cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cha-am
Cha-am (thailandsk: ชะอำ) er ein kystby i provinsen Phetchaburi i det sentrale Thailand. Byen ligg på nordsida av Malayahalvøya langs ei stripe av Siambukta, ikkje so langt ifrå ein annan kystby, Hua Hin (2 mil sør for Cha-am). Folketalet er rekna til å vere ca 50 000. Både jernbanen og hovudvegen frå Bangkok mot Malaysia går gjennom eller rett ved Cha-am og Thailands einaste amerikanske universitet, Webster University, ligg i byen.
Byen vart grunnlagd i 1897, då med namnet Na Yang, og er nå mest kjend som ein badeby. Mange turistar ferierer i byen, og han er populær også blant thailendarar frå Bangkok på ferie.
Nobushige Tabata
Nobushige Tabata er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane SP Kyoto, Grulla Morioka og Renofa Yamaguchi FC.
Sosialist
Ein sosialist er ein tilhengar av sosialisme, det vil seie målet om eit klasselaust samfunn, og tiltak som fører til sosial utjamning og mindre klasseforskjellar.
Blant sosialistane kan ein skilje mellom to historiske hovudretningar, kommunisme og sosialdemokrati eller demokratisk sosialisme. Men innanfor begge desse historiske hovudretningane er det fleire til dels svært ulike variantar. Til dømes vil reformerte kommunistparti insistere på at dei står for demokratisk sosialisme og dei tar avstand frå stalinismen.
Sosialistar er vanlegvis medlemmer av eit sosialistisk parti. Nokre parti som før vart oppfatta som sosialistiske eller kommunistiske har kanskje fjerna seg frå dei klassiske sosialistiske ideala, og dette kan vere eit problem for sosialistar som er medlemmer i desse partia.
Sosialistisk ideologi har i stor grad vore arbeidarrørsla sitt samfunnsyn, iallfall i Europa og Latin-Amerika.
Sosialdemokrat
Ein sosialdemokrat er historisk sett ein tilhengar av demokratisk sosialisme, som i nokre land blei kalla sosialdemokrati. Det er eigentleg ingen tydingsskilnad mellom nemningane sosialistisk og sosialdemokratisk som partinemningar, da mange sosialdemokratiske parti er medlemmer i den Sosialistiske Internasjonalen ilag med søsterparti som kallar seg sosialistiske. Men i Noreg har det likevel utvikla seg slik at å kalle seg sosialist gir meir radikale assosiasjonar enn å kalle seg sosialdemokrat.
Somme sosialdemokratiske parti har ikkje lenger eit sosialistisk samfunn som mål, og den historiske definisjonen av ordet «sosialdemokrat» som tilhengar av demokratisk sosialisme kan derfor vere misvisande i våre dagar.
Blåtind
Blåtind er eit fjell på grensa mellom kommunane Stryn i Vestland og Stranda i Møre og Romsdal. Det har ei høgd på 1663 meter over havet og er det 928. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Yuki Abe (1989)
Yuki Abe er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane FC Kariya, Saurcos Fukui og Grulla Morioka.
Steve Reich
Stephen Michael «Steve» Reich er ein amerikansk komponist av hovudsakleg minimalistisk moderne kunstmusikk.
Saman med La Monte Young, Terry Riley og Philip Glass var han ein pioner innan minimalistisk musikk frå midten av 1960-åra.
Bakgrunn
Steve Reich var fødd i New York. Foreldra hans skilde seg då han var eitt år, og han voks opp i New York og i CaSlifornia. Far hans heitte Leonard Reich. Mora hans, June Sillman, var aktiv på Broadway som songar, dansar og låtskrivar. Ho gifta seg opp att og fekk mellom anna sonen Jonathan Carroll, som blei forfattar.
Reich studerte komposisjon ved Julliard i New York og Mills College i California.
Prisar og utmerkingar
25. januar 2007 blei Reich utnemnd til vinnar av Polarprisen saman med jazzsaksofonisten Sonny Rollins.
20. april 2009 blei han tildelt Pulitzerprisen i musik som nemnde Double Sextet frå 2008.
I mai 2011 blei Steve Reich gjeven eit æresdoktorat av New England Conservatory of Music.
I september 2014 blei Reich gjevene Leone d'Oro, den gylne løva for livsverket sitt i musikk, ved Venezia-biennalen.
I mars 2016 blei han gjeven eit æresdoktorat ved Royal College of Music i London.
Jo Inoue
Jo Inoue er ein japansk fotballspelar.
Châtel-sur-Montsalvens
Châtel-sur-Montsalvens er ein kommunar i distriktet Gruyère i kantonen Fribourg i Sveits. Han har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 908 meter over havet.
Jo Inoue
Han spela for klubben Grulla Morioka.
Hanekammen
Hanekammen  er eit fjell i Stryn og Sunnfjord i Vestland. Det har ei høgd på 1651 meter over havet og er det 987. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Vidar Busk
Vidar Busk er ein norsk gitarist, songar, låtskrivar og plateprodusent. Han vaks opp i Langesund, men reiste til USA som 15-åring for å spele i musikkgruppa til den amerikanske bluessongaren Rock Bottom. Han turnerte i USA i flere år før han venda attende til Noreg i 1990 og vann Smugetprisen 1994.
Han fekk etter kvert fast støttemusikkgruppa og platedebuterte under namnet Vidar Busk & His True Believers med Stompin Our Feet With Joy i 1997. Albumet vart godt motteke i bluesmiljøane og det fekk NBFs Bluespris under Notodden Blues Festival. For sitt andre album, I Came Here to Rock, vart han kåra til årets artist under Spellemannprisen 1998. Etter å ha gjeve ut tre platar med drivande og swingbasert bluesrock og støttemusikkgruppa His True Believers, endra han totalt stil med sitt fjerde album Venus Texas i 2001. Musikken på det nye albumet var mykje mjukare og soulpreget og samstundes eksperimenterte han med andre stilartar. På hans neste album, Love Buzz, gjekk han enda lenger i flørten med andre musikkstilar, og hadde mellom annet med dei to rapparane Eye-n-I og Profilen. For dette albumet fekk han Spellemannprisen 2003 i klassen blues/country. Hans sjette album, Starfish, vart gjeven ut i 2005. Hans neste album, Jookbox Charade, vart gjeven ut under namnet Vidar Busk & The Voo Doodz i 2007. Han skipa deretter Vidar Busk & His Bubble Of Trouble, og gav ut albumet Troublecaster i 2011. For albumet vart han nominert til Spellemannprisen 2012 i klassen blues. Vidar Busk er kjend for å turnere mykje og har spelt på dei fleste store festivalane i Noreg, herunder Notodden Blues Festival, Ole Blues, Vossajazz med meir samt ei rekkje festivalar i Europa og USA. Busk har platekontrakt med Warner Music Norge. Han mottok Telemark fylkeskommunes kulturpris i 2004.
Melodi Grand Prix 2013
Busk deltok i Melodi Grand Prix 2013, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, med songen «Paid My Way». Bidraget, som Busk skreiv saman med Tim Scott McConnell, vart framført på engelsk av Busk sjølv. Det enda på tredjeplass i den fyrste semifinalen og gjekk vidare til finalen. Kva for plassering bidraget fekk i finalen er ikkje kjend, men det fekk ikkje representere Noreg.
Barker Nunatak
Barker Nunatak er ein av Grossman Nunataks, 2,2 nautiske mil nordaust for Fletcher Nunataks. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Kenneth Barker, ein kartograf i US Geological Survey (USGS) som i lag med James B. Fletcher, danna satelittovervakingslaget til USGS ved Amundsen-Scott-stasjonen, vinteren 1977.
Skjerdingdalsbreen
Skjerdingdalsbreen  er ein isbre på Strynefjellet i Stryn kommune i Vestland fylke. Det høgaste punktet på breen ligg på 1651 meter over havet og denne toppen er den 987. høgaste i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Chikara Hanada
Chikara Hanada er ein japansk fotballspelar.
Dave Holland
Verka hans varierer frå solostykke til storband. Holland driv sitt eige sjølvstendig plateselskap, Dare2, som han starta opp i 2005.
Chikara Hanada
Han spela for klubben Grulla Morioka.
Dave Holland
Holland har spelt med somme av dei største artistane innan jazz, og har delteke på fleire klassiske innspelingar.
Som medleiar
Med Gateway
Som Sidemann
Med Claudia Acuña Med George Adams Med Geri Allen Med Franco Ambrosetti Med Kenny Barron Med Karl Berger Med Terence Blanchard Med Paul Bley Med Anouar Brahem Med Anthony Braxton Med Michael Brecker Med Nick Brignola Med Gary Burton Med Uri Caine Med Betty Carter Med James Carter Med Circle Med Vassar Clements Med Steve Coleman Med Chick Corea Med Miles Davis Med Robin Eubanks Med Joe Farrell Med Bill Frisell Med Hal Galper Med Laszlo Gardony Med Jim Hall Med Herbie Hancock Med Roland Hanna Med Billy Hart Med John Hartford Med Joe Henderson Med Eric Kloss Med Lee Konitz Med Dave Liebman Med Charles Lloyd Med Joe Lovano Med Pat Metheny Med Chris Potter Med Sam Rivers Med Tomasz Stańko Med Gary Thomas Med Collin Walcott Med Richard Teitelbaum Med Kenny Wheeler
Yugo Iiyama
Yugo Iiyama er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Grulla Morioka.
Takashi Saito
Takashi Saito er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Grulla Morioka.
Store Jukleeggi
Store Jukleeggi er eit fjell i Lærdal kommune i Vestland. Det har ei høgd på 1834 meter over havet og er det 400. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Angelo Peruzzi
Angelo Peruzzi er ein italiensk fotballspelar og trenar. Han var målvakt på det suksessrike Juventus-laget i tida 1991-99, eit mannskap som spelte seg fram til fem finalar i europeiske klubbturneringar, to av dei enda med triumf. I tida 1995-2005 var han landslagsmålvakt i 31 kampar.
Klubbspel
Peruzzi var aktiv i AS Roma, Hellas Verona, Juventus, FC Inter og SS Lazio. Med Juventus vart han seriemeister tre gongar og han var med om å vinne UEFA-cupen 1993, Meisterligaen 1996 og den nasjonale cupmeisterskapen i 1995. Han spelte også finalen i UEFA-cupen 1995 og i meisterligafinalen i så vel 1997 som i 1998. Sidan vart Peruzzi nasjonal cupmeister 2004 med Lazio, etter samanlagt 4-2 over Juventus.
Corbières
Corbières er ein kommunar i distriktet Gruyère i kantonen Fribourg i Sveits. Han har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 714 meter over havet.
Hånosi
Hånosi er eit fjell i Lærdal kommune i Vestland. Det har ei høgd på 1836 meter over havet og er det 398. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Bering Nunatak
Bering Nunatak er ein nunatak som ligg aust-søraust for Mount Carrara i Sky-Hi Nunataks. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Edgar A. Bering, ein fysikar ved University of Houston, som forska på den øvre atmosfæren ved Siple-stasjonen i 1980–81.
Tatsuya Kumagai
Tatsuya Kumagai er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Blaublitz Akita.
Jumpei Saito
Jumpei Saito er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Blaublitz Akita.
Crésuz
Crésuz er ein kommunar i distriktet Gruyère i kantonen Fribourg i Sveits. Han har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 909 meter over havet.
Kommunen ligg ovanom Lac de Montsalvens. Han består av landsbyen Crésuz ved vegen mellom Bulle og Boltigen.
Agustin Ortega
Han spela for klubben Blaublitz Akita.
Yusaku Toyoshima
Yusaku Toyoshima er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Grulla Morioka.
Bleia
Bleia  er eit fjell i Lærdal kommune i Vestland på Filefjell i nærleiken av Borlaug. Det har ei høgd på 1821 meter over havet og er det 427. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Austre Bleia er ein annan topp på fjellet med ei høgd på 1776 moh. Dette er det 523. høgaste fjellet i Noreg.
Echarlens
Echarlens er ein kommunar i distriktet Gruyère i kantonen Fribourg i Sveits. Han har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 716 meter over havet.
Kommunen består av landsbyen Echarlens ved vegen mellom Bulle og Fribourg.
Aktin
Aktin er eit globulært multifunksjonelt protein som dannar mikrofilament. Det er funne i alle eukaryotiske celler (einaste kjende unntak er nematodesperm), der konsentrasjonen kan vere over 100 μM. Aktin er ca. 42-kDa og er ein monomerisk grunnstein av to typar filament i celler: mikrofilament, ein av tre hovudkomponentar i cytoskjelettet, og tynn filament, del av samantrekkingsapparatet i muskelceller. Det kan eksistere enten som ein fri monomer kalla G-aktin eller som ein del av ein linær polymer kalla F-aktin. Både G- og F-aktin er essensielle for viktige cellefunksjonar som mobilitet og samantrekking av celler under celledelinga.
Aktin deltar i mange viktige cellulære prosessar, inkludert muskelsamantrekking, cellemotorikk, celledeling og cytokinese, vesikkel og organelle rørsler, cellesignalisering og bygging og vedlikehald av cellekontakt og cellefasong.
I virveldyr har det vorte identifisert tre hovudgrupper av aktin-isoformar; alfa, beta og gamma. Alfa-aktin, som er i muskelvev, er ein viktig komponent i systemet som genererer samantrekking i musklar. Beta- og gamma-aktin eksisterer i dei fleste celletypar som komponentar i cytoskjelettet.
Cella si evne til å danne mikrofilament dynamisk gir grunnlaget for at cella kan endre seg i respons til miljøet eller til indre signal frå organismen, for eksempel for å auke absorpsjonsevna til cellemembranen eller auke cella sin adhesjon for å kunne danne cellevev.
Historie
Aktin vart først observert eksperimentelt i 1887 av W.D. Halliburton, som ekstraherte eit protein frå musklar som «koagulerte» myosinpreparat som han kalla «myosin-gjær». Halliburton greide ikkje å vidareutvikle funna sine, difor er oppdaginga av aktin vorte kreditert til Brunó Ferenc Straub, ein ung biokjemikar som jobba ved Albert Szent-Györgyi sitt laboratorium ved intituttet for medisinsk kjemi ved Universitetet i Szeged i Ungarn.
I 1942 utvikla Straub ein enkel teknikk for å trekkje ut muskelprotein som gjorde at han kunne isolere store mengder av relativt rein aktin. Straub sin metode er nesten lik den metoden som blir brukt i laboratoria i dag. Szent-Gyorgyi har tidlegare skildra den meir tjuktflytande forma av myosin, produsert av seine muskeluttrekkingar, som «aktivert» myosin. Sidan Straub sine protein produserte den aktiverte effekten, vart det gjeve namnet aktin. Grunna andre verdskrigen kunne ikkje Szent-Gyorgyi og Straub publisere arbeidet sitt i vestlege vitskapelege tidsskift. Aktin vart difor ikkje kjent i vesten før i 1945, då artikkelen deira vart publisert som eit supplement til Acta Physiologica Scandinavica. Straub heldt fram med å arbeide med aktin, og i 1950 kunne han leggje fram at aktin inneheld bunde ATP.
Raudbergnuten
Raudbergnuten er det høgaste fjellet på Raudbergskarvet og ligg på grensa mellom Lærdal i Vestland og Ål og Hemsedal i Viken. Det har ei høgd på 1818 meter over havet og er det 435. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Aktin
Historie
Aminosyresekvensen til aktin vart fullført av M. Elzinga og medarbeidarar i 1973. Krystallstrukturen til G-aktin vart løyst i 1990 av Kabsch og kollegaer. Same år vart ein modell føreslått av Holmes og kollegaer etter eksperiment der dei brukte ko-krystallisering med ulike protein. Prosedyren med ko-krystallisering vart brukt mykje dei etterfylgjande åra fram til 2001, da eit isolert protein vart krystallisert saman med ADP.
Struktur
Aminosyresekvensen til aktin har endra seg lite gjennom evolusjonen, og i artar som er så ulike som menneske og algar, er det berre ca. 20 % av sekvensen som er ulik. Strukturen blir difor rekna som optimalisert. Han har to ulike eigenskapar; det er eit enzym som hydrolyserer ATP, men ATP er samstundes naudsynt for at proteinet skal oppretthalde den strukturelle integriteten sin. I tillegg er han kapabel til å ha fleire interaksjonar enn noko anna protein, noko som gjer at det kan ha mange ulike funksjonar.
Cellulær aktin finst i to former: monomerisk globeforma strukturar kalla G-aktin og polymeriske filament kalla F-aktin. Kvar aktintråd er bunden til eit ATP-molekyl eller ADP.
G-aktin
Bilde av G-aktin frå elektronmikroskopi indikerer at det har ein globulær struktur. Røntgenkrystallografi viser at kvar av desse globulære formene består av to halv-sfærar separerte av ei kløft. Kløfta er ATPase-bretten, som er eit senter for enzymatisk katalyse som bind Mg2+ og ATP. G-aktins funksjon verkar berre når enten ADP eller ATP er i kløfta.
Mikrofilament og aktinstrukturar
Mikrovilliar - buntar av filament som dannar tynne fingerliknande strukturar på celleoverflata.
Cellecortex - eit nettverk av filament under plasmamenbranen som gir støtte til cella.
Adherensbelte - i epiteliale celler. Mikrofilament dannar eit band rundt cella. Er festa til adherens junctions.
Grunnleggande byggesteinar til mikrofilament er aktin, eit protein som kan byggast til eit polarisert filament med funksjonelt ulike endar.
Blanchard Nunataks
Blanchard Nunataks er ei gruppe nunatakar, kring 16 nautiske mil lang, som markerer sørenden av Gutenko Mountains sentralt i Palmer Land. Han vart kartlagd av US Geological Survey i 1974. Gruppa vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Lloyd G. Blanchard i polaravdelinga til National Science Foundation og assisterande redaktør av Antarctic Journal of USA.
Haukefjellet
Haukefjellet er eit fjell i Lærdal kommune i Vestland og Hemsedal kommune i Viken. Det har ei høgd på 1804 meter over havet og er det 466. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Braddock Nunataks
Braddock Nunataks er ei gruppe markante nunatakar som ligg innover frå Bertrambreen og 9 nautiske mil søraust for Perseus Crags vest på Dyer Plateau i Palmer Land. Dei vart kartlagde av US Geological Survey i 1974, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Robert L. Braddock jr. i U.S. Navy, som var øvstkommanderande av Amundsen-Scott-stasjonen i 1974.
Kota Hoshi
Kota Hoshi er ein japansk fotballspelar.
Han spelar for klubben Fukushima United FC (2019).
Barrett Buttress
Barrett Buttress er ein nunatak med ei høgd opp mot 1600 moh ved sørenden av Goodenoughbreen, 9 nautiske mil sørvest for Blanchard Nunataks vest i Palmer Land. Fjellet har ei bratt nordvestside, 150 meter høg, medan søraustsida er flat med eit snøplatå. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå flyfotografi teken av U.S. Navy 1966–69, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1977 etter Richard G. Barrett, ein landmålar i British Antarctic Survey på Stonington Island og Adelaide Island, 1974–76.
Grandvillard
Grandvillard er ein kommunar i distriktet Gruyère i kantonen Fribourg i Sveits. Han har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 762 meter over havet.
Kommunen ligg i Intyamondalen.
Yuji Hoshi
Yuji Hoshi er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Fukushima United FC og Renofa Yamaguchi FC.
Mureș fylke
Mureș er eit fylke (județ) i Romania (rumensk Județul Mureș, ungarsk Maros megye, tysk Kreis Mieresch). Det ligg i regionen Transilvania. Administrasjonssenteret er byen Târgu Mureș. Fylket ligg i utviklingsregion Centru i makroregion 1.
Demografi
Mureș fylke hadde 550 846 innbyggjarar ved folketeljinga i 2011. Folketalet i 2019 er estimert til 592 206, med 52,1 % av innbyggjarane busette i dei 11 bykommunane.
Etnisitet
Den etniske samansetjinga av befolkninga i fylket ut frå folketeljingane frå 1930 til 2011:
Språk
Morsmål ut frå folketeljinga i 2011:
Religion
Religiøs tilknytning ut frå folketeljinga i 2011:
Administrativ inndeling
Fylket har 4 municipiu, 7 oraș og 91 comună.
Bardsdell Nunatak
Bardsdell Nunatak er ein stort sett isfri nunatak like nord for Dalziel Ridge i Columbia Mountains i Palmer Land. Han vart kartlagd av US Geological Survey i 1974, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Mark Bardsdell, ein geolog i Columbia University som studerte strukturen på Scotia Ridge-området, 1970–71,
Suletinden
Suletinden  er eit fjell på grensa mellom Lærdal kommune i Vestland og Vang kommune i Innlandet. Det har ei høgd på 1780 meter over havet og er det 508. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Takunosuke Funakawa
Takunosuke Funakawa er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Blaublitz Akita.
Takuya Kakurai
Takuya Kakurai er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben FC Machida Zelvia.
Keita Saito
Han spela for klubbane Fukushima United FC og Roasso Kumamoto.
Naoto Hiraishi
Naoto Hiraishi er ein japansk fotballspelar.
Sigurd Førsund
Sigurd Olsen Vamråk Førsund var ein norsk lærar, diktar, lokalhistorikar, slektsgranskar, bygdebokforfattar, klokkar, organist og komponist. Han komponerte mellom anna melodien til songen «Å Vestland, Vestland».
Naoto Hiraishi
Han spela for klubbane Fukushima United FC og Fujieda MYFC.
Sigurd Førsund
Sigurd Førsund var fødd på Førsund i Kyrkjebø i Sogn og Fjordane. Han døydde i Arna i Hordaland.
Strokken
Strokken er eit fjell i Lærdal kommune i Vestland. Det har ei høgd på 1770 meter over havet og er det 542. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Skardalseggi
Skardalseggi er eit fjell i Lærdal kommune i Vestland. Sjølve Skardalseggi har ei høgd på 1716 moh, men Søre Skardalseggi er høgare med ei høgd på 1773 meter over havet. Sistnemnde er det 532. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter, medan sjølve Skardalseggi er det 692. høgaste.
Fjell i Hordaland
Dette er ei liste over dei 25 høgaste fjella i Hordaland med ein primærfaktor på minst 50 meter.
A Part of Me
Albumet fekk terningskast fire av VG.
Masseringsnosi
Masseringsnosi  er eit fjell i Lærdal kommune i Vestland . Det har ei høgd på 1742 meter over havet og er det 607. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Chapman Hump
Chapman Hump er ein stor, avrunda nunatak i midten av Chapmanbreen i Palmer Land, 10 nautiske mil innover frå George VI Sound. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i samband med Chapmanbreen.
Burkitt Nunatak
Burkitt Nunatak er ein liten nunatak, med ei høgd opp mot kring 1200 moh, nordvest idelen av Dyer Plateau i Palmer Land, 9 nautiske mil vest-sørvest for Crescent Scarp. Etter dei glasiologiske undersøkingane til British Antarctic Survey (BAS), 1980–81, vart han namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter David M. Burkitt, ein assistent i BAS som assisterte i undersøkingane den sommaren og som var medlem av Joint Services Expedition til Elefantøya i 1970–71.
Kei Munechika
Kei Munechika er ein japansk fotballspelar.
Han spelar for klubben YSCC Yokohama (2019).
Håstarren
Håstarren er eit fjell i Lærdal kommune i Vestland. Det har ei høgd på 1722 meter over havet og er det 668. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Jærstrendene
Jærstrendene er eit langstrekt strandområde langs kysten av Jæren i Rogaland. Strendene utgjer ein særprega landskapstype med viktige geologiske, botaniske, zoologiske og kulturhistoriske element. Store delar av strendene er verna som Jærstrendene landskapsvernområde.
Knipenborg
Knipenborg er eit fjell i Lærdal kommune i Vestland. Den høgaste toppen er Midtre Knipenborg som har ei høgd på 1740 meter over havet og som er det 616. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Jærstrendene
Geologi
Jærstrendene er rundt 70 kilometer lange. Dei strekker seg frå Sør-Jæren og den tre kilometer lange sandstranda mellom Ogna og Brusand og nesten til nordspissen av Jæren, i Randaberg ved Boknafjorden. Ein finn også liknande strender på Karmøy nord for fjorden.
Jæren består for det meste av éin stor morenerygg, der grunnfjellet berre bryt gjennom nokre få stader langs kysten. Bortsett frå granittrabbane i søraust og nokre skiferfjell i nord, består strendene av anten finmalen sand eller morenestein som er blitt frakta med isen under istida og vaska reine for sand av havet. Nokre stader der havet står rett på, finn ein store samlingar av rullestein laga av dønningane.
Knipenborg
Andre toppar er Austre Knipenborg (1728 moh) og Vestre Knipenborg (1660 moh).
Jærstrendene
Landskap
Sanden på strendene er kvitleg og ligg i eit nokså tynt lag oppå rullestein og svaberg. Mykje av han er samla i sanddyner. Desse er primærdyner, det vil seia at dei endrar form og kan spreia sand. Dynene er stort sett blitt forma etter 1900 gjennom planting av marehalm.
Figgjoelva, ei god lakseelv, renn ut i havet på Selestranda.
Plantar og dyr
Strendene er mellomlandingsområde for trekkfuglar under vår- og hausttrekk, og blir også brukt som overvintringsstad for mange artar. Desse nyttar seg av grunnene og tarevollane ein finn langs strendene, og dei næringsrike vatna innanfor. I sanddynene finn ein ein spesiell flora og fauna, med fleire truga artar.
Som biotopar er jærstrenden utsette. Bortsliting av plantedekket har fleire gonger ført til sandflukt og øydelegging av matjord.
Vern
Store delar av strendene er verna på ulikt vis, hovudsakleg for å ta vare på den skjøre og unike naturen og landskapet. Særleg er ferdsel som kan slita på plantedekket avgrensa.
Delar av det verna området inngår i Jæren våtmarkssystem, som står på lista over internasjonalt viktige våtmarksområde under Ramsar-konvensjonen.
Bruk
Tradisjonelt har strendene vore brukt av menneske til tarehausting og fiske. I dag er dei eit fritidsområde der ein kan gå tur, sola seg, surfa og bada. Den vestlandske hovudvegen som går eit stykke langs jærstrendene er i dag brukt som turveg etter å ha blitt avløyst av Riksveg 44 som transportåre.
Det ligg gardsbruk tett opp mot strendene. Det finst også fyr og eit lite tal særs ettertrakta hytter. Under andre verdskrigen blei det også sett opp forsvarsverk her som framleis står. Fleire fyr og andre gamle bygg er blitt omgjort til kulturelle møtepunkt, til dømes Hå gamle prestegard, der det blir halde kunstutstillingar, og Obrestad fyr like ved. Ved Orrestranda ligg det landskapstilpassa Friluftshuset, med mellom anna utstillingar og informasjon om jærstrendene.
Haut-Intyamon
High-Intyamon er ein kommune i distriktet Gruyère i kantonen Fribourg i Sveits. Han har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 763 meter over havet. Kommunen vart skapt 1. januar 2002 då kommunane Albeuve, Lessoc, Montbovon og Neirivue vart slått saman.
Masato Sasaki
Han spela for klubben YSCC Yokohama.
Jærstrendene
Kunst
Mange kunstmålarar, dei såkalla jærmålarane har lete seg inspirera av naturen og det særskilde på Jæren og ved strendene der. Jærstrendene er også skildra litterært, mellom anna i verka til forfattarar som Arne Garborg og Alexander Kielland.
Kunstprosjektet «Another Place» av skulptøren Antony Gormley blei utstilt på ei av strendene, Solastranda, i 1990-åra. Elevprosjektet «Spor i Sand», med oppsetjing av fleire sandskulpturar på Orrestranda, tok til i mai 2007, med ei planlagd fullføring i mai 2008.
Strender
Jærstrendene har namn etter områda dei ligg ved. Ofte utelèt ein å nemna «-stranda» når ein snakkar om dei.
Buttress Nunataks
Buttress Nunataks er ei gruppe markante kystnunatakar, den høgaste på 635 moh, som ligg innover frå George VI Sound og 15 km vest-nordvest for Seward Mountains, på vestkysten av Palmer Land. Dei vart oppdaga frå avstand og grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition under John Riddoch Rymill. Dei vart vitja og kartlagd på ny i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey, som gav det skildrande namnet.
Grånosi i Lærdal
Grånosi er eit fjell i Lærdal kommune i Vestland. Det har ei høgd på 1721 meter over havet og er det 670. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Hayate Yoshida
Hayate Yoshida er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben YSCC Yokohama.
Rabatt
Rabatt (frå tysk Rabatte og Rabatt, nederlandsk og fransk rabat, av italiensk rabatto og verbet rabattere som betyr «slå ned» eller «vende») kan visa til:
Cheeks Nunatak
Cheeks Nunatak er den største and sørlegaste av tre nunatakar som ligg 12 nautiske mil nordvest for Merrick Mountains i Palmer Land. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–67, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Noble L. Cheeks, ein flyelektrikar, og med på R4D-flyet som flydde til området og Eights-stasjonen i 1961 for å sette opp ein base der.
Neamț fylke
Neamț er eit fylke (judeţ) i Romania (rumensk Județul Neamț). Det ligg i regionen Moldova. Administrasjonssenteret er byen Piatra Neamț. Fylket ligg i utviklingsregion Nord-Est i makroregion 2.
Språk
Morsmål ut frå folketeljinga i 2011:
Religion
Religiøs tilknytning ut frå folketeljinga i 2011:
Hauteville i Fribourg
Hauteville er ein kommunar i distriktet Gruyère i kantonen Fribourg i Sveits. Han har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 717 meter over havet.
Kommunen ligg på austsida av Gruyèresjøen. Han består av landsbyen Hauteville og grendene Impart, Le Ru og Longemort.
Christoph Nunatak
Christoph Nunatak er ein nunatak med ei høgd opp mot kring 1300 moh, 2,5 nautiske mil aust-nordaust for Holtet Nunatak i Lyon Nunataks. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå flyfotografi teken av U.S. Navy 1965–68 og Landsat-bilete frå 1973–74. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1987 etter Klaus J. Christoph, ein forskar på atmosfæren ved Siple-stasjonen i 1970–71.
Hecates Tholus
Hecates Tholus er ein vulkan på Mars. Resultat frå Mars Express-sonden indikerer at vulkanen hadde eit større utbrot for 350 millionar år sidan. Utbrotet laga ein kaldera 10 km i diameter. Det har blitt føreslege at isbreavsetjingar seinare delvis fylte opp kalderaen og ei anna nedsenking nær ved. Kraterteljingar indikerer at dette hende so nyleg som 5 til 20 millionar år sidan. Klimamodeller viser at is i dag ikkje er stabil på Hecates Tholus, slik at klimaet må vore annleis på Mars før sidan isbreane var aktive. Det har blitt vist at alderen til isbreane passar med ein periode med auka aksehelling av Mars sin rotasjonsakse.
Vulkanen ligg på 32,1°N 150,2°E på Elysium Planitia og har ein diameter på 183,0 km. Han er den nordlegaste av dei tre Elysium-vulknana; sør for han ligg dei to andre, Elysium Mons og Albor Tholus.
Lærdalseinaren
Lærdalseinaren er eit fjell i Lærdal kommune i Vestland. Det har ei høgd på 1716 meter over havet og er det 692. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Takaki Tomozawa
Takaki Tomozawa er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben YSCC Yokohama.
Jaun
Jaun (fransk Bellegarde) er ein kommunar i distriktet Gruyère i kantonen Fribourg i Sveits. Han har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1015 meter over havet. Han er den einaste tysktalande kommunen i Gruyère.
Kommunen ligg i Jaunpasset og består av gatelandsbyen Jaun og grendene Im Fang (fransk La Villette), Kappelboden, Weibelsried, Zur Eich og fleire spreidde gardar.
Jaunpasset knyt kommunen til Boltigen i kantonen Bern.
La Roche
La Roche er ein kommunar i distriktet Gruyère i kantonen Fribourg i Sveits. Han har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg747 over havet.
Kommunen består av fem store grender; La Serbache, Scherwyl, Le Villaret, l'Adrey og Le Revers.
Fødalsnosi
Fødalsnosi er eit fjell i Lærdal kommune i Vestland. Det har ei høgd på 1705 meter over havet og er det 738. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Suguru Asanuma
Suguru Asanuma er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben YSCC Yokohama.
Kazuya Nakayama
Kazuya Nakayama er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben YSCC Yokohama.
Kentaro Gunji
Kentaro Gunji er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben YSCC Yokohama.
-1
År -1 er etter den julianske og greogorianske tidsrekninga det første året før Kristi fødsel. Året kjem etter år -2 og før år 1; tidsrekninga har ikkje noko «år 0», sidan årstala etter reknemåten er ordenstal.
Sotaro Izumi
Sotaro Izumi er ein japansk fotballspelar.
Borgundseinaren
Borgundseinaren  er eit fjell i Lærdal kommune i Vestland. Det har ei høgd på 1702 meter over havet og er det 749. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Sotaro Izumi
Han spela for klubbane YSCC Yokohama og Suzuka Unlimited FC.
Give It Up av Bonnie Raitt
Give It Up er det andre studioalbumet til den amerikanske musikaren Bonnie Raitt, utgjeve i 1972 på Warner Bros. Records. Give It Up er ei blanding av forskjellige sjangrar, som folk, blues, R&B og softrock. Sju av ti spor på albumet er coverversjonar og songane er anten rolege, sentimentale balladar eller kjappe folkrocksongar. Tekstane på Give It Up baserer seg på feminiteten til Raitt, forholda hennar og korleis ho er komfortabel med seg sjølv. Raitt spelte inn albumet i Bearsville Studios med produsenten Michael Cuscuna.
Give It Up var det første albumet til Raitt som gjekk inn på Billboard Top LPs & Tapes-lista, der det nådde 138. plassen. Plata fekk god kritikk då det kom ut og dei rosa både vokalen og den musikalske dugleiken på albumet. Nyare meldingar har òg vore positive og somme kritikarar har kalla Give It Up eit album som står fram i diskografien til Raitt. I 2012 rangerte Rolling Stone Give It Up på 495. plassen på lista si over dei 500 beste albuma gjennom tidene. Det var derimot ikkje med på den reviderte lista til Rolling Stone frå 2020.
Komposisjon
Give It Up vart spelt inn i juni 1972 i Bearsville Studios i New York med produsenten Michael Cuscuna. Somme av dei kjappare songane er akkompagnerte av blåsarar, som vert spelt i New Orleans brassband-stil. Denne stilen kan ein høyre på opningssporet «Give It Up or Let Me Go». Han byrjar med ein akustisk gitar, men glir så over til eksplosive lyden av brassbandet, som minner om Dixieland-musikk. Det er mange gjestemusikarar på Give It Up, dei fleste frå området kring Woodstock i New York. Blant desse var den framtidige politikaren John Hall, multi-instrumentalisten Freebo og bluessongaren Paul Butterfield. Totalt sett har Give It Up ein glattare og meir polert lyd enn føregangaren Bonnie Raitt.
Raitt skreiv tre songar for albumet. Dei andre sju songane er coversongar av musikarar som Chris Smither, Jackson Browne og Joel Zoss. I følgje biografiforfattaren Mark Bego høyrest Raitt meir sjølvsikker ut når ho syng på dette albumet samanlikna med debutplata. Stephen Thomas Erlewine i AllMusic skreiv: «Raitt kan vere jordnær og sexy, men ho balanserer med ein innbydande sensualitet som gjer at plata skin». Raitt sjølv kritiserte seinare vokalen og sa: «Eg høyrest ut som Mikke Mus!»
Utgjeving og mottaking
Give It Up kom ut i september 1972 på Warner Bros. Records. Det selde forholdsvis godt og var det første albumet til Raitt som gjekk inn på Billboard Top LPs & Tapes-lista, der det nådde 138. plassen. Det selde til gullplate i USA i 1985 for 500 000 selde eksemplar. Songen «Too Long at the Fair» vart sendt til radiostasjonar, men gjekk ikkje inn på nokre av musikklistene.
Give It Up fekk positive meldingar då det kom ut. Ein kritikar for magasinet Billboard skreiv: «Bonnie Raitt er her med det andre albumet sitt for selskapet og det bør bli eit stort etit. Den unike vokalen og gitarstilen hennar på 'Stayed [sic] Too Long at the Fair' og tittelsporet bør gjere salet godt.» Record World skildra Give It Up som «eit eksepsjonelt forsøk. Songutvalet, frå dei sjølvskrivne songane til ein fantastisk Jackson Browne-melodi, er glimrande og musikaliteten og produksjonen kunne knapt vore betre.» Rolling Stone-kritikaren Jon Landau rosa òg albumet og skreiv at «det beste med Bonnie Raitt er synginga hennar, og det beste med Give It Up er at ho syng flott frå start til slutt, og med det handterer ho med suksess langt fleire stilartar enn ho hadde på det første albumet sitt og har produsert ei meir interessant og tilfredsstillande plate i prosessen.» Landau trekte fram dei tre originale songane og kalla «Love Has no Pride» den perfekte oppsummeringa av den musikalske dugleiken til Raitt.
Seinare meldingar har òg vore positive. I The New Rolling Stone Record Guide skriv kritikaren Bart Testa: «Give It Up er nærast å perfeksjonere tilnærminga hennar. Ho blandar bluessongane sine med eit utval av moderne og folk-baserte songar, og kjem med klassikarar som 'Been Too Long at the Fair' og Eric Kaz sin 'Love Has No Pride'.» Stephen Thomas Erlewine i AllMusic skreiv korleis songarar som Sheryl Crow og Shelby Lynne truleg var inspirerte av Give It Up, og skildra det som «ei av dei beste Southern California-platene.» I ei melding for Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies (1981), roste Robert Christgau modenheita og intelligensen til Raitt i både spelestilen og i tekstane hennar. Christgau rangerte seinare Give It Up på 31. plassen på lista si over dei beste albuma frå 1970-åra.
I 2012 rangerte Rolling Stone Give It Up på 495. plassen på lista si over dei 500 beste albuma gjennom tidene og kalla det «herleg, folk-aktig blues». . Albumet var ikkje med på lista deira over dei 500 beste albuma i 2020.
Koken Kuroki
Han spela for klubben SC Sagamihara.
Leonardo dos Santos Lima
Leonardo dos Santos Lima er ein brasiliansk fotballspelar.
Søre Sul
Søre Sul er eit fjell i Lærdal kommune i Vestland. Det har ei høgd på 1700 meter over havet og er det 755. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Copper Nunataks
Copper Nunataks er ei gruppe nunatakar som strekkjer seg over 4 nautiske mil ved toppen av Wetmorebreen, 11 nautiske mil vest-sørvest for Mount Crowell, sør i Palmer Land. Gruppa vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og frå flyfoto av U.S. Navy 1961–67. Namnet vart gjeve av Peter D. Rowley, ein geologi frå USGS i området (1970–71 og 1972–73), som rapporterte at nunatakenar inneheld den største kjende koparførekomsten (copper på engelsk) i Antarktis.
Leonardo dos Santos Lima
Han spela for klubben SC Sagamihara.
Le Pâquier i Fribourg
Le Pâquier er ein kommunar i distriktet Gruyère i kantonen Fribourg i Sveits. Han har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 747 meter over havet.
Kommunen ligg i nordsida av fjellet Moléson.
Vesle Jukleggi
Vesle Jukleggi  er eit fjell i Lærdal kommune i Vestland og Hemsedal kommune i Viken. Det har ei høgd på 1 701 meter over havet og er det 753. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Yuki Handa
Yuki Handa er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben SC Sagamihara.
Court Nunatak
Court Nunatak er ein nunatak 3 nautiske mil lang med ei høgd på 685 moh, som ligg like aust for munningen av Meinardusbreen på vestsida av New Bedfordfjorden, på austkysten av Palmer Land. Han vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av medlemmar frå East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS). I 1947 vart det fotografert frå lufta av medlemmar frå Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla han frå bakken. Han vart namngjeven av FIDS etter Arnold Court, ein amerikansk meteorolog og medlem av West Base i USAS, 1939-41.
Morlon
Morlon er ein kommunar i distriktet Gruyère i kantonen Fribourg i Sveits. Han har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 751 meter over havet.
Kommunen ligg ved sørenden av Gruyèresjøen. Han består av landsbyen Morlon langs vegen mellom Bulle og Fribourg.
Marsens
Marsens er ein kommunar i distriktet Gruyère i kantonen Fribourg i Sveits. Han har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 722 meter over havet.
Kommunen består av den vesle landsbyen Marsens og Vuippens. Dei ligg 5 km frå byen Bulle og 20ckm frå byen Fribourg.
Gruyères
Gruyères er ein by og ein kommune i distriktet Gruyère i kantonen Fribourg i Sveits. Han har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 810 meter over havet.
Mellomalderbyen er ein viktig turistdestinasjon i den øvre dalen til elva Saane og har gjeve namn til den kjende ost. Byen er bilfri.
Den historiske byen ligg på ein isolert ås nord i Alpane ved foten av fjellet Moléson. Det er òg her elva Saane forlet Fribourg-Alpane.
Graveggi
Graveggi er eit fjell i Lærdal kommune i Vestland. Det har ei høgd på 1 699 meter over havet og er det 764. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Søraustre Graveggi er ein annan topp med ei høgd på 1660 moh, som er den 944. høgaste fjelltoppen i landet.
Olt fylke
Olt er eit fylke (județ) i Romania (rumensk Județul Olt). Det ligg i regionen Valakia. Administrasjonssenteret er byen Slatina. Fylket ligg i utviklingsregion Sud-Vest Oltenia i makroregion 4.
Etnisitet
Den etniske samansetjinga av befolkninga i fylket ut frå folketeljingane frå 1930 til 2011:
Språk
Morsmål ut frå folketeljinga i 2011:
Religion
Religiøs tilknytning ut frå folketeljinga i 2011:
Administrativ inndeling
Fylket har 2 municipiu, 6 oraș og 104 comună.
Crutcher Rock
Crutcher Rock er ein nunatak med ei høgd opp mot kring 1375 moh, 6 nautiske mil sør-sørvest for Staack Nunatak i Yee Nunataks. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1987 etter Mont C. Crutcher, ein kartograf frå US Geological Survey som arbeidde i felten ved Rossbarrieren, Amundsen-Scott-stasjonen, Byrdbreen og Dome Charlie i 1974–75.
Angelsaksisk litteratur
Angelsaksisk litteratur, også kalla gammalengelsk litteratur, omfattar litteraturen som blei skriven på angelsaksisk (gammalengelsk) i løpet av den 600 år lange angelsaksiske perioden i England, frå midten av 400-talet og fram til den normanniske erobringa av England i 1066. Tekstane dekker sjangrar som episke og kortare dikt, hagiografiar (helgenbiografiar), preiker (forkynningar), bibelomsettingar, lovverk, krøniker, gåter og anna. I alt er det blitt bevart rundt 400 manuskript frå denne perioden, ein betydeleg korpus (mengd) som har interesse både for allmennheita og vitskapeleg forsking.
Angelsaksisk litteratur har gått gjennom ulike forskingsperiodar. På 1800-talet og tidleg på 1900-talet var fokuset plassert på dei germanske røtene til England, seinare blei dei litterære kvalitetane framheva, og i dagens forsking er hovudvekta plassert på paleografi, den filologiske forskinga innanfor utviklinga til skrifta og bruken i eldre tid samt lesing og tolking av handskrifter, og dei fysiske manuskripta i seg sjølve. Forskarane diskuterer ulike emne som datering, opphavsstad, forfattarskap, og samanhengen mellom angelsaksisk litteratur og det øvrige Europa i mellomalderen.
Oversikt
Eit stort tal angelsaksiske manuskript er bevarde. Nokre er frå 600-talet, men dei fleste er frå 800-talet til 1100-talet, både på latin og på morsmålet. Angelsaksisk litteratur er blant dei eldste morsmålsspråka som blei skrivne ned. Angelsaksisk begynte i skriftleg form, som var naudsynt i kjølvatnet av dei danske invasjonane – autoritetane i kyrkja var urolege ettersom det var eit kunnskapsfall i latin slik at stadig færre var i stand til å lesa verka deira. På same tid hadde kong Alfred den store (849–899) eit bevisst ønske om å gjenopprette engelsk kultur mens han beklaga den sørgjelege tilstanden til latinundervisninga:
Kong Alfred bemerka at mens svært få kunne lesa latin var det framleis mange som kunne lesa angelsaksisk. Han føreslo derfor at studentane burde bli utdanna i morsmålet, og dei som utmerkte seg burde deretter studera latin. Av denne grunnen er mange av dei tekstane som er blitt bevart i utgangspunktet som læretekstar eller studentorienterte tekstar.
Bevarte manuskript
Det er totalt sett omtrent 400 bevarte manuskript som inneheld angelsaksiske tekstar, 189 av dei er betrakta som betydelege. Desse manuskripta har blitt svært høgt prisa av samlarar sidan 1500-talet, både for den historiske verdien deira og fordi dei er estetisk vakre med bokstavar med einskaplege mellomrom og dekorative element.
Det er fire særs betydelege manuskript:
Forskinga på 1900-talet fokuserte på dateringa av manuskripta da forskarar på 1800-talet hadde ein tendens til å gjera dei eldre enn moderne forskarar kan fastslå. Forskinga har også fokusert på kor manuskripta blei skrivne ned, og det var sju betydelege scriptoria der dei har opphavet sitt frå: Winchester, Exeter, Worcester, Abingdon, Durham, og to hus i Canterbury, Christ Church og St. Augustine. Eit tredje fokus har vore å identifisera dei respektive regionale dialektane som har vore brukt. Det var fire dialektar: norminiriansk frå Norminiria, merciansk frå Mercia, kentisk frå Kent, og vestsaksisk frå Wessex, der sistnemnte var den mest utbreidde.
Ikkje alle tekstane kan rimelegvis bli karakteriserte som litteratur; somme er berre lister av namn eller avbrotne skriveøvingar. Likevel er dei fleste litterære tekstar: preiker og helgenbiografiar (dei mest talrike), bibelske omsettingar, omsette latinske verk av dei tidlege kyrkjefedrane, angelsaksiske krøniker og forteljande historietekstar, lovtekstar, testamente og andre rettslege verk, praktiske tekstar innanfor grammatikk, medisin, geografi og ikkje minst poesi.
Med nokre få unntak er bortimot samtlege angelsaksiske forfattarar anonyme.
Gammalengelsk poesi
Gammalengelsk poesi består av to typar: dei heroiske germanske førkristne og dei kristne. Den har blitt bevart hovudsakleg i fire større manuskript.
Angelsaksarane etterlèt seg ikkje eit poetisk regelsett eller eit bestemt poetisk system. Den store spennvidda i tid har gjort forståinga av dikta vanskelege, også at dei orda som blei brukt hadde både andre og fleirfaldige tydingar, noko som gir både dobbel og til dels mangetydig forståing. Alt som er kjent om poesien frå denne perioden er basert på moderne analyser. Den fyrste omfattande teorien blei konstruert av Eduard Sievers (1885). Han skilte mellom fem bestemte mønster av stavrim. Teorien til John C. Pope (1942), som brukar musikalske notasjonar for å fylgja versmønstra, har blitt akseptert i ein del sirklar. Kvart tiår har forskinga sett fram ein meir eller mindre ny teori og som deretter har blitt omfattande diskutert.
Den mest populære og kjente forståinga av gammalengelsk poesi er framleis teorien til Sievers om allitterasjon eller bokstavrim, altså dei gjentatte overeinsstemmande og harmoniske lydane i ord som står nær kvarandre.
Systemet er basert på aksent og trykkbetoningar, stavrim, mengda av vokalar, og mønstra i stavingsdannande betoning og framheving. Den består av fem forskjellige kombinasjonar av eit verseskjema eller grunnvers. Kva som helst av dei fem typane kan bli brukt i kva som helst vers. Systemet blei arva frå og eksisterte i ei eller anna form innanfor samtlege eldre germanske språk, også den norrøne (sjå Norrøn litteratur). To poetiske figurar som ofte blir funne i gammalengelsk poesi er kjenningar, det vil seia ei formalistisk frase som beskriv ein gjenstand i høve til ein annan. (I Beowulf blir «sjøen» poetisk omskrive som «vegen åt svana»). Den andre figuren er litotes, underdrivingar, eit dramatisk uttrykk gitt av forfattaren for den ironiske effekten dens.
Grovt sett er gammalengelske verselinjer delt i to ved bruk av pause. Omgrepet for dette opphaldet er cesur («caesura»). Kvar halvlinje har to trykkstavingar og skal knytast saman ved hjelp av bokstavrim. Den fyrste trykkstavinga av den andre halvlinja skal rima med den eine eller begge av dei trykkstavingane i fyrste halvlinje (meininga er at dei trykkbetonte stavingane i fyrste halvlinje skal rima med kvarandre). Den andre trykkstavinga av andre halvlinje skal ikkje rima med korkje den eine eller den andre trykkstavinga av fyrste halvlinje.