cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Religion i England
Kristendom
I mellomalderen var tilbeding av helgenar viktig, og det fanst fleire pilegrimsmål i landet: St. Alban's Abbey, med relikviar etter den første engelske martyren; Ripon, som var grunnlagd av heilage Wilfrid; Durham, der domkyrkja husa leivningane etter heilage Cuthbert av Lindisfarne og Aidan; Ely, vigd til heilage Etheldreda; Westminster Abbey, med eit storslått minnsmerke for den heilage Edvard vedkjennaren, og Chichester, med leivningane til heilage Rikard. Ein erkebiskop av Canterbury, Thomas Becket, som var blitt drepen på ordre frå kog Henrik II i 1170, gjorde Canterbury til det viktigaste pilegrimsmålet i England.
Teologen John Wycliffe kritiserte kyrkja på 1300-talet, og la grunnlaget for lollardismen. Reformasjonen i England på 1500-talet byrja i 1531, då Henrik VII fekk parlamentet til å godta han som overhovud for kyrkja i England. Frå 1536 blei klostera i landet oppløyste. Henrik sin son Edvard VI vidareførte reformasjonen med steng ikonoklasme, medan den katolske systera hans Maria I, som etterfølgde han, gjeninnførte katolisismen og avretta protestantar for kjetteri. Under Elisabeth I blei den reformerte anglikanske kyrkja gjennnført for godt. I 1558 blei det innført ein lov, Act of Uniformity, som sa at alle måtte gå til (protestantisk) gudsteneste på sundagen eller betala ein større bot. Under henne blei det forbode å vera ein katolsk prest eller jesuitt i England, eller å husa dei. Mange katolikkar blei drepne for landsforræderi, mellom dei systera til Elisabet, Maria Stuart.
Under Jakob VI av Skottland og I av England blei tilhøvet mildare, men krutsamansverjinga som ei lita gruppe katolikkar stod bak gjorde forfølginga av katolikkane verre. Etter den engelske borgarkrigen, då puritanarane ei tid hadde makta, la Act of Settlement frå 1701 grunnlaget for det moderne engelske monarkiet der katolikkar er ekskluderte frå trona. Først frå slutten av 1700-talet byrja katolikkar få tilbake rettar dei hadde tapt under dei tidlegare forfølgingane. I 1829 fekk katolikkar tilbake fleire borgarrettar, og kunne ta sete i Det britiske underhuset. Frå den store hungersnauda i Irland av på midten av 1800-talet kom ei mengd irske katolikkar til England, og fleire katolske bispedøme blei gjenoppretta.
Nye kyrkjesamfunn som det til kvekarane oppstod på 1600-talet. Metodismen utvikla seg på 1700-talet. Han gav seinare grobotn for pinserørsla og Frelsesarmeen, som også blei høvesvis store kristne grupperingar i England. Vidare har fleire representantar for den lutherske, ortodokse og den koptiske kyrkja etablert seg i landet i lag med innvandrarar frå land der desse religionane står sterkt.
Jødedom
Jødiske grupper er først dokumenterte i England etter den normanniske erobringa i 1066. Dei blei verande til jødar blei utviste frå landet av Edvard I av England i 1290. Seinare levde ein del jødar hemmeleg i landet. I 1656, under styret til Oliver Cromwell og på oppfordring frå rabbinaren Menasseh Ben Israel, blei mange av restriksjonane mot jødar oppheva, og dei kunne bu og utøva religionen sin fritt i England. På 1830-talet blei praktiserande jødar tillatne å sitja i Det britiske underhuset.
Etter 1880 kom fleire jiddisktalande jødar på flukt frå Aust-Europa til England. Jødane slo seg særleg ned i store industribyar som London, Leeds og Manchester, og reiste ei rekkje synagogar. Frå 1930-talet kom ei ny bølgje flyktningar frå land som var komne under nazistisk styre. I dag bur 300 000 jødar i Storbritannia, og landet er heim til det femte største jødiske samfunnet i verda.
Islam
Mellomalderrika i England hadde noko kontakt med muslimsk kultur, noko ein mynt prega av Offa av Mercia på 700-talet med mønster frå myntar laga under den muslimske herskaren Al-Mansur viser. I prologen til Canterburyfortellingene frå 1386 opptrer ein doktor som har kjennskap til skriftene til dei muslimske lærde Razi, Avicenna (Ibn Sina) og Averroes (Ibn Rushd).
Seinare kom engelskmenn i kontakt med islamske område som Barbareskkysten, Det osmanske riket og India. Ein del engelskmenn var sære interesserte i islam, og kan ha konvertert. Frå 1700-talet byrja muslimske sjøfolk frå Det britiske imperiet å slå seg ned i England, og rundt 1800 gjorde bihariske Sake Dean Mahomed suksess i England med sjamponering, servering og ein biografi.
Hinduisme
Hinduar kom til England frå Britisk India frå 1800-talet, dei fleste som studentar. Ein del religiøse leiarar vitja landet, som Raja Ram Mohun Roy, som møtte kristne vener og kong William IV i 1829, reformatoren sir R.G. Bhandarkar i 1874 og Swami Vivekananda i 1895 og 1896. Yogien Paramahansa Yogananda vitja England i 1935 og 1936, og inspirerte til opprettinga av eit Self-Realization Fellowship Centre i London.
Etter det indiske sjølvstendet og delinga av Britisk India etter religiøse linjer kom fleire indarar til England som fabrikkarbeidarar og legar. Ei større gruppe hinduar kom til landet på 1970-talet, då asiatar med britiske samveldepass blei forviste frå Uganda under Idi Amin. Ei ny større gruppe kom på 1990-talet då hinduiske tamilar flykta hit frå Sri Lanka.
Sikhisme
Ved folketeljinga i 2011 var det 420 196 sikhar i England og over 352 gurdvaraer. Dei største gruppene budde i London, Bedford, Coventry, Birmingham, Wolverhampton, Bradford, Leeds, Warwick, Derby, Nottingham, Bristol og Huddersfield. Leicester har også eit større sikh-samfunn, og huser Guru Nanak Sikh Museum. Dei største konsentrasjonane av sikhar fanst i Slough (10,8 %), Wolverhampton, Hounslow, Sandwell og Ealing.
Bahai
Den første engelskfødde bahaien var Ethel Jenner Rosenberg, som konverterte i 1899. Ho verka for Abdul-Bahá og Shoghi Effendi når dei vitja landet, og gav ut bøker om den unge religionen. I løpet av 1900-talet blei det skipa fleire bahaigrupper ulike stader i landet. I dag finst det bahaigrupper frå Carlisle i nord til Cornwall i sør. Ifølgje den nasjonale organisasjonen National Spiritual Assembly of the Bahá'ís of the United Kingdom finst det 7000 bahaiar i Storbritannia.
Buddhisme
I 1924 blei Buddhist Society skipa i London, og i 1926 det theravadiske buddhisttempelet London Buddhist Vihara. Gjennom 1900-talet voks interessa for buddhismen sakte i landet, og ein skipa lag som English Sangha Trust (1955) og Friends of the Western Buddhist Order (1967, seinare Triratna Buddhist Community). Kadampa Buddhist Temple utanfor Barrow-in-Furness i Cumbria er eit stort tibetansk buddhistisk senter grunnlagd av Geshe Kelsang Gyatso i 1975. Det theravadiske Chithurst Buddhist Monastery blei grunnlagd i Sussex i 1979, og har undersenter andre stader i landet. Sōtō-zen har eit kloster ved Throssel Hole Buddhist Abbey i Northumberland.
Ved folketeljinga i 2011 opppgav 238 626 innbyggjarar i England av dei var buddhistar. 34 % av dei budde i London.
Nypaganisme
Nypaganisme eller nyheidenskap er religionar inspirert av ulike heidenske livssyn. Ved folketeljinga i 2011 rekna 75 281 folk i England seg som heidningar, dobbelt så mange som ved den føre teljinga i 2001. Den viktigaste nyheidenske religionen i England er wicca, som oppstod her, moderne druidisme og ulike former for germansk nyheidenskap.
Druidisme
Moderne druidisme er inspirert av den gamle keltiske jernalderreligionen, som ein fatta interesse for under romantikken på 1700-talet. Den walisiske nasjonalisten Edward Williams tok namnet Iolo Morganwg og byrja halde druide-ritual på Primrose Hill i London. Han kalla seg sjølv ein druide, og følgjesveinane sine Bards (skaldar) eller Ovates (skaldar/profetar). William Price (1800–1893) vidareførte rørsla, og kjempa for å kunna utføra kremasjonar i landet. Ein seinare druide var Gerald Gardner, som også var med på å utvikla wicca.
Ved byrjinga av 1900-talet heldt druidar rituale ved Stonehenge. Frå 1980-talet kjempa druidar for å få tilgang til det verna fornminnet. Etter ein bitter kamp gjennom ei årrekkje blei det opna for tilreisande til jamdøger og solkvervseremoniar frå år 2000.
Ved folketeljinga i 2011 identifiserte 4 189 folk i England og Wales seg som druidar. Ein analyse frå 2012 av Order of Bards, Ovates and Druids rekna med at det fanst mellom 6 000 og 11 000 druidar i Storbritannia.
Wicca
Wicca blei utvikla i England i den første halvdelen av 1900-talet. Denne religionen var opphavleg send under ulike namn, men frå 1960-åra blei namnet Wicca vanleg. Retninga er blitt kalla den einaste ferdig forma religionen England har gjeve til verda. Ho bygde mellom anna trua på at hekser som blei drepne under hekseforfølgingane i Europa eigentleg tilhøyrde ein mystisk kult, ein teori hevda mellom anna av Margaret Murray.
Wicca er sett saman av mange ulike eldre element frå seremoniell magi, folketru og mytologi og retningar som druidisme, frimureri, spiritualisme og teosofi.
Germansk nyheidenskap
Germansk nyheidenskap i Storbritannia har hovudsakleg to former: Odinisme, ei internasjonal germansk-inspirert rørsle, og angelsaksisk nyheidenskap, Esetroth eller Fyrnsidu (gammalengelsk for 'gamal seid'), som legg vekt på lokal folketru.
Andre religionar
Andre religionar er mellom anna:
Ikkje-religiøse
24,7 % av innbyggjarane i England erklærte seg utan religion ved folketeljinga i 2011, samanlikna med 14,6 % i 2001. Norwich hadde den høgaste delen folk utan religion, med 42,5 %, tett følgd av Brighton and Hove med 42,4 %.
Det første opent ateistiske tidsskriftet i Storbritannia, The Oracle of Reason, blei gjeve ut frå 1841 til 1843 av Charles Southwell. Både Southwell og andre som arbeidde for bladet blei fleire gonger fengsla for det styresmaktene meinte var blasfemi. Ein av desse, George Holyoake, heldt fram med eit nytt blad, The Movement (1842-1845) som seinare blei til The Reasoner (1845-1860). Han utvikla idear om å erstatta kristendommen med eit etisk system som bygde på vitskap og fornuft, og namngav denne ideen secularism eller sekularisme i 1851. Det første sekulære samfunnet i verda, Leicester Secular Society, blei grunnlagd i 1851.
National Secular Society blei skipa i 1866 av politikaren Charles Bradlaugh, og verka for å fri borgarar frå statlege pålegg om å følgja religiøse krav. Då Bradlaugh blei vald inn i Underhuset i 1880 fekk han ikkje ta setet sitt fordi han erklærte at truskapseiden til monarken, som ein svor til Gud, ikkje hadde meining for han. Etter å ha vore fengsla, bøtelagd og seinare gjenvald til setet sitt, hadde Bradlaugh oppnådd ein ny lov som sa at ein kunne gje ei erklæring om truskap i staden for å sverja når ein tok opp offentlege stillingar.
I 1881 blei The Freethinker, det eldste humanistiske tidsskriftet i Storbritannia, å koma ut. I 1891 blei Union of Ethical Societies. På 1960-talet endra denne organisasjonen namn til British Humanist Association. Han var med på å danna International Humanist and Ethical Union og fekk utforma humanistsymbolet Happy Human. Margaret K. Knight vekte merksemd for kringkasting av framlegg om ikkje-religiøse verdiar og sekulær utdanning. Frå slutten av 1900-talet engasjerte evolusjonsbiologen Richard Dawkins seg i debatten mot læra om intelligent design og kreasjonisme, og etterkvart mot teisme generelt. Han blei del av ei rørsle kjend som nyateisme (New Atheism).
Palett
Palett er ei plate som ein kunstmålar brukar til å blande og uttynne fargar. Ein klassisk palett er ei flat, tynn plate, ofte oval på form, med hol for tommelfingeren slik at kunstnaren får fingrane ledige til å samstundes halda penslane som er i bruk. Han er laga av lakkert treverk eller kryssfinér.
Ordet stammar frå det latinske ordet pala som m.a. tydar spadeblad og skulderblad. Paletten er kjent fra renessansen. Ein byrja å bruke paletten på 1400-talet.
Anthonybreen
Anthonybreen er ein isbre som flyt aust-søraust mot austkysten av Palmer Land der han endar ovanfor sørenden av Hearst Island. Den øvre delen av denne breen vart sett av eit hundesledelag under British Graham Land Expedition leia av John Riddoch Rymill i 1936–37. Isbreen vart sett frå sjøsida i 1940 av eit hundesledelag frå East Base frå U.S. Antarctic Service, og i 1947 fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE). Han vart namngjeven av Finn Rønne etter Alexander Anthony frå J.P. Stevens Company i New York, som gav vindtette klede til RARE.
Klassiske bokverk
Klassiske bokverk var ein serie med nynorskomsetjingar av gresk og latinsk litteratur frå antikken. Det var Studentmållaget i Oslo som gav han ut, i lag med Det Norske Samlaget. Til saman kom det ut 26 bøker ifrå 1921 til 1943, men nokre kom i nye utgåver på Samlaget seinare. Desse utgåvene er òg tekne med på lista, sjølv om det ikkje står i bøkene at dei høyrer til serien.
Fotnotar
<div class="references-small " >
Kar
Kar kan visa til:
Slaget ved Gemauerthof
Slaget ved Gemauerthof vart eit slag i den store nordiske krigen. Svenske styrkar under Adam Ludwig Lewenhaupt kjempa mot ein russisk arme under Boris Sjeremetev. Svenskane var utmatta etter ei tvungen marsjering, slo leir og åt kvelds då meldinga kom om at russarane var like i nærleiken. Svenskane kom raskt i stilling og oppfordra av general Lewenhaupt, gjekk dei til åtak på russarane. Sjølv om høgreflanken leid store tap, heldt åtaket fram. På venstreflanken gjekk det svenske kavaleriet til åtak og braut russarane. Infanteriet i midten skaut forsiktig rett fram og angreip, og pressa fienden tilbake i uorden. Slaget enda i ein forvirrande mann-mot-mann-kamp, der svenskane til slutt stakk av med sigeren. Det russiske kavaleriet trekte seg attende, medan infanteriet vart knust. Svenskane gjekk av med sigeren, men sigeren var berre symbolsk. I august erobra russarane Kurland.
Storegutprisen
Storegutprisen er ein pris som vert delt ut av Litteraturdagane i Vinje. Prisen vert delt ut til den eller dei som på ein positiv måte bruker levande og ledug nynorsk. Prisen har namn etter diktsamlinga Storegut (1866) av Aasmund Olavsson Vinje. Prisen vert delt ut årleg frå 2002 på Edland under litteraturdagane i Vinje i Telemark.
Vadehavet nasjonalpark
Vadehavet nasjonalpark er ein dansk nasjonalpark stifta 17. januar 2008 og innvia 16. oktober 2010 som den tredje nasjonalparken i landet.
Nasjonalparken omfattar den danske delen av Vadehavet frå Ho Bugt til den tyske grensa, og er samansett av øyene Fanø, Mandø og Rømø, samt Skallingen, Varde Ådal og fleire av dei inndika marskareala Tjæreborgmarsken, Ribemarsken, Margrethekogen og De ydre diger i Tøndermarsken. Parken dekkjer eit område på kring 9,000 km2.
Armstrongbreen
Armstrongbreen er ein isbre som flyt frå sørsida av Mount Bagshawe vestover og ut i George VI Sound. Breen er ein del av den einaste kjende trygge ruta for mekaniske kjøretøy frå George VI Sound til platået i Palmer Land. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Edward B. Armstrong, ein landmålar i British Antarctic Survey på Stonington Island i 1964–65.
Altrincham
Altrincham er ein by i distriktet Trafford i Stor-Manchester i England. Byen ligg på eit flatt område sør for elva Mersey. Altrincham har ein folkesetnad på omtrent 67 000 menneske.
Vadehavet nasjonalpark
Vadehavet har mykje å seia internasjonalt som rasteplass for millionar av trekkfuglar, og ein reknar med at meir enn 10 millionar individ passerer Vadehavet to gonger kvart år. Vadehavet er òg viktig for ynglefuglar, fisk og havpattedyr, og er levestad for meir enn 500 artar av plantar og dyr, fleire av desse finst ikkje andre plassar i verda.
Den danske delen av Vadehavet vart teke med på lista over verdsarv av UNESCO i 2014.
Herdwick
Herdwick er ein sauerase frå Lake District i Nordvest-England. Namnet «herdwick» er avleidd frå norrønt herdvyck, som tyder 'sauebeite'. Sjølv om han har låg lammekapasitet og oppfatta ullkvalitet samanlikna med meir utbreidde kommersielle rasar, er herdwicksauen verdsett for den robuste helsa si, evna deira til å leva utelukkande av beite, og tendensen sin til å vera territorielle og ikkje forlata dei vanlege områda sine i det vanskelege høglandet i Lake District. Ein rekner med at opptil 99 % av alle herdwicksauer blir haldne i sentrale og vestlege delar av Lake District.
Altrincham
Manchester Metrolink har ein endestasjon i Altrincham.
Herdwick
Sauerasen blei sterkt truga av utbrotet av munn- og klauvsjuke i England og Wales i 2001, men overlevde på grunn av eit sterkt ønske om å bevara dette unike dyret som ein avgjerande del av tradisjonelle jordbruket i Lakeland. Det er framleis langt færre av dei enn dei fleste kommersielle rasar, og rasen overlever stort sett med hjelp frå landsbrukssubsidiar.
Historie
Opphavsordet til namnet på rasen, herdvyck, 'sauebeite', er kjend frå dokument frå 1100-talet. Opphavet til sjølve sauen er ukjent, men den vanlegaste teorien er at opphavsdyra til herdwicksau blei innførte av nordbuar som slo seg ned her. Etter denne teorien kom dei til området ein gong mellom 900- og 1000-talet under vikinginvasjonane av Vest-England. Eit stykke lokal folklore hevdar at rasen kom inn frå eit forlist skip frå den spanske armadaen, men det verker som om herdwick allereie var ein viktig sauetype i Lake District ved slutten av 1100-talet.
Einar Flydal
Einar Flydal (fødd 1949) er ein norsk skribent og bloggar som arbeider for merksemd kring den aukande mengda elektromagnetisk strålinga som mellom anna mobiltelefonar, wifi og smarte straummålarar fører med seg.
Utdanning og karriere i yrkeslivet
Einar Flydal er son av filologen Leiv Flydal. Etter examen artium ved Oslo katedralskoles latinlinje i 1969 studerte Flydal ved Universitetet i Oslo og vart cand.polit. i 1983.
Flydal har arbeidd ved Arbeidsforskingsinstitutta (med tryggleik på sokkelen), i Teledirektoratet (med kontorautomasjon), i Datema AS, Logos AS og i Utdanningsdepartementet (med innføring av IT i skoleverket), ved Televerkets forskingsinstitutt (seinare Telenor FoU/R&D) og som seniorrådgjevar i strategieininga i Telenor ASAs konsernstab. Fram til 2012 var han tilknytta NTNU som universitetslektor II innan telematikk og samfunn.
I åra 2005-2010 leia Flydal den norske speilkomiteen for utvikling av internasjonal ISO-standard for organisasjonars samfunnsansvar.
Jack Pierce
Jack Warren Pierce er ein USA-amerikansk tidlegare hekkeløpar som voks opp i Woodbury i New Jersey. Han vann VM-sølv 1991, OL-bronse 1992 og VM-bronse 1993 i 110 meter hekk.
Aktiv
Pierce var ein av verdas beste korthekkløparar i eit tiår fram til 1996. I sin internasjonale meisterskapsdebut under VM 1987 vart han fjerdemann i øvinga, tre hundredels sekund attom bronsevinnaren Colin Jackson. I den neste verdsmeisterskapen, i Tokyo i 1991, måtte det målfoto til for å kåre landsmannen hans, Greg Foster, til verdsmeister, både Foster og Pierce fekk sluttida 13,06 sekundar. Året etter, under Sommar-OL i Barcelona, kom målfoto ut til fordel Pierce i striden om bronsemedaljen, han og briten Tony Jarrett fekk begge tida 13,26. Ved verdsmeisterskapen 1993 sikra Pierce seg ein ny bronsemedalje, medan han VM 1995 måtte nøye seg med fjerdeplassen. Den 22. juni 1996 sette Pierce personleg rekord med 12,94 sekundar under gunstige vindtilhøve i Atlanta. Derimot mislukkast han å kvalifisere seg til dei olympiske leikane i same byen i august månad.
Einar Flydal
Flydal og motstandaranes standpunkt
Flydal støttar seg på forskningsresultat som syner at stråling frå mobiltelefonar, trådlause nett, smarte strømmålarar og liknande utgjer ein auka helsefare, akutt og/eller over tid.
Andre etablerte vitskapelege miljø finn ingen samanheng som dei meiner bør føre til strengare retningslinjer for vern mot strålingseksponering    og eit utval oppnemnd av Folkehelseinstituttet på oppdrag frå Sosialdepartementet konkluderer med at det ikkje er helserisiko ved auka eksponering av svake høgfrekvente elektromagnetiske felt. Det er dette utvalet sin rapport som ligg til grunn for norsk helsepolitikk på området.
I Oslo 2014 heldt Flydal og den amerikanske professoren Martin Pall eit foredrag i lag der dei hevda at norske myndigheter tek feil om strålingsfaren. Flydal hevdar at undersøkingar som påviser helseskadar ved lågdoseeksponering av elektromagnetisk stråling systematisk vert underrapportert i amerikanske og europeiske nyhetsmedium, og ein artikkel i The Guardian 14. juli 2018 gjev støtte til dette synet. I artikkelen vert det vidare hevda at del store telekomselskapa har tatt i bruk same strategien som tobakks- og oljeindustrien nytta for å villeie publikum om høvesvis faren med røyking og risikoen for klimaeendringar.
Videospelet Harry Potter and the Chamber of Secrets
Harry Potter and the Chamber of Secrets er eit action-adventure spel frå 2002 av Electronic Arts. Spelet er basert på Harry Potter og Mysteriekammeret av J.K. Rowling og filmatiseringa.
Spelet er given ut til Microsoft Windows, Playstation, PlayStation 2, GameCube, Xbox, Mac, Game Boy Advance og Game Boy Color.
Kjelder
הארי פוטר - משחקים
Stanegate
Stanegate (tyder 'steinveg' på northumbriansk engelsk ) var ein viktig romarveg som blei bygd i det som i dag er Nord-England. Han knytte saman mange festningar, mellom anna to som vakta over viktige elvekryssestader: Corstopitum (Corbridge) ved Tyne i aust, som låg på Dere Street, og Luguvalium (Carlisle) ved Eden i vest. Stanegate gjekk gjennom dei naturlege opningane danna av elvedalane til Tyne i Northumberland og Irthing i Cumbria. Han er fleire tiår eldre enn Hadrianmuren. Muren kom til å følgja ei liknande rute, litt lenger nord.
Det finst to andre romarvegar i Sør-England med liknande namn, Stane Street i Chichester og Stane Street i Colchester). I begge tilfella er tydinga den same som for den nordlege, og viser til at vegen blei lagd med steinar.
Stanegate skil seg frå dei fleste andre romarvegar ved at han ofte følgjer dei slakaste skråningane, slik at han svingar mykje. Romarvegar følgjer typisk rette linjer, sjølv om dette gjer at ein får bratte bakkar i dei.
Historie
Ein held det som sannsynleg at Stanegate blei bygd då Agricola var guvernør, frå 77 til 85 AD, under regjeringstidene til keisarane Vespasian, Titus og Domitian. Ein trur også at han blei bygd som ein strategisk veg då den nordlege grensa følgde linja mellom Forth og Clyde. Ein indikasjon på dette er at han hadde festningar med intervallar på ein marsjdag (14 romarmiler eller moderne ), passande for ein strategisk veg som ikkje var ved grensa. Festningane Vindolanda (Chesterholm) og Nether Denton er blitt påviste til å stamma frå omtrent same tid som Corstopitum og Luguvalium, frå 70- og 80-talet.
Då romarane bestemte seg for å trekka seg ut av Skottland rundt år 105 blei Stanegate-linja den nye grensa, og det ble nødvendig med festningar med halvdags-marsjintervaller. Desse ekstra festningane var Newbrough, Magnis (Carvoran) og Brampton Old Church. Det er blitt føreslått at det blei bygde ei rekkje mindre festningar mellom desse «halvdagsmarsj»-festningane. Haltwhistle Burn og Throp kan vera festningar av denne typen, men det er ikkje nok bevis på at det fanst ei rekkje slike mindre festningar.
Struktur
Der vegen forlet Corstopitum var Stanegate vid med tildekte steinrenner og eit fundament med brustein på  dekt av  grus.
Rute
Austenden av Stanegate var i Corstopitum, der den viktige vegen Dere Street gjekk mot Skottland. Vest for Corstopitum kryssa Stanegate ovre Cor Burn, og følgde så nordbreidda av Tyne før han nådde North Tyne nær landsbyen Wall. Ei romersk bru må ha teke vegen over North Tyne, og derfrå gjekk han mot vest forbi dagens landsby Fourstones til Newbrough, der ein finn den fyrste festningen,  frå Corbridge, og  frå Vindolanda. Dette er ein listen festning som dekkjer mindre enn ein acre. Han var i området som no er kyrkjegarden til Newbrough kyrkje, som står for seg sjølv vest for landsbyen.
Frå Newbrough fortset Stanegate vestover, parallelt med elva South Tyne til han kjem til neste større festning ved Vindolanda (Chesterholm). Frå Vindolanda kryssar Stanegate den noverande Military Road og passerer like sør for den mindre festningen ved Haltwhistle Burn. Deretter fortset Stanegate vestover vekk frå løpet til South Tyne og passerer den større festningen Magnis (Carvoran), frå Vindolanda og  frå Corstopitum. På dette punktet møter vegen Maiden Way frå Epiacum (Whitley Castle) i sør.
Frå Magnis går vegen mot sørvest og følgjer løpet til elva Irthing. Han passerer festningen Throp, og kjem til den større festningen Nether Denton, frå Magnis og  frå Corstopitum. Festningsområdet dekkjer eit areal på rundt.
Frå Nether Denton følgjer vegen Irthing mot dagens Brampton. Han passerer den mindre festningen ved Castle Hill Boothby og når så, vest for Brampton, den neste større festningen ved Brampton Old Church,  frå Nether Denton og  frå Corstopitum. Festningen er gjeven dette namnet fordi halvparten av han ligg under Old St Martin-kyrkja og kyrkjegarden hennar.
Torbjörn Lassenius
Vasilij D. Kuznetsov frå Sovjetunionen var suverent best i tikamp-tevlinga då europameisterskapen 1954 fann stad i Bern, der finlandssvensken Lassenius kom nærast den sovjetiske utøvaren. Same Lassenius gjorde i slutten av september 1956 si beste tikampserie ved eit stemne i Hamburg. Han sanka der 6 991 poeng (7 062 etter dagens tabell). Under dei olympiske sommarleikane i Melbourne to månader seinare enda han opp på sjuandeplassen, med langt færre poeng.
Stanegate
Rute
Etter Brampton Old Church kryssar vegen Irthing og fortset så mot sørvest gjennom Irthington. Han passerer gjennom dagens Carlisle lufthamn, like nord for hovudrullebanen. Stanegate fortsette så gjennom ei stor skjering i High Crosby, der ein meiner det må ha vore ein liten festning basert på marsjavstander, men ingen er blitt funnen. Stanegate kryssa så elva Eden nær cricketbanen i dagens Carlisle, og nådde festningen Luguvalium (Carlisle) der ein no finn Carlisle Castle, frå Brampton Old Church og  frå Corstopitum. Det er mogleg at vegen fortsette vestover endå til festningen Kirkbride ved Moricambe Bay, eit innløp av Solway Firth. Det er funne ein stor leir her på, men ikkje nok prov på ein veg.
Det er gjort framlegg om at Stanegate også kan ha gått austover frå Corstopitum mot Pons Aelius, i dagens Newcastle upon Tyne, og kan ha nådd Washing Wells Roman Fort i Whickham, men det er ikkje gjort funn som støttar denne teorien.
Ettertid
Mykje av Stanegate danna grunnlaget for Carelgate (eller Carlisle Road), ein veg i mellomalderen som gjekk frå torget i Corbridge og blei del av Stanegate vest for Corstopitum. Carelgate blei etterkvart så forfallen at han ikkje kunne brukast av vogner. I tida 1751–1752 blei det bygd ein ny veg, Military Road, etter jakobittopprøret i 1745.
Torbjörn Lassenius
Lassenius var finsk tikampmeister i åra 1954-56.
Christian Eriksen
Christian Dannemann Eriksen er ein dansk fotballspelar som spelar for Inter Milan (2020).
I 2018 spela han for det danske landslaget og for Tottenham i engelsk Premier League. Han vart seriemeister i Nederland med Ajax fire år på rad frå 2011 til 2014. Han vart kåra til årets danske fotballspelar i 2013, 2014, 2015 og 2017.
UEFA-cupfinalen i fotball 1987
UEFA-cupfinalen i fotball 1987 stod mellom svenske IFK Göteborg og skotske Dundee United og vart avvikla med heime- og bortekamp for kvart av laga. Fyrste oppgjeret fann stad 6. mai på Ullevi i Göteborg framfor 50 023 tilskodarar, returkampen 20. mai på Tannadice Park i Dundee med 20 911 på tribunane. IFK Göteborg vann pokalen med samanlagt 2-1.
Kampane
Heime på Ullevi skåra Stefan Pettersson kampens einaste mål for det svenske laget i det 38. minutt av fyrste omgang.
På bortebane i Dundee sende Lennart Nilsson IFK Göteborg i føringa midtvegs i fyrste omgang. Då kampen var ein time gammal utlikna John Clark til 1-1 for heimelaget, utan det hindra at svenskane sin kaptein Glenn Hysén kunne heve UEFA-trofeet etter dommaren bles for full tid.
Laga
Vinnarlaget IFK Göteborg bestod av Thomas Wernersson, Mats-Ola Carlsson, Glenn Hysén (kaptein), Peter Larsson, Stig Fredriksson, Magnus Johansson, Tord Holmgren, Michael Andersson, Tommy Holmgren, Stefan Pettersson, Lennart Nilsson, Roland Nilsson, Lars Zetterlund.
Dundee United mønstra Billy Thomson, Maurice Malpas, David Narey (kaptein). Paul Hegarty, John Holt, Jim McInally, Billy Kirkwood, David Bowman, Eamonn Bannon, Paul Sturrock, Ian Redford, John Clark, Iain Ferguson, Kevin Gallacher, Dave Beaumont.
Madame Monsieur
Madame Monsieur er ein fransk musikkduo beståande av vokalisten Émilie Satt og produsenten Jean-Karl Lucas. Duoen lagar musikk hovudsakleg innan pop, elektronika, elektronisk pop og fransk pop. Madame Monsieur representerte Frankrike i Eurovision Song Contest 2018 med songen «Mercy» i Lisboa i Portugal.
Bakgrunn
Émilie Satt, fødd Émilie Sattonet, og Jean-Karl Lucas møtte kvarandre fyrste gongen i 2008 og skipa Madame Monsieur i 2013. I 2015 skreiv dei songen «Smile» for den franske rapparen Youssoupha, og dei deltok seinare i den franske musikk-tv-programmet Taratata. Duoen gav ut debutplata Tandem 4. november 2016.
1. januar 2018 vart det offentleggjort at Madame Monsieur var ein av deltakarane i Destination Eurovision, den franske uttakinga til Eurovision Song Contest 2018 med songen «Mercy». Duoen vann semifinalen og seinare finalen 27. januar og fekk dimed representere Frankrike i Eurovision Song Contest 2018 i Portugal. Der enda dei på ein 13. plass i finalen.
Madame Monsieur var med på å skrive songen «Roi», det franske bidraget i Eurovision Song Contest i 2019 som vart framført av artisten Bilal Hassani.
Austerlendske bokverk
Austerlendske bokverk var ein bokserie med nynorskomsetjingar av eldre litteratur på sanskrit, vedisk og arabisk. Det var Studentmållaget i Oslo som gav han ut, i lag med Det Norske Samlaget. Det kom ut i alt 3 bøker i serien frå 1929 til 1932, og to av dei kom i nye utgåver på Samlaget seinare.
Fotnotar
<div class="references-small " >
Europacupen i fotball 1970
Europacupen i fotball 1970 var ei fotballturnering der vinnarane av 32 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelsforsvarar AC Milan. Turneringa var den 15. i rekka og vart vunnen av Feijenoord frå Rotterdam. I finalen på San Siro i Milano 6. mai 1970 vann laget med 2-1 over Celtic FC etter ekstraomgangar. Feijenoord vart dermed det fyrste laget frå Nederland som sigra i Europacupen i fotball.
Europacupen 1970 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til med ei forrunde 21. og 28. august 1969, der serievinnarane i Finland og Danmark spelte om retten til å vere med i 1. runde. Vinnarlaget Feijenoord slo ut Knattspyrnufélag Reykjavíkur, tittelforsvarar AC Milan, Vorwärts Berlin og Legia Warszawa. Medan Celtic eliminerte FC Basel, Benfica, Fiorentina og Leeds United.
Finalen
Finaledagen 6. mai 1970 i Milano såg 53 000 tilskodarar sidebacken Tommy Gemmell gje Celtic leiinga i det 29. minutt og Rinus Israël utlikna to minuttar seinare. Så vart det ikkje fleire mål i ordinær tid, og fyrst etter 117 minuttars spel sette svenske Ove Kindvall inn sigersmålet for Feijenoord.
Vinnarlaget Feijenoord bestod av: Eddy Pieters Graafland, Piet Romeijn, Theo Laseroms, Rinus Israël (kaptein), Theo van Duivenbode, Franz Hasil, Wim Jansen, Willem van Hanegem, Henk Wery, Ove Kindvall, Coen Moulijn. Guus Haaak spelte 2.ekstraomgang i staden for Romeijn.
Iokaste
Iokaste eller Jokaste (gresk Ἰοκάστη), òg kalla Epikaste (Ἐπικάστη) var i gresk mytologi dotter av Menoeceus og dronning av Thíva i det antikke Hellas. Ho var gift med kong Laios og vart etter at han døydde gift med sin eigen son Oidipus (Ødipus) utan å vita at dei var i slekt. Ho var syster til Kreon, som etterfølgde Oidipus som konge i Theben. Den greske dramatikaren Sofokles har skildra historia i tragedien Kong Oidipus.
Ulukka til Oidipus
Då Oidipus ynskte å vita meir om foreldra sine, rådførte han seg med orakelet i Delfi, berre for å forteljast at han ikkje må dra heim fordi han då ville koma til å drepa far sin og gifta seg med seg si mor. Oidipus trudde at han var frå Korint og drog difor mot Theben for å unngå denne skjebnen. På vegen dit møtte han Laios, som skulle til Delfi for å konsultera orakelet fordi han hadde motteke varsel som indikerte at sonen skulle koma tilbake for å drepa han. Oidipus nekta å bøya seg for kongen, sjølv om følgjesveinane til Laios gav han ordre om det. Laios vart sint og køyrde over foten hans med vognhjulet, og Oidipus drap Laios og alle unntatt ein av tenarane hans. Laios vart gravlagd der han døydde. Seinare vart Theben forbanna med ein sjukdom fordi drapsmannen hans ikkje vart funnen og straffa.
Barna til Iokaste
I tragedien Oidious i Kolonos vert Antigone framstilt som den oppofrande og lojale dotter som står bi ved den ulukkelege far sin og leier han på vandringa hans. Systera Ismane har ei meir forsiktig og perifer rolle.
Sønene Polyneikes og Eteokles deler først kongemakta, men Eteokles jagar etter kvart sin bror vekk. Polyneikes samlar ein hær frå sju kongerike og angrip Theben (jf. Aiskylos sin tragedie De syv mot Theben). Slaget endar med at dei to brørne drep kvarandre, og broren til Iokaste, Kreon, overtek kongemakta.
I Sofokles sin tragedie Antigone er Oidipus død, og Antigone dreg attende til Theben for å gravleggja broren Polyneikes. Kreon har gravlagd Eteokles, men late liket av åtakaren Polyneikes liggja for dyr og åtselfuglar. Antigone freistar å gravleggja han og Kreon dømer henne til døden. Ho var òg trulova med sonen til Kreon, Haimon, og dramaet til Sofokles endar med at Kreon ombestemmer seg og gjev ordre om at Polyneikes skal gravleggjast slik at han kan koma til dødsriket. Det er likevel for seint. Antigone har hengt seg, trulovinga hennar Haimon har òg teke livet av seg, og til slutt utfører òg kona til Kreon Eurydike sjølvmord.
Polydéndri
Polydéndri (gresk Πολυδένδρι) er ein tettstad og ein tidlegare kommune nord for Aten på halvøya Attikí i Hellas. Frå 2011 er han ein del av kommunen Oropós i periferieininga Aust-Attikí i periferien Attikí.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Polydéndri 1 608 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1 385 innbyggjarar.
Ashton-in-Makerfield
I St. Oswalds kyrkje er handa til Edmund Arrowsmith, ein jesuittprest som vart avretta i 1628, bevart.
Livin' on the Fault Line
Livin' on the Fault Line er det sjuande studioalbumet av det amerikanske rockebandet The Doobie Brothers, utgjeve 19. august 1977 på Warner Bros. Records. Det er eit av dei få Doobie Brothers-albuma i 1970-åra som ikkje gav dei ein topp 40-hitt på Billboard Hot 100 (sjølv om «You Belong to Me» var ein hit som vart spelt inn av medlåtskrivaren Carly Simon). Albumet fekk middels god kritikk. Tom Johnston (gitar, vokal) slutta i bandet tidleg i innspelinga. Han er oppført som ein del av bandet (og er med på fotografiet på innsida av omslaget), men er lite eller ikkje med i det heile tatt på plata, trass i at han skreiv og song på fem songar under innspelinga av albumet. Desse fem songane kom derimot ikkje med på det endelege albumet. Det meste av albumet er nokså dempa med ein smak av jazz, og påverknaden av R&B er til og ta og føle på gjennom det heile. Sporet «Little Darling (I Need You)» er ein versjon av Marvin Gaye-hitten frå 1966.
Medverkande
The Doobie Brothers:
Additional Players:
Salslister
Album
Singlar
Kjempefamilien
Kjempefamilien (Plantaginaceae), tidlegare maskeblomfamilien, er ein familie i ordenen tofrøbladingar. Medlemane har blad i rosett (utan rosett hos Plantago arenaria). Dei har regelrett undersitjande firetalsblomar med lang griffel og fire lange mjølberarar, og kapsel.
Slekter
Den utvida Plantaginaceae s.l./Veronicaceae har 90 slekter og om lag 1 700 artar. Den største slekta er Veronica med om lag 450 artar. Veronica inneheld òg underslektene Hebe, Parahebe og Synthyris, som tidlegare vart sett på som eigne slekter. Alle slektene i Plantaginaceae var tidlegare klassifisert i Scrophulariaceae (brunrotfamilien), unntatt der dette er oppgitt. Normerte norske namn er oppgitt der dei eksisterer. Om ikkje anna er nemnt, er slekter med norsk namn registrerte i Noreg.
Reidar Almås
Reidar Almås  er ein norsk sosiolog og professor i bygdesosiologi og regionalpolitikk. Almås er òg ein aktiv kronikør og samfunnsdebattant. Fram til han gjekk av med pensjon var Almås tilsett som seniorrådgivar ved Norsk senter for bygdeforskning på Dragvoll, NTNU, eit forskingssenter han var med å starte i 1982.
Utdanning
Almås vart Cand.mag. (1968) ved Universitetet i Trondheim med kjemi, matematikk og historie som fag og Cand.polit. ved Universitetet i Bergen (1973) med sosiologi hovudfag. Her leverte han hovudoppgåve med tittelen «Bonde og meierikapital. Om bakgrunnen for og konsekvensar av meierirasjonalisering». Almås vart dr.philos. i 1980 ved Universitetet i Trondheim med avhandlinga Nye organisasjonsformer i jordbruket, om norsk landbruk og framtida det hadde. Han vart professor II i bygdesosiologi ved Universitetet i Trondheim i 1986.
Forsking
Almås har forska på tema som blant anna «Arbeidsulykker og yrkesslitasje i landbruket», «Samdrift», «Arbeidsinnvandring til det norske landbruket», «Offentleg dialog om genmodifisert mat» og «Landbrukspolitikk og klimakrise». I 1987 forska han i California og frå 1994 til 1995 studerte han i Paris. Han hadde òg studieopphald i East Lansing i Michigan og i Brisbane i Australia.
All forskinga hans har vore relatert til landbruk og bygdesamfunn, og han har utgjeve fleire bøker om emnet, som blant anna Norges landbrukshistorie Bind IV (2002), Bygdeutvikling (1995), Arbeidsmiljøet i landbruket (1993), Bygdesosiologi (1985) og Norsk jordbruk – det nye hamskiftet (1977). I 2008 vart han vald til president i den internasjonale bygdesosiologiorganisasjonen, International Rural Sociology Association (IRSA).
Anna
I 1998-2001 var han med i styringsgruppa i Verdikommisjonen. Almås deltok i 2001 i den tre-delte dokumentaren Norgesbygda som vart send på NRK.
I 2011 utnemnde kong Harald V han til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden for innsatsen hans innan bygdesosiologi.
Bilad al-Musa
Bilad al-Musa (arabisk بلاد آل موسى) er ein landsby i underguvernementet Bariq i provinsen Asir i Saudi-Arabia. Han ligg i ei høgd på 435 meter over havet og hadde kring 5 000 innbyggjarar i 1970. Han ligg kring 3 km frå hovudvegen.
Diktsamlinga Storegut
Storegut er ei episk diktsamling av den norske forfattaren Aasmund Olavsson Vinje, utgjeven i 1866. Fleire av dikta hadde stått på trykk i Vinjes tidsskrift Dølen i 1865 - 1866. Det er episke dikt med lyriske innslag.
Det vart eit populært verk og kom i nytt og noko omarbeidd opplag i 1868. Fleire av dikta har viseform, noko som har gjort at dei vart sungne, til dømes gjeld det «Den dag kjem aldri», som vart sungen til ein stevtone.
Handling
I dikta fortel legdekallen Olav om livet sitt og om sonen Storegut. Sjølv om Vinje i forordet seier at det er ei sann historie, er det fleire episodar som ikkje har rot i røynda. Dermed kan ein idealisere Storegut. Det vert danna eit bilete av Telemark i gamal tid med både skulevesen, krigsteneste, ting og marknad. Storegut er den sterke karen som mange er avundsjuke på, så han får mange fiendar. Han fylgjer Kristian Lofthus til København for å klage på urett og vert fredlaus etterpå, noko som fører til at han vert drepen av ein av sine fiendar. Dette blandar Vinje saman med tradisjonelle motiv frå folkedikting når han fortel at Storegut vert bergteken.
Grunnlag for ettertida
I 1951 kom det ut ei praktutgåve av verket med tresnitt av Harald Kihle. I 2008 laga Odd Nordstoga, Aasmund Nordstoga og Per Anders Buen Garnås eit konsertprosjekt basert på verket. Her bruker dei nye melodiar på fleire av songane.
Humboldtdukkpetrell
Humboldtdukkpetrell, Pelecanoides garnotii, lokalt namn i Peru 'potoyunco peruano', er ein liten sjøfugl som er endemisk for farvatna i Perustraumen utanfor Peru og Chile.
Skildring
I likskap med dei tre andre artane av dukkpetrellar, er dette ein ubestemmeleg fugl, med ein mørk rygg, ei lys underside og blå føter, og dei kan skiljast frå resten av familien berre ved skilnader i nebbet og naseborene. I gjennomsnitt veg dei 239 gram, og dei har ei kroppslengd på rundt 22 cm. I motsetnad til smalnebbdukkpetrell og kortnebbdukkpetrell beitar dei i kaldt, ofte pelagiske vatn, og tar små fiskelarver og planktoniske krepsdyr ved dukking. Storparten av fødeinntaket er plankton, frå 85,3 til 91,1 prosent. Den attverande delen av føda til humboldtdukkpetrellane er fisk, hovudsakleg ansjos. Humboldtdukkpetrellar kan dukke ned til over 80 meters djupne, men den gjennomsnittlege djupna har vore målt til rundt 30 meter. Ein trudde lenge at humboldtdukkpetrellar er heller dårlege flygarar. Likevel har ei stort mengd fuglar observerte i å fiske regelmessig i området mellom øyane Asia og Pachacamac ca. 150-200 kilometer nord for oppvekststadene på San Gallan og La Vieja ved Paracas-halvøya i Ica-regionen.
Humboldtdukkpetrell er lokalt utrydda på mange av dei tidlegare koloniane, og dei hekkar i dag berre på nokre få øyar. Den totale populasjonen er estimert til 25 til 28 000 individ, nesten heile hekkebestanden hekkar på øyane San Gallan og La Vieja. I tillegg kjem nokre små ekstra hekkekolonier rapportert for Corcovado-øya nordvest for Chimbote i Peru, og dessutan Pan de Azucar-øya, Choros-øyane, Grande og Pajaros-øyane i Chile. Dei hekkar året rundt, legg eitt egg i ei hòle, ofte graven inn i guano, men dei kan òg grave i sandjord eller finne plass i fjellsprekkar.
Humboldtdukkpetrellar er vurderte som svært utryddingstrua. Bestanden var tidlegare stor, til dømes ca. 200 000 på Isla Chañaral, Chile i 1938, men presset frå guanoutvinning, som øydelegg reir, egg og ungar, og fuglar blir fanga som mat både av guanoarbeidarar og av introduserte arter, og det har ført med seg eit katastrofalt fall i populasjonen. Sjølv om alle dei peruanske hekkeplassane er lokalisert i verneområde, held noko guanoutvinning framleis på, og vernet av denne arten er utilstrekkeleg.
William Kvist
William Vitved Kvist er ein dansk fotballspelar som i 2018 spela for det danske landslaget og for København i den danske Superligaen. Han vart seriemeister i Danmark med FC København i 2006, 2007, 2009, 2010, 2011, 2016 og 2017. I 2010 og 2011 vart han kåra til årets danske fotballspelar.
Det danske kvinnelandslaget i handball
Danmark sitt kvinnelandslag i handball er det kvinnelege landslaget i handball for Danmark. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Dansk Håndbold Forbund. Landslaget har deltatt i internasjonale turneringar sidan 1957.
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Danmark har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Blåsultanhøne
Blåsultanhøne (Porphyrio porphyrio) er ein vassfugl i riksefamilien, Rallidae. Denne sothønsstore fuglen, med store, raude føter og tær, iriserande fjørdrakt og raudt nebb og pannebles, er lett gjenkjennelig i utbreiingsområdet sitt. Blåsultanhøns lever på Iberia, i Frankrike, på Sardinia og i Nord-Afrika austover til Tunisia. Tidlegare var dette taksonet rekna som nominatunderarten av sultanhøne.
Skildring
Blåsultanhøner i Europa har kroppsstorleik på 45 til 50 centimeter, veg rundt 860 gram. Dei har mørk lillablå farge, med stort, raudt glansfullt pannebles og kraftig nebb. Pannebleset er sterkt raudfarga året rundt, nebbet kan bli bleikare om vinteren. Undergumpem er kvit.
Lætet er høglydt og variert og kan inkludere seriar av langtrekt, nasal, klagande tuting i varierande styrke. Det er spesielt støyande i hekkesesongen. Til trass for at dei er klumpete i flukt, kan dei flyge lange avstandar, men er ikkje regulære trekkfuglar. I flukta heng beina ned. Dei er dessutan gode symjarar, spesielt for ein fugl utan symjeføter.
Queen on Fire – Live at the Bowl
Queen on Fire – Live at the Bowl er eit dobbelt konsertalbum av det engelske bandet Queen, gjeve ut 25. oktober 2004 i Europa og 9. november 2004 i USA.
Blåsultanhøne
Skildring
Blåsultanhøns er vanlegvis sesongbaserte hekkefuglar. Hekketida korrelerer med maksimum nedbørsmengd på mange stader, eller med sommar i meir tempererte klima. Det naturlege habitatet er frodig våtland ved opent vatn med takrøyr eller liknande låge vekstar. Mønsteret av sosial åtferd har ein tendens til å vere monogamisk.
Queen on Fire – Live at the Bowl
Det vart spelt inn i Milton Keynes Bowl i Milton Keynes i England, den 5. juni 1982 under Hot Space-turneen. Det kom òg ut ein DVD av konserten med bonusmateriale, som bandintervju og høgdepunkt frå turneen.
I Storbritannia nådde CD-plata 20. plassen og DVD-plata førsteplassen på salslistene. I USA gjekk ingen av ei inn på listene.
Blåsultanhøne
Skildring
Para har reirplass på store samanvovne oppsamlingar av takrøyrstrå og liknande, litt over vasstanden i sumpane. Kvar fugl kan legge 3-5 flekka egg. Rugeperioden går over 23-27 dagar, og ruginga vert utført av begge kjønn. Nyklekte ungar er utvikla med svarte dunfjører og er i stand til å forlate reirplassen kort tid etter klekking, men vil ofte bli verande i reiret i nokre dagar. Ungane blir mata av foreldra sine og av gruppemedlemmar i mellom 10-14 dagar, etter det tar dei til å finne føda si sjølv.
Blåsultanhøns føretrekker å beite i våte område med rikeleg nedbør, sumpar og ved innsjøkantar. Fuglane lever i par og i grupper. Dei sym om naudsynt og brøytar seg gjennom siv, et blaute skot og anna vegetabilske fragment. Dei har vore kjente for å ete fugleegg, fugleungar, småfisk og virvellause dyr som sniglar.
Samaveda
Samaveda (sanskrit सामवेद, sāmaveda, frå ' 'song' og ' 'kunne') er ein gammal vedisk sanskrittekst, ein av dei fire Vedaene som er gamle overleveringar knytte til hinduismen. Denne vedaen tek for seg melodiar og messing.
Samaveda er ein liturgisk tekst som omfattar 1 549 vers. Bortsett frå 75 vers er alle også med i Rigveda. Det finst tre hovudoverleveringar av Samaveda, med manuskripvariantar av Vedaen funne att i ulike delar av India.
Echoes of Love av The Doobie Brothers
«Echoes of Love» er ein song av det amerikanske rockebandet The Doobie Brothers. Songen var skriven av bandmedlemmet Patrick Simmons i lag med Willie Mitchell og Earl Randle. Songen var den andre singelen frå det sjuande studioalbumet deira, Livin' on the Fault Line, i 1977. Songen vart òg spelt inn av The Pointer Sisters i 1978 på albumet deira Energy.
Samaveda
Samaveda inneheld Chandogya Upanishad og Kena Upanishad, to viktige upanisjadar som er mykje studerte og har påverka dei seks skulane av hindufilosofi, særleg vedantaskulen. Klassisk indisk musikk og dans fører røtene sine tilbake til songane og melodiane i Samaveda.
Tekst
Samaveda er blitt kalla lagerhuset av messekunnskap. Ifølgje Frits Staal er verket «Rigveda sett til musikk». Det set saman eldre melodiar (sāman) og Rig-versa. Samaveda har mange færre vers enn Rigveda, men har meir tekst ettersom verket listar opp alle tilpassingane av versa knytte til messing og rituale.