cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Annie Pootoogook
Karriere
Pootoogook byrja å laga kunst i 1997, då ho var 28. Ho utvikla talentet sitt ved å arbeida side om side med familiemedlemmer og eldre ved West Baffin Eskimo Co-operative i Cape Dorset (Kinngait) i Nunavut. I byrjinga av karrieren blei ho ofte ofte fortald av leiarar ved kooperative at verka hennar om moderne inuittliv, som kommenterte forbrukarsamfunnet og sørlege påverknadar i nord, ikkje kom til å selja fordi dei gjekk imot dei rådende temaa dei rekna for å ha interesse i den sørlege kunstmarknaden - nemlig bilde frå inuittisk mytologi eller scener frå naturen.
2000-talet var dei mest produktive åra til Pootoogook. Ho hadde to utstillingar ved Feheley Fine Arts i Toronto. Direktøren for galleriet, Patricia Feheley, var den fyrste forhandlaren som viste fram verk av Pootoogook, fyrst i ei gruppeutstilling med tittelen The Unexpected i 2001, og seinare i ei separatutstilling med tittelen Annie Pootoogook—Moving Forward: Works on Paper i 2003. Dette var den fyrste separatutstillinga hennar, og var viktig for karrieren hennar ettersom ho gjorde namnet hennar meir kjent. Det var mellom 2001 og 2007 at Pootoogook var mest produktiv i kunsten sin. I løpet av denne tida teikna ho intime interiørscener i heimen som skildrar alkoholisme, vald og overgrep i heimen, kvardagsopplevingane til ei kvinne som bur i Nord-Canada, vanskane nordlege samfunn står overfor, og innverknaden frå ny teknologi på tradisjonelle inuittar. Pootoogook stadfesta stilen og innhaldet sitt i denne perioden, og byrja å teikna bilete som lett kunne tilskrivast henne.
Etter ei ekstrem vellukka soloutstilling på The Power Plant Contemporary Art Gallery i Toronto i 2006, byrja Pootoogook å få nasjonal merksemd utanfor kunstverda og den inuittiske kunstmarknaden. Ho deltok på det viktige Glenfiddich Artists in Residence-programmet i Dufftown i Skottland. Dette var fyrste gong ho var ute av landet og arbeidde utanfor dei vanlege tidene ved Kinngait Studio. Ho syntest opplevinga var isolerande, men produserte ei rekkje rike og viktige under opphaldet. Pootoogook verka som uavhengig kunstnar i denne perioden, og forlet West Baffin Eskimo Co-operative i 2001.
I 2006 blei Pootoogook utropt til den fyrste inuittiske vinnaren av den prestisjetunge Sobey Art Award. Det blei tilmed skipa ein ny kategori for at ho skulle kunna nominerast, "Prairies & the North". I tillegg til prispengane på 50 000 dollar fekk Pootoogook også ei utstilling ved Montreal Museum of Fine Arts. Med den nye offentlege anerkjenninga av arbeidet hennar og prisane bestemte Pootoogook seg for å bli verande i Montreal. Ho hadde det vanskeleg der utan støtte frå kooperativet og det gamle lokalsamfunnet. Sjølv om ho vende tilbake til Kinngait i nokre månader, flytta ho snart sørover igjen, denne gongen til den kanadiske hovudstaden Ottawa, i håp om betre hell. Pootoogook laga teikningar som dokumenterte livet hennar i byen, som Annie and Andre (2009). I Ottawa arbeidde ho i lag med andre inuittiske kunstnarar, og stilte ut teikningane sine ved SAW Gallery.
Emne
Pootoogook var kjend for teikningar i penn og fargeblyant som avbilda daglegdags inuittliv. Inuittisk liv og erfaringar påverka karrieren hennar sterkt, og gav henne motiv som ho seinare kom til å skildra i kunsten sin. Verka hennar tek hovudsakleg for seg tre ulike emnetypar: kvardagsopplevingane til kvinner i Nord-Canada, vanskane til nordlege lokalsamfunn og påverknaden av teknologi på tradisjonelle inuittiske levemåtar. Ofte er heimlege scener kombinerte med avbildingar av alkoholisme og vald i heimen, slik at heimelivet opptrer meir trugande.
Verket hennar er sterkt inspirert av det til mora Napachie Pootoogook og bestemora Pitseolak Ashoona, som begge var kjende inuittiske kunstnarar. Som mora og bestemora arbeidde Pootoogook i den inuittiske tradisjonen sulijuk, som tyder 'det er sant'. Dette tyder at ho avbilda livet slik ho såg det, utan å leggja til mykje i ein komposisjon.
Pootoogook sine verk har gjerne likeframme titlar som fortel kva bildet viser, som Man Abusing his Partner, der ein ser ein mann som mishandlar kona eller sambuaren sin.
Stil
Verka til Pootoogook nyttar minimalistiske linjeteikningar med figurar sett framanfrå eller frå sida. Kunstnaren bruker eittpunktsperspektivt for å gje ein illusjon av djupne, men manipulerer denne djupna ved å gjera perspektivet til motiva flatt. Bilda hennar har ofte store flater med kvitt rom og avdempa fargebruk. Verket hennar er blitt omtalt som «rudimentært» og «barnleg» ettersom det ikkje opprettheldt realisme i verken form eller rom. Kunstkritikarane Bloom og Glasberg har sagt: "Her preferred medium of 'primitive' or child's crayon also refers back to the art market that has brought her recognition and success and suggests an untold story of pressured adaptation."
Dr. Phil
Eit kjent verk av Annie Pootoogook er Dr. Phil, som viser ei ung jente som ser det amerikanske fjernsynsprogrammet av same namn i heimen sin i Kinngait i Nunavut. Verket er ein typisk teikning av Pootoogook som viser påverknaden av teknologi på nordlege samfunn. Det inkluderer også klokkemotivet, som Pootoogook gjerne gjentok, og har ein liknande stil som andre verk av henne. Bruken av ein populær TV-personlegdom gjorde dette verket særmerkt. Tradisjonelt har inuittkunst ofte vist typiske aktivitetar i nordlege samfunn, som jakt, fiske og åndelege hendingar. Bruken hennar av ikkje-tradisjonelle bilde appellerer til samtidskunstsamlarar, som ofte ikkje er like interesserte i tradisjonell inuittkunst eller levesett.
Prisar og utmerkingar
I november 2006 vann ho Sobey Art Award og blei gjeven ein prissum på 50 000 kanadiske dollar. Sobey Award blir gjeven til ein kunstar som er 39 år eller yngre og har synt fram kunst i eit galleri i Canada i dei siste 18 månadane. Pressemeldinga i samband med tildelinga skreiv at "her work reflects both the current moment of a specific tradition and of a contemporary drawing practice."
Etter å ha vunne Sobey Award heldt ho fram med å få merksemd. Ho stilte ut på store kunstutstillingar som Biennale de Montreal, Art Basel og Documenta 12. Pootoogook var den fyrste inuittiske kunstnaren til å delta på Documenta, ei utstilling av samtidskunst halden i Kassel i Tyskland.
Pootoogook tok del i ei av dei siste utstillingane sine i 2012 ved Massachusetts Museum of Contemporary Art. Utstillingar, med tittelen Oh, Canada, hadde Denise Markonish som kurator, og viste verk av 62 kanadiske kunstnarar, mellom dei av Pootoogook si kusine Shuvinai Ashoona. Pootoogook var den einaste professsjonelle kunstnaren frå Ottawa-regionen som var representert i utstillinga.
7. november 2021 blei Annie Pootoogook Park vigd til kunstnaren. Parken ligg ved sida av Sandy Hill Community Centre og University of Ottawa i Ottawa. Innviingsseremonien blei halden på International Inuit Day, og hadde fleire medlemmer av Pootoogook sin familie til stades, mellom anna den ni år gamle dottera hennar, inuittiske eldre og den fyrste inuittiske guvernør-generalen i Canada, Mary Simon.
Død
Annie Pootoogook drukna i Rideau-elva i Ottawa 19. september 2016, i det politiet erklærte som eit mistenkeleg dødsfall. Liket hennar blei funne ein kort tur unna herberget ho hadde budd i. To obduksjonar fann at dødsårsaka var drukning, men det blei aldri erklært at nokon andre hadde drukna henne.
Etter dødsfallet skreiv etterforskingsleiaren Chris Hrnchiar på internett at det var truleg Pootoogook hadde døydd på grunn av alkoholisme eller narkotikamisbruk på grunn av etnisiteten sin, kommentarar som blei fordømde og erklærte som rasistiske. Før etterforskinga skreiv han «it's not a murder case» på sosiale medium. Etter dette blei oppførselelen til Hrnchiar etterforska. I november 2016 erklærte Hrnchiar seg skuldig til to punkt av «discreditable conduct» under loven Police Services Act, og for å ha kommenter ei open etterforsking.
Klemen Lavrič
Klemen Lavrič er ein tidlegare slovensk fotballspelar.
Hans Olav Wingerei
Hans Olav Wingerei er ein norsk sosionom, familieterapeut og lyrikar.
Karnei Hittin
Karnei Hittin (hebraisk קרני חיטין; arabisk قرون حطين, Kurûn Hattîn) er ein utdøydd vulkan med to toppar som ligg oppom Hattinsletta i Nedre Galilea, Israel.
Sharjah
Sharjah er hovudstaden i emiratet Sharjah. Sharjah har blitt styrt av Al Qasimi-dynastiet sidan 1700-talet.
Karnei Hittin
Historie
Ein trur Karnei Hittin var åstad for slaget ved Hattin, då Saladin sigra over krossfararane i 1187. Slaget ved Hattin var utkjempa om sommaren då graset var knusktørt. Soldatane til Saladin sette fyr på graset og stengde tilkomsten til Genesaretsjøen for krossfararane. Saladin bygde ein «sigersdom», Qubbat al-Nasr, på toppen. Thietmar, ein tysk pilegrim som vitja staden i 1217, skreiv at «tempelet Saladin hadde reist til ære for gudane sine etter sigeren er no forlate.» Tidleg på 1600-talet vart ruinane som vart funnen på toppen trudd å vere av ei kyrkje. Før 1948 låg det ein arabisk landsby, Hittin, ved foten av åsen. Det vart gjort utgravingar på åsen i 1976 og 1981.
Sharjah
Byen er eit senter for kultur og industri og utgjer aleine 7,4 % av bruttonasjonalproduktet til Dei sameinte arabiske emirata. Byen dekkjer eit areal på kring 235 km² og har over 800 000 innbyggjarar (2008). Sal og konsumering av alkohol er forbode i emiratet Sharjah utan særskild løyve, og ingen av hotella, restaurantane eller butikkane sel alkohol. Dette har gjort at islamsk turisme har vokse kraftig i byen.
Oversyn
Sharjah er den tredje største byen (etter Dubai og Abu Dhabi) i Dei sameinte arabiske emirata. Palasset til herskaren av emiratet Sharjah (Sultan bin Mohamed Al-Qasimi) ligg kring 20 km søraust for byen.
Byen Sharjah har utsikt over Persiabukta og eit folketal på over 800 000 (2008). Av landemerke i byen finn ein to store, tildekte soukar, med islamsk design, og fleire fritidsområde og offentlege parkar, som Al Montazah fornøyelsespark og Al Buheirah-cornichen. Byen er òg kjend for mange elegante moskear.
Etter at bygge-boomen byrja i Dubai i 2005 er det bygd høge skyskraparar og moderne byggverk i område som Al Khan og Khaled-lagunen. Desse moderne bygningane og det auka folketalet dei har ført med seg, samstundes som infrastrukturen ikkje er blitt oppgradert, har ført til at ein ofte har trafikkork i byen. Byen ligg òg mellom dei nordaustlege emirata og Dubai. Mange innbyggjarar i Sharjah reiser dei 15 km for å vitje Dubai i helga. Sharjah grensar til byane Dubai og Ajmān og kring 170 km frå hovudstaden Abu Dhabi.
Historie
Som dei andre tidlegare Traktatstatane er Sharjah kjend for mange frimerkesamlarar på grunn av dei mange frimerka som vart gjevne ut av Sharjah postkontor, kort tid før danninga av Dei sameinte arabiske emirata.
Klima
Sharjah har eit heitt ørkenklima (Köppen si klimaklassifisering BWh), med varme vintrar og ekstremt heite somrar. Det kjem generelt lite regn, og det meste kjem i små mengder frå november til mai. Kring to tredjedelar av årsnedbøren kjem i februar og mars.
Økonomi
Sharjah by er kjend for bruktbilmarknaden i Abu Shagara-området, som vert hevda å vere den største i Midtausten. Sharjah er hovudkvarteret til Air Arabia, det første lågpris-flyselskapet i Midtausten, som opererer i Midtausten, Asia og Europa. Hovudkontoret er i Sharjah Freight Center, på området til Sharjah internasjonale lufthamn.
Utdanning
Det finst fleire offentlege og private skular i tillegg til universitet i Sharjah, som Universitetet i Sharjah, American University of Sharjah, Troy universitet – ITS Sharjah, Skyline College Sharjah, Sharjah høgskule for menn og Sharjah høgskule for kvinner.
Idrett
Sharjah cricketstadion har vore vertskap for nesten 218 One Day International-kampar innan cricket, meir enn nokon annan stad, og fire test-kampar. Av fotballag i byen finn ein Al Sharjah og Al-Shaab i førstedivisjon, og Al Hemriah, Al The-aed, Al Khaleej og Dibba i andredivisjon.
Sharjah Grand Prix er eit løp i Formel 1-båtar ved Al Buhaira Corniche i Sharjah som vert halde kvart år.
Karnei Hittin
Historie
Somme forskarar har identifisert åsen som Sæleprisingsfjellet, der Jesus heldt Bergpreika si. I 1864 skildra Fergus Ferguson fjellet som staden ein «trudde» det var fordi «plasseringa samsvarar med forteljinga, men ingen kan med visse sei at det var her han heldt preika.»
Eva Furseth
Eva Furseth er ein norsk kunsthistorikar og forfattar.
Furseth er utdanna cand.phil. i kunsthistorie ved Universitetet i Bergen. Ho er konservator ved Justismuseet (tidl. Noregs rettsmuseum i Trondheim). Ho er kunstkritikar i Dag og Tid. Tidlegare har ho vore kunstkritikar i Bergens Tidende, og arbeidd ved Museet for samtidskunst og Trondheim Kunstmuseum. Ho starta selskapet Kunstkontoret AS i 2007, som tek for seg kunstfaglege spesialisttenester.
Furseth har skrive ei rekkje bøker og artiklar om norsk og internasjonal kunst.
Ho var tidlegare aktiv i friidrett og har medaljar i 7-kamp og høgd frå junior-NM.
Regina i Saskatchewan
Regina er hovudstaden i provinsen Saskatchewan i Canada. Byen vart grunnlagt i 1882 og hadde 179,246 innbyggjarar i 2006. Han er den nest folkerikaste byen i Saskatchewan etter Saskatoon, og er eit kulturelt og økonomisk senter for den sørlege delen av provinsen. Fram til 1980-åra var Regina den folkerikaste byen i provinsen.
Moran Bluff
Moran Bluff er ei bratt kystklippe like vest for Mathewson Point på nordsida av Shepard Island, langs kanten av Getzisen. Klippa vart vitja av mannskapet på USS «Glacier» (kaptein Edwin A. McDonald i USN) den 4. februar 1962. Namnet vart gjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Gerald F. Moran i U.S. Navy, ein byggmekanikar som overvintra ved McMurdo-basen (1965) og Plateau-stasjonen (1968), og arbeidde ved Byrd-stasjonen sommaren 1969-70.
Albenga
Albenga er ein by og ein kommune i provinsen Savona i Liguria-regionen i Italia. Kommunen har i kring 24 000 ibuarar og rår over eit areal på 36,5 km². Kystbyen Albenga ligg ved Liguriahavet, på den italienske rivieraen.
Næringslivet er mykje basert på turisme, lokal handel og jordbruk. Albenga består av fem grender; San Fedele, Lusignano, Campochiesa, Leca, Bastia og Salea.
Aserbajdsjan under dei paralympiske sommarleikane 2012
Aserbajdsjan deltok med 21 utøvarar i Paralympiske sommarleikar 2012 i London i Storbritannia. Troppen tok 12 medaljar og kom på 27.-plass på medaljestatistikken under leikene.
Thamnomanes
Thamnomanes er ei biologisk slekt av maurvarslarar i maurfuglfamilien, Thamnophilidae. Distribusjonen er avgrensa til den neotropiske regionen og dei er viktige deltakarar i fleirartsflokkar.
Artslista
Thamnomanes i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.5 frå desember 2010 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Peter T. Molaug
Peter Torleivsson Molaug var ein norsk politikar frå Hetland i Rogaland. Han representerte Høgre på Stortinget i ni år; 1954-61 og 1965.
Molaug var son til ein gardbrukar og tok eksamen ved Rogaland landbruksskule i 1921. Den neste skulevinteren var han ved Voss Folkehøgskule. Sidan gjekk han inn i drifta på farsgarden, tok over heile garden i 1940. I tida 1930-38 var han medlem av Rogaland Pelsdyrlag. Han var formann i Hetland jordstyre 1940-53, og formann i Hetland Mållag 1946-50
Hausten 1953 vart Molaug vald til stortingsrepresentant for Høgre og Rogaland, der han var medlem av Kommunalkomiteen. Etter å ha vorte attvald sat han perioden 1958-61 i Samferdslekomiteen. I den neste fireårsperioden var han vararepresentant til 9. januar 1965, han rykte då inn på fast plass etter at partikollegaen Ole Bergesen var død. Fram til 1. oktober same året var han med i Protokollkomiteen.
Steinsdalelva
Steinsdalelva er ei elv i Gulen kommune i Vestland. Ho er ei sideelv til Frøysetelva og er 8,8 km lang, med eit nedbørfelt på 9,3 km². Middelvassføringa ved munningen er 1,22 m³/s.
Áno Kalendíni
Áno Kalendíni (gresk Άνω Καλεντίνη) er ein landsby i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas og hovudsete i kommunen Jeórjos Karaiskákis.
Steinsdalelva
I likskap med mange andre vassdrag i området vart fiskebestandane i Steinsdalelva negativt påverka av sur nedbør, spesielt i tida 1960-1990. Aurebestanden i Austgulstølsvatnet vart på 1970-talet sterkt redusert. Men utviklinga har sidan snudd noko og i 2003 var bestanden av aure i Austgulstølvatnet relativt god. og bestanden av aure har teke seg opp noko, til trass for at vatnet ikkje har vore kalka og det ikkje har vore sett ut fisk.
Inger Sitter
Inger Solveig Sitter var ein norsk prisløna grafikar og målar.
Biografi
Inger Sitter si mor kom frå Viborg i Finland; faren var derimot trøndar og utdanna styrmann. Ho voks opp i Antwerpen og lærte dermed flamsk på skulen. I tenåra var det tydeleg at jenta hadde kunstnartalent, og ho vart difor teken inn på ulike kunstskular, både i Noreg og Antwerpen. Også i vaksen alder har ho veksla mellom å bu i Noreg og i Europa, mellom anna i Antibes i Frankrike. Dei siste åra av livet sitt budde ho på Tjøme i Vestfold.
Allereie i 1948 var ho representert ved Statens høstutstilling. I 1950-åra vart kunsten hennar prega av såkalla lyrisk (naturbasert) abstraksjon. Saman med Irma Salo Jæger og Berit Soot Kløvig danna ho kunstprosjektet Park 62 frå 1973-1976. Frå 1981-1984 var ho professor ved Statens Kunstakademi, og har i tillegg hatt ei rekkje høgtståande verv. Inger Sitter var også oppteken av å betra kåra for norske kunstnarar, og mykje på grunn av innsatsen hennar vart det innført ordning med garantiinntekt.
1784 Benguella
1784 Benguella er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 30. juni 1935 av Cyril V. Jackson ifrå Union Observatory i Johannesburg.
Inger Sitter
Biografi
Kunstverket hennar, In The Picture (1964) vart kåra til eitt av Morgenbladets tolv viktigaste norske kunstverk 1945-2005. Sitter har også laga skulpturar.
Inger Sitter var gift to gonger; fyrste gong med kunstnaren Carl Nesjar, andre gongen med forfattaren Rolf Dahlström.
In Person av Ike & Tina Turner
In Person er det femte konsertalbumet til Ike & Tina Turner, gjeve ut i 1969. Albumet kom på 19. plass på R&B-lista og 142. plass på pop-lista i USA.
Aleksandr Nevskij-klosteret
Aleksandr Nevskij-klosteret er eit kloster i St. Petersburg i Russland og var eit av dei fire viktigaste klostera før revolusjonen i 1917. Peter den store grunnla klosteret i 1710. Det har namn etter mellomalderfyrsten og helgenen Aleksandr Nevskij, og huser relikviane hans. Nevskij er mellom anna kjend for sigeren sin i slaget ved Neva som fann stad rundt 19 km unna klosterstaden.
Gino Scarpa
Gino Scarpa er ein norsk-italiensk biletkunstnar, skulptør og grafikar frå Venezia. Scarpa har vore busett i Oslo sidan 1970, og fekk norsk statsborgarskap i 1978.
Terenura
Terenura er ei biologisk slekt av maursmettar i maurfuglfamilien, Thamnophilidae. Leveområdet til desse artane er austlege Brasil, kanelryggmaursmett òg inn i Paraguay.
Artslista
Terenura i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Clementslista frå 2013 splitta ut fire artar til den nye slekta Euchrepomis.
IOC World Bird List versjon 2.7 følgjer den tradisjonelle inndelinga, og held alle desse 6 maursmettane i Terenura.
Breil/Brigels
Breil/Brigels er ein kommune i distriktet Surselva i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1280 meter over havet og han er ein kjend vintersportstad.
Kommunen ligg i Disentis kreis og består av landsbyen Breil/Brigels på ein terrasse nord i Vorderrheindalen og grendene Dardin-Capeder (Dardin) nedanom landsbyen og Danis-Tavanasa (Danis, Tavanasa) i dalbotnen.
NM i turn 1976 for menn
Noregsmeisterskapen i turn 1976 for menn vart avvikla i Stavanger helga 6.-7. mars 1976. Deltakarane tevla i tolvkamp, dobbelt program i alle seks øvingane med både obligatoriske og sjølvvalde program i øvingane.
Tolvkamp
<br style="clear:both;" />
Tore Lie var best i armapparata og i frittståande, Truls Pedersen i hopp.
Perstorps kommun
Administrativ historikk
I 1935 vart det grunnlagt eit municipalsamhälle i det som då var Perstorps landskommune, som tok namnet Perstorp. I 1946 vart heile kommunen ein köping. Etter kommunereforma i 1952 vart köpingen utvida til å òg innehalde det som då var Oderljunga landskommune. Etter neste kommunereform, i 1971, vart det innført einskapleg kommunetype, og Perstorps kommune vart grunnlagt, utan endring på grensene.
Tettstader
Perstorp kommune har ein tettstad; Perstorp, tettstaden hadde 5 468 innbyggjarar 31. desember 2005.
Erratic Point
Erratic Point er eit lita, mosedekt nes ved South West Bay, 1,3 nautiske mil nordaust for Cape Gazert, på vestsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Den første tyske antarktisekspedisjonen i 1902 kartla eit nes i nærleiken, frå toppen av Mount Drygalski og gav det namnet «Kap Lerche.» I november 1929 kartla British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition under Douglas Mawson eit lite nes på denne staden og gav det namnet «Erratic Point» på grunn av mange massive flyttblokker (erratic blocks på engelsk) her. Australian National Antarctic Research Expedition klarte ikkje å finne eit utprega nes i dette området under kartlegginga deira i 1948 og gav derfor dette vesle neset namnet.
Cape Gazert
Cape Gazert er eit nes ved vestenden av det klipperiket neset på på sørsida av South West Bay, på vestsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Neset vart av amerikanske selfangarar kalla «Green Point», som vist på skissekartet til kaptein H.C. Chester frå 1860. Det noverande namnet kjem frå Den første tyske antarktisekspedisjonen då dei gjekk i land her i februar 1902 og kalla det opp etter legen Dets Gazert, som var militærlege på ekspedisjonen.
Linn Kristin Engø
Linn Kristin Langley-Rasmussen Engø er ein norsk politikar for Ap som er fungerande ordførar i Bergen.
Frå 25. april 2019 til 27. januar 2020 var ho byråd for barnehage, skule og idrett i Bergen kommune. Ho vart vald som varaordførar i Bergen kommune 22. september 2021.
Bakgrunn
Engø vaks opp på Flaktveit i Åsane bydel.
Engø var elev ved Bergen katedralskole frå 2009 til 2012. Ho har ein bachelorgrad i historie med fordjuping i midtaustenhistorie frå Universitetet i Bergen, og ein påbegynt mastergrad i demokratibygging ved same universitet.
Engø har arbeidserfaring som pleieassistent ved sjukeheim, butikkmedarbeidar og frilansjournalist.
Politisk karriere
Engø melde seg inn i AUF i ung alder. Som 17-åring måtte ho steppa inn som fungerande fylkesleiar for AUF i Hordaland etter at Tore Eikeland vart drepen på Utøya i terroråtaket 22. juli 2011.
Då Schjelderup tredde til side og Roger Valhammer danna nytt byråd 25. april 2019, vart Engø utnemnd som byråd for barnehage, skule og idrett.
Engø gjekk av som byråd den 27. januar 2020 sidan partia SV, FNB, Høgre og Frp hadde meldt mistillit grunna Vigilo-saka. Saka handlar om ein skoleapp, som hadde fleire alvorlege tryggleikshol. I juli 2020 fekk ho jobb i næringslivet
I september 2021 vart Engø vald som varaordførar i Bergen kommune og gruppeleiar for Arbeidarpartiet.
Rekursivt diskret filter
Tidsplanet
Generelt kan vi beskriva eit rekursivt filter med differanselikninga
eller på meir kompakt form
Joey Spampinato
Joseph Nicholas «Joey» Spampinato er ein multi-instrumentalist og grunnleggande medlem og bassist i NRBQ. Han var òg ein av dei fremste songarane og låtskrivarane i gruppa. Før NRBQ spelte han i fleire band, som The Seven of Us, som medan dei var i Miami i 1967 møtte eit anna band, The Mersey-Beats USA. Desse banda slo seg saman og skipa NRBQ. På dei to første albuma deira, NRBQ (Columbia, 1969) og Boppin' the Blues (med Carl Perkins, Columbia, 1970) er Spampinato berre omtalt som «Jody St. Nicholas.»
Rekursivt diskret filter
Tidsplanet
Vi ser at summasjonen til venstre består av dei M+1 delprodukta b_{i}u(n-i),, der b_{i} er M+1 ikkje-rekursive filterkoeffisientar og er M tidligere inngansverdier, medan summasjonen til høgre består av dei N delprodukta , der er N rekursive filterkoeffisientar og y(n-i) er N tidlegare utgansverdiar. Flytdiagrammet i fig. 1 inneheld same informasjon som diffanselikninga, men på visuell form. I praksis må dei tidlegere verdiane, u(n-i) og \ y(n-i), lagrast i skiftregistre, eller sirkulære bufferar i RAM. I staden for å subtrahera dei rekursive koeffisientane kan vi bytta forteikn på dei og addera. Talet på rekursive og ikkje-rekursive koeffisientar treng ikkje vera like, så generelt har vi at M\neq N.
Joey Spampinato
Spampinato, som var kjend for å få ein akustisk, kontrabass-aktig lyd ut av bassgitaren sin, spelte bass for mange andre artistar, som Keith Richards på Talk Is Cheap, Bonnie Raitt på Fundamental, og var ein av bassistane på Eric Clapton sitt 24 Nights i 1991. Songane hans er blitt spelt inn av Bonnie Raitt, Shakin' Stevens, Los Lobos, Dave Edmunds og andre.
Kritikkbombardering
Kritikkbombardering eller kritikkstorming (engelsk: review bombing) er eit internettfenomen der eit stort tal personar legg att negative brukaromtalar på verdsveven. Målet kan vere eit publisert verk, eit føretak, eit produkt eller ei teneste, og kritikkbombarderinga er utført i eit forsøk på å skade salet og populariteten. Medan kritikkstorming kan vere eit resultat av at kundar kritiserer den låge kvaliteten til eit produkt, kan det i nokre tilfelle knytast til det ein oppfattar som politiske eller kulturelle problem med produktet, leverandøren eller relaterte emne. Dette er ofte gjort for å trekkje merksemda til ålmenta mot problemet, særleg dersom leverandøren ikkje har ein open kanal for kommunikasjon og framstår som lite responsiv til direkte tilbakemeldingar, men kan òg fungere som eit middel for tvang eller trolling. Kritikkbombardering deler karakteristikkar med cancel culture.
Omgrepet er hovudsakleg knytt til aggregatnettsider for omtalar og app-butikkar, som Steam, Metacritic, IMDb og Rotten Tomatoes. Nokre av aggregatsystema har utvikla botemiddel for å identifisere og hindre kritikkbombardering.
Rekursivt diskret filter
Tidsplanet
På grunn av at N tidlegare utgangsverdiar er med på å bestemma utgangsverdien y(n) vil impulsresponsen dø ut sakte og gå asymptotisk mot null. Han er difor i prinsippet av uendeleg lengd, noko som har gjeve opphav til betaglesen IIR-filter, der akronymet IIR kjem frå engelsk «Infinite Impulse Response».
Filter som har berre rekursive koeffisientar blir ofte kalla AR-filter, der akronymet AR står for autoregressive, som er lånt frå regresjonsanalyse innan statistikk. Etter som eit filter med både rekursive og ikkje-rekursive koeffisientar er sett saman av eit AR- og eit MA-filter blir det kalla eit ARMA-filter. Medan eit MA-filter er ikkje-rekursive og har endeleg impulserespons, er både AR- og ARMA-filtere rekursive og har uendeleg lang impulsrespons.
Transferfunksjon
Når differenselikninga er kjent kan ein finna transferfunksjonen ved å z-transformera differenselikninga ledd for ledd; ein forsinkelse med n sampelinterval i tidsplanet tilsvarar multiplikasjon med z^{-n} i z-planet: Vi samlar så alle ledd med Y(z) til venstre for likheitteiknet og alle ledd med U(z) til høgre: Transferfunksjonen finn vi så ved å dividera med U(z) og polynomet på begge sider: Vi har no ein rasjonal transferfunksjon, med polynomet i tellaren og polynomet A(z) i nemnaren. Desse blir kalla tellarpolynomet respektivt nemnarpolymomet. Om det er eit AR-filter er tellarpolymomet B(z)=1 og transferfunkasjonen får forma Begge filtera er rekursive, så impulsresponsen er uendeleg lang.
Strukturar for realisering av rekursive filtere
Rekursive filtere kan realiserast med fleire forskjellige strukturar. Om ein ser bort frå aritmetisk ardundingsfeil har alle strukturane same transferfunksjon, og difor same frekvensresponse. Men ulike strukturar har ulik følsamheit for avrundingsfeil og ulik tal på tilstandsvariablar.
The Bride Stripped Bare
The Bride Stripped Bare er det femte soloalbumet til Bryan Ferry. Det kom ut i 1978, kort tid før Ferry samla saman bandet sitt Roxy Music igjen etter ein pause på tre år. Det vart spelt inn etter at kjærasten hans Jerry Hall hadde forlate han for Mick Jagger i 1977, og verkar å ha fleire referansar til brotet deira. Albumet nådde 13. plassen på albumlista i Storbritannia.
Rekursivt diskret filter
Direkte form-strukturar
Transferfunksjonen til eit ARMA-filter kan faktorerast og skrivast som Inngangssekvensen u(n) blir fyrst filtrert av eit MA-filter, med transferfunksjon B(z) og deretter av eit AR-filter med transferfunksjon A(z), som vist i fig. 2. Men vi kan like godt bytta om på rekkjefylgja av MA- og AR-filtera, som illustrert i Fig. 3, og skriva transferfunksjon som Medan strukturen i Fig. 2 har M+N registere, har strukturen i Fig. 3 berre \max(M,N) registere, som er det mindste talet på registre som er muleg. Ein struktur som har det mindste talet på registre som er muleg blir kalla «kanonisk». Strukturane i fig. 2 og 3 vert kalla «direkte form I» respektivt «direkte form II». Dei kreve begge like mange multiplikasjonar og addisjonar.
The Hunter av Albert King
«The Hunter» er ein bluessong først spelt inn av Albert King i 1967. Songen er sidan spelt inn av fleire andre artistar, som Ike and Tina Turner, som fekk ein hit med songen i 1969.
Rekursivt diskret filter
Direkte form-strukturar
Filter realiserte som direkte-form I og II krev at alle rekursive og alle ikkje-rekursive delprodukta i differenselikninga blir summerte kvar for seg, for deretter å bli adderte. Dette medfører at det er naudsynt med eit stort dynamikkområde (dvs. at filteret må realiserast med stor ordlengd). For å få betre innsikt i denne problematikken er det nyttig å merkja seg at ein finn polane og nullpunkta ved å faktorisera tellar- respektivt nevnar-polynoma. Faktorisering av polynom med høg orden er ein numerisk ustabil operasjon (polynom med orden som ikkje er større enn 20 kan i nokre tilfelle vera problematiske). Ei lita endring i ein (eller flere) koeffisient(ar) kan føra til ee stor endring av røterne til polynomet.
The Hunter av Albert King
Originalen
«The Hunter» vart skriven av husbandet til Stax Records, Booker T. and the MGs, og Carl Wells. Songen er ein mellomrask 24-taktsblues i A-dur. Med på innspelinga med Albert King (vokal og gitar) var: Booker T. Jones (orgel), Steve Cropper (rytmegitar), Donald «Duck» Dunn (bass), Al Jackson jr. (trommer) og medlemmar av The Memphis Horns, Wayne Jackson (trompet), Andrew Love (tenorsaksofon) og Joe Arnold (barytonsaksofon). «The Hunter» vart først gjeven ut på Albert King-albumet Born Under a Bad Sign i 1967, som «vart eit av dei mest populære og viktige bluesalbuma seint i 60-åra». I 1969 vart han gjeven ut på singel (med «As the Years Go Passing By» på Atlantic 2604), men nådde ikkje salslistene. Songen er seinare gjeven ut på forskjellige samlealbum av Albert King.
Rekursivt diskret filter
Direkte form-strukturar
Kravet til stort dynamikkområde aukar med orden på filteret og er dessutan avhengig av plasseringa av polane og nullpunkta i z-planet. Frå geometrisk analyse av frekvensrsponsen er det kjend at polar og nullpunkt som ligg nært inntil eningssirkelen har større innflytelse på frekvensresponsen enn polar og nullpunkt som ligg langt frå eningssirkelen. Dette betyr i praksis at filtere som har polar eller nullpunkt som ligg helt inntil eningssirkelen ikkje bør realiserast som ein direkte form-struktur. I verste fall kan polar med liten avstand fra eningssirkelen hamne utanfor eningssirkelen på grunn av avrundingfeil i koeffisientene og dei aritmetiske einingane, slik at filteret blir ustabilt. Realisering på direkte form bør dirfor ikkje brukast i praksis (med unnatak av i helt spesielle tilfelle), spesielt ikkje når filteret blir realisert ved hjelp av fastkommaaritmetikk. Kaskade og parallell form-strukturar har begge mykje betre eigenskaper enn direkte form-strukturane, og bør nyttast.
The Hunter av Albert King
Ike and Tina Turner-utgåva
Ike and Tina Turner spelte inn «The Hunter» i 1969 og sjølv om han var over seks minuttar lang, vart songen ein hti. Han nådde 37. plassen på Billboard R&B-lista og 93. plassen på Billboard Pop Singles-lista (Blue Thumb 102). Songen vart gjeven ut på albumet deira The Hunter i 1969, som nådde 176. plassen på Billboard-lista (Blue Thumb BTS-11).
Rekursivt diskret filter
Kaskadestruktur
Ved å faktorisera tellar- og nemnarpolynoma B(z) respektivt A(z) kan den rasjonale transferfunksjonen skrivast som eit produkt av andre ordens rasjonale transferfunksjonar. Denne faktoriseringa blir utført med dobbelpresisjonsaritmetikk før koeffisientane blir lasta inn i filteret. På grunn av den store ordlengda fører denne operasjonen vanligvis ikkie til numeriske problem. Transferfunksjonen kan då skrivast der K er ein skaleringskonstant, og  er takfunksjonen, som gir det minste heltallet større eller lik x. H(z)  kan no implementerast som P 2. ordens seksjonar i kaskade, som vist i fig. 4.
The Hunter av Albert King
Andre innspelingar
Andre artistar som har spelt «The Hunter» er mellom andre Blue Cheer (Outsideinside 1968), Pacific Gas & Electric (Get It On 1968), Free (Tons of Sobs 1968) og Blues Magoos (Never Goin' Back to Georgia 1969). Canned Heat spelte inn ein demoversjon av songen i 1967, men spelte han inn på ny som «Amphetamine Annie» (ein tidleg antidopsong) med same musikk (Boogie with Canned Heat 1968). Led Zeppelin brukte noko av teksten frå «The Hunter» under «How Many More Times» på debutalbumet Led Zeppelin i 1969.
Rekursivt diskret filter
Kaskadestruktur
For å gjera det så enkelt som mogleg kan vi gå ut i frå at talet på reelle nullpunkt/polar er grupperte to og to samen, slik at kvar 2. ordens seksjonen enten har eit par konjugerte nullpunkt og eit par konjugerte polar, eller to reelle nullpunkt og/eller to reelle polar. Om max(M,N) er eit oddetal vil ein av seksjonane vera eit 1. ordens filter.
The Hunter av Albert King
Andre innspelingar
Seinare innspelingar er gjort av Great White (Great White 1983), Koko Taylor (Queen of the Blues 1985), Danzig (Danzig 1988), Paul Rodgers (Muddy Water Blues: A Tribute to Muddy Waters 1993), Doyle Bramhall (Bird's Nest on the Ground 1994), Gov't Mule (Live... With a Little Help from Our Friends 1999) og Michael Schenker & Davey Pattison (Endless Jam Continues 2005).
Rekursivt diskret filter
Kaskadestruktur
Direkte form II og transponset direkte form II har berre to tilstandsvariablar, medan direkte form I og transponert direkte form I har fire tilstandsvariablar.
Rekursive filtere implementert med 2. ordens seksjonar på kaskadeform har mykje mindre følsamheit for kvantisering av koeffisientane enn ein generisk direkte form stryktur. Grunnen til dette er at polane og nullpunkta til kvar 2. ordens seksjon kjem fram ved faktorisering av 2. ordens polynom.
Filterkonstruksjon
Det er utvikla mange forskjellige metodar for konstruksjon av rekursive filter, dvs. for å finna filterkoeffisientane. Ein vanlig fremgangsmåte er å konvertere et tids-kontinuerlig filter til diskret form. Dei mest kjende metodane for dette formålet er impuls-invariant metoden og den såkallte bilineære z-transformmetoden. Grunnen til at det er interessant å ta utgangspunkt i tids-kontinuerlige filtere (analoge filter) er at desse har vore studert over eit svært langt tidsrom og det eksisterer analytiske (lukka form) metodar for å konstruera analoge filter. Men det finnes òg mange numeriske optimaliseringsmetodar for å konstruera tids-diskrete rekursive filter direkte.
The Bride Stripped Bare
Albumtittelen er henta frå Marcel Duchamp-kunstverket The Bride Stripped Bare by Her Bachelors, Even. Ferry vart introdusert for verket som kunststudent av Richard Hamilton. Ein undertekst av stykket til Duchamp er maskuline og feminine forhold.
Mottaking
I ei melding for AllMusic skreiv Ned Raggett at «då Jerry Hall, frontcovermodell for Roxy på Siren, forlet Ferry for Mick Jagger, var svaret hans dette interessante albumet. Det var ikkje ein stor suksess, men på ingen måte bortkasta heller.» Kritikaren Robert Christgau skreiv om album: «Kanskje røyken i augo til Bryan endeleg nådde hjarta hans. Det tilsynelatande oppriktige i nokre av songane her gjer dei fem minuttars augneblikka når han drøyer lenge over ei viktig tekstlinje lettare å svelgje.» Han la til «Los Angeles-musikarane skadar ikkje heller - samanhengen mellom måten han stiliserer på (falsk likesæle) skapar ei interessant uttrykksspaning.»
Greil Marcus hadde albumet som sitt favorittalbum i kritikarunderskøinga The Pazz and Jop for 1978. Marcus skreiv om albumet: «Dette utrulege, personlege albumet - som på eit vis kan samanliknast med Van Morrison sitt Astral Weeks, Jesse Winchester, John Cale sitt Vintage Violence eller Bob Dylan sitt Blood on the Tracks - held fram å utdjupe Don Juan-i-helvete-personen denne engelske eksentrikaren har utforska gjennom heile tiåret. Støtta av amerikanske studiomusikarar (særskild gitaristen Waddy Wachtel), utfører Ferry Begjærets hemn, ei soge som let alle partar fri til å hengi sine mest grufulle, mest sjølvmedlidande instinkt, og deretter må betale for dei. Frå «Can't Let Go», ei usedvanlig dramatisk soge om ein elskar i eksil, til «Hold On I'm Coming», den siste i Ferrie si usannsynlege og vellukka rekkje med coversongar, er plata glamorøs, bitter, dekadent og lidenskapleg. Som alltid syng Ferry med røysta til Dracula som reiste seg frå grava - reiste seg for å fortelje oss kor mykje han bryr seg.».
Dave Marsh gav plata tre av fem stjerner og skreiv: «The Bride Stripped Bare balanserer metodane til Ferry langt meir effektivt, og let han covre romantiske soul-standardar som 'That's How Strong My Love Is' ved sidan av hans fortvila moderne 'When She Walks in the Room'. resultatet kunne ha blitt ein triumf om det ikkje var for den misoppfatta produksjonen, som stort sett kjem av denne i det vesentlege britiske songaren som arbeider med Los Angeles-musikarar som Rick Marotta og Waddy Wachtel, som òg var medprodusentar. Likevel indikerer Bride at soloarbeidet til Ferry har mykje underutvikla potensial. Det er uheldig at han har tilbragt all tida si sidan den gongen til den nye versjonen av Roxy Music.»
Mark Coleman gav tre og ei halv stjerne og sa «The Bride Stripped Bare er meir eventyrlysten. Mange lyttarar tenkte det var dumdristig. Bryan Ferry speler inn musikk i L.A. med studioveteranar? Vell gitaristen Waddy Wachtel hentar fram nokre overraskande skarpe riff, medan Ferry smørsyngjer både Al Green sin 'Take Me to the River' og Velvet Underground sin 'What Goes On' utan å anstrenge seg.»
Rob Sheffield gav òg tre og ei halv stjerne og skreiv «The Bride Stripped Bare var ei verkeleg nøtt, med nokre potensielt fotte songar med eit L.A.-studioband (Waddy Wachtel på ei Bryan Ferry-plate?). Her er den flotte, sju minuttar lange 'When She Walks in the Room' og ein flott versjon av den irske folkevisa 'Carrickfergus', men Ferry sin versjon av 'Take Me to the River' har omtrent ein åttande del av Big Muddy-safta frå originalen til Al Green, og det er uheldig at han kom ut same året som versjonen til Talking Heads.»
Moran Buttress
Moran Buttress er ein bratt skrent 3,5 km sør for Koopman Peak, på over 2600 moh. Han dannar ein stort utspring mellom Davisvillebreen og Quonsetbreen langs nordveggen av Wisconsin Range. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Clifford D. Moran i US Navy, ein pilot under U.S. Navy Operasjon Deepfreeze 1966 og 1967.
Mudder
Mudder eller slam er ei type finkorna gjørme som er klebrig, sleip og glatt. Han er danna av vatn og partiklar i leir- og siltstorleik. Dei fleste korna er mindre enn 0,06 mm. Når mudderet tørkar kan det dannast eit fast sediment som kan herdne til mudder- eller slamstein.
Nenad Đorđević
Nenad Đorđević er ein serbisk fotballspelar.
Minerogen myr
Ei minerogen myr eller ei jordvassmyr er ei myr som får vasstilførselen sin dels frå regnvatn og dels frå grunnvatn som har vore i kontakt med mineraljord (minerogent vatn). Han er meir eller mindre næringsrik avhengig av eigenskapane til grunnvatnet. Eit skil mellom soligen myr i hellande terreng der grunnvatnet er i rørsle, og topogen myr der grunnvatnet står stille. Plantesamfunn på minerogen myr vert rekna som minerotrof.
Ole Martin Lappen
Ole Martin Lappen var ein norsk gardbrukar og politikar frå Søndre Land. Han representerte Arbeiderdemokratene på Stortinget 1910-19 og 1922-24.
Liv og gjerning
Lappen var son til ein gardbrukar i Hov sokn i Søndre Land. I yngre år arbeidde som snikkar og tømrar, til han i 1895 tok over farsgarden og dreiv denne.
Han fekk plass i heradsstyret i 1896 og var ordførar i Søndre Land frå 1907 til 1922. I om lag 10 år var han styremedlem i Venstre si amtsforeining, før han i 1906 vart krinsformann for Arbeiderdemokratene. Han hadde mange verv, var mellom anna ordførar i representantskapen i den lokale sparebanken og styremedlem i Valdresbanen.
Lappen representerte krinsen Hadeland og Land på Stortinget frå 1910 til -18. Han var medlem i Sosialkomiteen, nestformann 1913-18. Ved stortingsvalett hausten 1918 nådde han ikkje opp, men kom innatt på Stortinget 1922-24, då med plass i Landbrukskomiteen. I alle tingsesjonane var han vald for Arbeiderdemokratane.
Diamonen Island
Diamonen Island er ei øy som ligg nord for Moreno Rock i Gerlachesundet, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99. Øya vart kalla «Big Diamonen Island» av kaptein Skidsmo på «Graham» in 1921–22. The name was shortened by UK Antarctic Place-Names Committee i 1960.
Come Together av Ike & Tina Turner
Come Together er det 13. studioalbumet til Ike & Tina Turner, gjeve ut i 1970. Albumet kom på 13. plass på R&B-lista og 130. plass på pop-lista i USA.
Signe Toly Anderson
Signe Toly Anderson var ein amerikansk songar som var med på å starte det amerikanske rockebandet Jefferson Airplane.
Anderson var fødd i Seattle og voks opp i Portland i Oregon. Ho flytta til San Francisco i 1965, der ho vart ein respektert jazz- og folk-songar. Anderson vart oppdaga av Marty Balin då ho song på klubben «Drinking Gourd club». Han tilbaud henne rolla som songar i det nystarta bandet Jefferson Airplane.
I september 1965 gifta ho seg med lysteknikaren til bandet, Jerry Anderson, som også var med i Merry Pranksters. Dei fekk ei dotter i mai 1966. I august same året kunngjorde ho at ho hadde tenkt å slutte i bandet, noko ho gjorde i oktober same året. Ekteskapet blei oppløyst i 1974.
Anderson døydde heime i Beaverton i Oregon i januar 2016. Ho døydde same dagen som ein annan grunnleggjar av Airplane, Paul Kantner.
Marija Abakumova
Marija Vasiljevna Abakumova er ein russisk friidrettsutøvar frå Stavropol som tevlar i spydkasting. Ho vart verdsmeister i øvinga i 2011, og har elles vunne eitt OL-sølv og to VM-bronser i tida 2008-13.
Aktiv
Abakumova markerte seg internasjonalt i 2007 med personbeste på 64,38 m, før ho i sitt fyrste verdsmeisterskap, VM i Osaka, vart nummer sju med 61,43 m. Under Sommar-OL 2008 i Beijing imponerte ho stort og sette ny personleg rekord med 70,78 m, ein prestasjon som gjorde henne til sølvmedaljør. Barbora Špotáková frå Tsjekkia vann med 71,42 m. Ved friidretts-VM 2009 i Berlin kasta Abakumova 68,92 m i kvalifiseringa, men i finalen stoppa ho på 66,06 m, eit resultat som heldt til bronsemedalje.
Høgdepunktet for Abakumova på idrettsbana kom i Daegu 2011. Her vann ho gulllmedaljen i VM i friidrett 2011, etter å ha kasta heile 71,99 m, ny landsrekord og meisterskapsrekord. Barbora Špotáková måtte ta til takke med sølv, trass i sterke 71,58 m. Før sommarleikane 2012 i London låg prestasjonane på eit lægre nivå enn dei føregåande sesongane, likevel var 59,34 m og ein tiandeplass svakare enn ein kunne ha forventa.
Tidleg i 2013-sesongen kasta Abakumova 69,34 m, men utover i sesongen enda ho på meir beskjedne lengder. I VM på heimebane, VM i friidrett 2013 i Moskva, fekk ho bronsemedaljen med 65,09 m, nær fire meter bak vinnaren, Christina Obergföll frå Tyskland. På tampen av sesongen passerte Abakumova 70-metersstreken med eit kast på 70,53 m.
Cape Laurens
Cape Laurens er eit nes heilt nordvest på Laurens Peninsula og Heardøya. Namnet vart truleg gjeven av kaptein Franklin F. Smith på den amerikanske barken «Laurens», som vitja Heardøya i 1855–56 og som med kaptein Erasmus Darwin Rogers starta selfangstoperasjonane og det langvarige amerikanske nærværet på Heardøya. Namnet finst på eit kart av den britiske ekspedisjonen under George Nares, som vitja øya i «Challenger» i 1874 og tok i bruk namnet så då vart nytta av selfangarar.
Kjelder
''
1785 Wurm
1785 Wurm er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Flora. Han blei oppdaga den 15. februar 1941 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Altunasteinen
Altunasteinen, eller Runinskrift U 1161 i det svenske registeret over runeinnskrifter, er ein bilet- og runestein som står utanfor Altuna kyrka i Enköpings kommun i Uppland. På Altunasteinen er fleire mytologiske motiv innrista. Mellom anna finst det på den eine smalsida eit motiv som har vorte tolka som den heide guden Tor i ferd med å freista å fiske Midgardsormen opp av havet, slik Snorre Sturlason har skildra i Den yngre Edda.
Plasseringa av steinen
Steinen står ikkje på den opphavlege staden. Han vart funnen av K.A. Karlinder i 1918, og låg då innmura og overkalka i grunnmuren til eit gravkapell i Altuna kyrka. Karlinder sytte for at steinen vart teke ut og plassert utanfor kyrkja, der han framleis står. Materialet i steinen er granitt.
Cape Lockyer
Cape Lockyer er nes med bratte klipper 1,5 nautiske mil nordaust for Lambeth Bluff ved søraustsida av Heardøya. Det vart kartlagd i 1948 av Australian National Antarctic Research Expeditions og vart namngjeve av dei etter løytnant H.C.J. Lockyer i Royal Australian Naval Volunteer Reserve og var ein av offiserane på HMAS «Labuan», eit støtteskip under ekspedisjonen.
Maurvarslarar
Maurvarslarar er maurfuglar som deler fellesnamnet 'maurvarslar'. Dette er relativt kraftige fuglar, generelt dei største maurfuglane. Omgrepet maurvarslar har ingen plass i systematikken.
Det finst om lag 55 artar maurvarslarar i 14 slekter, slektene i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.5 frå desember 2010
Thamnophilus
Thamnophilus er ei biologisk slekt i maurfuglfamilien, Thamnophilidae. Artene i denne slekta er kjente som maurvarslarar. Dei er insektetarar som lever av byttedyr frå lauvverk og finst i den neotropiske regionen.
Artslista
Thamnophilus i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.5 frå desember 2010 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
NM i turn 1976 for kvinner
Noregsmeisterskapen i turn 1976 for kvinner vart arrangert i Ålesund helga 8.-9. mai 1976. Deltakarane tevla i åttekamp etter obligatoriske og sjølvvalde program i dei fire ordinære øvingane; bom, frittståande, hopp og skranke. Unni Holmen Berge var best i alle fire øvingane.
Åttekamp
<br style="clear:both;" />
Klippans kommun
Klippan kommune ligg i det svenske länet Skåne län i landskapet Skåne. Administrasjonssenteret i kommunen ligg i Klippan.
Ole Haabeth
Ole Haabeth er ein norsk arbeidarpartipolitikar frå Kråkerøy i Fredrikstad. Han har vore fylkesordførar i Østfold frå 2007, då han overtok for Arne Øren.