cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Faded Love
Leon McAuliffe hadde to hittar på topp 40 med «Faded Love», begge nådde 22. plassen. Den førstnemnde var ein instrumentalversjon, og den sistnemnde eit samarbeid med Tompall & the Glaser Brothers. I 1962 vart songen òg ein liten hit for Jackie DeShannon, som nådde 97. plassen på Billboard Hot 100.
Songen vart ein større suksess då Patsy Cline spelte inn songen i 1963. Versjonen hennar vart ein hit, og nådde sjuandeplassen på den amerikanske countrylista, men berre 96. plassen på Billboard Hot 100. Sidan Cline kort tid etter mista livet ein flystyrt, vart ikkje versjonen hennar gjeven ut på album. I staden kom han seinare ut på Patsy Cline's Greatest Hits i 1967.
Shiro Hashimitsu
Shiro Hashimitsu er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Sanfrecce Hiroshima.
NM i sykling 1984 på landeveg
Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1984 for menn vart avvikla i Oslo sundag 8. juli 1984.
Fylkesveg 6960
Fylkesveg 6960 går mellom Heimstad og Vibe i Steinkjer kommune. Vegen er 8,7 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 263 i Nord-Trøndelag.
NM i sykling 1984 på landeveg
Menn, 180 km
<br style="clear:both;" />
Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1984 for kvinner vart avvikla i Sandvika laurdag 7. juli 1984.
Kvinner, 80 km
<br style="clear:both;" />
Nålebinding
Nålebinding er ein gammal handarbeidsteknikk. Ein brukar ei flat nål av bein eller tre, og tråd av ull. Ein nålebind ved å laga ei løkke og drage nål og tråd gjennom. Knuten som vert danna vert ikkje stramma, men dannar den neste løkka. Ein nålebind oftast i ull, av di ein skøyter på ein ny tråd ved toving.
Svart
Mange språk, til og med norrønt, skil ikkje mellom blå og svart, og brukar ordet «blå» for å skildra fargen svart. Tennene åt Harald Blåtann, til dømes, var truleg svarte og ikkje blå. I norrønt vart òg mørkhuda personar omtala som blåmenn. På den same måten er hinduguden Krisjna, som truleg var mørkhuda, ofte teikna med blå hud fordi han er skildra slik i gamle dikt.
Nålebinding
Teknikken kan mellom anna brukast til å laga sokkar og vottar.
Arbeid laga i nålebinding kan likna hekling, hakking, pjoning eller strikkearbeid.
Eva Scheer
Eva Scheer var ein norsk-jødisk forfattar som er særleg kjend for bøkene sine med handling frå det litauiske shtetl-miljøet.
Verk
Fagbøker
Skjønnlitteratur
Omsetjingar og attdiktingar
Kolfossen kraftverk
Kolfossen kraftverk er eit vasskraftverk på Kalvatn i Volda kommune i Møre og Romsdal. Inntaksmagasin er Kalvatnet.
Kraftverket utnyttar eit fall på 46 meter.
Vatnet er tidlegare nytta i Kopa kraftverk.
Eigar er Tussa Energi AS.
STS-110
STS-110 var ei romferd til den internasjonale romstasjonen med den amerikanske romferja Atlantis. Romferja vart skoten opp den 8. april 2002 klokka 20:44 UTC frå rampe 39-B ved Kennedy Space Center, og landa ved romsenteret den 19. april 2002 klokka 16:26 UTC.
Hovudmålet med romferda var å frakte det sentrale rammeverksegmentet S0 og Mobile Transporter (MT), ein sentral del av det skjenebaserte vedlikehaldssystemet Mobile Base System, opp til romstasjonen. Systemet gjer det mogleg for robotarmen Canadarm2 å bevege seg langs heile rammeverket som held romstasjonen saman.
Bjerkreim Idrettslag
Bjerkreim Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande på Vikeså i Bjerkreim kommune. Laget vart skipa 4. mai 1965 og er aktive i fotball, friidrett og nordisk greiner på ski.
Fotballaget spelar i raude drakter med blå bukser. Laget deltok i 2019 på nivå 7 i seriesystemet. Beste årgangane av Bjerkreim IL har gjesta nivå 4.
Cellular
Cellular kan visa til:
I Washed My Hands in Muddy Water
The Spencer Davis Group spelte inn songen for The Second Album. Elvis Presley gav ut songen på albumet Elvis Country (I'm 10,000 Years Old) i 1971.
Montserrat Caballé
Maria de Montserrat Viviana Concepción Caballé i Folch, betre kjent som Montserrat Caballé, var ein katalansk spansk sopran. Ho vart fødd i Barcelona, og er mellom anna kjent for tolkingane sine av Rossini, Bellini og Donizetti. For det store publikummet er ho mest forbunde med songen «Barcelona», som ho framførte saman med Freddie Mercury under sommar-OL 1992.
Det lyser i stille grender
Salmen «Det lyser i stille grender» er Jakob Sande sitt kanskje mest kjende dikt. Diktet finn ein i juleheftet Jul i Sunnfjord frå 1931. Tittelen var då «Julekveld». Jakob Sande sette ikkje dette diktet særleg høgt. Då Lars Søraas d.y. tok kontakt med han i 1948, då han ville bruke det i songboka si, hadde Sande gløymt at han hadde skrive noko juledikt.
Den femte strofa
I samband med at diktet skulle trykkast i songbøker strauk han den siste strofa, den femte. Henne fann han ikkje litterært god nok. Songen vart etter det oftast prenta med dei fire første strofene. Jakob Sande har ikkje diktet med i noko diktsamling. Først i 1998 tok Gyldendal det med i den nye utgåva av Dikt i samling.
I salmebokutkastet frå 1981 kom «Det lyser i stille grender» med, men berre med fire strofer. Ein var då usikker på om det var Jakob Sande som hadde skrive den femte. Men då det var klart at han var opphavsmannen, var det fleirtal i salmebok-komiteen for å ta den femte strofa med i Norsk Salmebok i 1985. Ho var endra frå 1931-versjonen. Mellom anna vart myrkret endra til døden. Dei to siste strofene vart samanbundne til ein lang periode. Familien til Sande meinte at berre dei fire første strofene burde med, sidan Jakob Sande sjølv hadde stroke den femte. Ei anna endring ein finn i Norsk Salmebok er at «tusende barnehender» har vorte til «tusene».
Tonesetting
Den tonen som til vanleg vert brukt på denne songen er laga av Lars Søraas d. y. Han vart første gong framført på julegudstenesta i Johanneskirken i Bergen jula 1944. Songarane var ei jenteklasse frå Sydneshaugen skole som hadde Søraas til songlærar. I nynorskutgåva av Songboka for skule og heim som Søraas gav ut i 1948, finn vi teksta og denne melodien saman for første gong. I bokmålsutgåva Sangboka kom han inn i 1958. Mange reknar denne versjonen frå 1948 som den klassiske utgåva av «Det lyser i stille grender». Mange andre har skrive tone til dette diktet. I Salmer 1973 og i salmebokutkastet 1981 er det brukt ein tone av Rolf Karlsen.
Men no viser det seg at den første plateinnspelinga skjedde alt i 1953. Oppdaginga kom då platesamlaren Arild Torvund Olsen kom over ei 78-plate med Bergen Ynglingeforenings Sangforening dirigert av Lars Søraas. A-sida på plata hadde tittelen «Jolesong», og songen som gøymde seg bak den noko anonyme tittelen synte seg å vera «Det lyser i stille grender». Men kva tid var plata frå? Det stod nemleg ikkje noko årstal på plata. Dei inngraverte matrisenummera på plata, N-1221 og N-1222, var då til god hjelp, for i Musica-diskografien til Tom Valle og Arild Bratteland finn me innspelingsdato for platene med matrisenummera før og etter. N-1220 var spelt inn 08.12.1952, medan N-1223 var spelt inn 11.01.1953. Det tyder at Bergens Ynglingeforenings Sangforening var i studio ein gong kring årsskiftet 1952/1953. Arild Torvund Olsen fekk kontakt med Bjarne Ø. Graabræk i Bergen KFUK-KFUM Ynglingen, som med hjelp av Bergen byarkiv greidde å finna eit gamalt referat frå Bergens Ynglingeforenings Sangforening. Referatet syner at plata kom ut mars 1953, og at plata då var komen i eit opplag på 300 eksemplar:
«Forhåndsbestilte ble utlevert til forhåndsbestillerne på pröven 5/3, og platen ble bragt i handelen hos de forskjellige forhandlere nermeste dager. Platen er sendt NRK. Bergen og Oslo, og også til London», kan me lesa i referatet.
Toshiyuki Abe
Toshiyuki Abe er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Kashima Antlers, Urawa Reds, Vegalta Sendai og Albirex Niigata.
North Channel
North Channel (skotsk gælisk og irsk Sruth na Maoile) er eit sund mellom Nord-Irland og Skottland.
Den djupaste delen av sundet vert kalla Beaufort's Dyke. Sundet går mellom Irskesjøen i sør og Atlanterhavet i nord. Mange ferjesamband kryssar sundet. I 1953 var sundet åstad for eit alvorleg skipsforlis då ferja «Princess Victoria» sokk.
Det har lenge vore snakk om å byggje ein tunnel under sundet for å knyte Nord-Irland til resten av Storbritannia. I august 2007 la Centre for Cross Border Studies fram forslag om ein 34 km lang jernbanetunnel under eller bru over sundet med ei kostnadsrame på £3.5 milliardar (om lag 33 milliardar kroner).
Tinnemannen
Tinnemannen er ein slått som tradisjonelt er nytta i Telemark. Slåtten er ein gangar i 2/4-takt, oftast spela i roleg tempo.
I eldre tid var slåtten gjerne kalla Sildraren. Slåtten er i alle høve knytt til Heddal gjennom segna om Tinnemannen, og gamal i Telemark.
Variantgruppa
Hardingfeleverket har fire variantar av slåtten, som har nr 137. Den største forma av slåtten meiner ein er bygd ut av Lars Fykerud frå Sauherad, og denne forma var nytta av spelemenn i aust-Telemark, mellom dei Kristiane Lund, Olav Groven og Anund Roheim.
Nesttun
Nesttun er ein tettstad i Fana bydel i Bergen kommune. Nesttun var administrasjonssentrum i tidlegare Fana kommune, som gjekk inn i Bergen kommune 1. januar 1972.
Nesttun tyder det nedste tunet. Høgare oppe ligg Midtun (tunet i midten), og øvst Øvsttun (som er det øvste tunet).
På Nesttun ligg mellom anna Nesttunsenteret, Nesttuntorget, Fana Sparebank, kommunehuset til tidlegare Fana kommune, dei verneverdige husa i Hardangervegen 1 og 3 og Birkeland kyrkje.
Norske handelsministrar
Norske handelsministrar er ei oversikt over statsrådar med ansvar for handel og tilgrensande saksområde, i tida 1947 til 1996.
Ved kgl.res. 5. desember 1947 blei eit nytt Handelsdepartement oppretta, og det tidlegare Departementet for handel, sjøfart, industri og handverk skifta namn til Industri-, handverk- og skipsfartsdepartementet, til vanleg kalla Industridepartementet. I 1955 fekk departementet nye ansvarsområde og skifta namn til Handels- og skipsfartsdepartementet. Statsråden blei til vanleg framleis kalla handelsminister fram til departementet blei avvikla pr 31. desember 1987. Statsrådposten heldt fram utan eige departement, innan Utanriksdepartementet, frå 1. januar 1988 til 25. oktober 1996.
Fraidy Cat
Fraidy Cat er ein komisk teiknefilmserie for barn som kom ut i 1975. Han var del opphavleg ein del av den kortliva serien Uncle Croc's Block på den amerikanske fjernsynskanalen ABC. Han vart produsert av Filmation og Chanel One Home Video.
Fraidy Cat - den livredde katten… kom ut som norsk video i 1986. Viking Media A/S stod ansvarleg for den norske utgjevinga. Filmen er 80 minutt lang, og kom ut i fargar. Aldersgrensa vart sett til fem år.
Handling
Fraidy Cat er ein nevrotisk katt som har mista åtte av dei ni liva sine. Forfedrane frå dei åtte førre liva kjem tilbake til Fraidy som spøkjelse kvar gong han seier eit tal frå 1 til 8, medan liv nummer ni kjem i form av ei spøkjelsessky som prøver å drepe Fraidy med lyn og torevêr. Videoen frå 1986 inneheld tolv samanfletta forteljingar der dei skilde forfedrane prøver å hjelpe Fraidy ut av kniper – men utan særleg hell.
Adam Sandler
Adam Richard Sandler er ein USA-amerikansk skodespelar, songar, komikar, produsent og manusforfattar.
Biografi
Sandler vart fødd i ein jødisk familie i Brooklyn i New York City, men flytte til Manchester i New Hampshire som femåring og voks opp der. Han viste tidleg talent for komedie, og i 1987 debuterte han som skodespelar i situasjonskomedien The Cosby Show der Bill Cosby spelte familiefar. Sandler hadde ei rolle i serien fram til 1988. I 1989 spelte han i sin fyrste spelefilm, Going Overboard der han sjølv var med som manusforfattar. Filmen hadde sjølvbiografiske trekk, då han handla om ein ung komikar som prøvde å gjera karriere i underhaldninga ombord på eit cruiseskip.
St George's Channel
St George's Channel (walisisk Sianel San Siôr, irsk Muir Bhreatan) er sundet mellom Irskesjøen i nord og Keltarsjøen i sørvest. Historisk vart namnet nytta om farvatnet mellom Irland i vest og Wales og West Country i aust. Bristolkanalen gjekk dermed ut i St George's Channel. Namnet vert i dag vanlegvis nytta om farvatnet rundt det smalaste området av sundet, mellom Carnsore Point i County Wexford og Saint David's Head i Pembrokeshire. Farvatnet lenger nord vert no rett og slett rekna som den sørlege Irskesjøen, medan farvatnet sør for sundet vert rekna som ein del av Keltarsjøen. I Irland snakkar ein derimot ofte om ein «tur over kanalen» når ein snakkar om til og frå Storbritannia.
Adam Sandler
Biografi
Karrieren til Adam Sandler skaut fart på slutten av 1990-talet med filmar som Billy Madison (1995), Happy Gilmore (1996) og Bryllupssangeren (1998). Adam Sandler er i dag ein vellukka skodespelar, som særleg har mange hovudroller i komediar bak seg i karrieren.
St George's Channel
Cape Cornwall ved sørvestenden av Cornwall er der St George's Channel møter Den engelske kanalen. Kysten av St George's Channel er kysten av Nord-Cornwall og Nord-Devon i West Country Pembrokeshire og Cardigan Bay i Wales og grevskapa Wexford, Waterford og Cork sør på Irland.
Av dyreliv i St George's Channel finn ein brugde, delfin, nise, gråsel, havlêrskjelpadde, hummar og andre dyr. Vatnet er reint og klårt og har mange matkjelder for desse dyra.
Namnet på sundet skal ha kome frå segna om at heilage Jørgen (St. George) reiste til Romersk Britannia frå Det osmanske riket på 1300-talet og at han då kom gjennom dette sundet.
Angelina Jolie
Angelina Jolie er ein USA-amerikansk skodespelar. Ho har fleire gonger blitt kåra til den høgast betalte skodespelarinna i Hollywood.
Biografi
Angelina Jolie tilbrakte oppveksten i Los Angeles, bortsett frå fem år då familien hennar budde i New York. Jolie kjem frå ein skodespelarfamilie. Både faren, Jon Voight, mora og broren er meir eller mindre kjende skodespelarar. Angelina Jolie spelte si fyrste filmrolle som sjuåring i Lookin' To Get Out (1982) som Jon Voight hadde produsert. Neste film ho spelte i var Cyborg 2 i 1993, og den fyrste Hollywood-filmen ho spelte i var Hackers frå 1995. Herifrå gjekk det oppover med karrieren hennar. I 1997 vann ho sin fyrste Golden Globe-pris for rolla si i filmen George Wallace, og i 1999 fekk ho sin fyrste og så langt, einaste Oscar; for rolla si i Girl, Interrupted. I 2000 spelte ho i Gone in Sixty Seconds saman med Nicolas Cage.
I 2001 spelte Jolie hovudrolla i action-filmen Lara Croft: Tomb Raider som var basert på dataspelet Tomb Raider, som vart svært populær internasjonalt. Oppfylgjaren kom allereie i 2003. I 2004 spelte ho inn ei av stemmene i animasjonsfilmen Stor ståhai, noko ho har halde fram med i filmane om Kung Fu Panda. I 2005 spelte ho saman med Brad Pitt i actionfilmen Mr. & Mrs. Smith. Dei siste åra har ho m.a. spelt i Changeling (2008) og Salt (2010).
Angelina Jolie har tidlegare vore gift med skodespelarane Jonny Lee Miller og Billy Bob Thornton, men er no sambuar med Brad Pitt som ho har tre biologiske og 3 adopterte born saman med.
Kronecker-delta
Det matematiske symbolet Kronecker-delta \delta_{ij}, som vart innført av Leopold Kronecker, er ein funksjon i to variablar. Det vert òg kalla Kronecker-symbol og delta-funksjon vert og nytta.
Definisjon
Kronecker-delta vert definert som: der i og j er element i ei mengde I.
Kruberryggen
Kruberryggen er ein fjellrygg på øya Iturup. Han er ei rekkje av inaktive vulkanar nordaust på Medvezjyhalvøya og utgjer ein del av vasskiljet mellom Okhotskhavet og Stillehavet. Fjella har ei høgd på 400-700 meter over havet og det høgaste punktet er Sjibetoro-dake ) (853 moh). Ein del av ryggen er restane av ein vegg i ein stor kaldera frå pleistocen (Tsirkkaldereaen).
Ryggen er kalla opp etter Alexander Kruber.
Noor-Eesti
Noor-Eesti («Det unge Estland» ) var ei estisk modernistisk litterær gruppe som vart grunnlagd i 1905 og var mest framtredande i 1910-åra. Noor-Eesti er fyrst og fremst kjend som ei forfattargruppe, men fleire biletkunstnarar var også knytte til gruppa.
Noor-Eesti må ikkje forvekslast med Noor Eesti, ei progressivt estisk rockegruppe frå 1970-talet.
Noor-Eesti og litteraturen
Noor Eesti var leidd av poeten Gustav Suits (1883–1956) og novelleforfattaren Friedebert Tuglas (1886–1971). Aino Kallas (1878–1956), Jaan Oks (1884–1918), August Alle (1890–1952), Villem Grünthal-Ridala (1885–1942), Anton Hansen Tammsaare (1878–1940), Ernst Enno (1875–1943), Johannes Aavik (1880–1973) og kritikaren Bernhard Linde (1886–1954) var andre medlemmer. Noor-Eesti var pionerar innan modernistisk litteratur i Estland. Gruppa vende seg mellom anna mot den, etter deira syn, upersonlege og formelle realismen som eldre estiske forfattarar som Eduard Vilde stod for, og dei har vorte kalla nyromantikarar. Gustav Suits formulerte ideologien til Noor-Eesti slik:
Den estiske gruppa følgde trendane i finsk, fransk, tysk, skandinavisk og italiensk litteratur og lét seg inspirere av impresjonismen, symbolismen og ekspresjonismen. I samtida hennar vart gruppa kritisert for å vere for utanlandsorientert og for å ha eit ovanfrå og ned-syn på den estiske kulturen. I ettertid har det også vorte påpeikt at den europeiske innverknaden på estisk litteratur også var til stades før Noor-Eesti. Men likevel var gruppa viktig, fordi ho introduserte det estiske folket for europeisk litteratur frå andre språkområde enn det tyske, som til då hadde hatt ein dominerande innverknad på den estiske litteraturen. . Ved 1905-revolusjonen vart medlemmene spreidde og fleire av dei gjekk i eksil. Tuglas flykta til Helsingfors, medan Aavik og Suits fór til Sverige.
Noor-Eesti fungerte også som eit forlag og gav ut fem Unge Estland-antologiar mellom 1905 og 1915.
William Gallas
William Éric Gallas er ein fransk fotballspelar. Han har spela i forsvar for Tottenham Hotspur i engelsk Premier League og for det franske landslaget. Han var med på å vinna Premier League med Chelsea i 2005 og 2006. Frå 2007 til 2009 var han lagkaptein for Arsenal, men vart fråteken denne rolla etter å ha kritisert lagkameratane sine i eit intervju.
Han debuterte for Frankrike 12. oktober 2002 i ein kamp mot Slovenia, som Frankrike vann 5-0. Han fekk den femtiande landskampen sin 6. september 2006, heime mot Italia. Han var eit av førstevala som midtstoppar for Frankrike under fotball-VM i 2006 og fotball-EM i 2008. Familiebakgrunnen hans er frå Guadeloupe.
MS «Venus» (1931)
Det Bergenske Dampskibsselskab hadde som tradisjon å namngje skipa sine etter fenomen og objekt på nattehimmelen. Dette skipet var kalla opp etter planeten Venus og var det andre skipet i flåten til BDS med dette namnet, etter frå 1890.
Historie
Skipet vart bygt ved Helsingør Jernskibs & Maskinbyggeri i Helsingør i Danmark og kosta 5,2 millionar kroner då det vart levert i april 1931, det klårt dyraste skipet BDS hadde eigd til då. Den første offisielle prøveturen gjekk 29. april i Helsingør med 150 inviterte gjester. Blant gjestene var den norske konsulen i Helsingør, ei rekkje direktørar og velståande kjøpmenn. 30. april 1931 gjekk «Venus» til Oslo for å visast fram for kongen og representantar av regjeringa og Stortinget på Oslofjorden. Det var talar av direktør Kristofer Lehmkuhl, kongen, stortingspresident Hambro og statsråd Oftedal. Kongen gratulerte selskapet med det nye skipet og utbringa ein skål på vegner av fedrelandet og meinte at eit så vakkert skip som «Venus» måtte vere til gang for heile landet. 2. mai vart det gjennomført nok ein tur på Oslofjorden med 200 inviterte gjester frå næringsorganisasjonar, viktige forretningsfolk og reiselivs- og hotellfolk frå både Noreg og Sverige. Kring 100 passasjerar var med «Venus» frå Oslo til Bergen, deriblant statsminister Mowinckel, ei rekkje representantar for handelsdepartementet og shipping- og forretningsfolk, i tillegg til direktør Christensen ved verftet i Helsingør som hadde med ei gåve til Bergen Sjøfartsmuseum, ein modell av ein fregatt frå 1672. Tusenvis av tilskodarar var møtt opp på Skoltegrunnskaien for å helse på det nye skipet då det ankom 3. mai. Eit musikkorps spelte Bergenssongen ombord på, medan det vart skote salutt frå. 5. mai vart det ein tur på fjorden utafor Bergen med lunch ombord for 300 inviterte gjester. Den danske kongen Christian inviterte seg sjølv ombord, då han gjerne ville sjå skipet som vart rekna som ein triumf for danske skipsverft. Etter å ha sett skipet uttalte han at det berre var ein feil ved skipet: at det ikkje tilhøyrte eit dansk reiarlag. Jomfruturen frå Bergen til Newcastle vart 6. mai 1931. Med på turen var førstemaskinisten på, det første skipet som gjekk i rute mellom Bergen og Newcastle. Skipet hadde med 70 passasjerar, 45 på første plass og 35 på andreplass. Med var mellom anna direktør Lehmkuhl og fleire andre høgtståande folk i BDS. Den første overfarten tok tjue timar, men då måtte skipet stoppe ein halvtime i innseglinga på grunn av tåke. På same vis som i Bergen og Oslo, vart det «Venus» presentert med ein tur på sjøen i Newcastle for prominente gjester.
31. mai segla dronning Maud med «Venus», etter å ha vitja det britiske kongeparet i Windsor. Dronninga vart møtt av kongen sjølv på kaien og etter å ha drukke te på Gamlehaugen gjekk reisa vidare til Oslo med nattoget. Dronninga kom til å reise med «Venus» til England mange gonger i løpet av 1930-åra. Òg andre storfine folk segla med skipet, som den thailandske kongefamilien i 1936.
6. september 1931, då «Venus» skulle legge til kai i Bergen, vart wiren som får akterskipet skulle festast til kaien slakka for mykje av, og vart vikla inn i den eine propellen. Ein dykkar fekk av wiren og skipet fortsette til Newcastle dagen etter. Det viste seg derimot at hylsa til propellen vart blitt skadd, og skipet gjorde derfor overfarten på ein propell. Skipet vart sett i dokk i Newcastle for å reparere skaden. Seint i april 1934 vart skipet leigd inn av Handelsforening for ei reise til Shetland, der dei skulle ha møte. Turistsesongen 1934 vart særs bra for landet og «Venus» bidrog til dette med britiske turistar. Til saman frakta «Venus» mellom anna 200 bilar denne sommaren.
18. februar 1935 var det ei ulukke ombord på «Venus» som nær kosta eit menneskeliv. Ein var i ferd med å hive ombord ein del tørrfiskbuntar, og då hivet var komen omtrent midt over lasteluka raste heile stasen ut og ein av fiskebuntane råka ein engelsk fiskekontrollør, som stod ved lukekanten, i hovudet. Han fall ned og mista dels medvitet og vart køyrt til Naudhjelpestasjonen. Mannen vart etter behandling køyrt heim og politiet oppretta ei etterforsking for å finne ut korleis det heile kunne skje. I heile februar 1936 låg skipet i dokk og fekk pussa opp 1. klasse med 22 nye lugarar.
Berginga av «Trym»
18. januar 1937 bles det orkan i Nordsjøen og av Trondheim sende kl. 21.15 ut SOS-signal med melding om at skipet hadde brekt rorleidninga og dreiv hjelpelaust omkring i det ofselege uvêret. «Venus» og Ostasiatiske Compani sitt MS Panama av København telegraferte raskt attende om at dei var på veg til havaristen. Kl. 22 telgraferte kapteinen på «Trym»: «Vi synkler langsomt. Er der nogen nær oss?» «Venus» låg på det tidspunktet seks timar. Utsira radio sette i gang autoalarm som varsla alle skipstelegrafistar på skip i nærleiken om at dei ønskte samband med dei, i håp om at det var skip som låg nærare enn «Venus» og «Panama». Seinare melde «Venus» at dei trass i uvêret kunne kome fram til havaristen på tre timar. Kl. 0030 melde «Venus» at dei var like i nærleiken av «Trym», og bad dei sende opp naudrakettar kl. 0100 slik at dei skulle få auge på dei. Ein trålar var då komen fram til «Trym», som sende opp mange rakettar utan at nokon på «Venus» såg dei. Kl. 0130 var sikte enno dårlegare på grunn av tett snø. Kl. 0500 var «Venus» enno ikkje komen nær «Trym», som telegraferte at situasjonen var kritisk, men at pumpene enn så lenge klarte å halde skipet flytande. Kl. 0620 telegraferte «Venus» at dei var komen opp til havaristen, der dei venta på dagslys og betre vêr. Kl. 1115 melde «Trym» at situasjonen enno ikkje hadde forverra seg, at pumpene gjekk for fullt og at lukene heldt. Vêret var likevel like hardt som det hadde vore om natta, men vêrvarslinga meinte at det var betring i vente, med langt rolegare vind ein håpa ville trekke noko austover og inn over havaristen.
Kl. 2055 gjekk ein ofseleg brottsjø over «Trym» og telegrafisten ombord telegraferte då: «Kommer dere ikke snart? Det er snart ute med oss.» «Venus» svara: «Vi ber dere holde ut. Vi er snart ved eders side.» Ein ny brottsjø slo over «Trym» og det hamna vatn inn i maskinrommet. «Venus» pumpa olje på sjøen for å dempe dei verste brottsjøane. Eine livbåten til «Trym» var knust og den andre låg så langt ned i sjøen på grunn av slagsida til skipet at det ikkje kunne settast på sjøen. «Venus» sette derfor ein livbåt på sjøen med ei line i, men straks denne var komen på sjøen vart livbåten knust langs skipssida. Ein valde derfor å vente på betring i vêret. På kvelden den 19. januar kom dei to skipa frå kvarandre i snøtjukke, men kl. 2130 hadde «Venus», trass i orkanen, funne attende til «Trym».
I 0630-tida hadde vinden løya nok til at det vart sett ein livbåt på vatnet. I grov sjø klarte åtte mann frå «Venus» å manøvrer seg fram til «Trym». Her var det stor fare for å kome inn under slingrekjølen til skipet, noko som hadde ville knust livbåten. På grunn av den kraftige vinden klarte dei ikkje å kaste ei line over til «Trym». Lettmatros Perry Opsal på «Trym» gjekk derfor i sjøen og klarte å symje over frå havaristen til livbåten med ei line. Då fem mann av besetninga var halt ombord ved hjelp av lina, vart livbåten dregen forbi baugen på «Trym» og dei måtte kutte lina. Det vart eit ofseleg slit å kome seg attende til «Venus» og roturen tok ein og ein halv time. Ein etter ein vart mennene ombord heist opp til «Venus». Dekksguten på «Trym» var så utmatta at han fall ned frå leideren og ned i sjøen mellom skipet og livbåten. Han kom så under livbåten, og unngjekk slik å bli knust mellom livbåten og skipssida, før det lukkast å få han opp på «Venus» ved hjelp av ei line. Livbåten måtte dei berre la gå, då det var umogeleg å heise han opp frå sjøen. For å berge resten av mannskapet på «Trym», vart det skoten ei line over til skipet for å opprette ein redningsstol ved hjelp av ein livbøye, og ved hjelp av denne klarte dei å få berga dei resterande 13 mennene over til «Venus». Heile bergingsoperasjonen tok fire timar. Seinare vart det leita etter «Trym», men skipet var då søkkje.
«Venus» segla vidare til Newcastle etter alle var velberga ombord. Det var blitt skadar ombord på «Venus» og dører på 2. klasse var slått inn. Alle passasjerane og det berga mannskapet frå «Trym» vart derfor plasserte på 1. klasse. I Newcastle venta tusenvis av menneske og sirener frå fabrikkane i byen ulte for å heidre bergingsmannskapet.
Heile redningsdåden fekk brei omtale i media, på begge sider av Nordsjøen, og britiske aviser omtalte det som den mest heroiske redningsdåden dette hundreåret og skildra kaptein Dreyer som ein klok, roleg og meisterleg viking. I tillegg fekk bergingsmannskapet, lettmatros Oppsal og telegrafisten ombord på «Trym» stor heider. Telegrafisten, Gade Sørensen, sat 48 timar i strekk ved telegrafen og sende ut og tok i mot meldingar, i tillegg til at han klarte å handsame peileapparatet i den grove sjøen, slik at «Venus» fann fram til havaristen. Stavanger Aftenblad skreiv: ''«Vi kan bare tenke oss hvilke anstrengelser, hvilket mot og hvilket sjømannskap det ligger bak de korte radiomeldinger fra «Venus». Vi kan bare løfte på hatten i ærbødighet for det sjøens adelsskap som her har gitt seg sig et nytt lysende utslag. Når det gjelder å redde kamerater i livsfare er det ingen opofrelse for stor, ingen vanskelighet uovervinnelig. Redingen av «Trym»s mannskap vil få sin fortjente plass i sjøfartshistorien. Ikke bare de reddede fra vraket i Nordsjøen, men hele landet vil idag takke «Venus» for velgjort. En dåd av norske sjøfolk. Hvor fartøi flyte kan, der er han første mann.»'' Under ein middag på slottet i Oslo 21. januar heldt kongen ein tale der han mellom anna takka bergingsmennene på «Venus».
Under overfarten attende til Bergen måtte «Venus» igjen gå til eit skip i nød, stavangerskipet «Veni». I 1700-tida hadde skipet sendt ut SOS-signal etter å ha brekt roret. nådde fram til havaristen først og pumpa olje på den grove sjøen, men gjekk nesten tom for olje før «Venus» nådde fram. «Venus» telegraferte «Keeping smiling. Snart fremme.» Samstundes var bergingsfartøya og  på veg frå Kristiansand. Kl. 2350 kom «Venus» fram til havaristen og byrja å pumpe olje. Utpå morgonen forlet «Venus» havaristen, medan «Jupiter» vart verande att. «Venus» hadde då ikkje meir olje enn det måtte ha for å kome seg fram til Bergen. Dette gjorde at «Venus» vart forseinka til den store mottakinga som var planlagt for skipet i Bergen.
«Venus» fekk ei stor mottaking då det kom attende til Bergen. Truleg var det møtt fram 25 000 menneske. Alle båtar som låg i Bergen tuta i fløyter og tåkelurar. I det skipet klappa til kai spelte divisjonsmusikken «Den norske sjømann» og ordføraren i Bergen ønskte redningsmennene velkomen med ein tale, før det vart sunge «Ja, vi elsker». I Domkyrkja vart det stelt i stand ei takkegudsteneste. I tillegg var det òg ei markering og innsamling for enkja etter båtsmannen på «Venus» som vart skylt på sjøen av ein stor sjø under overfarten veka før bergingsaksjonen.
Opsal frå «Trym» og dei av besetninga på MS «Venus» som deltok direkte i redningsaksjonen vart tildelt medaljen for edel dåd. Førstestyrmann Brynjulf Bjarnir og ni besetningsmedlemmar vart den 6. februar 1937 tildelt Kongens fortenstmedalje i gull. Fleire av besetningsmedlemmane på «Venus» fekk òg ein minnesmedalje i sølv av Britiske Lloyd og ein bronseplakett til å hengast på skipet. Opsal fekk òg 10 000 kroner i gåve frå Oslo by.
Framover mot krigen
3. april 1938 var det ein vårstorm i Nordsjøen og «Venus» fekk skadar på skansekledninga då eit par svære brottsjøar slo over skipet.
I oktober 1938 behandla Hamnedirektoratet ein klage frå Fitjar kommune om at «Venus» og det nye skipet MS Vega (1938) gjekk med for stor fart gjennom Langenuen, slik at småbåtar langs leia vart skadde.
Páramo
Páramo kan referere til ei rekkje alpine økosystem. Nokre økologar skildrar páramo breitt som «område med tropisk, høgtliggande vegetasjon over den kontinuerlege tregrensa». Eit meir snevert omgrep klassifiserer páramo i samsvar med den regionale lokaliseringa til dei nordlege Andesfjella i Sør-Amerika og tilstøytande sørlege Sentral-Amerika. Páramo er økosystemet av regionane over skoggrensa, men under den permanente snøgrensa. Dette er eit neotropisk høgtliggande fjellbiom med ein vegetasjon hovudsakleg av gigantiske rosettplantar, buskar og gras. Ifølgje forskarar kan páramo vere blant dei raskast utviklande regionar på jorda.
MS «Venus» (1931)
Framover mot krigen
Vinteren 1938/1939 deltok «Venus» i eit prøveprosjekt med radiofyr langs kystleia i Newcastleruta. Prøvane var lovande, men sidan tonen på fyra var den same, var det vanskeleg å skjelne dei frå kvarandre. Våren 1939 gjekk skipet til klassifisering ved Burmeister og Wain i København for to månader.
Páramo
Utbreiing
I strengaste forstand av omgrepet, ligg alle páramo-økosystema i neotropane, spesielt Sør- og Mellom-Amerika. Ein finn desse økosystema hovudsakleg i det nordvestlige Sør-Amerika, i Venezuela, Colombia, Peru og i Ecuador, spreidd over regionane mellom breiddegradane 11° N og 8° S.
MS «Venus» (1931)
Andre verdskrigen
«Venus» kom til Bergen den 6. september, etter at andre verdskrigen var brote ut. På overfarten hadde eit bombefly krinsa kring det fleire gonger, men hadde ikkje gått til åtak. Skipet gjekk ikkje fleire turar over til England denne hausten og gjekk i opplag i lag med «Vega» i Damsgårdssundet. Dette var verdifulle skip og mindre verdifulle skip vart nytta i Englandsfarten i staden. Under eit uvêr 10. november 1939 gav botnfesta til bøyene skipa låg ved etter, og dei vart flytta til Kirkebukten, der dei hadde landfeste. På eit tidspunkt før krigen braut ut i Noreg, vart desse to skipa, i tillegg til MY Stella Polaris, flytta til Stanghelle i Osterfjorden.
Páramo
Utbreiing
I Venezuela oppstår páramo i Cordillera de Mérida, vest i landet i den nordaustlege utlauparen av Andesfjella. Páramo-økosystem er òg funne i Sierra Nevada de Santa Marta, langt nord i Colombia, og i regionane i Huehuetenango og El Quiché i Sierra de lós Cuchumatanes, i Guatemala. Cordillera de Talamanca i Costa Rica og i den vestlegaste delen av Panama har òg páramo.
Fleirtalet av páramo-økosystema er oppstått i colombiansk Andes. Sumapaz på Den cundiboyacanske høgsletta, ca. 20 km frå Bogotá, er det største páramosystemet i verda. Denne regionen vart erklært nasjonalpark i Colombia i 1977 på grunn av tydinga den har for biologisk mangfald og er den viktigaste vasskjelda for den tettast folkesette delen av landet, Bogotá Savannah.
MS «Venus» (1931)
Andre verdskrigen
På eit tidspunkt etter 9. april vart «Venus» rekvirert av Kriegsmarine og henga frå Osterfjorden til Austersjøen under tysk flagg. Skipet vart gjeve attende til BDS den 16. oktober 1940, men rekvirert på ny 8. mai 1941. Det vart då ombygd ved Neptunwerft i Rostock, der interiøret vart fjerna. Skipet vart nytta som målskive for den 26. ubåtflotiljen i Pillau. 20. mars 1945 vart det bomba og søkkt på grunt vatn av allierte fly i Walterhofer Hafen ved Hamburg. Ei bombe råka aktre forluke, men det var ei bombe som traff like ved sidan av skipet og som flerra open skutesida som gjorde at det sokk. Delar av skipet vart liggande over vatn.
Etter krigen
I juni 1945 vart det undersøkt om det var mogeleg å berge «Venus» sidan ho låg på grunn farvatn. Ein kom fram til at det var mogeleg og 12. september vart det meldt om at «Venus» var berga, men at det kom til å koste millionbeløp å reparere skadane. Det vart buksert til Helsingør for reparasjon, der det ankom 29. september. 31. august 1946 vart det slept vidare til Aarhus for vidare arbeid. Ein hadde håpa å få attende skipet til sommaresesongen 1947, men det var klart at det ikkje kom til å bli klart før tidlegast hausten 1947. 19. april 1947 var skipet attende i Helsingør. Frå 23. juli til 9. august 1947 låg skipet i dokk hos Burmeister & Wain i København. Frå 9. august til 27. november 1947 vart det utført vidare arbeid i Helsingør. Skipet gjekk så til Landskrona i Sverige, der det låg i dokk fram til 14. desember. Nok ein gong gjekk skipet attende til Helsingør for å fullføre reparasjonane. Den første prøveturen gjekk 21. mars 1948.
Páramo
Utbreiing
Den 5,7 kvadratkilometer store Wildlife Refuge Park i San José-provinsen i Costa Rica vernar eit tropisk páramo skogområde i dei høgtliggande delane av Talamanca-fjella.
Cotopaxi nasjonalpark inneheld 329,9 kvadratkilometer med verna land i Cotopaxi-provinsen i Ecuador. Mykje av denne parken er páramo. Floraen her omfattar ulvefot-plantar, plantar i storsøteslekta og vendelrotslekta, og Loricaria  og Chuquiraga i korgplantefamilien. I nordlege Ecuador, er Guandera biologiske stasjon eit ganske upåverka páramo-økosystem.
MS «Venus» (1931)
Etter krigen
Eit lasterom på skipet vart sløyfa og passasjertilhøva vart gjort større, samstundes som det vart innreidd ein garasje. Etter ombygginga kunne skipet ta 143 passasjerar på 1. plass, 257 på 2. plass, i tillegg til 60 på ein billigare plass rekna for ungdommar som reiste i grupper. I alt 460 passasjerar totalt, mot 278 passasjerar før krigen. Baugen vart meir moderne, og både dekkshus og brua vart endra til meir straumlinjeforma krav. Reparasjonen kosta kring 16 millionar kroner.
3. mai 1948 vart over 200 inviterte gjester med skipet frå København, mellom andre prins Axel av Danmark og kona hans prinsesse Margretha av Sverige. 4. mai var skipet komen til Oslo for å visast fram, der ein var samde om at det framleis var rett å kalle skipet «Nordsjøens Dronning». Det var lunch ombord for kongen, kronprinsen og kronprinsessa og ei lang rekkje utanlandske og norske gjester. Kongen sa det hadde vore ei glede å igjen få «Venus» «i sin nye, vakre skikkelse». Dagen etter segla «Venus» inn til Bergen, etter å ha vore innom Stavanger og Hagesund. Seks tusen menneske hadde møtt opp på kaien og Divisjonsmusikken spelte «Jeg tok min nystemte». Med på reisa frå Oslo var stortingspresident Fredrik Monsen, statsminister Einar Gerhardsen, statsrådar, høgtståande militære, ordføraren i Bergen, ambassadørar, og ei rekkje andre representantar for styresmaktene og næringslivet. 8. mai gjekk den første turen til England etter restaureringa, først til London, med anløp i Newcastle på tilbaketuren til Bergen. Kvar vintersesong frå desember til april frå 1948 til ut i 1960-åra vart «Venus» sett i ti-dagarsturar frå Southampton i Storbritannia til Madeira og Tenerife. Den første turen gjekk av stad vinteren 1948/1949. Før avgang til Southampton hadde skipet fått fleire tekniske oppgraderinger i Bergen, mellom anna eit trykkeri, og i Southampton gjekk det i dokk for å skifte propellar. 22. april 1949 vart farten til Kanariøyane avslutta for denne sesongen. Sesongen i Noreg vart starta i slutten av mai då Iron and Steel Institute nytta «Venus» til årsmøte i Noreg, med avgang frå Newcastle og anløp i Oslo, Kristiansand, Hardanger der Odda var storindustrien der var målet, Sognefjorden og Årdal, før det kom til Bergen 3. juni etter ti dagars seglas.
Páramo
Klima
Klimaet i páramo-økosystema varierer litt avhengig av staden. I Colombia og Nord-Ecuador, der luftmassar frå den intertropiske konvergenssona (ITCZ) har ein monaleg effekt på klimaet, og desse regionane har ein tendens til å vere konsekvent fuktig, ca. 70-85 % gjennom heile året. Andesfjella spelar òg ei nøkkelrolle i klimaet i desse regionane fordi dei påverkar med orografisk heving slik at fuktig luft stig opp. Dette skaper kontinuerleg fukt med regn, skyer og skodde, mange av områda mottar over 2000 mm årleg nedbør.
MS «Venus» (1931)
Etter krigen
På sommarsesongane gjekk «Venus» elles i vanleg fart til Newcastle. Mellom kvar sesong var skipet til dokk for oppussing. 29. september 1950 vart ein dekksgut på «Venus» råka av ein kasse på 500 kg under lossearbeidet, og braut lårbeinet. I november 1950 vart skipet chartra for to turar frå Liverpool til Middelhavet.
Páramo
Klima
I det nordlegaste Andes i Venezuela, Nord-Colombia og i Costa Rica kan ein observere páramo-økosystema eit anna klima grunna den tørre årstida, som følgje av dei nordaustlege passatvindane. Sørlege Ecuador og nordlege Peru opplever den mest utprega tørka, påverka av ein luftmasse frå Amazonas-bassenget som frigjer fukta på den austlege skråninga av Andes, og er dessutan påverka av ein anna luftmasse frå vest som følgje av Perustraumen.
Samla sett er páramo-klima kjent for daglege svingingar i temperatur og luftfukt. Jamvel om dei vanlegvis er kalde og fuktige økosystem, kan dei ofte gjennomgå snøgge og drastiske endringar i vêret der temperaturen varierer frå under frysepunktet opp til så høgt som 30° C. Denne oscillasjonen resulterer ofte i ein dagleg fryse-og-tine syklus, nokon gonger skildra som «sommar kvar dag og vinter kvar natt». Middelverdien av lufttemperaturen gjennom året i páramo-økosystema varierer frå 2° C til 10° C, med minkande temperaturar på høgare breiddegradar.
MS «Venus» (1931)
Etter krigen
23. mars 1955 låg «Venus» oppankra i Plymouthbukta då det vart utsett for ein storm. Skipet vart teke av vinden og dreiv mot Mountbatten-skjera utafor Plymouth, der det gjekk på grunn. Skipet låg med babord side mot land og fekk enkelte lekkasjar. Fleire andre skip i området fekk òg problem. Tre taubåtar kom til om morgonen for å prøve å trekke skipet av grunna, men det gjekk ikkje. Alle ombord, utanom naudsynt, mannskap vart sett i land og frakta over tørt land då det var fjøre sjø. Ein tredjedel av skipet stod fast på grunna, og det viste seg vanskeleg å få skipet laust. Store skadar var synleg i botnen av skroget. I tillegg var det lekkasje og vatn som trengde inn i enkelte av lugarane. Trykkfluft vart nytta til å halde vatnet ute. Resten av turane til «Venus» denne vinteren vart avlyste. Bergingsmannskapa sette sin lit til 26. mars, då det var springflo. Om dei ikkje klarte det då kom det til å gå ein månad før vasstanden kom til å bli like høg att. Om morgonen klarte ein å dra skipet av grunna på det fjerde forsøket. Alt mogeleg lausøyre vart sett i land for at skipet skulle vere så lett som mogeleg under operasjonen. «Venus» hadde då slagside til babord då det kom flott att og vart slept til Millbay Docks i Plymouth. Ytterplatene i botnen var riven opp og det var lekkasje i tankane forut og midtskips. Skipet vart så undersøkt av dykkarar for å få fullt oversyn over skadane. «Venus» vart i april frakta til Amsterdam for å reparerast der. 31. mai var skipet komen til Bergen og var klar for turistsesongen den sommaren. I februar 1957 vart ein steward ombord på «Venus» dømd til seks månader i fengsel i Southampton for eit forsøk på å smugle i land 20 000 sigarettar medan skipet låg forankra i hamna. Vinteren 1960-1961 var første sesongen «Venus» ikkje gjekk til Kanariøyane og låg då i opplag i Bergen. Frå april 1961 gjekk det i ruta til Newcastle som vanleg. I desember 1961 gjekk skipet til Malmø for å ta svenske turistar på eit julecruise til Spania, Marokko, Madeira og Kanariøyane. Resten av vinteren 1962 låg det i opplag i Bergen. Hausten 1962 hadde det ein tur frå Southampton til Maderia og Kanariøyane, men gjekk elles det meste av året i Newcastleruta, før det igjen vart lagt i opplag for vinteren i desember 1962. Hausten og jula 1963 hadde skipet to turar frå Southampton til Kanariøyane. I januar 1964 gjekk det elles i rute til Newcastle, før det i februar vart lagt i opplag til våren kom og det igjen vart sett inn i ruta.
Páramo
Jordsmonn
Jordsmonnet i páramo-økosystema varierer, men dei fleste er unge og delvis forvitra. Jordsmonnet har ein relativt låg pH på grunn av ein overflod av fukt og organisk innhald. Sjølv innanfor område som er påverka av menneskeleg aktivitet, bidrar organisk innhald til væskesamlingar i jorda. I kaldt og vått vêr, er det få næringsstoff tilgjengeleg og produktivitet er veldig låg i páramo-jord. Jordsmonn i páramo-økosystem har blitt endra på grunn av menneskeleg aktivitet, spesielt når det har skjedd brenning av vegetasjonen for å rydde land til beitemark.
MS «Venus» (1931)
Etter krigen
Hausten 1968 gjekk seglingsdispensasjonen til «Venus» ut, og BDS la skipet ut for sal. Det var planlagt fire cruise denne hausten frå Southampton til Kanariøyane, men desse vart avlyste på grunn av dårleg billetsal. I september var skipet likeve på tur til Kanariøyane og kom attende til Southampton 4. oktober, og 5. oktober var det komen til Bergen for å gå i opplag. Etter få dagar vart det kjend at skipet var blitt kjøpt av Shipbreaking Industries Ltd. for opphogging. Verdifulle gjenstandar og kunst vart fjerna frå skipet i Bergen. 17. oktober 1968 segla skipet for siste gongen ut frå Bergen på veg til Glasgow. Bergens Tidende skildra avreisa på framsida av avisa: ''«Den 36 år gamle Nordsjø-dronningen la ut fra kaien på Laksevåg og satte kursen tvers over Puddefjorden mot Nordnes og gjorde en elegant sving utenfor Skoltegrunnskaien, hvor den har lagt til i alle år. Med en serie dype drønn fra fløyten sendte den en siste hilsen innover byen og øyeblikkelig kom det svar fra en rekke båter fra havnen, dype dundrende støt og tynne høye pistrefløyterom hverandre hilste den stolte skuten farvel. Og så ble kursen satt vestover, for siste gang rundet «Venus» Kvarven og forsvant ut av sikte fra byen slik hundrevis av stolte skuter har gjort før henne.»''
Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 5 407 brt, 2 867 nrt og lasteevna var 1 760 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 2 716 m³ der 1 722 m³ var kjølerom. Maskineriet bestod av to stykk 10-sylindra 4-takts dieselmotorar, levert av Burmeister & Wain i København. Oppgjeven yting var 9 000 bHk (bremsande hestekrefter) og 1 117 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 19,5 knop.
Páramo
Vegetasjonssoner
Páramo-økosystema kan delast inn i separate soner basert på høgd og vegetasjonsstruktur, med tre hovudtypar av vegetasjon ujamnt fordelt over dei ulike sonene.
MS «Venus» (1931)
Skipet
Skipet hadde rom til 201 passasjerar på 1. plass (1. klasse) og 76 på 3. plass. 1. klassen vart ombygd i 1936.
Etter ombygginga og reparasjonen i 1945-1947 var tonnasjen auka til 6 269 brt., 3 521 nrt med ei lasteevne på 2 200 dødvekttonn. I 1953 vart skipet ombygd på ny med stabilisatorar.
Páramo
Superpáramo
Superpáramo er den mest høgstliggande sona og er vanlegvis rekna som overgangssona mellom regionen med permanent snø og den lågare graspáramosona. Superpáramo er generelt smal og er karakterisert av sandbotn med lause steinar i høgder mellom ca. 4 500 og 4 800 moh. Her er  lågaste lufttemperatur, minste nedbørsmengda, minst vasskapasitet i jordsmonnet med skrinnast næringsinnhald av alle sonene. Vegetasjon i superpáramo kan vere særs motstandsdyktig mot variasjonar i vêret. Her er kaldt om natta og kjølig i gjennom dagen med daglege svingingar større enn svingingar av månadleg gjennomsnitt. På grunn av lokalisering i høgfjellet, er desse områda påverka av menneske berre i liten grad, og her finst dei mest endemiske artane av alle soner. Flora inkluderer artar frå skjermplantefamilien, korgplantefamilien erteblomfamilien og lyngfamilien.
Graspáramo
Graspáramo dekker store delar av fjellområda, strekkjer seg ca. 3 500-4 100 moh., og vegetasjonen består for det meste av grasartar i tuver. Gras av dei biologiske slektene Calamagrostis og Festuca har ein tendens til å dominere denne sona. Anna vanleg vegetasjon omfattar store og små buskar, vridde tre, puteplantar, urter og rosettplantar. Sjølv om desse er dominerande artar, kan graspáramo òg innehalde høgt og kort gras, inkludert urteaktig og treaktig vegetasjon. På grunn av enklare tilgjenge og høge grasmengder, er denne sona meir påverka av menneske og lir både brenning og beiting.
Subpáramo
Subpáramo er den lågste og mest varierte sona, 3 000-3 500 moh. Ho er dominert av buskar, men kombinerer aspekt av både graspáramo ovanfor og skogsona nedanfor. Subpáramo inkluderer kratt som hovudsakleg består av buskar eller treaktig vegetasjon, medrekna artar frå slektene Ilex, Ageratina, og Baccharis. Fragmentert skog kan treffast i subpáramo på grunn av naturgjevne tilhøve, men dei mest synlege endringane er vanlegvis menneskeskapte, som hogst, brenning, og husdyrbeiting. På grunn av desse høge nivåa av påverknader, trur ein at subpáramo stort sett består av sekundærvaksen vegetasjon. Tregrensa er endra, ofte senka dei med fleire hundre meter, som òg har påverka utvalet av habitat for mange dyreartar.
Fauna
Vegetasjonen av páramo gjev ly og habitat for ei rekkje pattedyr, fuglar, insekt, amfibium og krypdyr. Nokre dyr som vanlegvis finst i páramo-økosystem inkluderer andesrev (Lycalopex culpaeus), kvithalehjort (Odocoileus virginianus) og brillebjørn (Tremarctos ornatus) som til tider beitar høgt for å ha tilgang til den favoriserte føda, bromeliadar. Virvellause dyr som grashopper, kakerlakkar, biller og fluger lever i subpáramo. Amfibium er godt dokumenterte i páramo-økosystem, inkludert salamandrar som Bolitoglossa-artar samt froskar som Eleutherodactylus-artar. Krypdyr inkluderer øgler i slektene Stenocercus, Phenacosaurus og Proctoporus.