cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Santa Claus av Paul McCarthy
Form
Versjonen (i Oslo) «''er bygget opp av flere moduler [lagt oppå hverandre,] der skjøtene er klart synlige. Den later til å ha vært støpt i en isopor-form, og her og der har isoporkulene laget et tydelig avtrykk. Andre steder har bronsen ikke kommet skikkelig til, noe som gir overflaten et knudrete og ødelagt uttrykk''», skreiv media.
Kunstkritikk
Jeg «liker [...] at nissen er så grell og jovial; jeg liker at Ekebergparken på freidig vis har plassert skulpturen midt i en rundkjøring, og jeg er ikke enig i at den er bare platt og håpløs [...] [N]issen er et potent symbol på begjæret som driver julehandelen til nye rekorder [... og] rumpepluggen», symboliserar (ei kjønnsdrift, eller) eit seksuelt begjær, skreiv redaktør for «Vi ser på kunst», i ein artikkel i Klassekampen.
Johannes Block Hellum, ein billedhoggar, skreiv at "Skulpturen er jo opplagt ironisk ment og kraftig samfunnskritisk siden den gjør narr av vårt ikon Julenissen [...] Kunstneren er blitt gribben som svever over samfunnslegemet på utkikk etter et kadaver... og seiler ned for å fråtse i våre fordommer og uavklarte og ubevisste holdninger [...] I den ikke-materialistiske verden kan man seile på tre store hav: Det Skjønne, Det Sanne og det Gode. Hvis vi dropper Det Skjønne og Det Gode så kan vi iallfall kolportere" Det Sanne.
Kafr Yasif
Kafr Yasif (hebraisk כַּפְר יָסִיף; arabisk كفر ياسيف, Kufr Yaseef) er ein arabisk by i Nord distrikt i Israel. Han ligg 11 km nordaust for byen Akko og like ved Abu Sinan. Folkesetnaden i Kafr Yasif er stort sett kristen (57%) med ein stor muslimsk minoritet (40%), og eit lite drusararsamfunn.
Historie
Det er grave ut mange funn frå antikken i Kafr Yasif, som mosaikkgolv, korintiske søyler og cisterner skore ut i berggrunnen. Kafr Yasif er omtalt i skriftene til den romersk-jødiske historikaren Josefus Flavius. Han var busett i krossfarar tida av kristne og betalte skatt til kongedømet Jerusalem. Han vart skildra som ein del av området til krossfararane under hudnaen («våpenkvilen») mellom krossfararane i Akko og mamelukk-sultanen al-Mansur Qalawun i 1283.
Osmansk tid
Under osmansk styre vart det hovudsakleg dyrka oliven og bomull i Kafr Yasif. Osmanske skattelister frå 1596 syner at Kafr Yasif hadde eit folketal på 58 muslimske hushaldningar, sju muslimske ungkarar og 19 jødiske hushaldningar.
I 1838 var Kafr Yasif klassifisert som ein stad med ein gresk-ortodoks majoritet med ein minoritet av muslimar og drusarar. I 1880 hadde landsbyen eit folketal på kring 600, av desse 500 gresk-ortodokse og 100 muslimar. Ei kyrkje frå 1600-talet låg i landsbyen og hadde fleire ikon gjevne av Russland. Landsbyen hadde store cisterner skore ut i stein. I følgje Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine, var Kafr Yasif ein steinbygd landsby omgjeve av olivenlundar og dyrkbart land, som fekk vatn frå cisternene. Folkesetnaden bestod av 300 kristne, som var gresk-ortodokse, og 50 drusarar.
Det britiske mandatet
Den 1. desember 1925 vart Kafr Yasif ein av få arabiske landsbyar i Galilea som fekk lokal kommunestatus under Det britiske mandatet. Yani Kustandi Yani tente som borgarmeister frå 1933 til 1948.
I april 1938, under arabararopprøret i Palestina, planta ei gruppe palestinsk arabiske opprørarar ei mine på vegen nær Kafr Yasif som råka eit britisk militærkjøretøy og ni soldatar mista livet. Den britiske hæren sette Kafr Yasif i brann som hemn, men vart fortalt av innbyggjarane at det var innbyggjarane i Kuwaykat som var dei ansvarlege for angrepet. Åtte, hovudsakleg sivile, menn vart sidan drepne i Kuwaykat.
14–17. februar 1939 brende den britiske hæren ned 68-72 hovudsakleg muslimske hus (og nokre få kristne og drusar-hus som svar på eit anna mineåtak på britiske soldatar som køyrde ein nybygd tryggleiksveg, og ein soldat mista livet, medan to andre vart skadde. Då somme av innbyggjarane i Kuwaykat kom for å sjå øydelegginga i Kafr Yasif, vart ni av mennene deira skotne og drepne då dei nærma seg landsbyen. Det vart sidan oppdaga at skyttarane ikkje var frå Kafr Yasif. Som kompensasjon vart byen bygd opp att med ein skule og eit rådhus som framleis er i bruk. I følgje the Anglican Chaplain, «For folket i Kafr Yasif var det svært viktig å påpeike at soldatane som øydela husa deira ikkje var engelske, men irske.»
Israelsk tid
8–14. juli 1948, under den arabisk-israelske krigen i 1948, var Kafr Yasif okkupert av Karmelbrigaden og den 7. panserbrigaden i Israel som det første leddet i Operasjon Dekel. I motsetnad til mange erobra arabisk byar, flykta ikkje det meste av folkesetnaden, og kring 700 innbyggjarar frå nærliggande landsbyar, særleg al-Birwa, al-Manshiyya og Kuwaykat, søkte tilflukt der. Den 28. februar 1949 vart dei fleste innbyggjarane plasserte på lastebilar og køyrde til frontlinjene, der dei vart tvungne til å krysse grensa til Libanon.» 1. mars vart ytterlegare 250 flyktningar deporterte. Knesset-medlemmet Tawfik Toubi prosterte kraftig på desse utkastingane.
Kafr Yasif er ein av få arabiske byar i Galilea som fekk behalde det meste av landområdet dei hadde før 1948. Av 673 hektar eigd i 1945, var 458 hektar att i 1962, då 76 hektar vart ekspropriert i 1952–3. Den 5. juni 1951 vart den lokal kommunen reaktivert av dei israelske styresmaktene som det einaste dømet på ein arabisk, lokal kommune som framleis eksisterte etter 1948.
Folkesetnaden vart verande i unntakstilstand fram til 1966.
Kafr Yasif var åstad for den første, større valdelege hendinga mellom kristne og drusarar i Israel den 11. april 1981. Samanstøyten byrja under ein fotballkamp mellom tilhengjarar av det lokale laget i byen og laget til den nærliggande drusarlandsbyen Julis, der ein ung mann frå Julis vart knivstukken i hel av ein kristen mann frå Kafr Yasif. Sjølv om ein sette i gang samtalar så snart som råd for å hindre ytterlegare vald, nekta den lokale kommunen Kafr Yasif å gje ut namnet på den påståtte drapsmannen. Hundrevis av drusar-ungdommar frå Julis gjekk så inn i Kafr Yasif, og borgarmeisteren kalla inn støtte frå det regionale israelske politiet, noko som vart avslått. Den 13. april plasserte kring 60 væpna politifolk seg i felten mellom dei to landsbyane, og medan ein sulha (tradisjonell arabisk fredsavtale) vart forhandla, storma ei gruppe tungt væpna Julis-innbyggjarar byen, brende ned 85 hus, 17 butikkar, nokre verkstader og 31 bilar. Ei kyrkje vart òg øydelagd. Mot slutten av åtaket vart tre innbyggjarar Kafr Yasif skotne og drepne, og fleire vart skadde. Politiet blanda seg ikkje inn, og somme politioffiserar meinte dei ikkje var godt nok væpna. Ingen av angriparane, som i følgje vitne omfatta drusar-soldatar på perm frå den israelske hæren, vart arresterte. Det meste av kompensasjonen for skadane kom frå den muslimske waqf i Israel og ein mindre del frå World Council of Churches.
Politisk søme
Politisk søme, også kalla politisk korrektheit etter det engelske uttrykket «politically correct, political correctness», er uttrykk som blir brukt, hovudsakleg i nedsetjande tyding, om ulike forsøk på å endre uttrykksformer eller sensurere ytringar som enkelte kan oppleve som støytande eller diskriminerande. Den noverande tydinga av uttrykket vart utbreidd først i USA i åra rundt 1990, og deretter i Vest-Europa og elles i verda.
Paul Martinez
Paul Frank Martinez er ein britisk studiomusikar og låtskrivar, best kjent for arbeidet sitt med mellom anna Robert Plant, Cat Stevens, Jackie Edwards, Dave Edmunds, George Harrison, Maggie Bell, Vasco Rossi, Peter Gabriel, Chicken Shack og The Adverts.
Politisk søme
I Noreg er uttrykket også brukt i nedsetjande tyding om personar som gjennomgåande fremjar lite kontroversielle synspunkt, eller som ukritisk vidareformidlar offentleg godkjente tale- og tenkjemåtar.
Paul Martinez
Den 13. juli 1985, då Page, Plant og Jones vart gjenforeina til Live Aid-konserten på JFK Stadium i Philadelphia, spelte Martinez bass saman med trommeslagarane Tony Thompson og Phil Collins.
Martinez spelte bassgitar på det einaste albumet gjeve ut av Paice Ashton Lord, Malice in Wonderland.
Politisk søme
Historikk
Det var særleg etter debatten som følgde utgjevinga av boka The Closing of the American Mind, skriven av Allan Bloom og utgjeve i 1987, at omgrepet political correctnes vart utbreitt i amerikansk samfunnsdebatt. I boka hevdar Bloom at høgare utdanning i USA i etterkrigstida har vorte prega av ei form for kulturrelativisme og ei overdriven openheit overfor andre kulturar, noko som ifølgje Bloom har gjort kritisk tenking omkring både eigen og andre sin kultur vanskeleg eller umogeleg.
Etter debatten om boka til Bloom vart «politisk søme» særleg brukt for å beskrive forsøk på tabuisering av ord, bilete eller tenkjemåtar som potensielt kunne komme til å støyte enkeltpersonar eller grupper. I enkelte samanhengar vart også klassiske verk innan litteratur og film stempla som potensielt støytande, og forsøkt fjerna frå pensum i skoleverket og ved universiteta. Ved å uttrykkje seg politisk korrekt – og ved å unngå politisk ukorrekte uttrykksmåtar – skulle ein hindre og førebyggje diskriminering av mellom anna kvinner, etniske eller religiøse minoritetar, homofile og utviklingshemma.
Kritikarar av politisk søme har i den seinare tida byrja å bruke omgrepet for å skildre det dei ser som trugslar mot ytringsfridommen, og til dels som eit uttrykk for ein falsk eller misforstått radikalisme, etter mønster av analysen i boka til Bloom. Enkelte kritikarar har også gjort eit poeng av å vere politisk ukorrekte i sin måte å uttrykke seg på, for eksempel ved å bruke eldre og ofte nedsetjande uttrykk på minoritetar, nettopp for å provosere fram ein reaksjon frå meiningsmotstandarane.
Kvinnemuseet
Kvinnemuseet er eit norsk museum som har tilhald i sveitservillaen Rolighed i Løkkegata i Øvrebyen på Kongsvinger og har som føremål å dokumentere, forske på og formidle soga om kvinners liv og virke frå gamal tid og fram til notida. Innanfor arbeidsfeltet ligg spørsmål som er knytt til kjønn, kjønnsroller og kjønnsidentitet. Museet er ei avdeling i Anno museum, og den vesle staben som driv Kvinnemuseet, er òg engasjert i større eller mindre grad i andre einingar under Anno museum, som Kongsvinger museum, Odalstunet og Eidskog museum.
Samlingane på Kvinnemuseet femner om både gjenstandar, bøker, fotografi og arkivmateriale. Mykje av dette er registrert og tilgjengeleg på DigitaltMuseum. Museets store samling av gjenstandar finst for det meste i magasina, men eit utval er å sjå i dei faste utstillingane Lek for livet, I all offentlighet og Din Dagny. Kvinnemuseet har dessutan arkivmateriale som vert registrert i arkivregistreringsprogrammet Asta.
Museet er opent for ålmenta i i sommarsesongen, men ved tinging på førehand får skuleklasser og grupper tilgang året rundt. Forskarar kan få tilgang til materialet på museet heile året.
Museumssoga
Ei gruppe ikring det nyskipa Kongsvinger museum avgjorde på 1980-talet å arbeide for å realisere tanken om å etablere eit Kvinnemuseum etter å ha arrangert fleire utstillingar med kvinnehistoriske tema på bymuseet. Inspirert av Kvindemuseet i Danmark og Kvinnemuseet i Vietnam, tok dei til å å sjå seg om etter eit eigna lokale i byen til eit slik museum, og huset Roligheden, barndomsheimen til forfattaren og bohemkvinna Dagny Juel (Dagny Juel Przybyszewska), synte seg etter nokre år å verte eit alternativ. Kommunen ynskte då å rive huset for å byggje moderne bustader tomta. Hovudsakleg på grunn av planane om å skipe det fyrste og einaste kvinnemuseet i Noreg, vart Rolighed berga etter ein langvarig kamp, og Kvinnemuseet kunne verte offisielt opna av HKH Dronning Sonja 31. mai 1995 etter seks år med arbeid for å setje huset i stand.
Fylkesveg 742 i Østfold
Fylkesveg 742 i Østfold går mellom Slengebråten og Lier i Askim kommune. Vegen er 3,8 km lang.
Kvinnemuseet
Museumssoga
Det vart lagt ned store ressursar i produksjon av utstillingar, og etablert som praksis å lage ei ny stor hovudutstilling til kvar sommarsesong med tema som husmorsoge, kvinner i det offentlege helsevesenet, strikking og fredskvinner, homofilisoge. I tillegg vart det òg laga ei fast utstilling om Dagny Juel, om soga til huset Rolighed, og med tida dessutan ei utstilling om norsk abortsoge og ei kvinnesakutstilling. Etter 8. mars-arrangementet (Den internasjonale kvinnedagen) i 2016 vart museet stengt for publikum fram til 1. juni 2017 for omfattande renovering av fleire av romma og oppbygging av tre nye basisutstillingar.
Polynja
Polynja (av russisk полынья, som tyder 'naturleg ishol') er eit stort isfritt hol i havisdekket eller drivisen i polare strøk. I drivisen vert dei opne områda skapt av det kjem opp varmare vatn ved konveksjon, medan dei nærare kysten vert danna ved at sterk vind frå breplatået eller land, såkalla katabatisk vind, bles drivisen utover.
I dag vert omgrepet gjerne nytta om havområde i Arktis og Antarktis som held seg isfrie det meste av året.
Mount Strauss
Mount Strauss er eit snødekt fjell, med ei høgd opp mot kring 815 moh, og ei bratt sørside, 6 nautiske mil (11 km) aust-søraust for toppen av Brahmsfjorden sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Fleire fjell i nærleiken finst på eit kart av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947-48. Dette fjellet vart kartlagd frå flyfoto tekne under RARE av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee etter Johann Strauss I (1804–49) og Richard Strauss (1864–1949), tyske komponistar.
Steele Island
Steele Island er ei snødekt øy som stig opp over Larsen isbrem utanfor austkysten av Palmer Land, 19 km søraust for Cape Sharbonneau. Dei bratte sidene av øya er full av issprekker, men det er ikkje stein som stikk fram. Ho vart oppdaga av medlemmar av East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS) in 1940, og kalla opp etter Clarence E. Steele, traktorsjåør ved East Base.
Karl-Günther Heimsoth
Karl-Günther Heimsoth var ein tysk medisinar, forfattar og politikar.
Oppvekst, krigsdeltaking og studium (1919 til 1924)
Karl-Günther Heimsoth var fødd i Charlottenburg i Berlin. Han voks opp i ein borgarleg heim i Dortmund, der han i juni 1917 tok artium. Våren 1918 gjekk han med i første verdskrig på Vestfronten og oppnådde etterkvart graden løytnant. Han skal ha forlate hæren i april 1919 på grunn av "endra politiske tilhøve". Same året byrja han å studera medisin i Tübingen og Jena, og tok tilslutt sin avsluttande eksamen i Rostock. I åra 1920 og 1921 avbraut han fleire gonger studiane for som medlem av eit frikorps å delta i opptøyane i Ruhr-området og Oberschlesien.
I 1924 fullførte Heimsoth sin doktoravhandling som hadde tittelen Hetero- und Homophilie og som handla om likekjønna kjærleik og seksualitet. På dette tidspunktet var «homofili» knapt noko kjent omgrep (i motsetning til «homoseksualitet»), sjølv om det viser seg at eit medlem av den tyske homorørsla nytta eit liknande omgrep allereie i 1904.
I avhandlinga argumenterte Heimsot for at det i erotiske og venskaplege relasjonar finst særskilde lovbundne samanhengar der ein søkar etter det same. Denne homofili kan både finnast i bindingar mellom menn og mellom kvinner. I motsetnad til dette såg Heimsoth heterofili som relasjonar og samliv som var prega av motsetnader. Til heterofili rekna han også forhold mellom ein feminisert og ein mannleg mann.
Heimsoth si forståing av homoseksualitet og mannleg venskap knytar seg til førestillingar som var utvikla av Otto Weininger i Kjønn og karakter (1903) og Hans Blüher i Die Rolle der Erotik in der männlichen Gesellschaft (1919). Utgangspunktet var teorien til sistnemnde om den mannlege eros sin funksjon i samfunnet. Frå Weininger overtok han lova om den polære bindinga som drivkraft for seksuell sameining, men utfylde ho med ein andre lov om homopolar binding. Med dette freista han bevisa at ein mannleg mann kunne elska og vera seksuelt tiltrekt av ein annan mannleg mann.
Aktivist og publisist under Weimarrepublikken (1924 til 1928)
Etter at han i 1924 hadde fått doktorgraden arbeidde Heimsoth som lege i Kiel, samtidig som han engasjerte seg i den tyske homorørsla. Heimsoth tok avstand frå Wissenschaftlich-humanitäre Komitee (WhK) leia av Magnus Hirschfeld: Etter hans meining var teorien om homoseksuelle som eit tredje kjønn med biologisk og arveleg basis feil. I artikkelen „Freundesliebe oder Homosexualität“, som blei publisert i 1925 i tidsskriftet Der Eigene, kom antisemittismen til Heimsoth tydeleg fram: „Mannsheltens heroiske venskapskjærleik står idemessig og forståingsmessig framand overfor den jødiske ånda." Heimsoths ideal var ein viril og arisk mann. Homoerotiske venskap mellom menn skulle binda samfunnet hierarkisk saman. Døme på slike mannsheltar og slike venskapar meinte Heimsoth å finna mellom soldatane under første verdskrig og i miljøa kring frikorpsa.
Mellom 1925 og 1928 utdanna Heimsoth seg innan astrologi i Wien. I boka Charakter-Konstellation: Mit besonderer Berücksichtigung der Gleichgeschlechtlichkeit frå 1928 søker han å sameina psykoanalyse og astrologi samt å visa ein samanheng mellom stjernekonstellasjonar ved fødselen og homoseksualitet.
Relasjonen til Ernst Röhm (1928 til 1934)
I 1928 skreiv Heimsoth til Ernst Röhm, som hadde vore dømd for landssvik grunna si deltaking i ølkjellarkuppet til Hitler. Heimsoth tolka passasjar frå Röhm si bok Historia til ein høgforrædar som løynde vedkjenningar om Röhms homoseksualitet. Med bakgrunn i dei pågåande parlamentariske debattane om § 175 i den tyske straffelova som forbaud seksuelle forhold mellom menn, der NSDAP gjekk inn for ein skjerpa forfølging av homoseksuelle, håpa Heimsoth å vinna Röhm for saka. Röhm viste seg å stadfesta mistanken til Heimsoth. Han svarte at han i eit tidlegare utkast av boka hadde vore tydelegare om det homoseksuelle elementet, men var blitt frårådd å skriva ope om det. Han stadfesta også at han ville kjempa mot § 175.
Röhm og Heimsoth trefte einannan på slutten av 1928, dei fekk eit venskapeleg forhold og besøkte saman homofile møtestader i Berlin. I 1930 overtok Röhm leiinga av SA. Statsadvokaten i München undersøkte i april 1931 Röhm for "unaturleg utukt", og i juli 1931 kverrsette politiet i Berlin Röhm sine brev. Ved årsskiftet 1931/32 fekk den sosialdemokratiske publisisten Helmuth Klotz tak i breva, og han offentleggjorde dei i mars 1932.
Heimsoth blei medlem av NSDAP 1. mai 1933. Det er likevel mogleg - slik utsegner frå til dømes Otto Strasser tyder på, at han var ein «glødande nasjonalsosialist» også før 1933. I 1930 og 1931 høyrde Heimsoth til Strasser si gruppe av nasjonalsosialistar utanfor NSDAP Kampfgemeinschaft Revolutionärer Nationalsozialisten, der han dels fekk viktige posisjonar. I august 1931 gjekk han ut av Strasser sin organisasjon. I staden slutta Heimsoth seg til nasjonalistgrupperinga innan KPD kring Beppo Römer. Heimsoth var i tillegg informant for det militærpolitiske appratet til KPD.
Etter at nasjonalsosialistane tok over makta, gav Heimsoth framleis informasjon til KPD, sjølv om han no offisielt høyrde til NSDAP. Heimsoth blei truleg likvidert i samband med Röhm-putsjet ("Dei lange knivars natt") i juli 1934 i Berlin.
Volvo Cross Country
Volvo Cross Country er forskjellige køyretøy produsert av Volvo.
Baard Haugland
Baard Madsson Haugland var ein handelsmann, ordførar, stortingsrepresentant og statsråd frå Stord.
Far til Haugland var gardbrukar på Haugland i Stord. Sjølv arbeidde han i ei handelsforretning i Bergen frå 1851 til 1862. Deretter slo Haugland seg ned på Stord der han var landhandlar fram til 1884. Han var ordførar i Stord 1864-83, og forlikskommissær i fleire år.
Oyashiostraumen
Oyashiostraumen er ein havstraum nordvest i Stillehavet. Han kjem frå Beringhavet og flyt forbi austkysten av Kamtsjatka og Kurilane før han møter den varme Kuroshiostraumen mellom 37 og 40 °N. Her delar han seg og søkk til dels under og bøyar til dels austover. Vatnet i Oyashio er ein subarktisk vassmasse med låg temperatur og låg salinitet. Det er næringsrikt og har mykje plankton, noko som gjev vatnet ein brunfarge. Der Der Oyashio møter Kuroshio, får ein derfor ein kraftig temperaturkontrast (oseanisk polarfront) og fargekontrast. Japanske forskarar reknar med at Oyashio har ei vassføring på 15 Sverdup, som er om lag ein fjerdedel av Kuroshio.
Baard Haugland
Haugland var stortingsmann for Søndre Bergenhus amt 1871-85. Frå 1884 representerte han det nystifta partiet Venstre. Han var medlem av bankkomiteen 1871-74, sekretær dei to siste sesjonane. Vidare var han 1874-79 og 1882 sekretær i næringskomite nr 1, 1883-84 formann i same. Elles medlem av valkomiteen 1877-84 og fullmaktskomiteen 1880-82, sekretær i sistnemnde 1883-84. I 1883 medlem av traktatkomiteen.
1877 var Haugland medlem av hamnekommisjonen, 1879 av leiglendingskommisjonen, og i 1882 av den parlamentariske jurykommisjonen. Under riksrettsaka 1883-84 mot Selmer-ministeriet var han med i aksjonskomiteen.
Cape Breton
Cape Breton (engelsk Cape Breton Island, fransk Île du Cap-Breton, skotsk-gælisk Eilean Cheap Breatuinn, mi'kmaq Únamakika) er ei øy i Atlanterhavet utanfor austkysten av Canada. Namnet kjem av bretonsk og er knytt til Bretagne. Cape Breton er ein del av provinsen Nova Scotia og er skilt frå denne halvøya ved Cansosundet. Over sundet går vegfyllinga Canso Causeway. Mot aust ligg Atlanterhavet, mot vest ligg St. Lawrence-bukta. Landmassen er tilnærma u-formet, med havbukta Bras-d’Or i sentrum av øya.
Åsarp
Åsarp er ein svensk tettstad i Falköpings kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 579 innbyggjarar. Åsarp ligg ved Riksveg 46 mellom Falköping og Ulricehamn.
Lake Joyce
Lake Joyce er ein innsjø som ligg langs nordsida av Taylorbreen i Pearse Valley i Victoria Land. Han er 1 km) lang, 43 meter djup og dekt av eit 6-7 meter tjukt, klårt islag. Innsjøen vart undersøkt av New Zealand Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) (1963–64) som namngav han etter Ernest Joyce, eit medlem av tidlegare britiske ekspedisjonar i området leia av Robert Falcon Scott (1901–04) og Ernest Shackleton (1907–09).
Åsarp
Næringslivet består av Fredahl likkistefabrikk, kornproduksjon og mjølkeproduksjon. Staden har òg ein verkstad som importerer, restaurerer og sel gamle, amerikanske bilar.
Cape Breton
Geografi
Øya utgjer fire av dei 18 fylka, ’’counties’’, i provinsen, nemleg Cape Breton Country, Inverness County, Richmond County og Victoria County. I 2001 hadde øya 147 454 innbyggjarar, eller 16 % av innbyggjarane i provinsen. Dette var ein tilbakegang på 6,8 % sidan førre folketeljing i 1996. 72 % av innbyggjarane heldt til i CBRM, Cape Breton Regional Municipality, eit område prega av kol- og stålindustri.
Åsarp
Staden har røter tilbake til tilbaketrekkinga av istida for 10 000 år sidan. Området er ein del av Arns rike og har ei rekkje attraksjonar som til dømes Olsbrosteinen. Arns rike er ein roman av Jan Guillou og som blei filmatisert i 2007 av Svenska Filminstitutet.
Cape Breton
Historie
Dei første innbyggjarane på Cape Breton var truleg forgjengarar til dagens Micmac-folk, dei som budde på øya då europearar fann øya i 1497. Oppdagaren av øya var den italiensk-engelske John Cabot. I 1522 etablerte portugisarane ein fiskekoloni under João Alvares Fagundes og så mange som 200 nybyggjarar budde i ein namnlaus landsby på nordvestsida av øya, der dagens samfunn Ingonish ligg. Kva som skjedde med kolonien er ukjend, sjølv om han vart nemnt så seint som i 1570.
Cape Barne
Cape Barne er eit bratt, klippenes på 120 m mellom Cape Royds og Cape Evans på vestsida av Ross Island. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, 1901–04, under Scott, og vart namngjeve av han etter løytnant Michael Barne i Royal Navy, eit ekspedisjonsmedlem.
Cape Breton
Historie
I 1631 gav Karl I av England Cape Breton til Robert Gordon av Lochinvar og son hans Robert. Derimot var det franskmennene som skulle starte den første større koloniseringa og eit fransk fort vart bygd midt på den austre halvøya i Fort St. Anne tidleg på 1700-talet for å vakte innseglinga til St. Lawrence-bukta og for å verna franske fiskarar på Grand Banks, dei rike fiskebankane aust for Nova Scotia. Franskmennene kalla øya Île Royale. Noko seinare vart den største største festninga til Frankrike i den nye verda, Louisbourg, bygd. Den franske kongen Ludvig XV merka at han no forventa å sjå tårna på Louisbourg i horisonten i vest, med tanke på dei store pengesummane som hadde vorte brukt. Louisbourg fall derimot i 1713 og igjen under sjuårskrigen i 1760, og i 1763 vart Île Royale avstått til Storbritannia ved freden i Utrecht. Britane slo øya saman med Nova Scotia, som dei alt hadde erobra i 1713, og New Brunswick.
Lake Joyce
Innsjøbotnen er dekt av ei tjukk bakteriematte, som det stig stromatolittar karbonatstrukturar frå.
Cape Breton
Historie
De første nybyggjarane som kom til øya etter den britiske erobringa var irske. Derimot gjekk dei snart opp i den franske kulturen som alt var der. I 1784 vart kolonien delt i tre; New Brunswick, Cape Breton Island og Nova Scotia. Kolonien hadde hovudstad i Sydney. Den økonomiske utviklinga gjekk sakte og gruvedrifta, som hadde vore viktig i den franske tida, låg nede dei første tiåra etter den britiske erobringa.
I 1820 vart kolonien Cape Breton Island slått saman for andre gong med Nova Scotia. Så følgde ei større industriell utvikling av kolleiene på den austlege delen av øya. Industrialisering, raskare skipsfart og framgang innan fiskeria førte på andre halvdel av 1800-talet til kontakt og folkeutveksling mellom Cape Breton og Newfoundland, noko ein framleis ser i dag.
Den etniske samansetninga endra seg òg. På første halvdel av 1800-talet opplevde øya ein stor tilstrømming av skottar frå det skotske høglandet. Skottane utvandra på grunn av The Highland Clearances, ein prosess der leiglendingar vart kasta ut av heimane sine for å gje plass til kvegavl. Dei førte med seg gælisk språk og anten katolsk eller presbyteriansk religion. Kampanjar i skulane på 1800- og byrjinga av 1900-talet forsøket å hindre bruk av gælisk hos dei unge og med engelskspråklege media på 1900-talet gjekk bruken av gælisk sterkt tilbake. Framleis finst det lokalsamfunn der gælisk er i bruk. Dette vart òg hjelpt av turismen, som la vekt på lokalt særpreg. I dag finst Gaelic College of Celtic Arts and Crafts som skal fremme språk og kultur.
Baard Haugland
Haugland var finansminister i Sverdrup-regjeringa frå 1884 til 1888. Han har vorte omtala som «den første bonde i Kongens råd». 1888-89 var han medlem av statsrådsavdelinga i Stockholm.
Indisk matematikk
Indisk matematikk er eit namn på matematikken som vart utvikla i India. Denne utvikla seg relativt sjølvstendig frå andre kulturar.
Den første perioden varte fram til kring 200 evt. og omhandla hovudsakleg geometri. Dei viktigaste kjeldene til denne perioden er Sulvasutra-reglane, som er tau- eller målereglar som gav forskrifter for bygging av templar og alter.
Cape Breton
Geografi
Øya er 10 311 km² stor, eller så stor som Østfold, Akershus og Vestfold til saman. Dette gjer ho til den 75. største øya i verda. Kysten er prega av klipper og steinete nes og landtunger, medan innlandet er prega av jordbruksland, bredalar forma av isen, skogområde og sletter. Det finst indikasjonar på at delar av øya opphavleg hang fast med med Skottland og Noreg, som no ligg langt unna på grunn av millionar av års kontinentaldrift.
Baard Haugland
I 1892 vart Haugland på ny vald til Stortinget for Søndre Bergenhus. Grunna sjukdom møtte han ikkje 1892-93, i 1894 var han medlem av Lagtinget og av næringskomite nr 1. Han representerte då Venstre, medan han i perioden 1895-97 var medlem av Moderate Venstre, vald til same posisjonane som i den førre stortingsperioden.
Tollkasserar i Kristiansand frå 1893.
Hausten 1895 fekk Haugland plass i den fyrste Hagerup-regjeringa, der han fekk sitt virke i statsrådsavdelinga i Stockholm. Han døydde i Stockholm våren 1896, vart gravlagd på Vår Frelsers Gravlund i Oslo.
DS «Statsraad Haugland»
'Søndre Bergenhus Dampskibsselskab' fekk 1. juni 1898 overlevert det nybygde lokalruteskipet DS «Statsraad Haugland», oppkalla etter Baard Haugland. Skipet gjekk i ulike ruter i Mid- og Sunnhordland, men selskapet måtte etter kort tid gje seg etter hard konkurranse med 'Hardanger Søndhordlandske Dampskibsselskab'. Skipet vart vinteren 1899 seld til 'Det Stavangerske Dampskibsselskab'. som gav det namnet DS «Sand».
Cape Breton
Geografi
Den nordlege delen av Cape Breton er dominert av Cape Breton Highlands, eller The Highlands, ei framhald av Appalachane som går langs atlanterhavskysten av Nord-Amerika. Her vart i 1936 Cape Breton Highlands National Park oppretta med eit areal på 949 km². Den kjente ruta Cabot Trail er ein naturskjønn veg som går langs kysten av dette området.
Midt på øya ligg saltvassfjorden Bras d’Or. I tillegg finst det fleire innsjøar og elvar på øya. Cape Breton har sidan 1955 hatt fastlandssamband med veg og tog via Canso Causeway, ei større vegfylling. Skipstrafikken går gjennom Canso-kanalen i den austlege delen av fyllinga.
Folkesetnad
Folkesetnaden på øya kan delast inn i fem grupper:
-Micmac: Dei innfødde.
-Akadiarane, fransktalande med røter tilbake til 1600-talet.
-Irar som kom etter den britiske erobringa
Monte Águila
Monte Águila er ein by i Biobío-regionen i Chile. Ifølgje folketeljinga i 2002 hadde han 6 090 innbyggjarar.
Cape Breton
Folkesetnad
-Skottar, som kom på byrjinga av 1800-talet og som dominerer i dag
-Engelskmenn, der dei første kom som følgje av den amerikanske revolusjonen.
I tillegg er det mindre grupper av svarte kanadiarar, italienarar og austeuropearar. Dei sistnemnde kom som følgje av industriutviklinga i Cape Breton-regionen.
Dei siste tjue åra har innbyggjartalet stort sett peikt nedover. Denne trenden har auka dei siste åra på grunn av problem i industri og sysselsetting. Frå 1996 til 2001 gjekk folketalet tilbake frå 158 260 til 147 454, heile 6,8%.
Etnisk samansetning
Religion
Indisk matematikk
Den andre perioden i indisk matematikk er tett knytt til astronomi og dei astronomiske verka er i denne perioden dei viktigaste kjeldene til matematikken. Mellom anna finn ein Surya Sidhanta (kring 400 evt.). I denne perioden var trigonometri godt utvikla og ordet sinus er til dømes ei arabisk forvansking av eit sanskrit ord for halvkorde. Indarane hadde òg i denne perioden gode metodar for å løyse ubestemte likningar. Av dei mest kjende matematikarane i denne perioden finn ein Aryabhata (omkring år 500), Brahmagupta (600-talet) og Bhaskara (rundt 1150).
Cape Breton
Folkesetnad
Statistics Canada rapporterte i 2001 om 107 880 religiøse på Cape Breton, mellom anna 3915 utan religiøs tilknyting. Dei største gruppene var: Synagoger i Sydney og Glace Bay tener eit lite jødisk samfunn med lange tradisjonar som ein gong av av dei største i Aust-Canada. Nyare muslimske innvandrarar held fredagsbønn på Cape Breton-universitetet.
Indisk matematikk
Den tredje perioden i indisk matematikk er knytt til den såkalla Kerala-skulen og varte frå kring 1350 til 1550. Viktige matematikarar frå denne perioden var Madhava (1340–1425) og Nilakantha (1445–1545). Kerala-skulen er særleg kjend for handsaminga si av uendelege rekkjer, og dei kjende mellom anna til Leibniz sin formel for π (pi) fleire hundre år før europeiske matematikarar gjorde det.
Cape Breton
Økonomi
Cape Breton har to viktige kolførekomstar, mellom anna Sydney Coal Field søaust på øya ved atlanterhavskysten. Desse har gjennom 1800-talet og fram til etter den andre verdskrigen vore av dei største private arbeidsgjevarane i Canada. Inverness-feltet vest på øya er langt mindre, men her var det òg fleire gruver tidlegare. Sydney har tradisjonelt vore den største hamnebyen, med ei verna, naturleg hamn. Sydney er òg det største handelssenteret og heimby for dagsavisa på øya, The Cape Breton Post, samt det einaste aktive fjernsynsstudioet, CJCB-TV og fleire radiostasjonar. Frå Marine Atlantic Terminal i North Sydney går det ferjer til Channel-Port aux Basques på Newfoundland, sommarstid òg til Argentia på Newfoundland. Point Edward på vestsida av Sydney Harbour er ein tidlegare kanadisk marinebase som no vert nytta til private formål. Kystvaktskulen i Canada, Canadian Coast Guard College, ligg i nærleiken i Westmount. Glace Bay er den nest største byen og var det største gruvesenteret før den siste gruva stengte på 1980-talet. Glace Bay var òg eit viktig jernbaneknutepunkt og sentrum for fiskeria. Tidlegare var Glace Bay den største byen i heile Nova Scotia.
Indisk matematikk
Det er omdiskutert kor mykje matematikken mellom India, Hellas og Kina påverka kvarandre. Via arabisk matematikk er det derimot klart at delar av indisk matematikk hadde innverknad på europeisk matematikk i mellomalderen og renessansen. Særleg gjeld dette trigonometri og indisk-arabiske tal.
Cape Breton
Økonomi
Port Hawkesbuy vart ei viktig hamn etter at Canso Causeway, moloen til fastlandet, vart fullført og ei ny, djup og verna hamn oppstod. Cansosundet er ope for skip av same storleik som dei som kan gå i Saint Lawrence Seaway og i hamna i Port Hawkesbury kan ta dei djupastgåande fartøya.
Industrien på Cape Breton har møtt store utfordringar med stenginga av dei viktige kolgruvene. Øybuarane har derfor vorte tvunge til å omstille seg mot reiseliv, call-sentra, småindustri og industri som lager bildelar, farmasøytiske produkt og vindaugeglas.
Medan byområdet rund Sydney har gjennomgått ei tøff omstilling, har livet på landsbygda vore meir stabilt med ei blanding av fiske, skogbruk, landbruk i liten skala og reiseliv. Særleg har reiselivet auka ein del. Det største trekkplasteret er Cabot Trail, ein flott kyststrekning langs nordsida av øya som kvart år trekker til seg 400 000 turistar. Festninga Louisbourg, den franske festninga som har vorte gjenoppbygd, bygger opp under historia til øya. Øya legg òg vekt på den keltiske arva si og held Celtic Colours Festival kvar oktober og nyttar Gaelic College of Celtic Arts and Crafts aktivt i marknadsføringa.
Folkemusikk
Cape Breton er kjent for sitt felespel som kom til Nord-Amerika med skotske immigrantar på 1800-talet og spelestilen er tru mot tradisjonane. Ceilidh, eller folkedansoppvising, er populær underhalding om sommaren. Landsbyen Judique er kjent som '’Bhaile nam Fonn'’, tonebygda og her finst Celtic Music Interpretive Centre. Fleire felespelarar har òg vorte kjent i resten av Canada.
Ymse
•Cape Breton har eit enormt, tidlegare industriområde med forureining i grunnen. Sydney Tar Pods ligg nær sentrum av Sydney og her vart avfall frå koksomnane dumpet i tjern då industrien gjekk for fullt. I bakken overfor ligg ei tidlegare kommunal fylling. Eit prosjekt til 400 millionar kanadiske dollar (ca. 2 milliardar kroner) er no på veg.
• Distrikt 26 av fagforeningen United Mine Workers of America frå industriområdet ved Sydney var det einaste distriktet som prøvde å verte medlem av Profintern.
• Festninga Louisbourg er det største historiske monumentet i Canada og det største historiske restaureringsprosjektet i Nord-Amerika. Louisbourg har no vorte tilbakeført til den forma det hadde då det midt på 1700-talet var ein fransk festningsby.
• Alexander Graham Bell var ein skotskfødd oppfinnar som til slutt slo seg ned for godt på sommarresidedensen sin på øya.
• Glen Breton er det einaste destilleriet for maltwhisky i Nord-Amerika.
• Gruva ved Port Morien vert rekna som den første kommersielt drivne kolgruva i Nord-Amerika. Ho forsynte Louisbourg med kol på 1700-talet.
Kjelder
''
Åsele
Åsele er ein svensk tettstad i Västerbottens län i Lappland. Han er administrasjonssenteret i Åsele kommun. I 2006 hadde tettstaden 1 920 innbyggjarar.
Byar i Syria
Syria er delt inn i undernasjonale område på ein hierarkisk måte:
Kvart av dei 14 syriske guvernementa (muhafazat, eintal muhafaza) er delt inn i mange distrikt. Totalt er det 65 distrikt (manatiq, eintal mantiqah) i Syria, og kvar av dei er delte inn i mindre underdistrikt (nawahi, eintal nahiyah). I alt er det 281 underdistrikt i Syria.
Kvart guvernement og distrikt har eit administrasjonssenter, utanom Rif Dimashq guvernement og Markaz Rif Dimashq. All underdistrikta har òg sine eigne senter.
Alle distrikta i Syria har same namn som administrasjonssenteret, utanom eitt, Jabal Simeon-distriktet der hovudstaden er byen Aleppo. Det same gjeld alle underdistrikta utanom «Jabal Simeon sentrale underdistrikt» der byen Aleppo er senteret.
Guvernement- og distriktshovudstader
Blant dei 65 distrikta i Syria, har 64 distrikt sine eigne regionshovustader eller administrative senter.
Folketala som er gjevne under er frå folketeljinga i 2004:
Spaatz Island
Spaatz Island er ei stor isdekt øy i Antarktis. Ho ligg sørvest for Aleksanderøya og vest for starten på Den antarktiske halvøya, nær kysten av Palmer Land, 50 km aust for Smyley Island. Ho er 80 km lang og 40 km brei og dekkjer eit areal på kring 4 100 km².
Nordsida av øya utgjer den sørlege grensa til Ronne Entrance og resten av øya ligg kring isbremmane i Stange Sound og George VI Sound. Finn Rønne og Carl Eklund frå U.S. Antarctic Service (USAS) (1939-41) hadde ein hundeslede tur på nordsida av øya i desember 1940. Ho vart fotografert frå lufta og først kartlagd som ei øy av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) (1947-48) under Finn Rønne. Ho vart namngjeven av Rønne etter general Carl Spaatz, stabssjef, USAAF, som var med på å skaffe fly til RARE.
Fylkesveg 743 i Østfold
Fylkesveg 743 i Østfold går mellom Mørkved i Askim kommune og Mørkfoss i Trøgstad kommune. Vegen er 6,3 km lang.
Åselstad
Åselstad er ein svensk tettstad i Norrköpings kommun i Östergötlands län i Östergötland. I 2005 hadde tettstaden 430 innbyggjarar.
Skrovis
Skrovis er ein laus, holete og tynn is som ligg over ein annan is.
Jiella
Jiella er eit band frå Utsjok i Finland som speler popmusikk og syng på nordsamisk. Jiella var ei føregangsgruppe innan moderniseringa av den tradisjonelle luohti-musikken til samar frå Teno, då dei byrja å ta inn moderne vestlege musikkelement som pop og disco i den tradisjonelle joiken.
Soga til Jiella byrja på midten av 1990-talet, då Niilo Rasmus danna ei gruppe saman med to av dei fire døtrene sine, Eeva-Liisa og Jenna. I 1999 opptredde dei for fyrste gong offentleg med songar han hadde skrive. På dette tidspunktet var bandet kjent som «Niilo ja nieiddat» (Niilo og døtrene hans). Seinare endra bandet namn til Jiella, som tyder 'lett bris' på nordsamisk. Ei tredje syster, Mia, blei også med i gruppa.
Under den samiske påskefeiringa i 2002 deltok Jiella i song-kategorien av Sámi Grand Prix med songen «Čeavli» ('Arroganse') I desember same året gav gurppa ut det fyrste albumet sitt, Gosnu ('Einstad'). Dette er det einaste albumet Mia Rasmus syng på. Songar frå albumet blei mykje spelt på samiske radiostasjonar i Noreg, Sverige, Finland og Russland.
Det andre albumet deira, Eallinbálgát ('Livsvegar'), kom ut fire år seinare, den 8. juli 2006. Dei fleste songane på dette albumet var skrivne av Niilo Rasmus,men joiken «Olát» var skriven saman med Ilmari Rasmus og teksten til songane «Amma ealát fámolaččat», «Dovddatgo ruonas hája» og «Čakčamodji sániid» var skrivne av diktaren Inger-Mari Aikio-Arianaick.
I tillegg til på sine eigne album har Jiella også opptredd på albumet til Sámi Grand Prix 2002 og på Inger-Mari Aikio-Arianaick sitt album med barnesongar, Ima ipmašat - mánáidlávlagat, frå 2007.
Sjøgang
Sjøgang eller sjø (engelsk sea state) er ei skildring av tilstanden til havoverflata når det gjeld bølgjer skapt av vind og dønningar.
Sjøgang rapporterast ved visuell observasjon eller ved hjelp av instrument som vêrbøyar, bølgjeradar og satellittovervaking. DNMI gjev ut bølgevarsel for aktuelle havområde.
Praktisk bruk
Sjøgang er av tyding for helikoptertrafikken på kontinentalsokkelen sidan det påverkar høvet for å gjere ein sikker nødlanding på havet. Moderne helikopter er utstyrt med nødflyteutstyr som skal klare å halde helikoptret flytande i opprett stilling i opp til sjø 6.
Gods
Gods er genitiv av norrønt góðr («god») og kan syna til:
Åsenhöga
Åsenhöga er ein svensk tettstad i Gnosjö kommun i Jönköpings län i Småland. I 2005 hadde tettstaden 200 innbyggjarar.
Foreigner av Cat Stevens
Foreigner er det sjuande studioalbumet til den engelske songar-låtskrivaren Cat Stevens, gitt ut i juli 1973. I tillegg til den mindre hitten «The Hurt», som vart spelt ein del på radio, inkluderte Foreigner òg songar som «100 I Dream» og den 18 minutt lange «Foreigner Suite», som tok opp heile side éin.
Det er det første albumet skrive og produsert eine og åleine av Stevens.
I Canada vart albumet rangert som nr. 100 dei første tre vekene før det hoppa til nr. 48. Det nådde toppen sin, ein femteplass, i den 9. veka.
Bakgrunn
På toppen av suksessen til Stevens med fire platina- og gullalbum på rad: Mona Bone Jakon, Tea for the Tillerman, Teaser and the Firecat og Catch Bull at Four, hadde Stevens eit dedikert publikum og ein fanskare som ville ha meir. Likevel syntest han sjølv at musikken hans var for føreseieleg, noko som gjorde at han kjende seg i ein rutineprega kreativ prosess. Han bestemde seg for å skriva og produsera sitt neste album sjølv, som var overraskande for mange andre, gitt at Alun Davies, hans nære venn og første gitarist i bandet hans, og produsenten hans, Paul Samwell-Smith, spesielt, var avgjerande for å hjelpa Stevens med å forma den definitive signaturlyden som hadde ført Stevens til høgda av stjernestatusen hans. På jakt etter eit alternativ fokuserte han på den typen musikk som hadde byrja å inspirera han, og som han høyrde på radioen: R&B-musikk.
Blant banda som rørte han var The Blue Notes og Stevie Wonder. Stevens innsåg at den musikken han alltid hadde elska, ikkje hadde opphavet sitt i rock and roll, men i det han hadde vorte introdusert for som «svart musikk». Han tenkte omgåande på Lead Belly, som hadde vore ein av favorittane hans. I hovudet hans hadde han lært om «svart musikk» nesten gjennom bakdøra, samtidig som han flytta seg mot både musikal-musikk og akustisk folkemusikk. Då han bestemde seg for å droppa alle dei musikalske påverknadene i bandet sitt, håpa han å fremja dei tidlege sjelfulle lydane sjølv. I eit intervju med Circus Magazine sa Stevens: «Viss svart musikk skjedde, bestemde eg meg for å berre komma meg ned til det. Og fordi eg er framand i den svarte musikkverda, kalla eg albumet Foreigner, 'utlending'.»
Stevens kalla i tillegg albumet Foreigner fordi han busette seg i Brasil som skatteflyktning. Han spelte inn Foreigner på Jamaica. Den 9. november 1973 framførte Stevens songen på ABC-programmet In Concert, eit 90-minutts program dei kalla Moon & Star, inkludert heile den 18 minutt lange Foreigner Suite utan reklameavbrot.
Sjølv om Foreigner selde godt, og albumet nådde tredjeplassen på begge sider av Atlanteren, fekk det ikkje god kritikk, og utgivinga vart ikkje følgd av nokon turné.
I 2009 gjekk Stevens (no kjent som Yusuf Islam) saman med Joe Satriani inn i ei rettssak (starta i 2004 av Satriani) mot bandet Coldplay, med påstand om at dei (i det minste utilsikta) hadde plagiert verk av begge artistan («If I Could Fly» av Satriani og Stevens sin «Foreigner Suite») for melodien til Coldplay sin «Viva la Vida» frå det Grammy-vinnande albumet deira Viva la Vida or Death and All His Friends. Yusuf har sagt at han har tilgitt Coldplay og gjerne vil setja seg ned og ta ein kopp te med dei. Seksjonen som liknar «Viva la Vida» byrjar omtrent 14:30 til slutten av den 18 minutt lange songen.
På same måte kan det same songsegmentet utilsikta ha vorte nytta i «Hold Me 'Til the Mornin' Comes», ein song frå 1983 frå Paul Anka og Peter Cetera.
Vénuste Niyongabo
Vénuste Niyongabo er ein burundisk tidlegare friidrettsutøvar, som i 1996 vart den fyrste OL-medaljør frå Burundi då han vann 5 000-meteren under sommarleikane i Atlanta.
Aktiv
Niyongabo vart fødd i Vugizo i det sørlege Burundi. Han deltok på 1500 m då 1993-VM fann stad i Stuttgart, der han var eit knapt sekund unna å sikre seg finaleplass. I 1994 og -95 var Niyongabo ein av dei beste 1500-meterløparar, med sigrar i fleire store tevlingar. Ved friidretts-VM i Göteborg i 1995 vann han bronsemedaljen på yndlingsdistansen, einast toppløparane Noureddine Morceli og Hicham El Guerrouj sprang fortare.
Den 22. august 1997 sprang Niyongabo i mål på tida 3.29,1 under eit stemne Brussel, hans aller kjappaste 1500 meter nokon gong. Etter 1997 sleit Niyongabo med skadar. Han nådde aldri opp mot sitt tidlegare bestenivå og la opp etter 2000-sesongen.
Berlin-Charlottenburg
Charlottenburg er ein bydel (Ortsteil) som i dag er del av bydelen (Bezirk) Charlottenburg-Wilmersdorf i Berlin.
Waterfall av Joni
«Waterfall» (engelsk for Foss) er ein song av den ungarske songaren Joni frå 2014. Songen er skriven av Johanna Tóth, Gabriella Wilson, Phil Greiss, Michael James Down, Emanule Abrahamsson og Tamás Pataki.
Berlin-Charlottenburg
Charlottenburg var opphavleg ein sjølvstendig by vest for Berlin, men gjekk i 1920 inn i Berlin. Charlottenburg feira i 2005 300-års jubileum.
Waterfall av Joni
«Waterfall» var eit av bidraga i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.
Berlin-Charlottenburg
Historie
I mellomalderen var her slaviske og tyske jordbruksbusetnader.
I 1695 fekk seinare dronning Sophie Charlotte eit område i gåve av mannen sin kurfyrsten og den seinare kong Fredrik I av Preussen kor ho fekk reist sommarslottet Lützenburg. I 1705 fekk busetjinga kring slottet namnet Charlottenburg og samstundes bystatus. Slottet skifta med det same namn til Schloss Charlottenburg. Fleire av dei prøyssiske kongane hadde Charlottenburg som sin hovudresidens, mellom anna Fredrik Wilhelm II. (Preussen) og son hans Friedrich Wilhelm III. (Preussen). Etter nederlaga til Preussen ved slaga ved Jena og Auerstedt i 1806, var Charlottenburg tatt av franskmennene og Napoleon residerte sjølv ei tid ved Schloss Charlottenburg.
Charlottenburg blei etterkvart ei attraktiv adresse som tiltrakk seg velståande berlinarar. Viktige industriselskap, som Siemens og Schering slo seg i 1870-åra ned i Charlottenburg, og i tiåra deretter følgde ein eksplosiv folkevekst. Charlottenburg utvikla seg til ein velregulert storby, med mellom anna det verdskjente kjøpesenteret KaDeWe.
I 1884 etablerte seg her ein teknisk høgskule som seinare blei til Technische Universität. I 1893 nådde Charlottenburg 100 000 innbyggarar, og fekk dermed formelt status som storby. I 1910 var innbyggartalet kome opp i 306.000. Ved den store bysamanslåinga i 1920, blei Charlottenburg ein del av Stor-Berlin.