cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Austerrike i Eurovision Song Contest 2013
I Eurovision
I Eurovision Song Contest 2013 deltok Austerrike i den fyrste semifinalen 14. mai 2013 og enda på 14. plass med 27 poeng; fire frå Kroatia, Danmark og Irland, tre frå Moldova og Belgia og to frå Kypros, Serbia og Italia og eitt frå Estland, Slovenia og Storbritannia. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget femteplass med ei rangering på 6,32 og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget enda på 15. plass med ei rangering på 12,33. Desse resultata gjeld berre om berre juryane og berre fjernsynssjåarane i alle deltakarlanda hadde røysta, men resultata er likevel upresist av di det ikkje er offentleggjort kor mange røyster kvart land fekk frå juryen og sjåarane. Landet kvalifiserte seg dimed ikkje til finalen 18. mai 2013. På scena hadde Kelly med seg fem støttevokalistar: Karin Bauer, Regina Mallinger, Birgit Kubica, Harald Baumgartner og Monika Ballwein.
Berlengas
Berlengas er øygruppe med mange små øyar utanfor kysten av Portugal og byen Peniche. Den største øya er Berlenga Grande og her står eit gammalt fort og eit fyr. Den gammalgreske geografen Klaudios Ptolemaios kalla dei «Londobrigs».
Øyane har ikkje lenger fastbuande. Fortet er delvis omforma til eit herberge. Øygruppa er ein del av eit naturreservat på grunn av det lokale dyrelivet, som hovudsakleg består av sjøfugl, og vert berre vitja av eit par forskarar og om sommaren eit fåtal turistar.
Berlenga Grande (eller Ilha da Berlenga) er 1500 meter lang, 800 meter brei og 85 meter høg. Det er strender og fleire grotter på denne øya.
Besshøe
Besshøe, òg kalla Besshø eller Besshøi, er eit fjell i Vågå i Innlandet, og ein del av Jotunheimen.
Besshøe ligg rett over Bessvatnet, langs Besseggen. Frå Besseggen er det flott utsikt over Gjende og Bessvatnet. Noko av det karakteristiske ved utsikta er at Gjende ligg nesten 400  meter lågare enn Bessvatnet, og medan Bessvatnet har ein blåfarge som dei fleste andre innsjøar har Gjende ein tydeleg grønfarge. Grønfargen er eit resultat av brevatn som skyller leire ned i vatnet.
Haute-Saône
Haute-Saône er eit departementet nordaust i Frankrike. Departementet ligg i regionen Franche-Comté og er kalla opp etter elva Saône.
Historie
Departementet vart oppretta 22. desember 1789 under den franske revolusjonen frå delar av den tidlegare franske provinsen Franche-Comté
Geografi
Departementet ligg mellom Lorraine og Alsace i nord og Bourgogne i sør, og grensar til departementa Haute-Marne i nordvest, Vosges i nord, Territoire de Belfort i aust, Doubs og Jura i sør og Côte-d'Or i vest.
Nord i departementet ligg dei sørlege områda av fjellkjeda Vogesane. Her har elva Saône sitt utspring, som har gjeve namn til departementet, og renn sørvestover.
Økonomi
Hovudnæringa i departementet er jordbruk, nesten halvparten av overflata er dyrkande jord og beiteland. Ein tredjedel er dekt av skog. Eit kjent produkt frå regionen er osten Comté.
Týmfi
Týmfi (gresk Τύμφη), òg kalla Timfi og Tymphi, er ei fjellkjede nord i periferieininga Ioánnina. Den høgaste toppen er Gamíla på 2 497 m. Andre toppar er Gamíla II på 2 480 m og Tsoúka Rósa på 2 466 m. Týmfimassivet inkluderer òg Víkosravinen, som er referert til som den djupaste ravinen (i forhold til breidda) i 2005-utgåva av Guinness' rekordbok (1 100 m breitt, 900 m djupt). Týmfi ligg i fjellkjeda Píndos.
Frå toppen kan ein sjå Albania i nord, Smólikas i nordvest, Lýgos i aust og Mitsikéli i nord. Ein kan òg sjå byen Ioánnina og Pamvótidasjøen i sørvest.
Vesoul
Vesoul er ein liten by og kommune nordaust i Frankrike. Han er préfecture (administrasjonsstad) i departementet Haute-Saône i regionen Bourgogne-Franche-Comté. Byen har om lag 17 000 innbyggjarar.
Ribose
Deoksyribose, som har eit hydrogenatom i staden for OH-gruppa ved karbonatom nummer 2, er òg viktig; mellom anna som komponent i DNA.
Ponce Island
Ponce Island er ei øy 0,1 nautiske mil (0,2 km) aust for Ortiz Island og 0,3 nautiske mil (0,6 km) søraust for Largo Island i Duroch Islands. Øya ligg 1 nautisk mil (1,9 km) nordaust for den chilenske forskingsstasjonen, General Bernardo O'Higgins. Han vart namngjeven av Martin Halpern, leiaren for geologane frå University of Wisconsin (USARP) som kartla området, 1961-62. Ho er kalla opp etter Lautaro Ponce, sjef for dei chilenske operasjonane i Antarktis som støtta ekspedisjonen logistisk.
Lagoa do Fogo
Lagoa do Fogo er ein kratersjø i stratovulkanen Agua de Pau midt på øya São Miguel i Asorane. Innsjøen er den høgastliggande på øya og styresmaktene har ikkje gjeve løyve til moderne bygg rundt innsjøen.
Heron av Alexandria
Heron av Alexandria (gresk Ήρων ο Αλεξανδρεύς), kjend som Mekanikus, var ein matematikarar og ingeniør som levde i Alexandria i antikken.
Liv og virke
Det er noko usikkert kva tid Heron levde, men truleg var det etter Arkimedes og før Pappos, så det må ha vore i tidsbolken 200 fvt. til år 300. Skriftene hans kan tyda på at han levde i det 1. hundreåret. Det han skreiv om måneformørkinga den 23. mars 62 tyder på at Heron sjølv observerte henne. I verket Dioptra nytta han ei måneformørking til å rekna ut avstanden mellom Roma og Alexandria. Ut frå at han skreiv at det vart mørkt i Alexandria i den 5. nattetimen, tyder på at det var måneformørkinga i år 62 han hadde observert.
Heron underviste ved Alexandria Museion, som hadde eit overmåteleg turvande bibliotek, kjent som Biblioteket i Alexandria. Fragment av arbeidet hans, truleg førelesningsnotat, syner at han arbeidde med mange ulike emne innan matematikk, optikk og mekanikk. Han er kjend for å ha laga automatiske, og delvis programmerbare, innretningar og for at han arbeidde med å henta energi frå vatn, vind og varme. Nokre av dei mest kjende oppfinningane er Eolipile (Heronkula) og Heronsbrunnen.
Matematikaren er òg kjend for Heronmetoden for å finna kvadratrøter og for Herons formel for å finna arealet av ein trekant ut frå kjennskap til lengdene av dei tre sidene, utan å kjenna vinklane mellom sidene. I ein serie med bøker, kalla «Metrika», prova han Heronformelen. Herons trekant er oppkalla etter han.
I boka Dioptra handsama Heron landmåling og skildra eit instrument, kalla «dioptra», som langt på veg svara til ein landmålarkikkert. For å måla lengre vegstrekningar nytta han eit odometer (kilometerhjul). For å måla avstandar til havs nytta han astronomiske metodar, som måneformørkingar. I boka Automata forklarte han han tilverking og bruk av dei ulike instrumenta sine. Til dømes er «automata» nummer 73 ein automatisk dampdriven tempeldøropnar, driven av ein eld på eit altar som stod framom eit tempel. Han utvikla maskiner for å generera musikk, eit automatisert teater med spesialeffektar, og så bortetter.
I boka Pneumatika skildra han ein automat for «heilag vatn», som fungerte ved at ei treskive låg og flaut i eit kar med «heilag vatn». Når ein truande la ein mynt på treskiva vart vekta av mynten nytta til å pumpa vatn gjennom eit metallrøyr, slik at gjevaren fekk ein skvett «heilag vatn» som takk for gåva.
Eolipile (Heronkula) var ei kule fylt med vatn som vart koka på ein eld under kula, slik at det strøymde damp ut or dyser på sida av kula og fekk ho til å rotera. Dette var ein dampdriven reaksjonsmotor og den fyrste kjende varmekraftmaskina i historia. Sjølv om ho truleg berre vart sett på som ein kurositet i samtida kan ho i ettertid sjåast på som eit steg på utviklinga mot dampturbinen. Men alt lenge før Heron skal egyptiske prestar i faraoane si teneste ha nytta dampsylindrar til å opna store tempeldører, men ingen dokument som provar dette har overlevd. Om dette stemmer ligg opphavet til dampmaskina i det gamle Egypt.
I verket Belopoeika var han oppteken med utvikling av våpenteknologi. I Cheirobalistra beskreiv han ein katapult som kunne skyta ut fleire pilar samstundes. Dette våpenet kan sjåast på som ein tidleg versjon av eit maskingevær. Uheldigvis har dette verket gått tapt.
Det kan vera underleg at Eolipile ikkje vart vidareutvikla til ei funksjonell dampmaskin/dampturbin. Likeeins kan ein undra seg over kvifor ingen såg nytteverdien i og vidareutvikla i det minste nokre av dei mange måleinstrumenta og automatiserte maskinane hans. Om det hadde skjedd ville kanskje ein tekniske sivilisasjon ha utvikla seg eit og eit halvt tusenår tidlegare.
Baltschieder
Baltschieder er ein kommune i distriktet Visp i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 658 meter over havet.
Tusenårsstad
Fylkestusenårsstadene
Utgangspunktet for Kultur- og kyrkjedepartementet, som står bak idéen om tusenårsstadene, var at det skulle vere ein tusenårsstad i kvart fylke, og at desse skulle vere på plass innan år 2005. Dette skulle også vere ein del av markeringa av hundreårsfeiringa for unionsoppløysninga i 1905.
Einar Gausel
Einar Johan Gausel er ein norsk sjakkspelar.
Baltschieder
Kommunen ligg i enden av Baltschiederdalen.
Einar Gausel
Einar Gausel vart utnemnd til Internasjonal meister i sjakk (IM) i 1988. Han vart utnemnd til stormeister i 1995, som den tredje frå Noreg som oppnådde denne tittelen. Einar Gausel vann Noregsmeisterskapen i sjakk i 1992, 1996 og 2001.
Tusenårsstad
Fylkestusenårsstadene
Retningslinene for å velje stad vart fastsette av Kultur- og kyrkjedepartementet og det blei også gitt statleg støtte til tusenårsstadene. Det var eit vilkår at staden skulle ha noko ved seg som har betydning for heile nasjonen. Slik vil t.d. høvdingsetet Avaldsnes i Rogaland mellom Nordvegen Historiesenter markere Harald Hårfagre si samling av dei mindre høvding- eller kongerika til eit kongedømme. Eidsvoll 1814 - Rikspolitisk senter på Eidsvoll i Akershus vil markere den demokratiske styringsforma i landet. Stader som Avaldsnes, Eidsvoll og Petter Dass-museet på Alstahaug er fylkestusenårsstader nettopp fordi dei peikar ut over det lokalsamfunnet og det fylket kor dei er lokaliserte.
Einar Gausel
Einar Gausel har spelt heile 7 sjakk-olympiader (lag-VM i sjakk) for Noreg, i 1988, 1990, 1992, 1994, 1996, 2002 og 2006. I tre av dei, 1992, 1994 og 2002, spelte han på første bord. I desse 7 turneringane spelte han til saman 75 parti, og skåra 40,5 poeng etter 26 sigrar, 29 remisar og 20 tap, 54,0 %.
Tusenårsstad
Fylkestusenårsstadene
Ta vare på ved å sette i stand bygningar og kulturlandskap, oppgradering og gjere staden lett tilgjengeleg for publikum.
Einar Gausel
Einar Gausel spelar helst solide og posisjonelle stillingar.
Tymfristós
Tymfristós (gresk Τυμφρηστός) eller Veloúkhi (gresk Βελούχι) er eit fjell aust i periferieinininga Evrytanía og vest i Fthiótida. Fjellet er ein del av fjellkjeda Píndos og har ei høgd på 2 315 moh. Det er om lag 30 km langt og 15-20 km breitt. Elva Sperkhiós renn aust for fjellet og Mégdovas renn vest for.
Tusenårsstad
Fylkestusenårsstadene
Tusenårsstadene skulle også markerast med eit fysisk tiltak, som til dømes ei minneplate, ein skulptur eller ein bygning. Andre markeringar kunne vere aktivitetar og arrangement.
Einar Gausel
Einar Gausel er medlem i Oslo Schakselskap.
Tymfristós
Frå toppen kan ein sjå dei nærliggande fjellkjedene Vardoúsia i sør og Panetolikó i sørvest.
Tusenårsstad
Kommunetusenårsstadene
Kommunane vart tildelt 119 500 kroner frå arrangørselskapet Tusenårsskiftet-Norge 2000 AS i økonomisk støtte.
Arrangørselskapet var eit heileigd statsaksjeselskap som hadde som oppgåve å førebu og gjennomføre markeringa av nytt tusenår og hundreårsjubiléet for unionsoppløysninga i 1905.
Albert Bierstadt
Albert Bierstadt var ein tysk-amerikansk kunstnar. Han er best kjend for sine landskapsmåleri i stor skala, særleg av dei vestlege delane av USA.
Liv og gjerning
Bierstadt var fødd i Tyskland, men voks opp i USA då foreldra emigrerte dit i 1832. Bierstadt reiste tilbake til fødelandet og studerte frå 1853 i Düsseldorf under Carl Friedrich Lessing og Andreas Achenbach. Før han fór tilbake til USA i 1857, reiste han vide i Tyskland, Sveits og delar av Italia.
Sidan la han ut på fleire lange turar gjennom USA, der han henta motiv til bileta sine. Bierstadt var ikkje den fyrste kunstnaren som presenterte bilete frå den ville vesten, men for resten av det 19. hundreåret var han den viktigaste tolkaren av landskapet i det vestlege USA. Storm i fjella frå 1870 er eit av dei mest særprega måleria hans.
Bierstadt var del av den såkalla Hudson-River-skulen, ei ganske laus gruppe eller retning av likesinna målarar. Målarane la vekt på nøyaktige og detaljerte bilete i eit romantisk, nærast glødande lys, av og til kalla luminisme. Bierstadt vert også knytt til ei anna retning i USA-amerikansk målarkunst, kalla for Rocky-Mountains-skulen.
Pétionville
Pétionville (haitisk: Petyonvil) er ein forstad til Port-au-Prince i Haiti, i bakkane aust for byen. Han ligg åtskild frå Port-au-Prince i nordhellingane til Massif de la Selle. Saman med Port-au-Prince, Carrefour og Delmas dannar han det såkalla Aire Metropolitaine. Byen er oppkalla etter Alexandre Sabès Pétion (1770–1818), ein haitisk general og president som i seinare tid har vorte sett på som ein av fire grunnleggjarar av landet.
Pétionville er ein meir velståande del av storbyområdet Port-au-Prince, og mesteparten av turistnæringa er lagd til dette området. Mange diplomatar, utanlandske forretningsfolk og velståande haitiarar bur i Pétionville.
Trass i avstanden til Port-au-Prince og den relative overfloda blant innbyggjarane, har den manglande handhevinga av byggjeforskrifter ført til framvekst av brakkebyar i utkanten av byen. Tilstrøyminga av fattige har vore sterk.
Pétionville har i sektorar som Laboule og Morne Calvaire ei rekkje palassliknande herregardar. Dei rike der er også langt betre verna av politi og vaktstyrkar enn elles i landet generelt. Nattelivet og forretningsverksemda, og dei mange barane, klubbane, hotella og restaurantane, gjev byen eit ganske anna preg enn det sentrale Port-au-Prince. Det kjende hotellet El Rancho ligg i Pétionville.
Partisan
Med ordet partisan er oftast meint ein geriljasoldat eller væpna motstandskjempar eller militsmedlem som kjempa mot fascisme og nazisme under andre verdskrigen.
Særleg var det mykje partisanverksemd i dei nazi-okkuperte delane av Sovjetunionen, i dei okkuperte landa Jugoslavia, Hellas og Frankrike, og i det fascistiske Italia. Dei store og militært aktive partisanrørslene i desse landa batt store fascistiske/nazistiske styrkar, og bidrog mykje til sigeren over fascismen og nazismen.
Det at mesteparten av Jugoslavia blei frigjort av den jugoslaviske partisanrørsla sjølv, under leiing av Josip Tito, gjorde også at landet kunne stå imot sovjetisk dominans i etterkrigstida.
Dei fleste av dei store partisanrørslene var under kommunistisk leiing, også den jugoslaviske.
Ordet partisan om ein slik irregulær stridande person blei bruka iallfall så tidleg som under den russiske borgarkrigen. Det er også blitt bruka om ikkje-kommunistiske og anti-kommunistiske væpna grupper, særleg i Aust-Europa, men i hovudsak er nemninga blitt nytta om dei kommunistisk leidde militært aktive motstandsrørslene under andre verdskrigen.
Skjoldafjorden
Skjoldafjorden er ein del av Hervikfjorden og Boknafjorden på grensa mellom kommunane Tysvær og Vindafjord i Rogaland. Denne delen av fjorden startar like nord for Borgøya og strekkjer seg rett nordover til tettstaden Skjold i Vindafjord.
Ghost Dancing
«Ghost Dancing» er ein song skriven av Jim Kerr, Charlie Burchill og Mick MacNeil og spelt inn av det skotske rockebandet Simple Minds. Han vart gjeven ut som den fjerde singelen frå albumet Once Upon a Time. I følgje nettsida til bandet spelte dei songen live første gongen på John F. Kennedy Stadium som ein del av Live Aid. Songen finst òg på samlealbumet Glittering Prize (81-92). Songen nådde 13. plassen på UK singles charts.
Skjoldafjorden
Fjorden har innløp ved Slogvikøya ved Slogvik og eit lite stykke lenger nord stikk den nesten 2,5 km lange Romsalandsvågen seg vestover. Vidare nordover ligg Skjoldastraumen. Dette er eit særs smalt stykke av fjorden, berre om lag 15 meter, og her kryssar Riksveg 515 fjorden over to bruer. Midt i dette sundet ligg ein liten holme som berre vert kalla Holmen. Lenger nord vert fjorden vidare att og sør for Skjold deler fjorden seg i fleire retningar. Ein del held snur sørvestover og held fram som Grindefjorden på andre sida av Nesøya. Den andre delen går austover forbi Otertangen og deler seg i buktene Frøvika i nord og Langalandsvika i sør. Frå innløpet i sør og inn til botn av Langalandsvika er fjorden 15 km lang. Inkludert Grindefjorden er han 24 km lang, medan heile fjordsystemet frå innløpet til Hervikfjorden til botn av Grindefjorden er 38 km langt.
Førde Fotball
Klubben spelar denne sesongen i 2023. Noverande hovudtrenar er.
Førde A-lag
Herrelaget til Førde rykte opp til 2. divisjon, etter å ha slege IBK Birkebeineren frå Drammen 5-3 samanlagt over to kampar under kvalifiseringa i oktober 2009. Før dette hadde Førde vunne si 3. divisjonavdeling (Firdaligaen) med tre poeng meir enn nr. 2 Tornado Måløy. Sesongen 2010 blir første gong Førde spelar på nivå 3 i norsk fotball sidan 2002, då dei rykte ned frå 2. divisjon i lag med mellom andre nemnte Tornado Måløy.
I sesongane frå 2003 til 2009 har Førde kvart år hevda seg i toppen av fylkesavdelinga i 3. divisjon, og spelte også kvalifisering om opprykk i 2004 og 2008, men i sistnemnde år enda den med eit samanlagt 8-3 tap mot Buskerudslaget Åskollen IF, som seinare er omdøypt til Drammen Ballklubb. I 2008 vart det også sett publikumsrekord for offisielle kampar på Førde Stadion, då tippeligalaget Aalesunds FK gjesta Førde i NM-Cupen.
Frå sesongen 2007 har Knut Erik Folland vore hovudtrenar i Førde, han er tilsett på fulltid i klubben og arbeider også som sportsleg koordinator.
Damelaget til Førde rykte også opp frå 3. divisjon sesongen 2009, og skal dermed spele i damene sin 2. divisjon frå 2010.
Barne- og ungdomsfotball
Trass i svært gode aldersbestemte lag i ei årrekkje har ikkje Førde førebels lukkast i stor grad å skape fotballspelarar som slår gjennom på nasjonalt nivå, unntaket kan seiast å vere Alexander Ødegaard.
Barnegruppa i klubben arrangerer ein årleg serie for lag med spelarar i aldersgruppa 5-10 år, denne vert kalla Grendaserien. Etter dette styrer barnegruppa ei rekkje Førde-lag i aldersgruppa 11-12 år som deltek i seriar på fylkesnivå. For spelarar i aldersgruppa 13-16 år er det ungdomsgruppa i klubben som gjelder, frå det året dei fyller 15 år, har dei beste spelarane høve til å vere med på satsingslaget Førde Gutt Elite, kor treningsmengda vert betydeleg og dei til ei kvar tid beste spelarane for spele i kampane. Frå 17-årsalder vert dei beste tekne opp i A-stallen, eller tilbudt plass på rekrutterings- og reservelaget Førde 2 i 4. divisjon. Øvrige spelarar får eit tilbod på det nivået som dei ynskjer sjølv. Med dette systemet har Førde på herresida opparbeida seg seniorlag både i 2. divisjon, 4. divisjon og 5. divisjon. Også på damesida er der eit tilsvarande og solid tilbod til alle som ynskjer og spele fotball, uansett alder og nivå.
Frå hausten 2008 starta klubben Førde-Akademiet, ein fotballskule som følgjer skuleåret og tilbyr spelarar frå heile klubben i aldersgruppa 10-15 år fleire treningsøkter enn dei får dersom dei berre trenar med laget sitt. Akademiet blei ein kjempesuksess, og måtte opprette ventelister i og med at påmeldingskapasiteten var sprengd. Fagansvarleg for fotballakademiet i Førde er klubben sin fysiske trenar Jo Inge Gåsvær, som tidlegare har undervist det medisinske støtteapparatet i den engelske toppklubben Chelsea FC.
Fasilitetar
A-laget både på herre- og damesida spelar kampane sine på grasbana Førde Stadion, dette er klubben sin hovudarena og inkluderer også ei flaumopplyst kunstgrasbane i full størrelse og med låg standard. Førde Stadion og parkområdet rundt ligg like attmed Førdehuset, kor ein innandørs storhall vert nytta til trening vinterstid for mange av dei aldersbestemte laga.
Sommaren 2013 stod to nye kunstgrasbaner klare i Hafstad Idrettspark, med undervarme og flombelysning. Dette er fyrste del i det som skal bli ein av dei største idrettsparkane i landet. Det nye klubbhuset i parken skal opnast i Desember 2014.
Rundt om i byen og kommunen elles er det flust av treningsmoglegheiter, og laga med dei yngste spelarane trenar og spelar kampane sine på kunstgrasbanene i bydelane Haugum/Hornnes, Halbrend og Slåtten. I tillegg finnast det fleire ballbinger og grusbaner som vert nytta til både uorganisert og organisert fotballspel.
Erkebiskop
Ein erkebiskop er ein høg biskopsrang i ei kristen kyrkje. Ordet er ei samansetjing av gresk arkhe (først) og episkopos (biskop, eigentleg 'oversjåar'). Han leier (normalt) eit erkebispedøme, som på grunn av storleiken, den geografiske plasseringa eller den historiske rolla er gjeven ein framtredande posisjon i den kyrkjelege strukturen.
Førde Fotball
Anna
Førde Fotball er med-arrangør av fotballturneringa SPV Førde Cup kvar haust. Klubben starta i 2008 også opp ein eigen bedriftsserie, som fekk stor påmelding og vart godt motteke av næringslivet i kommunen.
Erkebiskop
I kyrkjer som har eigen ordinasjon for biskopar blir det ikkje utført ny ordinasjon ved utnemning til erkebiskop.
Ein erkebiskop har ikkje nødvendigvis meir makt enn ein vanleg biskop, men mange erkebispedømer er også metropolitanseter, og har eit overordna ansvar for fleire omkringliggjande bispedøme (som då vert kalla suffraganer). I vest er det fleste erkebispedøme også metropolitansete, mens det i aust finst langt fleire erkebispedøme som ikkje har denne statusen.
Noreg fekk den første erkebiskopen sin i 1154, i Nidaros. Embetet vart lagt nedt ved reformasjonen. Den norske kyrkja valde, då bispeembetet vart gjenoppretta, ikkje å gjeninnføre erkebispeembetet. Nokre andre protestantiske kyrkjer har erkebiskopar, t.d. Den svenske kyrkja (erkebispesete i Uppsala) og Den evangelisk-lutherske kyrkja i Finland (sete i Åbo), men dei fleste valde å fjerne embetet. Den anglikanske kyrkja videreførte embetet ved Reformasjonen, og har erkebispesete i mellom anna Canterbury, Dublin, Toronto og Sydney.
I Den katolske kyrkja finst også titularerkebiskopar. Dei har fått høgare rang i hierarkiet, men leier ikkje eit bispedømme. Denne tittelen vert gjeven til biskopar som har utmerkt seg i virket for kyrkja, gjerne personar som arbeider ved den romerske kurien.
Grindefjorden
Grindefjorden er ein del av fjordsystemet Hervikfjorden/Skjoldafjorden i Tysvær og Vindafjord kommune i Rogaland. Fjordsystemet er ein fjordarm av Boknafjorden og Grindefjorden er den inste av desse tre fjordane. Han har ei lengd på om lag 10 km, men frå innløpet til Hervikfjorden og til botn av Grindefjorden er avstanden om lag 38 km.
Fjorden har innløp vest for Nesøya i Skjoldafjorden ved Vestråklubben. Fjorden går først nesten rett sørover (Skjoldafjorden i aust går rett nordover). Om lag halvvegs inn i fjorden, ved bygda Aukland, snur fjorden nordvestover og møter ei rekkje holmar og skjer. Her deler fjorden seg i to viker. Den nordlege vika heiter Vågsbotn og ligg ved grenda Våg. Den andre vika vert rekna som sjølve Grindefjorden og går inn til bygde Grinde, der det ligg ein stor campingplass. Grinde ligg like nord for tettstaden Aksdal.
Riksveg 515 går langs den sørlege delen av fjorden og kryssar Skjoldafjorden lenger aust ved Skjoldastraumen. Langs vestsida av fjorden går E39.
Berge Østenstad
Berge Østenstad er ein norsk sjakkspelar.
Han vart stormeister i sjakk i 2003, som den sjette norske sjakkspelaren. Østenstad har vunne åtte noregsmeisterskap i sjakk, fleire enn nokon annan: I åra 1984, 1990, 1994, 1997, 1999, 2003, 2004 og 2011. Han har dermed ei rekke med kongepokalar. Simen Agdestein har sju noregsmeisterskap. Berge Østenstad oppnådde tittelen internasjonal meister i 1987.
Berge Østenstad kvalifiserte seg for stormeister-tittelen ved gode turneringsresultat på Gausdal og i Biel i 1990. Kravet om å oppnå 2500 i FIDE-rating klarte han i 1991. Det tok deretter ein del år før han klarte det naudsynte tredje resultatet, som kom i ei turnering i Göteborg i 2003.
Framtida
Framtida kan vise til
Berge Østenstad
Berge Østenstad har deltatt 3 gongar på det norske landslaget i sjakk-OL (lag-VM i sjakk), i åra 1984, 1990 og 2004. Han har eit samla resultat på 10 sigrar, 9 remisar og 10 tap, 14,5 poeng på 29 parti, 50,0 %.
Varásova
Varásova (gresk Βαράσοβα) er eit fjell nord i periferieininga Etoloakarnanía vest i Hellas. Det har ei lengd på 7 km frå nordvest til søraust og er om lag 2 km breitt. Pátrabukta ligg i sør og fjellet ligg aist for elva Évinos og vest for Andírio. Fjellet er eit av dei brattaste i Hellas med fjellsider på rundt 75°. Høgda er på 917 m.
Frå toppen kan ein mellom anna sjå Akhelóosdalen, det nordvestlege Peloponnes, Panakhaikó, Erýmanthos, Móvri og Mávro Óros. På klåre dagar kan ein sjå nokre av Dei joniske øyane, som Zákynthos.
Ladogakanalen
Ladogakanalen (russisk Лaдожский канал, Ladozjskij kanal) er ein historisk vassveg langs sørbreidda av innsjøen Ladoga i Leningrad oblast i Russland. Kanalen knyter saman elvene Neva og Svir, og vart bygd for å unngå den farlege og stormfulle ruta over Ladoga. Kanalen er 117 km lang, og består av to skilde kanalar: Gamle Ladogakanal (bygd 1719-1810, tidlegare kjent som Peter I's kanal) og Nye Ladogakanal (bygd 1866-1883), som går parallelt med den gamle, frå Sviritsa ved Svir via Novaja Ladoga ved Volkhov til Sjlisselburg ved Neva. Kanalane er i dag i stor grad gjengrodde.
Historie
Ladogakanalen var ein av dei første store kanalane som vart bygde i Russland. Han var eit av prosjekta til Peter den store, og det var han som gav ordre om å bygga av kanalen i 1718. Rask økonomisk utvikling i Russland kravde ei betydeleg utviding av transportrutene i landet, spesielt vassvegar. Ein del av Vysjnij Volotsjok-vassvegen (1709) som knytte elva Volga til Austersjøen gjekk over innsjøen Ladoga. Ladoga-delen av vassvegen var ein av dei vanskelegaste og farlegaste, sidan innsjøen er utsett for vind og stormar som gjennom åra hadde øydelagt hundrevis av fraktebåtar.
Peter den store avgjorde at for å unngå farten over den store og stormfulle innsjøen skulle det byggjast ein kanal forbi han. Byggearbeida starta i 1719. Aleksandr Mensjikov gav ansvaret for prosjektet til venen sin, general Skornjakov-Pisarev, men han måtte til slutt trekkja seg på grunn av tiltaler om inkompetanse, aktløyse og sommel. Hausten 1723 inspiserte tsaren personleg byggeplassen, og han var særs misnøgd med framdrifta i arbeidet, og gav ordre om å arrestera Skornjakov-Pisarev. Oppgåva med å fullføra kanalen vart gjeve til Burkhard Christoph von Münnich, som i stor grad brukte soldatar som arbeidskraft.
Ein 29 kilometer lang seksjon mellom elva Volkhov og landsbyen Tsjornoje vart fullført og opna for trafikk i 1726. Dette sette òg fart i det vidare byggearbeidet, då den ferdige seksjonen vart brukt til å levera forsyningar til byggeplassen. Det vart bygd sluser ved Sjlisselburg og Novaja Ladoga for å halda ved like naudsynt djupn i kanalen. Bygginga av kanalen vart fullført i 1730, og våren 1731 kunne dei første båtane segla langs kanalen mellom elvene Volkhov og Neva (den eigentlege Ladogakanalen).
Det viste seg likevel at kanalen hadde ei djupn på mindre enn ein meter, mykje mindre enn det Peter I hadde sett for seg. Dette var eit stort vonbrot for regjeringa. Sjølv om kanalen var eit av dei største vassbyggingsanlegga i Europa på 1700-talet, så var han likevel for grunn til å kunna oppretthalda trafikk av tyding. Katarina den store vedtok å utvida kanalen ved å byggja ein ny seksjon mellom elvene Volkhov og Sias. Dette prosjektet (òg kalla Sias-kanalen) vart gjennomført mellom 1765 og 1802. Den tredje delen av Ladogakanalen, som knytte saman elvene Sias og Svir (og kalla Svir-kanalen), vart bygd mellom 1802 og 1810.
I løpet av 1800-talet vart Ladogakanalen brukt av rundt 15 000 fartøy og 10 000 flåtar med kurs for St. Petersburg kvart år. Men kanalen vart etterkvart så gjenfylt av silt og slam at Aleksander II si regjering kom fram til at det var meir praktisk å byggja ein ny kanal i staden for å reparera dei gamle anlegga. Nye Ladogakanal vart bygd mellom den gamle kanalen og Ladoga frå 1866 til 1883.
Etterkvart som ein bygde ut jernbanenettet i Russland vart kanalen mindre viktig. I tillegg medførte utbygginga av Volga–Austersjøkanalen at båtane vart større og betre i stand til å handtera tilhøva på Ladoga. Dermed vart Ladogakanalene neglisjert og byrja å forfalla. Gamle Ladogakanal grodde att og hadde falle ut av bruk i 1940. Nye Ladogakanal vert framleis brukt av mindre båtar.
8. serierunde i Oddsenligaen avdeling 3 2013
vann toppkampen mot og gjekk til topps på tabellen, medan Nest-Sotra fall ned til tredjeplassen. tok over andreplassen då dei slo på Brann stadion.
John Dalton
John Dalton var ein britisk fysikar, kjemikar og lærar. Han var fødd i Eaglesfield, nær Cockermouth i Cumberland.
I 1807 grunnla han atomteorien. Han er òg kjend for i 1801 å ha framsatt daltons lov om trykk i gassblandingar.
Dongguan
Dongguan er eit byprefektur i provinsen Guangdong i Folkerepublikken Kina. Byen ligg på kysten mot Sørkinahavet.
Namnet Dongguan kjem frå «guancao», eit grasslag som det er mykje av i området. Historia til Dongguan går tilbake til Zhide-styret under Tang-dynastiet (757). Her står det meir enn tusen år gamle Xichen-tårnet, og her er Ke-hagen som er ein av dei fire vidgjetne hagane i Guangdong-provinsen. Dongguan har og sjøfartsmuseum, Weiyuan-batteriet, og Humenbrua over Perlefloda. Det var ved Humen at keisaren sin kommissær Lin Zexiu brann konfiskert opium i 1839, ei hending som utløyste første opiumskrig.
Næringsliv
Dongguan er prega av lettindustri. Dei mange fabrikkane gjer at byprefekturet vert sett som det mest produktive i Kina. Det vert framfor alt produsert elektrisk utstyr, farmasøytiske produkt, matvarer, tekstilar og sko. Dongguan har kring 2000 skofabrikkar; i dei fire produksjonssentra til den største skoprodusenten, Pou Chen, arbeider kring 160 000 arbeidarar (2007). Dongguan har også stor dataindustri.
Ut over dette er området rikt på wolfram, tinn og kopar.
Administrative eningar
Byprefekturet Dongguan er administrativt oppstykka litt annleis enn systemet elles er i Folkerepublikken. Delar av prefekturet femner tre distrikt:
Men byprefekturet styrer også 25 storkommunar som ikkje er organisert i distrikt eller fylke. Dei storkommunane som ligg rett under byprefekturet er:
Kumrovec
Kumrovec er ein landsby i Krapina-Zagorje-regionen i det sentrale Kroatia. Han ligg ved elva Sutla, langs den kroatisk-slovenske grensa.
Grunnen til at denne lille landsbyen er så kjend er at han er fødestaden til marskalk Josip Broz Tito (1892–1980), den tidlegare jugoslaviske presidenten.
Lure i Frankrike
Lure er ein liten by og kommune nordaust i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Haute-Saône i regionen Bourgogne-Franche-Comté. Byen hadde 8 267 innbyggjarar i 2007.
Historie
Eit benediktinarkloster vart bygd her i 959. Grevar frå Alsace heldt til ved klosteret, som hadde nær kontakt med Alsace. Rundt 1340 reiste munkane festningsverk for å verne seg mot åtak frå huset Valois. Frå 1392 var byen underlagt hertugane av Austerrike. Klosteret vart nedlagd i 1790 under den franske revolusjonen.
Christ lag in Todesbanden
Christ lag in Todesbanden eller Christ lag in Todes Banden, BWV 4, er ein kantate komponert av Johann Sebastian Bach.
Han vart skriven for påske, truleg i 1707 og er truleg knytt til då Bach flytta frå Arnstadt to Mühlhausen. Han er basert på ein koral med same namn av Martin Luther – i Noreg kjent som Vår Herre Krist i dødens band – som Bach nytta som ein cantus firmus gjennom heile stykket.
Dette er kanskje ein av dei mest kjende av kyrkjekantatane til Bach og ein av komposisjonane hans for den første av dei tre dagane i påskefeiringa. Bach var påskane i 1707 og 1708 i Mühlhausen og ut frå samanlikning med handskrivinga til andre verk ein har frå same periode, er det grunn til å tru at verket var ferdig i 1708. Uansett framførte Bach denne kantaten i Leipzig både i 1724 og 1725, og reviderte verket, mellom anna med ein overlappande trombone. Kjeldene til musikken ein har i dag er delane som vart skriven for framføringane i Leipzig. Den siste koralen vart først framført i 1725.
Eisten
Eisten er ein kommune i distriktet Visp i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1084 meter over havet.
Kommunen ligg ved inngangen til Saasdalen. Han ligg aust for Mischabel-fjella der den høgaste toppen er Dom (4545 moh).
Vérmio
Vérmio (gresk Βέρμιο) eller Vermion er ei fjellkjede mellom periferieiningane Imathía og Kozáni i Hellas. Kjeda ligg vest for Kambaníasletta og det høgaste punktet er på 2 052 meter nær Náousa.
Vermionfjella har skistader som Séli og Tría-Pénde Pigádia.
Wisconsin Islands
Wisconsin Islands er ei gruppe små klipperike øyar som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) nordaust for Largo Island heilt nordaust i Duroch Islands. Ho er kalla opp etter University of Wisconsin–Madison, Madison i Wisconsin. Namnet vart gjeven av Martin Halpern, leiaren for geologane frå University of Wisconsin (USARP) som kartla området, 1961-62.
Alfa Centauri Bb
Alfa Centauri Bb er ein eksoplanet i stjernesystemet Alfa Centauri, og er med det den nærast kjende eksoplaneten. Han går i bane kring 6 millionar kilometer frå stjerna Alfa Centauri B, og soleis utanfor den levelege sona. Han vart oppdaga med HARPS-instrumenetet ved La Silla-observatoriet i Chile.
Sky Tower
Bruksområde
Frå tårnet kan ein også gjera linekontrollerte basehopp frå ei observasjonsplattform 192 meter over gata. SkyJump
Konstruksjon
Tårnet vart opna 31. mars 1997 etter ei byggetid på to og eit halvt år — eit halvt år tidlegare enn planlagt. Til bygginga gjekk det med 15 000 m2 betong, 2 000 tonn forskalingsstål og 660 tonn bygningsstål, inkludert 170 tonn i masta. Hovudkonstruksjonen er eit forsterka betongskaft med ein diameter på 12 meter. Skaftet vert støtta opp av åtte forsterka «betongføter» ved basis. Dei øvre golva er laga av komposittmaterial, stål og betong.
Styrke
Sky Tower er bygd til å tola vindstyrkar over 210 km/t, noko ein reknar med ikkje skal skje oftare enn ein gong kvart tusenår. Ved slike vindstyrkar vil tårnet svaia om lag ein meter ved toppen av betongskaftet. Det er rekna ut at eit jordskjelv med episenter 40 kilometer unna tårnet, og som måler 7,0 på Richters skala, skal ikkje kunna skada det. Likeeins skal tårnet bli ståande om det vert utsett for eit skjelv med styrke 8,0 på Richters skala og med eit episenter berre 20 km unna. Slike skjelv reknar ein heller ikkje med skal inntreffa oftare enn kvart 1000. år.
Gene Luen Yang
Gene Luen Yang er ein amerikansk teikneserieskapar. Det mest kjende verket hans er den grafiske romanen American Born Chinese (2006), som han fekk Michael L. Printz-prisen for i 2007, Eisner Award for Best Graphic Album 2007, og som kom til finalen i National Book Awards i 2007 i kategorien Young People's Literature. Yang har også vore medforfattar i seriehefter om Avatar: The Last Airbender og Superman.
Embd
Embd er ein kommune i distriktet Visp i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1356 meter over havet.
Kommunen ligg den bratte venstresida av Nikolaidalen. Han består av fleire busetnadar, som Flue, som er kommunesenter, og Kalpetran (850 moh).
Tind Hallkjellsson
Tind Hallkjellsson (norrønt: Tindr Hallkelsson) var ein islandsk skald som levde i siste halvdel av 900-talet, kanskje fødd omkring 950 og død omkring 1015. Han vart òg kalla inn frœkni «den djerve».
Slekt og familie
Tind høyrde til i den islandske familia som blir kalla «Gilsbekkingar» som blir sagt å stamme frå den vestnorske skalden Brage Boddason (norrønt: Bragi hinn gamli) som levde tidleg på 800-talet.
Far til Tind var Hallkjell Roskjellsson på Gilsbakke og han var bror til Illuge Svarte på Gilsbakke som var ein mektig hovding i Borgarfjord. Tind var dermed farbror til skalden Gunnlaug Illugesson, meir kjend som Gunnlaug Ormstunge.
Liv og skaldskap
Det første ein høyrer om Tind er frå Landnåmsboka der det er nemnt at han saman med broren Illuge drap ein mann som vart kalla Músa-Bölverkr, fordi han hadde drepe Torarin, bror deira.
I Skaldatal er han nemnt som ein av skaldane hos ladejarlen Håkon Sigurdsson Jarl. Han var med og kjempa saman med nordmennene i slaget i Hjørungavåg (Jomsvikingslaget, år 986). Han gjorde ei dråpa, «Håkonardråpa», til Håkon Sigurdsson Jarl, der motiva mellom andre var henta frå dette slaget.
Av skaldskapet til Tind Hallkjellson kjenner vi til desse to dikta:
Deler av dikta finst i Soga om Olav Tryggvasson, Soga om Jomsvikingane og Skaldskaparmål. Ikkje lenge etter slaget i Hjørungavåg, drog Tind attende til Island og reid straks heim til faren sin gard, Hallkjellstad ('Hallkelsstaðir). Han er seinare nemnd i «Hardar soga og Holmverja». Det siste vi veit om han var at var med i slaget på Hede i 1015. Slaget er omtala i «Soga om slaget på Hede» (Heiðarvíga saga) og der skal Tind ha kjempa drabeleg og kanskje vart han dødeleg såra i denne striden. Han er ikkje nemnt i kjeldene seinare.
Le Blanc
Le Blanc er ein by og kommune sentralt i Frankrike, han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Indre i regionen Centre. Byen ligg ved elva Creuse.
Lagoa das Sete Cidades
Lagoa das Sete Cidade er ein liten innsjø på Asorane. Han består av to små innsjøar med ein smalt sund mellom (som vert kryssa av ei bru). Han er ein kratersjø og ligg i botn av ein sovande vulkan på austsida av øya São Miguel. Han er den største innsjøen på Asorane.
Normalt er innsjøen dekt av skyer på innsida av kjegla. Dei få dagane det er klårvêr reflekterer dei to sidene av innsjøen sollyset i forskjellige fargar. Dette har gjort at dei to innsjøane har fått dei lokale namna Den grøne lagunen og Den blå lagunen (Lagoa Verde e Lagoa Azul på portugisisk).
På grunn av gjødselbruk ved kystlinja er dyre- og plantelivet i innsjøen truga.
Norsk Industriarbeidermuseum
Norsk Industriarbeidermuseum er eit industrimuseum på Rjukan i Telemark. Det opna 20. juni 1988 i den gamle Vemork kraftstasjon som tidlegare tilhøyrde Norsk Hydro.
Sjølve stiftinga Norsk industriarbeidermuseum vart skipa 3. november 1983 av Landsorganisasjonen, Arbeidernes Opplysningsforbund, Norsk Kjemisk Industriarbeiderforbund, EL & IT Forbundet, Noregs vassdrags- og energidirektorat og Tinn kommune.
Museet fokuserer mellom anna på tungtvassaksjonen under andre verdskrig og historia til norsk arbeidarrørsle.
Konsolidering
Norsk Industriarbeidermuseum er ei konsolidert eining av; Norsk Industriarbeidermuseum, Tinn museum, Heddal bygdetun og Rjukanbanen.
Runebomme
Runebomme (sørsamisk gievrie, 'ring', nordsamisk goavddis), også kjend som sjamantromme eller trolltromme, er eit samisk instrument brukt til akkompagnement av joik og i sjamanisme. I Noreg er det berre igjen tre runebommer, ettersom dei fleste blei øydelagde av norske prestar og styresmakter.
Tromma er laga av eit reinskinn som er spent på ei ramme og pynta med symbol. Noaiden, den samiske sjamanen, held henne i handa og slår på tromma med ein hammar av reinhorn.
Historie
På norsk side arbeidet Hans Lilienskiold (ca. 1650–1703). Lilienskiolds rikt illustrerte manuskripter Finnmarkens beskrivelse og Speculum boreale (Nordspeilet), behandler blant annet runebomma og bruken av den. Isaac Olsen (ca. 1680–1739) var lærer i samiske områder fra 1703; han ferdigstilte sommeren 1717 Om Lappernes Afguderier og Vildfarelser – et av de viktigste kildeskriftene til å forstå tradisjonell samisk kultur. Misjonsarbeidet til Thomas von Westen (1682–1727) og hans medarbeidere er kildedannende fra 1716. Westen fikk aldri ferdigstilt noe skriftlig arbeid, men notatene hans Epitomes Historiæ Missionis Lapponicæ, er utnyttet av flere. Blant annet bygger Finnemisjonens historie 1728–30 av Hans Skanke (1679–1793) og Afhandling om de Norske Finners og Lappers Hedenske Religion av Erik Johan Jessen (1705-83) på Westens notater. Av andre Westen-partnere nevnes Jens Kildal (1683–1767) som skrev Afguderiets dempelse og Johan Randulf (1686–1735) som sto bak det såkalte Nærøy-manuskriptet. Deres beretninger er dels ment som håndbøker for samemisjonens medarbeidere, og dels dokumentasjon for oppdragsgivere og allmennhet i København. Til slutt nevnes Knud Leems omfattende og nøyaktige arbeider. Selv om Leem ikke opplevde runebomme i aktiv bruk, gir hans topografiske verk Beskrivelse over Finmarkens Lapper (1767) relevante opplysninger. " Frå bokmål -->
Absolutt musikk
Absolutt musikk eller abstrakt musikk er instrumentalmusikk som ikkje er laga for å skildra ting, hendingar, sinnsstemningar eller liknande. Absolutt musikk er det motsette av programmusikk.
Uttrykket absolutt musikk vert og brukt om musikk som ikkje inneheld utanommusikalske element.
Skanderbeg
Gjergj Kastrioti, meir kjend som Skanderbeg, var ein albansk nasjonalhelt. Skanderbeg var ein osmansk offiser av albansk fødsel som tok tilbake albansk landområde og kjempa mot den osmanske hæren i to tiår. Han er særleg kjend gjennom verket til renessansehistorikaren Marin Barleti.
Liv
Gjergj (Georg) Kastrioti var fødd i Krujë i midtre Albania, der far hans Gjon Kastrioti var fyrste over eit osmansk lydrike. Som liten blei han og tre brør tekne til det osmanske hoffet for å sikra truskap frå herskaren. Gjergj Kastrioti konverterte til islam og fekk militær opplæring i Edirne. Etter å ha leia mange slag for osmanarane fekk han tilnamnet Arnavutlu İskender Bey, 'fyrst Aleksander Albanararen', etter Aleksander den store. Namnet blei seinare albanisert til Skanderbeg. Han blei etterkvart utnemnd til general i den osmanske hæren, og kjempa fleire slag i Europa og Vesle-Asia. Han fekk tittelen vali av sultan Murat II, og leidde til slutt ein kavaleristyrke på 5000 mann.
I 1461 blei Skanderbeg og den osmanske sultanen einige om ei treårig våpenkvile og deretter, etter ein mislukka osmansk invasjon, ei ny tiårig våpenkvile i 1463. I 1468 kom dei gjenverande albanske fyrstane saman i Lezhë igjen for å organisera ein ny liga og diskutera strategiar. Under møtet blei Skanderbeg sjuk av malaria og døydde. Albania var utarma av krig og leiarlaust. Dei osmanske styrkane erobra Krujë i 1478 og Shkodër i 1479. Dette var slutten på organisert albansk motstand.
Pākehā
Pākehā er eit uttrykk få New Zealand brukt for å omtala folk som ikkje reknar seg som maoriar, særleg folk med (anglo-)europeisk bakgrunn. Namnet tyder 'utlending' på maori, medan «maori» tyder 'heimleg'. Ordet kom i bruk snart etter at nybyggjarar frå Europa byrja å busetja seg på New Zealand seint på 1700-talet. Omgrepet pākehā māori blei brukt om tidlege innvandrarar som levde blant maoriar. Ordet er også brukt i Waitangitraktaten, New Zealand sitt grunnleggingsdokument frå 1840.
Opphav og bruk av ordet
Ordsoga til ordet har vore omdiskutert på New Zealand, og har vore oppfatta som nedsetjande. Ei vanleg misoppfattinger at det tyder 'kvit gris', 'lang gris' eller liknande. Andre forklaringar tek ordsoga til ord som pākehakeha, som hjå somme maoristammer kjenneteiknar mytiske «fiskemenn», eller pakepakehā, ein annan type mytiske menneskeliknande skapningar med lys hud og lyst hår. Den enklaste forklaringa er at ordet tyder «utlending».
Medan fleire newzealandarar kallar seg sjølv «pakeha», finst det også mange som nektar å bruka det. Ordet er i utstrekt bruk i den største dagsavisa i landet, New Zealand Herald. Men då folketeljingsskjemaet i 1996 brukte kategorien «NZ European or Pakeha», førte dette til motstand frå fleire hald, og ein gjekk seinare tilbake til kategorien «New Zealand European».
Filipe Nyusi
Filipe Nyusi er en mosambikisk politikar for FRELIMO. Han blei president for Mosambik den 15. januar 2015. Frå 2008 til 2014 var han forsvarsminister i landet.
Tom Constanten
Tom Constanten er ein amerikansk klaverspelar, mest kjend for å spele med Grateful Dead frå 1968 til 1970.
Constanten skreiv orkestermusikk då han var i tenåra og møtte den framtidige Grateful Dead-bassisten Phil Lesh sommaren 1961 medan han studerte. Medan han var i luftforsvaret brukte han ein perm til å spele med Grateful Dead i Los Angeles i 1967. Då han var ferdig i militæret vart han medlem i bandet og vart verande med dei over tre album før han slutta etter bandet vart teken med dop i New Orleans etter ein konsert den 30. januar 1970.
Provinsen Vibo Valentia
Provinsen Vibo Valentia (italiensk Provincia di Vibo Valentia) er ein provins i regionen Calabria i Italia. Hovudstaden er byen Vibo Valentia. Han har eit areal på 1 139 km² (7,6 % av det totale arealet til Calabria) og totalt 168 894 innbyggjarar (2005). Det er 50 kommunar i provinsen.
Provinsen vart først vedtatt 6. mars 1992 og oppretta 1. januar 1996. Han var tidlegare ein del av provinsen Catanzaro.
Største kommunane
Stand: 31. mai 2005
Stiklingfisk
Stiklingfisk (Gasterosteiformes, gresk for 'magebeinsfisk') er ein orden ekte beinfisk som mellom anna omfattar stingsild. Det finst nesten 60 artar, og dei lever i fersk- og brakkvatn over heile verda. Dei vert kjenneteikna av piggar på ryggen, beinplater langsmed kroppssidene og ei til ein viss grad framskoten snute.
Familiar
Stiklingfisk er nærskylde nålefisk, og det er framleis usemje om kva for grupper som høyrer i kva for orden. FishBase reknar med fem familiar:
Kazuya Okamura
Kazuya Okamura er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Roasso Kumamoto, V-Varen Nagasaki og Kamatamare Sanuki.
Lalden
Lalden er ein kommune i distriktet Visp i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 658 meter over havet.
Kommunen ligg langs nordkanten av Rhônedalen nær Visp. Han består av den gamle landsbyen med nyare bygg rundt.
Backer Islands
Backer Islands er ei rekkje småøyar ved sørsida av Cranton Bay. Øyane strekkjer seg nordvest for 12 nautiske mil frå isbremen som dannar sørgrensa til bukta. Dei vart kartlagde av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Walter K. Backer, ein leiande mekanikar i U.S. Navy ved Byrd Station i 1967.
La Châtre
La Châtre er ein landsby og kommune sentralt i Frankrike, han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Indre i regionen Centre.
Ach Gott, wie manches Herzeleid, BWV 3
Ach Gott, wie manches Herzeleid, BWV 3, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.
Han vart komponert i Leipzig mot slutten av 1724 for den andre sundagen etter trettande dag jul i 1725, som dette året var 14. januar, datoen då verket først vart framført.
Koraltemaet er melodilinja i Herr Jesu Christ, meins Lebens Licht II, som først vart publisert i Wolflin Lochamer sin Liederbuch frå 1455, trykt i Nürnberg.
Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert for valthorn, trombone, obo d'amore I/II, fiolinar I/II, bratsj og basso continuo, fire songsolistar (sopran, alt, tenor og bass) og firedelt kor. Han består av seks satsar:
Tekst
'''1. (Coro) ''' Ach Gott, wie manches Herzeleid
Begegnet mir zu dieser Zeit!