cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Break on Through (To the Other Side)
«Break on Through (To the Other Side)» er ein song av The Doors frå debutalbumet deira The Doors. Det var den første singelen til bandet og selde heller dårleg samanlikna med seinare hittar, og nådde berre 126. plass i USA. Trass i dette er han ein av signaturlåtane og dei mest populære songane til bandet.
24 år etter den originale amerikanske utgjevinga, vart «Break on Through» ein liten hit i Storbritannia og nådde 64. plass på lista der.
Komposisjon
Songen er skriven i 4/4-takt og er ganske rask. Melodien liknar songen «Stranger Blues» av bluesgitaristen Elmore James.
Stykket startar med ein jazz-aktig trommerytme, liknande opninga på «Soy Califa» av Dexter Gordon spelt av Billy Higgins. John Densmore likte den nye (på denne tida) bossa nova-bølgja som kom frå Brasil, så han valde å nytte dette i songen. Det kjem så inn eit orgel, liknande introduksjonen på Ray Charles sin «What'd I Say», medan basslinja er typisk basslinjer nytta i bossa nova.
Gitarriffet til Krieger kom opphavleg frå Paul Butterfield-songem «Shake Your Moneymaker». Han endra på nokre tonar, samt rytmen og kom med gitaren for songen.
Andre utgåver
Då The Doors var med i ein episode av VH1 Storytellers med forskjellige gjesteartistar for Jim Morrison, song vokalist i Stone Temple Pilots, Scott Weiland på «Break on Through».
Det serbiske rockebandet Night Shift spelte songen i 2002 for debutalbumet Undercovers.
Agate
Agate er eit kvinnenamn som kjem frå gresk agathos og tyder 'god'. Andre skrivemåtar er Agathe, Agata og Agatha. Ei norsk sideform av namnet er Ågot, ei svensk form er Agda.
Bruken av namnet i Noreg
Bruken av namnet har gått attende gjennom 1990-talet:
Skegness
Skegness er ein by i grevskapet Lincolnshire i England. Han har kring 19 000 innbyggjarar og ligg ved kysten av Nordsjøen, 69 km aust for byen Lincoln.
Anders Jørgensen Veum
Anders Jørgensen Veum var ein norsk lærar, telegrafist, gardbrukar, ordførar og stortingsmann frå Fyresdal.
Veum var medlem av heradsstyret i Vardal, ordførar i tolv år. Han representerte Kristians amt på Stortinget frå 1877 til -82. Perioden 1877-79 var han sekretær i budsjettkomiteen, 1880-82 var han sekretær i næringskomite nr 2.
Veum døydde i Brunlanes i 1932.
Asbjørn Sunde
Asbjørn Edvin Sunde, òg kjend under dekknamna «Osvald Pettersen» og «Knut Pettersen», var ein norsk motstandsmann og partisan under andre verdskrigen, då han leidde Osvald-gruppa som bar kallenamnet hans «Osvald». Osvald-gruppa var den første og mest aktive væpna, sivile motstandsgruppa i Noreg. Sunde nemner sjølv 39 konkrete sabotasjeaksjonar som gruppa utførte i si sjølvbiografiske bok Menn i mørket.
Sunde var frå 1932 aktiv i Noregs Kommunistiske Parti (NKP), men i løpet av krigen kom det til brot mellom Sunde og Peder Furubotn, som var generalsekretæren til partiet og motstandsleiar. I 1954 blei han dømt av Eidsivating lagmannsrett til åtte års fengsel utan vilkår for landssvik og spionasje til fordel for Sovjetunionen. Sunde blei lauslaten på prøve etter å ha sona to tredelar av straffa i 1959, og levde eit anonymt liv i Oslo til han døydde.
Bakgrunn
Asbjørn Sunde var fødd på Rørvik i Vikna som son Anton Sunde frå Nord-Fosen (1876–1943) og Emma Sørensen frå Balsfjord (1881–1920). Han voks opp i Kopervik på Karmøy som fjerdemann i ein søskenflokk på sju. Mora døydde av tuberkulose då han var 11 år gammal, og faren sat att med ansvaret for barna. Faren varfiskar og skomakar. Han var leiar av lokallaget til Arbeidarpartiets i Kopervik i fleire år, sat i kommunestyret. Han tilhøyrde venstrefløya til arbeidarrørsla i mellomkrigstida, som syndikalist. Etter kvart gjekk familien i oppløysing, og fleire av dei yngre brørne til Asbjørn hamna på barneheim.
Asbjørn Sunde gjekk ut av folkeskulen med svært gode karakterar, men i staden for å ta vidare utdanning tok han hyre som sjømann 15 år gammal. Året etter reiste han til Horten for å gå inn i det sjømilitære korps. Sunde tok styrmannseksamen i Horten i mai 1929, men hadde vanskar med å tilpassa seg den militære disiplinen, og var ferdig i det sjømillitære korps i januar 1930. Deretter tok han hyre som matros på fleire båtar, men manglande vilje til å underordna seg og framståande kommunistsympatiar førte til at han blei «svartelista» etter eit par år i sjømannsyrket. Dermed blei det umogleg for han å få hyre og han blei arbeidslaus.
I oktober 1931 gifta Asbjørn Sunde seg med den tre år yngre Astrid Kristine Nilsen (1912–1983). Dei hadde ingen barn saman, men adopterte sonen til ei yngre syster av Astrid.
Politisk engasjement og aktivisme
Saman med den avsette avisredaktøren Per Viktor Mostad arbeidde Sunde midt i 1930-åra for å få dei arbeidslause inn i kommunepolitikken i Horten. Dei to stod også i spissen for ei ny avis i byen: Angrep, og var tillitsmenn i Horten AIL (arbeidaridrettslag).
Under Den spanske borgarkrigen deltok Sunde, som mange andre nordmenn, som frivillig. Under denne krigen lærte han å laga og utplassera sprengladningar og bomber. Han blei nytta til spesialoppdrag bak fiendelinjene, og då andre nordmenn drog heim blei Sunde verande att i Spania. Her køyrde han også ambulanse, og hadde andre stabs- og hjelpefunksjonar i dei republikanske styrkane. Frå Spania skreiv han heim til NKU-avisa Klassekampen og NKP-avisa Arbeideren. I partiavisa kom det på trykk under overskrifta «Rapport fra vår frontkorrespondent». To av brørne hans var også i Spania under borgarkrigen. I Noreg blei broren hans Rolf Edgar Sunde sikta for verving av Spania-fararar. Politiet ransaka også heimen til faren i Koppervik..
Sommaren 1938 kom Asbjørn Sunde heim frå Spania. Han flytta til Oslo med familien, der han hadde fått jobb som anleggsarbeidar ved bygging av rådhuset. Kort tid etter at han kom til Oslo blei Sunde beden om å ta over leiinga av den norske avdelinga av Wollweber-gruppa etter Martin Hjelmen som overtok ansvaret for gruppene i Nord-Sverige.
Andre verdskrigen og Osvald-gruppa
Sunde nytta seg av ferdigheitene han hadde utvikla i Spania då han blei sabotør og spesialagent i kampen mot okkupasjonsmakta under andre verdskrigen. Frå 1941 var han ein av dei norske leiarane for den kommunistiske Wollweber-gruppa, som var blitt grunnlagt av den tyske kommunisten Ernst Wollweber i samarbeid med Sovjetunionen. Etter at Hjelmen blei arrestert blei Sunde operativ leiar for Wollweber-organisasjonen i Noreg. Dette blei den såkalla Osvald-gruppa, eit namn som blei brukt av den tyske okkupasjonsmakta på den kommunistiske motstandsgruppa i Noreg. Organisasjonen dominerte sabotasjeverksemda i Noreg frå 1941 til 1944, og med 39 konkrete sabotasjehandlingar var gruppa ansvarleg for brorparten av sabotasjen mot okkupasjonsmakta. Erik Gjems-Onstad meiner at Sunde og gruppa hans stod bak rundt 200 sabotasjeaksjonar.
London-regjeringa gav økonomisk støtte til den kommunistiske Osvald-gruppa via «vestkant-organisasjonen» 2A, men folka til Sunde utførte også sju bankran for å finansiera sabotasjeoppdrag. Dette gjorde dei upopulære, både blant lokale kommunistgrupper og andre delar av motstandsrørsla.
Mot slutten av krigen blei Sunde meir isolert politisk. Peder Furubotn blei vald til generalsekretær i NKP i 1941, og leia den nye partilinja med væpna motstand mot okkupantane. Medan Asbjørn Sunde ville driva mest mogleg sabotasjeverksemd for å hindra okkupasjonsmakta frå å utnytta norske ressursar, meinte Furubotn at NKP burde byggja opp ein partisanorganisasjon (gerilja), noko som førte til brot mellom Furubotn og Sunde. Sunde omtalte sjølv det vanskeliee forholdet til Furubotn under krigen. I 1944 la han ned Osvald-gruppen etter skriftleg ordre frå Sovjetunionen.
Etter krigen
Sunde og familien slo seg ned i Oslo att etter at heile familien hadde vore i dekning dei siste krigsmånadene. Gunnar Sønsteby sørga for at han fekk arbeid hjå ESSO på Sjursøya. I 1947 gav Sunde ut erindringsboka Menn i mørket, som kom i tre opplag. Sunde var seinare maritim konsulent for Dreyer forlag. Krigsromanen Stormen, som blei gjeven ut av Hans Braarvig (1953) under pseudonymet Tor Venge, ber tydeleg preg av Sunde.
Sunde blei dekorert av norske styresmakter (Deltagermedaljen) for krigsinnsatsen.
Han blei også tildelt den sovjetiske militære Medaljen for siger over Tyskland, som blei tildelt alle som deltok i organisert form for krigføring under andre verdskrigen, i både hær, marine, luftvåpen og NKVD. I 1954 blei denne beslaglagt av politiet som bevis i straffesaken mot han.
Ganske raskt etter krigen blei Sunde og andre medlemmer av Osvaldgruppa utsett for hard kritikk både frå kommunistpartiet og frå borgarleg hald. Overlege Johan Scharffenberg anklaga dei for likvideringar, medan bankdirektørar og svenske ASEA Per Kure kravde erstatning for sprengingsaksjonar gjennomført av gruppa. Medlemmer av Osvald-gruppa har seinare uttalt at dei følte seg forfølgde etter krigen.
Spionasjedom
I 1954 blei Sunde dømt til åtte års fengsel for landssvik og spionasje til fordel for Sovjetunionen. I retten blei det hevda at politisk overtyding leia han til å spionera for Sovjetunionen.
Den medtiltalte bøssemakaren Erling Norby blei dømt til tre års fengsel.
I januar 1958 sende Sunde ein søknad om benådning til Kongen, grunna sjukdom og sterke smerter. Søknaden var støtta av fengselslegen, fengselsdirektøren og dessutan fengselsstyret. Justisminister Jens Haugland, etter tilråding frå POT og Riksadvokaten, hindra at brevet nådde fram til Kongen. Etter å ha sona 2⁄3 av straffa blei Sunde lauslaten i juni 1959, femti år gammal.
Fugleslekta Grus
Grus er ei biologisk slekt av særs store og langbeinte fuglar i tranefamilien. Utbreiingsområdet er i hovudsak Eurasia, i tillegg lever to artar i Afrika og ein i Nord-Amerika. Grus-tranene er trekkfuglar, unntatt dei afrikanske.
Taksonomi
Slekta Grus vart først skildra av den franske zoologen Mathurin Jacques Brisson i 1760. Namnet Grus er det latinske ordet for «trane». Den tyske ornitologen Peter Simon Pallas vart nokre gonger kreditert for å ha definert slekta i 1766, men Den internasjonale kommisjonen for zoologisk nomenklatur avgjorde i 1956 at Brisson skulle ha prioritet.
Asbjørn Sunde
Spionasjedom
Etter fengselsopphaldet levde Sunde som uføretrygda eit anonymt liv fram til han døydde i 1985, og sleit med dårleg fysisk og psykisk helse. Han var medlem av eit lokallag i NKP i nabolaget der han budde i Oslo aust, men som resultat av fraksjonskampar i partiet blei han ekskludert frå NKP på slutten av 1960-talet.
Fugleslekta Grus
Taksonomi
Slekta inkluderte tidlegare fleire artar. Ein molekylær fylogenetisk studie publisert i 2010 fann at slekta Grus, som då definert, var polyfyletisk. I den resulterande omorganiseringa for å lage monofyletiske slekter, vart kanadatrane, kvitnakketrane, sarustrane og brolgatrane flytta til den gjenoppretta slekta Antigone, først skildra av den tyske naturforskaren Ludwig Reichenbach i 1853. Snøtrane vart flytta til den gjenoppretta monotypiske slekta Leucogeranus.
Asbjørn Sunde
Spionasjedom
Jens Christian Hauge og Gunnar Sønsteby arbeidde etter krigen for at Sunde skulle få krigspensjon, utan hell. Eit forslag om at han skulle få krigspensjon blei avvist av regjeringa. Regelverket utelukka personar med «grovt uverdige forhold», noko ein landssvikdom under den kalde krigen blei rekna som.
Fugleslekta Grus
Skildring
Dette er svært store fuglar, typisk 95-120 cm i kroppslengde. Vortetrane i Afrika skil seg ut med ei kroppslengd på 175 cm. Som andre traner har medlemmene i Grus særs lange bein og lang hals, og spisse, dolkforma nebb. Dei fleste har fjørdrakt i grått med innslag i kvitt, unntaket er trompetertrane som er mest kvit. Vengene har lange tertiærfjører som ser ut som ein buskete stjert når fuglen står oppreist. To artar, trane og jomfrutrane har ei vid hekkeutbreiing i Eurasia, av dei hekkar trane i Noreg, medan jomfrutrane er ein sjeldan streiffugl i Noreg. Vortetrane og blåtrane hekkar i Afrika. Ein art, trompetertrane, lever i svært innskrenka område i Nord-Amerika. Dei tre øvrige artane har utbreiing på mindre område i Asia. Alle artane er trekkfuglar unntatt dei to afrikanske tranene.
Artsliste
Fugleslekta Grus i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V13.1, 2023, med norske artsnamn etter Norske navn på verdens fugler. IUCN-kategori er etter HBW and BirdLife Taxonomic Checklist.
Asbjørn Sunde
Omtale av dommen
Historikeren Lars Borgersrud, som tok doktorgrad om Sunde og Wollweberorganisasjonen (den seinare Osvaldgruppen), hevder dommen kom av ei «hysterisk stemning i Norge på denne tida. Personen Asbjørn Sunde passet inn som personifiseringen av det kommunistiske fiendebildet makthaverne ville skape. Han ville ikke blitt dømt hvis han hadde stilt for retten i dag, sa Borgersrud, som hevdet innholdet i saken mot Sunde i realiteten var fiktivt». Vidare uttalte Borgersrud om sjølve dommen at retten «mente å ha funnet det bevist at Sunde hadde overlevert hemmelige militære opplysninger til russerne. Det ble ikke bevist, men retten la likevel til grunn at det hadde skjedd».
Borgersrud blei imøtegått av Sunde-biografen og journalisten Egil Ulateig. Ulateig hevda i 2010 at dommen mot Sunde «i virkeligheten var [...] godt underbygd med solid spaningsarbeid».
Ørnulf Tofte deltok som ung politimann i etterforskningav Sunde. Blant bevisa frå etterforskinga var eit pengebevis der ei større mengd pengar ifølgje domen blei funne innsydd i Sunde sin sofa. Men pengane var trykt i Norges Bank etter at Asbjørn Sunde var blitt arrestert av overvakingspolitiet.
I Mitrokhin-arkivet frå ein KGB-avhoppar kjem det fram at Sunde skaffa KGB norske pass, og dessutan «blanke og utfylte norske kirkebøker».
Mount Suess
Mount Suess er eit kjenneleg fjell (1190 moh) som ligg oppom den sørlege delen av Gondola Ridge, nær sørsida av Mackaybreen i Victoria Land. Det vart oppdaga av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09) og kalla opp etter Eduard Suess, ein austerriksk geolog og paleontolog.
Asbjørn Sunde
Omtale av dommen
Sunde blei dømt for å ha overlevert Heimevernet sine beredskapslister til russarane. Aase Eugenie Andresen arbeidde hos Generalinspektøren for Heimevernet. Ho overleverte 15 pakkar med papir til Sunde. Sunde erkjente å ha motteke og lese dokumenta, men hevda at dei sidan blei kastet. Mitrokhin-arkivet stadfester at papira blei overlevert.
Dokumenta frå etterforskinga er ikkje frigjevne av PST, og journalistar som har bede om innsyn har fått avslag. Lars Borgersrud har tidlegare fått innsyn i delar av materialet frå etterforskinga.
Mytteri
Mytteri er ein oppreist som består i at fleire folk går saman om ulydnad mot ei leiing. Mannskap på skip eller soldatar i ei militær eining er døme på folk som kan utføra mytteri.
Kjende mytteri
Mytteriet på Bounty, der besetninga på eit britisk fartøy tok over skipet i Stillehavet på slutten av 1700-talet, er eit kjend mytteri som sidan er blitt filmatisert fleire gonger.
Mot slutten av fyrste verdskrigen bidrog mytteri blant tyske matrosar i Kiel til at Tyskland måtte godta våpenkvile og avslutta krigen.
Der var mytteri i Danmark i 1953, då soldatar i Søgårdlejren protesterte mot ei forlenging av verneplikta frå 12 til 18 månader.
Nonett
Nonett (frå av latin nonus, ‘niande’) er ein musikalsk komposisjon for ni songstemmer eller musikkinstrument. Det kan også visa til eit ensemble som omfattar ni musikarar.
Nokre døme på vokale notettar er finalen i 1. akt av Tryllefløyta. Det er skrive nonettar for stryke- og blåseinstrument av Louis Spohr, Josef Gabriel Rheinberger og Charles Villiers Stanford.
Suva
Suva er hovudstaden og den største byen i Fiji. Byen ligg på søraust-kysten av øya Viti Levu.
Bygningar
I Suva finst University of South Pacific, Fiji Museum, den botaniske hagen Thurston Gardens pluss eit stort shoppingsenter.
Svava Jakobsdóttir
Svava Jakobsdóttir var ein islandsk forfattar og politikar. Ho er mest kjend for novellene sine og romanen Leigjandinn ('Leigetakaren'), som kom ut i 1969. Svava var medlem av Alþingi for Alþýðubandalagið (Folkealliansen) frå 1971 til 1979. I 2001 vart ho tildelt riddarkrossen til Hin íslenska fálkaorða for «arbeid til fordel for kunst og kultur». Svava var gift med Jón Hnefl Aðalsteinsson og var søster til Jökul Jakobsson.
Livsløp
Svava vart fødd i Neskaupstaður, der faren var sokneprest. Ho flytta i ung alder med familien til Saskatchewan i Canada, der far hennar var prest for islandsk-kanadiarar frå 1935 til 1940 i Wynyard. Familien kom attende til Island i 1940. Ho vart uteksaminert frå Menntaskólinn í Reykjavík i 1949. Den fyrste novella hennar, «Konan í kjallaranum» ('Kona i kjellaren'), kom ut i 1950, i samband med ein novellekonkuranse i bladet Líf og list ('Liv og list'); ho vann fyrsteprisen for denne novella. Ho studerte deretter ei stutt tid ved Háskóla Íslands, før ho for til USA for å studera ved Smith College i Northampton i Massachusetts. Her fullførte ho ein bachelorgrad i engelsk og amerikansk litteratur i 1952. Ho deltok òg på vidare studiar i gammalislandsk litteratur ved Somerville College i Oxford i England frå 1952 til 1953. Den 11. juni 1955 gifta ho seg med Jón Hnefl Aðalsteinsson.
Suva
Transport
Transportsystemet i Suva består for det meste av bussar og drosjar. Det går også ferjer herifrå til dei andre Fiji-øyane. På øya Viti Levu ligg også lufthamna Nausori International Airport.
Svava Jakobsdóttir
Livsløp
Svava arbeidde ved Utanriksdepartementet og ved den islandske ambassaden i Stockholm frå 1955 til 1960. Ho underviste ved barne- og ungdomsskulen på Eskifjörður fra 1963 til 1964. I 1965 vart den fyrste boka hennar, novellesamlinga «12 kvinner», publisert. Svava arbeidde som journalist på Lesbók Morgunblaðið frå 1966 til 1969. Frå 1968 til 1971 var ho medlem av styret i «Rithöfundarfélags Íslands» (Islands forfattarforening) og tilsett i programavdelinga ved Ríkisútvarpið (RÚV) frå 1969 til 1970. Svava representerte Island i ei rådgjevande gruppe om nordisk samarbeid 1978. Ho var varamedlem i styret for «Norræna hússins» (Det nordiske huset) i Reykjavík frå 1979 til 1984 og medlem av «Listasafns Íslands» (Nasjonalgalleriet) frå 1979 til 1983. Ho representerte Island i den nordiske likestillingskomiteen frå 1980 til 1983. Ho sat i fleire styre: Styret for språk og kultur frå 1976 til 1979, styret i Máls og menningar frå 1978 til 1980 og styret for «Leikskáldafélags Íslands» frå 1986 til 1990. Svava representerte Island i kunstpresentasjonen «Scandinavia Today» i Japan 1987.
Parlamentarisk arbeid
Svava sat i to periodar i Alþingi for Alþýðubandalagið (1971-1979). Ho var òg medlem av Rannsóknaráði ríkisins (Det nasjonale forskningsrådet) frå 1971 til 1974 og var varamedlem frå 1978 til 1979. Ho var varamedlem i Nordisk råd frå 1971 til 1974 og fullt medlem frå 1978 til 1979. Svava var medlem av generalforsamlinga til Dei sameinte nasjonane i 1972, 1974, 1977 og 1982.
Forfattarskap
Svava Jakobsdóttir er særleg kjend for Leigjandinn ('Leigetakaren'), som kom ut i 1969. Romanen har vorte tolka som kritisk til dei militære styrkane som er stil stades på Island, og kan sjåast som «ein allegori om undertrykking av kvinner og av små nasjonar». For øvrig ser Svavas skrifter ut til å gjenspegla kvinnene si opplevingsverd på ein ironisk måte. Verket hennar er blitt omtalt som unik, surrealistisk feminisme.
Fenetylamin
Fenetylamin, eller β-fenetylamin eller 2-fenetylamin, er eit alkaloid og monoamin. Fenetylamin har òg ein isomer α-fenetylamin (1-fenetylamin), som har to stereoisomere: R-1-fenetylamin og S-1-fenetylamin. I hjernen til mennesket, trur vi at 2-fenetylamin har ein funksjon som ein signalsubstans (neurotransmittar). Fenetylamin vert biosyntetisert frå aminosyra fenylalanin. Stoffet finst òg naturleg i kakao og i sjokolade.
Fenetylamin blir danna av ei rekkje artar plantar og dyr, mellom anna menneske. I pattedyr blir det laga gjennom biosyntese frå aminosyra L-fenylalanin ved hjelp av enzymet aromatisk L-aminosyre-decarboksylase gjennom dekarboksylering. Det blir også laga av ein del soppar og bakteriar (slektene Lactobacillus, Clostridium, Pseudomonas og familien Enterobacteriaceae). Det har ein sterk antimikrobiell verknad mot ein del sjukdomsframkallande bakterietypar, som Escherichia coli-typar (t.d. O157:H7) i store nok konsentrasjonar.
Substitusjonerte fenetylamin inneheld fleire kjemiske modifikasjonar anten på fenylringen, sidekjeda eller på aminogruppa. Dette er ei stor gruppe som liknar på fenetylamin.
Kjemiske sambindingar som er avleidde frå fenetylamin, som amfetamin, er sterkt regulerte eller forbodne stoff, og står i Noreg på narkotikalista, men fenetylamin i seg sjølv er ikkje på narkotikalista eller legemiddellista.
Status
Stoffet står på dopinglista til antidopingbyråa WADA og Antidoping Norge, men ikkje på dopinglista i det norske lovverket, som Statens Legemiddelverk spesifikt seier ein skal halde adskilt frå WADA si dopingliste.
HMS «Erebus»
HMS «Erebus» var eit bombarderfartøy designa av sir Henry Peake og konstruert av Royal Navy ved Pembroke Dock i Wales i 1826. Fartøyet vart oppkalla etter den mørke regionen i Hades i gresk mytologi, kalla Erebus. Skipet på 372 tonn var utstyrt med to bombekastarar – éin 13 tommar (330 mm) og éin 10 tommar (250 mm) – og ti kanonar.
Ross-ekspedisjonen
Etter to års teneste i Middelhavet vart «Erebus» ombygd til eit ekspedisjonsskip for Antarktika, og 21. november 1840 – med James Clark Ross som kaptein – forlét skipet Tasmania og sette kursen mot Antarktika saman med HMS «Terror». I januar 1841 gjekk mannskapet på begge skipa i land på Victoria Land, og byrja å namngje landskapet etter britiske politikarar, vitskapsfolk og folk dei kjende. Mount Erebus på Ross Island vart oppkalla etter skipet.
Dei oppdaga sidan Rossbarrieren, som dei ikkje var i stand til å trenge gjennom, og følgde han austover til slutten på sesongen tvinga dei til å vende tilbake til Tasmania. Den etterfølgande sesongen, i 1842, fortsette Ross å kartleggje «den store isbarrieren», som han vart kalla, ved å følgje han sørover. Dei to skipa returnerte til Falklandsøyane før dei igjen vende tilbake til Antarktis i 1842–43–sesongen. Skipa gjennomføret studium av magnetisme, og returnerte med oseanografiske data og samlingar av botaniske og ornitologiske prøver. Fuglar som vart samla på den første ekspedisjonen vart skildra og illustrert av George Robert Gray og Richard Bowdler Sharpe.
Franklin-ekspedisjonen
For den neste reisa, til Arktis under Sir John Franklin, vart «Erebus» og «Terror» utstyrt med 20 hk (15 KW) dampmaskin (ombygd frå jarnbanelokomotiv) og fekk forsterka skroget med jernplater. Sir John Franklin segla med «Erebus», og hadde den totale kommandoen over ekspedisjonen, medan «Terror» igjen var under leiing av Francis Crozier. Ekspedisjonen vart beordra til å samle magnetiske data i det kanadiske Arktis, og å fullføre ei kryssing av Nordvestpassasjen som allereie var vorte kartlagt både frå aust og vest, men som aldri hadde vorte heilt utforska.
Skipet vart sist sett i Baffinbukta i august 1845. Forsvinninga av Franklin-ekspedisjonen utløyste ein massiv leiteaksjon i Arktis. Dei fulle omstenda kring lagnaden til ekspedisjonen vart først avslørt då legen John Rae, frå Hudson's Bay Company, samla gjenstandar og vitnesbyrd frå dei lokale inuittane i 1853. Seinare ekspedisjonar fram mot 1866 stadfesta desse rapportane.
Begge skipa hadde vorte fanga i isen, og hadde vorte forlate av mannskapa sine, totalt rundt 130 menn. Heile mannskapet døydde seinare av ei rekkje årsaker, mellom dei hypotermi, skjørbuk og svolt, medan dei freista å gjere den lange reisa mot sør. Seinare ekspedisjonar fram mot slutten av 1980, inkludert obduksjon av mannskapet, avslørte òg at deira simple hermetiserte rasjonar kunne ha vorte smitta både av bly og botulisme. Munnlege rapportar frå dei lokale inuittane om at einskilde av mannskapet skal ha tydd til kannibalisme var noko av det som vart støtta av dei rettsmedisinske bevisa etter at det vart funne kuttmerke på skjelettrestar på mannskapet som vart funne på King William Island mot slutten av 1900-talet.
Restane av skipa er enno ikkje funne, men er oppført av Parks Canada som ein nasjonal historisk stad.
15. august 2008 annonserte Parks Canada, eit byrå i den kanadiske regjeringa, ein leiteaksjon som skulle vare i seks veker og der målet var å finne dei to skipa ved hjelp av isbrytaren CCGS «Sir Wilfrid Laurier». Søket vart òg trudd å vere eit ledd for å styrke Canadas posisjon i suverenitet over store delar av Arktis.
Skelmersdale
Skelmersdale  er ein by i grevskapet Lancashire i England. Han har kring 39 000 innbyggjarar og ligg ved elva Tawd, 10 km vest for Wigan, 21 km nordaust for Liverpool, 24 km sørvest for Preston. Byen er nemnd i Domesday Book i 1086.
Defence Research and Development Organisation
DRDO blei skipa i 1958 då ein slo saman fleire militære utviklingsdirektorat og organisasjonar. Etaten arbeider mellom anna med aeronautikk (luft- og romfart), elektronikk og data, militærkjøretøy, missil, våpen og marinesystem. Det første større prosjektet til etaten var utviklinga av eit luftvernmissil, Project Indigo, på 1960-talet. Prosjektet blei avvikla utan handfaste resultat, men blei avløyst av Project Devil og Project Valiant, som utvikla kortidstanse- og interkontinentale missil på 1970-talet. Det førte fram til Prithvi-missilet på 1980-talet, Agni-missilet på 1990-talet, Akash-missilet på 2000-talet og Nag-missilet på 2010-talet.
Dhivër
Dhivër (gresk Δίβρη, Dívri) er ein tidlegare landkommune i regionen Vlorë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Finiq.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Dhivër 1 396 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Dhivër ein del av distriktet Saranda. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Atlántico-departementet
Atlántico er eit departement nord i Colombia som grensar til nabodepartementa Magdalena og Bolívar. I nord grensar han til Atlanterhavet. I tillegg til hovudstaden i departementet Barranquilla er Galapa, Malambo og Sabanalarga viktige byar. Atlántico er det tredje minste departementet i landet, etter departementet San Andrés, Providencia og Santa Catalina og Quindío. Departementet hadde i 2013 ein folkesetnad på om lag 2,403,027, noko som gjer han til ein av dei tettaste folkesette provinsane i Colombia med 709 innbyggjarar per kvadratkilometer;.
Skipton
Skipton, òg kalla Skipton-in-Craven, er ein marknadsby i grevskapet North Yorkshire i England. Han har kring 14 500 innbyggjarar og ligg ved Leeds and Liverpool Canal og Aire, på sørsida av Yorkshire Dales, 26 km nordvest for Bradford og 61 km vest for York.
Mount Supernal
Mount Supernal er eit stort fjell med to toppar (3655 moh) som ligg oppom det søraustlege hjørnet av Hercules Neve og toppen av Gair- og Meanderbreen i Victoria Land i Antarktis. Fjellet har fleire gonger vorte forveksla med Mount Murchison. Det vart namngjeve av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand (NZGSAE), 1962–63, på grunn av den høgreiste forma.
Erýmanthos
Erýmanthos (gresk Ερύμανθος) er ei elv som renn i den vestlege delen av Peloponnes i Hellas. Ho tek til i fjellet Erýmanthos og renn gjennom dei tre periferieiningane Akhaía, Arkadía og Ilía før ho munnar ut i Alfiós.
Rankin Inlet
Rankin Inlet (inuktitut ᑲᖏᕿᓂᖅ, Kangiqliniq) er regionsenteret og den største byen i regionen Kivalliq i Canada. Han ligg på Kudlulikhalvøya i Nunavut, nordvest for Hudsonbukta mellom Chesterfield Inlet og Arviat. Tettstaden hadde 2 842 innbyggarar i 2016.
Rankin Inlet er den nest største byen i Nunavut etter hovudstaden, Iqaluit.
Ludvig XIX av Frankrike
Ludvig XIX av Frankrike (Louis-Antoine d'Artois, duc d’Angoulême, ) var ein fransk prins som var son av Karl X av Frankrike. Han var den siste prinsen som hadde tittelen dauphin.
Han gifta seg med kusina si Marie-Thérèse-Charlotte av Frankrike den 10. juni 1799. Ho var det einaste overlevande barnet til det avretta kongeparet Ludvig XVI og Marie Antoinette av Frankrike.
Ved abdikasjonen til faren den 2. august 1830 skulle han overta som konge, men også han signerte motvillig ein abdikasjon etter mindre enn ein halv time.
York Factory
York Factory var ei busetjing og ein handelsstasjon som låg på sørvestsida av Hudsonbukta i det nordvestre Manitoba i Canada, ved munningen av Hayeselva om lag 200 km sør søraust for Churchill. Busetjinga var hovudkvarteret til Hudson's Bay Company si nordlege avdeling frå 1821 til 1873. Ho fortsette å operera som handelsstasjon i over 270 år fram til 1957, då Hudsons stengde henne.
Historie
Denne historiske staden er no bemanna av det canadiske parkvesenet Parks Canada frå juni til september. Det er gjort arkeologiske utgravingar på staden sidan 1991
Slektsnamnet Hepburn
Hepburn er eit slektsnamn som stammar frå områda kring grensa mellom England og Skottland. Det finst fleire stadnamn assosierte med namnet, dei fleste i England. Namnet er likevel utbreidd i Skottland.
Namnet kan vera avleidd frå den vesle landsbyen Hepburn i Chillingham, Hebron i Northumberland eller Hebburn i Tyne and Wear. Opphavet til namnet kan vera det same som Hebborne, frå gammalengelsk heah ('høg') og byrgen ('gravhaug'). Ei anna mogleg tyding er 'opphøga stad ved vatn'. Ordet burn er framleis utbreidd i Northumberland-engelsk og skotsk for 'bekk'.
Christen Nielsen
Christen Adolf Heide Nielsen var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Vik i Nordland. Han var medlem av Venstre. Sivert Nielsen var far hans.
Nielsen var 4. representant frå Nordlands amt til Stortinget 1892-94. Dessutan møtte han som varamann på Stortinget heile 1889-sesjonen, i 1897 frå 12. juli og 1900 frå 31. mai. I 1889 var han medlem av næringskomite nr 1, 1892-94 av vegkomiteen, medan han i 1897 og 1900 var medlem av Lagtinget, 1897 også av justiskomiteen.
Jon Davison
Jon «Juano» Davison er ein amerikansk songar, mest kjend som vokalist i progressiv rock-bandet Yes. Han er òg vokalist i progrock/symfonisk rock-bandet Glass Hammer, og har tidlegare vore bassist i bandet Sky Cries Mary og vokalist i Yes-coverbandet Roundabout. Davison vart i februar 2012 vokalist i Yes, etter at Benoît David måtte slutte i bandet på grunn av sjukdom.
The Bootleg Series Vol. 8: Tell Tale Signs
The Bootleg Series Vol. 8 – Tell Tale Signs: Rare and Unreleased 1989–2006 er eit samlealbum av Bob Dylan gjeven ut på Legacy Records i 2008. Det var den sjette utgjevinga i Bob Dylan Bootleg Series og kom opphavleg ut på ein dobbel-CD eller ei avgrensa tredobbel vinylplate, i tillegg til ei utvida CD-utgåve med tre plater. Denne sistnemnde utgåva av Tell Tale Signs inneheld ei 56 siders bok med merknader om innspelingane av Larry Sloman, ei bok med bilete, The Collected Single Sleeves of Bob Dylan henta frå Dylan-utgjevingar verda over, i tillegg til ein 7"-vinylsingel med to spor frå samlinga: «Dreamin' of You» og «Ring Them Bells».
Bakgrunn
Albumet omfattar innspelingane frå Oh Mercy, World Gone Wrong, Time Out of Mind og Modern Times, i tillegg til fleire songar for filmmusikk og tidlegare konsertopptak frå 1989 og fram til 2006. Samlinga inneheld òg ein song frå eit skrinlagd album Dylan hadde byrja på med David Bromberg i 1992, og Dylan sin duett med Ralph Stanley, «The Lonesome River».
Sjølv om Under the Red Sky, Good as I Been to You og Love and Theft alle vart spelte inn på denne tida, er det ingen songar frå innspelinga av desse på Tell Tale Signs. Ein alternativ versjon av «Series of Dreams» var òg med på Vol. 3 av Bootleg Series. «Dreamin' of You», eit unytta spor frå Time Out of Mind-innspelingane, vart tilbydd som gratis nedlasting frå heimesida til Bob Dylan og vart òg send til radiostasjonar som ein promosingel.
I den første veka av oktober 2008 vart heile albumet gjort tilgjengeleg for gratis strøyming på den offisielle nettsida til National Public Radio.
Innhald
Alle songar er skrivne av Bob Dylan, utanom der andre er nemnde.
Luksusutgåva
Den offisielle nettsida til Dylan tilbaud ei luksusutgåve av albumet, inkludert ei 150-siders bok og ei bonusplate. Fans som førehandstinga luksussamlinga direkte frå nettsida fekk òg ein eksklusiv 7"-vinylsingel. Dei første 5000 bestillingane fekk òg ein plakat frå Theme Time Radio Hour poster. The Bootleg Series Vol. 8 vart òg gjeven ut på vinyl med fire 180-gramsplater, i tillegg til digital nedlasting og ein 12" x 12" versjon av ei bok skriven av Sloman.
Masud Gharahkhani
Masud Gharahkhani er ein norsk radiograf og politikar, fødd i Teheran i Iran og oppvaksen frå 1987 i Skotselv i Buskerud. Han har sidan 2017 representert Buskerud fylke/valkrins og Arbeidarpartiet på Stortinget. Stortinget valde 25. november 2021 Gharahkhani til stortingspresident etter at Eva Kristin Hansen trekte seg.
Gharahkhani var medlem 2007-11 i Buskerud fylkesting og 2007-10 medlem i Øvre Eiker kommunestyre. Etter han busette seg i Drammen var han medlem bystyret frå 2011 til -17. I 2017 fekk han tredjeplassen på Arbeidarpartiet si liste til stortingsvalet og vart innvald til Stortinget. Perioden 2017-21 var han medlem i Kommunal- og forvaltningskomiteen.
Hollies Sing Hollies
Hollies Sing Hollies er det niande studioalbumet til The Hollies. Det kom ut i november 1969 på Parlophone, og var det andre albumet deira det året, eit halvt år etter eit heilt album med Bob Dylan-songar. Det var det første albumet deira med originale songar etter at Graham Nash slutta, og det andre albumet til The Hollies med Terry Sylvester. Den amerikanske versjonen av albumet vart kalla «He Ain't Heavy, He's My Brother», og inneheld hitsingelen med same namn, medan det utelet «Soldier's Dilemma» og «Marigold: Gloria Swansong». Det britiske albumet nådde ikkje albumlista, men i USA nådde det 32. plassen.
He Ain't Heavy, He's My Brother (Amerikansk versjon)
Den amerikanske utgåva av Hollies Sing Hollies vart kalla He Ain't Heavy, He's My Brother med eit anna plateomslag. Det kom ut i desember 1969 på Epic Records. Det inneheld hitsingelen «He Ain't Heavy, He's My Brother» og utelet to songar som var på den britiske utgåva, «Soldier's Dilemma» og «Marigold: Gloria Swansong» (den andre vart sidan gjeve ut på det neste amerikanske albumet, Moving Finger).
Geoff Downes
Geoffrey Downes er ein engelsk klaverspelar og låtskrivar for banda Yes og Asia, og tidlegare i The Buggles, der han spelte fleire tangentinstrument for å få ein New Wave-technopop-stil. Han var ein gong i Guinness Rekordbok for å ha spelt på flest tangentinstrument (28) på scenen under ein enkel konsert.
Buggles og Yes
Downes starta karrieren sin i new wave-bandet Buggles, som han starta saman med Trevor Horn i 1977. Duoen fekk i 1979 ein hit med singelen «Video Killed the Radio Star» som òg vart opningssongen då MTV opna sendingane sine. I 1980 vart dei verva til progrockgruppen Yes, der Downes erstatta Rick Wakeman på keyboard. Han var med på albumet Drama og den påfølgjande turneen.
Asia og solokarriere
Då Yes i 1981 vart oppløyst, starta Downes og gitaristen Steve Howe frå Yes saman med Carl Palmer frå Emerson, Lake & Palmer og John Wetton frå King Crimson supergruppa Asia. Gruppa hadde ein del hittar tidleg på 1980-talet, blant anna «Heat of the Moment» frå debutalbumet Asia.
Parallelt med Asia har Downes òg spelt inn ei rekkje soloalbum og arbeidd med andre musikarar, som John Wetton og Glenn Hughes. Han har òg produsert album frå blant anna Mike Oldfield, Thompson Twins og GTR.
Gjenforeining av Asia
Medan øvrige medlemmar har kome og gått, fortsette Downes å drive bandet og var ein periode det einaste av dei originale medlemmane, fram til gjenforeininga av originalbesetninga i 2006. Han var med på gjenforeiningsturneen og albumet Phoenix som vart utgjeve i 2008 og på oppfølgeren Omega som kom i 2010.
Tilbake i Yes
Downes vart på våren 2011 igjen medlem av Yes, og denne gongen erstatta han Oliver Wakeman. Yes gav ut eit nytt album, Fly from Here, sommaren 2011 og Downes bidreg på det nye albumet som klaverspelar og låtskrivar. Bandet skal i løpet av 2011 òg på turné i Nord-Amerika og Europa.
Bakgrunnsstoff
Yes
Arauca-departementet
Arauca er eit departement i Colombia som ligg aust i landet, og grensar til departementa Vichada, Casanare og Boyacá og dessutan til nabolandet Venezuela. Hovudstaden i departementet heiter òg Arauca. Oljefeltet Caño Limón ligg i departementet og står for om lag 30 % av oljeproduksjonen i landet.
Fashoda-striden
Fashoda-striden var ein fransk-britisk konflikt i Afrika som tok til i 1898. Etter madhistoppreisten trengde britiske troppestyrkar under leiing av Herbert Kitchener på denne tida sørover for å ta Sudan attende. På same tid kom ein fransk styrke under leiing av Jean-Baptiste Marchand austover frå dei franske områda i vest. I 1898 møtte dei to styrkane kvarandre ved Fashoda (no Kodok). I tida som fylgde kom det til ei farleg krise mellom dei to stormaktene, men til slutt vart konflikten løyst slik at ein i 1899 vart samde om at Storbritannia skulle rå over Aust-Afrika og Nilvassdraget, medan Frankrike skulle rå over Vest-Afrika og Kongovassdraget. Denne avtalen var ein viktig føresetnad for den fransk-britiske venskapen i dei neste tiåra.
I dag blir nemninga Fashoda-kompleks eller Fashoda-symptom nytta om ein ambisiøs eller ovmodig fransk politikk på det afrikanske kontinentet.
He Jiankui
He Jiankui er ein kinesisk forskar innanfor biofysikk, som tidlegare har vore professor i biofysikk ved Det sørlege universitet for vitskap og teknologi i Shenzhen i Kina.
Mystery Disc
Mystery Disc er eit samlealbum av Frank Zappa. Det kom ut på CD i 1998 og består av songar som opphavleg vart gjeve ut som to separate vinylplater i plateboksserien Old Masters, som kom ut i tre volum mellom 1985 og 1987. Desse boksane, gjevne ut av Barking Pumpkin, består av Zappa-platene frå Freak Out! (1966) til Zoot Allures (1976), i tillegg til ein 'Mystery Disc' i boks ein og to. CD-versjonen utelet to spor frå boksane, «Why Don'tcha Do Me Right?» og «Big Leg Emma», som begeg var med på CD-versjonen av Absolutely Free (1967).
Aliko
Aliko (gresk Αλύκο, Alýko) er ein tidlegare landkommune i regionen Vlorë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Finiq.
Mystery Disc
Innspelingane på Mystery Disc dekkjer den tidlege karrieren til Zappa og vart spelt inn mellom 1962 og 1969 (med unntak av «The Story of Willie the Pimp», ei innspeling frå 1972). Songane overlappar You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 5 (1992), Ahead of Their Time (1993) og The Lost Episodes (1996). Fleire av dei tidlege spora, «I Was a Teen-Age Malt Shop», «The Birth of Captain Beefheart» og «Metal Man Has Won His Wings», vart alle truleg spelt inn i 1964 med Captain Beefheart på vokal.
Aliko
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Aliko 3 849 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Aliko ein del av distriktet Saranda. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Jesús Ángel García
Jesús Ángel García Bragado er ein spansk friidrettsutøvar frå Madrid som i 1993 vart verdsmeister i 50 kilometer kappgang. Han vann også VM-sølv 1997, 2001, 2009, EM-sølv 2006 og EM-bronse 2002. García deltok 1992-2016 i samtlege sju olympiske sommarleikar, han er den einaste friidrettsutøvaren som har vore med i så mange Sommar-OL.
Aktiv
García vart nummer ti i sin internasjonale meisterskapsdebut på 50 km, som fann stad på spansk heimegrunn under Sommar-OL 1992 i Barcelona. Året etter gjekk han heilt til topps på distansen under verdsmeisterskapen i Stuttgart med tida 3.41.41. Der etter vart han fjerdemann i EM 1994 og femtemann i VM 1995.
To år seinare vann García sølvmedaljen ved VM 1997 i Aten, frågått med 13 sekundar av Robert Korzeniowski frå Polen. Dei neste sesongane klarte ikkje García hevde seg i dei største meisterskapane. Fyrst i 2001 var han tilbake i toppsjiktet på 50 km med sølvplassen under VM 2001 i Edmonton, atter var Korzeniowski hans overmann. I EM 2002 i München måtte García eitt steg ned på sigerspallen til bronseplassen, langt bak Korzeniowski og sølvmedaljør Aleksej Vojevodin frå Russland. Dei neste åra vart García nummer seks i VM 2003 og nummer fem i Sommar-OL 2004.
Etter å ha vorte diskvalifisert under VM 2005, kom han tilbake og vann sølvmedaljen ved EM 2006 bakom den nye meisteren på 50 km, Yohann Diniz frå Frankrike. Under dei olympiske leikane 2008 i Beijing kom García på fjerdeplass, langt bak medaljevinnarane. Etter fullført gange på 50 km ved VM 2009 i Berlin vart han tildelt bronsemedaljen, ein medalje som i 2015 vart omgjort til sølv då den opphavlege vinnaren, Sergej Kirdjapkin, fekk annullert sine prestasjonar frå den aktuelle perioden i 2009.
Abyan guvernement
Abyan (arabisk أبين, Abyan) er eit guvernement i Jemen. Abyan-området var tidlegare ein del av Fadhli sultanat. Det var ein base for den militante gruppa Aden-Abyan islamske hær. Det administrative senteret er byen Zinjibar. Guvernementet er kjend for jordbruket sitt, særleg for dyrkinga av daddelpalmar og dyrehald.
Den 31. mars 2011 rapporterte Al Bawaba at Al-Qaida på Den arabiske halvøya (AQAP) hadde erklært Abyan eit «islamsk emirat» etter å ha teke kontroll over regionen. The New York Times rapporterte at dei som hadde teke kontrollen, i røynda ikkje var Al-Qaida, sjølv om dei var militante muslimar. This takeover was confirmed on Mai 28. Dei jemenittiske styresmaktene sette i verk tiltak for å gjenerobre regionen, og det resulterte i slaget ved Zinjibar.
I tillegg til Zinjibar, var byane Jaʿār og Shuqrah under islamistane sin kontroll. Tidleg i mai 2012 byrja den jemenittiske hæren ein stor offensiv for å få kontroll over provinsen att. Dei statlege styrkane tok Zinjibar og Jaar den 12. juni etter ein månad med tunge kampar. Dei militante trekte seg attende mot byen Shuqrah.
Terje Totland
Terje Totland er ein norsk tidlegare høgdehoppar frå Lindås i Hordaland. Han vart noregsmeister i øvinga seks gongar og sette norsk rekord i 1977 med eit hopp på 2,22 meter. Totland var medlem i Eikanger Idrettslag.
Aktiv
Totland tangerte noregsrekorden i høgdehopp på Ostereidet 10. juli 1976. Han svinga seg då over 2,19 meter og fekk OL-billett. Tre veker seinare kom han på niandeplass i OL-finalen etter å ha teke høgda 2,18 m i sitt andre forsøk. Under noregsmeisterskapen, to veker etter sommarleikane i Montreal, hoppa han 2,17 m. Likevel måtte han nøye seg med sølv ettersom noregsrekordhaldaren Leif Roar Falkum tangerte rekorden sin. Vel to veker etter NM i Askim forbetra Falkum noregsrekorden til 2,20 m.
Den 31. juli 1977 på Hamar, i den norske juniormeisterskapen, tok Totland over som norsk rekordhaldar ved å gå over 2,22 meter. Noregsrekorden hans stod i 10 år, til dess Håkon Särnblom i mai 1987 hoppa 2,23 m. Åra 1977-78, 1980-81 og 1983-84 vann Totland gullmedaljen i noregsmeisterskapen i friidrett. Beste vinnarhoppet gjorde han då han i 1984 tangerte meisterskapsrekorden på 2,19 m. Han kvalifiserte seg til høgdehoppfinalen EM i friidrett 1978, enda på delt 14. plass med sine 2,15 m.
SOX10
SOX10 er ein transkripsjonsfaktor i SOX-genfamilien. Han er naudsynt for utvikling av både Schwann-seller og oligodendrocyttar. Han er òg naudsynt for utviklinga og vedlikehaldet av melanocyttar.
Sutherland Peak
Sutherland Peak er eit fjell i Inland Forts, som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) nord-nordvest for Round Mountain i Asgard Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser William P. Sutherland i U.S. Navy som var øvstkommanderande for Naval Support Force som overvintra ved McMurdo-basen i 1974.
SOX10
SOX10 har ulike bindingssete i oligodendrocyttar og Schwann-seller. I oligodendrocyttar vekselverkar SOX10 med protein som transkripsjonsfaktorane OLIG1, OLIG2 og myelinregulerande faktor. SOX10 bunde til OLIG1 aktiverer avskrivinga av genet til basisk myelinprotein (MBP). I Schwann-seller vekselverkar SOX10 med protein som transkripsjonsfaktoren tidleg vekstresponsprotein 2.
Gråkinnskogtrast
Gråkinnskogtrast (Catharus minimus) er ein fugl i trastefamilien som hekkar i Nord-Amerika og i austlegaste Sibir. Han er ein langdistansetrekkfugl med overvintring i nordlege Sør-Amerika.
Skildring
Gråkinnskogtrast er ein liten trast, ca. 17–18,5 centimeter i kroppslengd, og kroppsvekt på 26–50 gram. Dette er mindre enn minste trastearten i Noreg, raudvengtrast. Eit kjenneteikn for arten og andre i slekta er ei iaugefallande teikning av lengdeband på undervengen i kvitt og mørkt, berre synleg i flukt. Fargene i fjørdrakta på ein fugl som sit er omtrent som ein måltrast, olivenbrun overside, nesten kvit underside med mørke markeringar som blir lysare bakover sidene.
Hekking skjer i skogshabitat på taiga med underskog og på tundra med krattskog. Om vinteren føretrekk dei skogshabitat, helst under 1500 moh.
Føda er mange typar leddyr som maur, biller, bier, årevenger, larver og anna, dessutan blautdyr og noko frukt.
Arten er særs talrik, estimert til ca. 12 millionar individ. Han er klassifisert som globalt livskraftig.
NM i skiskyting 1986
Noregsmeisterskapen i skiskyting 1986, den 28. i rekka, vart avvikla på Geilo i Hol kommune dagane 30. januar- 2. februar 1986. Juniormeisterskapen fann stad same staden og til same tid.
20 km
Dato: 30. januar 1986
<br style="clear:both;" />
10 km
Dato: 1. februar 1986
<br style="clear:both;" />
4 x 7,5 km stafett
Dato: 2. februar 1986
<br style="clear:both;" />
Dypvåg kyrkje
Dypvåg kyrkje er ei krosskyrkje i Tvedestrand kommune i Agder.
NM i skiskyting 1986
10 km
Dato: 30. januar 1986
Dypvåg kyrkje
Den nordre krossarmen er av stein og vart oppført på 1200-talet. I 1759–61 vart kyrkja utvida til krosskyrkje av Lars Albretsen Øvernes med nye delar av tre. Interiøret vart måla over i 1885, men restaurert i 1921–23. På veggane har ein måla etterlikningar av søyler og på korveggen draperi.
Melatonin
Melatonin er kroppen sitt svevnhormon. Melatonin vert produsert av serotonin og vert skilt ut av epifysen, òg kalla pinealkjertelen. Denne utskiljing skjer under mørker; melatonin kan kallast òg for mørkehormonet. Når ljos treffer augo, vert melatoninet brote i blodet ned og utskiljing stoggar. Melatonin er sagt å ha ein effekt på såkalla vinterdepresjonar då utskiljinga av melatonin varar i fleire timar om vinteren enn om sumaren, og dette kan medføra trøyttleik og slappheit. Enkel handsaming med ljos, til rette tidspunkt, kan motverka dette, ved at melatonin då vert brote ned.
Dypvåg kyrkje
Kyrkjegarden er nokså kupert, og delar av han er terrassert. Dypvåg prestegard ligg aust-nordaust for kyrkja.