cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andrzej Panufnik
Unge år
Under den tyske okkupasjonen av Polen under andre verdskrigen danna Andrzej Panufnik ein pianoduo med Witold Lutosławski. Dei to opptredde saman i kaféar rundt om i Warszawa. Panufnik komponerte også motstandssongar mot det tyske regimet, som vart populære blant mange polakkar i motstandsrørsla. I tillegg komponerte han ein Tragic Ouverture og ein ny symfoni. I 1944 flykta han frå Warszawa saman med den sjuklege mor si, rett før Warszawaoppstanden. Våren 1945 vendte han attende til eit Warszawa i ruinar for å gravleggja bror sin. Då han oppsøkte den gamle bustaden sin, fann han at alle komposisjonane som var i bustaden hans hadde blitt brukt som brennstoff på bål.
Camp Century
Camp Century er ein tidlegare geofysisk stasjon på innlandsisen på Grønland, kring 120 km austom Thule. Stasjonen vart oppretta i 1959, i utgangspunktet som ein amerikansk militærbase, og var den første basen for overvintring på innlandsisen på Grønland.
Andrzej Panufnik
Etterkrigstida i Polen
Andrzej Panufnik flytte no til Krakow, der han komponerte filmmusikk for polske militærfilmar, ofte propaganda. Seinare vart han sjefdirigent for Krakow filharmoniske orkester. Han forsøkte òg å rekonstruera dei oppbrente songane hans, mellom anna Tragic Ouverture, ein pianotrio og nokre polske bondesongar. Han måtte gje opp å rekonstruera den fyrste symfonien sin, og bestemte seg deretter for å komponera nytt stoff. Snart kom ein ny symfoni, Sinfonia Rustica, og ein voggesong for strykarorkester og to harper.
Camp Century
Han er mest kjend som geofysisk stasjon, der dei første djupe kjerneboringane gjennom innlandsisen vart gjort i perioden 1963–66. For første gongen lukkast det å bore heilt ned til botnen av innlandsisen, som her var 1390 meter tjukk. Dette var ein eineståande ingeniørmessig prestasjon; tidlegare hadde det berre lukkast å bore ein kjerne på 70 m i Antarktis. Borekjernen gav grunnlag for klimastudiar og rekonstruksjon av klima i tidlegare tider ved hjelp av iskjerneanalysar frå seinare boringar på Grønland og i Antarktis. Ved hjelp av oksygenisotopanalysar av borekjernen fekk ein forholdsvis sikre informasjonar om temperaturvariasjonar i lufta gjennom dei siste 100 000 åra.
Prosjekt Iceworm
Prosjekt Iceworm var kodenamnet på eit topphemmeleg prosjekt for US Army under den kalde krigen for å byggje eit nettverk av mobile atombomemissilar under innlandsisen på Grønland. Det ultimate målet var å plassere mellomdistansemissil under isen, nær nok Moskva til å kunne nå mål i Sovjetunionen. Prosjektet vart halde skjult for danske styresmakter. For å studere om det var mogeleg å arbeide under isen, vart eit offentleg «dekkprosjekt» kalla Camp Century. Usikre istilhøve under innlandsisen gjorde at prosjektet vart skrinlagt i 1966.
Andrzej Panufnik
Etterkrigstida i Polen
Grunna dei strenge kåra komponistane i Sovjetunionen hadde på denne tida, vart polske komponistar pressa til å fylgja ei sosialrealistisk linje. Panufnik, og fleire med han, kjende seg dårleg til rette med dette, men freista å komponera i tråd med det styresmaktene ynskte. Han vart snart tildelt den høgaste ærestittelen for komponistar i Polen. I 1950 vitja han Sovjetunionen med ein polsk delegasjon for å læra om sovjetiske undervisningsmetodar, der han møtte komponistane Dmitrij Sjostakovitsj og Aram Khatsjaturjan. Etter å ha uttrykt ynskje om å komponera ein ny «Fredssymfoni», vart han plassert i eit stille område i Polen for å arbeida med verket. Det vart likevel ingen suksess.
Medan han komponerte på «Fredssymfonien» sin, møtte han ei irsk kvinne, Marie Elizabeth O'Mahoney. O'Mahoney, som også leid av epilepsi, var i Polen på bryllaupsreise med sin tredje ektemann. Trass i dette byrja Panufnik og O'Mahoney eit forhold. Dei to gifte seg i 1951, og fekk snart dottera Oonagh. Andrzej Panufnik tok no til å komponera filmmusikk att for å forsørgja familien sin. Samtidig komponerte han eigne verk, m.a. Concerto in modo antico og Heroic Ouverture, som skildra den polske motstandsrørsla under krigen. Denne ouverturen vann ei musikktevling i Helsingfors i forkant av Sommar-OL 1952, sjølv om han vart stempla som formalistisk heime i Polen.
Anette Hoffmann
Anette Hoffmann-Møberg er ein dansk tidligere handballspelar frå Egvad i Ringkøbing-Skjern kommune. Ho vann to EM-gull og like mange OL-gull, samt eitt VM-gull med Danmark sitt landslag i tida 1994–2000. Hoffmann spelte venstrekant.
Fuar Tholl
Fuar Tholl er eit fjell i Dei skotske høglanda. Det ligg i hjorteskogen Coulin 21 km sørvest for Achnasheen i regionen Wester Ross i Highland.
Andrzej Panufnik
Etterkrigstida i Polen
Under ein Kina-turné med kammerorkesteret i Warszawa våren 1953, fekk Panufnik høyra at dottera Oonagh hadde drukna. Ulukka hadde skjedd medan mora skulle bada henne og fekk eit epileptisk åtak. Ekteparet heldt likevel saman etter dette. Tilbake i Warszawa kjende Panufnik seg ikkje lenger heime i Polen og austblokka, og reiste til Storbritannia. Der ville han retta søkjeljoset mot dei strenge tilhøva polske kunstnarar måtte jobba under. Ved hjelp av vêrfaren, som budde i Storbritannia, fekk Panufnik med naud og neppe kome til landet via Sveits. I Storbritannia vart han raskt gjeven politisk asyl, medan han i Polen vart stempla som forrædar og vart gjort til ein «ikkje-person». Det vil seia at det vart forbode å framføra verka hans, eller i det heile å nemna namnet hans i landet etter dette. Forbodet vart ikkje oppheva før i 1977.
Anette Hoffmann
Klubbspel
Hoffmann var aktiv for Viborg HK frå 1990 til 1997. I denne perioden vart ho seriemeister fire gongar og cupmeister tre gongar, samt vinnar av EHF-cupen 1994. 1997/8-sesongen spelte ho i spanske Corte Blanco Bidebieta. Ho avslutta med spel for Kolding IF fram til ha la opp i 2002.
Andrzej Panufnik
I Vesten
Andrzej Panufnik var svært fattig den fyrste tida i vesten, og mottok pengestønad frå m.a. Ralph Vaughan Williams og Arthur Benjamin. Kona hans freista å skriva ei bok om livet til Panufnik i Polen og korleis han kom seg til Vesten, men Andrzej meinte ho var for unøyaktig. Etter å ha framført «Fredssymfonien» sin USA, bestemte Panufnik seg for å kvitta seg med verket. I 1957 vart den økonomiske situasjonen hans betra då han vart tilsett som dirigent for symfoniorkesteret i Birmingham. Men då han flytte til Birmingham i 1957 for å ta stillinga, gjekk ekteskapet hans i oppløysing. Han dirigerte symfoniorkesteret frå 1957 til 1959.
Fuar Tholl
Fuar Tholl består av mykje bert fjell og har ei høgd på 907 meter over havet.
Anette Hoffmann
Landslagsspel
Åra 1990–2000 deltok Hoffmann i 183 landskampar for Danmark, skåra 641 mål. Ho var med på å vinne europameisterskapen 1994, den olympiske handballturneringa 1996, europameisterskapen 1996, verdsmeisterskapen 1997 og OL-turneringa 2000. Under OL-finalen 2000 i Sydney vart ho toppskårar med 11 fulltreffarar. I 1993 tapte ho og lagkameratane VM-finalen og i 1998 vart det tap i EM-finalen mot Noreg. Hoffmann og Danmark sigra i bronsefinalen ved Handball-VM 1995.
Andrzej Panufnik
I Vesten
I 1961 vart Panufnik britisk statsborgar, og i 1963 gifte han seg opp att med Camilla Jessel. Dei slo seg ned i ein forstad til London, og Panufnik vart ein ettertrakta dirigent og komponist dei siste tiåra han levde. Ekteparet Panufnik fekk også barn saman. I 1984 vart han æresmedlem i Royal Academy of Music, og i 1987 vart han på nytt gjeven medlemskap i det polske komponistforbundet.
Andrzej Panufnik vendte ikkje attende til Polen før i 1990. I 1991 vart han slått til riddar av dronning Elizabeth II av Storbritannia. Han døydde i oktober same året, og var aktiv som komponist heilt til det siste. Posthumt vart han tildelt ordenen Polonia Restituta av Lech Walesa. Dottera til Andrzej og Camilla Panufnik, Roxanna Panufnik (f. 1968) er også komponist.
Verkliste
Dette er ei liste over nokre av verka som har overlevd etter Panufnik. Alt han komponerte før 1944 vart øydelagt under krigen, sjølv om han greidde å rekonstruera noko i ettertid.
Kjelder
, 28. mars 2012.
Otto Valstad
Han utdanna seg til møbelsnikkar og lærar, men tok etter kvart til å måle. Som biletkunstnar laga han mellom anna landskapsmåleri og fleire portrett. Han dekorerte og Asker kyrkje og illustrerte bøker, mellom anna Arne Garborgs Kolbotn-Brev, i 1911, og kona si attdikting av Æsops fableri 1919. Han gav dessutan ut fem barnebøker med eigne illustrasjonar.
I 1902 flytta Otto Valstad attende til barndomsheimen på Hvalstad saman med kona si, forfattaren og læraren Tilla Valstad. I 1949 testamenterte dei eigedomen, og ei omfattande samling av kunst og kulturhistoriske gjenstandar, til Asker kommune. Bygningane og samlingane er ein seksjon av Asker museum, kalla Valstads samlinger.
Tilla og Otto Valstad høyrde til den såkalla Askerkretsen, eit tildels radikalt kunstnar- og norskdomsmiljø med forfattarar som Arne og Hulda Garborg, Rasmus Løland, Kristofer Uppdal, Oskar Braaten og Johan Bojer. Dei hadde og kontakt med Lysakerkretsen.
Byar i Haiti
Dette er ei liste over byar i Haiti.
Det langt største urbane området i landet er Port-au-Prince, som med forstader har eit innbyggjartal på 1 786 783 (estimat frå 2010). Dermed bur om lag ein femtedel av folkesetnaden i Haiti i hovudstadsregionen.
I tabellen nedanfor er det teke med byar med 10 000 innbyggjar eller meir, innbyggjartalet slik det var i folketeljinga 30. august 1982, i byfolketeljinga i 2003 og i eit estimat frå 2010, i tillegg til at det er oppgjeve kva for departement byane høyrer til. Innbyggjartala gjeld sjølve byområda, og forstader er altså ikkje tekne med.
Jens Thaulow
Jens Gram Thaulow var ein norsk embetsmann og stortingsmann frå Kristiansand.
Anne Gjeitanger
Anne Gjeitanger er ein norsk forfattar.
Jens Thaulow
Thaulow var son til ein by- og rådstuskrivar. Han tok dansk embetseksamen i 1797 og arbeidde frå 1798 som justissekretær i heimbyen. År 1805 tilsett som fullmektig i rentekammeret i København. Den lange perioden 1808 til 1860 var han sorenskrivar i Hadeland og Land.
Anne Gjeitanger
Gjeitanger har arbeidd som forlagsredaktør og er utdanna innan alternativ terapi. Ho debuterte som skjønnlitterær forfattar i 2005 med romanen Incontro.
Ho er busett i Italia.
Jens Thaulow
Thaulow representerte Kristians amt på Stortinget i 1827 og på omframstortinget året etter. I 1827 var han sekretær i Odelstinget, justiskomiteen og komiteen om Larviks grevskap samt medlem av komiteen om kjøpstad på Oplandene. 1828 var han sekretær i Stortinget og i reglementskomiteen.
I si tid som sorenskrivar budde han på Jevnaker, der han døydde i 1862.
Doescher Nunatak
Doescher Nunatak er ein noko isolert nunatak som ligg 13 nautiske mil nord for Mount Weihaupt i Outback Nunataks. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Roger L. Doescher, ein glasiolog som arbeidde ved McMurdo-basen i 1967–68.
Carl Fredrik Diriks
Carl Fredrik Diriks ofte kjent under signaturen C. F. Diriks eller kallenamnet Fyrdiriks, var ein norsk teiknar, illustratør og fyrdirektør frå Larvik.
1677 Tycho Brahe
1677 Tycho Brahe er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Maria. Han blei oppdaga den 6. september 1940 av Yrjö Väisälä ifrå Turun observatorio, Turun yliopisto i Turku.
Carl Fredrik Diriks
Carl Frederik Diriks var utdanna marineoffiser og arbeidet særleg med fyr- og merkjevesenet i Noreg. Han var direktør i Fyrdirektoratet i perioden frå 1855 til 1882. Han hadde inga kunstutdanning, men utgav enkle penneteikningar og akvarellar av kvardagsliv og stader langs norskekysten.
Carl Frederik Diriks var son av eidsvollsmann, seinare statsråd Christian Adolph Diriks (1775-1837), og i slekt med målaren Karl Edvard Diriks (1855-1930). Familien Diriks høyrde til den politiske og kulturelle eliten i Christiania på 1800-talet.
I 1865 bestemte Diriks seg for, saman med forlagsbokhandel P.F. Steensballe å gi ut nokre av penneteikningane sine. Desse vart utgitt som rene teikneseriar utan tekstblad, noko som var svært uvanleg. Den første utgåva av Skisser af Reiselivet i Norge inneheld seks teikningar og var trykt opp i rimelege kontratrykk-utføringar. Det vart heller ikkje opplyst om kven som var teiknar eller kven som var utgivar
Teikningane vart ein suksess, og med ei blanding av humor og hjartevarme vart Diriks sine teikningar klassikarar i Noreg. Steensballe og Diriks fortsette samarbeidet fram til 1882, då det siste heftet av «Allehaande» vart gitt ut. Då hadde Steensballe gitt ut meir enn 100 av Diriks sine penneteikningar. I 1945, 80 år etter førsteutgåva av «Skisser af Reiselivet i Norge» og 50 år etter at teiknaren døydde, vart 26 av teikningane utgitt på nytt.
Bibliografi
Ei samling av Carl Fredrik Diriks teikningar og tekster vart utgitt i boka Fyrdiriks tegner og fortæller i 1924.
Orvinfjellet
Orvinfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 796 meter over havet.
Kinnefjellet
Kinnefjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 601 meter over havet.
Eurovision Song Contest 1992
Eurovision Song Contest 1992 (ESC 1992) var den 37. gongen Eurovision Song Contest vart arrangert. Konkurransen vart halden i Malmö Isstadion i Malmö i Sverige. Finalen fann stad laurdag 9. mai. Irland vann konkurransen med songen «Why Me?», framført på engelsk av Linda Martin.
Jugoslavia deltok i konkurransen, men utan Slovenia, Kroatia, Bosnia-Hercegovina og Makedonia som hadde lausrive seg, og no bestod Jugoslavia berre av Serbia og Montenegro. Dei lausrivne statane deltok ikkje i Eurovision Song Contest før året etter, og Serbia og Montenegro deltok fyrst tolv år seinare under namnet Serbia og Montenegro.
Anniken Wollik
Anniken Wollik er ein norsk handballspelar, som spelar for den norske eliteserieklubben Romerike Ravens og det norske A-landslaget.
Klubb
Wollik dreiv med fotball, skyting og voltige som liten, og byrja fyrst å spele handball i 5. klasse – for den lokale klubben Nannestad. Deretter spela ho for Skedsmo, før ho i 2015 signerte for eliteserieklubben Rælingen.
Landslag
Wollik vart teken ut i 19-mannstroppen til Thorir Hergeirsson framfor Handball-EM 2022.
Gaor Bheinn
Gaor Bheinn, òg kjend som Gulvain eller Culvain, er eit fjell i Skottland, nord for vegen vest for Fort William og sør for Loch Arkaig. Fjellet har ei høgd på 987 meter over havet.
Galloway Hills
Galloway hills er ein del av Southern Uplands i Skottland og dannar den nordlege grensa til det vestlege Galloway. Dei ligg innanfor grensene til Galloway skogpark, eit område på 800 km² med stort sett aude villmark, forvalta av Forestry Commission. Dei uvanlege stadnamna er ei blanding av norrønt og skotsk-gælisk.
Dome Nunatak
Dome Nunatak er ein kuppelforma nunatak, 990 moh, som stikk oppom Mackaybreen, kring 4 nautiske mil nordvest for Mount Suess i Victoria Land. Han vart kartlagd og namngjeven under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott.
Shiyan
Shiyan (kinesisk 十堰, pinyin Shíyàn) er eit byprefektur heilt nordvest i provinsen Hubei i det sentrale Kina. Byprefekturet har eit areal på 23 727 km² og kring 3,41 millionar innbyggjarar (2003). Shiyan består av to bydistrikt, fem fylke og eitt byfylke. Fjellkjeda Wudangshan strekker seg aust-vest gjennom provinsen.
Samferdsle
Kinas riksveg 209 går gjennom området. Han byrjar i Hohhot i Indre Mongolia, kryssar gjennom provinsane Shanxi, Henan, Hubei, Hunan og endar opp i hamnebyen Beihai i Guangxi. Også Kinas riksveg 316 går gjennom Shiyan. Han fører frå Fuzhou i Fujian via Nanchang i Jiangxi og Wuhan i Hubei til Lanzhou i Gansu.
Handball under Sommar-OL 2000/Kvinner
Handball under Sommar-OL 2000 for kvinner vart avvikla frå 17. september til 1. oktober 2000 i The Dome i Sydney. Ti land deltok i turneringa: Angola, Austerrike, Australia, Brasil, Danmark, Frankrike, Noreg, Romania, Sør-Korea og Ungarn.
Laga var delt inn i to grupper med fem lag i kvar, der alle laga spelte kamp mot kvarandre. Dei fire beste laga frå kvar gruppe avanserte til kvartfinalar. Noreg vann alle sine fire kampar i gruppespelet, slo Romania suverent i kvartfinalen, men rauk 23–28 mot Ungarn i semifinalen.
Kvartfinalar
-
---
Semifinalar
--
Bronsefinale
Noreg slo Sør-Korea 22–21 i bronsekampen. Dei norske bronsemedaljørane var Kjersti Grini, flestskårande spelar i heile turneringa med sine 61 nettkjenningar, Heidi Tjugum, Cecilie Leganger, Trine Haltvik, Susann Goksør, Kristine Duvholt, Else Marthe Sørlie, Mia Hundvin, Tonje Larsen, Birgitte Sættem, Marianne Rokne, Monica Sandve, Jeanette Nilsen, Ann Cathrin Eriksen og Elisabeth Hilmo.
Finale
Finaleoppgjeret stod mellom tittelforsvarar Danmark og Ungarn. Ved pause leia Ungarn 16–14. I den andre omgangen snudde Danmark til 31–27 og firemålstriumf.
Flest mål i kampen skåra danske Anette Hoffmann (11), elles skåra Camilla Andersen (7), kapteinen Janne Kolling og Katrine Fruelund, begge 5, samt Mette Vestergaard, Tina Bøttzau og Lotte Kiærskou kvar sitt mål for Danmark. Karen Brødsgaard og Tonje Kjærgård kom ikkje på skåringslista. Karin Mortensen, Lene Rantala og Rikke Schmidt var målvakter.
Med sine 9 fulltreffarar vart Bojana Radulović toppskårar for Ungarn.
Fiskand
Fiskand, fleirtal fiskender, er ei fellesnemning for fugleslektene Mergellus, Lophodytes, Mergus i andefamilien. Dei representerer ikkje ei monofyletisk gruppe, men er delar av eit takson, underfamilien Merginae. Slektene omfattar seks artar, dei fleste på den nordlege halvkula.
Skildring
Fiskender er kjenneteikna av eit langt og smalt nebb med ein liten spiss krok i tuppen og nebbkantane har fine, sagtagga lamellar som gjev godt grep på fisk. Baktåa har ein brei symjelapp nett som hos dei andre dukkendene.
Dei varierer i storleik, lappfiskanda er lita og kompakt i tilhøve til den store laksanda, til dømes. Som andre dukkender er fiskendene spesialistar i å dukke. Som namnet tilseier, er det hovudsakleg fisk dei lever av, men dei kan òg ta krepsdyr og vassinsekt. Dei fisker både i sjø og i ferskvatn. Silanda er i stor grad maritim og lever langs kystar og i skjergarden, men òg i innlandssjøar i fjellet.
Reira blir vanlegvis lagt i holrom, som i hole tre, men dei kan ligge i holrom på bakken, eller dekt av vegetasjon.
1678 Hveen
1678 Hveen er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 28. desember 1940 av Yrjö Väisälä ifrå Turun observatorio, Turun yliopisto i Turku.
Fiskand
Skildring
Dei norske namna for artane laksand og siland deler ikkje samnemninga fiskand, tidlegare var dei kalla stor fiskand og lita fiskand høvesvis.
Artslista
Slekt Mergellus
Slekt Lophodytes
Slekt Mergus
Anita Moen
Anita Moen er ein tidlegare langrennsløpar frå Trysil. Ho hevda seg mot verdseliten i langrenn gjennom fleire sesongar på 1990- og 2000-talet. Perioden 1993-2003 var ho med å vinne heile sju stafettmedaljar for Noreg i verdsmeisterskap og olympiske leikar, seks sølv og ein bronse. I individuelle tevlingar tok Moen to OL-bronsar, den eine på 15 km i 1998 og den andre i sprintøvinga i 2002.
Distriktet Bern-Mittelland
Distriktet Bern-Mittelland er eitt av ti distrikt (tysk: Verwaltungskreis) i kantonen Bern i Sveits. Distriktet har ei flatevidd på 946,3 km² og hadde 388 546 innbyggarar i 2010. Distriktet grensar i nord til kantonen Solothurn og i vest til kantonen Fribourg. Distriktet høyrer til forvaltningsregionen Bern-Mittelland, distriktet er elles det einaste i regionen.
Anita Moen
Aktiv
Moen kom på niandeplass på både 5 km og 10 km då ho gjorde sin internasjonale meisterskapsdebut i ski-VM 1993 i Falun. Ho fekk der sin fyrste internasjonale meisterskapsmedalje då ho gjekk andreetappen for Noreg i 4x5 km stafett, eit lag som tok bronsen.
Distriktet Bern-Mittelland
Distriktet Bern-Mittelland består av 96 kommunar. Bern, Köniz, Ostermundigen, Muri bei Bern, Worb, Münsingen, Ittigen og Belp er dei åtte kommunane med meir enn ti tusen innbyggarar. Dei andre kommunane er Allmendingen, Arni, Bäriswil, Biglen, Bleiken bei Oberdiessbach, Bolligen, Bowil, Bremgarten bei Bern, Brenzikofen, Büren zum Hof, Clavaleyres, Deisswil bei Münchenbuchsee, Diemerswil, Etzelkofen, Ferenbalm, Fraubrunnen, Frauenkappelen, Freimettigen, Gelterfingen, Gerzensee, Golaten, Grafenried, Grosshöchstetten, Guggisberg, Gurbrü, Häutligen, Herbligen, Iffwil,, Jaberg, Jegenstorf, Kaufdorf, Kehrsatz, Kiesen, Kirchdorf, Kirchenthurnen, Kirchlindach, Konolfingen, Kriechenwil, Landiswil, Laupen, Limpach, Linden, Lohnstorf, Mattstetten, Meikirch, Mirchel, Moosseedorf, Mühleberg, Mühledorf, Mühlethurnen, Mülchi, Münchenbuchsee, Münchenwiler, Münchringen, Münsingen, Neuenegg, Niederhünigen, Niedermuhlern, Noflen, Oberbalm, Oberdiessbach, Oberhünigen, Oberthal, Oppligen, Riggisberg, Rubigen, Rüeggisberg, Rümligen, Rüschegg, Schalunen, Scheunen, Schlosswil, Schwarzenburg, Stettlen, Tägertschi, Toffen, Trimstein, Urtenen-Schönbühl, Vechigen, Wald, Walkringen, Wichtrach, Wiggiswil, Wileroltigen, Wohlen bei Bern, Worb, Zauggenried, Zäziwil, Zollikofen og Zuzwil.
Garth Hill
Garth Hill (vanlegvis kalla The Garth eller Garth Mountain, Mynydd y Garth på walisisk) er ein ås nær landsbyen Pentyrch i Cardiff. Ein trur at fjellet var inspirasjoneskjelda til «Ffynnon Garw», det fiktive fjellet (eller åsen) i boka og seinare filmen The Englishman Who Went Up a Hill But Came Down a Mountain av Christopher Monger.
Anita Moen
Aktiv
Under vinter-OL 1994 på Lillehammer kom Moen 3,4 sekundar for seint i mål til å ta medalje på 5 km og vart som beste norske løpar nummer fire. Sidan vart ho nummer åtte i jaktstarten og nummer ti på både 10 km og 30 km. På stafetten over 4x5 km gjekk ho Noreg inn til sølvmedalje, før henne hadde Trude Dybendahl, Inger Helene Nybråten og Elin Nilsen gått solide løp. Året etter, i 1995 i Thunder Bay, sørgde Moen for at det vart ny norsk sølvmedalje på stafetten då ho slo Sveriges Anette Fanqvist på målstreken. Her gjekk Marit Mikkelsplass startetappen i staden for Dybendahl, elles var dei andre dei same som i OL 1994.
Urnes Gard
Urnes Gard er med i Sogn fruktrute
Anita Moen
Aktiv
Etter ein middelmåls 5 km under ski-VM i Trondheim fekk Moen ikkje plass på det norske laget i 4x5 km stafett. Derimot gjorde ho ei god tevling på den avsluttande tre-mila i VM, der ho kjempa om bronsemedaljen, men vart slått med nøyaktig to sekundar av bronsevinnar Marit Mikkelsplass. I dei olympiske leikane i Nagano i 1998 tok ho bronsemedaljen på 15 km og vart nummer sju på 5 km, før ho som ankerkvinne gjekk Noreg inn til OL-sølv på stafetten.
Anita Moen, som ei tid var gift med den sveitsiske langrennaren Giachem Guidon, la opp etter 2003-sesongen.
Derek Boateng
Derek Owusu Boateng, er ein ghanesisk fotballspelar som har spela på midtbanen for FK Dnipro i den ukrainske fotballigaen, og for det ghanesiske landslaget.
Huldrefjellet
Huldrefjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 725 meter over havet.
Sparrefjellet
Sparrefjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 788 meter over havet.
Exmoor
Exmoor er ein nasjonalpark ved Bristolkanalen på kysten av Devon og Somerset i det sørvestlege England. Han dekker 692 km² med åsar og ope myrlandskap og 55 km kystlinje. Exmoor vart i 1954 den første nasjonalparken i Storbritannia, og fekk namn etter elva Exe. Fleire stader i parken har fått status som Site of Special Scientific Interest.
Parken var eit av undra i programserien Seven Natural Wonders. Han var med i to program: Det sørvestlege England og West Country.
Landskap
Hei og myrlandskap dekker omkring ein fjerdedel av Exmoor. Nokre myrar er dekt av ulike typar gras og halvgras, medan andre er prega av lyng. Jorda er våt og sur, over ei blanding av bergartar som omfattar sandstein, skifer og kalkstein, det meste frå devontida.
Det høgaste punktet er Dunkery Beacon, 519 moh, og dette er òg det høgaste punktet i Somerset. The Chains og høgareliggande stader i nærleiken er kjelda for fleire elver som renn gjennom bratte, skogkledde dalar kjent som combes.
Det finst òg oppdyrka område, som Brendon Hills i den austlege delen av parken. Det er 84 km² skog, med ei blanding av eik, ask, hassel og bartre.
Kystlinja
Kystlinja har nokre av dei høgaste klippene i England. Turvegen South West Coast Path, den lengste av dei nasjonale turvegane i England og Wales, går langs desse klippene. Den høgaste av dei, Great Hangman, når 244 moh. Dette dramatiske landskapet førte til at Exmoor i 1991 fekk status som ein Heritage Coast.
Det er små hamner i Lynmouth, Porlock Weir og Combe Martin. Dei var tidlegare viktige for handel langs kysten, men blir no mest brukt av fritidsbåtar og -fiskarar.
Elvar
Det fell opptil 2000 mm regn i året i dei høgareliggande områda. Dette fører til at det renn ei rekkje elver gjennom Exmoor, som til saman har ei lengd på 483 km. Dei viktigaste elvene er Exe, Avill, Barle, Bray, Heddon, East Lyn, Horner og West Lyn.
Fauna
Exmoorponniar går fritt på heiane. Dei er det næraste ein kjem villhestar i Europa. Ponniane blir samla ein gong i året for å bli merkt og kontrollert.
Hjort finst òg på heiane, og i avsidesliggande område kan ein sjå dei i åssidene, spesielt tidleg på morgonen.
Myrlandskapet har òg fleire hundre fugle- og insektarter.
Beistet frå Exmoor skal ifølgje historier herje på heiane, og det er meldt om fleire observasjonar sidan 1960-åra. Ein teori er at det dreier seg om ein puma eller ein svart leopard som vart sloppe ut i 1960- eller 1970-åra etter at det vart ulovleg å halde slike dyr i fangenskap utanfor dyrehagar i England. Dyret blir sagt å ha drepe mange sauer i området. Det har aldri vorte bevist at eit slikt dyr finst i området, verken gjennom foto, spor, avføring eller på andre måtar.
Frutigen-Niedersimmental
Frutigen-Niedersimmental er eitt av ti distrikt (tysk: Verwaltungskreis) i kantonen Bern i Sveits. Distriktet har ei flatevidd på 774 km² og hadde 39 171 innbyggarar i 2010. Distriktet grensar i sør til kantonen Valais, og har òg ei kort grense i nordvest til kantonen Fribourg. Distriktet høyrer til forvaltningsregionen Oberland.
Distriktet Frutigen-Niedersimmental består av 13 kommunar. Spiez og Frutigen er dei to mest folkerike kommunane. Dei andre kommunane er Adelboden, Aeschi bei Spiez, Därstetten, Diemtigen, Erlenbach im Simmental, Kandergrund, Kandersteg, Krattigen, Oberwil im Simmental, Reichenbach im Kandertal og Wimmis.
Geal-Chàrn
Geal-Chàrn (skotsk-gælisk for White Peak) er eit fjell i Dei skotske høglanda i Skottland, 14 km nordaust for Corrour jernbanestasjon. Fjellet har ei høgd 1132 meter over havet.
Geir Knutsen
Geir Knutsen er ein norsk rektor og lokalpolitiker for Arbeidarpartiet. Han var ordførar i Båtsfjord kommune frå 2003 til 2007 og frå 2011 til 2019.
Knutsen er utdanna lærar, og gjekk frå rektorstilling ved Nordskogen skole til ordførarvervet etter kommunevalet i 2003. Han var også aktiv på volleyballaget til Båtsfjord då det spelte i eliteserien på byrjinga av 90-talet.
Modern Vampires of the City
Modern Vampires of the City er eit studioalbum av den amerikanske musikkgruppa Vampire Weekend, som var utgjeve 14. mai 2013 av XL Recordings. Det vart produsert av Rostam Batmanglij og musikkprodusenten Ariel Rechtshaid.
Albumet har avla fleire singlar, mellom anna «Diane Young», «Ya Hey» og «Unbelievers».
Dory Nunatak
Dory Nunatak er ein isolert sandsteinsnunatak, 1,2 nautiske mil (2,2 km) lang, som ligg oppom sørvestdelen av Flight Deck Neve, 1,5 nautiske mil (3 km) sørvest for Dotson Ridge i Convoy Range i Victoria Land. Fleire stader i Conoy Range har namn etter maritime uttrykk og han fekk dette namnet av New Zealand Antarctic Research Programme 1989–90 fordi fjellet ser ut som ein liten dory-aktig båt.
John Rymill
John Riddoch Rymill var ein australsk polfarar, som fekk den sjeldne polarmedaljen med to haker.
Rymill førebudde seg på polreisene med fjellklatring i Europa og tok flytimar ved de Havilland Aircraft Co. Ltd, Hendon og kurs ved Scott Polar Research Institute ved Cambridge, under professor Frank Debenham. I 1931 vart han utpeikt til British Arctic Air Route Expedition til Grønland (1930–31) som landmålar og pilot. Som følgje av dette sette Rymill i gang ein ekspedisjon til det sørlege Graham Land og Weddellhavet i Antarktis. Ekspedisjonen hans, British Graham Land Expedition (1934–37), oppdaga eit sørleg, permanent isdekt sund, seinare kalla George VI Sound, som strekte seg til Bellingshausenhavet.
Lowzowfjella
Lowzowfjella er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 748 meter over havet.
Eksjö kommun
Eksjö kommune ligg i det svenske länet Jönköpings län. Administrasjonssenter i kommunen er Eksjö.
Opprøret til Nils Dacke i 1524 hadde fotfeste i Eksjö, og byen var ein av dei seks stadene der det oppkutta liket til Dacke vart hengt opp til skrekk og åtvaring. Byen vart brent ned under den nordiske sjuårskrigen i 1568. Eksjö garnison har røter attende til 1400-talet.
Den omkring 800 meter lange og mellom 7 og 24 meter breie kløfta Skurugata ligg i Eksjö kommune.
Forfattaren Albert Engström kom frå kommunen.
Kommunekommunevåpenet
Blasonering: På sølvbotn ei grøn eik.
Eika kjem truleg frå kommunenamnet og finst på eit bevart seglavtrykk frå 1439. Kommunevåpenet vart offisielt først i 1949. Ved kommunedanninga i 1971 fanst det to forskjellige kommunevåpen, dette for Eksjö stad, og eit for Höreda landskommun. I 1974 let kommunen registrere det gamle bykommunevåpenet som kommunevåpenet.
Tettstader
Eksjö kommune har seks tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Løvliefjellet
Løvliefjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 710 meter over havet.
Fjellet er oppkalla etter foretningsmannen Andreas Løvlie (1860-1915) for å ha gjeve økonomisk stønad til Gunnar Isachsens Svalbard-ekspedisjoner i 1909 og 1910.
Løvlie-expeditionen
Løvlie-expeditionen nådde toppen av fjellet 8. juni 2017. Ekspedisjonen bestod av Anders Haavie, Andreas Bakka Hjertø, Mathias Taulow Lisberg, Anders Løvlie, Harald Mathias Løvlie og Håvard Tjora.
Leonidane
Leonidane er ein meteorsverm med radiasjonspunkt i stjernebiletet Løva. Dei oppstår i midten av november kvart år.
Svermen er knytt til kometen Tempel-Tuttle.
Hof Finnskog kyrkje
Hof Finnskog kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1953 i Åsnes kommune i Innlandet. Kyrkja avløyste Dulpetorpet kapell frå 1877.
Father of the Bride
Father of the Bride er eit studioalbum av den amerikanske musikkgruppa Vampire Weekend. Det var utgjeve 3. mai 2019 av Columbia Records, som deira fyrste album for eit større plateselskap.
Albumet var introdusert i form av tre doble singlar før utgjevinga: «Harmony Hall» / «2021», «Sunflower» / «Big Blue» og «This Life» / «Unbearably White».
Dotson Ridge
Dotson Ridge er ein ryggliknande nunatak, 1,5 nautiske mil (3 km) lang, med ei høgd opp mot 1640 m nordvest i Flight Deck Neve i Convoy Range. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964 etter Morris F. Dotson, ein elektrikar ved McMurdo-basen i 1962.
Vekkerøfjellet
Vekkerøfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 907 meter over havet.
James Hutchinson
James «Hutch» Hutchinson er ein USA-amerikansk bassist, mest kjend for arbeidet sitt med Bonnie Raitt.
Delvis diskografi
Med Bonnie Raitt
Med Jackson Browne
Med Neil Diamond
Med Etta James
Med Willie Nelson
Med Joe Cocker
Med Bob Seger
Med Roy Orbison
Glas Maol
Glas Maol er det høgaste punktet i Mounth-fjella, den søraustlege delen av Høglanda i Skottland. Den breie, flate toppen er delt mellom regionane Aberdeenshire, Angus og Perth and Kinross, men det høgaste punktet ligg innanfor Angus og er det høgaste punktet i denne regionen.
James Hutchinson
Delvis diskografi
Med Marc Cohn
Glas Maol
Vestsida av Glas Maol er ein del av Glenshee skisenter.
James Hutchinson
Delvis diskografi
Med Paul Young
Med Boz Scaggs
Med Ivan Neville
Med Linda Ronstadt
Med Maria Muldaur
Med Eric Burdon
I've Had Enough av Wings
«I've Had Enough» er ein song av Wings frå 1978 på albumet London Town. Songen kom ut på singel og nådde 25. plassen på Billboard Hot 100-lista i USA, 24. plassen i Canada og 42. plassen i Storbritannia. I Nederland nådde singelen 13. plassen.
Innspeling
Songen vart skriven og sungen av Paul McCartney. Musikken og eit improvisert refreng vart spelt inn ombord på båten «Fair Carol» på Jomfruøyane før Wings-gitaristen Jimmy McCulloch og trommeslagaren Joe English slutta.
James Hutchinson
Delvis diskografi
Med Jann Arden
Med Richie Sambora
Eleonoretoppen
Eleonoretoppen er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 731 meter over havet.
Paint Box
Tekst og musikk
Musikalsk har songen lange trommefills av Nick Mason og ein pianosolo av Wright, som panorerer kring stereospekteret. Wrigt spelar òg eit spikerpiano i tillegg til eit vanleg akustisk piano.
Songteksten byrjar med «Last night I had too much to drink / Sitting in a club with so many fools», og eit ambivalent refreng: «I open the door to an empty room / Then I forget».
Songen er ein av dei første av mange Pink Floyd-songar med mykje e-moll noneakkord. Denne akkorden vart eit signaturaspekt ved nokre av dei meir kjende songane deira: Han opnar The Dark Side of the Moon med «Breathe». Han er dominerande i «Welcome to the Machine» frå Wish You Were Here, der han vekslar mellom ein C-dur septimakkord i det meste av songen. «Dogs» frå Animals er sentrert kring akkorden spelt på ein nedstemt gitar, som fører til ein kammertone i D-moll9. Han dukkar igjen opp i «Hey You» og «Vera» frå The Wall. Han er i ikkje mindre enn fire songar på The Final Cut: «Your Possible Pasts»; «The Hero's Return»; «The Gunner's Dream» og «The Fletcher Memorial Home».
Utgjeving
«Paint Box» var opphavleg gjeven ut i mono på singelen. Ein steroemiks vart seinare gjeven ut på samleplatene Masters of Rock og Relics som «Paintbox», som òg var stavinga då monomiksen kom ut på tredje plata av 40-årsjubileumsutgåva av The Piper at the Gates of Dawn. «Paintbox» vart igjen gjeven ut på Cambridge St/ation- og Cre/ation-platene i plateboksen Early Years i 2016-2017.
Video
Det vart filma ein musikkvideo for songen for belgisk fjernsyn den 18. eller 19. februar 1968, der bandet mimar til songen på ei bru i Brussel. Sjølv om Syd Barrett framleis var eit medlem av bandet då songen vart spelt inn (oktober 1967) og då videoen vart filma, er David Gilmour med i videoen på gitar for første gongen med Pink Floyd. Ein kan sjå Atomium-monumentet i bakgrunnen medan bandet spelar.
Liertoppen
Liertoppen er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 821 meter over havet.
1679 Nevanlinna
1679 Nevanlinna er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 18. mars 1941 av Liisi Oterma ved Universitetet i Turku og namngjeven etter den finske matematikaren Rolf Nevanlinna.
Leo Goldberg
Leo Goldberg var ein USA-amerikansk astronom. Dei viktigaste forskingsområda hans var solfysiske atomprosessar som var viktige for astrofysiske observasjonar frå romsondar og romstasjonar.
Han var professor og direktør for observatoriet ved universitetet i Michigan frå 1946 til 1960 og professor ved Harvard University frå 1960, direktør for Smithsonian Astrophysical Observatory 1960–1966, og for Harvard-observatoriet 1966–1971. Frå 1971 til 1978 var han direktør for Kitt Peak National Observatory 1971–78. Han var president for International Astronomical Union frå 1973 til 1976.
Dziura Nunatak
Dziura Nunatak er ein isfri nunatak, 1480 moh, 2 nautiske mil nordvest for Mount Remington nordvest i Helliwell Hills i Antarktis. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Charles S. Dziura, ein meteorolog i US Antarctic Research Program ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1967–68.
Sigling under Sommar-OL 1988
Flying Dutchman
<br style="clear:both;" />
Tornado
<br style="clear:both;" />
Star
<br style="clear:both;" />
Soling
<br style="clear:both;" />
Divisjon II
<br style="clear:both;" />
Finnjolle
<br style="clear:both;" />
470
<br style="clear:both;" />
«Belgica»
«Belgica» var namnet på skipet Roald Amundsen mønstra på som styrmann og for første gong sigla til Antarktis med. Skipet, som var ein bark, heitte opphavleg «Patria», var konstruert av Johan Chr. Jakobsen, og vart bygd som kvalbåt i Svelvik i 1884.
Belgica-ekspedisjonen
Skipet vart selt til Adrien de Gerlache i 1896 for 50 000 norske kroner for ein ekspedisjon til Antarktis. Han døypte skipet «Belgica» og forlét Antwerpen den 16. august året etter. Dette var det første skipet som overvintra i Antarktis, og er eit av dei få forskingsskipa som har vore i både arktiske og antarktiske område.
Skipa og mannskapet vart dei første til å overvintre i Antarktis då båten ikkje klarte å kome ut av ismassane før den antarktiske vinteren sette inn. 28. februar 1898 fraus båten fast. Først 13 månader seinare klarte mannskapet å få båten laus frå isen. Dei kom tilbake til Antwerpen den 5. november 1899.
Forutan Roald Amundsen som styrmann var det fem andre nordmenn blant mannskapet på nitten. Nansen og Amundsen møttest for første gongen på dekket på denne skuta.
Seinare bruk
Skipet vart etterkvart kjøpt av Duc d'Orléans, som sigla med Adrien de Gerlache på fleire andre ekspedisjonar. Det vart omdøypt til «Isfjord» og brukt som frakteskute i kolfart mellom Svalbard og Noreg under den første verdskrigen.
Andre verdskrig
I maidagane 1940 brukte britane «Belgica» som flytande ammunisjonsdepot, fram til skuta vart søkkt i Brurvika på Stangnes i Harstad under eit tysk luftåtak 19. mai 1940.
Vrakfunn
I 1990 vart vraket lokalisert, og det har sidan 2004 vekt merksemd blant belgiske vitskapsmenn.
Belgica Societé
I 2006 vart det i Belgia stifta eit non-profit interesseselskap, Belgica Societé, som består av arkeologar og marinbiologar. Belgiarane ynskjer å flytte heile eller delar av vraket frå Brurvika i Harstad til Belgia. Ein kopi i fullskala-storleik av båten skal byggjast i Belgia og gjerast om til museum. Prosjektet vart offisielt lansert 9. september 2007 ved De Steenschuit-verftet i Boom i Antwerpen av Kris Peeters, minister-presidenten for Flandern.
Lewis Boss
Lewis Boss var ein amerikansk astronom.
Han utarbeidde ein av de mest nøyaktige moderne stjernekatalogane (Boss General-katalogen), som vart fullført og utgjeven av sonen hans Benjamin Boss (1880–1970) i 1937 med 33 372 stjerner.
Månekrateret Boss er namnsett etter han.
Ole Schavland
Ole Schavland var ein norsk prest og stortingsmann frå Sparbu i Nord-Trøndelag. Han var far til Aage Schavland.
Schavland vart cand. theol. i 1782. Han vart i 1786 personalkapellan i Mandal og Holum. Deretter var han residerande kapellan i Strand i Ryfylke frå 1789 til 1836, heile 47 år.
Schavland møtte på omframstortinget i 1822 i staden for Hans Nansen, ettersom han var 1. varamann for Stavanger amt. Til Stortinget 1827 og omframstortinget 1828 var han 2. representant frå amtet. I 1827 var han medlem av justiskomiteen, i 1828 av komiteen om bidrag til ministerkassa.
Han døydde i Stavanger i 1839.
Highasakite
Highasakite er ei norsk musikkgruppe som speler rytmisk indiepop og indierock. Gruppa vart skipa då vokalist og songskrivar Ingrid Helene Håvik møtte trommeslagar Trond Bersu medan dei studerte jazz i Trondheim. I 2010, etter seks månader, starta duetten arbeidet på debutalbumet deira, All That Floats Will Rain, som vart utgjeve i 2012 gjennom Riot Factory i Noreg.
XL Recordings
XL Recordings er eit britisk uavhengig plateselskap eigd av Richard Russell. Det vart skipa i 1989 som ein avleggar av Beggars Group Records og er ein del av Beggars Group of labels. Trass gjennomsnittleg seks utgjevingar i året har XL vore i samarbeid med artistar og band som The Prodigy, Beck, Radiohead, The White Stripes, Dizzee Rascal, M.I.A., Vampire Weekend, The Horrors, Electric Six, The xx, Gil Scott-Heron, Jai Paul, Tyler, The Creator, Sigur Rós, Peaches og Adele.
Meda i Italia
Meda er ein by og ein kommune i provinsen Monza og Brianza i regionen Lombardia i Italia. Kommunen har 23 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 8,2 km². Byen ligg 23 kilometer nord for bysentrum i Milano, 221 meter over havet.
Byen voks fram frå 700-talet, då det vart bygt eit kloster på staden. I dag er Meda kjend som eit senter for produksjon av møblar.
Pat Travers
Patrick Henry Travers er ein kanadisk rockegitarist og songar som byrja karrieren sin på Polydor Records i midten av 1970-åra. Pat Thrall, Nicko McBrain, Clive Edwards, Mick Dyche, Tommy Aldridge, Peter «Mars» Cowling, Barry Dunaway, Jerry Riggs, Gunter Nezhoda, Carmine Appice, Michael Shrieve, Rodney O'Quinn er somme av musikarane som har vore medlemmar i Pat Travers Band gjennom åra. Kirk Hammett i Metallica har ofte omtalt han som ein av favorittgitaristane sine.
Gerard Manley Hopkins
Gerard Manley Hopkins var ein engelsk lyrikar og jesuittprest som er kjend for sine innovative eksperiment med metrikk og talespråk-basert rytmikk (som han sjølv kalla Sprung rhythm) i ei tid da den tradisjonelle verseforma dominerte. Dikta hans er òg kjende for eit inderleg religiøst uttrykk.
Slekta til Hopkins kom frå Wales, men han var fødd og voks opp i London der faren grunnla eit marint forsikringsselskap. Sinologen Lionel Charles Hopkins var Gerard Manley sin bror. Hopkins studerte ved Balliol College, University of Oxford og blei i studietida tilhengar av Edward Bouverie Pusey og slutta seg til Oxfordrørsla. I Oxford blei han ven med Robert Bridges, som fekk mykje å seie for Hopkins si utvikling som diktar. I 1866 følgde han eksempelet til John Henry Newman og konverterte til katolisismen. To år seinare gjekk han inn i jesuittordenen, og etter dette skreiv han ikkje dikt på sju år. I 1882 blei han lærar ved Mount St. Mary's College i Sheffield og ved Stoneyhurst College i Lancashire, seinare professor i klassisk filologi ved University College Dublin.
Hopkins publiserte aldri dikta sine sjølv, men i 1918 blei det gitt ut eit samleverk etter påtrykk av venen Bridges. Blant dei mest kjende dikta til Hopkins finn ein The Wreck of the Deutschland (skrive i 1876 etter at damparen «Deutschland» gjekk på grunn i Themsenmunninga), The Windhover og Pied Beauty.
Gerard Manley Hopkins døydde av tyfoidfeber i Dublin 6. august 1889.
FS «Marjata»
FS «Marjata» kan visa til følgjande skip:
Grue Finnskog kyrkje
Grue Finnskog kyrkje er ei langkyrkje i nygotisk stil frå 1886 i Svullrya i Grue kommune i Innlandet fylke. Kyrkja heitte tidlegare Revholt kapell fram til 1952 då namnet vart Grue Finnskog kapell. Det er ei trekyrkje med 340 plassar og ligg på Svullrya på Grue Finnskog.
Det kom kyrkjegard på staden i 1854. I 1862 vart det bygd eit lite kapell (utan tårn) som vart innvigd 4. mars 1863. Kapellet vart oppført av Brede Bredesen Kolstad. Kapellet var altfor lite og det vart derfor rive i 1883 for å gi plass til ei ny og større kyrkje.
Ny kyrkje (kapell) vart teikna av Niels Stockfleth Darre Eckhoff og oppført av Günter Schüssler. Ho vart innvigd i 1886. 28. januar 1948 raste mykje av kyrkja saman på grunn av store snømengder. Berre tårnet og den vestlege delen av skipet sto att. Kyrkja vart deretter gjenreist etter teikningar av Ola B. Aasnes og innvigd på ny den 26. november 1950.
Altertavla har eit bilde som er måla av Cecilie Dahl i kopi etter Carl Bloch. Dei to kyrkjeklokkene i tårnet er støypte i stål hos Bochumer Verein i Bochum i Westfalen i 1886. Kyrkja fekk orgel i 1889 bygd av orgelbyggaren  J. P. Nyström i Karlstad. I 1957 vart dette skifta ut med eit frå Norsk Orgel- og Harmoniumfabrikk.
Det har tidlegare òg vore gravplassar ute på nokre holmar i innsjøen Røgden. Dei blir kalla Kjerringholmane eller Akkasauri.
WRUL
WNYW (Radio New York Worldwide) var ein amerikansk kortbølgjekringkastar som sende frå Scituate i Massachusetts. Under den andre verdskrigen var kallesignalet WRUL. Utover 1960-talet var stordomstida over. 20. oktober 1973 skaffa Family Stations, Inc. seg stasjonen for å gjere han til ein del av radiostasjonsnettverket til selskapet og endra namnet til WYFR. Family Stations flytta etter kvart sendaren til Okeechobee i Florida der han framleis ligg i dag. Sendaren i Scituate heldt fram å senda fram til 16. november 1979 då han vart stengd ned.
Skiping
Den 15. oktober 1927 vart Walter Lemmon (1896-1971), ein radioingeniør som hadde arbeidd for IBM, gjeven den første radiolisensen for kortbølgjer i USA. Han byrja å eksperimentera med kortbølgjestasjonen W1XAL i Boston i Massachusetts. I 1935 byrja stasjonen å senda ikkje-kommersiell, pedagogiske og kulturelle program. Støtta av velgjerande organisasjonar, blant anna Rockefeller-stiftelsen, vart den drive utan profittomsyn. Walter Lemmon ynskte å nå breiast mogleg ut; han selde sendetid til religiøse misjonærgrupper, og hadde sendingar på åtte språk. Han tilbaud til og med såpass trivielle program som om frimerkesamling på norsk.
WRUL i propagandakrigen
Fire dagar etter at Storbritannia og Frankrike erklærte krig mot Nazi-Tyskland den 7. september 1939 utpeikte den føderale kommisjonen for kommunikasjon (Federal Communications Commission, FCC) kallesignalbokstavane WRUL for stasjonen. Dei stod for World Radio University Listeners. Sidan radiostasjonen hadde ein stor, verdsomspennande lyttarskare, som jamleg brevveksla med stasjonen, og hadde eit kraftig sendeapparat, vart stasjonen vurdert av British Security Co-ordination (BSC), ein dekkorganisasjon for Storbritannias løynlege tenester etablert i New York City, som eit verktøy for å utføra politisk krigføring på vegne av britane. Til trass for at stasjonen sende på mange språk, var det store fleirtalet av sendinga på engelsk slik BSC sørgt via tredjepart å skaffa finansering, omsetjarar, og utenlandskspråklige programleiarar for å framstella radioprogram av høg kvalitet i fleire språk. BSC sørgde òg for material som kunne sendast, og ved 1941 hadde WRUL utan å vita det vorte eit underbruk av BSC, men utanfrå var han sett på som sjølvstendig.
Frå 1939 til 1942 sende WRUL radio til Europa og Sør-Amerika på åtte språk, men òg i USA over eit uformelt nettverk på over 300 radiostasjonar, inkludert WNYC i New York City. Som følgje av etableringa av dea som vart OSS, vart amerikansk propaganda gjeve til stasjonen, men det var ikkje før USA vart med i den andre verdskrigen at BSC overgav kontroll til amerikanarane. Som alle amerikanske kortbølgjestasjonar, leide den amerikanske regjeringa i november 1942 WRUL for ytterlegare krigspropaganda. WRUL fekk løyve til å gjenoppta delvis uavhengig radiosendingar i 1947, og fullt sjølvstende først i 1954.