cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vassklosett
Utvikling i Kristiania
Spørsmålet om når dei første vassklosetta vart installert i Kristiania har vore omstridt. Vass- og avløpsetaten i byen seier at dei første kom rundt 1860, og detta virke truverdig. Røyrleggarmeisterlauget påstår at det første vassklosettet kom i 1892, men denne påstanden stemmer ikkje med andre kjelder som fortel at røyrleggar Carl Martin Mathiesen bygde eit moderne bad med vassklosett i ein villa på Drammensveien i 1890. Vass- og avløp seier at det fanst berre 18 vassklosett i 1900. Oslo byarkiv seier at det fanst 106 leilegheiter med vassklosett i Kristiania i 1900. Dei førebels første sikkert dokumenterte «Waterclosets» kom likevel allereie i 1858 i nybygget på Kyrkjegata 6 hos konsul og bankier Nicolai August Andresen og leigebuarane hans i same gard.
The Seeds
Historie
Eit stort vendepunkt for The Seeds kom i 1967. Det sjølvproduserte tredjealbumet Future presenterte ein større og psykedelisk kunstnarisk uttrykk og gruppa vart faneberarar under den kanskje mest kreative og eksperimentelle tida i amerikansk popkultur og musikkhistorie. Den meir ekspansive musikkstilen, med utførleg orkestrering og eit dobbeltfalsa plateomslag med utførlege blomeillustrasjonar av målaren Sassin, var eit avvik frå den råare tonen på dei tidlegare hittane til bandet, men vart likevel godt likt av fansen og kritikarane. Det vert rekna som ein kuriositet innan sjangeren i dag og eit pionerverk innan psykedelisk rock. Iggy Pop, Smashing Pumpkins og medlemmar av Beach Boys har alle omtalt bandet, og særleg dette albumet, som ein sjangerklassikar.
Vassklosett
Utvikling i Kristiania
Grand Hotell fekk installert vassklosett i 1897 til erstatning for bøttedoer. Klosetta var tilkopla eit lukka reinseanlegg i kjellaren til hotellet.
I 1904 var det 32 hus av totalt 7 257 i hovudstaden som hadde vassklosett (0,44%). Eit kommunalt kloakkanlegg vart innført som er prøveordning frå 1910 med ein septiktank ved Skarpsno og ein separatorskive ved Filipstad. I 1911 var det 1 269 vassklosett i bruk. Etter første verdskrig 10 000, og i 1920 12 000. Først frå 1928, då det vart avgjort at kloakken kunne gå fritt ut i fjorden, skaut utviklinga fart. I 1940 var det 75 000 vassklosett i Oslo.
Økologi, økonomi og miljø
Overgangen frå utedass til vassklosett vart verdsett som eit stort framsteg i #den rike landa i verda i første halvdel av 1900-talet. Men det tok ikkje mange år før alle kunne sjå at denne nye, komfortable og tilsynelatande enkle løysinga hadde store og kostbare miljøkonsekvensar.
I Oslo vart det første renseanlegget for kloakk bygd i 1910 samstundes med at mengda vassklosett hadde kome opp i vel 1200. Dåverande stadsingeniør O. M. Andersen åtvara mot systemskiftet frå privét til vassklosett av økonomiske grunner. 90 år seinare er argumentasjonen utvida og overgangen karakterisert som ein «økologisk systemfeil».
Frå 1928 vart krava om reinsing oppheva i Oslo. Problema vart synlege umiddelbart. Dei lett tilgjengelege og populære sjøbada innanfor bygrensa måtte nedleggjast. Stadig større kloakkmengder vart spylt rett i fjorden. Slammet frå dei renseanleggene som eksisterte vart dumpa ved Langøyene og òg reinsing gav forureining. Slamtømminga i fjorden varte fram til 1974. Ove Owe som var vassverkssjef frå 1931 argumenterte allereie den gongen for å byggja anlegg for slamhandsaming. Han var irritert over sløsinga med nyttig gjødsel og meinte det måtte gå an å utnytta denne ressursen på ein betre måte. Det tok meir enn 50 år før fleirtalet tenkte likt og detta lét seg gjennomføra. Først i 1987 vart all kloakk frå byen leidd til meir moderne reinseanlegg der det meste vart fullreinsa.
Problemet med vassklosett er at eitt toalettbesøk som i seg sjølv produserer 0,5 liter avfall, gjev eit forbruk frå 6 til 20 liter vatn av drikkevasskvalitet. I Frankrike blir forbruket av reint vatn rekna til 27,5 liter per person per dag, og 20% av drikkevatnet som blir levert i Frankrike hamner i vassklosett. Dette inneber at eitt dagleg WC-besøk for éin person føreset ein drikkevassproduksjon på 10 000 liter årleg. Gjennomsnittsprisen for drikkevatn i Noreg er 0,79 øre pr. liter. Eitt menneske forbrukar reint vann for 7 900 kroner årleg med eitt dagleg besøk på WC. Prisen for å sleppa ut vatn ligg i Noreg på om lag det dobbelte av prisen for drikkevatn. Kostnaden ved å senda ut 10 000 liter avløpsvatn i offentlege røyrsystem er difor om lag 15 000 kroner.
Tanum kommune i Sverige (12 000 innb.) i Bohuslän vakte oppsikt då den i 1992 vedtok å setja stopp for installering av konvensjonelle vassklosett i nye hus. For å retta opp igjen krinsløpet valde politikarane i Tanum at det berre skulle installerast «kildesorterende» toalett (komposterande biodoer eller skilledoer der urinen blir lagra i eigen tank) i ny busetnad, og dei oppmuntra eigarane av eksisterande hus til å byta ut den konvensjonelle WC'ein. Ved nybygg i områr som blir omfatta av reguleringsplan er dette nå eit krav. Tanums døme har seinare inspirert fleire andre svenske kommunar til å ha som mål i sina miljø- eller Lokal Agenda 21-planar å skifta toalettsystem.
Émilie de Châtelet
Introduksjon til Newton sine idear
Émilie og Voltaire, den fjerde elskaren ho hadde etter ekteskapet, møttest etter at han kom tilbake frå eksilet sitt i England. Châtelet inviterte han til å leve i hennar landelege hus ved Cirey-sur-Blaise i Haute-Marne, i det nordaustlege Frankrike, og han vart hennar livslange partnar (under auga til hennar tolerante ektemann). Der studerte ho fysisk og matematikk, og utgav vitskaplege artiklar og omsetjingar. Ved å bedømme breva Voltaire sendte til vener og kommentarane deira til kvarandre sitt arbeid, synast det som om dei levde saman under gjensidig oppmuntring og respekt.
Fødsel og død
Den siste kjærleiksaffæren til Châtelet viste å bli fatal. Tidleg i 40-åra hadde ho ein affære med poeten Jean François de Saint-Lambert og vart gravid. I eit brev til ein ven skreiv ho at ho frykta ho kanskje ikkje ville overleve graviditeten på grunn av alderen sin. Ho fødde barnet, men døydde seks dagar seinare frå emboli (blodpropp) i ein alder av 42 år gammal.
Som Voltaire skildra det: «Denne vesle jenta kom til medan mora hennar var ved skrivebordet sitt, skribla ned nokre newtonske teoriar, og det nyfødde barnet vart mellombels plassert på eit bind om geometri medan mora hennar samla saman papira sine og vart lagt til sengs.» I fleire dagar var Émilie lukkeleg og nøgd, men den 10. september døydde ho brått, og det nyfødde barnet døydde kort tid etter. Voltaire som var saman med henne til det siste var oppløyst i tårer. Han snubla ut av rommet og fall saman utanfor døra.
Vitskapleg forsking og publikasjonar
I 1737 publiserte Châtelet ein artikkel kalla Dissertation sur la nature et la propagation du feu, basert på forskinga hennar i vitskapen om eld som føresåg det som i dag er kjent som infraraud stråling og vesenet til ljoset. Boka hennar Institutions de Physique (Lærdom i fysikk) kom i 1740 og vart presentert som ein gjennomgang av nye tankar i vitskapen og filosofien som kunne studerast av den 13 år gamle sonen hennar, men ho var eit forsøk på semje komplekse idear frå dei leiande tenkjarane i samtida. I boka kombinerte ho teoriane til Gottfried Leibniz og dei praktiske observasjonane til Willem's Gravesande for å vise at energien til ein lekam som rører seg ikkje er proporsjonal til farten til lekamen, slik Newton, Voltaire og andre hadde trudd, men til kvadratet av farten. (I klassisk fysikk er den korrekte formelen Ek = 1⁄2 mv², hvor Ek er den kinetiske energien til ein lekam, m er masse og v er farten.)
Det året ho døydde fullførte ho det arbeidde som er sett på som den største prestasjone hennar: omsetjinga hennar til fransk, med kommentarane hennar av Newton sin Principia Mathematica, inkludert utleiinga hennar frå mekanismane sine prinsipp til førehandstrua om konservering av energi. I dag er omsetjinga til du Châtelet av Principia Mathematica framleis standardomsetjinga av verket til fransk.
Moderne vurdering
Sjølv om den klassiske mekanikken til du Châtelet ikkje blir studert med den same metodologien som Einstein sitt konsept om masse og fart, fortset biografar og historikarar å sjå ein elegant samklang mellom den berømte likninga hans for samanhengen mellom energi og stoff E = mc² (der c representerer farten til ljoset) og prinsippet E ∝ mv² som først vart gjenkjent av du Châtelet over 150 år tidlegare. Det bør likevel framhevast at frå ein fysisk synsvinkel er prinsippet til du Châtelet ein korrekt tanke om kinetisk energi i klassisk mekanikk, og er det første leddet i ei utvikling av Einstein sin ekvivalens for masse–energi.
The Seeds
Historie
Utgjevinga av Future i midten av 1967 markerer det kommersielle høgdepunktet i karrieren til The Seeds med intense konsertar, fleire framføringar på fjernsyn og ei gjesteframsyning i situasjonkomedien The Mothers-in-Law og hippie-filmen Psych-Out. The Seeds gav så ut eit album med blues (med tekst i omslaget av Muddy Waters). A Full Spoon of Seedy Blues, gjeven ut under artistnamnet Sky Saxon Blues Band, kom ut i november 1967.
I mai 1968 gav bandet ut den siste plata si for GNP Crescendo Records, Raw & Alive: The Seeds in Concert at Merlin's Music Box, som musikalsk gjekk attende til dei meir aggressive garasjerockrøtene. Albumet og singelen «Satisfy You» mislukkast i å nå dei nasjonale salslistene. Bandet skifta namn til «Sky Saxon and The Seeds» i 1968, og på den tia hadde Bob Norsoph (gitar) og Don Boomer (trommer) erstatta Savage og Andridge. Saxon fortsette å bruke namnet The Seeds med forskjellige musikarar, minst fram til 1972. To singlar vart gjevne ut i 1970.
The Seeds vart inaktive fram til 2003, då Saxon starta bandet opp att med den originale gitaristen Jan Savage og nykomarane Rik Collins på bass, Mark Bellgraph på gitar og Dave Klein på klaverinstrument. Denne nye versjonen av The Seeds gjekk gjennom fleire inkarnasjonar, og Savage slutta halvvegs gjennom Europaturneen deira i 2003 på grunn av helsa si. Saxon vart verande det einaste originale medlemmet i The Seeds og fortsette å turnere i Europa og USA fram til han døydde 25. juni 2009 av hjarte- og nyresvikt.
Ettermæle
The Seeds har ofte blitt omtalt som ei inspirasjonskjelde av amerikanske punkarar sidan 19790-åra. Seeds-songar er blitt spelt av The Dwarves, Alex Chilton, Johnny Thunders, The Ramones, Yo La Tengo, Garbage, Murder City Devils, Spirits in the Sky, Paul Parker, Pere Ubu, The Makers, The Embarrassment, The Bangles, The Rubinoos, Strawberry Alarm Clock, og andre artistar. Noko tekst på Frank Zappa-albumet Joe's Garage refererer på ein satirisk måte til «Pushin' Too Hard»: «You're plooking too hard, Plooking too hard on ME».
Den 24. juli 2009 heldt The Smashing Pumpkins, Love og The Electric Prunes ein konsert til minne om Sky Saxon.
Furness
Furness (uttalt ) er ei halvøy og ein region i Cumbria i nordvestlege England. Saman med Cartmel-halvøya danna ho North Lonsdale, ein historisk eksklave av grevskapet Lancashire.
Furnesshalvøya er også kjend som Low Furness, og huser landsbyar, jordbruksland og lågtliggande heier. Ytst på halvøya ligg industribyen Barrow, eller Barrow-in-Furness.
Vest for halvøya ligg estuaret til River Duddon og i aust ligg River Leven og Morecambe Bay. Den større regionen Furness omfatta halvøya og eit område kjend som High Furness, ein høvesvis fjellendt og grisgrendt del av England. Dette området strekkjer seg inn i landet til Lake District, og omfattar Furness Fells. Innlandsgrensa til regionen blir danna av elvene Leven, Brathay og Duddon og innsjøen Windermere. Like sør for halvøya ligg den atten kilometer lange Walney Island og fleire andre mindre øyer.
Jakob Walnum
Jakob Rosted Suur Walnum var ein norsk prest og omstreifarmisjonær frå Grimstad.
King Biscuit Flower Hour Presents: Deep Purple in Concert
King Biscuit Flower Hour Presents: Deep Purple in Concert er eit konsertalbum av Deep Purple henta frå den originale sendinga av King Biscuit Flower Hour, gjeven ut i juli 1995. Albumet vart gjeven ut i Storbritannia under tittelen On the Wings of a Russian Foxbat. Albumet vart nymastra og gjeven ut på ny med nytt album på Live at Long Beach 1976 den 24. februar 2009.
Jakob Walnum
Walnum tok examen artium i 1870, vart cand.theol i 1877 og tok praktisk-teologisk eksamen i 1880. Han tok over som sokneprest i Leikanger etter fetteren Jakob Sverdrup i 1884.
King Biscuit Flower Hour Presents: Deep Purple in Concert
Konserten vart spelt inn på Long Beach Arena den 27. februar 1976. Albumet inneheld fire bonusspor spelt inn på ein Deep Purple-konsert i Springfield i januar 1976. Denne konserten skulle opphavleg nyttast for King Biscuit-sendinga. Dårleg lyd på delar av konserten gjorde at dei ikkje kunne sende denne konserten, og måtte gjere eit nytt opptak i Long Beach ein månad seinare.
Jakob Walnum
Jakob Walnum var formann i Midtre Sogns Indremisjon, Sogns Kreds af Søndagsskoler og den nyoppretta krinsen for totalavhaldsarbeidet. Jakob Walnum engasjerte seg sterkt for omstreifarane. Han var ei sterk drivkraft bak etableringa av Sogns Barneheim i 1891. Walnum forlet prestekallet i 1897 for å gå inn i arbeidet for dei heimlause på heiltid. Same året skipa han Den norske omstreifermisjon, og vart foreininga sin fyrste generalsekretær.
Tillite Spur
Tillite Spur er ein liten, bratt fjellframspring, 3 nautiske mil (6 km) lang, som stig ned frå sørlege Wisconsin Plateau mellom Red Spur og Polygon Spur og endar ved austsida av Olentangybreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Namnet vart foreslått av John H. Mercer, ein geolog i US Antarctic Research Program (USARP) i området i 1964-65, fordi tillitt ligg oppom granittklippene på framspringet.
Todd Ridge
Todd Ridge er ein liten, fjellrygg med flat topp ved nordvestenden av Long Hills i Horlick Mountains. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi frå U.S. Navy i 1958-60. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Marion N. Todd]], polarlysforskar ved Byrd-stasjonen i 1958.
Amnot
Amnot er ein landsby i Dhofar guvernement, sørvest i Oman.
Dixey Rock
Dixey Rock er ein holme på 25 moh, 20 km søraust for Darwin Island i Danger Islands. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey i 1953–54 og 1956–58 og fotografert frå lufta av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition i 1956–57. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1980 etter David J. Dixey, leiaren for ei avdeling i Hydrographic Department.
Aktas Dağı
Aktas Dağı er eit fjell vest i Asia. Det ligg på grensa mellom Iran og Tyrkia og har ei høgd på 2715 meter over havet.
Fylkesveg 851 i Rogaland
Fylkesveg 851 i Rogaland går mellom Bygnes og Kvalavåg i Karmøy kommune. Vegen er 7,8 km lang.
Jbeil distrikt
Byblos eller Jbeil distrikt (Qadaa' Jbail) (arabisk قضاء جبيل) er eit distrikt (qadaa) i Libanonfjella guvernement i Libanon, nordaust for hovudstaden Beirut. Det administrative senteret er Byblos, òg kalla Jbeil.
Elvane Al-Madfoun og Nahr Ibrahim dannar høvesvis den nordlege og den sørlege grensa i distriktet, medan Middelhavet ligg i vest, og Libanonfjella i aust. På andre sida av fjella ligg Baalbek i Bekaadalen.
Demografi
Folkesetnaden i distriktet er hovudsakleg maronittar etterfølgd av ein sjiamuslimsk minoritet, som dominerer Ibrahimdalen, særleg landsbyane Aalmat, Ras Osta, Hjoula, Bichtlida, Lassa, og Mazraat Es Siyad. Ein gresk-ortodoks minoritet utgjer ein del av folkesetnaden og er spreidd mellom fleire landsbyar som lokalt vert kalla «qornet el roum» (det ortodokse hjørnet). Desse er Mounsef, Jeddayel, Helwe, Berbara, Gharzouz, Rihanneh og Chikhane.
Jbeil har tre seter i det libanesiske parlamentet, to av desse er maronittisk-katolske og det tredje er sjiamuslimsk.
Montrol Rock
Montrol Rock er den største of ei gruppe skjer som ligg aust for Cape Juncal, D'Urville Island i Joinville-øyane. Han vart oppdaga av den franske ekspedisjonen under kaptein Jules Dumont d'Urville, 1837–40 og kalla opp etter Francois Mongin de Montrol, ein fransk journalist og politikar.
Tetsuo Sugamata
Tetsuo Sugamata er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Français Rocks
Français Rocks er ei gruppe skjer som ligg utanfor nordaustkysten av D'Urville Island i Joinville-øyane. Namnet «Pointe des Français» vart gjeve av kaptein Jules Dumont d'Urville under Den franske antarktisekspedisjonen, 1837–40 til eit nes nordaust på øya, som ein på den tida trudde var landfast med Joinville Island. Målingar av Falkland Islands Dependencies Survey (1952–54) og flyfoto av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (1956–57) har ikkje funne noko nes i dette området. For å bevare namnet i området UK Antarctic Place-Names Committee (1978) vart det gjeve til desse skjera.
Ostern
Ostern (И́стерн, Istern; eller остерн) er ein filmsjanger inspirert av westernfilmar, men laga i austblokkland. og i nokre høve også sett der i staden for det ville vesten. Ordet «ostern» er avleidd frå det tyske Ost som tyder 'aust'.
Ein kan skilja mellom to tilknytte sjangrar:
Raude westernar er ofte blitt samanlikna med spaghetti-western, sidan begge typar lokale landskap til å imitera den amerikanske vesten. EIn nytta særleg landskap i Jugoslavia, Mongolia og sørlege Sovjetunionen.
Osternar sett i austen føregjekk gjerne på steppene i Kaukasus eller ørkenane i Sentral-Asia. Typiske westernfigurar som «cowboyar» og «indianarar» blei erstatta av kaukasiske eller asiatiske figurar, som bandittar og haremsfolk. Eit kjent døme på sjangeren var White Sun of the Desert, som var svært populær i Sovjetunionen.
Sophie av Mecklenburg
Sophie av Mecklenburg var dotter av hertug Ulrik III av Mecklenburg-Güstrow og Elisabeth av Danmark og dronning av Danmark-Noreg gjennom ekteskapet med Fredrik II av Danmark-Noreg. Fredrik var syskenbarnet hennar og 23 år eldre. Dei gifta seg 20. juli 1572.
PLUS
Brukskunstsenteret PLUS eller berre PLUS (etablert 1958 i Gamlebyen i Fredrikstad, nedlagt 1978) var eit senter for design og kunsthandverk. Det vart oppretta som eit norsk non-profit senter for design, men utvikla seg til eit meir vanleg verkstadsområde for kunsthandverkarar. Målet ved opprettinga var å foreine kunstnar og industri. Marknadsføring og sal av tinga dei laga var ved Norway Design. Logoen nytta på varene var eit plussteikn designa av Hermann Bongard som var kunstnarisk leiar 1960-64. For emballasjen fekk Roar Høyland den europeiske Eurostar-prisen 1961 og den norske ID-prisen. Ein av dei tidlege leiarane for foretaket var arkeologen Karl Vibe-Müller.
Sophie av Mecklenburg
Sophie var frå Wismar i Mecklenburg, ein plass i Nord-Tyskland. Mor hennar var dotter av Fredrik I og hans andre ektefelle Sophie av Pommern.
PLUS
I kolonien var det:
Sophie av Mecklenburg
Ein kjenner ikkje til noko om oppveksten hennar og det er først då ho gifta seg med Fredrik at ho blir omtala. Ekteskapet var arrangert og pressa gjennom av Riksrådet som ville ha ein ende på Fredriks ungkarsliv. Ekteskapet blei likevel harmonisk og i dagboksnotata sine omtalar Fredrik ektefellen som «min Soffye». Ho var med han på reiser rundt i landet, men blanda seg aldri inn i regjeringssaker. Ho samla på folkeviser og oppmuntra Anders Sørensen Vedel til å gje ut Danske Viser.
Sophie blei enkje 31 år gamal. Sonen Kristian var berre 11 år og for ung til å ta over trona. Det blei difor sett inn ei formyndarregjering. Etter at Fredrik II døydde blanda Sophie seg inn i politikken og prøvde å skaffe dei yngre sønene sine del i hertugdømma. I 1594 blei ho tvinga til å trekkje seg attende til sitt livgeding på Nykøbing slott på Falster. Dei økonomiske evnene hennar som godseigar gjorde at ho etterlet seg ein stor formue. Sophie er gravlagd i Roskilde domkyrkje.
Fredrik og Sophie fekk sju born; Elisabeth (1573), Anna (1574), Kristian (1577), Ulrik (1578), Augusta (1580), Hedevig (1581) og Hans (1583). Dottera Anna gifta seg med Jakob VI av Skottland og I av England.
Kuletong
Ei kuletong (eller eit tenaculum) er eit kirurgisk instrument og ein type forceps. Instrumentet er samansett av ein smal og spiss krok i begge endar som er festa til eit handtak. På kvar side av handtaket finst fleire hekter for å låse instrumentet. Kuletonga blir i hovudsak brukt for å gripe og halde vev og blodårer under ulike kirurgiske inngrep. Instrumentet blir også brukt for å stabilisere livmorhalsen og livmora ved innsetjing av spiral.
Namnet kjem av di tonga ofte blei brukt til å trekke ut våpenkuler og andre prosjektil frå opne sår.
Arne Jon Jutrem
Arne Jon Jutrem, fødd Johansen, var ein norsk glaskunstnar, designar og biletkunstnar kjent både for sine glas med stram og skulpturell karakter i tillegg til sine måleri, som er representerte i norske og utanlandske kunstindustrimuseum og kunstgalleri.
Jutrem vart utdanna ved Statens håndverks- og kunstindustriskole i perioden 1946 til 1950, og fekk dette året arbeid som designar ved Hadeland Glassverk. I denne perioden vann han òg den nordiske formgjevingsprisen Lunningprisen i 1959. I perioden 1963 til 1966 var han frilansdesignar for Holmegaard Glasværk i Danmark, før han deretter var designar ved PLUS i Fredrikstad. Mot slutten av 1960-talet vigde Jutrem arbeidet sitt til bildekunsten, etter å ha debutert som måler alt på starten av 1950-talet.
Gjennom 1970-talet markerte han seg som både målar og grafikar, før han i 1984 igjen vart knytt til Hadeland Glassverk, men denne gongen som kunstnarisk leiar. I 1982 vart han òg knytt til Høgskolen i Oslo, der han var dosent og professor i estetikk. I 1992 vann han Jacobprisen delt ut av Norsk Form, og det same året vart han utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden for sin innsats for brukskunstrørsla i Noreg.
Mount Baume
Mount Baume er eit fjell, 1910 moh, som ligg midtvegs langs nordsida av Novosilskibreen nær søraustenden av Sør-Georgia. Det vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57 og kalla opp etter Louis C. Baume i South Georgia Survey i 1955-56.
Dress
Dress (av engelsk for 'drakt, kjole') er ein klesdrakt for menn sett saman av jakke, bukse og eventuelt vest. Den moderne dressen har lausthengjande, komfortabel jakke og typisk vest og bukser i same tøy. Han blei populær til uformell bruk i England i 1860-åra, og nådde Norge etter kort tid.
Beinn na Caillich
Beinn na Caillich er eit fjell vest for Broadford på øya Skye, og ein av Red Hills, eller Red Cuillin. Fjellet har ei høgd på 732 meter over havet.
På toppen står ein stor varde, og ei norsk prinsesse, Maria (Saucy Mary) ligg visstnok gravlagd der. I følgje ei lokal segn vart ho gravlagd på toppen av fjellet slik at ho alltid kunne vere vendt mot fødelandet sitt.
Araft
Araft er ein landsby i Dhofar guvernement, sørvest i Oman.
Best Peak
Best Peak er eit fjell, 600 moh, som ligg sørvest for Illusion Point ved Fortuna Bay, på nordkysten av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart frå 1931 av Admiralitetet.
Beinn Narnain
Beinn Narnain er eit fjell sør i Dei skotske høglanda i Skottland, nær Arrochar. Fjellet er ein del av Arrochar Alps, og har status som ein Munro med ei høgd på 926 meter over havet.
Masafumi Yokoyama
Masafumi Yokoyama er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Decade
Decade er eit trippelt samlealbum av Neil Young, som kom ut i 1977, i dag på to CDar. Det inneheld 35 av songane til Young spelte inn mellom 1966 og 1976, og fem av dei var fram til då ikkje gjevne ut før. Albumet nådde 43. plass på den amerikanske albumlista.
Historie
Songane på albumet var vald ut av Young sjølv og han skreiv handskrivne notat om kvart spor. Nesten alle albuma hans er representerte, bortsett frå Four Way Street og Time Fades Away. Av tidlegare ikkje-utgjevne songar finn ein «Down to the Wire» med pianisten Dr. John og Buffalo Springfield, frå det forkasta albumet Stampede, «Love Is a Rose» var ein mindre hit for Linda Ronstadt i 1975, «Winterlong» var ein gammal song, som Pixies seinare spelte inn, og «Campaigner» var ein song som var kritisk til Richard Nixon. Songen «Long May You Run» er ein annan miks enn den ein finn på album med same namn, med harmonivokal av Crosby, Stills & Nash før David Crosby og Graham Nash forlet innspelinga.
I mange år var Decade det einaste samlealbumet til Neil Young. I 1993 kom samlinga Lucky Thirteen, men denne dekte berre perioden 1982-1988. Det var først i 2004 at Reprise Records gav ut ei enkel plate med dei mest kjende songane hans, kalla Greatest Hits. Gjennom 1980- og 1990-åra lovde Young tilhengjarane sine at det skulle kome ein oppfølgjar kalla Decade II, men denne ideen vart skrinlagd då Young i staden byrja på den mykje meir omfattande antologien Archives, som dekte heile karrieren hans i form av ein boks.
Alternativ tidleg versjon
Opphavleg var det meininga at Decade skulle kome ut i 1976, men vart trekt tilbake i siste liten av Young. Det vart lagt på hylla til året etter, då to songar frå den opphavlege sporlista var fjerna (ein konsertversjon av «Don't Cry No Tears» frå Japan i 1976 og ein konsertversjon av «Pushed it Over The End» frå 1974). I tillegg vart kommentarane om desse to songane og albumet Time Fades Away fjerna.
Mottaking
Albumet vart hylla som eit av dei beste samlealbuma for ein rockeartist og som ein mal for bokssamlingar som skulle kome utover i 1980-åra og framover. Men i den første utgåva av Rolling Stone Illustrated History of Rock and Roll og den påfølgjande artikkelen i 1983 Rolling Stone Record Guide, nyttar kritikar Dave Marsh dette albumet til å skulde Young for å med vilje prøve å skape ein mytologi av seg sjølv. Magasinet har sidan fjerna denne artikkelen frå nyare utgåver av Illustrated History.
Northtrap Rocks
Northtrap Rocks er ei lita isolert gruppe skjer som ligg nordvest for Cape Juncal i D'Urville Island i Joinville-øyane. I samband med Sauthtrap Rock, fekk denne namn av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1963 fordi skjera er dei nordlegaste av dei to, som skip i Antarctic Sound frå nord måtte passe seg for.
Thulekulturen
Thulekulturen er eit arkeologisk omgrep for det arktiske Thule-folket som ein kallar forfedrane til alle moderne inuittar i Canada, Alaska og på Grønland.
Namnet «Thule »kjem frå staden Thule (flytta og omdøypt til Qaanaaq i 1953) i nordvestlege Grønland, der ein fann dei første arkeologiske spora frå dette folket. Sambandet mellom Thule-folket og inuittane er biologisk, kulturell og språkleg.
Thule-folket kom over Beringsundet til Alaska ein gang i tida 500 e.Kr., og til Nunavut i Canada ein gong rundt 1000 e.Kr. Ei gruppe flytta seg austover til Grønland i løpet av 1200-talet. Thule-folket spreidde seg over heile det arktiske Nord-Amerika, og fram til moderne tid har kulturen deira vore oppsiktsvekkande einsarta med eit tradisjonelt levesett basert på fisk og pattedyr i havet og på land for mat, varme, lys, klede, reiskap og ly. Thule-folket erstatta Dorset-kulturen i løpet av 1400-tallet.
Kjenneteikn og leivningar
Vinterbustadane til Thule-folk hadde stort sett eitt til fire hus med rundt ti menneske i kvart hus. Nokre større busetjingar kan ha hatt fleire enn eit dusin hus, men det var neppe meir enn rundt femti innbyggjarar der til same tid. Husa blei bygde av kvalbein frå sommarjakta, men dei laga også andre typar bustader, mellom anna telt.
Nokre Thule-folk vandra sørover i den såkalla «andre ekspansjonen» eller «andre fasen» til kulturen. I løpet av 1200-talet eller 1300-talet hadde Thule-kulturen strekt seg utover eit område som tilsvarar det området i nordamerikansk Arktis som dagens inuittar har.
Det finst ein del spor som støttar trua på at Thulefolket, og i mindre grad òg Dorsetkulturen, hadde sporadisk kontakt med den norrøne folkesetnaden på Grønland. I løpet av 1000-talet reiste dei norrøne grønlendarane til Nord-Grønland for å driva jakt og fiske, og av og til òg til kysten av Labrador i Canada for å henta trevirke. Større kontakt og kulturutveksling med europearar byrja først på 1700-talet, og saman med dei allereie øydeleggande effektane av Den vesle istida mellom 1650 og 1850, braut Thule-samfunna saman og folket blei deretter kjent som eskimoar og seinare som inuittar.
Colin Bass
Colin Bass er ein engelsk musikar. Sidan 1979 har han vore medlem av det britiske progressiv rockebandet Camel, som etter ein ti år lang pause då bandleiaren Andrew Latimer var sjuk, og vart aktive att i 2013. Frå 1984 til 1992 var han òg ein pioner innan verdsmusikk med gruppa 3 Mustaphas 3. Han har òg gjeve ut to soloalbum under sitt eige namn og laga tre album spelte inn i Indonesia under namnet Sabah Habas Mustapha. Som plateprodusent har han arbeidd med internasjonale artistar som The Klezmatics (USA), SambaSunda (Indonesia), Daniel Kahn & the Painted Bird (USA) Krar Collective (Ethiopia), Etran Finatawa (Niger) og 9Bach (Wales) blant fleire.
Sarganserland
Sarganserland er ein valkrins i kantonen St. Gallen i Sveits. Valkrinsen vart danna då den nye kantonsskipnaden av 10. juni 2001 trådde i kraft. I valkrinsen på 518 km2 budde 37 775 menneske i 2010.
Sarganserland omfattar dei åtte kommunane Bad Ragaz, Flums, Mels, Pfäfers, Quarten, Sargans, Vilters-Wangs og Walenstadt.
We're Ready
«We're Ready» er ein song skriven av Tom Scholz og først gjeven ut av Boston på albumet Third Stage (1986). I desember 1986 kom songen ut på singel frå albumet, som ein oppfølgjar til den store hitten deira, «Amanda.» «We're Ready» nådde niandeplassen på Billboard Hot 100 og andreplassen på Billboard's Mainstream Rock-lista. Billboard Magazine kåra òg songen til den 24. beste rockesongen for 1987, ein plass føre ein annan song frå Third Stage, «Cool the Engines.» Songen nådde òg 12. plassen på Cashbox-lista. I Canada nådde songen topp 25 på RPM-lista.
Oh, Susannah
'''Oh! Susanna''' er ein trubadursong av Stephen Foster (1826-1864), gjeven ut første gong i 1848. Han er blant dei mest populære amerikanske songane som nokosinne er skrivne. Medlemmer av Western Writers of America kåra han til ein av dei 100 beste westernsongane gjennom tidene.
Bakgrunn
I 1846 flytta Stephen Foster til Cincinnati i Ohio, og vart bokhaldar i broren sitt dampskipselskap. Medan han var i Cincinnati, skreiv Foster «Oh! Susanna», kanskje for den sosiale herreklubben han tilhøyrte. Songen vart først framført av ein lokal kvintett på ein konsert i Andrews' Eagle Ice Cream Saloon i Pittsburgh i Pennsylvania, den 11. september 1847. Han vart første gongen publisert av W. C. Peters & Co. i Cincinnati i 1848. Blackface-minstrel-truppar framførte verket, og som det var vanleg på den tida, registrerte mange songen for opphavsrett under sine eigne namn. Som eit resultat vart han opphavsrettverna og publisert minst tjueein gonger frå 25. februar 1848 til 14. februar 1851. Foster tente berre 100 dollar for songen, men populariteten førte til at forlaget Firth, Pond & Company tilbaud han eit honorar på to cent per selde eksemplar av notane, og overtydde han om å bli den første heilprofesjonelle låtskrivaren i USA.
Namnet Susannah kan referera til Foster si avdøde søster Charlotte, som hadde Susannah som mellomnamn.
Song
Songen blandar saman ei rekkje musikalske tradisjonar. Opningslinja refererer til «a banjo on my knee», men songen tek takten frå polka, som nettopp hadde nådd USA frå Europa. Forfattaren og musikaren Glenn Weiser antydar at songen inneheld element frå to tidlegare komposisjonar, begge publiserte i 1846: «Mary Blane», av Billy Whitlock, og «Rose of Alabama», av Silas S. Steele. Han påpeikar at melodien i verset til «Oh! Susanna» liknar den i «Mary Blane», og opninga av refrenget i «Oh! Susanna» er nesten identisk med ho i «Rose of Alabama». Dessutan involverer handlinga i både «Oh! Susanna» og «The Rose of Alabama» ein elskar som dreg frå ein sørstat til ein annan med banjoen sin på jakt etter si kjære, noko som tyder på at Foster fekk inspirasjon til teksten sin frå Steele sin song.
Dei to første frasene i melodien er basert på pentatonisk durskala.
Songen inneheld sjølvmotseiande linjer som «It rain'd all night the day I left, The weather it was dry, The sun so hot I froze to death...», som har vorte skildra som eit vers utan meining. Det er ein av songane av Foster som bruker ordet «nigger» (andre er «Old Uncle Ned» og «Oh! Lemuel», begge andre tidlege songar av Foster), som dukkar opp i andre vers («De lectric fluid magnified, And killed five hundred nigger.»).
Popularitet og tilpassingar
Sangen er ikkje berre ein av Stephen Foster sine mest kjende songar, men òg ein av dei mest kjende amerikanske songane. Ingen amerikansk song hadde selt meir enn 5000 eksemplar før; «Oh! Susanna» selde over 100 000. Etter utgivinga vart han raskt kjend som eit «uoffisielt tema for Forty-Niners», med nye tekstar om å reisa til California med ein «vaskebalje på kneet». Ein tradisjonell Pennsylvania Dutch-versjon bruker Foster sin melodi, men erstattar teksten heilt.
Kjende innspelingar
Ei av dei tidlegaste innspelingane, med den opphavlege teksten «killed five hundred Nigger», vart gjeven ut av Harry C. Browne i 1916 (Columbia COL A-2218). Browne gav òg ut andre tydeleg rasistiske songar same år, mellom anna Nigger Love a Watermelon, Ha! Ha! Ha!.
Songen blir sungen av eit band i Wilson (1944).
Ei humoristisk innspeling av «Oh! Susanna» var det siste sporet på det andre albumet til The Byrds, [[Turn! Turn! Turn! av The Byrds|Turn! Turn! Turn!], i 1965.
Bing Crosby inkluderte songen i ein medley på albumet sitt 101 Gang Songs (1961).
James Taylor inkluderte òg ein versjon av songen på sitt andre album, Sweet Baby James, i 1970.
Fylkesveg 852 i Rogaland
Fylkesveg 852 i Rogaland går mellom Heia og Storøy i Karmøy kommune. Vegen er 3,4 km lang.
Oh, Susannah
Kjende innspelingar
I 1963 spelte The Big 3 inn Tim Rose-songen «The Banjo Song», som set Foster sin tekst til ein heilt ny melodi. Melodien til Rose vart deretter brukt til Shocking Blue-hiten «Venus» frå 1969. Neil Young og Crazy Horse spelte Rose sin versjon i 2012 på albumet deira Americana.
Leigh Stephens
Leigh Stephens er ein USA-amerikansk gitarist og låtskrivar, mest kjend som tidlegare sologitarist i rockegruppa Blue Cheer.
Han gav òg ut soloalbum, det første, Red Weather, i 1969. Sidan spelte han i gruppa Silver Metre, Pilot, Foxtrot og Chronic with a «K».
Han vart rangert på 98. plassen på Rolling Stone si liste over dei 100 beste gitaristane gjennom tidene.
Med Blue Cheer
Albums Live Singlar
Med Silver Metre
Album
Singlar
Med Pilot
Album
Singlar
Solo
Album
Singlar
I Can See Your House from Here
Innspeling
Arbeidet med albumet starta sommaren 1979 i samarbeid med produsenten Rupert Hine i Farmyard Studios i Little Chalfont. Innspelinga fann stad i eit landleg herskapshus, som passa bandet bra. Orkesterinnspelingane vart lagt til i AIR Studios i London. Mel Collins (som òg arbeidde med Caravan) spelte saksofon på albumet, medan Genesis-trommeslagaren og vokalisten Phil Collins spelte perkusjon. Andy Latimer var nøgd med sluttproduktet og sa at Hine «var så kjekk å arbeide med, han var verkeleg på og rask. Eg likte å spele inn dette albumet. Me gjorde det ganske kjapt og det vart ikkje ein langtekkeleg produksjon.»
Albumet kom ut i oktober 1979. Det låg tre veker inne på den britiske albumlista seint i oktober og tidleg i november og nådde 45. plassen. Det vart planlagt ein singel frå albumet, men denne vart skrinlagd. I staden gav dei ut ein maxisingel med ein forkorta versjon av «Remote Romance» med B-sida «Rainbow's End» frå Breathless (1978) og ein versjon av «Tell Me», som først kom ut på Rain Dances (1977). Singelen selde ikkje godt. Singelen «Your Love is Stranger than Mine» / «Neon Magic» kom så ut i februar 1980.
Plateomslag
Plateomslaget var basert på ein vits som var noko populær på den tida, der Jesus medan han heng på krossen kallar på Peter, som med stor vanskar når fram til han. Poenget var at jesus berre ville sei til Peter at han kunne sjå huset hans frå der han stod.
Waterhouse Spur
Waterhouse Spur er ein utstikkar sørvest frå den sørlege delen av Ackerman Ridge, 6 nautiske mil (11 km) nordaust for Johansen Peak i La Gorce Mountains. Han vart først kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1969–70, etter Barry C. Waterhouse, eit medlem av geologgruppa som arbeidde her.
Scanstar
Scanstar er ein nordisk emballasjekonkurranse som er vorten arrangert årleg sidan 1969. Arrangør er Scandinavian Packaging Association (SPA).
Mount Hurley
Mount Hurley er eit snødekt fjellmassiv med bratte, berre fjellsider på vestsida, som ligg 7 nautiske mil sør for Cape Ann og 3 nautiske mil sør for Mount Biscoe i Antarktis. Det vart oppdaga i januar 1930 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition i 1929–31 under Mawson, som namngav det etter kaptein James Francis (Frank) Hurley, ein fotograf på ekspedisjonen. Hurley tente òg med Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Mawson, 1911–14, og med Endurance-ekspedisjonen under Ernest Shackleton, 1914–17.
Arkut
Arkut er ein landsby i Dhofar guvernement, sørvest i Oman.
Fylkesveg 853 i Rogaland
Fylkesveg 853 i Rogaland går mellom Sævik og Salvøy i Karmøy kommune. Vegen er 1,4 km lang.
European Packaging Federation
European Packaging Federation (EPF) er ein europeisk organisasjon som samlar nasjonale og regionale emballasjeorganisasjonar.
Fylkesveg 853 (fleirtyding)
Fylkesveg 853 finst i fleire fylke i Noreg:
Scud Rock
Scud Rock er ein isolert holme som ligg 7 km sør for Moody Point, austenden på Joinville Island. Han vart grovt kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1953. Han fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi ein observerte drivskyer (scud på engelsk) i området.
Cape Freshfield
Cape Freshfield er eit isdekt nes mellom Deakin Bay og Cook isbrem i Antarktis. Kyststrekninga i nærleiken vart først grovt kartlagd av US Exploring Expedition (1838–42) under løytnant Charles Wilkes og for ein perioden trudde ein at neset var det Wilkes hadde kalla Cape Hudson. Neset vart kartlagd i 1912 av Far Eastern Party under Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Douglas Mawson, som namngav det etter Douglas Freshfield, som var medlem i rådet i Royal Geographical Society og ein gong president i organisasjonen.
Ole Johan Andersen
Ole Johan Andersen er ein norsk forfattar og tidlegare politimann.
Andersen er fødd i i Skien, og voks opp på Ulefoss i Telemark. Han jobba 40 år i politiet før han gjekk av med pensjon i 2009. Han var spesialutdanna innan rus og narkotika. I ein tiårs-periode leidde han fleire store narkotikasaker i Nordre Buskerud politidistrikt. Andersen skriv sannferdig krim som anten er opplevd av kollegaer eller han sjølv. Alle hendingane er reelle, men som regel tekne ut av samanhengen sin og sett inn i ei kriminalsak for å skapa spenning.
Kit Watkins
Kit Watkins er ein amerikanske progressive-ambient-jazz-ratist basert i Brattleboro i Vermont.
Det første bandet hans var Happy the Man i 1973, som han var med fram til 1979, då han vart medlem av Camel og spelte inn albumet I Can See Your House from Here med dei.
I 1980 la Watkins ut på ein solokarriere og spelte inn det første soloalbumet sitt, Labyrinth. Han har sidan spelt inn mange soloalbum.
World Packaging Organisation
World Packaging Organisation er ein verdsomfattande organisasjon som samlar nasjonale og regionale emballasjeorganisasjonar, føretak og handelsorganisasjonar. WPO vart skipa i Tokyo den 6. september 1968.
Pasjon
Pasjon (av latin passio, 'liding') er eit omgrep innan kunst og kultur om framstillingar av lidingssoger, særleg soga knytt til krossfestinga av Jesus (sjå pasjonssoga). Ein kan til dømes ha pasjonsbilete, pasjonsmusikk og pasjonsspel (eventuelt påskespel).
World Packaging Organisation
Organisasjonen har oppretta ulike WorldStar-prisar, både for god emballasje, men òg i form av studentstipend.
Pasjon
Omgrepet «pasjon» kan også visa til lidenskapar, som lidenskapelege kjensler eller interesser.
Garnet Point
Garnet Point er eit klipperikt nes som består av granatgneis og som ligg på vestsida av innløpet til Watt Bay ved George V Coast i Antarktis. Garnet Point vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, og vart namngjeve av eit geologisk lag under ekspedisjonen leia av Frank L. Stillwell.
Cape Denison
Cape Denison vart i 2004 utnemnd til eit spesielt forvaltingsområde i Antarktis og står på listen over historiske stader og kulturminne i Antarktis.
Første fly i Antarktis
Flytraktorsleden, det første flyet som vart ført til Antarktis (i 1912) var stasjonert ved Cape Denison, men det tok aldri av i lufta fordi det vart øydelagd under overfarten. Flyet, som var ein Vickers R.E.P. Type Monoplane (den første flytypen bygd av Vickers) vart nytta ein kort periode som «propelldriven snøtraktor» og så forlate, sidan stempela slutta å virke i kulda.
Restane funne den 1. januar 2010
Nyårsdagen 2010 fann snekkaren på den siste ekspedisjonen til Kapp Denison over eit lite (150 mm) stykke av røyr frå flyskroget i hamna ved særs låg fjøre. Restane av skroget ligg truleg framleis gravlagd i isen nær hyttene til Mawson. Isen er tre meter djup og restane står kring 30 meter frå kanten av hamna. Det vart gjort eit forsøk i desember 2010 på utgravingar ved staden.
Ina Breivik
Ina Breivik er ein norsk komikar og skodespelar. Ho er dagleg leiar i The Margots AS.
Komiprisen
Ina Breivik har hatt ei rekkje nominasjonar i Komiprisen. Under Komiprisen 2006 var Breivik nominert som beste kvinnelege artist – revy og komedie. Året etter, i 2007, var Tres Amigas (med Linn Skåber, Ina Breivik og Lene Kongsvik Johansen) nominert til beste framsyning på scene. I 2008 var Breivik igjen nominert som beste kvinnelege artist – revy og komedie. Showet hennar, Margot – The Show, var òg nominert innanfor kategorien "Beste framsyning, scene". Under Komiprisen 2013 vart Breivik nominert til beste kvinnelege artist, revy og komedie Scene. I 2016 vart Breivik igjen nominert som Årets kvinnelege scenekomikar med showet Margot - alt i boks.
Show
I 2009 medverka Breivik i «Hope/Breivik tur retur» (saman med Christine Hope).
I oktober 2021 var Breivik aktuell i eit nytt show, Slipper Margot løs på helsevesenet, saman med Simon Andersen.
Werdenberg
Werdenberg er ein valkrins i kantonen St. Gallen i Sveits. Valkrinsen vart danna då den nye kantonsskipnaden av 10. juni 2001 trådde i kraft. I valkrinsen på 206 km² budde 35 644 menneske i 2010.
Werdenberg omfattar dei seks kommunane Buchs, Gams, Grabs, Sennwald, Sevelen og Wartau.
California Jamming
California Jamming er eit konsertalbum av det engelske hardrockbandet Deep Purple. Det var spelt inn i 1974 og gjeven ut i 1996. Ei ny utgåve kom ut i 2003 med bonussporet «Lay Down, Stay Down».
Albumet er eit konsertopptak av den kjende konserten deira på California Jam Festival den 6. april 1974, som vart synt på ABC-TV i beste sendetid. Mot slutten av konserten går gitarist Ritchie Blackmore først til åtak på eit av kameraa med gitaren sin, og så set han fyr på forsterkarane sine, som så eksploderer.
Puget Rock
Puget Rock er ein holme som ligg aust for Eden Rocks, utanfor austenden av Dundee Island i Joinville-øyane. Namnet Cape Puget vart gjeve av sir James Clark Ross den 30. desember 1842, etter kaptein William D. Puget i Royal Navy, men det er ikkje klårt frå teksten til Ross kva is not clear frå Ross' text what feature he was naming. Namnet Puget Rock vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1956 for å bevare namnet til Ross i nærleiken.
Binary Peaks
Binary Peaks er to bratte tinder, ein dekt av snø og den andre snøfri, som ligg 1,5 nautiske mil nordvest for Mount Krokisius og 2 nautiske mil nord-nordvest for Moltke Harbor på Sør-Georgia. Fjellet vart namngjeven «Doppelspitz» av den tyske ekspedisjonen under K. Schrader 1882–83, og vart identifisert av British Combined Services Expedition i 1964–65. Ei engelsk form av namnet, Binary Peaks, vart tilrådd av UK Antarctic Place-Names Committee i 1971.
Southtrap Rock
Southtrap Rock er ein isolert holme som ligg vest for Cape Juncal på D'Urville Island i Joinville-øyane. I samband med Northern Rocks fekk han dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1963 fordi holmen er dei sørlegaste av dei to, som er til fare for skip som kjem inn i Antarctic Sound frå nord.
Primas
Primas (av latin primus, 'den første') er ein kyrkjetittel som kan brukast om den øvste geistlege i eit land eller ei kyrkjeavdeling.
Binnie Peaks
Binnie Peaks er to toppar med ei høgd opp mot 1400 moh nord for Romerof Head vest på Sør-Georgia. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Edward B. Binnie, den andre britiske embetsmannen på Sør-Georgia, 1915–26, etter James Innes Wilson.
Valkrinsen Wil
Valkrinsen Wil er ei eining på mellomnivå i kantonen St. Gallen i Sveits. Valkrinsen vart danna då den nye kantonsskipnaden av 10. juni 2001 trådde i kraft. I valkrinsen på 145 km² budde 71 554 menneske i 2010.
Valkrinsen Wil omfattar elleve kommunar. Kommunane Wil og Uzwil er dei to mest folkerike, kvar med over 10 000 innbyggjarar. Dei andre kommunane er Bronschhofen, Degersheim, Flawil, Jonschwil, Niederbüren, Niederhelfenschwil, Oberbüren, Oberuzwil og Zuzwil.
Cape Gray
Cape Gray er eit klipperikt nes på austsida av innløpet til Commonwealth Bay, ein del av George V Coast i Antarktis. Neset er i røynda ei lita klipperik øy som er nytt til fastlandet via tjukk is. Det vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav det etter Percival Gray, andrestyrmann på ekspedisjonsskipet «Aurora».
Rudolf Diels
Rudolf Diels var ein tysk politikar. Han var sjef for Gestapo i det nazistiske Tyskland frå 1933 til 1934.
Bakgrunn
Rudolf Diels var bondeson, fødd i Berghaus i Taunus i Hessen i Tyskland. Han tok abitur i Wiesbaden i 1917 og melde så seg som frivillig til krigsteneste i den tyske hæren i slutten av Den fyrste verdskrigen. Ved slutten til krigen hadde han teneste i ei fjernmeldeeining i Haguenau i Alsace.
Deretter studerte han jus ved universitetet i Marburg.
Tidleg karriere
Etter bestått første juridiske eksamen i 1920 var Diels regjeringsreferendar i Kassel. Han avla andre statseksamen i 1924, og hadde så stillingar som regjeringsassessor i Neuruppin, Teltow og Peine.
Han vart tilsett i det prøyssiske innanriksministeriet i 1930 og vart raskt forfremja til rådgjevar med ansvar for undertrykkinga av dei politiske radikale gruppene (Dezernent zur Bekämpfung der kommunistischen Bewegung) i den politiske avdelinga til politiet. Same året gifta han seg med Hildegard Mannesmann.
Karriere hans skaut fart hjelpa av hans eiga kløktige manøvrering. Diels sørgde for at gruppa rundt Franz von Papen og Kurt von Schleicher fekk informasjon om ei samtale mellom statssekretær Wilhelm Abegg (Diels sin føresette) og KPD-politikarane Wilhelm Kasper og Ernst Torgler. Desse informasjonane – som gav att samtalane i forvrengd form og som òg vart tilsend pressa – skulle leggja grunnlaget for påstandar om at den prøyssiske regjeringa konspirerte med kommunistane, og vart eit bra påskot for innsettinga av ein rikskommisar i Preussen.