cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Letsie III av Lesotho
Bakgrunn
Etter dette gjennomførte han studium ved universitet i Storbritannia. Han studerte først juss ved University of Bristol frå 1984 til 1986 og deretter utviklingsstudium ved University of Cambridge og landbruksøkonomi ved University of London. Etter studia vende han tilbake til Lesotho i 1989, der han i desember det året blei innsett som første høvding av Matsieng.
Konge
12. november 1990 blei Letsie III konge for første gong etter at faren Moshoeshoe II var blitt tvinga i eksil i 1990. Fram til kroninga hadde dronning Mamohato vore regent. Regjeringstida til Letsie III fekk eit avbrot i 1995, då faren kunne venda tilbake og blei gjeninnsett på trona, men han døydde allereie i januar 1996 i ei bilulukke. Dronning Mamohato blei igjen regent før Letsie III blei gjeninnsett som konge 7. februar 1996. Han blei krona i hovudstaden Maseru den 31. oktober 1997.
Brain Salad Surgery
Bakgrunn
Gruppa hadde vore noko misnøgd med plateselskapet deira Atlantic Records og kor lite dei hadde involvert seg. Kring januar 1973 valde Keith Emerson, Greg Lake, Carl Palmer, og manageren deira Stewart Young å skipe sitt eige plateselskap. I lag kjøpte dei den nedlagde kinoen ABC i Fulham i West London og bygde det om til eit øvingslokale og kontor for selskapet, som seinare fekk namnet Manticore Records. Lake sa: «Me sette opp Manticore for å prøve å lage heile plateprosessen så bra som mogeleg. Me kjende òg til andre artistar som hadde problem med å gitt ut musikken sin og få plateavtale». Sidan gruppa visste at dei ikkje hadde nok tid til å drive selskapet vart marketingpersonen Mario Mediuos frå Atlantic, som hadde arbeidd med gruppa sidan debutalbumet, henta inn for å vere direktør i Manticore i april 1973. Atlantic tok seg av distribusjonen.
Produksjon
Emerson, Lake & Palmer byrja å arbeide på nytt materiale i slutten av 1972. Som Lake forklarte i eit intervju, så vart det førre albumet deira, Trilogy, spelt inn med ein 24-sporsmaskin og hadde for mange ekstraspor som gjorde det særs vanskeleg å gjenskape skikkeleg på scenen. Så trioen var samde om å spele inn eit album dei kunne framføre på konsertane sine. Øvingslokale i den tidlegare kinoen gjorde at gruppa kunne spele live, så skrive, spele live igjen, skrive igjen osv. Dette førte til at bandet kjende det som om dei spelte føre eit publikum og gav tekstlinjer som «Welcome back, my friends, to the show that never ends...».
Letsie III av Lesotho
Konge
Kongen vekte oppsikt internasjonalt i 2005 då han, truleg som den første monarken, offentleg lét seg HIV-testa som eit ledd i kampanjen mot sjukdommen i Lesotho.
Brain Salad Surgery
Skriving
Under skrivinga av albumet mot slutten av 1972 og i starten av 1973 tok dei første to spora form. Eit av dei var den første satsen i det som vart den dominerande komposisjonen på albumet, den episke «Karn Evil 9», og den andre var ei utgåve av fjerde satsen av Alberto Ginastera sin 1. Piano Concerto.
Letsie III av Lesotho
Familie og arvingar
I 2000 gifta kong Letsie seg med Anna Karabo Mots'oeneng, som då blei dronning av Lesotho. Kongeparet har tre barn:
Sammy Figueroa
Sammy Figueroa er ein amerikansk perkusjonist fødd i The Bronx i New York. 18 år gammal vart han med i bandet til bassist Bobby Valentín og var med å leia det brasiliansk/latinske fusion-gruppa Raices. Han vart oppdaga av jazz-fløytisten Herbie Mann og vart ein velkjend studiomusikar som spelte på albuma og turneane til Brecker Brothers, Average White Band, Morrissey - Mullen, John McLaughlin sitt Mahavishnu Orchestra og Miles Davis. Han har òg spelt med Blondie, Sonny Rollins, Dave Sanborn, Quincy Jones, Dave Grusin, George Benson, Chet Baker, Stanley Clarke, Grover Washington, Jr., Al Jarreau, Lena Horne, Joe Williams, Mark Murphy, Mike Mainieri, Nestor Torres, Chico O’Farrill, Mike Stern, Dave Grusin, Chuck Loeb, Bobby Watson, Dave Valentin, Arturo Sandoval, Paquito D’Rivera, Rubén Blades, Eddie Palmieri, Bobby Valentín, Tania Maria, Mariah Carey, James Taylor, Dr. John, Mick Jagger, David Bowie, Celine Dion, Blues Traveler, Natalie Merchant, David Lee Roth, Hall & Oates, Joe Cocker, Rickie Lee Jones, Annie Lennox, Whitney Houston, Anita Baker, Grace Jones, James Ingram, Diana Ross, Roberta Flack, Aretha Franklin og mange andre.
Av R&B-hittar han har spelt på finn ein Sister Sledge sin «We Are Family», Luther Vandross sin «The Night I Fell In Love» og Ashford and Simpson sin «Solid (Like a Rock)», samt dei fleste discohittane til Nile Rodgers og Bernard Edwards i Chic og Sister Sledge.
Brain Salad Surgery
Skriving
Den mest gjenkjennelege delen av «Karn Evil 9» er den andre delen og inneheld den kjende linja «Welcome back, my friends, to the show that never ends...», som sidan vart tittelen på det andre konsertalbumet deira.
Hannie Lips
Hannie Lips var ein nederlandsk programleiar frå Rotterdam. Ho var mellom anna tilsett ved den nederlandske kringkastaren KRO.
Sammy Figueroa
To av platene hans, And Sammy Walked In og The Magician, har vore nominerte til Grammy-prisar i kategorien årets beste latinjazz-album.
Figueroa er programleiar for eit latinjazz-program på radiokanalen WDNA-FM i Miami i Florida.
Brain Salad Surgery
Skriving
Emerson hadde tenkt på å spele inn ein versjon av den fjerde satsen («Toccata concertata») av Ginastera sin Første Pianokonsert heilt attende til 1971. Han hadde høyrt stykket første gongen då han spelte i The Nice og hadde «umiddelbart blitt slått av musikken». Emerson hadde ikkje vurdert høve til at Emerson, Lake & Palmer skulle spele stykket før Palmer føreslo å bruke ein trommesolo som kunne vere nøkkelpartiet i komposisjonen. Emerson spelte toccataen for Palmer, som likte det han høyrde. Heile gruppa øvde det så inn, sjølv om det var vanskeleg, sidan Lake ikkje kunne lese notar og Palmer ikkje klarte å omgjere eit noteark skrive for piano til trommer.
Både «Karn Evil 9: 1st Impression» og «Toccata» stod på setlista for ei rekkje konsertar i Europa frå slutten av mars 1973. På denne tida vart eit nytt, dels akustisk nummer, «Still....You Turn Me On», introdusert for publikum. Han var skriven av Lake og songen vart ofte rekna som ein naudsynt balanse til resten av albumet, som var dominert av aggressive komposisjonar. Det neste sporet meint for albumet var ein versjon av ein salme av Hubert Parry, «Jerusalem», med tekst frå «And did those feet in ancient time», eit kort dikt frå innleiinga til William Blake-diktet Milton. Det siste stykket som kom med på albumet var ein honky-tonk piano-basert song kalla «Benny the Bouncer», skriven av Emerson, med tekst av Lake og Sinfield.
Etter albumet var nesten ferdig innspelt, skreiv dei tre stykke til, som vart lagt på hylla ei stund. Desse var den instrumentale «When the Apple Blossoms Bloom in the Windmills of Your Mind I'll Be Your Valentine», skriven av heile gruppa, «Tiger in a Spotlight» og tittelsporet, som begge var skrivne av Emerson, med Lake og Sinfield på tekst. Brain Salad Surgery var det første albumet der Palmer ikkje stod oppført som komponist, men han har likevel omtalt albumet som favorittalbumet hans.
Innspeling
Innspelinga av albumet byrja i juni 1973 i Olympic Studios i Barnes i London, med Lake som produsent, slik han hadde vore på dei førre albuma deira, og Chris Kimsey som lydteknikar. Deet einaste sporet dei fekk på lydband i Olympic var den førte satsen til «Karn Evil 9». Etter ein periode med meir komponering, fortsette arbeide med albumet i august i Advision Studios i Fitzrovia i London, med lydteknikaren Geoff Young. Den andre og tredje satsen til «Karn Evil 9» vart fullført i første halvdelen av den månaden. Dei forvrengde stemmene, inkludert datarøysta i tredje satsen, var røysta til Emerson, den einaste gongen han bidrog med vokal for trioen. For å få til datarøysta køyrde han røysta si gjennom ringmodulatoren til Moog-synthesizeren sin.
Dei neste songane som vart spelte inn i Advision var «Still....You Turn Me On» og «Jerusalem». Salmen er verdt å merke seg fordi det var første gongen det vart nytta ein polyfonisk synthesizer i historia, ein Moog Apollo, som var ein prototype for ein Polymoog. I lag med den monofoniske Lyra og Taurus bass-synthesizer, utgjorde dei Moog Polyphonic Ensemble, òg kjend som Constellation. Apollo-synthesizeren vart òg nytta av Emerson på «Benny the Bouncer», som var det siste sporet spelt inn for albumet.
Miksing
Resultatet av den fire månader lage innspelinga vart miksa den første veka av oktober 1973 i AIR Studios i London. Den originale miksen vart avvist av Emerson, Lake & Palmer, så det meste av materialet vart miksa på nytt og dei vart nøgde. Dei første miksane av fleire av spora har sidan vore gjeve ut som bonusspor på nyutgjevingar av albumet.
Plateomslag
Manticore-direktøren Peter Zumsteg introduserte Emerson for popkunstnaren Hans Ruedi Giger, som budde i Zürich. I april 1973 heldt gruppa to konsertar der. Etter konserten vitja Zumsteg kunstnaren heime. På den tida var arbeidstittelen på albumet Medius-omgrepet Whip Some Skull on Ya. Tilfeldigvis hadde Giger nettopp skapt eit hovudskallebasert, tredelt altertavle kalla Work 216: Landscape XIX. Då han viste kunstverket for gjestene, meinte Emerson umiddelbart at det passa for plateomslag.
Sidan vart albumttitelen endra til Brain Salad Surgery, som har same tydinga som Whip Some Skull on Ya. Omgrepet var truleg henta frå songen «Right Place, Wrong Time» av Dr. John, som var ein hitsingel sommaren 1973 og som har tekstlinja «I been running trying to get hung up in my mind, got to give myself a little talking to this time, just need a little brain salad surgery, got to cure this insecurity».
Giger måla to ny stykke med om lag same storleik som eit plateomslag, kalla Work 217: ELP I og Work 218: ELP II. Det første måleriet vart nytta som framsida av plateomslaget.
Utgjeving
Trass i at den akustiske Lake-songen «Still....You Turn Me On» stod fram som ein opplagt singel, valde Emerson, Lake & Palmer å ikkje gje ut denne, både fordi Palmer ikkje spelte på songen, og fordi han ikkje representerte resten av albumet eller den generelle retninga deira. I staden valde gruppa «Jerusalem» i lag med eit anna studioopptak, «When the Apple Blossoms Bloom in the Windmills of Your Mind I'll Be Your Valentine». Singelen kom ut 30. november 1973, men BBC bannlyste songen frå å bli spelt på radio. «Jerusalem» gjekk derfor ikkje inn på lista i Storbritannia.
Nyutgjevingar
Albumet kom ut på CD første gongen i 1986. Sidan den gongen har albumet blitt ommastra og miksa om att fleire gonger, ofte med bonusspor. I 1993 vart albumet ommastra av Joseph M. Palmaccio. I 2000 gav Rhino Entertainment Company ut ein DVD-Audio med ein 5.1-kringlydmiks av John Kellogg og Paul Klingberg.
I 2008 vart albumet ommastra og gjeve ut på tre plater på Sanctuary Records i høve 35-årsjubileet. Den første plata inneheldt originalplata, ommastra av Paschal Byrne. Den andre plata inneheldt andre innspelingar og miksar tilknytt Brain Salad Surgery, og dei to bonusspora «When the Apple Blossoms Bloom in the Windmills of Your Mind I'll Be Your Valentine» og «Brain Salad Surgery». Den tredje plata var ein hybrid SACD med originalplata i stereo og kringlyd.
I 2014 vart ein avgrensa superluksus boks på seks plater gjeve ut. Her fann ein originalalbumet på første plata, bonussporr frå Brain Salad Surgery på pplate to og ein ny stereoversjon på plate tre. Ein heilt ny 5.1 kringlydmiks av Jakko Jakszyk var på plate fire (DVD-Audio). Filmen The Manticore Special Documentary, fotogalleri og den originale kunsten til Giger var på plate fem (DVD-Video). Den sjette plata var ei 180-gramsvinyl utgåve med originalalbumet. Ein kortare versjon på tre plater, med plate 1, 2 og 4 (utan 5.1.-miksen) kom òg ut på denne tida. I høve 40-årsjubileet vart det gjeve ut ei utgåve med tre plater i Japan.
Mottaking
Då albumet kom ut fekk det delte meldingar. Gordon Fletcher i Rolling Stone meinte at sjølv om Emerson, Lake & Palmer klarte å overvinne «utilstrekkeleg intensitet og mangel på verdig materiale» på dei førre platene, hamna dette i skuggen over alt det positive gruppa gjorde i studio med Brain Salad Surgery, som han rekna som eit «dessverre ujamt album frå ei gruppe med tekniske gåver som andre britiske band knapt kan måle eg med». Særskild rekna han teksten på «Still....You Turn Me On» som noko overdriven og avviste «Benny the Bouncer» som «eit unødvendig, meiningslaus innfall». Robert Christgau, som aldri hadde likt Emerson, Lake & Palmer, skreiv ei melding for The Village Voice som berre bestod av retoriske spørsmål og gav albumet den særs låge karakteren «C–». Pete Erskine i Sounds var derimot positiv om albumet og kalla det «det mest avslappa og melodiske albumet til dags dato og absolutt det mest rocka dei har gjeve ut» Billboard skildra det som «eit kompleks og spanande lydeksperiment som er innom fleire basar - tungrock, flytande jazz og noko spanande pop».
Hannie Lips
Lips er best kjend internasjonalt som programleiar for Eurovision Song Contest 1958.
Lips døydde 88 år gammal i heimbyen Laren.
AAAAA naturskjønne område i Kina
Opphavet til vurderingssystemet for turistattraksjonar er basert på kriterium som først blei sett opp i 1999 av den nasjonale turismeadministrajsonen i Kina (forgjengaren til det noverande kultur- og reiselivsdepartementet) og revidert i 2004. Kriteria inkluderer kvalitets- og styringsfaktorar som transportsamband, tryggleik, rensemd og liknande, og tar òg omsyn til kor særeige og kjent staden er. Turistattraksjonar blir rangerte etter kriterium på ein skala som opphavleg gjekk frå A til AAAA med AAAAA eller 5A lagt til seinare som den høgaste karakteren. Ei gruppe på 66 turistattraksjonar blei sertifiserte som den første gruppa AAAAA-rangerte turistattraksjonar i 2007. Den første omgangen inkluderte mange av dei mest ikoniske historiske stadene i Kina, som Den forbodne byen og Sommarpalasset. Fleire grupper blei lagt til seinare, inkludert 20 nye 5A-område i februar 2017 Ved sjelnde høve har nokre stader blitt nedgraderte frå den høgaste kategorien på grunn av manglar i turistopplevinga.
Brain Salad Surgery
Mottaking
Seinare meldingar har stort sett vore positive. AllMusic-skribenten Bruce Eder meinte at albumet var «Emerson, Lake & Palmer sitt mest suksessrike og beste album, og det mest ambisiøse dei gav ut, i tillegg til det mest høglydte». Han oppsummerte at det representerte «eit høgdepunkt trioen aldri nådde igjen, eller prøvde å nå igjen».
Baquba
Baquba (arabisk بعقوبة, òg skrive Baqubah og Baqouba) er ein by og det administrative senteret i Diyala guvernement i Irak. Byen ligg kring 50 km nordaust for Bagdad ved elva Diyala. I 2003 hadde byen kring 470 000 innbyggjarar. Baquba var ein stoppestad langs Silkevegen mellom Bagdad og Khorasan i mellomalderen. Under abbasidane var byen kjend for frukt- og daddelhagane sine, og fekk vatn frå Nahrawankanalen. Byen ligg langs hovudvegen og jernbaneruta mellom Bagdad og Iran og er eit senter for jordbrukshandel. I dag er byen kjend som det viktigaste området for appelsinproduksjon.
Historie
Namnet på Baquba kjem frå dei arameiske orda «Bet» (hus) og «Yaqub» (Jakob) og tyder «huset til Jakob» Byen vart nytta som ein flyktningleir for assyriske flyktningar under det assyriske folkemordet. Flyktningleiren hadde mellom 40 000 og 50 000 flyktningar.
10. august 2015 tok ei bilbombe nær Baquba livet av 30 menneske og skadde 40.
Rutherfordin
Rutherfordin er eit kvitt til gulaktig sekundært uranmineral, eit uranylkarbonat, UO2(CO3).
Det vart først skildra i 1906 etter ein førekomst i Morogoro-regionen i Tanzania. Det vart kalla opp etter Ernest Rutherford.
Rubin
Rubin er ein raud varietet av mineralet korund. Fargen kjem av små mengder av krom. Klåre rubinar høyrer til dei venaste, mest sjeldne og kostbare edelsteinane. Dei blir vanlegvis slipte med fasettar. Mindre klåre steinar blir gjerne slipt som cabochon. Såkalla stjernerubin viser ei rørleg 6-takka stjerne på yta, ein effekt kalla asterisme.
Rubinar kan òg framstillast syntetisk.
Jalawla
Jalawla (arabisk جلولاء, òg kalla Gulala, eller stundom feilaktig Jalula) er ein by i Diyala guvernement i Irak. Han ligg ved breidda av elva Diyala 8 km nord for Al-Sadiyah.
I 2017 var det estimert at byen hadde 80 000 innbyggjarar.
Slaget ved Jalula fann stad i byen mellom Sasanideriket og Rashidun-kalifatet kort tid etter erobringa av Ktesifon. Historikaren Ibn al-Athir skreiv at dei persiske tapa i Jalawla nådde 100 000 mann og at dei døde mennene har «Jellat» (fylt grunnen) slik at området vart kjend som Jalawla.
Frå august til november 2014 vart byen i hovudsak kontrollert av Den islamske staten i Irak og Syria og lokale arabiske stammer som erobra byen frå irakiske styrkar.
23. november 2014 atterobra den kurdiske Peshmerga heile byen att.
Taylor Spur
Taylor Spur er ein kileforma utstikkar på nordsida av enden av Guerrerobreen, på austsida av Sentinel Range i Ellsworth Mountains. Han vart først kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1957-59. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Howard C. Taylor III i US Navy, militærlege ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1957.
Kristian Solvang
Utdanning
Han gjekk på fireårig allmenn- lærarutdanning i Volda frå 1961 til 1965. I 1969 avslutta han Cand.mag.-graden med faga tysk og nordisk ved NTNU i Trondheim og tok mastergrad i nordisk i 1986 ved det same universitetet. Mastergradsoppgåva var i stadnamnvitskap og heiter «Stadnamn på Blakset og Fjella».
Arbeid
Solvang var lektor ved Sunnfjord folkehøgskule i Førde i 19 år, frå 1972 til 1991. Seinare arbeidde han i 10 år ved dei vidaregåande skulane i Førde, Dale i Sunnfjord og Stryn.
Frå 1997 til 2009 var han utanlandslektor ved nordisk institutt ved Universität Wien og Vilnius Universitet.
I 1990-åra arbeidde han på deltid med vitskapleg handsaming av stadnamn for Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane. Då handsama han stadnamn for Vågsøy, Selje og Hornindal. Frå 2010 var han igjen engasjert på deltid med vitskapleg handsaming av stadnamn frå kommunane Stryn og Luster. Til saman har Kristian Solvang handsama ca. 51 000 stadnamn vitskapleg for Fylkesarkivet.
I tidsrommet 2014-2018 skreiv han 120 korte artiklar om lokale stadnamn i lokalavisa «Fjordingen» i Stryn.
Frå 2015 til 2017 hadde han korte stadnamninnslag i lokalradioen NRK Sogn og Fjordane. I 2018 gav han ut boka «Frå Sumobrytaren til Bokkjesteinen, stadnamn frå Stryn og heile fylket» på eige forlag.
I 2019 skreiv han 50 illustrerte nettartiklar om opphavet til stadnamn til Kulturhistorisk leksikon hjå fylkesarkivet. Dette var eit prosjekt som blei støtta av Kulturrådet.
I dag skriv han fortsatt for Fjordingen og deltek i vegnamn-arbeidet i regi av Stryn kommune.
Fierzë i Tropojë
Fierzë er ein tidlegare landkommune i regionen Kukës i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Tropojë.
Frank Simms
Frank Simms er ein amerikansk songar og stemmeskodespelar kjend for å stå bak stemmer som Kool-Aid Man, the Honeycomb Craver, og ringetonen Geico. Han var eit av dei første medlemmane og låtskrivarane i bandet The Simms Brothers Band. Han skreiv den vekentlege temasongen for TV Funhouse på Saturday Night Live. Han spelte inn musikk med mange artistar i 1970- og 1980-åra.
Fierzë i Tropojë
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Fierzë 1 607 innbyggjarar.
Frank Simms
Songar
Simms song korvokal på David Bowie sitt Let's Dance-album i 1983, Billy Joel sitt River of Dreams og Madonna sitt Material Girl. Han spelte òg med artistar som INXS, Chaka Khan, Al Green, Elvis Costello, Brian Wilson, Carly Simon, Cyndi Lauper, Jeff Beck, Philip Bailey, The Fab Faux, Laurie Anderson, Chic, William S. Burroughs, Ace Frehley, The Psychedelic Furs, Dionne Warwick, Roberta Flack og Harry Chapin. H an song for dei Emmy-vinnande PBS-showa Dragontales og Between the Lions, og vann ein Emmy i 2007 for framføringa av vinnarlåten «Q Without U» for den animerte barneserien Between The Lions.
Fierzë i Tropojë
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Fierzë ein del av distriktet Tropojë. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Frank Simms
Songar
I 1983 turnerte han verda rundt i lag med broren George som korvokalist for David Bowie. Han har òg turnert med Billy Joel og Carly Simon, og sunge på fjernsyn i lag med Elvis Costello, Brian Wilson, Al Green, Dan Hartman, Phil Collins og fleire.
Stemmeskodespelar
Etter å ha arbeide lenge innan musikk, starta han ein karriere som stemmeskodespelar i reklamefilmar, filmar og fjernsyn, mellom anna for Saturday Night Live og Nickelodeon. Ein kan òg høyre stemma hans i videospela Max Payne 2: The Fall of Max Payne og Grand Theft Auto: San Andreas.
Aleksejevka i Belgorod oblast
Aleksejevka (russisk Алексе́евка) er ein by i Belgorod oblast i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Tikhaja Sosna, i nedslagsfeltet til Don, rundt 150 km aust for Belgorod.
Han vart grunnlagd i 1685 som Aleksejevka (eller Aleksejevskaja) sloboda etter Aleksej Tsjerkasskij, den første eigaren her. Han fekk bystatus i 1954.
Edwin Moses
Edwin Corley Moses er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Dayton i delstaten Ohio som spesialiserte seg på 400 meter hekk. Han vann to OL-gull og to VM-gull i øvinga og dominerte langhekken i over ti år, frå 1977 til 1987 vann han 122 løp på rad. I åra frå 1976 til -83 forbetra han verdsrekorden fire gongar, sist til 47,02 sekundar.
Aktiv
Edwin Moses hadde knappast prøvd seg på 400 meter hekk før 1976-sesongen. Han gjorde då store framgangar i øvinga, noko som toppa seg i OL-finalen i Montreal same året. Her var han heilt suveren og sletta den fire år gamle verdsrekorden til John Akii-Bua, sett i OL-finalen 1972. Moses kom i mål til 47,63, nitten hundredels sekund under den gamle rekorden. Den 11. juli 1977 flytta han verdsrekorden ytterlegare då han i Los Angeles sprang i mål på tida 47,45 sekundar.
Etter at Moses vart nummer to bak vesttyske Harald Schmid den 26. august 1977, vann han samtlege tevlingar han deltok i, fram til han i juni 1987 vart slått av landsmannen Danny Harris. I mellomtida hadde han stått for ei rad store prestasjonar.
Den 3. juli 1980 forbetra han verdsrekorden til 47,13 under eit stemne i Milano, tre veker før Sommar-OL i Moskva, idrettsstemna som han ikkje fekk delta i, ettersom USA boikotta leikane.
Under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, i Helsinki i 1983, var Moses i ei heilt eigen klasse på 400 m hekk og vann med over eitt sekunds forsprang. Tre veker etter han vann VM-gullet, den 31. august 1983 i Koblenz i dåverande Vest-Tyskland, sette han verdsrekord for fjerde gong. Rekordtida på 47,02 sekundar er 33 år seinare framleis den nest beste på 400 m hekk nokon har oppnådd i øvinga. Året etter vart han olympisk meister på «heimebane» i Los Angeles, 0,38 sekund føre Danny Harris.
Finalen på 400 meter hekk under friidretts-VM 1987 i Roma har ein nær legendarisk status. Dei tre største utøvarane i øvinga gjennom fleire år, US-amerikanarane Moses og Harris, samt vesttyske Harald Schmid, storma jamsides mot mål og kasta seg over målstreken, utan at nokon kunne seie for visst kven vinnaren var. Målfoto synte at Moses forsvarte verdsmeistertittelen på tida 47,46 sekundar, to fattige hundredels sekund føre Harris og Schmid. Sterke løp av landsmannen Andre Phillips og Senegals Amadou Dia Ba gjorde at Moses året etter måtte nøye seg med olympisk bronse på langhekken ved sommarleikane 1988 i Seoul.
Veregava Ridge
Veregava Ridge er ein rygg i Antarktis som stig opp til 3100 moh. (Mount Waldron) nordaust i forberga til Vinson Massif i Sentinel Range i Ellsworth Mountains. Han strekkjer seg 15,7 km frå sørvest til nordaust og 6 km søraust-nordvest. Han grensar til Daterbreen i vest og nord, og ein sidebre til Hansenbreen i søraust. Mellom ryggen og Doyran Heights i sør ligg Manole Pass.
Ryggen er kalla opp etter dei austlege Balkanfjella, som på gammal bulgarsk vart kalla Veregava.
Sheringham
Sheringham er ein kystby i grevskapet Norfolk i England som ligg omtrent 6 km vest for Cromer. Byen hadde 7 143 innbyggjarar ved folketeljinga i 2001.
Frå gammalt av omfatta soknet Sheringham dei to landsbyane Upper Sheringham, eit jordbrukssamfunn, og Lower Sheringham, som dreiv både jordbruk og fiske.
Industrien i Sheringham var på toppen på seint 1800-tal og tidleg 1900-tal på grunn av jarnbana som gjorde det mogleg å frakte fisken raskare og meir effektivt til marknader rundt om. Gjennom 1900-talet flytta fokuset seg over heile Nord-Norfolk, frå berre fisk til delvis òg krabbar, hummar og sjøsniglar. Krabbe- og hummarfisket gjorde dei lokalet fiskarane storleverandørar av var til fiskemarknadane i London. Fiska etter sild og torsk vart mindre viktig det siste halve hundreåret saman med sniglefangsten. No har industrien minka drastisk, frå høgdepunktet på omtrent 200 båtar, til dagens flåte på berre åtte båtar som jobbar kvar for seg.
Det noverande Sheringham var ein gong Lower Sheringham, eit fiskevær for hovudlandsbyen, no kjent som Upper Sheringham. Det er ein jernbaneby som har utvikla seg frå då jernbanelinja Midland and great Northern Joint Railway Line vart bygd seint på 1800-talet. Dei fleste bygningane og butikkar i Sheringham vart bygd i denne perioden og tidleg på 1900-talet. Det er fleire interessante bygningar som brukte flint som bygningsmateriale, ein eigenleg ganske uvanleg stein i den tradisjonelle Norfolk-stilen.
What If av Dina Garipova
«What If» (engelsk for Kva om) var det russiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Dina Garipova. Songen er skriven av Gabriel Alares, Joakim Björnberg og Leonid Gutkin.
Eurovision Song Contest 2013
Pervyj Kanal valde «What If» og Garipova internt til å representere Russland i Eurovision Song Contest 2013. Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen må kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Russland vart tildelt ein plass i den fyrste semifinalen 14. mai 2013 i Malmö Arena.
Semifinale 1
Songen starta som nummer seks, etter Danmark med «Only Teardrops» av Emmelie de Forest og før Ukraina med «Gravity» av Zlata Ognevitsj.
Romanen Quo vadis
Quo vadis er ein historisk roman av den polske forfattaren Henryk Sienkiewicz, første gong gjeven ut i 1896.
Tittelen er latin og tyder «Kor går du hen?» Det tyder til Johannesevangeliet kapittel 13, vers 36, såvel som legenda frå dei Dei apokryfe skriftene Peters gjerningar der apostelen Peter under ei flukt frå Roma, i eit syn ser Jesus og spør han: «Quo vadis, Domine?» (Kor går du hen, Herre?).
Romanen til Sienkiewicz føregår i Roma under keisar Nero sine forfølgingar av den spreidde kristne forsamlinga. Han skildrar kjærleiken mellom den unge kristne kvinna Lygia og den romerske offiseren Marcus Vinicius, som nyleg er komen sigrande tilbake frå England. Konfrontert med det enkle, kristne levesettet og den åndelege krafta, samanlikna med den romerske verdslege dekadente luksusen, vel Marcus Vinicius kristendomen.
Henryk Sienkiewicz vart tildelt Nobelprisen i litteratur i 1905, vesentleg på bakgrunn av boka.
Film
Romanen er filmatisert minst sju gonger. Den meste kjende versjonen er Quo Vadis (1951) med Robert Taylor som Marcus Vinicius og Deborah Kerr som Lygia.
Jiaozhoubukta
Jiaozhoubukta (kinesisk 胶州湾; tysk Kiautschou-Bucht) er ei bukt ved Qingdao i Kina. Ho var ein tysk koloni-konsesjon frå 1898 til 1914.
Jiaozhou er den største byen i det historiske området, som vart kalla Kiautschou på tysk.
Geografi
Jiaozhoubukta ligg på sørkysten av Shandonghalvøya i Aust-Kina. Ho skil Huangdao-distriktet frå Qingdao by og grensar til Jiaozhou by.
Bukta er 32 km lang og 27 km brei med eit areal på 362 km², omkring to tredjdelar av arealet for 100 år sidan. I følgje offisielle data har overflatearealet minka frå 560 km² i 1928 til 362 km² i 2003 fordi landområde har vorte tørrlagt i løpet av dei siste tiåra. Sjølivet har òg minka med to tredjedelar dei siste 50 åra på grunn av by- og industriutvikling og vest i områda kring byen.
Jiaozhoubukta er 10 til 15 meter djup med djupare, oppmudra kanalar til tre store hamner kring bukta: Qingdao, Huangdao og Hongdao, som alle er isfrie om vinteren.
Historie
Jiaozhoubukta vart tidlegare kalla Jiao'Ao. Området vart godt kjend hos europerane etter at området vart leigd ut til Det tyske riket i mars 1898 med Qing-regjeringa i Kina.
I 1898 vart området overført til Tyskland for ein 99 år lang avtale og vart kjend som Kiautschoubukta konsesjonsområde. LandsbyenQingdao vart den tyske kolonien Tsingtau, og området vart fokus for tysk handel i Kina, medan den tyske marinen nytta bukta som marinebase for den tyske austasiaskvadronen.
På grunn av landspekulering i tyske afrikanske koloniar, vart det berre innført jordtakseringsskatt i kolonien. Dette skapte raskt rikdom i kolonien og økonomisk stabilitet. Kolonien var den einaste autoriteten som nytta einggangsskatt og vert nytta som døme i teoretiske studiar den dag i dag.
Då første verdskrigen braut ut, oppheva Repulikken Kina Kiautschou-avtalen med Det tyske riket. Dette tredde i kraft den 23. august 1914, dagen då Japan erklærte krig mot Tyskland, etter at det japanske ultimatumet om at tyskarane skulle trekkje seg bort frå kolonien hadde gått ut. Området vart så okkupert av britiske og japanske styrkar under omleiringa av Tsingtao.
Kina erklærte krig mot Tyskland den 14. august 1917. Som ein alliert av sigerherrane venta Kina å få regionen formelt attende då krigen var over. Men Versaillesfreden gjekk med på krava til Japan frå fredskonferansen i Paris og gav alle dei konfiskerte tyske områda i Stillehavsområdet og øyane nord for ekvator til Japan, inkludert Jiaozhoubukta. Dette skapte store protestar frå Kian, kjend som «4. mai-rørsla», som vert rekna som ei viktig hending i moderne kinesisk historie. Resultatet vart at Beiyang-regjeringa nekta å signere fredsavtalen.
Dette vart kjend som «Shandong-problemet». Det vart etter kvart løyst med USA som meklar, og området vart ført attende til Kina i februar 1922.
Brusamband
Jiaozhoubukta ligg heilt innanfor Qingdao prefektur. Mot klokka ligg Shinan-distriktet, Shibei-distriktet, Sifang-distriktet, Licang-distriktet, Chengyang-distriktet, Jiaozhou by, Jiaonan by og Huangdao-distriktet. Innløpet til bukta er 6,17 km breitt. I 1993 valde Qingdao by å byggje ein trafikkorridor for regionen kring Jiaozhoubukta, som omfattar ein tunnel under bukta og ei bru over Jiaozhoubukta. I desember 2006 byrja bygginga som var ferdig i 2011.
Whatevershebringswesing
Whatevershebringswesing er det tredje soloalbumet til Kevin Ayers.
I 1971 starta Kevin ayers å spele inn det som skulle bli det mest kritikarroste albumet hans, Whatevershebringswesing, i lag med medlemmar frå Gong og det tidlegare backingbandet hans The Whole World. Det vart hylla av NME, Record Mirror og Rolling Stone, og alle dei musikalske ideane Ayers hadde streva å nå sidan han forlet Soft Machine, kom her til sin fulle rett.
Som med dei fleste Ayers-albuma, var det ei blanding av forskjellige stilartar som møtte lyttaren, men her fungerer det med stor effekt. Tittelsporet med gitaren til Mike Oldfield og harmonivokalen til Robert Wyatt vart ein mal for resten av musikken til Ayers på 70-talet.
Albumet opnar med David Bedford sin «There Is Loving Among Us» med dramatisk strykearrangement. Dette glir over i vignettane «Margaret» og «Oh My», der Ayers set enkle tekstar opp mot gjennomtenkt akkompagnement. «Song From A Bottom of a Well» blandar eit Stockhausen-aktig arrangement med ein kryptisk tekst av Ayers «This is a song from the bottom of a well / There are things down here / I've got to try and tell». «Stranger in Blue Suede Shoes», ein song i stil med tidleg rock and roll, vart ein fast konsertsong for Ayers i åra som kom.
Mange kritikarar og tilhengjarar har omtalt Whatevershebringswesing som det beste av alle Ayers-albuma. I 2003 kom albumet ut på ny med fire bonussongar.
Kjelder
''
Rodrigo de Quiroga
Rodrigo de Quiroga López de Ulloa ver ein spansk conquistador av galicisk opphav. Han var guvernør av Chile i to periodar.
Rebel Never Gets Old
«Rebel Never Gets Old» er ein mash-up av songane «Rebel Rebel» og «Never Get Old», der dei to songane er miksa inn i kvarandre, produsert av Mark Vidler, òg kjend som Go Home Productions. Han vart gjeven ut som ein sjeldan singel, som følgde somme eksemplar av Reality i Europa i 2004. «Radio Mix» hadde alt vore tilgjengeleg for nedlasting på iTunes før singelen vart gjeven ut.
Mandali i Irak
Mandali (kurdisk Mendelî, (arabisk مندلي) er ein by i Balad Ruz-distriktet i Diyala guvernement i Irak, nær grensa til Iran. Størsteparten av innbyggjarane er sørkurdisk-talande sjiamuslimar, medan arabarane er ein minoritet.
I september 1980 under Iran-Irak-krigen, vart byen og nærliggande landsbyar anrigpne av iranske styrkar.
Irak-Irankrigen
Iran–Irak-krigen, òg kalla den første golfkrigen, var ein krig mellom Iran og Irak som varte frå 22. september 1980 til 20. august 1988. Han blei ofte omtala som golfkrigen før Irak–Kuwait-konflikten (1990–91) som blei kjent som den andre golfkrigen, men etterkvart berre blei kalla golfkrigen.
Krigen byrja då Irak invaderte Iran 22. september 1980. Invasjonen såg i byrjinga ut til å vere ein suksess for irakarane, men etter kort tid vart dei slegne attende og konflikten utvikla seg til en lang utmattingskrig. Krigen forandra for alltid politikken i området; han hadde konsekvensar for global politikk og førte til den irakiske invasjonen av Kuwait i 1990.
Situasjonen før krigen
Det har i historisk tid vore rivalisering mellom ymse kongedøme i Mesopotamia og Persarriket. Den ressursrike provinsen Khuzestan (i dagens Iran) var i oldtida sentrum for Elamittriket, eut ikkje-semittiskspråkleg kongedøme med hovudstad Susa. Khuzestan har vore angripe og okkupert av forskjellige kongedømer i Mesopotamia mange gonger gjennom hundreåra. Ein internasjonal avtale frå 1937 fastsette grensa mellom Iran og Irak. Etter at kongen i Irak blei kasta i 1958 nekta det nye nasjonalistregimet å anerkjenna dei tidligare avtalabw. Det nye Irak gav støtte til separatistar i Khuzestan og sette fram territorielle krav på provinsen. Det har i historisk tid vore rivalisering mellom ymse kongedøme i Mesopotamia og Persarriket. Den ressursrike provinsen Khuzestan (i dagens Iran) var i oldtida sentrum for Elamittriket, eit ikkje-semittiskspråklwg kongedøme med hovudstad Susa. Khuzestan har vore angripe og okkupert av ymse kongedøme i Mesopotamia mange gonger gjennom hundreåra.
«Irak-gate»: Overføring av våpen frå USA til Irak under krigen
Vestleg støtte for Saddam under Iran-Irak-krigen hadde heilt klart vorte etablert. Det er ingen løyndom at Sovjetunionen, Vest-Tyskland, Frankrike, USA, mange vestlige selskap og Storbritannia gav militær støtte - og til og med komponentar til irakiske program for masseøydeleggingsvåpen. Rolla som USA spelte i krigen mot Iran er derimot ikkje like velkjent. Etter revolusjonen, med ayatollaane ved makta og eit anstrengt forhold mellom Iran og USA, kom realpolitikarar i Washington tidleg i krigen til konklusjonen om at Saddam var den minste av to vonde, og derfor fekk forsøk på å støtte Saddam høgaste prioritet, både under den lange krigen med Iran og etterpå. Dette førte til det som seinare er kjent som Irak-gate-skandalane.
Mykje av det Hussein fekk frå Vesten var ikkje i utgangspunktet våpen, men såkalla fleirbruksteknologi, dvs. ultrasofistikerte datamaskiner, armerte ambulansar, helikopter, kjemikaliar og liknande, med potensiell sivil bruk i tillegg til militære applikasjonar. Det er kjent at eit enormt nettverk av selskap, basert i USA og i utlandet, ivrig fora den irakiske krigsmaskinen heilt til august 1990, då Saddam invaderte Kuwait.
Ein krig med masseøydeleggingsvåpen
Med meir enn 100 000 iranske offer for Saddam Hussein sine kjemiske og biologiske våpen under den åtte-årige krigen med Irak, er Iran det mest utsette landet for masseøydeleggingsvåpen, kun etter Japan.
Dei offisielle anslaga inkluderer ikkje sivil folkesetnad som har blitt forgifta i grenselandsbyar eller barn og slektningar av veteranane. Mange har utvikla komplikasjonar med blod, lunger og hud, ifølge organisasjonen for veteranar i Iran.
Nervegassagentar drap rundt 20 000 iranske soldatar umiddelbart, ifølgje offisielle rapportar. Av dei 90 000 overlevande, treng 5000 jamleg medisinsk handsaming og rundt 1000 ligg framleis på sjukehus med alvorlege, kroniske tilstandar. Mange andre vart ramma av sennepsgass.
Vidare vart 308 irakiske rakettar skotne ut mot befolkningssenter i iranske byar mellom 1980 og 1988 som resulterte i 12 931 omkomne.
Irak gjorde også utstrekt bruk av kjemiske våpen mot den kurdiske sivilbefolkninga i nord under anfal-kampanjen og under angrepet på byen Halabja der minst 5 000 mennesker vart drepne.
Menneskelege bølgjer brukt som våpen i Iran-Irak-krigen
Det vart sagt at det var vanligare å bruke jenter for minerydding på fronten, og gutar for uvæpna «angrep». Sikre førstehands forteljingar om bruk av barn i menneskelege bølgjeangrep er derimot sjeldne. Den alvorlegaste førstehandsskildringa dukka opp i ein artikkel av den respekterte teknologi-journalisten Robert X. Cringely.
<!--
Etterspel
Mye av begge siders oljeindustri var skadet. Luftangrep hadde blitt iverksatt av begge nasjoner mot infrastrukturen i oljeproduksjonen. Slutten av krigen etterlét grensene uforandra. To år seinare, da krig med de vestlige maktene truet, anerkjente Hussein iranske rettigheter over den østlige halvparten av Shatt al-Arab. Krigen var ekstremt dyr, en av de dødeligste krigene siden andre verdenskrig med tanke på skadde og drepte. Konfliktar siden 1945 med høyere dødstall enn Iran-Irak-krigen er Vietnamkrigen, Koreakrigen, den andre sudanesiske borgerkrigen og den krigen i Den demokratiske republikken Kongo, blant andre.
Endeleg dom
9. desember 1991, rapporterte FNs generalsekretær det følgende til FNs sikkerhetsråd:
-->
Buhriz
Buhriz er ein by i Irak med kring 40 000 innbyggjarar, kring 35 km nord for Bagdad og 10 km sør for den store byen Baquba. Buhriz ligg i eit jordbruksområde i det frodige landskapet ved elva Diyala der det vert dyrka dadlar, appelsinar og anna.
Walker Spur
Walker Spur er ein markant utstikkar på austsida av Compton Valley i nordlege delar av Ford Massif i Thiel Mountains. Namnet vart foreslått av Peter Bermel og Arthur Ford, begge leiarar for gruppa frå US Geological Survey (USGS) som kartla Thiel Mountains i 1960-61. Han er kalla opp etter kaptein Joseph G. Walker i United States Marine Corps (USMC) og pilot i skvadron VX-som flydde fleire turar til støtte for USGS-gruppa i 1960-61.
Bitch's Brew
«Bitch's Brew» er ein song av hardrockbandet Aerosmith frå det sjuande studioalbumet deira, Rock in a Hard Place. Det var det tredje sporet og den andre singelen frå albumet. Singelen vart gjeven ut på 12"-vinyl for marknadsføringsføremål. Det var den siste singelen deira som vart gjeven ut på Columbia Records før Nine Lives i 1997.
Alice Babs
Alice Babs ein svensk songar og skodespelar. Ho vart overtala av Sveriges Radio (SR) til å representere Sverige i Eurovision Song Contest 1958. Ho skulle framføre songen «Samma stjärnor lysa för oss två»», men ho likte ikkje teksten så ho fekk SR-tilsett Gunnar Wersén til å skrive ein ny. Den fekk tittelen «Lilla stjärna». I Eurovision Song Contest 1958 enda ho på fjerdeplass med ti poeng.
Stanislav Manolev
Stanislav Manolev, bulgarsk Станислав Манолев er ein bulgarsk fotballspelar, som spelar for PSV i nederlandsk Eredivisie og for det bulgarske fotballandslaget.
Manolev vart cupmeister i Bulgaria i 2008 og 2009 med Liteks Lovetsj. Han debuterte for Bulgaria sitt A-landslag 20. august 2008 i ein privatlandskamp mot Bosnia-Hercegovina.
Joe Hart
Charles Joseph John Hart er ein engelsk fotballspelar  som har vore keeper for Manchester City i engelsk Premier League. Han har òg landskampar for England.
Hart begynte karrieren sin i dei lågare divisjonane, hjå Shrewsbury Town. Han var den faste keeperen deira i 2005/06-sesongen i League Two, fjerde høgste nivå. I 2006 gjekk han til Manchester City, og fekk éin kamp for klubben den sesongen, men vart i periodar lånt ut til Tranmere Rovers og Blackpool i League One (tredje nivå). I 2007/08- og 2008/09-sesongen var han den mest brukte keeperen til Manchester City, men i 2009/10-sesongen vart han lånt ut heile sesongen til Birmingham City, der han var førstekeeper, og vart kåra til årets Birmingham-spelar. På starten av 2010/11-sesongen var han tilbake som førsteval i mål hjå Manchester City. Han vart seriemeister med City i 2012 og 2014.
Hart debuterte for England sitt A-landslag 1. juni 2008, som innbytar i pausen i ein privatlandskamp mot Trinidad og Tobago. Han var med i England sin tropp til fotball-VM i 2010, men var der den av dei tre keeperane som ikkje fekk spela nokon kampar. Han spelte sin første landskamp i ei turnering 3. september 2010, ein EM-kvalifiseringskamp heime mot Bulgaria.
Rock in a Hard Place
Rock in a Hard Place er det sjuande studioalbumet til det amerikanske hardrockbandet Aerosmith, gitt ut 27. august 1982 på Columbia Records. Det selde til gullplate i USA 10. november 1989. Det er det einaste Aerosmith-albumet utan gitaristen Joe Perry, etter at han forlét bandet i 1979. Rytmegitaristen Brad Whitford forlét òg bandet under innspelinga i 1981. Bandet brukte 1,5 millionar dollar på innspelinga av dette albumet, der dei vart gjenforeina med produsent Jack Douglas.
Bakgrunn
Aerosmith hadde gitt ut seks studioalbum i løpet av 1970-talet. Men mot slutten av tiåret oppstod det fleire problem. Gitaristen Joe Perry hadde forlate bandet i 1979 etter hendingar på World Series of Rock i Cleveland i Ohio og vart erstatta av Jimmy Crespo. I mellomtida auka narkotikamisbruken til Steven Tyler. Etter innspelinga av singelen «Lightning Strikes» forlét òg gitaristen Brad Whitford Aerosmith i 1981 og vart erstatta av Rick Dufay då innspelinga av albumet endeleg var ferdig.
Eit unytta spor frå albumet med tittelen «Riff & Roll» vart gitt ut på plateboksen deira frå 1991, Pandora's Box.
Mottaking
Frå samtidige meldingar beklaga J.D. Considine i Rolling Stone korleis bandet hadde bestemt seg for å behalda sitt gamle sound på albumet, sjølv om ny heavy rock med «kjappe powerakkordar hadde gjort blues-boogien til Aerosmith nesten forelda». Han rosa Jimmy Crespo sitt Perry-aktige gitarspel, men skreiv at «trass i eit sporadisk utbrot av primal energi, rockar mykje av LP-en utanåt.» Ken Tucker i The Philadelphia Inquirer gav albumet ein av fem stjerner, og meinte at «Det er trist når ein gong vitale hardrockband overlever seg sjølv, om så berre fordi det er så få av dei.».
AllMusic Greg Prato skreiv at Aerosmith «ikkje hadde den magiske kjemien frå 70-talsklassikarane sine» utan Perry og Whitford, men bandet kunne «framleis rocka» og produserte sin «mest studioforbetra og eksperimentelle plate opp til dette punktet» med «nokre få hyggjelege overraskingar», som «den psykedeliskiserte 'Joanie's Butterfly'». Den kanadiske journalisten Martin Popoff skildra albumet som «litt ujamt» med høgdepunkt som «Jailbait», «Lightning Strikes» og «Joanie's Butterfly» og resten som «variert, ustemt og forsert», og konkluderte med at sjølv om Aerosmith «knapt kunne fungera», laga dei «aldri ei dårleg plate.» «I teorien ein katastrofe,» noterte Classic Rock, «i praksis ein usannsynleg triumf. Gløym det Spinal Tap-forventande Stonehenge-coveret - Rock in a Hard Place er eit knallbra album... «Lightning Strikes», «Bolivian Ragamuffin» og «Joanie's Butterfly» er klassiske Aerosmith-låtar - same kven som spelte på dei.»
«Plata syg ikkje,» skreiv trommeslagaren Joey Kramer i sjølvbiografien sin frå 2009, Hit Hard: A Story of Hitting Rock Bottom at the Top. «Det er nokre verkeleg gode ting på han. Men det er ikkje ei ekte Aerosmith-plate fordi det er berre meg, Steven og Tom - med ein vikarierande gitarist.... Det er Jimmy Crespo som gjer gitararbeidet.».
Medverkande
Aerosmith Andre medverkande
Straight Into Love
Eurovision Song Contest 2013
Hannah vart vald internt av Radiotelevizija Slovenija (RTS SLO) til å representere Slovenia i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige. 14. februar 2013 vart det annonsert at det slovenske bidraget vil vere «Straight Into Love». Slovenia deltok i den fyrste semifinalen 14. mai 2013 og enda på 16. plass og sisteplass med åtte poeng; fem frå Kroatia og tre frå Montenegro. Landet kvalifiserte seg dimed ikkje til finalen 18. mai 2013.
Buriram-fylket
Buriram er eit fylke i Thailand. I 2014 hadde det 1 579 248 innbyggjarar. Provinshovudstaden er Buriram.
Trikotasje
Trikotasje er strikka klede. Omgrepet blir brukt om industrielt produserte klede, og trikotasjeindustrien er ein del av tekstilindustrien.
Buriram-fylket
Infrastruktur
Nordaust-bana stoppar i fylket og går innom Surin-fylket på veg aust mot Ubon Ratchathani-fylket; vestover går toget til Nakhon Ratchasima-fylket på veg til eit knutepunkt i Sentral-Thailand.
Trikotasje
Norsk trikotasjeindustri vart etablert relativt seint i den tekstilindustrielle utviklinga – dei første trikotasjefabrikkane var O. A. Devold i Langevåg i Møre og Romsdal, Salhus Tricotagefabrik i Bergen, C. N. Lauritzens Trikotfabrik i Oslo og Dale Fabrikker i Vaksdal. Desse vart etablerte frå 1850-talet, noko seinare enn den bomullsbaserte tekstilindustrien langs Akerselva.
Trikotasjeindustrien fekk råstoffa sine frå ullvarefabrikkane rundt om i landet, men bomull frå USA og andre land vart òg brukt til å produsere trikotasjeprodukt.
I dagens norske trikotasjeindustri finst det enno ein del merkevarer som produserer i Noreg, først og fremst Dale of Norway, men også tekstilfabrikken Janus og Oleana produserer og sel plagg i Noreg i dag.
Halsvendarar
Dei fleste halvsendarane lever i ferskvatn. Dei finst i Afrika, Madagaskar, Seychellane, Australia, Ny-Guinea og Sør-Amerika.
Gruppa omfattar tre familiar, der den største er slangehalsskjelpadder.
Fritz Fischer
Aktiv
Vesttyskaren Fischer hevda seg mellom verdas beste skiskyttar frå 1981-sesongen. Saman med mellom andre Peter Angerer syrgde han då for vesttysk sølvmedalje på VM-stafetten. Gjennom 1980-talet gjekk Angerer tredjeetappen og Fischer fjerdetappen på alle stafettevlingane fram til og med 1988-sesongen, då Angerer la opp som skiskyttar. Dei to fekk då med seg OL-bronse i 1984, VM-bronse 1985 og 1987, samt OL-sølv 1988, med mange ulike lagkameratar.
Ein femteplass på 20 km under VM 1981 var Fischer sitt beste enkeltresultat før 1989. Under VM 1989 i Feistritz sikra han seg den einaste individuelle VM-medaljen i karrieren, men vart klart slått av vossingane Eirik Kvalfoss og Gisle Fenne, som ordna norsk dobbeltriumf. I same meisterskapen vart ei ny tevling, ei lagøving, teken med på VM-programmet. Her tok Vest-Tyskland, med Fritz Fischer på laget, sølvmedaljen.