cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rainy Night in Georgia
Andre versjonar
Songen er spelt inn av mange andre musikarar, som Ray Charles, Otis Rush, Gil Parris, Little Milton, Dolla, Hearts Of Stone, Randy Crawford, Tennessee Ernie Ford, Johnny Rivers, Amos Garrett, Hank Williams jr., Nat Stuckey, Boz Scaggs, ein duett mellom Conway Twitty og Sam Moore, Aaron Neville, Chris Young og Shelby Lynne. David Ruffin spelte ein versjon av songen same året som Benton, men Motown gav ikkje ut albumet før i 2000-åra. B. J. Thomas spelte òg inn songen same året som Benton for albumet Most of All.
Ivan Lins
Songane hans er blitt spelte inn av Patti Austin, David Benoit, George Benson, Michael Bublé, Eliane Elias, Ella Fitzgerald, Dave Grusin, Shirley Horn, Quincy Jones, Steve Kuhn, The Manhattan Transfer, Sérgio Mendes, Jane Monheit, Mark Murphy, Carmen McRae, Joe Pass, Lee Ritenour, Sarah Vaughan, Diane Schuur, Sting, Barbra Streisand, Take 6, Toots Thielemans og Nancy Wilson.
Rainy Night in Georgia
Andre versjonar
Det er blitt laga fleire reggae-versjonar, mellom anna av Ken Parker, Lord Tanamo, Nicky Thomas, John Holt, og reggaeband som The Gladiators og The Congos. I 1967 skreiv Prince Buster om teksten og spelte inn ein seksuell reggae-versjon av songen kalla «Big Five», vanlegvis funnen med pip over somme ord. Gregory Isaacs laga ein dancehall-versjon av songen i 1990-åra.
Av nyare innspelingar finn ein versjonar av Hem og Boz Scaggs.
Caroline av Status Quo
«Caroline» er ein song av det britiske rockebandet Status Quo i 1973. Han kom ut på albumet Hello! i 1973.
Songen var skriven av bandleiaren Francis Rossi og scenearbeidaren deira Bob Young på ein serviett i matsalen på eit hotell i Perranporth i Cornwall i 1971. Det vart spelt inn to demoar av songen, ein kjapp og ein langsam.
Sogen vart ofte nytta som opningsnummer på konsertane til Status Quo i over 25 år. Han vart spelt som andre song på Live Aid-konserten deira i 1985 og inspirerte Apollo 440-singelen «Stop the Rock» i 1999.
Songen vart spelt inn på ny i 2014 for det 31. albumet til bandet, Aquostic (Stripped Bare).
Hatcher Bluffs
Hatcher Bluffs are a line of bluffs facing nordvest, located9 km sør for Metavolcanic Mountain, ved austsida av Reedybreen i Antarktis. Dei vart kartlagte av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64 og ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Julius O. Hatcher, ein mekanikar ved Byrd-stasjonen i 1962.
New Zealand Great Walks
New Zealand Great Walks er utvalde populære fotturruter på New Zealand. Dei er dei best tilrettelagde rutene på øyene, og går gjennom område med somme av dei vakraste naturtilhøva i landet. Turstiane held ein høg standard, og gjer det lett for turgåarar å nå somme av dei mest naturskjøne villmarksområda på New Zealand.
Lisebergshjulet
Lisebergshjulet, som tidlegare heitte Göteborgshjulet, er eit pariserhjul som vart teke i bruk 22. mai 2010 på Kanaltorget, mellom Göteborgsoperan og kjøpesenteret Nordstan, i Göteborg i Sverige, men som våren 2012 vart flytta til moroparken Liseberg i Göteborg. Her vart pariserhjulet teke i bruk 28. april 2012 med det nye og noverande namnet Lisebergshjulet.
New Zealand Great Walks
Hytter for overnatting langs rutene er høveleg plasserte, velutstyrte, og har god kapasitet. Både hyttene og stiane i Great Walks har ein høgare standard enn andre fotturruter i landet. New Zealand Great Walks er svært populære mellom utanlandske tilreisande, delvis fordi dei er tungt marknadsførte av Department of Conservation og turistoperatørar. Fleire av Great Walks har bookingordningar for å styra presset frå tilreisande. Guida turar er tilgjengelege gjennom private operatørar langs fleire av rutene.
Det er inga betaling, og heller ikkje trengst det løyve, for å ferdast på New Zealand Great Walks. Kostnadar og restriksjonar gjeld for overnatting, enten i hytter eller telt.
Oversikt over rutene
Nordøya
Whanganui Journey i Whanganui National Park er ikkje ein fottur i det heile tatt, men ein kajakktur på den lengst farbare elva på New Zealand. Den er likevel administrert under Great Walks-systemet.
Sørøya
Stewart Island/Rakiura
Framtidige utvidingar
Ein tiande Great Walk, den 45 km lange Paparoa Track er planlagd opna i desember 2019. Dette vil verta det første tillegget sidan det eksisterande nettverket Great Walks vart oppretta i 1993.
Ei anna turrute, Pike29 Memorial Track, er for tida under utbygging fram til i det minste til desember 2020. Dette vil verta ei siderute til Pararoa-ruta. . Denne ruta er til minne om dei 29 gruvearbeidarane som omkom i Pike River Mine-ulukka i 2010. I 2018 utlyste Department of Conservation innspel om ein ellevte Great Walk, og finalistane vart:.
I juli 2019 vart det kunngjort at den 61 km lange Hump Ridge Track skal verta New Zealands ellevte Great Walk. Det er planlagd ei oppgradering av stien og hyttene til ein kostnad av om lag 5 millionar NZD. Målsetjinga er at denne turstien skal gå inn i Great Walks-nettverket i 2022.
Focus 11
Focus 11 er det trettande studioalbumet til den nederlandske progressiv rock-gruppa Focus.
Bjøllesau
Ein bjøllesau er sauen i flokken med ei bjølle festa til halsen med ein klave.
Nanyang i Henan
Nanyang (kinesisk: 南阳; pinyin: Nányáng) er eit byprefektur i den sørlege delen av provinsen Henan i det sentrale Kina. Byprefekturet har eit areal på 26 591 km² og hadde i underkant av 10,3 millionar ibuarar i 2010.
Byprefekturet Nanyang omfattar to bydistrikt (区 qū), eitt byfylke (市 shì) og ti fylke (县 xiàn).
Næring
Byprefekturet ligg ved elva Baihe, i eit viktig jordbruksområde med allsidig produksjon. Byen har også mykje industri.
I den 200 meter høge åsen Dushan nord for byområdet Nanyang vert det enno utvunne jade. Dushan-jaden, som no er svært sjeldan, vert rekna for å vere ein av dei fire ypparste kinesiske jadesortane.
Samferdsle
Kinas riksveg 312 fører gjennom området. Han går frå Shanghai og passerer mellom andre Suzhou, Nanjing, Hefei, Xinyang, Xi'an, Lanzhou, Jiayuguan i Gansu og Urumqi, før han endar på grensa mot Kasakhstan.
Ribbein
Ribbein (på latin costa, fleirtal og genitiv costae) er dei lange bøygde beina som dannar den beina brystkassa. I dei fleste virveldyra omkrinsar ribbeina brystorgana som gir lungene sjansen til å ekspandere og difor hjelper oss med å ande. I tillegg skyddar dei lungene, hjartet og andre organ i brysthòla. I nokre dyr, særleg slangar er ribbeina med på å skydde heile kroppen.
Ein kan fjerne ribbeina kirurgisk for terapeutiske eller kosmetiske grunnar.
Skurups kommun
Skurup kommune ligg sør i det svenske fylket Skåne län i landskapet Skåne. Administrasjonssenteret i kommunen ligg i Skurup
Tettstader
Skurup kommune har fire tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
1774 Kulikov
1774 Kulikov er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Koronis. Han blei oppdaga den 22. oktober 1968 av Tamara Mikhailovna Smirnova ifrå Krim-observatoriumet i Nauchnij.
Gymnopithys
Artslista
Gymnopithys i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.10 frå august 2015 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Mount Kohnen
Mount Kohnen er eit fjell sørvest i Bowyer Butte i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Fjellet vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Heinz Kohnen, ein geofysikar ved Byrd-stasjonen frå 1970 til 1971.
Geoffrey Holder
Geoffrey Lamont Holder var ein trinidadisk-amerikansk skodespelar, dansar, musikar og kunstnar. Han var hovuddansar for Metropolitan Ballet i New York før filmkarrieren hans byrja i 1957 med ein opptreden i Carib Gold. I 1973 spelte han den skurkeaktige Baron Samedi i James Bond-filmen Live and Let Die. Han vann to Tony-prisar i 1975 for kostymedesign og regissering av musikalen The Wiz, ei gjenforteljing av The Wizard of Oz.
Dallmann Nunatak
Dallmann Nunatak er ein nunatak 5 nautiske mil nord for Bruce Nunatak i Seal Nunataks-gruppa, utanfor austkysten av Den antarktiske halvøya. Han vart først kartlagd i 1902 av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld, og vart namngjeven av han etter kaptein Eduard Dallmann.
So Fine av Ike & Tina Turner
So Fine er det niande studioalbumet til Ike & Tina Turner, gjeve ut i 1968.
Bat Galim
Bat Galim (hebraisk בת גלים) er eit nabolag i Haifa i Israel ved foten av Karmelberget og kysten av Middelhavet. Bat Galim er kjent for promenaden og sandstrendene.
Historie
Bat Galim var den første jødiske busetnaden i det moderne Haifa. Nabolaget vart grunnlagt i 1920-åra som ein hageby med private heimar designa av Bauhaus-arkitekten Richard Kaufmann. Under Palestinamandatet var Bat Galim underhaldningsstrøket i Haifa. Casino, eit kjent byggverk på promenaden i Bat Galim, husa ein kafé der britiske offiserar brukte å gå, men vart aldri nytta til gambling. Det var òg eit senter for vassport i landet og det vart bygt eit symjebasseng der.
Hylophylax
Artslista
Hylophylax i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.5 frå desember 2010 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Havbotnskorpe
Havbotnskorpe består primært av mafiske bergartar som er tunge og rike på jern og magnesium (sima), slik som til dømes bergartane basalt, diabas og gabbro. Til samanlikning består kontinentalskorpe (sial) i større omfang òg av silikat og aluminium, med lettare ofte felsiske bergartar som granitt, gneis, sandstein, kalkstein og slamstein.
Gulbeinsnipe
Gulbeinsnipe (Tringa flavipes) er ein vadefugl i snipefamilien som hekkar i Nord-Amerika og overvintrar i den sørlege delen av Nord-Amerika og i mykje av Sør-Amerika. Streiffuglar av denne arten blir år om anna observerte i Noreg.
Skildring
I hekkefjørdrakta har gulbeinsnipa eit bleikgrått eller kvitaktig hovud, med fint stipla mørkebrunt. Eit ikkje skarpt definert augebryn går over auget nesten til halsen. Ein kvit augering og ei kvit hake er godt synleg. Undersida av kroppen er kvitaktig eller bleikgrå medan brystet har mørkebrune flekker. Oversida er mørk brun med kvite og lys grå flekker. Halen er kvit eller lys grå og har tynne mørke tverrstriper. Vinterdrakta er meir avdempa og bleik i fargene, framleis flekka, men meir i grått der hekkedrakta er brun.
Unge fuglar liknar vaksne om vinteren, med meir utvaska brunfarger og mindre tydelege streker.
I den sørlege delen av hekkeområdet kan gulbeinsnipa bli forveksla med plystresnipe som overlappar utbreiingsområdet her. Fjørdrakta til dei to artane er nesten identiske, men plystresnipa er større med relativt lengre nebb og bein.
Utbreiing og åtferd
Gulbeinsnipa er ein nearktisk art. Hekkeområdet ligg i eit breitt belte frå den sørlege kysten av Hudsonbukta nordvestover tvers over kontinentet til nordvestkysten av Britisk Columbia og dessutan i store delar av indre Alaska.
Hekkehabitata for gulbeinsnipa inkluderer våtmarker ved høg skog, myrlendte område og våte grassletter. Om vinteren òg meir kystnære våtmarker, laguner og strandbankar. Gulbeinsnipa et stort sett virvellause dyr, som ho plukkar frå vassoverflata eller bakken. Ho kan òg ta småfisk og frø.
I vintermånadene er gulbeinsnipe hovudsakleg sosiale fuglar. Denne åtferda er mindre typisk i hekkesesongen, sjølv om dei av og til hekkar i små, lause koloniar. Gulbeinsniper er monogame innanfor kvar hekkesesong.
Reiret er ganske enkelt ei grunn senking i bakken, godt skjult i vegetasjonen. Kullet består vanlegvis av fire egg. Rugetida er 22 til 23 dagar. Begge foreldra er involverte i ruging. Ungane er reirflyktarar, og dei er flygedyktige etter 22 til 23 dagar. Gulbeinsniper hekkar første gongen i ein alder av to år.
Storleiken på populasjonen er estimert til ca. 270 000 kjønnsmodne individ, og er minkande.
Kurt Inge Angell
Kurt Inge Angell er ein norsk fagforeiningsperson. Angell har sidan 29. september 2022 vore forbundsleiar i Norsk Sjømannsforbund. Han har vore tilsett i forbundet sidan 1998, og har vore nestleiar sidan 2014. Han har tidlegare arbeida i Color Line, og vikarierte frå 2010 til 2011 som ITF-koordinator for det norske ITF-inspektoratet.
Ashton Irwin
Ashton Fletcher Irwin er ein australsk songar-låtskrivar og musikar, kjend for å vere trommeslagar i det australske poprock-bandet 5 Seconds Of Summer. Sidan 2014 har 5 Seconds Of Summer selt meir enn 10 millionar album, over 2 millionar konsertbillettar globalt, og songane til gruppa er vortne strømma over 7 milliardar gongar, noko som gjer dei til ein av dei mest vellukka australske musikarane i historia.
Bakgrunn
Ashton Fletcher Irwin vart fødd den 7. juli 1994 i Hornsby i New South Wales. Far hans, som er amerikansk, forlet familien då Irwin var to år gammal. Mora, Anne-Marie, sleit med alkoholisme, og som eit resultat brukte Irwin barndommen sin på å «hengje med rusa folk på pubar». Han fortalde seinare: «Oppveksten min var interessant. Eg hadde ikkje ein far, og mor mi har slite med alkoholisme heile livet mitt. Eg har måtte vere ustoppeleg positiv, og eg har fått eit veldig deprimert sinn». Irwin flytta mykje som barn, men han var hovudsakleg busett i Richmond og Windsor. Mor til Irwin «hadde ikkje mykje pengar», og som eit resultat ville Irwin «slite med å ete frå veke til veke».
Onkelen til Irwin var trommeslagar i eit death metal-band og stefaren hans spelte trommer i eit punk/rock-band. Irwin lærte å spele trommer då han var ni år gammal etter å ha spurt stefar sin om å lære han. Irwin bidrog til å oppdra dei yngre halvsyskena sine, Harry og Lauren, mens han gjekk på Richmond vidaregåande. Han gjekk ut frå denne skulen i 2012. I løpet av åra sine på vidaregåande år, før skipinga av 5 Seconds Of Summer, danna Irwin eit jazz-funk band kalla Swallow The Goldfish i lag med klassekameratar. Irwin tok eit år med høgare utdanning på eit TAFE-college for å studere musikk, før han valde å slutte på grunn av forpliktinga si til 5 Seconds Of Summer.
Karriere
I slutten av 2011 fekk Irwin ei Facebook-melding frå vennen Michael Clifford, som spurde om Irwin var interessert i å tilfeldigvis spele musikk med han, Calum Hood og Luke Hemmings. Irwin bestemte seg for å bli med trioen å legge ut coverlåtar på Hemmings sin YouTube-kanal. Etter månader med coverlåter sammen, byrja bandet å tiltrekkje seg interesse frå store plateselskapar og utgjevarar, og dei signert en publisering avtale med Sony/ATV Music Publishing. Irwin har sidan det gjeven ut fire studioalbum med bandet, kvar av dei møtt med global suksess. Album: 5 Seconds Of Summer (2014), Sounds Good Feels Good (2015), Youngblood (2018) og Calm (2020).
Bortsett frå bandet, har Irwin drive med songskriving og hjelpt til med instrumentering for andre artistar, inkludert Andy Black, The Faim og Makeout.
Den 23. september 2020 annonserte Irwin utgjevinga av sitt fyrste soloalbum, med tittelen Superbloom. Det kom ut 23. oktober 2020. Albumet blei innleidd av singelen «Skinny Skinny», eit spor som handlar om spørsmål om kroppsbilete, noko Irwin sier han har «aldri konfrontert i ei kreativ form». Irwin uttala at «Superbloom utforskar mine indre filosofiar og kjensler om livets tur som eg har funne meg sjølv på». Han gjentek: «Det gjer meg den største glede av alt at eg er i eit band som gjer meg moglegheita til å skape fritt i og utanfor det».
Personleg liv
Irwin har vore open om kampane sine med alkoholisme, og er ein talsperson for psykisk helse. I 2018 innrømte Irwin at under 5 Seconds Of Summer sin to års pause, takla han «kjensler i byrjinga [av avbrekket] med berre alkohol». I april 2020 avdekkja Irwin at han på den tida hadde vore edru i ti månader. Innan bandet sin turne i 2019 dokumenterte Irwin, via kontoar på sosiale medium, isbad som han gjorde før kvart show som ein bekreftelse på å overvinne sin rusmisbruk.
Irwin data den tidlegare modellen Bryana Holly. Paret data i eit år før dei slo opp i juni 2016. I 2018 begynte Irwin eit på og av forhold med motebloggaren og fotografen Kaitlin Blaisdell.
I 2017 vart det rapportert at Irwin hadde kjøpt eit fem-roms herskapshus i Hollywood Hills-nabolaget av Los Angeles. I 2018 vart det rapportert at Irwin hadde kjøpt ein anna eigedom, ein toppleilegheit, i West Hollywood. Frå 2020 er Irwin sin nettoverdi anslått til å vere 25 millioner amerikanske dollar.
Pointe de Cézembre
Pointe de Cézembre er eit kupert nes 0,5 nautiske mil nordaust for Cap Margerie. Det vart kartlagd i 1950 av Den franske antarktisekspedisjonen og kalla opp etter Cézembre, ei øy i Golfe de Saint-Malo i Frankrike.
Ultsjisk
Ultsjisk er eit tungusisk språk som blir snakka av ultsjar frå Khabarovsk aust i Sibir i Russland. Det høyrer til den nanaiiske språkgruppa, og er nært i slekt med nanaiisk og orokisk.
Ultsjisk ligg så nært nanaiisk at ein lenge rekna det som ein nanaiisk dialekt. Under sovjetisk språkpolitikk, då ein utvikla læreverk for mange minoritetsstpråk, fekk ultsjiske ungar undervising frå nanaiiske lærebøker fordi ein gjekk ut frå at språka var like nok, i tillegg til at folkegruppene var små. Seinare brukte ein i alle høve russisk i opplæringa. I dag er russisk utbreidd blant ultsjar, og ultsjisk er rekna som eit truga språk.
Drakekamp
Drakekamp er eit spel som går ut på å halda sin eigen drake i lufta medan ein tek ned motstandarar sine. Det er utbreidd i Afghanistan, Pakistan, India, Nepal, Korea og Brasil. Ein kjemper ofte frå flate hustak eller samlar seg på særskilde stader for å flyga drakar og driva drakekamp.
Ultsjisk
Fonologi
Som andre tungusiske språk har ultsjisk vokalharmoni og tydingsskilje mellom lange og korte vokalar. Språket har 8 vokallydar (kvar av dei lang og kort) og 18 konsonantar. Ein har ikkje konsonantkluster i byrjinga eller slutten av ord.
Drakekamp
I drakekamp kjemper to eller fleire motstandarar mot kvarandre om gongen. Den som held draken i lufta lengst vinn.
Utstyr
Til drakekamp bruker ein gjerne enkle, flate drakar som er lette å manøvrera. Ein bruker draken til å prøva å fella andre draker ved å få dei ut av balanse, eller ved å kappa av snora dei fyk med. Dette kan ein oppnå ved å gjera si eiga snor skarp, eller ved å festa noko skarpt til drakelina.
Nysgjerrig-Per
«Nysgjerrig-Per» er ein song av Per Asplin og Nora Brockstedt frå 1968. Han var skriven av Tor Hultin og Ola B. Johannessen.
Drakekamp
Utstyr
Drakar kan lagast med enkle middel, som silkepapir eller plast, bambuspinnar, ei line og ein spole. Dei kan også vera billige å kjøpa.
Nysgjerrig-Per
Melodi Grand Prix 1968
«Nysgjerrig-Per» deltok i Melodi Grand Prix 1968, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1968 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Per Asplin med eit lite orkester, og så på nytt av Nora Brockstedt med eit stort orkester. Bidraget enda på fjerdeplass med fire poeng; tre frå Trondheim og eitt frå Kristiansand.
Drakekamp
Utstyr
Nokre stader flyg ein draken som eit par: Ein som held spolen og slepp ut line, og ein som styrer lina.
Drakar som er kutta laus kan finnast og brukast opp att. Å henta friskorne drakar er kjend som drakeløping.
Ultsjisk
Skriftsystem
Ultsjisk bruker kyrilliske bokstavar. Tabellen under viser det ultsjiske alfabetet. Bokstavane i parentes er ikkje offisielt med i alfabetet, men blir brukte til å skriva språket.
Drakekamp
Kultur
Drakekamp er ofte knytt til høgtider eller særskilde dagar, som den japanske barnedagen (kodomo no hi) eller på fredagar i muslimske område. Den indiske høgtida sankranti, kjend som uttarayan i Gujarat, er også ein drakekampfestival som i nyare år er blitt til ei internasjonal tevling.
Drakekamp er skildra i novella «The Kitemaker» av Ruskin Bond, der drakeflyging blir kalla «the sport of kings».
Drakekamp er sentral i Khaled Hosseini sin roman The Kite Runner, eller Drageløperen. Han byrja å skriva forteljinga etter å ha lese om Taliban sitt forbod mot drakekamp.
Problem og forbod
Det er knytt fleire problem til drakekamp, særleg i moderne samfunn. Ei vanleg drakeline kan laga kutt i handa til den som styrer henne, eller til folk som spring eller køyrer på den nær usynlege lina. Sterkare liner av nylon kan gjera stor skade, og det finst døme på at dei har drepe folk. Drakeløparar kan koma ut for ulukker om dei spring etter draken i trafikken eller klatrar høgt opp for å henta ein drake.
Den etterlatne lina som ikkje bryt ned i naturen kan også gjera skade på dyreliv, som fuglar og flaggermus.
Drakekamp eller visse måtar å laga draken på er blitt forbodne mange stader, men slike forbod er vanskelege å handheva. Taliban-styret i Afghanistan la ned forbod fordi dei hevda at drakeflyging var uislamsk.
Ottar Svarte
Ottar Svarte (norrønt: Óttarr Svarti), fødd på 900-talet og død etter 1027, var ein islandsk skald. Tilnamnet hans knyter han til ein tradisjon om at han var «mørk», enten av utsjånad eller av lynne.
Utanom at Ottar Svarte truleg var frå Island, veit vi ikkje noko om hans familie eller oppvekst. Det er einast nemnt i Heimskringla (Soga om Olav den Heilage) at han var systerson til Sigvat Skald.
Han er nemnt mange stader i dei norrøne kongesogene, til dømes i Soga om Olav den Heilage, Knytlingesaga og Fagerskinna. I Skaldskaparmål har Snorre sitert strofer frå mange av dikta hans.
I den korte islendingessoga «Tåtten om Ottar Svarte» (Óttars þáttr svarta) blir det fortalt at Ottar gjorde eit kjærleiksdikt (mansǫngr) til Astrid, dotter til kong Olof. Kong Olav den heilage, som vart gift med Astrid, mislikte diktet. Då Ottar seinare kom til Noreg, vart han teken til fange og kong Olav baud at han skulle drepast. Etter råd frå Sigvat Skald gjorde då Ottar eit hyllingskvad til kong Olav og som løn fekk han behalde «hovudet». Diktet vart difor seinare kalla «hovudløysinga» (hǫfuðlausn).
Desse dikta av Ottar Svarte er kjende i dag:
Notar
<references group="Note"/>
Poliçan
Poliçan er ein by og ein kommune i regionen Berat i Albania. Kommunen ligg sentralt i den sørlege delen av landet og grensar i sør til regionen Gjirokastër.
Kommunen vart oppretta gjennom ei admininistrasjonsreform i 2014, ved at den tidlegare bykommunen Poliçan vart slått saman med landkommunane Tërpan og Vërtop. Dei tidlegare kommunane inngår no som kommunaleiningar i den nye storkommunen. Kommunen har hovudsete i Poliçan.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande bykommunen Poliçan 4 318 innbyggjarar, medan dei tre kommunane som i dag utgjer storkommunen Poliçan, til saman hadde 10 953 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var den dåverande bykommunen Poliçan ein del av distriktet Skrapar, medan landkommunane Tërpan og Vërtop høyrde til distriktet Berat. Den dåverande bykommunen omfatta berre sjølve byen Poliçan.
Åarjelhsaemien Teatere
Åarjelhsaemien Teatere AS, tidlegare Åarjelhsaemien Teatere (sørsamisk for 'sørsamisk teater'), er eit teater i Mo i Rana på Helgeland i Nordland. Teateret deler lokale med Nordland Teater i Rådhusalleen 6 i Mo i Rana sentrum. Det blei skipa 1. januar 1985 av sørsamar frå Noreg og Sverige som ei amatørteatergruppe med eit sete i Mo i Rana og eit anna i Tärnaby i Storuman kommune i Västerbottens län. I 2008 blei det delt inn i ein norsk og ein svensk del. 9. september 2012 blei den norske delen omdanna til eit AS med Sametinget, Nordland fylkeskommune og Rana kommune som eigarar.
Heaphy River
Heaphy River er ei elv nordvest på Sørøya på New Zealand. Ho renn gjennom Kahurangi National Park, spring ut frå nordsida av Amohia Peak, og renn først mot nordvest, før ho vender mot sørvest og renn ut i Tasmanhavet 30 kilometer nord for Karamea. Delar av Heaphy Track følgjer dei lægre delane av denne elva, og turstien når fram til kysten ved elvemunningen.
Åarjelhsaemien Teatere
Teateret har som mål å synleggjera sørsamisk kultur og språk gjennom musikk og teaterkunst. Forsøk på å revitalisere det sørsamiske språket står sentralt i førestillingar for barn og unge. I førestillinga Der Stjernan Bor (2010) fekk barn og unge delta i framføring av sørsamisk språk, tekstframføring, skodespelarteknikk og dans. Familieførestillinga GON, som hadde premiere i mars 2009 i Tärnaby, og som blei vist under Vinterlysfestivalen i Mo i Rana i 2010, var berre på sørsamisk. Det same gjaldt barneførestillinga Saajve Sijte.
Teateret har produsert ein monolog om Elsa Laula Renberg, en «joikikal» om barnebokfiguren Plopp i 2016 og bidratt til førestillinga Tjidtjie - mamma i 2017.
Marit Hætta Øverli
Marit Elisabeth Hætta Øverli er ein norsk samisk songar.
Åarjelhsaemien Teatere
Teatersjef per 2022 er Kristin Solberg.
Marit Hætta Øverli
Prisar og utmerkingar
I 2017 vann Øverli og Klemet Anders Buljo Altas kulturpris som Duo Maret. Året etter vann dei og Duo Maret igjen, denne gongen Finnmark fylkes kulturpris.
Den hercynske orogenesen
Den hercynske fjellkjedfoldinga eller den variskiske fjellkjedefoldinga var ein orogenese eller fjellkjedefolding der jordskorpa vart pressa saman i karbon- og permtida ved slutten av oldtida til jorda for 360–250 millionar år sidan. Nedslitne restar av dei hercynske fjellkjedene opptrer i eit belte gjennom Europa frå sørlege Irland og Storbritannia (Devonshire, Cornwall), til det europeiske fastlandet i Bretagne, Ardennene, Schwarzwald, Vogesane og Massif Central. Utanfor Europa er dei kjent i Uralfjella og Novaja Zemlja, i eit belte frå Kaspihavet til Kina og i Appalachane i USA. På nordsida av foldesona, og mellom greinene til sona, vart det i karbon danna store sedimentfylte basseng med tjukke lag av kol, særleg i Vest-Europa og USA.
1775 Zimmerwald
1775 Zimmerwald er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Eunomia. Han blei oppdaga den 13. mai 1969 av Paul Wild ifrå Observatorium Zimmerwald i Zimmerwald.
Jarygin-pistol
Jarygin «Gratsj» (GRAU — 6P35) er ein russisk sjølvladarpistol kontruert av russaren Vladimir Aleksandrovitsj Jarygin. Ammunisjonen er 9×19 мм Parabellum. Pistolen blir produsert ved Izjevsk mekaniske verkstad.
Sjöbo kommun
Sjöbo kommune ligg sør i det svenske länet Skåne län i landskapet Skåne. Administrasjonssenteret i kommunen ligg i Sjöbo.
Hjalmar Johansen
Fredrik Hjalmar Johansen var ein norsk offiser og polfarar som deltok blant anna på Fridtjof Nansen sin Fram-ekspedisjon 1893–1896 og Sørpolekspedisjonen til Roald Amundsen 1910–1912. Johansen var òg både noregsmeister og verdsmeister i turn.
1867–1893: Søkjande år
Hjalmar Johansen var son av bonden og justisvaktmeisteren Jens Johansen (1838–1888) og Maren Pedersen (1838–1907) og var nest eldste borna i ein søskenflokk på fem. Foreldra kom opphavleg frå Hedmark, faren var frå Løten og mora frå Stange, men dei busette seg i Skien etter at dei gifta seg i 1862. I 1885 var Hjalmar med å stifte Idrætsforeningen Odd, der han utmerkte seg som ein god skiløpar og turnar. Same år var Hjalmar med i Noregsmeisterskapen for turn som føregjekk i byen Fredrikshald, der han vart noregsmeister i turn. Tre år seinare, i 1889, var han med det norske landslaget i turn til verdsutstillinga i Paris, der han vart verdsmeister.
Jens Johansen var oppteke av at den eldste sonen hans Hjalmar skulle få ein god artium og unnvar mykje av pengane sine og kreftar for å hjelpe sonen så godt han kunne. Hjalmar oppnådde ein middels god artium, i ei tid då det var ca. 200 til 300 som tok han, og det var ikkje mange bondesøner som hadde klart å oppnå ein så bra artium på den tida. Etter artium drog Hjalmar til hovudstaden Christiania, der han tok førebuande prøver (kalla Anden Examen) i gresk, latin, filosofi, historie, tysk og zoologi. På desse prøvane fekk han òg middels gode karakteren. Faren ville at sonen skulle byrje på Krigsskolen i Oslo, som førte til ein sikker karriere og godt løna arbeid. Hjalmar trossa ynsket til faren og valde heller å studere jus.
Då Hjalmar Johansen var 21 år og hadde studert jus i ca. éit år, døydde faren plutseleg og Hjalmar måtte dust slutte med studia og ta seg ein jobb i Skien. Der fekk han ein jobb som likna på den justisvaktmeisterstillinga faren hadde, og Hjalmar stod i han mellom 1889 og 1891. Deretter drog han tilbake til Christiania for å byrje på Krigskolen. Etter éit år fekk han status som vernepliktig sekondløytnant i Forsvaret, som var ein uløna stilling. Hjalmar var då 25 år gammal, forelska i ungdomsveninna Hilda og hadde inga særleg utdanning som gav nokon jobb. Han var difor på leting etter ein jobb.
1893–1913: Polarreisene
I 1893 søkte Hjalmar seg til å bli ein av dei som skulle vere med på «Fram»-ekspedisjonen til Fridtjof Nansen. Han var då arbeidsledig og i ei djup livskrise. Han fekk ingen tilbakemelding på søknaden sin og oppsøkte til slutt Fridtjof Nansen personleg. Etter mykje om og men vart Hjalmar Johansen tilsett som fyrbøtar på skipet, mykje takka vere god helse og fysikk. Undervegs fekk han fleire andre jobbar: Han var fyrbøtar på skipet heilt til Fram fraus fast i isen i slutten av 1893, og deretter var han assistent for Sigurd Scott Hansen, som dreiv med meteorologiske studium under ekspedisjonen.
I november 1894 vart Hjalmar tilbode jobb som medfølgjaren til Nansen på ein ekspedisjon til Nordpolen, og han takka ja. Nordpol-ekspedisjon varte frå mars 1895 til august 1896, samstundes som Fram-ekspedisjonen fortsette på eiga hand. Dei nådde 86° 14' N 7. april, som på den tida var lenger nord enn noko menneske hadde vore tidlegare. Reisa heimover frå 86° 14' N er kanskje meir kjend enn sjølve 86° 14'. Ho varte nesten éit og eit halvt år, der Nansen og Johansen måte overvintre på Frans Josefs land vinteren 1895–96. Ved nyttår sa Nansen dei berømte orda om å leve i dus. Dansken Klaus Rifbjerg spekulerer i romanen Nansen og Johansen frå 2002 på om dette tilhøvet òg var seksuelt. Denne boka fekk forresten dårleg mottaking blant norske kritikarar.
Etter Framekspedisjonen vart Johansen forfremma til kaptein i Forsvaret i 1899. Som kaptein praktiserte han mellom 1899 og 1907 i Tromsø. Sjølv om Johansen hadde fast jobb og ei god stilling, hadde han framleis nokre problem. Dei økonomiske problema han enno sleit med, voks heile tida pga trongen hans til å vere fin. Han var på dette tidspunktet gift med Hilda, og dei hadde fire born: Trygve, Hjalmar jr., Marit og Per, som var fødde mellom 1898 og 1902. Men etter 1904 flytta dei tilbake til Skien medan Hjalmar enno var i Tromsø, og saknet av dei var stort. Han sakna òg det polaren miljøet. Seinare skilde Hilda seg frå Hjalmar, under tvang frå blant andre den djupt religiøse faren hennar. Seinare sa Johansen opp jobben som kaptein i Tromsø, sidan han ikkje fekk stilling lenger sør på grunn av misunning frå andre offiserar. Summen av alle desse omstenda dreiv han til alkoholisme. Han skreiv ofte til Nansen og bad om pengar til å slette gjeld som han hadde pådrege seg, og seinare om hjelp til å kome med på andre ekspedisjonar. Mykje takka vere Nansen fekk Johansen jobb under fire Svalbard-ekspedisjonar i perioden 1907–1909 under leiing av William S. Bruce (1907), Theodor Lerner (1907–1908), Adolf Hoel (1908) og Gunnar Isachsen (1909).
I 1910 fekk Johansen vere med på Sørpolekspedisjonen til Roald Amundsen. For dette kunne han igjen takke Nansen, som hadde stilt krav om at Johansen skulle vere med viss Amundsen skulle låne «Fram». Men til sjølve Sørpolen fekk Johansen ikkje vere med, på grunn av ei usemje med Amundsen. Johansen redda ein av lagmennene sine, Kristian Prestrud, etter eit mislukka første forsøk på å nå polpunktet. Då Amundsen spurde kvifor dei hadde brukt så lang tid på å kome tilbake til Framheim, kjefta Johansen på Amundsen og kritiserte han for at dei hadde starta for tidleg på våren. Johansen vart då degradert og måtte ta til takke med ein ekspedisjon til King Edward VII Land. Denne ekspedisjonen vart leia av løytnant Prestrud, som Johansen tidlegare hadde leia og som var ei militær grad under han.
Som nummer to bak Nansen og Amundsen
Hjalmar Johansen si rolle i norsk polarhistorie er ofte komen i skuggen av Fridtjof Nansen og Roald Amundsen sine bragder, som mykje skuldast nettopp Hjalmar Johansen.
Under Nordpol-ekspedisjonen med Nansen var Johansen den som var optimistisk, han som unngjekk konfliktar og tok i eit tak. Då Nansen var sjuk i fleire veker på grunn av ryggproblema han fekk undervegs på turen, var det Johansen som tok utstyret til Nansen på seg i tillegg til sitt eige, og han måtte av og til hjelpe Nansen, som hadde problem med å gå, samstundes som han måtte vere «sjukepleiar» for Nansen. Dermed redda han både seg sjølv og livet til Nansen, samstundes som han redda Fram-ekspedisjonen og Nordpolekspedisjonen, som neppe ville ha fått den plassen dei har i dag, viss Nansen og Johansen hadde omkome på Nordpolen. Løna for dette var at han fekk ei kapteinstilling i Forsvaret, medan Nansen vart den store nasjonalhelten og vikingen, verdskjend og rik. Det er lite truleg at Nansen ville ha oppnådd ein slik posisjon viss det ikkje var for at reisevenen var nettopp Johansen.
Under Sørpol-ekspedisjonen med Amundsen var Johansen den som redda Amundsen frå den store skandalen, ved å gje han høvet til å utføre bragda si. Roald Amundsen etterlét fleire av mennene sine då dei måtte vende tilbake til «Framheim» under første forsøk mot Sørpolen. Grunnen til retretten var at det viste seg at dei drog ut for tidleg, og dette hadde Johansen åtvara mot, men Amundsen avviste han. Kvar mann måtte klare seg sjølv tilbake til leiren, og sjølv om alle overlevde fekk mange frostskadar og mange måtte liggje i senga i fleire dagar av utmatting og sjukdom. Johansen var den som kom sist tilbake til basen med Kristian Prestrud på slep og redda dermed livet hans. På grunn av ein krangel med Amundsen etter tilbakekomsten, vart Johansen utelate frå gruppa som skulle dra til Sørpolen. I staden vart Johansen send på ein bi-ekspedisjon leia av Prestrud som Johansen nettopp hadde redda. Prestrud var dessutan både yngre enn Johansen og stod under han på den militære rangstigen.
Johansen måtte forlate «Fram» då skipet kom fram til Hobart på Tasmania under tilbakereisa til Noreg. Amundsen utstyrte han med ein minimal reisekasse.
Hjalmar Johansen tok sitt eige liv 3. januar 1913,, og det at han ikkje vart anerkjend som ein av dei store skal ha vore ei av årsakene. Han etterlet seg kone og fire barn. Gravferda fann stad frå Odds turnhall i Skien 9. januar 1913.
Hjalmar Johansen fekk ein større plass i norsk polarhistorie takka vere Ragnar Kvam jr. sin biografi om han, som kom ut i 1997 under tittelen Den tredje mannen. Beretningen om Hjalmar Johansen. Dette var 84 år etter at han døydde.
Utmerkingar
I 1896 vart Johansen utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs orden «for videnskabelig Fortjeneste.» Han vart tildelt Fram-medaljen, og fekk etter sørpolekspedisjonen Sørpolsmedaljen. Han var æresmedlem i idrettsforeininga Odd. Hjalmar har òg fått ein vidaregåande skule i heimbyen Skien kalla opp etter seg, Hjalmar Johansen videregående skole.
Holmes Bluff
Holmes Bluff er ein skrent marking nordenden av Demas Range på kysten av Marie Byrd Land i Antarktis. The feature vart observert frå lufta frå U.S. Antarctic Service i 1939–41, but vart først kartlagte i detalj av US Geological Survey i 1959–65. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Thomas J. Holmes, ein meteorolog i US Antarctic Research Program ved Byrd-stasjonen i 1961.
Dorg
Dorg er ein fiskereiskap som vert slepa etter båten i sakte fart. Ei dorg består av ein fortaum, med ei søkkje på enden. Mot enden av snøret, framom søkkja, er det festa fleire korte korte snøre med onglar, ofte med gummimark. Dorg vert nytta for fleire fisketypar, som sei, makrell, etc. Tidlegare var det vanleg å ro med dorg, men i dag er vert det ofte nytta påhengsmotor. Ein regulerer kor djupt reiskapet går med massen på søkkja og farten på båten.
Küblis
Küblis er ein kommune i distriktet Prättigau/Davos i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 814 meter over havet.
Kommunen ligg i Küblis kreis og ligg i Prättigaudalen ved vegkrysset til vegane til St. Antönien, Conters og Fideris/Jenaz. Han består av gatelandsbyen Küblis og grendene Prada, Tälfsch og Pläviggin.
Språket kete
Kete eller kikete er eit bantuspråk tala i Den demokratiske republikken Kongo. Det blir tala av ketefolk (bakete), som er ei undergruppe av kubafolk.
Trine Lise Sundnes
Trine Lise Sundnes er ein norsk politikar frå Oslo. Ho er sidan 2021 stortingsrepresentant frå Oslo for Arbeidarpartiet.
Sundnes var leiar i LO-forbundet Handel og Kontor (HK) frå 2013 til 2020. Perioden april 2020 til hausten 2021 leia ho LO si internasjonale avdeling. Sidan 2015 er ho styreleiar i FN-sambandet.
Ved stortingsvalet 2021 var Sundnes Oslo Arbeidarparti sin fjerdekandidat og fekk med god margin fast plass på Stortinget. Her vart ho plassert i Arbeids- og sosialkomiteen.
Haboob
Ein haboob (arabisk هَبوب, «sterk vind») er ein kraftig sandstorm, som ein ofte kan sjå i tørre område rundt om i verda. Haboob er observert i Sahara (typisk Sudan), samt på Den arabiske halvøya, i Kuwait og dei tørraste områda av Irak. Den afrikanske habooben kjem når den intertropiske konvergenssona flyttar seg nordover om sommaren mot Nord-Afrika og fører fukt med seg frå Guineabukta. Habooben i Midtausten vert ofte skapt av torevêr i oppløysing. Ørkenane i Sentral-Australia, særleg nær Alice Springs er særleg utsett for haboob med sand og støv som vert ført fleire kilometer opp i lufta og kan dekke store område med tjukke sandlag. Dei tørre og halvtørre områda i Nord-Amerika kan òg få haboobhendignar. I USA kan ein ofte sjå haboob i ørkenar i Arizona.
Ketekorg
Kete er tradisjonelt korgverk laga av maoriar på New Zealand. Ketekorger kan ha mange ulike storleikar, men er ofte på storleik med ei handveske, og har to handtak. Dei har hatt mange bruksområde, som å oppbevara mat i eller til seremonielle kappar og greenstone-statuettar. Korger med fint mønster av smale band er kjende som kete whakairo, og reflekterer talentet til vevaren.
Korgene blir som regel laga av delte blad frå Phormium tenax, på maori kjend som harakeke og på engelsk som New Zealand flax. Dette var de viktigaste tekstilmaterialet til maoriane før europearane kom, og blei også brukt til klede og tauverk. Det greske ordet phormium tyder 'korg'. Andre materiale kan vera palmetreet nīkau (Rhopalostylis sapida) eller australdrakelilje (Cordyline australis).
I maorimytologi henta guden Tāne tre kunnskapskorger (kete o te wānanga) frå himmelen. Dei ulike korgene inneheldt heilag kunnskap (te kete tuauri), forfedrekunnskap og kunnskap om krig (te kete tuatea) og kunnskap om handverk og fred (te kete aronui).
På maori i dag kan kete visa til eit repertoar, til dømes musikalsk repertoar (kete puoro) eller språkleg repertoar (kete kōrero).
Mount Kosciusko i Antarktis
Mount Kosciusko er eit markant fjell på 2910 moh. som ligg sentralt i Ames Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Fjellet vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Henry M. Kosciusko i US Navy som var offiser i Antarctic Support Activities 1965-67.
Einar Wøhni
Einar Joachim Wøhni var ein norsk politikar for Ap. Han var landbruksminister i den tredje regjeringa til Einar Gerhardsen 1960–63 og stortingsrepresentant frå Troms 1961–1965.
Wøhni var utdanna frå Finnmark landbruksskole og Statens småbrukslærerskole. Han arbeidde som herredsagronom og lærer, før han vart direktør i Direktoratet for vilt og ferskvassfisk 1965-1976. Frå 1977 til 1987 var han fylkeskartsjef i Nordland.
Dărmănești i Bacău
Dărmănești (ungarsk Dormánfalva) er ein by i Bacău fylke i Romania.
Busetnader
Dărmănești er ein oraș (mindre bykommune) med desse busetnadane:
Danco Island
Danco Island eller Isla Dedo er ei øy utanfor Antarktis, som ligg i den sørlege delen av Errera Channel, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Adrien de Gerlache, 1897–1899. Danco Island vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey frå «Norsel» i 1955, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Emile Danco (1869–1898), ein belgisk geofysikar og medlem av Belgica-ekspedisjonen, som døydde ombord på «Belgica» i Antarktis.
Cap de la Découverte
Cap de la Découverte, Cape Découverte eller Cape Discovery er eit klippenes heilt nordvest på Curzon Islands langs Adélie Coast. Det vart oppdaga den 21. januar 1840 av Den franske antarktisekspedisjonen, 1837–40, under kaptein Jules Dumont d'Urville som gav det namnet «Cap de la Decouverte» (Oppdagingsneset). Det var det første neset ekspedisjonen såg langs denne kysten.
Sigling under Sommar-OL 1992
Sigletevlingane under Sommar-OL 1992 vart avvikla utanfor Barcelona i tida 27. juli til 4. august. 441 deltakarar i 256 båtar frå 60 land tevla i ti ulike båtklassar.
Flying Dutchman
<br style="clear:both;" />
Tornado
<br style="clear:both;" />
Star
<br style="clear:both;" />
Soling
<br style="clear:both;" />
Finnjolle
<br style="clear:both;" />
Lechner A-390
<br style="clear:both;" />
Europajolle
<br style="clear:both;" />
Handball under Sommar-OL 1992/Karar
Handball under Sommar-OL 1992 for karar vart avvikla frå 27. juli til 8. august 1992 i Granollers og Barcelona. Tolv land deltok i turneringa: Brasil, Egypt, Frankrike, Island, Romania, «Sovjetunionen», Spania, Sverige, Sør-Korea, Tsjekkoslovakia, Tyskland og Ungarn.
Sigling under Sommar-OL 1992
470
<br style="clear:both;" />
Handball under Sommar-OL 1992/Karar
Laga var delt inn i to grupper med seks lag i kvar, der alle laga i gruppa spelte kamp mot einannan. Dei to beste laga frå kvar gruppe avanserte til semifinalar, resten til plasseringskampar. Vinnarane av semifinalane, «Sovjetunionen» og Sverige, møttest til finale, medan taparane av semifinalane møttest til kamp om bronseplassen. Frankrike vann 24–20 over Island i bronsefinalen.
Nordlys av Nora Brockstedt og Per Müller
«Nordlys» er ein song av Nora Brockstedt og Per Müller frå 1968. Songen er skriven av Tor Hultin og Ola B. Johannessen.
Handball under Sommar-OL 1992/Karar
Finalen
«Sovjetunionen» slo Sverige med 22 mål mot 20, etter at det ved pause stod likt, 9–9.
Hypocnemis
Hypocnemis er ei biologisk slekt i maurfuglfamilien, Thamnophilidae. Rustflankemaurfugl har tradisjonelt vore tenkt å vere ein art med fleire underartar, men prov har ført til at han nyleg er splitta i totalt sju artar, dei fleste utan underartar. Dei nyleg anerkjente artane fekk offisielle namn på norsk frå desember 2017.
Nordlys av Nora Brockstedt og Per Müller
«Nordlys» deltok i Melodi Grand Prix 1968, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1968 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Nora Brockstedt med eit lite orkester, og så på nytt av Per Müller med eit stort orkester. Bidraget enda på tredjeplass med ti poeng; tre frå Hamar, to frå Vadsø og Tromsø og eitt frå Stavanger, Kristiansand og Oslo.
Handball under Sommar-OL 1992/Karar
Finalen
Kirgisaren Talant Dujsjebajev vart toppskårar i turneringa og for «Sovjetunionen» med 47 fulltreffarar.
Hypocnemis
Artslista
Hypocnemis i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Manfred Wörner
Dr. jur. Manfred Wörner var ein tysk konservativ politikar (CDU) og diplomat. Han var forsvarsminister i Tyskland frå 1982 til 1988, og generalsekretær i NATO frå 1988 til han døydde i 1994. Slutten på den kalde krigen fann stad innanfor embetsperioden hans. Han fekk kreftdiagnose under tida si som generalsekretær, men han valde å bli verande i posten til få dagar før han døydde av sjukdomen. Mange syntest dei fekk eit glimt av mennesket bak generalsekretærrollen då han gretande kommenterte bortgangen den norske utanriksministeren Johan Jørgen Holst i januar 1994 - berre nokre månader før han sjølv gjekk bort.
Wörner var barneborn av Luftwaffe-generalen Hermann Aldinger, sjef for 1. tunge luftvernbatteri i Legion Condor under den spanske borgarkrigen. Han voks opp i huset til bestefaren i Stuttgart-Bad Cannstatt og gjekk på Johannes-Kepler-gymnasiet der. Etter at han tok sin Abitur i 1953 studerte han jus i Heidelberg, Paris og München. Han tok sin første juridiske statseksamen i 1957 og den andre i 1961, og vart same år dr. jur. med eit arbeid innan internasjonal rett. Han gjorde deretter karrière som embetsmann, og var dessutan jagarpilot og reserveoffiser i Luftwaffe. Han vart innvald i det tyske parlamentet i 1965, og var viseformann for den konservative fraksjonen og dessutan formann for forsvarskomitéen. I 1982 vart han utnemnd til forsvarsminister i regjeringa til Helmut Kohl. Han gjekk av som forsvarsminister den 18. mai 1988 og vart generalsekretær i NATO den 1. juli same år.
Sidan 1996 har det tyske forsvarsministeriet utdelt ein Manfred Wörner-medalje til offentlege personar som har gjort ein særleg innsats for fred og fridom i Europa. Mottakarar av medaljen inkluderer Richard Holbrooke, Ewald von Kleist, Javier Solana, Christian Schwarz-Schilling, Martti Ahtisaari og Klaus Naumann.
Hypocnemoides
Hypocnemoides er ei biologisk slekt i maurfuglfamilien, Thamnophilidae.
Artslista
Hypocnemoides i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.5 frå desember 2010 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Langford Peak
Langford Peak er eit isolert fjell 2 nautiske mil (3,7 km) vest for den nedre delen av Reedybreen og 5 nautiske mil (9 km) nordvest for Abbey Nunatak. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Lawrence G. Langford jr., ein bygningssnekkar ved Byrd-stasjonen vinteren 1958.
16. serierunde i Tippeligaen 2013
16. serierunde i Tippeligaen 2013 vart gjennomført med ein kamp fredag 12. juli, to kampar laurdag 14. juli og resten søndag 14. juli.
vann heime mot, samstundes som tapte borte mot botnlaget. Rosenborg gjekk dermed forbi Strømsgodset og tok over leiinga i serien. vann borte mot og vart liggande på bronseplassen. I andre enden av tabell vann borte mot  og klatra oppover på tabellen og over streken, medan  haman på kvalikplassen etter tap heime for.
Tove Elise Madland
Tove Elise Madland er ein norsk helsearbeidar og politikar frå Randaberg i Rogaland, busett i Vats i Vindafjord. Ho er sidan 2021 stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet og frå Rogaland.
Madland var frå 1995 medlem av kommunestyret i Vindafjord kommune. I fire valperiodar representerte ho Kristeleg Folkeparti. Etter 2015 representerte ho Arbeidarpartiet og var frå 2019 varaordførar i kommunen. Hausten 2021 vart ho vald inn på Stortinget frå Rogaland og for Arbeidarpartiet. På Tinget var ho i fem veker medlem i Kontroll- og konstitusjonskomiteen, frå 26. november 2021 har ho hatt sete Helse- og omsorgskomiteen.
Tërpan
Tërpan er ein tidlegare landkommune i regionen Berat i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Poliçan.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Tërpan 1 716 innbyggjarar.