cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Is This the Life We Really Want?
Innspeling
Is This the Life We Really Want? vart innspelt i Los Angeles og London. Det vart produsert av Nigel Godrich, som møtte Waters då han produserte konsertalbumet Roger Waters: The Wall i 2015. Sjølv om Waters ikkje hadde høyrt arbeidet til Godrich med Radiohead, kom dei godt overeins og diskuterte eit samarbeid. Godrich, som var fan av Waters sitt arbeid med Pink Floyd, var ærleg med Waters, og sa til han at noko av soloarbeidet hans «ikkje var lyttbart». Men han forsikra Waters om at han «framleis verkeleg hadde det inne» etter å ha høyrt ein demo av «Déjà Vu».
Godrich ønskte å skape eit nedstrippa album som synte «poeten» Waters. Han meinte at kreativiteten til Waters hadde fått ny giv med Wall Live-turneen og at rolla hans som produsert var å «oppfordre han, presse han litt attende». Han oppfordra Waters til å lage eit konsist album og minna han på at Pink Floyd-albumet The Dark Side of the Moon berre var 43 minuttar langt. I motsetnad til det meste av arbeidet til Waters, så var ikkje Waters sjølv produsent på denne plata. Han sa: «[Godrich] gjorde ein glimrande jobb ... eg sat på hendene mine med leppene igjen. Du har leigd inn denne hunden, la han gjere jobben sin.» Godrich brukte lydbandsløyfer og tilfeldige lydar mellom spora på albumet. Han er òg oppført med arrangement, lydcollage, klaverinstrument, gitar og miksing.
Tema
Is This the Life We Really Want er eit konseptalbum, som byrja som eit radioskodespel om ein mann og barnebarnet hans som undersøkte kvifor barn vart drepne i andre delar av verda. Waters skildra skodespelet som «ei reise på eit magisk teppe, dels politisk deklamering, dels smerte». Det bestod av omkring eit dusin songar. Godrich overtalte Waters til å gå bort frå dei teatralske elementa og skape eit «mykje mindre lineært» verk. Waters sa han planla å produsere den opphavlege ideen ein gong i framtida.
Waters sa om temaet på albumet: "Uroa eg har over det sentrale spørsmålet – «Kvifor drep me barn?» – er framleis der. Eg er framleis djupt uroa over at me drep barn over heile verda nesten utan å tenkje over det, fordi me er blitt så upåverkelege til ideen kvar gong teppet fell for eit gløymd liv. Det er fordi me har stått og sett på stille og likegyldige - det er normalt. Eg siterer frå plata no. Og uheldigvis har det blitt normalt. Me har normalisert døden til dei uskuldige."
Waters sa òg om albumet at han var inspirert av å ha blitt forelska: "Plata handlar i røynda om kjærleik - som eigentleg er det alle platene mine eigentleg handlar om ... Det er òg spørsmålet om korleis me tek vare på desse augneblinka med kjærleik - om me har nokre av dei i livet vårt - og om me let kjærleiken skine på resten av eksistensen, på andre."
Utgjeving
Is This the Life We Really Want? kom ut 2. juni 2017 på Columbia Records. Det var de første soloalbumet til Waters sidan Amused to Death (1992). Albumet nådde tredjeplassen på albumlista i Storbritannia og 11. plassen i USA. Det vart gjeve ut fire singlar frå albumet: «Smell the Roses», «Déjà Vu», «The Last Refugee» og «Wait for Her». Albumet vart blokkert frå utgjeving i Italia etter at kunstnaren Emilio Isgrò hevda at plateomslaget plagierte arbeidet hans.
Mottaking
På Metacritic, som gjev ei normalisert rating opp til 100, har albumet ein score på 72, basert på 16 meldingar. Rolling Stone sa: «Musikken er som kjernen i post-Dark Side Of The Moon Floyd, men kanalisert gjennom andre: produsenten Nigel Godrich brakte med seg prog-rock-stordom, multiinstrumentalisten Jonathan Wilson mikrodosar av psykedelia, Lucius ein alt-R&B-korvokal.» Drowned in Sound sa at albumet «er eit langt, yrande episk verk som strekkjer seg utover heile plata. Det er så fult av idear og intrikate melodiar at det er lett å bli suge inn i dette albumet.» Consequence of Sound sa at albumet «er lett det mest tilgjengelege Waters har laga som soloartist - ei destillering av dei antifacistiske, antiimperialistiske og antigrådige meldingane han har kringkasta sidan Pink Floyd.» Pitchfork sa at «myriaden av lydmessige referansar til arbeidet hans med Pink Floyd, indikerer at Waters er komfortabel med fortida si. Dess meir du aksepterer kor mykje fortida hans er reflektert i notida hans, dess meir mottakeleg er du for sjarmen på dette albumet.»
Lintorskemunn
Lintorskemunn (Linaria vulgaris) er ei plante i kjempefamilien. Arten har ei sirkumpolar utbreiing.
Planta er kring 40 cm høg, har blågrøne blad og kort klase. Ho har ei 10-12 mm lang spore. Frukta er ein eggforma kapsel som er lengre enn begerflikane. Det er brei vengekant på frøet. Torskemunn blømer kring juli månad på turre steinete stader.
Salen i Dronning Maud Land
Salen er eit fjell, 2950 moh, mellom Komsa og Salbreen i Sør-Rondane. Det vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og namngjeve Salen fordi fjellet er forma som ein sadel.
Malax
Malax (finsk Maalahti) er ein kommune i Svenske Österbotten i landskapet Österbotten i Finland. Malax har cirka 5477 innbyggarar og har eit flatemål på 1 954,94 km². Malax ligg ved vestkysten av Finland  og grensar i nord til Vasa by og Korsholm kommune, i vest til Korsnäs kommune, i sør til Närpes by og dessutan i aust til Kurikka og Laihela kommunar.
Lintorskemunn
Arten er heimleg eller komen inn med tidleg jordbruk. Han finst over heile Noreg, men sjeldan i nord. Planta er funnen opp til 1240 m på Dovrefjell.
Malax
Malax er ein tospråkleg kommune med svensk som majoritetsspråk (cirka 89 %) og finsk som minoritetsspråk.
<!-- Malax har tre kyrkjelydar: Bergö församling, Malax församling og Petalax församling. Noverande Malax kommune vart danna den 1 januar 1973, då förutvarande Malax kommune vart saman slege med Bergö og Petalax förutvarande kommunar. Dei nordlege delane av Pörtom tidlegare kommune vart overført til Malax kommune i 1975.
Malax har tidlegare vore ein typisk jordbrukskommune, men i dag arbeider nesten 60 % av befolkninga innanfor servicenæringar. I kommunen finst det sju barneskular (seks svenskspråklege og ein finskspråkleg), ungdomsskole og gymnas. Helsestellet blir tatt hand om av Malax-Korsnäs helsesentral.
I Malax arbeider fleste ulike foreiningar, som til dømes Malax IF, Malax konstklubb, Malax museiförening, Malax lokal-TV-förening, Malaxnejdens jaktvårdsförening, og Malax IT-förening..
Historie
Jarnaldergravar indikerer at Malax fekk sin første faste bosetjing i jarnalderen sin byrjinga kring 500 f.Kr. Ein förromersk fångstboplats på Hudholmen beviser at befolkninga livnærde seg minst delvis på kobbefangst. Under mellersta jernalderen 200-800 e.Kr. auka ein välbärgad bondebygd fram rundt han dåvarande Malaxviken. Ein jernaldersgard frå ca 600 e.Kr. har vorte undersøkt i Kalaschabrännan. Befolkninga til garden budde i eit långhus og de livnærde seg på nautstell og åkerbruk.
Stadnamn Malax vert nemnt for første gangen i eit dokument frå 1491. Der vert det nytta både formene "Malaxby" og "Madelaxboo". Det bevarte dokumentet handlar om at ein oppmålingsnemnd har bekrefta grensa mellom landsbyane Malax og Petalax. Samtidig handlar det om grensedraginga mellom kyrkjesokna - landsbyane i Malax høyrde nemleg til Mustasaari sokn, mens Petalax var ein del av Närpes sokn.
Malax sokn vart grunnlagt med Karl IX:s stiftingsbrev av den 9. oktober 1607. I løpet av 1600-talet var Malax og Laihela sokn i fleire omgangar gjeve til riket sine stormenn. Rikskanslar Axel Oxenstierna hadde lena Malax og Laihela frå og med år 1618 og i 1652 vart Malax ein del av Laihela friherrskap, som vart styrt av av rikerådet Carl Bonde. Etter Carl Bondes død vart lenet delt og sonen hans, Crister Bonde, og seinare sonson Christer Christersson Bonde, hadde friherrskapet Malax. Förläningen vart inndrege til krona i 1675.
Landsbyar og stadnamn
I kommunen finst landsbyane og landsbydelane Bergö, Bjurnäs, Björknäs, Bofjärden, Bredhällan, Brännan, Granholm, Gålören, Havras, Johannesdal, Kallkärr, Kråkbacken, Kråkträsk, Köpings, Lolax, Långåminne, Majors, Mamrelund, Nojärv, Norra Pörtom, Norrback, Nyby, Paxal, Petalax, Rainebäck, Ribacka, Ribäcken, Rönnholm, Vias, Vägviken, Yttermalax, Ågren, Åmossa och Övermalax med gårdsgruppen Långmossen. -->
Camposampiero
Camposampiero er ein by og ein kommune i provinsen Padova i Veneto-regionen i Italia. Kommunen har i overkant av 12 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 21,1 km². Byen Camposampiero ligg om lag 18 kilometer nordnordaust om provinshovudstaden Padova, og i kring 33 kilometer nordvest om Venezia.
Fotballspelaren Dino Baggio er frå Camposampiero.
Bleik piggsopp
Bleik piggsopp er vanleg over heile Noreg og veks samanfiltra i rekkjer eller ringar i både lauv- og barskog.
Amalie Kasin Lerstang
Amalie Kasin Lerstang er ein norsk skjønnlitterær forfattar.
Ho debuterte på Cappelen Damm i 2014 med romanen Europa. Lerstang fekk Tarjei Vesaas' debutantpris for boka i 2014 og Saabye Christensen-stipendiet.
Discovery Communications
Discovery Communications eig det norske føretaket Discovery Networks Norway som driv Discovery sine kanalar i norge.
Ever Palacios
Ever Palacios er ein tidlegare colombiansk fotballspelar.
Gjerstad prestegard
Gjerstad prestegard ligg søraust for Gjerstad kyrkje, på den andre sida av eit jorde i sørkant av kyrkjegarden.
Novokujbysjevsk
Novokujbysjevsk (russisk Новоку́йбышевск) er ein by i Samara oblast i Russland med om lag 110 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 20 km sørvest for Samara.
Gjerstad prestegard
Både kyrkjestaden og prestegarden har røter attende åt mellomalderen. Hovudbygningen ved prestegarden er eit sveitserhus i halvannan etasje med ståande utvendig panel. Bygningen vart restaurert i 1994 og er freda saman med forpaktarbustaden frå 1850 og eit stabbur frå 1700-talet (seinare ombygd til garasje). Søraust for hovudbygningen er eit hageanlegg. Prestegarden er rekna for å ha høg verdi som kyrkjeleg kulturminne.
Novokujbysjevsk
Novokujbysjevsk vart grunnlagt som ein satellittby for Samara, som på den tid heitte Kujbysjev. Grunnleggingsåret til byen vert rekna som 1947, da det vart bygt eit varmekraftverk på staden med ein påfølgjande busetnad rundt. Busetnaden fekk bystatus i 1952.
Gjerstad prestegard
Då dagens hovudbygning vart oppført i 1895, vart den tidlegare hovudbygningen frå rundt 1700 riven. Der voks Niels Henrik Abel opp, idet far hans var prest i Gjerstad. Ved kyrkja er ei minnebyste av Abel utført av Brynjulf Bergslien. Det lokale historielaget har laga ein kultursti i området til minne om Abel.
Novokujbysjevsk
Oljeindustri og kjemisk industri er dei viktigaste næringsvegane i byen. Det finst òg verksemder innan metallhandsaming.
Vasil Garvanliev
Vasil Garvanliev er ein makedonsk songar og baryton, kjend under artistnamnet Vasil. Han har samarbeidd med artistar som Nelly Furtado, Julie Andrews, New Kids on the Block, Enrique Iglesias og Céline Dion. Garvanliev skulle ha representert Nord-Makedonia i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland med låten «You», men 18. mars 2020 avlyste EBU Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien. Han representerte i staden landet i Eurovision Song Contest 2021 med songen «Here I Stand».
Bakgrunn
Garvanliev vart fødd i Strumica i Den sosialistiske republikken Makedonia i Jugoslavia i 1984. Sju år gammal fekk han eit lite gjennombrot då han deltok i fleire populære barnefestivalar i Nord-Makedonia. Ti år gammal flytta familien til Chicago i USA, der han fortsette songkarrieren som solist i Chicago Children’s Choir. Seinare flytta familien frå USA, og Garvanliev flytta då til Milano i Italia, der han dreiv med opera og popmusikk. Sidan vart han innvilga stipend ved The Royal Conservatory of Music i Toronto i Canada, der han var blei i ni år.
Garvanliev flytta attende til Nord-Makedonia i 2018, og flytta tilbake til heimbyen Strumica. Han har gjeve ut tre singlar: «Gjerdan», «Patuvam» og «Mojata Ulica». Han heldt sin fyrste solokonsert for fulle hus heime i Strumica i november 2019. Tidlegare same året var han støttevokalist for Tamara Todevska under Eurovision Song Contest. 15. januar året etter kunngjorde makedonsk fjernsyn at Garvanliev skulle representere Nord-Makedonia i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam. Han skulle ha delteke med låten «You», men på grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 såg EBU seg nøydd til å avlysa Eurovision Song Contest for å hindra spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen covid-19.
I januar 2021 kunngjorde makedonsk fjernsyn at Garvanliev skulle representere landet i Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam. 12. februar kunngjorde artisten at han skulle delta med låten «Here I Stand». Songen enda nest sist i semifinalen, og gjekk dimed ikkje vidare til finalen.
Calaveritt
Calaveritt eller tellurgull er eit monoklint uvanleg tellruid av gull, eit metallisk mineral med kjemisk formel AuTe2. Det er polymorft med krenneritt og er rombisk.
Det har namn etter Calaveras County i California, der vart oppdaga i 1861.
Salknappen
Salknappen er ein mindre fjelltopp på nordsida av Isingen i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land. Det vart fotografert frå lufta av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59) og namngjeve av dei.
The Beau Brummels, Volume 2
The Beau Brummels, Volume 2 er det andre studioalbumet til den amerikanske rockegruppa The Beau Brummels. Det kom ut i august 1965 og inneheld den amerikanske hitten «You Tell Me Why» og oppfølgjaren «Don't Talk to Strangers.»
Albumet vart produsert av Sylvester Stewart, seinare kjend som Sly Stone, men han var ikkje meir involvert enn at songaren i bandet, Sal Valentino og gitaristen Ron Elliott, ikkje hugsa at det var noko produsent som leia innspelingane.
Volume 2 gjekk ikkje inn på Billboard 200-lista, i motsetnad til debutplata Introducing the Beau Brummels. Dette meiner ein kom av at selskapet deira, Autumn Records, var på randen av kollaps då albumet kom ut, og det var derfor mangelfull distribusjon og marknadsføring av albumet.
McNeilebreen
McNeilebreen er ein isbre som flyt nordover til søraustsida av Almond Point der denne møter Charcot Bay, på vestsida av Graham Land. Han vart kartlagt i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og kalla opp etter C. McNeile, som var landmålar i FIDS ved Hope Bay-basen i 1948-49.
Melvillebreen
Melvillebreen er ein isbre, 22 km lang, mellom Mapplebreen og Pequodbreen på austkysten av Graham Land i Antarktis. Han flyt ut i Exasperationfjorden sør for Mount Ahab. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947 og 1955. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Herman Melville (1819–91), som skreiv Moby Dick. Andre terrengdetaljar i området er kalla opp etter figurar i historia.
Heidi Biebl
Heidi Biebl var ein tysk alpin skirennar frå Oberstaufen i Bayern som vart olympisk meister i utfor under Vinter-OL 1960 i Squaw Valley i USA.
Ativ
Biebl var akkurat fylt 19 år då ho vann utforrennet under vinterleikane 1960 i Squaw Valley i delstaten California med ein margin på eitt sekund i høve til heimefavoritten Penny Pitou. Dermed vart ho den yngste olympiameisteren i leikane. Fire år seinare vart Biebl nummer fire både i utfor og slalåm då Vinter-OL 1964 fann stad i Innsbruck.
I tida frå 1959 til 1965 var Biebl den fremste kvinnelege alpinisten i Tyskland, og vart vesttysk meister heile 14 gongar i perioden. Usemje med det vesttyske skiforbundet førte til at ho la opp i 1966.
Sjtsjolkovo
Sjtsjolkovo (russisk Щёлково) er ein by i Moskva oblast i Russland med om lag 115 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kljazma, ei sideelv til Oka, rundt 35 km nordaust for Moskva.
Busetnaden vart grunnlagd i 1520-åra og fekk bystatus først i 1925. Ein kan nå byen med forstadstog frå Jaroslavskij togstasjon i Moskva.
Schlins
Schlins er ein kommune i distriktet Feldkirch i forbundslandet Vorarlberg i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 6,03 km² med om lag 2 400 ibuarar i 2016. Schlins ligg på nordsida av elva Ill, 502 meter over havet og omfattar «grendene» Baling, Frommengärsch, Jupident og Rönsberg. Til distriktshovudstaden Feldkirch i nordvest er det åtte kilometer.
47 % av arealet i kommunen vert nytta til landbruk, som spelar ei viktig rolle i eit elles variert næringsliv. 32 % av flatevidda er dekt med skog.
The Last Song av Elton John
«The Last Song» er den andre singelen frå Elton John-albumet The One. Songen vart skriven av John med tekst av Bernie Taupin.
Songen vart skriven til minne om Ryan White, ein ung AIDS-pasient som døydde 18 år gammal og som var ein nær ven av John.
Det var den første av dei amerikanske singlane hans som støtta AIDS-stiftinga hans. Taupin faksa teksten til John i Paris, kort tid etter Freddie Mercury døydde. I følgje John gret han heile tida medan han skreiv musikken og det var hardt for han å synge han. Songen fortel soga om ein framandgjort far som prøver å takle seksualiteten til den homofile sonen sin, som er døyande av ein AIDS-relatert sjukdom. Gus Van Sant var ikkje førstevalet til å regissere videoen. David Hockney og Madonna takke begge nei. Songen skulle opphavleg ha tittelen «Song for 1992», men vart omdøypt for å unngå å datere han.
Locarnoavtalen
Locarnoavtalen var ein fleirdelt internasjonal avtale, inngått i 1925, som skulle sikre fred mellom dei sju statane som skreiv under på dei til saman sju avtalane det vart forhandla om i den sveitsiske byen Locarno.
Forhandlingane mellom dei fem statane Belgia, Frankrike, Italia, Storbritannia og Tyskland gjekk føre seg i Locarno i Sveits i perioden 5. oktober–16. oktober 1925. Den formelle underskrivinga av avtalane fann stad i London 1. desember same året.
Locarnoavtalen kom i stand for å sikre freden i Europa. Avtalen garantererte at grenselinjene mellom Tyskland og dei to grannelanda Belgia og Frankrike skulle halde fram å vere slik dei vart fastlagde ved fredsslutninga i Versailles i 1919. Locarnotavtalen garanterte også at Rhinland skulle vere ei demilitarisert sone. Dei to landa, Storbritannia og Italia, gjekk inn som garantistar for avtalen. Alle statane som skreiv under lova å hjelpa den parten som fekk krenkt grensene sine, utan omsyn til kven som braut avtalen.
Dipboye Cirque
Dipboye Cirque er ein dalbotn på sørsida av Olympus Range mellom Apollo Peak og Mount Electra i McMurdo Dry Valleys. Dalbotnen opnar sørover mot Labyrinth. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2004) etter Richard L. Dipboye, som var helikopterpilot i PHI med United States Antarctic Program og åtte feltsesongar på rad frå 1996–97.
Locarnoavtalen
På same tid vart det inngått skilsdomsavtalar mellom Tyskland på den eine sida og kvart av grannelanda Belgia, Frankrike, Polen og Tsjekkoslovakia. Frankrike, som var alliert med både Polen og Tsjekkoslovakia, nya opp att allianseavtalane med desse to landa.
I 1925 vart Nobels fredspris gjeven til ein av initiativtakarane til avtalen, Austen Chamberlain. I 1926 vart prisen gjeven til to andre nøkkelpersonar i avtalen; Gustav Stresemann og Aristide Briand.
Avtalen sikra stabilitet mellom avtalelanda fram til 1936. 7. mars 1936 braut Tyskland avtalen då Adolf Hitler, utan varsel, sende militære styrkar inn i dei tyske områda vest for Rhinen. Grannelanda protesterte på det sterkaste, men ingen av avtalepartane etterlevde avtaleteksta.
Representasjon
Representasjon er eit omgrep som vert nytta om det å stå i staden for noko anna. Eit skriftteikn kan til dømes representera ein ting, ein tanke, ei hending og så vidare. Eit trafikkskilt kan representera ein fare, eit påbod og så vidare.
Ein tilsett i eit føretak kan representera føretaket og tala på vegne av det. Han er då ein «representant» for føretaket. Ein ambassadør representerer landet som har sendt han ovanfor myndigheitene i eit framand land. Når ein representant for eit føretak vitjar eit anna føretak vert det kalla eit «representasjonsbesøk».
Parabel i litteraturen
Parabel (av gresk for 'samanlikning'), også kalla likning, er ei nemning for ei kort forteljing som i bilete frå menneskelivet gjer synleg ei høgare, allmengyldig sanning. Ordet parabel er gresk og tyder likning. Jesu likningar frå Det nye testamentet er kjende døme, mellom andre Såmannen, Sennepsfrøet og Den bortkomne sauen.
Bulle i Sveits
Bulle er ein kommunar i distriktet Gruyère i kantonen Fribourg i Sveits. Han har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 771 meter over havet og kommunen er hovudstaden i distriktet. Han ligg omtrent 23 kilometer sørvest for Fribourg, hovudstaden i kantonen, på venstresida av elva Trême.
Bulle omfattar òg den tidlegare sjølvstendige landsbyen og kommunen La Tour-de-Trême. Bulle sine nabokommunar er Riaz, Echarlens, Morlon, Broc, Gruyères, Le Pâquier og Vuadens.
Miethebreen
Miethebreen er ein isbre, 5 km lang, og som flyt nordvest og ut i Gerlachesundet til sør for Mount Banck, på vestkysten av Graham Land. Isbreen finst på eit argentinsk kart i 1952. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Adolf Miethe (1862–1927), ein tysk kjemikar som innførte den første pankromatiske emulsjonen for fotografiske plater i 1903.
Dave Walker
David Walker er ein songar og gitarist som har spelt i fleire band, mellom andre Savoy Brown og Fleetwood Mac. Han korta ned namnet sitt til Dave Walker. Han starta karrieren sin tidleg i 1960-åra med bandet The Redcaps, i lag med broren Mick Walker. Andre band har spelt i er Beckett, Idle Race, Hungry Fighter, Raven, Mistress og Black Sabbath.
Biografi
Walker vart med i the Redcaps som rytmegitarist tidleg i 1963, og tok etter kvart over som vokalist då Ronnie Brown slutta. Besetninga bestod då av gitaristane Mick Blythe og Roy Brown, bassisten Mike Walker, trommeslagaren Alan Morley og saksofonisten Mac Broadhurst, og the Redcaps fekk kontrakt med Decca, der dei spelte inn tre singlar. Ingen av singlane gjorde det bra og the Redcaps vart oppløyst.
Walker byrja så å spele i Beckett, eit lokalt band frå Birmingham som aldri klarte å slå gjennom. Dei gav seg i 1969 utan å ha spelt inn noko som helst. Walker fekk då tilbod om å overta for Jeff Lynne i Idle Race. Med Idel Race spelte dei inn eit nytt album. Ein versjon av Mungo Jerry sin «In the Summertime» vart ein stor hit i Argentina sommaren 1970. Han fekk så tilbod om å synge i Savoy Brown, og frå der gjekk han vidare til Fleetwood Mac. For Fleetwood Mac var han berre med på innspelinga av Penguin i 1973, og då berre på to songar. Musikalske skilndar var årsaka til han vart beden om å slutte i bandet etter kort tid.
Walker flytta til San Francisco i 1975. Der danna han Raven i lag med John Cipollina, gitaristen Greg Douglas frå Steve Miller Band og bassisten Skip Olson. Då Cipollina slutta starta dei andre bandmedlemmane bandet Mistress. Han fekk så telefon frå Tony Iommi om å bli med i Black Sabbath og i november 1977 drog han til England. Walker skulle erstatte Ozzy Osbourne, som nettopp hadde fått sparken, men bandet henta inn att Osbourne og Walker måtte dra. Black Sabbath spelte aldri inn noko musikk medan Walker var i bandet, men dei spelte ein gong på fjernsyn, der dei framførte «Junior's Eyes» i januar 1978 på BBC. Walker reiste attende til USA, og det neste prosjektet hans, Dave Walker Band blømde ei kort tid, før han gav seg med musikken det neste tiåret. Han starta opp att i 1986 i ei ny besetning av Savoy Brown. Dei spelte inn tre album dei neste fire åra.
Furnes
Furnes er ei bygd i Ringsaker kommune i Innlandet. Fram til 1964 var Furnes ein eigen kommune. I bygda er Furnes kyrkje frå 1707. Bygda har elles ungdomsskule og tre barneskular; på høvesvis Kirkenær, Stavsberg og Kylstad.
Alf Frydenberg, Ove Røsbak og Anders Baasmo Christiansen var/er alle frå Furnes.
Mineralkjelde
Mineralkjelder er naturlege kjelder med vatn som inneheld mineral eller andre oppløytse stoff, som anten endrar smaken eller gjev vatnet ein påstått terapeutisk verdi. Salt, svovelsambindingar og gassar er av stoffa som kan løysast opp i kjeldevatn når det renn under jorda.
Satteins
Satteins er ein kommune i distriktet Feldkirch i forbundslandet Vorarlberg i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 12,7 km² med i underkant av 2 600 ibuarar i 2016. Landsbyen Satteins ligg 495 meter over havet, på nordsida av elva Ill, og ca seks kilometer søraust for distriktshovudstaden Feldkirch.
Mineralkjelde
Kurbad er feriestader som har utvikla seg rundt mineralkjelder, der (ofte rike) kundar drikk vatnet (hydroterapi) eller badar i mineralvatnet.
Historiske mineralkjelder vart ofte utrusta med utførleg steinarbeid - inkludert kunstige basseng, støttemurar, sølyegongar og tak - stundom forma som fantasirike «greske tempel», lysthus eller pagoder.
Mineralvatn frå mineralkjelder har lenge vore ei viktig handelsvare.
Leninsk-Kuznetskij
Leninsk-Kuznetskij (russisk Ле́нинск-Кузне́цкий) er ein by i Kemerovo oblast i Russland med om lag 105 000 innbyggjarar (2007). Han ligg ved elva Inja, ei sideelv til Ob, rundt 80 km sør for Kemerovo.
Busetnaden vart først nemnt i 1763 som Koltsjugino (russisk: Кольчу́гино). I 1925 fekk han bystatus og namnet vart samstundes endra til Leninsk-Kuznetskij.
Leninsk-Kuznetskij er eit av hovudsentera for kolgruvene i Kuznetskbekkenet.
Treklatrarar
Treklatrarar, tidlegare kalla filippintrekryparar, er fire artar av små sporvefuglar som gjer ut for slekta Rhabdornis. Slekta er endemisk for Filippinane. Somme autoritetar reknar Rhabdornis som einaste slekta i sin eigen familie Rhabdornithidae. Clementslista, versjon 6.6 frå august 2011 tok inn slekta i starefamilien.
Treklatrarar liknar trekryparar, Certhiidae, i utsjånad med mørk brun overside og lys underside. Dei har ei kvit augestripe. Kjønna har ulike farger i fjørdrakta. Dei søkjer insekt i borken med det svakt nedoverbøygde nebbet. Tunga er børsteliknande og gjer dei dessutan i stand til å ta nektar frå blomar og dei kan òg ete av frø og frukt. Dei har sterke bein med lange klør. Treklatrarar plasserer reiret i ei sprekk i treet. Dei er ikkje trekkfuglar, anna enn ved lokale streif.
Artar
Treklatrarar i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Elg i solnedgang
Elg i solnedgang er eit kjent motiv for bilde hengde opp i norske heimar i etterkrigsåra. Det finst fleire variantar av motivet, med bilde av elgar i skogen i solnedgang, dagslys, månelys og anna. Den nyromantiske kunstnaren Christian Skredsvig måla eit kjent måleri kalla Elg i solrenningen. Elles er Gondro Elind opphavsmann til mangfaldiggjorte motiv.
Etter den sterke populariteten i etterkrigstida gjekk motivet av moten på 1960- og 1970-talet. Det blei omtalt som «kitsch» eller «harry», det vil seia banalt, smaklaust eller folkeleg. Seinare har interessa for dei eldre bilda og for sjølve motivet teke seg opp att.
Arne Lie Christensen tok for seg fleire døme på folkeleg kunst i Noreg i boka Elg i solnedgang – et kulturhistorisk blikk på bilder i 2020.
What Are Words
«What Are Words» er ein song skriven av Rodney Jerkins, Andre Lindal og Lauren Christy, og sungen av den amerikanske songaren Chris Medina. Han vart utgjeven 15. februar 2011, dagen etter Medina rauk ut av American Idol.
Blessed Are...
Den originale vinylutgåva vart gjeven ut på dobbeltalbum, som òg inkludert ei ekstra 7"-plate med songane «Maria Dolores» og Woody Guthrie sin «Deportee», som ho dediserte til bønder over heile verda, og la til «May they soon cease to be victims» (måtte dei snart ikkje vere offer lengre). På CD-utgåver vart desse to songane gjevne ut på ei eiga plate, sidan det ikkje var plass til alt på ein enkel CD.
Mohorovičićs diskontinuitet
Mohorovičićs diskontinuitet (ofte berre kalla Moho) er grensa mellom skorpa og mantelen til jorda. Moho skil både havskorpe og kontinentalskorpe frå mantelen under. Moho ligg nesten heilt innanfor litosfæren, berre under midthavsryggane definerer han grensa mellom litosfæren og astenosfæren. Mohorovičićs diskontinuitet vart først identifisert i 1909 av Andrija Mohorovičić, ein seismolog frå Kroatia, som oppdaga at seismogram frå grunne jordskjelv hadde to sett med P-bølgjer og S-bølgjer, ei som følgde ei direkte linje nær jordoverflata og den andre som vart broten av eit raskare medium.
Mohorovičićs diskontinuitet ligg 5-10 km under havbotn og 20 til 90 km under typiske kontinent, med 35 km i snitt.
Hundebitbot
Hundebitbot var ein gamal tradisjon som gjekk ut på at om ein mann vart biten av ein hund, så hadde han rett til å ta ein mæling jord i bot av hundeeigaren.
Donato Bramante
Donato Bramante, eigentleg Donato di Pascuccio d’Antonio, var ein italiensk arkitekt frå Fermignano i dagens Marche-region. Saman med Michelangelo og Rafael vert han rekna som grunnlegjar av høgrenessanse-arkitekturen.
Han utdanna seg til arkitekt hos Luciano Laurana i Urbino. I 1476 reiste Bramante til Milano, året etter arbeidde han som fasademålar i Bergamo. Han var så byggmeister for fyrste gong i 1479, eit byggeoppdrag som Sforza-familien i Milano kosta. Han arbeidde i Milano dei neste tjue åra.
Bramante flytta til Roma i 1499. Der studerte han ruinane av bygningar frå antikken, og utvikla ein byggestil i retning den såkalla høgrenessansearkitekturen, som han altså vert rekna som medgrunnleggjar av. Han fekk fleire oppdrag av pave Julius II, mellom andre rundtempelet Tempietto i klostergarden til San Pietro in Montorio-kyrkja på Janiculum-høgda i Roma, bygt i 1502. Bygninga består av eit podium og eit kuppeldekt rom, omgjeve av seksten toskanske søyler.
Klostergarden ved kyrkja Santa Maria della Pace var Bramantes fyrste store verk i Roma, reist frå 1504. Han har harmoniske proporsjonar, arkadar med murpillarar og pilastrar opp mot ein mindre overetasje.
I 1506 gav paven oppdrag med å byggje ein ny Peterskyrkje til Donato Bramante. Med ettersom Bramante døydde i 1514, finst lite att av hans arkitektur i det som vart den Peterskyrkja som stod ferdig eit hundreår seinare.
Bramante var også aktiv målar, men berre få verk er bevart.
Han døydde i Roma.
Hámilton Ricard
Hamilton Ricard er ein tidlegare colombiansk fotballspelar.
Eyeglass Cirque
Eyeglass Cirque er ein dalbotn 3 km aust for Sør-Amerikabreen sør i klippene i Kukri Hills i Victoria Land. Namnet er eit av fleire i området knytt til landmåling gjeve i 1993 av New Zealand Geographic Board. «Eyeglass» syner til okularet i eit teleskop nytta i landmåling.
Venskapsby
Venskapsby er eit omgrep som vert brukt for å skildre samarbeidsavtalar mellom byar på ulike stader for å promotere kulturelle og/eller handelsband. Denne typen avtale finst også mellom ulike administrative einingar som fylke, regionar, distrikt osv.
Det moderne konseptet for venskapsby vart utvikla etter Andre verdskrigen i 1947, og hadde som formål å byggje og oppmuntre venskap og forståing mellom ulike land og mellom tidlegare fiendar som innsats for fred og forsoning, og oppfordre handel og turisme. Rundt 2000-talet vart denne typen avtale ofte brukt for å opprette strategiske internasjonale handelsband mellom byar.
Terminologi
I fastlands-Europa er omgrepa «tvillingby», «partnarby» eller «venskapsby» ofte brukte. I Storbritannia er «tvillingby» mest brukt, medan «systerby» hovudsakleg er brukt i Nord-Amerika.
Europakommisjonen brukar omgrepet «twinned towns» og refererer til denne typen prosess som «town twinning»" Ein «douzelage» vert ogso brukt for avtalar som gjeld ein by i kvart medlemsland.
I Spania brukar ein omgrepet ciudades hermanadas, som tyder 'systerbyar'. I Tyskland, Polen, og Tsjekkia vert det brukt Partnerstadt (de)/miasto partnerskie (pl)/partnerské město (cz), som kan omsetjast til 'partnarby'. I Frankrike bruker ein omgrepet ville jumelée (jumelage), og i Italia gemellaggio (twinning) og comune gemellato (twinned municipality). I Nederland brukar ein anten partnerstad eller stedenband ("byband," når det gjeld fellesstønad). I Hellas brukar ein ordet αδελφοποίηση (adelfopiisi – "brorskap"). På Island brukar ein både vinabæir og vinaborgir ("venby"). I den tidlegare Austblokka brukar ein "tvillingsby" og города-побратимы (ru) ("brorby").
I Amerika, Sør-Asia og Australasia brukar ein "systerby" og "tvillingby" side om side. I Kina heiter det 友好城市 (yǒuhǎo chéngshì – "venskapsby").
Jamvel om omgrepa vert brukte for å referere til same konsept kan variantane tyde på ulike typar avtalar, som mellom ordførarar for eksempel.
Bydiplomati
Bydiplomati er ein slags paradiplomati som inneber samtalar mellom tilsette og innbyggjarane til byar som ofte ligg i ulike land. Bydiplomati refererer til ein type internasjonale relasjonar som fungerer parallelt med konvensjonelle diplomatimekanismar, som mellom ambassadar og avtalar forhandla på nasjonalstat snivå. I fylgje Rodrigo Tavares, var dei fyrste forsøk på å opprette bydiplomati lanserte på 1800-talet. Denne gongen var det framleis få byar som vart involverte i slike avtalar, og det var ikkje før 1900 at liknande partnarskapar vart meir vanlege.
Hovudprioriteten til dei som arbeider med bydiplomati heng ofte saman med kommunane sine ansvarsområde, som til dømes, å betre innbyggjarane sine livsvilkår. Samstundes arbeider partnarskommunar ofte saman på saker av ein annan skala, som for eksempel klimaendringane.
Omgrepet bydiplomati ("city diplomacy") vert i brukt i ulike internasjonale samarbeidsarenaar, som United Cities and Local Governments og C40 Cities Climate Leadership Group. Konseptet er samstundes anerkjent av USC Center on Public Diplomacy. I mars 2014 anerkjende Det britiske overhuset at venskapsbyavtalar skulle utviklast til å verte til bydiplomati, spesielt innom handels- og turismespørsmål, men også for kulturelle og etterkonfliktsforsoningar.
I tillegg til C40 arbeider andre organisasjonar for å lettgjere bydiplomati, som for eksempel World Cities Summit, Smart City Expo World Congress, Strong City Network og 100 Resilient Cities.
I 2016 var det estimert at det fanst opp til 125 multilaterale nettverk og forum av denne typen i verda.
Europa
Den tidlegaste kjende bypartnarskapen Europa angjekk Paderborn i Tyskland og Le Mans i Frankrike, i 836.
I 1905 oppretta Keighley i Vestyorkshire, England ein avtale med byane Suresnes og Puteaux i Frankrike.
Den fyrste bypartnarskapen som likna på dei moderne parnarskapsavtalane vart inngått mellom Keighley og Poix-du-Nord i Nordfrankrike, i 1920 etter Den fyrste verdskrigen. Den gongen var partnarskapen sett som ein slags "adoptering" av den franske byen; den formelle partnarskapsavtalen vart ikkje innførd før 1986.
Byvenskapspraksisen heldt fram etter Andre verdskrigen. Denne gongen var den sett som ein måte å promotere felles forståing og nytte på tvers av landegrenser. For eksempel, byane Coventry, Stalingrad og seinare Dresden som vart bombarderte under krigen inngjekk ein venskapsavtale saman
. I mars 1945 oppretta Bath i England ein "Alkmaar Adoption Committee" medan den nederlandske byen framleis var okkupert av den tyske arméen. So tidleg som i 1946 deltok born frå begge byar på utvekslingar. På like line, i 1947 vart fem borgarar frå Bristol sende på vegne av Bristol Corporation (seinare Bristol City Council) til Hanover. Same år oppretta Reading samband med Düsseldorf. Partnarskapen finst framleis i dag. I 1956 vart Paris og Roma venskapsbyar under motto et "Seule Paris est digne de Rome, seule Rome est digne de Paris - Solo Parigi è degna di Roma, solo Roma è degna di Parigi" ("Berre Paris er verd Roma, berre Roma er verd Paris").
Sidan 1989 får byvenskapsavtalar i Europa stønad frå Den europeiske unionen. I 2003 vart eit budsjett på €12 million brukt for å støtte omtrent 1 300 prosjekt av denne typen. Rådet for kommunar og regionar i Europa samarbeider også tett med Europakommisjonen for å fremje moderne og høgkvalitets partnarskapsinitiativ og utvekslingar på alle nivå. Rådet har også oppretta ei nettside med dette føremålet.
I 1995 rekna Den europeiske unionen fleire enn 7 000 bilaterale avtalar som gjeldte omtrent 10 000 europeiske kommunar, hovudsakleg franske (2837) og tyske (2485). Offentleg kunst er ofte brukt for å feire byvenskap.
Forsking har synt at geografisk avstand hadde lite å gjere med kva som vart valde for å inngå partnarskap. Kommunane er ofte valde på grunn av trekka dei har tilfelles. Det er for eksempel 15 landsbygder i Wales som har inngått partnarskap med bygder i Bretagne, og Oxford er venbyar til Bonn, Leiden, Grenoble og andre universitetsbyar. På same måte inngjekk mange tidlegare vest-tyske og aust-tyske byar partnarskap før Jarnteppet fall, som Hannover og Leipzig, eller mellom Hamburg og Dresden.
Den fyrste partnarskapen mellom ein tysk og ein amerikansk by var inngått i 1947 mellom Worthington i Minnesota og Crailsheim.
St Petersburg er byen i verda som har flest partnarskapsavtalar med andre kommunar. I 2012 vart den skotske landsbygda Dull og den amerikanske bygda Boring i Oregon partnarbyar for å fremje turisme i begge kommunane ved å spele på namna sine.
I nyare tider har somme kommunar oppretta partnarskapar mellom reelle og fiksjonelle stadar. Wincanton i England er til dømes partnarby med Ankh-Morpork frå Terry Pratchett si Discworldserie.
Venskapsbyavtalar har i aukande grad vorte brukt som ein del av internasjonal handelsstrategiar. Det var for eksempel høvet då kommunestyringa i Nottingham bad partnarbyen Karlsruhe om råd i førearbeidet for å byggje sporvognnettverk. Med hjelp av ingeniørar frå Karlsruhe fekk Nottingham byggje opp si andre sporvognslinje i 2013.
I 2014 delte både Bristol og New Orleans at dei skulle inngå partnarskap basert på byane sine respektive musikk- og kulturarvar. I fleire år har Annecy i Frankrike og Nerima i Japan, vore partnarbyar i forhold til byane sine tradisjonar innom animasjon.
Meridianbreen
Meridianbreen er ein brei isbre, 17 km lang, som flyt sør langs vestsida av Godfrey Upland og flyt saman med Clarkebreen mellom Behaim Peak og Elton Hill, sør i Graham Land. Finn Rønne og C.R. Eklund frå U.S. Antarctic Service (USAS) reiste langs denne breen i januar 1941, og han vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) i november 1947, og kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i desember 1958. Han fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi breen flyt frå nord to sør langs meridianen.
Venskapsby
Språkgrunnar
Forholda mellom byar kan ogso kome når dei heiter det same. Dei kan vere oppkalla etter ei folkegruppe (som i Córdoba), dei kan ha same namn (som med Santiago de Compostela), eller namna kan ha same etymologi. Likskapane kan ha som opphav eit felles språk eller fordi byane har tidlegare vore del av same stat.
Politisk tyding
By- eller kommunevenskap kan ha politiske mål. I 2013 inngjekk for eksempel.Gyöngyös i Ungarn ein partnarskapsavtale med Shusha i Aserbaijan i samanheng med Ungarn si anerkjenning av byen som ein del av Aserbaijan (sjølv om byen er styrd av Armenia sidan Nagorno-Karabakh-krigen, men er de jure ein del av Azerbaijan). På same vis i 2003 prøvde kommunestyret i Preston i England å inngå partnarskap med Nablus i Palestina som teikn på solidaritet.
Sandeggtind
Sandeggtind er eit 3053 moh høgt fjell, som ligg 1,5 km sør for Sandhø på Sandegga i Conradfjella i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga og fotografert av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher. Det vart kartlagd av Noreg frå flyfoto og landmålingar av NorAE, 1956–60, og namngjeve av dei.
Kjelder
''
Göfis
Göfis er ein kommune i distriktet Feldkirch i forbundslandet Vorarlberg i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 9,05 km² med over 3 200 ibuarar i 2016. Landsbyen Göfis ligg 558 meter over havet, mindre en to kilometer aust for distriktshovudstaden Feldkirch.
49 % av flatevidda i Göfis er skogkledd.
Ola Mjanger
Ola Sjursson Mjanger var ein norsk forfattar og skulemann frå Masfjorden.
Liv og gjerning
Mjanger var i unge år lærar i heimbygda. Før fyrste verdskrigen flytta han til Trøgstad og var nokre år lærar der. Sidan fekk han undervisningsstilling i Larvik og arbeidde i byen i over 40 år. Han var formann i Larvik og Brunla norskdomslag i mange år, og skreiv lagssoga då laget i 1942 runda 25 år. I tida 1931-48 gav han ut ti barnebøker på Norlis Forlag, Fonna Forlag og Norsk Barneblads Forlag. Handlinga i bøkene er ofte lagt til det samtidige Larvik eller til det historiske Vestfold. I den siste boka, Nybyggjarane på Galapagos, utgjeven under psevdonymet Ølve Mjålid, handlar det om internasjonal kvalfangst og fekk eit visst dokumentarisk preg gjennom undertittelen 'Fortald etter folk som var med på ferda'.
Under andre verdskrigen forfatta Mjanger romanen ''Den unge hermannen. Ei soge få Gyldenløvekrigane i 1670-åra'' (1944) med emne frå Larviks historie. Boka kan lesast som eit skjult innlegg i motstandskampen mot den tyske okkupasjonsmakta. Mjanger sine bøker er skrive i den realistiske gutebok-tradisjonen, med vekt på spenning.
Mitterlingbreen
Mitterlingbreen er ein isbre på austkysten av Graham Land, som flyt mellom Mount Vartdal og Mount Hayes og inn i norddelen av Millfjorden. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Philip I. Mitterling, ein amerikansk historikaren og forfattar av America in the Antarctic to 1840.
Fridalen kyrkje
Fridalen kyrkje er ei arbeidskyrkje i Bergen kommune i Vestland fylke. Kyrkja vart bygd som kombinert interimskyrkje og kyrkjelydshus i 1937. I 1957 vart Fridalen skilt ut frå Årstad som eige sokn, og kyrkja fekk sakristi, prestekontor og ny kyrkjelydssal i underetasjen. Sin noverande utsjånad fekk bygget ved ei ombygging i 1985.
Byggverket er i mur og har 450 sitjeplassar. Sjølve kyrkjesalen er ei langkyrkje.
Det er ikkje kyrkjegard på staden.
Flory Cirque
Flory Cirque er ein dalbotn mellom West Groin og East Groin, to fjellframspring på nordsida av Taylorbreen i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert F. Flory, ein geolog i United States Antarctic Research Program ved McMurdo-basen for tre år 1968–71,
Yulin
Yulin (kinesisk: 榆林, pinyin: Yùlín) er eit byprefektur langt nord i provinsen Shaanxi i det sentrale Kina. Prefekturet dekker eit areal på 43 578 km², derav 42% ørken på Ordosplatået, og har om lag 3,38 millionar ibuarar.
Byprefekturet Yulin omfattar eitt bydistrikt (区 qū) og elleve fylke (县 xiàn).
Næring
Delar av den kinesiske muren og gamlebyen er bevart. Yulin er slik eit attraktivt turistmål i det nordlege Shaanxi.
Historie
Byen Yulin ligg ved Den kinesiske muren. Under Ming-dynastiet (1368-1644) organiserte regjeringa områda rundt den langstrakte kinesiske muren i ni soner. For kvar sone vart etablert ein garnison ("zhen"). Garnisonen Yansui Zhen, var ansvarleg for ein 880 km lang seksjon mellom Fugu i aust og Ningxia i vest.
Under Ming-keisarane spela Yulin ei viktig militær rolle som nordleg utpost. I 1403 hadde byen eit festningsverk, og i 1407 flytta keisaren Yansui Zhen dit. Ein ny del av Den store muren vart då bygt. Denne seksjonen av Den store muren vart også ein bit av Yulin sin bymur. Folketalet steig mykje der murgarnisonar vart lagt. Yulin utvikla seg slik til ein viktig by for samhandelen med dei mongolske stammene i nord.
Kulturminne
Ettersom Yulin har vore ganske isolert, også under mykje av Kinas nyare historie, er ein større del av den eldre byarkitekturen bevart. Mellom dei fremste kulturelle minnesmerka er vakttårnet Zhenbeitai, bygt under Mingdynastiet, og Raudsteinjuvet med grotter med buddhistisk kunst. I byprefekturet står elles delar av Den store kinesiske muren frå heilt tilbake til Qin-dynastiet si tid.
Delémont
Delémont (tysk Delsberg) er hovudstaden i den sveitsiske kantonen Jura. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 435 meter over havet.
Kommunen ligg i ein dal mellom låge fjelltoppar. I kring 43 % av arealet er skog, 38 % er landbruksområde og 18 % er bebygt.
Delémont ligg 30 km sørvest for Basel, om lag halvvegs mellom Basel og Biel/Bienne. Han strekkjer seg på begge sider av elva Sorne, kort tid før ho munnar ut i Birs på nordsida av Delémontdalen i Jurafjella.
Lahti-renna 1986
Dei årlege internasjonale skirenna i Lahti 1986 vart avvikla dagane frå 28. februar til 2. mars 1986. Finlands Matti Nykänen vann begge hopprenna og Marjo Matikainen gjekk inn til siger på 5 km i klassisk stil. 15-kilometeren vart vunnen av Torgny Mogren frå Sverige, kombinertrennet av Hermann Weinbuch frå Vest-Tyskland, medan to norske lag syrgde for dobbelsiger i 4 x 5 km stafett, på vinnarlaget gjekk Berit Aunli, Brit Pettersen, Solveig Pettersen og Anne Jahren.
15 km
<br style="clear:both;" />
Kombinert
<br style="clear:both;" />
Hopprenn, normalbakke
<br style="clear:both;" />
Hopprenn, storbakke
<br style="clear:both;" />
5 km
<br style="clear:both;" />
4 x 5 km stafett
<br style="clear:both" />
Månelys
Månelys eller måneskin er sollyset som blir spegla av månen og treff jorda.
Intensitetet til månelyset varierer mykje etter månefase, men sjølv ved fullmåne gjev det typisk berre 0,05–0,1 lux illumination. Til samanlikning gjev sollys på ein overskya dag rundt 1000 lux.
Mohole-prosjektet
Mohole-prosjektet var eit amerikansk forskingsprosjekt frå 1958 til 1966 der ein ønskte å bore gjennom jordskorpa for å undersøke dei fysiske og kjemiske eigenskapane til mantelen. Ein prøvde å bore ute i djuphavet der jordskorpa er tynnast, men sidan havdjupna her var fleire tusen meter, var dette langt utanfor det som var teknisk mogeleg på denne tida.
Prosjektet var leidd av geofysikarar og geologar som konstruerte eit boreskip, som i 1961 klarte å bore to hòl utanfor kysten av Mexico i Stillehavet. Det djupaste vart utført på ei havdjupne på 3,8 km, men sjølve borehòlet vart berre 214 meter djupt.
Månelys
Kultur
Månelys har ei viktig rolle i kulturen. I kunstverk, på film og i litteratur og songtekstar kan det ha ei mystisk eller romantisk tyding. I folketru kan månelyset til dømes vekka opp ein vampyr eller forvandla eit menneske til ein varulv.
Mohole-prosjektet
Prosjektet vart skrinlagt, men det var likevel eit viktig teknologisk gjennombrot i marin geologi og den nye boreteknologien vart seinare nytta i Deep Sea Drilling Project og andre studiar av djuphavet.
Namnet på prosjektet kjem av moho, som er ei forkorting for Mohorovičićs diskontinuitet, og det engelske hole, som tyder «hòl».
Ragnhild Queseth Haarstad
Gerda Ragnhild Queseth Haarstad var ein norsk politikar frå Senterpartiet. Ho var fødd i Grue i Hedmark, blei vald inn på Stortinget frå Hedmark i 1981, og sat på Stortinget til 1997. I periodane 1973–1977 og 1977–1981 var ho vararepresentant.