cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lausitz
Geografi
Lausitz grenser i nordvest og vest til høgdedraga Fläming og Schwarze Elster og i aust av elva Bóbr. Det nordlegaste punktet i Lausitz er Eisenhüttenstadt.
Niederlausitz er for størstedelen eit sletteland 100-150 moh. med opphavleg store myrområde, sumpskog og bøk-/eikeskog. Gjennom 1800- og 1900-talet er store område vorte omforma gjennom dagdrift på brunkol. I seinare år er vatn ført inn i nedlagde dagbrot, og nord og aust for Hoyerswerda er det skapt eit kunstig innsjølandskap (Lausitzer Seenland). Lengst i nord ligg det særprega våtmarksområdet og kulturlandskapet Spreewald.
Oberlausitz består av eit bølgjande landskap på 250–350 moh. og med enkeltståande høgdedrag på opptil 550 m. På grensa mellom Sachsen og Tsjekkia stig landet markant mot Lausitzerfjella med høgder på opptil 800 m.
Stader i Lausitz
Den historiske hovudstaden for Niederlausitz er Guben. Andre større byar i Niederlausitz er Cottbus (Chośebuz), Eisenhüttenstadt (tidlegare Fürstenberg, tidlegare Stalinstadt), Forst, Luckau (Łukow), Spremberg (Grodk) og i Polen Żary.
I Oberlausitz er Bautzen (Budyšin) hovudstaden. Her ligg elles tvillingbyane Görlitz i Sachsen og Zgorzelec i Polen, Lubań, Zittau (Žitawa), Löbau (Lubij), Kamenz (Kamjeńc), Niesky, Hoyerswerda (Wojerecy) og Weißwasser(Běła Woda).
Historie og språk
Før folkevandringstida vandra dei germanske hermundurane inn og blanda seg med den stadlege keltiske folkesetnaden. Under folkevandringstida kom dei slaviske sorbarane til.
Etter at Lausitz i 1031 var vorte innlemma i Austfrankarriket kom det eit innsig av tyske nybyggjarar til dei sørlege bergtraktene og elles der det var ledig land. Rundt Bautzen og Cottbus var sorbarane i fleirtal, men vart i mindretal etter at den industrielle revolusjon førte til ny innflytting. I dag lever sorbarane framfor alt nordvest for Bautzen og i delar av Spreewald.
Då Tyskland tapte Schlesien etter den andre verdskrigen fekk Lausitz eit stort tilsig av flyktningar austfrå; på det meste utgjorde dei ein tredel av folkesetnaden. Under den sterke industrireisinga i DDR-tida oppstod det eit underskot på arbeidskraft og det kom innflyttarar frå Thüringen, Erzgebirge og Mecklenburg til området. Under omstruktureringa av næringslivet etter samlinga av Tyskland er Lausitz derimot vorte eit fråflyttingsområde.
Det sorbiske språket er framleis levande i regionen og i store delar av Lausitz kan ein sjå stadnamnskilt og gateskilt på både tysk og sorbisk; det finst sorbiske skular og eit sorbisk teater. Som danskar i Schleswig-Holstein og frisarat i Niedersachsen er sorbarane anerkjent som nasjonal minoritet i Tyskland. Det er to skriftspråksvariantar – nedersorbisk og oversorbisk. Talespråket eksisterer i fleire dialektar. Språket har likevel gått sterkt tilbake gjennom dei siste 50 åra; delvis på grunn av innvandring av tysktalande i perioden 1945 til 1989, dels at yngre sorbarar som har flytta vekk etter 1990 legg av språket på sine nye heimstader. Talet på sorbisktalande er i dag estimert til om lag 50 000.
Wii Play
Oppsett
Wii Play er ei samling av ni ymse spel, utforma for å demonstrere mange av funksjonane Wii-fjernkontrollen tilbyr. Alle dei ni spela kan bli spelte av opp til to spelarar. Det er berre eit spel tilgjegeleg for ein å spele når ein spelar Wii Play for første gong, men ein kan låse opp nye spel ved å prøve dei spela som alt er tilgjengelege. Spelet er bygd opp slik at spela gradvis blir meir utfordrande, i hovudsak ved at nye funksjonar hjå Wii-fjernkontrollen etter kvart blir introduserte og brukte i spela.
Det held med ein Wii-fjernkontroll for at ein skal kunne manøvrere alle dei ni spela i Wii Play, men ein kan nytte nunchuken i spelet «Tanks!» om ein vil det. Spelarane lagar eigne profilar ved å knyte Mii-figurar til spelet, og kan såleis tevle seg i mellom om rekordar i dei ni spela. Spelet lagrar dei fem beste personlege resultata i alle spela, og om ein spelar greier å få ein ny pers sender spelet ei melding om dette til Wii-menyen. Wii Play lønnar ein med medaljar om rekordane i spela er gode nok, og avhengig av bragda kan ein vinne medaljar i bronsje, sølv, gull eller platina i alle dei ni spela.
Bob Klose
Rado «Bob» Klose (fødd 1944, og vert av og til kalla Bob Close eller Brian Close) er ein britisk musikar og fotograf. Han var ein av dei tidlegaste medlemmane av bandet Pink Floyd, der han spelte gitar. Han forlet derimot bandet før dei gav ut sin første singel «Arnold Layne».
Før Pink Floyd eksisterte bandet The Abdabs (som òg vart kalla The Screaming Abdabs, Sigma 6 og The Meggadeaths) med medlemmane Roger Waters (gitar), Richard Wright (gitar), Nick Mason (trommer), Clive Metcalfe (bassgitar) og Keith Noble og Juliette Gale på vokal. Bandet spelte rhythm and blues-songar, som det ofte var manager Ken Chapman som hadde laga. Metcalfe, Noble og Gale forsvann frå bandet om lag på same tid som då Wright og Gale gifta seg. Syd Barrett (gitar og vokal) og Bob Klose (gitar) vart med i restane av bandet, og Roger Waters skifta til bass og vokal, medan Richard Wright skifta til tangentinstrument og vokal. Dette nye bandet kalla seg først Tea Set, og så The Pink Floyd Sound (kalla opp etter to gamle bluesmusikarar frå Georgia i USA kalla Pink Anderson og Floyd Council). Ordet Sound vart droppa frå bandnamnet, og artikkelen føre namnet forsvann etter fem år.
Klose var derimot meir fokusert på studiane sine enn bandet, og var i tillegg meir interessert i jazz og blues enn Barrett sin psykedelia og pop, så han gjekk frå bandet i 1965, kort tid etter han vart med i bandet. Barrett tok då over rolla som hovudgitarist, vokalist og låtskrivar, medan Klose vart fotograf.
Klose bekrefta i ein TV-dokumentar at ein kan høyre gitaren hans på den tidlege acetatsingelen «Lucy Leave/I’m a King Bee», som aldri vart gjeven ut offisielt.
I 2006 var Klose gjesteartist på David Gilmour sitt album On an Island.
Wii Fit
Wii Fit er eit treningsspel på Wii, utvikla og produsert av Nintendo. Det vart gjeve ut i Japan i desember 2007, i Europa i april 2008, og i Australia og Nord-Amerika månaden etter. Spelet bruker eit balansebrett, som mellom anna kan brukast til å trene opp balansen og måle vekta til spelaren.
Spelet har også kome ut i ei utgåve på Wii U, under namnet Wii Fit U.
Wii Fit Plus
Wii Fit Plus er ein oppfylgjar til Wii Fit, som også er utvikla av Nintendo. Spelet byggjer på det originale Wii Fit med 15 nye balanse-spel, og seks nye yoga- og styrkeøvingar. Nye funksjonar er mellom anna ein kalorimålar, system for å sette opp eigne treningsprogram, moglegheit for å sette tidsgrense for øvingane og val for å laga profilar for kjæledyr. Spelarar skal også kunne navigera raskare mellom øvingar, for betre flyt i treninga.
Wii Fit Plus er selt både i ein pakke med Wii Balance Board, og separat for dei som har Wii Balance Board frå før.
Santiago
Santiago de Chile er hovudstaden og den største byen i Chile. Dei lovgjevande styresmaktene i landet møtest likevel i Valparaíso, som ligg i nærleiken.
Byen ligg i den midtre dalen i Chile, i Región Metropolitana de Santiago, og har 5 278 044 innbyggjarar (2009), rundt ein tredel av alle chilenarar. Heile byområdet har i følgje same folketeljinga 6 910 000 innbyggjarar.
Historie
Santiago blei grunnlagd av Pedro de Valdivia den 12. februar 1541 med namnet Santiago de Nueva Extremadura. Valdivia valde denne staden på grunn av det vennlege klimaet og fordi ein lett kunne forsvara byen.
Klima
Santiago har eit mildt middelhavsklima med ein relativt varm sommar, der temperaturen kan stiga til 35 °C. Vintrane er fuktige med typiske dagstemperaturar på 15 °C. Gjennomsnittleg nedbør er 360 mm per år.
Vincent Enyeama
Vincent Enyeama er ein nigeriansk fotballspelar som spelar som keeper for Lille i fransk Ligue 1, og for det nigerianske landslaget.
Klubbkarriere
Enyeama spelte fire sesongar for Enyimba i nigeriansk premier league, der han var med å vinna den afrikanske meisterligaen i 2003 og 2004. I 2005 vart han kjøpt av den israelske klubben Bnei Yehuda frå Tel Aviv. I den første sesongen hans hjå dei kom laget på fjerde plass i den israelske ligaen og kvalifiserte seg dermed til UEFA-cupen. I 2007 gjekk han over til den andre Tel Aviv-klubben Hapoel Tel Aviv. I 2009 vart han kåra til årets spelar i Israel.
Landslagskarriere
Enyeama vart teken med i troppen til fotball-VM i 2002 som reservekeeper. Han spelte éin kamp i turneringa, då han heldt buret reint mot England. Etter VM i 2002 tok han over som Nigeria sin førstekeeper etter Ike Shorunmu, og stod i mål for Nigeria under Afrikameisterskapen i 2004, 2006, 2008 og 2010. I kvartfinalen under Afrikameisterskapen i 2010 mot Zambia vart han Nigeria sin helt, då kampen enda 0-0 og gjekk til straffesparkkonkurranse. Han redda ei straffe, før han sjølv skåra på den femte og avgjerande straffa, slik at Nigeria gjekk vidare til semifinalen.
Astrid Murberg Martinsen
Astrid Murberg Martinsen var ein norsk politikar for Ap. Ho vart innvald på Stortinget frå Vestfold i 1969. Ho var vararepresentant i perioden 1965–1969.
Eufemisme
Eufemisme er ei formildande omskriving for eit ord eller omgrep som kan verka støytande. Ordet kjem frå gresk euphemos, som tyder god eller lukkebringande tale.
Bruk
Eufemismar er blitt brukt i staden for ord og omgrep som er tabu å seia, til dømes fordi ein vil unngå å føra vondt over seg og sine. Derfor skulle ein ikkje seia namnet til ein guddom, som Nemesis, Hekate, Persefone, men i staden bruka ei omskriving, som Herren for JHVH.
Det kunne òg vera tabu å bruka det rette namnet på visse vonde krefter, slik som djevelen og rovdyr. I dei fleste indoeuropeiske språk var til dømes ulv eit tabuord, og på norsk erstatta ein det med eufemismane varg og gråbein.
Ein måtte heller ikkje sei namnet til visse dyr, ettersom det kunne bringa ulukke, anten ved å tilkalla rovdyr eller skremma vekk byttedyr. Å bruka det rette namnet til visse byttedyr kunne skremma dei vekk. For nord-norske fiskarar var det av denne grunnen viktig å ikkje nemna fiskeslaget kveite ved namn medan dei var ute på havet.
I nyare tid er det blitt meir vanleg å bruka eufemismar for ting som er vanskelege å snakka om, til dømes det som har med sex, død eller avføring å gjera.
Eufemismemølla
Etter kvart som bruken av ein eufemisme blir vanleg, kan han erstatta tabuordet han står for så totalt at han òg overtar tabuet. Då sluttar eufemismen å vera ein eufemisme, og ein må kanskje finna ei ny omskriving. Språkforskaren Steven Pinker har kalla dette tredemølla for eufemismar.
Stikkontakt
Ein stikkontakt er ein fastmontert elektrisk kontakt med hol for å plugge inn eit støpsel. Stikkontaktar vil oftast vere tilknytte det offentlege straumnettet, i Noreg med 230 V spenning.
Roald Bruun-Hanssen
Roald Bruun-Hanssen er ein norsk fotballeiar som sidan februar 2007 har jobba som sportsleg leiar i Sportsklubben Brann. Bruun-Hanssen er busett i Åsane utanfor Bergen. Bruun-Hanssen er utdanna Cand. mag. med fagkretsen idrett (Norges idrettshøgskole), offentleg administrasjon (Universitetet i Bergen) og bedriftsøkonomi (Norges Handelshøyskole).
Felsenegg
Felsenegg (804 moh) er eit utkikkspunkt i kantonen Zürich i Sveits.
Felsenegg ligg om lag 7 km sørvest for byen Zürich i Albisfjella, mellom kommunane Stallikon og Adliswil. På toppen ligg ein stasjon for ein svevebane. Albisområdet er eit av dei viktigaste friluftsområda i området kring Zürich. Området er stort sett skogkledd, men har òg nokre store sletter.
Identitetselement
Eit identitetselement eller nøytralt element (forkorting: identitet) er eit element som ikkje endrar andre element i ei mengd når ein binær operasjon kombinerer dei to elementa.
La (S,) vera ei mengd S med ein binær operasjon *. Då er e ein venstreidentitet dersom e * a = a for alle a i S, ein høgreidentitet dersom a * e = a for alle a i S og ein identitet dersom den er både ein venstre- og ein høgreidentitet.
0 er eit vanleg symbol for ein additiv identitet, medan 1 er eit vanleg symbol for ein multiplikativ identitet.
Nursery Cryme
Nursery Cryme er det tredje studioalbumet til det engelske rockebandet Genesis, gjeve ut i november 1971 på Charisma Records. Det var det første albumet med vokalisten og trommeslagaren Phil Collins og gitaristen Steve Hackett.
Albumet fekk blanda kritikk og selde i starten ikkje særleg godt. Det gjekk først inn på den britiske albumlista i 1974, då det nådde 39. plassen. Albumet vart derimot ein suksess på det europeiske kontinentet, særskild i Italia. Albumet er kring 39 minuttar langt og er det kortaste studioalbumet bandet har gjeve ut.
Etter ein omfattande turné etter det førre albumet, Trespass (1970), der både Collins og Hackett vart henta inn i bandet, byrja bandet å skrive og øve for ein oppfølgjar i Luxford House i East Sussex, med ei innspeling i Trident Studios etterpå. Nursery Cryme tok bandet i ein meir aggressiv retning på somme av songane, med langt betre tromming. Opningsstykket, «The Musical Box» blanda 12-strengsgitarar, som var blitt eit varemerke for dei, med skarpe elektriske gitarar og klaverinstrument. Songen er ei makaber soge sett til det viktorianske Storbritannia, og vart inspirasjon for plateomslaget. Songen vart òg ein konsertfavoritt. Collins førte med seg ein ny dimensjon til gruppa og tok seg av det meste av korvokalen. I tillegg song han solovokal for første gongen med Genesis på «For Absent Friends», og tok med seg ein viss grad av humor på spor som «Harold The Barrel». Banks brukte meir Mellotron etter forslag frå Hackett og brukte det mykje på fleire spor.
Bandet turnerte i Storbritannia og Europa i eitt år for å marknadsføre albumet, som gjorde dei meir kjende i begge områda. Turneen omfatta ein suksessfull italiensk del i april 1972, der gruppa spelte for entusiastiske publikum. Nursery Cryme hadde selt til sølvplate i Storbritannia i 2013.
Bakgrunn
Genesis spelte inn det første albumet deira som profesjonelt band, Trespass, i juni 1970, men kort tid etter slutta det opphavlege medlemmet og gitaristen Anthony Phillips på grunn av auka stress og misnøye med all turneringa. Dei andre medlemmane, songaren Peter Gabriel, klaverspelaren Tony Banks og bassisten og gitaristen Mike Rutherford la nesten ned gruppa, men valde å halde fram og erstatte trommeslagaren John Mayhew, med nokon som var meir på linje med dei andre og som kunne skrive songar.
Phil Collins kom med som ny trommeslagar i august, og vart òg ein viktig korvokalist, men dei klarte ikkje å finne ein god erstattar for Phillips. Dette gjorde at bandet spelte den første delen av turneen deira i 1970 og 1971 som eit firemannsband, der Rutherford spelte rytmegitar og basspedalar og Banks spelte sologitar på ein Pianet gjennom ein forvrengd fuzzboks-forsterkar, i tillegg til sine eigne klaverparti. Banks meinte at dette gjorde han langt betre teknisk sett, sidan han måtte spele to forskjellige klaverinstrument samstundes. Gruppa meinte at Collins lett var den beste trommeslagaren dei hadde arbeidd med til då, og spelestilen og den musikalske smaken deira gav dei ein ny dimensjon. Somme songar var ikkje praktisk mogeleg å spele som firemannsband, så dei valde igjen å sjå seg om etter ein sologitarist. I november 1970 kom Mick Barnard med i gruppa etter tilråding frå David Stopps i Friars Aylesbury, og «The Musical Box» vart lagt til settlista. Men resten av gruppa forstod raskt at Barrnard ikkje hadde same standard som resten, og dei heldt fram å sjå seg om etter ein betre musikar.
Genesis henta inn Steve Hackett etter at Gabriel såg ei annonse han hadde sett inn i Melody Maker i desember 1970, der det stod «Nyskapande gitarist/låtskrivar søkjer band med mottakelege musikarar som ønskjer å drive forbi eksisterande, stagnerte musikkformer». Han såg Genesis halde ein konsert i Lyceum Theatre i London den 28. desember, og vart fortalt av Gabriel at dei måtte erstatte Barnard. Hackett utvikla raskt ein rapport med Rutherford, som begge delte lidenskapen for 12-strengsgitarar og nye musikalske idear, og han kom med i bandet tidleg i 1971.
Med Hackett i bandet fortsette Genesis turneen som omfatta «Six Bob Tour» med Lindisfarne og Van der Graaf Generator, dei første konsertane deira i utlandet, som skjedde i Belgia og dei første tre konsertane deira på den årlege Readingfestivalen. Tidlege forsøk på å arbeide på nytt materiale for det neste studioalbumet, som Hackett skildra som «ein og annan dag i eit vindfullt kyrkjelydhus» medan dei var på turné, var lite produktive og gruppa ønskte å ta seg meir tid til dette. I juli tok dei ein tre månader lang pause frå konsertane for å skrive og spele inn musikk.
Etter forslag frå Tony Stratton-Smith, som eigde selskapet deira Charisma Records, drog dei fem til Luxford House, eit verna bygg frå 1500-talet som han eigde i Crowborough i East Sussex. Gruppa kalla huset «Toad Hall». Dei var nervøse for å skrive songar utan Phillips, og både Collins og Hackett var usikre på kor mange musikalske bidrag dei kunne kome med. Hackett ønskte å utforske nye stilar og musikalske idear, og føreslo at gruppa skulle kjøpe ein Mellotron, som Banks nytta som hovudinstrumentet sitt, i tillegg til Hammondorgelet, i staden for piano. Noko musikk var skrive medan Phillips og Mayhew framleis var i bandet, og vart omarbeidd med dei nye medlemmane. Collins var særskild eit arbeidsjern og var glad for å jamme med kven som helst når som helst.
Innspeling
Då dei nye songane var på plass, spelte Genesis inn Nursery Cryme i Trident Studios i London i august 1971 med John Anthony som produsent og David Hentschel som assisterande lydteknikar. Begge desse hadde hatt dei same rollene på Trespass. Hackett spelar ein Les Paul-gitar, som bandet kjøpte til han, med ein Hiwatt-forsterkar. Han hugsa at han hadde noko vanskar med å forstå kva Banks og Rutherford snakka om, sidan dei to hadde sin eigen måte å sei ting på, til dømes kunne dei omtale ein passasje dei nettopp hadde spelt som «ein fin fyr».
«The Musical Box»
«The Musical Box» var eit lengre stykke som skildra ei makaber soge i det viktorianske Storbritannia. Teksten er basert på eit viktoriansk eventyr skriven av Gabriel, om to barn i eit herskapshus. Jenta, Cynthia, tek livet av guten, Henry, med å kløyve hovudet hans med ei krokketkølle. Ho finn seinare speledåsen til Henry. Når ho opnar denne speler denne «Old King Cole» og anda til Henry kjem attende. Anda vert derimot raskt eldre. Dette gjer at han i løpet av få augneblink opplever ei livstid med seksuell lyst, og han prøver å overtale Cynthia til å liggje med han. Lydane får barnepleiaren hans til å kome og ho kastar speledåsen på han, og øydelegg begge to.
Gitarsoloane hadde opphavet sitt frå den korte tida Barnard var i Genesis. Hackett endra seinare delane som Phillips og Barnard hadde skrive og la til noko av sine eigne arrangement til songen. Han forstod at ingen av medlemmane hadde laga ein lyd som likna ein faktisk speledåse, så han nytta høvet til å spele inn ein gitarpart som ein kan høyre før tekstlinja «Here it comes again». Gabriel, som var ein stor fan av The Who på den tida, pressa Rurtherford til å kome opp med ein «hardkokt, angripande» seksjon i liknande stil som gitaristen deira Pete Townshend. Gabriel nytta valds- og sextema i teksten. Collins var inspirert til å spele dei rullande trommene i den midtre delen etter å ha høyrt «The Weaver's Answer» av Family og la dette til i rytmen. Han sa «Brått var det som om me tok av».
Songen vart ein konsertfavoritt medan Gabriel var i bandet. Han fekk først ideen om å ha på seg kostyme under ein konsert på National Stadium i Dublin i september 1972, og forlet scenen under ein instrumental passasje og kom attende mot slutten med ein raud kvinnekjole og hovudet til ein rev. Seinare hadde han på seg maska av ein «gammal mann» for slutten av songen, og spelte rolla som den eldre Henry.
Andre songar
«For Absent Friends» er ein akustisk song som var første gongen Hackett skreiv noko vesentleg for gruppa, og den førte Genesis-songen med Collins på solovokal. Etter å ha kome opp med musikken sjølv, og med tekst av Collins, husga Hackett at han var sjenert då han presenterte songen for Gabriel, sidan dei var dei nye medlemmane i gruppa.
«Seven Stones» vart starta av Banks som nytta det Rutherford skildra som «dei store, sentimentale, revyakkordane hans som han likte så godt.» Melody Maker-skribenten Chris Welch skildra songen som «merkeleg sørgmodig og ufullstendig.» Han la fram ein teori om at den gamle mannen i teksten «sterkt meiner at løyndomen til suksess berre er basert på tilfeldige hendingar og lukke.»
«Harold the Barrel» synte den humoristiske sida til Genesis, som Collins oppfordra til. Teksten syner svart humor med ein mann som vurderer å ta sjølvmord ved å hoppe av ein bygning, med eit ordspel inspirert av John Lennon sin In His Own Write. Sporet vart spelt inn som ein duett mellom Gabriel og Collin. Vokalen deira var miksa på same lydsporet så dei kan ikkje skiljast.
«Harlequin» var skriven av Rutherford. Han spelte to forskjellige gitarpartar på ein enkel 12-strengsgitar og meinte det skapte eit «ganske risikabelt» resultat, og var òg kritisk til sin eigen tekst.
Tromsø 2018
Norges idrettsforbund valde 6. oktober 2008 å trekkje OL-søknaden, sidan kvalitetssikringa frå Det Norske Veritas viste at kostnadene ved eit OL i Tromsø ville liggje på vel 19 milliardar kroner netto.
Nursery Cryme
Andre songar
«The Fountain of Salmacis» fortel soga om Salmakis, den gresk-mytologiske naiaden som vart den første hermafroditten. Han oppstod ut frå ein kort passasje som Banks hadde skrive medan han var på universitetet. Banks spelar Mellotron, inspirert av King Crimson sitt In the Court of the Crimson King. Banks meinte instrumentet fylte stykket hans på ein flott måte når han kombinerte det med orgel. Det vart grunnlaget for «The Fountain of Salmacis» som gruppa utvikla vidare gjennom jamming. Hackett likte særleg gongen då han kom opp med gitarsoloen på slutten, som skjedde kring midnatt i Luxford House ein sjeldan gong bandet var oppe så seint for å spele inn musikk.
Plateomslag
Plateomslaget vart designa og illustrert av Paul Whitehead som òg hadde designa omslaget for Trespass og det neste albumet deira, Foxtrot. Omslaget syner karakterar og scener basert på «The Musical Box» og Coxhill, herskapshuset med ein krokettplen, var basert på det viktorianske huset der Gabriel voks opp.
På innsida av omslaget var det ei samling gamle fotografi med eit panel for kvar song i lag med eit illustrert bilete. Whitehead meinte seinare at dette var favoritten hans av dei tre han laga for Genesis og sa «Det fungerer særs bra med musikken. Det passar perfekt. Det er rette fargen, den rette stemninga».
Utgjeving
Nursery Cryme kom ut i november 1971. Charisma marknadsførte albumet mindre enn Trespass fordi dei var opptekne med Lindisfarne sitt Fog on the Tyne. Gruppa var misnøgd med den generelle likegyldige haldninga til selskapet, og meinte at songar som «The Musical Box» kunne ha blitt like populær som «Stairway to Heaven», som kom ut samstundes.
Albumet gjekk ikkje inn på albumlista i Storbritannia før i mai 1974, då det nådde 39. plassen, og gjekk inn på lista der igjen då albumet kom ut på ny i 1984, denne gongen på ein 68. plass. Sjølv om gruppa hadde fått ein mindre, trufast tilhengjarskare heime, byrja dei å få større suksess andre stader i Europa, og albumet nådde fjerdeplassen på den italienske albumlista. Albumet hadde i 2013 selt til sølvplate i Storbritannia for meir enn 60 000 eksemplar.
Frå november 1971 til august 1972 turnerte Genesis for å marknadsføre albumet, med konsertar i Belgia og Italia, og for første gongen spelte dei for entusiastiske publikum. Under turneen spelte Genesis inn «Happy the Man», ein singel som ikkje kom med på noko album, med «Seven Stones» frå Nursery Cryme som B-side. Gruppa spelte eit 30 minuttar langt sett på belgisk fjernsyn for å marknadsføre albumet, som er den tidlegaste overlevande konserten deira som er blitt filma. Gabriel hadde på denne tida ikkje enno utvikla scenekostyma han vart kjend for og framførte heile showet som ein vanleg frontmann.
Mottaking
Albumet fekk heller laber respons hos kritikarane. Richard Cromelin i Rolling Stone skreiv at «hovudproblemet er ikkje i konsepta til Genesis, som i det minste er særs nyskapande og elskverdig eksentriske, heller ikkje den musikalske strukturen deira, lange, involverte rammeverk i fleire satsar som dei heng forteljingane sine på - heller ikkje i spelinga deira, som stundom er døsig. Det er den fryktelege produksjonen, ein grumsete, fjern lapskaus som på sitt beste boblar roleg når det som desperat trengst er eksplosjonar av trommer og gitarar, skrikande orgel og raspande vokal.» Han var likevel positiv til somme av songane, og meinte at han såg framgang i bandet. I ei heilsidesannonse i Melody Maker skreiv klaverspelaren Keith Emerson ei positiv melding: «Dette er ikkje verken starten eller slutten for Genesis. Ikkje tull: Det nye albumet deira er heilt utruleg». Village Voice-kritikaren Robert Christgau var mindre entusiastisk i melding trykt i Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies (1981). Sarkastisk skreiv han: «Herregud! Det er ein 'rockeversjon' av segna om Hermafroditos! I hermeteikn fordi organisten og den (mime-inspirerte) vokalisten forvirrar trommisen! Eller dei berre påkallar Old King Cole!»
Seinare meldingar har vore mildare. BBC Music hylla dei to nye medlemmane i bandet som ein fundamental del av suksessen til Genesis, og sa at «Collins sine kvikke trommer vart forsterka av at han kunne syngje temmeleg likt Gabriel ... Hackett sitt våpenlager av tapping og flotte teknikkar utvida paletten til bandet, og gav Tony Banks meir rom for orgeldekoreringa hans, for ikkje å gløyme den nyinnkjøpte mellotronen», og skreiv vidare at «Genesis hadde praktisk talt funne opp sin eigen sjanger, edvardisk rock». Sjølv om Stephen Thomas Erlewine i AllMusic meinte albumet var særs ujamt, meinte han «The Musical Box» og «The Return of the Giant Hogweed» var «genuine meisterverk», og konkluderte med at sjølv om resten av albumet «ikkje er fullt så uimotståeleg eller like strukturert, gjer det ikkje så mykje fordi desse songane synte kva Genesis kunne klare, og dei står framleis som noko av det ypparste av det bandet klarte å oppnå». Geddy Lee frå Rush inkluderrte dette albumet på favorittlista si i eit intervju med The Quietus.
Medverkande
Henta frå plateomlaga frå 1971 og 2007.
Genesis
Produksjon
Slaget ved Kesselsdorf
Slaget ved Kesslesdorf vart utkjempa den 14. desember 1745 mellom Preussen og dei samla styrkane til Austerrike og Sachsen. Prøyssarane vart hærført av Leopold I av Anhalt-Dessau, medan austerrikarane og saksarane vart ført av feltmarskalk Rutowski. Prøyssarane vann slaget.
Anguo
Anguo, med tilnamnet 'Medisinhovudstaden' (藥都), er ein kinesisk by som høyrer inn under Baodingprefekturet i Hebeiprovinsen. Han ligg 190 km sør for Beijing, under 100 km sør for Shijiazhuang, og 200 km aust for Tianjin. Offisielt innbyggjartal er 370 000.
Byen har lenge vore eit senter for tradisjonell kinesisk medisin. Han har eit verna tempel til den kinesiske medisinguden (藥王廟) som blei til rundt år 100. Han er òg eit viktig produksjons- og handelssenter for urter, og eksporter om lag 25 million kg av slike urter årleg.
I førmoderne tid hadde byen namnet Qizhou (祁州). I 1991 fekk Anguo bystatus. Han styrer 20 småbyar i eit område på 486 km², med sentrale Yaocheng (药城: Yàochéng) som den viktigaste.
Den kinesiske skodespelforfattaren Guan Hanqing, som verka på 1200- og 1300-talet, kom frå Anguo.
Kazushi Isoyama
Kazushi Isoyama er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Brummell Sendai, Otsuka Pharmaceutical, Omiya Ardija, Consadole Sapporo, Mito HollyHock og Arte Takasaki.
Grand Marais i Seeland
Grand Marais i Seeland er ein region i Sveits, ved foten av den første fjellkjeda i Jurafjella med dei tre innsjøane Murtensjøen, Neuchâtelsjøen og Bielsjøen. Før Jura-vasskorreksjon var området eit stort myrområde som ofte var utsett for flaum.
Etter korreksjonen vart heile myrområdet drenert og har vorte eit viktig jordbruksområde, særleg for grønsaker.
Vågen vidaregåande skule
Vågen vidaregåande skule er ein vidaregåande skule i Sandnes som underviser i musikk, dans og drama; media og kommunikasjon og formingsfag. Skulen ligg ved Vågen i sentrum av Sandnes og opna i 2010. Han har eit areal på om lag 20 000 kvadratmeter (delar av dette deler han med Sandnes kulturskule) og han har rundt 850 elevplassar.
Før skulen blei bygd var det noko strid om kva han skulle heita. Eit mindretal i Rogaland fylkesting ønskte å kalla han opp etter den lokale næringlivsmannen Jonas Øglænd, men valet fall til slutt på at skulen fekk namn etter staden han ligg.
Kvadrupelalliansen
Kvadrupelalliansen viser til fleire historiske militære alliansar, men ingen av dei eksisterer i dag.
Gildeskål kommune
Gildeskål er ein kommune i Salten i Nordland. Han grensar mot Bodø kommune i nord, mot Beiarn i aust og mot Meløy i sør. Kommuneadministrasjonen ligg på Inndyr.
Gildeskål er eit gamalt gardsnamn som kan stamme frå norrønt Gildiskáli, ein stad med ei skål eller hov for gilde, eit hus der ein har gilde. Kommunen brukar teksten «Å eg veit meg eit land ..» som slagord og uttrykk for visjonen om å vere ein attraktiv kommune med tydeleg identitet.
Geografi
Gildeskål er ein kystkommune og består av både fastland med fjordar og ei rekke øyar og vær. Dei største øyane er Sandhornøya, Sørarnøy, Nordarnøya, Fugløy samt Fleina og Fleinvær. Kystriksvegen passerer gjennom kommunen. Vegen på Sandhornøya knytt til Kystriksvegen med ei bru. Både fastlandet, Sandhornøy og Fugløy har bratte fjell, i søraust ligg ei fjellvidde som inkluderer Sundsfjordfjellet og delar av Glomfjellet.
Næringsliv
Tradisjonelt var kommunen ein jordbruks- og fiskerikommune kor mange dreiv som fiskarbønder. I dag er turisme, private og offentlege servicetenester viktige næringsvegar. Forsvaret har ein lyttestasjon for marinefartøy i Novika. Det er eit kvartsittbrott på Mårnes på Sandhornøya og eit vasskraftverk i Sundsfjord.
Kultur
Teologen og diktaren Elias Blix var frå Våg på Sandhornøya. Kommunen er med i Skulpturlandskap Nordland med kunstverket «Den glömda staden».
På kyrkjestaden rett ved Inndyr ligg ei steinkyrkje frå 1100-talet, Gildeskål gamle kyrkje og like ved ei trekyrkje i gotisk stil frå 1881. Den nye kyrkja ligg på ei høgd med utsyn mot fjorden og Fugløy og har 750 sitteplassar. På kyrkjeplassen finn ein òg Gildeskål bygdesamling med prestegarden. Hovudbygningen på garden er eit langhus på 33 meter.
Masato Saito
Masato Saito er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Medfødd immunforsvar
Medfødd immunforsvar er eit immunforsvar som ikkje er spesifikt med omsyn til patogen. Det finst mellom anna hjå både ryggradsdyr og ryggradslause dyr, og planter. Hjå ryggradsdyr kjem det sterkare adaptive immunforsvaret i tillegg til det medfødde. Det medfødde immunforsvaret er fyrste lina i forsvaret mot patogen og er verksamt innan minutt etter den fyrste fyrste kontakten med eit patogen. Det kan stogga ein infeksjon, og hjå ryggradsdyr kan det om naudsynt halda ein infeksjon i sjakk i før det adaptive immunforsvaret byrjar å verka.
Til det medfødde immunforsvaret høyrer mellom anna fysiske barrierar som huda, betennelse, komplementsystemet, fagocyttar og toll-like reseptorar.
Hemnskjela
Hemnskjela (i daglegtale Hemnskjel) er ei øy i Hitra kommune i Trøndelag. Øya ligg like ved Sunde og dei to stadane var tidlegare knytt saman ved hjelp av ferjesambandet Sunde–Hemnskjel–Sandstad. I 1994 vart øya landfast både med fastlandet ved hjelp av Hemnskjelbrua, og med øya Hitra då Hitratunnelen opna.
Øya er 4,6 km² stor og har vel 100 innbyggjarar. Historisk har folketalet vore mykje høgare og var ved byrjinga av 1900-talet vel 250. Det meste av øya er fjell og myr. Øya ligg i innløpet til Hemnfjorden.
For vel 1100 år sidan grov ein rik mann ned «Hemnskjelskatten» som vart gjenfunnen i 1952. Funnet er ei av dei mest verdifulle samlingane av gull- og sølvsmykke som er gjort i Noreg. Ein halsring av sølv veg 555 gram.
På øya finst òg spor frå den andre verdskrigen. Tyske okkupantar kom til øya i mai 1941 og bygde mellom anna to kystfort for å dekke Trondheimsleia, som ein del av den tyske Atlanterhavsvollen. På det meste husa øya mellom 600 og 800 tyske soldatar, samt 100 russiske krigsfangar.
Falanks
Ein falanks var ein militær formasjon i antikkens Hellas. Ein falanks bestod av tunge infanteristar (hoplittar), væpna med spyd eller sarissa og skjold.
FIL-AKS77
FIL AKS-77 (Friidrettslaget Alversund Knarvik Seim) er Nordhordland sin einaste aktive friidrettsklubb per dags dato, og har vore den største sidan den vart starta i 1977. Klubben har hatt store utøvarar som Kjetil Hodnekvam, Gunn Torild Johannesen, Harald Nygård og Kjetil Iden.
Hadsel kommune
Hadsel er ein kommune i landskapet Vesterålen i Nordland fylke.
Tonga (fleirtyding)
Tonga kan visa til:
Vinter-OL 2002
Vinter-OL 2002 vart arrangert i Salt Lake City i Utah i USA. Noreg vart beste nasjon for fyrste gong sidan Grenoble i 1968, men fyrst etter at dopingtekne Johan Mühlegg hadde vorte fråteken sine tre gullmedaljar. Noreg enda opp med 13 gull-, 5 sølv- og 7 bronsemedaljar.
Norsk flaggberar under opningsseremonien var Liv Grete Poiree, som deltok i skiskyting.
Dei norske gullmedaljane:
Vandrealbatross
Vandrealbatross (Diomedea exulans) er ein stor sjøfugl i albatrossfamilien med ei sirkumpolar utbreiing i Sørishavet. Det var den første arten av albatrossane som vart skildra, og han vart lenge rekna som same art som gulnasealbatross, Thalassarche chlororhynchos, tidlegare kalla tristanalbatross. Han er den største medlemmen av slekta Diomedea (storalbatrossar), og er ein av dei mest kjente og studerte fugleartar i verda.
Skildring
Vandrealbatrossen har størst vengespenn av alle nolevande fuglar med gjennomsnittleg vengespenn på 3,1 meter målt i store koloniar. Det største kjente eksemplaret skal ha hatt vengespenn på opp til 3,6 m, upålitande rapportar om så mykje som 5,3 m er kjent. Med hjelp av dei store vengene er fuglen i stand til å gli gjennom lufta i fleire timar utan å slå vengene, han glir 22 meter for kvar meter han mistar høgd. Kroppslengda varierer mellom 107–135 centimeter, og dei veg i området 6,7-11,9 kilogram, hannar er større enn hoer og veg mest. Umodne fuglar er registrert med kroppsvekt på så mykje som 16,1 kg på dei første flygingane sine. Fjørdrakta varierer med alderen, men vaksne har kvite kroppar med svarte og kvite venger. Hannar har mest kvitt på vengene, berre tupp og bakkant på vengene er svarte. Dei viser også ein svak ferskenfarga flekk på sida av hovudet. Vandrealbatrossen er den lysaste av albatrossartane, andre artar har mykje meir brunt og svart på venger og kropp i hekkedrakt, som umodne vandrealbatrossar. Nebb og føter har rosa farga. Ovanfor nasepassasjen på vandrealbatrossar ligg ein kjertel som sondrar ut salt. Det hjelper til å avsalte kroppen, salt som fuglane får i seg på grunn av det høge mengda havvatn dei absorberer. Kjertelen skil ut ei sterk saltoppløysing.
Fuglen beitar om natta og tar blekksprut, småfisk, krepsdyr og avfall som flyt på overflata, dei kan ete slike mengder at dei får vanskar med å lette opp frå sjøen og må kvile hjelpelaust på vatnet. Dei kan òg gjere grunne dukk.
I mesteparten av livstida si er vandrealbatrossar på vengene, dei landar berre for å ete og å hekke. Ein ringmerkt fugl vart registrert i å gjere ei reise på 6000 kilometer på tolv dagar, elles finst det få målingar på rekkjevidda.
Verdspopulasjonen var estimert til 20 000 kjønnsmodne individ i 2010. Levetida kan bli over 50 år.
Reproduksjon
Vandrealbatrossar hekkar anna kvart år. I hekketida okkuperer dei lause koloniar på isolerte øygrupper i Sørishavet. Dei legg eitt egg som er kvitt, med nokre få flekker, egget er ca. 10 cm langt. Egglegginga skjer mellom 10 desember og 5. januar. Reiret er ein stor haug bygd av graskledd vegetasjon og jord eller torv, det kan vere ein meter i diameter i botnen og ein halv meter øvst. Rugetida varer i ca. 11 veker og begge foreldra er involvert i ruging. Dette er ein monogam art, vanlegvis for livet. Ungfuglane held seg i til kolonien innan 6 år, men dei vil ikkje starte reproduksjon før dei er mellom 11 til 15 år. Om lag 30 % av fugleungane overlever.
Utbreiing
Vandrealbatrossar kan treffast på den sørlege halvkula frå 28 ° til 60 ° sør. Hekkeområdet er på Crozet Islands, Sør-Georgia, Prince Edward Island og Macquarie Island, og kan observerast i å beite utanfor kysten av Kaikoura-halvøya på austkysten av Sørøya på New Zealand året rundt.
Taksonomi
Vandrealbatrossen vart først skildra som Diomedea exulans av Carl von Linné, i 1758, basert på ei prøve frå Kapp det gode håp.
Vandrealbatrossen har fem underartar etter eBird/Clements Checklist v2017, her lista med hekkeområde:
Tidens Krav
Tidens Krav er ei lokalavis som blir gjeven ut i Kristiansund i Møre og Romsdal. Avisa dekkjer hovudsakleg nordmørsdistriktet, som består av 11 kommunar. Ho var tidlegare eit organ for Det norske Arbeidarpartiet. Tidens Krav konkurrerte tidlegare med Nordmørsposten (tidlegare Romsdalsposten).
Dei første opplaga blei trykte i 1906. Sjefredaktør i 2007 er Jan-Erik Larsen.
Avisa eig TV Nordvest
Akinori Kosaka
Han spela for klubben Omiya Ardija.
Jorat i Sveits
Jorat er eit område i kantonen Vaud i Sveits mellom Gros-de-Vaud i vest og Broye i aust.
Det er ei fjellkjede som strekkjer seg frå oppfor Lausanne i sør mot Payerne i nord. Heile området ligg over 700 moh og er hovudsakleg skogkledd.
Landsbyar
Jorat består av 18 landsbyar, som hovudsakleg driv med jordbruk.
Byrknes
Byrknes er ein tettstad i Gulen kommune i Vestland. Staden har og ligg vest på Byrknesøyna og har hamn som er verna av moloar. På Byrknes ligg Byrknes alderstun og barne- og ungdomsskulen Byrknes skule. Byrknes skulekrins dekkjer heile ytre Gulen. Ved skulen ligg Byrknes barnehage.
Staden har bibliotekfilial og daglegvarebutikk med post i butikk. Her ligg òg Byrknesøy kapell, eller bedehuset som det ofte vert kalla lokalt. Det er eigd av indremisjonslaget og vert leigd ut til mellom andre Den norske kyrkja.
Namn
Namnet Byrknes blir uttalt bu'rtnes eller by'rtnes. Det er blitt skrive Birknes, Birchenes i 1563 og 1611, Bierchenes i 1667, Birchenæs i 1723. Namnet kjem av gammalnorsk Birkines birki som tyder ‘stad der det veks bjørk’.
Masahiro Miyashita
Masahiro Miyashita er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Omiya Ardija.
Mattismesse om våren
Mattismesse den 24. februar er ein merkedag som opphavleg vart feira til minne om apostelen Mattias, den trettande apostelen, som ifølgje Apostelgjerningane kom inn som ny apostel etter Judas Iskariot. Vêrmerka for dagen er identiske med dei som gjeld for Peter stol, to dagar før. I gammal tid vart skotårsdagen skoten inn framom mattismesse, slik at mattismessa da fall på den 25. februar. Somme primstavar hadde ein dobbelkross til merke for denne dagen, sidan dagen i skotår skulle reknast for to.
Birkenes kommune
Birkenes er ein kommune i Agder fylke. Birkenes kommune i noverande form kom til i 1967 då kommunane Birkenes, Herefoss og Vegusdal vart slegne saman.
Frå utkikkspunktet Liraasen mellom Steinsland og Rosseleand kan ein sjå ned til havet ved Kristiansand på klare dagar. I tillegg kan ein sjå byen Kristiansand, Danskebåten, fyrtårn, fly som lettar, med meir. Punktet har over 2 mils utkikk i luftlinje.
Hemsedal skisenter
Hemsedal skisenter er eit skisenter som ligg i Hemsedal kommune i Viken fylke. Anlegget ligg på sørsida av dalen vest for tettstaden Trøym/Hemsedal.
Hemsedal skisenter er det nest største skisenteret i Noreg, med 42 bakkar og 21 heisar, inkludert fleire terrengparkar. Senteret har skiskule, barneheisar, bakkar for næmingar, utleige av ski, sportsbutikk, barnepass, restaurantar, kafear, matbutikk m.m. Det er også gode forhold for off piste og toppturar.
Hemsedal Skisenter AS eig og driv Hemsedal Booking som formidlar overnatting i Hemsedal. Hemsedal Skisenter er eigd av Skistar AB, som også driv skisenter i Trysil i Noreg, og Sälen, Vemdalen og Åre i Sverige.
Super Mario Galaxy
Super Mario Galaxy er eit 3D-plattformspel utvikla av Nintendo EAD Tokyo og publisert av Nintendo på Wii. Det vart gjeve ut globalt gjennom november 2007, og er det tredje 3D-plattformspelet i Mario-serien, etter Super Mario 64 og Super Mario Sunshine. Spelet handlar om Mario som reiser gjennom verdsrommet for å redde prinsesse Peach frå Bowser. Nivåa er galaksar som er fylte med småe og store planetar, der gravitasjonen deira påverkar korleis ein kan manøvrera Mario.
Ein oppfølgjar til spelet, Super Mario Galaxy 2, kom ut i 2010.
Dingolfing
Dingolfing er ein by i Tyskland i delstaten Bayern med om lag 18 000 innbyggjarar. Han er administrativt sete i landkreisen Dingolfing-Landau.
Geografi
Dingolfing ligg ved elva Isar, om lag 27 km aust for Landshut, 29 km sør for Straubing og 100 km nordaust for München. Isar deler byen i ein eldre historisk del og ein nyare, meir moderne del.
Den historiske delen av byen er delt i tre: Øvre, midtre og nedre Dingolfing.
Historie
Området som i dag vert kalla Dingolfing vart først nemnd som Tinguluinga  i år 833.
I 1251 gav hertugen av Bayern, Otto II, byrettar til Dingolfing. Dingolfing voks mellom 1315 og 1600. I løpet av denne perioden var hovudnæringane hovudsakleg handel, fiske, lêrarbeid og produksjon av ullklede.
Den austerrikske arvefølgjekrigen førte til store øydeleggingar i byen og epidemiar tynna ut folketalet. 16. mai 1743 sette austerrikske troppar byen i brann, og store delar av han vart lagd i oske.
Mellom 1816 og 1817 oppstod det mange økonomiske problem som følgje av aukande prisar og avlingar som feila. Denne perioden vert rekna som lågpunktet i historia til byen.
Det vart bygd jernbane linje frå München til Praha via byen og mange nye vegar på midten av 1800-talet, og dette var eit vendepunktet for byen. På denne tida oppstod det òg mange nye industriar.
I 1905 vart det opna ein ny maskinbutikk som reparerte øydelagd jordbruksutstyr. Etter den andre verdskrigen byrja denne butikken å produsere scooterar og bilar. I 1950-åra starta fabrikken å produsere bilar for selskapet Glas. Bayerische Motoren Werke (BMW), som framleis held til i byen, kjøpte denne fabrikken i 1967.
Alan Parsons
Alan Parsons frå London i England, er ein britisk lydteknikar, musikar og plateprodusent.
Karriere
Parsons vart først kjend som lydteknikar i Abbey Road Studios for kjende plater som The Beatles si Abbey Road og Pink Floyd si The Dark Side of the Moon. Han gjekk ofte lenger enn det som normalt vart rekna for å vere ein lydteknikar sine oppgåver, og han såg på seg sjølv som ein innspelingsregissør der han samanlikna sine medverknadar til innspelinga med det Stanley Kubrick gjorde på film. Dette er tydleg på Al Stewart si Year of the Cat, der Parsons la til saksofon og omforma det som kunne vore ei vanleg vise til ein jazzpåverka ballade, som fekk Al Stewart inn på hitlistene. Ein kan òg høyre påverknaden til Alan Parson på The Hollies sine songar «He Ain't Heavy, He's My Brother» og «The Air That I Breathe», som skil seg mykje ut frå deira tidlegare popsinglar på 1960-talet.
Parsons har òg produsert tre album av bandet Pilot, eit skotsk rocke-/popband, der medlemmane Ian Bairnson på gitar, Stuart Tosh på trommer og David Paton på vokal, gitar og bass, seinare vart med i The Alan Parsons Project.
Tilsynelatande inspirert av sine eigne påverknadar på Stewart sitt arbeid grunnla han The Alan Parsons Project med produsent og låtskrivar Eric Woolfson i 1975. The Project vart oppløyst i 1987, og Parsons heldt fram med ein solokarrierere og samarbeida med andre musikarar.
Sjølv om han var både vokalist, tangentspelar og fløytist, song ikkje Parsons så ofte på sine eigne album, og spelte stort sett berre tangentar. Innspelingar av han på fløyte er derimot så godt som ukjend. Gitaristen Ian Bairnson har arbeida med Parsons på soloalbuma hans.
I det siste har han delvis brukt det gamle bandnamnet sitt på konsertar, der han kallar seg The Alan Parsons Live Project (med lov frå Woolfson). I åra 2004-2006 spelte The Alan Parsons Live Project konsertar over heile verda etter det siste albumet hans A Valid Path.
Kråkvåg
Kråkvåg er ei øy og ei øygruppe i Ørland kommune i Trøndelag fylke. Øyane ligg lengst vest i kommunen, på utsida av Storfosna og like aust for Hitra.
Øyane som samla vert omtalt som Kråkvåg er eigentleg Storslåttøya, Litjslåttøya, Kråkvågøy og Kommersøya. Øyane husar om lag 50 innbyggjarar, og det er ein avgrensa men aukande hyttebygging. Folket på Kråkvåg lever av landbruk og fiskeforedling. Nokre pendlar òg til fastlandet, ein reise som er redusert fra 60 til 30 minuttar etter at brua kom.
Som ein del av Kystartilleriet vart Kråkvåg fort bygd inn i fjellet i løpet av 1980-talet, til ein kostnad på omkring 1 milliard kroner. Fortet er no i realiteten nedlagd, da det ikkje lenger har nokon rolle i dei gjeldande planer for forsvaret av Noreg. Investeringene var derimot viktig for utviklinga av det sivile samfunn, med auka ferjetrafikk, bygging av samfunnshus og ved at fyllmasse vart nytta til oppfylling av fjøreområde som i dag er landbruksjord.
Det grunne havområdet (svaet) mellom Kråkvåg og Storfosna er freda som Kråkvågsvaet fuglefredningsområde. Fredinga var likevel ikkje til hinder for at det lèt seg gjere å bygge molo og bru mellom Kråkvåg og Storfosna. Brua vart opna hausten 2003.
Øya hadde eigen skule fram til 2003. Borna går no på Storfosna skole. Den tidlegare skulen er overtatt av velforeininga.
Øya har postkontor og postadresse 7152 Kråkvåg. Postkontoret vart oppretta i 1949.
La Côte
Området er kjent for dei vakre vingardane med utsyn over Alpane på andre sida av innsjøen.
Dick Parry
Dick Parry er ein britisk saksofonist, som har vore studiomusikar på fleire album til forskjellige artistar og band. Mest kjend er han nok for sine soloar i Pink Floyd-songane «Money», «Us and Them», «Shine on You Crazy Diamond» og «Wearing the Inside Out».
Han starta karrieren sin som ein ven av Pink Floyd-gitaristen David Gilmour, og var ein del av bandet hans på midten av 1960-talet kalla Joker's Wild. På 1970-talet overtalte Gilmour han til å bli med på enkelte av Pink Floyd sine studioalbum, i tillegg til mange konsertar mellom 1972 og 2006. Han har òg turnert med bandet Violent Femmes. I det siste har han vore med på David Gilmour sin soloturné etter albumet hans On an Island
Kottialpane
Dei cottiske Alpane (fransk: Alpes Cottiennes; italiensk: Alpi Cozie) er ei fjellkjede i dei sørvestlege områda av Alpane. Dei dannar grensa mellom Frankrike (Hautes-Alpes og Savoie) og Italia (Piedmont). Maddalena-passet ligg mellom fjellkjeda og Dei maritime Alpane, på andre sida av Col du Mont Cenis ligg Dei graiiske Alpane, på andre sida av Col du Galibier ligg Dauphiné-Alpane. Fréjustunnelane mellom Modane og Susa er ei viktig transportåre mellom Frankrike (Lyon, Grenoble) og Italia (Torino).
Dei cottiske Alpane er kjelda til elvane Durance og Arc og sideelvane deira på den franske sida. På den italienske sida er ho kjelde til elvane Dora Riparia og andre sideelvar til Po.