cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mount Warden
Mount Warden er eit snødekt fjell, 2860 moh, som ligg like søraust for Hunt Spur og på nordvestsida av Watson Escarpment. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant George W. Warden i US Navy, pilot på flyturane over Dronning Maudfjella under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47.
Barren Bluff
Barren Bluff er ein markant fjellskrent i sørlege delen av Sequence Hills langs vestsida av den øvre Rennickbreen i Victoria Land. Han fekk namnet sitt av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1962–63, på grunn av særs få lause steinar (barren tyder 'berr'). Gruppa hadde vanskar med å samle inn nok steinar til å bygge ein varde.
Maqellarë
Maqellarë er ein tidlegare landkommune i regionen Dibër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Dibër.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Maqellarë 10 662 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Maqellarë ein del av distriktet Dibër. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Honningsvåg skole
Leiar for skulen er rektor Sirin Høyen.
Tverrholmen
Tverrholmen eller Transverse Island er ei øy mellom Foldøya og Kjølen på austsida av Stefansson Bay, utanfor kysten av Enderby Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. Ho vart observert av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956. Den omsette forma av namnet er tilrådd av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) og er godkjend av dei.
Svenska skidspelen 1973
Svenska skidspelen 1973 vart avvikla i Falun dagane 24.-25. februar 1973.
30 km
Dato: 25. februar <br style="clear:both;" />
4 x 10 km stafett
Dato: 24. februar <br style="clear:both" />
Kombinert
Dato: 24.-25. februar
<br style="clear:both;" />
Hopprenn
Dato: 25. februar <br style="clear:both;" />
10 km
Dato: 25. februar <br style="clear:both;" />
4 x 5 km stafett
Dato: 24. februar <br style="clear:both" />
Regia Aeronautica
Regia Aeronautica  var flyvåpenet til det fascistiske kongedømet Italia. I 1922 kom diktatoren Benito Mussolini til makta, og i 1923 samla han Corpo Aeronautico frå hæren og Aviazione della Regia Marina frå marinen til det sjølvstendige Regia Aeronautica. Det fekk Regia ('kongeleg') i namnet fordi Italia var eit monarki med Viktor Emmanuel III av Italia som marionettkonge. <!--
Propagandaverktøy
Regia Aeronautica var eit propagandaverktøy for å visa verda kor dugeleg italienerne var. I 1920- og 1930-årane var den italienske flyindustrien toneangivende i Europa  og vart ivrig kopiert. Mario Castoldi konstruerte og testfløy racerflyet Macchi M. 39, som vann Schneider-troféet i 1926. I 1934 flaug han sin Macchi i 709 km/t, noko som enno er rekord for sjøfly med stempelmotorar. I 1930-årane hadde Regia Aeronauticas aerobatikkskvadron Giornata dell'Ala oppfunne nokon av dei formasjonane som enno vert brukt i dag. I 1930-årane gjennomførde Italo Balbo ein transatlantisk flyging med 24 Savoia-Marchetti S.55-sjøfly til Verdsutstillinga i Chicago (1933) å demonstrera Italias luftfartsverksemd.
Tråleiknavigasjon
Tråleiknavigasjon eller tregleiksnavigasjon (engelsk Inertial Reference System) er eit navigasjonssystem basert på akselerasjon og rotasjon av fleire tråleikssensorar.
Regia Aeronautica
Spanske borgarkrigen
Regia Aeronautica etablerte eit korps av «frivillige» i Aviazione Legionaria, som deltok på tysk side i den spanske borgarkrigen. Dei dugelege italienske jagerflygere i sina dobbeltdekkere  skaut ned mange republikanske fly. Difor kom den feilaktige konklusjonen at framtidige jagarfly måtte vera dobbeltdekkere
Lower Prince's Quarter
Lower Prince's Quarter (nederlandsk Beneden Prinsen Kwartier) er ein liten by i Sint Maarten, den nederlandske delen av øya St. Martin i Karibia. Folketalet i 2006 var 8 123, noko som gjer staden til den største busetjinga på øya.
Regia Aeronautica
Andre verdskrig
Då Italia kom med i andre verdskrig i 1940, omfatta Regia Aeronautica:
Tråleiknavigasjon
Slike system vert brukt mellom anna i missil, fly og romfartøy. Det viktigaste instrumentet er eit presist gyroskop. Systemet nyttar òg andre system som mæler akselerasjon og rotasjon, alle med tre aksar, og reknar ut frå desse verdiane kvar eininga er til kvar og ei tid. Tidlegare vart det brukt gyrosystem, men seinare er optisk utstyr, etter kvart med kvartskrystallteknologi vanlegare og billegare.
Regia Aeronautica
Andre verdskrig
Då dei allierte nådde Roma i 1943, var Italia i prinsippet delt inn i ein sørleg alliert del og ein fascistisk del i nord. Regia Aeronautica vart òg delt i to: Aviazione Cobelligerante eide Aeronautica Italiana som var utstyrt med amerikanske fly og Aviazione Nazionale Repubblicana som vart innlemma i Luftwaffe. Etter nokre uheldige hendingar så dei allierte på at syditalienerne var upålitelege og overførde dem til krigen på Balkan. I 1946 vart Italia republikk, og det italienske flyvåpen mista sit kongelege namn og vart kalla Aeronautica Militare
Distinksjonar
-->
Tråleiknavigasjon
Ein av fordelane med desse systema er at dei er uavhengige av utstyr utanfor fartyet og vert vanlegvis ikkje påverka av jamming eller elektronisk krigføring. Dei siste åra har nye krystall og halvleiarkomponentar gjort det mogleg å bruka denne teknikken i vanlege videokamera for å stabilisera biletet ved smårørsler i kameraet. Mange fly har to sjølvstendige system og viser posisjonen som vert gjeve av begge systema.
Andre navigasjonshjelpemiddel i flya er kompass, gyrokompass, GPS og radionavigasjonshjelpemiddel.
Nordlysplanetariet
Nordlysplanetariet er eit planetarium i Tromsø som vart, grunnlagt i 1988. Det er det største planetariet i Noreg og tilhøyrer Universitetet i Tromsø. Her kan ein sjå stjernehimmelen, sola og rørsla til planetane. Kuppelen har ein diameter på 12 meter. Her finst òg avansert utstyr for vise naturfilmar.
Claus Daae
Claus Nils Holtzrod Daae var ein norsk prest og stortingsrepresentant.
Daae var son til soknepresten Iver Munthe Daae i Fana, og vart student 1825 frå katedralskulen i Bergen. Den yngre broren Jens Kobro Daae var også prest. Han reiste til hovudstaden og vart cand. theol. i 1828. Dei neste åra livnærte han seg som alumnus ved det filologiske seminaret og som notarius ved det teologiske fakultetet. År 1834 vart han utnemnd til sokneprest på Stord, eit embete han hadde i 27 år. Då seminaret på Stord vart oppretta i 1838, fekk Daae stilling som både forstandar og fyrstelærar. I 1861 vart han sokneprest for Vår Frue kyrkje i Trondheim og 1865 ved Domkyrkja i Bergen. Same året vart han utnemnd til stiftsprost.
Daae var 4. representant på Stortinget for Søndre Bergenhus amt i 1848. Han var formann i kyrkjekomite nr 2. 1848-61 var han ordførar i Stord.
Han døydde i Bergen i 1896.
1923 Osiris
1923 Osiris er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 24. september 1960 av Cornelis Johannes van Houten, Ingrid van Houten-Groeneveld og Tom Gehrels ifrå Palomar Observatory i San Diego County i California.
Oppdalen kapell
Oppdalen kapell er ei langkyrkje frå 1914 i Lunner kommune i Viken fylke. Kapellet fekk nytt tårn (takryttar) i 1929, og koret vart utvida og kapellet vølt i 1953. Bårehuset er frå 1986–87.
Hyperbel
Ein hyperbel er ein funksjon med forma
Oppdalen kapell
Kapellet var i privat eige fram til 1969.
Hyperbel
Når er L eit bestemt punkt på y-aksen. Dette punktet finn ein ved å la stigningstala stå att medan ein tar bort konstantledda. Likninga for den horisontale asymptoten vil bli.
Om tverraksen til ein hyperbel ligg langs x-aksen i eit kartesisk koordinatsystem og senteret er i origo, så kan likninga til ein hyperbel skrivast
Ein hyperbel der tverraksen ligg langs y-aksen har likninga
Hoeggen kyrkje
Hoeggen kyrkje eller Hoeggenkyrkja er ei kyrkje frå 1997 på Hoeggen i Lerkendal bydel i Trondheim, Sør-Trøndelag fylke. Kyrkja vart bygd til byjubileet i 1997 og vart vigsla 12. oktober det året. Kyrkja har inge kyrkjegard.
Tidlegare var det ikkje kyrkje på Hoeggen og dei som sokna til kyrkja gjekk til Strinda kyrkje.
Kyrkjebygget
Kyrkja er teikna av Arkitektkontoret Madsø & Sveen i Trondheim, som òg har teikna Herøy kyrkje på Sunnmøre og Grymyr kyrkje på Hadeland.
Inventar
Alterbildet er ein fargerik glassmosaikk laga av Synva Tufte frå Horten, som vann ein idékonkurranse om alterbildet. Pipeorgelet er på 17 stemmer og har ein romantisk klang og er slik eit godt tilskott til orgellandskapet i Trondheim.
Nannestad prestegard
Akkurat som kyrkja har prestegarden røter attende til mellomalderen. Det skal finnast ei bygningskjerne frå 1793–94, men heile prestegarden vart teken ned i 1880 og ført opp att på ny grunnmur. Eit tilbygg med veranda er frå 1902. I 1984 vart det gjort framlegg om å frede prestegarden, men det vart trekt attende, ettersom bygningen har vorte forandra, ikkje minst innvendig. Riksantikvaren har i staden gjort framlegg om å regulere uteområdet til spesialområde for bevaring.
Garwood Point
Garwood Point er eit nes på nordenden av Gurnon Peninsula, ein nordaustleg arm av Bear Peninsula på Walgreen Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1947, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter James W. Garwood, ein smedutdanna underoffiser som var sjef ved Williams Field i McMurdo Sound og Christchurch på New Zealand og leiar for vedlikehaldsverkstaden under Operasjon Deep Freeze.
Mona Bone Jakon
Mona Bone Jakon er det tredje studioalbumet til den engelske songar-låtskrivaren Cat Stevens, gjeve ut i april 1970 på Island Records i Storbritannia og på A&M i Nord-Amerika.
Oversikt
Etter ein kometstart på karrieren, som overraska sjølv den opphavlege produsenten hans hos Deram Records med hitsinglane «I Love My Dog», «Matthew and Son» og «I'm Gonna Get Me a Gun» og debutalbumet Matthew and Son som nådde høgt på hitlistene. Men etter press om eit nytt album av same kaliber, vart Stevens, rekna som ein ung tenåringssensasjon, overvelda av den ny livsstilen og krava til å skriva, spela inn, opptre, halde konsertar og turnear. Hans andre album vart ein kommersiell fiasko, og hausten 1968 vart han innlagd på sjukehus med diagnosen tuberkulose og kollapsa lunge. I over eit år, medan han kom seg, forsvann Stevens praktisk talt frå den britiske popscena. Mona Bone Jakon er oppsiktsvekkjande ikkje berre for tilbakekomsten hans, men for framveksten av ein veldig annleis artist. Albumet selde sakte (til å byrja med), men har over tid vorte sertifisert til gullplate for sal på meir enn 500 000 eksemplar i USA.
Bakgrunn
I løpet av sitt sjukehusdikterte år med sengeleie byrja Stevens å skriva ein katalog med songar som skulle fylla langt meir enn hans neste album. Etter at han vart frisk forhandla han seg ut av kontrakten med Deram Records og jobba med den tidlegare Yardbirds-bassisten Paul Samwell-Smith på eit nedstrippa lydbilete. I motsetning til dei to første albuma hans var desse nye låtane sparsamt arrangerte. Dei vart spelte på akustisk gitar og klaverinstrument og akkompagnert av eit mindre backingband, beståande av tre andre utøvarar: andregitaristen Alun Davies, bassisten John Ryan og trommeslagaren Harvey Burns - og på ein låt, «Katmandu», Peter Gabriel på fløyte. Samwell-Smith produserte òg albumet og gav Stevens ein hifi-lyd som ikkje var like til stades på dei tidlegare utgivingane hans. Samwell-Smith var ein av dei tidlege produsentane innan rock som pressa dei lågare bassfrekvensane meir framståande i miksen i eit forsøk på å halda tritt med den nye audiofile generasjonen, som omfamna større heimehøgtalarar og avanserte fonografiske kassettar. Stevens byrja å gjera overgangen frå popmusikar til folkrock-artist då omgrepet «songar-låtskrivar» nettopp var i ferd med å bli skapt.
Sjølve songane var mørkare i tonen: den madrigal-inspirerte balladen «Lady D'Arbanville» opphøgde tragedien til ein tapt elskar (i dette tilfellet den tidlegare kjærasten til Stevens, Patti D'Arbanville) til ein avdød, og «Trouble» var ei bøn om å hindra døden. Det var òg lettare songar: «Pop Star» viste den dramatiske stemmeforandringa til Stevens ved å satirisera over trivialiteten i kjendislivet.
Sjølv om «Lady D'Arbanville» nådde åttandeplassen på dei britiske hitlistene, vart Mona Bone Jakon berre ein beskjeden suksess ved utgivinga. Albumet tiltrekte seg likevel merksemd i kjølvatnet av det kommersielle gjennombrotet til oppfølgjaren Tea for the Tillerman, og med inkluderinga av tre av songane («Trouble», «I Wish, I Wish» og «I Think I See the Light») i Hal Ashby og Colin Higgins sin svarte komedie frå 1971, Harold and Maude.
Opphavet til tittelen
Ifølgje eit intervju med Stevens frå 1972 var inspirasjonen til tittelen eit namn han fann på for å skildra penisen sin: «Mona Bone Jakon er eit anna namn for penisen min. Det er namnet eg gir han. Det er ikkje noko hemmeleg vokabular, det er berre noko eg har funne på.»
Journalisten Robert Chalmers gjentok dette poenget i eit intervju med Yusuf Islam for The Independent on Sunday i 2003 då han skreiv: «Då Stevens dukka opp igjen i 1969, hadde han meir enn 40 nye songar og gav ut tre triumferande album på 15 månader på Chris Blackwell sitt Island: Mona Bone Jakon (hans favorittord for penisen sin), Tea for the Tillerman og Teaser and the Firecat.»
Mottaking
I ei samtidig melding for The Village Voice, sa musikkritikaren Robert Christgau at etter den kommersielle fiaskoen til New Masters, «har denne ein fin post-kreativ traumekjensle, intim og kjenslevar. Tilrådd for songar/låtskrivar-spesialistar.» I ei retrospektiv melding gav Allmusic-skribenten William Ruhlmann albumet fire av fem stjerner og kalla det «ei gruppe enkle, inderlege songar spelt i sparsame arrangement på akustisk gitar og klaverinstrument og drive av ein beherska rytmeseksjon». Han la til at «Den sprø røysta til Stevens, med dei merkelege tonebrota sine og tidvis hes, gav desse til tider skisseaktige songane djupn».
As Suwayriqiyah
As Suwayriqiyah er ein landsby i Al Madinah-regionen vest i Saudi-Arabia. Landsbyen ligg nordaust for Al Jissah.
Stridshovud
Eit stridshovud er den delen av eit missil, rakett eller torpedo som skal gje verknad i målet. Ofte er dette sprengstoffet, men òg kjemiske og biologiske stridshovud finst, i tillegg til atomstridshovud. For å få dette sprengstoffet til å tenne, må det til ei fenghette eller eit brannrøyr til, så stridshovudet har to hovuddelar.
Ederswiler
Ederswiler er ein kommune i distriktet Delémont i kantonen Jura i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 553 meter over havet. Han er den einaste tysktalande kommunen i kantonen, der alle elles er fransktalande.
Mount Warner
Mount Warner er eit isolert fjell like sør for toppen av Arthurbreen og 5 nautiske mil (9 km) nord for Mount Crow i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga av medlemmar av ei geologisk gruppe frå U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) og kalla opp etter Lawrence A. Warner, ein geolog ved USAS West Base og leiaren for gruppa som vitja dette fjellet.
Ederswiler
Ederswiler er ein jordbrukslandsby, 7 km nord for Delémont, hovudstaden i kantonen Jura. Landsbyen ligg nord i Jurafjella, nær grensa til Frankrike. Han omfattar dalen Bösen, som vert drenert nordover i elva Lützel.
Cape Gates
Cape Gates er eit isdekt nes som markerer heilt nordvest på Carney Island langs kysten av Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart først kartlagd av US Geological Survey frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Thomas S. Gates, undersekretær i marinen før og under Operasjon Deep Freeze.
Ole Irgens
Ole Irgens var ein norsk skulemann og politikar frå Bergen. Christian A. Irgens var ein eldre bror, medan Aksel Irgens var son hans.
Irgens var son av ein reipslagar. Han vart student frå katedralskulen i fødebyen i 1848 og cand. theol. i 1853. I 1855 oppretta han ein jenteskule i Bergen, som han sjølv styrte til 1861, då han vart utnemnd til skuleinspektør for Bergen by. Denne stillinga hadde han heilt til han tok avskjed i 1898.
Allereie i 1862 la Irgens fram «Forslag til ny plan for Bergens almueskolevæsen». Han studerte pedagogiske idear og praksis på fleire reiser i utlandet. Mellom anna reiste han 1864 i Tyskland der undersøkte «industriskoler og skoler for vanartede barn». Både 1867 og 1874 oppretta og styrte han kurs for kvinnelege lærarar. Han stod også bak opprettinga av «Ulfsnæsøens opdragelsesanstalt». 1875 var han medlem av ein departemental komite om allmugeskulen i byane. År 1864 var han med i å stifte Den Norske Sjømannsmisjon, formann dei to fyrste åra.
Irgens var medlem av Bergens kommunestyre frå 1861. Han var ein av hovudmennene bak bygginga av Fjellveien i Bergen. 1868-69 var han 3. representant for Bergen på Stortinget. Han var medlem av kyrkjekomite nr 1, der han særleg gjorde seg til talsmann for sjølvstyre innanfor statskyrkja.
Irgens var riddar av St. Olavs orden. Han døydde i Bergen i 1906.
Andersen Island
Andersen Island er ei øy 4 nautiske mil vest for Thorgautøya i Robinson Group i Antarktis. Ho vart kartlagd av the British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition under Douglas Mawson i februar 1931. Øya vart òg kartlagd frå kvalbåten «Thorgaut» om lag på same tid. Ho vart kalla opp etter kaptein Lars Andersen på kvalbåten «Falk» som hadde gjeve kol til «Discovery».
Høgtun skole
Høgtun skole er ein norsk offentleg grunnskule i Loppa kommune i Troms og Finnmark fylke. Han har 100 elevar i ti skoleklassar, desse er fordelt på klassetrinn frå fyrste til tiande. Skulen dekkjer heile barne- og ungdomstrinnet.
Leiar for skulen er rektor Olav Henning Trondal.
Little Bay
Little Bay (nederlandsk Kleine Baai) er ein landsby i Sint Maarten. Han ligg i den sørlege delen av landet, vest for hovudstaden Philipsburg.
Blessing Bluff
Blessing Bluff er ein markant fjellskrent som markerer austenden av Staeffler Ridge og ligg oppom Wilson forlandsbre. Han ligg 69 km vest for Spike Cape i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser George R. Blessing i U.S. Navy som var øvstkommanderande for Naval Support Force for gruppa som overvintra ved McMurdo-basen i 1973.
Bruksvallarna
Bruksvallarna er ein tettstad i Härjedalens kommun i Jämtlands län i Sverige. I 2010 budde det 95 personar her. Staden er ein vintersportstad som særleg er eit senter for langrenn.
Davissundet
Davissundet (dansk:Davisstrædet og engelsk:Davis Strait) er havet mellom det sørvestlege Grønland og Baffinøya i Canada. Havet er mellom 290 og 650 km breidt, og knyter Labradorhavet i sør med Baffinbukta i nord. Grenselinja mot Labradorhavet er sett ved 60° N og mot Baffinbukta ved 70° N.
Langs den vestlege delen av Davissundet går ein arktisk havstraum som fører isfjell mot sør. Danninga av havisen i Davissundet, vestisen, tek til sist i oktober månad i den nordvestlege delen av Baffinbukta. I løpet av november dekker havisen, frå 50 til 150 cm tjukk, det meste av Baffinbukta og den vestlege delen av Davissundet. I den austlege delen av Davissundet går ein nordgåande varmare havstraum frå Atlanterhavet opp langs den grønlandske vestkysten, som hjelper til å halde denne delen av isfri til utpå vinteren. Dette fører til at vestkysten av Grønland er lengre isfri og meir bebueleg enn den grønlandske austkysten.
I dei austlege og grunnare delane av Davissundet har rike fiskeri føregått i fleire hundreår. Også norske fiskarar har sidan det 1920-åra delteke i fisket etter særleg torsk og, i mindre målestokk, etter reker.
Ingrid Bjørnov
Ingrid Bjørnov er norsk musikar og artist med ein allsidig karriere bak seg. Ho vart først kjend gjennom popduoen Dollie / Dollie dei Luxe, som ho danna saman med Benedicte Adrian. Som soloartist har ho utmerkt seg med sceneshowa Klassisk Hærverk (2003), Til Elise? (2007) og 2012-ouverturen (2012).
Biografi
Ingrid Bjørnov voks opp i drabantbyen Oppsal på Oslos østkant. Begge foreldra var lærarar. Familien var i tillegg glad i musikk, og Bjørnov byrja å ta pianotimar som femåring. Ho gjekk òg i musikalsk barnehage og song i pikekor. Pianotimane var klassiske, og Bjørnov tok mål av seg til å verta den nye Wolfgang Plagge – heilt til ABBA dukka opp og Benny Andersson vart hennar store helt. Av andre musikalske førebilete kan nemnast Kate Bush og Gilbert O'Sullivan. I Dollie-tida vart Ingrid Bjørnov gjerne ståande litt i bakgrunnen og spille keyboard, medan Benedicte Adrian var songar og frontfigur. Då duoen vart oppløyst, følgde ein periode som kapellmeister på ulike TV-produksjonar, òg der litt i bakgrunnen. Først i 2001, då ho opptredde med førestillinga Eskorteservice for hverdagsmennesker, gjekk Ingrid Bjørnov for alvor solo.
I 1999 gifta ho seg med lydteknikar Terje Holli. Etter å ha budd i hovudstaden heile sitt liv, kjøpte paret eit lite gardsbruk i Hobøl i Østfold, der dei no held hus. Nybygget på huset fekk Hobøl byggeskikkprisen til Kommune hausten 2012.
Sommaren 2017 vart Bjørnov operert for kreft. I januar 2018 kunngjorde ho at kreften hadde spreidd seg og at handsaminga medførte at ho måtte avlysa den attverande delen av Steinway to Heaven-turneen. Ho mottek immunterapi annakvar veke for å kjempa mot kreften.
Dollie-tida
Debutplata Første akt kom i 1980 under namnet Dollie og vart ein stor suksess med 52 000 selde plater. Den gav òg Bjørnov og Adrian ein historisk Spellemannpris som tidenes yngste vinnare, berre seksten år gamle. Gruppenamnet var noko ironisk meint, og tekstene, som jentene sjølv var med på å skriva, sende spark både til rike pappagutar og kjønnsrollemønster i eventyr. Dei neste to platene, Dollies dagbok og Rampelys, vart ikkje like populære med høvesvis 23 000 og 8 000 selde eksemplar. Dollie deltok i den norske finalen av Melodi Grand Prix både i 1980 med songen «1984» (6.-plass) og i 1982 med songen «Det er deg eg skal ha» (10.-plass), men det vart ikkje full klaff før i 1984 då dei vann med songen «Lenge leve livet». Like bra gjekk det ikkje i den internasjonale finalen der dei enda på 19.-plass etter å ha føydd til eit «de Luxe» på gruppenamnet.
Eksperimentering med å blanda rock og opera førte til albumet Rock vs. Opera i 1986 og internasjonal suksess med TV-framferder og konsertar blant anna i Canada og Frankrike. Året etter kom ein førespurnad om å laga noko til opninga av Festspela i Bergen, og dermed såg musikalen, rockeoperaen eller operamusikalen, som den gjerne vert kalla, Which Witch dagens lys. Studioalbumet gav Bjørnov og Adrian nok ein Spellemannpris, og musikalen utvikla seg. I 1990 vart den spelt på Slottsfjellet i Tønsberg med påfølgjande CD-utgjeving, og i 1992 vart Which Witch sett opp på West End i London med Bjørnov som dirigent og musikalsk ansvarleg. I Noreg hadde musikalen vorte teken godt imot, men britiske kritikarar gav det massivet slakt. Dette førte til at den vart teke av plakaten etter berre 76 førestillingar, og Bjørnov vart saman med andre involverte sitjande igjen med milliongjeld. Det skulle ta mange år og fleire rettssaker før ho vart gjeldsfri.
I 1995 skreiv Bjørnov og Adrian ein ny musikal som var veldig ulikt frå Which Witch, nemleg den humoristiske Henriette VIII og hennes seks ekte menn. 60 000 menneske såg musikalen, og CD-utgjevinga selde 10 000 eksemplar. Fire år seinare gjorde Bjørnov og Adrian comeback med ei ny plate. Namnet Dollie dei Luxe var borte, og duoen stod no fram som modne damer under namnet Adrian/Bjørnov, som òg var namnet på plata. Den mottok blanda kritikkar og vart ingen suksess. I 2001 samarbeidde Bjørnov og Adrian om å skriva musikken til musikalen Den syngende frøken detektiv og mysteriet på Grevly, og i august same år kom samleplaten Dollie's beste, som ein gong for alle markerte slutten på Dollie.
I 2007 samarbeidde Ingrid Bjørnov nok ein gong med Benedicte Adrian om musikken til musikalen Markus og Julie av Klaus Hagerup, som gjekk på Trøndelag Teater. Her fungerte Bjørnov òg som musikalsk ansvarleg.
På TV
Hausten 1994 takka Ingrid Bjørnov ja til å vera kapellmeister i NRK-serien Opp med Norge!. Dette leidde til fleire TV-jobbar i løpet av 90-talet, den største av desse som medprogramleder for det musikalske spørreprogrammet Noteknekk saman med Rune Larsen. Det vart laga 30 program av denne serien, som gjekk over tre sesongar (1995, 1997 og 1998). Bjørnov har òg vore kapellmeister i Toppen ein time (1996), Brageprisen 1997, Amandaprisen 1999, NRKs maratonsending Millennium (1999), Den store klassefesten (2000) og TVT (2002). I 1998 deltok ho i den norske finalen i Melodi Grand Prix, denne gongen som komponist og tekstforfattar av songen «Som ein engel», som vart framført av Gjermund Elgenes. Songen enda på 6.-plass. I 2000 vart Bjørnov fast huspoet i NRKs Ettermiddags-TV, ei rolle ho tok med seg til Frukost-TV på same kanal (2001 og 2003). Her skulle ho kvar veke presentera ein nyskrevet vise med skråblikk på tilvera. Vidare var ho medprogramleder for Gullruta i 2004. I 2005 hadde ho det musikalske ansvaret for det direktesendte opningsshowet for Hundreårsmarkeringa. Same år fekk ho tilmed sit eige Tv-program, Piano Piano på TV 2. Programmet hadde premiere 1. oktober 2005 og var eit musikalsk talkshow der Bjørnov inviterte aktuelle gjester og framførte både verbale og musikalske kvardagsnevrosar. Siste program vart sendt 23. desember 2005 og innehalden både snø og steppande reinsdyr.
I 2011 hadde ho premiere på det eigne konseptet Reisa til popstjernen på TV 2, eit program med musikalske møte med ulike låtskrivere i inn- og utland. Dei åtte delane til programmet var alle vigd éin artist: Sondre Lerche (6. november 2011) Anita Skorgan (13. november 2011), Maria Mena (20. november 2011), Per Gessle (27. november 2011), Espen Lind (25. desember 2011), Øystein Sunde (8. januar 2012), Nik Kershaw (15. januar 2012) og Timbuktu (22. januar 2012). Programmet vart godt motteke, og attpåtil parodiert i ein heil sesong av Bye & Rønning.
På radio
I 1998 var Bjørnov gjest i det populære radioprogrammet Herreavdelingen på NRK P1. Det førte til fast deltaking frå hausten 1999, der ho i spalten «Bjørnovs betraktninger» kjem med funderinger og usvarte spørsmål om kvardagsproblematikken. I 2005 steppa ho òg inn som programleiar når ein av herrane var forhindra frå å vera til steda. Sommaren 2004 var det første av Bjørnovs fire år med sommarjobb som medprogramleder i det sagnomsuste NRK-programmet Reiseradioen. Den første sommaren var makkeren Finn Bjelke, som var vorte ein god ven gjennom jobben i Herreavdelinga. Seinare har ho vore programleiar for nokre utgåver av PopQuiz på NRK P1, Rundt eit flygel på NRK P2 saman med Kåre Grøttum i 2002 og presentert nokre Taffelhelter på NRK P1 sommaren 2003. I 2000 fekk Ingrid Bjørnov ein førespurnad frå Soria Moria i Oslo om å laga soloshow. Ingrid Bjørnovs Eskorteservice for hverdagsmennesker hadde premiere 21. oktober 2001 og vart svært godt motteke av både publikum og kritikarar. Inspirert av fleire år med betraktninger om livet sitt viderverdigheter i Herreavdelinga, laga Bjørnov eit show som tok for seg terrorbalansen i heimen. Eskorte-showet resulterte i Bjørnovs første soloplate Eskorteservice (2002), utgjeve på Kirkelig Kulturverksted.
Bjørnovs kanskje aller største suksess til då, og det som endeleg gjorde ho kjend som soloartist for folk flest, kom i 2003 med showet Ingrid Bjørnov bedriver klassisk hærverk. Showet hadde premiere på Scene West Victoria i Oslo 10. september 2003 og vart ein stor suksess. Det vart sett opp ei rekkje ekstraforestillingar. Showet inneheldt blant anna kjærlig radbrekking av gamle heltar og musikkhistoriske sammentreff, historia om då Bobby Brown hamna i familien sin allsangpermer og minner om ull rett på kroppen. Etter 235 førestillingar og eitt år i Oslo følgde ein fleire månader lang turné rundt om i landet. Det vart òg sett opp ein spesialforestilling på Rockefeller i Oslo, som vart filma og seinare sendt på NRK1.
Bjørnovs fjerde soloshow, 2012-ouverturen, hadde òg premiere på Latter i Oslo med premieredato 19. september. Førestillinga var vigd byrjingar - alt ein friskt går i gang med, men helst ikkje vil vita ikkje vert noko av. Starten på songar, starten på musikalar, starten på hageprosjekt, starten på syltesesongen, starten på eit nytt liv - ein kan jo ikkje la vera med å starta sjølv om ein ikkje veit om prosjektet kjem i mål. Showet mottok særs gode kritikkar i Aftanposten, Dagbladet, VG og Drammen sin Tidende og la i november ut på turné som tok for seg store delar av Noreg.
Ingrid Bjørnov har enno å ta oppdrag som kapellmeister, repetitør/songinstruktør, musikalsk ansvarleg, konferansier og tekstforfattar. Ho har blant anna bidrege med tekster til Kvinner på randa, Hege Schøyen og Kjersti Holmen, Brit Elisabeth Haagensli og Kåre Conradi og Marian Aas Hansen. Ho har delteke med eigenkomponerte viser på opninga av den internasjonale oljemessen i Stavanger, NHOs Årskonferanse, Seminaret «Kvinner på veg», 30-årsjubileet for Miljøverndepartementet og OBOS' 150-årsjubileum. Ho har vore involvert i musikalar som Grease, Sugar, Chicago og La Cage aux Vert folla på Oslos teater, og under hundreårsmarkeringa av kongefamilien på Akershus slott i 2005 underheldt ho dei kongelege. Ho har òg hatt fleire show med Kari Slaatsveen i serien Bifokal turné.
På papiret
I 2005 gav Ingrid Bjørnov ut boka Ingrid Bjørnovs pianobok, som ifølgje ho sjølv er ein praktisk-humoristisk rettleiing i pianospel for etternølere og unnasluntrere. Boka inneheld ei rekkje enkle og praktiske instruksjonar og dessutan råd og tips og eit utval av hennar eigne viser. Pianoboken har passert 23 000 selde eksemplar og har lege på topp på fleire salslister.
Som eit resultat av å vera gift med ein laksefiske, gav Bjørnov i april 2007 ut boka Lakse-enka – nødskrik frå ein tørrfrue. Boka inneheld eit knippa humoristiske historier om samlivet med ein som har ein altoppslukende hobby, og finst òg som lydbok, innlese av Bjørnov sjølv. Røynslene med laksefiskere har òg resultert i eit lakse-enke-show, som ho gjerne opptrer med om sommaren medan ho følgjer etter sin mann frå lakseelv til lakseelv. Bjørnov har òg vore spaltist i bladet Ho og i Aftanposten sin A-magasin.
Ellen Dorrit Petersen
Ellen Dorrit Petersen er ein norsk skodespelar.
Ho kjem opphavleg frå Tau i Rogaland, men er seinare busett i Son. Ho er utdanna ved Kunsthøgskolen i Oslo.
Petersen spelte hovudrolla som diplomatdottera Margrete Broch Wergeland i NRK-serien Erobreren (2012) etter Jan Kjærstads trilogi.
Pjotr Wrangel
Baron Pjotr Nikolajevitsj Wrangel var ein russisk adelsmann og offiser i den keisarlege russiske hæren og seinare kommandanten for dei antibolsjevikiske kvite styrkane i Sør-Russland under den siste delen av den russiske borgarkrigen.
Adele Adkins
Adele voks opp i Tottenham i London. Ho fekk kontrakt med XL Recordings etter at ein demo av henne vart lagt ut på MySpace. Debutalbumet 19 vart ein suksess og dei fleste låtane vart skrivne av henne sjølv. Det andre albumet hennar, 21, kom ut i 2011 og nådde topplistene i fleire land. Frå dette albumet kom kjende singlar som «Rolling In The Deep», «Set Fire To The Rain» og «Someone Like You».
Pjotr Wrangel
Tidleg liv
Wrangel vart fødd i Mukuliai, nær Novoaleksandrovsk, dagens Zarasai, som i dag ligg i Utena fylke i Litauen og var ein etterkomar av den baltisk-tyske Wrangel-familien. Etter å ha fullført utdanninga si ved gruveingeniørinstituttet i 1901 melde Wrangel seg som frivillig til kavaleriet og vart utnemnd til offiser i 1902. Han deltok så i den russisken-japanske krigen i 1905. I 1906 deltok han i ein straffeekspedisjon under general A.N. Orlov i Baltikum. Deretter avslutta han utdanninga si ved generalstabsakademiet i 1910 og hadde kommandoen over ein kavalerieining under første verdskrigen.
Adele Adkins
Ho fekk ein ny slager i 2012 med tittelsongen til James Bond-filmen Skyfall.
Pjotr Wrangel
Den russiske borgarkrigen
Etter oktoberrevolusjonen i 1917 drog Wrangel til Krimhalvøya i august 1918 og melde seg inn i den kvite friviljugshæren. Først hadde han kommandoen over ein kavaleridivisjon, men etter våren 1919 hadde han kommandoen over restane av Kaukasusarméen. Sommaren 1919 leia han den kvite armeen då denne inntok Tsaritsyn (seinare kjent som Stalingrad og Volgograd) og vart kjent som ein dugeleg og rettferdig administrator. I motsetnad til einskilde andre kvite generalar tolererte han ikkje lovløyse og plyndring blant soldatane sine. I desember 1919 vart han den kommanderande generalen til heile friviljugshæren.
Litt seinare førte ein politisk konflikt med ein annan kvit general, Anton Ivanovitsj Denikin, til at Wrangel måtte forlate landet. Kort tid seinare vende han tilbake og 4. april 1920 vart han vald til øvstkommanderande for dei kvite styrkane på Krim, som han deretter omdøypte til den russiske armeen. Saman med ein koalisjonsregjering sette han i gang omfattande reformer, inkludert jordreformer. Han respekterte òg å oppretta diplomatiske samband med dei nye og kortliva antibolsjevikrepublikkane, til dømes Den ukrainske folkerepublikken og Den demokratiske republikken Georgia.
Etter nederlag i blant anna Nord-Tavria og Krim, der Wrangel mista halvparten av styrkane sine, organiserte han ei masseevakuering frå kysten av Svartehavet. Wrangel gav dette valet til alle offiserar, soldatar og sivile: å evakuere saman med han og gå ei ukjend framtid i møte, eller å bli igjen i Russland og møte eventuelle hemnaksjonar frå den raude armeen. Dei siste militære og sivile forlét Russland saman med Wrangel 14. november 1920.
Wrangel drog deretter via Tyrkia og Tunisia til Kongeriket av serbarar, kroatar og slovenarar som leiaren for alle dei russiske flyktningane og vart moglegvis den viktigaste kvite russiske emigranten. I 1924 oppretta han den russiske allmilitære unionen (усский Обще-Воинский Союз; РОВС/ROV sine), ein organisasjon oppretta for å oppretthalde samhaldet til dei kvite russiske styrkane som hadde flykta frå krigen og han vart leiar for organisasjonen saman med storhertug Nikolaj Nikolajevitsj til han døydde. Memoara til Wrangel vart utgjeve i magasinet Den kvite saka (Белое дело; Beloje delo) i Berlin i 1928.
Død
Byen Sremski Karlovci, der Wrangel i ein periode hadde hovudkvarteret sitt og kor òg den russisk-ortodokse kyrkja utanfor Russlands heilage synod var, har saman med det russiske kulturdepartementet oppført eit monument til Wrangel i Karlovci.
Ash Shufayyah
Ash Shufayyah er ein landsby i Al Madinah-regionen vest i Saudi-Arabia.
Nikon Z7
Nikon Z7 er eit fullformat spegellaust systemkamera laga av Nikon. Det vart lansert 23. august 2018 i lag med Nikon Z6 og er det fyrste spegellause fullformatskameraet frå Nikon. Det er òg det fyrste kameraet med Nikon Z-objektivfestet.
Daughter of Time
Mottaking
Allmusic gav albumet tre av fem stjerner og skreiv: «Musikken til Colosseum fungerer ekstremt bra til å byggje opp spaning og sular lyttaren inn i songane sine. Tekstane er nakne og illevarslande og har ein mellomaldersk smak, og passar perfekt til musikken. Kvar song, alle kring seks minuttar lange, kunne ha vore litt lengre for å la instrumenta få spele meir ut. »
Mount West
Mount West er eit noko isolert fjell 9 nautiske mil (17 km) søraust for Mount Woodward, som ragar over den isdekte ryggen mellom Hammond- og Swopebreen i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41. Namnet vart nytta av Paul Siple, leiar ved USAS sin West Base, etter James E. West, den første speidarleiaren til Boy Scouts of America.
Auster Islands
Auster Islands er ei gruppe småøyar nordaust i Robinson Group, located 9 km nord for Cape Daly i Mac. Robertson Land. Dei vart kartlagde frå landmålingar av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) og flyfoto 1959–66, og ho fekk dette namnet av Australian Antarctic Names and Medals Committee på grunn av nærleiken til Auster rookery, og fordi laga som vitja hekkestaden hadde leir på denne øya.
Harestua kapell
Harestua kapell ved Harestua omsorgssenter vart innvigd av biskop Rosemarie Köhn 30. september 2001. Utanfor kapellet står ein stopul som tidlegare stod ved Grymyr kyrkjegard etter at kyrkja der brann i 1999, medan ein venta på at den nye kyrkja skulle bli klar. Det er ikkje kyrkjegard ved kapellet.
Michael Kusugak
Michael Arvaarluk Kusugak er ein kanadisk inuittisk forteljar og barnebokforfattar som fortel soger om Arktis og inuittisk kultur.
Liv og virke
Han blei fødd like nord for Chesterfield Inlet, på ein stad kjend som Qatiktalik (engelsk Cape Fullterton). Seinare same året flytta han og familien til Repulse Bay, og i 1960 til Rankin Inlet. Han har seinare budd i Sooke i Britisk Columbia.
I 1954, då han var seks, blei Michael Kusugak og mange av vennane hans henta av eit fly og sende til internatskule. Lærarane var strenge og let ikkje ungane snakka morsmålet sitt, inuktitut. Kusugak har seinare fortald at han sat bak i klassen og gret det meste av tida. Året etter klarte Michael å gøyma seg då flyet kom for å ta han og vennene hans vekk att. Året etter blei drog likevel til skulen, og blei ein av dei fyrst inuittane i austlege Arktis til å gå ut frå high school. Han utdanna seg vidare i Yellowknife, Churchill og Saskatoon. Seinare har han arbiedd som utdanningsadministrator for Nunavut Arctic College.
Michael Kusugak voks opp med eit tradisjonelt, nomadisk inuittliv med familien. Om kvelden pleide Michael å bønnfalla bestemor si om å fortelja ei soge heilt til ho gav seg og gjorde det. Det var i dette miljøet Michael utvikla si eiga forkjærleik for forteljing. Det var først då Michael fekk sine eigne barn at han oppdaga at det knapt fanst noko skrive for ungar om livet i Arktis, så han byrja fortelja dei sogene frå bestomar. Seint på 1980-talet vitja forfattaren Robert Munsch ein lokal skule, og budde hjå familien Kusugak. Michael Kusugak skreiv si fyrste bok i lag med Munsch, A Promise is a Promise, som kom ut i 1988. Kusugak heldt fram med å skriva. Bøkene hans er blitt gjevne ut på fransk, koreansk, japansk og med blindeskrift.
Nesten alle bøkene til Kusugak er illustrerte av Vladyana Krykorka. Krykorka flytta til Toronto frå Praha etter at Sovjetunionen invaderte Tsjekkoslovakia. Ho illustrerte A Promise is a Promise i 1988, og har sidan vitja Nunavut mange gonger for å læra å kjenna, fotografera og måla folket og landskapet der. Ho har også skrive og illustrert sine eigne bøker om landet og dyra i nord: Arctic Land, Arctic Sea og Arctic Sky.
Nikkie de Jager
Bakgrunn
De Jager byrja å laste opp videoar på YouTube som 14-åring i 2008, etter å ha lege sjuk heime og sett MTV-serien The Hills. Der vart ho inspirert av sminka til Lauren Conrad. Sidan byrja ho å søkje på YouTube etter leksjonar for å attskape stilen til Conrad og vart sidan inspirert til å skape sin eigen YouTube-kanal. Etter å ha lasta opp videoar i rundt to år, melde de Jager seg opp på eit makeupkurs ved B Academy i Amsterdam. Sidan byrja ho for Colourfool Agency i 2011 og starta å jobba som profesjonell makeup-artist.
Hausten 2013 vart de Jager hovudsminkør for RTL 5-programmet I Can Make You a Supermodel med agenten Paul Fisher. De Jager forlét Colourfool Agency vinteren 2014 for å jobbe som frilansar innan hår og sminke.
Året etter oppnådde de Jager ry gjennom YouTube-kanalen sin, og vart ein kjend makeup-influensar. I 2017 kåra magasinet Forbes de Jager til ein av dei ti største venleiksinfluensarane i verda. Same året vann ho òg pris som årets «YouTube-guru» under Shorty Awards og prisen for «Choice Fashion/Beauty Web Star» under Teen Choice Awards.
I januar 2019 vart det kunngjort at de Jagar skulle fungere som internasjonal «skjønnheitsrådgjevar» for sminkeselskapet Marc Jacobs Beauty. Der skulle ho fungere som rådgjevar og delta i produktutvikling verda over, både for Marc Jacobs Beauty og hennar eigne kanalar. I 2020 skulle de Jager ha vore nettvert for Eurovision Song Contest som skulle vore arrangert i Rotterdam i Nederland, men tevlinga vart avlyst på grunn av koronaviruspandemien som nådde Europa berre nokre månader før tevlinga skulle haldast. I staden var ho nettvert for erstatningsprogrammet Eurovision: Europe Shine a Light 16. mai 2020. De Jager var programleiar for Eurovision Song Contest 2021 saman med Chantal Janzen, Jan Smit og Edsilia Rombley.
Privatliv
13. januar 2020 lasta de Jager opp ein video på YouTube-kanalen sin med tittelen «I'm Coming Out». Der avsløra ho at ho er tranperson, og at ho hadde vorte pressa av nokon som truga med å offentleggjere kjønnsidentiteten hennar. Ho gjennomgjekk kjønnsbekreftande behandling i barndomen og tenåra.
De Jager er trulova med partnaren sin Dylan Drossaers.
Deltakingar på fjernsyn
I september 2017, var de Jager deltakar i det nederlandske gameshowet The Big Escape. I januar 2019, deltok ho i den nittande sesongen av den populære realityserien Wie is de Mol?. Ho var òg gjestedommar i den norske versjonen av Glow Up. I september 2020 deltok ho igjen i Wie is de Mol?, i ein spesialsesong i samband med 20-årsjubileet for realityserien.
1924 Horus
1924 Horus er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 24. september 1960 av Cornelis Johannes van Houten, Ingrid van Houten-Groeneveld og Tom Gehrels ifrå Palomar Observatory i San Diego County i California.
Upper Prince's Quarter
Upper Prince's Quarter (nederlandsk Boven Prinsen Kwartier) er ein landsby i Sint Maarten. Han ligg på austkysten.
Asira
Asira er ein landsby i Al Madinah-regionen vest i Saudi-Arabia.
Katedralskule
Katedralskule var opphavleg ein skule knytt til domkyrkjer (katedralar). Skulane vart oppretta for å utdanne prestar til teneste i dei lokale kyrkjene. Dei tidlegaste norske katedralskulane kom truleg i gang på 1100-talet i Bjørgvin, Nidaros og Oslo. Dei skulane i Noreg som i dag nyttar nemninga «katedralskule» er vidaregåande, allmennfaglige skular drivne av det offentlege.
Det er i dag katedralskular i Trondheim, Bergen, Oslo, Stavanger, Hamar og Kristiansand. Av desse er Trondheim katedralskole rekna som den eldste. Roskilde katedralskole blir rekna som den eldste i Danmark og Lunds katedralskola i Sverige.
Barograf
Ein barograf er eit barometer for å registrere lufttrykk som ein funksjon av tida. Tradisjonelt er det eit aneoridbarometer som styrer ein skrivestift som teiknar ei kurve for lufttrykket på eit barogram, eit rutepapir som er festa til ein langsamt roterande trommel. I dag nyttar ein helst elektroniske trykkfølarar og dataoppsamling som syner registreringane på ein dataskjerm med både sanntidsmålingar, barogram og meir.
Ingøy skole
Ingøy skole er ein tidlegare norsk offentleg grunnskule i Måsøy kommune i Troms og Finnmark fylke. Skulen dekte heile barne- og ungdomstrinnet. Han blei lagt ned i juni 2015. Det tidlegare skulebygget blei bygd om til leilegheiter.
Barograf
Barografen vart funnen opp at franskmannen Lucien Vidie (1805–1866) i 1843.
Kjelder
Baromètre
Hadley Point
Hadley Point er det nordaustlege neset på Murray Foreland på Martin Peninsula på Bakutis Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Neset ligg 8 km søraust for Cape Herlacher. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi av U.S. Navy 1959–67, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Richard C. Hadley i US Navy, som overvintra ved McMurdo Station i 1959 og fleire år fram til 1977, og var sjef for forsyningsfunksjonar ved McMurdo.
Whitney Peak
Whitney Peak er eit kjenneleg fjell (3005 moh) som ligg 3 nautiske mil (6 km) nordvest for Mount Hampton, og mellom dei ligg eit særeige, isdekt skard. Fjellet ligg nord i Executive Committee Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi i U.S. Navy, 1958-60. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Herbert Whitney i U.S. Navy Reserve, som leia den mobile anleggsbataljonen til marinen som bygde stasjonar i Antarktis under Det internasjonale geofysiske året. Whitney overvintra ved Little America V i 1956.
Muhurr
Muhurr er ein tidlegare landkommune i regionen Dibër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Dibër.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Muhurr 2 780 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Muhurr ein del av distriktet Dibër. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Sørheim
Sørheim er ei bygd som ligg på sørsida av Lustrafjorden i kommunen Luster i Vestland fylke. Bygda har om lag 15-20 innbyggjarar. Sørheim ligg om lag 10 kilometer frå bygda Skjolden, og cirka 194 kilometer frå havet. «Den romantiske vegen» som startar på Skjolden, og endar på Ornes, går forbi Sørheim. Bygda har eit eige grendelag og grendehus, der befolkninga kan møtast.
Næringsliv
Dei fleste sørheimingar livnærte seg tidlegare av jordbruk. No er det to store bærhagar. To bønder har sau, og ein har kyr. To personar er kommunalt tilsette. Ein er båtbyggar. To av innbyggarane går i grunnskule/vidaregåande. Resten er pensjonistar/trygda. For ca.130 år sidan budde det over 200 personar her, så det er god plass til fleire.
Saftfabrikken på Sørheim
På Sørheim ligg den første saftfabrikken til Lerum AS. I 1905 starta Kari og Nils H. Lerum saftfabrikken. Dei opna ein landhandel i kjellaretasjen, og mottok bær for vidaresending med båt frå Bergen. Ein sommardag i 1907, sto det att nokre kassar med bær på kaien. Det var då Kari og Nils fekk ideen om å lage saft og syltetøy av bæra. I 1909 bygde dei safthuset, og dei byrja verkelg og lage saft. Men isen på Lustrafjorden om vinteren var problemet. I 1919 såg dei seg derfor nøydde til å flytte produksjonen til Sogndal.
Segnet om Lausaberget
Høgt over Sørheim, på eit av fjella er det eit berg som heiter Lausaberget. Det seiest at ein dag kjem Lausaberget til å rase, å ta med seg halve Sørheim, og heile Leri.
Glovelier
Glovelier er ein kommune i distriktet Delémont i kantonen Jura i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 515 meter over havet.
Kommunen ligg i vestenden av Delemontdalen. Landsbyen ligg i krysset mellom vegane frå Porrentruy til Biel/Bienne og frå Delemont til La Chaux-de-Fonds. Han består av landsbyen Glovelier og grenda Sceut.
Vengespenn
Vengespenn er avstanden mellom vengespissane til dyr eller farkostar med venger. Det kan til dømes brukast om fly, fuglar, flaggermus eller flygande insekt.
Mastodonsaurus
Mastodonsaurus er ei utdøydd amfibieslekt i ordenen Temnospondyli i underklassen panserpadder. Kraniet var omtrent ein meter langt frå snute til nakke, og er til no den største, kjende amfibia. Utforminga av kroppsskjelettet og sanselinjene på kraniet tyder på at dei levde i vatn. Dei er kjende frå mellomtrias i Europa.
Hamat Gader
Hamat Gader (hebraisk חַמַּת גָּדֵר; arabisk الحمة السورية El-Hamma El-Souriya, som tyder «Den syriske Hamma») er ein stad i Yarmoukdalen nær Genesaretsjøen i Golanhøgdene. Namnet tyder «varmekjeldene i Gadara», og syner til fleire mineralkjelder med temperaturar opp mot 50 °C. Gadara, dagens Umm Qais i Jordan, ligg 4 km unna.
Hamat Gader ligg nær grensa mellom den israelskokkupert delen av Golanhøgdene og Jordan.
Det gamle namnet på Hamat Gader er bevart i det lokale arabisk namnet på staden (el-Ḥamma, arabisk الحمّـة}}, hebraisk אל חמה), og på haugen nær staden, Tel Bani, ei forvansking av det greske ordet for «bad».