cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Scary Monsters (and Super Creeps)
Mottaking
Chris Gerard i PopMatters skreiv om albumet i samband med plateboksen A New Career in a New Town (1977–1982) i 2017 og trekte fram vokalen til Bowie på albumet som blant hans beste, og roste arrangementa og harmoniane på albumet som «forbløffande strålande som lite anna i rock and roll.» I ein analyse av albumet i høve 40-årsjubileet i 2020 skildra Ryan Leas i Stereogum Scary Monsters som «den mindre nemnte klassikaren i karrieren til Bowie», og komplimenterte korleis Bowie klarte å blande forskjellige periodar i karrieren hans til då til ein kunstnarisk heilskap. Leas konkluderte: «[Scary Monsters] var albumet som best fanga alt Bowie handla om - og det vil alltid vere kanalen som alt reiste gjennom, alle hans tidlegare personar bretta inn og førte vidare for resten av livet.
Etter utgjevinga
Under innspelinga av Scary Monsters i februar 1980 møtte Bowie Jack Hofsiss, regissøren for Broadway-skodespelet The Elephant Man, og han fekk tilbodet om å spele hovudrolla som Joseph «John» Merrick, betre kjend som Elefantmannen, ein alvorleg deformet engelskmann som vart redda frå eit freak show av kirurgen Frederick Treves i det victorianske England i 1880-åra. Hofsiss såg Bowie i The Man Who Fell to Earth (1976) og meinte at han kunne passe i rolla. Bowie tok i mot tilbodet i juni 1980 og gjorde grundige undersøkingar om Merrick som førebuing. Han framstilte Merrick gjennom miming i staden for sminke. Skodespelet hadde premiere i Denver i Colorado den 29. juli 1980 og det gjekk fram til 3. januar 1981. Bowie fekk særs god omtale for rolla. Bowie dreiv òg på med andre prosjekt medan skodespelet gjekk, og deltok mellom anna i Uli Edel-filmen Christiane F. (1981) og filma musikkvideoen for «Fashion» i oktober.
Den 8. desember 1980 vart venen til Bowie, John Lennon, som han hadde arbeidd med på Young Americans (1975), myrda utafor leilegheita si New York. Det vart seinare oppdaga at mordaren hans, Mark David Chapman, hadde sett ei førestelling av The Elephant Man, og til og med vurdert Bowie som eit mål. Dødsdallet til Lennon råka Bowie hardt og han nekta å fornye kontrakten for skodespelet lengre enn til januar og avlyste planar om ein konsertturné Scary Monsters i 1981. Etter dette drog Bowie attende til heimen sin i Sveits og vart tilbaketrekt. Likevel fortsette Bowie å arbeide. I juli 1981 samarbeidde han med Giorgio Moroder for temasongen til Paul Schrader-filmen Cat People (1982). Under den same innspelinga spelte han inn «Under Pressure» i lag med rockebandet Queen. Han byrja seinare å øve for hovudrolla i BBC-utgåva av Bertolt Brecht-skodespelet Baal, regissert av Alan Clarke. Skodespelet vart spelt inn i august 1981 og sendt i mars 1982. Bowie spelte òg inn ein EP med musikken frå skodespelet, som kom ut på RCA i februar 1982 i samband med sendinga. Premieren av Baal fekk god omtale og særskild framføringa til Bowie vart trekt fram. I 1982 spelte Bowie òg i filmane The Hunger og Merry Christmas, Mr. Lawrence, som begge kom i 1983.
Inspirasjon og ettermæle
Visconti snakka om suksessen til Scary Monsters og sa «Me kjende at me endeleg oppnådde vårt Sgt. Pepper, eit mål me hadde hatt sidan The Man Who Sold the World.» Visconti sa vidare: «Det er eit av mine absolutte favorittalbum av Bowie.» Trass i dette vart Scary Monsters det siste samarbeidet mellom Bowie og Visconti på over 20 år, etter at Bowie valde å la Nile Rodgers produsere Let's Dance. Sjølv om Bowie vart ei megastjerne verda over og fekk stor kommersiell suksess dei neste åra, særskild med Let's Dance, meiner mange kommentatorar Scary Monsters som det «siste store albumet hans» og «standard» for kvart nye album etter dette. Kritikarroste album som Outside (1995), Earthling (1997), Heathen (2002) og Reality (2003) vart omtalte som «det beste albumet sidan Scary Monsters.» Buckley meinte at «Bowie burde ha klistra eit merke på det neste albumet sitt som sa 'Beste sidan Scary Monsters' og bli ferdig med det». Biografen Marc Spitz meinte at det var meir rett og kalle albumet Bowie sitt «siste 'unge' album», sidan det var den siste «fullstendig sjølvsikre utsegna» og siste gongen Bowie «leita etter det 'nye' i vår lydverd som kjendest reint ut, i motsetnad til å forråde seg sjølv».
Bowie-biografane har halde fram å hylle Scary Monsters. Pegg skreiv år seinare at Scary Monsters høyrdest «like friskt og dynamisk som alltid», og enda «den gyldne rekkja av banebrytande album Bowie gav ut.» O'Leary var samd og skildra i 2019 albumet som Bowie sitt mest «moderne»-lydande album. Spitz var samd i at plata har ein energi som hans seinare «gode» album ikkje har (og nemnde Outside og Heathen). Doggett skildra plata som ein av «dei mest verdifulle utsegnene» til Bowie, og overgjekk forventingane til lyttarane sine, medan det samtidig åtvara dei som våga og følgje i fotefaret hans. Sandford skreiv at med Scary Monsters fann Bowie «røysta si igjen» etter fleire år med eksperimentering. I 2011 skreiv Paul Trynka at «Scary Monsters gnistrar framleis i dag. Den intense, malande rytmen høyrest merkverdig moderne ut... men trass i dei komplekse arrangementa er det mange upåverka, enkle augneblikk.» Trynka rekna det «tette, tøffe, rock-møter-funk-akkompagnementet» på plata som inspirerande for seinare band som Blur og The Strokes.
Rangeringar
Scary Monsters har vore med på fleire lister over dei beste albuma gjennom tidene. I 2000 rangerte Q Scary Monsters på 30. plassen på lista si over dei 100 beste britiske albuma gjennom tidene. I 2002 plasserte Pitchfork albumet på 93. plassen på si liste over dei 100 beste albuma frå 1980-åra. I 2012 rangerte Slant Magazine albumet på 27. plassen på si liste over dei 100 beste albuma 1980-åra og sa «Bowie tømer eksperimenteringa av Berlintrilogien hans og kanaliserer desse synth-utbroderingane og eksentriske gitar inn i eit av dei merkelegaste popalbuma frå tiåret.» I 2013 rangerte NME albumet på 381. plassen på lista si over dei 500 beste albuma gjennom tidene. I 2018 plasserte Pitchfork det på 53. plassen på si reviderte liste over dei 200 beste albuma frå 1980-åra. I 2020 plasserte Rolling Stone det på 443. plassen på lista si over dei 500 beste albuma gjennom tidene. Basert på ei rekkje profesjonelle rangeringar og lister har samlenettsida Acclaimed Music plassert albumet på 11. plassen for 1980, 70. plassen for heile 1980-åra og 501. plassen for tidenes beste album..
Innhald
Alle songar skrivne av David Bowie, utanom der andre er nemnde.
Nyutgjevingar
Albumet har kome ut på ny fem gonger på CD. Det vart først gjeve ut på CD på RCA Records i midten av 1980-åra. Ei ny CD-utgåve kom i 1992 på Rykodisc og EMI med fire bonusspor. Ei utgåve frå 1999 på EMI/Virgin kom utan bonusspor, men med 24-bits digitalt ommastra lyd. Albumet kom ut på ny i 2003 på EMI som ein Super Audio CD, igjen utan bonusspor. I 2017 vart albumet ommastra for plateboksen A New Career in a New Town (1977–1982) på Parlophone. Det kom ut på CD, vinyl og digitale format, både som ein del av denne samlinga, og som separat album året etter.
Medverkande
I følgje platenotata og biografen Nicholas Pegg.
Mac and Katie Kissoon
Mac and Katie Kissoon var ein duo som bestod av syskena Mac Kissoon (fødd Gerald Farthing 11. november 1943 i Port of Spain i Trinidad) og Katie Kissoon (fødd Katherine Farthing, 11. mars 1951 i Port of Spain).
Mac and Katie Kissoon flytta til Storbritannia med familien i 1962. Katie byrja platekarrieren i 1965 då ho spelte inn fire singlar under namnet Peanut og var seinare medlem av The Rag Dolls, som gav ut ein singel i 1967 og ein til i 1968. Mac Kissoon var medlem av The Marionettes i 1966 og 1967, og fronta så sitt eige band. I 1969 spelte han inn solosingelen «Get Down With It - Satisfaction» som vart ein hit i Nederland med ein 29. plass på singellista der i 1970.
Mac and Katie Kissoon spelte i lag då dei spelte inn «Chirpy Chirpy Cheep Cheep» for den britiske marknaden. Songen kom ut i juli 1971, men medan Middle of the Road sin versjon gjekk til topps på den britiske singellista, stoppa Kissoon sin versjon på 41. plassen. Mac and Katie Kissoon fortsette å spele i lag og fekk etter kvart suksess i Europa, først med singelen «Freedom». Til slutt fekk dei òg suksess i Storbritannia i 1975 med «Sugar Candy Kisses», som nådde tredjeplassen på singellista.
I 1997 gav Mac and Katie Kissoon ut albumet From Now On.
I 2002 var Katie Kissoon på scenen under Concert for George. I 2006-2007 var ho korsongar for Roger Waters på The Dark Side of the Moon Live-turneen hans.
Den Kongelege Norske Fortenesteordenen
Den Kongelige Norske Fortjenstordenen vart stifta av kong Olav V i 1985 og vert tildelt utanlandske borgarar og norske borgarar som er fast busette i utlandet som løn for særleg fortenestefult verke for norske interesser. Kongen er stormeister i ordenen. Ordenen er delt inn i fem grader: Storkross, Kommandør med stjerne, Kommandør, Riddar av 1. klasse og Riddar. Bandet til ordenen er kongeblått. Dekorasjonane som høyrer til ordenen er mottakaren sin eigedom.
Roman Lob
Roman Lob er ein tysk songar. Han er vokalist i musikkgruppa Rooftop Kingdom.
Musikkarrière
Lob meldte seg på den tyske versjonen av fjernsynsserien Idol, Deutschland sucht den Superstar, men måtte trekkje seg på grunn av problem med røysta. I 2008 prøvde han å få representere Tyskland i Eurovision Song Contest 2008, som ein del av musikkgruppa G12P - Germany 12 Points, med songen «When The Boys Come». Dei vart ikkje vald ut til å delteke i den nasjonale finalen.
Håkon Brusveen
Håkon Brusveen var ein norsk langrennsløpar frå Vingrom i Lillehammer. Han vart olympisk meister 1960 på 15 kilometer.
Idrettsmann
Brusveen vart norsk meister fire gongar individuelt. Fyrste gongen på tremila i 1953, sidan på 15 km i 1957 og 1958, på 30 km i 1958. Under noregsmeisterskapen 1957 gjekk han Vingrom IL inn til siger i 3 x 10 km stafett.
Brusveen vann to medaljar i Vinter-OL 1960 i Squaw Valley: ein gullmedalje i 15 km og ein sølvmedalje i 4 x 10 km stafett. På stafetten gjekk Brusveen ankeretappen for det norske stafettlaget, saman med Harald Grønningen, Hallgeir Brenden og Einar Østby utgjorde han det norske mannskapet. Noreg leidde store delar av konkurransen, men etter ein knallhard spurt måtte Brusveen sjå seg slegen av finske Veikko Hakulinen med berre 0,8 sekundars margin.
Jon Kelly
Jon Kelly er ein britisk plateprodusent som har produsert album og singlar for Chris Rea, The Damned, Kate Bush, Pele, The Beautiful South, Prefab Sprout, Deacon Blue, Heather Nova, The Levellers, Fish, Lynsey De Paul og Nolwenn Leroy.
Håkon Brusveen
Ymse
I 1958 vart Brusveen tildelt Holmenkollmedaljen (saman med Inger Bjørnbakken) og i 1960 fekk han Morgenbladets gullmedalje for triumfen på 15 km under vinterleikane i Squaw Valley.
Han var seinare ekspertkommentator for «Radiosporten» i NRK P1. I mange år samarbeidde han med Bjørge Lillelien som kommenterte frå langrennsstadion medan Brusveen kommenterte ute frå løypa.
Stig Sørra
Stig Sørra er ein norsk lokalpolitikar for Høgre. Han var ordførar i Alstahaug kommune frå 2007 til 2011. Han vart vald med støtte frå ei fleirtalsgruppering samansett av partia Høgre, Arbeidarpartiet og Senterpartiet.
Kalle Wiltersen
Kalle Wiltersen er ein figur i den litterære verda som den britiske forfattaren J.K. Rowling har skapt om Harry Potter og skulegangen på Galtvort. Kalle (fødd 12. desember 1972) er den andre sonen til Molly og Arthur, og bror til Ronny, Gulla, Perry, Fred, Frank og Rulle.
Kalle gjekk på Galtvort frå 1984 til 1991, og slutta ved skolen året før Harry Potter byrja der. Han hadde vore prefekt, og han var ein veldig god speidar for Griffing sitt rumpeldunklag. Sjølv om Kalle ifølgje Oliver Quist var god nok til å spille på det engelske landslaget, valde han istaden å reise til Romania for å arbeide med drakar. Han overtok mellom anna draken Norbert etter at Gygrid ikkje fekk behalde han.
Etter den andre oppreisninga av Fyrst Voldemort, var Kalle si oppgåve for Føniksordenen å forsøke å samle saman magikarar som ville slåst mot Voldemort i utlandet.
Familien_Wiltersen Figuren_der_Harry-Potter-Romane
Seychellane
Seychellane er ein øystat som ligg aust for det afrikanske fastlandet i Indiahavet, nordaust for Madagaskar. Landet inneheld 115 øyar, den største og folkerikaste av dei er Mahé. Med eit folketal på om lag 80 000 er Seychellane den minst folkerike av dei sjølvstendige statane i Afrika.
Geografi
Seychellane ligg 1 600 km aust for Afrika og 300 km nordaust for Madagaskar. Mauritius og Réunion ligg sør for øyane, Komorane og Mayotte sørvest, og Maldivane nordaust.
Klima
Seychellane har tropisk klima, og den årlege nedbørsmengda varierer med høgda. Nedbøren er litt større på sørsida av øyane, som er utsett for den dominerande søraustlege passatvinden. Det regnar godt året rundt, men dei våtaste månadane er frå november til mars. I juni-november litt kjøligare på grunn av søraustpassaten. Port Victoria har ein årleg nedbørsnormal på 2351 mm. Seychellane vert sjeldan råka av tropiske syklonar. Kombinasjonen av høge temperaturar og høg relativ fukt vert utjamna av sjøbrisen, men nettene kan vere nokså klamme.
Historie
Den isolerte øygruppa var folketom då ho første gongen blei nedteikna på kart av portugisiske oppdagarar, i 1505. Ho blei noko brukt som landestad for sjøfart mellom Afrika og Asia, mellom anna av sjørøvarar, fram til Frankrike byrja å ta kontroll over henne frå 1756. Øyane blei då kalde opp etter den franske finansministeren Jean Moreau de Sechelles. Frankrike og Storbritannia stridde lenge om makta over Seychellane, men i 1814 vart øyane britisk koloni.
Erling Evensen
Erling Evensen var ein norsk langrennsløpar frå Ringsaker som konkurrerte på 1940-talet. Han vann bronse på 4 x 10 km stafett i Vinter-OL 1948 i St. Moritz.
Sean den förste Banan
«Sean den förste Banan» er ein song av den svenske songaren Sean Banan frå albumet Sean den förste Banan. Songen deltok i den fyrste deltevlinga i Melodifestivalen 2012 og gjekk vidare til andresjansen. Teksten er skriven på svensk.
Adolf Bredo Stabell
Adolf Bredo Stabell var ein journalist, redaktør, bankmann og politikar.
Stabell var fødd i Trondheim, der faren hans var klokkar og gravar ved domkyrkja. Han gjekk på realskulen i byen, før han frå 16-årsalderen arbeidde ved futekontoret for Senja og Tromsø. Etter tre år i Troms flytta han tilbake til Trondheim for å verte student. Han gjekk så på katedralskulen i byen, før han reiste til Kristiania. Etter eit år der vart han student i 1827. Ei tid var han huslærar, vart så cand. jur. i 1830. Same året fekk han stilling som kopist i revisjonsdepartementet, fullmektig i same frå 1834.
Stabell var redaktør for Morgenbladet frå 1832, fyrste åra anonymt. År 1841 vart han medeigar i avisa, og slutta då i departementet. Perioden mellom 1841 og 1857 var han sysselsett som bladmann og kommunemann. I eigenskap av redaktør gjorde han avisa om til organ for politiske krefter i opposisjon til regjeringa. Slik dreiv han fram eit ordskifte om regjeringas politikk, ukjent i Noreg fram til dess. Stabell var ordførar i Aker 1839-43 og 1847-59. Samstundes var han, 1846-65, styreformann i Aker Sparebank 1846-65. Frå 1859 til 1863 var han medlem av Kristiania bystyre, etter som hovudstaden då vart utvida til også å omfatte delar av Aker.
Stortingsrepresentant frå Akershus var Stabell ved alle val frå 1845 til 1857, samt på det overordentlege storting 1858. Han var odelstingspresident frå 1848 til 1857, og formann i budsjettkomiteen 1851, 1854, 1857. I 1858 var han formann både i finanskomiteen (om statslån) og i valkomiteen, samt visepresident i Stortinget. På stortinget vart han allereie i 1845 ein leiar av opposisjonen. Gjennom såkalla adresser la opposisjonen press på regjeringa. Adressene var eit forsøk på å gjere regjeringa parlamentarisk ansvarleg. Denne politiske linja, som Stabell var arkitekten bak, vart forlaten tidleg i 1850-åra. Opposisjonen fylgde sidan ei meir varsam linje.
Store norske leksikon om Stabell
«Adolf Bredo Stabell satte tydelige spor etter seg på tre felter i norsk samfunnsliv: Som redaktør av Morgenbladet bidrog han mer enn noen annen til å skape en moderne politisk presse; som stortingsmann søkte han å reformere statsstyret gjennom den såkalte adressepolitikken; som bankmann lanserte han en ny kredittpolitikk overfor næringslivet.»
Live at Admiralspalast Berlin
Live at Admiralspalast Berlin er det 136. albumet totalt og det 33. konsertalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, utgjeve i november 2012.
10. mai 2012 spelte Tangerine Dream den einaste konserten sin i Tyskland under Electronic Mandarine-turneen. Denne vart halde i Admiralspalast i Berlin. Heile konserten vart teken opp og gjeven ut i november 2012 på ei tredobbel CD-plate. I april 2013 kom den same konserten ut på DVD.
Rein Taaramäe
Rein Taaramäe er ein estisk landevegssyklist. Han syklar for UCI ProTour-laget Astana.
Sigrar
Arctic Race of Norway
Kapp det gode håp
Kapp det gode håp eller Godvonodden (engelsk Cape of Good Hope, afrikaans Kaap die Goeie Hoop) er ein sørvestpeikande odde nær sørspissen av Kapplandet, lengst sør i Sør-Afrika. Kapp det gode håp er ikkje sørspissen av Afrika, den ligg noko lenger aust, ved Kapp Agulhas.
Å runde Kapp det gode håp var ein viktig milepåle for sjøfarande i gammal tid. Når denne odden var runda, hadde dei sjøfarande godt håp om å nå fram til India. Kapp det gode håp er difor ein av dei mest kjende oddane i Afrika.
Den første europear som runda odden, var sjøfararen Bartolomeu Dias i 1488. Dias kalla odden «Stormodden», (Cabo das Tormentas). Kong João II av Portugal skal sidan ha gitt odden namnet Cabo da Boa Esperança, «Godt-håp-odden» eller «Godvonodden»/«Kapp det gode håp», som odden har blitt heitande på norsk.
Den nederlandske handelsreisande Jan van Riebeeck grunnla 6. april 1652 Cape Town like nord for Kapp det gode håp, som ei bunkringshamn for Det nederlandske austindiakompaniet. Etter at Nederland blei okkupert av Frankrike i 1795, under Napoleonskrigane, invaderte Storbritannia Kapp-området. Britane gav avkall på Kapp det gode håp i 1803 for så å invadera det att i 1806. Ved Den anglo-nederlandske traktaten av 1814 fekk Storbritannia formelt kontroll over området, som blei styrt som Kapp-kolonien. Det blei del av eit sjølvstendig Sør-Afrika i 1910.
Soga om Den flygande hollendar er elles knytt til odden.
Dírfys på Évvia
Dírfys (gresk Δίρφυς) er ein tidlegare kommune i periferieininga Évvia i Sentral-Hellas i Hellas. Dírfys inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Dírfys-Messápia. Den tidlegare kommunen var kalla opp etter Dírfys, det høgaste fjellet på Évvia.
Fylkesveg 838
Fylkesveg 838 (Fv838) går mellom Valle og Horsdal i Gildeskål kommune. Vegen er 12,8 km lang utanom ferjestrekningane.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg. Etter at forvaltingsreforma trod i kraft har han status som fylkesveg.
Ukiel
Ukiel (stundom kalla Krzywe) er ein innsjø i Pojezierze Olsztyńskie, nordvest i Olsztyn, mellom Dajtki, Gutkowo i Likusy i Polen.
Ukiel er den største innsjøen i Olsztyn. Det ligg pensjonat, hotell og ei kommunal strand ved innsjøen.
Vištytissjøen
Vištytissjøen (litauisk Viśtyčio ežeras, russisk Виштынецкое озеро, Visjtynetskoje ozero, tysk Wystiter See, polsk Jezioro Wisztynieckie) er ein innsjø på grensa mellom Litauen og Russland som stundom vert omtalt som «Europa sitt svar på Bajkalsjøen». Før den andre verdskrigen markerte han grensa mellom Tyskland og Litauen. Han er kalla opp etter den vetle byen Vištytis som ligg på nordsida i Litauen.
Vištytissjøen har eit areal på 17,87 km² og mesteparten av han ligg i Russland. Grensa følgjer vasslinja på den litauiske sida. Han ligg i eit vakkert landskap med skogar og åsar og er bevart som eit naturreservat. Tilnamnet den europeiske Bajkalsjøen har han fått på grunn av det unike dyre- og plantelivet.
Storfjorden i Lebesby
Storfjorden (samisk Stuorravuotna) er den inste delen av Laksefjorden i Lebesby kommune i Troms og Finnmark . Fjorden strekkjer seg 7,5 km sørover til bygda Kunes i botn av fjorden.
Fjorden startar ved Brattholmen i nord. På austsida ved Adasmfjordholmen går fjordarmen Adamsfjorden søraustover til Adamsfjord. I tillegg til Kunes ligg det små gardsbruk langs begge sider av fjorden. Fjorden er 74 meter på det djupaste, like sør for Brattholmen.
Riksveg 98 passerer botn av fjorden gjennom Kunes.
Musikkgruppa Alcazar
Alcazar var ei svensk eurodancegruppe som har etablert seg som ei av dei mest suksessrike musikkgruppene i Sverige med ei rekkje hittar sida debutsingelen i 1999. Gruppa har seld over 12 millionar plater verda over mellom 2001 og 2004. Alcaza hadde òg suksess verda over med songen «Crying at the Discoteque», etter å ha vorte lista i USA, Brasil, Australia, Japan og dei fleste landa i Europa. Etter ein konsert på Stockholm Pride i august 2011 vart gruppa oppløyst.
Eurovision Song Contest
Alcazar har delteke fire gonger i Melodifestivalen, den svenske uttakinga til Eurovision Song Contest. Magnus Carlsson har òg delteke i Melodifestivalen i 2000, 2001, 2002, 2006 og 2007. I 2006 representerte Andreas Lundstedt, då ein del av gruppa six4one, Sveits i Eurovision Song Contest med songen «If We All Give A Little». Six4one enda på 17. plass med 30 poeng i finalen.
Melodifestivalen 2003
Alcazar vart vald ut til å delta i den andre semifinalen i Melodifestivalen 2003 med songen «Not a Sinner Nor a Saint». Gruppa enda på tredjeplass og gjekk vidare til andresjansen. Dei vann andresjansen og fekk ein plass i finalen. I finalen enda gruppa på tredjeplass og fekk ikkje representere Sverige i Eurovision Song Contest 2003, men songen vart lista som #1 i Sverige og selde til gull.
Eurovision: Making Your Mind Up
I 2005 vart Alcazar tildelt ein plass i Eurovision: Making Your Mind Up, den britiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2005 i Kiev i Ukraina, men takka nei til å delta.
Melodifestivalen 2005
I staden for å delta i den britiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2005 deltok dei heller i den svenske uttakinga, Melodifestivalen 2005. Med songen «Alcastar» gjekk deltok gruppa i den fyrste semifinalen og gjekk vidare til andresjansen. Dei vann andresjansen og gjekk vidare til finalen. I finalen enda dei på tredjeplass og fekk heller ikkje då representere Sverige i Eurovision Song Contest. Songen vart likevel ein hit og vart den andre singelen deira som vart lista som #1 i Sverige.
Melodifestivalen 2009
Alcazar deltok i den fyrste semifinalen i Melodifestivalen 2009 med songen «Stay the Night». Dei enda på andreplass og gjekk direkte vidare til finalen for fyrste gong. I finalen enda dei på femteplass og fekk ikkje representere Sverige i Eurovision Song Contest. Songen vart #2 i Sverige og gav Alcazar endå ein Topp 10-singel i Sverige.
Melodifestivalen 2010
I den tredje semifinalen i Melodifestivalen 2010 deltok gruppa med songen «Headlines». Dei enda på fjerdeplass og gjekk vidare til andresjansen. Gruppa vart slått ut i andresjansen og fekk ikkje representere Sverige i Eurovision Song Contest.
Melodifestivalen 2013
Under den fjerde semifinalen i Melodifestivalen 2013 gjorde Alcazar eit førebels comeback. Saman med Danny Saucedo framførte dei «Stay the Night», «Alcastar» og «Not A Sinner Nor A Saint» i pausen.
Pave Johannes Paul I
Johannes Paul I var pave frå 26. august 1978 til han døydde berre 33 dagar seinare. Han rakk ikkje å setje sitt preg på paveembetet, men vart etter innsetjinga samanlikna med Johannes XXIII. Eigenskapar som særleg vert trekt fram i omtalen av han er vennlegheit og audmjukskap.
Før pavevalet
Den komande paven var fødd Albino Luciani, i Forno de Canale, som no heiter Canale d'Agordo, i Belluno i Italia. Han studerte ved bispedømmet Belluno sitt seminar, og vart ordinert som prest den 7. juli 1935. Han tok seinare ei doktorgrad i teologi ved Det pavelege universitet Gregoriana i Roma. Frå 1937 til 1947 var han viserektor ved seminaret i Belluno, og underviste òg i dogmatisk teologi, moralteologi, kyrkjerett og kyrkjekunst.
I 1948 vart han pro-generalvikar, og i 1958 generalvikar for bispedømet Belluno. I 1958 vart han så utnemnd til biskop av Vittorio Veneto av Johannes XXIII. Han deltok i alle sesjonar av det andre Vatikankonsil (1962–1965). 15. desember 1969 vart han utnemnd til patriark av Venezia av Paul VI, og 5. mars 1973 til kardinal av same pave.
Etter Pave Paul VI sin død vart Luciani vald til pave den 26. august 1978, og innsett neste dag. Angeluspreika hans på innsetjingsdagen viste han som ein varm person med sans for humor, og imponerte tilhøyrarane sterkt.
Den smilande paven
Etter valet gjorde Johannes Paul det klart at han ynskte å «menneskeleggjere» paveembetet. Han fortalde offentleg at han hadde vorte knallraud av flauheit då han fekk vete at Paul VI hadde utnemnt han til patriark av Venezia. Som fyrste pave uttalte han seg i eintalsform, som «eg» og ikkje «vi». I talane slik dei er bevart for ettertida går ikkje dette alltid fram; dei vart gjerne endra til det tradisjonelle majestetiske fleirtal før dei vart trykt i pressemeldingar og L'Osservatore Romano.
Johannes Paul I var òg den fyrste som avviste sedia gestatoria, berestolen som paven tradisjonelt har brukt. Han gjekk likevel med på å bruke den etter at rådgjevarane hadde forklart han gongen hans verka upassande; han var plattfot og gjekk difor på ein spesiell måte. Etter at han var død har plattfotheita vorte trekt fram som eit positivt, menneskeleg trekk ved han.
Han var svært skeptisk då han vart vald, og måtte overtalast til å akseptere embetet. Han skal ha sagt til kardinalane: «Måtte Gud tilgje dykk for det dykk har gjort for mi skuld»; bemerkninga skal ha vorte levert med det smilet som gav han tilnamnet «Den smilande paven». Mottoet hans var Humilitas, «audmjuke».
Why Am I Crying
«Why Am I Crying» er ein song av den svenske songaren Molly Sandén. Songen deltok i den tredje deltevlinga i Melodifestivalen 2012 og gjekk vidare til finalen. Teksten er skriven på engelsk.
Pave Aleksander I
Den heilage Aleksander I (død ca. 115 i Roma) var pave frå ca. 105 til sin død. Han skal, ifylgje Liber Pontificalis ha vore frå Roma, og var ein disippel av Plutark.
Aleksander skal ha vore den som innførte skikken med å signe hus med vievatn, og han skal ha påbudt at hostier skal vere av usyra brød.
Tradisjonen hevdar at han var martyr. Ei legende kjend frå slutten av 400-talet fortel at han vart halshogd ved Via Nomentana, nordaust for sentrum av Roma. Ei grav som vert hevda å vere hans vart funnen i dette området i 1855. Relikviane hans vert sagde å ha vorte overførte til Freising i Bayern i 834. Ettersom det angjevelege martyriet hans ikkje er omtala i dei tidlegaste krønikene, trur ein no at det er ei samanblanding med ein romersk martyr med same namn. Ein St. Aleksander vert nemnd saman med martyrane i Den romerske kanon, og hadde det dreidd seg om ein pave, er det grunn til å tru at han hadde vorte nemnd saman med pavane tidlegare i kanonbøna.
St. Olavsmedaljen
St. Olavsmedaljen vart stifta av Kong Haakon VII i 1939 til løn for fortenester ved utbreiing av kjennskap til Noreg og fremjing av sambandet mellom det utflytta Noreg og heimlandet. Medaljen kan delast ut til nordmenn og utlendingar. Han er alltid i sølv med krone. Adversen har den regjerande kongen sitt portrett og valspråket hans. På reversen er Olavskrossen. Over medaljen er den regjerande monarken sitt monogram. Medaljen skal berast på venstre side i bandet til St. Olavs orden. Medaljen vert òg delt ut med eikegrein for krigsinnsats, då er han rangert etter St. Olavs orden.
NSÍ Runavík
NSÍ Runavík (Nes Sóknar Ítrottarfelag) er ein fotballklubb frå tettstaden Runavík på øya Eysturoy på Færøyene. Klubben blei skipa i 1957 og speler heimekampane sine på Runavík Stadion.
Geir Waage
Geir Waage er ein norsk lokalpolitikar for Arbeidarpartiet som sidan 2015 er ordførar i Rana kommune, sist attvald i 2019. Han var også ordførar frå 2007 til 2011.
Hells Angels
Hells Angels er ein motorsykkelklubb som vart stifta i Fontana i California i 1948, og etter dette spreidde seg til resten av verda. Namnet er henta frå filmen Hell's Angels, regissert av Howard Hughes om det engelske Royal Flying Corps frå den fyrste verdskrigen. Hells Angels har seks charter i Noreg: Trondheim, Hamar, Oslo, Skien, Stavanger og Tromsø.
Geir Waage
Waage har tidlegare vore heiltidspolitikar i Nordland fylkeskommune. Han har òg vore leiar i Nordland AUF. Han har permisjon frå ei stilling ved Nasjonalbiblioteket for å vere ordførar i Rana.
Jezioro Mokre i Kujaviskpommerske voivodskap
Jezioro Mokre er ein innsjø i Polen i Kujaviskpommerske voivodskap, Mogileński fylke og Dąbrowa kommune. Innsjøen er omgjeve av jordbruksland. Det er fire landsbyar i nærleiken. Mokre, nye Pałucka, Obudno og Dąbrowa i Mogileński.
Al-Khwarizmi
Mohamed Ibn Musa al-Khwarizmî var ein persisk matematikar og astronom. Han skreiv bøker om aritmetikk, algebra og astronomi. Al-Khwarizmi var den viktigaste matematikaren i verda i sin tidsperiode, og vert rekna som ein av dei fremste gjennom tidene. Han var den første som handsama rasjonale tal, irrasjonale tal og geometrisk definerte storleikar ved hjelp av likningar, og vert rekna som grunnleggjar av moderne algebra. Ordet algoritme kjem av den latinske forma av namnet hans, Algoritmi. Dei spanske og portugisiske orda for «tal», guarismo og algarismo, er også avleidde frå al-Khwarizmi.
Al-Khwarizmi skal ha blitt fødd i Khwarezm, eit område sør for Aralsjøen i noverande Usbekistan og Turkmenistan. Namnet al-Khwarizmi er avleidd av dette. Han var ein av dei lærde i Visdomens hus i Bagdad. Visdomens hus vart oppretta av kalif Al-Ma'mun, som òg støtta arbeidet til Al-Khwarizmi. Matematikaren dediserte to av bøkene sine til kalifen.
Det viktigaste verket til Al-Khwarizmi var Hisab al-jabr w'al-muqabala. Det er dette verket som har gjeve namn til ordet «algebra». Al-jabr tyder å «gjera fullstendig». Han brukte uttrykket om operasjonen der ein flyttar tal over til andre sida av likskapsteiknet i ei likning. I første delen av dette verket analyserer han første- og andregradslikningar og forklarer nøye korleis dei skal løysast. Dette var før ein byrja å bruka symbol for variablane i matematikken, så alt vart forklart med ord. Den andre delen av verket viser døme på problemstillingar ein kan bruka algebra til å løysa, som til dømes å finna arealet og volumet av geometriske figurar.
Osijek-Baranja
Osijek-Baranja er eit fylke i Kroatia. Den har 304 899 innbyggjarar (2011). Fylkeshovudstad er.
Žuvintas
Žuvintas er ein grunn innsjø i Alytus kommune sentralt i Litauen. Han har eit areal på 9,65 km² og er den grunnaste innsjøen i Litauen. Det største djupet er berre 3 meter og i snitt 0,6 meter. Innsjøen er full av vadefuglar, men står i fare for å gro igjen til ei myr.
Naturreservat
Innsjøen er eit strengt verna reservat. Det vart det første naturreservatet i Litauen, oppretta av ornitologiprofessoren Tadas Ivanauskas (1882-1970) i 1937. Žuvintas vart ein del av Ramsarkonvensjonen si liste over særleg viktige våtmarksområde.
Gunn-Rita Dahle Flesjå
Gunn-Rita Dahle Flesjå er ein norsk terrengsyklist. Ho har deltatt i verdscupen i terrengsykling sidan 1995, og har vunne samanlagt heile fire gongar, 2003, 2004, 2005 og 2006. I 2004-sesongen vann ho alle ritt ho stilte opp i, og skaffa idretten sin stor publisitet i Noreg då ho vann OL-gull i Athen. I 2004 vart ho tildelt Aftenpostens Gullmedalje og ho vart kåra til «Årets kvinnelege idrettsutøvar» for 2006 under Idrettsgallaen 2007 i Hamar OL-amfi.
Aluminiumsjoletre
Eit aluminiumsjoletre (engelsk aluminum Christmas tree) er ein type kunstige joletre som var populære i USA frå 1958 til midten av 1960-åra. Som namnet seier er «treet» laga av aluminium, og har nåler laga av aluminiumsfolie. Ofte er der det også ljossett nedanfrå med eit roterande «ljoshjul».
Aluminiumstre skal ha vore dei første kunstige joletrea som ikkje var grønfarga. Dei vart først laga kommersielt omlag 1955, vart verande populære inn på 1960-talet, og vart laga til og med 1970-talet. Trea vart først laga av Modern Coatings, Inc. frå Chicago. Mellom 1959 og 1969 vart dei fleste aluminiumsjoletrea laga i Manitowoc i Wisconsin av Aluminum Specialty Company. I dette tiåret produserte selskapet over ein million aluminiumstre.
Joletrea var på sitt mest populære i 1960-åra. Mot slutten av tiåret byrja dei å verta mindre populære, og mange vart kasta eller stua bort i kjellarar og loft. Eit kjend fjernsynsprogram med Knøttene (Peanuts), A Charlie Brown Christmas frå 1965, brukte det kunstige treet som symbol på kommersialiseringa av jula, og forkasta det. Programmet er gjeve skulda for at tida til aluminiumstreet tok slutt. I 1967 var denne typen tre nesten heilt forsvunnen.
I 1989 kunne ein finna aluminumsjoletre selde brukt for så lite som 25 cent. Seinare har trea vorte populære att som samleobjekt. Eit sjeldan rosa tre på 7 fot vart selt på Internett for 3600 dollar i 2005.
Fylkesveg 839
Fylkesveg 839 (Fv839) går mellom Vega kommune og Horn i Brønnøy kommune. Vegen er 11 km lang utanom ferjestrekningane.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg. Etter at forvaltingsreforma trod i kraft har han status som fylkesveg.
Laurent Aïello
Laurent Aïello er ein tidlegare motorsportførar frå Fontenay i Frankrike.
São Tomé og Príncipe
São Tomé og Príncipe er ein øystat som ligg vest for det afrikanske fastlandet i Atlanterhavet. Landet er det minste i Afrika. Det inneheld to vulkanøyar som ligg utanfor Gabon, og var portugisisk koloni frå 1522 til 1975.
São Tomé, den største øya, er kalla opp etter den heilage Thomas, fordi ho blei oppdaga på minnedagen hans. Principe blei først kalla opp etter den heilage Antonius (Ilha de Santo Antão), men fekk så nam etter Afonso, prins av Portugal.
Geografi
Øyane ligg like ved ekvator. Småøya Rolas ligg på ekvator, medan dei større øyane ligg like nord for han.
Dei to øyane ligg på ei fjellkjede av slokna vulkanar, og har mykje fjell. Høgaste punkt er Pico de Saõ Tomé på 2 024 meter.
Klima
São Tomé og Príncipe har eit tropisk klima som er varmt og fuktig med få temperaturvariasjonar gjennom året. Temperaturen er høg med ein middeltemperaturen ved havnivået på omkring 26 °C. Årsnedbøren er omkring 1000 mm med mykje regn frå september til mai. Tida frå juni til september er mildare og har mindre regn.
Historie
Før øyane blei oppdaga av portugisiske sjøfolk ein gong mellom 1469 og 1472 var dei ikkje folkesette. Den første varige kolonien blei grunnlagd på São Tomé av Alvaro Caminha i 1493. Principe blei folkesett i 1500.
Det var få som hadde lyst til å flytta til øyane, og mange blei sende dit gjennom tvang. Dette gjaldt særleg jødar som blei sende dit frå Portugal og slavar som blei henta frå det afrikanske fastlandet. Slavearbeid og den fruktbare vulkanjorda gjorde raskt øyane til den viktigaste afrikanske sukkereksportøren. Den portugisiske staten tok over styringa av São Tomé i 1522 og Príncipe i 1573.
På 1800-talet blei sukkerdyrkinga erstatta av kaffi- og kakao. Produksjonen fann stad på store plantasjar. Arbeidarane der hadde vanskelege kår, også etter at Portugal avskaffa slavehald i 1876. I 1953 braut det ut eit opprør som førte til Batepa-massakren, drap på mange protesterande arbeidarar.
I 1974 fann den såkalla Nellikrevolusjonen stad i Portugal. Etter at Estado Novo-styret fall byrja frigjeringa av dei portugisiske koloniane. Etter ein avtale mellom dei portugisiske styresmaktene og frigjeringsrørsla på São Tomé og Príncipe fekk landet sjølvstende den 12. juli 1975. Landet hadde sitt første fleirpartival i 1991.
Innbyggjarar
Størsteparten av innbyggjarane bur på São Tomé; rundt 137 500, mot 6 000 på Príncipe. Folka høyrer til hovudsakleg den katolske (70 %) eller protestantiske kyrkjer. Dei identifiserer seg meir eller mindre i seks grupper:
Medan portugisisk er det offisielle språket og blir tala av 95 %, er òg tre portugisisk-baserte kreolspråk utbreidde: forro (85 %), angolar (3 %) og principense (0,1 %).
Økonomi
São Tomé og Príncipe er eit fattig land med ei utanlandsgjeld på over 300 millionar amerikanske dollar. Landet er avhengig av å importera det meste av forbruksvarer, drivstoff og ein god del mat, medan det hovudsakleg eksporterer kakao, i tillegg til noko kaffi, kopra og palmeolje. Dei fleste arbeidsplassane finst i landbruket.
Landet har òg naturressursar som fisk og vasskraft, og er i ferd med å utforska petroleumsressursar i sine territorialfarvatn.
John Harald Danielsen
John Harald Danielsen er ein norsk politikar for Senterpartiet som var ordførar i Øksnes kommune frå 2019 til 2023. Frå 2007 til 2011 var han ordførar for Arbeidarpartiet.
Furesø
Furesø er ein innsjø nordaust på Sjælland i Danmark. Han er del av den austlege grensa i Furesø kommune. Innsjøen er den djupaste i Danmark med eit maksimalt djup på 37,7 m og eit areal på 9,41 km². Furesø høyrer til vassdraget Mølleåen, som munnar ut i Øresund.
Nestor Bindebolt
Nestor Bindebolt er ein figur i den litterære verda som av den britiske forfattaren J.K. Rowling har skapt om Harry Potter og skulegangen på Galtvort. Han er medlem av Føniksordenen og jobbar som svartspanar. Han er skildra som ein høg, skalla mann av afrikansk avstamming med gullringar og ein øyrering. Nestor Bindebolt vart fyrste gong introdusert i Harry Potter og Føniksordenen, og han jobba då som dobbeltagent for Føniksordenen innanfor Magidepartementet. Han var ansvarleg for leitinga etter Sirius Svaart, men sidan han visste at Svaart var uskuldig gav han Departementet falsk informasjon om at Svaart var i Tibet.
Bindebolt kjende Jakob Potter, men han var ikkje med i den originale Føniksordenen. Bindebolt var ein av dei som meldte seg frivillig til å hente Harry Potter frå familien Dumling og ta han med til Grimolds plass 12.
Bindebolt deltok i slaget i Mysteriedepartementet og prova der at han var ein dyktig duellant sidan han klarte å slåst mot to dødsetarar på ein gong. Likevel vart han såra av Bellatrix DeMons.
I Harry Potter og Halvblodsprinsen har Bindebolt kome seg igjen etter skadane han fekk i kampen i Mysteriedepartementet, og han jobbar nå undercover som ein sekretær på statsministeren sitt kontor, til vern for statsministeren.
I filmane vert han spelt av den britiske skodespelaren George Harris.
Tatarstan
Tatarstan (tatarsk: Татарстан Республикасы eller Tatarstan Respublikası; russisk: Республика Татарстан eller Татария) er ein delrepublikk i Russland, og eit av dei russiske føderasjonssubjekta. I 2010 hadde republikken 3 786 400 innbyggjarar. Hovudstaden er Kazan, og sidan 2010 har Rustam Minnikhanov vore president.
Geografi
Klimaet er kontinentalt, middeltemperaturen er -14 grader celsius i januar og 19 grader celsius i juli.
Water Sign av Chris Rea
Water Sign er det femte studioalbumet til Chris Rea, gjeve ut i 1983.
Tatarstan
Geografi
Republikken har store oljeressursar.
Folkesetnad
Dei største byane i Tatarstan er hovudstaden Kazan (1 144 000 ibuarar), Naberezjnyje Tsjelny (513 200), Nizjnekamsk (234 000) og Almetjevsk (146 400).
Majoritetsbefolkninga er tatarar, men russarane utgjer ein stor minoritet. Offisielle språk er russisk og tatarsk. Ved folketeljinga i 2010 var den etniske samansetjinga:
Water Sign av Chris Rea
«I Can Hear Your Heartbeat» vart gjeve ut som singel frå albumet, men nådde berre 65. plassen på den britiske singellista. Han vart gjeven ut to gonger i ein 12" Club mix, som strekte seg til over åtte minuttar. Songen vart spelt inn på ny for samlealbumet hans New Light Through Old Windows. Songen «Texas» vart mykje spelt på radio i USA og under baseballkampane til Texas Rangers, og Rea spelte inn songen på ny for det store suksesalbumet hans, The Road to Hell.
Požega-Slavonia
Požega-Slavonia er eit fylke i Kroatia. Den har 78 031 innbyggjarar (2011). Fylkeshovudstad er.
Laksefjorden
Den ytre delen av fjorden ligg mellom Sværholthalvøya og Nordkinnhalvøya og har innløp mellom Sværholtklubben i vest og Store Finnkjerka i aust. Vest for Sværholthalvøya går Porsangerfjorden sørover, medan Tanafjorden ligg på austsida av Nordkinnhalvøya. Store Finnkjerka markerer òg den ytre og vestlege grensa for Kjøllefjorden som går søraustover til Kjøllefjord på austsida av Dyrfjordhalvøya.
Fjorden er 327 meter på det djupaste, nesten heilt ute ved munningen.
Riksveg 98 går langs austsida av fjorden ut til Ifjord, og frå her går Riksveg 888 langs delar av austsida. Når Riksveg 888 er stengd på grunn av uvêr går det ferje frå Kalak til Kifjorden.
Busetnader
Det ligg ikkje så mange busetnader langs fjorden. På vestsida finn ein grenda Veidnes og på austsida ligg bygdene Dyfjord, Bekkarfjord, Lebesby og Ifjord og grenda Brenngam, medan Kunes ligg inst i fjorden.
Fjordarmar
Laksefjorden har mange fjordarmar, særleg på austsida. På vestsida er den einaste fjordarmen Lille Porsangen. På austsida finn ein frå nord til sør Dyfjorden, Kifjorden, Eidsfjorden, Mårøyfjorden, Store Torskefjorden, Lille Torskefjorden, Bekkarfjorden, Ifjorden med Friarfjorden, Landersfjorden, Adamsfjorden og heilt inst ligg Storfjorden.
Øyar
Det ligg fleire øyar i fjorden. Den største er Brattholmen som ligg nesten heilt inne i fjorden, medan Mårøya er den nest største. Andre øyar er Kartøya, Store Bratholmen, Langholmen, Skjåholmen, Rypøya og Bondøya.
Historie
Under andre verdskrigen hadde okkupasjonsmakta ein fangeleir med sovjetiske fangar i austre Laksefjorden.
Cruise to Destiny
Cruise to Destiny er det 137. albumet totalt og det 57. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, utgjeve desember 2011.
Tangerine Dream hadde planlagt å dra på ein turné kalla Cruise to Destiny i 2013 ombord på eit fartøy i Det karibiske havet, men denne måtte avlysast etter at Edgar Froese hadde hatt ei ulukke og Linda Spa vart sjuk. I januar 2013 øvde bandet for den komande turneen i studioet sitt i Wien. Øvingane vart så i april gjevne ut på denne plata.
Albumet inneheld to nye komposisjonar, den eine ein instrumental coverversjon av Henri Mancini sin «Moon River», medan testen av spora er nyinnspelingar som strekkjer seg attende til Sorcereri 1977 og opp til album frå 2011.
Sjukehuslista for bevaring av Vestfold lokalsjukehus
Lista fekk 2 141 røyster, noko som utgjorde 1,7 % av røystene i Vestfold.
Dírfys
Dírfys (gresk Δίρφυς) eller Dírfi (Δίρφη) er eit fjell midt på øya Évvia i Hellas. Det har ei høgd på 1 743 moh.
Jezioro Mokre i Ermelandskmasuriske voivodskap
Jezioro Mokre er ein innsjø i Mrągowskiesjøane nær Krutyń i Ermelandskmasuriske voivodskap i Polen. Det er fem øyar i innsjøen. Innsøjen ligg i Mazurski landskapspark.
Boudry
Boudry er administrasjonsstaden i distriktet Boudry i kantonen Neuchâtel i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 460 meter over havet.
Kommunen består av av den vesle kjøpstaden Boudry i høgdene ovanom Areuse og busetnadane Areuse, Trois-Rods og Perreux, samt Champ-du-Moulin i Areusedalen.
Jean-Paul Marat og sjokolademakaren Phillippe Suchard var frå Boudry.
Andre Møller
Andre Møller er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet. Etter kommune- og fylkestingsvalet 2007 vart han vald til ordførar i Vega kommune, der Arbeidarpartiet fekk reint fleirtal i kommunen med åtte av 17 representantar.
Frank Langballe
Frank Langballe er ein figur i den litterære verda som av den britiske forfattaren J.K. Rowling har skapt om Harry Potter og skulegangen på Galtvort. Han er far til Nilus Langballe, ein student i Griffing ved Galtvort i same årskull som Harry Potter.
Andre Møller
Møller vart attvald i 2015.
Frank Langballe
Frank og Alinda Langballe vart torturert til sinnssjukdom av ei gruppe dødsetarar leia av Bellatrix DeMons, noko som førte til at Nilus måtte bu hjå bestemor si medan foreldra vart sende til St. Mungos hospital for magiske sjukdomar og skader, der dei har vore sidan. Dette vart skildra som ei av tidas mest forferdelege brotsverk, spesielt sidan Alinda og Frank var veldig populære. Frank var ein av dei beste svartspanarane Magidepartementet hadde, men han hugsar ingenting seinare, og er sinnssjuk.
Frank sin tryllestav vart nytta av Nilus medan han gjekk på Galtvort, heilt til han knekte i Harry Potter og Føniksordenen, då han var med i kampen i Magidepartementet.
Ein trur at Frank er nokre få år eldre enn Jakob og Lilly Potter, sjølv om Rowling ikkje har stadfesta dette.
I filmen Harry Potter og Føniksordenen blir Frank Langballe spelt av James Payton.
Ronnie Milsap
Ronnie Lee Milsap er ein USA-amerikansk countrysongar og pianist. Han var ein av dei mest populære og innverknadsrike countryartistane i 1970- og 1980-åra. Han vart ein av dei første suksessrike blinde songarane i country, og ein av dei mest suksessrike og allsidige «crossover»-artistane i si tid, med hittar både i country- og popmarknaden. Dei største hittane hans er «It Was Almost Like a Song», «Smoky Mountain Rain», «(There's) No Gettin' Over Me», «I Wouldn't Have Missed It for the World», «Any Day Now» og «Stranger in My House». Han har vunne seks Grammyprisar og har hatt førti hittar på toppen av countrylista, tredje mest etter George Strait og Conway Twitty. Han vart innlemma i Country Music Hall of Fame i 2014.
Fylkesveg 7200
Fylkesveg 7200 i Nordland går mellom Terråk og Fuglstad i Åbygda i Bindal kommune. Vegen er 21,0 km lang.
Fram til 2019 hadde vegen nemninga fylkesveg 1.
En dag i september
En dag i september (orig. One Day in September) er ein dokumentarfilm frå 1999. Filmen handlar om München-massakren som fann stad under sommar-OL 1972.
Filmen vann Academy Award for Best Documentary Feature i 2000.
Midtre Regndalstinden
Midtre Regndalstinden (1540 moh.) er eit fjell på Sunnmøre. Grannefjella Råna i nord og Urkedalstinden sør for Midtre Regndalstinden, ligg alle på grenselinja mellom kommunane Sykkylven og Ørsta. Regndalstindane er eit samlenamn på dei tre fjelltoppane. Regndalen, med Regndalsbreen, ligg aust for Midtre Regndalstinden og Råna.
Midtre Regndalstinden er lettast å nå langs same ruta (-ene) som ein nyttar til Råna. Frå Midtre Rengdalstinden er det ein lett tur til Råna.
Ángel Di María
Ángel Fabián di María Hernández er ein argentinsk fotballspelar som i 2018 spela for Paris Saint-Germain i fransk Ligue 1, og for Argentina sitt landslag. Han var med på å vinna fotballturneringa under sommar-OL i 2008. Han var òg med på å vinna den portugisiske ligaen med Benfica i 2010. Med Real Madrid har han vorte seriemeister i Spania i 2012 og vunne den europeiske Meisterligaen i 2014. I 2016 vart han seriemeister i Frankrike med PSG.
Baja California Sur
Baja California Sur (nynorsk 'Baja California Sør') er ein delstat i den vestlege delen av Mexico. Han befinner seg i den sørlege delen av Californiahalvøya. La Paz er hovudstaden og største byen.
Baja California Sur grensar till Baja California i nord, Californiabukta i aust og Stillehavet i vest. Delstaten har om lag 512 170 innbyggjarar og arealet er 73 475 km².
Fylkeslistene ved stortingsvalet i 2001
Til saman fekk dei 9 listene 4 026 røyster, noko som utgjorde 0,16 % av røystene på landsbasis.