cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Larvik Cone
Larvik Cone er eit lågt, men markant fjell på 425 moh, på neset mellom Newark Bay og Jacobsen Bight, på sørkysten av Sør-Georgia. Det ligg store steinurer i fjellsida. Det vart grovt kartlagd av British South Georgia Expedition, 1954–55, og namngjeve Larvik Peakfrom etter nærliggande Larvik. SGS, 1956–57, endra seinare namnet til det meir skildrande cone.
Randvik
Randvik er ein del av tettstaden Risør i Risør kommune. Grenda oppstod på 1960-talet då kommunen begynte å byggje på Randvikheia og i Randvikskauen. Randvik består elles av tre gardar som ligg på Randvik og på Randvikheia.
Barnehagar
På Randvik ligg det tre barnehagar. Lekestottet barnehage og Amandus barnehage ligg nede på gardane og Randvik barnehage ligg ved Kjempesteinsmyra, ved skulen.
Nærbutikken
Rimi Randvik er nærbutikken på Randvik og ligg rett ved sida av skulen. Det har vore butikk der sidan 1990-talet.
Kyrkja
Frydendal kyrkje er kyrkja som folket Randvik høyrer til. Kyrkja eller "Kjerka" ligg på garden Grundesund grunn. Det ligg nedanfor Randvik på veg ned til Risør.
Natur
Randvik har mykje natur, med mykje skau og hei, men au sjø, strand og båtliv. Randvik har austre og vestre Randvikstranda som ligg på kvar si side av Lekestottet barnehage (garden Randvik). Bygda har mange fiskeplassar på Ytre Randvik. Det går mange stiar frå Randvik til både Risør (Flisvika) og Åmland (Fransåsen).
Myrkonglefamilien
Myrkonglefamilien (Araceae) er ein plantefamilie i vassgroordenen.
Slekter
Familien har desse slektene som er registrerte i naturen i Noreg:
Ei anna slekt i familien er kalaslekta (Zantedeschia), der mellom anna potteplanta stovekala høyrer til.
Slektene Lemna og Spirodela var tidlegare rekna til ein eigen familie, andematfamilien (Lemnaceae), men er no innlemma i myrkonglefamilien.
Luftrom
Luftrom eller luftterritorium er område i atmosfæren som ligg over land- og sjøterritoriet til ein stat. Omgrepet har utvikla seg i lag med luftfarten.
Ein skil mellom kontrollert luftrom, der ei flygekontrollteneste har oppsyn med lufttrafikken, og ukontrollert luftrom der ei slik teneste ikkje har kontroll, sjølv om ho kan ha ein rådgjevande funksjon.
Utstrekking
Internasjonale luftfartsavtalar slår fast at luftrommet til eit land er avgrensa av sjøterritoriet, 12 nautiske mil (22,2 km) frå kystlina til landet. Luftområde utanfor desse luftromma er rekna som fritt tilgjengelege, på linje med internasjonalt farvatn.
Avgrensing av luftrom i høgda er ikkje internasjonalt avtalt, sjølv om ein gjennom romrett har slått fast at rommet er fritt for alle. Dei lågaste forslaga er 30 km over havoverflata, det høgaste fly og varmluftsballongar flyg, medan det høgaste er rundt 160 km over havoverflata, det lågaste satellittar kan ha stabile banar på. Den internasjonale luft- og romfartsorganisasjonen Fédération Aéronautique Internationale reknar Kármánlinja på 100 km over havoverflata som skilje mellom luft- og romfart.
Regulering
Statar har suverenitet over sitt luftterritorium, og kan nekta utanlandske flygingar adgang. Chicagokonvensjonen og IASTA slår likevel fast at kommersielle flygingar har fridom til å fly gjennom luftromma til land som har skrive under.
Luftrom blir delt inn i ulike klassar som blir nemnde med bokstavar frå A til G. Klasse A har strengast kontroll medan klasse G har minst. I Noreg nytter ein klassane A, C, D og G der dei tre første er kontrollert luftrom og G er ukontrollert. Lufttrafikktenester deler også luftrom mellom seg i ulike ansvarsområde.
Luftrom kan stengjast av ulike grunnar, som fare for ulukke ved ulike naturtilhøve, terrorisme eller krig. I konfliksituasjonar kan det innførast flygeforbod mot visse flygingar i eit luftrom. Luftfartøy som bryt forbodet kan i nokre høve risikera å bli skotne ned.
Ville Jalasto
Ville Jalasto er ein finsk fotballspelar. Han spelar for Kongsvinger IL Toppfotball (2020). I 2012-sesongen spela han som høgreback for Aalesund i den norske Eliteserien.
Jalasto tok til å spela fotball for FC Honka i heimbyen som åtteåring. Han debuterte på A-laget til Honka i den finske serien 4. mai 2006. I mars 2009 kom han til Ålesund. Han debuterte for Aalesund i den fjerde serierunden i 2009 mot Odd Grenland. Han har fleire kampar for U21-landslaget til Finland og debuterte for A-landslaget 29. mai 2010 i ein privatlandskamp mot Polen.
Friidrettslandskampen Jugoslavia–Noreg 1954
100 meter
<br style="clear:both;" />
400 m
<br style="clear:both;" />
1500 m
<br style="clear:both;" />
5 000 m
<br style="clear:both;" />
110 meter hekk
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
4 × 100 meter stafett
<br style="clear:both;" />
200 meter
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
Stavhopp
<br style="clear:both;" />
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
Triebtenseewli
Triebtenseewli er ein innsjø nær Grimsel-passet i kantonen Bern i Sveits. Han har eit overflateareal på 10 ha.
Friidrettslandskampen Jugoslavia–Noreg 1954
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
4 × 400 m stafett
<br style="clear:both;" />
Bettino Craxi
Benedetto (Bettino) Craxi var ein italiensk politikar, leiar av det italienske sosialistpartiet (PSI) frå 1976 til 1993. I åra 1983-87 var han statsminister i Italia, som den første frå sosialistpartiet.
Bakgrunn
Etterkrigspolitikken i Italia vart på mange måtar styrt av ei usagt doktrine som gjekk ut på å halde kommunistpartiet borte frå maktposisjonar. Dette førte til at ulike politiske alliansar såg dagens lys, fleire av desse vart møtt med motstand internt i parti som vart med i dei kryssande alliansane. Også i det største partiet, det kristlegdemokratiske partiet (DC), var det ved høve grupperingar som kunne tenkt seg å innlemme kommunistpartiet i regjeringskoalisjon.
Politisk aktiv
Craxi var frå Milano og melde seg inn i sosialistpartiet. Han studerte historie, noko som tidleg førte han inn i politiske verv. Frå 1960 til -70 var han byråd i Milano. I 1965 vart partisekretær for PSI i Lombardia, eit verv han hadde fram til 1968. Då vart han vald inn som medlem av parlamentet. I 1960- og 70-åra dreiv han elles i det skjulte med aktiv støtte til dissidentar og opposisjonsrørsler i ulike land, så som PSOE i Spania, i Uruguay, Tsjekkoslovakia, for Solidaritet i Polen og PLO.
Craxi vart vald til generalsekretær i sosialistpartiet i 1976, etter årelang strid mellom ulike fraksjonar i partiet. Mange i partiet såg på han som ein overgangsfigur, men han makta å gjennomføre sin politikk og festa grepet om partiet.
Craxi hadde stor innverknad på italiensk politikk i 1980-åra. Han prøvde å distansere sosialistpartiet frå kommunistpartiet, målet hans var å skape eit reformorientert parti à la det tyske SPD og det franske sosialistpartiet. Ved valet i 1983 dobla partiet sin del av røystene til 14%.
Statsminister
I Craxi si regjeringstid voks Italia til å verte det femte største industrilandet i verda. Men inflasjonen låg ofte over 10%. Problemet med den høge inflasjonen vart møtt med å oppheve det såkalla scala mobile, ei lenke mellom løn og pris som regulerte lønningane automatisk etter prisane. Dette reduserte inflasjonen, men i det lange løp auka det på med streikar. Statsskulda voks til over 100 % av brutto nasjonalprodukt i Craxi sin periode som statsminister. Noko ho framleis (2009) er.
Med sine leiarevner klarte Craxi å halde regjerings-koalisjonen samla i nær fire år. Hans statsministerperiode vart såleis den lengstvarande i Italia etter 2. verdskrigen til då. Trass i eit bra val for PSI i 1987, måtte Craxi overlate statsministerembetet til kristlegdemokratane sin leiar.
”Mani pulite” – reine hender
I februar 1992 vart sosialisten Mario Chiesa arrestert av politiet i det han mottok 7 millionar lira i muter frå eit reingjeringsfirma. Chiesa søkte støtte hos Craxi, men vart i staden skulda for ”å kaste mistanke mot det ærlegaste partiet” i Italia. Chiesa gjekk deretter med på å fortelje det han visste. Rettsvesenet byrja då etterrøke finansieringa av dei ulike partia i Milano. I juli forstod Craxi alvoret i saka. I ein tale i parlamentet sa han alle visste om det ureglementære i kring finansane til partia, og skulda parlamentsmedlemene for hykleri. Talen vart møtt med togn. Det tok tid før Craxi innsåg kor utsett hans posisjon var.
Rettsvesenet bad utover vinteren 1992/93 fleire gonger om å oppheve den rettslege immuniteten ein kvar medlem av parlamentet har mot å verte rettsforfylgt. I desember 1992 mottok Craxi det første av fleire krav om å møte for påtalemakta. Hans parlamentariske immunitet vart oppretthalden 29. april 1993, etter Craxi heldt ein kjenslesterk tale i parlamentet. Etterpå fór han til bustaden sin i Roma. Då han seinare gjekk ut vart han møtt av ei stor folkemengd som heiv myntar på han, medan dei ropte; ”vil du ha desse og?”. Denne stunda vart hugsa med smerte og sinne av den politiske klassen i Italia.
Hendinga markerte eit skilje i italiensk politikk. I lokalvala i Lombardia i 1993 vann det nydanna opposisjonspartiet Lega Nord og avslutta dermed 16 års sosialist-styre. I somme fylke fekk PSI under 4% av stemmene. Ved parlamentsvalet fall partiet frå 14% ved førre val til under sperregrensa på 4%, og vart ikkje representert i parlamentet.
Møte med rettsvesenet
I desember 1993 sat Craxi på vitnebenken, jamsides partisekretæren i det kristlegdemokratiske partiet, Arnaldo Forlani. Dei var innkalla av Antonio di Pietro, statsadvokaten som hadde utløyst det Craxi kalla ”den falske revolusjonen”. På spørsmål om dei store mutene kalla ENIMONT som både PSI og DC hadde motteke, svara Forlani; ”kva muter?”. Craxi unngjekk Forlanis bommert, i staden vedgjekk han at han og mange andre politikarar braut lovene som gjaldt partifinansiering. Han såg på pengemidlane partia mottok som ”kostnaden ved politikk”.
Kristiane Lund
Kristiane Gotfredsdotter Lund var ein norsk hardingfelespelar frå Bø i Telemark.
Lund lærde av Halvor Flatland og vann i si tid fleire fyrstepremiar i kappleikar. Ho var den fyrste kvinnelege hardingfelespelaren som vart kjend vide utover i landet. «Hennar Innspelingar frå 1911 vitnar om at ho spela på nivå med dei aller største i samtida.» Lund arbeidde for bunadstradisjonen og var aktiv i skipinga av Spelemannslaget Bøheringen, Bø dansarring og Nes Nasjonale dansarring.
Bettino Craxi
Møte med rettsvesenet
Under ENIMONT-saka hevda han at i eit land der retten alltid arbeidde sakte, vart hans sak handsama i ekstraordinært tempo. Noko som også var tilfelle. Som svar på skuldingar i ei anna mutesak, Tangentopoli, sa han at han vart skild ut til å svare for lovbrot som han ikkje var den einaste som hadde gjort. Forsvaret hans var ikkje å seie seg uskuldig, men at alle var skuldige.
Craxi hadde som prinsipp aldri å orsake seg. I hans år ved makta såg mange med velvilje på dette autokratiske trekket, men etter at det korrupte politiske systemet var avslørt forventa ein ei offentleg orsaking. Ho kom aldri, Craxi hevda han berre hadde gjort det alle andre hadde gjort.
Eit fleirtal av italienarane hadde mista tiltrua til politikarane, og eliten i den politiske klassen måtte forlate posisjonane sine i åra 1993/94. Sinnet mot politikarane retta seg mindre mot at dei hadde teke mot muter, meir mot måten dei hadde brukt mutene på. Ein større del av pengane som partia fekk, gjekk rett i lomma på leiande politikarar. Eit PSI-medlem, Rino Formica, karakteriserte dette med utsegna: «Klosteret er fattig, men munkane er rike».
Flukt til Tunisia
I mai 1994 flykta Craxi til Hammamet i Tunisia for å unngå å verte fengsla. Der hadde han ein eigedom, samstundes kunne han nyte godt av vernet frå Tunisias diktator, [Zine El Abidine Ben Ali]], ein venn av Craxi. Craxi vart dømd til 17 år og 4 månaders fengsel for korrupsjon, men sa seg uskuldig ved gjentekne høve. Han vende aldri tilbake til Italia, og døydde av komplikasjonar etter diabetes.
Thomaí Apérgi
Thomaí Apérgi er ein gresk songar. Apérgi gjorde sin første profesjonelle debut under Panik Records i 2012 med hennar fyrste singel «What's Your Name (Mia vradiá)». Ho er òg kjend for å ha delteke i EUROSONG 2013 - a MAD show, den greske uttakinga til Eurovision Song Contest i Malmö i Sverige.
I april 2013 var ho ein av deltakarane i den fyrste sesongen av Your Face Sounds Familiar på ANT1.
EUROSONG 2013 - a MAD show
Apérgi deltok i EUROSONG 2013 - a MAD show med songen «One Last Kiss», og var ein av favorittane til å vinne. Ho enda derimot på tredje- og nest sisteplass, og fekk ikkje representere Hellas i Eurovision Song Contest 2013.
EUROSONG 2015 - NERIT & MAD show (60 khrónia musikí)
Saman med Legend vil Apérgi delteke med «Jazz & sirtáki» i EUROSONG 2015 - NERIT & MAD show (60 khrónia musikí), den greske uttakinga til Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike.
Heksokinase
Heksokinase er ein kinase som fosforylerer heksosar. Han finst i nesten alle vev. I glykolysen fosforylerer han glukose og dannar glukose-6-fosfat.
Dahle Idrettslag
Dahle Idrettslag er ein norsk fotballklubb heimehøyrande i bydelen Dale i Kristiansund, skipa i 1938. Dahle IL har mest alle år spelt på nivå 4 og 5 i seriesystemet, saman med andre lag frå Nordmøre og Romsdal. Laget spelar i gult med blå bukser.
Ben Tee
Ben Tee (skotsk-gælisk Beinn an t-Sìthidh) er eit fjell i Skottland i Lochaber-området i Highland, om lag 15 km nord for Spean Bridge.
Moody Point
Moody Point er eit nes på austenden av Joinville Island, utanfor Den antarktiske halvøya. Det vart oppdaga av ein britisk ekspedisjon under Ross, 1839–43, og vart namngjeve av han etter generalløytnant Moody på Falklandsøyane.
Trans av Neil Young
Trans er det 14. albumet til Neil Young og kom ut 29. desember 1982. Det vart delvis spelt inn og gjeven ut under den vidgjetne Geffen-tida hans i 1980-åra. Trans gjorde mange tilhengjarar desorienterte. Somme meinte at albumet var ei satirisk melding som Young prøvde å sende ut om kva retning musikken tok i framtida. Young bruker mykje vocoder på fem av ni songar. Sjølv om albumet vart dårleg motteke, peikar kritikarar på at det er mange sterke melodiar der og at Young med albumet strekkjer seg mot nye musikalske miljø, slik han hadde gjort det med Rust Never Sleeps og seinare mot grunge-miljøet.
Bakgrunn
I 1982 forlet Young Reprise Records, som hadde vore plateselskapet hans sidan 1968, til fordel for Geffen Records &mdash; selskapet som vart grunnlagd og var eigd av David Geffen, som hadde arbeidd med Young som manager for Crosby, Stills, Nash & Young. Kontrakten til Young garanterte han $1 million per album, samt total kreativ kontroll over det han gav ut.
Det første albumet Young gav Geffen var Island in the Sun, eit album han hadde spelt inn hausten 1981. I følgje Young var det «ei tropisk sak, om segling, gamle sivilisasjonar, øyar og vatn.» Geffen avslo Island in the Sun, og ønskte at Young skulle spele inn eit nytt album og ikkje noko han hadde skapt medan han framleis var under kontrakt med Reprise.
På denne tida var Young sterkt oppteken med å ta seg av sonen sin, Ben, som var fødd med cerebral parese og ikkje kunne snakke. Young valde å spele inn songar med vocoder både som eit nikk til dei elektroniske eksperimenta til det tyske bandet Kraftwerk og fordi det forvrengde talen hans — noko som reflekterte forsøka hans på å kommunisere med sonen. Neil Young: «På den tida prøvde han å finne ein måte å snakke på, å kommunisere med folk på. Det er det Trans handlar om, og det er derfor på plata at du veit at eg seier noko, men du kan ikkje forstå kva det er. Det er nøyaktig den same kjensla eg får frå sonen min»
Young spelte inn seks nye songar for Trans, inkludert ei nyinnspeling av Young sin Buffalo Springfield-song «Mr. Soul» frå det andre albumet deira, Buffalo Springfield Again. Han fylte albumet med tre songar som var meint for Island in the Sun: «Little Thing Called Love», «Hold on to Your Love» og «Like an Inca». Ein song, «If You Got Love», var trykt på plateomslaget, men var ikkje på albumet etter at Young ombestemte seg i siste sekund.
Utdrag frå fleire songar finst i filmen til Young, Human Highway frå 1982.
Trans og det neste albumet Everybody's Rockin' gjorde at Geffen i 1983 saksøkte Young fordi han med vilje lagde ukommersiell musikk som ikkje representerte det Young tidlegare hadde gjort.
Tetsuji Hashiratani
Tetsuji Hashiratani er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Mount Bouvier
Mount Bouvier er eit massive, hovudsakleg isdekt fjell, 2070 moh, like nord for botnen av Stonehouse Bay aust på Adelaide Island. Det vart oppdaga og grovt plassert på kartet av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Jean-Baptiste Charcot etter Louis Bouvier, ein kjend fransk naturalist. Det vart kartlagd på ny av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10 og av Falkland Islands Dependencies Survey i 1948–50.
TECHINT
TECHINT er teknisk etterretning som kjem frå innsamling og analyse av truslar frå fiendtlege våpen, utstyr eller assosierte ressursar.
Denne kunnskapen må utnyttast til fulle av dei som skal vinne på slagmarka, og på teknisk og taktisk nivå er det avgjerande å forstå den teknologiske kapasiteten og trugselen frå fienden sine våpensytem, kommando og kontrollsystem og effektiviteten av fienden sin logistikk.
Døme på TECHINT
Oslorapporten
Triftsee
Triftsee er ein innsjø i Urner-Alpane nær Gadmen i kantonen Bern i Sveits. Innsjøen oppstod nyleg, etter 2002, då den nedre delen av Triftbreen smelta.
Marcus Hellner
Carl Marcus Joakim Hellner er ein svensk langrennsløpar, fødd i Lerdala i Skaraborgs län, som vann to OL-gull i Vancouver i 2010. Han vart fyrst olympisk meister på 30 km, før han gjekk Sverige inn til stafettgull i 4x10 km. I 2011 vart han verdsmeister i sprint-øvinga under ski-VM i Oslo.
Myrkongleslekta
Myrkongleslekta (Calla) er ei planteslekt i myrkonglefamilien.
Dominique Rocheteau
Dominique Rocheteau er ein fransk tidlegare fotballspelar frå Saintes. Han var ein fintesterk vengspelar i fransk fotball på 1970- og 80-talet, skåra 15 mål på 49 landskampar for Frankrike.
Myrkongleslekta
Artar
I Noreg veks det ein art:
Dominique Rocheteau
Klubbspel
Rocheteau var aktiv 1971-80 for AS Saint-Étienne, 1980-87 for Paris Saint-Germain og 1987-89 for Toulouse FC. Med Saint-Étienne vart han fransk ligameister 1974, 1975 og 1976, fransk cupmeister 1977. Våren 1976 var han innbytar då laget tapte finalen i Europacupen i fotball 1976 mot Bayern München. Med Paris Saint-Germain vart han cupmeister 1982 og 1983, samt ligameister 1986.
Landslagsspel
Rocheteau debuterte i ein EM-kvalifiseringskamp mot Island den 3. september 1975. Sidan deltok han VM i fotball 1978, VM i fotball 1982, EM i fotball 1984 og VM i fotball 1986. Under europameisterskapen 1984 var han med om å sikre Frankrikes fyrste store meisterskapstriumf og i Mexico-VM 1986 fekk han med seg ein bronsemedalje. Rocheteau spelte sin siste landskamp i VM-kvartfinalen mot Brasil, ein kamp Frankrike vann gjennom straffeskyting.
Mount Macklin på Sør-Georgia
Mount Macklin er eit fjell med to toppar, det høgaste 1900 moh, mellom Mount Carse og Douglas Crag i den sørlege delen av Salvesen Range på Sør-Georgia. Det vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Alexander Macklin, militærlege under den britiske ekspedisjonen til Shackleton, 1914-16. Macklin reiste med Shackleton i «James Caird» frå Elefantøya til King Haakon Bay på Sør-Georgia.
Dagfinn Flem
Dagfinn Flem var ein norsk redaktør og lokalpolitikar. Han var son til Ivar Flem, redaktør i Sunnmørsposten. Dagfinn Flem vart redaksjonssekretær i same avis i 1932. Frå 1946 vart han ansvarleg redaktør saman med broren Magne. Han var medlem av Ålesund bystyre frå 1934. I til saman åtte år var han ordførar i byen, og representerte Venstre.
Dagfinn Flem var med i Bolstads Ensembel 1934-1941.
Mount Mair
Mount Mair er eit fjell på 780 moh mellom Brandt Cove og Larsen Harbor i Drygalskifjorden på Sør-Georgia. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Bruce F. Mair, ein geolog i British Antarctic Survey (BAS), som gjorde omfattande geologisk kartlegging av området i 1974-75 og 1976-77.
Ben Tianavaig
Ben Tianavaig er ein ås på Isle of Skye, nær Portree i Skottland. Åsen dominerer sett frå hamna i Portree og har status som Marilyn. Det er enklast å nå frå Camastianavaig. Ein kan stundom sjå konge- og havørn på åsen.
Bnachii
Bnashii (òg kalla Bnashaai, Bnash'i, arabisk بنشعي) er ein landsby i Zgharta distrikt i Nord guvernement i Libanon. Innbyggjarane er maronittiske katolikkar.
Cape Purvis
Cape Purvis er eit nes heilt sør på Dundee Island, utanfor nordenden av Den antarktiske halvøya. Det vart oppdaga i desember 1842 av kaptein James Ross i Royal Navy, og vart namngjeve av han etter kommandør (seinare kontreadmiral) John B. Purvis i Royal Navy, som assisterte ekspedisjonen til Ross.
Bhairet Toula
Bhairet Toula (òg kalla Buhayrat Toula eller Bouhairat Toula, Al Bouhairi, arabisk بحيرة تولا) er ein landsby i Zgharta distrikt i Nord guvernement i Libanon. Han ligg nord for Toula.
Denne landsby er kjend for vatnet sitt og jordbruket (eple, pærer, druer, ferskenar og kirsebær). 90 % av innbyggjarar flyttar til kystbyar som Zgharta, Mejdlaya, Tripoli, Chekka, Batroun, Jbeil, Jounieh og Beirut om vinteren.
Trübsee
Trübsee er eit fjellvatn i Sveits, ved foten av Titlis. Trübsee ligg oppfor Engelberg og er mogeleg å nå frå byen med kabelvogn eller til fots.
Skunkkalaslekta
Skunkkalaslekta (Lysichiton) er ei planteslekt i myrkonglefamilien.
DS «Pallas» (1922)
DS «Pallas» (kallesignal LDFB - LEPK) var eit dampskip bygt i 1922 som lasteskip og kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) i 1923. Det gjekk i kystfart for BDS til det kolliderte og sokk i februar 1940.
Skipet var systerskip til
Madera County
Madera County er eit fylke i det geografiske midtpunktet av delstaten California i USA. Fylket er 5 580 km² stort og registrerte 156 225 ibuarar i 2020. Fylkessetet Madera ligg 83 meter over havet i San Joaquin-dalen. Lengst nordaust i Madera County strekker den søraustlegaste biten av Yosemite National Park seg inn i fylket.
Lee Evans var frå Madera County.
DS «Pallas» (1922)
Historie
Skipet vart bygt ved Danziger Werft & Eisenbahnwerk A/G i Danzig i Tyskland. Skipet vart fullført av verftet og lagt opp i påvente av kjøparar. Det Bergenske Dampskibsselskab kjøpte skipet for 211 705 kroner og fekk det levert i juni 1923 i lag med som vart bygt og kjøpt samstundes. Begge skipa gjekk inn i godsruta mellom Vestlandet og Tromsø, men «Pallas» gjorde enkelte ekstraturar til Frankrike og Antwerpen.
31. mars 1926 grunnstøytte «Pallas» ved Grønøya på Helgelandskysten og vart ståande fast. Den sørgåande hurtigruta DS «Dronning Maud» kom til staden og vart liggande til det vart lyst for å trekke skipet av grunnen. Ein prøvde først med ei 8-toms manillatrosse, men denne slitna alt ved halv fart. Så vart det prøvd med ein 4-toms stålwire, men denne slitna òg. Ein prøvde så med ankerkjettingen til «Pallas», men nok ein gong slitna det, og ein måtte vente til det vart flo sjø. Då fekk ein skipet av grunna. Det var ingen store skadar på skipet. Skaden vart taksert til 17 240 kroner og skipet i skadelidt tilstand til 160 000 kroner.
5. februar 1927 gjekk «Pallas» på grunn att, denne gongen ved Mosjøen. Skipet var seint på kvelden kome til innløpet av Mosjøen då det i mørkret gjekk på grunn, og vart ståande fast like akter for midtskips. Ein gjekk straks i gang med å tømme ballasttankane for å lette skipet, og sette ut varpanker. Under dette arbeidet glei skipet av grunna sjølv. Sidan det var mørkt og dårleg sikt, valde dei å gå attende til Sandnessjøen, der dei kom frå og vart liggande der over natta. Forpiggen hadde lekkasje og tok inn vatn, men ein klarte å ha kontroll over situasjonen ved hjelp av pumpene ombord på skipet. Skipet gjekk så til Rørvik, som hadde bergingsstasjon, for å få dykkarar til å undersøke skaden og tette lekkasjen. Fleire baugplater måtte skiftast, i tillegg til ein del av kjølen og stamnskoen. Frå mars 1932 byrja skipet å gå i ruta Oslo-Kirkenes. I april 1938 vart skipet lagt i opplag i Bergen, men gjekk enkelte turar som reserverskip. Hausten 1938 og fram til januar 1939, og igjen sommaren og hausten 1939 låg «Pallas» og systerskipet «Clio» som kornlager for staten i Bergen. Først utpå hausten 1939 gjekk skipet turar i ruta Oslo-Tromsø.
3. februar 1940 kolliderte «Pallas» med den finske damparen «Wipunen» ved Kvalen nord for Haugesund på reise frå Bergen til Oslo med stykkgods. Skipet sokk få minutt etter kollisjonen. Ein passasjer og mannskapet på 16 vart berga i god hald ombord på «Wipunen», som førte dei til Haugesund. I følgje mannskapet skal «Wipunen» brått ha endra kurs mot «Pallas». Like etter gav «Wipunen» tre støyt i fløyta for å signalisere at det gjekk akterover, men det var for seint. «Wipunen» gjekk med stor fart inn i «Pallas», og råka skipet like ved maskinrommet og trengde seg djupt inn i det. Lysmaskinen gjekk så det vart stummande mørkt, og det vart raskt tydeleg at «Pallas» kom til å gå ned. Samanstøyten var så kraftig at dei to skipa vart hengande saman. Det finske dampskipet kasta ut ein leider og alle ombord på «Pallas» kunne gå ombord på «Wipunen». Då siste mann forlet «Pallas», låg dekket alt i vasspegelen. «Pallas» var fullasta då ulukka skjedde, mellom anna med tusen fat olje og ein del stykkgods. Nordlandsmålaren Einar Berger hadde sendt 50 måleri med «Pallas», som alle gjekk tapt i forliset. Lasta på «Pallas» var vurdert til kring ein halv million kroner, medan skipet i seg sjølv var verdt mellom 200 000 og 300 000 kroner. Utgiftene til «Wipunen» for reparasjonen og anna kom totalt på 140 til 150 000 kroner. Kapteinen på «Wipunen» vart frifunnen i sjøretten, og BDS måtte betale 1200 kroner i sakskostnader.
Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 556 brt, 298 nrt og lasteevna var 550 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 890 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Danziger Werft. Oppgjeven yting var 380 iHk (indikerte hestekrefter) som gav ein toppfart på 9 knop.
I 1930 fekk skipet sett inn straumlinjeror og i 1936 propellar av rustfritt stål.
Mount Ditte
Mount Ditte er eit fjell, 1400 moh, som ragar over Cape Alexandra heilt søraust på Adelaide Island. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, og vart namngjeven av Jean-Baptiste Charcot etter Alfred Ditte, ein kjend fransk kjemikar.
Bousit
Bousit er ein landsby i Zgharta distrikt i Nord guvernement i Libanon.
Idrettslaget Nordlandet
Idrettslaget Nordlandet er eit idrettslag heimehøyrande i bydelen Nordlandet i Kristiansund, skipa 28. mars 1929. Nordlandet er i dag ein rein fotballklubb som spelar i blå trøyer med raude ermar, kvite bukser og blå strømper.
Kjelder
heimeside
Kiryat Yam
Kiryat Yam (hebraisk skrift, tyder Sjøbyen) er ein by ved Haifabukta i Israel, 12 km nord for Haifa. Han er ein av forstadane til Haifa som er ein del av forstadane Krayot, og ligg ved middelhavskysten, mellom Kiryat Haim og Tzur Shalom industriområde aust for Kiryat Motzkin.
Kiryat Yam har 45 000 innbyggjarar. Det nordlege område av byen er heimstad til mange immigrantar frå det tidlegare Sovjetunionen, Nord-Afrika og Etiopia.
Historie
Eit stort landområde ved Haifabukta vart kjøpt frå familien Sursock frå Beirut av American Zion Commonwealth i 1925. I 1928 kjøpte Bayside Land Corporation, eit fellesprosjekt mellom Palestine Economic Corporation og Jewish National Fund, 2 400 mål med landområde for å byggje ein avtale knytt til bygginga av IPC-oljerøyrleidninga. Utviklinga ag bustadområde byrja i 1939, og det første huset stod ferdig i 1940.
Under Libanonkrigen i 2006 vart Kiryat Yam råka av Hizbollah-rakettar, noko som førte til skadar på folk og eigedom.
Axel Teichmann
Axel Teichmann er ein tysk langrennsløpar frå Eberdsdorf i det austlege Tyskland. Han vart verdsmeister på 15 km i 2003 og på 30 km i 2007. Elles i perioden 2003-11 vann han fem VM-sølv, to OL-sølv og ein VM-bronse i ulike øvingar; bortsett frå OL-sølvet på femmila i 2010 er alle desse sølv- og bronsemedaljane vunne i stafett-tevlingar. Mellom desember 2002 og desember 2011 vann han 13 individuelle tevlingar i verdscupen i langrenn.
Kiryat Yam
Venskapsbyar
Kiryat Yam er venskapsby med:
Ben Vane
Ben Vane (skotsk-gælisk Beinn Mheadhain) er eit fjell i Skottland sør i Dei skotske høglanda. Fjellet høyrer til Arrochar Alps og ligg litt utanfor dei andre i gruppa. Fjellet har ei høgd på 915 meter over havet, som gjer at det akkurat har nådd status som Munro (3002 fot, der grensa er 3000 fot).
McIlroy Peak
McIlroy Peak er eit fjell på 745 moh vest for Husvik Harbor og 0,8 nautiske mil (1,5 km) sør for Mount Barren på Sør-Georgia. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1990 etter James A. McIlroy (1879–1968), som var kirurg på den britiske Imperial Trans-Antarctic Expedition, 1914–16, på «Endurance», og under Shackleton-Rowett Expedition, 1921–22.
Shigetatsu Matsunaga
Shigetatsu Matsunaga er ein tidlegare japansk fotballspelar.
The Fifth Estate
The Fifth Estate, tidlegare kjend som The D-Men, er eit USA-amerikansk rockband skipa i 1963 i Stamford i Connecticut.
Tidlege år (som The D-Men)
Bandet var fleire gonger på fjernsyn som på Clay Cole, der dei var på same innspelingsdag som The Rolling Stones då The Stones var på amerikansk TV for første gongen. Dei spelte òg på Hullabaloo, der dei spelte «I Just Don't Care». På den tida var Brian Epstein ein av programleiarane, og han uttrykte at han var interessert i å signere kontrakt med dei. Dei vann seinare ein innringingskonkurranse, Murray the K, for beste nye utgjeving, føre The Dave Clark Five og The Animals i 1965. I 1966 endra dei namn til «The Fifth Estate».
The Fifth Estate
The Fifth Estate gav ut singelen «Love is All a Game» for Red Bird, som vart ein regional hit. Dei fekk ein nasjonal og internasjonal hit i 1967 med ein sunshine pop-versjon av «Ding-Dong! The Witch Is Dead», som nådde 11. plassen på Hot 100-lista. Songen vart spelt inn og gjeven ut verda over på fem forskjellige språk (japansk, italiensk, fransk, tysk og engelsk) og nytta element frå «La Bouree» frå «Terpsichore» av 1600-talskomponisten Michael Praetorius. I følgje Cashbox er songen på Topp 100 for alle platene som kom ut i 1967 og har vore den største hitten og den høgaste plasseringa på hitlista i USA for alle av Harold Arlen- eller Wizard of Oz-songane, uansett artist. Same året spelte The Fifth Estate inn ein versjon av «Heigh Ho!», eit anna filmtema og denne gongen frå Disney-filmen Snow White and the Seven Dwarfs i 1937. Sjølv om «Heigh Ho!» nådde CHUM-lista i Canada, var salet av både «Heigh Ho!» og den neste singelen deira, «Do Drop Inn», skuffande i USA og låg langt nede på hitlista. Sjølv om han ikkje vart ein hit i USA, vart «Morning Morning» frå 1968 ein mellomstor hit i Australia og Storbritannia.
Den originale fem-mannsbesetninga hadde halde seg uendra i seks år. På den tida hadde dei spelt inn kring 100 songar og gjeve ut 13 singlar og eitt album. Sam & Dave vart med dei på scenen og song «Soul Man» på ein av konsertane deira, medan The Vandellas song og spelte inn ein av songane deira, «How Can I Find A Way». Dei medverka i ein episode av TV-showet Malibu U i 1967. I 1968 under den siste episode av TV-showet sitt, spelte The Monkees The Fifth Estate sin versjon av «Ding Dong! The Witch Is Dead». The Fifth Estate turnerte med artistar som Count Five, The Electric Prunes, The Music Explosion, The Buckinghams, The Ronettes, Gene Pitney, The Lovin' Spoonful, The Turtles, The Byrds og The Easybeats. Dei spelte òg på TV-programmet Upbeat med The Velvet Underground.
I 1970 gjekk dei kvart til sitt og nye prosjekt, men har sidan kome attende og er framleis aktive i dag. Eit nytt album, Time Tunnel, kom ut i 2012, produsert i lag med og miksa av Shel Talmy.
Eurovision Song Contest 1960
Eurovision Song Contest 1960 var den femte utgåva av Eurovision Song Contest, den årlege songtevlinga for medlemmane av Den europeiske kringkastingsunionen (EBU). Tevlinga blei arrangert i Royal Festival Hall i London tysdag 29. mars 1960. BBC produserte sendinga etter at Nederland, som vann i 1959, takka nei til oppdraget. Katie Boyle var programleiar.
Luxembourg var tilbake etter fråværet året før, mens Noreg debuterte i tevlinga. Dimed steig deltakartalet frå elleve til tretten, noko som var ny rekord.
Frankrike vann Eurovision Song Contest for andre gong, denne gongen med låten «Tom Pillibi», sungen av Jacqueline Boyer. Vertslandet Storbritannia enda på andreplass for andre år på rad, Monaco blei nummer tre, mens Tyskland og Noreg delte fjerdeplassen. Noreg var representert av Nora Brockstedt og Georg Elgaaens «Voi Voi». Fjerdeplassen er per framleis blant dei beste resultata til Noreg i Eurovision Song Contest.
Bakgrunn
Talet på deltakande land var rekordhøgt, med tretten land. Blant deltakarane var Noreg, som debuterte i Eurovision Song Contest – trass i at NRK Fjernsynet framleis ikkje hadde starta ordinære sendingar. Det skjedde fyrst fem månader seinare. NRK overførte finalen frå London direkte i radio, og som prøvesending i fjernsynet. Erik Diesen var kommentator i begge medium.
Luxembourg vende tilbake etter eit års pause, og for fyrste gong med ein song på luxembourgsk. Songen kom på sisteplass, men artisten Camillo Felgen fekk seinare ein suksessrik karriere som programleiar i TV og radio. Det same gjorde nederlandske Rudi Carrell, som blei nest sist. Det austerrikske bidraget «Du hast mich so fasziniert» var skrive av den då 80 år gamle operette-komponisten Robert Stolz, men songen enda berre på ein sjuandeplass.
Sukkerøl
Sukkerøl (eller einerøl) er ein norsk tradisjonsdrikk frå Sogn og Fjordane. Han er knytt til juletider, og har vore alternativ juledrikk for born og avhaldsfolk.
Eurovision Song Contest 1960
Format
Kvart deltakarland deltok via ein kringkastar som var medlem av EBU. Landa stilla med eit bidrag kvar, og dette skulle bli framført av ein solist eller ein duo. Det var med andre ord ikkje tillate med fleire enn to artistar på scena. Startrekkjefølgja blei avgjord ved loddtrekking som blei gjennomført av programleiar Katie Boyle dagen før finalen. Musikalske og tekniske prøvar blei gjennomførte 28. og 29. mars, før direktesendinga om kvelden 29. mars. Scena var designa av Richard Levin.
Sukkerøl
Øltypen er i utgangspunktet alkoholfri, men etter lagring over ei viss tid kan han få noko alkoholinnhald.
Basis for ølet er eit oppkok av eine. Som med dei fleste lokale mattradisjonar finst det ei rekkje lokale variantar og preferansar.
Munkehetteslekta
Munkehetteslekta (Arum) er ei planteslekt i myrkonglefamilien.
Sukkerøl
Framstilling
Det er gjerne skota på dei ytste greinene av einebusken som blir hausta og brukt til sukkerøl. Her er det ulike lokale tradisjonar. Ein del ønskjer mest av dei lyse skota, andre tek med litt av sjølve greina, medan endå andre ønskjer greiner med blå einebær. Kor små bitar greinene skal kuttast opp i varierer også, men storleiken på kokekaret kan avgjera dette.
Eurovision Song Contest 1960
Format
Vinnaren blei kåret gjennom juryavrøysting. Som dei tre føregåande åra hadde kvart land ei jurygruppe med ti jurymedlemmar, der kvart jurymedlem gav eit poeng til sin favorittsong. Jurymedlemmane var nøydde til å røyste, og dei kunne ikkje røyste på sitt eige land. Jurymedlemmane skulle vere lekfolk, og ikkje profesjonelle musikarar, utgjevarar eller komponistar. Nytt av året var at dei nasjonale jurygruppene fekk lytte til opptaket frå generalprøven på førehand før direktesendinga starta.
Sukkerøl
Framstilling
I tillegg til eine kan ein også bruka humle. Dette lèt ein stå i sukkerlake med gjær ei tid før gjæringsprosessen blir stoppa.
Eurovision Song Contest 1960
Sendinga
Finalen blei arrangert tysdag 29. mars 1960 frå klokka 21.00–22.20 lokal tid (22.00–23.20 norsk tid). Sendinga blei leia av den britiske TV-verten og skodespelaren Catherine «Katie» Boyle. Ho skulle seinare leie Eurovision Song Contest også i 1963, 1968 og 1974, og ho har rekorden som programleiar for flest finalar.
Boyle ønskte sjåarar og publikummarar velkommen før kommentatorane frå dei ulike landa tok over. Kommentaren til BBC-kommentator David Jacobs blei overført til dei drygt 2500 publikummarane i salen. Etter at dei tretten bidraga var framført, kom Katie Boyle tilbake på scena og sette straks i gong avrøystinga utan noko form for pausenummer.
Sipylos
Spil (tyrkisk Spil Dağı), i antikken Sipylos (gammalgresk Σίπυλος) (1513 moh) er eit fjell som er rikt på segner og historie i provinsen Mansia i Tyrkia, i det som brukte å vere hjarte i Lydia og det som i dag er Egearregionen i Tyrkia.
Eurovision Song Contest 1960
Avrøystinga
Som åra før hadde kvart land ei jurygruppe på ti medlemmar, der kvart medlem gav eit poeng til sin favorittsong. Juryen kunne ikkje røyste på bidraget frå sitt eige land. Landa røysta i motsett rekkefølgje av startrekkefølgja, slik ordninga var fram til 1963.
Avrøystinga blei raskt ein tett kamp mellom Frankrike og vertsnasjonen Storbritannia. Frå dei siste jurygruppene fekk Frankrike høge poeng og vann til slutt med 32 poeng. Dette var den andre sigeren til Frankrike i Eurovision Song Contest, og den andre andreplassen til Storbritannia. Monaco blei nummer tre, mens Noreg og Tyskland delte fjerdeplassen. Sverige og Danmark enda på delt tiandeplass. Dei norske poenga blei lesne opp av Kari Borg Mannsåker frå NRK Marienlyst i Oslo.
Det var opphavleg planlagt at dei tre beste songane skulle framføre på nytt etter avrøystinga, slik det blei gjort i 1959, men dette blei droppa av BBC, og berre vinnarsongen fekk opptre på nytt. Vinnaren Jacqueline Boyer fekk overlevert ei vase i sølv av fjorårsvinnar Teddy Scholten. Dette var fyrste gongen at ein fjorårsvinnar overleverte sigerstrofeet til den etterfølgjande vinnaren, noko som sidan har blitt ein tradisjon.
Vinnarsongen «Tom Pillibi» blei populær også utanfor Frankrike, og Jacqueline Boyer spela han inn i tysk og engelsk versjon. I tillegg blei songen spela inn av ei rekkje andre europeiske artistar, blant dei britiske Julie Andrews, svenske Inger Berggren, spanske José Guardiola, norske Sølvi Wang, danske Katy Bødtger og nederlandske Willeke Alberti.
Norge debuterer
NRK starta opp med regulære tv-prøvesendingar i 1958 og var ivrige etter å delta i det gryande europeiske TV-samarbeidet. I desember 1959 gjekk NRK ut i norske aviser og inviterte norske komponistar til å sende inn bidrag til Melodi Grand Prix 1960. Litt over 300 bidrag kom inn, og etter ein semifinale 4. februar 1960 var seks av dei klåre for den norske finalen i Store Studio laurdag 20. februar. Den klåre vinnaren blei «Voi Voi», skriven av Georg Elgaaen og sungen av Nora Brockstedt. Til den internasjonale finalen var det ein liten norsk delegasjon som stilla i London. Nora Brockstedt og dirigent Øivind Bergh var på plass nokre dagar før finalen, mens komponist Georg Elgaaen og kommentator Erik Diesen ankom London same dag. Debuten blei møtt med spenning – og norsk nøkternheit – idet Diesen kommenterte: «Jeg må si at her er det norske laget, Nora Brockstedt, Øivind Bergh, og selvfølgelig Georg Elgaaens melodi 'Voi Voi', i så fint selskap at vi nok skal være mer enn fornøyd med det man i sportsspråket ville kalle for en 'hederlig plassering'.»
Conflans-Sainte-Honorine
Conflans-Sainte-Honorine er ein kommune nord i departementet Yvelines i regionen Île-de-France i Frankrike. Kommunen dekkjer eit areal på 990 hektar, og høgda over havet varierer mellom 17 og 60 meter. Folketalet var 35 135 i 2012. Folk frå kommunen vert kalla conflanais.
Eurovision Song Contest 1960
Norge debuterer
Nora Brockstedt stilla på scena i ei samekofte-inspirert kjole med pelskrage. Songen enda på ein delt fjerdeplass, som per er den sjette beste plasseringa til Noreg i tevlinga. «Voi Voi» blei også signaturlåten til Brockstedt og ein evergreen i norsk pophistorie.
Cape Scrymgeour
Cape Scrymgeour er ei høg, kjenneleg klippe av raudfarga vulkansk stein, på austenden av Andersson Island i Antarctic Sound, utanfor nordaustenden av Den antarktiske halvøya. Neset vart namngjeve av Thomas Robertson, kaptein på «Active» frå Dundee i Skottland, i 1893. Det vart identifisert på ny og kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947.
Conflans-Sainte-Honorine
Kommunen utvikla seg bymessig på høgre breidda av elva Seinen (la Seine), der elva Oise og Seinen flyt ihop, men er no vorte ein by òg på den venstre breidda. Då kommunen berre ligg eit tjuetals kilometer frå sentrum av Paris, er han ein av dei nord-vestlege forstadane til Paris.
Namnet «Conflans» kjem frå latin, confluens, confluentis, som tyder sameining av to vassdrag: Le Confluent. Landsbyen fekk i tillegg namn etter helgenen Sainte Honorine etter år 1200, då Honorina var ein kvinneleg helgen som særleg vart dyrka i Conflans. Ho var opphavleg ei gallo-romansk kvinne som vart martyr i år 303 i nærleiken av Lillebonne ikkje langt frå notidas by Le Havre.
Eurovision Song Contest 1960
Norge debuterer
Det dåverende norske namnet på Eurovision Song Contest var Eurovisjonens sangkonkurranse og Melodi Grand Prix. Det sistnemnde namnet var henta frå danskanes nasjonale tevling, som igjen var inspirert av den internasjonale finalen, som dei fyrste åra blei kalla Eurovision Grand Prix.
Sipylos
Toppen ligg nær den moderne byen Manisa og vegen mellom İzmir og Manisa. Fjellet Yamanlar, som ligg ovanom İzmirbukta, har ofte vorte rekna som eit framhald av Sipylos-massivet, og deler mykje av historia til dette fjellet, sjølv om det i røynda er ein utdøydd vulkan med ei heilt anna geologisk soge.
Eurovision Song Contest 1960
Deltakarar
Startrekkefølgja blei avgjort ved loddtrekking dagen før finalen. Under er deltakarlista og resultatet:
Poengtavle
Tavla er ordna i samme rekkefølgje som landa røysta i.
Sipylos
Ein statue av Kybele skoren ut i stein frå seint på 1000-talet fvt. står nær Sipylus, fleire kilometer aust for Manisa. Fjellet vart rekna som ein av yndlingsjaktområda til modergudinna. I følgje ei gammal segn vart skulpturen skoren ut av Broteas, sonen til Tantalus.
Munkehetteslekta
Artar
I Noreg veks det ein art:
Eurovision Song Contest 1960
Dirigentar
Mens Eric Robinson var sjefdirigent, hadde fleire av landa med sin eigen dirigent. Under er ei liste over dirigentane til deltakarlanda, lista etter startrekkefølgja.
Poengopplesarar
Kvart land hadde ein talsperson som annonserte poenga frå den nasjonale jurygruppa over telefon på engelsk eller fransk. Under er talspersonane i same rekkefølgje som under avrøystinga.
Kommentatorar og kringkastarar
Fjorten land kringkasta finalen: deltakerlanda samt Finland, som debuterte i tevlinga året etter. Oversikt over kommentatorar og poengopplesarar i Eurovision Song Contest 1960:
Sipylos
Namnet Sipylos eller Sipylum er nemnd av Plinius den eldre, med støtte av andre kjelder, som staden der den kjende byen Tantalis låg eller Tantalus. Byen låg på eller særs nær fjellet, og ruinane var visstnok synleg i tidlegare tider.
Grensestein
Grensestein er stein som er sett ned i jorda for å markere i terrenget grensa mellom landområde eller landareal, til dømes ei riksgrense mellom sjølvstendige statar, eller eigedomsgrenser mellom landeigedomar, gardar og liknande. Grensesteinar skal stå i punkt der grensa gjer ein knekk, og ellers der det trengs for å gjere grensa tydeleg i terrenget. I notida vert grenser som oftast merka på anna vis.
Grenser mellom eigedomar vert ofte kalla for byter, og grensesteinar for bytesteinar. Frå gamalt av har det vore strenge straffar for ulovleg å flytte grensesteinar, bytesteinar, og anna grensemarkering.
Grenserøyser
Viktige punkter på riksgrenser kunne markerast med såkalla grenserøyser, oppbygde vardar av stein med ei markering av grensa på toppen av varden. Slik røyser finn ein til dømes på grensa mellom Noreg og Sverige, der det er meir enn 200 slike nummererte røyser, og mellom Sverige og Finland (Suomi). Treriksrøysa der grensa mellom Noreg, Finland og Sverige møtast, er ei moderne utgåve av slike røyser.
Ivan Gren-klassen
Ivan Gren-klassen, eller Prosjekt 11711, er ein skipsklasse amfibiekrigsskip bygd for Den russiske marinen.
Det første fartøyet i klassen, «Ivan Gren», vart bygd i Kaliningrad i Austersjøen og høyrer til Nordflåten. Fartøyet har eit deplasement på 5000-6000 tonn og er i stand til frakte opp til 13 stridsvogner eller 36 PPK pluss 300 marineinfanteristar. Det kom i teneste 20. juni 2018.
Daniel Arnefjord
Daniel Arnefjord er ein svensk fotballspelar. I 2012-sesongen spela han i forsvar for Aalesund i den norske Eliteserien.
Arnefjord tok til å spela fotball som sjuåring i den lokale klubben Järva KFUM. Som 13-åring gjekk han over til talentfabrikken Brommapojkarna. Som 19-åring debuterte han for A-laget, og ved slutten av den sesongen sa han ja til eit tilbod frå FC Café Opera. Den første sesongen med Café Opera i Division 2 Östra Svealand førte med seg åtte A-lagskampar og opprykk til den nest høgste divisjonen, Superettan. Arnefjord oppnådde fast plass på A-laget dei kommande åra. I 2005 vart han kaptein på Väsby United, det nye laget som var resultatet av ei samanslåing av Café Opera og Väsby IF.
Väsby fungerte som rekrutteringsklubb for AIK, og etter 159 kampar i Superettan, tok Arnefjord steget opp i hovudklubben. I 2006-sesongen spelte han 16 kampar for AIK i Allsvenskan, dessutan fire i Royal League og to i cupen. Sommaren 2008 flytta Arnefjord til den norske Tippeligaen og Aalesund, der han raskt vart fast i midtforsvaret. Sidan han kom til klubben har han, per sommaren 2011, ikkje gått glipp av meir enn eit par seriekampar kvar sesong.
Krivodol
Dei største busetnadene i kommunen er:
Muslingblomslekta
Muslingblomslekta (Pistia) er ei planteslekt i myrkonglefamilien.
Artar
I Noreg veks det ein art:
Bollate
Bollate er ein by og ein kommune i provinsen Milano i Lombardia-regionen i Italia. Kommunen har vel 35 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 15 km². Bollate ligg inntil provinshovudstaden Milano, om lag 10 kilometer nordvest for sentrum av storbyen.