cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Learning to Fly av Tom Petty
«Learning To Fly» er ein song av Tom Petty and the Heartbreakers. Han vart skriven i 1991 av Tom Petty og Jeff Lynne for albumet Into the Great Wide Open. Heile songen er basert på fire enkle akkordar (F, C, a-moll og G). Songen vart ein liten hit for Petty.
Singellister
«Learning to Fly» vart gjeven ut som den første singelen frå Into the Great Wide Open og nådde 28. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100. Han vart òg den mest suksessrike singelen hans på Billboard Album Rock Tracks-lista, og nådde toppen av lista, der han låg i seks veker. «Learning to Fly» gjekk først inn på lista i Storbritannia, der han nådde 46. plassen.
Andre versjonar
Bonnie Tyler gav ut «Learning To Fly» som singel i 2003 frå albumet Heart Strings. Singelen selde dårleg. Lady Antebellum spelte songen i 2010 for den digitale EPen «iTunes Session».
CSN av Crosby, Stills & Nash
Innhald
I tida mellom turneen deira våren og sommaren 1970 for å marknadsføre Déjà Vu og dette albumet, hadde Crosby, Stills og Nash berre fullført eit prosjekt i lag, ein turné i lag med Neil Young i 1974. David Crosby og Graham Nash hadde spelt inn tre album som duo, og Crosby hadde gjeve ut eit soloalbum (i tillegg til eit album med The Byrds) og Nash hadde gjeve ut to album. Stephen Stills hadde gjeve ut fire soloalbum og drive sitt eige band, Manassas, som gav ut to album. I tillegg hadde han turnert og gjeve ut eit album med Neil Young, som i seg sjølv nesten vart eit CSNY-prosjekt.
CSN bestod av originale songar av alle tre medlemmane og det var siste gongen på 17 år at bandet skreiv songar og song all vokal sjølv, utanom større hjelp frå utsida.
Mange av songane til Stills omhandla ekteskapsproblema hans og «Dark Star» nytta latinamerikanske rytmar han hadde brukt heilt attande til Buffalo Springfield-tida. Crosby fortsette med songar om eksistensielle tema, slik han ofte hadde gjort før, og Nash kom med både den radiovenlege, akustiske balladen «Just a Song Before I Go» og eit utførleg stykke som prøvde å gjenskape ei LSD-oppleving han hadde hatt i Winchesterkatedralen med «Cathedral».
Roaring forties
Roaring forties («dei brølande vestavindane») er havområdet på den sørlege halvkula 40. og 50. breiddegrad. Her bles det sterk og stabil vind frå vestleg kant sidan det er få landmassar som stoggar luftstraumen, slik ein har på same breiddegrader på den nordlege halvkula.
Området er kalla opp av sjøfolk i seglskutetida og var til stor hjelp for handelsskip som segla frå Europa til Austindia eller Australia, og i moderne bruk vert område nytta av seglarar som seglar verda rundt. Plasseringa av Roaring forties er ikkje stabilt og flyttar seg nord og sør med årstidene.
Masirah
Masirah eller Mazeira (arabisk مصيرة) er ei øy utafor austkysten av Oman. Ho er 95 km lang frå nord til sør og mellom 12 og 14 km brei, med eit areal på 649 km², og kring 12 000 innbyggjarar fordelt på 12 landsbyar. Dei fleste landsbyane ligg nord på øya. Administrativt utgjer øya ein av elleve provinsar (arabisk ولاية, wilaya) i Ash Sharqiyah Sør guvernement. Den største landsbyen er Ras-Hilf, som ligg nord på øya. Her ligg ein flybase for det omanske luftforsvaret og ein fiskefabrikk. Tidlegare hadde BBC ein reléstasjon for radiosendarar der. Det indre av øya er stort sett ørkenområde. Ein kan berre kome til øya med bilferje eller med fly frå luftforsvaret.
Hovudnæringane er fiske og tradisjonell tekstilproduksjon. Tidlegare var òg båtbygging ei viktig næring.
Landskap
Terrenget på øya er kupert og kystlinja ujamn, og det er mange båtar som har forlist på strendene på øya, der det ligg fleire godt bevarte dhow-båtar. Natt til 21. september 1835 gjekk USS «Peacock» på eit korallrev ved øya. Området rundt øya er dekt av grunner av sand og stein, og det går sterke straumar gjennom området. Om sommaren er det normalt ein jamn, sterk vind som er ideell for kite-surfarar og brettseglarar. EIn få store bølgjer på vindsida av øya, som òg er attraktive for surfarar.
Den 5–6. juni 2007 måtte 7000 innbyggjarar på øya evakuere då høge stormbølgjer frå syklonen Gonu råka av området som den kraftigaste på 60 år.
Geografi
Øya ligg kring 19 km utafor austsida av Barr al Hikman og er generelt kupert, særleg på austsida. Åsane langs austsida av øya er skild frå kysten av ei smal sandslette. Åsane strekkjer seg nesten langs med heile øya. Eit bratt platå står i midten av rekkja på nordaustsida av øya. Langs vestsida av øya er det nokre få låge åsar, skilde frå fjella i aust av ei stor sandslette.
Jabal Madrub, er eit 256 meter høgt fjell, som står kring 13 km sør for nordenden av øya. Ras Abu Rasas er det sørlegaste neset på Al Masirah, og er lågt og klippete. Jabal Suwayr (Jabal al Hilm) er ei høg, kjegelforma ås med ei høgd på 153, meter kring 3 km nordaust for Ras Abu Rasas. Ras Kaydah, er eit lite og kring 20 meter høgt nes. Det ligg fleire holmar 600 meter aust og 4 km nord for Ras Kayda.
Klima
Øya har eit varmt ørkenklima (Köppen si klimaklassifisering BWh) med varme somrar og vintrar. Her kjem lite nedbør og det som kjem fell som regel frå februar til april, i tillegg til den korte monsuntida frå juni til august.
Turisme
Masirah har i nyare tid opna for turisme. Ein kan berre kome seg til øya med ferja, som går seks gonger om dagen frå Shannah. Det finst eitt hotell og ein camping på øya. Staden er særleg populær blant kite-surfarar.
Andrew Loog Oldham
Andrew Loog Oldham er ein engelsk plateprodusent, impresario og forfattar. Han var manager for The Rolling Stones i 1960-åra og var kjend for ein prangande stil inspirert av Phil Spector.
Vaughan Williams Memorial Library
Vaughan Williams Memorial Library (VWML) er eit bibliotek og arkiv for English Folk Dance and Song Society (EFDSS). Det ligg i hovudkvarteret til dette laget London, Cecil Sharp House. Biblioteket omfattar bøker, tidsskrift, audio-visuelt materiell, fotografi og lydopptak, i tillegg til manuskript, feltnotat, transkripsjonar og anna frå fleire samlarar av musikk- og dansetradisjonar på Dei britiske øyane. Biblioteket har namn etter Ralph Vaughan Williams, komponisten og samlaren som ei tid var leiar for EFDSS.
Masirah
Militærbase
Britane bygde ein militærbase på Masirah i 1930-åra. Han bestod av ein liten steinbygning og eit drivstofflager for flygebåtar midt på vestsida av øya.
Andrew Loog Oldham
Han vart pressesekretær for britiske og amerikanske rock and roll-songarar, samt produsenten Joe Meek, og gjorde noko PR for Brian Epstein, som prøvde å få fram the Beatles. Han fekk så tips av ein kollega om å undersøke eit ungt R&B band som heitte The Rolling Stones og i lag med kompanjongen Eric Easton tok han over styringa av bandet Giorgio Gomelsky. Bandet fekk platekontrakt med Decca.
Bozcaada
Bozcaada, tidlegare oftast Ténedos (gresk Τένεδος), er ei lita øy i Egearhavet og utgjer distriktet Bozcaada i Çanakkale i Tyrkia. I 2010 hadde Bozcaada 2354 innbyggjarar. Hovudnæringa er turisme, vinproduksjon og fiske. Øya er kjend for druene sine, vinen og raude valmuar.
Norio Yoshimizu
er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Vaughan Williams Memorial Library
Biblioteket byrja som Cecil Sharp Library, ettersom størstedelen av samlinga var dqanna av hans bøker. Etterkvart blei det lagt til annan litteratur, lydopptak og manuskript frå andre folkloristar og samlarar som Lucy Broadwood, Janet Blunt, Anne Gilchrist, George Butterworth, Hammond-brørne og George Gardiner. Det omfattar også dokument og notatbøker etter Sabine Baring-Gould, Ralph Vaughan Williams, Alfred Williams og James Madison Carpenter; og feltopptaka til Percy Grainger, Mike Yates og BBC Folk Music Archive.
Andrew Loog Oldham
Oldham hjelpte bandet å få eigarskap over sine eigne masterlydband, som Oldham så leigde til Decca. Han trefte på John Lennon og Paul McCartney, som gav han «I Wanna Be Your Man», som vart ein hit for the Stones. Han tvinga the Stones til å starte å skrive sine eigne låtar og han ordna den lurvete, slemme stilen for bandet som eit stykke for The Beatles. Mellom anna kom han opp med slagordet «Would you let your daughter marry a Rolling Stone?» («Ville du lete dottera di gifte seg med ein Rolling Stone»)".
Oldham oppdagde òg Marianne Faithfull på ein fest og gav ho songen «As Tears Go By» av Jagger og Richards.
Vaughan Williams Memorial Library
I mai 2006 lanserte biblioteket VWML Online, ein nettstad som omfattar mange indeksar til manuskriptsamlingane deira og indeks til mummers' play, Roud Folk Song og skillingsviser (Broadsides) som er nokre av dei største slike engelskspråklege indeksa.
Andrew Loog Oldham
I tida etter og like før han forlet the Roling Stones arbeidde han òg med artistar som PP Arnold, Chris Farlowe og the Small Faces. Etter at sistnemnde vart oppløyst i 1969, sette han saman Humble Pie, med Steve Marriott frå det tidlegare Small Faces og Peter Frampton.
Bozcaada
Øya har eit areal på 39 km2. Fleire holmar og midnre øyar ligg kring øya, som ligg nær Dardanellane. Det er det einaste landlege distriktet i Tyrkia utan landsbyar, og har berre ein stor busetnad, Bozcaada.
Øya er kring 6,5 km frå nord til sør og 11 km frå aust til vest. Den høgaste åsen på øya er 192 meter over havet og ligg nordaust på øya, ovanom byen. Søraustsida av øya er åslendt og kupert, høvande for gjeting av sauer og geiter. Den sentrale delen av øya er generelt flat eller med små åsar, høvande for jordbruk, særleg vindyrking.
Øya har middelhavsklima med ein årleg middeltemperatur på 14 °C og ein årleg normalnedbør på 529 mm. Det renn fleire småelvar på øya, men det er for få ferskvasskjelder, så ein må føre vatn over frå fastlandet. Dei sterke nordlege vindane gjer øya til ein av dei mest høvelege plassane for energiproduksjon i Egearhavsregionen i Tyrkia/
Masirah
Militærbase
Det oppstod ein krangel mellom britiske styrkar og lokale innbyggjarar i 1942, lei av ein av to lokale sjeikar, som til slutt måtte flykte frå øya.
Under andre verdskrigen betalte britane sultanen av Muscat £18 000 i året for å lov til byggje «nødvendige anlegg», som omfattar Masirah. Etter krigen skreiv britane ein 99 år lang leigeavtale av basen. Basen fortsette å vekse fram til 1970-åra, og støtta britiske og omanske styrkar som kjempa mot opprrørar under Dhofar-opprøret. I tillegg var det ein stoppestad for langtfarande RAF-fly.
Britane trekte seg ut av Masirah 31. mars 1977, og det omanske luftforsvaret tok over basen. USA brukte Masirah som utgangspunkt for Operasjon Eagle Claw i eit mislukka forsøk i 1980 på å frigje amerikanske gislar i Iran.
Økologi
Masirah er eit viktig yngleområde for glattkarettar.
Økonomi
Tidlegare hadde øya ei kopargruve.
Blåstolen
Blåstolen (1111 moh.) er ein fjelltopp ved Vågstranda sør for Romsdalsfjorden. I aust ligg Måndalen. Fjellet er lett tilgjengelen frå aust eller sør.
Misery Peak
Misery Peak er ein fjelltopp (2725 moh) heilt vest i Roberts Massif nytta som landmålingsstasjon. Det fekk dette namnet av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961-62) for å skildre dei mange jammerlege timane dei var på toppen medan dei venta på at skyene skulle forsvinne.
Karine Haaland
Karine Haaland er ein norsk teikneserieskapar og illustratør, mest kjend for striper og korte seriar under titlar som Karine Haaland, Piray og Snorre verdens sinteste mann. Ho debuterte som stripeteiknar i Universitas i 1995, og er òg publisert i Ny Tid, NRK, Dagsavisen og Bergens Tidende, i tillegg til månadshefta Larsons gale verden, Pondus, M og Kollektivet.
Åkra gamle kyrkje
Åkra gamle kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1821 i Karmøy kommune i Rogaland fylke. Kyrkja vart forlenga i 1852 og fekk våpenhus i 1899.
Kyrkja står vest for fylkesveg 47 og har kyrkjegard, men det meste av kyrkjegarden er på austsida av vegen, nord for nykyrkja frå 1985. Nykyrkja har avløyst gamlekyrkja som soknekyrkje.
Fylkesveg 355 (fleirtyding)
Fylkesveg 355 finst i fleire fylke i Noreg:
Pétra i Piería
Pétra (gresk Πέτρα) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Piería i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Pétra inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Kateríni.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Pétra 4 888 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 37 innbyggjarar.
Liljefamilien
Liljefamilien (Liliaceae) er ein plantefamilie i liljeordenen.
Slekter
Desse slektene er representerte i naturen i Noreg:
Fylkesveg 500 i Rogaland
Fylkesveig 500 i Rogaland  går mellom Lauvvik i Sandnes kommune og fylkesgrensa mot Vest-Agder ved Grøneknuten. Den lengste delen av sambandet, mellom Lauvvik og Lysebotn, er ei ferjestrekning.
Telegraføya
Jazirat al Maqlab eller Telegraføya er ei øy i Elphinstonevika, kring 1,5 km utafor kysten av Musandamhalvøya i Oman. Bukta minnar om ein fjord med høge fjell rundt.
Øya vart fråflytta i 1870-åra og har stått tom sidan, med berre ruinane av stasjonen att. Øya har dei seinare åra ofte blitt vitja av turistar på dhow-båtar, som ser på ruianne og snorklar i farvatnet rundt øya.
Britt Pernille Frøholm
Britt Pernille Frøholm er ein norsk folkemusikar frå Hornindal i Sogn og Fjordane. Ho er i dag busett i Berlin.
Frøholm er utdanna frå Ole Bull Akademiet (1998–2000), og ho har gått på Norges Musikkhøgskole i Oslo. Ho har ein mastergrad i tradisjonsmusikk frå Høgskolen i Telemark, avdeling Rauland (2006). Frøholm spelar fele og hardingfele, og har folkemusikktradisjonen frå heimbygda Hornindal som grunnlag. Ho har mellom anna gått i lære hjå Arne M. Sølvberg, Finn Vabø og bestefaren Matias Frøholm. I tillegg til ulike soloprosjekt, er Britt Pernille Frøholm med i m.a. gruppene Kviven duo og Friensemblet.
Umm al-Fayyarin
Umm al-Fayyārin er ei øy i Oman som ligg i Omanbukta, utafor Musandamhalvøya.
På persisk vert øya kalla Kuh-e Khāg (کوه خاگ) som tyder eggfjellet og syner til at mange sjøfuglar hekkar her.
Neumarkt in Steiermark
Neumarkt in Steiermark er ein kommune i distriktet Murau i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 163,6 km² og 5 000 ibuarar. Landsbyen Neumarkt med sine 1700 ibuarar ligg 847 meter over havet.
Masakatsu Miyamoto
Masakatsu Miyamoto var ein japansk fotballspelar.
Nedbørmålar
Ein nedbørmålar eller regnmåler er eit apparat for måling av den nedbørmengda som fell i løpet av ei visst tidsrom. Målaren er vanlegvis utforma som ein sylindrisk behaldar med ei trakt som samlar nedbøren og vernar mot fordamping.
Ein finn nedbørmengda ved å helle vatnet opp i eit måleglas eller stundom ved hjelp av ein skala på sjølve målaren. Om nedbøren kjem som snø eller hagl, må han smeltast før han kan målast. På norske stasjonar vert det nytta målarar som har eit oppsamlingstverrsnitt på 200 eller 225 cm². Dei vert plassert om lag 1,5 meter over bakke, og slik at overflata vert vassrett. For måling av snø kan behaldaren gjerast større ved at ein fjerne ei laus trakt. Det vert òg nytta eigne snømålarar.
Sjølvlensande regnmålarar har gjerne ein vassoppsamlar med volum som tilsvarar ei viss nedbørsmengd, til dømes 1 mm. Oppsamlaren tippar og vert tømd kvar gong han vert full, og eit teljeverk registrerer nedbørsmengda.
Pluviograf
Pluviografar er automatiske nedbørmålarar som registrerer nedbørmengda fortløpande, ned til eitt minutts oppløysing. Ein vanleg teknikk er basert på å registrere vekta av den nedbøren som fell. Nedteikning av av høgda på vasspegelen i ein spesialkonstruetrt nedbørmålar vert òg nytta.
Religiøs kanon
Religiøs kanon er ei fastsett samling skrifter rekna som ekte og autoritative innan ein religiøs tradisjon. Ein slik kanon er som regel eit utval tekstar bestemt av religiøse leiarar og teologar, og har ein annan status enn andre tekstar og munnlege overleveringar. Ordet «kánon» kjem frå gresk κανών, som har teke det frå semittiske språk. Ordet tyder eigentleg 'stivt sivrøyr', i overført tyding 'målestokk, linjal' eller 'rettesnor'. Det blei først brukt om ei fastsett samling bibeltekstar ved midten av 300-talet.
Innan ein religion er det ofte brei semje om store delar av kanonen, men ulike retningar kan vera usamde om nokre delar høyrer med eller ikkje, eller dei kan føretrekkja visse utgåver av kanonen av kanonen framfor andre. Tekstar som er blitt forkasta frå kanonen kan bli til apokryfe skrifter eller i nokre høve som kjetterske.
Bibelkanonar er viktig innan jødedommen, kristendommen og nærskylde religionar. Den hebraiske bibelen (Tanakh i jødedommen, Det gamle testamentet i kristendommen) var ferdig kanonisert ved overgangen til 100-talet eller noko før, medan Det nye testamentet hadde nådd si kanoniske form på 300-talet.
Palikanonen er den kanoniske tekstsamlinga innan theravadabuddhisme og blei skriven ned på 100-talet f.Kr. Den kinesiske buddhistiske kanonen inneheld skrifter knytt til austasiatisk buddhisme, medan Den tibetanske buddhistiske kanonen er knytt til tibetansk buddhisme.
Innan taoisme er tekstsamlinga Daozang, som blei samla inn på 400-talet, rekna som kanon.
Cecil Sharp
Sharp studerte folkedans som framleis blei dansa på landsbygda og skriftlege kjelder, og samla, formidla og populariserte dei svinnande skikkane med engelsk folkedans og morrisdans. I 1911 var han med på å skipa English Folk Dance Society (seinare English Folk Dance and Song Society).
Mount Mitchell i Antarktis
Mount Mitchell er eit fjell, 1820 moh, som ligg 5 nautiske mil (9 km) sørvest for Cape Goldie i nordlege delar av Holland Range. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar (1961-62) og flyfoto (1960). Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser G.W. Mitchell som var befalshavande på USS «Burton Island» i løpet av U.S. Navy Operasjon Deepfreeze, 1964.
Mount Press
Mount Press er ein fjelltopp med ei høgd opp mot 3760 m nord i det sentrale Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Det er knytt til Eyer Peak via Zvegor Saddle og ligg oppom Embreebreen i nord og Ellenbreen mot søraust. Mount Press er toppen av Probuda Ridge og vart først klartra av amerikanske Jed Brown og chilenske Camilo Rada og Maria Paz 'Pachi' Ibarra den 31. desember 2006.
Mount Press ligg ved 4,42 km nord-nordaust for Eyer Peak, 8,78 km nordaust for Mount Anderson, 7,19 km nord for Mount Davis og 3 km vest for Mount Todd.
Bannalpsee
Bannalpsee er ein innsjø i Nidwalden i Sveits. Han har eit overflateareal 16 hektar. Det vart valt å bygge eit reservoar i 1934 og det stod ferdig i 1937. Reservoaret er styrt av Elektrizitätswerk Nidwalden.
Atlungstad Brenneri
Atlungstad Brenneri er eit spritbrenneri ved Mjøsa på Stange i Innlandet. Det vart grunnlagt i 1855 av ei gruppe gardbrukarar. Den regelmessige brenninga tok slutt i 2000, men det har seinare vore gjennomført prøveproduksjonar. Brenneriet har sidan 2012 vore oppført på Riksantikvarens liste over tekniske og industrielle kulturminne, og har fått omkring 7 millionar kroner til å settast i stand slik det ein gong var. Atlungstad Brenneri AS som tok over eigarskapet i 2011. I oktober 2013 skreiv eigarane under på ein samarbeidsavtale med selskapet Arcus om at det igjen skal produserast akevitt regelmessig på Atlungstad Brenneri.
Historie
I 1920 vart Atlungstad Finspritfabrik oppløyst, og den lagra spriten vart delt ut til aksjonærane. Det vart oppretta eit nytt selskap, Stange Brænderi, få dagar seinare. I 1925 tok Vinmonopolet over finspritdestillasjonen, og året etter fekk selskapet namnet Stange Brænderi & Frøforretning. I 1957 gjekk det saman med Tangen og Romedal brenneriet og danna Hedmark Frøforretning og Brenneri. I 1995 vart det kjøpt opp av Hoff Norske Potetindustrier.
Den regelmessige brenninga ved Atlungstad Brenneri vart avslutta i 2000, og det vart gjort om til eit såkalla reservebrenneri som var i drift berre når det var behov for det. I 2008 tok også det slutt, men i 2011 vart det kjøpt opp av Atlungstad Brenneri AS, som byrja med prøveproduksjon same haust. I 2013 signerte selskapet ein avtale med Arcus om igjen å produsere akevitt på fast basis.
Neméa
Neméa (gresk Νεμέα) er ein distriktsby og ein kommune i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Neméa ligg vest for Korint og grensar i sør mot periferieininga Argolída.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen Neméa 6 483 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 3 853 innbyggjarar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Káto Miliá
Káto Miliá (gresk Κάτω Μηλιά) er ein landsby i periferieininga Piería i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Káto Miliá var hovudsete i den tidlegare kommunen Pétra, som no er ei kommunaleining i kommunen Kateríni.
Q-kjelda
Q eller Q-kjelda (q av tysk quelle som tyder 'kjelde') er eit hypotetisk tapt evangelium eller evangeliefragment. Q blir brukt som forklaring på likskapar mellom Matteus- og Lukasevangeliet.
Tokjeldehypotesen, som er den mest utbreidde teorien for å forklare det synoptiske problemet, eller det at dei synoptiske evangelia har fleire nær identiske vers. seier at Evangeliet etter Markus blei skrive først. Lukas og Matteus har så kjent til Markusevangeliet, og brukt det som kjelde då dei skreiv sine evangelium. I tillegg har dei to evangelia noko felles stoff. Dette stoffet reknar ein med stamma frå ei felles kjelde, Q.
Ein har aldri funne Q, heller ikkje fragment av denne. Mange forskarar meiner i dag at det kan dreia seg om ei munnleg kjelde.
Ein hypotetisk rekonstruksjon av teksten blei gjeven ut i 2000 av John S. Kloppenborg, James M. Robinson og Paul Hoffmann. Ein 1990-versjon frå Kloppenberg sitt arbeid kom ut på norsk i samlinga Apokryfe evangelier i serien Verdens Hellige Skrifter i 2001.
Himmel
Himmel (norr. himinn, tysk Himmel) er den synlege atmosfæren ein kan sjå over seg når ein er utandørs. I tillegg kan ordet visa til «himmelen» eller «himmeriket», eit paradis ein kan koma til etter døden.
Om dagen vil himmelen på jorda ha ein farge. Ein klar himmel ser blå ut, med raudlege tonar i samband med demring og skyming, på grunn av rayleighspreiing av sollyset. Ein skydekt himmel kan sjå kvit eller grå ut. Om natta ser himmelen svart ut. Om det er klart vil ein sjå stjerner og andre himmellekamer som lyspunkt, og ofte også månen.
Himmelen som paradis
Omgrepet 'kongeriket åt himmelen' (gresk Basileia tōn Ouranōn, Βασιλεία τῶν Ουρανῶν) er kjend frå  Matteusevangeliet frå 100-talet. Seinast på 1000-talet tok kristne til å bruka berre «himmelen» for å visa til det moglege evige livet etter døden.
Førestillingar om etterliv i andre kulturar er ikkje nødvendigvis i «himmelen», men kan i staden tenkast som ein hage eller eit anna land. I norrøn åsatru finst likevel ein idé om himmelbrua Bivrost mellom menneske- og gudeverda. I hinduismen tenker ein seg eit Svarga oppå eller over fjellet Meru.
Uzunada
Uzunada eller Uzun ada (tyder 'lang øy') er ei øy ved inngangen til İzmirbukta på vestkysten av Tyrkia. Ho ligg mellom Karaburunhalvøya i vest, og distriktet Foça i aust. Øya er kring 9 km lang frå nord til sør og er den fjerde største øya i landet, og den tredje største tyrkiske øya i Egearhavet. Det gamle greske namnet var Drymoussa (Δρυμούσσα), og ho er seinare på gresk kalla Makronisi (Langøy) eller Englezonisi (Engelskmannøya). I sør ligg fleire mindre småøyar, som Yassıca.
Songen Into the Great Wide Open
«Into the Great Wide Open» er den tredje songen på albumet Into the Great Wide Open frå 1991 av gruppa Tom Petty and the Heartbreakers.
Musikkvideoen for singelen vart regissert av Julien Temple, og hadde med Johnny Depp i rolla som Eddie Rebel, Gabrielle Anwar som kjærasten hans, Faye Dunaway som manageren hans og roller av Tom Petty som scenearbeidaren Bart, Terence Trent D'Arby, manageren til Petty Tony Dimitriades, Chynna Phillips frå Wilson Phillips og Matt LeBlanc, seinare frå Friends. Videoen vart filma under filminga avArizona Dream, som både Depp og Dunaway spelte i.
Independence-fjorden
Independence-fjorden er ein fjord nordaust på Grønland. Han er kring 200 km lang og opptil 30 km brei. Fjorden munnar ut i Wandelhavet i Polhavet. Jørgen Brønlund Fjord er ein mindre sidefjord til Independence-fjorden.
Independence-fjorden har gitt namn til to forhistoriske inuittkulturar, Independence I-kulturen og Independence II-kulturen.
Forsking
Fjorden og omgjevnadene hans har vore gjenstand for utforsking siden byrjinga av 1900-talet. Den fyrste vitskaplege utforskinga av spora etter førhistoriske busetnader blei gjeven ut av Christian Bendix Thostrup i 1911 under tittelen Ethnographic Description of the Eskimo Settlements and Stone Remains in North-East Greenland.
Forhistorie
Nord for fjorden, sør i Peary Land, har ein funne spor etter bustader frå Independence I-kulturen. Folk frå denne kulturen har late etter seg reiskapar av stein og bein som vitnar om jakt på blant anna moskusokse og snøhare. Dateringar viser at Independence I-folka budde i området i tida 2400-1800 f.Kr. Ein har gjort liknande funn, daterte til 1800-1300 f.Kr., sør for fjorden. Det er ukjent om innbyggjarane vandra sørover eller døydde ut på staden.
På liknande vis er det funne spor frå tida 800-200 f.kr. som høyrer til Independence II-kulturen. Opphavleg trudde ein at dei to arktiske kulturane høyrde samen, men den danske polarforskaren og arkeologen Eigil Knuth kunne i 1956 påvisa at der var tale om to ulike kulturar, dels gjennom skilnadane på byggemåten til bustadane, dels ved skilnader i reiskapstypane deira. Bustadene frå Independence II-kulturen er meir samansette i konstruksjonen og større enn bustadene frå Independence I-kulturen.
Frednesbrua
Frednesbrua er ei klaffebru av betong på Fv354 i Porsgrunn kommune i Vestfold og Telemark. Brua kryssar Porsgrunnselva der Skiensvassdraget munnar ut i Frierfjorden. Brua er 461 meter lang med eit hovudspenn på 60 meter. Fri seglingshøgd ved normal vasstand er 13 meter.
Brua hadde kosta 102 millionar da ho stod ferdig i 1995. Ho har eit hydraulisk lyftesystem, som ein hadde lite erfaring med i Noreg. Problem med dette, i tillegg til direkte feilkonstruksjonar, gjorde at ein fram til 2000 brukte ca. 4 mill. kroner ekstra på å halde brua i gang, i tillegg til normale driftskostnader. I 2001 blei brua bygd om for 33 millionar, og ho har etter det fungert utan større problem.
Brua blei opphavleg kalla Kulltangen bru, men blei omdøypt til Frednesbrua.
Sungurlare
Sungurlare (bulgarsk Сунгурларе) er ein by og ein kommune i provinsen Burgas i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Sungurlare og 27 andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 796 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 12 559 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 3 226 innbyggjarar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Teruki Miyamoto
Teruki Miyamoto var ein japansk fotballspelar.
Carl Gustaf Hellqvist
Carl Gustaf Hellqvist var ein av dei mest populære svenske historiemålarane i Sverige på 1800-talet.
Liv og gjerning
Hellqvist var frå Kungsör i Västmanland. Då han var rundt 12 år gammal flytta han til Stockholm og gjekk i lære hos ein dekorasjonsmålar, før han i 1864 begynte å studere ved Kungliga Konstakademien. I 1875 vart han tildelt akademiets høgste pris for måleriet Gustaf I anklagar Peder Sunnanväder och Mäster Knut inför domkapitlet i Västerås.
I 1877 fekk Hellqvist eit reisestipend av akademiet og la ut på studiereiser i Europa. Åra 1879-82 arbeidde han i München. I august 1882 vart han i Wien tildelt gullmedalje for sitt storslåtte historiemåleri Valdemar Atterdag brandskattar Visby. Etter å ha gifta seg, flytta han same året til Paris, der han tidlegare hadde stilt ut oljemåleriet Sten Sture d.y:s död på Mälarens is 1520.
Frå 1886 underviste Hellqvist ved Königliche akademische Hochschule für die bildende Künste i Berlin. Han leid av kraftige hovudsmertar etter ei hjerneskaking, noko som etter kvart tvinga han til slutte med både å undervise, og til sist, også å måle. Hellqvist var plaga med krampar og i 1889 vart behandla med elektrosjokk, og sett på diett. Året etter døydde han på mentalsjukehuset Irrenanstalt og vart gravlagd i München.
Målaren Hellqvist var sterkast påverka av landsmannen Georg von Rosen, tyske Carl von Piloty, og til sist av fransk friluftsmåleri.
Sjølingstad Uldvarefabrik
AS Sjølingstad Uldvarefabrik er ein ullvarefabrikk frå 1894 som i dag er ein levande museumsfabrikk. Sjølingstad Uldvarefabrik ligg i Lindesnes kommune cirka åtte kilometer vest for Mandal.
Historie
AS Sjølingstad Uldvarefabrik vart konstituert som eit uansvarleg aksjeselskap 15. september 1893. Grunnleggjaren til fabrikken var August Hoven (1852–1911). Han kom frå Hoven i Halse og var utdanna lærar. Hoven kjøpte sitt første vannfall på Sjølingstad rundt 1890, og etablerte i 1891 Fredli Shoddyfabrik. Denne dreiv han parallelt med ullvarefabrikken heilt fram til 1940-talet.
Produksjonen ved Sjølingstad Uldvarefabrik starta i september 1894, med August Hoven som disponent. I 1910 måtte Hoven trekkje seg tilbake på grunn av sjukdom. Sonen, Andreas Hoven (1879–1949), tok da over som disponent. Han hadde tidlegare hatt meisterstillingar både i spinneriet og i veveriet. Andreas Hoven var også blant dei som hadde formell tekstilutdanning frå John Lennings vävskole i Norrköping. I 1949 døydde Andreas Hoven og sonen August d.y. tok over som fabrikkens disponent, ei stilling han hadde heilt fram til 1983.
Rundt fabrikken voks det fram eit lite industrisamfunn med arbeidarbustader, skule, butikk og ikkje minst disponentbustad. Desse bygga vitnar i dag saman med fabrikkbygningane om kor viktig industristaden var.
Styret valde i 1984 etter nesten 90 års drift å innstille den ordinære drifta på fabrikken.
Museumsdrift
Sjølingstad Uldvarefabrik fungerer i dag som ein levande museumsfabrikk. Etter at den ordinære drifta vart lagt ned, voks ideen om å bevare staden som industrimuseum fram. På slutten av 1980-talet opna fabrikken som museum, men med produksjon på dei gamle maskinane som eit viktig ledd i formidlinga av industrihandverk og industrihistorie. Sjølingstad Uldvarefabrik er ein avdeling av Vest-Agder-museet IKS.
Mom Peak
Mom Peak er ein fjelltopp på 3260 moh. aust i Otway Massif, 5 nautiske mil (9 km) søraust for Mount Petlock i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–63). Namnet er til minne om Shirley Anderson frå San Diego i California, som vart kalla «Antarctic Mom» (Mor Antarktis) av amerikanarane som overvintra i Antarktis. I åra etter 1961 snakka fru Anderson med tusenvis av overvintrande i Antarktis og var med på å halde moralen deira oppe.
Príncipe de Asturias Peak
Fjellet er kalla opp etter fyrsten av Asturias i samband med at fjellet først vart klatra av spanjolane Manuel Álvarez og Alfonso Juez den 23. januar 1995.
Príncipe de Asturias Peak ligg 3,32 km sørvest for toppen av Mount Vinson (4892 moh), 1,32 km vest for Silverstein Peak (4790 moh), 5,1 km nordaust for Brichebor Peak (2900 moh), 7,68 km søraust for Knutzen Peak (3373 moh) og 3,64 km sør for Branscomb Peak (4520 moh).
Benson Point
Benson Point er eit isfritt nes heilt sørvest på Rugged Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Det ligg nordvest for innløpet til Morton Strait. Området var kjend for selfangarar tidleg på 1800-talet.
Øya er kalla opp etter Elof Benson, førstestyrmann på den amerikanske briggen «Hersilia» under kaptein James Sheffield, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1819–20 og 1820–21.
Neset ligg 3.2 km aust for Cape Sheffield, 4,6 km sør for Radev Point, 6,33 km vest-nordvest for Devils Point på Livingston Island og 7,16 km nordaust for Cape Timblón på Snow Island.
Baslerweiher
Baslerweiher er eit kunstig vatn i Seewen i kantonen Solothurn i Sveits. Demninga vart bygd i 1870 som vassforsyning til Basel.
Poul Heegaard
Poul Heegaard var ein dansk-norsk matematikar.
Han tok doktorgraden i 1898 ved Københavns universitet og var same stad professor i geometri og mekanikk frå 1910 til 1917. Han var professor i geometri ved Universitetet i Oslo frå 1918 til 1941. Doktoravhandlinga hans Topologiske forstudier til en teori for de algebraiske fladers sammenhæng var eit viktig arbeid i topologien. Han var ein av stiftarane av Norsk matematisk forening, redaktør for Norsk matematisk tidsskrift, og han gav ut frå 1922 til 1937 dei samla skriftene til Sophus Lie i lag med F. Engel) Sophus Lies samlede skrifter.
Han hadde ei allsidig kulturell interesse som fann mange virkefelt utanfor matematikken. Han var ein godt likt forelesar i Folkeakademiet, og dei astronomiske foredraga hans ligg til grunn for bøkene Populær astronomi (1902) og Stjerneverdenen: verdensbilledet gjennem tidene (1921). Han engasjerte seg i studentvelferd, i kristelege studentaktivitetar, i personalhistorie og i psykisk forsking. Han var frimurar, var ei tid sterkt opptatt av Oxford-rørsla og vart til slutt katolikk.
Slaves and Masters
Slaves and Masters er det trettande studioalbumet til det engelske rockebandet Deep Purple, gjeve ut 23. oktober 1990. Dette er det einaste Deep Purple-albumet med den tidlegare Rainbow-vokalisten Joe Lynn Turner, som hadde slutta seg til bandet året før etter at Ian Gillan fekk sparken. Før Turner vart tilsett, hadde bandet vurdert songaren Jimi Jamison frå Survivor, men andre plikter gjorde han utilgjengeleg.
Etter utgivinga nådde Slaves and Masters 87. plassenen på den amerikanske Billboard 200-lista. Albumet selde dramatisk under forventningane, samanlikna med det førre albumet til Deep Purple, The House of Blue Light med Gillan, som låg på 34. plassen i USA. Ein song frå innspelinga av Slaves and Masters' vart omarrangert for filmen Fire, Ice and Dynamite frå 1990. Jon Lord spelte ikkje på låten, som vart framført av dei fire andre medlemmene i Mark V-besetninga.
Arkeologisk museum i Stavanger
Arkeologisk museum ved Universitetet i Stavanger  (AmS), som tidlegare var ein frittståande institusjon med namnet Arkeologisk museum i Stavanger, vart frå 1. januar 2009 ei avdeling under Universitetet i Stavanger. Museet ligg i Peder Klows gate 30 på Våland i Stavanger.
Slaves and Masters
Trass i sviktande albumsal hadde Deep Purple ein relativt vellykka turné til støtte for Slaves and Masters i 1991, spesielt i Europa. Turner var framleis medlem av gruppa då dei byrja å skriva og spela inn sitt neste album i 1992, men under press frå manageren som ønskte ein 25-årsjubileumsturné, bestemde Deep Purple seg til slutt for å ta tilbake Mark II-besetninga til studioalbumet The Battle Rages On... frå 1993. Ei handfull arbeidsspor som opphavleg var tiltenkt oppfølgjaren til Slaves and Masters skulle dukka opp på seinare soloutgivingar av Turner.
«Too Much Is Not Enough» vart spelt inn av Turner til den upubliserte oppfølgjaren til det første soloalbumet hans Rescue You, og han vart òg spelt inn av Paul Rodgers og Kenney Jones-bandet The Law, men heller ikkje dei gav han ut. Originalversjonen til Turner finst på bootleg-en Demos '88 - 91 og The Law sin versjon på bootleg-en The Law II. Turner spelte inn songen på nytt for albumet sitt Hurry Up and Wait (1998).
Arkeologisk museum i Stavanger
Museet tek for seg førhistorisk tid i Rogaland frå dei eldste tidene og fram til og med den fyrste bolken av historisk tid, mellomalderen, i form av større museumssamlingar av gjenstandar og ved å stå for arkeologiske utgravingar, forsking og publisering. Museet hyser over 12000 arkeologiske funn frå Rogaland. Den faste utstillinga gjev ein introduksjon til Rogalands forhistorie ved å presentere tematisk utvalde oldsaker og andre funn, og opplysningar kan òg hentast i eit ope arkiv med informasjonen ordna etter funnstad.
Eit rekonstruert gardshus frå jarnalderen på Ullandhaug i Stavanger høyrer inn under museet. Rekonstruksjonen er basert på arkeologiske granskingar på staden.
Slaves and Masters
Musikkvideoar
Albumet vart promotert på TV med profesjonelle musikkvideoar til låtane «King of Dreams» og «Love Conquers All». I begge medverka medlemmer av bandet. Videoen til «King of Dreams» vart spelt inn på Santa Cruz Beach Boardwalk.
Konsertopptak
Med unntak av «King of Dreams», «The Cut Runs Deep» og «Love Conquers All», som av og til har vorte framført av Joe Lynn Turner under soloopptredenane hans, har ingen av låtane frå Slaves and Masters vorte framførte live sidan verdsturnéen til Deep Purple i 1991. Setlista for verdsturneen inkluderte òg «Burn» og «Hey Joe», som Ian Gillan alltid hadde lagt ned veto mot. «King of Dreams» var òg ein del av settlista til Hughes Turner Project sine Europa- og Japan-turnear i 2002. Denne versjonen finst på HTP-albumet Live in Tokyo (2002).
Mottaking
Etter utgivinga fekk Slaves and Masters ei blanda mottaking av kritikarane. AllMusic-skribenten Alex Henderson gav albumet ei negativ melding og sa at «låtskrivinga er svak og keisam, og mesteparten av tida høyrest dei ein gong så mektige Purple (som var minst 16 år over sin beste alder) ut som ein generisk Foreigner-wannabe». Same oppfatning kom til uttrykk i meldingane til journalistane Martin Popoff og Joel McIver, som skildra Slaves and Masters som høvesvis «Litt som eit Rainbow-album av seinare dato» og eit «ekstravagant stykke AOR ... særs lettvekts». Dei redda likevel ut nokre få låtar, som «King of Dreams», «Love Conquers All» og «Fire in the Basement», som «i det minste gjer eit rimeleg forsøk på å matcha katalogen til Purple». .
Jon Lord sjølv, meir enn kompisane sine Glover og Paice, anerkjende aldri denne plata som eit Deep Purple-album. På den andre sida hylla Turner ope Slaves and Masters ved å seia at det var «sannsynlegvis (det) siste store Purple-albumet som fanst (...) Det er eit flott album, (det) held mål i dag, eit av dei best innspelte, best skrivne (...) Eg kan nemna kvar einaste tittel og berre seia... kven kan slå det?».
Wandelhavet
Wandelhavet (også kjent som McKinleysjøen ) er eit bihav til Polhavet (Nordishavet) utanfor nordaustkysten av Grønland. Havet strekker seg nordaust for Grønland til Svalbard. Hav lengre nord og nordvest for Wandelhavet er frosne året rundt. Wandelhavet strekker seg så langt vest som Kapp Morris Jesup. Lengre vest går det over i Lincolnhavet. I sør strekker havet seg til Nordøstrundingen på Grønland. I sør grensar Wandelhavet til Grønlandshavet gjennom Framsundet.
Havet er kalla opp etter den danske offiseren Carl Frederik Wandel, som deltok i fleire ekspedisjonar rundt Grønland.
Fyresdal flyplass
Fyresdal flyplass ligg rett nord for tettstaden Fyresdal i Fyresdal kommune i Vestfold og Telemark.
Flyplassen vart opna 23. september 1967 og hadde ei stund landingar frå Fjellfly og Cimberair.
Flyplassen er godkjent for småfly med inntil ni passasjerar og vekt inntil 5700 kg. ENFY er berre godkjent for operasjonar i dagslys. Det var tidlegare rullebanelys, men dette er ikkje lenger i bruk. I 2009 er Fyresdal Aeroklubb stifta, og har avtale med kommunen om drift av flyplassen.
AVGAS er ikkje tilgjengeleg. Nærmaste flyplassar med Avgas: ENSN (Skien, Geiteryggen), ENNO (Notodden), ENCN (Kristiansand, Kjevik), ENGK (Arendal lufthamn, Gullknapp). Det finst ein Statoilstasjon 300 meter frå hangarområdet.
Ferkingstad kyrkje
Ferkingstad kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1854 i Karmøy kommune i Rogaland fylke. Kyrkja har 300 sitjeplassar. Gravplasen er 6–700 meter nord for kyrkja.
Neptun sildeoljefabrikk
Neptun sildeoljefabrikk er eit anlegg som ligg på Melbu i Vesterålen.
Fabrikken vart sett i drift i 1910 og er i dag rekna som eit kulturminne. Lenge var produksjonen basert på sild, men da det ikkje lenger var tilgang på sild som råstoff vart det satsa på lodde. I 1980-åra svikta også tilgangen på dette råstoffet, og fabrikken vart lagt ned i 1986.
Neptun sildeoljefabrikk står på Riksantikvarens liste over prioriterte tekniske og industrielle kulturminne. Denne lista omfattar 14 anlegg, og er basert på eit omfattande registreringsarbeid.
Prosenik Peak
Fjellet er kalla opp etter busetnaden Prosenik aust i Bulgaria.
Prosenik Peak ligg 4,15 km nord-nordaust for Elfring Peak, 3,78 km nordaust for Mount Mohl, 4,12 km sør-sørvest for Mount Tuck og 4,35 km vest-nordvest for McPherson Peak.
Ryuichi Sugiyama
er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Yassıada
Yassıada (gresk Πλάτη Plati) er ei av Prinseøyane i Marmarahavet. Øya har eit areal på 0,05 km², og er offisielt eit nabolag i distriktet Adalar i Istanbul i Tyrkia.
Yassıada (Plati) vart nytta av austromarane som sendte prominente personar i eksil her. Ein av desse var den armenske patriarken Narses som var den første som vart sendt til denne øya etter å ha vorte teken til fange på Büyükada (Pringipos) på 300-talet. På 1000-talet nytta austromarane øya for politiske fangar. Restane av fire undergrunnsceller frå denne perioden finst framleis. Austromarane bygde òg eit kloster på øya. Yassıada (Plati) vart erobra av latinske krossfararar under det fjerde krosstoget i 1204.
Tsarevo
Tsarevo (bulgarsk Царево) er ein by og ein kommune i provinsen Burgas i Bulgaria. Kommunen omfattar byane Tsarevo og Akhtopol i tillegg til 11 andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 477 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 9 291 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 6 071 innbyggjarar.
Byewater Point
Byewater Point er eit klipperikt nes heilt nordvest på Snow Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Det ligg ved det nordlege innløpet til Boyd Strait. Området vart vitja av selfangarar på 1800-talet.
Rock 'n' Roll Cities
«Rock 'n' Roll Cities» er ein song av den engelske rockegruppa The Kinks. Songen kom ut i 1986 på albumet Think Visual og var skriven av Dave Davies.
Byewater Point
Det vart kartlagd og namngjeve i 1829 av ein britisk ekspedisjon under kaptein Henry Foster.
Neset ligg 10,3 km sørvest for Cape Timblón, 10,58 km nord-nordvest for Cape Conway og 42,8 km aust-nordaust for Cape Smith på Smith Island.
Rock 'n' Roll Cities
Den tidlegare Kinks-trommeslagaren Mick Avory spelar på songen, trass i at han slutta i bandet i 1984 under innspelinga av Word of Mouth på grunn av krangling med Dave Davies. Dette var den siste Kinks-songen Avory spelte på. Dave Davies har sidan rost spelinga til Avory på songen og sa «Eg likte verkeleg tromminga til Mick på Rock 'n' Roll Cities.»
Musikkvideo
For å marknadsføre songen vart det laga ein musikkvideo. I videoen forsvinn Ray Davies og resten av bandet (inkludert Dave Davies, om er travel med kone og barn) prøver å finne anten Ray eller ein erstattar. Til slutt finn ein Ray. Blant dei mange som prøveselte som erstattar for Ray kan ein sjå folk kledde som Freddie Mercury og Rick Astley. I tillegg spelte Mick Avory i videoen. Marina Sirtis, som spelte Deanna Troi i fjernsynsserien Star Trek: The Next Generation, spelte kona til Dave Davies i videoen.
Oddgeir Hoftun
Oddgeir Hoftun i Oslo er ein norsk arkeolog og kunsthistorikar. Han er forfattar av fleire artiklar og bøker om nordisk førkristen mytologi og kult, og om tema og motiv i mellomalderens nordiske kyrkjekunst som har relasjonar til kristninga og den heidne ideologiske arven.
Bibliografi
Bøker:
Tidsskriftartiklar:
Piérii
Piérii (gresk Πιέριοι) er ein tidlegare kommune i periferieininga Piería i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Piérii inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Kateríni.
John Illsley
John Edward Illsley er ein engelsk musikar som vart kjend som bassgitarist i rockebandet Dire Straits. Med Dire Straits har Illsley vunne fleire BRIT Awards og Grammyprisar og ein Heritage Award.
Illsey var med i bandet frå starten av, i lag med brørne og gitaristane David og Mark Knopfler, og trommeslagaren Pick Withers, og spelte ei rolle i utviklinga av stilen til Dire Straits. Då David Knopfler slutta i bandet tidleg i 1980-åra, mista ikkje Illsley berre ein bandkollega, men òg ein tidlegare ven han hadde delt leiligheit med. Då gruppa vart oppløyst i 1995 var Illsley og frontmannen Mark Knopfler dei to einaste originale bandmedlemmane som var att.
Tidleg liv
Illsley gjekk på Bromsgrove School i Worcestershire og eit college nær Kettering i Northamptonshire, før han starta å arbeide som leiarlæring for eit tømmerfirma. Han studerte så sosiologi ved Goldsmiths College, University of London og opna ein platebutikk med kjærasten. Medan han var i London, delte han leiligheit med David Knopfler. Illsley vart introdusert for den eldre broren til David, Mark, som nettopp hadde gått gjennom ein skilsmisse og spelte musikk på pubar i nærleiken. Illsley hugsar han kom heim tidleg ein morgon og «kom inn i stova, og såg denne personen som låg på golvet...sovande...med ein gitar over beina og han hadde sovna medan han spelte.» Det var slik dei to møttest første gongen.
David Knopfler ønskte å starte eit band, og Illsley, som alt spelte bassgitar, hadde same interessa. Dei fekk med seg ein ven, Pick Withers, på trommer, og starta bandet som fekk namnet Dire Straits.
Dire Straits
I tillegg til å spele bass på alle innspelingane med Dire Straits, song Illsley òg korvokal, med David Knopfler, og både harmonivokal med Mark sin solovokal og gitar på konsertar.
I ein periode då dei fleste store selskap venta at band skulle spele inn eitt til to album i året og marknadsføre dei med turnear, vart stemninga mellom dei to brørne raskt dårlegare. Under innspelinga av det tredje albumet, Making Movies, førte dette til at David slutta etter kranglingar om den musikalske retninga til bandet.
Bandet fekk inn Hal Lindes til å erstatte David Knopfler, og var med bandet i fem år. Då gruppa vart oppløyst i 1995 var Illsley og Mark Knopfler dei einaste medlemmane som var med i bandet frå start til slutt. Illsley prøvde å overtale Mark Knopfler til å starte opp att gruppa i oktober 2008, men mislukkast.
Før Dire Straits vart oppløyst, gav Illsley ut to soloalbum, Never Told a Soul (1984) og Glass (1988). Knopfler spelte noko gitar til begge.
Cunla
I mars 2005 kom Illsley over eit irsk keltisk rock-band, Cunla. For første gong sidan 1993 gjekk han på scenen og spelte eit par Dire Straits-songar med bandet. Cunla spelte så på ein sommarfest hos Illsley i Hampshire. Han spelte så med dei fleire gonger, mellom anna ein konsert i Frankrike som vart gjeve ut på album i 2007. Med Illsley spelte dei eit par Dire Straits-songar i irsk stil.
I oktober 2008 gav Illsley ut albumet Beautiful You, og la ut på ein turné i Irland med songar–låtskrivaren Greg Pearle. Dette vart det fjerde soloalbumet til Illsley.
Personleg liv
Illsley bur i dag Hampshire med den andre kona si Stephanie og fire barn. Han eig ein lokal pub, 'East End Arms', som av kritikarar er kåra til ein av dei 50 beste pubane i Storbritannia, i grensa East End mellom Lymington og Beaulieu. Han er òg medeigar i to nærliggande hotell, The Master Builder's House Hotel nær Beaulieu og The George Hotel på Isle of Wight. Illsley er ein ivrig målar og den første utstillinga hans vart halde i Nevill Keating McIlroy Gallery i Pickering Place i London i 2007.
I august 2014 var Illsley ein av 200 offentlege personar som signerte eit brev til The Guardian der dei var mot skotsk sjølvstende.
Brumairekuppet
18 brumaire-kuppet var eit statskupp i Frankrike under den første franske republikken. Det fann stad 9. november 1799 og var førebudd av Emmanuel-Joseph Sieyès og leia av Napoléon Bonaparte. Gjennom kuppet vart det oppretta ein ny styreform for Frankrike, «Konsulatet» (Le Consulat). I løpet av ein dryg månad hadde Bonaparte utmanøvrert dei andre to i leiartrioen, og lét deretter seg sjølv utnemne til førstekonsul.