cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Urskog–Hølandsbanen
Historie
I 1961 kom arbeidet i gang for å sikre Aurskog-Hølandbanen for ettertida, drive som eit lutlag med frivillig og uløna arbeidskraft. Etter ei tid fekk dei overta tre kilometer spor ved Sørumsand, to damplokomotiv og ein del vogner. Første veterantog gjekk i 1966. Det fanst ingen bygningar og ingen sidespor på denne banestrekninga. Heile anlegget som ein opplever ved eit besøk på «Tertitten» er bygd opp i museumsbane-tida. Tre av UHBs damplok og to av personvognene er restaurert. Restaureringsarbeid og driftsteknisk vedlikehald på det rullande materiellet pågår kontinuerleg.
Kondopoga
I Kondopoga ligg nokre av dei største tremasse- og papirfabrikkane i Aust-Europa. Byen har òg jernbanestasjon på Moskva–Murmansk-banen, ein medisinsk høgskole og produksjon av byggematerial.
Urskog–Hølandsbanen
Historie
Då «Tertitten» kom i gang som museumsjernbane var endepunktet litt utanfor sentrum i Sørumsand og skinnene inn til stasjonen var fjerna. I 1987 kunne dei første toga igjen køyre frå Sørumsand sentrum etter at ein dugnadsinnsats hadde forlenga banen inn dit. To år seinare var anlegget, med stasjonsbygning, ferdig og offisiell opning av forlenginga fann stad. Heile anlegget er freda. UHB er i dag ei stifting, og Venneforeningen Tertitten står saman med Museene i Akershus for drifta av museumsbanen.
Kondopoga
Byen er første gong nemnt så tidleg som 1495. Han fekk bystatus i 1938. Kondopoga har halde eit sjeldant monument over russisk tre-arkitektur — den 42 meter høgre Maria himmelfartskyrkja (russisk Успенская церковь–Uspenskaja Tserkov) frå 1774.
Instrumentalis
Intstrumentalis og andre kasus kan uttrykke instrument
Andre uralske språk brukar kasus komitativ, dvs. kasusen som uttrykker I LAG MED yttrykker også INSTRUMENT. Til dømes betyr lulesamisk pennajn tjáláv «eg skriv med ein penn». På tyrkisk finst eit marginalt kasus komitativ (eigentleg ein postposisjon) som også uttyrkker instrument. Også tamilsk har eit kasus for instrumentalis og komitativ. Den semantiske sambandet mellom dei to rollene er at begge kombinerer to roller: Instrumentalis involverer agens og instrument, mens komitativ refererer til nokon i lag med nokon annan.
Fylkesveg 194
Fylkesveg 194 finst i fleire fylke i Noreg:
Instrumentalis
Intstrumentalis og andre kasus kan uttrykke instrument
Ein annan kasus som også uttrykker INSTRUMENT er dativ, til dømes klassisk gresk:. I ...με κτείνει δόλῳ, «han drep meg med eit åte», vert dativ av δόλος nytta for å syna instrumentet. På latin vert ablativ nytta på tilsvarande måte.
Instrumentalis for å uttrykke INSTRUMENT
I denne russiske setninga: «Я написал письмо ручкой» (ja napisal pis'mo rutsjkoj), er ручкой instrumentalis (nominativ ручка, «penn»), og syner at pennen er eit reiskap. På norsk vil setninga normalt bli konstruert med eit preposisjonsuttrykk/adverbial: til dømes «Eg skreiv notatet med ein penn» eller «Eg skreiv notatet ''ved hjelp av ein penn».
Kasusen er mest nytta på russisk, der han vert kalla творительный падеж (tvoritelnij padezj). Han vert der normalt markert med endinga -ом (-om) for hankjønn og inkjekjønn eintal, og -ой (-oj) for hokjønn eintal og -ами for alle kjønn i fleirtal. Det finne nokre unntak.
Pico de Orizaba
Pico de Orizaba har namn etter byen Orizaba, som ligg ved foten av fjellet. Namnet «Citlaltépetl» var det vanlege nahuatlnamnet då spanjolane kom til området. Det er sett saman av citlalli som betyr 'stjerne' og tepetl som betyr 'fjell'. «Iztactépetl» er eit lokalt nahuatlnamn og kan omsetjast som 'kvitfjell'. Pico de Orizaba er snødekt året gjennom.
Fjellet er av vulkansk opphav. Pico de Orizaba høyrer til det transmeksikanske vulkanbeltet og ligg i delstatane Veracruz og Puebla. Det høgaste punktet av fjellet ligg i Puebla. Søraust for Pico de Orizaba ligg Sierra Negra, som er 4 640 meter høgt.
Pico de Orizaba er rekna som ein sovande vulkan. Dei siste plinske vulkanutbrota fann stad i 1687, 1630, 1613, 1569, 1566, 1545–1565? og 1537. Vulkanen hadde også eit mindre utbrot i 1867. Etter dette utbrotet har fjellet berre hatt fumarolsk aktivitet.
Pico de Orizaba var viktig for aztekarane og totonacasfolket. Fjelltoppen og høgdedraga rundt er i dag del av ein nasjonalpark. Det finst fleire ruter for å nå vulkanen, og mange folk vitjar han. Frå toppen av fjellet kan ein sjå til Mexicobukta og det andre og tredje høgaste fjellet i Mexico, Popocatépetl og Iztaccihuatl.
Instrumentalis
Instrument i andre funksjonar
På russisk, og i nokre andre slaviske språk, kan instrumentalis òg ha andre funksjonar:
Fylkesveg 194 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 194 i Møre og Romsdal går mellom Eidsvåg og Toven i Molde kommune (før 2020: Nesset kommune). Vegen er 3,8 km lang.
Eleanor Anne Ormerod
Eleanor Anne Ormerod var ein nyvinnande engelsk entomolog eller insektforskar. Studiane hennar kring jordbruk gav grunnlaget for jordbruksentomologi. Ormerod gav ut ei rekkje viktige artiklar om nyttige insekt og skadedyr i Gardeners' Chronicle og Agricultural Gazette i lag med årlege rapportar frå 1877 til 1900. Desse rapportane blei laga med data frå eit nettverk av korrespondentar ho hadde gjennom heile Storbritannia. Ormerod kom frå landeigarklassa, og arbeidde som æreskonsulent med Royal Agricultural Society of England utan å få noko betaling for arbeidet. Ho støtta bruken av parisargrønt (Paris green) som insektmiddel, og meinte at gråsporven burde utryddast.
Liv
Blant andre verk var Cobden Journals, Manual of Injurious Insects og Handbook of Insects injurious to Orchard and Bush Fruits. Nesten den siste æra som fall henne var æresgraden LL.D. frå Edinburgh University i mars 1900, som ho fekk som den første kvinna.
Ormerod var den første kvinna som blei heidra med medlemskap i Meteorological Society (1878). Interessa hennar for meteorologi var kanskje inspirert av broren George Wareing Ormerod, som var involvert i å setja opp eit meteorologisk observatorium i Teignmouth. Han blei stipendiat i 1874. Eleanor samla og gav ut ein privat vêrjournal frå ei frøken Caroline Molesworth frå Cobham i Surrey i 1880 som The Cobham Journals. Denne inneheldt notat frå 1825 til 1850 om vêr og planteliv.
Saman med W.B. Tegetmeier føreslo ho at ein burde utrydda gråsporv i 1897. Ho blei motarbeidd, mest vokalt av Edith Carrington, som også var involvert i proteksjonistiske og antiviviseksjonistiske rørsler. Carrington hevda at naturen var kompleks og at handlingar ville få konsekvensar, og uttalte at 'det er umogleg å gjera berre ein ting'. Ein pastor J.E. Walker skreiv og bad henne om ikkje å 'ståla' sitt 'medfølande, kvinnelege hjarte' med dei vitskaplege studiane sine, men heller oppfylla plikta si som kvinne gjennom filantropisk arbeid.
Ho var ei sterk talskvinne for å introdusera insektmiddelet Paris Green til Storbritannia frå Nord-Amerika. Dette er eit arsen-avleidd stoff som drep dei fleste insekt, inkludert pollinatorar og predatorar, noko som deretter gir frie tøymer til skadedyr, og skaper ein negativ syklus av avhengnad av kjemiske insektmiddel. Stoffet blei seinare identifisert som eit farleg produkt.
Då faren døydde, flytta ho og systrene til Torquay, der onkelen Dr Mere Latham budde. Etter tre år flytta ho til Spring Grove i Isleworth for å vera i nærleiken av Kew Gardens, der ho hadde nære venner i Sir Joseph og Lady Hooker, regissøren til hagen. I 1887 flytta ho inn i Torrington House på 47 Holywell Hill i St Albans i Hertfordshire med systera Georgiana Elizabeth Ormerod, som var vitskapsillustratør. Her døydde ho 19. juli 1901 etter ein nyresjukdom. Ho er minna med ein plakett på bygningen. Ho blei gravlagd same stad som Georgiana i Hatfield Road Cemetery i St Albans.
Heider og omtale
Virginia Woolf skreiv forteljinga Miss Ormerod i 1924, som bygde på livet hennar. Eit portrett av Eleanor Ormerod heng ved foten av hovudtrappa søraust i Old College ved University of Edinburgh, der ho er æra som den fyrste kvinna med æresgrad frå Edinburgh. I 2017 kalla University of Edinburgh opp cloud computing-tenesta for forskinga si 'Eleanor ' etter henne.
Egil Endresen
Egil Endresen, fødd i Stavanger, var ein norsk jurist, høgsterettsdommar og politikar for Høgre, stortingsrepresentant og justisminister.
Han var stortingsrepresentant frå 1965 til 1973, statsråd og sjef for justisdepartementet (justisminister) 1970–1971 i Bortenregjeringa, sorenskrivar i Holt 1972–1977 og høgsterettsdommar 1977–1988. Han var såleis ein av dei få personane på 1900-talet som har gjort teneste innan alle dei tre statsmaktene.
I 1987 blei han Kommandør av St. Olavs Orden for embetsforteneste.
Han er far til noverande høgsterettsdommar Clement Endresen.
Korintkanalen
Korintkanalen er ein kanal mellom Korintbukta og Saroniabukta i Egearhavet, gjennom det smale Korinteidet som knyter halvøya Peloponnes til resten av Hellas. Kanalen er 6,3 km lang. Han vart bygd mellom 1881 og 1893, og teken i bruk 25. juli 1893.
Historie
Fleire av herskarane i antikken drøymde om å byggja ein kanal gjennom Korinteidet. Den første som foreslo eit slikt prosjekt var tyrannen Periander på 600-talet f.Kr. Han gav opp prosjektet, truleg på grunn av tekniske vanskar, og bygde i staden ein enklare og mindre kostbar dragveg for båtar, kalla Diolkos.    Etter ein annan teori frykta Periander at ein kanal gjennom eidet ville ta frå Korint rolla som eit dominerande handelssenter. Restane av dragvegen Diolkos finst framleis ved sida av dagens kanal. Diadoken Demetrios I av Makedonia (336–283 f.kr.) planla å byggje ein kanal for å betre kommunikasjonslinjene sine, men gjekk frå planen i frykt for at kanalen ville føre til flaum, for landmålaren hans hadde feilberekna havnivået i bukta på kvar side.
Historikaren Sveton fortel at den romerske diktatoren Julius Cæsar (48 til 44 f.kr.) foreslo ein kanal gjennom eidet som eit av dei mange storslegne byggeprosjekta sine, men vart myrda før han fekk fullført planane.
Den romerske keisaren Nero (54–68 e.kr.) kom så langt som å starta på gravearbeidet. Han stod sjølv for det første slaget med hakka, og fjerna sjølv den første korga med jord. Den romerske arbeidsstyrken på 6 000 jødiske krigsfangar byrja å grava 40–50 meter breie grøftar frå kvar side, medan ei tredje gruppe i midten bora djupe sjakter for å testa kvaltieten på berggrunnen (sjaktene vart gjenbrukt i 1881 til same formålet). Men prosjektet vart gjeve opp då keisaren døydde like etter. Fordi dagens kanal følgjer same trasé som Neros, finst det få eller ingen restar av den kanalen han sette i gang å byggje.
Nyare tid
I nyare tid starta forsøka på å byggja ein kanal på 1870-talet, etter opninga av Suezkanalen. Eit fransk selskap fekk oppdraget med å byggja den, men på grunn av finansielle vanskar stoppa selskapet arbeidde etter at berre dei to endene var utgrave. I 1881 vart endeleg dei to ungarske arkitektane István Türr og Béla Gerster, som òg hadde vore involvert i dei tidlege kartleggingsarbeidene for Panamakanalen, hyra for å planleggja ein ny kanal. Eit gresk selskap leia av Andreas Syngros tok til slutt over prosjektet, og fullførte det i 1893.
Kanalen
Korintkanalen er rekna som ei stor teknologisk bragd for si tid. Han sparar mindre skip for den 400 kilometer lange reisa rundt Peloponnes, men sidan han berre er 21 meter brei, er han for smal for dagens frakteskip. Kanalen vert i dag hovudsakleg brukt av turistskip, og 11 000 skip passerer gjennom han kvart år. Kanalen er åtte meter djup ved lågvatn.
Kanalen vart bygd gjennom fjell med store forkastingar i ei aktiv seismisk sone. Mellom 1893 og 1940 var han stengd i i alt fire år for vedlikehald, og for å stabilisere sideveggane. I 1923 fall 41 000 m³ masse ned i kanalen, som det tok to år å renske opp.
Saint Martha Cove
Saint Martha Cove er ei lita, nesten lukka vik på nordvestsida av Croft Bay, like sør for Andreassen Point på James Ross Island. Ho er nedteikna på eit argentinsk kart frå 1959, truleg etter St. Marta, syster til Maria og Lasarus.
Wellington i Somerset
Wellington  er ein liten industriby i grevskapet Somerset i England. Han har kring 13 500 innbyggjarar, og ligg om lag 11 km sørvest for Taunton, nær grensa til Devon, som går langs Blackdown Hills sør i byen.
Granskeren
Granskeren var eit norsk tidsskrift som kom ut i tida 1840–1843. Bladet vart skipa av Ludvig Kristensen Daa, som på denne tida også var statsrevisor. Det var boktrykkar Johan Jørgen Krohn som gav ut bladet, medan Daa var redaktør og skipa bladet for at det skulle vere eit talerøyr for opposisjonen. Her uttalte Daa seg frimodig og nådelaust, og fekk fleire rettsprosessar på nakken. Spesielt førte verksemda til brot med venen Henrik Wergeland.
Seinare redigerte Daa Den norske tilskuer, som kan reknast som ei vidarføring av Granskeren.
Busse
Ein busse (busseskip) var eit langskip i norrøn tid med stor lasteevne og stort mannskap. Skipa vart bygde på slutten av vikingtida og eit stykke inn i mellomalderen. Skipstypen vart nytta som krigsskip, hadde dekk og var «høgborda». At krigarane om bord stor høgt oppe var ein føremon i strid, etter som dei då kunne skyta og kasta spyd ned på motstandarane i mindre båtar.
Sally Cove
Sally Cove er ei vik på nordvestkysten av Horseshoe Island, utanfor Graham Land. Ho fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi vika vart nytta av alle hundesledeturar som forlet øya frå den nærliggande Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS)-stasjonen lenger nord. Sally er eit engelsk ord for «utfall».
Busse
Ordet «busse» kjem av det latinske ordet bucia, eit stort breitt skip med fast dekk som vart skildra som «høgborda havskip». Etter kvart vart namnet ikkje bare bruka om hærskip, men vart meir og meir synonymt med storskip, seinare mest om store transport- eller handelsskip. Bussane som vart nytta som handelsskip på 1200-talet og inn på 1300-talet var rommelege skip med stor lasteevne.
Kem
Kem (russisk Кемь, finsk Vienan Kemi) er ein historisk by i Republikken Karelia i Nordvest-Russland med om lag 13 000 innbyggjarar. Byen ligg ved munningen til elva Kem i Kvitsjøen. Jernbanen frå Petrozavodsk til Murmansk går igjennom Kem.
Det er funne spor etter menneske i Kemområdet frå mesolittisk tid (ca. 8000–4000 f.Kr.) og det er òg spor etter vikingar i området. Kem er først nemn som eit gods som høyrte til Novgorod sin posadnik (samsvarar statthaldar) Marfa Boretskaja i 1450, då ho donerte byen til Solovkiklosteret som ligg på den største av Solovkiøyane i Kvitsjøen like utanfor byen. I 1657 vart ei trefestning reist i byen. Den merkverdige katedralen i byen, Maria innsovnelses-katedralen, er òg ein trebygning, reist i perioden 1711-1717. Katedralen er eit flott døme på ein valmtakkonstruksjon (sadeltak der delar av gavlane vert skrådde inn mot midten av mønet), som er veldig mykje brukt i eldre russisk arkitektur. Ikonostasen i katedralen (vegg med tre dører som skil kor frå skip) har same særpreg som kostelege ikon frå Novgorod på 1600-talet.
Minimoog
Minimoog er ein monofonisk analog synthesizer, oppfunnen av Bill Hemsath og Robert Moog. Han vart lansert i 1970 av R.A. Moog Inc. (Moog Music etter 1972), og produksjonen vart lagt ned i 1981. Han vart designa på ny av Robert Moog i 2002 og lansert som Minimoog Voyager.
Kem
I stalintida vart det oppretta fleire fangeleirar innan Gulag-systemet i byen. Utbygginga av slike leirar tok av rundt Kem omkring 1930. I Kem låg dei viktigaste leirane under anlegget av kanalen mellom Austersjøen og Kvitsjøen der dei største slusene vart bygt. I Kem låg òg administrasjonssenteret for fangeleirene på Solovkiøyane og byen var transporthamn til øyane. Det er reist eit monument til minne om dei som døydde i leirane i Kem.
Minimoog
Minimoogen vart kom på marknaden då synthesizerar byrja å verta nytta i rock og pop. Store modular synthesizerar var dyre, tungvindte og skrøpelege og ikkje ideelle å nytte på scenen. Minimoogen vart designa til å inkluderte dei viktigaste delane av ein modular synthesizer i ein kompakt innpakning, utan at ein trong koplingssnorer. Instrumentet vart derimot etter kvart eit særeige og populært instrument på eiga hand. Det er framleis i bruk i dag, meir enn førti år etter det vart lansert, på grunn av den intuitive utforminga og dei kraftige bass- og sololydane.
Kjende brukarar
Heart, ABBA, Metronomy, Rick Wakeman, Yes, Radiohead, Edward Van Halen, Mother Mallard's Portable Masterpiece Company, PFM (Premiata Forneria Marconi), Emerson, Lake & Palmer, Paul Davis, Uriah Heep, Jeff Beck, Happy The Man, Kraftwerk, Passport, Synergy, Mando Lichtenberger, Jr, Devo, Gary Numan, Michael Jackson, Manfred Mann's Earth Band, Geddy Lee frå Rush, Tony Hymas, Funkadelic og Parliament, Hot Butter, Shooter Jennings, Eduardo Parra, Richard Wright for Pink Floyd og Robert Lamm.
Kem
I dag er det turisttransport med båt ut til Solovki-øyane frå hamna i Kem. Reisa tar mellom to og tre timer og er den kortaste vegen til desse øyane.
Piperensar
Piperensar er ein børste laga av ein eller fleire ståltrådar med påspunne fiber som kan brukast til å reinska innsida av halsstykket på ei tobakkspipe eller andre tronge hole reiskapar, som medisinske instrument. Fibrane verker som ein børste, og ståltråden gjer han bøyeleg. Ved å staka og vri piperensaren i halsen på pipa kan ein reingjera henne. I nyare tid er piperensarar og blitt eit viktig formingsmateriale.
Fiberet ein bruker på piperensarar er ofte eit absorberande tekstil som bomull eller viskose. I tillegg kan ein bruka stivare materiale som nylon eller polypropen som gjer at ein kan skrubba betre. Nokre piperensarar smalnar i eine enden slik at han kan nå inn i tronge holrom.
Hovudgrunnen til at ein ønsker å rensa pipa er for å fjerna den sure «pipesausen», som også blir kalla «pipelort». Denne øydelegg smaken av tobakken og må fjernast regelmessig.
Forming
Piperensarar blir også brukt til ulike formingsprosjekt fordi dei er bøyelege og held på forma dei får. Piperensarar laga for dette føremålet er ofte laga med polyester- eller nylontråd og er ofte lengre og tjukkare enn tradisjonelle piperensarar. Dei finst også i mange ulike fargar. Piperensarar er utbreidde formingsmateriale i barnehagar og skular.
I Japan er forming med piperensarar kjend som mogol-kunst. Namnet er avleidd frå det portugiske «mughal» (mogul) om ei form for veving.
Quneitra guvernement
Quneitra guvernement (arabisk مُحافظة القنيطرة, Muḥāfaẓat Al-Qunayṭrah) er eit av fjorten guvernement (provinsar) i Syria. Det ligg sør i Syria og omfattar Golanhøgdene.
Guvernementet grensar til Libanon, Jordan og Israel. Arealet varierer etter forskjellige kjelder, frå 685 km² til 1 861 km². Guvernementet har ein folkesetnad på 87 000 (estimat 2010). Den pålydande hovudstaden er den no fråflytta byen Quneitra. Mykje av guvernementet vart erobra av Israel i seksdagarskrigen i 1967 og Yom Kippur-krigen i 1973 (kalla oktoberkrigen i arabiske land) og dannar i dag dei omstridde israelskokkuperte Golanhøgdene.
Etter at den syriske borgarkrigen braut ut, har Quneitra guvernement, inkludert ein nøytral SN-observasjonssone, vore åstad for harde kampar mellom syriske opprørarar og dei statlege styrkane.
Kostomuksja
Kostomuksja (russisk Костомукша, finsk Kostamus) er ein by i republikken Karelia i Russland med om lag 30 000 innbyggjarar. Han ligg nordvest i Karelia, tretti kilometer frå grensa mot Finland, ved innsjøen Kontoki. Dei næraste byane er Kuhmo og Kajana i Finland.
Byen vart grunnlagd i 1977 som ein urbanliknande busetnad og folkesett av folk frå forskjellige område av Sovjetunionen. Han fekk bystatus i 1983.
Sic transit gloria mundi
Sic transit gloria mundi er eit latinsk uttrykk som tyder 'slik forgår verdas herlegdom'. Det er opningsorda i ein hymne som har vore brukt ved pavekroningar sidan mellomalderen.
Salvesen Cove
Salvesen Cove er ei vik heilt sør i Hughes Bay, langs vestkysten av Graham Land. Vika vart delvis skissert på kart laga under Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897-99. Ho vart truleg namngjeven av kvalfangarar som opererte i nærleiken etter Salvesen and Company, som var kvalfangarar frå Leith i Skottland.
Aspatria
Aspatria  er ein by i grevskapet Cumbria i England. Han har kring 2500 innbyggjarar og ligg halvvegs mellom Maryport og Wigton. Historisk låg byen i Cumberland, om lag 8 km frå kysten. Han ligg noko nord for Lake District.
Scree Cove
Scree Cove er ei vik på sørvestsida av Blaiklock Island i Graham Land. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar og flyfoto, 1948–59, og kalla opp den iaugefallande steinura på sørsida av vika. «Steinur» heiter scree på engelsk.
The Road to Escondido
The Road to Escondido er eit album av J.J. Cale og Eric Clapton. Det kom ut 7. november 2006. Albumet inneheld dei siste innspelingane til Billy Preston, som albumet er tileigna.
I 2004 arrangerte Eric Clapton Crossroads Guitar Festival, ein tre dagar lang festival i Dallas i Texas. Av artistane som spelte der var J. J. Cale, som gav Clapton høvet til å spørje Cale om å produsere eit album for han. Dei to starta å arbeide i lag og valde så å spele inn eit album. Fleire høgprofilerte musikarar sa ja til å bli med, mellom andre Billy Preston, Derek Trucks, Taj Mahal, Pino Palladino, John Mayer, Steve Jordan og Doyle Bramhall II. I eit kupp, anten det var tilsikta eller ikkje, spelte heile John Mayer Trio på albumet.
Escondido er ein by nær heimstaden til Cale i Valley Center i California.
Album fekk Grammyprisen for beste kontemporære album i 2008. Albumet nådde tredjeplassen på VG-lista i Noreg.
Sly Dunbar
Lowell «Sly» Fillmore Dunbar er ein trommeslagar, mest kjend som eine halvparten i den jamaicanske rytmeseksjonen og reggaeproduksjonsduoen Sly and Robbie.
Biografi
Dunbar byrja å spele som 15-åring i bandet The Yardbrooms. Den første innspelinga han deltok på var på Dave and Ansell Collins-albumet Double Barrel. Dunbar vart med i eit band med Ansell Collins kalla Skin, Flesh and Bones.
I 1972 møtte Dunbar Robbie Shakespeare og dei vart vener. Shakespeare var då bassgitarist for The Hippy Boys. Shakespeare føreslo Dunbar for Bunny Lee som ein mogeleg trommeslagar for The Aggrovators. Dunbar og Shakespeare fortsette å spele saman. Dei arbeidde med Peter Tosh og bandet hans fram til 1981, og spelte på fem album.
Dunbar og Shakespeare skipa plateselskapet Taxi Records i 1980. Her gav dei ut plater med mange internasjonale artistar, som Black Uhuru, Chaka Demus and Pliers, Ini Kamoze, Beenie Man og Red Dragon.
Dunbar spelte i The Aggrovators for Bunny Lee, The Upsetters for Lee Perry, The Revolutionaries for Joseph Hoo Kim og spelte i lag med Barry O'Hare i 1990-åra.
Dunbar spelte trommer på fleire kjende innspelingar produserte av Lee Perry inkludert «Night Doctor», Junior Murvin sin «Police and Thieves» og Bob Marley sin «Punky Reggae Party».
Sly and Robbie selte òg på Bob Dylan-albuma Infidels og Empire Burlesque. Andre artistar dei spelte for var mellom andre Grace Jones (tre album), Herbie Hancock, Joe Cocker, Serge Gainsbourg og The Rolling Stones.
I 1979 sa Brian Eno om Sly Dunbar: «Når du kjøper ei reggaeplate, er det 90 % sjanse for at Sly Dunbar speler tromer. Du får inntrykk av at Dunbar var lenkja til ein stol i studio på Jamaica ein stad, men i røynda er det trommestilen hans som er så interessant, at stilen vert nytta om att og om att.»
Lahdenpohja
Lahdenpohja (finsk Lahdenpohja, russisk Лахденпо́хья, Lakhdenpokhja) er ein by i republikken Karelia i Russland med om lag 8000 innbyggjarar. Byen ligg rundt 25 km frå grensa mot Finland, i ei vik i den nordvestlege enden av Ladoga. Han har hatt bystatus sidan 1945.
Comptoneffekt
Under kollisjonen mellom fotonet og eit elektron, tek elektronet opp noko av energien sjølv og sender ut eit nytt foton i ei anna retning. På denne måten fortset altså fotonet, men med mindre energi, medan elektronet blir lausrive frå atomet og blir eit sekundærelektron.
Arthur Holly Compton gjorde denne observasjonen for første gongen i 1923, noko han fekk Nobelprisen i fysikk for i 1927. Viktigheita av denne observasjonen ligg i det faktumet at det demonstrerer at ljos ikkje berre rører seg i bølgjeform (som blir vist med Thomsonspreiing), men at det òg rører seg i partikkelform.
Al-H̨āyir
al-H̨āyir, Al Ha'ir, Ha'ir eller Hayer (arabisk الحائر eller الحاير) er ein liten by i Riyadh-provinsen i Saudi-Arabia. Han ligg 208 km med bil nordvest for Riyadh, i dalen Wadi Hanifa. I folketeljinga i 2004 hadde han 13 473 innbyggjarar.
Lyntyven
Lyntyven (originaltittel The Lightning Thief) er ein fantasyroman basert på gresk mytologi skriven av Rick Riordan. Boka vart gjeven ut i 2005 og omsett til norsk i 2009. Lyntyven er den fyrste boka i Percy Jackson-serien. Romanen er også blitt filmatisert.
Julija Samojlova
Julija Olegovna Samojlova er ein russisk songar og låtskrivar. Samojlova sit i rullestol på grunn av ein arveleg muskelsjukdom og vart nasjonalt kjend i Russland då ho vart nummer to i Faktor A, den russiske utgåva av X Factor, i 2013. Samojlova skulle ha representert Russland i Eurovision Song Contest 2017 i Kyiv i Ukraina, men ukrainske styresmakter nekta ho innreise til landet. Årsaka var at Samojlova ifølgje Ukraina hadde brote ukrainsk lov ved å vitja Krim etter den russiske annekteringa i 2014. Striden enda med at Russland trekte seg frå tevlinga, og Samojlova deltok i staden i Eurovision Song Contest 2018 der ho vart slått ut i semifinalen.
Bakgrunn
Samojlova er fødd i Ukhta, ein industriby i republikken Komi, like vest for Uralfjella. Ho vart fødd funksjonsfrisk, men som liten byrja ho gradvis å mista førligheten i beina på grunn av den arvelege sjukdomen spinal muskelatrofi. Ho har difor brukt rullestol sidan barndomen.
Sjølv hevdar Samojlova at den arvelege sjukdomen vart utløyst av ein poliovaksinasjon, men fagfolk og nevrologar avviser ein slik samanheng. For å prøve å stoppe sjukdomen, sende foreldra ho til ei rekkje meir eller mindre seriøse behandlingar. Helsa vart ytterlegare forverra, og Samojlova omtalar fleire av behandlarane som «sjarlatanar». Fyrst då ho slutta på dei alternative behandlingane, vart helsa betre, men ho sit framleis i rullestol.
Samojlova starta songkarrieren då ho opptredde for oljearbeidarar i ein restaurant i heimbyen Ukhta. I 2008 starta ho bandet TerraNova, som spelte tung, alternativ musikk. Gruppa vart oppløyst i 2010. Ho har òg studert psykologi.
Faktor A
I 2013 deltok Samojlova i den tredje sesongen av Faktor A, den russiske utgåva av X Factor. Samojlova enda til slutt på ein andreplass i talentshowet, og fekk med det sitt nasjonale gjennombrot i Russland. I 2014 deltok ho blant anna i opningsseremonien under Paralympiske vinterleikar i Sotsji.
Eurovision Song Contest
Trass det anspente politiske tilhøvet landa mellom, valde Russland deltaking i Eurovision Song Contest 2017 i Ukraina. 12. mars 2017 offentleggjorde den russiske kringskastaren Pervyj kanal at Samojlova skulle representere Russland med songen «Flame Is Burning».
Kort tid etter kunngjeringa oppstod det likevel kontroversar omkring deltakinga til Samojlova. Det viste seg at ho hadde halde konsert på Krim i 2015, og ho hadde reist inn til Krim via Russland. Den ukrainske tryggleikstenesta SBU meinte difor at Samojlova hadde teke seg ulovleg inn på ukrainsk territorium. 22. mars 2017 vedtok ukrainske tryggleiksmyndigheiter å gje den russiske artisten eit innreiseforbod på tre år til Ukraina.
Avgjerda vekte sterke reaksjonar både i Russland og elles i Europa. Den europeiske kringkastingsunionen (EBU) uttalte at dei var «djupt skuffa over denne avgjerda, fordi vi følar dette strid mot både ånda til tevlinga og den inkluderande tankegangen som er ein grunnstein i verdiane til tevlinga». Pro-russiske Bjørn Nistad, som har doktorgrad i russisk idéhistorie, kalla utestenginga til Ukraina for «hårreisende». Nistad meinte òg at det var «absurd at Ukraina gjør dette i politisk øyemed. De som selv vant med en politisk låt» – og sikta til den kontroversielle vinnarlåten til Ukraina «1944».
Andre igjen meinte at det russiske artistvalet var ein medviten russisk provokasjon, sidan russisk fjernsyn visste – eller burde ha visst – at Samojlova hadde vitja Krim etter annekteringa i 2014. Som ei kriseløysing tilbaud EBU Samojlova å framføre sitt bidrag direkte frå Russland via satellitt under semifinalen og eventuelle finalen. Noko slikt har aldri tidlegare skjedd før i historia til konkurransen. Russisk fjernsyn avviste likevel løysinga, og kalla det for eit «rart forslag». Tv-kanalen stod fast på at Julija Samojlova var artisten til Russland, og at ho måtte få deltake på like vilkår som dei andre deltakarane i Eurovision Song Contest.
Ukrainske styresmakter valde likevel å oppretthalde innreiseforbodet mot Samojlova. Russiske Kanal 1 gjorde det samstundes klårt at dei ikkje ville byta ut Samojlova med ein annan artist, eller la ho framføre songen via satellitt frå Russland. Kanalen opplyste òg at dei heller ikkje ville overføra sendingane frå Kiev.
13. april 2017 vart Russland til slutt tvinga til å trekkje seg frå tevlinga. Avgjerda vart sterkt beklaga av EBU, som fordømde det ukrainske innreiseforbodet og meinte det «undergrev integriteten og den ikkje-politiske naturen» til tevlinga.
Som eit plaster på såret fekk Samojlova i staden representere Russland ved Eurovision Song Contest i 2018. Der deltok ho med låten «I Won't Break» som vart slått ut i semifinale 2. Dette var fyrste gongen at Russland ikkje nådde ein finale etter innføringa av semifinalar i 2004.
Orson Welles
George Orson Welles var ein USA-amerikansk skodespelar, regissør, forfattar og produsent, mest hugsa for det nyskapande arbeidet sitt innan radio, teater og film. Han vert rekna som ein av dei største filmskaparane gjennom tidene.
Medan han var i 20-åra, regisserte Welles ei rekkje populære teaterproduksjonar for Federal Theatre Project, mellom anna ein variant av Macbeth med berre afroamerikanske skodespelarar og de politiske musikalen The Cradle Will Rock. I 1937 skipa han og John Houseman Mercury Theatre, eit sjølvstendig teaterselskap som presenterte ei rekkje produksjonar på Broadway fram til 1941, som Caesar (1937), ein Broadway-variant av William Shakespeare sitt Julius Caesar.
I 1938 gjorde radioserien The Mercury Theatre on the Air Welles internasjonal kjend som regissør av og forteljar i ein radioversjon av H.G. Wells-romanen The War of the Worlds, som skapte omfattande panikk blant lyttarane som trudde det faktisk var ein invasjon av romvesen som gjekk føre seg. Somme samtidige kjelder rapporterte om at panikken stort sett var falsk og overdrive, men det var medverkande til at Welles vart kjend for veldig mange.
Den første filmen hans var Citizen Kane (1941), som ofte er rangert blant dei aller beste filmane som nokon gong er laga. Han var med å skrive manus, produserte, regisserte og spelte sjølv rolla som Charles Foster Kane. Welles regisserte tolv andre filmar, mellom andre The Magnificent Ambersons (1942), The Lady from Shanghai (1947), Touch of Evil (1958), The Trial (1962), Chimes at Midnight (1966) og F for Fake (1973). Den markante regissørstilen hans bestod av lagvis og ikkje-lineær forteljing, bruk av lys som kontrasteffektar, uvanlege kameravinklar, lydteknikkar lånt frå radio, bilete i djup fokus og lange opptak. Han er blitt hylla som «den ultimate auteur».
Welles stod utafor studiosystemet i USA og kjempa for kunstnarisk kontroll i prosjekta sine frå tidleg av med dei store filmstudioa i Hollywood og seinare i livet med forskjellige sjølvstendige finansfolk i Europa, der han var det meste av karrieren. Mange av filmane hans er anten kraftig redigerte eller ikkje kome ut. Somme filmar, som Touch of Evil, har blitt omhyggeleg omredigert ut frå notata hans. Med ei utvikling som dekte nesten 50 år, om den siste filmen til Welles, The Other Side of the Wind, ut i 2018.
Welles var gift tre gonger, mellom anna med Rita Hayworth, og hadde tre barn. Han var kjend for barytonrøysta si, og Welles framførte mykje innan teater, radio og film. Han var òg magikar og heldt trylleshow for soldatar i krigsåra. I 2002 vart han kåra til den største filmregissøren gjennom tidene i to undersøkingar av British Film Institute blant andre regissørar og kritikarar. I 2018 va han me på ei lisste over dei 50 beste Hollywood-skodespelarane gjennom tidene av The Daily Telegraph.
United States Libertarian Party
Libertarian Party («Det libertarianske partiet») var per 2020 det tredje største politiske partiet i USA framfor The Green Party.
Partiet blei grunnlagt av ei lita gruppe aktivistar leia av David Nolan den 11. desember 1971 i Colorado. Ved presidentvalet i 2016 oppnådde partiet 3,3 % av stemmene (over 4 millionar stemmer).
Alexandre Cabanel
Alexandre Cabanel var ein fransk målar frå Montpellier. Han vart i 1863 professor ved École des Beaux-Arts, seinare var han rektor på skulen. Cabanel var den fremste målaren i den franske akademismen.
Liv og gjerning
Cabanel budde åra 1846-50 i Roma. Han konsentrerte seg om bibelske, mytologiske og historiske motiv, og måla Kristus i urtehagen (1844), Kristus framfor pretoren (1845) allereie før han fór til Roma. Sidan måla han over same tema bileta Johannes døyparen, Moses død og Kristen martyr og Maria Magdalena.
Ved sida av religiøse tema vende han seg etter kvart mot det moderne og romantiske, så som i Othello fortel om stridane sine, og Florentinsk poet (1861), det siste eit vakkert eksistensbilete med motiv frå renessansen. Jamsides desse sfæriske måleria merker ein del dekorative verk seg ut. Det første av desse var eit offentleg oppdrag i Hôtel de Ville i Paris, der han måla Dei tolv månadene i medaljongar. Vidare må nemnast utsmykkinga hans av Hotel Péreire i Paris i fransk 1700-talsstil, og verka Floras triumf (1873), og Ludvig den heilage (1878).
Eit av Cabanels favorittmotiv var den nakne kvinnekroppen, der framom alt Venus fødsel frå 1863 skil seg ut. Til same gruppa høyrer Venus frå 1875, og Lucretia og Tarquinius frå 1877. Av hans seinare verk kan nemnast Phèdre (1880), samt Cleopatra (1887).
Han døydde i Paris 1889, 65 år gammal.
Oberheim DMX
DMX er ein programmerbar digital trommemaskin produsert av Oberheim Electronics. Han vart lansert i 1981 for US$2895, og vart produsert fram til midten av 1980-åra.
Oberheim DMX var den andre digitale trommemaskinen som vart laga for kommersiell bruk, etter Linn LM-1 Drum Computer i 1980. Han var populær blant musikarar som medverka til stilen og utviklinga av New Wave, synthpop og hip hop i 1980-åra.
Oberheim DX
Oberheim DX vart lansert i 1983 og var ein litt enklare versjon av DMX. Utsjånaden og kjensla var ganske lik DMX, men han hadde berre 18 lydar i staden for 24, nokre andre faktorar som var reduserte og ein falskt tre i plastikk i staden for valnøtt.
Huizen
Namnet «Huizen» er nederlandsk fleirtal for 'hus' er blitt knytt til ei oppfatting om at dei fyrste steinhusa i området, i staden for dei vanlegare torvhusa, blei bygde her. Huizen er del av storbyområdet Amsterdam.
Historie
Huizen var opphavleg ein landbrukslandsby i nærleiken av Zuiderzee til 1932, då bukta blei demma opp. Om vinteren dreiv bøndene fiske, og dette førte til ein overgang til ein blømande fiskeindustri som blei stimulert av hamn bygd rundt 1850. Etter oppdemminga av Zuiderzee gjennom bygginga av Afsluitdijk i 1932 blei havbukta omdanna til ein innsjø.
På 1960-talet blei området utpeika til å husa store byggjefelt for å takla mangelen på husvære i regionen. Etter dette voks folketalet i landsbyen kraftig.
Der blokka Phohi i Huizen no står var det før andre verdskrigen ein stor radiosendar som blei bygd i 1923 og kunne kontakta Nederlandsk Austindia 12 000 km unna.
Huizermolen, ei stubbmølle i Huizen frå rundt 1665, blei demontert i 1916. Ho blei reist att i 1919 ved Nederland frilutftsmuseum i Arnhem i Gelderland.
To Daddy
«To Daddy» er ein countrysong skriven av Dolly Parton. Han vart framført av Emmylou Harris i 1978 på albumet hennar Quarter Moon in a Ten Cent Town og gjeven ut på singel. Singelen nådde tredjeplassen på Billboard's Hot Country-lista og er i dag den mest kjende versjonen av songen.
Innhald
«To Daddy» er sagt å skildre smerta mora til Parton kjende då ho ignorerte dei stundom sidespranga til ektemannen og mangelen på kjærleik frå han. Vidare fortel songen om korleis mora hennar prøvde å gjere det beste for familien og vere så god mor for barna som mogeleg, og at ho stod ved mannen sin i vanskelege tider. Songen vert fortalt ut frå synspunktet til ei tenåringsjente, og mora verker å ikkje bry seg om at mannen hennar ignorerer ho og er kald, og avslutta kvart vers med «if she did, she never did say so to Daddy». I motsetnad til foreldra til Parton, som vart verande i lag, forlet til slutt mora i songen familien sin.
Mottaking
I 1979, kort tid etter at Emmylou Harris spelte inn songen, skildra magasinet Teenager songen som «ei slags O. Henry-novelle». Billboard kalla songen «a fine interpretation».
Harris si innspeling av songen kom òg ut på hyllestalbum Just Because I'm a Woman: Songs of Dolly Parton i 2003.
Andre versjonar
Parton si originalinnspeling av songen vart spelt inn i 1976, og var meint å kome ut på All I Can Do, men vart til slutt ikkje teken med her. Innspelinga hennar kom til slutt ut i 1995 på samlealbumet The Essential Dolly Parton One.
Omnparula
Omnparula (Seiurus aurocapilla) er ein liten sporvefugl i parulafamilien, Parulidae. Denne trekkfuglen hekkar i det sentrale og austlege Nord-Amerika og overvintrar i Mellom-Amerika, på mange karibiske øyar og i staten Florida.
Skildring
Denne arten har storleik typisk for parulaer, 14-16,5 centimeter i lengd og vekt på 15,5-26 gram. Han har ein karakteristisk oransje midtstripe frå nebb til nakke, omkrinsa av smalare svarte striper. Elles er hovudet og heile oversida olivenbrun. Undersida er kvit med svarte strek i brystet og på flankane. Kjønna er like.
Omnparulaer søker føde på bakken inne i skogshabitat. Her tar dei hovudsakleg insekt, men òg anna smådyr. Under trekket og i vinterkvarteret kan dei beite på vegetabilsk føde som bær og frø.
Hekkeutbreiinga er vid, frå sørlege Nordvestterritoria og nordaustre British Columbia over til Newfoundland. Sørover i USA berre aust for Rocky Mountains. Sørgrensa i sentrale USA er omtrent rett nord for statane Colorado og Kansas. I aust hekkar dei i nordlegaste Georgia og Sør-Carolina og nordover. Reiret har gjeve namn til arten, det er ein samansett, overbygd konstruksjon på bakken voven saman av gras, daude blad og mose. Brunhovudtrupial er ein vanleg reirparasitt. Dette er ein sterk trekkfugl som vinterstid lever frå sørlege Mexico og sørover gjennom det meste av Mellom-Amerika. Dei overvintrar òg i Florida og i Karibia. Meir sporadisk trekker nokre fuglar over til nordaustlege Colombia og nordvestlege Venezuela.
Storleiken på populasjonen er ikkje estimert. Han var stabil gjennom dei siste 40 åra fram til år 2007. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.
Eit individ av arten er registrert på Karmøya i oktober 2003.
Tiger Woods
Eldrick Tona Woods, mest kjend som Tiger Woods, er ein amerikansk golfspelar. Han låg som nummer éin på den internasjonale rangeringa i golf frå 15. august 1999 til 29. august 2004, det vil seie 264 veker i strekk.
Han er onkelen til golfspelaren Cheyenne Woods.
Steamroller Blues
«Steamroller Blues», ofte berre kalla «Steamroller», er ein bluesparodi skriven av James Taylor. Songen kom ut på gjennombrotsalbumet hans Sweet Baby James i 1970. Songtittelen kjem frå den første linja i songen: «I'm a steamroller baby, I'm bound to roll all over you...». Songen viste ei humorfylt side ved Taylor som stundom vart overskugga av dei meir intenst personlege songane hans. Han vart ein av dei mest kjende songane til Taylor.
Bakgrunn
Rockejournalisten David Browne skriv at «i Flying Machine-dagane i the Village, hadde Taylor høyrt altfor mange pretensiøse kvite bluesband og skreiv 'Steamroller' for å gjere narr av dei.» Taylor og Danny Kortchmar, som begge spelte elektrisk gitarar, spelte inn songen ein kveld i Sunset Studios, og rytmeseksjonen vart lagt på seinare. Eit lite budsjett og dårlig tid gjorde at Taylor måtte spele inn songen trass i at han var kraftig forkjølt, noko ein skal kunne høyre på den endelege innspelinga.
«Steamroller» kom med på det storseljande samlealbumet Greatest Hits i 1976 i ein liveversjon spelt inn i august 1975 i Universal Amphitheatre i Los Angeles. Ei anna utgåve frå 1992 kom med på albumet (LIVE) i 1993. «Steamroller» vert ofte spelt på konsertane til James Taylor.
Elvis Presley-versjonen
I 1970-åra spelte Elvis Presley «Steamroller Blues» på konsertane sine, og ein versjon vart framført på fjernsynsprogrammet Aloha from Hawaii i januar 1973. Denne kom ut på konsertalbumet Aloha From Hawaii: Via Satellite månaden etter, og i mars 1973 vart denne versjonen gjeven ut på singel. Singelen gjorde det ganske godt og nådde 17. plassen på den amerikanske poplista. Songen vart framført på konsertane til Presley fram til han døydde i 1977, og vart inkludert i 2007 på samlealbumet The Essential Elvis Presley.
Andre versjonar
Ein versjon vart spelt inn av countrymusikaren Billy Dean i 1994 på albumet Fire in the Dark.
Isaac Hayes framførte songen i ein episode av The A-Team.
Alf Frydenberg
Alf Birger Frydenberg var ein sosialreformator og embetsmann. Han var fødd i Furnes i Hedmark, voks opp på Hamar.
I yngre år var Frydenberg ein aktiv medlem av målorganisjonen Østlandsk reisning.
Etter 2. verdskrigen fekk Noreg førespurnad frå Australia med tanke på innvandring til det landet. Frydenberg, som då var ekspedisjonssjef i Sosialdepartementet, kom med framlegg om å sende dei såkalla tyskarborna til Australia.
Frydenberg var fylkesmann i Aust-Agder 1948-54 og i Hedmark 1954-66.
Robbie Shakespeare
Robert «Robbie» Shakespeare er ein jamaicansk bassgitarist og plateprodusent, mest kjend som eine halvdelen av rytmeseksjonen og produsentduoen innan reggae, Sly and Robbie. Han vart rekna som ein av dei viktigaste reggae-bassistane, og er kjend for sin kreative bruk av elektroniske effektar og produksjonseffektar.
Som ein del av Sly and Robbie har Shakespeare arbeidd med ei rekkje reggaeartistar som U-Roy, Peter Tosh, Bunny Wailer, Dennis Brown, Gregory Isaacs, Sugar Minott, Augustus Pablo, Yellowman og Black Uhuru. Som produsent har han òg arbeidd utafor reggae, for artistar som Mick Jagger, Bob Dylan, Jackson Browne, Cyndi Lauper, Joe Cocker, Yoko Ono, Serge Gainsbourg og Grace Jones. Før han slo seg saman med Dunbar var han medlem i studiogruppene The Revolutionaries og The Aggrovators.
Shelter Cove
Shelter Cove er ei lita vik på nordsida av Prince Gustav Channel, mellom Chapel Hill og Church Point på Trinityhalvøya. Namnet vart gjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) og fekk dette namnet fordi ho er den einaste delen av denne kysten som gjev nok ly mot dei rådande sørvestlege vindane slik at ein kunne opprette ein god leirstad. Shelter er eit engelsk ord for «ly».
«Pourquoi-Pas?»
Historie
Etter å ha gjennomført ein ekspedisjon til Antarktis 1903–1905, byrja Charcot i 1907 å planleggje ein ny ekspedisjon. Ekspedisjonsskipet vart bygt i St. Malo av François Gautier og vart utstyrt med blant anna hjelpemotor, tre laboratorium og bibliotek. Frå 1908 til 1910 gjennomførte Charcot ein ekspedisjon til vestsida av Antarktishalvøya med overvintring på Petermann Island. Skipet vendte attende til Frankrike i 1910 lasta med vitskaplege prøvar. Ekspedisjonen hadde fullført kartlegging av Aleksanderøya og gjort fleire geografiske oppdaginga.
I 1912 vart «Pourquoi-Pas?» det første skuleskipet til den franske marinen. Frå 1918 til 1925 gjennomførte Charcot ei rekkje vitskaplege reiser til Nordatlanteren, Den engelske kanalen, Middelhavet og Færøyane, hovudsakleg for å studere petrologi og geologi i havdjupet ved hjelp av tråling.
Frå 1925 og utover fortsette Charcot å leie ekspedisjonar med «Pourquoi Pas?» i arktiske strøk, men han hadde ikkje lenger kommandoen over skipet. I 1926 utforska han austkysten av Grønland og førte tilbake mange fossil og prøver av insekt og flora.
I 1928 sette «Pourquoi-Pas?» ut for å leite etter det franske sjøflyet «Latham 47» med Roald Amundsen om bord, som sjølv var på leting etter italienaren Umberto Nobile som ingen hadde høyrt frå under forsøket på å krysse Nordpolen i luftskipet «Italia».
NM i friidrett 2021
Jakob Ingebrigtsen fekk tildelt kongepokal for sitt 1500-meterløp og Karoline Grøvdal for sitt løp på 5 000 meter.
«Pourquoi-Pas?»
Historie
I 1934 utstyrte Charcot «Pourquoi-Pas?» for ein etnografisk studie på Grønland, leia av Paul-Émile Victor som var eit år i Angmagssalik saman med inuittfolket. Året etter vende Charcot tilbake med skipet for å oppsøkja Victor og følgjet hans, og byrja å kartleggje regionen. Den 16. september same år slapp skipet så vidt unna eit kraftig lågtrykk som herja kysten av Island.
NM i friidrett 2021
100 m
<br style="clear:both;" />
«Pourquoi-Pas?»
Historie
Den 13. september 1936 kom «Pourquoi-Pas?» fram til Reykjavik for å bunkre etter å ha levert vitskapleg utstyr til Victors ekspedisjon. Skipet gjekk vidare mot St. Malo to dagar seinare, med den 16. september kom skipet ut for ein storm og gjekk på eit rev utanfor Mýrar ved Álftanes på vestkysten av Island. 23 menn gjekk ned med skipet, og ytterlegare 17 omkom før hjelpa nådde fram. Den einaste som overlevde var rormannen Eugène Gonidec. Den 69 år gamle Charcot var blant dei omkomne.
NM i friidrett 2021
200 m
<br style="clear:both;" />
«Pourquoi-Pas?»
Historie
Pourquoi Pas Point og Pourquoi Pas Island vart seinare kalla opp etter skipet.
NM i friidrett 2021
400 m
<br style="clear:both;" />
«Pourquoi-Pas?»
Bakgrunnsstoff
Pourquoi-Pas ?
NM i friidrett 2021
1500 m
<br style="clear:both;" />
5 000 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
110 meter hekk
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Stavhopp
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
100 meter hekk
<br style="clear:both;" />
Marry the Night
«Marry the Night» er ein song av den amerikanske artisten Lady Gaga. Han blei utgjeven som den femte og siste singelen frå det andre studioalbumet hennar, Born This Way (2011). Songen blei skriven og produsert av Lady Gaga og Fernando Garibay, og blei spelt inn på turnébussen under The Monster Ball Tour med Garibay. Som avslørt i februar 2011, blei songen inspirert av energien i Gaga sin førre song, «Dance in the Dark», og kjærleiken til heimbyen hennar, New York. Songen blei utgjeven til marknadsføring på Farmville, seks dagar før utgjevinga av Born This Way.