cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karl Olafsen
Frå 1910 var Olafsen medlem av bystyret i Sarpsborg, som ordførar frå 1919 til han døydde. Han var også skulestyreformann i Sarpsborg 1915-18, og leiar av ein komite som handsama spørsmålet om utviding av Sarpsborg by.
Hausten 1921 vart Olafsen vald til stortingsmann frå dei fire byane i Østfold og kjøpstaden Drøbak i Akershus. Han vart vald for det nyskipa Norges Socialdemokratiske Arbeiderparti, eit parti danna av utbrytarar frå det radikaliserte Norske Arbeidarparti. Ved Stortingsvalet 1924 vart han attvald. Både i den fyrste og andre tingperioden var han medlem i Universitets- og fagskulekomiteen. Tidleg i 1927-sesjonen døydde Olafsen, 46 år gammal. Abraham Aakre rykte då inn på Tinget som tidlegare fyrste varamann.
Emin Ağalarov
Emin vart berømt då han i 2006 gav ut debutalbumet Still som selde over 100 000 eksemplar over heile verda. I 2010 gav han ut albumet Wonder i Storbritannia. Han er òg forretningsmann og arbeider som kommersiell direktør i Crocus International.
Emin er son av Araz Ağalarov, ein russisk milliardær, og er gift med Leyla Əliyeva, dottera til presidenten i Aserbajdsjan, İlham Əliyev. Saman med Əliyeva har Emin to søner.
Eurovision Song Contest 2012
Som pausenummer i finalen i Eurovision Song Contest 2012 framførte Emin songen «Never Enough».
Munga
Munga er ein tettstad i Västerås kommun i Västmanlands län i landskapet Västmanland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 240 innbyggjarar.
Peter Holmesland
Peter Karl Holmesland var ein jurist, embetsmann og stortingsmann frå Holum i Vest-Agder. Simon Holmesland var far hans.
Holmesland var student i 1884 og cand. jur. i 1889. 1890-91 var han eidsvoren fulllmektig hos sorenskrivaren i Nordre Jarlsberg. Frå 1892 var han tilsett i Finansdepartementet, 1899 var han konstituert fut i Larvik. Holmesland var sorenskrivar i Gjerpen frå 1909. 1902-04 var han medlem av bystyret i Larvik.
Holmesland representerte Porsgrunn for Venstre på Stortinget 1913-15. Han var medlem av Lagtinget og fullmaktskomiteen. Nestformann i justiskomite nr 2.
Han døydde i 1933 og vart gravlagd i Barbu.
Han var far til forfattaren Sigrid Boo.
Friday on My Mind
«Friday on My Mind» er ein song frå 1966 av den australske rockegruppa The Easybeats. Han var skriven av medlemmane George Young og Harry Vanda, og vart ein hit verda over med ein 16. plass i USA i mai 1967, 1. plass i Australia og 6. plass i Storbritannia. I 2002 vart han stemnd fram som den beste australske songen gjennom tidene av Australasian Performing Right Association (APRA) ved hjelp av ein jury på meir enn 100 folk frå musikkindustrien.
Skildring
Versa i moll skildrar ei langvarig og keisam arbeidsveke, dag for dag («Monday morning feels so bad/Coming Tuesday I feel better»). Desse versa vert utsmykka med ein særeigen gitar. Oppbygginga til refrenget består av ein gradvis stigande vokal, som kulminerer med «Cos I'll have Friday on my mind!» og starta refrenget i dur som skildrar gledene med å ha helg i byen.
I tillegg til singelen som kom ut seint i 1966, vart songen gjeven ut som ein EP i september 1967 med songane «Sorry», «Who'll Be the One» og «Made My Bed, Gonna Lie in It».
Andre versjonar
Songen er spelt inn av mange andre artistar, først av The Shadows, som gjorde ein instrumentalversjon av songen for albumet Jigsaw i 1967. David Bowie spelte inn ein versjon av songen i 1973 for coveralbumet Pin Ups. Harry Vanda skildra denne som «den einaste coverversjonen eg likte». Same året gav Earth Quake ut songen på singel.
Andre artistar som har spelt inn songen er mellom andre Gary Moore, Peter Frampton, Richard Thompson (1000 Years of Popular Music), Ben Lee, The Busters, The Kursaal Flyers og punkbandet London.
Munka-Ljungby
Munka-Ljungby er ein tettstad i Ängelholms kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 2 877 innbyggjarar.
Mount Yesenin
Mount Yesenin er eit fjell på 2520 moh. som ligg 3 km nordvest for Yeliseyev Rocks i Payerfjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kartla det på ny i 1960–61, og kalla det opp etter den russiske diktaren Sergej Jesenin (1895–1925).
Anna Colbjørnsdatter
Anna Colbjørnsdatter Arneberg er uløyseleg knytt til slaget på Norderhov, ei krigshandling som skjedde under den store nordiske krigen ved Norderhov kyrkje, mellom norsk–danske dragonar og svenske karolinarar, natta til 29. mars i 1716. Anna får i ettertid æra for å ha lurt svenskane, som lei eit sviande nederlag ovanfor den langt mindre mannsterke norsk–danske styrken. Av den grunn er ho Noregs kan hende største nasjonalheltinne, men det er stor uvisse knytt til hennar rolle i slaget på Norderhov. I ein artikkel i Dagbladet i 1996 peiker Christopher Hals Gylseth på at Anna Colbjørnsdatter er ein av særs få kvinnelege helteskikkelsar i norsk historie.
Det blir sagt at Anna alt i ung alder vart førebudd på eit liv som prestefrue. Ho kom frå ein storgard i Sørum på Romerike, der den mannlege delen av slekta hadde lange tradisjonar som medlem i presteskap og øvrigheit. Det var derfor kan hende ikkje så merkeleg at ho alt som femtenåring i 1682 vart gift med magister Jonas Ramus (1649–1718), som på 1680-talet var personellkapellan under Anna sin far, sokneprest Colbjørn Torstenssøn (–1720), i gamle Sørum kyrkje.
I 1690 vart ektemannen utnemnd til sokneprest i Norderhov kyrkje. Familien flytta til Norderhov på Ringerike, der dei busette seg på Norderhov prestegard. Dei hadde då borna Ole (1683–1714), Daniel (1684–1727), Johanna (1685–1717), Christian (1686–1714) og Anna Sophie (1687–1722), som alle var fødde på Sørum og alle døydde før mora. Sonen Daniel nådde likevel å bli prest sjølv, og han overtok som sokneprest til Norderhov då faren døydde i 1718. I 1727 døydde Daniel ugift, slik at Anna òg arva han. Dottera Anna Sophie blei gift og fekk eit barn, Anna Larsdatter (1717–1791), som sidan arva det heile etter mormora si Anna Colbjørnsdatter.
Michael Aamodt
Michael Sevald Præstrud Aamodt var ein norsk gardbrukar, veginspektør og stortingsmann frå Liknes i Vest-Agder.
Aamodt var son av ein gardbrukar og gullsmed. Han tok over farsgarden i si tid, og var elles veginspektør og vaksinatør i ein del år. Elles var han ein flink kvakksalvar, og laga til dømes augevatn, gurglevatn for halsplager, plaster og salvar for sår og byllar. Under sitt opphald som stortingsmann i Christiania vekte han oppsikt ved å praktisere som tannlege.
Lian
Lian kan visa til:
Michael Aamodt
Han var i 1824 1. representant frå Lister og Mandals amt, medlem av komiteen for handel og næringsfridom.
Aamodt døydde på farsgarden i Liknes i 1859.
Lian
Stadnamn
Det norske stadnamnet Lian har norrønt utspring, hlíð, som tyder skrånande fjell-/åsside eller li. Lian er kjend som gardnamn og etternamn frå heile Noreg.
Kjende namneberarar
Stadnamn
Buskerud - Buskerud amt
Hedmarken - Hedemarkens amt
Nordland - Nordlands amt
Nord-Trøndelag - Nordre Trondhjems amt
Sør-Trøndelag - Søndre Trondhjems amt
'''Vest-Agder - Lister og Mandals amt
Vestfold - Jarlsberg og Larviks amt
ARPANET
Oversyn
ARPANET nytta eigne datamaskiner kalla IMP (Interface Message Processor) som del av sjølve overføringsnettet programmert til å formidla pakkane. Sjølve dei samkøyrande datamaskinene blei kalla vertsmaskinar (hosts). Vidare blei nettet utforma som eit maskenett. Dette gjorde det mogleg å nytta alternative ruter for pakkane gjennom nettet. Med dette blei nettet meir motstandsdyktig – både mot feil og trafikktoppar. Eldre datanett var oftast «stjernenett», og pakkesendinga blei handtert av vertsmaskinane sjølve.
Metodane og prosedyrane som vertsmaskinane nytta for samkjøring blei ordna ved felles protokollar, dvs. reglar og kodar for samvirket. Eit gjennomtenkt og generalisert system av protokollar blei innført i ARPANET. Det var særleg viktig for at vertsmaskinar kunne samverka sjølv om dei var heilt forskjellige.
I alt gav desse faktorane mange nye moglegheiter i høve til tidlegare datanett, og var eit godt grunnlag for den vidare utviklinga av nett-teknikk som danna grunnlaget for Internett.
Noreg blir tilknytt ARPANET
Like etter blei ei 9,6 kb/s linje etablert frå Kjeller til London og ein TIP installert ved University College London (UCL). I dei neste åra blei òg vertsmaskiner tilknytta ved UCL, ved FFI og ved Norsar. Dette var dei einaste tilknytingane utanfor USA fram til 1980
FFI deltok i utviklinga av Internett-teknologien i samarbeid med ARPA fram til 1982. Ein del av samarbeidet gjaldt pakkesvitsjing av satellittkanalar. Televerket bidrog med lån – for eksperiment – av ein ledig satellittkanal og linjer til jordstasjonen i Tanum i Sverige frå 1975.
Bakgrunn
Dei tidlegaste ideane om eit datanettverk som tillét kommunikasjon mellom brukarar med forskjellige datamaskiner blei formulerte av Joseph Licklider ved Massachusetts Institute of Technology i august 1962, i ein serie artiklar som tok for seg konseptet hans om «galaktiske nettverk». Licklider sine idear inneheldt nesten alt som Internett er i dag.
Fylkesveg 28 i Finnmark
Fylkesveg 28 i Finnmark går mellom Rafsbotn og Russeluft i Alta kommune. Vegen er 7,9 km lang.
ARPANET
Bakgrunn
I oktober same året blei han engasjert som sjef for ARPA-prosjektet (seinare DARPA) i regi av det amerikanske forsvarsdepartementet, der han overtydde Ivan Sutherland, Bob Taylor og Lawrence G. Roberts om kor viktige konsepta hans var. Licklider forlét likevel prosjektet før det blei gjort noko handfast med visjonane hans.
Omtrent samtidig hadde Leonard Kleinrock utført ein del arbeid rundt system som baserte seg på lagring og vidaresending («store and forward») av meldingar. Dette arbeidet førte fram til ein viktig analyse av teoriar rundt nettverk som baserte seg på meldingar som blei lagt i ein kø for vidaresending på eit seinare tidspunkt. Arbeidet blei publisert i ei bok i 1964. Kleinrock sitt arbeid tok likevel ikkje for seg konseptet med å dela opp meldingane til ein brukar i mindre einingar før dei blei sende ut på nettverket. Sjølv beskreiv han arbeidet sitt slik:
I tillegg til dette hadde Donald Davies ved National Physical Laboratory (NPL) i England jobba med liknande konsept i 1965, etter at ein hadde komme fram til at nettverk som baserte seg på linjesvitsjing ikkje var godt nok.
Ideane og konsepta som til slutt skulle bli ARPANET stamma altså frå fire uavhengige forskingssenter: DARPA, Rand Corporation, MIT og NPL.
Opphav
Medan alt dette skjedde var ARPA og Bob Taylor framleis interesserte i å laga eit kommunikasjonsnettverk for datamaskinar, delvis for å la ARPA-sponsa forskarar på ulike stader bruka dei forskjellige datamaskinene ARPA hadde, og delvis for å raskt kunne spreia ny programvare og informasjon til så mange som mogleg.
Mot slutten av 1966 hadde Taylor fått med seg Larry Roberts frå MIT Lincoln Laboratory til å vera sjef for eit prosjekt som faktisk laga eit slikt nettverk; Roberts hadde tidlegare møtt Donald Davies på tidsdelingskonferansen i England.
Den fyrste tanken til Roberts var å kopla dei tidsdelte maskinane direkte opp mot kvarandre via telefonlinjer, men på eit møte i 1967 gav fleire av prosjektdeltakarane uttrykk for misnøye over at kvar av datamaskinane deira måtte ta seg av arbeidet med å administrera denne straumen av informasjon. Ein av deltakarane, Wesley Clark, la fram ein idé om å bruka mindre, separate datamaskinar til å ta seg av kommunikasjonslinjene; dei mindre datamaskinane ville på denne måten avlasta dei større datamaskinane, og planlegginga av ARPANET byrja med dette prinsippet som basis.
Roberts fortsette så med å skriva «ein plan for ARPANET», som blei presentert ved ein konferanse i 1967. Ein av dei andre deltakarane der var Roger Scantlebury, som hadde jobba saman med Davies ved NPL. Han diskuterte pakkesvitsjing med Roberts, og introduserte Roberts til Baran sitt arbeid. Kva dette eksakt hadde å seia er litt uklart, men Roberts sine planar for nettverket blei i alle høve endra kort tid etter møtet med Scantlebury.
Skiping
Like før sommaren 1968 var ein komplett plan klar, og etter å ha fått godkjenning frå ARPA blei 140 potensielle firma inviterte til å legga inn eit anbod. Dei fleste syntest at forslaget var «heilt på viddene», og berre 12 la inn anbod. Ved utgangen av året sat ein igjen med berre to kandidatar, og etter ein del forhandlingar blei det vedteke å gje oppdraget til Bolt, Beranek and Newman (BBN) tidleg i 1969.
I 1975 bestod ARPANET av 15 ulike noder, dei fleste av dei universitet. Etter ein vellukka demonstrasjon av ARPANET ved ein internasjonal konferanse i Washington D.C. i 1972 var neste skritt å gjera tilgangen til ARPANET tilgjengeleg for andre datanettverk. Dei fyrste var andre kommunikasjonsnettverk leidd av ARPA; høvesvis PRNET og SATNET. Dette førte til introduksjonen av eit nytt konsept: eit nettverk av nettverk.
I 1973 skreiv to dataingeniørar, Robert Kahn frå ARPA og Vint Cerf som på den tida var ved Stanford University, ein forskingsartikkel som skildra den grunnleggande internett-arkitekturen.
Prøvekøyring
Den første meldinga blei send over ARPANET om kvelden den 29. oktober 1969. Notatet er eit utdrag frå «IMP-loggen» ved UCLA (University of California, Los Angeles), og skildrar korleis ein sender ei melding frå UCLA SDS Sigma 7-tenarmaskina til SRI SDS 940-tenarmaskina.
På dette tidspunktet bestod ARPANET av fire noder. Kvar node var ein liten datamaskin kjend som ein IMP («Interface Message Processor»), som bygde på ideen til Wesley Clark. IMP-maskinane fungerte som ein ruter, og var tilkopla kvarandre ved hjelp av ei 56 kbit/sekund digital leid linje. Dei fyrste fire blei installerte ved UCLA (der Kleinrock hadde oppretta eit nettverksmålingssenter), Stanford Research Institute (SRI, der Doug Engelbart hadde laga «NLS», eit hypertekstsystem), UCSB (University of California, Santa Barbara) og University of Utah.
Den fyrste ARPANET-tilkoplinga blei oppretta 21. november 1969 mellom ein IMP ved UCLA og ein IMP ved SRIS Augmentation Research Center. 5. desember 1969 var alle dei fire nodene i nettverket tilkopla.
Nokre historiske glimt
Allereie i 1963 forska Paul Baran ved RAND Corporation på temaet «distribuerte system og kommunikasjon» for det amerikanske flyvåpenet. Her jobba han med teorien om pakkesvitsjing som ein basis for dei distribuerte systema. Planane blei den gong lagt på hylla då dei blei oppfatta som for komplekse.
Nokre år seinare – i 1966 – jobba Donald W. Davies ved National Physical Laboratory i England med akkurat det same. Han lykkast i dette forsøket, og kunne nokre år seinare setja i drift eit lite, lokalt, pakkesvitsja nett.
RAND Corporation kom i 1964 med forslaget om å bygga eit avansert kommunikasjonsnett som kunne motstå sjølv eit angrep med atomvåpen. Tre år seinare la Lawrence G. Roberts fram skissene for det som skulle bli til ARPANET. Nettet nytta seg av eit pakkesvitsja nett, og på denne måten vart all data fordelt i små pakkar. Pakkane valde individuelle vegar fram til mottakaren; om ei node blei øydelagd ville pakken finna andre ruter fram til mottakar. Om alle vegar var utilgjengelege ville pakken sendast mellom noder heilt til vegen fram til målet var tilgjengeleg.
I 1968/69 kom ein for fullt i gang med arbeidet med ARPANET. Dei viktigaste aktørane i startfasen var BBN (Bola, Beranek and Newman), UCLA (University of California, Los Angeles), NAC (Network Analysis Corporation) og SRI (Stanford Research Institute).
BBN hadde hovudansvaret med utviklinga av pakkesvitsjane, og dessutan overvaking av nettverket. UCLA hadde ansvaret for målingar av yteevna til nettet, og dessutan simuleringar og studiar av det. SRI hadde avsvaret for NIC (Network Information Center). NAC hadde avsvaret for topologi og trafikkavviklinga til nettet.
I desember 1969 blei fire nodar oppretta for dei første utprøvingane av det nye nettet. Dei første nodane var plasserte hos SRI (Stanford Research Institute), UCLA, USCB (University of California Santa Barbara) og UTAH (University of Utah, Salt Lake City). Nettet fekk då namnet ARPANET.
Utviklinga av programvare til nettet var opp til kvar enkelt deltakarinstitusjon. Vert-til-vert-transportprotokollen NCP såg dagens lys like etter at dei første testane av nettverket var ferdig. Protokollane FTP (File Transfer Protocol) og Telnet (fjerninnlogging på stormaskiner) blei innførte like etter.
I 1971 blei det for fyrste gang overført filer ved hjelp av FTP (med programmet CPYNET). File Transfer-spesifikasjonen (anm. RFC 454 ) som beskriv FTP-protokollen, kom noko seinare (1973). Same året som FTP blei testa for første gang, utvikla Ray Tomlinson programmet SENDMSG. Ved hjelp av dette programmet lykkast han for fyrste gang å senda ei melding frå ein klient til ein annan. Året etter, i 1972, blei SENDMSG modifisert til bruk for ARPANET, krøllalfa (@, eller «at») fekk òg tydinga si.
ARPANET voks raskt, og seks år etter at dei fire fyrste nodane var oppretta bestod nettet av heile 50 nodar. Kvar node kunne ha opp til fire vertsmaskiner tilkopla, noko som betyr at det var opp til 200 vertsmaskiner tikopla ARPANET i 1975. Dette talet er nok lågare, for nodar med TIP (Terminal Interface Processor) kunne berre ha tre vertsmaskinar tilkopla. Nodar med TIP tillèt terminalar å kopla seg til vertsmaskinar som om dei var lokale terminalar. Nedetida på ARPANET var berekna til maksimalt 30 sekund per år. Kvar node var derfor forbunden med minst to andre nodar, dei hadde òg ofte fleire linjer til kvar node for å hindra driftsavbrot i nettet. Linjene mellom nodane hadde ein maksimal overføringsfart på 56 Kb/s, med unntak av dei mest trafikkerte nodane som hadde heile 230 Kb/s (aust-vest-knytepunkt).
ARPANET og atomangrep
Internet Society (ISOC) skriv om blandinga av dei tekniske idéene som til slutt blei til ARPANET i A Brief History of the Internet, der det blir stadfesta følgjande:
Soga om at ARPANET blei utvikla for å kunna motstå eit atomangrep er ein så sterk og tydelegvis tiltalande idé at mange nektar å tru at det ikkje er sant. ARPANET blei i røynda bygt for å overvinna nettverkstap, og hovudgrunnen var at sjølv utan eit atomangrep var nettverkskommunikasjonen svært sårbar på denne tida.
Munktorp
Munktorp er ein svensk tettstad i Köpings kommun i Västmanlands län i landskapet Västmanland. I 2005 hadde tettstaden 485 innbyggjarar. Munktorp ligg cirka ti kilometer nordaust for Köping.
Pipeleire
Pipeleire er ei feit, ljos leire, gjerne av grå farge. Han vert nytta til framstilling av keramiske produkt og vert kvit ved brenning.
MII
MII eller Mii kan syne til
Herman Løvenskiold
Herman Løvenskiold var ein norsk godseigar og oberstløytnant frå Oslo som representerte Telemark og partiet Høgre på Stortinget åra 1922-27. Frederik Løvenskiold var bestefar hans.
Herman Løvenskiold var son til ein godseigar. Han tok studenteksamen ved Aars & Voss skule i hovudstaden i 1887, og vart offiser i 1890. Frå 1895 var han knytt til generalstaben, fyrst som aspirant, frå 1900 som kaptein. I 1907 overtok han farens storgard Rafnes i Bamble. Ved sidan av å pleie den militære karrieren vart han då også godseigar. I september 1914 vart han utnemnd til bataljonsjef og samstundes forfremja til major. Frå 1. januar 1918 var han nestsjef ved Telemarkens infanteriregiment nr 3, med rang av oberstløytnant.
Løvenskiold var formannskapsmedlem i Bamble herad frå 1910 til han døydde, perioden 1919-22 var han ordførar. Frå 1914 var han styremedlem i Langesundsfjordens Kraftselskap.
Hausten 1921 vart Løvenskiold vald til stortingsrepresentant frå valkrinsen Telemark, attvald i 1924. På Tinget var Høgre-mannen medlem i Sosialkomiteen 1922-24, formann i Militærkomiteen 1925-26 og medlem i Utanriks- og konstitusjonskomiteen 1927. Den 1. februar 1927, då Stortinget debatterte nyordninga av Forsvaret, Forsvarsordningen av 1927, var Løvenskiold råka av ei hjerneblødning. Han døydde dagen etter.
The Captain & the Kid
The Captain & the Kid er det 29. studioalbumet av den britiske musikaren Elton John, som kom ut i 2006. Det er det andre sjølvbiografiske albumet med tekstforfattar Bernie Taupin og fortsette der Captain Fantastic and the Brown Dirt Cowboy frå 1975 tok slutt. The Captain & the Kid omhandla hendingar i liva deira sidan dei starta å arbeide saman 30 år tidlegare.
The Captain & the Kid nådde 6. plass i Storbritannia og 18. plass i USA.
Pimpstein
Pimpstein (det første leddet kjem frå eit latinsk ord nærskyld «skum») er ein dagbergart forma som eit sterkt blærete, skumaktig vulkansk glas. Han vert danna ved at gassar har strøymd ut under strøkninga av sur (rhyolittisk) lava. Blæreromma opptek ein så stor del av volumet at pimpstein flyt på vatn. Fargen er vanlegvis lysegrå.
Pimpstein blir ofte kasta ut av vulkanar i form av større eller mindre rundaktige bitar som pimpsteinslapilli eller cinder, og kan danne utstrakte og mektige tuffavleiringar som pimpsteinstuff eller trass. Den øvste delen av meir basiske lavastraumar er òg ofte oppblæra til ein slags pimpstein kalla scoria, medan den lågare delen består av meir kompakt lava.
Pimpstein vert nytta som slipemiddel og i pulverform som tilsetning til skurepulver og såpe.
Chubby Checker
Chubby Checker er ein USA-amerikansk rock and roll-songar og dansar. Han er best kjend for å ha popularisert fleire dansestilar som twist-dansen, med hitversjonen sin av Hank Ballard-songen «The Twist» i 1960, og pony-dansen med hitten «Pony Time». I september 2008 toppa «The Twist» Billboard si liste over dei mest populære singlane som har vore på Hot 100 sidan debuten i 1958. På den oppdaterte lista frå august 2013 låg han framleis øvst på lista. Checker populariserte òg «Limbo Rock» og limbo-dansen som følgde, i tillegg til andre dansestilar som The Fly.
Checker er den einaste plateartisten som har hatt fem album inne på dei tolv øvste plassane samstundes. Artisten har ofte hevda å personleg ha endra korleis folk dansar til rytmen i musikken, som han sa til Billboard «Overalt på jorda, når nokon har ein song med ein god takt, så er dei på golvet og dansar til den takten. Og før Chubby Checker, var det ikkje slik.» Clay Cole var samd: «Chubby Checker har aldri blitt heilt anerkjend for det store bidraget sitt til popkulturen. Chubby og twisten fekk vaksne folk ut på dansegolvet for første gongen. Før twisten vart eit fenomen, dansa ikkje vaksne til tenåringsmusikk.»
Tidleg liv
Etter skulen underheldt Evans kundar på forskjellige jobbar han hadde, som Fresh Farm Poultry på Italian Market. Det var sjefen hans på marknaden, Tony A., som gav Evans kallenamnet «Chubby». Eigaren av Fresh Farm Poultry, Henry Colt, var så imponert av Evans at han og venen Kal Mann, som arbeidde som låtskrivar for Cameo-Parkway Records, fekk arrangert ei privat innspeling for den unge Chubby for American Bandstand-verten Dick Clark. Det var under denne innspelinga Evans fekk scenenamnet sitt av kona til Clark. Ho spurte han kva namnet hans var, og han sa: «Vene kallar meg Chubby». Sidan han nettopp hadde framført ei etterlikning av Fats Domino, så sa ho «Som i Checker?» Både «chubby» og «fat» er engelske ord for å vere tjukk, og både «domino» og «checker» (dam) er namn på spel. Frå den tida brukte Evans artistnamnet «Chubby Checker».
1960-åra
Checker introduserte versjonen av «The Twist» då han var 18 år gammal juli 1960 i Wildwood i New Jersey på The Rainbow Club. «The Twist» vart den einaste singelen som gjekk til topps på Billboard Hot 100 to gonger, ved to forskjellige høve. (Bing Crosby sin «White Christmas» hadde klart dette på ei tidlegare variant av den amerikanske singellista.
«The Twist» hadde tidlegare nådd 16. plassen på rhythm and blues-lista til Billboard i 1959 med ein versjon innspelt av låtskrivaren Hank Ballard og bandet hans The Midnighters. Checker sin «Twist» vart derimot ein nasjonal kjempehit, med god støtte av dei mange framføringane på American Bandstand med Dick Clark og tenåringane på showet som dansa dansen. Songen var overalt og Checker følte at kritikarane meinte han berre kunne ha suksess me dansesongar og sette han i bås som ein danseartist. Checker sa seinare: «På ein måte øydela 'The Twist' livet mitt. Eg var på veg til å bli ein stor nattklubbsongar, og 'The Twist' endra alt. Det gjekk over alle støvleskaft. Ingen trudde eg hadde noko talent». I 1965 hadde «The Twist» aleine seld over 15 millionar eksemplar og fått fleire gullplater av RIAA i USA.
Trass i at Checker i starten var misnøgd, fekk han meir suksess med livlege dansesongar, som «The Hucklebuck» (#14), «The Fly» (#7), «Dance the Mess Around» (#24), og «Pony Time», som var den andre singelen hans som gjekk til topps på lista i USA. Den neste «twist»-singelen til Checker, «Let's Twist Again», vann Grammyprisen i 1961 for beste rock and roll-song. Ein duett i 1962 med Dee Dee Sharp, «Slow Twistin'», nådde tredjeplassen på den nasjonale lista. Anre store hittar han hadde var «Dancin' Party», «Popeye the Hitchhiker», «Twenty Miles», «Birdland», «Loddy Lo» og julesongduetten med Bobby Rydell, «Jingle Bell Rock». «Limbo Rock» nådde andreplassen på singellista hausten 1962 og vart den siste singelen til Checker på Topp 10. Checker fortsette å ha singlar på Topp 40 fram til 1964, men den britisske bølgja endra musikksmaken til folk og enda hitkarrieren hans. Han brukte resten av 1960-åra på å spele inn musikk og turnere i Europa.
1970- til 1990-åra
«The Twist» vart spelt inn av Cameo Parkway Records og denne og andre songar på selskapet vart utilgjengeleg tileg i 1970-åra på grunn av indre stridar i selskapet. I neten eit itår bestod alle samleplater av hittane til Checker av nyinnspelingar. I 1970-åra spelte han i oldies-miljø og hadde ein kort periode som discoartist. Chubby Checker heldt fram å vere ei superstjerne i Europa på både fjernsyn og plate. Ein danseversjon av The Beatles sin «Back in the U.S.S.R.» kom ut i 1969 på Buddah Records, men nådde berre 82. plassen på singellista i USA. dette var siste gongen Checker var å sjå på ista før 1982, då songen «Running» nådde 92. plassen.
I 1971 spelte Checker inn eit psykedelisk album fyllt me musikk han meinte var «aktuell». Albumet kom først berre ut i Europa og heitte Chequered!, men fekk sidan namnet New Revelation, The Other Side Of Chubby Checker og stundom berre Chubby Checker. Songane var alle skrivne av Checker og produserte av produsenten til Jimi Hendrix, Ed Chaplin, men studiomusikarane er ukjende. Albumet selde dårleg.
Etter 2000
Checker fekk ein singel på toppen av dance-lista til Billboard i juli 2008 med «Knock Down the Walls». Singelen nådde òg topp 30 på Adult Contemporary-lista. Roger Filgate frå Wishbone Ash spelte sologitar.
Den 25. februar 2013 gav Checker ut ein ny singe, balladen «Changes,» via iTunes.
Sundbåt
Sundbåt ein passasjerbåt som går mellom dei fire bydelane («landa») Gomalandet, Kirkelandet, Nordlandet og Innlandet i Kristiansund.
Kristiansund kommunale sundbåtvesen trafikkerer i dag sunda i byen med sundbåtane «MS Rapp» og «MS Angvik». Trafikkgrunnlaget er ikkje så stort lenger, etter som mange har gått over til å nytta bil. Men somme tek sunnbåtane for å sleppa unna kø, eller av di dei likar det. I turistsesongen er det større aktivitet og båtane er mellom kommunen sine største turistattraksjonar.
Soge
Sundbåttrafikken starta den 18. november 1876. Båtruta vart starta av lokale kjøpmenn i Kristiansund som hadde bruk for å frakta varer og kundar mellom øyane i byen. Dei stifta Kristiansund dampbåtlag i 1875 og trafikken tok til året etter.
Under 1. verdskrig vart kostnadene for store for Kristiansund dampbåtlag og Kristiansund kommunale sundbåtvesen overtok drifta av sundbåtane.
Under bombinga av byen i april 1940 vart ein av sundbåtane senka. Passasjerrekorden på eit år vart sett i 1943-1944 med 2 635 900 passasjerar. I 1997 valde innbyggarane i Kristiansund sundbåtane til kommunen sitt kulturminne.
Alle sundbåtane hadde tidlegare ein plikthoggar om bord, som hadde som oppgåve å hogga tak i kaia og halda sundbåten inntil når passasjerane gjekk om bord og i land. Namnet «plikthoggar» kjem frå forsvaret og tyder 'å ha plikten', som er den første delen av ordet, og han «høgg» fast til kaia.
Billettane til sundbåtane var frå gamalt av ovalmyntar som måtte kjøpast før ein gjekk om bord. Dei fleste familiane i Kristiansund har eit par eksemplar av desse liggande.
Tim Hinkley
Som studiomusikar
Hinkley spelte inn med mange artistar, mellom anna Johnny Hallyday, Steve Marriott, Alvin Lee, Al Stewart, Roger Chapman, Humble Pie, Whitesnake, Dr. Feelgood, Roger Daltrey, Thin Lizzy og Alexis Korner. Han var musikar for Elkie Brooks og turnerte med amerikanske musikarar som Sonny Boy Williamson, Lee Dorsey, Carla Thomas og Ben E. King. Hinkley spelte og turnerte òg med andre artistar.
Jody Grind og Boxer
I 1965 danna han ein trio, Jody Grind, saman med gitaristen Ivan Zagni og trommeslagaren Barry Wilson. Dei spelte inn to album, One Step On i 1969 og Far Canal, med Bernie Holland på gitar og Pete Gavin på trommer, i 1970, for det britiske plateselskapet Transatlantic Records. Hinkley spelte òg inn albumet Bloodletting (1979), med Boxer.
Hinkley's Heroes
I denne perioden danna han det turnerande jam-bandet Hinkley's Heroes. Det bestod av etablerte britiske musikarar, blant dei Bobby Tench, gitaristen Steve Simpson, Mel Collins, Neil Hubbard, John Halsey og bassisten Kuma Harada. Dei fekk tidvis selskap på scena av andre som Phil Collins, Joe Cocker, Kiki Dee og Eric Burdon.
iDigtunes
Hinkley skipa musikkbiblioteket og låtskrivarføretaket iDigtunes.
Appalachian dulcimer
Appalachian dulcimer er eit strengeinstrument utvikla i USA med utgangspunkt i ein instrumenttype kjend fleire stader i Europa, som nederlandsk hummel, fransk epinette des Voges og norsk langeleik. Det er særleg kjend frå folkemusikk i Appalachane i Aust-USA.
Instrumentet er også kjend som lap dulcimer, mountain dulcimer, Kentucky dulcimer og mountain zither eller kortare namn som delcumer, dulcymore, harmonium, hog fiddle, music box og harmony box.
Dulcimeren har fire strengar. Han har ein dobbel melodistreng, ein bass- og ein kvintstreng, og har ofte open stemming. Gripebrettet har diatonisk skala. Instrumentet blei tradisjonelt spelt ved at strengane blei pressa ned med ein «noter», ein rund pinne av tre, men i dag kan ein også spela dulcimer med fingrane. Dette gjer at ein også kan spela akkordar. Strengane blir plukka med eit plekter.
Ein knyter særleg appalachian dulcimer til tradisjonell amerikansk folkemusikk. Ein av dei fremste utøvaraene var Jean Ritchie frå Kentucky (f. 1922). Instrumentet er også brukt i moderne musikk, der ein til dømes kan nemna Joni Mitchell, som stemmer dulcimeren på utradisjonelt vis og speler akkordar. I England er dulcimeren blitt brukt av Brian Jones i The Rolling Stones og av folkrock-grupper som Fairport Convention og Steeleye Span, i Noreg av Folque og Kong Lavring.
Plategrense
Ei plategrense er grenseområdet mellom to jordskorpeplater. Ein deler plategrensene inn i tre hovudtypar.
Nils Utsi
Nils Reidar Utsi var ein norsk samisk skodespelar, dramatikar og teaterinstruktør frå Tana i Finnmark.
Utdanning
Utsi var fødd i Tana. Etter gymnas i Finnmark tok Nils Utsi skodespelarutdanning ved Statens Teaterskole i Oslo, der han kom inn i 1964 som den fyrste samiske studenten.
Fylkesveg 73 i Finnmark
Fylkesveg 73 i Finnmark går mellom Øksfjord og Ystnes i Loppa kommune. Vegen er 2,2 km lang.
Steve Nieve
Steve Nieve er ein engelsk musikar og komponist. I ein karriere på over 40 år har Nieve vore medlem av Elvis Costello og The Attractions, The Imposters og Madness. Han har òg vore særs aktiv som studiomusikar og spelt med ei rekkje andre artistar.
I 2003 vart han innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av Elvis Costello and the Attractions.
Nils Utsi
Karriere
Etter skulen blei han tilsett ved Den Nationale Scene i Bergen der han var i tre år frå 1968 til 1971. Han var deretter med på å starta Hålogaland Teater hausten 1971. Dette var det fyrste profesjonelle teateret i Nord-Noreg, og det fyrste regionteateret i Noreg. Utsi var ein av dei kunstnariske drivkreftene ved teateret og deltok i alle produksjonane dei første åra. Dette var ofte oppsettingar som tok utgangspunkt i regional kultur og politikk, mellom anna historia til arbeidarrørsla i Nord-Noreg.
Hintere Seelenkogel
Hintere Seelenkogel er eit 3 470 meter over havet høgt fjell i Ötztaleralpane, på grensa mellom den italienske provinsen Bolzano og det austerrikske forbundslandet Tirol. Fjellet, som etter Hochwilde er det neste høgste på den såkalla fjellryggen Gurglerkamm, består av tre toppar. Ved sida av hovudtoppen er det Mittlere Seelenkogel på 3 424 moh. og Vordere Seelenkogel på 3 286 moh., begge desse ligg lengre nord på fjellryggen.
Nils Utsi
Karriere
Utsi gjesta seinare Hålogaland Teater (HT) ved opninga av kulturhuset i Tromsø 1983 med Petter Dass, der han hadde hovudrolla, og igjen ved HT sitt 25-årsjubileum i 1996, der han hadde hovudrolla i Postmannen fra Arles. Også ved opninga av det nye teaterhuset til HT i 2005 gjesta Utsi i ei rolle i Benoni og Rosa.
Nils Utsi blei kjend i større delar av Noreg gjennom rolla som faren til sameguten Ante i barne-TV-serien med same namn. Serien blei send på NRK for fyrste gong i 1976 og 1977, og Utsi var personinstruktør for dei samiske medverkande. I den fyrste samiske spelefilmen Ofelaš/Veiviseren (1987), i regi av Nils Gaup, hadde han ei sentral rolle. Filmen blei oscarnominert. I den neste, Bázo frå 2003, hadde han òg ei rolle. Nils Utsi var òg med i Gaup-filmen Kautokeino-opprøret frå 2008. I 2009 spelte han i filmen Jernanger regissert av Pål Jackman. Han deltok i ei lang rekke kortfilmar, mellom anna i samarbeid med Nordland kunst- og filmfagskule.
Steve Nieve
Blant andre artistar Nieve har spelt for finn ein The Neville Brothers, Hothouse Flowers, Graham Parker, Squeeze, Tim Finn, Kirsty MacColl, Nick Heyward og David Bowie). I 1986 skipa Nieve si eiga gruppe, Perils of Plastic med den tidlegare Deaf School-songaren Steve Allen, og gav ut tre singlar i Storbritannia i 1986 og 1987.
Nieve har òg gjeve ut fleire soloalbum, og det første, Keyboard Jungle, kom ut i 1983.
Kong Øysteins hamn
Kong Øysteins hamn på Agdenes ligg ytst i Trondheimsfjorden. Anlegget er ført opp tidleg på 1100-talet for militære formål. Annlegget er omtala i Håkon Håkonsons soge og i Snorre Sturlasons kongesoger. I soga etter Magnussonene står det at Kong Øystein (1088 - 1123) let bygge «ei hamn der det før var hamnlaust».
Området vart opna for publikum i 2001
Tåre
Tårer er ei klar, svakt salthaldig væske som vert utskild frå tårekjertelen ved auget og er viktig i vern og vedlikehald av dei ytste augehinnene. Tårene held bindehinna og hornhinna på overflata av auge og innsida av augeloket fuktig og minskar friksjonen mellom dei når ein blunkar, og tilfører henne oksygen frå lufta. Dei tilfører området nærings- og antistoff og vernar det mot bakteriar og framandlekamar.
Vanlegvis blir tårer førte tilbake til kroppen gjennom tårekanalen, men når det er mykje av væska kan noko av henne renna ut frå auget som ei eller fleire tårer. Dette kan skje ved sterke sinnstemningar, som glede, sinne, sorg og så vidare, ofte ved at ein gret. Ein kan også få overflod av tårer gjennom overproduksjon eller ein tett tårekanal. Både dette og underproduksjon av tårer kan vera symptom på, eller føra til, sjukdom.
Utskilling av tårer
Kjertlar i bindehinna og under augeloket dannar tårer. Tårevæska inneheld salt- og feittstoff og slim, antistoff og enzym som fosfolipase A og lysozym. Tårene blir fordelt utover auget når ein blunkar. Tårer som ikkje fordampar blir ført ved hjelp av tårerøyr (canaliculi lacrimalis) til den indre augevinkelen, like ved den indre augekroken ved nasen. Her blir overflødig tårevæske ført til tåresekken (saccus lacrimalis) og så gjennom den litt større tårekanalen (ductus naso-lacrimalis) til nasehola.
Sjukdommar
Tåreflod (epifora) finn stad når ein har tett tårekanal. Dette kan føra til augekatarr (konjunktivitt) eller tåresekkbetennelse (dakryocystitt).
Nedsett tåreproduksjon kan skada hornhinna og dermed synet. Om ein skil ut for lite tårer er det mogleg å dryppa tåreerstattingsvæske på auget fleire gonger om dagen.
Gabriel Michelsen Bordvig
Gabriel Michelsen Bordvig var ein norsk gardbrukar, skipperborgar og stortingsmann frå Austad i Vest-Agder.
Han var son til ein gardbrukar i Bordvig, tok over farsgarden i 1816. I tillegg var han skipper og skipperborgar, dreiv med frakt av stykkgods frå Christiania til byane langs kysten, heilt til Bergen.
Bordvig representerte Lister og Mandals amt på Stortinget 1836-39 og 1845-48. Han var medlem av næringskomiteen i 1836 og på omframstortinget 1836-37, i 1839 av tollkomiteen og komiteen om navigasjonslova. 1845 og 1848 var han medlem av budsjettkomiteen. Han døydde på slektsgarden i Austad i 1881.
Elektrode
Ein elektrode er eit materiale som fungerer som leiar for elektrisk straum til eller frå ei væske, ein gass, ein lekamsdel osv, eller til ein annan elektrode. Ved elektrolyse er det vanleg å bruke elektrodar av karbon, sidan metall lett kan oksidere. Når det blir sett spenning mellom to elektrodar, blir den negative kalla katode, og den positive for anode. Elektrodane i brytarar og andre elektriske kontaktar bør ha veldig liten motstand, spesielt når spenninga er liten, sidan kontaktflata i røyndomen er mindre enn han ser ut som, eller at ureinskapar på overflata kan gjere at straumen berre går gjennom delar av kontaktflata. Gode kontaktar for låge spenningar, til dømes til signaloverføring, kan ofte vere belagt med gull fordi gull har god leiingsevne, men fyrst og fremst av di gull ikkje oksiderer.
Myckle
Myckle er ein svensk tettstad i Skellefteå kommun i Västerbottens län i landskapet Västerbotten. I 2005 hadde tettstaden 343 innbyggjarar.
Baku Bulvar
Baku Bulvar (aserbajdsjansk Dənizkənarı Milli Park, «Nasjonalparken», eller Bakı bulvarı) er ein promenade som går langs Bakubukta i Baku, hovudstaden i Aserbajdsjan. Historia til boulevarden går attende meir enn 100 år, til ei tid då oljebaronar i Baku bygde herskapshusa sine langs breidda av Kaspihavet, og promenaden vart bygd opp kunstig meter for meter.
Muskö
Muskö er ein svensk tettstad og ei øy i Haninge kommun i Stockholms län i landskapet Södermanland. I 2005 hadde tettstaden 287 innbyggjarar.
Baku Bulvar
Parken er om lag 6 km lang og ligg langs Bakubukta frå Azadliqplassen til Den nasjonale flaggplassen og Baku krystallhall. Lengda vart nesten dobla då stykket frå nær Azneftplassen til Baku krystallhall vart ferdigstilt i april 2012 i samband med Eurovision Song Contest 2012. I følgje aserbajdsjanske styresmakter skal boulevarden verte heile 26 km lang innan 2015 og dekkje område som Bibiheybət og heile Bakubukta.
Muskö
Øya ligg mellom Horsfjärden og Mysingen i Stockholms skjergard. Øya har eit areal på 30 km². Det vart opna ein orlogsbase på staden i 1969. Her er òg marineverft, dokkanlegg og verkstader som delvis er innsprengt i fjell, og delvis under havoverflata. Det går ein undersjøisk vegtunnel frå øya til fastlandet.
Pingo
Ein pingo er ein meir eller mindre konisk haug som opptrer i arktiske strøk med permafrost. Haugen er vanlegvis 30–50 meter høg med ein diameter på opptil 400 meter og inneheld ein kjerne av is. Han får ofte ein vulkanliknande utsjånad når toppen kollapsar under delvis oppsmelting av iskjernen. Slike overflateformer blir danna i deltaområde der mindre sjøar blir fylte med sediment og frys til, og på stader der grunnvatnet trengjer gjennom telen nedanfrå.
Pingoar er særleg kjende frå Mackenzie-deltaet i Canada og frå dalbotnane på Svalbard og Grønland.
Žil'najatoppen
Žil'najatoppen er eit sentralt fjell, 2560 moh, i Svarthausane i Søre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Det vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kartla det på ny i 1960–61, og kalla det «Gora Zjilnaja» (Forgreiningsfjellet).
Zimmermannfjellet
Zimmermannfjellet (tysk Zimmermannberg) er ein fjelltopp i Antarktis på 2325 moh. som ligg 6 km nord for Ritschertind i Gruberfjella, sentralt i Dronning Maud Land. Fjellet vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, og kalla opp etter underdirektøren i Deutsche Forschungsgemeinschaft, Carl Zimmermann.
Dan Starkey
Dan Starkey er ein engelsk skodespelar kjend for roller i den britiske science-fiction serien Doctor Who. Han har portrettert ulike sontar-karakterar, mest kjend er han for rolla Strax, som møtte den ellevte og tolvte inkarnasjonen av The Doctor, spelt av Matt Smith og Peter Capaldi.
I 2016 begynte han i CBBC sitt sketch-show Class Dismissed, der han spelte i 36 episodar (kvar episode i sesong 1, 2 og 3). Han slutta i serien etter sesong 3.
Han studerte ved Trinity Hall ved Universitetet i Cambridge, og herfrå har han ei utdanning i angelsaksisk, norrønt og keltiske språk. Vidare utdanna han seg ved teaterskulen Bristol Old Vic, som han gjekk ut frå i 2006.
Huaso
Huaso (spansk uttale ) er ein landbu og dyktig ryttar frå Chile som kan liknast med den amerikanske cowboyen, den mexicanske charroen (og i nord vaqueroen), gauchoen frå Argentina, Uruguay og Rio Grande Do Sul og den australske stockmanen. Ein kvinneleg huaso blir kalla huasa, men omgrepet china er mykje vanlegare brukt om kona eller kjærasten til ein huaso. Den typiske klesdrakten hennar blir brukt til cuecadansing. Huasoar finst over heile sentrale og sørlege Chile, medan folk med same type arbeid knytt til sauehald i Aysén og Magallanes-regionen er gauchoar. Den viktigaste skilnaden mellom huasoen og gauchoen er at huasosar også driv med jordbruk i tillegg til storfehald.
Huasoar finst særleg i den sentrale dalen av Chile. Dei rir på hestar og bruker typisk ein stråhatt kalla chupalla. Dei bruker også eit poncho-liknande plagg kalla manta eller ein chamanto (opphavleg berre brukt av landeigarar, ettersom dette er mykje meir kostbart) over ein livkort andalusisk jakke, i tillegg til leggings i skinn over støvlettar med sporehaldarar i skinn og ei langskafta spore.
Huasoar er ein viktig del a chilensk kultur, og opptrer gjerne i paradar, fiestaer, ved høgtider og i samband med populærmusikk. Cuecadansing der ei blyg china blir gjort kur til av ein standhaftig huaso, begge i tradisjonelle klede, er vanleg ved slike høve.
Monokord
Monokord er i utgangspunktet eit musikkinstrument med ein streng. Strengen er spent over ein resonanskasse og har ein rørbar stol til regulering av den klingande strengelengda. Monokorden var eit viktig instrument for pythagorearane i antikken når dei undersøkte taltilhøva i musikken. Dei kalla instrumentet kanon, som tyder 'regel, rettesnor'.
Monokordet hadde ei viktig rolle i musikkteori og -undervising fram til 1800-talet. Det heldt på namnet sjølv etter at ein la til fleire strengar, og er rekna som ein forløpar til klavikordet.
Ein finn monokord-instrument i mange utformingar i ulike kulturar, frå den kinesiske erhuen til enklare utgåver. I ulike frmer kan instrumentet brukast både til klimpring og som strykeinstrument.
Ein kan laga eit heimelaga monokord ved hjelp av til dømes ein (sigar)boks som resonanskasse på eit kosteskaft. Ein kjend variant i folkemusikk-samanheng bruker ein vaskebalje av sink som bass-resonanskasse og hellinga på kosteskaftet for å variera tonehøgd/straming av strengen.
Ingebrigt Huus
Ingebrigt Ingebrigtsson Huus var ein norsk gardbrukar frå Singsås i Sør-Trøndelag som møtte på Stortinget i åra 1919-27. Han representerte einmannskrinsen Gauldalen og partiet Venstre perioden 1919-21, sidan var han representant for Sør-Trøndelag fylke og Bondepartiet.
Huus var son til ein leiglending i Singsås. Skulevinteren 1888/89 gjekk han amtsskulen. I 1892 kjøpte han farsgarden Hus i Singsås av Røros koparverk, og vart sjølveigarbonde.
Frå kring hundreårsskiftet var Huus ein sentral mann i styringa av Singsås herad. Han var ordførar 1904-16 og på ny 1934-37. Elles var han med i fattigstyret og ei rad andre utval i heradet.
Ved stortingsvalet 1918 lukkast Huus å vinne stortingsmandatet frå Gauldalen krins. Han representerte då partiet Venstre i perioden 1919-21. Etter Landmannsforbundet (Bondepartiet) stilte liste til stortingsvalet 1921, melde Huus overgang og vart vald til tingmann frå Sør-Trøndelag, både då og i 1924. Alle dei ni sesjonane han var stortingsrepresentant hadde han sete i Vegkomiteen, dei siste tre sesjonane som sekretær i komiteen. Perioden 1922-24 var han også varapresident i Odelstinget, og under Riksretten 1926/27 var han med å frikjenne Berge-regjeringa.
Huus var landsstyremedlem i Bondepartiet 1921-24 og 1928-34. Perioden 1922-26 var han landsstyremedlem i Norges Bondelag. Han var også medlem i Selbukommisjonen av 1928 som arbeidde med å selje skogseigedomane i Ths. Angells stiftelse, og frå 1933 var han medlem i Tilsynskommisjonen for Dovrebanen og Rørosbanen.
Sorrow av The McCoys
«Sorrow» er ein song først innspelt av The McCoys. Han vart ein stor hit i Storbritannia i ein versjon av The Merseys, som nådde 4. plass den 28. april 1966. Ein versjon av David Bowie vart òg ein hit i 1973.
Songen inneheld teksten «with your long blonde hair and your eyes of blue», som sidan dukka opp på The Beatles-songen «It's All Too Much» frå Yellow Submarine.
David Bowie-versjonen
David Bowie si utgåve av «Sorrow» var den einaste singelen hans frå Pin Ups. Singelen nådde 3. plass i Storbritannia og låg på lista i 15 veker. B-sida «Amsterdam», var ein coverversjon av ein Jacques Brel-song (opphavleg kalla «Port of Amsterdam»), og hadde vore spelt av Bowie på konsertar sidan 1969. Han vart spelt inn i 1971 for albumet Ziggy Stardust, men kom ikkje med på den endelege utgjevinga. I Frankrike vart «Amsterdam» gjeven ut som A-sida.
Bowie framførte songen på hans 1980 Floor Show i 1973, og på somme av konsertane sine i 1974 og 1983.
Fineilspitze
Fineilspitze er eit 3 514 meter over havet høgt fjell i Ötztaleralpane, på grensa mellom den italienske provinsen Bolzano og det austerrikske forbundslandet Tirol. Fjellet, som reiser seg på fjellryggen Schnalskamm, har markerte egger mot nordaust og sørvest.
Fjelltoppen vart bestige fyrste gongen den 8. september 1865 av presten Franz Senn og dei to fjellførarane Cyprian Granbichler og Josef Gstrein. Frå den austerrikske landsbyen Vent kleiv dei til topps langs nordaustegga.
I september 1991 vart den såkalla ismannen Ötzi funnen vel 500 meter aust for toppen av Fineilspitze.
Jacob Mortenssøn Maschius
Jacob Mortenssøn Maschius var ein norsk prest, forfattar og koparstikkar, fødd kring 1630.
Maschius vart visstnok fødd i Trondheim. Han voks opp i Bergen og vart utdanna i København. Frå 1659 til -68 var han informator hos direktøren for Kongsberg Sølvverk. I 1661 gav han ut klagediktet «Norwegia religiosa» der han hadde med nokre kopparstikk av Nidarosdomen anno 1659, stikk som fekk mykje å seie for seinare restaureringar av kyrkja. Elles vert han hugsa for eit prospekt av Trondheim by frå 1674, også det eit koparstikk.
Maschius var prest i Jølster frå 1675 og døydde der 12. august 1678.