cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Moody Blues
1990-åra til i dag
Gruppa heldt framleis konsertar for store publikum og ei rekkje video- og audioversjonar på Night at Red Rocks i 1992, selde godt. Paul Bluss har spelt tangentinstrument med bandet sidan konsertane sidan 1991 og fram til mars 2010.
Frå 1991 til 1998 tok gruppa ein pause frå innspelinga, men spelte mange konsertar i lag med orkester. I 1999 gav dei ut albumet Strange Times, som vart det første albumet deira på nesten tjue år som berre fekk middels kritikk av britane. Det vart spelt inn i Recco i Italia, og produsert av bandet sjølv. Albumet inneheldt tangentinstrument og arrangement frå den italienske musikaren Danilo Madonia, som har arbeidd i studio med bandet sidan. I 1999 deltok The Moody Blues i ein episode av The Simpsons, kalla «Viva Ned Flanders».
I 2000 gav bandet ut Hall of Fame, eit nytt konsertalbum frå Royal Albert Hall, som òg vart gjeven ut på DVD. Dette var den siste turneen Boshell spelte. Han forlét konsertversjonen av bandet i 2001. Bliss tok då over som leiande tangentspelar, medan Bernie Barlow tok over som andre tangentspelar.
Krysotil
Krysotil, krysotilasbest, serpentinasbest eller kvit asbest er ein type serpentin som har fibrig struktur, sidan serpentinsjikta er sylindrisk samanrulla. Det er den viktigaste forma for asbest med store førekomstar i Québec i Canada.
I Noreg er det kjent frå Møre og Snarum–Modum.
The Moody Blues
1990-åra til i dag
I 2001 kom IMAX-filmen Journey into Amazing Caves, med to nye songar skrivne og framførte av the Moody Blues. Elles på filmmusikken syng og spelar Justin Hayward.
The Moody Blues turnerte mindre i 2000-åra. Mot slutten av 2002 gav Ray Thomas, som hadde vore med frå starten, seg i bandet, og bandet hadde vorte ein trio med Hayward, Lodge og Edge. Sistnemnde var den einaste originale medlemmen i bandet. Fløytist og rytmegitarist Norda Mullen vart hyrt inn i bandet tidleg året etter for ein nordamerikansk turne og har vore med bandet sidan. Mot slutten av 2003 gav dei ut eit julealbum kalla December. Songen inneheld originale songar og fire coverversjonar, som John Lennon «Happy Xmas (War Is Over)»; Mike Batt sin «A Winter's Tale», «When A Child is Born» og «White Christmas».
I mars 2006 vart dei første fem albuma frå Days of Future Passed og frametter gjevne ut i SACD-format i deluxe-utgåver. I 2007 kom eit dobbelt samlealbum med innspelingar frå BBC, forskjellige fjernsynsframferder og tidlegare «tapte» framføringar, kalla Live at the BBC: 1967-1970.
Bandet spelar framleis konsertar og turnerte USA, Canada og Storbritannia frå 2006 til 2010. I 2010 spelte Alan Hewitt tangentinstrument med bandet.
Æresprisar
The Moody Blues er medlem av Vocal Group Hall of Fame.
Sandane Turn og Idrettslag
Sandane Turn- og Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande på Sandane i Gloppen kommune. Idrettslaget vart stifta i 1900 og er aktivt med i badminton, fotball, friidrett, handball, tennis og turn. Laga til STIL spelar i blå drakter med kvite bukser.
Fotballaget til Sandane spelte ein periode i 1980-åra i 3. divisjon i seriesystemet. Etter den perioden har Sandane TIL halde til på nivå fire eller fem.
Verdscupen i alpine greiner 1994/Menn
Verdscupen i alpine greiner for menn i 1994-sesongen tok til 30. oktober 1993 i Sölden i Austerrike og vart avslutta 20. mars 1994 i Vail i USA. Turneringa omfatta 33 renn og 35 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 8 slalåmrenn, 9 storslalåmrenn, 5 super-g-renn, 11 utforrenn og 2 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn i slalåm og utfor.
Look Back in Anger
«Look Back in Anger» er ein song skriven av den engelske musikaren David Bowie og Brian Eno for albumet Lodger (1979). Han omhandlar «ein sjaskete 'dødsengel'», og har ein gitarsolo av Carlos Alomar.
Verdscupen i alpine greiner 1994/Menn
Kjetil Andre Aamodt frå Oslo vann ein klar siger i turneringa og syrgde dermed for at ein norsk utøvar for fyrste gong steig heilt til topps i Verdscupen i alpine greiner. Marc Girardelli frå Luxembourg vart nummer to, medan italienaren Alberto Tomba kneip tredjeplassen.
Krystallinsk skifer
Krystallinsk skifer er ein metamorf, skifrig bergart som har mineralkorna ordna etter avgjorde plan eller retningar, typisk ved bladaktige mineral som glimmerar og klorittar. Strukturen kjem fram ved at einsidig trykk og glidande rørsler har verka samtidig med at mineralkorna vart danna. Gneis og glimmerskifer er typiske døme.
Look Back in Anger
«Look Back in Anger» har fått blanda kritikk hos Bowie-kommentatorane. NME-redaktørane Roy Carr og Charles Shaar Murray har skildra songen som «truleg det lågaste punktet» på albumet, medan Nicholas Pegg reknar det som «eit av dei dramatiske høgdepunkta». Chris O'Leary har kalla det «ein av dei sterkaste songane til Bowie frå seint i 70-åra».
Bowie framførte songen på på Serious Moonlight-turneen i 1983 og omarbeidd til ein tung rockesong for turneane Outside- og Earthling-turneane.
Musikkvideo
David Mallet regisserte ein video for songen, med Bowie i studioet til ein kunstnar. Scenarioet var basert på avslutninga i Oscar Wilde sin The Picture of Dorian Gray, som eit sjølvportrett av hovudpersonen som vert meir og meir vakker, medan han sjølv vert fysisk styggare.
Kenai Fjords nasjonalpark
Kenai Fjords nasjonalpark er ein nasjonalpark i den amerikanske delstaten Alaska. Parken blei skipa 2. desember 1980, og dekkjer 4 600 km². Dei viktigaste naturattraksjonane i nasjonalparken er i alt 38 isbrear; ein av dei er Harding Icefield, som eit av dei største områda med is i USA. Eit anna karakteristisk naturfenomen er dei mange fjordane som er danna av brearmane, og som har gjeve parken namn.
Nasjonalparken blei danna i 1980 som eit av i alt femten verneområde som blei oppretta samtidig gjennom Alaska National Interest Lands Conservation Act.
Dyrelivet i parken omfattar mellom anna knølkval, spekkhoggar, stillehavsnise (Phocoenoides dalli), stellersjøløve (Eumetopias jubatus), lundefugl, amerikansk svartbjørn og snøgeit.
Parken ligg på Kenaihalvøya i det sørlege sentrale Alaska. Ein kan nå han frå byen Seward ca. 200 km sør for Anchorage. Han er ein av tre nasjonalparkar i Alaska ein kan nå frå bilveg; inngangen til parken er ved breen Exit Glacier.
Fylkesveg 52
Fylkesveg 52 finst i fleire fylke i Noreg:
Testimonium Flavianum
Testimonium Flavianum er det kalla, det provet (latin: testimonium) som den antikke jødiske historikaren Flavius Josephus la fram om Jesus frå Nasaret. Ein peikar då på tre avsnitt frå "Antiquitates Judaicae" som vart publisert om lag 93 e.Kr, der Jesus er nemnt, og soleis syner at Josefus hadde kjennskap til den fyrste urkristendomen.
Desse tekststadene speler ei stor rolle i kristendomshistoria med det dei går inn i den historiske Jesus-forskinga og spelar ei viktig rolle som tidlege ikkje-kristne kjelder om Jesus. Dimed reknar ein Josephus til dei kjeldene som stadfestar den historiske Jesus.
Nokre forskarar stiller seg likevel tvilande til om alle desse skriftstadene er sanne. Medan den andre nemninga hjå Josefus mest vert rekna som sann, er historikarar delte i synet på om den første nemninga kan reknast som ekte. Dei færraste trur ho er heilt falsk, men at innhaldet har vorte "pynta" på av seinare avskrivarar. «På denne tida stod Jesus fram, ein vismann - om det no går å kalle han ein mann. For han var ein som gjorde undergjerningar, ein lærar for dei som tek sanninga til seg, og mange knytte seg til han, ikkje berre jødar og folk med gresk opphav. Han var Messias. Då Pilatus - på bakgrunn av klagemål frå leiarane våre - dømde han til krossen, då heldt folket som hadde følgt han likevel fram med å elske han. For han synte seg levande for dei tredje dagen, nett som dei guddomlege profetane hadde sagt - liksom tusen andre merkelege ting om han. Til i dag er denne "kristne" stamma framleis levande og ikkje utdøydd.»
Original: «Γίνεται δὲ κατὰ τοῦτον τὸν χρόνον Ἰησοῦς σοφὸς ἀνήρ, εἴγε ἄνδρα αὐτὸν λέγειν χρή: ἦν γὰρ παραδόξων ἔργων ποιητής, διδάσκαλος ἀνθρώπων τῶν ἡδονῇ τἀληθῆ δεχομένων, καὶ πολλοὺς μὲν Ἰουδαίους, πολλοὺς δὲ καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐπηγάγετο: ὁ χριστὸς οὗτος ἦν. καὶ αὐτὸν ἐνδείξει τῶν πρώτων ἀνδρῶν παρ᾽ ἡμῖν σταυρῷ ἐπιτετιμηκότος Πιλάτου οὐκ ἐπαύσαντο οἱ τὸ πρῶτον ἀγαπήσαντες: ἐφάνη γὰρ αὐτοῖς τρίτην ἔχων ἡμέραν πάλιν ζῶν τῶν θείων προφητῶν ταῦτά τε καὶ ἄλλα μυρία περὶ αὐτοῦ θαυμάσια εἰρηκότων. εἰς ἔτι τε νῦν τῶν Χριστιανῶν ἀπὸ τοῦδε ὠνομασμένον οὐκ ἐπέλιπε τὸ φῦλον»
Denne teksten finst i eit handskrift frå 1000-talet. Josefus var likevel ikkje kristen. Ein trur difor at tekst-utsnitta med feit markering er seinare tolkingar som kristne avskrivarar har lagde til eller endra.
Møsstrond
Møsstrond er eit 1055 km² stort kyrkjesokn i Rauland prestegjeld i Vinje kommune i Telemark. Det spreiddbygde soknet ligg kring Møsvatnet, og har i dag ikring 150 ibuarar, av dei er ca 40 utan vegsamband. Desse sistnemnde reiser av gard med snøskuter om vinteren og båt sommarstida. Båten går månadene juli-september i rute mellom Skinnarbu i søraust og Mogen i nordvest.
Etter Møsvatnet vart demd opp i 1904-06, vart Møsstrond kyrkje liggjande på ei øy kalla Hovden. På staden her var det i si tid brevhus og talestasjon. Også den siste internatskulen i Sør-Noreg heldt hus på den menneskeskapte øya. Folketalet var på det høgste kring 1950 med 177 ibuarar, og har sidan gått svakt nedover.
Mogen turisthytte i nordvestenden av Møsvatnet ligg i Møsstrond.
Aase Texmon Rygh
Aase Texmon Rygh var ein norsk bilethoggar som var fødd i Langhamn i Dyrøy kommune. Ho vart utdanna hjå Statens håndverks- og kunstindustriskole i åra 1944–46 og Det Kongelige Danske Kunstakademi i København under Einar Utzon-Frank i åra 1948–49.
Aase Texmon Rygh heldt seg i heile den kunstnariske verksemda si til eit enkelt og abstrahert skulpturelt uttrykk, eit formspråket ho fann fram til tidleg i karrieren, i ei tid då den naturalistiske skulpturen så seie var einerådande i Noreg. Utdanninga ho fekk på akademiet i København i 1948-1949 og ei reise til Paris i 1950 vart viktige for retninga den kunstnariske verksemda hennar skulle take: I motsetnad til i Noreg, hadde i Danmark ikkje berre målarkunsten, men òg bilethoggarkunsten utvikla seg mot abstraksjon og forenkling, og i Paris vart ho inspirert av både den europeiske modernismen og dei enkle gamle greske skulpturane i Louvre. På denne bakgrunnen fekk uttrykket hennar meir til felles med internasjonal modernistisk skulptur enn den skulpturen som var tonegjevande i Noreg.
Særleg er Aase Texmon Rygh kjend for det som vert kalla hennar Møbius-skulpturar, ein serie skulpturar basert på det matematiske möbiusbandet som den tyske matematikaren August Ferdinand Möbius (1790-1868) hadde funne fram til.
Aase Texmon Rygh har hatt flleire offentlege utsmykkingsoppdrag i Noreg. Hennar skulpturar i Noreg er mellom andre: Spiral II (1952), Bjørn Farmann-monumentet i Tønsberg (1971, to modellerte og støypte bronseplater plassert i V- formasjon opp mot kvarandre), Løk (1977, Universitetet for miljø- og biovitskap), og skulpturar som er kjenneteikna av å vere nesten reine U-teikn og O-teikn: Volta (1978) og Brutt form (1983, Furuset Senter, Oslo).
Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design: Museet for samtidskunst i Oslo eig fire arbeid av Aase Texmon Rygh, og har skipa til den fyrste separatutstillinga av verka hennar, ''Aase Texmon Rygh. Modernisme for alltid!'' i perioden 7. mars–28. September 2014. Her vart lagt vekt på å syne breidda i produksjonen hennar med skulpturar frå 1950-talet og fram til 2014. Hennar kunst har i dei seinare åra stendig fått aukande nasjonal og internasjonal merksemd og åtgaum. Ho var representert ved den tonegjevande kunstmønstringa dOCUMENTA (13) i Kassel i Tyskland i 2012.
I 2001 vart Aase Texmon Rygh riddar av 1. klasse av Den Kongelege Norske St. Olavs Ordenen.
Ho var gift med interiørarkitekten og industridesignaren Thorbjørn Rygh (1924-2015).
Krystallitt
Krystallittar er eit samleomgrep for mikroskopisk små krystallpartikler som ikkje har fått ei fullt utvikla form. Krystallittar finst i fleire glasførande bergartar. Litt større partiklar, ofte med god krystallform, kallast mikrolittar og kan identifiserast som mineral, til dømes feltspat og hematitt.
Kévin Borlée
Kévin Borlée er ein belgisk friidrettsutøvar som vart europameister på 400 meter i 2010 og tok bronsemedaljen på same distansen ved VM 2011. Han har òg vunne EM-gull med Belgia i 4 x 400 m stafett i 2012, 2016, 2018; alle tre gongane i lag med tvillingbroren Jonathan Borlée.
Aktiv
Kévin Borlée var nær ved å ta seg til finalen i sin olympiske debut i Beijing 2008, der han i semifinalane fekk bestetid av dei løparane som ikkje kom til finalen. Under EM i friidrett 2010 i Barcelona vann han gullmedaljen på 400 meter på tida 45,08 sekundar, og sidan bronse i 4 x 400 meter stafett saman med Arnaud Destatte, Cédric Van Branteghem og Jonathan Borlée.
I VM i friidrett 2011 i Daegu lukkast Kévin Borlée å sikre seg bronsen på 400 meter, med tida 44,90. Han deltok på det belgiske stafettlaget som i Helsinki vart europameistrar 2012 i 4 x 400 meter stafett, lagkameratar var her Antoine Gillet, Jente Bouckaert og Jonathan Borlée. Halvtanna månad seinare sprang Kévin Borlée i London-OL inn til femteplass på 400 meter og tida 44,81. Trass i at han i Beijing-VM 2015 sprang sin beste 400 meter i eit meisterskapsløp nokon gong, så heldt ikkje 44,74 til finaleplass.
Under EM i friidrett 2016 i Amsterdam vart Kévin Borlée fjerdemann på 400 meter, før han som ankermann i finalen i 4 x 400 meter stafett slo Polens mann på målstreken og sikra belgisk gullmedalje, etter at Julien Watrin og brørne Jonathan og Dylan hadde lagt grunnlaget for siger. To år etter forsvarte Kévin Borlée, dei to brørne hans og Jonathan Sacoor, EM-tittelen på den lange stafetten i EM 2018. Tidlegare i meisterskapen i London hadde Kévin Borlée sjølv teke sølv på 400 m, seks hundredels sekund framom bror Jonathan på bronseplass.
Kévin Borlée sin personlege rekord på 400 meter er på 44,56 sekundar, oppnådd i Brussel i juni 2012, men det er broren Jonathan Borlée som har den belgiske rekorden på distansen på 44,43, prestert i London-OL sju veker etter bror Kévin sitt rekordløp.
Steven Tyler
Steven Victor Tallarico, med artistnamnet Steven Tyler, er ein USA-amerikansk songar, mest kjend som songar og frontmann i det Boston-baserte rockebandet Aerosmith, der han òg speler munnspel, piano og perkusjon. Han er blitt kalla «Demon of Screamin'» på grunn av dei høge skrika sine og den mektige og vide vokalrekkjevidda. Han er òg kjend for akrobatikken sin på scena. Under opptredenane sine kler Tyler seg vanlegvis i fargerike (og nokre gonger androgyne) antrekk og sminke med dei karakteristiske skjerfa sine hengjande frå mikrofonstativet.
På 1970-talet vart Tyler kjent som vokalist i Aerosmith, som gav ut hardrockalbum som Toys in the Attic og Rocks, saman med ei rekkje hitsinglar, inkludert «Dream On», «Sweet Emotion» og «Walk This Way». På slutten av 1970-talet og byrjinga av 1980-talet hadde Tyler eit tungt stoff- og alkoholmisbruk, og populariteten til bandet minka. I 1986 fullførte Tyler rehabilitering, og Aerosmith vart igjen kjent då Tyler og Joe Perry vart med Run-DMC for ei nyinnspeling av «Walk This Way», som vart ein topp 5-hit. Aerosmith lanserte deretter eit comeback med multiplatina-albuma Permanent Vacation, Pump, Get a Grip og Nine Lives, som til saman produserte tretten Topp 40-singlar og gav bandet ei rekkje prisar. I løpet av denne tida la bandet ut på sine lengste konsertturnear, promoterte singlane sine med konseptuelle musikkvideoar og gjorde opptredenar i TV, film og videospel.
Tyler er med på lista til Rolling Stone over dei hundre beste songarane gjennom tidene. Han vart rangert som nummer tre på Hit Parader si liste over dei 100 meste metal-vokalistane gjennom tidene. I 2001 vart han innlemma i Rock and roll Hall of Fame saman med Aerosmith, og i 2013 fekk Tyler og låtskrivarpartnaren hans Joe Perry ASCAP Founders Award og vart innlemma i Songwriters Hall of Fame.
Tyler er far til skodespelaren Liv Tyler og modellen Mia Tyler.
Poitou
Poitou er ein historisk provins i Frankrike på den sentrale vestkysten av landet. Provinshovudstaden var Poitiers. Han blei seinare del av regionen Poitou-Charentes, og frå 2016 del av den nye regionen Nouvelle-Aquitaine.
I tillegg til Poitiers er andre historisk viktige byar her Châtellerault, Niort, La Roche-sur-Yon, Thouars og Parthenay.
I området ligg eit stort sumpland kalla Poitevin-sumpen (fransk Marais Poitevin) ved Poitou-bukta, like nord for La Rochelle.
Husdyr
Fleire husdyrslag har namn etter området. Poitou-eselet, også kjent som Baudet du Poitou eller Poitevin , er eit av dei største eselslaga som finst og er kjenneteikna av tjukk pels. Poitevin-hestar blei kryssa med slike esel for å produsera store poitou-muldyr. Poitou-geit er ei mjølkegeit frå området.
Vennesla kyrkje
Vennesla kyrkje er ei langkyrkje i Vennesla kommune i Agder. Kyrkja vart rapportert ferdig i oktober 1829, men vart ikkje innvigd før 22. august året etter.
Det er kyrkjegard attmed kyrkja og på den andre sida av fylkesveg 405.
Therwil
Therwil er ein kommune i distriktet Arlesheim i kantonen Basel-Landschaft i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 306 meter over havet.
Therwil grensar i sørvest mot kantonen Solothurn.
Sioux Falls
Sioux Falls er den mest folkerike byen i delstaten Sør-Dakota. Byen hyser fylkesetet til Minnehaha County og strekker seg i sør også inn i grannefylket Lincoln County. I 2020 hadde Sioux Falls 192 517 ibuarar.
Nokon kjem til å komme
Nokon kjem til å komme er eit skodespel av den norske forfattaren Jon Fosse, utgjeve i 1996. Stykket var det første Fosse skreiv, hausten 1992 og vinteren 1993, men blei korkje utgjeve eller oppført før i 1996, då som det tredje av stykkja hans; etter Og aldri skal vi skiljast (1994) og Namnet (1995). Nokon kjem til å komme hadde urpremiere på Det norske Teatret i 1996 og blei utgjeve av Samlaget same året.
Handlinga i stykkjet er, som i dei fleste av Fosse, knytt til et nokre fåe personar, med vage personkarakteristikkar. Stykkjet opnar med at Ho og Han, som begge er «halvmiddelaldrende» kjem til eit gammalt hus ved havet, som dei har kjøpt og ønskjer å busetje seg i, for å realisere forholdet sitt. Kort tid etter at dei er komne får paret vitjing av Mannen, ein eldre, einsleg mann som både er nabo og den som har seld huset til dei. Mannen er i og for seg harmlaus, men paret sin potensielle uro og engsting blir projisert mot han, og gjer han til «en katalysator for kjærlighet, død og seksualitet». Stykket har ein open slutt, kvar det framleis er usikkert om forholdet mellom Ho og Han kan reddast.
Ulike oppsetningar har presentert stykket som ein psykothriller, som eit stykkje om angst, eller som eit stykkje om erotikk.
VM i alpine greiner 2015
Slalåm
Løypelengd: 690 m, høgdeskilnad: 214 m
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
Dato: 13. februar 2015
Løypelengd: 1490 m, høgdeskilnad: 400 m
<br style="clear:both;" />
Super-G
Dato: 5. februar 2015
Løypelengd: 1879 m, høgdeskilnad: 607 m
<br style="clear:both;" />
Kvernes kyrkje
Kvernes kyrkje er ei langkyrkje frå 1893 i Averøy kommune i Møre og Romsdal. Kyrkja har 350 sitjeplassar og avløyste i si tid Kvernes stavkyrkje. Dei to kyrkjene står like ved sida av kvarandre.
Kyrkjegarden ligg 3–400 meter sørvest for kyrkja. Prestegarden er like nordaust for stavkyrkja.
VM i alpine greiner 2015
Utfor
Dato: 7. februar 2015
Løypelengd: 2623 m, høgdeskilnad: 753 m
<br style="clear:both;" />
Kombinasjon
Dato: 8. februar 2015
Utfor: løypelengd: 2623 m, høgdeskilnad: 753 m
Slalåm: høgdeskilnad: 200 m
<br style="clear:both;" />
Slalåm
Dato: 14. februar 2015
Løypelengd: 640 m, høgdeskilnad: 187 m
Storslalåm
Dato: 12. februar 2015
Løypelengd: 1305 m, høgdeskilnad: 324 m
Super-G
Løypelengd: 1840 m, høgdeskilnad: 590 m
Utfor
Dato: 6. februar 2015
Løypelengd: 2460 m, høgdeskilnad: 710 m
Kombinasjon
Utfor: løypelengd: 2530 m, høgdeskilnad: 710 m
Slalåm: høgdeskilnad: 185 m
Fylkesveg 442 i Oppland
Fylkesveg 442 i Oppland går mellom Leirflaten og Vålbubakken i Sel kommune. Vegen er 10,0 km lang.
Nordpolen musikklubb
Nordpolen musikklubb er eit norsk plateselskap skipa i 2014 som gjev ut en julesingel i 300 eksemplar kvart år.
Brunskulderlo
Skildring
Brunskulderloa er ei relativt lita lo, ca. 17 centimeter med kroppssvekt på 33 gram, berre ca. 55 % av kroppsvekta til ei sandlo, til samanlikning.
Denne arten har namn på norsk etter den kastanjebrune skulderflekken, elles er oversida spraglete lysebrun, og undersida er kvit med svart, V-forma brystband. Panna og augestripa er svart, augebrynet kvitt og krona er lysebrunt som ryggen. Nebbet er raudt bortsett frå tuppen som er svart. Beina er grårosa. Begge kjønn har same fjørdrakta, og ho er uforandra året rundt, men ungfuglar manglar dei iaugefallande trekka som brystband, svart panne og skulderflekk. Eit karaktertrekk for arten er treig, rykkete flyging der dei ropar 'pitt', i flukt er oversida av ytste delar av vengen og halen svarte.
Nordpolen musikklubb
Diskografi:
Brunskulderlo
Skildring
Ein kan finne brunskulderloa over det meste av Australia inklusive Tasmania der det finst vatn, dei held seg rundt ferskvassdammar, plassar med søle, sumpar eller ved innsjøar, enten aleine eller i småflokkar. På Nordøya finst denne arten spreidd ved elver, innsjøar i estuar i nord mot Bay of Plenty og i søraust. Dei få, ca. 300 individa på Sørøya lever på austsida av øya. Brunskulderloer er i ei viss grad standfuglar som passar eit territorium året rundt, men mange kan danne flokkar om vinteren for beiting.
Hekketida er vår og sommar frå august til februar. Hekkeplassar ligg ofte ved elveleier. Reira enkle, grunne senkingar, fôra med tørr vegetasjon. Kullet er vanlegvis på 3, nokre gonger 2 egg. Klekkinga skjer etter ein 22-26 dagar, begge foreldra rugar.
Dietten består av både virvellause dyr, krepsdyr, insekt og meitemark.
Arten har status som livskraftig, og bestanden er estimert til ca. 15 500 individ i Australia (2007), og 1700 på New Zealand, av desse 1400 på Nordøya. er trudd å vere aukande.
Lyngdal Idrettslag
Lyngdal Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrde i Lyngdal, stifta 17. juli 1934. Idrettslaget er aktivt med i fotball, friidrett, handball, orientering, volleyball og klatring. Laga til Lyngdal spelar i raude drakter.
Sleggjekastaren Richard Olsen, sprintløparen Jens A. Johannessen og fotballspelaren Ingvild Stensland er dei mest kjende Lyngdal-utøvarane.
Psychonauts 2
Psychonauts 2 er eit plattformspel utvikla av Double Fine og utgjeve av Xbox Game Studios. Spelet vart annonsert under The Game Awards i 2015 og utgjeve i 2021.
Tim Schafer hadde uttrykt eit ønske om å lage ein oppfølgjar til det originale Psychonauts, men kravet til eit finansielt grunnlag for å starte utviklinga hindra at spelet vart noko av. Etter at originalen selde bra gjennom ulike distribusjonskanalar, kombinert med sterk etterspurnad frå tilhengjarskaren av det første spelet, starta Double Fine ein innsamlingskampanje via Fig for å finansiere utviklinga av Psychonauts 2, som vart lansert samtidig som spelet vart annonsert. Kampanjen samla inn 3,3 millionar US-dollar innan 6. januar 2016.
Fylkesveg 59
Fylkesveg 59 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesvei 59 (andre betydninger)
Katja Ebstein
Karin Witkiewicz, òg kjend som Katja Ebstein, er ein tysk songar. Ho var gift med Christian Bruhn som skreiv mange av songane hennar. Ifylgje boka til John Kennedy O'Connor, The Eurovision Song Contest - The Official History, er Ebstein den mest suksessfulle deltakaren i Eurovision Song Contest som ikkje har vunne. Ho er den einaste deltakaren som har enda mellom dei tre beste tre gonger: Fyrst på tredjeplass i 1970 og 1971 og så på andreplass i 1980.
Eurovision Song Contest 1971
I 1971 vart ho vald internt til å representere Vest-Tyskland i Eurovision Song Contest, denne gongen i Dublin i Irland med songen «Diese Welt». Songen, som vart vald i den nasjonale uttakinga Ein Lied für Dublin, starta som nummer fem i finalen etter Sveits med «Les illusions de nos vingt ans» av Peter, Sue & Marc og før Spania med «En un mundo nuevo» av Karina. Bidraget fekk åtte poeng frå Frankrike og Spania, sju poeng frå Monaco, Belgia, Portugal og Jugoslavia, seks poeng frå Austerrike, Sveits, Storbritannia, Italia og Sverige, fem poeng frå Malta, Irland, Nederland og Finland, fire poeng frå Noreg og to poeng frå Luxembourg. Vest-Tyskland fekk til saman 100 poeng og enda på tredjeplass av totalt 18 bidrag.
Eurovision Song Contest 1980
Òg i 1980 deltok Ebstein i den vesttyske uttakinga til Eurovision Song Contest, som i 1980 vart arrangert i Haag i Nederland. Songen, «Theater», starta som nummer fem i finalen etter Noreg med «Sámiid Ædnan» av Sverre Kjelsberg og Mattis Hætta og før Storbritannia med «Love Enough for Two» av Prima Donna. Bidraget fekk tolv poeng frå Italia, Nederland og Spania, ti poeng frå Tyrkia, Marokko, Storbritannia og Frankrike, åtte poeng frå Austerrike og Portugal, sju poeng frå Danmark, Sveits, og Belgia, fem poeng frå Sverige og Irland, tre poeng frå Luxembourg og to poeng frå Finland. Vest-Tyskland fekk til saman 128 poeng og enda på andreplass av totalt 19 bidrag.
Krystallkjemi
Krystallkjemi er samanhengen mellom den kjemiske samansetjinga til eit stoff og krystallstrukturen deira. Prinsippa som styrer samankomsten av krystall og glasstrukturar vert skildra, ein studerer modellar av mange teknologisk viktige krystallstrukturar (sinkblende, alumina, kvarts, perovskitt), og ein studerer effekten av krystallstruktur på forskjellige grunnleggande mekanismar som er ansvarleg for mange fysiske eigenskapar.
Tyristrand kyrkje
Tyristrand kyrkje er ei langkyrkje frå 1857 i Ringerike kommune i Viken fylke.
Kyrkja er særskilt kjent for altartavla, som er kopiert til ei rekkje andre norske kyrkjer. Motivet vert gjerne kalla «Kristus i skyen». Som for dei andre Tidemand-alterbileta har populariteten dalt noko sidan nygotikkens tid.
Max Verstappen
Max Emilian Verstappen er ein nederlandsk formel 1-førar. Verstappen debuterte i formel 1 i 2015-sesongen for laget Scuderia Toro Rosso. Verstappen køyrde i 2021 for Red Bull Racing.
Skiferolje
Skiferolje er olje som finst i skifer. Ho kan vinnast ut med hydraulisk oppsprekking, same måten som skifergass vert utvinna på. Skiferolje vert rekna med i kategorien ukonvensjonell olje og gass.
Skiferolje er ikkje det same som olje utvunne frå oljeskifer, noko som krev ein annan utvinningsmetode.
Fylkesveg 444 i Oppland
Fylkesveg 444 i Oppland går mellom Kringen og Mysusæter i Sel kommune. Vegen er 13,1 km lang.
Guden Bor
Bor (norrønt Búrr eller Borr) er ein skapning i norrøn mytologi som er son av Bure, mannen som blei slikka ut av ein stein av urkua Audhumbla. Han er far til gudane Odin, Ve og Vilje. Mor deira er Bestla, dotter av Boltorn.
Bor si rolle i mytologien er uklar. Han fungerte truleg som eit nødvendig mellomledd i slektslista til Odin, og det finst ingen indikasjon på at han blei tilbeden i norrøn religion.
Bor i norrøn litteratur
Bor er nemnd éin gong i Gylfaginning i Den yngre Edda av Snorre Sturlason:
I skaldedikting og Den eldre Edda blir Odin av og til nemnd som Bors son som ein fast kenning, men det blir ikkje gjeve nokon vidare informasjon om Bor. Han blir også nemnt som far til Odin i Voluspå, vers 4, under namnet Bur:
Ulysses
Ulysses er ei bok av den irske forfattaren James Joyce, utgjeven i 1922. Boka føregår i Dublin i løpet av eit døgn, 16. juni 1904. Denne datoen er seinare blitt markert som Bloomsday.
Ulysses og den litterære modernismen
Handlinga går føre seg på ein einaste dag, 16. juni 1904, i det moderne Dublin og følgjer den gamle myten om Ulysses (eller Odyssevs), Penelope og Telemakhos, representert i skikkelsen Leopold Bloom, kona hans Molly Bloom og Stephen Dedalus, som er parodisk portretterte opp mot modellane sine frå antikken. Boka utforskar diverse delar av tilveret i Dublin, og dvelar ved elendet og skifteløysa i livet der. Boka er likevel òg ein lidenskapeleg og detaljert studie av byen, og Joyce uttalte at om byen skulle øydeleggjast av ein katastrofe, kunne han byggjast opp på nytt, brikke for brikke, ved å bruka verket hans som modell. For å kunna oppnå dette nivået av presisjon, brukte han 1904-utgåva av Thom's Directory- eit oppslagsverk over alle innehavarar og leietakarar i alle hus og leigegardar i byen. Samstundes korresponderte han med vener som framleis budde der med førespurnader om informasjon.
Romanen består av 18 kapittel fordelt over tre bøker eller delar, der kvart kapittel dekker omtrent ein time av dagen, frå kl. 8 til ca. kl. 2 neste morgon. Kvart av dei 18 kapitla har sin eigen litterære stil. Kvart kapittel refererer òg til ein spesiell episode i Odysseen, og assosierer til ein spesiell farge, kunst eller vitskap og kroppsdelar Denne kombinasjonen av kaleidoskopisk skriving med ein ekstremt formell, skjematisk struktur representerer eit av dei viktigaste bidraga boka hadde på utviklinga av den moderne litteraturen på 1900-talet. Kretsinga rundt ytre detaljar i ein roman der nesten alt føregår på det indre planet var òg nyskapande.
Utgjevingshistorie
Medan Joyce gjorde ferdig novellesamlinga Dubliners i 1906 vurderte han å leggja til endå ei historie, om ein jødisk annonseagent kalla Leopold Bloom under tittelen Ulysses. Historia blei aldri skriven, men han heldt fastpå ideen, og i 1914 byrja han arbeidet på ein roman der han brukte både tittelen og dei grunnleggjande premissane. Han gjorde romanen ferdig i oktober 1921.
Takka vera Ezra Pound blei ei rekkje utdrag frå romanen gjevne ut i The Little Review frå 1918. Dette magasinet blei redigert av Margaret Anderson og Jane Heap med støtte frå John Quinn, ein advokat frå New York med interesse for samtidig eksperimentell kunst og litteratur. Dette førte likevel til problem med amerikansk sensur, og i 1920 blei utgjevarane straffa for å ha gjeve ut utuktig litteratur, noko som sette ein stoppar for vidare offentleggjering av romanen. Ulysses blei verande forboden i USA fram til 1933.
Denne kontroversielle hendinga gjorde det vanskeleg for Joyce å finna ein forleggjar til boka, men ho blei gjeven ut i 1922 av Sylvia Beach på hennar velkjende Shakespeare and Company. Ei engelsk utgåve som blei gjeven ut same året av Joyce sin vernar, Harriet Shaw Weaver, førte til fleire vanskar med amerikanske styresmakter, og fem hundre kopiar som var smugla inn i Statane blei beslaglagde og moglegvis øydelagde. Året etter trykte John Rodker eit opplag på fem hundre nye eksemplar for å erstatta dei manglande, men desse blei brunne av det britiske tollvesenet i Folkstone. Ei anna følgje av den illegale statusen til boka var at det dukka opp ei rekkje piratkopiar.
Tolkingar
Ulysses har hatt ein utvilsam innverknad på utviklinga til den moderne romanen. Med dette verket innførte Joyce ein ny hyperrealisme i prosaen, når han samstundes med at han følgjer personane skritt for skritt gjennom gatene i Dublin òg følgjer den indre tankeverda deira i assosiasjonane og uføreseielege sprang ho måtte ta. Denne medvitsstraum-teknikken er blitt teken i bruk i skiftande grad i ei stor mengd seinare romanar. Den ytre realismen er òg slåande, særleg om ein tek i betrakting at Joyce skreiv heile teksta i utlandet. Når det ikkje lenger er så lett å følgja Bloom si rute frå gate til gate i dag, er det fordi Dublin har endra seg.
I tillegg til dei ofte uforklarlege tankespranga vrimlar det av tilvisingar til mytologiske skikkelsar og til andre tekster i romanen, og allusjonane er aldri forklart. Namn kan forkortast eller vera medvite forvrengte. Det finst difor ein rikhaldig litteratur om Ulysses, der dei gåtefulle tilvisingane er freista forklart. Joyce sa ein gong: «Eg har lagt inn så mange gåter at det vil halda professorane beskjeftiga i hundreår med å diskutera kva eg har meint. Det er den einaste måten ein kan sikra seg å bli udøydeleg på.»
Forfattaren sjølv delte teksta i 18 nummererte kapittel. Titlane på kapitla blei lagde til av seinare kommentatorar for å gjera tydeleg sambandet med Odysseen og på den måten reinvaska forfattaren for pornografiskuldingane. Det er likevel blitt vanleg å bruka titlane i seinare utgåver.
Handling
Del 1
Del 3
Telemakhos
Handlinga byrjar tidleg om morgonen inne i eit kystfort ved Sandycove i Dublinbukta. Buck Mulligan (ein brautande og bråkjekk ung medisinstudent), Haines (ein ubestemmeleg engelskmann) og Stephen Dedalus (ein ung poet som òg opptrer i Et portrett av kunstneren som ung mann) førebur seg på ein ny dag. Stephen sørgjer over mora, som nettopp er død, og Buck fyrer opp under det dårlege samvitet hans for ikkje å ha gjort nok for ho medan ho låg på det siste. Dei går kvar til sitt, og Stephen bestemmer seg for å ikkje venda attende til fortet på grunn av Mulligan.
Nestor
Stephen er i klasserommet, der han prøver å undervisa uinteresserte skulegutar i historie og engelsk. Når timen er slutt, går Stephen inn på kontoret til rektor og tek imot løna si og eit brev som skal leverast i ein avisredaksjon.
Organisasjonen for tryggleik og samarbeid i Europa
Organisasjonen for tryggleik og samarbeid i Europa (OTSE eller OSSE, «for sikkerheit») er ein internasjonal tryggleiksorganisasjon som fokuserer på konflikthandtering. OSSE jobbar med å hindra at konfliktar oppstår, meklar i konfliktar som har oppstått og bistår òg med gjenoppbygging etter at ein konflikt er avslutta.
Ulysses
Kalypso
I dei følgjande kapitla er Leopold Bloom hovudperson. Bloom er ein jødisk annonseakkvisitør som bur i Eccles street. Han ruslar over til slaktaren for å kjøpa seg ei nyre å steika til frukost. Han serverer kona Molly post og frukost på senga, les brevet frå dottera Milly og går deretter på do.
Organisasjonen for tryggleik og samarbeid i Europa
Organisasjonen har 56 medlemsland frå Europa, Sentral-Asia og Nord-Amerika. Han blei grunnlagd med verknad frå 1. januar 1995 som ei forlenging av Helsingforsprossessen, som starta med eit møte i den finske hovudstaden Helsingfors i 1975. Føremålet var å vera ein møtestad for aust og vest under Den kalde krigen.
Ulysses
Hades
Kapittelet opnar med at Bloom stig inn i ei vogn i ei gravferdsfølgje saman med tre andre, blant dei far til Stephen, Simon Dedalus. Dei skal i gravferda til ein kjenning, Dignam, som nyleg døydde brått. Mykje av praten går om ulike måtar å døy på. Det framgår at far til Bloom tok sitt eige liv. Kapittelet attgjev i stor grad Bloom sine tankar under seremonien og jordfestinga; desse krinsar kring død og rotning.
Organisasjonen for tryggleik og samarbeid i Europa
OSSE har hovudsetet sitt i Wien. Formannskapet roterer mellom medlemslanda, og blir halde av utanriksministeren i det valde landet. Under Kosovokrigen var den norske utanriksministeren Knut Vollebæk formann for OSSE.
Ulysses
Aiolos
Bloom kjem til avisredaksjonen for å få plassert ein annonse samstundes som Stephen er der for å levera lesarinnlegget frå rektor, men dei to møter ikkje kvarandre. Kapittelet er brote opp i småkapittel med titlar som liknar avisoverskrifter.
Organisasjonen for tryggleik og samarbeid i Europa
Historie
Konferansen for tryggleik og samarbeid i Europa (KSSE) var opphavet til OSSE. KSSE blei skipa i 1973 og bar dette namnet fram til namnebytet i 1995. KSSE vart særleg kjend for Helsingfors-konferansen i 1975, som fastslo tesen om at grensene i Europa var ukrenkelege.
Symjefuglar
Symjefuglar, latin Natatores, var i tidlegare taksonomi ein underklasse av fuglar. Gruppa samla artar med symjeføter.
Ulysses
Laistrygonarane
Bloom tenkjer over kvar han skal eta lunsj, og etter å ha vore innom ein mindre delikat etestad der arbeidsfolk kastar i seg maten, endar han opp med vegetarmat på Davy Byrnes.
Organisasjonen for tryggleik og samarbeid i Europa
Historie
Då demokratiske opposisjonspolitikarar i USA kravde internasjonale valobservatørar under presidentvalet i USA i 2004, blei OSSE invitert til å observera for å sjå at alt gjekk rett for seg under valet.
Ulysses
Skylla og Kharybdis
Kapittelet attgjev ein samtale mellom Stephen Dedalus, Buck Mulligan, John Eglinton og Richard Best på nasjonalbiblioteket. Stephen prøver å forklara teoriane sine om samanhengane mellom livet og skodespela til Shakespeare. Dei andre er ikkje særleg lydhøyre, og oppfattar ikkje alvoret som ligg under Stephen sine utleggingar om far-son-tilhøve, utruskap og incest. Særleg er Buck Mulligan plagsam med sine stadige avsporinger. Bloom kjem inn på biblioteket mot slutten av kapittelet, men møter ikkje Stephen.
Forskingsetikk
Forskingsetikk handlar om dei etiske prinsippa forskarar må halda seg til ved utføring av vitskapleg aktivitet. Det omfattar mellom anna planlegging og gjennomføring av eksperiment på menneske og dyr, lovregulering av genetisk forsking og bioteknologi og dessutan førebygging av forskingsjuks og plagiering innan forsking.
Ulysses
Skylla og Kharybdis
Kapittelet er spekka med tilvisingar til Shakespeares og andre verka til andre forfattarar, og det blir sitert på latin, italiensk og fransk.
Organisasjonen for tryggleik og samarbeid i Europa
Historie
Under krigen i Donbass i Ukraina frå 2014 tok organisasjonen ei viktig observasjonsrolle.
Forskingsetikk
Omsyn
Deltakarane i forskingsprosjekt skal vera friviljug og som regel med skriftleg samtykke. Det skal også vera anonymitet og teieplikt for alt sagt og gjort av deltakarane i forskingsprosjektet. Forskinga skal også vera objektiv og nøytral (utan å vinkla forskinga).
Ulysses
Vandrande klipper
Forteljaren går utan overgang frå den eine gruppa til den andre. Mot slutten av kapittelet blir trådane samla, i det alle personane kvar for seg registrerer kortesjen til visekongen på veg gjennom byen. Stilen er munter og lett.
Forskingsetikk
Grunnlag
Forskingsetikken innan medisinsk forsking er basert på Nürnbergkodeksen (utvikla i samband med Legeprosessen i 1947) og Helsinkideklarasjonen frå 1964.
Ulysses
Sirenene
Bloom et middag med Ritchie Goulding på Ormond hotell. I den tilstøytande baren sit Boylan, Lenehan, Ben Dollard og fader Cowley. Boylan og Lenehan flørtar med dei to jentene i baren. Bein Dollard syng ei vise om det irske opprøret mot engelskmennene. Bloom observerer dei på avstand. Når Boylan reiser seg og går, er det sannsynlegvis til eit stemnemøte med Molly. Bloom tenkjer på Molly og på Martha. Under måltidet byrjar han å skriva eit svar på brevet frå Martha.
Forskingsetikk
Norske lover
I Noreg er forskingsetikken regulert igjennom Lov om organisering av forskningsetisk arbeid (forskningsetikkloven), og Lov om medisinsk og helsefaglig forsking (helseforskningsloven). Desse lovene vert forvalta av Dei nasjonale forskingsetiske komiteane og De regionale komiteer for medisinsk og helsefaglig forskingsetikk.
Ulysses
Sirenene
Kapittelet er halde i ein særegen, rytmisk og musikalsk stil. Fleire stadar kan setningane minna om homeriske heksametervers. Ofte er ortografien forvrengd for å få fram spesielle klangverknader.
Kyklopane
Handlinga spelar ut seg i puben til Barney Kiernan, der Bloom er gått for å møta Martin Cunningham og diskutera økonomien til Paddy Dignam sine etterlatne. Den mest høgrøsta pubgjesten er Borgaren, ein irsk nasjonalist. Borgaren meiner at jødar og andre utlendingar ikkje har noko å gjera i Irland, medan Bloom hevdar seg å vera ire god nok, sidan han er fødd i Irland. Det eine ordet tek det andre, og det endar med at Borgaren kastar Bloom på dør og set bikkja Garryowen på han.
Kapittelet inneheld ei lang rekkje parodiar på ulike sjangrar; til sports- og nyhendejournalistikk, rettsreferat, bibelspråk og riddarromanar – men framfor alt på irske segner og mytar slik dei blei attgjeve på 1800-talet. Ironien rammar først og fremst den kyklopisk einauga ultranasjonalisten representert ved Borgaren.
Solgudens oksar
Bloom oppsøkjer klinikken der Mina Purefoy er i ferd med å føda. Medan fødselen pågår, sit han saman med Stephen Dedalus og ei forsamling av legar og medisinstudentar og drikk og diskuterer høglydt ulike medisinske emne. Ein pleiar må fleire gonger snakka til dei og be dei dempa seg.
Språkleg sett er dette eit av de mest krevande kapittela. Stilen ser ut til å følgja utviklinga av det engelske språket frå angelsaksisk til samtidig slang i Dublin, og kan sjå ut til å utgjera ein parallell til fosterutviklinga. Kommentatorar har meint å identifisera parodiar på blant annet Tacitus, angelsaksisk og mellomengelsk prosa, Thomas Malory, Milton, John Bunyan, Samuel Pepys, Daniel Defoe, Jonathan Swift, Laurence Sterne, Edmund Burke, Horace Walpole, Charles Dickens og Thomas Carlyle – før språket løyser seg opp i ein kakofoni av dialektar og slang.
Kirke
Handlinga spelar ut seg ved midnatt i eit horestrøk i byen. Alle er drukne, og teksten er bygd opp som eit surrealistisk drama der Bloom går gjennom ei rekkje forvandlingar og skiftevis blir hylla som keisar og frelsar eller blir skulda for sexovergrep og perversitetar og dømd til døden. Forvandlingane avspeglar Bloom sine skiftande sinnstilstandar mellom skuldkjensle og nytt livsmot. I ein konfrontasjon med horemammaa Bella Cohen skiftar dei to kjønn og «ho-Bloom» blir utsett for sadomasochistiske overgrep. Ei stort mengd personar, dyr og ting opptrer i dei raskt skiftande scenene i dette indre dramaet.
Samstundes er det mogleg å følgja ei ytre handling. Bloom finn igjen Stephen i musikkrommet i bordellet. Stephen er svært full og blir kasta ut av bordellet etter å ha knust ei lysekrone. På gata fornærmar han to engelske soldatar, blir slått ned, og klarer ikkje å reisa seg. Bloom prøver heile tida å gå imellom, og hindrar arrestasjon når politiet kjem.
Evmaios
Kapittelet er halde i ein parodisk stil; det er ein pretensiøst åndfull, men snirkla og klisjéfylt stil som kan minna om halvgode serieromanar frå hundre år tidlegare: «Øyeblikket etter var de to nattevandrerne våre trygt benket i en diskret krok, bare for å bli hilst av stirrende blikk av den høyst blandede forsamlingen av løse eksistenser og andre ubestemmelige eksemplarer av slekten homo som allerede satt og spiste og drakk og pratet med hverandre, og for hvem de nyankomne tydelig var et emne av åpenbar interesse.»
Bloom og Stephen deltek ikkje i samtalen. Bloom gjer seg tankar om dei som er til stadest og det som blir sagt, han prøver å få i gang ein samtale med Stephen, men denne svarar kort og uinteressert. Det framgår at Bloom er motstandar av å hissa til hat mot nabofolket. I staden trur han at menneske med ulikt språk, religion og historie kan leva fredeleg saman. Han prøver òg å formulera sin eigen politiske ståstad – og her parodierer ikkje Joyce – som går ut på at viss alle som arbeidar kunne få ei sømeleg løn og rimelege kår, ville strid og fiendskap opphøyra.
Det er tydeleg at Bloom har fatta ei sterk interesse for unge Stephen; han beundrar han for talenta hans og er oppteke av at han ikkje må kasta seg bort på horer og fyll, men skapa seg ei framtid som skribent. Til slutt tilbyr han Stephen ei seng for natta, og arm i arm vandrar dei heimover til Bloom sitt hus. Når det viser seg at Stephen òg har songstemme, når Bloom sine forventingar til karrieren hans store høgder. Samstundes er det noko tvitydig over Bloom sin omsut: Ser han for seg at Stephen med skrivetalentet kan fremja den skrantande songarkarrieren til Molly, som Bloom er så djupt engasjert i? Skal sambandet til ein lovande intellektuell kaste glans over han sjølv og hans hus? Ser han seg sjølv som impresario for Stephen i hans karriere?
Ithaka
Til slutt kjem han seg opp på soverommet, han legg seg anføttes i dobbeltsenga, merkar avtrykket av mannen som har vore hjå Molly, og tenkjer over korleis samlivet med Molly har gått i stå for mange år sidan. Til slutt vaknar Molly, og Bloom fortel ho ein redigert versjon av kva han har opplevd i løpet av dagen.
Kapittelet har ein gjennomført spørsmål-og-svar-struktur som kan minna om ei forklaring til Luthers katekisme. Det særeigne er at alt er attgjeve med same slag tørre, skolastiske logikk, frå dei mest trivielle detaljane til dei aller største spørsmål om meininga med tilveret.
Penelope
Det best kjende kapittelet i boka er Molly Bloom sin 40 sider lange medvitsstraum, der ho ligg søvnlaus og tenkjer over tilveret sitt etter at ektemannen har sovna. Det er eit møte med ei 34 år gammal, frustrert kvinne som har vanskeleg for å forsona seg med at livet ikkje har blitt ein evig fest med vene klede, galante menn og evig ungdom. Men kjærleiken får siste ordet.
Salhus Turn- & Idrettslag
Salhus Turn- og Idrettslag (STIL) blei stifta i 1918 og held til i Åsane bydel i Bergen. STIL driv med gymnastikk og turn og med handball og er tilknytt Norges Gymnastikk og Turnforbund og Norges Håndballforbund.
Turn
Turngruppa har tilbod til alle aldersgrupper, anten ein vil konkurrere eller driva mosjon. Treningsstader er Salhus skole, Salhushallen, Marikollen skole, Mjølkeråen skole, Åsanehallen, Flaktveithallen og Turnkassen.
Handball
Handballgruppa har tilbod til gutar og jenter i tillegg til damer, og trenar i Salhus skole, Mjølkeråen skole, Åstveithallen og Åsanehallen.
Omleiringa av Stralsund (1711–1715)
Omleiringa av Stralsund var eit slag under den den store nordiske krigen. Det svenske imperiet forsvarte hamnebyen Stralsund i Svensk Pommern mot ein koalisjonen av Danmark-Noreg, Kurfyrstedømet Sachsen og Det russiske tsardømet, i tillegg til Brandenburg-Preussen som kom til under omleiringa.
Det første forsøket på å ta Stralsund vart gjort i 1711, då dei allierte nærma seg byen. Ein svensk hjelpestyrke tvinga koalisjonen til å trekkje seg attende frå festningsverka, og dei omleirande armeane drog derfor ein større ring langs linjene til elvane Recknitz og Peene. Sigeren til Magnus Stenbock ved Gadebusch distraherte ei kort stund dei allierte, men etter at dei følgde etter Stenbock og han vart slått, vart Brandenburg-Preussen, samt Hannover, som vart styrt i ein personalunion med Storbritannia, med i alliansen mot Sverige.
Dei allierte vart samde om at Danmark skulle avstå kravet på Bremen-Verden til Hannover, og til gjengjeld vart Danmark lovd dei nordlege områda av Svensk Pommern med Stralsund, medan dei sørlege områda skulle gå til Preussen. I 1714 reid Karl XII av Sverige til Stralsund frå eksiltida si i Tyrkia for å leie forsvaret personleg. Frå 12. juli til 24. desember 1715 la dei allierte ei omleiring på byen og tvinga han til slutt til å overgje seg. Karl XII rømde til Sverige.
Stralsund vart verande under dansk kontroll til han vart gjeven attende til Sverige med Frederiksborg-traktaten.