cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Samemøtet i 1917
Tråante 2017
100-årsjubileet i 2017 vert kalla Tråante 2017. Her møttest Samerådet og sametinga i Sverige, Finland og Noreg. Ein sørsamisk altar vart vigsla i Nidarosdomen 6. februar 2017, og jubileet vart òg markert med utgjeving av ein særskild 20-kronemynt og jubileumfrimerke. Det vart arrangert konsertar, konferansar, utstillingar, teatertilstellingar, seminar, og folkeliv på torget i Trondheim med matservering, reinkappkøyring og gratiskonsertar. Ida Marie Bransfjell leidde jubileumsekretariatet.
Support Force-breen
Support Force-breen er ein stor isbre i Pensacola Mountains, som flyt nordover mellom Forrestal Range og Argentina Range til Filchner-Ronne-isen. Han vart kartlagt av United States Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av US Navy, 1956-66. Han vart namngjeven av US-ACAN etter U.S. Naval Support Force Antarctica, som støtta United States Antarctic Program med logistikk i denne perioden.
New City av Blood, Sweat & Tears
New City er det åttande studioalbumet til det amerikanske bandet Blood, Sweat & Tears, gjeve ut i 1975. Albumet nådde 47. plassen på den amerikanske Billboard Pop Albums-lista.
Solovokalisten David Clayton-Thomas kom attende og song på denne plata, etter å ha vore borte frå bandet eit par år.
Mottaking
Jason Elias skreiv for Allmusic at albumet «høyrest lovande ut, men for å vere ærleg, så verkar lagnaden til New City dømd frå starten av.»
Medverkande
Produksjon
Salslister
Album - Billboard (USA)
Fylkesveg 210 i Telemark
Fylkesveg 210 i Telemark går mellom Helle i Kragerø kommune og Ringsjø i Bamble kommune. Vegen er 13,9 km lang.
Yukio Goto
Yukio Goto var ein japansk fotballspelar.
Polemikk
Det har vore fleire kjende polemikkar gjennom historia. I Noreg var Johan Sebastian Welhaven og Henrik Wergeland litterære fiendar. Welhaven skreiv mellom anna «Henrik Wergelands Digtekunst og Polemik ved Aktstykker oplyste» i 1832. Ei diktsamling av dikta til Welhaven frå 1990 hadde tittelen Diktekunst og polemikk : Johan Sebastian Welhavens dikt.
På 1960-talet markerte Jens Bjørneboe seg som ein skarp polemikar, også omtalt som «rasende polemiker».
Eit antonym (motsett meining) til polemikk er apologia, eller forsvarsskrift.
Echallens
Echallens er ein kommune i distriktet Gros-de-Vaud i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Echallens er hovudstad i distriktet Gros-de-Vaud.
Ogosta Point
Ogosta Point (Nos Ogosta) er eit nes sentralt på Zagore Beach på austkysten av False Bay på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Det ligg på Rozhen Peninsula 5,35 km nord for Barnard Point, 4,4 km vest for St. Methodius Peak og 3,45 km aust for Castro Peak. Neset er kalla opp etter Ogostaelva i Bulgaria.
Hersekneset
Hersekneset (tyrkisk Hersek burnu) er eit nes i Tyrkia. Det ligg i distriktet Altınova i provinsen Yalova. Det vender nordover mot İzmitbukta som er ein del av Marmarahavet. Breidda til bukta på nordenden av Hersekneset er berre 3 km, medan det elles er kring 9 km breitt.
Neset var strategisk viktig og den romerske keisaren Konstantin I grunnla derfor her byen Helenopolis. Under det første krosstoget, slo seldsjukkane under sultan Kılıç Arslan I folkekrosstoget i slaget ved Civetot nær Helenopolis. Det var òg ved Hersekneset at Det osmanske riket (då berre eit fyrstedøme) erklærte seg sjølvstendig. Den 27. juli 1302 sigra den osmanske armeen over austromarane, som prøvde å stoppe kringsetjinga av byen Nikea (dagens İznik), i slaget ved Koyunhisar. Etter dette slaget erklærte Osman I sjølvstendet til fyrstedømet sitt.
Det er planlagd ei bru mellom Hersekneset og Dilovası på den andre sida av bukta. Brua vil verte 3 km lang og korte ned hovudvegen mellom İstanbul og İzmir med 140 km.
Painkiller av Judas Priest
Painkiller er det tolvte studioalbumet til det britiske heavy metal-bandet Judas Priest. Det kom ut i september 1990 og var det siste Judas Priest-albumet med songaren Rob Halford før han kom attende i 2005 for albumet Angel of Retribution. Det er òg det første med trommeslagaren Scott Travis.
Innspeling
Painkiller er det første Judas Priest-albumet med trommeslagaren Scott Travis, som erstatta Dave Holland i 1989. Travis var tidlegare medlem i bandet Racer X. Albumet vart spelt inn i Miraval Studios i Brignoles i Frankrike tidleg i 1990 og miksa i Wisseloord Studios i Hilversum i Nederland seinare på året.
Tekstar
Mange av tekstane på albumet har eit fantasi-tema, som tittelsporet som skildrar ein superhelt-aktig person som reddar menneskeheita frå øydelegging. «A Touch of Evil» brukar tema som besetjing og magi som metaforar for romantikk. Rob Halford hevda i eit intervju at songen «Hell Patrol» handlar om US Air Force-pilotar under Golfkrigen som byrja nokre månader før albumet kom ut.
Utgjeving
Trass i at albumet var ferdig i mars 1990 vart det forseinka på grunn av rettssaka mot bandet som byrja 16. juli 1990. Bandet måtte i retten for skuldingar om å ha plassert løynde meldingar i ein song som skal ha gjort at to unge menn i Reno i Nevada prøvde å ta livet sitt 23. desember 1985. Saka vart til slutt avvist den 24. august 1990. Bandet gav omsider ut albumet 3. september 1990.
Albumet selde til gullplate i Nord-Amerika i januar 1991. Ein nymastra versjon vart gjeve ut på CD i mai 2001, med eit konsertopptak av «Leather Rebel» og ein tidlegare ikkje utgjeven song, «Living Bad Dreams». Albumet vart nominert til Grammyprisen for beste metalsong, men tapte for Metallica sin versjon av Queen-songen «Stone Cold Crazy».
Mottaking
Painkiller har stort sett fått god kritikk, særleg frå metal-miljøet. På metal-archives.com har albumet ein gjennomsnittleg karakter på 93% basert på 23 meldingar.
Halford gir seg
Etter turneen for dette albumet, slutta songaren Rob Halford i bandet i mai 1992 og hadde lite kontakt med dei tidlegare bandkollegaene gjennom 1990-åra. Årsaka skal ha vore aukande spaningar i bandet og at Halford ønskte å utforske nye musikalske retningar med sitt eige band, Fight. Dette tvang han til å forlate Judas Priest for at den nye musikken hans kunne seljast. Judas Priest var inaktive i fleire år etter Halford slutta, men kom etter kvart attende med den nye songaren Tim «Ripper» Owens i 1996, som song på studioalbuma Jugulator og Demolition.
Salstrofé
!scope="row"| Verdsomfattande sal:
Fylkesveg 208 i Telemark
Fylkesveg 208 går mellom Åby og Feset i Bamble kommune. Vegen er 17,8 km lang.
Susanne Skogstad
Susanne Skogstad er ein norsk forfattar. Ho vaks opp i Eid kommune, og er busett i Oslo.
Vovoúsa
Vovoúsa (gresk Βωβούσα/Βοβούσα) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Ioánnina i Ípiros i Hellas. Vovoúsa inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Zagóri.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Vovoúsa 115 innbyggjarar, som alle budde i tettstaden med same namn.
Influensavirus A (H6N1)
H6N1 er ein undertype av influensavirus A. Viruset har berre råka éin person, ei kvinne frå Taiwan, som overlevde. Viruset er kjend for å råke krikkand, og er nært knytt til undertypen H5N1.
Morteratschbreen
Morteratschbreen (retoromansk Vadret da Morteratsch) er den største isbreen i Berninafjella i Bündner-Alpane i Sveits.
Han er, like etter Pasterzebreen og Gepatschferner, den tredje største og etter volum (1,2 km³) den mest massive breen i Dei austlege Alpane. Morteratschbreen er ein typisk dalbre med ein markant isfront. Akkumlasjonssonen ligg mellom toppane Piz Morteratsch, Piz Bernina, Crast' Agüzza, Piz Argient, Piz Zupò og Bellavista. Frå Piz Argient til iskanten i Val Morteratsch er den horisontale lengda kring 7 km, med ein høgdeskilnad på opp mot 2000 meter. I lag med Persbreen, som spring ut frå Piz Palü, og som møter Morteratsch like nedanfor steinformasjonen Isla Persa («Den tapte øya»), dekkjer breen eit areal på kring 16 km². Smeltevatnet frå Morteratschbreen vert drenert via Inn og Donau og ut i Svartehavet.
Det har vore årlege lengdemålingar av breen sidan 1878. For perioden fram til 1998 hadde breen trekt seg attende 1,8 km og i snitt om lag 17,2 meter per år. Frå 1999 til 2005 har breen trekt seg attende med 30 meter i året.
I løpet av måleperioden er det berre fire år der har isbreen rykt fram.
Tim Possible
Kjelder
Jim and Tim Possible Jim ja Tim
Akira Nozawa
var ein japansk fotballspelar.
James Possible
Dr. James Timothy Possible, kjend som James Possible er ein oppdikta figur i den amerikanske teiknefilmserien Kim Possible, som vert send på Disney Channel. Han har far til Kim, Jim og Tim Possible, og gift med Ann Possible.
Kjelder
List of Kim Possible characters Luettelo televisiosarjan Kim Possible hahmoista
Rikkyouniversitetet
Rikkyouniversitetet (立教大学, Rikkyou Daigaku), eller St. Paul's University som det heiter på engelsk. er eit japansk kristent universitet i Ikebukuro i Toshima i Tokyo. Det vart skipa i 1883 av ein misjonær frå den anglikanske amerikanske episkopalkyrkja med amerikanske skular som førebilete. Skulen fekk universitetsstatus i 1907. Universitetet har også hatt tilhald i Niiza i Saitama prefektur sidan 1958.
Universitetet er internasjonalt orientert og er med i mange internasjonale program og prosjekt. Rikkyo har kontakt med fleire enn 140 utanlandske utdanningsinstitusjonar for utveksling av lærarar, studentar og prosjektsamarbeid. Universitetet tek i mot fleire enn 700 utanlandske studentar. Rikkyo har ca 20.000 studentar og ca 2.700 fagleg og administrativt tilsette.
Jim Possible
James Possible II, kjend som Jim Possible er ein oppdikta figur i den amerikanske teiknefilmserien Kim Possible, som vert send på Disney Channel. Han er bror til Kim og Tim Possible, og foreldra er Ann og James Possible.
Sterling Morrison
Holmes Sterling Morrison Jr. var ein USA-amerikansk gitarist, mest kjend som opphavleg medlem i rockegruppa The Velvet Underground, der han vanlegvis spelte elektrisk gitar, stundom bassgitar, og stundom song korvokal.
Fylkesveg 211 i Telemark
Fylkesveg 211 i Telemark går mellom Grådalen og Rørholt brygge i Bamble kommune. Vegen er 8,7 km lang.
Svein Mathisen
Svein «Matta» Mathisen var ein norsk landslagsspelar i fotball.
Fotballspelar
Mathisen vart fødd i Sauda. Etter at han starta som profesjonell fotballspelar i 1973, vart han verande heile karrieren sin i IK Start. Den einaste andre klubben han har spelt i var skotske Hibernian FC ein kort periode i 1978, før han vendte tilbake til Start. Han vart deretter verande i klubben til han la opp som fotballspelar i 1989. Til saman spelte han 327 kampar for start og skåra 106 mål, og han var med på å vinna eliteserien med Start to gonger.
Svein Mathisen kom inn på det norske landslaget i 1975, og fekk 25 landskampar (2 mål) for Noreg fram til 1985. Dette gjorde han fortent til heidersutmerknaden Gullklokka.
Tida etterpå
Etter dette jobba Mathisen noko i NRK og i TV 2 Sporten før han vart sportssjef i Start. I juli 2010 fekk han beskjeden om at han hadde kreft, og han døydde i januar 2011 etter kort tids sjukdom. Han etterlét seg kone og tre born. Sonen Jesper Mathisen spelar også for Start.
Kjelder
''* Artikkelen er basert på Bokmålswikipedia om Svein Mathisen, 28. januar 2011.''
Michael Monarch
Michael Monarch er ein amerikansk gitarist. Han er mest kjend for arbeidet sitt med bandet Steppenwolf.
Monarch vart fødd i Los Angeles. Som den opphavlege gitaristen i Steppenwolf (1967 til det meste av 1969), spelte han på alle hittane deira, inkludert «Born to Be Wild», «Magic Carpet Ride» og «Rock Me», medan han framleis var tenåring. Han spelte òg på Janis Joplin-albumet I Got Dem Ol' Kozmic Blues Again Mama! og var medlem av Michael Des Barres-bandet Detective. Monarch jobba òg med Roger Glover frå Deep Purple, Andy Fraser frå Free, Chris Hillman frå The Byrds og andre, inkludert mange plateprosjekt gjennom åra.
Monarch opptrer saman med andre 1960- og 1970-talsrockarar i supergruppa World Classic Rockers og lokalt i Florida med Peyton Monarch Band.
Yasonneset
Yasonneset (tyrkisk Yason Burnu) er eit nes ved landsbyane Çaytepe og Çaka (offisielt Aziziye) i distriktet Perşembe i provinsen Ordu i Tyrkia. Namnet kjem frå ein figur frå gresk mytologi, Jason, som var leiar for argonautane.
I antikken stod det eit Jasontempel på neset, som verna siglarane i Svartehavet mot farlege farvatn. Ei kyrkje erstatta seinare tempelet og stod der med same føremål. Den noverande kyrkja på neset vart bygd i 1868 av georgiarar og grekarar som budde i regionen.
Doktor Drakken
Drew Theodore P. Lipsky, kjend som Doktor Drakken, er ein oppdikta figur i den amerikanske teiknefilmserien Kim Possible, som vert send på Disney Channel.
Yasonneset
Kjelder
''
Doktor Drakken
Kjelder
List of Kim Possible characters
Influensavirus A (H7N1)
H7N1 er ein undertype av influensavirus A.
Ei høgpatogen stamme av viruset utløyste i 1999 eit stort utbrot hjå kalkunar med spreiing til fleire gardar. Utbrotet førte til store økonomiske tap.
Grorud kyrkje
Grorud kyrkje er ei krosskyrkje frå 1902 i Oslo kommune. Dette var den fyrste kyrkja i Østre Aker etter Østre Aker kyrkje, og ho tok over som prostikyrkje frå 2012. Same år vart fleire sokn slått saman med Grorud sokn. .
Følgesvennen
Eventyret handlar om ein bondegut som dreg ut i verda for å finna ei kongsdotter han har drømt om. På vegen får han følgje av ein mystisk skikkelse. Denne følgjesvenen hjelper han gjennom dei harde prøvingane han må gjennom for å vinna kongsdottera. Følgjesvenen viser seg å vera ein dauding guten har løyst ut av ei isblokk og gjeve ei kristen gravferd.
Ichiji Otani
Ichiji Otani var ein japansk fotballspelar.
Kanelspove
Kanelspove (Limosa fedoa) er ein spove i snipefamilien som hekkar på prærien i sentrale Nord-Amerika og elles lever langs kystane av USA, Mexico og Mellom-Amerika utanom hekketida.
Skildring
Kanelspoven er den største av dei fire spoveartane i den biologiske slekta Limosa med kroppslengd på 42 til 48 centimeter og ei vekt på ca. 300 til over 500 gram, hofuglane er klårt størst. Dette er den arten i slekta som ut frå fjørdrakt minnar mest om spovane i slekta Numenius. Han har eit langt rakt, noko oppbøygd nebb med mørk tupp og beina er mørke.
Vaksne individ i hekkedrakt har mørk fine strek på en botten av ljus sandfarge med innslag av rustbrunt på hovud, hals, bryst og på undersida av kroppen. Nebbfarga er rosaorange og han har en svakt mørkare tygel og eit sandfarga augebrynstrek. Ryggen, overgumpen og stjerten er spraglete i mørkebrunt, beige og med stenk av kvitt. Han har ljuse, kanelfarga vengundersider.
Adulte fuglar i vinterdrakt og juvenile fuglar saknar dei mørke strekene på brystet og undersidan, og nebbrota deira er rosa.
Denne spovearten hekkar på prærien i Alberta, Saskatchewan og Manitoba, Canada og i tilstøytande område i Montana og North Dakota i USA. Dei hekkar òg i området sørvest for Jamesbukta i Ontario, Canada. Hekkebiotopen er prærien nær dammar, og dei legg egga sine i enkle reir på bakken i kort gras, reira er sparsamt fôra med tørt gras.
Kanelspove er ein flyttfugl. Om hausten trekker dei flokkvis til kysten av California, Mexicogolfen, Mexico og Mellom-Amerika, men streiffuglar kan treffast i Sør-Amerika sør til Chile.
Populasjonen var minkande under 1800-talet på grunn av jakt, men kom til å innhente seg. I dag er bestanden trudd å vere inntil 200 000, og er i det minste stadvis i ein liten tilbakegang, mest grunna tap av  hekkebiotoper som blir dyrka til jordbruksmark, samt på grunn av jakt.
Paradiesbreen
Paradiesbreen (tysk Paradiesgletscher) er ein 2,27 km lang isbre (2007) i Dei lepontinske Alpane i kantonen Graubünden i Sveits. I 1973 hadde han eit areal på 3,99 km².
Aust-Zagóri
Aust-Zagóri (gresk Ανατολικό Ζαγόρι, Anatolikó Zagóri) er ein tidlegare kommune i periferieininga Ioánnina i Ípiros i Hellas. Aust-Zagóri inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Zagóri.
Palübreen
Palübreen (retoromansk Vadret da Palü) er ein 3,5 km lang isbre (2005) i Berninafjella i kantonen Graubünden i Sveits. I 1973 hadde han eit areal på 6,47 km².
Motor Ed
Edward Lipsky, kjend som Motor Ed, er ein oppdikta figur i den amerikanske teiknefilmserien Kim Possible, som vert send på Disney Channel.
Kjelder
List of Kim Possible characters
Machine Head
Machine Head er det sjette studioalbumet til det engelske rockebandet Deep Purple. Det vart spelt inn i desember 1971 i Montreux i Sveits, og kom ut 25. mars 1972 på Purple Records.
Ettersom tidlegare innspelingsøkter hadde vorte lagde inn i speleplanen i gruppa, ønskte Deep Purple å setja av tid til å spela inn eit album utanfor det typiske studiomiljøet, i håp om at det ville resultera i eit lydbilete som låg nærare livekonsertane deira. Dei leigde Rolling Stones Mobile Studio for innspelinga og booka Montreux Casino som spelestad, men under ein Frank Zappa-konsert rett før innspelinga brende kasinoet ned til grunnen. Etter ei vekes leiting etter ein alternativ spelestad, inkludert ei økt på eit nærliggjande teater som vart forlate på grunn av støyklager, klarte bandet å booka det vinterstengde Grand Hotel og gjorde det om til eit rom eigna for innspeling. Desse hendingane, særleg brannen i kasinoet, vart inspirasjonen til songen «Smoke on the Water».
Machine Head er det bestseljande albumet deira og toppa hitlistene i fleire land, mellom anna som nummer éin i Storbritannia. Albumet, som hadde stor innverknad på utviklinga av tradisjonell metal, får framleis god kritikk av musikkritikarar og har vorte gitt ut på nytt fleire gonger.
Bakgrunn
I 1971 hadde Deep Purple turnert i to år, og tidlegare studioalbum, som Deep Purple in Rock (1970) og Fireball (1971), vart spelt inn mellom liveshowa. Bandet følte at tidlegare studioarbeid ikkje lét like bra som liveopptredenane, og ønskte å spela inn i eit scenemiljø. Trommeslagar Ian Paice spelte inn trommesettet sitt i korridoren under nokre av Fireball-øktene, fordi han meinte det høyrdest betre ut, og han ønskte å finna eit alternativt innspelingsmiljø utanfor eit typisk lydisolert studio. Deep Purple vart tilrådd å spela inn utanfor Storbritannia, då dei ikkje måtte betala like mykje inntektsskatt.
Gruppa turnerte i Storbritannia frå september til oktober 1971 og gav ein forsmak på nytt materiale som til slutt vart gitt ut på Machine Head. Deretter starta dei ein turné i USA, som enda med å bli avlyst etter to konsertar på grunn av at vokalist Ian Gillan fekk hepatitt. Gitarist Ritchie Blackmore byrja å tenkja på moglege soloproduksjonar i framtida, og Deep Purple samla sett såg fram til å få meir tid til å spela inn og komma bort frå turnépresset.
Deep Purple planla opphavleg å spela inn Machine Head på Montreux Casino i Sveits i desember 1971. Dei hadde booka Rolling Stones Mobile Studio og gjort hotellreservasjonar. Kasinoet var ein stor arena med fleire underhaldningsfasilitetar. Bandet hadde opptredd der i mai 1971 og vart vener med Claude Nobs, grunnleggjar og dagleg leiar for Montreux Jazz Festival.. Mellom anna Led Zeppelin, Pink Floyd og Black Sabbath hadde alle opptredd på kasinoet, og det stengde for oppussing kvar vinter, slik at det kunne brukast som innspelingsstad. Deep Purple kom til kasinoet 3. desember 1971. Etter ein siste konsert skulle dei få lokalet for seg sjølv. Til gjengjeld foreslo bandet å spela ein konsert på kasinoet, noko som ville gitt dei høve til å gi ut eit dobbeltalbum, halvparten live og halvparten i studio.
Innspeling
Den siste konserten på Montreux Casino var ein matinékonsert med Frank Zappa og The Mothers of Invention. På den tida bestod gruppa av songarane Flo & Eddie, multiinstrumentalisten Ian Underwood og trommeslagaren Aynsley Dunbar. Under framsyninga skaut ein publikummar eit nødbluss inn i taket på bygningen. Sjølv om publikum til å byrja med ikkje var klar over hendinga fordi taket var dekt av eit falskt bambustak, byrja folk omtrent ein time ut i konserten å sjå gneistar. Gruppa slutta å spela; ifølgje bassist Roger Glover sa Zappa at «ingen burde få panikk, men ..... BRANN!» Etter dette beordra leiinga ei kontrollert evakuering. Ingen omkom, men ei gruppe vart kortvarig fanga i kjellaren til kasinoet før dei vart redda ut av Nobs. Kort tid etter at alle var evakuerte i tryggleik, gjekk bygningen opp i flammar.
Nobs flytta Deep Purple til Pavilion, eit teater i nærleiken, der dei spelte inn grunnsporet til ein låt med det førebelse namnet «Title No. 1». Glover hugsa at han vakna ein morgon og sa tittelen «Smoke on the Water» høgt. Ut frå dette skreiv Gillan teksten som skildra opplevinga i Montreux. Eit fotografi av det brennande Montreux Casino var inkludert i omslaget til albumet.
Paviljongen viste seg å vera upraktisk å spela inn i, ettersom bebuarane i nærleiken klaga til politiet over støyen. Sjølv om scenearbeidarar prøvde å hindra politiet i å komma inn ved å halda dørene lukka, vart bandet raskt kasta ut.. Dei søkte etter andre innspelingsstader og nøgde seg med det tomme Grand Hotel i utkanten av Montreux. Med den mobile eininga parkert ved hovudinngangen sette Deep Purple seg opp i enden av ein korridor utanfor hovudlobbyen, der korridoren enda i ein «T». Her vart det installert ei rekkje utstyr og lydisolerande madrassar, noko som innebar at bandet måtte gå gjennom soverom og over balkongar for å komma til innspelingsbilen. Dette viste seg å vera så slitsamt at Deep Purple slutta å lytta til avspelingar av opptaka sine, og i staden spelte dei til dei var fornøgde. Eit videoovervakingssystem vart sett opp slik at bandet kunne kommunisera med lydteknikaren Martin Birch og slik at dei tilsette i studiokontrollrommet kunne sjå dei.
Songar
Opningssporet, «Highway Star», vart skrive medan bandet sat på ein buss på veg til opningsturneen i Portsmouth 13. september 1971. Managementet til bandet sørgde for at dei kunne reisa til konserten saman med ei gruppe musikkjournalistar som kunne intervjua bandet i ro og mak. Ein av dei spurde Blackmore korleis han skreiv låtar, der han svarte «sånn her», tok opp gitaren og spelte opningsriffet til låten. Gillan improviserte ein tekst rundt dette: «We're on the road, we're a rock'n'roll band». Resten av bandet fullførte arrangementet under øvingane, og det vart lagt til showet på konsertkvelden. Blackmore baserte gitarsoloen på ein figur han hadde lært av Johnny Burnette, og likte likskapen med Johann Sebastian Bach.
Peter Egge
Peter Andreas Egge var ein norsk forfattar.
Machine Head
Songar
«Maybe I'm A Leo» gjekk under arbeidstittelen «One Just Before Midnight», som blir vist på eit bilete av eit innspelingsark på omslaget til albumet. Den ferdige tittelen og teksten refererer til stjerneteiknet til Gillan. Glover skreiv hovudriffet til songen etter å ha lytta til John Lennon-songen «How Do You Sleep?», og han likte at riffet ikkje starta på første taktslag. Låten vart spelt live éin gong i 1972 på ein BBC In Concert-framferd. Han vart ein livefavoritt fleire år seinare, etter at Joe Satriani vart mellombels medlem av bandet i 1993.
Remetalk Point
Remetalk Point (bulgarsk Nos Remetalk) er eit nes på austkysten av Ioannes Paulus II Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis danna av eit framspring frå Oryahovo Heights. Det skil enden av Medvenbreen i nord og Berkovitsabreen i sør.
Machine Head
Songar
«Pictures of Home» skildra attraksjonar og bilete frå nærområdet rundt Montreux, langt heimanfrå. Sporet vart opphavleg spelt inn med ein trommeintroduksjon, som vart utelaten frå originalinnspelinga, men som vart lagt til på 25-årsjubileumsnyutgivinga.. Låten vart òg spelt live etter at Satriani vart med i Deep Purple. «Never Before» vart av bandet rekna som den mest kommersielle låten på albumet, og vart gitt ut som singel. Låten vart spelt live ein gong på BBC In Concert-showet.
Peter Egge
Foreldra til Peter Egge flytta til Trondheim frå Nord-Trøndelag, og faren, Olaus Egge, dreiv vognmannforretning i Dronningens gate. Peter var den nest eldste av ni sysken. Han byrja tidleg å skrive og verka i ein periode som journalist mellom anna i det radikale magasinet Den nye Tid og i Dagsposten. I 1891 debuterte han med romanen Almue (ei forteljing med same tittel hadde han fått prenta i bladet Fædrelandet i 1887). Knut Hamsun hjelpte Egge med å få i stand denne utgjevinga.
Machine Head
Songar
«Smoke on the Water» dokumenterer opplevingane under innspelinga av Machine Head, inkludert brannen og evakueringa av kasinoet og innspelingane på Grand Hotel. Tittelen refererte til den tjukke svarte røyken frå brannen som hang over breidda av Genèvesjøen. Backingsporet var det einaste brukbare materialet som kom frå Pavilion-innspelingane, før politiet stengde innspelinga. Blackmore bidrog med opningsgitarriffet, og sa seinare at det var populært fordi det var lett og basert på fire tonar, og samanlikna det med opningsfraseringa i Beethoven sin Femte symfoni. Sjølv om låten er den mest kjende frå Deep Purple, og ein av dei mest kjende i rockemusikken generelt, meinte bandet at han ikkje hadde noko stort kommersielt potensial, og han var ein av dei siste låtane frå Machine Head som vart spelt live. Låten vart deretter ein stor hit i USA, og nådde fjerdeplass på Billboard Hot 100. I tillegg til Deep Purple har Gillan framført låten live som ein del av solokarrieren sin, og under si korte tid med Black Sabbath i 1983.
Remetalk Point
Neset er kalla opp etter den thrakiske kongen Remetalk III (år 38-46).
Peter Egge
Peter Egge skreiv både kortare forteljingar og drama, men det er særleg romanane sine han er kjend for i dag. Fleire av desse har Trondheim eller Trøndelag som miljø og skodeplass, og flytting frå landsbygd til by er eit motiv som går att i ulike variantar.
Remetalk Point
Klippa ligg 1,3 km sør for Agüero Point og 3,7 km vest-nordvest for Avitohol Point og 3,74 km nord-nordaust for Casanovas Peak.
Machine Head
Songar
«Lazy» vart første gong spelt live under Storbritannia-turneen i 1971, og vart behalde gjennom heile det følgjande året. Den vart framført mot slutten av liveshowet og erstatta den instrumentale jammen «Wring That Neck», og vart seinare flytta til midten av settet tidleg i 1972. Glover sa at låten var omtrent basert på ein Oscar Brown-låt, «Sleepy», medan Blackmore uttalte at han var inspirert av Eric Clapton-songen «Stepping Out». Låten var designa for å vera ein reiskap for ulike instrumentale framsyningar, inkludert ein uakkompagnert orgelintroduksjon og munnspelinga til Gillan. Blackmore spelte inn gitarsoloane i seksjonar på to ulike dagar, som deretter vart slått saman.
«Space Truckin'» vart skriven som ein pastisj på tekstar frå rock-n-roll-tekstar frå 1950-åra, men med science fiction-tema. Deep Purple byrja å tenkja på nonsensfrasar som «music in our solar system» som kunne passa. Paice spelte ein kort trommesolo på låten. Han vart spelt første gongen live i januar 1972 på den neste konserten etter Montreux-sesjonane, og innleidd i instrumentaldelen av den tidlegare live-jammen «Mandrake Root» som avslutningsnummer. Låten heldt fram med å vere det siste nummeret i settet etter at Gillan og Glover forlét bandet i 1973, inkludert ein minneverdig opptreden på California Jam året etter, der Blackmore sette fyr på forsterkarane sine og øydela eit TV-kamera med gitaren sin. Songen vart jamleg spelt som ein vekkjar av mannskapet om bord på romferjeprogrammet STS-107 i 2003.
Ein ballade med tittelen «When a Blind Man Cries» vart spelt inn under Machine Head-sesjonane, men vart ikkje inkludert på albumet. I staden vart han brukt som B-side på singelen «Never Before». Låten dukkar opp som bonusspor på 25-årsjubileumsutgåva av Machine Head.
Utgiving og omslag
Coveret vart laga ved at albumtittelen vart stempla inn i ei polert metallplate som vart halde opp og fungerte som ein spegel som gruppa stod framfor. Fotografen Shepard Sherbell tok deretter eit bilete av spegelbiletet; eit lite spor av han kan skimtast på det ferdige biletet (rett under teksten «Head»). Det indre omslaget til albumet vart for det meste designa av Glover og manageren Tony Edwards, og inneheld eit utval forbrytarbilete som tidlegare vart brukt til kontaktarket til plateselskapet. Det inkluderte eit bilete av Nobs, som Machine Head var dedikert til. Dei første utgivingane hadde òg eit handtrykt tekstark.
Mottaking
Machine Head nådde førsteplassen på den britiske albumlista sju dagar etter utgivinga, og vart liggjande der i to veker før det kom tilbake i mai 1972 for ei veke til. I USA nådde albumet 34. plassen under den første utgivinga i 1972; albumet nådde deretter ein sjuandeplass i 1973 då «Smoke on the Water» vart ein hit, og Machine Head heldt fram på Billboard-lista i over to år. Den første singelen som vart sleppt frå albumet, «Never Before», nådde 35. plassen i Storbritannia, men vart ikkje lista i USA. Då «Smoke on the Water» vart mykje spelt på radio som ein del av albumet, gav Warner Brothers han til slutt ut som singel i mai 1973. Låten nådde då andreplassen på den kanadiske RPM-lista og fjerdeplassen på den amerikanske Billboard Hot 100.
Albumet vart møtt med positive meldingar frå kritikarane. Rolling Stone-skribenten Lester Bangs rosa tekstane til «Highway Star» og «Space Truckin'» og dessutan all musikken, sjølv om han var mindre rosande om tekstane til dei resterande låtane: «Mellom desse to Deep Purple-klassikarane ligg det berre god, hardtslåande musikk, sjølv om nokre av tekstane har litt igjen å hente.» Til slutt innrømde han: «Eg veit at nettopp denne banaliteten er halve moroa med rock 'n' roll. Og eg er sikker på at eg kjem til å elska dei neste fem Deep Purple-albuma vilt, så lenge dei læt akkurat som dei tre siste.» Robert Christgau skreiv om albumet: «Eg er samd i at dei køyrer for fort, og Ritchie Blackmore har fått litt sjølvdisiplin og nokre mistenkjeleg klingande stikk frå kompisane i London.» AllMusic-kritikar Eduardo Rivadavia kalla Machine Head «eit av dei viktigaste hardrockalbuma gjennom tidene.».
Nyutgivingar
Albumet vart gitt ut på multikanal-formata DVD-Audio (2001), i ein ny 5.1-kanals miks, og Super Audio CD (SACD) (2003) med den europeiske kvadrofoniske miksen. Den vart seinare gitt ut på SACD den 17. august 2011, gjennom Warner Music Group i Warner Premium Sound-serien på plateselskapet, med same 5.1-kanalmiks som DVDAudio-versjonen frå 2001.
40-årsjubileumsutgåva av Machine Head vart gitt ut i oktober 2012 av EMI; dette er eit sett med fem plater, følgt av eit illustrert 60-siders hefte. Innhaldet inkluderer: Original album 2012 remaster (CD1), Roger Glover's 1997 mixes (CD2), Original album quad SQ stereo (2012 remaster) (CD3), In Concert '72 frå Paris Theatre, London, 9. mars 1972 - 2012 mix (CD4), 2012 høgoppløysleg ommaster og kringlydmiksar (DVD, berre lyd). For å feira 40-årsjubileet vart hyllestalbumet Re-Machined: A Tribute to Deep Purple's Machine Head gitt ut i 2012. september gjennom Eagle Rock Entertainment.
40-årsjubileumsutgåve
På den seinare CD-utgåva av In Concert '72 vart det lagt til eit lydprøveopptak av «Maybe I'm a Leo» (4:32).
Peter Egge
I 1916 vart Egge tildelt Statens kunstnarløn. Han fekk Gyldendals legat i 1935.
I fødebyen Trondheim har Peter Egge fått både ein plass og ein veg oppkalla etter seg. Det finst dessutan ein Peter Egges vei i Bodø og ei Peter Egges gate i Steinkjer.
Skeise-VM 1989 for menn
Verdsmeisterskapen på skeiser 1989 for menn vart avvikla på Valle Hovin kunstisbane i Oslo helga 11. og 12. februar. 36 utøvarar frå 19 land deltok i meisterskapen, av dei to frå Noreg.
Leo Visser frå USA vart verdsmeister på suverent vis, han vart også bestemann på 5000 meter og 1500 m. Nikolaj Guljajev frå Sovjetunionen var kjappast i mål på 500 meter. Norske Geir Karlstad, som vart tredjemann i meisterskapen, presterte beste tid på 10000-meteren.
Skeise-VM 1989
Dato: 11./12. februar 1989
<br style="clear:both;" />
Suttung
Suttung var ein jotun i norrøn mytologi som var knytt til skaldskap. Jotunen Suttung (Suttungr jötunn) var son av jotunen Gilling. Skaldedrikken har namn etter Suttung som Suttungs mjød.
Skaldskaparmål
I Den yngre Edda, òg kalla Snorre-edda, i kapitlet om Skaldskaparmål, fortel Snorre om korleis guden Odin lurte Suttung og henta skaldedrikken attende til æsene i Åsgard.
Soga byrjar med å fortelje om Kvase (Kvasir) som var så klok at ingen kunne spørje om noko han ikkje kunne svare på. Han vart drepen av dvergane Fjalar og Galar og av blodet hans laga dei ein mjød som gjer kvar den som drikk av han, til skald eller vismann. Skaldedrikken bli difor òg kalla «Kvases blod»
Seinare hende det at dei same to dvergane tok livet at jotunen Gilling og kona hans. Suttung, sonen til Gilling, fór då i veg for å ta hemn for drapa. Han tok dvergane og sette dei ut på eit skjer som berre stakk opp på fjøre sjø og var meint på å late dei drukne der, men han lét dei likevel få behalde livet då dei baud han den kostesame mjøden i bot for faren. Suttung gøymde mjøden på ein stad som heiter Nitberg (Hnitbjörg) og sette dotter si, Gunnlod (Gunnlöðu), til å vakte på han.
Æsene, som hadde skapt Kvase, meinte at dei hadde rett på mjøden, og guden Odin tok namnet Bolverk (Bölverkr) og la ut på ei ferd til jotnane for å hente drikken. Han kom til sist til Nitberg, der han forførte Gunnlod, og ho gav han lov til å drikke tre slurkar av mjøden. Dei tre slurkane var nok til at Bolverk fekk all mjøden i seg, og han skapte seg då om til ei ørn og flaug derifrå. Men Suttung skjøna kva som hadde hendt og han òg skapte seg om til ei ørn og flaug etter.
Då æsene såg Odin kome flygande til Åsgard, sette dei ut kjerald på tunet og Odin spydde det meste av mjøden opp i desse kjeralda. Suttung kom flygande etter og var nære på å få tak i Odin, men då sende Odin resten av mjøden ut «den bakre vegen». Den luten tok æsene ikkje vare på; kven som helst kunne ta han til seg og han vart kalla «luten til dei uduglege skaldane» (köllum vér þat skáldfífla hlut). Men suttungsmjøden gav Odin til æsene og dei folk som kan dikte.
Hagia Sofia Hurrem Sultan-badet
Hagia Sofia Hurrem Sultan-badet (tyrkisk Ayasofya Hürrem Sultan Hamamı, Hagia Sofia Haseki-badet (Ayasofya Haseki Hamamı) eller Haseki Hurrem Sultan-badet (Haseki Hürrem Sultan Hamamı)) er eit tyrkisk bad (hamam) frå 1500-talet i Istanbul i Tyrkia. Det blei bygd av Hurrem Sultan (også kjend som Roxelana), kona til sultan Suleiman den store. Badet blei teikna av Mimar Sinan på staden der dei historiske Zeuxippus-bade hadde stått for det religiøse samfunnet ved Hagia Sofia.
Arkitektur
Det offentlege badehuset blei bygga som ein veldedighetsbygning av arkitekten Mimar Sinan i 1556. Den 75 meter lange strukturen er designa i stil med klassiske osmanske bad, med to symmetriske fråskilde delar for menn og kvinner. Begge seksjonane, som ligger i nord-sør retning, er på same akse. Dette var nytt i tyrkisk badarkitektur. Herredelen er i nord medan kvinnedelen er i sør. Ytterveggane er oppførte i lag av éin kutta stein og to mursteinar. Garderoben til mannsavdelinga har fire spissboga glasmåleri over fasaden, medan damegarderoben har tre vindauge.
Inngangen til mannsavdelinga er i nord og den for kvinner i vest. I motsetnad til i arkitekturen til andre tyrkiske bad, er det ein stoa eller ein tildekt gang med ein kuppel i midten av framdelen til mannsavdelinga. Takene på kuppelen og stoaen er dekorert med murstein og dekt av blyplater. Ein raud og ein kvit palmett med ein gyllen epigraf på grøn grunn prydar den spisse bogen til den monumentale inngangsdøra.
Kvar seksjon består av tre grunnleggjande, samanhengande rom: Omkledingsrommet (soyunmalık), det mellomliggande kjølerommet (soğukluk, frigidarium) og det varme rommet (sıcaklık, caldarium). Varmeromma til dei to avdelingane tilstøytar kvarandre, medan garderobane er plasserte i kvar sin ende av aksen. Rekkefølgen av rommene fortset gjennom garderoben, kjølerommet og varmerommet til herreavdelinga, følgd av varmerommet, kjølerommet og garderoben til kvinnedelen. Herregarderoben er rektangulær og dekka med ein kuppel, som er omgjeven av ein frise av sikksakkforma blad i dekorasjonsteknikken ablaq (vekslande mørk og kvit stein). Det er spissbogenisjer på kvar side av rommet. Det er toalett med tre kuplar over på den eine sida av det kjølige rommet, med eit barberrom på den andre sida. Ein dør fører inn til det krossforma varmerommet, som har fire loggiaer med fontener i hjørnene, og fire private avlukke (halvet) under ein liten kuppel. I midten av varmerommet er eit stort oktagonalart marmorbord kalla ein göbektaşı (bokstaveleg 'navlestein'), som badande kan ligga på. Det var tidlegare dekorert med mosaikk. Den store kuppelen til varmerommet, som sit på dei åttekanta veggane, har små glassvindauge til å skapa eit halvlys frå toppen. Kvinnedelen har same arkitektoniske plan som mannsida, men garderoben er noko mindre.
Restaurering
Bygningen var stend i lang tid, og blei brukt som lagerhus før han blei restaurert i 1957–1958. I mange år var det eit statleg drive salroms for teppe.
I 2007 bestemte styresmaktene i Istanbul seg for å tilbakeføra badet til den opphavlege bruken etter eit opphald på 105 år. Ei turismeutviklingsgruppe vann anbodet for restaureringa. Etter eit restaureringsprosjekt på tre år som byrja i 2008 og kosta 11 millionar US-dollar, opna badet i mai 2011. Det blir drive av Haseki Tourism Group.
Sergej Bulgakov
Sergej Nikolajevitsj Bulgakov var ein russisk samfunnsøkonom, filosof og teolog.
Bulgakov var professor i politisk økonomi i Moskva 1906–1918. Han blei prestevigd i 1918 og måtte dermed forlata professoratet. I 1923 blei han utvist frå Russland av bolsjevikane, og arbeidde eit par år ved det russiske juridiske fakultetet ved universitetet i Praha. I 1925 blei Bulgakov kalla til å leia den teologiske institusjonen til emigrantrussarane i Paris, Det ortodokse teologiske instituttet Saint-Serge. Bulgakov var opphavleg marxist, gav på denne tida ut fleire arbeid innan nasjonaløkonomi, men blei skuffa over sosialdemokratiet, som han òg studerte i Vest-Europa. Han gjekk gjennom ein religiøs krise som gjorde at han fann tilbake til den ortodokse kyrkja og til slutt prest i kyrkja. Han var medlem av det allrussiske kyrkjemøtet og det høgaste kyrkjerådet, og var ein av dei næraste medarbeidarane til patriarken Tikhon av Moskva.
Som filosof og teolog er Bulgakov mest kjend for sin sofiologi som hevdar at «Guds heilage visdom» utan å vera Gud sjølv openberrar løyndomane til den treeinige guden og er prinsippet for ei ideell verd. Denne «heilage visdommen» blir identifisert i Östliches Christentum. Dokumente (1925). Blant dei andre arbeida hans på andre språk enn russisk kan ein merka seg L'ortodoxie (1932) og The Wisdom of God (1937).
Øyvind Bremer Karlsen
Øyvind Bremer Karlsen var ein norsk forfattar busett i Askim. Han gav ut ei rekke bøker. I 2005-2006 var han redaktør for årboka til Østfold Mållag Aust i Vika, og han har også bidratt til seinare utgåver av desse bøkene.
Bremer Karlsen mottok Østfoldmålprisen i 1998.
Fylkesveg 553 i Telemark
Fylkesveg 553 i Telemark går mellom Holtsås og Jonsåsrevet i Sauherad kommune. Vegen er 12,2 km lang.
Influensavirus A (H7N4)
H7N4 er ein undertype av influensavirus A.
Ei høgpatogen stamme av viruset utløyste eit mindre utbrot hjå kyllingar i New South Wales i 1997.
Midtbyen
Midtbyen er namnet på den eldste og mest sentrale delen av Trondheim. Den administrative eininga Midtbyen, oppretta i 2005, har i dag om lag 5000 innbyggjarar og utgjer Trondheims kulturelle og administrative sentrum.
Det som i dag går under namnet Midtbyen, er Trondheims opphavlege byområde og tilsvarer for ein stor del det som var Trondheim by fram til utvidinga i 1847. Det finst motstridande definisjonar av kva geografisk område som høyrer inn under Midtbyen, men den vanlegaste avgrensinga tek utgangspunkt i Nidelva (som grense i aust og sør) og Kanalhamna (i nord). I vest er Skansen yttergrensa.
Aunegrenda kapell
Aunegrenda kapell er ei langkyrkje i Holtålen kommune i Sør-Trøndelag fylke. Kapellet 120 sitjeplassar. Det er ikkje kyrkjegard ved kapellet.
Midtbyen
Utforminga av Midtbyen er basert på Cicignons byplan frå 1681. Denne legg opp til ei firedeling av bykjernen, delt av Kongens gate og Prinsens gate. Som eit historisk element ligg eit nett av veiter mellom dei breie gatene som Cicignon trekte opp i sin barokke reguleringsplan. Veitene deler opp dei store kvartala og har fungert som eit subsidiært gatenett.
Wade Load
Wade Load er ein oppdikta figur i den amerikanske teiknefilmserien Kim Possible, som vert send på Disney Channel. Han styrer nettsida til Kim Possible.
Kjelder
List of Kim Possible characters Luettelo televisiosarjan Kim Possible hahmoista
Anna Pavlova
Anna Pavlovna Pavlova var ei berømt russisk ballerina som var aktiv dei første tiåra av 1900-talet.
Bakgrunn
Anna Pavlova var fødd på eit militærsjukehus i Sankt Petersburg. Foreldra hennar var Matvej Pavlovitsj Pavlov, ein meinig soldat, og Ljubov Fjodorovna Pavlova. Faren døydde då Anna var to år gammal. I den tidlege barndommen sin budde ho hjå mormora i den vesle landsbyen Ligovo utanfor Sankt Petersburg; der gjekk ho òg på skule.
Deretter blei ho elev ved den keisarlege ballettskulen i St. Petersburg.
Karriere
Frå 1899 var Anna Pavlova engasjert ved Mariinskijballetten. Ho fekk soliststatus i 1906. Pavlova dansa i Nøtteknekkeren, Raimonda, Giselle, La Bayadère, Svanesjøen, Les Sylphides, Don Quixote og Coppelia. I 1907 koreograferte Michel Fokine den kjende soloen Døyande svane for Pavlova, og dette blei den best kjende rolla hennar.
Frå 1910 budde Anna Pavlova fast i London. I 1911 danna ho sitt eige ballettkompani som ho turnerte med over heile verda. Med på turneane var som oftast den berlinske sosietetsfotografen Frieda Riess og teiknaren Ernst Oppler. I 1920-åra hadde ho venskapsrelasjonar med bilethoggeren Hugo Leiarar i Berlin, og i atelieret hans og under hans leiing skapte ho to små sjølvportrett i heilfigur som hamna som porselensfigurar i Victoria and Albert Museum i London (Museum nr. S 296-1978 og nr. S 105-1994).
På slutten av 1800-talet var teknikk viktig i ballett og difor skulle dansarane ha mykje musklar. Pavlova endra dette. Ho hadde vore mykje sjuk som barn, og var som vaksen tynn og lett og passa difor godt til rollar som til dømes Giselle. På grunn av problem med føtene sørgde ho for betre støtte ved å utstyra ballettskorne sine med hardved på solane og ein avrunda tåboks. Sidan dette var uvanleg på henna tid fekk ho i følgje biografien til Margot Fonteyn retusjert fotografia sine slik at den store tåboksen ikkje syntest. Endringane til Pavlova er i dag standard på ballettsko.
Pavlova-kake
Nasjonaldesserten i Australia og New Zealand er kakesorten pavlova bakt av marengsmasse. Kaka fekk namnet sitt etter at Pavlova hadde fleire gjesteopptredenar i begge landa i 1926 og 1929.
ForeFront Records
ForeFront Records er eit USA-amerikansk, kristent plateselskap skipa i 1987 av Dan R. Brock, Eddie DeGarmo, Dana Key, og Ron W. Griffin. Det vart kjøpt opp av EMI i 1996 og er no ein del av EMI Christian Music Group.
Dío-Ólymbos
Dío-Ólymbos (gresk Δίο-Όλυμπος) er ein kommune i periferieininga Piería i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Han ligg på nord- og austsida av fjellet Ólymbos og grensar i sør mot periferieininga Lárisa i Thessalía. I aust ligg Thermaikósbukta.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Rongel Point
Rongel Point (Nos Rongel) er eit isfritt nes som utgjer aust-nordaustsida av innløpet til den 710 m breie, namnlause vika som trengjer 250 m kysten bak Rongel Reef på Livingston Island i Antarktis.
Neset har fått namn etter Rongel Reef, som ligg i nærleiken.
Rongel Point ligg på nordvestkysten av Emona Anchorage på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis, 3,14 km nord-nordvest for Hespérides Point, 3,68 km aust-nordaust for Ereby Point og 2,92 km vest for Aleko Point.
Diktaren Johan Vibe
Johan Vibe var ein norsk-dansk diktar som tilhøyrde den danske adelsslekta Vibe. Han var ein eldre bror til generalkrigskommissær Ditlev Vibe.
<!-- Han vart student i 1766, visstnok som privatist, og skal ha lagt ein miste omsetjing av Anakreon som vert veldig rost av Knud Lyhne Rahbek, ei omsetjing av Pythagoras' gyldne vers er endå bevart. Vibes liv er særs lite kjent. Ei tid var han huslærar på Fåberg prestegard i Gudbrandsdalen hos den seinare biskop Ole Irgens, seinare møter vi han i København som ein av hovudmenna i det det Norske Selskapet, kor han i dets første tid var sekretær, og som ein av Selskabets diktarar. Velkjende er hans to visar: Han, Skaparen skjænkte ein opplyst Forstand og hans avskjedsvise til Det Norske Selskap. Den vitne afgjort om talent. Liksom eit par av Wessels brødrar modtog Vibe, uviss i kva for eit år, ein ansættelse som landmålar og fekk som sådan sysselsetjing på Fyn. I 1778 vart han kammersekretær, og i same år vart det oppført på Det Kongelege Teateret skodespela hans Dei nysgjerrige Mannfolk, som, etter Overskous vudering, skal ha vore framkalla ved Antoinette Amalie av Braunschweig-Wolffenbüttels ynskje om ein pendant til Den nysgjerrige Fruentimmer. Stykket som vart kjent for å ha sine gode eigenskapar, vart først trykt etter forfattarens død. Vibe døde allereie i sitt 34. år. Etter tradisjonen skal han ha vore ein elskverdig kamerat, men ha ført eit letsindig liv. Visane hans tyda på eit vist tungsind. Eit par av hans norske frendar i det nittande århundre har røpt at han hsdde humoristisk talent. Lenge etter Vibes død fremkom ein beretning om at han hadde vore privatsekretær hos Ove Høegh-Guldberg. Dette tør vera såra tvivlsomt; det er lite sannsynleg at Guldberg, om han for øvrig har halde privatsekretær, og enda ha vald ein ung nordmann, viss heile personlikskapen og åndsretning var så grundig ymist frå hans eigen som Vibes. Anekdoten om at slutstrofen av den nemnde songen Han, Skaparen osb. opphavleg skulle ha vore improvisert under ein samtale med Guldberg, er òg alt anna enn sannsynleg. -->
Shiro Misaki
var ein japansk fotballspelar.
Audio Adrenaline
Audio Adrenaline var eit USA-amerikansk, kristent rockeband som vart starta på slutten av 1980-talet i Grayson i Kentucky. Dei var eitt av dei store kristne rockebanda på 1990-talet, saman med Dc Talk og Newsboys. Bandet har vunne 2 Grammy-prisar og 5 Dove Awards.
A-180
I 1986 forma Mark Stuart, Will McGinniss, Barry Blair, David Stuart og Phil Vaughan bandet A-180. Medlemmene hadde treft kvarandre på Kentucky Christian University, og då dei i 1987 fekk Ron Gibson som ny trommeslagar, blei dei eit populært lokalband. A-180 gav ut to plater, You Turn (1989) og Reaper's Train (1990) utgjevne på kassettformat.
Rundt denne tida kom Bob Herdman til bandet og spurte om dei kunne spela inn to songar han hadde skrive, og A-180 svarte med å spela inn ein demo. Dei syntes songane var så bra at dei spurte Herdman om å bli med som låtskrivar. Demoen vart send på ymse lokalradiostasjonar og nådde slik øyra til Toby McKeehan frå Dc Talk. McKeehan informerte plateselskapet som også Dc Talk brukte, Forefront Records og selskapet gav bandet platekontrakt, men bad dei om å skifta namn. Det nye namnet vart Audio Adrenaline.