cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ressursrekneskap
Forvaltningsbevegelsen og ressursrekneskap
I 1908 presenterte eit føderalt utval (National Conservation Commision) eit omfattande oversyn over naturressursa i samtlige av delstatane i USA. Målet til forvaltningsbevegelsen var å sørge for menneska ikkje sløsa med naturressursane sine. Ved utbygginga av elevane i Tennessee-dalen i 1930-åra lagde ein kanalsystem for å utnytte mest mogeleg av elevekrafta til felles velferd. Tennesse-prosjektet blei nøye studert av Knut Getz Wold og resulterte i boka Plan for Velstand (1947).
I motsetning til tankane i økologien/økofilosofien hadde Forvaltningsbevegelsen ikkje noko målom å verne naturen. Det vesentlege var å sikre ei mest mogleg effektiv utnytting av naturen. Idear frå forvaltningsrørsla kom klart til uttrykk i tanken om å opprette eit overordna ressursdepartement som både hadde samordna ressursrekneskap og -budsjett og heilskaplege planar for arealbruk. Eit av dei tre statlege utvala for opprettinga av MD skreiv mellom anna:
Naturen og miljøet blei ikkje rekna som noko overordna omsyn, men ein sektorinteresse som måtte bli balansert i høve til den økonomiske veksten.
Folkehelseinstituttet
Folkehelseinstituttet (FHI) er eit norsk statleg forvaltingsorgan underlagt Helse- og omsorgsdepartementet. FHI er ein nasjonal kompetanseinstitusjon innan folkehelse i brei forstand og gir råd til styresmakter, helsetenester, politikarar, media og publikum. FHI har hovudkontor i Oslo.
Manami Nakano
Manami Nakano er ein japansk fotballspelar.
Kopranik
Kopranik er eit fjell med ei høgd på 2460 moh. i Kosovo. Kopranik er ein del av Prokletijefjella. På nordsida av fjellet ligg Rugovakløfta, som er ein populær turistdestinasjon i Prokletije og heile Kosovo.
Mouttajáka
Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 939 innbyggjarar.
Adam Mitchell
Adam Mitchell er ein ein skotsk-kanadisk songar-låtskrivar, mest kjend for å ha skrive «French Waltz», som vart ein hit for Nicolette Larson, «Dancing Round and Round», som vart ein hit for Olivia Newton-John, og for seinare ha arbeidd med KISS på albuma Killers, Creatures of the Night, Crazy Nights og Hot in the Shade.
Mitchell har òg skrive songar spelt inn av John Waite, Wendy O. Williams, Bonnie Tyler, Chicago, Johnny Lee, Lynn Anderson, Commander Cody og Paul Anka, blant fleire.
Marshall Mountains
Marshall Mountains er ei fjellkjede oppom Beardmorebreen i Queen Alexandra Range, som i nord grensar til Berwickbreen og i sør til Swinfordbreen. Ho vart oppdaga av sørpolgruppa til den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09), og kalla opp etter dr. Eric Marshall, som var kirurg og kartograf i ekspedisjonen og ein av personane i polgruppa.
Fylkesveg 337 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 337 i Sogn og Fjordane går mellom Kjos og Høgebru i Luster kommune. Vegen er 34,0 km lang.
Vegen går langs Hafslovatnet og Veitastrondsvatnet, og vidare inn dalen til Høgebru.
Drying Point
Drying Point er eit nes på sørvestsida av Borge Bay, som ligg 400 meter nordvest for Mooring Point på austsida av Signy Island i Sør-Orknøyane. Namnet finst på eit kart basert på ei kartlegging i 1927 av Borge Bay av eit lag frå Discovery Investigations på «Discovery».
NM i turn 1971 for menn
Noregsmeisterskapen i turn 1971 for menn vart avvikla i Kristiansand helga 4.–5. desember 1971. Deltakarane tevla i tolvkamp, dobbelt program i alle seks øvingane med både obligatoriske og sjølvvalde program i øvingane. Berre 4 mann deltok i meisterskapen.
Åge Storhaug vart noregsmeister for 13. gong.
Tolvkamp
<br style="clear:both;" />
Al-Jahili
Al-Jahili er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i Sana guvernement.
Cape Dundas
Cape Dundas er det austlegaste punktet på Laurie Island i Sør-Orknøyane. Det vart oppdaga av av kaptein James Weddell den 12. januar 1823. og vart namngjeven av han til ære for familien Dundas.
Fylkesveg 337
Fylkesveg 337 finst i fleire fylke i Noreg:
Al-Jahiliyah i Sana
Al-Jahiliyah er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i Sana guvernement.
Koritnik
Koritnik er eit fjell nordaust i Albania og sør i Kosovo. Det har ei høgd på 2393 moh. Fjellet er heilt omringa av greiner av Kvite Drin. I Kosovo ligg landsbyane Šar og Zur ved fjellet.
Borgartinget
Borgartinget (norrønt Borgarþing) var frå 1100-talet det allmenne lagtinget for området Viken (Borgarþingslög), som omfatta kystområda frå Göta älv (norrønt Elfir) til Rygjarbit (truleg ved Risør). Det har namn etter byen Borg (Sarpsborg) ved Sarpsfossen, som ifølgje tradisjonen vart grunnlagt av Olav den heilage i 1016. Einskilde historikarar har meint at Borgartinget som lagting var eldre enn byen, medan andre har hevda at Borgartinget vart etablert av Olav den heilage sjølv.
Ei hending i 1115 gjev likevel grunnlag for å anta at Borgartinget er oppretta etter dette tidspunktet. Partane var lendmannen Sigurd Ranesson, som hadde fått den såkalla finneskatten i forlening av Magnus Berrføtt, og Sigurd Jorsalfare, som gjorde gjeldande at han som konge ikkje var bunde av avtala til faren med Sigurd Ranesson. I dette sambandet er berre følgjande tre lagting i riket nemnt: Frostating, Gulating og Eidsivating.
Inndeling
Ifølgje Snorre Sturlason, var Borgartinget etablert som lagting før 1164, då Snorre fortel at Erling Skakke dette året lét stemna 4-fylkersting i Borg for å få bøndene med på avtala Erling hadde inngått med den danske kongen Valdemar den store. Valdemar skulle gje Erling Vika, og til gjengjeld støtte valet av Erlings son Magnus Erlingsson til norsk konge.
Den norske krøniken Historia Norvegiæ, skrive på latin rundt 1170, kallar lagdømmet for Viken, og ikkje Borgartingslag. Forfattaren skriv at området bestod av fire fylke, og at grensene var «danskegrensa» (truleg Gøta elv) i aust og Rygjarbit i vest. Dei fire fylka var truleg desse: Med unntak av brotstykke, finst berre kristenrettslovene frå Borgartingsloven i dag. Dei eldste avskriftene er frå 1300-talet.
Kongehyllingar
Den første norske kongen som vart kongehylla (teken til konge) på Borgartinget var kong Inge Krokrygg. Dette skjedde i 1136, då Inge berre var 2 år gammal. Sidan vart Borgartinget hyppig brukt til kongehyllingane på Austlandet, saman med Haugating i Tønsberg. Den danske kongen Knut den mektige, som òg vart norsk konge i 1028, skal òg ha vorte teke til konge i Borg, som siste hyllingssted etter å ha vorte teke til konge i heile resten av Noreg først. Om Knut si kongehylling vert ikkje omgrepet Borgarting nytta, Snorre skriv berre at Knut vart teken til konge i Borg. Det er først med kong Inge drygt hundre år seinare at omgrepet Borgarting vert nytta.
Hurd Ice Cap
Hurd Ice Cap er ein iskalott som dekkjer det sentrale området av den sørlege Hurd Peninsula på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Han strekkjer seg 4,5 km frå nordaust til sørvest og 3,7 km frå nordvest til søraust, og flyt både inn i South Bay i nordvest og False Bay i søraust. Toppen av kuppelen er kalla Dorotea av mannskapet på den nærliggande spanske Juan Carlos Primero-basen.
Hurd Ice Cap ligg 5,33 km nordaust for Miers Bluff og 4,5 km sør for Hespérides Point.
Elizabeth Cady Stanton
Elizabeth Cady Stanton var ein amerikansk suffragist, kvinnesaksforkjempar og antislaveriaktivist. Saman med den nære samarbeidspartnaren sin Susan B. Anthony var ho frå midten av 1800-talet og fram til ho døydde den fremste leiarskikkelsen i den liberale kvinnesaksrørsla i USA.
Moore Mountains
Moore Mountains er ei lita, men kjenneleg fjellkjede like nord for New Year Pass i Queen Elizabeth Range. Ho vart sett i 1957 av New Zealand Southern Party frå Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) og kalla opp etter R.D. Moore, kasserar i Ross Sea Committee.
Elizabeth Cady Stanton
Bakgrunn
Elizabeth var det tredje overlevande barnet og den andre av dei fem døtrene til Margaret, fødd Livingston, og Daniel Cady (1773-1859). Mor hennar kom frå ein velståande familie med røter i den amerikanske revolusjonen. Far hennar hadde vore oberst i Den kontinentale arméen og vore med ved arrestasjonen av John Andre, ein av dei medsamansvorne tl Benedict Arnold. Daniel Cady var ein framståande jurist og dommar i New York. Han var medlem av New York State Assembly (1808-13) og kongressen (1815-17), og var dommar ved høgsteretten i New York (1847-54).
Kvinnesak
Stanton la fram Declaration of Sentiments på kvinnesaksmøtet på Seneca Falls (Seneca Falls Convention) i 1848, som var det første kvinnesaks- og suffragist-initiativet i USA. Ho var president i National American Woman Suffrage Association frå 1862 til 1890. I 1888, 40 år etter møtet i Seneca Falls, arrangerte ho og Susan B. Anthony (1820–1906) ein konferanse som stifta International Council of Women.
Stanton gav mellom anna ut Women's Bible (1895–1898) og sjølvbiografien Eighty Years and More (1898).
Stanton og Anthony, og National American Woman Suffrage Association, var dei store forbilda for Gina Krog då ho i 1880-åra tok initiativ til Norsk Kvinnesaksforening.
Dionýsios Kásdaglis
Dionýsios Kásdaglis (gresk Διονύσιος Κάσδαγλης) var ein gresk-egyptisk tennisspelar. Han deltok under sommar-OL 1896 i Aten.
Olympiske leikar
Kásdaglis deltok i tennis singel for Hellas under sommar-OL 1896. Nokre kjelder seier at han deltok for Egypt sidan han budde i den egyptiske byen Alexandria i 1896, men han står oppført som gresk i medaljestatisikken til Den internasjonale olympiske komité (IOK). Han deltok òg i tennis dobbel saman med greske Dimítrios Petrokókkinos, som ikkje er identifisert med nokon nasjon, som eit blanda lag.
Han vann sølv i båe øvingane, men det vart ikkje utdelt gull-, sølv- og bronsemedaljar under sommar-OL 1896 i Aten. Vinnaren fekk ein sølvmedalje og andreplassen fekk ein bronsemedalje. Det var fyrst under sommar-OL 1904 det vart utdelt medaljar til dei tre beste, men IOK har stadfesta at medaljefordelinga òg gjeld for dei olympiske leikane i 1896 og 1990.
Fylkesveg 339 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 339 i Sogn og Fjordane går mellom Geitaneset og Ugulen i Luster kommune. Vegen er 3,9 km lang.
Finnkvalfamilien
Finnkvalfamilien (Balaenopteridae) eller røyrkval er ein familie av bardekvalar. Finnkvalar har både ein velutvikla ryggfinne og bukfòrer. Familien femnar om to slekter, Balaenoptera og Megaptera, med i alt ni artar: blåkval (B. musculus), finnkval (B. physalus), seikval (B. borealis), brydekval (B. brydei og B. edeni), vågekval (B. acutorostrata), Balaenoptera bonaerensis, Balaenoptera omurai og knølkval (Megaptera novaeangliae). Artane i familien har vore naturgrunnlaget for moderne kvalfangst med harpunkanon.
Fylkesveg 339
Fylkesveg 339 finst i fleire fylke i Noreg:
Nebukadnesar II av Babylon
Nebukadnesar II (fødd ca. 634, død 562 f.Kr.) var konge av Babylon frå ca. 605 til ca. 562 f.Kr. Monarken er ein av dei meste kjende herskarane i Det nybabylonske riket, der styret til Nebudkanesar var det lengste og mektigaste. Han er kjend for erobringane av Judea og Jerusalem og det monumentale palasset i hovudstaden Babylon. Herskaren er blitt omtalt som «Nebukadnesar den store», men fordi øydelegginga av tempelet i Jerusalem og bortføringa av jødefolket stiller han i eit dårleg lys i bibelforteljingane i Det gamle testamentet, er tilnamnet mindre brukt.
Liv og virke
Nebukadnesar var den eldste sonen og etterfølgjaren etter Nabopolassar, som frigjorde Babylon frå avhengnad under Assyria og la Ninive i ruinar. Han gifta seg med dottera til Kyaxares og sameinte slik dei mederiske og babylonske dynastia.
Då faren Nabopolassar døydde 15. august 604 f.Kr. på eit sigerrikt felttog mot den egyptiske kongen Necho II der Naboplassar gjenerobra Syria og Fønikia, drog Nebukadnesar tilbake til Babylon for å la seg krona.
Nebukadnesar deltok i ei rekkje militære felttog med sikte på å auka Babylon sin innverknad i området, særleg Syria og Judea. Han erobra Jerusalem i 597 f.Kr. og førte med seg kong Jojakin til Babylon. Nebukadnesar erobra Jerusalem ein gong til i 586 f.Kr., og denne gongen øydela han både byen og tempelet og førte med seg ei rekkje framståande jødiske leiarar til Babylon. Denne hendinga er omtalt i Bibelen.
Ei leire-brikke som no er i British Museum har følgjande inskripsjon knytt til Nebukadnesar sine krigar: «I Nebukadnesars, kongen over landet Babylon, trettisjuende år, reiste han til Mitzraim (Egypt) for å gå til krig. Amasis, konge over Egypt, samla [hæren] og marsjerte ut av landet.»
Hits+
Hits+ er eit samlealbum av den australske songaren Kylie Minogue, utgjeve i slutten av 2000. Albumet består av opptak frå perioden hennar med Deconstruction Records. Albumet klarte berre å kome inn på den britiske Topp 40-albumlista, men interessant nok selde det fleire eksemplar enn albumet Impossible Princess (1997) i Storbritannia – over 62,000.
Nebukadnesar II av Babylon
Liv og virke
Etter desse vellukka feltoga, vende Nebukadnesar tilbake til Babylon og sette i verk ei omfattande byggeverksemd. Denne omfatta blant anna kanalar, akveduktar og vassreservoar og ikkje minst ei rekkje praktfulle byggverk som eit palass, byporten Istarporten, Babels tårn og dei såkalla hengjande hagane i Babylon. Det er usikkert om Babels tårn er det praktfulle tempeltårnet i Babylon (Etemenanki), eller om historia om Babels tårn var frå før Nebukanesar si tid skildra i 1.Mos 11. No er den breie semja om at Mosebøkene blei redigerte i tida rundt judearane sitt eksil i Babylon, så tempeltårnet kan vera bakgrunn for forteljinga.
Nebukadnesar døydde i oktober 562 f.Kr., då han var 83 eller 84 år, og hadde sete ved makta i 43 år. Han blei etterfølgd av sonen Evilmerodak, og deretter av svigersonen Neriglissar 559-555 som igjen blei følgd av Nabonidus 555-538. Det store riket til Nebukadnesar forfall raskt etter at han forsvann.
Hits+
Komposisjon
Albumet inneheld songar frå albuma Kylie Minogue og Impossible Princess. Det inneheld alle sju singlar utgjeve under plateselskapet Deconstruction Records, men ikkje den australske singelen «Cowboy Style». Den internasjonale utgjevingen av Hits+ inneheld femten spor utan songen «This Girl», og fjorten spor i USA og Kina, kor «Where the Wild Roses Grow» vart òg utelaten.
Nebukadnesar II av Babylon
Nebukadnesar i Det gamle testamentet
Då Nebukadnesar erobra Jerusalem i 597 f.Kr. og øydela byen ni år seinare, tok han med store delar av folkesetnaden i Judetil fangenskap i Babylon for å sikra at landet ikkje skulle kunna koma attende. Dette babylonske fangenskapet er skildra i kapittel 24–25 i Andre Kongebok i Det gamle testamentet. Daniels bok fortel at kongen tek til fange profeten Daniel og tre andre unge jødar, Hananja, Misjael og Asarja for å gjera teneste ved slottet til kongen og at Daniel blir drømmetydar ved hoffet. Det blir òg fortald om korleis Nebukadnesar kastar dei tre gudfryktige mennene Sjadrak, Mesjak og Abed-Nego (tidlegare Hananja, Misjael og Asarja) i ein brennande omn fordi dei ikkje vil tilbe ein statue av han, men utan at dei blir fortærte eller skadde av elden og at kongen ser ein fjerde person som han omtalar som ein gudeson er saman med dei tre mennene i omnen.
Nebukadnesar, som viser stoltheit over sitt eige rike, og ikkje gjev Gud æra, blir straffa til å eta gras og leva som eit vilt dyr i sju år utan samvær med andre menneske.
Nebukadnesar i seinare kultur
Nebukadnesar er hovudperson i operaen Nabucco av Giuseppe Verdi frå 1842. Det er òg namnet på eit skip Matrix-filmtrilogien.
Norsk planleggingshistorie
Norsk planleggingshistorie har ein politisk og ein fagleg dimensjon som grip i kvarandre. Den politiske utviklinga går frå liberalisme til sterkare politisk styring og bygging av velferdsstaten, særleg etter andre verdskrigen, og vidare til nyliberalisme frå rundt 1980. Den faglege utviklinga går frå tidleg byplanlegging til den omfattande samfunnsplanlegginga me har i dag.
Politisk og fagleg utvikling
Frå det i hovudsak førindustrielle samfunnet førte teknisk utvikling, industrialisering og byvekst til store endringar og krav om større politisk ansvar for folks livsvilkår. Med arbeidarrørslas framvekst blei liberalismen avløyst av sosialdemokratiet. I løpet av krigsåra og ved Fellesprogrammet til stortingsvalet i 1945 viste dei politiske partia samla vilje til velstands– og velferdsutvikling og eit utvida syn på statens og kommunanes rolle og oppgåver.
Etter gjenreisinga var industrialisering og velferdsutvikling langsiktige strategiar i moderniseringa av landet, og planlegging blei ein viktig reiskap i politikken. Partia var i hovudsak samde, me fekk den sosialdemokratiske orden som varte fram til utpå 1970-talet. Etter det har nyliberalismen reist spørsmål som utfordrar planlegginga. I kor stor grad og korleis skal det offentlege styre i forhold til private interesser, og kva oppgåver skal det offentlege ta ansvaret for?
Den faglege utviklinga har utspring i tidleg fysisk planlegging i byar og nokre tettstader, med vekt på helse- og buforhold, kommunikasjonar og brannvern. I mellomkrigstida kom dei fyrste tilløpa til fysisk oversiktsplanlegging for å få kontroll med større område, og etter krigen voks økonomisk planlegging fram som statleg stimulator og styringsreiskap. Offiserar med teknisk kompetanse stod for den tidlege byplanlegginga, og frå rundt 1900 var arkitektar og ingeniørar dominerande. Juristar kom òg med etter kvart som regelverket blei viktigare, og seinare økonomar, geografar og andre faggrupper. Kunnskapsgrunnlag og inspirasjon blei henta gjennom samkvem med kollegaer i andre land. Etter andre verdskrigen var særleg England og Sverige forbilde for oss.
Økonomisk planlegging kan sporast tilbake til 1930-talet, og blei utvikla etter krigen som reiskap i velferds- og distriktspolitikken. Den framveksande økonomiske planlegginga og fysisk planlegging kom gradvis nærmare kvarandre, med fysisk-økonomisk oversiktsplanlegging og planleggingsplikt i alle kommunar og nokre regionar frå 1960-talet, og seinare i fylka. Økonomisk planlegging kom frå overordna nivå, mens den fysiske planlegginga hadde bakgrunn i det lokale nivået gjennom byplantradisjonen. Etter kvart omhandlar planlegging alle sider ved samfunnsutviklinga, og mange fagfolk med ulike fagbakgrunnar er med i planarbeidet.
Tidleg byplanlegging
Alt Magnus Lagabøtes bylov frå 1276 hadde reglar om blant anna gatebreidder, torg og plassering av enkelte funksjonar. På 1600- og 1700-talet fekk nokre byar, for eksempel Oslo, Trondheim og Kristiansand, byplanar som fekk mykje å seie for utforminga. Cicignons plan for Trondheim etter bybrannen i 1681 er eitt eksempel. Planen fylgde eit rutenettmønster med breie gater, aksar med fondmotiv, og plassar, etter ideal frå renessansen og barokken, men dei gamle, smale veitene blei verande som ein finmaska gatestruktur.
Opéra sauvage
Vangelis produserte dette albumet i løpet av den elektro-akustiske perioden sin, som var ein av dei mest produktive i karrieren hans. Opéra Sauvage minner meir om den klassiske stilen hans enn den tidlegare musikken han laga for same regissør, som L'Apocalypse des animaux og La fête sauvage.
Norsk planleggingshistorie
Dei fyrste bygningslovane
Med 1800-talets urbanisering og store samfunnsendringar oppstod behov for meir planmessig styring, primært ordning av byggeområde, regulering av veg- og gatenett, branntrygging og betring av helseforholda. Dei største byane fekk fyrst eigne bygningslovar: Oslo i 1818, 1827 og 1842, Bergen i 1830 og Trondheim i 1841. Dei andre fekk «Lov angaaende Bygningsvæsenet» i 1845, ein etter den tid omfattande lov for organisering av bygningsvesenet og reglar for plan- og bygningsutforming. Kvar by skulle ha ein bygningskommisjon og reguleringskommisjon som skulle lage byplan.
I tråd med internasjonale byplanideal var rettvinkla rutenettmønster med like store kvartal og like breie gater lovfesta. Me har mange eksempel på slike planar. Etter lovendring i 1869 kunne delar av ein heradskommune underleggast bygningsloven. Byvekst og mange brannar på slutten av 1800-talet førte til ein ny og meir omfattande lov i 1896. Det skulle lagast byplan for byen og eventuelt eit belte på 200 meter utanfor bygrensa. Loven gav påbod om branngavlar i mur. Etter bybrannen i Ålesund i 1904 blei det innført murtvang i alle byar. Rundt 1900 kom ønske om meir arkitektoniske og estetiske omsyn. Rutenettkravet blei mindre strengt, og fall seinare bort.
Opéra sauvage
Albumet nådde 42. plassen på Billboard Top 200 i USA og låg i alt 39 veker på lista.
Norsk planleggingshistorie
Hageby, nabolag og bustadsak
Ebenezer Howard presenterte sitt hagebyprinsipp fyrste gong i boka To-morrow: A Peaceful Path to Real Reform i 1898. I 1902 blei ho trykt på ny, med tittelen Garden Cities of To-Morrow. Boka gav støyten til hagebyrørsla, «the garden city movement». I hagebyprinsippet ligg kimen til fleire sider ved planlegginga, som blei utvikla vidare. For det eine var hagebytanken eit viktig grunnlag for betring av buforholda. For det andre ligg eit regionalt perspektiv til grunn, ved at dei nye byane var delar av større urbaniserte system i næringsmessig samvirke med landbruket, med eit hierarkisk prinsipp om samspel mellom senter på ulike nivå. For det tredje bar sonedelinga mellom ulike funksjonar, vekt på grønt og effektiv transport, bod om funksjonalismen. For det fjerde finn ein spor av nabolagstanken. Nabolaget skulle byggast opp omkring skolekretsen, med daglegvarehandel, rekreasjonsareal etc. I Noreg blei det ikkje bygd eigentlege hagebyar, men bustadområde som bygde på hagebytanken, for eksempel Ullevål hageby i Oslo. Ideane har hatt mykje å seie heilt opp til vår tid, også i Noreg.
Opéra sauvage
Musikk
«Hymne», «L'Enfant», «Mouettes» og «Irlande» byggjer på forholdsvis enkle tema som vert utvikla instrumentalt. «Rêve» er, som tittelen indikerer, eit draumeaktig, roleg stykke. «Chromatique» har ei kromatisk instrumentallinje med akkordar på akustisk gitar. «Flamants roses» består av fleire delar, frå langsam til livleg, og endar i ein bluesaktig finale. Jon Anderson spelar harpe på songen.
Medverkande
Lydteknikar: Keith Spencer-Allen, assistert av Marlis Duncklau og Raphael Preston.
Anna
«L'Enfant» vart nytta i filmen The Year of Living Dangerously av Peter Weir.
«Hymne» vart nytta i ein fjernsynsreklmae for Barilla pasta i Italia i 1980-åra. I USA vart melodien igjen nytta i vinreklamar av Ernest & Julio Gallo.
Norsk planleggingshistorie
Ny bygningslov i 1924
Grunngjevinga for ny lov fanga opp trekk i tida, blant anna byggeteknisk og økonomisk utvikling, endring i arkitektursyn, og større interesse for bustadspørsmålet. «Lov om bygningsvesenet» blei vedteken 22. februar 1924, og sett i kraft i 1929. Loven galdt alle byane inklusive eit belte på 200 meter inn i nabokommunen. Etter kvart fekk mange landkommunar behov for å regulere bygginga i tettstadene, og innførte loven. Loven stilte få konkrete krav til planutforming, samtidig som han la opp til meir omfattande planlegging enn den gate- og kvartalsreguleringa som hadde vore. Kravet om rutenett fall heilt bort. Det blei lagt vekt på bustadar, arkitektur og estetikk og omsyn til terrenget. Det var krav om rekreasjonsareal og offentlege rom. Loven formaliserte ikkje noko system for reguleringsformål, men hadde tilløp til sonedeling, slik planlegginga kom til å utvikle seg under funksjonalistiske impulsar i åra framover. Bygningsråd, der halvparten av medlemmene skulle velgast av bystyret, innebar at planlegging og bygging i større grad blei eit politisk ansvar. Sjølv om loven kom til i ei tid med rask profesjonsutvikling og endring i fagsyn, og store politiske endringar, kom loven til å gjelde i nesten 40 år, til han blei avløyst av bygningsloven av 1965.
Opéra sauvage
Anna
Regissøren Hugh Hudson hadde tenkt å nytte «L'Enfant», som han likte særs godt, i opninga av den første scenen på stranda i filmen Chariots of Fire. Men Vangelis overtalte han til å la han komponere ny musikk og laga det kjende temaet til filmen. Regissøren nytta i staden «L'Enfant» in ein scene der eit marsjband spelar songen.
Norsk planleggingshistorie
Funksjonalisme på norsk
Funksjonalismen kan knytast til det moderne industrisamfunnet. Nye materialar, konstruksjonar og produksjonsmåtar gav grunnlag for ny arkitektur. Urbanisering, utviklingsoptimisme, endring i livsstil og haldningar gav impulsar til endringar i planlegginga. Kimar til funksjonalismen låg i målet om sunne buforhold med lys, luft og grøne omgjevnader, og i frigjeringa frå strenge planprinsipp. Nye estetiske ideal med oppløyste byrom og frittståande bygningar avløyste symmetri, aksedragingar og monumentalitet. Sonedelinga leier opp mot dei funksjonalistiske prinsippa med hovudfunksjonane bustad, arbeid, rekreasjon og transport. Auka politisering av planlegginga og ein sosial profil på 1930-talet gjorde at bustadområde blei det viktigaste i planane. Sjølv om påverkinga var sterk, fekk me aldri heilt reindyrka funksjonalistiske område i Noreg, men ein moderert versjon med sonedeling, påverking av hagebytanken og eit nasjonalt tilpassa formuttrykk.
Førebuing til gjenreising – Brente steders regulering
Organisasjonen Brente steders regulering (BSR), som blei etablert sommaren 1940 under leiing av professor Sverre Pedersen for å utarbeide planar for dei 27 byane og stadene som var øydelagde tidleg i krigen, var det fyrste planapparatet i statleg regi. Pedersen hadde tidlegare utarbeidd planar for fleire av dei stadene som blei øydelagde i 1940, og hadde godt grunnlag for å utforme dei nye planane. Planutforminga viste ikkje utprega funksjonalistiske trekk, men fylgde nyklassisistiske ideal med kvartal, aksar og terrengtilpassing.
Oversiktsplanlegging i emning
Dei fyrste tilløpa til oversiktsplanlegging hadde grunnlag i små arealreservar i byane og bygging i nabokommunane. Eitt tidleg eksempel er Sverre Pedersens skisse frå 1918 til byutvikling med hageforstader og forstadsbane i Trondheim og Strinda.
Eit anna eksempel er Harald Hals’ planforslag for Oslo og nabokommunar i 1929. Planen blei omarbeidd som ein generalplan for Oslo, Aker og Bærum i 1934, og etter samanslåinga av Oslo og Aker i 1948 blei det utarbeidd generalplan bygd på desse planane. Erik Rolfsen lanserte idear om sosiale fellesskap i «nye bysamfunn» ut frå ideane om hageby og naboskap og påverking frå funksjonalismen. Med utgangspunkt i bustadar og nabolag omkring skolekretsar fylgde planen eit hierarkisk prinsipp med delvis sjølvstendige bydelar med nærsenter, bydelssenter og arbeidsplassar omkring hovudsenteret. Byen skulle bindast saman med eit effektivt transportsystem. Ein bydel skulle ha 30 – 40 000 innbyggarar. Prinsippa blei ikkje gjennomførte fullt ut, men drabantbyar blei planlagde og bygde ut frå grunnideane, fyrst Lambertseter. Også andre byar starta oversiktsplanarbeid i samarbeid med nabokommunar. Dette utvikla haldningar, kunnskapar og erfaringar som var verdifulle for det generalplanarbeidet som kom i gang seinare. Inspirasjon og kunnskap om oversiktsplanlegging blei særleg henta frå England og Sverige, som begge hadde fått planleggingslovar i 1947.
Etter krigen blei Brente steders regulering omorganisert med oppgåve å planlegge for gjenreising i Finnmark og Nord-Troms. Dette var den fyrste utprøvinga av regional planlegging med analysar av fysiske, næringsmessige, økonomiske og befolkningsmessige forhold, og var ei utviding frå rein fysisk planlegging til eit regionalt og nasjonalt perspektiv og oppbygging av nasjonal økonomisk planlegging. Ut frå tankar om modernisering og effektivisering av landsdelen blei det i fleire tilfelle foreslått gjenreising på andre stader enn der busetnaden hadde vore før. Dette møtte lokal motstand og planane måtte endrast i tråd med folkeviljen.
Framveksten av økonomisk planlegging
Krisa frå 1920-talet gav støyten til nye teoriar om økonomiske samanhengar og bruk av nye verkemiddel. Teoriane har særleg vore knytte til den engelske økonomen John Maynard Keynes. Staten skulle ha hand om realøkonomisk utvikling og stimulere næringslivet for å skape økonomisk vekst. Arbeidarpartiets kriseprogram i 1934 introduserte nye måtar å tenke statleg politikk gjennom planøkonomi og regional planlegging. Planøkonomien blei fyrst konkretisert og introdusert på nasjonalt nivå med langtidsprogrammet i 1946 og nasjonalbudsjettet i 1947. Grunnlaget var lagt for sterkare offentlege inngrep med fysisk og økonomisk regional planlegging som reiskapar.
Them Crooked Vultures av Them Crooked Vultures
Them Crooked Vultures er debutalbumet til rockebandet Them Crooked Vultures og kom ut den 16. november 2009. Den første singelen frå albumet, «New Fang», kom ut 26. oktober 2009, etterfølgd av «Mind Eraser, No Chaser» den 3. november. Albumet debuterte på 12. plass på Billboard 200 og selde 70 000 i USA den første veka.
Norsk planleggingshistorie
Distriktenes utbyggingsfond
I 1960 blei Distriktenes utbyggingsfond (DUF) oppretta som reiskap for å fremme auka, varig og lønnsam sysselsetting i distrikt med særlege sysselsettingsproblem eller svakt utbygd næringsgrunnlag. Fondet var eit ledd i statens politikk for økonomisk vekst, og hadde ikkje absolutt mål om å oppretthalde busettingsmønsteret. Då verksemda blei knytt til Fylkesmannens utbyggingsavdeling i 1966, var det institusjonelt lagt til rette for samordning av fysisk planlegging og distriktspolitikk. DUF er nå blitt til Innovasjon Norge, som ikkje har så sterk distriktsprofil.
Vekstsenter og industrivekstanlegg
Etter inspirasjon, særleg frå Storbritannia, var vekstsenter og vekstområde som økonomisk motor i større omland eit anna tiltak. I 1965 blei det peikt ut ni prøvesenter og seks utviklingsområde. Selskapet for industrivekstanlegg (SIVA) blei oppretta i 1968 etter mønster frå dei britiske Industrial Estates. SIVA skulle skaffe grunn, sørgje for grunnlagsinvesteringar, reise bygg for sal eller utleige, eller skaffe tomter til interesserte bedrifter. Ut frå ideen om desentralisert sentralisering skulle anlegga ha 1 000 – 2 000 tilsette, og omland med 15 – 20 000 innbyggarar. Slike krav kunne ikkje alltid oppfyllast, og det blei bygd anlegg også i mindre område.
Kommunereformer
I løpet av 1960-åra skjedde òg eit «kommunalt hamskifte», ved at kommunane blei viktige i gjennomføringa av statlege ambisjonar om velferdsstaten. Kommuneforvaltninga var ofte lite eigna for dei nye oppgåvene. Kommuneinndelingskomiteen, Schei-komiteen, blei oppnemnd i 1946. Det var semje om å oppheve soknekommunane, som òg hadde oppgåver innan skole, omsorg og vegstell. Men ved behandlinga av kommunerevisjonar i 1956 sikra Arbeidarpartiet fleirtal for kommunesamanslåingar, mens dei borgarlege ville ha ordningar for interkommunalt samarbeid. For å halde ein god administrasjon, burde kommunane ha minst 2 500 – 3 000 innbyggarar, eit allsidig næringsliv og levedyktig sentrum, og det skulle ligge til rette for ungdomsskolar i landkommunane. Talet på kommunar gjekk ned frå 744 like etter krigen til 454 i 1967. Seinare er talet på kommunar ytterlegare redusert. Dei nye kommunale oppgåvene gav sterk vekst i offentleg sektor. Den direkte og indirekte sysselsettingseffekten var kanskje større enn av dei spesielt innretta distriktspolitiske verkemidla. Innføring av ny bygningslov og planleggingsplikt i alle kommunane må sjåast i lys av denne periodens vekst og velferdsutvikling.
Mot landsomfattande planlegging – ny lov i 1965
Etter kvart gjorde dei store samfunnsendringane det aktuelt å modernisere bygningsloven. Alt før krigen hadde Norske arkitekters landsforbund fremma tanken om ein ny lov med reglar om regionplanar og oversiktsplanar. Med gjenreisinga og etter kvart nye kommunale oppgåver i åra etter krigen, var tida for ny lov meir enn moden, då Heiberg-komiteen blei oppnemnd i 1954. Komiteen la fram innstillinga si i 1960. Den nye bygningsloven blei vedteken i Stortinget 18. juni 1965 og sett i verk 1. januar 1966. Denne loven gav hovudtrekka i den planlegginga me har i Norge i dag. Heiberg-komiteen drøfta samanhengen mellom områdeplanlegginga og behovet for fysisk oversiktsplanlegging for å styre lokalisering av næringsliv, bustadar etc. Tettbygde strøk måtte sjåast saman med utviklinga i opplandet og landsdelen, og ein måtte samordne den fysiske planlegginga og den økonomiske områdeplanlegginga.
I løpet av departementets arbeid med lovforslaget, blei planleggingsambisjonane utvida. Behovet for fysisk planlegging også i landkommunane kom sterkare fram, og planlegging blei sett på som ein viktig reiskap i utviklinga av velferdsstaten og i distriktspolitikken. Tanken om sterkare offentleg styring gjennom planlegginga var blitt mindre kontroversiell, men det var politisk usemje om omfanget av statleg styring i forhold til det lokale sjølvstyret, og om inngrep i den private eigedomsretten. Resultatet blei eit hierarkisk plansystem for heile landet, med generalplan for kommunen; regionplan for to eller fleire kommunar, og reguleringsplan som erstatta byplanen.
Dei viktigaste endringane var:
Etter 20 års nesten samanhengande arbeidarpartistyre, blei det Borten-regjeringa, med kommunalminister Helge Seip (V), som skulle sette ho ut i livet. Regjeringa hadde store ambisjonar om planlegginga som reiskap i regional og kommunal utvikling, kanskje større enn mange kommunar og regionar hadde.
Det blei bygd opp eit apparat for handtering av planlegginga, fyrst med Distriktsplanavdelinga i Kommunal- og arbeidsdepartementet i 1963, og seinare Fylkesmannens utbyggingsavdeling i alle fylka. Regiondeling blei fastlagd dei fleste stader, og regionplanarbeid kom i gang. Men det gjekk trått, og regionplanen blei erstatta av fylkesplan i 1973. For byane innebar ikkje den nye loven så store endringar. Men for mange landkommunar var planlegging noko nytt. Nokre stader skorta det på politisk vilje til omfattande planlegging, i alle fall dei fyrste åra. Dei fleste landkommunane mangla fagfolk til eit så omfattande arbeid, og dei leigde gjerne konsulenthjelp. Men etter kvart kom planarbeidet godt i gang, og i dag er planlegging ein sjølvsagt del av kommunanes ansvarsområde.
Plan- og bygningslov i 1985
Det blei tidleg reist kritikk mot planlegging. Mange meinte at planlegginga berre var innretta mot byar og tettstader, og var mot ideen om desentralisert sentralisering. Blant anna kritiserte Ottar Brox planlegginga i Nord-Noreg. Verne- og miljøinteresse avløyste 1960-talets planlegging for vekst og utbygging. FNs miljø-konferanse i Stockholm i 1972 og opprettinga av Miljøverndepartementet (nå Klima- og miljødepartementet) same året, gav miljøspørsmåla legitimitet. Alt i 1972 blei det teke initiativ til revisjon av bygningsloven. Grunnen var særleg ønsket om betre samordning mellom sektorar og nivå. Lovforslag blei fremma i 1977. Bak forslaget finn ein grunngjevingar som blant anna verne- og miljøspørsmål, distriktsomsyn, medverking og tydelegare politisk styring. Plan- og bygningsloven blei vedteken 5. juni 1981, men trekt tilbake av Willoch-regjeringa same hausten, særleg på grunn av speilvendingsprinsippet, som innebar forbod mot å bygge utan at gyldig plan opna for det. Endra lov blei vedteken 14. juni 1985. Blant anna blei statens styring styrkt gjennom reglar om rikspolitiske retningslinjer og bestemmelsar, og statlege planar. Generalplanen blei erstatta av kommuneplan, som skulle ta seg av både fysisk, økonomisk, sosial og kulturell utvikling i kommunen. Ambisjonane blei med dette utvida frå fysisk-økonomisk planlegging til ei omfattande samfunnsplanlegging og sterkare offentleg styring. Dette kan verke som eit paradoks i ei tid med veksande nyliberalisme.
Ny lov i 2009
Det blei gjort nokre endringar i loven gjennom åra, og i 1998 blei det oppnemnt eit utval for å utgreie forslag til ny plan- og bygningslov. Utvalet la fram to utgreiingar, i 2001 og 2003. Ny lov blei vedteken 27. juni 2008 og plandelen blei sett i verk 1. juli 2009. Med den nye loven blei ambisjonane for planlegging utvida ytterlegare. Kravet om samarbeid mellom forvaltningsnivå, sektorar og private interesser blei skjerpa. Planlegginga skal omfatte og ta omsyn til dei fleste sider ved samfunnsutviklinga, og det er innført krav om planstrategiar, planprogram og nye og endra plantypar.
Dome C
Historie
I 1970-åra vart det gjort iskjerneboringar på Dome C av ei gruppe forskarar frå fleire nasjonar. Domen vart då kalla Dome Charlie, som er NATO-koden for bokstaven C, av U.S. Naval Support Force i Antarktis, og skvadronen deira VXE-6, assisterte feltgruppene i området. I januar og november 1975 vart tre LC-130 Hercules-fly hardt skadde under forsøk på å ta av frå Dome Charlie. I november 1975 og november 1976 oppretta U.S. Navy feltleirar på Dome Charlie for å berge flya. Flya vart reparerte på staden og tre LC-130 vart flydde til McMurdo-basen den 26. desember 1975, 14. januar 1976 og 25. desember 1976.
Frå november 1977 til mars 1978 slo ei fransk gruppe på 13 mann seg ned i den eksisterande leiren til amerikanarane. dei følrte inn fleire tonn med utstyr, med hjelp frå VXE-6-flya, og sette i gang med den planlagt isboringa med til 980 m under overflata. Isen vart seinare studert i laboratorium og prøvane viste seg å vere 45 000 til 50 000 år gamle.
I løpet av sommaren 1979 vart leiren busett av amerikanske og franske forskarar under US Antarctic Research Program, sponsa av National Science Foundation. Det vart utført meteorlogiske og seismiske undersøkingar og djupkjerneboringar. Leiren som hadde opp mot 18 innbyggjarar om sommaren, vart driven og vedlikehalden av fire tilsette i ITT Antarctic Services og ein lege frå US Navy. Då leiren vart stengd ned for sesongen kring januar 1980, var han stort sett intakt, med ein radioisotopdriven vêrstasjon framleis i drift.
I 1992 valde Frankrike å bygje ein ny stasjon på det antarktiske platået. Italia vart seinare med på prosjektet. I 1996 oppretta eit fransk-italiensk lag ein sommarleir på Dome C. Hovudføremålet med leieren var å gje logistisk assistanse for Det europeiske iskjerneprosjektet i Antarktis (EPICA) og bygginga av ein permanent forskingsstasjon. Det nye heilårlege anlegget, Concordia-stasjonen, vart operasjonell i 2005.
Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) reknar «Dome Charlie» som det offisielle namnet, og «Dome C» som meir uformelt.
Miljø
Dome C ligg på toppen av Det antarktiske platået, den største ørkenen i verda. Det lever ingen dyr eller planter i ein avstand på meir enn nokre få hundre meter inn frå Sørishavet. Det er likevel observert joar over stasjonen, 1200 km frå den næraste matkjelda. Ein trur at desse fuglane har lært å krysse kontinentet i staden for å fly kring det.
Astronomisk observatorium
Dome C har særs gode tilhøve for eit astronomisk observatorium. Den klåre lufta over Antarktis gjer at ein kan sjå stjerner, sjølv når sola er opp til 38 °C opp på himmelen. Dette kjem av særs liten varmestråling frå skyer, særs låg fukt, skyfri himmel det meste av tida, lite aerosolar og støv i lufta og ingen lysforureining anna enn polarlys og månen. Staden vert vurdert for ESO sitt E-ELT-prosjekt (eit teleskop med 30 -60 m spegldiameter). Områda av himmelen som blir dekka er derimot mindre enn lenger nord, sidan nordlege himmellekamar aldri kjem over horisonten.
Robben Island
Robben Island, afrikaans Robbeneiland, er ei sørafrikansk øy som ligg i Table Bay, 12 km utanfor kysten av Cape Town. Ho er 5,7 km² stor. Øya var tidlegare ei fangeøy, men er i dag eit minnsmerke og eit populært turistmål
Ordet Robben i namnet kjem frå nederlandsk og tyder 'sel'. Tidlegare vann ein ut selolje i området.
Bernd Schuster
Bernhard Schuster, kjend som Bernd Schuster, er ein tysk tidlegare fotballspelar og seinare -trenar frå Augsburg i Bayern som vart europameister med Vest-Tyskland i 1980. Midtbanespelaren Schuster spelte i den spanske toppligaen i 12 år og vann tre spanske seriemeisterskap og var med om heile seks cuptriumfar i Spania, både hos FC Barcelona, Real Madrid og Atlético Madrid.
Klubbspel
Schuster spelte andredivisjonsfotball med heimlege FC Augsburg til han i 1978 fekk proffkontrakt med FC Köln. Allereie sommaren 1980 vart han overført til FC Barcelona, der han hadde stor suksess gjennom åtte år. Som framifrå pasningsleggjar ytte han mykje for at Barcelona vann den nasjonale cupfinalen i 1981 og 1983. Han fekk ikkje med seg Barcelona sin triumf i cupvinnarcupen, grunna ein langvarig skade etter ei hårreisande takling frå ein av forsvarsspelarane i Athletic Bilbao, Andoni Goikoitxea, hausten 1981. Våren 1985 bidrog Schuster sterkt til Barcelona lukkast vinn La Liga for fyrste gong på 11 år. Schuster avslutta tenesetida i Barcelona med å verte cupmeister for tredje gong. Sidan spelte han i to sesongar, 1988-90, på Real Madrid og tre, 1990-93, for byrivalen Atlético Madrid. Begge sesongane med Real Madrid vart han spansk ligameister, den fyrste sesongen også spansk cupmeister. Sameleis vann Schuster den spanske cupfinalen i dei to fyrste sesongane på Atlético Madrid, dermed stod han att som vinnar av den spanske cupen i fire av fem år, fordelt på tre ulike klubbar. Schuster avslutta si tid som aktiv med å spele på Bayern Leverkusen i tida 1993-96.
Landslagspel
Schuster fekk sin landslagsdebut i mai 1979. Året etter deltok han då Vest-Tyskland vann Fotball-EM 1980 etter finalesiger 2-1 mot Belgia. Han skåra begge måla i VM-kvalifiseringskampen mot Albania i Tirana 1. april 1981, eit oppgjer som enda 2-0. Den alvorlege skaden han råka ut for hausten 1981 sette han ut av det vesttyske landslaget i over eitt år, han var såleis uaktuell for VM-troppa 1982. Skotårsdagen 1984 spelte Schuster sin 21. og siste landskamp, skåra i alt fire landslagsmål. Han gav seg på landslaget grunna usemje med det vesttyske fotballforbundet og landslagssjef Jupp Derwall.
Trenar
Schuster har sidan 1997 vore lagsjef i fleire klubbar i ei rekke land. Sesongen 2007/08 førte han Real Madrid til ligapokal.
Shezor
Shezor er ein moshav i Galilea nord i Israel. Han ligg nær den arabiske landsbyen, Sajur. Han høyrer til Merom HaGalil regionale kommune.
Samfunnet vart grunnlagd som eit Nahal-samfunnet, og vart busett i 1953 av immigrantar til Israel frå Marokko. Etter nesten alle dei første nybyggjarane flytta, kom nye immigrantar til frå Irak og Iran.
Moshaven er kalla opp etter den eldgamle byen «Shezur» som visstnok låg i nærleiken. Shimon Shezuri budde visstnok her og skal i følgje lokale vere gravlagd i nærleiken.
Skjerefjøl
Fjøler som ein skjer brød på er ofte kalla brødfjøl, medan fjøler ein skjer kjøt eller fisk på ofte er kalla spikkefjøl.
Spångsholm
Spångsholm er ein svensk tettstad i Mjölby kommun i Östergötlands län i Östergötland. I år 2005 hadde tettstaden 411 innbyggjarar.
Verdscupen i skiskyting 2021
Dei mannlege utøvarane tevla i tre 20 km normalprogram, ti stk 10-kilometer sprint, åtte jaktstartar à 12,5 km og fem 15 km-lange fellesstartar. I tillegg vart det arrangert seks stafettar over 4 x 7,5 km. Med sine 16 rennsigrar var Johannes Thingnes Bø frå Noreg vann det største IBU-trofeet for tredje året i rad, landsmannen Sturla Lægreid kom på andreplassen. Quentin Fillon Maillet frå Frankrike kom på tredjeplass for tredje gong i rad, medan nordmennene Tarjei Bø og Johannes Dale vart nummer 4 og 5.
Kvinnene tevla i tre 15 km normalprogram, ti stk 7,5 km sprint-tevlingar, åtte jaktstartar à 10 km og fem fellesstartar à 12,5 kilometer. I tillegg vart det arrangert seks stafettar over 4 x 6 km. Tiril Eckhoff vann turneringa framom landskvinna Marte Olsbu Røiseland. Tysklands Franziska Preuß sikra seg tredjeplassen.
Fylkesveg 361 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 361 i Sogn og Fjordane går mellom Straumsbru og Holmedal i Askvoll kommune. Vegen er 8,0 km lang.
Al-Jalb
Al-Jalb er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Irrlicht
Irrlicht er det første albumet til Klaus Schulze. Det kom ut i 1972 og vart spelt inn utan synthesizer, som Schulze seinare var kjend for å bruke mykje. På Irrlicht nyttar Schulze borduntonar spelt på orgel.
Oversyn
Den fulle tittelen på albumet er Irrlicht: Quadrophonische Symphonie für Orchester und E-Maschinen. Den atomsfæriske borduntonen minnar om Tangerine Dream-albumet Zeit (som kome same månad) sidan begge har opphav i same ideen. Schulze og Edgard Froese klarte ikkje å bli samde over korleis dei skulle gå fram, og Schulze slutta i bandet.
Schulze nytta hovudsakleg eit øydelagd og modifisert orgel, ei innspeling av eit klassisk orkester, spelt baklengs, og ein øydelagd forsterkar til å filtrere og endre lydane han hadde miksa på eit lydband. Av dette laga han ein symfoni på tre satsar.
Irrlicht vart gjeve ut på det prestisjefyllte krautrock-selskapet Ohr. Fordi Schulze hadde signert kontrakt med dei medan han var medlem av Tangerine Dream, meinte selskapet at soloalbuma hans høyrte til dei òg. Rekasjonen til Schulze var «eg var berre glad for at Irrlicht vart gjeve ut i det heile. Alle andre selskap ville truleg ha avslått albumet».
Innhald
På vinylutgåva vart «Ebene» og «Gewitter» kombinert til eit enkelt 29 minuttar langt spor.
Kjelder
''
Findlay Point
Findlay Point er eit nes 2 nautiske mil nordvest for Palmer Bay på nordkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Det vart oppdaga i desember 1821 under den felles seglasen til kaptein George Powell, ein britisk selfangar, og kaptein Nathaniel Palmer, ein amerikansk selfangaren, og grovt kartlagd av Powell. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey i 1956–58 og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Alexander George Findlay, ein engelsk geograf og hydrograf som samla saman mange nautiske rettleiingar og kart, inkludert for Sør-Orknøyane.
Diane Abbott
Diane Julie Abbott er eit britisk parlamentsmedlem for Det britiske arbeidarpartiet (Labour). Ho blei vald inn som parlementsmedlem for valkrinsen i 1987, og blei med det den første kvinna av afrikansk opphav (black på britisk engelsk) i det britiske underhuset.
Bakgrunn
Abbott blei fødd i London av foreldre frå Jamaica. Far hennar var sveisar og mor hennar var sjukepleiar. Ho studerte historie ved Newnham College i Cambridge, med historikaren Simon Schama som rettleiar.
Yrkesliv
Etter universitetet arbeidde ho ved det britiske innanriksdepartementet (Home Office) frå 1976 til 1978) og deretter for interesseorganisasjonen National Council for Civil Liberties frå 1978 til 1980. Frå 1980 til 1983 arbeidde ho som journalist ved Thames Television og frå 1983 til 1985 ved frukost-tv-selskapet TV-am. Ho arbeidde for pressekontoret til Greater London Council under Ken Livingstone frå 1985 til 1986 og var leiar for presse- og PR-kontoret til Lambeth Council i London frå 1986 til 1987.
Politikk
Abbott blei vald inn i byrådet for Westminster i 1982, der ho sat fram til 1986. I 1985 prøvde ho å stilla som parlamentskandidat for Labour i Brent East, men Ken Livingstone blei nominert. I 1987 blei ho vald inn i underhuset for Hackney North & Stoke Newington. Ho var den første kvinna av afro-karibisk opphav til å bli vald inn i underhuset. Ho blei vald inn att i mai 2010 med stort fleirtal og auka valdeltaking. I 2015 blei ho igjen gjenvald med 62 % av røystene.