cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Loch Cluanie
Grenda Cluanie ligg på vestsida av innsjøen. Innsjøen er rikt på planter og småfugl, som lauvsongar og gjerdesmett.
Likestillingsombodet
Likestillingsombod:
Kazuya Myodo
Kazuya Myodo er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Albirex Niigata og Kataller Toyama.
Antialiasing
Antialiasing eller kantutjamning er ein attgjevingsprosess og -måte innan datagrafikk og bildebehandling for å gje inntrykk av større oppløysing og finare detaljar i det digitale bildet enn det det eigentleg er. Teknikken vert mykje brukt i dataspel, simulatorar og typografiske dataprogram. Den går ut på at kantar vert gjort uklare fleire gonger i sekundet og attgjevne i ein fargetone mellom dei til hovudfiguren og bakgrunnen, slik at kantane ser mindre hakkete og ujamne ut.
Thirasía
Thirasía (gresk Θηρασία), òg kalla Therasia, er ei lita øy i Hellas som høyrer til Kykladane i Egearhavet. Ho ligg vest for Santoríni og har 319 innbyggjarar (2011). Santoríni og Therasía vart skilde frå kvarandre under Det minoiske utbrotet som sprengde bort store delar av dei to øyane.
Thirasía høyrer til kommunen Santoríni (Thíra), som er ein del av periferieininga Thíra i periferien Dei sørlege egeiske øyane. Hovudbyen heiter Manolás eller Thirasía by.
Tomteråsen
Tomteråsen er ein tettstad i Nes kommune i Viken. Staden har og ligg på vestsida av Glomma, åtte kilometers køyring frå kommunesenteret Årnes.
Nan
Nan (frå farsi نان nān, som tyder brød) er eit flatvore, om lag 1 cm tjukt, rundt eller avlangt kveitebrød som er mykje bruka i indisk mat.
Tomteråsen
Her ligg Hvam videregående skole (tidlegare Akershus jordbruksskole).
Borkvikvatnet
Borkvikvatnet er eit vatn som ligg øvst i Borkvika på øya Store Molla i Vågan kommune i Lofoten.
Nan
Brøda blir laga ved at ein kjevler ut nevestore boller til flate leivar, og så steiker dei på høg temperatur, helst i ein tradisjonell tandór eller steinomn.
I motsetnad til chapati inneheld nanbrød gjær; og dei inneheld gjerne mjølk eller yoghurt, noko som gjer at dei blir fyldigare og tjukkare. Nanbrød blir gjerne bruka til å plukke opp mat med av den som et, på liknande vis som ein elles ville bruke fingrane eller ei skei.
Nan er populært attåt indisk mat i vestleg kultur, særleg attåt matretter som karri. Ein et òg nan i Iran, Afghanistan og heile det sentralasiatiske området. I Afghanistan kan nan bli lengre enn ein meter.
Ullensvang innvandrarsenter og asylmottak
'Ullensvang innvandrarsenter er ei samanslåing av vaksenopplæring for framandspråklege og flyktningteneste.
Innvandrarsenteret ligg i Kinsarvik i Hardanger, og har vorte drive samanhengjande sidan 1989.
Kremasjonsomn
Ein kremasjonsomn er ein omn spesiallaga for likbrenning av avlidne menneskje eller dyr. Moderne kremasjonsomnar er maskinar som kan laga temperaturar på opptil 870–980 °C, slik at heile kroppen blir kremert.
Control+Alt+Delete
Control+Alt+Delete (ofte korta ned til Ctrl+Alt+Del) er ein tastekombinasjon som kan brukast til å starta ein datamaskin på nytt. Ved å trykka «Delete» medan ein held nede «Control» og «Alt» kan ein, avhengig av operativsystem, gje maskinen beskjed om å starta på nytt eller avslutta utvalde prosessar.
Soge
Tastekombinasjonen vart innført av David Bradley, som var med på å utforma den opphavlege IBM-pcen. Gruppa som utvikla datamaskinen brukte først Control+Alt+Escape som kombinasjonen som skulle gje ein soft reboot av systemet, men fann etter kvart ut at Control+Alt+Delete var ein betre eigna kombinasjon, ettersom ein måtte bruka to hender for å nå over alle tastane, og slik ikkje ville kunna slumpa borti dei og starta maskinen på nytt utan å meina det.
Kombinasjonen blei vidareført til Microsoft sine Windows-operativsystem, og gjort kjend gjennom oppfordringa til Windows NT om å «trykka Ctrl + Alt + Delete» for å logga seg på.
På nyare Windows-operativsystem startar ein oppgåveljaren, eller Windows Security, som gjev ein valet om å avslutta eitt eller fleire program, med Ctrl+Alt+Delete-kombinasjonen.
I kulturen
Ctrl+Alt+Del er det eldste norske radioprogrammet om dataspel. Det blir sendt på Studentradion frå Studentersamfundet i Trondhjem.
Bakgrunnsstoff
CAD Comic
Ctrl+Alt+Del radioprogram
Bruno Suzuki
Han spela for klubbane Albirex Niigata, FC Machida Zelvia, Albirex Niigata Singapore, Home United FC, Geylang International FC og FC Gifu.
Loch Coruisk
Geografi
Ein kan kome til innsjøen med båt frå Elgol, eller til fots frå Sligachan (om lag 11–12 km).
Nordenden av innsjøen er omringa av Black Cuillin, som ofte er dekt av skyer. Frå sørenden går ei lita elv ut i fjorden Loch Scavaig. Innsjøen er nesten 3 km lang, men berre nokre hundre meter brei.
Kunst
Innsjøen er måla av fleire kunstnarar, mellom andre William Daniell (1769-1837), J.M.W. Turner (1775-1851), Sidney Richard Percy (1821-1886) og Alexander Francis Lydon (1836-1917)
Det britiske toktet mot Martinique i 1762
Det britiske toktet mot Martinique var ein militæroperasjon frå januar til februar 1762 og var ein del av sjuårskrigen.
Opptakt
Etter Dominica overgav seg til britiske styrkar, venta franskmennene på Martinique at den same ekspedisjonen var på veg til dei. Dei ønskte derfor å forsterke forsvaret sitt. Den franske styrken på Martinique bestod av 1200 regulære soldatar og 7000 lokale militssoldatar, samt 4000 innleigde kaperar. I tillegg gjorde fjellterrenget på øya at ho var forholdsvis enkel å forsvare.
Dei nærliggande britiske øyane gjorde det dei kunne for å støtte moderlandet:
Åtaket på Martinique
16. januar vart heile den britiske armeen sett i land ved Case Navire, litt nord for Negro Point. Dette neset er nordenden av hamna, og frå her gjekk det veg austover, over fjella, til Fort Royal, om lag 5 km unna. Denne vegen var blokkert av djupe raviner, og franskmennene hadde reist reduttar på kvart strategiske punkt, samt batteri på åsen Morne Tortenson oppfor vegen. Monckton måtte derfor sette opp batteriet for å stoppe dei franske kanonane før han kunne kome seg vidare.
24. januar var dei britiske batteria sett opp og ved daggry starta eit generelt åtak mot dei franske batteristillingane på Morne Tortenson. Samstundes vart ei avdeling sendt mot høgreflanken til fienden. Troppane storma post etter post og klokka 0900 hadde dei kontroll over heile Morne Tortenson, med kanonane og skyttargravene som låg her. Franskmennene trekte seg tilbake i stor uorden, somme til Fort Royal og andre til Morne Grenier, ein høgareliggande ås nord for Morne Tortenson. Samstundes gjekk to brigadar under Haviland og Walsh til åtak på andre franske stillingar nord for Morne Tortenson og etter store vanskar på grunn av det bratte terrenget, klarte dei å drive franskmennene tilbake til Morne Grenier. Tapa til britane under denne kampen var 33 offiserar og 350 menn, som vart drepne eller skadde.
25. januar starta Monckton, som no var innanfor rekkevidde til Fort Royal, å sette opp batteriet mot festninga. Vedvarande kanoneld frå Morne Grenier gjorde at han i staden måtte rette kanonane sine mot denne stillinga først. Ettermiddagen 27. januar, før Monckton fekk sjanse til å angripe dei, rykte franskmennene på Morne Grenier brått fram i tre kolonnar og gjekk til åtak på brigaden til Haviland og det lette infanteriet i atrmeen til venstre for Monckton. Under dette åtaket blottla ei fransk kolonne flanken sin og vart nesten skjert ned. Dei to gjenverande kolonnane gav etter, og dei flykta attende til Morne Grenier med britane jagande etter. Mørket senka seg, men dei britiske offiserane ville ikkje stoppe før alle franskmennene var fjerna frå åsen og erobra alle kanonane. Monckton sende fleire troppar for å støtte forfølgjarane. Kl 0100 den 28. januar var Morne Grenier sikra. Litt meir enn 100 britar mista livet eller vart drepne. Batteria på Morne Tortenson vart så demonterte og nytt batteri vart sett opp innanfor 370 meter frå festninga.
3. februar overgav Fort Royal seg og innan 12. februar hadde resten av øya overgjeve seg.
Etterverknad
Frå 26. februar til 3. mars vart sende Monckton avdelingar til øyane Saint Lucia, Grenada og Saint Vincent, og alle overgav seg utan motstand. Monckton hadde alt gjort seg klar til å ta Tobago då han fekk ordre om å gå til åtak på Havana på Cuba.
Martinique vart gjeve attende til Frankrike etter Paris-traktaten i 1763.
Yu Kijima
Yu Kijima er ein japansk fotballspelar.
Båvrojávrre
Båvrojávrre er ein innsjø som ligg på grensa mellom Noreg og Sverige. Den norske delen ligg i Narvik kommune i Nordland. Innsjøen har eit samla areal på 6,08 km², der 5,47 km² ligg i Noreg.
Blåmannsisvatnet
Blåmannsisvatnet er ein innsjø som ligg i Fauske kommune i Nordland.
Pulsar
Pulsarar er hurtigroterande nøytronstjerner som sender ut ein stråle av radiobølgjer frå kvar av to dei magnetiske polane, som blir observerte som pulsar. Strålane av radiobølgjer sveiper over jorda på ein måte som kan likna måten lysstrålen frå eit fyrtårn sveiper over sjøen.
Den første pulsaren blei oppdaga i 1967 av Anthony Hewish og Jocelyn Bell, og i dag kjenner ein til over tusen av dei. Rotasjonsperiodane til pulsarar, og soleis periodane på pulsane, varierer frå millisekund (millisekundpulsar) til fem sekund.
St. Gallenkappel
St. Gallenkappel er ein kommune i valkrinsen See-Gaster i kantonen St. Gallen i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 595 meter over havet.
Kommunen ligg sørvest for Rickenpasset mellom Linthdalen og Tweralspitz (1332 moh). Han består av landsbyen St. Gallenkappel og grendene Bezikon, Rüeterswil og Walde.
Tore Opdal Hansen
Tore Opdal Hansen er ein norsk politikar (H). Han har vore ordførar i Drammen kommune frå 2003.
Hansen har vore ein populær ordførar og har hatt støtte frå dei andre ikkje-sosialistiske partia i kommunen. Han vart særleg kjent for neiet sitt til speleautomatar i kommunen og leiar av «ordføraropprøret» mot speleautomatar. Han har vore medlem av Drammen bystyre frå 1980 og av formannskapet frå 1984.
Tore Opdal Hansen har vore fylkespolitikar i Buskerud. Han var medlem av fylkestinget og hovudutval for regional utvikling i Buskerud. Før han vart ordførar tok Hansen fagkurs i marknadsføring ved Gjerde. Han har selt bilar og hadde eit friår som trailersjåfør i 1979. Hansen var i militæret i 1978, der han òg var hovudtillitsmann. Frå byrjinga av 1980-åra var han tilsett i Høgres organisasjon, først i Buskerud Høgre, så i hovudorganisasjonen til Høgre, og seinast som informasjonssjef i Oslo Høgre 1993–2003.
I tillegg til å vere ordførar i Drammen er Hansen blant anna medlem av Høgre sitt kommunalutval, medlem av Høgres utval for mangfald og inkludering, leiar av Havnerådet i Drammen og styremedlem i Osloregionens Europa-kontor.
Dole i Jura
Dole er ein by og kommune i aust i Frankrike. Han ligg i departementet Jura i regionen Bourgogne-Franche-Comté ved elva Doubs og har om lag 25 000 innbyggjarar.
Historie
Dole var hovudstad i Franche-Comté fram til Louis XIV erobra området. Han flytta hovudstaden til Besançon. Universitetet, grunnlagd av Filip den gode av Burgund i 1422, vart samtidig flytta til Besançon.
Notre Dame-skolen
Notre Dame-skolen er den vanlege nemninga på den musikalske stilretninga som rådde grunnen i den tidlege delen av Ars Antiqua-perioden. Retninga er og kalla Modal-tida, og var rådande frå 1160 til om lag 1250. Stilen hadde utgangspunkt i Katedralen Notre Dame i Paris, og var eit viktig steg i utviklinga frå rein einstemming gregoriansk song til meir samansette og fleirstemmige former.
Det som finst av komponistar frå denne tida, har overlevd einast som namn i traktaten Magnus Liber Organi, skriven av ein anonym engelsk student, kjend som Anonymus IV. Han nemner to leiande komponistar: Léonin og Pérotin.
I den første halvdelen av 1200-talet var Notre Dame-kyrkja eit utviklingsområde for tidleg polyfoni. Organum-stilen hadde høgste tida si her, og vart utvikla på mange ulike vis, heilt opp i fire stemmer: Organum quadruplum, særskild nytta av Pérotin. Skolen utvikla og motetten, frå den eldre clausulaen.
Musikalsk notasjon vart standardisert på denne tida, men det er mange drøftingar om korleis desse notane skal tolkast. Systemet vart meir utarbeidd etter 1250, særskilt av Franco av Köln.
Dei fleste kjeldeskriftene til stilen er datert i tida kring 1250, og finst både i Frankrike og i Spania.
Asylmottak
Statleg mottak for asylsøkjarar, oftast berre kalla asylmottak, er eit frivillig butilbod til asylsøkjarar som kjem til Noreg, det vil seia til utanlandske personar som sjølve ber om vern som flyktningar. For dei som har fått opphaldsløyve og skal busetja seg i ein kommune, tek integreringa til det norske samfunnet til medan de oppheld seg i asylmottaket. Elles er det aktivitetstilbod til alle bebuarar. Nokre asylsøkjarar finn seg andre bustader på eiga hand, men dei fleste bur i mottak.
Transittmottak (transitt tyder gjennomreise) er mottakssentralar oppretta som fyrste opphaldsstad for nyankomne som ynskjer asyl, der dei er medan søknadane deira vert vurdert. Derifrå går vegen anten ut att av landet, til asylmottak eller private butilhøve.
Staten har ansvaret for å oppretta og betala for asylmottaka og organiserer og driv desse og resten av mottaksapparatet gjennom Utlendingsdirektoratet (UDI). UDI står også for utlendingskontrollen og informasjonsarbeidet. Det er i dag 110 asylmottak i Noreg fordelt på 99 vertskommunar over heile landet.
Finistère
Historie
Finistère er eit av dei 83 opphavlege departementa som vart oppretta 4. mars 1790 under den franske revolusjonen. Det vart danna frå delar av den tidlegare provinsen Bretagne.
Ryo Takeuchi
Ryo Takeuchi er ein japansk fotballspelar.
Finistère
Historie
Namnet Finistère kjem frå det latinske Finis Terræ, som tyder «verdas ende». Dette må ikkje forvekslast med Kapp Finisterre i Spania.
Ryo Takeuchi
Han har spela for klubbane Shimizu S-Pulse og Giravanz Kitakyushu (2019).
Finistère
Geografi
Departementet er i dag ein del av regionen Bretagne og grensar til departementa Morbihan og Côtes-d'Armor, i tillegg til Atlanterhavet i nord, sør og vest.
Finistère er det vestlegaste departementet i den europeiske delen av Frankrike, og det vestlegaste punktet er Pointe de Corsen.
Aber er fjordlikande viker på nordkysten og er eit karakteristisk trekk i landskapet.
Demografi
Innbyggjarane i departementet vert på fransk kalla Finistériens.
Økonomi
Jordbruk, næringsmiddelindustri og forskjellige andre tilknytte industriar er dei viktigaste næringane i Finistère.
Mange av innbyggjarane i departementet er tilknytte militæret. Her ligg atomubåtbasen Ile Longue og flybasen i Lanvéoc-Poulmic, i tillegg til militærrelatert industri i Brest.
Roscoff har ferjesamband til Irland og Storbritannia.
Kultur
Finistère er det området i Frankrike der bretonsk språk står sterkast. Bretonske skular vert kalla Diwan, Divyezh og Dihun.
Vormsund
Vormsund er ein tettstad i Nes kommune i Viken. Staden har og ligg ved Vorma, seks kilometers køyring frå Årnes.
Skhinoúsa
Skhinoúsa (gresk Σχοινούσα) er ei lita øy i Hellas som høyrer til Kykladane i Egearhavet. Ho har eit areal på 8,5 km², er 5,5 km lang og på det breiaste 4 km.
Skhinoúsa var tidlegare eigen kommune, men inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Náxos og dei små Kykladane, som er ein del av periferieininga Náxos i periferien Dei sørlege egeiske øyane.
Pita
Pita eller pitabrød (frå arameisk פִּתָא pitā) er eit rundt, flatvore brød laga av kveitemjøl, vatn, gjær og salt. Pitabrød blir tradisjonelt bruka i middelhavsmat til å dyppe i hummus og liknande sausar og til å servere matrettar som falafel eller kebab i.
Skhinoúsa
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Skhinoúsa 227 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 211 innbyggjarar.
Pita
Dei fleste pitabrøda blir steikte i svært varm omn, slik at dei flate leivane blæs seg opp. Når pitabrøda blir tekne or omnen fell dei saman, men dei er framleis delte innvendig. Dermed kan ein snitte dei opne og laga «lommer» av dei der ein så kan leggja inn falafel, lammekjøt, salat, hummus eller liknande ingrediensar. Pitabrød serverte på dette viset er populær snøggmat i Midtausten, og i vår tid i aukande grad òg i vestleg kultur.
Skhinoúsa
Øya ligg mellom Iráklia og Kéros, og like sør for Náxos.
Loch Doon
Loch Doon (skotsk-gælisk Loch Dhùin) er ei innsjø i Carrick i Skottland. River Doon renn ut frå nordenden av innsjøen, medan innsjøen sjølv får vatn frå Loch Enoch (i Galloway Hills) via Eglin Lane.
På 1200-talet låg det eit slott eigd av jarlane av Carrick ved innsjøen. Under den skotske sjølvstendekrigen vart det halde av Gille Brighde, Sir Gilbert de Carrick, ein lokal adelsmann frå Carrick som overgav slottet til engelskmennene. Det vart snart gjenerobra av skottane. På 1400-talet var det ofte i hendene på Kennedy-klanen, men det var òg ei kort stund i hendene på MacLellan-klanen etter ei omleiring i 1446. Slottet vart øydelagd på 1500-talet av kong Jakob V som eit ledd i forsøket på å redusere makta til baronane.
Innsjøen vart demd opp i 1930-åra og vassflata vart heva kring 9 meter for å fungere som reservoar for Galloway vasskraftverk. Som reservoar har Loch Doon ein effektiv kapasitet på 82 millionar kubikkmeter. Når det regnar mykje vert vatnet ført til innsjøen frå Water of Deugh via eit tunnelsystem. Når ein treng vatn for straumproduksjon fører ein vatnet vidare til Kendoon-reservoaret, den første i ei rekkje vasskraftverk og reservoar langs Water of Ken.
Stankelbein
Dei eldste stankelbeina me kjenner til er frå baltisk rav frå eocen og oligocen, det vil seie om lag 40 millionar år gamle; artane ein finn her liknar i stor grad på dei ein finn i dag og kan klassifiserast i fleire av dei same slektene. Ifølgje den leiande verdseksperten på gruppa, Pjotr Oosterbroek, er det sannsynleg at familien først oppstod i midten av Mesozoikum.
Livssyklus og økologi
Stankelbein er holometabole insekt som lever det meste av livet som larvar. For dei fleste artane i Noreg går livssyklusen over eitt år, med nokre få to- eller fleirårige fjellartar. Dei overvintrar stort sett i tredje eller fjerde av i alt fire larvestadium. Både egg- og puppestadiet tek mellom ei og to veker kvar, og dei vaksne dyra lever i få dagar før dei døyr.
Larvane finst i mange ulike økologiske nisjar, men dei lever alle av plantemateriale. Dei langt fleste artane lever i jord, ofte av røter, men det finst òg nokre få som lever i tørre eller rotnande lauvtre-stammar. Særleg på Vestlandskysten kan dei ha store skadeverknadar på eng, der dei et grasrøter. Det er òg kjend ein del artar som lever i mose, og nokre særs få frittlevande ferskvassartar.
Ytre kjenneteikn
Stankelbein er store til mellomstore myggar med særs lange bein. I tillegg til vengemønster er dei viktigaste anatomiske trekka som er særeigne for stankelbeina dei forlenga ytste ledda på maxillepalpane; små ekstremitetar som sit på munndelane. Dei fleste stankelbein har dessutan ei lang snute framme på hovudet. Munndelane deira kan ikkje ta til seg anna næring enn reint flytande føde.
Som hjå andre tovenger er brystet sett saman av tre ledd, kor det mellomste er størst. Dette er òg det viktigaste, sidan det er her flygevengene sit. Tvers over har dei ei V-forma fure mellom skjelettplatene prescutum og scutum. Vengemønsteret er viktig i bestemming mange slekter og underslekter. Beina til stankelbeina er lange og brekk lett av. Nedst på skinnebeinleddet (tibia) sit det som regel tornar eller sporar; som regel eit på kvart av dei fremste beina og to på kvart av dei andre (1-2-2). Somme grupper har òg 1-1-2.
Bakkroppen består av åtte ledd med kvar sine tydelege rygg- og bukplater. Det siste, niande leddet er annleis bygd hjå hoer og hannar og ber først og fremst paringsorgana. Første kroppsledd er særs kort og andre kroppsledd er særs langt.
Systematikk og inndeling
Stankelbein Tipulidae er den største gruppa i overfamilien Tipuloidea, som òg omfattar vintermyggar Trichoceridae, småstankelbein Limonidae, Pediciidae og Cylindrotomidae. Dei er myggar som vert kjenneteikna av å ha ei tversgåande V-forma fure i ryggen, pluss unike vengekarakterar.
Særeigne anatomiske trekk som er særskilde for stankelbeina omfattar mellom anna dei forlenga ytste maxillepalpledda og trekk i vengemønsteret. Til vanleg har dei òg 13 antenneledd mot dei andre artane i Tipuloidea som har 14 eller 16. Det enklaste kjenneteiknet som skil dei frå slektningane sine er likevel storleiken.
Slekter og underfamiliar i Noreg
Under følgjer ei liste over underfamiliar, med informasjon om kva slekter som finst i Noreg og med kor mange representantar. For Tipula, som er ei særs stor slekt, er det i tillegg ført opp norske underslekter. Lista følgjer.
Tychy
Tychy (tysk Tichau) er ein by sør i Polen med om lag 130 000 innbyggjarar. Han er ein del av Schlesiske voivodskap (sidan 1999) og tidlegare ein del av Katowice voivodskap (1975-1998). Tychy var eit viktig senter for ølproduksjon (Tyskieøl) og bilindustri (Fiat).
Han ligg om lag 20 km sør for Katowice i Øvre Schlesien industriområde nær elva Wisła. Byen grensar til Katowice i nord, Mikołów i vest, Bieruń i aust og Kobiór i sør.
Tychy vart først nemnd i skriftlege kjelder i 1467.
P.S. I Love You
«P.S. I Love You» er ein song av The Beatles som hovudsakleg er skrive av Paul McCartney, men kreditert McCartney-Lennon. Songen vart gjeve ut som B-side til «Love Me Do» den 5. oktober 1962, den første singelen deira nokon gong. Han vart òg gjeve ut på albumet Please Please Me i 1963.
Innspeling
Utgåva på singelen og albumet vart spelt inn på ti forsøk den 11. september 1962 ved Abbey Road Studios i London. Andy White spelte trommer på songen og gav songen ein cha-cha-cha-stil og han har derfor ikkje det kraftige trommeslaget som kjenneteikna det meste av den tidlege musikken deira. Ringo Starr speler maracas.
George Martin var ikkje til stades på denne innspelinga som vart styrt av Ron Richards.
The Beatles (med Ringo Starr på trommer) og spelte denne songen på BBC den 25. oktober 1962 (Here We Go), 27. november 1962 (Talent Spot) og 17. juni 1963 (Pop Go the Beatles).
Inspirasjon
Songen vart skrive i 1961 då Paul McCartney var i Hamburg og ein meiner at songen vart skrive til hans dåverande kjæraste, Dot Rhone. McCartney har derimot avkrefta dette.
Med ein behageleg melodi kan versa og refrenget reknast som typisk McCartney og teksten vart populær hos kvinnelege tilhengjarar. Den unge Lennon og McCartney nytta ofte det som kan høyrast ut som jazzakkordar i dei tidlege songane sine, som ein finn her med ein C#7 mellom akkordane G og D i opningsrefrenget.
Bleksvatnet
Bleksvatnet er eit vatn som ligg i Andøy kommune i Nordland. Vatnet ligg i Lovikdalen søraust for Lovika på Hinnøya, 111 moh og dekkjer eit areal på vel tre kvadratkilometer.
Bleksvatnet drenerer gjennom Storelva i Lovika i Andøy. Vassdraget vart utbygd først på 1950-talet og gjev vatn til Lovik kraftverk i Lovikdalen. Kraftverket vart bygd av Andøya kraftlag og stod ferdig i 1954. Før utbygginga gjekk anadrome laksefisk (laks, sjøaure og sjørøye) opp til Bleksvatnet.
Monica Vee Bratlie
Monica Vee Bratlie er ein norsk adjunkt og politikar for Høgre.
Bratlie vart første gongen vald inn i Hurum kommunestyre i 2007. Ho vart vald til ordførar i oktober 2011 og attvald i 2015.
Nasjonaldrakt
Nasjonaldrakt er ei form for klede brukte som nasjonalsymbol, som regel med grunnlag i kledetradisjonane til ein nasjon. Nasjonaldrakter kan vera reine folkedrakter, altså tradisjonell klesdrakt som er blitt «opphøgd» til å representera nasjonen sin, eller klede av nyare utforming. Nasjonaldrakter blir ofte brukte ved særskilde høgtidssame eller festlege høve, medan eigentlege folkedrakter er klede som følgjer ein levande tradisjon og blir brukte både til kvardags og til fint.
Utforming
Visse nasjonaldrakter er verdskjende symbol på landet dei kjem frå, til dømes skotsk kilt, japansk kimono og indisk sari. I mange andre høve har ein likevel ein viss type drakt i eit større geografisk område som har variasjonar mellom land, gjerne også innanfor landet, til dømes når det gjeld snitt, fargeval, utsmykking og liknande. Nasjonaldrakter kan stamma frå kvardags- eller festklede som er blitt forma etter kva som var praktisk eller mogleg å laga, og er blitt forma av tilgangen på tekstilar, fargestoff, metall og anna materiale, kulturelle eller religiøse syn på korleis ein bør kle seg, påverknad utanfrå og lokal smak.
Ofte er nasjonaldrakter variantar laga etter same lest i kulturelt nærskylde område. I Europa finn ein til dømes ei rekkje ulike nasjonaldrakter sette saman av skjorte og bukse for menn og todelt kjole for kvinner, som mange norske bunader, i Vest- og Sør-Asia av lang skjorte (kurta, kamiz) og lause bukser (salwar, padjama), i Sentral- og Aust-Asia av kåpeaktige klede som kaftan og kimono, i Sør- og Søraust-Asia av omslagsklede som sari og sarong, i den muslimske verda i Arabia og Afrika av lange kjortlar som thob og djellaba, elles i Afrika sør for Sahara av sett av trykkmønstra bluse, som dashiki, og bukse eller omslagsskjørt. I sørlegaste Afrika og Oseania finn ein mange skjørt og kapper laga av strå og plantefiber, i Oseania og Amerika er også fjører ofte ein viktig del. Elles i Amerika, Oseania og andre koloniserte stader kan ein ofte sjå «kreolisert» nasjonaldrakt som er sett saman av urinnvånarane og innvandrarane frå Afrika, Asia og Europa sine skikkar.
Bruk
Nokre nasjonaldrakter er folkedrakter som blir brukte av mange innbyggjarar til dagleg, til dømes sari og salvar kamiz i landa i Sør-Asia. Andre stader blir dei brukte ved særskilde høve, som nasjonaldagar eller bryllaup, av store delar av folkesetnaden, slik ein til dømes ser bunad bli brukt i Noreg. I andre land igjen kan det vera vanlegare at nasjonaldrakt berre blir brukt av nokre få ved særskilde opptredenar, som morrisdanskostyme i England. Folk med røter i eit anna land enn det dei bur i kan òg bruka nasjonaldrakt for å halda fast på noko av identiteten sin
På nasjonalt nivå kan nasjonaldraktar brukast til å byggja nasjonalkjensle, som den nazistiske oppfordringa til tyske kvinner om å bruka tradisjonell Tracht og dirndl-inspirerte kjolar i staden for moteklede, eller vera ein protest mot framande makter, som den indiske fridomsrørsla sin bruk av heimelaga khadi framfor utanlandske klede under kolonitida. Gjennom tidene er nasjonaldraktar blitt erklært uønskte og forbodne, som fess i Tyrkia under Atatürk, eller påbodne i forsøk på å halda unna framand kultur, til dømes i Bhutan, der gho er påkravd klesdrakt for menn og kira for kvinner.
Oversyn over folke- og nasjonaldraktar
(Lista er ikkje fullstendig)
Tigrayregionen
Tigrayregionen er den nordlegaste av dei ni regionane (kililoch) i Etiopia. Den største folkegruppa her er tigrayfolk. Hovudstaden er Mek'ele.
Tibidabo
Tibidabo er eit fjell i Barcelona i Catalonia i Spania. Med ei høgd på 512 meter over havet er fjellet det høgaste i Serra de Collserola. Det stig bratt opp i nordvest og gjev eit flott utsyn over fjellet og den omliggande kystlinja.
Det ligg ein fornøyelsespark, eit TV-tårn (Torre de Collserola) og ei romersk-katolsk kyrkje, Temple de Sagrat Cor, på toppen, som alle er synlege frå byen. Kyrkja vart teikna av Enric Sagnier og tok over 60 år å byggje. Det står ein skulptur på toppen av kyrkja av Det heilage hjartet av Josep Miret Llopart. Fornøyelsesparken er den eldste i Barcelona og har framleis mange av dei originale apparata. Nokre av dei er frå rundt 1900.
Ein kan nå Tibidabo med ein skjenetaubane, med buss og bil. Jernbanen vart bygd i 1901 og var den første av sitt slag i Spania.
Pic de Bugatet
Pic de Bugatet er eit fjell i Néouvielle-massivet i Pyrenane i Frankrike. Det ligg i réserve naturelle du Néouvielle i kommunen Saint-Lary-Soulan i departementet Hautes-Pyrénées.
Pohjola
Pohjola kan òg vera ein reint mytisk stad som er kjelda til alt vondt - eit lagnadstungt, evig kaldt land i det fjerne nord som var kjelda til sjukdommar og frost. Landet er fienden til Väinölä, som er Kalevala-landet.
Pohjola i Kalevala
I mytologien herskar den vonde og mektige heksa Louhi over Pohjola. Meistarsmeden Seppo Ilmarinen smir Sampo for henne etter at ho har bede om det og gjev den til henne som pris for å få gifta seg med dottera hennar. Sampo er ei trollkvern som mel fram overflod for folket i Pohjola.
Det roterande loket på Sampo er òg eit symbol på den stjernespekka himmelkvelven som snurrar rundt ein akse eller pilar som står i midten av verda. Denne pilaren, verdstreet, stod der stjernehimmelen ikkje rørte seg, altså i Pohjala, litt nord for horisonten til finnane. Det meste av Kalevala-stoffet dreiar seg om korleis Sampo vart til og sidan gøymd av heksa Louhi inni eit stort fjell i mørke Pohjola, og deretter om krigen menneska frå sør førte for å «frigjera» han til sitt eige bruk. Det enda med at Sampo vart knust og mista det ovviktige loket sitt, på same måte som verdstreet på Nordpolen vart øydelagt.
Andre personar frå Kalevala ønska òg å gifta seg med Pohjola-jenter, mellom anna eventyraren Lemminkäinen og den store vismannen Väinämöinen. Louhi bad då om storverk som kunne måla seg med Sampo frå dei, til dømes å skyta Tuonela-svana. Dersom friaren til slutt fekk dottera, heldt ein bryllaup med store ete- og drikkegilde i den store festsalen i Pohjola.
Cascata delle Marmore
Cascata delle Marmore (Marmorefalla) er ein kunstig foss som romarane lagde i Italia. Han har eit totalt fall på 165 meter, som er den høgaste menneskelagde fossen i verda. Fossen har tre fall, der det øvste er det høgaste på 83 meter.
Han ligg 7,7 km frå Terni, provinshovudstaden i Umbria.
Fossen i dag
Det meste av tida vert vatnet i kanalen oppfor fossen nytta til produksjon av vasskraft, så vassføringa i fossen er som regel veldig låg. Piedilucosjøen oppfor fossen vert nytta som reservoar for vasskraftverket Galleto som vart bygd i 1929. For å tilfredsstille turistane vert vatnet «skrudd på» til visse tider på døgnet. Normalt skjer dette frå mellom klokka 12 og 13 til mellom klokka 16 og 17, med utvida opningstider om sommaren.
Loch Dùghaill
Loch Dùghaill (òg anglisert som Loch Doule eller Loch Doughaill) er ein innsjø langs elva River Carron i Wester Ross i Skottland. A890-vegend og Kyle of Lochalsh Line, ei grein av Highland-jerbanelinje, går langs nordvestsida av innsjøen. Loch Carron ligg 8 km lenger ned elva.
Cascata delle Marmore
Historie
Velino renn gjennom eit høgland som ligg rundt byen Rieti. I antikken skapte elva eit våtmarksområde som førte til sjukdom i området (truleg malaria). For å verte kvitt dette problemet i Rieti gav den romerske konsulen Manlius Curius Dentatus i 271 f.kr. ordre om å omdirigere vatnet over klippene ved Marmore og ned i elva Nera nedanfor. Løysinga førte derimot til eit problem sidan Nera i våte periodar flauma over og truga byen Terni. Dette medførte ein konflikt mellom dei to byane som til slutt kom opp i Senatet i år 54 f.Kr. utan at ein kom fram til ei løysing.
Mangel på vedlikehald av kanalen førte til at vassføringa i kanalen minka og til slutt dukka våtmarksområdet opp igjen. I 1422 gav pave Gregor XII derfor ordre om å byggje ein ny kanal for å gjenopprette vasstraumen. I 1545 gav pave Paul III ordre om å byggje nok ein ny kanal. Planen var å utvide den førre kanalen for å regulere vassføringa. 50 år seinare, i 1598, stod kanalen ferdig. Igjen førte dette til flaum i Neradalen nedanfor. I 1787 gav pave Pius VI ordre om å at det skulle gjerast arbeid på spranga nedanfor fossen, og slik fekk falla utsjånaden dei har i dag. Dette løyste òg dei verste flaumproblema.
Brasiliansk Antarktis
Brasiliansk Antarktis (portugisisk: Antártida Brasileira eller Antártica Brasileira) er namnet på eit område i Antarktis sør for 60°S, og frå 28°W til 53°W, foreslått som «Interessesone» av den geopolitiske forskaren Therezinha de Castro. Sidan innhaldet i denne erklæringa aldri har vorte definert presist er det ikkje formelt i strid med dei argentinske og britiske kravområda, som geografisk overlappar med denne sonen. Landet uttrykte formelt reservarsjon med omsyn til rettane til territorium i Antarktis då det skreiv under på Antarktistraktaten den 16. mai 1975. Brasil var då det første landet som offisielt nemnte linjeteorien, som enkelt forklart at går ut på at kvart punkt i Antarktis høyrer til det første landet ein kjem til når ein reiser rett nordover i ei rett linje frå eit slikt punkt. Linjeteorien (Teoria da Defrontação) vart lagt fram av den brasilianske geopolitiske forskaren Therezinha de Castro og publisert i boka hennar Antártica: Teoria da Defrontação.
Utanom interessesonen har Brasil ein permanent busett forskingsstasjon, Comandante Ferraz-basen (UN/LOCODE: AQ-CFZ), i Admiralty Bay, King George Island, nær tuppen av Den antarktiske halvøya, ved.
Bleikvatnet
Bleikvatnet er ein innsjø som ligg i Hemnes kommune i Nordland. Bleikvasslia er kalla opp etter Bleikvatnet. Rett nord for Bleikvatnet ligg Okstindan, i sør Kongsfjellet. Bleikvatnet er regulert og fungerer som magasin for Øvre Røssåga kraftstasjon. Vatnet frå Bleikvatnet vert tappa over i Røssvatnet gjennom ein tunnel. Rundt vatnet ligg gardsbruka Rabliåsen, Smalsundmoen (nedl.), Lenningsvika (nedl.), Finneset (nedl.) og Oksfjellelva (nedl.). Dei eldste gardane vart tekne opp på 1700-talet, men dei fleste gardane vart fråflytte på 60-talet som følgje av vasskraftutbygginga.
New England
New England (bokstaveleg: «Ny-England») er ein region nordaust i Sambandsstatane. Den største byen er Boston i Massachusetts.
Susanne Sundfør
Susanne Aartun Sundfør er ein rock- og folkartist frå Haugesund som skriv songar og syng sjølv.
Musikk
Susanne Sundfør har spelt både jazz og klassisk musikk, og har utvikla ein eigen blandingsstil med element frå begge. Ho blir ofte samanlikna med musikarar som Joni Mitchell og Carole King. Sundfør har henta inspirasjon frå desse, men òg frå folk som Jeff Buckley, Radka Toneff, Ane Brun og Thomas Dybdahl.
Tekstane hennar handlar ofte om personlege opplevingar (t.d. 'Africa, America', 'Time out, time', 'It's all gone tomorrow'), eller om samfunnsspørsmål (til dømes 'Opium').
Biografi
Ho blei fødd og voks opp i Haugesund, der gjekk ho musikklinja på Skeisvang vidaregåande skule. Musikaren bur og studerer for tida i Bergen, der ho òg speler, men har òg gjort fleire opptredenar i Oslo og Haugesund. Sommaren 2005 spelte ho med Tom McRae. I februar 2006 spelte ho på Bylarm i Tromsø, i 2007 på ByLarm i Trondheim. I 2007 debuterte ho med albumet Susanne Sundfør som ho vann Spellemannprisen 2007 i klassen beste kvinnelege artist for. Ho var også nominert til denne klassa i Spellemannprisen 2010, men trekte seg. Ho grunngav dette med at ho var skeptisk til at mannlege og kvinnelege artistar vart vurderte kvar for seg. Dette året var ho også nominert i klassen Årets populærkomponist, der ho vann.
Schänis
Schänis er ein kommune i valkrinsen See-Gaster i kantonen St. Gallen i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 420 meter over havet.
Kommunen ligg på ein terrasse langs kanten av Linthdalen. Han består av landsbyen Schänis og grendene Maseltrangen, Dorf, Rufi og Rütiberg samt fjellandsbyar nær Speer-fjella.
Bleiksvatnet
Bleiksvatnet er eit vatn som ligg i Andøy kommune i Nordland. Vatnet ligg ved fiskeværet Bleik på Andøya, 27 moh.
Økologisk suksesjon ved nedhogging av barskog
Økologisk suksesjon ved nedhogging av barskog er ein prosess som vanlegvis blir delt inn i fire periodar. I løpet av desse periodane endrar artsmangfaldet seg dramatisk. Etter sjølve nedhogginga skjer det ein økologisk suksesjon, før området etter 80-100 år er barskog igjen. Suksesjonen blir sett i gang av ein utanforståande faktor, nedhogginga.
I naturskog kan ein tilsvarande økologisk prosess inntreffe etter ein skogbrann eller etter kraftige stormfellingar.
Dąbrowa Górnicza
Dąbrowa Górnicza er ein by sør i Polen med om lag 130 000 innbyggjarar i regionen Zagłębie Dąbrowskie.
Han har sidan 1999 høyrt til Schlesiske voivodskap (frå 1975 til 1998 i Katowice voivodskap.
Historie
Byen starta å vokse på 1800-talet, etter det vart oppdaga kol i nærleiken. Stålverket Huta Bankowa, som framleis er i drift, vart bygd i Dabrowa Gornicza i 1834. I 1970-åra vart stålverket Huta Katowice bygd, som i dag er det største stålverket i Polen. I 1990-åra vart alle kolgruvene i området lagt ned.
Pic Long
Pic Long er det høgaste fjellet i Néouvielle-massivet i Pyreneane i Frankrike.
Det ligg i kommunen Saint-Lary-Soulan i departmentet Hautes-Pyrénées.
Thomas Fosen
Thomas Fosen er ein norsk politikar. Han var ordførar i Flesberg kommune frå 2007 til 2015. Han representerer Høgre, som samarbeidde med Arbeidarpartiet for å få fleirtal i kommunestyret. Pia Øberg frå Ap var varaordførar.
Fosen hadde vore politisk aktiv i Flesberg i 12 år før han inntok ordførarkontoret, og sat i formannskapet perioden før.
Tor Egil Buøen
Tor Egil Buøen er ein norsk lokalpolitikar som representerer Flå Bygdeliste. Han er ordførar i Flå kommune i Buskerud frå 2007. Karsten Ekeren frå Framstegspartiet er varaordførar.
Buøen har tidlegare jobba som skogbruksleiar i Viken Skog BA.
Aisne
Historie
Det meste av dei gamle skogane i området vart øydelagd under kampar i den første verdskrigen. Den tyske offensiven mot Chemin des Dames våren 1917 vert stundom kalla Det andre slaget om Aisne.
Geografi
Aisne grensar mot Ardennane og Belgia i nordaust. Elva Aisne renn gjennom området frå aust til vest, der ho møter Oise. Landskapet er dominert av klipper med bratte sider. Desse klippene finn ein i heile regionen, men er mest imponerande ved Laon og Chemin des Dames.
Dei største byane i Aisne er:
Klima
Departementet får mellom 500 og 750 mm nedbør i året.
Økonomi
Jordbruk dominerer økonomien, særleg kornavlingar. Roesukker er ein av dei viktgaste industriane i området. Veving av silke, bomull og ull har ein i Saint-Quentin og andre byar. Saint-Gobain er kjend for produksjon av speglar, som starta på 1600-talet. Guise er jordbrukssenteret i den nordlege delen av Aisne.
Kultur
Under den første verdskrigen vart fleire viktige og historiske byningar øydelagd. Av bygningar som overlevde finn ein mellomalderkyrkjene i Laon, Braine og Urcel. Ruinane av slottet i La Ferté-Milon vart heller ikkje meir øydelagd av krigane.
Kabylsk
Kabylsk er eit berbarspråk (kabylsk taqbaylit, uttala [θɑqβɛiˈliθ]) snakka av kabylfolket. Det er over 6 000 000 talarar i heile verda, ein majoritet av dei, 4,5 millionar, bur i Algerie.
Balvatnet
Balvatnet (lulesamisk Bállávvre) er ein innsjø i Saltdal kommune i Nordland fylke.
Kabylsk
Morfologi
Som i andre afroasiatiske språk er ordbøyinga sentrert rundt konsonantstrengar, såkalla røter, t.d. rg «å drøyme». Desse dannar eit XCXCX-templat, som det er mogleg å setje inn vokalar for, for å få ulike ordformer.
Vokalisering a-u: argu  (imperfektiv) Vokalisering u-a: urga  (perfektiv)
Kabylisk har ulike modus, kausativ, passiv, resiprokal, faktiv + resiprokal. Desse blir danna med å prefiksere konsonantar til CC-templatet.
I arabisk er det ein tendens til tre-konsonant-røter, men i kabylisk er tendensen å ha to.
Ytre språkhistorie
Kabylsk har ei relativt kort historie, det var (med nokre unntak) nesten ikkje skrive før på 1900-talet, likevel har det i seinare tid har ein liten men aukande litteratur vokse fram. Den originalt munnlege poesien til Si Mohand og Ait Menguellet er spesielt verdt å nemne her.
Lichenologi
Lichenologi er læra om lav og såleis eit fagområde innanfor biologien. Sidan lav er eit samliv mellom sopp og algar vert ofte fagfeltet rekna som ein del av mykologien.
Kabylsk
Indre språkhistorie
...
Kakapo
Kakapo, Strigops habroptila, (maori kakapo, tyder 'nattpapegøye'), òg kalla uglepapegøye, er ein stor, sterkt utryddingstrua papegøyeart utan flygeevne som er endemisk for New Zealand.
Skildring
Han har ein fint flekka gulgrøn fjørdrakt, meir grøngul enn grøn på undersida. Flekkene er i gult og svart. Andletet har ei ugleliknande teikning av kjenslevare, vêrhårliknande fjører. Kakapoen har eit stort grått nebb, korte bein med store føter, og venger og hale har relativt kort lengd. Kroppslengda er ca. 63 centimeter og vekta er gjennomsnittleg 2,5 kilogram for hannfuglar og 2,0 for hoer.
Ein kombinasjon av spesielle eigenskapar gjer kakapoen unik blant papegøyar; han er verdas einaste papegøye utan flygeevne, den tyngste papegøyen, han er nattleg, planteetande, syner kjønnsdimorfisme i storleik, har eit lågt stoffskiftenivå, ingen deltaking frå hannar i ungeoppfostring, og han er einaste polygyne papegøyen med fugleleik. Dette er òg moglegvis ein av fugleartane med lengst levealder i verda. Anatomien syner ein typisk utviklingstendens for øyartar som lever i habitat med få predatorar og rikeleg tilgjenge på mat: han har generelt robust fysikk, med prioritering av termodynamisk effektivitet framføre evne til å flyge, reduserte flygemusklar, og ein redusert brystbeinskam på brystbeinet, sternum.
Status og vern
Dette er ein kritisk trua art, i 2005 var det berre 83 attlevande individ, i februar 2012 var talet auka til 126, dei fleste har fått namn. Ein felles stamfar til kakapo og slekta Nestor vart isolert frå resten papegøyeartar då New Zealand braut ut frå Gondwana, for rundt 82 millionar år sidan. 12 millionar år seinare, skilte kakapoen ut frå slekta Nestor. I fråvære av rovdyr, mista han evna til å flyge. På grunn av polynesiske og europeiske koloniseringar og innføring av rovdyr som kattar, rotter, ilderar og røyskatt vart kakapo nær utrydda. Innsatsen for vern byrja i 1890-åra, men vart ikkje veldig vellykka før gjennomføringen av ein tilbakeføringsplan i 1980. Per april 2012, er overlevande kakapoar haldne på tre rovdyrfrie øyar, Codfish (Whenua Hou), Anchor Island og Little Barrier Island, der dei blir følgt tett opp. To øyar i Fiordland, Resolution Island og Secretary Island, har vore gjenstand for store økologiske restaureringsaktivitetar for å førebu sjølvberande økosystem med eigna habitat for kakapo.
Bevaringsarbeidet har gjort arten godt kjend. Det er produsert mange dokumentarar som skildrar situasjonen for kakapo, ein av dei tidlegaste var Two in Bush, laga av Gerald Durrell for BBC i 1962. Ein langfilmdokumentar, The Unnatural History of the Kakapo vann to store prisar. To av dei mest viktige dokumentarane er Kakapo - Night Parrot (1982) og To save the Kakapo (1997) produsert av eit nyzealandsk selskap. I BBC sin serie The Life of Birds med David Attenborough er det tatt med ein sekvens om kakapo. Kakapoen vart òg omtala i ein episode i BBC-dokumentarserien South Pacific.
Som mange andre stadeigne fugleartar på New Zealand, var kakapo historisk viktig for maoriane, urfolket på New Zealand, og opptrer i mange tradisjonelle legender og i folklore. Dei vart jakta og brukte som ein ressurs, både for kjøtet som matkjelde og for fjørene deira, som vart brukte til å lage høgt verdsette klesplagg. Dei vart òg nokre gonger haldne som kjæledyr.
Rybnik
Rybnik er ein by sør i Polen i Schlesiske voivodskap, nær grensa til Tsjekkia. Han ligg om lag 290 km sør for Warszawa og 100 km vest for Kraków i utkanten av Øvre Schlesien storbyområde (polsk: Górnośląskie Zagłębie Węglowe, GZW).
Rybnik er senter i eit eige storbyområde, Kolregionen Rybnik (Rybnicki Okręg Węglowy, ROW).
Historie
Opphavet til byen kan sporast tilbake til 800- eller 900-, då tre slaviske busetnader låg i dette området og etter kvart voks saman til ein by. Byen var del av Kongedømet Polen, men tyskarar flytta gradvis inn i området, som gradvis vart germanisert. I 1327 kom byen inn under Kongedømet Böhmen. På 1400-talet raserte husittane byen, og vart seinare slått i eit avgjerande slag på ein ås i nærleiken. Frå 1526 vart Böhmen, og lenet Schlesien, som Rybnik låg i, underlagt Habsburg.
I byrjinga av den austerrikske arvefølgjekrigen vart Rybnik annektert av Preussen i 1740. Kolindustrien vart viktig utover på 1700-talet. I 1871 vart Kongedømet Preussen ein del av Det tyske keisardømet. Etter den første verdskrigen vart Rybnik igjen ein del av Polen, for første gong sidan 1526. Under den andre verdskrigen vart Rybnik underlagt Nazi-Tyskland, men kom tilbake til Polen etter krigen. Tyskarane i byen vart då drive bort.
Takuya Ohata
Takuya Ohata er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Júbilo Iwata, Azul Claro Numazu og SC Sagamihara.
Sozialdemokratische Partei Österreichs
Sozialdemokratische Partei Österreichs er eit politisk parti i Austerrike. Ved sist parlamentsval i Austerrike vart det det største partiet, med 35,3 % av røystene. Sidan 11. januar 2007 er det regjeringspartiet i Austerrike, og leiaren, Alfred Gusenbauer, er austerriksk kanslar.
Historie
I årsskiftet 1888-1889 blei Det sosialdemokratiske arbeidarpartiet (Sozialdemokratische Arbeiterpartei SDAP) danna. Det var Victor Adler som fekk i stand denne samlingskongressen av dei ulike sosialistiske gruppene i landet. Hovudorganet til det nye partiet blei avisa «Arbeiter-Zeitung», som kom ut frå 12. juli 1889. I 1893 blei så den faglege landsorganisasjonen danna. Ei av dei viktigaste sakene for partiet var allmenn stemmerett.
Da det austerriksk-ungarske dobbeltmonarkiet fall saman ved nederlaget i første verdskrigen, var det sosialdemokratane som stod i brodden for etableringa av den første demokratiske republikken i det tyskspråklege Austerrike (Deutschösterreich) i 1918. Grunnlova var skriven av sosialdemokraten Karl Renner.
Som regjeringsparti fram til 1920 fekk SDAP gjennom fleire sosiale reformer, men frontane mellom sosialdemokratane og dei borgarlege blei stadig hardare, og etter kvart slo det største borgarlege partiet inn på vegen til austrofascismen. Men i Wien var SDAP fleirtalsparti og gjennomførte der ein sosialistisk kommunalpolitikk som vekte internasjonal oppsikt, blant anna med omfattande sosial bustadbygging.
Etter Oppstanden i Wien i 1934 blei demokratiet avskaffa og både det kommunistiske og det sosialdemokratiske partiet forbodne. I 1938 blei Austerrike innlemma i Hitler-Tyskland ved det såkalla Anschluss.
SDAP var i mellomkrigstida prega av den såkalla austromarxismen, som med blant andre Otto Bauer i spissen utvikla ein klart venstresosialistisk kurs som ein for eksempel ser i Linzprogrammet frå 1926. Partiet hadde også ein delvis væpna milits, Schützbund (Verneforbundet), som likevel kom til kort i den defensive oppstanden i 1934, mot den samla styrken til høgremilitsen, politiet og den regulære hæren. Desse sosialistiske militsmedlemmene var likevel dei første som tok opp væpna motstand mot den framveksande fascismen i Europa. Verken i Italia eller Tyskland skjedde dette da fascistane og nazistane tok makta der.