cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Evolusjonen av fuglar
Adaptiv stråling av moderne fuglar
Palaeognathae inkluderer tinamuar, som berre finst i Sentral- og Sør-Amerika, samt strutsefuglar, som i dag finst nesten utelukkande på den sørlege halvkula. Strutsefuglar, engelsk 'ratites', er store fuglar utan flygeevner, og inkluderer strutsar, nanduar, kasuarar, kiviar og emu. Nokre forskarar foreslår at strutsefuglar representerer ei kunstig gruppe av fuglar som har mista evna til å flyge uavhengig innanfor ei rekkje linjer utan nært slektskap. I alle høve er tilgjengelege data om utviklinga deira enno svært forvirrande, blant anna fordi det manglar fossil frå mesozoikum som ikkje er kontroversielle.
Heggmoen kraftverk
Heggmoen kraftverk er eit vasskraftverk som nyttar fallet mellom Heggmovatnet og Vatnvatnet på 124 meter. Kraftverket vart bygd i 1924 av Bodin kommune (slått saman med Bodø kommune i 1968). Kraftverket tok nesten knekken på kommunen økonomisk og fekk først utnytta kapasiteten fullt ut på slutten av 1930-talet. Kraftverket vart oppgradert i 1981 og har i dag ein årsproduksjon på 52 GWh.
Evolusjonen av fuglar
Adaptiv stråling av moderne fuglar
Basalavvik frå dei attverande Neognathae var superordenen Galloanserae, med medlemmane Anseriformes (ender, gjæser og svaner), og Galliformes (omnhøns, perlehøns, fasanfamilien, hokkoar og tannvaktlar). Når både basale anseriforme og galliforme fuglar eksisterte i mesozoikum reknar ein det er sannsynleg at også Palaeognathae hadde nærvære på same tid, trass fråværet av fossile bevis.
Dateringa av den vidare oppsplittinga er under debatt blant forskarar, om i kva grad strålinga frå dei attverande Neognathae skjedde før eller etter K-T-utryddinga.
Heggmoen kraftverk
Operatør er i dag Bodø Energi
Evolusjonen av fuglar
Klassifisering av moderne artar
Fylogenetisk klassifisering av fuglar er eit omstridt tema. Sibley & Ahlquist sitt arbeid Phylogeny and Classification of Birds (1990), er ein merkestein i fugleklassifisering, men hyppig debattert og stadig revidert. Ei overvekt av indisium tyder på at dei fleste biologiske ordenar for moderne fuglar utgjer gode kladar. Men forskarane er ikkje samde om dei nøyaktige tilhøva mellom dei viktigaste kladane. Prov frå moderne fugleanatomi, fossil og DNA har totalt medverka til betre opplysing av tilhøva, men ein har ikkje funne sterk konsensus blant fagfolk. Rundt år 2005 kom nye fossil og molekylære data til å gje eit stadig klårare bilete av utviklinga av fuglegruppene, og relasjonane mellom dei. Til dømes, Charadriiformes, vade-, måse- og alkefuglar, synest å utgjere ei gammal og tydeleg nedætting, medan Mirandornithes (flamingoar og dukkarar) og Cypselomorphae (natteramnar med uglesvaler og seglarfuglar med kolibriar) blir støtta av eit vell av anatomiske og molekylære prov. Ei betre forståing av samanhengen mellom lågare nivå taksa veks òg fram, spesielt innanfor den mangfaldige sporvefuglgruppa Passeriformes.
Klassifisering av fuglar og fylogenetisk analyse er enno under debatt og krev meir forsking. Ein studie publisert i Science i 2008, undersøkte DNA-sekvensar frå 169 fugleartar som representerer alle dei store gruppene av nolevande artar. Funna kan føre med seg ei omfattande omstrukturering av fylogenetisk tre i klassen fuglar.
Noverande evolusjonære trendar blant fuglar
Evolusjonen skjer vanlegvis i ein tidsskala som er for langsam til at menneske kan observere han. Men fugleartar døyr for tida ut langt snøggare enn noka form for evolusjon av nye artar. Når heile populasjonar, underartar eller artar forsvinn, representerer det permanente tap av ei rekkje genar.
Ei anna uro er ein mistanke om at det aukar hybridisering med evolusjonære konsekvensar. Dette kan oppstå på grunn av menneskeleg påverknader av leveområde slik at nærskylde allopatriske artar kjem til å overlappa kvarandre i utbreiing. Fragmentering av skog kan skape store opne område, og kopla saman tidlegare isolerte, avgrensa habitat. Populasjonar som før var isolerte i tilstrekkeleg lang tid til å divergere vesentleg, men ikkje tilstrekkeleg til å hindre avkom, kan no bli kryssa i så stor grad at integriteten av dei opphavlege artane kan bli kompromitterte. Døme på det er mange hybride kolibriar som er funne i nordvestlege Sør-Amerika representerer trugsmål mot bevaring av dei ulike artane som er involverte.
Menneske har avla fuglar i fangenskap for å skape variasjonar på ville artar. I nokre tilfelle er dette er avgrensa til å skape fargevariantar, medan anna avl skjer for å skape større egg eller for kjøtproduksjon, for å svekke flygeevna eller andre karakteristikkar.
Karlivka
Karlivka (ukrainsk Карлівка, russisk Карловка, Karlovka) er ein by i Poltava oblast i Ukraina. Byen har kring 16 000 innbyggjarar (2011).
Margate
Margate er ein badeby i England. Han ligg i distriktet Thanet i den austlege delen av Kent, 61 km aust-nordaust for Maidstone ved North Foreland.
Historie
Margate er nemnt som Meregate i 1264 og som Margate i 1299, men skrivemåten har variert gjennom hundreåra sidan.
I dag er det om lag 60 000 innbyggjarar i Margate. Margate består av Cliftonville, Garlinge, Palm Bay og Westbrook.
Keenspot
Keenspot er ein reklame- og betalingsfinansiert nettportal for teikneseriar. Per 14. november 2007 var over 50 forskjellige aktive teikneseriar med arkiv fritt tilgjengelege.
Finansiering
Det meste av Keenspot er fritt tilgjengeleg for alle brukarar ved reklamefinansiering. Sidan 2002 har det vore mogleg å teikne abonnement, som fjernar reklamebanner på nettstaden, gjev noko tilleggsmateriale og sendar ut ein e-post til medlemene.
Viktigheit
I februar 2001 hadde Keenspot 23 millionar besøkande på nettstaden sin per månad, med 47 ulike prosjekt. Dette berre eit år etter debuten på nettet.
Ein del av teikneseriane på Keenspot har hatt suksess i popularitet, høg rangering på avstemmingslister og god mottaking hos kritikarane. Eit tal på seriar har avslutta samarbeidet og blitt sjølvhjelpt med nettplass.
Aktive medlemer
med fleire.
Roald Jensen
Roald «Kniksen» Jensen var ein norsk fotballspelar frå Bergen som spelte i Sportsklubben Brann, i det skotske laget Hearts og for det norske herrelandslaget i fotball. Jensen er rekna som ein av dei beste norske fotballspelarane gjennom tidene og som den største brannspelaren.
Barne- og ungdomsår
Roald Jensen vart fødd 11. januar 1943 i Bergen og voks opp på Eidsvågneset. Han var son av arkitekten Karl Ingolf Jensen og Kirsten Alice Rokne. Han var bror til Kjell Jensen som seinare også vart fotballspelar og spelte for Brann. Som barn kunne Jensen spele fotball i hagen heime i timevis. I sjølvbiografien, Gje meg en B - !, Boka om Brann, beskriv han ein situasjon der han som fireåring ved eit uhell mister ballen han nytta. Jensen huska dette som eit av dei mest ulukkelege augneblinka i sitt liv. Som tiåring var han del av oppstarten av eit fotballag som vart gjeve namnet Dynamo. I ein kamp denne klubben spelte og vann 22–0, laga Jensen 15 mål.
Sjakkoppgåve
Sjakkoppgåver kan vere av fleire typar. Vanlegvis er det snakk om ei stilling på eit sjakkbrett, med opplysing om kven som er i trekket, og med ei tilhøyrande forklaring på kva oppgåva går ut på. Vanlegvis er det kvit som er i trekket.
Same Ätnam
Same Ätnam er ein samisk organisasjon i Sverige. Same Ätnam vart stifta i 1944 og har som mål å arbeide for samiske interesser, framfor alt interessene til duodji-utøvarar, men også for andre kulturelle spørsmål.
Sjakkoppgåve
Sjakkproblem
Ei sjakkoppgåve kan vere sjakkproblem, med komponerte stillingar, med krav til økonomi, tema, estetikk og eintydig løysing, f. eks. matt i 2 eller 3 trekk. Desse stillingane er stort sett så uvanlege i strukturen i forhold til stillingar frå vanlege sjakkparti at det er lite treningseffekt å hente for sjakkspelarar i å løyse slike sjakkproblem.
Slike komponerte sjakkproblem kan også vere studiar, sluttspelstillingar med tilsvarande krav til økonomi, tema, estetikk og eintyding løysing, men der kravet antan er at spelaren i trekket skal vinne eller halde remis. Mange sluttspelstudiar inneheld element av stor praktisk nytte for turneringsspelarar, og lærebøker om sluttspel inneheld mange slike studiar.
Roald Jensen
Barne- og ungdomsår
Roald Jensen kom til Brann som trettenåring og dominerte straks dei ulike ungdomslaga i klubben. Han vart allereie då lagt merke til for sin høge tekniske dugleik. Då Brann sitt juniorlag vann noregsmeisterskapen i 1959 møtte 16,000 tilskodarar opp for å sjå finalen med Roald Jensen på Brann stadion.
Aralish
Aralish eller arabish er arabisk skrive med arabisk chattealfabetet, ei tilpassing for å skrive arabisk med latinsk alfabet ved kommunikasjon på internett eller med tekstmeldingar. Slik kommunikasjon er ikkje alltid mogleg ved ordinær chat eller SMS. Dei som skriv aralish, har funne på løysingar for å transkribere nokre av dei bokstavane som ikkje finst i det latinske alfabetet. Aralish blir skrive frå venstre mot høgre, motsett skrivemåten i arabisk, sidan datamaskiner og mobiltelefonar er konstruert for å skrive fra venstre.
Historie
Dei siste tiåra, spesielt i 1990-åra, har vestleg kommunikasjonsteknologi spreidd seg til den  arabarlanda gjennom datamaskiner, interentt, e-post, og mobiltelefonar. Denne teknologien kunne i utgangspunktet berre kommunisere med tal og latinske bokstavar, og teknologien er enno ikkje fullt utbygd for bruk av arabisk skrift. Som svar på dette måtte arabisktalande personar skrive om arabiske bokstavar til latinske. For arabiske bokstavar som ikkje hadde tilsvarande fonetisk bokstav i latinsk alfabet, brukte ein i staden tal eller andre bokstavar. For eksempel brukast talet "3" for å representere den arabiske bokstaven "ع" ("ayn").
Skrivemåten blir kalla "aralish" eller "arabish", sidan skrivemåten for mange framstår som ein blanding av arabisk og english.
Bruk
Aralish blir først og fremst brukt av arabisk ungdom i uformelle samanhengar. Mange unge i Midt-Austen, og unge arabiskspråklege europearar, brukar aralish når dei skriv arabisk. I arabiskspråklege miljø ser mange Aralish som eit trugsmål mot det reine arabiske språket. Andre meiner aralish tar vare på det arabiske språket, sidan mange arabisktalande som har innvandra til Europa ikkje meistrar dei arabiske skriftteikna. For dei er aralish eit alternativ til engelsk.
Kálymnos
Kálymnos (gresk Κάλυμνος, italiensk Càlino, tyrkisk Kilimli) er ei øy i Hellas som høyrer til Dodekanesane i Egearhavet. Ho ligg vest for halvøya Bodrum i Tyrkia (i antikken Halikarnassos) mellom øyane Kos (12 km mot sør) og Léros (2 km mot nord). Sistnemnde er forbunde til Kálymnos via fleire småøyar. Det tek mellom to og fem timar med båt til Kálymnos frå Ródos.
Kálymnos er eigen kommune, og frå 2011 høyrer øya administrativt til under periferieininga Kálymnos i periferien Dei sørlege egeiske øyane. Kálymnos er hovudstad i periferieininga.
Øya hadde i 2011 eit folketal på 16 179, som gjer Kálymnos til den tredje folkerikaste i Dodekanesane etter Kos og Ródos. Av desse budde 12 324 innbyggjarar i tettstaden med same namn.
Hos grekarane er innbyggjarane kjend for velstanden sin, og ho er den rikaste øya i Dodekanesane og ei av dei rikaste av dei greske øyane.
Roald Jensen
Barne- og ungdomsår
Jensen fullførte realskulen og gjekk to år på Bergen tekniske skole før han slutta og konsentrerte seg om fotballen.
Kálymnos
Geografi
Øya er grovt forma som eit rektangel med ei lengd på 21 km og ei breidd på 13 km, og dekkjer med det eit areal på 109 km². På nordsida er det i tillegg ei halvøy som strekkjer seg nordvestover. Kálymnos er ei fjellkledd øy med tre fjellkjeder som går frå nordvest til søraust. Kystlinja er svært ujamn med mange lune bukter. Overflata består hovudsakleg av kalkstein, men i dalane finn ein òg vulkansk kalktuff, som kjem frå ein gamal vulkan nær landsbyen Kantouni. Øya har stort sett lite plantevekst, bortsett frå i dalane Vathý og Póthia, der det veks oliven, appelsiner og vinranker.
Roald Jensen
Brann (1960–1964)
Jensen spelte sin første seniorkamp for Brann borte mot Viking 24. april 1960. Sidan han berre var 17 år hadde Brann innhenta eit eige løyve for at Jensen skulle kunne spele. Han spelte alle dei seks attverande kampane i Hovudserien den våren og laga sine to første mål på seniornivå. Trass i at Roald Jensen var ein tidleg suksess i branntrøya rykte laget ned til Landsdelserien. Dette seriespelet starta allereie same haust, og Roald Jensen spelte alle åtte kampane på hausten 1960. Same året fekk Jensen sin debut på landslaget i ein kamp mot Austerrike, sjølv om uttakingskomiteen for landslaget var skeptisk til å ta han ut på grunn av alderen. Han laga sitt første landslagsmål i sin andre landslagskamp i august 1960, då Finland vart slått 6–3, men det verkelege gjennombrotet kom i ein kamp mot Sverige då tjuagutane Roald Jensen og Rolf Birger Pedersen sjarmerte heile nasjonen med eit fantastisk spel, men samtidig med ein sjenert og audmjuk framferd. Noreg vann kampen 3–1. Roald Jensen var no vidt kjend for sin unike ballkontroll og for sine presise skot og pasningar. Under kallenamnet «Kniksen» vart han ein av dei største sportsstjernene i Noreg på byrjinga av 60-talet.
Etter vårsesongen 1961 rykte Brann opp frå Landsdelserien. Ligasystemet skulle endrast og hausten 1961 byrja ein den såkalla maratonligaen som strekte seg frå haustsesongen 1961 og gjennom 1962. 10 av 30 kampar vart spelt hausten 1961 og Kniksen var på banen i alle kampane og lagde fem mål. Jensen fekk òg spela alle cup-kampane som enda i semifinaletap mot Fredrikstad på Brann stadion i oktober. Tilskodartalet på 24 800 er framleis tilskodarrekorden til Brann. Kniksen var ikkje fast på landslaget, men spelte til saman sju kampar.
I 1962 var Kniksen med på å ta Brann sitt aller første seriemeisterskap då dei vann den 30 kampar lange marataonligaen. I boka Godfoten fortel Nils Arne Eggen om kampen mellom Rosenborg og Brann på Lerkendal mot slutten av sesongen. Det var den nest siste kampen den sesongen og Brann storspelte. Mot slutten av kampen tar Kniksen og Rolf Birger Pedersen av seg fotballskoa og audmjuka Trondheimslaget ved å spela i sokkelesten. Brann vann kampen 4–1 og Kniksen lagde eit av måla, men om dei faktisk spelte i sokkelesten er omstridt og Rolf Birger Pedersen har alltid nekta for at det hende. Etter sesongen vart Kniksen kåra til årets angripar av Verdens Gang, og til årets spelar i Sportsboken.
Brann gjentok suksessen og vann også serien i 1963. I 1964 gjekk det derimot dårleg. Roald Jensen var mykje plaga av skader og sesongen enda i nedrykk året etter at Brann var seriemeister for andre år på rad.
Innsjøar i Hedmark
Dette er ei liste over innsjøar i Hedmark.
Roald Jensen
Hearts (1965–1970)
Etter 1964-sesongen melde Jensen overgang til det skotske laget Hearts og profesjonell fotball. Han fekk sin debut som Hearts første utanlandske spelar 2. januar 1965. Kniksen var i Hearts til og med 1971 og spelte 74 seriekampar for klubben. Han laga mellom anna eit overtidsmål i semifinalen i den skotske cupen i 1968 og førte laget til cupfinalen. I finalen vart det tap 3–1 for Dunfermline Athletic.
Tilbake i Brann (1971–1973)
Kniksen kom tilbake til Brann sumaren 1971 etter å ha hatt karantene frå norsk fotball eit halvt år sidan han hadde vore profesjonell fotballspelar. Kniksen spelte ni kampar og lagde to mål, men medverka lite og kunne ikkje hindra at Brann enda nest sist i serien. Vanlegvis ville dette ført til nedrykk, men på grunn av utviding av førstedivisjon til tolv lag fekk Brann fortsetta i det gjævaste selskapet.
Sjakkoppgåve
Praktiske sjakkoppgåver
Det finst svært mange sjakkbøker med slike praktiske sjakkoppgåver til treningsbruk for sjakkspelarar. Bøkene og oppgåvene er gjerne av ulik vanskegrad, frå nybegynnarbøker til bøker med oppgåver for sterke spelarar. Det er gjerne aukande vanskegrad i bøkene også. I bøkene er oppgåvene ofte oppdelt etter tema, så som oppgåver som går ut på å sette matt, og oppgåver om taktiske tema, som dobbeltangrep, spiddar, binding, avdekkar osv.
Kristtorn
Kristtorn eller beinved (Ilex aquifolium) er ei av 400 arter i familien kristtornfamilien (Aquifoliaceae). Det er eit eviggrønt tre som veks som underskog på fuktig, ikkje sur skogbotn i Vest- og Sør-Europa, Nordvest-Afrika og Sørvestasia. Kristtorn er eit typisk varmekrevjande treslag og i Noreg veks kristtorn langs kysten frå Kragerø til Smøla i nord. Treet veks opp til 15 cm kvart år og kan bli opp til 10 m høgt og 3 meter i diameter på solvarme, lune stader med næringsrik, laus og djup moldjord. Kristtorn toler skugge og veks spreitt i furuskogar og edellauvskogar, men blomstring og bærsetting skjer berre når lyset slepp til. Treet toler saltpåverknad og finst ofte i strandkratt. Kristtorn er kommuneblomster for Lyngdal, og pregar kommunevåpenet til Stord.
Barrhorn
Barrhorn er eit 3 610 meter høgt fjell i Wallis-Alpane, på vestsida av Mattertal. Fjelltoppen er 6 km nord for Weisshorn (4 505 m) og vis-à-vis Dom (4 545m).
Busetnaden nærast Barrhorn er St. Niklaus. Barrhorn kan klivast frå St. Niklaus. Frå fjelltoppen har ein vakkert utsyn mot Weisshorn, Dom, Monte Rosa og isbreen Aletschgletscher.
Fjelltoppen kan nåast utan klatreutstyr. Vandreruta går gjennom Turtmanntal.
Shoji Yamada
Shoji Yamada er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Albirex Niigata, Albirex Niigata Singapore og Shizuoka FC.
Kristtorn
Kristtorn er det einaste eviggrøne lauvtreet i Noreg. Stamma er opphavleg grøn, men blir grå til lysebrun ettersom den veks. Blada er 5-8 cm lange 4-5 cm breie, djupgrøne, stive, tjukke og lêraktige, og har skarpe torner i bladkanten. Dei er vekselvis motsett, og hos eldre tre manglar ofte tornene. Han- og hoblomar vert utvikla på kvart sitt tre; Blomane er kvite med fire viker og sit i bladhjørna. På blømande greiner manglar ofte tornene unnateke i spissen. Eit fåtal tre set både hann- og hoblomar.
Roald Jensen
Tilbake i Brann (1971–1973)
Før sesongstart i 1972 hamna Kniksen i slåstkamp med dommaren under ein innandørsturnering i Haukelandshallen. Kniksen fekk eit halvt års karantene og kunne ikkje delta i seriespelet før i haustsesongen 1972. Sesongen enda derimot i triumf då Brann vann cupfinalen 1-0 mot Rosenborg. Trass i at Kniksen berre spelte halve sesongen på grunn av suspensjonen vart han likevel kåra til årets spelar i Noreg etter å ha spelt til saman 14 kampar i serie og cup.
Kniksen spelte regelmessig i 1973-sesongen og det var venta at han ville spela ei god stund til. Etter ein episode i ein kamp der Kniksen hamna i ein krangel vart han fråteken kapteinsbindet av Brann-trenar Ray Freeman. Klubbstyret insisterte derimot på at Roald Jensen skulle vera lagkaptein og overstyrte difor trenaren. Ny trenar etter 1973-sesongen var Billy Elliott, og då Jensen hamna i konflikt med han òg valde han å leggja opp. Den siste kampen til Kniksen vart returoppgjøret i cupvinnarcupen, borte mot Glentoran F.C. 7. november 1973.
Kristtorn
Frukta er raude kulerunde bær som er 6-10 mm i diameter og inneheld fire frø. Sjølv om bæra vert modne seinhaustes er dei svært harde og bitre og er ikkje mat for fugl før frosten har gjort dei mjukare. Bæra er giftige for menneske.
Samernas Riksförbund
Samernas Riksförbund, eller Svenska Samernas Riksförbund (SSR, nordsamisk Sámiid Riikkasearvi) er ein takorganisasjon for samebyar og sameforeiningar i Sverige. 42 av dei 51 svenske samebyane og 14 lokale sameforeiningar er med i SSR.
Berken
Berken er ein kommune i distriktet Oberaargau i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 420 meter over havet.
Kálymnos
Øygruppa Kálymnos
Kálymnos har ei lita naboøy kalla Télendos, som tidlegare var ein del av Kálymnos. Etter eit stort jordskjelv i år 554 evt. vart øya delt og skild frå Kálymnos av eit 800 meter langt sund.
Kristtorn
Under bakken har kristtorn ei tjukk pålerot som går djupt ned. Smårøtene er samanfiltra og ligg rett under overflata.
Berken
Den vesle kommunen ligg på venstresida av elva Aare.
Kálymnos
Øygruppa Kálymnos
Mellom Kálymnos og Kos ligg den litle øya Psérimos med eit areal på 11 km², ei av dei største av desse mindre øyane i Dodekanesane. Nær Psérimos ligg det ei mykje mindre øy kalla Platí, om lag 5 km mot nordaust ligg den litle øya Kalólimnos, og endå lenger aust ligg den omstridde øya Ímia.
Vozvrasjtsjenie
Vozvrasjtsjenie (russisk: Возвращение), kalla Tilbake på norsk, er ein russisk film frå 2003 regissert av Andrej Zvjagintsev. Han vann fem priser under filmfestivalen i Venezia i 2003, mellom andre Gulløva. Filmen vann òg publikumsprisen under Tromsø Internasjonale Filmfestival året etter, og var nominert til Golden Globes for beste utanlandske film.
Kristtorn
Dyrking og bruk
Kristtorn var kjent som ei plante med magiske eigenskapar og blei brukt av europeiske druidar.
Planta har i dag sitt viktigaste bruksområde som hage-, park- og dekorasjonsplante. Kristtorn er populær som julepynt, spesielt i dekorasjonar og kransar. Kristtorn vart før òg brukt som juletre og som erstatning for palmeblad når ein skulle pynta kyrkjene til påske. Kommersiell hausting har lange tradisjonar og skjer i dag i Sunnhordland og Ryfylke, både til eksport og innanlands bruk.
Samernas Riksförbund
Organisasjon
SSR har kansli i Umeå med fire tilsette, og eit styre med 7 medlemmar. Leiar er Per Gustav Idivuoma.
Sjakkoppgåve
Andre typar sjakkoppgåver
Det finst alle moglege typar sjakkoppgåver i tillegg til desse hovudkategoriane - berre den menneskelege fantasien for kva ein kan få til med 64 ruter og sjakkbrikker set grensa.
Eit par eksempel:
Kálymnos
Historie
12. mai 1912, under den tyrkisk-italienske krigen vart Kálymnos okkupert av Italia, som hadde kontroll over denne og andre øyar i området fram til den andre verdskrigen. I 1947 vart Dodekanesane og Kálymnos igjen ein del av Hellas.
Brurskanken Turlag
Brurskanken Turlag er eit lokallag av Den Norske Turistforening (DNT) og er oppkalla etter fjellet Brurskanken. Arbeidsområdet for laget er kommunane Vefsn, Grane og Hattfjelldal på Helgeland.
Kálymnos
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Roald Jensen
Tilbake i Brann (1971–1973)
Totalt spelte Roald Jensen 244 kampar for Brann og er rekna som klubben sin største spelar gjennom tidende.
Kálymnos
Byar og tettstader
Dei andre busetnadene på øya er:
Småøyar i kommunen:
Roald Jensen
Utanfor fotballen
Kniksen spelte på fleire av Branns Old-boys lag og under trening den 6 oktober 1987 døydde Kniksen av eit hjerteinfarkt. Fleire tusen var til stades under gravferda frå Fyllingsdalen kyrkje.
Minnemarkeringar
Til minne om Roald Jensen har «Kniksen-prisen» blitt utdelt etter kvar fotballsesong sidan 1990 i regi av Norsk Toppfotball. I 1995 vart det reist ein statue av Roald Jensen utanfor Brann stadion. Statuen i bronse er laga av kunstnaren Per Ung. I 2008 vart eit større område utanfor Brann stadion døypt Kniksens plass til ære for Roald Jensen. Dette har også blitt Brann si nye gateadresse.
Kristtorn
Dyrking og bruk
Den kvite, harde veden er etterspurt til treskjering og er for eksempel ofte brukt i kvite sjakkbrikker. Den var tidlegare viktig til spolar i skytteler for maskinveving ettersom det er ein tett hard ved som kan polerast svært glatt slik at tråden ikkje hektar seg opp. På grunn av dei harde eigenskapane er beinved eit anna vanleg namn på kristtorn.
Bæra er mat for trastefuglar og vert lettare fordøyeleg etter fleire omgangar med frost og opptining. Vintertid gjev dei pigga buskane vern for småfuglar mot rovfugl. Einskilde sommarfugllarvar lever spesielt på kristtorn.
Aerosmith
Perry og Hamilton, opphavleg i eit band saman kalla The Jam Band, møtte Tyler, Kramer og gitaristen Ray Tabano, og danna Aerosmith. I 1971 vart Tabano erstatta av Whitford. Dei gav ut ei rekkje platina-album som starta med det sjølvoppkalla debutalbumet deira i 1973, etterfølgd av Get Your Wings i 1974. Bandet slo gjennom med Toys in the Attic (1975) og Rocks (1976). Draw the Line og Night in the Ruts følgde i 1977 og 1979. Gjennom 1970-talet turnerte bandet mykje og hadde eit dusin Hot 100-singlar, inkludert deira første Topp 40-hit «Sweet Emotion» og topp 10-hitane «Dream On» og «Walk This Way». Mot slutten av tiåret var dei blant dei mest populære hardrockbanda i verda og utvikla ein fanskare, ofte omtalt som «The Blue Army». Narkotikamisbruk og interne konfliktar førte til at Perry og Whitford forlét bandet i 1979 og 1981. Det gjekk ikkje bra for bandet, og albumet Rock in a Hard Place (1982) klarte ikkje å matcha tidlegare suksessar.
Perry og Whitford vende tilbake til Aerosmith i 1984. Etter ein comeback-turné spelte dei inn Done with Mirrors (1985), som ikkje innfridde dei kommersielle forventningane. Det var ikkje før eit samarbeid med rapgruppa Run-D.M.C. i 1986 på ei nyinnspeling av «Walk This Way», og multiplatinutgivinga Permanent Vacation frå 1987, at dei vann tilbake den tidlegare populariteten sin. På slutten av 1980- og 1990-talet vann bandet ei rekkje prisar for musikken frå multiplatina-albuma Pump (1989), Get a Grip (1993) og Nine Lives (1997), medan dei la ut på sine hittil mest omfattande konsertturnear. Deira største hittar i denne perioden inkluderte «Dude (Looks Like a Lady)», «Angel», «Rag Doll», «Love in an Elevator», «Janie's Got a Gun», «What it Takes», «Livin' on the Edge», «Cryin'» og «Crazy». Bandet spelte òg inn populære musikkvideoar og gjorde oppsiktsvekkjande opptredenar i fjernsyn, film og videospel. I 1998 fekk dei sin første nummer éin-hit med «I Don't Want to Miss a Thing» frå Armageddon-soundtracket, og året etter opna berg-og-dal-bane-attraksjonen deira i Walt Disney World.comebacket deira har vorte skildra som eit av dei mest oppsiktsvekkjande og spektakulære i rockehistoria. Ytterlegare album Just Push Play (som inkluderte hitten «Jaded»), Honkin' on Bobo (ei samling bluescoversongar), og Music from Another Dimension! følgde i 2001, 2004 og 2012. I 2008 gav dei ut Guitar Hero: Aerosmith, som blir rekna for å vera det mest selde band-sentrerte videospelet. Etter fem tiår held bandet fram med å turnera og spela inn musikk. Frå 2019 til 2022 hadde bandet ein konsertopphald i Las Vegas, som vart avbrote frå 2020 til 2021 på grunn av covid-19-pandemien.
Aerosmith er det bestseljande amerikanske hardrockbandet gjennom tidene, og har selt meir enn 150 millionar plater på verdsbasis, inkludert over 85 millionar plater i USA. Med 25 gull-, 18 platina- og 12 multiplatina-album har dei rekorden for flest RIAA-sertifiseringar totalt av ei amerikansk gruppe og ligg på delt førsteplass for flest multiplatina-album av ei amerikansk gruppe. Dei har oppnådd tjueein topp 40-hittar på den amerikanske Hot 100-lista, ni nummer éin Mainstream Rock-hittar, fire Grammyprisar, seks American Music Awards og ti MTV Video Music Awards. Dei vart innlemma i Rock and roll Hall of Fame i 2001, og vart rangert som høvesvis nummer 57 og 30 på Rolling Stone og VH1 sine lister over dei 100 største artistane gjennom tidene. I 2013 vart Tyler og Perry innlemma i Songwriters Hall of Fame, og i 2020 fekk bandet prisen MusiCares Person of the Year.
Danninga (1964-1970)
I 1964 danna Steven Tyler sitt eige band kalla The Strangeurs - seinare Chain Reaction - i Yonkers i New York. I mellomtida danna Perry og Hamilton The Jam Band (ofte kjent som «Joe Perry's Jam Band»), som var basert på friform og blues. Hamilton og Perry flytta til Boston i Massachusetts i september 1969. Der møtte dei Joey Kramer, ein trommeslagar frå Yonkers i New York. Kramer kjende Tyler og hadde alltid håpa å spela i eit band med han. Kramer, ein Berklee College of Music-student, bestemde seg for å forlata skulen og vart med i The Jam Band.
I 1970 spelte Chain Reaction og The Jam Band på same konsert. Tyler elska omgåande stilen til Jam Band, og ønskte å kombinera dei to banda. I oktober 1970 møttest bandet igjen og vurderte forslaget. Tyler, som hadde vore trommeslagar og korsongar i Chain Reaction, nekta hardnakka å spela trommar i dette nye bandet, og insisterte på at han berre ville delta viss han kunne vera frontmann og solovokalist. Dei andre gjekk med på det, og eit nytt band vart danna. Bandet flytta inn i ein heim saman på 1325 Commonwealth Avenue i Boston, der dei skreiv og øvde musikk saman og slappa av mellom konsertane.
Kort tid etter hyra bandet Ray Tabano, ein barndomsvenn av Tyler, som rytmegitarist og byrja å spela lokale konsertar. Aerosmith spelte sin første konsert i Mendon i Massachusetts på Nipmuc Regional High School (no Miscoe Hill Middle School) den 6. november 1970. I 1971 vart Tabano erstatta av Brad Whitford, som òg gjekk på Berklee School of Music, og tidlegare var medlem av bandet Earth Inc. Whitford, frå Reading i Massachusetts, hadde allereie spelt på AW Coolidge Middle School. Bortsett frå ein periode frå juli 1979 til april 1984 har besetninga med Tyler, Perry, Hamilton, Kramer og Whitford vore den same.
Bæreia
Bæreia er ein 2 kvadratkilometer stor innsjø i Kongsvinger i Innlandet. Stranda er ofte nytta som badestrand på sommaren for norske og utanlandske turistar og vert mykje til pilking om vinteren. Bæreia er eit ope vatn, så det er høve for å køyre båt der.
Aerosmith
Platekontrakt, Aerosmith, Get Your Wings og Toys in the Attic (1971-1975)
Etter å ha danna bandet og ferdigstilt besetninga i 1971, byrja bandet å hausta ein viss lokal suksess med konsertane sine. Bandet var opphavleg booka gjennom Ed Malhoit Agency, og signerte ein promoteringsavtale med Frank Connelly, og sikra seg til slutt ein managementsavtale med David Krebs og Steve Leber i 1972. Krebs og Leber inviterte Columbia Records-direktøren Clive Davis til å sjå bandet på Max's Kansas City i New York City. Aerosmith var opphavleg ikkje planlagt å spela den kvelden på klubben, men dei betalte av eiga lomme for å sikra seg ein plass på plakaten, etter det som blir sagt, det einaste bandet som nokosinne har gjort det på Max. «No Surprize» frå albumet Night in the Ruts feira augneblinken då dei vart kjende.
Bæreia
Ved Bæreia vart det i 1959 oppretta ein krigsinvalidheim for veteranar frå den andre verdskrigen og partnarane deira. Den sjølvstendige stiftinga Krigsinvalidehjemmet Bæreia, oppretta av Krigsinvalideforbundet, stod for drifta. I 1999 starta FN-Veteranenes Landsforbund eit prøveprosjekt finansiert av Forsvarsdepartementet for å vurdere om den etter kvart ledige kapasiteten kunne nyttast til velferdstilbod for tidlegare soldatar frå utanlandsoppdrag. Forsvarsdepartementet stoppa seinare finansieringa på bakgrunn av at helsevesenet var betre eigna til jobben med å følgje opp FN-veteranane. 1. januar 2005 overtok Landsforeningen for hjerte- og lungesyke senteret for ei krone. LHL ville framleis ta vare på krigsveteranane, men òg nytte senteret til anna verksemd. I nyttårsforedraget sitt i januar 2008 kunne forsvarminister Anne-Grete Strøm-Erichsen fortelje at Forsvaret hadde kjøpt senteret tilbake som rekreasjonsstad for alle norske krigsveteranar.
Aerosmith
Platekontrakt, Aerosmith, Get Your Wings og Toys in the Attic (1971-1975)
Aerosmith signerte med Columbia i midten av 1972 for etter seiande 125 000 dollar, og gav ut debutalbumet sitt, Aerosmith. Albumet kom ut i januar 1973 og nådde 166. plassen på den amerikanske albumlista. Albumet var rett fram rock and roll med veldefinerte bluesinnverknader, og la grunnlaget for signatur-bluesrocken til Aerosmith. Sjølv om den høgast plasserte singelen frå albumet var «Dream On» på 59. plassen, skulle fleire spor, som «Mama Kin» og «Walkin' the Dog», bli fast inventar på konsertane deira, og vart spelte på rockeradio. Albumet nådde først gullstatus, selde til slutt to millionar eksemplar, og vart sertifisert dobbel platina etter at bandet fekk det store gjennombrotet sitt over eit tiår seinare. Etter stadige turnear gav bandet ut sitt andre album, Get Your Wings i 1974, det første av ei rekkje multiplatina-album produserte av Jack Douglas. Dette albumet inneheldt rockradiohitene «Same Old Song and Dance» og «Train Kept A-rollin'», ein coverversjon gjort tidlegare av The Yardbirds. Albumet inneheldt òg fleire fanfavorittar, inkludert «Lord of the Thighs», «Seasons of Wither» og «S.O.S. (Too Bad)», mørkare songar som har vorte faste innslag på konsertane deira. Til dags dato har Get Your Wings selt tre millionar eksemplar.
I 1975 gav Aerosmith ut det tredje albumet sitt, Toys in the Attic, som etablerte Aerosmith som internasjonale stjerner i konkurranse med Led Zeppelin og The Rolling Stones. Dei vart opphavleg latterleggjort som Rolling Stones-kopiar, delvis på grunn av den fysiske likskapen mellom forsongarane Steven Tyler og Mick Jagger, men Toys in the Attic viste at Aerosmith var eit unikt og talentfullt band i sin eigen rett. Toys in the Attic vart ein uvilkårleg suksess, og starta med singelen «Sweet Emotion», som vart den første Top 40-hitten deira. Dette vart etterfølgd av ei vellykka nyutgiving av «Dream On» som nådde sjetteplassen og vart deira beste singel på 1970-talet. «Walk This Way», som kmo ut på ny i 1976, nådde topp 10 tidleg i 1977.
I tillegg vart «Toys in the Attic» og «Big Ten Inch Record» (ein song opphavleg innspelt av Bull Moose Jackson) konsertfavorittar. Som eit resultat av denne suksessen kom begge bandets tidlegare album inn på listene igjen. Toys in the Attic vart det mestseljande studioalbumet til bandet i USA, med eit sertifisert sal på ni millionar eksemplar. Bandet turnerte til støtte for Toys in the Attic, der dei byrja å få meir anerkjenning. På denne tida etablerte bandet òg heimebasen sin som «The Wherehouse» i Waltham i Massachusetts, der dei spelte inn og øvde musikk, og dessutan dreiv forretningar.
Rocks, Draw the Line og Live! Bootleg (1976-1978)
I 1976 kom det fjerde albumet til Aerosmith, Rocks, som musikkhistorikaren Greg Prato skildra som eit album som « fanga Aerosmith på sitt mest rå og rocka». Det fekk raskt platinum og inneheldt to topp 40-hittar, «Last Child» og «Back in the Saddle», og dessutan balladen «Home Tonight», som òg gjekk inn på hitlistene. Rocks skulle etter kvart selja over fire millionar eksemplar. Både Toys in the Attic og Rocks er høgt respekterte, spesielt i hardrock-sjangeren: Dei figurerer på lister som Rolling Stone si liste over dei 500 beste albuma gjennom tidene  og blir nemnt som innverknadsrike av medlemmer av Guns N' Roses, Metallica og Mötley Crüe. Kurt Cobain lista òg Rocks som eit av albuma han meinte var mest innverknadsrike for stilen til Nirvana i dagboka si i 1993. Like etter at Rocks vart gitt ut, heldt bandet fram med å turnera heftig, denne gongen med eigne konsertar, inkludert store stadion og rockefestivalar.
I 1977 gav Aerosmith ut sitt femte album, Draw the Line. Innspelinga vart påverka av utskeiingane til bandet, men plata hadde likevel minneverdige augneblink. Tittelsporet hamna så vidt på topp 40 og er framleis ein konsertlåt, og «Kings and Queens» hamna òg på listene. Albumet selde to millionar eksemplar. Bandet turnerte mykje for å marknadsføre albumet, men narkotikamisbruk og det hektiske livet med turnear og innspelingar byrja å påverka opptredenane deira. Tyler og Perry vart kjend som «The Toxic Twins» på grunn av det notoriske misbruket deira av narkotika på og utanfor scena. Tyler kommenterte seinare: «Eg har brukt 64 millionar dollar på narkotika»; Perry sa seinare: «Det er faen meg ingen måte i verda du kan bruka så mykje pengar på narkotika og framleis vera i live. Det gir ei god overskrift – men i praksis var det truleg ein veldig liten del av det me brukte pengane våre på.»
Medan dei heldt fram med å turnera og spela inn på slutten av 1970-talet, dukka Aerosmith opp i Sgt. Peppar's Lonely Hearts Club Band-filmen. Versjonen deira av The Beatles sin «Come Together», frå filmusikkalbumet, var den siste topp 40-hitten til bandet på nesten 10 år. Dobbeltvinylen Live! Bootleg, gitt ut i 1978, fanga råskapen til bandet under Draw the Line-turneen. Den frittståande singelen «Chip Away the Stone», som òg kom ut i 1978, nådde 77. plassen.
Avgangane til Joe Perry og Brad Whitford, Night in the Ruts og Rock in a Hard Place (1979-1984)
I 1979 byrja bandet arbeidet med sitt neste album, Night in the Ruts, men Aerosmith bestemde seg for å dra på turné under ein pause i innspelinga. Då tiåret var i ferd med å avsluttast, byrja narkotikabruken til bandet å setje sine spor, og spenningane byrja sakte å spissa seg til. Turnéplanen til bandet førte dei til Cleveland Stadium den 28. juli 1979, der dei var hovudnamn på World Series of Rock-festivalen. Det braut ut kaos bak scena då kona til Joe Perry, Elissa, kasta eit glas mjølk på kona til Tom Hamilton, Terry. Etter showet kom Tyler og Perry i ein oppheita krangel då Tyler konfronterte Perry om påfunnet til kona, og etter krangelen forlét Perry Aerosmith (medan Tyler hevdar i sjølvbiografien sin at han sparka Perry frå bandet). Ved avreisa tok Perry med seg noko av musikken han hadde skrive. Kort tid etter sin avgang danna Perry sitt eige sideprosjekt kjent som The Joe Perry Project.
Sidan det framleis var arbeid å gjera på Night in the Ruts, trong Aerosmith vikarierande musikarar til å ta Perry sin plass på låtane som måtte spelast inn for å fullføra albumet. Gitaristen Brad Whitford tok over nokre av hovudrollene, og Richie Supa, den mangeårige skrivepartnaren til bandet, hoppa inn der det trongst inntil bandet var i stand til å tilsetja Jimmy Crespo til å ta over som neste gitarist på heiltid. Night in the Ruts vart gitt ut i november 1979, men klarte berre å selja nok plater til å bli sertifisert til gullplate på den tida, sjølv om det til slutt skulle selja nok eksemplar til å bli sertifisert til platina i 1994. Den einaste singelen frå albumet, ein coverversjon av «Remember (Walking in the Sand)» av The Shangri-Las, nådde 67. plassen på Billboard Hot 100.
Turneen for Night in the Ruts byrja kort tid etter, men bandet spelte på mindre og mindre arenaer enn før då populariteten byrja å falle. Narkotikaproblemet til Steven Tyler byrja å påverka framferda og låtskrivinga hans, og han nådde botnen i 1980, då han kollapsa på scena under ein konsert i Portland i Maine, og ikkje reiste seg for resten av konserten. I 1980 gav Aerosmith òg ut det første samlealbumet sitt, Greatest Hits. Sjølv om samlinga ikkje nådde særleg høgt på listene til å byrja med, vart det seinare populært, og vart det mest selde albumet deira i USA, med eit sal på 12 millionar eksemplar. Hausten 1980 vart Tyler skadd i ei alvorleg motorsykkelulykke, som gjorde at han vart innlagd på sjukehus i to månader, og ikkje kunne turnera eller spela inn til langt ut i 1981.
Med Rick Dufay inn for Whitford vart Rock in a Hard Place gitt ut 27. august 1982. Albumet nådde 32. plassen på albumlista Billboard 200. Berre éin singel gjekk inn på singellista i USA, den nemnde «Lightning Strikes», som nådde 21. plassen på Billboards Mainstream Rock-liste. Som med turneen for Night in the Ruts klarte ikkje Aerosmith å booka større arenaer, og måtte i staden stola på å fylla klubbar og teater, noko dei sleit med å gjera. På ein heimkomstkonsert i Worcester i Massachusetts, vart Tyler og Perry gjenforeina og vart høge bak scenen før konserten. Tyler var så rusa at han kollapsa på scena igjen og, som før, ikkje kunne reisa seg.
Den 14. februar 1984 såg Perry (då skilt frå si første kone Elissa) og Whitford Aerosmith opptre på Orpheum Theater i Boston. Kort tid etter byrja diskusjonane om å hente inn at dei to i bandet, og fleire månader seinare vart dei opphavlege medlemmene av Aerosmith offisielt gjenforeina. Steven Tyler minnest: «Du skulle ha følt suset i den augneblinken alle fem av oss kom saman i same rom for første gang igjen. Me begynte alle å le – det var som om dei fem åra aldri hadde gått. Me visste at me hadde gjort det rette.»
Back in the Saddle-turnéen, Done with Mirrors, og avrusing (1984-1986)
I 1984 la Aerosmith ut på ein gjenforeiningsturné kalla Back in the Saddle-turneen, som førte til livealbumet Classics Live II. Medan konsertane på turneen var godt vitja, var han plaga av fleire hendingar, for det meste tilskrive stoffmisbruk blant bandmedlemmene. Med stoffproblema framleis ikkje lagt bak seg, vart gruppa signert til Geffen Records, og byrja å jobba med eit comeback. Sjølv om bandet skreiv kontrakt med eit nytt plateselskap, heldt det gamle plateselskapet til bandet Columbia fram med å hausta fordelane av comebacket til Aerosmith, og gav ut konsertalbuma Classics Live I og II og samlinga Gems.
I 1985 gav bandet ut albumet Done with Mirrors, det første studioalbuma deira sidan gjenforeininga. Sjølv om albumet fekk nokre positive meldingar, fekk det berre gullplate og klarte ikkje å produsera ein hitsingel eller skapa noka utbreidd interesse. Dei mest oppsiktsvekkjande spora på albumet, «Let the Music Do the Talking», var faktisk ein coverversjon av ein song opphavleg spelt inn av The Joe Perry Project og gitt ut på albumet til det bandet med same namn. Likevel vart bandet ein populær konsertattraksjon igjen, og turnerte som støtte for Done with Mirrors, langt ut i 1986. I 1986, i eit kryss-samarbeid utan sidestykke, medverka Aerosmith (i stor grad med dei ekstra bidraga frå Tyler og Perry) på Run-D.M.C. sin versjon av «Walk This Way», eit spor som blandar rock and roll med hip hop. Songen og den ofte sende videoen gjenoppliva karrieren til Aerosmith ved å introdusera musikken til bandet for ein ny generasjon, og han nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100.
Sjølv om dei stod opp igjen, stod narkotikaproblema til bandmedlemmene framleis i vegen for dei. I 1986 fullførte Tyler eit vellykka narkorehabilitering-program, etter ein intervensjon frå medbandmedlemmene hans, ein lege og manageren Tim Collins, som meinte at framtida til bandet ikkje ville vera lys viss Tyler ikkje vart behandla i tide. Resten av bandmedlemmene fullførte òg rehabiliteringsprogram i løpet av dei neste par åra. Ifølgje den avslørande sjølvbiografien til bandet lova Collins i september 1986 at han kunne gjera Aerosmith til det største bandet i verda innan 1990 viss dei alle fullførte rehabilitering. Det neste albumet deira var avgjerande på grunn av det kommersielt skuffande Done With Mirrors, og etter kvart som bandmedlemmene vart rusfrie, jobba dei hardt for å gjera sitt neste album til ein suksess.
Permanent Vacation og Pump (1987-1991)
Permanent Vacation vart gitt ut i august 1987 og vart ein stor hit og det bestseljande albumet til bandet på over eit tiår (det selde fem millionar eksemplar i USA), og alle dei tre singlane («Dude (Looks Like a Lady)», «Angel» og «Rag Doll») nådde topp 20 på Billboard Hot 100. Steven Tyler avslørte i sjølvbiografien sin at albumet var «...det første nokon gong me gjorde rusfrie.» Ein del av den kommersielle suksessen til Permanent Vacation kom av produsenten Bruce Fairbairn som brukte produksjonsteknikkar som lydeffektar og innspeling av høg kvalitet, og gjorde albumet meir interessant, i tillegg til at han henta inn eksterne låtskrivarar som Desmond Child, Jim Vallance og Holly Knight som hjelpte bandet med tekstar. Medan gruppa i utgangspunktet nølte med å bruka eksterne låtskrivarar, mellom anna var Tyler rasande for at Knight fekk låtskrivarkreditt for å endra eitt ord («Rag Time» vart til «Rag Doll»), betalte metoden seg, då Permanent Vacation vart det mest suksessfulle albumet deira på eit tiår. Gruppa drog på ein turné med plateselskapskameratane Guns N' Roses (som har nemnt Aerosmith som ein stor innverknad). Turneen var tider intens på grunn av den nye kampen til Aerosmith for å halda seg reine midt i Guns N' Roses sitt velkjende, tøylesløyse narkotikabruk.
Det neste albumet til Aerosmith vart endå meir vellykka. Pump kom ut i september 1989 med tre topp ti-singlar: «Love in an Elevator», «Janie's Got a Gun» og «What It Takes», i tillegg til topp 30-singelen «The Other Side», og reetablerte bandet som ei seriøs musikalsk kraft. Pump vart ein kritisk og kommersiell suksess, og selde til slutt sju millionar eksemplar, skapte fleire musikkvideoar som var i regelmessig rotasjon på MTV, og oppnådde firestjerners rangeringar frå store musikkmagasin. Pump vart rangert som det fjerde mest selde albumet i 1990. Bandet vann òg sin første Grammy i kategorien beste rockesong av ein duo eller gruppe med vokal, for «Janie's Got a Gun». I tillegg vann videoen til «Janie's Got a Gun» ein MTV Video Music Award og vart rangert som ein av dei 100 beste videoane gjennom tidene av Rolling Stone, MTV og VH1. Til liks med Permanent Vacation vart Pump produsert av Bruce Fairbairn, som la til produksjonsdetaljar som instrumentale mellomspel som gav overgangar mellom songane for å gi albumet eit meir komplett lydbilete, og dessutan Margarita Horns, som la til horn på spor som «Love in an Elevator» og «The Other Side». Rockekritikaren Stephen Thomas Erlewine hevda at Pump «fråssar i pop utan nokon gong å mista den skitne hardrock-kjernen til Aerosmith ut av synet», og heldt fram med å seia at «slik ambisjon og vellykka musikalsk eklektisisme gjer Pump rangert med Toys in the Attic og Rocks.» Innspelingsprosessen for Pump vart dokumentert i videoen The Making of Pump, som sidan har vorte gitt ut på DVD. Musikkvideoane til singlane til albumet vart viste på utgivinga Things That Go Pump in the Night, som raskt selde til platina.
Som støtte for Pump la bandet ut på den 12 månader lange Pump-turneen, som varte det meste av 1990. Den 21. februar 1990 dukka bandet opp i ein «Wayne's World»-sketsj på Saturday Night Live, der dei debatterte kommunismens og Sovjetunionens fall, og framførte sine siste hittar «Janie's Got a Gun» og «Monkey on My Back». «Wayne's World»-sketsjen vart seinare rangert av E ] som den beste augneblinken i historia til programmet. 11. august 1990 vart framferda til bandet på MTV Unplugged sendt. I oktober 1990 vart Pump-turneen avslutta, med dei første opptredenane til bandet i Australia. Same året vart bandet òg innlemma i Hollywood Rock Walk. I november 1991 opptredde bandet i The Simpsons-episoden «Flaming Moe's» og gav ut ein boks med tittelen Pandora's Box. I samband med utgivinga av Pandora's Box vart 1975-hitten til bandet, «Sweet Emotion», miksa på nytt og gitt ut som singel, og ein musikkvideo vart laga for å promotera singelen. Same året framførte bandet òg singelen «Dream On» frå 1973 med orkesteret til Michael Kamen for 10-årsjubileumet til MTV. Denne framferda vart brukt som den offisielle musikkvideoen til songen. I 1992 opptredde Tyler og Perry live som gjestar hos Guns N' Roses under det verdsomspennande pay-per-view-showet til sistnemnde i Paris, og framførte ein medley av «Mama Kin» (som GN'R spelte i 1986) og «Train Kept-A Rollin».