cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Melodi Grand Prix 1977
Hendingar
Melodi A, «Robåtrock», skulle eigentleg ha blitt framført av Helge Nilsen, men han måtte melde pass kort tid før finalen. I staden steppa Rune Larsen inn. Den svingande framføringa hans fall ikkje i god jord hos ein del kristne, og i etterkant av finalen fekk Larsen «masse kjeft og brev frå kristenfolket».
Finalen blei den siste for to bautaer i norsk Melodi Grand Prix på 1960-talet: Kirsti Sparboe og Nora Brockstedt, som deltok i semifinalen. Brockstedt, då 54 år, var den eldste artisten som nokon gong hadde vore med, ein rekord som seinare ble slått av Jahn Teigen i 2005, av Wenche Myhre i 2009, og igjen av Bobby Bare i 2012.
Sørlandet var ramma av eit kraftig snøfall denne laurdagen, med brøytekantar på opptil 7–8 meter enkelte stader. Den eine jurymedlemmen frå Haugesund kom seg så vidt fram til distriktskontoret i Kristiansand. Flyet ho flaug frå Sola til Kjevik, måtte lande på Lista, og derfrå måtte ho ta buss til Kristiansand.
Semifinalane
Kvar landsdel heldt ein lokal semifinale før finalen. Radiolyttarane røysta fram ein vinnar per postkort. Austlandet fekk sende både 1. og 2. plassen på grunn av folketalet i regionen. Resultatet er ikkje fullstendig.
Det kom inn 43 bidrag til Midt-Noregs semifinale. Supergruppa, ei spesielt samansett gruppe av profesjonelle musikarar, song alle songane. 1543 røyster kom inn. Det kom inn 48 bidrag til Vestlandets semifinale. 414 røyster kom inn i sørlandssemifinalen. Detaljane er ikkje kjende, anna enn at «Jonathan» vann med klar margin. Rundt 200 av dei innsendte songane kom frå Austlandet. Omtrent 1300 røyster kom inn, men her blei lyttarane bedne om å røyste på to songar. Det fulle resultatet er ikkje kjend, berre at vinnaren og andreplassen fekk rundt 25 prosent kvar av røystene.
Råde kyrkje
Kyrkja brann mot slutten av 1500-talet, og på 1700-talet fekk ho det tilbygget på nordsida av koret som opphavleg var gravkapell for familien Lützow, men som no er sakristi. Kyrkja fekk si noverande framtoning etter ei restaurering ved Arnstein Arneberg i 1957–60 og vart òg gjenomgripande restaurert i 2010–12.
Bijar fylke
Bijar fylke (kurdisk شاری بیجار) persisk شهرستان بیجار) er eit fylke i Kurdistan-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Bijar. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 95 461. Fylket er delt inn i dei tre distrikta Sentral-distriktet, Chang Almas-distriktet og Korani-distriktet. Fylket har dei tre byane Bijar, Babarashani og Yasukand.
Pinselilje
Pinselilje (Narcissus poëticus) er ei plante i påskeliljeslekta i påskeliljefamilien. Arten kjem opphavleg frå Mellom- og Sør-Europa.
I Noreg er arten ein framandart som er innført som prydplante. Arten vart funnen sikkert forvilla i 1875, men kan ha spreidd seg mykje tidlegare. Pinselilje er ganske vanleg på Austlandet og langs kysten til Rogaland, derfrå meir spreidd til Sør-Trøndelag. Arten er ein tradisjonell produksjonsart som har vore mykje i bruk før 1700, og han er derfor ikkje risikovurdert i Framandartslista 2018.
Worshipful Company of Upholders
Lauget blei skipa 1. mars 1360 og offisielt gjeve eit kongeleg charter av Karl I i 1626. Det hadde opphavleg retten til å setja standardar for polstring i London, og å leita etter, konfiskera og øydeleggja polstra varer som ikkje nådde standarden. Over tid mista lauget mykje av makta si, og gjekk som polstringsyrket tilbake etterkvart som det blei utvikla ny teknologi.
Polstrarar arrangerte gravferda til admiral lord Nelson, og lauget omfattar framleis gravferdsbyrå.
Lauget gjev støtte til handverket og handverkarar innan faget gjennom velgjerdsorganisasjonane sine som Peter Jackson Charity og Neville Hayman Charity. Det har særleg tette band til TS Upholder, ei sjøkadetteining i Chelmsford.
Lauget og laugsmedlemmane er aktivt involverte i mange organisasjonar i City of London, mellom anna Castle Baynard Ward Club, ettersom lauget hadde laugshallen sin i i denne warden fram til bybrannen i London i 1666. Mottoet til lauget er Sustine Bona, latin for ‘hald oppe det gode’.
Glacier Bight
Glacier Bight er ei open bukt på nordkysten av Thurston Island mellom Hughes Peninsula og Noville Peninsula. Ho vart først skissert frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter isbrytaren USS «Glacier», det første skipet som klarte å nå denne kysten, i februar 1960.
Phil Wainman
Philip Neil Wainman er ein engelsk plateprodusent og låtskrivar, som hovudsakleg var aktiv i 1970-åra. Han er kjend for arbeidet sitt med Sweet, XTC, Dollar, Mud og Bay City Rollers. Den største suksessen hans var derimot som produsent på innspelinga av «I Don't Like Mondays» av The Boomtown Rats, skriven av Bob Geldof og arrangert av Fiachra Trench.
Skoglemen
Skoglemen, Myopus schisticolor, er eit pattedyr i hamsterfamilien. Det er det einaste dyret i slekta Myopus. Utbreiingsområdet til arten strekkjer seg frå Skandinavia austover til den russiske stillehavskysten og sør til Mongolia og Kina. I Noreg finst skoglemenet hovudsakleg på Austlandet frå Nordmarka og nordover, dels i Trøndelag og Varanger. Det lever helst i granskog og taiga med mykje mose. Det lever ikkje over tregrensa.
House of Fire
«House of Fire» er ein song og singel frå 1989 av Alice Cooper frå albumet Trash. Han var skriven i lag med gitarist Joan Jett og Desmond Child.
Singelen vart gjeven ut i Storbritannia seint i 1989 og nådde berre 65. plass på lista der. Han vart gjeven ut i USA tidleg i 1990 og nådde då 56. plass på lista.
Ein demoversjon av «House of Fire» vart spelt inn av Bon Jovi, men aldri offisielt gjeven ut.
Tormato
Tormato er det niande studioalbumet til det engelske progressiv rock-banda Yes, utgjeve i september 1978. I motsetnad til forgjengeren Going for the One, fekk ikkje dette albumet nokre god mottaking av korkje kritikarar eller publikum. Albumet selde godt, men ein var misnøgd med den minimalistiske og til tider spinkle produksjonen og miksinga. Trass i dette er det fleire låtar som blir rekna som «klassisk» Yes her, blant andre «On the Silent Wings of Freedom» og «Onward».
NM i turn 1973 for menn
Noregsmeisterskapen i turn 1973 for menn vart avvikla i Arendal helga 24.-25. mars 1973. Deltakarane tevla i sekskamp.
Tormato
Albumet kom på 10. plass på Billboard 200 i USA, på åttandeplass på UK Albums Chart i Storbritannia og på niandeplass på VG-lista topp 40 i Noreg.
Oliver Kahn
Oliver Rolf Kahn er ein tysk tidlegare fotballspelar frå Karlsruhe, målvakt på Bayern München sinne vinnarlag i UEFA-cupen 1996 og Meisterligaen 2001. I 2002 vann han VM-sølv med Tyskland under fotball-VM i Japan.
Tormato
Bakgrunn
Albumet vart skrive og innspelt i ein periode der alle i bandet var usikre på kva musikalsk retning bandet skulle ta. Dette var under den store punk-revolusjonen, og band som var symbol på «dei etablerte», blant andre Yes, Genesis og Led Zeppelin, vart kalla «dinosaurar».
Ryan Lochte
Ryan Steven Lochte er ein USA-amerikansk symjar. Han deltok under sommar-OL 2004 i Athen der han var med på å ta gull på 4×200 m fri stafett. Under sommar-OL 2008 i Beijing var han med på å vinna gull på same øvinga, samt eitt individuelt gull på 200 m rygg. Under VM i symjing 2011 tok han heile fem gullmedaljar.
Oliver Kahn
Klubbspel
Kahn debuterte for Karlsruher SC i 1987. I 1994 vart han overført til Bayern München mot 4,6 millionar tyske mark. Fram til han la opp i 2008 var han med om å vinne Bundesliga åtte gongar og DFB-pokalen seks gongar. I 1996 vakta han målet då Bayern vann UEFA-cupfinalen, sameleis då laget i Meisterligafinalen 1999 vart overrumpla av Manchester United i sluttminutta og enda opp med 1-2-tap. To år seinare lukkast Kahn og Bayern München vinne Meisterligaen 2001 gjennom straffesparktevling mot Valencia CF.
Tormato
Bakgrunn
Dette er det andre og siste albumet der Hipgnosis laga coveret. Albumet skulle opphavlege heitte Yes Tor etter ein geologisk formasjon i det sørlege England, men blei endra av Hipgnosis då Rick Wakeman kasta ein tomat på utkastet deira til platecover. Utkastet, med tomat-sølet på, blei det ferdige platecoveret.
Oliver Kahn
Landslagsspel
Frå 1995 til 2006 var Kahn med i det tyske fotballandslaget. Han var med i EM-troppa 1996, utan å kome på bana. Under VM i fotball 2002 spelte Kahn ei framifrå turnering og var hovudgrunnen til at Tyskland tok seg til finalen. Trass i eit mistak på Brasils fyrste finalemål, og tysk finaletap 0-2, vart Kahn kåra til meisterskapens beste spelar. Han spelte 86 landskampar.
Tormato
Bakgrunn
Etter dette albumet prøvde Yes å spele inn eit nytt album i 1979, som i etterkant er blitt kalla «Golden Age-innspelingane»/«Paris-innspelingane», men gav til slutt opp. Rick Wakeman og Jon Anderson forlet bandet, medan Chris Squire, Steve Howe og Alan White ville fortsette som trio, men mogelegeins under eit nytt namn.
Kjelder
Yes
Albumet Dansk Melodi Grand Prix 2013
Dansk Melodi Grand Prix 2013 er det offisielle albumet med songane frå Dansk Melodi Grand Prix 2013 i Herning i Danmark. Albumet inneheld alle dei ti songane frå tevlinga samt ein karokeversjon av kvar song.
Silje Opseth
Silje Opseth er ein norsk skihoppar frå Ringerike, medlem i IL Holeværingen. Ho vann ein sølvmedalje med det norske mix-laget under Ski-VM 2021 i Oberstdorf, i den same meisterskapen og i Ski-VM 2019 i Seefeld in Tirol deltok ho på dei norske mannskapa som tok bronse i laghopping.
Hewittbreen
Hewittbreen er ein isbre som er 10 km lang, og som flyt ned austsida av Holland Range i Antarktis, mellom Lewis Ridge og Mount Tripp og ut i Richardsfjorden. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand (1959–60) etter Leonard R. Hewitt, sjef ved Scott-basen i 1959.
Amka
Amka eller Amqa ( arabisk عمقا ) er ein moshav i Matte Asher regionale kommune i Nord distrikt i Israel, nær Akko. Den jødiske landsbyen ligg omtrent der den tidlegare palestinsk-arabiske landsbyen hadde lege. Denne vart avfolka under den arabisk-israelske krigen 1948. Jeminittiske jødar, som kom frå Jemen, grunnla landsbyen Amka i 1949.
Namn
Palmer meinte at namnet Amka kom frå den arabiske forma av «djup», medan Ringgren meiner namnet kjem frå Beth Ha-Emek, ein by nemnt i Bibelen i Josva 19:27 som ein del av området til Asjer-stammen.
Historie
I romartida låg staden Kefar Amqa her. Under Austromarriket vart staden kalla Amico.. I krossfarartida vart han kalla Amca. I 1179 erobra Joscelin III landområdet som landsbyen låg på, og i 1220 selde dottera til Jocelyn III, Beatrix de Courtenay og ektemannen hennar Otto von Botenlauben, greve av Henneberg, selde landområdet, inkludert Amca, til Den tyske riddarordenen.
I 1283 vart staden nemnt som ein del av området til krossfararane under hudnaen mellom krossfararane i Akko og mamelukk-sultanen al-Mansur (Qalawun).
Staden vart ein del av Det osmanske riket i 1517 i lag med resten av Palestina. Amqa stod oppført i osmanske skattelister i 1596 som ein del av Akko nahiya (underdistrikt) i Safad liwa', med eit folketal på 215. Alle innbyggjarane var muslimar. Landsbybuarane betalte skatt for avlingar som kveite, bygg, oliven, bomull og frukt, og andre typar varer, som geiter og bikubar.
Tidleg på 1700-talet kom landsbyen under Shaykh Najm sin kontroll. Han hadde ein avtale om å selje bomull frå denne og andre landsbyane til den nederlandske handelsmannen Paul Maashook. Til gjengjeld skulle Maashook betale «miri»-skatten for desse landsbyane. Den arabiske reisande al-Bakri al-Siddiqi, som vitja området midt på 1700-talet, sa at han bad i landsbyen etter å ha vitja festninga i Atlit. I 1776 vart landsbyen nytta som ein base for Ahmad Jazzar Pasha til å knuse eit opprør leia av Ali, ein av sønene til Zahir al-Umar.
Seint på 1800-talet vart landsbyen skildra som ein landsby av stein, på ei lita høgd i ein dal, omgjeve av olive og fikentre og dyrkbar mark. Det vart estimert at det budde kring 300 drusarar her. Seinare vart innbyggjarar skildra som muslimar med ein landsbymoské. I 1887 bygde dei osmanske styresmaktene ein skule i ´Amqa.
Landsbyen vart avfolka under den arabisk-isrealske krigen 1948, og alt som var att etter den arabiske landsbyen var grunnskulen for gutar og ein moské.
Dei fleste arabiske bygningane i Amqa vart øydelagde av den israelske armeen seint i 1950-åra etter ordre frå den israelske regjeringa. Moskéen og skulehuset vert i dag nytta som lager.
Den arabiske folkesetnaden vart verande under krigsrett fram til 1966.
Sverre Wilberg
Sverre Wilberg var ein norsk skodespelar som er mest kjend frå rolla si som kriminalinspektør Hermansen i Olsenbanden-filmane. Han var ein stor del av karrieren sin tilsett ved Det norske teatret.
Teater
Wilberg vart utdanna ved det kongelege akademiet for drama Royal Academy of Dramatic Art i London mellom 1953 og 1955, og var tilsett ved Trøndelag Teater frå 1955 til 1958. Deretter hadde han oppgåver ved Folketeatret, Chat Noir, Oslo Nye Teater og Fjernsynsteatret. Frå 1971 var han ved Det norske teatret, der han spelte i fleire komediar som blant anna Pære i Ein midtsommernattsdrøm og som Amor i Geir Sveaas si oppsetning av Holberg sin Ulysses von Itachia. Han har òg spelt i realistiske stykke som blant anna direktøren i Stiftelsen av Antonio Buero Vallejo, fleire Brecht-karakterar, samt klassikaroppgåver som Kreon i Evripides sin Medea. På 1980-talet gjorde han seg merka som Gud i Goethe sin Faust og som Claudius i Hamlet.
Wilberg virka 42 år i norsk teaterliv, og dei siste 25 åra var han knytt til Det Norske Teatret der han spelte meir enn 100 ulike roller
Film og TV
Wilberg filmdebuterte i 1959 i 5 loddrett, og har ved sidan av rolla som Hermansen i 12 Olsenbanden-filmar, spelt i Smuglere (1968), Skulle det dukke opp flere lik, er det bare å ringe (1970) og Kamilla og tyven (1988). Han hadde den siste filmrolla si i Markus og Diana frå 1996. På TV har han blant anna vore å sjå i eit par gjesterolle i komiserien Mot i brøstet. Han var òg med i episoden Vinterferie av komiserien Fleksnes fataliteter. Episoden har likevel aldri vorte vist på TV, men er tilgjengeleg på DVD. Mot i brøstet-episoden I Søtaste Laget som Sverre Wilberg spelte doktor i, har seinare vorte tileigna han.
Andre roller
Han har òg ei rolle i høyrespelet God aften, mitt navn er Cox: Den lille heksen.
Erling Wikborg
Erling Wikborg var ein norsk politikar og jurist. Han var leiar for Kristeleg Folkeparti mellom 1951 og 1955, parlamentarisk leiar mellom 1954 og 1961 og var utanriksminister i Lyng-regjeringa i 1963.
Wikborg var cand. jur. frå 1918, og drev eigen advokatforretning i Oslo frå 1923. Spesialfelta hans var sjørett. Firmaet han grunnla eksisterer framleis (som Wikborg Rein i Oslo). Han var stortingsrepresentant for Akershus 1945-1949, og for Oslo 1954-1961. Han var varamedlem av Nobelkomiteen 1. januar 1949-31. desember 1972 fungerande medlem 12. oktober 1965-31. desember 1966 og 28. august 1967-31. desember 1969.
Wikborg var æresmedlem av Kristeleg Folkeparti. Han opplevde det kristne gjennombrotet sitt i samband med den såkalla «Oxfordrørsla» midt på 1930-talet, saman med m.a forfattaren Ronald Fangen og journalisten Fredrik Ramm. Det var i forlenginga av denne røynsla han vart politikar. Som urban akademikar var Wikborg i etterkrigstida noko av ein «framand fugl» i det lågkyrkjelege partiet med røter i den vestlandske venstre-kulturen, og han spelte ei viktig rolle i å utvikle partiet til eit breiare, landsdekkende parti.
Wikborg er far til kunsthistorikaren Tone Wikborg og var svigerfar til forfattar og forleggar Peder W. Cappelen 1955-66.
Edelnarsiss
Edelnarsiss (Narcissus ×incomparabilis) er ei plante i påskeliljeslekta i påskeliljefamilien. Arten er ein hagehybrid med påskelilje og pinselilje som foreldreartar (N. poëticus × N. pseudonarcissus).
I Noreg er arten ein framandart som er innført som prydplante. Arten vart funnen forvilla i 1899, og veks spreidd i kyststrøk frå Oslo til Sør-Trøndelag. Han er truleg mykje forveksla med påskelilje. I Framandartslista 2018 er arten registrert med låg risiko (LO)..
Vånd
Vånd eller jordrotte (alternativt vassrotte), latin Arvicola amphibius (tidlegare Arvicola terrestris), er eit pattedyr i hamsterfamilien. Vånden lever i eit stort område i Eurasia, frå Noreg, Frankrike og Storbritannia i vest til Bajkalsjøen i aust, og sør til Iran og Syria. Mange stader er han så talrik at han vert rekna som eit skadedyr. Han lever ved elver og myrer, og er flink til å symje og klatre.
Glade Bay
Glade Bay er ei bukt i Amundsenhavet mellom nordenden av Wright Island, føre Getz isbrem, og nordvestsida av Murray Foreland, Martin Peninsula, på Bakutis Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto av U.S. Navy frå 1959-67, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offisren Gerald L. Glade i US Navy, som var helikopterpilot på USNS «Atka» under U.S. Navy Operasjon Deep Freeze, 1956-57, og nestkommanderande for Naval Support Force i Antarktis, 1975-76.
Emmelie de Forest
Emmelie Charlotte-Victoria de Forest er ein dansk songar.
Biografi
De Forest har vore ein aktiv songar sidan ho var ni år og har mellom anna sunge i kyrkjekor og gospelkor. Sidan ho fylte 14 år har ho sunge med den skotske musikaren Fraser Neill, og dei har spelt og sunge i fire år på ulike festivalar, spelestader og kulturhus.
Då de Forest fylte 18 i 2011, flytta ho frå Mariager i Nordjylland til København, der ho vart teken med på Katrine Sadolin sin songarskule Complete Vocal institute.
Dansk Melodi Grand Prix 2013
Ti bidrag vart valde ut av Danmarks Radio (DR) til å delta i finalen i Dansk Melodi Grand Prix 2013 i Herning i Danmark. De Forest deltok med songen «Only Teardrops», framført på engelsk.
Finalen
Songen starta som nummer åtte, etter Jack Rowan og Sam Gray med «Invincible» og før Albin med «Beautiful to Me». Bidraget enda mellom dei tre beste og gjekk vidare til superfinalen. I superfinalen fekk songen 26 poeng og vann. De Forest fekk dimed representere Danmark i Eurovision Song Contest 2013.
Eurovision Song Contest 2013
Sidan berre dei fem store og vertslandet var direktekvalifisert til finalen måtte kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Sidan Malmö ligg nært geografisk til både Danmark og Norge vart det stadfesta at dei to landa ikkje ville delta i same semifinale for å maksimere tilgjenge på billetter til båe landa. Etter ei trekning på hovudkvarteret til Den europeiske kringkastingsunionen (EBU) vart det stadfesta at Danmark vil delta i den fyrste semifinalen og Noreg i den andre semifinalen.
Dehgolan fylke
Dehgolan fylke (persisk شهرستان دهگلان, kurdisk Dêgûlan) er eit fylke i Kurdistan-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Dehgolan. Det vart utskild frå Qorveh fylke i 2007. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 58 502. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Bolbanabad-distriktet. Fylket har dei to byane Dehgolan og Bolbanabad.
Sisselsporv
Sisselsporv (Spiza americana) er ein fugl i kardinalfamilien. Han er ein sterk trekkfugl, hekkar i sentrale USA og lever vinterstid i Mellom-Amerika og nordlegaste Sør-Amerika. Arten er monotypisk, utan underartar, og dessutan einaste arten i slekta si.
Al Jawl
Al Jawl er ein landsby sørvest i Jemen. Han ligg i Abyan guvernement.
Innbyggjarane er avhengig av jordbruk. Omdået ligg på ei kystslette som får vatn frå Wadi Bana i nærleiken. Denne flyt ut i sjøen vest for landsbyen. Al Jawl ligg fleire kilometer frå kysten, nord for kystbyen Al Kawd.
Sisselsporv
Skildring
Dette er ein mellomstor medlem av kardinalfamilien, ca. 15,5 centimeter. Som vanleg for kardinalar syner dei kjønnsdimorfisme i fjørdrakta.
Grunnfarga er brunt og grått. Hannar i hekkedrakt har ei gul augebrynstripe som startar ved nebbrota. Stripa er bleik, nesten kvit i begge ender. Hovud elles grått. Han har ei kvit og gul mustasjestripe, kvit hake over svart strupe, under det igjen gult i brystet. Oversida er dominert av grått med mykje brunt på vengene. Hofuglar er som ei bleika utgåve av hannar, men har tydeleg gult fargeskjær i bryst og på heile undersida.
Hekkeområde er i USA med eit sentralt kjerneområde og eit langt vidare område med spreidd hekking nordaust til Dei store sjøane og litt inn i sørlegaste sentrale provinsar av Canada. Overvintring skjer i nordlegaste Sør-Amerika og langs stillehavskysten av Mellom-Amerika. Opptil 30 % av populasjonen, nær 3 millionar individ, kan samlast i ein flokk i Venezuela.
Dette er ein art som trivst i grasdekte område, habitata er opne, i hekketida t.d. på prærie. Dei er insektetarar i hekketida elles er føda i stor grad vegetabilsk. Storleiken på populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.
Hewsonbreen
Hewsonbreen er ein isbre i Queen Alexandra Range i Antarktis, 10 km lang, og som flyt nordaust og ut i Beardmorebreen like nord for The Cloudmaker. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62) etter Ronald Hewson, ein landmålar på ekspedisjonen.
Ullevi
Ullevi, eller Ullevi stadion, tidlegare Nya Ullevi, er ein idrettsarena i Göteborg i Sverige. Ullevi vert, eller har vore, nytta til store internasjonale idrettstevlingar for idrettar som fotball, friidrett, boksing, skeiseløp, speedway og ishockey, samt til rocke-konsertar og ulike show.
Ullevi vart innvigd i framkant av VM i fotball 1958. Etter ombygging har arenaen plass til 43 200 tilskodarar under idrettsarrangement. Ved konserter er kapasiteten kring 59 000 plasser, 25 000 av desse er ståplassar på banen.
Molde domkyrkje
Molde domkyrkje er ei kyrkje i Molde, som vart innvigd i 1957 og har sidan 1983 vore domkyrkje for Møre bispedømme. Bygget er ei toskipa langkyrkje i mur (armert betong). Kyrkerommet er 65 meter langt, 25 meter høgt og har 900 sittjeplassar. Det 50 meter høge tårnet er frittståande med urverk og klokkespel. Altertavla er laga av Stinius Fredriksen.
Ullevi
Både verdsmeisterskapen 1995 i friidrett og europameisterskapen 2006 fann stad på Ullevi.
Molde domkyrkje
Historie
Dette er det fjerde kyrkjebygget på denne staden i Molde, litt lenger sør enn dei tidlegare bygga. Til 1900 fungerte grunnen rundt kyrkja som gravplass for byen. Den første kyrkja var ei tømra krosskyrkje reist i 1661–62. Ho vart riven og ei ny sett opp i om lag same stil i 1841–42. 17. mai 1885 brann kyrkja ned, kanskje på grunn av eit skot med saluttkanon. Ei ny langkyrkje i tre var ferdig i 1887, men brann då Molde vart utsett for kraftig tysk bombing under andre verdskrigen. Berre altertavla, Axel Enders «Oppstandelsen», og ein trekross vart redda. Altertavla står i dag ved nordveggen i den nye kyrkja.
Divandarreh fylke
Divandarreh fylke (persisk شهرستان دیواندره) er eit fylke i Kurdistan-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Divandarreh. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 82 628. Fylket er delt inn i dei tre distrikta Sentral-distriktet, Saral-distriktet og Karaftu-distriktet. Fylket har dei to byane Divandarreh og Zarrineh.
Tyrihansprisen
Tyrihansprisen «Vil du være med så heng på», ofte berre kalla Tyrihansprisen, er ein norsk ærespris til nokon som har bidrage mykje til norsk figurteaterkunst, som dokketeater og liknande. Han blir delt ut anna kvart år av UNIMA-Norge, den norske foreininga for figurteater, og kan gå til ein enkeltperson, ei gruppe eller ein institusjon. Prisen blei stifta på initiativ frå Birgit Strøm, som overrekte prisen til den første mottageren, Tatjana Zaitzow, i 1997.
Billy Wilder
Billy Wilder (eigentleg Samuel Wilder) var ein austerriksk-amerikansk filmregissør, manusforfattar og filmprodusent. Han har hatt stildannande tyding for filmkomedie og -drama. Komediar som Noen har det hett, Irma la Douce og drama som Sunset Boulevard og Witness for the Prosecution har ei tyding langt over si eiga tid.
Oppvekst og tidleg karriere
Samuel Wilder kom frå eit jødisk foreldrehus. Han voks først opp i Sucha, men under første verdskrigen flytta familien til Wien. Han hadde allereie på denne tida kallenamnet Billie, i USA forandra til Billy. Etter skulen vart han journalist, først i Wien, og frå 1926 i Berlin. For å forbetre ei sped journalistløn byrja han å bli medforfattar på filmmanus. Slik vart han med på filmklassikaren Menschen am Sonntag (saman med sin nære ungdomsven Fred Zinnemann). Filmen er kanskje den sentrale filmen for den tyske kunstretningen Neue Sachlichkeit. Seinare skreiv han filmmanuset for ungdomsromanen Emil und die Detektive saman med forfattaren av boka Erich Kästner.
Hollywood etter 1934
Etter at nasjonalsosialistane hadde teke makta 1933 flykta Wilder til Paris. Òg her fortsette han å bidra til filmmanus og regisserte den første filmen sin i 1934. Seinare same år fekk han eit visum til USA og gjekk til Hollywood. Han vart medlem av den store gruppa av emigrantar frå Tyskland som òg Fritz Lang, Marlene Dietrich, Peter Lorre og Fred Zinnemann høyrde til. Frå 1936 av skreiv han filmmanus vanlegvis saman med Charles Brackett, blant anna for Ninotchka med Greta Garbo (regi Ernst Lubitsch).
Wilders første film som regissør i Hollywood vart suksessen The Major and the Minor (1942). Etter det klarte han å lande suksess etter suksess ikkje berre for komediane hans, men òg i film noir-sjangeren som med Double Indemnity. I 1946 fekk han ein dobbel-Oscar for regi og manus for Forspilte dager.
I 1946/47 vart han send til Tyskland som offiser for film og propaganda og laga filmen A Foreign Affair i Berlin som har eit kritisk blikk på nasjonalsosialistar i etterkrigs-Tyskland.
Etter 1950 var Wilder som regel òg involvert i produksjonane av filmane hans. Han laga klassikarar som Sunset Boulevard (1950) med Gloria Swanson som realitetsflyktande eks-diva; Gresskar i nød (The Seven Year Itch) (1955) og Noen har det hett (1959), begge med Marilyn Monroe; Witness for the Prosecution , igjen med Marlene Dietrich; og Ungkarsleiligheten (1960) (som han fekk triple Oscar for) og Irma la Douce (1963), begge med Shirley MacLaine.
Billy Wilders Altar Ego på lerret vart særleg Jack Lemmon og William Halden. Medan Halden var med i meir dramatiske filmar som Sunset Boulevard, Stalag 17 eller Fedora, var Lemmon å sjå i komediar som Noen har det hett, Irma la Douce, The Fortune Cookie og The Front Page.
Seinare karriere
Wilder var gift to gonger og hadde ei dotter (fødd 1939). Han døydde i 2002, 96 år gammal. Han er gravlagt på Westwood Village Memorial Park Cemetery i Westwood i Los Angeles nær grava til Jack Lemmon, òg Marylin Monroe er gravlagt på same kyrkjegard.
Prisar
Han vann to Oscar med filmen Forspilte dager (The Lost Weekend) (1945) for beste regi og beste filmatisering (saman med Charles Brackett). For filmen Sunset Boulevard (1950) delte han prisen for beste originalmanus med Charles Brackett og D.M Marshman, Jr. I 1960 vann han tre beste film, for beste regi og for beste originalmanus for filmen Ungkarsleiligheten, (The Apartment). Han vart nominert for Oscar for beste regien åtte gonger og for beste manusa tolv gonger.
Wilder fekk ein American Film Institutes Life Achievement Award i 1986. For både Forspillte Dager og Sunset Boulevard fekk han ein Golden Globe. Han har fått ei stjerne på Hollywood Walk of Fame.
Martha’s Vineyard
Martha's Vineyard er ei 231,75 km² stor øy ved sørkysten av Cape Cod i Massachusetts. Øya har ein fast folkesetnad på 15 000 og utgjer det meste av Dukes County (resten av fylket består av Elizabeth Islands og Nomans Land). Øya er den tredje største på austkysten av USA, og den største som ikkje har landfast samband. Ho er berre tilgjengeleg via fly eller båt/ferje.
Øya var heim for eit av dei første kjende samfunna av døve, og er kjend for eit heilt spesielt teiknspråk som var med å legga grunnlaget for amerikansk teiknspråk. Øya er no primært kjend som ein sommarkoloni, sjølv om heilårsbefolkninga har auka ein god del sidan 1960-talet.
Gould Bay
Gould Bay er ei bukt der Filchner isbrem møter nordausthjørnet av Berkner Island, sør i Weddellhavet. Ho vart oppdaga av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947-48, leia av Finn Rønne i U.S. Navy Reserve, som namngav bukta etter Laurence M. Gould, som var geolog, geograf og nestkommanderande under Byrd-ekspedisjonen, 1928-30.
Smånarsiss
Smånarsiss (Narcissus ×cyclazetta) er ei plante i påskeliljeslekta i påskeliljefamilien. Arten er ein hybrid som kan ha oppstått spontant i Frankrike med cyclamennarsiss og tasett som foreldreartar (N. cyclamineus × N. tazetta).
I Noreg er arten ein framandart som er innført som prydplante og vart funnen forvilla i 1993. Han er i auke og veks spreidd i kyststrøk og låglandet frå Østfold til Mandal, med einskildfunn vidare til Møre. I Framandartslista 2018 er arten registrert med låg risiko (LO)..
Rockin' at the Hops
Rockin' at the Hops er det fjerde studioalbumet til rock and roll-pioneren Chuck Berry, utgjeve i juli 1960 på Chess Records. Med unntak av fire spor, «Down the Road a Piece», «Confessin' the Blues», «Betty Jean» og «Driftin' Blues», var songane tidlegare gjevne ut på singlar.
Songar
Den første singelen frå Rockin' at the Hops var «Childhood Sweetheart» i lag med «Broken Arrow», som kom ut i september 1959. Den andre singelen var «Let It Rock» i lag med «Too Pooped to Pop», utgjeve i januar 1960; A-side nådde 64. plassen på Billboard Hot 100, og B-sida nådde 42. plassen på Hot 100 og 18. plassen på R&B Singles-lista. Dei to siste singlane - «Bye Bye Johnny» med «Worried Life Blues» (utgjeven i mai) og «I Got to Find My Baby» med «Mad Lad» (utgjeven i august) — gjekk ikkje inn på listene.
Bladet Tyrihans
Tyrihans var eit norsk skjemteblad som kom ut frå 1881 til 1958. Då det opphøyde var Tyrihans det siste av vittigheitsblada frå stordomsitda på 1880- og 1890-talet. Frå 1892 til hundreårsskiftet var Holger Sinding redaktør for bladet.
Bilettrykk og utgjevingar
I byrjinga blei teikningane for det meste attgjevne i xylografisk utføring. Deretter kom rasterpapir og sinkklisjear til å ta over. I 1890-åra blei det også vanleg å trykka omslaget i fargar, og etter hundreårsskiftet å leggja til ein eller eit par fargar, som raudt og gult, som saman kunne gje ein nyanse av oransje.
Bladet kom ikkje ut i åra 1905 til 1911. Då det gjenoppstod i 1912 var det med ny årgangsnemning (dvs. som ny rekkje 1/1912), utgjeve av Kunstforlaget Munin.
Illustratørar
Fleire kjende illustratørar teikna for bladet, mellom anna Gustav Lærum, Olaf Gulbransson, Ragnvald Blix (som også var redaktør for Tyrihans i 1901), Jan Lunde og Fredrik Stabel.
I 1898 teikna Jacob Sømme (1862-1940) ein reklameplakat for skjemtebladet. Utgjevar var Hagen & Kornmann.
Hoffmanbreen
Hoffmanbreen er ein smal isbre, som er 19 km lang, og som flyt austover frå Mount Miller i Holland Range i Antarktis og ut i Lennox-Kingbreen sør for Rhodes Peak. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant Robert D. Hoffman i U.S. Navy som var øvstkommanderande på USS Mills (DER-383) under Operasjon Deep Freeze i 1965.
Bustan HaGalil
Bustan HaGalil ( eller בוסתן הגליל tyder Frukthagen i Galilea) er ein moshav i Vest-Galilea nord i Israel, nær Akko. Han høyrer til Mateh Asher regionale kommune og vart grunnlagd i 1948 av Holocaust-overlevande frå Romania. Namnet er symbolsk og syner til frukthagane i området.
Bustan HaGalil ligg på landområdet til den avfolka palestinske landsbyen Al-Manshiyya, som låg nord for landsbyen.
Etter den arabisk-israelske krigen 1948 kom innbyggjarar frå moshaven Beit Yosef og slo seg saman med dei. I 2005 hadde han eit folketal på kring 450. I moshaven ligg Sydney Smith-brakkene, der St. Jean d'Acre-våpenkvilen, som enda det syrisk-libanesiske felttoget under andre verdskrigen i 1941, vart signert.
Only My Heart Talkin'
«Only My Heart Talkin» er ein song frå 1989 av Alice Cooper frå albumet Trash. Han var den siste av fire singlar frå albumet, gjeven ut i 1990.
Songen var skriven av Alice Cooper, Bruce Roberts og Andy Goldmark. Steven Tyler er med på gjestevokal på songen.
Songen nådde berre 89. plass i USA, men hadde større suksess i Australia der han nådde 47. plass.
Tomb kyrkje
Tomb kyrkje er ei langkyrkje frå 1869 i Råde kommune i Viken.
Dette er den tredje kyrkja på staden. Den førre brann allereie i 1768. Kyrkja var knytt til Tomb herregård, som vart kjøpt av kommunen i 1936.
I 1984 vart det oppført eit frittståande gravkapell ved sida av kyrkja i kopi etter Lützows gravkapell ved Råde kyrkje. Den restaurerte sarkofagen til Barthold Heinrich von Lützow er overført til gravkapellet.
Kamyaran fylke
Kamyaran fylke (persisk شهرستان کامیاران, kurdisk Kamyaran - کامیاران) er eit fylke i Kurdistan-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Kamyaran. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 104 704. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Muchesh-distriktet. Fylket har dei to byane Kamyaran og Muchesh.
Den sosialistiske føderale republikken Jugoslavia
Den sosialistiske føderale republikken Jugoslavia (tidlegare Den føderale folkerepublikken Jugoslavia) var den jugoslaviske staten som eksisterte frå slutten av den andre verdskrigen til 1990-talet då han fall saman under Jugoslavia-krigane. Det var ein sosialistisk stat.
31. januar 1946 vart den nye grunnloven for Den føderale folkerepublikken Jugoslavia vedteke. Den var bygd opp etter mønster av den sovjetiske grunnlova, og etablerte seks konstitusjonelle republikkar og to autonome provinsar, og bestod av Bosnia-Hercegovina, Kroatia, Makedonia, Montenegro, Serbia og Slovenia. Alle er i dag sjølvstendige statar.
7. april 1969 bytta nasjonen namn frå Den føderale folkerepublikken Jugoslavia til Den sosialistiske føderale republikken Jugoslavia.
All You Need is Love
«All You Need is Love» er ein song skriven av John Lennon og tilskriven Lennon/McCartney. Han vart først spelt inn av The Beatles på Our World, den første direkte globale fjernsynssendinga. Sendinga gjekk til 26 land og vart sett av 400 millionar menneske. Programmet vart sendt via satellitt den 25. juni 1967. BBC hadde bede the Beatles om å skrive ein song som Storbritannia sitt bidrag til hendinga. Musikkmagasinet Rolling Stone rangerte songen på 370. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene.
Utgjeving
Beatles vart bede om å lage ein song som inneheldt ei enkel melding som alle nasjonalitetar kunne forstå, og Lennon sin «All You Need is Love» tok meldinga han først prøvde å kome med i songen «The Word» på Rubber Soul i 1965 eit steg vidare.
The Beatles valde songen som den neste singelen sin og han kom ut dagen før Our World-sendinga. I Storbritannia kom han ut 7. juli og gjekk direkte til topps på salslista, der han låg i tre veker. I USA skjedde det same. Her vart songen òg gjeve ut på LP-utgåva av albumet Magical Mystery Tour i november.
Songen var den siste som vart innspelt og gjeve ut før manageren Brian Epstein døydde 27. august 1967.
TV-sendinga
Under sendinga sat the Beatles (bortsett frå Ringo) på krakkar, i lag med eit lite studioorkester. Rundt dei sat vener og kjende på golvet og song med på refrenget, mellom anna Mick Jagger og Kim McLagan.
Struktur
På grunn av den verdsomspennande sendinga skulle songen få ei internasjonal kjensle. Han opna med den franske nasjonalsongen «La Marseillaise» og inneheld delar av andre stykke under den lange avsluttinga, mellom anna eit stykke av Johann Sebastian Bach, «Greensleeves», «In the Mood» av Glenn Miller, ein av dei største hittane til the Beatles, «She Loves You», og «Prince of Denmark's March» av Jeremiah Clarke.
Songstrukturen er innvikla. Hovuddelen av songen (verset) er i ein uvanleg 7/4 takt med to takter 7/4, ein 8/4 takt, så tilbake til 7/4 medan korvokalen i introduksjonen repeterer «Love, love, love» over teksten til Lennon:
There's nothing you can do that can't be done Nothing you can sing that can't be sung Nothing you can say but you can learn how to play the game It's easy
I motsetning er refrenget enkelt: «All you need is love» i 4/4 takt, bortsett frå at kvart refreng berre har sju takter, i motsetnad til dei vanlege åtte, og den sjuande er i 6/4, takt, før ein går tilbake til versa i 7/4.
Medverkande
I følgje Ian MacDonald:
The Beatles
Andre musikarar
Harald Bay
Harald Bay er ei bukt på kysten mellom Archer Point og Williamson Head i Oates Land i Antarktis. Kartografov Island ligg i bukta. Ho vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1947. Ho vart skissert og fotografert av Phillip Law, leiaren for Australian National Antarctic Research Expeditions («Magga Dan») den 20. februar 1959, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter kaptein Harald Møller Pederson, kaptein på «Magga Dan» under ekspedisjon.
Finn Bryn
Finn Bryn var ein norsk arkitekt. Han vart uteksaminert frå Noregs tekniske høgskole i 1916 og byrja å arbeide for Georg Greve i Bergen frem til 1917, der han gjekk over til å arbeide under Arnstein Arneberg fram til 1922. I 1921 teikna han sommarhuset ved Bergensleden for Wesenberg. I 1922 var Bryn med på å skipe arkitektkontoret Finn Bryn og Johan Ellefsen i Oslo. I 1939 fekk Finn Bryn oppdrag å teikne Noregs paviljong til verdsutstillinga i New York, og året etter hadde han eigen praksis i Oslo.
Norsk okkupasjonsberedskap i etterkrigstida
Verksemda vart organisert i såkalla nett med oppgåver innanfor etterretning, evakuering av nøkkelpersonar og sabotasje. Nettene fekk seinare ei felles oppbygging og nemninga «Stay Behind».
Bukettnarsiss
Bukettnarsiss (Narcissus ×medioluteus) er ei plante i påskeliljeslekta i påskeliljefamilien. Arten er ein hybrid som har oppstått spontant i Frankrike med pinselilje og tasett som foreldreartar (N. poëticus × N. tazetta).
Norsk okkupasjonsberedskap i etterkrigstida
Femmannsgruppa
Forlauparene til Stay Behind-systemet var private etterretningsgrupper som dreiv politisk overvåkning og førebudde motstand mot eventuelle sovjetiske okkupantar. Enkelte av desse gruppene samarbeidde med styresmaktene.
Femmannsgruppa som vart danna i 1947 av sentrale personar i næringslivet med røynsle frå motstandsarbeidet under krigen var ei av desse gruppene. Gruppa etablerte 20 distrikt og opererte eit etterretnings- og sambandsapparat i form av eit radionettverk som skulle tre ikraft etter ein okkupasjon – operasjon Saturn, og eit føretaksvern – operasjon Jupiter. Gruppa starta òg systematisk registrering av kommunistar og -sympatisørar.
Våren 1948 vart Femmannsgruppen underlagd Etterretningstenesta.
Stay Behind
Arbeidet med det offisielle Stay Behind-systemet vart initiert av forsvarsminister Jens Chr. Hauge i 1948. Grunnlaget for oppbygginga av organisasjonen var det arbeidet som var igangsett av Femmannsgruppen i samarbeid med Etterretningstjenesta. I 1950 var organisasjon operativt under leiing av Jens Henrik Nordlie, og bestod av tre delar:
Frå 1950 vart finansieringen av systemet delt mellom USA, Storbritannia og Noreg, dette helt fram til slutten av 1960-talet då den utanlandske støtta fall bort og okkupasjonsberedskapen vart vidareført med norske midlar. Norske styresmakter la vekt på at Stay Behind-apparatet skulle vera under nasjonal kontroll.
Operasjon Gladio
Dei norske «Stay Behind»-gruppene var del av ei større heile. I ettertid er det særleg to omgrep som er vorte ståande som samlebegrep for desse løynlege einingane: Stay Behind eller – meir utbreidd – Operasjon Gladio (etter den italienske varianten, som var den første som vart kjent i offentligheten). Slike grupper vart oppretta cirka 1948 eller seinare i Belgia (kodenamn SDRA8), Danmark (kodenamn Absalon), Frankrike, Hellas, Italia (Organizzazione Gladio), Luxembourg, Nederland (I&O), Portugal (Aginter), Spania, Tyrkia (Counter-Guerrilla) og Tyskland (TD BDJ), og like så i nøytrale europeiske land som Finland, Sverige, Sveits (P26) og Austerrike (OWSGV).
Den delen av den norske verksemda som var sabotasje, vart vedteke nedlagt i 1983. Dei neste årå vart alle lager med våpen og utstyr, som var spreidd rundt i Noreg, trekt inn.
Frå 1971 vart utdanninga av feltpersonellet i stor grad knytt til eit utdannings- og øvingssenter der det har vore gjennomført ein etterretningsmessig utdanning med utgangspunkt i ein tenkt okkupasjonssituasjon. «Stay Behind» og seinare «Okkupasjonsberedskap» har alltid vore underlagt Etterretningstenesta. Sjefen for Okkupasjonsberedskaporganisasjonen har rapportert om verksemda til Sjef for etterretningstjeneste (SJE). SJE har igjen rapportert vidare til Forsvarssjefen og Forsvarsministeren.
Hemmelighaldinga av «Stay Behind»-gruppene vart vanskeleggjord i Noreg frå 1978, sidan våpenlageret hos Hans Otto Meyer då vart oppdaga i samband med ein politietterforskning.
Eksistensen av slike grupper elles i Europa vart verande løynleg fram til 1990, då organisasjonen med kodenamnet Gladio vart avdekt i Italia. Den italienske regjeringa vart utsett for skarp kritikk, og lova å avvikla denne «løynlege hæren». Italias regjering hevda til sit forsvar at slike «løynlege hærar» fanst eller hadde eksistert i alle andre vesteuropeiske land, og dermed tok det ikkje lang tid før det eine etter den andre av gruppene i andre land vart avdekte.
I byrjinga på 1990-talet fekk Stay behind-sjefen eit spørsmål frå MI5-agenten John Kenning som var stasjonert ved den britiske ambassaden i Oslo om hjelp til å skaffe stolne våpen fra eit norsk militært lager, og lurte på om han kunne skaffe ein nordmann til oppdraget. Dei norske våpnena var tenkt brukt i en falsk flagg provokasjon mot den nordirske terrororganisasjonen IRA, etter at det vart kjent at flere drap på britisk jord var utført med våpen fra det norske forsvaret. Stay behind-sjefen tok kontakt med Espen Lie, profesjonell leigesoldat og pengeinnkrever, for oppdraget. På grunn av lekkasje i systemet, var Espen Lie nær ved å verta drepen i oppdraget, som til slutt vart kansellert.
Melodi Grand Prix 1978
Melodi Grand Prix 1978 var den 18. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. NRK plukka ut åtte finalistar ut frå 650 innsende bidrag til finalen 18. mars 1978. Vinnarlåten blei «Mil etter mil» framført av Jahn Teigen og komponert av Kai Eide. Teigen representerte Noreg i den internasjonale finalen i Paris, der bidraget enda på 20. og siste plass utan poeng. Dette var første gong eit land fekk 0 poeng med det noverande poengsystemet, og det var andre gong Noreg blei ståande utan poeng i konkurransen. Første gong var i 1963.
Sendinga
Heile 650 songar kom inn til NRK dette året, noko som var ny rekord. Ein jury beståande av Svein Gundersen, Carsten Klouman og Fred Nøddelund, silte dei ned til åtte til finalen 18. mars. Finalen blei send frå Studio 2 på NRK Marienlyst, og Egil Teige debuterte som programleiar i Melodi Grand Prix.
Dei åtte finalistane blei akkompagnerte av eit 33-mannsorkester, spesielt samansett for tevlinga, og under leiing av Carsten Klouman.
Førehandsfavorittane var New Jordal Swingers og popduoen George Keller og Anita Skorgan, men begge enda langt ned på lista. I staden blei det ein tett kamp mellom Anne Lise Gjøstøl og Jahn Teigen, før sistnevnte snappa sigeren då dei ni fagdommarane hadde sagt sitt.
For første gong synte NRK ein kort reprise av finalelåtane før avstemminga.
Avstemming
Juryen bestod av ni fagfolk som sat i Studio A. Kvar jurymedlem rangerte dei åtte melodiane frå 1 til 8, der 1 var best og 8 var dårlegast. Vinnaren blei derfor songen med lågast sluttsum.
Hendingar
Også dette året skulle Jahn Teigen setje eit sterkt preg på Melodi Grand Prix. Trass splitthopp og store solbrillar blei det ikkje eit einaste poeng i den internasjonale finalen 22. april. Dette var Noregs femte sisteplass og første gong eit bidrag fekk 0 poeng med dagens poengsystem, innført i 1975. Sisteplassen skapte overraskande nok ei enorm merksemd rundt «Mil etter mil», som fauk rett inn på VG-lista etter finalen. Der blei songen liggjande i heile 20 veker, inkludert fem strake veker på førsteplassen. Aldri hadde ein norsk vinnar blitt ein så stor salssuksess. Teigen følgde raskt opp med albumet This Year's Loser, som òg blei ein stor suksess – heile 16 veker på albumlista. Jahn Teigen fekk også stor merksemd i utlandet etter Eurovision Song Contest.
Finalen gjekk av stabelen om ettermiddagen 18. mars og blei send i opptak same kveld. Dette var vanleg på 1970-talet, for at «artistene og melodiene ikke skal lide under eventuelle tekniske svikt».
White Diamond
White Diamond: A Personal Portrait of Kylie Minogue er ein dokumentarfilm frå 2007 regissert og produsert av William Baker. Han skildrar livet av australske songaren Kylie Minogue under konsertturneen Showgirl: The Homecoming Tour. White Diamond vart filma frå august 2006 til mars 2007 i Australia og Storbritannia.
White Diamond / Showgirl: Homecoming
White Diamond vart utgjeve på DVD den 10. desember 2007 i Storbritannia med konserten Showgirl: The Homecoming Tour filma i Melbourne den 11. desember 2006. DVD-en inneheldt òg ekstramaterial med Kylie og Dannii opptrede songen «Kids» i Melbourne, og fem ekstrasongar filma i London den 6. mai 2005 under den opphavlege turne Showgirl: The Greatest Hits Tour.
Al Kawr
Al Kawr er ein landsby sørvest i Jemen. Han ligg i Abyan guvernement.
Holdsworthbreen
Holdsworthbreen er ein sidebre som er kring 15 km lang, og som flyt nordaust frå Fuller Dome og ut i søraustsida av Bartlettbreen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Gerald Holdsworth, som var involvert i dei geologiske studiane ved McMurdo-basen sommaren 1965–66.
Lone
Lone er eit kvinnenamn, ei dansk kortform av namn på –lone, som Abelone, Magdelone.
Lone har namnedag 9. februar.
Bruken av namnet i Noreg
Namnet Lone kom i bruk på 1800-talet, og vart populært i Noreg etter andre verdskrigen.
Hugo Sánchez
Hugo Sánchez Márquez er ein meksikansk pensjonert fotballspelar, som spelte angripar hos ein serie amerikanske og europeiske klubber, mellom anna dei spanske erkerivalane Atlético Madrid og Real Madrid. Han representerte begg med stor suksess. I 2004 blei han utvald, som den einaste meksikanaren, til FIFA 100, ei kåring av dei 125 beste nolevande fotballspelarane gjennom historia.
Sánchez vann med Real Madrid heile fem spanske seriemeisterskap i rad frå 1986 til 1990, plus ein UEFA-cup tittel i 1986. I 1989 vann han med klubben Copa del Rey, som han òg hadde sikra med Atlético Madrid i 1985. Han vart dessutan to gonger meksikansk meister med UNAM Pumas. Heile fem gonger vart Sánchez toppskårar i La Liga. I 1990 vann han gullstøvelen for den beste spelaren i Europa.