cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Another One Bites the Dust
Historie
Basslinja til John Deacon var inspirert av songen «Good Times» av discogruppa Chic. I eit intervju med NME sa Chic-medlem Bernard Edwards «...den Queen-songen kom til fordi Queen-bassisten brukte å henge i studioet vårt».
Innspelinga vart produsert av Reinhold Mack i Musicland Studios i München (Vest-Tyskland) og Deacon spelte nesten alle instrumenta sjølv: bassgitar, piano, rytme- og sologitar og handklapping. Roger Taylor la på ein tromme-loop og Brian May medverka med nok støy frå gitaren sin. Det er ingen synthesizerar på songen. Alle effektane er skapt med piano, gitarar og trommer, men lydbandet dei er spelt inn på vart sidan endra på forskjellig vis. Etter at Michael Jackson hadde sett bandet på ein konsert i Los Angeles, føreslo han for Freddie Mercury at dei burde gje «Another One Bites the Dust» ut på singel. På tidlege konsertversjonar song trommeslagaren Roger Taylor solo på refrenget, medan heile studioversjonen er sungen av Mercury. Etter kvart som songen vart kjend, let bandet publikum syngje refrenget sjølv.
Musikkvideoen for «Another One Bites the Dust» vart filma i Reunion Arena i Dallas i Texas. Songen finst òg på  Greatest Hits frå 1981.
Tidleg i 1980-åra vart det hevda at det var ei maskert baklengsmelding på songen, der det vart hevda at når ein spelte refrenget baklengs, så kunne ein høyre «Decide to smoke marijuana», «It's fun to smoke marijuana», eller «Start to smoke marijuana». Ein talsmann for Hollywood Records (selskapet til Queen) har nekta for at songen inneheld slike meldingar.
Hollywood Records-miksar
Den første offisielle remixen av «Another One Bites The Dust» var Phase 5's Long Dusted B-Boy Version, som kom ut på samleplata BASIC Beats Sampler tidleg i 1992. Miksen inneheld eit nytt rap-vers av Money-B frå Raw Fusion og mange samplingar frå andre plater, som «Flash» av Queen sjølv, «The Breaks» av Kurtis Blow, «I Know You Got Soul» av Eric B. & Rakim, «Good Times» av Chic, «Hyperbolicsyllabicsesquedalymistic» av Isaac Hayes og «It's Too Funky in Here» av James Brown. Dave Ogilvie redigerte Phase 5-miksen for samlinga BASIC Queen Bootlegs. Ein annan miks av Onyx-produsenten ChySkillz var meint å vere med på same albumet med rapvers av Ice Cube, Hi-C og Manson. Ogilvie spelte òg inn sin eigen miks for albumet. Albumet vart aldri noko av, men alle fire versjonane er sidan gjevne ut.
Wyclef Jean-miks
Singelen nådde femteplassen på lista i Storbritannia,. Han nådde òg topp ti i Finland. Musikkvideoen for denne versjonen vart regissert av Michel Gondry.
Queen vs. The Miami Project
Songen vart miksa på ny i 2006. Singelen nådde topp 40 i Storbritannia med ein 31. plass og var tilskriven Queen vs The Miami Project. Hovudmiksen vart laga av Cedric Gervais & Second Sun og det vart laga ein ny musikkvideo. Andre miksar vart laga av Oliver Koletzki, A Skillz, Soul Avengerz og DJ Pedro & Olivier Berger.
Captain Jack-versjonen
I 1996 spelte Queen Dance Traxx og den tyske eurodance-gruppa Captain Jack inn songen for albumet Queen Dance Traxx 1 og gav songen ut på singel i oktober 1996. Songen nådde femteplassen i Finland og 12. plassen i Nederland. Musikkvideoen for denne versjonen vart regissert av Rudi Dolezal og vart filma i Berlin i Tyskland.
Innhald
Miksa av Hal & Dj Ufuk a.k.a. Helmut Apel & Ufuk Yildirim
Andre versjonar
I 1981 skreiv «Weird Al» Yankovic ein parodi av songen, kalla «Another One Rides the Bus». Denne versjonen vart spelt inn live på Dr. Demento Show og vart gjeven ut på debutalbumet hans.
Songen var på rockelista til Kurt Cobain då han voks opp i Aberdeen i Washington, og den 10. oktober 1991, spelte Nirvana eit kort utdrag av songen (utan vokal) i byrjinga av konserten sin i Cleveland i Ohio eit par veker etter gjennombrotsalbumet deira Nevermind kom ut.
Mellom 1991 og 1992 spelte Ice Cube ein hiphop-versjon av songen.
I 2004 song Gwen Stefani linja «Another one bites the dust» på den Pharrell Williams-produserte songen «Hollaback Girl» frå albumet Love. Angel. Music. Baby. Medan ho syng linja spelar blåserekkja basslinja til John Deacon. Songen vart ein singel året etter.
I 2010 vart songen sungen av Jonathan Groff i TV-serien Glee.
Sampling
I 1981 vart songen sampla av Grandmaster Flash på «The Adventures of Grandmaster Flash on the Wheels of Steel».
I 1997 vart songen sampla av Foxy Brown og Jay Z på Trackmasters-miksen av singelen hennar «I'll Be».
John Locke
John Locke var ein engelsk lege og tenkjar i opplysingstida, kjend som «far til liberalismen» og grunnleggjaren av den engelske erfaringsfilosofien, empirisme. Locke var den første til å førestilla seg sjølvet som eit reflekterande medvit i ein kropp. Til skilnad frå Descartes sine tidlegare tankar meinte han menneske var fødd utan medfødde idear, men var ei tabula rasa, ei 'blank tavle' som kunne få kunnskap gjennom sansa erfaring. Hans medvitsfilosofi var viktig i å forma den moderne oppfattinga av sjølv og identitet.
Ideane til Locke inspirerte mellom anna dei franske opplysingsfilosofane Voltaire and Rousseau og nordamerikanske revolusjonærar som stod bak den amerikanske sjølvstendeerklæringa. Han meinte samfunnskontrakten mellom stat og folket kvilte på eit samtykke, og dersom staten ikkje erkjende dette og verna universelle rettar som liv, fridom og eigedom, hadde folket rett til å gjera opprør.
Bakgrunn
Locke var fødd i landsbyen Wrington utanfor Bristol i Somerset i England. Kort tid seinare flytta familien til marknadsbyen Pensford, der han voks opp. Faren, også kalla John Locke, arbeidde som advokat medan mora Agnes Keene var garvardotter. Begge foreldra var puritanarar, og John Locke den eldre hadde vore kaptein i kavaleriet til parlamentshæren under den engelske borgarkrigen.
I 1647 hjelpte parlamentsmedlemmet Alexander Popham, som hadde vore kommandant for Locke i hæren, unge John Locke til å gå på den prestisjefylte Westminster School i London. Han kom deretter inn på Christ Church ved Universitetet i Oxford, og fatta interesse for samtidige filosofar heller enn dei klassiske studia på universitetet.
I 1683 måtte både jarlen av Shaftesbury og Locke flykta til Nederland etter at dei vart mistenkte for å ha teke del i Rye House-komplottet om å drepa den engelske kongen og bror hans. Jarlen døydde av sjukdom kort tid detter flukta. Locke vende tilbake etter «Den ærerike revolusjonen» i 1688. Under opphaldet i eksil gjorde han ferdig og gav ut fleire verk: Essay Concerning Human Understanding, Two Treatises of Civil Government og A Letter Concerning Toleration.
John Locke vart invitert av venen Lady Masham til hennar og mannen Francis Masham sin herregard ved High Laver i Essex. Her møtte han fleire framståande folk, som John Dryden og Isaac Newton. Under opphaldet var Locke plaga av dårleg helse grunna astma. Han døydde i 1704 og vart gravlagd i High Laver. Locke gifta seg aldri, og hadde ingen barn.
Sjølvet
Locke definerte ein person som eit sjølvmedvite fornuftsvesen som oppfattar seg sjølv som eit individ med kontinuerleg eksistens i tid. Samstundes la han vekt på at kroppen også skapar eit menneske.
I hovudverket sitt An Essay Concerning Human Understanding la Locke fram ideen om at mennesket ved fødselen var ei «blank tavle» (tabula rasa), det vil seia at det ikkje har nokre medfødde logiske, moralske eller religiøse førestillingar. I staden får ein desse i løpet av livet gjennom sanseinntrykk og refleksjon. Han meinte sansing gav enkle idear bygde på direkte objekt i den ytre verda, medan idear danna gjennom refleksjon var komplekse og samansette.
Politisk filosofi
Locke var ein av dei sentrale tenkjarane bak klassisk liberalisme som meinte menneske hadde berre negative rettar (rettar som hindrar andre i å bestemma over eins liv). Han tok utgangspunkt i teorien om ein samfunnskontrakt som mellom anna Thomas Hobbes hadde forfekta. Ulikt Hobbes meinte Locke menneske var prega av fornuft og toleranse, medan Hobbes meinte at menneske i utgangspunktet var egoistar.
Naturtilstanden
I Two Treatises of Government forfekta Locke åndsfridom, ytringsfridom og toleranse som sentrale verdiar, som var i kontrast til det eineveldet han levde i. Han la fram ein naturtilstand bygd på fornuft som gjekk ut på at einkvar hadde nokre grunnleggjande rettar. Locke sine tankar gav opphav til den vidkjende formuleringa i den amerikanske sjølvstendeerklæringa om retten til «Life, liberty, and the pursuit of happiness».
Locke sin teori baserer seg på ein naturtilstand. Naturtilstanden er ein tilstand utan ein stat, der alle personar er frie, likeverdige og uavhengige – retten til å styra over seg sjølv; der alle har gjensidig fridom og makt – men alle borgarar er underlagd den naturlege lov. Den naturlege lov er eit sett av moralske reglar og normer som handlar om korleis ein handsamar andre menneske, alle menneske har eit viss sett med naturlege rettar: retten til fridom, liv og eigedom. Inkje menneske er naturleg over- eller underordna i naturtilstanden, og ein kan tvinga andre til å respektera eins rettar.
Alle menneske hadde ei naturleg negativ og positiv plikt. Den negative plikta handla om at ein ikkje skulle krenkja andre sine rettar. Den naturlege positive plikta handla om at ein hadde ei plikt til å hjelpa dei personane som ikkje kunne livnæra seg sjølv.
Rettar
Locke meinte at dei grunnleggjande moralske rettane menneske hadde var noko dei hadde uavhengig av spesielle relasjonar eller semjer. Menneske hadde ein spesiell evne til sjølvevaluering, tenking, fornuft, sjølvmedvit og vurdera kva som var rett og gale. Hovudidéen var at ein hadde sine eigne mål og prosjekt i livet, og difor ikkje ressursar for prosjekta til andre utan eins samtykke. Menneske hadde dimed ein spesiell status som sette grenser for korleis andre kunne handsama ein. Dette er det dei naturlege rettane reflekterer. Locke meinte dei grunnleggjande rettane menneske hadde var retten til liv, helse, fridom og eigedom.
Retten til fridom innebar at ein hadde sin fulle rett til å styra over sitt liv utan at andre blanda seg inn. Menneske hadde retten til å leva eins liv, så fremt ein ikkje sette andre i fare, og eventuelt krenkja rettane deira. Ettersom menneske var frie hadde dei rett til privat eigedom av di arbeidet ein sjølv hadde lagt i denne eigedomen.
Ein eig seg sjølv og bestemmer sjølv bruken av sine kognitive og kroppslege evner, talent, drivkraft og mot. Ein person kan dimed ikkje brukast av andre som middel for prosjekta deira utan samtykket hans. Personen har retten til å tileigna seg og eiga ueigde naturressursar, og bestemma kven som kan bruka eigedelane hans igjennom eit samtykke. Locke meinte likevel at tileigninga av ueigde naturressursar berre var rettmessig dersom det var nok til overs til resten av folket. Eksempelvis har alle retten til å nytta seg av eins vasskjelde, ettersom anna ville vore å nekta dei til å livnæra seg sjølv.
Samfunnskontrakten
Naturtilstanden var rett nok ein fri tilstand, likevel var han prega av frykt og konstant fare for å missa dei grunnleggjande rettane. Locke meinte at tolkinga og handhevinga av naturlovene i naturtilstanden var uklar og usikker. Menneska ville difor gå saman for å danna ein stat og underkasta seg eit statsstyre ved å laga ein samfunnskontrakt, jf. §123. Samfunnskontrakten skulle syrgja for at naturlovene vart gjort om til positive lover, det ville seia at staten hadde retten til å gjera menneske sine naturlege moralske rettar om til juridiske lover. Dette innebar at staten, for å overhalda tryggleik og orden, skulle tolka og handheva lovene og staffa dei som braut dei. Samfunnskontrakten og rettmessig maktutøving var basert på tillit.
Rettsstaten
Locke forsvara ein minimalstat med eit rettsstatleg konstitusjonelt demokrati med maktfordeling. Ei grunnlov skulle staten ha, og eit statsstyre som var delt i tre: ei lovgjevande-, ei utøvande- og ei dømmande makt. Den lovgjevande makta skulle vera den øvste, ettersom det var her borgarane sitt samtykke var basert på. Maktfordelinga skulle forhindra maktkonsentrasjon og maktmisbruk, ettersom dette kunne vera ein reell fare for å krenkja borgarane sine rettar. Demokratiet hadde ingen rett til å avgrensa dei naturlege rettane til borgarane. Ein rettferdig stat var ein stat med svært avgrensa oppgåver, men med eit sikringsnett til å krevja inn skatt for å hjelpa dei som ikkje kunne livnæra seg sjølv og finansieringa av politi, domstol og forsvar. Ifylgje Locke var oppgåvene til staten å verna borgarane sine naturlege rettar, igjennom å gjera dei grunnleggjande rettane om til juridiske rettar, såleis at ein kunne tvinga andre til å respektera einkvar sine grunnleggjande rettar, og straffa dei som ikke respekterer dei. Ved straffeforfylging skulle legalitetsprinsippet og likskap for lova vera i grunn.
Når ein stat var legitim, må borgarane respektera han. Dersom staten ikkje kunne verna borgarane sine rettar, vart den moralske plikten til folket oppheva, dernest kunne folket gjera motstand, til dømes ved å avsetja leiaren gjennom maktkupp og utføra ein revolusjon. Folket måtte difor berre respektera staten når han er rettsstatleg.
Staten hadde generelt sett ingen moralsk rett til å tvinga borgarane til å hjelpa andre, ettersom dette vil vera i strid med den naturlege retten til fridom. Staten kunne likevel, på bakgrunn av den positive plikta om å hjelpa dei som ikkje kan livnæra seg sjølv, rettmessig tvinga borgarane til å hjelpa desse som hadde hamna i ein slik situasjon.
Omgrepa folkesuverenitet og rettstryggleik var viktige for Locke, som dei òg var for Hobbes, og som skulle verta viktige for Rousseau og Montesquieu.
Toleranse
På bakgrunn av den naturlege retten til fridom skulle borgarane ha retten til å velja sitt eige livssyn. Ein stat som bestemde kva for ein religion borgarane skulle ha og som straffa dei som ikkje trudde eller hadde eit anna livssyn enn staten sitt meinte Locke var er illegitim bruk av makt.
Locke forsvara ein anti-paternalistisk og anti-moralistisk stat. Det var utillateleg for staten å avgrensa, igjennom å forbyda eller påbyda, borgarane sin fridom for å verna helsa og økonomien deira. Like eins var det rangt å straffa eller kritisera borgarane for deira umoralske utførte handlingar som hadde eller kunne berre skada dei sjølve, og eventuelt friviljug involverte partar. Staten hadde ei gjensidig negativ plikt til borgarane som syrgde for at alle borgarane hadde fråvær av tvang. Den grunnleggjande retten til fridom opna for at det var tillateleg å handla på måtar som var moralsk sett galne, t.d. bruk av narkotika eller prostitusjon.
Religionsfilosofi
Locke hadde ein deistisk religionsfilosofi. Han meinte mennesket måtte innsjå med fornufta at verda var gudeskapt, og at alle religiøse trusretningar måtte verta godteke om dei kunne verta sameina med fornuftskunnskap. Religiøs toleranse var viktig for Locke, som han formulerte i Letters Concerning Toleration i tida etter dei europeiske religionskrigane. Hovudpunkta for kvifor staten ikkje kunne påleggja nokon ein viss religion var:
DS «Luna» (1911)
DS «Luna» (kallesignal MGRD - LEJU) var eit dampskip bygt i 1911 som lasteskip for Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS).
Historie
Skipet vart bygd ved Laxevaag Maskin & Jernskibsbyggeri, Bergen og kosta 239 864 kr då det vart levert i juni 1911.
14. august 1917 vart skipet torpedert av ubåten «UC 63», kring 27 km nord for Humber. Ho var då på veg frå Trondheim til London med ei tømmerlast. Etter ein eksplosjon gjekk mannskapet av skipet. Messejenta vart drepen og to av mannskapet skadd. Skipet sokk ikkje, men flaut på trelasta, så mannskapet gjekk ombord i skipet att og det vart taua til Grimsby av ein taubåt. Skipet vart så rekvirert av britane og lagt under Shipping Controller i London. Det vart frakta til Hull og reparert der, før W. Coupland & Co Ltd. tok over drifta. I 1919 fekk BDS skipet sitt attende.
Skipet vart torpedert i andre verdskrigen òg, og denne gongen sokk det og forsvann for godt. Kl. 1947, 31. desember 1939 vart det råka av ein torpedo frå den tyske ubåten «U 32» kommandert av fregattkaptein Paul Büchel i posisjon 58.40' N og 03.20' E på reise frå London til Bergen. Det sokk langsamt akter. Det norske skipet var på denne tida nøytralt. Tyskarane rapporterte at dei ikkje såg nasjonalitetsmerka i mørkret. Besetninga kom seg i livbåtane og vart berga av DS «Colombia» av Haugesund og teken til Kopervik.
Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 959 brt, 552 nrt og lasteevna var 1400 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 1752 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Laxevaag Maskin & Jernskibsbyggeri. Oppgjeven yting var 685 iHk (indikerte hestekrefter) og 165 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 9 knop.
I 1931 fekk skipet straumlinjeror og i 1937 vart det sett inn banjerdekk for kystfart. Skipet fekk radio og peileapparat i 1939.
Lefdal
Lefdal Elektromarked AS var ei norsk kjede som blant anna selde forbrukarelektronikk, kjøkken- og kvitevarer. Kjeda hadde 22 varehus i Noreg, i tillegg til ein nettbutikk og kundesenter.
Lefdal hadde butikkar i Oslo-området, Drammen, Tromsø, Haugesund, Hamar, Fredrikstad, Sandnes, Trondheim, Bergen, Volda, Ulsteinvik, Ålesund, Molde, Kristiansand, Skien og Moss.
Soge
Selskapet vart starta i 1936 med fyrste butikk på Bekkestua i Bærum, og i 1996 kjøpte Elkjøp Nordic varehandelsdelen av selskapet. Lefdal heldt fram med å vera si eiga uavhengige eining.
Lefdal selde hushaldsprodukt, ljod- og bilete-produkt og data-/tele-produkt.
Oppkjøp
Lefdal vart kjøpt opp av britiske Dixons Group, som elles eigde Elkjøp Nordic AS. Lefdal vart likevel drive som eit sjølvstendig selskap med eigen administrasjon.
Etter tre år med eit samla underskot på nesten 30 millionar kroner, vart verksemda overført til Elkjøp frå og med den 15. januar 2018. Dei to kjedene hadde same eigarar, og hadde i fleire år samarbeidd om administrasjon og innkjøp.
Dalarö
Dalarö er ein svensk tettstad i Haninge kommun i Stockholms län i landskapet Södermanland. I 2005 hadde tettstaden 1 190 innbyggjarar.
Utanfor Dalarö ligg Dalarövraket Bodekull, vraket etter eit orlogsfartøy frå 1600-talet, på 28-30 meters djupne, og Jutholmsvraket, vraket av eit handelsfartøy frå 1700-talet som ligg på 13 meters djupne.
Dunderlandsdal-ulukka
Dunderlandsdal-ulukka var ei bussulukke som fann stad den 5. juli 1948 då ein buss køyrde av vegen og enda opp i Ranelva i Dunderlandsdalen nord for Mo i Rana. Med 16 omkomne er Dunderlandsdal-ulukka den norske bilulukka etter krigen som har hatt høgast tap av menneskeliv.
Av dei 21 som var ombord, mista 16 personar livet. Dei døde var alle sørsamar på veg heim til Helgeland og Nord-Trøndelag etter stiftingsmøtet til Norske Reindriftsamers Landsforbund i Tromsø. Fire av dei blei aldri funne. Ulukka fann stad etter at det venstre framhjulet til bussen eksploderte, og køyretøyet hamna i den flomstore elva.
Det blei sett opp ein minnestein ved ulykkesstaden i 1950.
Lummelundagrottan
Lummelundagrottan er ei grotte og eit naturreservat nær Lummelunds bruk nord for Visby på Gotland i Sverige. Grotta vert òg kalla Rövarkulan. Reservatet er 17 hektar stort og omfattar grotta og eit område på overflata. Ho er ei av dei lengste grottene i Sverige og den utforska delen måler nesten 4 km. Staden vert vitja av kring 110 000 menneske kvart år.
Djurö
Djurö er ein svensk tettstad og ei øy i Värmdö kommun i Stockholms län i landskapet Uppland. I 2005 hadde tettstaden 958 innbyggjarar.
Inga Bolstad
Inga Reidun Bolstad vart utnemnd til ny riksarkivar i Noreg i juni 2014. Ho kom frå Skatteetaten, der ho hadde hatt leiarstillingar gjennom dei siste fjorten åra.
Al-Qamsiyah
Al-Qamsiyah (arabisk القمصية ) er ein by nordvest i Syria i Tartus guvernement, nord for Tartus. Av stader i nærleiken finn ein al-Annazeh, Maten al-Sahel og Husayn al-Baher i sørvest og Khawabi, Khirbet al-Faras og al-Shaykh Badr i søraust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Qamsiyah eit folketal på 2 244 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg alawittar.
Reynolds Peak
Reynolds Peak er eit markant fjell (785 moh) som ligg 6 nautiske mil (11 km) nordvest for Eld Peak på vestsida av Matusevichbreen. To kjegleforma toppar vart oppdaga i området frå Peacock den 16. januar 1840 av William Reynolds og Henry Eld under US Exploring Expedition (1838–42). Den nordvestlege toppen vart kalla opp etter Reynolds av ekspedisjonsleiaren løytnant Charles Wilkes. I 1959 undersøkte Phillip Law frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) stader i området. Referansane til Wilkes synte at fjellet som Reynolds og Eld såg samsvarte med fotografi av fjelltoppar på vestsida av Matusevichbreen. Fjellet skildra her vart gjeve namnet til Wilkes.
Mole i Surrey
Mole er ei elv i det sørlege England. Ho har utspringet sitt i West Sussex, nær London Gatwick lufthamn. Nokre kilometer før utløpet deler elva seg i to løp. Den nordlege (og minste) løpet fortset som Mole, medan det sørlege løpet blir kalla Ember ved Molesey. Dei to løpa møtest igjen og renn deretter ut i Themsen ved East Molesey.
Mount Rhone
Mount Rhone er det høgaste fjellet (2020 moh) i Bucknell Ridge nordaust i Britannia Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Christopher M. Rhone, ein sambandsoffiser i U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1992–94.
Bybanen i Dublin
Bybanen i Dublin (Luas, engelsk: Dublin Light Rail System) er ein dobbeltspora, elektrisk driven sporveg for persontrafikk i Dublin, bygd etter bybanestandard.
Winston Lagoon
Winston Lagoon er ein lagune på søraustkysten av Heardøya i det sørlege Indiahavet, kring 1 nautisk mil (1,9 km) nordaust for Cape Lockyer. Lagunen vart grovt skissertpå eit amerikansk kart frå 1860-åra. Han vart oppdaga frå lufta by løytnant Malcolm Smith i RAAF, pilot under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) på eit sjøfly som var det første som rekognoserte øya frå lufta i 1948. Løytnant Smith føreslo å kalla han Lake Winston etter kona si. Etter at han omkom i ein flystyrt kort tid etter vart dette forslaget godkjend av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA), men det generiske leddet vart endra.
Mount Rich
Mount Rich er eit isolert fjell i Brown Hills, 5 nautiske mil (9 km) nordvest for Diamond Hill. Det vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) (1962–63) etter Charles C. Rich, ein geolog i US Antarctic Research Program (USARP) som var nestleiar og geolog på ekspedisjonen.
Bjørn Bjørnson
Bjørn Bjørnson var ein norsk skodespelar, dramatiker, journalist og første teatersjef på Nationaltheatret i Oslo. Som skodespelar var Bjørnson først og fremst aktiv som teaterskodespelar, men han spelte òg i fleire stumfilmar. Han var son av forfattaren Bjørnstjerne Bjørnson.
Pranke Island
Pranke Island er ei lita isdekt øy som ligg nær Siple Island heilt vest i Russell Bay, utanfor kysten av Marie Byrd Land. Ho vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter James B. Pranke, polarlysforskar på Byrd Station i 1965.
Bjørn Bjørnson
Bakgrunn
Han var fødd i i Christiania som son av Bjørnstjerne og Karoline Bjørnson.
Teateret
I Wien vart Bjørn Bjørnson elev av Julius Stern, og lærte musikk nokre månader før han gjekk over til å læra om skodespel. Han fekk endeleg debutera i Wien i 1880, då han fingerte ei rolle som seg sjølv i ein heksefortelljng. Etter å ha vore fast tilsett som statist ved hertug Georg II av Sachsen-Meiningen sitt hoffteater, hadde han strøjobbar i sveitsiske St. Gallen og i Paris, før han i 1883 fekk vera fire månader ved byteateret i Hamburg med Bernhardt Pollini som sjef
Frå 1885 til 1893 var han instruktør ved Christiania Theater og dessutan av og til med sjølv som skodespelar, som då han etterlikna faren i rollen som professor Tygesen i komedien «Geografi og Kærlighet» som faren skreiv i 1885. Bjørnson sa opp stillinga i 1893 og jobba ved Dagmarteateret i København, i alle fall frå 1895 til 1896. Han var sentral i etableringa av Nationaltheatret, og var den første sjefen der frå 1899 til 1907 då han følte seg utsliten og gav seg. Etter å ha vore kulturjournalist rapporterande frå Mellom-Europa, var han atter sjef ved Nationaltheatret frå 1923 til 1927. Han gav seg ikkje som skodespelar før i 1929, igjen i rolla som Tygesen.
Mellom 1899 og 1941 hadde han heile 143 roller berre på Nationaltheatret. Dessutan var Bjørnson å sjå i ei rekkje skandinaviske stumfilmar.
Ekteskap
Bjørnson var gift 1886–1890 med pensjonateigaren Jenny Sandberg Bjørnson, så 1893–1909 med den norske operasongaren med artistnamnet Gina Oselio og frå 1909 med Eileen Bendix (fødd Cohn). Eileen hadde jødisk bakgrunn. Broren Erling var elles aktiv NS-mann under andre verdskrigen.
Bjørn Bjørnson er gravlagd i æreslunden på Vår Frelsers gravlund saman med Eileen.
Cape Zumberge
Cape Zumberge er eit bratt nes på vestsida av Ronne isbrem på sørvestenden av Orville Coast i Palmer Land i Antarktis. Namnet «Zumberge Nunatak» vart gjeve av det amerikanske laget under Det internasjonale geofysiske året ved Ellsworth Station, 1957–58. Neset ligg lite nord for fjellet og er kalla opp etter James Zumberge, ein amerikansk glasiolog som studerte Rossisen.
Little Jason Lagoon
Little Jason Lagoon er ein nesten sirkulær lagune, 700 meter i diameter, som ligg ved Jason Harbor som han er knytt til via ein smal kanal, i Cumberland West Bay på Sør-Georgia. Namnet Little Jason var i bruk ved Sør-Georgia før 1920. Lagunen vart kartlagt i 1929 av mannskap på Discovery Investigations, som namngav han Nogood Lagoon, fordi ein motorbåt ikkje kunne køyre gjennom innløpet. South Georgia Survey, 1951–52, rapporterte at namnet var lokalt kjend som Little Jason eller på norsk Lille Jason. For å indikere kva slags terrengdetalj det var snakk om, vart namnet Little Jason Lagoon godkjend.
Faith No More
Faith No More er eit amerikansk rockeband frå San Francisco i California, skipa i 1979. Før dei slo seg til med det noverande namnet i juli 1983 hadde bandet namna Sharp Young Men og seinare Faith No Man. Bassisten Billy Gould, klaverspelaren og rytmegitaristen Roddy Bottum og trommeslagaren Mike Bordin er dei lengstvarande medlemmane i bandet, og har vore involvert sidan starten. Bandet gjekk gjennom fleire endringar i besetninga dei første åra, og somme store endringar seinare. Den noverande besetninga til Faith No More består av Gould, Bordin, Bottum, sologitaristen Jon Hudson, og vokalisten og tekstforfattaren Mike Patton.
Etter å ha gjeve ut seks studioalbum, inkludert bestseljarane The Real Thing (1989) og Angel Dust (1992), annonserte Faith No More at dei offisielt gav seg den 20. april 1998. Bandet kom sidan saman att og gjennomførte The Second Coming-turneen i 2009 og 2010, og gav ut det sjuande studioalbumet sit, Sol Invictus, i mai 2015. Etter turneen for Sol Invictus, tok Faith No More ein pause igjen. I november 2019 annonserte bandet at dei skulle på turné i Europa i 2020, men på grunn av covid-19-pandemien, vart dette utsett. Turneen skulle starte opp att i USA i september 2021, men heile turneen vart til slutt avlyst etter at Patton sleit med den mentale helsa..
Medusa Pool
Medusa Pool er ein tidvasslagune som dekkjer vestsida det sentrale låglandet på Candlemas Island i Sør-Sandwichøyane. Namnet vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1971 frå den klassisk mytologien og i samband med Gorgon Pool i nærleiken.
Oljeberget
Oljeberget (arabisk جبل الزيتون, الطور, Jabal az-Zaytūn, Aț-Țūr; hebraisk הַר הַזֵּיתִים, Har HaZeitim) er ein fjellkam aust for og like ved Gamlebyen i Jerusalem. Han er kalla opp etter olivenlundane som ein gong dekte fjellsida. Den sørlege delen av fjellet var nekropolis for det gamle judeiske kongedømet. Fjellet har blitt nytta som jødisk gravplass i over 3 000 år og har kring 150 000 graver, noko som gjer han sentral i tradisjonen kring jødiske gravplassar. Fleire viktige hendingar i livet til Jesus som vert fortalt i Evangelia fann stad på Oljeberget, og i Apostelgjerningane er han som skildra som staden der Jesus steig til himmelen. Fordi det er knytt til både Jesus og Maria, har Oljeberget vore heilag kristen stad sidan antikken og er i dag ein stor pilegrimsstad for ortodokse, katolikkar og protestantar.
Geografi og geologi
Oljeberget er ein av tre toppar på ein fjellkam som går over 3,5 km like aust for Gamle Jerusalem over Kidrondalen, i området kalla Josaphatdalen. Toppen i nord er Scopusfjellet, på 826 moh, medan toppen i sør er Korrupsjonsfjellet, på 747 moh. Det høgaste punktet på Oljeberget er at-Tur, på 818 moh. Ryggen fungerer som eit vasskilje, og austsida er byrjinga av Judeaørkenen.
Ryggen er danna av oseanisk sedimentær bergart frå sein krittid, og består av mjukare kalk og ein hardare flint. Kalken er letta bryte, men er ikkje høvande for bygging, så fjellet har aldri blitt utbygd, og i staden finst det mange menneskeskapte holer i fjellet.
Historie
Frå bibelsk tid til i dag har jødar blitt gravlagd på Oljeberget. Nekropolisen på sørsida, der den landsbyen Silwan ligg i dag, var gravstaden til dei viktigaste borgarane i tidal kring perioden kring dei bibelske kongane. Det er estimert at det er 150 000 graver på fjellet, inkludert graver tradisjonelt knytt til Sakarja og Absalom. I den øvre sida ligg gravenen ti prfetane Haggai, Sakarja og Malakhi. Kjende rabbiar som ligg gravlagd her er mellom anna Chaim ibn Attar og andre frå 1400-talet og frametter.
Romersk soldagar frå den 10. legionen slo leir på fjellet under omleiringa av Jerusalem i år 70 evt. Den religiøse seremonien som markerer starten på ein ny månad vart halden på Oljeberget i dagane kring Det andre tempelet. Etter øydelegginga av Tempelet feira jødane festivalen Sukkot på Oljeberget. Dei gjorde pilegrimsreiser til Oljeberget fordi han var 80 meter høgare enn Tempelhøgda og ein fekk panoramautsyn over Tempelet. Han vart ein tradisjonell stad for å sørge over øydelegginga av Tempelet, særleg på Tisha B'Av.
Touching Home av Jerry Lee Lewis
Singelen «Touching Home» vart den tolvte hitten Lewis fekk inn på Topp 10 på countrylista sidan 1968. Songen vart tittelsporet på det tredje albumet hans på Mercury i 1971. Ein annan singel, «When He Walks On You (The Way You Have Walked on Me)», nådde 11. plassen på countrylista. Albumet inneheld òg Kris Kristofferson sin «Help Me Make It Through the Night». Han spelte òg inn eit par songar som syster hans, Linda Gail Lewis, skreiv i lag med ektemannen sin og gitaristen til Lewis, Kenny Lovelace, som «Foolish Kind of Man».
Oljeberget
Historie
Statsminister i Israel Menachem Begin bad om å bli gravlagd på Oljeberget nær grava til Etzel-medlem Meir Feinstein, i staden for nasjonalgravplassen på Herzlfjellet.
Touching Home av Jerry Lee Lewis
Albumet nådde 11. plassen på countrylista til Billboard.
Oljeberget
Status etter 1948
Etter den arabisk-israelske krigen i 1948, forplikta Jordan seg innafor rammene i våpenkvileavtalen den 3. april 1949 å gje «fri tilkomst til dei heilage stadane og kulturelle institusjonane og bruk av gravplassane på Oljeberget.» Under den 19 år lange jordanske okkupasjonen av Vestbreidda, vart ikkje dette kravet halde. Ikkje-israelske, kristne pilegrimar fekk lov å vitje berget, men jødar frå alle land, og dei fleste ikkje-jødiske israelarar vart hindra frå å gå inn i Jordan og kunne derfor ikkje vitje området.
Mot slutten av 1949 og gjennom tida Jordan hadde kontroll over området, fjerna somme arabiske innbyggjarar gravsteinar og pløydde område på gravplassen, og det er estimert at 38 000 gravsteinar vart øydelagde. I denne perioden vart det laga fire vegar gjennom gravplassen, noko som mellom anna øydela gravene til kjende personar.Kong Hussein av Jordan tillet å bygge Intercontinental Hotel på toppen av Oljeberget i lag med ein veg som skar gjennom gravplassen og øydela hundrevis av jødiske graver, somme frå tida kring Det første tempelet. Graver vart òg øydelagde for ein parkeringsplass og bensinstasjon,  og vart til og med nytta som latriner for ein forlegning for den jordanske hæren.
Etter seksdagarskrigen i 1967 og den israelske okkupasjonen av Aust-Jerusalem, byrja styresmaktene restaureringsarbeidet og gjenopna gravplassen for graferder.
I jødisk religion
På kong David si tid var dette ein stad ein pleidde å tilbe Gud.
Det Gamle Testamentet fortel at profeten Sakarja i et syn såg at Herren sjølv skulle kome ned til jorda for å dømme ved å setje foten sin på Oljeberget. Dommedag vil altså starte ved at Gud kjem til Oljeberget.
I kristendommen
Det Nye Testamentet fortel at Kristi himmelfart skjedde frå Oljeberget. Deretter kom ein engel til Jesu apostlar, og forklarte at Jesus skal kome tilbake på same måte som han forlet jorda. Dommedag vil altså starte ved at Jesus kjem tilbake til Oljeberget.
Då Jesus frå Nasaret underviste i Jerusalem hadde han byen Betania, som låg ved foten av Oljeberget, som basen sin. Truleg budde han hos venen sin Lasarus. Fleire av dei mest kjende talane til Jesus vart halde på Oljeberget, mellom anna talen om dei siste tider.
Ekeby i Södermanland
Ekeby er ein svensk tettstad i Södertälje kommun i Stockholms län i landskapet Södermanland. I 2005 hadde tettstaden 988 innbyggjarar.
Edsbro
Edsbro er ein svensk tettstad i Norrtälje kommun i Stockholms län i landskapet Uppland. I 2005 hadde tettstaden 515 innbyggjarar.
Europameisterskapen på skeiser 1997
Europameisterskapane på skeiser 1997 for menn og for kvinner vart avvikla i Thialf-ishallen i Heerenveen i Nederland frå fredag 10. og til sundag 12. januar. 31 menn og 26 kvinner frå 18 land deltok i meisterskapen. Deltakarane kom frå Austerrike, Belgia, Finland, Frankrike, Italia, Kviterussland, Latvia, Nederland, Noreg, Polen, Portugal, Romania, Russland, Sveits, Sverige, Tyskland, Ukraina og Ungarn.
Noreg stilte med tre menn: Brigt Rykkje, Kjell Storelid, Lasse Sætre og kvinna Anette Tønsberg. Storelid var beste av dei norske med ein femteplass, Tønsberg vart nummer 8.
Ids Postma frå Nederland vart europameister, landsmennene Rintje Ritsma og Falko Zandstra fylgde på dei neste plassane. Postma vann begge dei kortaste løpa, norske Kjell Storelid sigra på 5 000 meter og Ritsma i milløpet. Tonny de Jong syrgde for nederlandsk triumf i kvinnemeisterskapen òg. Ho vann dei tre lengste distasane, på 500 meter var Emese Hunyady snøggast av alle.
Skeise-EM 1997, menn
Dato: 10./12. januar
<br style="clear:both;" />
5000 meter
<br style="clear:both;" />
1500 meter
<br style="clear:both;" />
10000 meter
<br style="clear:both;" />
Skeise-EM 1997, kvinner
Dato: 10./12. januar
<br style="clear:both;" />
500 meter
<br style="clear:both;" />
3000 meter
<br style="clear:both;" />
Svein Sæter
Svein Sæter er ein norsk forfattar, kåsør, dramatikar, omsetjar og journalist, son av Einar Sæter.
Svein Sæter har skrive meir enn 20 sakprosabøker med stor spennvidde, men ofte med historiske tema. Han skriv også musikkteater, i samarbeid med komponistar som Jo Inge Nes, Per Husby og Frode Alnæs. Sæter er ein mykje bruka kåsør, og har besøkt fleire hundre skular for Den kulturelle skolesekken, pluss mange bibliotek, kulturfestivalar med meir. Han intervjuar ofte andre forfattarar på scena, mellom anna for Bjørnsonfestivalen. Sæter var sentral i å byggje opp kulturfestivalen Vårsøghelga i heimkommunen Surnadal, og var styreleiar der i mange år.
Svein Sæter har vore journalist og redaktør i avisa Driva og journalist i Dag og Tid. Sia 1997 er han forfattar og frilansar på heiltid, og driv Blomsterhaug forlag saman med kona Anita Land. Sæter har også redigert mange bøker og antologiar for andre forlag, både sakprosa og skjønnlitteratur. Han har omsett ei rekkje bøker frå svensk.
Bibliografi (utdrag)
Musikkteater:
Falling in Love Again (Can't Help It)
«Falling in Love Again (Can't Help It)» er det engelske namnet på ein tysk song frå 1930, komponert av Friedrich Hollaender som Ich bin von Kopf bis Fuß auf Liebe eingestellt. Songen vart opphavleg framført i filmen Der Blaue Engel av Marlene Dietrich, som òg spelte den mest kjende engelske versjonen av songen. Den engelske teksten var skriven av Sammy Lerner, men er på ingen måte ein direkte omsetjing av originalen.
The Beatles-versjonen
«Falling in Love Again» vart spelt på konsert av The Beatles i 1962 då dei heldt til i Hamburg. Den einaste innspelinga finst på albumet The Beatles, Live at the Star Club, in Hamburg, 1962, med Paul McCartney på solovokal. The Beatles hadde oppdatert melodien til rock-'n'-roll-stil med endringar i teksten.
Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er mellom andre Comedian Harmonists (på tysk som «Wir sind von Kopf bis Fuß auf Liebe eingestellt», kring 1930); Zarah Leander (1931, på svensk); Billie Holiday (1940); Doris Day (1961); Sammy Davis, Jr. (1962); The Beatles (1962, på The Star Club, finst på albumet First Live Recordings); Nina Simone (1966); Claudine Longet (1968); The Techno Twins (1981); Klaus Nomi (1982); William S. Burroughs (1990, på tysk); Marienne Faithfull (1997); Bryan Ferry (1999); The Puppini Sisters (2006); Michael Lutzeier (2008) og Theo Bleckmann (2008).
Madonna song eit par linjer av songen under The Girlie Show Tour i 1993. Han vart òg sungen av Lieutenant Gruber i ein episode av situasjonskomedien 'Allo 'Allo!.
Linda Ronstadt spelte inn songen med Nelson Riddle for albumet Lush Life (1984)
Palmer Point
Palmer Point er eit nes på kysten av Antarktis, kring 2 nautiske mil (3,7 km) vest for Strover Peak og 8 nautiske mil (15 km) vest-nordvest for Caroline Mikkelsen-fjellet. Det vart fotografert av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47. Det vart vitja I.R. McLeod, ein geolog med ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) som kartla Prince Charles Mountains i 1969. Det vart namngjeve av Antarctic Names Committee of Australia (ANCA) etter J. Palmer, ein helikopterpilot med ANARE («Nella Dan») i 1968.
Are You Ready for Love
«Are You Ready for Love» er ein song av Elton John i 1977, og vart først gjeven ut i Storbritannia i 1979 på EPen The Thom Bell Sessions. Songen var skriven av Leroy Bell, Thom Bell og Casey James, og vart produsert i Philadelphia av Thom Bell. Medan songen «Mama Can't Buy You Love» frå den same EPen nådde listene i 1979, selde denne singelen berre middels.
Talet 700
Talet 700 (sju hundre) er eit naturleg tal som kjem etter og før. Det er eit partal og er summen av fire primtal etter kvarandre (167 + 173 + 179 + 181). Det er eit Harshad-tal.
Are You Ready for Love
I 2003 vart songen remiksa av Ashley Beedle og gjeven ut som ein 12" vinylsingel og gjekk til topps i Storbritannia då han kom ut etter at songen vart nytta i reklamen for Premier League-sesongen på Sky Sports det året. Singelen vart dermed den femte førsteplassen i Storbritannia.
Andre versjonar
Songen vart spelt av The Kooks i lag med Buena Vista Social Club i 2007 på albumet Rhythms del Mundo Classics.
Vibrio vulnificus
Vibrio vulnificus er ein gram-negativ og bøygd stongforma bakterie. Han føretrekkjer temperaturar over 18 °C og lever fritt i sjøvatn med lågt til moderat saltinnhald.
I menneske kan V. vulnificus valda gastroenteritt, blodforgifting og lokal celle- og vevsdaude.
Marie-José Pérec
Marie-José Pérec er ein fransk tidlegare friidrettsutøvar, fødd i Guadeloupe, som tevla i sprint og hekkeløp. Ho vann olympiske gullmedaljar på 400 meter i 1992 og på både 200 og 400 meter i 1996. To gongar vart ho verdsmeister på 400 meter, fyrst i 1991 og så i 1995. I 1994 tok ho EM-gull på 400 m og 4x400 m stafett.
Aktiv
Pérec fekk sitt gjennombrot då ho i 1990 tok bronsemedaljen på 400 m ved europameisterskapen i Split. Med tida 50,84 sekundar splitta ho den austtyske trioen på distansen og tok bronsemedaljen. Året etter gjorde ho eit fenomenalt løp på 400 meter i VM i friidrett 1991 i Tokyo. Ho kom i mål til gullmedalje på tida 49,13, og viste førre års europameister, Grit Breuer frå Tyskland, til sølvplass, trass i sterke 49,42.
Pérec var i sitt livs form under dei olympiske leikane 1996 i Atlanta. Den 29. juli 1996 sette ho olympisk og fransk rekord på 400 meter med 48,25 sekundar, der Australias Cathy Freeman vart ein god nummer to med 48,63. Tre dagar seinare, den 1. august, vart Pérec dobbeltvinnar då ho med 22,12 vann gullmedaljen også på 200 m, Merlene Ottey frå Jamaica tok sølvmedaljen på 22,24 m.
Etter 1996 var ho mykje plaga med skadar.
Mount Richter
Mount Richter er eit fjell med ei høgd opp mot 2550 moh mellom Gutenbergbreen og den øvre Starshotbreen nord i Holyoake Range i Churchill Mountains. Fjellet er 3 nautiske mil (6 km) nord for Mount Hubble. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Charles F. Richter, ein amerikansk fysikar ved California Institute of Technology, 1930–70; og i samarbeid med Beno Gutenberg i 1935, utvikla hans Richterskalaen til å måle styrken på jordskjelv.
Steinnes
Steinnes er eit nes på søraustkysten av Prydzbukta, kring 4 nautiske mil (7 km) aust-nordaust for Larsemannfjella. Det vart først kartlagd frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen (1936) og namngjeve av dei.
Uvdal stavkyrkje
Uvdal stavkyrkje, eldre dansk namn Opdals kirke, er ei krosskyrkje av midtmasttypen, opphavleg bygd som ei eittskipa stavkyrkje, i Uvdal i Nore og Uvdal kommune i Viken. Det er vanleg å datera stavkyrkja til slutten av 1100-talet. Tømmer i konstruksjonen har blitt årringsdatert til 1168, og kyrkja må ha blitt bygd rett etter dette, då det ikkje var skikkeleg tørt då ho blei reist. Kyrkja har preg av mellomalder, med kraftige innslag av renessanse og rokokko.
Bygget har 170 sitjeplassar.
Tilkomst til staden er via fylkesveg 122 og fylkesveg 40.
Kyrkjebygget
Tømmeret i kyrkja er årringdatert til 1168. Ho må difor vera bygd i tida like etter dette. Dette veit ein fordi tømmeret ikkje var skikkeleg tørt då kyrkja blei reist. Ho er sidan ombygd og utvida fleire gonger.
Etter ei segn skal området ha vorte ubygd etter Svartedauden, og kyrkja blitt gjenoppdaga av ein jeger. Ein jerv hadde då busett seg i kyrkja, og jervefella skulle endå vera oppbevart i kyrkja. Liknande segner finst om Hedalen stavkyrkje og Tuft stavkyrkje.
Ei arkeologisk gransking gjort i 1978/1979 under golva i skip, kor og sakristi avdekte spor etter minst eitt eldre bygg på staden, truleg ei eldre stolpekyrkje. I eit av stolpehola blei det gjort eit myntfunn som er datert til perioden like etter 1100. I skriftleg materiale er ho nemnt første gongen i 1327
Sikringsnål
Sikringsnål er eit festemiddel danna av ei nål festa i ein boge og ei klemme. Bogen er fjøra og gjer at nåla sprett ut når ho ikkje er festa i klemma. Klemma gjer også at ein ikkje stikk seg på spissen av nåla.
Uvdal stavkyrkje
Kyrkjebygget
Kyrkjene på 1100-talet var små og blei difor gjerne utvida, både før og etter reformasjonen. Uvdal stavkyrkje fekk utvida skipet mot vest alt i mellomalderen, samstundes som apsiden blei fjerna og erstatta av ei rett avkutta forlenging av koret. Ei ekstra midtmast blei også tilført på denne tida. I 1684 blei også koret rive og eit nytt oppført i same breidd som skipet. I perioden 1721–1723 blei kyrkja utvida med krossarmar av stavverk, samstundes som det blei bygd ein ny takryttar over kryssingspuktet mellom skipet og krossarmane. Det lafta sakristiet på nordveggen av koret blei oppført i 1819.
Sikringsnål
Ein kan til dømes bruka sikringsnål til å binda saman tøystykke. Ho kan også brukast symbolsk eller dekorativt.
Uvdal stavkyrkje
Kyrkjebygget
Vestportalen er pryda av utskjeringar med bladrankar og drakesymbol. Dekoren omfattar også ein norsk versjon av segna om Orfevs - heltefiguren Gunnar som spelar harpe i ormegarden. I våpenhuset står det også ein portal med utskorne bladrankar av mellomaldertypen. Han kan opphavleg ha stått i korskiljet.
Sikringsnål
Historie
Fibula er ein gammal type brosje som blei brukt i tidleg europeisk bronsealder. Ei tidleg form var laga av to nåler der den eine danna bogen og den andre hadde eit hol i enden. Enden av den boga nåla blei festa i holet. I ei anna utforming var midten av nåla snodd til ein runding. Eine enden var bøygd slik at den andre kunne festast i han.
Uvdal stavkyrkje
Eksteriør
Kyrkja fekk utvendig panel i 1760. Ny spon blei lagt på takryttar og dei vêrutsette takflatene i 2003, samstundes som resten av taket blei punktutbetra. Dei vêrutsette flatene var sist restaurerte i 1960.
Interiør
Stavane som flankar koropninga, og som har oppteke korveggene, er dekorerte med utskorne masker som truleg er opphavlege. Også den sekundære midtmasta har eit utskore kapitél med rankedekor. I 1624 blei det dessutan installert benker med utskorne vangar i skipet.
Sikringsnål
Historie
I 1849 tok den amerikanske oppfinnaren Walter Hunt patent på ei sikringsnål med ei klemme som gjorde at ein ikkje kunne stikka seg på nålspissen når nåla var lukka.
Uvdal stavkyrkje
Interiør
Kyrkja er omfattande dekorert innvendig, truleg utført i 1656 (i dei eldste delane av kyrkja) og under utvidinga i 1684. Tverrarmane blei truleg dekorerte med rokokko-ornament under utvidinga i 1721-1723.
Sikringsnål
Kultur
Sikringsnåler kan brukast til å festa lukkebringande amulettar til kleda til småbarn. I nokre høve kan dette vera uheldig dersom nåla lausnar og barnet svel henne. Ein kan også festa ei sikringsnål på innsida av kleda til barn for å verna mot vonde ånder, som i ukrainsk kultur, eller nær magen til ei svanger kvinne for å verna det ufødde barnet, som i meksikansk kultur.
Uvdal stavkyrkje
Interiør
Innvendig er delar av det mellomalderske bordgolvet bevart. Kyrkja har flat takhimling i dag, men det er usikkert om ho hadde det frå byrjinga av (men det er mogleg). Vestgalleriet i skipet, som truleg er oppført tidleg på 1600-talet, består av utskorne delar som kan stamma frå eit lektorium som det er funne spor etter framfor koropninga (jfr. Lektoriehimlingen i Torpo stavkyrkje. Utvidinga vestover i mellomalderen kan ha samanheng med oppføringa av lektoriet.
Sikringsnål
Kultur
Sikringsnåler har vore mykje brukt som dekor innan pønkkulturen som utvikla seg frå slutten av 1970-talet. Ein kunne både bruka dei i kleda, som piercing og smykke. Kjende pønkarar som brukt sikringsnåler både til å halda saman klede og som dekorasjon var Richard Hell og Johnny Rotten.