cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peder I. Ramsrud
Ramsrud melde seg i 1973 prompte inn i Anders Langes parti og vart med vidare då det endra namn til Framstegspartiet i 1977. Han var medlem 1977-85 i Østre Toten kommunestyre og 1981-91 i Oppland fylkesting, dei siste fire år med plass i fylkesutvalet. Hausten 1989 vart han vald til stortingsmann frå Oppland, som den fyrste representanten frå Framstegspartiet. I fireårsperioden 1989-93 var han så medlem i Landbrukskomiteen. Han vart ikkje attvald i 1993.
Johan Østby
Johan Østby var ein norsk journalist, forfattar og politikar frå Trysil. Han var 1965-77 stortingsrepresentant frå Hedmark, vald for Senterpartiet.
Frazier Ridge
Frazier Ridge er ein kvass rygg på vestsida av Websterbreen som strekkjer seg nord frå Founders Escarpment til Minnesotabreen i Heritage Range i Antarktis. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå University of Minnesota i 1963–64, etter sersjant Herbert J. Frazier, ein sambandsmann i 62. transportavdeling som assisterte gruppa.
Johan Østby
Han var fylkessekretær i Senterpartiet 1964-65. Ved stortingsvalet husten 1965 fekk han fast plass på Stortinget, og vart attvald i 1969 og 1973. I den fyrste fireårsperioden var han medlem i Justiskomiteen, deretter medlem 1969-72 i Sosialkomiteen. Sesjonen 1972/73 hadde han plass i Utanriks- og konstitusjonskmiteen, medan han i sine siste fire år som tingmann var medlem i Finanskomiteen.
Østby var 1970-77 landsstyremedlem i Senterpartiet. I 1970 gav han ut femtiårssoga til Hedmark Senterparti, og i 1985 to bøker om historia til høvesvis branntrygdelaget og elektrisitetsverket i Elverum.
Roberto Bellarosa
Roberto Bellarosa er ein belgisk songar og vinnaren av The Voice Belgique i 2012.
Eurovision Song Contest 2013
I 2012 vart han vald ut av Radio-Télévision belge de la Communauté française (RTBF) til å representere Belgia i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige. I Eurovision 2013: A vous de choisir la chanson! 16. desember 2012 vart det vald ut kva for song han skulle framføre i Eurovision Song Contest 2013. Vinnaren vart songen «Love Kills».
What Were Once Vices Are Now Habits
What Were Once Vices Are Now Habits er det fjerde studioalbumet av den amerikanske rockegruppa The Doobie Brothers, utgjeve den 1. februar 1974 på Warner Bros. Records.
Innspeling og innhald
Tom Johnston-songen «Another Park, Another Sunday» vart gjeven ut som den første singelen frå albumet. Johnston sa «Det er om å miste ei jente. Eg skreiv akkordane og spelte han på akustisk gitar, og så hadde Ted [Templeman] somme idear, som å la den akustiske gitaren gå gjennom ein Leslie.» Songen gjorde det moderat på singellista og nådde 32. plassen.
Den andre singelen frå albumet var «Eyes of Silver», ein annan Johnston-song. I følgje Johnston: «Teksten var ikkje akkurat spektakulær. Eg skreiv dei ti minuttar før.» Songen hadde heller ikkje stor suksess på singellista og nådde berre 52. plassen. I eit forsøk på eit betre resultat gav Warner Brothers ut den første singelen deira på ny, «Nobody», med ein instrumental av Tiran Porter som B-sida, «Flying Cloud». Denne utgjevinga hamna i skuggen då radiostasjonar oppdaga «Black Water». Andre stasjonar heiv seg med og songen vart offisielt gjeven ut på singel. Han selde over ein million eksemplar og vart den første singelen til The Doobie Brothers som gjekk til topps på singellista. «Black Water» var komen ut som B-sida på singelen «Another Park, Another Sunday» åtte månadar tidlegare.
Plateomslag
Den uvanlege typografien på albumet vart føreslått av trommeslagaren John Hartman etter å ha vitja skulen han gjekk på, J.E.B. Stuart i Falls Church i Virginia. Skuleavisa Raiders Digest hadde nettopp endra avislogoen med liknande skrifttype. Fotografiet vart teken av Dan Fong under ein konsert den 4. desember 1973 i E.A. Diddle Arena i Western Kentucky University i Bowling Green i Kentucky. Han tok òg fotografiet på omslaget av albumet deira Takin' It to the Streets.
Medverkande
Andre musikarar:
Salslister
Album
Singlar
Trondheim Energi AS
Trondheim Energi AS er eit kraftselskap som vart stifta i 1901 som Trondhjems Elektricitetsværk og Sporvei. Kraftproduksjonen ligg på 3 200 GWh i eit normalår og kjem frå vasskraftverk i Nea-Nidelvvassdraget og Orklavassdraget. Trondheim Energi AS omfattar dotterselskapa Trondheim Energi Nett AS, Trondheim Energi Fjernvarme og Trondheim Energi Kraftsalg AS.
Trondheim Energi Kraftsalg sel straum i sluttbrukarmarknaden og er aktuell straumleverandør for store og små kundar i heile landet. Nettselskapet har Trondheim og Klæbu kommunar som konsesjonsområde.
Det opphavlege kommunalt eigde Trondheim Energiverk vart i 2002 selt til Statkraft. Selskapets namn vart i 2007 endra til Trondheim Energi. Talet på tilsette i selskapet er ca. 250. Omsettinga i 2007 var på 2 369 Mkr og driftsresultat etter skatt 412 Mkr.
Det tidlegare produksjonsselskapet Trondheim Energi Kraft var frå 1. januar 2009 fullstendig innlemma i Statkraft Energi AS. Kraftverka er her samla i ei eining som er gjeven namnet Kraftverksgruppe Trondheim og vert styrt frå Statkraft sin driftssentral i Gaupne.
Wilhelm Preus
Wilhelm Hakon Preus var ein norsk lektor frå Kristiansand som representerte kjøpstadene i Vestfold på Stortinget 1925-27, vald for partiet Høgre.
Danmarks plass haldeplass
Danmarks plass er ein haldeplass på linje 1 på Bybanen i Bergen. Haldeplassen ligg på Danmarksplass i Årstad i Bergen, og opna 22. juni 2010.
Wilhelm Preus
Preus var son til ein bakarmeister. Sjølv gjekk han skulevegen og vart student frå Aars & Voss skule i hovudstaden i 1902, og vart cand.real. frå universitetet i 1909. Han var lærar 1906-11 på Hauges Minde og 1911-13 på Frogner skule, begge i Oslo. I 1913 flytta han til Larvik og var overlærar ved Larvik kommunale høyere allmennskole. Tre år seinare vart han styrar av den kommunale handelsskulen og den tekniske kveldsskulen i Larvik. Frå 1931 arbeidde han som lektor på Ullern skole i Aker herad.
Danmarks plass haldeplass
Plasseringa av den eine plattforma på denne haldeplassen avvik frå dei andre haldeplassane langs Bybanen. Den vestlege plattforma ligg mellom spora, ikkje på utsida av spora. Dette er gjort av di ein ikkje ynskte at dei ventande passasjerane skulle stå tett opp til den sterkt trafikkerte Fjøsangervegen. Denne utforminga gjer òg haldeplassen sikrare for passasjerane, då dei berre treng å krysse eit spor på veg til plattforma. Avstiging for sørgåande bane vert dimed på venstre side.
Wilhelm Preus
Frå 1916 til 1925 var Preus medlem i Larvik bystyre, siste tre åra sat han i formannskapet. Stortingsperioden 1925-27 møtte han på Tinget som representant for dei fem Vestfold-byane og Høgre. Han var då medlem i Universitets- og fagskulekomiteen.
Den 1. oktober 1944 flykta Preus over til Sverige, etter å ha lege i dekning mot politiet i over fem veker. Han vende heim i juni 1945.
Sirkel Forlag
Sirkel Forlag er eit nytt norsk forlag av og for forfattarar. Som eit samvirkeføretak er Sirkel Forlag organisert som ei samanslutning av forfattarar som gjer ut sine eigne bøker. Dette er ei idemessig nyskaping i den norske forlagsbransjen. Forlaget gjer ut både trykte bøker i tradisjonelle genrar og format, e-bøker, og meir interaktive digitale utgjevingar. Forlagets første utgjeving, romanen Sondre, vart innkjøpt av Kulturrådet i desember 2016. Utgjeving nummer to, Anes veg, kom ut som papirbok i februar 2017 og finst som e-bok (på bokmål, nynorsk og engelsk), med lyd og animasjonar i det nye e-bokformatet ePub3.
Nygårdsbroen
Bruanlegget har vorte forandra ei rekkje gonger, og ei heilt ny bru, «Nye Nygårdsbro» stod ferdig i 1978. Denne var mykje lengre enn den gamle, og går høgare opp og i ein litt annan vinkel. Dermed vart det to bruer, Gamle og Nye Nygårdsbro. I samband med bygginga av Bybanen i Bergen vart det bygd ei tredje bru, «Nye Nygårdsbro II», som opna i november 2008. Bybanen går over den eldste brua, og har eit stopp (Florida) like nord for bruene.
Kontinentaldrift
Kontinentaldrift eller kontinentdrift er teorien omkring dei langsame rørslene i jordskorpa. Den moderne forståinga vart utarbeidd på 1960-talet, men teorien har røter langt tilbake. To av forløparane til denne teorien er teorien om kontinental drift og havbotnspreiing.
Teorien til Wegener
I 1912 lanserte den tyske geofysikaren Alfred Wegener teorien om kontinentaldrift. Denne teorien gjekk ut på at alle kontinenta ein gong hadde vore samla i eitt kjempekontinent, Pangaea, og ifølgje Wegener «sprakk» dette områdde opp for 200 millionar år sidan, slik at kontinenta dreiv frå kvarandre.
Litosfæren består av ulike plater som grensar til kvarandre i ulike plategrenser. Kontinentalplater utgjer kontinent og tørt land. Havbotnplater (oceanplater) utgjer havbotn.
Dei ulike grensene blir identifisert ved måling av jordskjelvaktivitet, og blir delt inn i divergerande, konvergerande og transforme grenser. Havbotnspreiing skjer langs divergerande grenser, eller midthavsryggar, der det blir danna ny havbotn. Konvergerande plategrenser oppstår der to eller fleire plater kolliderer. Ved kollisjon mellom kontinentalplater vil det byggjast fjellkjeder (orogenese), ved kollisjon mellom havbotnsplate og kontinentalplate vil havbotnsplata bli pressa under kontinentalplaten på grunn av den ulike oppbygginga og eigenvekta til platene. Dette blir kalla ei subduksjonssone. Den nedadgående (subderte) plata vil etter kvart bli pressa så djupt ned at smelting byrjar. Smelta material stig til overflata, og dannar ein vulkanboge. Ved kollisjon mellom to havbotnsplater vil den eldste (den kaldaste) plata bli pressa under den yngste, og øybogar vil dannast av vulkansk aktivitet.
Kjelder
Kontinentaldrift Kontinentaldrift نظرية الانجراف القاري মহাদেশীয় প্রবাহ Dilec'hiadur ar c'hevandiroù Континентален дрейф Deriva dels continents Kontinentální drift Kontinentaldrift Mandrite triiv Θεωρία μετατόπισης ηπείρων Continental drift Deriva continental Kontinenta drivo Kontinenteen jitoa Meginlandarák Deriva continental 대륙 이동설 Pomicanje kontinenata Pergeseran Benua Deriva dei continenti נדידת היבשות Deriv kontinan Kontinentų dreifo teorija Teori hanyutan benua Continentverschuiving 大陸移動説 Wędrówka kontynentów Deriva continental Теория дрейфа материков Continental drift Pohyb kontinentov Померање континената Mannerliikunnot கண்டப்பெயர்ச்சி การเลื่อนไหลของทวีป Trôi dạt lục địa 大陆漂移学说
Softs
Softs er det niande studioalbumet til det engelske jazzrockbandet Soft Machine, gjeve ut i 1976.
Kamphandlinga til Wager
Opptakt
Våren 1708 var Charles Wager på eit tokt i Karibia med ein skvadron på fire skip:
I april tok skvadronen forsyningar på den vesle øya Pequeña Barú, i dag Isla El Rosario, berre 50 km frå Cartagena. Frå her vart spanjolane klar over at dei var i nærleiken og den guvernøren i Cartagena sende åtvaring til den spanske flåten, som låg ankra i Portobelo.
Likevel valde kommandanten for sølvflåten, José Fernández de Santillán, å segle ut frå Portobelo til Cartagena den 28. mai. Han kunne ikkje vente særleg lenger. Orkansesongen var på veg, og resten av flåten, i tillegg til eskorten deira under Jean Du Casse, venta i Havanna, og truga med å reise vidare utan han.
Den spanske flåten bestod av fjorten handelsskip, ein lett armert losjiskip og tre eskorterande krigsskip:
Gull og sølv var lasta ombord på dei tre største fartøya. «San José» hadde 7 til 11 millionar pesos ombord og «San Joaquin» 5 millionar. «Santa Cruz» hadde resten, berre ein brøkdel av det dei to andre skipa hadde.
Slaget
Den spanske flåten nådde Isla de Baru kvelden den 7. juni og ankra opp der. Dagen etter var det lite vind, men kring kl. 1500 oppdaga dei at skvadronen til Wager nærma seg. Spanjolane sette opp ei forsvarsstilling, men engelskmennene visste at dei måtte angripe dei største skipa, fordi dei hadde mest pengar ombord.
«Kingston» gjekk til åtak på «San Joaquin» kring 1700, som etter to timars kamp, kom seg unna i mørket ved hjelp av «Concepción».
«Expedition» gjekk til åtak på «San José» og gjekk mot skipet for å borde det. Kring 1900, etter ein og ein halv time med hard kamp og berre 60 meter mellom dei to skipa, eksploderte brått «San José» og sokk raskt. Lasta og nesten heile mannskapet forsvann med skipet. Det var berre 11 overlevande av eit mannskap på 600.
No var det mørkt, men det var fullmåne og Wager klarte å finne «Santa Cruz» kring 0200. Etter ein kort kamp, som etterlet 14 engelskmenn og 90 spanjolar døde, vart «Santa Cruz» vart kapra, men hadde nesten ikkje noko av skatten ombord – berre 13 kister med spansk dollar og 14 sølvbarrer.
Ved daggry oppdaga engelskmennene «San Joaquin» og Wager gav ordre til «Kingston» og «Portland» om å kapre skipet. Etter nokre salvar klarte derimot «San Joaquin» å kome seg unna mot hamna i Cartagena. Engelskmennene turte ikkje følgje etter og møte kanonane ved forta i Cartagena.
Resten av den spanske flåten kom seg òg trygt fram til Cartagena, utanom «Concepción», som vart trengt opp i eit hjørne av engelskmennene og stranda seg sjølv på Baru Island der mannskapet sette skipet i brann.
Konklusjon
Engelskmennene hadde eliminert tre spanske skip og hindra gull- og sølvlasta å krysse havet og slik støtte den fransk-spanske krigen økonomisk. Men Charles Wager var skuffa over byttet, som gjorde han til ein rik mann, men som kunne ha vore mange gonger større om dei hadde fått kapra –San Joaquin. Kapteinane Bridge og Windsor vart kasta ut av marinen på grunn av dette.
I dag
Skatten frå San José ligg framleis på botn av havet. Det er estimert til ein verdi i dag på mellom 150 og 450 millionar amerikanske dollar. «San José» vert kalla «den heilage gralen av skipsvrak» og vert aktivt leita etter av skattejegerar i dag. Ei gruppe investorar kalla Sea Search Armada hevdar å ha funne skipet utanfor kysten av Colombia, men den colombianske regjeringa har ikkje klart å stadfeste dette. Ein stor rettsleg strid om rettane til skatten vart løyst i juli 2007 då colombiansk høgsterett konkluderte med at skatten skulle delast likt mellom dei colombianske styresmaktene og utforskarane. Andre hevdar å ha funne vraket andre stader, så den verkeleg plasseringa er framleis eit mysterium.
Ramsdellitt
Ramsdellitt er eit mineral som består av rombisk mangandioksid, MnO2. Det er dimorft med pyrolusitt.
I Noreg er det mellom anna påvist frå manganførekomstar ved Mandal og Kristiansand.
Mineralet er kalla opp etter L. S. Ramsdell, 1895–1975, ein amerikansk mineralog.
Bjarne Undheim
Bjarne Undheim var ein norsk skulemann, målmann og stortingsrepresentant frå Time som i tida 1961-69 sat på Stortinget for Rogaland og Senterpartiet.
Undheim var son til ein gardbrukar i Time. Sjølv gjekk han skulevegen og tok examen artium ved Voss landsgymnas i 1925. Han studerte deretter realfag ved Universitetet i Oslo og vart cand.real. i 1930. Då hadde han allereie gjennomført pedagogisk seminar og fekk same året lektorstilling ved Rogaland landsgymnas på Bryne. Heile si yrkestid arbeidde han ved landsgymnaset, som rektor frå 1947 til 1972.
Periodane 1945-47 og 1956-67 var Undheim med i heradsstyret og formannskapet i Time. I fireårsbolken 1956-59 var han ordførar. Hausten 1961 vart han vald inn på Stortinget, og vart attvald i 1965. På Stortinget var han den fyrste fireårsperioden medlem i Kommunalkomiteen, i den andre i Protokollkomiteen.
Undheim var sterkt engasjert i idrettsaktivitet både i heimekommunen og i Rogaland fylke. Han var formann i Bryne Idrettslag frå 1939 til 1948, heidersmedlem i laget frå 1947. I 1953 vart han formann i fylkesutvalet for idrettsanlegg i Rogaland, eit verv han hadde til 1964.
Han var også engasjert i Norsk Lektorlag og var formann i Rogaland Mållag frå 1953 til 1955.
I 1974 vart han tildelt Kongens fortjenstmedalje i gull.
Sverre Rotevatn
Sverre Rotevatn er ein norsk, tidlegare kombinertløpar, fødd på Lillehammer, som var aktiv for Øystre Slidre IL frå 1998 til 2004. Han vart verdsmeister for Noreg i lagtevlinga under ski-VM 2001. Året etter fekk han sølvmedalje i noregsmeisterskapen på ski.
Aktiv
Rotevatn deltok for Noreg i alle tre kombinert-øvingane under VM 2001 i Lahti. Han vart nummer 27 i normaløvinga, men fekk likevel plass på det norske laget som sidan vann gull i lagtevlinga. Saman med Kenneth Braaten, Bjarte Engen Vik og Kristian Hammer syrgde han for norsk siger, elleve sekundar før Austerrike.
På nyåret 2002 gjorde Rotevatn sin beste prestasjon i verdscupen i kombinert, då han vart nummer åtte i eit renn i Schonach. Under vinter-OL 2002 i Salt Lake City gjekk Rotevatn i mål til ein 13. plass, hans fremste plassering i internasjonale meisterskap. Han deltok også på det norske laget som vart nummer fem i lagtevlinga. Tidlegare i 2002-sesongen vann han i Høydalsmo si einaste NM-medalje, slått av Jan Rune Grave med 58 sekundar.
Kronstad haldeplass
Kronstad er ein haldeplass på linje 1 på Bybanen. Haldeplassen ligg på Kronstad i Årstad i Bergen, og opna 22. juni 2010. Kronstad depot ligg like ved haldeplassen, der bybanesporet er kopla på det ordinære jarnbanenettet til Jernbaneverket.
Høgskolen i Bergen har sin hovudcampus, Campus Kronstad, aust for haldeplassen, teke i bruk i 2014.
Framheim
Framheim var namnet på basen til Roald Amundsen ved Hvalbukta på Rossisen i Antarktis under ekspedisjonen til Sørpolen. Han vart nytta mellom januar 1911 og februar 1912.
Hytte og telt
Hytta vart bygd i seksjonar av ein snikkarmeister, Jørgen Stubberud og reist heime hos Amundsen i Noreg, så skrudd frå kvarandre for å fraktast til Antarktis på «Fram». Under bygginga av Noreg fortalte Amundsen at hytta var meint for observasjonar, noko som passa bra med dei tilsynelatande planane hans om å nå Nordpolen.
Hytta var ein av dei første prefabrikkerte strukturane som vart flytta til Antarktis og hadde eit spisebord som kunne hevast opp under taket når det ikkje var i bruk. Hytta målte fem gonger fire meter, og veggane bestod av fire lag av trebord med papp mellom for isolering.
I løpet av den lange antarktiske vinteren bygde Amundsen og medlemmane på ekspedisjonen eit nettverk av verkstader og lager, inkludert eit dampbadrom, grave ut i isen kring hytta. I dette komplekset førebudde mennene seg på den komande reisa til Sørpolen.
Utstyr
Ved Framheim vart utstyret til Amundsen heile tida oppgradert, sidan han stort sett var misnøgd med det vanlege polarutstyet. Sledane vart betra ved å kutte ned på ramer og meier, og dei vart 60% lettare, utan at den totale styrken deira vart redusert.
Amundsen forma spesielle sledekassar for mat og utstyr som var permanent festa til sledane. Kassane hadde lokk som lett kunne opnast med vottar på. Dette reduserte faren for frostskadar under lossinga av sledane. Kassane vart òg høvla ned i løpet av vinteren for å redusere vekta deira. Amundsen hadde berre med seg fire mattypar: pemmikan (laga med hans eiga oppskrift), sjokolade, mjølkepulver og kjeks, men denne dietten vart utvida med sel- og pingvinkjøt lagra i forsyningsdepot på barrieren og ferskt hundekjøt frå hundar dei valde ut under reisa. Dette ferske, vitaminrike kjøtet hindra skjørbuk.
Yacht
Yacht (uttalt jåt(t), frå nederlandsk jacht via engelsk) er eit lystfartøy av ein viss storleik. På engelsk kan ordet visa til alle typar lystbåtar.
Yachtar kan drivast med segl, dampmaskin eller motor.
Ordet har same opphav som det til båttypen jakt (nederlandsk jachtschip).
Verdsmeisterskapen i sjakk 2014
Verdsmeisterskapen i sjakk 2014 var ein tittelkamp i sjakk mellom regjerande verdsmeister Magnus Carlsen og utfordrar Viswanathan Anand (vinnar av kandidatturneringa). Tittelkampen blei spelt i Sotsji i Russland, og det var satt av tre veker til hendinga, frå 7. til 28. november 2014. Formatet for kampen var «best av tolv parti», der siger gir eitt poeng, og remis gir eit halvt poeng til kvar spelar. Spelaren som først når seks og eit halvt poeng, står att som ny verdsmeister. Den 23. november avgjorde Carlsen med siger mot Anand i det ellevte partiet, og den totale poengsummen 6½ mot 4½. Det var difor ikkje naudsynt å spele alle tolv partia.
Kandidatturneringa
Kandidatturneringa gjekk føre seg i Khanty-Mansijsk i perioden 12.–31. mars 2014. Alle spelarane møtte kvarandre to gonger, der uavgjort ga ½ poeng og seier 1. Viswanathan Anand vann turneringa, og blei dermed kvalifisert til å møte Magnus Carlsen i kampen om Verdsmeister-tittelen.
Timeplan
Kvart parti starta klokka 15.00 MSK (UTC+3, dvs. klokka 13.00 norsk tid).
Premiering
Premiane blir utbetalte i Euro og fordelt med 60% til vinnaren og 40% til andreplassen.
Cliodhna Cussen
Familie
Cliodhna Cussen er gift med historikaren, forleggjaren og målaktivisten Pádraig Ó Snodaigh. Dei er busette i Howth rett nord for Dublin, og saman har dei seks søner. Aengus Ó Snodaigh er politikar og parlamentsrepresentant frå ein Dublinvalkrins for partiet Sinn Féin. Dei tre brørne Rónán Ó Snodaigh, Rossa Ó Snodaigh og Colm Ó Snodaigh spelar i det kjende folkemusikkinspirerte verdsmusikkbandet Kíla. Dei to siste brørne, Cormac Ó Snodaigh og Feargus Ó Sodaigh har tidlegare drive eit sikringsfirma. Familien Ó Snodaigh er ein av dei mest kjende «kulturfamiliane» i Irland.
Kunstnarleg arbeid
Ho har skapt ei lang rad skulpturar i stein og bronse til torg og andre offentlege stader, til kyrkjefasadar og andre bygg. Mange av arbeida hennar er utførte på oppdrag frå ulike offentlege styresmakter og institusjonar. Eit av dei mest kjende arbeida står der Pearse Street møter College street i Dublin sentrum, like ved Trinity College Dublin. Dette høge steinmonumentet førestiller båtfortøyinga til Ivar Beinlause (794-872), som var kallenamnet på Ivar Ragnarsson, sonen til Ragnar Lodbrok. Ein periode var han konge av Dublin. Denne skulpturen vart plassert (1986) på staden der vikingane skal ha fortøygd langskipa sine. Ho har og laga Who made the world-skulpturen i Ballsbridge (Dublin). I 1986 ferdigstilte ho ein statue av Saint Patrick (irsk Naomh Pádraig), fødd 385 eller 390, truleg avliden 461. Saint Patrick er den irske skytshelgenen, som har vore rekna for den som sette i gang kristninga av Irland. Skulpturen er plassert i Máméan i grevskapet Connemara, og framstiller Saint Patrick som ein sauegjetar med ein sau ved føtene.
Cussen har skrive novella «An Eochair» (lykillen) som er ei fiksjonshistorie om ein kjend figur i irsk litteraturhistorie, og har publisert to diktsamlingar Sifíní (Jordbær) i 2001 og Turasanna (Turar) i 2011. Cussen er og teiknar, og ho har i ei årrekkje vore blant dei som har produsert illustrasjonar til den årvisse kalenderutgjevinga frå forlaget Coisceim.
Aniva
Aniva (russisk Ани́ва) er ein by i Sakhalin oblast i Russland med om lag 8000 innbyggjarar. Han ligg ved kysten av Anivabukta sør på øya Sakhalin, rundt 30 km sørvest for Juzjno-Sakhalinsk.
Han vart grunnlagd i 1886 som landsbyen Ljutoga (russisk: Лютога). I 1905 vart han ved Portsmouth-traktaten avstått til Japan, saman med resten av Sør-Sakhalin. Japanarane gav han namnet Rutaka (japansk: 留多加町). Landsbyen vart tilbakeført til Sovjetunionen i 1945. Han fekk i 1946 bystatus og nytt namn, Aniva.
This Is The Moody Blues
This Is The Moody Blues er eit dobbelt samlealbum av The Moody Blues, som kom ut seint i 1974 under ein lengre pause for bandet. Sjølv om alle songane tidlegare hadde vore på albuma deira (utanom «A Simple Game», som var ei B-side frå 1968), var fleire av versjonane her i alternative miksar.
This Is The Moody Blues vart ein stor salssuksess og nådde 14. plass i Storbritannia og 11. plass i USA.
Alive & Well: Recorded in Paris
Alive & Well: Recorded in Paris er eit konsertalbum frå 1978 av bandet Soft Machine. Det meste av albumet er konsertopptak frå fire kveldar i Théâtre Le Palace i Paris i juli 1977, men mykje av albumet vart seinare endra litt i studio, og songen «Soft Space» er utelukkande spelt inn i studio, teken frå ein singel frå året før.
Lloyd Thaxton Goes Surfing with The Challengers
Lloyd Thaxton Goes Surfing with The Challengers er det andre albumet til surferockgruppa The Challengers. Dette albumet kom ut i 1963 då «surfemusikkbølgja» var på sitt mest populære i Sør-California. Plata var lenge vanskeleg å få tak, før Sundazed Records gav ut plata på CD i 1994 med to eksra bonusspor.
Lloyd Thaxton var vert og produsent på eit populært radioshow i Hollywood på denne tida. Då Surfing with The Challengers kom ut på våren 1963, var dei blitt ei av dei mest synlege og viktigaste musikkgruppene i Sør-California.
Innhaldet på albumet var surfeinstrumentalar av tidlegare rockesongar frå 1950-åra og tidleg i 1960-åra (songar av Duane Eddy, The Fireballs og The Ventures) i lag med nokre originale songar av The Challengers.
Orklavassdraget
Orklavassdraget er eit vassdrag i kommunane Orkdal, Meldal, Rennebu og Oppdal i Trøndelag og Tynset i Hedmark. Vassdraget har eit nedbørsfelt på 3092 km³ og strekker seg 170 km frå Store Orkelsjø til Orkdalsfjorden ved Orkanger. Statkraft har, gjennom oppkjøpet av Trondheim Energiverk, saman med andre kraftselskap fem kraftverk i vassdraget, og den totale produksjonen er 1250 GWh.
Viktige elver i Orklavassdraget er Orkla, Grana og Inna. Viktige magasin er Store Orkelsjø, Granasjøen og Innerdalsvatnet.
Toppklokke
Toppklokke (Campanula glomerata) er ei fleirårig blomsterplante som høyrer til i klokkeslekta i klokkefamilien.
Skildring
Toppklokke er ein staude med opprett vekst. Stenglene er raudlege, firkanta i tverrsnitt og lett håra. Blada er sittande oppetter stengelen. Dei sit spreidd og er smalt eggforma til lansettforma med grovt takka rand. Oversid er grasgrøn og ru av nedsenka bladribber, medan undersida er gråkvit på grunn av eit tett hårlag.
Blomstringa finn stad i juni-september der ein finn endestilte blomstandar eller blomsterklasar og nokre få akselstilte blomsterstandar i bladhjørna oppetter stilken med nokre få blomstrar i kvar. Dei einskilde blomstrane er 20-25 mm lange og er regelmessige og klokkeforma, samanvaksne nedantil og med ein krage av utoverbøygde spissar. Kronblada er blåfiolette. Begerflikane er spisse. Frukta er kapslar med mange frø. Rotnettet består av ein kort jordstengel og trevla røter. Planta er fleirårig, særs hardfør og blir mellom 15-100 cm høg. Blomstringa finn stad i juni-september.
Toppklokke høyrer til dei klassiske bondehageplantene og den var mykje populær som prydplante i gamle dagar. Toppklokke kan bli særs gammal som hageplante og den klarar seg lenge på same stad utan stell. Den trivst på frisk, veldrenert jord eller i bakkar og skrentar, eng, skogbryn og i veggrøfter.
Utbreiing
Toppklokke veks naturleg i Norden, i store delar av det sørlege Finland og i det austlege Sverige frå om lag Sundsvall til Linköping. Det er òg spreidde førekomstar sør og vest i Sverige. I Danmark veks den berre i større bestandar på Sjælland og Lolland.
Arten kom til Noreg på 1860-talet, då den vart distribuert frå Botanisk hage i København. Den er kjent i 15 av Agder sine 30 kommunar og finst heilt opp til Bjåen i Bykle på 920 moh. Arten kjem opphavleg frå Europa og Asia.
Gray Spur
Gray Spur er ein fjellrygg mellom Aaronbreen og Counts Icefall på austsida av Ford Massif i Thiel Mountains i Antarktis. Eit lite fjell ligg i enden av utstikkaren. Han vart kartlagt av gruppa frå US Geological Survey som vitja Thiel Mountains i 1960–61, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter James L. Gray, ein flymaskinst i U.S. Navy, som mista livet i ein styrt med eit P2V Neptune-fly kor tid etter det hadde tatt av frå Wilkes-stasjonen, 9. november i 1961.
Toppklokke
Kultivarar og variantar
Campanula glomerata har mange kultivarar med ulike farger slik som 'Superba', 'Bellefleur', and 'Acaulis'. Den følgande ukomplette lista syner nokre av variantane med synonym.
Ein variant av arten er ulltoppklokke (Campanula glomerata ssp. farinosa). Den kan skiljast frå toppklokke ved at ulltoppklokke har tettare bladvekst, er meir kompakt, og berre har ein blomsterklase øvst på stengelen. Toppklokke har ofte einskilde klokkeblomstrar nedover stilken i bladhjørna.
Verdsmeisterskapen i roing 1978
Verdsmeisterskapen i roing 1978 vart avvikla på vatnet Lake Karapiro ved Cambridge i New Zealand for dei ordinære vektkalassane, medan tevlingane i lettvektsklassane fann stad i København i Danmark. Karane tevla i 12 i ulike båtklassar og kvinnene i 6.
Singlesculler
<br style="clear:both;" />
Halldor Skard
Halldor Skard er ein norsk tidlegare kombinertløpar  frå Oslo. Han var med på å vinne gull for Norge på 4 x 5 km stafett under OL 1998 i Nagano. Skard har også to VM-medaljar i lagøvinga, gull i 1997 og sølv i 1995.
Verdsmeisterskapen i roing 1978
Dobbeltsculler
<br style="clear:both;" />
Halldor Skard
Karriere
Skard vart juniorverdsmeister i kombinert i Vuokatti i 1992. Fyrst vinteren 1995 nådde han eit nivå som gjorde at han kunne måle seg mot dei dyktigaste kombinertrennarane i verda. I sine tre beste sesongar, 1995-97, hadde han fem pallplasseringar (1-2-2) i verdscuprenn. Framom tre landsmenn vann han i Steamboat Springs sin einaste siger i verdscupen i desember 1996.
Verdsmeisterskapen i roing 1978
Toar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Halldor Skard
Karriere
Skard fekk i 1995 plass på det norske firemannslaget som tok sølvmedaljar under ski-VM i Thunder Bay. Under verdsmeisterskapen på ski i Trondheim i 1997 vart han nummer 13 i den individuelle kombinertøvinga, og gjekk fyrste etappen for Noregs gullmannskap i lagtevlinga: Bjarte Engen Vik, Knut Tore Apeland og Fred Børre Lundberg. Året etter starta Skard også fyrst i langrennsdelen då Noreg vann OL-gull for lag, då saman Kenneth Braaten og førnemnde Vik og Lundberg.
Han slutta som aktiv i 2000.
Verdsmeisterskapen i roing 1978
Toar med styrmann
<br style="clear:both;" />
Firar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Firar med styrmann
<br style="clear:both;" />
Dobbeltfirar
<br style="clear:both;" />
Åttar
<br style="clear:both;" />
Lettvekt singlesculler
<br style="clear:both;" />
Lettvekt dobbeltsculler
<br style="clear:both;" />
Lettvekt, firar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Gyda Voss
Gyda Kathrine Voss var ein norsk målar frå Oslo. Ho måla portrett, figurar og ein del landskapsmåleri.
Ho deltok på Haustutstillinga i ulike år frå 1899 til 1951. Ved Haustutstillinga i 1913 hadde ho to bilde: Ung fransk pike og Gammel kone.
Gyda Voss er representert i Nasjonalgalleriet med to måleri, Italienerbarn og Gammel kone. Eit portrett ho måla av far sin i 1901 heng i Oslo Bymuseum.
Aleksandrovsk-Sakhalinskij
Aleksandrovsk-Sakhalinskij (russisk Алекса́ндровск-Сахали́нский) er ein by i Sakhalin oblast i Russland med om lag 11 000 innbyggjarar. Han ligg nær Tatarsundet på vestsida av øya Sakhalin, rundt 450 km nord for Juzjno-Sakhalinsk.
Historie
Aleksandrovskaja sloboda vart grunnlagt i 1869, og voks etter kvart til landsbyen Aleksandrovka. I 1881 vart det oppretta ein administrativ utpost i landsbyen, som då heitte Aleksandrovskij post. Utposten fungerte som eit administrativt senter for drift av katorga, fengsel, eksilbusetnader, og for heile øya fram til oktoberrevolusjonen. Anton Tsjekhov budde i byen i 1890 medan han samla stoff til boka Sakhalinøya. Han fekk bystatus til Aleksandrovskij i 1917.
Under den japanske okkupasjonen mellom 1918-1925 vart byen kalla Ako. I 1926 vart bynamnet endra til Aleksandrovsk-Sakhalinskij for å skilje han frå andre stader med same namn. Aleksandrovsk-Sakhalinskij var senter for Sakhalin oblast frå 1932 til 1947. Under Sovjet-tida var byen kjent for sine kolgruver.
Fuller Island
Fuller Island er ei øy i Highjump Archipelago som ligg 2 nautiske mil sør for Thomas Island på sørsida av Cacapon Inlet. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter H.F. Fuller, som var mannskap på sjøflyet nytta under Operasjon Highjump i februar 1947.
NM i bordtennis 1978
Noregsmeisterskapen i bordtennis 1978 vart avvikla i Bergen 15.–16. april.
Ivo Viktor
Ivo Viktor er ein tsjekkisk tidlegare fotballspelar frå Křelov, som var målvakt på Tsjekkoslovakia sitt lag som vann EM i fotball 1976. Han spelte 63 landskampar i åra frå 1966 til 1977. I si tid var han ei av dei beste målvaktene i Europa, og kom på tredjeplass i kåring om beste fotballspelaren i Europa i 1976 (Ballon d'Or). Fem gongar vart Viktor kåra til Tsjekkoslovakias beste fotballspelar, og to gongar til årets målvakt i Europa.
Frå 1960 til -63 stod Viktor ein sesong i mål for kvart av laga Železárny Prostějov, RH Brno og Spartak Brno. Sidan var han målvakt i topplaget Dukla Praha i fjorten sesongar, og fekk med seg tre seriegull og like mange nasjonale cuptriumfar før han ha la opp i 1977.
Viktor fekk sin landslagsdebut mot Brasil på Maracanã stadion i Rio de Janeiro i 1966. Fire år seinare vakta han målet då Tsjekkoslovakia rauk ut or fotball-VM 1970 i Mexico etter tre strake tap. Under EM i fotball 1976 utmerkte han seg med framifrå prestasjonar og bidrog mykje til at Tsjekkoslovakia vann turneringa. Særleg viktige redningar stod han for mot Nederland i semifinalen, såvel som mot Vest-Tyskland i finalen. Han vart også kåra til beste målvakt i EM og kom på tredjeplass i kåringa av årets fotballspelar i Europa.
Granite Spur
Granite Spur er ein fjellrygg langs nordsida av Jones Mountains i Antarktis, 0,5 nautiske mil vest for Avalanche Ridge. Han vart kartlagt av gruppa frå University of Minnesota som vitja Jones Mountains, 1960–61, og fekk dette namnet av dei fordi grunnfjellet av granitt kjem fram her.
NM i friidrett 1993
Noregsmeisterskapen i friidrett 1993, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Greveskogen idrettspark i Tønsberg dagane frå 30. juli til 1. august 1993 og vart arrangert av Tønsberg Friidrettsklubb.
Kongepokalane vart tildelt Atle Douglas og Monica Grefstad, fyrstnemnde for hans sterke 800-meterløp og sistnemnde for hennar norske rekord på 100 meter hekk.
100 m
<br style="clear:both;" />
200 m
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
1500 m
<br style="clear:both;" />
5 000 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
110 m hekk
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
400 m
<br style="clear:both;" />
3 000 m
<br style="clear:both;" />
5 000
<br style="clear:both;" />
100 meter hekk
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Ingrid Melfald Hafredal
Ingrid Melfald Hafredal er ein norsk forfattar og journalist.
Hafredal har gått forfattarstudiet ved Høgskulen i Telemark og arbeider frilans som journalist. Ho har tidlegare mellom anna studert kultur og litteraturfag på Universitetet i Bergen, og arbeidd som engelsklærar i Madrid. Ho debuterte som forfattar i 2013 med romanen Omveier på Forlaget Oktober.
Al-Shatrah
Al-Shatrah (òg kalla Shatrat al-Muntafiq) er ein by sør i Irak, nordaust for Nasiriyah. Det er det administrative senteret i al-Shatrah-distriktet, som er ein del av Dhi Qar guvernement. Al-Shatrah ligg langs Gharrafkanalen og Motorveg 7. 22-23 km mot vest ligg oldtidsbyen Lagash. I 2009 hadde byen kring 254 000 innbyggjarar.
Historie
Al-Shatrah vart grunnlagd i 1872 under den osmanske tida i Irak då byen var ein del av Basra vilayet. Ikkje lenge etter oppretta byen sterke handelsband til Bagdad og vart eit senter for kornhandel i Sør-Irak. Shatrah vart den viktigaste byen langs Gharrafkanalen og fekk kallenamnet «Vesle Bagdad». Han var det administrative senteret i ein qadaa (underdistrikt) med same namn, som var ein del av Muntafiq sanjak i Basra vilayet. Det offisielle namnet på byen var opphavleg «Shatrat al-Muntafiq», men det vart forenkla av lokale innbyggjarar til «al-Shatrah» for å skilje han frå den nærliggande byen Qal'at Salih, som offisielt vart kalla «Shatrat al-Amarah» av osmanske styresmakter.
Sommaren 1889 opplevde al-Shatrah eit kolerautbrot og kring 700 av innbyggjarane mista livet, mellom andre qaimaqam-en (løytnant-guvernøren) i byen. Før utbrotet hadde byen kring 5 000 innbyggjarar, men al-Shatrah vart i stor grad mellombels fråflytta etter utbrotet.
Al-Shatrah var ei høgborg for al-Muntafiq-stamma, som dominerte Sør-Irak under osmanarane. Tidleg på 1900-talet vart byen rekna som maktsenteret til stamma. Han hadde då kring 4 000 innbyggjarar, som nesten alle var sjiamuslimske arabarar, i tillegg til små samfunn av jødar og mandearar. Marknaden hadde nesten 300 butikkar. Det jødiske samfunnet hadde ein eigen grunnskule i landsbyen.
Irakkrigen
Under invasjonen av Irak i 2003 vart lika til amerikanske soldatar slepte gjennom gatene i al-Shatrah og hengde opp på bytorget.
Wergeland haldeplass
Wergeland er ein haldeplass på linje 1 på Bybanen. Haldeplassen ligg på Wergeland i Årstad i Bergen, og opna 22. juni 2010.
Frå 24. mars til 2. april 2011 var Fageråstunnelen stengd fordi ein av køyreledningane måtte forbetrast. I denne perioden var Wergeland brukt som endehaldeplass.
Rapidcreekitt
Rapidcreekitt er eit relativt sjeldan, kvitt mineral med kjemisk formel Ca2(SO4)(CO3)·4H2O.
Det vart oppdaga i 1983 nord i Yukon i Canada, og skildra i 1986. Rapidcreekitt har ei samansetjing og struktur som liknar gips.
Det er funne i Kongsberg sølvgruver.
Nasiriyah
Nasiriyah (arabisk الناصرية; An Nāşirīyah; òg skrive Nassiriya eller Nasiriya) er ein by i Irak. Han ligg ved breidda av Eufrat, kring 370 km søraust for Bagdad, nær ruinane av oldtidsbyen Ur. Han er hovudstad i Dhi Qar guvernement. I 2003 hadde byen kring 560 000 innbyggjarar, og var den fjerde største byen i Irak. Han hadde ein religiøs mangfaldig folkesetnad av muslimar, mandearar og jødar tidleg på 1900-talet, men i dag er innbyggjarane hovudsakleg sjiamuslimar.
Nasiriyah vart grunnlagd av Muntafiq-stamma seint på 1800-talet under osmanarane. Han har sidan blitt eit stort trafikknutepunkt. Nasiriyah er òg eit senter for daddeldyrking og andre næringar i byen er båtbygging, teppeveving og sølvarbeid. Bymuseet har ei stor samling av sumerisk, assyriske, babylonske og abbasidiske ting. Ruinane av oldtidsbyane Ur og Larsa ligg i nærleiken.
Klima
Nasiriyah har ørkenklima (BWh i Köppen si klimaklassifisering).
Tidleg historie
Tidleg på 1900-talet hadde Nasiriyah kring 10 000 innbyggjarar. Dei fleste innbyggjarane var sjiamuslimske arabarar, men det var òg kring 1 000 sunnimuslimske arabarar, 300 mandearar, 300 persarar, 200 etiopiarar, 150 jødar, 50 turkmenarar, 50 kurdarar og 20 innfødde kristne. Det var eit stort handelssenter i det osmanske Irak og importerte utanlandske varer via Bagdad og Basra. Dei viktigaste varene som Nasiriyah sjølv produserte var lêr, korn og ghi. Byen hadde kring 600 solide steinhus, men dei fleste bygningane og heimane var bygde av adobe. Det var kring 350 butikkar i Nasiriyah, i tillegg til fem khanar (vertshus). Området kring byen var rik på daddelpalmar og kornåkrar. Byen hadde ikkje bymur som mange av die andre store administrasjonssentra. I tillegg til å fungere som administrastive funksjonar i Muntafiq-distriktet, var Nasiriyah ein utpost og busetnad i ein generelt nomadisk region dominert av lokale beduin-stammer.
Britisk og hashemittisk styre
Under første verdskrigen erobra britane byen i juli 1915, som på den tida var kontrollert av Det osmanske riket. Kring 400 britar og indarar, og opp til 2 000 tyrkiske soldatar omkom i slaget om Nasiriyah den 24. juli 1915.
I 1920 hadde Nasiriyah 6 523 innbyggjarar. Folkesetnaden var etnisk variert, der arabiske muslimar utgjorde 72,7 % av innbyggjarane, jødar 8 %, mandearar 9,7 %, persarar 4.6 %, lurar 4,3 % og kristne, tyrkarar og indarar resten.
Den første cella av Det irakiske kommunistpartiet vart skipa i Nasiriyah av Yusuf Salman Yusuf (kjend som «Fahd») i 1930-åra. Det var òg fødestaden til Fuad al-Rikabi, som skipa Det irakiske Baath-partiet i 1950-åra. På den tida bestod Irakiske Baath hovudsakleg av folk frå Nasiriyah, nemleg slektningar og vener av Rikabi.
Moderne tid
Under Gulfkrigen i 1991 var Nasiriyah det lengste punktet som koalisjonsstyrkane trengde inn i Irak, og amerikanske avdelingar nådde hovudvegen like utafor byen. I mars 1991, etter at amerikanarane trekte seg ut, tok sjiamuslimane i Nasiriyah del i opprøra mot styret til den irakiske presidenten Saddam Hussein. Opprøret var slått ned med vald av irakiske militære med store tap av menneskeliv og mykje fysisk skade. Mange av innbyggjarane vart massakrerte av irakiske regjeringsstyrkar.
Fram til krigen i 2003 var Nasiriyah heimstad for eit av dei største mandeiske samfunna i Irak.
NGC 1132
NGC 1132 er ein elliptisk galakse som ligg rundt 318 millionar lysår unna jorda i stjernebiletet Floda.
Han inneheld store mengder mørk materie, like store mengder som det ein finn i grupper av galaksar, og kan vera restane etter ei slik ei som smelta saman til éin galakse. I tillegg har NGC 1132 ein sterk røngtenglød frå store mengder av varm gass som ein normalt sett berre finn i galaksegrupper. Ei anna moglegheit er at galaksen vart danna åleine under særskilde tilhøve.
Pygoscelis
Pygoscelis er ei biologisk slekt av pingvinartar som inkluderer mellomstore pingvinar utan ornament på hovudet. Dei lever i Antarktis og på den subantarktiske ryggen. I denne slekta finn ein tre nolevande artar og tre fossile artar (P. tyreei, P. grandis og P. calderensis).
Artsliste
Pygoscelis-pingvinar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.6 frå august 2011 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Inferno Ridge
Inferno Ridge er ein smal rygg, 13 km lang, som ligg mellom Schneiderbreen og Rennellbreen i Heritage Range i Antarktis. Han fekk dette namnet av geolog-gruppa frå University of Minnesota til desse fjella, 1963–64, fordi området har mange djupe innsnitt og består av svarte bergartar.
Nardo
Nardo er ein bydel i Trondheim. Nardo ligg sør for sjølve Midtbyen og aust for Nidelva. Namnet Nardo skriv seg frå norrøn tid og ein reknar med at det låg et gudehov tileigna Njord her.
Statistisk sentralbyrå si levekårsundersøking i 2004 utpeikte Nardo som den bydelen i Trondheim der innbyggarane hadde det best.
Geografi
Området Nardo strekkjer seg frå Lerkendal i nord og til Risvollan i sør. Grensene i aust og vest er kvar seg Moholt og Sunnland.
Med tida har det endra seg ein del kva for område som blir rekna til Nardo. Tendensen er at Nardo, noko feilaktig, har strekt seg sørover. Handlesenteret Nardocenteret har bidratt mykje til dette, i tillegg til at Nardo administrative distrikt fram til 1. januar 2005 omfatta bydelane Nardo, Steinan, Bratsberg, Nidarvoll og Hoeggen. Nardo er nå underlagt Lerkendal administrative bydel.
Omkjøringsvegen og Nardokrysset deler bydelen i to delar, Nardosletta er et relativt flatt område frå omkjøringsvegen og sørover til Nardocenteret. Nord for omkjøringsvegen ligg Blomsterbyen og Nardotoppen kvar seg aust og vest for Torbjørn Bratts veg.
Idrett
Nardo har ein suksessfull bydelsklubb, Nardo Fotballklubb. Nardo FK held til i Nissekollen – eit friluftsområde i Blomsterbyen – der klubben har eit klubbhus og to fotballbanar med kunstgrasunderlag, ein stor og ein liten.
Utdanning
I hjarta av bydelen ligg den nyleg nyleg gjenreiste Nardo skole. Den nye skolen opna i 2008 etter ein byggjeperiode på to år, mellombels opphaldsstad for elevane var i brakker på Sverresborg. Bydelen sin lokale ungdomsskole er Sunnland ungdomsskole, rett vest for Nardo
Næraste vidaregåande skole er Strinda videregående skole som tilbyr studieretning for idretts- og studieforberedende fag.
Nardo ligg òg i umiddelbar nærleik til Norges teknisk-naturvitenskapelige universitet, campus Gløshaugen.
NM i bordtennis 1979
Noregsmeisterskapen i bordtennis 1979 vart avvikla i Linnerudhallen i Oslo 30. mars–1. april.
Nardo
Næringsverksemd
Nardo er først og fremst eit bustadstrøk, og har få butikkar og andre arbeidsplassar i sjølve bydelen. Sør i bydelen ligg bydelssenteret Nardocenteret. Trondheims Mercedes-Benz-forhandlar, Motor-Trade er òg lokalisert på Nardo. Røde kors, Tapir og Mamoz er nokre av dei få foretaka som har lokale på Nardo.
Kommunikasjon
Nardo ligg like ved Omkjøringsvegen og er lett tilgjengeleg med bil. Det meste av kollektivtransport til og frå Nardo går med buss, hovudsakeeig bussrute nr. 8 og 52. Heilt nord i bydelen ligg òg Lerkendal stasjon, ein togstasjon på Stavnebanen.
Gardsnamnet
Gardsnamnet Nardo (Nardoe/Nardve (1801)) var tidlegare matrikulert til Strinden prestegjeld i Lade sokn. I 1801 vert to gardar nemnde: Nardoe nedre og Nardve den mellemste. I 1886 vert fire gardar nemnde: Nardo nordre, vestre, østre og søndre med til saman sju bruk.
Ur i Mesopotamia
Ur (sumerisk Urim, akkadisk Uru, arabisk أور) var ein viktig sumerisk bystat i oldtidsriket Mesopotamia, der den moderne Tell el-Muqayyar (arabisk تل المقير) ligg i dag i Dhi Qar guvernement sør i Irak. Sjølv om Ur ein gong var ein kystby nær munningen av Eufrat i Persiabukta, har kystlinja flytta seg og byen ligg no godt i landet, ved sørbreidda av Eufrat, 16 km frå Nasiriyah i dagens Irak.
Byen er datert til Ubaid-perioden for kring 3 800 evt., og er registrert som bystat i historiske kjelder frå 2500-talet fvt. med Mesannepada som den første registrerte kongen. Skytsguddomen til byen var Nanna (på akkadisk Sin), den sumeriske og akkadiske måneguden, og namnet på byen skal kome frå namnet på denne guden, Urim, som var den klassiske, sumeriske stavinga og tyder «bustaden til Nanna».
I dag er staden markert av dei delvis restaurerte ruinane av zigguraten i Ur, som består av heilagdomen til Nanna, graven ut i 1930-åra. Tempelet vart bygt på 2000-talet fvt. under regjeringstida til Ur-Nammu og vart bygt opp att på 500-talet fvt. av Nabonidus, den assyrisk-fødde siste kongen av Babylon. Ruinane dekkjer eit område på 120 meter frå nordvest til søraust og 800 meter frå nordaust til sørvest, og stig kring 20 meter over dagens bakkenivå.
Sletten haldeplass
Sletten er ein haldeplass på linje 1 på Bybanen. Haldeplassen ligg utanfor Sletten senter i Årstad i Bergen, og opna 22. juni 2010.