cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rogues Gallery
Bakgrunn
Lea sa i eit intervju med Kerrang! kort tid før albumet kom ut: «Eg trur denne plata har ein meir avrunda kvalitet enn noko me har gjort før. Til dømes har me faktisk gått inn og spelt demoar av det nye materialet før me spelte inn skikkeleg. Albumet er framleis tungt, mykje gitar, fem og seks minutt lange nummer, men alt høyrest mykje meir stemningsfullt ut, noko som betyr at det er mange potensielle singlar på albumet. Det er ingen lange soloar, men det er nokre flotte gitarparti, heite og raske soloar.»
I eit fanklubbintervju frå 1986 sa gitaristen Dave Hill om albumet: «Eg synest personleg det mangla noko. Eg meiner det var ei godt klingande plate, men kanskje ho hadde litt for mykje kvalitet. Eg trur plata mangla ei viss mengde sjel, eller kanskje guts. Eg trur at kanskje for mange av songane på Rogues Gallery høyrdest ut som pophittar, så albumet byrja å lena seg for mykje i retning av å bli eit slags popalbum, og det er ikkje noko verre enn det for meg.»
I eit fanklubbintervju frå 1990 sa Holder om innspelingsprosessen og resultatet frå albumet: «Det vart litt av ei saga, det tok mykje tid og til slutt viste det seg å vera eit flott album, sjølv om eg føler at det var noko som mangla - noko av Slade-varemerket mangla.»
Innspeling
Albumet vart spelt inn i Angel Recording Studios, Portland Studios, RAK Studios og Utopia Studios. Det vart miksa i Air Studios og The Workhouse. Før albumet kom ut var arbeidstittelen Partners in Crime, og det originale plateomslaget vart designa med denne tittelen.
Hausten 1984 og våren 1985 vart det kunngjort ein full Europaturné og billettar vart lagt ut for sal. Likevel hadde bandet faktisk ikkje stadfesta at dei skulle turnera, og det var heller ikkje signert nokre kontraktar. På grunn av haldninga Holder hadde til å turnere, vart han snart avlyst. Hadde turnéen i 1985 vorte noko av, hadde Lea vurdert å legga til ein klaverspelar på scenen.
Noddy Holder snakka om turneen i eit fanklubbintervju frå 1986: «Sjølv om det var praktisk talt meg som avlyste det av personlege årsaker - vart turneen aldri stadfesta. Agenten og promotoren byrja å promotere han og selja billettane, og me hadde ikkje ein gong bekrefta at me skulle gjera turneen. Billettane hadde allereie vore i sal i to månader, og ingen gadd å fortelja oss det!»
Mottaking
Sounds skreiv at albumet var samansett av «kraftig pop av høg kvalitet, strålande knaggar, allsongvennlege, ultra-fengende songar og antemiske, salmeaktige balladar». I Amerika var meldingane generelt sett òg positive. Billboard tilrådde albumet og skreiv: «Moderne, muskuløs og metallisk, Slade kan stå på eigne bein på den noverande hardrock-scena.» Deseret News uttalte: «Slade er innbegrepet av eit rockeband: fengjande melodiar, smittande rytmar og dei mest underhaldande tekstane i dagens musikk. Rogues Gallery er eit av dei finaste døma på rabblande rock 'n' roll som har komme på mange år... og garantert ein vinnar.» Record-Journal konkluderte: «Hovudproblemet med albumet er å komma forbi den første songen. Viss du heng med, er det som følgjer på Rogues Gallery likevel nokre av dei mest entusiastiske hardrocksongane dei siste åra, og nokon av dei minst irriterande.»
The Press-Courier skreiv: «Veterankvartetten er for lengst aldrande, men framleis i stand til å blåsa ut forsterkarar og høgtalarar.» Den kanadiske Leader-Post meinte at Rogues Gallery var eit «finare album» enn det førre Keep Your Hands Off My Power Supply, og konkluderte med: «Dei kan vera aldrande, men dei har ikkje mista krafta.»
AllMusic oppsummerte: «Dessverre for alle vart det vedtatt å legga på ein heil haug med synth denne gangen; sluttresultatet var eit album som var langt mindre kjærleg enn Keep Your Hands Off My Power Supply. Konseptet hadde truleg vore mykje meir overtydande om musikken hadde blitt strippa for synthen og den altfor glatte produksjonen og gjeve det ein kvassare rock & roll.» Joe Geesin frå nettsida Get Ready to Rock skildra albumet som eit «fint polert sett». Han la til: «Feite refreng som du forventar. Dette er Slade som er topp moderne, noko du aldri ville ha forventa.»
Donacobius
Donacobius (Donacobius atricapilla), tidlegare norsk namn svarthettesmett, er ein iaugefallande, vokal, søramerikansk fugleart utan nære slektningar på kontinentet. Han er monotypisk i slekta Donacobius, og somme reknar han som ein eigen familie donacobiusfamilien med vitskapleg namn Donacobiidae, men plasseringa er kontroversiell. Donacobius finst i tropiske sumpar og våtmarker i og rundt Amazonas og Orinoco-området, og nordover inn i Panama.
Skildring
Donacobius er ein trastliknande fugl med lange grå bein, og han sit ofte i ei oppreist stilling. Oversida av vengene er mørkebrune, overgumpen lysare raudbrun og dei lange halefjørene er svarte med store kvite flekker som er synlege på undersida når stjertfjørene er samla. Strupen, brystet og undersida er har bleik, gulkvit farge. Hovudet og halsen er svart, og svarthettesmetten har eit ganske langt, litt nedbøygd svart nebb og karakteristiske gule auge med svart pupill. Kjønna er like.
Donacobius er vanleg i eit breitt spekter av Amazonas våtmarker, inkludert kroksjøar, flaummarksskogsoner og andre område med høg og tett akvatisk eller semi-akvatisk vegetasjon. Ein tredel av utbreiingsområdet ligg utanfor Amazonas-bassenget, frå Panama, Nord-Colombia, og vestlege Venezuela, Orinoco-systemet i Venezuela, til søraustkysten og innlandet av Brasil, og nabolanda sørover til Paraguay og til lengst nord i Argentina. Andre land der arten er registrert er Bolivia, Ecuador, Fransk Guiana, Guyana, Peru og Surinam.
Donacobius dannar par for livet, par av donacobius kan ofte sjåast heile dagen på toppen tett vegetasjon ved innsjøar eller i elvebreiddvegetasjon. Dei er mykje støyande og ofte engasjerer paret seg i ein såkalla vekselsong, slik at dei syng vekselvis, medan dei set inn tilbakevendande songstrofer. Vaksne avkom vil hjelpe foreldra sine og bidra til å få fram fleire ungar frå påfølgjande hekkeperiodar i eit system av samarbeidande hekking.
Båtnebb
Båtnebb er to artar av sporvefuglar som utgjer slekta Machaerirhynchus. Dette var tidlegare ei slekt i monarkfamilien, Monarchidae. I dag har somme autoritetar plassert denne slekta i sin eigen familie Machaerirhynchidae.
Båtnebb lever på Ny-Guinea og nordlege Queensland.
Artsliste
Båtnebb i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Slekt Machaerirhynchus
Vêrradar
Innanfor dekningsområdet til radaren kan ein for ein del timar fram i tid varsle relativt nøyaktig kor og når det kjem nedbør og korleis vindforholda vil bli.
Ein vêrradar består av ein sendar, antenne, mottakar og ei prosesseringseining som produserer og viser produkt. Antenna sender ut elektromagnetiske pulsar. Når desse treffer nedbør, vil signal i form av ekko bli reflekterte tilbake til antenna. Alle vêrradarprodukt blir berekna ut frå ekkoa. Hovudregelen er at dess sterkare ekko, jo større nedbørintensitet.
Det er berre i dei seinare åra at regnekapasitetene har vore gode nok til å kontinuerleg samle inn og prosessere dei store datamengdene ein vêrradar samlar inn.
Plassering av vêrradar
Ein vêrradar må plasserast i eit område som er fritt for høge fjell og andre detaljar i terrenget som kan sperre for radarstrålene. Plassering er difor ei utfordring i eit fjelland som Noreg. Høge byggverk eller andre installasjonar nær vêrradaren vil òg redusere «utsikta» og kunne gje blokkeringar.
Ein vêrradar må altså ha best mogleg sikt, men bør likevel ikkje liggje særleg høgare enn 500-600 meter over havet. På grunn av jordkrumninga aukar høgda til radarstrålene over det nivået vêrradaren er plassert på med aukande avstand. Dersom ein vêrradar blir plassert for høgt og har for stort overvakingsområde, er det difor risiko for at nedbør kan liggje under radarstrålen og dermed vere «usynleg» eller liggje så høgt at det er vanskeleg å seie noko om kva for konsekvensar han vil gje på bakkenivå. For å sikre datakvaliteten er difor kvar vêrradar i Noreg gjeve eit overvakingsområde avgrensa til 240 km.
Nettverk over landegrensene
Finland og Sverige har høvesvis 7 og 12 vêrradarar, medan Noreg sette sin 8. vêrradar i drift på Stad hausten 2009. Alle desse inngår i vêrradarnettverket NORDRAD som har vore i drift sidan 1994. Ved å kombinere informasjon frå heile nettverket, er det mogeleg å følgje nedbøren over store område. Samarbeidet gjev Noreg høvet til å overvake vêrutviklinga i det meste av Skandinavia. NORDRAD var det første operative, multinasjonale vêrradarnettet i Europa.
Fylkesveg 220 i Rogaland
Fylkesveg 220 i Rogaland går mellom Håbakken i Klepp kommune og Figgjo i Sandnes kommune. Vegen er 7,5 km lang.
Geraint Watkins
Geraint Meurig Vaughan Watkins er ein walisisk rock and roll-pianist og trekkspelar som har spelt for artistar som Nick Lowe, Dave Edmunds, Van Morrison, Mark Knopfler, Paul McCartney, Roy St. John og Shakin' Stevens. Han har òg gjeve ut fleire album under sitt eige namn.
Biografi
Watkins var fødd i Abertridwr, nær Caerphilly i Wales. I ungdomen, tidleg i 1970-åra, spelte han i Red Beans And Rice og Juice on the Loose. Bandet Red Beans And Rice tiltrekte seg nok merksemd til at dei flytta til London for å bygge vidare på karrieren sin. Då dei vart oppløyst, spelte Watkins solo på pubar i London og med forskjellige band, som Southside United (som han spelte inn eit album med), the Cable Layers, Klondike Pete and the Huskies og Micky Jupp. Han spelte inn eit soloalbum, Geraint Watkins & The Dominators (1979), produsert av Andy Fairweather Low. Han spelte så som studiomusikar for Dr. Feelgood, Rory Gallagher, Andy Fairweather-Low, The Fabulous Thunderbirds, The Blues Band, Box of Frogs, The Stray Cats, Carl Perkins og Eric Clapton.
I 1980-åra spelte Watkins trekkspel og piano med The Balham Alligators, eit band som spelte musikk frå Louisiana på pubane i London. I 1980-åra spelte han òg fast i bandet til Dave Edmunds. Mellom 1984 og 1989 spelte Watkins piano og trekkspel på fem plater med det nederlandske bandet Normaal. Han song, spelte piano og trekkspel på Klondike Pete and the Huskies-albumet Some of the Fellers i 1981, og sidan i 2010 på Who Axed You. I nyare tid har Watkins spelt med Bill Wyman's Rhythm Kings; og spelt på Nick Lowe-albuma The Impossible Bird (1994), Dig My Mood (1998), The Convincer (2001), Untouched Takeaway (2004) og At My Age (2007); og Van Morrison-albuma Back on Top (1999), Down the Road (2002), Pay the Devil (2006) og Keep It Simple (2008).
I 2009 og 2011 turnerte Watkins med Bill Wyman's Rhythm Kings på klaverinstrument og trekkspel, og turnerte med Peter Green & Friends som klaverspelar i 2010. Watkins turnerte òg med Nick Lowe på klaverinstrument.
Grindheim kyrkje i Etne
Grindheim kyrkje er ei lafta langkyrkje frå 1724 i Etne kommune i Vestland. Kyrkja har våpenhus i vest og eit rett avslutta kor i aust, men ikkje noko tårn. Nord for koret er eit sakristi i bindingsverk frå 1954–55. Kyrkja har 248 sitjeplassar.
På kyrkjegarden står Grindheimkrossen, som vart funnen i kyrkjegardsmuren i 1905.
Gary Kellgren
Gary Kellgren var ein USA-amerikansk lydteknikar og med-skipar av platestudioet The Record Plant, i lag med forretningsmanne Chris Stone.
Kellgren var ein suksessrik og anerkjend lydteknikar (og stundom plateprodusent) i 1960- og 1970-åra. Han byrja å arbeide i Apostolic Studios, Scepter Studios og Mayfair Studios med musikarar som Jimi Hendrix, Frank Zappa og Wes Farrell. Kellgren brukte tidleg studioeffektar som «phasing» og var ein pioner innan andre «psykedelisk» lydeffektar, som «flanging».
Han arbeidde med musikarar som John Lennon, Ringo Starr, George Harrison, Mick Jagger, Ron Wood, Bill Wyman, Jimi Hendrix, B.B. King, Bobby Goldsboro, The Animals, Stevie Wonder, Carole King, Frank Zappa, Sly and the Family Stone, Velvet Underground, CSNY, Rod Stewart, Ravi Shankar, Keith Moon, Barbra Streisand og Neil Diamond. Han arbeidde òg med produsentar som Wes Farrell, Tom Wilson, Chas Chandler, Jack Douglas, Robert Margouleff, Phil Spector og Bill Szymczyk.
Kellgren drukna i bassenget sitt i lag med kjærasten og sekretæren Kristianne Gaines den 22. juli 1977 i det som var ei ulukke.
Kunitaka Sueoka
Kunitaka Sueoka er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Voyteh Point
Voyteh Point (bulgarsk нос Войтех, ‘Nos Voyteh’) er eit nes på austsida av innløpet til Richards Cove på nordkysten av Ray Promontory nordvest på Byers Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.
Enaresamisk revitalisering
Enaresamisk revitalisering er eit prosjekt for å snu språkskifteprosessen frå enaresamisk til finsk som hadde gått føre seg i det enaresamiske språksamfunnet i løpet av 1900-talet.
Voyteh Point
Neset er kalla opp etter Georgi Voyteh, Kavhan (statthaldar-funksjon som gjekk i arv) under tsar Konstantin-Petar av Bulgaria (1000-talet evt.).
Enaresamisk revitalisering
Utgangspunktet ved inngangen til det siste tiåret av 1900-talet var eit språksamfunn på rundt 300 talarar, der berre eit fåtal talarar var fødd etter 1940-talet. Enaresamisk var relativt godt utforska, med både ei referanseordbok (Itkonen og Laitinen) og ei praktisk ordbok (Morottaja og Sammallahti), i tillegg til filologiske tekstsamlingar som dokumenterte enaresamiske dialektar.
Geologi i Oman
Geologien i Oman omfattar varierte landskap som er ei blanding av den geologiske historia til landet, og klimaet her over dei siste millionar åra. Klipper i Al Hajar-fjella, Huqf og Dhofar er interessante for internasjonale geologar. Berglaga strekkjer seg over 825 millionar år og omfattar minst tre periodar då landet var dekt av is.
Enaresamisk revitalisering
Revitaliseringa vart starta med grunnlegginga av foreininga Anarâškielâ servi i 1986. Året etter vart bladet Anarâš-lostâ stifta. I 1997 fekk Anarâškielâ servi støtte til å starte opp eit språkreir i Enare, Kielâpiervâl. Dette språkreiret, og seinare to andre har seinare tatt i mot barn kvart einaste år. Vinteren 2009-2010 fekk 17 studentar eit heilt års fulltidsutdanning i enaresamisk. Opplegget rundt dette året er grundig skildra i Olthuis, Kivelä og Skutnabb-Kangas.
Voyteh Point
Voyteh Point ligg 2 km aust-søraust for Essex Point og 4,6 km nordvest for Varadero Point.
Enaresamisk revitalisering
I 2015-17 gjennomførte Giellatekno ved UiT Noregs arktiske universitet eit språkteknologisk prosjekt for enaresamisk, som resulterte i eit retteprogram, ei e-ordbok og eit maskinomsetjingsprogram mellom enaresamisk og nordsamisk. I 2018 sette Anarâškielâ servi i gang prosjetet Čyeti čälled anarâškielân (Hundre skribentar på enaresamisk), med målet om å produsere tusen sider ungdomslitteratur for enaresamisk.
Geologi i Oman
Oman ligg i det søraustlege hjørnet av den arabiske plata, og vert pressa sakte nordover, medan Raudehavet veks seg breiare. Dei høge Al Hajar-fjella og dei djupe dalane i Musandam er dramatiske påminningar om dette. Generelt er Oman eit roleg område tektonisk sett. Musandan kan stundom få jordskjelv då den arabiske plata kolliderer med den eurasiatiske plata.
Enaresamisk revitalisering
Resultatet av tre tiår med revitalisering var eit språksamfunn med rundt 450 talarar, med hovudtyngda under 40 år.
Geologi i Oman
I krit-tida låg Oman like nær ein subduksjonssone og ein del av den øvre mantelen og dei vulkanske bergartane på havbotnen over vart skove over kontinentalskorpa. Denne obduksjonssekvensen av ultramafiske til mafiske bergartar finst i Semail ofiolitt-komplekset. Ofiolitten er lokalt rik på kopar og kromitt-malm.
Dei indre slettene i Oman er ungen sedimentære bergartar, wadi-grus, sanddyner og saltsletter. Under desse er det fleire kilometer tjukke lag av eldre sedimentære bergartar der hydrokarbonressursane til landet ligg. Gammalt salt, som kjem til overflata i fleire saltdomar som Qarat Kibrit, spelar ei viktig rolle i å forme mange av desse olje- og gass-samlingane.
Fener Ada
Fener Ada (tyder 'Fyrøya') er ein del av Foçaøyane i Tyrkia. Øya har ei strand mot Egearhavet.
Fylkesveg 223 i Rogaland
Fylkesveg 223 i Rogaland går mellom Hagane og Moldhaug i Time kommune.
Kommunar og knutepunkt
Strekninga mellom Nubben og Kålholen er ikkje bygd
Ablanitsa
Ablanitsa (bulgarsk Абланица) er ein landsby i kommunen Khadzjidimovo i provinsen Blagoevgrad i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde landsbyen 2 629 innbyggjarar.
Jean Galfione
Jean Galfione er ein fransk tidlegare stavhoppar frå Paris. Han vart olympisk meister i øvinga under OL 1996 i Atlanta og tok elles tre bronsemedaljar i EM og VM i friidrett i tida 1994-98.
Aktiv
Galfione høyrde til verdseliten i stavhopp frå han var 20 år gammal. Hans store gjennombrot kom då han tok bronsemedaljen i øvinga under EM 1994 i Helsingfors med eit hopp på 5,85 m. Året etter tok han bronse også i verdsmeisterskapen i Göteborg, knipe slått av sølvmannen Maksim Tarasov frå Russland.
Høgdepunktet opplevde Galfione då han vann den olympiske gullmedaljen i stavhopp i Atlanta 1996, på same høgda som Igor Trandenkov frå Russland og Andrej Tivontjik som representerte Tyskland. Både Galfione og Trandenkov klarde 5,92 m i fyrste forsøk, Tivontjik måtte ha to forsøk. Ingen av dei tre klarde neste høgda, dermed vart det utslagsgjevande for gullstriden at Trandekov hadde brukt fleire forsøk på lågare høgder enn Galfione.
Galfione tok bronsemedaljen i europameisterskapen 1998, fem centimeter under dei andre medljevinnarane. Våren 1999 vann han innandørs-VM ved å ta seg over 6,00 meter. I juni månad 1999 forbetra han den franske rekorden utandørs til 5,98 meter. Etter å ha gått over 5,70 m i kvalfiseringa under VM i friidrett 1999, bomma han i alle forsøka på opningshøgda, nett slik han hadde gjort i VM 1997.
Demolition av Judas Priest
Demolition er det 14. studioalbumet til det britiske heavy metal-bandet Judas Priest, det første i 2000-åra. Albumet er det andre og siste med vokalisten Tim 'Ripper' Owens. Det er det einaste Judas Priest-albumet som har eit Parental Advisory-merke å grunn av nokre songar med bannord: «Machine Man», «Hell Is Home» og «Metal Messiah».
Låtskriving og produksjon
Albumet vart produsert av gitaristen Glenn Tipton, som òg tok over som hovudlåtskrivar på albumet. I lange tider hadde det vore Rob Halford, K.K. Downing og Tipton som skreiv songane til Judas Priest. Etter at Halford slutta fortsette Downing og Tipton å skrive alle songane for Jugulator. På dette albumet var mange av songane hovudsakleg skriven av Tipton aleine, med bidrag frå Downing på fleire songar. Den tidlegare produsenten, Chris Tsangarides, som var medlåtskrivar på songen «A Touch of Evil» på Painkiller hjelpte òg Tipton på eit par songar. Sjølv trommeslagaren Scott Travis var medlåtskrivar på songen «Cyberface», det første og einaste bidraget hans på låtskrivarsida i bandhistoria. Dette var òg det første albumet sidan Painkiller der klaverspelaren Don Airey var gjestemusikar.
Songane «Machine Man» og «Feed on Me» vart gjevne ut i Judas Priest-plateboksen Metalogy.
Jabal Bil ‘Ays
Jabal Al Jais eller Jabal Bil ‘Ays er det høgaste fjellet i Dei sameinte arabiske emirata med ei høgd på kring 1 910 meter over havet. Det høgaste punktet ligg kring 350 meter aust for grensa mellom Dei sameinte arabiske emirata og Oman og har ei høgd på 1 925 moh.
Temperaturane er blitt målt ned mot -3 ºC om vinteren på toppen av fjellet, og det er planar om å byggje hotell, kabelvogn, rampe for paragliding, golfbane og skibakke i fjellsida etter at det opna vegsamband til fjellet frå Ras Al Khaimah.
Omansk geografi
Oman er eit land i Sørvest-Asia, som grensar til Arabiahavet, Omanbukta og Persiabukta, mellom Jemen og Dei sameinte arabiske emirata (UAE). Oman ligg i det søraustlege hjørnet av Den arabiske halvøya og dekkjer eit areal på 309 500 kvadratkilometer. Landarealet består av varierande topografi: dalar og ørkenar utgjer 82 % av landmassen, fjellkjeder 15 % og kystsletta 3 %.
Plassering
Sultanatet grensar til Omanbukta, Arabiahavet og Rub' al Khali (Den tomme fjerdedelen) i Saudi-Arabia, som alle har bidrege til å isolere Oman geografisk. Historisk hadde landet kontakt med omverda via sjøen, ikkje berre til andre land, men òg mellom kystbyane i landet. Rub al Khali er vanskeleg å krysse sjølv med moderne køyretøy, og danna ein barriere mellom sultanatet og det arabiske indre. Al Hajar-fjella, som dannar eit belte mellom kysten og ørkenen frå Musandamhalvøya (Ras Musandam) til byen Sur på det austlegaste punktet i Oman, danna ein annan barriere. Desse geografiske barrierane gjorde at det indre av Oman aldri vart utsett for utanlandske invasjonar.
Geografiske regionar
Naturen deler landet inn i sju forskjellige område: Ruus al Jibal, inkludert den nordlege Musandamhalvøya; Al Batinah-sletta som går søraust langs kysten av Omanbukta; det indre av Oman innafor Al Batinah-kysten, med forfjella til Al Hajar-fjella og utkanten av ørkenområda; kysten Muscat-Matrah rundt neset Ras al Hadd og ned til Arabiahavet; øya Masirah; og til slutt den nakne kystlinja sør til Dhofar-området i sør.
Utanom det tåkete og frodige Dhofar, er heile kysten og låglanda kring Al Hajar-fjella ein del av økoregionen Omanbukta ørken og halvørken, medan sjølve fjella er eit eige habitat.
Ruus al Jibal
Det nordlegaste området, Ruus al Jibal, strekkjer seg frå Musandamhalvøya til grensa med Dei sameinte arabiske emirata (UAE) ved Hisn al Diba. Det grensar til Hormuzsundet, som knyter Persiabukta til Omanbukta, og er skild frå resten av sultanatet av ei landstripe som høyrer til UAE. Dette området består av låge fjell og utgjer den nordlegaste delen av Al Hajar al Gharbi-fjella (Vest-Al Hajar). To bukter, Elphinstone (Khawr ash Shamm) og Malcom (Ghubbat al Ghazirah), kløyver kystlinja kring ein tredjedel frå Hormuzsundet og på eit punkt er dei skilde av berre nokre få hundremeter med land. Kystlinja er særs ujamn, og Elphinstone-bukta er seksten kilometer lang og omgjeven av fjell på 1000 til 1250 moh. Bukta er ofte blitt samanlikna med fjordar i Noreg.
Al Batinah
UAE-området som skil Ruus al Jibal frå resten av Oman strekkjer seg nesten så langt sør som kystbyen Shinas. Ei smal, folkerik kystlette kalla Al Batinah går frå staden der sultanatet byrjar att og til byen As Sib, kring 140 kilometer i søraust. Over slettene går ei rekkje wadiar, og desse er tett folkesette i dei øvre delane, og kjem ned frå Al Hajar al Gharbi-fjella i sør. Eit band av oasar, som får vatn frå brunnar og underjordiske kanalar (falaj), strekkjer seg langs heile sletta, kring ti kilometer inn frå kysten.
Kystområdet Muscat-Matrah
Sør for As Sib endrar kysten karakter. I kring 175 km, frå As Sib til Ras al Hadd, er kysten naken og klippete. Her er det ingen oppdyrking og få bustader. Sjølv om djupna utafor denne kysten gjer det relativt lett å segle, er det få naturlege hamner eller trygge ankerplassar. Dei to beste er ved Muscat og Matrah, der dei naturlege hamnene støtta veksten av desse byane.
Austkysten og øya Masirah
Det aude kystområdet frå Jalan til Ras Naws har ikkje noko spesifikt namn. Låge åsar og øydemark møter havet over lange strekkje. Midt på denne kysten og kring 15 km utafor land, ligg den aude øya Masirah. Ho er kring 17 km lang og ligg strategisk til ved innløpet til Omanbukta frå Arabiahavet. På grunn avplasseringa vart det bygd militære anlegg av britane, og sidan nytta av USA, etter ein avtale mellom Oman og USA i 1980.
Friedrich Schlegel
Karl Wilhelm Friedrich von Schlegel var ein tysk forfattar og filosof. Saman med broren August Wilhelm von Schlegel og Novalis (Friedrich von Hardenberg) var han frontfigur for Jena-romantikken.
Friedrich Schlegel var fødd i Hannover og studerte ei tid jus i Göttingen og i Leipzig. Ganske snøgt gjekk han over til å arbeide som frittståande forfattar og filosof. Særleg var han oppteken av litteraturen. Han er mest kjend for sine tankar om «progressiv universalpoesie» – om «Mischgedicht»et, som han også gjerne kalla det – ein slags altomfattande sjanger, som i seg sjølv var den einaste og beste leia mot å nå det evige i det flyktige. Det er denne indre trongen som knyter Schlegel til det romantiske kunst- og livssynet.
Romantikk er for Schlegel nærare bestemt kjernen i det, som skil seg frå det antikke, og det nyantikke; det klassisistiske og nyklassisistiske – ved ikkje å ha noko eintydig mål eller ideal. Eintydige mål og ideal er uvesentlege for Schlegel, for han er det det som stiler mot det ikkje-eksisterande, det umåtelege og mangleta, kunsten skal streve mot.
Ormøy kyrkje
Ormøy kyrkje er ei langkyrkje frå 1893 i Oslo kommune. Kyrkja er teikna av Bernhard Steckmest i ein utprega nasjonalromantisk stil. Inventaret vart fornya omkring 1930. Kyrkja vart påtent i 1992, men brannen vart sløkt før han vann å gjere omfattande skade.
Det er ikkje gravplass ved kyrkja.
Fallosstein
I Noreg er det funne eller registrert om lag nitti slike heilage kvite steinar, for det meste i kystområda frå Troms til Vest-Agder, og dei vert tidfesta til perioden 200 til 600 e.Kr. Høgda på steinane ligg mellom 20 og 100 cm, tverrmålet er frå 10 til 50 cm. Somme av dei har ornament kring sokkelen, og mange har ei line eller ei smal, grunn kløft tvers over den kuppelforma toppen.
Svenske gravkuler av stein
Det har vore diskutert om det er ein samanheng i meiningsinnhald mellom dei norske fallossteinane og såkalla gravkuler eller gravklot av stein frå svenske graver og gravhaugar frå same tidsperioden, utan at det er drege konklusjonar alle er samde om.
Fylkesveg 224 i Rogaland
Fylkesveg 224 i Rogaland går på Lye i Time kommune. Vegen er 2,1 km lang.
Gjerde kyrkje
Gjerde kyrkje er ei langkyrkje i Etne kommune i Vestland. Kyrkja vart flytta til Etne frå Lille Sandviken i 1676, men er eldre. Det er ikkje kjend nøyaktig kor gamal. Årstalet 1599 skal vere å finne i kyrkja, men somme trur at kyrkja er eldre. Det har elles vore kyrkje i Etne sidan mellomalderen.
Omansk geografi
Klima
Med unntak av Dhofar-området, som har eit sterkt monsunklima og får varme vindar frå Indiahavet, er klimaet i Oman ekstremt heitt og tørt det meste av året.
Lee Yoo-hyung
Lee Yoo-Hyung var ein japansk fotballspelar.
Omansk geografi
Klima
Sommaren byrjar i midten av april og varer til oktober. Dei høgaste temperaturane er registrerte i det indre, der ein har målt temperatur opp til 50,8 °C. På Al Batinah-sletta, går sommartemperaturane sjeldan over 47 °C, men på grunn av den låge lendet, kan råma verte så høg som 90 %. Middeltemperaturen om sommaren i Muscat er 33 °C, men gharbi (tyder vestleg), ein kraftig vind som bles frå Rub al Khali, kan heve temperaturen i byane ved Omanbukta med 6 til 10 grader.
Vintertemperaturane er milde og behagelege, og varierer mellom 18 og 26 °C.
Dhofar nyt godt av den sørvestlege monsunen mellom juni og september, og får tyngre nedbør og har kontinuerlege elvar. Dette gjer området til det mest frodige i Oman.
Stundom kan ein syklon frå Indiahavet gå i land i Oman og føre med seg store nedbørsmengder, slik syklonen Kelia gjorde i 2011. Oman vart råka av syklonen Gonu den 6. juni 2007. Store område kring hovudstaden Muscat og i Amerat og Quriyat vart hardt råka. Gonu trefte først den sørlege byen Sur seint den 5. juni 2007. I mai 2018 vart landet råka av syklonen Mekunu, som då var på sitt mest intense. Salalah, like aust for der syklonen gjekk i land, hadde vedvarande vindar på 96 km/h. I Dhalkoot målte ein vindkast på 110 km/h. Syklonen førte med seg sterk vind og mykje nedbør. I løpet av fire dagar regna det 617 mm i Salalah, fem gonger meir enn årsgjennomsnittet. Vegar, wadiar og lågtliggande område blei oversvømte. Regnet samla seg i dammar, og skapte for fyrste gong på 20 år innsjøar i Rub' al Khali, som vanlegvis berre får 30 mm i året.
Maritimt
Maritime krav:
Miljøproblem
Naturlege farar: Sommarvindane kan danne store sandstormar i dei indre områda i tørkeperiodar. Etter regn kan wadiane fyllast med regnvatn og store landområde fløyme over. Ein syklon kan nå land og skape kraftig flaum eller blåse sand over store område.
Miljøproblem: Aukande saltinnhald i jorda. Strandforureining frå oljeutslepp. Det er avgrensa tilgang til ferskvatn.
Internasjonale miljøavtalar: Oman er delaktig i avtalar som gjeld biologisk mangfald, klimaendringar, Kyoto-avtalen, ørkenspreiing, miljøfarleg avfall, havrett, vern av ozonlaget, skipsforureining og kvalfangst.
Bristol i Maine
Bristol (tidlegare kalla Pemaquid) er ein by i Lincoln County i Maine i USA. Han har litt over 2500 innbyggjarar. Bristol er eit fiske- og fritidsområde og omfattar landsbyane New Harbor, Pemaquid, Round Pond, Bristol Mills og Chamberlain. Her ligg òg den arkeologiske staden Pemaquid, eit amerikansk nasjonalhistorisk landemerke. På 1600- og tidleg på 1700-talet definerte Ny-Frankrike Kennebec River som den sørlege grensa til Acadia, noko som gjorde at Bristol då høyrte til Acadia. Landsbyen og fortet som stod her vart derfor fleire gonger raida.
Tsanfleuronbreen
Tsanfleuronbreen (fransk Glacier de Tsanfleuron) er ein 3,5 km lang isbre (2005) vest i Bern-Alpane i kantonane Valais og Vaud i Sveits. I 1973 hadde han eit areal på 3,81 km²
Det meste av breen vert nytta som eit skiområde og er betre kjend under namnet Glacier 3000 eller Glacier des Diablerets (sistnemnde er i røynda ein mindre bre på toppen av Les Diablerets). Området har tilkomst frå Scex Rouge.
Foçaøyane
Foçaøyane er ei øygruppe i Izmirbukta i Tyrkia, utanfor byen Foça. Den største øya er Uzunada. Øygruppa består mellom anna av Fener Ada og Incir Ada.
LZ 127 «Graf Zeppelin»
LZ 127 «Graf Zeppelin» var eit tysk luftskip, oppkalt etter grev Ferdinand von Zeppelin. Med en lengd på 236,6 m, ein diameter på 30,5 m og eit volum på 105 000 m3 var det datidas største luftskip. Det fløy føyrste gong 18. september 1928 og var utstyrt med fem 12-sylindra Maybach VL 2-motorar med ei samla effekt på 2850 hk ved 1 600 omdreiingar per minutt. Rekkevidda var 12 000 km ved marsjfart 115 km/t, toppfart var 128 km/t.
«Graf Zeppelin» blei til å begynne med brukt til eksperimentelle formål, men fløy samtidig post og passasjarer for å hoalde omkostningane nede. I oktober 1928 fløy skipet på sine fyrste langtur, til Lakehurst utanfor New York i New Jersey.
Luftens gigant
Den 8. august 1929 tok luftskipet av fra Lakehurst for å leggje ut på nok eit vågestykke: Verdens fyrste tur jorda rundt med luftfartøy. Den aukande populariteten til «luftens gigant» gjorde det lett for Zeppelin-selskapet å finna sponsorar utafor Tyskland. Størstedelen av medlene kom fra den amerikanske mediemagnaten William Randolph Hearst, som kravde at turen offisielt skulle starte frå Lakehurst. Passasjerane var noen få prominente gjestar mellom anna polfarflygaren Hubert Wilkins samt fotografar og journalistar som skreiv frå turen. Hearst hadde fått med to av sine eigne journalistar: Karl H. von Wiegand og engelske Grace Marguerite Hay Drummond-Hay, som var eineste kvinne ombord. Ho blei så den fyrste kvinna til å reise jorda rundt med luftfartøy.
Frå Lakehurst fløy «Graf Zeppelin» tilbake over Atlanterhavet til Friedrichshafen (heimbyen til Zeppelin-selskapet) ved Bodensjøen i Tyskland for å fylle drivstoff. Så fløy det over øyde delar av Sibir som til no hadde vært ukjent, til Tokyo i Japan og videre over Stillehavet, som første luftfartøy uten mellomlanding, til Los Angeles på den amerikanske vestkysten og kom tilbake til Lakehurst 29. august.
Over Sibir ble det konstatert at Severnaja Zemlja ikke var én som tidligere antatt, men to øyer. Da luftskipet var over Stillehavet kom det ut for et forrykende uvær og fikk en del skader. Det var savnet i to døgn. Hele turen jorden rundt tok 21 døgn 5 timer og 31 minutter. Luftskipet kom tilbake til Friedrichshafen 1. september. Inkludert turen på forhånd fra og etterpå tilbake til Friedrichshafen, fløy luftskipet 49 618 km (30 831 internasjonale nautiske mil).
Den nederlandske regissøren Ditteke Mensink laget i 2009 filmen, Farewell, satt sammen delvis av dokumentaropptak om denne turen og Grace Marguerite Hay Drummond-Hays dagboksnotater og avisartikler.
I 1930 fløy «Graf Zeppelin» fleire ruter i Europa og til Sør-Amerika. Etter dette bleli det bestemt at det skulle opprettes faste, transatlantiske flyvningar. Året etter fløy «Graf Zeppelin» over Arktis i forskningsøyemed.
Etter Hindenburgkatastrofen i 1937 blei hydrogenfylte luftskip vurdert som farlege. Ein månad etter ulukka vart «Graf Zeppelin» tatt ut av drift og gjort om til et museum. I 1940 blei alle attærande tyske luftskip destruert. Aluminiumet fra skroga blei brukt i krigsindustrien.
Soknedal kyrkje
Soknedal kyrkje er ei langkyrkje frå 1933 i Midtre Gauldal kommune i Trøndelag.
Takashi Kasahara
Takashi Kasahara er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Soknedal kyrkje
Den førre kyrkja brann, og ny kyrkje vart teikna av John Egil Tverdahl og innvigd i 1933. Ho vart måla til 75-årsjubileet i 2008.
Fissura longitudinalis cerebri
Fissura longitudinalis cerebri er den djupe og langsgåande hjernekløfta hjå ryggbeinsdyr som kløyver hjernen i to halvdelar.
Kløfta er kryssa av hjernebjelken, som knyter saman og syter for kommunikasjon mellom hjernehalvdelane. Den inneheld også ei dural hjernehinne kalla sigdfolda.
Patt
Patt er ei stilling i sjakk der spelaren som er i trekket ikkje står i sjakk, men ikkje kan gjere noko lovleg trekk. Ei pattstilling avsluttar partiet med ein gong, med remis (uavgjort) som resultat.
I stillinga til høgre er svart i trekket. Kongen er sett patt. Patt kan vere ein viktig ressurs i sluttspelet for den spelaren som er i ferd med å tape. Denne stillinga i diagrammet er også eit eksempel på at i sluttspelet så kan ein bonde kan vere like mykje verdt som ei dronning. I denne stillinga, fordi den kvite kongen står så langt unna og ikkje kan hjelpe til, så kan kvit like gjerne akseptere patt sjølv om han var i trekket og kunne oppheve patten: Alternativet er å tillate at bonden går inn og blir dronning - med ei heilt lik stilling og remis som resultat. Pattstillinger av denne typen kan ofte redde ein spelar frå tap i ei til synes håplaus stilling.
Patt kan også oppstå med fleire brikker på brettet. Stillinga til venstre oppstod i partiet mellom Gelfand og Kramnik i 1994. Kramnik med dei svarte brikkene er i trekket. Han ligg under med to bønder og er på defensiven, og ville vere svært nøgd med uavgjort. Han spelte 67...Dc1! (sjå sjakknotasjon). Viss kvit no tar det svarte ubeskytta tårnet med 68.Dxd8, har svart eit pattforsvar med 68...Dh1+ 69.Kg3 Dh2+!, som tvingar kvit til å ta dronninga, slik at stillinga blir patt. (I partiet spelte Gelfand i staden 68.d5, men måtte likevel nøye seg med poengdeling.)
Ei brikke som blir ofra på denne måten for å skape ei pattstilling, kan kallast ein desperadobrikke. Det er mange eksempel på at spelarar har unngått å tape ved pattkombinasjonar.
Her har vore fleire ulike reglar om kva resultatet skal bli når ei pattstilling har oppstått. I shatranj, som var ei tidleg form for sjakk, var det ein siger for den som sette patt. I England var patt faktisk ein siger for den som blei sett patt. I Spania på 1700-talet var patt ein halv siger for den som sette patt. I austre Asia fram til tidleg på 1900-talet var patt forbode, og eit trekk som sette ein motstandar patt var derfor ulovleg. Regelen om at patt var remis blei først vanleg akseptert i Europa på 1800-talet.
Den amerikanske problemisten Sam Loyd laga eit par partikonstruksjonar med patt. Den første viser ei av dei pattstillingane som som kan oppstå raskast: 1.e3 a5 2.Dh5 Ta6 3.Dxa5 h5 4.Dxc7 Tah6 5.h4 f6 6.Dxd7+ Kf7 7.Dxb7 Dd3 8.Dxb8 Dh7 9.Dxc8 Kg6 10.De6 patt. Den andre viser at patt kan skje med alle brikkene på brettet: 1.d4 d6 2.Dd2 e5 3.a4 e4 4.Df4 f5 5.h3 Le7 6.Dh2 Le6 7.Ta3 c5 8.Tg3 Da5+ 9.Sd2 Lh4 10.f3 Lb3 11.d5 e3 12.c4 f4 patt.
Jackson Stewart
Jackson Rod Stewart, kjend som Jackson Stewart, er ein oppdikta person i den amerikanske fjernsynsserien Hannah Montana, som vert send på Disney Channel. Karakteren vert spelt av Jason Earles.
Konrad Nielsen-rettskrivinga
Konrad Nielsen-rettskrivinga var ei rettskriving for nordsamisk som vart brukt i Konrad Nielsen og Asbjørn Nesheim sitt monumentale ordboksverk Lappisk ordbok I-IV 1932-1938 og i trebandsverket Lærebok i lappisk.
Ut over desse to verka vart rettskrivinga brukt i berre ein handfull av publikasjonr. Rettskrivinga har likevel ei sentral rolle i utviklinga av nordsamisk. Så godt som alle vitskaplege publikasjonar om nordsamisk på heile 1900-talet brukte Konrad Nielsen si rettskriving når dei siterte nordsamisk språkmateriale.
Jackson Stewart
Han er bror til Miley Stewart og son av Robby Stewart.
Konrad Nielsen-rettskrivinga
Karakteristiske trekk ved Konrad Nielsen-rettskrivinga
Rettskrivinga vart primært laga for å gjere det mogleg å lære nordsamisk som framandspråk. Ortografien la vekt på å representere uttalen i dei nordsamiske dialektane i nordsamisk så nøyaktig som mogleg, og la mindre vekt på å skape ei rettskriving som skulle vere lett å bruke for morsmålstalarar i det daglege.
Lydhistorisk er rettskrivinga konservativ. Ho opprettheld m.a. distinksjonen mellom final m og n, og mellom final p, t, k, desse distinksjonane var på den tida rettskrivinga vart til allereie borte i Kautokeino (som hadde høvesvis final n for nasalane og t for lukkelydane), men var framleis oppretthalde både i meir austlege og sørlege dialektar.
Barbaresco
Barbaresco er ein italiensk raudvin frå Piemonte. Vinen er laga av nebbiolodruer, er fyldig og har høgt alkoholinnhald. Han er gruppert blant dei beste italienske vinane (DOCG).
Henri Albert Hartmann
Henri Albert Charles Antoine Hartmann var ein fransk kirurg. Han skreiv fleire medisinske artiklar, mellom anna om krigsskadar, skulderluksasjon og tarmkreft. Han er mest kjend for Hartmanns operasjon, ein todelt kolektomi som han utvikla for behandling av kolorektal kreft og divertikulitt. Han er også kjend for å ha skildra Hartmanns lomme, ei utposing i galleblæreveggen som er kjend for å råkast av gallestein.
Verk
(utval)
All Join Hands
«All Join Hands» er ein song av det britiske rockebandet Slade, gjeven ut i 1984 som den første singelen frå det tolvte studioalbumet deira, Rogues Gallery. Songen var skriven av solovokalisten Noddy Holder og bassisten Jim Lea, og produsert av John Punter. Han nådde 15. plassen på den britiske singellista og låg inne på lista i ti veker.
12"-singelen inneheldt ein lengre versjon av «All Join Hands» på A-sida. Det vart òg gjeve ut ein avgrensa 12"-vinyl i Storbritannia med to ekstra spor: «My Oh My» og «Merry Xmas Everybody (Live & Kickin')». Sistnemnte hadde tidlegare vore B-side på singelen «(And Now the Waltz) C'est La Vie» i 1982.
Ajtos
Ajtos (bulgarsk Айтос) er ein by og ein kommune i provinsen Burgas i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Ajtos og 16 andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 403 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 28 687 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 20 016 innbyggjarar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Rosmarin
Rosmarin (Rosmarinus officinalis) er ein lyngaktig urteplante i leppeblomfamilien. Han har smale, nåleliknande blad og kvite eller blålige blomsar i fåblomstra klase.
Rosmarin er ein karakteristisk busk i middelhavslanda, og er vanleg på tørre stader, særleg i garriguevegetasjon og på steppene i Nord-Afrika.
Mount Lanning
Mount Lanning er eit fjell (1820 moh) ved sørsida av Newcomerbreen, 5 nautiske mil (9 km) søraust for Mount Warren nord i Sentinel Range i Ellsworth Mountains. Det vart først kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1957-59. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter førsteløytnant Delmar L. Lanning i United States Air Force (USAF) som deltok i opprettinga av Amundsen-Scott-stasjonen i 1956-57.
Jamning
Jamning er eit dialekttrekk som finst i dialektar i Trøndelag og på delar av Austlandet (særleg i Østerdalen, Gudbrandsdalen og Aust-Telemark). Utviklinga går ut på at endevokalen og rotvokalen i eit ord påverkar kvarandre og vert meir like eller heilt like etter prinsipp for vokalharmoni. Jamning finst i såkalte jamvektsord.
Rosmarin
Bruk
I oldtida blei rosmarin fletta inn i laurbær- og myrtekransar.
Jamning
Vi skil mellom utjamning, at vokalane vert heilt like, og tiljamning, at vokalane vert meir like enn dei opprinneleg var. Jamning har vi til dømes når dei gammalnorske orda vera og vika i dialektar med utjamning er vorte til høvesvis vårrå og vukku (vokalane er heilt like), medan det i dialektar med tiljamning kan heita værra og vækka (vokalane har vorte meir like).
Eit døme på jamning frå trøndersk: Utjamning finn ein stort sett i inntrøndersk og i jemtsk, medan tiljamning er vanleg i øvrig trøndersk, Trondheim bymål, Nord-Østerdalen og Gudbrandsdalen. Generelt kan det seiast at ein får meir jamning jo lenger nord ein kjem: I dialektane rundt Oslofjorden finst det ikkje spor av jamning, og etter kvart som ein kjem lenger nord i Oppland og Hedmark får ein stadig meir jamning. Det heile kulminerer med det trønderske kjerneområdet for jamning, der ein i indre mål òg har utstrakt bruk av utjamning.
Tschiervabreen
Tschiervabreen (retoromansk Vadret da Tschierva) er ein 4 km lang isbre (2005) i Berninafjella i kantonen Graubünden/Grisons i Sveits. I 1973 hadde han eit areal på 6,2 km².
Time Fades Away
Time Fades Away er eit konsertalbum av Neil Young frå 1973, som berre består av tidlegare uutgjevne songar. Det vart spelt inn med The Stray Gators på ein av turneane etter det populære Harvest-albumet kom ut i 1972. Sidan Young var misnøgd med desse konsertane tok det over 40 år før albumet kom ut på CD. Sjølv om Time Fades Away vart kritikarrost, finst i mange piratutgåver og er særs etterspurd blant tilhengjarar, var det først i august 2017 at albumet kom ut på CD, og då i ei plateboks i lag med andre album. Samstundes vart albumet tilgjengeleg på digitale format.
Historie
«Love In Mind» er frå ein soloturne i 1971 (same turne som «The Needle and the Damage Done» vart spelt inn for Harvest), medan resten av songane er frå turneen tidleg i 1973. Young spelte her eit akustisk sett solo etterfølgd av eit elektrisk sett med The Stray Gators. Den tidlegare Crazy Horse-gitaristen Danny Whitten hadde nettopp døydd av ein heroinoverdose, og skulle opphavleg vere med the Gators som andregitarist, men vart send heim då det vart klart han han ikkje var i ein tilstand der han kunne spele med dei. Dødstemaet og den mørke stemninga dette medførte går igjennom i denne perioden og kulminere med albumet Tonight's the Night.
Turneen kom etter suksessen til det country-aktige Harvest. Publikum reagerte ikkje alltid positivt på dei nye songane Young spelte. Young vart mentalt ustabil under turneen og frustrerte trommeslagar Kenneth Buttrey så mykje at han slutta før turneen var ferdig. Han vart erstatta av den tidlegare trommeslagaren i Turtles og CSNY (og seinare Jefferson Airplane) Johnny Barbata, som speler på alle innspelingane på denne plata. Pianisten Jack Nitzsche var òg frustrert, og i følgje produsent Elliot Mazer i boka Shakey sa han ofte obskøne ting i mikrofonen hans, som var slått av.
Alkoholmisbruk kombinert med synging i høgt toneleie, gjorde at Young pådrog seg ein halsinfeksjon dei siste dagane av turneen. David Crosby og Graham Nash vart då bede med for å synge harmonivokal og spele rytmegitar. Etter nitti dagar enda turneen i Salt Lake City.
Innspeling
Time Fades Away vart spelt inn direkte frå miksepulten til ein tosporsmaster med hjelp av Quad-8 CompuMix, den første digitale miksepulten, noko som frustrerte produsenten David Briggs. Dette førte til grumsete lyd på utgjevinga, og fordi dei endelege miksane var frå desse grove kutta, er det heller ikkje mogeleg å mikse albumet på nytt.
Utgjeving
Time Fades Away kom ut 15. oktober 1973. Albumet nådde 22. plass på den amerikanske albumlista og selde rask til gullplate med over ein million selde eksemplar i både USA og Storbritannia. Han vart gjeven ut på vinyl, kassett og 8-spor, men altså aldri på CD.
Reaksjonen til Young
Neil Young kommenterte Time Fades Away i teksten til omslaget for samleplata Decade:
I 1987 fortalte Young ein intervjuar at Time Fades Away var «det verste albumet eg lagde - men som ein dokumentar til kva som skjedde med meg, var det ei flott plate. Eg var på scenen og spelte alle desse songane som ingen har høyrt før, spelte dei inn og hadde ikkje det riktige bandet. Det var berre ein ukomfortabel turne. Eg følte meg som eit produkt og eg hadde dette stjernelaget av musikarar som ikkje ein gong song på kvarandre.»
Young har sjeldan spelt songar frå Time Fades Away på andre konsertar, men i juli 2008 spelte han tittelsporet på ein konsert i Oberhausen i Tyskland.
Mottaking
Då det kom ut fekk Time Fades Away positiv kritikk frå Rolling Stone, The New York Times, og Robert Christgau frå Village Voice. I nyare år har det vorte høgt verdsett av AllMusic, sputnikmusic, og Blurt Online.
R.E.M. har omtalt Time Fades Away som ei inspirasjonskjelde for New Adventures in Hi-Fi.
CD-utgåve og Time Fades Away II
I lag med filmmusikken til Journey Through the Past, er Time Fades Away det einaste offisielle albumet til Neil Young som ikkje finst på CD. Young har ofte nemnt dei ulukkelege minna hans frå turneen som hovudårsaka til at albumet ikkje er gjeven ut.
Det grønlandske flagget
Det grønlandske flagget (grønlandsk Erfalasorput, 'vårt flagg') er eit raudt og kvitt horisonaldelt flagg med ein sirkel med motsett farga halvdelar. Flagget symboliserer ei oppståande sol over isen, der det kvite står for lyset og det raude for varmen ved midtsommar. Dei to farganee skal symbolisera tilknytinga til Danmark og Norden.
Time Fades Away
CD-utgåve og Time Fades Away II
På midten av 1990-talet var det planar om å gje ut albumet på HDCD, men planane vart skrinlagde av ukjende årsaker. Tidleg i 2007 fortalte managementet til Young at det ikkje låg planar om å gje ut albumet på CD.
I oktober 2009 fortalte Young til Gitar World at plata kalla Time Fades Away II kom til å verte ein del av det andre volumet av Archives-boksserien. Han sa at Time Fades Away II har ein annan trommeslagar enn det albumet. Kenny Buttrey var der for første halvdel av turneen og Johnny Barbata for den andre. I følgje Young er det noko heilt anna med heilt andre songar.
Harun al-Rashid
Harun al-Rashid var ein kalif i Baghdad av abbaside-imperiet. Han er kjend som ein hovudperson i mange av eventyra i Tusen og ei natt.
Time Fades Away
Medverkande
† Neil Young oppført som «Joe Yankee»
Harun al-Rashid
Harun var ein yngre son av kalifen Al-Mahdi. Han kom til makta, etter at broren hans Al-Hadi døydde i 786. Regjeringstida hans var eit høgdepunkt i historia til kalifatet, og det finst mange forteljingar om hans gerninger, blant anna om fallet til barmakidane fall og ambassaden hans hjå Karl den store.
Han blei etterfølgd av sønene sine Al-Amin og Al-Mamun.
Konebåt
Konebåt (grønlandsk umiaq) eller umiak er den større fartøystypen som tradisjonelt blei brukt av inuittar. Det norske namnet kjem av at båten blir rodd av kvinner.