cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Samiske slektsnamn
Eigenskap som slektsnamn
Andre slektsnamn kan visa til ein eigenskap. Her kan ein rekna opp Utsi (liten), Stoor, Valkeapää (kvitehovud), Partapuoli (halvskjegg, ifølge tradisjonen kome til gjennom at ein mann blei avbroten under barberinga, og derfor var barbert på eine sida og skjeggete på den andre), Kielatis (stum), Parffa (ein med rufsete hår), Piltto (ein som er sky eller vill), Saitton (ein som nyttar spyd), Tjuoiki (skiløpar), Joks (å skyta med boge), Kuorak (hareskår eller kanskje ein som følgjer spor), Lango (lang), Kroik/Kråik/Råik, Doj, Pingi og Mangi (onomatopoetiske ord skal vera umoglege å omsetja ettersom dei kan visa til gonge, haldning eller tale til ein person), Laula (songar), Logje (saktmodig), Orpus (foreldralaus), Rimpi (ein som har ein stor mage), Negga (gjerrig), Áikio (mannsnamn avleidd av áigi, 'tid', i tydinga ein langsam person), Panne/Panni/Banne (ein "riktig kar", frå samisk bárdni, son/gut), Fanki (ein som går med tunge steg), Paltto (ein som blitt skremd, er forsiktig), Poggats (kanskje med tydinga glatt), Tjikkom (ein person som hinkar eller haltar), Unga (ung). I Gällivare kyrkjebøker finst det òg namn som Bjebmok (frå samisk biebmok, fosterbarn), Pienni (frå pieni, liten), Riensak/Reusak (frå rievssat, lirype, kan visa til latteren til ein person som minner om det karakteristiske lætet til rypa ), Tjågne (ifrå samiskans tjåggŋe, pukkel) og Glatt.
Stader som slektsnamn
Visse slektsnamn kjem frå stader, som Tornensis (frå Torneå), Kemi og Hætta eller Hede. Det sistnemnda namnet er truleg ei forkorting av Hietaniemi sokn, der den første personen som bar namnet kom frå. Nybygget til denne perosnen ved Aunisjärvi fekk namnet Hede og blei seinare kyrkjeplass i Enontekiö forsamling. Slektsnamna Kaaford, Kvenangen og Porsanger viser til stadane der slekta brukte ha reinsdyra sine om sommaren. Salming kjem etter staden Salmi, som ei grein av slekta Sarri busette seg ved. Salmi er 'sund' på finsk, og staden Salmi ligg ved eit sund ved Talojärvi på andre sida Torneträsk. Jåma (Jåavma (Jomafjellet) i Røyrvik), Märak (person frå kystlandet), Biti (truleg Biittejávri i Karasjok), Daunius (Daunifjäll i Vilhelmina sokn), Idivuoma (forfar frå Idivuoma), Kappfjell (av fjellnamn i Grane), Niemi (finsk gardsnamn med tydinga 'nes'), Palopää (finsk stadnamn med samisk opphavsnamn), Vasara (kan tyda hammar, men kan òg komma frå det samiske stadnamnet Váhčir 'Gällivare'), Åhrén/Orrén (Orrnäsfjäll), Bals (bals, tuve) medan ei anna tolking er at det kjem frå stadnamnet Balsfjord i Noreg. I Gällivare kyrkjebøker finst det slektsnamn som Alit som siktar på 'buande høgare oppe', og kan til dømes visa til at slekta opphavleg var fjellsamar (høgare opp i tydinga dei kom frå fjella) enn Sjokksjokk som blei kalla Vuollesita (Nederstaden) der skogsamane budde, og slektsnamnet dukka fyrst opp i kyrkjebøkene på 1600-talet. Alit kan òg tyda 'blå'. Purnu/Porno (frå bynamnet Purnu) er ein forsvensking av samiska Buorna, ei steinkledd forvaringsgrop for kjøt.
Sysselsetjingar som slektsnamn
Nokre slektsnamn har med sysselsetjingar eller eigenskapar kopla til sysselsetjingar å gjera, som Lukkari (klokkar) og sannsynlegvis Gaup (kjem av namnet Jakob), Länsman (av yrkesnemninga lensmannsdreng i tydinga at stamfaren var særskilt skrivekunnig), Maaherra (landshøvding), Pulk (sledemakar), Bonta (sørsamisk båantodh, rik bonde), då ein forfar skal ha anlagt ein ny gard), Gakko (yrkesnemninga skysskaffar, dvs. person tilsett for å skjøta ein skysstasjon), Grufvisare (ein som oppdaga ein malmførekomst), Pave (etter ein forfar som preika).
Samiske ord som slektsnamn
Andre slektsnamn er Hurri (orrfugl), Tuolja (reinskinn), Labba kan vera frå samiske sjaska (stor, handformig horngrein (på rein)) eller mulegvis dey samiske ordet láppis lábbá- (lam), Pejok (kvit; kvit rein), Päiviö (dag, sol), Sarri (blåbær eller kanskje det samiske fornamnet Sarre, Sara), Sevä (hard snø), Skaltje (musling), Kallok (nebbsko laga av pelsen ifrå reina si pannehud), Kuoljok (blir stanga, rørt med horna, truleg ein person som er blitt stanga av ei rein), Labj (brei ski med belling-skinn), Saijets (hare), Buljo (kanskje ås(rygg) eller vaka (om fisk ved vassyta)), Mienna (mjuk), Pittsa/Pittja (bitter smak eller kanskje furu), Sikku (den som stryk bort, øydelegg', med den spesielle tydinga han som endrar ei reinmerkeregistrering, eller kanskje etter fornamnet Siggá, eller frå det samiske ordet for tispe), Viertotak (klart vêr), Åstot (kjøpt rein). I Gällivare finst det òg namn som Vuobdik (skogsame) og Sitsa (frå lulesamisk sihtsa, rein med lys, brungrå pelsfarge, etymologien til ordet kjem frå tannin som er blitt nytta ved garving og farging, og finst òg i andre finskugriske språk og då for å beskriva ulike farger som udmurtisk, der adjektivet čiž tyder person med raude kinn ). Finsson og Finna (namn på to slekter som flytta til/frå Noreg frå Gällivare og med etternamn frå norsk 'finn' (eldre ord for same, same forledd som i namnet Finnmark).
Namna kan ofte tolkast som ei skildring av ein eigenskap eller hending knytt til den opphavlege beraren.
Uhingen
Allgaier Werke, ein produsent av bildelar og tidlegare av traktorar, har hovudkontor i Uhingen.
Samiske slektsnamn
Samiske ord som slektsnamn
"Dylika öknamn begagnas wäl endast, då den ifrågawarande personen icke hör det och skulle säkerligen illa upptagas, om det skedde i hans närwaro; men de bibehålla sig mycket länge, och sedan en Lapp en gång fått ett öknamn, kan han swårligen befria sig derifrån, såwida han ej råkar få ett annat, som är ännu mera utmärkande. De förekomma äfwen – eget nog – i äldre kyrkoböcker och domstolshandlingar, emedan domare och fogde för att skilja mellan personer med lika namn, wanligen frågade efter om de hade något öknamn, hwilket då af tolken uppgafs. Detta tillnamn infördes då dels af förutnämnda orsak, dels af okunnighet om det lappska ordets betydelse. Några af dessa torde wäl hafwa öfwergått till werkliga slägtnamn."
Slektsnamn i ulike land
Ettersom samar lever i fleire ulike nasjonalstatar (Sverige, Finland, Noreg og Russland), og dei i dei nordlegaste delane tidvis har betalt skatt til fleire land, så har både stavemåte og namn blitt påverka av språket til nasjonalstatane (og språkkunna) i administrasjonen. Namn som i dag blir oppfatta som genuine samiske slektsnamn treng ikkje nødvendigvis å vera av samiskspråkleg opphav, men kan ha blitt påverka av eller reint vera ord frå dei kringliggande språka. Nokre namn kan òg tolkast ulikt avhengig av kva språk tolkinga kjem frå. Til dømes kan Marakatt, som kan komma frå finske marakatti (markatt i tydinga rask som ei snømus) eller kanskje frå det samiske fornamnet Márggat (Margit) eller vera ei forfinsking av eit skoltesamisk namn med russisk opphav (Marakoff).
Innstillinga til samiske namn
Assimileringspolitikk og fordommar har ført til at mange samar i dag ikkje har eit samisk-klingande slektsnamn. Dette forklarer historikken og slektsforskaren Johanne Marainen med at det var skamfullt å ha eit samisk etternamn før og at det derfor var enklare å byta samiske etternamna til eit anna, som eit svensk namn. Det er ikkje så lenge sidan, så seint som på 1960-talet var det framleis slik. Han gav i eit intervju døme på at det t.d. var vanskeleg at få bustad med «feil» etternamn. Mange samar hadde doble etternamn i folkeregisteret, så dei kunna ta bort det samiske slektsnamnet sitt. Det var òg mange som gifta seg med folk frå majoritetssamfunnet og blei nøydde til å gje opp det samiske etternamnet sitt.
I innleiinga til boka Samesläkter i Gällivare (2019) konstaterte Johannes Marainen at av 129 samiske slektsnamn i Gällivare sokn var berre 25 framleis i bruk. I tillegg var sju namn kome til utanfrå, eit frå Jukkasjärvi og seks frå Karesuando, der to av dei opphavleg var frå Kautokeino. Dei fleste namna slutta å brukast etter at samar blei bufaste. Nokre slektsnamn forsvann då samane (som etter lappekodisillen hadde rett til å enkelt bytta statsborgarskap) flytta til Noreg.
I Noreg fanst det ein lov, Jordsalgslova, som gjaldt heilt fram til 1965 og som stilte krav om at kjøparar av statleg mark måtte ha norsk statsborgarskap, ha norsk som morsmål og både kunna tala, skriva og lesa norsk og dessutan bruka norsk som daglegspråk. Lova påverka mange fastbuande samar i Noreg til å bytta både språk og etternamn for å kunna tileigna seg jord frå den norske staten.
Marainen tar som døme slektsnamnet Hotti som ikkje finst i Gällivare sokn meir på grunn av at denne greina blei bufast. Greina som stadig nytta namnet flytta til Karesuando. Det er ein tydeleg skilnad at samar, særleg skogsamar, som blei bufaste ikkje har igjen dei samiske etternamna sine uansett om dei fortsette med reindrift eller ikkje. At skogsamane fortsette å kombinera reindrift med mindre gardsbruk var noko dei svenske styresmaktene ikkje såg på med blide auge.
Han viser til Gabriella Nordin si avhandling Äktenskap i Sapmi (2009) at nybyggarsamane «fullständigt fjärmade sig från assimilering genom att även i fortsättningen gifta sig med samiska kvinnor. På så sätt höll man fast vid gamla seder och bruk.» I 90 % av nybyggarekteskapa i Gällivare hadde begge partane samisk herkomst.
Ifølgje ei undersøking frå Sameradioen var det vanlegaste etternamnet i manntalet til det svenske Sametinget i 2013 Andersson.
Erdal Idrettslag
Erdal Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i Erdal i Askøy kommune. Laget vart skipa 26. juni 1944 og er aktivt med i fotball og kampsport. Erdal spelar i raude og blå drakter.
Samiske slektsnamn
Samiske parentonymiske namn
Nokre forskarar meiner at slektsnamn ikkje er eit innfødd samisk fenomen, men må ha kome utanfrå, etter påverknad frå majoritetssamfunnet. Som argument blir det lagt fram at personar med samiske slektsnamn ikkje presenterer seg på samisk med slektsnamnet, men bruker parentonymiske namn. Andre forskarar meiner at slektsnamna tyder ei heil slekt, medan dei parentonymiske namna definerer individet og familien.
Erdal Idrettslag
Erdal IL si heimebane er Erdal Idrettspark.
Thomas Schönlebe
Thomas Schönlebe er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Frauenstein som tevla for Aust-Tyskland til 1991, sidan for Tyskland. Han vann gullmedaljen på 400 meter under VM 1987 i Roma.
Aktiv
Schönlebe melde seg i verdseliten på 400 meter allereie som 18-åring. Han kvalifiserte seg til finalen på distansen under friidretts-VM i Helsingfors, der han vart nummer seks. Ettersom Aust-Tyskland boikotta Sommar-OL 1984 i Los Angeles deltok han ikkje i eit nytt stort meisterskap før enn i 1986. Under EM i friidrett 1986 kjempa han og briten Roger Black drabeleg om EM-tittelen på 400 m, med 44,53 sekundar vann Black løpet med ein margin på seks hundredelar, personleg rekordar for begge.
Året etter vart Schönlebe verdsmeister på 400 m under VM i Roma, Tida 44,33 sekundar var ny europarekord og er det framleis i 2014. Fire år etter storoppgjeret mellom Black og Schönlebe under EM 1986, kjempa dei same to utøvarane like tett på 400 m under friidretts-EM 1990 i Split. Black forsvarte EM-tittelen med fem hundredels sekund betre tid enn Schönlebe.
Schönlebe var austtysk meister på 400 m 1983-85 og 1987-88, samt tysk meister 1992-93. Han la opp i 1997.
You See Me Crying
«You See Me Crying» er ein powerballade av det amerikanske hardrockbandet Aerosmith. Han kom ut i 1975 som det siste sporet på gjennombrotsalbumet deira, Toys in the Attic. Ein kortare miks av songen vart gjeven ut som den tredje singelen frå albumet i november 1975, men gjekk ikkje inn på hitlista.
Innspeling
Songen er ein kompleks pianoballade og vart tungt orkestrert. Aerosmith og produsenten Jack Douglas henta inn eit symfoniorkester til songen, som vart dirigert av Mike Mainieri. Sjølve songen vart skriven av vokalisten Steven Tyler og den eksterne samarbeidspartnaren Don Solomon. Nokre av bandmedlemmene vart frustrerte over songen, som tok lang tid å fullføra, på grunn av dei mange komplekse tromme- og gitarpartia. På grunn av det komplekse arrangementet med piano og orkester speler Aerosmith sjeldan songen live.
Brad Whitford spelte sologitar på songen, i staden for den vanlege sologitaristen deira Joe Perry.
Framføringsnotat
Den endelege versjonen av songen vart teken frå opptak 12, 14 og 15, og singelversjonen av songen vart redigert ned til 3:00.
Jurf Al-Nasr
Jurf Al-Nasr (arabisk جرف النصر) eller formelt Jurf Al Sakhar (arabisk جرف الصخر) fram til seint i 2014, er ein liten by i Irak, kring 60 kilometer sørvest Bagdad. Han ligg nær Musayyib og kring 80 kilometer aust for Fallujah.
You See Me Crying
Framføringsnotat
Han har berre vorte framført live éin gong, 26. juni 2009, i Jones Beach Theater i Wantagh i New York under Aerosmith/ZZ Top-turneen.
Jurf Al-Nasr
Byen har kring 90 000 innbyggjarar, hovudsakleg sunnimuslimar frå Al-Janabi-stamma.
You See Me Crying
Framføringsnotat
Medan Aerosmith planla Back in the Saddle-turneen og spelte inn albumet Done with Mirrors i løpet av 1984, spelte DJ Mark Parenteau frå Boston songen. Tyler likte songen så godt at han foreslo at gruppa hans skulle spela inn ein coverversjon, berre for å bli fortald av Perry: «Det er oss, din kødd.» Tyler leid av minneproblem på den tida på grunn av tung narkotikabruk.
Anders Österling
Anders Österling var ein svensk forfattar, poet, omsetjar og litteraturkritikar. Han debuterte som diktar i 1904 og gav ut over 50 bøker og diktsamlingar.
Han vart medlem av Svenska Akademien i 1919.
Av kjende diktsamlingar finn ein mellom anna Idyllernas bok (1917), Jordens heder (1927), Årens flykt (1947) og Sent i livet (1970).
Ungdommens Sjakkforbund
Ungdommens Sjakkforbund (USF) er ein norsk barne- og ungdomsorganisasjon som organiserer sjakkaktivitet for barn og ungdom til og med det året dei fyller 25 år. Organisasjonen er medlem i Landsrådet for Norges barne- og ungdomsorganisasjoner.
USF er delt inn i 18 krinsar og har om lag 100 lokallag over heile landet. I 2009 var medlemstalet 3.836. Ungdommens Sjakkforbund har kontor saman med Norges Sjakkforbund i Sandakerveien 24D i Oslo.
Ungdommens Sjakkforbund har gitt ut medlemsbladet Førsteraden sidan 1977.
Sjakkturneringar for barn og ungdom
USF syter for at det kvart år blir arrangert eit stort tal sjakkturneringar for barn og ungdom. To av dei største årlege turneringane i norsk sjakk er NM i sjakk for ungdom i slutten av november, og NM i sjakk for skulelag i april/mai. I tillegg blir det mellom anna arrangert NM i sjakk for juniorlag, NM i sjakk for jenter mv. Det største omfanget har likevel dei årlege Barnas Grand Prix i sjakk, oppstarta i 1989, der det i 2009 blei arrangert 65 turneringar med 2.673 startar.
Historie
Opptakta til organisasjonen starta som Norges Sjakkforbunds Ungdomsutvalg i 1970, med Trygve Waage som driftig formann. Etter naudsynte førebuingar vart det så på Norges Sjakkforbund sin kongress i Bergen i juli 1977 vedteke å opprette det som då vart heitande Norges Sjakkforbunds Ungdom som eigen organisasjon, med eige årsmøte, eigne lover, krinsstyre og lokallag. Trygve Waage vart vald til den første formannen. Årsmøtet i 1996 vedtok så å byte namn til det noverande Ungdommens Sjakkforbund med verknad frå 1. januar 1997.
Kjelder
Øystein Brekke: Norges sjakkforbund 75 år 1914-1989, Norges Sjakkforbund 1989, ISBN 82-991916-0-2
Durham
Durham er ein liten by i grevskapet Durham i Nordaust-England. Han ligg omkring 25 km sør for Newcastle. Elva Wear renn gjennom byen, og omkransar han på tre sider slik at Durham nærast ligg på ei halvøy. Durham er sentrum i distriktet City of Durham, som omfattar byen med omland, med eit folketal på ca 87 600 (2004). Han er òg administrasjonsby i grevskapet Durham.
I mellomalderen var Durham eit viktig politisk og religiøst sentrum, ikkje minst på grunn av den strategiske plasseringa nær grensa til Skottland. Grevskapet var eit palatinat, styrt av biskopen av Durham som hadde verdsleg makt og stort sjølvstyre. Det vart slått eigen mynt, og Durham hadde ein eigen hær. Med unntak av den første av dei normanniske biskopane, Walcher av Durham, var alle biskopane av Durham frå 1071 til 1836 fyrstbiskopar. Walcher hadde tittelen jarlebiskop.
Durhamkatedralen vart bygd frå 1093, og blir rekna av mange som den finaste katedralen i England. Han ligg på eit høgdedrag over elva, og dominerer byen. Relikviane av St Cuthbert er bevarte her.
Universitetet i Durham har fleire kollegium i sjølve byen og på Elvet Hill på den andre sida av elva. Durham slott, på den andre sida av Palace Green frå katedralen, har sidan 1837 vore ein del av universitetet. Katedralen og slottet er saman plassert på verdsarvlista til UNESCO.
I byen er Gertrude Bell fødd, ho var ei drivande kraft bak det arabiske opprøret under første verdskrigen og ved freden var ho med og trekte opp grensene som definerer dagens Irak.
Mikhail Larionov
Mikhail Fjodorovitsj Larionov var ein russisk kunstnar, grunleggar av rayonismen.
Larionov var fødd i Tiraspol i Moldova. Han vart utdanna i Moskva, der han vart kjend med si komande hustru, Natalija Gontsjarova. Han var svært produktiv og samla kring seg ei kjerne av målarar frå Moskva. Saman med dei organiserte han utstillingar som Det gylne skinnet og 'Rute Knekt's fyrste utstilling.
I 1913 gav han ut Rayonistmanifestet, som la grunnlaget for det abstrakte måleriet i Russland. Larionov spela ei viktig rolle i russisk kunsthistorie ved at han tok opp dei samtidige, 1905-08, franske idéane om målarkunsten og smelta saman desse idéane med den heimlandske folkekunsten, til dømes i Soldatrom (1908-11). Larionov hadde også kunsthistorisk innverknad med sitt rayonistiske måleri, der mykje er abstrakt, trass i at rayonismen ikkje var eit system bygt på nonfigurative komposisjonar.
Etter 1914 reiste Larionov frå Russland for å arbeide som scenograf ved Sergej Djagilevs russiske ballett i Paris, der han budde resten av livet. Han døydde i Fontenay-aux-Roses, nær Paris.
Stårheim kyrkje
Stårheim kyrkje står på Stårheim i Stad kommune i Vestland, og er ei langkyrkje bygd i tre i 1864.
Bygget, som har sitjeplassar til 340 personar, er ført opp etter teikningar laga av arkitekt Christian Heinrich Grosch.
På kyrkjegarden står det ein minnestein som heidrar salmediktaren Matias Orheim.
Stårheim kyrkje er soknekyrkje i Stårheim sokn i Nordfjord prosti.
Easington i Durham
Easington er ein by i Durham i England. Han er administrasjonsby for og har gjeve namn til distriktet Easington.
Kolgruvedrift var tidlegare hjørnesteinsindustrien i Easington, og etter at gruva stengte i 1993 har byen slite med stor arbeidsløyse.
Easington er det einaste staden langs kysten i Storbritannia der ein finn magnesiumhaldige kalksteinsklipper.
Filmen Billy Elliot, der handlinga utspant seg i den fiktive byen Everington, vart for det meste spelt inn i Easington. Unntaket er scener frå ei gruve, som ein måtte til Ellington i Northumberland for å filme.
Nyerereitt
Nyerereitt er eit sjeldan natrium/kalsium-mineral (Na2Ca(CO3)2) som dannar fargelause, tavleforma, pseudoheksagonale og ortorombiske krystall som ofte dannar tvillingar. Nyerereitt forvitrar umiddelbart ved kontakt med luft.
Det vart først skildra i 1963 av J. B. Dawson frå karbonatitt-lava frå vulkanen Ol Doinyo Lengai. Det er kalla opp etter president Julius Nyerere frå Tanzania. Mineralet er òg påvist i Afrikanda-komplekset på Kolahalvøya og Monte Vulture i Italia.
Wake Up av Eliot Vassamillet
Om songen
Deltakinga og ansvaret for å velje det belgiske bidraget til Eurovision Song Contest går på rundgang mellom den franskspråklege kringkastaren RTBF og den flamske kringkastaren VRT. I 2019 var det RTBF sin tur, og kringkastaren valde Eliot Vassamillet og «Wake Up» internt. Songen er komponert av Pierre Dumoulin og vart offentleggjord 28. februar 2019.
All
«All» (engelsk for Alle) er ein song av Patricia Bredin.
Eurovision Song Contest 1957
«All» representerte Storbritannia i Eurovision Song Contest 1957 i Frankfurt am Main i Vest-Tyskland, og vart framført på engelsk av Patricia Bredin. Bidraget enda på sjuandeplass med seks poeng; to frå Sveits og eitt frå Belgia, Luxembourg, Austerrike og Nederland. Songen har ei lengde på eitt minutt og 52 sekund, noko som gjorde songen til det kortaste bidraget i Eurovision Song Contest, fram til «Aina mun pitää» representerte Finland i 2015. Det var òg det fyrste bidraget som vart framført på engelsk.
Donzdorf
Donzdorf er ein by og ein kommune aust i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har 10 795 ibuarar og dekker eit flatemål på 39,8 km². Donzdorf ligg 407 meter over havet og høyrer til Landkreis Göppingen.
Langestrand kyrkje
Langestrand kyrkje er ei åttekantkyrkje frå 1818 i Larvik kommune i Vestfold og Telemark fylke. Den førre kyrkja på Langestrand (frå 1642) vart riven i 1812.
Kyrkja fekk nytt korparti i 1903 og nytt sakristi i 1906, og våpenhuset vart ombygd i 1910. Kyrkja har ikkje klokketårn, men frittståande stopul.
Kyrkjegarden vert gjerna kalla Langestrand nedre kyrkjegard, til skilnad frå Langestrand øvre kyrkjegard ved kapellet.
Paul Gascoigne
Paul John Gascoigne er ein tidlegare engelsk fotballspelar frå Gateshead. Han spelte 57 landskampar for England og skåra 10 mål. Han spelte for klubbar som Newcastle, Tottenham, Rangers, Middlesbrough og Everton. Han spelte for England i VM i 1990 og i EM i 1996. På klubbnivå vann han FA-cupen med Tottenham i 1991 og to seriemeisterskap med Glasgow Rangers i 1996 og 1997.
Rod Milburn
Rodney Milburn, kjend som Rod Milburn, var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som vart olympisk meister på 110 meter hekk i 1972.
Karriere
Milburn melde seg på verdseliten då han som 20-åring oppnådde 13,5 på korthekken i 1970. Dei neste tre sesongane var han verdas beste korthekkløpar. I 1971 sette han ny verdsrekord på 120 yards hekk i Eugene med tida 13,0, og vann 110 m hekk under dei panamerikanske leikane i Cali i Colombia.
I OL-sesongen 1972 kvalifiserte Milburn seg til OL-tur med knapp margin, då han vart nummer tre i uttakingstevlinga heime i USA. Derimot imponerte han stort i München og vann 110 meter hekk på 13,24 sekundar, ei tid som fem år seinare vart godkjend som den fyrste verdsrekorden i elektronisk tid. Franskmannen Guy Drut vart nummer to på 13,34.
Milburn tangerte i 1973 sin eigen verdsrekord på 120 yards, før han i byrjinga av juli månad i Zürich vart den fyrste hekkeløparen som fekk notert 13,1, manuell tid, på 110 meter hekk. Også i 1975 stod han for det snøggaste hekkeløpet i verda, men lukkast ikkje kvalifisere seg til Sommar-OL 1976.
Han heldt fram å tevle til 1984, nokre år også som profesjonell.
Milburn, som var fødd i Opelousas i Louisiana, omkom i ei arbeidsulukke på ein papirfabrikk i Port Hudson, også Louisiana. Han arbeidde åleine på eit 12 timar langt nattskift, og vart forgifta/forbrend då han hadde falle i eit kar med natriumklorat.
Mount Burrows
Mount Burrows er ein fjelltopp, 2260 moh, som ligg 5 nautiske mil vest-sørvest for Mount Queensland i Deep Freeze Range i Victoria Land. Fjellet tårnar høgt over den låge austsida av Priestleybreen. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter A.L. Burrows, forskingssjef ved Scott-basen, 1964–65.
J.J. Belle
J.J. Belle ) var ein britisk studiomusikar, mest kjend som gitarist. Han spelte mellom anna for Marc Almond, Fish, Debbie Harry, Johnny Hates Jazz, Grace Jones, George Michael, Madonna, Dusty Springfield og Tina Turner. Han spelte på Belouis Some-albumet Living Your Life i 1993. Belle arbeidde òg mykje med Pet Shop Boys, som sa at han var med å definere lydbiletet deira.
Belle døydde av kreft i 2004.
Latifiya
Latifiya (arabisk اللطيفية) er ein by i Irak sør for Bagdad, mellom Mahmoudiyah og Iskandariya med kring 100 000 innbyggjarar.
Sverre Sørnes
Sverre Øyvind Sørnes er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Strandebarm i Hordaland, som oftast tevla i 3000 meter hinder. Perioden 1970-77 vart han fem gongar norsk meister i øvinga. Han vann hinderløpet under europacupen for landslag i 1971. Same året sprang han sitt snøggaste hinderløp nokon gong, 8.26,4 var ei tid i verdstoppen, og nokre veker seinare vart han klokka inn på 3.42,9 og endeleg personleg rekord på 1500 meter. Sørnes var medlem av Øystese Idrottslag og frå 1969 av Idrottslaget Gular i Bergen.
Aktiv
Sørnes satsa ikkje stort på friidrett før 1968. Han deltok på lokale stemne for Øystese IL og gjorde ikkje noko løp av nasjonalt nivå før oktober 1968. På eit stemne på Krohnsminde stadion i Bergen vart han då nummer to på 3000 meter hinder, tida 9.09,0 gav han åttandeplassen på den norske årsstatistikken.
I 1969 hadde Sørnes stor framgang og sprang seg inn i noregseliten på hinderdistansen med tida 8.42,6, eit resultat han oppnådde då han vart nummer tre i eit stemne i Århus i Danmark. Han byrja delta i landskampar for Noreg, jamsides Arne Risa som i same sesongen sette norsk rekord med 8.34,4. I 1970 forbetra Sørnes den personlege rekorden til 8.38,2 då han vann hinderløpet under semifinalen i europacupen for landslag. I NM i Kristiansand vart han same sesongen klart slått av Ståle Engen, ein løpar som tidlegare i sesongen hadde sett ny norsk rekord på distansen med 8.31,4.
Traversay Islands
Traversay Islands er ei gruppe på tre øyar heilt nord i Sør-Sandwichøyane som består av Zavodovski, Leskov og Visokoi Island.
Gruppa vart oppdaga i november 1819 av ein russisk ekspedisjon under Bellingshausen, som kalla dei opp etter Jean-Baptiste Prevost de Sansac, Marquis de Traversay (1754–1831), ein fransk marineoffiser som gjekk inn i Den russiske marinen i 1791.
Sverre Sørnes
Aktiv
Fram til 1977 heldt Sørnes seg mellom toppane på 3000 meter hinder i Noreg. Tidsmessig klarte han ikkje å gjenta prestasjonane frå 1971-sesongen, men han sikra seg likevel fire NM-gull i perioden 1973-77.
Lufthamner i Aserbajdsjan
Lufthamner i Aserbajdsjan omfattar lufthamner og flystasjonar sorterte etter by og deretter sortert etter namn.
You Make Loving Fun
Bakgrunn
Songen var inspirert av eit kjærleiksforhold McVie hadde med Curry Grant. «For å unngå krangling», fortalte ho den dåverande ektemannen John McVie at songen handla om songen hennar. Han fann seinare ut kva songen verkeleg handla om.
Ei tidleg utgåve av songen vart i følgje McVie spelt inn utan Lindsey Buckingham, som gjorde at ho fekk fridom til «å byggje songen på eiga hand». Buckingham spelte rytmegitar (gjennom ein Leslie) medan McVie spelte Fender Rhodes, Nicks spelte tamburin. Bassen til John McVie vart spelt inn på ny seinare og Mick Fleetwood og Christine McVie la oppå Hohner Clavinet. I eit intervju med New York Post sa ho at ho hadde ønskt at dette vart den tredje singelen deira i USA frå albumet, men i staden valde dei ut «Don't Stop», som var medverkande til dei store salstala til albumet i USA og Storbritannia.
«You Make Loving Fun» vart spelt på konsertane til Fleetwood Mac i mange år, og på alle turneane då Christine McVie var med frå 1976 til 1997, eit år før ho slutta i bandet. Songen vart spelt på nytt att i 2014-2015 då McVie kom attende til bandet.
Medverkande
Songen vart òg spelt inn av Cyndi Lauper i 1977.
Walk This Way
«Walk This Way» er ein song av det amerikanske rockebandet Aerosmith, skriven av Steven Tyler og Joe Perry. Songen var opphavleg gjeven ut som den andre singelen frå albumet Toys in the Attic (1975). Han nådde tiandeplassen på Billboard Hot 100 tidleg i 1977, som ein del av ei rekkje suksessrike hittar for bandet i 1970-åra. I tillegg at songen vart eit gjennombrot for Aerosmith i 1970-åra, var han med på å revitalisere karrieren deira i 1980-åra då han vart spelt av hip hop-gruppa Run-D.M.C. (i samarbeid med Aerosmith) i 1986 på albumet deira Raising Hell. Denne versjonen var ein prøvestein for den nye musikalske undersjangeren rap rock, eller samansmeltinga av rock og hiphop. Det vart ein internasjonal hit og vann begge gruppene ein Soul Train Music Award for beste rapsingel i 1987. Begge versjonane er i Grammy Hall of Fame.
Musikk
Sangen startar med ein to taktars trommeintro av Joey Kramer, etterfølgd av eit gitarriff komponert av Joe Perry. Songen held fram med hovudriffet, med Perry og Brad Whitford på gitar og Tom Hamilton på bass. Teksten vert levert raskt av Steven Tyler.
I desember 1974 opna Aerosmith for The Guess Who i Honolulu. Under lydsjekken leika gitaristen Joe Perry med riff og tenkte på The Meters, ei gruppe gitaristen Jeff Beck hadde gjort han merksam på. Han elska «deira riffete New Orleans-funk», spesielt 'Cissy Strut' og 'People Say'», og han bad trommeslagaren «om å leggja ned noko flatt med ein groove på trommene». Gitarriffet til det som skulle bli «Walk This Way» berre «kom av hendene hans.» Han trong eit mellomspel og «spelte eit nytt riff og gjekk dit. Men eg ville ikkje at songen skulle ha ein typisk, keisam 1, 4, 5-akkordprogresjon. Etter å ha spelt det første riffet i C, skifta eg til E før eg gjekk tilbake til C for verset og refrenget. Ved slutten av lydsjekken hadde eg det grunnleggjande i ein song.»
Tekst
Då bandkollega Steven Tyler høyrde Perry spela det riffet, «sprang han ut og sette seg bak trommisen og dei jamma.» Tyler scat-song «nonsensord i utgangspunktet for å kjenna kvar teksten skulle gå før eg la til teksten seinare.»
Då gruppa var halvvegs gjennom innspelinga av Toys in the Attic tidleg i 1975 på Record Plant i New York City, stod dei fast for materiale. Dei hadde skrive tre eller fire songar til albumet, og måtte «skriva resten i studio». Dei bestemde seg for å prøva songen Perry hadde komme opp med på Hawaii, men han hadde ikkje tekst eller tittel enno. Dei bestemde seg for å ta ein pause frå innspelinga, og bandmedlemmene og produsent Jack Douglas drog ned til Times Square for å sjå Mel Brooks-filmen Young Frankenstein. Då dei kom tilbake til studioet, lo dei av Marty Feldman som bad Gene Wilder om å følgja han i filmen, og sa «walk this way» og halta. Douglas foreslo dette som tittel på songen deira. Men dei trong framleis tekst.
På hotellet den kvelden skreiv Tyler teksten til songen, men la han igjen i drosjen på veg til studio neste morgon. Han seier: «Eg må ha vore stein. Alt blodet rann ut av ansiktet mitt, men ingen trudde meg. Dei trudde eg aldri kom til å skriva dei.» Opprørt tok han eit kassettband med instrumentalsporet bandet hadde spelt inn og ein berbar kassettspelar med hovudtelefonar og «forsvann ut i trappeoppgangen». Han «tok nokre blyantar», men gløymde å ta med seg papir. Han skreiv teksten på veggen i «toppetasjen av Record Plant og deretter ned nokre trappetrinn i baktrappa». Etter «to eller tre timar» sprang han «ned for å henta ei skriveblokk og sprang opp igjen og skreiv teksten ned.»
Perry likte alltid å venta til Tyler spelte inn vokalen sin slik at han «kunne veva rundt vokalangrepet», men Tyler ville at Perry skulle spela inn først av same grunn. Etter ei «tautrekking» vart vokalen til Tyler spelt inn først med gitarsporet til Perry etterpå.
Mellom dei detaljerte versa består refrenget hovudsakleg av ein repetisjon av «Walk this way, talk this way».
På konsertane fekk Tyler ofte publikum, kombinert med medlemmer av bandet, til å syngja «talk this way». Det er òg ein lang gitarsolo på slutten av songen, og på konsert harmoniserte ofte Tyler stemma si for å etterlikna lyden av gitaren.
Mottaking
Cash Box sa at «vokalen til Steve Tyler er aggressiv, grynete og rett på medan han bokstaveleg talt spyttar ut ei rekkje ord sjølv om han aldri mistar klarheit» og at «musikken i seg sjølv er hardkokt rock.» Record World sa at «mønsteret som sende 'Dream On' opp på hitlistene er igjen i ferd med å bli etablert.» I 2022 vart han inkluderte i lista «The story of NME in 70 (mostly) seminal songs», som nummer 26.
Ettermæle
Fee Waybill, Steve Lukather, Tim Bogert og Tommy Aldridge spelte inn songen til hyllestalbumet Not the Same Old Song and Dance (Eagle Records, 1999).
I 2019 vart songen innlemma i Grammy Hall of Fame.
Run-DMC/Aerosmith-versjonen
I 1986 spelte hiphopgruppa Run-DMC «Walk This Way», i samarbeid med Aerosmith (med Steven Tyler og Joe Perry på høvesvis vokal og gitarar). Under arbeidet med Raising Hell trekte Rick Rubin fram Toys in the Attic. På konsertar hadde Run-DMC freestyla over dei første sekunda av songen på ein loop, utan å vita korleis heile songen høyrdest ut, eller til og med høyra teksten. Medan Joseph Simmons og Darryl McDaniels ikkje hadde noka aning om kven Aerosmith var på den tida, foreslo Rubin å spela inn songen på nytt. Verken Simmons eller McDaniels likte ideen, sjølv om Jam Master Jay var open for det. Dei ville ikkje at plata skulle givast ut som singel sjølv etter innspelinga med Tyler og Perry, og vart sjokkert då ho vart spelt på både urbane og rocka radiostasjonar. «Eg hadde aldri trudd at 'Walk This Way' skulle bli ein singel,» hugsar Rubin. «Ikkje at eg ikkje likte han, men eg tenkte ikkje i dei banane.» DMC kalla det «ein vakker sak» i ein trailer for Guitar Hero (Dette dukka seinare opp i ei scene frå filmen The Smurfs frå 2011). Denne versjonen av «Walk This Way» nådde høgare på Billboard Hot 100 enn originalen, med ein fjerdeplass, og vart den største hitten til Run-DMC. Det var òg ein av dei første store hiphopsinglane i Storbritannia, der han nådde åttandeplassen.
Cash Box kalla han «ein bråkete, sikker versjon av Aerosmith-klassikaren.»
Songen markerte eit stort comeback for Aerosmith, ettersom dei i stor grad hadde vore ute av mainstream popkultur i fleire år medan Tyler kjempa mot avhengnad og Perry og Brad Whitford var ute av bandet. Comebackalbumet frå 1985, Done with Mirrors, hadde heller ikkje innfridd dei kommersielle forventningane. Aerosmith følgde «Walk This Way» med fleire platina-album og Top 40-hittar, og starta med Permanent Vacation og hitten «Dude (Looks Like a Lady)» i 1987.
I 2008 vart «Walk This Way» rangert som den fjerde beste hiphopsongen gjennom tidene av VH1. Denne versjonen av songen er for tida rangert som den 148. beste songen gjennom tidene, og dessutan den nest beste songen i 1986, av Acclaimed Music.
Refrenget i Run-DMC-versjonen inneheld ei tonehøgdeveksling som Aerosmith tok i bruk i dei fleste framtidige konsertversjonane sine. I samarbeid seier den andre songaren ofte «talk this way» kvar anna linje i refrenget. Denne rap-stilen kan forklara kvifor songen fungerte så godt som hiphoplåt då han vart covra elleve år seinare.
Musikkvideo
Videoen til «Walk This Way» frå 1986 plasserer symbolsk eit rockeband og Run-DMC i ein musikalsk duell i to nabostudio før Steven Tyler bokstaveleg talt bryt gjennom veggen som skil dei. Videoen går over i ei felles framferd på scena. Det svært populære resultatet vart den første hiphop-hybridvideoen som vart spelt i tung rotasjon på MTV og blir rekna som ein klassikar.
Videoen vart regissert av Jon Small og filma på Park Theater i Union City u New Jersey. Profile-medeigar Steve Plotnicki vende seg til Small for å regissera videoen, ettersom han hadde regissert ein annan video av ein svart artist som hadde slått gjennom på det då hovudsakleg kvite, rock-orienterte MTV, Whitney Houston sin «The Greatest Love of All». Small meinte at for at videoen skulle slå an på MTV, måtte han ha med Tyler og Perry: han utvikla konseptet med banda som spelte på kvar side av ein vegg som seinare vart broten. Budsjettet til videoen var beskjedne 67 000 dollar.
Bortsett frå Tyler og Perry er ingen av dei andre rockemusikarane i videoen Aerosmith-medlemmer; i staden vart dei spelte av Roger Lane, J.D. Malo og Matt Stelutto - høvesvis rytmegitarist, bassist og trommeslagaren i det stort sett ukjende hårmetal-bandet Smashed Gladys. Ifølgje VH1-programmet Pop Up Video hadde ikkje Run-DMC råd til å bruka heile Aerosmith-bandet, berre Tyler og Perry. Sidan berre Tyler og Perry hadde reist for å spela inn coverversjonen, var dei dei einaste Aerosmith-medlemmene som dukka opp, sjølv om heile bandet vart krediterte i nokre utgivingar av nyinnspelinga. .
Ifølgje journalisten Geoff Edgers var Tyler og Perry i utgangspunktet ambivalente til å medverka i videoen: Då Small ringde Tyler for å diskutera videokonseptet, sa Tyler til han: «Berre ikkje gjer narr av oss.... Eg vil ikkje at folk skal le av oss». Plotnicki skildra atmosfæren på settet som «hinsides kjølig», medan Smashed Gladys-gitaristen Bart Lewis vart slått av det faktumet at interaksjonen mellom medlemmene i Aerosmith og Run-DMC var minimal. Ifølgje Edgers tinte likevel det kjølige forholdet etter kvart som innspelinga gjekk føre seg. .
Gitaren som Perry speler på er ein Guild X-100 Bladerunner. Guild X100 Bladerunner vart opphavleg utvikla og patenterte av David Newell og Andrew Desrosiers frå David Andrew Guitars. Patentet vart lisensiert til Guild Guitars i 17 år og vart offentleg tilgjengeleg i 2006. Under den første produksjonen arbeidde Newell og Desrosiers direkte med Guilds handverkarar for å utvikla det endelege produktet. Gitaren som blir brukt i denne videoen var ei av desse tidlege utgåvene.
Seinare samarbeid
På Super Bowl XXXV-halvtidshowet i 2001 gjekk NSYNC, Britney Spears, Mary J. Blige og Nelly saman med Aerosmith på scena for eit ekstranummer av «Walk This Way» der Spears og medlemmer av NSYNC song ulike delar av det andre verset, Blige la til bakgrunnsharmoni, og Nelly framførte ein rap mot slutten av songen.
DMC og Steve Tyler avslutta «Celebration of the Seas»-arrangementet på Key Largo i juli 2005 med ein sceneopptreden av «Walk This Way».
Sugababes vs. Girls Aloud-versjonen
I 2007 spelte dei britiske jentegruppene Girls Aloud og Sugababes inn ein versjon av «Walk This Way» som den offisielle velgjerdssingelen til Comic Relief. Versjonen deira vart produsert av den amerikanske produsenten Dallas Austin, noko som gjorde han til Girls Aloud sin første singel som ikkje vart produsert av Xenomania. Låten gjekk til topps på UK Singles Chart, noko som gav Girls Aloud sin tredje førsteplass og Sugababes sin femte.
Musikkvideoen var ei komisk gjenskaping av Run-D.M.C.-videoen. «Walk This Way» vart promotert gjennom ei rekkje liveopptredenar og vart teke med på turnear av både Girls Aloud og Sugababes. Samtidige musikkritikarar kritiserte coverversjonen, men støtta singelen på grunn av innsamlingsføremålet.
Medan Run-D.M.C.-versjonen er nesten identisk med originalversjonen, har Girls Aloud/Sugababes-versjonen nokre få endringar i songen; den ekstra linja «Walk this way, you wanna talk this way» er lagt til, vocoder er lagt til, teksten er flytta rundt, og rytmen er litt raskare og realisert på ein trommemaskin for å gi songen ei ytterlegare dance-pop-kjensle.
Bakgrunn og utgiving
Ideen om eit samarbeid mellom Girls Aloud og Sugababes kom frå Comic Relief-grunnleggjar og styremedlem Richard Curtis. Fleire songar vart vurderte, mellom anna Blur-songen «Girls & Boys» og Candi Staton sin «You Got the Love», som var Girls Aloud-medlemmen Nicola Roberts sin idé og favorittval. «Walk This Way» er den første Girls Aloud-singelen til dags dato som ikkje er produsert av Brian Higgins og Xenomania, som òg har jobba med Sugababes. Girls Aloud og Sugababes lanserte velgjerdsingelen 31. januar. Kimberley Walsh frå Girls Aloud sa: «Det er ein fantastisk song som forhåpentleg vil samla inn massevis av pengar til folk som lever i verkeleg vanskelege situasjonar her og i Afrika.».
Cheryl og Amelle framfører refrenget, Kimberley og Nadine song det første verset, Keisha og Heidi song det andre verset, og Sarah, Nicola og Amelle rappar i det midterste verset.
Singelen vart gitt ut 12. mars 2007 på berre ein CD-singel, som inkluderte ein remiks av singelen og musikkvideoen. Den var òg tilgjengeleg som digital nedlasting.
Salsliste
«Walk This Way» gjekk inn på toppen av UK Singles Chart den 18. mars 2007 - for veka som enda den 24. mars 2007. Veka etter fall singelen til andreplassen, og vart detronisert av ein annan Comic Relief-singel, «I'm Gonna Roll (500 Miles)» av The Proclaimers med Peter Kay og Matt Lucas. I tredje veke på lista fall «Walk This Way» tolv plassar ut av topp ti, og plasserte seg som nummer 14.
Musikkvideo
Musikkvideoen hadde premiere på The Box 2. februar 2007, og vart vist på Channel 4-programmet Popworld dagen etter. Videoen vart filma over tre dagar i januar 2007 - Sugababes den første, Cheryl Cole, Nicola Roberts og Kimberley Walsh den andre, og Nadine Coyle og Sarah Harding den tredje og siste dagen. Videoen inneheld opptredenar frå Davina McCall, Lily Cole, Stephen Mangan, Graham Norton, Ruby Wax og Natalie Cassidy.
Innhald og format
Britisk CD-singel (Polydor/Island / 1724331)
Britisk digital singel (Polydor/Island / 1724332)
Daniel Güiza
Daniel Gonzáles Güiza er ein spansk fotballspelar som har spela for Getafe CF. Frå 2007 til 2010 spelte han for det spanske herrelandslaget, og var med då laget vart europameistrar under EM i fotball 2008.
Grå trøndersau
Grå trøndersau er ein norsk sauerase som var rekna som utdøydd fram til ein flokk med gråsauar vart oppdaga på ein gard i Telemark i 1992. Rasen er kjent for særs fin, grå ull. Systematisk prøvetaking har vist at somme av dyra har særs finfibra ull, noko som òg vert vektlagd i avlsarbeidet. Opphavet til sauerasen er ukjent, men ein teori er at rasen har blitt til ved krysning mellom gammalnorsk sau og tautersau. Etter at grå trøndersau vart gjenoppdaga i 1992, vart ei vernebesetning skipa hos Ole Hans Lien i Telemark. I dag finst der også ei vernebesetning på Øya videregående skole i Sør-Trøndelag. I dag finst i underkant av 400 vinterfora søyer fordelt på rundt 25 besetninger.
Raseskildring
Grå trøndersau skal ha svart buk, bein og hovud, og ein kvit dropeforma flekk under kvart auge. Ulla på ryggen og på sidene skal vere stålgrå. Etter rasestandarden skal ulla ha særs fine fibrar. Rasen har halvlang hale.
Jorunn Ringstad
Jorunn Ringstad var ein norsk politikar for Senterpartiet. Ringstad sat på Stortinget for Sogn og Fjordane først som vararepresentant frå 1989 til 1993 så som fast representant frå 1993 til 2005.
Ringstad vart fødd i Askvoll i Sogn og Fjordane. Ho vart utdanna som lærar og ingeniør, og jobba for det meste som lærar fram til 1986. Ringstad var ordførar i Askvoll frå 1988 til 1993. Ho var medlem av sentralstyret i Senterpartiet frå 1997 til 2000, og var visepresident i Odelstinget frå 1997 til 2001. Ringstad var styreleiar i Helse Førde frå 2012.
Saddat al Hindiyah
Saddat al Hindiyah er ein by ved elva Eufrat i Irak. Han ligg like sør for Musayyib og 80 km sør for Bagdad. Namnet kjem frå det arabiske ordet for «indarar» og syner til dei mange indiske framandarbeidarane som vart henta hit av britane etter fyrste verdskrigen.
Dragutin Topić
Dragutin Topić er ein serbisk tidlegare friidrettsutøvar og basketballspelar frå Beograd, som tevla i høgdehopp for Jugoslavia og seinare Serbia. Han vart europameister i høgdehopp i 1990, og deltok i internasjonale meisterskap i 23 år.
Aktiv
Topić sette verdsrekord i høgdehopp for juniorar med 2,37 meter då han vann VM for juniorar i Plovdiv sommaren 1990. Tre veker seinare tok han gullmedaljen i EM i 1990 i Split. Han fekk meistertittelen med 2,34 m, ettersom han hadde færre riv i tevlinga enn Aleksej Jermelin frå Sovjetunionen og Georgi Dakov frå Bulgaria.
I 1993-sesongen forbetra Topić den nasjonale rekorden til 2,38 m, men mislukkast totalt i kvalfiseringa under VM i friidrett. To år seinare vann han høgdetevlinga under universiaden, men vart nummer åtte i VM i Göteborg. Våren 1996 vann han innandørs-EM i Stockholm, medan han sommaren 1996 var med i medaljekampen under OL i Atlanta, der han vart nummer fire med 2,32 m.
Topić vart nummer fire med 2,32 m også i friidretts-VM 1999 i Sevilla, bronsemedaljen glapp då han hadde fleire riv enn tyskaren Martin Buß. Topić kvalfiserte seg til sin siste store høgdefinale i 2005, kom på niandeplass i VM i Helsingfors. Den 20. juni 2009 vann han høgdetevlinga under Europameisterskapen for lag på Fana stadion i Bergen med 2,29 meter.
Doping
Topić var i 1993 utestengd i tre månader for bruk av ulovlege stimuli. I februar 2001 vart han utestengd i to år frå friidretten for bruk av nandrolon. Den perioden livnærde han seg med å spele basketball.
Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
Topić la opp etter 2012-sesongen.
Mulino i Nizjegorod oblast
Mulino (russisk skrift Му́лино) er eit landleg område i Volodarsky-distriktet i Nizjegorod oblast i Russland. Folkesetnaden er 13 008 (folketeljinga 2010, 11 711 i 2002). Telefonkode: +7 83136. Postnummer: 606083.
Militært øvingsområde
Ei lokal avis skildrar Mulino som "omgjeve av militære einingar". Eit viktig anlegg i området er Mulino øvingsomåde for russiske landstyrkar, som i september og desember 2007 var gjenstand for felles amerikansk-russiske militære øvingar, ein del av serien med kodenamn "Torgau" (etter byen i Tyskland som vert rekna som del av den felles militære historia i båe land). Felles øvingar i Mulino var opphavleg planlagt for 2006 ("Torgau-2006"), men vart avlyst, moglegvis på grunn av protestar frå enkelte lokale grupper mot at utanlandske militære troppar var til stades på russisk jord.
Mellom militære einingar oppført av Kommersant-Vlast i 2002 på Mulino var 34. artilleridivisjon, 99. sjølvdrevne artilleriregiment (3. MID), 211. artilleri-øvingsbrigade, 245. motoriserte infanteriregiment (3 MID), 752. motoriserte infanteriregiment,  237. og 100. stridsvognregimenter (3. MID), ei anna eining, og ein straffebataljon. Hovudkvarter for 3. motoriserte infanteridivisjon (3. MID) var i nærleiken av Nizjnij Novgorod. Det er òg ein straffebataljon på staden. Fleire militære reorganiseringer har no (2016) skjedd.
I 2014 vart eit nytt øvingssenter sett opp i Mulino -  i samsvar med ei avtale inngått med Rheinmetall i Tyskland - verd €100-millionar. Det er eit øvingsområde på brigade-storleik for simulering av kampsituasjonar og øving av trefftryggleik med militære våpen. På grunn av Ukraina-krisa i 2014 og Russland si deltaking i konflikten i Ukraina og sanksjonar pålagd av EU mot Russland, måtte Rheinmetall avlysa denne avtala med det russiske Forsvaret.
Skoltesamisk syntaks
Skoltesamisk syntaks er setningslæra for skoltesamisk.
Ordstilling
Skoltesamisk har relativ fri ordstilling, men det er ein tendens til å ha SOV som umarkert ordstilling. Intransitive setningar har nesten alltid ordstillinga SV, mens subjektlause setningar typisk har OV.
Det finitte verbet kongruerer med subjektet, og både subjektet og objektet er merka for kasus (nominativ og genitiv).
Sweet Emotion
«Sweet Emotion» er ein song av det amerikanske rockebandet Aerosmith frå det tredje albumet deira, Toys in the Attic. Han vart gjeven ut på singel 19. mai 1975. Songen var starten på ei rekje pophittar og eit gjennombrot for bandet, som kom til å vare ut 1970-åra. Songen var skriven av songaren Steven Tyler og bassisten Tom Hamilton, produsert av Jack Douglas og spelt inn i Record Plant studio.