cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
High Wycombe
Historie
Namnet på byen er avleidd av elva Wye og det gammalengelske ordet for ein skogkledd dal, combe. Byen er første gong nemnd i historiske kjelder i 970 som Wicumun, og seinare er han nemnd i Domesday Book, på det tidspunktet hadde han seks møller. Omkring år 2 var det ein romersk villa på staden, som fleire gonger er utgraven, seinast i 1954; her vart det mellom anna funnen mosaikkar og badhus. Under den engelske borgarkrigen vart det utkjempa eit mindre slag i nærleiken av High Wycombe. Den seinare statsministeren Benjamin Disraeli budde i byen.
High Wycombe var kjend som Chepping Wycombe eller Chipping Wycombe fram til omkring 1911.
Godzilla
Godzilla (japansk ゴジラ, gojira) er eit oppdikta dinosauraktig monster kjend frå ei rekkje japanske filmar. Det japanske filmstudioet Toho har totalt laga 28 offisielle filmar med monsteret. Den første Godzilla-filmen hadde premiere i 1954. Det er laga ei rekkje filmar sidan. Det er også laga ein amerikansk godzillafilm, Godzilla, frå 1998.
103. forsyningsbrigade
103. forsyningsbrigade (russisk 103-я бригада материального обеспечения) er ein forsyningsbrigade underlagd 35. kombinerte armé i det russiske forsvaret. Han er forlagt til Belogorsk.
Aprite le finestre
«Aprite le finestre» (italiensk for Opn vindaugo) var eitt av dei to italienske bidraga i Eurovision Song Contest 1956, framført på italiensk av Franca Raimondi.
Eurovision Song Contest 1956
«Aprite le finestre», framført av Franca Raimondi, vann Festival della Canzone Italiana di Sanremo 1956, den italienske uttakinga til Eurovision Song Contest 1956. Songen fekk dimed, saman med andreplassen «Amami se vuoi» av Tonina Torrielli, representere Italia i den fyrste utgåva av Eurovision Song Contest.
Songen starta som nummer sju i finalen, etter Luxembourg med «Ne crois pas» av Michèle Arnaud og før Nederland med «Voorgoed voorbij» av Corry Brokken. Ein veit ikkje kva for plass bidraget enda på av di det ikkje vart gjeve nokre poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.
Avsyukbreen
Avsyukbreen er ein isbre på Arrowsmith Peninsula i Graham Land, som flyt nordvest til Shumskiy Cove. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Grigorij A. Avsiuk, ein russisk glasiolog som var spesialist på brear i Sentral-Asia.
Fjelltistelslekta
Fjelltistelslekta (Saussurea) er ei planteslekt i korgplantefamilien. I Noreg veks ein art frå slekta, fjelltistel (Saussurea alpina).
Vade retro satana
Vade retro satana (omsett «Vik, Satan», «Gakk burt, Satan» eller «Vik bak meg, Satan») er dei fyrste orda av ei katolsk bøn for djevelutdriving.
Denne bøna går i alle fall attende til mellomalderen. Ein har funne ordlegginga i eit verk frå Kloster Metten i Bayern frå 1415.
Bøn
Den latinske teksten:
(Heile bøna er forkorta på medaljongillustrasjonen, fyrst på krossen og deretter ringen)
Beinveges omsetting:
Soge
«Vade retro satana» liknar ei setning frå markusevangeliet (8:33), der Jesus taler strengt til Peter og seier «Gakk ut or augo mine, Satan! Du hev ikkje ans for det som er Guds vilje, men berre for det som er menneskevilje.»
«Vade Retro Satana» er framleis ein del av katolsk eksorsisme, det noverande ritualet er i De exorcismis et supplicationibus quibusdam.
Hånger
Hånger er ein svensk tettstad i Värnamo kommun i Jönköpings län i Småland. I 2005 hadde tettstaden 305 innbyggjarar.
Richard Dawson Bates
(Sir) Richard Dawson Bates, ogso berre kjend som Dawson Bates var advokat, politikar for Ulster Unionist Party og medlem i Orangeordenen. Han har vore omtala som unionistisk "apparatchik" og som den gråeminensen i den nordirske unionismen, i skuggen av Sir Edward Carson og James Craig.
Som minister for Home Affairs i regjeringa Craig frå 1921-1943 var han den som formulerte, innførte og iverksette spesiallover/fullmaktslover og som bygde opp fullmaktene og maktapparatet bak den unionistiske eittpartistaten. For sine innsatsar fekk Dawson Bates fleire utmerkingar, føre han vart lyfta inn i lågadelen. Han vart offiser i Order of the British Empire (OBE) i 1919, Knight Bachelor i 1921, og fyrste baronett av Magherabuoy i 1937. Baroniet ligg nær Portrush i grevskapet Derry/Londonderry.
Oppvekst, familie og utdanning
Dawson Bates var fødd i Strandtown i det unionistiske aust-Belfast, området mellom byflyplassen George Best Belfast City Airport og Newtownards Road. Faren, som hadde same namn, var advokat og "Clerk of the Crown", ei rolle i den britiske koloniadministrasjon som mellom anna handla om å administrera politiske val. Bestefaren på farssida, John Bates (avliden 1855), hadde hatt underordna roller i det konservative partiet i Belfast.
Richard Dawson Bates (d.y.) var utdanna ved Coleraine Academical Institution og som jurist ved Queen's College Belfast (seinare Queen's University). I 1900 starta han å praktisera som jurist, og i 1908 starta han firma saman med onkelen.
Dawson Bates inngjekk ekteskap med Jessie Muriel Cleland, dotter av Sir Charles John Cleland. Dei fekk ein son, Major Sir John Dawson Bates, andre baronett av Magherabuoy.
Politisk karriere
Trass i at han har vorte rekna som "a small man physically and intellectually", gjorde han politisk karriere som bragte han meir personleg makt i Nord-Irland enn nokon annan person i tiåra etter 1921. I 1906 vart han mellombels engasjert som sekretær for Ulster Unionist Council, den organisatoriske kjerna i Ulster Unionist Party. I denne rolla kunne han trekkja i trådene for viktige seinare hendingar. Bates var avgjerande viktig organisator av Ulster-pakta (1912), danninga av Ulster Volunteer Force, den lojalistiske våpensmuglinga til Larne og skipinga av Ulster Unionist Labour Association (1918). Det siste hovudsakleg for å motverka innverknad frå sosialistiske idear. Han var og omreisande for organisatorisk styrking av Ulster Unionist Party.
Haavard Martinsen
Haavard Martinsen var ein norsk kjemikar, forretningsmann og politikar, fødd i Nedre Eiker og oppvaksen i Oslo. Gustav Martinsen var far hans.
Richard Dawson Bates
Politisk karriere
I Craig-regjeringa var Bates, saman med statsminister Craig representant for det som har vorte kalla "populistane" - som i motsetnad til "antipopulistane" ynskte å strekkja seg lengst mogeleg for at den unionistiske arbeidarklassen skulle ha same levekårsutvikling som arbeidarklassen i det Sameinte kongeriket elles. Dette for å sikra unionistisk samstende. Rolla han og Craig spela i samband med skipinga av Ulster Unionist Labour Association, er eit av fleire døme på ei slik orientering.
Haavard Martinsen
Martinsen gjekk på Krigsskulen og studerte seinare kjemi i Dresden. I 1904 leverte han avhandlinga Bidrag til nitreringsprocessens reaktionskinetik og vart den fyrste dr.philos. frå Kjemisk institutt ved Universitetet i Oslo. Etter studieopphald i Paris og London underviste han frå hausten 1905 på den tekniske skulen i Oslo.
Weston-super-Mare
Weston-super-Mare er ein kystby i Somerset i England. Han har kring 85 000 innbyggjarar og ligg ved Bristolkanalen, omkring 28 km sørvest for Bristol. Byen er kjent for sine sandstrender, som er populære badestader sjølv om det ved lågvatn kan vere dryge halvannan kilometer frå strandlinja til vatnet.
Richard Dawson Bates
Politisk karriere
Som ansvarleg minister og den som fekk svært vidtgåande personlege fullmakter for Civil Authorities (Special Powers) Act (1922), var han ein sentralfigur både i utforminga av det juridiske grunnlaget for statleg maktbruk og i den faktiske bruken av denne lova. Denne lova er noko av det mest illgjetne, illiberale og undertrykkjande lovverket som nokon gong har vorte vedteke i eit formelt liberalt demokrati. Det er soleis svært diplomatisk formulert når ei fagbok skriv at personen Richard Dawson Bates soon became a byword for discourtesy bordering on contempt for the Roman Catholic community [...]. Det er klårt over grensa for forakt når han looked upon all Roman Catholics as Nationalists, and all Nationalists, not just as political enemies, but as traitors. Ein sentral (protestantisk) revisor i den nordirske administrasjonen hevda at Dawson Bates hadde so sterke fordomar mot katolikkar at han hadde presisert andsynes den høgste departementsembetsmannen sin (permanent secretary) at han ikkje ynskte at den mest underordna sekretær engasjer til teneste i sitt department dersom han var "papist". Etter den tunge tyske bombinga av Belfast våren 1941, hevda han i eit regjeringsnotat at det sannsynlegvis var 5000 uinnkvarterbare personar i Nord-Irland, og hevda at dette var på grunn av "personal habits which are sub-human."
Haavard Martinsen
Då eldste bror hans døydde våren 1908 byrja Martinsen å arbeide i familiefirmaet Bjølsen Valsemølle, frå 1911 som forretningsførar. I 1918 tok han over både som direktør og styreformann i firmaet, stillingar han hadde til 1949 og 1951. Som formann i Mølleforeningen frå 1913 aksepterte han strenge reguleringar av mylnebransjen under fyrste verdskrigen og seinare kornmonopolet gjennom etableringa av Statens Kornforretning i 1929. Desse ordningane syrgde for solid forteneste til Bjølsen Valsemølle i mellomkrigsåra, som elles ekspanderte gjennom oppkjøp av andre mylner.
Hammarstrand
Hammarstrand er ein svensk tettstad i Jämtlands län i Jämtland. Det er administrasjonssenter i Ragunda kommun og i 2005 hadde tettstaden 1 061 innbyggjarar. Staden ligg ved Indalsälven, om lag 100 km søraust for Östersund og 130 km nordvest for Sundsvall.
Weston-super-Mare
Namnet Weston kjem frå angelsaksisk «west tun», «vestleg busetjing». Den skildrande delen er uvanleg, då ein har halde forma frå mellomalderlatin, som tyder «på havet», men uttala er endra.
Hammarstrand
Namnet indikerer at det har vore ei strand på staden, og før 1796 låg Hammarstrand ved breidda av den dåverande Ragundasjön, som i austlege ende hadde det 35 meter høge fossefallet Storforsen, òg kalla Gedungsen. For å gjere det lettare å fløyte tømmer byrja ein å lage ein kanal på sørsida av fossen. Men vårflaumen 6.-7. juni 1796 feide med seg heile kanalen og opna elva for det elveleiet ho hadde før siste istid. På fire timar vart heile den 25 km lange Ragundasjön tømd for tre millionar kubikkmeter vatn. Det gamle elveløpet og Gedungsen blei tørrlagt og blir kalla no Döda fallet. Det er ei av dei største naturkatastrofane i Sverige nokonsinne.
Halifax i England
Halifax er ein by i West Yorkshire i det nordlege England. Han voks fram som eit sentrum for ullproduksjon frå 1400-talet. Byen er administrasjonssenter for den sameinte styresmakta Calderdale.
Namnet blir sagt å vere ei forvansking av det gammalengelske ordet for holy (heilagt) og face (andlet), ein referanse til ei segn om at Johannes Døyparen vart gravlagt der. Legenda oppstod i mellomalderen, og vart så viktig for byen av byvåpenet har eit bilete av helgenen. Soknekyrkja, som vart reist på 1100-talet, er vigd til Johannes Døyparen.
Halifax Piece Hall var ein marknadshall der stykke av ullstoff vart selt. Han opna 1. januar 1779, og var berre open to timar i veka, på laurdag morgon. I den korte perioden var det hektisk aktivitet i dei 315 romma som vart leidd av handelsmenn. Etter mekaniseringa av ullindustrien vart hallen omgjort til ein offentleg marknad. Denne er framleis i bruk. Tidlegare låg Calderdale industrimuseum i hallen, men det har vorte nedlagt.
Hammarstrand
I staden for ein stor sjø med ein foss i austlege ende, fekk ein no eit område som folk etter kvart tok i bruk. Fossen låg no i vestenden og blei kalla Hammarforsen, og var god for kverner og til andre føremål, så folk byrja å busette seg her. Midt på 1800-talet blei det oppdaga ei jernhaldig kjelde der det før hadde vore sjø, og det blei etablert eit badehotell. I 1900 fekk staden posthus, seinare kom andre sentrumsfunksjonar. I 1928 blei ein kraftstasjon etablert. Då Fors, Stugun og Ragsunda kommunar blei slått saman i 1974, blei Hammarstrand vald som administrasjonssenter.
Hammarstrand var òg kjend for sin bob- og akebakke. Den første VM-konkurransen blei arrangert i 1967, sidan var det VM der både i 1975 og 1981. EM har blitt arrangert i 1970, 1976, 1978 og 1986. Dei milde vintrane har derimot gjort at banen ikkje har vore i bruk dei seinare åra.
Weston-super-Mare
Byen voks i viktoriansk tid, då det vart populært å reise på ferie til sjøen. Saman med Burnham-on-Sea tente Weston på plasseringa, nær både Bristol, Bath og det sørlege Wales. Då jarnbana kom byrja tusenvis av turistar å kome til byen for kortare opphald. Birnbeck Pier vart ferdigstilt i 1867 for å gje eit tilbod til alle dei vitjande i form av spelehallar, teservering, tivoli og eit fotostudio.
Den nye piren tydde at mange vitjande ikkje kom inn i sentrum. Dei starta difor bygginga av Grand Pier, som vart opna i 1904 nær hovudgatene. Han var opphavleg tenkt å bli 2,4 km lang. Han står enno i forkorta form, men musikkteatret som stod på han er erstatta av kafear og ulike underhaldningstilbod. Den 28. juli 2008 brann han ned til grunnen.
Etter første verdskrigen vart det bygd fleire ting for turistane, som ein vinterhage og paviljong, eit utandørs symjebasseng og ein flyplass. Under andre verdskrigen vart mange som var evakuert frå andre stader innkvartert i byen. Weston vart bomba fleire gonger, og delar av sentrum vart skadd.
Etter krigen kom ei nedgangstid for Weston, såvel som for andre kystbyar. Etterkvart kom tilboda om billege utanlandsreiser, og med nedleggingar innan mange industriar kunne færre arbeidarfamiliar, som dei frå gruvebyane i Wales, fere på ferie. Fleire industrinæringar etablerte seg i byen, blant anna flyproduksjon. Med motorvegen M5 i nærleiken vart transporthøva betra, og byen har fått fleire industribedrifter, og mange innbyggjarar pendlar til Bristol.
Blant kjende personar frå Weston-super-Mare er John Cleese, Jeffrey Archer og Jill Dando.
Voorgoed voorbij
«Voorgoed voorbij» (nederlandsk for Forbi forgodt) var eit av dei to nederlandske bidraga i Eurovision Song Contest 1956, framført på nederlandsk av Corry Brokken.
Eurovision Song Contest 1956
«Voorgoed voorbij», framført av Corry Brokken, vann Nationaal Songfestival 1956, den nederlandske uttakinga til Eurovision Song Contest 1956, saman med «De vogels van Holland» av Jetty Paerl. Dei to bidraga fekk dimed representere Nederland i den fyrste utgåva av Eurovision Song Contest.
Songen starta som nummer åtte i finalen, etter Italia med «Aprite le finestre» av Franca Raimondi og før Sveits med «Refrain» av Lys Assia. Ein veit ikkje kva for plass bidraget enda på av di det ikkje vart gjeve nokre poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.
Haavard Martinsen
Martinsen var ordførar i Oslo 1920-22, vald for partiet Høgre.
Hammerdal
Hammerdal er ein svensk tettstad i Strömsunds kommun i Jämtlands län i landskapet Jämtland. I 2005 hadde tettstaden 996 innbyggjarar. Hammerdal ligg ved E45 cirka 30 kilometer sør for Strömsund. Staden var administrasjonssentrum for Hammerdals kommun frå 1944 til 1973, då han blei ein del av Strömsunds kommune.
Staden er kjend for treindustri og for eit større sementstøyperi. Hammerdal var lenge eit kyrkjeleg sentrum for nordre Jämtland og ein kjenner til at det var kyrkje der på 1300-talet. Noverande kyrkje er frå 1782. Staden var òg eit juridisk sentrum for nordre Jämtland gjennom Hammerdals tingslag, som grensa til Lappland i nord og til Nord-Trøndelag i vest. I 1928 hadde tinglaget 18 007 innbyggjarar på eit areal som var 9220 kvadratkilometer stort.
Sanford Valley
Sanford Valley er ein dal som går frå nord til sør mellom Nottage Ridge og McClelland Ridge aust i Olympus Range i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (1997) etter Leroy L. Sanford, ein topografiingeniør og i 1971-72 medlem av feltgruppa frå US Geological Survey (USGS) som kartla området kring McMurdo Dry Valleys for kart på 1:50 000.
Christoffer Staib
Christoffer Staib er ein norsk skodespelar frå Oslo.
101. forsyningsbrigade
101. forsyningsbrigade (russisk 101-я бригада материального обеспечения) er ein forsyningsbrigade underlagd 5. kombinerte armé i det russiske forsvaret. Han er forlagd til Ussurijsk.
Scuttle Valley
Scuttle Valley er ein liten isfri dal med innsjøar av smeltevatn som ligg parallelt til og like sør for Towlebreen i Convoy Range i Victoria Land. Den nedre delen av dalen ligg nordaust for Elkhorn Ridge og er skild frå Towlebreen av ein dolerittrygg på sida av Towlebreen 80 m oppom dalbotnen. Dalen vart vitja av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE), 1976–77, leia av Christopher J. Burgess. Namnet kom frå at det vart oppdaga ein fallskjerm og eit forlate flydropp i nærleiken.
Kjerneenergi
Kjerneenergi (òg kalla atomenergi), er er ei nemning på energi som vert frigjort ved fisjon (spalting) og fusjon. I ein kjernereaktor vert energien som blir frigjort ved spalting av uran- og plutoniumkjernar nytta til å varma opp vatn og produsera damp som driv ein dampturbin som genererer elektrisitet. Kjerneenergi verta òg nytta til å driva til dømes ubåtar, isbrytarar, hangarskip og så vidare.
Energien som blir frigjort når ein fissil kjerne blir spalta tilsvare omtrent 200 MeV, jamført blir det frigjort 3-4 eV når ein brenn eit karbonmolekyl.
Bakgrunnsstoff
Ядрена енергия Łéétsoh bee atsiniltłʼish álʼį́į́h
Sessrumnir Valley
Sessrumnir Valley er ein høg, hovudsakleg isfri dal som ligg aust for Mount Freya i Asgard Range i Victoria Land. New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) godkjende namnet i 1982 etter eit forslag av G.G.C. Claridge frå New Zealand. Det er eit av fleire namn frå norrøn mytologi i Asgard Range. Sessrumnir er bustaden til gudinna Frøya.
Jaljulia
Jaljulia (hebraisk skrift גַ'לְג'וּלְיָה, arabisk skrift جلجولية), offisielt òg skrive Jaljulye, er ein arabisk by i Israel nær Kfar Saba. I 2011 hadde han eit folketal på 9 000.
Historie
I romartida vart landsbyen kalla «Galgulis», og i krossfarartida vart han omtalt som «Jorgilia» i 1241.
Van Maanen-stjerna
Van Maanen-stjerna (van Maanen 2) er ein kvit dverg. Ho er ein tett, kompakt stjernerest som ikkje lenger genererer energi og har kring 68 % av massen til sola, men berre kring 1,1 % av solradien. Av alle dei kvite dvergane ein kjenner til, er ho den tredje nærmaste til sola, etter Sirius B og Procyon B, og den nærmaste einsame kvite dvergen. Ho vart oppdaga i 1917 av den nederlansk-amerikanske astronomen Adriaan van Maanen, Van Maanen-stjerna var den tredje kvite dvergstjerna som vart oppdaga, etter 40 Eridani B og Sirius B, og den første som ikkje var eit medlem av eit fleirstjernesystem.
Jaljulia
Historie
I 1265 veit ein at sultan Baibars gav like delar av landsbyen til tre av emirane sine. Ein av desse, emir Badr al-Din Baktash al-Fakri, tok delen sin av landsbyen med i ein waqf han grunnla.
Van Maanen-stjerna
Van Maanen-stjerna ligg 13,9 lysår frå sola i stjernebiletet Fiskane, kring 2° sør stjerna Delta Piscium, og har relativt høg eigenrørsle på 2,98 bogesekund i året. Ho er for lyssvak til at ein kan sjå ho med det nakne auga. Som andre kvite dvergar er ho særs tett og massen er estimert til å vere kring 63 % av solmassen, men berre kring 1 % av solradien. Den ytre atmosfæren har ein temperatur på kring 6 220 K, som er relativt kjølig til å vere ein kvit dverg. Sidan alle kvite dvertar gradvis stråler bort varmen sin over tid, kan temperaturen nyttast til å estimere alderen hennar, som er trudd å vere kring 3 milliardar år.
Jaljulia
Historie
I 1596 vart Jaljulia ein del av Det osmanske riket, i Banu Sa´b nahiya under Nablus liwa, med eit folketal på 100 hushaldningar («khana»). Han betalte skattar av ei rekkje avlingar, inkludert kveite og bygg, i tillegg til «sommaravlingar», «enkelte inntekter», «geiter og bier», og ein marknadsskatt. Det var òg ein koppskatt for kristne og jødar i landsbyen.
Under Sinai- og Palestinafelttoget i fyrste verdskrigen låg landsbyen ved den osmanske frontlinja og vart øydelagd av britisk artilleri.
I 1945 hadde landsbyen 740 innbyggjarar, all klassifiserte som arabarar. Dei eigde i alt 11 873 dekar land, medan 447 dekar var i offentleg eige. Jødar eigde 365 dekar land.
Etter krigen i 1948 låg Jaljulia på den arabiske sida av våpenkvilelinja og landområdet vart konfiskert av Israel. Det vart overført til Israel med våpenkvileavtalen i 1951, men mislukkast å få tilbake området som vart gjeven til nye israelske busetjingar.
Landemerke
Moskeen som lokalt vert kalla Jami Abu´l-Awn, er knytt til den religiøse leiaren Shams al-Din Abu´l - Awn Muhammad al-Ghazzi på 1400-talet, som skal ha kome frå denne landsbyen. Arkitekturen til moskeen er i følgje Petersen samsvarande med at han vart bygd på 1400-talet eller tidleg på 1500-talet.
Karavanseraiet eller khanen ligg på andre sida av vegen for moskeen. Khanen vart bygd av Sayf al-Din Tankiz, som var guvernør i Damaskus 1312-1340. Han var framleis i drift på 1500-talet, då han vart nemnd i ein osmansk firman. På 1800-talet vart han sett av Guérin, som skildra han som ein vakker khan med ein fleirkanta minaret som låg i ruinar.
Efterretninger og Opmuntringer
Efterretninger og Opmuntringer angaaende de nærværende Krigsbegivenheder, ofte berre omtala som Efterretninger og Opmuntringer, var ei norsk avis som kom ut mellom midten av august og slutten av desember 1807. Redaktør for avisa var boktrykkaren Niels Wulfsberg. Utgangspunktet for utgivinga var at avisforesendingane frå København svikta ved den britiske blokaden av Noreg i samband med napoleonskrigane.
Efterretninger og Opmuntringer hadde ikkje annonsar som sin hovudgeskjeft, til forskjell frå dei andre avisene på si tid, her var det nyhenda som stod i sentrum. Wulfsberg fann mellom anna stoff til avisa i private brev og utanlandske publikasjonar som sneik seg unna blokaden. Intensjonen bak avisa var å gi ut eit blad som skulle «afhandle politiske, moralske, oekonomiske, artistiske Materier», ifølgje Wulfsberg sjølv. Dette skulle likevel skje innanfor «vor Trykkefriheds Grændser», og for å vekkja minst mogleg uvilje hos regimet omtala Wulfsberg seg sjølv som «en Ven af Politie og god Orden», altså ein som fullt ut respekterte lovar og styresmakt. Innhaldet i avisa var heller ikkje kritisk overfor regimet, men inehaldt heller mykje kritikk av Storbritannia, den nyvunne fienden til Danmark-Noreg. Noko dristig var det likevel då avisa prenta eit «Forslag til en Deposito-Casse», som tok til orde for å oppretta ein eigen norsk kredittinstitusjon, då det ikkje var råd å få pengar frå København, og det var «allerede megen Pengemangel blandt de Handlende». Slike særnorske institusjonar var uønskte frå sentralmaktene si side, og ein såg ikkje med velvilje på dei som argumenterte for slikt. Episoden ser derimot ikkje ut til å ha vorte følgd opp av myndigheitene.
Etter eit halvt år og 43 nummer gjekk avisa inn, og Wulfsberg byrja like etter å gi ut avisa Tiden.
St. Georgbukta
I følgje ei segn var det ved dene bukta St. Georg drap ein drake. Bukta byrjar ved Beirutneset og husar ein marina og det kjende landemerket Saint George Hotel. Hotellet har fått namn etter bukta, og strekkjr seg nord til Dbayeh marina. Høge bustadblokker og hotell ligg ved bukta i lag med ein promenade med palmetre, Corniche. Porta of Beirut dekkjer den austlege delen av bukta.
Bukta var vertskap for ein verdsmeisterskap i segling i Fireball-klassen i 1971 og hadde fleire år ein internasjonal vasskikonkurranse frå 1955 fram til borgarkrigen byrja.
Shoresh
Den 15. april 1948, erobra Harelbrigaden den arabiske landsbyen Saris ved hovudvegen til Jerusalem. Det vart skote mot jødiske kjøretøy frå den strategiske høgda.
Dette året grunnla ei gruppe emigrantar frå Aust-Europa ein kibbutz på staden, og baserte namnet på den fråflytta landsbyen. Fire år seinare vart han ein moshav. I dag er det eit hotell, konferansesenter og bankett-hall i Shoresh.
I juli 1995 øydela ein brann fjørkre- og fruktindustrien i landsbyen, øydela hotell og halvparten av heimane.
Baderbreen
Baderbreen er ein liten isbre som drenerer vestsida av Rudozem Heights og som flyt til Bourgeoisfjorden like sør for Thomson Head på German Peninsula på Fallières Coast på vestsida av Graham Land i Antarktis. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1958 etter den sveitsiske glasiologen Henri Bader frå Rutgers University (USA), som skreiv eit viktig verk om utviklinga av snøflak og korleis dei endrar seg.
Øvre Galilea
Øvre Galilea (hebraisk הגליל העליון, HaGalil Ha'elion) er eit geografis-politisk omgmrep nytta sidan slutten av Den andre tempelperioden, og synte opphavleg til eit fjellområdet som dekkjer det noverande nordlege Israel og sørlege Libanon. Grensene til området er Litanielva i nord, Middelhavet i vest, Beit HaKerem-dalen og Nedre Galilea i sør og Jordanelva og Huladalen i aust.
I dagens israelske terminologi, vert namnet hovudsakleg nytta om den nordlege delen av Galilea, som er underlagt Israel.
Historie
Etter oppløysinga av Det osmanske riket og Balfour-erklæringa der Det britiske imperiet lovde å opprette «ein jødisk nasjonalheim» i Palestina, presenterte sionistrørsla for Versailleskonferansen eit dokument der dei bad om at heile området opp til Litanielva skulle innlemmast i Det britiske mandatet for Palestina og den framtidige jødiske staten.
Men berre mindre enn halvparten av dette området vart til slutt ein del av Det britiske mandatområdet Palestina, og den endelege grensa vart endra etter både diplomatiske rørsler og kampar mellom Storbritannia og Frankrike, som slaget ved Tel Hai i mars 1920.
Den nordlege delen av området var ein del av det franske mandatområdet som sidan vart til Libanon, og i lang tid snakka mange sionistiske geografar om Øvre Galilea som den nordlege delen av Galilea i Israel og Libanon.
Under denne definisjonen dekkjer Øvre Galilea eit areal på over 1 500 km², kring 700 i Israel og resten i Libanon. Dette omfattar høglandet i Sør-Libanon som på arabisk vert kalla Jabal Amel, som ein periode på hebraisk vart kalla «Det libanesiske Galilea». Geografisk er det skild frå Nedre Galilea av Beit HaKerem-dalen med høgare fjell og djupare dalar enn dei i Nedre Galilea. Det høgaste fjellet er Har Meron på 1 208 moh. Safed er ein av dei største byane i denne regionen.
I nyare tid har den opphavlege definisjonen av omgrepet gått nesten heilt bort og i dag vert Øvre Galilea nesten berre brukt om delen som ligg i Israel.
Bryllaupet mellom fyrst Albert II og Charlene Wittstock
Bryllaupet mellom fyrst Albert II og Charlene Wittstock fann stad 1. og 2. juli 2011 i Fyrstepalasset i Monaco.
Paret vart fyrst sett saman i 2006. 23. juni 2010 annonserte dei trulovinga.
Den religiøse seremonien fann stad dagen etter på gardsplassen ved fyrstepalasset. I motsetning til andre nyare kongelege bryllaup, var den religiøse seremonien ikkje halden i ein katedral. Seremonien vart leia av erkebiskop Bernard Barsi. Ein del av seremonien var på afrikaans, eit språk med nederlandsk opphav, som vert prata i heimlandet til brura, Sør-Afrika.
Etter den private seremonien 1. juli vart Charlene Wittstock kjend som fyrstinne Charlène av Monaco.
Phil Hartman
Philip Edward Hartman var ein kanadisk-amerikansk skodespelar, komikar, manusforfattar og grafisk designer. Hartman vart fødd i Brantford i Ontario i Canada, og familien flytta til USA då han var ti år gammal. Etter å ha utdanna seg ved California State University, Northridge med ei grad i grafisk kunst, designa han plateomslag for band som Poco og America. I 1975 vart han med i komediegruppa The Groundlings, der han hjelpte Paul Reubens med å utvikla karakteren Pee-wee Herman. Hartman var med på å skriva filmen Pee-wee's Big Adventure og hadde gjentekne opptredenar som Captain Carl i Reubens-showet Pee-wee's Playhouse.
I 1986 vart Hartman med i komedieshowet Saturday Night Live (SNL) som medverkande, og vart der i åtte sesongar fram til 1994. Han fekk kallenamnet «Glue» for evna si til å halda showet saman og hjelpa andre skodespelarar, og vann ein Primetime Emmy Award for arbeidet sitt med SNL i 1989. Han spelte òg Bill McNeal i komiserien NewsRadio, gav stemme til Lionel Hutz og Troy McClure i The Simpsons, og hadde biroller i filmane Houseguest, Jingle All the Way og Small Soldiers.
Etter to skilsmisser gifta Hartman seg i 1987 med Brynn Omdahl, som han fekk to barn med. Ekteskapet deira var uroleg på grunn av narkotika- og alkoholmisbruket til Brynn. I 1998, medan Phil sov i senga si, skaut og drap Brynn han, og gjorde seinare sjølvmord. I vekene etter drapet vart Hartman hylla i ei bølgje av hyllester. Dan Snierson frå Entertainment Weekly skreiv at Hartman var «den siste personen du ville forventa å lesa om i grelle overskrifter i morgonavisa di ... ein heilt vanleg fyr, elska av alle han jobba med». Han vart posthumt innlemma i Canada og Hollywood Walk of Fame i 2012 og 2014
Diskografi
1974 1975 1977 1979 1980
Kafr Bara
Historie
Ein har funne keramikk og glas frå romartida (100-talet) og tidleg bysantinsk tid (300- til 400-talet) i ei gravgrotte i Kafr Bara. Arkeologiske utgravingar har avdekt funn frå ein landleg busetnad frå bysantinsk og tidleg islamsk tid (500- til 800-talet).
I 1596 stod Kafr Bara oppført i osmanske skattelister som ein del av Jabal Qubal nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 20 muslimske hushaldningar. Han betalte skattar av kveite, bygg, sommaravlingar, og geiter eller bikubar.
I 1945 var folketalet i Kafr Bara på 150, alle arabarar, som eigde 3 959 mål land i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 10 mål for sitrus og bananar, 12 var plantasjar og irrigert land, 1 841 nytta for korn, medan 14 dekar vart utbygd (urbant) land.
Kjelder
''
Hild Sofie Tafjord
Hild Sofie Tafjord er ein norsk musikar fødd i Langevåg Ho spelar valthorn, og nytter også ulike elektroniske instrument og datamaskin. Tafjord er kjend frå fleire grupper og innspelingar, særleg innan eksperimentell elektronika og jazz.
Hild Sofie Tafjord studerte ved Toneheim folkehøgskole med blant anna Maja Ratkje, og blei deretter første med eksamen i valthorn frå Jazzlinja på Norges musikkhøgskole i 2001. Saman med Ratkje har ho spelt i kvartetten SPUNK med Lene Grenager og Kristin Andersen (frå 1995), duoen Fe-mail (frå 2000) og trioen Agrare (med dansaren Lotta Melin). I Slinger speler ho med Grenager og Lisa Dillan, og i Lemur speler ho med Grenager, Michael Francis Duch og Bjørnar Habbestad.
Ho har spelt mykje i duo med Håkon Kornstad og har samarbeidd med Zeena Parkins, Fred Frith, Ikue Mori og Matmos. Vidare har ho spelt i Crimetime Orchestra, No Spaghetti Edition og Norwegian Noise Orchestra. Av andre samarbeid kan ein nemna Kjetil Manheim frå Mayhem og Øyvind Berg.
Ho er dotter til jazztubaisten Stein Erik Tafjord og niese til hornisten Runar Tafjord.
Variasjonen i astronomi
Variasjonen innan astronomi er ein halvmånadleg periodisk forandring i rørsla til månen som vart oppdaga av Tycho Brahe, men først forklart av Isaac Newton. Det er ein av dei viktigaste perturbasjonane i månerørsla
Bagshawebreen
Bagshawebreen er ein isbre som drenerer nordaustsida av Mount Theodore og munnar ut i Lester Cove i Andvord Bay, på vestkysten av Graham Land. Munningen av isbreen vart oppdaga og skissert av Belgica-ekspedisjonen i februar 1898, og breen vart først grovt kartlagt av K.V. Blaiklock frå Falkland Islands Dependencies Survey frå M.C. Lester, som overvintra ved Waterboat Point nær Andvord Bay i 1921,
Bedřich Smetana
Bedřich Smetana var ein bøhmisk komponist og musikklærar.
Smetana var smitta av syfilis. I 1874 hadde sjukdomen gjort han døv, og han trekte seg unna ålmenta. Han heldt likevel fram med å komponere, som til dømes Má vlast (Mitt land). Han skreiv òg ein strykekvartett, Z mého života (Frå mitt liv), som er eit sjølvbiografisk verk der ein kan høyre at komponisten var plaga av tinnitus.
Etter kvart blei han sinnssjuk, og kort tid før døden sin blei han lagt inn på mentalsjukehuset der han døydde 12. mai 1884. Han er gravlagt på gravlunden Vyšehrad i Praha. Smetanas arbeid omfattar blant anna åtte operaar der den mest kjende er Den solgte brud. Syklusen Má vlast består av seks symfoniske dikt, der den eine, Vltava (betre kjend som Moldau) er kanonisk. Musikken har gjerne preg av tsjekkiske danserytmar, og melodiane kan ha preg av folkemusikk. Han har hatt stor påverknad på Antonín Dvorák, som òg i stor grad har brukt tsjekkiske tema i arbeida sine.
Humberto Gatica
Biografi
Humberto Gatica var fødd og voks opp i Chile.
Nokre av artistane Gatica har arbeidd er Selena, Il Volo, Celine Dion, Think Out Loud, Richard Marx, Al Jarreau, Andrea Bocelli, Barbra Streisand, Bonnie Tyler, Chaka Khan, Cher, Chicago, Destiny's Child, Eric Benet, Pino Daniele, Madonna, Elton John, Josh Groban, Kansas, Kenny G, Kenny Loggins, Sheena Easton, Kenny Rogers, LeAnn Rimes, Lionel Richie, Mariah Carey, Michael Bublé, Michael Jackson, Janet Jackson, Michael McDonald, 'N Sync, Metallica, Paul Anka, Roxette, R. Kelly, Jackie Evancho, Tina Turner, Whitney Houston, Eros Ramazzotti, Ebrahim Hamedi (EBI), Paulinho da Costa og Johnny Mathis.
Innan latinamerikansk musikk har Gatica arbeidd med artistar som Gloria Trevi, Thalía, Shakira, Alejandro Sanz, Café Quijano, Olga Tañón, Luis Miguel, La Ley, Gloria Estefan, Marc Anthony, Ricky Martin, Myriam Hernández og Alejandro Lerner.
Mellomfransk
[[fil:Artus, Thomas-Les Hermaphrodites, 1605.jpg|mini|Mellomfransk tekst på tittelbladet av Les Hermaphrodites frå 1605. Teksten lyd: Ie ne ſuis masle ny femelle Et ſi ie ſuis bien ceruelle Lequel des deux ie doibs choiſir Mais qu’importe à qui on reſſamble Il vault mieulx les avoir enſemble On en reçoit double plaiſir.
]]
Mellomfransk er eit trinn i fransk språkutvikling som fann stad frå 1300-talet til rundt 1600. Det var ein overgangsperiode frå gammalfransk der fransk skilde seg klart frå andre oïl-språk. Språket fekk ein offisiell status i Frankrike til fordel for latin, frankoprovençalsk, oksitansk og dei andre oïl-språka, og blei utvikla som litterært språk.
Under denne språkperioden forsvann kasus heilt frå språket. Det tidlegare skiljet mellom nominativ og oblik forsvann, og fleirtal blei berre markert med ein -s. Dette medførte at ordrekkjefølgje i setningar blei viktigare og meir fastlagd.
Diftongar blei forenkla, til dømes blei /oi/ til /we/. Schwalyden [ɘ] forsvann etter vokalar, først inne i ord, seinare i slutten. Ein byrja også å utelata endekonsonantar frå uttalen.
Skriftspråket endra seg til ein viss grad for å spegla endringane i talespråket, men hang gjerne etter. Ein finn gjerne ei rekkje ulike grammatiske former og stavemåtar i tekstar frå denne tida. Det var under den mellomfranske perioden at ein gav ut den første franske grammatikkboka. I 1539 kom Robert Estienne si fransk-latinske ordbok ut, og latin blei forbode ved domstolane. Fransk fekk eit større domene då det også blei teke i bruk innan vitskapleg arbeid og som litterært språk. Det fekk eit nytt ordtilfang gjennom lånord og nyord frå latin, italiensk og ein del andre språk, som engelsk, spansk og tysk. Også rettskrivinga generelt blei noko latinisert.
Den mellomfranske perioden fall saman med renessansen. Språket blei brukt av forfattarane Villon, Marot, Rabelais, Montaigne, Ronsard og Pléiade-diktarane. Pléiade-verket Défense et illustration de la langue française (1549) framheva fransk som eit litterært språk som kunne forhøgast gjennom etterlikning av litteratur frå antikken. Det blei også gjort mange omsetjingar frå klassiske verk.
Jennifer Maidman
Jennifer Maidman (tidlegare Ian Maidman, ) er ein britisk musikar, songar, produsent, låtskrivar, skodespelar og forfattar, som har samarbeidd med mange kjende grupper og musikkartistar. Ho har medverka på hundrevis av innspelingar sidan 1976 og har vunne fleire prisar. Ho var medlem av det originale Penguin Cafe Orchestra frå 1984 til 2007. Ho er mest kjend som bassist, men syng òg og spelar gitar, klaverinstrument, trommer, perkusjon, ukulele, cuatro og Chapman Stick.
Diskografi
Som Jennifer Maidman (soloartist):
Med Alice:
Med Joan Armatrading:
Single:
Med Jan Allain:
Med Bardo:
Riddarsporeslekta
Riddarsporeslekta (Delphinium) er ei planteslekt i soleiefamilien. Om lag 300 artar tilhøyrer slekta. Desse finn ein naturleg frå Vest-Europa aust til Sentral-Asia.
Jennifer Maidman
Diskografi
Med Paul Brady:
Singlar:
Riddarsporeslekta
Det er ingen artar i denne slekta som veks naturleg i Noreg. Derimot er ein type nytta mykje som hageplante; spesielt kultivarar av hybriden Delphinium x elatum, hageriddarspore.
Jennifer Maidman
Diskografi
Med Paul Brady, Van Morrison, Bonnie Raitt, Mark Knopfler, Ronan Keating
Med Sam Brown:
Riddarsporeslekta
Nemninga riddarspore blir òg nytta om plantar både i slektene Consolida og Delphinium.
Alle artane er giftige.
Jennifer Maidman
Diskografi
Med Vicki Brown:
Med Stan Campbell:
Med Boy George:
Med Maryen Cairns:
Med Judy Cheeks:
Ainospråk
Aino (på aino アイヌ イタ ク, aynu itak; japansk アイヌ語, ainu-go) er det tradisjonelle språket til ainoane på  Hokkaido (Nordøya) i Japan. Språket vart tidlegare også brukt nord på Honshu og på Kurilane og sør på Sakhalin i noverande Russland.
Jennifer Maidman
Diskografi
Med Crazy House:
Ainospråk
Aino er rekna som eit isolert språk, det vil seie eit slektskap med andre levande språk. Vi kan iblant sjå det gruppert i lag med dei paleosibiriske språka. Aino har mange ord til felles nivkhisk, men den mest utbreidde meininga er at dette skyldast opptak av lånord. Aino har også tatt opp mange lånord frå japansk. Tilsvarande har japansk tatt opp lånord frå aino. Den japanske lingvisten Shichiro Murayama har ut frå ordtilfang og kulturelle fellestrekk forsøkt å knyte aino til dei austronesiske språka.
Jennifer Maidman
Diskografi
Med Chris De Burgh:
Ainospråk
Bruk
Aino har dei siste tiåra vore eit sterkt truga språk. Dei fleste som sjølv reknar seg blant ainoane, snakkar japansk til dagleg. Det skal vere om lag 100 brukarar i byen Nibutani, men av desse var det på slutten av 1980-talet berre om lag femten som brukte språket i daglegtalen. Kor mange som snakkar aino i dag, er vanskeleg å slå fast. Det er i dag fleire som snakkar aino som andrespråk enn som førstespråk. Ifølgje nettressursen ethnologue.com var det i 1996 15 000 ainoar i Japan, 15 av desse hadde aino som førstespråk.
Jennifer Maidman
Diskografi
Med Ian Dury and Mitt Gamon:
Ainospråk
Bruk
Ei rørsle for å revitalsiere aino og aktivt motverke nedgangen i talet på ainotalarar, har resultert i at fleire har lært seg aino som andrespråk.
Jennifer Maidman
Diskografi
Med Christie Hennessy:
Med Hue and Cry:
Med Jazz Monk:
Med JC001
Med Lorraine Jordan:
Med Shona Laing:
Ta'oz
Ta'oz (hebraisk תָּעוֹז) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nord for Beit Shemesh i Mateh Yehuda regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 451.
Jennifer Maidman
Diskografi
Med Jim Leverton and Geoffrey Richardson:
Med Lies Damn Lies:
Ainospråk
Fonologi
Konsonantar:
Jennifer Maidman
Diskografi
Med Little Bob Story:
Ta'oz
Landsbyen vart grunnlagd i 1950 av emigrantar frå Jemen. Namnet er henta frå frå Salmane 89:14 som namnet på nabomoshaven Tarum: "Din arm er mektig, di hand er sterk, høgre arm er lyft."
Ainospråk
Typologi og grammatikk
Aino er eit SOV-språk og bruker postposisjonar. Subjektet og objektet blir vanlegvis markert ved hjelp av postposisjonar. Substantiv kan setjast saman, og hovudordet blir plassert sist. Verba er inndelte i transitative og intransitive verb, og avleiingar blir danna av ulike affiks.
Jennifer Maidman
Diskografi
Med Lund:
Ainospråk
Munnleg dikting
Ainofolket har ein rik munnleg tradisjon av heltesegner. Språket i desse segnene har tatt vare på mange arkaiske språktrekk.
Jennifer Maidman
Diskografi
Med Marco Machera:
Med Linda McCartney:
Med Loz Netto:
Med Northern Lights:
Med Guesch Patti:
Som medlem av Penguin Cafe Orchestra:
Med Penguin Cafe Orchestra/Salif Keita/Lou Reed/Kevin Godley
Med Pili Pili:
Med The Proclaimers: Singlar:
Med Gerry Rafferty:
Med Red Hot:
Med Penny Rimbeau:
Med Penny Rimbeau Academie des Vanities/Crass
Med Rude:
Med Phil Saatchi:
Med Shakespears Sister: Singlar:
Med Sniff 'n the Tears/Paul Roberts:
Med Soupsongs (The music of Robert Wyatt):
Med Lisbee Stainton:
Med David Sylvian:
Med James Tartaglia:
Med T.Rex/Marc Bolan:
Härad
Härad er ein svensk tettstad i Strängnäs kommun i Södermanlands län i Södermanland. I år 2005 hadde tettstaden 494 innbyggjarar.
Jennifer Maidman
Diskografi
Ymse artistar:
Med Vitamin Z:
Med Loudon Wainwright III:
Med Well Red:
Med Annie Whitehead:
Kjelder:
Bakgrunnsstoff
[[Kategori:Britiske rockesongarar]
Arnold Schönberg
Arnold Schönberg var ein austerriksk komponist. Han er særleg hugsa for å vere ein av dei første komponistane som eksperimenterte med atonal musikk, og for sin tolvtonestil og sprechgesang.
Biografi
Han blei fødd inn i ein ortodoks jødisk familie, og var nærast sjølvlærd som komponist. I 20-årsalderen levde han av å orkestrere operettar. Han fekk først framført musikken sin offentleg som 24-åring, men blei etter kvart ein etterspurt lærar i komposisjon, og etter den første verdskrigen blei han òg professor i komposisjon i Berlin. Fordi Schönberg var jøde, måtte han forlate Tyskland då Hitler kom til makta i 1933. Han flytta til USA og underviste i komposisjon i Los Angeles. I løpet av det langvarige virket sitt som komponist forandra Schönberg stil ved fleire høve. Han såg på seg sjølv som ein vidareførar av den musikkhistoriske utviklinga, ikkje som ein musikalsk revolusjonær.
I eitt av dei mest kjende verka hans, Pierrot Luinaire (den månesjuke Pierrot), går han enda lenger i å fjerne seg frå tonaliteten. Han utvikla òg ein ny type song kalla Sprechgesang (talesong) i samband med dette verket.
Etter kvart blei stilen meir eksperimentell og atonal. Musikken hans blei gjort fri frå toneartar, og han skreiv utan faste forteikn. Han kalla denne musikken pantonal. Ut frå dette sprang tolvtonestilen hans som seinare utvikla seg til å bli Den andre wienerskulen. Denne retninga er representert av komponistar som Alban Berg og Anton Webern.
Tolvtonemusikk blir i korte trekke kjenneteikna ved at ei kvar kjensle av eit tonalitetssenter er fjerna. Schönberg eksperimenterte lenge med å basere komposisjonane på spennet mellom ein friare tonalitet og desto strengare former, før han i 1923 fullførte sin Suite for Piano (Op. 25). Det er først i dette verket at vi får eit heilskapleg bilde av den reine tolvtonemusikken. Hovudprinsippet, som alle dei 6 stykka er bygde opp etter, er at komponisten følgjer ei tonerekke med alle 12 tonane i ein kromatisk skala, sette saman i ei bestemt rekkefølgje. Desse kan og vendast på; den kan omvendast heilt eller delvis, snus på hovudet eller transponerast, så lenge alle tolv tonane er brukte éin gong før neste rekke byrjar. Schönberg utarbeidde òg eit eige sett satslære- og komposisjonsreglar til bruk i tolvtonemusikken.
I Noreg har særleg Fartein Valen adoptert dei musikalske idéane hans.
Marbakke
Marbakke (av norrønt mǫl, 'banke av småstein') er ei bratt skråning i botnen utanfor strandområdet ved sjø eller vatn. Dei største marbakkane førekjem derfor ofte i elvedelta, område der elver renn ut og førar med seg mange sediment.
Marbakken som eigedomsgrense i Noreg
I ei rekkje høgsterettsdommer er marbakken fastslegen som ytre eigedomsgrense for eigedommar med strandlinje (sjå t.d. Rt. 1856 s. 682, Rt. 1889 s. 33, Rt. 1889 s. 633''.). Kva som er rekna som marbakke kan diskuterast, men som grunnregel er det tilstrekkeleg at ein relativt flat sjøbotn (lausmasser) skrånar brattare nedover. I Rt.1889 s. 633 blir det fastslått at ei helling på 1:5 må seiast å vere marbakke.
Når det gjeld kor djupt ein marbakke kan ligge, og kor langt ut frå land den kan gå, er rettspraksis at den kan ligge ganske djupt (10-11m – Rt. 1894 s.168), og særs langt frå land (Rt. 1889 s. 33).
Balchbreen
Balchbreen er ein isbre 9 nautiske mil lang, på austkysten av Graham Land, som flyt søraust ut i Millfjorden, til sør for Gouldbreen. Han vart først kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey i 1946–47, og namngjeve «East Balchbreen». Med «West Balch-breen» vart han rapportert å fylle eit dalføre som kryssa Graham Land, men vidare landmåling i 1957 avslørte at det var ingen topografisk samhørsle mellom dei to. Namnet «Balch», etter Edwin S. Balch, ein amerikansk historikar som skreiv om Antarktis, har sidan berre vorte nytta om denne breen, medan den andre breen fekk namnet Drummondbreen.
Den norske antarktisekspedisjonen 1956–1960
Den norske antarktisekspedisjonen 1956–1960 (NAX) var ein vitskapleg ekspedisjon til Antarktis som vart arrangert i samband med det internasjonale geofysiske året 1957-58. Norsk Polarinstitutt var ansvarleg for gjennomføringa av ekspedisjonen. Direktør på Polarinstituttet, Harald Ulrik Sverdrup, leia førebuingane til ekspedisjonen, medan Sigurd Helle var ekspedisjonsleiar. Det vart først planlagt med ein toårig overvintringsekspedisjon, men det vart seinare vedteke å utvide ekspedisjonen til tre år.
14 deltakarar og 42 grønlandshundar vart frakta til Kronprinsesse Märtha Kyst i Dronning Maud Land med seglskutene «Polarbjørn» og «Polarsirkel» i november 1956. Basen til ekspedisjonen vart lagt 35 km frå kysten og fekk namnet Norway Station, men av deltakarane kalla Fimbul.
Talteori
Talteori er ei grein av rein matematikk, og kan skildrast som læra om dei naturlege tala (1, 2, 3, 4, 5, ...). Når vi snakkar om tal i talteori er det altså dei naturlege tala vi meiner. Opp gjennom historia har menneske late seg fascinere av tala og dei ulike eigenskapane og samanhengane mellom tala. Mange av dei eigenskapane ved talene som ein studerer i moderne talteori går heilt tilbake til dei greske matematikarane i Hellas i antikken.
Den norske antarktisekspedisjonen 1956–1960
Vitskapleg innhald
Forskingsaktivitetane omfatta:
Linlithgow Loch
Linlithgow Loch er ein innsjø i Linlithgow, vest for Edinburgh i Skottland. Han ligg nord for bysentrum ved sidan av Linlithgow Palace.