cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
New Zealand Company
Finansielle vanskar og oppløysing
I juni 1850 vedgjekk selskapet at salet av land i Wellington, Nelson og New Plymouth hadde vore dårleg, og at innkomene av sal for året som enda i april 1849 berre var £6 266. Med små utsikter til lønsam forretningsdrift sa selskapet frå seg handelsrettane sine. Ein rapport frå ein utnemnd komité konkluderte med at selskapet sine tap var «i hovudsak resultat av selskapet si eiga sakshandsaming, prega som den var av tankeløyse og vanstyre».
Gibbon Wakefield, som hadde drege seg ut or selskapet i protest i 1846 etter den finansielle avtalen med dei britiske styresmaktene, var trassig heilt til det siste, og uttalte i 1852 at dersom selskapet hadde fått drive i fred, hadde det betalt utbyte og auka kapitalen sin, «og det ville no ha vore 200 000 nybyggjarar på New Zealand».
I den siste rapporten frå selskapet, i mai 1858, vedgjekk det at det hadde mislukkast, men sa at dei samfunna det hadde grunnlagt no hadde «nådd gledelege storleikar», og at dei kunne sjå fram mot den dagen då «New Zealand skal ta sin plass som avkom og motstykke til moder-øya ... som eit Storbritannia på den sørlege halvkula».
H.D.
Liv og verk
H.D gav ut si første diktsamling, Sea Garden, i 1916, og blei same året assisterande redaktør i The Egoist etter ektemannen. Ho blei kjend med forfattaren H.D. Lawrence, som ho utvikla ein tett venskap til. Gjennom han møtte ho komponisten Cecil Gray, som ho hadde eit kort forhold og blei gravid med. Gray hadde forlate henne i Cornwall og reist tilbake til London då Doolittle fødde dottera Frances Perdita Aldington i livsfare medan ho leid av spanskesjuka i 1919. Dette året døydde far hennar, som aldri hadde kome over tapet av sonen.
Nær slutten av krigen møtte H.D. den rike engelske forfattaren Bryher (Annie Winifred Ellerman). Dei to hadde eit langvarig forhold, og var sambuarar fram til 1946. Samtidig hadde dei også mange elskarar, og Bryher var gift med Robert McAlmon og Kenneth Macpherson. Bryher og Macpherson adopterte etterkvart H.D. si dotter.
I 1933 drog H.D. til Wien for å gå gjennom psykoanalyse hjå Sigmund Freud. Ho hadde lenge vore fasinert av teoriane hans, og var plaga av paranoia knytt til Adolf Hitler sin framgang og den aukande faren for ein ny verdskrig. Under andre verdskrigen budde ho med Bryher i London, men etter krigen slo H.D. seg ned åleine i Sveits. Bortsett frå vitjinga til USA tibrakte ho resten av livet sitt der. Dei seinare dikta hennar tok opp episke tema som krig og vald frå ei feministisk perspektiv, til dømes med Helen in Egypt (skrive 1952–54), som tok for seg Trojanarkrigen frå eit kvinneperspektiv, eller «Winter Love» der forteljarstemma er Penelope, kona til Odyssevs.
I 1960 blei H.D. som første kvinne tildelt ein American Academy of Arts and Letters-medalje. Etter reisa til USA der ho mottok medaljen fekk ho slag i juli 1961. Ho døydde nokre månader seinare i Klinik Hirslanden i Zürich. Oska hennar blei send tilbake til fødebyen Bethlehem og lagt i familiegrava i Nisky Hill Cemetery. Gravskrifta hennar er henta frå eit tidleg dikt, «Let Zeus Record»:
Utgjevingar
(ufullstendig)
Lick My Decals Off, Baby
Lick My Decals Off, Baby er det fjerde studioalbumet til det amerikanske rockebandet Captain Beefheart og The Magic Band, utgjeve i desember 1970 av Straight og Reprise Records. Det var oppfølgjaren til Trout Mask Replica (1969), og vert av somme kritikarar og lyttarar rekna som eit betre album og var favoritten til Van Vliet. Van Vliet sa at tittelen var ei oppfordring om «å bli kvitt merkelappar», og å vurdere ting etter merittane deira, og ikkje etter overflatiske merkelappar (decals).
Al-Qawz
Al-Qawz er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Lick My Decals Off, Baby
Komposisjon
Musikarane på albumet var Don Van Vliet på vokal, munnspel og blåseinstrument, Bill Harkleroad på gitar, Mark Boston på bass, Art Tripp på marimba, trommer og perkusjon, og John French på trommer. French hadde vore arrangør og musikalsk leiar på Trout Mask Replica. Van Vliet kasta French ut av gruppa - både i overført tyding og bokstavleg. Han skal visstnok ha kasta han ned ei trapp - kort tid etter Trout Mask Replica var fullført, og desse musikalske rollene gjekk vidare til gitaristen Bill Harkleroad. French kom attende til gruppa kort tid før innspelinga byrja.
Dei fleste av songane byrja som pianoimprovisasjonar av Van Vliet. Han ønskte å spele inn lengre improvisasjonar på kassett. Harkleroad lytta så til desse improvisasjonane, plukka ut dei beste partia og sette dei saman til komposisjonar. Dei musikalske linjene på Decals verkar å vere lengre og meir intrikate enn samansetjinga av dei korte fragmenta som prega mykje av Trout Mask Replica.
I notata i plateomslaget til albumet finne in to dikt, eller tekstar, for songar som ikkje er på albumet. Den eine har ikkje tittelen og den andre heiter «You Should Know by the Kindness of uh Dog the Way uh Human Should Be».
Mottaking
Kritikaren Robert Christgau sa dette om plata: «Den kjende fem oktavar store rekkjevidda i røysta til Beefheart og skjulte totalitære strukturer har tatt på seg ein leken undertone, fråstøytande og oppslukande og slapstick-morosam.» Lester Bangs skriv at musikken og tekstane til Beefheart var meir modne enn før, og skreiv at «sjølv om lydlandskapet stundom er meir komplekst og kantete enn på Trout Mask, er meldingane hans universale og varme som eldstaden i Amerika me ein gong drøymde om».
Fordi John Peel var ein forkjempar for albumet på BBC-radio, låg Lick My Decals Off, Baby elleve veker på UK Albums Chart, og nådde 20. plassen der. Dette er den høgaste plasseringa Beefheart fekk i Storbritannia.
Ein tidleg musikkvideo vart laga til tittelsporet, og det vart òg filma ein bisarr fjernsynsreklame med utdrag frå stumfilmen «Woe-Is-uh-Me-Bop» med maskerte medlemmar i Magic Band som nytta kjøkkenutstyr som musikkinstrument, og Beefheart som sparkar ei bolle med det som verkar å vere graut på ein bilveg. Videoen vart sjeldan vist, men vart akseptert av Museum of Modern Art, der han er blitt nytta i fleire program.
Enigma Retro gav albumet ut på CD i 1989. Albumet har sidan blitt gjeve ut på ny på 180-grams vinyl. Kort tid etter Van Vliet døydde i 2011 vart albumet tilgjengeleg digitalt. 17. november 2014 gav Rhino Records ut albumet som ein del av ein avgrensa plateboks kalla Sun Zoom Spark: 1970 to 1972, i lag med The Spotlight Kid, Clear Spot og ei plate med unytta opptak frå desse tre albuma. Albumet vart òg gjeve ut separat, utanom bonusspor, av Rhino den 25. september 2015.
Innhald
Alle songar komponerte av Don Van Vliet. Arrangert av Bill Harkleroad.
Medverkande
Produksjon
Bolsjojballetten
Bolsjojballetten er eit ballettensemble som dansar klassisk russisk ballett på Bolsjojteateret i Moskva.
Ensmeblet blei grunnlagd som ein danseskule for ein barneheim i Moskva i 1733. Han er seinare blitt kjend som den fremste balettruppen i Russland, og var den fyrste som framførte verket Svanesjøen.
Árgos-Mykínes
Árgos-Mykínes (gresk Άργος-Μυκήνες) er ein kommune i periferieininga Argolída i periferien Peloponnes i Hellas. Árgos-Mykínes ligg vest for Návplio og grensar i sør og vest mot periferieininga Arkadía, i nord mot Korinthía. I søraust ligg Argolikósbukta.
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei åtte tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Play It Loud
Play It Loud er det andre studioalbumet til den britiske rockegruppa Slade. Det vart gjeve ut av Polydor 28. november 1970, men kom ikkje inn på salslistene. Albumet var produsert av Chas Chandler og var det første dei gav ut som Slade, då debuten til bandet frå 1969 Beginnings vart gjeve ut under namnet Ambrose Slade.
Bakgrunn
Etter mangelen på kommersiell suksess for debuten  Beginnings , byrja bandet og den nye manageren deira Chas Chandler å vurdera sitt neste karrieretrinn. Chandler var misnøgd med debutalbumet og trudde at bandet ville tena på å skriva eige materiale og byte image. Han bestemte seg for at bandet skulle gå for eit skinhead-image for å skapa interesse for bandet. Både gitaristen Dave Hill og bassisten Jim Lea vart forskrekka over det reviderte bildet, men bandet gjekk med på å prøva ideen og adopterte Dr. Marten-støvlar, selar, kort hår og aggressiv «bovver boy»-haldning.
Samstundes med at bandet la om imaget sitt, endra Ambrose Slade namn til «The Slade», som vart brukt på singelen «Wild Winds Are Blowing», gjeve ut i oktober 1969. Singelen selde igjen dårleg. I mars 1970 vart neste singelen til bandet, «Shape of Things to Come», utgjeven, men klarte heller ikkje å gå inn på salslista. Som eit resultat flytta Chandler kort tid etter Slade frå Fontana til Polydor Records, og trudde at ein meir profilert etikett ville auka salet. Bandet fortsette å spela inn songar for sitt neste album, og Chandler påtok seg ansvaret for produksjonen i gruppa. For albumet vart mykje av materialet skrive av bandet.
I september 1970 vart «Know Who You Are» gjeven ut som debutsingelet til bandet på Polydor. Likevel vart han òg ein kommersiell fiasko, til liks med hovudalbumet, Play It Loud, då det kom ut i november. Etterpå bestemte bandet seg for å gje opp skinhead-imaget sitt og kom til å få suksess med singelen «Get Down and Get with It frå midten av 1971. Solovokalisten Noddy Holder fortalte i 2005 til Classic Rock: «Me fekk mykje kritikk for å vera eit skinhead-band, så gradvis endra me oss. Me erstatta Doc Martens med plattformstøvlar. Me vart meir fargerike og så gjekk det heilt amok - Dave the Superyob med romdraktene hans og alt det andre. Det var ein veldig moro.»
Seinare i 1973 byrja albumet å selje godt i Canada etter at det vart gjeve ut der av Polydor og nådde 40. plassen på albumlista. I eit intervju frå 1975 sa Holder: «Eigentleg gjorde 'Play It Loud' ikkje noko i byrjinga. Då ho kom ut, hadde me ikkje hatt nokre hitplater, eller nokon suksess, og ho selde lite. Ho selde kring ti tusen eksemplar, noko sånt. Men gjennom åra, dei siste fire åra sidan me har hatt hittar, har ho framleis selt sakte, sakte, og for omtrent to veker sidan nådde ho eit sølvalbum.»
Marknadsføring
Bandet dukka opp på det britiske showet Disco 2 for å marknadsføre albumet. Dei gjorde tre framferder i løpet av 1970, og framførte «Shape of Things to Come», «Know Who You Are» og «Sweet Box». Alle tre framsyningane har aldri dukka opp sidan kringkastinga.
Songinformasjon
«Dapple Rose» inneheld tekst frå Powell om ein eldre hest. Powell hugsa inspirasjonen bak songen, og sa i 2009: «Eg har alltid hatt ein forkjærleik for hestar, og der eg budde med foreldra mine var det nokre åsar bak og det var alltid sigøynarar som campa der. Dei pleidde å ha desse hestane og esla, og dei såg alltid daude ut for meg. Dei vart ikkje varetatt, noko som var trist.» «One Way Hotel» dukka opphavleg opp som B-side til «Wild Winds are Blowing», men den versjonen hadde meir jazzinnverknad i gitarpartia. Dette vart endra for versjonen som dukka opp på Play It Loud.. «Know Who You Are» var opphavleg ein instrumental med tittelen «Genesis», som dukka opp på Beginnings. «Know Who You Are» vart opphavleg ein instrumental kalla «Genesis», som kom ut på Beginnings. «I Remember» inneheld tekst av Powell om ein mann som mistar minnet. I 1973 kom Powell sjølv til å få problem med minnet etter å ha vore involvert i ei stor bilulykke. Han sa i eit intervju frå 2006: «Det er rart, ikkje sant! Eg skreiv teksten! Det er skummelt! Eg hugsar ikkje kva inspirasjonen var på den tida då eg skreiv teksten til han, men det er veldig rart!»
«Pouk Hill» er oppkalla etter landemerket med same namn, i nærleiken av den dåverande heimen til Holder på Beechdale-godset. Plateomslaget til Beginnings 'vart teken her, i snøen. Høvet inspirerte seinare songen.
Mottaking
Ved utgjevinga oppsummerte New Musical Express albumet som «aggressivt», og la til «det er det musikken og vokaliseringa til Slade ser ut til å vera, sjølv om dei varierer volumet med stor dugleik, til tider stille, før dei skrur det opp og ropar til lyttaren. Solovokalisten er tilbøyelig til å ropa for mykje, men kanskje det er det som er appellerande med gruppa.» I 1991 kommenterte Q at albumet, etter Beginnings, presenterte ein lyd med eit «strammare rytme». Magasinet følte at dette var «best illustrert» av «The Shape of Things to Come». Dei konkluderte med: «Sporet høyrest framleis spennande og krigførande ut, men resten manglar ekte eld.»
Catharina Lysholm
Catharina Meincke Lysholm var ei norsk forretningskvinne og skipsreiar, fødd og død i Trondhjem (Trondheim).
Bakgrunn
Ho vart fødd inn i familien Meincke, ein av dei mange velståande kjøpmannsfamiliane som innvandra til Trondhjem frå Flensburg i Slesvig. Desse familiane var dels i slekt med kvarandre, dels inngifta i kvarandre sine familiar, og danna størstedelen av Trondhjem sitt handelspatrisiat på 1700-talet.
Ho gifta seg i 1773 med kjøpmann og hoffagent Broder Brodersen Lysholm, som òg var innvandra frå Flensburg i Slesvig. Han hadde løyst borgarskap i Trondhjem i 1761. Lysholm vert omtala som ein av dei viktigaste kjøpmennene i Trondhjem. I tillegg til eigedomen dei hadde i Kjøpmannsgata i Trondhjem, skaffa det nygifte paret Catharina og Broder Lysholm seg ein lystgard på toppen av Steinberget. Denne vart seinare kalla Marienborg. Dei fekk bygd nye hus begge stadar.
Forretningsverksemd
Som andre privilegerte kvinner på hennar tid, hadde ikkje Lysholm noko yrke utanfor heimen før mannen døydde, men då ho vart enke i 1772 synte ho seg som ei driftig og dugeleg forretningskvinne. Ho heldt fram mannen sin forretning saman med Hans Carl Knudtzon, som i 1777 vart opptekem som kompanjong, og som vart eineinnehavar i 1790.
I tillegg til kjøpmannsverksemd dreiv Lysholm reiarlag, reiparbane og det som vart kalla forleggjerverksemd, som bestod i at firmaet leverte varer til til dømes produksjonen i gruver, og fekk ferdige varer tilbake. Selbu koparverk var eit av verka Lysholm handla med.
Ho stifta Trondhjems Skibsværft saman med broren Henrik Meincke og kjøpmann Peder Falck i 1779. Syskena bidrog med kapital, medan Falck organiserte det heile. Etter stiftinga var ho medeigar i verftet, og fekk fleire eigne skip bygde der, blant anna briggen «Trondhiems Prøve» i 1780. Dette var det første handelsskipet som gjekk med last direkte frå Trondhjem til Aust-India, og med returlast til København. Det var gjennom frakt av brennevin på dette skipet ho fekk æra for å ha oppdaga, eller oppfunne, linjeakevitten, men dette er omdiskutert.
Percy Bysshe Shelley
Percy Bysshe Shelley var ein av dei fremste engelske poetane i romantikken og er rekna av litteraturforskarar som ein av dei finaste lyriske poetane på det engelske språket. Han var ein radikalar i diktinga si såvel som i det politiske og sosiale synet, og Shelley blei ikkje anerkjend i levetida si, men ryet til diktinga hans voks jamleg etter den tidlege døden hans. Shelley var eit hovudmedlem av ein tett sirkel av visjonære poetar og forfattarar som omfatta lord Byron; Leigh Hunt; Thomas Love Peacock; og hans eiga kone, Mary Shelley, forfattaren av den gotiske romanen Frankenstein.
Shelley er kanskje best kjend for klassiske dikt som «Ozymandias», «Ode to the West Wind», «To a Skylark», «Music», «When Soft Voices Die», «The Cloud» og «The Masque of Anarchy». Dei andre viktige verka hans omfattar lange, visjonære dikt som «Queen Mab» (seinare omarbeidd til «The Daemon of the World»), «Alastor», «The Revolt of Islam», «Adonaïs», det uferdige verket «The Triumph of Life» og dei visjonære versedramaa The Cenci (1819) og Prometheus Unbound (1820).
Han hadde ein tett sirkel av beundrarar som omfatta likevel fleire progressive tenkjarar i samtida, mellom dei den framtidige svigerfaren hans, filosofen William Godwin. Sjølv om Shelley sin produksjon av poesi og prosa var jamn gjennom heile livet hans, avslo dei fleste forleggjarar og tidsskrift å trykkja verka hans i frykt for å arresterast saman med forfattaren for blasfemi eller oppvigleri. Shelley kom ikkje til å leva lenge nok til oppleva suksess og innverknad, men oppnådde etter at han døydde å bli anerkjend både innan litteraturen og for sine sosiale og politiske tankar.
Shelley blei eit idol og eit forbilde for dei neste tre eller fire generasjonane av britiske diktarar, blant anna dei viktige viktorianske og prerafaelittiske diktarane som Robert Browning og Dante Gabriel Rossetti. Han var beundra av ulike skikkelsar som Oscar Wilde, Thomas Hardy, George Bernard Shaw, Bertrand Russell, W.B. Yeats, Karl Marx, Upton Sinclair og Isadora Duncan. Henry David Thoreau sin sivile ulydnad var openbert påverka av Shelley sine ikkjevaldelege protestar og politiske handlingar.
Død
Shelley døydde i ei drukningsulykke i La Spezia-bukta utanfor Liguria i Italia. 1. juli sigla Shelley og Edward Williams i den nye båten til Shelley, «Don Juan», til Livorno, der Shelley møtte Leigh Hunt og Byron for å leggja planar om eit nytt blad, The Liberal. Den 8. juli la Shelley, Whttps://nn.wikipedia.org/w/index.php?title=Percy_Bysshe_Shelley&action=historyilliams og ein hjelpegut ut på tilbakereisa frå Livorno mot Lerici. Nokre timar seinare kolsegla «Don Juan» i eit uvêr. Mary Shelley skreiv seinare i «Note on Poems of 1822» (1839) at det var manglar ved utforminga av båten og at han aldri hadde vore skikkeleg seglbar. I røynda hadde «Don Juan» for tunge master, men gjekk ned grunna det dårlege vêret og det uerfarne mannskapet.
Liket til Shelley blei vaska opp ved Viareggio ti dagar seinare, og blei identifisert av Trelawny ut frå kleda og ei utgåve av Keats sitt dikt Lamia i jakkelomma. 16. august blei det kremert på ein strand i nærleiken. Oska blei gravlagd på Cimitero acattolico di Roma.
Shelley på norsk
Shelley har òg inspirert mange norske diktarar og gjendiktarar. Nordahl Grieg var ein stor beundrar, og skreiv ein minibiografi om han i essaysamlinga De unge døde (1929). Det er òg skrive eit skodespel om Shelley, Ariel (1981), av Geir Uthaug, men det er aldri blitt oppført.
Kortdikta «Kjærlighetens filosofi» («Love's Philosophy») og «Til dig» («To-») er henta frå Nordahl Griegs De unge døde. «Hymne til den åndelige skjønnhet» («Hymn to Intellectual Beauty») er gjendikta av André Bjerke, «Den varnærme vokstren» («The Sensitive Plant») er gjendikta av Hans Hylen og «Til lerken» («To a Skylark») er gjendikta av Geir Uthaug. «Ozymandias» er gjendikta av Knut Eivind Harris. Det finst to versjonar av «Ode to a West Wind», ein av Chr. Collin, 1903, og ein av Hartvig Kiran, 1968. Geir Uthaug har òg gjort ein fri versjon, ikkje bunde til metrum.
I Engelsk romantikk (2003) er det fleire dikt av Shelley: «Hymne til den åndelige skjønnhet» («Hymn to Intellectual Beauty») gjendikta av André Bjerke, «Kjærlighetens filosofi» («Love's Philosophy») gjendikta av Nordahl Grieg. «Ozymadias» gjendikta av K.E. Harris, «Himmellerken» («To a Skylark»), ein ny gjendikta versjon av Geir Uthaug, som òg har ein ny versjon av «Ode til Vestenvinden», bygd på eit strengt metrum. Uthaug har òg store utdrag av det politiske diktet «Anarkiets maske» («The Mask of Anarchy») og utdrag av «Strofer skrevet ved Euganeene» («Lines written among the Euganean Hills»).
Fylkesveg 6556
Fylkesveg 6556 går mellom Brubakken og Enodden i Midtre Gauldal kommune. Vegen er 19,1 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 622 i Sør-Trøndelag.
Mount Henderson på White Island
Mount Henderson er ein ås 2 nautiske mil vest-nordvest for Isolation Point sør på den sentrale delen av White Island i Ross Archipelago i Antarktis. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand (1958–59) etter G.B. Henderson, som deltok på denne ekspedisjonen.
Mika Myllylä
Mika Kristian Myllylä var ein finsk langrennsløpar fødd i Haapajärvi i Finland, men oppvaksen i Trollhättan i Sverige.
Biografi
Mika Myllylä gjorde det sterkt som skiløpar på nittitalet. Under Vinter-OL 1994 på Lillehammer tok han eitt sølv og to bronse. Han tok gull under Ski-VM 1997 i Trondheim, og under Vinter-OL 1998 i Nagano tok han gull på 3-mila i tillegg til to bronsemedaljar. Under ski-VM 1999 i Austerrike vart han den store vinnaren med tre individuelle gullmedaljar.
Ski-VM 2001 i Lahti vart den store nedturen for Myllylä, då han og fire andre finske løparar testa positivt for doping. Dei hadde brukt stoffet hemohes, vart fråtekne den nyvunne gullmedaljen i stafett og vart utestengde frå skisporten i to år i ettertid.
Myllylä vende aldri tilbake til skisporten på same nivå. Han deltok i nokre skitevlingar i Finland, men la skia på hylla i 2005. Det vart snart kjent at Myllylä sleit med alkoholproblem.
I 2011 vart Myllylä funnen død i bustaden sin i Kokkola i Vest-Finland.
Sorkheh fylke
Sorkheh fylke (persisk شهرستان سرخه) er eit fylke i Semnan-provinsen i Iran. Det administrative senteret og den einaste byen i fylket er Sorkheh. I 2006 var innbyggjartalet 14 194. Fylket vart skapt i 2012 frå delar av Semnan fylke. Fylket har eitt distrikt: Sentral-distriktet.
Al-Qufl i Hadhramaut
Al-Qufl er ein landsby aust i det sentrale Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Extension Reef
Extension Reef er eit rev som ligg kring fleire holmar og skjer og strekkjer seg 15 km sørvestover frå sørenden av Rabot Island i Biscoe Islands. Det vart først kartlagd og vart namngjeven av British Graham Land Expedition, 1934–37, under Rymill.
Endurance Reef
Endurance Reef er eit rev som ligg 13 km vest for Red Rock Ridge i Marguerite Bay. Namnet kjem frå HMS «Endurance» som ved denne posisjonen i februar 1972 gjekk på grunn på 2 meter djupne. Området vart kartlagd av båtar frå «Endurance» i 1973 då liknande djupner vart funnen opp til 1,5 km sør-sørvest for skjeret.
Fylkesveg 622
Fylkesveg 622 finst i fleire fylke i Noreg:
Cajas nasjonalpark
Cajas nasjonalpark (spansk: Parque Nacional El Cajas) er ein nasjonalpark i høglandet i Ecuador. Han ligg omtrent 21 km vest frå sentrum av Cuenca, hovudstaden i provinsen Azuay. Området på 285,44 km² mellom 3160 og 4445 meter over havet er prega av páramo-vegetasjon i eit kupert landskap av åsar og dalar. Han vart erklært som ein nasjonalpark den 5. november 1996.
Namnet «Cajas» kan vere avleidd frå kichwa-ordet «cassa» som betyr «porten til dei snødekte fjella» og refererer til dalføre i fjella som har letta transport og handel mellom kystregionen og andesregionane sidan førkolumbisk tid.
Historie
Området viser prov på menneskelege aktivitetar allereie frå Cañari-perioden. Dette inkluderer tre interregionale vegar som knyter saman området for dagens Cuenca med låglandet i vest, eit kontrollpunkt for handelen mellom høglandet og kystområda. Etter inka-invasjonen vart inkavegar konstruerte og fletta saman med eksisterande vegar. Arkeologiske stader er identifiserte i parken og i nærleiken som indikerer busetnad både før-inkatid og i inkatida. I løpet av kolonitida vart området rundt området brukt til husdyrdrift. Etter etableringa av parken har området vorte populært for fotturar, klatring, camping, fiske og fugletitting. Kontrollpunkt på hovudvegen gjennom parken er plasserte ved grensene til parken.
Geografi og klima
Klimaet i parkområdet er karakteristisk for høgtliggande område med sterkt påverknad av Andesfjella. Mellom 1965–1990 var gjennomsnittleg nedbør 1072 mm, med maksimumsverdiar nær 1400 mm og minimumsverdiar på 829 mm. Luftfukta varierer rundt 80 % med ekstremverdiar på 40 % og 95 %. Det er målt gjennomsnittleg vindstyrke på 4,5 m/s. Temperaturen svingar mellom -2 og 18 °C, og gir moderat til høg nedbør.
Flora
Fukta i området og andre variablar, som det store nærværet av organisk materiale og materiale av vulkansk opphav, tillèt jordsmonnet å halde effektivt på vatnet. Økosystemet med høge grassletter (páramo) inneheld plantar som er tilpassa, 19 av dei er endemiske for Cajas. Over 3300 meter over havet finst skog med fire artar av «papirtreet» (Polylepis). Den dominerande planten er ein røyrkveinart (strågras), Calamagrostis intermedia.
Fauna
Cajas nasjonalpark er heimstad for eit stort utval av dyr, og nokre artar er endemiske eller sterkt trua. Blant dei mest framståande er andeskondor (Vultur gryphus), berre rundt 150 individ står att i heile Ecuador. Andre fugleartar er fjellkarakara (Phalcoboenus megalopterus), ein stor svart og kvit rovfugl, og den største kolibrien i verda, kjempekolibri (Patagona gigas). Purpurstrupemetallstjert (Metallura baroni) er endemisk for Cajas og nære omkringliggjande område mot nordaust og sørvest, han er kategorisert som sterkt truga (EN) av Birdlife International. Parken er vektig for to sjeldne fugleartar i Ecuador: kjempekjeglenebb (Conirostrum binghami) og meisedaknis (Xenodacnis parina). Avifaunaen består totalt av i overkant av 150 fugleartar, kolibrifamilien er gruppa på familienivå med flest påviste artar i ei undersøking, 24 artar totalt. Parken er brukt som rasteplass for langdistansetrekkaren gulbrystsnipe (Calidris bairdii) under trekket mellom høgarktis område og sørlege Sør-Amerika.
Totalt sett er det identifisert førtitre pattedyrartar i parken. Artar inkluderer kvithalehjort (Odocoileus virginianus), pungrotter, flaggermus og kattedyr inkludert pumaer. Det finst også artar frå mårfamilien, skunkar, spissmusartar, kaninar og andre gnagarar. Hamsterarten cajasvassmus (Chibchanomys orcesi) er endemisk for parken. Fire artar av reptil og femten artar av amfibium lever rundt lagunane i Cajas.
Internasjonale oppføringar
Cajas er oppført som ei Ramsar-våtmark av internasjonal tyding. Han er også kategorisert som eit viktig fugleområde.
32. ingeniørregiment
32. ingeniørregiment er eit ingeniørregiment i det russiske forsvaret som er underlagt 49. kombinerte armé i Austre militærdistrikt i Russland. Regimentet er forlagt til Afipskij i Krasnodar kraj.
Zona austral
Zona austral (austral-sona) er ein av dei fem naturlege regionane som Corporación de Fomento de la Producción i Chile delte det kontinentale Chile inn i i 1950. Austral-sona svarar til Palena-provinsen av Los Lagos-regionen og dei sørlegaste regionane, Aysén-regionen og Magallanes-regionen. Dette er òg rekna som den chilenske delen av Patagonia. Den naturlege regionen Zona sur ligg i nord, Stillehavet og Drakesundet i sør og vest, og Andesfjella og Argentina i aust.
Austral-sona er ein fjellrik region som strekkjer seg frå Ancudbukta-Corcovadobukta til Kapp Horn, der Andesfjella og Sør-Stillehavet møtest. Den sterkt opprevne kystlinja er fylt med øyar som bevarer det generelle omrisset av kontinentet sørover til Fuegian-øygruppa, dei ytre øygruppene dannar ei fortsetjing av dei chilenske kystfjella. Området er prega av store og kontinuerlege nedbørsmengder i heile regionen, noko som gir opphav til mange elver og innsjøar. Den sørlege delen av regionen er fjellrik, kald, våt og ugjestmild, med den evigvarande snøgrensa som søkk til 1000 til 1200 meter over havet. Andesfjella i Storøya i Eldlandet er danna av krystallinske skifer og kulminerer i dei snødekte toppane av Monte Darwin og Monte Sarmiento i Cordillera Darwin, som inneheld isbrear av større utstrekking enn dei på Mont Blanc. Omfang av isbrear er stort i denne regionen, og meir kompleks enn det ein tidlegare har gått ut frå. I den utforska delen av Fuegian-kjeda er det ikkje funne vulkanar, men det ser ut til å ha eksistert i sør der mange nyvulkaniske bergartar er funne på øyane.
Kohler Range
Kohler Range er ei fjellkjede i Marie Byrd Land i Antarktis. Fjellkjeda er kring 65 km og står mellom Martin Peninsula og Smithbreen. Fjellkjeda består av to isdekte platå som strekkjer seg frå aust til vest og som er skilde av Kohlerbreen, ein sidebre nordover frå Smithbreen.
Fjellkjeda vart oppdaga den 25. februar 1940 av kontreadmiral Richard Evelyn Byrd og andre medlemmar av USAS under ein flytur frå skipet «Bear». Byrd kalla fjellkjeda opp etter ein amerikansk fabrikant og guvernør i Wisconsin Walter J. Kohler, Jr., som var med på å finansiere ekspedisjonen og sjøflyet som oppdaginga vart gjort frå.
Tellurometer
Det første tellurometeret, kalla Micro-Distancer M/RA 1, vart introdusert i 1959. Det vart funnen opp av Dr. Trevor Lloyd Wadley frå Telecommunications Research Laboratory ved Council for Scientific and Industrial Research (CSIR) i Sør-Afrika.
Tellurometeret vart nytta til å måle avstandar nøyaktig over geodetiske avstandar innan landmåling. Det vart særleg nytta i område med vanskeleg terreng eller vêrtilhøve, som i Antarktis.
35. ingeniørregiment
35. ingeniørregiment er eit ingeniørregiment i det russiske forsvaret som er underlagt 5. kombinerte armé i Austre militærdistrikt i Russland. Regimentet er forlagt til Razdolnoje i Primorskij kraj.
Kalle Stropp, Grodan Boll och deras vänner
Kalle Stropp, Grodan Boll och deras vänner er ein svensk barnefilm frå 1956. Filmen er basert på historiene om Kalle Stropp og Grodan Boll, som vart skapt av Thomas Funck. Regien er ved Hasse Funck.
Bio av Chuck Berry
Bio er det 15. studioalbumet til Chuck Berry, gjeve ut i 1973 av Chess Records. Musikarane som spelte med Berry på albumet var Elephants Memory, utanom på «Rain Eyes» og «Got It and Gone». Berry fortalte sjølvbiografien sin i tittelsporet på plata og på dei andre seks songane henta han fram att kjende tema og riff.
Medverkande
med (på «Rain Eyes» og «Got It and Gone»)
Verdaderos Cabrera
Verdaderos Cabrera er eit chilensk rockeband frå hovudstaden Santiago.
Hard Promises
Hard Promises er det fjerde studioalbumet av Tom Petty and the Heartbreakers utgjeve i mai 1981.
Historie
Dette var det andre Tom Petty-albumet på Backstreet Records. Utgjevinga til albumet vart forseinka medan Petty og distributøren hans, MCA Records, krangla om listeprisen. MCA hadde planar om å gje ut albumet til ein ny og dyrare listepris på 9,98 dollar, etter at dei hadde gjort det same med Steely Dan sitt Gaucho og Olivia Newton-John/Electric Light Orchestra sitt Xanadu. Denne såkalla «superstjerneprisen» var 1 dollar meir enn den vanlege listeprisen på 8,98 dollar. Petty protesterte og vurderte å kalle albumet Eight Ninety-Eight, eller trekke det heilt attende. MCA valde til slutt å gje det ut til normal pris.
Under innspelinga av albumet hadde John Lennon bestilt studiotid samstundes. Tom Petty såg fram til å møte han, men det skjedde aldri då Lennon vart myrda før han kom så langt. Som ei hyllest til Lennon fekk bandet markert «WE LOVE YOU JL» på masterkopien av albumet. Fram til i dag står det «WE LOVE YOU JL» på alle dei originale vinylutgåvene av albumet. Tittelen på albumet kjem frå ei linje i refrenget på «Insider».
Bnei Re'em
Moshaven is kalla opp etter Gerrer Rebbe, rabbi Avraham Mordechai Alter. «Re'em» er eit hebraisk akronym.
Bnei Re'em vart grunnlagd i 1949 av immigrantar frå Aust-Europa og Jemen på landområdet til den fråflytta arabiske landsbyen Al-Masmiyya al-Kabira. Fram til det vart installert ei pumpe som arbeidde på ei automatisert sabbatklokke, tente ein arabisk familie i området som Sabbath Goy.
Hudsonelva
Hudsonelva (Hudson River, mohikansk Muh-he-kun-ne-tuk) er ei elv i USA. Ho renn hovudsakleg gjennom delstaten New York, men markerer også ein del av grensa mellom New York og New Jersey. Hudsonelva har namn etter Henry Hudson, ein engelskmann som utforska elva i 1609.
Al-Qumrah
Al-Qumrah er ein landsby aust i det sentrale Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Dmitrij Muratov
Dmitrij Andrejevitsj Muratov er ein russisk journalist som vann Nobels fredspris 2021 saman med den filippinske journalisten Maria Ressa.
When the Levee Breaks
«When the Levee Breaks» er ein bluessong skriven og først spelt inn av ekteparet Kansas Joe McCoy og Memphis Minnie i 1929. Songen er ein reaksjon på uroa etter Den store Mississippi-flaumen i 1927.
Ein kjend versjon vart spelt inn av det engelske rockebandet Led Zeppelin som den siste songen på det fjerde albumet deira, frå 1971. Teksten i Led Zeppelin-utgåva var delvis basert på den originale innspelinga. Mange andre artistar har òg spela songen.
Sjølv om Led Zeppelin har opphavsretten på versjonen sin er den originale songen av Kansas Joe McCoy og Memphis Minnie i dag offentleg eigedom.
Al-Qurayn i Jemen
Al-Qurayn er ein landsby aust i det sentrale Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
When the Levee Breaks
Led Zeppelin-utgåva
Led Zeppelin spelte inn songen i desember 1970 i Headley Grange, der bandet nytta Rolling Stones Mobile Studio. Dei hadde tidlegare prøvd å spele inn songen utan hell i Island Studios i byrjinga av innspelinga for det fjerde albumet.
Led Zeppelin-utgåva inneheld ein særeigen trommerytme av John Bonham, drivande gitarar og hylande munnspel, alle tilsynelatande meint å symbolisere det kraftige uvêret som trugar med å bryte elvebarden. Vokalen vart prosessert forskjellig på kvart vers, stundom med phasing. Plant hadde den originale McCoy- og Minnie-innspelinga i den private samlinga si. Han fjerna og omarrangerte linjene i originalen og la til ny tekst.
"Me spelte i eit rom i huset med innspelingsbilen, og trommene vart sett opp ute i hovudhallen, som er ein tre etasjar høg hall med trapper på innsida. Då John Bonham gjekk ut og spelte trommer i hallen, tenkte eg «Åh, vent, me må gjere dette!» Merkeleg nok er det berre ein stereomikrofon på toppen av trappa i andre etasje, og det var den naturlege balansen hans."
Tilbake i Rolling Stones mobile studio komprimerte Johns trommelyden gjennom to kanalar og la på ekko gjennom Binson-ekkoeininga til Plant. Trommebeaten har lenge vore populære i hip hop- og dance-miljø på grunn av den «tunge» lyden, og er sampla på mange songar. Ein gong saksøkte bandet Beastie Boys for å ha nytta trommene på «Rhymin & Stealin» frå Licensed to Ill.
Page spelte inn munnspelet til Plant med å bruke teknikken baklengsekko, der lydbandet vert snudd om, spelt av og fanga til eit nytt lydband med ekko, og så snudd, slik at ekkoet kjem før sjølve lydsignalet.
Andre versjonar
Fleire andre artistar har spela songen:
Arthur Herbert, 1. jarl av Torrington
'''Arthur Herbert, 1. jarl av Torrington''' var ein britisk admiral og politikar frå seint på 1600- og tidleg på 1700-talet. Han vart avsagt som kontreadmiral av Jakob II av England i 1688 for å ha nekta å stemme på opphevinga av Test Act, som hindra katolikkar frå ha embetsstillingar, og han førte invitasjonen til Vilhelm til Haag, forkledd som ein enkel sjømann. For dette vart han kommandant for invasjonsflåten til Vilhelm under den ærerike revolusjonen.
Torrington spelte ei viktig rolle i niårskrigen, og kommanderte den engelske og nederlandske flåten under slaget ved Beachy Head (10. juli 1690), eit alvorleg nederlag for den allierte flåten. Han vart for dette sett i fengsel i Tower of London og stilt for krigsrett for å ikkje ha støtta den nederlandske skvadronen i spissen av slaglinja mot franskmennene. Han vart derimot frikjend. Likevel mista han stillinga si som øvstkommanderande for marinen.
Han har fått æra for å vere den første som nytta uttrykket «fleet in being». Torrington unngjekk slag, med mindre han hadde særs gunstige tilhøve, fram til han fekk forsterkingar. Ved å halde på slik, ville han få den franske flåten til å halde seg i området og hindre dei i å gjere andre operasjonar.
Hedningsamfunnet
Hedningsamfunnet (tidlegare Det norske Hedningsamfunn, forkorta DnH), forkorta HS, er ei partipolitisk uavhengig rørsle som motarbeider kyrkja og innverknaden til kristendomen i Noreg, og kjempar for å skilja stat og kyrkje. Rørsla vart stifta i 1974.
McCuddin Mountains
McCuddin Mountains er ei lita fjellgruppe i Antarktis som hovudsakleg består av to store fjell, Mount Flint og Mount Petras, i tillegg til fleire spreidde toppar og nunatakar. Fjella ligg i Marie Byrd Land, 64 km aust for Ames Range. Fjella vart oppdaga og fotografert frå lufta under ein flytur frå vestbasen til U.S. Antarctic Service den 14. desember 1940. Dei vart kartlagde av U.S. Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kontreadmiral Leo B. McCuddin, offiser for U.S. Naval Support Force i Antarktis i 1972.
Hedningsamfunnet
«Heidning» (norrønt heiðingi, truleg samband med 'hei') kan vera eit nedsetjande omgrep om nokon som ikkje høyrer til ei «godkjend» tru (ofte jødedommen, kristendommen og/eller islam), eller eit omgrep personar som ikkje identifiserer seg med ein slik religion brukar om seg sjølv.
Ordet «heidning» kan eigentleg tyda 'ein som bur på heia'. På latin brukte ein ordet paganus, 'landbuar' som omsetjing av Det gamle testamentet sitt hebraiske gojim og Det nye testamentet sitt greske ethne, som tyder 'folk', 'folkeslag'. HS kallar seg sjølv ein humanistisk, antireligiøs frigjeringsrørsle. Organisasjonen arbeider for livssynsfridom og motarbeider kristen og muslimsk innverknad. HS er kjent for provoserande aksjonar.
Green Reef
Green Reef er ei gruppe låge skjer i Neumayer Channel, som ligg like aust for Green Spur på Île Anvers i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Det vart kartlagd from HMS «Snipe» i januar 1948 og fekk dette namnet på grunn av nærleiken til Green Spur.
Hedningsamfunnet
Hedningsamfunnets føremålsparagraf
Hedningsamfunnets føremålsparagraf er: «Hedningsamfunnet er ein organisasjon for menneske som ikkje trur på gudar eller vedkjenner seg seg til nokon religion. Vi arbeider for å fremja toleranse og menneskeverd, og kjemper mot religiøs intoleranse. Vi arbeider for å fremja høvet til menneske for livsutfoldelse, og stimulerer den frie tanken. Vi arbeider for livssynsfridom, som omfattar så vel religionsfridom som fridom frå religion. Gjennom å appellera til medmenneskeligheit og sunn fornuft, og ved å kritisera religiøse vrangforestillingar, vil vi bidra til eit betre samfunn og lukkelegare menneske.»
Oppstarten
Dei første som tok opp idéen om Hedningsamfunnet var Sigurd Hasle og Espen S. Ore; to medarbeidere i det motkulturelle tidsskriftet eitt blad i Oslo. Detta var i januar 1973. 20. januar 1973 vart det sendt ein søknad til Justis- og beredskapsdepartementet. Dei ynskte å få namnet godkjent, noko som var første steg i retning av å godkjennast som trossamfunn. Departementet svara at dei først ville ha oppgjeve medlemsstall og trosbeskjennelse, og Hedningsamfunnet hadde ingen av delane. Arbeidet gjekk så inn i ein dødfase som varte fram til våren 1974. Aktiviteten fekk då eit oppsving, og det vart sendt ut ei pressemelding våren 1974 om at Hedningsamfunnet var stifta, sjølv om samfunnet enno ikkje var vorte formelt stifta. 2. november 1974 vart det konstituerande møtet halde, og ein var cirka 60 medlemmar i starten. Dei tre som stifta Hedningsamfunnet i 1974 var, Terje Olerud (no Emberland) Audun Eckhoff og Knut Ås. Seinare òg Kjetil Wiedswang. Hedningsamfunnets første leiar var Auduns bror, arkitekten Dagfinn Eckhoff. Auduns og Dagfinns far, omsetjaren og NRK-mannen Erik Eckhoff, var Hedningsamfunnets informasjonssekretær frå 1974 til 2000. Verksemda vart frå starten av drevet med utgangspunkt i familien Eckhoffs leilegheit i Collettsgate, og då dei flytt, vart det innredet kontor i kjellaren av det same huset.
Aksjonar
1977: Aksjon mot politikarmøte i Sarons Dal.
DnH ville protestera mot Aril Edvardsen, og politikarar som stilte opp for han. 1978: Aksjon mot ei gudsteneste i Slottskapellet.
Detta vart gjort for å konfrontera studentprest Jan P. Hagberg med utsegner han hadde kome med i Universitas. 1980 og 81: Undersøking i regi av DnH for å visa lavt gudstenestebesøk i Dnk. 1989: I samanheng med Besøket til paven i Oslo arrangerte DnH «Katolsk varemesse» med sal av heimelaga relikviar, blant anna «Heilag Ånd på flaska». 1995: I samband med feiringa av 1000-års jubileet for kristningen av Noreg aksjonerte DnH på Mostar. Dei braut inn i seremonien med eit banner med påskriften «1000 år er meir enn nok!» Aksjonen fekk stor merksemd. 2000: I samband med at World Islamic Mission søkte om å få ropa ut bønnerop frå minareten, søkte DnH om å få kalla til inn sina møte på same måte. Begge søknadene vart løyvd. Aksjonen fekk stor merksemd, både i Noreg og i utlandet.
Publikasjonar
Medlemsbladet til DnH heiter Oss Heidningar Imellom. Frå 1975 til 1987 gav dei òg ut eit eksternt blad – Tro DET. Seinare gav dei, saman med Religionskritisk Forlag, ut fire nummer av teikneseriebladet Jesus Kristus & Co. Det første nummeret vart meldt for blasfemi av Kvinnene til Kristeleg Folkeparti. Riksadvokaten innhenta ei teologisk ekspertutsegn frå professor, dr. theol. Inge Lønning, som gav bladet attest for å innehalda «uvanleg ondartede» gudsbespottelser. Lønning innsåg likevel at ei straffesak ville gje utgiveren hjelp «til å distributere sina hånlige og krenkjande ytringer» og ville difor ikkje rå til tiltala. Meldinga vart henlagd. I 2011 kom DnH med eit nytt eksternt blad – "Holy Crap".
Styreleiarar
Nemninga på styreleiaren til samskipnaden var i perioden 1974–1983, i namnet til likestillinga, forkvann. Årsmøtet vert halde i oktober/november.
Æresmedlemmer
Følgjande er for tida æresmedlemmer i Hedningsamfunnet:
Kåringar
Hedningsamfunnet har ulike kåringar der dei gir merksemd til dem dei meiner fortener det. «Kristendummen» er ein nidpris, men dei kårar òg «Æreshedninger».
Initiativtakar til prisen Kristendummen i 1994 var Ronnie Johanson, som òg har stått for alle seinare utdelinger. Prisen går til kulturpersonlegdomar som har gjort seg merka med lite velvalgte ord om kristendomen.
"Æreshedning" vart instiftet i 2007. Då avgjorde DnH seg for å gje ei utmerking til personar som stod for religionskritikk utan å vera medlemmar av DnH. Same år utnemnde dei Kristopher Schau, Øystein Karlsen og Morten Ståle Nilsen, personane bak TV-serien «Dei sju dødssyndene» til Æreshedninger.
Kjelder
Kort om Hedningsamfunnets historie 1974-2004
Fylkesveg 630 (fleirtyding)
Fylkesveg 630 finst i fleire fylke i Noreg:
Perry Range
Perry Range er ei lita fjellkjede, 11 km lang, mellom den nedre delen av Venzkebreen og Berrybreen der dei møter Getz isbrem, på kysten av Marie Byrd Land. Fjellkjeda vart oppdaga og fotografert frå lufta under U.S. Antarctic Service i desember 1940. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant John E. Perry som var anleggsoffiser ved McMurdo-basen i 1968.
Nic Potter
Biografi
Nic Potter var fødd i Wiltshire og slutta på skulen då han var 15 for å bli snikkar. Den eldre systera Sally, er ein kjend filmregissør. 16 år gammal vart han med i The Misunderstood, samstundes med trommeslagaren Guy Evans, som kom med frå Van der Graaf Generator, som då hadde ein kort pause. Då Van der Graaf valde å kome saman att etter utgjevinga av The Aerosol Grey Machine, og den tidlegare bassisten Keith Ellis valde å gå til Juicy Lucy i staden for, tilrådde Evans Potter som erstattar.
Potter vart først med på albumet The Least We Can Do Is Wave To Each Other, og spelte òg noko elektrisk gitar på eit par songar i tillegg til bass. Halvvegs gjennom innspelinga av det neste albumet, H to He, Who Am the Only One (1970), slutta han i gruppa. På resten av albumet spelte organisten Hugh Banton bass, og tok over basslinjene med basspedalar på konsertane deira.
Potter heldt kontakten med bandet, og i 1971 spelte han bass på det første soloalbumet til Peter Hammill, Fool's Mate, på albumet til Colin Scot', Colin Scot og med bandet Magna Carta. I 1970-åra spelte han òg med Jeff Beck, Chuck Berry, Rare Bird og Steve Swindells. I 1973 samarbeidde han på prosjektet The Long Hello. Han spelte bass på Peter Hammill-albumet Over (1977).
I 1977, då Hugh Banton og David Jackson slutta Van der Graaf Generator, vart Potter beden om å kome attende. Han spelte på både The Quiet Zone/The Pleasure Dome (1977) og det doble konsertalbumet Vital (1978). Han var derimot framleis ikkje komfortabel med dynamikken i bandet og skildra det som «stundom kjennes det som ei sky kjem ned - ei særs illevarslande kjensle» Han vart særleg uroa på ein konsert i Annecy i Frankrike, der nokon hadde prøvd å utføre ein eksorisme medan bandet spelte på scenen, og måtte hjelpast attende garderoben.
Fylkesveg 6558
Fylkesveg 6558 går mellom Prestteigen (Støren) og Håggå bru i Midtre Gauldal kommune. Vegen er 4,1 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 630 i Sør-Trøndelag.
Stortingsrepresentantar 1871-1873
Stortingsrepresentantar 1871-1873 er ei oversikt over representantane til Stortinget 1871-1873. Lista syner alle som vart valde til Stortinget. Totalt var det 111 representantar frå 43 valkrinsar; 74 representantar frå 18 landkrinsar (amt) og 39 representantar frå 37 bykrinsar. Det tidlegare Finmarkens Amt var delt i to; Tromsø Amt og Finmarkens Amt, tilsvarande dagens Troms og Finnmark fylke.
Bjorli skisenter
Bjorli skisenter er eit skisenter som ligg i Bjorli i Lesja kommune i Innlandet. Anlegget har 6 skiheisar, 11 preparerte nedfartar med ulike vanskegradar, barneheis og eigen terrengpark med hopp, rails og halfpipe. Skisenteret har ein høgdeforskjell på 650 meter, og det høgste punktet i anlegget er 1250 moh. Totalt er det 19,6 km med nedfart.
Bjorli skisenter har utleige av ski og skiskule. I området er det om lag 100 km oppkøyrde langrennsløyper i variert terreng.
Soluna Samay
Soluna Samay Kettel-Ziegler er ein dansk songar og gitarist. Ho representerte Danmark i Eurovision Song Contest 2012 med songen «Should've Known Better».
Al-Quzah
Al-Quzah er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Soluna Samay
Soluna Samay gav ut si fyrste soloplate, Sing Out Loud på Baltic Records hausten 2011. 21. januar 2012 deltok ho i Dansk Melodi Grand Prix med «Should've Known Better», og vann. Dermed gjekk ho vidare til å representera Danmark i Eurovision Song Contest i Baku.
Eurovision Song Contest 2012
Soluna Samay opptredde i den fyrste semifinalen i Baku den 22. mai 2012 og gjekk vidare til finalen. Her enda ho på ein 23. plass.
Mount Henry Lucy
Mount Henry Lucy er eit markant fjell, 3020 meter over havet, som ligg 2,5 nautiske mil sør-søraust for Mount White ved sørenden av Supporters Range i Antarktis. Det vart oppdaga av Nimrod-ekspedisjonen, 1907–09, og kalla opp etter Henry Lucy, eit britisk parlamentsmedlem som offentleggjorde ekspedisjonen til Ernest Shackleton og støtta dei med å få finansiering frå Parlamentet til ekspedisjonen.
Thomas Funck
Thomas Fredrik Georg Funck, var ein svensk friherre, barnebokforfattar og kunstnar.
Omsetnadsavgift
Omsetnadsavgift er ei avgift på omsetnaden av varer og tenester. Avgifta blir vanlegvis rekna ut som ein prosentsats av verdien på varen eller tenesta.
Thomas Funck
Funck var «pappaen» til figurane Kalle Stropp (ei grashoppe) og Grodan Boll (ein frosk), som dukka opp i barneprogram i Sveriges Radio i 1954. Funck stod sjølv for alle røystene til figurane og sette til lydeffektar. Han framførte også små sjølvskrivne viser om og med figurane i programma. Med åra vart nærare tusen program.