cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Det serbiske kvinnelandslaget i handball
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Serbia har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Fosnavåg Konserthus
Fosnavåg Konserthus ligg i Herøy kommune og vart opna i oktober 2014.
I'll Be Fine
«I'll Be Fine» er ein song av Molly Pettersson Hammar. Songen er skriven av Molly Pettersson Hammar, Lisa Desmond, Tim Larsson, Tobias Lundgren og Gavin Jones.
Scratch My Back
Scratch My Back er det åttande studioalbumet til den engelske musikaren Peter Gabriel, det første på åtte år. Det kom ut 12. februar 2010 i Australia og Tyskland, 15. februar i Storbritannia og 2. mars i USA. Albumet vart spelt inn i Air Lyndhurst og Real World Studios i 2009 og består av coverversjonar av tolv songar av forskjellige artistar, spelt inn med berre orkester og vokal. Det vart produsert av Gabriel sjølv i lag med Bob Ezrin.
Albumet fekk generelt god kritikk av musikkpressa og gjorde det godt på albumlistene verda over med ein førsteplass i Belgia, andreplass i Tyskland og Canada og tredjeplass i Tsjekkia, Italia og Sveits. Det nådde òg Topp 5 i Frankrike og Sverige. I heimlandet Storbritannia nådde albumet 12. plass og i USA 26. plass.
Bakgrunn
Ideen bak Scratch My Back var å byte songar med artistane som hadde laga songane Gabriel spelte inn. Desse artistane skulle sidan spele inn Gabriel sine songar på eit album kalla I'll Scratch Yours.
Gabriel sin versjon av «The Book of Love» vart nytta i 2004 i filmen Shall We Dance? og i ein episode av fjernsynsserien Scrubs.
Vallahornet
Vallahornet er eit fjell i Ørsta kommune. (833 m o.h.)
UEFA-cupfinalen i fotball 1977
UEFA-cupfinalen i fotball 1977 stod mellom italienske Juventus FC og spanske Athletic Bilbao og vart avvikla med heime- og bortekamp for kvart av laga. Fyrste oppgjeret fann stad 4. mai på Stadio Comunale i Torino framfor 54 800 tilskodarar, returkampen 18. mai på San Mamés stadion i Bilbao såg 39 700 frå tribuneplass. Sluttresultatet vart 2-2, Juventus vann pokalen på bortemålsregelen.
Kampane
Opningskampen i Torino enda med 1-0 til heimelaget, med di Marco Tardelli heada eit innlegg frå høgre forbi Bilbao-målvakta i det 15. minutt.
I Bilbao var det Roberto Bettega som gav Juventus leiinga i det 7. minutt, også det ei heading på eit innlegg frå høgre. Javier Irureta utlikna til 1-1 allereie fire minutt seinare. I det 78. av kampen sende Carlos Ruiz heimelaget framom, utan det hjelpte Bilbao til anna enn siger i sjølve returkampen. Sigeren i finalen og UEFA-pokalen hamna likevel hos Juventus.
Pokhvistnevo
Pokhvistnevo (russisk Похвистнево) er ein by i Samara oblast i Russland med om lag 30 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Bolsjoj Kinel, ei sideelv til Samara), rundt 150 km nordaust for Samara og berre 5 km frå grensa til Orenburg oblast.
UEFA-cupfinalen i fotball 1977
Laga
For Juventus spelte: Dino Zoff, Antonello Cuccureddu, Francesco Morini, Gaetano Scirea, Claudio Gentile, Marco Tardelli, Romeo Benetti, Giuseppe Furino (kaptein), Franco Causio, Roberto Boninsegna, Roberto Bettega, Sergio Gori, Luciano Spinosi.
Saksa
Saksa er eit fjell i Ørsta kommune med ei høgd på 1073 moh. Det er rekna som ein del av Sunnmørsalpane.
UEFA-cupfinalen i fotball 1977
Laga
Athletic Bilbao mønstra: José Ángel Iribar, José Ignacio Oñaederra, Agustín Guisasola, Andoni Goikoetxea, Javier Escalza, Javier Irureta, Ángel María Villar, Txetxu Rojo, Dani Ruiz, José Ignacio Churruca, José Ángel Rojo, José Lasa, José Ramón Alexanko, José María Amorrortu, Carlos Ruiz.
Dommarar
Charles Corver frå Nederland var kampleiar i Torino, i Bilbao Erich Linemayr frå Austerrike.
Fylkesveg 401 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 401 i Møre og Romsdal går mellom Bjørset og Fuglset i Molde kommune, via Langmyrvegen, Moldelivegen, Glomstuvegen og Bjørsetalleen. Vegen er 4,2 km lang.
Anatomisk terminologi
Anatomisk og medisinsk terminologi blir hyppig bruka av anatomar og helsepersonell. Desse språka kan vera forvirrande for dei uinnvidde, men det er viktig å merka seg at språket ikkje er laga for å forvirra. Føremålet med språka er å auka presisjon og minska medisinske feiltydingar. Eit arr kan til dømes vera over handleddet, men er det då på underarmen, tre centimeter frå basen av handa? Er det i handflata eller på baksida av handa? Ved å bruka presis terminologi blir tvitydigheit eliminert. Anatomiske omgrep stammar frå oldtida og er samansett av greske og latinske ord. Desse orda blir ikkje lenger brukte i kvardagslege samtalar, og ordtydinga endrar seg difor ikkje.
Kommunereforma i Noreg
Kommunereforma i Noreg var ei reform av kommunestrukturen i Noreg, som vart sett i gang 3. juli 2014 som eit av dei politiske prosjekta til Erna Solberg si regjering. Ho er nært nærskyldt med regionreforma, som vart vedtatt av Stortinget den 8. juni 2017. Kommunereforma vart einstemmig vedtatt av Stortinget 9. juni 2015, og la opp til kommunesamanslåingar innanfor fleire tidsrammer. Den 1. januar 2017 vart talet på kommunar i Noreg redusert frå 428 til 426 og 1. januar 2018 til 422. Dei fleste samanslåingane blei sette i verk frå 1. januar 2020 då talet på kommunar blei endeleg redusert til 356.
Anatomisk terminologi
Den gjeldande internasjonale standarden for anatomisk terminologi er gjeven i Terminologia Anatomica.
Laurbærtysbast
Laurbærtysbast (Daphne laureola) er ein eviggrøn busk i tysbastfamilien.
Planten har ein opprett vekst og blir opptil ein meter høg, men er ofte lågare. Blomane er grøngule og duftar sterkt, og bæra er svarte når dei modne. Busken veks i skog, helst på kalkrike stadar.
Den naturlege utbreiinga til laurbærtysbast omfattar Vest- og Sør-Europa, Nord-Afrika og Asorane. Han er vanleg planta i hagar og er naturalisert i Danmark. Utanfor det naturlege utbreiingsområdet sitt kan planten bli til ein invasiv art. Han veks godt i underskog i temperert klima, og kan raskt ta over område, både gjennom frø- og rotspreiing, frå stadeigen vegetasjon. Han er rekna som eit uønskt ugras i delar av USA.
Fylkesveg 401 (fleirtyding)
Fylkesveg 401 finst i fleire fylke i Noreg:
Møbel
Møbel (av fransk meuble, frå latin mobilis, 'rørleg') er ei fellesnemning for vanlegvis frittståande og flyttbare større gjenstandar til å ha i eller ved hus og andre bygningar for å kunne nytte dei til å opphalde seg i bustad, kontor, restaurant og liknande opphaldsstader. Nokre døme på møblar er sofa, stol, bord, frittståande skåp, kommode og seng. Eit sett møblar blir kalla eit møblement.
Definisjon
Vanlegvis vert det kravd at gjenstanden skal stette visse tradisjonelle funksjonelle krav og ha ei viss utforming for å kunne kallast for eit møbel. Apparat og liknande innretningar som til vanleg høyrer til inventaret, som til dømes komfyrar, kjøleskåp, fryseboksar, vaskemaskinar, fjernsynsapparat og anna, vert ikkje rekna som møblar. Faste skåp, som til dømes kjøkenskåp og liknande, vert heller ikkje sett på som møblar. Ifølgje norsk lov skal «varig innreiing og utstyr som anten er fast montert» eller «særskilt tilpassa bygningen» fylgje huset i kjøp og sal.
Det kan likevel vera vanskeleg å dra eit klart skilje mellom møblar og fast inventar. Innan tradisjonell norsk byggjeskikk er mykje av inventaret bygd fast og altså ikkje flyttbart - det galdt til dømes gjerne pall og langbenk. I austeuropeisk og finsk tradisjon har masseomnen vore i bruk både til oppvarming, matlaging og soveplass.
Tillaging
I verda i dag er Europa ein hovudproduksjonsstad for møblar. EU står for over 40 % av produksjonen på verdsbasis, og dei største produsentlanda er Tyskland og Italia. Det blir laga rundt 25 % i høvesvis Nord-Amerika og Asia.
William Randal Cremer
Nobels fredspris
I 1903 fekk Cremer Nobels fredspris.
Møbel
Tillaging
I Noreg har særleg Møre og Romsdal hatt lange tradisjonar innan møbelproduksjon, og idag ligg dei fleste store norske møbelfabrikkane her. Sunnmøre er sterkt representert med produsentar som Ekornes, Hjellegjerde, Brunstad, LK Hjelle, Formfin, Slettvoll med fleire.
Konehornet
Konehornet er eit fjell på 1276 moh. Det ligg ved Norangsfjorden i Ørsta kommune.
Zjiguljovsk
Zjiguljovsk (russisk Жигулёвск) er ein by i Samara oblast i Russland med om lag 55 000 innbyggjarar (2008). Han ligg på høgre breidda av elva Volga, rundt 50 km nordvest for Samara.
Byen ligg på området til dei tidlegare landsbyane Otvazjnoje (russisk: Отва́жное, kjend sidan 1840) og Morkvasji (russisk: Моркваши, kjend sidan 1647). Arbeidsbusetnaden Otvazjnyj (russisk: Отва́жный) vart bygt her i samband med utbygginga av oljeførekomster. I 1949 vart han slått saman med landsbyane og namnet vart endra til det noverande Zjiguljovsk. Han fekk bystatus i 1952.
Forutan oljeverksemda så vert det òg drive utvinning av kalkstein ved byen.
a
Ollerton
Ollerton  er ein by i distriktet Newark and Sherwood i grevskapet Nottinghamshire i England. Han ligg i utkanten av Sherwoodskogen i eit område kalla Dukeries.
Han var tidlegare ein landleg stad, men då kolgruveindustrien kom til staden frå 1920-åra byrja byen å vekse, særleg i 1960- og 1970-åra. Ein gruvearbeidar døydde i byen under ein demonstrasjon under ein gruvestreik i 1984. Gruva vart stengd i 1994.
Stevensonbreen
Stevensonbreen er ein isbre som flyt nordvest og inn i austsida av Ameryisen, like nord for Branstetter Rocks. Han vart skissert på kart i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto teken under U.S. Navy Operation Highjump (1946–47), og namngjeven av han etter løytnant James C. Stevenson, som var andrepilot på flyturane då ein tok flyfoto av området.
Frue kyrkje
Frue kyrkje (Hetlandskyrkja) er ei langkyrkje frå 1854 i Stavanger kommune i Rogaland fylke.
Byggverket er i tre og har 700 sitjeplassar.
Brotsverk
Brotsverk er eit straffbart lovbrot som juridisk sett er meir alvorleg enn misferd.
I norsk lovverk reknar ein handlingar omtalte i andre del av Straffeloven, og elles straffbare handlingar som kan føra til fengsel i over tre månader, hefte over seks månader eller frådømming av offentleg teneste som hovudstraff.
Kjelder
Forbrytelse
Krivično djelo Verbrechen Felony 중범죄 Delitto Misdrijf Zbrodnia Фелония
Port Hills
Port Hills er ei fjellrekkje på New Zealand som dannar den nordlege avgrensinga til den gamle Lytteltonvulkanen, og som skil hamna i Lyttelton frå byen Christchurch i regionen Canterbury. Vulkankrateret er eit av dei to som opphavleg danna halvøya Banks Peninsula (Horomaka) for meir enn 12 millionar år sidan. Fjellrekkja Port Hills ligg tilnærma i austleg-vestleg retning, og hevar seg til toppar på mellom 350 og 500 moh. Fjellrekkja er viktig i geologisk, miljømessig og rekreasjonsmessig samanheng.
Historie
Området vart først busett av maorifolk gjennom 1500-talet. Under den tidlege europeiske busetjinga om lag 300 år seinare var Port Hills ein utfordrande barriere mellom hamna og den planlagde busetnaden i Christchurch. Det bratte og ulendte terrenget gjorde framkomsten svært vanskeleg. I mange år brukte dei fleste av busetjarane den stupbratte Bridle Path («bisselstien») for å transportera varer og utstyr på hesteryggen til slettene på den andre sida. I dag bind ein vegtunell og ein separat jarnvegstunell saman hamna og forstadar i byen, og tre vegstrekkjer som kryssar fjellrekkja – via fjellpassa Evans, Dyers og Gebbies – har samband med Summit Road.
Geografi og bevaring
Fleire forstadar til Christchurch strekkjer seg mot dei nordlege liene i Port Hills, mellom desse Cashmere, Heathcote Valley og Sumner. Andre delar av desse hellingane vert nytta til jordbruk og skogbruk, så vel som eit betydeleg tal av naturreservat som er oppretta til rekreasjonsføremål og for å ta vare på det biologiske mangfaldet. Initiativet til reservata vart teke av rådmannen i Christchurch, Harry Ell, ved byrjinga av det 1900-talet. I 1948 vart organisasjonen Summit Road Scenic Society danna for å halda fram med utviklinga og vedlikehaldet av reservata.
Fjellrekkja er eit viktig rekreasjonsområde for innbyggjarane i Christchurch, med fleire offentlege parkar og reservat, og inneheld også område for terrengsykling og merka gangruter. Ein gondolbane til toppen av Mount Cavendish vart opna i 1992. Denne gir lett tilgang til fjelltoppen og er ein stor turistattraksjon i Canterbury.
Flora og fauna
Stadeigne planteartar som til dømes Bankshalvøya-hebe veks i bergsprekkene saman med sjeldne bregnar. Dei meir vêrutsette liene er dekte med sølvtussock og andre naturlege grasartar, uvanleg for område som ligg så nær urban utvikling. Den attverande gultreskogen inneheld 500-600 år gamle matai-, totara- og kahikateatre, i tillegg til fruktberande og blømande artar som kowhai, ribbonwood, mahoe, australdrakelilje (Cordyline australis), kānuka og fuksia.
Painswick
Painswick  er ein by i grevskapet Gloucestershire i England. Han har kring 2000 innbyggjarar.
Preferanseval
Preferanseval er eit valsystem der veljaren rangerer kandidatar på ei uprioritert valliste ved å skriva tal ved sida av namnet på kandidaten. Den første preferansen til veljaren skal markerast med talet 1, andrepreferansen med talet 2, osv.
Painswick
Byen voks fram som følgje av ullhandel, men er no best kjend for barlindtre kring soknekyrkja og den lokale rokokkohagen.
Preferanseval
Ved preferanseval skal den mest føretrekte kandidaten bli vald, uavhengig av taktisk stemmegjeving.
Kåring av representantar
Deretter tel ein kor mange eitt-tal kvar einskild kandidat har fått attmed namnet sitt. Dersom nokon har fått så mange førsterøyster at han når opp til valtalet, er han vald til representant.
Dersom ingen når opp til valtalet, skal den kandidaten med færrast førsterøyster (eitt-tal) strykast frå alle røystesetlane. På desse røystesetlane rykkar no den andrerangerte opp på førsteplass, og ein gjer ny oppteljing av førsterøyster,
Dersom enno ingen når opp til valtalet, skal den som no har det lågaste talet på førsterøyster, strykast, og dei lågare rangerte på desse listene rykkar opp før ein gjer ny oppteljing.
Slik held ein fram heilt til ein kandidat når opp til valtalet.
Dersom det skal veljast fleire kandidatar, tel ein kven som har flest andrerøyster på dei røystesetlane der den som vart vald står øvst. I det vidare valoppgjeret skal desse røystene reknast som førsterøyster, men med redusert vekt, avhengig av modell. Slik held ein fram med stryking av kandidatar og med tildeling av overskotsrøyster frå dei valde heilt til det fastsette talet på representantar er valde.
Fortunate Son
«Fortunate Son» er ein song av Creedence Clearwater Revival på albumet Willy and the Poor Boys frå 1969. Han vart gjeven ut som singel i lag med «Down on the Corner» i september 1969. Denne songen nåded 14. plassen på singellista i USA den 22. november 1969, veka før Billboard gjekk bort frå praksisen med å liste begge sidene av ein singel. Denne songen og den andre sida, «Down On The Corner», klatra i lag til niandeplassen veka etter og nådde tredjeplassen tre veker seinare, den 20. desember 1969. Singelen hadde seld til gullplate i desember 1970. Pitchfork Media plasserte songen på 17. plass på lista si over dei 200 beste songane frå 1960-åra.
Preferanseval
Bruk av preferanseval
I Noreg vert preferanseval brukt av Den norske kyrkja ved valet til  bispedømmeråd og kyrkjemøtet, av Universitetet i Oslo og ved fleire høgskular. Irland og Malta bruker preferanseval til nasjonalforsamlinga.
Fortunate Son
Opphav
Songen vart inspirert av David Eisenhower, barnebarnet til president Dwight David Eisenhower som vart gift med Julie Nixon, dottera til president Richard Nixon, i 1968. John Fogerty sa til Rolling Stone: «Julie Nixon heldt lag med David Eisenhower, og du berre hadde den kjensla av ingen av desse kom til å bli involvert i krigen. I 1968 trudde mesteparten av landet at soldatane hadde høg moral, og 80 % var for krigen. Men somme av oss som følgde nøye med forstod at me var på veg mot trøbbel.»
Andre versjonar
Songen har sidan vorte spelt inn eller framført av Bob Seger, La Renga, Gordon Downie and the Country of Miracles, Brandi Carlile, Pearl Jam, U2, Sleater-Kinney, Corrosion of Conformity, Cat Power, The Dropkick Murphys, .38 Special, Circle Jerks, Jeff B.R.I.C.K. & The Mortiboys, Minutemen, Kid Rock, W.A.S.P., Todd Snider og Patty Griffin, Bruce Springsteen, Santana, The Ghost Inside, Scott Stapp, The Screaming Jets, Wyclef Jean og Sleater-Kinney.
I 2013 spelte Fogerty inn ein versjon av songen i lag med Foo Fighters for albumet Wrote A Song For Everyone.
I andre medium
Songen vart nytta i introen til spelet Battlefield Vietnam. Songen vart òg nytta i ein trailer for Battlefield: Bad Company 2: Vietnam. I tillegg finst songen i videospela Call of Duty: Black Ops, Homefront, BioShock Infinite og han er spelbar i spelet Rock Band.
«Fortunate Son» vart nytta i filmane Forrest Gump, Live Free or Die Hard og Battleship, i tillegg til ein episode av American Dad!.
Ein coverversjon av songen vert spelt av Lyle Workman mot slutten av den 108. episoden av Sons of Anarchy.
Ein versjon av songen vert nytta i ein reklame for Wrangler.
Fylkesveg 402 (fleirtyding)
Fylkesveg 402 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesveg 402 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 402 i Møre og Romsdal går mellom Sandvegen og Moldelivegen i Molde kommune. Vegen er 1,5 km lang.
Willy and the Poor Boys
Willy and the Poor Boys er det fjerde studioalbumet til det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival, gjeve ut av Fantasy Records i november 1969, og var det siste av tre studioalbum som bandet gav ut det året.
Albumet inneheld songar som «Down on the Corner», som albumet har fått namn etter, og «Fortunate Son», som vart ein kjend protestsong.
Bakgrunn
Hausten 1969 var Creedence Clearwater Revival eit av dei heitaste rockebanda i verda og hadde tre singlar på andreplass på rad og eit album på toppen av den amerikanske albumlista, Green River. I tillegg hadde gruppa spelt på Woodstockfestivalen i august og spelt på fleire høgprofilerte fjernsynsshow som The Ed Sullivan Show. Bandleiar og låtskrivar John Fogerty hadde teke kontroll over bandet etter fleire dårlege år, men trass i den veksande suksessen deira, byrja dei andre medlemmane i bandet - bassisten Stu Cook, trommeslagaren Doug Clifford og gitaristen Tom Fogerty, den eldre broren til John - byrja å gnage under det krevjande og autokratiske leiarstilen til Fogerty. Berre i 1969 gav bandet ut tre studioalbum, som kom på toppen av at bandet stadig turnerte. «Det vart for mykje og eg forstod det aldri heilt,» sa Clifford til Jeb Wright i magasinet Goldmine i 2013, «Fogerty sa til oss at om me hamna utafor listene, så kom me til å bli gløymd. For å gjere det verre, og det høyrest rart ut, så gav me ut doble A-sider, og det vart ein slags forbanning, for me brende gjennom materialet vårt dobbelt så raskt. Om me hadde spreidd det ut, hadde me ikkje gjeve ut tre album i året.» Den særs konkurransedyktige Fogerty såg ikkje det som ei unnskyldning og sa til Guitar World i 1998: «Alle tilrådde meg med til å ikkje gje ut bra B-sider. Dei sa at eg kasta potensielle hittar. Og eg såg på dei og sa, 'Det er berre tull. Sjå på Beatles. Sjå på Elvis. Den er den raskaste måten å syne dei all den gode musikken.»
Songar
Då bandet var nesten ferdig med albumet drog dei og fotografen Basul Parik til krysset mellom Peralta St. og Hollis St. i Oakland i California og tok bileta til omslaget ved Duck Kee Market eigd av Ruby Lee.
«Fortunate Son» er ein antikrigssong som kritiserer militant patriotisk oppførsel og dei som støttar bruken av militærmakt utan sjølv å «betale prisen» (anten finansielt eller ved å tene i krigen). Songen kom ut under Vietnamkrigen, og sjølv om han ikkje kritiserer krigen direkte, går han til åtak på eliteklassen (familiane som fødde dei «heldige sønene») i USA og måten dei kom seg unna kostnaden av nasjonalistisk imperialisme, som gjer det å setje songen i samanheng med krigen. Songen var inspirert av bryllaupet mellom David Eisenhower, barnebarnet til den amerikanske presidenten Dwight David Eisenhower, og Julie Nixon, dottera til den dåverande presidenten Richard Nixon, i 1968. I 1993 sa Fogerty til Rolling Stone: «Han vart sjølvsagt skriven i Nixon-tida, og la oss berre sei at eg ikkje støtta Mr. Nixon i særleg grad.» Songen er blitt mykje brukt som ein protestsong mot militærhandlingar og elitisme i Vesten, særskild i USA. Bruce Springsteen, Dave Grohl og Zac Brown fekk kritikk for å ha framført songen i lag i november 2014 Concert for Valor i Washington, D.C. Fogerty, som sjølv var ein militærveteran, forsvarte songvalet deira.
Méthana
Méthana (gresk Μέθανα) er ei halvøy, ein landsby og ein tidlegare kommune aust på Peloponnes i i Hellas. I dag er han ein del av kommunen Trizinía i periferieininga Øyane i periferien Attikí.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Méthana 1 657 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 892 innbyggjarar.
Willy and the Poor Boys
Songar
«Don't Look Now» syner uroa Fogerty hadde den fattige arbeidaren («Who will take the coal from the mine? Who will take the salt from the earth?»).
Den Chuck Berry-aktige «It Came Out of the Sky» fortel soga om ein bonde som finn ein UFO på jordet sitt og vert ein av dei mest kjende personane i Amerika. Albumet inneheld òg to instrumentale spor, «Poorboy Shuffle» og «Side o' the Road», der førstnemnde glir rett over i songen «Feelin' Blue.»
Albumet inneheld to songar assosiert med blues- og visesonglegenda Lead Belly: «Cotton Fields» og «The Midnight Special». Lead Belly var ei stor inspirasjonskjelde for Fogerty. I 1982 gjekk utgåva deira av «Cotton Fields» inn på 50. plassen på Billboard Country Singles-lista.
Då bandet var ferdig med innspelinga av albumet, drog dei og fotografen Basul Parik til krysset Peralta St. og Hollis St. i Oakland i California og tok bileta til omslaget ved Duck Kee Market.
Mottaking
Albumet kom ut i november som Fantasy 8397, og i 1970 gjekk det inn på Topp 10 i seks land,     mellom anna Frankrike der det gjekk heilt til topps. 16. desember 1970 hadde albumet seld til gullplate (500 000 eksemplar) i USA. Nesten 20 år seinare, den 13. desember 1990, hadde albumet selt til dobbelt platinaplate (2 millionar).
Albumet fekk god kritikk då det kom ut. Rolling Stone skreiv at det var «det beste albumet deira til no». Robert Christgau skreiv for The Village Voice at det var den beste plata deira og skreiv: «Diskresjonen Fogerty syner som politisk låtskrivar (har du nokon gong verkeleg likt teksten på 'Fortunate Son'?) kjem ikkje som ei overrasking.» Han hadde seinare med plata i lista si «Basic Record Library» frå 1950-åra og 1960-åra, publisert i Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies (1981).
AllMusic og Stephen Thomas Erlewine samanlikna Willy and the Poor Boys med det førre albumet deira, Green River, fordi songane var mjukare og meir livlege, utanom «Effigy», og sa at «Fortunate Son» ikkje er like utdatert som andre protestsongar frå denne tida. Han meinte òg at songen ikkje passa heilt inn på albumet. Han samanlikna òg «Poorboy Shuffle» med songar framført av eit jugband og kalla albumet «eit av dei beste, reine rock & roll-albuma som er spelt inn». I Blender vart albumet kalla det motsette av Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band og psykedelisk rock, og skribenten meinte det kom av at bandet spelte på Woodstockfestivalen. I høve 40-årsjubileumsutgåva skreiv Rolling Stone at albumet var «avslappande» og æra Fogerty for å ha skrive ein protestsong, «Fortunate Son», med ein god rytme.
Medverkande
I følgje plateomslaget
Love Hurts
«Love Hurts» er ein song skriven av Boudleaux Bryant. Han vart først spelt inn av The Everly Brothers i juli 1960, men vart særs kjend i 1975 då han vart ein internasjonal hit med hardrockbandet Nazareth og med Jim Capaldi same året.
Songen vart introdusert i desember 1960 på albumet A Date with The Everly Brothers, men vart ikkje gjeven ut på singel av dei. Den første hitversjonen av songen hadde Roy Orbison, som fekk songen spelt på australsk radio og nådde topp 5 på den australske countrysong-lista i 1961. Ei innspeling av Emmylou Harris og Gram Parsons vart gjeven ut på det posthume albumet til Parsons, Grievous Angel. Etter Parsons døydde i 1973 brukte Harris å spele songen fast på konsertane sine. Harris har sidan spelt inn songen to gonger.
Den mest suksessrike innspelinga av songen vart gjort av hardrockbandet Nazareth, som nådde topp 10 med songen i USA i 1975 og toppen av singellistene i Noreg og Nederland. I Storbritannia vart den mest suksessrike versjonen av songen spelt inn av det tidlegare Traffic-medlemmet Jim Capaldi, som nådde fjerdeplassen på singellista der i november 1975. Songen vart òg spelt av Cher i 1975 for albumet Stars. Cher spelte inn songen på ny i 1991 for albumet hennar med same namn. Rod Stewart spelte inn songen i 2006 for albumet Still the Same... Great Rock Classics of Our Time som låg på toppen av albumlista Billboard 200.
Jim Capaldi-versjonen
Jim Capaldi nådde fjerdeplassen på den britiske singellista med si tolking av «Love Hurts» i november 1975, som var den høgaste singelplasseringa han klarte i karrieren. Denne versjonen vart av Rolling Stone skildra som «å ha ei kjensle av smerte som er særs forskjellig frå Orbison sin versjon», og singelen nådde òg singellista i USA, Tyskland, og Sverige.
Nazareth-versjonen
Nazareth sin versjon vart framført som ein rockeballade og var den mest populære utgåva av «Love Hurts». Han vart ein hittsingel i USA med ein åttandeplass på Billboard Hot 100 tidleg i 1976. Billboard rangerte songen på 23. plassen for 1976. Som ein del av «Hot Tracks (EP)» nådde han òg 15. plassen i Storbritanna i 1977. Nazareth-versjonen vart ein internasjonal hit og gjekk mellom anna til topps i Canada, Sør-Afrika og Noreg. Nazareth-versjonen var så populær i Noreg at han låg inne på VG-lista, som då berre var ei topp 10-liste i heile 61 veker, inkludert 14 veker på førsteplassen. Dette gjer singelen til den største nokon gong i Noreg.
Ei seinare innspeling av Nazareth med München filharmoniske orkester nådde 89. plassen i Tyskland.
Teksten på songen vart verande uendra fram til Nazareth-versjonen, der linja «love is like a stove/it burns you when it's hot» vart endra til «love is like a flame/it burns you when it's hot». Nazareth-versjonen er nytta i filmane Dazed and Confused, Detroit Rock City, Together, Click og Halloween. Han vart nytta i ein reklamar for Gatorade, Southwest Airlines, Molson, Nissan (for Altima), Zurich og Toyota i Australia.
Cher-versjonen
Cher spelte òg inn songen i 1975, men fekk ikkje ein hitt då. Ho spelte songen inn på ny i 1991 og denne vart ein mindre hit i USA, men igjen slo han til i Noreg.
Artjomovsk
Artjomovsk (russisk Артёмовск) er ein by i Krasnojarsk kraj i Russland med om lag 2300 innbyggjarar. Han ligg rundt 180 km sør for Krasnojarsk.
Byen vart grunnlagd i 1700 som busetnaden Olkhovka (russisk: Ольховка). I 1835 vart ha kalla ein gruvebusetnad med namn Olkhovsky (russisk: Ольховский). Han fekk bystatus i 1939.
Sara Cold Frimann
Sara Cold Frimann vart fødd på Romedal i Hedmark, og vart etter kvart prestefrue i Selje. Ho vart tidleg enkje, men dreiv garden vidare, heldt ein fiskebåt med mannskap og eige notbruk attåt, og fekk inntekter frå både torske- og sildefiske. På denne måten klarte ho å kosta utdanning på alle dei fire sønene sine.
Ivar Braut
Ivar Braut er en norsk teolog og biskop i Stavanger bispedømme. Han vart utnemnd til biskop 8. desember 2016, og vigsla i Stavanger domkyrkje 19. mars 2017.
Sara Cold Frimann
Prostedotter og prestefrue
Sara var dotter av prost Isaac Cold. Cold-ætta hadde både rikdom og makt i Noreg. Sara vart trulova med Peder Harboe Frimann frå Selje medan han var kapellan på Nannestad. Dei gifta seg i 1745 og flytta til prestegarden i Selje. Mor til Peder, Anna Harboe Frimann, budde i lag med dei på prestegarden.
Klok kone
Sara vart kjend for å vere raus og godhjarta, og for å vere lækjarkunnig. Mange sjuke og fattige søkte råd hjå henne, og ho hjelpte dei etter beste evne med mat og medisinar. Sara hadde også fått god opplæring i vev, saum og måling heime, og dette var noko ho gjerne lærde andre unge kvinner i soknet.
Forfattaren H.J. Birch skreiv om Sara Cold Frimann i boka Galleri af berømte fruentimmer frå 1793 både på grunn av desse eigenskapane, men også fordi ho klarte å kosta utdanning på alle sønene sine, noko som ikkje var vanleg på den tida. Dei fire fekk gå i skule med huslæraren til den nye soknepresten, Peter Angell.
I boka om sonen Claus Frimann frå 1955 refererer Kaare Støylen til Birch sin tekst og skriv sjølv: "Sara Cold Frimann bør i vår kulturhistorie finne sin plass ved siden av prestekoner som Gustava Kielland og Hanna Winsnes."
Økonomisk sans
Økonomisk samanlikna Birch truleg Sara med andre kvinner frå same klasselag og ikkje med andre enkjer i Selje på den tida. Som preste-enkje fekk Sara ei årleg gasje. Det ryktast at det var godt torskefiske i Skårfjorden desse åra, så ho tente nok godt på notbruket. Sara Cold Frimann delte hushald med den velståande svigermora i 24 år.
Dikterinde
Sonen Claus Frimann ga Sara tittelen Dikterind då han averterte dødsfallet i Bergens Adresse-Contoirs Efterretninger 21. februar 1800. Ho hadde sans for poesi og skreiv sjølv dikt. Ho inspirerte sønene Claus og Peter som begge skreiv dikt og songar.
Det er to vers att av det Sara dikta :
Pedra da Gávea
Pedra da Gávea er eit fjell i Tijucaskogen i Rio de Janeiro i Brasil. Det består av granitt og gneis og har ei høgd på 844 meter over havet, noko som gjer det til eit av dei høgaste fjella i verda som endar brått i havet. Stiar på fjellet vart opna av lokale bønder tidleg på 1800-talet. I dag er området ein del av Tijuca nasjonalpark.
Namnet på fjellet tyder ‘Toppseglberget’ og vart gjeve under ekspedisjonen til kaptein Gaspar de Lemos, som byrja i 1501. Samstundes fekk Guanabarabukta namnet Rio de Janeiro-bukta, som byen sidan fekk namn etter. Fjellet, som vart det første i Brasil som fekk namn på portugisisk, vart namngjeven av sjømennene på ekspedisjonen, som samanlikna silhuetten av fjellet med toppseglet på ein karakk då dei såg fjellet 1. januar 1502. Namnet vart igjen gjeve til Gávea-området i byen Rio de Janeiro.
Ulik forvitring på den eine sida av fjellet har skapt det som er skildra som eit menneskeandlet. Merke på ei anna side av fjellet har vorte skildra som ein inskripsjon. Somme forskarar, inkludert den brasilianske arkeologen Bernardo de Azevedo da Silva Ramos, har hevda at inskripsjonen er av fønikisk opphav og eit mogeleg bevis på førcolumbisk kontakt frå antikken. Alternative teoriar er at det låg ein vikingkoloni ved fjellet eller at han er knytt til UFO-aktivitet. Geologar og forskarar er stort sett samde om at «inskripsjonen» er eit resultat av erosjon og at «andletet» er eit tilfelle av pareidoli. Det er ikkje funne besvis som støtta opp om ideen om at Pedra da Gávea vart oppdaga eller hamdsama av fønikiarar eller andre sivilisasjonar. Konsensus blant arkeologar og forskarar i Brasil er i tillegg at fjellet ikkje vert rekna som ein arkeologisk stad.
Geologi og økologi
Fjellet ligg i Tijucafjella, og har ei høgd på 844 meter over havet, forma som ein granittdom. Den flate toppen på fjellet er dekt av eit 150 meter høgt granittlag, med gneis under. Gneislaget har ein alder på kring 600 millionar år. Strukturen vart danna då granitoidar trengde inn i metasedimentære bergartar.
Fjellet er dekt av sitron-, appelsin-, brødfrukt-, banan- og papayatre, i tillegg til liljer og roser.
Llwyn-on-reservoaret
Llwyn-on-reservoaret er det største og sørlegaste av tre reservoar i Taff Fawr-dalen i Sør-Wales. Det er eigd av Welsh Water og ligg i Brecon Beacons nasjonalpark. Den austlege halvdelen ligg i Merthyr Tydfil sameinte styresmaktområde og den vestlege halvdelen i Rhondda Cynon Taff. Reservoaret ligg innanfor dei historiske grensene til Breconshire. Demninga ligg like ved landsbyen Llwyn-On.
Nant Gwinau, Nant Car og Garwnant er dei største elvane som renn ut i reservoaret.
Ski-VM 1978
Verdsmeisterskapen på ski i nordiske greiner 1978 vart arrangert i perioden 18. til 26. februar 1978 i Lahti i Finland. 11 tevlingar vart avvikla i løpet av meisterskapen, sju for menn og fire for kvinner.
15 km
Dato: Tysdag 21. februar
<br style="clear:both" />
30 km
Dato: Søndag 19. februar
<br style="clear:both" />
50 km
Dato: Søndag 26. februar
<br style="clear:both" />
4 x 10 km stafett
Dato: Torsdag 23. februar
Apfelbreen
Apfelbreen er ein isbre som er kring 9 km brei og 35 km lang, og som flyt vest-nordvest langs sørsida av Bunger Hills og endar i Edisto istunge. Han vart kartlagd frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operation Highjump, 1946–47, og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Earl T. Apfel, ein geologiprofessor ved Syracuse University, som var geolog under U.S. Navy Operation Windmill i 1947–48, og som var med på å opprette astronomiske kontrollstasjonar langs Queen Mary, Knox og Budd Coast.
Ski-VM 1978
4 x 10 km stafett
<br style="clear:both" />
5 km
Dato: Måndag 20. februar
<br style="clear:both" />
10 km
Dato: Laurdag 18. februar
<br style="clear:both" />
20 km
Dato: Laurdag 25. februar
<br style="clear:both" />
4 x 5 km stafett
Dato: Onsdag 22. februar
Normalbakke/15 km
Dato: 19.-20. februar
<br style="clear:both" />
Normalbakke
Dato: Laurdag 18. februar
<br style="clear:both" />
Storbakke
Dato: Laurdag 25. februar
<br style="clear:both" />
Medaljestatistikk
<br style="clear:both" />
Heimestyre
Heimestyre er nemninga på den danske politiske forvaltinga av Færøyane og Grønland.
Hovedformålet er å overføra kompetanse, og dermed ansvar, frå danske politiske styresmakter til høvesvis færøyske og grønlandske styresmakter.
Færøyane har hatt heimestyre sidan 1. april 1948, og Grønland sidan 1. mai 1979.
Heimestyre gjeld òg administrasjonen av koloniar, og i USA òg kommunar.
Kazan-khanatet
Kazan-khanatet var eit rike som eksisterte frå ikring 1438 til 1552. Riket, som var befolka av tatarar, låg i grenseområda mellom Europa i vest og Asia i aust, og omfatta dagens Tatarstan, Mari El, Tsjuvasjia, Mordovia og delar av Udmurtia og Basjkortostan, alle saman delrepublikkar i Russland.
Soge
Kazan-khanatet vart danna av Olug Mokhammad i 1437 eller 1438, med mykje hjelp frå den lokale adelen. I den fyrste tida etter khanatet vart danna stod det seg godt mot Storfyrstedømmet Moskva. Ved fleire høve førte khanen krig mot den moskovittiske storfyrsten.
I juli 1487 erobra storfyrst Ivan III byen Kazan og sette marionetten Möxämmädämin på truna. Khanane i Kazan var deretter vasallar under storfyrsten i Moskva. Russiske handelsfolk fekk rett til å handle fritt i khanatet, noko som førte til fleire resultatlause opprør frå folk som ville sameine Kazan-khanatet med anten Det osmanske riket eller Krim-khanatet.
Kazan-khanatet frigjorde seg frå russisk makt i 1521. Saman med grannerika gjekk då khanatet til krig mot Moskva. Khanen Muhamed Giray lukkast å ta med ei 150nbsp;000 russiske slavar.
Kazan-khanatet vart i 1552 erobra av ein russisk hær leia av Ivan den grufulle. Russehæren kringsette byen Kazan, som fall etter to månader. Deretter let den russiske tsaren byen brenne, bybuarane døydde eller vart fordrivne. Samtidige kjelder seier at 110 000 tatarar vart drepne eller omkom, og at mellom 60- og 100 000 russiske fangar vart frisett. Landområda der khanen av Kazan hådde rådd vart lagt under Tsar-Russland, og etniske russarar flytta inn og overtok byen.
Israel Nash's Rain Plans
Omtale
Albumet fekk generelt god omtale for at det var ei fin samling av komfortable og innbydande songar. Kombinasjonen av americana og psykedelisk rock gir albumet eit sløvt, melidiøst og avslappande mønster. Rik instrumentering av elektriske og akustiske melodiar har resultert i ei behageleg samling av songar. Rain Plans blandar generelt akustiske og elektriske tonar med pedal steelgitar på ein vakker måte. Albumet sitt opningsnummer, «Woman at the Well», er avslappande, med hjarteskjærande harmoniar, og klarar det kunststykket å vera lett som vinden, men likevel tunghjarta. Songen er vakkert klangfullt, med ein vokal som kan sterkt minna om Neil Young. «Through the Door» er ein djuptfølt song som dannar eit bilete av ein regntung dag, men med ei gjennomstrålande sol. Songen svingar sjelfullt og intenst, med ein psykedelisk balanse. «Just Like Water» er eit intenst og mørkt folkrock stykke med forvridde psykedeliske gitartonar. «Iron Of The Mountain» vert skildra som ein fantastisk landleg låt, med ein akustisk oppbygging og ein kor-liknande vokal som forseglar historia. Albumet si lengste låt, tittelsporet «Rain Plans», er i konstante forandringar, med sporadiske klimaksar. Albumet kan til tider verka så avslappande og syklisk at musikken er lite utviklande. I staden for repeterer Rain Plans den same ideen om og om igjen, på ulike måter. Omtalane meiner at albumet er både episk, storslått og tidlaust, men ikkje overdriven.
Dei fleste omtalane har gitt uttrykk for at Rain Plans kombinerer det beste frå store artistar som Neil Young, Crosby, Stills, Nash & Young, Creedence Clearwater Revival, Led Zeppelin, Nazareth, Gram Parson, Ryan Adams, Crazy Horse, Rolling Stones og John Fogerty. Rain Plans vert likevel skildra som noko heilt unikt.
Llyn Llydaw
Llyn Llydaw er ein innsjø i Snowdonia nasjonalpark ved foten av Snowdon, det høgaste fjellet i Wales. Denne lange tynne innsjøen vart danna i ein dalbotn, om lag ein tredjedel på veg opp fjellet.
Innsjøen er ein av dei mest vitja i heile Storbritannia. Kvart år vitjar tusenvis av menneske Snowdon, og den mest populære ruta går forbi innsjøen. Llyn Llydaw er den største av tre vatn på austsida av Snowdown. Høgare oppe ligg Glaslyn og lenger nede ligg Llyn Teyrn.
Jean-Claude Nallet
Jean-Claude Nallet er ein fransk tidlegare friidrettsutøvar frå Champdor i Ain-departementet. Han vart europameister i 400 meter hekk i 1971, to år etter han sprang Frankrike inn til gull i 4 x 400 m stafett under EM 1969. Han vann elles bronsen på 200 m ved EM 1966, sølv på 400 m ved EM 1969 og sølv i 400 m hekk i 1971.
Aktiv
Nallet slo gjennom under europameisterskapen 1966 der han vann bronsemedaljen på 200 meter på tida 21,0, same tid som sølvmedaljøren og eit tidels sekund attom vinnaren, landsmannen Roger Bambuck. I den neste europameisterskapen, i 1969 i Aten, kneip Nallet andreplassen på 400 meter, like bak polske Jan Werner. Til sist i same meisterskapen var Nallet ankermann for Frankrike i 4 x 400 meter stafett. Han tok mot stafettpinnen som leiar og heldt unna for tre andre løparar som kom halsande like bak.
I juli 1970 forbetra Nallet i Colombes sin eigen franske rekord på 400 meter til fyrst 45,4 og deretter 45,1 sekundar. I mellom dei to rekord-forbetringane på 400 meter, sette han fransk rekord i 400 meter hekk med sterke 48,6, ei øving som åra framover vart spesialøvinga hans. Ved europameisterskapen 1971 i Helsinki vann han øvinga på tida 49,15 sekundar, framom Christian Rudolph frå Aust-Tyskland som fekk notert 49,34. Same året kåra sportsavisa L’Équipe Nallet til årets idrettsmann i Frankrike.
I 1974 vart Nallet andremann på langhekken ved EM i Roma, briten Alan Pascoe vann tevlinga på 48,82 sekundar. Nallet si tid 48,94 var fransk bestetid elektronisk, til dess Stéphane Diagana sletta den i 1990. Avslutningsdagen i Roma vann Nallet ein bronsemedalje med det franske laget i 4 x 400 m stafett. Under Sommar-OL 1976 hadde han bestetid av dei utøvarane som vart slått ut i semifinalane på langhekken. I EM 1978 vart han nummer seks i 400 meter hekk.
Valdtekt
Valdtekt eller voldtekt er ei form for seksuelt overgrep som går ut på å tvinga nokon til å ha kjønnsleg omgang. Mange typar valdtek blir rekna som brotsverk i ulike kulturar, men kva som er definert som valdtekt kan variera. Det finst ingen internasjonal konsensus på kva eksakt ein valdtekt er av di ulike land har ulike lovverk og definisjonar på kva ein valdtekt inneber. Mange jurisdiksjonar definerer det som seksuell penetrering (til dømes samleie) utan at den som blir penetrert har gjeve samtykke. I nokre land, mellom anna Noreg, er definisjonen vidare og omfattar fleire former for tvungen kjønnsleg omgang, og omfattar overgrep frå og mot begge kjønn. Andre land kan ha ein snevrare definisjon av valdtekt som berre omfattar tvunge vaginalt samleie, slik at berre kvinner kan reknast som valdtekne, og berre menn som valdtektsforbrytarar.
Typar
Det er vanleg å dele valdtekt inn i to kategoriar, overfallsvaldtekt og relasjonsvaldtekt. Fleirtalet av alle valdtekter er relasjonsvaldtekt
Valdtekt i norsk lovverk
Valdtekt er definert i Straffeloven, Kapittel 19, § 191. Brotsverket er der definert som det å skaffa seg seksuell omgang ved vald eller trugande åtferd, seksuell omgang med nokon som ikkje er ved medvit eller ikkje er i stand til å motsetja seg det av ein annan grunn, eller at ein bruker vald eller trugande åtferd til å få nokon til å ha seksuell omgang med andre eller utføra seksuelle handlinga med seg sjølv. Strafferamma for dette er 10 år. Minstestraffa er 3 år dersom handlinga var samleie eller valdtektsforbrytaren sjølv framkalte ein medvitslaus eller liknande tilstand. Strafferamma er 21 år for valdtekt utført av fleire saman, valdtekt utført på ein særs smertefull eller krenkande måte, eller valdtekt som medfører død eller betydeleg lekams- eller helseskade. Eit døme på dette er påføring av ein farleg kjønnssjukdom.
Fornærma i valdtektssaker har rett til fri advokathjelp. Advokaten skal ta vare på interessene til den fornærma i samband med etterforskinga og hovudforhandlinga ved domstolen frå tilhøvet er meld til politiet.
USA
Nesten 90 000 menneske meldte at dei var blitt valdtekne i USA i 2008. Berre rundt 25 % av tilfella endar i ein arrest. Landet har ingen nasjonal overodna konsensus på kva ein valdtekt er, men har i staden ulike juridiske definisjonar i dei ulike statane.
Japan
I 2008 var det 1582 meldte valdtekter i japan, 1326 oppklarte sakar og det vart gjord 951 arrestasjoner i forbinding med dette. Japans valdtektsstatistikk er 20 gonger lavare enn usa og har eit rettsapparat der over 99% av alle kriminelle sakar i retten endar i ei domfelling. I japan er valdtekt rekna for å vere eit seksuelt motivert lovbrot.
Christian Platou
Christian Emil Stoud Platou var ein norsk jurist og jarnbanemann frå Hamar. Han var generaldirektør i Norges Statsbaner 1912–1919 og stortingsmann for partiet Høgre 1922–1923.
Karriere
Frå 1919 var Platou president i det nydanna Norges Industriforbund til han døydde brått på Rena. Han var attåt styremedlem i O. Mustad & Søn, Schous Bryggeri og Christiania Sparebank. Hausten 1921 vart han vald til stortingsmann, på Stortinget representerte han valkrinsen Kristiania og partiet Høgre. På Tinget var han medlem i Jarnbanekomiteen.
Glyndebourne Festival Opera
Glyndebourne Festival Opera eller berre Glyndebourne er ein britisk operafestival som finn stad ved Glyndebourne, eit gods utanfor Lewes i East Sussex i England.
Sidan selskapet blei skipa har Glyndebourne særleg blitt kjend for produksjonar av Mozart sine operaer. Fleire opptak av historiske oppføringar av Mozart ved Glyndebourne er blitt gjevne ut. Andre kjende produksjons er Porgy and Bess, av George Gershwin på 1980-talet, regissert av Trevor Nunn og sidan teke ut frå Glyndebourne og filma for fjernsyn i 1993. I tillegg til verk av Mozart har repertoaret ved selskapet oppføt operaer av Janáček og Händel.
Llangorse Lake
Llangorse Lake (walisisk Llyn Syfaddon eller Llyn Syfaddan) er den største naturlege innsjøen i Sør-Wales og ligg i Brecon Beacons nasjonalpark, nær byen Brecon og landsbyen Llangors.
Glyndebourne Festival Opera
Festivalen blei skipa av familien Christie, som har stått for arrangementet kvart år sidan 1934, bortsett frå krigsåra 1941–45 og i 1993, då konserthuset blei ombygd. Gus Christie, son av sir George Christie og soneson av festivalgrunnleggjaren John Christie, blei formann for festivalen i 2000. I januar 2014 blei Robin Ticciati den sjuande musikalske leiaren for verksemda.
Hovudorkesteret for Glyndebourne-festivalen er London Philharmonic Orchestra, som har hatt stillinga sidan 1964. Festivalen er også knytt til Orchestra of the Age of Enlightenment.
Llangorse Lake
Innsjøen er kjend for fisk som ikkje høyrer til laksefamilien (sørleg gjedde), vassport og den einaste crannogen i Wales. Llangorse er òg ein av stadane som vert oftast nemnd i walisiske folkeminne.
På grunn av den lange historia til innsjøen har han hatt mange forskjellige namn.
Llangorse Lake er ein eutrofisk bresjø med ein omkrins på kring 8 km og eit areal på 1,53 km². Innsjøen er 1,5 km lang og ligg 154 meter over havet. . Innsjøen ligg mellom nedslagsfelta til River Wye i nord og River Usk i sør. Elva som renn ut av innsjøen heiter Afon Llynfi.
Innsjøen har status som Site of Special Scientific Interest (SSSI) og har eit rikt mangfald på fisk og fugl, noko som vart nemnd alt på 1100-talet av Gerald av Wales (Giraldus Cambrensis).
Crannógen er ei lita kunstig øy, som ligg om lag 40 meter frå nordsida av innsjøen. Han vart bygd av massive stokkar av eik. Han vart utforska av arkeologar frå National Museum of Wales mellom 1989 og 1993. Ein fann mellom anna tekstil av høg kvalitet og ein bronse-tapp frå 700- til 800-talet.
I 1925 fann arkeologar ein nesten komplett uthola kano i innsjøen. Karbon-14 datering viste at han kom frå 800-talet.
Fylkesveg 404 (fleirtyding)
Fylkesveg 404 kan visa til:
Jon Alfred Mjøen
Jon Alfred Hansen Mjøen var ein norsk kjemikar, farmasøyt og hygienikar, fødd på Oppdal i Sør-Trøndelag. Han er særleg kjend for sine studiar i rasebiologi og eugenikk. På 1910- og 1920-talet var han den fremste talsmannen for rasehygiene i Noreg. Mjøen var far til Fridtjof Mjøen, Sonja Mjøen og Jon Lennart Mjøen, og var bror til Alf Mjøen.
Liv og virke
Mjøen tok i 1894 doktorgrad i organisk kjemi i Leipzig. Deretter var han universitetsstipendiat i Kristiania. År 1906 grunnla han Vinderen biologiske laboratorium. I 1912 tok han del i stiftinga av den internasjonale eugeniske (rasehygieniske) føderasjonen. To år seinare gav han ut boka Racehygiene. Dette verket vart skarpt kritisert av sentrale folk i det norske forskningsmiljøet på arve-genetikk. Folk som Kristine Bonnevie og Otto Lous Mohr hevda Mjøens arbeid ikkje heldt vitskapleg nivå.
Mjøen hevda at eit moderne samfunn burde vernast seg mot «dårlege arveberara», til dømes mentalt handikappa, forbrytarar og prostituerte. Slike menneske skulle nektast å få barn. Liknande tankar fann gjenklang i medisinske miljø i åra kringom fyrste verdskrigen, men det var lita semje og kva åtgjerder som var legitime for å hindre vidareført dårlege arveanlegg. Gjennom tidsskriftet Den nordiske race presenterte Mjøen frå 1920 nordeuropearar som eit rasemessig ideal. Med andre verdskrigen og nazismen kom denne rasehygieniske tenkninga i vanry.