cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Romain Mesnil
Aktiv
Mesnil sette personbeste sommaren 1998 med 5,80 meter, den 1. august 1999 svinga han seg over 5,93 m under eit stemne i Göteborg. I dei internasjonale meisterskapane utandørs lukkast han derimot ikkje før enn ved VM 2001, der han med årsbestehopp på 5,85 m vart nummer fem. Den 5. august 2003 gjorde han sitt livs beste stavhopp då han klarte 5,95 meter i Castres i heimlandet.
Dei svake meisterskaps-prestasjonane heldt fram, fyrst i EM 2006 lukkast Mesnil melde seg på i medaljestriden. Under vanskelege tilhøve i Göteborg tok han seg over 5,65 m i fyrste forsøk, noko som gav han sølvmedalje, ein medaljeplass han delte med Tim Lobinger frå Tyskland. Året etter presterte Mesnil årsbeste ved verdsmeisterskapen i Osaka, der han lukkast i sitt andre forsøk på 5,86 m og tok sølvmedalje, Brad Walker frå USA tok høgda i fyrste forsøk og vart verdsmeister. Også under VM 2009 i Berlin gjorde Mesnil årsbeste og vann sølv, då med 5,85 meter, Steven Hooker frå Australia vann tevlinga med 5,90 m.
Mesnil vart fransk meister i stavhopp sju gongar i tida 1998-2011. Han la opp i 2013.
Den norske Amerikalinje
Den norske Amerikalinje A/S (NAL) var eit norsk reiarlag for rutefart mellom Noreg og USA, som vart stifta i 1910. Selskapet vart etter kvart berre kalla «Amerikalinja». Reiarlaget hadde viktig nasjonal tyding, og skipa til selskapet vart rekna som flaggskipa til handelsflåten.
Axel Stang
Axel Heiberg Stang var ein norsk politikar og statsråd for Nasjonal Samling (NS). <!--
Liv og virke
mini|250x250pk|[[Vidkun Quisling og dei fleste av ministrane i hans andre regjering.
Første rekkje frå venstre: Quisling, Hagelin, Kjeld Stub Irgens, Ragnar Skancke og Tormod Hustad.
Bakare rekkje frå venstre: Sverre Riisnæs, Jonas Lie, Axel Stang, Johan Andreas Lippestad og Eivind Blehr.Riksarkivet, ca. 1942–1943]]
Bakgrunn
Etter oppvekst på Rømskog tok Axel Stang examen artium ved Frogner skule i Oslo og dreiv saman med broren Thomas Stang ei rekkje eigedomar i 1930-åra.
Nasjonal Samling, Annan verdskrig
Axel Stang vart medlem av Nasjonal Samling frå starten i 1933. Han vart 5. februar 1939 medlem av råda til partiet, og vart ein av Josef Terbovens kommissariske statsrådar 25. september 1940, som leiar av departementet for arbeidsteneste og idrett fram til 1. februar 1942. Då heldt fram han som statsråd i same departement under Vidkun Quislings andre regjering fram til slutten til krigen. I tillegg var han leiar for NS Ungdomsfylking, med tittelen «ungdomsføre».
Som regjeringsmedlem tjenestegjorde Stang, i likskap med Jonas Lie og Sverre Riisnæs, på Østfronten under andre verdskrig. Der deltok han i seks til sju veker sommaren 1941 i SS-Kampfgruppe «Nord» ved Salla-fronten under den finske fortsettelseskrigen. Han vart tildelt Jernkorset av 2. klasse.
Etter krigen
Stang slapp ut av fengsel i 1956 og flytta med familien til Rømskog.
Familie
Axel Stang gifta seg i 1942 med Helene Forseth Fretheim (1917–2008), dotter av NS-minister Thorstein Fretheim.
Axel Stang tilhøyrde Heiberg-slekta, som dotterson av Axel Heiberg (1848–1932), brorson av Jørgen Breder Stang (1874–1950), bror til Thomas Stang (1897–1982), svoger til Wenche Foss (1917–2011) og onkel til Fabian Stang (1955–).
-->
Den norske Amerikalinje
Historie
Bakgrunnen for skipinga av reiarlaget var den store norske utvandringa til USA. Ein kan også sjå henne i samanheng med unionsoppløysinga i 1905 og nasjonsbygginga som kom i gang då. Selskapet fekk grunnkapital gjennom ein statleg subsidie på 1 million kroner og innsamling, mellom anna frå norsk-amerikanarar. Skipsdrifta kom i gang i 1913.
Sollasbreen
Sollasbreen er ein isbre mellom Marrbreen og Hughesbreen, som flyt frå Kukri Hills mot austenden av Lake Bonney i Taylor Valley i Victoria Land. Han vart kartlagt og namngjeven under Terra Nova-ekspedisjonen under Robert Falcon Scott, 1910–13, etter William J. Sollas, ein geologiprofessor ved Oxford.
Hayran-distriktet
Hayran-distriktet er eit distrikt i Hajjah guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 15 491 menneske.
Smithsonbreen
Smithsonbreen er ein sidebre i Bowers Mountains. Han drenerer fjellsidan nær Mount Verhage og flyt nord langs vestsida av Posey Range og ut i Gravesonbreen ved Mount Draeger. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Scott B. Smithson, ein geolog ved McMurdo-basen i 1967-68.
Gangskilnad
Gangskilnad er ein skilnad i tilbakelagt veglengde for to lysstrålar som rører seg ut frå same punkt og blir igjen samla i eit anna punkt. Som regel blir gangskilnaden gjeve i bølgjelengd.
Vratnitsa
Vratnitsa (makedonsk Вратница) er ein landsby i kommunen Jegunovtse i regionen Polog i Nord-Makedonia. Vratnitsa var tidlegare eigen kommune, men vart innlemma i Jegunovtse i 2004.
Den tidlegare kommunen Vratnitsa hadde 3 563 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002, medan sjølve landsbyen hadde 505 innbyggjarar.
Geometrisk optikk
Geometrisk optikk eller stråleoptikk er ein del av optikken der lyset vert rekna som strålar, i motsetnad til bølgjeoptikken, som byggjer på bølgjenaturen til lyset.
«Strålen» i geometrisk optikk er ein abstraksjon som kan nyttast til å tilnærma syne korleis lyset vil flytte seg. Lysstrålar er definert til å forplante seg i rettlinja vegar når dei går gjennom eit homogent materiale. Strålane bøyer seg (eller deler seg) i grenseflata mellom to ulike medium og kan bøyast i eit medium om brytingsindeksen endrar seg, og kan absorberast eller reflekterast.
Efrat
Efrat (hebraisk אפרת, tidlegare Efrata (hebraisk skrift אֶפְרָתָה) er ei israelsk busetjing og ein lokal kommune i Judeafjella på den okkuperte Vestbreidda. Busetjinga vart grunnlagt i 1983. Folketalet er 8500.(2010) Efrat vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten. Efrat ligg 12 km sør for Jerusalem, mellom Betlehem og Hebron, 6,5 km aust for the Den grøne linja. Den israelske sperringsmuren/-gjerdet på Vestbreidda svingar austom Efrat, og skil dermed busetjinga frå resten av Vestbreidda. Busetnaden ligg 960 meter over havet.
Efrat hadde 9 238 innbyggjarar i januar 2013.
Historie
I bronsealderen låg det ein busetnad i området der Efrat ligg i dag. Det er gjort arkeologiske utgravingar som har avdekt ein gravplass og meir enn tjue gravgrotter.
Den moderne Efrat vart grunnlagd i 1983 av Moshe Moskovits som vart den første borgarmeisteren i kommunen.
Panserbataljonen
Panserbataljonen held til på Setermoen garnison i Bardu kommune i Troms. Panserbataljonen vert ofte kalla «Hærens knyttneve» og fungerer enno som den første bataljonen i Brigaden.
Historikk
29. januar 1987 hadde Panserbataljonen si første oppstilling på Fossmofeltet i Målselv kommune. Gjennom mange år hadde Hæren jobba med å sameina kavaleri med infanteri på bataljonsnivå.
Før Brigaden i Nord-Norge skipa til ein panserbataljon i 1987, bestod brigaden av to infanteribataljonar. Desse bataljonane bestod av tre geværkompani, med infanteristar, og støttekompani. Stortinget oppretta ein forsvarskommisjon som allereie i 1974 uttrykte eit mål om å etablera ein såkalla panserforsterka brigade, gjennom å gjera om ein av infanteribataljonane til ein panserbataljon. Han skulle bestå av stridsvognseskadronar og mekaniserte infanterikompani – altså stormeskadronar. I 1975 utløyste signala frå Kommisjonen ei omfattande oppfølgingsverksemd frå kavaleriet i Hæren. Stridsvogneskadronar og infanterikompani hadde ein lang erfaring med frå før av – men berre som sjølvstendige avdelingar, underlagt eigne kommandoledd. Utfordringa var òg å etablera «Stormeskadronen», eit mekanisert infanterikompani. Panservogna M113 har vore i bruk i Hæren sidan 1964. 52 nye vogner vart kjøpt inn og ombygd til stormpanservogner NM 135. Stormpanservogna var utstyrt med ein 20 mm maskinkanon, 7,62 mm mitraljøse (MG 3) og eit rom der det var plass til eit infanterilag. I 1982 stod vognene klare. Utover 80-talet vart stormtroppane fordelt ut på stridsvognseskadronane i Hæren. Nye ombygde M113-vogner, med namn NM 142 panserjager, vart òg brukt til panservern. Desse vognene med 90 mm kanon skulle ta ut fiendtleg panserkøyretøy.
Nynorsk målreising
Denne årstavla gjev eit lite inntrykk av kva som har hendt i målrørsla sidan 1836.
Panserbataljonen
Historikk
Ein kan seia at Panserbataljonen er ei vidareføring av Infanteribataljon nr. 1, som på den tida bestod av infanteri- og støttekompani. Minken, som er avdelingsmerket til Panserbataljonen, har dei arva frå 1. infanteribataljon. I 1987 vart infanteribataljonen slått saman med Stridsvognseskadron (strvesk/Brig N/TLF) som heldt til i Bardufoss. Infanteribataljonen fekk altså tilført eit kompani med Leopard stridsvogner, og hadde si første oppstilling som ein panserbataljon Bataljonen skulle opphavleg romma to stormeskadronar, men av økonomiske årsaker opererte Panserbataljonen berre med Stormeskadronen. Den andre eskadronen, Stormeskadron 4, vart først oppretta i august 1994. I byrjinga var det mykje forsøk på korleis infanteri skulle operera saman med stridsvogner. Ulike panservogner vart prøvd ut og brukt, blant anna NM 135, før Stormeskadronen tok i bruk stormpanservogna CV 9030N i 1999. I 2005 vart bataljonen slått i hop med Kavaleribataljonen, som bidrog blant anna med ein kavalerieskadron.
Nynorsk målreising
1. Vitskapleg og litterær fase 1836-1890
Panserbataljonen
Minkebataljonen
Panserbataljonen er ein kompleks avdeling, og dei opererer sjeldan åleine. Under utanlandsoppdrag er ofte Panserbataljonen assistert med ekstra støtte frå Ingeniørbataljonen, Sanitetsbataljonen, Stridstrenbataljonen og Artilleribataljonen, i eit såkalla samvirkesystem. Dette er på grunn stort behov for brulegging, førstehjelp, eldstøtte og forsyning. Andre element kan òg støtta avhengig av oppdrag; ofte er operasjonar avhengig av militærpoliti. Heile samvirkesystemet i sin heilskap går ofte under namnet Minkebataljonen.
Nynorsk målreising
1836 Ivar Aasen formar målprogrammet sitt 1842-1847 Aasen dreg rundt på målferder landet rundt 1848 Aasen: "Det norske Folkesprogs Grammatik" 1850 Aasen: "Ordbog over det norske Folkesprog" 1853 Aasen: “Prøver av landsmaalet i Norge” 1858 A.O. Vinje tek til å gje ut målbladet “Dølen” 1861-62 Dei fyrste mållaga skipa i Oslo, Bergen og Trondheim (dei sovna fort) 1864 Aasen: “Norsk Grammatik” 1868 Det Norske Samlaget og Vestmannalaget skipa 1873 Aasen: “Norsk Ordbog” 1877 Arne Garborg tek til med målavisa “Fedraheimen” 1881 Blix-salmane utgjevne 1887 Norsk Barneblad skipa 1887 Mons Litlerés landsmålsforlag i Bergen 1894 Riksavisa “Den 17de Mai” og tidsskriftet “Syn og Segn” kjem i gang 2. Politisk og organisatorisk gjennombrotsfase 1890-1910
Panserbataljonen
Organisasjon
Panserbataljonen består av fem eskadronar og ein bataljonstab.
Bataljonstab
Bataljonstaben er leiinga i Panserbataljonen. På oppdrag er staben i kommandoplassen og kan gjennom samband føra striden. Oberstløyntnant Bjørnar Bragstad er bataljonsjef. Sjefssersjant er Mats Randers.
Kavalerieskadron 5
Eskadronen går under forkortingane ESK5 og Kavesk, og er eit oppklaringskompani. ESK5 består av to troppar: Ein pansra oppklaringstropp og ein patruljetropp. Patruljetroppen har som oppgåve å vera augo til bataljonen. Dei er utstyrt med 6-hjulingar og snøskuterar. I felt opererer dei i mindre lag, ofte færre enn fem. Laga byggjer observasjonspostar (OP) og har optikk på fienden. Dei har òg kapasitet til å gå patrulje, for å kartleggja fiendtlege posisjonar. Pansra oppklaringstropp er utstyrt med stormpanservogner med mekanisert infanteri, og er ofte dei første som kjem i stridskontakt. I tillegg har eskadronen ein stab med eige relé og som har kapasitet til å bruka overvakingsdronar. Rolla til ESK5 er å henta informasjon om fienden. Eskadronsfargen er blå.
Nynorsk målreising
1878 Dialektane tillatne som talemål i undervisninga i skulen 1885 Måljamstellingsvedtaket i Stortinget 1890 Dei første skulekrinsane tek til å gå over til landsmål 1892 Landsmålet lovfest som skriftleg opplæringsmål i folkeskulen 1896 Noregs Ungdomslag skipa 1899 Nynorskprofessorat ved Universitetet i Oslo. Marius Hægstad 1899 Dei fyrste fylkesmållaga vert skipa 1899 Bjørnstjerne Bjørnson går til åtak på målrørsla, skremd av den sterke landsmålsframgangen 1899-1905 Organiseringa av målrørsla skyt fart 1901 Nynorsken får si første offisielle skulerettskriving (“Hægstad-normalen”) 1902 Nynorsken jamstelt skriftmål ved lærarhøgskulane 1906 Noregs Mållag skipa 1907 Sidemålsstilen i gymnaset vedteken av Stortinget 1908 Nynorsken godkjend som bruksmål ved Universitetet i Oslo 1910 Mindre rettskrivingsendringar i nynorsk 3. Nynorsken vert bruksmål i samfunnet 1910-1940
Panserbataljonen
Stridsvognseskadron 2
Den andre eskadronen, ESK2, er primæreskadronen. Eskadronen består av tre troppar og er oppsett på stridsvogn Leopard 2, som er hovudkampsystemet til Hæren. ESK2 består òg av ein stab som er oppsett på panservogn M113. ESK2 er fundamentet i avdelinga med sine stridsvogner, og er kritisk for Panserbataljonen i strid. Eskadronen har flest verva, profesjonelt personell i forhold til dei andre eskadronane. Mottet til ESK2 lydar «Vi er allerede der». Avdelingsmerket deira er ein svart riddarhjelm på raud bakgrunn.
Stormeskadron 3
Eskadronen, ESK3, er den eldste avdelinga i Panserbataljonen, oppretta 1986, og var difor eit kompani i 1. infanteribataljon ein kort periode. På grunn av dette har ESK3 berre gått under namnet Stormeskadronen. Rolla til eskadronen er å støtta ESK2 med stormpanservogner CV 9030N med mekaniserte infanterilag. Stormsoldaten held seg inne i stormpanservogna når troppen flyttar seg, og hoppar av til fots på ordre. Stormsoldatane er utstyrte med semiautomatiske rifler HK416N, lett maskingevær FN Minimi og FN MAG. Soldaten har høve til å montera granatkastar under forskjeftet på rifla. Mottoet til ESK3 er «Semper Paratus» (latin: «Alltid klar»). Emblemet deira er ein ulv på gul bakgrunn. Stormsoldatane kallar seg for «ulvar» og «ulveflokkar».
Nynorsk målreising
1913 Det Norske Teatret vert skipa 1915 Ny skulelov gir nynorsken betre rom 1918 Fornorsking av stadnamna (fylkesnamna) 1917-1919 Ny rettskriving for nynorsk og bokmål 1921 Heile Bibelen omsett til nynorsk 1925 Nynorsk Salmebok ferdig 1929 Nynorsk og bokmål offisielle namn på dei to riksmåla 1930 Lov om målbruk i statstenesta vedteken av Stortinget 1930-31 Nidaros-striden 1933 Diskusjonen om ny rettskriving kjem i gang 1935 Sidemålet inn på realskulen/middelskulen 1938 Ny rettskriving for nynorsk og bokmål 1938-40 Stor framgang for nynorsk skulemål 4. Tilbakegang og konsolideringsfase 1945-1970
Panserbataljonen
Stormeskadron 4
ESK4 har same rolla som Stormeskadron 3, men er noko yngre enn ESK3. Eskadronen består av to troppar med mekanisert infanteri oppsatt til fots eller på stormpanservogner CV 9030N. Stormsoldatane i begge stormeskadronane kan òg utføra sjølvstendige oppdrag utan støtte frå stormpanservognene. Rydda løpegravsystem eller strid i urbant terreng er eksempel på dette. Det er krevjande både fysisk og psykisk å vera stormsoldat: Ein må kunna sanitet, nærkamp og ha kjennskap til mange ulike våpen. Stormpanservognene har kapasitet til å føra vognstrid. Avdelingsmerket er grønt med svart jerv. Mottoet til ESK4 er «Gul ad arma, plus ultra» (latin for «Jerv til åtak, hald fram»), som refererer til eskadronen sin evne til å pressa fram i strid.
Nynorsk målreising
1942-45 Målorganisasjonane lagde ned 1949 Riksmålsreaksjonen tek form 1951 Norsk Språknemnd skipa 1955 Kringkastingsringen skipa 1959 Ny læreboknormal for nynorsk og bokmål 1959 Landslaget for språklig samling (LSS) skipa 1961 Noregs Student- og Elevmållag (NSEM) starta 1962 Dag og Tid kjem i gang 1964-66 Vogt-nemnda sett ned av KUD - “språkfreden” vert lansert 1967 Nytt målprogram “Målreising 67” 1968-70 Stortingsmelding nr. 15 om språksaka 1969 Obligatorisk sidemål i ungdomsskulen (8.-9. kl.) 5. Nyvaknings- og jamstellingsfase 1970-
Panserbataljonen
Kampstøtteeskadron 6
Den femte eskadronen, ESK6, er den største og mest komplekse eskadronen. ESK6 er eit støtte-kompani som består av fire troppar med kapasitet innafor bombekast, samband, reperasjon, logistikk, forsyning og berging. Soldatane er oppsatt på tyngre køyretøy som beltevogn BV206, panservogn M113 og Scania P93, men òg lettare køyretøy som snøskuter og sekshjuling. Sambandstroppentroppen stiller kommandoplassen og basen til bataljonstaben under oppdrag. Troppen har også relélag, som stiller samband for heile Panserbataljonen. Relélaga nyttar både beltevogner og lettere terrengkøyretøy (LTK), men må vera førebudde på å gå til fots. I visse samanhengar tek dei i bruk helikopter. Bombekastartroppen (BK) assisterer med eldstøtte på oppdrag, av typen 81 mm bombekastargranatar. Stridstrentroppen si rolle er å forsyna eskadronane med ammunisjon, mat og anna utstyr. I tillegg reparerer dei kjøretøy og materiell for alle eskadronar, og driv med berging av vogner som har køyrt seg fast. Avdelingsmerket er ein isbjørn på svart bakgrunn. Mottoet er «Volens og potens» (latin for «Evne og vilje»).
Nynorsk målreising
1970 Stortinget påbyr 25% nynorsk i NRK 1971 Lærebøker til same tid og pris i grunnskulen 1972 Folkerøystinga om EEC - Noregs Mållag seier nei 1972 Norsk Språkråd skipa 1974 Lærebokjamstelling for vidaregåande skular 1975 Dialektaksjonane startar 1976 NM/NMU vedtek nytt prinsipprogram for språkleg frigjering 1978 Nedgangen for skulemålet stoggar 1980 Ny mållov vedteken av Stortinget 1981 Ny bokmålsrettskriving med gammaldagse former 1983/84 Drøftinga om ny felles salmebok i gang 1983/84 Framlegg om ny stadnamnlov 1985 Måljamstellingsvedtaket 100 år 1985 Det Norske Teatret opnar nybygget sitt 1992 Dei Nynorske Festspela vert skipa 1993 Landssamanslutninga av Nynorskkommunar vert skipa 1994 Folkerøysting om EU. Noregs Mållag seier nei. 1996 Ivar Aasen-året 1996 1996 Grunnsteinen til Ivar Aasen-senteret vert lagt ned 1997 Ny opplæringslov, omfattande lærebokaksjonar frå NMU 1997 Noregs Mållag vedtek nytt prinsipprogram 2000 Ivar Aasen-tunet i Ørsta opnar 2001 Garborg-året 2001 2001 Den nynorske Blåmann Barnebokklubb vert lansert 2003 Microsoft Office og OpenOffice.org kom i nynorsk-versjon 2004 Nynorsk mediesenter i Førde vart opna 2005 Nasjonalt senter for nynorsk i opplæringa vart opna 2006 Noregs Mållag feira 100-årsjubileum 2013 Språkåret 2013, 200-årsjubileet for Ivar Aasen og 100-årsjubileet for Det Norske Teatret 2014 Grunnlova vedteken på nynorsk 2017 VG opphevar forbodet mot nynorsk 2018 Aftenposten opphevar forbodet mot nynorsk
Otrøy kyrkje
Otrøy kyrkje er ei einskipa langkyrkje på Otrøya i Molde kommune i Møre og Romsdal fylke. Kyrkja er frå 1878 og bygd i treverk. Arkitekt var Jacob Wilhelm Nordan.
Ho blei restaurert i 1968. I 1963 blei kyrkja dekorert innvendig av kunstmålar Gunnar Haukebø. Kyrkja har 300 sitjeplassar. Det er kyrkjegard ved kyrkja.
Otrøy kyrkje er soknekyrkje i Midsund kyrkjesokn i Molde Domprosti. Soknet heitte tidlegare Sør-Aukra.
«Terra Nova»
«Terra Nova» (latin for Newfoundland) var ein polarskute på 744 brt som vart bygd i 1884 for kval- og selfangstflåten i Dundee. Dei ti første åra vart ho nytta i den årlege selfangsten i Labradorhavet, før ho vart utrusta til ekspedisjonsskip.
«Terra Nova» var ideell for fart i polare strøk. Dei første oppdraga hennar som ekspedisjonsskip var som assistanseskip for Jackson-Harmsworth-ekspedisjonen til Frans Josefs land frå 1894 til 1897. I 1898 vart ho kjøpt av Bowring Brothers og seglte under Nicholas Kennedy sin kommando, seinare underkaptein Abram Kean.
I 1903 seglte ho saman med den tidlegare kvalbåten «Morning» til McMurdo-sundet i Antarktis for å hente ut medlemmane av Discovery-ekspedisjonen under leiing av Robert F. Scott.
I 1909 vart ho for £ 12 000 kjøpt inn av Scott for å tene som ekspedisjonsskip på den britiske sørpolekspedisjonen, kjent som Terra Nova-ekspedisjonen. Forsterka med kraftige eikebord som vern mot den antarktiske pakkisen, seglte ho frå Cardiff den 5. juni 1910. Ekspedisjonen gjennomførte viktige vitskaplege undersøkingar, men den siste ekspedisjonen til Scott er best kjent for kappløpet mot Sørpolen og det tragiske utfallet der Scott og fire andre polfararar omkom på tilbakevegen.
Etter å ha returnert frå Antarktis i 1913, vart «Terra Nova» kjøpt tilbake av dei førre eigarane og tok opp att selfangst ved Newfoundland. Under karrieren sin som selskute stod ho for ein fangst på om lag 800 000 skinn. I 1918 vart ho chartra av Dominion Steel and Coal Corporation for å transportere kol frå kolgruvene i North Sydney i Nova Scotia til Bell Island.
I 1942 vart ho sett inn for å frakte forsyningar til Grønland for entreprenørar frå Newfoundland. Den 13. september 1943 vart ho skadd i isen og sokk sørvest av Grønland. Besetninga vart redda av ein kutter frå US Coast Guard. I juli 2012 vart vraket funnen på ca 300 meters djup av eit amerikansk forskingsskip.
Arequipa
Arequipa er ein by som ligg sør i Peru, nær grensa til Chile. Med eit folketal på 1,008,290 (2017) er han den nest største byen i landet, etter Lima. Han er hovudstad i Arequipa-regionen og Arequipa-provinsen. Arequipa ligg i Andes i ei høgd på 2,380 moh., ved foten av vulkanen Misti. Det historiske bysentrumet i Arequipa blei utnemnd til verdsarv av UNESCO i november 2000.
Antonio Bertali
Antonio Bertali var ein italiensk komponist og fiolinist under barokken.
Arequipa
Byen blei gunnlagd den 15. august 1540. Namnet «Arequipa» kjem frå quechua der Ariq tyder vulkan og qipa tyder 'bak'. Arequipa er også kjend som «Den kvite byen» på grunn av det lokale byggjematerialet, ein kvitleg vulkansk bergart kalla sillar.
Antonio Bertali
Leben
Antonio Bertali var fødd i Verona og fekk si tidlege musikalske utdanning der av Stefano Bernardi. Truleg frå 1624 var han tilsett som hoffmusikar i Wien av keisar Ferdinand II. I 1649 etterfølhde Bertali Giovanni Valentini som Kapellmeister ved hoffet. Han døydde i Wien i 1669 og blei etterfølgd i stillinga av Giovanni Felice Sances.
Verk (utval)
Bertali komponerte opera, oratorium og instrumentalmusikk.
Vokal
Opera
Fließ
Fließ er ein kommune i distriktet Landeck i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 47,6 km² og har i kring 3 000 ibuarar. Kommunen består av landsbyen Fließ, som ligg på et lite platå 200 meter over Inntal, og åtte mindre landsbyar/grender fordelt utover i dalsidene på begge sider av elva Inn.
Fließ og grannekommunen Zams deler eit lite skiområde. Ein del av kommunen er omfatta av naturparken Kaunergrat.
Soge
Ein storbrann i 1933 la mykje av landsbyen i oske.
Grevskapet Montbéliard
Grevskapet Montbéliard (fransk Comté de Montbéliard), òg kjend som grevskapet Mömpelgard (tysk Grafschaft Mömpelgard), var eit grevskap i Det tysk-romerske riket kring byen Montbéliard i dagens Franche-Comté i Frankrike. Frå 1444 og utover var det eigd av Huset Württemberg.
Historie
Grevskapet vart oppretta i 1042 av keisar Konrad II i området til grevskapet Bourgogne, som var ein del av kongedømet Arles, ein del av Riket sidan 1033. Det vart leia av ei linje av grevar av Montbéliard frå vasallen til Konrad, Ludvig av Mousson i Øvre Lorraine, ektemannen til grevinne Sofie av Bar, og etterkomarane deira frå Scarpone-familien. I 1163 vart herre Amadeus II av Montfaucon greve av Montbéliard ved å gifte seg med Sofie, dotter til grev Theodoric II (Thierry II), som ikkje hadde mannlege arvingar. I 1407 gifta grevinne Henriette, arvingen til grev Stefan av Montfaucon seg med Eberhard IV av Württemberg og grevskapet vart ein del av den schwabiske adelen i Tyskland. I tillegg til grevskapet Montbéliard, førte grevinne Henriette med seg medgift i form av lena Granges (Bourg), Clerval, Passavant, Etobon, Porrentruy med Saint-Hippolyte, og landområda Franquemont (Goumois). Somme av desse var i grevskapet Bourgogne.
Eberhard IV døydde i 1419 og då Henriette døydde i 1444 gjekk Montbéliard til sonen deira grev Ludvig I av Württemberg-Urach. Sonen hans, Eberhard V annekterte Montbéliard som ein del av grevskapet Württemberg, sjølv om det beheldt statusen som eit eige område og eige grevskap. I 1495 vart greven av Montbeliard Eberhard V av Württemberg opphøgd til hertug og grevskapet vart «fyrstedømet Montbéliard». Under hertug Ulrik, som var i eksil, vart fyrstedømet protestantisk i 1524.
Montbéliard vart så styrt av yngre greiner av Huset Württemberg i fleire hundreår. Grev Fredrik I av Montbéliard arva igjen hertugdømet Württemberg i 1593, men i 1617 vart grevskapet igjen skild ut for den yngre sonen Ludvig Fredrik og igjen styrt av etterkomarane hans til det fall attende til Württemberg i 1723. Med annekteringa i 1748 av «dei fire landområda» (Héricourt – Châtelot – Clémont - Blamont) av kong Ludvig XIV av Frankrike, vart fyrstedømet redusert til eit «enkelt grevskap» fram til den franske revolusjonen i november 1793.
Innlemming i Frankrike
Fram til 1793 var grevskapet Montbéliard okkupert av Den første franske republikken. Etter dei franske styrkane under Jean Victor Marie Moreau hadde drive felttog mot Württemberg under den første koalisjonskrigen i 1796, sa hertug Fredrik II Eugene omsider frå seg alle rettane til Montbéliard. I 1797 vart kantonane overført til departmentet Mont-Terrible. Departementet vart nedlagd i 1800 og annektert i departementet Haut-Rhint. I 1814 mista Haut-Rhin områda som hadde vore ein del av Mont-Terrible og dei vart gjevne attende til Sveits, utanom Montbéliard, som var overført til departementet Doubs.
Doris De Agostini
Doris de Agostini var ein sveitsisk skirennar frå Airolo i kantonen Ticino. Ho vann bronsemedaljen i utfor under verdsmeisterskapen i alpint 1978, og utforcupen i verdscupen i 1983. Frå 1976 til -83 vann ho åtte utfortevlingar i verdscupen.
Aktiv
Utforspesialisten Agostini overraska stort då ho vann sin første siger i verdscupen i alpine greiner i 1976 i Bad Gastein. I sesongen elles kom ho aldri inn mellom dei ti beste, ho kom såleis på 18. plass i OL-utforen i Innsbruck. Også i 1977-sesongen gjorde ho einast eitt godt renn. I avslutningsrennet i verdscupen i US-amerikanske Heavenly Valley kom ho på tredjeplassen, bakom austerrikske Birgitte Totschnig og vest-tyske Evi Mittermaier.
Vinteren 1978 tok Agostini plass mellom dei 6-7 beste kvinnelege utforkøyrarane i verda. Som best fekk ho ein tredjeplass i verdscupen i eit renn i Pfronten, og toppa sesongen med bronsemedaljen i utfor under VM i alpint 1978 i Garmisch-Partenkirchen. Berre Annemarie Moser-Pröll frå Austerrike og Irene Epple frå Vest-Tyskland kom i mål på betre tid.
Gitter i optikk
Eit gitter er i optikk eit system med tettliggjande parallelle linjer eller profilerte furer med like stor innbyrdes avstand. Det kan vere opp til 1800 linjer per millimeter. Gitteret kan liggje i ei plan glasplate eller i ein spegel som kan vere både plan eller konkav. Optiske gitter vert nytta for å studere diffraksjonen til lyset og til å finne bølgjelengda og energifordelinga til lyset. Dette vert kalla gitterspektroskopi.
Doris De Agostini
Aktiv
Først fem år etter sin første og einaste siger i verdscupen, kunne Agostini stige til topps på sigerspallen. I januar 1981 i Schruns vann ho eit utforrenn framom Cindy Nelson frå USA. Seinare i sesongen vann ho eit nytt utforrenn. Også i 1982 vann ho to verdscuprenn. Ho kom inn på sjuandeplassen i VM i alpint 1982 i Schladming. I begge sesongane 1981 og 1982 kom ho på andreplass i samandraget i utforcupen, etter høvesvis landsmannen Marie-Theres Nadig og franske Marie-Cécile Gros-Gaudenier.
Sesongen 1982/83 vann Agostini utforcupen samanlagt, og kom på tiandeplass i verdscupen. Ho vann tre renn gjennom sesongen. Totalt vann ho i si tid åtte enkeltrenn i verdscupen, nitten gongar stod ho på sigerspalllen.
Ved sesongslutt i 1983 la ho opp.
Verdsmeisterskapen i orientering 2022
Verdsmeisterskapen i orientering 2022, den 38. i sitt slag, vart avvikla ved Kolding, Fredericia og Vejle i Danmark dagane frå 26. til 30. juni. På programmet stod ein kort-distanse og ein utslagssprint (ny av året) for begge kjønn. Samt ein mix-stafett som opna meisterskapen.
Meisterskapen var historisk ettersom den tradisjonelle normaldistansen for fyrste gong ikkje stod på meisterskapsprogrammet.
Sverige vann 2 gull-, 2 sølv- og 1 bronsemedalje, medan Storbritannia tok gull-, 2 sølv- og 1 bronsemedalje. Noreg fekk ein gullmedalje ved Kasper Fosser og ein bronsemedalje i mix-stafetten.
Kort-distanse
<br style="clear:both;" />
Utslags-sprint
<br style="clear:both;" />
Mix-stafett
<br style="clear:both;" />
Beit Aryeh-Ofarim
Beit Aryeh-Ofarim (hebraisk בית אריה-עופרים), er ei israelsk busetjing og ein lokal kommune nord på den okkuperte Vestbreidda. Busetjinga ligg i Ramallah og al-Bireh-provinsen og vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten. Han ligg 32 km nord for Jerusalem og 25 km aust for Tel Aviv nær den palestinsk landsby Al-Lubban al-Gharbi, 3,8 km kilometer aust for Den grøne linja, og innafor sperringa til Israel.
Zams
Zams er ein kommune i Oberinntal i distriktet Landeck i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 125 km² og har 3 400 ibuarar. Landsbyen Zams ligg 770 meter over havet i dalføret Inntal, nær der elvane Inn og Sanna møtest. Kommunen grensar opp mot dei nordlege Kalk-Alpane og dei såkalla Sentral-Alpene. Zams har lite nedbør og er lite utsett for kjølege vindar.
Zams er frå gammalt eit trafikalt knutepunkt. Vegane til og frå Vinschgau, Engadin, Bayern og Bodensjø-området passerer staden.
Holy Smoke av Iron Maiden
«Holy Smoke» er ein song av det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden. Det var den første singelen deira med gitaristen Janick Gers, som kom med i bandet i 1990. Singelen kom ut berre få veker før albumet No Prayer for the Dying, og singelen nådde tredjeplassen på UK Singles Chart.
Zams
Folket Zams lever av ulike næringar; både turisme, industri, handverk, handel og andre tenesteytande næringar. Jordbruk er stort sett binæring.
Holy Smoke av Iron Maiden
Oversyn
Songen handlar om dei mange televangelist-skandalane som fann stad i USA seint i 1980-åra, og nemner mellom anna «Jimmy the Reptile» (ein referanse til Jimmy Swaggart), «The TV Queen» (ein mogeleg referanse til Tammy Faye Bakker), Noah og «plenty of bad preachers for the Devil to stoke.» I motsetnad til kva mange trudde, er ikkje songen retta mot kristendomen i seg sjølv, men folk som misbrukar religionen til å gagne seg sjølv. Dette er ein av særs få Iron Maiden-songar med bannord i teksten (til dømes «Flies around shit/bees around honey» og «I've lived in filth/I've lived in sin/and I still smell cleaner than the shit you're in»), som vart erstatta av skot i sensurerte versjonar.
Zams
Soge
Under ein brann i 1911 brende halvparten av landsbyen og kyrkja ned, kyrkjetårnet stod uskadd. Den nye kyrkja vart bygd 50 meter unna den gamle, og det frittståande kyrkjetårnet er i dag det fremste kjennemerket for Zams.
Skirennaren Mario Matt er frå Zams.
Holy Smoke av Iron Maiden
Oversyn
Songen er atypisk for bandet og er kort og beintfram. Han har ein vanleg pop-rock-struktur med ein intro, vers, refreng, vers, refreng, solo, vers og eit refreng som avslutning. Den første soloen vert spelt av Janick Gers og den andre av Dave Murray.
Bandet spelte inn ein humoristisk musikkvideo til sogen, der bandet vert filma på garden til Steve Harris i Sheering, og spelar fotball og køyrar traktor. Bruce Dickinson hoppar kring i ein kålrotåker ikledd ei rosa t-skjorte, Dave Murray spelar gitar i ein bekk, og Janick Gers spelar ein leiketøysgitar i eit symjebasseng. Ein kan òg sjå produsenten på plata, Martin Birch, i videoen ikledd eit slags sadomasokistisk kostyme. Videoen vart regissert av Harris sjølv.
B-sida til singelen var versjonar av Stray-songen «All in Your Mind» og Golden Earring-songen «Kill Me Ce Soir».
Medverkande
Henta frå singelomslaget.
Stéphane Badji
Stéphane Diarra Badji er ein senegalesisk fotballspelar som spelte midtbane for SK Brann frå 2013.
Jean Arp
Jean Arp, fødd Hans Arp, var ein fransk-tysk bilethoggar, målar og diktar.
Liv og gjerning
Arp var fødd i Strasbourg i Alsace. Han kom til verda i den perioden Alsace og Lorraine heitte Elsass-Lothringen og høyrde til Tyskland, og vart døypt Hans. Mora var frå Alsace og faren tysk. Etter første verdskrigen kom området atter under Frankrike, styresmaktene bestemte då at namnet Hans skulle byttast ut med Jean.
Arp fullførte kunststudiar i Strasbourg i 1904 og reiste til Paris. Der fekk han gitt ut sine første dikt. Han gjekk på kunstskule i Weimar 1905-07 og reiste i 1908 tilbake til Paris, der han studerte ved Académie Julian.
Under den første verdskrigen budde Arp i Sveits. Her var ein av grunnleggarane av Dada-rørsla i Zürich i 1916. I 1920 starta han ei dadagruppe i Köln saman med Max Ernst og den sosiale aktivisten Alfred Grünwald. Få år seinare stilte han ut saman med surrealistane i 'Galerie Pierre' i Paris i 1925.
Året etter flytta Arp til Paris. Han braut med surrealistane i 1931 for å lage ei ny rørsle kalla Abstraction-Création med tidsskriftet Transition som hovudorgan.
Frå 1930-åra og resten av livet gav han ut essays og poesi. Han flykta frå Paris til Zürich for å sleppe unna den tyske okkupasjonsmakta.
Arp døydde i Basel i Sveits i 1966.
A Black & White Night Live
A Black & White Night Live er ein konsertalbum av Roy Orbison gjeve ut posthumt av Virgin Records for HBO-sendinga, Roy Orbison and Friends, A Black and White Night. Albumet vart gjeve ut i 1989 og inneheld songane «Blue Bayou» og «Claudette» som på grunn av tidsavgrensing ikkje var med i TV-sendinga. Songen «Blue Angel» var heller ikkje med på den originale sendinga. SACD/CD Hybrid Audio--versjonen av albumet har med «Blue Angel» som bonusspor.
På piano var Glen D. Hardin, som spelte piano for Buddy Holly og Elvis Presley. Sologitaristen James Burton, trommeslagar Ronnie Tutt og bassisten Jerry Scheff spelte òg i gruppa til Presley. Mannlege korvokalistar og noko gitar var Bruce Springsteen, Tom Waits, Elvis Costello, Jackson Browne, J.D. Souther og Steven Soles. Kvinnelege korvokalistar var k.d. lang, Jennifer Warnes og Bonnie Raitt.
I publikum var fleire kjendisar som Kris Kristofferson, Billy Idol og Sandra Bernhard.
Hays-distriktet
Hays-distriktet er eit distrikt i Al Hudaydah guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 45 436 innbyggjarar.
Motiv i bilde
Motiv (av mellomalderlatin 'drivande, som set i rørsle') er tankar, opplevingar eller inntrykk som blir emne for kunstnarleg behandling og attgjeving. Det kan ganske enkelt vera det ein attgjev i måling, teikning eller fotografi, eller ein del av eit mønster.
Eit motiv kan vera eit heilt synsinntrykk, til dømes eit landskap, folk, folkeliv, dyr, plantar eller daude ting. Landskapsmåleri,sjangermåleri, portrett, dyrestil, botanisk illustrasjon og stilleben er nokre døme på bildekunst med desse motiva. Andre motiv kan vera fantastiske og til dømes framstilla fabeldyr, geometriske eller andre figurar.
Ved hjelp av stilisering der ein berre gjev att dei viktigaste synsinntrykka kan ein visa fram kompliserte motiv på ein forenkla måte. Stiliserte motiv er kjend frå førhistorisk kunst og fram til moderne kunst. Nokre stiliserte motiv er hjarte, koru, kross, meander, paisley og selburose.
Motiv kan ha ikonografisk tyding slik at ein kan bruka det til å «lesa» bildet. I religiøse bilde som ikon kan ein til dømes bruka dei til å identifisera den eller dei som er framstilte. Dei kan ha til føremål å framstilla eller framkalla ein viss idé eller stemning, til dømes humor eller nasjonalromantikk.
Länsväg 293
Länsväg 293 er ein länsväg i Dalarna. Den knyter Falun til riksväg 70 ved Amsberg 8 km nord for Borlänge. . Vegen er smal og på mange stader ganske svingete. Lengda er 22 km.
Kappl
Kappl er ein kommune i distriktet Landeck i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 97,5 km² og har 2 600 ibuarar. Dei aller fleste, ca 2100, bur i landsbyen Kappl, 1258 meter over havet, medan resten fordelar seg på dei høgtliggjande grendene Langesthei og See.
Kappl ligg mellom Verwallfjella i nord og Samnaunfjella i sør. Landskapet består i hovudsak av beitemarker. Årsmiddeltemperaturen i kommunen er 0°C. August er varmaste månaden med 11°C, januar den kaldaste med sine -14°C. Årsnedbøren er på 1730 millimeter. Mest regn kjem i juni med i gjennomsnitt 211 mm, mars er med 78 mm den turraste månaden.
Länsväg 293
Skildring
Länsväg 293 startar ved riksväg 50 på Hanröleden i Falun. Vegen passerer utanfor Faluns store industriområde, Ingarvet før vegen startar ei lang stigning forbi Gamla Berget og Korsgården. Her forlet ein Falun og kjem inn på eit stykke der vegen er litt svingete og går gjennom skogen. Vegen passerer fleire mindre stadar.
Nord-Heggdal kapell
Nord-Heggdal kapell er ei einskipa langkyrkje på Nord-Heggdal på sørsida av Otrøy i Molde kommune i Møre og Romsdal fylke. Kyrkja er frå 1974 og bygd i treverk i nauststil. Kyrkja har 98 sitjeplassar og er teikna av Johannes Heggdal.
Länsväg 293
Skildring
9 kilometer vest for Falun er det ei avkøyring til Aspeboda. 293 held fram vidare vestover mot Stråtenbo og Smedsbo. Ved Smedsbo kan ein svinge av både mot Aspeboda og Rexbo. 15 kilometer vest for Falun går vegen inn i Borlänge kommun og nesten med det same, ved Ängesgårdarna, er det ei avkøyring mot Borlänge. Etter Ängesgårdarna er det ikkje så mykje skog, og vegen følgjer Dalälven nokre kilometer for ein kjem fram til Norr Amsberg, som passerast før vegen kjem ut på Riksväg 70/Riksväg 71.
Nord-Heggdal kapell
To teppe laga av Gjertrud Hals i 1986 er altertavle. Det eine viser treeiniga medan det andre viser ein kross med tornekruner. Over midtgangen heng det ein modell av MS «Havdrott». Han er laga av Anders Finnøy og kom på plass i 2000.
Länsväg 293
Skildring
Vegen mellom Noreg og Gävle vil i 2011 bytte nummer til E16. Den går via Vansbro og gjennom Borlänge (dagens riksväg 71 og riksväg 50), sjølv om direktevegen länsväg 293 hadde vore mogleg. Førarar med lokalkunnskap nyttar ofte likevel 293, så ei utbetring Falun-Ängesgårdarna inklusive sykkelbane vart bygd i 2008.
Kosovo under vinter-OL 2022
Kosovo deltok under Vinter-OL 2022 i Beijing i Kina i perioden 4. til 20. februar 2022.
No Prayer for the Dying
No Prayer for the Dying er det åttande studioalbumet til det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden. Albumet markerer den første endringa i besetninga til bandet sidan 1982. Gitaristen Adrian Smith slutta under førproduksjonfasen då han var misnøgd med den musikalske retninga bandet tok. Etter å berre ha bidrege med ein enkel song, «Hooks in You», vart Smith erstatta av Janick Gers. Gers hadde tidlegare arbeidd med songaren Bruce Dickinson på det første soloalbumet hans, Tattooed Millionaire, i tillegg til å ha arbeidd med Ian Gillan, den tidlegare Marillion-songaren Fish, og new wave of British heavy metal-bandet White Spirit.
Teartse
Teartse (makedonsk Теарце; albansk Tearcë) er ein landsby og ein kommune i regionen Polog i Nord-Makedonia.
Kommunen har eit areal på 136,54 km2 og hadde 17 694 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.
I 2002 hadde kommunen 22 454 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 3 974 innbyggjarar. Dei største busetnadene i kommunen var:
Europris
Europris (ose: EPR) er ei norsk butikkverksemd som vart skipa i 1992. Ho vart notert på Oslo børs i 2015.
No Prayer for the Dying
Sjølv om albumet generelt fekk middels til dårleg kritikk, nådde det andreplassen på UK Albums Chart og inneheld den einaste singelen deira som nådde toppen av UK Singles Chart, «Bring Your Daughter... to the Slaughter».
Bakgrunn
Albumet tok eit steg til side for den synthesizer-prega progrock-retninga bandet hadde teke på dei to førre studioalbuma sine, Somewhere in Time i 1986 og Seventh Son of a Seventh Son i 1988, og bestod av ein «enklare», meir beintfram stil som minna om dei tidlege albuma deira. Bruce Dickinson syng songane med ei meir grov stemme og ikkje den same opera-aktige vokalen han hadde nytta sidan 1980-åra. Ideen var å lage eit album som var meir på «gatenivå», og inspirerte bandet til å spele inn albumet i ein låve på eigedomen til bassisten Steve Harris i Essex, ved hjelp av Rolling Stones Mobile Studio. Dette vart dermed det første Iron Maiden-albumet som vart spelt inn i heimlandet sidan The Number of the Beast i 1982. Dickinson meiner at ideen var ein feil og sa «Det var drit! Albumet høyrdest dritdårleg ut, og eg ønskjer at me ikkje hadde gjort det på den måten. På den tida var eg like skulding som alle andre, og sa 'Åh flott, me er alle dekte i gras!».
Albumet skilde seg òg frå dei litterære og historiske tekstane og var meir politiske, med songar som fokuserte på religiøs utnytting (som på den første singelen «Holy Smoke») og samfunnsproblem («Public Enema Number One»). No Prayer for the Dying er det einaste albumet til Iron Maiden som ikkje har ein einaste song lengre enn seks minuttar og det andre med bannord i teksten (etter debutalbumet). Det var òg den første utgjevinga deira på Epic Records i USA, etter at bandet forlét Capitol Records, men det vart seld via EMI i alle område utafor USA. Trass i at albumet gjorde det bra i dei fleste landa, særleg i Storbritannia der det nådde andreplassen på albumlista, vart dette det siste albumet deira som selde til gullplate i USA.
No Prayer for the Dying inneheld hitten «Bring Your Daughter... to the Slaughter», som vart den einaste singelen deira som nådde toppen av singellista i Storbritannia, trass i at han vart bannlyst av BBC. Det er ein ironisk song skriven av Dickinson og opphavleg spelt med solobandet hans for filmmusikken til A Nightmare on Elm Street 5: The Dream Child. Harris meinte det var ein song som «passa veldig bra for Maiden» og bandet spelte han inn på ny.
Etter at Dickinson slutta i Iron Maiden i 1993, er songane frå No Prayer for the Dying stort sett ikkje blitt spelt på konsertane deira. Einaste unntaket er «Bring Your Daughter... to the Slaughter» som vart spelt på sommarturneen til bandet i 2003.
No Prayer on the Road var namnet på turneen etter albumet.
Max Beckmann
Max Carl Friedrich Beckmann var ein tysk målar og grafikar, fødd i Leipzig. Han vert rekna som ein av dei store ekspresjonistiske kunstnarane. Særleg spela han ei rolle som særprega teiknar, portrettør og subtil illustratør.
No Prayer for the Dying
Plateomslaget
Det finst to versjonar av omslaget. Det originale få 1990 syner Eddie som kjem opp av grava si og tar gravaren rundt halsen. Sidan bandmanageren Rod Smallwood mislikte figuren, bad han kunstnaren Derek Riggs om å fjerne han frå omslaget til utgåva frå 1998, medan det originale omslaget er nytta på sjølve disken. I tillegg vart det lagt til ein inskripsjon på grava, som Riggs opphavleg hadde lete stå tom, slik at bandet kunne skrive inn det dei ønskte, og les «After the Daylight, The Night of Pain, That is not Dead, Which Can Rise Again.»
Max Beckmann
Etter å ha vitja både Paris og Italia busette Beckmann seg i Berlin i 1904, der han var eit aktiv medlem av Berliner Sezession. Han måla då dramatiske verk i stor målestokk. Frå 1911 byrja han å skape sin eigen stil påverka av modernismen, særleg Pablo Picasso og kubismen.
Han deltok i fyrste verdskrigen som sanitetssoldat. Dei lidingane han då var vitne til førte til at han forma eit ekspresjonistisk forvrengt biletspråk. Natta frå 1918/19 er eit hovudverk frå denne tida. Åra frametter laga han fleire sjølvportrett der han, til dels i ei form som minte om den nye saklegdomen, søkte å avdekke det usikre ved eksistensen. I tillegg utvikla han ei forteljande og myteskapande måleform, særleg i ni triptykon han laga frå 1932 og utover.
Beckmann flytta til Nederland i 1937, då han vart kjend med at nazi-styresmaktene stilte ut hans verk som «entartet kunst». Ti år seinare emigrerte han til USA. Han døydde i New York.
No Prayer for the Dying
Medverkande
Henta frå AllMusic og plateomslaget.
Paulus Irgens Odberg
Jens Paulus Irgens Odberg var ein norsk sakførar og  og Høgre-politikar frå Hedrum i Vestfold. Han var stortingsmann 1937-45 frå valkrinsen Vestfold.
Frå 1914 arbeidde Odberg som overrettssakførar i Sandefjord. I 1919 vart han eigar av farsgarden Odberg, der forpaktar stod for den daglege drifta. Frå 1936 var Odberg offentleg forsvarar i straffesaker ved Sandar heradsrett og Sandefjord byrett.
Odberg var medlem i Sandar heradsstyre frå 1925, varaordførar 1928-31 og ordførar 1931-37. Den siste treårsperioden som ordførar var han formann ved fylkestingssamlingane i Vestfold. Hausten 1936 vart han vald til å representere Vestfold og Høgre på Stortinget. Han var medlem i Kommunalkomiteen til 1940, der etter formann i Finanskomiteen.
Elles var Odberg ei tid styreformann i Privatbanken i Sandefjord og 1935-45 styremedlem i Vestfold Kraftselskap, samt 1936–45 styremedlem i fylkessjukehuset.
Solomonbreen
Solomonbreen er ein isbre på sørsida av Fisher Bastion som flyt vestover frå Solomon Saddle og ut i Potterbreen i Royal Society Range i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1994 etter Susan Solomon, ein atmosfærisk kjemikar ved NOAA, som var leiande i studiet av fysikk i den øvre atmosfæren i Antarktis. Då breen vart namngjeven var ho styreleiar i den rådgjevande komiteen for polarprosjekta til National Science Foundation (NSF).
Skei skule
Skei skule er ein 1 til 10-skule (barne- og ungdomsskule) på Skei i Jølster i Sunnfjord kommune. Skulen har rundt 140 elevar. Skei skule ligg ikkje langt frå sentrum, like nedanfor Skei stadion.
Springbreen
Springbreen er ein isbre som flyt frå nordaustdelen av Royal Society Range mellom Stoner Peak og Transit Ridge, og saman med Bluebreen sør for Granite Knolls i Victoria Land. Han vart namngjeven i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Thomas E. Spring, ein sivilingeniør i US Geological Survey (USGS) som arbeidde ved Amundsen-Scott-stasjonen og Byrd-stasjonen i feltsesongen 1969-70.
Slatino
Busetnaden hadde 4 112 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002.
Emil Lie
Emil Carl Jonas Lie var ein norsk skulptør, fødd i Berchtesgaden i Bayern. Forfattaren Bernt Lie var far hans.
Emil Lie utdanna seg ved École des Beaux-Arts i Paris. Han budde mange år i den franske hovudstaden, men flytta til Oslo i 1932. Ei «sers ven kvinneakt» står utstilt i Freiaparken i Oslo, og på Rådhusplassen i same byen er ein stor aktfigur i stein og bronse. Lie, som i den beste perioden var sterkt påverka av fransk kunst, er også representert i Nasjonalgalleriet.
Av hans best kjende verk er:
Han laga også gallionsfigurar til fleire av Fred. Olsen sin skip.
Tidleg i karrieren var mange av arbeida til Lie abstrakte og kubistiske. Dei fleste av desse øydela han sjølv seinare, og berre få er bevart. Han gjekk så over til meir klassiske former, og mange av dei viktigaste arbeida hans er naturalistiske aktfigurar.
Lie hadde tallike verv i kunstnarorganisasjonane. Han var formann i Norsk Billedhuggerforening 1954–57 og satt i direksjonen for Kunstnernes Hus 1936–41 og 1964–65.