cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Geitetårn
Seinare døme
Tårnet i Fairview har inspirert fleire andre. I 1998 bygde to gardbrukarar i Illinois utan nokre geiter, David og Marcia Johnson, eit høgt geitetårn med ein diameter på  i Shelby County i nærleiken av Findlay etter å ha lese om det i Decanter. Tårnet er bygt av 5000 handlaga mursteinar og har 276 trappetrinn laga av armert betong. Det har seks etasjar. Ekteparet Johnson har kalla bygningen sin «The Tower of Baaa». I 2000 kjøpte dei 11 saanengeiter som no bruker tårnet. Johnson har sagt: «Goats are the most curious animals in the world so they use the tower a lot. They come and go, passing each other on the ramp.» Garden til Johnsons blir no kalla Goat Tower Farm, og har blitt til ein turistattraksjon.
Kingdom Come
Albumet er blant anna kjend for dét faktum at i 1971 vart albumet omtalt som "heavy metal", til å refera til ein musikksjanger. Dette er – om ikkje anna – den tidlegaste resolusjonen av dette ordet. Kritikken, eller omtala, kom frå musikkmagasinet Creem, som gav Kingdom Come dette omgrepet grunna det kjappe og dundrande blues-baserte rock 'n' rollen med gitar- og bassforvrenging. Tungmetallen var langt ifrå den mest populære sjangeren på den tida, sjølv om denne type musikk skulle verta særs attraktiv i seinare år.
Geitetårn
Seinare døme
Mjølkegarden Ekeby i Moss i Noreg, som har Finn-Erik Blakstad som eigar, bygde eit tårn som bygde på det i Fairview. Han importerte boargeiter Garden har brukt bilde av tårnet i marknadsføring av mjølka og osten frå garden, og på servervingsstaden sin. Kjøkkensjefen her, Elizabeth Holm, fekk eit bilde av tårnet tatovert på store delar av ryggen.
I 2010 bygde Finca el Rocío, ein geitegard i Valle de Calamuchita i Mendoza i Argentina, eit tårn for dei anglo-nubiske geitene sine. Tårnet, som dei kalla Torre de Cabras, var inspirert av det til Fairview, og blei bygd etter same mal som det til vingarden. Tårnet er blitt ein turistattraksjon.
Hampton Roads Winery i Surry i Virginia skal ha bygd eit tårn på, det høgaste geitetårnet i verda, for å husa dei nigerianske dverggeitene sine etter å ha lese om Fairview-tårnet. Vingarden her har fleire vinar med namn etter tårnet.
Andre døme er Cholmondeley Castle Gardens i Cheshire, som har eit geitetårn for dverggeitene sine, og eit geitetårn bygd i hagen til Silky O'Sullivan's bar ved Beale Street i Memphis i Tennessee, der kundar av og til gir øl til geitene. Ved ein besøksgard i Waunakee i Wisconsin er det bygd eit geitetårn i stål av Endres Manufacturing Company i ein bayersk stil for å passa med andre bygningar i området.
Raglan
Raglan kan visa til:
Kirsti Sparboe
Kirsti Sparboe er ein norsk songar og skodespelar som hadde ei framståande rolle i norsk musikk- og kulturliv frå midten av 1960-åra og fram mot 1980-åra. Ho er kjend for ei rekkje deltakinga i Melodi Grand Prix, og med fire sigerar er ho saman med Jahn Teigen den artisten som har vunne konkurransen flest gonger. Ho representerte Noreg i Eurovision Song Contest tre gonger: 1965, 1967 og 1969. Sparboe har gjeve ut ei rekkje album og singlar, og er særleg kjend for songar som «Oj, oj, oj, så glad jeg skal bli», «Nordlandsnetter», «Hjem» og «En sommer er over». Sparboe har også hatt suksess i utlandet, mellom anna i Tyskland, og har hatt ei rekkje større og mindre roller innan norsk teater, revy, film og tv.
<!--
Bakgrunn og debut
Sparboe ble født i Tromsø 7. desember 1946 som datter av telegrafist, hvalfanger og fylkesarbeidskonsulent Einar Sparboe (1909–1974) og Ruth Johanessen (1903–1990). Som yngst av fem søsken i en musikalsk familie fikk hun tidlig en interesse for sang og musikk – da særlig jazz. I 1964 ble hun oppdaget av Dagbladets Nord-Norge-journalist Arthur Arntzen da hun sang med bandet The Caravans under et karneval i Tromsø, utkledd som kineser.
Arntzen inviterte henne til å synge i et presseshow i Tromsø som ble kringkastet og hørt både av Arne Bendiksen – som samme kveld tilbød henne platekontrakt – og av NRKs ungdomsredaktør, Ada Haug, som ville ha henne som gjest i NRKs tv-serie for ungdom, TEN-pluggen, der hun senere sang «Bye, Bye Blackbird» og «All of Me».
Platedebuten kom i 1964, med to opphavleg tyske melodiar: «Frankie Boy»/«Ballerina» på plateselskapet Triola. Sparboes plategjennombrudd kom med den neste singelen, «Nå og for alltid», som ble en gjenganger i Ønskekonserten og som lå syv uker på VG-lista.
Melodi Grand Prix og Eurovision Song Contest
I 1965 hadde hun sin første store tv-opptreden da hun deltok i Melodi Grand Prix med sangen «Karusell». Sangen vant konkurransen og ble Norges bidrag til Eurovision Song Contest 1965. Egentlig skulle Wenche Myhre ha sunget med Kringkastingsorkestret, men meldte forfall i siste liten på grunn av sykdom. Ryktene skulle imidlertid ha det til at Myhre ikke likte låten, og at faren hennes, Kjell Myhre, frarådet henne å delta i konkurransen. I stedet sang Sparboe melodien med både lite og stort orkester og ble Norges representant i den internasjonale finalen. «Karusell» lå også ni uker på VG-lista med en syvendeplass som høyeste notering.
Etter dette fulgte en rekke deltakelser i Melodi Grand Prix. Hun har deltatt til sammen 14 ganger i åtte ulike finaler, og hun har vunnet konkurransen fire ganger: 1965, 1967, 1968 og 1969. Størst oppmerksomhet fikk Sparboe etter seieren i 1969 med Arne Bendiksens «Oj, oj, oj, så glad jeg skal bli». Etter den norske finalen ble sangen regelrett slaktet av universitetslektor Erling Nielsen på åpen skjerm. Utskjellingen førte til en klagestorm fra seerne som ville gi sin støtte til Bendiksen og Sparboe. «Oj, oj, oj, så glad jeg skal bli» gikk også til topps på VG-lista, noe som var første gang for en norsk vinnersang.
Tross suksessen i Norge, gjorde ikke de norske bidragene like stor suksess i Eurovision Song Contest. Sparboe ble henholdsvis nummer 13 av 18, nummer 14 av 17 og nummer 16 av 16. På de tre deltakelsene fikk hun til sammen bare fire poeng.
Revy
I tillegg til musikkarrieren har Sparboe også medvirket i en rekke revy- og teaterforestillinger. Revydebuten kom med Hjertelig tilstede i 1970 på Chat Noir i Oslo, sammen med komikerlegendene Harald Heide-Steen jr. og Rolv Wesenlund. Siden fulgte en norgesturné og plateutgivelse med musikk fra revyen.
Los Angeles County
Los Angeles County er eit fylke i sørdelen av den USA-amerikanske delstaten California. Fylket, som ligg langs Stillehavet, er 12 310 km² stort, av dette er 1790 km² dekt av vatn. Med 10,01 millionar ibuarar er fylket det mest folkerike i heile USA.
Fylket vart grunnlagt i 1850. Fylkesadministrasjonen har sete i byen Los Angeles. Palmdale, Pasadena og Santa Monica er større byar i fylket.
Kirsti Sparboe
Revy
I 1972 deltok hun i én av de største Chat Noir-suksessene, Einar Schankes jubileumsrevy Kjære lille Norge, som både ble filmatisert og musikken gitt ut på plate. Siden har hun spilt i over et titalls høst- og sommerrevyer på ulike scener i både Oslo, Tønsberg, Sandefjord og Fredrikstad. Blant disse er revyer som Eg ser deg utfor klubben, Solstreif og Norge i våre hjerter.
Teater og musikaler
I 1973 fikk Kirsti Sparboe sitt gjennombrudd som teaterskuespiller i rockemusikalen To muntre herrer fra Verona på Oslo Nye Teater, basert på William Shakespeares tekst. Her spilte hun mot blant andre Toralv Maurstad og Per Theodor Haugen.
Siden har hun hatt hovedroller i en rekke store teateroppsetninger – de fleste i byene Oslo, Trondheim og Tromsø samt en rekke turneer med Riksteatret. I 1975 hadde hun hovedrollen i musikalversjonen av Alf Prøysens Trost i taklampa på Trøndelag Teater med Trond Lie som regissør, og 1979 spilte hun sammen med blant andre Harald Heide-Steen jr. og Trond Lie i komedien Jeg elsker min kone på Chat Noir.
I 1984 og 1985 spilte Sparboe Pippi Langstrømpe på Chateau Neuf i Oslo, og i 1988 hadde hun stor suksess på Hålogaland Teater med hovedroller både i Ole Brumm og Peter Shaffers Komedie i mørke, som hun senere spilte på Victoria Teater i Oslo.
Sin første rene talerolle hadde Kirsti Sparboe i Bjørnstjerne Bjørnsons skuespill Når den ny vin blomstrer på Oslo Nye Teater. 1994 og 1995 spilte hun sammen med Elsa Lystad i Et fandens fruentimmer. Først på Victoria Teater i Oslo, og deretter på norgesturné med Riksteatret.
Tittelrollen i Willy Russels Shirley Valentine, oversatt til nordnorsk av Arvid Hanssen og Arthur Arntzen, er en annen av Kirsti Sparboes store teatersuksesser. Hun spilte rollen i flere perioder etter 1997 og har turnert med stykket i hele Nordland, Troms og Finnmark i regi av Nordland Teater og Hålogaland Teater.
1998 hadde Sparboe en av hovedrollene i Ole Paus sin nyskrevne musikal Den store barnedåpen, basert på Oskar Braatens skuespill med samme navn, ved Teater Ibsen i Skien. Året etter debuterte hun som operettesanger da hun og Ingebjørg Kosmo spilte i Czardasfyrstinnen under Nordland Musikkfestuke i Bodø.
Utover i 2000-årene har Sparboe vært sjeldnere å se på teaterscenen, men hun har enkelte roller og konserter med jevne mellomrom.
Film og fjernsyn
Fra midten av 1960-årene har Kirsti Sparboe hatt en rekke opptredener i filmer, tv-serier og show – blant annet med flere egne store tv-show, dokumentarer og portrettprogrammer på NRK. Filmdebuten kom i 1965 da hun spilte en av de større rollene i Stompa forelsker seg.
Fjernsyn
Sin første store tv-opptreden kom i Melodi Grand Prix 1965, siden fulgte en rekke deltakelser i konkurransen og andre store tv-show. Sparboe hadde sitt eget tv-show fra Tromsø i 1967 og videre igjen rekke ganger utover i 1970-årene. Det siste store tv-programmet hadde hun i 2006, der venninnen Grethe Kausland hadde en av sine siste tv-opptredener.
1968 deltok Sparboe i tv-showet Tre i parken sammen med Arne Bendiksen og Oddvar Sanne. Året etter spilte hun i i humorserien Og takk for det sammen med Rolv Wesenlund og Harald Heide-Steen jr.
Sparboe har også vært programleder for en rekke populære tv-serier og underholdningsprogrammer på både NRK og TV 2 – både alene og sammen med blant andre Erik Bye, Rolv Wesenlund, Harald Heide-Steen jr. og Jon Skolmen. I 1983 og 1984 ledet hun barne-tv-programmet Kom, så tegner vi en sang, og i 1991 ledet hun NRKs store 17. mai-show fra KulturHuset i hjembyen Tromsø, med blant andre Henny Moan og Jon Michelet på gjestelisten.
Sparboe har også vært med i enkelte episoder av Fleksnes' fataliteter.
Film
Sparboe har spilt i flere norske spillefilmer – sammen med blant andre Rolv Wesenlund i Ute av drift i 1992. Sparboe debuterte som filmskuespiller allerede i 1965 i kinofilmen Stompa forelsker seg, der hun spilte mot Grynet Molvig og Rolf Just Nilsen. For innsatsen i kinofilmen Kjære lille Norge (1973), regissert av Knut Bohwim, fikk hun strålende kritikker av blant andre Dagbladets filmanmelder Arne Hestenes. Det er også laget tv-versjoner av flere av teateroppsetningene der Kirsti Sparboe spiller hovedroller. Blant andre: Musikken var av Bjarne Amdahl (Oslo Nye Teater), Hallo – Adjø (basert på melodier av The Beatles) (Oslo Nye Teater), Vi går i Hjorten (Trøndelag Teater) og den elleville farsen Boieng – Boieng (Victoria Teater i Oslo), der hun spilte mot blant andre Linn Stokke, Ingerid Vardund og Hans Ola Sørlie, som hadde rollen som piloten.
Sparboe i dag
Etter 2000 har Sparboe trappet ned antall konserter og forestillinger, men per 2018 holder hun fremdeles enkelte show og konserter.
Kirsti Sparboe har også i flere perioder samarbeidet med Kjell Karlsen og hans orkester – med både plateinnspillinger og konserter. I 1968 sang hun med Kjell Karlsens Orkester på slottsballet under kronprinsbryllupet til Sonja og Harald. I 2007 var hun tilbake på Slottet, der hun sammen med blant andre Hege Schøyen, Hanne Krogh og Guri Schanke hyllet Kong Harald V under slottsballet på Kongens 70-årsdag.
Kirsti Sparboe har vært gift tre ganger, blant annet med sangeren og komponisten Benny Borg. Hun er bosatt på en gård i landsbyen Tolånga i Skåne i Sverige. Ektemannen Terje Dahl, som var galopptrener, døde i 2017.
Niesene til Kirsti Sparboe, Sigrun Loe Sparboe og Pernille Sparboe, er i dag begge låtskrivere, vokalister og plateartister. Sigrun spiller i popbandet Sigrun and the Kitchen Band.
Diskografi
Platedebuten kom i 1964 med singelen «Frankie Boy»/«Ballerina». Oppfølgeren «Nå og for alltid» (Triola) lå syv uker på VG-lista. Hennes best solgte plate er Hjem/Tro på meg (1966) (utgitt som Kirsti, Oddvar og Arne) (Triola), som solgte i over 50 000 eksemplarer på kort tid.
Sparboe har gjennom seks tiår spilt inn flere hundre melodier på plater. Mange av disse er etter hvert blitt kjente. Ved siden av «Hjem langt mot nord» (1966) og «Oj, oj, oj» (1969), finnes også «Napoleon med sin hær» (1965), «Nordlandsnetter» (1966), «Det blir ingen sommer» (1966), «Livet er herlig» (1967), «Vi gratulerer» (1968), «På en gammel benk» (1971), «Lillebror» (1972), «Velkommen til verden» (1972), «En sommer er over» (1972), «På verdens tak» i duett med Benny Borg (1973), «Er det merkelig at jeg blir litt sentimental» (1974), «Den store dagen» (1974), «Yo--Yo» i duett med Kjersti Døvigen (1974), «Solen på Kreta» i duett med Benny Borg (1976), «Midnattsol» (1983), «Ikke stå og frys» (1983), «Kjære, kom tilbake» i duett med Gianni Ciriani (1983), «Jeg blir hos deg» i duett med Arne Bendiksen (1995), og «Nordlandsnetter» (nyinnspilling) (2007).
Hederspriser og topplasseringer
Sparboe har også hatt stor suksess som artist i utlandet, og vant flere priser i ulike sangfestivaler, blant annet Midem-festivalen i Cannes i Frankrike i 1967 og brasilianske verdensmusikkfestival i Rio de Janeiro i 1968, der hun gikk helt til topps og fikk gullmedalje for melodien «I Feel So Strong». Hun har også hatt en rekke plateinnspillinger på platelistene i land som Vest-Tyskland og Sverige.
Kirsti Sparboe har vunnet den norske finalen av Melodi Grand Prix fire ganger, og hun representert Norge i Eurovision Song Contest tre ganger. I 1970 deltok Sparboe i den vesttyske finalen med melodien «Pierre der Clochard», som kom på fjerdeplass i finalen.
I 1967 mottok Sparboe Midem-prisen i Cannes som den mestselgendeplateartist i Europa – sett i forhold til innbyggertallet i artistens hjemland.
I 1969 fikk hun Sølvmikrofonen, ungdomsbladet Det Nyes musikkpris. Den ble tildelt årets mest populære norske popartist, etter avstemning blant bladets lesere. Den første vinneren av Sølvmikrofonen var Wenche Myhre i 1967.
I 1972 fikk hun Spellemannprisen for beste kvinnelige artist, og hun ble også nominert til Spellemannprisen i 1974, 1976 og 1977. I 1982 mottok hun Gammleng-prisen i klassen pop.
Hun har også fått Tromsø kommunes hederspris (1998) for sin lange karriere og profilering av hjembyen Tromsø over fire tiår. Prisen ble utdelt da hun besøkte KulturHuset i hjembyen med forestillingen Shirley Valentine. Året etter fikk hun Mack-prisen – et kulturstipend som utdeles av Mack-ølets venner til personer eller organisasjoner som har bidratt positivt til fremme av nordnorsk humor og kultur. Blant andre vinnere av Mack-prisen er: Ola Bremnes, Karl Erik Harr, Tove Karoline Knutsen, Jack Berntsen, Arthur Arntzen og Mari Boine. -->
Melodi Grand Prix
Kirsti Sparboe hadde i perioden 1965–1977 tretten framføringar i åtte ulike finalar av Melodi Grand Prix. I tillegg deltok ho i den vesttyske finalen i 1970 og tre gonger i Eurovision Song Contest.
Den ungarske revolusjonen i 1848
Den ungarske revolusjonen i 1848 var ein av mange revolusjonar som fann stad dette året. Den ungarske var nært knytt til andre revolusjonar i det habsburgske området. Revolusjonen i Ungarn voks til ein krig for sjølvstende frå habsburgsk styre.
Mange av leiarane og deltakarane i revolusjonen, mellom anna Lajos Kossuth, István Széchenyi, Sándor Petőfi og József Bem, er blitt til nasjonale figurar i ungarsk historie. Dagen for revolusjonsutbrotet, den 15. mars, er ein av tre nasjonale heilagdagar i Ungarn.
Fylkesveg 407 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 407 i Møre og Romsdal går mellom Osen og Gussiåsbrua i Molde kommune. Vegen er 4,7 km lang.
Roosarna
Roosarna er eit svensk danseband som vart skipa i 1969 i Vallsta i Sverige.
Kaltan
Kaltan (russisk Калта́н) er ein by i Kemerovo oblast i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kondoma, 338 km sør for Kemerovo.
Filmen Ungen (1938)
Handling
Handlinga er lagt til Kristiania på slutten av 1800-talet.
Den unge fabrikkarbeidaren Milja (Eva Sletto) hamnar «i uløkka» og blir svikta av Julius (Harald Heidi Steen) til fordel for den fagre, men upålitelege Petrina (Tove Bryn). Julius lar seg forhekse av den upålitelege jenta, som får han til å drikke og stele. Milja sit snart aleine att med skamma – og ein lausunge. Haldningane til omgivnadene gjer ikkje ting betre for henne då menneska frå borgarstanden ser med forakt på fabrikkjentene og lausungane deira.
Andre versjonar
Ungen vart første gongen sett opp på Nationaltheatret i 1913. I 1960 kom ein fjernsynsversjon av dramaet og i 1974 kom den andre filmatiseringa. Den siste filmatiseringa var basert på ein musikal på Det Norske Teatret i 1973.
Trivia
Harald Heide-Steen medverka i begge filmane. I 1938-utgåva spelte han Julius og i filmen frå 1974 spelte han rolla som forsvarar Engebret.
Craig Frost
Craig Frost er ein USA-amerikansk klaverspelar, mest kjend som medlem i Bob Seger & The Silver Bullet Band og tidlegare i Grand Funk Railroad. Han spelar orgel, synthesizer og piano.
Frost kom med i Grand Funk medan dei var ein power trio, og vart eit firemannsband. Grand Funk fekk dei største hittane sine etter at Frost kom med i bandet i 1972. Han skreiv òg songar for Grand Funk saman med trommeslagaren Don Brewer.
Etter Grand Funk Railroad vart oppløyst i 1977, gjekk Frost saman med dei tidlegare Grand Funk-kollegaene Don Brewer og bassisten Mel Schacher og danna det kortvarige bandet Flint. Etter at Flint vart oppløyst kom Frost med i Bob Seger & The Silver Bullet Band, der han var i over to tiår. I 2000-åra har Frost fleire gonger spelt live med Grand Funk igjen.
Åramsundet
Åramsundet er eit sund mellom Åramneset ved garden Åram på fastlandet i Vanylven og øya Voksa i Sande. Sundet knyter saman Haugsfjorden vest for Åramsundet, med Hallefjorden i aust. I sundet er det mange holmar, skjer, fluer og grynner, men midt i sundet er det ei djup som renne der også store skip kan passere.
Jabal Umm al Ru'us
Jabal Umm al Ru'us (arabisk جبل أم الرؤوس) er ein by i Saudi-Arabia.
Ski-NM 2010
Noregsmeisterskapen på ski 2010 i nordiske greiner vart arrangert vinteren 2010 i Trondheim, Stokke i Vestfold, Vikersund i Buskerud og Tolga i Hedmark. Meisterskapsprogrammet vart avvikla i tida 19.–24. januar, og helga 26.–28. mars.
15 km fristil
Dato: 21. januar
Åramsundet
Den indre skipsleia frå Stadhavet går inn Vanylvsgapet, over Haugsfjorden gjennom Åramsundet og vidare over Hallefjorden, gjennom Rovdefjorden og Vartdalsfjorden til Storfjorden. «For å trygge ferdsla gjennom Åramsundet vart det i 1875 bygt eit seglmerke på skjeret Bleka, i 1885 vart det bygt fyr på Åramsholmen og i 1910 lagt ut lysbøye ved leia».
Ski-NM 2010
30 km fellesstart
Dato: 23. januar
Stad: Stokke
<br style="clear:both;" />
50 km fellesstart
Stad: Tolga
<br style="clear:both;" />
3 x 10 km stafett
Dato: 24. januar
Stad: Stokke
<br style="clear:both;" />
Sprint
Dato: 22. januar
Stad: Stokke
<br style="clear:both;" />
10 km fristil
Dato: 21. januar
Stad: Stokke
<br style="clear:both;" />
15 km fellesstart
Dato: 23. januar
Stad: Stokke
<br style="clear:both;" />
30 km fellesstart
Dato: 27. mars
Stad: Tolga
3 x 5 km stafett
Dato: 24. januar
Stad: Stokke
<br style="clear:both;" />
Sprint fristil
Dato: 22. januar
<br style="clear:both;" />
Kombinert
Dato: 22. og 23. januar
Um Al-Sahek
Um Al-Sahek (arabisk ام الساهك) er ein liten by i Austprovinsen i Saudi-Arabia, 10 km sørvest for Ras Tanura. Han er kjend for dei naturlege vasskjeldene som gjer at ein kan drive jordbruk i området. Sjølv om det er uvanleg med frodig jord i denne delen av provinsen, er jordbruket lite utvikla og dei fleste innbyggjarane fattige.
Ski-NM 2010
Kombinert
Stad: Stokke
<br style="clear:both;" />
Normalbakke
Dato: 27. mars
<br style="clear:both;" />
Storbakke
Dato: 19. januar
Stad: Trondheim
<br style="clear:both;" />
Up Around the Bend
«Up Around the Bend» er ein song spelt inn av det amerikanske bandet Creedence Clearwater Revival, og skriven av frontmannen John Fogerty. Songen vart skriven og spelt inn berre få dagar før den europeiske turneen deira i april 1970 og vart gjeven ut på albumet Cosmo's Factory.
Songen opnar med eit markant gitarriff spelt av John Fogerty. Teksten omhandlar ei samling «up around the bend» (rundt svingen) på ein hovudveg og inviterer lyttaren om å bli med.
Han vart gjeven ut som singel i lag med «Run Through the Jungle» og nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100 våren 1970. Han selde til gullplate for salstal over ein million. Han vart òg ein stor hit i Storbritannia, der han nådde tredjeplassen på UK Singles Chart. I Noreg låg songen på VG-lista i 13 veker og nådde andreplassen som høgaste plassering.
Songen er blitt spelt inn av andre artistar som Elton John, tidleg i karrieren hans og det finske rockebandet Hanoi Rocks, som spelte han i 1984 på albumet Two Steps from the Move.
Uranusmånen Ferdinand
Ferdinand er ein av månane til Uranus. Han er mellom dei irregulære månane, og har ein diameter på kring 20 km.
Ferdinand vart oppdaga 13. august 2001 av Dan Milisavljevic, Matthew J. Holman, John J. Kavelaars og Tommy Grav ved Cerro Tololo Inter-American Observatory i Chile.
Up Around the Bend
I media
Songen er nytta i Kurt Cobain-dokumentaren Kurt Cobain About a Son og finst på filmmusikkalbumet til dokumentaren.
Songen er spelbar i videospela Guitar Hero World Tour og Rock Band-serien.
Uranusmånen Setebos
Setebos er ein av månane til Uranus. Han har ein diameter på kring 48 km og vert rekna til dei irregulære uranusmånane. Han er ein av dei fjernaste kjende månane frå Uranus.
Setebos vart oppdaga 18. juli 1999 av Brett Gladman, Matthew Holman, John J. Kavelaars, Jean-Marc Petit og Hans Scholl med Canada-France-Hawaii-teleskopet ved Mauna Kea-observatoriet på Hawaii, i lag med Prospero og Stephano.
Harry Gregson-Williams
Harry Gregson-Williams er ein britisk filmmusikkomponist.
Gregson-Williams byrja med komposisjon for film og fjernsyn tidleg på 90-talet. No er han kjend frå fleire storfilmar. Han har også komponert musikk for dataspel.
Udhailiyah
Udhailiyah (arabisk العضيلية) er eit lite bustadområde for oljearbeidarar i det indre av Austprovinsen i Saudi-Arabia i ørkenen sørvest for Dhahran-Dammam-Khobar storbyområde. Han vart bygd av det nasjonale oljeselskapet Saudi Aramco, og har kring 1 350 innbyggjarar.
Udhailiyah er det minste av fire bustadområde bygde av Saudi Aramco. Han er òg den sørlegaste og mest isolerte av dei fire bustadområda. I nordaust ligg byen Hofuf og den store Al-Hasa-oasen. Som for dei andre bustadområda, er Udhailiyah omringa av fleire gjerde og tilsette i Saudi Aramco og familiane deira bur på innsida. Samfunnet er ei blanding av saudiarabarar, amerikanarar, andre arabarar, indarar, pakistanarar og fleire andre.
Historie
Leiren vart opphavleg oppretta for menn som dreiv oljeboring i området. Seint i 1970-åra vart leiren utvida til å ta i mot vestlege tilsette og familiane deira. Leiren vart stengd i 1980-åra, og opna opp att i åra etter Golfkrigen. Etter det stadig voks fram radikale element i Saudi-Arabia etter 2001, er det sett ut væpna vakter ved leiren frå den saudiarabiske nasjonalgarden.
Juleglede
Juleglede (Begonia x cheimantha) er ei plante i begoniaslekta. Ho er ein hybrid mellom artane B. socotrana og B. dregei. Ho har rosa eller kvite blomar, og er rekna som den eldste norske juleblomen. Planta kan også kallast julebegonia, men dette kan også visa til andre begoniatypar som Begonia hiemalis.
Opphav
Den første kjende kryssinga vart gjort i Frankrike i 1891. Victor Lemoine kryssa den sørafrikanske arten B. dregei, med B. socotrana frå øya Socotra i Jemen. Dei nye plantene vart kalla B. 'Gloire de Lorraine'. I delar av Europa går derfor hybriden under namnet Lorraine begonia.
I Skandinavia fekk planta namnet julebegonia eller juleglede. Ho er ei sesongpotteplante som kjem på marknaden 7-8 veker før jul.
Seinare er det utført vidare dyrkearbeid der ein har sjølvpollinert planter, kryssa tilbake med foreldretypæn eller ved å ta stiklingar av særeigne plantedelar. Det er særleg gjort mykje arbeid med planta i Skandinavia. Dei norske plantane kjem alle frå same kjelda, sorten 'Marina' som blei registert i 1948.
'Gloire de Lorraine' kan vera ei vanskeleg plante å dyrka, men har vore eit godt utgangspunkt for andre hybridar, som B. ‘Glory of Cincinnati’ og B. ‘Konkurrent’.
Bruk av juleglede i dag
Den norske produksjonen er på om lag 1 million plantar, men julestjerne (Poinsettia) har teke over ein stor del av marknaden slik at salet av juleglede er merkbart mindre enn tidlegare. Planta føretrekk jamn fukt, mykje lys og eit inneklima som ikkje er for varmt.
Mariinsk
Mariinsk (russisk Марии́нск) er ein by i Kemerovo oblast i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kija i nedslagsfelt til Ob, rundt 140 km nordaust for Kemerovo.
Europacupen i fotball 1979
Europacupen i fotball 1979 var ei fotballturnering der vinnarane av 32 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Liverpool FC. Turneringa var den 24. i rekka. I finalen 30. mai 1979 i München vann engelske Nottingham Forest 1-0 over svenske Malmö FF. Triumfen var den fyrste av to rake for det engelske laget, og det var tredje året på rad eit engelsk lag sigra i Europacupen i fotball.
Mariinsk
Mariinsk vart grunnlagd i 1698 som landsbyen Kijskoje. I 1856 fekk han bystatus og namnet vart endra til Mariinsk eitt år seinare. Mariinsk ligg den transsibirske jernbanen kryssar elva Kija.
Europacupen i fotball 1979
Vinnarlaget frå Nottingham slo etter tur ut tittelforsvarar Liverpool FC, AEK Athen, Grashoppers frå Zürich og FC Köln. Finalemotstandar Malmö FF vann over AS Monaco, Dynamo Kiev, Wisła frå Kraków og Austria Wien.
Finalen
Om lag 57 000 tilskodarar såg finalen på Olympiastadion i München 30. mai 1979. Trevor Francis vart matchvinnar for Nottingham Forest då han skåra det einaste målet i kampen, straks før dommaren bles pause.
Vinnarlaget Nottingham Forest bestod av: Peter Shilton, Viv Anderson, Larry Lloyd, Kenny Burns, Frank Clark, Trevor Francis, John McGovern (kaptein), Ian Bowyer, John Robertson, Tony Woodcock og Garry Birtles.
Erich Linemayr frå Austerrike var finaledommar.
Hans Christian Alsvik
Hans Christian Alsvik var ein norsk fjernsynsmann og forfattar frå Svolvær i Lofoten. Alsvik hadde særleg kompetansefelt innan natur og biologi. Til saman laga han over 3000 naturprogram for NRK.
Biografi
Alsvik utdanna seg til journalist og jobba fyrst i Vestfold Arbeiderblad. I 1966 vart han tilsett i NRK, der han fyrst jobba i Dagsrevyen. Her starta han med naturinnslag i nyhenda, noko som seinare skulle utvikla seg til programmet Ut i naturen, som framleis går fast på NRK. Alsvik var opphavsmann for Ut i naturen, og var programleiar for det i ei årrekkje.
Alsvik meistra fleire språk, m.a. russisk, engelsk og tysk. I mange år samarbeidde han med BBC, og fekk sendt dei fyrste utanlandske naturprogramma på norsk fjernsyn. Ofte var det han sjølv som spelte inn den norske kommentatorrøysta for desse. I karrieren i NRK vart han også forfremja til redaksjonssjef.
Alsvik døydde i oktober 2011 etter lang tids sjukdom.
Lesbiinae
Lesbiinae er ein av dei seks underfamiliane som utgjer familien kolibriar med 124 av alle ca. 365 kolibriartar. Underfamilien er delt inn i to biologiske tribus (stammar): Heliantheini («briljantar») som inneheld 13 slekter og Lesbiini («koketter») som inneheld 18 slekter.
Nicolai Hanson
Nicolai Hanson var ein norsk preparant og polarforskar. Han var det første mennesket som omkom og vart gravlagd på det antarktiske kontinentet, då han som medlem av Southern Cross-ekspedisjonen under leiing av Carsten Borchgrevink døydde etter lengre tids sjukdom.
Lesbiinae
Fylogeni
Ein molekylær fylogenetisk studie av kolibriane publisert i 2007 fann at familien bestod av ni klader. Då Edward Dickinson og James van Remsen Jr. oppdaterte Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World for den 4. utgåva i 2013, delte dei kolibrifamilien inn i seks underfamiliar og foreslo å bruke namnet Lesbiinae for ein underfamilie som inneheld stammane Heliantheini og Lesbiini. Underfamilien Lesbiinae vart første gongen introdusert av Ludwig Reichenbach i 1854.
Nicolai Hanson
Hanson hadde vorte alvorleg sjuk under sjøreisa frå England. Etter å ha kome fram til ekspedisjonen sin overvintringsleir ved Kapp Adare, var han frisk nok til å kunne gjennomføre delar av dei planlagde vitskaplege aktivitetane. Dette var den første ekspedisjonen som overvintra i Antarktis, og i løpet av vinteren vart Hansons helsetilstand forverra. Han var klår over kva for ein veg det gjekk, og den 14. oktober døydde han. Obduksjonen synte at dødsårsaka var tarmslyng, men noko sikker diagnose over sjukdomen hans er ikkje blitt fastslått. Det har vore spekulert i om han leid av skjørbuk eller beriberi, men meir truleg pådrog han seg ein infeksjon i São Vicente under reisa sørover. Hanson si dagbok frå turen er bevart, men mykje av dei vitskaplege notata og prøvene gjekk tapt etter skjønlaus handsaming på heimturen.
Lesbiinae
Fylogeni
Molekylær fylogenetiske studiar av Jimmy McGuire og medarbeidarar publiserte mellom 2007 og 2014 bestemde forholdet mellom hovudgruppene av kolibriar. I kladogrammet nedanfor er dei engelske namna introduserte i 1997. Dei latinske namna er dei som vart foreslått av Dickinson og Remsen i 2013.
Nicolai Hanson
Etter eige ynskje vart Hanson gravlagt i fjellpartiet ovanfor Kapp Adare, der ei grav vart sprengt ut i fjellet. Grava er markert med kvite kvartssteinar og ein trekross og plakett som er festa til ein stor stein. Ho er oppført på Antarktistraktaten si liste over historiske stader og kulturminne i Antarktis.
Myski
Myski (russisk Мыски) er ein by i Kemerovo oblast i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg der elvane Mras-Su og Tom renn saman, rundt 220 km søraust for Kemerovo.
Han vart grunnlagt som landsbyen Mysovskaja (russisk: Мысовская), òg kalla Myski og Berjozovyj Mys' (russisk: Берёзовый Мыс). Han fekk bystatus i 1956.
Nicolai Hanson
Hanson hadde ein kort periode i 1895 studert zoologi under professor Robert Collett ved Christiania Universitet. Han var ein ivrig jeger, samlar og konservator, og før han vart vald ut til å delta på Borchgrevinks ekspedisjon hadde han drive feltarbeid i Nord-Noreg for British Museum og Zoologisk museum.
Lesbiinae
Fylogeni
Kladogram for kolibrifamilien:
Oversyn over slekter
For oversyn av biologiske slekter og artar i Lesbiinae, sjå lister for stammane
Nicolai Hanson
Hanson Peak (1255 moh.) på Kapp Adare er kalla opp etter han.
Klaus Badelt
Klaus Badelt er ein tysk filmmusikkomponist.
Badelt voks opp i Frankfurt. Han starta karrieren sin med å komponera musikk til reklamefilmar og spelefilmar i heimlandet. Men i 1998 vart han kontakta av den vidgjetne hollywood-komponisten Hans Zimmer, som også er oppvaksen i Frankfurt. Zimmer inviterte Badelt til å jobba med seg i studioet sitt i California. Badelt takka ja, og har sidan komponert musikk til ei rekkje storfilmar, både i samarbeid med andre komponistar, eller på eiga hand.
Europacupen i fotball 1980
Europacupen i fotball 1980 var ei fotballturnering der vinnarane av 32 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Nottingham Forest. Turneringa var den 25. i rekka. I finalen 28. mai 1980 i Madrid forsvarte Nottingham Forest meistertittelen med ein ny 1-0-siger, då mot vesttyske Hamburger SV. Triumfen var den andre rake for det engelske laget, og det var fjerde året på rad eit engelsk lag vann Europacupen i fotball.
Europacupen 1980 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til 29. august 1979 med ei forrunde mellom det irske og det nordirske seriemeisterlaget, Dundalk FC og Linfield FC. Etter to ordinære cuprundar i september-november, vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars-april 1980.
Vinnarlaget frå Nottingham slo etter tur ut Östers IF frå Växjö, rumenske Argeș Pitești, austtyske Dynamo frå Berlin og Ajax Amsterdam. Finalemotstandar Hamburg sende både Valur Reykjavík, Dynamo Tblisi, Hajduk Split og Real Madrid ut av turneringa.
Finalen
Om lag 51 000 tilskodarar såg finalen på Santiago Bernabéu i Madrid 28. mai 1980. John Robertson vart matchvinnar for Nottingham Forest, 20 minuttar ut i fyrste omgang.
Vinnarlaget Nottingham Forest bestod av: Peter Shilton, Viv Anderson, Larry Lloyd, Kenny Burns, Frank Gray, Ian Bowyer, John McGovern (kaptein), Gary Mills, Martin O’Neill, Garry Birtles og John Robertson. John O’Hare og Bryn Gunn kom inn etter høvesvis 66 og 77 minuttar, ut gjekk Mills og Gray.
Hamburg mønstra fylgjande mannskap: Rudi Kargus, Manfred Kaltz, Peter Nogly, Ivan Buljan, Ditmar Jakobs, Caspar Memering, Holger Hieronymus, Felix Magath (kaptein), Kevin Keegan, Willi Reimann, Jürgen Milewski. I pausen vart Hieronymus bytta ut med Horst Hrubesch.
Finaledommaren, Antonio José da Silva Garrido, var frå Portugal.
Neptunmånen Naiad
Naiad er ein av månane til Neptun. Naiad går i bane nær Neptun og brukar 7 timar og 6 minutt på éin runde, og banen minskar støtt. Etter kvart vil Naiad truleg anten brytast opp i bitar og forma ein ny ring rundt Neptun eller falla ned i planeten.
Naiad vart oppdaga på bilete tekne av Voyager 2 i 1989, og var den siste neptunmånen som vart oppdaga på dette viset.
Les Invalides
Les Invalides i 7. arrondissement i Paris er eit større område med ei samling bygningar som omfattar museum og monument knytte til fransk militærhistorie, i tillegg til eit sjukehus og ein nedlagd heim for krigsveteranar.
Bygningene huser Musée de l'Armée, det militære museet for den franske hæren, Musée des Plans-relieffer, Musée d'Histoire Contemporaine og eit gravområde for franske krigsheltar. Les Invalides husar i dag også eit offentleg bibliotek og eit bibliotek som av historiske fotografi. Musea omfattar i hovudsak store militærsamlingar knytte til fransk historie. Musée de l'Armée ble offisielt åpnet i 1905.
Space rock
Space rock, eller «romrock», er ein undersjanger av progressiv rock.
Sjangeren oppstod tidleg på 1970-talet, då band som Pink Floyd og Hawkwind kombinerte psykedelisk musikk med progressiv rock. Space rock er kjenneteikna av lange, flytande låtar som ofte bygger på lange jammar og innslag av frijazz. Mange av banda var òg inspirerte av indisk og austleg musikk, og det var vanleg å nytta tidlege synthesizer, forvrengde røyster og mykje ekko for å skapa ei kjensle av verdsrommet.
Sjølv om sjageren hadde ei stordomstid på byrjinga av 1970-talet med Pink Floyd, Hawkwind og Gong som dei fremste utøvarane, har sjangeren halde fram med å bli spelt seinare, til dømes av Porcupine Tree og Ozric Tentacles. Frå Skandinavia er mellom anna Øresund Space Collective knytt til sjangeren.
Jerrod Niemann
Jerrod Lee Niemann er ein USA-amerikansk countrysongar og låtskrivar.
Niemann gav ut debutalbumet sitt, Judge Jerrod & the Hung Jury, i 2010. Han har etter kvart hatt minst ti topp 40-singlar på Hot Country Songs- og Country Airplay-listene, mellom andre «Lover, Lover» og «Drink to That All Night», som begge gjekk heilt til topps.
Han har skrive tre songar for Garth Brooks, mellom andre hitten «Good Ride Cowboy». Andre artistar som har spelt songane til Niemann er mellom andre Jamey Johnson, Lee Brice, Blake Shelton, Colbie Caillat, Diamond Rio, The Cadillac Three, Mark Chesnutt, John Anderson, Neal McCoy, Christian Kane og Julie Roberts. Niemann var gjesteartist på The Doobie Brothers-albumet Southbound i 2014.
Diskografi
Studioalbum
Uranusmånen Prospero
Prospero er ein av månane til Uranus. Han har ein diameter på kring 50 km og vert rekna til dei irregulære uranusmånane.
Prospero vart oppdaga 18. juli 1999 av Brett Gladman, Matthew Holman, John J. Kavelaars, Jean-Marc Petit og Hans Scholl med Canada-France-Hawaii-teleskopet ved Mauna Kea-observatoriet på Hawaii, i lag med Setebos og Stephano.
Hakallestranda
Fram til 1971 var Hakallestranda eigen skulekrins, sidan då har det vore ein del av den nye og samaslåtte krinsen Åram. Folketalet på Hakallestranda auka frå 89 i 1801 til 275 i 1891. Sidan steig det til eit toppnivå med 368 ibuarar i 1960. I 1990 budde 299 menneske i bygda. Fram til utgangen av 2001 høyrde Hakallestranda og Åram krins til Sande kommune. Ei folkeavrøysting hadde gitt fleirtal for å byte kommune.
Namnet på bygda skal skrive seg frå eit eldre namn på Nystøylhornet, før kalla Håkallen. På 1700-talet, fortel Hans Strøm, meinte ein bygdenamnet var etter kvinnenamnet Hakatle, eit personnamn som då endå var i bruk i bygda.
Videokunst
Videokunst er ei kunstform basert på levande bilde, og kan bestå av video og/eller lyd. Ho eksisterer fritt frå TV eller kino. Videokunst dukka opp som fenomen på 60 og 70-talet, og er i stadig bruk spesielt som ein del av kunstinstallasjonar. Fenomenet datakunst har oppstått seinare, og sjølv om dei to formene ligg nær kvarandre så er produksjonsmidla og til dels verkemidla forskjellige. Utøvarar av videokunst, som ved ein performance, blir av og til omtalte som VJ (video jockey), som er ein visuell variant av ein DJ (disc jockey).
Ein av dei viktigaste skilnadane mellom videokunst og kinovist film er at kunstforma bruker andre konvensjonar enn dei som definerer uttrykksforma til film. Videokunst treng ikkje skodespelarar, han kan vera utan dialog og forteljar eller eit gjenkjennbart tema. Svært ofte manglar underhaldningsmomentet, og det kan vera formidling av ei stemning eller kjensle som er det drivande. Distinksjonen er viktig fordi han set eit skilje mellom videokunst og kinofilm og også avantgarde-film og kortfilm. Kanskje den enklaste definisjonen er at målet for ein kinofilm er å underhalda, medan videokunst kan vera meir samansett, frå å utforska grensene i kunstarta (Peter Campus – Double Vision) eller ved å angripa forventningane til observatøren slik ho er forma av konvensjonell kinofilm (Joan Jonas – Organic Honey's Vertical Roll).
Kjelder
<references group="" responsive="1">
My Baby Left Me
«My Baby Left Me» er ein rhythm and blues-song skriven av bluesartisten Arthur Crudup seint i 1940-åra.
Han vart kjend då Elvis Presley spelte inn songen og gav han ut som b-sida til singelen hans «I Want You, I Need You, I Love You» i 1956. Han vart òg spelt inn av Wanda Jackson, Creedence Clearwater Revival i 1970 for albumet Cosmo's Factory og av John Lennon (feilaktig kalla «Since My Baby Left Me»), spelt inn under Rock 'n' Roll-innspelinga i 1973, men først gjeve ut etter han døydde på Menlove Ave. i 1986.
Ein singel av Dave Berry and the Cruisers nådde 37. plass på singellista i Storbritannia i 1964. Elton John spelte ein bit av «My Baby Left Me» som ein del av ein medley (i lag med eit bit av the Beatles sin «Get Back») under ei konsertframføring av «Burn Down the Mission»" på konsertalbumet 11-17-70.
Slade-versjonen
«My Baby Left Me» vart spelt inn av rockebandet Slade og gjeve ut som singel i 1977 som ei hyllest til Elvis Presley, som døydde i august det året. Singelen låg fire veker inne på UK Singles Chart og nådde 32. plassen. Han vart den siste singelen til Slade inne på lista, før 1980.
Slade-versjonen av «My Baby Left Me» vart blanda med ein annan Crudup-song kalla «That's All Right».
Neptunmånen Thalassa
Thalassa er ein av månane til Neptun. Til liks med Naiad går Thalassa i bane nær Neptun, og banen minskar støtt. Etter kvart vil Thalassa truleg anten brytast opp i bitar og forma ein ny ring rundt Neptun eller falla ned i planeten.
John Powell
John Powell er ein britisk filmmusikkomponist.
Mozilla Corporation
Mozilla Corporation (forkorta MoCo) er eit dotterselskap av Mozilla Foundation som koordinerer og integrerer utviklinga av internett-relaterte dataprogram som nettlesarane Mozilla Firefox og SeaMonkey og epostprogrammet Mozilla Thunderbird. Selskapet verker gjennom eit globalt fellesskap av open source-utviklarar. Mozilla Corporation gjeninvesterer noko eller alt av overskotet sitt i Mozilla-prosjekt. Det erklærte målet til verksemda er å jobba for Mozilla Foundation sitt mål om valfridom og nyskaping på Internett.
John Powell
Powell voks opp i London. Han tok fiolintimar som barn, og tok seinare til å studera ved Trinity College of Music. På fritida spelte han i fleire band. Etter college tok han til med å laga musikk for reklamefilmar. Slik kom han i kontakt med komponisten Patrick Doyle som han etter kvart vart assistent for.
Powell skreiv musikken til ein spelefilm for fyrste gong i 1990. I 1995 grunnla han ei eiga verksemd for filmmusikk i London; Independently Thinking Music. I 1997 flytte han til USA for å halda fram med filmmusikken.
Sulam
Sulam (arabisk سولم, hebraisk סוּלַם) er ein arabisk landsby nordaust i Israel. I antikken vart han kalla Shunama og Sjunem, og vart først nemnt i Amarnabreva på 1300-talet fvt. Arkeologiske utgravingar i landsbyen syner at han har vore busett sidan bronsealderen. Han ligg nær Afula og høyrer til Bustan al-Marj regionale kommune. I 2007 var folketalet 2 500.
Historie
I Amarnabreva frå 1300-talet fvt., som var nokre leirtavler skrivne med kileskrift på akkadisk, var landsbyen ført opp med namnet Shunama, som vart erobra av den kanaanittiske krigsherren Lab'ayu saman med fleire andre byar i Dothandalen og sørlege Jezreeldalen. Sulam er òg identifisert som den bibelske landsbyen Sjunem, som er sagt å høyre til Jissakar-stamma og staden der filistrane slo leir før det siste slaget til Saul, og fødebyen til Abisjag, konkubina til kong David i 1. Kongebok 1:1.
A/S Norsk Bergverk
A/S Norsk Bergverk er eit tidlegare norsk gruveselskap i verksemd frå 1951 til 1971. Selskapet hadde staten som hovudaksjonær og dreiv frå 1953 til 1965 niobførekomsten Søve gruver ved Ulefoss i Telemark. Føretaket var òg medeigar i Grong Gruber i Nord-Trøndelag og Rana Gruber i Nordland.
Sulam
Historie
Landsbyen er nemnd som Sulem på 300-talet evt., som Onomasticon av Eusebius og av Jerome, og begge desse skriv at han ligg 5 romerske mil frå Tabor. Landsbyen vart av krossfararane (1100-talet) kalla Suna.
Under osmansk styre var Sulam oppført i osmanske skattelister frå 1596 som ein del av Jinin nahiya i Lajjun liwa. Han hadde eit folketal på 26 muslimske familiar. Edward Robinson og Eli Smith, som vitja landsbyen midt på 1800-talet, skildra han som «liten og skitten» og innbyggjarane som «siviliserte og venlege.»
The Survey of Western Palestine (1881) skildra Sulam som «ein stor landsby i fjellsida nær foten av Jebel ed Duhy.» Dei skreiv vidare at delar av landsbyen var bygde av stein, og at det i vest låg skuggefulle hagar med sitrontre. Ei fleirårig kjelde i vest gav vatn til cisterner slik at landsbyen hadde god tilgang til ferskvatn.
Under Palestinamandatet og folketeljinga i 1931 var det 85 busette hus i Sulam med eit folketal på 328 muslimar.
Det er gjort mange arkeologiske utgravingar i og rundt landsbyen med funn frå dei tidlegare periodane.
Storsteinnes kapell
Storsteinnes kapell er ei langkyrkje frå 1968 på Storsteinnes i Balsfjord kommune. Kyrkja er i tre og har 200 sitjeplassar. Ho vart vigsla av biskop Monrad Norderval 5. mai 1968.
Arbeidet med å byggje kyrkje på Storsteinnes byrja opprettinga av ei kapellforeining i 1965, og allereie to år seinare, i 1967, vart teikningane til bygget godkjende. Kapellet vart teikna av Forsvarets distriktsingeniør for Nord-Norge, som òg teikna Heggelia kapell i Målselv på same tid. Dette gjer at dei to bygga er bortimot identiske.
Altar, altarring, preikestol og døypefont vart laga av folk på yrkesskulen i Tromsø. Vigslinga fann stad om lag tre år etter at kapellforeininga vart stifta. Biskop Nordenval, som vigsla kapellet, sa i sin tale at det måtte «ha skjedd et under at det har gått så fort med å reise dette kapellet.»
I 1998 fekk kapellet altartavle og blyglasvindauge laga av Ulf Dreyer.
Mestervik kapell
Bygget var opphaveleg skule, men vart i 1967 bygd om til kapell etter teikningar av arkitekt Harry Gangvik, som m.a. har teikna Målselv kyrkje. Kapellet vart vigsla av biskop Monrad Norderval 3. mars 1968.
Neptunmånen Despina
Despina er ein av månane til Neptun. Han går i bane i ringsystemet til Neptun.
Despina vart oppdaga i juli 1989 på bilete tekne av Voyager 2.
Festivalen Norsk Drikke
Festivalen Norsk Drikke er eit kulturarrangement som finn stad i oktober i Balestrand i Sogn.
Fridtjovprisen, den nasjonale prisen for årets drikkeprodukt av norske råvarer, er innstifta av Norges Bondelag og NHO Reiseliv og blir delt ut i samband med festivalen. Prisen er ein statuett av kunstnaren Geir Hjetland.
Filmmusikken Harry Potter and the Chamber of Secrets
Harry Potter and the Chamber of Secrets er filmmusikken brukt i filmen Harry Potter og Mysteriekammeret.
Montreux
Montreux er ein by og ein kommune i distriktet Riviera-Pays-d'Enhaut i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 390 meter over havet. Byen ligg på nordbreidda av Genfersjøen, aust for Lausanne.
Montreux er ein kjend kurstad og særleg kjend for ulike kulturarrangement. Fremst mellom desse er Montreux Jazz Festival. Fram til 2003 vart Festival Rose d'Or (Montreuxfestivalen), som delte ut prisen Gullrosa for framifrå fjernsynsprogram, arrangert i byen. Sidan 2004 har den sistnemnde festivalen vorte arrangert i Lausanne.
Det går ein tannhjulbane frå bysentrum via Caux 10,4 km til Rochers de Naye (1970 moh.). Sør for bysenteret ligg slottet Chillon frå 800- eller 900-talet.