cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pixar
Historie
Etter å ha gått seg inn på marknaden for reklame, gjekk Pixar inn i eit distribusjonssamarbeid med Walt Disney Pictures i 1991. Det felles uttalte målet deira var å satse på og utvikle dataanimerte langfilmar.
Fire år seinare var Toy Story (1995) ein realitet. Filmen, der Tom Hanks har stemma til hovudkarakteren Woody, vart ein stor kinosuksess, og regissør Lasseter vann ein spesialpris frå Oscar-akademiet for innsatsen.
Toy Story vart, i likskap med alle dei påfølgjande langfilmane frå selskapet, produsert med eit eigenutvikla program for attgjevingsteknologi, RenderMan. Systemet er svært realistisk i attgjevinga si av bilete, og blir kontinuerlig vidareutvikla for å møte aukande krav til tredimensjonal animasjon og visuelle effektar. 24. januar 2005, same året som Pixar kunne feire 20-årsjubileum, vart selskapet kjøpt opp av Walt Disney Company for 7,4 milliardar dollar.
Selskapet har sidan hatt stor kommersiell suksess med filmar som A Bug's Life (1998), Monsters Inc. (2001), Finding Nemo (2003), The Incredibles (2004), Cars (2006), Ratatouille (2007), Wall-E (2008) og Up (2009). Sistnemnde vart tidenes første animerte film som fekk æra av å opne Filmfestivalen i Cannes.
Vicente Aleixandre
Vicente Aleixandre var ein spansk poet frå Sevilla.
Han vart tildelt nobelprisen i litteratur i 1977.
Tjuandedag jul
Dagen er også kjend som knutsdag eller tjuandedag-Knut, etter helgenen Knut, som i munnhell «jaga», «feia», «dansa» eller «ringa» jula ut.
Bakgrunn
Knut Lavard var ein dansk prins som blei drepen den 7. januar 1131, truleg av syskenbarnet og rivalen sin Magnus Nilsson (som var vald til svensk konge i Västergötland). Knut blei seinare helgenerklært, og markert på dødsdagen sin, som var dagen etter trettandedagen 6. januar. Dette var den tradisjonelle avsluttinga av jula, og knutsdagen var altså lenge den første kvardagen etter jul. Som kongelig helgen tilhøyrde Knut i mellomalderen, saman med Olav den heilage i Noreg og Erik den heilage i Sverige, dei mest populære helgenane i Norden.
I dei fleste land er julefeiringa slutt trettandedagen, medan juletida i kyrkjeåret varer heilt fram til kyndelsmesse. Kvifor ein feirar tjuandedagen som ein avsluttingsdag er usikkert. Ein kan til dømes tenka seg at 13. januar er oktavdagen til trettandedagen og dermed ein symbolsk dag.
Symbolikk
Øksa på primstaven viser til korleis Knut Lavard blei drepen. Drikkehornet viser til at ein drikk ut jula, klokka til at ein ringer henne ut, og sopelimen til at ein feiar all spor etter høgtida vekk.
Eit vêrteikn knytt til dagen seier at snør det denne dagen, vil det koma minst 20 snøfall før sommardag.
Denne dagen skulle det ikkje spinnast, for då kunne dyra komme til å gå rundt og rundt til dei strauk med.
Skikk og bruk
Dagen er blitt feira som ei juleavslutting fleire stader i Noreg, Sverige og Finland. Dagen var kjenneteikna av at ein ikkje lenger heldt store julefestar. Ofte var det tradisjon at ein skulle eta opp all julematen.
Tjuandedagen kunne til dømes markerast gjennom å gå gjennom huset med ein sopelime og feia jula ut (kjend frå Vest-Agder), eller ved å kasta opp alle øltønnene frå kjellaren og tømma dei, ta smørspannet av bordet og dansa natta gjennom (Setesdal).
I Noreg kunne ein også feira «kjerringjuledag» på tjuandedagen. Men denne feiringa blei oftare lagd til den aller siste dagen i julehøgtida, kyndelsmesse den 2. februar.
I nokre svenske område, som Värmland og Åland, går ein julebukk, kalla «knutgubbar» eller «gå skråbock», på tjuandedagen. I Gimo i Uppland held ein eit slags karneval gjennom byen, i ei feiring kjend som Knutmasso.
I nyare tid er tradisjonar knytt til dagen juletreplyndring, å «kasta ut granen», og å rydda vekk julepynt.
Lyftingfonnkollen
Lyftingfonnkollen er eit fjell i Oppdal kommune i Trøndelag. Det har ei høgd på 1811 meter over havet og er det 449. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Firth of Lorn
Firth of Lorn (skotsk-gælisk An Linne Latharnach) er ein firth eller ein fjord på vestkysten av Skottland i Argyll and Bute. Han ligg mellom Isle of Mull i nordvest og øyane Kerrera, Seil og Luing (Slate-øyane) samt delar av det skotske fastlandet sørvest for Oban på søraustsida. Fjorden er mellom 5 og 10 km brei og er om lag 25 km lang.
Fjorden er ein del av Great Glen-forkastinga, som går gjennom Great Glen og Loch Linnhe før han går saman med Firth of Lorn, og vidare sørvestover over Irland.
Nordaust for fjorden går han vidare som andre fjordar, nemleg Loch Linnhe, Lynn of Lorne, Loch Etive og Mullsundet. Loch Spelve og Loch Don på Isle of Mull og Loch Feochan på fastlandet er sidefjordar av Firth of Lorn. På søraustsida finn ein òg fleire kanalar og sund mellom Slate-øyane.
Tidvasstilhøva i og rundt Firth of Lorn skapar fleire fenomen, som Lora-falla ved utgangen av Loch Etive og malstraumar og ståande bølgjer i Corryvreckanbukta mellom Scarba og Jura.
Al Qir
Al Qir er ein busetnad i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata.
Erkna fyrstasjon
Erkna fyrstasjon er eit fyr som ligg på ei øy med same namn om lag 5 km nordvest for Alnes fyrstasjon i Giske kommune på Sunnmøre. Det ligg på toppen av ei klippe og vart bygd i 1869.
Eysturoy
Eysturoy ('Austøya', færøysk uttale ['estroi], forelda dansk skrivemåte Østerø) er den nest største øya av Færøyane. Øya ligg aust for hovudøya Streymoy.
Verdt å sjå
På nordspissen av Eysturoy finn ein dei sagnomsuste basaltsøylene Risin og Kellingin.
Bygder og tettstadar
Eiði, Elduvík, Fuglafjørður, Funningsfjørður, Funningur, Gjógv, Glyvrar, Gøtugjógv, Hellurnar, Innan Glyvur, Kolbeinargjógv, Lambareiði, Lambi, Leirvík, Ljósá, Morskranes, Nes (Eysturoy), Norðragøta, Norðskáli, Oyndarfjørður, Oyrarbakki, Oyri, Rituvík, Runavík, Saltangará, Saltnes, Selatrað, Skálafjørður, Skáli, Skipanes, Strendur, Svínáir, Syðrugøta, Søldarfjørður, Toftir, Undir Gøtueiði, Æðuvík.
Parpaner Rothorn
Parpaner Rothorn er eit fjell i Plessurfjella (Alpane) i Sveits. Det går ein svevebane til toppen av fjellet.
Pave Johannes Paul II
Johannes Paul II vart den fyrste ikkje-italienske paven på 455 år. Pavetida hans vart den tredje lengste i historia, etter Pius IX og Sankt Peter, og han var pave i 26 og eit halvt år.
Johannes Paul II var ein svært aktiv pave som gjorde over hundre utanlandsreiser, og som til saman reist lenger enn alle dei andre pavane til saman. Han lærte seg mange språk, og helsa ofte dei store menneskemassane som samla seg for å sjå han på morsmålet deira. Han hadde òg mykje kontakt med representantar frå andre trussamfunn.
Pave Johannes Paul II lyste sæle og kanoniserte fleire personar enn nokon tidlegare pave. I oktober 2004 hadde han sællyst 1 340 menneske.
Livssoge
Fødenamnet hans er Karol Józef Wojtyła, og fødestaden er Wadowice i Polen. Etter ein vanskeleg oppvekst byrja han å interessera seg for teologi, og han vart prestevigd i 1946. Etter kvart blei han hjelpebiskop, og seinare erkebiskop, av Kraków.
Pavevalet
Han blei vald til stillinga etter at Johannes Paul I berre hadde vore pave i 33 dagar. Wojtyla hadde sjølv tenkt å ta namnet Stanislas etter den polske nasjonalhelgenen Stanisław, men folket i Roma hadde allereie byrja å ønskja «Johannes Paul II», og den nye katolske leiaren bøygde seg for kravet. Etter at valet var annonsert, gjekk paven ut på balkongen på Peterskyrkja og helste folket. For første gong skjedde dette ikkje på latin, men på italiensk.
Som pave heldt han på valspråket han hadde teke ved bispeordinasjonen, Totus tuus, «Heilt din». Både valspråket og våpenet hans viser hengivinga hans til jomfru Maria: Våpenet har ein gul kross på blå botn med ein M nede i det venstre hjørnet.
Drut
Drut (belarusisk Друць, russisk Друть) er ei elv i Belarus, og ei av sideelvene til Dnepr. Ho har sitt utspring i høglandet Orsja på Den belarusiske ryggen og renn gjennom provinsane Vitebsk, Mogilev og Homiel.
Elva renn mellom anna igjennom byane Tolotsjin og Rogatsjev. Tsjihirin-reservoaret som ligg i elva har eit areal på 21,1 km².
Nagoya
Nagoya (名古屋市 Nagoya-shi) er den fjerde største byen og det tredje største byområdet i Japan. Byen ligg ved Stillehavskysten i regionen Chūbu på øya Honshu, og er administrativt sentrum for prefekturet Aichi. I 2010 hadde Nagoya 2 258 804 innbyggjarar, men sjølve byområdet med forstadar strekkjer seg inn i provinsane Mie og Gifu og har om lag 9 000 000 innbyggjarar.
Nagoya vart i 1610 gjort til hovudstad i Owari-provinsen, og ei ny borg, Nagoya-jō, blei bygd. Byen byrja å vekse fram rundt eit tempel, men blei etter kvart eit industrielt sentrum med mellom anna keramikk og krut som viktige næringar. Nagoya fekk bystatus [[1oktober 1889.
Nagoya er sentrum for bilindustrien i Japan, og mange selskap har hovudkvarter i byen. Andre viktige næringar er elektronikk og luftfart.
Byen er delt inn i 16 administrative bydelar, såkalla ku (区):
Simoom Hill
Simoom Hill er ei av Relay Hills, med ei høgd opp mot 640 moh, 5 km aust for Mount Edgell vest på Den antarktiske halvøya. Han vart namngjeve i 1977 av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i samband med at stader i nærleiken er kalla opp etter vindar. Simoom er ein varm sønnavind som bles utanfor Den arabiske ørkenen.
Kyrkjedørsnuten
Kyrkjedørsnuten er eit fjell i kommunane Hol kommune i Viken og Ulvik i Vestland. Det har ei høgd på 1 790 meter over havet og er det 491. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Al Quwayz
Al Quwayz er ein busetnad i Ras al-Khaimah, ved grensa til Oman og ein del av Dei sameinte arabiske emirata.
Nagoya-jō
Nagoya-jō er ei borg som ligg i byen Nagoya i Japan.
Snøfjellskollan
Snøfjellskollan er eit fjell i Oppdal kommune i Trøndelag. Det har ei høgd på 1790 meter over havet og er det 491. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Trial by Fire av Journey
Trial by Fire er det tiande studioalbumet av det amerikanske rockebandet Journey. Albumet kom ut 22. oktober 1996 og markerte ei sameining av den klassiske besetninga frå 1980-åra, som ikkje hadde spelt inn ei plate i lag sidan Frontiers i 1983. Trial by Fire vart produsert av Kevin Shirley, som seinare har produsert dei fleste albuma deira. Det var det første albumet med bassisten Ross Valory sidan Frontiers og det siste med vokalisten Steve Perry og trommeslagaren Steve Smith.
Parpaner Schwarzhorn
Parpaner Schwarzhorn er eit fjell i Plessurfjella (Dei sveitsiske Alpane) oppfor grenda Parpan i Graubünden.
Trial by Fire av Journey
Trial by Fire inneheld topp 20-hitten og den Grammy-nominerte singelen «When You Love a Woman», som nådde 12. plassen på Billboard Hot 100 og gjekk heilt til topps på Adult Contemporary-lista. «Message of Love», «Can't Tame the Lion» og «If He Should Break Your Heart» vart òg gjevne ut på singlar.
Albumet reflekterte ei aukande modenheit hos medlemmene av Journey og kunne laust reknast som eit konseptalbum med mange spor som gjenspeglar ein meir openlys spiritualitet i tekstane. Tittelsporet er for eksempel henta direkte frå Paulus 2. korintarbrev.
Trial by Fire er det einaste Journey-albumet som ikkje vart etterfølgd av ein turné. Dette kom delvis over krangling over ein planlagd turné (meint for sommaren og hausten 1997) og ein hofteskade for Perry som måtte opererast. Perry slutta i bandet då han kjende seg pressa ut. Trommeslagaren Steve Smith slutta òg, sidan han meinte at bandet utan Perry ikkje interesserte han. Han kom attende til gruppa i 2015, men fekk sparken i 2020.
Bakgrunn
Trial by Fire var det første studioalbumet til Journey på ti år, etter Raised on Radio i 1986. Bandet var oppløyst i mellomtida. Neal Schon og Jonathan Cain hadde skipa supergruppa Bad English og gjeve ut album i 1989 og 1991, medan songaren Steve Perry gav ut det andre soloalbumet sitt, For the Love of Strange Medicine (1994). Medan han var på ein soloturné i 1994, var det klart for Perry at han sakna å vere songaren i Journey meir enn han trudde han kom til å gjere. Då A&R-sjefen John Kalodner i Columbia Records føreslo at bandet skulle kome saman att, byrja Cain, Perry og Schon å skrive musikk i lag. I følgje Perry ønskte dei «å sjå om me framleis hadde gnisten til å skrive igjen» i staden for å berre kome saman att for ein turné. «Eg vart invitert - før invitasjonen vart rakst trekt attende» sa Gregg Rolie, som hadde slutta i 1980.
Perry sa at bandet ikkje prøvde å finne opp seg sjølv på ny på albumet. «Ingenting høyrest meir pretensiøst ut enn nokon som prøver å vere noko dei ikkje er. Noko me alltid har visst er at det er visse musikalske retningar som passar kjemien vår. Me kjem til å søkkje eller symje med å vere det me er og ikkje prøve å fornye oss sjølv og prøve å bli månadens smak.»
Medverkande
Journey
Andre medverkande
Production
Kilian Stobæus
Kilian Stobæus (den eldre) frå Vinslöv i Sverige var ein svensk naturforskar, lækjar og historikar. Han var son til akademiräntmästaren Nils Stobæus.
Sjølv om han var fødd i Skåne, voks Stobæus opp hos ein morbror i Göteborg. År 1709 vart han student i Lund, i 1721 doktor i medisin. År 1724 vart han stadslækjar i Göteborg, men kom allereie året etter til Lund att. År 1728 vart Stobæus professor i Philosophia naturalis et physica experimentalis (naturalhistoria og fysikk), frå 1732 professor i historie.
Stobæus var framståande både som lærar, forfattar og samlar og oppnådde ved universitet stor allmenn vyrdnad. Han let mange lovande studentar, deriblant den unge Carl von Linné, få bu kostnadsfritt i privatbustaden hans i Lund.
Innan naturvitskapen arbeidde Stobæus særleg med studiet av fossil. På det historiske feltet innførte han nye retningar som studie av fornminne og numismatikk. Han opparbeidde store samlingar som sidan vart overtatt av universitetet i Lund.
I 1906 vart det sett opp ein byste av Stobæus (laga av Walter Runeberg) på universitetsplassen i Lund.
Nicolae Ceaușescu
Nicolae Ceaușescu var ein rumensk kommunistisk politikar og Romania sin statsleiar frå 1965 til 1989.
Nicolae Ceaușescu vart fødd i Scornicești i 1918 og vart medlem av det rumenske kommunistpartiet i 1933. I 1965 vart han generalsekretær i partiet, og 1968 president i Romania. Ceaușescu dreiv ein utanrikspolitikk som uroa Moskva; han fordømde den sovjetiske invasjonen av Tsjekkoslovakia under opprøret der i 1968, og avslo å sende troppar dit. Dette gjorde han særs populær i vesten. Innanrikspolitisk var derimot Ceaușescu eit brutal despot og vart stundom samanlikna med Vlad Țepeș (Grev Dracula). Under Ceaușescu sitt styre vart mellom anna det frykta hemmelege politiet Securitate danna.
Ceaușescu sitt styre var prega av ein enorm personkult han lukkast i å skape omkring seg sjølv. Han brukte store summar av økonomien i landet på mange monumentalprosjekt, slik at Romania utvikla seg til å verte eit av dei fattigaste og mest tilbakeståande landa i Euruopa. Medan Ceaușescu levde i luksus saman med familien sin, levde store delar av folket i stor fattigdom. Kona hans Elena Ceaușescu hadde t.d. 3000 par sko. Ceaușescu var òg ein omsynslaus diktator som systematisk forfølgde folk som tenkte annleis og minoritetar gjennom det frykta tryggingspolitiet Securitate. Dei aller fleste innbyggjarane innsåg at dei var undertrykt og bar på innesperra sinne. Få våga derimot å protestere på grunn av frykt for represaliar frå regimet. Ein frykta for både sitt eige og sin familien sitt liv.
Som med mange andre land i Aust-Europa gjorde innbyggjarane i landet opprør mot slutten av 1980-talet, men i Romania vart dette langt blodigare enn i dei andre landa. Dropen som fekk begeret til å flyte over var ordren Ceaușescu gav om skyte uvæpna demonstrantar i Timisoara. Dette eskalerte til den rumenske revolusjonen. Ceaușescu flykta med helikopter, men vart teke til fange og stilt for ein militærdomstol, tiltalt for m.a. folkemord. Etter ein summarisk rettargang vart ekteparet Ceaușescu avretta ved skyting den 25. desember 1989 i Târgovişte.
Ceaușescu vart i 1980 tildelt St. Olavs orden av Kong Olav V. Ordenen vart trekt tilbake i 1989.
Gjermund Hagesæter
Gjermund Hagesæter er ein norsk politikar (FrP). Han vart vald inn på Stortinget ifrå Hordaland i 2001. Han var vararepresentant i periodane 1989–1993 og 1997–2001.
I 2007 uttalte Hagesæter at Kristin Halvorsen må ta på seg ein del av skulda for kommunane i Terra-saka, då ho skal ha sendt ut feil signal igjennom å auke aksjedelen i Statens petroleumsfond ifrå 40 til 60 %.
Etter medieomtale av opprullinga rundt hemmelege og ulovlege bankkonti i Lichtenstein i 2008, gjekk han ut til forsvar av skatteparadis som ei kjelde til lågare skattar i høgkostland.
Det egyptiske museet
Det historiske museum i Kairo, også kjend som Det egyptiske museet, husar ei stor samling av oldsaker og mumiar frå det gamle Egypt. Det er den største samlinga i verda av antikvitetar ifrå denne perioden. Mykje av dette er på lager, men med eit representativt utval til utstilling.
Historie
Den egyptiske stat etablerte museet, det første bygget oppført i 1835 nær Ezbekeyah-hagane. Etterkvart blei dette byggverket for smått til å halde på alle gjenstandane. Det nye museet vart flytta til breidda av Nilen i Boulaq i 1858. Dette museet vart øydelagt av flaum i 1878 og ein flytta gjenstandane til eit anna museum i Giza. Dette var siste lokalet før ein flytta til der det står no. Over flyttingane har det egyptiske museet også fått med seg gjenstandar som har stått på vertsmuseet. Dette har bidratt til å gje fleire statuer.
Museet er i dag ein større attraksjon for turistar, som og gjerne besøkjer Citadellet.
Museet og samlinga
Museet husar 120 000 små og store gjenstandar. Fleire faraoar frå dei nyare dynastia er vist fram, med innhaldet i grava til Tut Ankh Amon som høgdepunktet. Årleg er det kring 2,5 millionar besøkjande.
Vidare er det fleire ting ifrå det Nyare Kongeriket, tidsperioden mellom 1550 og 1070 f.Kr. Dette er gjerne større objekt, som statuer, bord og kister. Mellom andre blir det vist fram gjenstandar ifrå gravkammera til Tutmosis III, Tutmosis IV, Amenophis II, Hatshepsut og Maherpen. Fleire objekt er frå Kongedalen.
Grava til Tut Ankh Amun
Faraoen Tut Ankh Amon si grav vart funnen i ein godt bevart tilstand, langt betre enn andre graver til faraoane. Over 3 500 gjenstandar vart funne inne i den, ifrå ei dekorert gravkiste, smykke i elfenbein og gull, til vaser av alabast og flasker. Grava hadde fleire våpen og instrument som var brukt av kongen. Fleire av gjenstandane er no utstilt på museet.
Târgoviște
Târgoviște, òg skrive Tîrgoviște, er ein by i Romania med om lag 90 000 innbyggjarar. Han er hovudstad i Dâmbovița fylke og ligg på høgresida av elva Ialomița.
Iaidō
Iaidō (japansk 居合道) er ei moderne, meditasjonsliknande kampkunst der ein nyttar eit samuraisverd. Praktisering av iaidō inneber ingen fysisk kontakt mellom personar eller våpen, men vert utført av ein enkelt utøvar mot ein eller fleire tenkte motstandarar. Iaidō består av kata som generelt vert kjenneteikna av at ein trekker sverdet, utfører eit eller fleire hogg, for så å tørke blodet av sverdbladet før ein sett det tilbake i slira. Ein del iaidō-dojoar praktiserer òg fysisk testkutting, tameshigiri.
Historie
Iaidō er ei moderne utgåve av iaijutsu, som stammer frå kenjutsu. Røtene til desse japanske kampkunstane går langt tilbake i tid, og har blitt utvikla av landet sin samuraiklasse, som oppstod for vel 1100 år sidan. Kampkunstskolen Tenshin Shōden Katori Shintō-ryū underviste i ei tidleg form for iaijutsu allereie på 1400-talet. Dei første skolane som utelukkande underviste iaijutsu oppstod i løpet av det 16. og 17. hundreåret.
Nakayama Hakudo (ca 1873–1958) er rekna som grunnleggjaren av dagens iaidō, Musō Shinden-ryū. Moderne iaidō skil seg frå iaijutsu ved å vere retta mot sjølvutvikling, medan iaijutsu på same måte som kenjutsu fokuserer meir på teknikkar til bruk i fysisk kamp.
Iaidō i dag
Iaidō vert i dag praktisert av utøvarar i heile verda, Noreg inkludert. Seitei Iaidō er den definitivt mest kjente stilarten, og består av tolv kata fastsett av ZNKR. Ikkje alle dojoar undervisar i Seitei Iaidō, men stilarten er rekna som standard for framsyningar og graderingar.
Ar-Rihiya
ar-Rihiya (arabisk ريحيا) er ein palestinsk by som ligg seks kilometer sørvest for Hebron. Byen ligg i Hebron guvernement sør på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på over 3 949 i 2007.
Osmansk tid
Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja staden i 1863, som han kalla Khirbet el-Harayeh.
I 1883 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine staden som ein «stor ruin med grotter og cisterner, verkar å vere ein eldgammal stad».
Det britiske mandatet
I folketeljinga i 1922 hadde 'Al Rihiyeh 231 innbyggjarar, alle muslimar Dette auka i folketeljinga i 1931 til 243 muslimar, i 38 hus.
I 1945 var folketalet i Ar-Rihiya 330 arabarar, som eigde 2 659 mål land i følgje ei offisiell landmåling. 136 mål var plantasjar og irrigert land, 1 093 for korn, medan 25 mål var utbygd (urbant) land.
Târgoviște
Historie
Byen vart først nemnd i 1396 i Reiseskildringar av Johannes Schiltberger og han vart hovudstad i eit voivodskap i Valakia, truleg under regjeringstida til Mircea cel Bătrân. Vlad III Dracula bygde seinare Chindiatårnet, som i dag er eit symbol på byen.
I 1597 kjempa Mihai Viteazul mot og vann eit avgjerande slag mot Det osmanske riket i Târgoviște.
Etter at Constantin Brâncoveanu flytta hovudstaden til București vart Târgoviște mindre viktig og folketalet minka i takt med dårlegare økonomi.
Det var i Târgoviște at Nicolae Ceaușescu og kona Elena vart dømde og avretta under den rumenske revolusjonen i desember 1989.
Svein Holden
Svein Holden er ein norsk advokat frå Fredrikstad. Sidan 2006 har han vore statsadvokat.
Han var aktor i rettssaka mot tidlegare direktør i FC Lyn Oslo, Morgan Andersen.
Det egyptiske museet
Grava til Tut Ankh Amun
På grunn av dette store funnet er Tut Ankh Amon ein av dei mest kjende faraoane i dag. Sjølv om det var ei stor samling i grava, var den ikkje funnen heilt intakt. Ein meiner at to røveri skjedde, mens grava endå var relativt ny.
Den mest kjente arkeologiske gjenstanden var Tut Ankh Amon si gylne maske, som låg oppå mumiefjeset. Maska veg 12 kilo av solid gull og ein går ut frå at ho viser korleis faraoen sitt andlet eigentleg såg ut. Også denne ligg på det historiske museet.
Provinsen Udine
Han har eit areal på 4 905 km² og totalt 528 441 innbyggjarar (2004). Provinsen har ei kystlengd på 14 km. Det er 137 kommunar i provinsen og dei største av desse er:
Alnes fyrstasjon
Alnes fyrstasjon er eit fyr som ligg nord på Godøy i Giske kommune på Sunnmøre, vest for Ålesund.
Fyrstasjonen vart oppretta i 1852 og automatisert og avbemanna i 1982. Godøy er landfast med bru og tunnelsambadn til Vigra, og det går bilveg heilt fram til Alnes fyr, som er eit populært turistmål i området.
I første omgang vart det oppretta ei privat lykt på Alnestangen for at dei lokale fiskarane skulle ha eit lyssignal å gå etter under torskefisket. I starten var det tre talglys i ei lita fyrstove. Fiskarane i området skulle alle medverke til drifta av fyret, men då dette ikkje skjedde vart Staten oppmoda om å ta over drifta i 1859. Staten avviste oppmodinga og fyret vart derfor nedlagt i 1862. Borgund kommune, som Alnes då høyrde til, sende inn fleire søknadar og i 1869 vart det endeleg gjeve 250 spesidalar for ei lita fyrlykt i ei mast. Denne lykta vart seinare flytta inn i eit lite skur. I 1874 var fyret tend frå 1. august til 15. mai og det vart vanskelgare å få tilsynsmann. Fyrvesenet tilsette då ein fast fyrvaktar og bygde bustad til han i 1876. Bygningen vart ei kombinert fyrlykt og familiebustad. I 1891 vart det gjort store utvidingar på fyrstasjonen med nytt vaktrom i andre etasje. Lykta var då 24,7 meter over flo sjø. Eit fransk linseapparat av 4. orden vart sett inn i 1905.
I 1936 vart det bygd eit nytt vinkeljerntårn med ei høgd på 22,5 meter for å få fyrlykta enno høgare over havet. Slike tårn er sjeldne å sjå i landet. Etter at fyret vart automatisert og avfolka i 1982 stod bygningane ved fyrstasjonen i forfall. I 1993 starta ein restaureringsprosess av heile fyrstasjonen for å føre både det utvendige og interiøret tilbake til den opphavlege utsjånaden. Fyrstasjonen er i dag freda etter lov om kulturminne.
Algida
Algida er ein busetnad i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata.
Christian Anfinsen
Dr. Christian Boehmer Anfinsen, Jr. var ein norsk-amerikansk kjemikar som i 1972 mottok Nobelprisen i kjemi for forskinga si vedrørande ribonuklease, særskilt sambandet mellom aminosyre-sekvensar og biologisk aktiv konformasjon.
Anfinsen vart fødd i Monessen i Pennsylvania, der han voks opp i ein norsk-amerikansk familie. I 1937 tok han bachelorgrad ved Swarthmore College, mastergrad i organisk kjemi ved University of Pennsylvania i 1939, og Ph.D. i 1939 ved Harvard University.
I 1961 viste han at ribonuklease kan ombrettast etter denaturering og likevel oppretthalda enzym-aktivitet. Derved utleidde han at all informasjon som trengst for at proteinet skal kunna oppnå den endelege konformasjonen sin ligg koda i den primære strukturen til proteinet.
Han konverterte til ortodoks jødedom ved å gjennomgå giur-prosessen.
An Nakhil
An Nakhil er ein by i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata.
Lodève
Lodève er ein liten mellomalderby og kommune sørvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Hérault i regionen Languedoc-Roussillon, og har om lag 7 000 innbyggjarar.
Geografi
Lodève ligg der slettene stig opp mot Larzac-platået, 54 km frå Montpellier, i dalen til elva Lergue. Han er omgjeve av grøne åsar og vingardar, og ligg berre 8 km frå den store kunstige innsjøen Salagousjøen.
Historie
Lodève vart grunnlagd som hovudstad for ei stamme kalla Lutevani, før han vart ein romersk by under namnet Luteva. Byen var stoppestad for dei mange pilegrimane som skulle til Santiago de Compostela via Arles-vegen. Byen var eit bispesete fram til den franske revolusjonen, og var òg eit senter for tekstilproduksjon under Louis XV, og heimstad til ein av berre to kongelege veggteppeveveri. Den andre var gobelinfabrikken i Paris.
Shuyukh al-Arrub
Shuyukh al-Arrub (arabisk شيوخ العروب) er ein palestinsk landsby som ligg fjorten kilometer nordaust for Hebron. Landsbyen ligg i Hebron guvernement sør på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på 1 550 i 2007.
Altid frejdig
«Altid frejdig» (norsk bokmål «Alltid freidig») er ein song skriven av den danske presten og diktaren Christian Richardt i 1867.
Songen var opphavleg ein del av eventyrdramaet Tornerose, som handlar om ein ung riddar som set den forheksa kongsdottera Tornerose fri frå tornefengslet sitt. Først forsøkjer han å trengje seg væpna inn i borga, men han får vite at berre trua er våpenet som kan hjelpe han til å trengje gjennom tornekrattet. På vindelbrua syng han songen han seier han har lært av far sin, «Altid frejdig, når du går veje, Gud tør kende», berre utstyrt med ei harpe. Slik greier han å setje fri den sovande kongsdottera.
«Altid frejdig når du går» fekk stor betydning for det danske folket under okkupasjonen under andre verdskrigen. Det vart den fremste salmen for dei danske fridomskjemparane. Enno vert salmen mykja brukt ved kyrkjelege handlingar, i Danmark som i Noreg.
Melodien vi bruker, er opphavleg skriven til songen «Dagen går med raske fjed» og er komponert av C.E.F. Weyse i 1838. I syngespelet som songen opphavleg inngjekk i, var musikken skriven av Peter Heise.
Boarsvineblom
Boarsvineblom (Senecio inaequidens) er ein opptil 60 cm høg plante med gule, prestekrageliknande blomstrar. Han høyrer naturleg heime i høglandet i Sør-Afrika, men veks no også i store delar av Europa.
Boersvineblomen er giftig for dyr og menneske, og beitedyr unngår han til vanleg. Likevel er det meldt om at beitedyr har døydd etter å ha ete planten.
Spreiing til Europa
Boarvineblomen kom til Europa gjennom eksport av saueull. Boarsvineblomen har sidan 1980 spreidd seg massivt på industriområde og langs vegkantar i Tyskland. I 1995 vart planten funnen i Noreg, på eit jarnbanespor i Oslo. Sidan er han påsvist i fleire kommunar, mellom anna på eit industriområde på Lista.
Tsjatoranga
Tsjatoranga er eit gammalt indisk brettspel som har utvikla seg til indisk og vestleg sjakk og mange liknande spel.
Den største forskjellen mellom det gamle spelet og moderne versjonar er at det hadde fire spelarar som styrte kvar sin hær. Dei brukte også ein indisk terning til å spela. Ein kunne vinna spelet ved å ta kongen til motstandaren, eller ved å ta alle brikkene hans bortsett frå kongen.
Brikkene var noko forskjellige frå moderne sjakkbrikker, men mykje er òg likt. Tsjatoranga var basert på samansetjinga av ein gammal indisk hær.
Kongen og rådgjevaren hans, vesiren, heldt til i midten. Nær seg hadde dei stridselefantar, som seinare blei til våre løparar. Infanteriet blei til ei rekke av marsjerande bønder. Raske stridsvogner på sidelinjene kunne flytta seg raskt, men berre rett fram. Dei blei til tårn i Vesten. Kavaleri kunne manøvrera raskt og overraskande, og blei til springarar, som framleis kan springa over andre brikker.
Reglane for korleis ein kunne flytta var til dels svært ulike:
Reglane for springartrekket har halde seg frå tsjatoranga til moderne sjakk, og er det viktigaste provet på at det nye spelet stammar frå det gamle.
Fosnavåg Nedre
Fosnavåg Nedre er ein matrikkelgard i Herøy på Sunnmøre og ein del av tettstaden Fosnavåg.
Petersgrat
Petersgrat er eit fjellrygg i Bern-Alpane. Toppen, som ligg på grensa mellom kantonane Bern og Valais, er 3203 meter over havet og ryggen strekkjer seg mellom Birghorn i vest og Tschingelhorn i aust.
Ribonuklease
Ribonuklease(r), forkorta RNase, er nukleaser som katalyserer nedbrytinga av RNA til mindre komponentar. Dei kan inndelast i endonukleaser og exonukleaser, og inneheld fleire underkategoriar innanfor EC 3.1-klassen av enzym.
Referansar
.
Johann Balthasar König
Johann Balthasar König (datoane viser til dåp og gravferd) var ein tysk komponist frå Waltershausen. Han vart gravlagd i Frankfurt am Main.
König studerte under Georg Philipp Telemann ved St. Katarinakyrkja i Frankfurt am Main. Her gjorde han sidan teneste, før han fekk teneste ved Barfüsser-kirche og underviste i song ved det lokale gymnaset.
Blant arbeida hans er koralboka Harmonischer Lieder-Schatz, oder Allgemeines Evangelischen Choral-Buch (Frankfurt am Main, 1738).
Nihkevárri
Nihkevárri er eit fjell i Narvik kommune i Nordland. Det har ei høgd på 1788 meter over havet og er det 496. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
David Live
David Live er det første offisielle konsertalbumet til den engelske musikaren David Bowie, opphavleg gjeve ut på RCA Records i 1974. Det vart spelt inn i juli det året, under den andre delen av den amerikanske Diamond Dogs-turnéen i The Tower Theater i Upper Darby i Pennsylvania, ein forstad til Philadelphia. Bowie hadde hatt ein pause for å spele inn musikk for albumet Young Americans, og starta turneen på nytt, men kalla han då Philly Dog-turnéen. Denne delen av turneen vart meir soul-prega enn den første delen.
Albumet viste Bowie sin overgang frå Ziggy Stardust-perioden til «plastikksoul»-perioden hans på Young Americans. Sjølv om omslaget viste Bowie i «soul-klede» - ein kvit dress - var det framleis fleire songar frå 1972-1973 perioden. Turnéen var Bowie sin mest ambisiøse til då, og hadde ei gigantisk kulisse som skulle bringe fram «Hunger City», den post-apokalyptiske settinga på Diamond Dogs, og eit band leia av Michael Kamen. På songen «Space Oddity» song Bowie songen inn i ein mikrofon forma som ein telefon, medan han sat i ein stol som vart løfta ut over publikum. Ein av dei første rockumentarane gjennom tidene vart filma av Alan Yentob, Cracked Actor for BBC, frå turneen.
I 2005 vart albumet gjeve ut på ny med fire ekstra spor, etter å ha blitt grundig miksa på ny av Tony Visconti.
Bakgrunn og innspeling
Det var problem å spele inn konserten. Det meste av korvokalen, delar av saksofonen og pianosoloen for «Aladdin Sane» måtte spelast inn på nytt i studio (noko som står omtalt på plateomslaget), fordi lyden deira falt bort. I følgje platenotata: «Dette konsertalbumet var henta frå framføringa 14. og 15. juli 1974 i The Tower Theatre, Philadelphia. Det er komplett og eksakt. Det er ingen innspelingar i studio eller nyinnspelingar av røyster, instrument eller publikum, bortsett frå fleire bitar av korvokal fordi mikrofonen mista kontakten.» Det er òg noko forvirring kring datoane for innspelinga. I følgje Tony Visconti er dei korrekte datoane 11. og 12. juli 1974'. I følgje samlaren Jens Döpke er dei første trykka av plata feil når det står 14. og 15. juli 1974. Desse datoane må vere feil fordi Bowie spelte på The Tower Theater seks kveldar på rad, frå 8. til 13. juli. På seinare utgåver står det 12. og 13. juli, som heller ikkje skal vere heilt korrekt. I følgje Döpkeer dei korrekte datoane 10. til 13. juli 1974. Det vart opprør bland bandet til Bowie bak scenen under The Tower Theater-konsertane. Dei vart informert kort tid før konsertane at dei kom til å bli tekne opp for eit konsertalbum, og at dei kom til å få standard betaling for eit konsertopptak (berre 70 dollar). Bandet konfronterte Bowie ein time før den første konserten og nekta å gå på scenen med mindre dei fekk 5 000 dollar kvar.
Mottaking og ettermæle
Det ferdige albumet er blitt kritisert for dei mange omarrangeringane av songane og for den anstrengte vokalen hans. Meiningar om kvaliteten på musikarane er òg delte, trass i anerkjende artistar som Michael Kamen, Earl Slick og David Sanborn, i tillegg til Herbie Flowers, Mike Garson og Tony Newman frå Diamond Dogs-innspelingane. Men somme tolkingar fekk ros, som den livlege jazz-latin-versjonen av «Aladdin Sane» og den atmosfæriske instrumentalen på «The Width of a Circle» frå The Man Who Sold the World. Plata er òg kjend for å vere første gongen Bowie gav ut «All the Young Dudes», ein song opphavleg gjeven til Mott the Hoople for albumet deira frå 1972 med same namn.
Mick Jagger kommenterte albumet på den tida og sa han syntest «Knock on Wood» var «forferdeleg». Jagger sa vidare «Om eg hadde fått slik kritikk som det albumet fekk, ville eg ærleg talt ikkje spelt inn musikk igjen. Aldri.»
Bowie sa seinare at «David Live var det endelege døden til Ziggy… Og biletet på framsida. Herregud, det ser ut som eg nettopp har stått opp frå grava. Det var faktisk slik eg kjende meg. Plata skulle ha fått namnet 'David Bowie Is Alive and Well and Living Only in Theory'».
Salslister
David Live nådde andreplassen på den britiske albumlista, femteplassen i Canada og åttandeplassen i USA. «Knock on Wood» kom ut på singel og nådde tiandeplassen i Storbritannia.
CD-utgåver
Albumet kom først ut på CD i 1990 på Rykodisc/EMI, med to bonussongar og introduksjonen til Bowie av bandet. Ei ny utgåve av albumet kom ut på CD i 2005 på EMI/Virgin, med to ekstra bonusspor (sjølv om versjonen av «Panic in Detroit» tidlegare var gjeven ut som B-side til den britiske singelen «Knock on Wood», og på nyutgjevingar av samleplata Rare). Songane vart plasserte i rett rekkefølgje, inkludert bonusspora. I tillegg var albumet miksa heilt på nytt av Tony Visconti og hadde betre lyd enn originalutgåva. I 2016 var albumet inludert, i to versjonar i plateboksen Who Can I Be Now? (1974–1976). Ein versjon var den originale miksen og dei same spora som var på det originale vinylalbumet, den andre var lik utgåva frå 2005 med ny ommastring. Sistnemnde vart òg gjeven ut på ny på CD og vinyl i 2017.
Rock Concert/David Bowie at the Tower Philadelphia
Ein redusert versjon av David Live kalla Rock Concert kom ut på ei enkel plate på RCA i Nederland i 1979. I 1982 vart ho igjen gjeven ut i Nederland under namnet David Bowie at the Tower Philadelphia.
Salslister
Album
Provinsen Trieste
Provinsen Trieste  (italiensk Provincia di Trieste, slovensk Tržaška pokrajina) er ein provins i regionen Friuli-Venezia Giulia i Italia. Hovudstaden er byen Trieste.
Ar Rafa'ah
Ar Rafa'ah er ein busetnad i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata.
Provinsen Trieste
Han har eit areal på 212 km² og totalt 240 000 innbyggjarar (2004). Provinsen har ei kystlengd på 48,1 km og det er seks kommunar i provinsen.
David Live
Salslister
Singel
Provinsen Trieste
Tidleg historie
Etter at Vestromarriket vart oppløyst vart området som utgjer provinsen Trieste okkupert av frankarar. Då Habsburg kom til makta på 1200-talet vart området delt mellom herrane i Duino, Trieste, San Dorligo della Valle og Muggia. Under regjeringstida til Maria Theresa av Austerrike og så Josef II auka den maritime handelen då det vart oppretta ei frihamn her.
I 1809 vart området erobra av Napoleon sine troppar. Etter Napoleon sitt fall vart kommunane Duino, Sgonico og Monrupino ein del av Gorizia, medan Trieste vart ein «direkteby» i Det austerrikske riket. San Dorligo og Muggia vart ein del av Istria. Rapallotraktaten i 1920 gav Trieste og Istria til Italia etter tapet til Austerrike-Ungarn i den første verdskrigen.
Danica Patrick
Danica Patrick er ein amerikansk motorsportutøvar som køyrer i den amerikanske IndyCar-serien.
Danica Patrick er fødd i Beloit og voks opp i Roscoe i Illinois. Ho er av norsk avstamming på morssida.
Patrick fekk utmerkinga Rookie of the Year i både 2005 Indianapolis 500- og 2005 IndyCar Series-sesongen. Med sigeren sin i Indy Japan 300 i 2008 vart Patrick den første kvinna som hadde vunne eit løp i IndyCar-serien.
I mai 2006 gav ho ut ein sjølvbiografi, Danica: Crossing the Line.
As-Sura
as-Sura (arabisk ) er ein palestinsk landsby som ligg 12 kilometer sørvest for Hebron. Landsbyen ligg i Hebron guvernement sør på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på 1 925 i 2007.
Syrtis Hill
Syrtis Hill er ein markant, snøfri ås med fleire terrasar og ei høgd opp mot kring 500 moh. Han ligg nordvest i Two Step Cliffs-massivet oppom Viking Valley søraust på Aleksanderøya i Antarktis. Åsen er eit viktig snøfritt landemerke og det vert gjort mykje biologiske og geologiske undersøkingar her. Han vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee i 1993 etter Syrtis Major Planum, det markante mrøke feltet på planeten Mars, som først vart skidlra av den nederlandske astronomem Huygens i 1659. Denne åsen er truleg namngjeven i samband med plasseringa nær Marsbreen og Planet Heights.
Christus, der ist mein Leben
Christus, der ist mein Leben, BWV 95, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.
Han vart komponert i Leipzig i 1723 for den sekstande sundagen etter treeiningssundag, som dette året var den 12. september.
Teksten er henta frå Martin Luther (første sats), Valerius Herberger (tredje sats) og Nikolaus Herman (sjuande sats), medan resten er av ein ukjend opphavsmann.
Koraltemaa er basert på salmane «Christus, der ist mein Leben», «Mit Fried und Freud ich fahr dahin», «Valet will ich dir geben» og «Wenn mein Stündlein vorhanden ist»
Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert for valthorn, to obo d'amore, to fiolinar, bratsj og basso continuo, samt tre songsolistar (sopran, tenor, bass) og firedelt kor.
Det består av sju satsar.
Trabzon
Trabzon er ein by ved kysten av Svartehavet nordaust i Tyrkia og administrasjonssenter i provinsen Trabzon. Byen har kring 230 000 innbyggjarar.
Trabzon, som ligg langs den historiske Silkevegen, vart ein smeltedigel for religionar, språk og kultur i fleire hundreår og ein inngangsport for handelsrutene til Iran i søraust og Kaukasus i nordaust. Venetianske og genuesiske handelsfolk vitja Trapezunt i mellomalderen og selde silke, lin og ull. Republikken Genova hadde ein viktig handelskoloni i byen på linkande måte som i Galata nær Konstantinopel (nord for Det gylne hornet) i dagens Istanbul. Trabzon danna grunnlaget for fleire statar gjennom den lange historia si og var hovudstad i keisarriket Trapezunt mellom 1204 og 1461. I den osmanske perioden vart Trabzon ein viktig hamneby og senteret for handel med Iran og Kaukasus.
Byen har eit sterkt mellomalderpreg. Det meste av den gamle bymuren er bevart samt fleire kyrkjer, moskear og anna. Byen har hatt universitet sidan 1963.
Byen har vore frihandelssone sidan 1992.
Historie
Den greske kolonien Trapezus vart lagt frå Sinope på 500-talet fvt. Byen var hovudstad i den romerske provinsen Pontus, og frå 1204 til 141 var han hovudstad i keisarriket Trapezunt. Byen har gjennom fleire tusen år vore ein viktig hamne- og handelsby, og var i mellomalderen startpunkt for karavanevegane austover.
I 1895 vart byen åstad for ein massakre på armenarane. Byen hadde ein stor armensk folkesetnad fram til folkemordet på armenarane under første verdskrigen.
Klima
Trabzon har eit klima typisk for Svartehavsregionen med mykje nedbør. Under Köppen si klimaklassifisering har han maritimt klima (Cfb). med varme og fuktige somrar, og ein normal maksimumstemperatur kring 27 °C i august. Vintrane er kjølige og fuktige, og den lågaste normale minimumstemperaturen er kring 5 °C i januar. Det kjem mest nedbør på hausten og vinteren, men langt mindre om sommaren. Det er forholdsvis vanleg med snø mellom desember og mars. Snøen fell ofte tungt når han først kjem og ligg gjerne ei veke eller to. Vatnet langs kysten er alltid kjølig med temperaturar mellom 8 og 20 °C gjennom året.
Kultur
Den lokale fotballklubben Trabzonspor var lenge den einaste tyrkiske fotballklubben utanfor İstanbul til å vinna Süper Lig.
Laurence Rees
Laurence Rees er ein britisk dokumentarfilmskapar og forfattar som særleg har vore opptatt av temaet nazismen og andre verdskrigen.
Saturn V
Saturn V er ein namnet på ein amerikansk bererakett nytta av romfartsorganisasjonen NASA til Apollo-programmet og seinare Skylab. Den 3-trinns raketten vart produsert av Boeing, North American Aviation og Douglas.
Laurence Rees
Rees har produsert fleire dokumentarar for BBC mellom anna Auschwitz: Inside the Nazi State.
Saturn V
Frå 1967 til 1973 vart i alt 13 Saturn V rakettar skote opp, utan tap av last.
Laurence Rees
Av bøker han har utgjeve kan ein nemne The Nazis: a Warning from History og Auschwitz: a New History. For den siste boka vann han i 2006 prisen History Book of the Year. Bøkene hans om temaet nazisme blei også diskutert på det norske tv-programmet Først & sist der han var gjest den 20. oktober 2006.
Saturn V
Saturn (Rakete)
Laurence Rees
Rees har også vunne fleire prisar for dokumentarane sine, slik som til dømes Grierson Award, International Documentary Award, og BANFF festival award.
Bolaks
Bolaks AS er eit oppdrettsselskap i Fusa i Vest-Noreg.
Selskapet blei skipa av brørne Egil, Reidar og Trygve Holmefjord. Dei byrja med å setja ut 50 laksar i Eikelandsosen i 1973, fortsette med 350 til i 1974, og i 1975 blei selskapet skipa og produksjonen auka. Same året starta Trygve Holmefjord eit fryseri, der det blei lagra laks og fôr til laksen. I 1976 fekk dei konsesjon for oppdrett av laks, aure og regnbogeaure.
I 1977 bygde selskapet eit eige slakteri, og året etter blei settefiskanlegget Sævareid Fiskeanlegg skipa, med stor innverknad av Holmefjord-brørne og lokale oppdrettarar. Etter kvart steig produksjonen, og i 1982 bygde dei ein smolthall på Lammaneset i Fusa. Fire år etter bygde dei eit nytt slakteri og eit nytt hovudkvarter på same lokalitet. I 1985-86 stod Bolaks for ca. 25 % av all rognproduksjon frå atlantisk laks i Noreg.
Osen Fisk blei kjøpt opp av Bolaks i 1983 og lisensen til Osen Fisk blei flytta til Fusa. Gjennom fleire oppkjøp har Bolaks 9 konsesjonar for oppdrett av matfisk.
Rudolf, ein 30 kilos oppdrettslaks, er eit resultat av avlsarbeidet som Bolaks har gjort for å få fram stor og rasktveksande fisk.
Ar-Rams
Ar-Rams er ein by i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata. Han ligg kring 25 km nord for Ras al-Khaimah.
Nordhordland slagverkensemble
Nordhordland Slagverkensemble er ei gruppe slagverkarar frå diverse skulekorps i Nordhordland. Dei øver ein gong i veka, i musikkhuset i Knarvik. Ensemblet vart skipa i 2005 og har vakse gradvis sidan. Leiar og dirigent for ensemblet er Hogne O. Holmås. Holmås er ein profilert slagverkar med diverse jobbar innanfor korpsmiljøet. Til dagleg spelar han i Forsvarets Musikkorps Vestlandet, der han har ein løytnantsgrad. Han grunnla ensemblet i lag med dei fem første medlemmane: Torgeir Andvik, Martin Furevik, Andreas Dyngen, Håkon Rongevær og Magnus Heir.
Desse fem drog til NM for solistar og ensemble i 2006 og tok førsteplassen i den yngste klassen. Suksessen førte til auka popularitet, og fleire spelejobbar. Førsteplassen førte også med seg fleire medlemssøknader, og medlemstalet har auka gradvis sidan. Ensemblet har spelt på bl.a. Brann Stadion, på lokale arrangement og på diverse samlingar for Norges Musikkorps Forbund.
I 2006 prøvde dei seg på NM igjen, men denne gongen i den eldste aldersbestemte gruppa. Det var den same gjengen som året før, men med ein til, Øyvind Øksnes. Denne gongen kom dei på 8. plass.
Ensemblet spelar mykje variert musikk. Ein del er skrive av dirigenten, og ein del av andre kjente artistar/komponistar. I tillegg til dei vanlege slagverksinstrumenta bruker gruppa melodiske instrument som xylofon, vibrafon og marimba.
Ensemblet har no 11 medlemmer og er delt opp i tre grupper etter alder. Dei vurderer å utvide til meir enn ei øving i veka.
Was frag ich nach der Welt
Was frag ich nach der Welt, BWV 94, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.
Han vart komponert i Leipzig i 1724 for den niande sundagen etter treeiningssundag, som dette året var den 6. august.
Teksten er henta frå Balthasar Kindermann (sats 1, 3, 5, 8) og ein ukjend opphavsmann.
Koraltemaet er basert på salmen «O Gott, du frommer Gott» av Johann Heermann (1630).
Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert for tverrfløyte, to oboar, to fiolinar, bratsj, orgel og basso continuo, samt fire songsolistar (sopran, alt, tenor, bass) og firedelt kor.
Det består av ni satsar:
The Minch
The Minch (skotsk-gælisk An Cuan Sgìth, Cuan na Hearadh, An Cuan Leòdhasach), òg kalla The North Minch, er eit sund nordvest i Skottland, mellom det nordvestlege Highlands og dei nordlege Indre Hebridane frå Lewis og Harris i Ytre Hebridane. Han vart kalla «Skotlandsfjörð» («Skottlandsfjorden») på norrønt.
The Lower Minch (an Cuan Canach), òg kalla The Little Minch, ligg i sør og skil Skye frå dei sørlege Ytre Hebridane, mellom andre North Uist, Benbecula, South Uist, Barra. Sundet endar ut i Hebridesjøen. The Minch og Hebridesjøen utgjer saman med havstykket som går ned til Irland Det indre farvatnet (Inner Seas) langs vestkysten av Skottland.