gruppa er eit av Norges mest aktive bluegrassband og gjer ein del eventjobber i tillegg til vanleg konsert- og turnéverksemd.
Bakgrunnsstoff
Avisartiklar:
Năsăud
Năsăud (ungarsk Naszód, tysk Nussdorf, Nussendorf, Nassendorf, transilvansk saksisk Nassndref, Nassendraf, Nosndref, Nâssendorf, Nâessndorf) er ein by i Bistrița-Năsăud fylke i Romania.
Busetnader
Năsăud er ein oraș (mindre bykommune) med desse busetnadane:
Crookes Peak
Crookes Peak er eit fjell ved austsida av Widmark forlandsbre, halvvegs mellom Stair Hill og Rugg Peak på vestkysten av Graham Land. Det vart kartlagd av British Graham Land Expedition i 1934-37 under Rymill og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter sir William Crookes, ein engelsk kjemikar og fysikar som arbeidde på optiske eigenskapar i farga glas i 1909–13 som førte til dei første gode snøbrillene som kunne hindre snøblinde.
Jakhinovo
Jakhinovo (bulgarsk Яхиново) er ein landsby i kommunen Dupnitsa i provinsen Kjustendil i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 026 innbyggjarar.
Kjeldebu
Kjeldebu er ei turisthytte i Eidfjord kommune i Vestland, som ligg 1060 moh. på austsida av Sysenvatnet.
Hytta høyrer til Den Norske Turistforening (DNT), og vart bygd i 1975 som erstatning for Instestølen, som vart riven i samband med Eidfjord-utbygginga. Kjeldebu er sjølvbetent og har 51 sengeplassar.
Gaku Shibasaki
Gaku Shibasaki er ein japansk fotballspelar.
Plessurfjella
Plessurfjella er ei fjellkjede i Alpane aust i Sveits. Ho vert rekna som ein del av Dei sentrale Alpane. Fjella er kalla opp etter elva Plessur, som spring ut midt i fjella. Plessurfjella er fråskilde Glarus-Alpane i vest av Rhinendalen; frå Rätikonfjella i nord av Landquartdalen (Prättigau); frå Albulafjella i søraust av Landwasserdalen; og frå Oberhalbsteinfjella i sør av Albuladalen.
Plessurfjella vert drenerte av elvane Rhinen, Plessur, Landwasser og Landquart. Vintersportsstaden Arosa ligg midt i fjellkjeda.
Av fjelltoppar i Plessurfjella finn ein Aroser Rothorn (høgast på 2985 moh.) og Stätzer Horn (2576 moh.).
Fjellovergangar i Plessurfjella er Strela-passet, frå Davos til Langwies, på 2377 moh.
Gan HaShomron
Gan HaShomron (hebraisk skrift גַּן הַשֹּׁמְרוֹן, גן השומרון) er ein moshav nordaust for Hadera (like ved Pardes Hanna-Karkur), langs vegen til Afula, hovudveg 65. Han er kalla opp etter plasseringa ved foten av Shomron-fjella. Han vart grunnlagd våren 1934 av jødiske emigrantar frå Tyskland so fekk opplæring som bønder i Nahalal og Ein Shemer. Han vart utvida tre gonger, i 1946 av jødiske veteranar frå den britiske hæren, i 1954 med tilflytting frå byar, og i 1957 av jødiske emigrantar frå Polen.
Økonomi
Hovudnæringa i Gan HaShomron er produksjon av olivenolje. Frukt er òg ei stor inntektskjelde.
Dupnitsa
Dupnitsa (bulgarsk Дупница) er ein by og ein kommune i provinsen Kjustendil i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Dupnitsa og 16 andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 345 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 44 988 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 33 519 innbyggjarar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Kfar Pines
Landsbyen vart grunnlagd i 1933 av emigrantar frå Aust-Europa, og vart kalla opp etter forfattaren og rabbien Yehiel Michal Pines. Her ligg ein ulpena, ein religiøs jenteskule, kalla «Ramat Karniel» (Karnielhøgda). Han var den første ulpena i Israel and og derfor kalla «Em Haulpenot» (mor av alle ulpenaer).
Ole Jonsson Stav
Ole Jonsson Stav var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Leinstrand i Sør-Trøndelag.
Stav var son til ein gardbrukar. Sjølv gjekk han Klæbu seminar, og vart seminarist i 1857. Han var gardbrukar i nokre år. Ordførar i Leinstrand 1870-71. For perioden 1871-73 var han 2. varamann til Stortinget frå Søndre Trondhjems amt, møtte på Stortinget 1872-sesjonen i staden for Ingebrigt Nordby.
Sidan vart Stav sinnssjuk. Han døydde på Frosta i 1899, etter mange års sjukdom.
Waiting Outside the Lines
«Waiting Outside the Lines» er debutsingelen til den amerikanske songaren Greyson Chance. Songen er skriven av Aaron Michael Cox og produsert av Da Internz og Ron Fair. Singelen vart gjeven ut ekslusivt på iTunes 26. oktober 2010. Cd-singelen vart gjeven ut 14. desember 2010 under eleveneleven, Maverick Records og Geffen Records. Cden inneheld òg ein studioversjon av coverhits frå Lady Gaga og Augustana. Den offisielle remiksen inneheld vokalar frå den filippinske songaren Charice. Musikkvideoen til songen er laga av Sanaa Hamri.
Hans Iversen Storeng
Hans Iversen Storeng var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Kvikne i Hedmark.
Storeng var son til ein gardbrukar. Han gjekk to vintrar på Sagatun Folkehøyskole, der han seinare var lærar. Frå 1876 var han gardbrukar på farsgarden. I 1880 skøytte han garden over på ein bror og kjøpte garden Brattbust i Kvikne, der han budde sidan. Han var ordførar i Kvikne frå 1877, forlikskommissær var han frå 1875.
Jdeide
Jdeide (arabisk جديده), òg skrive Al Judaideh, eller Ny Fakehe, er ein liten landsby nord i Baalbek distrikt i Libanon, langs hovudvegen mellom byane Baalbek og Hermil. Innbyggjarane i Jdeide kjem opphavlege frå den nærliggande landsbyen Fakeha, som ligg ein kilometer inn dalen i Anti-Libanonfjella.
Hans Iversen Storeng
Storeng representerte Hedemarkens amt på Stortinget 1889-1894. Han var medlem av budsjettkomiteen i begge valperiodane. 1892-94 var han også medlem av Lagtinget. Grunna sjukdom vart han permittert 27. februar 1894. Ei veke seinare døydde han, framleis i Kristiania.
Takashi Usami
Takashi Usami er ein japansk fotballspelar.
FA-cupfinalen i fotball 1986
Kampen
Everton leia 1-0 ved pause etter ei skåring av Gary Lineker. Frå det 56 til 83. minutt netta Liverpool tre gongar, fyrst ved Ian Rush, deretter Craig Johnston og så atter Ian Rush.
Liverpool FC sitt vinnarlag: Bruce Grobbelaar, Steve Nicol, Mark Lawrenson, Alan Hansen (kaptein), Jim Beglin, Craig Johnston, Jan Mølby, Kevin MacDonald, Ronnie Whelan, Kenny Dalglish og Ian Rush.
Everton mønstra: Bobby Mimms, Gary M. Stevens, Kevin Ratcliffe (kaptein), Derek Mountfield, Pat Van Den Hauwe, Trevor Steven, Peter Reid, Paul Bracewell, Kevin Sheedy, Gary Lineker og Graeme Sharp. Adrian Heath spelte siste 20 minutta i staden for Stevens.
Dommaren heitte Alan Robinson.
Krækkjahytta
Krækkjahytta er ei turisthytte i Hol kommune i Viken, som ligg 1161 moh. ved Storekrækkja på Hardangervidda.
Hytta høyrer til Den Norske Turistforening (DNT). Den eldste delen vart bygd 1878, og er utvida fleire gonger.
Ole E. Stav
Ole Evensson Stav var ein norsk lærar, gardbrukar, lensmann og stortingsmann frå Leinstrand i Sør-Trøndelag.
Stav var 1853 seminarist frå Klæbu. Frå 1854 til -76 var han lærar i heimbygda. Også gardbrukar på farsgarden Stav 1856-83. Frå 1883 til han døydde var han lensmann i Leinstrand.
Stav var ordførar i Leinstrand 1864-69 og 1872-82. Elles var han forlikskommissær, direktør i Melhus sparebank, og medlem av amtsutvalet. Stav møtte i 1884 på Stortinget frå 30. juni, han var då 2. varamann for Søndre Trondhjems amt. For perioden 1889-91 vart han vald til 2. representant for same krinsen, medlem av justiskomiteen. Straks etter han kom heim frå 1889-sesjonen, døydde han på Busklein, der lensmanngarden låg.
Liwa-oasen
Liwa-oasen (arabisk واحة ليوا, Wāḥḥat Līwā) er ein stor oase i Abu Dhabi i Dei sameinte arabiske emirata.
Geografi
Liwa-oasen ligg kring 100 km sør for kysten av Persiabukta og 150 km sør-sørvest for byen Abu Dhabi i Al Gharbia-området, langs nordkanten av ørkenen Rub' al Khali. Han strekkjer seg kring 100 km frå aust til vest, langs ein boge i nord. Det ligg kring 50 landsbyar i oasen. Det geografiske og økonomiske senteret i oasen er Muzayri`, der hovudvegen frå Abu Dhabi går inn i oasen, og så deler seg i aust og vest.
I følgje ei folketeljing i 2005 var folketalet 20 ,196.
Økonomi
Ei viktig næring i oasen er dyrking av dadlar. Det er mykje bruk av dryppvatning og drivhus. Turisme vert stadig viktigare, og her finst eit par hotell, hovudsakleg for embets- og forretningsfolk. I nærleiken ligg Moreeb-dynene, 22 km sør for Muzayri` langs ein liten veg. Med ei høgd på 300 meter er dei av dei største sanddynene i verda, og tiltrekkjer seg turistar kvart år under Liwa-festivalen.
Historie
Oasen er fødestaden til dei regjerande familiane i Abu Dhabi og Dubai. I 1793 flyttar herskarfamilien Al Nahyan frå Liwa til byen Abu Dhabi.
Tradisjonelt var menn frå Liwa (bani yas-stamma) perledykkarar på kysten om sommaren.
Vesle Khabur
Khabur (eller Vesle Khabur -kurdisk Xabûr, -tyrkisk Habur- eller Khabir eller Habur eller Habur Suyu -suyu tyder vatn) er ei elv som spring ut i Uludere i provinsen Şırnak, i Aust-Anatolia i Tyrkia, og vert danna av ei rekkje mindre elvar som renn frå Taurusfjella søraust for Hakkâri. Ho renn generelt sørover og kryssar grensa inn i Irak før ho i rak endra retning og renn vestover gjennom byen Zakho, som ho deler i to. før ho vert kryssa av den antikke, mogeleg romerske, brua i Delal. Få kilometer vest for den irkaiske byen Zakho mottar Vesle Khabur den største sideelva si, Hezil Suyu, og munnar ut i Tigris ved trippelpunkt mellom Tyrkia, Irak og Syria.
Pictures of Home
«Pictures of Home» er ein song av det britiske hardrockbandet Deep Purple frå 1972 på albumet deira Machine Head. Det byrjar med ein trommeintroduksjon av Ian Paice og inneheld eit fartsfylt, drivande gitarriff og ei basslinje med fleire instrumentale soloar.
Historie
Ifølgje Classic Rock Review: «'Pictures of Home' er Deep Purple på sitt mest gripande, ein drivande rytme toppa av feiande vokal som pressar fram djupe lyriske motiv, alt aksentuert av Jon Lords distinkte, forvrengde hammondorgel. Glover får til og med ein kort bass-solo i midtpartiet før Blackmore varmar opp til avgang, før eit overraskande feilstopp og comeback gjer låten endå meir interessant».
Ritchie Blackmore sa at han vart inspirert av ein kortbølgjeradiokanal, «truleg frå Bulgaria eller Tyrkia», då han skreiv hovudriffet. Teksten til Ian Gillan var eit resultat av studioparanoia og heimesjuke.
Det er den einaste songen frå Machine Head' som ikkje vart framført live under turnéen til Deep Purple i 1972. Blackmore nekta å spela songen live. Etter at han vart erstatta av Steve Morse i 1994, har låten vorte eit fast innslag på konsertane deira. Han var opningslåt under heile Rapture of the Deep-turneen.
I 2010 vart dokumentarfilmen Pictures of Home om Ian Gillan laga. Filmen er basert på opptaka som vart gjorde i oktober 2009 under besøket til rockestjerna i Armenia i samband med prosjektet «Armenia Grateful 2 Rock», og intervjua med Ian Gillan, som vart spelt inn i mars 2010.
Regavim
Regavim (hebraisk skrift רְגָבִים, tyder 'Jordklumpar') er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg nær Umm al-Fahm og høyrer til Menashe regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 270.
Landsbyen vart grunnlagd i 1947 av emigrantar frå Italia og Nord-Afrika som var medlemmar av Habonim Dror ungdomsrørsle. I 1949 vart han flytta til den noverande plasseringa på landområde som tidlegare hadde høyrt til den avfolka arabiske landsbyen Qannir.
Sângeorz-Băi
Sângeorz-Băi (ungarsk Oláhszentgyörgy, Naszódszentgyörgy, tysk Rumänisch-Sankt-Görgen, Sankt Georgen, Georgenau, transilvansk saksisk Gergn, Sänt-Jorich, Sänt-Gergn, Gergnâ), tidlegare Sângiorgiul Român, Sângeorzul Român, er ein by i Bistrița-Năsăud fylke i Romania.
Busetnader
Sângeorz-Băi er ein oraș (mindre bykommune) med desse busetnadane:
Mystrás
Mystrás (gresk Μυστράς) er ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Mystrás inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Spárti.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Mystrás 4 265 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 448 innbyggjarar.
Pavel Ploc
Pavel Ploc er ein tsjekkisk tidlegare skihoppar som tevla for Tsjekkoslovakia frå 1982 til 1991. Han tok sølvmedalje i normalbakken under OL 1988 i Calgary, og bronsemedalje i storbakken under OL 1984 i Sarajevo. Ploc vann sølvmedaljen under VM i skiflyging i 1983 og bronsemedaljen i same i 1985. Dessutan har han to bronsemedaljar frå verdsmeisterskap i laghopping; 1984 og 1989).
Aktiv
Ploc debuterte i verdscupen i skihopping i mars 1982 med ein tolvteplass i skiflygingsbakken i Bad Mitterndorf. I byrjinga av januar 1983 gjekk han heilt til topps i eit verdscuprenn i storbakken i Harrachov, 0,9 poeng framom Klaus Ostwald frå Aust-Tyskland. Seinare i sesongen fekk Ploc sølvmedaljen under skiflygings-VM i nettopp Harrachov. Rollene var då omsnudd, Klaus Ostwald vart verdmeister med Ploc og Matti Nykänen på dei neste medaljeplassane. Ploc sette elles verdsrekord i skiflyging med eit hopp på 181 meter, ein rekord som vart ståande i eit år.
I OL-sesongen 1984 fekk Ploc ei rekke gode plasseringar. Han vann bronsemedaljen i storbakken under vinter-OL i Sarajevo, og vann sidan to verdscuprenn og tok fleire gongar steget opp på sigerspallen. Også i skiflygings-VM 1985 i Planica fekk han bronsemedalje, og hadde elles to andreplassar i verdscupen som sine beste prestasjonar i 1985-sesongen.
Verdcupsigrar
På slutten av 1990-talet var Pavel Ploc tsjekkisk landslagstrenar i skihopping. Seinare har han hatt plass i bystyret i Liberec som representant for sosialdemokratane.
Krossbu
Krossbu er ei privat turisthytte i Lom kommune i Innlandet. Hytta ligg 1267 m.o.h. ved fylkesveg 55 over Sognefjell.
Fylkesveg 55 i Aust-Agder
Fylkesveg 55 i Aust-Agder går mellom Kroken og Tørvolt i Grimstad kommune. Vegen er 980 meter lang.
Kengo Kawamata
Kengo Kawamata er ein japansk fotballspelar.
Fylkesveg 55 i Aust-Agder
Før 1. januar 2010 vart vegen kalla fylkesveg 45 i Aust-Agder.
Andreas Küttel
Andreas Küttel er ein sveitsisk, tidlegare skihoppar frå Einsiedeln. Han vart verdsmeister i normalbakken under ski-VM 2009. I 2006 vart han nummer tre i verdscupen i skihopping. Frå 2002 til 2010 vart han seks gongar sveitsisk meister i skihopping.
Aktiv
Küttel debuterte i verdscupen i byrjinga av desember 1995. Allereie to veker etter debuten kom han på fjerdeplassen i eit renn i Chamonix i Frankrike, men makta ikkje fylgje opp i resten av sesongen. Åra deretter klarte han ikkje å hamle opp med verdseliten, men i storbakkerennet under OL 2002 i Salt Lake City kom han på ein svært overraskande sjetteplass. I januar 2004 kom han fyrste gongen på pallen i eit verdscuprenn då han vart nummer tre i Liberec i Tsjekkia, i eit renn som gjekk under vanskeleg tilhøve. Ganske nøyaktig eitt år seinare fekk han ein ny tredjeplass, då han i Willingen i Tyskland einast hadde Janne Ahonen og Martin Höllwarth framom seg på resultatlista.
Küttel vann sin fyrste verdscupsiger i storbakken på Lillehammer 3. desember 2005, nøyaktig på dagen ti år etter han vart nummer 23 i same bakken den helga han debuterte i verdscupen. Han sette ny bakkerekord med 139 meter i andre omgang og slo Jakub Janda med 0,1 poeng. Ei veke seinare tok han i Harrachov sin andre verdscupsiger. Under OL 2006 i Torino kom han på femte plass i normalbakken i Pragelato og vart nummer seks i storbakken. I byrjinga av mars månad vann han sin tredje verdscupsiger då han gjekk til topps i Kuopio føre Thomas Morgenstern. Sesongen 2005/06 kom han på tredjeplass i verdscupen, bakom vinnaren Jakub Janda og Janne Ahonen.
I 2007-sesongen vann Küttel nyttårshopprennet i Garmisch-Partenkirchen, og fekk elles tre andreplassar i verdscupen. Også i 2007/08-sesongen fekk han ein siger i verdscupen, då han straks før jul i Engelberg sigra føre fire austerrikske hopparar. Seinare i sesongen fekk han to til pallplassar, ein tredjeplass og så på Lillehammer ein andreplass. I 2009-sesongen kom ikkje Küttel på pallen i noko verdscuprenn, derimot vart han verdsmeister i skihopping under VM i Liberec. Han vann då rennet i storbakken framom Martin Schmitt frå Tyskland og Anders Jacobsen, ei tevling som vart avvikla over ein einaste omgang, grunna vertilhøva.
Sesongane 2010 og -11 klarte ikkje Küttel å hevde seg mot verdseliten i skihopping, og han la opp i 2011.
Kasarnaba
Kasarnaba (قصرنبا) er ein by i Beqaa guvernement i Baalbek distrikt i Libanon. Byen ligg på ei skulder i dei vestlege Libanonfjella, like aust for fjellet Sanine, med utsyn over sentrale delar av Beqaadalen. Innbyggjarane i Kasarnaba har hovudsakleg drive med dyrking av vindruer og villroser for utvinning av rosevatn.
Det ligg eit romersk tempel i byen.
Albumet Nite Flights
Nite Flights er det sjette studioalbumet til den amerikanske popgruppa The Walker Brothers. Det kom ut i 1978 og inneheld singelen «The Electrician». Albumet vart det siste gruppa gav ut i lag.
Kvar av medlemmane skreiv songar for albumet, to var av Gary Walker, medan Scott Walker og John Walker skreiv fire kvar. Albumet vart spelt inn i februar 1978 i Scorpio Sound i London i Storbritannia. Det fekk positive meldingar, særleg songane til Scott Walker. Albumet kom ut i juli 1978. Det var lenge ute av opplag då det i midten av 1990-åra vart tilgjengeleg på billig-CD. Plateomslaget var designa av Hipgnosis.
Oversyn
Nite Flights var det siste albumet trioen gav ut i lag, sjølv om strukturen på albumet, som er delt inn i tre, der kvar av medlemmane har skrive og sunge sine eigne songar, har gjort at både kritikarar og bandmedlemmane sjølv har skildra det som tre små soloalbum enn eit verkeleg gruppealbum.
Albumet er mest kjend for dei fire første songane, alle skrivne og sungne av Scott Walker—dei første originale songane hans sidan soloalbumet hans 'Til The Band Comes In frå 1970. Alle av dei var langt mørkare enn resten av albumet og staka ut retninga som det seinare soloarbeidet hans skulle ta.
«The Electrician» vart gjeven ut som ein singel med «Den Haague» som B-side, men gjekk ikkje inn på salslistene. «Shutout», «Fat Mama Kick», «Nite Flights» og «The Electrician» vart òg gjevne ut som Shutout E.P. i 1981.
I 2001 vart to ekstra spor frå Nite Flights-innspelingane gjevne ut på samlealbumet If You Could Hear Me Now. «The Ballad» skriven av John Walker er ein komplett song, medan den andre, «Tokyo Rimshot», er ein uferdig instrumental skriven av Scott Walker.
Mottaking
Nite Flights fekk middels til positive meldingar av dei fleste kritikarane. Scott Walker-songane har vorte plukka ut av samtlege som langt betre enn Gary og John sine songar.
Labweh
Labweh er ein landsby som ligg 950 meter over havet ved foten av Anti-Libanonfjella i Baalbek distrikt i Libanon.
Historie
Labweh har vore busett sidan yngre steinalder, sidan minst det 7. tusenåret fvt. Ein trur at egyptarane kalla staden Lab'u, assyrarane Laba'u og hebrearane Lebo-hamath. Dette har vore knytt til Hamath som er nemnt i Kongebøkene og Ezekielboka som den nordlege grensa til territoriet til kong Salomo. Labweh tyder på assyrisk «hjarte» eller «senter», men det er òg føreslått at det kjem frå arabisk for «løve» eller «løvinne». Det er gjort fleire arkeologiske funn i landsbyen, som tre gamle grotter med romerske-bysantinske sarkofagar og ruinane av eit tempel. Det finst òg ruinar av ein bysantinsk bastion og ein romersk dam, som kan ha kome frå regjeringstida til dronning Zenobia. I følgje ei segn vart kanalane gravne ut i berget for å sende vatn til landområda hennar i Palmyra i Syria.
Labweh-kjeldene og elva
Landsbyen ligg på ein ås 26 km nordaust for Baalbek, som har gjeve namn til Labwehkjeldene og elva Labweh, som er ei av kjeldene til Orontes. Labwehelva renn kring 20 km gjennom ein steinete ørken, og fell så ned i ein innsjø og ei breiare elv til ein annan landsby kalla Er-Ras, som vert rekna som kjelda til Orontes. Denne flyt vidare nordaustover.
Romersk tempel
Det ligg ruinar av eit romersk tempel i landsbyen, som er ein del av templa i Beqaadalen. Berre ei blokk av den vestlege muren står att i dag. I moderne tid er det bygd eit hus inne i tempelet. Det ligg kring 20 tempel mellom Labweh og Ain el-Baid.
Ultratopp
Ein ultratopp er eit fjell med ei skardhøgd eller primærfaktor på minst 1500 meter. Det finst litt over 1500 kjende ultratoppar i verda. Somme av dei er særs kjende, som Mount Everest, Aconcagua og Denali (dei tre fjella med høgast skardhøgd), medan andre ikkje er like kjende. Somme kjende fjell som Matterhorn og Eiger er ikkje ultratoppar fordi dei via høgtliggande skard har samband til høgare fjell, og derfor ei skardhøgd på mindre enn 1500 m.
Omgrepet «ultra» vart gjeve av geovitaren Stephen Fry som studerte skardhøgda til fjell i Washington i 1980-åra. Han nytta då ein definisjon der ein ultratopp hadde ei skardhøgd på minst 5000 fot (1524 m).
Fordeling
I dag kjenner ein til 1515 ultratoppar i verda: 637 i Asia, 355 i Nord-Amerika, 209 i Sør-Amerika, 119 i Europa (inkludert Kaukasus), 84 i Afrika, 69 i Australasia og 39 i Antarktis.