cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guilty Pleasure av Mia Dimšić
Dora og Eurovision Song Contest
I desember 2021 kunngjorde den kroatiske ålmennkringkastaren HRT at «Guilty Pleasure» var blant dei fjorten bidraga som var plukka ut til Dora 2022, den kroatiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2022. Songen er skriven av Damir Bačić, Vjekoslav Dimter og songaren Dimšić.
I den kroatiske finalen laurdag 19. februar 2022 vann «Guilty Pleasure» både jury- og telefonavrøystinga og enda samla på fyrsteplass med 257 poeng. Som vinnar vart «Guilty Pleasure» det kroatiske bidraget til Eurovision Song Contest 2022. Der tevla han i den fyrste semifinalen tysdag 10. mai.
«Guilty Pleasure» vart sloppen 10. februar 2022, ti dagar før den nasjonale finalen. Sidan vart songen utgjeven på selskapet Croatia Records for strøyming og nedlasting 20. februar 2022, dagen etter den nasjonale finalen.
«Guilty Pleasure» deltok i den fyrste semifinalen tysdag 10. mai 2022. Låten enda som nummer 11 av 17 bidrag, og sidan songen ikkje vart blant dei ti beste, kvalifiserte han seg ikkje til finalen laurdag 14. mai.
Ovis
Ovis er ei dyreslekt som omfattar tamsau og ulike villsauar.
Slekta er ein type sosiale kvegdyr som tygg drøv. Dei har tett bygnad og har ofte horn som veks frå kvarandre og krøller seg til ein spiral. Dei har luktkjertlar på fjesa og føtene. Korleis desse verker er ikkje heilt utforska, men verar kan lukta om søyer er klare til å para seg, og markerer territorium ved å leggja lukt på steinar.
Guilty Pleasure av Mia Dimšić
Plagiatskuldingar
I eit intervju med tv-kanalen RTL Danas fortalde Dimšić at Taylor Swift-albuma Folklore og Evermore var dei store inspirasjonane bak songen. Kort tid etter skulda fleire Twitter- og TikTok-brukarar Dimšić for å ha plagiert Swift-songen «Willow» frå 2020. Dimšić avviste at ho hadde plagiert, men tok i staden samanlikninga som eit kompliment, sidan ho er ein stor fan av Swift.
Ovis
Tamsauen høyrer til slekta. Ein trur at han opphavleg stammar frå vill muflon frå Sentral- og Sørvest-Asia.
Guilty Pleasure av Mia Dimšić
Plagiatskuldingar
I eit radiointervju 25. februar 2022 framførte Dimšić ei blanding av «Guilty Pleasure» og Swift sin song «Willow», og kalla songen for «Guilty Willow». All blesten og merksemda førte til at «Willow» entra Billboards Croatia Songs-hitliste på niandeplass 5. mars 2022. «Guilty Pleasure» har også toppa den kroatiske airplaylista.
Ovis
Kjelder
''
Mashhad i Israel
Historie
Det er funne spor etter ruinar frå antikken.
I 1517 vart landsbyen ein del av Det osmanske riket i lag med resten av Palestina, og i 1596 stod han oppført i osmanske skattelister under namnet Mashad Yunis som ein del av Tabariyya nahiya under Safad liwa. Han hadde eit folketal på 31 hushaldningar og seks ungkarar, alle muslimar, som betalte skatt for ei rekkje avlingar, inkludert kveite og bygg, frukttre, grønsaker og frukthage, i tillegg til geiter og/eller bikubar.
I 1875 vitja den franske oppdagaren Victor Guérin landsbyen, som han estimerte hadde opp mot 300 innbyggjarar. I 1881 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine (SWP) Meshed som «ein liten landsby, bygd av stein, kring det som i følgje segnet er grava til Jona - ein låg bygning med to kvitvaska kuplar. Det bur kring 300 muslimar her, og staden ligg på ein åstopp, utan hagar. Vassforsynigna kjem frå cisterner.»
I folketeljinga i 1922, utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Mashad eit folketal på 356, alle muslimar, som i folketeljinga i 1931 hadde auka til 487; 486 muslimar og ein kristen, i totalt 111 hus.
I 1945 var folketalet 660, alle arabarar, med 11 067 dekar land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 378 dekar for plantasjar og irrigert land, 4 663 for korn, medan 24 dekar vart utbygd land.
Mashhad vart ein lokal kommune i 1960.
Kjelder
''
Kvitsjøkanalen
Kvitsjø-Austersjøkanalen, Kvitsjøkanalen eller Kvitehavskanalen (russisk Belomorsko-Baltijskij kanal (BBK), mest kjend under kortforma Belomorkanal), er ein skipskanal som bind saman Kvitsjøen med Austersjøen nær St. Petersburg. Det opphavlege namnet var (fram til 1961) Belomorsko-Baltijskij kanal imeni Stalina ('Stalin Kvitsjø-Austersjø-kanalen'). Under bygginga døydde anslagsvis 100 000 gulag-fanger (endå har forskjellige estimater komme fram til dødstal som ligg både betydeleg høgare og lågare). Kanalen vart opna 2. august 1933.
Denne kanalen vart eigentleg påbyrja allereie på 1800-talet. Russarane ville bruka denne kanalen mellom anna når dei skulle frakta tømmer og malm til hamnene i Austersjøen. Med denne kanalen ville dei sleppa den lange sjøreisa rundt Noreg. Men den gongen vart det ikkje noko av prosjektet fordi kanalen måtte gravast gjennom den harde steinsorten granitt.
Vassvegen
Total lengde på vassvegen er 227 km, der 48 km er kunstige kanalar. Staumretninga i kanalen går frå Onega til Kvitsjøen, og alle navigasjonsskilt er sette i samsvar med dette.
Kanaltraséen
Kanalen byrjar ved busetjinga Povenets i Povenetsbukta i Onega-sjøen. Like etter Povenets er det sju sluser etter kvarandre, som utgjer «Povenets-trappa». Desse slusene er den sørlege skråninga av kanalen. Toppnivået til kanalen ligg 102 moh. og er 22 km langt. Denne strekninga ligg mellom 7. og 8. slusa og omfattar innsjøane Volo og Vadlo, og dessutan ein kanal mot den lågareliggende innsjøen Matkoozero. Den nordlege skråninga har 12 sluser, 8.–19. slusa. Ruta til den nordlege skråningen går langs fem innsjøar: Matkoozero (mellom 8. og 9. slusa), Vygozero (mellom 9. og 10. slusa), Palagorka (mellom 10. og 11. slusa), Voitskoje (mellom 11. og 12. slusa) og Matkozjnja (mellom 13. og 14. slusa). Kanalen endar i Sorokabukta i Kvitsjøen i Belomorsk. Langs kanalen ligg desse busetjingane: Povenets, Segezja, Nadvoitsy, Sosnovets, Belomorsk.
Skipsfart
Godsmengda nådde toppen i 1985 med 7,3 millionar tonn frakta gjennom kanalen. Volumet låg høgt gjennom dei neste fem åra, og gjekk deretter ned. Tidleg på 2000-talet byrja mengdene gradvis å stiga att, men dei er framleis låge samanlikna med toppnivåa. Kanalen er ei lovande rute for elvecruise. Vanleg lengde på sesongen er 165 dagar.
Avgrensingar
Den farbare leia er 4 meter djup og 36 meter brei, kurveradiusen er 500 m. Slusedimensjonar: 135 meter lang og 14,3 meter brei. Fartsgrensa i alle kunstige delar av kanalen er 8 km/t. I tilfelle dårleg sikt (mindre enn 1 km) blir all trafikk på kanalen stansa.
Bygging
Sovjetunionen presenterte kanalen som eit døme på suksessen til den første femårsplanen. Bygginga vart fullført fire månader før planen. Heile kanalen vart bygd på tjue månader, mellom 1931 og 1933, nesten utelukkande ved manuelt arbeid.
Kanalen var det første større prosjektet i Sovjetunionen som vart bygd ved bruk av tvangsarbeid. BBLAG, direktoratet for BBK-leirane, stod for byggeprosjektet, og leverte ein arbeidsstyrke på rundt 150 000 fangar.
Arbeidstilhøve
Sovjetleiarane framheldt prosjektet som bevis på effektiviteten til Gulag. Med det for auge å «omstøypa» forbrytarar gjennom «forbetrande arbeid» var arbeidsforholda i BBK-leiren brutale. Dødsraten var rundt 20 %. Mange fleire vart sjuke eller invalide.
Minnesmerke
Det er eit monument for fangane som vart drepne under bygginga ved Povenets, og ei lita minnestøtte ved Belomorsk, nær utløpet av kanalen inn i Kvitsjøen.
Fokklav
Fokklav eller vanleg fokklav er ein lavart med skorpeforma thallus (skorpelav). Thallus er ganske tjukt, som regel med ruglete og delvis oppsprekt overflate. Lavet er grågrønt eller litt gulaktig. Fruktlekamane er raude eller brunraude med lys kant. Arten veks gjerne på sure bergartar på vindblesne rabbar til fjells, men finst også i låglandet. Han er vanleg over heile Noreg.
NM i turn 1967 for kvinner
Noregsmeisterskapen i turn 1967 for kvinner vart arrangert i Bergen helga 20.-21. mai 1967. Deltakarane tevla i firkamp etter sjølvvalde program i dei fire ordinære øvingane; bom, frittståande, hopp og skranke.
Firkamp
<br style="clear:both;" />
Kjelder
Sportsboken 1967. Norsk kunstforlag. Oslo 1967.
Lake Priyadarshini
Priyadarshinivatnet er ein innsjø i Schirmacheroasen i Antarktis. Han gjev vatn til Maitri, den andre permanente stasjonen til India i Antarktis.
Innsjøen har òg eit indisk namn Priyadarshini som kjem frå sanskrit og tyder «ser på alt med godheit».
Zhang Wenxiu
Zhang Wenxiu er ein kinesisk sleggjekastar frå Dalian i Liaoning-provinsen. Ho har vore mellom dei beste sleggjekastarane i verda sidan 2004. Perioden 2007-17 vann Zhang ein sølvmedalje i både VM og Sommar-OL, tre bronsemedalje i VM og ein OL-bronse. Ho sigra i øvinga i asialeikane tre gongar i rad og er to gongar asiameister.
Srbuk
Srbuhi Sargsjan, kjend under artistnamnet Srbuk, er ein armensk songar. Sargsjan vart først kjend i Armenia då ho deltok i den fyrste sesongen av den armenske versjonen av The X Factor, der ho enda på andreplass. I 2018 deltok ho i den åttande sesongen av ukrainske The Voice, og enda på fjerdeplass. Srbuk representerte Armenia i Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv i Israel med låten «Walking Out».
Bakgrunn
Sargsjan vart fødd 3. april 1994 i Jerevan, hovudstaden i Armenia. Ho studerte ved Komitas statlege musikkonservatorium i Jerevan, der ho lærte seg å spela strengeinstrumentetet kanun.
I 2010 prøvesong Srbuk til den fyrste sesongen av armenske The X Factor. Ho song «Soon We'll Be Found» av artisten Sia og vart med på laget til musikaren Garik Papojan. Til slutt enda Srbuk på andreplass i tevlinga. I 2012 skipa Srbuk bandet Allusion, og i 2014 song ho på singelen til Papojan «Boat» – eitt av spora til den russiske filmen Лёгок на помине.
I 2016 gav Srbuk ut debutsingelen sin «Jete karogh es». I 2018 deltok ho i den åttande sesongen av Holos krajiny, der ho hadde den ukrainske songaren Potap som mentor, og enda på fjerdeplass. I november 2018 vart det offentleggjort at Srbuk skulle representere Armenia i Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv i Israel. Like etter offentleggjeringa, opna Armenias offentlege TV-selskap opp for at låtskrivarar kunne sende inn sine bidrag til Srbuk. Bidraget vart «Walking Out» som Srbuk framførte i semifinale 2. Srbuk og «Walking Out» kom ikkje blant dei ti beste i semifinalen og gjekk dimed ikkje vidare til finalen.
Bengtsheden
Bengtsheden er ein svensk tettstad i Falu kommun i Dalarnas län i landskapet Dalarna. I 2005 hadde tettstaden 556 innbyggjarar. Bengtsheden ligg cirka 20 kilometer nordaust for Falun.
Faces
Faces var eit engelsk rockeband skipa i 1969 av medlemmane i Small Faces etter at songaren og gitaristen Steve Marriott slutta i gruppa for å skipe Humble Pie. Dei attverande medlemmane i Small Faces — Ian McLagan (klaverinstrument), Ronnie Lane (bassgitar) og Kenney Jones (trommer og perkusjon) — fekk med seg Ronnie Wood (gitar) og Rod Stewart (solovokal), begge frå The Jeff Beck Group, og den nye besetninga fekk namnet Faces.
Historie
Det første samarbeidet mellom det framtidige Faces var i ei gruppe kalla Quiet Melon, der den eldre broren til Wood, Art Wood, og Kim Gardner og var med. Dei spelte inn fire songar og heldt nokre konsertar i mai 1969 under ein pause for Ronnie Wood og Rod Stewart med The Jeff Beck Group. Seinare på sommaren slutta Wood og Stewart med Beck og vart med i bandet til Lane, McLagan og Jones på fulltid. Før Faces gav ut noko som helst, spelte Wood og McLagan på det første soloalbumet til Stewart i 1969, An Old Raincoat Won't Ever Let You Down (kjend som The Rod Stewart Album i USA). Resten av bandet på albumet bestod av trommeslagaren Micky Waller, klaverspelaren Keith Emerson og gitaristane Martin Pugh (frå Steamhammer, og seinare Armageddon og 7th Order) og Martin Quittenton (òg frå Steamhammer).
Med Wood og Stewart i bandet, vart «Small» fjerna frå bandnamnet, delvis fordi dei to nykomarane var mykje høgare enn dei tre andre medlemmane. Platesjefane ønskte at bandet skulle halde på det gamle namnet, Small Faces, for å selje betre, men bandet nekta og hevda at gruppa no var heilt forskjellig frå Small Faces. Som eit kompromiss vart debutalbumet deira i USA tilskrive Small Faces, medan dei nesten albuma kom under det nye namnet.
Gruppa turnerte mykje i Storbritannia, Europa og USA frå 1970 til 1975, og var blant banda som tente best på konsertane sine i denne perioden; i 1974 spelte dei òg i Australia, New Zealand og Japan. Blant dei mest sukessrikesongane deira var «Had Me a Real Good Time», gjennombrotet deira i Storbritannia med «Stay with Me», «Cindy Incidentally» og «Pool Hall Richard». Etter kvart som solokarrieren til Rod Stewart vart meir suksessrik enn gruppa, vart bandet overskugga av frontmannen sin. Ronnie Lane slutta i bandet i 1973; og sa at ei av årsakene til at han slutta var at han ikkje fekk høve til å syngje på songane deira.
Tetsu Yamauchi (som hadde erstatta Andy Fraser i Free) tok over på bass. Det siste albumet til Faces, Ooh La La, kom ut berre månader før bandet vart oppløyst.
Etter Faces
Etter Faces vart Wood med i The Rolling Stones som fulltidsmedlem. Lane skipa Slim Chance og hadde ein beskjeden solokarrieren som enda tidleg då han fekk multippel sklerose og han arbeidde òg på eit album med Who-gitaristen Pete Townshend, Rough Mix. Jones vart med i The Who etter at Keith Moon døydde. McLagan sa i eit intervju at Townshend hadde spurt han òg om han ville bli med i The Who, men han hadde alt lova Keith Richards om å bli med på ein turné med Rolling Stones som ekstra musikar. McLagan flytta til USA der han skipa Ian McLagan & the Bump Band. Tetsu Yamauchi flytta attende til Japan, der han spelte og turnerte som jazzmusikar. Solokarrieren til Stewart vart særs suksessrik.
The Faces kom saman att for ekstranummer på ein konsert av Rod Stewart på Wembley Stadium i 1986. Ronnie Lane, som då leid av multippel sklerose, var på scenen og song i rullestol, men kunne ikkje spele bass. Bill Wyman frå The Rolling Stones erstatta han. Den same besetninga (utan Lane) spelte igjen i 1993 då Rod Stewart fekk æresprisen av Brit Awards. Ronnie Lane var siste gongen på scenen under ein konsert med Ronnie Wood i 1992. Lane døydde i 1997.
Den 18. november 2008 kom Rod Stewart, Ron Wood, Ian McLagan og Kenney Jones saman att, i lag med bassisten til Rod Stewart, Conrad Korsch, for ei øving for å «sjekke at dei framleis kunne dei gamle songane» og ein offisielle gjenforeining vart annonsert på heimesida til bandet same månaden. Det vart derimot ikkje halde nokre konsertar,.
25. oktober 2009 spelte Faces i lag, utan Rod Stewart, for Performing Rights Society's Music Members' Benevolent Fund i Royal Albert Hall i London. Mick Hucknall erstatta Stewart og Bill Wyman spelte bass for den avdøde Ronnie Lane. 25. mai 2010 vart det annonsert at Faces var offisielt gjenforeint med Hucknall på vokal og Glen Matlock frå Sex Pistols på bass. Bandet spelte på fleire festivalar i 2010 og 2011.
The Small Faces/Faces vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 2012. Ian McLagan døydde 3. desember 2014.
Rod Stewart, Ronnie Wood og Kenney Jones heldt ein kort konsert for eit veldedig føremål den 5. september 2015, og sidan på ein privat fest i høve 70-årsdagen til Stewart
Submarin
Submarin eller undersjøisk er eit omgrep for det som er under vassflata, som eit hav, innsjø, vatn eller elv. Tre fjerdedelar av jorda er dekte av vatn. Ein stor del av den faste jordoverflata er djuphavssletta på djupner mellom 4000 og 5500 meter under havoverflata. Delen av den faste jordoverfalta som er nærast midten av jorda er Challengerdjupet i Marianegropa med ei djupne på 10 924 meter under havoverflata.
Sjølv om menneske driv fleire aktivitetar under vatn, som forsking, dykking for arbeid og rekreasjon, eller til og med undervasskrig med ubåtar—er dette særs store miljøet på jorda fiendtleg for menneske og er derfor lite utforska. Det kan utforskast med sonar eller meir direkte med bemanna eller ubemanna undervassfartøy. Havbotnen er kartlagt med sonar, somme strategiske område i stor detalj, men detaljerte kart er framleis klassifiserte.
I motsetnad til fiskar, som har gjeller, kan lungene til menneska eller dyr fungere under vatn. Ein faktor er at ein ikkje har kraftig nok muskulatur til å dra vatnet inn og ut av lungene, medan ein annan faktor er at det ikkje er nok oppløyst oksygen i vatn samanlikna med luft. Luft har kring 21 % O2, medan vatn har vanlegvis mindre enn 0,001 % oppløyst oksygen.
Tettleiken til vatnet er òg eit problem med djupna. Det atmosfæriske trykket ved overflata er kring 1000 hPa eller 100 kPa. Ved ei djupne på kring 10 meter under overflata er trykket 2 atmosfærar, eller 2000 hPa. For bein og musklar er ikkje dette trykket eit problem, men det vert eit problem for luftfylte rom som munnen, biholene, øyrene og lungene. Dette kjem av at lufta ved dette trykket vert komprimert og tar mindre plass, slik at det ikkje kan motstå trykket frå utsida. Sjølv 2,5 meter under vassflata får ein smerter i mellomøyret om ein ikkje utliknar trykket. Trommehinna kan sprekke 3 m under vassflata. Faren for trykkskadar er størst i grunt vatn fordi trykkendringane er størst overflata. Til dømes er trykkauken mellom overflata og 10 meter djupne 100 %, men trykkauken frå 30 meter til 40 meter djupne berre er 25 %.
Alle lekamar som er søkkt i vatn har ei oppdrift som motverkar tyngdekrafta, som tilsynelatande gjer lekamen mindre tung. Om den totale tettleiken til lekamen er større enn tettleiken til lekamen, vil lekamen søkke. Om den totale tettleiken er mindre enn tettleiken til vatn, vil lekamen stige og flyte på overflata.
Med aukande djupne nedover i vatnet vert sollyset absorbert, og mengda synleg lys vert gradvis mindre. Sidan absorpsjonen er størst for lange bølgjelengder (den raude enden av det synlege spekteret) enn for korte bølgjelengder (den blå enden av spekteret) vert fargespekteret raskt endra med djupna. Kvite lekamar ved overflata får ein blåaktig farge under vatn, og raude lekamar kan sjå mørkare ut og til og med svart. Sjølv om grumsete vatn får lyset til å forsvinne raskare med djupna, er det sjølv i særs klårt vatn i det opne havet mindre enn 25 % av overflatelyset ved ei djupne på 10 meter. Ved 100 meter er lyset frå sola om lag 0,5 % av det på overflata.
Den eufotiske djupna er djupet der lysintensiteten er 1 % av overflatelyset. Denne djupna vil varierer etter kor klårt vatnet er, og er berre nokre få meter undervatn i særs grumsete vatn, men kan vere over 200 meter i det opne havet. Under den eufotiske djupna får ikkje planter (som planteplankton) nok energi frå fotosyntese og kan derfor heller ikkje vekse.
På djupner større enn nokre hundre meter har ikkje sollyset noko effekt på vasstemperaturen, fordi solenergien er absorbert i vasslaga ved overflata. I djuphavet er temperaturen derfor låg. Faktisk har 75 % av vatnet i djuphavet ein temperatur mellom 0 og 2 ºC.
Vatn overfører varme om lag 25 gonger meir effektivt enn vatn. Hypotermi er ein potensiell dødeleg tilstand, og skjer om kjernetemperaturen i menneskekroppen fell under 35 ºC. Å isolere kroppsvarmen frå vatnet er derfor særs viktig ved dykking om vasstemperaturen er under 25 ºC.
Lyd vert overført om lag 4,3 gonger raskare i vatn (1484 m/s i ferskvatn) enn i lufta (343 m/s). Menneskehjernen kan avgjere lydretninga i lufta ved å registrere små skilnader i tida det for lydbølgjene å nå kvart av dei to øyra. Derfor er det vanskeleg å avgjere lydretninga under vatn. Somme dyr har tilpassa seg denne skilnaden og nyttar lyd til å navigere under vatn.
Sunday at the Village Vanguard
Sunday at the Village Vanguard og Waltz for Debby er to album med live-opptak frå jazzklubben Village Vanguard i New York den 25. juni 1961 med musikarane i Bill Evans Trio: Bill Evans (p), Scott LaFaro (b) og Paul Motian (tr).
Etter å ha delteke med Miles Davis på albumet Kind of Blue i mars og april 1959, var Bill Evans av den meining at det var trioforma som var best eigna til å uttrykke dei kreative ideane hans, så frå midten av året leita han etter dei rette partnarane på bass og slagverk. Evans fann dei i den unge bassisten Scott LaFaro og trommisen Paul Motian, som han var blitt kjent med nokre år før i Jerry Wald sin sekstett.
Etter litt startvanskar – LaFaro prøvde ut ein gitarliknande sound – spelte trioen inn Portrait in Jazz i oktober 1959. Utover året 1960 auka den musikalske forståinga dei imellom, frå dette året berre dokumentert gjennom bootleg-opptak frå jazzklubben Birdland. I februar 1961 spelte dei inn Explorations på Riverside Records med Orrin Keepnews som produsent. Dette var så å seie førebuing til dei opptaka som fire og ein halv månad seinare blei høgdepunktet for trioen.
Konserten i Village Vanguard
Liveopptaka i Village Vanguard skjedde live over fem økter under avslutninga på eit to vekers engasjement i klubben, og er den siste innspelinga Bill Evans gjorde med LaFaro og Motian. La Faro døydde i ei trafikkulukke ti dagar etter opptaket og Motian slutta fordi han tykte Evans var blitt for kommersiell.
Evans og produsenten Orrin Keepnews valde ut spora på Sunday at the Village Vanguard for å få fram LaFaro sitt meistarlege bass-spel. Albumet opnar med «Gloria's Step» og sluttar med «Jade Visions» – begge er skrivne av LaFaro, og på alle dei andre spora spelar han soli. Dette albumet vert rekna som eit av dei aller beste liveopptaka innan jazzmusikken.
Albumet Waltz for Debby (1961) inneheld anna innspelt materiale frå same dag. Også dette albumet blir rekna som eit av dei beste Bill Evans spelte inn. Seinare blei det gitt ut ein tredje LP, Bill Evans - More From the Vanguard med resten av opptaka. All musikken som trioen spelte inn 25. juni kom i 2005 ut samla som The Complete Village Vanguard Recordings, 1961.
Det veldige inntrykk som opptaka gjorde på datida sitt jazzpublikum kom av det intuitive samspelet som dei tre musikarane fekk til på dette stadiet av samarbeidet deira. Scott LaFaro utvikla seg enormt både teknisk og musikalsk dei to åra samarbeidet med Evans varde. Da han omkom i ei ulukke 6. juli 1961, blei Evans så skaka at han trekte seg tilbake frå jazzscena i fleire månader og først let seg overtale til ei ny plateinnspeling i oktober same år.
Punktspreiingsfunksjon
Punktspreiingsfunksjon (forkorta PSF) er ein funksjon som skildrar avbildinga av ei punktkjelde i eit optisk system, til dømes avbildinga av ei stjerne.
Pulkovo-observatoriet
Pulkovo-observatoriet er eit observatorium sør for St. Petersburg i Russland. Det vart grunnlagt i 1839 av Friedrich Georg Wilhelm von Struve. Fram til andre verdskrigen var dette eit av dei fremste observatoria innan posisjonsastronomi, dobbeltstjerneastronomi og spektroskopi. Under åtaket på Leningrad i 1941 vart observatoriet lagt i ruinar, men er seinare bygd opp att, og nyopninga fann stad i 1954. Det nye Pulkovo-observatoriet, som er eit av dei største i verda, held fram gamle tradisjonar, men arbeidsfeltet er blitt utvida med radioastronomi, solforsking og mykje meir.
Bustan al-Basha
Bustan al-Basha (arabisk بستان الباشا, òg skrive Bistan al-Basha; omsett: «Guvernørens hage») er ein landsby langs kysten av Middelhavet nord i Syria, ein del av Latakia guvernement. Han ligg søraust for Latakia og vest for Qardaha. I 2004 hadde Bustan al-Basha eit folketal på 1 603. Dei fleste innbyggjarane er alawittar og landsbyen er heimstaden til Makhlouf-familien som er i slekt med Assad-familien. I følgje Patrick Seale var innbyggjarane i Bustan al-Basha hovudsakleg på Det syriske sosiale nasjonalistpariet si side på midten av 1900-talet.
Kjelder
''
Verdsmeisterskapen i orientering 1991
Verdsmeisterskapen i orientering 1991, den 14. i sitt slag, vart avvikla i Mariánské Lázně i dåverande Tsjekkoslovakia, no Tsjekkia, dagane frå 20. til 25. august. Det var andre gongen landet arrangerte ein verdsmeisterskap i orientering, 19 år etter den fyrste. For fyrste gong stod fire individuelle tevlingar på programmet, likt fordelt menn og kvinner.
Deltakarane kom frå 28 land. Sverige dominerte meisterskapen med i alt sju (2-3-2) medaljar, framom arrangørlandet som tok fem (2-1-2) medaljar. Noreg vann to sølvmedaljar, begge kom i stafettane.
Klassisk-distanse – 17,5 km
<br style="clear:both;" />
Kort-distanse
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
Klassisk-distanse – 10,5 km
<br style="clear:both;" />
Bensbyn
Bensbyn er ein svensk tettstad i Luleå kommun i Norrbottens län i landskapet Norrbotten. I 2005 hadde tettstaden 434 innbyggjarar. Bensbyn ligg cirka ti kilometer nord for Luleå.
Schirmacher Ponds
Schirmacher Ponds er ei gruppe tjern av smeltevatn som ligg i Vassfjellet, 70 km nord for Humboldtfjella, langs kysten av Dronning Maud Land. Han vart oppdaga av Den tyske antarktisekspedisjonen under Alfred Ritscher i 1938–39 og kalla opp etter Richardheinrich Schirmacher, ein pilot på Boreas, eit av sjøflya på ekspedisjonen.
Boreas Peak
Boreas Peak er ein nunatak, 670 moh, ved nordsida av enden av Eurekabreen ved Rymill Coast i Palmer Land. Det beste utgangspunktet for å nå Eurekabreen frå George VI Sound er nær denne nunataken. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Boreas, nordavinden på gresk, i samband med stader i nærleiken er kalla opp etter vindar.
Pantsetjing
Pantsetjing er det å gje pant som tryggleik for eit lån. Pante kan ha form av
Handpant er den forma som blir nytta hjå ein pantelånar, som vurderer eigedelen ein ønskjer å pantsetja og betaler eit lån i høve til denne verdien. Dette er eit uformelt lån som kan takast opp av privatpersonar, som kan innløysa pantet innan ein viss frist.
Nicole av Hohenzollern
Nicole Helene er prinsesse av Hohenzollern etter å ha gifta seg med prins Carl Christian av Hohenzollern i juli 1999.
Butter Point
Butter Point er eit nes i McMurdo Sound i Antarktis. Området ligg ved munningen av Ferrarbreen på andre sida av sundet for Hut Point. New Zealand sin Scott Base var planlagt lagt her, fordi det var god tilkomst frå sjøen og vidare inn til platået på land. I staden så vart Pram Point vald som stad for basen. Neset vart namngjeve av laget til Scott som hadde eit depot her, mellom anna ein god del smør (butter på engelsk).
Berg i Gästrikland
Berg er ein tettstad i Gävle kommun i Gävleborgs län i landskapet Gästrikland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 215 innbyggjarar.
Amy
Amy (uttalt /eimi/) er eit kvinnenamn, ei engelsk-amerikansk form av det franske namnet Aimée, som tyder 'elska, kjær' – jamfør latin amata, 'elska'.
Bruk
Namnet Amy har tradisjonelt vore mykje brukt i USA, særleg ved midten av 1900-talet. Det hadde ein topp i 1975, då oppimot 2,1 % av nyfødde jenter fekk namnet. Det har også vore populært i fleire andre land, og var i 2011 det 14. mest brukte namnet i Irland og Skottland og det 27. mest brukte i Nederland.
Bruken av namnet i Noreg
Namnet kom i bruk i Noreg på 1800-talet, registrert brukt på ein treåring i Vestre Aker i folketeljinga for 1865.
Sørishavsstraumen
Sørishavsstraumen, òg kalla Den antarktiske sirkumpolare straumen eller Sørpolstraumen, er ein havstraum som flyt frå vest til aust kring Antarktis. Han er ein kraftig straum av kaldt vatn i Sørishavet. Straumretninga kjem av at vinden her bles frå vest mot aust, og han vert derfor òg kalla Vestavindsdriften eller Vestavindsstraumen.
Klipperruta, som er den raskaste sjøvegen i verda, følgjer straumen rundt tre kontinentale kapp eller nes - Kapp det gode håp (Afrika), Southeast Cape (Australia) og Kapp Horn (Sør-Amerika).
Struktur
Sørishavsstraumen går langs yttergrensa av Atlanterhavet, Stillehavet og Indiahavet, og er raskaste vegen mellom desse havbassenga. Om ein startar ved Sør-Amerika, renn han gjennom Drakesundet mellom Sør-Amerika og Antarktika og deler seg så ved Scotiaøyane i aust, der ein grunn varm grein renn nordover i Falklandstraumen og ei djupare grein går gjennom øyane og vidare aust før òg denne svingar nordover. Gjennom Indiahavet vert straumen delt i to av Kerguelenplatået i Indiahavet, og svingar så nordover igjen. Ein kan òg sjå ei svinging når han passerer midthavsryggen søraust i Stillehavet.
Dynamikk
Sørihavsstraumen vert driven av den kraftige vestavinden ved desse breiddegradene i Sørishavet.
Ved breiddegrader der ein har kontinent, vil vinden stuve opp vatn mot desse kontinenta. Men i Sørishavet er det ikkje noko kontinent som vatnet kan stuvast opp mot. Det finst forskjellige teoriar på kvifor Sørishavsstraumen er i balanse og ikkje bryt av nordover på grunn av jordrotasjonen og corioliskrafta. Den nordoverretta transporten er balansert av ein søroverretta, trykkdriven straumen under djupna til dei store ryggsystema. Somme teoriar knyter desse straumane saman direkte, og indikerer at det er stor oppvelling av djuphavsvatn i Sørishavet, der dette vatnet vert omgjort til lettare overflatevatn, og omforming av vatn i den motsette retninga i nord. Slike teoriar knyter storleiken til Sørishavsstraumen direkte til den globale termohaline sirkulasjonen, særleg med sirkulasjonen i Nord-Atlanteren.
Lars Bjarne Marøy
Lars Bjarne Marøy var ein norsk skribent og målmann. Marøy var medarbeidar i bladet Vestmannen, der han seinare tok over som bladstyrar (frå 2000 til 2002). Frå 2002 tok han til å skriva i bladet Målmannen, som han gav ut saman med Olav Torheim. Han var leiar for Vestlandske Mållag i ein tiårsperiode (1994-2004), og ein pådrivar for revitaliseringa av høgnorskrørsla på 1990-talet. Marøy har skrive eit hopetal med målpolitiske artiklar som er vortne publiserte i Vestmannen, Målmannen og på høgnorskportalen sambandet.no.
Vikersund Idrettsforening
Vikersund Idrettsforening er eit idrettslag heimehøyrande i Vikersund i Modum kommune. Laget vart stifta 16. desember 1894 som Vikersund Skiklub. I dag er Vikersund IF aktivt med i fotball, handball, volleyball og ulike skiidrettar; alpint, langrenn, skihopping og snøbrett.
Soge
Kristian Hovde var ein sentral utøvar i mellomkrigsåra, noregsmeister i 30 km langrenn i 1930 og sølvmedaljevinnar på 17 km under Ski-VM 1931. I dei siste tiåra er det i fremste rekke skihopparane Ole Gunnar Fidjestøl, Sturle Holseter og Line Jahr som har markert Vikersund IF i ymse tevlingar.
Sørpeis
Sørpeis er is som er danna når havvatnet i ferd med å fryse til fast is. Sørpeis er suppeaktig og seig, og kan nå ein meter eller meir ned frå overflata.
Vikersund Idrettsforening
Soge
Vikersund IF er medeigar i skiflygingsbakken Vikersundbakken.
Sørpeis
Farar
Sørpeis har ein framtoning som ei ikkje-newtonsk væske, noko som betyr at framtoninga hennar er som eit fast stoff inntil sørpeisen sine indre skjærkrefter går over ein gjeven terskel, og kan då plutseleg framsyne eigenskap til ei væske. Slik endring av framtoning kan opplevast som uforutsigbart.
Sørpeis kan danna bølgjer som er blitt omtalte som «slushbølge», på engelsk også «slurpee waves» og «slurpee slush».
Játssz még jazzgitár
«Játssz még jazzgitár» (ungarsk for Spel meir jazzgitar) er ein song av den ungarske musikkgruppa Mystery Gang, som vil verte gjeven ut i 2014. Songen er skriven av Péter Egri.
A Dal 2014
«Játssz még jazzgitár» er eit av bidraga i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.
Kvinneuniversitetet
Kvinneuniversitetet er eller har vore namn på tre ulike institusjonar i Noreg:
Berg i Linköping
Berg er ein tettstad i Linköpings kommun i Östergötlands län i Östergötland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 526 innbyggjarar. Berg ligg cirka 10 kilometer nordvest for Linköping.
Granvin stavkyrkje
Granvin stavkyrkje var ei stavkyrkje i Granvin i Hardanger, som vart riven rundt 1722. Det er ikkje bevart nokon kjende bygningsrestar frå kyrkja. Kyrkja stod på same tomta som dagens Granvin kyrkje, ved Granvinsvatnet.
Historie
Det finst ikkje noko grunnlag for ei detaljert datering av kyrkja. Eit "Granvin sokn" er nemnt i kjeldene i 1306, og det må altså ha funnest ei kyrkje i Granvin seinast då. Kyrkja vart utvida i tømmer to gonger: I 1690-92 med 20 gonger 20 fot (om lag 6 gonger 6 meter), og 1702-04 vart koret utvida med 16 fot (5 gonger 5 meter). Kyrkja er nemnt for siste gong i rapportar frå 1722, då som ein bygning halvt av stav og halvt av tømmer. Kort etterpå må ho ha vorte riven, så ein rapport frå 1885 seier at den noverande kyrkja då var nærare 200 år gammal.
Utsjånad
Det går fram av rekneskapa til kyrkja for 1699 - 1701 at ho var omgitt av ein svalgang. Denne må ha gått rundt heile kyrkja, då det i 1665 vert nemnt ein "svale i østre Bryst" (gavl). Eit tårn på taket vert omtala i 1660. Det vart fornya i 1690. Kyrkja hadde våpenhus i vestre ende og ved korinngangen på sørsida. Innvendig var kyrkja måla. Storleiken på skipet skal ha vore 46 fot gonger 22 fot (om lag 14 m x 7 m) og koret 36 fot gonger 18 fot (11 m x 6 m).
Lars Lillo-Stenberg
Lars Lillo-Stenberg er ein norsk musikar og låtskrivar frå Oslo. Han er særleg kjend som frontfigur og vokalist i musikkgruppa deLillos.
Lillo-Stenberg starta i 1984 deLillos, ei musikkgruppe som i hovudsak har spelt inn album i stilartane pop og rock. Frå starten hadde han med seg i gruppa bassisten Lars Fredrik Beckstrøm og Rune Lindstrøm, seinare også trommeslagaren Øystein Paasche og gitaristen Lars Lundevall.
Han er gift med skodespelaren Andrine Sæther.
NM i bryting 1973
Noregsmeisterskapen i bryting 1973 vart avvikla helga 31. mars og 1. april 1973 i Turnhallen i Oslo.
Kongepokalen vart tildelt Harald Barlie frå Sportsklubben 09 i 82-kiloklassa.
48 kg
<br style="clear:both;" />
52 kg
<br style="clear:both;" />
57 kg
<br style="clear:both;" />
62 kg
<br style="clear:both;" />
68 kg
<br style="clear:both;" />
74 kg
<br style="clear:both;" />
82 kg
<br style="clear:both;" />
90 kg
<br style="clear:both;" />
100 kg
<br style="clear:both;" />
Tarachine-ike
Tarachine-ike er ein liten innsjø mellom Måkedammen og Minami-ike sør på Aust-Ongul. Han vart kartlagt og namngjeven av Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE) i 1957.
Sekret av Ronela Hajati
Om songen
«Sekret» er skriven og komponert av Hajati sjølv og produsert av den albanske musikkprodusenten Marko Polo. Songen kombinerer tradisjonelle og moderne element, og er ein uptempo-låt innan etnisk pop-sjangaren med folkemusikk-element. Hajati gav ut «Sekret» på eige forlag 2. desember, og låten vart seinare omarbeidd i samarbeid med den nederlandske musikkprodusenten Diztortion i London. Songen hadde opprinneleg albansk tekst, men ein engelskspråklig versjon vart gjeven ut saman med ein tilhøyrande muiskkvideo 4. mars 2022.
Den albanske ålmennkringkastaren Radio Televizioni Shqiptar (RTSH) plukka ut songen til å delta i den 60. tilskipinga av songtevlinga Festivali i Këngës. Tevlinga bestod av to semifinalar 27. og 28. desember, med finale 29. desember 2021. Vinnaren fekk representere Albania i Eurovision Song Contest. «Sekret» avanserte til finalen, og juryen kåra han til slutt som vinnar. «Sekret» vart dimed det albanske bidraget til Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia.
I Eurovision Song Contest i Torino var «Sekret» det fyrste bidraget på scena i den fyrste semifinalen tysdag 10. mai, og vart nummer 12 av 17. Sidan songen ikkje vart blant dei ti beste, kvalifiserte han seg ikkje til finalen laurdag 14. mai.
Kvinnene på Våler Skurlag
Kvinnene på Våler Skurlag var 13 kvinner som i 1975 vart oppsagde frå arbeidsplassen sin fordi dei var kvinner. Dette var ikkje første gongen kvinner vart oppsagde på grunn av nett fordi dei var kvinner, men det skulle verta siste gong i Noreg at det vart brukt som offisiell grunn.
Bakgrunn
Norske fagforbund hadde sidan 1930-åra arbeidd for å innarbeida ansiennitetsprinsippet, det vil seia at sist tilsette må gå først ved oppseiingar. Regjeringa hadde utarbeidd eit forslag til eit lov om likestilling mellom kjønna, men Likestillingsloven vart ikkje vedteken før i 1978. Ved Våler Skurlag såg leiinga bort frå ansiennitet, og lét såkalla «sosiale» argument vega tyngst ved oppseiingane. Menn vart føretrekte fordi dei vart sett på som hovudforsørgjarar.
Oppseiingar
I 1974 vart arbeidarane informert om at bedrifta planla omleggingjer og rasjonalisering, men at ein ikkje rekna med oppseiingar, berre naturleg avgang. I januar 1975 drøfta fagforeininga moglege oppseiingar. Utgangspunktet for den seinare konflikten, bedrifta si rasjonalisering, vart godteke av tillitsmenn og fagforeininga utan motargument eller protestar. Dei tok berre stilling til kven som skulle seiast opp.
Tidleg i april 1975 vart tre av kvinnene i høvleriet bedne av bedriftsleiinga om å slutta frivillig. Kvinnene nekta. 15. april fekk alle tilsette kvinner ved skurlaget oppseiingsbrev. Dei sende straks inn protest, og hevda at oppseiingane var kvinnediskriminerende. I mai vart det halde eit allmøte i fagforeininga. Der stemde dei fleste tillitsmennene og eit fleirtal av dei mannlege arbeidskameratane for at kvinnene måtte gå. Voteringsresultatet vart 105 for, 8 blanke og 35 mot.
16. mai 1975 inngjekk LO og NAF i Oslo ei avtale om at sju av kvinnene skulle få attende jobben. Oppseiingane vart dømde som klårt usaklege, og 11. juni fekk dei sju kvinnene stadfesting på at oppseiingane var trekt attende. Bedriftsleiinga hevda at rasjonalisering og nedbemanning var heilt naudsynt, og sju menn vart oppsagde i staden for kvinnene. Denne gongen vart ansiennitetsprinsippet følgt. Politisk radikale grupperingar la vekt på at dette ikkje berre hadde vore ein kvinnekamp, men at bedriftsleiinga ved å seia opp kvinnene i første omgang, hadde lagt opp til splitting, der arbeidarane skulle stått saman i kampen om retten til arbeid.
Sørskogbygda Idrettslag
Sørskogbygda Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i 2412 Sørskogbygda i Elverum kommune, stifta i 1915. Laget har vore aktivt i fotball, handball, ski og skiskyting.
Idrettslaget vart skipa som Kynnberget skilag. Sørskogbygda IL har særleg markert seg i handball for kvinner. I åra frå 1964 til 1970 var kvinnelaget eit av dei aller beste laga i Noreg og vann cupfinalen både i 1967 og 1969, med Jorunn Tvedt som det største namnet. Skiskyttaren Rolf Storsveen deltok internasjonalt i 1980-åra.
Calf Point
Calf Point er eit nes mellom enden av Nielsenbreen og Penelope Point på vestkysten av Robertson Bay, nord i Victoria Land. Det vart kartlagd og namngjeve i 1911 av Northern Party leia av Victor Campbell, under Terra Nova-ekspedisjonen etter dei mange unge selkalvane som ein såg her.
Ian Holm
Sir Ian Holm er ein engelsk skodespelar som er kjend frå teaterverk og mange filmroller. Han mottok ein Tony Award i 1967 for beste mannlege skodespelar for opptredenen som Lenny i The Homecoming og ein Laurence Olivier Award for beste mannlege skodespelar i 1998 for tittelrolla i King Lear. Han vart nominert til Oscar-prisen i 1981 for birolla som friidrettstrenaren Sam Mussabini i Ildvognene. Andre velkjende filmroller han har spelt er Ash i Alien, Fader Vito Cornelius i Det femte element og hobbiten Bilbo Lommelun i Peter Jackson sine filmatiseringar av Ringdrotten og Hobbiten av J.R.R. Tolkien.
Bakgrunn
Ian Holm Cuthber var fødd av skotske foreldre i Goodmayes i Essex. Mora, Jean Wilson (fødd Holm) var sjukepleiar og faren, James Harvey Cuthbert var psykiater og ein av pionerane for elektrosjokkterapi. Han hadde ein storebror, Eric, som døydde i 1943. Ian Holm gjekk på den uavhengige skulen Chigwell School i Essex. Foreldra hans flytta til Mortehoe i Devon og deretter Worthing der Ian blei med i ei dramaforeining. Eit besøk til tannlegen førte til at han fekk helsa på Henry Baynton, ein vidkjend Shakespeare-skodespelar som hjelpte Holm å trena seg opp til å bli tatt inn på Royal Academy of Dramatic Art, der han sikra seg ein plass i 1949. Studia hans blei avbrotne eitt år seinare då han blei innkalla til militærteneste i den britiske hæren. I denne tida vart han stasjonert i Klagenfurt i Austerrike og vart forfremja til visekorporal. Studia vart avbrotne for andre gong då han melde seg frivillig til å reisa på skodespelarturné i USA i 1952. Holm vart endeleg uteksaminert frå RADA i 1953. I studietida hadde han blitt tilbode «spydberar»-roller ved teateret i Stratford. Han vart tildelt stadig viktigare roller og blei verande der i 13 år.
Karriere
Holm var ei etablert stjerne ved Royal Shakespeare Company i Stratford før han gjorde sitt inntog på fjernsyn og film. I 1965 spelte han Richard III in BBC-serien The Wars of The Roses, basert på RSC-produksjonen av skodespela, og gradvis vart han eit kjent namn med mindre roller i filmar som Å, for en herlig krig (1969), Nicholas and Alexandra (1971), Mary, Queen of Scots (1971) og Young Winston (1972). I 1967 vann han ein Tony Award for beste mannlege skodespelar som Lenny i The Homecoming av Harold Pinter. In 1977 var Ian Holm med i miniserien Jesus fra Nasaret som saddukearen Zerah og spelte ein skurkaktig marokkanar i March or Die. Året etter spelte han J.M. Barrie i den prisvinnande BBC-serien The Lost Boys, der sonen hans, Barnaby Holm spelte den unge George Llewelyn Davies.
In 1981 spelte han Frodo Lommelun i ein radioversjon av Ringdrotten av J.R.R. Tolkien.
Holms første filmrolle som fekk ringverknader var som den svikefulle androiden Ash i filmen Alien (1979) av Ridley Scott. Måten han portretterte Sam Mussabini på i Ildvognene (1981), gjorde han fortent til ein spesialpris under Filmfestivalen i Cannes og ein Oscar-nominasjon for beste mannlege skodespelar i ei birolle. Heime i England vann han BAFTA-prisen i same kategori for same film. I 1980-åra hadde han minneverdige roller i Time Bandits (1981), Greystoke: Legenden om Tarzan, apenes konge (1984) og Terry Gilliams Brazil (1985). Han spelte forfattaren av Alice i Eventyrland, Lewis Carroll, fantasifilmen Dreamchild (1985) der Dennis Potter hadde skrive manus.
I 1989 vart Holm nominert til ein BAFTA for TV-serien Game, Set and Match. Serien er basert på romanane av Len Deighton og fortel historia om ein offiser (Holm) som oppdagar at hans eiga kone er ein fiendtleg spion. Han heldt fram med å framføra Shakespeare, og spelte saman med Kenneth Branagh i filmen Henry V (1989) og spelte Polonius i Mel Gibson-versjonen av Hamlet (1990). Holm og Branagh samarbeidde på nytt i Mary Shelley's Frankenstein (1994), der han spelte [[Victor Frankenstein, faren til Branaghs rollefigur.
Holm vart stadig meir kjend i løpet av 1997 då han spelte to prominente roller, som den stressa, men fintfølande presten Vito Cornelius i Det femte element og den forpinte advokaten i Den søte ettertid. I 2001 spelte han i From Hell som legen William Withey Gull. Same året portretterte han Bilbo Lommelun i den banebrytande filmen Ringenes herre: Ringens brorskap. He gjorde ein ny opptreden i den siste filmen i trilogien; Ringenes herre: Atter en konge (2003). For dette vann han ein delt heiderspris frå Screen Actors Guild tildelt skodespelarane i filmen. Han gjentok rolla som den eldre Bilbo Lommelun i filmane Hobbiten: En uventet reise (2012) og Hobbiten: Femhærerslaget (2014).
Holm har to gonger blitt nominert til Emmy-prisen. Ein gong for ei kringkasting av ei oppsetning av King Lear i 1999, og ein annan gong for ei birolle i HBO-filmen The Last of the Blonde Bombshells med Judi Dench i 2001. Holm har lese inn voice-over for mange britiske fjernsynsdokumentarar og reklamar.
Ian Holm har vore med i to David Cronenberg-filmar: Naken lunsj (1991) and eXistenZ (1999). Han var favorittskodespelaren til Harold Pinter, dramatikaren som ein gong utbraut: «Han tek på seg skoen min, og han passar!» Holm spelte Lenny i uroppsetninga av Pinters meisterverk The Homecoming.
Holm har spelt Napoleon Bonaparte tre gonger: fyrst i fjernsynsserien Napoleon and Love (1972); deretter i Terry Gilliams komiske Time Bandits (1981) og til slutt, i 2001, spelte han den falne leiaren i eksil i filmen The Emperor's New Clothes.
Personleg liv
Ian Holm har vore gift fire gonger. Dei fyrste tre ekteskapa hans enda i skilsmisse. I 1991 gifte han seg med si tredje kone, skodespelaren Penelope Wilton, i Wiltshire. Dei spelte saman i fjernsynsserien The Borrowers (1993) på britisk TV. Dei skilde seg i 2001. I dag er han gift med kunstnaren Sophie de Stempel, som har lært av og sete modell for Lucian Freud.
Ian Holm har fem born; tre døtrer, (Jessica, Sarah-Jane and Melissa) og to søner (Barnaby og Henry) med tre kvinner, inkludert dei fyrste to av dei fire konene hans.
Holm vart behandla for prostatakreft i 2001.
Fotnotar
Engelsk Wikipedia oppgav desse fotnotane:
Osbumagasinet
Osbumagasinet (òg kalla Osvatnet) er ein innsjø og eit kraftmagasin i Sunndal kommune i Møre og Romsdal. Han er magasin for Osbu og Aura kraftverk og vart danna då Osvatnet vart oppdemd og flaut saman med dei høgareliggande sjøane Langvatnet og Sandvatnet og fleire mindre vatn til eit 11 kilometer langt samanhengande magasin.
Os Turnforening
Fotball
Aktiviteten rundt Os Turn var stor på 1970-talet og mange deltok i dugnader. Det vart bygt nytt klubbhus, ny tribune og ein idrettshall vart planlags.
Os vann i 1973-sesongen Vestland Nord-avdelinga i dåverande 3. divisjon, og rykte opp i 2. divisjon etter kvalifiseringskampar mot Odda IL. Sesongen etter overraska laget stort og gjekk heilt til topps i A-avdelinga framfor Fredrikstad Fotballklubb og Bryne Fotballklubb, med Erik Just Olsen, Svein Gunnar Rein og Gunnar Moberg som dei førande spelarane.
Såleis spelte Os i 1975 i norsk 1. divisjon, saman med dei beste fotballaga i Noreg. Sesongen enda med seriegull til Viking FK framfor SK Brann, medan Os hamna på ein desidert sisteplass av dei tolv laga i serien. Laget måtte nøye seg med fem uavgjortkampar som best, ingen seriekamp bikka Os sin veg. Etter tre nye sesongar i 2. divisjon rykte Os ned til 3. divisjon etter 1978-sesongen.
Sidan 2011 har Os spelt på 4. nivå i norsk seriefotball.
Ski-NM 1963
Noregsmeisterskapen på ski 1963 i nordiske greiner vart avvikla i tida 16.-24 februar 1963. Fem av dei ni tevlingane fann stad i Lørenskog og i Rælingen i Akershus, medan fire vart avvikla i Birkenes i Aust-Agder. Menn tevla i hopprenn, kombinertrenn og fire langrennsøvingar, medan kvinnene tevla i to langrennsøvingar. Hoppøvingane fann stad i Marikollen i Rælingen.
15 km
Stad: Lørenskog
<br style="clear:both;" />
30 km
Dato: 21. februar 1963
Stad: Lørenskog
<br style="clear:both;" />
50 km
Dato: 17. februar 1963
Opera Nordfjord
Opera Nordfjord er eit operaselskap på Nordfjordeid som blei oppretta i 1998 på eit initiativ frå ekteparet Kari Standal Pavelich og Michael Pavelich. Operaen har fleire produksjonar i løpet av året,, og set opp opera, operette og musikalar. Han driv også samarbeidsprosjekt med skular som Firda VGS og Eid VGS. Sidan 2009 har operaselskapet halde til i Operahuset Nordfjord.
Ski-NM 1963
50 km
<br style="clear:both;" />
Opera Nordfjord
Produksjonar
(utval)
Ski-NM 1963
5 km
Dato: 17. februar 1963
10 km
Dato: 16. februar 1963
Stad: Birkenes
<br style="clear:both;" />
Kombinert
Dato: 22./23. februar 1963