cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Endless River
Innspeling
Guy Pratt, som samarbeidde med Pink Floyd og Gilmour i mange år sidan 1987, og som er gift med dotter til Wright, Gala, spelte bassgitar på albumet. I tillegg er Roxy Music-gitaristen Phil Manzanera medprodusent på albumet. Manzanera var òg medverkande på A Momentary Lapse of Reason i 1987 og medprodusent på On an Island i 2006. Det er annonsert at det ikkje vil kome noko turné etter albumet.
Deva i hinduismen
Deva i hindumytologi
Devaene held til i Dyuloka (‘Gudehimmelen’). Dei kan stå for naturkrefter eller gode verdiar. Dei blir dyrka i ei rekkje mantra i Vedaene. Den eldste av desse, Rigveda, nemner 33 devaer. Hovuddevaene i dette verket er herskarguden Indra og dei ti offergudane Agni (eld) og Soma. Varuna er både ein deva og ein asura. Fleire vers er også stila til alle devaene saman som Visjvedevas, ‘all-gudane’.
Dave Hope
Etter bandet vart oppløyst skipa Hope det kristne bandet AD med Kerry Livgren og andre. Hope var sidan med i enkelte sameiningar av Kansas i 1990 og på albumet Somewhere to Elsewhere i 2004.
Han er i dag leiar for Worship, Evangelism and Outreach og bassist i lovsangbandet The IRS.
Frank Jenssen
Jenssen var innvald på Stortinget frå Sør-Trøndelag frå 2013 til 2017. Her han medlem i Kommunal- og forvaltingskomitéen.
The Endless River
Innspeling
I november-utgåva av Uncut, avklarte Gilmour og Mason at berre ein liten del av The Big Spliff (skapt i lag med Andy Jackson) er med på den endelege plata, og ikkje noko i det heile tatt er henta frå Soundscape, som er eit bonusspor på kassettutgåva av konsertalbumet Pulse. Den endelege plata er basert på fire forskjellige stykke som kvar ta opp ei heil LP-side. Somme delar med Rick Wright frå 1969 er òg miksa inn.
Invasiv art
Ein invasiv art er ein art som er introdusert av menneske til eit område utanfor sitt ophavlege utbreiiningsområde og som spreier seg ved eiga hjelp, som skadar økosystemet som dei blir introdusert i, har negative effekter på jordbruk og liknande, forårsakar økonomisk skade, eller påverkar helsa negativt hos dyr og menneske.
The Endless River
Marknadsføring
Albumet vart avslørt i ei Twitter-melding den 5. juli 2014 av kona til David Gilmour, Polly Samson. The Endless River vart formelt annonsert av bandet den 7. juli via ei pressemelding på nettstaden deira.
Invasiv art
Utilsikta introduksjon
Eksempel på utilsikta introduksjon er rovvatnloppe, som har følgd med balastvatn i skip frå Svartehavet til Austersjøen og Dei store sjøane i USA/Canada, og blitt invasiv og til skade for fiskenæringa.
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1984
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1984 fann stad på St. Jakob-stadion i Basel 16. mai 1984, framfor 60 000 tilskodarar. Juventus frå Torino vann finalen, den 24. i sitt slag, med siffera 2-1 over FC Porto.
Invasiv art
Utilsikta introduksjon
Eit anna eksempel er parasittar og virus, som kan bli transportert til nye biotopar av flyttfuglar.
The Endless River
Innhald
Alle spor produserte av Gilmour, Martin Glover, Andy Jackson og Phil Manzanera
Fylkesveg 134 i Aust-Agder
Fylkesveg 134 i Aust-Agder går mellom Formannsgata og Breivik på Eydehavn i Arendal kommune. Vegen er 1,3 km lang.
The Endless River
Medverkande
Pink Floyd
Andre medverkande
Produksjon og design
Frank Jenssen
Han begynte sin politiske karriere som formann i Trondheim Unge Høgre 1990–1992, medlem av Unge Høgres sentralstyre 1992–1996 og 2. nestleiar i Unge Høgre 1994–1996. Han var vidare valkampsekretær i Sør-Trøndelag Høgre, politisk sekretær for ordførar Marvin Wiseth, gruppesekretær for Oslo Høgres bystyregruppe samt informasjonssjef i Høgres Hovudorganisasjon framfor stortingsvalet 2001. Jenssen var medlem av Trondheim bystyre i åra 1992–2003 og 2005–2008; kommunalråd og gruppeleiar 1998–2003 og 2005–2008 samt fungerande varaordførar 2001–2002. Jenssen var forøvrig leiar i Trondheim Høgre 1997–2001, leiar i Sør-Trøndelag Høgre 2001–2008 samt statssekretær i Kommunal- og regionaldepartementet 2003–2005. I 2008 søkte han fritak frå sine politiske verv på grunn av manglande motivasjon. Fire år seinare blei han nominert som Høgres 2. kandidat til Stortinget frå Sør-Trøndelag ved stortingsvalet 2013.
Jenssen har studiekompetanse frå Adolf Øiens skole og mellomfag i statsvitskap og diverse samfunnsfag frå NTNU. Han var dagleg leiar og seniorrådgjevar i Røe kommunikasjon 2008–2010, og blei i 2010 kommunikasjonsdirektør i Arbeidstilsynet.
Ugartsjin
Ugartsjin (bulgarsk Угърчин) er ein by og ein kommune i provinsen Lovetsj i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Ugartsjin og ti andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 524 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 6 505 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 2 541 innbyggjarar.
Busetnadene i kommunen er:
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1984
Kampen
Beniamino Vignola sende Juventus framom i det 12. minuttet, medan António Sousa utlikna for Porto i det 29. minuttet. Zbigniew Boniek sette inn Juventus sitt sigersmål i det 41. minuttet.
Forbes Point
Forbes Point er eit nes på austsida av innløpet til Lester Cove i Andvord Bay, på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Namnet «Forbes Hill» vart gjeve av den skotske geologen David Ferguson i 1913–14 til eit hjørne eller ein utstikkar av eit platå som ikkje har vorte definert som ein eigen terrengdetalj. Frå platået går ein rygg ned til eit nes som fekk dette namnet.
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1984
Kampen
Adolf Prokop frå Aust-Tyskland dømde kampen.
Laga
Juventus-vinnarane var: Stefano Tacconi, Claudio Gentile, Sergio Brio, Gaetano Scirea (kaptein), Antonio Cabrini, Massimo Bonini, Beniamino Vignola, Michel Platini, Marco Tardelli, Paolo Rossi og Zbigniew Boniek. Straks før slutt kom Nicola Caricola inn i staden for Vignola.
FC Porto mønstra fylgjande mannskap: Zé Beto, João Domingos Pinto, António Lima Pereira, Eurico Gomes, Eduardo Luís, António Frasco, António Sousa, Jaime Pacheco, Jaime Magalhães, Fernando Gomes (kaptein) og Vermelhinho. Magalhães gjekk av bana i det 64. minuttet, inn kom Mickey Walsh, i det 82. minuttet erstatta José Alberto Costa venstrebacken Eduardo Luís.
Invasiv art
Invasive artar i Noreg
I Noreg er det fleire artar som ein ser på som invasive. Mange av dei er med på Svartelista som er utarbeidd av Artsdatabanken.
Gaussberg
Gaussberg (eller Mount Gauss) er ein utdøydd vulkan ved Davishavet like vest for Posadowskybreen i Wilhelm II Land i Antarktis. Han er 370 moh.
Sharsheret i Israel
Sharsheret (hebraisk skrift שַׁרְשֶׁרֶת, tyder 'Kjede') er ein religiøs moshav sør i Israel. Han ligg nær Netivot og dekkjer 6 000 mål og høyrer til Sdot Negev regionale kommune. I 2006 hadde han 290 innbyggjarar.
Invasiv art
Invasive artar i Noreg
Døme på invasive plantar er lupin, fagerfredlaus, kjempespringfrø, gravbergknapp, kanadagullris og kjempebjørnekjeks.
Sharsheret i Israel
Landsbyen vart grunnlagd i 1951 med støtte frå Jewish Agency for Israel av Bnei Akiva-medlemmar som var immigrantar frå Tunisia. Namnet er ein kombinasjon av to ord, Sar (tyder Minister, skriven med bokstaven shin, og kan derfor òg uttalast «Shar») og Sharett (som syner til Moshe Sharett, som var utanriksminister då moshaven vart grunnlagd).
Gaussberg
Fjellet vart oppdaga i februar 1902 av Den tyske antarktisekspedisjonen under Erich von Drygalski. Ekspedisjonen namngav det etter ekspedisjonsskipet «Gauss», som igjen var kalla opp etter Carl Friedrich Gauss.
Kjelder
}}
Treungen kyrkje
Dette er den tredje kyrkja på staden, men dei to tidlegare kyrkjene stod lengre oppi lia aust for Tveitsund. Kyrkja vart innvigd i 1863. I 1960-åra vart ho omfattande restaurert, og sakristiet på sørsida av koret er frå den tida.
Anohni
Anohni er ein engelsk songar, låtskrivar og biletkunstnar. Ho var tidlegare frontmann i bandet Antony and the Johnsons.
Anohni vart fødd i Chichester i England. Familien hennar flytta til San Francisco Bay Area i 1981. I 1990 flytta ho til Manhattan i New York for å studere ved Experimental Theater Wing ved New York University, og i 1992 skipa ho kunstkollektivet Blacklips med Johanna Constantine.
Ho byrja den musikalske karrieren sin med eit ensemble som bestod av musikarar frå New York som Antony and the Johnsons. Det første albumet deira Antony and the Johnsons, kom ut i 2000 på David Tibet sitt Durtro. Det andre albumet deira, I Am a Bird Now (2005), vart ein stor suksess og ho vann ein Mercury Music Prize.
Deva i hinduismen
Deva i hindumytologi
Det seinare verket Aitareya Brahmana opnar med eit vers som viser til ei rangordning blant devaene, der Indra skal vera den øvste og Agni den lågaste av dei.
Holmenkollrennet 1990
Holmenkollrennet 1990 fann stad sundagen 18. mars 1990 i Holmenkollbakken i Oslo. Ingen internasjonale langrenn vart avvikla i Holmenkollen den marsveka.
Anohni
Diskografi
Som Anohni
Deva i hinduismen
Deva i moderne hinduisme
Innan moderne hinduisme er isjta-deva eller isjta-devata brukt om ein hovudgud, det vil seia den guddommen ein vel å dyrka.
Holmenkollrennet 1990
Same helga vart det derimot arrangert verdscup-tevlingar i langrenn og kombinertrenn på Vang i Hedmark, grunna snømangel i Nordmarka. Endå om Holmenkollen Skifestival stod som arrangør for renna i Vang, kan ikkje desse tevlingane reknast med mellom historiske Holmenkollrenn.
Treungen kyrkje
Altartavla, døypefonten og kyrkjeklokkene vart overført frå gamlekyrkja, men den eine klokka vart hengt opp i ein stopul på den gamle kyrkjegarden i 1984, medan kyrkja fekk ei ny klokke.
Get Off of My Cloud
«Get off of My Cloud» er ein song av The Rolling Stones. Han vart skriven som ein oppfølgjar til den særs populære «(I Can’t Get No) Satisfaction».
Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards og vart spelt inn tidleg i september 1965. Songen er kjend for trommeintroen av Charlie Watts og dei doble gitarane til Brian Jones og Keith Richards. Teksten er utfordrande og opprørsk, som var vanleg for the Rolling Stones på denne tida, då dei starta å dyrke «bad boy»-imaget. The Stones har sag at songen kom som ein reaksjon på den bråe populariteten etter suksessen med «Satisfaction». Songen omhandlar motviljen deira mot forventningane folk hadde til dei.
Holmenkollrennet 1990
Hopprenn
Dato: 18. mars
Get Off of My Cloud
I was sick and tired, fed up with this and decided to take a drive downtown; It was so very quiet og peaceful, there was nobody, not a soul around; I laid myself out, I was so tired and I started to dream; In the morning the parking tickets were just like a flag stuck on my windscreen
Treungen kyrkje
Det er kyrkjegard attmed kyrkja, og i tillegg kan ein altså vitje den gamle kyrkjegarden.
Deva i hinduismen
Deva i moderne hinduisme
Namnet Mahadeva (‘Store Gud’) er ofte brukt om Sjiva, som er hovudguden til mange hinduar.
Get Off of My Cloud
Richards sa i 1971 at han ikkje var særleg nøgd med måten dei gjorde songen på. Dei var i Los Angeles og trong ein oppfølgjar til «Satisfaction», noko som i følgje Richards var som å «hoppe etter Wirkola». Han meinte òg at det var ein av dei verste produksjonane til Andrew Loog Oldham.
Songen toppa listene i både USA og Storbritannia i vekene etter han kom ut hausten 1965. I Noreg stoppa songen på andreplass på VG-lista, der han låg fire veker bak «Yesterday» av The Beatles. Totalt låg songen 13 veker på Topp 10.
Holmenkollrennet 1990
Hopprenn
<br style="clear:both;" />
Morten Stordalen
Morten Stordalen er ein norsk politikar for Frp som vart representant for Vestfold på Stortinget i 2013. I perioden 2013-2017 var han medlem av Familie- og kulturkomitéen. I 2005-2009 var Stordalen fjerde vararepresentant. I neste periode rykka han opp til første varamann og fekk dermed ein del ansiennitet på Stortinget.
Stordalen har vore varaordførar i heimkommunen Re sidan kommunen blei skipa i 2002 og til kommunevalet 2011.
Voksenkoll-ulukka
Voksenkoll-ulukka var ei flyulukke i Voksenkollåsen i Oslo tysdag 18. desember 1945 klokka 11.04. Eit militært transportfly av typen C-47 Dakota (CC-129) med kjenningsbokstavane ODM-F, eigd av Royal Canadian Air Force No. 435 Transport Squadron, flaug inn i sørsida av Voksenkollåsen og kom i brann. Det styrta ikkje langt frå ruinen av Anne Kures hotell, som hadde brunne ned natta til 3. mai 1941, medan tyske soldatar budde der under okkupasjonen av Noreg under andre verdskrigen.
Hekk
Hekk er ei rekkje av buskar eller tre som er planta og stelt for å danna eit gjerde eller anna skilje. Ein bruker hekkar til å skilja og avgrensa vegar, jorde og hagar og til å kanta bed. Dei kan verna mot vind, støy og innsyn og gøyma gjerde eller uønskt utsyn. Hekkar kan også fanga støv, vatn og halda på jord slik at ho ikkje eroderer. Dei kan dermed vera både til nytte og til pynt.
Hekkestell er ein enkel type planteforming. Ein hekk kan lagast av eitt enkelt planteslag eller av fleire ulike. Veleigna vekstar er rasktveksande, gjerne eviggrøne plantar som toler jamn klipping. Hekkar kan nå ulike høgder, avhengig av plantetype og av klippinga. Ein kan ha pyntehekkar på nokre få centimeter, til dømes av buksbom, eller hekkar som er fleire meter høge, til dømes av sypress.
Voksenkoll-ulukka
Femten personar omkom i sjølve flyulukka. To døydde rett etter at dei var frakta til Ullevål sjukehus. To amerikanarar (løynant Nelson og Kurt Wiesman) overlevde. Dei vanskelege føreforholda gjorde at brannvesenet brukte 30 minutt (mot normalt under 15 minutt) frå Smestad brannstasjon til havaristaden.
Flyet var på veg frå ein militærbase i England via Kastrup til Fornebu. Men Fornebu var stengt på grunn av lågt skydekke, og flyet vart omdirigert til Gardermoen. Eit nytt instrument-innflygingssystem var under montering på Fornebu, men var ikkje enno teke i bruk. Årsaka til ulukka var truleg at underkjølt regn gjorde at motorane mista mykje av effekten, slik at flyet ikkje klarte å koma seg over Voksenkollåsen.
Hekk
Ordsoge
Ordet «hekk» kjem frå tysk Hecke og tyder opphavleg ‘hegn’ eller ‘inngjerding’. Det har same opphav som hage. Det engelske ordet er hedge og det nederlandske er haag. Byen Haag i Nederland heiter formelt 's Gravenhage som kan tyda ‘Grevehekken’.
Gjerdehekkar
Mange stader i Nord-Europa har ein avgrensa jorde med hekkar danna av fleire ulike plantetypar oppå vollar. Desse hekkane kan vera fleire hundre år gamle, og har eit eige økosystem. Ein har laga gjerdehekkar sidan yngre steinalder, men mange har forsvunne, særleg som følgje av den grøne revolusjonen i jordbruket. Fleire stader blir bønder no oppmuntra til å bruka gjerdehekkar i staden for moderne gjerdetypar, for å ta vare på både naturleg mangfald og kulturlandskapet.
Ein har også brukt hekkar som vern mot angrep og for å administrera folk. Det kinesiske Qing-dynastiet brukte ein palisade toppa med piletre til å kontrollera rørslene til folk og varer i sørlege Mandsjuria på 1600-talet. Den enorme «Great Hedge of India» blei planta i Britisk India for å hindra smugling av salt, sukker og opium. For å spara krefter på bygging og reparasjon av daude gjerde blei det planta ein rundt 100 mil lang hekk på minst 2,4 meter av ei rekkje ulike planteartar tilpassa dei ulike klimatypane hekken gjekk gjennom.
Den høgaste og lengste hekken i verda i dag er bøkehekken ved Meikleour som er rundt 30 meter høg og 530 meter lang. Han blei planta i 1745 av Jean Mercer og mannen Robert Murray Nairne rundt godset til markien av Lansdowne.
Voksenkoll-ulukka
Femten av dei omkomne er gravlagt på krigsgravfeltet for falne frå Storbritannia og samveldelanda nær kapellet på Vestre gravlund i Oslo. Dei to nordmennene er ikkje gravlagt der.
Hekk
Hagehekkar
Formelle hagar frå 1500-talet nytta hekkar av tre til avenyar, og finst i italienske hagar som Boboli-hagen i Firenze og i formelle franske hagar som ved slottet i Versailles. Låge pyntehekkar var på mote i europeisk hagekunst på 1500- og 1600-talet, og er blitt vanlege rundt bed i parterre-hagar. Dei kunne danna innvikla mønster sett ovanfrå, og skulle gjerne nytast frå vindauge i eit herskapshus eller frå ein terrasse. Det blei også laga ei rekkje hekklabyrintar. Variasjonar av hekk omfattar mellom anna tre med klipte toppar, altså ein slags «hekk på stylter», og hekkar danna av både klipte buskar og tre som stikk opp. Velfriserte hekkar blei mindre vanlege på 1700- og 1800-talet, då ein fekk sansen for meir naturlege hagar. Tidleg på 1900-talet blei det laga mange «mosaikkhekkar», hekkar med svært ulike plantar, til dømes med ei blanding av grøne og gylne blad eller bar.
I dag blir hekkar gjerne nytta rundtom hagar eller langs vegar og stiar. I nokre høve kan dei føra til nabotvistar, som regel fordi dei blir for høge og skuggar for ein nabo. Ulike stader har reglar mot upassande hekkar. I Storbritannia blir til dømes eviggrøne eller halveviggrøne hekkar over 2 meter som plagar ein nabo dekte av Anti-Social Behaviour Act 2003. I Noreg er hekkar mellom eigedommar regulert av grannegjerdeloven.
Planting og stell
Ein bruker rundt 2 til 5 plantar per meter hekk. Mange gjerdehekkar blir laga ved at ein byggjer opp ein voll som ein deretter plantar på, elles grev ein ei grøft til plantane. Ei rekkje plantar kan slå rot om ein stikk levande kvistar ned i jorda, og dette er ein vanleg, tradisjonell måte å anlegga hekk på. Ein kan også bruka små eller store plantar på rot. I dag blir det selt hekkeplantar i hekkstorleik (1-2 år gammal), buskstorleik (3-4 år) eller som «ferdighekk» (plantar som er 1-2 meter høge).
For å få ein hekk tett og ryddig må han klippast eller stellast med jamne mellomrom. I tradisjonelle gjerdehekkar skjer ein gjennom store delar av treet nær bakken og legg det til sides, slik at hekken blir tett nedst og fungerer som stengsel for husdyr. Elles klipper eller skjer ein or hekken med hekksaks eller hekktrimmar, som regel utanfor vekstsesongen. Hekkar som veks heilt fritt utan stell vil utvikla seg til kratt eller skog.
Nyplanta hekkar bør skjerast hardt ned for å få tett vekst nedst. Frie hekkar kan klippast ein gong i året eller sjeldnare. Klipte hekkar kan ein trimma ein eller to gonger årleg eller oftare, avhengig av plantetype og forma ein ønskjer å oppnå. Ein klipper berre sidene heilt til hekken har nådd ønskt høgd.
Vanlege hekkeplantar
Til klipte hekkar:
Frie hekkar (nokre av desse veks berre i varmt klima):
Hekkar i kulturen
Innan litteraturen er truleg rosehekken som veks rundt slottet til eventyrprinsessa Tornerose best kjend. Den ville hekken, eller skogen, skjuler eit forheksa slott der alle søv i hundre år.
I fantasiverda til J.R.R. Tolkien skil ein hekk det trygge Heradet til hobbitane frå den trugande skogen utanfor. I animasjonsfilmen Over the Hedge markerer derimot ein hekk skiljet mellom heimen til dei ville skogsdyra og eit nytt byggjefelt med mange menneskeskapte farar.
I romanen Parabola del naufrago av Miguel Delibes, omsett til The Hedge på engelsk, er ein hekk som veks vilt eit sentralt motiv. Hekken fangar den forvilla hovudpersonen i ein labyrint av eit forbrukarsamfunn.
Filovirus
Filovirus (Filoviridae) er ein familie av virus i ordenen Mononegavirales. Virusa i familien har membranar og er ofte trådforma. Genoma deira har negativ polaritet og ein storleik på 15-19 kilobasar.
Typearten for familien er marburgviruset. Eit anna døme på eit filovirus er ebolaviruset. Båe virusa kan valda sjukdom hjå menneske, og vert rekna for å krevja det høgste nivået av biologisk tryggleik av amerikanske styresmakter.
SV (fleirtyding)
SV kan visa til:
Piz Badus
Piz Badus eller Six Madun er eit fjell i Dei lepontinske Alpane, på grensa mellom kantonane Uri og Graubünden.
På nordvestsida i Graubünden ligg Tomasee som er ei av kjeldene til Rhinen. Det er mogeleg å nå vatnet frå Oberalppasset.
Sparebanken Sør
Sparebanken Sør er ein sjølvstendig sparebank med ein forvaltningskapital på 90 mrd. kronar og ca 500 årsverk per 1. januar 2014. Hovudkontoret ligg i Kristiansand. Banken betener personkundar, næringsliv og offentleg sektor frå 40 ekspedisjonsstader i Vest-Agder, Aust-Agder og Telemark.
Historia til banken går heilt tilbake til 1824, då Christianssands Sparebank vart etablert.
Sparebanken Sør eig Sørlandets største eigedomsmeglarselskap Sørmegleren. Banken har også eigarlut i Frende Forsikring, Norne Securities og Brage Finans.
Yao Wenyuan
Yao Wenyuan   var ein kinesisk litteraturkritikar og politikar og eit medlem av den såkalla «Firarbanden» under Kulturrevolusjonen.
Han byrja karrieren sin i Shanghai som litteraturkritikar og vart kjent for den skarpe kritikken sin av kollegaene sine, særleg etter at han i juni 1957 langa ut mot avisa Wenhuibao. Frå den tida byrja han å knyte seg opp i mot dei mest venstreorienterte politikarane i Shanghai, mellom dei leiaren for bystyret sin propagandaavdeling, Zhang Chunqiao. Artikkelen hans «Om den nye historiske beijingoperaen 'Hai Rui blir avsett frå embetet', publisert i Shanghaiavisa Wenhuibao den 10. november 1965 var med på å lansere Kulturrevolusjonen.
Artikkelen var om ein populær opera skriven av Wu Han, som var stadfortrådande borgarmeister av Beijing. Zhang Chunqiao og Jiang Qing, som saman med Mao Zedong skreiv avisartikkelen, ville gjere det gjeldande at Wu Operaen hans var kontrarevolusjonær fordi han visstnok la til rette for ei samanlikning med den dagsaktuelle situasjon og følgjeleg kritiserte Mao Zedong for å ha avsett rettskafne medarbeidarar.
I stykket om Hai Rui dreidde det seg om avsetjinga av ein keisarleg mandarin som hadde talt saka til bøndene overfor den keisarlege regjeringa, med tiltala om at mennene til regjeringa hykla om rettferda si men i røyndom undertrykte bøndene. Han mista deretter stillinga. Yao hevda at operastykket var eit fordekt åtak på Mao fordi han i 1959 hadde avsett forsvarsminister Peng Dehuai, som hadde kritisert moderniseringskampanjen til Mao, Det store spranget framover, som hadde mislukkast katastrofalt.
Partileiinga i Beijing vart overraska og forvirra av dette åtaket, som vart trykt opp i dei viktigare avisene i heile landet. Dei freista å slå ring om Wu Han. Dette gav Mao høvet han var ute etter for å initiere «kampsesjonar» mot dei året etter. Yao vart på si side utnemnd til medlem av planleggings- og styringsorganet Kulturrevolusjonsgruppa. Yao Wenyuan hadde den ideelle bakgrunnen for å framføre kritikken mot operaen, sidan hans eigen kommunistiske bakgrunn var plettfri.
I april 1969 vart han medlem av Politbyrået og konsentrerte seg om propagandaarbeid. Han var med i gruppa «Proletære arbeidarar for reinskap» og vart redaktør for den viktigaste avisa i Shanghai «Frigjeringsdagsavisa». Han deltok i strevet staten hadde med å fjerne den kjende forfattaren Hu Feng frå Det kinesiske forfattarforbundet.
Gjeitafjell
Gjeitafjell eller Mount Banfield  i australske kjelder, er det høgaste fjellet (1700 moh) i Hansenfjella i Kemp Land, kring 5 km aust for Brusen. Det vart kartlagd og namngjeven av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37. Mount Banfield er kalla opp etter G.A. Banfield, pilot i RAAF ved Mawson-stasjonen i 1959.
Yao Wenyuan
I oktober 1976 vart han arrestert for handlingane sine under Kulturrevolusjonen og dømd til 20 års fengsel.
Han vart lauslaten 23. oktober 1996 og brukte resten av livet sitt til å forfatte ei bok og til studiet av kinesisk historie. Han budde i heimbyen Shanghai og vart den siste gjenlevande av «Firabanden» etter at Zhang Chunqiao døydde i april 2005. Sjølv døydde han seinare same året.
Fylkesveg 135 i Aust-Agder
Fylkesveg 135 i Aust-Agder går mellom Saltrød og Blautmyr i Arendal kommune. Vegen er 2,2 km lang.
Yankee
Yankee (uttale: jˈæŋki) er eit kallenamn på folk frå New England. Under og etter den amerikanske borgarkrigen er det brukt nedsetjande av sørstatsamerikanarar om nordstatsfolk. De vert i Europa òg ofte nytta som eit kallenamn på amerikanarar generelt.
Det finst mange forklaringar på namnet, men ingen av dei er særleg overbevisande. Den enklaste forklaringa er at utnamnet først vart bruka om nederlandsk-amerikanarar, og er samansett av dei nederlandske namna Jan og Kees – (Jan-Kees).
«Yankee Doodle» er ein amerikansk folkesong som vart kjend etter slaget ved Bunker Hill i 1775 og som seinare vart ein slag uoffisiell folkeleg nasjonalsong.
Al-Aryam
Al-Aryam er ei øy utafor kysten av Abu Dhabi i Dei sameinte arabiske emirata. Ho vart tidlegare kalla Bu Khushaishah. Den regjerande familien i emiratet, Al Nahyan-familien, har eit palass og hesteranch på øya, og ho er stengd for ålmenta. Sjeik Hamdan bin Zayed al-Nahyan eig den kjende arabiske hesten Al-Aryam Arabians som held til her.
İzmirbukta
İzmirbukta, tidlegare kjend som Smyrnabukta, er ei bukt i Egearhavet, og ligg mellom halvøya Karaburun og fastlandet ved Foça. Ho er 32 km lang og 16 km brei med ei flott naturleg hamn.
Byen Izmir, ein viktig tyrkisk hamneby, ligg inst i bukta. Levent Marina er den einaste marinaen i byen İzmir.
Balmahorn
Balmahorn er eit fjell i Wallis Alpane i Sveits.
Phil Ehart
Phillip W. Ehart er ein USA-amerikansk trommeslagar, mest kjend som langvarig medlem i det progressive rockebandet Kansas. Han og Rich Williams er dei to einaste medlemmane som har vore med på kvart einaste Kansas-album. Sjølv om han skrive få songar for gruppa, var han medlåtskrivar på to av dei største hittane deira, «Point of Know Return» og «Play the Game Tonight». Han har òg vore manager for bandet i nyare tid.
İskenderunbukta
İskenderunbukta (tyrkisk İskenderun Körfezi, av romarane kalla Mare Issicum eller Issicus Sinus) er ei bukt i Det levantinske havet, den austlegaste delen av Middelhavet, og den austlegaste delen Tyrkia, der sørkysten dannar grense mot Syria. Her er òg det nordlegaste punktet i Det levantinske havet. Austkysten av bukta ugjer delar av den tyrkiske provinsen Hatay, der byen İskenderun (tidlegare kalla Aleksandretta) ligg, medan nordkysten utgjer delar av provinsen Adana.
Aust- og sørkysten av bukta er forma av Nurfjella (tyrkisk Nur Dağları, tyder fjella av heilag lys), Amanus eller Gâvurfjella. På veskysten ligg den antikke greske og moderne byen Tarsus som framleis nyttar det greske namnet som offisielt namnt. På austkysten låg dei antikke greske byane Issos og Aleksandretta, i dag kjend som İskenderun som ligg nær sørkysten av bukta. På nordkysten ligg den historiske regionen Kilikia.
Fylkesveg 136 i Aust-Agder
Fylkesveg 136 i Aust-Agder går mellom Bråvik og Kalvesund i Arendal kommune. Vegen er 752 meter lang.
Maurpiggsvin
Maurpiggsvin (Tachyglossidae) er ein liten biologisk familie av eggleggande pattedyr. Saman med nebbdyra dannar dei ordenen kloakkdyr (Monotremata). Maurpiggsvin lever i Australia og på Ny-Guinea.
Klassifisering
Maurpinnsvin omfattar to slekter med to, tre eller fire nolevande arter, avhengig av korleis ein klassifiserer dei. Fleire utdøydde artar høyrde også til familien.
Maurpiggsvin utvikla seg for mellom 20 og 50 millionar år sdian frå eit nebbdyraktig dyr. Denne stamarten levde i vatn, men maurpiggsvin tilpassa seg eit liv på land. Mange maurpiggsvin lever på maur og termittar, men dei er ikkje nært i slekt med maurslukarar frå Amerika, som er gomlarar i slekt med dovendyr og beltedyr.
Namn
Det vitskaplege namnet «Echidna» kjem frå Ekhidna, eit vesen i gresk mytologi som var halvt kvinne og halvt slange, ettersom dyra blir oppfatta som å ha eigenskapar både til pattedyr og reptilar.
Skildring
Maurpinnsvin har ein lang tynn snute og keratiniserte piggliknande hår på ryggen, som fungerer som eit ytre forsvarsverk når dyra ruller seg sammen, nett som piggsvin. Dei dannar ein slags lomme på undersida si som dei klekkar ut egga sine i.
Vestlandske Luftfartsselskap
Vestlandske Luftfartsselskap var eit norsk flyselskap som dreiv flytrafikk mellom byane Bergen, Stavanger og Trondheim frå 1946 til 1957. Trafikken føregjekk delvis med sjøfly. Selskapet disponerte ein de Havilland DH 114 Heron, fleire Republic Sea-bee og Supermarine Walrus. Det leigde ei tid Norsk Flyindustri Finnmark 5A.
Basen til selskapet låg i Sandviken i Bergen.
Ingvild Solstad-Nøis
Ingvild Solstad-Nøis er ein norsk forfattar frå Tromsø. Ho debuterte i 2011 med romanen Jeg trodde det skulle bli fint å komme hit.
Al Futaisi
Al Futaisi (arabisk الفطيسي) er ei øy kring åtte kilometer sørvest for Abu Dhabi i Dei sameinte arabiske emirata med eit areal på kring 50 km².
Den største delen av øya, som er 10 km lang og 5 km brei, er omfatta av eit viltreservat, men òg ein ferestad for økoturisme.
Ein har oppdaga gamle brunnar, ein gammal moské og ein gravplass som syner at det har budd folk på Futaisi i fleire hundreår. Øya har ikkje i dag noko ferskvatn, men har likevel planter og dyr, som sjøku, fiskeørn, øgler (uromastyx) og gaseller.
Futaisi har ikkje fastlandssamband, men ein liten flyplass og ei båthamn.
Eigaren av øya, Hamad bin Hamdan Al Nahyan, bygde ein vassveg forma som latinske bokstavar, sør for øya, som stava ordet 'HAMAD'. Kvar bokstav var nesten 500 meter lang og kanalen 44 meter brei. Ordet var synleg frå lufta og satellittbilete. Prosjektet vart skrinlagd og vassvegen vart fylt att i løpet av 2013.
FA-cupfinalen i fotball 1998
FA-cupturneringa i fotball 1998 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 16. mai framom 79 183 tilskodarar. London-laget Arsenal FC sikra seg FA-trofeet gjennom å vinne 2–0 over Newcastle United.
Kampen
Midtvegs i fyrste omgang skåra nederlendaren Marc Overmars for Arsenal då han frå 10-12 meters hald tuppa ballen mellom beina på den utrusande målvakta. Midtvegs i den andre omgangen la franskmannen Nicolas Anelka på til 2–0 med eit skot frå 15 m.
Vinnarlaget til Arsenal bestod av: David Seaman, Lee Dixon, Martin Keown, Tony Adams (kaptein), Nigel Winterburn, Ray Parlour, Patrick Vieira, Emmanuel Petit, Marc Overmars, Nicolas Anelka, Christopher Wreh. Wreh vart bytta ut etter ein times spel, inn kom David Platt.
Newcastle mønstra Shay Given, Alessandro Pistone, Nikos Dabizas, Steve Howey, Stuart Pearce, Warren Barton, Robert Lee, David Batty, Gary Speed, Alan Shearer og Temuri Ketsbaia. Gjennom dei siste 20 minutta av kampen måtte, etter tur, Pearce, Barton og Ketsbaia stige av bana, inn kom Andreas Andersson, Steve Watson, John Barnes.
Paul Durkin var dommar.
Tjängvidesteinen
Tjängvidesteinen (G 110) er det moderne namnet på ein avbroten biletstein med runeinnskrifter som vart funnen i 1844 i ein kjellarmur på Tjängvide gård i Alskogs sokn på den svenske øya Gotland i Austersjøen. Steinen er ein av mange forhistoriske biletsteiner som er funne i bygningar på Gotland, eller som framleis står synlege i terrenget, og er tidfest til perioden mellom åra 700 og 900 e.Kr. Han er no på Statens historiska museum i Stockholm.
Biletsteinen er ei 170 cm høg og 30 cm tjukk helle av kalkstein, med største breidda 120 cm. Den eine sida av hella er dekka av bilete framstilt i lågt relieff, og har rester av to runeinnskrifter. Baksida av hella har korkje bilete eller runer. Motiva er å rekne som førkristne, og har vore gjeve ulike tolkingar. Ei framstilling av ein ryttar på ein hest med åtte bein i det øvste av dei to biletfelta på steinen vert vanlegvis tolka som guden Odin på sin hest Sleipner. Han vert motteke av ei kvinne som strekk fram to gjenstandar mot han. Gjenstandane vert gjerne tolka som eit drykkjehorn fylt med velkomstmjød og ein nøkkel, men kan vere noko anna. Denne hendinga skjer på eit område der det går føre seg ymse handlingar som truleg har vore skildra i mytologien. I biletfeltet under, skild frå dette øvre feltet med ein flettverksbord, er det framstilt eit stort vikingskip under segl.
Dei to runeinnskriftene er skrivne med kortkvistruner. Den eine innskrifta finst til venstre i det øvre biletfeltet, og her er det berre runerekkja fuÞorkhn som er lesbar. Den andre runeinnskrifta finst til høgre i det nedre feltet, og er mykje skada. Det som kan lesast er tolka slik i moderne svensk omsetjing: [...] reste stenen efter (till minne av) of Hjörulf/Jorulf, sin bror [...].
MS «Rigel»
MS «Rigel» (kallesignal LCVY - LDNK) var eit motorskip bygt i 1924 som lasteskip for Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS).
Skipet var systerskipet til MS Crux (1923). Det Bergenske Dampskibsselskab hadde som tradisjon å namngje skipa sine etter fenomen og objekt på nattehimmelen. Rigel er ei stjerne i stjernebiletet Orion.
Under andre verdskrigen vart skipet teken av tyskarane og 27. november 1944 vart skipet bomba av allierte fly på Helgelandskysten medan skipet var på veg sørover med russiske krigsfangar. Forskjellige kjelder oppgjev forskjellige tapstal, men minst 2 300 menneske mista livet i det som vart det verste krigsforliset langs norskekysten og eit av dei verste forlisa i verda nokon gong.
Historie
Skipet vart bygt ved Burmeister & Wain i København i Danmark og kosta 2,2 millionar kroner då det vart levert i august 1924. Skipet vart sjøsett 21. juni 1924, og kaptein Einar Hansen vart tilsett i august 1924. Den første prøveturen vart utført 20. august. Skipet gjekk inn i Den Norske Syd-Amerikalinje, som BDS var ein del av. Den første turen gjekk frå Aalborg til Brevik og det ankom Buenos Aires i Argentina den 30. september 1924.
I ruta si var det stundom òg innom Nord-Amerika og Cape Town i Sør-Afrika. Hausten 1926 gjekk skipet fleire turar mellom Montreal i Canada og Bergen med korn. Tidleg i 1927 passerte «Rigel» Panamakanalen og segla til New Zealand og Melbourne i Australia. Etter å ha fullført jordomseglinga via Cape Town utpå våren, gjekk skipet fleire turar mellom Malaga i Spania og New York City. Farten mellom Middelhavet og New York heldt fram i 1928 og 1929. I januar 1929 la skipet ut frå Panama mot Shanghai, via mellom anna Yokohama og Manila, men det verka som om skipet gjorde vendereis etter å ha lossa i fleire hamnebyar på Filippinane. I mai dette året var skipet attende i Los Angeles og var komen til austkysten av USA i juni 1930. Først 27. oktober 1930 var skipet attende i Europa, då det gjekk til Hamburg. I 1931 segla skipet til Nord-Amerika, vidare til Argentina, før det gjekk til Karibia og så til Le Havre i Frankrike utpå hausten. I november segla skipet frå Norrköping i Sverige til Buenos Aires, og i januar 1931 var skipet komen til Bergen med mais og kveite frå Sør-Amerika.
På tur til Buenos Aires i juli 1932 gjekk skipet på grunn i elva Río de la Plata på grunn av låg vassføring i elva. Skipet kom seg av grunna for eiga hjelp og kunne halde fram turen til havs. Hausten 1932 segla skipet frå Frankrike til Nord-Amerika, Havanna på Cuba og vidare til Brasil. Farten mellom Europa, Nord-Amerika og Sør-Amerika heldt fram i 1933. I november 1935 segla «Rigel» frå Sverige til USA og var ute for hard vêr over Atlanteren, før det grunnstøytte i Cape Cod-kanalen. Det kom seg inn til Bradford i Massachusetts der lekkasjen som oppstod vart tetta. Skipet fortsette til New York, der det vart sett i dokk for ettersyn og reparasjon. Seint i september 1936 gjekk skipet igjen på grunn i elva ved Buenos Aires. Det kom seg flott att for eiga hjelp og fortsette turen til New York.
6. februar 1938 sendte «Rigel» ut radiotelegrafmelding om at lasta ombord hadde forskyvd seg og at skipet fekk slagside og var hamna i ein farleg situasjon. Skipet var då 300 nautiske mil vest av Bermuda. Dampskipet «Saperino» gjekk mot «Rigel» for å gje det assistanse ved behov. Skipet var på veg til New York frå Sør-Amerika. Eit amerikansk kystvaktskip kom så ut for å vere til assistanse om «Rigel» hadde behov for hjelp. Det kunne berre bruke eine maskinen ei stund, men etter kvart kunne begge maskinane setjast i gang og det hadde ikkje lenger trong for assistanse. 11. februar var skipet framme i New York.
Forliset i 1944
27. november 1944 var skipet på veg sørover frå Bodø med tyske soldatar og krigsfangar frå tre forskjellige anløp i Nordland der tyskarane hadde leirar. «Rigel» var på veg sørover i konvoi 16 som bestod av «Rigel» og med eskorte av dei to V-båtane «V-6308» og «NT-04». Konvoien vart oppdaga av hangarskipet HMS Implacable (R86), som trudde det var eit troppetransportskip. Med mange folk på dekk har det truleg sett sånn ut for angriparane. Konvoien vart på morgonen angripen av seksten allierte fly, jagarfly av typen Supermarine Seafire og stupbombarar av typen Fairey Firefly frå «Implacable». Åtaket skjedde på Helgelandskysten mellom Rosøya og Tjøtta. Luftvernskytset på militærfartøya vart raskt sett ut av spel og «Rigel» vart råka av maskinkanoneld og bomber. Fem bomber råka «Rigel» og rett ned i romma der fangane var. Det oppstod kraftig røykutvikling og kapteinen prøvde å setje skipet på grunn ved Rosøya, men det var for djupt for akterskipet som byrja å søkkje. Mannskapet prøvde febrilsk å få ut livbåtane, men det var ikkje nok tid, og dei måtte hoppe på sjøen. DS «Korsnes» var òg i brann og vart landsett ikkje langt i frå «Rigel». Seks personar ombord her omkom. Dei to eksorteskipa vart òg fullstendig øydelagde.
Folket på Rosøya og Tjøtta høyrde smerteskrika frå båtane og prøvde å ta seg av dei hardt skadde som var kome på land. Våningshus og uthus vart fylte med såra og døyande. Distriktslegen kom til Rosøya og måtte bruke det som fanst til forbinding, som gardiner, putevar og laken. Morfin vart berre reservert til dei verste tilfella. Stundom kunne ein høyre skot av tyske soldatar som gjorde slutt på lidingane til ein del av dei mest forbrende. Heile vinteren, våren og sommaren flaut det inn lik til Rosøya når veret stod på.
Jablanitsa
Jablanitsa (bulgarsk Ябланица) er ein by og ein kommune i provinsen Lovetsj i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Jablanitsa og åtte andre busetnader.
MS «Rigel»
Forliset i 1944
Kjeldene er ikkje heilt samde om kor mange som var ombord på «Rigel». I Lauritz Pettersen si bok «Hjemmeflåten - Mellom venn og fiende» vert det skrive at det var 2 838 ombord, der 2 248 var russiske krigsfangar, 103 andre fangar (åtte av dei nordmenn, resten tyskarar, hovudsakleg desertørar frå den finske fronten), eit mannskap på 29, tre losar og 455 soldatar. Ein av losane og eit kvinneleg mannskapsmedlem var norsk. Han skriv at 267 vart redda, medan 2 571 omkom. Det same talet opererer Sjømennenes Minnehall i Stavern med. Ei anna kjelde seier at 2 721 menneske var ombord, der 2 248 var russiske og jugoslaviske krigsfangar. 415 skal ha overlevd. Uansett var dette det største tapet av menneskeliv på kysten under krigen, og det vert rekna som den største skipskatastrofen i Skandinavia, og blant dei verste forlisa gjennom verdshistoria.
Jablanitsa
Kommunen har eit areal på 524 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 6 234 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 2 884 innbyggjarar.
MS «Rigel»
Minne
Baugen på «Rigel» var synleg i mange år.
Jablanitsa
Busetnadene i kommunen er:
MS «Rigel»
Minne
I 1968 skreiv Helgeland Arbeiderblad at svenske sportsdykkarar hadde vore på vraket og henta opp hovudskallar. Kanskje var det difor leivningane etter dei døde vart henta opp i 1969 og gravlagde på Tjøtta internasjonale krigskyrkjegard. Gravplassen vart innvigd i 1970 til minne om dei som vart drepne på «Rigel». Alle gravene er anonyme, men ein minnestein i form av ein kross vart reist på staden. 1 011 personar er gravlagde her.
I 1975 vart skipet hogd opp av Høvding Skipsopphugging.
NRK produserte ein kort reportasje i 2004 for å markere 60-årsjubileet til katastrofen og intervjua ein av dei overlevande, den 83 år gamle Asbjørn Schultz. Tre veker seinare døydde Schultz. Videoen syner undervassbilete av vraket. I ei radiosending i 1966 fortalte Schultz at konvoien vart angripen kring kl. 11 av rundt 40 fly. Mange av fangane frå skipet drukna då dei prøvde å nå land.
Schultz fortalte at han var komen seg til ei kvinne der han vart liggande i skjul i 14 dagar. Ein dag vart dei overrumpla av ein tysk vaktbåt. Schultz gøymde seg i høyet på låven. Tyskarane leita overalt etter han, òg på loven, og ein tyskar hadde stått særs nær han utan å oppdage at han låg i høyet. Tyskaren hadde til og med stukke ein høygaffel i høyet utan å finne han. Tyskarane forlet til slutt øya.
Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 3 828 brt, 2 298 nrt og lasteevna var 6 850 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 10 333 m³. Hovudmaskinen var ein 6-sylindra 4-takts dieselmotor levert av B&W i København. Oppgjeven yting var 2000 iHk (indikerte hestekrefter) og 1440 bremsande hestekrefter (bhk) som gav ein toppfart på 10,5 knop. Skipet hadde plass til fire passasjerar.
Marlon Jackson
Marlon Jackson er ein amerikansk artist som var det sjette barnet i Jackson-familien frå Gary i Indiana, og medlem i The Jackson 5. Tvillingbroren hans, Brandon, var dødfødd.
Biografi
Marlon Jackson var med i The Jackson 5 heilt frå byrjinga, og deltok aktivt heilt fram til midten av åttitalet. Då tok han til å arbeida med sin eigen solokarriere, og det einaste soloalbumet han har gjeve ut, Baby Tonight, kom ut i 1987. Han har derimot ikkje gjort karriere innan musikken i seinare år.
Marlon Jackson er gift og har tre born og barneborn.
Ole Bugge-Asperheim
Ole Bugge-Asperheim var ein norsk prest og forfattar frå Årdal. Han tok teologisk embetseksamen i 1871. Våren 1872 reiste Bugge-Asperheim til Amerika der han i 3 år var prest i Rock River i Wisconsin. Sidan var han professor ved den norske synode sitt teologiske seminar til han i 1878 fekk stillinga som den første sjømannspresten i New York. På grunn av helsa søkte Bugge-Asperheim seg etter 2 år tilbake til Norge og vart i 1880 utnemnd til sokneprest i Hjartdal i Telemark. Frå 1884 var han sokneprest i Froland.
Bugge-Asperheim skreiv fleire artiklar i kyrkjebladet Luthersk ugeskrift og i dagspressa, forutan fleire større og mindre skrift.
Bengt Morten Wenstøb
Bengt Morten Wenstøb er ein norsk politikar som er ein av Høgres tre representantar frå Østfold på Stortinget 2013-2017. Han er medlem av Arbeids- og sosialkomitéen.
Wenstøb er cand. socion. frå NTNU i 1995. Han arbeider til dagleg som høgskulelektor ved Høgskolen i Østfold, der han har vore tilsett sidan 2003. Han underviser på sosionomutdanninga ved Avdeling for helse- og sosialfag.
Wenstøb er gift og busett i Fredrikstad. Han har politisk erfaring frå både Fredrikstad Høgre (leiar 2007-2008) og Østfold Høgre. I tillegg har han vore bystyrerepresentant i Fredrikstad.
Randy Jackson
Steven Randall «Randy» Jackson er ein av brørne i Jackson-familien frå Gary i Indiana. Han er den einaste veslebroren til Michael Jackson, og har vore med i The Jackson 5.
Biografi
Randy Jackson deltok på konsertane til The Jackson 5 allereie frå 1971, men vart offisielt medlem i 1975, då Jermaine Jackson trekte seg tilbake. Deretter var han med i gruppa som multi-instrumentalist fram til gruppa offisielt vart oppløyst i 1990. Randy Jackson var tenkt å gje ut eit soloalbum med tittelen Randy Jackson i 1978, men skrinla planane. I 1980 vart han utsett for ei alvorleg bilulukke, men kom seg på beina att etter om lag eit halvt år.
I 1989 starta Randy Jackson sitt eige band, Randy and the Gypsys. Dei rakk å gje ut ein cd med tittelen Randy and the Gypsys i 1989 før dei vart oppløyste.
Randy Jackson har i dag 4 born frå ulike forhold.
Flaggstong
Flaggstong er ei stong reist for å kunna henga opp flagg, vimpel eller banner i. Ei flaggstong kan vera laga av tre, metall eller glasfiber. Ho blir montert loddrett i bakken eller på berg. I toppen kan ho ha ei kule, medan det som skal heisast opp blir halde på plass med ei line.
Ei fasadeflaggstong eller fasadestong er ei mindre flaggstong som ein kan festa på ein vegg eller ein balkong på skrått eller vassrett.
Bruk
På flaggstenger kan ein heisa nasjonalflagg, særleg på flaggdagar, helgedagar eller ved andra særskilde høgtider og markeringar som fødselsdagar. Ved andre høve kan ein bruka vimpel.
Ved dødsfall og gravferder heng ein flagg på halv stong for å markera sorg. Dette inneber at ein først heiser flagget til toppen av stonga, før ein straks senkar det ned til 2/3 høgd om det er ei frittående flaggstong, eller til halve høgda om det er ei fasadestong. Når ein tek dette flagget ned gjer ein manøveren baklengs - først heiser ein flagget til toppen og deretter tek ein det ned.
Konstruksjon
Tradisjonelle flaggstonger er av tre med eit skår i toppen som flaggstonglina går gjennom. I moderne tid er det vanlegare å laga flaggstenger av glasfiber eller tre limt på ei hol stong med ein ventilasjonskanal i stonga. Gjennom dette risikerer ein ikkje fukt- og roteproblem i stonga. Flaggstenger er ofte kvite, men finst også i andre fargar.
Line
Flaggstonglina blir sett på plass før ein reiser flaggstonga. Flaggstongliner var opphavleg laga av hamp og liknande, tilverka ved eit reipslageri. I dag er det vanleg med line i spunnen nylon, som er meir haldbart. Ein nytter lina til å heisa flagget opp i flaggstonga og å halda det på plass. Lengda på ei flaggstongline er dobbelt så stor som den til flaggstonga, i tillegg til ei tryggleikslengd på 1-3 meter. Etter oppheising av eit flagg fester ein flaggstonglina med eit dobbelt halvslag på flaggstångsknappen.
Feste for lina
Flaggstongar kan ha ein klamp til å festa lina i som kan vera av plast, tre eller lettmetall. Han er ofte festa på flaggstonga cirka 1,40 meter over bakkenivå. Det finst også flaggstenger med doble klampar der den øvste sit fire meter over bakken. Ein kan festa lina i den øvre klampen for å hindra uvedkomande frå å tukla med flagget.
Moderne flaggstenger kan ha sveiv i staden for klamp til å heisa og fira flagget med. Flaggstenger på offentlege stader har ofte også ei lita låsbar dør på stonga for å hindra uønskt bruk.
Sa'ad kibbutz
Sa'ad (hebraisk skrift סַעַד, tyder Hjelp) er ein religiøs kibbutz i Negevørkenen sør i Israel. Han ligg nær Gazastripa og byane Sderot og Netivot og høyrer til Sdot Negev regionale kommune. I 2006 hadde han 599 innbyggjarar.
Flaggstong
Topp
På toppen av ei flaggstong har ein gjerne ei kule. Kula kan ha ulike storleikar og utformingar alt etter kor høg og flott flaggstonga er. Eksklusive kuler kan vera av glas og dekte med bladgull, medan andre kan vera av plast. Kula kan vera heilt rund, oval eller dropeforma. Øvst kan ho ha eit lite spir eller ein verhane.
Vedlikehald
Ei nylonline bør byttast ut med om lag 10 års mellomrom. Dette kan ofte også vera den tiden ein bør vaska sjølve flaggstonga. Flaggstenger av tre må ein derimot måla jamleg.
Sa'ad kibbutz
Historie
Kibbutzen vart grunnlagd den 30. juni 1947, dagen etter Operasjon Agatha, av avgangselevar frå Bnei Akiva-rørsla. Han vart grunnlagd på liknande vis som ein tårn og palisade-busetjing frå seint i 1930-åra, og var den første religiøse kibbutzen som vart grunnlagd av sabraer.
I krigen i 1948 vart kibbutzen nesten fullstendig øydelagd av den egyptiske hæren. Det lokale museet «Ma'oz Mul 'Aza» (Skansen ved Gaza) fortel i detalj om krigen i området, ovanfor Gazastripa.
Etter krigen dyrka kibbutzen-medlemmane opp att jorda og landsbyen utvikla seg dei neste femti åra.
Cape Framnes
Cape Framnes er eit nes which på Jason Peninsula, på austkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart oppdaga og namngjeve i 1893 av ein norsk ekspedisjon under Carl Anton Larsen. Namnet er anten skildrande, som eit nes som sikk seg fram austover frå «Mount Jason» (i dag Jason Peninsula), men kan òg vere kalla opp etter Framnes Mekaniske Verksted der ekspedisjonsfartøyet «Jason» vart bygd.
Sa'ad kibbutz
Økonomi
Sa'ad er ein av dei største produsentane i Israel av gulrøter, ein fjerdedel av produksjonen i landet.
Majdal Anjar
Majdal Anjar (arabisk مجدل عنجر; òg skrive Majdel Anjar eller Majdal 3njar) er ein landsby i Beqaa guvernement i Libanon. Majdal Anjar er i stor grad ein muslimsk by.