cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Etterretningsbataljonen
Etterretnings- og sikkerhetseskadron
Eskadronen (E&S ESK) var tidlegare eit viktig element i Forsvarets innsatsstyrke–Hær (FIST-H), som ein del av staben. Telemark bataljon utgjorde kjerna i FIST-H, men avdelinga opplevde ei nedlegging i perioden 2005–2008 då andre avdelingar i Brigade Nord tok over oppgåvene. Eskadronen vart innlemma i Etterretningsbataljonen. Eskadronen utdannar og husar etterretningsoperatørar som innhentar informasjon gjennom interaksjon med andre menneske. Kandidatane må alle gå gjennom psykologiske testar før dei eventuelt får koma på seleksjonen. Dersom ein får tilbod om utdanning, vil gå gjennom ein intensiv grunnutdanning over eit halvt år. Livet og jobben som etterretningsoperatør er svært krevjande: Du må pårekna reiser og lengre opphald i konfliktsoner ulike stader i verda. Dette stiller store krav til personleg motivasjon, psykisk og fysisk robustheit, sosiale evner, haldninger og læringsevne.
Elektronisk krigføringskompani
Elektronisk krigføringskompani (EKKP) innhentar informasjon frå fienden ved bruk av avanserte innhentingsystem. Soldatane utnyttar sambandskommunikasjonen til fienden ved å avkoda sambandets «krypto». Kompaniet kan både vera stasjonert i kommandoplass eller lengre ute i teig for å fanga opp eksakte signal. EKKP løyser eit vidt spekter av oppdrag, både åleine og i direkte støtte til Forsvarets kampavdelingar. Som EK-operatør løyser ein primært oppdrag som ein del av ein større avdeling, både innanlands og utanlands. EK-faget er prega i stor grad av den teknologiske utviklinga, difor stiller det store krav til kompetansen til soldatane. Spesialisering innafor EK-faget er tidkrevjande og krev erfaring, modning, teknisk interesse og innsikt. EKKP har eit eige opptak for å testa motivasjon, fysiske kapasitetar og teknisk innsikt. I tillegg vert språkkompetanse lagt vekt på, som er ein kritisk faktor til å oppfatta fiendtlege signal. Etter seleksjonen vil egna kandidatar få tilbod om å starta på ein eittårig grunnutdanning. Grunnutdanninga gjev moglegheit til å tilegna seg kunnskapar og evner som er naudsynte for å bli godkjent som EK-operatør. EKKP har eigne analytikarar som ser heilskapen i etterretningsinformasjon. Bruken av EK-avdelinga har hatt ein positiv effekt på både sambandstryggleiken til både norske og allierte militære styrkar. Avdelinga har i over 50 år levert etterretningstenester til Hæren, og stiller kontinuerlege bidrag til utanlandsoperasjonar.
Støtteeskadron
Støtteeskadronen er bataljonen sitt logistikk-kompani. Eskadronen skal syta for at bataljonen held ut i felt. Soldatane er oppsatt på feltvogner, beltevogner og Scania lastevogner. Desse forsyner dei andre eskadronane med materiell, ammunisjon, vakthald, reperasjon og sanitet. Eskadronen er den einaste underavdelinga i bataljonen som er avhengig av vernepliktig personell. Kampstøtteeskadron 6, Støttekompani og Kampstøtteeskadron 5 er likestilte støtteavdelingar.
Jamie Muir
Jamie Muir (fødd i Edinburgh i Skottland) er ein skotsk målar og tidlegare perkusjonist, mest kjend for arbeidet sitt med King Crimson.
Muir gjekk på Edinburgh College of Art i 1960-åra og byrja å spele jazz på trombone før han slo seg ned med perkusjon.
Etter han flytte til London arbeidde Muir med koreografen Lindsay Kemp, og var aktiv i fri improvisasjon, mellom anna i lag med Derek Bailey og Evan Parker i Music Improvisation Company frå 1968–1971. Muir nytta ofte objet trouvé, «funne lekamar», som ein del av perkusjonsinstrumenta sine. I denne perioden spelte han òg i bandet Boris med Don Weller og Jimmy Roche (begge seinare i jazz-rock-bandet Major Surgery) og Assagai med Alan Gowen og andre.
James Gurley
James Gurley var ein amerikansk musikar. Han er mest kjend som gitarist i Big Brother and the Holding Company, eit psykedelisk/acid rockband frå San Francisco der Janis Joplin var songar frå 1966 til 1968.
Jamie Muir
Muir var medlem av King Crimson frå midten av 1972 til tidleg i 1973. Med King Crimson spelte Muir stundom vanlege trommer, men medverka oftare med forskjellige uvanlege lydar og perkusjonsinstrument. Muir spelte på albumet Larks' Tongues in Aspic i 1973 og sidan er det gjevne ut fleire konsertopptak som han deltek på. King Crimson-fiolinst/klaverspelar David Cross sa «Me lærte alle særs mykje av Jamie. Han var verkeleg ein katalysator for bandet i starten og opna opp nye område for Bill [Bill Bruford, den «vanlege» trommeslagaren i bandet] samt at han påverka resten av oss.»
James Gurley
Gurley hadde eit forhold til Joplin, trass i at han var gift. Han gjekk etter kvart tilbake til kona, men ho døydde i 1970 av ein heroinoverdose. Gurley vart skulda for mord og for å ha sett sprøyta i ho, og brukte mange år på å reinvaske seg, før han vart dømd til prøvetid.
James Gurley døydde i 2009 av hjarteattak.
Jamie Muir
I 1972 valde Muir å starte eit tilvære som munk, der han følgde dei strenge prinsippa i buddhismen. Han forlet King Crimson brått i 1973 for å slå seg ned i eit kloster i Skottland. Den britiske pressa rapporterte derimot at han hadde slutta i bandet fordi eit perkusjonsinstrument hadde falle på foten hans og skada han under ein konsert med bandet.
I 1980 vendte Muir attende til musikkmiljøet i London med Evan Parker og Derek Bailey. Muir har sidan trekt seg heilt bort frå musikkindustrien og byrja å måle.
Espen Barth Eide
Espen Barth Eide er ein norsk statsvitar og politikar for Arbeidarpartiet som er klima‑ og miljøminister i Regjeringa Støre frå 2021.
Han vart forsvarsminister då Grete Faremo tok over som justisminister grunna Knut Storberget sin avgang frå stillinga den 11. november 2011. I september 2012 vart han utanriksminister.
Han er visegeneralsekretær i SN og Kypros-spesialrådgjevar for SN sin generalsekretær António Guterres. Frå 2014 til 2016 var han direktør i Verdas økonomiske forum.
Skjoldblomslekta
Skjoldblomslekta er ei slekt med 4 artar av fleirårige, urteaktige plantar i kjempefamilien som veks naturleg i austre del av Nord-Amerika. Dei har opprett vekst og motsette, heile blad. Alle artane har lik form på blomen, som kan variere i farge frå kvit til raud, purpur eller lilla. C. cuthbertii, C. glabra og C. lyonii er diploide og C. obliqua er anten tetraploid eller heksaploid. Blomane er samla i endestilte blomsterstandar. Dei einskilde blomane er 5-tallige og sterkt uregelmessige med samanvaksne, oppblåste kroner. Fruktene er todelte kapslar med mange frø.
Slektskap til andre plantar
Dei næraste slektene til skjoldblomslekta er Chionophila og Nothochelone frå det vestlege Nord-Amerika. Ho er òg nærare i slekt med Collinsia enn med andre slekter i kjempefamilien som Antirrhinum, Plantago og Digitalis.
Espen Barth Eide
Espen Barth Eide er son til forskarane Asbjørn Eide og Wenche Barth Eide. Han er utdanna cand. polit. frå Universitetet i Oslo. I 1992 vart han generalsekretær i Europarørsla. I 1994 vart han forskar ved Norsk utanrikspolitisk institutt (NUPI), der han m.a. har hatt ansvar for SN-programmet og leidd avdelinga for internasjonal politikk 2002-05.
Frå 2000 til 2001 var han statssekretær ved utanriksdepartementet i Jens Stoltenberg si fyrste regjering. Her spelte han ei sentral rolle ved forhandlingane om kjøp av norske jagarfly. Frå 2005 - 2010 var han statssekretær i forsvarsdepartementet, og frå 2010 til 2011 vart han statssekretær i utanriksdepartementet att fram til han fekk stillinga som forsvarsminister i 2011.
Fylkesveg 462 i Vestfold
Fylkesveg 462 i Vestfold går mellom Grevinnevegen og Severin Kjærs Veg i Tønsberg kommune. Vegen er 0,5 km lang.
Mahathir Mohamad
Mahathir bin Mohamad er ein malaysisk politikar som var statsminister i Malaysia i 22 år frå 1981 til 2003 og igjen frå 2018 til 2020.
Mahathir Mohamad blei medlem av United Malays National Organisation i 1946 og representerte partiet fram til 2008. I 2016 skipa han partiet Malaysian United Indigenous Party. Ved valet i 2018 var han statsministerkandidat for alliansen Pakatan Harapan, som blei valvinnar. I ein alder av 92 blei Mahathir den eldste sitjande regjeringsleiaren i verda. Han er den første malaysiske statsministeren som ikkje kjem frå partiet Barisan Nasional (eller føregjengaren Alliansepartiet).
Attávyros på Ródos
Attávyros (gresk Αττάβυρος) er ein tidlegare kommune på vestsida av øya Ródos i periferieininga Ródos i periferien Dei sørlege egeiske øyane i Hellas. Attávyros inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Ródos. den tidlegare kommunen hadde namn etter fjellet Attávyros, som er det høgaste fjellet på Ródos.
Festihorn
Festihorn er eit fjell i Wallis-Alpane i Sveits. Det har ei høgd på 3 092 meter over havet og ligg i kantonen Valais.
Livne
Shani-Livne (hebraisk skrift לִבְנֶה, tyder Bjørk, hebraisk skrift שָׁנִי, tyder Purpur) er ei kollektiv israelsk busetjing sør i Judeafjella på den okkuperte Vestbreidda, men noko av landsbyen ligg på den andre sida av Den grøne linja og derfor i sjølve Israel. Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Shani-Livne vart grunnlagd i 1982. Han ligg i utkanten av Yatirskogen, sør for Hebron og er underlagt Har Hebron regionale kommune. Innbyggjarane flytta inn i permanente hus i 1989 og kalla staden opp til minne om Shani Shacham, son av eit tidlegare medlem som vart drepen i kamp.
I 2006 hadde Shani-Livne eit folketal på 416.
Rolling Stone av Suzi Quatro
«Rolling Stone» er debutsingelen til Suzi Quatro som soloartist, gjeven ut i 1972. Namnet hennar vart feilstava Susie Quatro på det første trykket. Singelen vart ikkje ein suksess, utanom i Portugal, der han gjekk til topps på singellista.
Bleset
Bleset er ei klippe som ligg 9 km aust-søraust for Enden, og ragar over isskiljet mellom Utråkket og Belgen i Kirwanveggen i Dronning Maud Land. Ho vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og frå flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og frå ytterlegare flyfoto 1958–59.
Rolling Stone av Suzi Quatro
Bakgrunn
Det var den første solosingelen til Qustro og kom ut etter ho flytta frå USA til Storbritannia. I USA hadde ho alt gjeve ut to singlar med kvinnegruppa The Pleasure Seekers.
B-side, «Brain Confusion (For All the Lonely People)», var skriven av Quatro og vart opphavleg spelt inn medan ho var ein del av The Pleasure Seekers. The Pleasure Seekers vart til Cradle. Då Mickie Most såg Quatro framføre songen med Cradle valde han å signere ho som soloartist. Versjonen av songen på denne singelen er ei nyinnspeling med Quatro og studiomusikarar.
Fibbia
Fibbia er eit fjell i Dei lepontinske Alpane i kantonen Ticino i Sveits.
Fokker F28 Fellowship
Fokker F28 Fellowship er eit to-motors jetfly til bruk på mellomdistanseflygingar. Flyet vart produsert i 241 eksemplar av den nederlandske produsenten Fokker frå 1967 til 1987. Den første kommersielle flyginga vart gjord av Braathens S·A·F·E den 28. mars 1969, men det første flyet vart levert til det tyske flyselskapet LTU International. Dei seks ulike utgåvene av F28 tek mellom 64 og 79 passasjerar.
Den første og største ulukka med Fokker Fellowship var Asker-ulukka på vesle julaftan 1972, då Braathens rute 239 frå Ålesund til Oslo styrta og 40 liv gjekk tapt.
Moawhango Neve
Moawhango Neve er ein liten névé mellom Mount Camelot og Monte Cassino i Freyberg Mountains. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1967–68 etter ein stad med same namn på New Zealand.
Larry Goldings
Lawrence Sam «Larry» Goldings er ein USA-amerikansk jazz-klaverspelar og komponist. Musikken hans har utforska stilartar som funk, blues og fusion.
I løpet av karrieren har dei særeigne keyboardlydane hans vorte etterspurde av pop, jazz, R&B, brasilianske og alternative artistar, inkludert De La Soul, India.Arie, Tracy Chapman, Madeleine Peyroux, Melody Gardot, Michael McDonald, Beck, Walter Becker, Steve Gadd, Leon Russell, Rickie Lee Jones, Sia, John Mayer, Herbie Hancock og Norah Jones.
Plateprodusentar han har jobba med er mellom anna: Russ Titelman, Larry Klein, Steve Jordan, Tommy LiPuma, Dave Grusin, Joe Henry, Blake Mills, Mike Viola og T Bone Burnett. Eit av Goldings sine første samarbeid med Larry Klein inkluderer Madeleine Peyroux si innspeling av Leonard Cohen sin «Dance Me to the End of Love» med Goldings på Wurlitzer-klaver, pumpeorgel, Hammond B3-orgel, celeste og piano.
Han har samarbeidd med musikarar som Maceo Parker, John Scofield, Carla Bley, Michael Brecker og Pat Metheny, John Pizzarelli, Jack DeJohnette, Anthony Wilson og Jim Keltner, Mike Viola, og Charlie Haden, i sjangrar som jazz, brasiliansk musikk, funk og popmusikk som pianist (sidan 2001) for låtskrivaren James Taylor.
Som leiar og medleiar
Kjelder:
Som sidemann
Med Peter Bernstein
Med Till Brönner
Med Chris Minh Doky
Med Sia
Med Robben Ford
Med Steve Gadd
Med Melody Gardot
Med Jesse Harris
Med Jim Hall
Med Colin Hay
Med Adam Levy
Med John Mayer
Med Jessica Molaskey
Chiara Civello
Chiara Civello er ein italiensk songar, låtskrivar, pianist og gitarist.
Larry Goldings
Som sidemann
Med Maceo Parker
Med Rebecca Pidgeon
Med Madeleine Peyroux
Med John Pizzarelli
Med Tim Ries
Med Lee Ritenour
Med John Scofield
Med Mark Sholtez
Med Bill Stewart
Med Curtis Stigers
Med Dave Stryker
Med James Taylor
Med Matt Wilson
Med Lazlo Bane
Med andre
Fylkesveg 463 (fleirtyding)
Fylkesveg 463 finst i fleire fylke i Noreg:
Idaitt
Det er kalla opp etter gruvelokaliteten Ida i Namibia i Afrika.
Fiescherhorn
Fiescherhorn er namnet på tre fjell i Bern-Alpane i Dei sveitsiske Alpane. Desse er:
Kjelder
Fiescherhorn
Bollene
Bollene er ei gruppe klipper som ligg like vest for Bleikskoltane ved enden av Byrdbreen i Sør-Rondane. Dei vart kartlagte av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47.
Symbolisme
Symbolisme var ei litterær og biletkunstleg retning som vart utvikla i Frankrike på 1880-talet og 1890-talet, og sidan fekk avleggarar i andre land. Dei franske symbolistane vert rekna til dekadansen, dei kunstnarane som mot slutten av 1800-talet ville fri litteraturen frå nyttetenkinga og frå den rådande samfunnsmoralen.
23. serierunde i Tippeligaen 2000
I botnkampen møttest Start og Haugesund, og Start vann 2-1 i bortekampen. Det var den tredje kampen Start vann på rad, og dei var no på like mange poeng som Vålerenga på kvalikplassen. Haugesund hamna fire poeng bak på sisteplassen. Bryne på plassen over klarte 1-1 mot Molde og fekk ei luke på fire poeng ned til kvalikplassen.
Symbolisme
Symbolismen i 1880-talets Frankrike vart skapt som ein reaksjon mot naturalismen i romanen, særleg slik naturalismen framstod hjå Émile Zola og i parnasskulen sin plastisk-måleriske poesi. Symbolistane prøvde å kalle fram att og fornye idealismen og romantikken frå tidleg 1800-tal. I staden for naturalismen sitt positivistiske vitskapssyn, sosiale engasjement og realistiske røyndomsspegling, ville symbolistane vie seg til det indre livet og stille seg i avstand til samfunnet og samfunnsproblema. Dei fleste symbolistiske forfattarane var poetar.
Forgjengarar til symbolismen
Edgar Allan Poe, Charles Baudelaire og Alfred de Vigny var dei fremste inspiratorane for symbolistane. Dei let seg og inspirere av tyske komponistar, særleg Richard Wagner, av engelsk poesi og innan målarkunsten framfor alt av prerafaelittane. Som sine næraste forgjengarar proklamerte dei Stéphane Mallarmé, Paul Verlaine, Villiers de l'Isle-Adam, Arthur Rimbaud og Tristan Corbière.
Symbolistiske målsettingar
Symbolistane oppfatta kunsten som ein slags religion. Dei gav seg til kunsten for kunstens eiga skuld; ein tanke som finst uttrykt hos Friedrich von Schiller. I fylgje symbolismen har poesien ikkje til oppgåve fotografisk å spegle røyndomen; den bør i staden prøve fange sjela i tingen. Der parnasskulen skildra eit landskap, der søkte symbolismen å mane fram stemninga i landskapet. Til skilnad frå det klare, nøyaktige og logiske som herska i naturalismen, streva symbolismen etter å syne det dunkle, det mystiske, til og med det ubegripelege. Retninga deler prerafaelittane sin store kjærleik til allegorien. Symbolistane laga teoriar utifrå Poe sin måte å fortelje sine historier på; under den synlege meininga skjuler seg ein annan og djupare symbolikk.
Symbola, meinte ein, burde helst oppstå av seg sjølv utan medvete strev og i eit naivt sinn, som ikkje ein gong forstod å skilje det synlege innhaldet frå det abstrakte innhaldet. Ein kjenner i desse teoriane att tankar hos Dante, visse tyske nyromantikarar og Richard Wagner si oppfatning av poesien.
Teknisk sett kjempa symbolismen for større metrisk fridom. For å forstå rørsla sine målsettingar, må ein ha med at fram til dess hadde den franske tradisjonen om korleis det lyriske språket skulle vere, vore meir konservativ enn den germanske, og at romantikken i Frankrike ikkje hadde lukkast gjennomføre same fridomen i behandlinga av verset som i Tyskland eller England. Det var den fridomen ein søkte vinne, dels gjennom å behandle aleksandrinen mindre konvensjonelt, dels gjennom å skrive såkalla frie vers.
Symbolistar i Frankrike
Symbolismen kan sporast tilbake til byrjinga av 1880-talet. Nokre unge skaldar byrja då, fyrst uavhengig av kvarandre, sidan meir i samband med einannan å gje ut små tidsskrift der dei publiserte versa sine og kjempa for idéane sine. Mellom desse unge kan nemnast Jean Moréas, Charles Morice, Laurent Tailhade, Maurice Barrès, Charles Viguier, Felix Fénéon, Gustave Kahn. Seinare kom René Ghil, Francis Jammes, Jules Laforgue, Stuart Merrill og Francis Viélé-Griffin til. Mellom dei som må reknast for retningas fremste representantar bør iallfall Henri de Régnier, Émile Verhaeren, Maurice Maeterlinck nemnast.
Det var fyrst med Huysmans roman À rebours frå 1884, der han viser den nye typen poet, dekadenten, og etter Gabriel Vicaire og Henri Beauclair gav ut sin vittige parodi Deliquescences, d'A. Floupette, poète décadent i 1885, at symbolismen pådrog seg merksemd i vidare krinsar. Samstundes oppdaga kunstkrinsane i Paris Paul Verlaine og han vart hylla som leiar for retninga, kalla prince des poètes. Tidsskrifta byrja myldre fram, og etter måten mange diktsamlingar av dei nye poetane såg dagen. Jean Moréas skreiv retninga sitt program, men det lukkast ikkje å samle medlemene kring eit felles tidsskrift. Til det var meiningane for ulike, spreidde.
Symbolismen hadde som litterær og kunstnerisk retning ei kort blomstringstid. Retninga var det kraftigaste uttrykket for ein allmenn tendens i tidsånda, og knapt nokon dålevande, franskspråkleg forfattar unngjekk å verte påverka av rørsla. Den braut med naturalismen og virtuositeten frigjorde fransk versekunst.
Symbolistar utanfor Frankrike
Rørsla forplanta seg til andre europeiske land, så som Tyskland med Stefan George og fleire, Danmark med Johannes Jørgensen, og Noreg med ein framifrå representant i Sigbjørn Obstfelder.
Symbolismen i biletkunsten
Symbolismen i biletkunsten voks fram or ein annan grunn enn den litterære symbolismen, trass i ein likearta ideologi og tidsånd. Biletkunsten henta fram dei mørkare og meir gotiske sidene av romantikken. Der romantikken var hissig og rebelsk, var symbolismen statisk og religiøs-åndeleg. Den måleriske symbolismen var ei vidareføring av dei mystiske tendensene i den romantiske tradisjonen med kunstnarar som Caspar David Friedrich, Fernand Khnopff og Henry Fuseli og var sterkt knytt til den sjølvbevisste, mørke og private dekadansen.
Det fanst fleire og til dels ganske ulike grupper av symbolistiske målarar, mellom dei Gustave Moreau, Odilon Redon, Pierre Puvis de Chavannes, Henri Fantin-Latour, Edvard Munch, Félicien Rops og Jan Toorop. Symbolistisk måleri nådde geografisk mykje vidare enn den symbolistisk poesien, der i mellom fleire russiske målarar og til Elihu Vedder i USA. Auguste Rodin vert tidvis rekna som ein symbolistisk bilethoggar.
Symbolistiske målarar biletla mytologi og draumebilete for å synleggjere eit visuelt språk for sjela. Dei søkte å skape stemningsskapande og suggestive måleri som førte tankane til ei statisk verd der stilla rådde. Symbola ein nytta var ikkje den velkjende ikonografien, men intenst personlege, private, obskure og fleirtydige. Meir filosofisk enn stilmessig påverka symbolismen den samtidige Art Nouveau-rørsla og Les Nabis («profetane»). I deira utforsning av draumliknande subjekt er dei også forløparar til surrealistane: Bernard Delvaille har omtala René Magritte si surrrealisme som «symbolisme pluss Freud».
Vestre Aker
Vestre Aker i Oslo er dels ein kyrkjeleg, dels ein geografisk og dels ein forvaltningsadministrativ nemning, med opphav i det historiske kyrkjelege soknet Vestre Aker som vart etablert i 1861. Vestre Aker har historisk vore eit sokn innan Den norske kyrkja, ei nemning på den vestre delen av dåverande Aker kommune og ein eigen sognekommune innanfor Aker kommune. I dag er Vestre Aker namnet på ein av Oslos bydelar, Bydel Vestre Aker. Vestre Aker bestod opphavleg av størstedelen av det moderne Oslo vest, men dei nøyaktige grensene på dei kyrkjelege og forvaltningsmessige einingane med namnet har variert betydeleg.
Historie
Soknet Vestre Aker vart etablert i 1861 ved at det tidlegare soknet Aker vart delt i Østre Aker og Vestre Aker. Vestre Aker, som lå i Aker kommune, grensa på dette tidspunktet i sør til Nesodden (havgrense) og det som den gongen var Oslo. I sør og aust til Østre Aker, i aust til Nittedal og Hakadal i Nittedal, i nord til Lunner og i vest til Norderhov i Ringerike og Haslum i Bærum.
Vestre Aker var òg eit geografisk omgrep utanfor den reint kyrkjelege sfære, noko som må forståast på bakgrunn av at kyrkjelege inndelingar historisk òg hadde ein geografisk og forvaltningsmessig administrativ karakter. Opphavleg kalla Vestre Aker i geografisk samanheng er den vestre delen av Aker kommune. I 1906 vart Vestre Aker etablert som ein eigen sognekommune, dvs. ein underkommunal eining basert på grensene til kyrkjesoknet, innanfor Aker kommune.
I 1948 vart Aker kommune og dermed òg Vestre Aker sognekommune innlemma i Oslo. Ved innlemmelsen i Oslo bestod Vestre Aker sognekommune av 201 km² eller nesten halvdelen av Aker-arealet til kommunen, herunder størstedelen av Nordmarka. I dag heiter ein av Oslos bydelar Bydel Vestre Aker, men denne er langt mindre enn det historiske Vestre Aker med eit areal på 16,6 km².
Kyrkjesoknet Vestre Aker opphøyrde i 2015 då det vart ein del av den sammenslåtte Bakkehaugen, Majorstua og Vestre Aker menighet. Vestre Aker kyrkje på Ullevål og Ris kyrkje er kyrker i soknet.
I folketeljingar og andre offentlege dokument frå før 1948 er ofte Vestre Aker oppgjeve som fødestad.
Den andre soknepresten i Vestre Aker var Jørgen Moe, kjend som samlar av folkeeventyr.
Symfoni nr. 9 av Beethoven
'''Symfoni nr. 9 i d-moll, op. 125''' er den siste symfonien skriven av Ludwig van Beethoven. Han blei fullført i 1824. Han er rekna som eit romantisk musikkstykke som danna eit førebilde for vidare romantisk komponering. Verket er særs kjend og er rekna som eit av dei største meisterverka til Beethoven.
Leirdal
Leirdal er eit område i Groruddalen i Oslo.
Stadnamnet kan ha opphav frå namnet på garden Leirdal.
Spoon av Can
«Spoon» er ein song av krautrockgruppa Can frå 1972. Han vart opphavleg gjeve ut som ein singel med «Shikaku Maru Ten» som b-side. «Spoon» vart òg gjeve ut på studioalbumet Ege Bamyasi seinare det året.
Songen var første gong Can nytta ein trommemaskin i lag med ekte trommer, noko som var uvanleg i popmusikken på denne tida. Singelen nådde sjetteplassen på singellista i Tyskland tidleg i 1972 fordi han vart nytta som kjenningsmelodi i den tyske TV-thrilleren Das Messer (etter Francis Durbridge). Etter at singelen vart ein suksess heldt Can ein gratiskonsert i Kölner Sporthalle i Köln den 3. februar 1972.
«Spoon» vart òg nytta Lynne Ramsay-filmen Morvern Callar (2004). Det populære indierockbandet Spoon tok namnet sitt frå denne songen, og det same gjorde Can sitt eige plateselskap, Spoon Records.
«Spoon» vart remixa av både Sonic Youth og System 7 for albumet Sacrilege.
Kjelder
🇨🇦
Pa Tio Tio Gap
Pa Tio Tio Gap er eit isbrefylt skard på 1 000 m. Det strekkjer seg aust-vest mellom Robertson Massif og Endeavour Massif i Kirkwood Range i Victoria Land i Antarktis. «Pa Tio Tio» er eit maori-ord som tyder «tilfryst».
Nils Nilssen
Nils Nilssen er ein norsk lokalpolitikar for Arbeidarpartiet. Nilssen var ordførar i Rømskog kommune frå 2007 til 2011, og var varaordførar frå 2011 til 2015.
Nilssen vart i 2007 vald til ordførar gjennom et valteknisk samarbeid mellom Arbeidarpartiet, Kristeleg Folkeparti og Framstegspartiet, Senterpartiet var det einaste partiet mellom dei 13 kommunestyrerepresentantane som ikkje var ein del av styringsfleirtalet.
Varmetoning
Varmetoning er temperaturauke (positiv varmetoning) eller temperaturfall (negativ varmetoning) som opptrer når eit stoff vert oppløyst i vatn, ved kjemiske reaksjonar og liknande.
Fylkesveg 464 i Vestfold
Fylkesveg 464 i Vestfold går mellom Stenmalvegen og Gyldenløves Gate i Tønsberg kommune. Vegen er 820 meter lang.
Marit Voldsæter
Marit Voldsæter er ein norsk skodespelar, songar og komikar kjend frå revygruppa Kvinner på randen. Ho har sidan 1990-talet jobba frilans som skodespelar og songar i ei rekkje revyar.
Voldsæter er frå Bergen. I starten av 20-åra starta ho på Fyllingsdalen Teater, og i løpet av tida her fekk ho jobb i Ole Paus sin revy. Dette var starten på komikarkarrieren henanr. I 1996 vart ho ein del av Kvinner på randen (1996–2005), ei populær revygruppe som elles bestod av Kjersti Berge og Elisabeth Moberg. I 2006 hadde debuterte ho som soloartist med showet Med ræven i fatle i Bergen. Førestillinga gav henne to komiprisar: «beste kvinnelege artist i revy og komedie» og «beste sceneførestilling». Ho har etter dette hatt suksess med Rett fra skrumpleveren og Drit i å danse!, som òg gav henne prisen «beste kvinnelege artist i revy og komedie» under Komiprisen 2010. I 2017-2018 gjorde ho seg notert med førestillinga Null i biologi (send på NRK i 2019).
I 2007 var ho jurymedlem i talentkonkurransen Drømmerollen på NRK1.
Rakitovo
Rakitovo (bulgarsk Ракитово) er ein by og ein kommune i provinsen Pazardzjik i Bulgaria. Kommunen omfattar byane Rakitovo og Kostandovo og busetnaden Dorkovo.
Kommunen har eit areal på 246 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 15 064 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 8 122 innbyggjarar.
Busetnadene i kommunen er:
Bratthamaren
Bratthamaren er ei stor klippe som på sjøsida dannar ei ujamn kystlinje og som ligg kring 2 km aust for Ruteknausen på kysten av Dronning Maud Land. Ho vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen i 1957–62 og vart namngjeven Byōbu-iwa av dei.
Fil da Rueun
Fil da Rueun er eit fjell i Glarus Alpane, i nærleiken av Flims i kantonen Graubünden i Sveits.
Penance Pass
Penance Pass er det lågaste, austlegaste passet frå Shangri-la til Miers Valley i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av New Zealand Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE), 1960-61.
Ma'ale Hever
Ma'ale Hever (hebraisk skrift מַעֲלֵה חֶבֶר) eller Pnei Hever (hebraisk skrift פְּנֵי חֶבֶר) er ei religiøs israelsk busetjing. Landsbyen ligg aust i Hebron-fjellet på den okkuperte Vestbreidda, aust for Hebron og er underlagt Har Hebron regionale kommune. Landsbyen, som er heim til over femti familiar, er kalla opp etter den nærliggande Heverelva. Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Ma'ale Hever vart grunnlagd som Nahal Yakin den 31. januar 1982, som ein militær pionerutpost for Nahal og demilitarisert då han vart gjeven over til elleve familiar kort tid etter, den 24. august 1983. Dei første åra gjekk den einaste vegen til landsbyen forbi Bani Na'im, som no er ein del av Dei palestinske sjølvstyresmaktene.
ZZ Top
ZZ Top er eit USA-amerikansk rockeband skipa i 1969 i Houston i Texas. Bandet har sidan 1970 bestått av bassiste og vokalisten Dusty Hill, gitaristen og solovokalisten Billy Gibbons (frontmannen i bandet og den fremste tekstforfattaren) og trommeslagaren Frank Beard. Skribenten Cub Koda har sagt om dei at «som genuine roots-musikarar har dei få likemenn. Gibbons er ein av dei beste bluesgitaristane i Amerika innan areanrock-uttrykket, medan Hill og Beard bidreg som den ultimate rytmeseksjonen.»
Bandet gav ut debutalbumet sitt, ZZ Top's First Album, i 1971. Dei byrja med bluesinspirert rock, men innlemma etter kvart element av new wave, punkrock og dance-rock ved hjelp av synthesizerar. Bandet er kjent for dei mange humoristiske, tvitydige og antydande tekstane sine.
Det bestseljande albumet deira er Eliminator frå 1983, som selde meir enn 10 millionar eksemplar i USA. Totalt har dei selt over 25 millionar plater i USA, som gjer dei til blant dei 100 mestseljande artistane der, i følgje Recording Industry Association of America. Dette omfattar 11 gullplate, sju platinaplater og tre multi-platinaplater. Fram til 2014 hadde ZZ Top seld meir enn 50 millionar album verda over.
ZZ Top vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 2004.
Tidlege år (1969–1972)
Den originale besetninga vart skipa i Houston og bestod av Gibbons, organisten Lanier Greig (død februar 2013) og trommeslagaren Dan Mitchell.
Bandnamnet kom frå Gibbons. Bandet hadde ein liten leilegheit dekt med konsertplakatar og han merka seg at mange artistar brukte initialar. Gibbons la særleg merke til B.B. King og Z.Z. Hill og tenkte på å kombinere dei to til «ZZ King», men tenkte det vart for likt dei originale namna. Han landa til slutt på «ZZ Top».
Manageren til ZZ Top var Bill Ham frå Waxahachie i Texas, som var blitt ven av Gibbons eit år tidlegare. Dei gav ut den første singelen sin, «Salt Lick», in 1969, and the B-side contained the song «Miller's Farm». Both songs were credited to Gibbons. Immediately after the recording of «Salt Lick» i 1969. Greig vart erstatta av bassisten Billy Ethridge, ein bandkollega av Stevie Ray Vaughan, og Mitchell vart erstatta av Frank Beard frå American Blues. På grunn av mangel på interesse hos amerikanske plateselskap, aksepterte ZZ Top ein platekontrakt hos London Records. Ethridge ønskte ikkje å signere ein platekontrakt og slutta i bandet. Dusty Hill vart då vald ut som erstattaren hans. Etter at Hill flytta frå Dallas til Houston, signerte ZZ Top med London i 1970 Dei spelte den første konserten sin i lag i Knights of Columbus Hall i Beaumont den 10. februar.
I tillegg til å vere bandleiaren, vart Gibbons den fremste tekstforfattaren i bandet og arrangerte det meste av musikken. Med støtte frå Ham og lydteknikaren Robin Hood Brians vart ZZ Top's First Album (1971) gjeve ut og synte humoren til bandet, «vertshus»-rytmane, dei forvrengde gitarane og dei tvitydige og antydande tekstane. Musikken og songane synte påverknad frå bluesmusikken. Etter debutalbumet gav bandet ut Rio Grande Mud (1972), som selde dårleg og turneen som følgde gjekk stort sett for tomme auditorium.
Det første tiåret og signaturstilen (1973–1982)
ZZ Top gav ut Tres Hombres i 1973. Stilen på albumet var prega av den drivande rytmen til Hill og Beard, og den rumlande gitaren til Gibbons. Dan Erlewine skreiv om albumet at det «førte ZZ Top til den første Topp 10-plasseringa si, og gjorde dei til stjerner». Albumet inneheld den boogie-drivne «La Grange» (skriven om Chicken Ranch, eit kjent bordell i La Grange i Texas, som var inspirasjonen bak musikalen The Best Little Whorehouse in Texas). På den påfølgjande turneen spelte bandet for utselde konsertlokale i USA. ZZ Top gjorde konsertopptak for det komande albumet, Fandango! frå 1975, under denne turneen. Fandango! gjekk inn på topp 10 på albumlista. Singelen «Tush» nådde 20. plassen på Billboard Hot 100. Tejas kom ut i 1976, men vart ikkje like godt mottekene som dei førre albuma, og nådde 17. plassen på Billboard 200. ZZ Top fortsette å turnere mykje på dene tida, noko dei hadde gjort samanhengande i sju år. Bandet valde å ta ein nitti dagar lang pause. Gibbons reiste til Europa, Beard drog til Jamaica og Hill drog til Mexico. Pausen viste seg å bli to år lang, og i denne tida voks skjegget til Gibbons og Hill ned til brystet deira.
I 1979 fekk ZZ Top platekontrakt med Warner Bros. Records og gav ut albumet Degüello. Albumet selde til platinaplate, men nådde berre 24. plassen på Billboard. Albumet inneheld to populære singlar, «I Thank You», ein coverversjon av ein Sam & Dave-song, og «Cheap Sunglasses». Bandet var framleis eit populært konsertband med Expect No Quarter-turneen. I april 1980 heldt ZZ Top dei første konsertane sine i Europa, og spelte på det tyske TV-showet Rockpalast. Det neste albumet, El Loco, vart gjeven ut i oktober 1981 og inneheld singlane «Tube Snake Boogie», «Pearl Necklace» og «Leila».
Eliminator, Afterburner og Recycler (1983–1991)
Det neste ZZ Top-albumet vart ein større suksess. Eliminator kom ut i mars 1983 og inneheld to hitsinglar («Gimme All Your Lovin'» og «Legs»), og to andre songar som gjorde det godt på Top Rock-lista i USA («Got Me Under Pressure» og «Sharp Dressed Man»). «Legs» nådde 13. plassen på Club Play Singles-lista. Eliminator fekk god kritikk og selde godt, meir enn 10 millionar eksemplar, og fleire av musikkvideoane vart mykje spelte på MTV. Bandet vann den første MTV Video Music Award-prisen sin i kategoriane beste gruppevideo for «Legs», og beste regissør for «Sharp Dressed Man». Musikkvideoane vart sidan gjeven ut på videosamlinga Greatest Hits, som seinare kom ut på DVD og selde til multi-platina. Eliminator var ikkje utan kontroversar. I følgje den tidlegare scenemanageren David Blayney i boka si «Sharp Dressed Men», var lydteknikaren Linden Hudson medlåtskrivar på mange av songane på albumet, og fungerte som musikklærar for Beard og Gibbons. Trass i at bandet alltid har nekta for dette, vart ein fem år lang rettstridd avgjort ved at bandet betalte Hudsom 600 000 dollar etter at han beviste at han heldt opphavsretten på songen «Thug».
Trass i at det ikkje selde like godt som Eliminator, vart Afterburner albumet deira som nådde høgast på listene, og selde over fem millionar eksemplar. Alle singlane frå Afterburner vart hitta og to av dei, «Sleeping Bag» og «Stages» nådde toppen på Mainstream Rock-lista. Musikkvideoen for «Velcro Fly» vart koreografert av popsongaren Paula Abdul. Den lange Afterburner-turneen varte til langt inn i 1987, då bandet gav ut The ZZ Top Sixpack, som var ei samleplate på tre plater frå 1970 til 1981, med unntak av Degüello. Albuma ZZ Top's First Album, Rio Grande Mud, Tres Hombres, Fandango og Tejas vart miksa til ein meir moderne lyd.
Recycler kom ut i 1990 og var det siste albumet til ZZ Top på Warner Records. Recycler var òg det siste i ein distinkt sonisk trilogi i katalogen til ZZ Top, og markerte eit steg attende til ein enklare gitardriven bluesstil med mindre synthesizer og pop enn på dei førre to albuma. Dette grepet gjekk ikkje heilt heim hos fansen som bandet hadde opparbeidd seg med Eliminator og Afterburner, og sjølv om Recycler selde til platinaplate, klarte det aldri å oppnå same salstal som dei to førre albuma.
Attende til ein gitardriven stil (1992–2003)
I 1992 gav Warner ut ZZ Top's Greatest Hits, i lag med den nye Rolling Stones-aktige songen «Gun Love», og ein Elvis-inspirert video, «Viva Las Vegas». I 1993 heldt ZZ Top introduksjonstalen då ei av dei store inspirasjonskjeldene deira, Cream, vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame.
Norman Foster Ramsey jr.
Norman Foster Ramsey jr. var ein USA-amerikansk fysikar frå Washington, D.C.
Mora underviste matematikk og faren var offiser. Ramsey tok doktorgrad i fysikk ved Columbia University i 1940, men flytte seinare til Harvard University. Her utvikla han Isidor Rabi sin metode til å undersøkja molekyl og atom. I dag vert metoden hans ganske enkelt kalla Ramsey-metoden. Metoden har spelt ei nykelrolle ved utviklinga av MR-maskina, NMR-spektroskopi og atomklokker.
ZZ Top
Attende til ein gitardriven stil (1992–2003)
Ei omfattande fire CD-ar stor samling frå London- og Warner Bros.-åra, Chrome, Smoke & BBQ, kom ut i 2003. Det inneheld den første singelen deira (A- og B-sida) og fleire sjeldne B-sider, i tillegg til ei radioframføring frå 1979, eit konsertopptak og fleire lengre miksar av dei største hittane deira. Tre songar frå bandet Billy Gibbons hadde før ZZ Top, Moving Sidewalks, vart òg inkludert.
Norman Foster Ramsey jr.
I 1960 utvikla Ramsey sjølv ei atomklokke basert på ein hydrogen-maser, noko som i dag vert gjort nytte av av GPS-teknologi.
ZZ Top
Seinare år
Utvida og nymastra utgåver av albuma deira frå 1970- og 1980-åra vart gjevne ut i 2000-åra.
Norman Foster Ramsey jr.
I 1989 fekk Ramsey nobelprisen i fysikk saman med landsmannen Hans G. Dehmelt og tyske Wolfgang Paul.
ZZ Top
Seinare år
Eliminator Collector's Edition CD/DVD, som feira 25-årsjubileet til utgjevinga, kom ut 10. september 2008. Denne utgåva inneheld sju bonusspor og ein bonus-DVD, med fire framføringar på The Tube i november 1983.
Bandet spelte i 2009 på Houston Livestock Show and Rodeo. I juli spelte bandet på VH1-programmet Storytellers.
11. september 2012 gav bandet ut La Futura, produsert av Rick Rubin. I 2015 turnerte bandet i Nord-Amerika og hadde med seg Jeff Beck på sju konsertar.
Den 9. september 2016 gav ZZ Top ut konsertalbumet Tonite at Midnight: Live Greatest Hits from Around the World.
Seinvinteren 2017 turnerte ZZ Top igjen i Nord-Amerika. Dei måtte avlyse eit par konertar då bassiste Dusty Hill vart sjuk.
I 2018 annonserte bandet at dei skulle halde seks konsertar i Las Vegas frå 20. april 2019.
Minotauros
Minotauros (gr. «Minos' okse») var eit vesen i gresk mytologi som var halvt menneske og halvt okse. Han heldt til i Labyrinten på Kreta, eit stort byggverk oppført av kong Minos og teikna av arkitekten og oppfinnaren Daidalos for å helde monsteret innesperra. Han vart til slutt drepen av helten Thesevs.
Segnet om Minotauros
Før Minos vart konge, bad han havguden Poseidon om eit teikn, for å forsikre seg om at han, og ikkje bror hans, skulle arve trona. Poseidon sendte han ein kvit okse med vilkår om at Minos ville ofre oksen til han. Ein umåteleg velskapt okse kom opp frå havet, og kong Minos syntes han var så vakker at han heller ofra ein annan okse, og håpte at Poseidon ikkje ville gjennomskode det. Poseidon vart rasande då han oppdaga bedrageriet, og sørgde for at hustrua til Minos, Pasifaë, vart offer for ein brå galskap, og vart forelska i oksen. Ho bad Daidalos om hjelp, og han bygde ei hol ku av tre, dekt med kuskinn, der ho kunne gøyme seg og la oksen bedekke ho. Som følgje av dette fødde ho Minotaurosen.
Minotauros hadde menneskekropp, men hovud og hale som ein okse. Den var eit farleg og aggressivt vesen, og etter råd frå Orakelet i Delfi fekk kong Minos Daidalos til å konstruere ein veldig labyrint under palasset i Knossos for å halde Minotauros innesperra.
Det fall seg slik at sonen til Minos, Androgeos, vart drepen av atenarane, som var misunnelege for sigrane hans ved dei panathenske leikane. For å hemne sonen sin erklærte Minos krig. Han sigra, og forlangte at sju athenske gutar og sju jenter skulle førast til han kvart niande år for å gje dei til Minotauros. Då det var tid for den tredje ofringa, drog Thesevs for å drepe monsteret. Dottera til Minos, Ariadne, var forelska i han og hjelpte han med å finne vegen ut av labyrinten ved å gje han eit garnnøste. Thesevs rulla det ut medan han gjekk inn, og følgde tråden attende etterpå. Han drep Minotauros med eit magisk sverd han òg fekk av Ariadne, og førte dei andre atenarane ut av labyrinten.
Minos vart sint fordi Thesevs slapp unna, og stengte Daidalos og sonen Ikaros inne i labyrinten. Dei klarte å flykte ved å iføre seg vengjer, men Ikaros døydde i fluktforsøket; han flydde for høgt slik at sola smelta voksen som heldt vengjene saman.
Peder Olsen Helle
Peder Olsen Helle, òg kjent som Helle-Pe og Klanet-Pe, var ein norsk gardbrukar, skogsarbeidar og spelmann som budde på garden Skauset på Ertvågsøya på Nordmøre.
Peder var fødd i Vistdal i Romsdal. Familien hans kom til Skauset i Aure medan han var ungdom. Helle spela klarinett, eller «klanet» som det vart kalla på aurgjelling. Fyrst på 1800-talet var det mange klanetspelarar i Aure, men Helle vert rekna som den fremste og den siste av folkemusikklanetspelaren i Aure. Han spela ofte bruramarsjen i bryllaup og det finst fleire slåttar etter han. Så seint som i 1920 var han med i ein kappleik i Kristiansund.
MGP Nordic 2007
Melodi Grand Prix Junior Nordic 2007 (MGP jr. Nordic 2007) var den tredje gongen Melodi Grand Prix Junior Nordic vart arrangert. Tevlinga vart halden i Oslo Spektrum i Oslo i Noreg. Finalen fann stad laurdag 24. november. Noreg vann tevlinga med songen «Bæstevænna» sungen av Celine Helgemo.
Fylkesveg 465 i Vestfold
Fylkesveg 465 i Vestfold går mellom Gressbanen og Slagen i Tønsberg kommune. Vegen er 3,5 km lang.
Varmetransport
Varmetransport er overføring av varme gjennom eit medium eller eit material. Varmetransport kan skje på tre måtar:
Egil Lillestøl
Egil Sigurd Lillestøl var ein norsk fysikar.
Varmetransport
Termisk konduksjon eller varmeleiing er varmetransport som skjer ved at varme blir overført frå molekyl til molekyl i materialen. Metall og andre massive materialar har stor molekyltettleik og leiar varme godt, medan luft og andre gassar leiar varme dårlegare på grunn av låg molekyltettleik.
Egil Lillestøl
Lillestøl vart professor på Institutt for fysikk og teknologi ved Universitetet i Bergen i 1984. Han arbeida mykje med å popularisere fysikkforsking, særleg for ungdom. Han oppheldt seg ved CERN i Sveits kvart vårsemester der han var ansvarleg for den europeiske og for den latinamerikanske skule i partikkelfysikk. Lillestøl var i seinare år opptatt av globale energispørsmål og ei mogeleg løysing på dei globale energiproblema i form av ein akseleratordriven kjernereaktor basert på thorium. Lillestøl tok til orde for å etablere bruk av atomkraft for å løyse den internasjonale energikrisa, og særleg gjekk han inn for at Noreg skulle bygge ein prototype på ein thoriumreaktor. Han hadde og forskingsopphald ved College de France i Paris og DESY i Tyskland.
Varmetransport
Ved konveksjon skjer varmetransport ved strauming i gassar eller væskar
Egil Lillestøl
Han dreiv mykje med populariseringsarbeid i form av radio- og fjernsynsprogram, avisartiklar og foredrag. Han var med å skreiv den populærvitskapelege boka The Search for Infinity (1994, norsk omsetjing, Ferden mot det uendelige, 1995).
Flowers
Flowers er det åttande amerikanske studioalbumet til The Rolling Stones, gjeve ut i 1967. Albumet er ei samling av tidlegare innspelingar. Songar som anten hadde vore gjeve ut som singlar, eller ikkje vore med på dei amerikanske utgåvene av Aftermath og Between the Buttons, var med på albumet.
Varmetransport
Varmetransport i byggkonstruksjonar
I oppvarma bygg søkjer ein å halde varmetransporten gjennom ytterkonstruksjonane og dermed varmetapet til omgivnadene så låg som mogleg for å spare energi. Dette blir oppnådd ved å velje byggemateriale med låg varmeleiingsevne, unngå kuldebruer og fylle tomrom i ytterveggar, tak og bjelkelag med isolasjonsmateriale.
Varmefluks
Varmefluks, termisk fluks eller varmestraumtettleik er mengda varmeenergi overført gjennom ei viss overflate. Den SI-avleidde eininga for varmemengda er joule per sekund, eller watt. Varmefluks er varmemengda per eining areal. I SI-eininga vert varmefluksen målt i [ W/m2 ]. Varmemengda er ei skalar mengd, medan varmefluken er ei vektormengd. For å definere varmefluksen ved eit visst punkt i rommet tar ein det avgrensa tilfellet der storleiken av overflata blir uendeleg liten.
Varmetransport
Varmetransport i byggkonstruksjonar
Det er òg viktig å unngå at det blir danna kondens i isolasjonsmaterialet fordi vatn har ein langt høgare varmeleiingsevne enn luft, og dessutan sørge for at det ikkje oppstår luftrørsler i eller rundt isolasjonsmaterialet, slik at det skjer varmetransport ved konveksjon.
Egil Lillestøl
Utmerkingar
I 2007 vart han tildelt Norges forskningsråds formidlingspris for «formidling av grunnleggande fysikk til skuleelevar og publikum».
Idiomorf
Idiomorf er ein tekstur i magmatiske bergartar der mineralkorna er euhedrale. Dette vil seie at dei former si eiga krystallform.
Magmatiske bergartar kan elles vera allotriomorfe og hypidiomorfe.
Varmetransport
Varmetransport i byggkonstruksjonar
Varmetransport per temperaturskilnad og flate gjennom ein bygningsdel blir gjeve ved varmegjennomgangskoeffisienten. Den tilsvarande verdien for varmeoverføring frå faststoff til væske eller gass (eller motsett veg) kallast varmeoverføringskoeffisienten.
Sørmarka
Sørmarka i Oslomarka er eit samleomgrep for det som i hovudsak må sjåast på som fem skogsområde sør for Oslo, skilde frå kvarandre med jordbruksareal, tettbygde stader, jarnbaner, vegar og industriområde. Sørmarka ligg i kommunane Ski, Enebakk og Oppegård i Akershus fylke
Flowers
Tre spor hadde aldri vore gjeve ut tidlegare. «My Girl» frå innspelinga av Out of Our Heads og Between the Buttons, og «Ride On, Baby» og «Sittin’ On a Fence» frå Aftermath-innspelinga.
Sørmarka
Den nordre luten av Sørmarka vert kalla Skimarka, og elles har ein Gaupesteinmarka, Nøstvedtmarka, Holstadmarka og Svartskog. Mellom desse ligg tettstader, dyrka mark, jernbaner, vegar og industriområde. Men i det store og heile er det likevel mykje som taler for å sjå på Sørmarka som eitt sams skogs- og friluftområde med småkupert ope terreng og låge åsar som eignar seg godt for friluftsliv, sjølv om Svartskog og Nøstvedtmarka er område som lova om Oslomarka ikkje gjeld for, då dette ligg utanfor det området som er definert som Oslomarka. I nordaust er Sørmarka avgrensa mot Østmarka langs fylkesveg 155 frå Oslo til Ytre Enebakk, og vidare sørover langs vatnet Mjær og vidare fram til Tomter.
Pinnacle Gap
Pinnacle Gap er eit skard mellom Pain og Tobin Mesa i Mesa Range i Victoria Land. Skardet vart kryssa og fekk dette namnet av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962–63, fordi det ligg høge tindar (Mount Ballou) på nordryggen oppom skardet.
Sørmarka
Den høgste åsen i Sørmarka er Mjærskaukollen på 300 meter over havet.
Flowers
Flowers nådde tredjeplassen i USA på seinsommaren 1967 og selde til gull.
Bystrovnabben
Bystrovnabben er ei markant klippe som ligg kring 2 km sør-søraust for Isdalsegga i Søre Petermannkjeda av Wohlthatmassivet. Ho vart kartlagt frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1956–60. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kartla ho på ny i 1960–61 og kalla ho opp etter den sovjetiske paleontologen A.P. Bystrov.
Attávyros
Attávyros (gresk Αττάβυρος) er det høgaste fjellet på øya Ródos i Dodekanesane i Hellas med ei høgd på 1 215 moh.