cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ski-NM 1963
Kombinert
Stad: Rælingen og Lørenskog
<br style="clear:both;" />
Hopprenn
Dato: 24. februar 1963
Stad: Marikollen i Rælingen
<br style="clear:both;" />
Tannvatnet
Tannvatnet er ein innsjø som er kring 800 meter lang og som ligg 1,5 km aust-søraust for Tsentral'naya Hill i Vassfjellet i Dronning Maud Land. Vatnet vart kartlagt av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1961 og namngjeve «Ozero Zub» (Tannvatnet), visstnok etter forma sett i planet.
Mount Boyer
Mount Boyer er eit fjell 1 nautisk mil sørvest for Mount Becker i Merrick Mountains i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961–67, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Francis C. Boyer, ein sjukepassar i US Navy og kvartermeister ved Eights-stasjonen i 1964.
Vikøy stavkyrkje
Vikøy stavkyrkje var ei stavkyrkje i Vikøy i noverande Kvam herad i Hardanger, nær Norheimsund, som vart riven i 1839. Det er ikkje bevart nokon kjende bygningsrestar frå kyrkja.
Historie
Det finst ikkje noko grunnlag for ei detaljert datering av kyrkja. Eit Vikøy kyrkjesokn er første gong nemnt i kjeldene i 1317, og det må altså ha stått ei kyrkje på Vikøy då. Då kyrkja vart riven vart det funne seks myntar og brakteatar. Den eldste var frå Håkon V si regjeringstid (1299-1319).
I 1665 trong kyrkja nye sperrer til taket og stavar. Ho vart riven i 1839, like etter at ein bygde langkyrkja Vikøy kyrkje.
Utsjånad
I 1665 vert det omtala ei «dør paa Svalens nordre Side». Kyrkja hadde altså svalgang. Ho hadde eit tårn seinast i 1712. På 1700-talet var ho måla («smukt malet») inni. Breidda på skipet tyder på at ho var treskipa med heva midtrom. Det seiest at ho likna på Stedje stavkyrkje. Storleiken på skipet var 48 fot gonger 28 fot (om lag 15 m x 9 m) og koret 20 fot gonger 22 fot (6 m x 7 m).
Berga
Berga er ein tettstad i Högsby kommun i Kalmar län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 785 innbyggjarar.
Tarah
Tarah er ein bibelsk figur som opptrer i 1. Mosebok. Han er son av Nahor og stammar opphavleg frå Sem, ein av sønene til Noah. Han er far til Abram (Abraham), Nahor og Haran. Gjennom Haran er han farfar til Lot.
Tarah budde i Ur i Kaldea, som er blitt identifisert med Ur i Mesopotamia. Haran døydde og etterlét seg sonen Lot. Tarah drog med dei andre to sønene sine, Lot og familiane deira ut frå Ur. Målet deira var Kanaan, men dei slo seg ned i Harran. Her døydde Tarah i ein alder av 205 år.
The Last One
A Dal 2014
«The Last One» er eit av bidraga i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.
Tarah
Tarah er seinare nemnd i Josvas bok, i ordelag som tyder på at han tilbad «framande gudar». Han er også nemnd i stamtavler i Første Krønikebok og i Det nye testamentet.
Flaggskip
Flaggskip er eit omgrep nytta om skipet som i ein større flåteeining har flåtesjefen om bord. Frå dette skipet leiar ein «flaggoffiser», ein offiser med admiralragn, staben sin for flåteeininga. Flaggskipet er som regel plassert i midten av flåten og fører sjefen sitt flagg heile døgeret.
Ordet flaggskip vert òg nytta i overført tyding om til dømes ein den ypperste bilmodellen til ein bilfabrikk, som i «fabrikken sitt flaggskip».
Taking Tiger Mountain (By Strategy)
Taking Tiger Mountain (By Strategy) er det andre soloalbumet til Brian Eno. Det var produsert av Eno og kom opphavleg ut på Island Records i november 1974. I motsetnad til det førre albumet, Here Come the Warm Jets, nytta Eno eit band med fem medlemmar og færre gjestemusikarar. I same periode produserte Eno albumet til Robert Calvert, Lucky Leif and the Longships. Dei flest musikarane på Taking Tiger Mountain var òg involvert i dette prosjektet Gitarist og medlåtskrivar Phil Manzanera, som hadde spelt med Eno i Roxy Music, medverka òg på albumet. For å hjelpe til med produksjonen av albumet utvikla Eno og Peter Schmidt instruksjonskort kalla Oblique Strategies for å hjelpe den kreative prosessen på albumet.
Albumet nådde ikkje salslistene, men fekk mykje omtale i rockepressa.
Kristian Østberg
Kristian Østberg var ein norsk jurist, høgskuledosent og folkeminnesamlar frå Grue. I tida 1914-39 gav han ut tolvbandsverket Norsk bonderett, der sedvaneretten i landbruket var hovudtema.
Taking Tiger Mountain (By Strategy)
Produksjon
Albumet var produsert av ei rekkje postkort av ein kinesisk revolusjonsopera kalla Taking Tiger Mountain by Strategy.
Kristian Østberg
Liv og gjerning
Østberg var son til ein gardbrukar på Grue. Han gjekk underoffiserskule 1885-89, og var sersjant i Kristiania linjebataljon 1889-95. Samstundes tok han eksamen på Asker Seminar i 1892, og var 1892-1904 lærar i Brevik, Trondheim og Kristiania. Jamsides lærargjerninga studerte han, tok artium i 1900 og vart cand.jur. i 1905. Åra 1906-08 studerte han vidare i København, Berlin, Würzburg og München. Frå 1909 til 1918 arbeidde han i Statsrevisjonen. Sidan 1918 var han høgskoledosent i rettslære og nasjonaløkonomi ved Norges Landbrukshøgskole på Ås.
Taking Tiger Mountain (By Strategy)
Produksjon
For å hjelpe seg under innspelinga av albumet, utvikla Eno og venen Peter Schmidt ei rekkje instruksjonskort, Oblique Strategies. Han let korta diktere den neste handlinga under innspelinga. Eno og Schmidt utvida etter kvart korta til over 100 forskjellige «dilemma», som vart nytta på nesten alle hans framtidige innspelingar og produksjonar.
Kristian Østberg
Liv og gjerning
Østbergs var særleg interessert i folkloristikk. Allereie i 1901 fekk han sitt første stipend frå Universitetet i Kristiania for å samle folkeminne frå Finnskogane. Frå 1903 reiste han årleg rundt i landet for å samle inn folketradisjon omkring sedvanerett og bonderettslig tradisjonsmateriale. I 1904 fekk han som jusstudent H.K.H. Kronprinsens gullmedalje for avhandlinga Giv en paa egne undersøgelser af den lokale retspraksis og bondens retsopfatning bygget fremstilling af de til kvægleie knyttede sædvanemæssige retsregler i et eller flere amter. Østberg følgde opp emnet og var frå 1912 statsstipendiat. Første band av Norsk bonderet kom ut i 1914, og gav han ein doktorgrad i 1915: Av kreaturbrukets rets- og sedvaneregler.
Taking Tiger Mountain (By Strategy)
Produksjon
Kjernegruppa av musikarane på albumet bestod av Manzanera frå Roxy Music, Brian Turrington og Freddie Smith frå The Winkies, og tidlegare Soft Machine-vokalist Robert Wyatt. Fleire gjestemusikarar spelte på fleire av songane. Av desse finn ein Andy Mackay frå Roxy Music, og Portsmouth Sinfonia, eit orkester der Eno ein gong hadde spelt klarinett. Filosofien til orkesteret var at alle kunne vere med så lenge personen ikkje hadde erfaring med instrumentet personen spelte i orkesteret. Trommeslagar Phil Collins gjesta òg på albumet, etter at Eno hadde hjelpt til med produksjonen av Genesis-albumet The Lamb Lies Down on Broadway.
Cape Canwe
Cape Canwe er eit høgt nes 4,5 km nord for Vegetation Island, heilt vest på Northern Foothills i Victoria Land. Det vart først utforska og vart namngjeve av Northern Party under Terra Nova-ekspedisjonen. Namnet kom frå at då dei såg neset frå lang avstand så lurte dei på om dei kunne klare å nå fram - «can we?» er engelsk for «kan me?».
Kristian Østberg
Liv og gjerning
Arbeidet var eit framifrå kulturhistorisk innsamlingsarbeid, men har spelt lita rolle for rettspleia.
Østberg døydde på Ås.
Taking Tiger Mountain (By Strategy)
Utgjeving og mottaking
Det vart ikkje gjeve ut singlar frå albumet og det nådde ikkje lista i verken Storbritannia eller USA. Som det førre albumet til Eno, Here Come the Warm Jets, fekk det generelt god kritikk. I 1975 vart Taking Tiger Mountain (By Strategy) stemnd fram som eit av dei beste albuma i 1974 i Village Voice sin Pazz & Jop-undersøking.
Štrbské Pleso
Štrbské Pleso er ein vintersportsstad i Štrba kommune i Prešov kraj i Slovakia. Staden ligg i Tatrafjella i den nordaustre delen av landet.
Europameisterskapen på skøyter 1900, ishockey-EM 1925, og verdsmeisterskapane på ski i nordiske greiner 1935 og 1970 fann stad i Štrbské Pleso. I tida 1980 til -91 vart det arrangert renn i verdscupen i skihopping og verdscupen i langrenn.
Berg i Östergötland
Berg er ein svensk tettstad i Åtvidaberg kommun i Östergötlands län i Östergötland. I 2005 hadde tettstaden 372 innbyggjarar.
Oppreising
Oppreising eller oppreisning er ein måte å gjenoppretta vørdnad eller ære på, eller godtgjersle etter ei krenking eller ein skade som ikkje er av økonomisk art.
I norsk erstatningsrett viser oppreising til erstatning for ikkje-økonomisk skade, og er regulert i skadeserstatningsloven, som fastset nærare vilkår. Det er eit vilkår at det anten er snakk om skade på person, eller overtreding av visse straffebod. Det er vidare eit vilkår for å få tilkjent oppreising at gjerningsmannen har handla med forsett eller vore grovt aktlaus. Hensikta med oppreising er å gi den som er forulempa ei gjenoppretting for skader som ikkje kan verdsetjast i pengar, til dømes psykiske belastningar og ærekrenking. Straffeprosessloven inneheld særskilde reglar om oppreising for personar som er pågripne eller fengsla for lovbrot det seinare viste seg at vedkomande var uskyldig i (sjå justismord). Det finst også reglar om oppreising i enkelte andre særlover, dømes åndsverkloven.
Krokodillevaktar
Krokodillevaktar (Pluvianus aegyptius) er ein liten vadefugl i Afrika, den einaste medlemmen av slekta Pluvianus. Slekta var tidlegare plassert i brakksvalefamilien, Glareolidae, men er no rekna som einaste medlemmen i sin eigen monotypiske familie Pluvianidae.
Skildring
Fjørdrakta til krokodillevaktaren har sermerkte teikningar. Dei 19-21 cm lange vaksne individa har ei svart krone, svart augemaske og brystband som endar ut i ein svart kileforma strek nedover ryggen. Resten av hovudet er kvit: ei forlenga augestripe rundt hovudet og kvitt strupeområde. Oversida er blågrå, og undersida er oransje. Dei langstrekte beina er blågråe.
I flukta er desse fuglane endå meir spektakulære, med svart krone og rygg i kontrast til grå overside av vengene. Handsvingfjører og armsvingfjører er kvite med svart vengband i kontrast, vengkanten har òg ein smal svart kant. Også vengknoken er svart. Stjertfjørene er gråblå med eit smalt svart band mot eit breitt, kvitt endeband. Nedanfrå er den flygande fuglen heilt lys, bortsett frå den oransje buken og dei svarte vengebanda som har liknande mønster på undersida som over. Når fuglane har landa etter flyging vil parmedlemmar helse kvarandre ved å heve vengene sine i ein forseggjord seremoni som viser fram dei svarte og kvite teikningane. Kjønna er like, men ungfuglar er mattare og dei svarte markeringane er blanda med brunt.
Krokodillevaktaren har utbreiing i tropisk Afrika sør for Sahara. Han hekkar på sandbankar ved svært store elvar. Dei legg to eller tre egg. Egga blir ikkje ruga på, men gravne ned i varm sand, idet temperaturkontroll oppnåast ved at foreldra sit på egga med fukta buk for å kjøle dei. Når den vaksne forlèt reiret, jamnar han det sanda over egga.
Ungane er tidleg utvikla, og kan springe så snart dei er ute av egget og finne føde sjølv kort tid etterpå. Dei vaksne kjøler ned ungane på same måte som med egga. Ungane kan drikke vatn frå bukfjører til foreldra. Dei vaksne kan grave ned ungane i sanda om farar trugar.
Dette vanlegvis ein svært tam fugl som lever i par eller små grupper i nærleiken av vatn. Fuglen er ein insektetar. Lætet er ein høgfrekvent krrr-krrr-krrr.
Namnet
Det norske trivialnamnet krokodillevaktar, med samsvarande namn på mange andre europeiske språk, viser til den anekdotiske forteljinga om ein symbiotisk relasjon med krokodiller. Historia stammar frå så langt tilbake som til Herodotos, og fortel om korleis krokodiller som ligg på elvebredda med open kjeft let fuglane ete kjøttrestar på krokodilletennene utan at krokodillene tar fuglane. Åtferda har aldri blitt stadfesta, og historia er i dag rekna som ein factoid eller allegorisk fiksjon.
Det vitskaplege slektsnamnet Pluvianus liknar namnet på loslekta Pluvialis ( Brisson, 1760 ), som inkluderer heilo og tundralo, og som òg har ei kontrastrik fjørdrakt med mykje svart. Namnet stammar frå det latinske 'pluviale' og tyder regnfrakk.
Arten har status som livskraftig (LC), og bestanden er estimert å ligge ein stad i området 15 000-57 000 hekkande individ (2013), og er minkande.
Minden mosoly
«Minden mosoly» er ein song av den ungarske songaren Noémi Takács frå 2014. Songen er skriven av Géza Demeter og Gábor Bruzsa.
«Minden mosoly» var eit av bidraga i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.
Engebret-rørsla
Journalistyrket var på denne tida svært mannsdominert, og rørsla vart etablert som ein protest mot eksisterande strukturar og konvensjonar i yrket. Nettverket var ei debatt- og pressgruppe, som arbeidde for likestilling, hovudsakleg gjennom Norsk Journalistlag (NJ), men utan direkte tilknyting til journalistlaget. Dei ynskte å vera ei uformell rørsle.
Tema som vart tekne opp var krav om likeløn og betre arbeidsvilkår, og spørsmålet om det fanst ein eigen kvinneleg journalistikk vart drøfta. Etterkvart tok fleire av deltakarane verv i journalistlaget, som dermed fekk sin første kvinnelege faglege sekretær, nestleiar og leiar. I 1981 vart NJ sitt likestillingsutval oppretta, og i 1983 vart det fatta vedtak om kjønnskvotering. Likestillingsarbeidet vart no ivaretatt av Norsk Journalistlag, og Engebret-rørsla vart oppløyst.
Mount Boyles
Mount Boyles er med 1485 moh det høgaste fjell i Thomas Mountains, sør for Sweeney Mountains i Palmer Land. Det vart oppdaga og grovt kartlagd av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48, leia av offiser Finn Rønne i U.S. Navy Reserve. Det vart kartlagd i større detalj av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og frå flyfotografi teken i U.S. Navy, 1961–67, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter at ei geologigruppe frå USGS hadde vitja området, 1977–78, etter Joseph M. Boyles, ein geolog i gruppa.
Bergagård
Bergagård er ein svensk tettstad i Falkenbergs kommun i Hallands län i Halland. I 2005 hadde tettstaden 265 innbyggjarar. Bergagård ligg cirka 11 kilometer aust for Falkenberg.
Carlos Alberto Torres
Carlos Alberto Torres var ein brasiliansk fotballspelar, fødd og død i Rio de Janeiro. Han var kaptein på Brasil sitt vinnarlag under Fotball-VM 1970 i Mexico. Midtstopparen spelte 53 landskampar for Brasil i tida 1964-77 og skåra åtte mål, mellom andre det siste målet i VM-finalen 1970.
Carlos Alberto var Fluminense-spelar frå 1963 til 1966. I 1966 flytta han til Santos og var lagkamerat med Pele i åtte år. I 1974 returnerte han til Fluminense, der han var med å vinne to delstatsmeisterskap. Etter ein sesong på Flamengo, fylgde han pengane og reiste til USA. Perioden 1977-82 spelte han på New York Cosmos, minus ein sesong i California Surf.
Bryllaupet mellom arvestorhertug Guillaume og grevinne Stéphanie de Lannoy
Bryllaupet mellom arvestorhertug Guillaume og grevinne Stéphanie de Lannoy fann stad 19. og 20. oktober 2012 i Luxembourg i Luxembourg. Ein borgarleg seremoni vart halden 19. oktober med ein katolsk seremoni i Kathedral Notre-Dame dagen etter. Bryllaupet var den største hendinga i den luxembourgske storhertugfamilien og landet på fleire år. Grevinne Stéphanie de Lannoy fekk titlane prinsesse av Luxembourg, arvestorhertuginne av Luxembourg, arveprinsesse av Nassau og prinsesse av Bourbon-Parma etter bryllaupet. Mellom dei to bryllaupa 19. og 20. oktober hadde ho berre tittelen prinsesse av Luxembourg.
Før bryllaupet var arvestorhertug Guillaume av Luxembourg var den siste ugifte arvingen av eit monarki i Europa.
Bakgrunn
House Nassau-Weilburg, som er sett saman av mellom anna Den luxembourgske storhertugfamilien, har regjert i Luxembourg sidan 1890. Guillaume er venta å etterfylgje far sin, storhertug Henri av Luxembourg, som den 7. storhertugen av Luxembourg.
Grevinne Stéphanie de Lannoy er frå ein belgisk adelsfamilie som er rekna som ein av dei eldste aristokratiske familiane i Europa. Ho er den yngste av åtte brør og systrer. Stéphanie er utdanna ved Université catholique de Louvain. Ho er fleirspråkleg, og meistrer fransk, tysk og russisk.
Bryllaupet mellom Guillaume og Stéphanie var ikkje kontroversielt. Guillaume og Stéphanie hadde kjend kvarandre i fleire år. Paret starta å ha lag i 2009. Dei annonserte trulovinga i april 2012. Arvestorhertug Guillaume var 30 år og Stéphanie var 28 då dei gifta seg.
Mor til Stéphanie, Alix de Lannoy, døydde av hjerneslag 26. august 2012, berre to månadar før bryllaupet.
Fredriksten
Fredriksten er ei festning i Halden (byen heitte Fredrikshald frå 1665 til 1928). Forsvarsverket der festninga ligg i dag, vart bygd i åra 1640-45 i samband med Hannibalfeiden. Sjølve Fredriksten festning vart påbegynt i 1661 og er oppkalla etter den dansk-norske kongen Frederik III (1609-1670). Festningsanlegget slik det framstår i dag er i hovudsak eit resultat av utbygging på 1660- og 1670-talet som følgje av at Frederikshald vart grenseby etter at det tidlegare norske området Bohuslen vart svensk territorium i 1658. Det var tapt av Båhus festning til Sverige og dei tre svenske åtaka på Halden i 1658 -59 og -60 som hovudsakleg førte til at danskekongen såg det naudsynt med ei ny og sterk festning. Festninga vart kringsett heile seks gonger, men aldri teken. Den svenske kongen Karl XII fall ved festninga den 11. desember 1718 under den svenske kringsetjing under den store nordiske krigen.
I tida før unionsoppløysinga vart festninga modernisert med moderne skyts på Hjelmkollen, Veden, Overberget, Gyldenløve og på nordsida av den gamle hovudfestninga. Etter Karlstadkonvensjonen i 1905 vart festninga nedlagt som krigsfestning og det moderne skytset fjerna. Éin tårnkanon er likevel tilbakeført i nyare tid.
Inntil nyleg heldt Forsvarets Forvaltningsskole til på festninga. I dag er festninga ope for alle og ei rekkje museum er å finne i indre festning og området bak festninga er brukt til konsertar og andre kulturarrangement. I 2005 vart festninga brukt som kulisser til ein opera (Aurora) i samband med feiringa av unionsoppløsninga. Det blir no arbeidt for å få etablert ein årleg opera/musikkteaterfestival på området.
2007 var første året TV-programmet «Allsang på grensen» vart spelt inn på festninga. Dette programmet gjekk på TV 2 kvar torsdag gjennom heile sommaren. Serien gjekk òg i 2008, 2009 og i 2010.
Bryllaupet mellom arvestorhertug Guillaume og grevinne Stéphanie de Lannoy
Den religiøse seremonien
Den meir forseggjorte katolske seremonien vart halden i Kathedral Notre-Dame dagen etter den private seremonien. Seremonien, som starta like etter klokka 11.00 20. oktober 2012, vart leia av erkebiskop Jean-Claude Hollerich frå det katolske erkebispedømet av Luxembourg. Vêret 20. oktober vart skildra som «svært varmt». Stéphanie vart eskortert inn i katedralen av eldstebror sin, grev Jehan. Guillaume kom til katedralen med mor si, Maria Teresa av Luxembourg.
Brura og brudgomen utveksla gifteringar av rettferdig handla gull.
Klede
Brurekjolen til Stéphanie var designa av den libanesiske motedesignaren Elie Saab. Ho nytta eit 13 meter langt silkeslep og ein tiara som tilhøyrer familien Lannoy.
Pols
Pols er ein gammal norsk bygdedans i slekt med polsk masurka og svensk polska. Han er ein 4-delt pardans (2+2) i ujamn 3-takt og moderat tempo. Dansen består av ei veksling mellom opne tak med halte-steg framover i ringen og runddansing med tette tak.
Pols er særlig kjend frå rørostraktene, men er i slekt med dansar som rundom i Østerdalen og springleik i Gudbrandsdalen. Ein går ut frå at pols stammar frå svensk og/eller tysk innvandring på 1600-talet i samband med gruvedrifta ved Røros.
Agnes Kittelsen
Agnes Elisabet Hilden Kittelsen er ein norsk skodespelar frå Vågsbygd i Kristiansand.
Karriere
Agnes Kittelsen er utdanna ved Statens teaterhøgskole, der ho vart uteksaminert i 2003. Som ein del av utdanninga deltok ho i ei moderne oppsetjing av Aladdin som amatørskodespelar i 2002.
Ho debuterte på fjernsyn i 2004 i NRK-serien Skolen, og spelte same året i kortfilmen Bagasje. Året etter hadde ho ei birolle i Brødrene Dal og mysteriet om Karl XIIs gamasjer. Hausten 2005 spelte ho ved Den Nationale Scene hovudrolla i Alice i Eventyrland.
Langfilmdebuten til Kittelsen kom med filmen Max Manus i 2008, der ho spelte Tikken Manus, kona til hovudpersonen. For denne rolla vann Kittelsen Amandaprisen for 2009 i klassen «beste kvinnelege birolle».
Kittelsen har også hatt rolla som Unn den fagre Herøyspelet i mange år.
Privatliv
Kittelsen har ein son med den tidlegare sambuaren sin, skodespelaren Endre Hellestveit.
Sidan 2013 har ho vore saman med den svenske musikaren Lars Winnerbäck. Paret gifta seg i Stockholm 30. april 2016. I mars 2019 fekk dei ei dotter.
Back to Back av Status Quo
Back to Back er det 16. studioalbumet til det engelske rockebandet Status Quo, gjeve ut i november 1983. For første gong i historia til gruppa, inneheld det fire singlar, «Ol' Rag Blues» (9. plass på den britiske singellista), «A Mess of Blues», opphavleg ein hit for Elvis Presley (15. plassen), «Marguerita Time» (3. plassen) og «Going Down Town Tonight» (som nådde 20. plassen i ein noko annleis, nyinnspelt versjon). Sjølve albumet nådde niandeplassen på den britiske albumlista.
Dette var det siste albumet gruppa spelte inn før dei mellombels vart oppløyst i 1985, og derfor det siste med den originale bassisten Alan Lancaster og trommeslagaren Pete Kircher. Lancaster var medlåtskrivar på den første singelen, «Ol' Rag Blues», i lag med Keith Lamb, frontmann i dei britiske banda The Kase, Sleepy Talk og Mr. Toad og det australske bandet Hush. Lancaster vart sint då produksjonsselskapet nekta å gje ut versjonen med han sjølv på solovokal (som sidan kom ut som bonusspor på ei nymastra utgåve frå 2006) og i staden gav ut ein versjon sungen av Francis Rossi. Han mislikte òg sterkt «Marguerita Time», som han meinte var for popprega for gruppa. Då dei dukka opp på Top of the Pops på BBC for å mime til singelen, vart han erstatta av Jim Lea frå Slade, som òg var på programmet den veka. Framføringa på Top of the Pops var òg kjend for at Rick Parfitt fall oppå trommene til Pete Kircher mot slutten av songen, medan songen heldt fram.
Vasstandsmåling
Vasstandsmåling er måling av vasstand i vassdrag eller innsjøar for å registrere endringar i vasstanden. Vasstandsmålinga kan skje manuelt ved å lese av eit vassmerke, men automatiske system vert nytta for meir nøyaktige og kontinuerlege målingar.
Cheyenne Woods
Cheyenne Nicole Woods er ein amerikansk golfspelar. Ho er niesa til golfspelaren Tiger Woods. Den første trenaren hennar av farfaren Earl Woods.
Cheyenne Woods spelte golf for Xavier College Preparatory og vann Arizona 5A State Championships i 2006 og 2007. Fram til ho gjekk ut frå Wake Forest University i 2012 spelte ho golf for Demon Deacons. Ho vann over 30 amatør-turneringar. I april 2011 vann ho turneringa Atlantic Coast Conference (ACC).
I 2012 byrja Woods å spela profesjonell golf. Ho kvalifiserte seg til U.S. Women's Open i 2012 og debuterte profesjonelt ved LPGA Championship. Hennar første profesjonelle siger var i SunCoast Ladies Series i august 2012.
Ol' Rag Blues
«Ol' Rag Blues» er ein song av det britiske rockebandet Status Quo frå albumet albumet Back to Back i 1983.
«Ol' Rag Blues» vart opphavleg spelt inn med solovokal av Alan Lancaster, men på den endelege innspelinga som vart nytta for singelen, var det Franis Rossi som song vokal. Keith Lamb skreiv songen i lag med Lancaster.
Bergby
Bergby er ein tettstad i Gävle kommun i Gävleborgs län i landskapet Gästrikland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 815 innbyggjarar.
Cape Cheetham
Cape Cheetham er eit isdekt nes som heilt nordaust på Stuhlinger forlandsbre. Det vart først kartlagd av medlemmar under Terra Nova-ekspedisjonen, som utforska denne kysten med «Terra Nova» i februar 1911 og kalla opp etter Alfred B. Cheetham, båtsmann på «Terra Nova».
Kjelder
''
Vondskap
Vondskap er eit abstrakt omgrep som kan visa til noko pinefullt og plagsamt eller det å ønska å gjera andre vondt. Det kan også definerast som den ytterste rekkjevidden av å gjera gale eller å mangla moral. Det finst mange definisjonar av vondskap, såvel som analysar av motiva for det. Element som ofte blir sett i samanheng med vondskap er likevel ubalansert oppførsel som omfattar formålstenlegheit, egoisme, ukunne og neglisjering.
I visse kulturar, særleg dei påverka av abrahamittiske religionar, blir vondskap gjerne sett på som ein dualistisk antagonistisk motsetnad til godskap, der det gode skal sigra over det vonde. Vonde hendingar er gjerne følgjer av synd eller å vanvyrde Gud. Det vonde kan personleggjerast med ein skikkelse som Djevelen, Satan, Iblis og så bortetter.
I dharma-religionar er det gjerne slik at ein kan fri seg frå både det gode og det vonde gjennom å oppnå eining med verdsaltet. I kulturar påverka av buddhismen er både det gode og det vonde sett på som motsetningar som ein må fri seg frå gjennom å oppnå sunyata, tomheit frå dei. I hinduismen er ikkje vondskap rekna som eit eige metafysisk prinsipp, men som noko som finst i lag med livet i verda, både i høve til menneske og tidsepokar (yuga). Liding og kosmisk uorden (adharma, mangelen på dharma) går ofte att i kampen mellom gudar (devaer) og demonar (asurarer).
Slaget ved Cartagena de Indias
Slaget ved Cartagena de Indias var det avgjerande slaget under ein omfattande amfibisk operasjon av Storbritannia under viseadmiral Edward Vernon mot Spania under admiral Blas de Lezo. Britane prøvde å ta byen Cartagena de Indias, i dag i Colombia, og slaget starta i mars 1741. Det var det mest avgjerande slaget i krigen om øyra til Jenkins og eit av dei største sjøslaga i britisk historie. Krigen var ein del av den austerrikske arvefølgjekrigen. Han enda med eit stort nederlag for britane, som mista 50 skip og 18 000 mann.
Bakgrunn
Krigen om øyra til Jenkins var ein konflikt mellom Storbritannia og Spania som varte frå 1739 til 1748. Med Sevilla-traktaten i 1729 hadde britane sagt seg villige til å ikkje handle med spanske koloniar bortset frå under ekstreme vilkår avgrensa til ei årleg skipslast og slavehandel. Handelsmennene i England gjorde krav på tilgang til den lukrative spanske marknaden, medan spanske kolonistar ønskte britiske varer, så ein svartebørsmarknad sprang opp. Som ein del av avtalen kunne Spania borde engelske skip i spansk farvatn for å sjå at dei overheld avtalen. Det var under ei slik bording at Robert Jenkins skal ha fått øyra sitt avskoren av den spanske kystvakta. Jenkins viste fleire år seinare øyra sitt føre parlamentet heime i Storbritannia, og dette var dropen i begeret som førte til at britane erklærte krig mot spanjolane.
Spansk Karibia
Handelen i Spansk Karibia bestod av eit nettverk av fire hovudhamner: Vera Cruz, Cartagena, Porto Bello (i dag Portobelo) og hovudhamna som dei tre andre handla med, Havana. Den 22. november 1739 tok britane Portobelo, som då var ein del av statthaldarskapet Ny-Granada. Åtaket var eit forsøk på å øydeleggje økonomien til Spania. Den dårleg forsvarte hamnebyen vart angripe av seks skip frå linja under viseadmiral Edward Vernon. Sjølv om byen vart raskt gjenerobra av Spania førte hendinga til stor jubel i England og Vernon fekk kommando over ein stor flåte som bestod av ein fjerdedel av skipa i den britiske marinen.
Mål
Britane hadde som mål å erobra og behalde dei fire hamnene til Spania i Karibia og slik overta heile Det spanske Amerika. Britane hadde derimot ingen stad i Karibia å byggje og reparere skip, slik som Spania hadde i Havanna, og dei kunne dermed ikkje halde seg i området over lengre tid utan at det gjekk ut over skipa. Dei måtte derfor handle raskt og Vernon og eit krigsråd på Jamaica valde ut Cartagena som det første målet deira.
Slaget
Den britiske invasjonsstyrken bestod av minst 26 400 mann i 186 skip inkludert 29 linjeskip; og 2000 kanonar mot ein styrke på 3000 spanjolar og kolonistsoldatar, og 600 indianarar, som kjempa frå seks fregattar og massive forsvarsverk under Sebastián de Eslava, Don Melchor de Navarrete, Don Carlos Des Naux og Don Blas de Lezo.
Britane kom til Cartagena den 4. mars og etter nokre veker med bombardement gjekk dei til åtak både til lands og til sjøs ved Boca Chica den 5. april. Denne kanalen gjekk mellom dei to smale halvøyane og vart forsvart på den eine sida av fortet St. Louis med fire bastionar og om lag 80 kanonar, og på den andre sida av eit batteri på 15 kanonar i reduttar. På den sørlege halvøya stod Fort St. Joseph med 21 kanonar. I tillegg var det seks spanske linjeskip. Den britiske armeen på land oppretta eit batteri og braut gjennom muren i hovudfortet, medan delar av flåten støtta dei og ein annan del av flåten angreip spanske skip, som Lezos til slutt sette i brann for å hindre britane. To spanske skip blokkerte delvis kanalen og eit vart teken av britane før det sokk. Britane rykte fram mot holet i muren, men spanjolane hadde alt trekt tilbake til festninga i den indre hamna den 24. mars. Landstyrken gjekk om bord på skipa igjen og segla inn i hamna. Britane bestemde seg for å isolere Cartagena frå landsida med eit åtak på Fort St. Lazar. Åtaket slo feil og britane mista 600 mann. Don Blas de Lezo sin plan var å trekke seg bort frå kampane og dra ut tida til regntida sette inn mot slutten av april. Troperegnet ville setje ein effektiv stoppar for kampane ein to månaders tid. Jo lenger fienden var på havet, jo større sannsyn var det for at forsyningane og tolmodet til mannskapet kom til å ta slutt. I tillegg ville dei vere utsett for sjukdom. Vernon og Wentsworth, som leia landtroppane, vart etter kvart ikkje på talefot med kvarandre på grunn av indre stridar, og då Wentworth skulle gjere eit åtak ville ikkje Vernon støtte åtaket frå sjøen, og skulda på djupna i hamna.
Regnet kom og som de Lezo hadde satsa på måtte britane tilbake i skipa sine, der dei tette buforholda gjorde sjukdommane enno meir dødlege. 25. april valde Vernon å trekke tilbake til Jamaica og i midten av mai var alle saman borte. Slaget varte 67 dagar og enda med eit grundig tap for britane, som mista 18 000 mann, om lag halvparten på grunn av sjukdom, og 50 skip. Mange døydde av gul feber, dysenteri og svolt.
Etterverknad
Då dei pinlege nyhendene om utfallet nådde London nokre veker seinare forbaud den britiske regjeringa offentleg omtale av nederlaget. Regjeringa til Robert Walpole måtte gå av som følgje av nederlaget og Spania fekk kontroll over sine særs lukrative koloniar. Nyhendene om nederlaget nådde Europa mot slutten av juni og fekk store etterverknader. Det fekk Georg II av Storbritannia, som hadde fungert som meklingsmann mellom Fredrik den store av Preussen og Maria Teresia av Austerrike over den prøyssiske erobringa av Schlesien i desember 1740, til å trekke garantiane sine for militær støtte for den pragmatiske sanksjonen. Dette førte Frankrike og Spania, som støtta Preussen, ut i krigen mot det no isolerte Austerrike.
Vasskikkert
Ein vasskikkert er ei konisk trakt med ei glasplate i botn som hindrar lysbryting. Frå ein båt kan ein stikke kikkerten delvis ned i vatnet for å sjå under vassflata. Han kan brukast frå land eller frå ein båt.
Ein vasskikkert fjerner skinnet frå vassoverflata og gjer at ein kan sjå ned i vatnet så langt som sikta i vatnet tillet. Ein kan mellom anna nytta han til å observera rev, fortøyingar og secchiskiver. Vasskikkertar kan også brukat i opplæring for å sjå plantar, dyr og habitat under overflatta i elvar, vatn og hav. Reiskapen blir mellom anna brukt av limnologar ved muslingopptelling, eller i samband med lystring av kystnære fiskar som ål.
Svein Erik Kjærvik
Svein Erik Kjærvik er ein norsk forfattar. Han er fødd på Årdalstangen i Årdal kommune, men er oppvaksen i Moelv i Hedmark. Han jobba på aluminiumsverket i Årdal til han fekk sjukdomen Parkinson som 34-åring. Foto og skriving er Kjærvik sine sentrale interesser.
Bergeforsen
Bergeforsen er ein svensk tettstad i Timrå kommun i Västernorrlands län i landskapet Medelpad. I år 2005 hadde tettstaden 1 535 innbyggjarar.
Øystese stavkyrkje
Øystese stavkyrkje var ei stavkyrkje i Øystese i Kvam i Hardanger, som vart riven i 1868. Ho var den siste stavkyrkja som stod att i Hardanger. Det er ikkje bevart nokon kjende bygningsrestar frå kyrkja.
Historie
Det finst ikkje noko grunnlag for ei detaljert datering av kyrkja. Første gongen ei kyrkje i Øystese er nemnt i kjeldene, er i eit brev frå rundt 1300, då ein "sira Fjallar" var prest der. I 1722 var kyrkja, ifølgje ein rapport, framleis ein fullstendig stavbygning, med svaler omkring og ein stopul framfor. Då kyrkja vart vølt i 1845, hadde ho berre ein lukka svalgang på sørsida av skipet, og det fanst restar av sponkledning. Stopulen stod som eit lågt tårn ved vestsida av skipet. Svalgangen og bordkledningen vart då fjerna, og det vart lagt inn eit nytt loft. I 1868 vart kyrkja riven. Under golvet ved døypefonten låg ein bjørnefell. Det vart òg funne ein mynt frå kong Magnus Eriksson si regjeringstid (1319-1355) og fem brakteatar.
NM i orientering 1967
14,5 km/15 postar
<br style="clear:both;" />
7,7 km/10 postar
<br style="clear:both;" />
Kjelder
Sportsboken 1967. Norsk kunstforlag. Oslo 1967.
Freden i Stockholm
Stockholm-traktaten var to avtalar som vart signerte i 1719 og 1720 og som enda krigen mellom Sverige på den eine sida og Hannover og Preussen på den andre. Då Karl XII av Sverige døydde i 1718 vart det tydeleg at den store nordiske krigen nærma seg slutten. Etterfølgjaren Fredrik I starta å forhandla fram avtalane. Dei siste restane av konflikten vart løyst då Frederiksborg-traktaten med Danmark-Noreg vart underteikna i 1720 og freden i Nystad med Russland i 1721.
Avtalen med Hannover
I avtalen med Hannover frå den 9. november 1719 avstod Sverige Bremen-Verden.
Avtalen med Preussen
Den 21. januar 1719 avstod Sverige Svensk Pommern sør for elva Peene og aust for elva Peenestrom til Preussen, inkludert øyane Usedom og Wollin og byane Stettin (Szczecin), Damm og Gollnow. Avtalen vart formalisert i 1720 og tredde i kraft då Fredrik Wilhelm I av Preussen gav ut eit patent som erklærte at dei avståtte områda vart ein del av Preussen den 29. mai 1720. Delane av Svensk Pommern som vart verande ein del av Sverige var då under dansk okkupasjon og vart gjeve attende til Sverige i Frederiksborg-traktaten den 3. juli 1720.
Kristian Birch-Reichenwald Aars
Kristian Birch-Reichenwald Aars var ein norsk filosof som var sterkt påverka av empirismen.
Kristian Aars var fødd og døydde i Kristiania. Jacob Aars var far hans og Harald Aars bror hans. Han var gift med Marna Aall.
Aars vart cand. theol. i 1892, tok den filosofiske doktorgraden i 1897 og vart i 1900 universitetsstipendiat i filosofi. I 1903 vart han tildelt tittelen professor ved Université Nouvelle i Brussel. Han vart statsstipendiat i 1913.
Kristian Aars gav ut ei rekke arbeid av erkjennelsesteoretisk, psykologisk og moralfilosofisk art, og arbeidde for innføringa av den eksperimentelle psykologien i Noreg.
Brand Peak
Brand Peak er eit spisst, snødekt fjell som ligg 10 nautiske mil aust-søraust for Eternity Range og 4 nautiske mil nordvest for Mount Duemler i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey i 1974, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Timothy Brand, ein biolog i US Antarctic Research Program ved Palmer-stasjonen i 1974.
Martin Birch
Martin Birch  var ein britisk plateprodusent og lydteknikar som vart kjend for samarbeidet sitt med britiske rockeband som Deep Purple, Rainbow, Whitesnake, Black Sabbath og Iron Maiden.
Utvald diskografi
Kjelder: Martin Birch at artistdirect.com, Discogs
Den gylne horden
Den gylne horden (mongolsk Altan Orda, tyrkisk Altın Ordu, tatarisk Altın Urda, russisk Золотая Орда (Zolotaja Orda)) var ein mongolsk stat som oppstod i delar av dagens Russland, Ukraina og Kasakhstan etter delinga av Mongolriket på 1240-talet. På sitt største omfatta området Den gylne horden herska over mesteparten av europeisk Russland frå Uralfjella til Karpatane og langt inn i Sibir. I sør grensa landet til Horden til Svartehavet, Kaukasus og territoria til det mongolske Ilkhanatet.
Hovudstaden til Den gylne horden var Saraj, ei nemning for to ulike byar som begge låg nær elva Akhtuba.
Avløysarstatar
Etter at Den gylne horden braut saman oppstod det ulike khanat (statar styrte av khanar) i det tidlegare territoriet til staten, som:
Vasstand
Vasstand er høgda til ei vassoverflate i forhold til eit fast null- eller normalpunkt. Ein snakkar om høg, middels eller låg vasstand (høgvatn og lågvatn). Vasstanden til havet, som vekslar mellom flod og fjøre, er viktig for djupnetilhøva i ei hamn og dermed for skipsfarten.
I ein innsjøar som tener som reservoar for vasskraftverk er vasstanden ein viktig faktor.
Prinsesse Gullhår og de tre omreisende trubadurer
Prinsesse Gullhår og de tre omreisende trubadurer er ein norsk musikalsk eventyr- og komiserie. Alle hovudrollene i serien vart spelte av dei tre medlemmene i musikkgruppa Travellin' Strawberries: Ivar Gafseth, Tore Johansen og Erling Mylius, som vart kjende i den norske versjonen av The Julekalender frå 1994. Handlinga i serien fokuserer på tre omreisande trubadurar i Trondheim i Mellomalderen.
Amund Maarud
Amund Maarud er ein prisløna norsk blues- og rockemusikar, kjend frå banda The Grand og Morudes og som soloartist. Maarud er både vokalist og gitarist.
MaarudKara
Amund Maarud vaks opp i Skogbygda i Nes kommune i Akershus. Allereie som seksåring starta han sitt fyrste band, MaarudKara med veslebroren Henrik Maarud på trommer. I 1992 kom også naboguten Simen Aanerud med på piano. I 1993 spelte MaarudKara inn ein kassett som fekk tittelen Burnin' Blues og inneheldt coverlåtar. Året etter spelte dei inn Lost in the Blues, der Aanerud også hadde komponert ein eigen låt. Same året deltok dei på Eidsvoll Blues Festival. I 1994 og 1995 deltok dei også i Ungdommens Kulturmønstring og kom til fylkesfinalen i Akershus. Gruppa mottok Nes kommune sin heiderspris i 1994 og kulturstipendet frå kommunen i 1996.
I 1997 deltok MaarudKara i NRK-programmet Talentiaden, men kom på andreplass. Dei heldt likevel fram, og spelte på Notodden Blues Festival same sommaren. Dei fekk platekontrakt med Tylden & Co og gav ut plata First Blues i 1999. Etter dette gav gruppa seg, og Amund Maarud starta no som soloartist, med Amund Maarud Band. Han har spelt mykje med dei to andre bandmedlemmene frå MaarudKara seinare.
Solokarriere
I 2003 gav han ut bluesplata Ripped, Stripped and Southern Fried under sitt eige namn. Plata fekk gode kritikkar, selde over 6000 eksemplar og vart nominert til Spellemannprisen 2003 i kategorien Blues/Country. Året etter gav Maarud ut Commotion. Ein av låtane på plata, «I Always Want (What I Can't Have)» hadde jazzmusikaren Tord Gustavsen med på piano. Plata fekk likevel ikkje så gode kritikkar som fyrsteplata til Maarud.
The Grand og Morudes
I 2006 starta Maarud rockegruppa The Grand. Gruppa hadde same medlemmene som dei han hadde spelt med tidlegare, nemleg Henrik Maarud (trommer), Per Tobro (bass) og Eirik Tovsrod Knutsen (hammondorgel, slagverk). Platedebuten deira, som fekk tittelen The Grand kom ut i 2007, og gruppa spelte på ymse festivalar både i Noreg og i utlandet. Gruppa er ikkje aktiv i dag. I 2010 gjekk brørne Maarud saman og danna duoen Morudes, men har enno ikkje gjeve ut noko under dette namnet. Amund Maarud debuterte òg som skodespelar dette året, med ei mindre rolle i filmen Kommandør Treholt og Ninjatroppen.
Meir solo
I 2011 tok Amund Maarud til som solobluesartist igjen, og laga plata Electric der han blanda inn element og effektar frå rock og latinomusikk. Plata, som vart lovprist av fleire anmeldarar og vann Spellemannprisen 2011 i kategorien for blues.
Kjelder
, henta inn 4. april 2012.
Berghem
Berghem er ein svensk tettstad i Mark kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 367 innbyggjarar.
NM i orientering 1967/langdistanse
Noregsmeisterskapen i orientering 1967 i langdistanse vart arrangert 24. september 1967 i Ådalen i Ringerike kommune, med Idrettsforeningen Vestheim frå Oslo. Tevlinga var einast for menn.
Langdistanse-NM 23 km
<br style="clear:both;" />
Kjelder
Sportsboken 1967. Norsk kunstforlag. Oslo 1967.
Peder Aadnes
Peder Pedersen Aadnes var ein norsk målar og gardbrukar på Odnes i Fluberg i Buskerud.
Aadnes «makta å sameina rosemålartradisjonen med rokokkostilen i ornamnet, landskap og figurbilete som ingen annan nordmann på hans tid», skriv Arne Durban i Norsk Allkunnebok.
Fjernsynsserien Muldvarpen
Muldvarpen er ein norsk reality-tv-serie som gjekk på TVNorge frå 2000 til 2002. Lars Arentz-Hansen var programleiar for den fyrste sesongen, medan Ove Christian Owe leia dei to siste sesongane. Programmet vart spela inn i Frankrike, Spania og Canada.
Muldvarpen var basert på den belgiske reality-koseptet De Mol, frå 1999. Konseptet er selt til ei rekkje land.
Konsept
Tolv deltakarar vart sende til eit land, der dei skulle reise rundt, delast inn i grupper og løysa diverse oppdrag. Godkjende oppdrag gav dei pengar til premiekassen. Blant deltakarane var det òg ein moldvarp, og moldvarpen hadde som oppgåve å sabotere oppdraga for at minst mogleg pengar gjekk inn i premiekassen, utan å bli oppdaga. På slutten av kvar episode skulle kvar deltakar svara på spørsmål om Moldvarpen. Spørsmåla var om identiteten til moldvarpen og handlingar moldvarpen gjorde under dei ulike oppdraga. Den som visste minst om moldvarpen, måtte forlate gruppa. I den norske utgåva vart resultatet kunngjort etter ein fellesmiddag. Deltakarane hadde kvar sin konvolutt ved sida av tallerkenen. Dei som gjekk vidare hadde fått ei grøn fjør i konvolutten, medan den som visste minst om Muldvarpen fekk ei raud fjør, og vart sendt heim.
Ved nokre høve vart enkeltdeltakarar tilbydd frikort, som gjorde dei immune mot å sendast heim ved neste utspørjing, mot at dei saboterte oppdraget.
Fyrstepremien var i utgangspunktet på rundt 500 000 kr, men då måtte deltakarane lukkast i alle oppdraga. Vinnaren av fyrstepremien var den som hadde flest riktig svar på den aller siste utspørjinga om identiteten til moldvarpen og handlingane moldvarpen gjorde under oppdraga. Vinnaren av fyrste sesong fekk 145 000 kr, vinnaren av andre sesong fekk 220 000 kr og vinnaren av tredje fekk 267 000 kr.
Sesong 1 (2000)
{| cellpadding="2" cellspacing="2" border="0" style="width: 100%;"
Sesong 2 (2001)
{| cellpadding="2" cellspacing="2" border="0" style="width: 100%;"
Miss One Smile
«Miss One Smile» (engelsk for Saknar eitt smil) er ein song av den ungarske songaren Tamás Vastag frå 2014. Songen er skriven av Tamás Vastag, Johnny Sanchez, Erik Mjörnell, Samuel Gajicki og Primoz Poglajen.
Fjernsynsserien Muldvarpen
Sesong 3 (2002)
{| cellpadding="2" cellspacing="2" border="0" style="width: 100%;"
Miss One Smile
«Miss One Smile» var eit av bidraga i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.
Fjernsynsserien Muldvarpen
Sjåartal og mottaking
Fyrste sesong hadde eit sjåarsnitt på 200 000 (Premieren vart sett av 227 000, medan finalen vart sett av 248 000). Andre sesong hadde eit snitt på 315 000 sjåarar og i tredje sesong låg sjåartalet på mellom 180 000 og 222 000.
Dagbladet si omtale av premieren av fyrste sesong var forholdsvis lunken. Aftenposten meinte at premieren hadde ei viss spenning, men at sjølve komplottet verkte kaotisk og forvirrande. VG skildra den som stilfull, men stillestående.
Freden i Frederiksborg
Freden i Frederiksborg viser til ein avtale signert ved Frederiksborg slott den 3. juli 1720 (14. juli 1720 (gregoriansk kalender)) som enda den store nordiske krigen mellom Sverige og Danmark-Noreg. Sverige betalte 600 000 Riksdalar for skadar, og braut alliansen med Holstein og sa opp rettane til å vere friteken frå Øresundtollen. I tillegg fekk Danmark full kontroll over Schleswig.
Avtalen gjorde òg at Sverige fekk attende dei danskokkuperte områda i Svensk Pommern.
Jondal stavkyrkje
Historie
Det finst ikkje noko grunnlag for ei detaljert datering av kyrkja. Ei kyrkje i Jondal dukkar for første gong opp i kjeldene i 1306, då ein "Jon prest i Jondal" er nemnt. Det vart sagt i ei synfaring i 1665 at det "Behøves et nyt Spaantag paa Kirken paa nordre Side, hvortil ungefær kan medgaa 6000 Egespaan, eftersom ingen huggen Bord der kan faaes uden stor Bekostning". Svalgangane vart tekne ned og sett opp på nytt i 1699-1701. I ein rapport frå 1709 heiter det at kyrkja var "en gammel Stavkirke, meget brøstfældig paa Tag, Stave og Stavlægjer." I 1722 skal kyrkja ha vore "en ældgammel og i Grund forraadnet Stavkirke, hvorudi Tjenesten med allerstørste Livsfare forrettes, og især naar det blæser noget haardt". I 1714 var det planlagt ei stor omvøle, men dette måtte ein slå frå seg fordi så mykje av treverket var rote. Kyrkja skal ha blitt riven i 1725. Den nye kyrkja stod ferdig i 1727.
Utsjånad
I synfaringa i 1665 vert det nemnt at kyrkja hadde svalgang på nord- og sørsida.Kyrkja hadde ein innlagd himling, som vart utbetra 1702-1704. Svalgangane hadde to dører.
Frank Lebœuf
Frank Alain James Lebœuf er ein fransk tidlegare fotballspelar frå Marseille, som vart verdsmeister under fotball-VM 1998 og europameister i 2000.
Lebœuf fekk si fyrste proff-kontrakt med Stade Lavollois i 1988. Vinteren 1991 vart han overført til RC Strasbourg, ein konkurrent i 2. divisjon. Frå hausten 1992 deltok klubben i 1. divisjon, som i 1995 nådde cupfinalen, der vart tap 0-1 mot Paris Saint-Germain. Sommaren 1996 gjekk ferda til England og fem års spel for Chelsea FC. Med London-klubben vann han FA-cupen to gongar, UEFA-cupen 1998 og den engelske ligacupen same året. Etter to år, 2001-03, i Olympique Marseille avslutta han 2003-05 med spel i Qatar. Han vart kjend som ein dyktig frispark- og straffeskytar.
Julie Walters
Julia Mary «Julie» Walters er ein engelsk skodespelar og skribent. Ho har vunne to BAFTA-prisar for film, fire for fjernsyn og mottok BAFTA Academy Fellowship Award i 2014.
Marguerita Time
«Marguerita Time» er ein song av det britiske rockebandet Status Quo frå albumet Back to Back i 1983. Singelen kom ut i ei dobbeltutgåve til jula det året i lag med «Caroline»/«Joanne».
Bassisten i bandet, Alan Lancaster, har uttrykt sterk misnøye mot songen og at dei spelte han inn.
Songen vart spelt inn på ny i 2014 på det 31. studioalbumet deira, Aquostic (Stripped Bare).
Dexys Midnight Runners spelte inn songen som B-side til singelen deira, «This is What She's Like». Denne vart gjeven ut som bonusspor på somme utgåver av Too-Rye-Ay.