cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dei greske borgarkrigane 1823–1825
Dei greske borgarkrigane 1823–1825 fann stad på same tid som den greske sjølvstendekrigen. Konflikten hadde både politiske og regionale sider, med hovudsakle roumeliotes frå det greske fastlandet og skipseigarar frå øyane, særleg Ýdra, mot peloponnesarar eller moreotar. Han delte den unge nasjonen, og svekka den greske militærmakta mot det komande egyptiske inntoget i konflikten.
Bakgrunn
Ved slutten av mars 1821 var Peloponnes i ope opprør mot Det osmanske riket, og i oktober 1821 hadde grekarar leia av Theodoros Kolokotronis allereie teke Kalamata og Tripolitsa. Etter at Kalamata fall heldt Det  messeniske senatet, det fyrste av dei lokale greske regjande råda, sitt fyrste møte. På omtrent same tid blei det acheanske direktoratet kalt inn i Patras. På initiativ frå det messeniske senatet blei det kalla inn eit peloponnesisk råd som 26. mai vald eit senat. Det blei også halde råd i sentrale Hellas (november 1821) leia av to phanariotar: Alexandros Mavrokordatos i vest og Theodoros Negris i aust. Desse forsamlingane vedtok to lokale statuttar som innførte to lokale administrative organ i sentrale Hellas, Areopagus i aust og eit senat i vest. Dei tre lokale statutta blei godkjende av den fyrste nasjonalforsamlinga, men blei seinare oppløyste av den andre nasjonalforsamlinga.
Den fyrste nasjonalforsamlinga blei danna i Epídavros seint i desember 1821, og hadde nesten berre peloponnesiske stormenn som medlemmer. Forsamlinga skreiv den fyrste greske grunnlova, og valde ut medlemmer til ei utøvande og lovgjevande forsamling som skulle styra dei frigjorte delane av landet. Mavrokordatos peikte ut rolla som utøvande president for seg sjølve, medan Ypsilantis, som hadde kalla inn forsamlinga, blei vald til president for den lovgjevande forsamlinga, ei rolle med lita tyding. Militære leiarar og representantar for Filiki Eteria blei marginaliserte, men den politiske innverknaden til Kolokotronis voks, slik at han og støttespelarane hans snart kunne kontrollera det peloponnesiske senatet, som ikkje var blitt oppløyst av nasjonalforsamlinga. Senatet styrte Peloponnes, medan sentralregjeringa var for veik til å kunna utøva makta si. Då Mavrokordatos og hydriotane såg konflikten og den aukande makta til dei peloponnesiske leiarane, føreslo dei å oppløysa senatet og gjera det til del av nasjonalforsamlinga. Mavromichalis godtok forslaget, men militærleiarane avslo det. Etter avslaget prøvde sentralregjeringa å marginalisera Kolokotronis, som kontrollerte festningen i Návplio (Nafplion). I november 1822 innførte sentralregjeringa ein lov for å velja representantar til den nye nasjonalforsamlinga. Kolokotronis gjekk imot loven, og erklærte at Peloponnes kom til å danna si eiga forsamling for val av nye medlemmer til senatet.
Den fyrste borgarkrigen
Den provisoriske regjeringa bestemte at nasjonalforsamlinga skulle haldast i Nafplio, og ba Kolokotronis om å gje frå seg festninga til styresmaktene. Kolokotronis nekta, og føreslo at forsamlinga skulle gå føre seg i Nafplio, men at byen skulle halde fram å vera under hans kontroll. Haldninga hans delte støttespelarane hans, og svekka han politisk. Die fleste av medlemmene av det peloponnesiske senatet lystra avgjerda frå regjeringa, og kapteinane blei nøydde til å forhandla om deltakinga deira i forsamlinga. Til slutt blei den andre nasjonalforsamlinga opna i mars 1823i Astros. Sentralregjeringa blei styrka medan regionale forsamlingar blei svekka, ein ny grunnlov blei stemt over, og det blei vald nye medlemmer til den utøvande og den lovgjevande forsamlinga.
For å prøve å lokka militærleiarane til si side, føreslo sentraladministrasjonen at Kolokotronis kunne delta i den utøvande forsamlinga som visepresident. Kolokotronis godtok, men handlingane hans forårsaka ei alvorleg krise då han hindra Mavrokordatos, som var blitt vald til president for det lovgjevande organet, frå å overta hans stilling. Haldninga hans til Mavrokordatos forårsaka raseri blant medlemmene av det lovgjevande organet, som blei kontrollert av Roumeliotes og hydriotar. Både Kolokotronis og hans president for det utøvande organet, Petros Mavromichalis, blei sterkt kritiserte av medlemmer av den lovgjevande forsamlinga. Krisa kulminerte då den lovgjevande forsamlinga oppløyste den utøvande. Kolokotronis og dei fleste peloponnesiske leiarane støtta Mavromichalis, som heldt fram som utøvande president i Tripolitsa. Eit anna utøvande organ, med støtte frå øybuar, roumeliotar, nokre achaeanske leiarar — med Andreas Zaimis og Andreas Londos som dei best kjende — og andre, som Papaflessas, blei skipa i Kranidi med Kountouriotis som president.
Krigen mellom partane braut ut tidleg i mars 1824, då regjeringa bad Panos Kolokotronis om å gje frå seg Nafplion til henne. Panos Kolokotronis nekta, og regjeringa bestemte seg for å omleira byen. 22. mars 1824 omleira styrkane til den nye utøvande makta Tripolitsa, og etter to veker med kriging kom Kolokotronis, frå den eine sida, og Londos og Zaimis frå den andre, fram til ei semje. Den gamle utøvande forsamlinga blei endeleg oppløyst, og Kolokotronis flykta frå byen. 22. mai var den fyrste delen av borgarkrigen offisielt slutt. Dei fleste medlemmene av den nye utøvande forsamlinga ønska likevel ein fullstendig siger over motstandarane sine, og mislikte derfor semja Londos og Zaimis hadde forhandla fram. Kolokotronis og Mavromichalis trekte seg tilbake, men dei planla å samla styrkane sine att og gå på offensiv att seinare. Panos Kolokotronis hadde også berre gått med på å overgje Nafplion til Londos og Zaimis, noko som gjorde at regjeringa mistrudde dei.
Den andre borgarkrigen
I løpet av denne perioden var dei to første delane av det engelske lånet til Hellas kome fram. Dette styrka stillinga til regjeringa, men striden var endå ikkje over. Zaimis og dei andre peloponnesarane som støtta Kountouriotis kom i konflikt med det utøvande organet då dei blei ekskluderte frå dei fleste regjeringspostane etter valet 3. oktober 1824. Framtredande personar frå begge sider føreslo forhandlingar og innkalling av ei ny nasjonalforsamling, men dei fleste medlemmene av den utøvande forsamlinga (særleg Papaflessas og Ioannis Kolettis) ville ha ei fullstendig underkasting frå peloponnesarane.
Den militære konflikten blei tatt opp att då Kolokotronis fekk innbyggjarane i Tripolitsa til å reisa seg mot dei lokale skatteinnkrevjarane til styresmaktene. Papaflessas og Yannis Makriyannis klarte ikkje å undertrykka opprøret, som spreidde seg over heile Peloponnes, men verken Kolokotronis, Londos eller Zaimis prøvde å okkupera Tripolitsa. Kolokotronis blei verande inaktiv ei tid av ei anna årsak: han kunne ikkje koma over døden til sonen Panos, som var drepen av motstandarane. Medan peloponnesarane var usikre på neste trekk, omgrupperte regjeringa sine styrkar, som no hovudsakleg bestod av roumeliotar og souliotar, med mange som tidlegare hadde tent peloponnesarane. Planen til regjeringa blei gjennomført av Kolettis, som gav to einingar av roumeliotear og souliotar ordre om å invadera Peloponnes. Den 23. november okkuperte dei første av desse einingane under Gouras Korint, og raida provinsen. Den andre geininga under Georgios Karaiskakis, Kitsos Tzavelas og andre, angreip Londos og Zaimis i Achaea. Desse trekte seg tilbake og flykta så til Kálamos. I januar 1825 raida en roumeliote-styrke, leia av Kolettis sjølv, Peloponnes endå ein gong, og arresterte Kolokotronis, Deligiannis sin familie og andre. Den neste månaden overtok Mavrokordatos stillinga som president for den utøvande forsamlinga. I mai 1825, under press frå den egyptiske intervensjonen til Ibrahim Pasha, blei dei fengsla sleppte fri og gjevne amnesti.
Vladislav Tretjak
Vladislav Aleksandrovitsj Tretjak er ein russisk tidlegare ishockeyspelar, idrettsleiar, politikar frå Orudjevo i Moskva oblast. Han var målvakt på Sovjetunionen sitt ishockeylandslag i tida 1970-84, då han var med om å vinne ti VM-gull og tre OL-gull. Tretjak vart i 2008 kåra til tidenes beste ishockey-målvakt.
Tretjak spelte på CSKA Moskva frå 1969 til han la opp i 1984. Perioden 1970-84 vann laget til sovjet-hæren den sovjetiske ishockeyserien tretten gongar. Han spelte 482 klubbkampar.
Frå 1972 var Tretjak fyrstemålvakt for Sovjetunionen sitt landslag i ishockey. Frå VM-debuten i 1970 til han avslutta med Vinter-OL 1984 vann han medalje i samtlege 17 meisterskapsturneringar han deltok i. Han enda 13 gullmedaljar, tre sølvmedaljar og ein bronsemedalje. Tretjak spelte 285 landskampar.
Tretjak har sidan 2003 tidvis vore duma-representant for Sameint Russland, der han har vist seg som ein Putin-lydig politikar. I 2006 vart han vald til leiar av Russlands ishockeyforbund.
Walk On av Boston
Historie
Etter suksessen med albumet Third Stage i 1986, byrja bandet å planlegge ein oppfølgjar og byrja å skrive songar i 1988. Men på grunn av aukande krangling og usemjer mellom gitariste og leiaren i bandet, Tom Scholz og songaren Brad Delp, slutta Delp i 1989 for å bli med i eit band i lag med den tidlegare Boston-gitaristen Barry Goudreau, kalla RTZ. Kort tid etter vart Fran Cosmo henta inn og introdusert som den nye songaren i bandet. Delp kom attende til Boston for å hjelpe til med å skrive songar og song solovokal på den påfølgjande Walk On Tour, men song ikkje på sjølve albumet. Delp og Cosmo song begge på det neste Boston-albumet, Corporate America.
Outsideinside
Outsideinside er det andre studioalbumet til den USA-amerikanske powertrioen Blue Cheer. Philips Records gav ut albumet i august 1968, berre sju månader etter debutplata deira, Vincebus Eruptum.
Walk On av Boston
Historie
Etter det kom ut nådde Walk On sjuandeplassen på Billboard 200 og gav ein hit, «I Need Your Love». Albumet selde til platinaplate i USA den 8. september 1994.
Outsideinside
Albumet vart spelt inn både utandørs og innandørs - derav tittelen på albumet. Låtane inneheld bidrag frå alle medlemmene, og dessutan to coverlåtar: «Satisfaction» av The Rolling Stones og «The Hunter» av Albert King. Albumet vart gitt ut på CD i 1999 av det italienske selskapet Akarma Records. Denne inneheld ein ekstra låt frå dei opphavlege innspelingane, med tittelen «Fortunes», som eit bonusspor.
Walk On av Boston
Historie
Dei siste åtte sidene av plateomslaget vart kalla «Walk On — Against Violence and Cruelty», og omhandla å forhindre vald i heimen og dyremishandling med kontaktinformasjon til mange organisasjonar, som National Coalition Against Domestic Violence og Humane Society.
Salslister
Singlar
Outsideinside
Outsideinside nådde 90. plassen på albumlista Billboard 200. «Just a Little Bit» var den første singelen frå albumet; han nådde 92. plassen på singellista Billboard Hot 100.
Bakgrunn
Outsideinside vart produsert av Abe «Voco» Kesh og delvis lydsett av Eddie Kramer, som hadde jobba med The Jimi Hendrix Experience og The Rolling Stones (og seinare lydsett utgivingar av mellom anna Led Zeppelin og Kiss). Nokre av låtane vart spelt inn både utandørs og i studio.
Omslagsmåleriet til albumet er måla av «Arab», og vart designa av Gut Turk, ein tidlegare Hells Angel. Fotografia til albumet vart tekne av den kjende rockefotografen Jim Marshall. Outsideinside var den siste plata med den opphavlege Blue Cheer-besetninga; gitaristen Leigh Stephens forlét bandet etter at albumet vart gitt ut.
Mottaking
I ei retrospektiv melding for AllMusic kommenterte Mark Deming: "Outsideinside fangar den psykedeliske sida av den musikalske personlegdomen deira med større klårheit enn den sløve tilnærminga til debuten. Outsideinside let ikkje så mykje trippy som rettskaffent surrete, og det fartsfylte brølet i denne musikken er stort nok til at segna om at deler av denne plata var så høglytt at dei måtte spelte det inn utandørs, ikkje berre verkar plausibel, men heilt rimeleg."
I ei melding av to-for-éin nyutgivinga av albumet (saman med Vincebus Eruptum) skreiv Pitchfork-skribenten Alexander Lloyd Linhardt: «Outsideinside konverterer den stilistiske entusiasmen og lêraktige haldninga deira til strukturert song. Viss plata ikkje høyrest like innverknadsrik ut som den kataklysmiske galskapen på Vincebus, er det fordi ho definerer 'klassisk' rock.» Den kanadiske journalisten Martin Popoff lovprisa albumet der bandet «pre-disponerer Purple, dunkar Hendrix i trynet, og generelt hamrar psykedelia ned i jorda» og konkluderte med at «Etter dei fleste definisjonar er ikkje dette heavy metal, men etter dei fleste målestokkar trampar Blue Cheer over Zep I og II.».
Maurstad Point
Maurstad Point er eit nes som ligg 6.5 nautiske mil (12 km) nord-nordaust for Speerschneider Point, midtvegs langs vestsida av Île Renaud i Biscoe Islands. Det vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Alf Maurstad, som laga eit havisatlas i 1935.
Fylkesveg 922 i Rogaland
Fylkesveg 922 i Rogaland går mellom Salhusvegen og Solvang i Haugesund kommune. Vegen er 2,7 km lang.
Georges Wolinski
Georges Wolinski var ein fransk  avisteiknar, teikneserieforfattar og karikatur- og satireteiknar. Han har teke del i arbeidet med avisa Hara-Kiri, Action, Paris-Presse, Charlie Hebdo, L'Humanité, Le Nouvel Observateur, Phosphore og Paris Match, og har vore sjefsredaktør i månadsavisa Charlie Mensuel og president for teikneserieprisen som vekemagasinet Le Point står for.
Wolinski var fødd i Tunis. Han vart drepen under åtaket på redaksjonskontora til vekeavisa Charlie Hebdo i Paris i januar 2015.
Plethodon montanus
Plethodon montanus er ein salamander som lever i Appalachane i Nord-Amerika.
Mount Mateer
Mount Mateer er eit fjell 1 nautisk mil (1,9 km) aust for Mount Degerfeldt i Tula Mountains i Enderby Land. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956 og 1957 og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter N.C. Mateer, eit medlem av mannskapet på «Discovery» under British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) i 1929-31.
Jean Cabut
Jean Cabut, med kunstnarnamnet Cabu, var ein fransk karikaturteiknar, avisillustratør, og teikneserieforfattar, fødd i Châlons-en-Champagne i departementet Marne og drepen under terroråtaket på vekeavisa Charlie Hebdo i Paris. Han tok del i utgjevingane av franske satireaviser som Hara-Kiri, Charlie Hebdo og Le Canard enchaîné, og i fleire underhaldnings- og debattprogram på fjernsyn.
Jean Cabut fekk utdanning i kunst på École Estienne i Paris og tok til å publisere teikningar i ei lokalavis i 1954. Han vart antimilitarist med ein anarkistisk grunnhaldning etter at han hadde vore tvinga til å gjere to års krigsteneste i den franske hæren under krigen i Algerie, som gjekk føre seg i åra frå 1954 til 1962.
Veltepetter
Veltepetter viser til syklar med svært store framhjul og små bakhjul som blei laga i den tidlege utviklinga av sykkelen. Den første veltepetteren blei laga i 1869, og dei var vanlege i to tiår, fram til utvikla av den moderne «tryggleikssykkelen» på 1880-talet.
Opphav
Franske Eugène Meyer fann opp det stabiliserte spilehjulet og ein sykkele med større framhjul i 1869. Rundt 1870 byrja mellom anna den engelske oppfinnaren James Starley og andre å laga syklar med stadig større framhjul. I 1878 byrja amerikanske Albert Pope å laga slike syklar utanfor Boston, og starta ei sykkeldille i Nord-Amerika.
Skildring
Framhjulet på ein veltepetter kunne ha ein diameter på opptil 1,5 meter. Hjulet blei laga slik for å retta opp i eit problem med tidlegare velosipedar med to like store hjul - ein måtte trø svært raskt for å oppnå høg fart. Som på tidlegare velosipedar hadde veltepetteren pedalar feste til framhjulet.
Det store framhjulet var først mogleg å laga etter at ein tok i bruk jernspiler for å byggja opp og stabilisera hjulet. Bakhjulet ble gjort mindre for å gjera fargreia lettare. Det kunne vera vanskeleg og farleg å sykla på den nye velosiped-versjonen, og etterkvart blei han kjend som «veltepetter» i Noreg.
Sjølv om veltepetter-varianten av sykkel var kortliva, blei han eit symbol på den seine viktoriatida. Det var også med denne sykkelen av sykling som idrett og fritidsaktivitet blei utbreidd.
Gharnut
Gharnut er ein landsby i Dhofar guvernement, sørvest i Oman.
Fran Cosmo
Cosmo song på gitaristen det første soloalbumet til Barry Goudreau i 1980, før han vart med Goudreau i bandet Orion the Hunter i 1983. Orion the Hunter gav ut eit album i 1984. I 1994 var Cosmo den einaste songaren på Boston-albumet Walk On. Då Brad Delp kom attende til Boston for den påfølgkjande turneen, delte dei to vokaljobben.
Cosmo gav ut det første albumet sitt i 2006, kalla Alien.
Monflier Point
Monflier Point er eit nes heilt sørvest på Rabot Island i Biscoe Islands. Det vart først kartlagd og namngjeve av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10. under Charcot.
Fylkesveg 923 i Rogaland
Fylkesveg 923 i Rogaland går mellom Storasundgata i Haugesund kommune og Norheim i Karmøy kommune. Vegen er 3,6 km lang.
United Fruit Company
United Fruit Company var eit stort amerikansk selskap skipa i 1899 som dreiv handel med tropisk frukt (særleg bananar og ananas). Det åtte store plantasjar i Latin-Amerika og skipa frukt derfrå til USA og Europa. I størsteparten av 1900-talet var det dominerande på bananeksport, og hadde i visse område noko nær eit monopol på bananhandelen, noko som har gjeve opphav til nemninga bananrepublikk. Selskapet hadde lenge stor påverknadskraft på den økonomiske og politiske utviklinga i fleire latinamerikanske land. Kritikarar skulda United Fruit for neokolonialisme, og det er ofte brukt som eksempel på fleirnasjonale selskap som nyttar makta si til å få politisk kontroll i utviklingsland.
I 1970 blei United Fruit slege saman med konglomeratet AMK for å danna United Brands Company, i dag Chiquita Brands International.
Bakgrunn
I 1871 skreiv den amerikanske jernbaneentreprenøren Henry Meiggs og regjeringa i Costa Rica under ein kontrakt om å anleggja ei jernbanelinje mellom kaffidistrikta rundt hovudstaden San José og hamnebyen Limón ved Det karibiske havet, som kaffien blei eksportert frå. Meiggs hadde hjelp av den unge brorsonen sin Minor Cooper Keith, som tok over prosjektet etter at Meigg døydde i 1877. Bygginga av jernbana gjennom regnskogen var problematisk, og mange arbeidarar leid naud. Som eit eksperiment for å få fram billeg mat til arbeidarane fekk Keith planta bananplantar langs sporet i 1873. I 1882 mangla betalingane frå dei costaricanske styresmaktene, og Keith blei nøydd til å låna 1,2 millionar pund frå bankar i London og private investorar for å kunna fortsetja den vanskelege jernbanebygginga. Som kompensasjon for dei manglande betalingane, og for å kunna reforhandla Costa Rica si statsgjeld til USA, gjekk Próspero Fernández Oreamuno si regjering i 1884 med på å donera 3200 km² skattefri mark langs jernbana til Keith sitt selskap, og dessutan å gje Keith ein leasingkontrakt for å ta vare på jernbanetrafikken på linja i 99 år. Jernbana var klar i 1890, men inntektene frå gods- og passasjertrafikken rakk ikkje å betala Keith si gjeld. På den andre sida viste bananplantane seg å vera svært lukrative, og snart kom Keith til å dominera bananhandelen i Mellom-Amerika.
Tidleg historie
I 1899 tapte Keith 1,5 millionar pund då firmaet Hoadley and Co. i New York gjekk konkurs og Keith mista fordringane sine. Keith reiste til Boston og fekk i stand eit samarbeid mellom sitt eige bananføretak og det til rivalen Boston Fruit Company. Boston Fruit var blitt skipa i 1870 av sjømannen Lorenzo Dow Baker og forretningsmannen Andrew W. Preston. Resultatet av samanslåinga blei frå 31. mars 1899 United Fruit Company (forkorta UFC eller UFCO), basert i Boston med Preston som administrerande direktør og Keith som vise-administrerande direktør. Preston bidrog til partnarskapet med plantasjar i Vest-India, ein dampbåtflåte (kjend som "Great White Fleet") og marknaden i nordaustlege USA. Keith hadde plantasjane sine og jernbaner i Mellom-Amerika og ein marknad i sørlege og søraustlege USA. Ved skipinga hadde selskapet ein kapital på drygt 11 millionar dollar. Kort tid etter samanslåinga kjøpte føretaket sju sjølvstende fruktselskap i Honduras, og selskapet var då det største bananselskapet i verda med plantasjar i Colombia, Honduras, Costa Rica, Cuba, Jamaica, Nicaragua, Panama og Santo Domingo.
I 1901 blei UFC engasjert av regjeringa i Guatemala for å driva postverket i landet. I 1930 hadde selskapet slukt meir enn 20 rivaliserande selskap, tileigna seg ein kapital på 215 millionar dollar og blitt til den største arbeidsgjevaren i Mellom-Amerika. Også i 1930 Sam Zemurray (som blei kalla «Sam the Banana Man») selskapet sitt Cuyamel Fruit Company til United Fruit og trekte seg attende frå butikkaktiviteten. I 1933 blei han uroleg for at selskapet var vanstyrt, og iscenesette ei fiendtleg overtaking av United Fruit. Han flytta hovudkontoret til New Orleans, som var heimstaden hans. UFC hadde fleire framgangsrike år under Zemurray si leiing, fram til han gjekk av i 1951.
Etter ein økonomisk nedgangsperiode fusjonerte United Fruit med konglomeratet AMK i 1970 og danna United Brands Company. I 1984 blei selskapet omdanna til det noverande Chiquita Brands International.
Makt i Mellom-Amerika
Selskapet dominerte transportsektoren i Mellom-Amerika gjennom dotterselskapet International Railways of Sentral America og den store fartøyflåten sin, som gjekk under namnet "Great White Fleet". I 1913 byrja United Fruit dessutan å setja opp elektrisitets- og telefonleidningar gjennom Mellom-Amerika gjennom dotterselskapet Tropical Radio and Telegraph Company. I tillegg eigde det store landområde langs den karibiske kysten. For å halda på den dominerande stillinga si på marknaden heldt selskapet kontroll over fordelinga av dyrkbar mark. UFCO hevda at det var nøydd til å tileigna seg og reservera endå meir land på grunn av mjøldogg, orkanar og andre trugsmål mot veksten sin. I praksis innebar dette at selskapet utestengde lokale bønder sine høve til å ta del i bananhandelen. Landmanipulasjon til United Fruit fekk langtrekkjande konsekvensar for regionen, ettersom det amerikanske storselskapet såg seg nøydd til å skaffa seg politisk påverknad for å hindra regjeringar i å gripa inn mot den ujamne landfordelinga. I Costa Rica var regjeringa velvillig innstilt og senka eksportskatten på frukt, ettersom bananproduksjonen gav arbeidsplassar og eksporten av varer var bra for økonomien til landet. Muter til regjeringane var vanleg. I Guatemala medverka United Fruit Company i 1954 til å styrta det demokratisk valde regimet då ei jordreform truga med å forstyrra interessene deira.
Santa Marta-massakren
12. november 1928 byrja ein storstreik blant United Fruit-arbeidarar ved den karibiske kysten av Colombia, i traktene kring Santa Marta. Talet på streikande var mellom 11 000 og 30 000, og ein kravde mellom anna høgare løner, men selskapet nekta å forhandla med fagforeiningane. 6. desember, etter tre veker med streik, opna colombianska militærtroppar eld mot ei samling arbeidarar som heldt streikemøte på hovudplassen i byen Ciénaga. General Carlos Cortés Varegass, offiseren som var ansvarleg for massakren, forklarte handlinga med at dei streikande var innblanda i statsfiendtlege aktivitetar og at organisatorane til møtet var kommunistiske revolusjonære. Talet på drepne i massakren er omstridd. General Cortés sjølv meinte at 47 menneske blei drepne, medan andre har sett talet på dødsoffer til over 200. Den liberale kongressmedlemmen Jorge Eliécer Gaitán hevda at dødstalet var mykje høgare og at United Fruit stod bak den valdsame handteringa. Hendinga skapte stor skandale og førte til enden på 44 års konservativt styre i Colombia og ei ny liberal regjering i 1930.
Bernard Verlhac
Bernard Verlhac, som nytta kunstnarnamnet Tignous  var ein franske satire-og karikaturteiknar som teikna for fleire franske aviser. Han var ein av medarbeidarane i vekeavisa Charlie Hebdo, i vekebladet Marianne (eit sentrum-venstrepolitisk orientert nyhendemagasin) og Fluide glacial, og var dessutan aktiv i fantasispelmiljøet.
Verlhac vart drepen under terroråtaket på redaksjonen i vekeavisa Charlie Hebdo i Paris i januar 2015.
Grinder Rock
Grinder Rock er den sørlegaste av ei gruppe holmar som strekkjer seg frå søraustenden av Intercurrence Island i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Dei var nedteikna på argentinske og chilenske kart i 1957. Namnet vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 fordi dei likna tenner.
Kvantemekanisk tunnelering
Kvantemekanisk tunnelering er eit fenomen i kvantemekanikken der ein partikkel kan røre seg i strid med dei grensene energien eller rørslemengda til partikkelen skulle tilsei, så lenge denne rørsla skjer innanfor grensene gjeve av Heisenbergs uskarpleiksrelajson. På den måten kan ein partikkel gå gjennom eller over ein barriere som han i følgje klassisk fysikk ikkje skulle kunne overvinne. Slike effektar er observert i mange kvantemekaniske system, mellom anna alfadesintegrasjon. Sannsynet for kvantemekanisk tunnelering minkar eksponentielt med tjukkleiken til barrieren. Tunneleringseffektar kan derfor ha særs varierande overgangssannsyn eller levetid, og for alfadesintegrasjon er det observert levetider frå brøkdelar av sekund til milliardar av år.
Innan mesoskopisk fysikk og nanoteknologi er ein viktig konsekvens av tunnelering at elektron kan kome gjennom tynne isolatorar og dermed gje elektrisk straum gjennom isolatoren.
9N314-M
9N314-M er eit stridshovud i missil av typen 9M38 og 9M38M1 brukt i luftvernsystemet SA-11 Gadfly
Kjelder
https://www.rt.com/news/318592-report-buk-missile-crash/ http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/ukraine/11928778/MH17-hit-by-Buk-missile-Ukraine-plane-crash-Russia-live.html http://www.whathappenedtoflightmh17.com/a-detailed-description-of-the-buk-sa-11-which-could-have-shot-down-mh17/ http://www.whathappenedtoflightmh17.com/secret-buk-missile-tests-in-finland/ http://www.whathappenedtoflightmh17.com/dsb-final-report-doubts-does-a-9n314m-warhead-fit-on-9m38-missile/
Glaet
Glaet er ein landsby i Dhofar guvernement, sørvest i Oman.
Joel Bernstein
Joel Bernstein er ein USA-amerikansk fotograf, gitarist og plateprodusent. Fotografia hans har vore på ei rekkje plateomslag, som After the Gold Rush, 4 Way Street, Rita Coolidge, Wind on the Water, Running on Empty, CSN, Bob Dylan at Budokan, Rust Never Sleeps, Shadows and Light og Hard Promises. Fotografia hans er blitt publiserte i Time, The New York Times og Rolling Stone, blant fleire, og bileta hans har vore utstilte i New York City, San Francisco, Los Angeles og London. Som gitarist er han mest kjend for å ha spelt med venene sine David Crosby og Graham Nash, både kvar for seg og på Crosby & Nash-platene deira. Han var òg produsent og arkivar med Nash for Crosby, Stills, Nash & Young.
Nord-Vietnam
Nord-Vietnam (Den demokratiske republikken Vietnam, på vietnamesisk Việt Nam Dân Chủ Cộng Hòa) vart grunnlagt av Hồ Chí Minh i 1945, formelt anerkjend i 1954, og sameint med Sør-Vietnam i 1976, 15 månader etter at nordvietnamesiske styrkar erobra Saigon). Hovudstaden i Nord-Vietnam var Hanoi.
Den kommunistiske republikken vart ved grunnlegginga i 1950 berre anerkjend av Folkerepublikken Kina og Sovjetunionen. I 1954 slutta krigen mellom vietnamesiske revolusjonære og Frankrikes kolonistyrke etter eit fransk nederlag i slaget ved Dien Bien Phu. I 1954 anerkjende Frankrike republikken som eit sjølvstendig land, og delinga av Vietnam vart dermed anerkjent av fleire andre vestlege land. Første statsminister og president var Ho Chi Minh, som leia landet fram til sin død i 1969.
Etter delinga fylgde ei masseutvandring frå nord til sør og motsett. Særleg var det mange katolikkar som flykta frå kommuniststyret. Medan buddhismen og andre austlege religionar stort sett vart akseptert, vart kristendomen sett som ein framand religion og ein arv frå kolonitida.
Dei viktigaste jordbruksområda i Vietnam ligg i sør, og Nord-Vietnam hadde difor dårlegare vilkår for framgang enn Sør-Vietnam. Likevel klarte landet å sørgja for høg vekst i jordbruket ved hjelp av jordreformer som delte jorda ut til bøndene i landet. Dette førte til fengslingar av rike jordeigarar som nekta å gje frå seg markane dei hadde, og som ofte stod brakk. Den høgaste veksten opplevde industrien, som frå 20 industrianlegg i 1954 hadde omtrent 1200 anlegg i 1965.
Vietnamkrigen braut ut i 1957, og i 1959 avgjorde Nord-Vietnam seg for å leggja vekk ikkje-innblanding-politikken sin, og ein meir militant fløy av partiet vann fram, og byrja å støtta ein meir open krigsinnsats i sør. Detta medførte store kostnader, og landet vart meir avhengig av hjelp frå mellom anna Folkerepublikken Kina. Kinesiske styresmakter gav store summar til Hanoiregimet gjennom store delar av krigen. Allereie i slutten av 1950-åra byrja amerikanske soldatar å koma med status som rådgjevarar og treningspersonell, for å støtta Sør-Vietnam si regjering. I 1964 vart konflikten opptrappa, og amerikanarane byrja å senda større styrkar. Òg andre vestlege land, spesielt Australia, intervenerte.
Noreg etablerte diplomatiske samband med Nord-Vietnam hausten 1971 (sjå Noregs ambassade i Hanoi). 30. april 1975 fall Saigon, og den kommunistiske Republikken Sør-Vietnam vart oppretta. Denne vart sameint med Nord-Vietnam 2. juli 1976 til Den sosialistiske republikken Vietnam.
Harpun Rocks
Harpun Rocks er nokre grunner som ligg 200 meter søraust for Bills Point på Delta Island i Melchior Islands av Antarktiske Arkipel i Antarktis. Namnet finst på eit kart basert på ei kartlegging Discovery Investigations gjorde i 1927, men namnet kan ha vore nytta tidlegare av norske kvalfangarar.
Ethan James
Ralph Burns Kellogg, òg kjend som Ethan James, var ein amerikansk musikar, plateprodusent og lydteknikar, mest kjend for arbeidet sitt på Minutemen-albumet Double Nickels on the Dime. Han har òg produsert og lydteknisert album for Black Flag, The Bangles, Rain Parade, Dos, Psychobud og mange andre. Mange av desse innspelingane vart gjorde i Radio Tokyo Studio, som han grunnla tidleg på 1980-talet.
Under sitt verkelege namn var han medlem av heavy metal-bandet Blue Cheer frå 1969 til 1972. Han vart rekna som ein meister på dreielire, eit mellomalderinstrument, og var òg kjent for å spela symfonium. James vende tilbake til scena i 1989 og opptredde mellom anna med San Francisco Mozart Festival Orchestra.
James døydde av komplikasjonar frå leverkreft i San Francisco i ein alder av 56 år.
Fylkesveg 924 i Rogaland
Fylkesveg 924 i Rogaland går mellom Skeisvoll og Kvala i Haugesund kommune. Vegen er 3,8 km lang.
Nestlé
Nestlé eig fleire varemerke for mellom anna kaffi, sjokolade, iskrem og godteri, barnemat og morsmjølkerstatning, frukostblandingar, mineralvatn og anna. Namnet Nestlé har ofte ein tilbaketrekt plass på varene, medan merkevarenamna som Nescafé, Perrier, Bona, Mövenpick eller After Eight er meir framtredande.
Historie
Nestlé blei grunnlagd i 1866 av apotekaren Henri Nestlé (Heinrich Nestle) som Farine Lactée Henri Nestlé lk.A. I 1867 byrja Henri Nestlé å tilverka mjølkepulver som blei seld som morsmjølkerstatning. Familievåpenet til Nestlé av fuglar i eit reir blei teke i bruk som logo for selskapet. I 1874 blei selskapet aktivt i Tyskland. Same året forlét grunnleggjaren verskemda.
Fusjonar og internasjonal ekspansjon
Nestle byrja utanlandsk tilverking då selskapet opna ein fabrikk i Noreg i 1898. I 1905 fusjonerte selskapet med Anglo-Swiss Condensed Milk Company. I 1929 gjekk sjokoladeprodusentane Peter, Cailler, Kohler og Nestlé saman med Nestlé som namn. Frå 1938 hadde verksemda suksess med sin pulverkaffi – Nescafé. I 1947 gjekk Nestlé saman med Maggi, i 1962 med svenska Findus og i 1971 med Ursina-Franck AG.
I 1986 lanserte selskapet Nespresso i Sveits. I 1988 kjøpte det den britiske verksemda Rowntree's med varemerka Smarties, After Eight og Kit Kat. Same året kjøpte Nestlé også den italienske pastaverksemda Buitoni. På 1990-talet blei mineralvatn eit nytt produkt etter kjøp av Perrier og Sanpellegrino.
Mount Miller i Enderby Land
Mount Miller er eit fjell 1,5 km nordvest for Pythagoras Peak i Tula Mountains i Enderby Land. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956 og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter J.J. Miller, eit medlem av mannskapet på RRS «Discovery» under British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE), 1929-31,
Hymns by Johnny Cash
Hymns by Johnny Cash var det femte albumet til countryartisten Johnny Cash, og det fyrste av mange gospelalbum han gav ut. Albumet vart innspelt og produsert i 1958 og sleppt i 1959. I 2002 vart det gitt ut på ny, med ein nedstrippa monoversjon av «It was Jesus» som bonusspor. Cash hadde nett forlate Sun Records fordi Sam Phillips ikkje ville la han spela inn gospelsongane han hadde vakse opp med. Columbia gav han lov til å spela inn eit par gospelalbum, noko som viste seg å vera ein suksess. Hymns by Johnny Cash vart det mest populære gospelalbumet han nokon sinne gav ut, og det er eit døme på korleis ein kan kombinera tradisjonelle salmar med countrymusikk.
Innspeling
Plata vart spelt inn i Bradley Film & Recording Studios i Nashville, Tennessee. Mesteparten av plata vart spelt inn 8. august 1958. I tillegg vart "It Was Jesus" spelt inn 24. juli 1958 og "Lead Me Father" 13. august 1958. I løpet av desse dagane spelte dei òg inn alle spora til The Fabulous Johnny Cash.
Medverkande
Musikarar
Anna personell
Bakgrunn
Hymns by Johnny Cash var Cash sitt fyrste gospelalbum hjå Columbia Records. Når det kom ut i 1959 vart det det mest populære gospelalbumet på platemarknaden. I samanheng med Cash sin 70-årsdag 12. februar 2002 vart plata gitt ut på ny, saman med fleire av dei andre platene hans.
Denne plata vert sett på som grunnen til at Cash forlot Sun Records til fordel for Columbia Records. Sam Phillips såg ikkje nokon gevinst i å gi ut religiøse plater. Columbia hindra ikkje Cash, men lét han spela inn dette albumet, som viste seg å selja ein halv million plater. Cash var svært religiøs og distanserte seg sjølv frå Sun si poporienterte haldning.
Feeney Ridge
Feeney Ridge er ein rygg, 6 nautiske mil lang, som er hovudsakleg isfri langs ryggen og som går parallelt til søraustsida av Fergussonbreen i Wilson Hills i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant Edward J. Feeney i US Navy (LC-130F Hercules) under Operasjon Deep Freeze 1968.
Nantou by
Nantou by er ein by i fylket Nantou i innlandet på Taiwan i Republikken Kina. Byen hadde om lag 105,000 innbyggjarar i 2007. I Nantou ligg Jhongsing, provinshovudstaden til Taiwan.
Newburgh Point
Newburgh Point er det nordvestlegaste neset på Lavoisier Island i Biscoe Islands. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) (1958–59). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Louis H. Newburgh (1883–1956), ein amerikansk fysiolog som spesialiserte seg på varmereguleringa til kroppen og klede i kalde i miljø.
Sunne kommun
Sunne kommun er ein kommune i Värmlands län i landskapet Värmland og tidlegare Fryksdals härad. Centralort er Sunne.
Kommunen grensar til kommunane Arvika, Torsby, Hagfors, Munkfors, Forshaga og Kil.
Phillip Law
Phillip Garth Law AC, CBE, FAA var ein australsk forskar og oppdagar som leia Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) frå 1949 til 1966.
Sunne kommun
Forfattarinna Selma Lagerlöf vart fødd i Sunne kommune.
Phillip Law
Han var mange somrar i Antarktis, første gong i 1947-1948, som øvste forskingsoffiser i ANARE. Han vart raskt leiaren av ekspedisjonane og under leiinga hans vart stasjonane Mawson, Davis og Casey oppretta, og han leia ekspedisjonar som utforska meir enn 5000 km av kystlinja og kring av landområda.
Etter at han trekte seg som leiaren for ANARE vart han styreformann i Australian National Committee on Antarctic Research frå 1966 til 1980.
Sunne kommun
Tettstader
Sunne kommune har fem tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Phillip Law
Publikasjonar
Law publiserte fleire artiklar om det vitskaplege arbeidet sitt i Royal Geographical Society sin Geographical Journal, mellom andre:
Bøker og hefter som er skrivne av Law er mellom andre:
Andraé Crouch
Andraé Crouch var ein amerikansk gospelmusikar, dirigent og komponist fødd i San Francisco. Han har vorte kalla «den moderne gospelmusikkens far».
Han er kjent for gospelsongar som «My Tribute (To God Be the Glory)», «Soon And Very Soon» og «The Blood Will Never Lose Its Power». Han gav ut sju plater saman med gruppa The Disciples og ei rekkje soloplater i løpet av karrieren sin. Han jobba også med popmusikarar, t.d. dirigerte han gospelkora på Madonna sin «Like a Prayer» og Michael Jackson sin «Man in the Mirror».
Toshio Matsuura
Toshio Matsuura er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Himmelbrev
Himmelbreva høyrer heime i ein folkeleg, religiøs, litterær tradisjon. Dei har truleg sitt opphav i dei apokryfe evangelia, og der er dokumentasjon på himmelbrev tilbake til tidleg mellomalder. I følgje tradisjonen skulle breva ha guddommeleg opphav, forfatta av Gud sjølv eller Kristus. Dei skulle vere komne til jorda med eit himmelsk sendebod, til dømes ein engel, eller ha falle ned frå himmelen. I mange tilfelle skulle ein namngjeven person ha motteke brevet i eit syn eller ei openberring saman med påbod om å gjere opphav og innhald i brevet kjende for alle. Det eldste danske himmelbrevet stammar frå 1648. Breva vart kopierte og spreidde, og ettersom trykkekunsten utvikla seg utover på 15- og 1600-talet vart himmelbreva meir og meir vanlege. Berre i Danmark kjenner ein til over 30 ulike utgåver av himmelbrev, og på Holbergs tid var dei svært vanlege der. I Holberg-komedien Barselstuen kjem det fram at himmelbrev må ha vore ei viktig inntektskjelde for boktrykkarar. I Norge var dansktrykte himmelbrev for sal, og vel kjent er eit himmelbrev trykt i København i 1770 av boktrykkar Thiele. Sivert Aarflot på Ekset i Volda trykte lett modifiserte kopiar av Thielebrevet i 1811, 1817, 1821 og 1843. På Jølstramuséet ligg ein kopi av eit danske himmelbreva frå ca 1720. Det er eit opptrykk frå Fr. D. Beyer i Bergen frå midt på 1800-talet. Privatpersonar kopierte òg himmelbrev for hand og bar dei med seg som ein lukkeamulett. Himmelbrev kunne også verte kopierte og t.d. limt inn under loket på reisekister (kistebrev), eller dei kunne verte innramma og plasserte godt synleg i heimen.
Innhaldet i himmelbreva varierer ikkje særleg mykje. Det vert framfor alt åtvara mot konkrete synder, og oftast vert brot på bodet om å halde kviledagen heilag nemnd. Breva kan verke trugande når dei innskjerpar påbodet om å respektere dei ti bodorda og elles leve eit liv i samsvar med Guds vilje, men seier òg at anger og bot vil gje velsigning og frelse. Vidare vert det understreka at eit himmelbrev vil verne eigaren eller den som ber det med seg mot det som vondt er.
I dag kan ein spørje seg om himmelbrev har teke ny meining. Under allehelgensgudtenesta i Lommedalen kyrkje i 2011 var himmelbrev ein del av gudstenesta. Etterlatne skreiv brev til avdøde slektningar, breva vart deretter brende og slik symbolsk sende til mottakarane.
Oberstockensee
Oberstockensee er ein innsjø in kantonen Bern i Sveits. Han har eit overflateareal på 0,118 km². Innsjøen ligg oppfor Erlenbach im Simmental og nedanfor Stockhorn.
Speerschneider Point
Speerschneider Point er eit nes på vestsida av innløpet til Malmgren Bay på vestsida av Île Renaud i Biscoe Islands. Det vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter C.I.H. Speerschneider, ein dansk meteorolog som redigerte årlege rapportar om havisutbreiinga i Arktis, gjeve ut av Dansk Meteorologisk Institut, 1910-34.
David Davis
David Michael Davis er ein britisk konservativ politikar. Han var minister for den britiske uttredinga frå EU (Brexit) frå 13. juli 2016]] til 8. juli 2018.
Fylkesveg 926 i Rogaland
Fylkesveg 926 i Rogaland går mellom Gard og parkeringsplassen til Haraldshaugen i Haugesund kommune. Vegen er ca 60 meter lang.
David Davis
Medlem av Underhuset
I 1987 vart Davis medlem av Underhuset for Boothferry-kretsen i Yorkshire og Humber. I 1997 vart kretsen delt i fleire mindre kretsar, og Davis heldt fram som underhusmedlem for ein av dei nye kretsane (Haltemprice og Howden i Humberside i East Riding of Yorkshire).
Europaminister i 1994–1997
I byrjinga av 1997 vart Davis medlem av statsrådet.
Partiformann
Davis var formann for det britiske konservative partiet i 2001–2002. På denne posten vart han etterfuølgd av den seinare statsministeren Theresa May, som var den organisatoriske formannen til partiet i 2002–2003.
Minister for Brexit frå 2016
Den 13. juli 2016 vart Davis medlem av Theresa May si regjering. Her fekk han den nyoppretta post som minister for Brexit.
Rømer
Rømer er drikkekar til vin og brennevin, i seinare tid helst brukt som kvitvinglas. Rømeren har buka klokke på ein sylinder- eller trompetforma stett. Rømerar er gjerne laga i glas, men også i metall. Forma ser ut til å ha utvikla seg i Rhinområdet på 1400-talet.
I løpet av 1600-talet lærte ein å laga vassklart glas, men rømeren blei framleis laga i farga glas. Han vart svært populær i store delar av Nord-Europa og blei laga i store mengder i Holland på 1600-talet. På slutten av 1500-talet byrjar gullsmedane å laga rømerar av sølv. Desse blei populære på 1600-talet, men gjekk av moten tidleg på 1700-talet.
Rømerar av glas er gjerne laga heilt eller delvis av grønt eller brunt materiale, og dei er ofte dekorerte med knoppar eller rosettar. Rømerar rommar gjerne frå 0,10 til 0,3 liter, men eldre rømerar kan òg vera større.
Hakke Hakkespett
Hakke Hakkespett (engelsk Woody Woodpecker) er ein amerikansk teiknefilmfigur som opptrer i 194 teiknefilmar av den amerikanske animatøren Walter Lantz som blei produserte for Universal Studios mellom 1940 og 1972. Figuren er maskot i temaparken Universal Studios Hollywood. Hakke Hakkespett har fått ei stjerne på Hollywood Walk of Fame.
Hakke Hakkespett blei skapt i 1940 av Lantz og storyboardkunstnaren Ben Hardaway, som tidlegare hadde utvikla karakterane Bugs Bunny (Snurre Sprett) og Daffy Duck, ved Warner Bros. Cartoons. Utforminga og eigenskapane til hakkespetten utvikla seg i løpet av åra, frå ein galen fugl med skrikande utforming til ein meir raffinert karakter som likan meir på Chuck Jones sin versjon av Bugs Bunny. Hakke Hakkespett fekk fyrst røyst av Mel Blanc, som blei etterføgd i kortfilmane av Danny Webb, Kent Rogers, Dick Nelson Ben Hardaway og til slutt Grace Stafford, kona til Walter Lantz.
Episykloide
Ein episykloide er den kurva som vert teikna av eit punkt på ein sirkel, når sirkelen rullar utvendig på ein fast sirkel. På tilsvarande måte er ein hyposykloide den kurva ein får når sirkelen rullar innvendig den faste sirkelen.
I det ptolemeiske verdssystemet nytta ein episykloidar til å skildre planetbanane, kalla ein episykel. Episykloidar og hyposykloidar er òg viktig for konstruksjon av somme tannhjulsoverføringar.
Om den minste sirkelen har radius r, og den større sirkelen har radius R = kr, så er den parametriske likninga for kurven gjeven av anten: eller:
Viss k er eit heiltal, så er kurven lukka, og har k toppunkt (skarpe kantar der kurva ikkje er differensierbar).
Viss k er eit rasjonalt tal, som k=p/q uttrykkst på den enklaste forma, så har kurven p toppunkt.
Viss k er eit irrasjonalt tal, så lukkar aldri kurva seg, og dannar ei kompakt delmengd i rommet mellom den større sirkelen og ein sirkel med radius R + 2r.
Kjelder
Cycloïde
Brexit
Brexit (samansett av «Britain» og «exit») er eit utbreidd namn på prosessen med å ta Storbritannia ut av Den europeiske unionen (EU). Landet blei medlem av EU i 1973. I 2016 stemte eit fleirtal i ei rådgjevande folkerøysting for å forlata EU, og i 2020 skjedde det offisielt. Storbritannia er den einaste nasjonen som har forlate Den europeiske unionen.
Den britiske folkerøystinga om medlemskapen vart halden den 23. juni 2016. 51,89 % av veljarane stemde for å forlata EU, medan 48,11 % stemde for å verta verande i EU.
Prosess
I mars 2017 vedtok det britiske parlamentet ei lov som gav regjeringa fullmakt til å forhandla om Storbritannias uttreden frå EU. Etter at denne loven vart sanksjonert av dronninga den 16. mars 2017 kunne regjeringa kunngjera overfor EU at landet hadde til føremål å melda seg ut, noko som sette i gang utmeldingsprosessen gjeven i artikkel 50 i Maastricht-traktaten. Forhandlingane om å melda Storbritannia ut av EU byrja formelt då regjeringa til Theresa May aktiverte artikkel 50 i Traktaten om Den europeiske unionen. Denne artikkelen kom inn i traktaten då Lisboatraktaten tredde i kraft i 2009. Artikkel 50 vart aktivert 29. mars 2017 då eit brev om Storbritannias utmeldelse vart overlevert presidenten for Europarådet, Donald Tusk. Forhandlingane vert forventa å vara i to år, men tidsfristen kan forlengast.
Theresa May etablerte ein eigen minister for utmelding frå EU i juli 2016. Forhandlingane var stipulert til å vara i to år. Statsminister Theresa May la opp til ei omfattande frihandelsavtale med EU til erstatning for medlemskap. EUs leiing la i utgangspunktet opp til handelsavtale omtrent som den Canada har, men regjeringa ved brexit-minister David Davis sjølv ynskte ein  meir omfattande avtale enn Canadas og Japans, òg omtalt som «Canada+» eller «Canada++», der blant anna finansielle tenester skulle inngå, Overgang til EFTA og eventuelt EØS er ei aktuell løysing for Storbritannia, ei løysing den britiske regjeringa avviste etter folkerøystinga. Utanriksminister Boris Johnson og David Davis kunngjorde 8. og 9. juli 2018 at dei trekte frå seg sina stillingar fordi dei meinte at strategien til regjeringa for å forlata EU ikkje var radikal nok. Mays regjering vart 6. juli samde om å arbeida for ei frihandelsavtale med industri- og jordbruksprodukt der Storbritannia i praksis vert verande ein del av EU sin indre marknad for varer men ikkje for tenester. May ynskte òg eit regelverk for rørsle av arbeidskraft.
Haller Rocks
Haller Rocks er ei lita gruppe holmar i den austlege delen av Bouquet Bay, som ligg 3,5 km nordvest for sørvestenden av Île Liège i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Dei vart fotograferte av Hunting Aerosurveys Ltd i 1956–57 og kartlagt frå desse bileta i 1959. Dei vart namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee etter Albrecht von Haller, ein sveitsisk fysiolog som bidrog til viktig kunnskap innan medisin, mellom anna mekanismen til hjarteslaga og føremålet med galle.
Ürümqi
Ürümqi (mongolsk: «fagert beite»)er ein by på prefekturnivå og regionshovudstad i den autonome regionen Xinjiang i Nordvest-Kina. Byen ligg ved foten av Tian Shan-fjella. I Guinness rekordbok held Ürümqi rekorden for å vera byen som ligg lengst unna noka kystlinje. Klimaet i byen er turt med svært varme somrar og svært kalde vintrar.
Infrastruktur
Byen er sterkt veksande på grunn av ein medviten innflyttingspolitikk frå kinesisk side, og er no den største byen i Vest-Kina. Størstedelen av innbyggjarane er no Han-kinesarar, og den nest-største gruppa er uigurar. Frå 1990-åra har byen fått både jarn- og stålverk, produksjon av jordbruksmaskiner, samt produksjon av sement, tekstil, kjemiske og petrokjemiske produkt, papir og lêr.