cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ninive
Ninive (arabisk نينوى) er ein ruinby i noverande Irak ved elva Tigris, nær noverande Mosul. Byen var ein av dei viktigaste i Midtausten under oldtida, og var ved fleire høve hovudstad i Assyria.
Det er påvist busetnad på staden frå 6000-talet f.Kr., og Ninive er nemnd rundt 1800 f.Kr. som ein viktig kultstad for gudinna Ishtar (Inanna). Byen blei hovudstad i Assyria rundt 700 f.Kr. under Sanherib. I 612 f.Kr. blei han lagt i ruinar av medarar og babylonarar.
Thorstein Fretheim den yngre
Thorstein Fretheim var ein norsk prest, skulemann og Venstre-politikar. Han var stortingsrepresentant for Akershus frå 1913 til 1918.
Fretheim var fødd i Ådal i Buskerud, der far hans var lærar, men voks for ein del opp på Eidsvoll. Han vart student i 1887 og cand. theol. i 1893, tok den praktisk-teologiske eksamen i 1895. Året etter tok han eksamen i samisk. Tida 1893-97 underviste han på ulike skular. I 1897 reiste han til Wisconsin i USA for å arbeide som prest ved norske evangelisk-lutherske kyrkjelydar. Frå 1901 var han tilbake i Noreg, og virka som kallskapellan i Vanse fram til 1903. Dei nest fem åra var han hjelpeprest i Østerdalens fjelldistrikt, residerande kapellan i Nes i Akershus frå 1909. Seinare var han sokneprest i Idd, Halden og Kråkstad.
Fretheim sat to periodar på Stortinget. Han var medlem i kyrkjekomiteen både i 1913-15 og 1916-18, den siste perioden også som komitéleiar. Fretheim var også involvert i lokalpolitikken i både Vanse, Rendalen, Nes i Akershus og Idd. Han var anten medlem av heradsstyret eller skulestyret. Elles var han formann i ei rekke foreiningar.
Kreftsjuk døydde Fretheim i 1927 i Kråkstad.
Lac de Lona
Lac de Lona er ein innsjø som ligg 2640 moh oppfor Grimentz i kantonen Valais i Sveits.
Potethus
Potethus (engelsk potato house) er ein bygning laga for å lagra innhausta poteter eller søtpoteter.
Søtpotetbygningar var særleg vanlege i Sussex County i Delaware og nærliggande delar av Delaware og i Maryland tidleg på 1900-talet, då produksjonen av denne grønsaken var på sitt største lokalt.
Liknande bygningar blei også bygde i Maine for å lagra poteter.
Delaware
Potethusa i Delaware var typisk to-etasjes trerammestrukturar, med høge og smale proporsjonar. Dei blei varma opp om vinteren med kol- eller vedomn. Poteter blei lagra frå oktober til februar, og krev ein konstant temperatur på 10 grader Celsius. Potethusa blei bygde for å gje fri sirkulasjon av luft rundt den lagra avlinga, nokre gangar ved bruk av hol mellom kassane og ytterveggene eller på golvnivå. Dei høge, smale proporsjonane til husa oppmuntra til sirkulasjon. Vindauge sat vanlegvis øvst i huset for å tillata ventilasjon om temperaturen steig for høgt. Fleire lag veggdekke, bruk av kolofoniumpapir for tetting mot trekk, og nokre gangar bruk av sagflis som isolasjon var andre tiltak for å sikra avlinga.
Generelt var potethus to etasjar høge med gavltak som låg på linje med langaksen. Inngangane var gjennom gavlendane, med dører i første og andre etasje framme og med eit loftsvindauge for ventilasjon i gavlane. Baksida hadde vanlegvis ei dør i første etasje og vindauge i andre etasje ved gavlen. Sidene var generelt enkle, med skodder ved vindauge eller dører. Medan to-etasjes høgder var typiske, fanst det hus med 1-1 / 2 til tre etasjar.
Dei fleste potethus er rivne eller er blitt omgjort til annan bruk. Fleire potethus som er att er oppførte på National Register of Historic Places.
Maine
Då dyrkinga av poteter breidde om seg rundt den øvre delen av Saint John-elva, lagra ein hausta poteter i tilpassa låvar, vanlegvis låge Acadian-låver, eller i kjellarane i husa. Meir intens dyrking førte til at ein hadde fleire trekkdyr, og gav endringar i fjøs og lagring. Spesialbygde potetfjøs blei bygde inn i åssidene, ideelt nær ein jernbane for enkel transport.
Bahamonde Point
Bahamonde Point er eit nes heilt vest på Schmidt Peninsula på Trinityhalvøya. Neset vart kartlagd av Den chilenske antarktisekspedisjonen (1947–48) og kalla opp etter løytnant Arturo Bahamonde Calderon, som var ingeniør på ekspedisjonen.
Fuglane
Fuglane er ein norsk roman skriven av Tarjei Vesaas og utgjeven i 1957.
Handling
Mattis og systera Hege bur toeine i ei hytte attmed ein sjø i skogen. Hege stellar for begge to og tener til livsopphaldet ved å strikke for folk. Mattis gjer lite arbeid dei kan tene pengar på, og har heller ikkje vidare arbeidsevne - i bygda er han berre «Tusten». Men han følgjer vake med på det som skjer i naturen. Han oppdagar rugda som trekk over hustaket deira, og han tolkar det som eit varsel.
Mattis er flink til å ro, og han finn ut at han kan gjere nytte for seg som ferjemann. Langt om lenge får han sin første passasjer, ein tømmerhoggar som slår seg til i hytta hos Mattis og Hege. No er ikkje Mattis lenger åleine om kjærleiken til systera, og lesarane får følgje Mattis sin kamp om merksemda hennar. Som roar får Mattis også møte nokon som ser han som menneske, ikkje berre som «Tusten».
Bakgrunnsstoff
Fuglane av Tarjei Vesaas hjå Nasjonalbiblioteket
Blindelaget Solstrålen
Blindelaget Solstrålen var eit blindelag i Måndalen i Romsdal i Rauma kommune. Det var truleg skipa tidleg på 1950-talet og var eit av fleire frivillige lag i bygda med formål å støtte ulike nasjonale saker og organisasjonar. Laget var eit av dei få som ikkje hadde religiøs tilknyting eller formål.
Laget samla inn pengar til blindesaka gjennom lotteri. Møta gjekk på rundgang mellom medlemmene og dei møttest ein gong i månaden. Som i dei fleste andre blindelag vart aktiviteten mindre og mindre utover 1970-talet. Det var dårleg med nyrekruttering og dei som hadde vore aktive døydde etterkvart ut. Det er ikkje kjent om møteaktivitet etter år 2000. Den siste gjenlevande medlemmen døydde i 2012.
Eit av særdraga ved laget var at dei hadde interne utloddingar på møta der vinnarane alltid var ungane i den heimen der møtet var.
Fylkesveg 687 i Vest-Agder
Fylkesveg 687 i Vest-Agder går mellom Farsund og Lundevegen i Farsund kommune. Vegen er 2,9 km lang.
Svendsen
Namnet Svenden kan syna til:
Buachaille Etive Mòr
Buachaille Etive Mòr (skotsk-gælisk Buachaille Eite Mòr, som tyder «den store gjetaren frå Etive»), generelt berre kalla The Buachaille eller The Beuckle, er eit fjell øvst i Glen Etive i Dei skotske høglanda i Skottland. Det har nesten ei perfekt pyramideform sett frå hovudvegen A82, og er eit av dei lettast gjenkjennelege fjella i Skottland, ofte vist på postkort og kalendrar.
Buachaille Etive Mòr består av ein nesten 8 km lang rygg og er nesten omkrinsa av River Etive og sideelvane hennar. Ryggen består av fire toppar: Stob Dearg (1022 m), Stob na Doire (1011 m), Stob Coire Altruim (941 m) og Stob na Bròige (956 m). Stob Dearg og Stob na Bròige er begge Munroar.
Bishriyata
Bishriyata er ein gresk-ortodoks landsby i Koura distrikt i Libanon.
Tovdal
Tovdal er ei bygd og eit tidlegare herad i Aust-Agder fylke. Tovdal ligg ved Tovdalselva i Åmli kommune. Gamle Tovdal herad grensar til Åmli, Gjøvdal, Mykland og Bygland.
Lac de Louvie
Lac de Louvie er ein innsjø oppfor Fionnay i kantonen Valais i Sveits.
Bendida Peak
Bendida Peak er eit isdekt fjell med ei høgd opp mot 1200 moh nord i forberga til Detroit Plateau på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis. Det ligg oppom ein sidebre i vest som flyt nordvestover til Pettusbreen.
Fjellet er kalla opp etter den thrakiske guddommen Bendida.
Bendida Peak ligg 2,11 km nord-nordvest for Golesh Bluff, 12,22 km aust for Poynter Hill, 4,27 km aust for Aureole Hills, 12,74 km sørvest for Mount Schuyler og 13,57 km vest-nordvest for Gurgulyat Peak i Kondofrey Heights.
Gjøvdal
Gjøvdal er ein bygd og tidlegare eit herad i Aust-Agder fylke. Gjøvdal ligg no i Åmli kommune.
Kramer Rocks
Kramer Rocks er to holmar som ligg nord i Beascochea Bay, 6 km søraust for Cape Perez på vestkysten av Graham Land. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå flyfoto tekne av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1956-57. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter J.G.H. Kramer, ein austerriksk militærlege som på eiga hand oppdaga at skjørbuk var ein ernæringsskjukdom og synte korleis det kunne hindrast eller kurerast, kring 1737.
Janni Kjær
Janni Kjær, opphavleg Janni Brodersen, er ei dansk forretningskvinne og tidlegare direktør i reisebyrået Spies Rejser.
11. mai 1983 gifta ho seg med den langt eldre reisebyrådirektøren Simon Spies i Holmens kyrkje i København. Etter at mannen døydde i 1984 arva ho firmaet hans, Spies Rejser, og dreiv det vidare. I 1988 gifta ho seg på nytt, då med Christian Kjær. Etter detta heitte ho Janni Spies-Kjær og seinare berre Janni Kjær. 3. januar 1989 kjøpte ho firmaet Tjæreborg Rejser. Spies/Tjæreborg Rejser vart i 1996 selt til engelske Airtours (no Thomas Cook).
Hausten 2008 skilde Janni Kjær seg frå Christian Kjær. Dei har dottera Michala og sonen Christopher saman.
Fylkesveg 688 i Vest-Agder
Fylkesveg 688 i Vest-Agder går mellom Penne og Pennefeltet i Farsund kommune. Vegen er 600 meter lang.
HaBonim i Israel
HaBonim (hebraisk skrift הַבּוֹנִים, Byggjarar) er ein moshav shitufi nord i Israel. Han ligg 5 km sør for Atlit og 3 km nord for kibbutz Nahsholim og høyrer til Hof HaCarmel regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 259.
Historie
Moshaven vart grunnlagd i 1949 av HaBonim-rørsla på landområde som høyrte til den avfolka palestinske landsbyen Kafr Lam. Dei første innbyggjarane kom frå Storbritannia og Sør-Afrika. Han vart nasjonalt kjend 11. juni 1985 på grunn av HaBonim-katastrofen, då ein buss og eit tog kolliderte, og 22 menneske mista livet, 19 av dei skulebarn. Det vart reist eit minnesmerke ved skinneovergangen.
Landemerke
Aust i moshaven ligg ruinane av mellomalderborga Cafarlet, som stundom vert kalla HaBonimborga.
Fylkesveg 688
Fylkesveg 688 finst i fleire fylke i Noreg:
Maskestein
Maskestein er biletsteinar frå vikingtida, med eller utan runeinnskrift, som syner ein stilisert figur som har somme menneskelege drag. På Jylland i Danmark er maskesteinar funne ved elver, myrer og andre våtmarksområde der det er, eller ein reknar med at det har vore, bru eller anna overgang.
Maskene på fleire av maskesteinane vert rekna til Mammenstilen. Masker av liknande slag er å sjå på andre vikingtidsgjenstandar, som på eit dekorert økseblad frå ei grav i Mammen i Jylland som har gjeve namn til Mammenstilen, på eit sverdhjalt (sverdhandtak) av elggevir frå Sigtuna i Sverige, som motiv i dekoren på Camminskrinet og Bambergskrinet (som har vore relikvieskrin), på ein åregaffel på det norske vikingskipet Gokstadskipet, og på eit sølvsmykke fra Gnezdovo i nærleiken av Smolensk.
Neve Midbar regionale kommune
Neve Midbar regionale kommune (hebraisk skrift מועצה אזורית נווה מדבר, Moatza Azorit Neveh Midbar, arabisk المجلس الإقليمي واحة, Majlis Iqlimi Newe Midbar) er ein av to regionale kommunar som vart danna då Abu Basma regionale kommune vart delt i to den 5. november 2012. Denne regionale kommunen ligg nordvest i Negevørkenen i Israel og er busett av Negev-beduinar.
Busetnader
Det ligg fire godkjende landsbyar i Neve Midbar regionale kommune:
Desse landsbyane har samla nesten 10 000 innbyggjarar (2013) og Bir Hadaj er den største av dei.
Det finst òg mange «diaspora» beduinar som bur i ikkje-anerkjente landsbyar, og derfor ikkje får kommunale tenester. Talet på desse innbyggjarane er ukjend.
Historie
Før opprettinga av Israel, var Negev-beduinar eit delvis nomadisk samfunn som hadde vore gjennom ein prosess for å bli bufaste sidan osmansk styre i regionen. Dei fleste forskarane er samde i at beduinane kom til Negev kring 1800, men det er spor etter dei tidlegare òg.
Under Det britiske mandatet gav ikkje styresmaktene eit lovverk til å avgjere og bevare kven som eigde landområda. For å få orden på dette vart landpolitikken til Israel i stor grad tilpassa dei osmanske landreguleringane frå 1858 som det føregåande lovverket. Dermed nasjonaliserte Israel det meste av Negev ved hjelp av statlege landreguleringar frå 1969.
Drangov Peak
Drangov Peak (Drangov Vrah) er eit fjell på 430 moh heilt søraust i Breznik Heights på Greenwich Island i Antarktis. Det ligg 360 m søraust for Vratsa Peak, 1,45 km søraust for det høgaste punktet på Viskyar Ridge, 2,8 km vest for Fort Point, 500 m nord for Ziezi Peak, og 2,37 km nordaust for Sartorius Point. Det ligg oppom Musala Glacier i nord og Targovishte Glacier i sørvest. Det er kalla opp etter Boris Drangov (1872–1917), ein kjend bulgarsk offiser og pedagog.
Neve Midbar regionale kommune
Historie
Det neste steget var å opprette sju kommunar spesielt for beduinane med betre levevilkår, skikkeleg infrastruktur og og gode offentelge tenester innan helse og utdanning. Men ikkje alle beduinane gjekk med på å flytte frå telta sine til leilegheitene og husa som staten hadde laga for dei. Kring 60% av beduinane i Israel bur i planlagde landsbyar som Ar'arat an-Naqab, medan resten bur i ulovlege heimar spredd over heile Nord-Negev.
Clausen, Kaldager & Co
Clausen, Kaldager & Co var ein fabrikk i Skotselv som hadde spesialisert seg i å lage instrument, spesielt manometer.
Kinngait
Kinngait (Inuktitut for 'høgt fjell' eller 'der åsane er'; inuktitutskrift ᑭᙵᐃᑦ), offisielt kjend som Cape Dorset fram til 27. februar 2020, er ein inuittisk busetnad på Dorsetøya i nærleiken av Foxehalvøya på sørtippen av Baffinøya i Qikiqtaaluk-regionen i Nunavut i Canada.
Historie
I desember 2019 røysta innbyggjarane i Cape Dorset for eit forslag om å endra det offisielle namnet på staden til inuktitutnamnet Kinngait. Røystarane kunne velja mellom Kinngait, Sikusiilaq og det engelske namnet Cape Dorset.
Kunst
Sidan 1950-talet har Kinngait, som kallar seg sjølv "Capital of Inuit Art", vore eit senter for teikning, trykking og utskjering. Slike kunstformer har halde fram med å vera viktige næringsaktivitetar på 2000-talet. Kvart år gjev Kinngait Studios ut ei samling av trykk. Kinngait er blitt omtalt som det mest kunstnariske samfunnet i Canada, der rundt 22 % av arbeidsstyrken verkar innan kunst.
James Archibald Houston skipa ein verkstad for biletkunst i Kinngait i 1957, som del av eit program støtta av Department of Northern Affairs and National Resources i Canada. Dette var rekna som ein måte for lokalsamfunnet å få inntekter på, gjennom å tilpassa tradisjonelle kunstformer til moderne teknikkar. Houston samla inn teikniingar frå lokale kunstnarar, og oppmuntra steinskjerarar til å bruka evnene sine til steintrykk, for å laga noko som lettare kunne sendast rundt og seljast. Houston hadde studert trykk i Japan, og trykkeprogrammet blei laga etter modell frå japanske ukiyo-e-verkstader. Det blei skipa andre kooperative trykkeverkstader i busetnader i nærleiken, men den i Kinngait har hatt mest suksess. Kunstnarar her har eksperimentert med etsing, gravering, litografi og silketrykk. Dei gjev ut årlege katalogar av trykka, som blir laga i avgrensa opplag.
Frå 1959 til 1974 skapte kunstnarar i Kinngait over 48 000 trykk. Kjende kunstnarar herfrå er Pitseolak Ashoona, Nuna Parr, Pudlo Pudlat, Angotigolu Teevee, Alashua Aningmiuq, Kiugak Ashoona, Ulayu Pingwartok, Oopik Pitsuilak, Innukjuakju Pudlat, Mary Qayuaryuk, Anirnik Oshuitoq og Kenojuak Ashevak. Parr sine utskjeringar er internasjonalt anerkjende, og verk av han er blitt stilte ut ved National Gallery of Canada. Ashevak sine ugleteikingar er blitt brukte på kanadiske frimerke og på ein kanadisk 25-cent-mynt.
Folketal
Ved den kanadiske folketeljinga i 2021 Canadian, utført av Statistics Canada, hadde Kinngait (Cape Dorset) eit folketal på 1396 som budde i 362 av dei totalt 416 private busetnadane der. Dette utgjorde ei endring på -3,1% frå folketalet i 2016 på 1441. Med eit landareal på 9,89 km² (3,82 miles²) hadde staden ein folketettleik på 141,2/km² i 2021.
Transport
Det går ein handfull grusvegar gjennom busetnaden, utan asfaltering på grunn av vintertiløva. Dei har ikkje samband med noko område utanfor Kinngait. Bilar og lastebilar er det viktigaste transportmiddelet, men ein bruker også snøskuter og terrengmotorsyklar. Ein bruker også båtar og skip til å dra til og frå Kinngait når Hudsonsundet er isfritt. Eit taxiføretak, Tuniit Taxis, tilbyr fleire ulike køyretøy.
Det finst også ein flyplass her, Cape Dorset lufthamn, som berre har samband innanfor Nunavut. Ein kan flyga ut av Nunavut via samband frå Iqaluit lufthamn.
Utdanning
Sam Pudlat School er den einaste barneskulen i byen. Den vidaregåande skulen her, Peter Pitseolak School (PPS), blei øydelagd i ein brann starta av tre ungdommar i september 2015. Ein ny skule med same namn stod ferdig tre år seinare. Sommaren 2019 opna skulen eit trykkestudio for ungar gjennom programmet Embassy of Imagination.
Høgare utdanning innan avgrensa felt er tilgjengeleg ved Community Learning Centre. Nunavut Arctic College, med base i Iqaluit, tilbyr nokre program ved Community Learning Centre i Kinngait.
Turisme
Mallikjuaq Territorial Park dekkjer både Dorsetøya og Mallikøya, er kjend for arkeologiske funnstader knytte til Thulekulturen, Dorsetkulturen og inuittisk historie. Ein kan nå parken til fots frå Kinngait ved lågvatn, eller med båt.
Det blei reist ein varde til minne om skipet RMS «Nascopie», eit forsyningsskip til Arktis, som gjekk på eit skjer og sokk i 1947. Sjølv om lasten blei tapt, blei passasjerane og mannskapet redda.
I september 2018 opna Kenokuak Cultural Centre and Print Shop. Senteret er kalla opp etter den lokale kunstnaren og inuittiske kunstpioneren Kenojuak Ashevak, som døydde i 2013. Senteret fungerer som samfunnshus, kunststudio og utstillingslokale for lokale kunstnarar.
Det finst lokale føretak som tilbyr reise med hundespann, camping og fotturar.
Klima
Kinngait har tundraklima (ET) med korte, kjølige somrar og lange, kalde vintrar.
Kalabak
Kalabak er eit fjell i Šarfjella på grensa mellom Albania og Kosovo. Kalabak har ei høgd på 2174 meter over havet. og ligg heilt sør i Kosovo. Kalabak og området rundt er trelaust og vert nytta til sauegjeting.
Simon Spies
Simon Ove Christian Oglivie Spies var ein dansk forretningsmann. Han stifta reisebyrået Spies Rejser, og er ofte vorte kalla «Danmarks reisekonge».
Familiebakgrunn
Spies vart fødd inn i ein fattig familie i Helsingør. Far hans, kunstmålaren Willam Spies, var psykisk ustabil og var fleire gonger innlagt i ein psykiatrisk klinikk. Mor hans heitte Emma Spies.
Utdanning og karriere
Simon Spies var ein strålande begavelse, som frå Københavns Universitet oppnådde å verta både cand.psych. og cand.polit.
Han melde seg i 1942 inn i Danmarks Nationalsocialistiske Arbejderparti, i det føremålet å kunna reisa til Austerrike som den gongen var del av Det stortyske riket og ta seg arbeid der. Han var aldri politisk aktiv innan partiet.
I 1956 starta han firmaet Spies Rejser som med tida voks og enda med å verta den største turoperatøren i landet av charterreiser og pakketurar. I 1965 kjøpte Spies opp det konkursramma danske charterselskapet Flying Enterprise som var vorte starta i 1959. Dette vart byrjinga på hans eige charterselskap Conair.
Spies er i dag Danmarks største charterturoperatør og ein del av konsernet Thomas Cook Group, no TUI.
Douglas DC-4
Douglas DC-4 var eit firemotors passasjerfly utvikla av Douglas Aircraft Company. Det flaug som militært fraktfly under andre verdskrigen, då som C-54 Skymaster, og som passasjerfly for mange flyselskap etter krigen.
Utvikling
Nemninga DC-4 vart først brukt av Douglas då dei utvikla modellen Douglas DC-4E. E stod for Experimental. Dette var eit stort firemotors fly, utvikla for å etterfølgje Douglas DC-3. Flyet vart utvikla etter United Airlines sitt krav om eit passasjerfly med lang rekkjevidd. DC-4E vart designa som eit reint sivilt fly med plass til 52 passasjerar. Det hadde eit breitt skrog i tilhøve til andre modellar på den tida, og tre haleror. Halen likna svært på den som seinare vart brukt av Lockheed på Lockheed Constellation etter krigen.
DC-4E flaug for fyrste gong den 7. juni 1938, og vart brukt av United Airlines for testflygingar. Men flytypen viste seg å vera forut for si tid. Han var komplisert å halda ved like og uøkonomisk å operera. United Airlines ynskte i staden ei mindre og enklare utgåve. Men før den endelege og litt mindre DC-4 versjonen kunne setjast i trafikk kom andre verdskrigen. Dette gjorde at produksjonen i staden for dei sivile flyselskapa vart retta mot det amerikanske forsvaret, og flyet vart gjeve den militære nemninga C-54 Skymaster. Versjonen som vart brukt av den amerikanske marinen fekk nemninga R5D.
Den første C-EN-54 flaug frå Santa Monica i California den 14. februar 1942.
Produksjon
DC-4 var det fyrste flyet frå Douglas som vart konstruert med det som etterkvart skulle verta verksemda sitt kjennemerke i høvet til å forlenga skroget for å vidareutvikla modellen. Slik vart dei seinare modellane DC-6 og DC-7 til.
(DC-5 var eit mindre, høgvenga, tomotors fly som bortsedd frå nasepartiet hadde få fellestrekk med DC-4 og dei etterfølgande modellane)
Totalt vart det bygd 1 163 DC-4 for det amerikanske forsvaret mellom 1942 og 1946. Douglas held fram å utvikla flytypen under verdskrigen for å førebu seg på overgangen til sivil lufttrafikk etter krigen. Salet av nyproduserte, sivile DC-4 vart likevel kraftig redusert då forsvaret selde 500 C-54 og R5D svært billeg på den sivile marknaden rett etter krigen. Douglas bygde berre 74 nye fly før produksjonen av DC-4 opphøyrde den 9. august 1947.
Ulike versjonar
DC4M North Star/Argonaut. 71 DC-4 vart bygd av Canadair under nemningane North Star, (DC-4M), C-4, og C-5. Med unntak av den eine C-5, hadde alle desse Rolls-Royce Merlin-motorar og 51 av desse igjen hadde trykkabin. Det canadiske luftforsvaret, Trans-Canada Air Lines, Canadian Pacific Air Lines og BOAC opererte desse flya, som seinare fekk kallenamnet «Argonaut».
Ved inngangen til 1950-åra vart 20 DC-4 ombygde til ATL-98 Carvair. Desse flya vart designa til å frakta 22 passasjerar og fem bilar. Detta vart mogleg ved å utvida skroget, flytta cockpiten opp over kabinen, laga ei dør med kjørerampe i nasen og dessutan forhøge halefinnen for å få auka sideroreeffekt. Desse flya gjekk i trafikk til langt ut i 1970-åra. DC-4 viste seg å vera eit populært og robust fly. Enkelte flyg enno (november 2017), spesielt i USA, der enkelte framleis vert brukt som fraktfly.
Norskregisterte DC-4
Dei skandinaviske flyselskapa ABA, DDL og DNL hadde under krigen sikra seg ein opsjon på kjøp av ei mengd fly som skulle danna grunnstammen for dei internasjonale rutene til selskapa etter krigen.
Kjelder
oppgav desse kjeldene:
Bald Head
Bald Head er eit bert, isfritt nes 8 nautiske mil sørvest for View Point på sørsida av Trinityhalvøya. Det vart truleg først sett i 1902–03 av laget til J. Gunnar Andersson under Den svenske antarktisekspedisjonen leia av Otto Nordenskjöld. Falkland Islands Dependencies Survey kartla det og gav det dette skildrande namnet i 1945. Bald er eit engelsk ord for skalla.
Bkomra
Bkomra er ein sunnimuslimsk landsby i Koura distrikt i Libanon. Namnet vert òg skrive Bkumra eller Bkumrā.
Nordanger
Nordanger, uttala [norång], er ein gard på Radøy. Den opphavlege matrikkelgarden er delt i fleire bruk, i nyare tid er det òg fradelt nokre tomter for bustadhus.
Merete Fjeldavlie
Merete Fjeldavlie er ein norsk tidlegare alpin skirennar som i tida 1987-2001 vann sju NM-gull, tre i storslalåm og eitt kvar i slalåm, super-G, utfor og kombinasjon. Ho vann i 1992-sesongen eit verdscuprenn i super-G. Fjeldavlie var medlem i Kongsberg IF og seinare Rjukan IL.
Aktiv
Fjeldavlie tok steget opp i noregseliten i 1987-sesongen, då ho vart norsk meister i storslalåm og tok bronsemedaljen i slalåm då norgesmeisterskapen fann stad i Tromsø. Året etter vann ho gull i slalåm og sølv i storslalåm under NM 1988 i Ål. Gull og sølv sanka ho også i NM 1990 i Hakadal, men då i motsette øvingar.
Fjeldavlie deltok i Vinter-OL 1992 i Albertville, der ho som best vart nummer 15 i storslalåm. Få veker seinare, i mars 1992, rann Fjeldavlie ned til verdscupsiger i ei super-G-tevling i Vail i Colorado, framom austerrikaren Petra Kronberger og franske Carole Merle, noko som førte til at Fjeldavlie kom på andreplassen i kampen super-G-pokalen 1992. Ho avslutta OL-sesongen med å verte norsk meister i storslalåm for tredje gong.
Dei neste sesongane var Fjeldavlie mykje plaga av skadar, og det var fyrst i 1996 og 1997 ho var i stand til å plukke medaljar i norske alpinmeisterskap. Fyrst i 2001 makta ho på ny å vinne norske meisterskapstitlar, ho triumferte då i både super-G og i utforrennet under NM i alpine greiner i Narvik. Tidlegare i same sesongen gjorde ho sitt beste resultat i ein internasjonal meisterskap med niandeplassen i utfor under VM i alpine greiner 2001 i St. Anton. 33 år gammal la ho opp som aktiv alpinist.
Lac de Lovenex
Lac de Lovenex er ein innsjø i kommunen St-Gingolph i Valais i Sveits. Han ligg 1632 moh. nedanfor Mont Gardy. Innsjøen har eit areal på 4,7 hektar.
TUI
TUI AG (av Touristik Union International Aktiengesellschaft) er eit fleirnasjonalt reiselivskonsern med hovudkontor i Hannover og Berlin. Det er det største fritids- og reiselivsselskapet i verda, og eig reisebyrå, hotell, flyselskap, cruiseskip og butikkar. Konsernet eig seks europeiske flyselskap med over 130 fly.
TUI Norge, som fram til 1. november 2016 heitte Star Tour, og TUI Sverige, fram til 1. november 2016 Fritidsresor, inngår i konsernet.
Oleh Luzjny
Oleh Romanovytsj Luzjny er ein ukrainsk tidlegare fotballspelar frå Lviv. Han var forsvarspelar i Dynamo Kiev i ti sesongar, sidan aktiv i England og Latvia. Luzjny deltok perioden 1992-2003 i 52 landskampar for Ukraina.
Klubbspel
Lujzny utmerkte seg i SKA Karpaty Lviv i 1988. Frå 1989 til 99 spelte han for storlaget Dynamo Kyiv. Etter å ha vore med om å sikre hovudstadsklubben sju strake seriemeistertitlar, vart han sommaren 1999 overført til engelske Arsenal FC sommaren 1999. Våren 2002 lukkast Arsenal gå til topps i både ligaen og FA-cupen. Luzny deltok ikkje FA-finalen 2002, det gjorde han derimot då laget også vann FA-finalen 2003.
Lodge Rock
Lodge Rock er ein låg, snødekt holme som er mindre enn 30 meter over havet, mellom Barn Rock og Hayrick Island i Terra Firma Islands, utanfor vestkysten av Graham Land. Terra Firma Islands vart først vitja og kartlagte i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Denne holmen vart kartlagt i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og fekk dette namnet av dei.
Oleh Luzjny
Landslagsspel
Luzny deltok i 60 landskampar. I 1989 og 90 spelte han 8 kampar for Sovjetunionen sitt landslag, medan han frå 1992 til 1999 aksla Ukraina sitt landslag i 52 kampar. I 39 av Ukraina-kampane var han lagkaptein. Han skåra ikkje eitt einaste landslagsmål, landslaget deltok heller ikkje i noko stor turnering.
Ymse
Etter Russland 24. februar 2022 invaderte Ukraina, melde Luzjny seg til teneste for landets forsvar.
Bidiya
Bidiya eller Bidiyah er ein by midt i Ash Sharqiyah Sør guvernement i Oman. Han ligg 233 kilometer frå hovudstaden, Muscat. Han består av femten landsbyar, inkludert Al Muntarib, Al Gabbi, Shahik, Al Rakah, Al Hawiyah, Al Shariq, Al Wasil og Al Dhahir.
Fylkesveg 751 i Vest-Agder
Fylkesveg 751 i Vest-Agder går mellom Birkeland og Vatne bru i Hægebostad kommune. Vegen er 15,7 km lang.
Bidiya
Turisme
Dei gylne sanddynene i området tiltrekkjer seg turistar frå både inn- og utlandet. Det ligg nokre gamle fort spreidd over Bidiyah, som Al Muntarib Fort.
Næring
Somme av innbyggjarane i Bidiyah arbeider med jordbruk. Dei er kjend for å avle kamelar og arabiske hestar. Dei driv òg med metallarbeidar og lagar til dømes omansk khanjar (dolk).
TUI Norge
TUI Norge er ein norsk reisearrangør i TUI-konsernet som tilbyr charterreiser og andre typar pakkereiser som cruise og storbyreiser. Selskapet blei skipa i 1973 og heitte fram til 1. november 2016 Startour-Stjernereiser AS, men var kjend som Star Tour.
Uffe Ellemann-Jensen
Uffe Ellemann-Jensen var ein dansk politikar som frå 1982 til 1993 var Danmark sin utanriksminister, heile tida i regjeringar leia av Poul Schlüter.
Ellemann-Jensen var formann i Venstre frå 1984 til 1998. Han hadde sete i Folketinget for Venstre frå 1977 til 2001. Før han fekk plass i Folketinget, var han journalist. Såleis arbeidde han i Berlingske Aftenavis frå 1967 til 1970. Han vart allment kjend som fjernsynsvert 1970-75 i Danmarks Radio. 1975-76 sjefredaktør i Dagbladet Børsen.
Burnhope Seat
Burnhope Seat er eit lyngheilandskap i North Pennines i England. Det ligg mellom kjeldene til elvane Tees, South Tyne og Wear. Grensa mellom County Durham og Cumbria kryssar toppen, som ligg 747 meter over havet.
Betty Wright
Bessie Regina Norris, meir kjend under artistnamnet Betty Wright, er ein USA-amerikansk soul- og R&B-songar og låtskrivar, som vart kjend i 1970-åra med hittar som «Clean Up Woman» og «Tonight is the Night». Ho er òg kjend for å bruke fløyteregister, som er særs lyse tonar.
Fleire av songane til Wright er blitt sampla av hiphopmusikarar, som Afrika Bambaattaa, SWV, Mary J. Blige, Sublime, Chance the Rapper og Beyoncé.
Lonely Rock
Lonely Rock er ein holme på 7 moh aust for Ula Point ved James Ross Island heilt vest i Erebus Gulf og Terror Gulf. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1945 og namngjeve Lone Rock av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) på grunn av storleiken og den isolerte plasseringa. Namnet vart endra i 1963 for å unngå forveksling med Lone Rock off Nelson Island.
Abu Talul
Abu Talul (òg skrive Abu Tulul eller Abu Tlul, og stundom kalla El-Shihabi, arabisk skrift أبو تلول; hebraisk skrift אבו תלול) er ein beduinlandsby i Negevørkenen i Israel.
Landsbyen er busett av om lag 5 000 beduinar frå tre store familiar: Abu Talul, Abu Sulab (Abu Silb) og el-Shihabi.
Abu Talul ligg nord i Negevørkenen, 10 km aust for Beer Sheva.
Bulbarrow Hill
Rawlsbury Camp er eit åsfort frå jernalderen som ligg på åsen. Berre nokre jordvollar er att etter festninga. Det ligg òg fleire gravhaugar på åsen.
Abu Talul
Historie
Før opprettinga av Israel var Negev-beduinane eit delvis nomadisk samfunn som hadde vore gjennom ein prosess for å bli bufaste sidan osmansk styre i regionen. Dei fleste forskarane er samde i at beduinane kom til Negev kring 1800, men det er spor etter dei tidlegare òg.
Geir Toskedal
Geir Sigbjørn Toskedal er ein politikar for Kristeleg Folkeparti frå Karmøy. Han er stortingsrepresentant for Rogaland fylke sidan 2013.
Abu Talul
Historie
Israel heldt fram linja for å få fast bustad for Negev-beduinane, som dei osmanske styresmaktene tvinga på dei, og det omfatta først regulering og flytting. I 1950-åra flytta Israel to tredjedelar av Negev-beduinane til eit område som var under krigsrett.
Geir Toskedal
Toskedal, som har vore rektor ved Karmøy Kulturskole, har sidan 1991 representert Kristeleg Folkeparti i kommunestyret i Karmøy. Sidan 2007 har han også vore fylkestingsrepesentant for partiet i Rogaland. Toskedal stod på andreplassen på Rogaland Kristeleg Folkeparti si liste til stortingsvalet 2013, han vart vald inn på Stortinget som representant nummer tretten frå Rogaland. På tinget er han medlem av Kommunal- og forvaltningskomiteen.
Abu Talul
Historie
Det neste steget var å opprette sju kommunar spesielt for beduinane med betre levevilkår, skikkeleg infrastruktur og og gode offentelge tenester innan helse og utdanning. Men ikkje alle beduinane gjekk med på å flytte frå telta sine til leilegheitene og husa som staten hadde laga for dei. Kring 60% av beduinane i Israel bur i planlagde landsbyar som Ar'arat an-Naqab, medan resten bur i ulovlege heimar spreidd over heile Nord-Negev.
Fotheringay
Fotheringay var eit kortliva britisk folkrockband, starta i 1970 av songaren Sandy Denny då ho forlét Fairport Convention. Bandet tok namn etter ein av songane hennar, «Fotheringay» om Fotheringhay Castle, der Maria Stuart sat fengsla. Songen vart opphavleg gjeven ut på Fairport Convention-albumet What We Did on Our Holidays i 1969, det første albumet tiL Denny med gruppa.
To tidlegare medlemmar i Eclection, Trevor Lucas og Gerry Conway, og to tidlegare mdlemmer frå Poet and the One Man Band, Jerry Donahue og Pat Donaldson (bass), utgjorde resten av bandet. Bandet gav berre ut eitt album medan dei heldt på. Albumet inneheldt fleire songar av Denny, mellom andre «Nothing More», «The Sea» og «The Pond and The Stream», i tillegg til versjonar av Gordon Lightfoot sin «The Way I Feel» og Bob Dylan sin «Too Much of Nothing». Albumet selde dårleg då det kom ut og Denny var under press til å starte ein solokarriere etter at ho to år på rad vart kåra til den beste songaren i Storbritannia av lesarane i Melody Maker.
Fotheringay vart oppløyst i januar 1971 under innspelinga av det som skulle verte det andre albumet deira. Somme av songane dukka opp på debutalbumet til Denny i 1971, The North Star Grassman and the Ravens. Lucas, Conway og Donahue vart medlemmar i Fairport Convention i 1972 og spelte inn Rosie (der nokre av songane for Fotheringay òg vart nytta). Conway spelte berre på tre songar og byrja som studiomusikar etter dette. Både Conway og Donaldson hadde arbeidd med Richard Thompson. Lucas og Donahue vart verande i Fairport i eit par år. I 1974 kom Denny attende til Fairport og dei spelte inn to album: Fairport Live Convention og Rising for the Moon. Denny, Donahue og Lucas, forlet bandet i desember 1975. Conway kom attende til Fairport i 1997.
I 2008 annonserte Donahue at han prøvde å gjere ferdig det andre albumet til Fotheringay. Resultatet vart Fotheringay 2, som kom ut 29. september 2008.
Nome i Alaska
Nome er ein by i Alaska med ca. 3 800 innbyggarar i 2017, dei fleste av dei inuittar.
Byen voks til samband med eit gullrush i 1899–1909.
Namn
Ei tredje forklaring på namnet er at det oppstod som ei misforståing av det lokale inupiaqordet for 'Kvar?', Naami.
Byen blei gjeve namnet Anvil City i 1898, men det amerikanske postvesenet meinte namnet var for lett å forveksla med Anvik som ligg i same område.
Drjanovo
Kommunen har eit areal på 248 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 9 685 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 7 377 innbyggjarar.
Nome i Alaska
Historie
Grunnlaget for byen var gullgraving. Nordmannen Jafet Lindeberg fann saman med svenskane Erik Lindblom og John Brynteson gull ved Anvil Creek i 1898. Nyheita om dette spreidde seg raskt, og ein rekna med at i løpet av det første året frå funnet kom det over 10 000 menneske til Nome. Den fyrste folketeljinga var i 1900, då budde det 12 488 menneske der. Hus var mangelvare, og teltbyen strekte seg 48 km langs kysten frå Cape Rodney til Cape Nome.
Drjanovo
Dei største busetnadene i kommunen er:
Nome i Alaska
Historie
Under den fyrste verdskrigen drog ein straum av unge menn frå Alaska til skyttargravene i Europa, med følgjande svikt i gullgravinga. Mellom 1916 og 1918 fall produksjonen med to tredelar. Innbyggartalet i Anvil City, gruveleiren i Nome, fall frå rundt 20 000 i 1900 til rundt 850 i 1920.
Per Vidar Kjølmoen
Per Vidar Kjølmoen er ein politikar frå Inderøy som er medlem i Arbeidarpartiet, sidan 2021 stortingsrepresentant for Møre og Romsdal.
Nome i Alaska
Spanskesjuka
Same året blei byen ramma av spanskesjuka. Smitten kom dit med dampskipet «Victoria» i oktober 1920. Fleire passasjar blei sjuke på vegen nordover, og då skipe nådde Nome blei passasjerane nekta å komma i land. Smitten nådde byen likevel, og dei neste dagane blei meir enn 90 % av innbyggarane sjuke. Det gjekk verst ut over inuittane, som ikkje hadde like god immunitet mot influensa som europearar. Av dei 250 inuittane i Nome døydde 200 i løpet av hausten og vinteren. Dei døde blei henta i kjerrer og lempa stivfrosne i haugar, sidan tundraen var botnfrosen. Panikkslagne folk kjempa for å få plass i det siste skipet som forlét Nome for vinteren. Før det rakk ut i rom sjø, var dei fyrste blitt sjuke. Før skipet kom til Seattle, var fire døde og over 150 smitta.
Per Vidar Kjølmoen
Kjølmoen har perioden 2007-23 vore medlem i Møre og Romsdal fylkesting, der han 2019-21 var fylkesvaraordførar. Sidan 2013 har han vore leiar av Møre og Romsdal Arbeidarparti. Til stortingsvalet 2021 var han partiet sin fyrstekandidat. På stortinget vart han same hausten vald til andre nestleiar i Næringskomiteen.
Nome i Alaska
Difteri
I 1925 blei Nome ramma av difteri. Det fanst lækjemiddel i Nenana, 1000 km unna. 20 hundesledespann frakta serumet gjennom villmarka i Alaska på 5 dagar mellom 27. januar og 1. februar. Nordmennene Leonhard Seppala med leiarhunden Togo og Gunnar Kaasen med leiarhunden Balto gjorde ein formidabel innsats. Sledehundløpet Iditarod blir køyrt kvart år til minne om denne bragda.
Per Vidar Kjølmoen
Kjømoen er utdanna cand.mag. i statsvitskap ved NTNU i 2000. Han arbeidde så som journalist, var redaktør av Åndalsnes Avis 2002–08 og informasjonssjef i Møre og Romsdal fylkeskommune 2008–13. Han er busett på Åndalsnes.
Kobilica
Kobilica (albansk Kobilica eller Kobilicë; makedonsk Кобилица) er eit fjell i Kosovo og Nord-Makedonia. Det ligg i Šarfjella og er 2528 meter over havet. Ein kan sjå fjellet frå den kosoviske byen Prizren.
Boil Point
Boil Point (bulgarsk нос Боил, ‘Nos Boil’) er eit nes på vestsida av innløpet til Retizhe Cove på sørkysten av Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis.
Neset er kalla opp etter busetnaden Boil nordaust i Bulgaria.
Boil Point ligg 6,,5 km nordvest for View Point, 7,5 km søraust for Theodolite Hill, 8,5 km sør for Camel Nunataks og 5,82 km vest-sørvest for Garvan Point.
Greaves Peak
Crutch Peaks er eit kjenneleg spisst, mørkt fjell med to toppar med ei høgd opp mot 240 moh nordvest for Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Fjellet ligg oppom Yakorudabreen mot søraust på Archar Peninsula i vest og Razlog Cove i nordvest.
Fjellet er kalla opp etter kaptein Alexander Benjamin Greaves, kaptein på den britiske selskuta «Brussa» som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1821-22.
Fjellet ligg 2,11 km aust-søraust for Duff Point, 1,49 km vest for Hrabar Nunatak, 2,67 km vest for Crutch Peaks og 4,16 km vest-nordvest for Kerseblept Nunatak.
Burrow i Shropshire
Burrow er ein ås i Shropshire i England med eit åsfort frå jernalderen. Dei næraste landsbyane er Hopesay og Aston-on-Clun.
Bneyel
Bneyel er ein sunnimuslimsk landsby i Koura distrikt i Libanon.
Snømark
Ei snømark er ei permanent oppsamling av snø og is, som ein som regel finn nedanfor snøgrensa. Normalt vert omgrepet nytta i fjell- og isbreterreng. I glasiologi syner omgrepet til område med permanent snødekke.
Isbredanning oppstår i snømarker. Den nedre enden av ein isbre er vanlegvis utan snø og firn om sommaren. I den øvre enden og over den øvre grensa til ein isbre, er snømarka i røynda eit isdekt område dekt med snø. Den øvre grensa til breen, der han dukka opp under ei snømark, er dårleg definiert på grunn av ein gradvis overgang.
Bat Shlomo
Landsbyen vart grunnlagd i 1889 som ein dotterbusetnad til Zichron Ya'akov, betalt av baron Rothschild, og vart kalla opp etter Betty Salomon, dotter til Salomon Mayer von Rothschild (onkelen til baronen). I 1951 vart ein moshav grunnlagd av transilvanske og jemenittiske emigrantar frå den originale landsbyen. Landsbyen hadde opphavleg tenkt å livnære seg på vindruer, men dette vart aldri noko av.
Fotheringay av Fotheringay
Fotheringay er det sjølvkalla debutalbumet til Fotheringay, som vart danna av Sandy Denny då ho forlet Fairport Convention i 1969. Det var det einaste albumet til bandet før andrealbumet kom ut i 2008. Albumet vart spelt inn i 1970 med tidlegare Eclection-medlem og den framtidige ektemannen til Denny, Trevor Lucas, samt Gerry Conway, Jerry Donahue og Pat Donaldson. Albumet inneheld fem songar av Sandy Denny (ein i lag med Lucas), ein song av Lucas, samt to tradisjonelle songar og to coverversjonar: Bob Dylan sin «Too Much of Nothing» og Gordon Lightfoot sin «The Way I Feel».
Cape Burd
Cape Burd er eit lågt nes heilt sørvest på Tabarin Peninsula på Den antarktiske halvøya. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1946 og kalla opp etter Oliver Burd, som var meteorolog i FIDS og som mista livet då hytta ved basen i Hope Bay brann ned i november 1948.
Aud Hvammen
Aud Hvammen Lunde er ein norsk tidlegare alpin skirennar frå Geilo, som vann fem NM-gull i tida 1964-68, tre av dei storslalåm. Ho var medlem i Geilo Idrettslag og er gift med Peder Lunde. Margit Hvammen var hennar eldre syster.
Karriere
Aud Hvammen fekk sitt gjennombrot med NM-sølv på Rjukan i 1961. Vinteren 1964 vann ho slalåmtevlinga og kombinasjonen då NM i alpine greiner 1964 fann stad i Hemsedal, der ho også tok sølvmedaljen i storslalåm. Året etter sikra ho seg gull i storslalåm og sølv i utforrennet under NM 1965 på Voss. I 1966 kom ho på sølvplassen i dei same to øvingane ved noregsmeisterskapen på Oppdal. Under NM 1967 på Voss bytte Hvammen med Dikke Eger Bergmann om å ta gull og sølv i høvesvis storslalåm og slalåm. Hvammen deltok i Vinter-OL 1968 og vart nummer 28 i storslalåm. Seinare i OL-sesongen avslutta ho i Ørsta si tid som aktiv med å verte norsk meister for tredje gong i storslalåm, og tok ei veke seinare NM-sølv i utfortevlinga i Narvik.
Fylkesveg 752 i Vest-Agder
Fylkesveg 752 i Vest-Agder går mellom Hepteli i Marnardal kommune og Tingvatn i Hægebostad kommune.
Trasear: Hepteli – Ågedalstø 11,0 km, Ytre Øydne – Tingvatn 14,4 km.
Kommunar og knutepunkt
Erstatta av fylkesveg 460 ca. 3 km
Koznica
Koznica er eit fjell i Kosovo. Det ligg i Goljakfjella. Byen Pristina ligg vest for fjellet.
Märjelensee
Märjelensee er ein innsjø i kantonen Valais i Sveits. Han oppstod på austsida av Aletschbreen på 1800-talet.
Mässersee
Mässersee er det minste av fire fjellvatn i Binntal i kantonen Valais i Sveits.
Bilad Sayt
Bilad Sayt er ein fjellandsby i Ad Dakhiliyah guvernement i Oman.
Clarksville
Clarksville er ein by nord i Tennessee i USA, nær delstatsgrensa mot Kentucky. Byen, som er fylkessete i Montgomery County, hadde nær 167 000 ibuarar i 2020. Clarksville vart grunnlagd i 1785 og innlemma i staten i 1807. Han er kalla opp etter militærleiaren George Rogers Clark.
Bilad Sayt
Landsbyen ligg på nordaustsida av Al Hajar-fjella nær det høgaste fjellet i Oman, Jebel Shams. Ein kan nå Bilad Sayt gjennom Wadi Al Sahtan og Wadi Bani Awf frå nordaust eller via Al Hamra frå sørvest. Det er berre mogeleg å køyre til landsbyen i firehjulstrekk.
Clarksville
Sprintaren Wilma Rudolph var frå Clarksville.
Buttnebbfamilien
Buttnebbfamilien, Paradoxornithidae, er ein biologisk familie av sporvefuglar med artar flytta ut frå songarfamilien, Sylviidae.
Artslista
Buttnebbfamilien i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V11.1, 2021, med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Fylkesveg 752 (fleirtyding)
Fylkesveg 752 finst i fleire fylke i Noreg:
Bezbog Peak i Antarktis
Bezbog Peak er eit bratt fjell med ei høgd opp mot 950 moh heilt nord på Kondofrey Heights på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis. Det ligg oppom Victorybreen i nord og aust.
Fjellet er kalla opp etter Bezbog Peak i Pirinfjella, sørvest i Bulgaria.
Bezbog Peak ligg 2,88 km nord-nordvest for Mount Reece, 1,29 km nordaust for Skakavitsa Peak, 6,89 km søraust for Skoparnik Bluff og 5,39 km sør-sørvest for Bozveli Peak.
Tre systrer-metoden
Tre systrer-metoden viser til samdyrkinga av dei tre hovudvekstane for fleire grupper amerikanske urfolk: mais, graskar og klatrande bønner.
Når desse tre vekstane blir planta nær kvarandre, oppstår det ein symbiose der kvar av plantane oppnår gjensidige fordelar gjennom kvarandre. Bønnene klatrar opp maisstenglane for å fanga meir lys, fikserer nitrogen frå lufta og bind det i jorda, slik at dei to andre plantane kan bruka det. Graskarblada dekker til jorda kring dei to andre plantane, så ugrasplantar ikkje kan ta over. Samstundes skaper graskarblada eit mikroklima slik at fukta i jorda blir bevart, noko alle tre plantande dreg fordel av. Dei stive små plantehåra på graskarstenglane held òg insekt unna. Denne gode plantekombinasjonen blir skildra ut frå eit antroposentrisk synspunkt som «tre systrer», altså bevisste vesen som gjennom ein slektskap ikkje øydelegg kvarandre som fiendar, men samarbeider som i ein familie.
Dyrkingsmetoden blei utvikla av dei amerikanske urfolk i løpet av 5000-6000 år. Graskar var den fyrste planten til å bli domestisert i steinalderen av dei amerikanske folkeslaga, for cirka 8 000-10 000 år sidan. Så blei mais og til sist bønneslektene domestiserte, og deretter oppdaga ein den nyttige symbiosen.
Som mat inneheld dei tre systrene samansette karbohydratar, sunne umetta feittsyrer, mineral, vitamin og alle 8 essentielle aminosyrer. Dette gjorde dei til ein viktig, næringsrik kost for mange av dei opphavlege innyggjarane i Amerika. Plantane var så verdifulle at irokesarane og andre stammar brukte dei tre systrene som betalingsmiddel ved byttehandel. Dette blei spegla i preginga av den særskilde Sacagawea-dollarmynten i 2009 i USA, som viser dyrking av dei tre systrene.
Bir Hadaj
Bir Hadaj (arabisk skrift بئر هداج; hebraisk skrift 'ביר הדאג) er ein beduinlandsby i Negevørkenen, nær Revivim i Israel.
Bir Hadaj er den største byen i Neve Midbar regionale kommune med kring 5 000 innbyggjarar. Han er busett av al-Azzazma-stamma.
Historie
Før opprettinga av Israel var Negev-beduinane eit delvis nomadisk samfunn som hadde vore gjennom ein prosess for å bli bufaste sidan osmansk styre i regionen. Dei fleste forskarane er samde i at beduinane kom til Negev kring 1800, men det er spor etter dei tidlegare òg.
Under Det britiske mandatet gav ikkje styresmaktene eit lovverk til å avgjere og bevare kven som eigde landområda. For å få orden på dette vart landpolitikken til Israel i stor grad tilpassa dei osmanske landreguleringane frå 1858 som det føregåande lovverket. Dermed nasjonaliserte Israel det meste av Negev ved hjelp av statlege landreguleringar frå 1969.
Israel heldt fram linja for å få fast bustad for Negev-beduinane, som dei osmanske styresmaktene tvinga på dei, og det omfatta først regulering og flytting. I 1950-åra flytta Israel to tredjedelar av Negev-beduinane til eit område som var under krigsrett.
Ronny Hafsås
Ronny André Hafsås er ein norsk tidlegare skiskyttar og langrennsløpar frå Stårheim i Eid kommune i Sogn og Fjordane. Han vann eitt verdscuprenn i langrenn og sikra seg tre sølvmedaljar i ulike noregsmeisterskap; to i langrenn (2008 og 2010) og ein i skiskyting (2009).
Skiskyting
Hafsås vart i 2004 juniorverdsmeister med det norske stafettlaget under junior-VM i franske Haute Maurienne.
Han debuterte i verdscupen i skiskyting i Pyeongchang Sør-Korea i februar 2008. Si første topp ti plassering i verdscupen fekk han veka etter, då han vart nummer ni på sprint-distansen i Khanty-Mansijsk. Hans beste plassering i verdscupen i skiskyting er sjetteplassen han oppnådde under på sprinten i Östersund 6. desember 2008.
Etter å ha delteke i vinter-OL 2010 i langrenn, vende Hafsås tilbake til skiskyting. Midt i mars månad gjekk inn til ein tiandeplass i 10 km sprint.
Langrenn
Under NM på ski 2008 i Trondheim tok Hafsås sølvmedaljen på 15 kilometer fristil, berre slått av Morten Eilifsen. Året før kom han elles femteplass på same distansen.