cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kongens gate 32 i Moss
Bygningsstruktur i historisk kontekst
Ein annan ting å merka seg er at vindauga på baksida av huset ikkje er plasserte på linje eller systematisk. Vindauga er berre plasserte der dei hadde behov for lys, noko som var typisk for bygningane bygd i teglstein på 1800-talet. Det var lett å sette inn vindauga på denne måten i ein bygning bygd av teglstein. Ei anna årsak til at vindauga ser slik ut kan vera fordi eigaren ville ha huset fort ferdig, og dermed ikkje brydde seg så mykje om korleis baksida av huset såg ut, men fokuserte meir på framsida.
Rundt byrjinga av 1900-talet vart det bygd på eit påbygg på huset i Kongens gate 32. Dette påbygget kopla saman Kongens gate 30 og Kongens gate 32, slik at dei to bygningane no ligg vegg i vegg som dei hadde gjort før brannen i 1881.
Historie
Huset vart truleg bygd på slutten av 1700-talet. Opplysningar om kven som først eigde eller bygde huset er ikkje funne, men i 1841 vart huset kjøpt opp av ein ung mann på 29 år. Det står opplyst i fleire kjelder at mannen berre «flyttet » til huset og «til egen eiendom», derfor kan ein rekna med at personen som kjøpte huset i 1840 ikkje sjølv bygde huset (huset må ha stått der før han kjøpte det).
Denne eigaren var ein kjøpmann med namn Carsten Smith (1812-1893) frå Elverum kommune. Smith var eigaren av huset i Kongens gate 32 frå 1840 og skulle eiga det heilt fram til han døydde i 1893. Kjøpmann var eit typisk yrke på midten av 1800-talet, sidan handelsborgarskapet voks i denne perioden. Det var ikkje alle med kjøpmannsyrket som vart like suksessfulle, men Carsten Smith skulle bli ein av dei mest velståande i Moss kommune. Smith kom til å spela ei betydeleg rolle i Moss som ein del av handelsborgarskapet. Carsten Smith utvikla næringslivet i kommunen og eigde opp til fleire bedrifter, blant bedriftene han eigde heilt eller delvis var Colonial og Moss bryggeri. I tillegg til å utvikla handelsmarknaden, var han og med i bystyret i ein alder av 28 år. Der sat han heilt til han frivillig melde seg ut då han passerte 80 år. På denne måten var Carsten Smith ein sentral borgar i Moss kommune på 1800-talet, han var med på å utvikla næringslivet til kommunen, og dessutan fatta avgjerder som skulle bli avgjerande for kommunen i framtida.
Det var mykje som tyda på at det var ein velståande familie som eigde huset frå 1841 til 1893. Far i huset (Carsten Smith) var ein stor grunder i hans tid. Han eigde fleire føretak,  hadde rike og velståande venner og familie og vart i tillegg administrerande direktør i Moss Sparebank.  Dei fleste konferansar om lån skjedde på hans kontor i Kongens gate 32, der vart også drifta av banken leia. Samstundes hadde han ei av dei beste brannforsikringane i Moss kommune. Han hadde ei forsikring på 34,720 kr, rett etter Th. Petersons.
Carsten Smith var ein velståande kjøpmann. Han kjøpte bygnaden for å driva sin nyoppretta forretning, Colonial. Smith hadde i 1838 leid lokale i Holweygården i Gudes gate, men han såg større moglegheiter i huset som låg på hjørnet av Kongens gate og kjøpte dermed Kongens gate 32 i 1840. Butikken hans skulle veksa fram til å bli ein av dei største i byen, med omsetning av alle slags matvarer, brennevin og vin, jern og stål, bakevarer m.m. Carsten Smith dreiv ein utstrekt handel med Sverige, og selde varer frå nabolandet i forretninga si i Kongens gate 32. Smith fekk for eksempel stangjern frå andre sida av grensa.
Mellom 1841 og 1842 møtte han Anette Christine Semb, som seinare vart kona hans. Dei fekk det første barnet sitt i 1843. Deira førstefødde fekk namnet Agnes Nathalie Smith, seinare Agnes Vogt. Deretter fekk Carsten Smith og Anette Christine Semb Smith seks barn til: Valborg Smith, Hans Julius Smith, Anna Cathrine Smith, Carsten jr. Smith, Anders Semb Smith og Helene Smith. Carsten Smith fekk det siste barnet sitt i 1863, i ein alder av 51 år.
Det var stor forskjell på folks levemåte på 1800-talet. Livet for arbeidarklassen var heilt annleis enn livet for velståande kjøpmenn, embetsmenn og fabrikkeigarar. Sidan forsørgjaren i huset i Kongens gate 32 (Carsten Smith) var velståande, var det ikkje behov for barna eller kona hans å ta seg arbeid. Ungane kunne gå på skulen og kona tok vare på huset. Dei kjente heller ikkje på svolt, og sannsyna for at dei hadde noko alkoholproblem var liten, sjølv om dei fleste innbyggarane i Moss sleit med alkoholisme i denne perioden. Hovudårsaka til alkoholismen var at det eksisterte mange brenneri i Moss kommune, og innbyggarane hadde dermed lett tilgang til billeg brennevin. I 1835 var det heile 14 brenneri berre i Moss. Ein annan faktor var at fattigdommen var stor blant arbeidarane, og det var i denne klassen problemet var størst. Arbeidarane utgjorde mesteparten av innbyggarane i Moss.
Saman med svogeren sin Lars Semb, dreiv Carsten Smith og Moss Bryggeri i Kongens gate 15. Forretningspartnarane Semb og Smith kjøpte opp Moss Bryggeri i 1859 etter at dei tidlegare eigarane gjekk konkurs.
16.juli 1881 braut det ut brann i brygg-garden til Carsten Smith i Kongens gate 15. Brannen strekte seg gjennom 39 gardar og dei fleste husa i Kongens gate og Klostergata brann ned. Eit av dei husa som vart hardt skadde under brannen var huset i Kongens gate 32, der berre grunnmuren stod igjen. Etter brannen var Smith-familien ein av få familiar som hadde sterk nok økonomi til å bygga opp huset igjen relativt raskt. Bygningen vart bygd opp igjen i teglstein sidan det vart innført murtvang i Moss sentrum etter bybrannen.
Carsten Smith døydde i 1893, og den dagen han vart gravlagd, halde alle butikkar i byen lukka. At butikkar heldt stengt, fortel kor stor tyding han hadde på handelsmarknaden i Moss kommune.
I år 1900 budde Anette Cathrine Semb Smith som enkje med sonen Hans Julius Smith og dottera Anna Cathrine Smith, og dessutan to tenestejenter i Kongens gate 32.
Eingong mellom 1900 og 1914 var det berre to gjenverande frå Smith-familien som var busette i Moss kommune, Anna Cathrine Smith og Agnes Vogt. Anna Cathrine Smith selde huset til Joh. Skistad, og med pengane frå huset flytta ho til Dronningens gate 20 i Moss. Kva som skjedde med mora og broren hennar er ikkje klart, men ein går ut frå at dei døydde like etter faren og ektemannen sin, ettersom dei ikkje er å finna i noko register etter 1914.
7. februar 1922 vart bedrifta Standard AS Sport og kjøkkenforeining oppretta og fekk lokalet i Kongens gate 32. I dag er Standard Sport AS framleis ei pågåande bedrift og tilhøyrer same adresse som i 1922.
Leigetakarar
Leigetakarar i Kongens gate 32 under folketeljinga i 1910:
Leigetakarar i Kongens gate 32 under folketeljinga i 1914:
Leigetakarar i Kongens gate 32 under folketeljinga i1930:
Innsbruck, ich muss dich lassen
«Innsbruck, ich muss dich lassen» (Innsbruck, eg må forlate deg) er ein tyskspråkleg song skriven av Heinrich Isaac (1450-1517). Songen er knytt til byen Innsbruck i Tirol (i dag i Austerrike). Teksten uttrykker sorg over å måtte forlate posten sin ved hoffet. Melodien vart seinare nytta i ein lutheransk koral av J.S. Bach, O Welt, ich muss dich lassen. Det har vore reist tvil om melodien i røynda vart skriven av Heinrich Isaac eller kopiert frå tidlegare tonar.
Songen finst i to forskjellige firestemmige utgåver av Heinrich Isaac: ein diskantlied med melodien i sopran-dalen, og ein tenorlied med cantus firmus i tenor-delen.
Melodien vart òg nytta som melodien til salmen «Nu hviler mark og enge». Grex Vocalis spelte i 1983 inn plata Renessanse for kor, og der er sangen nummer 2.
Kokichi Kimura
Kokichi Kimura er ein japansk fotballspelar og -trenar.
Han har trenar Yokohama F. Marinos.
Geir Bergkastet
Han var direktør ved Høyskolen i Lillehammer frå 1. november 2013 fram til han blei direktør ved Operaen, som han blei utnemnd til den 20. desember 2016.
Bergkastet tok til i stillinga 1. juni 2006. Oslo Kino er Norges største kinoverksemd og driv 9 kinoar i Oslo. Bergkastet er i tillegg styreleiar for dotterselskapa Norsk Kinodrift, Oslo Kinodrift, Media Direct Norge, Norsk Filmdistribusjon, Colosseum Kino Eiendom og Eldorado Kino Eiendom.
Geir Bergkastet er utdanna økonom frå Høgskolen i Stavanger. Han hadde si første stilling som økonomikonsulent ved Statens veterinærhøgskole. Deretter blei han tilsett ved Statens teaterhøgskole, der han var i administrasjonen frå 1988 til 96.
Bergkastet har tidlegare vore direktør ved Nationaltheatret og direktør ved Rogaland Teater. Frå 2006 til 2013 var han administrerande direktør i Oslo Kino.
Han har vore styreleiar for Sentralen, Dansens Hus og Teater Manu, og sete i styret for Sparebankstiftelsen DNB, Sentralen, Filmweb og NRK.
Bergkastet er gift med skodespelaren Ingjerd Egeberg.
Haugaland prosti
Haugaland prosti er eit tenestedistrikt i Stavanger bispedømme i Den norske kyrkja med prostesete i Haugesund.
Sokn i Haugaland prosti
Haugesund kommune Utsira kommune Tysvær kommune Bokn kommune Vindafjord kommune
I Should Have Known Better
«I Should Have Known Better» er ein song av John Lennon (kreditert til Lennon/McCartney) og opphavleg gjeven ut av The Beatles på albumet A Hard Day’s Night i 1964. Songen vart gjeven ut på singel i Europa og gjekk til topps på VG-lista i Noreg.
Haugaland prosti
Historikk
Haugaland prosti er ein etterfølgjar til Karmsund prosti som har mellomalderske røter. Det femna om sokna ved Karmsundet, ytst i Ryfylke: Skåre, Utsira, Torvastad, Avaldsnes, Åkra, Falnes, Ferkingstad og Bokn.
I Should Have Known Better
Skaping
I januar 1964, medan Beatles spelte tre veker på Olympia Theatre i Paris, vart The Beatles kjende med musikken til den amerikanske visesongaren Bob Dylan og fekk tak i albumet hans Freewheelin’ Bob Dylan. Den amerikanske journalisten Al Aronowitz introduserte dei for Dylan då Beatles vitja New York i februar 1964 og Dylan vart vidare ei stor inspirasjonskjelde for gruppa, særleg på Lennon. Ein av følgjene av dette var songen «I Should Have Known Better». Paul McCartney sa at Dylan sine songane hadde flotte tekstar og Lennon sa at Dylan inspirerte han til å skrive tekstar med meir meining.
Haugaland prosti
Historikk
Fleire nye sokn har vorte oppretta: Frå Avaldsnes vart to nye sokn utskilde: Kopervik i 1855 og Førresfjorden i 1893. Haugesund sokn vart utskilt frå Skåre i 1879, og i 1962 vart Haugesund og Skåre omregulerte til dei tre sokna Vår Frelser, Rossabø og Skåre.
I Should Have Known Better
Skaping
Ein orkester-versjon av songen dirigert av George Martin er på B-sida av den amerikanske utgåva av albumet.
Hakastein kyrkje
Hakastein kyrkje var ei mellomalderkyrkje under Gimsøy kloster ved Skien i Vestfold og Telemark. Kyrkja er første gong omtala i eit manuskript frå 1354.
I Should Have Known Better
Skaping
Songen vart spelt inn over to dagar 25. og 26. februar 1964 ved Abbey Road Studios. Mono- og stereoutgåvene har noko forskjellig munnspelintroar.
Hakastein kyrkje
I byrjinga av 2000-talet vart det ved Faret i Skien avdekka stolpehol og andre funn som kan ha samband med kyrkja. Dateringar syner at den første kyrkja på staden vart bygd mellom 1010 og 1040, noko som gjer området til ein av dei eldste daterte kyrkjestadene i Noreg. Stein som er funne aust for koret til dei første kyrkjebygga, kan tyde på at det òg har vore ei tredje kyrkje her.
Rundt stolpekyrkjene vart det registrert ein kristen gravplass, der to av gravene er daterte til første halvdelen av 900-talet. I mai 2015 opna Hakastein kulturpark på utgravingsområdet.
I Should Have Known Better
Skaping
Songen vart først gjeve ut på albumet A Hard Day’s Night i Storbritannia den 10. juli 1964. Her vart han ikkje gjeve ut på singel før han kom som B-side på ei singelutgåve av «Yesterday» i 1976. I USA vart songen gjeven ut 13. juli 1964 som B-sida til singelen «A Hard Day’s Night». I Europa vart songen gjeven ut på singel og gjekk mellom anna inn på listene i Vest-Tyskland og i Noreg.
Andre versjonar
Songen vart spelt av The Beach Boys i 1965.
Thermaikósbukta
Thermaikósbukta (gresk Θερμαϊκός Κόλπος, Thermaikós Kólpos) er ei bukt i Egearhavet like sør for Thessaloníki i Hellas, aust for Piería og Imathía, og vest for Khalkidikí. Ho er kalla opp etter den antikke byen Therma (i dag Thérmi), som låg langs kysten av bukta. Therma vart seinare kalla Thessaloníki. Ho har ei lengd på 100 km og er 5 km brei nær Thessaloníki og så brei som 50 km i sør.
Romarane kalla bukta Thermaicus, Thermaeus sinus (Thermabukta) eller Macedonicus sinus (Makedoniabukta). Eit alternativ namn i dag eller Salonikibukta etter Thessaloníki.
Andre stader ved bukta er Saní, Kassándria, den antikke Potídea, Néa Moudaniá, Ajía Triáda, Néi Epivátes, Peréa, Thessaloníki, Nea Kalokhóri, Methóni, Pýdna, Paralía og Olymbiakí Aktí.
Av elvar som munnar ut i bukta finn ein Piniós, Aliákmonas og Axiós (Vardar). Mange strender ligg langs kysten av stranda, men lengst nord ligg det våtmarksområde som strekkjer seg frå nær Methóni og austover til nær Kalokhóri.
Venturi-effekten
Venturi-effekten byggjer på Bernoulli-prinsippet, og dreiar seg om dette prinsippet brukt til å måla gjennomstrøyming i eit røyr. Ved å strupa ein bit av røyret, oppnår ein endringar i trykk og gjennomstrøyming, som gjer at ein kan finna ut kor stor gjennomstrøyminga er, ved å måla trykkdifferansen med ein differansetrykkmålar. Omgrepet er kalla opp etter den italienske fysikaren Giovanni Battista Venturi.
Læreplan
Ein læreplan er eit offisielt dokument som fortel noko om innhaldet, organiseringa, aktivitetane og timetalet i eit fag på grunnskulen eller i vidaregåande skule.
Føremål
Læreplanane utgjer eit viktig styringsinstrument for staten ved at ein set sterke føringar for kva som skal gå føre seg i skulen. I tillegg gir læreplanar rettleiing for lærarar. Læreplanane har òg den funksjonen at foreldre og samfunnet elles kan få informasjon om og få vurdert kva som går føre seg i dei ulike faga i skulen.
Struktur
Det nyaste læreplanverket for norsk skule, Kunnskapsløftet, er sett saman av fire delar.
Læreplanar for fag
Kompetansemåla for kvart fag er for grunnskulen sin del gitt etter 2. årssteg, etter 4. årssteg, etter 7. årssteg og etter 10. årssteg. For vidaregåande opplæring er det formulert kompetansemål for kvart årssteg.
Kirsti Bergstø
Kirsti Bergstø er ein norsk politikar og partileiar for Sosialistisk Venstreparti. Ho er tidlegare statssekretær frå Nesseby kommune i Finnmark.
Karriere
Ho var leiar av Sosialistisk Ungdom (SU) frå 2006 til 2008. Bergstø har røynsle frå Finnmark SU, og har vore politisk nestleiar i Elevorganisasjonen. Ho har sete seks åra i sentralstyret i SU, ein periode som ÒG-medlem, ein periode som fagleg leiar og ein periode som leiar.
Bergstø bur i Alta og var 1. kandidat i Finnmark for Sosialistisk Venstreparti ved Stortingsvalet 2009. Ho var statsekretær i Barne-, likestillings- og inkluderingsdepartementet, men gjekk av frå denne stillinga 5. mars 2012 i kjølvatnet av at Audun Lysbakken gjekk av som statsråd.
Boeing 747
Boeing 747, òg kjend som jumbojet, er verdas nest største passasjerfly, etter Airbus A380. Flyet tek vanlegvis rundt 400 passasjerar, men nokre variantar tek fleire. Flyet har fire jetmotorar og blir laga i Everett nord for Seattle av flyprodusenten Boeing. Det er lett å kjenna att på ein pukkel rett over nasepartiet der flygarane og nokre passasjerar sit.
1318 Nerina
1318 Nerina er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 24. mars 1934 av Cyril V. Jackson ifrå Union Observatory i Johannesburg.
Wölflinswil
Wölflinswil er ein kommune i distriktet Laufenburg i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 437 meter over havet.
Øyfjell stavkyrkje
Øyfjell stavkyrkje er ifølgje Lorentz Dietrichson nemnd berre to gongar i mellomalderen: 25. august 1401 og i 1453. Kyrkja er omtala av Jens Nilssøn, som visiterte ho i 1595 og fortel at det vart ble halde gudsteneste åtte gongar i året. Samme stad går det fram at kyrkja var anneks til Lårdal, noko som varte ved til 1859, då Øyfjell vart lagd til Rauland. I 1662 skal det ha vore behov for vøling. Ein synfaringsrapport frå 1668 skildrar ei stavkyrkje omgjeven av svalgangar, og det let til at kyrkja er i brukbar stand. Stavkyrkja vart riven i 1826, og ny kyrkje (dagens) vart innvigd i 1833.
Stavkyrkjeportal
I tillegg er det bevart ein gjennombroten planke frå korskillet.
Heinrich Isaac
Heinrich Isaac (italiensk Arrigo Tedesco; fødd ca. 1450 truleg i Flandern i Brügge eller omland; død 26. mars 1517 i Firenze) var ein flamsk-austerriksk komponist. Han var ein av dei viktigaste komponistane på si tid og som mange andre komponistar på same tid budde han ei tid i Italia, Wien og Tyskland. I Italia var han domorganist i domkyrkja i Firenze, og i Austerrike var han hoffkapellmeister i Innsbruck.
Liv
Kva Isaac gjorde fram til 1484 er ikkje kjent. Ein betaling til Hainrichen ysaac Componist dokumenterer at han var i Innsbruck 15. september 1484. Det ser ut til at Isaac var på veg til Firenze på invitasjon frå Lorenzo de' Medici og ei lengre tid oppheldt seg ved hoffet til Sigismund von Tirol, der òg Paul Hofhaimer var verksam.
1319 Disa
1319 Disa er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 19. mars 1934 av Cyril V. Jackson ifrå Union Observatory i Johannesburg.
Heinrich Isaac
Liv
I Firenze arbeidde Isaac som songar i Santa Maria del Fiore og som songar og komponist i kyrkjene S. Giovanni og Sanctissima Annunziata. Lorenzo dei Medici var så nøgd med Isaac sine tenester at formidla ei kone til han; Bartolomea Bello.
8. april 1492 døydde Lorenzo. Koret blei oppløyst 1. april 1493 og Isaac gjekk i teneste hos Piero de’ Medici. Mediciane blei fordrivne frå byen i november 1494 og Isaac stod utan tenesteherre.
Isaac reiste no til Pisa der den tysk-romerske kongen og seinare keisar Maximilian I blei oppmerksam på han. I eit dokument frå Innsbruck datert 3. april 1497 blir Isaac titulert som hoffkomponist. Han hadde denne stillinga fram til han døydde i 1517, sjølv om han med jamne mellomrom reiste tilbake til Firenze. Han døydde til slutt i Firenze.
Virke
Kjente songar er mellom anna «Mein Freund allein in aller Welt» og «Greiner Zancker» som i dag vert rekna for å vere noko vulgær. Mange instrumentale stykke for ulike instrument er bevart. Heinrich Isaac vart av sine samtidige, saman med Josquin des Prez, rekna for å vere den fremste komponisten i Europa.
Sjølv om vi i dag meiner han er viktig, var det meste av det han skreiv vore gløymt i fleire hundre år.
Salamínabukta
Salamínabukta (gresk Κόλπος Σαλαμίνας, Kólpos Salamínas) er ei bukt i Hellas som grensar til Saroniabukta i vest. Ho er om lag 10 km lang frå aust til vest og 4 km brei frå nord til sør. Av landsbyar ved bukta finn ein Eándio.
Fjell ligg omkring heile bukta bortsett frå den opne sjøen i vest.
Holmsbu
Her ligg Holmsbu kyrkje og Holmsbu Billedgalleri.
Mjøsbrua
Mjøsbrua er ei 1421 meter lang bru mellom Biri og Moelv over Mjøsa, og er ein del av E6. Seglingshøgda er 15 m.
Ho vart bygd i 1985 og kom i staden for eit ferjesamband. Ho er fjerde lengste brua i Noreg.
Finn T. Isaksen
Finn Trond Isaksen, fødd i Frogn, var ein norsk sivilagronom og politikar for Senterpartiet.
Isaksen var 2. vararepresentant til Stortinget for Akershus perioden 1977-1981. Han var statsråd og sjef for landbruksdepartementet (landbruksminister) i Kåre Willoch si regjering 1983–1985.
Han gjekk folkeskule og middelskule i Drøbak 1931–1942, og tok examen artium ved Ski gymnas i 1944. Han gjekk ved Sem landbruksskole i Asker i 1945. Han blei uteksaminert som sivilagronom (med landbruksøkonomi) frå Norges landbrukshøgskole i 1950. Isaksen var forskingsstipendiat ved Landbruksøkonomisk Institutt 1951–1952, og samvirkekonsulent og seinare direktør i Selskapet for Norges Vel 1953–1960. Han var administerende direktør i Norges kjøtt- og fleskesentral frå 1960 til han døydde.
Erick Mombaerts
Erick Mombaerts er ein fransk fotballspelar og -trenar.
Gjennomstrøyming
Gjennomstrøyming (engelsk flow) er eit mål på kor mykje av eit medium som strøymer gjennom eit røyr per tidseining. Målet vert oftast oppgjeve i kubikkmeter per sekund (m3/s). Måleinstrument for å måla gjennomstrøyming med kallar ein flowmeter.
Erick Mombaerts
Han har trenar Yokohama F. Marinos.
VM i skiskyting 2000
Verdsmeisterskapen i skiskyting 2000, den 35. i rekka, vart avvikla i Oslo i Noreg i dagane frå 19. til 27. februar 2000, med unnatak for 4 x 10 km stafett for menn, ei tevling som siste arrangementsdagen i Holmenkollen vart avbroten grunna tjukk skodde. Tevlinga vart sidan arrangert under verdscuprenna i Lahti den 11. mars 2000.
Sætre i Viken
Sætre er ein tettstad i Asker kommune i Viken fylke. Staden hadde og ligg ved Oslofjorden.
Her ligg Kongsdelene kyrkje.
VM i skiskyting 2000
Meisterskapen omfatta 10 tevlingar, likt delt mellom kvinner og menn. Tyskland tok flest medaljar med sine sju (1-3-3), framfor Russland med seks (2-4-0), medan Noreg vann flest tevlingar med sine tre sigrar. Norske Liv Grete Skjelbreid var den einaste utøvaren som vann to gullmedaljar.
10 km sprint
Dato: 19. februar 2000 <br style="clear:both;" />
12,5 km jaktstart
Dato: 20. februar 2000 <br style="clear:both;" />
15 km fellesstart
Dato: 26. februar 2000 <br style="clear:both;" />
20 km
Dato: 23. februar 2000 <br style="clear:both;" />
Yasuhiro Higuchi
Yasuhiro Higuchi er ein japansk fotballspelar og -trenar.
VM i skiskyting 2000
4 x 7,5 km stafett
Dato: 11. mars 2000 i Lahti <br style="clear:both;" />
Yasuhiro Higuchi
Han har trenar Montedio Yamagata, Omiya Ardija, Yokohama FC, Yokohama F. Marinos, Ventforet Kofu, YSCC Yokohama og FC Ryukyu.
VM i skiskyting 2000
7,5 km sprint
Dato: 19. februar 2000 <br style="clear:both;" />
10 km jaktstart
Dato: 20. februar 2000 <br style="clear:both;" />
12,5 km fellesstart
Dato: 26. februar 2000 <br style="clear:both;" />
15 km
Dato: 22. februar 2000 <br style="clear:both;" />
4 x 7,5 km stafett
Dato: 25. februar 2000 <br style="clear:both;" />
Saljut 7
Saljut 7 var ein sovjetisk romstasjon. Det var den siste romstasjonen i Saljut-programmet. Saljut 7 var reserve for Saljut 6 og var difor identisk med førgjengaren, som etter planen skulle vere den siste av Saljut-romstasjonane. Då Mir-programmet vart forseinka vart det bestemt at òg reserven skulle takast i bruk.
Sámibukta
Sámibukta (gresk Όρμος Σάμης, Órmos Sámis) er ei bukt på austsida av Kefaloniá i Hellas. Ho er om lag 5 km lang og 3 km brei frå Sámi til Kapp Dikhália. Bukta grensar til Ajía Evfimía-bukta i nord og til Ithákisundet i sør. Fjell dominerer landskapet i sørvest, medan ei liten dal ligg i sør. Det går ferjesamband frå Sámi til Itháki og Pátra.
Zeihen
Zeihen er ein kommune i distriktet Laufenburg i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 445 meter over havet.
Tingsrett
Tingsrett er den delen av rettsvitskapen som gjeld dei rettslege tilhøva til fast eigedom og lausøyre. Den statiske tingsretten handlar om t.d. innhaldet i eigedomsrett, eigedomsretten si utstrekning, bruksrettar, hevd, sameige, odelsrett og allemannsrett. Den dynamiske tingsretten handlar i hovudsak om stifting, overføring, endring og bortfall av bruks- og eigedomsrettar.
Johan C. Løken
Johan Christen Løken var ein norsk politikar for Høgre.
Stortinget
Johan C. Løken blei vald inn på Stortinget frå Hedmark i 1981, og sat på Stortinget til 1993. Han var vararepresentant i perioden 1977 – 1981.
Andre verv
Frå 1971 til 1979 sat Johan C. Løken i kommunestyret i Elverum. Han har også sete i fylkestinget i Hedmark.
I 2007 blei han igjen vald inn i kommunestyret i Elverum, sjølv om han var på sisteplass på vallista.
Han var styreleiar i Forsvarets forskningsinstitutt og Graminor.
1320 Impala
1320 Impala er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 13. mai 1934 av Cyril V. Jackson ifrå Union Observatory i Johannesburg.
Prinsesse Astrid Kyst
Prinsesse Astrid Kyst er den delen av kysten av Dronning Maud Land som ligg mellom 5° og 20 °E, mellom Trolltunga og Sedovodden. Heile kysten består av isbremmar. Han vart oppdaga av kaptein H. Halvorsen på kvalkokeriet «New Sevilla» i mars 1931 og kalla opp etter Prinsesse Astrid av Noreg.
Utanfor Prinsesse Astrid Kyst ligg Lazarevhavet og Riiser-Larsenhavet, begge randhav i Sørishavet. Norske styresmakter har derimot definert at Kong Haakon 7 Hav strekkjer seg langs heile kysten av Dronning Maud Land, inkludert Prinsesse Astrid Kyst.
Fleire land har forskingsstasjonar i dette området.
Jan Fridthjof Bernt
Jan Fridthjof Bernt i Bergen) er professor i rettsvitskap og tidlegare preses i Det Norske Videnskaps-Akademi.
Bernt tok juridisk embetseksamen ved Universitetet i Oslo i 1968, tok doktorgrad i juss ved Universitetet i Bergen i 1971 og vart professor i 1980.
Han har utgjeve ei rekkje bøker og artiklar innan blant anna forvaltningsrett, kommunalrett og generell rettsvitskap. Bernt har vore medlem og leiar for ei rekkje offentlege lovutval, mellom anna utvala som utarbeidde universitetslova og kommunelova.
I 2005 var Bernt preses i Det Norske Videnskaps-Akademi og han er i dag visepreses i akademiet. Han er òg leiar for styret til Holbergprisen, og har tidlegare vore rektor ved Universitetet i Bergen og prodekanus ved Det juridiske fakultetet.
Han vart utnemnd til Riddar av den første klassa av St. Olavs orden i 2000. I 1997 vart Bernt utnemnd til storriddar av Den islandske falkeorden.
Willendorf
Willendorf er ein liten kommune (Gemeinde) i distriktet Neunkirchen i delstaten Niederösterreich i Austerrike. Per 1. januar 2016 hadde han 947 innbyggjarar.
Kommunen har eit areal på 7,31 kvadratkilometer, og av dette er 40,3 prosent skog. Høgda over havet er 389 meter (Meter über Adri) ifylgje den austerrikske definisjonen av høgd over havnivået, som vert rekna i høve til middelvasstanden i Adriahavet ved Molo Sartorio i hamna i Trieste.
Den vidgjetne kvinnefiguren Venus frå Willendorf kjem frå ein annan stad i Niederösterreich med namnet Willendorf: Willendorf in der Wachau.
Westminster Abbey
The Collegiate Church of St Peter at Westminster, nesten alltid omtalt under det opphavlege namnet sitt Westminster Abbey, er ei kyrkje i Westminster i London.
Saman med nabokyrkja Saint Margaret's Church og Westminster Palace like aust for kyrkja er Westminster Abbey rekna som del av verdas kulturarv.
Historie
Ifølgje tradisjonen, først nedskriven rundt 1080, blei ei kyrkje først bygd på staden i 616. Fiskaren Aldrich skulle ha sett St. Peter i eit syn på Thorney. Rundt 960-åra blei det i alle høve grunnlagt eit benediktinarkloster under heilage Dunstan med hjelp frå kong Edgar. Frå 1045 til 1050 let Edvard Vedkjennaren bygga eit steinkloster på staden. Kyrkja blei vigsla 28. desember 1065, ei veke før Edvard døydde. Han blei gravlagd der, som den første engelske kongen. Etterfølgjaren Harold Godwinson, den siste angelsaksiske kongen, var den første som blei krona der.
Den opphavlege klosterkyrkja hadde vore i ein romansk stil som blir omtalt som «Norman» i England. Ombygginga fortsette fram til 1517, og blei hovudsakleg ferdiggjort av arkitekten Henry Yevele under kong Richard II. Kong Henrik VII fekk bygd på eit kapell til Jomfru Maria i sein-gotisk stil, karakterisert av dominerande vinkelrette linjer, i 1503.
Sjølv om kyrkja blei overteken av Henrik VIII under oppløysinga av klostera i 1534 og stengd i 1540, og blei ein katedral inntil 1550, var det tilknytinga til kongemakta som berga ho frå øydelegging. Kyrkja fekk store skadar i dei turbulente 1640-åra då ho blei angripen av puritanske ikonoklastar, men blei beskytta av banda til staten.
Dei to vestlege tårna blei bygde mellom 1722 og 1745 av Christopher Wren og Nicholas Hawksmoor, konstruert med stein frå Portland, som eit tidleg døme på nygotisk stil. Andre ombyggingar og restaureringar skjedde på 1800-talet under George Gilbert Scott.
Fram til 1800-talet var Westminster tredje høgaste læresete i England, etter Oxford og Cambridge.
Boniswil
Boniswil er ein kommune i distriktet Lenzburg i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 477 meter over havet.
Kommunen ligg langs Hallwilersee ved Seetalstrasse. Han består av landsbyen Boniswil og grendene Alliswil, som vart ein del av Boniswil i 1898.
History av Elouiz
«History» (Historie) er ein singel av Elouiz, gjeven ut 2. februar 2016. Songen er skriven av Jeanette Olsen, Michael Jay og André Lindahl.
Melodi Grand Prix 2016
«History» vart presentert som eit av bidraga i Melodi Grand Prix 2016, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 2016 i Stockholm i Sverige, på ein pressekonferanse hjå Norsk rikskringkasting 19. januar 2016. På pressekonferansen vart det òg kjend at Christina Cornelia Elouise Pethrus Lauritzen, under namnet Elouiz, vil framføre songen, på engelsk. Samstundes vart 15 sekundar av songen offentliggjort på NRK.no. 2. februar 2016 vart songen gjeven ut i full lengd.
Emilia-Romagna
Emilia-Romagna er ein av tjue regionar i Italia og har Bologna som hovudstad. Regionen har eit areal på 20 124 km² og om lag 4,2 millionar innbyggjarar. Det er den nest rikaste regionen i Italia og mattradisjonane her frå er godt kjend.
Geografi
Emilia-Romagna ligg nord i Italia og består av dei to historiske regionane Emilia og Romagna. Regionen ligg mellom Adriahavet i aust, elva Po i nord og Appenninane i sør.
Av andre regionar grenser Emilia-Romagna til Lombardia og Veneto i nord. og i sør til Toscana og Marche, samt republikken San Marino. Emilia-Romagna er delt inn i ni provinsar:
Historie
Emilia-Romagna var ein del av områda til etruskarane før det vart erobra av romarane. Namnet på regionen har røter tilbake til romartida og Emilia refererer til via Æmilia, ein viktig romerveg frå Roma til dei nordlege delane av Italia. Romagna er ei omforming av Romània, då Ravenna var hovudstad i den italienske delen av Austromarriket, og langobardarane haldt fram med å nytte namnet på området rundt Ravenna. Kystområda av Emilia vart styrt av austromarriket frå 540 til 751. I mellomalderen følgjer historia til Emilia og Romagna historia til individuelle byar. På 1500-talet vart dei fleste av desse byane innlemma i Kyrkjestaten, men områda til Parma, Piacenza og Modena vart verande sjølvstendige fram til Emilia-Romagna vart ein del av Kongedømet Italia i 1859-1861.
Demografi
Byar i Emilia-Romagna med meir enn 50 000 innbyggjarar.
Hallingskarvet
Hallingskarvet er ein fjellrygg som ligg i Hol kommune i Viken og Ulvik herad i Vestland. Fjellryggen er om lag 35 km lang og strekkjer seg mellom Geilo og Finse. Det høgste punktet på ryggen er Folarskardnuten på 1933 moh, som òg er det høgste punktet i Buskerud. Det er vid utsikt frå alle kantane av fjellryggen.
Det er meir vind og tåke i Hallingskarvet enn i Hallingdalsfjella og Hemsedalsfjella. Området er eit eige vêrvarslingsdistrikt. Skarverennet vert arrangert årleg på sørvestsida av Hallingskarvet mellom Finse og Ustaoset.
I 2006 vart Hallingskarvet ein del av Hallingskarvet nasjonalpark.
Friuli-Venezia Giulia
Friuli-Venezia Giulia (friulisk: Friûl-Vignesie Julie, tysk Friaul-Julisch Venetien, slovensk Furlanija - Julijska krajina, venetiansk Friul-Venezsia Jułia) er ein av fem autonome regionar i Italia. Han vart tidlegare kalla Venezia Euganea. Hovudstaden er Trieste (slovensk Trst, tysk Triest) og han har eit areal på 7 856 km² og om lag 1,2 millionar innbyggjarar. Med ei naturleg opning til sjøen for mange sentraleuropeiske land går det fleire hovudfartsårer i regionen mellom aust og vest i Sør-Europa.
Geografi
Friuli-Venezia Giulia er delt inn i fire provinsar:
Økonomi
Det vert dyrka korn, druer, sukkerroe og soppost, og kvegdrift er òg viktig. Av industri finn ein skipsverft i Trieste og Monfalcone, stålverk i Pozzuolo del Friuli, vingardarar som produserer vin og grappa og møbelproduksjon i Manzano og Brugnera.
Demografi
Bortsett frå italiensk vert det tala friulisk i regionen, og det finst òg ein større slovensk og tysk minoritet. slovensk vert tala i provinsen Trieste og dei austlege områda av provinsane Gorizia og Udine, i området kalla Venetiansk Slovenia, som består av Resiadalen og dei øvre dalane til elvane Torre og Natisone, der mange av landsbyane har både italienske og slovenske namn.
Byar i Friuli-Venezia Giulia med meir enn 50 000 innbyggjarar (2006 estimat):
Oddvar Myklebust
Oddvar Myklebust er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet, og ordførar i Sandøy kommune i Møre og Romsdal fylke frå 2007. Han var òg ordførar i kommunen frå 1995 - 1999.
Kronprinsesse Märtha Kyst
Kronprinsesse Märtha Kyst er den delen av kysten av Dronning Maud Land som ligg mellom 05 °E ved Stancomb-Willsstraumen, ved 20° W. Heile kysten består av isbremmar med 20 til 35 meter høge veggar.
Kronprinsesse Märtha Kyst var den første delen av det antarktiske fastlandet som vart oppdaga av eit menneske, Fabian von Bellingshausen og Mikhail Lazarev i 1820. Kysten vart namngjeven av kaptein Hjalmar Riiser-Larsen til denne delen av kysten som var i nærleiken av Kapp Norvegia som han oppdaga under Norvegia-ekspedisjonen og omtrentleg kartla frå lufta i februar 1930.
Kysten er kalla opp etter kronprinsesse Märtha av Noreg.
Bunji Kimura
Bunji Kimura er ein japansk fotballspelar og -trenar.
Han har trenar Yokohama Flügels og Kyoto Purple Sanga.
Soúdabukta
Soúdabukta (gresk Κόλπος Σούδας, Kólpos Soúdas) er ei bukt og naturleg hamn på nordvestkysten av Kreta i Hellas. Bukta er 15 km lang og berre 2-4 km brei mellom Akrotírihalvøya og neset Drápano, og går frå vest til aust. Åsar ligg på begge sider av bukta med eit relativt lågt og smalt eid i vest nær Khaniá.
Nær munningen av Soúdabukta, mellom Akrotiri og byen Kalýves, ligg fleire småøyar med venetianske festningsverk. Den største øya er Soúda, som har gjeve namn til bukta. Venetianarane heldt desse strategiske øyane i over tretti år etter at Kreta hadde kome inn under Det osmanske riket. Det har vore hamner i bukta sidan antikken. Osmanarane bygde festningar ved Aptéra og Kalámi. Mykje seinare grunnla dei byen Soúda innerst i bukta, som hamn for den nærliggande byen Khaniá. Soúda er i dag ei viktig hamn for frakt og ferjer til Pireus og ein strategisk NATO-base, som særleg er passande for ubåtar.
Bjørn Skaare
Bjørn «Botta» Skaare vert rekna som Noregs beste ishockeyspelar gjennom tidene. Han vart kalla «The most exciting player to enter hockey since Bobby Hull» av Kansas City Star i desember 1978.
Skaare vart tildelt Gullpucken i 1981, og vann the double med Furuset Ishockey i 1983.
Feel Da Rush
«Feel Da Rush», opphavleg «Happy Rush», er ein singel av Freddy Kalas som vart gjeven ut 2. februar 2016. Songen er skriven av Fredrik Auke, Simen Auke, Mikkel Christiansen, Trond Opsahl og Christoffer Huse.
Stjørna
Stjørna (Skjørn) er ein tidlegare sjølvstendig kommune i tidlegare Sør-Trøndelag fylke, no delt mellom Bjugn og Indre Fosen kommunar.
Stjørna var frå 1837 ein del av Ørland kommune, men følgde med då Bjugn vart utskild frå Ørland som eigen kommune i 1853. Stjørna (Skjørn) vart eigen kommune 1. januar 1899 då Bjugn vart delt i tre kommunar: Bjugn, Nes og Stjørna. Stjørna hadde då 2166 innbyggjarar. Senteret i kommunen var Husbysjøen.
1. januar 1964 vart Stjørna kommune delt og slegen saman med andre kommunar. Den sørlege delen (Sør-Stjørna) med 868 innbyggjarar vart samanslegen med Rissa kommune og det meste av Stadsbygd til den nye Rissa kommune.
Stjørna hadde eigen sparebank 1886-1975. Banken vart stifta som Skjørn Spare- og Låndeindretning, og skifta namn til Stjørna Sparebank i 1925. Den fusjonerte med Trondhjems og Strindens Sparebank i 1975, men dreiv vidare under eige namn til ein ny fusjon i 1985.
Selskapet Ny Jord oppretta bureisinggsområde i Stjørna, og det vart rydda ei rekkje gardsbruk på 1920-talet- og 30-talet.
Bryggerekkjene i Råkvåg i Stjørna er eit populært kulturminne, og har gjeve opphav til mykje rorbu- og kulturturisme.
Bernouilli-prinsippet
Bernouilli sitt prinsipp slår fast at når gjennomstrøyminga av eit medium aukar, vil trykket minka, altså at ei luft- eller væskemasse rører seg, vil trykket verta mindre enn om mediet står i ro. Dette er ei forenkling av Bernouillis likning, som slår fast at summen av energi i ei gjeven masse vil vera konstant. Prinsippet er kalla opp etter den sveitsiske vitskapsmannen Daniel Bernouilli
Prinsippet er mest kjend som det som får fly til å letta. På grunn av utforminga på vengene, har lufta ein lengre veg å gå på oversida enn på undersida. Dette fører til høgare fart på lufta oppå venga i høve til lufta under. Då vert trykket mindre over venga, og venga får oppdrift.
Prinsippet vert òg brukt i måling av gjennomstrøyming. Røyret vert strupa (slik at gjennomstrøyminga vert lågare framføre strupinga enn bak) ved hjelp av ei måleblende, som er ei innsnevring i røyret. Då oppstår det eit trykkfall, som ein kan måla ved å samanlikna trykket før og etter måleblenda. Ut frå dette kan ein rekna ut kor stor gjennomstrøyminga er. Eit liknande måleprinsipp er måling med venturi-røyr.
Bruk innanfor kardiologi
Omvendt kan ein nytta ei fartsmåling over ei forsnevring til å rekna seg fram til trykkgradienten over forsnevringa. Dette er vanleg t.d. innan kardiologi kor ein med ekkokardiografi kan måla farten på blodstraumen og rekna seg fram til trykkskilnader.
Ein nyttar då i prinsippet denne likninga:
kor \Delta P er trykkskilnaden over forsnevringa (skilnaden i trykk før og etter), \rho er tettleiken på blod (1,06 x 103 kg/m3), V2 farten etter forsnevringa, V1 farten før forsnevringa, integral-leddet gjev den lokale akselerasjonen og R er ein konstant for motstanden gitt denne væska og denne opninga.
For praktisk bruk blir likninga forenkla. Den siste delen kan fjernast av di den viskøse motstanden i hjartet er liten. Integral-leddet med akselerasjonen er berre viktig for å sjå på tidsforseinkinga mellom auke i fart og fall i trykk. Er ein ute etter kor stort trykkfallet er og ikkje når i hjartesykelen det skjer kan dette leddet fjernast. Er farten før holet, V1, mindre enn eller lik ein blir òg V12 liten. Til dømes er kvadratet av 0,8 lik 0,64. Ein kan difor ta vekk V1, samtidig endrar me då nemninga for V2 til V. Ettersom \rho for blod er om lag 8 kan me forenkla likninga til.
Denne bruken av Bernouillis prinsipp blei først demonstrert av nordmennene Jarle Holen, Liv Hatle og Bjørn Angelsen på 1970-talet.
Lombardia
Lombardia (latin Langobardia, vestlombardisk Lumbardìa) er ein av tjue adminstrative regionar i Italia. Hovudstaden er Milano. 9 millionar menneske, ein sjettedel av alle innbyggjarane i Italia bur i Lombardia, som gjer regionen til den mest folkerike i Italia. Om lag ein fjerdedel av bruttonasjonalproduktet til Italia vert produsert her. Språk som vert tala i regionen er italiensk, vestlombardisk og austlombardisk.
Geografi
Lombardia grenser i nord til Sveits, i vest til Piemonte, i sør til Emilia-Romagna og i aust til Veneto og Trentino-Alto Adige.
Alpane dominerer dei nordlege områda av regionen, medan Posletta og elva Po dominerer i sør. Av store sideelvar til Po i Lombardia finn ein Adda, Agogna, Chiese, Oglio, Olona, Scrivia, Serio og Ticino
Fleire store fjellkjeder i Alpane ligg i Lombardia, som Brenta-massivet, Dei bergamaskiske Alpane og Vizentine-alpane
Comosjøen som ligg nord i regionen er den tredje største i landet og ein av dei djupaste i Europa med eit djup på rundt 400 meter. Lago Maggiore, som er den nest største i landet ligg på grensa mellom Lombardia, Piemonte og Sveits. Andre innsjøar i regionen er Luganosjøen ved grensa til Sveits og Idrosjøen.
Regionen er vidare delt inn i 12 provinsar:
Historie
Området har vore busett sidan minst 1000-talet fvt., som arkeologiske funn har vist. Dei neste hundreåra var Lombardia busett av nokre av dei første etruskiske stammene, som grunnla byen Mantova og spreidde skrivekunsten. Frå 400-talet fvt. vart området invadert av keltarar (gallarar). Dette folket grunnla fleire byar (som Milano) og utvida riket sitt Adriahavet. Utviklinga deira stoppa opp då romarane invaderte Posletta frå 200-talet fvt. og etter fleire hundreår med krig vart området i 194 fvt. den romerske provinsen Gallia Cisalpina. Den romerske kulturen og språket overvelda den tidlegare sivilisasjonen dei påfølgjande åra, og Lombardia vart eit av dei mest utvikla og rike områda i Italia der det vart bygd mange vegar og jordbruket og handelen vart utvikla. Viktige personar som Plinius den eldre (i Como) og Vergil (i Mantua) vart fødd her. Seint i antikken spelte Lombardia ei viktig, strategisk rolle då hovudstaden i Vestromarriket vart flytta til Milano. I 313 var det her keisar Konstantin gav ut det kjende ediktet som gav religionsfridom til alle i riket.
Under og etter Vestromarriket sitt fall leid Lombardia stort av dei mange øydeleggingane som ei rekkje barbariske invasjonar førte med seg. Den siste og mest effektive kom frå langobardarane (eller lombardarar) som kom rundt 570-talet. og Dei regjerte her lenge frå hovudsaden i Pavia og er opphavet til det noverande namnet på regionen. Det var nære slektskap mellom den frankiske, bayerske og lanogbardiske adelen i mange hundreår.
Etter å ha kjempa mot kvarandre i starten betra forholdet mellom langbardane og det latinsktalande folket seg. Til slutt smelta det lombardiske språket og kulturen i saman med den latinske kulturen, noko ein kan sjå i mange namn og lover. Slutten av det lombardiske styret kom i 774 då den frankiske kongen Karl den store erobra Pavia og annekterte «Kongedømet Italia» (hovudsakleg det nordlege og sentrale Italia) til riket sitt. Dei tidlegare lombardiske hertugane og adelen vart erstta av andre tyske vasallar, fyrstbiskopar og markgrever. Likevel stammar dei fleste innbyggjarane i området frå langobardarane.
På 1000-talet opplevde regionen økonomisk vekst på grunn av auka handel og betre jordbrukstilhøve. På liknande måte som i andre område av Italia førte dette til auka sjølvkjensle i byane, og på grunn av den aukande velstanden deira gjorde dei i stand til å stå imot den tradisjonelle føydale makta, representert av dei tyske keisarane og dei lokale legatane deira. Denne prosessen nådde høgdepunktet på 1100- og 1200-talet då forskjellige lombardiske forbund danna alliansar mellom byane i Lombardia, hovudsakleg styrt frå Milano, og klarte å slå Hohenstaufen-keisaren Fredrik I ved Legnano og barnebarnet hans Fredrik II i Parma. Dette hindra ikkje andre viktig lombardiske byar, som Cremona (som då var like stor og rik som Milano) og andre, frå å støtte keisaren om dette kunne gje dei ei kortsiktig vinning. Ved å nytte fordelen av det blømande jordbruket i området rundt Po, i lag med Venezia og Toscana, vart industrien og handelen utvida til det vart det økonomiske senteret for heile Europa. Handelsmenn i Lombardia dreiv med handel og bankaktivitet langt nord i Nord-Europa og namnet «Lombardia» vart etter kvart nytta om heile Nord-Italia fram til 1400-talet.
Frå 1300-talet og framover førte stadige indre og ytre stridar til at det vart oppretta adelege seignoriar. Dei viktigaste av desse vart Huset Visconti (seinare Sforza) i Milano og Gonzaga-familien i Mantua. På 1400-talet var Hertugdømet Milano ei stor politisk, økonomisk og militær makt i Europa. Milano og Mantua vart to senter i renessansen, der kulturen med menn som Leonardo da Vinci og Mantegna og kunstverka vart sett særs høgt (som «Den siste nattverda» av Leonardo Da Vinci). Rikdomen trekte derimot til seg dei meir organiserte hærane til nasjonar som Frankrike og Austerrike, som førte ein lang krig om Lombadia seint på 1400- talet og tidleg på 1500-talet. Etter det avgjerande slaget ved Pavia i 1525 kom Hertugdømet Milano inn under Austerrike, som gjekk vidare til dei kongelege austerrikske habsburgarane i Spania. Dei nye herskarane gjorde for å betre dei økonomiske tilhøva i Lombardia og innførte i staden ei rekkje skattar for å støtte dei endelause rekkjene av krigar dei førte i Europa. Den austlege delen av det som i dag er Lombardia, med byar som Bergamo og Brescia, var ein del av Republikken Venezia, som byrja å få meir makt i området frå 1300-talet.
Pestar (som i 1648, skildra av Alessandro Manzoni i verket I Promessi Sposi) og dei generelt nedadgåande tilhøva i Italia sin økonomi på 1600- og 1700-talet hindra vidare utvikling i Lombardia. I 1706 kom austerikarane til makta og introduserte økonomiske og samfunnsmessige tiltak som betra tilhøva til ein viss grad. Seint på 1700-talet vart derimot området erobra av Frankrike under Napoleon og Lombardia vart ein delvis sjølvstyrt provins i det napoleonske riket.
Med Napoelon sitt fall kom området tilbake til Austerrike i 1815 i form av ein marionettstat kalla Kongedømet Lombardia-Venetia. No måtte ein derimot slåst mot nye samfunnsideal som vart innført i napelonstida. Lombardia vart ein av dei intellektuelle sentera i prossessen som førte til samlinga av Italia. Den populære republikken frå 1848 vart kortvarig og Lombardia vart annektert til Kongedømet Italia i 1859 som følgje av den andre italienske sjølvstendekrigen. Frå slutten av 1800-talet, og med oppgangen etter den andre verdskrigen, stadfesta Lombardia statusen regionen hadde som det mest økonomisk utvikla området i Italia.
Demografi
Ein sjettedel av innbyggjarane i Italia, eller om lag 9,5 millionar menneske, bur i Lombardia. Innbyggjartalet auka i 1950- og 1960-ra på grunn av innvandring frå sørlege og nordaustlege område av Italia.
Byar i Lombardia med 50 000 innbyggjarar eller meir:
Stavanger domkyrkje
Stavanger domkyrkje er den eldste domkyrkja i Noreg, frå 1100-talet, hovudsakleg bygd i kleberstein. Ho er hovudkyrkja i Stavanger bispedøme. Kyrkja ligg ved Breiavatnet midt i Stavanger. Like ved ligg Stavanger katedralskole.
Antônio Silva
Antônio Silva er ein brasiliansk fotballspelar og -trenar.
Stavanger domkyrkje
Historikk
Biskop Reinald, som skal ha kome frå Winchester i England, starta på byrjinga av 1100-talet med å byggja ei domkyrkje i Stavanger. Katedralen stod ferdig kring 1125 eller noko seinare. Byen Stavanger reknar 1125 som det året då byen vart grunnlagd. Katedralen vart vigsla til treeininga og den heilage Svithun, som var vernehelgen for byen.
Stavanger vart herja av brann i 1272, og kyrkja vart sterkt skadd. Kyrkja vart bygd opp att av biskop Arne. Kyrkja hadde frå starten vore bygd i romansk stil, men vart bygd på i gotisk stil. Biskop Arnes kor med den storstilte gotiske austfronten vart reist. I tillegg vart det reist eit smalt tilbygg i vest, vestfronten.
Herjingar
Etter reformasjonen blei kyrkja plyndra og relikviar brunne av kommandant Thord Rod. I 1558 henta danskekongen ut fem av kyrkjeklokkene, som ein endå skal kunna høyra utanfor Håstein, der skipet som bar dei forliste.