cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lappeteknikk
Teknikk
I appliké er det vanleg å bretta inn kantane til stoffbiten ein syr på, eller bruka tette sting som skjuler kanten. I lappeteknikk der ein syr kantar mot kvarandre kan ein sy på vrangsida og deretter stryka saumen flat, eller ein kan festa kvar lapp rundt eit papirstykke som gjev form. Den første teknikken er enklast og kan utførast på maskin, medan den sistnemnde er tidkrevjande handarbeid som kan brukast til mønster med mange kantar eller kurver.
Historie og tradisjonar
Sidan organisk materiale raskt blir brote ned, er det sjeldan ein finn bevarte klede som kan fortelja noko om tekstilteknikkane i eldgamle tider. Nokre arkeologiske funn viser likevel at lappeteknikk lenge har vore brukt til mange føremål. Det over fem tusen år gamle liket av «Ötzi» var til dømes iført klede sydde saman av skinnlappar i mønster. Ein kjenner til bruk av appliké frå det gamle Egypt tidleg på 900-talet f.Kr. og frå nomadar i Sibir på 400-talet f.Kr. I Mogao-holene i Gansu-provinsen i Kina har ein funne munkekapper frå 700-800-talet sett saman av vakre silkelappar.
Lappeteknikk kom for alvor på moten gjennom utvekslinga av produkt og idéar som oppdagingstida førte til. I Europa og dei amerikanske koloniane blei det vanleg å laga lappeteppe av mønstra silke- og bomullsmateriale frå Austen, til dømes i broderie perse-teknikken. Etterkvart som bomullstekstil blei masseproduserte under den industrielle revolusjonen, spreidde teknikken seg frå overklassen til fleire samfunnslag og område. Det blei utvikla ei rekkje ulike lappeteknikkar basert på lokal smak og bruk i alle verdsdelar. I løpet av 1800-talet gjekk også angloamerikansk lappeteknikk gjennom mange motar, med til dømes crazyquilt, namnequiltar og heksagonmønster.
Nokre kjende lappeteknikkar som kan nemnast i dag er seminoleteknikk, amish-quilting og Hawaii-quilting, som alle er spreidde vidt om i verda. Andre lokale stilar er tivaevae frå Fransk Polynesia, molaklede frå Panama, pa ndau laga av hmongfolk frå Søraust-Asia og ralli frå Sør-Asia.
Bitola
Bitola (makedonsk Битола) er ein by og ein kommune i regionen Pelagonia i Nord-Makedonia. Kommunen fekk sitt noverande omfang i 2004, då dei tidlegare kommunane Bistritsa, Kukuretsjani og Tsapari vart innlemma i kommunen.
Med 85 164 innbyggjarar var kommunen den tredje største etter Skopje og Kumanovo ved folketeljinga i 2021. I 2002 hadde kommunen 95 385 innbyggjarar, medan den tidlegare kommunen Bitola hadde 86 408 innbyggjarar. Sjølve byen Bitola var med sine 74 550 innbyggjarar den nest største byen i Nord-Makedonia etter Skopje i 2002.
Bitola ligg sør i Pelagoniadalen, sørvest i landet, og er eit senter for administrasjon, kultur, industri, handel og utdanning. Rundt byen ligg fjella Baba og Nidže. Grensa til Hellas ligg berre 14 km lenger sør. Bitola er eit viktig trafikknutepunkt mellom hovudvegen frå det sørlege Adriahavet til Egearhavet og Sentral-Europa.
I perioden under Det osmanske riket vart byen kalla «Byen av konsulane» sidan mange europeiske land hadde konsulat i Bitola.
Av innbyggjarar er dei fleste etniske makedonarar (88,7 %). Kommunen har òg mindre folkegrupper av albanarar (4,4 %), roma (2,7 %), tyrkarar (1,7 %) og vlacharar (1,3 %).
Byen er heimstad for St. Klement av Ohrid-universitetet i Bitola, Makedonia sitt nest største universitet.
Historie
I nærleiken av sentrum i Bitola låg den antikke byen Heraclea-Lyncestis. Under Austromarriket heitte byen Monastiri, som tyder «kloster» på gresk. Mot slutten av 1300-talet vart Bitola ein del av Serbia under Stefan Dušan. Byen vart erobra av Det osmanske riket på 1400-talet. Då Serbia tapte byen etter den første balkankrigen fekk han namnet Bitolj etter det slaviske ordet obitel som tyder kloster. På makedonsk er ordet for kloster manastir.
Busetnader i kommunen
Dei største busetnadene i kommunen var:
Bjørkefink
Bjørkefink (Fringilla montifringilla) er ein fink som hekkar i skogar nord i Eurasia, og overvintrar sørlegare område av Eurasia frå Dei britiske øyane til Japan. Han er ein vanleg hekkefugl i det meste av Noreg og kan dessutan overvintre i kystområda av landet.
Dens vitskaplege artsnamnet montifringilla refererer til det latinske 'mons', 'montis', som betyr «fjell» og 'fringilla', som betyr «fink». Rundt i Noreg har mange lokale namn vore brukt på denne fuglearten, mellom anna bergfink, fjellfink, kvæker, tvittaspikje og oårsføggel.
Måltid
Mål i norsk bygdekultur
I bygdekulturen vart tida mellom måla kalla for økter, og måla var tilpassa arbeidsdagen. Måla ville derfor variere gjennom året – vinterstid, når dagane var stutte og det var lite arbeid dei kunne gjere, ville det vere rein matøyding å stå for tidleg opp om morgonen.
Fram mot vår tid har folk hatt desse måla:
Bjørkefink
Skildring
Songen er ganske ensformig og øyde, og minner om ein lang, gjennomtrengande summande tone, òg skildra som ei fjern sirkelsag som sagar eit vedstykke. Lokkelætet er karakteristisk og har ein nasal kvakrande karakter.
Måltid
Måltid i moderne norsk kultur
Folk har ulike arbeidstider og ulik familiestruktur, slik at det ikkje lenger er noko måltid som alltid samlar alle dei som bur i lag i ein familie. Middagen er truleg det måltidet flest er samla om.
Bjørkefink
Skildring
Bjørkfinken lever av frø, bær og insekt. Om vinteren og tidleg vår beitar dei på bakken, om sommaren i låge tre og buskar.
Måltid
Måltid i moderne norsk kultur
Elles er mellommåla typiske for den moderne matkulturen. Her er kaffien ein kulturberar. Nikaffien og tokaffien er viktige på mange arbeidsplassar, og ettermiddagskaffien eller kveldskaffien kan samle fleire familiemedlem enn noko hovudmåltid.
Bjørkefink
Utbreiing og trekk
Bjørkefinkar har eit stort hekkeområde i fjellbjørkskog i Fennoskandia, og vidare austover gjennom taigaen i Asia, til Kamtsjatkahalvøya ved stillehavskysten i aust.
Gurskøya
Gurskøya er ei øy i Herøy og Sande kommune i Møre og Romsdal. Arealet er 136,9 km². Sande utgjer den sørlege og vestlege halvdelen av øya, medan Herøy utgjer den nordlege og austlege halvdelen.
Bjørkefink
Utbreiing og trekk
Dette er ein distinkt trekkfugl, men det er eit lite tal i kystområda av Noreg som er standfuglar eller lever som streiffuglar om vinteren.
Gurskøya
Hallefjorden og Rovdefjorden ligg på sørsida av øya. I nord ligg Herøy, Nerlandsøya og Herøyfjorden, medan Hareidlandet ligg i aust. I vest ligg Sandsøya.
Bjørkefink
Utbreiing og trekk
Overvintringsområde er i sørlegare område av Eurasia frå Dei britiske øyane til Japan, inkludert Sør-Sverige og Danmark. Han kan dessutan trekke til Nordvest-Afrika. Austlege bestandar til Tyrkia og Himalaya, i austlege Kina og Japan. Somme fuglar dukkar opp i Alaska under trekket. Bjørkefinkar kan opptre som streiffuglar utanom hekketida og blir observerte sporadisk så fjernt som i Nord-Amerika. Både i vår- og hausttrekket, og vinterstid, kan bjørkefinkar samlast i store flokkar, vinteren 2019-2020 talde ein meir enn 45 000 bjørkefinkar på ein overnattingsplass i Nygårdsparken i Bergen.
Gurskøya
Det går bru over Dragsund mot Hareidlandet. Herøybrua er samband nordover til resten av Herøy kommune.
Bjørkefink
Hekking
Bjørkefinken rugar i bjørkebeltet og høgareliggande barskog, nord for Dovre også i låglandet, uregelmessig låglandshekking sørover. Han hekkar nordover til bjørkeskoggrensa i Finnmark. Der har han reir i tre, som liknar bokfinken sitt, men litt større; hofuglen byggjer reiret av mose, strå, hår og forar det med fine strå, planteull og fjører.
Gurskøya
Fylkesveg 654 går frå Dragsundbrua, via Dragsund og Tjørvåg til Herøybrua. Fylkesveg 61 går saman med fylkesveg 654 eit par km frå Dragsundbrua, og tar så av og går over øya, via Leikong og Gursken til Larsnes og ferjestaden Årvik. Rett før Herøybrua, ved Raftenes tar Fylkesveg 10 i Møre og Romsdal av og går på nord- og vestsida av øya via Moltustranda og Gjerdsvika til kryss med fylkesveg 61 i Gursken. Tettstadane Larsnes i Sande kommune (521 innbyggjarar 1.1.2009) og Moltustranda (358) og Tjørvåg (350) i Herøy kommune er dei største bygdene på Gurskøya. Gjerdsvika og Gursken i Sande, og Leikong, Moltustranda og Dragsund/Myrvåg i Herøy er dei andre største bygdene på øya.
Bjørkefink
Hekking
Dei 5-7 egga liknar bokfinken sine, grå eller brungrøne, ein sjeldan gong lyseblå, med brune og svartbrune flekkar.
Gurskøya
Det ligg tre kyrkjer på Gurskøya: Leikanger kyrkje og Indre Herøy kyrkje i Herøy kommune, og Gursken kyrkje i Sande kommune.
Bjørkefink
Status og trugsmål
Arten har eit stort utbreiingsområde og ein stor bestand, men blir trudd å vere på retur i tal, men ikkje sterkt nok til at han kan vurderast som truga. IUCN kategoriserer derfor arten som levedyktig (LC). Hekkepopulasjonen i Europa er estimert til 15,4-24 millionar par. Det blir anslått at Europa utgjer omtrent ein fjerdedel av utbreiingsområdet til arten, så verdsbestanden kan førebels estimerast til 121-192 millionar vaksne individ.
Settimo San Pietro
Settimo San Pietro (sardisk Sètimu) er ein kommune i Italia som ligg i storbyområdet Cagliari i regionen Sardinia. Han har 6 755 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 23,29 km² og ligg i ei høgd på 70 meter over havet.
Bremangerlandet
Bremangerlandet er ei øy i Bremanger kommune i Nordfjord i Vestland. Øya har eit areal på 131,3 km² og er med det den største øya i fylket.
Kjemisk sambinding
Ei kjemisk sambinding inneheld to eller fleire atom, minst to av desse frå ulike grunnstoff, som er kjemisk bundne til kvarandre. Det nye stoffet (produktet) har andre eigenskapar enn utgangsstoffa.
Modellar for kjemisk sambinding
Ein annan måte å forklara kjemisk sambinding er å nytta orbitalteori.
Eksempel på kjemiske sambindingar
Nokre eksempel på kjemiske sambindingar er vatn H2O, som består av 2 hydrogenatom og 1 oksygenatom eller monosakkarid som C6H12O6 som har 6 karbonatom 12 hydrogenatom og 6 oksygenatom.
Ein kan dela kjemiske sambindingar inn i grupper som til dømes:
Norner
Norner var lagnadsgudinnene i norrøn mytologi. Dei var alltid tilstades når eit barn vart fødd, og avgjorde kva lagnad barnet skulle få. Dei tre hovudnornene heitte Urd, Verdande og Skuld. Urd stod for fortid, Verdande stod for notid, og Skuld stod for framtid. Desse vert kalla dei tre nornene.
I mange høve er Urd eller Wyrd rekna som den førande av dei tre, og dei to andre er rekna som aspekt av Urd.
Echoes: The Best of Pink Floyd
Echoes: The Best of Pink Floyd er eit samlealbum av Pink Floyd gjeve ut 5. november 2001. Det nådde andreplass på den amerikanske Billboardlista, og nyleg har det seld over 3 millionar eksemplar berre i USA.
Dette var første gong songen «When the Tigers Broke Free» vart utgjeve på CD. Songen var med i filmen The Wall, og hamna seinare på ei ny utgåve av albumet The Final Cut.
Samlinga inneheld songar frå heile karrieren til Pink Floyd, frå deira første singel «Arnold Layne» i 1967 til «High Hopes» på albumet The Division Bell frå 1994. Albumet er ikkje sett opp kronologisk, og dei forskjellige songane glir over i kvarandre utan pause mellom. Årsaka til at det vart gjort på denne måten var for å skape ei kjensle av konseptalbum, som banda var kjend for å lage i midten av karrieren sin. Alle dei 26 spora var nymastra for denne samlinga.
Omslaget til plata inneheld mange kjende bilete knytte til Pink Floyd, inkludert bilete frå musikkvideoar, bilete frå plateomslag og singlar. På framsida kan ein sjå stuparen, forretningsmannen og sløret i vinden frå Wish You Were Here, roaren og innsjøen frå The Rower (ein film som vart vist under 1994-turnéen), ein porselensgris frå Animals og kua frå Atom Heart Mother, miniatyrhovud frå Division Bell, eit fly som refererer til «Learning to Fly» og eit bilete av øyret under vatn frå Meddle.
Merknadar
I følgje produsent James Guthrie var følgjande songar vurdert for samleplata:
Medverkande
med
Ekorn
Raudt ekorn, eller berre ekorn, ikorn eller trebjørn, er ein gnagar i ekornfamilien, og er eit trelevande dyr med stor hårete hale. Det lever på nøtter, røter, frø og knoppar, men kan òg ta egg og fugleungar i hekkesesongen. Mellom dei naturlege fiendane til ekornet kan me nemna måren.
Skildring
Ekornet kan variere i vekt frå 200 til 400 gram. Totallengda er 39–43 cm. Halen er 17–19 cm lang og buskete. Framføtene på ekornet er om lag 3,5 cm lange og om lag 1–1,5 cm breie, bakføtene er om lag 5,5 cm lange og om lag 2–2,5 cm breie.
Ekorn kan bli 10 til 15 år gamle. Dei er utbreidde i alle skogstrøk i landet.
Vinterpels
Vinterpelsen er meir gråaktig. Denne har vore nytta som pelsverk under namnet «gråverk». Pelsskiftet om våren tek til i april, først på buken, så over sidene og opp på ryggen. I mai er sommarpelsen ferdig, men hårduskane på øyra og pelsen på halsen blir ikkje skift før i juni.
Forplanting
Etter paringa ber ekornet foster i fire–fem veker. Vanleg fødetid er februar–mai. Av og til kan ekornet få to kull. Det andre kullet kjem oftast i juli–august. Ekornet får tre–sju ungar i kullet. Ungane er utan hår, og auga opna seg ikkje før det er gått ti døgn.
Ungane syg mora i 27–32 døgn. Blir mora forstyrra når ho har ungar i reiret, flytter ho dei med ein gong til eit av reservereira.
Marit Moum Aune
Marit Moum Aune er ein norsk sceneinstruktør frå Trondheim. Aune starta den profesjonelle teaterkarrieren sin som dagleg leiar for Teaterhuset Avant Garden i Trondheim i 1985, 20 år gamal. På same tid sette ho opp fleire stykke som i Studentersamfundets Interne Teater, før ho i 1989 debuterte profesjonelt med Soldatens historie av Igor Stravinskij.
Aune har arbeidd innanfor fleire sjangrar, frå opera til standup. Men det er innanfor det dramatiske teaterfaget ho har fått mest merksemd. Ho har også arbeidd som produsent i NRK P3, regissør i NRK Radioteatret, tekstforfattar og som dramaturg ved Det Åpne Teater. Gjennom det mangeårige arbeidet sitt med dansaren Ingrid Lorentzen har ho også laga fleire danseframsyningar.
Ekorn
Utbreiing
Ekornet trivst best i granskog og er eit typisk dagdyr. Her finn det nøtter, frø og røter som er den vanlegaste maten. Om sommaren kan ekornet ta både fugleegg og ungar. Sjølv kan det lett bli eit bytte for måren.
Marit Moum Aune
Ho har arbeidd ved fleire norske scener. Ved Det Norske Teatret har ho mellom anna sett opp Det e hardt å være mainn av Iren Reppen (1994), Bør Børson jr. (2001), og Få meg på, for faen! av Olaug Nilssen. Det mest kjende ho har gjort for Nationaltheatret er Genanse og verdighet av Dag Solstad (2000) og Pippi Langstrømpe (2005), og ved Rogaland Teater har ho mellom anna sett opp Skyfri Himmel med musikk av Bjørn Eidsvåg og tekst av Olaug Nilssen (2006). Aune har også iscenesett Stolt, hvit og vanskelig og Redd mann roper av og med Otto Jespersen. I tillegg har ho mellom anna sett opp stykke ved Riksteatret og Trøndelag Teater.
Aune har fått fleire prisar, mellom andre Den skandinaviske nasjonalteaterprisen i 2000 og Heddaprisen i 2001, begge i open klasse og for ideen og konseptet til framsyninga Genanse og verdighet. Ho er medlem av Norsk Kulturråd, der ho også er leiar av Formidlingsutvalget.
Ekorn
Utbreiing
Om vinteren ligg det ofte i ro døgnet rundt, men om våren vaknar det til liv og hoppar frå tre til tre på jakt etter mat.
Artsstatus
Det raude ekornet er verna i store delar av Europa, og var klassifisert som Near Threatened, nesten truga, på den internasjonale raudlista, i 2002, men vert per 2010 ikkje lenger rekna som truga i global målestokk. Nokre stader finst det store bestandar som ein kan driva jakt på for skinnet. Andre stader er dyret i sterk tilbakegang. Dette gjeld særleg Storbritannia, der det raude ekornet forsvinn til fordel for det innførte gråekornet frå Nord-Amerika. Gråekornet utkonkurrerer det raude ekornet av ulike grunnar, mellom anna ved at det er betre tilpassa naturmiljøet i England og ved at det ber eit parapoxvirus som ikkje skadar det, men som drep raude ekorn.
Det er i dag under 200 000 individ av raudekorn igjen i Storbritannia, og opptil 3/4 av desse held til i Skottland, der barskogen gjev dei betre livsgrunnlag. Ein fryktar at det same kan skje i fastlandseuropa om gråekorna spreier seg dit. To par gråekorn som rømde i italienske Piemonte i 1948 har allereie ført til nedgang av raude ekorn i dette området.
Fylkesveg 6836
Fylkesveg 6836 går mellom Grandefjæra og Aune i Leksvik kommune. Vegen er 8,4 km lang.
Hundreårskrigen
Hundreårskrigen er namnet moderne historikarar har gjeve til ei rad konflikter eller krigar i seinmellomalderen utkjempa gjennom 116 år. Hovudmotstandarane var England og Frankrike. I tillegg kom Burgund. Dei var på krigsfot meir eller mindre samanhengjande frå 1337 til 1453. Av dette kjem namnet hundreårskrigen. Hundreårskrigen vert i ettertid mellom anna hugsa i samband med soga om ei ung jente frå Orléans, Jeanne d'Arc. Leia av «røyster» ho høyrde, lukkast det henne i 1429 å leia franske styrkar mot Orléans og fri byen frå den engelske omlægringa.
Krigen var viktig på grunn av ulike faktorar som:
Kong Karl IV av Frankrike fekk ikkje ein arving, og døydde i 1328. Edvard III av England, som hadde arverett til den franske trona, fekk då ein grunn til å starta ein krig. Samstundes kontrollerte den engelske krona store landområde i Gascogne.
Tourfilm
Tourfilm (1990) er ein konsertfilm i dokumentarform som vart utgjeven av det amerikanske rockebandet R.E.M. Filmen fortel historia kring turnéen for Green i Nord-Amerika i 1989. Han er produsert av frontfigur Michael Stipe og regissør Jim McKay, er i svart-kvitt, inneheld element av avantgardistisk og eksperimentell art, mellom anna med handhaldne kamera.
Til skilnad frå andre filmar i same sjanger, er Tourfilm heilt fri for standardelement som filming bak scena og intervju med bandmedlemmer. DVD-utgåva av filmen vart utgjeven i august 2000.
Ludvig XIV av Frankrike
Ludvig XIV (fransk Louis XIV), kalla «Solkongen», var konge av Frankrike frå 14. mai 1643 til 1. september 1715.
Ludvig vart fødd i den franske byen Saint-Germain-en-Laye. Han var eldste son av kong Ludvig XIII og prinsesse Anna av Austerrike. I 1643 vart Ludvig XIV konge berre fem år gamal. Ein minister styrte landet til han sjølv var gamal nok. Ludvig er mest kjend for slottet i Versailles, som han lét byggja ut i stor stil. Slottet er eit døme på barokk stil, den leiande stilarten i Europa på denne tida.
Ludvig gifta seg med Maria Theresia av Austerrike (1638-1683) den 9. juni 1660, saman fekk dei 6 barn. Berre eitt av desse vart vaksen, tronarvingen Ludvig, Le Grand Dauphin. I tillegg til Maria Theresia hadde kongen fleire elskarinner, av desse er Madame de Montespan den mest kjende. Etterfylgjaren, Ludvig XV av Frankrike, var oldebarn av Ludvig XIV.
1984
1984 (romartal MCMLXXXIV) var eit skotår som byrja på ein sundag i den gregorianske kalenderen.
Stortingsrepresentantar 1958-1961
Stortingsrepresentantar 1958-1961 er ei liste over stortingsrepresentantane i valperioden frå 1958 til 1961. Stortinget hadde totalt 150 representantar, fordelt med 78 til Arbeidarpartiet, 29 til Høgre, 15 til Bondepartiet, 15 til Venstre, 12 til Kristeleg Folkeparti og 1 til Norges Kommunistiske Parti.
Skogerøya i Finnmark
Skogerøya (nordsamisk Sállan) er ei øy i Sør-Varanger kommune i Finnmark. Øya ligg nordvest for Kirkenes kilt mellom Kjøfjorden, Korsfjorden, Neidenfjorden, Bøkfjorden og er open utover mot Varangerfjorden. Øya har eit areal på 129 km² og er den einaste større øya i Aust-Finnmark.
Det høgaste punktet på øya er Skogerøytoppen (Ákkelgaisá) på 445 moh. Skogerøya er ikkje busett. Tidlegare busette stader var mellom anna Revøysund, Steinskjærnes, Nordleirvåg og Sørleirvåg. Det går veg på øya frå Steinskjærnes via Sørleirvåg til Nordleirvåg. Ved Skogerøya ligg Kjelmøya der det er gjort jernalderfunn.
Unni Askeland
Liv og virke
Unni Askeland har utdanning frå Oslo Tegne- og Maleskole (1982–1983), Kunstskolen i Kabelvåg (1983–1984), Statens handverks- og kunstindustriskule i Oslo (1984–1985), Vestlandets kunstakademi i Bergen (1985–1986) og Statens Kunstakademi i Oslo (1987–1992). Unni Askeland har fleire gonger fått merksemd i norske massemedium. Mellom anna vart mange provoserte då ho i 2004 viste ein serie litografi og måleri som ho kalla Munchadopsjoner og som inneheldt omarbeidde versjonar av dei kjende motiva til Edvard Munch. Eit av bileta var «Vampyr» måla med hoggtenner. Utstillinga vart vist i mellom anna Blomqvist Kunsthandel i Oslo og i Nordnorsk Kunstmuseum i Tromsø. .
I samband med utstillinga «Desire-Destruction» i 2006, som viste måleri med kjende personar frå moderne populærkultur, forklarte Askeland at kunsten også må underhalde. . Ho fekk også mykje omtale i februar 2008, då direktør på Nasjonalmuseet Allis Helleland kjøpte inn fire store måleri, 60 filmstillbilete og ein video av henne for 600 000 kroner mot tilrådinga frå innkjøpskomiteen på museet. Dei tre største måleria viste filmstjernene Humphrey Bogart og Ingrid Bergman og var laga i ein biletstil som mange opplevde som ein pastisj på dei populære plakatportretta til Andy Warhol i silketrykkteknikk.
Surrey
Tidlegare var administrasjonssenteret Guildford, som er ein katedralby og heimby for Universitetet i Surrey. Det blei så flytta til Kingston, som på grunn av ei grenseendring ikkje lenger ligg i Surrey. Det er derfor planar om å flytte administrasjonen til Woking.
Unni Askeland
Liv og virke
Unni Askeland var i fleire år sambuar med musikaren Eric Andersen, som ho har fire ungar med, og vart på 1980- og 90-talet ein del av kunstnarmiljøet omkring Bob Dylan og andre musikarkjendisar i New York. Ho var mellom anna med på performanceprosjekt med Lou Reed. Askeland bur og arbeider på Kløfta nordaust for Oslo. Ho var tidligere gift med målaren og Odd Nerdrum-eleven Sverre Bjertnæs.
Surrey
På grunn av nærleiken til London er mange av dei som bur i landsbyane i Surrey pendlarar, folketettleiken er høgare enn i nabogrevskapa og normalinntekta ligg noko over landsgjennomsnittet.
Mykje av Surrey er i eit område som blir kalla «Det grøne beltet», og det er derfor laga ei rekkje gangvegar, vegar for hestetrafikk, allmenningar og private område med fri ferdsel for publikum. Dette har ført til at Surrey tilbyr mange landlege fritidsaktivitetar, og at det er svært mange hestar i grevskapet.
Sinnai
Sinnai (sardisk Sìnnia) er ein kommune i Italia som ligg i storbyområdet Cagliari i regionen Sardinia. Han har 17 411 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 223,91 km² og ligg i ei høgd på 134 meter over havet.
Surrey
Det høgaste punktet er Leith Hill ved Dorking, omkring 295 m.o.h.
1068
1068 (romartal MLXVIII)
Sjálvstýri
Sjálvstýrisflokkurin, norsk Sjølvstyrepartiet, (ofte kalla Sjølvstendepartiet/Selvstendighetspartiet), er eit sosialliberalt politisk parti på Færøyane. Ved siste val, i 2011, fekk partiet 4,2 % av røystene, og 1 representant i Lagtinget (av 33). Partileiaren heiter Jógvan Skorheim. Partiet har generelt arbeidd for større færøysk sjølvstyre, og går i dag inn for sjølvstende for Færøyane.
Historie
Sjølvstyrerørsla spring ut av foreininga Føroya Framburdsfelag, som samla dei færøyske nasjonale kreftene etter julemøtet i Lagtingshuset i 1888. Partiet har vore representert i Lagtinget sidan 1906, sjølv om det ikkje vart formelt stifta før i 1909. Den første leiaren var Jóannes Patursson.
Eit av hovudpunkta for partiet i starten vår å arbeida gjennom Lagtinget for å oppnå så stor innflyting og sjølvstende som mogleg, i forståing med den danske regjeringa og riksdagen. Fram til 1918 var partiet i mindretal, men fekk ved lagtingsvalet det året for første og einaste gong reint fleirtal med 11 mandat mot Sambandsflokkurin sine 9. Partileiaren J. Patursson vart deretter Færøyane sin representant i det danske Landstinget. Etter at det andre nasjonale partiet, Fólkaflokkurin, vart oppretta i 1940, mista partiet ein stor del av si politiske påverkning.
Partiet har, etter at det har vore med på å oppnå anerkjenning av det færøyske språket og sjølvstyrelover, ført ein moderat nasjonal politikk. Det er ofte i vippeposisjon når det skal skipast ny regjering.
Nile Basin Research Programme
Nile Basin Research Programme (NBRP), forskingsprogram om Nilbassenget, er eit forskingsprogram ved Universitetet i Bergen. Forskingsprogrammet vart offisielt opna den 15. mars 2006. Forskingsprogrammet er ei vidareføring av ein lang tradisjon Universitetet i Bergen har for å drive forsking på Nilen og områda i kring ho. Universitetet har som målsetjing å arbeida for å danna grunnlaget for nøytral forsking i området og byggje opp langsiktig kompetanse i regionen. NBRP går inn som ein del av the Nile Basin Initiative (NBI), eit initiativ som vart oppretta med stønad frå Verdsbanken i 1999 med hovudsete i Uganda. The Nile Basin Initiativet skal skape fred og samarbeid i ein region som mange har spådd å fostre enorme naturressurs-konfliktar i framtida.
Estcoy
Estcoy var eit estisk kompani som mellombels tok over kompani B i Norbatt i perioden desember 1996 til mai 1997. Årsaka var personellmangel i den norske FN-styrken i Libanon.
Baltbat
I tillegg hadde støttelanda, saman med dei baltiske landa, avgjort at Baltbat skulle oppgraderast til ein infanteribataljon med fredsopprettande kapasitet. Denne oppgraderinga skulle gå inn som ein del av verksemda i 1998. Dette innebar at bataljonen måtte få meir opplæring, trening og materiell. Noreg ville i denne fasen, saman med Danmark, mellom anna bidra med opplæring knytt til bombekastareininga i bataljonen. Noreg gav også ti bombekastarar, samt anna relevant utstyr til denne eininga. Noreg hadde tidlegare bidrege med eit større tal nærpanservernvåpen, M72, i samband med etableringa av Baltbat som fredstryggjande bataljon. Sidan 1995 hadde Noreg bidrege med totalt 44,2 millionar NOK til Baltbat, inkludert verdien av materielldonasjonar.
Andrus Kivirähk
Bibliografi
Kivirähk er ein produktiv forfattar og har gjeve ut tre romanar, tre bind med forteljingar, seks bind med humoreskar, fire barnebøker og 20 skodespel samla i tre bind. Berre eitt av verka er til no omsette til norsk:
Soay Beag
Soay Beag (skotsk-gælisk Sòdhaigh Beag) er ei lita tidvassøy i West Loch Tarbert, mellom nordlege og sørlege delar av Harris. Mellom Soay Beag og sørvestsida av Nord-Harris, ligg Soay Sound. Øya ligg like nordvest for den større Soay Mòr, som ein kan nå til fots ved lågvatn. Det høgaste punktet på Soay Beag ligg 37 meter over havet.
Umbozero
Umbozero (russisk Умбозеро, kalla opp etter elva Umba) ligg i Murmansk oblast i Russland mellom Khibiny i vest og Lovoziorskije Tundry i aust. Han har eit areal på 422 km². I snitt er han 15 meter djup og på det djupaste 115 meter. Han frys til i slutten av oktober. Det finst tre slag fisk i innsjøen.
Hinlopenstretet
Hinlopenstretet er sundet mellom Spitsbergen og Nordaustlandet på Svalbard. Sundet er 167 km langt og er 9–46 km breitt.
Frå sundet går Wahlenbergfjorden austover på Nordaustlandet. Av øyar i sundet finn ein Wilhelmøya, Wahlbergøya og Vaigattøyane. I søraust held sundet fram som Olgastretet.
Wilhelmøya
Wilhelmøya er ei øy nordaust for Olav V Land på Spitsbergen på Svalbard. Øya ligg i Hinlopenstretet mellom Spitsbergen og Nordaustlandet og har eit areal på 120 km². Omlag 40 km² har isdekke.
Mellom Wilhelmøya og Spitsbergen ligg Bjørnsundet. Bastianøyane ligg like aust for Wilhelmøya og litt lenger nordvest ligg Wahlbergøya.
1072
1072 (romartal MLXXII)
Nederschlesiske voivodskap
Nederschlesiske voivodskap (polsk województwo dolnośląskie eller berre Dolnośląskie) er ein av 16 voivodskap i Polen. Det ligg sørvest i Polen og utgjer om lag regionen Nederschlesien (den nordvestlege delen av den historiske og geografiske regionen Schlesien), som vart avstått til Polen frå Tyskland mot slutten av den andre verdskrigen. Hovudstaden og den største byen er Wrocław (tysk Breslau) ved elva Oder.
Historie og geografi
Sjølv om det meste av regionen er relativt låg, som namnet viser til, men inneheld òg ein del av fjellkjeda Sudetane som går langs grensa mellom Polen og Tsjekkia. Av populære skisstader i Nederschlesiske voivodskap finn ein Karpacz og Szklarska Poręba i Karkonoszefjella. Byen Kudowa Zdrój, òg i Sudetane, vest for Kłodzko nær grensa til Tsjekkia, er ein tradisjonell kurstad som ofte vert vitja av pasientar med hjartesjukdomar. Andre viktige turistdestinasjonar er hovudstaden Wrocław og byane Jelenia Góra og Legnica.
Nederschlesiske voivodskap grensar til Lubusz-voivodskapet i nordvest, Storpolske voivodskap i nordaust, Opole-voivodskapet i søraust, Tsjekkia i sør og Tyskland i vest.
Nederschlesiske voivodskap er delt inn i 29 fylke (powiat). Tre av desse er byfylke og 26 landfylke. Desse er igjen delt inn i 169 gmina eller kommunar.
Byar
Voivodskapet inneheld 91 byar (innbyggjartal frå 2006 ):
Seremonielle grevskap i England
Historie
Etter at det i 1888 vart oppretta nye styringsorgan og einingar – grevskapsråd (county council) og grevskapsvalkrins (county borough) – vart løytnantskapet reformert. Nokre stader hadde lenge hatt ein kongeleg løytnant, som til dømes Bristol, men andre stader nytta ein dei tradisjonelle grevskapa som basis for å opprette seremonielle grevskap. Dei administrative grevskapa vart sett saman med sjølvstyrte valkrinsar; det seremonielle Leicestershire består av det administrative Leicestershire pluss grevskapsvalkrinsen Leicester. Område som vart delt, som Suffolk (delt i East Suffolk og West Suffolk, vart halde som eitt seremonielt grevskap.
Nederschlesiske voivodskap
Byar
2. Wałbrzych (125 773)
Seremonielle grevskap i England
Historie
Skilnaden mellom dei tradisjonelle og dei nye grevskapa er i dei fleste tilfelle ikkje så stor, men nokre byar vart flytt, anten i 1888 eller på seinare tidspunkt. Den einaste store skilnaden er at ein tidlegare hadde Grevskapet London; i 1965 vart Stor-London (Greater London) oppretta, og løytnantskapet Middlesex vart avskaffa som følgje av dette. I 1974 vart grevskapsvalkrinsane avskaffa, og det vart gjort ei større reform av dei administrative grevskapa. Fleire grevskap vart oppløyst og fordelt på andre i 1990-åra: Avon, Cleveland, Hereford and Worcester, og Humberside.
Nederschlesiske voivodskap
Byar
3. Legnica (105 485)
4. Jelenia Góra (86 663)
6. Głogów (68 954)
7. Świdnica (60 354)
8. Bolesławiec (40 837)
11. Zgorzelec (32 925)
12. Bielawa (31 219)
13. Oława (30 908)
14. Kłodzko (28 249)
Uta
Uta (sardisk Uda) er ein kommune i Italia som ligg i storbyområdet Cagliari i regionen Sardinia. Han har 8 604 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 134,71 km² og ligg i ei høgd på 6 meter over havet.
Nederschlesiske voivodskap
Byar
15. Jawor (24 347)
16. Nowa Ruda (24 261)
17. Świebodzice (23 126)
18. Polkowice (22 279)
19. Lubań (22 137)
20. Kamienna Góra (21 440)
21. Bogatynia (19 068)
22. Strzegom (16 782)
24. Złotoryja (16 503)
26. Jelcz-Laskowice (15 196)
27. Chojnów (14 389)
28. Brzeg Dolny (12 786)
29. Góra (12 574)
30. Wołów (12 286)
31. Strzelin (12 192)
32. Trzebnica (12 180)
33. Milicz (12 004)
34. Kowary (11 824)
35. Syców (10 712)
36. Bystrzyca Kłodzka (10 638)
37. Kudowa-Zdrój (10 204)
38. Lwówek Śląski (9 687)
39. Pieszyce (9 490)
40. Ziębice (9 234)
41. Środa Śląska (8 800)
42. Oborniki Śląskie (8 426)
44. Gryfów Śląski (7 128)
Geir Axelsen
Geir Axelsen er ein norsk Ap-politikar. Han var statssekretær i Finansdepartementet i Regjeringa Stoltenberg II. Han er utdanna cand.oecon. i samfunnsøkonomi frå Universitetet i Oslo (1994) og Master of Public Administration frå Harvard University (2003).
Han vart fyrste gong tilsett som embetsmann i Finansdepartementet i 1997, og seinare vart han mellom anna underdirektør i finansavdelinga (1999–2005). Før han vart statssekretær arbeidde han som ambassaderåd med ansvar for økonomiske og finansielle saker i den norske EU-delegasjonen i Brussel frå august til oktober 2005.
I den partipolitiske karrieren sin har han vore partisekretær i Oslo Arbeidarparti (1994–1997), nestleiar i sentralstyret i AUF (1989–1992), leiar av AUF i Oslo (1987–1988) og fylkessekretær for AUF i Oslo (1985–1987).
Nederschlesiske voivodskap
Byar
45. Szklarska Poręba (7 094)
46. Głuszyca (6 999)
47. Żarów (6 902)
Tangloppe
Kjenneteikn
Tanglopper flest er flattrykt frå sidene, med ryggen i boge som ein markert kjøl. Dei har 5-6 par gangbein i tillegg til 1-2 par gripeføter og 3 par symjebein. Bakst på kroppen har dei tre par uropodar, som definerer gruppa. Til skilnad frå mange andre krepsdyr manglar dei ryggskjold (carapax) og har som regel klar differensiering mellom mellom- og bakkropp.
Nederschlesiske voivodskap
Byar
48. Polanica-Zdrój (6 900)
Tangloppe
Kjenneteikn
Storleiken til tangloppene ligg vanlegvis mellom 2 og 60 mm, men somme djuphavsartar kan oppnå lengder på heile 30 cm.
Nederschlesiske voivodskap
Byar
49. Twardogóra (6 866)
Tangloppe
Kjenneteikn
Å artsbestemma tanglopper er rekna som særs vanskeleg.
Nederschlesiske voivodskap
Byar
50. Sobótka (6 780)
Tangloppe
Levesett
Tanglopper er ei stor og mangfaldig gruppe organismar som utnyttar eit breitt utval av nisjar. Dei fleste artane er bentiske og vert ofte funne i samband med tang eller hydroidar, andre artar lever pelagisk frittsymjande eller kommensalt. Nokre få artar lever òg parasittisk.
Nederschlesiske voivodskap
Byar
51. Piława Górna (6 779)
Tangloppe
Underordenar
Gammaridea er den vanlegaste underordenen tanglopper, og omfattar 5700 artar. Alle ferskvassformene høyrer til her. Slekta Gammarus omfattar nokre av dei viktigaste tangloppene både i fjæra og i norsk ferskvatn.
Nederschlesiske voivodskap
Byar
52. Żmigród (6 573)
Tangloppe
Underordenar
Corophiidea eller spøkelseskreps har langstrakte, sylindriske kroppar med færre lemmar enn andre tanglopper. Ein kjenner til 13 artar ved norskekysten, og dei fleste lever kommensalt på botnlevande organismar i område med mykje straum eller bølgjer. Nokre er òg parasittiske, t.d. kvallus Paracyamus boopis.
Hyperiidea lever pelagisk og vert kjenneteikna av enorme augo som dekkjer nesten heile hovudet. Mange av artane er kommensialistar eller parasittar på manetar eller salpar, men heilt frittsymjande former finst òg. Dei fleste hyperidane finst helst på litt djupare vatn.
Nederschlesiske voivodskap
Byar
54. Lubawka (6 529)
Tangloppe
Underordenar
Ingolfiellidea er den minste underordenen og omfattar berre to familiar. Dei er ikkje kjend frå norske farvatn.
Nederschlesiske voivodskap
Byar
55. Piechowice (6 494)
56. Stronie Śląskie (6 246)
57. Lądek-Zdrój (6 181)
58. Ścinawa (5 934)
59. Pieńsk (5 799)
61. Kąty Wrocławskie (5 418)
62. Bolków (5 380)
63. Jaworzyna Śląska (5 240)
64. Szczytna (5 234)
65. Jedlina-Zdrój (5 116)
66. Duszniki-Zdrój (5 113)
67. Bierutów (5 066)
68. Karpacz (5 063)
69. Olszyna (4 786)
71. Świeradów-Zdrój (4 554)
72. Mieroszów (4 515)
73. Zawidów (4 412)
74. Mirsk (4 136)
75. Nowogrodziec (4 055)
76. Wojcieszów (3 940)
77. Siechnice (3 851)
78. Prochowice (3 702)
79. Niemcza (3 121)
80. Węgliniec (3 072)
81. Złoty Stok (2 930)
82. Bardo (2 860)
83. Wąsosz (2 828)
84. Międzylesie (2 776)
85. Radków (2 460)
86. Świerzawa (2 439)
87. Międzybórz (2 356)
88. Wiązów (2 230)
89. Prusice (2 203)
91. Lubomierz (1 818)
1073
1073 (romartal MLXXIII)
Fyrstehuset Oldenburg
Fyrstehuset Oldenburg (I Danmark ofte kalla: Det oldenborgske kongehuset) er ei adelsslekt som stammar frå Oldenburg (dansk: Oldenborg) i noverande Tyskland. Slekta kom med kong Christian I i 1448 på den danske trona. Sidan har alle danske regentar høyrt til denne fyrsteslekta, med sidegreiner. Den Glücksborgske slekta (eller Lyksborgske slekta), som kom på trona med Christian IX i 1863, er ei sidegrein av den oldenborgske slekta.
Austevollshella
Austevollshella er ei bygd på øya Hundvåkøy i Austevoll kommune. Bygda har gjeve namnet til kommunen. Austevollshella har eit ferjeleie som hadde samband til Huftarøy og Krokeide. Etter at Austevollsbrua vart opna i 2007, vart ferja utskift.
Soay Mòr
Soay Mòr (skotsk-gælisk Sòdhaigh Mòr) er ei øy i West Loch Tarbert mellom nordlege og sørlege delar av Harris. Mellom denne folketomme øya og Nord-Harris, ligg Soay Sound. Det er mogeleg å nå naboøya Soay Beag til fots ved lågvatn.
Andrus Värnik
Andrus Värnik er ein estisk friidrettsutøvar.
Maimonides
Moshe ben Maimon, mest kjend som Maimonides, var ein jødisk doktor, rabbinar og filosof som er særleg kjend for det halakhiske verket Misjné Torá og boka Dalālat al-ha’irīn (meir kjent som Moré nebukhím eller Dei rådvilles lærar) — ei bok som søkjer å harmonisere jødedommen med vitskap og aristotelisk filosofi.
Elva Fergus
Fergus er ei elv i County Clare i Republikken Irland. Ho har utspring i Burren og munnar ut i elvemunningen til Shannonelva.
Andrus Värnik
Han vann gull i spydkast under VM i 2005 i Helsingfors, og tok dermed den fyrste estiske gullmedaljen i ein verdsmeisterskap i friidrett. Han vann før den norske olympiameisteren Andreas Thorkildsen og tittelforsvararen, Sergej A. Makarov frå Russland.
Under VM 2003 tok han sølv bak Makarov og framfor tyske Boris Henry.
Maimonides
Córdoba
Moshe ben Maimon vart fødd den 30. mars 1135 i Córdoba i Spania, som på den tida var under muslimsk styre, og studerte Torá under far sin, Maimon, og rebbí Joséf ibn Migásj.
Marokko
Familien flykta til Marokko etter at Córdoba fall og vart innteken av almohadane. I Marokko tok han til seg det meste av den sekulære lærdommen sin da han studerte ved universitetet i Fez. I tida han var der skreiv han det vidkjente kommentarverket sitt til Misjná.
Israel
Etter opphaldet i Marokko budde Moshe ei kort tid i Israel — hovudsakleg i Jerusalem, der han bruka å be i ein synagoge på Tempelhøgda.
Egypt
Etter dette flytte han til Egypt og busette seg i Fustat, der han verka som lækjar åt storvisir Alfadhil og/eller sultan Saladin av Egypt. I Egypt skreiv han det meste av verket sitt, inkludert Misjné Torá. Moshe ben Maimón døydde i Fustat den 13. desember 1204 og vart gravlagd i Tiberias i Israel.
Innflytnad
Maimonides var ein av dei få jødiske filosofane som òg hadde stor innverknad på den ikkje-jødiske verda — både innanfor kristendommen og innanfor islam. Enno i dag er han blant dei mest respekterte av alle jødiske filosofar. Eit mykje bruka ordhell blant jødar i mellomalderen var «Frå Moses (med Toráen) til Moses (Maimonides) har det ikkje vore nokon slik Moses.»
Den skarpaste og mest gjennomgåande kritikken av Maimonides i mellomalderen var Hasdai Crescas sitt verk Or hasjém. Crescas gjekk imot den eklektiske tendensen ved å rive heilt ned vissheita i det aristoteliske verdssynet — ikkje berre i religiøse spørsmål, men òg i dei mest grunnleggjande områda av vitskapen i mellomalderen, slik som fysikk og geometri. Crescas sin kritikk provoserte fleire jødiske tenkjarar på 1400-talet til å skrive forsvarsskrift for Maimonides sine idéar. Ei omsetjing av Or hasjém til engelsk skriven av Harry Austryn Wolfson ved Harvard University vart utgjeven i 1929.
Organisasjonen av oljeeksporterande land
Organisasjonen av oljeeksporterande land (engelsk Organization of the Petroleum Exporting Countries, forkorta OPEC) er ein internasjonal handelsorganisasjon som består av land som eksporterer petroleum. OPEC vart skipa 14. september 1960 i Bagdad i Irak. Frå 1965 har det internasjonale hovudkvarteret til organisasjonen vore i Wien i Austerrike. Føremålet til organisasjonen er å forhandla med oljeselskap om rettar knytt til petroleumsutvinng, prisar, og konsesjonsrettar. Landa som er med i OPEC har ei sams interesse i å halda oppe prisane på petroleumsprodukt, av di inntektene frå eksport av slike produkt utgjer ein stor del av nasjonaløkonomien. Landa som er med i OPEC kontrollerer etter offisielle tal kring 75 prosent av petroleumsressursane i verda. Kring 40 prosent av oljeforbruket i verda kjem frå OPEC-landa.
Osaka
Osaka er den tredje største byen i Japan. Byen ligg på Honshu ved munningen til elva Yodo i Osakabukta. Byen er det administrative senteret i Osaka prefektur i regionen Kansai. Osaka er eit av dei viktigaste industriområda og hamnebyane i Japan.
Eit uvanleg forhold i Osaka er forholdet mellom folketalet på dag- og nattestid på 141 %, noko som viser Osaka si økonomiske og kommersielle rolle. Medan folketalet på natta er om lag 2,6 millionar, er det på dagtid 3,7 millionar menneske i byen. Berre Tokyo har fleire.
Bydelar
Osaka har 24 bydelar:
Hufthamar
Ved ferjeanløp har det vore svært vanskelege trafikkforhold ved ferjekaia, då det ikkje har vore skilje mellom biltrafikk og mjuke trafikantar. Men ved tildeling av «krisepakkemiddel» frå regjeringa i januar 2009 vart det tildelt 6 millionar kroner til eit prosjekt for å byggja gang- og sykkelsti på strekninga Hufthamar - Haugland på Riksveg 546. Dette gjev samanhengande sykkelsti frå Lagunen i Fana til Eidsbø i Austevoll.
Slåttenedskrifter etter Torkjell Haugerud
Spelemannen Torkjell Haugerud frå Bø i Telemark la etter seg mange slåttar. Mange av slåttane etter han vart skrivne ned av Eivind Groven og Truls Ørpen, men Haugerud skreiv og ned slåttar sjølv. Ei nedskrift i lista er gjort av spelemannen Henrik Gjellesvik.
Burren
Burren (frå irsk Boireann, som tyder «stor stein») er eit unikt karstlandskap nordvest i County Clare i Republikken Irland. Området dekkjer eit areal på om lag 250 km² og er omringa av landsbyane Ballyvaughan, Kinvara, Tubber, Corofin, Kilfenora og Lisdoonvarna. Det grensar til Atlanterhavet og Galway Bay i vest og i nord. Området er ein del av ein nasjonalpark.
Darwindagen
Darwindagen 12. februar er ein merkedag som markerer fødselen til og heidrar den engelske naturforskaren Charles Darwin. Dagen vert òg nytta som ei generell feiring av vitskap, somme stadar òg humanisme.
Som festdag er Darwindagen relativt ny, og vart feira for første gong i USA i 1980. I Noreg vart han først markert i 2006 ved Universitetet i Oslo, som arrangerte populærvitskaplege foredrag på initiativ frå ei rekkje unge forskarar. Året etter følgde Universitetet i Bergen etter etter den same oppskrifta.
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 1970
Strømsgodset vart noregsmeister etter at dei slo Lyn 4–2 den 25. oktober. Målskårarar for Strømsgodset var Thorodd Presberg som skåra i det 30. minutt på straffe, og i det 46. minutt, Ingar Pettersen som skåra i det 67. og i det 69. minutt. For Lyn skåra Trygve Christophersen i det 10. og det 37. minutt.
25 744 tilskodarar såg kampen som vart spelt på Ullevaal Stadion i Oslo. Dommar var Einar Røed. Dette var andre gongen Strømsgodset vann noregsmeisterskapen. Strømsgodsets vinnarlag: Inge Thun, Arild Mathisen, Jan Kristiansen, Tor Alsaker-Nøstdahl, Erik Eriksen, Odd Arild Amundsen, Egil Olsen, Bjørn Odmar Andersen, Steinar Pettersen, Thorodd Presberg, Ingar Pettersen. Fem minuttar før slutt kom Ole Jonny Friise og Håvard Beckstrøm inn i staden for Thun og Amundsen.
Lyns lag: Svein Bjørn Olsen, Jan Rodvang, Helge Østvold, Tore Børrehaug, Knut Kolle, Arild Gulden, Andreas Morisbak, Ola Dybwad-Olsen, Sven Otto Birkeland, Trygve Christophersen og Jon Palmer Austnes.
Prilep
Prilep (makedonsk Прилеп; tyrkisk Pirlepe eller Perlepe; arumensk Parleap; gresk Περλεπές, Perlepes, eller Πρίλαπο, Prilapo) er ein by og ein kommune i regionen Pelagonia i Nord-Makedonia. Kommunen fekk sitt noverande omfang i 2004, då dei tidlegare kommunane Topoltsjani og Vitolisjte vart innlemma i kommunen.
Kommunen har eit areal på 1 194,44 km2 og hadde 69 025 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021. I 2002 hadde kommunen 76 768 innbyggjarar, den tidlegare kommunen Prilep hadde 73 351, medan sjølve byen hadde 66 246 innbyggjarar.
Prilep ligg nord på sletta Pelagonia sør i landet og er sete i kommunen med same namn. Prilep ligg 128 km frå hovudstaden Skopje, 44 km frå Bitola og 32 km frå Krusjevo.
Historie
Prilep vart grunnlagd på ruinane av den antikke byen Styberra, som først var ein by i Makedonia og seinare innlemma i Romarriket. Styberra vart rasert av gotarar i 268, men var delvis busett heilt sidan den gong. Byen vart først nemnd som Prilep i 1014 som staden der Samuil av Bulgaria visstnok fekk hjarteåtak då han såg at tusenvis av soldatane hadde vorte gjort blinde av austromarane etter slaget ved Kleidion. Han vart tatt tilbake av Det andre bulgarske riket før han vart erobra av Det osmanske riket. Prilep var under osmanarane sin kontroll i seks hundre år før han vart ein del av Jugoslavia. Då Jugoslavia braut saman i 1992 vart han ein del av staten som no heiter Nord-Makedonia.
Busetnader i kommunen
Dei største busetnadene i kommunen var:
Colombo
Colombo er den største byen på Sri Lanka og som sete for regjeringa ein av to hovudstader i landet, den andre er Kotte. Byen er òg og sentrum for handelen i landet.
Namnet var tidlegare singalesisk «Kola-amba-thota», som tyder «Mangohamna». Namnet vart endra av portugisarane til ære for Christofer Columbus, med omsyn til uttale av det singalesiske namnet (Kola-amba). Det er kring 646 000 innbyggjarar i sjølve byen (2004 og 2 234 289 (2001) i tettstaden.
Aust-algonkinske språk
Dei aust-algonkinske språka er ei genetisk undergruppe av dei algonkinske språka. Dei blei tidlegare – før den europeiske koloniseringa – tala langs austkysten av Nord-Amerika, frå Newfoundland i nord til Virginia i sør. Her er ei liste over språka, med undergrupper i store bokstavar, føreslegne av Ives Goddard; dialektar er òg tekne med, i mindre skrift:
Det er uklårt nøyaktig kor mange utdøydde aust-algonkinske språk ein skal rekne med. Campbell (1997: 152-154), som byggjer på Goddard (1972, 1979 og 1994)  , tek ikkje med "Loup A", Mahican, Mohegan-pequot, Pamlico og Quiripi-naugatuck-unquachog-shinnecock, i motsetand til Mithun (1999: 327-340) , som derimot ikkje tek med Christanna-algonkinsk.
1065
1065 (romartal MLXV)
Hauk
Hauk kan visa til:
Fuglar:
Militært utstyr: