cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Parentes
Typar
Det er fire grunnleggjande typar parentesar:
Det finst også andre typar, som.
Parentes i skrift
I skrift blir parentes gjerne nytta for å markera innskot eller tillegg.
Parentes i matematikk
I matematikk blir parentesar nytta for å gruppera siffer ut frå kva rekkefølge ein skal utføra operasjonar i. Ein kan òg nytta parentesar til å markera intervall.
Noko som står like utanfor ein parentes, gjeld for alle teikn som står inni. Til dømes vil eit totall tyda at alt som står inni parentesen skal gangast med to, medan eit minusteikn tyder at alt som står inni må skifta forteikn.
Døme på oppløysing av parentesar:
803x+81-315x2y-5xy2+12y-35xy
Dømet syner at parentesar kan gjera ei likning ryddigare og meir oversiktleg.
Alou Diarra
Alou Diarra er ein fransk fotballspelar. Han spelar på midtbanen for Marseille i den franske fotballigaen, og for det franske landslaget.
Klubbkarriere
Diarra begynte å spela profesjonell fotball for CS Louhans-Cuiseaux før han gjekk til Bayern München i Tyskland i 2000. Han fekk ingen kampar for førstelaget til Bayern, og var på lån ein periode til SC Freiburg. I 2002 vart han kjøpt av Liverpool, men fekk heller ingen A-lagskampar for dei. I staden var han utlånt til Le Havre og Bastia. Heile 2004/05-sesongen var han på lån til Lens, før han flytta dit permanent mot slutten av sesongen. Der vart han fast på førstelaget, og mens han var der fekk han landslagsdebuten sin for Frankrike. Etter fotball-VM i 2006 gjekk han til Lyon. Lyon vart seriemeistrar, men Diarra hadde ein skuffande sesong, og spelte berre 15 ligakampar. Sommaren 2007 gjekk det spekulasjonar som knytte han til Manchester City, Portsmouth, Newcastle United og Werder Bremen. 19. juli 2007 vart han seld til Bordeaux for 7,75 millionar euro. I 2008/09-sesongen vart han ligameister for andre gong, med Bordeaux.
Landslagskarriere
Diarra debuterte på landslaget i 2004. Under fotball-VM i 2006 kom han inn som innbytar for Patrick Vieira i VM-finalen mot Italia.
Matthew Booth
Matthew Paul Booth er ein sørafrikansk fotballspelar som har spela i forsvar for Mamelodi Sundowns i den sørafrikanske fotballigaen, og for landslaget til Sør-Afrika. Frå 2002 til 2009 spelte han som utanlandsproff i Russland. Han debuterte for A-landslaget til Sør-Afrika 20. februar 1999 i ein kamp mot Botswana. Han var òg med på Sør-Afrika sitt lag under sommar-OL i 2000. Han vart teken ut til Sør-Afrika sin tropp til fotball-VM i 2002, men måtte melda forfall grunna ein skade.
Peter Petersen
Petersen var fødd i Trondheim, der faren var snikkarmeister. Sjølv vart han student frå katedralskulen i byen i 1784. Deretter var han lektor ved ingeniørkorpset i København, samstundes som han studerte mineralogi. 1784-97 studerte han bergvitskap i Sverige, særleg i Falun og Stockholm, med stipend. Han vart i 1797 utnemnd til bergmeister og overtok straks etter styringa over jarnverka i Larvik grevskap. 1805-15 var han styrar av Fritzø jarnverk. Perioden 1817-24 budde Petersen i København.
Etter han kom heim til Noreg i 1824 budde Petersen vekselvis i Larvik og på gardar han eigde i Lardal. Han døydde ugift i Sandefjord i 1850.
Morcote
Morcote er ein kommune i den sveitsiske kanton Ticino, om lag 10 km frå Lugano i distriktet Lugano ved breidda Luganosjøen.
Med små allear, bogegangar av gamle patrisiarheimar, verdifulle arkitektoniske monument og vakker natur ved breidda av innsjøen, vert Morcote rekna som «perla av Ceresio».
Balutsjistan
Balutsjistan er den største provinsen i Pakistan, og utgjer rundt 43 % av flatevidda i landet. Han er også den fattigaste og tynnast folkesette. Dei viktigaste språka her er balutsji, pasjto, brahui og farsi.
Provinsen har kyst til Arabiahavet i Makran i sør og grenser mot Iran og Afghanistan i vest og dei pakistanske provinsane Sind og Panjab i aust og Dei pakistanske stammeområda i nord. Provinshovudstad og største by er Quetta som ligg i Sulaimanfjella, nordaust i Balutsjistan.
Balutsjistan har gått gjennom fleire jordskjelv. Jordskjelvet i 1935 øydela provinshovudstaden Quetta. Jordskjelvet i 1945, som hadde episenter i Makran, blei også merka i andre delar av Sør-Asia.
Cathrineholm
Cathrineholm var eit jernverk som låg ved Tistefossen om lag 3 km oppover Tista frå Halden i Østfold. Det starta produksjonen i 1827. Opphavleg laga dei støypejernprodukt, mellom anna omnar, og landbruksutstyr. På grunn av at marknaden for støypejernprodukt minka tidleg på 1900-talet gjekk dei i 1907 over til å bli eit emaljeverk som produserte skilt, sanitær- og kjøkkenutstyr. Selskapet vart lagt ned i 1970.
Då dei starta å lage emaljerte produkt fanst det ikkje fagkunnskap i Noreg slik at dei fekk tak i fagarbeidarar frå Tyskland.
Designaren Grete Prytz Kittelsen utforma produkta som i 1962 fekk den kjente Lotus-dekoren. Det var dekoratøren Arne Clausen kom opp med denne som blei grunnlaget for den kjente Lotus-serien av kasserollar og anna koke- steikeutstyr og fat og bollar. Ekteparet Arne Korsmo-Prytz Kittelsen samarbeidde om fleire produkt frå Cathrineholm.
Lotus-serien var den store salssuksessen. Berre i 1964 selde dei 150 000 ulike delar. I tillegg til Lotus-serien var det seriar som Saturn, Viking.
Mammons Regimente og Plutonis Herredømme
Visa osar av vreide over den makta Mammon og Plutos har i verda. Det er dei som betalar for seg, som vert tilsett i gode stillingar, ikkje dei som kan noko, får vi høyre. Pengar og gull kan gjere deg til prest eller prost, dei kan til og med gje deg doktorgrad og anna du måtte mangle.
I visa fortel forfattaren at han aldri vil at sønene sine skal underordne seg eit slikt regiment. I staden skal dei lære seg fiske eller sjømannskap og leve av ærleg arbeid.
Bakgrunnen for at visa vart skriven, var at Jonas Leth, ein kjøpmannsson frå Trondheim, i 1679 vart utnemnd til prest i Vefsn. Petter Dass kjende seg forbigått, han hadde lenge arbeidd som huskapellan i nabosoknet Nesna, for lita løn, og meinte seg vere ein opplagt kandidat til den ledige stillinga.
Sidan tittelbladet er tapt, er meloditilvisinga ikkje kjend. Men songen er skriven på same versemålet som «Allenest Gud i Himmerik». Ola Bremnes har sidan skriven ein eigen tone til songen.
Father Christmas
«Father Christmas» er ein song frå 1977 av den engelske gruppa The Kinks.
Han fortel soga om ein mann i ein butikk utkledd som julenisse som vert banka av fattige ungdomar som ber han om å gje dei pengar i staden for leiker.
Songen er blitt spelt av mange andre artistar som Gigolo Aunts, Dispatch, Green Day, Man Overboard, Bad Religion, Warrant, Lit, Bowling For Soup, Save Ferris, Smash Mouth, Cary Brothers, Action Action, Everything, Deer Tick, OK Go og Cheap Trick.
Songen er nytta i fjernsynsseriane i Unaccompanied Minors, That '70s Show og Bob's Burgers.
Songen kom ut på samleplata Come Dancing with The Kinks og finst som bonusspor på CD-utgåva av albumet Misfits frå 1978.
B-sida til singelen var ein annan song av Ray Davies, «Prince of the Punks». Han vart skriven i etter Davies hadde vore produsent for debutalbumet til Café Society i 1975, ein prosess som enda bittert. Davies skreiv som ein del av teksten «Tried to be gay/But it didn’t pay/So he bought a motorbike instead» («Prøvde å vere homo, men det betalte seg ikkje, så han kjøpte ein motorsykkel i staden», i ein direkte referanse til Tom Robinson, eit av medlemmane i Cafe Society.
Sam Eyde
Samuel Eyde var ein norsk ingeniør og industriherre. Han vart fødd i Arendal, som son av ein skipsreiar. Eyde avla eksamen som bygningsingeniør i Berlin i 1891. Eyde er mest kjend som grunnleggjar av industriføretaka Norsk Hydro og Elkem. Eyde bygde mellom anna på oppfinningane til fysikaren Kristian Birkeland. Ein metode for framstilling av kunstgjødsel har fått namnet Birkeland-Eyde metoden.
Mahiahalvøya
Mahiahalvøya er ei halvøy på austkysten til Nordøya på New Zealand mellom byane Napier og Gisborne. Den største busetnaden er Mahia Beach.
Geografi
Halvøya er 21,7 km lang og 11,3 km brei, og stig til 397 moh. på det høgaste punktet ved Rahuimokairoa. Mahia var opphavleg ei øy der ein sandbanke opp gjennom tidene batt henne saman med Nordøya. Kvalar strandar ofte på grunnane som sanden byggjer opp.
Sam Eyde
Yrkeskarriere
Yrkeskarrieren hans som ingeniør begynte i Hamburg i 1891. Der fekk han jobb på jernbane- og brukontoret i byen og syslet med planer for nye stasjonsanlegg, forskjellige jernbanelinjer og brukonstruksjonar. Sidan arbeidde han som ingeniør i Dortmund og Lübeck. I 1895 gifta han seg med Anna Ulrikka Mørner, dotter av ein svensk godseigar og greve, og i 1897 etablerte han ingeniørfirmaet Gleim & Eyde saman med sin tidlegare sjef frå Hamburg. Dei to hadde allereie gjort seg bemerka med å vinne førsteprisen i den internasjonale konkurransen om jernbanearrangement i Kristiania, og no fekk dei ei rekkje med oppdrag og deltok i fleire større konkurransearbeid. Eyde etablerte i 1898 S. Eydes Ingeniørkontor i Kristiania, eit firma som også representerte Gleim & Eyde. Snart vart det også ein filial i Stockholm. Ved hundreårsskiftet dreiv Eyde ei av dei største ingeniørforretningane i Skandinavia, da Gleim og han sjølv ved kontoret i Kristiania og ved filialane i Hamburg og Stockholm hadde i arbeid cirka 30 ingeniørar og funksjonærar.
Kei Omoto
Kei Omoto er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Sam Eyde
Norsk Hydro og Elkem
Sam Eyde møtte fysikaren Kristian Birkeland i 1903. Eyde var med på å danne Elektrokemisk; Det Norske Aktieselskab for Elektrokemisk Industri (Elkem) i 1904 og Norsk Hydroelektrisk Kvælstofaktieselskap (Norsk Hydro) i 1905. Han var generaldirektør i Norsk Hydro med underselskap. Men med tida vart Eyde mildt sagt ukvalifisert til denne stillinga; visjonane og planene hans likna etter kvart mest på stormannsgalskap, og styret såg ingen annan utveg enn å overtale han til å trekkje seg. Dette vart gjort i form av ein avtale i 1918, som vart halden hemmeleg. Den offisielle versjonen av det som hende, var at Eyde trekte seg av eigen vilje, og var med på å utnemne ingeniør Harald Borgen Bjerke til etterfølgjar som generaldirektør. Men den verkelege avtalen gjekk ut på at Eyde sterkt vart oppmoda om å trekkje seg frå stillinga si, fare til Paris og halde seg der, mot at han til gjengjeld skulle få ein enorm "fallskjerm".
Kei Omoto
Han har spela for klubbane Yokohama F. Marinos, Thespa Kusatsu, Mito HollyHock, Tochigi SC og Blaublitz Akita (2019).
Sam Eyde
Norsk Hydro og Elkem
På grunn av at den offentlege versjonen vart verande som nemnt over, er sanninga om avtalen å finne i berre få av kjeldene i dag; det gjeld også dei fleste av litteraturkjeldene nemnde nedanfor. Det er nemleg først no i nyare tid at sanninga har vorte meir allment kjend.
Mahiahalvøya
Geografi
Dei første kvalfangarane hadde ein fangststasjon på garden «Kini Kini» som låg i ly av Long Point på vestkysten til halvøya. Waikawa var namnet Kahungunu gav ei lita øy utanfor sørspissen til Mahia, då han kom hit for å sjå etter ferskt drikkevatn, men berre fann saltvatn. Waikawa tyder 'bittert vatn'. På Waikawa ligg ei umanna fyrlykt.
Sam Eyde
Tyssedal og Eydehavn
A/S Tyssefaldene vart stifta 20. april 1906. Første generaldirektøren vart Sam Eyde. I åra 1906-08 vart Tyssefalla i Hardanger utbygde under leiing av Eyde sine ingeniørar, med kapital frå svenske finanskretsar (Wallenbergane). A/S Tyssefaldenes første administrerende direktør var Eyde, mens svenskar sat i selskapsstyret. I 1909 kjøpte Eyde retten til eit svensk patent som skulle gjere det mogleg å byggje opp ein elektrisk jern- og stålindustri i Noreg. I 1909-10 vart selskapet A/S Hardanger Elektriske Jern- og Stålverk etablert i Tyssedal med Sam Eyde som hovudmann, selskapet vart stifta 24. august 1910. Hovudaksjonærar i Hardangerverket var Eyde sine selskap Elektrokemisk og A/S Norsk Elektrometall. Den 7. november 1911 kom den første omnen i drift, og vinteren 1912-13 vart det bygt enda ein omn. Det viste seg at smeltemetoden ikkje fungerte som venta, og fabrikken vart nedlagd 25. april 1913. Med dette prosjektet mislukkast han riktignok, men det vart utgangspunktet for ei utvikling som enda med opprettinga av den nye industristaden Eydehavn nord for Arendal. Eyde var medstiftar av Det Norske Nitridaktieselskap på den konstituerande generalforsamlinga den 20. august 1912. DNN starta aluminiumsproduksjon i Eydehavn (1914) og i Tyssedal (1916).
Mahiahalvøya
Kultur
Området er ein populær badestad, og den viktigaste næringa her er turisme. Sauehald og kvegdrift er enno viktig for lokalsamfunnet. Mahia er kjend for god tilgang til surfing, dykking, fotturar, fiske og rugby. Mange turistar bur i Napier, Hastings eller Wairoa og dreg på dagsturar til Mahia.
I ei maorilegende vert det fortalt at Whatonga, som kom til New Zealand på leiting etter bestefar sin, Toi, slo seg til på Mahia. Samfunnet her er enno for ein stor del ei blanding av maoriar og europearar. Den lokale maori-iwien (stammen) er kjend som Ngāti Rongomaiwahine.
Foucaultpendel
Den første Focaultpendelen vart vise for allmenta i februar 1851 i Meridianrommet i Observatoriet i Paris, sjølv om Vincenzo Viviani allereie hadde eksperimentert med noko liknande i 1661. Få veker seinare laga Foucalt sin vidkjente pendel då han sette ei 28 kg tung kule på enden av ein 67 meter lang ståltråd under kuppelen i Panthéon i Paris. I 1851 var det velkjend at jorda roterte, og ein hadde prov for dette i avviket til stjernelyset, stellar parallakse, og at Jorda vart målt til å vere flatare ved polane og utbult ved ekvator. Foucault sin pendel var derimot det første dynamiske provet på rotasjonen og eksperimentet skapte ein sensasjon i både lærde og allmenne kretsar.
På Nordpolen eller Sørpolen peikar planet som ein pendel svingar over i same retning med omsyn på fiksstjernene, medan Jorda roterer under, og det tar eit døgn (stjernedag) å gjere ein heil rotasjon. Når ein Foucaultpendel svingar over ekvator, så vil planet som pendelen svingar over alltid rotere i lag med jordoverflata, og ein vil ikkje få rotasjon av svingeretninga. Mellom ekvator og polane, vil ein få ein mellomting mellom svinginga ved ekvator og ved polane.
Når ein pendel ved ekvator heng rett ned, er retninga vinkelrett på rotasjonsaksen til Jorda. På grunn av dette vil planet som pendelen svingar over rotere i lag med Jorda, slik at pendelen heile tida svingar i same retning i forhold til jordoverflata. Etter kvart som ein flyttar seg bort frå ekvator, vil denne svingeretninga gradvis byrje å endre retning i forhold til overflata. Svingeretninga endrar retning med ein vinkelfart som er proporsjonal til sinus av breiddegraden pendelen svingar på, så ved 45º tar det 1,4 dagar for svingeretninga til pendelen å rotere ein runde, medan det tek 2 dagar ved 30º.
\phi = breiddegrad
Mange menneske syns det var vanskeleg å forstå denne sinusfaktoren, som gjorde at Foucault laga eit gyroskop i 1852. Gyroskopet roterte mekanisk i forhold til stjernene (altså i forhold til same rotasjonsplanet som Jorda roterer rundt), og rotasjonsaksen til gyroskopet roterte ein gong per døgn uansett breiddegrad. Dette gjorde det enklare å forstå sinusfaktoren.
Det er ikkje heilt enkelt å sette opp ein Foucaultpendel, fordi om ein ikkje er svært nøyaktig kan det føre til ekstra rotasjonsrørsle som kamuflerer effekten frå jordrotasjonen. Starten av svinginga er kritisk, og ofte vert kula festa til ein tynn tråd, som held kula i startposisjonen. Så vert det brukt ein flamme for å brenne denne tråden. Luftmotstanden dempar etter kvart svingerørsla, slik at Foucaultpendlar som heng rundt om i museum ofte har elektromagnetiske krefter eller andre krefter til å drive svinginga, eller starte den på nytt med jamne mellomrom.
Dynamikken i ein Foucaultpendel
Raud linje: endringa med omsyn til Jorda
Blå linje: endringa med omsyn på fiksstjernene]]
Diagrammet viser retningsendringa til svingeplanet for ein Foucaultpendel som funksjon av breiddegrad. Den horisontale aksen er breiddegraden, frå 90 grader breidde (ved anten Nord- eller Sørpolen) til 0 grader breidde (ved ekvator). Den vertikale aksen viser presesjonsraten per time. Positive tal indikerer presesjon i same retninga som fiksstjernene ser ut til å rotere i (med klokka på nordlege halvkule, og mot klokka på sørlege halvkula).
Den raude linja viser retningsendringa med omsyn til Jorda for ein Foucaultpendel. Ved polen preseserer pendelen (med omsyn på jorda) ein heil runde i løpet av ein dag.
Den blå linja viser retningsendringa med omsyn på fiksstjernene. Nær ekvator er retningsendringa til svingeplanet dominert av at pendelen vert dradd avgarde med rotasjonen til Jorda, og derfor vil retningsendringa vere 15 grader per time. Lenger bort frå ekvator vil presesjonen til pendelen på grunn av corioliseffekten motverke effekten av jordrotasjonen, noko som fører til at retningsendringa til svingeplanet endrar seg seinare.
Til dømes: Ein Focaultpendel ved 30 ºS vil bruke to dagar på å presesere rundt ein heil sirkel med omsyn på Jorda, og preseserer mot klokka med omsyn til Jorda med om lag 7,5 grader per time.
Foucaultpendlar i Noreg
Både i vestibylen på Geofysisk Institutt ved Universitetet i Bergen og ved Fysisk Institutt ved Universitetet i Oslo heng det ein Foucaltpendel som strekkjer seg frå taket og ned til golvet i første etasje. Det heng og ein i realfagbygget ved NTNU i Trondheim.
Livathós
Livathós (gresk Λειβαθός) er ein tidlegare kommune sør på øya Kefaloniá i periferieininga Kefaloniá i periferien Dei joniske øyane i Hellas. Livathós vart innlemma i kommunen Kefaloniá i 2011, men inngår frå 2019 som ei kommunaleining i kommunen Argostóli.
Gaspard-Gustave Coriolis
Gaspard-Gustave de Coriolis eller Gustave Coriolis var ein fransk matematikar, ingeniør og forskar frå Paris. Han er mest kjend for arbeidet sitt om corioliskrafta. Coriolis var den første til å bruke uttrykket arbeid om produktet mellom kraft og avstand. I 1816 vart Coriolis lærar ved École Polytechnique. Her utførte han eksperiment med friksjon og hydraulikk
I 1829 publiserte Coriolis læreboka Calcul de l'Effet des Machines (Utrekning av effekten til maskinar), som presenterte mekanikk på ein slik måte at han lett kunne brukast i industrien. I denne perioden vart det korrekte uttrykket for kinetisk energi,, og forholdet til mekanisk arbeid fastslått.
Dei neste åra heldt Coriolis fram med å arbeide med kinetisk energi og roterande system. Den første artikkelen hans, Sur le principe des forces vives dans les mouvements relatifs des machines (Om prinsippa om kinetisk energi i forhold til relativ rørsle i maskinar), vart presentert for Académie des Sciences (Coriolis 1832). Tre år seinare kom artikkelen som gjorde han vidkjend, Sur les équations du mouvement relatif des systèmes de corps (Om likningar for relativ rørsle i eit system av lekamar) (Coriolis 1835). Coriolis sine artikklar omhandlar ikkje atomsfæren eller jordrotasjonen, men tek for seg overføring av energi i roterande system som vasshjul.
Coriolis sitt namn byrja å dukke opp i meteorologisk literatur på slutten av 1800-talet, men uttrykket corioliskraft dukka ikkje opp før på byrjinga av 1900-talet. I dag er namnet Coriolis sterkt knytt til meteorologi, men alle dei store oppdagingane om den generelle sirkulasjonen og forholde mellom trykket og vindfelta, kjende ikkje Gaspard Gustave Coriolis til.
Coriolis døydde i Paris, 51 år gamal.
Audun Hugleikson Hestakorn
Baron Audun Hugleikson Hestakorn (f. 1240-åra, d. 2. desember 1302) var ein stormann i kongeriket Noreg på 1200-talet. Han vert rekna som ein viktig politikar og jurist for si tid, og ein trur han hadde ei sentral rolle i utforminga av det norske lovverket i mellomalderen (Landslova, Bylova og Hirdskrå). Frå 1280 fram mot hundreårsskiftet fekk han stadig viktigare stillingar i statsleiinga. Mellom anna hadde han sete i kongens råd under Magnus Lagabøte og kong Eirik Magnusson, tenestegjorde som stallare («advokat»), fehirde («skatteminister») og bar tittelen baron.
Audun Hugleikson førte opp noko so sjeldant i norsk samanheng som eit slott eller ei borg i stein på Ålhus i Jølster, der han hadde slektsrøtene sine på farssida. Far til Audun ser ut til å ha høyrt til i lågadelen, men hadde truleg ikkje nokon særs høg posisjon i samfunnet. Morsslekta var frå austlandet og var truleg nært i slekt med kong Håkon Håkonsson (1204-1263).
Audun vart hengd på Nordnes i Bergen den 2. desember 1302.
I 1959 vart det sett opp eit monument over Audun Hugleikson i Jølster, laga av bilethoggaren Anne Grimdalen.
På Ålhus i Jølster held ein annankvart år Hugleiksonspelet bygd på eit manus av Edvard Hoem. Spelet dreg mellom anna kjende stam-skodespelarar som t.d. Bjørn Sundquist.
Bakgrunn
På 1200-talet opplevde Noreg ei enorm stordomstid under leiing av kong Håkon Håkonsson. Nasjonen la krav på landområda Island, Grønland, dei nordlege og vestlege delane av - og øyene nord for Skottland, inklusive Færøyane, medan kongen m.a. gifta dottera si inn i den spanske kongefamilien. Samstundes reknar ein at borgarkrigstida enda kring 1240.
Kongen la stor vekt på å halde på freden og å stabilisere kongeriket og ønskte, som fleire andre kongar i Europa på 1200-talet, å skape eit stabiliserande lovverk. I samband med det ønsket vart unge nordmenn sende til sør-europeiske universitet for å studere, og ein trur Audun Hugleikson var ein av desse.
Innflytingsrik lovmann
Mellom 1269 og 1281, hovudsakleg under kong Magnus Lagabøte, vart det norske og islandske lovverket kraftig reformert, og Audun kan ha spela ei rolle i det arbeidet, som mellom anna samla det meste av norske lover i eitt lovverk (Landslova). Islandske kjelder omtalar han som den visaste mannen i Landslova.
Gjennom Hirdskrå (kongens og dei handgjengne mennene si lovbok) vart store mengder europeiske tradisjonar innførte i det norske statsstyret. Her vart mellom anna gamle norske adelstitlar gjevne europeiske namn. Til dømes vart lendmenn etterkvart kalla baronar, og Hugleikson sjølv vart ein av desse baronane med eige sete i kongens råd.
Ei open og krass konflikt mellom kyrkja og kongsrådet under barnekongen Eirik Magnusson førte i 1282 til at erkebiskop Jon Raude vart tvinga ut av landet, og at fleire framtredande baronar i Noreg vart bannlyste av kyrkja. Denne bannlysinga råka aldri Hugleikson, som gav store delar av jordgodset sitt til kyrkja i 1281, midt under striden.
Utanrikspolitikar og diplomat
Våpenskjoldet til Audun Hugleikson ser ut til å ha vore inspirert av engelske kongeskjold. I tillegg har skjoldet ei rose sett inn i ein krans av liljer, eit heidersmerke den skotske kongen pleidde gje til skotske adelsmenn. Liljerosa kan stamme frå drøftingane som Audun leia om norsk-skotske landområde i andre halvdel av 1200-talet. Desse drøftingane var svært viktige for den ustabile økonomien i kongeriket Noreg. Det kan sjå ut som om Audun ofte vart send som diplomat når det var snakk om store mogelege inntekter til staten:
Då den franske kongen søkte allierte til ein krig mot den engelske kongen rundt tusenårsskiftet mellom 12- og 1300-talet førte Audun Hugleikson drøftingane mellom den norske og den franske kongen. I oktober, 1295 signerte Audun, på vegne av Noreg, ein avtale om at Noreg ville stille 300 skip og meir enn 33 000 soldatar, noko det er lite truleg at landet kunne drive fram på denne tida. Til gjengjeld hadde Hugleikson med seg 6000 mark sterling (1200 kg) reint sølv heim att til Noreg og kunne betale tilbake den norske utanriksgjelda.
Språket kuna
Kuna (også dulegaya, dulegagga, gunagaya eller gunagagga) er eit språk tala av rundt 60 000 medlemmar av kuna-folket i Panama og Colombia, hovudsakleg på dei panamanske San Blas-øyanei det selvstyrte territoriet Kuna Yala. Det tilhøyrer den chibchanske språkfamilien.
Audun Hugleikson Hestakorn
Utanrikspolitikar og diplomat
I tillegg førte Hugleikson ordet i fleirfaldige drøftingar mellom Noreg og andre europeiske stormakter i samtida.
Språket kuna
Kuna er offisielt språk i Kuna Yala. Sidan territoriet er sjølvstyrt, står språket sterkt, og det er mange einspråklege talarar. Det talast òg av fleire tusen kunaer i Panama by.
Audun Hugleikson Hestakorn
Daud
I den siste delen av livet trekte Hugleikson lenger bak i kulissane, men heldt plassen som «skatteminister» heilt fram til kong Eirik Magnusson (f.1268) døydde i 1299 og vart etterfølgt av bror sin, tidlegare hertug Håkon Magnusson (1270-1319). Nokre dagar etter at han kom til makta vart Hugleikson fengsla.
Hugleikson sat i fengsel i tre år, fram til han vart dømd til døden seint på året i 1302, og heile eigedomen has lagt under kongen. Han vart hengd søndag den 2. desember 1302, første søndag i advent.
Språket kuna
Fonologi
Kuna har 4 vokalfonem og 17 konsonantfonem.
Audun Hugleikson Hestakorn
Daud
Henging vart rekna som den mest audmjukande av alle avrettingsmetodar i mellomalderen, so det er tydeleg at Hugleikson vart dømd for noko som vart rekna som eit direkte brotsverk mot kongen. Samstundes står det ikkje nedfelt nokon stad kva som var årsaka til dødsdomen. I ettertid breidde det seg folkeforteljingar og -viser om Audun Hugleikson. Fleire av desse freista forklare kvifor han vart hengd, mellom anna vert dødsdomen omtala i folkevisa om Audun Hugleikson som er nedfelt på Færøyane.
Etterspel
Audun Hugleikson vart «den siste» representanten for den sterke norske nord-atlantiske stormakta (Noregsveldet).
Nummererte småplanetar/2001–3000
Dette er ei lista over småplanetane ifrå nummer 2001 til 3000. For hovudlista, sjå nummererte småplanetar.
Monte Leone
Monte Leone er det høgaste fjellet i Dei lepontinske Alpane på grensa mellom Sveits og Italia med ei høgd på 3 552 meter over havet. Fjellet ligg heilt vest i Dei lepontinske Alpane, nokre kilometer aust for Simplonpasset.
Misfits
Misfits er det 16. studioalbumet til den engelske rockegruppa The Kinks, gjeve ut i 1978. Det kom ut etter at Sleepwalker hadde hatt ein viss suksess i USA og bestod av ein meir rockeprega stil enn mange av Kinks-platene frå 1970-åra. Trass i indre konfliktar i bandet, som førte til at både bassisten Andy Pyle og pianisten John Gosling slutta i bandet, nådde albumet Topp 40 i Amerika. Albumet inneheld den mindre hitsingelen «A Rock 'n' Roll Fantasy», og dei mindre suksessrike singlane «Live Life» og «Black Messiah».