cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hanne Harlem
Utdanning og karriere
Ho var deretter i 1990 personleg rådgjevar i Barne- og familiedepartementet, tilsett som advokatfullmektig hos Regjeringsadvokaten frå 1990, byråd for barn og utdanning i Oslo i 1992-93 og dommarfullmektig i Nord-Troms heradsrett i 1993-95. Ho var så advokat hos Regjeringsadvokaten i 1995-97 og sjefsjurist hos Kredittilsynet i 1998. Frå 1998 var ho advokat og seinare assisterande direktør i Norsk Hydro til ho blei justisminister frå 17. mars 2000. Etter tida som justisminister heldt ho hausten 2001 fram i jobben som assisterande direktør i Norsk Hydro.
Thorismund
Thorismund eller Thorismud var konge over vestgotarane. Han rådde frå 451 til 453. Han var eldste son av Theodorid.
Hanne Harlem
Verv
Hanne Harlem har sidan midten av 1980-talet hatt ei lang rekke verv, mellom anna som medlem av Oslo bystyre. I studietida var ho medlem av Det akademiske kollegium ved Universitetet i Oslo og fakultetsrådet ved Det juridiske fakultet. Ho har vore sensor ved universiteta i Oslo, Bergen og Tromsø og hatt undervisingsoppdrag i Tromsø. Harlem har vore styreleiar ved Sunnaas sykehus og nestleiar i styret for Ullevål sykehus. Ho sit som styreleiar for Hydrokraft AB og er medlem av NHO sitt hovudstyre.
Thorismund
Thorismund tok kongsmakta over visigotane etter at far hans fall i slaget på Katalaunarmarka i 451. Han var berre konge i to år, mest på grunn av trette mellom brørne hans. I styringstida si hadde han meir enn nok å gjera med alanane som heldt Orléans. Han vann på alanane, men laut trekkje seg snøgt attende til Toulouse av di broren Theodorid samla folk mot han. På same tid hadde frankarane samla seg under Childerik, og Thorismund makta ikkje å vinne på dei. Frankarane vart den store plaga for visigotane i åra etter.
Thorismund vart hoggen ned av ein hirdmann som vart kalla Askalk (etter Jordanes), og etterfylgd av broren Theodorid II.
Hanne Harlem
Verv
1. august 2007 gjekk Harlem inn i styret til stiftinga Handelshøgskolen BI, der ho etter planen skal sitje til 31. juli 2010.
Anna
Hanne Harlem er dotter til tidlegare mangeårig statsråd Gudmund Harlem og ei mykje yngre søster til tidlegare statsminister Gro Harlem Brundtland. Ho er gift med advokat Sam E. Harris.
1416
1416 (romartal MCDXVI) var eit skotår som byrja på ein onsdag i den julianske kalenderen.
The 2nd Law
The 2nd Law er det sjette studioalbumet til det engelske alternativ rock-bandet Muse. Det blei utgjeve den 1. oktober 2012 i Storbritannia og andre stadar den 28. september, 2. oktober og 3. oktober på selskapa Warner Bros. Records og Helium-3. Tittelen på albumet refererar til termodynamikken si andre hovudsetning. Albumet blei spelt inn i løpet av ti månader ved Capitol Studios og Eastwest Studios i Los Angeles, Shangri La Studios i Malibu og AIR Studios i London. Albumet var hovudsakleg eigenprodusert av bandet, med unntak av songen «Follow Me» som var produsert saman med elektronika trioen Nero.
Albumet fekk generelt gode meldingar frå kritikarar. Det kom på topp ti-lista i 31 land og nådde førsteplassen i 13 land. Albumet blei nominert til beste rockealbum på den 55. Grammy Awards-utdelinga, og den andre songen pa albumet, «Madness», blei nominert til beste rocke-song. Den tredje songen, «Panic Station», blei også nominert til beste rockesong på den 56. Grammy Awards-utdelinga.
Roccia Nera
Roccia Nera (italiensk) eller Schwarzfluh (tysk) er ein mindre fjelltopp i i Breithorn-massivet i Wallis-Alpane, på grensa mellom Aostadalen (i det nordlege Italia) og Valais (det sørlege Sveits). Fjellet har ei høgd på 4075 meter over havet.
Aslak Brekke
Aslak Brekke var ein kvedar frå Vinje i Telemark. Han er rekna som den førande innan folkeleg songstil i Telemark i si tid. Han jamlikast oftast med Talleiv Røysland og Brita Bratland.
Aslak var av same ætta som Håvard Gibøen, men det var ikkje spelemenn i den nære slekta hans. Sjølv hadde han freista å spela fele, men som han sa, «det blei kje noko av». Det vart kveding i staden.
Fylkesveg 64
Fylkesveg 64 (Fv64) ligg i Møre og Romsdal og går mellom Åndalsnes i Rauma via Molde, Eide og Kristiansund. Ser ein bort frå ferjestrekningane er vegen 126,7 km lang.
Aslak Brekke
Aslak Brekke var og den første kvedaren som slapp til i folkemusikksendinga i NRK. Dette hende i 1931. Eivind Groven hadde nett teke til med faste folkemusikksendingar, og sende bod etter Aslak. Difor vart det til at han kom med tidleg, og var og den første som song med den reinstemde harmoniumet som Groven hadde fått bygd i 1938 (Visa Ståle Storli, innspeling 1938). Men i Oslo var det mange som reagerte på songstilen til Aslak Brekke. Han song med ein klår, noko nasal røyst, og melodiane var fylte med blåtonar. Dette meinte mange var stygt på denne tida. Motsett var åtgaumen i heimebygdene fylt med takksemd og glede over at han var komen på radio. Groven skreiv:
Fylkesveg 64
Atlanterhavsvegen er ein del av Fv64. Frå kryss Fannefjordtunnelen på Årø til kryss Årødalen, fylgjer vegen ei kort strekning same trasé som E 39. Tidlegare fylgde vegen ferje mellom Ørjavik i Eide og Tøvik i Averøy og mellom Bremsnes i Averøy og Kristiansund. Desse ferjestrekningane er erstatta av høvesvis Atlanterhavsvegen og Atlanterhavstunnelen.
Aslak Brekke
Aslak Brekke hadde eit foredrag der han la naturleg vekt på tekstinnhaldet i visene. Han trødde støtt takta med foten når han song, og sa i seinare år at melodien på ein måte var underordna sjølve visa. Difor kunne han ha eit organisk syn på rytmen i melodiane sine.
Fylkesveg 64
Heile traseen går såleis: Åndalsnes – Åfarnes ... Sølsnes – Bolsøya – Fannefjordtunnelen – Årø i Molde – Årødalen – Skaret – Malmedalen – Sylte – Eide – Vevang – Atlanterhavsvegen – Averøy – Bremsnes – Atlanterhavstunnelen – Kristiansund
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, men han har no status som fylkesveg etter at forvaltingsreforma trod i kraft.
Aslak Brekke
Etter den andre verdskrigen vart Aslak Brekke beden om å synge på ein stor tilstelling i Universitetets Aula i Oslo, og no vart han vel fagna. I 1950-åra song han inn ei rekkje nummer for NRK. Desse vart seinare utgjeve på plate.
Aslak Brekke kom til å inspirere mange yngre kvedarar til å ta tak i tradisjonen sin, mellom desse er Ellen Nordstoga og Dagne Groven Myhren, som møtte Aslak heime då ho var i gymnas-alderen. I 1968 vart det skipa til eit radiomøte mellom Talleiv Røysland og Aslak Brekke, der det song og tralla kvar sine former av dei same visene.
Aslak var og til stades på kvedarseminara som vart haldne på Raulandakademiet i 1975 og 1976. Då song han like friskt som alltid, og vann den lokale tevlinga.
Han og Eivind Groven møttest siste gongen sommaren 1976. Då vart Aslak henta til Groven, og dei to gamlingane song og fortalde heile kvelden. Groven var på denne tida prega av parkinsons sjukdom, og Brekke sa det slik: «Nei, æ det Eivind! Æ du blant dei livandes tal.»
Aslak Brekke levde om lag eit år etter Eivind Groven, og gjekk bort på seinvinteren 1978. Sonen Karstein Brekke fører arven etter Aslak vidare, i lag med eit stort tal yngre kvedarar frå Telemark.
Bakgrunnsstoff
Aslak Brekke og visune hans, 1983.
Lawrence Gowan
Lawrence Henry Gowan er ein skotsk-kanadisk musikar, fødd i Glasgow og oppvaksen i Scarborough i Ontario. Gowan har vore både soloartist og er den noverande solovokalisten og klaverspelaren i gruppa Styx since May 1999. Musikkstilen hans er ofte rekna innafor pop og progressiv rock.
Han gav ut debutalbumet sitt Gowan i 1982, men det kommersielle gjennombrotet hans i Canada var Strange Animal i 1985, spelt inn med mange av studiomusikarane til Peter Gabriel.
Gowan var oppvarmingsartist for Styx i 1997. Då den opphavlege songaren deira, Dennis DeYoung slutta i 1999, vart han spurt om å overta som den nye songarne deira og har vore i bandet sidan den gongen.
Karmosin
Karmosin er ein mørk høgraud farge med eit svakt blåleg skjær. Ordet karmosin stammar opphavleg frå arabisk, og er komte til norsk gjennom tysk og italiensk frå mellomalderlatin carmesinus. Fargenamet karmin har liknande opphav.
Ein kallar også stoffet azorubin. Det blir noko brukt som tilsetjingstoff med E-nummeret E122, til dømes ved konservering av frukt og grønnsaker, til ost eller pølsetarmar.
Provinsen Alicante
Alicante (valenciansk Alacant) er ein provins aust i Spania i den sørlege delen av Regionen Valencia. Han grensar til provinsane Murcia i sørvest, Albacete i vest, Valencia i nord og Middelhavet i aust. Provinsen er kalla opp etter hovudstaden, byen Alicante.
I 2008 var Alicante den fjerde mest folkerike provinsen i Spania med nesten 1,9 millionar innbyggjarar. Av byar med meir enn 50 000 innbyggjarar finn ein Alicante (331 750 innbyggjarar), Elche (228 348), Torrevieja (101 381), Orihuela (84 626), Benidorm (70 280), Alcoy (61 698), Elda (55, 74) og San Vicente del Raspeig (51 507).
Alicante har flest utlendingar i forhold til folketalet enn nokon andre av dei spanske provinsane. Utlendingane utgjer 23,6 % av det totale folketalet. Av 141 kommunar i provinsen er finst det 25 % utlendingar i 54 av dei, og over 50 % i 19 kommunar.
Karlsøyfjorden i Romsdal
Karlsøyfjorden er ein fjordarm av Romsdalsfjorden i Molde kommune i Romsdal. Fjorden strekkjer seg 12 km mot aust til Røvik. Fjorden ligg på nordsida av øya Sekken og sør for øyane som skil fjorden frå Moldefjorden og Fannefjorden i nord.
Fjorden har innløp mellom Kvalen på Sekken i sør og Fårøya i nord. Ei anna øy på nordsida av fjorden er Bolsøya og Bolsøysundet går mellom øya og fastlandet. Bolsøybrua kryssar sundet via riksveg 64, som går langs dei indre delane av fjorden. Inst i fjorden ligg bygda Røvik.
Steinkilenuten
Steinkilenuten  er eit fjell i Suldal kommune i Rogaland. Det har ei høgd på 1434 meter over havet og er det 22. høgaste fjellet i fylket av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Periferieininga Flórina
Periferieininga Flórina (gresk Περιφερειακή ενότητα Φλώρινας), Periferiakí enótita Flórinas) er ei periferieining i Hellas i periferien Vest-Makedonía. Hovudstaden i periferieininga er byen Flórina.
Florina grensar til periferieiningane Pélla i aust, Kozáni i sør, Kastoriá i sørvest. I nordvest ligg Albania og Préspasjøen, medan nabolandet Nord-Makedonia ligg i nord. Elva Aliákmonas renn i sørvest.
Pećka Bistrica
Pećka Bistrica (serbisk skrift Пећка Бистрица, albansk Bistrica e Pejës) er ei elv i Kosovo. Ho er ei 62 km lang sideelv til Kvite Drin frå høgre, og renn berre innanfor regionen Methojia sørvest i Kosovo.
Periferieininga Flórina
Av fjell finn ein Vérno (2 128 m) i sørvest, Varnoúndas (2 117 m) og Vóras (Nidže) (2 524 m), som er det høgaste fjellet, i nordaust nær Pélla og Nord-Makedonia.
Pećka Bistrica
Namnet på elva, Bistrica, tyder «klårt vatn» på serbisk. Adjektivet Pećka, «av Peć», er lagt til for å skilje ho frå andre elva som heiter Bistrica i Metohija: Dečanska Bistrica («av Dečani»), Prizrenska Bistrica («of Prizren»), Kožnjarska Bistrica («av Kožnjar»), Loćanska Bistrica («of Loćan»).
Periferieininga Flórina
Administrativ inndeling
Tidlegare var Flórina eit prefektur. Frå 2011 er periferieininga delt inn i tre kommunar.
Pećka Bistrica
Pećka Bistrica spring ut på austsida av Mokra nær grensa til Serbia og Montenegro i ei høgd på 1900 meter over havet. Det korte, men kraftige Pećka Bistrica har grave ut den imponerande Rugovakløfta mellom fjella Žljeb i nord og Koprivnik, ein del av Prokletijefjella, i sør. Kløfta er 23 km lang og opp mot 1000 meter djup.
Periferieininga Flórina
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferieininga er:
Pećka Bistrica
Når elva renn ut av kløfta når ho byen Peć og ut i Metohija-låglandet, der ho renn resten av vegen. Ho renn ei stund parallelt til Kvite Drin i nord og Dečanska Bistrica i sør, før ho munnar ut i Kvite Drin sør for byen Klina.
Romarveg
Romarveg er ei nemning på vegar som vart bygd i samband med Romarriket. Vegane vart bygd for å gjera transport mellom ulike delar av riket lettare.
Pećka Bistrica
Elva høyrer til nedslagsfeltet til Adriahavet, og har sjølv eit nedslagsfelt på 505 km².
Romarveg
Alpevegar
Desse vegane knytte Italia saman med Germania
Romania
Trajans bru og Jernporten.
Tyskland
Den viktigaste romarvegen i Germania var nord-sørsambandet gjennom Rhindalen frå dagens Sveits til munningen av Rhinen i Nederland.
Per Kristoffersen
Per Kristoffersen er ein norsk tidlegare fotballspelar som spelte for Fredrikstad FK, kjend under kallenamnet «Snæbbus». Han var med på seks triumfar, tre seriemeisterskap og tre cupmeisterskap, med klubben.
Klubbspel
Kristoffersen debuterte 12. juni 1957 på Ullevaal stadion då Noreg overraska stort og vann over Ungarn med 2-1. I tida fram til hans 25. og siste landskamp i 1966 var det inn og ut av laget for den snøgge og skotviljuge midtspissen, som skåra til saman seks landslagsmål.
Provinsen Almería
Almería er ein provins sør i Spania i den austlege delen av Andalucía. Han grensar til provinsane Granada, Murcia og Middelhavet. Hovudstaden er Almería.
Provinsen har elt areal på og litt over 500 000 innbyggjarar. Han inneheld 101 kommunar.
Gris
Gris eller tamgris (Sus scrofa domesticus) er ein underart av villsvin (Sus scrofa). Han vart domestisert parallelt i Kina og Europa for om lag 9 000 år sidan (Giuffra et al., 2000), og i dag finst det om lag 940 millionar tamgrisar. Tamgrisen er ein altetar (omnivor), noko som tyder at han et både plante- og animalsk føde.
Typar
Grisar vert delte opp i to hovudtypar: mini-gris og landsvin
Hengebuksvin
Hengebuksvin er svart-brun av farge, og er veldig hard og tjukk i huda. Desse er vanlege å bruke som husdyr, ettersom dei kan lærast opp til for eksempel ikkje å late vatnet inne, og er veldig folkeglade dersom dei får sjansen.
Landsvin
Landsvin er den vanlegaste rasen, og er gjerne den rasen ein forbinder med ordet gris. Han er rosa av farge og er den mest brukte i landbruket i dag. Han er òg mjukare i huda, og har ein krøll på halen.
For å få eit saftig men magert kjøtt, så har ein for nokre år tilbake begynt å krysse inn den amerikanske rasen duroc. Durocen er brun, og har feitet lagra i kjøttet (marmorert).
Liverpool Street stasjon
Liverpool Street stasjon, òg kalla London Liverpool Street, er ein stor jarnbanestasjon og undergrunnsstasjon i den nordaustre delen av City of London.
1417
1417 (romartal MCDXVII) var eit normalår som byrja på ein fredag i den julianske kalenderen.
Maidenhead stasjon
Maidenhead stasjon er ein jarnbanestasjon som ligg i Maidenhead, Berkshire, England. Stasjonen blir nytta av lokaltog (ved First Great Western) frå Paddington stasjon til Reading stasjon. Maidenhead er òg knutepunktet for Marlow Branch-linja. Stasjonen har i alt fem plattformer.
Americium
Americium er eit kunsteg grunnstoff med kjemisk symbol Am, atomnummer 95 og atommasse (243). Det er eit aktinid.
Bruk
Americium vert brukt i røykvarslarar.
Historie
Americium vart oppdaga i 1944.
Raudberga
Raudberga  er eit fjell i Suldal kommune i Rogaland. Det har ei høgd på 1433 meter over havet og er det 23. høgaste fjellet i fylket av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Bolsøybrua
Bolsøybrua er ei betongbjelkebru som kryssar Bolsøysundet mellom Grønneset på fastlandet og Bolsøya i Molde kommune i Møre og Romsdal.
Bolsøybrua er 555 meter lang, seglingshøgda er 16 meter. Brua har 11 spenn, det lengste spennet er 55 meter. Han er ein del av riksveg 64.
Bolsøybrua var ein del av den bompengefinansierte Skålavegen. Vegprosjektet vart opna 24. mai 1991 og vart nedbetalt sommaren 2005 etter ein 14 års innkrevingsperiode.
Skrålletødnane
Skrålletødnane er eit fjell i Sirdal kommune i Agder. Det har ei høgd på 1383 meter over havet og er det nest høgaste fjellet i fylket av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Curium
Curium er eit kunstig, radioaktivt grunnstoff med atomnummer 96 og kjemisk symbol Cm. Det er eit aktinid. Grunnstoffet er oppkalla etter Marie og Pierre Curie.
Historie
Curium vart oppdaga i 1944.
Theodorid II
Theodorid eller Theoderik II var konge over Vestgotarane, og sat frå 453 til 466. Han var son av Theodorid og bror av Thorismund. Han vart etterfylgd av Eurik.
Theodorid heldt fram feida med romarane i styringstida si. I 455 vart den romerske keisaren Valentinian III drepen, og Theodorid freista å nytte høvet til å kåre sin eigen keisar, Avitus. Med hjelp frå Avitus vann visigotane endeleg Arles, som hadde vore på romerske hender til då. Theodorid heldt òg fram med kampar i Spania mot andre germanarfolk, med romersk hjelp. Han freista mellom anna på å gå mot vandalane, som var i nordre Afrika på den tida. Desse hadde nett plyndra Roma. Han streva òg med svebarane, som meinte dei hadde rett på Spania.
Theodorid vart drepen av broren Eurik i 466. Eurik tok kongsmakta etter han.
Hovudfag
Hovudfag var det faget som ein tok høgare eksamen i ved eit norsk universitet innanfor visse fagområde (humanistiske, matematisk-naturvitskaplege fag mv.). Tilsvarande omgrep for andre fagområde var embetseksamen, f. eks. innan jus, medisin og teologi. Ordninga med hovudfag er i dag avvikla i samband med innføringa av master- og bachelorgrad.
Som hovudfag valde ein eit av dei faga der ein allreie hadde eit mellomfag. Hovudfagsstudiet varte normalt i halvtanna til to og eit halvt år, og studiet bestod av både kurs og sjølvstendig forskingsarbeid. Forskingsarbeidet skulle resultere i ei hovudoppgåve, normalt på 80–150 sider. Tok ein hovudfag i eit historisk-filosofisk fag blei ein cand.philol., og for samfunnsvitskaplege fag, cand.polit.. Hovudfag i realfag gav tittelen cand.scient., tidlegare var dette cand.real.-tittelen.
Eksamen av lågare grad gav rett til tittelen cand.mag. (skuleembetseksamen). For historisk-filosofiske og samfunnsvitskaplege fag var kravet då eitt grunnfag og to mellomfag og studiet tok om lag 4 år. For realfag fekk ein cand.mag.-grada etter tre og eit halvt års studium.
Vårsemesteret 2007 var siste frist for å gjere ferdig eit hovudfag, og graden blei deretter erstatta med mastergrad.
Friggfeltet
Frigg er eit naturgassfelt i Nordsjøen oppkalla etter gudinna Frigg. Feltet vert mykje omtala som Friggfeltet. Kong Olav V opna offisielt Friggfeltet for utvinning den 8. mai 1978. Gassfeltet vart stengd den 26. oktober 2004 etter utvinning i 27 år. Friggfeltet var det fyrste norske gassfeltet, og ligg 230 km nordvest for Stavanger.
Feltet er rekna å ha gjeve kring 200 milliardar 2004-kroner i inntekter.
Operatør for feltet var franske Elf Aquitaine, som gjekk inn i Total.
1418
1418 (romartal MCDXVIII)
Jarnbanestasjon
Ein jarnbanestasjon eller jernbanestasjon er ein stad på ei jarnbanelinje med særskild utstyr for å betene kundane som reiser på jarnbanen, og/eller toga.
1808
1808 (romartal MDCCCVIII) var eit skotår som byrja på ein fredag i den gregorianske kalenderen.
Rocher du Midi
Rocher du Midi er eit fjell vest i Bern-Alpane, oppfor Château-d'Œx i kantonen Vaud. Det ligg i massivet mellom dalane Sarine og L'Etivaz og har Gummfluh som høgaste topp.
1419
1419 (romartal MCDXIX)
Kortspel
Kortspel er eit spel der det vert nytta spelekort, anten tradisjonelle eller spelspesifikke. Kortspelet oppstod i Kina, der ein kjenner til spelkort frå Kina 600–talet og seinare. Det kom til Europa via muslimane på 1300-talet.
Det finst ei rad ulike kortspel, men det er vanskeleg å dele dei fleste av kortspela inn i grupper. På verdsbasis er poker og bridge blant dei mest kjende. Nokre vanlege norske kortspel med tradisjonelle spelekort er: Agurk, amerikanar, bridge, idiot, fisken, krig, lygnaren, mattis, Selbu-whist og vri åttar.
Karmin
Karmin blir brukt som tilsetjingstoff i mat og drikke med E-nummeret E120. Det blir også brukt til å farga sminke, tekstilar og andre fargeprodukt.
Ein har særleg fått pigmentet frå cochenillelus, ein type skjoldlus. Karmin er eigentleg eit giftstoff som lusa produserer for å verna seg frå rovdyr. Ordet karmin kjem frå fransk eller tysk, frå mellomalderlatin carminium, og er ei samanblanding av arabisk qirmiz, 'skarlak', og latin minium, 'mønje'.
Stordalsskardet
Stordalsskardet  er eit fjell i Sirdal kommune i Agder. Det har ei høgd på 1336 meter over havet og er det sjuande høgaste fjellet i fylket av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Katlego Mphela
Katlego Abel Mphela er ein sørafrikansk fotballspelar som har spela for Mamelodi Sundowns i den sørafrikanske fotballigaen, og for landslaget til Sør-Afrika.
Motett
Ein motett (av fransk mot - ord) er eit musikkstykke for kor, som oftast med religiøs tekst. Teksten kan vera ein salme eller eit utdrag frå Bibelen. Ulike slag motettar har vore i bruk sidan 1200-talet, då forma voks fram frå clausulaen, ein del av den kyrkjelege liturgien.
Motetten har utvikla seg i mange ulike leier frå han vart til. Difor er det ikkje støtt råd å finne ei sams form eller tanke bak musikkstykket. I den tidlege fasen var det ikkje ein gong ein regel at teksten skulle vera religiøs. Likevel var det den religiøse tilknytinga som vann gjennom og overlevde som definisjon på motetten. På 1300-talet var det lite som skilde ein motett frå ein Chanson eller andre verdslege songar. Skiljet gjekk ved at motetten var bygd over fleire tekster, gjerne sungne samstundes. Vidare følgde ikkje motetten regelen for formes fixes.
Ein skil difor mellom isorytmisk motett (1300-talet), Cantus Firmus-motett (1400-talet), og seinare former.
Fotballspelaren Roar Johansen
Roar Johansen var ein norsk fotballspelar frå Fredrikstad som vann tre seriegull og tre cupgull med Fredrikstad Fotballklubb i tida 1957-66.
Johansen var forsvarsspelar i FFK i 15 sesongar, 1953-67. I 1957 og på ny i 1961 var han med å vinne både seriemesterskapen og cupfinalen, og vart såleis to gongar norsk dobbelmeister. Vidare vart han seriemeister i 1960 og cupmeister i 1966.
Johansen debuterte på det norske landslaget i 1958 og spelte i alt 61 landskampar i tida fram til han la opp i 1967. I åra 1960 til 1967 var han etter kvart eit fast innslag på høgrebacken og spelte 54 landskampar på rad, ein prestasjon ingen annan har gjort han etter. Høgdepunktet på landslaget var den sensasjonelle 3–0-sigeren over Jugoslavia i ein VM-kvaifiseringskamp på Ullevaal stadion i Oslo, 16. juni 1965.
Hurlestone Point
Hurlestone Point er eit nes mellom Porlock Weir og Minehead i Exmoor nasjonalpark på kysten av Somerset i England.
Hurlestone Point markerer grensa mellom Porlock Bay og Blue Anchor Bay i Bristolkanalen og ligg langs South West kyststi.
Det er eit utkikkspunkt for kystvakta på neset.
Orbital
Innan kjemi og partikkelfysikk, er orbital nemninga på dei områda elektronet kan opptre i rundt eit enkelt atom. Tidlegare gjekk ein ut frå at elektrona var partiklar som gjekk i separate baner (en. orbit) rundt atomkjernen på same måte som planetane krinsar rundt sola. Men i kvantemekanikken som skildrar bølge-partikkel-dualiteten til materien, kan partiklar på dette nivået ikkje sjåast som distinkt avgrensa fysiske gjenstandar. I staden vert dei skildra som ei elektronsky med ei romleg fordeling som viser sannsynet for utstrekninga og posisjonen til partikkelen.
Orbitalane har namn etter forelda skildringar av linjene som opptrer ved spektroskopi: skarp (skarp), principal (hovud-), diffus, fundamental og g. Desse svarar til respektive bikvantetal: s=0, p=1, d=2, f=3 og g=4.
Orbitalnamn
Orbitalene får namn på forma: der X er energinivå gitt ved hovudkvantetalet n \ (elektronskal), og type er ein liten bokstav som gir orbitalbetegnelse (subskal) og tilsvarar bikvantetalet \ell \. y er talet elektron i dette orbitalet.
For eksempel har orbitalet 1s^2 (uttales «ein-s-to») to elektron, har lågare energinivå (n = 1), og har bikvantetall l = 0. I staden for hovudkvantetalet n = 1, 2, 3, 4, 5 ....., vert i nokre tilfelle bokstavar nytta K, L, M, N, O ..... for elektronskalet.
Bregenz
Bregenz er hovudstaden i Vorarlberg, den vestlegaste delstaten i Austerrike. Byen ligg ved breidda av Bodensjøen, den tredje største innsjøen i Sentral-Europa.
Byen ligg på den austlege sida av Bodensjøen, på eit platå ved foten av fjellet Pfänder. Byen er eit knutepunkt mellom hovudvegane frå Rhindalen til dei tyske alpine lavberga ved foten av Alpane. Frå her går det òg ferjer på Bodensjøen.
Bregenz er kjend for ein musikkfestival som vert heldt kvar sommar kalla Bregenzer Festspiele.
På 400-talet fvt. reiste keltarane festninga Brigantion her. Romarane erobra byen i år 15 f.Kr., og han vart den romerske handelsstaden Brigantium. Byen vart lagd i ruinar i 260 av alemannarane, eit germansk folk som busette seg i området rundt år 450. Byen høyrde til fleire familiedynasti før han vart seld til Habsburg i 1523. Frå 1805 til 1814 var byen ein del av Bayern, før han kom inn under austerriksk styre.
Big Bang Theory av Styx
Big Bang Theory er det femtande studioalbumet til rockegruppa Styx, gjeve ut i 2005. Det består utelukkande coverversjonar av klassiske rockesongar.
I 2004 spelte Styx ein versjon av The Beatles-songen «I Am the Walrus» på Crossroads-festivalen til Eric Clapton, der songen fekk så god mottaking at han vart gjeven ut på singel og nådde topp 10 på Mediabase Classic Rock-lista. Videoen hadde med den originale bassisten Chuck Panozzo som «eggman». Suksessen til singelen førte til at bandet spelte inn eit heilt album med coversongar. Albumet nådde 46. plassen på Billboard Top 200 i USA, som var den høgaste plasseringa til Styx på 14 år.
Skrubbeskard
Skrubbeskard  er eit fjell i Sirdal kommune i Agder. Det har ei høgd på 1295 meter over havet og er det tiande høgaste fjellet i fylket av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Margunn Haugenes
Margunn Humlestøl Haugenes er ein tidlegare fotballspelar og seinare -trenar. Ho vart olympiameister med Noreg under sommar-OL 2000. Som klubbspelar vann ho serietriumfar i fotball med Asker Skiklubb og cupgull med IL Sandviken. Haugenes er i 2013 trenar for fotballklubben Amazon i Grimstad.
Aktiv
Humlestøl gjekk idrettsfag ved Firda vidaregåande skule på Sandane. Etter det fyrste skuleåret braut ho av og flytta til Kaupanger for å spele på det beste kvinnelege fotballaget i Sogn og Fjordane; Kaupanger Idrettslag. Ho debuterte på landslaget i 1990 mot Finland. Same året melde ho overgang frå Kaupanger til Asker.
I sitt andre år i Asker vann klubben seriegullet, og laget kopierte prestasjonen sesongen etter. Etter ein noko dårlegare sesong i 1993 skifta ho klubb midtvegs i 1994-sesongen. Humlestøl spela så for Sandviken i ein halv og heil sesong, og opplevde å verte cupmeister med Sandviken. I 1996 bytta ho til Bjørnar, ein klubb som då låg på nivå to i norsk fotball. Klubben rykte opp i 1997, men før den tid hadde ho gifta seg og bytta namn til Haugenes. Ho bidrog til å gjere Bjørnar til eit lag som som stabiliserte seg i toppserien.
Humlestøl meisterskapsdebuterte for Noreg med EM og seinare VM 1991, og vann sølv i begge meisterskapane. Hennar neste meisterskap var EM i 1997. I 1999-sesongen gjekk ho gravid og spela ikkje. Ho fekk så plass i OL-troppen 2000. Haugenes spela ikkje de to første kampane i olympiaden, men skåra det avgjerande målet i sin fyrste og Noregs tredje kamp i turneringa, då Noreg møtte Kina i gruppespelet. Haugenes spela dei to siste kampane i meisterskapen og var på bana då Noreg vann OL-finalen mot USA. Ho vart dermed den fyrste frå Sogn og Fjordane som vart olympisk meister.
Etter OL-gullet flytta Haugenes til England og var profesjonell fotballspelar for Fulham. Ektemaken Gaute Haugenes var trenar for laget, mesteparten av den tida ho var i Fulham. Klubben rykte opp i toppdivisjonen og vann den engelske cupen.
Frå 2003 spela Haugenes for Amazon Grimstad, klubben rykte opp til toppserien året etter. I 2006 tok ho over som spelande trenar, ei rolle ho hadde til dess ho la opp både som spelar og Amazon-trenar etter 2007-sesongen. Ho kom tilbake som trenar i 2009.
Ormen Lange-feltet
Ormen Lange er eit naturgassfelt på norsk kontinentalsokkel. Ormen Lange er rekna for å vera Noreg sitt nest største gassfelt, etter Trollfeltet.
Feltet Ormen Lange vart oppdaga av Norsk Hydro i 1997. Produksjonsstart frå feltet var i september 2007. Feltet ligg på frå 800 til 1100 meters djup i Norskehavet, om lag 100 km nordvest av Møre- kysten. Utbygginga var eit krevjande prosjekt av di feltet ligg i rasgropa til Storeggaraset. Raset gjekk for kring 8200 år sidan. Det store havdjupa gjorde utbygginga komplisert og kravde utvikling av ny teknologi.
Gassen vert ført i land gjennom to fleirfaserøyrleidningar til Nyhamna på øya Gossa i Aukra kommune i Møre og Romsdal fylke. Anlegget på Nyhamna vart utvikla av Aker Solutions Engineering, medan sjølve byggekontrakta vart i hovudsak utført av Aker Kværner Stord. Gassen vert prosessert for eksport gjennom ein 1200 kilometer lang transportrøyrledning via Sleipner Riser-plattforma til Easington sør-aust for Leeds i England. Røyrledningssystemet har fått namnet Langeled, og er verdas største gassrøyrlina til havs. Då produksjonen tok til, var det venta at gassen frå Ormen Lange kunne gje Storbritannia 20 prosent av gassen landet trengde.
Det vert òg å utvunne noko naturgasskondensat. Kondensat er petroleum i flytande form ved normalt trykk og temperatur og inneheld propan, butan, pentan i tillegg til tyngre hydrokarbon.
Gassfeltet er kalla opp etter kong Olav I Tryggvason sitt langskip, Ormen Lange.
Eidslandet
På Eidslandet bur det i dag om lag 120 menneskje. Her finn ein butikk med kafé, grendahus, skytebane, Fjord Angora, Modalen og Eksingedalen billag og Eidsland kapell. BKK har eit vasskraftverk på Eidslandet; Myster kraftverk. Tidlegare var det både barnehage og barneskule (nedlagd frå hausen 2009) på Eidslandet. I dag går elevane i Eidsland skulekrins på skule i nabokommunen Modalen. Elva Ekso/Storelvi, som er rik på laks, sjø- og fjellaure, renn gjennom Eksingadalen, og har utlaup i Eidsfjorden ved Eidslandet.
Tidlegare var her fleire møbelfabrikkar. Den eldste av dei var A/S Eidsfjord Møbelfabrikk, som etter at brua over elva vart bygd i 1911 vart flytt frå Myster til Eidsøyra. To mindre møbelfabrikkar vart grunnlagde 1947. Det var Elvestrand Trevarefabrikk og Friborg Møbelfabrikk. Fram til om lag 2005 har det vore teke ut store mengder sand i Eidslandsbygda, hovudsakleg frå Eide, men òg frå Myster, Eikemo og Eikefet.
På Eidsøyra vart det på slutten av 1800-talet laga gravplass for alle gardane i Eidsfjorden, Leiro, Eikefet og Eikemo. Seinare vart det teke opp arbeid for å få reist eit kapell i samband med gravplassen. Ynsket om kapell og bedehus i bygda resulterte til slutt i eit korbedehus, fullt kyrkjeleg utstyrt. Det vart teke i bruk i 1924, og vigsla året etter. Seinare er det bygd på eit sakresti med kjøkken, toalett, kontor og eit romsleg loft. Her på loftet skulle barnelaget Liljekonvallen halda hus, men dette vart lagd ned midt på 90-talet før rommet vart ferdigstilt. I dag er bygda kanskje mest kjend for den særmerkte vegen langs Eidsfjorden med Høgabergtunnelen som eit av høgdepunkta. Den er Nord-Europas lengste handslegne vegtunnel, om lag 660 meter lang. Denne vegen er ein del av Fv569.
1809
1809 (romartal MDCCCIX) var eit normalår som byrja på ein sundag i den gregorianske kalenderen.
1421
1421 (romartal MCDXXI) var eit normalår som byrja på ein onsdag i den julianske kalenderen.
Periferieininga Grevená
Periferieininga Grevená (gresk Περιφερειακή ενότητα Γρεβενών, Periferiakí enótita Grevenón) er ei periferieining i Hellas i periferien Vest-Makedonía. Hovudstaden i periferieininga er byen Grevená.
Mykje av periferieininga er fjellkledd, og ho er den periferieininga i Hellas som har færrast innbyggjarar. Ho vart oppretta i 1967 ut av det gamle prefekturet Grevená-Kozáni, der Kozáni var hovudstad. Grevená grensar til periferieiningane Ioánnina i vest, Kastoriá i nordvest, Kozáni i nord og aust, Lárisa i søraust og Tríkala i sør.
Av fjell finn ein Lýgos i vest, Khásia i sørvest og sør og Voúrinos i nordaust. Den lengste elva er Aliákmonas som renn i aust, sentrale område og i nord.
Økonomien baserer seg på jordbruk, økoturisme, skogbruk og skiturisme i Vasilítsa, som er ein populær destinasjon for vinterturistar.
Administrativ inndeling
Tidlegare var Grevená eit prefektur. Frå 2011 er periferieininga delt inn i to kommunar.
São Paulo
São Paulo (offisielt namn Município de São Paulo) er hovudstaden i delstaten São Paulo og den største byen i Brasil så vel som på den sørlege halvkula. Folketalet ved folketeljinga i 2000 var 10 434 252 innbyggjarar; i 2005 anslo IBGE folketalet til å vera om lag 10 927 985 og i 2010 om lag 11,057,629.
Han blir rekna som ein av dei viktigaste byane i Brasil, både frå eit sosialt, økonomisk og politisk synspunkt. Innanfor bygrensene bur det om lag 20 237 000 menneske, og dermed er São Paulo den mest folkerike byen i Brasil og den 3. største i verda, etter Tokyo og Mexico by. BNP til São Paulo var på 76 milliardar dollar i 2005. Budsjettet til byen er det tredje største i Brasil, nest etter det nasjonale budsjettet og budsjettet til delstaten São Paulo.
Oversikt
São Paulo er den rikaste byen i Sør-Amerika, men innbyggjarane lever under svært ulike sosiale og økonomiske vilkår. Byen har eit stort tilbod innan kultur og underhaldning, og er i så måte samanliknbar både med Paris og New York. Byen vert kalla «verdas gastronomiske hovudstad»., på grunn av det store utvalet og den gode kvaliteten på restaurantar og kaféar.
Byen står likevel overfor dei same problema som andre storbyar: til dømes svært mange bilar i sirkulasjon, noko som gjer at São Paulo har den nest største helikopterflåten i verda, nest etter New York. Dei sosiale og økonomiske skilnadene gjer seg gjeldande i sjølve bylandskapet: fleire stader kan ein sjå luksuriøse høghus ved sidan av slumområde og andre bustadområde i dårleg forfatning. Byen er stor i utstrekning og dermed svært mangfaldig, frå svært høg til svært låg folketettheit. Ein stor del av innbyggjarane i byen kjenner dermed knapt til bydelar som ligg utanfor området ein bur og arbeider. Byen har og ein svært ueinsarta kultur, som spenner frå det «kosmpopolittiske» til det «rurale». Han er kjend under kallenamna Sampa, Selva de Pedra ('Steinjungelen') og Terra da Garoa ('Land av yr').
I tillegg til å vere det største produksjons- og forbrukarsenteret i Brasil, er São Paulo eit stort knutepunkt for vegtrafikk, og knyter saman Nord- og Sør-Brasil. Fleire motorvegar startar i São Paulo, som til dømes Rodovia Presidente Dutra, som går til Rio de Janeiro, Rodovia Ayrton Senna, som går til Vale do Paraíba; Rodovia Fernão Dias, som går til Belo Horizonte; Rodovia dos Bandeirantes, som går til Limeira; Rodovia Anhangüera, som går til Uberaba (MG); Rodovia Castelo Branco, som går til Ourinhos; Rodovia Raposo Tavares, Rodovia Régis Bittencourt, som går til Curitiba; Rodovia dos Imigrantes og Rodovia Anchieta som går til Baixada Santista. Flyplassane i byen er Campo de Marte, Congonhas, Cumbica og Viracopos. Dei to siste er internasjonale flyplassar.
Dei tre største elvene som går gjennom São Paulo er Tietê, Pinheiros og Tamanduateí.
Historie
Landsbyen São Paulo de Piratininga oppstod den 25. januar 1554 då jesuittprestane Manuel da Nóbrega og José de Anchieta grunnla ein jesuittskule mellom elvene Anhangabaú og Tamanduateí. Jesuittskulen heldt til eit hus laga av gjørme og trepålar, og formålet var å halde katekese for urfolka som levde i området.
Koloniseringa av området byrja i 1560, då koloniguvernøren Mem de Sá bestemte at innbyggjarane i landsbyen Santo André da Borda do Campo skulle busette seg rundt jesuittskulen, som hadde fått namnet «Colégio de São Paulo de Piratininga». Namnet kom av at den katolske kyrkja feirar Pauli omvending til kristendommen den 25. januar. Landsbyen Santo André da Borda do Campo vart då forlaten, og São Paulo vart oppgradert til landsby. I løpet av dei neste to hundreåra var São Paulo ein fattig og isolert landsby, utanfor koloniens sentrum, og innbyggjarane levde av små gardsbruk.
São Paulo var den fattigaste regionen i kolonien, dermed danna han utgangspunktet for ekspedisjonane «bandeirantes», som reiste innover i landet for å utforske og jakte på indianarar, gull og diamantar. Når det vart oppdaga gull i regionen Minas Gerais kom São Paulo i søkjelyset til kongedømmet, og i 1711 vart den oppgradert til by. Når gullet tok slutt på slutten av 1700-talet oppstod ein handelssyklus med sukker, ein handel som etterkvart utvida seg mot dei indre regionane i landet. São Paulo fekk funksjonen å sende sukkerproduksjonen ut til hamna i Santos.
I 1828 vart det første juridiske fakultetet grunnlagt, noko som gav startskotet til ein ny periode med vekst. I tillegg til mange studentar og lærarar, auka produksjonen av kaffi i regionane Campinas og Rio Claro. I denne perioden byrja det å kome eit stort tal av innvandrarar, særleg frå Italia. Mange av desse busette seg i hovudstaden, og den første industrien byrja å ta form.
Høgdepunktet av kaffiperioden er representert gjennom bygginga av stasjonen Estação da Luz mot slutten av 1800-talet. I denne perioden vart byen sitt økonomiske sentrum flytta frå den historiske gamlebyen, i retning vest. Anhangabaú-dalen vert omgjort til parkområde, og området på den andre side av elva vert det nye sentrum, eller «Centro Novo». Utbetringane som vart gjennomført av myndigheitspersonane João Teodoro og Antônio Prado gjer sitt til å skape ei stemning prega av utvikling. Det vert hevda at heile byen vart jamna med jorda og bygd opp att.
I løpet av 1900-talet auka industrien i byen, og dette førte til at større delar av byen vart bygd om. Nye bydelar vart konstruert kor det tidlegare var landsbyhus. Veksten i industrien kom under 2. verdskrigen på grunn av krise i kaffidyrkinga og internasjonale handelshindringar, noko som gjorde at byen fekk ei høg vekstrate som har halde seg til dags dato.
I dag har veksten minka, på grunn av at andre regionar i Brasil har hatt industrivekst. Byens er i ferd med å endre preg frå å vere primært ein industriby til ein metropol for handel, tenester og teknologi. Mange reknar byen for å vere den viktigaste i Latinamerika.
Geografi
São Paulo ligg ved utløpet til Tietê-elva.
Omkringliggjande område
Den valdsamme byekspansjonen i Grande São Paulo har gjort dei administrative kommunegrensene nærmast uverksamme, og det har skapt ein metropol med São Paulo som sentrum og femner til dømes Santo André (São Paulo), São Bernardo do Campo, São Caetano do Sul, Diadema (den såkalla ABC-regionen), Osasco og Guarulhos, blant andre. Ekspertar har hevda at det er naudsynt med ein byutviklingspolitikk som tar høgde for dette, for å unngå negative følgjer for innbyggjarane.
Kommunen grensar mot Caieiras og Mairiporã mot nord, Guarulhos mot nordaust, Itaquaquecetuba, Poá og Ferraz de Vasconcelos mot aust, Mauá, Santo André (São Paulo), São Caetano do Sul, São Bernardo do Campo, Diadema og São Bernardo mot søraust, São Vicente, Mongaguá og Itanhaém mot sør, Juquitiba, Embu-Guaçu, Itapecerica da Serra, Embu, Taboão da Serra, Cotia og Osasco mot vest og Santana de Parnaíba og Cajamar mot nordvest.
Klima
Klimaet i São Paulo vert rekna som subtropisk eller høgtliggjande tropisk klima. Dette gir relativt kjølige vintrar og varme somrar. Temperaturane på hausten og våren er relativt like, men vinteren er mildare enn i eit temperert klima, sidan det er uhyre sjeldan at temperaturane går under null grader Celsius. (Offisielt har det berre vore registrert snøfall éin gong, den 25. juni 1918). Sommaren er veldig lik eit temperert klima. I São Paulo startar sommaren den 21. desember og varer til 20. mars. Hausten startar 20. mars og varer til 21. juni. Vinteren startar 21. juni og varer til 22. september. Våren varer frå 22. september til 21. desember. Vinteren i São Paulo er tørr, sommaren fuktig, og vinteren og hausten er delvis fuktige.
Middelstemperaturen per år er på 19,5 °C. Om sommaren er middelstemperaturen på 23, med minimum 19 og maksimum middelstemperatur på 27 i Januar. Om vinteren har São Paulo temperaturar på mellom 12 og 22. På våren og hausten er temperaturen på mellom 14 og 25 grader. Den høgste registrerte temperaturen var på 36.9 grader i januar, og den minste -2,2, i juli 1918. São Paulo er ein av stadene med færrast soltimar i Brasil, med seks timar sol per dag i januar og sju timar i juli.
São Paulo er den tredje kaldaste hovudstaden om vinteren i Brasil, etter Curitiba og Porto Alegre. Den fjerde kaldaste hovudstaden om vinteren er Florianópolis, den femte Campo Grande, den sjette er Belo Horizonte og den sjuande er Brasília.
Regnperioden i São Paulo, er mellom november og mar med meir enn 100 millimeter regn. April og oktober har i gjennomsnitt 100 mm. Januar er den mest regnfulle månaden, med 241mm regn i månaden. August er den tørraste månaden, med berre 39mm regn i månaden. São Paulo har eit subtropisk klima på grunn av at den ligg 760 moh.. Dersom den hadde lege ved kysten, hadde den hatt eit tropisk klima.
Det er vanleg at luftforureininga aukar om vinteren i São Paulo. August er den verste månaden, og februar er den månaden med best luftkvalitet.
Inndelingar
São Paulo kommune er delt inn i trettiein bydelar, som deretter er inndelt i distrikt. Bydelane er offisielt inndelt i ni regionar (zonas), basert på beliggenheit og busetjingsmønster. Det er derimot enkelte organ og institusjonar (telefonselskap, valkretsar og liknande) som brukar ei anna inndeling enn den offisielle.
Samansetjing og utvikling
São Paulo har eit stort mangfald av urbane karakteristika, typisk for metropolar i utviklingsland. Hovudkjernen i byen er vertikal, prega av byggnader innan handel og servicenæringa. I utkantane har bygningane som regel to til fire etasjar. Samanlikna med andre såkalla «globale» byar, som New York og Hong Kong, er São Paulo rekna som ein «låghus-by». Det er få bygningar med meir enn førti etasjar, og gjennomsnittshøgda på blokkene er på 20 etasjar.
Dei følgjande busetjingsmønstra er mest vanlege:
Etnisk samansetjing
I følgje IBGE har befolkninga i São Paulo følgjande etnisk opphav: europeisk (65,7 %), afro-europeisk (26,2 %), afrikansk (6,0 %), austasiatisk (2,1 %) og urfolk (0,1 %). São Paulo er den mest multikulturelle byen i Brasil og ein av dei mest mangfaldige i verda. Sidan 1870 har om lag 2,3 millionar innvandrarar frå heile verda busett seg i delstaten.
São Paulo er mellom anna rekna som den største portugisiske byen utanfor Portugal, den største japanske byen utanfor Japan, den største spanske byen utanfor Spania, den tredje største italienske byen i verda utanfor Italia og den tredje største libanesiske byen utanfor Libanon.
Europearar
Den italienske befolkninga er blant dei mest markante, og er å finne over heile São Paulo. 55 % av befolkninga i São Paulo, altså 5,5 millionar menneske er etterkomarar etter italienarar. Ingen italienske byar har fleire italienarar enn São Paulo, den største byen i Italia, Roma, har 2,5 millionar innbyggjarar. I starten etablerte italienarane seg i utvalde strøk, slik som Bixiga og Mooca, som framleis har eit italiensk preg. På byrjinga av 1900-talet var italiensk meir utbreidd enn portugisisk i São Paulo. Dei ulike italienske dialektene sette sitt preg på dagens São Paulo-dialekt. Den portugisiske befolkninga har òg sett preg på byen, og er like omfangsrik som den italienske. Det finst òg eit betydeleg innslag spanske og tyske innvandrargrupper. Det finst fleire enn 60 tusen jødar i São Paulo, for det meste konsentrert i bydelane Higienópolis og Bom Retiro.
Arabarar
Ein av dei mest markante innvandrargruppene i byen er den arabiske. Mellom 1900 og 1930 kom det eit stort tal libanesarar og syrarar. Etterkomarane deira er i dag fullstendig integrert i den brasilianske befolkninga, men enkelte kulturelle særtrekk set preg på byen den dag i dag. Det finst eit utal arabiske restaurantar, og rettane dei serverer har vorte innlemma i det brasilianske kjøkken, slik som quibe og esfiha. Restaurantes de comida árabe abundam por toda a cidade, vendendo pratos que já entraram definitivamente na culinária brasileira: quibe, esfiha. Gata Rua 25 de Março vart danna av arabarar, som i all hovudsak dreiv med handelsverksemd.
Asiatar
São Paulo er den byen i Brasil med flest personar med aust-asiatisk avstamming. 2,1 % av innbyggjarane, dvs. ca. 200 000 personar, er av orientalsk bakgrunn. Det japanske samfunnet i byen er det største utanfor Japan. Innvandringa frå Japan starta i 1908, og varte fram til 1950-talet. Den største konsentrasjon av japanarar kan finnast i bydelen Liberdade. Der kan ein finne skilt som er skrivne på japansk, butikkar med japanske varer og høyre folk snakke japansk i gatene. Det finst òg ein betydeleg koreansk koloni i byen. Det finst over 60 tusen personar med sør-koreansk avstamning, for det meste busett i området Bom Retiro. Det finst eit betydeleg antal kinesarar i bydelen Cambuci.
Svarte
Allereie på 1800-talet hadde byen ei afro-amerikansk befolkning, men det var først på andre halvdelen av 1900-talet at den svarte befolkninga starta å auke, på grunn av innvandring frå andre delstatar i Brasil, for det meste kystområdet i Bahia.
Nordaust-brasilianarar (Nordestinos)
Etter at den europeiske og asiatiske innvandringa stagnerte etter 1930-talet, byrja ei innvandringsbølgje frå Nordaust-Brasil. Dei fleste innvandrarane kom frå delstatane Pernambuco, Paraíba, Alagoas, Bahia og Minas Gerais. Mange av desse var afro-brasilianarar. På grunn av det enorme innvandringstrykket, og mangel på gode føresetnader for dei fleste, valde mange av desse innvandrarane å vende tilbake til heimeområda sine.
Politiske tilhøve
Den utøvande makta i kommunen São Paulo er representert gjennom ordføraren og sekretærkabinettet hans, i følgje retningslinene i den føderale grunnloven. Handlingsplanen for kommunen har bestemt at den offentlege forvaltninga skal sørgje for at befolkninga får det som trengst for å oppretthalde eit deltakande demokrati, og dette har ført til at byen er inndelt i bydelsadministrasjonar, som vert leia av ein bydelsordførar.
Den lovgjevande makta er representert gjennom bydelstinget, som er sett saman av 55 representantar valde inn for fire år om gangen. Bydelstinget utformar og stemmer over lovar som gjeld forvaltninga og den utøvande makta, særskilt kommunebudsjettet. På grunn av ordføraren sin vetorett, kan avstemminga over slike lover skape sterk debatt mellom den utøvande og den lovgjevande makta.
I tillegg til den lovgjevande prosessen og arbeidet til dei ulike sekretariata, finst det ei rekkje såkalla «kommuneutval", som arbeider med ulike tema. Desse må vere samansett av medlemer frå det sivile samfunnet. Det har vore stilt spørsmålsteikn ved arbeidet til desse utvala, også om kor vidt dei er representative. Følgjande kommuneutval er aktive per i dag: Barne- og ungdomsutvalet (CMDCA), Informatikkutvalet (CMI), Handikaputvalet (CMDP), Utdanningsutvalet (CME), Bustadsutvalet (CMH), Miljøutvalet (CADES), Helseutvalet (CMS), Turistmeutvalet (COMTUR), Menneskerettsutvalet (CMDH), Kulturutvalet (CMC), Trygdeutvalet (COMAS) og Rusmiddelsutvalet (COMUDA).