cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hakea
Hakea er ei planteslekt i familien Proteaceae som omfattar 150 artar. Ho er endemisk til Australia. Plantar i slekta er buskar eller småtre med lauv som kan vera flate eller runde i tverrsnitt, sistnemnde kan også tidvis vera delte. Blomane sit vanlegvis i grupper ved bladstilken og likner på dei frå nærskyld slekter, særleg Grevillea. Hakea får treaktige frukter som skil dei frå Grevilleas, som ikkje har slike frukter. Hakea-plantar finst i alle delstatane i Australia. Det største arstmangfaldet finn ein i Sørvest- og Vest-Australia.
Skildring
Hakeas liknar andre plantar i familien Proteaceae, men har heile blad som sit alternerande, blomar som sit i lause grupper tettt på stilken ved bladfestet, til skilnad frå dei til Banksia. Hakea liknar på Grevillea-artar, men skil seg frå desse mellom anna ved dei varige, treaktige fruktene sine.
Taksonomi og namngjeving
Slekta Hakea blei formelt skildra i 1797 av Heinrich Schrader og Johann Christoph Wendland, og skildringa blei gjeven ut i Sertum Hannoveranum. Slekta fekk namn etter baron Christian Ludwig von Hake, ein tysk mesen for botanikk.
Utbreiing
Det finst hakeaartar i alle delstatane i Australia.
Dyrking
Hakea er utbreidde som prydplantar i hagar i Australia, og er mange stader så utbreidde som Grevillea- og Banksia-plantar. Det finst fleire hybridar og kultivarar, som Hakea 'Burrendong Beauty'. Plantane veks best i bed med lett, veldrenert jordsmonn og god vatning.
Mange artar, særleg dei som stammar frå Aust-Australia, er særs hardføre, og kan nokre stader opptre som ugras. Hakea gibbosa, H. sericea og H. drupacea er rekna som ugrasplantar i Sør-Afrika,  Hakea laurina er blitt etablert i austlege delar av Australia, og er rekna som eit miljøugras, medan Hakea salicifolia, Hakea gibbosa, og Hakea sericea er invasive ugras på New Zealand.
Artsliste
Denne lista over Hakea-artar omfattar artar anerkjende av Australian Plant Census, bortsett frå Hakea asperma, som er anerkjend av Royal Botanic Gardens Victoria:
Országház
Országház er den ungarske parlamentsbygningen og ligg ved venstrebreidda av Donau i bydelen Pest i Budapest. Bygningen er den største i Ungarn, og den høgaste i Budapest. Han er eit landemerke og ein turistattraksjon i byen.
Parlamentsbygningen er oppført i nygotisk stil med Imre Steindl som arkitekt. Han blei innvigd i 1896 ved feiringa av tusenårsjubileet til Ungarn. Han blei parlamentsbygning i 1902. Bygget er symmetrisk med ein stor kuppel i nyrenessansestil i midten. Symmetrien finst både på inn- og utsida. Inne i bygget finst to store hallar som opphavleg blei brukt til dei to kammera i parlamentet. Etter andre verdskrigen har Ungarn hatt eit eittkammersystem, og berre ein hall blir brukt til politikk medan den andre kan vitjast av turistar.
Bayt Juhays
Bayt Juhays er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Høybuktmoen
Høybuktmoen (nordsamisk Nuvvosguolbba) ligg i Sør-Varanger kommune, tolv kilometer frå Kirkenes, og er for tida standkvarter for Garnisonen i Sør-Varanger (GSV) og Øst-Finnmark Heimevernsdistrikt 18. Her ligg også Kirkenes lufthamn som har daglege flyavgangar til Tromsø, Oslo og andre byar i Finnmark.
Historikk
Den første innkvarteringa bestod av gammar og var i frå opprettinga av GSV i 1921.
Det vart vedteke i 1946 at ein skulle byggje opp ein ny leir ved den tysk-bygde flyplassen. Fyrste delen av bygginga stod ferdig i 1951. I ettertid har det vore ein del nybygging, mellom anna av ein ny idrettshall. Grenseposten er leirmagasinet i leiren.
Stina Nordenstam
Kristina Ulrika «Stina» Nordenstam er ein svensk songar, låtskrivar og musikar.
Karriere
Nordenstam vart fødd i Stockholm. Som barn var ho påverka av samlinga til faren med klassisk musikk og jazz. Stemma hennar førte tidleg til at ho vart samanlikna med artistar som Rickie Lee Jones og Björk. Dei tidlege albuma hennar, Memories of a Colour og And She Closed Her Eyes var jazz-inspirerte med element av alternativ rock. Dynamite frå 1997 var starten på ein meir eksperimentell veg—og det meste albumet er fylt med forvrengde gitarar og uvanlege rytmar. Coveralbumet People Are Strange frå 1998, vart spelt inn på same vis. I 2001 gjekk ho over til ein meir pop-aktig stil på This Is Stina Nordenstam med gjestevokal frå Brett Anderson. The World Is Saved frå 2004, fortsette i same sporet, men med fleire innslag av jazz.
Som gjesteartist har ho samarbeidd med David Sylvian-bandet «Nine Horses», mellom anna på albumet Snow Borne Sorrow og Money for All-EPen. Ho song og med Vangelis på songen «Ask the Mountains» på Voices, og det same gjorde ho på «To the Sea» med Yello og eit samarbeid med Anton Fier. I 2000 song Nordenstam på ein song av det danske bandet Mew på albumet Half The World Is Watching Me.
Yahad i Israel
Yahad (, tyder «I lag») er ein liten kibbutz nord i Israel. Han ligg i Nedre Galilea, og høyrer til Misgav regionale kommune. Her bur 25 familiar.
Stina Nordenstam
Karriere
Nordenstam er òg ein dyktig fotograf og har regissert musikkvideoar. Ho er kjend for å vere tilbaketrekt og gjev sjeldan intervju, og har ikkje halde konsertar sidan Memories of a Colour-turneen. Ho endrar utsjånaden ved hjelp av parykkar og sminke for plateomslag og magasin.
Yahad i Israel
Kibbutzen vart grunnlagd i 1992 av ein gar'in som driv med transcendentalmeditasjon.
Militærøvinga Vostok-2018
Vostok 2018 (russisk: Восток 2018 - på norsk "Aust 2018") er ei russisk militærøving som vert halden frå 11. til 15. september 2018 i Sibir og resten av Austre militærdistrikt. I slutten av august 2018 sa forsvarsminister Sergej Sjojgu at øvinga kjem til å verta den største sidan den sovjetiske Zapad-81, der omkring 100 000 soldatar var involvert. Seinare sa han at nesten 300 000 soldatar skulle delta saman med 36 000 køyretøy og 1000 fly og vil omfatte Den russiske hæren, Den russiske marinen og Dei russiske luft- og romfartsstyrkane. Kina og Mongolia vil òg delta i Vostok 2018, og jamvel Tyrkia vart inviterte til deltaking..
Orión Point
Orión Point er eit isfritt nes på nordkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis på austsida av innløpet til Guayaquil Bay. Øya er kalla opp etter skipet til den ecuadorianske antarktiskekspedisjone.
Mianyang
Mianyang (forenkla kinesisk 绵阳; pinyin Miányáng) er eit byprefektur og ein stor by i provinsen Sichuan i det vestlege Kina. Byprefekturet har eit areal på 20 281 km2, folketalet vart i 2004 berekna til 5,29 millionar. Mianyang er den nest største byen i Sichuan, etter hovudstaden Chengdu.
Byprefekturet Mianyang omfattar to distrikt (区 qū), eitt byfylke (市 shì), fem fylke (县 xiàn), samt eitt autonomt fylke (自治县 zìzhìxiàn).
Mianyang er eit av Kinas største senter for elektroindustri. Mange store selskap har hovudsete i byen. Mianyang har seks universitet og høgskular, og fleire kjende forskingsinstitusjonar.
Lakselv lufthamn, Banak
Lakselv lufthamn, Banak (IATA: LKL, ICAO: ENNA) er ei sivil lufthamn som er eigd og driven av Avinor. Ho ligg i Porsanger kommune i Finnmark fylke, med køyretid på 5 min. frå Lakselv sentrum, og 74 kilometer frå Karasjok.
Historie
Lufthamna vart i fyrsten etablert som feltflyplass for Hærens flygevesen i 1938, med ei lita grusstripe, den gongen på tvers i høve dagens rullebane. Den gamle stripa er enno synleg som eit område med lite vegetasjon og hadde omtrentleg baneretning 11/29.
Under andre verdskrig vart flyplassen kraftig bygd ut av tyske styresmakter, med blant anna hangarar, verkstad og sjukehus i tillegg til stillingar for forsvar. Bygningar og installasjonar vart øydelagt av okkupantane da dei trekte seg tilbake i 1944.
Etter krigen tok Luftforsvaret over, men plankedekket på rullebanen vart kannibalisert grunna materialmangel under atterreisinga. Frå 1951 var rullebanen ubrukeleg og aktiviteten fekk eit opphald.
I 1963 vart lufthamna opna att med ny rullebane, som i ettertid har vorten utvida og oppgradert fleire gonger for å tilfredsstille militære og sivile behov. Ein del av dette vart finansiert av NATO, gjennom det såkalla infrastrukturprogrammet. Nyopninga var også starten på sivil rutetrafikk til Lakselv, som vart innlemma i rutenettet samtidig med Alta lufthamn og Kirkenes lufthamn, Høybuktmoen.
Aphrica
Aphrica er eit samarbeidsalbum av Klaus Schulze, Rainer Bloss og Ernst Fuchs, med målaren Fuchs på vokal. Aphrica vart gjeve ut i 1984, men trekte attende same året. Årsaka til dette var juridisk, fordi Fuchs alt hadde kontrakt med eit anna plateselskap. ). Schulze hadde lite positivt å sei om samarbeidet i ettertid: «Det er eit frykteleg album, berre på grunn av den tåpelege synginga eller resitasjonen. Fuchs prøver å vere seriøs, men er berre utilsikta morsom. På tysk kallar me det 'peinlich'.»
Lakselv lufthamn, Banak
Trafikk
I 2005 vart lufthamna brukt av knapt 53 000 passasjerar, fordelt på drygt 3 500 flyrørsler, inkludert transit og internasjonale flygingar. Sjølv om lufthamna har låge passasjertal, er ho likevel definert som mellomstor lufthamn av Avinor.
Lokaliseringa, det militære nærværet og ein av landets lengste rullebaner gjer at lufthamna tidvis får eksotisk besøk. Så seint som 22. mars 2006 var eit av dei største serieproduserte flya i verda, eit Antonov An-124, innom.
Ooh! My Soul
«'''Ooh! My Soul'''», stundom skrive «Oh My Soul», er ein song frå 1958 av Little Richard. Han vart først gjeven ut på albumet Little Richard. Songen vart sidan spelt inn av The Beatles i 1963 for BBC, og av Big Brother and the Holding Company i 1966.
The Beatles-versjonen
The Beatles spelte inn songen i Playhouse Theatre i Manchester med McCartney på vokal. Innspelinga deira er kortare enn versjonen til Richard og kom først ut offisielt på Live at the BBC.
Crosby, Stills, Nash & Young
Crosby, Stills & Nash (CSN) er ei folkrockgruppe, ei supergruppe, som består av David Crosby, Stephen Stills og Graham Nash. Stundom vert dei òg kalla Crosby, Stills, Nash & Young (CSNY) når det fjerde medlemmet Neil Young er med dei. Dei er kjend for dei intrikate vokalharmoniane, dei indre stridane i bandet, politisk aktivisme og for å ha hatt ein stor innverknad på musikk og kultur. Alle dei fire medlemmene i CSNY er innlemma i Rock and Roll Hall of Fame to gonger, men Young sine innføringar er for arbeid utanfor denne gruppa.
Starten
Bandet vart opphavleg starta som ein trio David Crosby, Stephen Stills og Graham Nash, og alle desse tre hadde røter i tidlegare 60-talsband: Crosby frå The Byrds, Nash frå The Hollies og Stills frå Buffalo Springfield. Det var mykje krangling mellom David Crosby og bandmedlemmene hans i the Byrds og han vart til slutt sparka frå bandet hausten 1967.
Tidleg i 1968 vart Buffalo Springfield springfield oppløyst på grunn av krangling mellom medlemmene. Etter å ha samla saman songar til eit siste album, Last Time Around, var Stephen Stills arbeidslaus den sommaren. Han og Crosby møtte kvarandre og spelte litt uformelt i lag. Eit av resultata etter eit møte på seglbåten til Crosby i Florida var songen «Wooden Ships», som vart laga i lag med ein annan gjest, Paul Kantner frå Jefferson Airplane.
Graham Nash møtte Crosby då The Byrds vitja Storbritannia i 1966, og då The Hollies turnerte i California i 1968, møttest dei igjen. På ein fest i juli 1968 hos Cass Elliot spelte Stills og Crosby ein av dei nye songane til Stills, «You Don't Have to Cry». Nash bad Stills og Crosby om å spele songen eit par gonger, før han sjølv song harmonivokal med dei. Vokalen tjukna og dei tre skjønte at dei hadde ein unik vokal samansetning.
Nash var frustert i The Hollies, sidan han hadde laga fleire songar dei ikkje ville spele inn. Han slutta derfor og slo seg saman med Crosby og Stills. Etter ei mislukka prøvespeling for Beatles sitt Apple Records, fekk dei kontrakt hos Atlantic Records av Ahmet Ertegün, som hadde vore tilhengjar av Buffalo Springfield og var skuffa over at dei gav seg. Frå starten av, på grunn av dei forskjellige bandhistoriene, så ønskte ikkje trioen å vere låst til ein gruppestruktur. Dei nytta derfor etternamna sine som namn på gruppa for å sikre sjølvstende og som ein garanti for at bandet ikkje kunne halde fram utan at alle var med. Både The Byrds og The Hollies hadde halde fram då Crosby og Nash slutta i sine respektive band. Platekontrakten deira med Atlantic synte dette, og gav CSN ein unik fleksibilitet som var uhøyrt for eit band som ikkje hadde noko å vise til enno. Trioen tilsette òg eit unikt leiarskap i Elliot Roberts og David Geffen, som hadde hjelpt dei inn i Atlantic og gjeve dei makt i industrien. Roberts gjorde sitt for at bandet heldt fokus og tok seg av egoa sine, medan Geffen tok seg av avtalane. I følgje Crosby trengde dei ein «shark» (hai) og Geffen var nettopp dette. Roberts og Geffen hadde nøkkelroller i å sikre suksessen til bandet dei første åra.
Då det vart annonsert at bandet var starta, møtte dei problem med dei tidlegare kontraktane sine. Nash var alt signert til Epic Records, den nordamerikanske distributøren til The Hollies, medan Crosby og Stills alt hadde kontrakt med Atlantic. For å løyse dette problemet gjorde Geffen i røynda ein bytehandel med Atlantic om rettane til bandet til Richie Furay, Poco. Furay var då signert til Atlantic som medlem av Buffalo Springfield.
Den første suksessen
Det første albumet til trioen, Crosby, Stills, & Nash, kom ut i mai 1969 og vart ein umiddelbar hit, og gav dei to hitsinglar på Topp 40 i USA. Albumet vart òg mykje spelt på det nye FM radio-formatet. Bortsett frå trommeslagaren Dallas Taylor, spelte Stills dei fleste instrumenta sjølve, noko som gjorde at bandet hadde vanskar med å spele albumet live.
Neil Young vert med i gruppa
Dei heldt på Taylor og ønskte i starten å tilsette ein keyboard-spelar. Stills tok ved eit høve kontakt med Steve Winwood, som alt var oppteken i det nye bandet sitt Blind Faith. Leiaren for Atlantic, Ahmet Ertegün, foreslo den kanadiske visesongaren Neil Young, som Elliot Roberts òg var manager for, som eit opplagt val. Stills og Nash var i starten tilbakehalden. Stills hadde ei historie med Young i Buffalo Springfield og Nash kjende ikkje Young personleg. Men etter fleire møte vart trioen utvida til ein kvartett med Young som fullt medlem. Avtalen gav Young full fridom til å pendle mellom si eiga solokarriere med det nye bandet sitt Crazy Horse og CSNY.
Bandet hadde no ein heilt ny rytmeseksjon med bassist Bruce Palmer, som tidlegare hadde spelt med Young i det kortvarige Mynah Birds (med ein ung Rick James som frontmann) og med både Young og Stills i Buffalo Springfield. Anten på grunn av dei vedvarande personlege problema til Palmer (han hadde ein tendens til å verte arrestert for narkotikamisbruk og sendt tilbake til Canada) eller fordi det var Stills, Young og Palmer som tok seg av alle instrumenta, og at dei dermed såg ut som og høyrdest ut som Buffalo Springfield der Crosby og Nash ikkje gjorde anna enn korvokal, så vart Palmer tvungen ut av bandet. Rick James anbefalte den då 19 år gamle Motown-bassist Greg Reeves som erstatning.
Med Young ombord la bandet ut på turne sein sommaren 1969 til januar 1970. Den første konserten deira vart halde 17. august 1969 i Auditorium Theater i Chicago med Joni Mitchell som oppvarming. Dei nemnte at dei skulle til ein stad kalla Woodstock dagen etter, men at dei ikkje visste kvar det var. Dagen etter spelte dei på Woodstockfestivalen og opna konserten med «Dette er berre den andre konserten me speler i lag. Me er dritredd». Dei opna med «Suite: Judy Blue Eyes» før dei la ut på ein harmonirik versjon av Beatles sin «Blackbird». Konserten vart ein elddåp. CSNY spelte seinare inn Joni Mitchell sin song Woodstock, som var til minne om festivalen, og fekk ein hit med denne. CSNY spelte òg på den tragiske Altamont-konserten.
Det var store forventningar til det nye albumet til kvartetten, Déjà Vu. Det kom ut i mars 1970 til nidkjær entusiasme. Det toppa listene og gav bandet tre hitsinglar. Déjà Vu var òg det første albumet som Atlantic Records gav ut på «superstjerne»-serien sin, ein etikett som vart skapt for dei mest høgprofilerte artistane. Dei påfølgjande soloalbuma til Crosby, Stills og Nash vart òg gjeven ut i same serie.
Greg Reeves starta å oppføre seg urekneleg og vart erstatta i april 1970 av Fuzzy Samuels.
Young og Crosby var i eit hus nær San Francisco då dei fekk melding om Kent State-massakren. Dette inspirerte Young til å skrive den klassiske protestsongen hans, «Ohio», som vart raskt spelt inn og gjeven ut av bandet ei veke seinare. Dette gav dei nok ein Topp 20-hit.
Det vaklande partnarskapet til bandet vart sett på prøve av suksessen til bandet og bandet gav seg då turneen sommaren 1970 enda. Konsertopptak frå denne turneen vart nok ein hit, det doble konsertalbumet Four Way Street som kom ut i 1971. Gruppa fekk aldri tilbake drivkrafta dei hadde desse første åra, sidan det gjekk år mellom kvar gong dei gjorde noko nytt.
Nye samansetningar
Mellom september 1970 og mai 1971, gav kvar av medlemmene ut høgt profilerte solalbum (Crosby If I Could Only Remember My Name, Stills Stephen Stills, Nash Songs for Beginners og Young After the Gold Rush). All fire nådde Topp 15 på albumlista, og Stills sitt gjekk heilt til 3. plass. Stills gav i 1971 ut albumet Stephen Stills 2, som òg nådde topp ti. Crosby og Nash la ut på ein suksessrik akustisk turne, der dei berre hadde med seg piano og gitar. I 1998 kom det ut ein dokumentar frå denne turneen kalla Another Stoney Evening. For ei stund såg det ut til at verken bandet eller medlemmene kunne mislukkast i noko dei føretok seg.
Sjølv om det ikkje var offisielle CSN- eller CSNY-prosjekt i løpet av året, var 1972 eit fruktbart år for alle medlemmene og soloarbeidet deira. Young vart superstjerne med Harvest og singelen «Heart of Gold». Stills slo seg saman med det tidlegare Byrd-medlemmet Chris Hillman og danna countrybandet Manassas, som gav ut eit dobbeltalbum. I lag med dei tre CSN-platene vart albumet Manassas det sjette albumet Stills fekk på Topp 10 på rad. Nash skreiv i lag med Young singelen «War Song». Nash og Crosby slo seg saman og følte nok av den same entusiasmen dei hadde følt i starten av CSN, før kranglinga byrja. Dette førte til det første albumet deira som duo, Graham Nash David Crosby, som nådde fjerdeplassen på albumlista.
Bandmedlemmene gjorde det ikkje like bra dei neste åra. Young la ut på ein soloturne som var kjend for den mørke stemninga og den eksentriske oppførselen hans. Crosby vart gjenforeint med The Byrds for eit siste album, Byrds. Nash gav ut sitt andre soloalbum og Stills gav ut eit nytt Manassas-album. Ingen av desse selde særleg bra.
I juni og juli dette året møttest Crosby, Stills, Nash og Young på ranchen til Young og i platestudio på Hawaii. Dei planla eit nytt album kalla Human Highway, men kranglinga frå 1970 heldt fram og bandet var snart spreidd igjen.
Ustø forsoning
Sjølv om bandet ville ha pressa til å tru at kranglinga dei i mellom høyrde fortida til, hadde dei ei valdsam framferd under turneen. Stills utvida stadig garderoben sin med nye fotballtrøyer og byrja å insinuere at han var ein hemmeleg CIA-agent. Følgjet til Crosby inkluderte to kjærastar som stadig krangla, og som medverka til spanininga i gruppa. Gjennom turneen isolerte Young seg frå resten av gruppa og reiste i ein RV med sonen sin og følgjet, og likte visstnok ikkje at songane hans utgjorde det meste av dei nye songane til gruppa. Eit forsøk på å gje ut eit nytt CSNY-album vart skrinlagt. Selskapet gav i staden ut samleplata So Far. Nash meinte at å gje ut eit samlealbum basert på berre to album og ein singel var absurd, men albumet toppa likevel listene. Songar som vart spelte på 1974-turneen inneheldt songar frå mellom anna Stills, Zuma, American Stars 'n Bars, Long May You Run, Comes a Time, Hawks & Doves, Wind on the Water og Whistling Down the Wire.
Bandet nådde eit dødpunkt og Crosby og Nash valde å slå seg saman igjen, og skapte duoen Crosby & Nash, som ofte turnerte i lag. Dei signerte ein platekontrakt med ABC Records og gav ut to studioalbum, Wind On The Water i 1975 og Whistling Down the Wire i 1976. Dei heldt fram med støttebandet kalla The Section frå den første plata deira. Desse spelte for mange andre artistar i 70-åra, som Carole King, James Taylor og Jackson Browne, i tillegg til konsertalbumet til CN, kalla Crosby-Nash Live frå 1977. Crosby og Nash medverka òg på mange andre artistar sine plater, som Taylor sin «Mexico» og Joni Mitchell sin «Free Man In Paris».
Stills og Young gjekk attende til sine eigne karrierer, og Young steig stadig i gradene mot slutten av 70-åra og vidare framover. Stills og Young slo seg saman for ein turn og eit album tileigna The Stills-Young Band. Albumet Long May You Run kom ut i 1976. Ein gong på våren 1976 såg det ut til at dette albumet kom til å verte eit nytt CSNY-album, men då Crosby og Nash måtte reise attende til Los Angeles for å gjere ferdig Whistling Down the Wire, fjerna Stills og Young vokalen deira frå masterteipen. Dei gamle spaningane mellom Stills og Young, som gjekk tilbake til dagane i Buffalo Springfield, kom igjen til syne då Stills heller ville nytte profesjonelle studiomusikarar i staden for Young sitt Crazy Horse. Etter konserten den 18. juli 1976 svinga turnebussen til Young ein annan retning. Stills venta på dei før konserten den 20. juli og fekk eit telegram som sa: ''Kjære Stephen, det er rart korleis noko som startar spontant, òg sluttar slik. Et ein fersken. Neil.'' Managementet til Young hevda at legen hans hadde gjeve han ordre om å kvile og kome seg att etter ein halsinfeksjon. Stills var kontraktbunden til å gjere turneen ferdig, medan Young avtalte møter med Crazy Horse seinare på året.
Narkotikabruken og det øydelagde ekteskapet til Stills sendte han ut i fritt fall. Crosby og Nash var òg i tilbakegang, sjølv om albumet deira Wind On The Water var det einaste albumet i kvartetten som gjorde det noko lunne mellom 1973 og 1976. Stills møtte paret på ein av konsertane deira i Los Angeles og ønskte å halde fram som trio.
Tilbake til CSN
Ironisk nok valde hippiesymbola rå Woodstock-generasjonen år null for punk, 1977, til å gje ut CSN. Albumet inneheldt solide songar frå alle medlemmene, den kjende vokalen deira, moderne produksjon, og dei fekk ein hitsingel med Nash sin «Just a Song Before I Go». Albumet gjekk nesten til topps på albumlista, berre bak Fleetwood Mac sitt Rumours. CSN passa godt inn i den kommersielle stilen som regjerte på den tida, samstundes med at Young kom med ein reaksjon på punken med Rust-turneen og albuma. Dette viste kor langt dei to leirane var frå kvarandre. Trioen kom saman for ein turne, etter ein femårsperiode med eit soloalbum kvar for Stills og Nash, og dei nådde nok ein gong Topp 10 med Daylight Again i 1982. Crosby var kraftig avhengig av kokain, noko som gjorde deltakinga hans problematisk. Nash spelte inn Earth & Sky i 1980, og dette var meint som eit nytt Crosby-Nash-prosjekt, men Crosby var ikkje i stand til å bidra med noko som helst. Daylight Again skulle opphavleg berre gjevast ut av Stills og Nash aleine, men plateselskapet nekta å gje det ut før Crosby var med i bandet igjen. Crosby vart med dei to partnarane på «Delta» og albumet inneheldt to hittar, Nash sin «Wasted on the Way» og Stills sin «Southern Cross». Den sistnemnde kom i lag med ein populær musikkvideo for det nye MTV. Bandet var derimot no avhengig av låtskrivarar og songarar utanfrå for å forsterke songane sine, og dei var derfor ikkje den krafta dei hadde vore dei siste ti åra. Trioen heldt fram å turnere, men Crosby vart til slutt arrestert og sett i fengsel for å ha hatt på seg narkotika og våpen i mai 1982. Dei spelte inn ein potensiell tittelsong for filmen WarGames som aldri vart nytta, og bandet gav så raskt songen ut som singel og samla saman konsertinnspelingar av to studiospor for albumet Allies. Albumet gav dei den lågaste plasseringa på listene nokon sinne. Crosby fekk to år i fengsel, men dommen vart gjort om, før han vart arrestert fleire gonger og han gav seg til slutt over til styresmaktene i desember 1985. Han var åtte månader i fengsel, medan Nash og Stills gav ut fleire soloalbum på midten av 1980-åra.
CSN spelte inn to studioalbum til i 1990-åra, Live It Up og After the Storm, men begge selde dårleg og vart stort sett ignorert. I 1991 kom ein omfattande plateboks, kalla CSN. Denne bestod av fire plater med høgdepunkt og spor frå forskjellige soloprosjekt. Roberts, som framleis var manager for Neil Young, fjerna dei fleste av Young sine songar frå boksen, og berre sju CSNY-songar vart til slutt gjeven ut.
After the Storm nådde bere så vidt Topp 100 og seint i 90-åra var CSN utan platekontrakt. Dei starta då å finansiere sine eigne innspelingar og i 1999 vart Neil Young invitert med på eit par spor. Young vart imponert over korleis dei hadde teke seg saman, og ønskte å medverke meir. Albumet vart dermed eit CSNY-prosjekt og kom ut som Looking Forward på plateselskapet til Young, Reprise Records. Dette albumet vart teken betre imot enn dei førre tre albuma, og dei la ut på CSNY2K-turneen i 2000 og CSNY Tour of America i 2002.
CSN vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1997; CSNY er det einaste bandet der alle medlemmene er innlemma i æresgalleriet to gonger. Crosby vart innlemma i lag med The Byrds (1991) og Stills som medlem av Buffalo Springfield (1997). I 2010 vart Nash innlemma som medlem av The Hollies. Young har vorte innlemma for soloarbeidet sitt (1995) og som medlem av Buffalo Springfield (1997), men ikkje med CSN.
I 2006 la Crosby, Stills, Nash og Young ut på Freedom of Speech-turneen til støtte for Young-albumet Living with War. Den lange setlista omfatta det meste av det nye Young-albumet, men òg songar frå Stills-albumet Man Alive! og nyare songar frå Crosby og Nash.
Den populære songen «Teach Your Children» vart framført av Crosby, Stills og Nash på The Colbert Report den 30. juli 2008 med Stephen Colbert som fjerdeharmonistemme utkledd som Neil Young.
I 2009 gav Crosby, Stills & Nash ut Demos, eit album som bestod av demoinnspelingar av dei populære songane deira, samt nokre av solosongane.
Hokksund flyplass
Hokksund flyplass er ei lufthamn som ligg sør for Hokksund i Øvre Eiker kommune i Viken.
Töre
Töre er ein svensk tettstad i Kalix kommun i Norrbottens län i landskapet Norrbotten. I år 2005 hadde tettstaden 1146 innbyggjarar. Töre ligg langs E4 ca. 25 kilometer vest for Kalix. Det er det største tettstaden i kommunen etter Kalix.
Philippe Troussier
Philippe Troussier er ein fransk fotballspelar og -trenar.
Hamrinfjella
Hamrinfjella (arabisk جبل حمرين Jabāl Hamrīn, kurdisk Çiyayê Hemrîn eller Çiyayên Hemrîn) er ein liten fjellrygg nordaust i Irak. Fjella utgjer den vestlegaste ryggen i Zagrosfjella, og strekkjer seg frå Diyala-provinsen ved grensa til Iran, nordvest for Tigris, og kryssar nordlege Salah ad Din-provinsen og den sørlege Kirkuk-provinsen.
I antikken var fjella ein del av grensa mellom Babylonia i sør and Assyria i nord. I dag utgjer fjella ei språkgrense mellom det stort sett arabisktalande Irak og det kurdisktalande Irak.
Bayt Jurayd
Bayt Jurayd er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Mount Hawkes
Mount Hawkes er eit fjell på 1975 moh langs Washington Escarpment, som står ved austsida av Jones Valley i Neptune Range i Pensacolafjella i Antarktis. Det vart oppdaga og fotografert den 13. januar 1956 under U.S. Navy sin transkontinentale flytur under Operasjon Deep Freeze I frå McMurdo Sound til Weddellhavet og attende. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser William M. Hawkes sin var andrepilot på flyturen. Hawkes Heights er òg kalla opp etter Hawkes.
Skeise-VM 1987 for menn
Verdsmeisterskapen på skeiser 1987 for menn vart avvikla i Heerenveen i Nederland helga 14. og 15. februar. 35 utøvarar frå 18 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg.
Nikolaj Guljajev frå Sovjetunionen vart verdsmeister på ny verdsrekord i full firkamp. Landsmannen Oleg Bozjev enda på andreplassen for tredje året i rad, hårfint føre Michael Hadschieff frå Austerrike. Om laurdagen gjekk Bae Ki-tae frå Sør-Korea kjappaste 500-meteren, før nederlendaren Leo Visser sette verdsrekord med 6.47,0 på 5000 m. Sundagen flytte Guljajev verdsrekorden på 1500 m til 1.52,70, sameleis forbetra norske Geir Karlstad verdsrekorden på 10 000 meter til 14.03,9.
Skeise-VM 1987
Dato: 14./15. februar 1987
<br style="clear:both;" />
Militærøvinga Zapad-81
Militærøvinga Zapad-81 (russisk Запад-81, 'Vest-81') var den største militærøvinga som nokon gong var gjennomført av Sovjetunionen. Øvinga byrja den 4. september 1981, varte i 8 dagar i området kring Austersjøen, inkluderte alle forsvarsgreiner i Sovjetunionen med over 100 000 soldatar og jamvel mellomdistansemissil av typen RT-21M.
Russian Woman
«Russian Woman» (russisk tittel «Русская женщина», transkripsjon Russkaja zjensjtsjina, 'russisk kvinne') er ein song frå 2021 som vert framført av den russisk-tadsjikiske musikaren Manizja. Han vart spelt offentleg fyrste gong 8. mars 2021 og utgjeven 19. mars same år. Songen er det russiske bidraget til Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland.
Mount Hobbs
Mount Hobbs er eit fjell, 1135 moh, og det høgaste punktet i Williams Hills i Neptune Range i Pensacolafjella i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter fenrik James W. Hobbs i U.S. Navy, som overvintra ved Ellsworth-basen i 1958.
MS «Gamle Oksøy»
«Gamle Oksøy» er eit tidlegare forsyningsskip i Kystverket. Fartøyet er no verna og eigd av Lindesnes Fyrmuseum. Under tenesta i Kystverket var namnet «Oksøy». Då det i 1997 vart gitt som gåve til Bredalsholmen Dokk og Fartøyvernsenter frå Fiskeridepartementet, vart namnet «Gamle Oksøy». Skipet ligg framleis til dagleg ved Bredalsholmen, men har siden 2014 vore eigd av Lindesnes Fyrmuseum.
«Oksøy» vart bygd hjå Brdr. Lothe i Haugesund, for Kystverket, i 1962. «Oksøy» vart brukt til å transportere av parafin og gass til fyrlykter, og var registret som tankskip. Etter kvart som fyrlyktene vart ombygde til solcelle- og batteridrift, vart det mindre bruk for tankskipet. Det vart teke ut av drift i 1996.
Fort Point på Greenwichøya
Fort Point er eit kjenneleg, klipperikt nes kring 85 moh på søraustkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Namnet er skildrande og erstatta det tidlegare 'Castle Rock'.
Russian Woman
Om songen
Songen var eitt av tre bidrag som deltok i den russiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2021. Finalen vart arrangert av den russiske kringkastaren Pervyj kanal og vart sendt direkte måndag 8. mars 2021. I finalen framførte Manizja songen med sin russiske tittel og fekk flest røyster av sjåarane med 39,7 prosent. Som vinnar av den nasjonale finalen vart «Russian Woman» det russiske bidraget til Eurovision Song Contest 2021.
Songen er skriven av Manizja sjølv, med produksjonshjelp frå dei to israelske låtskrivarane Ori Avni og Ori Kaplan. Songen vart fyrste gong framført under den nasjonale finalen som vart sendt same dag som den internasjonale kvinnedagen. Manizja skreiv songen under ein turné nøyaktig eit år tidlegare.
Bayt Kahin
Bayt Kahin er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Kishor
Kishor (, tyder Handtein) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg i Nedre Galilea nær Karmiel, og høyrer til Misgav regionale kommune.
Russian Woman
Om songen
Manizja seier «Russian Woman» handlar om transformasjonen av sjølvmedvitet til kvinner i Russland dei siste par hundreåra: «Ei russisk kvinne har gjort ei utruleg ferd frå bondehytte til røysterett, frå fabrikkar til romskip. Ho har aldri vore redd for å stå imot stereotypiar eller å ta ansvar».
The Midnight Gospel
The Midnight Gospel vart utgjeve på Netflix den 20. april 2020.
Russian Woman
Kritikk rundt bidraget
Etter sigeren i den russiske finalen vart både songen og Manizja møtt med kritikk frå enkelte hald i Russland. Blant anna vart tadsjikisk-fødde Manizja skulda for å ikkje vere russisk nok. Ho fekk samtidig kritikk for å syngje på russisk, noko som vart sett på for å redusere vinnarsjansane til Russland i Eurovision Song Contest. Ho fekk sterk støtte frå ei rekkje kjende russiske kjendisar og songarar, og ho valde sjølv å møte kritikken ved å leggje ut ein sarkastisk video på sosiale medium.
Delar av den konservative russiske pressa meinte songen «krenkjer verdigheita til russiske kvinner og bryt nasjonal harmoni». Fleire politikarar og artistar tok òg til orde for at bidraget og artisten burde bytast ut med ein annan; blant anna vart Manizja skuldgjeven for å støtte «anti-russiske» verdiar gjennom å promotere rettane til kvinner og støtte LHBT-samfunnet. Etter press frå det konservative tidsskriftet Veteranskije Vesti vart Etterforskningskomiteen i Russland kopla inn i saka for å undersøkje teksta i «Russian Woman». Komiteen kom fram til at teksta ikkje inneheldt nokon «ulovlege fråsegner».
Kishor
Landsbyen vart grunnlagd i 1980, og var den første kibbutzen for personar med spesielle behov.
Kilsyth
Kilsyth (skotsk-gælisk Cill Saidhe) er ein by i regionen North Lanarkshire i Skottland. Han har kring 10 000 innbyggjarar. Kilsyth ligg i det tett folkesette Central Belt mellom Glasgow og Stirling.
Bellshill
Bellshill  er ein by i regionen North Lanarkshire i Skottland. Han har kring 30 000 innbyggjarar og ligg kring tre kilometer nord for Motherwell. Sidan 1996 har han vore ein del av Stor-Glasgow.
Bank- og pengesystem i Danmark-Noreg på 1700-talet
Bank- og pengesystem i Danmark-Noreg i perioden 1737-1814.
Bellshill
Dei tidlegaste funna av busetjingar ligg ved ein landsby som heitar Belmill og vart nedskriven på eit kart av den skotske kartografen Timothy Pont i 1654. Landsbyen bestod av ei rekkje bustader for steinbrotsarbeidarar og var ått av ein Mr. Bell, som òg åtte steinbrotet sør for Belmill. Etter at steinbrotet vart nedlagt forsvann landsbyen og ny busetjing vart opparbeidt ved Crossgates, som låg like ved. Rundt 1810 tok denne busetjinga namnet Bellshill, som fortsette å vekse og dermed slukte tettstader i nærleiken som Black Moss og Sykehead.
Bank- og pengesystem i Danmark-Noreg på 1700-talet
Etablering av papirpengar
Ved etableringa av Kurantbanken i 1737 starta Danmark-Noreg ein overgang til eit papirpengesystem. Systemet bygde på prinsippet om fraksjonsreserve der eigaren av ein pengesetel i papir hadde rett til å veksle denne inn i sølv. Pengemengden var regulert ved at banken ikkje kunne skrive ut fleire setlar enn det den vedtatte fraksjonen av sølvbasen tillét. Dette står i motsetning til eit moderne fiat-system der banken i prinsippet kan skrive ut uendeleg med pengesetlar. Kurantbanken hadde ein sterk tilknyting till kongen, men vart sett opp som ein privat eigd bank. Årsaka til at den var sett opp som ein privat bank kan ha vore å hindre pengepolitisk kaos basert på erfaringane med Baque Royale i Frankrike 20 år tidlegare.
Krigsfinansiering
Pengesystemet utvikla seg i retning av eit fiat-system i 1756 då Danmark-Noreg trengte finansiering i forbinding med sjuårskrigen. Sjølv om Danmark-Noreg ikkje deltok i denne krigen hadde likevel den danske kongen store utgifter i forbinding med militær mobilisering langs den danske grensa i sør. Den danske kongen gjennomførte to viktige reformer som gjorde Kurantbanken i stand til å gi kongen låna han trengde. Retten til å veksle inn pengane i sølv vart oppheva samstundes som papirpengane vart gjort til tvungent betalingsmiddel. . Kongen kunne då finansiere den militære mobiliseringa gjennom ein indirekte ex-post (frå latin og tyder «etter faktum») skatt i pengesystemet.
Bellshill
Rundt 1850 vart det funne store kol– og jarnførekomstar i nærleiken noko som gjorde at fleire gruver/brot vart opna. Dette gjorde igjen at byen voks kraftig, og fleire innvandrarar vart freista til byen, spesielt frå Litauen. Det vart òg bygd fleire jernbanestasjonar i området, inkludert Mossend, Fallside og Bell Cross.
Rundt 1870 vart Bellshill hardt råka av infeksjonssjukdomar. I 1917 byrja sjukehuset å spesialisere seg til eit morskapssjukehus, som det første i Lanarkshireområdet, med nye morsskapsfløyer som vart opna i 1958 og 1962. Dette sjukehuset vart fødestad for ei rekkje prominente personar, som politikaren Robin Cook, fotballspelaren Ally McCoist og songaren Sheena Easton. Dette sjukehuset vart stengt i 2001 og riven i 2003 for å gjere plass til nye bustadprosjekt.
Bank- og pengesystem i Danmark-Noreg på 1700-talet
Norsk misnøye med pengesystemet
Eit moderne pengesystem er prega av fråvær av arbitrasje gjennom mekanismar som algoritmedrevne høg-frekvens-handlar. På 1700-talet kunne derimot pengane ofte ha ein lokal forhandlingsverdi som innebar at ulike geografiske marknadar hadde ulike oppfatningar om kor mykje pengane var verdt. Det fanst til og med ulike oppfatningar av kor mange ort og skilling ein riksdalar inneheldt. Fordelane med eit uniformt pengesystem må derfor truleg ha vore langt mindre enn i dag.
Den norske handelsstanden hadde nære forbindingar til Storbritannia gjennom trelasteksport og observerte alternative pengesystem basert på fri banketabliering samstundes som den norske handelsstanden følte seg forfordelt i forhold til København i tildelinga av kreditt. Dermed oppstod krav om eigen bank i Christiania som også innebar krav om eigen lokal valuta. I 1776 skriv trelastpatriarken Bernt Anker i tidsskriftet Hermoder.
Russian Woman
Eurovision Song Contest
Russland er trekt til å deltake i den fyrste semifinalen av Eurovision Song Contest i Rotterdam Ahoy i Nederland tysdag 18. mai.
Bank- og pengesystem i Danmark-Noreg på 1700-talet
Norsk misnøye med pengesystemet
"«Hvorfor skal […] ej hvert vigtigt exporterende Stæd i Staten have et forholdsmessig Penge-Institut? Ja hvorfor maa der ikke være private Bankierere ligesom i England»"
Russian Woman
Eurovision Song Contest
I Eurovision Song Contest har songen den engelske tittelen «Russian Woman» og vert framført på både russisk og engelsk. Songen vart justert noko føre tevlinga, og den nye versjonen vart utgjeven for sal og strømming 19. mars.
Bank- og pengesystem i Danmark-Noreg på 1700-talet
Referansar
[1] Austnes, Martin, Utformingen av det nye Norges bank- og pengevesen, P.hd UIO 2014, side 64
[2] Austnes, Martin, Utformingen av det nye Norges bank- og pengevesen, P.hd UIO 2014, side 65
[3] Austnes, Martin, Utformingen av det nye Norges bank- og pengevesen, P.hd UIO 2014, side 64
Arild Hellesøy
Arild Hellesøy er prost i den norske kyrkja. Han var prost i Indre Finnmark prosti 2002-2008 og leiar for samisk salmebokutvalg fram til utgjevinga av Salbmagirji II i 2005. Utnemnd til prost i Hardanger og Voss prosti i 2008.
Paul Young
Sidan seint i 1990-åra har Young gjeve ut lite, men har halde fram å turnere rundt om i verda.
Alberto Zaccheroni
Alberto Zaccheroni er ein italiensk fotballspelar og -trenar.
Eugène Fromentin
Eugène Samuel Auguste Fromentin var ein fransk forfattar og målar.
Alexander Archipenko
Alexander Archipenko var ein ukrainsk-amerikansk skulptør og grafisk kunstnar.
Eugène Fromentin
Liv og gjerning
Fromentin vart fødd i La Rochelle, der far hans var dokter. Etter skuletida i heimbyen reiste han til Paris for å studere jus. Han fullførte studiane, men tok ikkje opp yrket. I staden byrja han å måle. Han studerte då nokre år hos landskapsmålaren Louis Cabat.
Alexander Archipenko
Liv og gjerning
Archipenko var fødd i Kiev i Ukraina, den gongen i Tsar-Russland. Han byrja måle i den impresjonistiske stilen, og utvikla seg vidare gjennom stilartar som kubismen og konstruktivismen. Han kom i 1908 til Paris, der han slutta seg til krinsen kring Pablo Picasso, og var ein tidleg talsmann for moderne, framfor alt den kubistiske, skulpturen.
På 1920-talet høyrde Archipenko med mellom dei mest radikale og dristige i utviklinga av skulptur. I verk frå denne tida er naturformene knapt til stades. Store utstillingar av verka hans fann stad i Berlin i 1922 og New York i 1924. Samstundes busette han seg i USA. Seinare vende han tilbake til ei meir røyndomsnær oppfatning av former. Dei vanlegaste materiala i skulpturane hans er stein eller metall.
Eugène Fromentin
Liv og gjerning
I 1846 gjorde Fromentin ei reise til Algerie. Med sin kjennskap til landet og folket, vart det ein inngang til kunstlivet. Som ein av dei fyrste laga han bilete med motiv frå Algerie. Hans fyrste store suksess kom då han i 1847 fekk synt verket Gorges de la Chiffa, basert på turen til Algerie, på Paris-salongen.
Alexander Archipenko
Liv og gjerning
I 1937 vart verk av Archipenko tek med på nazistane si utstilling i München av det dei kalla Entartete Kunst.
Eugène Fromentin
Liv og gjerning
Fromentin var ein ivrig deltakar då det franske monarkiet vart styrta i 1848. Same året reiste han tilbake til Algerie, der han vart verande i fire år. I 1850 sende han nye kunstverk frå Algerie til Académie des Beaux-Arts i Paris. Ved tilbakekomsten til Frankrike i 1852 byrja han i tillegg til målinga også å skrive om reisene sine.
Alexander Archipenko
Liv og gjerning
Han døydde i New York.
Eugène Fromentin
Liv og gjerning
Forfattarskapen hans var ikkje like omfattande som målargjerninga. Fromentin skreiv ein einaste roman, Dominique, som gjekk som magasin-føljetong i 1862, før han året etter kom i bok. Elles skreiv han fleire verk om reisene sine i Nord-Afrika. Han skreiv også ein grundig kunsthistorisk studie om dei nederlandske og flamske 1600-talsmålarane, Les maîtres d’autrefois (1876), basert på ei reise i Belgia og Nederland i 1875.
Han vart i samtida mykje beundra for måleria sine, forma i ein stil som viser påverknad frå den eldre landsmannen Eugène Delacroix. Fromentin sine bilete er karakterisert av ein slåande komposisjon, framifrå handlag og ein briljant fargebruk.
Han døydde brått ved La Rochelle i 1876, knapt 56 år gammal.
Codrington
Codrington er ein by på øya Barbuda, som er ein del av øystaten Antigua og Barbuda. Byen hadde 700 innbyggjarar i 1904 og 1252 innbyggjarar i 1991.
Byen blei grunnlagd av Christopher Codrington og broren hans John i 1685. Dei bygde ein festning i byen, men i 1843 blei han øydelagd av eit jordskjelv. Noko av bygningen er framleis intakt. Codrington var den største og viktigaste busetnaden på Barbuda frå slutten av 1600-talet til våre dagar.
I 1741 fann det stad eit slaveopprør i byen. Opprøret braut ut etter Thomas Beach si dårlege behandling av slavane sine. Slavane rømde frå arbeidet sitt og gjorde skade på eigedommen til Codrington-familien.
I september 2017 blei byen totalt evakuert etter ar øya blei råka av orkanen Irma og rundt 95 % av bygningane der blei øydelagde. Innbyggjarar byrja venda tilbake i otober for å gjenreisa byen.
Bayt Khulaqah
Bayt Khulaqah er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Rafał Brzozowski
Rafał Brzozowski er ein polsk songar, tv-programleiar og tidigere brytar. Han var ein av programleiarane for Junior Eurovision Song Contest 2020 i Warszawa, og han har leia program som The Name of the Tune og den polske versjonen av Lykkehjulet. Brzozowski vart vald ut til å representere Polen i Eurovision Song Contest 2021 med songen «The Ride».
Bakgrunn
Brzozowski starta sin musikalske karriere i 2012, då han deltok i den polske utgåva av The Voice. Kort tid etter slapp han debutsingelen «Tak blisko» (så nært), og han følgde opp med debutalbumet med same namn. I 2014 kom oppfølgjaralbumet Mój czas (min tid). Parallelt med musikkarrieren har han etablert seg som programleiar for underhaldningsprogram på polsk fjernsyn. Han var blant anna programleiar for Junior Eurovision Song Contest 2020, som vart sendt frå Warszawa.
I 2021 vedtok den polske allmennkringkastaren Telewizja Polska at Brzozowski skulle representere landet i Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland. Songen hans «The Ride» kom med i den andre semifinalen torsdag 20. mai.
Dei to største lidenskapane til Brzozowski er idrett og luftfart. Han vann ein bronsemedalje i bryting i den polske akademimeisterskapen. Han er privatflygar og jobbar for å ta flysertifikat i luftakrobatikk.
Torekov
Torekov er ein tettstad i Båstads kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 888 innbyggjarar.
Bayt Katmasar
Bayt Katmasar er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Qandilfjella
Qandilfjella (kurdisk چیای قەندیل, Çiyayên Qendîl) er eit fjellområde i Irakisk Kurdistan nær grensa til Iran. Regionen høyrer til under Zagrosfjella og er vanskeleg å nå med særs kupert terreng. Dei høgaste toppane er på over 3 000 meter over havet.
Området er kjent som ein tilfluktsstad og hovudkvarter for det kurdiske, venstreorienterte Kurdistans arbeiderparti (PKK). Kring 5 000 PKK- og andre væpna geriljafraksjonar kontrollerer området på kring 50 km², som sporadisk har blitt bomba av det tyrkiske luftforsvaret og iransk artilleri i fleire år. Partiet for fritt liv i Kurdistan (PJAK) held òg til i Qandil i lag med PKK, og frå her kan dei infiltrere Iran.
Stortingsrepresentantar 1833-1835
Stortingsrepresentantar 1833-1835 er ei oversikt over representantane til Stortinget 1833-1835. Lista syner alle som vart valde til Stortinget. Totalt var det 95 representantar frå 34 valkrinsar; 64 representantar frå 17 landkrinsar (amt) og 31 representantar frå 17 bykrinsar.
Kirkenes lufthamn, Høybuktmoen
Kirkenes lufthamn, Høybuktmoen (IATA: KKN, ICAO: ENKR) er eigd og driven av Avinor AS. Lufthamna ligg på Høybuktmoen omtrent 10 km frå Kirkenes, i Sør-Varanger kommune i Finnmark fylke.
I 1941 etablerte tyskarane to rullebanar på Høybuktmoen, på 1 000 og 1 200 meter. Desse vart etablert av omsyn til dei tyske åtaka på Sovjetunionen.
Da tyskarane trekte seg attende vart flyplassen øydelagt, men han vart i etterkrigsåra bygd opp att og rullebanane utvida til høvesvis 1 270 og 1 600 meter. I 1963 vart Høybuktmoen lufthamn, saman med Alta lufthamn og Banak lufthamn i Lakselv, innlemma i det nasjonale stamrutenettet.
Den kortaste rullebanen (omtrentleg retning 15/33) er ikkje lenger i drift.
Mount Hook
Mount Hook er eit snødekt fjell frå austsida på Saratoga Table, 9 km søraust for Sorna Bluff i Forrestal Range i Pensacolafjella i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1979 etter løytnant Richard M. Hook i U.S. Navy, som var militærlege ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1969.
Redonda
Redonda er ei øy i Karibia. Ho tilhøyrer øystaten Antigua og Barbuda, og ligg 56 km vest-sørvest for øya Antigua. Øya er ikkje folkesett.
Geografi
Redonda ligg aust i Det karibiske havet og er ein del av Dei små Antillane. Ho er den minste av dei tre øyane som utgjer Antigua og Barbuda. Øya ligg 22 km nordvest av Montserrat, 32 søraust av Nevis og 56 km vest-sørvest av Antigua.