cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rowan Atkinson
Seinare roller
I 2003 hadde han hovudrolla som «Johnny English» i filmen med det same namnet. Filmen var ein parodi av James Bond. Oppfylgjaren, Johnny English Reborn kom ut i 2011. I 2009 dukka han opp i West End-musikalen Oliver! med rolla som Fagin. Denne framsyninga vart regissert av Rupert Goold.
Privatliv
Atkinson trefte kona si Sunetra Sastry for fyrste gang på 1980-talet då ho arbeidde som sminkør i BBC. Sunetra har indisk far og britisk mor. Atkinson gifta seg med henne i New York i 1990. Dei fekk to born saman. I 2015 skilde dei lag. Atkinson fann seinare kjærleiken med skodespelaren Louise Ford i 2019. Han eig hus i Northamptonshire i Oxfordshire og London.
Prisar og utmerkingar
I 2013 vart Atkinson utnemnd til kommandør (CBE) av Order of the British Empire for arbeidet sitt innanfor drama og velgjerd.
NM i orientering 1977
7 km
<br style="clear:both;" />
Fylkesveg 592 i Østfold
Fylkesveg 592 i Østfold går mellom Skjeberg og Høysand i Sarpsborg kommune. Vegen er 2,9 km lang.
Focus 8
Focus 8 er det åttande studioalbumet til det nederlandske rockebandet Focus, gjeve ut i 2002.
Sportsklubben Nord
Sportsklubben Nord er eit idrettslag heimehøyrande på Norheim i Karmøy kommune. Idrettslaget vart skipa i 1932 og er aktivt med i fotball og handball. SK Nord spelar i gule fargar med grøne bukser.
Moss
Moss er ein by og administrasjonssenter i Moss kommune i Østfold i Viken. Byen strekker seg ut over kommunegrensene og inkluderer også busetnad i kommunane Rygge og Vestby. Delen av byen som ligg i Moss har 30 201 innbyggjarar (2012). Totalt har heile Moss tettstad ei folkemengd på.
Moss ligg på austsida av Oslofjorden og er eit knutepunkt for samferdsel. Byen har ferjesamband over fjorden til Horten i Vestfold fylke, og direkte flysamband til byar i Noreg og Europa gjennom Moss lufthamn, Rygge. I tillegg har byen jernbane, og ligg nært til E 6.
Moss fekk bystatus i 1720.
Historikk og kultur
Moss voks opp ved munningen av Mosseelva der det var kverner og saltkokeri alt i mellomalderen, og frå 1500-talet sagbruksdrift og trelasthandel. Moss er omtalt i 1560 som ladestad og blei kjøpstad i 1720 etter at Moss Jernverk var sett i drift i 1704. Jernverket blei lagt ned i 1876, men hovudbygningen, Konventionsgaarden frå 1778, er verna. Det var her Mossekonvensjonen blei underteikna i 1814. Den moderne industrialiseringa starta i Moss i siste tredjedel av 1800-talet med etablering av mellom anna hermetikkfabrikk, fabrikk for oljeklede (Helly Hansen), treforedlingsverksemd (M. Peterson & Søn AS) og glasproduksjon (Moss Glasværk).
På sørsida av Jeløy ligg Alby gård med kunstgalleriet Galleri F 15. Her er det også oppretta eit naturvernsenter. Rød Gård har allsidige kulturaktivitetar. På vestsida ligg Refsnes Gods, som nå er hotell.
Ilarion Ridge
Ilarion Ridge (Ilarionov Rid) er ein delvis isfri rygg på 240 moh som ligg i Breznik Heights på Greenwich Island i Antarktis. Extending langs sørkysten av Hardy Cove, 2 km sørvest for Parchevich Ridge, 1,9 km aust-nordaust for Lyutitsa Nunatak, 2,5 km nordaust for Vratsa Peak, 1,3 km nord for St. Kiprian Peak og 2,6 km nord-nordvest for Fort Point. Han ligg oppom Musalabreen i sør og er kalla opp etter metropolitten Ilarion Makariopolski (1812–75), ein leiande person i gjenopprettinga av den bulgarsk-ortodokse kyrkja i 1870.
Challenger Island
Challenger Island er ei øy som ligg like nord for Murray Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Namnet vart nytta i 1906 av J. Gunnar Andersson frå Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld i 1901–04.
Juveldunfot
Dunfotkolibrien juveldunfot, Eriocnemis isabellae, er ein nyleg oppdaga kolibriart som berre er kjent frå eit særs avgrensa habitat i Cauca-departementet i sørvestre Colombia. Arten blei den ellevte arten i den biologiske slekta Eriocnemis, og er ein av fire artar i slekta som er kritsik truga.
Skildring
Dette er ein relativt mørk og liten dunfotkolibri i slekta Eriocnemis, med kroppslengd på 8 til 9 centimeter og masse på ca. 4.5 gram. Hannen si fjørdrakt er mørk grøn, undergumpen er iriserande grønblå. Det som er karakteristisk for fjørdrakta er ornamentet i strupe og øvre bryst som er fleirfarga metallisk, frå blåfiolett i sentrum til grønt mot kantane. Fjørduskane ved beina er kvite. Hofuglar er lysare grøn, og har refleksar i raudbrunt og turkis i buken.
Habitatet ligg i temperert elfinskog og tåkeskog, og er trudd å vere mindre enn 10 kvadratkilometer i Serrania del Pinche, Cauca-departementet. Det ligg høgt i bratte fjellsider, ca. 2500 til 3000 moh. Her finn desse kolibriane føde i tett vegetasjon.
Juveldunfot er kategorisert som kritisk truga av BirdLife International. Det finst ikkje informasjon om storleiken på populasjonen, men han er trudd å vere minkande, truga av skogrydding for kokaplantasjar mellom anna.
Mimus
Mimus er ei biologisk slekt av typiske spottefuglar, Mimidae. Dette slektsnamnet er latinsk for 'mimikk'. Utbreiinga er avgrensa til «den nye verda».
Skildring
Dette er 14 artar med mange fellestrekk. Alle er mellom 20 og 30 centimeter i kroppslengd, mange i området rundt 25–27 cm og med kroppsvekt rundt 50-60 gram. Storleiken er om lag som storleiken på raudvengtrast, men Mimus-spottefuglar har slankare kroppsform og lengre hale. Alle medlemmar av Mimus har relativt lang hale. Den minste i lengd er kvitvengspottefugl, den største (lengste) er langhalespottefugl.
Fjørdraktene er lite iaugefallande, typisk i brunt og grått ofte litt spetta og med mørke og lyse flekker på vengene, og lysare underside enn overside. Dei fire galapagosartane er jamt over lyse med nær kvit underside, tropespottefugl har grå overside og kvit underside. Dei fleste artane har ei tydeleg mørk augestripe og har svart, nokså kort litt nedbøygd nebb, men to av artane på Galápagosøyane har lengre og meir markert nedbøygd nebb.
Denne slekta har først og fremst utbreiing i Sør-Amerika, inkludert Galápagosøyane. Faktisk er alle spottefuglar i Sør-Amerika medlem av denne slekta. I tillegg til øyendemane har tre av artane i Sør-Amerika avgrensa utbreiing, dette er chilespottefugl, endemisk for sentrale Chile, langhalespottefugl som lever i kystområde i Ecuador og Peru, og boliviaspottefugl i høgtliggande Bolivia og nordlegaste Argentina. Ein sær øyendem er den kritisk truga socorrospottefuglen på Socorro-øya, 600 kilometer vest for Mexico. Songspottefugl lever over heile Nord-Amerika med nordgrense omtrent på grensa mellom Canada og USA og sørgrense gjennom sørlege Mexico. Dessutan er han utbreidd på Dei karibiske øyane.
Det finst fire artar av spottefuglar som er isolerte på øygruppa. Dei er utvikla som geografisk åtskilde artar, allopatrisk, og var tidlegare gruppert i si eiga biologiske slekt Nesomimus. Artane har namna galapagosspottefugl, floreanaspottefugl, espanolaspottefugl og sancristobalspottefugl. Artsnamnet på dei tre sistnemnte indikerer utbreiinga, og alle er endemiske til kvar si øy. Artane er klassifiserte som høvesvis kritisk truga, sterkt truga og sårbar. Galapagosspottefugl har største utbreiingsområdet, han lever på alle dei andre øyane i vest og nord og er klassifisert som livskraftig av Birdlife International. Som gruppe er dei fire artane standfuglar og er trudd å vere relativt dårlege flygarar. Gruppa var viktige for Charles Darwin i utvikling av forståing av artsdanning. Spottefuglane på Galápagos er mest knytt til bahamasspottefugl (Mimus gundlachii), trass nærare geografisk nærleik til langhalespottefugl på fastlandet.
Artslista
Mimus i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2016 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Hestebreiddene
Hestebreiddene er område kring 30 ºN og 30 ºS i Atlanterhavet og Stillehavet som vanlegvis berre har svak skiftande vind eller vindstille. Hestebreiddene ligg om lag under dei subtropiske høgtrykksområda.
Omgrepet vert mest nytta i det nordlege stillebeltet i Atlanterhavet. Namnet kjem frå seglskutetida då hestar ein hadde med seg på skipa frå Europa til Vestindia kunne døy fordi skipa vart liggande for lenge i det vindstille området, slik at ein gjekk tom for vatn. Ei anna forklaring til namnet kan vere eit sjømannrituale, der sjømennene lagde ei hestedokke som dei bar rundt på dekk før dei kasta henne overbord.
Jadwiga Janus
Jadwiga Janus er ein polsk bilethoggar og installasjonskunstnar.
Janus blei fødd i landsbyen Stadnicka Wola sentralt i Polen. Ho studerte kunst ved Jan Matejko-akademiet for biletkunst i Krakow under professor Xawery Dunikowski.
Ho har laga fleire minnesmerke, mellom anna til Nikolaus Kopernikus og til krigshendingar i Wieluń og Łódź.
Fylkesveg 593 i Østfold
Fylkesveg 593 i Østfold går mellom Ingedal og Løkkevika i Sarpsborg kommune. Vegen er 4,1 km lang.
Daddel
Daddel er frukta frå daddelpalmen (Phoenix dactylifera) i daddelpalmeslekta i palmefamilien. Ein dyrkar dadlar i tørre delar av Asia og Nord-Afrika, særleg i oasar. Daddeldyrking er særleg viktig i Midtausten.
Skildring
Daddelpalmen er eit mellomstort tre, 15-25 meter høgt, som kan ha fleire stammar frå same rotsystemet eller ein enkel stamme. Blada er 3-5 meter lange.
Dadlar
Daddelfrukta er eigenleg eit bær som inneheld eitt frø. Ein har brukt dadlar til mat i Midtausten i tusenvis av år. Dei har vore dyrka frå Mesopotamia til Egypt, kanskje så tidleg som 4000 f.Kr Arkeologiske funn tyder på at dadlar kan ha vore kultiverte aust i Arabia i 6000 f.Kr
Dyrking
Daddelpalmar blir dyrka for frukta, for å gje ly og som prydplante.
Verdas eldste spirande frø
Eit 2000 år gammalt daddelfrø frå Masada nær Daudehavet vart i 2008 det eldste frøet i verda ein har fått til å spira. Førebels undersøkingar har vist at planta deler omtrent halvparten av DNAet med tre moderne variantar av daddelpalmen, frå Egypt, Irak og Marokko.
Daddel i kulturen
Daddelpalmen har lenge vore ein viktig kulturplante i området ho veks i. Han er nemnd fleire gonger i Bibelen og Koranen, og blir mellom anna nytta til å byggja lauvhytter under den jødiske sukkothøgtida. Palmegreinene er mellom anna eit symbol for siger, og kan brukast til å markera palmesundag. Innan islam er det vanleg å bryta fasta under ramadan med dadlar og vatn. Ifølgje tradisjonen likna Muhammed ein god truande med daddelpalmen.
Daddelpalmen er eit nasjonalsymbol for Saudi-Arabia, som nytte henne i riksvåpenet. Ho er også avbilda på pengar og frimerke frå Algerie, Libya og Tunisia.
Daddelpalme i Noreg
I Noreg er daddelpalme ein framandart som er innført som matvare, og det er funne frøplanter som har spira på deponi for matavfall kring Oslofjorden og i Trøndelag frå 1950.
Mørtel
Mørtel er ei blanding av bindemiddel (t.d. sement), tilslagsmateriale (t.d. sand og knust stein) og væske (oftast vatn). Blandinga er lett å forma når ho er fersk, men vert til eit fast materiale når ho herdast.
Mørtel vert mykje brukt til muring, pussing, overflatearbeid, eller som feste- og fugemasse til keramisk flis. Ein kan òg nytta mørtel til å reparera betong- og murbygg.
Palekh-miniatyr
Palekh-miniatyr (russisk Палехская миниатюра) er eit russisk kunsthandverk og miniatyrmåleri der temperamåling vert påført lakka handverk av pappmasjé, mellom anna små øskjer og boksar, sigarett- og pudderdåsar.
Palekh-miniatyrar på pappmasjé er kjent frå 1923 i landsbyen Palekh, ein stad som ligg i Ivanovo oblast. Handverket er basert på lange, lokale tradisjonar med måling av ikonar.
Teknikken med å lage halvferdige produkt vart lånt frå handverksmeistrar i lakkmåling i Fedoskino. Palekh-miniatyrar syner vanlegvis trekk frå dagleglivet, litteraturen, eventyr og songar. Dei er måla med lokal, lys måling mot ein svart bakgrunn og er kjend for sin delikate, glatte design, rikeleg gyllen skuggelegging og nøyaktige silhuettar med flate figurar. Ofte dekker dei fullstendig overflata av loket og sidene på gjenstanden. Den poetiske og dekorative forma på landskap, arkitektur og langstrekte teikn (bokstavar og tal), går tilbake til tradisjonane med ikonmåling.
Kunsten å måle miniatyrar vert halde ved like også i dag. No til dags finst det verkstader knytt til Kunstnarfondet i Russland, små private studio og kunstnarar i Palekh som driv sjølvstendig. Kunstnarane vert øvd opp i måling av palekh-miniatyrar ved Palekh kunsthøgskule, skipa i 1935.
Arbeid etter palekhmeistrar vert oppbevart i mange museum i Russland og utanlands. Det statlege Palekh Kunstmuseum i Palekh har over to tusen verk i samlinga si.
Bord (fleirtyding)
Bord kan visa til:
Jan Dumée
Jan Dumée er ein nederlandsk rock/jazz-gitarist, komponist og plateprodusent.
Nils M. Kverneland
Nils Martinsson Kverneland var ein norsk gardbrukar, skulestyrar og politikar frå Time i Rogaland. Han representerte Bondepartiet på Stortinget frå 1925 til 1945.
Kverneland var son til ein gardbrukar. Etter han hadde gjort ferdig amtsskolen i Jæren og Dalane i 1896, var han dei neste to åra elev ved landbruksskulen på Tveit i Ryfylke. Deretter gjekk han 1899-1901 jordbruksavdelinga og 1902 hagebruksavdelinga ved Noregs Landbrukshøgskule på Ås i Akershus. Seinare fekk han stipend til å studere småbruksdrift i Danmark og Sverige.
Frå 1902 til -11 underviste Kverneland på Jønsberg landbruksskule. I 1911 overtok han farsgarden og dreiv denne i om lag 20 år. Samstundes byrja han som andrelærar ved ein vinterlandbruksskule på Jæren. I 1919 vart han styrar ved vinterlandbruksskulen, ei stilling han hadde til 1942. Han var elles formann i mellom anna Jærens Potetmelfabrikker, i Rogalands Meierilag 1918-24 og Rogalands landbruksselskap 1923-34.
Kverneland var ordførar i Time i seks år, 1919-24. Ved stortingsvalet i 1924 vart han vald til å representere Rogaland og Bondepartiet på Stortinget. Med fire attval vart han verande stortingsrepresentant til 1945. Han var 1925-27 medlem i Tollkomiteen, 1928-30 i Næringskomiteen, 1931-33 sekretær i Sjøfarts- og fiskerikomiteen og frå 1934 medlem i Veg- og jarnbanekomiteen.
Chavez Island
Chavez Island er ei øy som ligg like vest for Magnier Peninsula, som ligg mellom Leroux Bay og Bigo Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga og namngjeven av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot, truleg etter kommandør Alfonso Chaves i Ponta Delgada på Asorane, men stavinga Chavez har vorte brukt i lang tid.
Mithrim Montes
Mithrim Montes (Mithrim-fjella) er ei samling av tre fjellryggar på saturnmånen Titan. Den høgste kjende fjelltoppen på Titan ligg her, og når ei høgd på 3 337 meter.
Peter Syltebø
Peter Ørger Pedersson Syltebø var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Tresfjord i Romsdal. Han representerte Møre fylke og partiet Venstre på Stortinget i tida 1934-45.
Syltebø var son til ein gardbrukar. Han gjekk Romsdals amtsskule 1900/01 og Treiders handelsskule i Kristiania 1902/03. Frå 1903 til -09 arbeidde han på ei handelsforretning i Tresfjord. I 1909 tok han over eit gardsbruk på Øvstedal i Tresfjord, og dreiv dette sidan. Jamsides var han frå same året revisor i Vestnes Sparebank, eit yrke han hadde i lang tid.
Åra 1913-31 var Syltebø medlem i heradsstyret i Tresfjord, ordførar 1919-31. Han var formann i fylkesskulestyret i Møre og Romsdal frå 1930 til han vart avsett av NS-styret i juli 1942. Innsett att som fylkesskulestyre-formann i mai 1945.
Hausten 1933 vart Syltebø vald inn på Stortinget for Venstre, attvald i 1936. Den fyrste treårsbolken var han medlem i Skog- og vassdragskomiteen, frå 1937 var han med i Finans- og tollkomiteen. Frå 1936 var han medlem i hovudstyret til Noregs vassdrags- og elektrisitetsvesen.
Storelva i Indre Oppedal
Storelva er ei elv i kommunane Gulen og Høyanger i Vestland. Ho er 12,1 km lang, og har eit nedbørfelt på 41,6 km². Middelvassføringa ved munningen er 4,98 m³/s.
Elva har utspring frå Strandavatnet austom Kvanngrødvarden lengst sørvest i Høyanger kommune. Derfrå renn ho mot nord til Årnesvatna, og så mot sørvest til Inngardsvatnet, der ho møter elva frå Skjerjevatnet. Ved utløpet frå Inngardsvatnet kryssar elva grensa til Gulen kommune og renn mot nordvest ned Fossedalen, der ho renn saman med elva derfrå etter at de to elvane har danna to parallelle fossar. Elva fortset mot nord gjennom den djupe og tronge dalen, der ho vekslar mellom fossestryk og meir rolege parti. Frå aust kjem Koveelva og Indredalselva inn. Nedstraums samløpet med Indredalselva blir dalen noko breiare og flatare, og det ligg busetnad og jordbruksområde på begge sider av elva. Rundt ein halv kilometer før munningen i Sognefjorden ved Indre Oppedal renn elva igjen i fossestryk.
Fiske
I likskap med andre vassdrag i området vart Indre Oppedalselva negativt påverka av sur nedbør, spesielt i dei høgareliggjande delane av nedbørfeltet, der det på 1980-talet vart registrert reduserte fiskebestandar. Undersøkingar i seinare år har likevel vist ei betring og tildels normalisering av tilhøva.
Vasskraft
Vassføringa frå Skjerjevatnet og Årnesvatna øvst i vassdraget er overført til Matrevassdraget og blir nytta til kraftproduksjon i Matre kraftverk. Skjerjevatnet blir overført til Årnesvatna i ein 734 meter lang tunnel, og vatnet frå begge felta blir vidare ført frå austenden av Årnesvatna til Krokevatnet i Matreselvas nedbørfelt gjennom ein 3039 meter lang tunnel.
Overføringa av dei to felta utgjer til saman 25% av Storelvas vassføring ved munningen.
Til Årnesvatna og vidare til Matre blir dessutan vassføringa frå Pinslevatnet i nedbørfeltet til Storelva i Ikjefjord overført (1,98 km², 0,27 m³/s), gjennom ein 402 meter lang tunnel som munnar ut ca 0,5 km nord for Årnesvatna.
1766 Slipher
1766 Slipher er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Lydia. Han blei oppdaga den 7. september 1962 av Indiana Asteroid Program ifrå Goethe Link Observatory i Brooklyn i Indiana.
Hallel
Hallel (הלל, 'lovprising') er ei jødisk bøn som består av Salmane 113-118. Ho blir brukt til lovprising og takkseiing av praktiserande jødar ved visse høgtider: Dei tre store høgtidene pesah, sjavuot og sukkot, den mindre høgitda hanukka og kvar rosj hodesj (byrjinga av ein månad). Ho blir ikkje sagt på rosj hasjana, jom kippur eller purim.
Bøna har to former. «Full Hallel» omfttar alle seks salmane, medan den kortare forma ikkje omfattar vers 1-11 av Salme 115 eller Salme 116. Full Hallel blir framført kvar dag av sukkot, dei første to dagane av pesah og på sjavuot og hanukkah. Kort Hallel blir sagt på dei siste seks dagane av pesah og på rosh hodesj.
Parchevich Ridge
Parchevich Ridge (Partsjevitsj Rid) er ein delvis isfri rygg med ei høgd på 370 meter over havet i Breznik Heights nord for Hardy Cove, 690 meter sør for Benkovski Nunatak og 1,7 km sørvest for Santa Cruz Point på Greenwich Island i Antarktis. Han ligg oppom Hardy Cove i sørvest og Gruev Cove i aust-nordaust. Han er kalla opp etter Petar Partsjevitsj (1612–74), ein bulgarsk katolsk biskop og diplomat som kjempa for bulgarsk sjølvstende i 1630–45.
Fylkesveg 596 i Østfold
Fylkesveg 596 i Østfold går mellom Rognemyr og Lilleby i Sarpsborg kommune. Vegen er 3,5 km lang.
Fernando Couto
Fernando Manuel Silva Couto er ein portugisisk tidlegare fotballspelar. Over ein periode på 21 år spelte han midtstoppar på ei rekke topplag i Portugal, Spania og Italia. I alle tre landa var han med om å vinne både serie- og cupmeisterskap, dessutan vann han UEFA-cupen 1995 og cupvinnarcupen i 1997 og 1999.
Klubbspel
Etter ein god sesong 1989/90 med Académica de Coimbra på nivå 2 i portugisisk seriefotball, spelte Couto frå 1990 til -94 for topplaget FC Porto. Kvar av dei fire sesongane enda han opp med triumf i anten cup elle seriespel. Frå 1994 til -96 var han Parma-spelar, våren 1995 bidrog han til at den italienske klubben vann UEFA-cupfinalen. Deretter gjorde han teneste i FC Barcelona i to sesongar. Med den spanske storklubben vann han i 1997 både den nasjonale cupen og den europeiske cupvinnarcupen, året etter vann Barcelona og Couto såvel cup som liga i Spania. I 1998 drog han tilbake til Italia, då for spel med SS Lazio. Her var han i 1999 med om vinne cupvinnarcupen for andre gong. Året etter var han med den historiske Lazio-triumfen med siger i både serien og cupen. Våren 2004 vart han italiensk cupmeister for andre gong med Lazio. Til sist var Couto atter Parma-spelar i tida 2005-08.
Doping
I 2001 var Couto utstengt frå fotballspel i fire månader, grunna bruk av nandrolon.
Landslagsspel
Couto spelte 110 landskampar for Portugal. Han debuterte i 1990 og representerte landet under Fotball-VM 2002 og i dei tre europameisterskapane 1996, 2000 og 2004. I den siste meisterskapen avslutta han landslagstida som innbytar i semifinalen. Han såg deretter Portugal tape EM-finalen 0–1 mot Hellas. Couto var kaptein i 44 kampar, skåra i alt 8 mål.
I 1989 var Couto med i det portugisiske mannskapet som sigra i U20-VM.
Oborishte Ridge
Oborishte Ridge (Rid Oborishte) er ein rygg med ei høgd på 340 meter sørvest i Breznik Heights på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Han strekkjer seg 1,7 km langs søraustkysten av Yankee Harbour og 950 meter breitt. Det isfrie området (i lag med den tilstøytande Provadiya Hook) er på 138 hektar. Han ligg oppom Solisbreen i aust og Wulfilabreen mot søraust.
Ryggen er kalla opp etter den historiske staden Oborisjte sentralt i Bulgaria.
Toppen av ryggen ligg 2,17 km søraust for Spit Point, 2,54 km nord-nordvest for toppen av Ephraim Bluff og 1,77 km vest-nordvest for Terter Peak.
Einingsregisteret
Einingsregisteret i Noreg samordnar opplysningar om næringslivet og offentlege etatar som finst i ulike offentlege register, og som er går att på spørreskjema. I staden for at kvar offentlege etat sender ut kvart sit skjema til føretaka, sørgjer Einingsregisteret for at opplysningane er samla på éin stad. Einingsregisteret inneheld grunndata om einingar som har registreringsplikt i ei rekkje register (sjå nedanfor).
Einingsregisteret vart oppretta i 1995 og er ein del av Brønnøysundregistera.
Opplysningar i registeret
Ein organisasjon sitt føretaksnamn, adresse, føremål, organisasjonsform, dagleg leiar/administrerande direktør og styremedlemmar er blant opplysingane som finst i Einingsregisteret om dei ulike einingane som har registreringsplikt i Grunndata er ikkje noko eintydig omgrep, men Brønnøysundregistra omtalar det som «opplysninger om juridiske personer som registreres i Enhetsregisteret. Eksempler på grunndata kan være foretaksnavn, adresse, formål, organisasjonsform, daglig leder / adm.direktør og styre.»
Tilgang på informasjon
Døme på informasjon som er tilgjengeleg over telefon eller som utskrift som vert sendt i posten, er namn på alle medlemmar i styret til ein organisasjon (som har eit organisasjonsnummer).
Registerutskrift frå Einingsregisteret (og Foretaksregisteret) vert berre levert som postsend utskrift eller telefaks.
Oversyn over kva for klientar ein revisor eller rekneskapsførar er registrert med i Einingsregisteret (og Foretaksregisteret) vert levert som tilsend dokument, diskett eller CD-ROM-plate. (Dette er den einaste tenesta som berre er tilgjengeleg ved bestilling per brev. )
Andre tenester kan bestillast på e-post.
Rupert Holmes
David Goldstein, betre kjend som Rupert Holmes, er ein britisk-amerikansk komponist, songar-låtskrivar, musikar, dramatikar og forfattar. Han er kjend for hitsinglane «Escape (The Piña Colada Song)» (1979) og «Him» (1980). Han er òg kjend for musikalane sine The Mystery of Edwin Drood, som vann han to Tony-prisar, og Curtains, og for TV-serien Remember WENN.
Som plateartist debuterte Holmes med Widescreen i 1974 på Epic Records. Han arbeidde òg som plateprodusent på denne tida, mellom anna for Lynsey de Paul, Sparks og Sailor.
Finn Rønne
Finn Rønne, på engelsk òg Finn Ronne, var ein norsk-amerikansk antarktisutforskar.
Finn Rønne var son av Martin Rønne som deltok på Fram-ekspedisjonen til Roald Amundsen 1910–1912. Rønne emigrerte til USA i 1923 og vart amerikansk statsborgar i 1929. Etter å ha jobba for Westinghouse Electric Corporation i nokre år, deltok han i to av Richard E. Byrd sine ekspedisjonar til Antarktis.
Etter å ha tenestegjort fleire år i United States Navy, der han oppnådde grada kaptein, vende Rønne tilbake til Antarktis i 1940-åra med støtte frå American Geographical Society. Ronne Antarctic Research Expedition frå 1946 til 1948 kartla og utforska kystlinja av Weddellhavet og sette ei rekkje polarrekordar. Rønne la attende 5 800 kilometer på ski og hundesledar – meir enn nokre andre i historia. Kona hans Edith var med han på denne ekspedisjonen som historikar og nyhendekorrespondent. I 1950-åra organiserte marinen Operasjon Deepfreeze for å utfylle kartlegginga av Antarktis og etablere forskingsstasjonar. Rønne vart vitskapleg og militær leiar for ein amerikansk base ved Weddellhavet.
Rønne skreiv ei rekkje bøker om Antarktis og mange vitskaplege artiklar om polarforsking. Han mottok ei rekkje medaljar og utmerkingar for tenesta si, den geografiske utforskinga og det vitskaplege virket. Han mottok òg St. Olavs Orden. Finn Ronne Memorial Award blir delt ut av The Explorers Club til einskildpersonar som har utmerkt seg innan polarforskning. Filchner-Ronne-isen inst i Weddellhavet er kalla opp etter han og den tyske polarforskaren Wilhelm Filchner.
Det britiske parlamentet
Det britiske parlamentet er den høgaste lovgjevande styresmakta i Storbritannia og dei britiske oversjøiske territoria. Det har tre komponentar: Den britiske monarken, Overhuset (House of Lords) og Underhuset (House of Commons). Berre den siste komponenten er demokratisk valt, men denne har også det meste av den politiske makta i moderne tid. Over- og Underhuset held møte i kvart sitt kammer i Palace of Westminster i London.
Det britiske parlamentet er eit av dei eldste representative lovforsamlingane i verda. Det har røter tilbake til angelsaksisk tid, og har gått gjennom ei rekkje ulike stadium fram til moderne tid. Det har inspirert parlamentsordningar i mange andre land, både dei i Det britiske samveldet og utanfor.
Bakgrunnsstoff
Litteratur
Take It Away av Paul McCartney
«Take It Away» er ein song av Paul McCartney frå 1982 på albumet Tug of War. Singelen låg seksten veker på Billboard Hot 100-lista og nådde 10. plassen. Han nådde 15. plassen i Storbritannia. Musikkvideoen var regissert av John Makenzie, og vart filma i lag med den tidlegare Beatles-trommeslagaren Ringo Starr og produsenten George Martin, som begge deltok på innspelinga av songen, i tillegg til skodespelaren John Hurt.
Årdalen
Årdalen er ein veglaus gard i Stad kommune. Garden ligg sørvend med utsyn mot klosterøya Selja. Årdalen vart fråflytta i 1957. Det har aldri vore maskinell drift på garden, og mykje er som det var i gamal tid. I 2006 vart det skipa eit venelag, Aardalens Venner, som tek vare på bygningar og kulturlandskap. Garden er i privat eige, medan Aardalens Venner har bruksrett. I 2009 vart strekninga Hoddevik - Liset, der Årdalen ligg vald ut som eitt av 20 særskilt verdfulle norske kulturlandskap.
Halden
Halden er ein by og administrasjonssenteret i Halden kommune i Viken med. Tettstaden ligg langs Tista frå Iddefjorden til Femsjøen, med bysenteret omkring munningen av Tista. Bykjernen ligg på begge sider av Tista, som deler byen i nordsida og sørsida. Det er samband mellom bydelane ved bruer. Busetnaden breier seg utover ved munningen av Tista, særleg på nordsida, men snevrar seg vesentleg inn i det tronge dalføret av elva opp til Tistedalen, fire kilometer frå bysenteret.
På sørsida ligg den opphavlege byen, Empirebyen, med til dels gammal og godt bevart busetnad. Her er også hamna, jernbane- og busstasjon, og torget i byen. Nordsida har fleire villastrøk. Gjennom begge bydelane går hovudgata, Storgata, med dei viktigaste bygningane, forretningsstrøk og parken i byen.
Halden har fylkets største skole- og forskningsmiljø med stiftinga Østfoldforskning, Høgskolen i Østfold med mellom anna lærarutdanning, informasjonsteknologi- og språkutdanning, og vidaregåande skolar. Det er ogå eit sjukehus i Halden.
I byen kjem dagsavisa Halden Arbeiderblad.
Byskildring
Ladestaden Halden voks fram på femtenhundretalet som utskipingshamn for trelast til Holland og England. I 1665, etter at byen hadde slått tilbake åtak av svenskane i 1658, 1659 og 1660, fekk staden kjøpstadsprivilegium og namnet Fredrikshald etter kongen, Fredrik III. Namnet blei i 1929 endra attende til det opphavelege Halden.
På sørsida av byen finst fleire freda bygningar, mellom anna Sjøbodane frå tida kring 1830 som blei freda i 1983. På nordsida ligg den gamle Bockrammgården frå 1767, som blei freda 1923, Søylegarden frå kring 1830 blei freda i 1923.
I byen finst ei rekke historiske minnesmerke, framfor alt Fredriksten festning på ei høgde søraust for bysenteret. Her er det kultur- og krigshistorisk museum.
Vest for bysenteret ligg Rød herregård, som vart resaturert i 1902-04. Den eldste delen av herregarden er antakeleg frå 1600-talet. Her ligg administrasjonen til Halden historiske samlinger. Sentralt i bysenteret på nordsida ligg Fredrikshalds teater frå 1838. Teateret opna på nytt etter omfattande restaureringsarbeid i 1982 og er i dagleg bruk. Det er kyrkjer frå mellomalderen i Berg, Rokke og Idd. Hovudkyrkja i Halden, Immanuels kyrkje, er ei krosskyrkje i tegl, bygd 1833 i sein-empire.
Fideris
Fideris (retoromansk Fadrein) er ein kommune i distriktet Prättigau/Davos i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 897 meter over havet.
Kommunen ligg i Jenaz kreis og består av ein gatelandsby langs vegen mellom Prättigau og Schanfigg.
Per Ivarson Undi
Biografi
Per Ivarson Undi vart fødd på garden Undi i Vik i Sogn og Fjordane. Han var ein av dei 8 borna til Iver Pedersen (1762-1837) frå garden Gullbrå i Vik og Inger Akseldtr (1775-1838) frå garden Skjervheim i Myrkdalen. Per Ivarson Undi gifta seg med Anna Davidsdatter frå garden Skjervheimm i Myrkdalen, og saman med sine born vart dei dei første emigrantane til USA frå Sogn og Fjordane i 1839. Undi var nok påverka av sin svoger, Peder Davidsen Skjervheim, som hadde emigrert frå Hardanger i 1837, og av Ole Rynning si bok frå 1838, Sandfærdig Beretning om Amerika.
Familien reiste frå Bergen med skipet Magdalena Christina i 1839 og var framme i New York 6. juli, 1839. Familien Undi slo seg ned i landsbyen Wayne i Wisconsin.
Per Ivarson Undi har vorte anerkjend som ein føregangsmann både av norske og amerikanske historikarar. Utvandringa hans frå Vik spelte ei viktig rolle for mange nordmenn, ikkje minst i Vik og Voss. Han skreiv ofte brev til vener og familie, og mange fylgde etter han til Wisconsin, blant anna fleire av søskena: Ragnilda, Erik, Ole og Axel Iverson.
Tor Oftedal
Tor Olav Oftedal var ein norsk journalist og politikar frå Sandnes i Rogaland, som åra 1969-80 representerte Buskerud og Arbeidarpartiet på Stortinget.
Oftedal var son til ein pressemann. Etter å ha gått handelsgymnas og vorte student i 1945, byrja han å arbeide som journalist i Stavanger-avisa 1ste Mai. Deretter var han i 1946-47 journalist i Forsvarets pressetjeneste i Oslo. Perioden 1947-54 var han tilsett ved Arbeidernes pressekontor, med fast arbeidsplass på Stortinget. Frå 1954 til 1969 jobba han i avisa Fremtiden i Drammen, dei siste fem åra var han redaktør i avisa.
Oftedal vart vald inn på Stortinget frå Buskerud og for Arbeidarpartiet i 1969, og deretter attvald to gongar. Sesjonane fram til 1977 var han med i Utanriks- og konstitusjonskomitéen, frå 1973 som formann i komiteen. 1977/78-sesjonen var han nestformann i Administrasjonskomitéen, sidan medlem i same komite til han døydde. Han var sjef i Riksrevisjonen i 1978-80.
Tile Ridge
Ryggen er kalla opp etter Tylis (Tile), ein oldtidsby som var hovudstad i det keltiske kongedømet Thrakia, 279–213 fvt. Han ligg der den bulgarske busetnaden Tulovo ligg i dag, nær byen Stara Zagora.
Ryggen ligg 2,3 km aust-søraust for Lloyd Hill, 2,5 km nord for Triangle Point og 2,37 km vest for Malamir Knoll.
Alhidaya Islamic Center
Alhidaya Islamic Center er ein moské i Hammerfest i Finnmark fylke. Moskéen er den største i Nord-Noreg.
Moskébygningen i Storgata var tidlegare kjend som Folkets Hus. Han har vore eigd av arbeidarrørsla sidan han vart bygd på 1950-talet, og har mellom anna vorte leigd ut til selskap og fest. Våren 2014 kjøpte Hammerfest Muslimske Senter bygget for 600 000 kroner. Lokala vart pussa opp for oppimot 1,4 millionar kroner og moskéen opna september 2014.
Det er også oppretta ein muslimsk gravplass i eit avgrensa hjørne av Fjordadalen gravlund ved Rypefjord i Hammerfest kommune.
1767 Lampland
1767 Lampland er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Eos. Han blei oppdaga den 7. september 1962 av Indiana Asteroid Program ifrå Goethe Link Observatory i Brooklyn i Indiana.
MS «Fjordtroll»
MS «Fjordtroll» er ein snøggbåt som er ått og drifta av reiarlaget Fjord1 Fylkesbaatane og som trafikkerer strekningane Bergen–Selje og Bergen–Sogndal.
Demas Bluff
Demas Bluff er ein fjellskrent på sørsida av Fosdick Mountains, 4 km vest for Mount Richardson i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) under kontreadmiral Richard E. Byrd og vart kalla opp etter dr. Charles J. Demas som var legeassistent ved Byrd-ekspedisjonen (1933–35) og for USAS (1939–41).
Norskregistrert utanlandsk føretak
Norskregistrert utanlandsk føretak (NUF) er ein norsk filial av eit utanlandskregistrert selskap. I denne samanhengen må det skiljast mellom «utanlandsk selskap» i selskapsrettsleg og skatterettsleg forstand. NUF er norske avdelingar av utanlandske selskap i ein selskapsrettsleg forstand, og kan difor godt vera skattemessig tilhøyrande til Noreg. Ordninga vert nytta av fleire større selskap som driv på tvers av landegrensene. Innføringa av selskapsforma NUF i norsk selskapsrett var eit resultat av EØS-avtala, sidan fri etableringsrett på tvers av landegrenser er eit prinsipp i EU-retten.
Om registreringsprosessen
Når eit NUF vert registrert, vert avdelinga gjeve eit norsk organisasjonsnummer på lik linje med eit vanleg norsk selskap og det vert utskrive ein pseudofirmaattest som viser namn på føretaket, styre, signaturrett og annan liknande, grunnleggjande informasjon. Likevel vert ikkje den norske avdelinga (NUF-et) eit eige rettssubjekt. Det er enno det utanlandske selskapet i juridisk forstand, som no opererer i Noreg under eit eige organisasjonsnummer.
NUF vert òg nytta som organisasjonsform av norske næringsdrivande for å unngå krava om revisor (jfr. konkurranseulemper) og aksjekapital på minimum 30 000 kroner som gjeld norske aksjeselskap. Desse selskapa er oppretta utelukkande for å driva verksemd i Noreg, noko som òg får konsekvensar for skatterettsleg handsaming. Dei vert gjerne omtalt som «norske NUF» i motsetnad til «reelle NUF», som er utanlandske selskap med filial i Noreg, men med hovudkontor og drift i annan stat.
Kvar og ei selskapsform frå kvart og eit av land anerkjende av Noreg kan registrera ein filial i Noreg. I praksis er det rett nok filialar av engelske limited-foretak som har dominert dei siste åra. Òg andre stadar med gunstige selskapsregler er ettertrakta, men det pågår for tida utgreiingar om i kva grad norskkontrollerte selskap utanfor EØS ikkje skal kunna etablera seg som NUF.
Styreansvar i NUF
Normalt vil eit NUF og det utanlandske hovudselskapet ha same styre. Dersom einskildpersonar sit i styret berre i den norske avdelinga, er ansvaret dei har for drifta til selskapet og forpliktingar (til dømes forseinkingsgebyr ved for sein innlevering av rekneskap) ikkje fullt ut avklart.
Konkurs i NUF
Eit NUF er ikkje eit sjølvstendig rettssubjekt og kan difor ikkje gå konkurs. Konkurs kan endå opnast i hovudeininga i utlandet. Dersom hovudeininga i realiteten har hovudsete i Noreg, kan konkurs verta opna her. Rettsevna til NUF-ar vart endeleg avklart med høyesterettsdom i 2008.
Utviklinga av NUF
Talet på NUF i Noreg hadde ein sterk vekst etter tusenårsskiftet. I første kvartal 2010 vart det starta noko over 1 350 NUF. Dette var ein auke på 33 % i høve til tilsvarande periode i 2009. Tala kom fram etter ein gjennomgang Finansavisen gjorde av nye selskap registrert i Brønnøysundregistrene i denne perioden. Gjennomgangen viste òg at NUF utgjorde 18 % av alle nystarta selskap, tilsvarande nær kvar femte nyetablering. Ved utgangen av 1. kvartal 2010 eksisterte det 30 000 NUF i Brønnøysundregistra.
Etter endringar i aksjeselskapslovgjevinga i 2011 og 2012 viser tendensen at selskapsforma NUF er vorten mindre populær. Talet på nyregistreringer var i januar halvert i høve til tilsvarande periode året før, og det ser ut som at nyetablerte verksemder i større grad vel norsk aksjeselskap med minsteinnskot som organisasjonsform. Lovendrinaene og dei påfølgjande endringane blant nyregistrerte verksemder kan sjåast i samanheng med Europadomsstolen si uttalte målsetning om at statane skal konkurrera om å tilby gunstige vilkår i sine selskapslovgjevingar (Inspire Art-domen).
Årsaka til eksplosjonen av NUF-registreringar ligg først og fremst i den såkalte etableringsfridomen innanfor EØS. I 1999 slo EU-domstolen fast at kvar EØS-borgar har rett til å etablera sitt eige selskap i det landet innanfor EØS dei måtte ynskja, uavhengig av kva for eit land selskapet skal driva verksemd i. Danmark, som hadde nekta slike registreringar der det ikkje var noka verksemd utanfor Danmark, tapte saka, og startskotet gjekk for ei rivande utvikling innan europeisk selskapsrett der selskapregistreringar over landegrensene innover i EØS har vorte meir og meir vanleg. Mange observatørar meiner at Europa i raske steg er på veg mot ein situasjon tilsvarande den i USA, der det i praksis er vanleg å velja heilt andre registreringsstatar enn der ein planlegg å driva verksemd.
Utviklinga vart i si tid driven fram av ein liten handfull aktørar som satsa stort på marknadsføring av selskapregistreringar over landegrensene innover i EØS.
Noreg har lenge vore blant dei landa som, saman med Tyskland og Nederland, ligg lengst framme i denne utviklinga. Blant årsakene til det særlege store omfanget utanlandskregistrerte føretak fekk i Noreg, var truleg det at NUF slapp både aksjekapital og revisjonsplikt og dermed vart vesentleg rimelegare å starta og driva. Nyare endringar i aksjeloven med fleire har søkt å eliminera desse spesielle fordelene. Som følgje av bekymring rundt utviklinga, bad regjeringa Skattedirektoratet og Finansdepartement greia ut situasjonen. Departementet erkjende at Noreg ikkje kunne forby denne typen registreringar, og høyringsinstansane var difor i utgangspunktet avgrensa til å vurdera rammene for NUF i Noreg.
Høyringsrunden gav overraskande få negative tilbakemeldinger på NUF, med unntak blant anna av kommentarane til revisorsamskipnaden. Som følgje av dette vedtok finansdepartementet at fritaket frå revisjonsplikta for små NUF skulle oppretthaldast.
Konkurranseulemper for norske AS
Etter at Noreg reduserte minstekravet til aksjekapital til kr 30 000 og, som eitt av dei siste landa i Europa, oppheva revisjonsplikta for små aksjeselskap, er fortrinna NUF har hatt framfor norske aksjeselskap vorte vesentleg redusert.
Forslag om forbod mot NUF utanfor EU-området
For å leggja til rette for betre kontroll med verksemder som vert drivne gjennom norskregistrerte utanlandske foretak (NUF) føreslo skatteunndragelsesutvalget 24. februar 2009 at selskap som er stifta i eit land utanfor EU-området, nektast registrering i Noreg dersom dei ikkje driv reell verksemd i stiftingslandet og dersom selskapet har sitt reelle hovudsete i Noreg. I praksis medfører dette at NUF som er norske avdelingar av utanlandske selskap i selskapsrettsleg forstand, ikkje kan registrerast med hovudselskap utanfor EU-området, dette vil blant anna stenga ute Seychellane til dette føremålet. Dette vil ha små konsekvensar då tilnærma alle hovudselskap per tida vert registrert i Storbritannia.
Jan Christian Vestre
Jan Christian Vestre er ein norsk jurist og politikar for Arbeidarpartiet frå Haugesund. Han har vore næringsminister i Støre-regjeringa sidan 14. oktober 2021. Før han gjekk inn i regjering var han dagleg leiar i den norske møbelprodusenten Vestre AS.
Bakgrunn
Vestre har enkeltemne i statsvitskap og master i rettsvitskap frå Universitetet i Oslo. I 2019 vart han utnemnd til beste norske vekstskapar i den internasjonale konkurransen «EY Entrepreneur Of The Year», og i 2020 vart han kåra til årets berekraftsleiar av E24.
Vestre overlevde skytinga på Utøya. Mellom 2013–2017 var han styreleiar for gjenreisninga av Utøya etter terroråtaka i Noreg 2011. Han var politisk rådgjevar for nærings- og handelsminister Trond Giske i regjeringa Stoltenberg II, politisk rådgjevar i Arbeidarpartiet si stortingsgruppe frå 2010 til 2012, sentralstyremedlem i AUF frå 2010 til 2012, leiar av Utdanningspolitisk forum i Oslo Arbeidarparti frå 2008 til 2015, leiar av Elevorganisasjonen frå 2006 til 2007 og medlem av det regjeringsoppnemnde utvalet for fag- og yrkesopplæring frå 2007 til 2008.
Ali-Asghar Bahari
Ali-Asghar Bahari  var ein persisk kamandjehspelar frå Teheran.
Bahari starta sin eigen musikkskule i Mashhad. Seinare flytta han tilbake til Teheran og underviste i kamandjehspel i Honarestan under Ruhollah Khaleghi. Han var også professor i musikk ved Universitetet i Teheran i nokre år.
Bahari spelte med kjende iranske musikarar som Hossein Tehrani, Ahmad Ebadi og Abolhasan Saba. Jan turnerte i Belgia, Frankrike, Tyskland, Italia, England og USA.
Han døydde i Teheran.
Eriocnemis
Eriocnemis er ei biologisk slekt av kolibriar, som saman med artar i slekta Haplophaedia er kjente under fellesnamnet 'dunfot'. Dei lever i fuktig skog og buskar i høgder på 1000-4800 moh. i Andesfjella i Argentina, Bolivia, Peru, Ecuador, Colombia og Venezuela. Hannen har ein fargerik grøn, koparraud eller blå fjørdrakt, og hoene er vanlegvis litt avdempa i fargene. Det meste slåande trekket ved begge kjønn i slekta Eriocnemis er dei tette, runde, snøkvite dunputene rundt leggene. Putene består av fjørduskar. Ein art, svartbuksedunfot, er prega av svartfarga fjørduskar. Dei fleste har ein kontrast blå, lilla eller koparraud undergump, men dette er grønt hos svartbuksedunfot og kvitbrystdunfot, Eriocnemis aline. Andre fellestrekk for alle artar er rett, svarte nebb og lite til djupt kløfta hale. Slektnamnet vart skapt av den tyske naturforskaren Ludwig Reichenbach som kalla dei 'snøtruser'.
Artslista
Eriocnemis i rekkjefølgje etter eBird/Clements Checklist v2017 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Hans Hansen
Hans Hansen var ein handelsmann/grosserar og stortingsmann frå Drammen.
Hansen var son til ein kjøpmann i Drammen. Han fekk sjølv merkantil utdanning og tok til som handelsmann i heimbyen i 1867. Frå 1885 var han medlem av bystyret, ordførar 1897-98. Ei tid var han formann for tilsynsnemndene for jarnbanene Kristiania-Drammen og Drammen-Randsfjordbanen. Frå 1901 var han styreleiar i brannforsikringsselskapet «Norge».
Som fyrste varamann til Stortinget 1895-97 møtte Hansen både i 1895 og 1897 på tampen av sesjonane, i 1895 frå 15. mai i staden for Ole Roald Rynning, og i 1897 frå 22. juli i staden for Christopher Knudsen. I dei tre valbolkane frå 1898 til 1906 var han fast representant for Drammen på Tinget. Han heldt deretter fram som stortingsrepresentant til 1915, dei tre siste valperiodane vald frå einmannskrinsen Bragernes. Hansen var frå 1898 jamt medlem av Tollkomiteen, formann i denne frå 1900. I tillegg var han medlem av meir tidsavgrensa komitear, så som spesiakomiteen om fossefalla i 1906/07.
Fylkesveg 598 i Østfold
Fylkesveg 598 i Østfold går mellom Guslund og Sandbekk i Sarpsborg kommune. Vegen er 4,8 km lang.
Cliff Island
Cliff Island er ei smal, klipperik øy på sørsida av Mutton Cove, som ligg like sør for Upper Island og 8 nautiske mil vest for Prospect Point, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd og namngjeven av British Graham Land Expedition under Rymill, 1934–37.
Winnipeg Folk Festival
Winnipeg Folk Festival er ein årleg folkemusikk- og kunstfestival driven av ein veldedig organisasjon av same namn. Festivalen blir halden i Birds Hill Provincial Park ved Winnipeg i Manitoba i Canada. Han omfattar ulike artistar og musikkstilar frå heile verda, i tillegg til mange lokale artistar.
Orbina
Orbina var ei samisk musikkgruppe starta i Kautokeino i 1991. Dei var kjende for å kombinere joik med moderne arrangement og lydbilete.
Historikk
Orbina vart starta av Leif Isak Eide (vokal), Roger Ludviksen (gitar og vokal) og Bjørn Ole Rasch (tangentar) i Kautokeino i 1991. Eide og Ludviksen, båe frå Kautokeino, hadde tidlegare spela saman i eit danseband dei starta i 1978 kalla Captain Morgan. Dei fann saman med Rasch frå Kristiansand, som på den tida var musikkstudent.
I november 1993 gav dei ut det fyrste albumet sitt, Orbina, på selskapet Iđut. Eide hadde på førehand brukt mykje tid på å samle joikar, med god hjelp av Inga Juuso, som òg var med på tre låtar på plata. Tittelsporet «Orbina» steig raskt på listene og låg tolv veker på topp ti på hitlista Ti i skuddet, fire av dei som nummer éin.
I denne tida hadde dei òg nokre konsertar, og opptredde mellom anna på Riddu Riđđu i 1995.
Winnipeg Folk Festival
Festivalen blei skipa av Mitch Podolak, Colin Gorrie og Ava Kobrinsky i 1974 i høve hundreårsjubileet til Winnipeg. Han har vakse til ei årleg hending som kan ha over 70,000 vitjande. Festivalen går føre seg den andre helga i juli. Han byrjar torsdag kveld og går fram til sundag kveld.
Orbina
Historikk
Gruppa søkte om stønad frå Samisk Kulturråd til å gjeva ut ei ny plate både i 1995 og 1996, men fekk avslag då rådet ikkje meinte musikken heldt god nok kvalitet. Sametingsrådet gjorde etter kvart om på avgjersla, men det skulle ta mange år før resultatet var klart. Etter 1996 hadde gruppa ingen opptredenar før i 2002, då gruppa spela på haustfestivalen i Kautokeino.
Same året kom plata Orbina II. Besetninga var endra noko sidan førre album. Gitarist Roger Ludviksen hadde forlate gruppa og blitt erstatta av Klemet Anders Buljo, og Inga Juuso var no med i gruppa på vokal. På andreplata samarbeidde dei òg med Svein Schultz på bass, Rune Arnesen på trommer og Hans Fredrik Jakobsen på fløyte og sekkepipe.
I 2003 kunne ein òg oppleva Orbina på scena att. Dei spela mellom anna på påskefestivalen i Kautokeino og på RIddu Riđđu.
Winnipeg Folk Festival
Organisasjonen Winnipeg Centennial Folk Festival Inc, skipar også til konsertar i Winnipeg andre delar av året, i konsertsalar som Manitoba Centennial Concert Hall, the Winnipeg Art Gallery, The Playhouse Theatre og Le Rendezvous. Han grunnla folkeminne- og utsalsstaden Home-Made Music i 1982.
Konsertar ved festivalen er blitt tekne opp og send av CBC radio sidan byrjinga.
Mercantile Ski- og Fotballklubb
Tidlegare har både ski og bandy vore aktivitetar i Mercantile.