cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Den norsk-russiske grensa
Grenseoppgangar
Grensa mellom Noreg og Russland vart gått opp og justert i 1826 og 1846. I 1847 vart det inngått avtale om grenseoppgangar kvart 25. år, og det vart gjennomført slike i 1871 og 1896. Etter fyrste verdskrigen var det Finland og ikkje Russland som grensa til Noreg, og det vart gjennomført ein grenseoppgang mellom Noreg og Finland i 1925. Etter at Sovjetunionen vart norsk granne, vart det gjennomført ein grenseoppgang i 1947. I 1949 blei det underteikna ein overeinskomst om forskjellige forhold ved grensa, inkludert byggjing av vasskraftverk i Pasvikelva. I 2009 blei det avtalt mellom Noreg og Russland å føreta ein ny grenseoppgang. Òg den delen av grensa som går over land vart gått over og mælt på ny. Grenseoppgangen vart avslutta med ei markering i 2013.
Den nye grensa trong ikkje å få anerkjenning av andre land enn Noreg og Russland. Utanriksdepartementet kom likevel med presiseringa at oppdraget er å «kontrollere at grensen går der vi har avtalt at den skal gå».
Slaget ved Montjuïc i 1705
Slaget ved Montjuïc fann stad mellom 13. og 17. september 1705 under den spanske arvefølgjekrigen.
Ein multinasjonal styrke kommandert av Lord Peterborough gjekk i land på kysten av Catalonia i august for å erobre Barcelona, men måtte først ta Montjuïc slott som vart kommandert av Francisco de Velasco.
Seint på kvelden den 13. nærma ein styrke kommandert av George Darmstadt seg borga i tre separate kolonnar. Ein, kommandert av James Stanhope, fungerte som avleiing for å trekkje merksemda og elden til forsvararane bort frå dei andre to angripande kolonnane som gjekk til åtak bakfrå. Dei vart i starten driven attende, men gjekk til nytt åtak og klarte å ta det ytre forsvaret av borga.
Kampane varte i fleire dagar før borga til slutt fall til dei allierte den 16. Peterborough oppretta artilleribatteri i borga, som hadde ein kommandostilling over byen Barcelona - og bombarderte byen til han overgav seg ein månad seinare under omleiringa av Barcelona.
That Night av Carousel
«That Night» ('den kvelden' eller 'den natta') er ein engelskspråkleg song frå 2019 med den latviske gruppa Carousel. Songen er skriven av Aleksandrs Volks, Mārcis Vasiļevskis og Sabīne Žuga og vart utgjeven kommersielt 22. mars 2019. Songen vart likevel kjend i Latvia allereie 16. februar 2019, då han vann songtevlinga Supernova. «That Night» var det latviske bidraget til Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv i Israel.
Kjempekolibri
Kjempekolibri (Patagona gigas) er den største kolibriarten, totallengda er opp mot lengda til ein star. Han finst i Andes, frå Ecuador i nord ned til sentrale Chile og Argentina i sør. Dette er einaste arten i slekta Patagona.
Habitata ligg i páramo økosystem, tørt halvopent terreng, i skogkantar ved jordbruksområde og i hagar i høgder frå 2000 til 4300 moh.
I Bolivia er kjempekolibrien kjent som burro q'enti. Det spanske ordet "burro" refererer til den kjedelege, relativt lite iaugefallande fjørdrakta denne arten har samanlikna med fjørdrakta til andre kolibriartar, som til dømes den kometkolibrien kan vise fram.
Fabeldyr
Fabeldyr eller fabelvesen er nemninga på dei artane av dyreliknande skapningar eller andre vesen som er kjende frå gamal tid gjennom skriftlege skildringar og bilete som skapningar ein i desse tidene trudde var til, men som aldri verkeleg har eksistert. Dersom dyret eller den dyreliknande skapningen er ein guddom, eller ein av dei dyreliknande skapnadene som ein guddom kunne framstå i under visse vilkår eller i visse samanhengar, reknar ein ikkje dyret eller vesenet som eit fabeldyr sjølv om det ikkje liknar på verkelege dyr; dette er gudar eller gudinner.
Eigenskapar
Fabeldyr kan ofte ha utsjånad som i detaljane har mykje til felles med verkelege dyr, eller så å seie vere sett saman av detaljar frå fleire verkelege dyr. Det finst òg skapningar som er sett saman av eit dyr eller fabeldyr og eit menneske, som til dømes kentaur med hestekropp og mannleg overkropp med armar og mannshovud, og havfrue med nedre del av kroppen som fisk og overkropp med bryst, armar og hovud som ei kvinne. For skapningar der delar av menneskekroppen er med, nyttar ein heller nemninga fabelvesen enn fabeldyr.
Sjølv om fabeldyra og fabelvesena vart sett på i si tid som reelle skapningar som ein måtte ta omsyn til på ymse vis, har dei truleg hatt mest å seie som symbol i myter, legender og i biletlege framstillingar. Det er dei eigenskapane som dei vart tillagt for å fungere som meiningsfulle symbol i meir eller mindre klårt definerte samanhengar som har vore bakgrunnen for både dei fantasifulle utsjånadene dei fekk, og dei tilhaldsstadene dei vart tildelte i villmark, i sjø og vassdrag eller blant menneske. Fabelvesena symboliserte makt, kraft, status, vernande eller truande krafter og eigenskapar, død og nytt liv osb., sameleis som somme verkelege dyr vart nytta figurleg på bakgrunn av dei eigenskapane dei hadde naturleg og i tillegg vart tillagt som dei dyra dei var, og på dette viset kunne stå som meiningsfulle symbol på stand, status, eigenskapar og livsvilkår hjå både menneske og guddomar.
Fabeldyr i kulturen
Eit verk som gav både fabeldyr og verkelege dyr stor plass i det kristne verdsbiletet, og som i våre dagar gjev kunnskap om fabeldyra i tidlegare tider, var bokverket Physiologus, her i landet òg kalla Fysiologos. Dette var eit «naturvitskapleg» skrift forfatta i tida mellom 2. og 4. hundreåret i Alexandria i Egypt, og som rekna opp, skildra og karakteriserte ein rad verkelege og imaginære dyr, plantar, mineral osb., og dessutan plasserte dei i skaparverket ved å gje dei symbolsk tyding med referanse til Gud, Kristus, djevelen, kyrkja og menneska. I mellomalderen vart dette verket omskrive i ulike versjonar til fleire lokale språk og ofte illustrert. Det mest vidgjetne er eit illustrert eksemplar frå det 11. hundreåret frå Smyrna. Fragment av ein norrøn, illustrert versjon av Physiologus finst frå Island. På bakgrunn av den autoriteten Physiologus fekk blant dei lærde, vart det med tida skrive fleire såkalla bestiar som skildra dyr og handlingane deira som allegoriar for Kristus, djevelen, dei kristne dygdene og lastane osb.
Fabeldyr og vanlege dyr som vart tillagt ymse eigenskapar, har soleis spela ei stor rolle i den kristne propagandaen og forkynninga i Europa i mellomalderen. Dette går òg fram av heile den kristne biletkunsten, ikkje minst av det som er att av skulptur i eller frå steinkyrkjene i romansk stil på både kontinentet og i Norden, og i Noreg dessutan av det som er teke vare på av stavkyrkje-treskurd. Det kristne meiningsinnhaldet i mykje av denne kunsten er vanskeleg å gripe i vår tid av di motiva ikkje berre refererer seg til Physiologus og andre slike verk, men har hatt si kristne meining når dei vart tolka på bakgrunn av heidne førestillingar som levde att i vedkomande samfunn frå gamal tid, og/eller var knytt til slike lokale og/eller tidsavgrensa tilhøve som ein ikkje kjenner til i våre dagar.
Ein særleg form for «fabelvesen» i Hellas og Romerriket i antikken, og i Europa i mellomalderen, er dei underlege menneska som dei lærde meinte levde kring i dei partane av verda som vart sett på som usiviliserte utkantar. Korleis dei kristne, lærde europearane i mellomalderen trudde dei ikkje-kristne folka i utkantane såg ut, er mellom anna skildra i relieffskulpturane på den prektige hovudportalen frå om lag år 1130 i forhallen inn til langhuset i pilegrimskatedralen Basilique Sainte-Marie-Madeleine i Vézelay i Bourgogne (Burgund) i Frankrike: Eit av dei framande folkeslaga har til dømes hundehovud, eit anna har kjempestore øyre lagt vernande ikring hovudet, og somme er så små at dei nyttar stege for å kome seg opp på hesteryggen. Saman med dei andre folka i verda er dei på veg mot apostlane Peter og Paulus for å underkaste seg den katolske kyrkja og hennar bodskap. Kristus, som sit stor og sentralt tronande i feltet over, sender læresveinane sine ut i verda i for å tene han.
Dentine Peak
Dentine Peak er med ei høgd på 2210 moh det høgaste fjellet i den nordaustlege delen av Molar Massif i Bowers Mountains. Det vart namngjeve etter nærleiken til Molar Massif av geolog R.A. Cooper, leiaren for dei paleontologiske gruppene frå New Zealand Antarctic Research Programme i området, 1974–75 og 1981–82.
John Stanley Marshall
Sidan 1999 har han arbeidd med tidlegare medlemmar i Soft Machine i fleire Soft Machine-tilknytte prosjekt som SoftWhere, SoftWorks og Soft Machine Legacy.
Topojan
Topojan er ein tidlegare landkommune i regionen Kukës i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Kukës.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Topojan 1 753 innbyggjarar.
Karl Jenkins
Karl William Pamp Jenkins er ein walisisk musikar og komponist.
Det meste av den tidlege karrieren hans var han kjend som jazz og jazz-rock-musikar og spelte mellom anna baryton- og sopransaksofon, klaverinstrument og obo, eit uvanleg instrument i jazz-samanheng. Han vart med i gruppa til jazzartisten Graham Collier og var seinare med på å grunnlegge jazzrockgruppa Nucleus, som vann den første prisen på Montreux Jazz Festival i 1970. Han vart med i Canterbury scene-progrockbandet Soft Machine i 1972 og spelte med dei til dei gav seg i 1984.
I november 1973 spelte Jenkins på konsertframføringa av Mike Oldfield sin Tubular Bells for BBC.
Jenkins har laga mykje musikk for reklame og har to gonger vunne prisar på dette området. Som komponist kom gjennombrotet hans med prosjektet Adiemus. Jenkins har vore dirigent for Adiemus i Japan, Tyskland, Spania, Finland, Nederland og Belgia og i Royal Albert Hall og Battersea Power Station i London. Adiemus: Songs of Sanctuary (1995) toppa den klassiske albumlista i Storbritannia.
Prisar og utmerkingar
Han blei gjeven eit æresdoktorat i musikk ved Universitetet i Leicester, ein Chancellor's Medal ved Universitet i Glamorgan og æresdoktorat som vitjande professor ved Thames Valley University, London College of Music og ATriUM i Cardiff.
Unfinished Sympathy
Songen vart raskt plukka opp som ein banebrytande song i utviklinga av britisk dance-musikk og vart hylla av musikkjournalista for den særeigne produksjonen og vokalen til Nelson. Han vart rangert høgt på årslistene til musikkmagasin over dei beste singlane frå 1991.
Bakgrunn og komposisjon
Nelson hadde kjend medlemmane i Massive Attack då dei framleis var ein del av lydsystem-kollektivet The Wild Bunch i Bristol, og vart introdusert for dei av Adrian Sherwood. Ho hadde sunge vokal på the Wild Bunch-singelen «The Look of Love» i 1986. «Unfinished Sympathy» utvikla seg frå ein song Nelson hadde skrive, som ho tidlegare hadde kalla «Kiss and Tell». Då Nelson song melodien for seg sjølv i Coach House studio i Bristol under innspelinga av Blue Lines, oppfordra bandet og produsenten Dollar ho til å utvikle songen vidare. Bandmedlemmet 3D fortalte «Me tenkte, her er det noko». Bandet, Dollar og Nelson arbeidde på songen under ein jam i studio, ved hjelp av ein trommemaskin, klaverinstrument og vokalen til Nelson. Han fekk det nye namnet sitt som eit ordspel på Schubert sin «Unfinished Symphony» under innspelinga 3D forklarte «Eg hata å setje ein tittel på noko utan eit tema, men med 'Unfinished Sympathy', så byrja med å jamme... og la på orkesteret seinare. Tittelen kom først opp som ein spøk, men passa songen og arrangementet så perfekt at me måtte bruke denne tittelen.»
Orkesterbiten vart opphavleg spelt på synthesizerar, men som DJ Mushroom sa, «Synthen høyrtes for spinkel ut, så me tenkte me trengde verkelege strykarar. Orkesteret endra definitivt kjensla i songen, og gjorde han tyngre, djupare med meir kjensle. Dei var verkeleg gode, men dei trengde fem forsøk fordi dei låg litt bak takten.» Det var Dollar sin ide å bruke eit fullt orkester, og han kontakta den britiske produsenten Wil Malone som arrangerte og dirigerte strykarane på songen. Strykarane vart spelte inn i Abbey Road Studios, London. Som Mushroom seinare sa, så hadde ikkje gruppa rekna med kostnaden av orkesteret i budsjett for innspelinga av Blue Lines, og vart tvungne til å selje ein bil (ein Mitsubishi Shogun) for å betale for strykarane.
«Unfinished Sympathy» er ein triphopsong med trommeprogrammering og scratching av Mushroom som ein del av arrangementet. John Bush frå Allmusic kalla desse elementa referansar til «b-boy-fortida» til gruppa. Den den første stemninga i songen vert lagt fram av «rolege hiphop-rytmar» og samplingar av ein perkusjonsbreak frå «Parade Strut (Instrumental)» av J.J. Johnson. Den originale albumversjonen av «Unfinished Sympathy» har ikkje ei tradisjonell basslinje. Vokal-samplinga av ein mann som syng «hey, hey, hey, hey...» – kjem frå John McLaughlin og Mahavishnu Orchestra sin «Planetary Citizen» – og går att gjennom heile songen.
Carouge
Carouge er ein by og ein kommune i kantonen Genève i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 386 meter over havet.
Unfinished Sympathy
Musikkvideo
<mapframe width=230 height=150 zoom=16 latitude=34.0471 longitude=-118.2942 text="Eit delvis kart av West Pico Boulevard, der Nelson går i musikkvideoen."> { "type": "ExternalData", "service": "page", "title": "Unfinished Sympathy.map" }
Carouge
Byen ligg berre to kilometer sør for byen Genève ved elvane Rhône og Arve.
Vladimir Jugović
Vladimir Jugović er ein tidlegare serbisk fotballspelar frå Milutovac. Han spelte 41 landskampar for Jugoslavia og skåra tre mål. Han spelte for Raude Stjerne, Sampdoria, Juventus, Lazio, Atlético Madrid, Inter og Monaco. På klubbnivå vann han seriemeisterskapen tre år i råd frå 1989-92 med Raude Stjerne han vann også Europacupen med klubben i 1991 og intercontinentaalcupen same året. Med Sampdoria vann han den italienske cupen i 1993. Med Juventus vann han seriemeisterskapen i 1997, Meisterligaen i 1996 og Intercontinentalcupen det same året. Med Lazio vann han den italienske cupen i 1998 og med Monaco vann han Coupe de la Ligue i 2003. Han spelte for Jugoslavia i VM i 1998 og EM i 2000.
Carouge
Carouge vart grunnlagt i 1786.
Unfinished Sympathy
Musikkvideo
Sean O'Hagan frå The Guardian skildra videoen som «ein milepåle i moderne videoproduksjon, meir ein kortfilm som tar pusten frå ein enn ein popvideo». Det engelske rockebandet The Verve gav sidan ei hyllest til videoen i sin eigen video for «Bitter Sweet Symphony» i 1997.
Utgjeving
«Unfinished Sympathy» vart gjeven ut som den andre singelen frå Blue Lines den 11. februar 1991. Sidan singelen kom ut midt under Golfkrigen, vart ordet «attack» mellombels fjerna frå namnet på bandet, etter råd frå managementet og plateselskapet. Namnet «Massive Attack» hadde tidlegare vore rekna som «upatriotisk» av BBC – og namnet vart derfor endra for å hindre at singelen vart bannlyst frå radio. Singelen vart ein kommersiell suksess for gruppa og han klatra høgt på listene i Europa. «Unfinished Sympathy» gjekk til topps i Nederland og vart den første store hitten deira i Storbritannia med ein 13. plass på lista. Singelen nådde topp 10 i Sveits og topp 20 i Tyskland, Flandern og 48. plassen i New Zealand.
Mottaking
I europeisk media har «Unfinished Sympathy» ofte blitt plassert høgt på lister over beste songar gjennom tidene:
Bragernes torg
Bragernes torg er ein langstrekt open plass på Bragernes i Drammen, frå Bybrua og opp til det komplekset som dei to tårnbygningane, brannvakta og Drammen rådhus (ferdig i 1871), utgjer til saman, der dei ligg på kvar si side av Kirkegata vidare opp til Bragernes kyrkje. Den klare og markerte aksen mellom Bragernes kyrkje, over det langstrekte Bragernes torg og vidare over Bybrua fram til Strømsø torg attmed Drammen jarnbanestasjon på Strømsø på den andre sida av Drammenselva, er eit karakteristisk drag i bybiletet. Både Strømsø torg og Bragernes torg er pryda med skulpturar gjort av norske bilethoggarar.
Fram til langt inn på 1800-talet hadde det dåverande Bragernes Torv ei breidd som varierte frå 17 til 23 meter, og var etter måten ikkje særleg stort. Seinare vart det utvida, men avgrensa mot nord omlag der som Øvre og Nedre torggate kjem inn på torget i dag. Nordover, opp mot Bragernesåsen, låg det opne løkker.
I 1812 var det ferdig ei bybru (klaffebru) over Drammenselva om lag på same staden som Bybrua ligg i dag. Dei gamle og staslege husa attmed torget, som Albumgården og Børsbygningen (Børs- og Comediehuset, øydelagt i bybrannen i 1866, erstatta av nybygg i 1871) fekk no fleire større bygningar i grannelaget, mellom anna Drammens Sparebank, Drammen rådstue (rådhus) og Capjon-gården. Bygningane ikring torget gjekk tapt ved bybrannen i 1866, då 388 hus i byen strauk med. Etter brannen vart torget regulert, og dei bygningane som då vart oppført, har for det meste vorte ståande uendra i alle år.
Bragernes Torv vart eit sentralt handelstorg for byen, med kontrollstasjon for slakt, sal av landbruksprodukt og sal av husflidsartiklar. Torget vart òg stemneplass og møteplass sommar som vinter, med ei fontene av støypejern, «Løvefontenen», som midtpunktet. Fontena var ei gåve til byen frå den engelske verksemda som hadde levert utstyret til vassverket, som vart sett i drift i 1863. I 1952 vart «Løvefontenen» erstatta av «Sankt Hallvards brønn», ei fontene av bilethoggaren Ørnulf Bast (1907-1974).
Taylor Hawkins
Oliver Taylor Hawkins var ein USA-amerikansk musikar som var mest kjend som trommeslagaren i rockebandet Foo Fighters. Før han vart med i bandet i 1997 turnerte han med Alanis Morissette på Jagged Little Pill og Can't Not-turneen, i tillegg til i det progressive, eksperimentelle bandet Sylvia. Syskenbarnet hans, Kevin Harrell, introduserte han for Dave Grohl etter å ha vore på campingtur med han i fleire veker i the Ozarks. Hawkins vart etter kvart trommeslagaren i bandet til Grohl, Foo Fighters. Han vart kåra til beste rocketrommis i 2005 av det britiske trommemagasinet Rhythm.
I 2004 skipa Hawkins sitt eige sideprosjekt, Taylor Hawkins and the Coattail Riders, der han spelte trommer og song.
Henryk Arctowski-stasjonen
Henryk Arctowski-basen (polsk Polska Stacja Antarktyczna im. Henryka Arctowskiego) er ein forskingsstasjon på King George Island, utanfor kysten av Antarktis.
Historie
Han er kalla opp etter Henryk Arctowski (1871-1958), som var ein meteorolog som var med den belgiske oppdagaren baron Adrien de Gerlache på Belgica-ekspedisjonen 1897-1899. Dette var den første ekspedisjonen som overvintra i Antarktis. Han var den første som laga ein vindfaktor og hevda at vind kunne vere like skadeleg for menneskehud som kulde i harde klima.
Stasjonen vart oppretta den 26. februar 1977. Han vart driven av Det polske vitskapsakademiet og hovudforskingsområda er marinbiologi, oseanografi, geologi, geomorfologi, glasiologi, meteorologi, klimatologi, seismologi, magnetisme og økologi.
Stasjonen ligg pingvinkoloniar me tre forskjellige pingvinar (adeliepingvin, ringpingvin og bøylepingvin), og har status som ein stad med særskild vitskapleg interesse (SSI) i følgje Antarktistraktaten.
Kjelder
''
On the Threshold of a Dream
On the Threshold of a Dream er det fjerde albumet til The Moody Blues, gjeve ut på Deram Records i april 1969. Det var det siste albumet deira før bandet skipa sitt eige plateselskap, Threshold, som vart distribuert av Decca Records.
Innhald
Albumet startar med eit dikt og elektroniske lydar, og albumet vert avslutta med liknande lydar. På vinyl-utgåva av albumet var LPen trykt slik at desse lydane heldt fram til nokon stoppa plata.
Pektolitt
Pektolitt er eit mineral som hovudsakleg opptrer som kvite til grå fibrige massar i holrom i basalt, ofte saman med zeolittar. Det er eit triklint natrium-kalsiumsilikat, med formel NaCa2Si3O8(OH).
On the Threshold of a Dream
Utgjeving
On the Threshold of a Dream kom ut 25. april 1969 i Storbritannia og 30. mai 1969 i USA. On The Threshold of a Dream var det første albumet til The Moody Blues som nådde toppen av albumlista i Storbritannia, og med auka salstal i USA, nådde dei Topp 20 der. Albumet låg lenge på begge albumlistene. Ironisk nok selde den einaste singelen frå albumet, «Never Comes the Day», dårleg.
Pektolitt
Mineralet finst i syenitt-pegmatittar i området Langesundsfjorden–Larvik.
Handelsmesse
Handelsmesse, industrimesse eller varemesse er ei mellombels utstilling der føretak frå ein industrisektor sel, viser fram produkt og tenester og bygger nettverk med forretningspartnerar.
On the Threshold of a Dream
Utgjeving
I mars 2006 vart albumet gjeven ut på SACD med ni bonusspor. I 2008 vart albumet gjeve ut på ny med standard lydformat med dei same bonusspora.
Handelsmesse
Varemesser består generelt av tre aktørar: Varemesseselskap som arrangerer messene, leigar ut utstillingsareal, organiserer praktiske gjeremål og liknande; utstillarar, som leiger eit areal der dei bygger ein utstillingsstand og presenterer produkta sine; og besøkande som vitjer messa i tida arrangementet varer. I tillegg til utstillingane kan det òg arrangerast konferansar, seminar og møte under messa, der industrien kan diskutera trendar og utvalde tema. Internasjonale varemesser kan vera ei viktig plattform for selskap som ønsker å eksportera til utlandet. I Noreg hjelper mellom anna Innovasjon Norge og Norsk-tysk Handelskammer norske eksportbedrifter med deltaking på varemesser i utlandet. Lokale styresmakter eig ofte ein del av varemesseselskapa med føremål om å stimulera handel i regionen sin.
Varemesser har opphavet sitt frå den klassiske marknaden i mellomalderen. Byane Köln, Leipzig og Hannover var viktige kryssingspunkt for handelsruter, og her oppstod dei fyrste varemessene. På slutten av 1800-talet fram til 1920 var messene kjende som dei store verdsutstillingane der alle slags oppfiningar blei presentert. Den moderne messa er spesifisert til berre ein industriell sektor eller sal, og har sidan 1950 vore ein viktig metode for eksport i land som Tyskland og USA.
Stiftinga Norges Varemesse er med anlegget sitt i Lillestrøm den mest sentrale messehallutleiaren og arrangøren av messer i Noreg. Anlegget husar i tillegg til messer og utstillingar òg eit stort tal kongressar, konferansar, bankettar, konsertar og andre tilstellingar.
Omleiringa av Barcelona i 1705
Eit forsøk på å gå i land hadde vorte driven attende ret før i slaget ved Barcelona i 1704. Etter at byen vart erobra av Peterborough, prøvde franskmennene og spanjolane å gjenerobre byen året etter under omleiringa av Barcelona i 1706, men mislukkast. Byen vart verande hos dei allierte fram til 1714.
Runaway av Del Shannon
«Runaway» er ein song gjort kjend av Del Shannon i 1961, då han nådde toppen av Billboard Hot 100. Han var skriven av Shannon og klaverspelaren Max Crook, og vart ein stor internasjonal hit. Han vart plassert på 472. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene frå 2010.
Originalinnspelinga
Songaren og gitaristen Charles Westover og klaverspelaren Max Crook spelte i lag som medlemmar av «Charlie Johnson and the Big Little Show Band» i Battle Creek i Michigan, før gruppa deira fekk ein platekontrakt i 1960. Westover tok scenenamnet «Del Shannon», og Crook, som hadde oppfunne sitt eige clavioline-baserte elektriske klaverinstrument, kalla ein Musitron, vart «Maximilian».
Etter at den første innspelinga deira for Big Top Records i New York City vart mislukka, overtydde manageren deira Ollie McLaughlin dei til å skrive og spele inn på ny somme av dei tidlegare songane dei hadde skrive, «Little Runaway», for å syne fram det unike instrumentet til Crook. Den 24. januar 1961 spelte dei inn «Runaway» i Bell Sound studio med Harry Balk som produsent, Fred Weinberg som lydteknikar og som studiomusikar ved fleire høve, i tillegg til Al Caiola på gitar, og Crook på Musitron. Andre musikarar på innspelinga var Al Casamenti og Bucky Pizzarelli på gitar, Milt Hinton på bass og Joe Marshall på trommer. Bill Ramall, som arrangerte innspelinga, spelte barytonsaksofon. Etter innspelinga i a-moll, tok produsenten Balk og spelte av innspelinga litt kjappare, slik at tonen vart auka til like under b-moll. «Runaway» vart gjeven ut i februar 1961 og vart raskt ein stor suksess. Den 10. april det året spelte Shannon på Dick Clark's American Bandstand og var med å drive singelen til toppen av Billboard-lista, der han låg i fire veker. To månader seinare nådde singelen òg toppen av den britiske singellista. På R&B-lista nådde «Runaway» tredjeplassen. Songen enda på femteplassen på Billboard Hot 100 si årsliste for 1961. Shannon spelte songen hos David Letterman i 1986, i lag med Paul Schaeffer og bandet hans. Under introduksjonen av han vart det sagt at på det meste selde «Runaway» så mykje som 80 000 singlar kvar dag.
Del Shannon spelte inn songen på ny i 1967 som «Runaway '67». Denne versjonen vart òg gjeven ut på singel, men nådde ikkje då Hot 100-lista.
Beatles-versjonar
I følgje Mark Lewisohn i «The Complete Beatles Chronicles» (s. 364) framførte The Beatles «Runaway» på konsertane sine i 1961 til ei stund ut i 1962 (i Hamburg, Liverpool og andre stader). Det er uklårt om det var John Lennon eller Paul McCartney som song songen, eller om det var begge. Det finst ingen opptak av Beatles-versjonen. George Harrison og hans Traveling Wilburys spelte inn ein versjon med Jeff Lynne (frå Electric Light Orchestra) på solovokal, og der eit munnspel erstatta den originale Musitron-soloen. Traveling Wilburys-versjonen vart gjeven ut på singel i Europa, men var ikkje med på det andre (og siste) albumet deira. Han kom seinare ut på The Traveling Wilburys Collection (2007) som eit bonusspor.
Omleiringa av Barcelona (fleirtyding)
Omleiringa av Barcelona  kan vise til ein av følgjande
Marc Charig
Mark Charig er ein britisk trompetist og kornettist.
Han var særleg aktiv seint i 1960- og tidleg i 1970-åra og spelte i fleire forskjellige grupper, som bandet til Long John Baldry, Bluesology, Soft Machine og bandet til Keith Tippett og hans Centipede. Charig spelte òg på fleire album av King Crimson, særleg ein lengre solo på tittelsporet på Islands og tittelsporet på Lizard.
I midten av 1970-åra turnerte han med Red Brass, der Annie Lennox var songar. Han spelte òg med Brotherhood of Breath og Mike Osborne, samt at han gav ut sitt eige Pipedream.
Han er medlem av London Jazz Composers Orchestra. Han bur i dag i Tyskland og er medlem i Conduction Orchestra der.
Nick Evans
Nicholas «Nick» Evans er ein walisisk jazz- og progressiv rock-trombonist.
Han har arbeidd med the Graham Collier Sextet (1968-69), Keith Tippett Group (1968-70), Soft Machine (1969), Brotherhood of Breath (1970-74), Centipede (1970-71), Just Us (1972-73), Ambush (1972), Ninesense (1975-80), Intercontinental Express (1976), Ark (1976, 1978), Nicra (1977), Dudu Pukwana's Diamond Express (1977), Spirits Rejoice (1978-79) og Dreamtime (1983).
Han spelte òg på albumet Lizard av det progressive rockebandet King Crimson i 1970.
Stugudal kapell
Stugudal kapell er ei lafta langkyrkje i Tydal kommune i Trøndelag fylke. Kyrkja har 106 sitjeplassar.
Det er kyrkjegard ved kyrkja.
Arabah
Arabah (hebraisk הָעֲרָבָה, HaAravah arabisk وادي عربة Wādī ʻAraba), òg kalla Aravah, er ein del av Jordandalen som går frå nord til sør mellom sørenden av Galileasjøen (som Jordandalen) og sør til Daudehavet og vidare sørover til han endar ved Aqababukta. Han ligg langs det meste av grensa mellom Israel i vest og Jordan i aust. Mange moderne geografar reknar ikkje lenger den nordlege delen mellom Daudehavet og Galileasjøen som ein del av Arabah, men i antikken og fram til tidleg på 1900-talet vart heile denne riftdalen rekna som ein del av Arabah.
Geografi
Den varmaste, sørlegaste området av Arabah strekkjer seg 166 km frå Aqababukta til sørsida av Daudehavet. Topografisk er regionen delt i tre. Frå Aqababukta og nordover stig landet gradvis over ei lengd på 77 km, og når ei høgd på 230 meter over havet. Dette punktet ligg på vasskilje mellom Daudehavet og Raudehavet. Frå denne ryggen fell landet slakt nordover dei neste 74 km til eit punkt 15 km sør for Daudehavet. I den siste delen fell Arabah bratt ned mot Daudehavet og endar 417 meter under havnivå, det lågaste punktet på jorda.
Sørlege Arabah er særs varm og tørr og praktisk talt utan regn. Området er derfor tynt folkesett. Det jordanske distriktet Wadi Araba skal ha opp under 7 000 innbyggjarar, medan 96 000 bur i sjølve Aqaba. Fem store stammer utgjer åtte busetnader på den jordanske sida. Desse stammene er: Al-S'eediyeen (السعيديين), Al-Ihewat (الإحيوات), Al-Ammareen (العمارين), Al-Rashaideh (الرشايدة) og Al-Azazmeh (العزازمة), i tillegg til dei mindre stammene Al-Oseifat (العصيفات), Al-Rawajfeh (الرواجفة), Al-Manaja'h (المناجعة) og Al-Marzaqa (المرزقة), blant andre. Hovudnæringa for innbyggjarane i Arabah er sauegjeting, jordbruk, handverk og den jordanske hæren.
På den isrealske sida er det nokre få kibbutzim og moshavim. Den eldste kibbutzen i Arava er Yotvata, grunnlagd i 1957, og kalla opp etter oldtidsbyen i området som er nemnd ein gong i Bibelen. Kibbutz Lotan, som er ein av dei nyaste kibbutzim i Israel, har eit fuglekikkingssenter. Den eldste moshav i sentrale Arava er Ein Yahav.
I bibelske tider var området eit senter for koparproduksjon. Kong Salomon eigde visstnok gruver her. Arabah var heimstaden til edomittane (Edom vart kalla Idumea av romarane). Aust for Arabah var området til nabateaane, som bygde byen Petra.
Den israelsk-jordanske fredsavtalen vart signert i Arabah den 26. oktober 1994. Dei jordanske og israelske styresmaktene prøver no å utvikle området. Det er planar om å føre inn sjøvatn frå Raudehavet til Daudehavet gjennom ein kanal kalla Tosjøkanalen, som i så fall vil gå langs Arabah. Dette prosjektet var ein gong opphavet til ein strid mellom Jordan og Israel, men det vart nyleg semje om at prosjektet skal gjennomførst på og av den jordanske sida.
Naturhistorie
Arabah er særs naturskjønt med fargerike klipper og spisse fjell. Timnadalparken i Israel er kjend for dei førhistoriske helleristingane, somme av dei eldste kopargruvene i verda og ei klippe kalla Salomonsøylene. På den jordanske sida ligg den kjende Wadi Rum, som er kjend blant friluftsfolk.
Stader i Jordan
Den totale jordanske folkesetnaden i regionen er 103 000, der 96 000 bur i Aqaba.
Stader i Israel
Den israelske folkesetnaden er 52 000, der 47 500 bur i Eilat, og litt over 5,000 i små landsbyar nord for Eilat, der den største av desse er Yotvata med 610 innbyggjarar.
Kjelder
''
Mount Dergach
Mount Dergach er eit isdekt fjell med flat topp som ligg like vest for Ob Bay og sør for Lunik Point i Bowers Mountains. Det vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47. Det vart kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958 og kalla opp etter meteorolog A.P. Dergatsj, eit medlem av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1959–61, som omkom i ein brann ved Mirnyj-stasjonen den 3. august 1960.
Never Comes the Day
«Never Comes the Day» er ein song frå 1969 av progrockbandet The Moody Blues. Han vart skriven av Justin Hayward og var den einaste singelen frå albumet On the Threshold of a Dream. Trass i at albumet gjekk heilt til topps på albumlista i Storbritannia, selde singelen dårleg og gjekk ikkje inn på lista i det heile. B-sida til singelen var Mike Pinder sin «So Deep Within You», ein annan song frå same album.
From a Buick 6
Musikalsk stil
Songen er ein rusten bluessong som vert spelt lettsindig av eit band som bestod av Al Kooper på orgel og Mike Bloomfield på gitar. Gitarparten er basert på eldre bluesriff av Robert Johnson, Charlie Patton og Big Joe Williams. Han har òg eit etterslag frå trommeslagaren Bobby Gregg, ei basslinje frå Harvey Brooks og ein munnspelsolo. Songen byrjar med ein skarptrommeslagar som minner opningssongen på Highway 61 Revisited, «Like a Rolling Stone». Det er i røynda ein 12-taktsblues, spelt med powerakkordar, og er kjend for at Bloomfield nesten umerkbart sette inn ein F-akkord i den tiande takten på alle utanom det første verset, medan bassen og orgelet spelar ein G-akkord. Songen er delvis basert på Sleepy John Estes-songen «Milk Cow Blues» frå 1930, og brukte til og med noko av teksten frå den eldre songen. Tilnærminga er likevel meir lik The Kinks sin versjon av ein Kokomo Arnold-song som òg heitte «Milk Cow Blues».
Andre versjonar
«From a Buick 6» er blitt spelt av musikarar som Gary U.S. Bonds, Mitch Ryder, Treat Her Right, Mike Wilhelm, Alex Taylor og Johnny Winter.
Ettermæle
Namnet på ein roman frå 2002 av Stephen King, From a Buick 8, er basert på denne songtittelen.
Songen «From a Motel 6» på Yo La Tengo-albumet Painful frå 1993 er eit hint til songtittelen.
Billy Bragg-songen «From a Vauxhall Velox» frå albumet Brewing Up with Billy Bragg frå 1984, vart skriven som eit svar til «From a Buick 6».
I ein presentasjon for Apple i 2006, sa Steve Jobs at dette var favorittsongen hans.
Bushtricë
Bushtricë er ein tidlegare landkommune i regionen Kukës i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Kukës.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Bushtricë 1 486 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Bushtricë ein del av distriktet Kukës. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Lancy
Lancy er ein kommune kantonen Genève i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 420 meter over havet.
Kommunen ligg kring tre kilometer sør for byen Genève på venstresida av elva Rhône. Han består av landsbyane Grand-Lancy og Petit-Lancy, samt grendene Pesay, Saint-Georges, La Tour, La Vendée og Le Pont Rouge.
Thursday's Child
Bakgrunn og komposisjon
Det var den første singelen frå Hours og kom ut to veker før sjølve albumet. I ei framføring for VH1 Storytellers, sa Bowie at tittelen på songen var eit minne han hadde frå sjølvbiografien til skodespelarinna Eartha Kitt. Boka, som heitte Thursday's Child, var ein favoritt då han var 14 år gammal.
I følgje låtskrivaren og produsenten på songen, Reeves Gabrels, ønskte Bowie opphavleg gruppa TLC til å syngje korvokal på songen. Men han overtydde Bowie om å la vere og inviterte i staden venen Holly Palmer til å syngje i staden. Gabrels sa «Eg var venen til David og gitaristen hans, musikalsk leiar, medprodusent, men eg var òg fan. Eg følte at eg verna 'greia' hans. Eg ønskte å sikre at han framleis var kul og hang med. Han var glupsk når det gjaldt å jage etter nye ting. Men ikkje alt som er nytt bør jagast».
Songen byrjar med at Bowie syng: «All of my life I've tried so hard/Doing my best with what I had/Nothing much happened all the same». I eit intervju med Uncut sa han: «Det er meininga at eg skal seie, 'Ah, men det er løyndomen bak scenearbeidet!' Men nei, eg syns ikkje det er særskild vanskeleg – men karen i songen har hatt eit tøft liv. Han bit tenna saman og får jobben gjort. Men det er ikkje hardt arbeid for meg. Eg arbeidar hardt, men det kjem lett».
B-side
B-sida til singelen var ein song skriven av Bowie og Gabrels kalla «We Shall Go To Town», som opphavleg var meint for sjølve albumet. Gabrels kalla det «eit særs mørkt spor» i motsetnad til resten av albumet. Han sa songen «handla om to menneske som var så groteske, frykteleg vansira, og folk ville steina dei på gata, dei vart lei av å måtte leve i skuggane, det er som ein slags 'Elefantmannen'. Og dei tenkjer 'I kveld er natta me dreg på byen. Dette kan vere vår siste natt på jorda fordi folk truleg vil drepe oss.' Det var litt mindre muntert enn 'Thursday's Child'.»
Innhald
Denne versjonen inneheld heile musikkvideoen til «Thursday's Child» i QuickTime-format.
Musikkvideo
Musikkvideoen til «Thursday's Child» var regissert av Walter Stern, og vart filma tidleg i august 1999 i New York City. Bowie sa «Videoen er ein rar og langsam sak som vandrar mellom notida og fortida på ein forvirrande måte». Han syner Bowie i eit motellrom som i spegelen ser ei yngre utgåve av seg sjølv (spelt av Owen Beasley) og tenkjer attende på livet sitt og kva som kunne ha vore. Kara Manning frå MTV News rekna videoen som «surrealist», medan Time-journalisten Melissa Locker hadde songen med på lista si over dei ti beste videoane til Bowie og sa han var «melankolsk og tankefull».
Idunn
Idunn eller Idun er eit norsk kvinnenamn, av det norrøne namnet Iðunn , samansett av 'atter, på nytt' og verbet unna som tyder 'elske'. Gudinna Idunn i norrøn mytologi var kjend for å eiga epler som heldt æsene unge.
Idunn har i Noreg namnedag 31. januar.
Bruken av namnet i Noreg
Namnet var svært lite bruka på 1800-talet, men det var i bruk frå 1813 (i Hordaland)
Rikard III av England
Bakgrunn
Rikard blei fødd på Fotheringhay Castle som det åttande og yngste barnet til Richard Plantagenet, 3. hertug av York (som var tronpretendent til Henrik VI si trone) og kona hans Cecily Neville. I store delar av barndommen budde han på Middleham Castle i Wensleydale under opplæring av fetteren sin Richard Neville, 16. jarl av Warwick (som seinare blei kjend under kallenamnet «Kingmaker» for rolla si under rosekrigane). I denne tida utvikla Rikard eit nært vennskap med Francis Lovell som skulle vara livet ut. Eit anna barn der var dottera til Warwick, Anne Neville, som Rikard seinare skulle bli gift med.
Etter at faren og den eldre broren hans Edmund, jarl av Rutland blei drepne i slaget ved Wakefield i 1460, flykta Rikard, som då var åtte år gammal, med mor si til Nederlanda, følgd av den eldre broren hans George Plantagenet. Dei vende tilbake til England etter at Huset Lancaster leid nederlag i slaget ved Towton, og deltok i kroninga av Rikard sin eldre bror Edvard IV i 1461. På denne tida blei Rikard utnemnd til hertug av Gloucester og blei riddar av Hosebandordenen og av Order of the Bath.
Reformer
I desember 1483 innførte Rikard det som seinare skulle ble Court of Requests, ein domstol der fattige som ikkje hadde råd til å føra eigen rettargang kunne søka juridisk hjelp og prøva saka si. Han innførte også lauslating mot kausjon for varetektsfanger i januar 1484 for å verna mistenkte mot fengsling før domstolsbehandling og for å sikra at ikkje eigdelane deira blei overtatt av andre mens rettsprosessen gjekk føre seg. Han stifta College of Arms i 1484, og la ned forbod mot restriksjonar på trykking og sal av bøker, Han innførte at alle lovar og reglar skulle omsetjast frå den tradisjonelle franske språkdrakta si til engelsk.
Leivningar
Rikard blei gravlagt i Leicester, men gravstaden blei gløymd. Britiske arkeologar prøvde lenge å finna liket hans, som hadde vore i eit gråbrør-kloster som var blitt rive. Under ei utgraving i 2012 i sentrum av Leicester fann arkeologar restar av ein bygning med dei typiske måla til eit kloster under ein parkeringsplass. Dei konkluderte med at dette var det tapte klosteret. Funnet av to skjelett auka dramatikken, ikkje minst då ei DNA-undersøking frå University of Leicester slo fast at DNA frå eit av skjeletta samsvara med ein etterkomar av Rikard III. Skjelettet blei skildra av arkeologane som «svakt, kvinneleg og krumrygga». Pukkelryggen kom av skoliose. Det var i alt 10 alvorlege skadar, åtte av dei i hovudet. Dessutan var mannen tilsynelatande gravlagd utan kiste og med hendene bundne.
Kongen er avbilda i det kjende skodespelet Richard III' av Shakespeare som ein utspekulert, misforma skurk.
Surfers' Choice
Surfers’ Choice er debutalbumet til Dick Dale and his Del-Tones, som var pionerar innan surfemusikk. Albumet kom ut i november 1962. Plata sette premissane for surfemusikken. Albumet var hovudsakleg spelt inn live i Rendezvous Ballroom, med ekstra spor lagt til i studio etterpå. Plata var lenge ute av opplag, men kom ut på CD på Sundazed Records i oktober 2006.
Salslister
Billboard Music Charts – Album
Torill Steinfeld
Torill Steinfeld er ein norsk akademikar som er professor i nordisk litteratur og norskdidaktikk ved Universitetet i Oslo. Ho er systera til Hans-Wilhelm og Dag Steinfeld.
I 2000 fekk Steinfeld Fritt Ords honnør for verdfullt bidrag til norsk biografisk litteratur. Ho vart nominert til Brage-prisen for faglitteratur 1996 for ''Et kvinnehjertes historie. Den unge Camilla Collett.''
Derbyshire Peak
Derbyshire Peak er eit lite fjell 4 nautiske mil (7 km) nord-nordaust for Mount Weihaupt i Outback Nunataks. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Edward Derbyshire, ein geolog ved McMurdo-basen, 1966–67.
Ingebrigt Nordbye
Ingebrigt Nordbye var ein næringsdrivar og stortingsmann frå Selbu i Sør-Trøndelag.
Nordbye var son til lensmannen i Selbu. Sjølv gjekk han realskulen i Trondheim, arbeidde så som kontorist hos futen i Strinda. Han overtok slektsgarden Kvello i Selbu i 1846, der han bygde ei kornmylne og dreiv landhandel. Dessutan var han skogvaktar og tømmermmerkar for ein trelasthandlar busett i Trondheim.
Han var ordførar i Selbu frå 1856 til -73 og kasserar i den lokale sparebanken 1859-73. I tillegg var han medlem av forlikskommisjonen 1864-73 og av matrikkel-kommisjonen i Gauldal fogderi. Han deltok i kristenlivet som formann i misjonsforeininga i Selbu.
Hans Pedersen Herrefosser
Herrefosser var fødd i Lier, voks for størstedelen opp på farsgarden i Røyken. I 1833 kjøpte han garden Herrefosser i Rakkestad og dreiv denne sidan. Han var medlem av heradsstyret i Rakkestad frå 1838 til -60, ordførar 1840-41 og 1846-47. I åtte år var han varaordførar og hadde elles andre kommunale verv.
Ingebrigt Nordbye
Nordbye representerte Søndre Trondhjems amt på Stortinget i 1868-69 og 1871-73, men var permittert i 1872-sesjonen. Heile tida han var tingmann sat han som medlem av justiskomiteen. Han døydde i hovudstaden, under stortingsopphaldet der, 45 år gammal.
Hans Pedersen Herrefosser
Han var 3. representant frå Smaalenenes amt på Stortinget i 1842. Der var han medlem av komiteen for budsjett og skattestell. I 1845 var han 4. varamann til Stortinget.
Hertford
Hertford er ein by i Hertfordshire i England i Storbritannia med nesten 25 000 innbyggjarar. Byen ligg berre 35 km frå London, men har eit landleg preg. Mange av dei som bur der, pendlar til jobb i London. Det går tog frå Hertford til Charing Cross.
Differensialrekning
Differensialrekning er den greina innan matematikken som omhandlar endringar, t.d. auke eller minking av ein matematisk funksjon. Dersom eit fenomen eller ein storleik endrar seg over tid, kan ein ved hjelp av derivasjon visa kor raskt og i kvar retning endringa skjer, generelt og til eit kvart tidspunkt. Differensialrekning vart utvikla av Gottfried Leibniz og Isaac Newton.
Den deriverte til ein funksjon kan enkelt forklarast som den momentane endringa til funksjonen, også kalla stigningstalet.
Differensialet
I tillegg kan ein ved differensialrekning gjennom enkle operasjonar kan finna omtrentlege verdiar for funksjonar som er kompliserte å rekna ut eksakte verdiar for. I våre dagar er ikkje denne sida av differensialrekning like viktig, fordi datamaskinar og -program kan gjera slike operasjonar heilt nøyaktig, raskare enn eit menneske kan utføra numeriske, omtrentlege metodar.
Derivasjon
For ein grafisk framstilt funksjon, vil den deriverte gje stigninga til tangenten til kurva, i alle punkt på kurva. Ein meir presis definisjon gjev først ein tilnærma verdi for stigninga i funksjonen f(x) som ein sekant mellom punkta og. Denne sekanten vil ha stigningstalet.
Pentlanditt
Pentlanditt er eit bronsegult, metallisk mineral, eit jernnikkelsulfid, (FeNi)9S8, med kubisk symmetri. Det opptrer samanvekst med pyrrhotitt i førekomstar knytet til gabbromassiv, og er den viktigaste nikkelerts, og finst mellom anna i Sudbury i Ontario i Canada; Petsjenga i Russland og det var tidlegare drift på ei rekkje førekomstar i Noreg.
Differensialrekning
Derivasjon
Når endringa (\Delta x) i den frie variabelen nærmar seg null, vil stigningstalet til sekanten nærma seg stigningstalet til kurva i punktet, og den deriverte er dermed definert som grenseverdien
Pentlanditt
Mineralet vart først påvist og skildra frå Espedalen nikkelgruve under namnet jernnikkelkis av K. J. A. T. Scheerer i 1843. Det er kalla opp etter den irske naturforskaren Joseph Barclay Pentland (1797–1873).
Differensialrekning
Derivasjon
Ein vil no lett sjå at denne teoretiske endringa i x-verdien vert uendeleg lita og dermed er differensialet til x, og at endringa til f vert differensialet til f. I differensialrekninga vert den deriverte ofte skriven som, der d står for differensial. I dømet med f(x) som avhengig variabel, vil ein i så fall gje den deriverte som.
Dersom den deriverte til ein funksjon vert derivert, får ein den andrederiverte eller dobbelderiverte. Ved å tolka dei deriverte av første og andre orden, kan ein finna ut korleis funksjonen oppfører seg.
Selbustrand kyrkje
Selbustrand kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1901 i Selbu kommune i Trøndelag fylke. Ho har 300 sitjeplassar.
Det er kyrkjegard ved kyrkja.
Mount Dido
Mount Dido er eit markant fjell, 2070 meter over havet, mellom Mount Electra og Mount Boreas i Olympus Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition i 1958–59 etter dronning Dido, ei dronning i gresk mytologi.
Grykë-Çajë
Grykë-Çajë er ein tidlegare landkommune i regionen Kukës i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Kukës.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Grykë-Çajë ein del av distriktet Kukës. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Ivar
Ivar er eit mannsnamn, frå det norrøne namnet Ivarr, samansett av forleddet iv-, anten 'boge', 'barlind' eller ei form av namnet Inge, og etterleddet -ar, som tyder 'krigar' eller 'spyd'.
Ivar har i Noreg namnedag 31. januar.
Bruken av namnet i Noreg
Namnet var i vanleg bruk alt på 1700-talet, men i eldre kjelder er det ofte skrive Iver. Namneforma Ivar har vore svært vanleg sidan førre hundreårsskifte, og populariteten nådde toppen alt på 1920-talet.
Enar Josefsson
Enar Josefsson var ein svensk langrennsløpar frå Åsele i Västerbottens län. Han vann to sølvmedaljar under verdsmeisterskapen i Lake Placid i 1950, samt ein gullmedalje i stafett i same meisterskapen og ein bronsemedalje i langrensstafetten under vinter-OL 1952.
Aktiv
Josefsson hadde lite og inkje å vise til av toppresultat før han i 1950 reiste til ski-VM i Lake Placid i USA. Her lukkast han overmåte godt og vart nummer to både på 18 km og på 50 km. På 18-kilometeren var han berre tolv sekundar bak verdsmeisteren, landsmannen Karl-Erik Åström, nordmannen Arnljot Nyaas fekk bronsen. Josefsson tok ein ny sølvmedalje på femmila, med tida 3.00.01 var han 56 sekundar bakom landsmannen Gunnar Eriksson i tid. I melllomtida hadde Josefsson vunne VM-gull i 4x10 km stafett, då han gjekk sisteetappen for Sveriges sigersike lag, dei andre var Nils Täpp, Karl Erik Åstrøm og Martin Lundström.
I 1952 var Josefsson på plass under vinterolympiaden i Oslo. Han vart nummer 13 på 18 km, norske Hallgeir Brenden vart olympiameister. Sidan gjekk Josefsson tredeetappen for Sverige sitt firemannslag, ei tevling som enda med svensk bronseplass, Finland vann føre Noreg. Same sesongen vart Josefsson beste svenske på 18 km i Svenska skidspelen i Falun, 22 sekundar bakom vinnaren Viljo Vellonen frå Finland.