cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
4. serierunde i Oddsenligaen avdeling 2 2013
4. serierunde i Oddsenligaen avdeling 2 2013 vart gjennomført med ein kamp laurdag 4. mai, fire kampar søndag 5. mai og to kampar måndag 6. mai. Både og  tok sine første poeng denne sesongen, Tønsberg i 3–3-kampen mot  og Bossekop i 3–0-sigeren over. vann sin fjerde strake siger av fire mogelege og heldt plassen på toppen av tabellen, medan gjekk opp på sølvplass med sigeren over, som gjekk ned til bronseplass.
Daisuke Horiuchi
Daisuke Horiuchi er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Montedio Yamagata.
Takeshi Iseki
Han spela for klubben Montedio Yamagata.
Karl-August Fagerholm
Karl-August Fagerholm var ein finlandssvensk sosialdemokratisk politikar. Fagerholm var statsminister i tre etappar; 1948–50, 1956–57 og 1958–59). Han sat i riksdagen 1930-1965.
Fagerholm var òg kjent som ein ivrig forkjemper for det nordiske samarbeidet og var ein flittig gjest i Stockholm hos blant anna Tage Erlander.
Maar
Ein maar er eit breitt og lågt vulkankrater skapt av eit freatisk utbroteller eksplosjon av grunnvatn i kontakt med varm lava eller magma. Ein maar vert vanlegvis fylt med vatn i form av ein relativt grunn kratersjø. Namnet kjem frå ein lokal tysk dialekt frå Daun, som igjen kjem frå det latinske mare (sjø). Maar er mellom 60 til 200 meter på tvers og frå 100 til 200 meter djupe og er som regel fylt med vatn som dannar naturlege innsjøar. Dei fleste maarane har ein låg kant som består av lause fragment av vulkansk stein.
Ein finn maarar mellom anna i Eifel-området i Tyskland, der dei først vart skildra og i andre geologisk unge vulkanområde i verda.
Doug Sandom
Doug Sandom (fødd 1932) var den første trommeslagaren i den engelske rockgruppa The Who. Tidleg i karrieren til bandet, då dei kalla seg The Detours rundt 1962, deltok Sandom som trommeslagar. Medan dei andre i gruppa var i slutten av tenåra, var Sandom alt rundt tretti og aldersskilnaden gjorde at han aldri vart ein integrert medlem av gruppa.
Etter at The Who hadde prøvespelt for og vart avvist av plateselskapet Fontana Records tidleg i 1964, foreslo Pete Townshend for dei to andre bandmedlemmene John Entwistle og Roger Daltrey at dei skulle kutte ut Sandom, og han slutta då i april same år. Medan dei gjennomførte avtalar om spelejobbar ved hjelp av ein studiomusikar ein månads tid, kom Keith Moon og foreslo seg sjølv som trommeslagar på ein av desse spelejobbane, og meinte at han var ein langt betre trommeslagar. Han fekk jobben.
Leonardo Henriques da Silva
Leonardo Henriques da Silva er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Jordmormann
Jordmormann er eit folkeleg uttrykk frå fleire stader i Noreg. Det tyder bokstaveleg 'mannen til jordmora' og i overført tyding ein mann som let kona rå, eller blir forsørgd av ho, og trivst med det. Eit moderne synonym er «tøffelhelt».
Bougy-Villars
Bougy-Villars er ein kommune i den sveitsiske kantonen Vaud, i distriktet Morges. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 548 meter over havet.
Zumsteinspitze
Zumsteinspitze (italiensk Punta Zumstein) er eit fjell i Monte Rosa-massivet i Wallis-Alpane i Italia og Sveits med ei høgd på 4 563 meter over havet. Det ligg mellom Dufourspitze (forbunde via Grenzsattel i mellom) og Signalkuppe (forbunde via Colle Gnifetti).
Fjellet er kalla opp etter Joseph Zumstein, ein skoginspektør frå Valsesia, som var første til å klatre fjellet i lag med eit stort lag 1. august 1820. Dette vart første fjelltoppen i Monte Rosa som vart klatra. Første gong fjellet vart klatra om vinteren var 30. mars 1902 av E. Allegra.
Atsushi Matsuura
Atsushi Matsuura er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Mito HollyHock.
Ayran
Ayran er ein tyrkisk jogurtdrikk. Han blir laga ved å blanda jogurt av ku- og/eller vassbøffelmjølk med vatn, salt og av og tilsett urter som sitronmelisse, peparmynte eller basilikum.
Ein serverer tradisjonelt ayran med eit tjukt lag skum oppi ein koparkopp. Drikken kan også serverast i glas.
Ayran skal serverast kald, vanlegvis til kjøt, kebab eller rundstykke. I Tyrkia er han så populær at ein får han på standardmenyane til McDonalds. I andre land må ein leita etter drikken på tyrkiske restaurantar og kebabkioskar.
Operand
Likt er det for ein datamaskin. Ein instruksjon som datamaskinen skal utføre kan krevje operandar. I dømet ovanfor vil 3 og 2 vere kjeldeoperandar, medan 5 vil vere destinasjonsoperanden.
Lørenskog-Arbeideren
Lørenskog-Arbeideren var ei avis som kom ut i Lørenskog kommune i Viken fylke. Avisa vart gjeven ut av Lørenskog kommunistlag frå 1926 til 1927, og var eit talerøyr for Norges Kommunistiske Parti.
Pekka Haavisto
Pekka Olavi Haavisto er ein finsk politikar for Gröna förbundet. Han var medlem av Riksdagen frå 1987 til 1995 og er frå 2007 på nytt riksdagsmann. Haavisto var frå 1995 til 1999 miljøminister og minister i utenriksdepartementet i regjeringa Lipponen I. Han var frå 1993 til 1995 partileiar i Gröna förbundet og var frå 2000 til 2006 leier i Det europeiske grøne partiet.
Haavisto har arbeidd for SN og SNs miljøprogram (UNDP). Frå 2005 til 2007 var han EUs spesialrepresentant for Sudan og Darfur, og deretter var han SN-rådgjevar for fredsprosessen i Darfur.
Saura kyrkje
Saura kyrkje er ei langkyrkje frå 1884 i Gildeskål kommune og sokn i Bodø domprosti.
Byggverket er i tre og skal vere bygd med 250 plassar. Arkitekt for kyrkja var Carl Julius Bergstrøm.
Verb
Verb eller gjerningsord er ein ordklasse typisk knytt til noko som skjer, og kan i norsk definerast som ord som endrar form etter kva tidsreferanse setninga har. Verba utgjer ein open ordklasse. I ulike språk kan verba ha ulik form som skil seg etter tid, aspekt, modus og valens; og dessutan kjønn, person og tal i høve til nokre av argumenta sine'' — slik som subjekt, objekt og anna. Mange verb målber handling (kaste, lesa, vurdere), hending (glitre, hende, rotne) eller eksistens i ein tilstand (vera, finnast, leva, blotne).
Valens
Valensen eit verb har målber kor mange rollar (subjekt, objekt, omsynsledd) eit verb kan ha. I norsk reknar vi konvensjonelt med tre typar valens:
Bivalente verb
Eit bivalent verb kan ha subjekt og éin type objekt (anten direkte objekt eller omsynsledd):
Trivalente verb
Eit trivalent verb kan ha subjekt, objekt og omsynsledd:
Andre typar valens
På nokre språk kan ein ha nullvalente verb — verb der verbet ikkje tek subjekt:
Verbbøying
Verbbøyinga blir delt i finitte og infinitte verbformer, finitte verb er verb som kan danne setningar, mens infinitte verb sjølv er argument for finitte verb. Formelt sett er skilnaden at finitte verbformer er bøygd i modus, mens infinitte ikkje er det.
Modus
Modus er ein grammatisk kategori som klassifiserer utsegna. Den nøytrale modusen er indikativ. Imperativ blir brukt i befalande setningar, konjunktiv i setningar der talaren vil signalisere at ho ikkje står attom det som blir formidla.
Infinitte verbformer
Infinitte verbformer er argument til finitte verbformer. Infinitte verbformer oppfører seg enten som substantiv eller som adjektiv. Den første typen kallast infinitivar (i argumentposisjon) eller eller gerundium (oftast i ikkje-argumentposisjon), den andre partisipp.
Partisippformer
Sjå Partisipp
Kinoto Saito
Kinoto Saito er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Mito HollyHock og Grulla Morioka.
Bremblens
Bremblens er ein kommune i den sveitsiske kanton Vaud, i distriktet Morges. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 464 meter over havet.
Kling no, klokka
«Kling no, klokka» er ein julesong skriven av Elias Blix, trykt i «4de aukade Utgaava» av Nokre Salmar, Kristiania 1891.
I Nokre Salmar har songen melodireferanse til «Her vil ties, her vil bies», forøvrig same melodireferanse Grundtvig-salmen «Påskemorgen slukker sorgen» hadde i Landstads kirkesalmebog. I dag vert han oftast sungen til ein norsk folketone frå Oppdal, ein variant av ein melodi frå Halle 1705/1708, slik han er notert i Norsk Salmebok (nr 65, 6 vers).
Songen er òg teken inn i den katolske salmeboka Lov Herren, her med 4 vers.
«Kling no, klokka» er den julesalmen av Blix som står sterkast i norsk songtradisjon.
Campiglia Marittima
Campiglia Marittima er ein by og kommune i provinsen Livorno i Toscana.
Jocelyn Pook
Pook var med på verdsturneen til ABC i 1980-åra og spelte i Julian Temple/ABC-filmen Mantrap, og har sidan spelt med artistar som Massive Attack, PJ Harvey, Peter Gabriel og i tre år som medlem av The Communards. Ho har òg vore musikar og skodespelar ved dei eksperimentelle teaterselskapa Impact Theatre Co-operative og Lumiere & Son, i tillegg til fleire produksjonar ved The National Theatre.
Pook har òg gjeve ut fleire soloalbum som plateartist, mellom anna Deluge (Virgin Records 1997), Flood (Virgin Records 1999) og Untold Things (RealWorld Records 2001 - 2013).
Som filmkomponist har ho skrive musikk for Stanley Kubrick-filmen Eyes Wide Shut, som ho vann ein Chicago Film Award for og vart nominert til ein Golden Globe. Andre filmar ho har skrive musikk for er mellom andre Michael Radford-filmen The Merchant of Venice med Al Pacino, Brick Lane, Heidi, Time Out (L’Emploi Du Temps), Julio Medem-filmen Caótica Ana og Room in Rome, og eit stykke for Gangs of New York av Martin Scorsese. Pook vart nominert til ein BAFTA for musikken hennar for Channel 4-serien The Government Inspector og i april 2018 vann ho ein BAFTA for TV-filmversjonen av King Charles III (regissør: Rupert Gould). Ho skreiv musikken til Netflix-dokumentaren The Staircase.
Kosuke Suda
Kosuke Suda er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Mito HollyHock, Shonan Bellmare, Tonan Gunma og Montedio Yamagata.
Narratologi
Narratologi er læra om korleis forteljingar er bygde opp, og er såleis ei grein av litteraturvitskapen. Moderne narratologi tar utgangspunkt i Vladimir Propps og Gerard Genettes teoretiske arbeid. Viktige omgrep innanfor narratologien er til dømes diegesis, tid (iterativitet, durasjon) og karakter.
Sediment
Sediment (av latin sedere, «å sitje») eller avsetjingar er små partiklar som kan verte transporterte av vatn eller eit anna medium, og som med tida legg seg ned på botnen til eit lag med faste partiklar, i vatn eller ei anna væske. Dessutan kan sediment vere lausmassar som er danna på staden ved forvitring. Etter svært lang tid kan sediment verte omdanna til sedimentære bergartar ved diagenese.
Sediment vert danna på eller tett ved jordoverflata som resultat av dei ytre prosessane forvitring, transport og avleiring. Utsjånaden og samansetnaden er avhengig av utgangsmaterialet, det vil seie kva for bergartar som er forvitra, forholda under forvitring, transport og avleiring, og eventuell forandring (diagenese) etter avleiringa.
Sediment kan i tillegg til av vatn (havavsetjingar) også verte avsette og transporterte av vind (eoliske danningar) eller isbrear (glasiale danningar). Sanddyner i ørkenar er døme på eolisk transport av sediment. Morenebankar er istransporterte sediment. Alle sedimenttypane har ulike sedimenteringsfartar, og desse er avgjorde av kornstorleiken, volumet, tettleiken og forma til partiklane, samt viskositeten til vatnet, som varierer med temperaturen.
Sedimenta vert delte inn i klastiske (eller detritale), kjemiske, organiske og vulkanske sediment. Dei klastiske sedimenta er samansette av partiklar frå forvitra, eldre berggrunn, som rullestein, grus, sand, silt og leire, dei kjemiske er felt ut frå stoff som tidlegare har vore oppløyste i vatn (saltavleiringar, nokre typar kalkstein og dolomitt, gips, kiselavleiringar m.m.), dei organiske er torv og nokre typar kalkstein, medan dei vulkanske er tuffitt.
Prosessen der materiale legg seg til ro i eit lag på botnen vert kalla sedimentasjon eller avsetjing. Ordet vert fyrst og fremst brukt om sand og leire i vatn, men det kan også dreie seg om tyngre organiske partiklar.
Elvar
I ei væske, til dømes vatn som renn, er det ei viss mengd partiklar som kan transporterast. Fallfarten til sedimentpartiklane kan ein finne ved å bruke Stokes lov:
w er fallfarten til sedimentpartiklane, ρ er tettleikane til partiklane (p og f er partikkel- og væsketettleik), g er gravitasjonsakselerasjonen og μ er den dynamiske viskositeten til væska.
Viss farten til straumen som går oppover er større enn fallfarten til sedimentpartiklane, vil sedimenta verte transporterte nedover elva i staden for å leggje seg som eit lag på botnen.
Avløpsreinsing
Sedimentering vert også brukt til å reinse avløpsvatn. Når ein lèt vatnet passera eit basseng der straumen etter kvart minkar, søkk partiklane som følgjer med ned på botnen, der dei kan samlast opp. Oppløyste partiklar kan ikkje reinsast på denne måten utan at det er tilsett kjemiske stoff som får det til å skje ein fellingsreaksjon. Vanlege kjemiske stoff som vert tilsette er jern eller aluminiumssalt, ofte saman med polymer.
Rakhiv
Rakhiv (ukrainsk Рáхів; russisk Рахово, Rakhovo; ungarsk Rahó; rumensk Rahău; jiddisk ראחוב, Rakhev, Rakhyv) er ein by i Zakarpattja oblast (provins) vest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Rakhiv rajon (distrikt). Byen har kring 15 000 innbyggjarar (2011).
Sediment
Medisin
Sedimenta er det ein etter sentrifugeringa av ei urinprøve ser på i mikroskop. Ein kan då eventuelt skilje ut raude og kvite blodlekamar og bakteriar, samt nokre gonger avtrykk frå dei indre strukturane i nyrene. Desse vert då kalla «sylindrar». Spesielle kvite blodlekamar vert ikkje farga av vanleg kontrastvæske, og vert då kalla SM-positive. Andre kvite blodlekamar kjem frå kronisk nyrebekkenbetennelse, og vert kalla «glitterceller». Desse er også SM-positive.
Kjelder
Sedimentologi
Anna Skeide
Anna Skeide var ein norsk lyrikar som var fødd i Ørsta.
Sanel Jahić
Jahić voks opp i Strasbourg i Frankrike og begynte å spela fotball for dei franske klubbene Strasbourg og Sochaux. Han spelte fast for det bosniske U21-landslaget. I november 2007 vart han kalla inn i A-landslagstroppen til den siste kvalifiseringskampen til fotball-EM i 2008, utan å spela kampen. I 2008 fekk han dei første A-landslagskampane sine, og spelte fleire kvalifiseringskampar til fotball-VM i 2010. Han skåra det første landslagsmålet sitt borte mot Belgia 28. mars 2009.
I klubbfotball spelar han for det meste som midtstoppar, men for landslaget har han òg spelt som vingback og i fleire posisjonar på midtbanen. Han var toppskårar i den bosniske ligaen på det tidspunktet då han reiste til gresk fotball midt i sesongen.
Anna Skeide
Anna Skeide gramde seg over at ho kom så seint i gang med lyrikken, men hovudgrunnen var truleg den andre verdskrigen. Ho debuterte i 1957 med Ro bort din båt over vatnet – alle dei tre første diktsamlingane hennar hadde titlar som var knytte til sjøen. «Eg har alltid følt ei dragning til havet, sjølv om eg ikkje voks opp ved havkanten, var det noko undrande over denne fjordarmen ved barndomsheimen min i Ørsta. Sjøen låg aldri i ro, der var alltid eit drag av løynde krefter som eg vanskeleg kunne fatte,» har ho sagt. Dagbladet skreiv om den første diktsamlinga at: «Noreg må ta imot Anna Skeide med glede. Det er ikkje kvar dag det stig fram ein så myndig og overtydande debutant.»
Til liks med andre lyrikarar var Anna Skeide sitt mål å nå fram til menneske, få dei til å forstå og dele tankane hennar. Like før Anna Skeide døydde hausten 1980, hadde ho levert manuskriptet til ei ny diktsamling, den tiande frå hennar hand. Dei siste samordningane med forlaget måtte dottera, Randi Skeide Gjessing ta seg av. Samlinga fekk tittelen Timen før natt. Ho skreiv også songar til ulike høve, og vart ofte spurd om å skrive bryllaupssongar.
Anna Skeide døydde på Humla 13. november 1980.
Anders Dass
Anders Dass var ein norsk prest og godseigar, son til Margrethe Andersdotter og diktarpresten Petter Dass.
Anders Dass gjekk som gut latinskule i Bergen før han vart oppteken som student i Kjøbenhavn rundt 1691. Han tok magistergrad, deretter studerte han ei tid i England. I 1704 vart han tilsett som kapellan hos faren, og han overtok soknepreststillinga i Alstahaug etter at faren døydde.
Through the Looking Glass av Siouxsie and the Banshees
Through the Looking Glass er det åttande studioalbumet til det engelske rockebandet Siouxsie and the Banshees. Albumet er ei samling av coverversjonar. Det vart samprodusert med Mike Hedges og kom ut i mars 1987 på Polydor. Singelen «This Wheel's on Fire» kom ut før albumet. Det var det andre og siste albumet spelt inn med gitaristen John Valentine Carruthers. Somme av coversongane deira vart roste av originalartistane sjølve.
Anders Dass
Då han kom heim til Alstahaug, gifta han seg med Rebekka Lorentzdotter Angell (1681–1735) som var dotter av den styrtrike kjøpmannen Lorentz Mortenson Angell (–1697) i Trondheim. Dermed vart han eigar av det enorme Tjøttagodset som svigerfaren hadde tileigna seg i 1675. Ved arveskiftet i 1703 hadde Rebekka fått 1/5 av arven, resten gjekk til brørne Albert, Lorentz, Hans og Peter. Anders kjøpte i tur og orden fleire femtedelar av svograne sine. I 1705 kjøpte han ei rad gardar i Vefsn, Rana, Tjøtta og Alstahaug frå svogeren Hans Angell. I 1706 kjøpte han skog flerie gardar og skogstrekningar innover langs Vefsna og oppi Dunderlandsdalen frå Peter Angell.
Through the Looking Glass av Siouxsie and the Banshees
Historie
Tittelen på plata, Through the Looking Glass, syner til Lewis Carroll-boka med same namn. Bandet hadde alt vore inspirert av verka til Carroll då dei gav namn til selskapet sitt, Wonderland, som kom frå Alice's Adventures in Wonderland. Plate var òg ei hyllest til David Bowie-plata Pin Ups, eit coveralbum han spelte inn tidleg i 1970-åra. Etter å ha brukt meir enn eitt år på å spele inn Tinderbox i 1986, ønskte The Banshees spontanitet, og drog raskt attende i studio etter turneen, for å spele inn sitt eige coveralbum. Det var eit prosjekt dei hadde vurdert sidan dei spelte inn ein versjon av The Beatles-songen «Dear Prudence» i 1983.
Anders Dass
Då faren fall i frå, vart han forfremma frå kapellan til sokneprest i Alstahaug. Fra 1715 medførte embetet også at han var forvaltar av Det nordlandske kyrkje- og skulefond. Anders og Rebekka fekk ti barn. Sonen Albert Dass vart byfut i Bergen. Jacob Dass vart lagmann i Nordland. Petter Dass (d.y.) arva jordegodset. Abelone gifta seg med presten Sommer (som overtok då Anders døydde i 1736).
Through the Looking Glass av Siouxsie and the Banshees
Historie
Innspelinga for Looking Glass fann stad i september og oktober 1986 og dei valde ut materiale som hovudsakleg kom frå første halvdel av 1970-åra, frå ei tid før bandet vart skipa i 1976. Dei fleste songane var frå artistar som hadde inspirert dei: Roxy Music, John Cale, Iggy Pop, The Doors og Kraftwerk. Produsenten Mike Hedges, som ikkje hadde arbeidd med gruppa sidan 1984, vart henta attende. Instrumenteringa var annleis og dei henta inn mellom anna blåsarar og ein harpespelar. Musikaren Martin McCarrick, som sidan vart offisielt medlem av Banshees etter dette albumet, laga strykearrangement for fleire av spora.
Pete Thoms og Luke Tunney spelte blåsarar på bandversjonen av Iggy Pop-songen «The Passenger». Dei hadde alt arbeidd med Siouxsie og Budgie på The Creatures-singelen «Right Now».
Utgjeving
Through the Looking Glass kom ut 2. mars 1987 på Polydor. Eit par veker seinare kontakta Bowie og inviterte dei med som gjester på to konsertar på Glass Spider-turneen hans i Anaheim.
Albumet kom ut på CD med to bonusspor i oktober 2014.
I august 2018 kom albumet ut på 180-grams vinyl med ommastra lyd.
Mottaking
Ralf Hütter i Kraftwerk hylla versjonen deira av «Hall of Mirrors» og sa «Generelt reknar me coverversjonar som ei verdsetjing av arbeidet vårt. Versjonen av 'Hall of Mirrors' av Siouxsie and the Banshees er ekstraordinær». Iggy Pop hylla òg versjonen deira av «The Passenger» og sa: «Han er bra. Ho syng bra og ho tok med ein liten note der når ho syng han som eg hadde ønskt eg hadde tenkt på. Det gjer songen betre på eit vis. Blåsarane er òg bra».
Trond Fausa Aurvåg
Trond Fausa Aurvåg er ein norsk skodespelar og regissør. Han er utdanna ved Statens teaterhøgskole, og har spela på Oslo Nye Teater sidan 2001. Han er også kjend frå fleire fjernsynsproduksjonar, mellom andre Nissene på låven på TVNorge (2001). I tillegg hadde han mindre roller i filmane Budbringeren (1997), regissert av Pål Sletaune og 1732 Høtten (1998), regissert av Karin Julsrud.
Den fyrste hovudrolla hans var i Andreaskorset (2004), regissert av Martin Asphaug. I 2006 spela han hovudrolla i Den brysomme mannen, regissert av Jens Lien. Det året vann han årets Amanda-pris for Beste mannlege hovudrolle i Den brysomme mannen og Beste kortfilm for filmen sin, Alene menn sammen. Aurvåg spela også hovudrolla i filmatiseringa av Erlend Loe sin roman Tatt av kvinnen (2007). Våren 2008 var han aktuell som skodespelar i framsyninga Populærmusikk fra Vittula ved Christiania Teater.
Aurvåg har også spela i fleire kortfilmar.
Ímia/Kardak
Ímia (gresk Ίμια) eller Kardak (tyrkisk) er to små aude øyar i Egearhavet, mellom den greske øygruppa Dodekanesane og sørvestkysten av Tyrkia. Dei ligg 3,8 nautiske mil vest for kysten av provinsen Muğla, og 5,5 nautiske mil aust for den greske øya Kálymnos, og 2,5 nautiske mil søraust for den næraste greske småøya, Kalólimnos. Samla har øyane eit areal på 4 hektar. Øyane vert òg kalla Limniá på gresk, İkizce på tyrkisk eller Heipethes på nokre kart tidleg på 1900-talet.
Twente
Twente er ein region aust i Nederland, truleg kalla opp etter Tuanti, ei frankisk stamme. Regionen består av den mest urbaniserte og austlegaste delen av provinsen Overijssel. Han grenser om lag til elvane Regge og Dinkel, Tyskland og provinsane Gelderland og Drenthe.
Ímia/Kardak
Ímia/Kardak-krisa
Ímia/Kardak var åstad for ei militær krise og påfølgjande strid om herredømet over øya mellom Hellas og Tyrkia i 1996. Ímia-Kardak-striden er ein del av den større Egearhavsstriden, som omhandlar herredøme over kontinentalsokkelen, territorialfarvatn, luftrom, Flight Information Region (FIR) og demilitarisering av dei egeeiske øyane. Etter Ímia/Kardak-krisa vart striden utvida, då Tyrkia la krav på fleire andre småøyar i Egearhavet. Desse øyane, somme busette, vert rekna som udiskutabelt greske av grekarane, men som gråsoner med uavklart herredøme av tyrkarane.
Twente
Dei tre største byane i Twente er Enschede, Hengelo og Almelo, som først utvikla seg i løpet av 1800-talet då jernbanen kom til området og tekstilindustrien vart utvikla.
Internett
To av dei mest kjende tenestene på Internett er e-post og Verdsveven. Datamaskina over heile verda er kopla saman i eit nettverk, og det er dette store nettet som vi kallar Internett.
Twente
Bortsett frå dei store byane er Twente ein region med mange naturområde som Lutterzand og området rundt elva Dinkel.
Buchillon
Buchillon er ein kommune i den sveitsiske kanton Vaud, i distriktet Morges. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 398 meter over havet.
Martine Aurdal
Martine Aurdal er ein norsk feminist, journalist, forfattar, føredragshaldar, skribent og møteleiar.
Bakgrunn
Aurdal er dotter av Eva Vinje Aurdal (lærar og politikar) og Leon Aurdal (høgskuledirektør). Ho er utdanna cand. mag. frå Universitetet i Oslo, med faga engelsk, statsvitskap, kjønn og samfunn, medievitskap og politisk analyse.
Karriere
Ho er leiar for samfunnsavdelinga i Dagbladet. Aurdal er også medprogramleiar i prateprogrammet Studio 5 på fjernsynskanalen FEM på TV Norge. I tillegg arbeider ho som forfattar, føredragshaldar, skribent og møteleiar. Ho er fast spaltist i Magasinet frå Dagbladet, Sykepleien og Forsvarets Forum. Aurdal er ein aktiv samfunnsdebattant, særleg når det gjeld feministiske, politiske og internasjonale spørsmål.
I 2004 deltok Aurdal i oppstarten av det feministiske tidsskriftet Fett, og var politikk- og debattredaktør der.
I 2005 vart ho tilsett som kronikk- og debattredaktør i Ny Tid. Ho vart konstituert som ansvarleg redaktør 23. mars 2006, etter at Dag Herbjørnsrud trekte seg frå stillinga av omsyn til familien. Aurdal vart fast tilsett 19. mai 2006, og vart då den yngste sjefredaktøren i Presse-Noreg. Ho trekte seg samtidig frå stillinga i Fett. 2. januar 2008 vart det meld at jobben hennar i Ny Tid ville opphøyre 1. februar som følgje av at Mentor Medier vart nye eigarar.
Tidlegare har Aurdal sete ei årrekkje i styret til Norsk Tidsskriftforening og i styret til Oslo Byforum. I Oslo Byforum var ho styreleiar i to år, fram til nyttår 2005. Aurdal stilte til val for Oslo Byaksjon ved kommunevalet i 2003.
Privatliv
Privat er Aurdal gift med forfattar og samfunnsdebattant Erling Fossen, og bur på Bislett i Oslo.
Bibliografi
Aurdal skreiv i 2006 boka ''Siv. Portrett av en formann'' om formann i Framstegspartiet, Siv Jensen, utgjeve på Kagge forlag.
Buchillon
Kommunen ligg ved Genfersjøen og består av landsbyen Buchillon og busetnaden Chanivaz ved elva Aubonne.
Martine Aurdal
Bibliografi
I 2006 var ho bidragsytar til antologien Rosa Prosa, utgjeven på Gyldendal Norsk Forlag.
Twente
Stader i Twente
Aadorp -- Albergen -- Almelo -- Beuningen -- Boekelo -- Borne -- Bornerbroek -- Breklenkamp -- Buurse -- Daarle -- Delden -- De Lutte -- Denekamp -- Deurningen -- Diepenheim -- Enschede -- Enter -- Fleringen -- Glanerbrug -- Goor -- Haaksbergen -- Hellendoorn--Hengelo -- Lattrop -- Lonneker -- Losser -- Mander -- Markelo -- Nijverdal--Oldenzaal -- Ootmarsum -- Overdinkel -- Rijssen -- Rossum i Overijssel -- Saasveld -- Tilligte -- Tubbergen -- Twekkelo -- Usselo -- Vasse -- Vriezenveen -- Vroomshoop -- Weerselo -- Wierden -- Zenderen
Pegwell Bay
Pegwell Bay er ei grunn bukt ved Den engelske kanalen og estuaret til elva Stour mellom Ramsgate og Sandwich i Kent i England. Eit stort naturreservat dekker bukta, som er kjend for vandrande vadefuglar og fuglevilt, med ei rekkje strandhabitat, som omfattande slamflater og marskland.
Ved bukta ligg ein kopi av eit vikingskip til minne om dei første vikingane som gjekk i land i England i området her. Vikingskipet Hugin var ei gåve frå det danske folket til Storbritannia i 1949. Ebbsfleet er òg staden der dei første saksarane gjekk i land i England i 449 og der den første kristne misjonæren kom til England, St. Augustin, i 597.
Innsjøar i Oppland
Dette er i liste over innsjøar i Oppland, der størsteparten av innsjøane ligg i fylket.
Yuya Iwadate
Yuya Iwadate er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Mito HollyHock og Kamatamare Sanuki.
Raudrev
Raudrev (Vulpes vulpes) er det mest vanlege rovdyret i reveslekta. Han er utbreidd over store delar av Nord-Amerika og Eurasia, men er lite representert i Afrika. Han finst også i Australia, men ikkje naturleg. Ei rekkje underartar er skildra, men systematikken er svært uklår i augneblinken. Generelt deler ein derfor raudreven inn i fargevariantane vanleg raudrev, krossrev og sølvrev.
Skildring
Raudrevarten har tre fargevariantar, som skildra nedanfor. Vekta ligg normalt i området 3–10 kg og kroppslengda er som regel mellom 83–110 cm, målt frå nasetipp til halerot. Han er langbeint og hurtig, og kan nå ein toppfart på nærmare 50 km/t. Revar i varme strøk er gjerne slankare bygd. I vill tilstand kan ein forvente ei gjennomsnittleg levetid på ca. 3 år, men dette varierer frå stad til stad (underart til underart). I fangenskap lever revar opp mot 12–13 år.
Vanleg raudrev
Vanleg raudrev utgjer omkring 65 % av raudrevbestanden på verdsbasis, men fargen varierer frå bleik gulaktig raud til djup raudbrun på øvre partia av kroppen og frå kvit til oskegrå og skiferaktig grå på undersida. Alle raudrevar har eit krossliknande mønster over ryggen, der ei mørk stripe renn nedover nakken og ryggkammen, og ei tilsvarande mørk stripe dannar ein kross på tvers over skuldrene på dyra. På raude raudrevar er dette krossmønsteret djupare raudt eller raudbrunt. Den nedste delen av leggane er normalt svart eller nærmast svart, og haletippen er anten svart eller kvit. Pelsen varierer frå kort til halvkort. Dei nordlegaste underartane har generelt ein lenger pels og gjerne tett underull i vinterhalvåret.
Det finst også kvite raudrevar, men nokre av desse er albinoar. Likeins finst det i vill tilstand ein mutert variant av raudreven som ikkje har dekkhår, kalla Samsons rev.
Krossrev
«Krossrev» er ei nemning brukt om revar som har ei slags krossmønster på pelsen. Krossrev er ingen naturleg reveart, men det er ei kryssing av rømt sølvrev og vill raudrev. Krossrevar utgjer omkring 25 % av raudrevbestanden på verdsbasis. Han har gjerne ein raudbrun til grågrisla raudbrun pelsfarge. Krossrevar har eit mykje tydelegare krossmønster enn andre raudrevar. Ei nærmast svart eller gråsvart stripe (med islett av raudt) renn nedover nakken og ryggkammen, og ei tilsvarande mørk stripe dannar krossen på tvers over skuldrene. Den nedste dele av leggane er normalt svart eller gråsvart, og haletippen er som oftast kvite. Krossrevar har dessutan gjerne svart eller gråsvart ansiktsmaske.
Krossrevskinn er eit populært pelsverk internasjonalt. Det er gjerne meir verdt eit tradisjonelle raudrevskinn, men som oftast ikkje like mykje verdi som pelsverk av sølvrev og fjellrev.
Sølvrev
Sølvrevar utgjer ca. 10 % av den totale raudrevbestanden på verdsbasis. Han varierer frå sølvgrå (grågrisla) til nærmast svart og har det mest verdifulle pelsverket blant raudrevane. Også sølvrevar har eit liknande krossmønster på ryggen, men fargane er ein kombinasjon av sølv og svart. Den nedste delen av leggene og labbane er normalt svarte eller nærmast svarte, og halen er gjerne grågrisla heilt inst, men nærmast svart utover. Også øyrene er ofte svarte eller nærmast svarte.
Åtferd
Raudreven er ein einsam jeger som ikkje dannar sosiale flokkar, men lever aleine utanom paringstida og den fyrste delen av kvalpestadiet. Det er kjent at tilliggande revir kan overlappe kvarandre noko, men kjernereviret blir som regel forsvart. Reviret blir okkupert av ein hann og ein til to hoer og dei eventuelle kvalpane deira. Hiet blir som regel grave ut i bakken og har alltid fleire utgangar. Ofte har reven også fleire hi innanfor reviret. Sjølve hiet er ofte overteke etter andre dyr og tilpassa behovet.
Habitat
Raudreven er svært flink til å tilpasse seg og trivst utmerka heilt i nærleiken av menneske. Moderne landbruk, byar og tettstader har i så måte gitt raudreven ei rekkje nye høve, som han veit å utnytte. Han trivst nærmast over alt, inkludert i større byar som Oslo, London og New York, men ein finn og raudrev i kystnære folketomme strøk, ørkenliknande område, landbruksområde og i fjellstrøk. Likeeins finn ein raudrev i både varme som kalde strøk, medrekna også i strøk med forhaldsvis mykje snø vinterstid. Det ser likevel ut til at raudrev føretrekkjer grasmark heilt i nærleik av skog, dersom han kan velje, men ein kan stort sett seie at raudrev er der det er tilgang på mat.
Spreiing
Raudrev finst naturleg over heile den nordlege halvkula, unnateke i delar av Sibir og på Grønland, Island og dei andre Arktiske øyane. Han finst heller ikkje naturleg i ekstrem ørken. Undersøkingar frå Nord-Amerika og Russland viser at raudreven i løpet av 1900-talet auka utbreiinga si mot nordområda. Forskarane meiner dette har samanheng med klimaendringane, noko som igjen fører til ekspansjon av raudreven si utbreiing oppover i fjellet.
Forskarar meiner at arten oppstod i Asia, der det er gjort fossile funn som er omkring 1,5 millionar år gamle. Raudreven har så spreitt seg utover Eurasia og til dei nordlege delane av Afrika. Til Nord-Amerika kom han truleg for omkring 130 000 år sidan, dit han vandra via Beringstredet. På 1600-talet blei også europeisk raudrev introdusert i USA, der han blanda seg med lokale underartar. På 1860-talet blei raudrev også introdusert til Australia, der han i løpet av 50 år var spreidd til heile den vestre delen av landet. I dag er det berre i dei varmaste stroka i nordområda at han ikkje finst. Raudrev blei også introdusert på Falklandsøyane og på Isle of Man, sjølv om han no kan vere utrydja der.
Reproduksjon
Brunsttida er gjerne i perioden desember–januar i sørlege strøk, januar–februar i sentrale strøk og februar–april i nordlege strøk, men dette kan variere. Hannane vil slåst i brunsttida. Tispa er som regel fruktbar i 1–6 dagar, mens sjølve paringsakta gjerne står på i berre 15–20 minutt om gongen. Tispene parar seg ofte med fleire hannar, men vil etablere eit parforhold med berre ein av dei. Under sjølve paringsakta er revar svært vokale, noko vi ofte kan høyre som katteliknande skrik på nattestid.
Tispa går drektig i ca. 51–53 dagar (av og til ned mot berre 49 dagar) før ho føder eit kull som i snitt består av 5 kvalpar (1–13 blir rekna som normal). Tispa har ansvaret for kvalpane, men hannen vil supplere henne med mat fram mot og ei stund etter fødselen. Kvalpene blir fødde blinde og veg gjerne 50–150 gram. Auga blir opna etter 9–14 dagar, og kvalpane forlèt gjerne hiet etter 4–5 veker. Dei er som regel fullt avvent etter 8–10 veker, men blir saman med mora til seinhausten eller førvinteren. Kvalpane er kjønnsmodne etter ca. 10 månader og forlèt då gjerne mora på leting etter eit eigne revir å leve i. Ofte i nærleiken av oppvekstområdet, men lange vandringar skjer.
Bestandsutvikling
Mange stader har raudrevbestanden hatt ei eksplosiv utvikling i seinare tid, spesielt i Norden. Mange har meint at dette skuldast mangel på naturlege fiendar. Dette er likevel omdiskutert, og nordiske forskarar forklarer dette med at bestanden også har auka kraftig i Danmark, der rovdyra blei utrydja alt på 1700-talet. Stadig fleire trur no at moderne landbruk må ta ein stor del av skulda, fordi dette gir betre levevilkår for smågnagarar og dermed eit betre næringsgrunnlag for revens eksistens. Somme meiner også at auka mengder av slakteavfall, som følgje av auka skyting av elg gjennom mange år, også kan ha bidratt. Likevel nemner mange redusert predasjon frå ulv som ei mogeleg forklaring til voksteren i raudrevbestanden i Fennoskandia
Ernæring
Raudreven er kjend som ein sløg og særs tilpassingsdyktig jeger. Arten er nærmast altetande og jakter helst i skyming og mørke. I område med mykje mat er reviret gjerne 5–12 km². I meir sparsame område kan reviret vere 20–50 km². Han et fugler, insekt, reptil, egg, små gnagarar. og andre små pattedyr, frukt, bær, åtseler og matavfall etter menneske med meir. I det siste har det òg blitt kjend at skandinavisk raudrev kan ta rådyrkalvar på vårparten.
Raudreven treng omkring 0,5–1 kg mat i døgeret. Ved overflod hamstrar han, og det viser seg at reven som regel finn tilbake til maten han gøymde vekk.
Jakt og fangst
Mest truga er raudreven av mennesket, som i tusenår har beskatta arten for pelsverket, men også som skadedyr. I Noreg, Sverige og Finland blir raudrev drepe som truer fjellrevbestanden. Forskarar trur klimaendringar er årsaka til at raudreven trekkjer opp i høgda, der den kan konkurrere ut den mykje mindre og langt meir sårbare fjellrevbestanden. I låglandet er jakt på raudrev meir vanleg. I Storbritannia blei landets lange tradisjon med revejakt forbode i februar 2005. Denne typen jakt skjedde ved at ein flokk med ryttarar på hest og eit koppel av hundar (som regel foxhound) jaga etter reven til den var heilt utmatta, og det enda gjerne med at hundane reiv reven i hel.
Pelsdyroppdrett
Pels er framleis populært mange stader i verden. Historisk sett blei pelsverk nytta for å beskytte mot kulden, men mot slutten av 1800-talet og på byrjinga av 1900-talet blei pels eit populært statussymbol. Filmstjerner og andre kjendisar tok i bruk pels og konkurrerte om å ha dei flottaste plagga, noko som til slutt resulterte i regulært pelsdyroppdrett. Fenomenet smitta over på befolkninga, fyrst og fremst til rikfolk, sidan også til middelklassa. På 1960- og '70-talet fanst det vel knapt ei finare frue i Noreg utan pels. For å lage ei pelskåpe av rev går det gjerne med omkring 10–20 skinn (av og til fleire), avhengig av størrelse, modell og kåpelengde. Slike kåper blir ofte omsette for meir enn 35 000 norske kroner.
I 1988 blei det estimert at nærmare ti millionar rev blei avliva for skinnet. Av desse var omkring halvparten såkalla oppdrettsrev og den andre halvparten viltfanga rev. Nordiske land er ein viktig aktør i pelsdyrnæringa, men norsk oppdrettsrev utgjer berre 350 000–400 000 reveskinn i året. Då er både raudrev og fjellrev medrekna. Næringa er såleis liten i Noreg, også i økonomisk samanheng. Norske oppdrettarar er for det meste bønder som har pelsdyrproduksjon som tilleggesnæring.
Truslar
Raudreven er på ingen måte truga som art, sjølv om CITES regner tre av dei indiske underartane (V.v.griffithi, V.v.montana og V.v.pusilla) som truga og har påført desse handelsrestriksjonane i samsvar med CITES Appendix III. I Sierra Nevada i California er også V.v.necator svært sjeldan, kanskje i ferd med å forsvinne heilt (Nowak, 1991). Dei truslane som finst er derfor i fyrste rekkje predasjon frå andre rovdyr, sjukdomar, påkøyrslar og evt. naturkatastrofar.
Predasjon
Raudreven er både jeger og bytte. I Noreg jaktar både ulv, gaupe, jerv og kongeørn på raudrev. Elles i verda jaktar alle større rovdyr på raudrev som måtte vere i nærleiken, anten for å ete han eller for å unngå konkurranse om matforrådet. Raudreven er difor utsett for predasjon frå alle store rovdyr og rovfuglar, somme stadar òg krypdyr, særleg som kvalpar.
Reveskabb
I 1976 blei det fyrste tilfelle av reveskabb (også kalla skabb) påvist i Lierne kommune i Nord-Trøndelag, dit den kom frå Sverige der det fyrste tilfellet blei påvist i 1972. Svensk rev blei smitta av rev som vandra inn frå Finland, der skabb blei påvist alt på 1960-talet. Finsk rev fekk truleg smitten via Russland.
Reveskabb kjem av ein 0,3 mm stor midd (Sarcoptes scabei), som borar seg inn i huda på reven og legg egg. Symptom på reveskabb er tap av pels, særleg på halen. Huda tørkar inn på dei berre partia, og reven blir ofte sky menneskesky og søkjer ly uthus, garasjar o.l. for å finne varme. Etter 3–4 månader døyr reven av utmagring, infeksjon og uttørking.
Reveskabb førte opphavleg til ein drastisk reduksjon i raudrevbestanden. Skabbplaga revar var ei vanleg syn i Noreg til ut på 1990-talet. No ser likevel epidemien ut til å vere over. På kontinentet har raudreven blitt resistent overfor reveskabb.
Bendelorm
Reven er hovudvert for såkalla mikroskopisk bendelorm (Echinococcus multilocularis), også kalla «revens dvergbendelorm». Denne bendelormen lever i revetarmen og produserer egg som vert utskilde med avføringa. Menneske blir smitta gjennom konsum av forureina frukt, bær, sopp og vatn med meir. Parasitten finst i revebestandane i store delar av Europa, men har vore rekna for å vere fråverande i Norden. I 1999 og 2000 blei likevel denne parasitten påvist på Svalbard og i Danmark, og i 2010 i Bohuslän i Sverige.
Andre overførbare sjukdomar
I tillegg kan raudrev få ei rekkje overførbare sjukdomar, sjukdomar som blir overførte via smitte i form av virus og/eller bakteriar. Slike sjukdomar er også kjende hos andre hundedyr, til dømes ulv og tamhund.
Systematikk
Det er beskrive ei rekkje underartar av raudrev basert på lokal variasjon, men dei fleste må reknast som tvilsame og berre eit fåtal er godkjende internasjonalt. Arten treng såleis eit grundig genetisk studium, for å organisere virvaret av underartar betre. Tidlegare vart t.d. den amerikanske raudreven (Vulpes fulva) rekna som eigen art, men han vert no klassifisert som ein underart av Vulpes vulpes. Fleire andre underartar har òg tidlegare vore (feilaktig) klassifiserte som eigne artar. I tida som kjem må ein difor rekne med til dels store endringar i artens systematikk.
Hammurabi
Han vert likevel hugsa mest for lovsamlinga han skreiv (Hammurabis lover) og lét risse inn på den store stelen under eit bilete av seg sjølv saman med guden Sjamasj. Nedteikninga inneheld rundt 280 lovar.
Shohei Ogura
Shohei Ogura er ein japansk fotballspelar.
Han har spela for klubbane Mito HollyHock, Yokohama F. Marinos, Gamba Osaka, Montedio Yamagata og Ventforet Kofu (2019).
Adalstein av England
Adalstein av England (angelsaksisk namn Æðelstán, moderne engelsk Athelstan) var konge av England i tidsrommet frå 924 til 939.
Adalstein var fødd om lag 895 i Wessex i England. Han var son til kong Edvard den eldre (King Edward the Elder), som i sin tur son av kong Alfred den store av Wessex. Mor til Adalstein heitte Egwina og var fyrst kjend som ei fattig dotter av ein gjetar. Edvard den eldre fekk kjærleik til henne. Seinare vart mora skildra som «ei dame av adelsslekt». Såleis er det stilt spørsmål om Athelstan retteleg kunne verta konge, av di han ikkje var fødd innanfor ekteskapet. I tillegg kunne det vera at mora si ætt ikkje var god nok.
Som konge av England etterfylgde Adalstein halvbror sin Ethelweard (904-924). Ethelweard døydde i Oxford etter berre å ha vore konge i seksten dagar. Det vert spekulert om Ethelweard vart drepen etter ordre frå Adalstein. I alle høve vart Adalstein konge den 17. juli 924.
Sjølv om Adalastein gjekk inn i fleire alliansar knytt til familien, gifta han seg aldri og fekk ingen born. Adalastein var fosterfar til den seinare kong Håkon I av Noreg, som blei kjend under tilnamna «adalsteinsfostre» og «den gode». I dei norske kongesogene, Heimskringla, vert Athelstan omtala som «kong Adalstein».
Kong Adalstein døydde 27. oktober 939. Han vart gravlagd i klosteret Malmesbury Abbey i Wiltshire. Halvbroren Edmund etterfylgde han.
Kimer, I klokker
«Kimer, I klokker» er ein julesong skriven av N.F.S. Grundtvig, trykt i Dansk kirketidende nr. 27, 1856.
M.B. Landstad tok songen nærast uforandra inn i si kirkesalmebok (aut. 1869). Den einaste endringa han gjorde, var at orda «Synger og danser» i tredje verset vart bytt ut med «Synger og leger». Han er òg med i bokmålstillegget i Nynorsk Salmebok. I Norsk Salmebok (nr. 57) er innleiingsorda endra til «Kim, alle klokker», og tredjeverset opnar «Kom, la oss synge og leke».
Bussy-Chardonney
Bussy-Chardonney er ein kommune i den sveitsiske kanton Vaud, i distriktet Morges.
Morecambe Bay
Morecambe Bay er ei stor bukt nordvest i England, nesten rett aust for Isle of Man og like sør for Lake District nasjonalpark. Det er det største tidvassområdet med slamflater og sand i heile Storbritannia, og dekkjer eit område på 310 km².
Elvane Leven, Kent, Keer, Lune og Wyre renn alle ut i bukta, og dei forskjellige estuara dannar fleire halvøyar i bukta, som Humphrey Head.
Det meste av landområdet rundt bukta er drenert, og marskland er omgjort til jordbruksområde. Morecambe Bay er òg ein viktig stad for dyreliv, med eit rikt fugleliv og variert sjøliv. Det ligg eit fugleobservatorium på Walney Island.
Bukta er vidgjeten for kvikksanden her og tidvatnet som flyttar seg raskt. Det vert mellom anna sagt at tidvatnet «kjem like raskt som ein hest spring». I 2004 drukna 21 ulovelege innvandrarar frå Kina då dei var her og plukka hjartemuslingar.
I fleire hundreår er det vorte utnemnt lokale guidar for å krysse bukta. Vanskane med å krysse bukta har ført til at landområda på nordsida vart isolerte på grunn av fjellområda i Lake District. Ein kunne derfor berre nå desse områda ved å gå på sanden over bukta, eller ta ferje, fram til Furness-jernbanen vart bygd i 1857. Denne går langs kanten av bukta, og kryssar dei forskjellige elvane. London-Glasgow-banen går òg eit kort stykke langs bukta.
Årbogen
Årbogen er eit skogstjern vest for bommen til Ulevannsveien i Drammen kommune i Viken fylke.
Av fisk i vatnet finn ein aure og åbor.
Psérimos
Pserimos (gresk Ψέριμος) er ei øy i Hellas som høyrer til Dodekanesane i Egearhavet. Øya ligg mellom Kálymnos og Kos utanfor kysten av Tyrkia.
Hovudnæringa på øya er turisme med turistar frå både Hellas og andre europeiske land. Ho har fleire strender og fleire vertshus, og nokre av desse tilbyr overnatting. Øya høyrer til Kálymnos kommune og har 80 innbyggjarar (2011).
Kamjanka i Tsjerkasy oblast
Kamjanka (ukrainsk Камянка; russisk Камeнка, Kamenka) er ein by i Tsjerkasy oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 13 000 innbyggjarar (2011). Han ligg kring 300 km søraust for Kiev, ved breidda av elva Tiasmyn.
Kamjanka er kjend for kunstnarkolonien, der prins Grigorij Aleksandrovitsj Potemkin, den russiske nasjonaldiktaren Aleksander Pusjkin, komponisten Pjotr Iljitsj Tsjajkovskij, fritenkjarar og krigshelgar frå tida kring Napoleonskrigane arbeidde.
Plaine du Cul-de-Sac
Plaine du Cul-de-Sac (også kalla dépression de Cul-de-Sac) er eit lågland på øya Hispaniola. Det strekkjer seg frå den søraustlege delen av Haiti til den sørvestlege delen av Den dominikanske republikken, der det er kjent som Hoya de Enriquillo. Delar av låglandet var ein gong ei vik, og dei ligg difor under havnivået. Det rommar fleire saltsjøar, som Enriquillosjøen, Rincónlaguna og Caballerosjøen i Den dominikanske republikken og Etang Saumâtre og Trou Caïman i Haiti. Arelaet er på om lag 28 000 km².
Låglandet er i nord og sør avgrensa av høge fjell, i aust av Gonâvegulfen, og i aust går det inn i Den dominikanske republikken. Det er 32 km langt og 25 km breitt. Det har alltid vore drive mykje jordbruk i området. I kolonitida vart indigoplanta Indigofera tinctoria dyrka i området, men denne produksjonen minka etter kvart, og han gav plass til sukkerrøyrplantasjar.
Selfors kyrkje
Selfors kyrkje eller Vår Frelsers kirke er ei kyrkje bygd 1971 i Rana kommune i Nordland fylke. Kyrkja var først underlagt St. Eysteins menighet i Bodø. Den 5. oktober 2003 vart ho lagt under Den hellige ånds menighet i Mosjøen. Rana kyrkjeleg fellesråd har frå 1976 leigd kyrkja for gudstenester i Nord-Rana sokn om lag annankvar søndag.
Bygginga
Kyrkja vart reist av katolske gjestearbeidarar som var i Rana i samanheng med bygginga av Norsk Jernverk. Siden 1976 er den også blitt tatt i bruk av Den norske kyrkja, og leigd ut til Nord-Rana kyrkjelyd. Det første utkastet til teikning av kyrkja forelå i 1965, og kjøpet av tomt og bygginga av kyrkja vart finansiert av omkring 18 000 store og små gåver. Kyrkja vart vigsla den 15. august 1971 av biskop Johannes Wember.
Kyrkja er mura av lettbetongstein og har om lag 200 plassar.
Altertavla
Altertavla er 9,25 meter brei og 3,65 meter høg og vart måla på mur av kunstnaren Miss Everild Feeny frå Liverpool i England i april 1971. Motivet er den gjenoppståtte Kristus, som strekkjer hendene sine mot himmelen i ei Y-form. Til venstre for Kristus har målaren framstilt dødsriket, til høgre dei tre kvinnene som besøker den tomme grava.
Utsmykking
På veggane i kyrkjeskipet heng bilete som illustrerer Jesu lidingssoge.
Skriftestol
Vår frelsers kyrkje på Selfors er den einaste katolske kyrkja på Helgeland med tradisjonell skriftestol.
Fluksmeter
Eit fluksmeter er eit instrument for måling av magnetisk fluks. Det vert òg ofte nytta som nemning på instrument der ein måler flukstettleiken eller induksjonen direkte.
Kjelder
fluksmeter. (23.04.2009) I Store norske leksikon. Henta frå http://snl.no/fluksmeter
Muslimsk nyttår
Nyttår i den muslimske kalenderen finn stad ved byrjinga av muharram. Høgtida er kjend som ras as-sana ('hovudet på året', likt hebraisk rosj hasjana) eller al-Hidjra ('reisa' eller 'flytting') etter Muhammed si reise frå Mekka til Medina og grunnla eit muslimsk samfunn. Hendinga er rekna som byrjinga på år 1 i muslimsk tidsrekning, og fann stad i år 622 etter vestleg tidsrekning.