cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kana i Hurum
På Kana ligg mellom anna Folkestad skole med elevar frå Klokkarstua og Holmsbu, Kana barnehage og forsamlingshuset Varden. Staden har noko varehandel og hadde tidlegare også postkontor. Ved fjorden ligg Knatvoldstranda camping og badestranden Ertsvika. På området ligg elles gardar, jorder og skog.
Lokøyna
Folketalsutvikling: 1Med Flògo og Risholmen
Paulet Island
Paulet Island er ei sirkelforma øy med ein diameter på kring 1,5 km som ligg 5 km søraust for Dundee Island, utanfor nordaustenden av Den antarktiske halvøya. Ho består av lavastraumar dekte av ei sinderkjegle med eit lite krater på toppen. Geotermisk varme held delar av øya isfri og den unge morfologien til vulkanen indikerer at han har vore aktiv i løpet av dei siste 1 000 år. Paulet Island vart oppdaga av ein britisk ekspedisjon (1839–1843) under James Clark Ross og vart namngjeven av han etter kaptein Lord George Paulet i Royal Navy.
I 1903 under Den svenske antarktiskekspedisjonen leia av Otto Nordenskiöld vart skipet hans «Antarctic» knust av isen utanfor øya.
På Paulet Island er det over 200 000 adeliepingvinar, og vert mykje vitja av turistar.
Syltesukker
Syltesukker er ein sukkersort med spesielt store og likeforma sukkerkrystallar. Det eignar seg godt til å koke syltetøy og gele av frukt og bær. Dei store krystallane løyser seg langt seinare opp enn dei ein finn i vanleg hushaldningssukker. Av den grunn er der mindre risiko for at sukkeret skal brenne seg fast i pannebotnen, eller at det skal danne seg karamellklumpar. Dessutan vert det mindre skum under kokinga. Ulikt sukker med tilsett pektin, finst der ikkje tilsettingsstoff i syltesukker.
Wangen bei Olten
Wangen bei Olten er ein kommune i distriktet Olten i kantonen Solothurn i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 417 meter over havet.
Rosamel Island
Rosamel Island er ei sirkelforma øy vest for Dundee Island sør i innløpet til Antarctic Sound. Øya har ein diameter på 1 nautisk mil (1,9 km) og stupbratte klipper av vulkanske bergartar med ein snødekt topp 435 meter over havet. Ho vart oppdaga av den franske ekspedisjonen, 1837–40, under kaptein Jules Dumont d'Urville, og vart namngjeven av han etter viseadmiral Claude de Rosamel, fransk marineminister som gav ordre om ekspedisjonen.
Hiroto Tanaka
Hiroto Tanaka er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Júbilo Iwata og V-Varen Nagasaki.
Gudinna Libertas
Libertas er namnet på fridomsgudinna i romersk mytologi. Eit tempel til hennar ære vart innvigd på Mons Aventinus av Tiberius Gracchus i 238 f.Kr., og seinare restaurert av keisar Augustus. Libertas blir vanlegvis framstilt som ei matrone med laurbærkrans eller ein såkall pileus, ein kjegleforma hatt som vart nytta av romarane.
Denzel Washington
Denzel Hayes Washington, Jr., kjend som Denzel Washington, er ein amerikansk skodespelar og filmregissør. Han er to gonger Oscarløna.
Abramtsevo
Abramtsevo er ein landsby i Russland, i Moskva oblast nær byen Khotkovo. Landsbyen er kjend for sine kunstnarkoloniar. Han har 235 innbyggjarar (2005).
Historie
I 1870, elleve år etter Aksakov døydde, erverva kunstmesenen Savva Mamontov eigedomen. Han inviterte liberalt og demokratisk sinna målarar, arkitektar, skodespelarar, komponistar, songarar og kunstnarar til Abramtsevo. Kunstnarkolonien der danna ein motpol mot St. Petersburgs kunstkademi, som stengde ute nye straumdrag i kunsten.
I tida frå 1870 til 1885 vart det reist mange bygg i gammalslavisk stil i Abramtsevo, som mange er haldne vedlike og gjer staden til eit ynda utfluktsmål. Banjaen Teremok og eventyrhuset og kyrkja som er bygde etter planar laga av Viktor Vasnjetsov stammar frå den tida. Mellom dei mange kunstmålarane som arbeidde på Abramtsevo i denne perioden var Mikhail Vrubel, Ilja Repin, Vasilij Polenov, Konstantin Korovin og Valentin Serov.
Rundt hundreårsskiftet 1900 vart det sett opp skodespel og operaer med tema frå russisk folkekultur, rett ofte i nyskapande drakt. Mellom anna musikkverk av Nikolaj Rimskij-Korsakov og oppsetjingar av Konstantin Stanislavskij.
Dei viktigaste kunstrørslene som var representert i Abramstevo var peredvizjnikij, impresjonismen og føregjengarane til den ekspressive symbolismen.
Golden Goal
Golden Goal er eit norskprodusert underhaldningsprogram for fjernsyn. Serien vert laga av Rubicon TV og vert send ein gong i veka både på TV 2 og TV 2 Zebra. Programleiar for programmet er Johan Golden, med seg har han Henrik Elvestad i rolla som ein såkalla stuntreportar.
Ådlandsfjorden
Ådlandsfjorden er ein fjordarm av Fusafjorden og Bjørnafjorden mellom Samnangerfjorden i vest og Eikelandsfjorden i søraust. Fjorden har innløp mellom Storholmen på sørspissen av halvøya Bogøya i vest og Altanesodden på enden av Altaneset i aust. Det meste av fjorden ligg på austsida av Bogøya.
Fjorden strekkjer seg 6,5 km nord til Holmefjord inst i fjorden. På vestsida av fjorden, om lag halvvegs inn i fjorden, ligg grenda Samnøya på Bogøya. Rett utanfor ligg holmane Samnøyholmen og Ådlandsholmen. Nordaust for Ådlandsholmen ligg grenda Ådland, som har gjeve namn til fjorden. Nord for Ådland ligg Skoravågen med ei lengd på 600 m.
Ångermanland
Ångermanland er eit landskap i Sverige. Landskapet grensar mot Medelpad i sdr, til Jämtland i vest, til Lappland og Västerbotten i nord og til Bottenhavet i aust.
1638 Ruanda
1638 Ruanda er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 3. mai 1935 av Cyril V. Jackson ifrå Union Observatory i Johannesburg.
Kjelder
Lista de asteroidi
Västmanland
Västmanland er eit landskap i Svealand i Sverige.
Västmanland grensar til Södermanland og Närke i sør, Värmland i vest, Dalarna i nord og til Uppland i aust. Landskapet har 20 000 kjente fornminne. Västmanland inngår i Bergslagen.
Dërmenas
Dërmenas er ein tidlegare landkommune i regionen Fier i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Fier.
Västmanland
Västmanland eller «västmännens land» har fått namnet etter sitt geografiske tilhøve til Uppland, som var eit viktig område i jernalderen.
Dërmenas
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Dërmenas 7 788 innbyggjarar.
Fredløs av Folque
Fredløs er eit musikkalbum med Folque, gjeve ut i 1980. Albumet vart produsert av Arvid Esperø.
Dërmenas
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Dërmenas ein del av distriktet Fier. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Fredløs av Folque
Plata vart spelt inn 1979, og det var ikkje eit lett år for gruppa – som stod på randen av oppløysing. Gitarist Lars Helljesen og bassist Per Vestaby spelte på dette tidspunkt både i Folque og Veslefrikk. Dette var ein vanskelig situasjon og midt i planlegginga av plata slutta Per Vestaby i Folque, medan Lars Helljesen slutta i Veslefrikk.
Dei mest «rocka» låtane på plata, mellom anna «Hjuringstev», vart øvd og spelt inn med Per Vestaby, produsent Arvid Esperø spelar bass på nokre låtar, medan eit par er heilt akustiske, utan bass og trommer.
Innhald
Alle songane er tradisjonelle, utanom der anna er nemnt.
Wideopen Islands
Wideopen Islands er ei gruppe øyar og skjer som ligg 7 nautiske mil (13 km) nord for Boreal Point på Joinville Island. Ho vart grovt kartlagd frå avstand av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1953-54. Ho fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1958 på grunn av den eksponerte, isolerte plasseringa på sørsida av Bransfield Strait.
Deménika
Deménika (gresk Δεμένικα) er ein distriktsby i periferieininga Akhaía i Vest-Hellas i Hellas. Deménika høyrer til kommunaleininga Messátida i kommunen Pátra.
Tamil
Tamil (தமிழ் tamiḷ) er eit dravidisk språk som hovudsakleg blir tala av tamilar i Tamil Nadu og på Sri Lanka, med mange mindre tamiltalande samfunn i andre land. I 1996 var tamil det 18. mest tala språket i verda med over 74 millionar brukarar.
Offisiell status
Tamil er eit av 22 «nemnde språk» i India, og er offisielt i delstaten Tamil Nadu.
Avleidde språk
Det sørindiske språket malayalam utvikla seg frå tamil mellom 800-talet og 1300-talet.
Vokalar
Tamil har eit vokalsystem med 5 korte og 5 lange vokalar, og 2 diftongar
Grammatikk
Tamil er eit agglutinerande språk; ordformene består av stamme og suffiks.
Skriftsystem
Tamil blir skrive med eit eige alfabet. Alfabetet, vatteluttu, er eitt av dei indiske alfabeta og stammar frå brahmi. Desse alfabeta er analytiske stavingsalfabet, dvs. at kvar glyff står for ei staving, slik at hovuddelen av glyffen står for ein konsonant, men der kvar vokal har sitt diakritiske teikn.
I Unicode har dei ulike indiske alfabeta kvar si side, slik at bokstavar med same uttale har same posisjon i kodetabellen. Blant tamilar har det vore motstand mot Unicode, til fordel for eit system der kvar stavingssymbol har ein kodeposisjon, men Unicode er no på frammarsj.
Ytre språkhistorie
Tamil er eit av dei få levande klassisk språka og har ein litteraturtradisjon som er over 2000 år gammal. Skriftspråket har endra seg lite på denne tida, og klassisk tamilsk litteratur vert derfor mykje lese og har stor vekt enno. Til dømes blir skoleelevar underviste i tamilske bokstavar med bruk av eit dikt som vart skrive i det 1. hundreåret.
Landet ditt
Landet ditt er eit musikkalbum med Folque, gjeve ut i 1981.
Etter innspelinga av Fredløs stod Folque utan bassist, trommeslagar og plateselskap. Etter å ha verva nye medlemmar, fekk Folque tilbod frå Arve Sigvaldsen i plateselskapet Talent, som hadde høyrt singelen «Hjuringstev» og fått tru på gruppa.
Trass i nokre bra spor, reknar Folque Landet ditt som eit av sine svakare album. Tangoen «Opiumsdrøm», som Folque hadde funne notane til på ei loftsrydding, vart i tillegg til «Reinlenderen» på debutalbumet, det næraste Folque nokomn gong kom ein «hit».
Inger
Inger er eit kvinnenamn med nordisk opphav. Det viser opphavleg til guden Ing, og er truleg avleia av Ingjerd eller Ingrid.
Namnedagen til Inger er 26. februar, i Sverige 9. oktober.
Bruk av namnet
Inger var lite vanleg i Noreg før 1900, men bruken voks og nådde ein topp i 1940-åra. Sidan avtok bruken igjen, og talet på jentebarn som får namnet Inger er no under 1880-nivået.
I 2004 var det 35 644 kvinner i Noreg med Inger som førenamn, i 2005 hadde talet sokke til 35 300. I 2003 var det om lag 80 000 personar i Sverige med Inger som førenamn og av dei om lag 44 000 som hadde det som tiltalenamn.
Stensparken
Den nordlege parten, kalla Blåsen, er teke vare på som ein naturleg fjellknaus med utsyn over byen. I 1880-åra vart det sett opp eit trigonometrisk punkt (fastpunkt for landmåling og kartlegging) her, og ein granittblokk markerer dette punktet. Resten av høgda vart opparbeidd som park i tida frå 1890-talet til 1940-talet. Til saman er parken på 48 dekar. Inne i berget under parken ligg eit tilfluktsrom med plass til 2000 personar, og med inngangar frå Norabakken i gata Pilestredet og frå Thereses gate. I sørenden av parken ligg Fagerborg kyrkje, som vart vigsla i 1903. Ein skulptur av forfattaren Sigrid Undset som Kjersti Wexelsen Goksøyr har forma, er sett opp i parken og avduka i 1991.
I sørenden av parken, i nærleiken av gata Pilestredet, ligg den andre høgda i Stensparken, kalla Korpehaugen (altså ramnehaugen). Her låg frå 1825 til 1868 avfallsplassen for byen, dit mellom anna innhaldet frå utedoane, kadaver og anna som har drege til seg ramn og kråke, vart frakta opp frå byen om natta av nattmannen og hans folk. Nattmannen hadde huset sitt om lag der Fagerborg kyrkje ligg no, og det vart rive i 1871. Tidlegare hadde denne nattmannshaugen eller rakkarhaugen, som ein slik avfallsplass på haug og knaus vart kalla, lege lengre nede i Pilestredet, som opphavleg hadde namnet Natmandsveien eller Rakkarstrædet på grunn av den transporten som gjekk føre seg oppover her.
I det sørvestre partiet av parken, nede ved Sporveisgata, vart det i 1937 bygd eit pissoar i funksjonalistisk stil, som i si tid fungerte som sjekkestad for homofile menn. Dette luftige vesle huset vart freda under kulturminneåret i 2009 under namnet Pissoaret i Stensparken, og er det einaste som er att i Oslo av slike små pissoarbygningar.
Bucegifjella
Fjella er delt inn i tre område:
Branpasset går mellom Piatra Craiului og Leaota-fjella og var tidlegare markert med ein grensovergang mellom Valakia og Transylvania og vart forsvart av Branslottet.
Ein meiner at Bucegifjella var trakarane sitt heilage fjell Kogainon der den mytiske personen Zalmoxis budde i ei grotte
Fusafjorden
Fusafjorden er ein fjordarm av Bjørnafjorden i kommunen Bjørnafjorden i Vestland. Fjorden går nordover og deler seg i dei tre fjordarmane Samnangerfjorden i vest, Ådlandsfjorden i midten og Eikelandsfjorden i aust. Lengda inn til der fjordane deler seg er 12 km, men vidare til botn av Samnangerfjorden er det om lag 35 km.
Fjorden har innløp mellom Bjørnetrynet ved Bjørnåsen like utanfor Halhjem i vest og Vinnes i aust, ein avstand på om lag 8 km. På vestsida av fjorden ligg Osøyro, kommunesenteret i Os kommune. Nordvest for Osøyro ligg Hattvik og frå her går det ferjesamband tvers over fjorden til Venjaneset og rett innanfor neset ligg Fusavika og bygda Fusa, som har gjeve namn til kommunen. Kommunesenteret til Fusa er derimot Eikelandsosen i botn av Eikelandsfjorden. Tre kilometer lenger nord deler Fusafjorden seg i dei tre nemnde fjordane.
Qendër i Fier
Qendër er ein tidlegare landkommune i regionen Fier i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Fier.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Qendër ein del av distriktet Fier. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Whitecliff Bay
Whitecliff Bay er ei sandete bukt nær det austlegaste punktet på Isle of Wight i England, om lag 3 km sørvest for Bembridge og like nord for Culver Down. Ho er ein turiststad med ei populær strand av sand og grus. To kafear ligg ved stranda.
Geologi
Whitecliff Bay har nesten identisk geologi som Alum Bay, men er mindre kjend. Her kan ein sjå klassiske sekvensar av berglag frå eosen av mjuk sand- og leirstein, som inneheld fossil. Dei to bergartane er fråskilde av ein diskordans frå underliggande kalkformasjonar frå krittida. På grunn av folding frå den alpine orogenesen er hovudlaget vertikalt.
Trengereidfjorden
Trengereidfjorden er ein fjordarm av Samnangerfjorden og Bjørnafjorden i Samnanger kommune i Vestland. Han strekkjer seg 3 km nordover til Trengereid.
Fjorden har innløp mellom Nordodden sør for fjellet Liahædda i aust og grenda Sagi i vest. Inst i fjorden ligg to viker, Skardsvåg og Trædsvika. Fylkesveg 137 går langs vestsida av fjorden.
Codru-Moma-fjella
Codru-Moma-fjella (rumensk Munţii Codru-Moma) er ei fjellkjede i Romania. Ho er ein del av Crişfjella (rumensk Munţii Crişului) i Apusenifjella (rumensk Munţii Apuseni) i Dei vestlege Karpatane i Transilvania.
1639 Bower
1639 Bower er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Bower. Han blei oppdaga den 12. september 1951 av Sylvain Julien Victor Arend ifrå Observatoire Royal de Belgique i Uccle.
Port Chalmers
Mykje av Port Chalmers ligg på ei lita, brattlendt halvøy, på nordenden av denne ligg eit stort tørrlagt område der kontainerhamna til Dunedin ligg no. Nær den søraustlege breidda til denne halvøya ligg eit par øyer ute i Otago Harbour, mellom Port Chalmers og Otago Peninsula. Desse to øyene er Quarantine Island/Kamau Taurua og Goat Island/Rakiriri. Før den lokale administrative omorganiseringa på 1980-talet var Port Chalmers samansett av fleire forstadar, så vel som det sentrale området, Roseneath, Blanket Bay, Upper Junction, Brick Hill, Sawyers Bay, Mussel Bay, Upper Port Chalmers, Dalkeith, Careys Bay, Reynoldstown, Deborah Bay, Hamilton Bay, Waipuna Bay, Te Ngaru og Aramoana. Dei nærliggjande busetnadane Long Beach, Purakanui, og fleire andre nærliggjande mindre busetnadar og gardsbruk var også ein del av Port Chalmers.
Sjølv om hamna innanfor Port Chalmers er regelmessig mudra, er det meste av aktiviteten i hamna sentrert om Port Chalmers heller enn sentrum i Dunedin. Delvis er årsaka til dette det tronge løpet i Victoria Channel, den delen av Otago Harbour som er farbar for større skip, noko som gjer det enklare å leggja til kai i Port Chalmers, nær open sjø. Alle større skip som skal inn til kai i den øvre delen av hamna, må losast inn ved hjelp av slepebåtar.
Hamna var den siste Robert Falcon Scott vitja før han drog sørover på den siste ekspedisjonen sin til Antarktis. Eit stort steinmonument til minne om Scott si siste ferd er reist ovanfor busetnaden.
Det meste av den økonomiske aktiviteten i Port Chalmers dreier seg om kontainerterminalen. Fiske, som historisk sett har vore viktig, er no berre ein mindre del av økonomien.
«Port Chalmers» var også namnet til eit skip som segla mellom England, Australia og New Zealand i byrjinga av 1900-talet. Det vart torpedert midt i oktober 1940, og gjekk ned, nokre av mannskapet overlevde i 14 dagar på havet i ein livbåt.
Historie
I følgje Herries Beattie var eit gamalt maorinamn på Port Chalmers «Potakere» eller «Pou-takere», som kan ha vist til at det var eit altar (tuahu) på åsen. «Koputai» er eit seinare namn, og viser til ei hending der tidvatnet steig så mykje at kanoar på stranda vart sette i drift. Då det vart slutta fred mellom Kati Mamoe (Ngati Mamoe på moderne standard maori) og Kai Tahu (Ngai Tahu på moderne standard maori), kring 1780, vart Koputai ein av dei to sørlege avgrensingane til territoriet til Kai Tahu.
I februar 1839 hadde brødrene Weller frå Otago (det moderne Otakou) på den andre sida av hamna, sett opp eit sagbruk, som ser ut til å ha lege i Sawyers Bay. I september det følgjande året var ein «stor båt», truleg skonnerten Anne, under bygging der. I 1840 vart Port Chalmers og den heile vestlege breidda av Otago Harbour frå om kring Burkes til Otafelo Point omfatta av salet av land frå Te Matenga Taiaroa til dei franske kvalfangarane Pierre Darmandarits og Edouard DuBern, verbrødre og forretningspartnarar. Den første kristne gudstenesta i Koputai vart halden av pastor James Watkin, metodistmisjonæren ved Waikouaiti i 1842. Frå 1844 var staden fråflytta.
I 1844 ankra kaptein Wing opp «Deborah» i bukta som no ber namnet hans, og der han vart møtt av Frederick Tuckett som valde ut eit tilstøytande landområde (Otago Block) som staden for den skotske busetnaden New Edinburgh. Han gav Koputai med djupvasshamna det nye namnet «Port Chalmers» etter den presbyterianske frikyrkjeleiaren Thomas Chalmers. Salet av Otago Block frå maoriar til Otago Association vart fullført i Port Chalmers den 31. juli 1844. Alt 9. juni var det sett opp to 'whares' (hus bygde på māorivis), og ein haug med murstein venta på å verta brukte i bygginga av huset til Tuckett. I desember 1844 opna Alexander McKay og kona hans den første puben, «Surveyor's Arms». Byen vart stukken ut av Charles Kettle i 1846, og eit bystyre vart også danna dette året. Dei første skipa med nybyggjarar frå Otago Association, «John Wickliffe» og «Philip Laing», ankra opp i Port Chalmers i mars og april 1848.
Sidan utvikla staden seg som ei hamn for byen Dunedin og provinsen, og gjekk forbi Otago (den moderne Otakou) som den internasjonale hamna i Otago Harbour. Det var først samband med lekterar til Dunedin inst i bukta, seinare også med ein bratt veg frå North East Valley til Sawyers Bay, ein sideveg til hovudvegen nordover. I løpet av 1860-åra vart det bygd ein veg langs hamna frå Dunedin. I 1866 fekk staden status som Borough. Den 1. januar 1873 vart den første 1,067 mm smalsporjarnvegen på New Zealand opna: Port Chalmers Branch, som batt saman Dunedin og Port Chalmers. Han vart seinare ein del av det nasjonale jarnvegsnettet gjennom samband med Main South Line, som vart opna til Christchurch den 7. september 1878 og til Invercargill den 22. januar 1879. I 1881 vart farleia inst i hamna, Victoria Ship Channel, opna og gjorde det mogeleg for havgåande skip å gå heilt inn til den sentrale hamna i Dunedin. Eksporten av frosne kjøtvarer frå New Zealand tok til i 1882, då fryseskipet «Dunedin» gjekk ut frå Port Chalmers med den første lasta av dette slaget.
Fleire av dei kjende ekspedisjonane i den heroiske æraen av utforskinga i Antarktis gjekk ut frå Port Chalmers. Etter at Ross Dependency i Antarktis vart overført til New Zealand i 1923, og regjeringa på New Zealand leigde ut fangstrettar, vart den store norske kvalfangstskuta «C.A. Larsen» det største skipet som var til vedlikehald i Otago Dock i Port Chalmers, i april 1928.
Ein vegtunnel som skulle binda saman Sawyers Bay med Waitati som ein del av ein ny nordleg motorveg, vart føreslått i 1930-åra, men aldri bygd. Ein ny, snøggare veg frå byen langs hamna vart ferdig i 1965. Passasjertrafikken med ferjer frå hamna heldt fram til 1967. Valet av Port Chalmers som den fremste kontainarterminalen i 1971 gav prov på føremonane framfor Lyttelton, og Dunedin fekk såleis den største kontainarhamna på Sørøya. I 1979 vart det slutt på passasjertoga mellom Port Chalmers og forstadane vest i hamna, etter at dei hadde vore i drift i 106 år.
Kontainartrafikken heldt fram å ekspandera, og ein ny, veksande trelasthandel utvikla seg parallelt, men den store nedgangen i naudsynt arbeidskraft i desse verksemdene førte til at folketalet i byen stagnerte. Kontroversielle freistnadar på å leggja eit aluminiumsverk ved Aramoana, ved munningen til hamna i 1975 og 1980 lukkast ikkje. Lokaladministrasjonen Otago Harbour Board, som vart oppretta i 1874, vart erstatta av eit kvasi-autonomt lokalstyreorgan, Port Otago Ltd i 1988. Dei lokale historiske samlingane, Port Chalmers Old Identities Society, frå 1913, vart flytta til de gamle postkontorbygningen og opna som Port Chalmers Museum i 1987. Det har seinare fått namnet Regional Maritime Museum. I 1989 vart staden Port Chalmers og heile distriktet omkring administrativt overført til det større City of Dunedin.
Lokalt kulturliv
Kreative kunstartar er også viktig for økonomien i området. Port Chalmers og dei omliggjande forstadane Careys Bay, Roseneath og Sawyers Bay er blømande kunstnarsamfunn, og byen vert sett på som eit paradis for folk som ønskjer ein alternativ livsstil.
Adrian Clemens Di Ruscio
Adrian Clemens Di Ruscio er ein norsk komponist frå Torshov i Oslo. Far hans var den italienske lyrikaren Luigi Di Ruscio.
Verksemd
Adrian Di Ruscio tok fiolintimar ved musikkskulen i Oslo i oppveksten, og skreiv sine fyrste komposisjonar allereie som fjortenåring. Han fordjupa seg i bratsj ved musikklinja på Foss vidaregåande skule, og deretter studerte han komposisjon ved Norges Musikkhøgskole. Adrian Di Ruscio bur og arbeider i Oslo.
Adrian Di Ruscio har til no skrive over 100 verk. Dei strekkjer seg frå kammermusikk og orkestermusikk, til musikk for vokal, musikk for soloinstrument og elektroakustiske verk. Dei fleste av verka hans er skrivne mellom 1998 og 2004. Han er inspirert av musikarar som dei franske serialistane Pierre Boulez, Jean Barraqué, italienske Luigi Nono og engelske Brian Ferneyhough. Di Ruscio hentar også inspirasjon frå litteratur og filosofi, m.a. Karl Marx, Bertolt Brecht og den norske retorikkprofessoren Georg Johannesen.
Ceahlăumassivet
Ceahlăumassivet er ei av dei mest kjende fjellkjedene i Romania. Ho ligg i Dei austlege Karpatane i Neamț fylke i regionen Moldavia. Dei to største toppane er Toaca (1904 moh) og Ocolașul Mare (1907 moh). Ho grenser i aust til elva Bistrița og Bicazsjøen og i sør til Bicazelva.
Sør for fjellkjeda ligg byen Bicaz. I nord kan ein òg nå Ceahlău frå Durău.
Det er mange segner knytt til Ceahlăumassivet, og på grunn av dette vert det stundom kalla «Den rumenske Olympos (Ólymbos)».
Denis Nizjegorodov
Aktiv
Nizjegorodrov høyrde til verdseliten i kappgang i tida 2003-11. Han satsa då på den lengste kappgangdistansen 50 km. Under sommarleikane 2004 i Aten vann han sølvmedaljen, fire år seinare tok han bronsemedaljen då Sommar-OL 2008 fann stad i Beijing. Tre månader før han deltok i Beijing-OL, vann han i Tsjeboksary den 11. mai 2008 ei verdscup-tevling på tida 3.34.14, ei tid som var verdsbeste på distansen fram til august 2014. Høgdepunktet for Nizjegorodrov var likevel VM-triumfen på 50 km under verdsmeisterskapen i Daegu i september 2011, ein siger som kom etter at landsmannen Sergej Bakulin vart diska frå fyrsteplassen.
Ceahlăumassivet
Natur
Ceahlău nasjonalpark vernar dyre- og plantelivet i fjellet. Nokre av artane er endemiske eller sjeldne andre stader i Romania. Inngangen til nasjonalparken er ved landsbyen Izvorul Muntelui, 12 km nordaust for Bicaz.
Madla
Madla er ein bydel i Stavanger med 18 991 innbyggjarar i 2004. Flatevidda til bydelen er 13,87 km².
I Madla er det fire valkrinsar: Kvernavik, Sunde, Madlamark og Hafrsfjord.
Madla var ein eigen kommune i tidsrommet frå 1930 til 1965. Kommunen vart oppretta i 1930 då Håland herad vart delt i to. Madla kommune vart slegen saman med Stavanger kommune den 1. januar 1965. Folketalet i Madla var i 1964 5621. Madlamoen ekserserplass vart etablert i 1871 og er i dag rekruttskulen KNM Harald Hårfagre delt mellom Sjøforsvaret og Luftforsvaret.
Forfattaren Alexander Lange Kielland (1849-1906) budde på Madla ei stund. Den gongen var skrivemåten Malde, og Madla var landsbygd. Kielland kjøpte Malde Teglverk av syskenbarnet Jonas Christinius Kielland. Han overtok som eigar den 7. mars 1872 og selde vidare til driftsleiar John Aasland den 2. desember 1881.
Klostergata 14 i Moss
Klostergata 14 er eit bygg i Klostergata i Moss, og det står som eit kulturminne. Huset er bevaringsverdig på bakgrunn av alder og representativitet som ein del av eit historisk gatemiljø langs Kongeveien, bygget er derfor verna etter Plan- og bygningslova (PBL).
Busetnad
Det vart bygd før 1900-talet og har datering frå 1800-talet. Bygget har opphavleg ein sveitserstil. Ifølgje Byantikvar Berit Kolden har huset skifta vindauge og gjort andre endringar som gjer at sveitserstil element er fjerna. Ho seier at huset i dag ikkje har ein spesiell stil, men at vi framleis kan sjå at det opphavleg var sveitserstil på grunn av bygningskroppen.
Sveitserstilen kom smått til Noreg i 1840-åra. Industrialiseringa som nådde Noreg på 1850-talet, effektiviserte sag- og høvleribransjen. Dette gjorde at det vart tilgang på fleire ferdige materiale, og det vart auka byggeverksemd. Det er ein del jernbanebygg, frå seint på 1800-talet, som vart bygt i sveitserstil. Sveitserstilen vart veldig populær i Noreg på den tida, spesielt på landsbygda.
Historie
Klostergata 14 er ein bustadeigedom. Det har vore eit leilegheitskompleks sidan 1891. . Gjennom tidene har matrikkelnummeret skifta. Frå 1841-1884 hadde huset matrikkelnummer 201 I 1884 til 1933 var nummeret 16 og først i 1933 fekk huset matrikkelnummer 14.
På slutten av 1800-talet var det rik vekst i næringslivet og mange bedrifter vart starta i denne tida, desse var Moss Glassverk, Helly-Hansen, A/S Alpha, Moss Verft, M. Peterson og Søn, Moss Aktiemøller. . Dei fleste av Møllebygningane ved fossen er bygd i 1890-åra Mange av bebuarane i Klostergata 14 jobba i desse bedriftene. Til dømes var Hans Halvorsen arbeidar i Helly Hansen.
Klostergata var ein tett bygd ut handverksgate i 1891. Det dukka opp fleire handverkarar på grunn av handelspolitikken som Stortinget vedtok i 1850. Dette gjorde at alle kunne bli handverkar. Etter dei store bybrannane i 1858 og 1881 var det eit stort behov for handverkarar for å reparera skadane etter brannen. Det var mange handverkarar i gata, og derfor var Klostergata ei handverksgate. Bebuarane i Klostergata 14 er eit godt døme på handverkarar. Seinare gjennomførte kommunen ei kvartalregulering av Skarmyra i 1905-10. Dette førte til at store delar av vestsida i Klostergata vart endra. Dermed munna fleire av hovudgatene på Skarmyra ut i Klostergata, som førte til at det vart færre eldre bygg og fleire nyare bygg som vart bygga i tilknyting til desse gatene.
Sidan Moss vart ein by der industrieigarar kunne etablera seg, vart det mange husmenn og landarbeidarar flytta til byen. Mange av desse var frå Småland, Dalsland og Värmland på andre sida av grensa. Svenske namn vart veldig vanleg i mossespråket. Det budde ein svensk familie i Klostergata 14 på 1900-talet.
Bebuarar
Kjøpmann Christoffersen var den første registrerte bebuaren i Klostergata 14. Han var eigar i 1841.
I 1868 var Halvor Holmsen eigar av Klostergata 14, han jobba som tømmermann (ein som bygde hus av tømmer) og dermed var ein del av handverksgata.
Georg Halvorsen var den som eigde Klostergata 14 lengst. Han vart først eigar i 1884. I tillegg eigde han og nabotomta, som var ein ubygd offentleg plass. Halvorsen budde i huset saman med kona si, Maren Halvorsen og deira fem barn. Han jobba som pumpemester i 1885. I 1891 kan vi registrera at det var eit leilegheitskompleks, og familien Halvorsen budde i Klostergata 14(datidenes 16) i leilegheit ein, på denne tida hadde Georg Halvorsen vorte forfremma til brannkonstabel. Deretter vart han pumpeformand v. Moss Vandværk Kontor i år 1900. I år 1914 flyttar familien til leilegheit tre og Georg Halvorsen har fått jobb ved vegvesenet. Klostergata var eit handverksgate, men det faktumet at Georg Halvorsen var brannkonstabel viser at det òg var andre arbeidarar enn handverkarar i gata.
I 1891 budde A. Olsen Klostergata 14 i leilegheit to. Han arbeidde som cellulosearbeidar. Det er eit yrke innanfor industrialiseringa, der det blir produsert papp og papir. Dette var ein del av industrialiseringa, sidan det var maskinarbeid. Mellom anna var Peterson ein veldig kjend fabrikk i Moss for cellulosearbeid på denne tida. I dag finst ikkje denne fabrikken, då den gjekk konkurs i 2012. O. Eriksen budde same år i leilegheit tre, og jobba som tømmermann. Dette viser tilbake til handverksgate-faktumet.
Samnangerfjorden
Samnangerfjorden er ein fjordarm av Fusafjorden og Bjørnafjorden i kommunane Bjørnafjorden og Samnanger. Fjorden er om lag 22 km lang.
Klostergata 14 i Moss
Bebuarar
I år 1900 flytta Albin Almkvist inn i Klostergata 14 i leilegheit to, med familien sin og Johan Lindkvist. Denne familien kom frå Sverige, flyttinga til Moss kan vere grunna eit ønske om å etablera ein industri i Moss. Almkvist var Montør Mekanikar og Linkvist var snekker. I leilegheit tre budde Adolf Andresen med ektefelle Thora Andresen og deira fire barn. Ektefellen arbeidde som hustru, som var vanleg på denne tida. Ei hustru er ein kvinneleg ektefelle som er heimeverande; ho er heime med barna, vaskar hus og lager mat, medan mannen er ute og jobbar. Dette er noko som har forandra seg veldig etter den tida, og i dag er det uvanleg at ei kvinne er heimeverande. Adolf Andresen var tomtearbeidar.
I 1914 flytta sonen til Georg Halvorsen, Hans Hjalmar Halvorsen, inn i leilegheit ein saman med kona si Anna Sofie Halvorsen og deira to barn Egill Haakon Halvorsen og Gunvor Margaret Halvorsen. Hans Halvorsen jobba som fabrikkarbeidar, som er eit godt døme til industrialiseringa. I leilegheit to bur Adolf Jensen og ektefellen hans Agda Jensen med sonen deira Alf Erik Jensen. Adolf Jensen jobba som skomakar, og kona var hustru.
I 1933 finn ein Hedvig og Arthur Halvorsen som eigarar for Klostergata 14. Dette er rekna med å vere arv etter faren deira, Georg Halvorsen.
Samnangerfjorden
Fjorden har innlaup mellom Storholmen på enden av Bogøya i aust og grenda Gjemdal i vest. Aust for Storholmen ligg innlaupet til Ådlandsfjorden. Samnangerfjorden har stort sett retning mellom nord og nordaust. Ved Liodden, innanfor gardane Utskot og Våga, kløyver han seg i to delar. Den vestlege armen er sidefjorden Trengereidfjorden som går nord til Trengereid. Den austlege delen held fram vidare nordover som Samnangerfjorden og snur til slutt austover før han opnar seg opp til ein rundare fjordbotn. Her ligg kommunesenteret Tysse på den søraustlege sida, medan Nordbygda ligg i nordvest.
Austefjorden
Austefjorden er namnet på fleire fjordar i Noreg:
Nettlesaren Lynx
Utviklinga av Lynx byrja ved universitet i Kansas, og det er det hovudsakleg Michael Grobe, Charles Rezac og Lou Montulli som har fått æra for arbeidet.
Lynx for brukarar med særskilde behov
I og med at det er mogleg å bruke lynx utan mus i det heile, er lynx svært populær blant brukarar som har særlege krav til nettlesaren sin. Blinde bruker t.d. lynx, og les teksten med braille-skrift. Dessverre er det mange nettsider som ikkje blir laga med lynx i tankane. Sjølv om hyperlenkjer kan identifiserast med hjelp av symbol eller bilete lagra som gif-filer, kunne webutviklarane godt ha laga ein tekst-identifikator «under» den grafiske identifikatoren. Wikipedia sine sider er gode døme på ein nettstad som kan lesast både med lynx og med grafiske nettlesarar.
Lynx kan også brukast i kontekstar der ein loggar seg på maskiner via ssh, utan å få eit grafisk grensesnitt.
Topojë
Topojë er ein tidlegare landkommune i regionen Fier i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Fier.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Topojë 4 246 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Topojë ein del av distriktet Fier. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Diane Keaton
Diane Keaton er ein skodespelar, regissør og filmprodusent frå Sambandsstatane.
Ayumi Niekawa
Ayumi Niekawa er ein japansk fotballspelar.
Diane Keaton
Keaton hadde den første store rolla si som Kay Adams-Corleone i Gudfaren (1972), før ho byrja eit lengre samarbeid med Woody Allen i filmar som but the films that shaped her early career were those with director and co-star Woody Allen beginning with Play It Again, Sam (1972), Sleeper (1973), Love and Death (1975) og Annie Hall (1977), som ho fekk oscarpris for.
Diane Keaton blei fødd som Diane Hall i Los Angeles i California. Ho deltok i skuleskodespel og studerte drama, men forlét seinare skulen og heimstaden for å gjera karriere i Manhattan. Då ho organiserte seg med Actors' Equity Association tok ho mora sitt opphavlege etternamn ettersom ei Diane Hall allereie var registrert med organisasjonen.
Ayumi Niekawa
Han spela for klubbane Júbilo Iwata, Sagan Tosu og Thespakusatsu Gunma.
Harald Grimen
Harald Grimen Grimen var ein norsk filosof fødd i Gulen i Sogn og Fjordane. Han arbeidde særleg med vitskapsteori og politisk filosofi. Ved sin død var han tilsett som professor ved Høgskolen i Oslo.
Făgărașgruppa
Făgăraș er ei fjellgruppe som høyrer til Dei sørlege Karpatane i Romania. Han er kalla etter det høgaste fjellkjeda i gruppa, Făgărașfjella.
Grender
Făgăraşgruppa grensar til:
Yusuke Muta
Yusuke Muta er ein japansk fotballspelar.
Han har spela for klubbane Nagoya Grampus og Kyoto Sanga FC (2019).
Kyrkjebygda
Kyrkjebygda er kommune- og administrasjonssenter i Åseral kommune i Agder fylke.
I Kyrkjebygda er det blant anna bank, daglegvarehandel med post, kafé, byggshop, snøscooter/ATV-butikk og bensinstasjon.
Senkveld
Senkveld var eit norsk talkshow som vart sendt fredagar på TV 2 frå 2001 til 2021. Programleiarar har vore Hans Christian Andersen og Tommy Steine (2001–2003), Thomas Numme og Harald Rønneberg (2003–2018), og Helene Olafsen og Stian Blipp (2018–2021). Formatet har haldt seg ganske likt, men med nokre skilnader i innslag og utforming.
Dei lengstlevande programleiarane for Senkveld er Thomas Numme og Harald Rønneberg, som leia programmet i 30 sesongar frå 2003 og 2018.
Hans Christian «HC» Andersen og Tommy Steine
Premieren av Senkveld med HC og Tommy vart sett av 377 000 TV-sjåarar. Programleiarane vart ikkje einige med kanalen om fornying av programmet, og siste sending vart difor sendt 29. november 2002. Hans Christian Andersen ynskte å ta inn fleire internasjonale gjestar til programmet, men det gjekk ikkje TV 2 med på.
Thomas Numme og Harald Rønneberg
Etter nærmare eit år utan programmet på TV-skjermen, ynskja TV 2 å gjera ei ny satsing på programmet. Thomas Numme og Harald Rønneberg gjekk frå jobben som programleiarar i Idol, og over til Senkveld. I mai 2010 vann programmet Gullruten for «Beste underholdning».
Helene Olafsen og Stian Blipp
Den tidligare snøbrettkøyraren Helene Olafsen og Stian Blipp vart valgt av TV 2 til å overta som programleiarar. Senkveld med Helene og Stian hadde premiere i september 2018, og premieren vart sett på av 582 000 TV-sjåarar.
Konsept
Programmet har behaldt det samme grunnkonseptet sidan starten i 2001. Den største delen av programmet går til intervju med ulike gjestar som er aktuelle. På slutten av programmet er det som oftast ein opptreden av ein artist eller gruppe.
I Senkveld med Thomas og Haraldsatt begge programleiarane bak ein pult og gjestane tok plass i ein sofa. Senkveld med Helene og Stian har endra litt på dette og fjerna pulten. Programleiarane sit no saman med gjestane sine i ein større sofa.
Sending
Senkveld blir sendt på TV 2 på fredagar, og er tilgjengeleg på strømmetenesta TV 2 Sumo.
Herbetswil
Herbetswil er ein kommune i distriktet Thal i kantonen Solothurn i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 524 meter over havet.
Kommunen ligg i Dünnerndalen. Han består av landsbyen Herbetswil og grendene Vorder og Hinter Hammer.
Waikatoelva
Waikatoelva er den lengste elva på New Zealand. Ho ligg på Nordøya og renn i 425 kilometer frå austhellingane til fjellet Mount Ruapehu, går saman med Tongariro-elva og tømmer seg i innsjøen Lake Taupo, som er den største innsjøen på New Zealand. (Somme meiner at elva har utspringet sitt frå Lake Taupo.) Elva renn ut or Lake Taupo i nordaustenden av sjøen, dannar dei kjende fossefalla Huka Falls, og renn så mot nordvest, gjennom slettelandskapet Waikato Plains. Ho tømmer seg i Tasmanhavet sør for Auckland ved Port Waikato. Elva har gjeve namnet til regionen Waikato som ligg omkring Waikato Plains.
Den viktigaste sideelva som renn inn i Waikatoelva er Waipa River, som går saman med Waikato ved Ngaruawahia.
Namnet «Waikato» kjem frå maori og tyder 'rennande vatn'.
Waikatoelva har andeleg betydning for ulike lokale maori-iwiar, mellom desse den store Tainui, som ser på henne som ei kjelde til deira mana eller styrke. Den vidt kjende og respekterte maraen til Turangawaewae ligg nær elvebreidda ved Ngaruawahia.
I mange år har Tainui-stamma freista å attreisa banda sine til elva etter krigane på 1860-talet (Sjå Invasjonen av Waikato), og dei etterfølgjande konfiskeringane av landområde. Stamma held enno fram med tingingar med styresmaktene på New Zealand om denne saka.
Bruk av elva
I tillegg til å vera ein vassressurs og eit rekreasjonsområde, har elva også gjennom lang tid vore ein livsviktig kommunikajsons- og transportveg for samfunna som ligg langs henne. Taupo, Mangakino, Cambridge, Hamilton, Horotiu, Ngaruawahia, Huntly, Hampton Downs, Meremere, Waiuku og Port Waikato ligg alle ved eller nær henne.
Elva hadde militær betydning under maorikrigane (The Land Wars) mellom britiske og māori soldatar kring 1863, og betydelege slag vart utkjempa i dette området, mellom anna ved Rangiriri.
Elektrisk kraftproduksjon
Den første vasskraftstasjonen vart bygd ved Horahora, som no ligg under Horahora bridge, djupt under overflata til lake Karapiro. Horahora vart bygd for å skaffa elektrisk kraft til Martha-gullgruvene ved Waihi.
Waikatoelva har ein serie på åtte vasskraftstasjonar som produserer elektrisk kraft til det nasjonale kraftnettet. Mellom 1929 og 1971 vart åtte demningar og ni kraftstasjonar bygde for å møta den aukande etterspurnaden etter elektrisk energi.
Cindrelfjella
Cindrelfjella, Cândrelfjella eller Cibinfjella er ei fjellkjede sentralt i Romania, midt i Dei sørlege Karpatane og nordaust for Parângfjellgruppa.
Waikatoelva
Elektrisk kraftproduksjon
Kraftutvinninga startar ved Lake Taupo, der det er kontrollportar som regulerer vassmengdene som går inn i elva. Etter at vatnet er slept ut gjennom portane, tek det nesten 18 timar før det renn ut i Tasmanhavet. På vegen nedover passerer det gjennom kraftstasjonar i Aratiatia, Ohakuri, Atiamuri, Whakamaru, Maraetai,Waipapa, Arapuni og Karapiro.
Om lag 4000 gigawattimar (GWh) elektrisk kraft vert produsert av anlegga her årleg, dette tilsvarar 13 % av den totale produksjonen av elektrisitet på New Zealand.
Gänsbrunnen
Gänsbrunnen er ein kommune i distriktet Thal i kantonen Solothurn i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 732 meter over havet.
Cindrelfjella
Frå Det transilvanske platået med høgder mellom 200 og 400 meter over havet i nord og aust, stig Cindrelfjella brått opp gjennom djupe dalar til om lag 900 meter over havet der det ligg nokre landsbyar. Frå her stig fjellet slakt vidare opp til den høgaste toppen på 2244 meter over havet.
Waikatoelva
Elektrisk kraftproduksjon
Elva avgir også kjølevatn til dei kol- og gassfyrte varmekraftverka ved Huntly.
Miljøinteresser
Elva er i heile si lengde administrert av regionstyret i regionen Waikato, som har senter i Hamilton. For tida (2008) dreier fleire større aktuelle problem seg kring denne elva:
Dette inkluderer ein uskjerma avfalssplass nær Horotiu, rett nedstraums frå Hamilton, der avrenninga inneheld dieldrin (eit insektmiddel) i mengder som er giftige for livet i ferskvatn. Iwiar ved nordenden av elva har teke juridiske åtgjerder for å stoppa den framtidige drifta av denne avfallsplassen, og hevdar at dei har funne mykje død og skada fisk nær deira område.
Cindrelfjella
Sidan massivet er lett å nå er det etnografiske området Mărginimea Sibiului vorte oppretta rundt fjellet der sauehald og tømmerindustri er dei viktigaste næringane. Langs elvane Cibin og Sadu er det bygd demningar og vasskraftverk. Den eldste av desse er frå 1896. Feriestaden Păltiniș ligg halvvegs mellom landsbyane Rășinari og fjelltoppen Cindrel, med hotel, hytter og ein skibakke. Feriestaden er bygd opp rundt eit lite kloster der den rumenske filosofen Constantin Noica levde dei siste åra sine.
Den største elva som renn frå fjella er Cibin. Mellom Cindrelfjella og Det transilvanske platået dannar elva eit djup søkk kalla Sibiusenkinga, der den største byen i området ligg (Sibiu).
Nikola Jakimovski
Han spela for klubben Nagoya Grampus.
Gänsbrunnen
Gänsbrunnen er ein av dei minste kommunane i Solothurn.
Kommunen ligg sør for den gamle vegen mellom Balsthal og Moutier.
Anders Lothe
Anders Matias Abrahamson Lothe var ein norsk lærar, redaktør og målmann. Han var òg politisk aktiv, og var stortingsrepresentant for Ap.
Biografi
Lothe vart fødd på husmannsplassen Nylendebruket (Abrahambruket) på Lote i Gloppen kommune – no Eid kommune. Han vart uteksaminert ved lærarskulen i Seljord i 1896. Skuleåret 1900–1901 gjekk han på Gloppen private mellomskule samtidig som han hadde byrja å arbeide som lærar, og deretter tok han Mellomskuleeksamen ved Tanks skule i Bergen. Han vart i 1901 den første eleven i landet som leverte eit eksamenssvar på nynorsk. Sensorane nekta å rette innleveringa, og ho vart send til Departementet for godkjenning. Stilen vart der godkjend. Lothe arbeidde også som lærar i Kinn og Sparbu.
Han var med å stifte Firda Mållag i 1899, og var formann der i mange år. Han var redaktør i avisa Firda Folkeblad i Florø i tidsrommet 1911–1916. Han var òg sentral i etableringa av Firda Gymnas på Sandane.
Lothe skreiv og gav ut fleire lokalhistoriske skrifter, og Målreisingssoga i Sogn og Fjordane frå 1950 er den mest kjende boka hans. Ho omhandlar mellom anna striden i Nordfjord mellom Jon Jonsen Hyenes og sokneprest Jørgen Meier Heffermehl.
Lothe var stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet frå 1928–1930, og frå 1933–1940 – først som medlem av universitets- og fagskulenemnda, seinare av veg- og jernbanenemnda. Han sat òg i bystyret og formannskapet i Florø, og har fått ei gate i byen oppkalla etter seg.
27. januar 1943 vart Lothe arrestert av tyske styrkar og sett i Bergens kretsfengsel til 16. februar, og deretter vart han flytta til Ulven og sat der til 7. mai, før han vart send til Grini. Han sat på Grini til 21. juli 1944.
Sævareidfjorden
Sævareidfjorden er ein fjordarm av Bjørnafjorden i Bjørnafjorden kommune i Vestland. Fjorden strekkjer seg 5,5 km nord og nordaust til bygda Sævareid.
Fjorden har innløp i sør mellom Revneneset ved Revnestrand i aust og bygda Strandvik i vest. Stegleholmen og Storeholmen ligg rett utanfor Strandvik. Nordover deler fjorden seg i to. Håvika går nord til garden Håvik, medan resten av fjorden går nordaustover til Sævareid. Håvikamulen på 489 moh stig rett til vêrs mellom Håvika og Sævareid.
Arthur Arntzen
Liv
Arntzen vart fødd i Tromsø og voks opp på Tromsøya og i Gratangen og Tromsdalen, der han seinare busette seg.
Trass i minimalt med skulegang, vart Arntzen journalist i lokalaviser, og vart seinare på 1950-talet Nord-Noreg-korrespondent for Dagbladet.
På slutten av 1950-talet skapte Arntzen komifiguren «Oluf Rallkattli», fyrst for lokalrevyar, frå 1965 for TV og sidan 1967 for bøker og skodespel. Som skodespelar er han kjend for den nordnorske humoren sin, noko som òg er emne i fleire av bøkene hans. Boksalet i Oluf-serien har kome opp i over 700 000. I 1989 vart bøkene omarbeidde til eit skodespel for Hålogaland teater. Dette vart den største suksessframsyninga teateret hadde hatt nokon gong, og TV-versjonen vart ein tilsvarande suksess. Det siste skodespelet hans, Den fordømte nordlendingen, omhandla òg nordnorsk humor. Saman med Håkon Karlsen og Tore Skoglund har han halde framsyningar om Oluf, der fleire av dei òg er utgjevne på CD.
Sort messe
Sort messe er eit musikkalbum med Folque, gjeve ut i 1983. Sort messe vart det siste studioalbumet til Folque.
Arthur Arntzen
Liv
Arthur avgjorde å avslutte skodespelet om Oluf i 2007, då etter 50 år.
Sort messe
Albumet skil seg frå dei andre platene deira dels ved at nesten alle låtane er nyskrivne, og ikkje minst ved at gruppa ikkje lenger hadde felespelar. I staden vart det gitaren til Lars Helljesen og mandolinen til Morten Bing som stod for instrumentalsoloane. Sjølv om plata var annleis enn andre Folque-plater, var gruppa særs nøgd med ho. Her er framleis låtar med eit klårt folkrock-preg, men òg innslag av både bluegrass og cajun.
Arthur Arntzen
Liv
Ole Danbolt Mjøs, tidlegare rektor ved Universitetet i Tromsø, utnemnde Arntzen til ei honorær universitetsstilling som av Arntzen har vorte omtala som «flirolog» eller «artigamanuensis».
Sort messe
Dei tre første låtane på plata «Heksetrilogien» heng tematisk saman. Tittelsporet var for øvrig ikkje uttrykk for satanistiske tendensar, men eit resultat av Morten Bing si begeistring for Fantasy-litteratur.
Donald Sutherland
Donald McNicol Sutherland er ein nordamerikansk skodespelar fødd i Canada. Sutherland har hatt ei over 50 år lang karriere. Han er kjend frå filmar som The Dirty Dozen, (1967) M*A*S*H og Kelly's Heroes (1970) og Invasion of the Body Snatchers (1978). Han har også spelt i britiske og USA-amerikanske fjernsynsseriar.
Sutherland vart fødd i Saint John i New Brunswick og voks opp i Bridgewater i Nova Scotia. Han studerte ved Victoria College ved Universitetet i Toronto, der han tok mastergrad i drama og ingeniørfag, før han drog til England for å studera ved London Academy of Music and Dramatic Art (LAMDA).
Andreas Engebø
Andreas Engebø var ein norsk lærar, idrettsutøvar og forfattar.