cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oviedo
Oviedo er det administrative og kommersielle senteret i regionen. Kvart år vert Fyrsten av Asturias-prisen delt ut her. Oviedo universitet har mange studentar frå heile verda.
Stavingsberande konsonant
Stavingar består vanlegvis av ein vokal eller diftong (stavingskjerne) pluss ein eller fleire konsonantar. Døme på dette er orda båt og kast, som kvar består av ei staving, og orda stein-en og rei-skap, som inneheld to stavingar kvar. Stavingar kan også bestå av berre ein vokal, t.d. preposisjonen i, eller ein diftong, t.d. substantivet øy. I desse tilfella seier vi at vokalen eller diftongen er stavingsberande.
Men i visse høve kan ein konsonant ha denne funksjonen. I substantiva vatn og botn, som også finst i nynorsk skriftmål, er n-en stavingsberande. I mange dialektar er artikkelen i bunden form eintal ein stavingsberande n, t.d. i hankjønnsorda båt'n (båten) og bil'n  (bilen). I nokre dialektar kan bunden form fleirtal av hokjønnsord ha stavingsberande n, til dømes jent'ne (jentene). Og vi finn stavingsberande n i uttrykk som der satt'n (der sat han).
Oviedo
Historie
Det er sagt at to munkar, Máximo og Fromestanus, grunnla byen i 761, men det er funne arkeologiske spor her frå det første hundreåret.
Progressiv rock
Andre kjenneteikn
Lyriske tema: Sjølv utanom konseptalbum nyttar ofte progressiv rock tekstar som står i stil med den musikalske ambisjonen. Typiske pop- og rocktema som kjærleik, dansing osv, er ofte unngått og ein har i staden fokusert på tema ein ofte finn i litteraturen. Tekstforfattarar som Ian Anderson (Jethro Tull), Peter Hammill (Van Der Graaf Generator), Neil Peart (Rush) og Pete Sinfield (King Crimson og ELP) skreiv gjennomarbeidde tekstar som kombinerte innblikk, samfunnskommentarar og poetiske inspirasjonskjelder. Genesis skreiv ofte surrealistiske soger i tekstane sine, medan Roger Waters (Pink Floyd) kombinerte samfunnskritikk med sin personlege kamp mot grådigskap, galskap og død. Litteratur, mytologi og folkeminner er òg vanlege tema. Sjølv om fantasy- og science-fiction-tema er mykje mindre brukt enn enkelte kritikarar hevdar, er dei vanlege stereotype tema i progressiv rock.
Stavingsberande konsonant
I nokre dialektar kan l vera stavingsberande. Døme på dette er substantiva hand'l (handel), put'l  (=småarbeid) og syk'l  (sykkel). I bergensk er det vanleg at artikkelen n i bunden form eintal fell bort etter l. L-en blir då stavingsberande. Døme på dette er so'l (sola) og sto'l  (stolen). Også i sunnhordlandsdialekten finn vi mange døme på dette fenomenet. Her kan ein finna bøyinga ein kveld - kve'l  (ein kveld - kvelden).
Oviedo
Historie
Kong Fruela I av Asturias, den fjerde av dei asturiske monarkane, var den første som tok seg av byen for fullt og bygde både eit palass og ei kyrkje i nærleiken. Ein seinare konge, Alfonso II den kyske (791-842), flytta hovudstaden hit frå Pravia og skapte pilegrimsvegen til Santiago de Compostela, ei stor hending i historia til Oviedo. Han bygde òg ei kyrkje tileigna Frelsaren, San Salvador-katedralen og eit kongepalass.
Progressiv rock
Andre kjenneteikn
Presentasjon: Plateomslaga er ofte ein viktig del av det kunstneriske konseptet. Denne trenden starta med The Beatles sitt album Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band i 1967 og spelte ei stor rolle i marknadsføringa av progressiv rock. Enkelte band vart nesten like kjende for plateomslaga sine som musikken på albuma. Dette førte til at enkelte kunstnarar og designstudio vart kjende for arbeidet dei gjorde for desse artistane, som Roger Dean for Yes, og Storm Thorgerson og studioet hans Hipgnosis for Pink Floyd og fleire andre progressive rockegrupper.
Stavingsberande konsonant
Interjeksjonen pst er eit spesielt tilfelle. Her er s stavingsberande.
Oviedo
Historie
I denne perioden vart byen eit senter for eit original og unikt arkitektonisk uttrykk, som bygde på tradisjonar frå vestgotiske, romerske og nordiske tradisjonar. Denne stilen nådde eit høgdepunkt under Ramiro I av Asturias. Ramiro I gav økonomisk støtte til mange unike bygningsprosjekt, som framleis pregar Oviedo i dag.
Progressiv rock
Andre kjenneteikn
Sceneopptrede: På starten av 70-åra starta fleire progressive rockeband å nytte stadig meir omstendige og stundom prangande teatralske effektar under konsertane sine. Frontmann i Genesis, Peter Gabriel, nytta mange forskjellege fargerike og eksotiske kostyme i løpet av eit show, og dei nytta laserar og store spegl i takt med musikken. Queen nytta seinare laserar, røykmaskinar og kompliserte lyssystem som ein del av konsertane sine. Yes nytta eit futuristisk scenedesign laga av Roger Dean, inkludert utstyr frå romskip og kompliserte lyssystem. Jethro Tull slepte ut kaninar på scenen. Ein av ELP sine mange scenepåfunn var eit fykande piano.
Stavingsberande konsonant
Stavingsberande konsonantar er eit vanleg fenomen i norske dialektar.
Oviedo
Historie
Etter Alfonso III den store døydde, vart hovudstaden flytta til León. Dei neste hundreåra (1100- til 1500-talet) utvikla mellomalderbyen seg og danna grunnlaget for slik ein kjenne rbyen i dag. Det vart bygd bymurar, ein omfattande brann råka byen på juleaftan i 1521 og akveduktene Los Pilares vart bygd for å gje vatn til byen på 1500-talet.
Progressiv rock
Andre kjenneteikn
Pink Floyd nytta mange sceneeffektar, inkludert styrtande fly, ein gigantisk fykande gris, store skjermar og i 1980 ein enorm mur som vart bygd opp under konsertutgåva av The Wall.
Stavingsberande konsonant
I andre språk
Stavingsberande konsonantar finst i mange språk, til dømes i engelsk, tysk, tsjekkisk, slovakisk, slovensk og serbokroatisk. I engelsk finst stavingsberande l, m og n. Døme er button (knapp), bottle  (flaske) og rhythm  (rytme).
Oviedo
Historie
På byrjinga av 1600-talet vart Oviedo universitet oppretta av Fernando de Valdés Salas og dette opna Oviedo for utviding av byen. Adelen i regionen bygde fleire palass i byen på 1700-talet, og på 1800-talet utvikla industrien seg.
Progressiv rock
Forgjengarar
Allmusic omtalar Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band av The Beatles som eit vendepunkt der progressiv rock starta. Tidlegare album av bandet som Rubber Soul og Revolver hadde hatt element av austleg musikk og instrument som ikkje var vanlege rockemusikk. Musikkritikar Piero Scaruffi hevdar at progressiv rock teknisk sett starta i 1967 med Cream og The Nice, som han skidrar som grupper som reagerte på den enkle, melodiske, tre minuttar lange popen til tidleg Beatles. Men han overser då at Beatles, før 1967, hadde nytta element av austleg og klassisk musikk i songane sine, som seinare skulle påverke progressive rockeband som Yes og King Crimson.
Oviedo
Historie
Omleiringa av Oviedo i 1936 var ei viktig hending under den spanske borgarkrigen. Garnisonen her støtta statskuppet og stod imot ei tre månader lang omleiring.
Progressiv rock
Forgjengarar
I 1966 gav Frank Zappa and the Mothers of Invention ut albumet Freak Out, som var ei blanding av progressiv rock, punk og avantgarde-lydar. Same året byrja bandet 1-2-3, seinare kalla Clouds, å eksperimentere med songstrukturar, improvisering og fleire lag av arrangement. I mars kom The Byrds med «Eight Miles High», ein pioner innan psykedelisk rock med sologitar påverka av jazzstilen til John Coltrane. Same året gav The Who ut «A Quick One While He's Away» som er det første døme på ein rockeopera, og av somme rekna som det første progrock-stykket.
I 1967 gav Jeff Beck ut singelen «Beck's Bolero» som var inspirert av Maurice Ravel sin Bolero, og seinare same året kom Procol Harum med den Bach-aktige singelen «A Whiter Shade of Pale». I 1967 gav òg the Moody Blues ut debutalbumet sitt, Days of Future Passed, som kombinerte klassiskinspirert orkestermusikk med tradisjonelle rockeinstrument og songstrukturar. Pink Floyd sitt debutalbum, The Piper at the Gates of Dawn, inneheldt den nesten ti minuttar lange improviserte og psykedeliske instrumentalen «Interstellar Overdrive». I 1968 nytta Big Brother and the Holding Company Bach sitt preludium frå The Well-Tempered Clavier i deira utgåva av George Gershwin sin «Summertime».
Mot slutten av 60-talet starta mange rockeband å nytte instrument frå klassisk og austleg musikk, samt eksperimentering med improvisasjon og lengre komposisjonar. Enkelte band, som britiske Soft Machine, starta å blande rock og jazz. På tampen av tiåret hadde band som Deep Purple og The Nice spelt inn klassisk-influerte album med fullstendige orkester, Concerto for Group and Orchestra av Deep Purle og Five Bridges av The Nice.
Tidlege band
I følgje Scaruffi var tidlege progrockband og artistar Traffic, Jeff Beck, Family, Jethro Tull og Genesis; medan King Crimson, Yes og Van Der Graaf Generator representerte sjangeren då han var på topp. Fleire viktige band innan sjangeren hadde starta på 60-talet, som The Moody Blues (1964), Pink Floyd (1965), Soft Machine (1966), Barclay James Harvest (1966), Gong (1967), Genesis (1967), Jethro Tull (1967), The Nice (1967), The United States of America (1967), Uriel (1967), Yes (1968), Caravan (1968), The Crazy World of Arthur Brown (1968), King Crimson (1969) og Gentle Giant (1969), men ikkje mange av desse starta som progressive rockeband.
Sjølv om nesten alle desse var frå Storbritannia, vart sjangeren gradvis populær andre stader i Europa. Triumvirat førte an i Tyskland si progressive rockerørsle, medan Tangerine Dream, Faust, Can og Neu! førte an i Berlinskulen og krautrock. Flame Dream var eit band frå Sveits, Focus og Trace lp, frå Nederland, frå Frankrike kom Ange, Gong og Magma, og i Hellas oppstod Aphrodite's Child med den elektroniske musikkpioneren Vangelis. I Spania oppstod òg mange progband som Canarios og Triana, og i Skandinavia finn ein mellom anna Popol Vuh med Jahn Teigen frå Noreg, Kaipa frå Sverige og Wigwam frå Finland. Italiensk progressiv rock vert stundom rekna som ein eigen sjanger med band som Areal, Banco del Mutuo Soccorso, Le Orme, Goblin, PFM, Museo Rosenbach, Il Balletto di Bronzo og Locanda Delle Fate.
Ein finn òg progrock i Latin-Amerika med band som Arion og Os Mutantes frå Brasil, som kombinerte element frå tradisjonell brasiliansk musikk med psykedelisk rock, klassisk musikk, jazz og eksperimentelle lydar. I Argentina hadde ein La Máquina de hacer pájaros, og seinare Seru Giran, begge danna av Charly Garcia, som kombinerte klassiske musikkarrangement med jazz og tango. Chile hadde Los Jaivas og Congreso, som kombinerte elektrisk gitar og keyboard frå rock med latinamerikanske rytmar (særleg frå Andesfjella), som Wayno, Joropo, Cotahiqui, Diablada. Frágil var eit band frå Peru som spelte ei melodisk form for progressiv rock.
Sterke element av avantgarde og motkultur har lenge vore knytt til progressiv rock. I 1970-åra var Chris Cutler frå Henry Cow med på å opprette eit laust kollektiv av artistar kalla Rock in Opposition eller RIO, for å kome med eit bodskap mot musikkindustrien. Av dei opphavleg medlemmene fann ein Henry Cow, Samla Mammas Manna, Univers Zero, og seinare Art Zoyd, Art Bears og Aqsak Maboul. RIO-rørsla var kortvarig, men av artistane finn ein fleire av opphavsmennene bak avant-progressive rock, som nyttar mørke melodiar, vinkla utvikling, disharmoni og mange uvanlege musikkstrukturar.
Toppen av populariteten og nedgangen
Musikkhistorikarar har nytta forskjellige omgrep for å lage undersjangrar av progressiv rock på 1970-talet. Sjølv om enkelte Miles Davis-inspirerte artistar som Mahavishnu Orchestra, Weather Report og Return to Forever vart rekna som jazz-fusion, vart andre som spelte jazzrock med dei same inspirasjonskjeldene plasserte i sjangeren Canterbury scene. I 1973 kombinerte Queen Brian May sitt tunge og komplekse gitarspel med Freddie Mercury sitt piano, tekstar og intrikate melodiar til ei blanding av progressiv rock, hard rock og heavy metal.
Yes tok inn tidlegare Refugee-keyboardist Patrick Moraz for albumet Relayer, og stilen hans var mykje meir jazzpåverka enn Wakeman sin tidlegare Moog-stil. Genesis-trommis Phil Collins starta bandet Brand X, og tidlegare Yes/King Crimson-trommis Bill Bruford starta solobandet Bruford. Begge desse låg på grensa til jazz-fusion.
Progressiv rock var på sitt mest populære på midten av 1970-talet med album som Tubular Bells av Mike Oldfield på toppen av salslistene. På denne tida oppstod fleire nordamerikanske progband, som Kansas. Kansas vart eit av dei kommersielt mest suksessrike progrockbanda i Amerika. Electric Light Orchestra, som oppstod i 1970 som ei progressiv utgåve av «The Beatles-stilen» og hadde størst suksess på midten av 1970-talet. Todd Rundgren gjekk inn i prog-verda med bandet sitt Utopia. Rush frå Toronto vart eit stort band med fleire hitalbum frå midten av 70-talet.
I 1974 hadde fire av dei store progressive rockebanda - Yes, Emerson Lake and Palmer, Genesis og King Crimson – anten byrja med intern krangling eller byta ut bandmedlemmer. Medlemmer av Yes og ELP forlet banda for å starte solokarrierar, og det same gjorde Peter Gabriel frå Genesis (sjølv om Genesis heldt fram med Phil Collins som ny solovokalist), og Robert Fripp annonserte at King Crimson gav seg etter albumet Red.
Då punkrock kom siste halvdel av 1970-åra med ei enklare og meir aggressiv form for rock, vart progressive band sett på som pretensiøse og pompøse og den perioden med progressiv rock som ein av dei førande rockesjangrane var over.
Mange etablerte progressive band hadde derimot ein stor tilhengjarskare, som Rush, Genesis, ELP, Yes, Queen og Pink Floyd som nesten alle fekk album inn på Topp 10 og reiste på omfattande turnear. Frå 1976 til 1980 viste heavy metal-pionerane Led Zeppelin teikn til progrock på albuma Presence og In Through the Out Door.
I 1979 hadde punk utvikla seg vidare til new wave og Pink Floyd gav ut rockeoperaen The Wall, eit av dei mestseljande albuma gjennom tidene. Mange band som oppstod etter punkrørsla oppstod, som Siouxsie and the Banshees, Cabaret Voltaire, Ultravox, Simple Minds og Wire, viste alle spor av progressive rock i musikken sin, men har vorte meir kjend for å vere inspirert av punk.
1980-åra
Tidleg i 1980-åra oppstod ei ny bølgje progrockband, med artistar som Marillion, IQ, Pendragon, Twelfth Night, Mach One og Pallas. Gruppene som oppstod på denne tida vert stundom kalla neo-progressive eller neo-prog. Band med denne stilen var påverka av progressive rockeband frå 1970-talet som Genesis, Yes og Camel, men nytta òg element frå New Wave og anna rockemusikk frå 1980-åra. Den digitale synthesizeren vart eit viktig instrument i denne stilen. Neo-prog var levedyktig inn i 90-åra med band som Arena, Jadis, Collage og Iluvatar. Stilen deira var liknande dei første neo-prog-banda som Marillion og IQ, og dette skilde dei frå den tredje bølgja progrock som oppstod på 1990-talet.
Enkelte progressive rockeband endra musikalsk retning og gjorde musikken sin enklare og meir kommersielt levedyktig. I 1981 gjorde King Crimson eit overraskande comeback med andre musikarar (berre Robert Fripp og Bill Bruford hadde vore med tidlegare), og nytta ein meir techno-rytmisk stil som hella mot New Wave, på liknande måte som Talking Heads, ein stil som den nye vokalisten Adrian Belew kom frå. I 1981 gav Rush ut Moving Pictures der songen «Tom Sawyer» vart ein av dei mest populære for bandet. I 1981 oppstod supergruppa Asia, som bestod av Steve Howe (Yes), Carl Palmer (ELP), John Wetton (King Crimson) og Geoff Downes (Buggles/Yes), men dei overraska mange progrocktilhengjarar med å gje ut eit popinspirert debutalbum. Singelen deira «Heat of the Moment» vart spelt mykje på MTV i årevis. Asia sette ny salsrekord for album i 1982.
Andre britiske band følgde dømet til Asia for å oppnå større kommersiell suksess. I 1983 fekk Genesis ein stor internasjonal hit med «Mama» og signaliserte ei meir kommersiell vending for bandet i 1980-åra. Yes gjorde òg eit overraskande comeback i 1983 med albumet 90125 og singelen «Owner of a Lonely Heart», som gjekk til topps på singellista i USA. Pink Floyd gav ut A Momentary Lapse of Reason i 1987, som var ei anna retning enn dei tidlegare konseptalbuma deira med kortare songar og eit meir elektronisk lydbilete.
Sidan 1990-åra
Progressiv rock fekk igjen ein ny oppgang i 1990-åra. Tre svenske band har fått ein del av æra for denne nye bølgja, Änglagård, Anekdoten og Landberk, som oppstod i 1992-1993. Seinare kom fleire band som svenske The Flower Kings, britiske Porcupine Tree, italienske Finisterre, og frå USA Dream Theater, Spock's Beard, Echolyn, Proto-Kaw (ein reinkarnasjon Kansas) og Glass Hammer.
I nyare år har ein av dei meir kommersielt levedyktige progsjangrane vore progressiv metal, som blandar element frå progressiv rock (lange songar, konseptalbum, uvanleg tempoangjeving, lange instrumentalparti, viturositet, element av jazz) med krafta, låtskrivarstilen og haldningane assosiert med metal. I prog metal har ofte keyboardinstrument ei framtredande rolle, i tillegg til bruk av gitarsoloar i shred-stil.
Fleire band i prog-metal-sjangeren, Dream Theater (USA), Ayreon (Nederland), Opeth (Sverige), Fates Warning (USA) og Queensrÿche (USA), har nemnd Rush som den viktigaste inspirasjonskjelda si, men mange syner òg spor av meir tradisjonelle metalband som Black Sabbath eller Deep Purple. Tool har nemnd King Crimson som ei inspirasjonskjelde for musikken sin. King Crimson opna for Tool på turneen deira i 2001.
Progressive rock har òg vore ei viktig inspirasjonskjelde for sjangrar som post-rock, avantgarde metal, power metal, neo-klassisk metal og symfonisk metal.
Tidlegare medlemmer av det tidlege post-hardcore bandet At the Drive-In, Cedric Bixler-Zavala og Omar Rodriguez-Lopez danna bandet The Mars Volta, eit progressivt band som oppnådde suksess med ei blanding av jazz, funk, punkrock, latinsk musikk, og støy. I 2005 fekk dei stor suksess med albumet Frances the Mute som nådde 4. plass på den amerikanske Billboard-lista og singelen deira «The Widow» vart ein stor radiohit.
Tidleg på 2000-talet dukka òg fleire progressive band opp i Aust-Europa, særleg i Russland, der InProg-festivalen vart populær og band som Little Tragedies, EXIT project, Kostarev Group og Disen Gage fekk stor suksess både i heimlandet og internasjonalt. Andre band er Olive Mess frå Latvia og Riverside frå Polen.
Det britiske bandet Muse har ført progressiv rock fram i lyset att i store delar av Europa.
Tonnes
Av attraksjonar finst ei 180 meter lang grotte som heiter Tonnesgrotta ikkje langt frå Tonnes. Polarsirkelen går ikkje langt frå bygda, og er markert ved ein globe, Polarsirkelgloben, plassert på øya Vikingen rett utanfor Tonnes.
Leif Aune
Leif Jørgen Aune var ein norsk sosialøkonom, statsråd 1973-78 i Arbeidarparti-regjeringar.
Liv og gjerning
Aune, som var fødd i Bodø og døydde i Fredrikstad, var utdanna som cand.oecon. i 1951 og arbeidde mykje med regional utvikling. Frå mars 1971 til regjeringsskiftet i oktober 1972 var han statssekretær under statsråd Odvar Nordli i Kommunal- og arbeidsdepartementet i Regjeringa Bratteli I. Sidan var han sjølv statsråd i det same departementet i Regjeringa Bratteli II frå 1973 til 1976, og heldt fram i Regjeringa Nordli frå 1976 til han gjekk av 11. januar 1978. Der etter var han direktør for Distriktenes utbyggingsfond frå 1978 til 1990.
Aune var elles med i styra for Christiania Bank og Kreditkasse, Ullevål Universitetssjukehus og mange andre styre og råd.
Fylkesveg 251 i Hordaland
Fylkesveg 251 i Hordaland eller Vilhelm Bjerknesvei går mellom Hagerupsvei og Slettebakken i Bergen kommune. Vegen har ei lengd på 1,2 km.
We Don't Talk Anymore
«We Don't Talk Anymore» er ein song av Cliff Richard frå 1979. Songen vart gjeven ut som singel i august dette året og var produsert av The Shadows-gitarist Bruce Welch og skriven av Alan Tarney. Han var den tiande førsteplassen Richard hadde i Storbritannia og den første sidan «Congratulations».
Singelen vart den største hitten hans i verda og nådde førsteplassen i mange land og sjuande plassen i USA. I Noreg låg songen heile 26 veker inne på Topp 10, og 11 av desse på førsteplassen.
Musikkvideoen til songen var den sjette som vart vist på MTV på lanseringsdagen 1. august 1981.
790 Pretoria
790 Pretoria er ein asteroide i det ytre av hovudbeltet. Han blei oppdaga den 16. januar 1912 av Harry Edwin Wood ifrå Union Observatory.
Lysá hora
Lysá hora er det høgaste fjellet i Dei moravisk-schlesiske Beskidane i Tsjekkia, i tillegg til i Cieszyn Silesia. Fjellet vert rekna som eit av dei våtaste områda i landet med ein årleg nedbørsnormal like over 1 500 mm.
Namnet kan omsetjast som 'skalla fjell', og har opphav i at Lysá hora tidlegare ikkje hadde skog. Staden vart først nemnd i nedskrivne dokument frå 1261 som Lissa huera.
1889
1889 (romartal MDCCCLXXXIX) var eit normalår som byrja på ein tysdag i den gregorianske kalenderen og eit normalår som byrja på ein sundag i den julianske kalenderen.
Ørken
Geografi
Ørkenar utgjer om lag ein tredjedel av landoverflata på jorda. Varme ørkenar har vanlegvis store temperaturvariasjonar gjennom dagen og frå årstid til årstid, med høge dagtemperaturar og låge nattetemperaturar (på grunn av den låge fukta). I varme ørkenar kan temperaturen nå 45 °C eller høgare på dagtid om sommaren, og verte 0 °C eller lågare om vinteren. Vassdamp i lufta svekkar den infraraude solstrålinga som når bakken om dagen og hindrar varmestrålinga bort frå bakken om natta, og i dei tørre ørkenane forsvinn denne effekten. Byområde i ørkenar syner som regel ikkje denne døgnlege temperaturvariasjonen, hovudsakleg på grunn av varmeøyeffekten. Mange ørkenar oppstår i området med regnskugge, der fjell blokkerer tilførsel av nedbør til området. Ørkenar består ofte av sand eller steinflater. Sanddyner som ergar eller steinete overflater kalla hamadaflater utgjer berre ein mindre del av ørkenane. Typisk har ørkenane steinete terreng med minimal utvikling av jordsmonnet og lite vegetasjon. Jordsmonnet er steinete på grunn av den låge kjemiske nedbrytinga.
Søkk i terrenget kan vere dekte av saltflater. Eoliske prosessar (vind) er ein av dei viktigaste faktorane som former ørkenlandskapa.
Kalde ørkenar eller polarørkenar syner liknande trekk, bortsett frå at nedbøren i stor grad kjem som snø og ikkje regn. Antarktis er den største kalde ørkenen i verda og 98 % består av ein tjukk kontinental iskalott og 2 % består av bert fjell. Tørrdalane er eit område i Antarktis som nesten aldri får noko snø i det heile, og islagte saltsjøar tyder på at fordampinga er langt større enn snøfallet. Den kraftige katabatiske vinden fordampar sjølv direkte frå is, så dalane har store område med isfrie overflater der isen har fordampa.
Den største varme ørkenen i verda er Sahara.
Ørkenar inneheld stundom verdifulle mineral som anten har vorte danna i dei tørre omgjevnadane eller som har kome til overflata på grunn av erosjon. På grunn av dei særs tørre tilhøva er somme ørkenar ideelle stader for å bevare lekamar eller fossil.
Look Away
«Look Away» er ein song frå 1988 av det amerikanske rockebandet Chicago. Han er skriven av Diane Warren og produsert av Ron Nevison. Det var den andre singelen frå albumet Chicago 19. Songen er sungen av Bill Champlin og toppa Billboard Hot 100 i to veker i desember 1988 og vart den tredje singelen deira som klarte dette, etter «If You Leave Me Now» (1976) og «Hard to Say I'm Sorry» (1982). «Look Away» var den sjuande Chicago-songen som nådde toppen av Adult Contemporary-lista Powerballaden vart rangert på toppen av årslista til Billboard Hot 100 i 1989.
I motsetnad til dei tidlegare hittane til Chicago, er ikkje songen dominert av blåsarar. Det var òg den første songen til bandet som nådde toppen av lista etter Peter Cetera slutta i gruppa i 1985.
Stryjelva
Stryj (ukrainsk Стрий) er ei elv som spring ut i Karpatane vest i Ukraina. Ho svingar sg gjennom fjella og har ei lengd på 231 km. Ho renn mellom anna gjennom byen Stryj. Elva held fram mot Dnestr nær Khodoriv.
211 Isolda
211 Isolda er ein svært stor og mørk hovudbelteasteroide. Han er klassifisert som ein C-type-asteroide og er sannsynlegvis samansett av enkle karbonsambindingar. Han blei oppdaga av Johann Palisa 10. desember 1879 i Pola, Italia og namnsett etter Isolde, helten frå legenda om Tristan og Isolde.
Utvidingskoeffisient
Utvidingskoeffisient er tilhøvet mellom dimensjonsauken til ein lekam og temperaturstigning.
Lengdeutvidingskoeffisienten, som vanlegvis har symbol a, er forholdet mellom den relative lengdeauken av ein lekam ved oppvarming og den tilsvarande temperaturauken. For dei fleste stoff er a i området 0 – 100 °C av storleiksorden 1/(100 000 °C) = 10–5 K–1.
For å få nøyaktig utvidingskoeffisient må alltid fysiske forhold som trykk og temperatur vere med.
Xylofon
Xylofon (utt. [sylofon]) er eit instrument i slagverkfamilien. Den er i slekt med marimbaen og kvar skiljet går kan vera vanskeleg å seie. Sjølve ordet «xylofon» stammar frå det greske ordet xylo som betyr 'tre' og fon som betyr 'lyd'. Det viser til at lyden i instrumentet kjem ved at ein slår på trestykke. Trestykke i ulik storleik er plassert i rekkjefølgje etter kva noter dei gjev, som tangentane på eit piano.
Sigmund Skard-stipendet
Sigmund Skard-stipendet er ein litterær pris som sidan 1995 vert utdelt kvart år av Litterær avdeling i Det Norske Samlaget, i samband med at forlaget si haustliste vert lagt fram. Stipendet er på 25 000 kroner. Stipendet skal gå til ein forfattar som i løpet av dei siste fem åra har gjeve ut minst ei bok av høg litterær kvalitet, og er knytt til Skards innsats for norsk skriftkultur. I juryen sit (2013) redaktør Kjersti Instefjord, forlagssjef Håkon Kolmannskog og forlagsdirektør Edmund Austigard i Samlaget.
Kolbjørn Hauge
Bakgrunn
Hauge voks opp på Kyrkjøy, ei av Sjaernarøyane i Ryfylke. Han busette seg seinare i Stavanger. Gjennom livet arbeidde han som stein- og jordarbeidar, gardsgut, gartnar, fiskar, vegarbeidar, kontorist, sjømann og lærar. Han var utdanna adjunkt, med fire år på Stord lærarhøgskule i 1951 og vidareutdanning i gymnastikk, forming, historie, spesialpedagogikk og pedagogisk rettleiing. Han underviste i alle ledd i folkeskulen og på lærarhøgskule.
Forfattar
Hauge slo gjennom som skjønnlitterær forfattar i 1993 med kriminalromanen Heit juice, som same år sigra i ei konkurranse om beste kriminalroman. Hauge skreiv fagbøker, barnebøker og prisløna klassiske krimromanar frå vestnorsk bygdemiljø.
Hauge skreiv mykje på nynorsk. Forfattaren Alfred Hauge var ein eldre bror.
I’m a Boy
«I’m a Boy» er ein song skriven av Pete Townshend for bandet hans The Who i 1966. Songen skulle opphavleg vere ein del av rockeoperaen Quads, som var sett til ei framtid der foreldre kunne velje kjønn på ungane sine. Ideen vart seinare forkasta, men denne songen overlevde og vart seinare gjeven ut som singel.
Familien i soga bad om fire jenter, men fekk i staden tre jenter og ein gut. Songen omhandlar sorga guten føler på grunn av feilen. Songen vert ofte rekna som ein tidleg forgjengar til dei episke rockeoperaene til Townshend, seinare i karrieren til The Who, særleg Tommy. Denne songen vart produsert av Kit Lambert i IBC Studios rundt 31. juli og 1. august 1966 og gjeven ut berre tre veker seinare, 26. august 1966 med «In the City» som B-side. Singelen vart ein suksess og nådde andreplassen på den britiske singellista. Han nådde ikkje lista i USA.
Ein treigare utgåve av songen vart spelt inn i London i byrjinga av oktober 1966 og var meint for ei tidleg utgåve av A Quick One.
Songen vart spelt av The Who på konsertalbumet Live at Leeds.
Knøttene
Knøttene er ein teikneserie skapt og teikna av amerikanske Charles M. Schulz. Serien heitte Peanuts på engelsk, og gjekk frå 2. oktober 1950 fram til 13. februar 2000, då Schulz døydde.
Knøttene starta som Li'l Folks (Småfolk), som blei gjeven ut ein gong i veka i avisa St. Paul Pioneer Press på heimstaden hans. Serien gjekk i avisa frå 1947 fram til han blei kjøpt opp av United Feature Syndicate i 1950. Serien måtte då bytta namn til Peanuts for ikkje å bli forveksla med ein annan serie som heitte Li'l Abner. Schulz skal ha vore misfornøgd med namnet, og ville heller bruka uttrykket «Gode gamle Charlie Brown», frå den aller første stripa, som tittel.
Charlie Brown er med i den første gjengen av «knøtt», og er delvis basert på Schulz sin eigen barndom. Andre opphavlege deltakarar er hunden hans, beaglen Snoopy, og dei to andre barna Shermy og Patty. Snoopy fekk etter kvart ein utvida rolle som tenkande og skrivande hund, og i tillegg kom fleire personar til. Desse kjem gjerne inn som småbarn, som ikkje kan snakka og bruker bleier, men tek etter kvart igjen dei andre i serien og får same alder.
På norsk heiter Charlie Brown som oftast Baltus Brun. Snoopy har halde på namnet sitt, men fuglevennen hans, som heiter Woodstock på engelsk, har skift kjønn i den norske utgåva og går under namnet Fredrikke.
Den siste originale Knøttene-stripa blei teikna den 3. januar 2000 og publisert i avisene den 12. februar, dagen etter at Schulz døydde.
Typegodkjenning
Typegodkjenning, òg kalla samsvarssertifikat, er godkjenning av eit instrument eller ein annan produkttype basert på grundige undersøkingar av eitt eller få eksemplar av produktet. Dette vert mellom anna gjort for å sikre seg at produkttypen tilfredsstiller krav frå styresmaktene i ei forskrift før produktet kan leggast ut for sal. Det kan òg dreie seg om krav frå ein profesjonell kunde før det vert bestilt store mengder av produktet.
Typegodkjenning er ein del av føresetnaden for CE-merking og sal av mange produkttrypar i forhold til EØS-forskriftene. I tillegg vert det gjort stikkprøvar av produkta når dei er i sal for å sikre at dei er i samsvar med typeproduktet.
Talas
Talas er ei elv som renn gjennom Kirgisistan og Kasakhstan. Ho oppstår der elvane Karakol og Utsjkosja renn saman. Begge desse kjem frå Kirgisryggen og Talas-Alatau. Ho renn gjennom byen Taraz i Zjambyl-regionen i Kasakhstan og forsvinn før ho når Ajdynsjøen.
Botolv Hov
Botolv Hov var ein norsk industrigründer og Arbeidarparti-politikar. Han var fødd i Fresvik i Vik kommune (tidlegare Leikanger kommune), og store delar av året busett på Styvi i Nærøyfjorden i Aurland kommune. Hov var medskipar av Fresvik Bærlag i 1956, og bygde privat fryseri for bær i 1957. Han starta Fresvik Produkt AS i 1980 for å produsere element for kjøleromsveggar. Fresvik Produkt utvikla seg til ei suksessverksemd med 50 tilsette og ei omsetning på kring 50 millionar kroner i 2001.
Talas
Under slaget ved Talas i 751 slo ein hærstyrke av arabarar, kirgisarar og nepalarar hæren til Tang-dynastiet frå Kina og hindra dei i å utvide områda sine vidare vestover. Samstundes klarte dei å få tak i den kinesiske løyndomen om korleis ein laga papir.
Botolv Hov
I tillegg hadde han fleire andre tillitsverv i begge kommunar. I 1993 opna han og ektemaken Kjellaug gardsmuseum og starta gardsturisme på Styvi. Hov gav i 2006 ut historieboka Styvi i Nærøyfjorden på Skald forlag.
Botolv Hov er tildelt Kongens fortenestemedalje i sølv.
82 Alkmene
82 Alkmene er ein hovudbelteasteroide. Alkmene vart oppdaga av R. Luther den 27. november 1864 og namnsett etter Alkmene, mora til Herakles i gresk mytologi. Ein satellitt har blitt føreslege basert på lyskurvedata.
Øystein av ynglingeætta
Øystein av Ynglingeætta var konge over Romerike og Vestfold på 700-talet. Han var son av Halvdan Kvitbein, og gift med Hild, dotter hans Eirik Agnarsson i Vestfold. Han arva Vestfold av verfaren. Øystein er i røynda den andre kongen med dette namnet i ættelina. Den første er Øystein Adilsson.
Øystein fall i kamp med ein kong Skjold frå Varna, i dag Rygge. Snorre fortel at Skjold var trollkunnig. Øystein herja i Austfold, og kong Skjold hemna seg med å gjere hardt ver på Folden. Stormen bles Øystein over bord, og han drukna. Han er gravlagd i Borre.
Den eldste Noregshistoria frå 1170 fortel at Øystein hadde tilnamnet fjert. Her vert det òg fortalt at han vart slegen over bord, men dette hende i eit trongt sund, og Øystein vart slegen av spristaken på eit anna skip, og kom bort i bølgjene.
Ynglingatal fortel:
hans Byleist]] fór.
Halvdan Koht skriv:
Sommers
Sommers (russisk Соммерс, finsk Someri, svensk Sommarö) er ei øy og eit fyr aust i Finskebukta, utanfor Viborgbukta, om lag 19 km sør for Virolahti i Finland.
Fyret står på eit skjer, som ligg om lag 16 meter over havet. Det første fyret på øya vart bygd i 1808 og denne konstruksjonen var av murstein som var kalka kvit og som var om lag 5 meter høgt. Lyskjelda vart modernisert i 1866 og fyret vart bygd 8 meter høgare. Fyret fekk eit linsesystem av 3. klasse og mekanikk som fekk oljelampa til å rotere.
Fyrvaktarane levde her med familiane sine i eit trehus ved sidan av fyret. Ein tåkelur vart bygd på andre sida av øya på byrjinga av 1900-talet. Den russiske hæren starta å bygge forsvarsverk på øya då den første verdskrigen braut ut, men ingen av desse vart ferdigstilt. I 1918 bemanna det finske losvesenet fyret.
Fyret vart øydelagd før vinterkrigen og personellet vart evakuert. Nyårsaftan 1941-1942 var ein finsk styrke på 100 mann stasjonert på øya sidan ho hadde ein strategisk posisjon. Sovjetarane ønskte òg øya og 8. juli 1942 gjekk dei til åtak på ho med mindre fartøy og fly. Dei klarte å få fotfeste på austsida av øya, men med artilleristøtte frå øya Ulko-Tammio (om lag 19 km nordvest for Sommers) klarte finnane å drive sovjetarane bort 9. juli.
Etter fredsavtalen i 1944 vart øya gjeve til Sovjetunionen, som òg bygde det noverande fagverkfyret som står der i dag. Lyshøgda ligg 57 meter over havet og har eit lys som blinkar to gonger kvart tiande sekund. Det er òg fleire bygg og radarmaster på øya.
Sjlina
Sjlina (russisk Шлина́) er ei elv i Tver oblast i Russland og ei av sideelvane til Tsna. Elva er 100 km lang og har eit nedslagsfelt på. Elva har ei middelvassføring på 15,4 m³/s.
Sjlina spring ut frå innsjøen Sjlino i Valdajhøgdene ved grensa til Novgorod oblast. Elva munnar ut i Tsna via Vysjnevolotskoje-reservoaret ved landsbyen Krasnomaysky.
Elva er populær hos turistar for vassport.
Lemva
Lemva er ei elv nordaust i den europeiske delen av Russland i Republikken Komi, og ei av sideelvane til Usa frå venstre. Elva er 180 km lang og har eit nedslagsfelt på 9650 km².
791 Ani
791 Ani er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 29. juni 1914 av Grigoriy N. Neujmin ifrå Crimean Astrophysical Observatory.
Nise
Nise (Phocoena phocoena) er ein liten tannkval som lever nord i Atlanterhavet, Beringhavet, Stillehavet og Svartehavet. Dei sym sakte i små flokkar og lever som regel av ymse små stimfisk. Ved norskekysten er arten særs vanleg frå Oslofjorden til Varanger, i tillegg til vestkysten av Svalbard.
Kjenneteikn
Niser liknar delfinar, men manglar den typiske snuta. Dei er òg stort sett ganske mykje mindre, og vert sjeldan over 190 cm. Dei ca 100 tennene er flata av som på ein spade, og ikkje runde som hjå delfinane. Ryggfinnen er låg. Fargeteikningane på dyret varierer mellom svart, grått og kvitt; buken er lysare enn oversida.
Levesett
Nisa sym i små flokkar på 2-6 dyr og jaktar etter stimfisk. Særleg et dei småsild, tobis, brisling og lodde, men det hender òg dei går på laks. Når dei jaktar på desse fiskane hender det at dei går opp i elver.
Det har vorte vist at niser jaktar på byttet sitt med lyd, slik mange andre tannkvalar òg gjer det. Synet spelar òg ei rolle.
Niser vert kjønnsmogne i 5-6-årsalderen, og paringstida er om sommaren. Hoa sym drektig i nesten eit år, og let det som regel gå 1-3 år mellom kvar fødsel. Kalven syg mora i 6-8 månader.
Tsna i Tver oblast
Tsna  (russisk Цна) er ei elv i Tver oblast i Russland og ei av sideelvane til Volga frå venstre. Elva er 160 km lang og har eit nedslagsfelt på. Elva har ei middelvassføring på 12,3 m³/s, målt 38 km frå munningen.
Elva spring ut frå myrområda i Tsinskhøgdene, ein utløpar av Valdajhøgdene). Elva renn gjennom Vysjnevolotskoje-reservoaret, og mellom reservoaret og munningen i Mstino-sjøen (ei strekning på 7 km) går elva nesten heilt inne i byen Vysjnij Volotsjok. Mstino-sjøen drenerer via Msta, Volkhov og Neva til Finskebukta. Tsna var tidlegare ein viktig del av vassvegen over frå Volga til Novgorod, og seinare til St. Petersburg.
Feitt
Feitt er ein spesiell type esterar som er bygd opp av alkoholen glyserol og tre feittsyrer. I dyr og menneske er feitt i første rekkje ei energikjelde og storparten av opplagsnæringa er lagra i feittreserva.
Feitt er det næringsstoffet som har det høgaste energiinnhaldet, 38 kJ/g. Men feitt tener og som varmeisolasjon og støytdempar. Ein skil gjerne mellom depotfeitt og det feittet som finst i musklar og organ. Depotfeittet i fisk, sjødyr og planter inneheld ulike umetta feittsyrer og er difor viktig for oss menneske ernæringsmessig.
Kjemi
Alle feittmolekyl er bygd opp på same måte, med eitt glyserolmolekyl som har tre feittsyremolekyl knytt til seg. Dei tre feittsyrene kan vera ulikt bygde slik at feittmolekyla kan verta store og komplekse.
Metta feitt
Metta feitt har berre enkeltbindingar i dei tre tilknytte feittsyrene. Eit stort inntak av metta feitt kan føre til auka nivå av feittstoffet kolesterol i blodet. Dette kan på sikt føre til at blodårene blir tette og i verste fall føre til åreforkalking, hjartekrampe, hjarteinfarkt eller hjerneslag. Metta feitt finn ein i mat frå dyreriket og finst mellom anna i smør, flesk og ost.
Umetta feitt
Umetta feitt er den sunnaste typen feitt for oss menneske, og kan vera med på å minke risikoen for mellom anna åreforkalking.
Einumetta feitt har ei dobbeltbinding i feittsyremolekyla. Denne typen feitt finn ein stort sett i ulike matoljer, slik som mais-, raps- og olivenolje.
Lilo og Stitch 2
Lilo og Stitch 2 (engelsk Lilo & Stitch 2: Stitch Has a Glitch) er ein amerikansk teiknefilm frå 2005. Filmen vart produsert av The Walt Disney Company og er oppfølgjaren til Lilo & Stitch frå 2002. Han blei gjeven ut direkte på video.
I mellomtida har Jumba strevt med å laga eit ladekammer av ulikt hushaldningsutstyr. Etter at Stitch krasjar med romfartøyet sitt i fjella på Hawaii. Lilo reddar han og plasserer han i ladekammeret. Det ser ut til at ho har vore for seint ute, for Stitch døyr. Men kjærleiken til Lilo og alle dei andre rundt han vekkjer vesenet til live igjen. Dei dreg tilbake til hulatevlinga og framfører dansen dei har laga saman.
Krigar
Ein krigar er ein person som har som livsstil eller yrke å kjempa i krig.
Klassifiseringa av ein person som er involvert i ein kva som helst form for vald er eit spørsmål om perspektiv, og det kan oppstå usemje om denne personen er ei bølle, ein gangstar, ein terrorist, ein opprørar, ein fredskjempar, ein leigemordar eller ein soldat.
Profesjonelle krigarar er menneske som blir betalt for å delta i militære kampanjar. Desse kan delast i to grupper: Soldatar som kjemper på vegner av sitt eige land (eller eit tilsvarande omgrep) og leigesoldatar som kjemper for den som tilsett dei, uavhengig av nasjonalt tilhøyr.
Krigarklassar
I stammeliknande samfunn med endemisk krigføring er det vanleg at krigarar formar sine eigne klanar eller klassar for seg sjølv. I føydalisme utgjer vasallane ein militær eller krigarklasse med ikkje-krigarar som utskrivne krigarar når det trengst.
Filologen Georges Dumézil såg for seg eit proto-indoeuropeisk smafunn som var delt i ein presteklasse, ein krigarklasse og ein klasse av vanlege folk. Hinduar er delte inn i slike klassar gjennom kastesystemet, der ksjatriya er namnet på krigarkasten.
I mange samfunn der ein har ein spesialisert krigarklasse, finst det spesielle reglar for oppførsel for å forsikra seg om at krigarklassen ikkje utgjer ei trussel overfor resten av samfunnet. Krigarkodeksar har ofte vore vanlege trekk og verdset høgt dugleiker som lojalitet, mot og æra. Bushido og riddarlegheit er to eksempel på krigarkodeksar.
Krigaren i psykologien
I moderne psykologi basert på Carl Jung er krigaren ofte sett på som ein arketyp for maskulinitet.
212 Medea
212 Medea er ein svært stor hovudbelteasteroide. Han er nokså mørk i farge.
Asteroiden blei oppdaga av Johann Palisa 6. februar 1880 i Pola, Italia og blei namnsett etter heksa Medea i gresk mytologi.
Power to All Our Friends
«Power to All Our Friends» (Makt til alle venene våre) er ein song av Cliff Richard. Songen var Storbritannia sitt bidrag til Eurovision Song Contest 1973, der han kom på tredjeplass. «Power to All Our Friends» vart komponert av Guy Fletcher og Doug Flett, mens David McKay produserte han. Sjølv om låten ikkje vann Eurovision, vart han ein stor hit i Europa etter tevlinga. I Noreg toppa han VG-lista i heile åtte veker på rad.
Eurovision Song Contest
I 1973 fekk BBC Cliff Richard til å stille opp for Storbritannia i Eurovision Song Contest på nytt. Han presenterte seks songar i den britiske nasjonale finalen A Song For Europe laurdag 24. februar 1973. Tv-sjåarane avgjorde vinnarlåten ved å sende inn postkort, og den suverene vinnaren vart «Power to All Our Friends» med over 125,000 røyster. På andreplass kom «Come Back Billie Jo», som vart teken med som B-side på singelen.
«Power to All Our Friends» vart dimed det britiske bidraget til Eurovision Song Contest i Luxembourg laurdag 7. april 1973. I finalen var Storbritannia det 15. landet ut på scena av 17 deltakarar. I avrøystinga låg Storbritannia lenge i føringa, med Spania og Luxembourg like bak. Til slutt enda «Power to All Our Friends» på tredjeplass med 123 poeng, «Eres tú» frå Spania vart nummer to med 125 poeng, mens «Tu te reconnaîtras» frå Luxembourg vann med 129 poeng. Dette var altså andre gongen det spanske bidraget slo Cliff Richard sitt bidrag i Eurovision Song Contest.
Kommersiell suksess
Trass i tredjeplassen fekk «Power to All Our Friends» ein stor kommersiell suksess, og i Noreg vart den langt meir populær enn vinnaren. Låten gjekk rett inn på ein andreplass på VG-lista og gjekk til topps veka etter. Der vart songen liggjande heile åtte veker på rad. Dette er framleis ein av dei største Eurovision-suksessane i Noreg, målt ut frå antall fyrsteplassar på VG-lista. «Power to All Our Friends» toppa også listene i Danmark, Sverige og Nederland, og han nådde ein fjerdeplass heime i Storbritannia.
Tiller
Tiller er ein tidlegare kommune i Sør-Trøndelag fylke. Frå 1964 har området vore ein del av Trondheim kommune.
792 Metcalfia
792 Metcalfia er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 20. mars 1907 av Joel Hastings Metcalf ifrå Taunton i Massachusetts.
Tiller
Tiller kommune omfatta stasjonsbyen Heimdal og områda austover derfrå til Nidelva. Området har i dag mykje næringsareal, mellom anna fleire kjøpesenter og industriområde.
Norunn
Norunn og Norun er norske kvinnenamn som har namnedag den 29. oktober.
Namnet er sett saman av Nor-, som kan minna om Noreg, og -unn, eit namneledd av norrønt opphav. Norunn kan vera danna etter mønster av namn som Nora/Norma, og Jorunn/Torunn.
Namnet har truleg oppstått i Noreg rundt 1900. I folketeljinga frå 1900 var det registrert éi jente, fødd same året, som hadde Norunn som mellomnamn. I 2009 var det 899 norske kvinner som heitte Norunn og 149 som heitte Norun.
Drake-likninga
Drake-likninga er ei enkel matematisk likning innanfor astrobiologien og leitinga etter utanomjordisk intelligens (SETI-prosjektet). Ho vart formulert av astrofysikaren Frank Drake i 1960, og har som mål å syna kor mange intelligente sivilisasjonar med radioteknologi som finst i Mjølkevegen til ein kvar tid.
Likninga
Drake-likninga er ei relativt enkel likning, som går ut på multiplikasjonen av ei rekkje variablar:
Sivilisasjon
Ein sivilisasjon er eit samfunn eller ei kulturgruppe til vanleg definert som kompleks, med jordbruk og byar. Samanlikna med andre kulturar er medlemer i ein sivilisasjon til vanleg organisert med høg grad av arbeidsdeling og ein intrikat sosial struktur, ofte hierarkisk oppbygd.
Sivilisasjon blir ofte bruka som synonym for den breiare termen kultur både av vanlege folk og i akademia. Alle menneske deltek i ein kultur, som kan definerast som kunsten, skikkane, vanane, truene, verdiane, åtferda og dei materielle vanane som utgjer eit folk sin levemåte.
I ein eldre men framleis mykje bruka forstand, kan termen brukast normativt: I samfunnsmessige samanhengar der komplekse og urbane kulturar blir sedde som overlegne meir primitive og barbariske kulturar, blir konseptet sivilisasjon synonymt med kulturell og ofte etisk overlegenheit. På liknande måte kan sivilisasjon da bety forfina tankar, manérar eller smak.
Kjelde
Den engelskspråklege wikipediaen, art. Civilization, som lesen 27. juni 2009.
Akkarzjanka
Akkarzjanka er ei lita elv i Ovidiopol rajon i Odessa oblast i Ukraina. Elva spring ut nær landsbyen Datsjne, og munnar ut i Sukhyjestuaret i nordvest, nær landsbyen Velykodolynske.
Elva er 39 km lang og drenerer eit område på 160 km².
Nettstad
Ei nettside er eit dokument. Dette er vanlegvis skriven i HTML som er ein måte å kode ei nettside på, og vil nesten alltid vere tilgjengeleg via HTTP. HTTP er ein protokoll som overfører informasjon frå ein vevtenar til brukaren sin nettlesar.
Alle offentleg tilgjengelege nettstader er ein del av verdveven som er eit enormt informasjonsnett.
Sidene til ein nettstad vil vere tilgjengeleg frå ei felles rot. Denne rota blir kalla ei heimeside. Vanlegvis vil sidene vere fysisk på den same tenaren. URLane til ein nettstad organiserer sidene i eit hirarki sjølv om hyperlenkene mellom sidene avgjer korleis brukaren vil oppfatte strukturen til ein nettstad.
Nokre nettstader krev abonement før ein brukar får tilgang til innhaldet. Døme på slike abonementssider kan vere mange pornografiske sider, ein del nyhende nettstader, spelenettstader og stader som tilbyr aksjeinformasjon.
Den første nettstaden vart laga i 1991. Den 30. april i 1993 gjorde CERN det kjent at verdsveven ville vere gratis for alle. Ein kopi av den originale første nettstaden laga av Tim Berners-Lee finn du her.
1912
1912 (romartal MCMXII) var eit skotår som byrja på ein måndag i den gregorianske kalenderen og eit skotår som byrja på ein sundag i den julianske kalenderen.
Pediatri
Pediatri (gresk: pais = barn + iatros = lækjar) er den medisinske spesialiteten knytt til barnesjukdommar. Fagfeltet famnar vidt, og er slik ein utprega tverffagleg spesialitet. Lækjarar som spesialiserer seg i pediatri vert kalla barnelækjarar.
Det finst meir enn 700 godkjende spesialistar i pediatri i Noreg, av dei er om lag 500 i yrkesaktiv alder. Av spesialistane har om lag 100 doktorgrad.
Pediatri høyrer blant dei medisinske spesialitetane som har høgst fagleg status. Den tyske lækjaren Abraham Jacobi, som emigrerte til USA, er rekna som opphavsmannen til fagfeltet pediatri.
Søren H. H. Larsen
Han var ein pioner innan arbeidet med stratosfærisk ozon. I 1950 og 1951 utførte han ozonmålingar i Longyearbyen på Svalbard. Dette var dei første ozonmålingane frå ein høgarktisk stasjon. Desse målingane var viktige for Dobson då han starta ozon-målingane i Antarktis i 1956.
Målingane hans frå norske stasjonar er nokre av dei lengste måleseriane i verda av ozon.
Frå 1970 til 1976 var han medlem av Den internasjonale ozonkommisjonen.
What Kind of Man Would I Be?
«What Kind of Man Would I Be?» er ein song skriven av Jason Scheff, Chas Sandford og Bobby Caldwell og spelt inn av bandet Chicago i 1988 for albumet Chicago 19. Scheff song solovokal.