cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arinbjørn herse
Arinbjørn herse (Arinbjörn hersir), fødd omkring 900 og død omkring 970, var ein norsk stormann og skald.
Arinbjørn var ein mektig hovding og herse i Firdafylke, og far hans var Tore Roaldsson herse. Mor hans var Arntrud Arinbjørnsdotter; ho var etterkomar etter skaldane Brage Boddason og Erp lutande. Opplysningar om denne slekta finst i den islandske Landnåmaboka (kafli 22).
Jacques-Laurent Agasse
Liv og gjerning
År 1800 etablerte Agasse seg i London som dyremålar. Han var snart kjend for sine framstillingar av hestar og hundar. Han måla ville og eksotiske dyr òg, som han studerte i London Zoo. Frå 1801 til 1845 stillte han regelmessig ut i Royal Academy of Arts. Eit av hans fremste verk er Das Gestüt von Lord Rivers in Stratfield Saye (omkring 1806). Han laga også sjangermåleri, mellom anna frå Themsen, og illustrete biologibøker. I sine seinare år måla han også portrettmåleri.
Agasse, som var ugift, levde av kunsten sin, men vart aldri rik av han. Han døydde i London i 1849.
Arinbjørn herse
I ei strofe i diktet «Arinbjarnarkvida» er namnet på farfaren (Hroald) nemnt. I diktet nemner òg skalden at Arinbjørn budde i Fjordane (es í Fjǫrðum býr) og det er gissa på at han budde på Vereide i Gloppen kommune.
Vardø Idrettslag
Vardø Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i Vardø i Finnmark, stifta 4. september 1911. Idrettslaget er aktivt med i fotball og handball. Vardø IL spelar i svarte bukser og elles grøne fargar.
Vardø IL sitt fotballag spelte i 1975-sesongen i 2. divisjon Nord-Noreg. I 1986 tok laget seg til 2. andre runde i noregmeisterskapen, der det på heimebane vart tap 0-2 mot den komande noregsmeisteren Tromsø Idrettslag.
Samuel Birmann
Samuel Birmann var ein sveitsisk landskapsmålar. Han var fødd og døydde i Basel, og er rekna til kunstretninga romantikken.
Dei tidlege landskapsmåleria hans var sterkt påverka av faren Peter Birmann, som han vart utdanna hos. Deretter fann han motiva sine i Jurafjella og i nærområda i Baden. Seinare sette han mest pris på motiv han fann i Berner Oberland, i kantonen Valais og i Savoie.
Mange seinare verk, dei viktigaste frå tida etter 1820, finst i dag i Kunstmuseum Basel.
Arinbjørn herse
I Egilssoga blir det fortalt at sonen til Harald Hårfagre, Eirik Blodøks, miste mor si då han var tre år gamal; han kom då i fostring hjå Tore Roaldsson og Arinbjørn og Eirik vart dermed fosterbrør. Arinbjørn var seinare i livet ein trufast tilhengar av kong Eirik (ca 895–954) og følgde med han då han vart driven ut av landet etter at Håkon den gode (Adalsteinsfostre) vart konge omkring år 934. Arinbjørn fór med kongen til Orknøyane og derifrå herja dei i Skottland og England. Eirik var ei tid konge i Northumberland men i den angelsaksiske krønika er det sagt at Eirik Blodøks vart «driven ut av Northumbria» i 954 og truleg døydde han om lag på den tida.
Etter at Eiriks Blodøks var død, slutta Arinbjørn seg til sonen hans, kong Harald Gråfell og var seinare med på hærferda til Danmark, der begge fall i slaget mot den danske vikinghovdingen Gull-Harald, ved Hals i Limfjorden (omkring 970).
Arinbjørn var ein nær ven av skalden Egil Skallagrimson og han er ein av hovudpersonane i Egilssoga. Der er det fortalt at Arinbjørn skal ha redda livet til Egil, då han ved eit høve kom i usemje med kong Eirik Blodøks. Egil dikta «Arinbjarnarkvida», eit minnekvad om Arinbjørn herse. Ikkje alt av diktet er blitt bevart.
Arinbjørn skal ha vore ein god skald, men han er ikkje nemnd i Skaldatal. Ingen dikt av han er kjende.
Chris Botti
Christopher Stephen «Chris» Botti er ein USA-amerikansk trompetist og komponist.
Ostia
Ostia eller Ostia Antica ('Gamle Ostia') var hamnebyen til Roma i antikken. Byen låg ved munningen av Tiber, rundt 24 km sørvest for Roma.
Byen var opphavleg ein militærkoloni forskansa med ein bymur. Keisar Claudius byrja grunnleggja hamna her i år 42, og Nero opna henne i 54. I 100-106 blei så anlegget utvida av keisar Trajan. Ostia var særleg viktig for innførselen av korn til Roma. Det blei reist fleire lagerbygg (horrea) her, og fleire større bustadhus (insulae). På det meste kan byen ha hatt eit folketal på 50 000.
I tidleg kristen tid var Ostia framleis ganske viktig, men då Romarriket blei oppløyst og Tiber endra løp blei byen gradvis fråflytta. Han blei heilt forlaten på 800-talet, også på grunn av arabiske sjøåtak. Hamneverksemda var i stor grad flytt til Portus. I mellomalderen blei stein frå Ostia brukt til å reisa fleire nyare bygg. Ruinane som er igjen i byen er likevel arkeologisk viktige ettersom dei viser romerske nyttebygningar som i stor grad har forsvunne i andre byar.
I dag ligg Ostia om lag 5 km frå kysten. Ostia Lido er ein ny by sørvest for gamle Ostia, og er ein populær badeby som no er del av Roma.
Bhangra
Bhangra er ein folkemusikk- og dansetradisjon frå Panjab i noverande India og Pakistan, kjenneteikna av rytmisk tromming på dhol eller dholak, energiske armrørsler og hopp og fargerike draktar. Stilen er blitt vidareutvikla både i Sør-Asia og i den sørasiatiske diasporaen, særleg i Storbritannia, med gjensidig påverknad mellom dei ulike miljøa.
Bakgrunn
Namnet «bhangra» er avleidd av bhang, 'hamp', som lenge er blitt dyrka i Panjab. Dette var ein dans kjenneteikna av energiske hopp, spark og kroppsbøyingar som blei utført i samband med vårhøgtida baisakhi. Dansen blei opphavleg berre utført av menn, medan den tilsvarande kvinnedansen er giddha. I nyare tid har også kvinner byrja dansa bhangra.
Dansen blei utført til korte songar, boliyan, akkompagnert av ei stor, tosida tromme, dhol. Trommeslagaren stod i midten av ein sirkel av dansarar. Eine sida av tromma blir slått med ei stor og andre sida med ei lita stikke, noko som gjev musikken ein synkopert rytme. Denne rytmen har kjenneteikna ulike variantar av bhangra sidan. Dei vanlegaste instrumenta ein opphavleg brukte saman med dhol var iktara og surta. Andre panjabiske folkemusikkinstrument er mellom anna tumbi, chimta, sapera og sarangi.
I tidlege former av dansen kunne menn opptre i bar overkrop med dansebjøller rundt livet. For å uttrykka styrke kunne dei dansa på ein fot.
Vidare utbreiing
Frå midten av 1900-talet byrja musikkforma og dansen å bli kjend utanfor Panjab. Bhangra blei utvida til å utførast ved ulike feiringar og festivalar. Omgrepet blei utvida til også å visa til musikken ein dansa bhangra til, og musikkstilen blei utvida ved at ein kunne bruka mindre dholak-trommer, tabla og andre indiske instrument som fele, fløyte, harmonium eller siter til. Seinare på 1900-talet kom også vestlege instrument som trommesett, synthesiser, gitar, mandolin og saksofon til. På 1960- og 1970-talet blei bhangra spreidd i India av utøvarar som Kuldip Manak, Amar Singh Chamkila og A.S. Kang.
I Storbritannia laga britisk-indiske musikkgrupper som Alaap musikk som blanda bhangra og discoteknikkar. Seinare utøvarar blanda musikkstilen med inspirasjonar frå reggae, rapp og andre afroamerikanske og karibiske musikkstilar. Den første bølgja av vestleg bhangramusikk hadde kjerne i Southall i London, og fokuserte mest på dans og moro med svært enkle songtekstar. Rundt midten av 1990-talet byrja artistar som Apache Indian og Fun-Da-Mental å også ta opp meir seriøse tema, som rasisme og hiv/aids. Ein større bruk av engelsk eller både panjabi og engelsk i staden for berre panjabi gjorde musikkforma meir tilgjengeleg for eit større publikum. Indisk bhangra gjekk gjennom ei parallell utvikling, der utøvarar som Malkit Singh og Gurdas Maan til dømes kunne ta i bruk elektronisk musikk og song på forenkla panjabi og fleire andre indiske språk. Bhangra og bhangrainspirert musikk og dans er blitt vist i indisk film, og har dermed nådd ut til fleire.
Philipsburg
Philipsburg er hovudstaden og den største byen i Sint Maarten. Byen fungerer som det kommersielle sentrum av øya St. Martin, der Sint Maarten er den sørlege halvdelen.
Historie
Philipsburg vart oppdaga av Kristoffer Columbus 11. november 1493, men allereie før han kom til øya budde ein indiansk folkegruppe der. Byen vart grunnlagt i 1763 av John Philips, ein skotsk kaptein i den nederlandske marinen, og vart snart eit travelt sentrum for internasjonal handel.
Prinsesse Juliana internasjonale lufthamn
For mange har fotograferinga av fly som landar på Prinsesse Juliana internasjonale lufthamn, vest for Philipsburg, vorte ein stor grunn i seg sjølv til å besøke Sint Maarten.
Mount Bursey
Mount Bursey er eit breitt, isdekt fjell, 2780 moh, som dannar austenden av Flood Range i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga av medlemmar av U.S. Antarctic Service (USAS) på flyturar i 1940, og kalla opp etter Jacob Bursey, som deltok på Byrd-ekspedisjonen (1928–30) og var hundeførar med laget frå USAS som drog med hundeslede til vestenden av Flood Range i desember 1940.
R.A. Lafferty
Raphael Aloysius Lafferty var ein amerikansk forfattar. Han har særleg godt omdømme for novellene sine innan science fiction/fantasy-sjangeren, men publiserte også historiske romanar.
Philipsburg
Prinsesse Juliana internasjonale lufthamn
Grunna den korte rullebana må flya fly i uvanleg låge høgder, om lag 10-20 meter, over stranda Maho Beach. Når flya tek av skapar dei kunstige bølgjer i sjøen. Det kan vere farleg, så dei lokale styresmaktene har sat opp åtvaringar på gjerda rundt flyplassen.
R.A. Lafferty
Priser
Lafferty blei nominert til Hugo for romanen Past Master og novellene «Continued on the Next Rock», «Sky» og «Eurema's Dam». For sistnevnte fekk han ein delt Hugo for beste novelle i 1973 (den andre vinnernovella var «The Meeting» av Frederik Pohl og Cyril M. Kornbluth).
Han blei nominert til Nebulaprisen fleire gonger, men mottok den aldri for eit enkelt verk. I 1990 fekk han imidlertid hedersprisen World Fantasy Award for Life Achievement.
Propaganda av Sparks
Propaganda er det fjerde studioalbumet til den amerikanske rockegruppa Sparks, utgjeve 11. november 1974.
Utgjeving
Albumet følgde eit halvt år etter Kimono My House og vart ein suksess i Storbritannia og USA. Det nådde niandeplassen på UK Album Chart (som var den nest høgaste plasseringa deira i Storbritannia i nesten 43 år før Hippopotamus i 2017) og 63. plassen på Billboard 200 (som er den høgaste plasseringa deira i det landet).
Singlane «Never Turn Your Back on Mother Earth» og «Something for the Girl with Everything» var ikkje like suksessrike som dei frå Kimono My House, men begge nådde topp 20 i Storbritannia, på høvesvis 13. og 17. plass. I Frankrike vart «At Home, at Work, at Play» gjeven ut i lag med «Propaganda» som kom ut på singel i staden for «Something for the Girl with Everything». I USA vart «Achoo» gjeven ut som den einaste singelen på albumet.
Mottaking
I ei melding for Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies (1981) skreiv Robert Christgau: «Fans av desse sjølvlaga toskane omtaler dei absolutt ikkje som pop fordi dei kjem på AM-radio - for ein gongs skuld gjer programmerarane jobben sin. Så er det fordi dei syng i eit høgt register? Eller fordi ein god rytme gjer dei endå meir ukomfortable enn andre reiskap for eit godt levd liv?; 'Vend aldri ryggen til moder jord,' syng eller brummar dei i ein stil unaturleg nok til å avslutta det noverande kjærleiksforholdet ditt eller drepa kaktusane dine, og eg må trass alt vera ein naturleg mann, for eg kan ikkje tola motsetninga.»
Dave Connolly frå AllMusic rørte kritikken: «Den veldige utstrøyminga av ord og idear, understreka av gitarar og klaverinstrument med ofte skiftande rytmar, anten fråstøyter eller tiltrekker lyttarar.» Likevel meinte han «nærsynte» amerikanske lyttarar var meir kritiske til «kryssinga på albumet mellom 10cc og powerpop på slutten av 70-talet», og konkluderte med at «Propaganda er framleis ein dei beste prestasjonane til Sparks, full av ein sløyfa sjarm som held fram å fengsla dei opensinna engelske lyttarane».
Nyutgjevingar
Propaganda vart gjeve ut på nytt og ommastra av Island i 1994 og 2006. Den første utgåva på Island Masters la til b-sidene «Alabamy Right» og «Marry Me». '21st Century Edition' inkluderte òg eit intervju frå Saturday Scene spelt inn i november 1974.
MS «Ullensvang»
M/S «Ullensvang» var eit motorskip bygt i 1952 for Hardanger Sunnhordlandske Dampskibsselskap. Skipet gjekk i rutefart for HSD til 1980 i kombinert laste og passasjertrafikk.
Historie
Skipet vart levert frå Bergen Mekaniske Verksted i juni 1952. Ho vart i flåten til HSD fram til juni 1980, då det vart seld til Baltic Coaster Association i Georgetown på Caymanøyane. I 1982 vart ho seld vidare til Albert A. Selby i Bridgetown på Barbados og ho fekk namnet «Stella S II». Skipet vart overført til Roseau i Dominica i 1990 og i 1996 seld til Benedict McLawrence her. Ho fekk då namnet «Anestine Mac». I desember 2000 vart ho sett på stranda ved Charlestown på Nevis som vrak.
Barracouta Ridge
Barracouta Ridge er ein lang taggete rygg som endar nord for Webster Knob. Ryggen er ei forlenging frå foten av Mount Fridtjof Nansen til toppen av Strombreen i Dronning Maudfjella. Han vart oppdaga og vitja i 1929 av det geologiske laget under Laurence Gould på Byrd-ekspedisjonen i 1928–30, og vart klatra av geologar frå den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1963–64. Det skildrande namnet vart gjeve av den sørlege gruppa og kjem av dei tannliknande tindane langs toppen av ryggen, som minnar om tennene til ein barracuda.
Iain M. Banks
Iain Menzies Banks var ein skotsk forfattar som skreiv sciencefictionbøker som Iain M. Banks og anna slags skjønnlitteratur som Iain Banks. Den første skjønnlitterære romanen hans var The Wasp Factory. Som sciencefictionforfatter er han kjend for Cultureserien som han har bygge opp gjennom ei rekke bøker.
Banks studerte engelsk språk og filosofi ved universitetet i Stirling. Han gifta seg i 1992 og budde i North Queensferry, ein by på nordsida av Firth of Forth. I seinare år var Banks ein forkjempar for skotsk sjølvstende. Etter den britiske deltakinga i okkupasjonen av i Irak i 2003 støtta han også kampanjen for å stille den britiske statsministeren Tony Blair for riksrett. I protest skar han opp sitt britiske pass og postla det til Downing Street 10 (statsministerboligen).
3. april 2013 blei det kjent at Iain Banks hadde fått diagnosen gallekreft med spreiing. Han døydde berre to måneder seinare, 9. juni 2013.
Rockestra Theme
«Rockestra Theme» er ein song av Wings frå 1979 på det siste studioalbumet deira, Back to the Egg. Songen vart gjeven ut som den fjerde og siste singelen frå albumet. Singelen kom berre ut i Frankrike.
Innspeling
Songen vart spelt inn 3. oktober 1978 i Abbey Road Studios av eit stjernelag av musikarar som fekk namnet «Rockestra», sjølv om songen teknisk sett er tilskriven Wings.
Av musikarar som spelte på songen (og på «So Glad To See You Here», som òg er på Back to the Egg, finn ein Denny Laine, Laurence Juber, David Gilmour, Hank Marvin, Pete Townshend (gitar), Steve Holley, John Bonham, Kenney Jones (trommer), Paul McCartney (piano, bass ), John Paul Jones, Ronnie Lane, Bruce Thomas (bass), Gary Brooker, Linda McCartney, Tony Ashton (klaverinstrument), Speedy Acquaye, Tony Carr, Ray Cooper, Morris Pert (perkusjon), Howie Casey, Tony Dorsey, Steve Howard og Thaddeus Richard (blåsarar).
Ein person som eigentleg skulle delta i supergruppa var Jeff Beck. Etter McCartney spurte om han ville vere med, sette Beck som krav at han ville ha vetomakt over sine eigne gitarparti, og McCartney droppa å ta han med.
I eit intervju i 2001 på VH1 sa McCartney at Keith Moon var meint å delta i «Rockestra», men døydde ein månad før innspelinga fann stad. Kenney Jones, som erstatta Moon på trommer i The Who, var med i staden. I boka Paul McCartney: Recording Sessions (1969-2013) sa Wings-trommisen Steve Holley at opplevinga var «skremande».
«Rockestra Theme» vann Grammyprisen for beste rockeinstrumental. Songen vart nytta som kjenningsmelodi for ymse idrettsprogram.
Dalsbygda kyrkje
Dalsbygda kyrkje er ei langkyrkje frå 1960 i Os kommune i Innlandet.
I Dalsbygda vart ein hjelpekyrkjegard med kapell innvigd i 1910. Fyrst nokre tiår seinare vart et aktuelt å byggje kyrkje. Ho vart teikna av Jens Jens Ormhaug og innvigd i 1960 som kyrkjestove eller ei slags småkyrkje. Dette bygget fekk takryttar og 1970 og sakristi i 1976 og vert sidan 1982 titulert som kyrkje. Også kapellet er framleis i bruk.
Pieter Huistra
Pieter Egge Huistra betre kjend som Pieter Huistra er ein tidlegare nederlandsk fotballspelar.
Triceps
Triceps (frå latin «trehovda») kan vise til to ulike musklar:
Hornindal idrettslag
Hornindal idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i Hornindal kommune i Sogn og Fjordane fylke. Laget vart skipa i 1921, men skriv likevel soga si attende til 1910, då Indre Hornindals idrettslag, som gjekk inn i Hornindal idrettslag i 1938, vart stifta.
Emmaboda kommun
Emmaboda kommun ligg i det svenske länet Kalmar län i landskapet Småland. Kommunen grensar til nabokommunane Nybro, Kalmar og Torsås i Kalmar län, Karlskrona og Ronneby i Blekinge län og Tingsryd og Lessebo i Kronobergs län. Administrasjonssenter i kommunen er Emmaboda.
Still Crazy After All These Years
Still Crazy After All These Years er det fjerde studioalbumet til Paul Simon og kom ut i 1975.
Akrobat
Akrobat er ein person som utfører akrobatikk, ulike gymnastiske kunstar, fysiske øvingar og vågestykke. Akrobatar opptrer gjerne som underhaldarar, særleg på sirkus, som gateartistar eller i varietéshow, og kan bruka prangande kostyme og muskk til utøvinga si. Nokre vanlege akrobatikknummer kan vera balanse- eller trapesnummer. Akrobatiske evner kan òg nyttast av artistar og utøvarar innan til dømes dans, scenekunst og idrett.
Emmaboda kommun
Tettstader
Emmaboda kommune har seks tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Hornindal idrettslag
Laget har grupper for alpint, barneidrett, fotball, friidrett, hopp, langrenn, skiskyting, trim og volleyball.
Terje Wanberg
Terje Willy Wanberg var ein norsk forleggjar og redaktør.
Nova – Fantastiske Fortellinger
Frå 1971 var Wanberg både forleggjar og redaktør for Science Fiction-magasinet, som i 1973 endra namn til Nova – Fantastiske Fortellinger før Øyvind Myhre tok over som redaktør i 1974. Bladet heldt det gåande til 1979, og gjenoppsto som Terra Nova for to utgjevingar i 1988.
Nova Science Fiction
Forlaget ga også ut fire billigbøker i serien Nova Science Fiction:
Bokklubben Nova
Bøkene i forlaget var tilgjengelege i tinging gjennom Bokklubben Nova, som også hadde importerte bøker og bøker fra andre forlag til sals.
Still Crazy After All These Years
Albumet produserte fire hitsinglar, «Gone at Last», «My Little Town», «50 Ways To Leave Your Lover» (#1) og tittelsporet. Albumet vann prisen for «Årets album» under Grammy-utdelinga i 1975. Under takketalen takka Simon Stevie Wonder, som hadde vunne prisen dei to føregåande åra for Innervisions og Fulfillingness' First Finale, for at han ikkje gav ut eit album dette året. . Wonder vann prisen igjen med Songs in the Key of Life året etter.
På songen «My Little Town» fekk Simon med seg den gamle partnaren Art Garfunkel. Dette var første gong dei var i studio i lag sidan 1970. Simon har gjeve trommeslagar Steve Gadd æra for den unike rytmen som vart til «50 Ways To Leave Your Lover».
Binomialkoeffisient
Binomialkoeffisient, eller binomialtalet,, syner kor mange ulike kombinasjonar k ein kan velja frå ei mengd av n ulike objekt, utan repetisjon, og uavhengig av rekkefylgja. Det kan visast at der '!' står for fakultet. Ein kan formelt uttrykkja at ein ikkje kan velja eit negativt tal med element frå ei mengd med n element, og heller ikkje fleire enn n element, med uttrykket
1721 Wells
1721 Wells er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 3. oktober 1953 av Indiana Asteroid Program ifrå Goethe Link Observatory i Brooklyn i Indiana.
Diorama
Diorama, gjennom fransk frå gresk 'gjennom' og syn', er eit tredimensjonalt bilete produsert ved hjelp av dekorasjonar, gjenstandar og lyseffektar. Teknikken blir brukt på museum og i utstillingar.
Opphavleg vart dioramaet oppfunne av Louis Daguerre i 1822. Ved å lyssetje bilete måla på gjennomskineleg duk, greidde han å oppnå ein tredimensjonal verknad. K. W. Gropius videreutvikla prinsippet, slik at ein kunne gi att naturtru landskapsbilete.
Lewis Boogie
«Lewis Boogie» er ein song skriven av Jerry Lee Lewis i 1956 og gjeven ut på singel i juni 1958 på Sun Records. B-sida til singelen var «The Return of Jerry Lee».
Bakgrunn
Jerry Lee Lewis spelte inn eit konsertopptak av songen med det britiske bandet The Nashville Teens på konsertalbumet Live at the Star Club, Hamburg i 1964.
«Lewis Boogie» vart nytta i biografifilmen om Johnny Cash, Walk the Line, der han vart framført av Waylon Payne.
Marshallesisk
Marshallesisk er eit austronesisk språk i den som blir snakka på Marshalløyane og på Nauru. Det er offisielt språk på Marshalløyane, saman med engelsk.
Rakkestad Idrettsforening
Rakkestad Idrettsforening er eit idrettslag heimehøyrande i Rakkestad i Viken. Rakkestad IF vart stifta 11. november 1914. Idrettslaget er aktivt med i fotball, handball, innebandy, skøyter og turn. Tidlegare var også friidrett ein lagsaktivitet.
Marshallesisk
Språket har to hovuddialektar, den vestlege som blir tala i Ralik-kjeda og den austlege som blir tala i Ratak-kjeda.
Ordet «bikini» kjem frå marshallesisk. Det stammar frå pikinni, det lokale namnet på Bikiniatollen, og tyder 'kokosnøttstad'.
Rakkestad Idrettsforening
I 1961 arrangerte Rakkestad IF noregsmeisterskapen i skøyter for kvinner.
Callender Peak
Callender Peak er eit stupbratt, hovudsakleg isdekt fjell i Mount Murphy-massivet, nautiske mil aust-nordaust for toppen av Mount Murphy, ved Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Det vart først kartlagd av US Geological Survey frå flyfoto i januar 1947 av U.S. Navy Operasjon Highjump, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Gordon W. Callender (CEC), U.S. Navy, øvstkommanderande i Byrd-stasjonen i 1966.
Genom
Genomet er den totale mengda av arvestoff til ein organisme. Det inkluderer alle gen på alle kromosom. Det vert òg nytta om eitt einskild sett av kromosom (haploiditet).
Menneskegenomet har kring 3 milliardar basepar, og nukleotidsekvensen dess vart skildra i ei utgjeving i 2003.
Per april 2023 er genoma til 240 sogdyr sekvenserte.
50 Ways to Leave Your Lover
«50 Ways to Leave Your Lover» er ein song av Paul Simon frå albumet Still Crazy After All These Years frå 1975. Patti Austin, Valerie Simpson og Phoebe Snow syng korvokal på songen. .
Songen vart skriven etter at Simon skilde seg frå den første kona si Peggy Harper. Songen omhandlar korleis ein kan forlate kona si, og elskarinna i songen gjev ektemannen mange råd. Studiotrommis Steve Gadd skapte den unike trommerytmen som danna bakgrunnen for alle versa i songen. På refrenga blir det brukt ein enkel trommerytme frå rock.
Dorsal
Ein dorsal språklyd har ein artikulasjonsstad som er ei innsnevring mellom dorsum'' (tungeryggen) og munntaket, anten ganen eller drøvelen. «Dorsal», av latin dorsalis, er eit adjektiv som er avleitt frå det latinske substantivet dorsum 'rygg'.
50 Ways to Leave Your Lover
Songen vart gjeven ut på singel i desember 1975 og nådde heilt til topps i USA og vart liggande deri i tre veker frå februar 1976. Han selde til gullplate i mars 1976 og vart verande ein bestseljar i nesten fem månader. Songen er så langt den største hitten Simon har hatt i heimlandet.
Dorsal
Bokstavar som k, g og j har som regel dorsal uttale på norsk. I tillegg er skarre-r, som finst i nokre dialektar, ein dorsal språklyd.
Louis Daguerre
Louis Jacques Mandé Daguerre var ein fransk oppfinnar, kjemikar, fotograf og kunstnar. Han fann opp daguerrotypien, som var ein forløpar til moderne fotografi.
Daguerre arbeidde som teatermålar i Paris frå 1807 til 1818. Her utvikla han i 1822 ein kulisse som vart kalla diorama, som gjorde det mogleg raskt å skifte bakgrunnsbilete på scena. I produksjonen av desse bileta brukte Daguerre camera obscura.
Gjennom arbeidet med camera obscura kom Daguerre i kontakt med Nicéphore Niepce, og dei innleidde eit samarbeid der dei ekperimenterte med forskjellige metallfilmar. Omkring 1831 framstilte han plater med eit tynt sjikt lyskjenleg sølvjodid, og i 1837 oppdaga han at ein kunne fiksere sølvjodidet med salt. Oppfinninga gjorde det mogleg å ta varige bilete, og denne oppfinninga fekk namnet daguerrotypi.
Maghdouché
Maghdouché (òg skrive Maghdouche, Maghdoucheh eller Maghdousheh) er ein by i Sør guvernement i Libanon. Han ligg 50 km sør for Beirut og 8 km søraust for Sidon. Landsbyen ligg 3 km frå kysten av Middelhavet, på ein ås som ligg 200 til 229 meter over havet.
Maghdouché har kring 8 000 innbyggjarar, dei fleste melkittiske katolikkar og nokre få maronittar.
Hovudnæringa i landsbyen er jordbruk. Det vert dyrka druer og sitrusfrukter her, særleg appelsinar.
Historie
Namnet «Maghdouché», som kjem frå eit gammalsyrisk ord, tyder 'avlingshaustarar'. I følgje kristen tru skal Jomfru Maria ha venta på Jesus på toppen av åsen der Maghdouché ligg i dag då han drog til Sidon. Ho skal ha overnatta i ei grotte som fekk namnet Mantara eller 'den ventande'. Keisar Konstantin av Austromarriket fekk gjort om grotta til ein heilagdom for Maria. Han reiste eit tårn der til ære for ho, men det kollapsa i eit jordskjelv i 550. Seinare reiste kong Ludvig IX eit vakttårn på same staden. Mantragrotta vart tilfeldig oppdaga av ein gjetar i 1726. Då låg det eit bysantinsk ikon i grotta frå 600- eller 700-talet. Sidan den gong har grotta vore ein pilegrimsstad.
Under kampar mellom Amal-rørsla (sjiamuslimsk milits) og PLO i 1986, spreidde kampane seg til Maghdouché. Harde kampar fann stad i byen, som fall til palestinarane. Byen var då heilt øydelagd. I 1990 kom innbyggjarane i Maghdouché attende til ruinane og byrja oppbygginga.
Kalmar kommun
Kalmar kommune ligg i det svenske länet Kalmar län. Administrasjonssenter i kommunen er Kalmar.
Tettstader
Kalmar kommune har femten tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
FC København
FC København, dansk F.C. København eller kort FCK er ein dansk fotballklubb som held til i København og speler i den danske Superligaen. Klubben vart stifta 1. juli 1992, som ei samanslåing av Kjøbenhavns Boldklub og B 1903.
Det fyrste slaget på Re
Det fyrste slaget på Re stod i 1163 og var det fyrste av to slag på Re i Vestfold i mellomalderen. Slaget stod mellom Erling Skakke på vegner av sonen kong Magnus Erlingsson, og Sigurd Hallvardsson på vegner av kongsemnet Sigurd Markusfostre. Slaget endte med siger for mennene til Erling Skakke, og hærføraren Sigurd og seksti andre menn falt.
Slaget er skildra i Magnus Erlingssons saga i Heimskringla.
FC København
Merittar
Danmarksmesterskapet Landspokalturneringen Royal League
Spelarstall
Endra 6. august 2020.
Bivio
Nabokommunar er Marmorera, Bever (eksklave), Silvaplana, Sils im Engadin/Segl, Stampa (eksklave Maloja), Soglio, Avers og Mulegns.
Cunter
Cunter (retoromansk, på tysk Conters im Oberhalbstein) er ein kommune i distriktet Albula i kantonenen Graubünden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1182 meter over havet.
Old
Old var ein norsk teikneserie som gjekk i barnebladet Magne frå nummer 8 i 1980 til nummer 10 i 1981. Serien blei teikna av forfattar og kunstnar Thore Hansen. Hansen fekk Kirke og kulturdepartementets tegneseriepris for serien i 1980. Serien blei stilt ut på Henie-Onstad kunstsenter i 1981.
Teikneserien er ei science fiction-historie og handlar om ei framtid då dei få gjenverande menneska for lenge sidan har forlate jorda. Old er den eldste av dei som seilte gjennom universet. Nokre sa han hadde vore der ute i tusen år, mens andre meinte det måtte vere tusen gonger tusen år. Livet hans var ei evig reise – utan mål og slutt. På reisene sine møter han blant anna dei vise Shimoolene – skapninger som også går igjen i Hansen sine populære bøker i Skogland-serien.
Live at the Star Club, Hamburg
Live at the Star Club er eit konsertalbum frå 1964 av rock and roll-pianisten Jerry Lee Lewis og The Nashville Teens. Opptaket til albumet vart gjort i Star-Club i Hamburg i Tyskland den 5. april 1964. Det vert av mange musikkskribentar rekna som eit av dei villaste og beste rock and roll-konsertalbuma nokon gong. Albumet er med i boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die.
Innspeling
Live at the Star Club vart produsert av Siggi Loch, som leia jazzavdelinga ved Philips Records. I boka til Joe Bonomo, Lost And Found, seier Loch «...eg forstod at det var alle desse unge, hovudsakleg britiske, banda som spelte Chuck Berry og andre kvite, amerikanske rock and roll-artistar, dei store heltane deira. Og eg gjekk til eigaren og føreslo å byrje å gjere opptak i Star-Club, noko eg gjorde.» I følgje Loch var oppsettet enkelt, med mikrofonar plasserte så nær instrumenta så mogeleg, og ein stereomikrofon plassert i publikum for å fange atmosfæren. Resultatet var lydmessig særs bra, og Bonomo skriv at «Baktalarar klagarar over den kræsjande støyen på albumet, mangelen på spissfindigheit i songane til Jerry Lee, og at pianoet er miksa for høgt, men det som er sikkert er at Siggi Loch denne vårkvelden fanga noko brutalt ærleg ved The Killer, noko primalt og tidlaust i sentrum av den beste rock & rollen...»
I fleire tiår var albumet berre tilgjengeleg i Europa på grunn av juridiske restriksjonar. I 2014 sa Lewis til biografiforfattaren Rick Bragg «Oh, man, det var ei monsterplate», men plateselskapet «betalte med aldri eitt øre.» Lewis snakka med Patrick Doyle i Rolling Stone i 2014 at han framleis var stolt over at han «heldt seg til rock & roll, medan resten gjekk vidare. Eg heldt ballen rullande med det.»
Mottaking
Live at the Star Club, Hamburg vert generelt rekna som eit av dei beste rock and roll-konsertalbuma nokon gong. Det vart spelt inn i «villmarksåra» hans etter skandalen som oppstod då han gifta seg i 1958 med det då 13 år gamle syskenbarnet sitt, Myra. Albumet syner Lewis som ein særs dugande pianist og songar. Milo Miles i Rolling Stone gav albumet fem av fem stjerner og skreiv «Live At The Star Club, Hamburg er ikkje eit album, det er ein åstad. Jerry Lee Lewis slaktar rivalane sine med desse tretten songane i det som kjennest som eit langt anfall. Det vart spelt inn 5. april 1964, og er det tidlegaste og mest ville av konsertane til Lewis frå villmarksåra hans...». Q Magazine skreiv «Dette er kanskje den mest spennande konserten som nokon gong er fanga på lydband...». Albumet var med på lista til Mojo's «67 tapte album du bør ha!» - «Ein nesten utruleg seismisk dokumentasjon av rock 'n' roll, då demonisk og primalt at det nesten ikkje kan behalde scenekleda på... Det er der oppe med dei flotte konsertalbuma til James Brown.» AllMusic skreiv om albumet: «Ord kan ikkje skildre - kan ikkje fange - framføringa på Live at the Star Club, Hamburg, eit album som inneheld sjølve essensen i rock & roll...Live at the Star Club er ekstraordinært - den reinaste, hardaste rock & roll som nokon gong har vore på plate...Han høyrest besett ut, og slår på tangentane så hardt at det høyrest ut som dei skal knusast, og rockar hardare enn nokon verken før eller seinare. Samanlikna med dette, høyrest thrash metal tamt ut, The Stooges høyrest tilbakehaldne ut, hardcore punk verkar nøytralt og Sex Pistols høyrest ut som pyser. Rock & roll handlar om flammen i framføringa, og ingenting høyrest så flammande ut som dette. Ingenting slår så hardt eller høyrest så høgt ut heller. Det er ikkje å trekkje det for langt å kalle dette det beste konsertalbumet gjennom tidene, eller det beste rock and roll-albumet. Likevel kan ikkje ord skildre musikken her - det er verkeleg eit album som må høyrast for at ein skal tru det.»
Joe Bonomo kallar «Mean Woman Blues», opninga på albumet «rett og slett ein konsert i seg sjølv». Forfattaren Colin Escott skildra Lewis si framføring av Hank Williams-klassikaren «Your Cheatin' Heart» som ein einmanns kraftprestasjon, «ei makelaus blanding av alt som var Jerry Lee Lewis. Det bluesaktige pianoet vert kasta inn i denne hillbilly-klassikaren og har ein vokal med sviande intensitet.» I boka si Jerry Lee Lewis: His Own Story skriv Rick Bragg at på Live at the Star Club, Hamburg, høyrest pianoet ut som «det av og til skal bryte saman, som om hand spelar meir med ein hammar enn med kjøt og blod» og kallar det «eit av dei råaste og mest spektakulære albuma som nokon gong er laga.»
Innhald
Side A
Side B
Luck of the Draw
Etter at ho vart nominert til fire Grammy-prisar for albumet Nick of Time, som kom i 1989, trekte Raitt seg attende til Nord-California for å byrje arbeidet på Luck of the Draw. «Eg trekte meg attende med vilje for å sjå om eg kunne komme opp med noko», sa Raitt i 1991. «I tilfelle eg vann, så ønskte eg å vere sikker på at eg hadde skrive noko, og ikkje følte at Nick of Time berre var eit lykketreff. Eg ønskte ikkje å vinne fordi eg hadde slutta å drikke og brukt tjue år på å ikkje tene pengar. Det var ikkje nok. Så eg tvang meg sjølv attende til å skrive musikk. Det var tre fire dagar der det ikkje skjedde noko — men fordi eg ikkje hadde alkohol eller misnøye eller noko som kom i vegen, så byrja det å opne seg opp og eg byrja tre av fire songar som er på dette albumet. Og det hadde ikkje noko å seie om eg vann eller ikkje, for eg hadde bevist for meg sjølv om at det var ok.»
Albumet selte betre enn Nick of Time med sju millionar eksemplar i USA aleine innan 2010, og vart marknadsført med ein 180 konsertar lang turné frå 1991 til 1993. Albumet gjore det òg godt i andre land, som Frankrike og Italia. Til i dag er dette det bestseljande albumet hennar.
I plateomslaget dediserte Raitt albumet til bluesgitaristen Stevie Ray Vaughan, som døydde i 1990 og som hadde oppfordra henne til å stoppe alkoholmisbruket.
Prisar
Grammyprisens
Ura Vajgurore
Kommunen vart oppretta gjennom ei admininistrasjonsreform i 2014, ved at den tidlegare bykommunen Ura Vajgurore vart slått saman med landkommunane Poshnjë, Kutalli og Cukalat. Dei tidlegare kommunane inngår no som kommunaleiningar i den nye storkommunen. Kommunen har hovudsete i Ura Vajgurore.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande bykommunen Ura Vajgurore 7 232 innbyggjarar, medan dei fire kommunane som i dag utgjer storkommunen Ura Vajgurore, til saman hadde 27 295 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var den dåverande bykommunen Ura Vajgurore ein del av distriktet Berat. Den dåverande bykommunen omfatta sjølve byen Ura Vajgurore og busetnadene:
Never Turn Your Back on Mother Earth
Andre versjonar
Depeche Mode spelte inn ein versjon av songen på ein flexi-disc som vart send til medlemmar av den offisielle fanklubben deira jula 1987.
Martin Gore, gitarist og låtskrivar i Depeche Mode, spelte inn ein versjon for den første EP-en sin, Counterfeit, i 1989.
Nicola Sirkis spelte inn songen som B-sida til singelen sin «Alice dans la Lune» i 1992, frå albumet Dans La Lune.
Johan Johansson skapte ein svensk versjon kalla «Kärlek & respekt till moder jord» for EP-en sin 10 i 1994.
Karen J. Walsha spelte inn ein versjon for det nederlandske hyllestalbumet Amateur Hour (A Global Tribute to Sparks), gjeve ut i 1999. Haloed Ghost spelte inn ein versjon for EP-en sin Saw Versions i 1994.
Billy Mackenzie spelte inn ein versjon som kom ut i 2005 på albumet sitt Transmission Impossible.
Paul Roland spelte inn ein versjon i 2005 på albumet hans Strychnine... And Other Potent Poisons.
Mary Hopkin spelte inn ein versjon i 2007 på albumet sitt Valentine.
Mount Carbone
Mount Carbone er eit fjell 3 nautiske mil aust for Mount Paige i Phillips Mountains i antarktiske Marie Byrd Land. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto under Byrd-ekspedisjonen (1928–30). Fjellet vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Al Carbone, som var kokk for den siste Byrd-ekspedisjonen (1933–35).
Never Turn Your Back on Mother Earth
Andre versjonar
Neko Case har ein versjon frå 2009 på albumet sitt Middle Cyclone.
Louis Guidone laga ein versjon i 2011 på albumet Meet Your Maker.
Satie's Faction spelte inn ein instrumental versjon i 2012 for albumet sitt Déjà Vu.
Handball under Sommar-OL 2016 – Kvinner
Handball under Sommar-OL 2016 for kvinner vart avvikla i tida 6. til 20. august 2016 i Arena Carioca i Rio de Janeiro. Tolv land var kvalifiserte og deltok i turneringa. Russland vart olympisk meister, Frankrike fekk sølv og Noreg bronse.
Bronsefinalen
Noregs kvinner sikra seg bronsemedaljar ved å vinne bronsefinalen med 36-26 over Nederland. Dei norske medaljevinnarane var Kari Aalvik Grimsbø, Mari Molid, Emilie Hegh Arntzen, Veronica Kristiansen, Ida Alstad, Heidi Løke, Nora Mørk, Stine Oftedal, Marit Malm Frafjord, Katrine Lunde, Linn-Kristin Riegelhuth Koren, Amanda Kurtović, Camilla Herrem og Sanna Solberg.
Finalen
Dei russiske kvinnene leia 10-7 over Frankrike. Gjennom den andre omgangen heldt dei seg heile vegen nokre få mål framom, og til sist vann Russland OL-finalen med 22-19. Anna Vjakhireva vart russisk toppskårar med 5 mål, ho vart elles kåra til turneringas beste spelar. Russlands mannskap bestod elles av Anna Sedojkina, Polina Kuznetsova, Daria Dmitrijeva, Anna Sen, Olga Akopjan, Marina Sudakova, Vladlena Bobrovnikova, Viktoria Zjilinskajte, Jekaterina Marennikova, Irina Bliznova, Jekaterina Ilina, Maja Petrova, Tatjana Jerokhina, Viktorija Kalinina.
Dei norske dommarane Kjersti Arntsen og Guri Røen straffa Russland med to 2-minuttsutvisingar og Frankrike med ei.
Richard Witschge
Richard Peter Witschge er ein tidlegare nederlandsk fotballspelar.
Allel
Eit allel er ei utgåve av eit visst gen. Organismar med to par kromosom, slik som menneske, har to allel for kvart gen. Allel kodar for genotype, som vidare gjev utslag i fenotype.
Adrian Lulgjuraj
Adrian Lulgjuraj er ein albansk songar. Saman med Bledar Sejko og songen «Identitet» vann han Festivali i Këngës në RTSH 51. Han fekk dimed representere Albania i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige.
1722 Goffin
1722 Goffin er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 23. februar 1938 av Eugène Joseph Delporte ifrå Observatoire Royal de Belgique i Uccle.
August Fleischer
August Fleischer var ein norsk jarnbaneingeniør, fødd i Bergen. Han stod i fremste rekke i norsk jarnbanevesen heilt frå 1860-åra og fram mot den fyrste verdskrigen. Både som teknisk fagmann og som administrator gjorde han ein stor og viktig innsats. Han var òg ein aktiv foreiningsmann og mellom initiativtakarane til organiseringa av norske ingeniørar og arkitektar.
Liv og gjerning
Fleischer var son til ein seinare generalløytnant. I tida 1859-62 utdann han seg til bygningsingeniør ved den polytekniske høgskulen i Karlsruhe i Tyskland. Han fekk arbeid i Statens vegvesen, men allereie i 1863 gjekk han over til jarnbanevesenet, der han skulle kome til å arbeide det meste av sitt yrkesaktive liv. Fram 1871 jobba han som assistentingeniør ved bygginga av Randsfjordbanen, Drammensbanen og Kongsbergbanen.
1871 reiste Fleischer til Sverige, der han var anleggsstyrar for kontraktørfirmaet Sandel & Wessel under bygginga av privatbanen Hallsberg-Motala-Mjällby. År 1874 kom han attende til Noreg og tok del i planlegginga og bygginga av ei rekkje av dei nye jarnbanane som vart bygde på denne tida. Sin viktigaste innsats la han ned ved bygginga av Smaalensbanen (Østfoldbanen), fyrst som avdelingsingeniør og frå 1879 som overingeniør.
Perioden 1883-90 var Fleischer brannsjef i Kristiania. Han gjekk så attende til NSB, og som overingeniør arbeidde han etter rokes ved Solørbanen, Hamar-Selbanen og Hell-Sunnanbanen. I 1897 vart han utnemnd til banedirektør, ei stilling han hadde fram til 1910. Under denne perioden vart Bergensbanen bygd. I dette storverket i norsk jarnbanebygging spelte han ei aktiv rolle både som øvste administrator og som ingeniør, der han var med på å utforme dei tekniske løysingane.
1910-12 var Fleischer fungerande generaldirektør for statsbanane. Der etter var han eit par år kontrollerande ingeniør ved Holmenkollbanen i Kristiania.
Fleischer var i 1874 ein av stiftarane av Den Norske Ingeniør- og Arkitektforening (NIAF), og var ein aktiv foreiningsmann heilt til sine siste leveår. Han var formann i foreininga ein periode i midten av 1880-åra, dessutan ein periode formann i Fellesstyret mellom NIAF og Den Polytekniske Forening. I 1899 vart han utnemnd til æresmedlem i NIAF. Han var formann i den norske avdelinga av det nordiske Järnvägsmannaselskapet 1910–12.
Western Sydney Wanderers FC
Western Sydney Wanderers FC er ein australsk fotballklubb frå Greater Western Sydney i New South Wales som spelar i toppserien A-League i Australia. . Dei speler heimekampane på Parramatta Stadium I tillegg til å ha eit toppligalag for menn har die også eit toppserielag for kvinner som spiller i W-league.
Identitet av Adrian Lulgjuraj og Bledar Sejko
«Identitet» (albansk for Identitet) er det albanske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på albansk av Adrian Lulgjuraj og Bledar Sejko. Songen er skriven av Bledar Sejko.
Festivali i Këngës në RTSH 51
I Festivali i Këngës në RTSH 51, den albanske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013, vann songen finalen med 67 poeng.
Semifinale 2
Songen vil starte som nummer 14, etter Noreg med «I Feed You My Love» av Margaret Berger og før Georgia med «Waterfall» av Nodiko Tatishvili og Sopho Gelovani.
Mount Carmer
Mount Carmer er eit fjell på austsida av Wotkynsbreen, som ligg 2 nautiske mil vest-nordvest for Heathcock Peak i Caloplaca Hills. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John L. Carmer, som var elektrikar ved Byrd-stasjonen i 1962.
Berg kyrkje i Halden
Berg kyrkje er ei langkyrkje frå 1100-talet i Halden kommune i Viken fylke.
Byggverket er i stein og har 240 plasser. Ein gamal preikestol frå 1592 står i dag på Folkemuseet.
På kyrkjegarden står ein bauta over eidsvollmennene John Hansen Sørbrøden og Peter Ulrik Magnus Hount.
Elsa Søllesvik
Elsa Søllesvik, kjend under artistnamnet Elsie Bay,  er ein norsk songar og låtskrivar frå Kvinnherad. Familien flytta til Haugesund da ho var 13 år, og det var der musikkarrieren hennar byrja. Ho fekk sitt musikalske gjennombrot som 17-åring, som del av popduoen Elsa & Emilie. Ho har sidan spela på ei rekkje konsertar og festivalar, og i 2022 deltok ho i Melodi Grand Prix med låten «Death of Us», og var ein av låtskrivarane av «Hammer of Thor» som vart framført av.
Bakgrunn
Søllesvik vaks opp i Sunde i Kvinnherad i Vestland, men flytta til Haugesund i Rogaland som 13-åring. Allereie som barn dreiv ho med musikk og song. Ho fekk det musikalske gjennombrotet sitt som 17-åring i 2014.
Elsa & Emilie (2010–2018)
I Haugesund møtte Søllesvik Emilie Haaland Austrheim på kulturskulen i Haugesund. Kort tid etter, i 8. klasse, byrja venninnene duoen Elsa & Emilie. I januar 2014 fekk duoen platekontrakt med Sony Music, og same år kom debutalbumet Endless Optimism. Albumet skaffa duoen ein nominasjon til Spellemannprisen i klassen «Årets nykommer». Ein av singlane frå albumet, «Run», vart ein hit i 2017 då han vart brukt i tv-serien Skam.
I januar 2017 kom oppfølgjaralbumet til popduoen, Kill Your Darlings, med singlar som «Au volant» og «Chains of Promises». I løpet av denne perioden spela duoen på ei rekkje konsertar og festivalar, blant anna på Tysnesfest og By:Larm. Duoen vart også lista på NRK P3, VG-lista og opptredde på talkshowet Lindmo på NRK1. Ved årsskiftet 2017–18 vedtok duoen å ta ei pause, og i desember 2018 vart duoen oppløyst, og Søllesvik valde i staden å satse på ein solokarriere.
Elsie Bay (2018–)
Frå 2018 og inn i 2020-åra etablerte Søllesvik seg i Oslo som låtskrivar for andre artistar. Blant anna har ho skrive for artisten Espen Fernando, og ho leverte låten «Witch Woods», som artisten Emmy deltok med i Melodi Grand Prix 2021.
Utdanning
Søllesvik har ein bachelorgrad i statsvitenskap frå Universitetet i Oslo, i tillegg til ein bachelorgrad i rettsvitenskap og kriminologi frå Universitetet i Stavanger og Universitetet i Oslo.
Nybro kommun
Nybro kommune ligg i det svenske länet Kalmar län. Administrasjonssenter i kommunen er Nybro.
Tettstader
Nybro kommune har ni tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Mulegns
Mulegns er ein kommune i distriktet Albula i kantonenen Graubünden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1481 meter over havet.
Kommunen ligg i Surses kreis. Han ligg langs vegen til Julierpasset ved inngangen til ein sidedal til Val Faller.
Seewoosagur Ramgoolam
Sir Seewoosagur Ramgoolam var ein politikar av indisk ætt frå Mauritius. Ramgoolam var den fyrste statsministeren i landet etter at det vart sjølvstendig frå Storbritannia i 1968, og er kjend som «nasjonens far».
Ramgoolam vart fødd i landsbyen Kewal Nagar i delstaten Flacq på Mauritius. Han var statsminister i den britiske kolonien Mauritius frå 1961 til 1968. Mahatma Gandhi var eit stort førebilete for han, og han jobba iherdig for at Mauritius skulle bli uavhengig frå Storbritannia utan valdeleg opprør. Då landet vart sjølvstendig den 12. mars 1968, heldt Ramgoolam fram i stillinga som statsminister, heilt fram til 1982. Anerood Jugnauth tok over som statsminister etter Ramgoolam. Frå 1983 vart Ramgoolam utnemnd til generalguvernør, og beheldt stillinga til han døydde i 1985.
I dag er Ramgoolam ein hylla personlegdom på Mauritius. Han er avbilda på alle myntane til den mauritiske rupien. Den botaniske hagen i tettstaden Pamplemousses, Sir Seewoosagur Ramgoolam Botanical Garden, er oppkalla etter han. Det same gjeld Mauritius sin internasjonale flyplass, Sir Seewoosagur Ramgoolam International Airport.
Edmundo Alves de Souza Neto
Edmundo Alves de Souza Neto er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Bledar Sejko
Bledar Sejko er ein albansk songar. Saman med Adrian Lulgjuraj og songen «Identitet» vann han Festivali i Këngës në RTSH 51. Han fekk dimed representere Albania i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige.
1723 Klemola
1723 Klemola er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Eos. Han blei oppdaga den 18. mars 1936 av Yrjö Väisälä ifrå Turun observatorio, Turun yliopisto i Turku.
Nikifóros Bithoúlkas
Nikifóros Bithoúlkas, kjend som Nikifóros, er ein gresk songar. Han deltok i den andre sesongen av The X Factor på ANT1.