cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bokn kyrkje
Altartavla er frå 1924 med motivet «Kom til meg alle som har slit og har langt å bera» og er laga av Ole Frøvig.
Christian Stephansen
Lauritz Christian Stephansen var ein  norsk skipper, handelsmann, skipsreiar og stortingsmann frå Tjølling i Vestfold. Stephansen var son til ein prest. Fram til 1832 var han skipper, slo seg då ned i Arendal der han dreiv handel og var skipsreiar. På eigedomen Strøsmbones ved Arendal dreiv han eit skipsverft.
Han var medlem av bystyret i Arendal frå 1839, tida 1848-61 sat han i formannskapet. Stephansen var sterkt delaktig både då det vart oppretta skipsassuranseforeing og då eit sjøforsikringsselskap vart danna. Han var medlem av kongelege kommisjonar vedkomande loslova i 1849, sjøfartslova i 1850 og eksamensording for styrmenn i 1856. I 1847 møtte han og ein svenske i Paris med fullmakter til å forhandle fram ein handelsavtale mellom Noreg og Sverige på den eine sida og Frankrike på den andre. Saman med Henrik Helliesen forhandla han i 1858 i Hamburg om å take opp eit stort statslån.
Stephansen vart vald å representere Arendal og Grimstad på Stortinget 1857-58. Grunna sjukdom møtte han ikkje i 1857. Men han var med på omframstortinget i 1858, der han var medlem av finanskomiteen.
Han døydde på eigedomen Strømsbones i 1863. Enka oppretta 'Christian Stephansens legat', stort kr 7 000. Midlane frå legatet skulle gå til gamle og verdig trengande sjømenn.
Maailm on hull
«Maailm on hull» (estisk for Verda er gal) er ein song av den estiske musikkgruppa VÖÖRAD frå 2014. Songen er skriven av Priit Uustulnd og Meiko Humal.
«Maailm on hull» var eit av bidraga i Eesti Laul 2014, den estiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.
Skjærselden
Skjærselden eller skirselden er i katolisismen ein stad menneske kan koma til etter at dei døyr. Han er ein «mellomstad» mellom himmelen og helvete der dei døde må gjera opp for syndene sine medan dei ventar på dommedag.
Dropull i Poshtëm
Dropull i Poshtëm (gresk Κάτω Δρόπολη, Káto (=Nedre) Drópoli) er ein tidlegare landkommune i regionen Gjirokastër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Dropull.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Dropull i Poshtëm 2 100 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Dropull i Poshtëm ein del av distriktet Gjirokastër. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Johan Michelet
Johan Fredrik Michelet var ein norsk målar og kunstskribent frå Øymark i Østfold, kjend for si abstrakte form for impresjonisme. Han var far til Jon Michelet.
Etter examen artium studerte Johan Michelet tekniske fag og jobba som konstruksjonsteiknar i private firma. Han gjekk så i lære ved Statens håndverks- og kunstindustriskole under Per Krohg og Carl von Hanno. Saman med fleire andre norske målarar hadde han André Lhote til læremeister i Paris i 1936-37. Der etter studerte han tre år ved Statens kunstakademi i Oslo under Jean Heiberg og Georg Jacobsen.
Michelet deltok i Høstutstillinga fyrste gongen i 1938. Han byrja «som lyrisk landskapsskildrar, men gjekk over til ei abstrahert form med sterke fargar og konturdelte felt». Etter verdskrigen nytta han Houens legat til eit halvt års opphald i Paris i 1947 og byrja likne litt på Pablo Picasso. Han var i fleire tiår kunstmeldar, føre 1950 i Morgenbladet, sidan i Verdens Gang. Michelet gav ut fleire bøker om kunst, i 1951 kom ''Moderne maleri. Fra illusjon til abstraksjon''.
Reichenspitze
Reichenspitze reiser seg på ein langsgåande fjellrygg, der det 3 263 moh høge Gabler ligg i nærleiken på nordaustegga, medan Richterspitze (3 052 moh) er søraust på egga. På nordvestegga står den 3 278 meter over havet høge Wildgerlosspitze.
Ein no ukjend, namnlaus bonde frå Prettau i Tauferer Ahrntal klatra i 1856 opp austveggen og vart fyrstemann til topps på Reichenspitze.
Termionemisjon
Termionemisjon er ein varmeframkalt straum av ladningsberarar frå ei flate eller over ein potensial-energi barriere. Dette skjer fordi varmeenergien som bæraren får vert større enn bindingspotensialet, òg kjend som arbeidsfunksjonen til metallet. Ladningsberaren kan vere elektron eller ion og i eldre litteratur vert dei stundom kalla «termion». Etter emisjonen vil det i emisjonsregionen vere att ein ladning som er lik storleiken til og med motsett forteikn av den totale ladningen som er emittert. Men om utsleppskjelda er tilkopla eit batteri, så vil ladningen som vert verande att verte nøytralisert av ladning frå batteriet.
Det klassiske døme på termionemisjon er emisjon av elektron frå ein katode av varmt metall i eit vakuumrøyr.
Lasse
Lasse er eit mannsnamn, ei kort form av det latinske namnet Laurentius, og tyder (mann) 'frå Laurentum '.
Dr. John
Malcolm John «Mac» Rebennack, Jr., betre kjend under scenenamnet Dr. John (og Dr. John Creaux), var ein amerikansk songar-låtskrivar, pianist og gitarist som kombinerte blues, pop, jazz og zydeco, boogie woogie og rock and roll.
Lasse
Lasse har i Noreg namnedag 10. august.
National Mall
National Mall er eit stort grøntområde i Washington, D.C. som strekkjer seg frå Capitol i nord ned via Washingtonmonumentet til Jefferson Memorial ved Potomac-elva. I aust/vestleg retning strekkjer National Mall seg frå John F. Kennedy Center for the Performing Arts via Washingtonmonumentet til Capitol Hill.
Lasse
Bruken av namnet i Noreg
Namnet er kjend i Noreg sidan 1300-talet. I dag er namnet vanleg som kallenamn for gutar som heiter Lars, somer eit nyare namn i Noreg. Det kan vere fleire som har bruka eller som brukar namnet enn det som går fram av statistikken.
National Mall
I området sør og austom Washingtonmonument er dei fleste av monumenta over amerikanske presidentar, til dømes Lincolnmonumentet, Franklin Delano Roosevelt Memorial, National World War II Memorial, Korean War Memorial, Vietnam War Veteran Memorial og Albert Einstein Memorial.
Dr. John
Han var aktiv som studiomusikar sidan seint i 1950-åra og vart kjend tidleg i 1970-åra med ville teatralske show inspirerte av medicine show, Mardi Gras-kostyme og voodooseremoniar. Rebennack spelte inn over 20 album og i 1973 nådde han Topp 20 i USA med den muntre funk-aktige «Right Place Wrong Time», som kanskje er den mest kjende songen hans.
National Mall
Mellom Washington Monument og Capitol er Smithsonian Institution med fleire ulike musé.
Dr. John
Dr. John har vunne fem Grammyprisar og vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame av songaren John Legend den 14. mars 2011.
National Mall
Historie
Tanken bak den nasjonale alleen vart opphavleg frå Pierre Charles L'Enfant, ein franskfødt amerikansk arkitekt og sivilingeniør. Hans planar for byen Washington, DC, skapt i 1791. Likevel vart hans tankar fyrst realisert på byrjinga av 1900-talet med McMillans kommisjonplan som òg var inspirert av City Beautiful movement, ein progreessiv arkitektonisk byforskjønnelsebevegelse. Blant anna innebar McMillans plan å flytta hovudjarnbana frå ein stad på National Mall til dens noverande lokalisering ved Union Station.
Den amerikanske kongressen godkjende lova Reserve Act i 2003 for å innskrenka ytterlegare konstruksjonar på National Mall. -->
Dr. John
Tidleg liv og karriere
Rebennack vart fødd i New Orleans i Louisiana i USA og den profesjonelle musikkarrieren hans starta der i 1950-åra. Han spelte opphavleg gitar og spelte i lag mewd lokale band, som Mac Rebennack and the Skyliners, (Paul Staele/Dennis «Bootsie» Cuquet, trommer; Earl Stanley, bass; Charlie Miller, trompet; Charlie Maduell, saksofon; Roland «Stone» LeBlanc, vokal), Frankie Ford and the Thunderbirds, og Jerry Byrne and the Loafers. Han hadde ein regional hit med ein Bo Diddley-aktig instrumental kalla «Storm Warning» på Rex Records i 1959. I desse dagane var han ein A&R-mann som produsent, i lag med Charlie Miller, singlar for Johnny Vincent og Joe Koralna for lokale selskap som ACE, RON, RIC og andre. For desse innspelingane hadde han ansvar for A&R og rytmeseksjonen medan Miller skreiv blåsearrangementa. Det var eit produktiv team fram til Miller valde å flytte til New York for å studere musikk formelt.
Karrieren til Rebennack som gitarist enda då han vart skoten og skada venstre ringfinger medan han forsvarte songar og tangentspelar Ronnie Barron, som han spelte i lag med og som lenge hadde vore ein god ven. Etter skaden konsentrerte Rebennack seg om bassgitar før piano vart hovudinstrumentet hans. Pianist Professor Longhair var ei viktig inspirasjonskjelde for pianostilen til Rebennack.
Han flytte til Los Angeles i 1963 der han vart ein etterspurt studiomusikar i det blømande musikkmiljøet i byen i 1960- og 1970-åra, der han spelte for Sonny & Cher (og på noko følgjesmusikk for den første filmen til Cher, Chastity), og for Canned Heat på albuma deira Living the Blues (1968) og Future Blues (1970), samt mange andre.
1968-1971: Dr. John, the Night Tripper
Frå seint i 1960-åra byrja Rebennack å verte kjend som soloartist etter at han tok namnet «Dr. John, The Night Tripper». Dr. John kombinerte rhythm and blues i New Orleans-stil med psykedelisk rock og utførlege sceneshow på grensa til religiøse voodoo-seremoniar, med kostyme og parykkar (truleg inspirert av sceneshowet til Screamin' Jay Hawkins). Namnet «Dr. John» kom frå ein legendarisk Louisiana voodoo-utøvar tidleg på 1800-talet. På dei første platene til Dr. John er han kalla «Dr. John, The Night Tripper», medan han på låtskrivartilskrivinga på omslaget er kalla «Dr. John Creaux». Etter få år vart «Night Tripper» fjerna frå namnet, og Rebennack nytta det verkelege namnet sitt for tilskrivingar.
Gris-Gris, debutalbumet hans frå 1968, kombinerte voodoorytmar og messing med tradisjonell New Orleans-musikk, og er rangert på 143. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene. Tre album til, Babylon frå 1969, Remedies frå 1970 og The Sun, Moon, And Herbs frå 1971, vart gjevne ut i same stil som Gris-Gris, men ingen av desse er like populære som det første albumet hans.
Då The Sun, Moon, and Herbs vart gjeven ut, hadde han fått ein fast tilhengjarskare, inkludert artistar som Eric Clapton og Mick Jagger, som begge tok del i innspelinga av dette albumet. Albumet var ein overgang frå Night Tripper-voodoo og psykedelisk musikk til meir tradisjonell New Orleans R&B og funk. Det neste albumet hans, Dr. John's Gumbo, vart eit landemerke og eit av dei mest populære albuma hans. Med seg hadde han Fred Staehle på trommer.
Cut the Rope
Cut the Rope er ein serie av fysikkbaserte hjernetrimspel utvikla av russiske ZeptoLab. Spela i serien har vorte utgjevne på fleire plattformer og einingar, og består av det opphavlege Cut the Rope (2010) utgjeve av Chillingo, Cut the Rope: Holiday Gift (2010), Cut the Rope: Experiments (2011), Cut the Rope: Time Travel (2013), Cut the Rope 2 (2013 iOS; 2014 Android), My Om Nom (2014 iOS; 2015 Android) og Cut the Rope: Magic (2015).
Dr. John
1972-1974: Gumbo, In the Right Place og Desitively Bonnaroo
I lag med Gris-Gris er dei kanskje mest kjende innspelingane til Dr. John i perioden 1972-1974. Dr. John's Gumbo frå 1972 inneheld fleire New Orleans R&B-standardar og berre ein original song, og vert rekna som ein hjørnestein i New Orleans-musikk. I sjølvbiografien sin i 1994, Under a Hoodoo Moon, skriv Dr. John writes, «I 1972 spelte eg inn Gumbo, eit album som var både ei hyllest til og ei tolking av musikken eg hadde vokse opp med i New Orleans i 1940- og 1950-åra. Eg prøvde å halde på mange av dei små endringane som var karakteristiske for New Orleans, medan eg arbeidde på min eigen funknology på piano og gitar.» Den første singelen frå albumet, «Iko Iko», nådde Topp 40 på Billboard-lista. I 2003 vart Dr. John's Gumbo rangert på 402. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene.
Med Gumbo utvida Dr. John karrieren sin forbi psykedelisk voodoomusikk og teatralske effektar som hadde driven den første delen av karrieren hans, sjølv om dette alltid vart verande ein viktig del av musikken og identiteten hans. Det var først med Anutha Zone i 1998 at han igjen konsentrerte seg for fullt på dette aspektet av musikken hans for eit fullt album. «Etter me spelte inn det nye albumet», skreiv han, fann eg ut at me hadde hatt nok av mighty-coo-de-fiyo hoodoo show, so eg gjekk bort frå Gris-Gris-rutinen me hadde turnert med sidan 1967 og skapte eit nytt show—ein Mardi Gras revy med New Orleans-standardane me hadde spelt på Gumbo."
Tidleg i 1973 produserte Thomas Jefferson Kaye eit album som var eit samarbeid med Dr. John, Mike Bloomfield og John Paul Hammond. Dette albumet, Triumvirate, vart spelt inn i Columbia Studios i San Francisco, og Village Recorders i Los Angeles.
I 1973 gav Dr. John ut det første New Orelans-funkalbumet, In the Right Place, produser av Allen Toussaint med The Meters som akkompagnement. På same måte som Gris-Gris introduserte verda for den voodoo-påverka sida av musikken hans, og som Dr. John's Gumbo starta det karrierelange ryktet hans som ein dugande tolkar av New Orleans-standardar, etablerte In the Right Place Dr. John som ein av dei viktigaste ambassadørane for New Orleans-funk. Dr. John omtalte albumet: «Albumet hadde ei meir beintfram dansekjensle enn dei eg hadde laga tidlegare, sjølv om det framleis er godt forankra i R&B» Det nådde 24. plass på Billboard-lista og singelen «Right Place Wrong Time» nådde 9. plass på singellista. Ein annan singel frå albumet, «Such a Night», nådde 42. plass. Mange andre artistar har spelt inn «Right Place Wrong Time», som Bob Dylan, Bette Midler, Doug Sahm og Tom Jones, og medverka med enkelte linjer til teksten som omhandlar mange tilfelle med ironiske uhell og mislukka hendingar.
Dr. John prøvde å dra fordel av suksessformelen på In the Right Place, igjen i lag med Allen Toussaint og The Meters for det neste albumet sitt, Desitively Bonnaroo, som kom ut i 1974. Sjølv om det hadde ei liknande kjensle som In the Right Place, slo det ikkje like godt an. Det vart det siste reine funkalbumet hans fram til 1994 med Television, sjølv om funkstilen hans, som voodoo- og den tradisjonelle New Orleans R&B-stilen, skulle påverke dei fleste verka hans fram til i dag, særleg på konsertane hans.
I 1976 spelte Dr. John på avskjedskonserten til the Band, som vart filma og gjeven ut som The Last Waltz. I 1979 samarbeidde han med legendariske Professor Longhair på den siste innspelinga til Fess (eit anna kallenamn for Henry Byrd), Crawfish Fiesta som gitarist og medprodusent. Dette albumet vart gjeven den første W.C. Handy Blues Album of the Year i 1980, og vart gjeven ut kort tid etter Longhair døydde i januar 1980.
Seinare arbeid
I 1975 leigde manageren til Dr. John, Richard Flanzer, den kjende produsenten Bob Ezrin. Hollywood Be Thy Name vart spelt inn live i Cherokee Studios i Los Angeles i California. Studioet vart omgjort til ein New Orleans-nattklubb for innspelingane.
I 1981 og 1983 spelte Dr. John to album med solopiano for det Baltimore-baserte selskapet Clean Cuts. På desse to platene spelte Dr. John mange av sine eigne innspelingar i boogie-woogie.
Agincourt Carol
Agincourt Carol (også kjend som Agincourt Song, Agincourt Hymn eller etter refrenget sitt, Deo gratias Anglia) er ein engelsk folkesong eller carol som blei skriven ein gong tidleg på 1400-talet. Han handlar om slaget ved Agincourt i 1415, der den engelske hæren leia av Henrik V av England sigra over den franske hæren til kong Karl VI av Frankrike i det som no er Pas-de-Calais i Frankrike.
Dr. John
Seinare arbeid
Han har òg vore ein mykje nytta studiomusikar gjennom karrieren sin, og spelte piano på Rolling Stones-songen «Let It Loose» i 1972, og akkompagnerte Carly Simon og James Taylor i duetten deira av «Mockingbird» i 1974 og Neil Diamond i 1976 på Beautiful Noise. Han medverka på songen «More and More» på Simon-albumet Playing Possum. Han spelte på tre songar på solodebutalbumet til Marie Muldaur i 1973, inkludert «Three Dollar Bill». Han song på fire songar og spelte piano på to songar på Muldaur-albumet Louisiana Love Call i 1992. Han var medprodusent på Van Morrison-albumet A Period of Transition i 1977, i tillegg til å spele tangentinstrument og gitar. Han spelte den 19. mars 1977 i ein episode av Saturday Night Live. Han spelte tangentinstrument på det særs populære debutalbumet til Rickie Lee Jones i 1979 og har turnert med Willy DeVille og medverka til hans Return to Magenta (1978), Victory Mixture (1990), Backstreets of Desire (1992) og Big Easy Fantasy (1995). Musikken hans er nytta i mange filmar, som «Such a Night» i Colors i 1988. I 1992 gav Dr. John ut albumet Goin' Back to New Orleans som inneheld mange klassiske songar frå New Orleans og mange store New Orleans-baserte musikarar som Aaron Neville, Neville-brørne, Al Hirt og Pete Fountain. Han var den første amerikanske artisten som spelte på Franco Follies-festivalen i 1992.
Agincourt Carol
Carolen er ein av tretten som er med i Trinity Carol Roll, ein pergamentrull som truleg stammar frå East Anglia, og som har vore i Wren Library ved Trinity College i Cambridge sidan 1800-talet. Den andre primærkjelda til songen er den samtidige Selden Carol Book som er ved Bodleian Library i Oxford.
Dr. John
Seinare arbeid
Dr. John har òg sunge for Popeyes Chicken & Biscuits-jingelen «Luv dat chicken...», samt kjenningsmelodien («My Opinionation») til komiserien Blossom tidleg i 1990-åra. Ein versjon av «Do You Know What It Means To Miss New Orleans» med Harry Connick, Jr. vart gjeven ut på Connick-albumet 20 og videoen Singin' & Swingin' i 1990. Han har òg medverka med musikk til Blues Brothers 2000 (der han speler med det oppdikta bandet the Louisiana Gator Boys på songane «How Blue Can You Get» og «New Orleans»). Versjonen hans av Donovan-songen «Season of the Witch» vart òg nytta i filmen og på filmmusikkalbumet.
Agincourt Carol
Songen er med i Laurence Olivier sin film Henry V frå 1944. I 1918 skapte komponisten Ernest Farrar Heroic Elegy: For Soldiers med Agincourt Carol som grunnlag.
Tekstdøme
Mønsteret med omkved på latin og vers på engelsk følgjer ein struktur som er typisk for religiøse carolar frå denne tida.
Dr. John
Seinare arbeid
Han skreiv og framførte musikken til filmversjonen av John Steinbeck sin Cannery Row, som kom ut i 1982. I 1993 vart hitsongen hans «Right Place Wrong Time» nytta mykje i filmen Dazed and Confused.
Mellom juli og september 1989 turnerte Dr. John i det første Ringo Starr & His All-Starr Band, i lag med Levon Helm, Rick Danko, Nils Lofgren, Jim Keltner, Joe Walsh, Billy Preston og Clarence Clemons. Frå turneen vart konsertalbumet Ringo Starr and His All-Starr Band gjeven ut i 1990. I 1997 deltok Dr. John på veldedighetssingelen av Lou Reed-songen «Perfect Day». Same året spelte han piano på Spiritualized-songen «Cop Shoot Cop...» frå albumet Ladies and Gentlemen We Are Floating in Space. Frontmann Jason Pierce, ein tilhengjar av musikken til John, gjengjeldte dette med å spele på John-albumet Anutha Zone i 1990 i lag med trommeslagar Damon Reece og gitarist Thighpaulsandra.
Agincourt Carol
Innspelingar
Agincourt Carol er blitt spelt inn av The Young Tradition på Galleries (med bidrag frå Early Music Consort og Dave Swarbrick, og av Silly Sisters (Maddy Prior og June Tabor) på det andre albumet deira No More to the Dance.
Dr. John
Seinare arbeid
Han spelte inn konsertalbumet Trippin' Live med trommeslagar Herman Ernest, David Barard på bass, Tommy Moran på gitar, trompetist Charlie Miller, tenorsaksofonist Red Tyler og barytonsaksofonist Ronnie Cuber.
Agincourt Carol
Kjelder
<references group="" responsive="0">
Dr. John
Seinare arbeid
I september 2005 spelte han Fats Domino sin «Walkin' to New Orleans» i avslutninga av TV-innsamlinga Shelter from the Storm: A Concert for the Gulf Coast. Dette var til støtte for offera etter orkanen Katrina som øydela heimbyen hans New Orleans.
I november 2005 gav han ut EPen Sippiana Hericane, til støtte for, New Orleans Musician Clinic, Frelsesarmeen, og Jazz Foundation of America. Den 5. februar 2006 vart han med Aaron Neville, Aretha Franklin og eit 150-mann stort kor for ei framføring av nasjonalsongen på Super Bowl XL. Den 8. februar 2006 spelte han i lag med Allen Toussaint, Bonnie Raitt, The Edge og Irma Thomas på «We Can Can» under avslutninga av Grammy Awards 2006.
Den 12. mai 2006 spelte Dr. John inn Live from Abbey Road i Abbey Road Studios.
I januar 2008 vart Mac Rebennack, Dr. John, innlemma i Louisiana Music Hall of Fame.
I 2009 song Dr. John opningsmelodien «Down in New Orleans» i Disney-filmen The Princess and the Frog. Same året medverka han med ein versjon av John Martyn-songen «I Don't Wanna Know» for serien True Blood.
Dr. John spelte tangentinstrument og medverka mykje til Gregg Allman-albumet Low Country Blues i 2011, produsert av T-Bone Burnett.
I 2011 samarbeidde han med Hugh Laurie på songen «After You've Gone» på albumet Let Them Talk.
I 2012 gav han ut Locked Down, eit samarbeid med Dan Auerbach frå The Black Keys, som er produsent og gitarist. Albumet fekk særs positive meldingar for den råe, afrobeat-aktige stilen. The Los Angeles Times skreiv at det synte at «Dr. John enda ein periode med relativ kreativ stagnasjon med å skape noko magisk, ei lekamleggjering av alt han har gjort til no, men driven i ei tydeleg, ny retning.»
I 2013 medvirka han på albumet Shout til Gov´t Mule kor han syng låta Stoop So Low.
Joensuu
Joensuu er ein kommune og ein by i Finland, administrasjonssete for landskapet Norra Karelen. Kommunen, som i aust grensar til Russland, dekker eit areal på 2 751,1 km² og har over 72 000 innbyggarar (2013). Joensuu, som tyder elveosen på norsk, er eit finskspråkleg samfunn. Byen har universitet og polyteknisk høgskule. European Forest Institute er basert i Joensuu.
Verdsmeisterskapen i orientering 1974
Verdsmeisterskapen i orientering 1974, den femte i sitt slag, vart avvikla ved Silkeborg i Danmark dagane frå 20. til 22. september. Deltakarane kom frå 16 land. I dei individuelle tevlingane stilte 76 karar og 53 kvinner til start.
Klassisk-distanse – 15,9 km/26 postar
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
Klassisk-distanse – 7,9 km/14 postar
<br style="clear:both;" />
Joensuu
Byen Joensuu vart grunnlagt i 1848 på vestbreidda av innsjøen Pielisjärvi. Byen vart bygt etter regelbunden plan med breie, beine gater.
Wildgerlosspitze
Wildgerlosspitze er eit 3 278 meter over havet høgt fjell aust i Zillertalalpane, på grensa mellom dei austerrikske forbundslanda Tirol og Salzburg. Den bratte fjelltoppen reiser seg på egga der Reichenspitze er den høgste toppen. Wildgerlosspitze består av to toppar; hovudtoppen er 13 meter høgre enn den 3 265 meter over havet høge nordvestoppen.
Den 19. august 1877 klatra fjellturisten Victor Sieger til topps saman med fjellføraren Stefan Kirchler. Dei steig opp frå sørsida av fjellet.
Laura
Laura er eit kvinnenamn, ei kortform av det latinske namnet Laurentia som tyder (kvinne) 'frå Laurentum', eller ei hokjønnsform av Laurus, 'laurbær'.
Laura har i Noreg namnedag 15. januar.
Den italienske diktaren Petrarca skreiv ei rekkje kjærleiksdikt til ei ukjend kvinne kalla Laura.
Bruk
Laura har lenge vore kjend som eit italiensk namn. Det er mykje brukt i Spania, Finland og Italia, og er ellers vanleg i Chile, USA, Danmark, Frankrike og Belgia.
Bruken av Laura hadde ein topp i USA rundt 1880, då over 1,0 % jentebarn fekk namnet, og ein endå større topp på slutten av 1960-talet. Bruken av namnet har gått nedover sidan 1985.
Dragons Lair Névé
Dragons Lair Névé er ein firn som dekkjer kring 65 km2 i Hays Mountains, og grensar til Mount Griffith, Mount Pulitzer, Taylor Ridge og Vaughanbreen. Han vart kartlagt av United States Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1960–64. I løpet av november 1987 var firnen leirstaden til geologgruppa frå United States Antarctic Research Program – Arizona State University, som føreslo namnet. Namnet kjem frå plasseringa, kringsett av fjelltoppar, og frå Mount Pulitzer ser området ut som ein drake.
Azerspace-1/Africasat-1a
Azerspace-1/Africasat-1a er den fyrste aserbajdsjanske satellitten i verdsrommet.
Han vart bygd av Orbital Sciences Corporation og skoten ut frå Guiana Space Centre i Fransk Guyana 7. februar 2013 med ein baneposisjon på 46° aust.
Satellitten dekkjer Europa, Afrika og delar av Asia. Han blir styrt av det aserbajdsjanske selskapet Azercosmos og kan overføra fjernsyn, radio og internettrafikk.
Satellitten har ei forventa levetid på 15 år.
Norrahammar
Norrahammar er ein tidlegare sjølvstendig tettstad som inngår i byområdet Jönköping og er ein «kommunedel» i Jönköpings kommune i Jönköpings län i Sverige.
Balletten Tornerose
Tornerose (Спящая красавица, Spjasjtjaja krasavitsa) er ein ballett danna av ein prolog og tre akter komponert av Pjotr Tsjajkovskij. Dette var den andre av dei tre ballettane hans (dei to andre er Svanesjøen og Nøtteknekkaren). Han blei skriven i 1889 og hadde premiere i 1890. Stykket er basert på eventyret om Tornerose. Bortsett frå at det kjem fleire eventyrfigurar inn ved slutten av stykket, følgjer balletten forteljinga trufast. Tornerose har i lang tid vore ein av klassikarane innan ballett. Som dei to andre ballettane til Tsjajkovskij, var også denne koreografert av Marius Petipa.
Komposisjon
Tsjajkovskij blei spurd av leiaren for dei keisarlege teatera i St. Petersburg, Ivan Vsevolozjskij, i mai 1888 om ein mogleg ballett over soga om Undine. Dette blei seinare endra til Charles Perrault sitt eventyr «La Belle au bois dormant», eller «Tornerose». Tsjajkovskij nølte ikkje med å seia ja, sjølv om han visste at den tidlegare balletten hans, Svanesjøen, hadde hatt lite suksess til då. Han arbeidde raskt med det nye verket på Frolovskoje, og laga dei fyrste skissene vinteren 1888 og byrja orkestreringa av verket 30. mai 1889. Tsjajkovskij baserte stykket på Grimm-brørne sin versjon av eventyret, der foreldra til prinsessa overlever den hundreårige søvnen og kan gleda seg over bryllaupet hennar med prinsen. Vsevolozjskij henta inn ei rekkje andre eventyrfigurar, som Katten med støvlane, Raudhette, Oskepott og Blåskjegg. Balletten fokuserer på kampen mellom gode og vonde krefter, der den gode syrinfea har eitt leiemotiv og den vonde fea Carabosse har eit anna som begge går att gjennom heile stykket. Tredje akt er derimot eit avbrekk frå desse motiva og fokuserer i staden på dei ulike figurane.
Urpremieren av balletten fekk ei betre mottaking frå pressa enn Svanesjøen, men Tsjajkovskij fekk aldri oppleva den store suksessen han kom til å få over heile verda. Han døydde 1893. I 1903 var Tornerose den nest mest populære balletten i repertoaret til den keisarlege balletten (Petipa/Pugni sin 'Faraos dotter' var mest populært), og var blitt framført 200 gonger på berre 10 år. Det blei sett opp ei oppføring ved La Scala i Milano i 1896 som ikkje fekk stor interesse, og det var fyrst i 1921 at ei oppføring i London gav balletten større merksemd og etterkvart ein permanent plass i det klassiske repertoaret.
Tornerose var det fyrste ballettstykket som blei sett opp på Royal Opera House etter andre verdskrigen.
Konflikten i Nord-Irland
Konflikten i Nord-Irland (på engelsk kjend som The Troubles) var ein politisk, nasjonalistisk og etno-religiøs konflikt i Nord-Irland. Konflikten oppstod på slutten av 1960-talet og blei formelt avslutta med Belfast-avtalen den 10. april 1998. Eit hovudelement i konflikten var om Nord-Irland skulle fortsetja å vera del av Storbritannia, slik protestantiske unionistar og britiske styresmakter ville, eller bli ein del av Republikken Irland, slik katolske republikanarar kravde. Han hadde også bakgrunn i diskriminering mot katolikkar og den lange kampen for irsk sjølvstende frå Storbritannia.
Iran under vinter-OL 2022
Iran deltok under Vinter-OL 2022 i Beijing i Kina i perioden 4. til 20. februar 2022.
30px|Alpine greiner Alpine greiner
Hossein Saveh-Shemshaki testa positivt på anabole steroidar 7. februar, før konkurransestart, og vart suspendert frå OL.
Frans II av Det tysk-romerske riket
Franz II Joseph Karl var keisar av Det tysk-romerske riket frå 1792 til 1806, og som Franz I keisar av Austerrike frå 1804 til han døydde i 1835. Han er også kjend som Franz av Habsburg. Frans II blei den siste tysk-romerske keisaren då han under press frå Napoleon avvikla Det tysk-romerske riket i 1806.
Som leiar for ein stor og multietnisk nasjon følte han seg truga av Napoleon sin retorikk om fridom og likskap i Europa. Han gjekk inn i dei franske revolusjonskrigane og blei slått av Napoleon. Ved traktaten i Campo Formio måtte han avstå området vest for Rhinen til Frankrike i bytte mot Venezia og Dalmatia. Han kjempa mot Frankrike att under den andre koalisjonen, men etter å ha blitt slått ved Austerlitz måtte han gå med på traktaten i Lunéville, som oppløyste Det tysk-romerske riket etter at det hadde vore til i kring tusen år, svekka kronlandet Austerrike og desentraliserte Tyskland.
I 1809 gjekk Frans nok ein gong til åtak mot Frankrike, og håpte då å dra fordel av konflikten Napoleon var inne i i Spania. Han blei slått igjen, og blei tvinga til å alliera seg med Napoleon, avstå territorium, slutta seg til det kontinentale systemet og gifta vekk dottera Maria Luise til han. I røynda blei han gjort til ein vasall under keisaren av Frankrike. Napoleonskrigane svekka Austerrike drastisk og reduserte prestisjen til landet, noko som seinare ville hjelpa Preussen til å sigra i kampen om å dominera Tyskland.
I 1813 gjekk Austerrike mot Frankrike for fjerde gong, og slutta seg til koalisjonen av England, Russland og Preussen i deira krig mot Napoleon, Austerrike spelte ei stor rolle i det endelege nederlaget til Frankrike under Napoleon, og som anerkjennelse av dette var det austerrikarane, representert ved Klemens von Metternich, som leidde Wienkongressen og bidrog til å danna den europeiske konserten og den heilage alliansen, og leia verdsdelen inn i en ny æra av konservatisme og reaksjon.
Familie
Frans II var son av den tysk-romerske keisaren Leopold II (1747–1792) og Maria Luisa av Spania (1745–1792).
Han var gift fire gonger
NM i roing 1971
Noregsmeisterskapen i roing 1971 fann stad på vatnet Årungen i Ås kommune 17. juli 1971. Mennene tevla i åtte ulike båtklassar og kvinnene i tre.
Singlesculler
<br style="clear:both;" />
Dobbeltsculler
<br style="clear:both;" />
Toar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Toar med styrmann
<br style="clear:both;" />
Firar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Åttar
<br style="clear:both;" />
Kjelder
Sportsboken 1971. Norsk kunstforlag. Oslo 1971.
On the Third Day
On the Third Day er det tredje studioalbumet til Electric Light Orchestra (ELO), og det første heilt utan Roy Wood.
Utgjeving
On the Third Day kom ut i 1973 og gjekk ikkje inn på albumlista i Storbritannia, men nådde 52. plassen på albumlista i USA. Side to av alblumet vart spelt inn under eller kort tid etter innspelinga for det andre albumet til ELO, ELO 2, men inneheldt i motsetnad til føregjengaren kortare spor. Dei fire songane på side ein av albumet var knytt saman til ein samanhengande suite. Fiolinisten Mik Kaminski debuterte på side ein av albumet då han erstatta Wilf Gibson, men Gibson spelar på side to (og bonusspor). Cellisten Colin Walker slutta i bandet på same tid og Mike Edwards vart då den einaste cellisten i bandet. «Showdown» var opphavleg meint å berre vere ein singel, og sidan han var på eit anna selskap enn den britiske versjonen av albumet vart gjeve ut på (Harvest), så er han ikkje med på den originale britiske LP-utgåva. Han vart derimot gjeven ut på den amerikanske utgåva av albumet.
Bobby Bryant
Bobby Bryant var ein USA-amerikansk jazztrompetist og flygelhornspelar.
Liv
Hans kanskje mest kjente solo var i songen «L.O.V.E» spelt inn med Nat King Cole i 1964.
Bryant hadde pådratt seg helseproblem på 1990-talet som reduserte aktiviteten hans til deltid. Han døydde i Los Angeles av eit hjarteinfarkt i ein alder av 64.
Som arrangør
Med Gene Ammons Med Peggy Lee
Som sidemann
Med Brass Fever Med Earth, Wind & Fire Med Clare Fischer Med Benny Golson Med Eddie Harris Med Richard «Groove» Holmes Med Quincy Jones Med Stan Kenton Med B. B. King Med Blue Mitchell Med Oliver Nelson Med Lalo Schifrin Med Horace Silver Med The Three Sounds Med Gerald Wilson Med Jimmy Witherspoon
Edlin Névé
Edlin Névé er ein firn ved sørsida av Mount Sturm i Bowers Mountains. Fleire isbrear, inkludert Carryer-, Irwin-, McLin- og Gravesonbreen, får alle is frå denne firnen. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand i 1967–68, etter G. Edlin, som var postmeister ved Scott-basen og assisterte i felten under denne ekspedisjonen.
Kjelder
å
Lars
Lars er eit mannsnamn, ei kort form av det latinske namnet Laurentius, og tyder (mann) 'frå Laurentum '. Ein vanleg kalleform av namnet er Lasse.
Høyreknokkel
Høyreknoklar, øyreknoklar eller ossiklar (av latin ossicula auditus eller ossicula auditoria) er ei nemning på dei tre små knoklane i mellomøyret som samla utgjer øyrebeinskjeda. Dei er blant dei minste knoklane i menneskekroppen, og jobbar med å overføre lyd frå lufta til den væskefylte beinlabyrinten (sniglehuset). Fråvær av høyreknoklar fører til moderat til alvorleg høyrselstap. Ossikkel tyder «liten knokkel», og kan brukast om alle små knoklar i kroppen. Det er likevel vanlegast å bruke omgrepet om hammaren, ambolten og stigbøyelen i mellomøyret.
Lars
Lars har i Noreg namnedag 10. august.
Synoptisk
Synoptisk er avleidd frå dei greske orda σύν (syn, 'saman') og ὄψις (opsis, 'syn' eller 'synspunkt'), og betyr kortfatta, samantrengt, og/eller oversiktleg. Det blir brukt om situasjonar der det blir gjort fleire observasjonar kring eit felles punkt eller tema.
Høyreknokkel
Struktur
Høyreknoklane sortert frå trommehinna til det indre øyret (frå overflatisk til djupt) er hammaren, ambolten og stigbøyelen, som alle tek namn frå latin.
Synoptisk
Omgrepet blir mellom anna brukt om:
Lars
Bruken av namnet i Noreg
Namnet Lars har vore utbreidd i Noreg sidan 1600-talet. Namnet var mykje bruka ved førre hundreårsskifte, men gjekk noko ned fram mot andre verdskrigen sør det igjen steig i popularitt og nådde ein topp rundt 1980, då det låg på andreplass blant nye gutenamn.
Salo
Salo er ein by og ein kommune i landskapet Egentliga Finland i Finland. Kommunen har over 54 000 innbyggarar og eit areal på 2 168,3 km². Byen ligg 52 kilometer aust for Åbo og 112 kilometer vest for Helsingfors. Kommunen er finskspråkleg.
Høyreknokkel
Utvikling
Studiar har vist at høyrebeina i pattedyrfoster er festa til eit tannbein i kjeven. Dette er ossifiserte delar av brusk, nemleg Meckels brusk, som er festa i kjeven. Når fosteret utviklar seg, hardnar brusken og blir til bein. Seinare i utviklinga bryt beinstykket av og migrerer inn i øyret. Dette stykket er kjent som mellomøyret og er danna av stigbøyelen, ambolten, hammaren og trommehinna. Desse korresponderer til søylebeinet, kvadratbeinet, os articulare og leddbeinet i kjeven hjå padder, fuglar og krypdyr. Av denne grunn trur ein at pattedyr og krypdyr deler eit felles opphav.
Voll kyrkje
Voll kyrkje ligg på Voll i Måndalen i Rauma kommune. Kyrkja vart bygd i 1896 og restaurert i 1964.
Høyreknokkel
Funksjon
Når lydbølgjer vibrerer i trommehimma, skapar dei rørsle i den nærliggande hammaren. Hammaren sender vibrasjonane vidare gjennom ambolten til stigbøyelen, til det ovale vindauget (fenestra ovalis), opninga til labyrinten i det indre øyret.
Lyd som reiser gjennom lufta, blir i hovudsak reflektert når den kjem i kontakt med eit flytande medium; berre 1/30 av lydenergien i lufta blir overført til væska. Tenk på det bråe opphøyret av lyd som oppstår når ein dukkar under vatn. Dette skjer fordi væska har ein relativ inkompressibilitet ovanfor lydbølgjene som reiser gjennom lufta. Høyreknoklane gjev trommehinna mekanisk fordel etter vektstongprinsippet og minskar utbreisla av kraftfordeling. Dei resulterande vibrasjonane ville vore mykje svakare viss lydbølgjene reiste direkte frå det ytre øyret til det ovale vindauget. Reduksjonen av kraftfordeling fører til ei auking i trykket slik at meir lydenergi blir overført til væska. Det auka trykket trykker saman væska i sniglehuset og overfører stimulien. Høyreknoklane samlar krafta og aukar følsemda for lyd gjennom impedanstilpassing.
Rørsla til høyreknoklane er likevel kontrollert (og avgrensa) av to tilknytte musklar: trommehinnemuskelen og stigbøyelmuskelen. Éin teori gjev framlegg om at desse musklane trekkjer seg saman for å dempe vibrasjonen i høyreknoklane, for å verne det indre øyret mot overdriven høg lyd. Ein annan teori gjev framlegg om at musklane betrar frekvensoppløysinga ved høgare frekvensar ved å redusere overføringa av låge frekvensar (sjå stapediusrefleks). Desse musklane er godt utvikla hjå skinnvengjer, der dei blokkerer utgåande lyd ved ekkolokalisering.
Scandinavia and the world
Scandinavia and the world er namnet på ein dansk nett-teikneserie, skapt av brukaren Humon. Serien er tufta på teikneseriekonseptet Axis Powers of Hetalia, og har vunne ein viss åtgaum i brukarkrinsar.
Høyreknokkel
Klinisk relevans
Ledda mellom høyreknoklane kan verte stive. Ved otosklerose er stigbøyelen smelta saman med det ovale vindauget. Dette minskar høyrsla og kan korrigerast med kirurgi.
Scandinavia and the world
Konsept
Scandinavia and the world tuftar humoren sin på nasjonale stereotypiar, og hovudpersonane er dei skandinaviske landa, to per land (ein bror og ei søster), og deira forhold til resten av verda, særskilt andre land i Europa, og dinest USA. Alle land får ein snert av satiren, og såvel samtidsproblem som historiske problem blir kommentert. Alle land er synt med ein genser eller T-skjorte med flagg-symbol for det aktuelle landet, slik at dei er lette å kjenne att. Heile serien er teksta på engelsk, og skaparen orsakar seg med ulikskapen mellom dei nordiske språka.', særskilt finsk - og har humoristisk attgjeve ein protest frå USA og Kina i det alle hovudpersonane snakka sine eigne morsmål.
Høyreknokkel
Historie
Ossikkel stammar frå ossiculum (1570) og er eit diminutiv av «bein» (av latin os; genitiv ossis). Hammaren tek namn frå latin malleus, som tyder «hammar»; ambolten tek namn frå latin incus, som tyder «ambolt», frå incudere som tyder «å smi med ein hammar»; og stigbøyelen tek namn frå latin stapes, som truleg er ei endring av det seinlatinske ordet stapia, som tyder «å stå», og pes, som tyder «fot». Dette er eit moderne latinsk ord for «stigbøyel». Det fanst ikkje noko klassisk latinsk ord for dette, sidan dei ikkje hadde stigbøylar på denne tida.
Voll kyrkje
Interiør
Av gamle gjenstandar i kyrkja kan nemnast ein Bibel frå 1732, ein huspostill frå 1756 og ein alterkalk frå 1648.
Prins William, hertug av Cambridge
William er ein britisk prins med titlane prins av Wales, hertug av Cambridge, greve av Strathearn og baron av Carrickfergus. Han er medlem av den britiske kongefamilien og eldste son til Prinsesse Diana av Wales og kong Charles III. Bror hans er Prins Harry. Prins William er den første i arverekkja til å taka over den britiske trona.
Revillagigedo-arkipelaget
Revillagigedo-arkipelaget er ei gruppe på fire vulkanske øyar i Stillehavet som er kjente for det unike økosystemet der. Dei ligg omtrent 390 kilometer sørvest for Cabo San Lucas, sørspissen av Californiahalvøya, og 720 til 970 kilometer vest for Manzanillo. Øyane har vore ein del av kommunen Manzanillo i den meksikanske delstaten Colima sidan 1861, men er likevel lagt under meksikansk føderal jurisdiksjon.
Voll kyrkje
Interiør
Orgelet er frå 1840. Tidlegare stod orgelet i Mandal kyrkje, og det vart flytt til Måndalen i 1926. Orgelet er bygd av orgelbyggar Albrechtsen frå Trondheim. Det var lenge i dårleg forfatning, men vart restaurert føre kyrkja sitt 100-årsjubileum i 1996.
Prins William, hertug av Cambridge
Prins William jobbar som helikoptarpilot for det Britiske luftforsvarets Sea King-styrke.
1+1=2
«1+1=2» er ein song frå 1975, framført av Maj-Britt Andersen og Anne-Karine Strøm. Songen er skriven av Ivar Børsum og Paul Cappelen.
«1+1=2» deltok i Melodi Grand Prix 1975, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1975 i Stockholm i Sverige. Songen vart framført på norsk av Maj-Britt Andersen med eit lite orkester, og så på nytt av Anne-Karine Strøm med eit stort orkester. Bidraget enda på fjerdeplass med 23 poeng.
Revillagigedo-arkipelaget
I juli 2016 vart Revillagigedo-arkipelaget tatt med i UNESCO si verdsarvliste.
Skildring
Revillagigedo-arkipelaget ligg ca. 1350 kilometer nordvest for Acapulco.
Prins William, hertug av Cambridge
Den 16. november 2010 kunngjorde det britiske hoffet at William hadde forlova seg med Kate Middleton. Bryllaupet stod i Westminster Abbey i London den 29. april 2011. Forlovingsringen William gav til Kate, var same forlovingsringen som mora, Diana hadde.
Revillagigedo-arkipelaget
Skildring
Øygruppa er av vulkansk opphav og har eit areal på ca. 158 kvadratkilometer, dei fire øyane er:
Det høgste fjellet er Cerro Evermann på ca. 1130 moh., som ligg på Socorroøya.
Prins William, hertug av Cambridge
Den 22. juli 2013 vart Catherine og William foreldre til George av Cambridge.
Salo
Salo har vore kjend for sin elektronikkindustri. Allereie frå 1920-talet var Salo ein elektonikk-stad, då ein byrja tilverke radioapparat. Noko seinare starta produksjonen av radiotelefonapparat og fjernsyns-apparat. Langt seinare byrja ein å lage mobiltelefonar. Gjennom mange år opplevde byen stor framgang på feltet, og største fabrikken til Nokia låg i Salo til hausten 2012, då produksjonen vart lagt ned.
Salo vart köping i 1887 og har hatt bystatus sidan 1960.
Revillagigedo-arkipelaget
Skildring
Revillagigedo-øyane er ikkje busette, med unnatak for militært personell på Socorroøya og Clarion.
Historie
1542 gjenoppdager den spanske Ruy Lopez de Villalobos øya San Benedicto og kallar ho La Anublada.
1779 oppdagar spanske José Camacho den vesle steina øya Roca. Partida og den vestlegaste Santa Rosa (Clarion).
Deretter blei øygruppa vitja av ei rekkje oppdagarar inkludert Alexander von Humboldt i 1811, og den amerikanske ornitologen Andrew Jackson Grayson, 1865.
25. juli 1861 innlemma president Benito Juárez øygruppa i delstaten Colima, og i 1957 etablerte den meksikanske marinen basa på Socorroøya. Revillagigedo er kalla opp etter Juan Vicente de Güemes, Conde de Revillagigedo II, ein tidlegare visekonge av Ny-Spania.
Ullern kyrkje i Oslo
Ullern kyrkje er ei i romansk korskyrkje i stein frå 1903 på eigedomen Holgerslyst på Ullern i Oslo. Eigedomen vart gitt som gåve til kommunen av hoffsjef Herman Severin Løvenskiold. Kyrkja er teikna av Harald Bødtker og vart innvigd 3. juni 1903 av biskop Anton Christian Bang.
Dei opphavlege teikningane til kyrkja var ved Georg Andreas Bull, stadskonduktøren i Oslo. Desse vart omarbeidd ved arkitekt Johan Storm Munch i 1899 og godkjend av kommunen. Teikningane gjekk tapt same år da garden Munch hadde kontor i brann ned. Oppdraget gjekk difor til Harald Bødtker som nett var tilsett som kommunearkitekt i Aker.
Scandinavia and the world
Konsept
Typane kan skildrast slik:
Ullern kyrkje i Oslo
Den korsforma bygningen er dominert av eit kraftig midttårn. Tårnet er firkanta og har tre vindauge på kvar side. Det vert avslutta av eit pyramideforma spir dekt av kopar.
José de Ribera
José de Ribera var ein spansk målar som var aktiv i Napoli under barokken. Den naturalistiske stilen hans påverka framveksten av ein fornya målestil i Napoli, noko som har gjort at føregangsmannen Ribera, elevane hans, samt målarar frå andre verkstader i byen ofte har vorte omtala som den napolitanske skulen.
Ullern kyrkje i Oslo
I åra 1939-1941 vart kyrkja restaurert av Domenico Erdmann.
Aust-Timor under vinter-OL 2022
Aust-Timor deltok under Vinter-OL 2022 i Beijing i Kina i perioden 4. til 20. februar 2022.
Den austtimoresiske troppen bestod av ein idrettsutøvar: alpinisten Yohan Goutt Gonçalves. Goutt Gonçalves var flaggberar for Aust-Timor under opningsseremonien og under avslutningsseremonien.
Scandinavia and the world
Konsept
Andre land:
Grønland, Åland, Færøyane, Bornholm og Skåne har mindre roller. Kven og Fennosverige (Finlandssvensken) har og dukka opp. Denne siste er ein plagsamt munter liten fyr som er til konstant ergring for Finland som har adoptert han (i settingen er han kome til gjennom eit «sidesprang» med søster Sverige).
Ullern kyrkje i Oslo
Ullern kyrkje er rikt smykka ut og har tre galleri. Apsisen i koret er dominert av måleriet Kristi himmelfart som vart utført av Eilif Peterssen i 1908-1909. Det er måla al secco - på tørr murvegg. Måleriet var ei gåve frå statsminister Carl Otto Løvenskiold Under måleriet er friser laga av Domenico Erdmann. I koret er òg ein bysantinsk baldakin boren av fire søyler i italiensk marmor.
José de Ribera
Liv og gjerning
Ribera var fødd i Játiva i provinsen Valencia, og utdanna seg deretter hos målaren Francisco Ribalta i byen Valencia. I vaksen alder, kringom 1610-11, flytta han til Italia. I Roma studerte han verka til Rafael og Annibale Carracci og i Parma og Modena arbeida til Antonio da Correggio. Han slo seg ned i Napoli og lærde av Caravaggio sine bilete. Av denne målaren vart han påverka av den dramatiske behandlinga av lys og skugge i måleria til både Caravaggio og etterfylgjarane hans.
Grunna framstillinga av helgenen Bartolomeus sine piner, fekk Ribera oppdrag som hoffmålar hos hertugen av Osuna. I 1630 fekk han medlemskap i i San Luca-akademiet i Roma, og i 1644 vart han tildelt Kristusordenen av paven.
Ribera er ved sidan av Caravaggio den viktigaste naturalisten i den napolitanske målarskulen, hans chiaroscuro er av ypparste merke. Framsyningar av det redselsfulle og det gruale møter ein i mykje av kunsten hans. Han la sin elsk på brystbilete av gamle, beinete eremittar, helgenar mm.
Ribera døydde i Napoli i 1652.
Susanne Bratli
Susanne Bratli er ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet. Ho var ordførar i Overhalla kommune frå 1. mai til 1. november 2003, og fylkesråd 2003–2009. I 2009 vart ho vald inn på Stortinget frå Nord-Trøndelag fylke, og er medlem i Stortingets transport- og kommunikasjonskomité.
A Kind of Magic
A Kind of Magic er det 12. studioalbumet til det britiske rockebandet Queen, gjeve ut i 1986. Det var det første studioalbumet deira som vart spelt inn digitalt, og er basert på filmmusikken til filmen Highlander, den første i ein serie regissert av Russell Mulcahy.
Sjølv om Queen gav ut to album til med Freddie Mercury (utanom posthume utgjevingar), vart A Kind of Magic det siste albumet bandet marknadsførte med ein konsertturné, sidan Mercury fekk diagnosen AIDS året etter. Det førte til at han døydde i 1991. For første gongen i karrieren let bandet seg filme medan dei var i studio. Videoen for «One Vision» syner klipp av bandet medan dei skriv og spelar inn songen.