cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Soay i Indre Hebridane
Soay ligg vest for Loch Scavaig ved sørvestkysten av Skye, og mellom desse ligg Soay Sound. I motsetnad til naboøyane Skye og Rùmer Soay lågtliggande og Beinn Bhreac er det høgaste punktet på 141 meter over havet. Øya er forma som ei handvekt og er nesten delt i to av dei to vikene Soay Harbour i nord go hovudvika Camas nan Gall i sør. Den største busetnaden er Mol-chlach ved Camas nan Gall. Ein kan kome til øya med båt frå Elgol.
Historie
Namnet kjem frå det norrøne so-øy som tyder «Saueøya». Camas nan Gall (gælisk for «Utlendingsbukta») er truleg kalla opp etter vikingane, som heile Hebridane òg er kalla opp etter på gælisk.
Folketalet var størt med 158 i 1851, og etter dette starta Highland clearances, då mange vart tvungne til å flytte.
I 1946 kjøpte forfattaren Gavin Maxwell øya og oppretta ein fabrikk for å handsame kvalolje frå brugder. Føretaket gjekk ikkje bra og varte berre tre år. Maxwell skreiv om dette i boka si Harpoon at a Venture. I løpet av dei tre åra fall talet på brugdene i området kraftig, og har aldri kome seg att etter dette.
Tidlegare var øya hovudsakleg eit skotsk-gælisk-talande område, men dei fleste innbyggjarane vart evakuerte til Mull den 20. juni 1953. Sidan den gong har øya vore tynt folkesett og under folketeljinga i 2001 var det berre sju innbyggjarar her.
Øya har det første soldrivne telefonesambandet i verda.
Det vart gjevne ut lokale frimerker for Soay mellom 1965 og 1967
Kjelder
''
Mathias Rye
Mathias Andreas Rye var ein norsk sakførar, embetsmann og stortingsmann.
Rye var fødd i København i Danmark, der faren Johan Henrik Rye, då oppheldt seg. Han vart student i 1831, cand. jur. i 1836. Frå 1832 arbeidde han som kopist i finansdepartementet, som fullmektig frå 1841. År 1843 vart han stiftsoverrettsprokurator, tre år seinare høgsterettsadvokat. I 1860 vart han sorenskrivar i Ringerike og byskrivar i Hønefoss. Dette embetet hadde han til han i april 1878 tok avskjed.
Fylkesveg 159 i Oppland
Fylkesveg 159 i Oppland går mellom Lindheim og Kjærringelv i Gjøvik kommune. Vegen er 7,6 km lang.
Vasaætta
Vasaætta (svensk: Vasaätten eller Wasa) er ei adelsætt som kan sporast attende til 1300-talet. Den siste på mannssida i ætta var Johan II Kasimir av Polen, som døydde i 1672. Den siste kvinna var dronning Kristina av Sverige, som døydde i 1689.
Slektsnamnet Vasa vart nytta først mot slutten av 1500-talet og kjem av slekta sitt våpenmerke. På våpenmerket finst den såkalla vasakärven, som vert tolka som ein vase (kärve). Namn på medlemer av slekta vert mest rett skrive Personnamn Patronymikon (Vasa), då ingen av dei har hatt Vasa som namn.
Stamfar: Nils Kettilsson (Vasa), fut på Stockholms slott og frå 1367 häradshövding i Frötuna skipreide i Roslagen.
Asveja
Asveja eller Dubingiaisjøen (litauisk Asveja eller Dubingių ežeras) er den lengste innsjøen i Litauen med ei lengd på 21,9 km eller 29,7 km medrekna buktene Žalktynė, Vyriogala og Dubingiai. Han har eit areal på 9,78 km² og eit djup på 50,2 meter, som er det tredje djupaste i Litauen. Han ligg delvis i Molėtai fylke, Švenčionys fylke og Vilnius fylke. Det alternative namnet kjem frå det historiske Dubingiai slott, som vart bygd på ei tidlegare øy i innsjøen, og den litle tettstaden Dubingiai som ligg ved innsjøen og er ein populær turistdestinasjon. Žeimena renn gjennom innsjøen og folk kan leige båtar eller kajakkar og ro eller padle ned elva til elva Neris.
Innsjøen vart danna av smeltevatn frå isbreane under den siste istida. Slike innsjøar liknar ofte elvar, dei er lange, smale og djupe. I 1992 vart Asveja regionpark oppretta for å verne økosystemet og landskapet.
Det går ei trebru over innsjøen. Ho vart bygd i 1934 og er framleis i bruk. President Antanas Smetona deltok i opninga av den førte brua over ein innsjø i Litauen. Brua er 84 meter lang.
West Ham United
Managerar
Sidan 1902 har klubben hatt ti managerar. Ni av desse har vore engelske, medan ein har vore skotsk. I tillegg var Trevor Brooking mellombels manager to gonger i 2003. Ein mellombels manager (caretaker) vert tilsett dersom manageren i klubben sluttar, vert sjukemeld eller får sparken i løpet av sesongen. Mellombelse managerar har ansvaret for laget til klubben har tilsett ein ny manager. Dette skjer vanlegvis raskt etter at førre manager slutta eller fekk sparken.
Mellombelse managerar
Spelarstall
Oppdatert 27. juli 2020
Hans Andreas Tanberg Gløersen
Hans Andreas Tanberg Glørsen var ein norsk forstmann. Sidan han i 1871 lanserte tanken om Bergensbanen, har han fått heiderstittelen «Bergensbanens far».
Hans Andreas Tanberg Glørsen vart fødd i Nord-Aurdal som son av lækjaren Jørgen Gustav Gløersen og Gunda Sophie Cathrine Tanberg (1811–99). Han vart gift 1868 med Rachel Marie Carlsen. Gløersen tok examen artium 1853 og juridisk embetseksamen 1858. Etter studium ved forstakademiet i Giessen i Tyskland med eksamen 1860, vart han tilsett som forstassistent i Lesja. I 1866 vart han tilsett som forstmeister i Vestlandske forstdistrikt, ei stilling han hadde til han gjekk av 1895. Her vart han den første til å drive skogplanting i stort omfang i Noreg. 1885 starta han Landbrugstidende for Vestlandet, og var redaktør i bladet til det gjekk inn 1891.
Då han i ein artikkel i Bergensposten la fram tanken om å byggje Bergensbanen, peikte han òg på kva for trasé banen burde følgje, eit framlegg som låg svært nær traséen som til slutt vart valt. Sidan tok han til ords for bygging av Jærbanen. I 1885 vart han utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden.
H.A. Tanberg Glørsen døydde i Kristiania.
Henrik av Danmark
Prins Henrik av Danmark, fullt namn Henri Marie Jean André, var ektemaken til dronning Margrethe II av Danmark.
Prins Henrik vart fødd i 1934 i Gironde i Frankrike som Henri de Laborde de Monpezat, son av André de Laborde de Monpezat (1907–1998) og Renée Doursenot (1908–2001). Familien de Laborde de Monpezat titulerer seg sjølv som grever, men dei har eigentleg ikkje rett til å bruke denne adelege tittelen.
Han voks opp i Frankrike og Vietnam, og studerte både i Paris, Saigon og Hong Kong. Frå 1959 til 1962 gjorde han militærteneste i den franske hæren i Algerie, og deretter arbeidde han som sekretær ved den franske ambassaden i London fram til 1967.
Kingston på Jamaica
Byen blei grunnlagd i 1693 av engelskmennene, etter at den tidlegare hovudstaden Port Royal blei sterkt skada av eit jordskjelv. Kingston har også blitt ramma av eit kraftig jordskjelv; 14. januar 1907 var eit skjelv årsal til store øydeleggingar og meir enn 1000 menneske omkom. I 1872 blei byen offisielt administrasjonssete for det britiske kolonistyret, og heldt på hovudstadsstatusen då Jamaica blei sjølvstendig i 1962.
I tillegg til å vere sete for Jamaica si regjering ligg også University of the West Indies, opna i 1948, i Kingston. Byen har også ein teknisk høgskule og ein botanisk hage.
Kingston består av to hovuddelar: Sentrum, med den historiske byen, og New Kingston. I sistnemnde bydel finst ein av dei største turistattraksjonane i byen, Bob Marley-museet, som ligg i reggaelegenda sin heim. Andre attraksjonar er blant anna strendene Hellshire og Lime Cay, National Gallery of Jamaica og Devon House, ein staseleg heim med parkanlegg som ein gong var eigd av den første svarte millionæren på Jamaica.
Byen er det viktigaste handels- og industristenteret i landet. Det blir eksportert bananar, kaffi, sukker, tobakk og aluminium herfrå. Kingston tek også imot mange cruiseskip. Kingston har to flyplassar, Norman Manley internasjonale lufthamn og ei mindre innanrikslufthamn ved Tinson Pen.
Henrik av Danmark
Den 10. juni 1967 gifta han seg med prinsesse Margrethe, den danske tronfylgjaren. Det franske namnet Henri vart gjort om til det danske Henrik, og han fekk tittelen prins av Danmark. Prins Henrik vart i 1968 tildelt storkrossen med kjede av St. Olavs Orden. Frå Margrethe vart dronning i 1972, har han vore prinsgemal, men denne tittelen har sjeldan vore nytta. I 2005 opplyste dronninga og prinsen at han skulle ha tittelen prinsgemalen.
Prins Henrik er far til kronprins Frederik (fødd i 1968) og prins Joachim (fødd i 1969).
Han har omsett fleire bøker frå fransk til dansk, og har òg gjeve ut nokre diktsamlingar.
Prins Henrik sovna inn 13. februar 2018 på Fredensborg slott.
Titlar
Hans Kongelege Høyhet Prins Henrik av Danmark
Lodger
Lodger er det 13. studioalbumet til den engelske musikaren David Bowie, utgjeve 25. mai 1979 på RCA Records. Etter eit hendingsrikt år med to studioalbum, Low og “Heroes”, og mange andre sideprosjekt i 1977, la Bowie ut på Isolar II-turneen i 1978. Under ein pause i turneen kom Bowie saman att med samarbeidspartnaren Brian Eno og produsenten Tony Visconti for å spele inn det neste albumet sitt. Det siste albumet i Berlintrilogien vart hovudsakleg spelt inn i Mountain Studios i Montreux i Sveits, i september 1978. Dei fleste musikarane som hadde vore med på dei to førre albuma kom attende, i lag med den framtidige King Crimson-gitaristen Adrian Belew, som kom med frå turneen.
Under innspelinga vart det nytta teknikkar inspirert av Eno sine Oblique Strategies-kort, som at musikarane byta instrument og spelte gamle songar baklengs. Etter Isolar II-turneen, vart det gjort fleire opptak og miksing i Record Plant i New York City i mars 1979. Musikken på Lodger er skildra som kunstrock og eksperimentell rock, men manglar dei elektroniske og ambiente stilane og har ikkje den same delinga mellom songar og instrumentalar som dei to førre albuma. I staden hadde det ein meir vanleg songstruktur og utforskar stilar som avant-pop, verdsmusikk og new wave. Tekstane på albumet er delte inn i to større tema: reise (hovudsakleg side ein) og kritikk av den vestlege sivilisasjonen (hovudsakleg side to). Popartisten Derek Boshier tok det tilhøyrande plateomslaget og syner Bowie som eit offer for ei ulukke.
Lodger selde moderat og nådde fjerdeplassen på UK Albums Chart og 20. plassen på den amerikanske Billboard 200. Det inneheld fire singlar, inkludert den britiske topp 10-hitten «Boys Keep Swinging». Nyskapande musikkvideoar regisserte av David Mallet vart laga til tre av dei fire singlane. Albumet fekk opphavleg blanda kritikk frå kritikarane, og mange kalla albumet det svakaste i Berlintrilogien. I løpet av åra har albumet modna og kritikken har blitt betre og det vert i dag av mange rekna som eit av dei mest undervurderte albuma til Bowie. Verdsmusikkelementa har blitt trekt fram som særskild innverknadsrik. Bowie og Visconti var misnøgde med den originale miksen og i 2015 miksa Visconti albumet på ny med godkjenning frå Bowie for plateboksen A New Career in a New Town (1977–1982) som kom ut i 2017, i lag med ein ommastra versjon av den originale utgåva.
Oaldsbygda
Oaldsbygda er ei fråflytt grend på austsida av Sunnylvsfjorden på Sunnmøre. Ho ligg 12 kilometer ut fjorden frå Hellesylt. Så tidleg nokon veit hadde bygda tre gardar: Seljeflot, Midgard og Øvstegard. Seinare, ein gong før år 1600, vart garden Stokke teken i bruk. Ved frådeling vart det på det meste ni bruk i bygda. I 1801 budde her 51 personar. Kring 1910 var folketalet opp i 70.
Lodger
Bakgrunn
Etter Low kom ut i januar 1977 turnerte Bowie som klaverspelaren til Pop. Etter turneen var over drog dei to til Hansa Tonstudio, der dei spelte inn det neste soloalbumet til Pop, Lust for Life (1977) i løpet av to og ei halvveke, frå april til mai 1977. Bowie starta så det neste samarbeidet sitt med Visconti og Eno, det 12. studioalbumet hans, “Heroes”, som vart spelt inn i Hansa mellom juli og august 1977. “Heroes” kom ut i oktober 1977 og Bowie marknadsførte det stort med mange intervju og framføringa på ymse fjernsynsprogram, inkludert ei duett, «Peace on Earth/Little Drummer Boy», med songaren Bing Crosby på Bing Crosby's Merrie Olde Christmas. Han spelte så inn ei forteljing over den klassiske komposisjonen til Sergej Prokofjev, Peter and the Wolf, gjeve ut som eit album i mai 1978. Han spelte så i David Hemmings-filmen Just a Gigolo, og la til slutt ut på Isolar II-verdsturneen, som varte frå mars 1978 til slutten av året.
Innspeling og produksjon
Innspelinga av Lodger byrja under ein fire månader lang pause i Isolar II-turneen i september 1978. Sjølv om Lodger er kjend som det siste albumet i Berlintrilogien, vart det i stor grad spelt inn i Mountain Studios i Montreux i Sveits, med ekstra lydspor for å fullføre albumet i Record Plant i New York City. Atmosfæren i Montreux var særs annleis frå den i Berlin. Studioet var bygd på staden der eit tidlegare studio hadde brend ned. Medan Hansa Tonstudio låg like ved Berlinmuren, låg Mountain Studios vakker til ved Alpane. Gitaristen Carlos Alomar skildra staden som «keisam», og føretrekte «spaninga» i Hansa. Mountain mangla òg akustikken i Hansa.
Oaldsbygda
Folket her har stort set vore sjølvforsynte, også med korn. Våren kjem tidleg. Det gjorde at dei ikkje trong fore dyra inne så lenge som andre stader i distriktet. I liene og på fjellet var godt beite. Jakt og fisk var viktig for livberginga.
Lodger
Innspeling og produksjon
Mange av dei same musikarane frå dei tidlegare platene — Eno, Visconti, Alomar, Dennis Davis og George Murray —  kom attende for Lodger-innspelinga. I tillegg fekk dei med seg den framtidige King Crimson-gitaristen Adrian Belew, som Bowie hadde «stole» då gitaristen turnerte med Frank Zappa. Den seinare bandkollegaen til Belew, Robert Fripp, hadde spelt gitar på “Heroes”. Mykje av gitararbeidet til Belew på Lodger vart sett saman frå fleire opptak spelt mot akkompagnement som han ikkje hadde høyrt før han spelte på dei, og kjende ikkje ein gong tonearten. Belew sa «Då eg kom hadde dei alt tjue spor klare: bass, trommer, rytmegitar, men ingen vokal. Dei sa 'Me vil ikkje la deg høyre desse songane. Me vil at du skal gå inn i studio og spele kva enn som kjem til deg'.» Belew skildra den siste gitarsoloen på «DJ» som noko som høyrest ut som «du skiftar kanal på radioen og kvar kanal har ein forskjellig gitarsolo».
Oaldsbygda
Oaldsbygda er brattlendt og manglar heilt køyreveg. All transport skjedde på manneryggen. På slutten av tida her budde folk fekk alle gardane løypestreng frå sjøen til tunet. Til å heise varer opp løypestrengen brukte dei først handemakt. Etter kvart tok dei i bruk vasskraft eller dei skaffa seg motor.
Lodger
Innspeling og produksjon
Under innspelinga nytta Bowie og Eno teknikkar baserte på Eno sine Oblique Strategies-kort. I følgje biografen Chris O'Leary var desse korta «dels-spåkake, dels-Monopol-sjansekort», meint å skape kreative idear. Eno og Bowie hadde tidlegare nytta dei på somme av instrumentalane på “Heroes”. Ved hjelp av korta utførte Bowie og Eno ei rekkje eksperiment under innspelingane. Somme av desse omfatta å spele gamle songar baklengs, nytte identiske akkordsekvensar på ulike songar og la musikarane byte instrument, som Alomar og Davis gjorde på «Boys Keep Swinging». Pianisten Sean Mayes sa: «[Bowie] var veldig glad i spontanitet. Han ønskte å ha alt spelt inn på første eller andre opptak, med feil og alt.» Biografen Nicholas Pegg skreiv at fleire songar, som «African Night Flight», «Yassassin» og «Red Sails», vart komponerte «kring ein melodisk samanstøyt av ulike kulturar». På grunn av det eksperimentelle preget under innspelingane var tidlege arbeidstitlar på albumet Planned Accidents og Despite Straight Lines. I motsetnad til tekstane på “Heroes”, som Bowie i stor grad improviserte medan han stod føre mikrofonen, skreiv han det meste av tekstane til Lodger seinare. Dei var ukjende under innspelingane i Mountain. Utanom «Yassassin» og «Red Sails», vart alle spora spelte inn med arbeidstitlar.
Innspelinga i Mountain Studios varte i tre veker, før bandet drog attende på turné. Då turneen var over drog Bowie til Record Plant i mars 1979, der han spelte inn vokalen og la til ekstra lydspor, og byrja miksinga. Belew kom attende for å spele meir gitar, medan Visconti spelte inn bass på «Boys Keep Swinging» på ny, etter at Bowie fann ut at spelinga til Davis ikkje passa. Arbeidet var ferdig på ei veke. Visconti hugsa at dei hadde «lydmessige problem» under miksinga, fordi studioet ikkje var like teknisk avanserte som dei europeiske studioa.
Musikalsk stil
Consequence of Sound skildra musikken på Lodger som kunstrock og eksperimentell rock, som dei hadde gjort på dei to føregangarane. Men albumet inneheld ikkje elektroniske og ambiente stilar og er heller ikkje delt mellom songar og instrumentalar, slik dei to tidlegare albuma var. . Visconti sa: «Me droppa den ambiente side to og berre spelte inn songar!» På grunn av dette reknar Stephen Thomas Erlewine i AllMusic Lodger som den mest «lyttarvenlege» plata i Berlintrilogien, og skildr songane som «forvridd avant-pop»; Belew skildra på same vis songane som «avantgarde popmusikk». Den musikalske teksturen, særskild på «African Night Flight», er rekna som ein føregangar for verdsmusikk, og Bowie sjølv rekna albumet som ein forløpar for stilen utvikla av Eno og David Byrne for My Life in the Bush of Ghosts (1981). Frank Mastropolo i Ultimate Classic Rock skreiv at Lodger kombinerer verdsmusikk og new wave i eit «popformat». Sjølv om Bryan Wawzenek, òg i Ultimate Classic Rock, meinte at Lodger var det meir lyttarvenlege albumet i Berlintrilogien, meinte han òg at det var det mest eksperimentelle, med element av musikk frå Midtausten, reggae, verdsmusikk og Krautrock innafor det store utvalet av popsongar. Biografar har særskild peikt på det siste sporet på “Heroes”, «The Secret Life of Arabia», som ein forløpar for det Bowie kom til å gjere på Lodger, både musikalsk og tematisk.
Etter dei dystre Low og “Heroes”, har biografane skildra opningssporet, «Fantastic Voyage», som «overraskande delikat» og «fredeleg»; ein tanke forfattaren Peter Doggett meiner impliserer «ei mindre intens» plate. Songen har same akkordsekvens som «Boys Keep Swinging» og tre forskjellige musikarar speler mandolin, og kvar spelte inn sine partar tre gongar, slik at det i alt er ni mandolinar over kvarandre. Bowie komponerte «Move On» etter ved eit uhell å ha spelt den tidlegare songen sin «All the Young Dudes» baklengs, og så få Alomar til å så skrive ut den reverserte akkordsekvensen. «Yassassin» kombinerer funk og reggae, med fiolin spelt av Simon House for å skape ein stil som kan minne om ein folkesong frå Midtausten og tyrkisk musikk. Til dels inspirerte musikken til det tyske bandet Neu! songen «Red Sails», og dei hadde begge den same særeigne «motorik»-rytmen. Pegg skildra songen som «eit livleg stykke new wave-pop». Sporet er òg blitt samanlikna med Harmonia sin «Monza (Rauf und Runter)» frå 1975.
Alaska
Alaska er ein delstat i USA som ligg for seg sjølv i det nordvestlege Nord-Amerika. Alaska grensar berre til Canada, og er derfor den einaste staten, saman med Hawaii, som er separert frå resten av landet. Hovudstaden er Juneau, som er den einaste delstatshovudstaden på fastland som berre kan nåast med hjelp av fly eller båt. Alaska er den desidert største delstaten i areal, men ein av dei med færrast innbyggjarar. Han er den 49. staten i USA, og vart med i unionen den 3. januar 1959. Namnet Alaska stammar frå det aleutiske alyeska, som tyder 'stort land' eller 'fastland'.
Oaldsbygda
Etter andre verdskrigen tok fråflytting til. Dei siste familiane flytte i 1953. Etter det har jorda vorte brukt til sauebeite og husa til feriebustadar.
Lodger
Musikalsk stil
Bowie snakka om «DJ» og sa: «Dette er noko kynisk, men det er mitt naturlege svar til disco.» Bowie etterliknar David Byrne frå Talking Heads i vokalen sin. Wawzenek trekte fram «DJ» som ein «dansbar juvel». Doggett skildra «Look Back in Anger» som «drivande og utålmodig», medan Ned Raggett i AllMusic kalla det ein «kvass, spanande moderne rockesong». O'Leary trekte særskild fram trommespelinga til Davis, medan gitarsoloen til Alomar var inspirert av rytmegitarspelinga til John Lennon i The Beatles. The Quietus meinte at «Boys Keep Swinging» hadde element av glamrock og garasjerock. For innspelinga, som har same akkordsekvens som «Fantastic Voyage», instruerte Bowie bandet til å byte instrument. «Repetition» har eit bassgitarriff som av Buckley er skildra som «insisterande og særs rart». Doggett skreiv at stilen likna funk. «Red Money» er bygd kring akkompagnementet til songen «Sister Midnight», ein Iggy Pop-song han spelte inn i lag med Bowie for The Idiot. Det vart lagt til ny gitar i lag med elektroniske effektar, baklengs gitar og vokalharmoniar.
Tekst og tema
Sjølv om Lodger ikkje har den same delinga mellom songar og instrumentalar som Low og “Heroes” hadde, er plata blitt tolka slik at ho er dominert av to store tema med reising på side ein og kritikk av den vestlege sivilisasjonen på side to. Tidleg i 1977 sa Bowie «Eg bur eigentleg ingen stader. Eg er på reis 100 % av tida.» Same året sa han «Jo meir eg reiser, jo mindre sikker eg på kvar for politisk filosofi som er prisverdig. Eg reiser for å få idear til å skrive om verkelege hendingar heller enn å dra tilbake til eit system kor det kom frå.» På grunn av dette, såg Mastropolo på Lodger som eit konseptalbum om ein heimlaus reisande. Somme songar har særs politiske tekstar, som «Fantastic Voyage», som omhandlar «depresjonen» som leiarane i den kalde krigen og mogelegheita for atomkrig førte til, og «Repetition», som omhandlar vald i heimen. Eno var misnøgd med retninga Bowie tok for tekstane sine.
Oaldsbygda
Oaldsbygda har vore lite råka av naturøydeleggingar. Men i februar 1907 vart garden Øvstegard teken av snøfonn. Tre menneske vart tekne, men alle berga livet. Husa vart i stor grad knuste og mange husdyr vart drepne. Etter snøskredet vart eine bruket fråflytt. På dei andre to bruka tok nye brukarar over. For å få seg opp nye hus måtte mellom anna alle materiala berast opp frå sjøen til tunet som ligg 400 moh.
Alaska
Klima
Sørkysten, som strekkjer seg frå Aleutane til Panhandle, er som regel tørr og kjølig om sommaren, og mykje mildare enn resten av staten om vinteren. Lågtrykk frå Stillehavet kan stundom gje store nedbørsmengder i Panhandle, både som regn og snø. Atka på Aleutane har ein årleg nedbørsnormal på 1761 mm.
Lodger
Tekst og tema
Tekstane på side to er hovudsakleg kritiske til det vestlege samfunnet. «DJ» tar eit kynisk blikk på verda til ein diskjockey. På songen er DJen berre sett på for det han er på utsida: «I am a DJ, I am what I play». Forfattaren Ian Mathers samanlikna songen med Elvis Costello sin «Radio Radio» (1978), og skildra songen som «ei skrekksoge om eit menneske som er redusert til noko meir enn arbeid». I «Look Back in Anger» syng Bowie om eit møte med ein dødsengel som kjem for å ta sjela hans. «Boys Keep Swinging» har ein kjønnsbøyande tekst, som «When you're a boy, other boys check you out.» I 2000 sa Bowie om songen: «Herlegheita i den songen var ironisk. Eg kjenner ikkje at det er noko særskild flott ved å vere anten mann eller kvinne. Eg leika berre med ideen om kolonisering av eit kjønn. I «Repetition» utstrålar forteljaren ingen kjensler når han slår kona si, som fekk Buckley til å skildra det som Bowie på «sitt mest skremande». «Red Money» hevdar at «prosjektet er avlyst». Bowie snakka om dei «raude boksane» som dukkar opp gjennom songen: «Denne songen trur eg handlar om ansvar. Raude boksar dukka stadig opp i måleria mine og dei representerer ansvar.»
Alaska
Klima
Myr- og tundraområda i nordvestlege område er kalde om vinteren, og ofte skya med tåke om sommaren, særleg langs kystlinja. Lufta er vanlegvis for kald til å halde på mykje fukt, så det regnar og snør lite. Barrow som er den nordlegaste busetnaden får 107 mm i eit normalår, og er nesten for ein ørken å rekne.
Historie
Alaska vart først folkesett av menneske som kom over Beringstredet. Over tid vart område busett av dei eskimostammane som blir kalla for inupiaq, inuit og yupik, i tillegg til ei rad indianarstammer. Alt folket i Nord- og Sør-Amerika frå før Kristoffer Columbus nedstammar frå folkegrupper som vandra inn i kontinentet over Beringstredet og vidare sørover.
Europarane kjem
Dei første europerarane i Alaska kom frå Russland. Vitus Bering segla austover og såg St. Elias-fjellet. Eit russisk-amerikansk selskap jakta på sjøoter for å selje pelsane. Kolonien var aldri spesielt innbringande på grunn av kostnadane ved transporten.
Kjøpet av Alaska
Den første amerikanske administratoren for Alaska var den polske immigranten Włodzimierz Krzyżanowski. Oppkjøpet var ikkje like populært i alle delar av USA, der dei nedsettande viste til Alaska som «Sewards dårskap» (Seward's Folly) og «Sewards kjøleskap» (Seward's Icebox). Alaska feirar overtakinga kvart år på den siste måndagen i mars månad og kallar den for «Sewards dag». Etter overtakinga av Alaska mellom 1867 og 1884 vart namnet endra til Department of Alaska. Mellom 1884 og 1912 vart den komande staten kalla for District of Alaska.
Territoriet Yukon mellom Alaska og Canada vart åstad for eit gullrush på slutten av 1800-talet, og var eit viktig område for gruvedrift fram til gullreservane ebba ut.
Gull
Gullrushet starta i byen Juneau. I 1897 vart det oppdaga gull ved Klondikeelva i Yukon Territory i Canada. 100 000 gullgravarar var snart på veg. I 1898 vart det funne gull på strendene nær byen Nome nordvest i Alaska. To år seinare var nærmare 18 000 gullgravarar på plass. Alaska vart kjent verda over.
Etter Japans angrep på øyane utanfor Alaska under den andre verdskrigen, bygde amerikanarane store flybasar. Alaska er framleis av stor militærstrategisk tyding for USA.
Under krigen vart Alaska Highway frå grensa til USA gjennom Canada til Alaska bygd - 2450 km veg i løpet av åtte månader.
Ein del av unionen
President Dwight D. Eisenhower signerte Alaska Statehood Act den 7. juli 1954 som førte Alaska inn i Sambandsstatane den 3. januar 1959 og Alaska vart den 49. staten i USA.
I 1976 endra innbyggarane i Alaska på lovane i delstaten og etablerte Alaska Permanent Fund. Fondet investerer delar av statens mineraloverskott, inkludert overskott frå Trans-Alaskan Pipeline System, til fordel for alle generasjonar i Alaska. I mars 2005 var verdien av fondets nesten 40 milliardar US-dollar.
Geografi
Alaska er ein av to delstatar som ikkje har grense til ein annan delstat. Hawaii er den andre. Mellom Alaska og Staten Washington er det 800 kilometer canadisk territorium. Alaska er og den einaste delstaten der majoriteten av innbyggarane må gjennom eit anna land for å komme til delstatshovudstaden, Juneau. Den einaste bilvegen til Juneau går via ei ferje til Canada. Det er 1500 kilometer mellom Juneau og Anchorage.
Staten blir ofte delt opp i dei følgjande regionane:
Alaska har ei kystlinje inkludert øyer på 54 700 kilometer. Øygruppa vest for Alaska heiter Aleutane. Dette området har mange aktive vulkanar, til dømes Mount Shiskaldin som ragar 3042 meter over havet. Vulkankjeda strekkjer seg heilt til Mount Spurr vest for Anchorage på fastlandet.
Den største skilnaden på flo og fjære finst rett sør for Anchorage. Skilnaden kan vere meir enn ti meter. I Alaska er det meir enn 3,5 millionar sjøar over 80 dekar. Myrar og våtmark dekker 487 747 kvadratkilometer først og fremst i dei nordlege, vestre og sørvestre delane av staten. Beringisbreen nær den sørvestre grensa mot Yukon dekker 5827 kvadratkilometer.
Då Alaska vart tatt opp som stat i 1949 var nesten alt land i staten eigd av dei føderale styresmaktene. Det er ein prosess i gang for å overføre land til private, delstaten og urfolk. Når denne prosessen er omme vil 42 prosent av landarealet ha skifta eigar.
Lodger
Plateomslag
Bowie samarbeidde med den engelske popartisten Derek Boshier for plateomslaget av Lodger. Boshier kom seinare til å lage plateomslaget til det 15. studioalbumet til Bowie, Let's Dance (1983). Det originale dobbeltfalsa plateomslaget bestod av eit bilete av Bowie teken av Brian Duffy. Bowie var på eit fliselagt bad og såg ut som han hadde vore i ei ulukke med ei tilsynelatande broten nase og ei bandasjert hand. For å få til bilete, som var teken i februar 1979 i studioet til Duffy i London, balanserte Bowie på ei stålrame, medan fotografen tok biletet ovanfrå. Den brotne nasa og andletsendringane vart gjort ved hjelp av proteser og nylontråd. Den bandasjerte handa til Bowie var visstnok ekte i følgje PEgg. Han hadde brend handa på kaffi den morgonen og valde å ta med handa på fotoet. Bowie bad om å få biletet teken med låg oppløysing med eit Polaroid SX-70-kamera. Andre bilete frå denne økta kom ut i boka Duffy/Bowie – Five Sessions i 2014. Fronten syner eit postkort med albumtittelen på fire ulike språk, som forsterkar reisetemaet. På innsida av omslaget er bilete av liket til Che Guevara, Andrea Mantegna-måleriet Lamentation of Christ og Bowie som gjer seg klar for fotoet på framsida. Rykodisc hadde ikkje desse bileta med på CD-utgåva frå 1991.
Kaldfjorden på Magerøya
Kaldfjorden er ein fjord på nordsida av Magerøya i Nordkapp kommune i Troms og Finnmark. Fjorden strekkjer seg 2,5 km sørover til botn av fjorden.
Fjorden har innløp mellom Reinskinneset i vest og Skinnstakknæringen i aust. På vestsida av Reinskinneset ligg Risfjorden. Fjorden er 34 meter på det djupaste, heilt ytst i fjorden.
Det er ingen busetnader ved fjorden.
Alaska
Administrativ inndeling
Alaska er delt opp i 16 Borough, ikkje county som i resten av USA. I tillegg finst det fleire folketellingsområde. Desse dekker landområde der det bur folk, men som ikkje er med i eit borough.
Lodger
Utgjeving og markandsføring
RCA gav ut Lodger den 25. mai 1979 med katalognummer RCA BOW LP 1. Albumet kom ut nesten to år etter “Heroes”, som var den lengste perioden mellom to studioalbum av Bowie sidan det andre albumet hans, Space Oddity (1969). Buckley skriv at i løpet av den tida hadde new wave dukka opp og teke over for punkrock som den dominerande sjangeren, med artistar som Blondie og Kate Bush. Han skreiv òg at musikkvideoar og artistar som var inspirerte av musikken som Bowie gav ut før Berlintrilogien, som Human League, Devo og Gary Numan, hadde byrja å bli populære. Lodger selde godt og nådde fjerdeplassen på UK Albums Chart og låg inne på lista i 17 veker. Det nådde 20. plassen på den amerikanske Billboard 200, og låg inne på lista der i 15 veker. Gjennom året selde Numan betre enn Bowie, med nummer-ein-hittar som Tubeway Army sin «Are "Friends" Electric?», debutalbumet The Pleasure Principle, og den første singelen frå albumet, «Cars». Numan var stor fan av Bowie, men fekk motstand av fansen til Bowie som såg på han som ein rein kopi. Bowie kritiserte Numan, som førte til ein feide mellom dei to artistane som vart ei fleire år. I følgje Buckley førte heidringa til Numan at Bowie tok ei meir poporientert retning på det neste studioalbumet sitt, Scary Monsters (and Super Creeps) (1980).
«DJ» vart vald ut som den andre singelen, med «Repetition» som B-side, utgjeve 29. juni 1979 med katalognummeret RCA BOW 3. Pegg kalla det eit «modig ukommersielt val» for ein singel. Songen kom ut i redigert form og nådde ikkje høgare enn 29. plassen på den britiske singellista. Det vart laga ein musikkvideo til songen, òg regissert av Mallet. Videoen syner Bowie som går ned ei gate i Earl's Court i London, og møter overraska fans, innimellom klipp av han som ein mishandla DJ. «Yassassin» vart gjeven ut som den tredje singelen frå albumet i Nederland, med «Repetition» igjen som B-side, i juli 1979 med katalognummeret RCA PB-9417. Han gjekk ikkje inn på singellista, men den nederlandske singelutgåva kom sidan ut på Re:Call 3, som ein del av plateboksen A New Career in a New Town (1977–1982) (2017). Etter at «Boys Keep Swinging» berre kom ut på singel i Storbritannia, gav RCA ut «Look Back in Anger», nok ein gong med «Repetition» som B-side, med katalognummer PB-11724, som den fjerde singelen frå albumet i berre USA og Canada. Han gjekk ikkje inn på listene der. Ein musikkvideo, igjen regissert av Mallet, marknadsførte singelen. Videoen var inspirert av Oscar Wilde sin The Picture of Dorian Gray, syner Bowie som ein målar i eit loftstudio der sjølvportrettet byrja å forfalle og smelte.
Mottaking
I motsetnad til den universelle rosen føregangarane frå 1977 fekk, fekk Lodger blanda kritikk frå kritikarane då det først kom ut. Blant dei negative meldingane kalla Greil Marcus i Rolling Stone albumet «eit av hans svakaste ... spreidd, ein fotnote til "Heroes", eit som berre markerer tid», medan Jon Savage i Melody Maker meinte det var keisamt og «eit greitt nok popalbum, vakkert framført, produsert og skapt, og noko anonymt». I Smash Hits skildra Red Starr albumet som noko som høyrdest ut «ein pose med restar frå dei førre prosjekta» med «berre stundom glimt av genialitet». Ein kritikar for Billboard skreiv på liknande vis at «tonen på albumet er ikkje like tiltrekkjande som dei meir nylege musikalske ekskursjonane hans». Sjølv om dei rekna det som både eit «framhald» og eit «sidesteg» frå dei tidlegare albuma, valde magasinet Lodger blant dei fremste albuma sine for veka 9. juni 1979. Paul Yamada i New York Rocker meinte at albumet var skuffande samanlikna med føregangarane. Sjølv om han fann somme av songane «gode» og likte «easy-listening»-preget, meinte han det mangla meir «krevande» musikk enn dei tidlegare albuma og meinte Lodger totalt sett var «ein frustrerande, men likevel godt utforma LP som er mykje mindre enn det verkar som». Sandy Robertson iSounds meinte Lodger har «somme bra idear», men at det som heilskap «ikkje er glimrande».
Ursamisk
Sjølve rekonstrueringa av det ursamiske lyd- og formsystemet byggjer primært på Mikko Korhonen og Pekka Sammallahti sine arbeid. Sjølv om forskinga dei siste 20 åra har revidert den absolutte kronologien for samisk språkhistorie, er sjølve rekonstruksjonen deira av ursamisk stort sett den same som den vi finn hos Korhonen og Sammallahti.
Lodger
Mottaking
Albumet fekk òg noko god kritikk. Ein skribent for The New York Times kalla det Bowie sitt «mest veltalande» album på fleire år, medan Robert Christgau i The Village Voice skreiv positivt om det og sa at songane kan verke upassande og ikkje designfulle, men meinte at desse kvalitetane «er ein del av det som gjer dei sjarmerande — måten dei forvekslar kategoriar av kjensler og raffinement er så frustrerande at det er tilfredsstillande». Tim Lott i Record Mirror skreiv: «Det er ganske enkelt tiltalande på ein så uvanleg måte at det ikkje er mogeleg å definere det tydeleg, sjølv når det er sett opp mot føregangarane sine i staden for generell 'popmusikk'.» Han rosa variasjonen i musikkstilane, men kritiserte somme av tekstane som latskap.
Ursamisk
Fonologi
Følgjande lydsystem har vorte rekonstruert for ursamisk.
Lodger
Mottaking
I seinare har Lodger fått meir positive meldingar. Då albumet kom ut på ny i 1991, skreiv Ira Robbins i Entertainment Weekly at det var meir tilgjengeleg enn føregangarane og meinte at songane var forløparar til Let's Dance. Rob Sheffield skreiv for The Rolling Stone Album Guide i 2004 at Lodger, «rockar like hardt som Station to Station og Aladdin Sane». Han kommenterte òg «knivskarpe musikalske hjørne» og «nye lag med vidd og rausheit i låtskrivinga», og trekte særskild fram «Boys Keep Swinging», «DJ» og «Fantastic Voyage». Jon Dolan i Spin rekna Lodger som eit flott avslutning på «det beste tiåret til Bowie», og kalla det «hans siste store album». I 2008 meinte Chris Roberts i Uncut at Lodger aldri fekk den merksemda det fortente og skreiv: «Generelt vert det rekna som ettertanken i den legendariske 'Berlintrilogien'...Lodger fortener sitt eige rom i det kritiske panteonet.» Ian MacDonald var samd i det og skreiv at det var alltid rekna som eit «antiklimaks» i trilogien, men skreiv likevel at «visst det ikkje blir ei enkel lyttaroppleving, er delane sjeldan utan kvalitet.» Erlewine var òg positiv til albumet og skreiv: «Det strekkjer kanskje ikkje rockegrensene som Low og "Heroes", men nyttar utan tvil dei ideane på ein meir effektiv måte.» Mike Powell i Pitchfork skildra Lodger som «det første David Bowie-albumet som ikkje vart marknadsført som noko anna enn eit album med musikk av David Bowie». Sjølv om han meinte at Lodger kanskje alltid kjem til å bli hugsa som det minst «viktige» albumet i Berlintrilogien, konkluderte Wawzenek: «som eit postkort frå ein av dei mest spanande fasane til Bowie, er det eit fascinerande glimt av ein artist midt i ein modig overgang».
Ursamisk
Vokalar
Følgjande vokalsystem for ursamisk, vart presentert av Ante Aikio (2004). Systema er skrive med det finskugriske lydalfabetet: Lange vokalar er notert med macron (strek) over. Symbolet ë står for IPA [ɤ].
Lodger
Inspirasjon og ettermæle
Konsensus blant kritikarane då det kom ut var at Lodger var det svakaste i Berlintrilogien. Biografen Paul Trynka skriv at Lodger mangla «kjensla av risiko og spaning» som hadde «gjennomsyra» dei to føregangarane, og han skulda dels dette på studioet det vart spelt inn i. Men kort tid etter det kom ut føresåg NME-redaktørane Roy Carr og Charles Shaar Murray at Lodger kom til å «må 'vekse i styrke' i nokre år, men vil til slutt bli akseptert som eit av dei mest komplekse og givande prosjekta til Bowie». Og albumet kom faktisk til å bli rekna som eit av dei mest undervurderte albuma til Bowie. Wawzenek skildra det som Bowie sitt Return of the Jedi (1983) heller enn hans Gudfaren III (1990). Medan biografen Christopher Sandford kall Lodger ei «glatt, kalkulert eingongsplate», meinte Buckley at «det veks for kvart år som går», og Pegg oppsummerte «i praksis undervurdert og obskurt frå det augneblikket det vart gjeve ut, er det på høg tid med ei kritisk revurdering». Seabrook meinte at då og no kjem lyttarar til Lodger med ei forventning av ei «løysing» til lydane og emna på dei to føregangarane, men får det ikkje. Han meinte at totalt sett mangla det den «pioneranda» til Low og «den reine tyngda» til “Heroes”. Likevel rekna Seabrook somme av songane, inkludert «African Night Flight», «Repetition» og «Red Money», blant hans beste songar frå denne perioden. Trynka skreiv at i løpet av åra har albumet blitt «beundra» heller enn «inderleg elska eller hata», og stilen vert sett som ein føregangar til stile'n til Talking Heads og Spandau Ballet. Lodger er eit av dei mest innverknadstunge albuma til Bowie i følgje Encyclopædia Britannica. Biografen Marc Spitz var samd og skreiv at bruken av verdsmusikk inspirerte Talking Heads på Remain in Light (1980) og Paul Simon på Graceland (1986). Spitz skildra musikkvideoane til albumet av Mallet «som like nyskapande som noko Bowie hadde gjort før».
Ursamisk
Stadieveksling
Stadieveksling er ein sentral fonologisk prosess i alle samiske språk bortsett frå sørsamisk, ein prosess som påverker dei aller fleste av alle konsonantsamband i samisk. Prosessen inneber at konsonanten eller konsonantane etter rotvokalen vekslar mellom to ulike former ("stadier"). Tabellen under viser nominativ og genitiv av substantivet for "fisk" (nords. guolli) og verbet for "å gå" (nords. mannat). I tabellen under ser vi at skilnaden i stadium er den einaste skilnaden mellom nominativ og genitiv, og mellom perfektum og første person presens. Viss vi så ser på dei rekonstruerte formene i ursamisk i tabellen under, ser vi korfor det er slik: I dei tilfella der stavinga etter konsonanten som vekslar er open (lē, ne̮) i ursamsik har vi sterkt stadium i moderne nordsamisk (ll, nn), men i tilfella der stavinga er lukka i ursamisk (lēn, ne̮m) har vi svakt stadium i nordsamisk (l, n). Det som i utgangspunktet i ursamisk var ei fonologisk lydveksling (avhenging av lydstrukturen til ordet) har dermed, på grunn av lydendringar i løpet av den språkhistoriske utviklinga vorte til ei morfologisk veksling, der stadievekslinga i seg sjølv uttrykker den grammatiske skilnaden mellom orda.
Denne overgangen, frå ei fonologisk til ei morfologisk veksling, er vanleg i språkhistoriske prosessar, som når skilnaden mellom det norske ordparet sov ~ søv (for "å sove") går attende til ei eldre form *sofiR, der o > ø er resultat av i-omlyd. Mekanismene er ulike (den eine påverker konsonantar, den andre vokalar), men resultatet er i begge tilfelle eit språk der bøyingskategoriane blir uttrykt ved stammevekslingar heller enn med bøyingsendingar.
Lodger
Inspirasjon og ettermæle
I 1992 laga den amerikanske komponisten Philip Glass ei utgåve av Low som ein klassisk symfoni, kalla Symfoni nr. 1 av Glass eller «Low» Symphony. Han følgde opp med ein symfoni i 1994 basert på “Heroes”, kalla Symfoni nr. 4 av Glass eller “Heroes” Symphony. Glass informerte Bowie om prosjekta og dei to heldt kontakten med kvarandre fram til 2003 og diskuterte ein tredje symfoni som det då ikkje vart noko av. Etter at Bowie døydde i 2016 fortalte Glass at dei to hadde snakka om ein symfoni basert på Lodger, og la til at «ideen har ikkje heilt forsvunne». I januar 2018 annonserte Glass at han var ferdig med ein symfoni basert på Lodger. Det var den 12. symfonien til Glass og hadde premiere i Los Angeles i januar 2019. Symfonien fullførte trilogien av symfoniar basert på Berlintrilogien til Bowie.
Lough Foyle
Lough Foyle (Loch Feabhail på irsk) er ein fjord nord på Irland. Han er òg namnet på elvemunningen til Foyle. Han startar der Foyle renn ut av Derry. Fjorden skil halvøya Inishowen frå Nord-Irland.
Lodger
Inspirasjon og ettermæle
Bowie turnerte ikkje etter Lodger, men spelte mange av songane på andre turnear. «Red Sails» vart framført i 1983 på Serious Moonlight-turneen; «Repetition» vart framført seint i 1990-åra på Hours-turneen; «DJ» og «Boys Keep Swinging» vart framførte i 1995-1996 under Outside-turneen; «Fantastic Voyage» vart framført i 2003 på A Reality Tour og «Look Back in Anger» vart spelt på alle desse turneane.
Ursamisk
Kasus
For det ursamiske kasussystemet kan vi rekonstruere nominativ *-Ø, genitiv *-n, akkusativ *-m, illativ -*je̮n. Inessiv og elativ slik vi finn det i språka sørvest for nordsamisk (t.d. sørsamisk -sne, -ste) er ein kombinasjon av suffikset *-s og lativ *-n (for inessiv) og *-s og endinga for ablativ *-ta/-tä.
Lough Foyle
Det finst eit uttrykk som seier at når ein er på ein båt i Lough Foyle, så er ein på den einaste staden i verda der nord er sør og sør er nord. Republikken Irland og Donegal, som ligg nord for Lough Foyle, vert kalla «The South» i Nord-Irland, medan Nord Irland, som ligg sør for Lough Foyle, vert kalla «The North».
Lodger
Remiks frå 2017
I mange år har kritikarar kritisert den originale miksen på Lodger og kalla han «rotete» og «overprodusert». Visconti sa om miksen: «Det einaste eg angra på er at me drog til New York for å fullføre albumet og det leid som følgje av miksinga fordi studioa i New Yorik rett og slett ikkje var like godt utrusta som dei i Europa på den tida.» Bowie skal òg ha vore misnøgd med miksen og omtalt distraksjonar i livet hans og den totale kjensla han og Visconti hadde for at albumet ikkje kom saman like enkelt som dei to føregangarane. Bowie og Visconti byrja å diskutere mogelegheita til å mikse Lodger på ny under innspelinga av det 24. studioalbumet til Bowie, The Next Day (2013) for ei mogeleg luksusutgåve. Visconti sa: «Det er ei viktig plate for oss begge. Davis er samd i at det aldri høyrdest ut slik me ønskte.»
Ursamisk
Kasus
Mikko Korhonen sett dermed opp dette systemet (1981):
Lodger
Remiks frå 2017
Under innspelinga for det siste albumet til Bowie, Blackstar i 2015, byrja Visconti i løyndom å mikse Lodger. Han presenterte dei nye miksane for Bowie, som godkjende dei før han døydde. Visconti var ferdig med nymiksinga i 2016 og han kom ut på A New Career in a New Town (1977–1982). Kory Grow i Rolling Stone skreiv at den nye miksen «løyste opp» lyden på albumet og sa at det er «ei større vekt på strykarane» og perkusjonen «kjen stundom ut av forskjellige høgtalarar». Grow sa vidare at miksen gjer «at alt kjennes lettare ut», mellom anna på «Red Money» og «Yassassin». Totalt set likte Grow den nye miksen og kalla det «eit glimrande nytt forsøk» og skreiv at originalen kjennest no «grumsete ut» samanlikna med den nye. Chris Gerard i PopMatters likte og den nye miksen og meint at det var ei «drastisk forbetring» av plata og «rett og slett ei openberring». Gerard gav mest ros til «DJ», og skreiv at den nye miksen gjev songane «meir kraft og klårheit». Gerard meinte til slutt at den nye miksen var høgdepunktet i plateboksen og at Lodger var blitt eit av dei beste albuma til Bowie.
Ursamisk
Kasus
Heile dette kasussystemet kan, med eitt unntak, forklarast som eit utvikling frå eit felles urspråk som har gjeve eit tilsvarande sett av suffiks i austersjøfinsk. Unntaket er illativ eintal, som i nordsamisk er -j (jf. nominativ- og illativformene for nords. sátni : sátnái "ord", giella : gillii "språk"). Den rekonstruerte forma for dette suffikset er *-jen, jf. den tilsvarande illativforma i kaldfjordsamisk: sannajen (Korhonen 1988 s. 280). Forma som er ført opp i paradigmet finst også i nordsamisk, men i illativformene i possessivsuffiksparadigmet: sátnásan, giellasan "til ordet mitt, til språket mitt". Heile dette kasussystemet kan, med eitt unntak, forklarast som eit utvikling frå eit felles urspråk som har gjeve eit tilsvarande sett av suffiks i austersjøfinsk. Unntaket er illativ eintal, som i nordsamisk er -j (jf. nominativ- og illativformene for nords. sátni : sátnái "ord", giella : gillii "språk"). Den rekonstruerte forma for dette suffikset er *-jen, jf. den tilsvarande illativforma i kaldfjordsamisk: sannajen (Korhonen 1988 s. 280). Forma som er ført opp i paradigmet (*-s̯ën) finst også i nordsamisk, men i illativformene i possessivsuffiksparadigmet: sátnásan, giellasan "til ordet mitt, til språket mitt".
Lodger
Nyutgjevingar
Lodger har blitt gjeve ut fleire gonger på CD. Han kom først ut på CD på RCA i midten av 1980-åra. Rykodisc og EMI gav ut albumet med to bonusspor i 1991. Ei anna utgåve utan bonusspor kom ut på Virgin Records og EMI i 1999 med 24-bit digitalt ommastra lyd. I plateboksen A New Career in a New Town (1977–1982) frå 2017 på Parlophone var det to versjonar av Lodger: ei ommastra utgåve av det originale albumet og den nye remiksen til Visconti. Den ommastra utgåva frå 2017 kom ut separat på CD, vinyl og digitale format året etter.
Ursamisk
Personbøying av substantiv
Verk av Sammallahti sett opp som det følgjande rekonstruerte paradigmet for ursamiske possessivsuffiksendingar.
Lodger
I Pray, Olé
«I Pray, Olé» avsluttar ein kvartett av offisielle, unytta opptak frå Berlin-tida (i lag med «Some Are», «All Saints» og «Abdulmajid»). Som med dei andre spora er det vanskeleg å avgjere om songen verkeleg var ferdig innspelt på den tida eller pynta på sidan. . Songen vart miksa og gjeven ut seint i Tin Machine-tida og teksten vert sagt å vere Tin Machin-aktig til tider, som linja «it’s a god eat god world», medan noko av gitaren kan høyrast ut som Reeves Gabrels, sjølv om det òg kan vere Adrian Belew. Den robotaktige tromminga høyrest ikkje ut som Dennis Davis, men kan vere ei trommeinnspeling av David køyrd gjennom 1980-talsproduksjon.
Ursamisk
Adjektiv
Attributtforma vi finn i dagens samiske språk går attende til ursamisk.
Lodger
I Pray, Olé
Nicholas Pegg spekulerte i at «I Pray, Olé» vart fjerna frå Lodger fordi han var for lik melodien på «Look Back in Anger». Songen vart spelt inn kring 1978-1979 med ekstra lydspor og miksing i 1991 i Montreux. Han er berre komen ut på 1991-utgåva av Lodger.
Medverkande
Henta frå platenotata. Nummereringa syner til CD- og digitale utgåver av albumet.
Ursamisk
Tempus
Formativen for tempus (-i-/-j-). Dei er delvis falle bort i nordsamisk, men førekjem i det meir konservative sørsamisk:
Negasjonsverbet i sørsamisk til og med lulesamisk har separate former for presens og preteritum, på same måte som kodaveredialekten av estisk, og (meir redusert) i võro. Dette systemet går attende til ur-finsk-samisk. For ei drøfting av dei rekonstruerte formene, sjå Korhonen 1981. Ein syntaktisk analyse av overgangen til dei moderne formene er Trosterud 1994.
Person
Formativen for person går attende til det samiske urspråket.