cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
St. Olavsmedaljen med eikegrein
Utforming
St. Olavsmedaljen med ekeløv er lagd i sølv. Symbolikken på medaljen er av kongeleg, nasjonal og militær art. På adversein har han portrett av regjerande konge ved innstiftinga, Haakon VII. Namna hans, tittel og valspråk står som omskrift langs kanten: «HAAKON VII • NORGES KONGE • ALT FOR NORGE •» Kongens monogram med krone er plassert over medaljen. Reversen ber Olavskrossen, eit kløverbladkors med to økser, som vert rekna som eit norsk nasjonalsymbol. Medaljen er opphengd i eit band tilsvarande det som vert nytta for St. Olavs Orden, det vil seie raudt med kantstriper i kvitt og blått. Fargane er dei same som i Noregs flagg. Ei grein med eikelauv og eikenøtter i sølv er plassert skrått over bandet. Eikelauv og eikegreiner vert nytta i militær symbolikk og representerer mot, styrke og patriotisme. I tilfelle der ein og same person gjentekne gonger har gjort seg fortent til St. Olavsmedaljen med eikegrein, utstyrast bandet med ei ekstra eikegrein for kvar tildeling.
Mygg
Tradisjonell inndeling
Det er ulike måtar å dele myggar inn i undergrupper på, døme er Fauna Europaea Web Service og The Diptera Site, der dei forskjellige delgruppene er ulikt plassert.
Tula i Russland
Attraksjonar
Den mest populære turistattraksjonen i Tula er Jasnaja Poljana, heimen og gravstaden til forfattaren Leo Tolstoj. Det ligg fjorten kilometer sørvest for byen. Det var her Tolstoj skreiv dei kjende romanane Krig og fred og Anna Karenina.
St. Olavsmedaljen med eikegrein
Utforming
Medaljen er utforma av myntgravør Halfdan Rui.
Mygg
The Diptera Site
Denne oversikta følgjer Thompson, F.C. 2006. (The Diptera Site)
St. Olavsmedaljen med eikegrein
Tildeling
Tildeling starta under den andre verdskrigen og heldt fram i etterkrigstida utover til 1952. Tildeling vart gjenopptatt 1986, som følgje av krigsdekorasjonssaken. I 1988 og 1989 vart St. Olavsmedaljen med eikegrein tildelt nye 43 krigsseglarar frå handelsflåta.Krigskorset og St. Olavsmedaljen med ekegren,. 9. Totalt er St. Olavsmedaljen med eikegrein tildelt 779 norske borgarar, derav ei kvinne.
Mygg
Fauna Europaea
Systematikken følgjer Fauna Europaea Web Service, dei delgruppeme som ikkje er representert i Europa er sette inn. Talet på artar for dei familiane som er representert i Noreg, er henta frå Ottesen, 1993.
St. Olavsmedaljen med eikegrein
Tildeling
St. Olavsmedaljen med eikegrein er òg tildelt nokre få utanlandske borgarar. Sju tildelingar til britisk personell er dokumentert av Åre Simenstad: Norwegian War Decorations Awarded to Members of the British Armed Force sin 1940%u20131945, London: London Stamp Exchange, 1990,. 23%u201325.
Kari Härkönen
Kari Härkönen er ein finsk tidlegare langrennar frå Ristijärvi i Kajanaland som vart verdsmeister på 15 km under Ski-VM 1985.
Härkönen meisterskapsdebuterte med ein tolvteplass på 30 km under Ski-VM 1982 i Oslo, der han sidan gjekk fyrste etappen for det finske laget som fekk bronse på stafetten, etter dødt løp med Aust-Tyskland. Sesongen 1983 vart han finsk meister på tremil, medan han kom på 13. plass på 15 km ved Vinter-OL 1984 i Sarajevo.
I desember 1984 vart Härkönen andremann på 15-kilometeren i Cogne. Likevel kom det som ei stor overrasking at han gjorde ei rad sterke tevlingar under Ski-VM 1985 i Seefeld in Tirol. Det tok til med ein femteplass på 30 km, nokre få sekundar bak bronsemedaljøren, og heldt fram med ein rimeleg klar siger på 15 km. Han avslutta meisterskapen med ein fjerdeplass på femmila. Den norske landslagstrenaren Magnar Lundemo uttalte ved det høvet at finske løparar måtte vere bloddopa. Härkönen enda på sjuandeplassen i verdscupen i langrenn 1985.
Etter 1985 deltok ikkje Härkönen i fleire verdscuprenn. Han tok sølvmedaljen på 15 km i den finske skimeisterskapen 1987, men kom ikkje med i VM-troppa til Oberstdorf.
Yuichi Sonoda
Yuichi Sonoda er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Urawa Reds.
Fylkesveg 6806
Fylkesveg 6806 går mellom Halsøen og Gederås i Stjørdal kommune. Vegen er 12,6 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 36 i Nord-Trøndelag.
Charing Cross
Charing Cross er eit område i City of Westminster i det sentrale London.
Namnet «Charing» kjem frå ein liten landsby som låg på denne staden, og tyder 'ein sving i elva'. I denne landsbyen sette Edvard I opp eit av eleanorkrossane, monument til minne om kona hans, Eleanor av Castilla, som blei reist på dei tolv stadene der kista hennar stod over natta under ferda frå Lincolnshire til Westminster. Ein viktoriansk «kopi» av krossen, som er både større og meir ornamental enn originalen, står utanfor Charing Cross stasjon. Den nye krossen blei utforma av Edward Middleton Barry. Det opphavlege stod på staden der ein i dag finn ei statue av Karl I av England.
Alle avstandar til London blir målt frå eit punkt i Charing Cross. Dette er markert med ein plakett like ved Trafalgar Square.
Nord-Makedonias geografi
Nord-Makedonia er eit land på Balkan med eit areal på 25 333 km². Nord-Makedonia er omgjeve av land i alle kantar og har 748 km med landegrenser. Av naboland finn ein Serbia (221 km) i nord, Bulgaria (148 km) i aust, Hellas (228 km) i sør og Albania (151 km) i vest. Landet er ein stor transportkorridor frå Vest-Europa og Sentral-Europa til Egearhavet og Sør-Europa.
Landet er ein del av den større regionen Makedonia som landet har fått namn frå. Nord-Makedonia har tre store innsjøar, Ohridsjøen, Prespasjøen og Dojransjøen, alle ved grensa i sør. Vassarealet i landet er derfor 477 km², medan landarealet er 24 856 km².
Geografiske koordinatar:
Terreng
Fjella dominerer Nord-Makedonia og innimellom desse finn ein djupe senkingar og dalar. Landet er delt i to av elva Vardar.
Terrenget i Nord-Makedonia er hovudsakleg kupert og landet ligg hovudsakleg mellom fjella Šar Planinia og Osogovo, der elva Vardar renn ut frå. Dei tre store innsjøane, Ohridsjøen, Prespasjøen og Dojransjøen ligg langs sørgrensa i landet. Prespasjøen er delt mellom Nord-Makedonia, Hellas og Albania, medan Dojransjøen er delt mellom Nord-Makedonia og Hellas. Ohridsjøen, som er delt mellom Nord-Makedonia og Albania, vert rekna som ein av dei eldste innsjøane og biotopa i verda. . Regionen er seismisk aktiv og har hat mange øydeleggjande jordskjelv gjennom tidene. Det mest nylege kom i 1963 då Skopje vart hardt råka av eit stort jordskjelv som tok livet av meir enn tusen innbyggjarar.
Nord-Makedonia har òg vakre fjell. Dei høyrer til to forskjellige fjellkjeder, Dei dinariske Alpane i vest og Rodopi i aust.
Dei ti høgaste fjella i Nord-Makedonia er
Geografiske ytterpunkt
Det lågaste punktet er ved elva Vardar (50 moh) nær Gevgelija, og det høgaste punktet er Golem Korab (2 753 m).
Klima
Nord-Makedonia har eit kontinentalklima som er ganske likt Sentral-Europa med kalde vintrar og varme somrar. Sommaren er den våtaste tida på året, men har meir sol og er tørrare enn til dømes Albania i vest. Vinteren er òg tørrare, kaldare og meir skya enn Albania. Mykje av landet er fjellområde og høgareliggande område, som kan få ein god del snø. Skopje har ein nedbørsnormal på 508 mm i året.
Bevaring av natur
Nord-Makedonia har tre nasjonalparkar og eit par nasjonale naturreservat.
Naturressursar
Nord-Makedonia er rikt på krom, bly, sink, mangan, wolfram, nikkel, lågverdig jernmalm, asbest, svovel og tømmer.
Arealbruk
I følgje estimat frå 1993 er om lag 830 km² av landet irrigert.
Naturfarar
Stor seismisk aktivitet gjev fare for kraftige jordskjelv.
Miljøproblem
Luftforureining frå dei metallurgiske fabrikkane er det største miljøproblemet i landet.
Regine Normann
Serine Regine Normann var ein norsk forfattar frå Bø i Vesterålen. Ho var den første kjende kvinnelege forfattaren frå Nord-Noreg. Forfattarskapen hennar omfattar 18 bøker – både sosialrealistiske og historiske romanar, korte forteljingar og ei barnebok, nordlandssegner og kunsteventyr. Ho er mest kjend for eventyrsamlinga si frå 1926-27 som sidan vart utgjeven under namnet Ringelihorn.
Nord-Makedonias geografi
Internasjonale miljøvernsavtalar
Nord-Makedonia er delaktig i avtalar som omhandlar luftforureining, biologisk mangfald, klimaendringar, miljøfarleg avfall, havrett, vern av ozonlaget, våtmarksormåde
Regine Normann
Normann var styremedlem i Den norske Forfatterforening frå 1913 til 1932 og var god ven med forfattarane Sigrid Undset, Nini Roll Anker og Barbra Ring. Saman med sin andre ektemann, forfattaren Tryggve Andersen, var ho kjend i kunstnarkretsar for litterære selskap i Stensgaten i Kristiania (Oslo).
Barndom
Regine vart fødd på garden Mårsund i Bø i Vesterålen. Foreldra var Tina Amalia Lockert og skolelærar Mikkel Normann. Fire år gammal vart ho farlaus, og mora vart sittande att med fem barn under 8 år.
Giftarmål og oppbrot
Sytten og eit halvt år gammal vart ho gift med den 21 år eldre kyrkjesongaren Peter Martinus Johnsen. Ho byrja å skriva mot mannen sin vilje, og skjulte manuskriptet sitt i ei hole i fjellet. I dag er denne hola i Eidet kjend som Sinahula etter henne, og er blitt ein viktig kulturminnestad i Vesterålen.
Ho fann arbeid som vikarlærar ved skular i Malnes i Vesterålen. I 1894 drog ho til Kristiania for første gong for å ta lærarutdanning, denne gongen med samtykke frå ektemannens samtykke. 27 år gammal braut ho opp frå mannen og Vesterålen og reiste til Kristiania for å ta lærarprøve ved Olaf Bergs høiere lærerindeskole i 1897. Ho vart innsett som lærarinne ved Kristiania folkeskule i 1901. Nå byrja ho eit nytt liv som lærar. Fram til ho gjekk av med pensjon i 1932 hadde ho ein fulltidsjobb som lærar ved Sofienberg skole, der ho var kjend som eventyrforteljar. Regine Normann sa sjølv at ho hadde to livsverk - forfattar og lærar.
Litterært liv
I 1905 debuterte ho som forfattaren Regine Normann med boka Krabvaag, ei skildring frå eit fiskevær. Manuskriptet, som var skrive i skjul, fekk støtte frå Henrik Ibsen. Honoraret for utgjevinga gjorde at ho kunne betala for eit skilsmålet frå mannen.
I 1906 vart ho gift på nytt, no med diktaren Tryggve Andersen. Ekteparet var på kvar sine måtar markerte personar, og saman tok dei initiativ til ein «litterær torsdagssalong» der dei samla store delar av det litterære hovudstadsmiljøet i heimen sin. Etter kvart gleid ektefellane frå kvarandre. Mannen, som er framstilt som tidvis aggressiv og med stort alkoholforbruk, pleide omgang med ei ny kvinne, som venta barn då Regine og mannen vart skilde i 1913. Regine sjølv fekk aldri barn.
Same året som ho vart skild på nytt var ho blitt styremedlem i Den norske forfatterforening. Her var ho styremedlem under forskjellige formenn, heilt fram til 1932. Sommaren 1939 braut ho opp frå Oslo og flytta nordover, nærare slektningane sine. Kort etter vart ho sjuk, og utpå hausten vart ho innlagd på Harstad sjukehus. 12. august 1939 reiste ho attende til farsgarden og døydde der to dagar etter, 72 år gammal.
Forfattarskap
Stiftelsen Regine Normann gav i 2008 ut romanen Stængt på nytt.
Skepi
Skepi var eit kreolspråk basert på zeeuws som vart brukt i området rundt Essequibo i Guyana. Skepi-språklege og berbice-nederlandskspråklege kunne ikkje forstå kvarandre.
Språket vert rekna som utdøydd, den siste som snakka språket døydde i 1998. Guyana er ein tidlegare nederlandsk koloni der Det nederlandske austindiakompaniet dreiv handel med plantasjeeigarar frå Zeeland. Språket vart brukt av slavar frå desse plantasjane og etterkommarane deira.
Sejdozero
Sejdozero (russisk Сейдозеро, kildinsamisk Сейдъявврь) er ein innsjø på Kolahalvøya i Murmansk oblast i nedslagsfeltet til Lovozero og gjev vatn til elva Sejdjavrjok.
Albany-nederlandsk
Albany-nederlandsk (ned.:/eng. Albany Dutch) var ein nederlandsk dialekt som var i bruk frå 1600-talet og fram til rundt 1920, med nokre få brukarar heilt til 1940-åra. Albany-nederlandsk var i bruk i den tidlegare nederlandske kolonien Ny-Nederland langs Hudsonelva i den amerikanske delstaten New York. Området omfatta (delar av) fylka Orange, Putnam, Ulster, Dutchess, Greene, Columbia, Albany og Rensselaer. Ofte vert albany-nederlandsk omtalt som ein del av Jersey-nederlandsk, akkurat som mohawk- og Pella-nederlandsk og negroe dutch. Både denne og dei andre nederlandske dialektane i dette området utvikla seg frå nederlandsk slik det vart brukt på 1600-talet, uavhengig av den europeiske nederlandsken.
I ein del område var Albany-nederlandsk det einaste språket som vart brukt til langt inn på 1800-talet, medan engelsk ganske tidleg fekk ein dominant rolla i andre.
Guns N’ Roses
Guns N’ Roses (G N' R eller GnR) er eit hardrock-band frå Los Angeles i USA som vart danna i 1985 og gjorde comeback i 2006. Bandet har hatt mange ulike medlemmer, men dei opphavlege vert rekna som Axl Rose (vokal), Slash (gitar), Izzy Stradlin (gitar), Duff McKagan (bass) og Steven Adler (trommer). No er det berre Axl Rose av desse som framleis speler i Guns N’ Roses, men Slash, Duff og ein annan GN’R-trommis, Matt Sorum, speler i bandet Velvet Revolver.
Fårö
Fårö er ei særprega øy nordaust for Gotland, skild frå Gotland av Fårösund. Arealet til Fårö er 113 km². Øya er ei moreneøy med mange små innsjøar. I dei austlege delane av øya finn ein det særeigne flygesandområdet Ulla Hau.
I sommarmånadene er øya godt besøkt av turistar, inkludert ein og annan profilert politikar; den faste folkesetnaden er mindre, men inkluderte tidlegare Ingmar Bergman. På Fårö finn ein også Kutens bensin. Det austlegaste punktet er Fårö fyrplats med det 30 meter høge fyret Holmudden.
Heilt inn på 1990-talet var det forbode for utlendingar å reise til nordre Gotland og Fårö. Store skilt ved vegkanten på fleire språk informerte besøkjande om dette, og dette vart handheva strengt. Etter at Sverige vart medlem av EU, kunne den svenske regjeringa ikkje lenger halde fram denne praksisen.
Thamos, König in Ägypten
Thamos, konge av Egypt (tysk Thamos, König in Ägypten) er eit skodespel av Tobias Philipp, baron von Gebler, som Wolfgang Amadeus Mozart skreiv musikk til mellom 1773 og 1780, K. 345/336a. Stykket har ein opera-aktig karakter.
Naohiko Noro
Naohiko Noro er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Urawa Reds.
Knuskkjuke
Knuskkjuke (Fomes fomentarius) er ei stor, hovforma kjuke som oftast veks på bjørk. Fargen varierer i ulike soner på overflata. Den er oftast mørk grå, men òg lysegrå eller heilt mørk, nesten svart. Namnet har knuskkjuka fått fordi det vert laga knusk av ho.
Liksom andre kjuker er knuskkjuka årsak til rotne i stamma til vertstreet. Fruktlekamen syner seg ikkje før treet er nesten daudt.
Knusk
Knusk har den eigenskapen at han svært lett fengjer eld. Folk har brukt han i svært lang tid til dette formålet. Dei eldste arkeologiske funna av knuskkjuke ein kjenner til i Europa er om lag 12,000 år gamle. Eit anna vanleg namn på denne tendsoppen er «tønder» (med ulik uttale etter dialekt).
Tillaging
Kjukene vert oppdelte. Det lause porelaget vert fjerna. Den mjuke innmaten vert utskoren med kniv. Innmaten vert laga til knusk. Det er noko ulik tradisjon om korleis dette vart gjort. Felles er at han vart oppbløytt i vatn, banka og tørka. Han har òg vorte oppbløytt i lut før han har vorte banka og tørka. Denne prosessen vart stundom oppatteken mange gongar. Soppen kunne òg verte lagd i urin før han vart banka. Når knusken er godt tørr, kan han brukast til å kveikje eld. Eit eldstål vert då slegen mot flint. Gneisten ein då får vert oppfanga på knusken der det vert ei glo, som kan nørast til eld. Fleire stader har ein skava opp soppen og laga eit tørt pulver som ein samlar i eit toderhus, der gneisten frå eldstålet vart fanga.
Det har vorte funne store uthola knuskkjuker som har vorte brukt til å frakte eld i.
Medisinsk bruk
Knusk har og vorte brukt medisinsk. Alt Hippokrates viser korleis knuskkjuke kan brukast til kauterisasjon av sår. Då vert glødande knuskkjuke lagd rett på såret. Slik sårbehandling har vore brukt av samar heilt opp til seinare år. Praksisen er òg kjend i Kina og i Sibir.
Han dreg lett til seg veske, og har vorte brukt til å legge på sår for å stoppe blødning. Dette gjer at han har vore i bruk hjå lækjarar, tannlækjarar og barberarar.
Knusk har vore brukt til å drage ut verk or brannsår, og til å behandle menstruasjonsplager, hemorroidar og blærelidingar.
I Himalaya har knusk vorte brukt som urindrivande middel. Og i Nord-Kina har han vorte brukt til ulike kreftformer. Seinare forsøk har vist at feittekstrakt frå knusk inneheld steroidar som hemmar veksen av visse kreftceller hjå mus.
Tekstilar
Knusk kan og brukast til å laga hovudplagg, dukar og andre tekstilar av. Dette vert særleg gjort i Romania og i andre land på Balkan. Teknikken har lange tradisjonar og går ofte i arv innan familiane.
Ein måte å gjere det på er å la kjuka ligge til den vert angripen av sopp. Ho vert bløytt i varmt vatn og lagd i tett plast. Då kan det ytste harde laget takast av. Ein kan no dage ut porelaget ein vil nytta i ein stor klump. Dette soppkjøtet vert så tekt til dømes over ei hatteform av bøk. Når hatten er tørr, vert den pynta ved at utforma småbitar av kjukestoffet vert limt på. Desse tekstilane er ikkje haldbare mot vatn.
Anna
Knusken si evne til drage til seg væte, vert utnytta av sportsfiskarar som kan nytte han til å tørke fluger som har vorte for vasstunge.
Brukt til farging av tråd gir knuskkjuke gul og gråbrun farge. Fargen kan variera alt etter om tråden vert beisa, og kva han vert beisa med.
Ismannen Ötzi, som i 1991 vart funnen i Alpane i Italia, hadde og med seg knusk. Han levde om lag 3300 f.kr.
Bakgrunnsstoff
Literatur
Nettstader
Jon Istad
Jon Istad frå Voss var ein norsk skyttar og skiskyttar. Han vart skyttarkonge på Landsskyttarstemnet på Kongsberg i 1959, og verdsmeister på 20 km under VM i skiskyting 1966 i Garmisch-Partenkirchen.
Karriere
Istad vart beste norske deltakar både under VM i skiskyting 1962 og VM 1963, siste gongen på ein femteplass. I 1966 vart han i Garmisch-Partenkirchen verdsmeister på 20 km, med tida 1.38,21,8 var han knapt minuttet føre sølvmedaljevinnaren Joszef Sobczak frå Polen i mål. Begge trefte på 16 av 20 skot. På stafetten i same meisterskapen gjekk Istad tredjeetappen på det norske laget som VM-gull, dei andre på laget var Ivar Nordkil, Olav Jordet og ankermannen Ragnar Tveiten. Noreg vann VM-gullet på stafetten også året etter, i Altenberg i DDR. Ola Wærhaug gjekk startetappen, elles gjekk Jordet, Istad og Tveiten dei same etappane som året før. Istad vann bronsemedaljen på 20 km i Altenberg, ei tevling som gjekk under vanskelege tilhøve. Han fekk halvtanna minutt svakare sluttid enn verdsmeisteren Viktor Mamatov frå Sovjetunionen.
Både under vinter-OL 1968 i Grenoble og VM i skiskyting 1969 gjekk Istad på norske sølvlag i stafett. I dei olympiske leikane gjekk han sisteetappen, medan han i 1969 gjekk tredjeetappen. Også Magnar Solberg var på begge dei norske stafettlaga, medan Wærhaug og Jordet fekk OL-sølv og Tveiten og Esten Gjelten vann VM-sølv. Begge åra var det Sovjetunionen som vann gullmedaljane.
Istad la opp i 1969.
Bearahalvøya
Dei største turistattraksjonane her er ruinane av Puxley Mansion, Dunboy Castle og Derreen Gardens. Tidlegare i historia har ho vore maktsetet til O'Sullivan Bere-klanen og var ein av dei siste områda med gælisk motstand etter slaget ved Kinsale. Seinare vart det vunne ut mykje kopar her, noko som bevart for evig tid i romanen Hungry Hill av Daphne du Maurier
Beararingen er ei turistrute på om lag 195 km rundt halvøya. Ringen startar ved Kenmare, kryssar Healy Pass gjennom Adrigole, forbi Castletownbere, Allihies, skiljevegen til Dursey Island, Eyeries og Ardgroom, og endar i Glengarriff. Området har lenge vore knytt til sjøen og Castletownbere er ein av dei største fiskehamnene på Irland og har gode båtfasilitetar.
JFK
JFK er ei forkorting som kan visa til:
Pontoppidan
Pontoppidan er eit slektsnamn særleg nytta i Danmark. Mange prestar har kome frå denne slekta, difor kan ho verta omtala som ei presteslekt. Namnet er ei latinisering av stadnamnet Broby på Fyn.
Owen
Owen kan visa til:
Fylkesveg 6810
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 38 i Nord-Trøndelag.
Cara
Cara eller CARA kan visa til:
Isabella d’Este
Isabella d'Este, marchesa av Mantova,, var ei framtredande adelsdame i den italienske renessansen. Ho var ovende kulturmedveten, rådde for sitt eige hoff, og har mykje av æra for framvoksteren av musikalske former som madrigalen og frottolaen.
Ho var regent av Mantova når ektemannen, Gianfrancesco II Gonzaga, var fråverande og før sonen, Federico II Gonzaga, blei myndig. I 1500 møtte ho kong Ludvig XII av Frankrike i Milano på ei diplomatisk reise for å overtale han til å ikkje senda soldater mot Mantova.
Familiebakgrunn
Isabella (Elisabet) var frå den kjende Este-familien som rådde for Ferrara. Ho var dotter av Ercole d’Este, hertug av Ferrara, som mellom anna var arbeidsgjevar for Josquin des Prez. Mora var Leonora av Napoli, frå det aragonesisk-napolitanske fyrstehuset som var datter av kong Ferdinand I av Napoli og Isabella av Taranto.
Ho var eldre søster av Beatrice d’Este, som vart gift med Ludovico Sforza, hertugen av Milano. I si tid var Isabella kjend som «La Prima Donna», verdas førstedame, og hadde skyldfolk i nærpå alle dei fyrstehusa som fanst i Italia på den tida.
Tidlege år
Store mengder brev mellom Isabella, familien hennar og vener gjer at livet hennar er uvanleg veldokumentert for denne tida. Ho blei fødd tysdag 19. mai 1474 klokka 9 om kvelden
Ekteskap
I 1490, då ho var 16 år gamal, vart ho gifta bort til markien av Mantova, Francesco II Gonzaga. Ho hadde sans for han, sjølv om han var ljot, er det fortald, og ho sette pris på styrken og førleiken hans. Han skreiv mange dikt til ho i trulovingstida, som ho tok samvetsfullt vare på.
Francesco var ni år eldre enn Isabella, og han laut ofte fara ut på hærferd eller sendeferd. I slike tider hadde Isabella det heile og fulle tilsynet med hoffet og husstellet i Ferrara. Ho hadde ofte mor si og søster si hjå seg, og ho vart god ven med versøstera. Elisabetta Gonzaga.
Kunstdyrkaren
Isabella nytta mykje av tida si på kunst, som ho samla, og på musikk, som ho spela. Ho øvde mellom anna mykje på lutt og song sjølv til. Ho hadde lært seg luttspel alt då ho var lita, og no tok ho til seg andre instrument attåt. Ho rekna dikting som ufullkomen så lenge dei ikkje var tonesette.
Isabella kalla gjerne til seg kunstnarar, som Leonardo da Vinci, Tizian, og Rafael. Leonardo skal ha laga eit portrett av ho. Tizian laga to.
Isabella samla gjerug på gamal gresk kunst, og ho ivra for dei klassiske ideala. Ho sette støtt dei gamle greske meistrane over dei nye, slike som Michelangelo. Gonzagaene stødde Ariosto økonomisk i denne tida, medan han skreiv Orlando Furioso, hovudverket sitt.
Som tida gjekk, fekk ho sju born; mest kjende er sonen Federigo Gonzaga og dottera Leonora, som var den eldste.
Politisk liv
I 1509 laut Isabella rå for byen åleine, då Francesco vart teken til fange av den franske kongen, som gjekk på hærtog i Italia i nett desse åra. Han vart ikkje sloppen før i 1512, då det kom til fredsavtale med Frankrike. Isabella hadde vard Ferrara mot franske åtak i desse åra, og vunne stort gjetord ved det. I tida etter frigjevinga var Francesco svekka av fangenskapet, og ovundssjuk på Isabella, som tydeleg hadde makta. Dette tærde på samlivet deira, og Isabella reiste til Roma ei tid, der ho var gjest hjå pave Leo X. Francesco døydde i 1519, og Isabella kom attende til Mantova. No rådde ho byen på vegner av sonen sin, Federigo. Ho auka stillinga for Mantova monaleg, mellom anna ved å hevja byen frå eit marki til eit hertugdøme. Ho nytta dei politiske kontaktane sine, og sytte for at ein av dei yngre sønene vart kardinal. Ho synte og stor diplomatisk teft då ho tinga med Cesare Borgia, som hadde avsett mannen til versøstera, Elisabetta Gonzaga.
Isabella sa sjølv ho treivst best i Roma, og reiste attende dit då sonen tok over i Ferrara. I 1527 varde ho borga si der mot franske åtak, med stort hell.
1023
1023 (romartal MXXIII)
Petjo
Petjo, òg kjend som petjoh, petjok og pecok, er eit kreolspråk som framleis vert brukt noko av indosfolk i Indonesia og Nederland. Petjo er ikkje det same som det utdøydde javindo. Språket er basert på nederlandsk, javansk og betawi, med ein grammatikk bygd på malayisk. Språket er forventa å vere utdøyd ved slutten av 2000-talet.
Namnet Owen
Owen er ei anglisert form av det walisiske namnet Owain. Det kan vera eit mannsnamn eller eit etternamn.
Fylkesveg 37
Fylkesveg 37 (Fv37) går mellom Åmot i Vinje kommune, Tinn og Kongsberg. Vegen har ei lengd på 154,2 km, av dette 137,6 km i Telemark og 16,6 km i Buskerud.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, men har no status som fylkesveg etter at forvaltingsreforma trod i kraft.
Fanad
Fanad er ei halvøy mellom Lough Swilly og Mulroy Bay på nordkysten av County Donegal i Republikken Irland. Det går ein skilta tursti rundt halvøya. Fanad har ei ujamn kystlinje med mange fine område for fiske etter lyr.
Fanad var sete for overkongane av Irland frå Cenel Connell. Congal Mac Fergus Fanad var overkonge av Irland frå år 700 fram til han døydde i 710. Dei skotske kongane har òg aner tilbake til Fanad. Irske familiar frå Fanad inkluderer O'Breslin-Fanad, O'Donnel, O'Tunny, MacSweney og Clinton. Drottsetet til Cenel Connell-makta låg ved Cashelmor nordvest på Fanad.
Det står eit fyr ytst på Fanad. Fyret blei bygd i 1818 og er 13 meter høgt.
Ken Iwase
Ken Iwase er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Urawa Reds og Omiya Ardija.
1022
1022 (romartal MXXII)
Semenovskoje
Semenovskoje (russisk Семёновское озеро) er ein innsjø på Kolahalvøya i Murmansk oblast i Russland som ligg i byen Murmansk. Han har eit areal på 0,195 km². Elva Semenovskij renn ut frå innsjøen.
Aivar Anniste
Aivar Anniste er ein estisk fotballspelar. Han spelar i 2009 for Meistriliiga-klubben FC Flora Tallinn og har tidlegare spela i mellom andre Hønefoss Ballklubb og Ullensaker/Kisa IL.
Hiroki Aratani
Hiroki Aratani er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Diatomé
Ein diatomé (fleirtal diatomear) eller ein kiselalge er ein mikroskopisk eukaryot alge. Dei fleste av dei er eincella, men somme kan danna kjeder eller enkle koloniar. Diatoméceller er kjenneteikna av å ha ein unik cellevegg av kisel. Slike celler kan vera særs mangfaldige, men består som regel av to asymmetriske sider med ein sprekk mellom. Fossil tyder på at dei dukka opp seinast i juratida.
Hiroki Aratani
Han spela for klubbane Urawa Reds, Kawasaki Frontale, Omiya Ardija, Consadole Sapporo og Ventforet Kofu.
Woolwich
Woolwich (uttala Woolitch) er ein stad i søraustlege London, i bydelen Greenwich. Det ligg på sørsida av Themsen, med ein liten eksklave, North Woolwich, som nå er omfordelt til bydelen Newham, på nordsida av elva.
Det går ferje over Themsen ved Woolwich, og det er òg ein fotgjengarundergang som gir samband til nordsida.
Staden har ei lang tilknyting til militæret. I 1512 blei marineverftet Woolwich Dockyard grunnlagt der, i 1671 kom Woolwich Arsenal og i 1741 kom Royal Military Academy. Det er framleis ein militærbase og eit militært museum i Woolwich.
Fotballklubben Arsenal FC blei grunnlagt i Woolwich i 1886 av arbeidarane ved det militære arsenalet. Den heitte opphavleg Dial Square, blei så Woolwich Arsenal og ein gong etter 1891 berre Arsenal. Klubben flytta til Highbury i det nordlege London i 1913.
University of Greenwich blei grunnlagt i 1892 som Woolwich Polytechnic. Det skifta namn til Thames Polytechnic i 1970, og fekk universitetsstatus i 1992.
I 1974 blei McDonald's sin første serveringsstad i Storbritannia opna i Woolwich.
Nepals kommunistiske parti (maoistisk)
Nepals Kommunistiske Parti (maoistisk), i Nepal kalla Nepal Kamyunishta Parti (Maobadi) eller ofte berre Maobadi eller the maoists, (maoistane), er eit kommunistparti i Nepal som vart grunnlagt i 1994. NKP(m) stod i spissen for det som truleg var det største bondeopprøret i verda på 2000-talet, og sit no i ei overgangsregjering saman med parti frå sjupartialliansen for demokrati i Nepal.
Politikk
Målet om eit klasselaust samfunn er fjernt for NKP(M), som lever i det partiet meiner er eit halvføydalt og halvkonolialt samfunn, på same måte som Kina før den kinesiske revolusjonen. Dei følgjer ei nokså ortodoks tolking av Mao sine strategiske og taktiske retningsliner.
I første omgang vil NKP(M) fjerna føydalismen, og opna opp for innføringa av ein moderne økonomi og demokrati. I Vesten kan ein gjerne sjå på det som eit paradoks at eit kommunistparti kjempar for å innføra kapitalismen, men i røynda har dei borgarleg-demokratiske rettane me har i Vesten i dag, i stor grad gått hand i hand med innføringa av kapitalismen og den industrielle revolusjonen. Slik sett ligg Nepal berre langt bak oss i utviklinga, og den revolusjonen NKP(M) jobbar for i dag, og er i ferd med å få til, er berre ei slags ny utgåva av den franske revolusjonen, noko Mao kalla ein nydemokratisk revolusjon. Først seinare vil maiostane leggja strategien for ein overgang frå kapitalismen til sosialismen og kommunismen.
Opphavet
Då kongen gjorde statskupp og innførte diktatur i Nepal i 1960, vart Nepals kommunistiske parti splitta. Nokre av leiarane støtta kuppet, fleirtalet var mot. I tillegg førte den opne splittinga mellom kommunistpartia i Kina og Sovjetunionen til enno større usemjer i NKP. I 1962 vart den eine fløyen ekskludert, og kommunistane i Nepal har etter dette vore organiserte i mange ulike parti.
I 1990 samla to av dei største partia og nokre mindre grupper seg, og danna Nepals Kommunistiske Parti (einskapssenteret) (på nepali: NKP(Ekda Kendra) (EK)). I mai 1994 vart partiet splitta, og majoriteten, mellom anna Baburam Bhattarai, som var leiar for valfronten deira, Nepals Sameinte Folkefront (United People's Front Nepal - UPFN) og partileiaren Prachanda, stifta NKP (Maobadi).
Valfronten UPFN sprakk òg. Båe fløyene gjorde krav på å vera det eigentlege UPFN med rett til å stilla til val. Valstyresmaktene støtta Nirmal Lama sin fløy, så dei fekk bruka UPFN-namnet i valet i 1994, utan at dei vart valde inn. Prachanda og Bhattarai sin fløy erklærte at dei på grunn av dette ikkje lenger ville stilla til val. Dei trekte tilhengjarane sine ut av parlamentet, deltok ikkje i valet i 1994, og starta offisielt førebuingane til den væpna nepalske bonderevolusjonen.
NKP(m) sin folkekrig
4. februar 1996 presenterte Baburam Bhattarai på vegner av UPFN 40 krav til statsministeren. Desse måtte verta oppfylte om det ikkje skulle bryta ut eit opprør. Svarfristen var sett til 16. februar. Krava var stort sett svært moderate, og omfatta til dømes ikkje avskaffing av det undertrykkjande monarkiet. Det viktigaste politiske kravet var frie val på ei grunnlovgjevande forsamling. Elles gjaldt det mellom anna endringar av urettferdige avtalar med India, oppheving av diskriminering av kvinner, kastelause, nasjonale og religiøse minoritetar, slutt på undertrykkjing og velferdstiltak.
Starten på borgarkrigen
Tre dagar før fristen gjekk ut, 13. februar 1996, starta eit par tusen aktivistar, som skal ha vore utstyrte med to gevær, men berre eitt som fungerte, det partiet kallar Jana Yuddha (nepali for Folkekrigen) med ein serie åtak på politistasjonar og distriktshovudkvarter i avsidesliggjande område.
I den første fasen av krigen, frå 1996 til 2001, var det lite krigshandlingar og talet på falne var om lag 2000. I Katmandu fanst det både politikarar som ville trappa opp, og politikarar som hevda at krigen måtte løysast gjennom forhandlingar. NKP(m) sa seg viljuge til å forhandla.
Royal Nepal Army heldt seg ute av krigen. Dette vart oppfatta som eit uttrykk for at kong Birendra, som hadde gått med på den nye grunnlova etter at det kongelege diktaturet vart styrta i 1990, ville halda avstand til krigen. Etter grunnlova hadde kongen kommandoen over armeen, medan regjeringa kommanderte over hæren.
Carl Paul Caspari
Carl Paul Caspari var ein tysk-norsk teolog og professor ved Universitetet i Oslo. Han var far til Theodor Caspari.
Nepals kommunistiske parti (maoistisk)
Starten på borgarkrigen
1. juni 2001 vart kong Birendra, kona hans og sju nære slektningar drepne med maskinpistol. Den som fekk skulda for drapa var sonen til kongen, som skal ha teke sitt eige liv tre dagar etterpå. Dei som overlevde var kongen sin upopulære bror, Gyanendra og familien hans. Svært mange meinte at Gyanendra hadde hatt noko med massakren å gjera. Kroninga av Gyanendra som konge vart møtt med demonstrasjonar. Politiet skaut og drap fleire demonstrantar, og det oppstod unntakstilstand. 6. juni skreiv NKP(m) sin sjefsideolog B. Bhattarai ein artikkel i den største avisa i Katmandu, der han oppmoda hæren om å ikkje verna slottet, men heller slutta seg til folket. Politiet svarte med å arrestera tre redaktørar for høgforræderi.
Carl Paul Caspari
Liv og gjerning
Caspari var fødd i Dessau i Tyskland. Han hadde jødiske foreldre og voks opp med hebraisk språk og jødisk teologi. I studietida vart han påverka av Franz Delitzsch og konverterte til kristendommen i 1838.
Nepals kommunistiske parti (maoistisk)
Borgarkrigen under kong Gyanendra
Forhandlingar kom i gang sommaren 2001, men braut snart saman. Og no var hæren med i krigen for fullt, og tapa vart større på båe sider. Mønsteret med forhandlingar, samanbrot og nye og blodigare slag skulle gjenta seg fleire gonger dei neste åra. Kong Gyanendra kom òg i skarpare konflikt med regjeringane sine, med parlamentet og med dei parlamentariske partia, og vart skulda for å lengta attende til tida med absolutt diktatur.
Carl Paul Caspari
Liv og gjerning
I 1846 vart Caspari kjend med Gisle Johnson, som oppfordra han til å søkje på eit ledig lektorat i teologi ved Universitetet i Oslo. Denne stillinga fekk han i 1847 og vart fast tilsett i 1848. Han vart teologiprofessor i 1859.
Nepals kommunistiske parti (maoistisk)
Borgarkrigen under kong Gyanendra
Gyanendra var ein av mange statssjefar som drog nytta av at den såkalla krigen mot terror tok til i 2001. Han fekk Sambandsstatane til å definera maoistopprøret som ein front i den krigen, og fekk difor mykje militær støtta frå USA, India, Vest-Europa og Kina, og det såg lyst ut for han. Utanlandske regjeringar trudde og ei stund på hæren sine påstandar om at alt gjekk stadig betre, og at det berre var eit spørsmål om tid før opprøret var slege ned. Dei største parlamentariske partia var òg med ei god stund. Dei krangla med Gyanendra, men dei ville òg danna regjeringar for han. Då måtte dei òg støtta krigen.
Carl Paul Caspari
Liv og gjerning
I 1862 gav han saman med Gisle Johnson ut ei norsk oversetjing av Konkordieboka, som kom i nytt opplag i 1866, og seinare i fleire opptrykk.
Nepals kommunistiske parti (maoistisk)
Borgarkrigen under kong Gyanendra
Til gjengjeld dreiv NKP(m) dei ut av stadig større område. Partia kom mellom barken og veden (maoistane og kongen), og dei valde i første omgang å støtta kongen. Dei stilte mellom anna opp for kongen i kontaktar med utanlandske politikarar og pressefolk. Leiaren av UML (NKP (sameina marxist-leninistar)) sa så seint som i 2004 at påstandane om at hæren driv med tortur var løgn frå utlendingar, stikk i strid med kva Amnesty International og andre menneskerettsorganisasjonar hevda. Etter kvart vart stillinga til kongen stadig meir vanskeleg. Først og fremst vart det meir tydeleg for alle - òg for utanlandske regjeringar - at opprøret ikkje gjekk attende. Tvert imot vann maoistane både land, oppslutnad og militære slag.
Carl Paul Caspari
Liv og gjerning
Caspari var eit stort språkleg talent. Han verka ikkje som forkynnar, men brukte kreftene sine i polemikk mot den delen av grundtvigianismen som meinte trusvedkjenninga var eldre enn Det nye testamentet. Caspari arbeida ivrig for å halde på det lutherske skriftprinsippet. Mange av publikasjonane hans finst i «Theologisk Tidsskrift» i perioden 1858-1881.
Nepals kommunistiske parti (maoistisk)
Borgarkrigen under kong Gyanendra
Maoistane byrja å gjennomføra blokadar av Katmandu. Dei stoppa all trafikk inn og ut, deretter heva dei blokaden att. Nokre kommentarar i utanlandsk pressa spekulerte i om dette kunne vera starten på militære offensivar for å ta storbyane. Men dette ville ha vore i strid med NKP(m) sin militære strategi, og dei var dessutan ikkje klåre til å ta makta. Blokadane var politiske. Målet var å visa at hæren ikkje kunne hindra dei i å gjera det dei ville. Dei var òg nøye med å ikkje halda blokadane så lenge at det kunne skada økonomien eller folket i Katmandu. Målet var ikkje å skada byen, men å varma opp dei politiske motsetnadane i Katmandu.
Carl Paul Caspari
Liv og gjerning
I Oslo er Casparis gate oppkalla etter Carl Paul Caspari, den er på Ila og fekk namnet sitt i 1901 og går frå Akersbakken til Waldemar Thranes gate.
Nepals kommunistiske parti (maoistisk)
Borgarkrigen under kong Gyanendra
Framande regjeringar byrja no å sjå kongen sin politikk som ei årsak til problema, og ikkje som ei løysing. I dei parlamentariske partia, særleg på grunnplanet hjå UML, voks kravet om forhandlingar om ein varig fredsavtale. Gyanendra såg slike tingingar som eit farleg trugsmål mot si eiga stilling. For NKP(m) var overgang til republikk eit sentralt krav. For Gyanendra, som tvert om ville styrka monarkiet, ville det vera uakseptabelt. For å styrka posisjonen sin, kravde kongen at partia anten godtok nyval eller at han tok makta åleine. Dei største partia hadde ikkje hatt høve til å driva politikk i dei viktigaste valkretsane sine på fleire år. Dei vart rivne opp av indre strid, og såg heller inga framtid i å bøya seg for eit kongeleg diktatur. Ut over hausten 2004 vart det klårt at kong Gyanendra ikkje såg annan utveg enn å ta over all makt og setja inn si eiga regjering, uavhengig av parlamentet. Han freista å få støtta for dette i Delhi, men den indiske regjeringa meinte dette ville forverra situasjonen.
Indre strid mellom Prachanda og Bhattarai
Ikkje lenge etter at kongen sitt statskupp hadde skapt ein gunstig situasjon for NKP(m), braut det ut open strid mellom partiet sine to mest markante personar, Prachanda og Baburam Bhattarai. Først trudde folk at dette var propaganda frå hæren. Men snart vart det offentleggjort dokument der dei to gjekk laus på einannan. Denne striden vart sett på som særs alvorleg. Prachanda og Bhattarai kom frå to ulike parti under omgrupperinga etter 1990, og kvar tok med seg sine tilhengjarar inn i det nye maoistpartiet. Dessutan representerte dei ulike arbeidsfelt, så ei splitting ville kunna føra til at partiet ville missa viktige delar av partiapparatet sitt.
Medan Prachanda var den valde leiaren av partiet, og styrte hæren deira, var det Bhattarai som representerte partiet i offisielle samanhengar. Prachanda vart rekna som den fremste politiske, ideologiske og teoretiske autoriteten internt i partiet. Omgrepet Prachanda-Vegen, som var namnet på den ideologiske retninga til partiet, uttrykkjer at Prachanda er opphøgd til ein autoritet på lina med Marx, Lenin og Mao. Bhattarai var ein kjend teoretikar, og ein av Nepals fremste intellektuelle. Rota til striden var ein kritikk mot Prachanda frå Bhattarai, der han mellom anna kritiserer Prachanda for å gjera seg sjølv til diktator, og meinte at Prachanda-Vegen var i strid med marxismen. Prachanda svarte med å kalla Bhattarai ein borgarleg opportunist og egoist, og sparka han og medarbeidarane hans ut av sentralkomiteen i partiet. Skuldingane var så sterke at dei ville vanlegvis ha ført til at den sigrande parten ekskluderte motparten. Situasjonen var altså svært alvorleg.
Ut over våren 2005 skjedde det uventa ting. Først dukka Bhattarai opp i New Delhi i mai. Så kom ei overraskande melding frå Prachanda, der han uttalte at Bhattarai var teken inn att i sentralkomiteen og at motsetnadene i partiet var løyste. Bhattarai stadfesta dette, men heldt fram med å kritisera Prachanda. Han sa at partiet hadde brukt feil metodar mot han, og samanlikna saka med Stalin sine forfølgingar av opposisjonelle i SUKP.
Samling med Sjupartialliansen
Dei parlamentariske partia vart meir og meir interesserte i å jobba saman med NKP(m). Etter kuppet var dei i strid med kongen, og ville ikkje ha ein sjanse til å danna regjering. Dei to største partia, UML og Nepals Kongressparti, gjekk saman med fem mindre parti og danna Sjupartialliansen, og slutta seg til demonstrasjonane mot kongen og for fred, som dei få månader før hadde vore mot. Maoistane lova på si sida å hindra dei andre partia sitt politiske arbeid. Partia svarte med å senda leiarar ut og halda store folkemøte og demonstrasjonar i område kontrollert av maoistgeriljaen.
Regjeringa i India hadde lenge sett med uro på at det vesle, fattige nabolandet sokk ned i ein stadig meir valdsam borgarkrig, som òg kunne breia seg til India sine delstatar. Delhi hadde satsa på kongen, men såg no at han var i ferd med å tapa. No skifta India strategi, og meinte tydelegvis at NKP(m) måtte inn i den politiske prosessen for at konflikten skulle løysast. NKP(m) hadde iallfall frå tida rundt 2000 slått fast at ein siger i revolusjonen i Nepal kunne dei ikkje oppnå utan å i det minste nøytralisera motviljen til ein av dei to kjempestore nabostatane, Kina eller India. NKP(m)-leiinga meinte det ville vera lettast å få til ei slik strategisk nøytralisering av Kina. Når det gjaldt India, hadde dei venta at utviklinga av revolusjonen ville føra til indisk intervensjon, og at India ville verta den militære hovudfienden.
Over sommaren 2005 var fronten samla. Sjupartialliansen kravde at NKP(m) skulle leggja ned våpna og stilla til val. Prachanda sa seg viljug til båe deler, og proklamerte våpenkvile frå 3. september. Kongen avviste våpenkvilen, og vart igjen internasjonalt fordømt. Han førebudde så val utan dei store partia, og fekk registrert nye, kongetru parti, noko som forsterka sjupartialliansen si oppfatning om at han måtte vekk. USA bad sjupartialliansen om å ikkje inngå nokon avtale med NKP(m), medan Kina trappa opp støtta til kongen.
19. november vart det inngått ein avtale, som seier at partane sitt felles mål er å avskaffa det autokratiske monarkiet og gjennomføra frie val til ei grunnlovgjevande forsamling, overvåka av SN. Elles fastslo avtalen at partane skulle løysa gamle konfliktar seg imellom.
Prachanda erklærte våpenkvilen for oppheva 2. januar 2006. Sjupartialliansen la skulda på militære provokasjonar frå kongen. Kong Gyanendra lyste ut kommuneval 8. februar 2006. Valet omfatta berre dei 58 bykommunane, med litt over tre millionar innbyggjarar. Utover i januar var det militære samanstøytar mellom regjeringshæren og maoistane. Partia i sjupartialliansen arrangerte store demonstrasjonar. Valet vart ein stor fiasko. Nokre stader kunne det ikkje gjennomførast val i det heile, for det var ingen kandidatar som stilte til val.
Krigen over - NKP(m) til makta
25. april godtok Sjupartialliansen Gyanendra sin kapitulasjon, og sette inn leiar av Nepals Kongressparti, G.P. Koirala som ny statsminister. Prachanda kalla dette ein stor feil og eit avtalebrot. Han meinte at Sjupartialliansen ikkje skulle godta noko frå kongen, men halda fram med å protestera til han gjekk av. Maoistane blokkerte vegane inn til Katmandu, men opna att då Koirala forsikra dei om at avtalen stod ved lag. NKP(m) erklærte så ei tre månaders einsidig våpenkvile. Tidlegare ettersøkte medlemer av partiet stod fram og talte, og Prachandra fekk Sjupartialliansen til å gå med på frigjeving av fengsla maoistar.
Parlamentet brukte den første samlinga si etter opprøret til å ta all makt frå kongen, eigentleg i strid med grunnlova frå 1990, og å vedta at Nepal skulle vera ein sekulær stat. NKP(m) var forsiktig positive til dette, men var samstundes uroa for at Sjupartialliansen skulle velja å flikka på den opphavlege grunnlova framføre å laga ei heilt ny. Samstundes blussa kampen for det kongelege diktaturet opp att, og ekstreme religiøse miljø laga store demonstrasjonar saman med royalistane. Hæren synte misnøya med fredspolitikken, og likte ikkje at maoistane hadde fått gjennomslag for sine saker. Likevel våga ikkje Koirala å setja av leiarane i hæren. I slutten av mai delte det eine partiet i Sjupartialliansen seg, og tre av dei seks parlamentsmedlemane deira gjekk ut av partiet. Fløyen som gjekk ut, leia av Mohan Bikram Singh, var mot regjeringsdeltakinga og ønskte ei hardare lina mot maoistane i fredsforhandlingane.
1. april 2007 var samlingsregjeringa eit faktum. Regjeringa hadde fem maoistiske ministrar, som fekk ansvaret for departementa for informasjon, lokal utvikling, planlegging og arbeid, skogbruk og kvinner og barn.
Torild Skogsholm
Torild Skogsholm i Bodø, Nordland er ein norsk politikar frå Venstre. Ho er utdanna sosialøkonom med mellomfag i spansk frå Universitetet i Oslo og grunnfag i kristendom frå Menighetsfakultetet.
Nepals kommunistiske parti (maoistisk)
Oppslutnad om NKP(m) sine krav
Etter protestane frå maoistane, vedtok nasjonalforsamlinga den 4. november at valsystemet skulle vera proporsjonalt, og at ein skulle innføra republikk etter valet, når ein skal laga ei ny grunnlov. Også maoistane røysta for dette kompromisset. Våren 2008 vart det halde nytt val. Maoistane vart største parti i nasjonalforsamlinga og danna ei koalisjonsregjering med Prachanda som statsminister. I juni 2008 gjekk kong Gyanendra av, og Nepal vart endeleg republikk.
I 2009 gjekk koalisjonsregjeringa i oppløysing etter at maoistane freista å gje hærsjefen sparken. Regjeringa vart erstatta av ein koalisjon der maoistane ikkje deltok. Landet gjekk på ny inn i ein periode med uklåre politiske forhold. Grunnlovsarbeidet vart utsett, og nokre av maoistleiarane tok til orde for å ta opp att den væpna kampen.
Torild Skogsholm
1. februar 2006 overtok Skogsholm som administrerende direktør i Oslo Sporvognsdrift som tek seg av trikkeverksemnda til Kollektivtransportproduksjon.
I 2005 blei ho utnemnd til kommandør av St. Olavs Orden.