cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alisonstraumen
Alisonstraumen er ein isstraum som er kring 15 km lang og som flyt inn i Eltanin Bay sør for Wirth Peninsula i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Alison Cook, ein dataspesialist i British Antarctic Survey, ein del av eit samarbeidsprosjekt mellom USA og Storbritannia om å lage kart over glasiologiske endringar og kystendringar i Den antarktiske halvøya seint i 1990-åra og tidleg i 2000-åra.
Schöllenen
Schöllenen er ei kløft i Uri i Sveits mellom byane Göschenen i nord og Andermatt i sør. Han er fem kilometer lang, danna av elva Reuss-elva sentralt i landet. Gjennom kløfta får ein tilkomst til St. Gotthard-passet.
Kløfta er omgjeven av bratte granittveggar, og vegen og jernbanen gjennom kløfta går over spektakulære bruer og tunnelar. Nokre av dei mest kjende bruene er steinbrua Teufelsbrücke (Djevelbrua).
Kjelder
Pont du Diable (Suisse) Teufelsbrücke
Taubenloch
Taubenloch (fransk Gorges du Taubenloch) er ei kløft i kantonen Bern, oppfor Biel/Bienne i Sveits. Ho kryssar dei første fjella i Jurafjella når ein kjem frå Det sveitsiske platået.
Kløfta er kring 2 km lang og strekkjer seg frå Frinvillier (517 moh.) til Bözingen, ein forstad til Biel/Bienne (447 moh). Elva Suze renn gjennom kløfta.
Kløfta var ein av dei få naturlege stadene ein kunne krysse over Jurafjella mellom Schaffhausen og Geneve.
Knut Olsen
Knut Olsen var ein norsk journalist og NRK-programleiar frå Hosle i Bærum kommune. Han er mest kjend som NRK-programleiar i Redaksjon 21, Brød og Sirkus og Dagsrevyen.
Karriere
Olsen starta karrieren sin i avisa Nordlands Framtid og som frilansar i Klassekampen i 1980. Etter to år på medielinja til Høgskulen i Volda, debuterte han for NRK i 1983, fyrst som radioreporter for NRK Østfold, deretter i NRK Østlandssendingen og Oslo-redaksjonen i NRK P2.
I 1990 starta han på fjernsyn i debattprogrammet Antenne Ti. I 1992 vart han reporter i Dagsrevyen, der han heldt fram til han døydde. I tida i Dagsrevyen vann han m.a. Gullruten for ein reportasje om krigen i Bosnia. Han jobba også som sportsreporter med Claus Wiese under Vinter-OL 1994 på Lillehammer og Vinter-OL 1998 i Nagano.
Abu Kamal
Abu Kamal eller al-Bukamal er ein by aust i Syria ved Eufrat nær grensa til Irak. Eufrat deler Abu Kamal i to område: Shamiyya (som høyrer til Levanten) og Jazira (som høyrer til Mesopotamia) Al-Jazira, eit sletteområde som består av det nordaustlege Syria og nordvestlege Irak, og som skil seg markant frå Den syriske ørkenen og den nedre, lågare delen av det sentrale Mesopotamia. Abu Kamal er eit økonomisk blømande jordbruksområde med kvegdrift, og dyrking av korn og bomull. Her ligg òg den historiske staden Dura-Europos og det gamle kongedømet Mari.
Knut Olsen
Karriere
Elles i NRK har Olsen vore programleiar for Redaksjon 21 og Brød og Sirkus. Dei siste åra av livet sitt var han programleiar for Dagsrevyen saman med Nina Owing. Hausten 2010 vart han sjukemeld, og døydde etter kort tids kreftsjukdom i januar 2011.
Familie
Knut Olsen var gift og hadde fem born. Broren hans, Øystein Olsen er noverande sjef for Norges Bank.
Abu Kamal
Historie
Tidleg i islamsk tid vart styret av Jazira ofte delt med Armenia. Under Mu'awiyah (guvernøren av Syria som seinare grunnla Umayyade-kalifatet), vart styret av al-Jazira ein del av styret av Syria.
Frankrike okkuperte Abu Kamal i lag med Dair Azzour i 1921 og sette ein stor garnison her. I 1946 vart han ein del av det sjølvstendige Syria. Stillinga til regionen ved grensa til Syria og Irak, særleg etter den amerikanske invasjonen av Irak, har gjort byen til eit viktig handels- og politisk senter.
Amerikansk åtak
Måndag 27. oktober 2008 utførte fire USA-amerikanske helikopter eit raid mot landsbyen Sukkariyeh i Abu Kamal. Dette var det første kjende raidet til USA i Syria. Meldingar rapporterte om at minst sju menneske hadde mista livet, fire av dem barn. Abu Kamal ligg nær Qaim, ein grenseovergang for irakiske opprørarar og åstad for Operasjon Steel Curtain i november 2005. Den syriske utanriksministeren Walid Muallem sa då at «Drap på sivile er i følgje folkeretten ei terroristhandling.»
Al-Jalaa
Al-Jalaa (arabisk الجلاء ) er ein liten by aust i Syria i Deir ez-Zor guvernement, langs Eufrat, sør for Deir ez-Zor. Av stader i nærleiken finn ein al-Abbas i vest, al-Ramadi og Abu Kamal i sør og Kharayij og Hajin i nord. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde al-Jalaa eit folketal på 9 171 i 2004. Han er det administrative senteret i ein nahiyah («underdistrikt») i Abu Kamal-distriktet. Hajin nahiyah består av seks byar som i lag hadde 29 255 i 2004.
Baileystraumen
Baileystraumen er ein isstraum nord i Theron Mountains, som flyt vest-sørvest til Filchnerisen. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Jeremy Thomas Bailey (1941–65), ein glasiolog i British Antarctic Survey som i lag med to kollegaer omkom i ein bresprekk under ein tur innover frå Halley Station den 12. oktober 1965.
Kanye West
Kanye West er ein amerikansk rappar, låtskrivar og produsent. Han er ein framståade hiphop-produsent som vart stor stjerne etter solodebuten i 2004. West har sidan debuten vore ein av dei mest framståande og mestseljande artistane internasjonalt.
1996–2008
West voks opp i Chicago-området og gjorde først karriere som produsent for r&b- og hiphop-artistar som Talib Kweli, Brandy, Ludacris, Mariah Carey, Alicia Keys, Janet Jackson og Jay-Z. Den første solosingelen hans «Through The Wire» (2003) handlar om ei nesten-fatal bilulukke som West var involvert i. Denne og dei endå større hitane «All Falls Down» og «Jesus Walks» er henta frå debutalbumet The College Dropout (2004). Late Registration (2005) vart ein kritikarrost storseljar verda over, takk vere hits som «Diamonds From Sierra Leone», «Gold Digger», «Heard 'Em Say» og «Touch the Sky». Kanye West står også bak suksessen til John Legend, som fekk sitt suksessalbum Get Lifted utgjeve på plateselskapet hans, GOOD Music. Albumet Graduation (2007) gav ham hits med «Stronger» og «Good Life», og 808s & Heartbreak (2008) med «Love Lockdown» og «Heartless».
2010–2011
I 2010 gav West ut sitt femte studioalbum, My Beautiful Dark Twisted Fantasy til særs gode kritikkar. Norske musikkjournalister kåra det til årets beste gjennom «Kritikertoppen 2010», og enkelte internasjonale kritikarar hevda at albumet var hans beste nokosinne. My Beautiful Dark Twisted Fantasy vart følgt opp året etter med Watch the Throne, som var eit samarbeid med rapparen og førebiletet Jay-Z. Albumet inneheldt mellom anna storhiten «Niggas in Paris».
2013–2017
I 2013 gav West ut sitt sjette studioalbum. Yeezus er hans mest omstridde album, med eit alternativt, mørkare og meir kompromisslaust lydbilete enn tidlegare. Tre år seinare vart The Life of Pablo gjeve ut eksklusivt på strøymingstenesta Tidal. Albumet, som er kalla opp etter Pablo Picasso, vart møtt med både lunkne og særs entusiastiske omtalar.
Personleg
Kanye West er gift med realitykjendisen Kim Kardashian som han har tre barn saman med. Ekteparet er særleg mykje omtals i internasjonal sladrepresse.
Lávara
Lávara (gresk Λάβαρα) er ein distriktsby i periferieininga Évros i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Lávara var hovudsete i den tidlegare kommunen Orféas, som no er ei kommunaleining i kommunen Souflí.
Skøyen kyrkje
Skøyen kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1989 i eit bustadstrok nord på Skøyen, vest i Oslo kommune. Kyrkja vart teikna av Hille Melbye Arkitekter og vigsla 29. januar 1989. Dei 200 sitjeplassane i kyrkjesalen kan aukast til om lag 500 ved behov.
I same bygningskomplekset er det barnehage. Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja.
Kaṛa
Kara er ein armring av jern eller stål bore av sikhar som ein av dei fem K-ane i sikhismen. Det står for lojalitet, forplikting og sameining med Gud.
Kara blir også brukt av panjabiarar og andre frå Nord- og Vest-India som ikkje nødvendigvis er sikhar.
Alf Petter Tjøme
Alf Petter Wessel Tjøme var ein ingeniør, bankmann og stortingsmann frå Kristiania.
Tjøme tok eksamen ved den tekniske skulen i Kristiania og var deretter eitt år ved same skuleslaget i Dresden i Tyskland. Frå 1879 var han vernepliktig sekondløytnant. Han busette seg i 1883 i Kristiansund, der han var ingeniør, bankkasserar og -revisor.
Alf Petter Tjøme var medlem av bystyret i Kristiansund i mange år, og var ei tid ordførar. Han vart vald til stortingsmann for byen og for partiet Venstre for perioden 1900-03. På tinget var han medlem av budsjettkomiteen.
Han døydde i Berlin allereie på tampen av året 1900, same året som han hadde teke sete på Stortinget.
Provinsen Sjumen
Provinsen har desse kommunane:
Byar
Provinsen har desse byane:
Johan Stinessen
Johan Sedelen Stinessen var ein gardbrukar og stortingsmann frå Roan. Han var medlem av Venstre.
Stinessen var son til ein gardbrukar på Kiran i Roan. Han vart underoffiser i 1883, og var frå 1886 til -89 hamnepoliti og arbeidde på sakførarkontor i Kristiansund. Han kjøpte seg gard i heimbygda i Roan, men hovudyrket var som handelsfullmektig på Bessaker. Stinessen, som var ugift, var frå 1908 postopnar på Bessaker og vart same året utnemnd til havarikommissær.
Stinessen kom med i heradsstyret i Roan i 1893, varaordførar 1894-97 og 1991-22. Frå 1907 til -19, samt 1922-25 var han ordførar i Roan. Perioden 1913-15 var han krinsen Ytre Fosen sin representant til Stortinget, der han var medlem av militærkomiteen. På ny stortingsmann frå nyår 1928, då nestformann i post- og telegrafkomiteen til han døydde.
Han døydde av kreft på Bessaker i 1929.
Frank Ricotti
Frank Ricotti er ein engelsk jazz-vibrafonist og perkusjonist.
Niokolo-Koba nasjonalpark
Niokolo-Koba nasjonalpark ligg søraust i Senegal, på grensa til Guinea. Parken omfattar 913 000 hektar. Han blei freda som viltreservat i 1926, som nasjonalpark i 1954 og utvida fire gongar på 1960-talet. Han har vore rekna som verdsarvområde sidan 1981.
Frank Ricotti
Ricotti spelte i National Youth Jazz Orchestra som tenåring, og gjekk på Trinity College of Music (1967–70). Han arbeidde med Neil Ardley (1968–71), Dave Gelly, Graham Collier, Mike Gibbs (1969–72), Stan Tracey (1970), Harry Beckett (1970–72), Norma Winstone (1971) og Gordon Beck (1973–74).
Niokolo-Koba nasjonalpark
Parken ligg på ein elveslette med høgder på opptil 200 moh, på begge sidene av Gambiaelva, som dekkjer elveslettene i flaumperiodar. Landskapet er prega av savannar og noko skog. Parken har eit rikt dyreliv, med elefantar, løver, leopardar, sjimpansar, bavianar, flodhestar og den store kjempeelanden (Taurotragus derbianus).
Frank Ricotti
Seint i 1960-åra og tidleg i 1970-åra leia Ricotti sin eigen jazzkvartett. Ei besetning av bandet bestod av gitaristen Chris Spedding, bassisten Chris Laurence og trommeslagaren Bryan Spring som spelte inn albumet Our Point of View, i juli 1969. I 1971 gav han i lag med bassisten Mike de Albuquerque ut albumet First Wind (som 'Ricotti and Albuquerque').
Niokolo-Koba nasjonalpark
I 2007 blei parken oppført på lista over truga verdsarvstader, på grunn av krypskytteri og planar om å bygga ein dam oppstraums for parken som ville forstyrra dei regelmessige flaumane som er ein føresetnad for økosystemet.
Frank Ricotti
I 1980-åra spelte han med Chris Laurence og John Taylor i gruppa Paragonne, og spelte med Beck igjen i 1984. Etter dette har han hovudsakleg arbeidd som studiomusikar og spelt med artistar som Freddie Mercury, Pet Shop Boys, Swing Out Sister, Belle and Sebastian, Clannad, Barclay James Harvest, Meat Loaf, Elkie Brooks, Rick Wakeman, Tina Turner, Aztec Camera, Thomas Anders, Alphaville og Mark Knopfler.
Mellom 1984 og 1987 skreiv Ricotti musikk for Yorkshire Television- Beiderbecke Trilogy, i same stil som Bix Beiderbecke. Musikken vart framført av bandet hans, Frank Ricotti All Stars, og hadde med Kenny Baker på kornett. Eit album med musikken kom ut i 1988. Seinare, i juni 1993, nådde albumet 73. plassen på den britiske albumlista. Ricotti og bandet hans er med i den siste sesongen der dei spelar i ein jazzklubb.
I 2007 spelte Ricotti vibrafon på Mark Knopfler-albumet Kill to Get Crimson.
Kjelder
''
Ashraf Ghani
Ashraf Ghani Ahmadzai   var presidenten av Afghanistan frå september 2014 til august 2021. Ashraf Ghani er utdanna antropolog og var tidlegare rektor ved Universitetet i Kabul. Han var finansminister i Afghanistan frå 2002 til 2004. Før dette arbeidde han for Verdsbanken.
Ashraf Ghani har lenge lagt fram idear om korleis ein slik øydelagd stat som Afghanistan kan byggjast opp att økonomisk. Han var med på å skipa Institute for State Effectiveness i 2005 og er med i Commission on Legal Empowerment of the Poor, ein sjølvstendig organisasjon tilknytt Utviklingsprogrammet til SN.
Ashraf Ghani tilhøyrer ahmadzai-stammen, ein av dei største pasjtunarstammane. Bror hans Hashmat Ghani Ahmadzai er leiar for rådet til Kochi-folket.
Bangsia
Bangsia er ei biologisk slekt av sporvefuglar i tanagarfamilien, Thraupidae. Leveområdet er nær Andes i Ecuador og i Colombia, og i Panama og Costa Rica.
Det er fem eller seks artar i denne slekta avhengig av taksonomisk standpunkt.
Skildring
Bangsia-tanagarar har likeins rund eller lubben kroppsbygging med nokså kort hale, og storleik på rundt 15 centimeter i lengd og om lag 35-45 gram i masse. Den einsfarga gulgrøne gursetanagarsporv er noko mindre, ca. 14 cm. Fjørdraktene til dei fem andre artane har fleire farger, grønt, gult blått og svart i varierande mønster. Gullbrysttanagar er ein mørk art med djup mørk marineblå til svart fjørdrakt som har ein eit gult eller orange felt over brøstet og gul undergump. Gullringtanagar og blåkinntanagar har lysare drakt i grønt og blått. Solbuktanagar har mørk blå overside og gul underside. Kjønna hos desse artane har lik eller nesten lik utsjånad, gullringtanagar og solbuktanagar syner marginal kjønnsdimorfisme. Nebbet er kraftig.
Føda er i stor grad frukt med innslag av leddyr.
Leveområdet for desse tanagarane ligg typisk i høgder mellom 250 og 2200 moh. i fuktige habitat langs vestsida av Andes frå nordlegaste Ecuador og nordover i Colombia til sørlege Antioquia-departementet. Solbuktanagar skil seg i utbreiing frå dei andre artane, arten lever i høgder mellom 300 og 1200 moh. i ei stripe vendt mot Karibia langs Panama og Costa Rica. Kvar art har eit lite, lokalt utbreiingsområde.
Arten gullringtanagar er klassifisert som sterkt truga, caldastanagar og gursetanagarsporv som sårbare.
Naoemon Shimizu
Naoemon Shimizu var ein japansk fotballspelar som spelte på det japanske landslaget.
Jan Schelhaas
Jan Russell Schelhaas er ein engelsk musikar, mest kjend som klaverspelar i Caravan og Camel.
Schelhaas byrja karrieren sin på bass for fleire band i Liverpool, som soulbandet Bernie & the Buzz Band i 1968 før han slo seg til ved klaverinstrument i softrockbandet National Head Band i 1970 med Neil Ford på gitar og det framtidige Uriah Heep-medlemmet Lee Kerslake på trommer. Dei gav ut albumet Albert One i 1971, produsert av Yes-produsenten Eddie Offord, men utan suksess. Neste stopp for Schelhaas var bandet til Gary Moore og innspelinga av albumet Grinding Stone frå 1973. Etter denne innspelinga forlet han Moore og spelte inn soloprosjekt, inkludert ei orgelinnspeling for Thin Lizzy i 1973 på Vagabonds of the Western World.
I juli 1975 vart Schelhaas spurt om å spele klaverinstrument i bandet Caravan etter Dave Sinclair slutta. Jan Schelhaas turnerte verda rundt med dei og spelte inn tre album: Blind Dog at St. Dunstans (1976), Better by Far (1977) og Cool Water, som først kom ut i 1994. Sommaren 1978 hadde Caravan ein pause og Schelhaas aksepterte eit tilbod om å bli med i Camel på verdsturneen deira for albumet Breathless (1978). På denne tida bestod bandet òg av syskenborna Richard Sinclair (bass & vokal) og Dave Sinclair (klaverinstrument) som han alt hadde spelt med i Caravan.
Schelhaas arbeidde med Camel fram til 1981, då han medverka til I Can See Your House from Here frå 1979 og albumet Nude frå 1981.
I 2002 vart Schelhaas igjen spurt om å bli med i Caravan då Dave Sinclair slutta på grunn av musikalske skilnader. Han spelte inn The Unauthorized Breakfast Item med dei same året, i tillegg til ein turné. Sjølv om det var ein pause i bandet frå 2005 til 2010, vart Schelhaas med på det siste albumet deira, Paradise Filter i 2013.
Olaf Amundsen
Olaf Amundsen var ein norsk sakførar, embetsmann, stortingsmann og statsråd, fødd i Tromsø. På Stortinget representerte han fyrst Frisinna Venstre, seinare Venstre. Leiar av Justisdepartementet frå 1921 til -22.
Liv og gjerning
Amundsen var son til ein prest. Han voks opp i Bindal og seinare i Skjerstad. I 1893 vart han student som privatist etter eit to-årig kurs ved Hauges Minde, ein skule i Kristiania. Fem år seinare vart han cand. jur. frå universitetet i same byen. Amundsen arbeidde eit par år i Salten og i Bodø, der han i 1900 byrja å føre saker for overretten, høgsterettsadvokat frå 1904. Frå 1908 var han busett i Bodin.
Amundsen representerte krinsen Søndre Salten på Stortinget i tre påfylgjande periodar; frå 1910 til 1918. Den fyrste treårsperioden representerte han Frisinna Venstre og var nestformann i sosialkomiteen og medlem av reguleringskomiteen, samt medlem av Lagtinget. Gjennom sitt arbeid i reguleringskomiteen var han ein sentral person i utforminga av vassdragslova. Frå 1913 representerte han Venstre og var då medlem av jarnbanekomiteen og den forsterka justiskomite nr 1. I 1917 vart han overført til skog- og vassdragskomiteen, der han vart vald til formann.
My Oh My av Slade
«My Oh My» er ein song av det britiske rockebandet Slade, gjeven ut i november 1983 som den andre singelen frå det ellevte studioalbumet deira, The Amazing Kamikaze Syndrome, og i 1984 som den andre singelen frå den amerikanske motparten Keep Your Hands Off My Power Supply. Songen var skriven av solovokalisten Noddy Holder og bassisten Jim Lea, og produsert av John Punter. Han nådde andreplassen i Storbritannia og vart òg den andre topp 40-hitten i Amerika, der han nådde 37. plassen.
«My Oh My» låg på andreplassen på den britiske singellista over jula og hadde i januar 1984 selt til gullplate i Storbritannia. I Sverige og Noreg toppa songen lista og i Sverige selde singelen til platinaplate for 50 000 selde eksemplar. I USA vart songen den andre og siste topp 40-hitten, då han nådde 37. plassen på Billboard Hot 100. Han nådde òg 32. plassen på Billboard Top Tracks-lista.
B-sida på RCA-versjonen av singelen var «Keep Your Hands Off My Power Supply», som opphavleg var eksklusiv for singelen. 12"-vinylutgåva kom ut i Storbritannia, Tyskland og Mexico, og inneheldt ein lengre versjon av «My Oh My» som A-side og ei ekstra b-side, «Don't Tame a Hurricane», som igjen opphavleg var eksklusiv for singelen. Begge B-sidene kom sidan ut som albumspor på Keep Your Hands Off My Power Supply. På CBS-utgåva av singelen var songen «High and Dry» B-side. I Storbritannia kom det òg ei avgrensa utgåve på 7"-vinyl med eit ekstra spor, «Merry Xmas Everybody (Live & Kickin')», som tidlegare hadde vore B-sida til singelen «(And Now the Waltz) C'est La Vie» i 1982.
Det vart filma ein musikkvideo til songen regissert av Keith Coe og filma i London. Videoen syner Slade som går på landsbygda og ein etter ein blir henta av ein lastebil med ein open scene på lasteplanet, som kjører til Surrey Docks for ein konsert, der skulebarn vinkar med Slade-skjerf. Videoen vart mykje sendt på MTV.
Meisterligaen 2004
53 000 tilskodar fylte tribunane i tyske Gelsenkirchen.
Fiolinkonsert nr. 2 av Mozart
'''Fiolinkonsert nr. 2''' i D-dur K. 211 vart komponert av Wolfgang Amadeus Mozart i 1775. Konserten har ein vanleg rask-langsam-rask struktur. Satsane i verket har tempomarkeringane:
Meisterligaen 2004
Finalelaga
Porto: Vítor Baía, Paulo Ferreira, Jorge Costa,, Ricardo Carvalho, Nuno Valente, Costinha, Pedro Mendes, Maniche, Deco, Carlos Alberto Gomes, Derlei. Til uike tider i andre omgang vart etter tur Carlos Alberto Gomes, Derlei og Deco bytta ut med høvesvis Dmitrij Alenitsjev, Benni McCarthy og Pedero Emanuel.
Fiolinkonsert nr. 2 av Mozart
Konserten varer kring 20 minuttar.
Meisterligaen 2004
Finalelaga
Monaco: Flavio Roma, Hugo Ibarra, Julien Rodriguez, Gaël Givet, Patrice Evra, Édouard Cissé, Lucas Bernardi, Akis Zikos, Ludovic Giuly, Fernando Morientes og Jérôme Rothen. Dado Pršo kom inn då lagkaptein Giuly forlet bana midt i fyrste omgang. Ut i andre omgang kom fyrst Shabani Nonda og så Sébastien Squillaci inn, ut gjekk Cissé og Givet.
Dansken Kim Milton Nielsen var pipeblåsar på Arena AufSchalke.
Grøne studentar
Grøne Studentar, forkorta GS, er studentorganisasjonen til Miljøpartiet Dei Grøne. Formålet med organisasjonen er å bidra til debatt ut frå eit grønt student- og forskingsperspektiv, samt å spreia grønt engasjement på lærestadar for høgare utdanning.
Fireball
Fireball er det femte studioalbumet til det engelske rockebandet Deep Purple, gjeve ut i 1971 og det andre med Mark II-besetninga deira. Det vart spelt inn på ulike tidspunkt mellom september 1970 og juni 1971. Det vart det første av tre album av bandet som gjekk til topps på albumlista i Storbritannia, sjølv om det ikkje heldt seg på listene like lenge som forgjengaren Deep Purple in Rock. Sjølv om albumet har selt over ein million eksemplar i Storbritannia, har det aldri vorte sertifisert der.
Bakgrunn
Albumet var det første Deep Purple jobba med etter å ha etablert karrieren med In Rock, som hadde vore ein kritisk og kommersiell suksess og halde seg på hitlistene i over eit år. På grunn av dette var gruppa stadig etterspurt for konsertar, noko som byrja å gå ut over helsa til bandmedlemmene. Klaverspelaren Jon Lord fekk ryggproblem (som stammar frå tida i The Artwoods, då han måtte transportera eit Hammondorgel til konsertar utan hjelp frå eit scenemannskap), og bassisten Roger Glover fekk mageproblem som forhindra han frå å spela live ved fleire høve. Gitaristen Ritchie Blackmore følte at han hadde fått rett i avgjerda om å konsentrera seg om hardrock, og meinte at suksessen i gruppa i stor grad kom frå han. Dette førte til ein aukande konflikt med vokalisten Ian Gillan, og forholdet mellom dei to byrja å bli anstrengt.
Materialet til albumet vart innøvd i Welcombe Manor i Devonshire i desember 1970. Bandet avlyste fleire konsertar for å setja saman materiale som kunne fungera som ein oppfølgjar til In Rock. «Strange Kind of Woman» vart skrive under desse øktene, og låten vart saman med «The Mule» spelt inn i januar 1971. Ein annan låt, «Freedom», vart skrive på Welcombe og spelt inn under desse sesjonane, men kom ikkje med på den endelege sporlista. Anna materiale vart spelt inn mellom konsertane fram til mars. «Strange Kind of Woman» vart lagt til live-settet i gruppa i slutten av januar, og utvikla seg raskt til å bli eit showpiece der Gillan song Blackmores gitarriff på ein call and response måte. Den siste låten som vart spelt inn var «Demon's Eye» i juni.
Salslister
Fireball nådde førsteplass på den britiske albumlista, og låg òg på førsteplass i fleire andre europeiske land som Tyskland, Austerrike og Sverige. I Nord-Amerika utkonkurrerte han forgjengaren In Rock og nådde 32. plassen i USA og nr. 24 i Canada.
Singlar
Den opphavlege britiske versjonen hadde «Demon's Eye» som tredje spor, men inkluderte ikkje «Strange Kind of Woman», som i staden vart gitt ut som singel der. Den amerikanske versjonen inneheld det sistnemnde sporet i staden for det førstnemnde. Den boogie-inspirerte singelen «Strange Kind of Woman» nådde åttandeplassen i Storbritannia og Tyskland, og gjekk heilt til topps i Danmark. «Fireball», tittelsporet til albumet, vart òg gitt ut som singel og nådde 15. plassen i Storbritannia.
«Strange Kind of Woman» har vore ein fast del av livesettet gjennom heile karrierne deira, og «Fireball» har òg hatt nokre få liveopptredenar, hovudsakleg som ekstranummer, då han kravde at Ian Paice brukte ei kontrabasstromme som vart sett opp i pausen etter hovudsettet. «Strange Kind of Woman» og «The Mule» vart spelt jamleg på konsertane deira gjennom heile 1972 (og finst på livealbumet Made in Japan), der sistnemnde erstatta ein instrumental «Paint It Black» som ein reiskap for ein trommesolo av Paice.
«Anyone's Daughter» vart spelt på turneane i 1993-1994, medan «Fools», «No One Came», «I'm Alone», «Demon's Eye» og «No No No No» alle har dukka opp med jamne mellomrom på ulike turnear sidan 1996.
Utgivingar og nyutgivingar
Den opphavlege vinyl-utgivinga var i eit dobbeltfalsa omslag, med ein generisk Harvest LP-pose og eit tekstvedlegg.
Răchitoasa
Răchitoasa er ein kommune i Bacău fylke i Romania.
Fireball
Utgivingar og nyutgivingar
I september 2010 vart det gitt ut ein CD i 24k gull i avgrensa opplag av Audio Fidelity. CD-en vart mastra frå dei originale masterbanda av Steve Hoffman. Gull-CD-en inneheldt den originale USA-sporlista med «Strange Kind of Woman» og har ikkje «Demon's Eye».
Mottaking
Dei fleste i bandet reknar ikkje albumet som ein klassikar, sjølv om det er ein av Ian Gillan sine favorittar. Han uttalte i eit intervju i 1974: «Grunnen til at eg likte det så godt, var fordi eg syntest at det var byrjinga på enorme uttrykksmoglegheiter når det gjaldt låtskriving. Og nokre av spora på det albumet er verkeleg, verkeleg oppfinnsame.» Gillan uttalte likevel òg at inkluderinga av «Anyone's Daughter» på albumet var «litt moro, men eit mistak.»
Spesielt Ritchie Blackmore uttalte offentleg at han ikkje var altfor nøgd med Fireball. Han sa om produksjonen: «Det var litt av ein katastrofe, fordi det vart sett saman i studio. Presset frå leiinga, me hadde ikkje tid. Eg sa til dei: 'Viss de vil ha ein LP, må de gi oss tid.' Men det ville dei ikkje. Eg berre kasta idear til gruppa som eg kom på i farten.»
Jon Lord uttalte at Fireball «vandrar litt» og «går til stader som bandet ikkje forventa at det skulle gå til». Lord rosa fleire av låtane på albumet, mellom anna «No No No No» og «Fools», og trekte spesielt fram trommespelet til Ian Paice på tittelsporet.
Seinare påverknader
I ein episode av That Metal Show den 9. april 2011 uttalte gitarvirtuosen Yngwie Malmsteen at storesøstera hans hadde gitt han Fireball då han var åtte år gammal, og at det «forandra alt» for han. På same måte har Metallica-trommeslagaren Lars Ulrich uttalt at han kjøpte eit eksemplar av Fireball i løpet av 12 timar etter at faren hadde teke han med på ein Deep Purple-konsert i København i 1973, og han krediterer konserten og albumet for å ha vekt hans interesse for hardrockmusikk.
På same måte uttalte Michael Monroe i podcasten til Eddie Trunk at det var det første albumet han kjøpte, og eit av dei første han høyrde saman med Led Zeppelin II, og at det hadde stor innverknad på karrieren hans innan rock and roll.
Innhald
Alle songane er skrivne av Ritchie Blackmore, Ian Gillan, Roger Glover, Jon Lord og Ian Paice.
Bergstraumen
Bergstraumen er ein isstraum som er kring 55 km lang og som flyt ut i Carrollfjorden mellom Rydberg Peninsula og Espenschied Nunatak på English Coast. Han vart kartlagt av United States Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–66 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Harold Berg, ein kaptein på USNS «Eltanin» på turar til Antarktis 1964–65.
Melsungen
Melsungen er ein by og ein kommune i Schwalm-Eder-Kreis nord i delstaten Hessen i Tyskland. Kommunen hyser 13 695 ibuarar og har eit flatemål på 63,1 km². Byen ligg 22 kilometer sør om Kassel.
B. Braun Melsungen, eit multinasjonalt farmasi-firma, har hovudsetet sitt i Melsungen.
Ryuzo Shimizu
Ryuzo Shimizu er ein japansk fotballspelar.
Provinsen Jambol
Provinsen Jambol (bulgarsk Ямбол област, Jambol oblast) er ein provins i Bulgaria. Han ligg søraust i landet og grensar til provinsane Burgas i aust, Sliven i nordvest og Khaskovo i sørvest. I sør ligg nabolandet Tyrkia.
Provinsen har desse kommunane:
Byar
Provinsen har desse byane:
Viamala
Historie
Helleristningar i Carschenna viser at det allereie i bronsealderen (ca 1500 f.Kr.) gjekk ein kløvsti over Alpane gjennom desse traktene.
Gyula Zsivótzky
Gyula Zsivótzky var ein ungarsk sleggjekastar frå Budapest. Han vart europameister i øvinga i 1962 og olympiameister under OL 1968 i Mexico-byen, og tok til saman seks medaljar i ulike olympiske leikar og europameisterskap.
Sonen Attila Zsivóczky var ein framifrå tikjempar.
Aktiv
Zsivótzky slo gjennom under EM 1958 i Stockholm, der han tok bronsemedaljen. To år seinare fekk han OL-sølv bak Vassilij Rudenkov frå Sovjetunionen. Han tok endå eit steg opp pallen i den neste meisterskapen, EM 1962 i Beograd. Her vart han suveren europameister med eit lengstekast på 69,64 m, nestemann i tevlinga oppnådde 66,93 m. Eit nytt OL-sølv vart det i Tokyo i 1964, med 69,09 m som sluttresultat var han 65 cm bak olympiameisteren Romuald Klim frå Sovjetunionen, og nøyaktig meteren framom Uwe Beyer frå Vest-Tyskland. Dei same tre tok medaljane også under EM 1966, og i same rekkefylgja.
Zsivótzky forbetra Hal Connolly sin verdsrekord i sleggjekast med nesten 2,5 m under eit stemne i Debrecen 4. september 1965. Verdsrekorden på 73,74 m vart ståande i nokså nøyaktig tre år, til Zsivótzky sjølv forbetra han to centimeter heime i Budapest i september 1968, få veker føre sommar-OL.
Zsivótzky vann OL-gullet under Sommar-OL 1968 i Mexico, etter ei framifrå, tett tevling med Romuald Klim. I fyrste omgang kasta Klim 72,24 m, men Zsivótzky tok så leiinga med to centimeter. Zsivótzky forbetra seg til 72,46 m i andre omgang, før Klim tok over leiinga i tredje omgang med 72,84 m, Zsivótzky auka då til 72,54 m men vart verande på sølvplassen. I fjerde omgang forbetra leiinga til 73,28 m, før Zsivótzky avgjorde gullkampen med eit kast på 73,36 m i femte omgang. Zsivótzky sin landsmann, Lázár Lovász, fekk bronse med 69,78 m som best.
Zsivótzky deltok internasjonalt i fire nye år etter OL 1968. Under EM i friidrett 1969 kom han på fjerdplass, var likevel langt unna medaljeplassering. Han hadde det lengste kastet i kvalifiseringa til finalen i EM 1971 med 71,58 m, men mislukkast heilt i finalen og vart nummer elleve. Så seint som i sin siste sesong på toppnivå kasta han slegga over 73 m (73,06 m). Etter femteplassen i Sommar-OL 1972 gav han seg på toppnivå.
Al Gharbia
Al Gharbia (òg kalla Vestregionen) er eit kommuneområde i Abu Dhabi i Dei sameinte arabiske emirata. Hovudstaden i Al Garbia er Madinat Zayed (Bida Zayed).
Regionen hadde 202 154 innbyggjarar i 2010 (inkludert Øyregionen med 17 646). Området dekkjer eit areal på 59 760 km², eller kring 83 % av heile arealet til emiratet på 72 000 km².
Regionen består av sju bykommunar:
Kystbusetnadane i Al Gharbia vert tent av seks hamner som vart bygd, utvikla og styrt av Abu Dhabi Ports Company (ADPC). Desse omfattar Mugharrag, Al Sila, Sir Baniyas, Dalma og Marfa. Hamnene vert nytta av lokalindustriar som fiske, turisme, logistikk og fritidsaktivitetar, i tillegg til å transportere folk og varer til øyane utafor kysten.
Diskografien til Steppenwolf
Diskografien til Steppenwolf, eit amerikansk hardrockband, består av 13 studioalbum, 14 samlealbum, 5 konsertalbum, 41 singlar og tre musikkvideoar. Bandet vart danna i 1967 etter at nokre av medlemmene i The Sparrows vart splitta. Gruppa bestod mellom anna av John Kay, Michael Monarch, Goldy McJohn, Rushton Moreve og Jerry Edmonton. Deira første album, Steppenwolf, vart gitt ut i 1968, som selde godt og nådde sjetteplassen på Billboard. Same år covra Steppenwolf «The Pusher» (tidlegare gjeve ut av Hoyt Axton). Låten vart seinare brukt i filmen Easy Rider. Den mest suksessfulle singelen til albumet var «Born to Be Wild», som nådde andreplassen på Billboard. Singelen frå det andre albumet deira var «Magic Carpet Ride» som nådde tredjeplassen på Billboard.
Metaxádes
Metaxádes (gresk Μεταξάδες) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Évros i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Metaxádes inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Didymótikho.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Metaxádes 3 415 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 687 innbyggjarar.
Tykheró
Tykheró (gresk Τυχερό) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Évros i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Tykheró inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Souflí.
Mayadin-distriktet
Inndelingar
Distriktet Mayadin er delt inn i tre underdistrikt eller Nāḥiyas (folketala er frå folketeljinga i 2004):
Bjørn Alterhaug
Bjørn Alterhaug er ein norsk jazzmusikar (kontrabass), komponist, bandleiar og forskar frå i Mo i Rana. Alterhaug er professor emeritus i musikk ved Noregs teknisk-naturvitskaplege universitet (NTNU). Han er kjend frå ei rekkje innspelingar og internasjonale samarbeid. <!--
Biografi
Etter gymnaset flytta han for å studere ved Musikkvitskapleg institutt i Trondheim (1968). Her kom han inn i Trondheims jazzmiljø, der han snart vart sentral ved at han m.a spelte fast med Asmund Bjørken. Han studerte òg med Niels-Henning Ørsted Pedersen for ein kortare periode på 70-talet.
Musikaren
Bjørn Alterhaug har spelt med fleire av legendene til jazzen, som Bein Webster, Chet Bakar, Clark Terry, Lee Konitz, Lucky Thompson og Joe Henderson.
Alterhaug har medverka i talløse TV-produksjonar, radio sendingar og plateinnspelingar. M.a med Chet Baker "My funny valentine/Dei beste frå Chet Baker" (EMI, 2006), Asmund Bjørka: "Pot's on" (Gemini Records, 1993), Thorgeir Stubø "Notice" (Odin Records, 1981), Ivar Antonsen "Double Circle" (Gemini Records- Taurus, 1999), Tore Johansen "Ein, woman and child" (Gemini Records, 2000), Lee Konitz/John Pål Inderberg "Live in Oslo" (Ponca Jazz Records, 2007) og Hilde Hefte "On the corner" (Ponca Jazz Records, 2006). Alterhaug er aktuell som fast medlem av Hallgeir Pedersen Trio. Her finst utgjevingane "Wistful" (Hot Club Records, 2004) og "Bluero" (Ponca Jazz Records, 2006). Han har elles medverka på utgjevingar med m.a New Cool Quartet, Søyr, Warne Marsh, Bjørn Johansen, Egil Kapstad, Bodil Niska og Siri Svala Band.. Han vert rekna som ein av norges fremste jazzbassistar og kulturpersonlegdomar.
Bjørn Alterhaug har utgjeve over 120 verk, mellom dei fleire bestillingsverk til EBU (1973–), til Festspela i Nord-Noreg (1989) og Havmanndialoger til Havmanndagene (2005), både klassisk samtidsmusikk og jazz.
Prisar og utmerkingar
-->
Fukusaburo Harada
Fukusaburo Harada var ein japansk fotballspelar.
Hans Henrik Schultze
Hans Henrik Schreiber Schultze var ein norsk jurist og gardbrukar, fødd i Hof i Solør. Han var ordførar i Åsnes 1865-73 og stortingsmann 1868-73. Kona hans var syster til Ove Høegh.
Fiolinkonsert nr. 3 av Mozart
'''Fiolinkonsert nr. 3''' i G-dur, K. 216, vart komponert av Wolfgang Amadeus Mozart i Salzburg i 1775. Mozart var berre 19 år på denne tida.
Hans Henrik Schultze
Schulze var son til ein distriktslege. Etter å ha vorte cand.jur. i 1846 arbeidde han dei neste tre åra som sakførar og litterat i Christiania. Han stifta då Den litterære forening, der han vart formann. 1850-52 var han fullmektig hos sorenskrivar Aubert i Lofoten. Der etter var han kopist i Revisjonsdepartementet til han i 1854 flytta til Hof. Fyrste tida der var han fullmektig hos stiftsoverprokuratoren, men då det vart fritt for å drive sakførarkontor, flytta han til Åsnes og dreiv forretninga derifrå. Han kjøpte storgarden Møystad og dreiv denne etter nye metodar.
Fiolinkonsert nr. 3 av Mozart
Satsar
Stykket er skriven i tre satsar:
Hans Henrik Schultze
Schulze var ordførar i Åsnes frå 1865 og fremja både landbruket, skulestellet og samferdsla. Han representerte Hedemarkens amt på stortinga 1868-69 og 1871-73. Den fyrste valbolken hadde han sete i Protokollkomiteen, i den andre i Justiskomite nr 2.
Heile vegen frå 1840-åra til han døydde var Schulze ein aktiv skribent og publisist. 1847-48 var han redaktør av Hedmarks Amtstidende, 1854 av Kristianiaposten, 1866 medredaktør av det kortliva dagbladet Norge og utgjevar av vekebladet Skjemt og Alvor. Frå 1870 gav han ut og redigerte han Glomdals Tidende til han døydde. Han skreiv òg for andre blad og tidsskrift, dessutan forfatta han forteljingar og skodespel.
Schulze døydde på Rikshospitalet i hovudstaden og vart gravlagd på Vår Frelsers Gravlund der i byen.
M'Kean Point
M'Kean Point er eit nes på søraustkysten av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis og er eit framspring frå Kalofer Peak. Neset skil enden av Srebarnabreen i sørvest og Magurabreen i nord-nordaust.
Neset er kalla opp etter kaptein J. M'Kean, kaptein på den indisk-britiske selskuta «Princess Charlotte» som vitja området i 1821-22.
Neset ligg 17,32 km aust-nordaust for Botev Point, 2.6 km nordaust for Aytos Point, 3,3 km søraust for Great Needle Peak og 13,99 km sørvest for Renier Point.
Arollabreen
Arollabreen (fransk Glacier d'Arolla) er ein 4 km lang isbre (2005) i Wallis-Alpane i kantonen Valais i Sveits. I 1973 hadde han eit areal på 13,17 km².
Glacier d'Arolla er i røynda to isbrear: Glacier du Mont Collon og Haut Glacier d'Arolla.
Efesos
Efesos var ein oldtidsby på vestkysten av Vesleasia. Han spela ei stor rolle både som handelsstad og som senter for religiøse festar.
Efesos var bygd nær munningen av elva Kaystros, ved foten av og i skråningane på fleire åsar. Byen låg såleis ved den viktigaste handelsruta mellom Roma og Orienten, som gjekk langs elva Kaystros. Frå byen var det vegsamband både nordover og sørover, noko som gjorde Efesos til eit vesleasiatisk knutepunkt mellom dei andre større byane i den dåverande greske provinsen Lydia.
Efesos vart truleg grunnlagt i det 11. hundreåret før Kristi fødsel. Frå 600-talet f.Kr. var byen ein gresk koloni. Kong Kroisos (Krøsus) rådde over staden midt på 500-talet f.Kr. og sette i gang bygginga av Artemistempelet, som stod ferdig på 400-talet f.Kr. Dette byggverket hadde ein sentral plass i dyrkinga av gudinna Artemis. Artemistempelet vart øydelagt av inntrengar to gongar, men begge gongane bygt oppatt. Til sist vart det rive og marmoren nytta til eit kyrkjebygg.
Byen Efesos gjekk til grunne på 500-talet. Det vert forklart med at elva Kaystros la att store mengder slam i hamna, som til sist gjorde ho ubrukeleg.
L'incoronazione di Poppea
L’incoronazione di Poppea ('Kroninga av Poppea') SV 308 er ein opera med prolog og tre akter med musikk av Claudio Monteverdi og libretto av Giovanni Francesco Busenello. Uroppføringa fann stad i Teatro Santi Giovanni e Paolo i Venezia under karnevalsesongen 1642/43.
Kroninga av Poppea fekk avgjerande tyding for den vidare utviklinga til operasjangeren og blir rekna som eit av dei mest innovative verka til Monteverdi.
Handling
Dette var den første operaen som tok utgangspunkt i historiske personar i staden for mytologiske tema. Den historiske Nero er sentral i handlinga. I prologen diskuterer dei tre allegoriske figurane Virtù (dygd), Fortuna (hell og lukke) og Amor (kjærleik) kven som er den sterkaste. Amor avsluttar disputten ved å lova at han skal visa at kjærleiken herskar over alle andre.
Først akt
Handlinga går føre seg i det antikke Roma rundt år 62. Ottone vender attende frå felttog, berre for å oppdaga at soldatane til keisar Nerone vaktar villaen til kjærasten hans Poppea, og han innser at keisaren har lagt beslag på ho til trass for at ho ein gong lova han truskap. Kjærleikssongen til Ottone går over til ein klagesong: «Å, å, trulause Poppea!» Han trekkjer seg krenka tilbake. Soldatane syng om sinnet sitt over Nerone i sarkastiske ordelag, men blir avbrotne av at dei to elskande viser seg. I ein øm avskjedsscene lovar Nerone å visa bort kona si Ottavia til fordel for Poppea, som blir åleine igjen og uttrykkjer voner for framtida. Berre pleiaren Arnalta uttrykker uro.
Ottavia er rasande over krenkinga, men pleiaren Nutrice veit råd: Ottavia må ta seg ein elskar for å hemna ekteskapsbrotet. Keisarinna avviser henne opprørt. Heller ikkje filosofen Seneca, som rår ho til å vera standhaftig, kan roa henne. Pasjen Valletto støttar henne og spottar Seneca, samstundes som han i klåre ordelag erklærer at all filosofisk klokskap i røyndomen er svindel. Likevel ber Ottavia om at Seneca må tala hennar sak i Senatet og blant folket. Etter at Seneca er blitt åleine gjer han seg tankar om herskarane. Gudinna Pallade åtvarar han om at livet hans er i fare. Nerone fortel Seneca at han vil støyta Ottavia frå seg og gifta seg med Poppea. Seneca sine formaningar finn ikkje gehør hjå den rasande Nerone.
Poppea fryktar innverknaden til Seneca og lyg til Nerone om at Seneca skryt av å vera den eigenlege maktfaktoren bak trona. Keisaren blir så opprørt at han gjev vaktene instruks om å gje Seneca ordre om å ta livet av seg.
Ottone er fortvilt over at Poppea avviser han og fryktar å bli bakvaska sjølv, så han vurderer å drepa henne. Drusilla, den tidlegare elskerinna hans, trøystar han, og då han innser at han aldri vil få tilbake Poppea, ber han Drusilla om å ekta han. Ho aksepterer lykkeleg. Men Ottone har ikkje gitt opp Poppea heilt, han innrømmer for seg sjølv at «Drusilla er på leppene mine, og Poppea i hjartet mitt».
Seneca lovprisar det fredelege livet sitt på landet då Liberto kjem med ordren frå Nerone. I full overeinsstemmeing med dei stoiske dygdene aksepterer filosofen skjebnen sin. Han samlar elevane sine rundt seg og opnar pulsårene sine.
Andre akt
Med Seneca rydda av vegen, feirar Nerone og venen hans, hoffdiktaren Lucano, ein utsvevande orgie. Keisar byrjar på ein hymne til Poppea sin venleik og sjarm, noko som får han i ein ekstatisk tilstand.
Ottone er forferda over mordplanane sine; han er jo eigenleg håplaust forelska i den vakre Poppea. Men Ottavia gjev han ordre om å kle seg i kvinneklede og gjennomføra udåden, elles vil ho forråda han overfor Nerone. Deretter gjev ho seg hen til si eiga hemnlyst. Ottone lovar å gjera som ho seier, men for seg sjølv ber han gudane om å få døy. Drusilla jublar over å ha vunne Ottone tilbake. Han overtalar henne til å låna han kleda sina.
Arnalta syng ein hyrdesong for Poppea. Ottone dukkar opp i kvinneklede for å drepa den sovande Poppea. Men Amor stig ned frå himmelen og hindrar gjennomføringa av udåden. Ottone flyktar. Arnalta, som trur det var Drusilla, får i stand ei jakt på henne. Amor syng triumferande «Eg verna ho!»
Tredje akt
Den uvitande Drusilla blir tatt og forstår at mordplanene gjekk i vasken. For å beskytta Ottone tar ho på seg all skyld, men avslører at det er Ottavia som står bak. Nerone dømmer henne til ein smertefull død, men Ottone styrtar inn og fortel sanninga: at Drusilla er uskyldig og at han har handla på ordre frå keisarinne Ottavia. Nerone anerkjenner motet til Drusilla, endrar dødsdommen og landsforviser i staden Ottone. Drusilla vel å bli med han i eksil. Nerone landsforviser også Ottavia, og kan dermed ta Poppea til kone. Poppea er frå seg av glede. «Verken utsetjingar eller ubehag kan skilja oss meir».
Ottavia klager over skjebnen sin medan Poppea blir krona til ny keisarinne. Amore og mora Venere ser på seremonien saman med eit kor av erotar. Nerone og Poppea avslutter operaen med å synge ein av dei best kjende kjærleiksduettane i operahistoria: Eg ser deg, eg eig deg.
Mottaking
Det er att to avskrifter av det opphavlege partituret, ei i Venezia og ei i Napoli, men ingen av dei er i samsvar med urteksten. Verket er det første som ikkje er skrive for eit fyrstehoff, men laga for å oppførast for det breie publikum i eit offentleg hus, Teatro Santi Giovanni e Paolo i Venezia. Poppeas kroning vert rekna som eit mønsterdøme på den venetianske operaen og retningsvisande for operaen generelt. Han har eit markert typegalleri: herskarane som blir konfronterte med personar av lågare rang, dei komiske figurane og ikkje minst den forelska pasjen som fekk nytt liv i Mozarts Cherubino frå Figaros bryllup og i Octavian frå Rosenkavaleren av Richard Strauss.
Etter andre verdskrigen tok interessa for verket seg svært opp, både i vitskaplege arbeid, talet på oppføringar og innspelingar. Interessa har halde fram heilt inn i vår tid.
Vevstol
Vevstol eller berre vev er ei innretning ein kan veva med. Hovudfunksjonen til ein vev er å spenna opp en renning av langsgåande trådar og danne skille slik at ein kan legga inn tverrgående islettstrådar til ein vevnad. Storleiken på vevar varierer frå små rammer ein kan halda i hendene til digre maskininnretningar.
Renninga sit fast i vevstolen, i større vevstolar på ein bom der ein kan ha opptil fleire tusen trådar. Kvar tråd blir ført gjennom ein hovel (eller hovold), eit «auge» i ein sterkare tråd, som så heng gruppevis på skaft. Desse skafta er rammer som kan hevast og senkast. Vidare går trådane gjennom den kamliknande vevskeia som fordeler dei regelmessig og held dei fast på ein viss stad under vevinga. Deretter går renninga over brystbommen og til sist inn på tøystokken.
I ein større handvevstol hever og senker ein skafta som held fast renninga i eine enden med eit sett pedalar (trøer), mens mekaniske vevstolar får skaftebevegelsene frå en eksentermaskin eller såkalla dobby (skaftmaskin). Ved jacquard-veving, som ein bruker til meir komplisert mønsterveving, til dømes damask, har vevstolen ikkje skaft, og hovlane er knytte til ein såkalla jacquard, ein maskin som styrer renningstrådane enkeltvis eller i mindre grupper.
Trøndelag (fleirtyding)
Trøndelag kan vise til:
Vevstol
Oppstadgogn
Oppstadgogn eller oppstadvev er normalt sett opp med ei ramme som står skrått mot veggen, renninga blir strekt av lodd i underkant, og hovlepinnar er tredd igjennom veven for å trekkje fram dei ulike trådane i renninga. Denne veven sparar òg renningstråd fordi tøyet ofte kan vevast frå ende til ende av renninga.
Markvev
Markvev er ein primitiv vev der renninga er strekt mellom to rekkjer pinnar på bakken. Ofte grev ein også ei grop som vevaren sit i for å koma i rett arbeidshøgd.
Rammevev
Ein rammevev har ei fast, ofte flyttbar ramme med pinnar eller tenner på to motståande sider som renninga blir strekt mellom. Ein slik vev kan brukast til enklare arbeid og biletvev.
Flatvev
Flatvev finst både i golvtypar med trøer og bordmodellar (bordvev) med små hendlar på toppen av veven for å styra hovlane. For kvar ny renning som blir sett inn går det tapt ei lengd varptrådar som tilsvarar heile lengda frå varpebom til tøybom. Renningsarbeidet og treinga er òg ein av dei mest kompliserte arbeidsoperasjonenane. Difor vil ein ofte velje ein nøytral renning som ein vever mange ulike arbeidsstykke på.
Maskinell veving
Maskinell veving føregjekk opphavleg i tilsvarande vevar som flatveven, der skyttelen og hovlane blei styrt maskinelt. I dag er slike vevar normalt skyttellause og islettråden blir skoten inn av eit prosjektil. Det finst ei rekkje variantar som møter ulike behov for kvalitet og mønster med opptil 6 skaft som kan veva minst 6 islett per sekund.
Jacquardvev
Jacquardvev har ikkje skaft. Hovlane er knytte til ein jacquard som mekanisk styrer varptrådane enkeltvis eller i mindre grupper. Desse maskinane gjorde at ein lett kunne veva ei rekkje innvikla mønster, som damask. Jaquardveven vart introdusert rett etter 1800 og vart motorisert og var i bruk elektromekanisk form heilt til ein byrja med datastyrt veving på 1970-talet.
Moderne vevstolar
Trondsrud Engineering, som held til på Eggemoen utanfor Hønefoss, produserer ein moderne, liten jaquardvevstol.