cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tyrkisk geografi
Ytre grenser
Grensa mot Irak vart stadfesta med Angora-traktaten (Ankara) i 1926. Dei to sørlege nabolanda til Tyrkia, Irak og Syria, hadde vore ein del av Det osmanske riket fram til 1918. I følgje vilkåra i Lausanne-traktaten, som hadde vorte organisert av Folkeforbundet, måtte Tyrkia avstå alle krava sine på desse to landa.
Topografi
Det varierte landskapet til Tyrkia er produktet av ei rekkje tektoniske prosessar som har forma Anatolia over millionar av år og som held fram i dag, noko som ein kan sjå ved hyppige jordskjelv og sporadiske vulkanske utbrot. Bortsedd frå ein relativt liten del av territoriet langs grensa til Syria, som er eit framhald av det arabiske platået, er Tyrkia geologisk sett ein del av det store alpine belte som strekkjer seg frå Atlanterhavet til Himalayafjella. Dette beltet vart danna i løpet av tertiærtida (ca 65 millionar til 1,6 millionar f.Kr), då den arabiske, afrikanske og indiske kontinentalsokkelen byrja å kollidere med den eurasiske plata. Denne prosessen er framleis pågåande i dag når den afrikanske plata konvergerer med den eurasiske plata og den anatoliske plata glir mot vest og sørvest langs forkastingane. Som eit resultat av dette ligg Tyrkia i ein av dei mest aktive seismologiske regionane i verda. Jordskjelva som råka Tyrkia i dag varierer frå knapt påviselege skjelv til store rørsler som måler fem eller høgare på Richterskalaen. Det mest alvorlege jordskjelvet til Tyrkia på 1900-talet skjedde i Erzincan om natta mellom 28. og 29. desember 1939; det øydela det meste av byen og gjorde at rundt 160 000 mista livet. Jordskjelv av moderat intensitet fortset ofte med sporadiske etterskjelv over periodar på fleire dagar eller til og med veker. Den mest jordskjelvutsette delen av Tyrkia er eit bogeforma område som strekkjer seg frå området i nærleiken av Kocaeli til området nord for Vansjøen på grensa til Armenia og Georgia.
Terrenget i Tyrkia er strukturelt komplekst. Eit sentralt massiv framstår som eit platå med ujamt terreng, klemt mellom to fjellkjeder som kjem saman i aust. Låglandet er avgrensa til Ergenesletta i Thrakia, som strekkjer seg langs elver som renn inn i Egearhavet eller i Marmarahavet, og til eit par smale kyststrimler langs Svartehavs- og Middelhavkysten.
Nesten 85% av landet har ei høgd på minst 450 meter; snittet er 1128 meter. Meir enn 80% av overflata av landet er ujamn og dominert av fjell, og difor av avgrensa verd for landbruksformål. Terrenget er spesielt røft i den austlege delen av landet, der to fjellkjeder kjem saman i ein oppløfta region med ein snitthøgd på meir enn 1500 meter, som når det høgaste punktet sitt langs grensene mot Armenia, Aserbajdsjan og Iran. Det høgaste punktet i Tyrkia er fjellet Ararat (Agri Dåğı) – 5137 meter høgt – som ligg i nærleiken av punktet der grensene mellom dei fire landa møtest.
Klima
Tyrkia har eit ganske så variert klima, frå bitande kulde til steikande varme. Det kuperte terrenget langs kysten i vest og i sør har middelhavsklima, og her kjem det så godt som ingen nedbør frå juni til september, medan det kan bli nokså vått om vinteren. På kysten frå Izmir via Antalya til Mersin er den normale maksimumstemperaturen 35 °C, medan den om vinteren er om lag 12 °C. Izmir har ein årleg nedbørsnormal på 652 mm, der berre 20 mm kjem frå juni til august.
Låglandet som grensar mot Syria og Irak er litt varmare enn resten av Anatolia, og temperaturane midtsomars kjem ofte over 38-40 °C i Diyarbakir ved den øvre delen av Tigris.
Langs Svartehavet, inkludert Bosporos og Istanbul, finn ein eit litt anna klima igjen. Dette er Tyrkia sitt mest skya og tempererte område. Klima er maritimt. Kalde luftmassar frå Europa og Asia tar til seg fukt og varme frå Svartehavet, så vintrane her er kjølige med ein del regn. Enkelte veker kan nedbøren falle som snø, men temperaturane vert sjeldan så låge som i innlandet. På sommaren kjem berre enkelte regnbyer, og dagane her er berre litt varmare enn dei milde og fuktige nettene. Regnet om hausten startar som regel litt tidlegare på hausten når ein flyttar seg til den austlege enden av svartehavskysten. Rize har ein normal årsnedbør på 2545 mm, medan Istanbul har 816 mm.
Bring It Back Alive
Bring It Back Alive er eit konsertalbum av den amerikanske southern rock-bandet Outlaws, gjeve ut i 1978. Han vart gjeven ut som eit dobbeltalbum, og sidan gjeven ut på ein enkel CD. Albumet er mest kjend for den 21 minuttar lange versjonen av songen «Green Grass and High Tides» frå debutalbumet deira.
På grunn av eit trykkfeil kom tidlege eksemplar av 8-spors og kassettversjonane med tittelen Bring 'Em Back Alive. Sjølv om plateomslaget på vinylutgåva brukte den faktiske tittelen på albumet (Bring It Back Alive), hadde etiketten på dei fire LP-sidene namnet Bring 'Em Back Alive.
Salslister
Album
Singles
Broye-Vully
Broye-Vully er eit distrikt i kantonen Vaud i det sørvestlege Sveits. Distriktet har eit areal på 265 km², og hadde 35 305 innbyggarar i 2009. Payerne er hovudstad i distriktet, som ligg lengst nordaust i kantonen og er delt i to åtskilde område. Begge områda grensar til kantonen Fribourg. Det nordlegaste området, som er ein enklave, har i nord ei kort grense til kantonen Bern.
Broye-Vully omfattar 37 kommunar. Payerne er den einaste av kommunane med meir enn 5 000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Avenches, Brenles, Bussy-sur-Moudon, Carrouge, Champtauroz, Chavannes-sur-Moudon, Chesalles-sur-Moudon, Chevroux, Corcelles-le-Jorat, Corcelles-près-Payerne, Cremin, Cudrefin, Curtilles, Dompierre, Faoug, Forel-sur-Lucens, Grandcour, Henniez, Hermenches, Lovatens, Lucens, Missy, Moudon, Prévonloup, Ropraz, Rossenges, Sarzens, Syens, Trey, Treytorrens i Vaud, Valbroye, Villars-le-Comte, Villarzel, Vucherens, Vulliens og Vully-les-Lacs.
Hornhinneranden
Hornhinneranden eller limbus (av latin «limbus corneae») er grensa mellom hornhinna og sklera (det kvite i auga). Det er ikkje uvanleg at det oppstår svulstar i hornhinneepitelen, som ligg framfor hornhinneranden, heilt ytst på hornhinna. Limbus inneheld radialt innretta, fibrovaskulære ryggstrukturar kjent som Vogts palisader, som kan innehalda stamceller. Vogts palisader er vanlegare i dei øvre og bakre kvadrantane rundt auga. Aniridi er ein medfødd anomali i regnbogehinna som øydelegger den vanlege barrieren mellom hornhinna og dei konjunktivale epitelcellene på limbus.
Jochen Sachse
Aktiv
Sachse vart femtemann ved Friidretts-EM 1969. Året etter sette han personbeste med 72,34 meter då han gjekk til topps i sleggjetevlinga i universiaden i Torino. Sommaren 1971 forbetra han seg til 72,76 m, eitt år seinare sette han austtysk rekord med eit kast på 74,76 meter. Under dei olympiske leikane 1972 i München smekka han til med 74,96 m i siste omgangen og tok sølvmedaljen, berre verdseinaren Anatolij Bondartsjuk frå Sovjetunionen kasta lengre i tevlinga og gjennom sesongen. Sachse vann ein ny sølvmedalje då EM 1974 fann stad i Roma, her vart han slått med 20 cm av Sovjets Aleksej Spiridonov, ein kar som sette verdsrekord like etter meisterskapen. 1975-sesongen flytta Sachse sin personlege rekord til 76,40 m, via 75,40 m og 76,04 m. I 1977 forbetra han sitt personbeste med fire centimeter til 76,44 m. Han la opp etter 1978-sesongen.
Sachse vart austtysk meister i sleggjekast i 1971, 1972, 1975 og 1976.
Granite Pillars
Granite Pillars er nokre kjenneleg isfrie klippesøyler på vestsida av den nedre Beardmorebreen, 3,5 km aust for Mount Ida i Queen Alexandra Range i Antarktis. Dei vart oppdaga av Nimrod-ekspedisjonen,1907–09, og først kalla «Cathedral Rocks», men vart sidan endra for å unngå forveksling med Cathedral Rocks i Royal Society Range.
Björkesåkrasjön
Björkesåkrasjön er ein innsjø på grensa mellom Lunds kommun og Svedala kommun i Sverige. Han ligg rett aust for Sturups flyplass. Innsjøen dekker eit område på 69 hektar og ligg 59 meter over havet.
Björkesåkrasjön ligg avsidesliggande til og har eit rikt fugleliv.
Adolf Schirmer
Adolf Schirmer var ein norsk arkitekt, son av Heinrich Ernst Schirmer og bror av Herman Major Schirmer.
Schirmer var først i lære hos faren, seinare studerte han i Berlin og Paris. Han arbeidde som privat arkitekt i Oslo i åra 1874—86.
I 1887 vart han tilsett som bygningsinspektør for statens bygningar i Oslo.
Limbus (fleirtyding)
Limbus kan visa til:
Berit Anne Bals Baal
Berit Anne Bals Johansdatter Baal er ein samisk språkforskar frå Kautokeino i Noreg som arbeider på Institutt for språk og kultur ved UiT Noregs arktiske unviersitet i Tromsø. Baal var ein periode vore leiar av Sámi lohkanguovddáš i Kautokeino. Som forskar har ho arbeid med fonologiske og morfologiske problemstillingar ved nordsamisk, særleg kautokeinodialekten. Ho har vore knytt til prosjektet DASAGO (Davvisámegiel mánáid giellaovdáneapmi) ved UiT, og arbeidd spesielt med barnespråk.
Jupitermånen Herse
Herse er ein av månane til Jupiter. Han er medlem av Carme-gruppa, og var truleg ein bit av ein D-type-asteroide som vart fanga inn av Jupiter. Han har ein snittradius på kring 1 km.
Herse vart oppdaga 27. februar 2003 av Brett J. Gladman, John J. Kavelaars, Jean-Marc Petit, og Lynne Allen.
Kortnebbdvergrugde
Kortnebbdvergrugde (Coenocorypha pusilla) er ein vadefugl i snipefamilien, Scolopacidae, med utbreiing avgrensa til Chathamøyane, New Zealand.
Skildring
Kortnebbdvergrugda er den minste dvergrugda, ei lita, kompakt snipe, ca. 20 centimeter lang med kroppssvekt på 80 gram. Nebbet er ca. 3 cm, beina er korte. Fjørdrakta er alt i alt i brunt, nedre del av brystet og buken manglar markeringar og er einsfarga lys. Elles er utsjånaden mykje som hos langnebbdvergrugde. Kortnebbdvergrugda held seg i skjul under vegetasjon på dagtid og flyttar ut i meir opne område om natta, dei flyg sjeldan om dei ikkje gjer fluktspel eller blir uroa.
Dietten består av virvellause dyr som meitemark, amfipoder, vaksne insekt og larver. Dei beitar ved å søkje med nebbet i jordsmonn og planterestar.
Reirplassen ligg i område med grasliknande plantar eller bregnar. Reira er enkle, grunne senkingar i nedfallsblad, gras eller bregnar. Kullet er på 2, nokre gonger 3 egg. Begge foreldra deltar i ruging og etter klekkinga deler dei kullet og tar ansvar for ein (to) unge kvar. Ungen blir fôra første tida og blir sjølvstendig etter ca. 6 veker.
Bestanden er estimert til 2 700-3 300 individ (1996), og er trudd å vere stabil.
Sailing to Philadelphia
Sailing to Philadelphia er det andre soloalbumet til den britiske songaren og gitaristen Mark Knopfler, gjeve ut 26. september 2000 av Vertigo Records internasjonalt, og av Warner Bros. Records i USA. Gjesteartistar på albumet er James Taylor og Van Morrison.
Tittelsporet er basert på Mason & Dixon av Thomas Pynchon, ein roman om Charles Mason og Jeremiah Dixon, to engelske landmålarar som oppretta grensa mellom Pennsylvania og Maryland, Delaware og Virginia i 1760-åra. Grensa vart seinare kjend som Mason-Dixon-linja og vart nytta sidan 1820-åra for å skilje Sørstatane og Nordstatane i USA.
Mottaking
William Ruhlmann gav albumet tre av fem stjerner i meldinga si for AllMusic og skreiv at «i song etter song på dette albumet får du ei kjensle av at han byrja å spele på ein kjend song innan ein spesifikk sjanger, og til slutt endra han nok til at han kunne kalla det ein original song». I ei melding for Rolling Stone gav David Wild albumet tre og ei halv av fem stjerner, og skreiv om albumet at det var «eit gledeleg tilbakeblikk» til det tidlegare arbeidet til Knopfler med Dire Straits. Wild skreiv vidare: "Knopfler syng duett med James Taylor på tittelsporet, som skildrar forholdet mellom Mason og Dixon; Van Morrison syng linjer på den sjelfulle «The Last Laugh». Med Sailing to Philadelphia har Knopfler teken ein pause frå roots- og filmmusikkprosjekta sine som har teke opp mykje av tida hans dei siste 17 åra, og har henta fram noko av stordomen til Dire Straits."
I 2002 hadde albumet seld meir enn 3,5 millionar eksemplar verda over. I somme område, til dømes i Vest-Europa, vart albumet gjeve ut på HDCD og på ein 5.1-kringlyds DVD-A.
Turné
I 2001 la Knopfler ut på turné for å marknadsføre albumet. Turneen starta 27. mars 2001 i Mexico City i Mexico, omfatta 80 konsertar i 68 byar og enda 31. juli 2001 i Moskva i Russland. Turneen bestod av tre delar: Mexico og Sør-Amerika, Nord-Amerika og Europa med Russland. Turnébesetninga var Mark Knopfler (gitar, vokal), Guy Fletcher (klaverinstrument), Richard Bennett (gitar), Glenn Worf (bass), Chad Cromwell (trommer), Geraint Watkins (piano, trekkspel) og Mike Henderson (gitar, mandolin, fiolin, munnspel).
What It Is
«What It Is» var den første singelen frå albumet. Ein lengre versjon av songen vart gjeven ut i Mexico med eit ekstra vers:
Den instrumentale delen av songen vart nytta som kjenningsmelodi for CBC Radio One-programmet Dispatches.
Alle songar skrivne av Mark Knopfler.
Sailing to Philadelphia
«Sailing to Philadelphia» var den andre singelen frå albumet. Songen er ein duett mellom Knopfler og den amerikanske visesongaren James Taylor. Songen er skriven i ein sjølvbiografisk stil og handlar om Jeremiah Dixon og Charlie Mason, ein «Geordie boy» og ein astronom, som segla til Amerika frå Storbritannia. Dixon (Mark Knopfler) meinte det var eit «land av mogelegheiter» i vest, som Mason (James Taylor), «stjernekikkaren» ikkje trur på. Mot slutten av songen indikere rtekste at Dixon hadde rett.
Alle songar skrivne av Mark Knopfler.
Silvertown Blues
«Silvertown Blues» var den tredje og siste singelen frå albumet. Han vart gjeven ut som singel berre i Nederland og Belgia, men vart spelt på radio i mange europeiske land, særleg Frankrike. Songen vart ikkje spelt på konsertane under Sailing to Philadelphia-turneen.
Alle songar skrivne av Mark Knopfler.
Gsür
Gsür er eit fjell i Bern-Alpane, mellom dalane Simme og Kander i kantonen Bern.
Mahlon Clark
Clark vart storbandmusikar for mellom andre Ray McKinley og Will Bradley. Han flytta til California under andre verdskrigen og etter ei stund i militæret byrja han å arbeide hos Paramount Pictures der han spelte inn musikk for mange filmar. I 1962 fekk han jobb i orkesteret til The Lawrence Welk Show. Etter Welk frotsette Clark å spele i mange filmar og med mange artistar som Frank Sinatra og Madonna.
Diskografi
Med Louis Bellson
Fylkesveg 81 i Buskerud
Fylkesveg 81 i Buskerud går mellom Hvittingfoss og Efteløt kyrkje i Kongsberg kommune. Vegen er 19,6 km lang.
Shomron regionale kommune
Shomron regionale kommune (hebraisk מועצה אזורית שומרון, Mo'atza Azorit Shomron, tyder Samaria regionale kommune) er ein israelsk regional kommune nord på den okkuperte Vestbreidda. Han yter kommunale tenester til 30 israelske busetjingar i Samarafjella med eit samla folketal på kring 23 600 innbyggjarar. Kommunesenteret ligg i Elon Moreh.
Kommunen ligg spreidd over eit område på 2 800 kvadratkilometer. Fram til hausten 2005 då somme av områda vart fråflytta etter tilbaketrekkingsplanane til Israel, var Shomron regionale kommune den største regionale kommunen i Israel ut frå areal. Kommunen utgjer kring 10% av arealet til Israel innafor Den grøne linja.
Kommunegrensene:
Busetjingar
Den største busetjinga i Shomron regionale kommune er i dag Sha'arei Tikva, som har meir enn 1 000 familiar, medan den yngste er Nofei Nehemia, med kring 20 familiar.
Fjerna busetjingar
Etter tilbaketrekkingsplanen til Israel i 2005, vart fire busetjingar i Shomron regionale kommune fjerna og innbyggjarane kasta ut. Landet vart gjeve attende til palestinarane.
Sattlers lag
Sattlers lag (av latin «lamina vasculosa») er eit lag med mellomstore blodårer i årehinna i auga.
Jones Buttress
Jones Buttress er ei kileforma klippe som minnar om Brown Buttress. Ho ligg 3 km nord for Brown Buttress, der ho stikk ut frå austsida av Surveyors Range og ut i Dickeybreen. Ho vart namngjeven etter L. R. Jones, som overvintra ved Cape Hallett 1959 der han var forskingssjef på eit geomagnetisk prosjekt.
Haggits Pillar
Haggits Pillar er ein staur som er 60 meter høg ved den nordvestlege kanten av Rosshavet, som ligg 250 meter vest for Scott Island og kring 500 km nord-nordaust for Cape Adare i Victoria Land i Antarktis. Han måler 50 meter i diameter og har eit areal på mindre enn 0,2 hektar.
Han vart oppdaga den 25. desember 1902 av kaptein William Colbeck i Royal Navy Reserve, ein kaptein på SY «Morning», støtteskipet til Discovery-ekspedisjonen (BrNAE), 1901–1904, under Robert Falcon Scott. Namnet vart nytta på offsielle kart av BrNAE teikna av løytnant George F.A. Mulock]].
Vladimirescu
Vladimirescu (ungarsk Öthalom, tysk Glogowatz) er ein kommune i Arad fylke i Romania.
Busetnader
Vladimirescu er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:
Germaine Arnaktauyok
Germaine Arnaktauyok er ein inuittisk biletkunstnar med opphav frå Igloolik-området i Nunavut, tidlegare i Nordvestterritoria, i Canada. Arnaktauyok byrja teikna frå ung alder, på alle typar papir ho kunne finna.
Bakgrunn
Fram til midten av 1960-talet budde Arnaktauyok i lag med familien i ein leir i innlandet eit stykke frå byen, på ein stad der det fanst mykje sel og karibu til å jakta på. Foreldra hennar, Therese Nattok og Isidore Iytok, var evnerike utskjerarar innan inuittisk kunsttradisjon. Arnaktauyok var det tredje av åtte barn. Ho var den eldste dottera i familien.
Arnaktauyok blei døypt som katolikk. Frå ho var ni år gjekk ho på ein katolsk skule i Chesterfield Inlet. Her var ho i sju år, og var berre saman med familien om sommaren. Skuletida blei einsam for henne. Ei nonne med kjennskap til måling såg talent hjå henne, og gav henne opplæring. Arnaktauyok utvikla målarevnene sine, og selte det fyrste verket sitt som elleveåring.
Arnaktauyok fortsette utdanninga si ved ein skule i Churchill i Manitoba, der ho blei oppmuntra til å studera kunst vidare av George Swinton. I 1967 tok ho kunstkurs om helgene i Winnipeg, og eit år sienare byrja ho ved Fine Arts-programmet ved School of Art ved University of Manitoba. I 1969 flytta Arnaktauyok til Ottawa for å studera ved Pembroke Campus ved Algonquin College for kommersiell kunst i 1969. Sjølv om ho ikkje ønskte å følgja nøyaktig dette feltet, men ho fekk likevel erfaring i å laga illustrasjonar for bøker ved Department of Indian and Northern Affairs. Same året flytta ho til Iqaluit, då kjend som Frobisher Bay, for å arbeida for Frobisher Bay Arts and Crafts Centre. Her var ho i fem år. Medan Arnaktauyok arbeidde i Iqaluit tilbaud Algonquin College i Pembroke henne eit årslangt kurs i handverk som omfattar historiske og kulturelle handverksteknikkar.
Karriere
Etter fullført utdanning inntil vidare flytta Arnaktauyok til Yellowknife for å arbeida for Government of the Northwest Territories (GNWT); dette var arbeidsstaden hennar frå 1971 til 1976. Ho blei gjeven fleire bestillingar av Department of Education ved GNWT.
Verka hennar finst i fleire museum, som University of Michigan Museum of Art, Pennsylvania Academy of the Fine Arts, National Gallery of Canada, British Museum, McMaster Museum of Art og Peabody Essex Museum.
Privatliv
Arnaktauyok gifta seg i 1976 og fekk ei dotter, Amber. Familien budde i Langley i British Columbia, og i ti år var ikkje Arnaktauyok aktiv kunstnar. Ho gjekk frå ektemannnen i 1989, og flytta tilbake til Yellowknife, der ho byrja produsera kunst att. I 1992 flytta ho tilbake til Iqaluit for å studera trykking hjå Kyra Fischer ved Arctic College i eit år. Sidan då har Germaine Arnaktauyok vore aktivt engasjert i å skapa teikningar og etsingar som reflekterte livet hennar i historiske inuittiske forteljingar.
Bøker
Germaine er medforfattar og illustratør av My Name is Arnaktauyok: The Life and Art of Germaine Arnaktauyok.
Ho har også illustrert den korte teikneserien Kiviuq Vs Big Bee, skriven av Jose Kusugak og gjeven ut av Renegade Arts Entertainment i ein Arctic Comics-antologi i 2016.
Germaine har også illustrert fleire bøker, mellom anna:
Rudolf Clausius
Rudolf Julius Emanuel Clausius var ein tysk fysikar. Han er i dag mest kjend som grunnleggjaren av moderne termodynamikk som han sjølv kalla mekanisk varmeteori. I denne samanhengen formulerte han den første og den andre termodynamikklova. Dette førte han til å innføre omgrepet entropi som er av grunnleggjande tyding i fysikken. Han arbeidde ved fleire universitet og gav òg grunnleggjande arbeid til forståinga av atmosfærisk optikk, kva som skjer under elektrolyse og vidareføring av kinetisk teori. På slutten av livet sitt beviste han det generelle virial-teoremet i mekanikken som har vore til stor tyding med mange ulike bruksområde.
Vitskapleg liv
Han vart fødd 1822 i Köslin som ligg i dagens Polen, men som på den tida låg i den tyske provinsen Pommern. Etter å ha fått den første utdanninga si ved gymnasiet i Stettin, vart han uteksaminert i 1844 frå Universitetet i Berlin etter studium i fysikk og matematikk. Tre år seinare i 1847 mottok han sin doktorgrad frå Universitetet i Halle med eit arbeid om optiske fenomen i atmosfæren. Dette gjaldt spesielt fargen på himmelen, kvifor han er blå om dagen og ofte raudleg ved soloppgang og solnedgang.
og gjelder bevaring av energi. Energi kan ikkje forsvinne eller oppstå av seg sjølv, berre gå over i andre former. Nokre år etter han hadde innført omgrepet entropi i denne samanhengen, formulerte han den andre termodynamikklova som
Denne fundamental naturlova fekk først si fulle forklaring av Boltzmann ved bruk av statistisk mekanikk for partiklane som utgjer substansen i det termodynamiske systemet.
I 1855 vart han utnemnd til professor ved ETH i Zürich der han blei til 1867. Her arbeidde han i ein periode med å betre forståinga av elektrolyse og foreslo at molekyla som bidrog, kunne løyse seg opp i mindre einingar. Dette var lenge før ein hadde nokon teori for korleis molekyl var oppbygd av atom. Clausius undersøkte på denne tida òg faseovergangar og fekk namnet sitt knytt til det som i dag blir kalla Clausius-Clapeyron-likninga som tidlegare var etablert av den franske fysikaren Clapeyron. Etterkvart gjekk forskingsarbeidet hans i retning av kinetisk teori der han innførte det sentrale omgrepet midlarar fri veglengd.
Lena M. Bakke
Lena Margrethe Bakke er ein norsk forfattar. Bakke har skrive bokserien Sverdkvinnens Ætt, ein serie frå vikingtida. Ho bur i Solør i Hedmark.
Bakke har ein til allsidig yrkes- og utdanningsbakgrunn, og var i 2006/2007 student ved universitetet i Chichester i England der ho tok ein mastergrad i Creative Writing. Det var i løpet av studietida der at første bok i serien Sverdkvinnens Ætt vart påbyrja.
Jan Olav Gatland
Jan Olav Gatland er førstebibliotekar ved Universitetsbiblioteket i Bergen og sakprosaforfattar. Han har arbeidd som kritikar (m.a. i Nordlys 1983–86), omsetjar og tidsskriftredaktør. Han var kulturredaktør i avisa Fritt Fram 1987–91. Gatland har publisert ei rekkje bøker og artiklar, hovudsakleg om litteratur.
Ugler i mosen
Ugler i mosen er eit uttrykk av dansk opphav som blir brukt om noko som er mistenkeleg eller om ein aner skjulte farar. Uttrykket viser eigentleg til ulvar i myra, men er blitt lånt inn til norsk og svensk med «mose» uomsett.
Uttrykket er kjend frå 1600-talet av, og blei mellom anna samla inn av leksikgrafen Mathias Moth (ca. 1647-1719) og teke med i ordboka hans som «der er ûlve i mosen».
På 1700-talet blei ulver forsvanska til ugler, truleg på grunn av den store lydlikskapen mellom dei to orda i nokre dialektar (begge orda er også blitt skrivne uler og uller). På jysk var ordtaket til dømes «der er uller i mosen».
Ole Veseth
Ole Johannesson Veseth var ein norsk skulemann og gardbrukar frå Haus i Hordaland. Johannes Olsson Veset var far hans.
Veseth vart i 1867 seminarist frå Stord. Dei to neste åra var han huslærar, deretter tre år lærar i offentleg skule, til sist to år lærar i privat skule i hovudstaden. Åra 1874-78 styrar ved Svend Foyns private borgarskule i Tønsberg. Frå 1878 var han gardbrukar på farsgarden i Haus.
Mary Robinson
Politisk karriere
Mary Robinson er utdanna jurist, og blei 25 år gammal professor i forfatningsrett og strafferett ved Trinity College i Dublin.
Ole Veseth
Veseth var medlem av heradsstyret i Haus frå 1880, ordførar 1884-1904. Forlikskommissær 1884-1905, og ei rekke kommunale verv.
Mary Robinson
Politisk karriere
Frå 1969 til 1989 var Robinson medlem av det irske senatet. 7. november 1990 blei ho vald til president i Irland, som den første kvinna.
Ole Veseth
Veseth var 2. representant frå Søndre Bergenhus til Stortinget perioden 1889-91. Valbolken 1895-97 møtte han i 1895 i staden for Baard Haugland frå 1. juli og resten av valperioden. Han var medlem 1889-91 av kyrkjekomiteen, 1895 av sosialkomiteen, 1896-97 av Lagtinget og budsjettkomiteen.
Veseth døydde ugift på Mjelde i Haus i 1907.
Mary Robinson
Politisk karriere
Mary Robinson blei utnemnd til SN sin høgkommissær for menneskerettar i 1997, og trekte seg frå presidentstillinga for utløpet av presidentperioden. I 2002 blei ho ærespresident for Oxfam International. Dette året skipa ho også Realizing Rights: the Ethical Globalization Initiative. Etter den planlagde avsluttinga av organisasjonen i 2010 flytta Robinson tilbake til Irland og skipa The Mary Robinson Foundation - Climate Justice, som har som føremål å verna og hjelpa fattige mot globale klimaendringar.
Na khan óli i ánthropoi mia agápi ópos egó
«Na khan óli i ánthropoi mia agápi ópos egó», gresk «Να `χαν όλοι οι άνθρωποι μια αγάπη όπως εγώ», er ein singel av Kóstas Khatzís, gjeven ut i 1979.
Ellinikós Telikós 1979
«Na khan óli i ánthropoi mia agápi ópos egó» deltok i Ellinikós Telikós 1979, den greske uttakinga til Eurovision Song Contest 1979 i Jerusalem i Israel. Songen vart framført på gresk av Kóstas Khatzís, og enda på tredjeplass med 379 poeng. Bidraget er det fyrste som vart framført i Ellinikós Telikós, og det fyrste bidraget på gresk.
Mary Robinson
Familie
Mary Therese Winifred Bourke er dotter av to legar, Aubrey Bourke og Tessa Bourke (fødd O'Donnell). Ho gifta seg med historikaren Nicholas Robinson i 1970. Ettersom han var protestant og ho var katolikk, motsette foreldra hennar seg ekteskapet, og kom ikkje til vigselen. Dei blei seinare sameinte att. Mary og Nicholas Robinson har tre born.
Prisar og utmerkingar
(utval)
Spesialtransport
Spesialtransport er eit omgrep som vert nytta om transport av last som har så stor masse eller dimensjonar at dei krev spesialløyve for å transporterast etter offentleg veg. Lasten vert ofte plassert på ein svanehalshengar som kan vera bygd som ein semitrailer, eller dregen av ei balasttrekkvogn.
Typisk last som krev spesialtransport er store anleggsmaskinar, transformatorar, generatorar til kraftverk, hus, store tankar, og så vidare.
Slike spesialtransportar krev spesialløyve og vert ofte planlagde lang tid i førevegen. Transportane vert utførte med låg fart og det er ofte naudsynt å stenga vegen for annan trafikk. For at vanleg trafikk skal verta minst mogleg hindra vert dei ofte utførte på natta.
Det vert ofte nytta spesialhengarar med mange hjul for å få ned akseltrykket, slik at ein ikkje øydelegg vegane. Der er vanlegvis bruene som set grenser for kor stor masse som kan transporterast og det er ikkje uvanleg at bruer må forsterkast.
I Noreg er det krav til følgjebil/leiarbil når transporten har ei breidd som overstig tre meter, eller totallengda er større enn 23,5 meter. Transportar med større masse enn 65 tonn må ofte ha leiing av Statens vegvesen for passering av somme bruer. I Hordaland, Sogn og Fjordane og Nordland fylke vert det kravd politieskorte om transporten er breiare enn 3,5 meter. I resten av landet slår kravet til politieskorte inn når breidda overstig 4 meter.
Fylkesveg 82 i Buskerud
Fylkesveg 82 i Buskerud går mellom Rud i Kongsberg kommune og fylkesgrensa ved Vollane. Vegen er 9,5 km lang.
William Crookes
Sir William Crookes var ein engelsk kjemikar og fysikar. Han gjekk på Royal College of Chemistry i London, og arbeidde med spektroskopi.
Crookes vart utnemnd til medlem av Order of Merit og var president i Royal Society 1913–15.
Han undersøkte elektriske utladingar i glasrøyr med gass under lågt trykk, Crookes-røyr, der han påviste eit mørkt område, Crookes-mørkerom
Han påviste at det fanst helium i sola og i mineralet cleveitt. Han oppdaga metallet thallium og separerte thorium frå uran. For å verne augo til industriarbeidarar mot intenst lys laga han briller av mørkt glas, og kan derfor reknast som oppfinnar av solbrillene. Han var òg sterkt oppteken av spiritisme.
NM i orientering 2011
Noregsmeisterskapen i orientering 2011 vart avvikla dagane frå 8. til 11. september i Gjerdrum i Akershus. Menn og kvinner tevla på normal- og mellomdistanse og på stafett. Kongepokalane gjekk til vinnarane av normaldistansen, Mari Fasting og Olav Lundanes.
FA-cupfinalen i fotball 2003
FA-cupfinalen i fotball 2003 fann stad på Millenium stadion i Cardiff den 17. mai, med 73 726 tilskodarar på tribunane. Kampen mellom tittelforsvarar Arsenal FC frå London og Southampton FC enda med siger 1 – 0 til Arsenal.
Kampen
Finalens einaste mål kom då Robert Pirès i det 38. minutt mottok ei halvklarering frå Southampton-forsvaret og frå 7 meter sette ballen nede til venstre for målvakta.
Arsenal sitt vinnarlag bestod av: David Seaman (kaptein), Lauren Etamé-Mayer, Martin Keown, Oleh Luzjny, Ashley Cole, Robert Pirès, Ray Parlour, Gilberto Silva, Fredrik Ljungberg, Dennis Bergkamp og Thierry Henry. Sylvain Wiltord erstatta Bergkamp i det 77. minutt.
Southampton mønstra: Antti Niemi, Chris Baird, Claus Lundekvam, Michael Svensson, Wayne Bridge, Paul Telfer, Matt Oakley, Anders Svensson, Chris Marsden (kaptein), Brett Ormerod, James Beattie. 20 minutt i andre omgang vart målvakta Niemi skadd og erstatta med Paul Jones. I det 75. minutt kom Jo Tessem inn, ut gjekk Anders Svensson. Fabrice Fernandes spelte siste fem minutta i staden for Baird.
In the Eye of the Storm av Outlaws
In the Eye of the Storm er det femte studioalbumet til det amerikanske southern rock-bandet Outlaws, gjeve ut i 1979. Det var det siste albumet deira med bassisten Harvey Dalton Arnold.
FA-cupfinalen i fotball 2003
Kampen
Graham Barber var dommar.
Martin Keown
Martin Raymond Keown er ein engelsk tidlegare fotballballspelar. Han var i årevis midtstoppar på Arsenal FC, ein klubb han hadde stor suksess med i tida 1997-2002. Keown utmerkte seg som hovudspelar og med harde taklingar. Ballteknisk mangla han mykje på internasjonalt nivå.
Klubbspel
Keown fekk sin ligadebut med andredivisjonslaget Brighton & Hove Albion i 1984. Han hadde kontrakt med Arsenal og spelte for laget frå seinhausten 1985 til han sommaren 1986 vart overført til Aston Villa. Frå sommaren 1989 spelte Keown på Everton til midtvegs i 1992/93-sesongen, då gjekk turen tilbake til Arsenal. Dei neste elleve sesongane var han med på den store oppturen for Arsenal-laget, eit lag som sikra seg dobbeltsiger i ligaen og FA-cupen i så vel 1998 som 2002. Etter ein sesong på Arsenal-benken avslutta han 2004-06 med spel på nivå 2 for, fyrst, Leicester City og så Reading.
Landslagsspel
Keown debuterte på England sitt landslag i 1992 og deltok i 43 landskampar dei neste ti åra. I mange av kampane danna han midtstopparpar med klubbkameraten Tony Adams. Keown var med i troppane til EM 1996, VM 1998, EM 2000 og VM 2002. Han skåra 2 landslagsmål.
Kitty White
White kjend for dei sofistikerte songane sine. Ho spelte inn det meste av musikken sin på Vestkysten med jazzmusikarar som Buddy Collette, Gerald Wiggins, Chico Hamilton, Bud Shank og Red Callender. Ho song mange demoinnspelingar for venen og blueskomponisten Jessie Mae Robinson, som «I Went to Your Wedding», som vart ein stor hit for Patti Page i 1953.
Kitty White arbeidde i fleire filmar. Ho song «The Lullaby Song» som vart spelt under ein scene der eit barn flyt ned Ohioelva i ein robåt i den klassiske Charles Laughton-filmen The Night of the Hunter i 1955, etter at komponisten Walter Schumann, som skreiv songen, oppdaga ho på ein liten klubb. Ho song «Crawfish» med Elvis Presley i filmen King Creole i 1958. Duetten kom ut på filmmusikkalbumet.
Boren
Boren er ein innsjø i Motala kommun i Östergötland mellom Borensberg i aust og Motala i vest. Boret ligg 73 moh, og arealet er 28 km². Største djupna er 14 m
Boren utgjer ein del av Göta kanal og Motala ström. Han har òg gjeve namn til tettstaden Borensberg. Sør for innsjøen ligg Birgittas udde og Ulfåsa. Alt vatn som renn frå Vättern, renn inn i Boren gjennom elva Motala ström. Om vinteren er det populært å gå på skeiser på Boren.
Genever
Genever (òg kjend som jenever, hollandsk gin eller Dutch Gin) er ein nederlandsk alkoholdrikk laga av brennevin av korn (hovudsakleg bygg), som får ein eigen karakteristikk ved tilsetting av einebær og andre smakstoff ved siste destillasjon. Genever er kjend som nasjonalbrennevinet til Nederland.
Historie
Mykje tyder at på sør-italienske munkar allereie på 1000-talet laga ein slag einebærsprit, medan andre hevdar at den første geneveren blei produsert i Flandern på 1300-talet. På denne tida trudde ein at all sprit var medisin mot plager som pest, og sprit med einebær skulle visstnok ha ekstra god effekt. Ein nederlandsk doktor kalla Sylvius har, truleg noko feilaktig, fått æra for å ha oppfunne genever i 1572. Han skulle i utgangspunktet laga eit uttrekk av einebær for å kurera nyresjukdomar. Men i 1655 (83 år seinare) var kommersiell produksjon i gang med eit heilt anna føremål.
Khásia i Tríkala
Khásia (gresk Χάσια) er ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Khásia inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Kalambáka.
Genever
Framstilling
Denne maltvina vert tilsett einebær og andre smakstoff før siste destillering. Enkelte produsentar av genever kan ha opptil 20 ulike løynlege ingrediensar i sina oppskrifter.
I tillegg til einebær og koriander finn ein smakstilsetninger av botaniske ingrediensar, urter og krydder som blant anna kvann, kardemomme, sitrusskal og anis.
Dette destillatet har vanlegvis ein alkoholstyrke på ca. 50 %, noko som er ganske svakt. Grunna den svake alkoholstyrken får ein eit sluttprodukt som er særs fyldig og maltprega.
Kvalitetar
Det finst to typar genever. Den eine typen heiter Jonge eller «ung». Han er laga av maks 15 % maltvin og maks 10 g sukker per liter, men er tilsett eit nøytralt brennevin slik at karakteren er mykje lettare. Denne typen er ufarga.
Den andre typen blir kalla Oude eller «gammal», og har 2–3 års lagring på eikefat bak seg i tillegg til ein spesiell produksjonsprosess. Denne kvaliteten inneheld minst 15 % maltvin og maks 20 g sukker per liter. Han har lysebrun farge.
Barry Hay
Barry Andrew Hay er ein nederlandsk musikar, mest kjend som solovokalist og frontmann i det nederlandske rockebandet Golden Earring.
Biografi
Hay vart fødd i Faizabad i India til ei nederlandsk-jødisk mor, Sofia Maria fødd Sluijter og ein skotsk offiser, Philipp Aubrey Hay. Han flytta til Nederland åtte år gammal for å bu med mora og voks opp i Amsterdam og seinare Haag, og gjekk på ein engelsk kostskule.
Etter han var ferdig på skulen tok han fag på Det kongelege kunstakademiet i Haag. Sommaren 1967 vart han med i Golden Earrings og erstatta Frans Krassenburg. Hay skapte somme av plateomslaga til bandet.
Han gav òg ut tre soloalbum. Only Parrots Frogs and Angels (1972) og Victory of Bad Taste (1987) selde begge dårleg. The Big Band Theory (2008) finst berre på nettet.
I 1994 song han solovokal og spelte fløyte på Ayreon-songen «Sail Away to Avalon,» ein singel frå debutalbumet deira, The Final Experiment.
I 2001 flytta Hay frå Haag og attende til Amsterdam, men var òg mykje på Curaçao der han hadde sitt eige radioprogram. I 2000-åra hadde Hay den nederlandske stemma til Rock Zilla i teikneserien til Gene Simmons, My Dad The Rock Star og deltok i ein reklamefilm for solbriller.
Signalkreps
Signalkreps (Pacifastacus leniusculus) er eit krepsdyr innført til Europa frå Nord-Amerika.
Signalkrepsen er berar av eggsporesopp som lever i skalet, og som er årsaka til at edelkreps utviklar krepsepest. Denne sjukdomen kom til Europa på midten av 1800-talet, fyrste gong i eit utbrot i Italia og ti år seinare i Frankrike, og fram mot 1900 spreidde sjukdomen seg nordover til Finland. Ein var lenge usikker på kva som førte til sjukdomen. Ein hadde tidlegare observert at signalkrepsen var resistent mot sjukdomen. Soppen vart beskriven rundt 1903, men først på 1930-talet vart samanhengen slått fast. Fordi signalkrepsen såg ut til å vere immun mot krepsepest vart arten sett ut i stor skala i Sverige, men kort tid etter vart ein klar over at signalkrepsen var berar av soppen. Av dei opphavlege 30 000 områda med edelkreps i Sverige, er det att berre 1000.
Signalkreps i Noreg
Noreg valde samstundes å ikkje setje ut arten, som det einaste landet i Europa saman med Estland. Signalkrepsen har også vorte sett ut mange stadar ulovleg, i håp om større avkasting. Men det har seinare vist seg at arten ikkje toler kalde vintrar like godt som edelkreps, noko som ofte resulterer i mykje liten kreps. Det er likevel praktisk talt umogeleg å utrydde signalkreps når han først er introdusert i eit vassdrag.
I Noreg er signalkreps påvist i eit lite vassdrag i Dammane landskapsvernområde ved Brevik i Porsgrunn kommune i 2008, der han raskt vart utrydda. Kort tid etter vart arten observert Øymarksjøen i Østfold, eit vassdrag som er for stort til å gjere forsøk på utrydding. Sumaren 2009 vart signalkrepsen oppdaga dammane på ei golfbane på Ostøya i Bærum, og truleg utrydda ved nedtapping og gift hausten 2009.
Hjå signalkreps lever eggsporesoppen berre i skalet, og spreier seg ved sporar i vatnet. Edelkrepsen har ikkje dei same barriærene skalet, noko som fører til at soppen kan spreie seg vidare til innvolar og nervesystem. Eit av dei fyrste teikna på sjukdom er at krepsen vert dagaktiv, deretter vert balansen øydelagd og krepsen kan også krype opp på land, før han til slutt døyr av sjukdomen. Død kreps spreier store mengder smittestoff i vatnet, som igjen kan bli overført til andre vassdrag ved eksempelvis teiner, fiskeutstyr, tursko eller badetøy. Det er framleis usikkert om eggsporesoppen kan overleve i vassdrag utan kreps.
Utsetting av sjukdomsberande arter som signalkreps vert rekna som alvorleg miljøkriminalitet, og har ei strafferamme på fengsel i inntil 6 år.
Vatlestraumen
Vatlestraumen er ein del av hovudleia i innseglinga til Bergen frå sør, nærare bestemt passasjen mellom Bjorøyna i Øygarden kommune og fastlandet ved Hilleren og Håkonshella i Bergen kommune. Farleia mellom Litlesotra og fastlandet på Bergen-sida er delt i to her; Kobbaleia går på den andre sida av Bjorøyna. Farvatnet i Vatlestraumen er breiare enn i Kobbaleia, og også betre oppmerka med sektorlys. Begge løpa er nautisk krevjande på grunn av topografien, krav til fleire store kursendringar innan eit kort tidsrom og den store trafikktettleiken i og rundt farvatnet av både større og mindre fartøy. I tillegg er straumpåverkningane sterke og til dels uføreseielege. Straumen følgjer ikkje alltid retningen til sundet, og kan i blant setja mot Revskolten lykt. Ettersom store fartøy er i konstant svingkondisjon i den eine eller andre retningen når dei går gjennom Vatlestraumen, er det uforsvarleg for to større fartøy å møta kvarandre her. Derfor er det alminneleg praksis at større fartøy varslar på VHF-kanal 16 om tidspunktet dei vil passera gjennom Vatlestraumen.
Den norske los, gjeve ut av Sjøkartverket, omtalar Vatlestraumen slik:
Den 19. januar 2004 gjekk MS «Rocknes» på ei grunne rett ved Revskolten lykt i Vatlestraumen. Skipet forliste og 18 menneske døydde. Det blei gjort nokre mellombelse tiltak i etterkant av ulykka, og sommaren 2012 blei grunna sprengd ned til 14 meters djupne. Seilingsleden som tidligere var 220 meter på det smaleste, er nå 250 meter bred med denne dybden.
Fylkesveg 83 i Buskerud
Fylkesveg 83 i Buskerud går mellom Sommerstad og Hostvedt i Kongsberg kommune. Vegen er 9,4 km lang.
Welzheim
Welzheim er ein by og ein kommune i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen omfattar 38 km² og har eit folketal på kringom 11 300. Byen ligg 40 km aust om Stuttgart i eit landskap omgjeve av skogkledde åsar.
Både landbruk og skogbruk er viktige næringsgreiner i kommunen.
Backnang
Backnang er ein by og ein kommune i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland, ei 30 km nordaust om Stuttgart. Kommunen omfattar 39,4 km² og folketalet er om lag 38 000.
Glan i Sverige
Glan er ein innsjø i Östergötland. Han ligg nordaust for innsjøen Roxen og vest for Norrköping, og renn ut i Motala ström.
Glan ligg 22 moh., har eit areal på 79 km² og er 23 m på det djupaste. Om sommaren får Glan ein relativt høg botntemperatur, ca. 14 °C. I innsjøen kan ein fiske gjørs og gjedde. Den raudlista fiskearten asp finst òg i sjøsystemet.
Melbert Rocks
Melbert Rocks er eit klippeframspring like nordvest for Mount Paterson i Rockefeller Mountains på Edward VII Peninsula. Det vart oppdaga på Byrd-ekspedisjonen i 1928-30 og namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter George W. Melbert i U.S. Navy som var altmogelegmann ved Byrd-stasjonen i 1966.
John Frederic Daniell
John Frederic Daniell var ein britisk fysikar og kjemikar som utførte viktige arbeid innanfor både meteorologi, kjemi og fysikk. Han er mest kjend for oppfinninga si av det galvaniske elementet som ber namnet hans og for oppfinninga av eit doggpunkthygrometer som no vesentleg har historisk interesse.
Șiria
Șiria (ungarsk Világos, tysk Hellburg) er ein kommune i Arad fylke i Romania.
Busetnader
Șiria er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:
Port Talbot
Port Talbot er ein by og kommune (community) sør i Wales. Han ligg i Neath Port Talbot, der han er administrasjonsby, 11 km aust for Swansea på andre sida av Swansea Bay. I 2011 hadde han eit folketal på 37 276. Staden er kjend for Port Talbot Steelworks, eit av dei største stålverka i verda. Føretaket har vore i drift sidan 1901, men har vore truga av stenging i ei årrekkje.
Alibi
Alibi er også ofte viktige element i krimhistorier.
Kyrkjesteinen på Vartdal
Kyrkjesteinen på Vartdal er ei stor steinblokk som ligg i ei røys frå bronsealderen. Han ligg i utmarka til matrikkelgarden Nøre Vartdal i Ørsta, nær bytet til garden Masdal.
Historikaren Bendix Bendixen omtala Kyrkjesteinen i 1880. Han skreiv at den store midtsteinen var om lag 6,5 meter høg og like brei. Røysa var oppkasta som ein voll kring, men ikkje heilt inntil, sjølve steinen. Frå denne vollen gjekk det som ei steinbru mot den nordaustlege kanten av steinen «de eneste sted, hvor den ved nogle sprekker kan, om enn med vanskelighed, bestiges.» Dei andre sidene var glatte og halla innover. Om sjølve vollen skreiv han at han «bestaar av jevntstore steiner, av mands løfte»
Sjølv om steinen ruva meir i landskapet tidlegare, er nok Bendixen sin oppgidde mål vel rause.
I dag har Kyrkjesteinen vorte utsett for vegbygging og granplanting. Då den nye riksvegen skulle byggast, seint på 1950-talet, såg det ut til at Kyrkjesteinen måtte vike. Iherdige forkjemparar hindra at han vart sprengd, men vegen kom heilt inntil. Seinare sette grunneigarane i gang med granplanting. Etter kvart som grana har vakse til har steien vorte endå meir bortgøymd.
Herz aus Glas av Popol Vuh
Herz aus Glas (med undertittelen «Singet, denn der Gesang vertreibt die Wölfe», fransk «Cœur de verre») er det niande albumet til Popol Vuh. Det vart først gjeve ut i 1977 på Brain Records. I 2005 gav SPV ut albumet på nytt med to bonusspor. Albumet inneheld musikk spelt inn for filmen Herz aus Glas av den tyske regissøren Werner Herzog, men berre to songar («Engel der Gegenwart» og «Hüter der Schwelle») vart faktisk nytta i filmen.
Kyrkjesteinen på Vartdal
Sjølve steinen har fått smågran på toppen. Og mannsløftsteinane synest som store mosekuler.
Kyrkjesteinen ligg omlag 30 meter frå det freda kulturminnet St. Olavs-steinen
Tres Hombres
Tres Hombres (spansk for «tre menn») er det tredje studioalbumet til det amerikanske rockebandet ZZ Top. Det kom ut i juli 1973. Det var første gongen bandet arbeidde med Terry Manning som lydteknikar. Denne kombinasjonen vart ein suksess og albumet vart gjennombrotet for bandet. I USA gjekk albumet inn på topp 10, medan singelen «La Grange» nådde 41. plassen på singellista.
Mottaking
Albumet kom ut i juli 1973 til lunken mottaking. Steve Apple skreiv i september 1973 for Rolling Stone at sjølv om «Southern rock & roll » var blitt populær, var ZZ Top berre «eitt av fleire kompetente Southern rock-band», men dei hadde ein «fordel over dei fleste kvite rockeartistane» fordi dei høyrdest «svarte ut».
Ettermæle
I 2003 vart albumet rangert på 498. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene. I 2012 vart albumet rangert på 490. plassen på ei revidert liste. Albumet nådde åttandeplassen på Billboard 200.
Singlar
Den einaste singelen frå albumet var «La Grange» (med «Just Got Paid» frå det andre albumet til bandet, Rio Grande Mud) som nådde 41. plassen på Billboard Hot 100.
Mina Bai
Mina Bai er ein iranskfødd, norsk forfattar.
Bai kom til Noreg som flyktning i 1992. Ho budde ei stund i Nord-Noreg og seinare flytta ho til Oslo, der ho ein periode var busett på Tøyen. Ho utdanna seg til ingeniør med informatikkfag ved Universitetet i Oslo.
Bai byrja å skriva på norsk rundt 2006, og debuterte som forfattar i 2009 med romanen Djeveljente. I sine romanar nyttar ho erfaringane frå sitt eige liv som iransk kvinne i Iran, og seinare som innvandrarkvinne i Noreg. I forfattarskapen sin er ho oppteken av kvinnefrigjering frå kulturell, religiøs, tradisjonell tyranni og identitet og tilhøyre.
Winnenden
Winnenden er ein by og ein kommune i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen omfattar 28,1 km² og har eit folketal på 29 000. Byen ligg om lag 20 km nordaust om Stuttgart i eit område med mykje vin-dyrking.
Kärcher, eit verdsomspennande firma som lagar reingjeringsmaskinar og -utstyr, har hovudkontoret sitt i Winnenden.
Fylkesveg 84 i Buskerud
Fylkesveg 84 i Buskerud går mellom Volden og Labru i Kongsberg kommune. Vegen er 8,5 km lang.
Portal Rock
Portal Rock er ei tårnliknande klippe (1990 moh) i Queen Alexandra Range, som ligg 3 km nordvest for Fairchild Peak, like sør for munningen av Tillittbreen. Det fekk dette namnet av ei geologisk gruppe frå Ohio State University (1966–67) fordi den einastre trygge ruta til Tillittbreen ligg mellom denne klippa og Fairchild Peak.
Birgit Alm
Birgit Alm er ein norsk litteraturvitar og forfattar, busett i Oslo.
Warren Smith
Warren Smith var ein USA-amerikansk jazztrombonist.