cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vagabonds of the Western World
Mottaking
Pitchfork-meldaren Stuart Berman noterte korleis Thin Lizzy «byrja å sparka ut jammane med større sjølvtillit og konsistens» på dette albumet, med Lynott som produserte «lyden av ein andeleg drivande musikar som ekstatisk oppdaga sitt sanne kall». Den kanadiske journalisten Martin Popoff noterte den «skarpe lydkvaliteten og stilsøkjande eigenfatninga» til albumet inspirert av amerikansk blues til Motown, til tidleg metal. Han rekna Vagabonds of the Western World som det lågaste av alle Thin Lizzy sine album for fire spor som «verkar anten enkle og ukarakteristiske eller utdaterte», «med få spor av det førsteklasses Lizzy-avtrykket». Eduardo Rivadavia frå AllMusic skildra albumet som «full av haldning og farleg sjølvtillit», og Thin Lizzy sitt «første lydmessig tilfredsstillande album», med «The Rocker» som deira «første ekte klassikar». Han skildra «Little Girl in Bloom» som «absolutt feilfri», men kritiserte «The Hero and the Madman» og «Slow Blues» som høvesvis «overblåst» og «lunken».
Innhald
Då albumet kom ut på ny for CD i 1991, kom det med A- og B-sidene til to singlar som kom ut på den tida, «Whiskey in the Jar» var den første hitten deira.
Tommelpiano
Mbira, sansa, likembe, kalimba eller marimba er eit afrikansk musikkinstrument, som av europearane vart kalla tommelpiano eller knipse-lamellofon. Det består av ei lita plate eller resonator som det i vifteform er festa fjører (eller lamellar) til av metall, bambus eller liknande til. Desse vert knipsa med tommelfingrane. Lengda av den frittsvingande delen av kvar lamell avgjer tonehøgda.
Instrumentet har mange namn, avhengig av kor i Afrika ein er. Døme på namn: Mbira, nbila, mbira huru, mbira njari, mbira nyunga nyunga, marimba, karimba, kalimba, likembe og okeme. Det finst i mange forskjellige variantar både i utforming og stemming. Tradisjonelt er det berre kjend i Afrika og blant enkelte afroamerikanske folkegrupper.
Dette instrumentet er svært populært nytta innan musikkpedagogikk sidan det er rimeleg enkelt instrument å utøve, så lenge det består av 2-15 tangentar. I seinare tid har det vorte produsert tommelpiano med eit spekter på heile 4-5 oktavar.
Kjelder
Kalimba Kalimba Calimba
Gulerle
Gulerle er ein fugleart i erlefamilien.
Utbreiing
Arten er utbreidd over det meste av palearktis og i Alaska.
Førekomst i Noreg
Det er kjent tre underartar av gulerle i Noreg. Såerla er langt den vanlegaste. Denne hekker i indre og høgareliggande trakter på Austlandet, i Trøndelag og i Nord-Noreg, og helst i bjørkebeltet til fjells. Ho finst også i barskogområde nordpå og dessutan i høgareliggande, open barskog, ofte i myrlende, både i Trøndelag og på Austlandet. På det meste av Vestlandet er såerla fråverande. Sørleg gulerle og engelsk gulerle har heilt andre krav til leveområde enn såerla, og finst i ein kystnær bestand hovudsakleg frå Østfold til Rogaland. Dei fleste av desse fuglane finst frå Lista til Jæren, dessutan har ytre delar av Østfold ein livskraftig bestand av sørleg gulerle. Begge underartane trivst i ope landskap, gjerne dyrka mark og beiteområde nær våtmarker. Dei krev også småbusker, gjerde og liknande ved reiret. Dessutan vil desse gulerlene ofte ha ope vatn nær hekkeområdet, gjerne stiltflytande elvar.
Hekking
Gulerlene kjem til Noreg i mai. Hoa legg 4-8 egg i eit reir som er gøymd i ei grastue. I sør vert egga, som er spraglete i mønsteret, lagde i månadsskiftet mai-juni, til fjells og i Nord-Noreg midt i juni. Rugetida er 11-13 døgn, og ungane ligg i reiret om lag like lang tid etter klekkinga. Dei kan flyge når dei er 16-17 døgn gamle, og foreldra matar dei lenge etter at dei har drege frå reiret.
Føde
Fuglane et i hovudsak insekt.
Trekktilhøve
Gulerla er ein utprega trekkfugl som flyg frå landet om hausten, oftast i september. Arten overvintrar hovudsakleg i grasområde og på savannen i tropisk Afrika.
Budal kyrkje
Budal kyrkje er ei kyrkje bygd i y-plan frå 1754 i Midtre Gauldal kommune i Trøndelag fylke.
Byggverket er i tømmer og har 170 sitjeplassar.
Det er kyrkjegard ved kyrkja.
Terje Lien Aasland
Terje Lien Aasland er ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet. Han vart vald inn på Stortinget frå Telemark i 2005 og vald på nytt ved stortingsvalet 2009.
Lien har bakgrunn som energimontør og tillitsvald i fagrørsla. Frå 1982 til 1994 var Aasland lærling og seinare energimontør ved Skiensfjordens Kommunale Kraftselskap. Han er distriktssekretær i LO i Telemark, og var dessutan medlem av kommunestyret i Skien frå 1991 til 2003. Han var medlem av sentralstyret i Arbeidarpartiet 1998-2000.
Nembetkhané
Nembetkhané (gresk Νεμπετχανέ, tyrkisk Nöbethane) er ein bydel i byen Levkosía i distriktet Levkosía i Republikken Kypros. Bydelen ligg sentralt i byen.
Mont Sphinx
Mont Sphinx er eit fjell med ei høgd opp mot 2200 moh, og det høgaste i fjell av Prince de Ligne-fjella, som ligg 9 nautiske mil (17 km) nord for Belgicafjella. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1957-58, under G. de Gerlache, som gav det dette namnet fordi det likna ein sfinks.
Lilla Cabot Perry
Lilla Cabot Perry var ein amerikansk kunstnar som høyrde til den amerikanske impresjonismen. Ho måla portrett og landskap i den frie stilen til læremeisteren sin, Claude Monet. Perry var ein tidleg støttespelar for fransk impresjonisme, og bidrog til at stilen blei teken imot i USA. Dei tidlege verka til Perry var påverka av kontakten hennar med Boston-skulen i måling og reisene hennar i Europa og Japan. Ho var også sterkt påverka av filosofien til Ralph Waldo Emerson og vennskapen sin med Camille Pissarro. Sjølv om Perry fyrst fekk formell opplæring då ho var trettiseks, hadde arbeidet hennar med kunstnarar frå impresjonismen, realismen, symbolismen og den tyske sosialrealismen stor innverknad på stilen hennar.
Tidleg liv
Lydia (Lilla) Cabot blei fødd i 1848 i Boston i Massachusetts. Far hennar var dr. Samuel Cabot III, ein framståande kirurg. Mor hennar var Hannah Lowell Jackson Cabot. Lilla var den eldste av åtte barn. Tre av dei andre var Samuel Cabot IV (f. 1850), som skipa Valspar's Cabot Stains, dr. Arthur Tracy Cabot (f. 1852), ein progressiv kirurg og Godfrey Lowell Cabot (f. 1861),  som grunnla Cabot Corporation. Familien hennar hadde ei framståande stilling i Boston, og vennar av familien var mellom anna Louisa May Alcott, Ralph Waldo Emerson og James Russell Lowell. Lowell var syskenbarn av mor til Lilla, og dottera hans, Mabel, var ein nær venn av henne. Lilla Perry hadde tilgang til å låna bøker ved Boston Athenæum, eit av dei eldste biblioteka i USA, både gjennom faren og gjennom familien til mora.
Perry studerte språk, litteratur, poesi, musikk og hadde uformelle skissesamkome med vennene sine. Som barn likte ho også å lesa og driva med utandørsleiker. Perry var tretten år gammal då den amerikanske borgarkrigen braut ut. Foreldra hennar var overtydde abolisjonistar, og hadde ei aktiv rolle i samband med krigen ved å gje hjelp til såra soldatar og rømte slavar. Borgarkrigen enda då Perry var sytten, og ho flytta med familien til eit gardsbruk i Canton i Massachusetts. Her utvikla ho mykje av interessa si for landskap og natur. I 1867 reiste ho saman med foreldra sine til Europa, der ho studerte måleri.
Ekteskap
9. april 1874 gifta Lilla seg med Thomas Sergeant Perry, ein Harvard-utdanna lærd og lingvist. Grandonkelen hans var Matthew C. Perry, som var commodore i den amerikanske marinen. Paret fekk tre døtrer: Margaret (1876), Edith (1880) og Alice (1884).
Utdanning og tidleg karriere
Ho fullførte det som er rekna som det eldste kjente måleriet sitt, Portrait of an Infant (Margaret Perry), frå 1877 til 1878. Verket er som mange andre ho skapte gjennom karrieren inspirert av barna hennar.
Boston
I 1884 byrja Perry formell kunstnarutdanning hjå portrettmålaren Alfred Quinton Collins. Collins hadde studert ved Académie Julian i Paris under rettleiing frå Léon Bonnat. Perry sitt verk The Beginner, ca. 1885–86, er det fyrste verket ho fullførte under formell rettleiing.The Beginner reflekterer påverknad frå Collins med det alvorlege blikket til modellen, den mørke bakgrunnen og vektlegginga på dramatisk lyssetting.
I 1885 døydde far til Perry og etterlet henne ei arv som gjorde at ho kunne studera kunst meir seriøst. I januar 1886 byrja ho studiar hjå Robert Vonnoh, ein kunstnar som verka innan den impresjonistiske en plein air-stilen i Grez-Sur-Loing i Frankrike. Ho tok timar hjå Dennis Bunker ved Cowles Art School i Boston frå november 1886. Cowles lærte studentane sine «liberale teoriar» og realistisk kunst – teoriar som Perry gjerne tok til seg.
Loddby
Loddby er ein tettstad i Norrköpings kommun.
Lilla Cabot Perry
Paris
Perry fekk i oppdrag frå Aaron Lufkin Dennison frå Waltham Watch Company å måla dei tre døtrene hans. Dette tente henne nok pengar til å dra på fyrsteklasse til Europa i juni 1887. Familien Perry flytta til Paris det året. Perry byrha ved Académie Colarossi, der ho arbeidde med Gustave Courtois og Joseph Blanc. Ho studerte med den tyske målaren Felix Borchardt. I tillegg til å få formell akademisk opplæring brukte Perry mykje tid på å studera gamle meistrar i museum med Bernard Berenson, ein kunstmeldar som var ven av ektemannen hennar. Ho drog også til Spania for å kopiera verk ved Museo del Prado. Perry sitt verk The Red Hat frå 1888 reflekterer sterkt den formelle opplæringa ho hadde fått og eksponeringa hennar for dei gamle meistrane, særleg verka til Sandro Botticelli.
Magasinet for Alle
Magasinet for Alle var eit norsk vekeblad som kom ut mellom 1927 og 1970 under ulike namn. Det blei grunnlagd som Arbeidermagasinet, heitte seinare Arbeidermagasinet for Alle og endra namn til Magasinet for Alle under andre verdskrigen. Det blei også kalla berre Magasinet.
Opphav
Initiativet til magasinet kom frå fire medlemmer av Noregs Kommunistiske Parti, Otto Luihn, Auden Båstad, Birger Madsen og Oddvar Larsen. Arbeidermagasinet kom ut med sitt første nummer 23. november 1927. Det var på 64 sider og kosta 35 øre. Med ei lånt handkjerre frakta dei fire initiativtakarane papir mellom dei mange ledda i trykkeribransjen gjennom Oslo-gatene. Hjå Tengs & Brodersen fikk dei kreditt på papirinnkjøp, og slik klarte dei gje ut første nummer.
Loddby
19. februar 1977 blei fabrikken stengd, og husa blei selde til busetjarane. Alle fabrikkbygningane er i dag rivne, utanom fabrikkens el-hus. Bevart er òg Herrgården med tilhøyrande bygg, der direktøren tradisjonelt budde. På 1980-talet blei det bygt fleire frittliggande einebustader i Loddby, som ligg innan pendlingsavstand for Norrköping.
Geir Inge Sivertsen
Geir Inge Sivertsen (fødd 29. august 1965) er ein norsk politikar (H) og forretningsmann. Han var fiskeriminister i regjeringa Solberg frå 24. januar til 2. mars 2020.
Lilla Cabot Perry
Paris
I 1888 drog Perry til München der ho studerte med den tyske sosialrealisten Fritz von Uhde. Uhde si handtering av motiv og fargebruken hans hadde ein dynamisk effekt på arbeidet til Perry. Hausten 1888 hadde Perry vendt tilbake til Paris. Ho studerte ved Académie Julian hjå Tony Robert-Fleury.
Geir Inge Sivertsen
Frå 2011 til 2019 var han ordførar i Lenvik kommune, der han hadde sete i kommunestyret sidan 1999. Frå 2020 er han varaordførar i den samanslåtte Senja kommune. I november 2019 var Sivertsen statssekretær for tidlegare næringsminister Torbjørn Røe Isaksen i Nærings- og fiskeridepartementet.
Magasinet for Alle
Opplagsauke og suksess
Magasinet oppnådde raskt stor popularitet, med eit opplag på 100 000 i 1935. Denne suksessen bidrog mellom anna til å finansiera Arbeidernes Leksikon, som blei gjeve ut av Arbeidermagasinets forlag mellom 1932 og 1936. I mellomkrigstida tok Arbeidermagasinet også til seg vekebladet For Alle og vittigheitsbladet Hvepsen.
Lilla Cabot Perry
Paris
Med oppmuntring frå Walter Gay sende Perry inn to måleri ho nyleg hadde fullført til Société des Artistes Indépendants. Portretta av ektefellen Thomas Sergeant Perry (1889) og av dottera Edith Perry (1889) blei aksepterte av Salongen, og med denne suksessen byrja karrieren hennar i Frankrike.
Magasinet for Alle
Aukande fokus på skjønnlitteratur
I mellomkrigstida fokuserte magasinet på reportasjar, mellom anna frå Sovjetunionen og Den spanske borgarkrigen, og på skjønnlitteratur. Etter krigen blei skjønnlitteraturen hovudfokus. I tillegg hadde magasinet også faste spalter, mellom anna hadde Karl Evang ei spalte om seksuell opplysning.
Ei rekkje kjende norske forfattarar kom først på trykk i Arbeidermagasinet/Magasinet for Alle, og redaktør Nils Johan Rud fekk etter kvart eit omdøme som mentor og hjelpar for meir enn ein generasjon forfattarar. Dei som «byrja i Arbeidermagasinet» var mellom anna Tor Jonsson, Arthur Omre, Alf Prøysen og Inger Hagerup. Også etablerte forfattarar som Aksel Sandemose, Arnulf Øverland, Rudolf Nilsen, Sigurd Hoel, Lars Berg, og Helge Krog bidrog jamleg til bladet i periodar.
Teikneseriar og illustrasjonar
Arbeidermagasinet spelte også ei viktig rolle for utviklinga av kulturen for norske teikneseriar. Magasinet hadde fleire årelange føljetongar. Teiknaren Bjarne Restan var med frå byrjinga og teikna serien Sjur Sjursen frå 1927 til nummer 52 i 1932. Anders Bjørgaard teikna Jens von Bustenskjold i Magasinet frå 1935 til 1962. Kunstnaren Tore Deinboll bidrog med seriane Den evige ilds land (1936/1937) og Petter Framgutt (kalenderåret 1938), medan kunstnervennen Trygve Mosebekk teikna og akvarellmåla teikneserien Krigsspekulantens fiende (1937/1938).
Geir Inge Sivertsen
Før han blei ordførar, var Sivertsen administrerande direktør i Nor-Team Entreprenørforretning på Finnsnes. Han er utdanna bygningsingeniør frå Narvik ingeniørhøgskole frå 1989 og sivilingeniør i bygningsteknikk frå NTH frå 1992. Han har også gått befalskurset ved Befalsskolen for Infanteriet i Nord-Norge.
Lilla Cabot Perry
Paris
Perry sin suksess i 1889 gjorde det mogleg for henne å bli ein av dei få utvalde til å vera i Alfred Stevens sin klasse i Paris. Stevens var kjend for «elegante interiør med danna kvinner i djupe tankar.» Under tida si i Paris blei ho venner med Mary Cassatt, Camille Pissarro og Claude Monet.
Giverny
I 1889 såg Perry Claude Monet sine verk for fyrste gong i galleriet til Georges Petit. Ho blei inspirert, og familien Perry var den neste sommaren i Giverny, der Monet budde, for å gje Lilla breiare inntrykk av den impresjonistiske stilen hans. Mellom 1889 og 1909 var Perry ni somrar i Giverny. Det var her ho heilt fann si form som kunstnar. I løpet av tida i Giverny knytta ho ein nær vennskap med Claude Monet, som inspirerte verket hennar kraftig med den impreskonistiske behandlinga si av farge og lys. I tillegg arbeidde ho med ei gruppe amerikanske kunstnarar som var i Giverny, som Theodore Robinson, John Leslie Breck og Theodore Earl Butler. Ein kan sjå eit tydeleg skifte i verka til Perry etter at ho kom til Giverny. Hennar La Petite Angèle, II (1888) illustrerer den dramatiske utviklinga stilen hennar hadde i denne perioden. I motsetnad til dei tidlegare portretta hennar, som The Letter, som nytta meir tradisjonelle teknikkar for å gje att motivet nøye, er La Petite Angèle II tydeleg impresjonistisk i stilen med dei frie penselstrøka sine som fangar inntrykk av lys og fargar. I staden for å blanda saman kvart penselsstrøk, lét Perry komposisjonen vera «rå», og lét dermed lerretet bli gjennomsyra av ein livfullheit ein ikkje hadde sett i dei tidlegare verka hennar. Giverny, og meir spesifikt Claude Monet, inspirerte Perry til å jobba med former for friluftsmåleri, impresjonistiske penselstrøk, mjuke fargar og valmueraudfarge. I vindauget til La Petite Angèle, II ser ein byrjinga på det som skulle bli Perry sitt kjærleiksforhold med den impresjonistiske handteringa av landskap.
Magasinet for Alle
Teikneseriar og illustrasjonar
Bjarne Restan var fast teikna for Magasinet for Alle frå byrjinga til slutten. Han teikna ca. 10 framsider årlrg gjennom 1930-, 40- og 50-talet. Vidare teikna han mellom 5-15 illustrasjonar i kvart nummer alle desse åra. Borghild Rud og Kåre Espolin Johnson var også faste leverandørar av illustrasjonar til magasinet.
Lilla Cabot Perry
Giverny
Hausten 1889 hadde Perry forlate Giverny for å reisa gjennom Belgia og Nederland. Ho vende tilbake til Boston med familien i 1891 med eit måleri av Monet og ein serie landskap av John Breck.
Tilbake i Boston
Kunstnarkarrieren til Perry fekk ei ny retning etter at ho vende tilbake til Boston. Ho var ikkje nøgd med å berre måla i den nye stilen ho hadde utvikla i Europa. Ho var no inspirert til å skipa ei ny sanning i måleriet i kunstmiljøet i Boston, som ikkje var mottakeleg for dei nye impresjonistiske stilane. I 1890 hjelpte Perry til med å arrangera den fyrste offentlege utstillinga av John Breck sine landskapsmåleri ved St. Botolph Club.
Magasinet for Alle
Etterkrigstida
Magasinet hadde ein opplagstopp på 140 000 eksemplar kort tid etter frigjeringa. Konkurransen frå andre blad og etter hvert også andre medium, at distribusjonsnettet gjekk i oppløysing og innføringa av moms for blad bidrog til ein tilbakegang som gjorde at magasinet blei lagt ned i desember 1970.
Lilla Cabot Perry
Tilbake i Boston
Perry vann ein sølvmedalje ved utstillinga til Massachusetts Charitable Mechanic Association i 1892. I 1893 blei Perry vald ut til å representera Massachusetts ved World's Columbian Exposition i Chicago i Illinois. Perry stilte ut sju verk ved utstillinga, fire av dei måleri som var blitt laga som friluftsmåleri (Petite Angèle, I, An Open Air Concert, Reflections, Child in a Window) og tre som var meir formelle studioportrett (Portrait of a Child, Child with a Violoncello, Portrait Study of a Child).
I 1894 oppnådde Perry ein ny suksess då dei impresjonistiske måleria hennar blei stilte ut i Boston ved St. Botolph Club i lag med verka til andre kunstnarar, som Edmund C. Tarbell (1862–1938), Philip Leslie Hale (1865–1931), Theodore Wendel (1859–1932), Frederick Porter Vinton (1846–1911) og Dawson Dawson-Watson (1864–1939). Utstillinga viste ikkje berre at verka til Perry nok blei aksepterte i USA, ho viste også at impresjonismen endeleg hadde byrja å bli akseptert som ei kunstform utanfor Europa. Dette året heldt ho også ei utstilling av Monet sine verk ved Boston Art Students Association.
Mellom 1894 og 1897 fekk verka til Perry internasjonal omdøme. Ho stilte ikkje berre ut i Boston, men hadde også jamlege utstillingar ved Société Nationale des Beaux-Arts sin Salon de Champ de Mars på denne tida. I 1897 hadde ho ei ny utstilling ved St. Botolph Club, og Boston Evening Transcript skreiv om verka hennar: «Slike måleri må ein ta på alvor.» Til skilnad frå dei tidlegare utstillingane hennar her hadde Perry no ei soloutstilling. Utstillinga viste breidda av Perry si artistiske utvikling til då, og omfatta impresjonistiske portrett og landskap.
Japan
I 1897 fekk ho ein heilt ny inspirasjon då ektemannen hennar blei tilsett som professor i engelsk ved Keio Gijuku-universitet i Japan. Lilla Perry møtte Okakura Kakuzō, ein av grunnleggjarane av den keisarlege kunstskulen i Japan. Perry budde i Japan i tre år, og nytta fullt ut det unike kunstnarsamfunnet der. I oktober 1898 stilte Perry ut verk i Tokyo, med hjelp frå Kakuzo, og blei æresmedlem av Nippon Bijutsu-In kunstforeining. Perry sitt møte med den asiatiske kunstfverda hadde stor innverknad på verket hennar, og gjorde det mogleg for henne å utvikla ein unik stil som sameinte vestlege og austlege estetiske tradisjonar. Hennar Meditation, Child in a Kimono og Young Girl with an Orange illustrerer tydeleg dei distinkte endringae som fann stad i verka til Perry under tida hennar i Japan. Til skilnad frå tidlegare verk nytta begge desse komposisjonane tydeleg austlege motiv og viste ein sterk påverknad frå dei klare linjene i japanske tresnitt. Resultatet av denne blandinga av aust og vest er slåande, med impresjonistiske portrett som går saumlaust i eitt med velorganiserte, balanserte komposisjonar som den austlege kunstverda var kjend for på denne tida. Perry måla Fuji-fjellet i 35 eller fleire måleri. Totalt laga ho meir enn 80 måleri medan ho var i Japan.
Boston og Paris
I 1901 hadde Perry vendt tilbake til Boston til familieheimen i Marlborough Street. To år seinare kjøpte dei eit gardshus i Hancock i New Hampshire til å ha som sommarhus. Det var medan ho var i Hancock at Perry fekk ideen til Boy Fishing (1929), som avbilda ein lokal gardsgut (identifisert som Robert Eaton Richardson, Sr.), og som no er eit måleri i White House Art Collection. I 1904 vann måleriet hennar Portrait of Mrs. Joseph Clark Grew [Alice Perry] ein bronsemedalje ved den prestisjetunge utstillinga International Louisiana Purchase Exhibition i St. Louis. Dei neste åra blei derimot vanskelege for Perry personleg. I 1905 vendte ho tilbake til Frankrike, og vinteren det året hadde helsa hennar brote saman. Stadige flyttingar, tap gjennom investeringar som ikkje løna seg og enden på det meste av arven frå faren gjorde at Perry stadig måtte måla portrett for å støtta familien, noko som også sleit på helsa hennar. I 1908 flytta Perry permanent tilbake til Boston, but focused on portraits because they were more marketable than her landscapes. Ho vann tilbake helsa si, og fekk seks måleri stilte ut i Paris ved Salon des Indépendents, mellom anna Dans un Bateau og Le Paravent Jaune i 1908. I november 1909 vende Perry tilbake til USA med nyvunnen inspirasjon for arbeidet sitt. Året etter demonstrerte ho ein ny entusiasme for kunsten sin ved å skapa eit uvanleg urbant utsynsverk, The State House, Boston (1910). I 1914 var ho med på å skipa The Guild of Boston Artists. I 1915 hadde Perry vunne ein ny bronsemedalje ved Panama–Pacific International Exposition i San Francisco i California for portrettet sitt av Hildegarde, ei dotter av ein ven. I 1916 måla ho eit portrett av Edwin Arlington Robinson, som skreiv ein biografi av ektemannen hennar i The Dictionary of American Biography. Robinson vitja ofte Perry-paret ved huset deira i Hancock i New Hampshire.
Dei siste åra
I 1923 gav Perry ut si fyrste diktsamling, The Jar of Dreams. Ho omfatta ei dikt som uttrykte korleis ho sette pris på Japan og New England:
Same året blei ho kritisk sjuk av difteri, samstundes som dottera hennar Edith hadde eit fullstendig nervøst samanbrot og blei send til eit privat mentalsjukehus i Wellesley. Perry brukt dei neste to åra til å koma seg att i Charleston i Sør-Carolina. I denne perioden fann ho ny inspirasjon for landskapstemaa sine, og laga verk som Road from Charleston to Savannah og A Field, Late Afternoon, Charleston, South Carolina. Det var også medan ho var i Charleston at Perry fant fram til eit nytt tema for landskapa sine, vinterlandskap ho omtalte som «snowscapes». To døme på desse er A Snowy Monday (1926) og After First Snow (1926).
I februar 1927 blei det halde ei utstilling ved Gordon Dunthorne Gallery. Ho gav ut «Reminiscences of Claude Monet from 1889 to 1909» i Magazine of Art i 1927. Året etter, den 7. mai 1928, døydde Thomas Sergeant Perry etter å ha vore sjuk med lungebetennelse. Etter ein viss sørgeperiode tillet Perry igjen Guild of Boston Artists å stilla ut verka sine i 1929, og igjen i 1931. Fleire av landskapa hennar blei synte fram, mellom anna Autumn Leaves (1926), Lakeside Reflections (1929–1931) og Snow, Ice, Mist (1929).
Perry måla vinterscenar som spegla ein abstrakt påverknade ved feriebustaden sin i Hancock i New Hampshire. Mist on the Mountain (1931) var det siste landskapsmåleriet ho stilte ut. Ho heldt fram med å måla til ho døydde.
Lilla Cabot Perry døydde 28. februar 1933. Oska hennar og den til ektemannen er gravlagd ved Pine Ridge Cemetery i Hancock i New Hampshire.
Ettermæle
Hirschl and Adler Galleries heldt ei retrospektiv utstilling av verka hennar i 1969, og Boston Athenæum stilte ut verka hennar i mars 1982. Samansmeltinga hennar av austleg og vestleg estetikk og dei kjenslevare bilde hennar av den feminine og naturlege verda tilførte viktige stilistiske bidrag til både den amerikanske og den franske impresjonistiske rørsla.
Harrison Passage
Harrison Passage er eit sund mellom Larrouy Island og Tadpole Island i vest, og Islas Llanquihue og vestkysten av Graham Land i Antarktis i aust. Det vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd i 1956–57, og vart kartlagd frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter John Harrison, ein engelsk urmaker som var den første som løyste problemet med å finne lengdegrader til sjøs.
Lilla Cabot Perry
Ettermæle
Den sterke støtta hennar for impresjonismen gjorde det mogleg for andre amerikanske impresjonistar som Mary Cassatt å oppnå aksept og utbreiing i USA. Ho hjelpte dei amerikanske karrierane til dei nære vennane sine Claude Monet og John Breck ved å førelesa om evnene deira og visa fram verk av dei i heimlandet. Ho arbeidde også tett med Camille Pissarro for å hjelpa han ut av vanskelege økonomiske høve ved å selja verk av han til venner og familie i USA.
Clausthalitt
Clausthalitt er eit grått ertsmineral, PbSe, og er selenidanalogen til blyglans, PbS. Det er kalla opp etter Clausthal i Tyskland.
Det er funne på Kongsberg. Det tilsvarande telluridet, PbTe, heiter altaitt.
Bispemøtet
Bispemøtet er eit lovfesta organ i Den norske kyrkja. Det er samansett av alle dei tenestegjerande biskopane i Den norske kyrkja.
Bispemøtet er samla to gongar for året. Møtet vel preses for fire år i gongen. Bispemøtet uttaler seg til saker det får oversendt frå kyrkjedepartementet eller kyrkjemøtet.
Evenstad skogskole
Evenstad skogskole er ein tidlegare skogskole i Stor-Elvdal kommune i Innlandet.
Skolen vart oppretta i 1912 på den tidlegare Evenstad gård, etter ei legatgåve frå den rike, legendariske enka Anne Evenstad (1830-1909).
Skolen vart i 1989 ein del av Hedmark distriktshøgskole, no Høgskolen i Innlandet. I dag blir det undervist i skog- og utmarksfag på Evenstad, og skolen er leiande i forsking på store rovdyr. Skolen tilbyr eit mastergradsstudium i anvendt økologi, og årsstudium i utmarksforvalting, skogbruk, bioenergi og jakt- og fisketurisme
Sölchbreen
Sölchbreen er ein isbre på Pernik Peninsula ved Loubet Coast i Graham Land, som flyt vest til Salmon Cove på austsida av Lallemandfjorden. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE), 1956-57. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Johann Sölch (1883–1951), ein austerriksk glasiolog.
114. sovjetiske infanteridivisjon
114. sovjetiske infanteridivisjon (Svirskaja) var ein infanteridivisjon i Sovjetsamveldet under andre verdskrigen. Divisjonen var sett opp i Bajkalområdet den 4. juli 1939 og oppløyst i juni 1946. I september 1944 vart den overført til Kola-halvøya som ein del av 14. armé og Karelenfronten, og deltok i Slaget om Nordkalotten. #  2. bergkompani i Den norske brigaden i Skottland var attachert denne divisjonen frå november 1944 til februar 1945.
Embers
«Embers» (norsk 'glør') er ein britisk popsong frå 2021 med James Newman. Låten vart utgjeven 11. mars 2021 og var det britiske bidraget i Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland, der han enda på sisteplass utan poeng.
Om songen
Newman skreiv songen saman med den Grammy-nominerte låtskrivaren Conor Blake Manning, den platina-seljande songar-låtskrivaren Danny Shah og tekstforfattarane Samuel Brennan og Tom Holling. Dei to sistnemnde har skrive låtar som har passert over 250 millionar strøymingar dei siste 18 månadene før mars 2021.
«Embers» vart produsert av musikkprodusentane «Devin The Great» og «Pringle Dan», medan dei svenske musikkarrangørane Mattias Bylund og Magnus Johansson stod bak brass-delen til songen.
«Embers» er ein rask og positiv dansesong, ifølgje Newman. Tittelen tyder 'glør', og songen «handlar om gnisten mellom menneske som elskar kvarandre. Sjølv om du ikkje ser dei du er glad i heile tida, tyder det ikkje at gneista ikkje er der», sa Newman då songen vart lansert.
«Embers» vart offentleggjord i ei morgonsending på BBC Radio 2 torsdag 11. mars 2021. Songen vart òg utgjeven for digital nedlasting og strøyming same dag.
Eurovision Song Contest
I 2019 samarbeidde Newmans plateselskap BMG med kringkastaren BBC om å finne ein passande låt og artist til å representere Storbritannia i Eurovision Song Contest 2020. BMG foreslo James Newman, og etter ein liten tenkjepause sa han ja, fordi Eurovision Song Contest er ein «feiring av musikken». Låten han skulle framføre, var «My Last Breath». Då Eurovision Song Contest vart avlyst på grunn av koronaviruspandemien, fekk Newman tilbod om å representere landet i 2021 i staden, noko han takka ja til.
«Embers» var det britiske bidraget til Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland. Som eitt av dei fem store landa i Eurovision Song Contest, var Storbritannia direktekvalifisert til finalen i Rotterdam Ahoy laurdag 22. mai 2021. Songen enda sist av 26 deltakarar. Låten fekk ingen poeng frå korkje juryane eller sjåarane, som det fyrste bidraget etter at det noverande poengsystemet vart innført i 2016. Dette var òg andre gong Storbritannia fekk null poeng i Eurovision Song Contest; fyrste gong var med gruppa Jemini i 2003.
Can You Feel the Love Tonight
«Can You Feel the Love Tonight» er ein song av Elton John frå Disney-filmen The Lion King frå 1994, med tekst av Tim Rice.
Songen vart ein hitt og nådde 14. plass i Storbritannia og 4. plass i USA. I Frankrike gjekk songen heilt til topps.
I filmen vart songen framført av Kristle Edwards, Joseph Williams, Sally Dworsky, Nathan Lane og Ernie Sabella, medan Elton John sjølv spelar songen under rulleteksten. I 1994 vann songen Oscarprisen og Golden Globe for beste song. Elton John vann òg Grammyprisen for beste mannlege popvokal med songen.
I 2003 vart ein ny miks av songen gjeven ut på spesialutgåva av filmmusikkalbumet, igjen sungen av Elton John.
Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er Patricia Paay, Dannii Minogue, Hank Marvin, John Barrowman, S Club, Sara Paxton, Joe McElderry, Elliott Yamin, Nina, Helene Fischer, Toše Proeski og Brian Wilson.
Jan Inge Hovig
Jan Inge Hovig var ein norsk arkitekt.
Hovig fullførte studiet ved Norges tekniske høgskole i 1946. Frå 1947 til 1950 var han byarkitekt i Narvik under gjenoppbyggingen av byen som hadde vorte bomba under andre verdskrigen i 1940. I 1950 flytta han til Oslo der han oppretta eit eige arkitektkontor. Han er mest kjend for Ishavskatedralen i Tromsø som han teikna fyrste utkastet til i 1960, og som vart fullført i 1965. Denne kyrkja er rekna som den mest kjende bygningen i Tromsø. Kyrkja og arkitekten vart heidra med arkitekturprisen Houens fonds diplom i 2015.
Jan Inge Hovig gifta seg med Ingrid Espelid Hovig i juni 1977, men bere ei veke etter bryllaupet døyde av hjarteinfarkt.
Bård Hoksrud
Bård André Hoksrud er ein norsk politikar frå Framstegspartiet. Han vart vald inn på Stortinget frå Telemark i 2005, og vart sist attvald i 2017. Han var vararepresentant i periodane 1997–2005.
Karriere
Hoksrud har vore kommunestyrerepresentant i Bamble kommune og medlem av fylkestinget i Telemark. Han har tidlegare vore formann av Framstegspartiets Ungdom. Frå 31. august 2018 til 22. januar 2019 var han landbruks- og matminister i Regjeringa Solberg.
I september 2011 vart han filma av TV2 på veg ut av ein bordell i Riga. Han innrømte etter dette å ha kjøpt sex av ei prostituert kvinne. Hoksrud trekte seg etter avsløringa frå alle verv i FrP, men held fram som stortingsrepresentant. Han vedtok bota på 25 000 kroner som han vart pålagt å betale av Politiet i Telemark for brot mot §202a i Straffelova.
Kunstløp under Vinter-OL 1948
Kvinner
<br style="clear:both;" />
Karar
<br style="clear:both;" />
Parløp
<br style="clear:both;" />
Irgun
Irgun «Den nationale militære organisasjonen» var ei valdeleg sionistisk rørsle som opererte i Palestina i åra 1931 til 1948. Organisasjonen utførte valdelege åtak, spesielt mot britane som okkuperte Palestina på denne tida, og vert av mange sett på som ein terrororistgruppe. Det mest kjendte åtaket til Irgun var bombinga av King David Hotel i 1946, der 91 menneske vart drepne og 46 vart såra. Menachem Begin, som var statsminister i Israel frå 1977 til 1983 var leiar av Irgun då åtaket vart utført.
Cleveitt
Cleveitt er ein varietet av uraninitt som omfram uranoksid inneheld opp til 10 % lantanoidar pluss thorium, bly, vatn osv. Det vart først skildra frå Arendal, og er seinare funne på fleire pegmatittgangar mellom Bamble og Rogaland. Det er kalla opp etter den svensken kjemikaren Per Teodor Cleve.
Cleveitt var den første kjende kjelda til helium på jorda, som vert skapt over tid via alfanedbryting av uran og vert akkumulert og fanga i mineralet. Den første prøven med helium vart henta ut av William Ramsay i 1895 då han nytta syre på ein prøve av mineralet. Cleve og Abraham Langlet klarte å isolere helium frå cleveitt omkring same tid.
Yttrogummitt er ein varietet av clevitt som òg er funnen i Noreg.
Somersbreen
Somersbreen er ein isbre som flyt nordvest ut i Troozbreen på Kiev Peninsula, vestkysten av Graham Land. Han vart først kartlagt av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Henri Somers, maskinsjef på skuta «Belgica», som utforska i området i 1897-99 under Belgica-ekspedisjonen.
Splinten
Splinten er eit av Seilkopfberge, som ligg like nord for Pilarryggen i Borgmassivet i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og namngjeve av dei.
Sfinksskolten
Sfinksskolten er eit fjell (1630 moh) ved nordenden av Sfinksfjellet, nord i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga av Den tyske antarktisekspedisjonen under Ritscher, 1938–39, som namngav det Sphinxkopf på grunn av forma på fjellet.
Weta
Weta (maori wētā) er eit samlenamn for rundt 70 insektartar i dei biologiske familiane Anostostomatidae og Rhaphidophoridae som er endemiske på New Zealand. Dei liknar store grashopper, og nokre av artane høyrer til dei tyngste insekta i verda. Wetaer er vanlegvis nattaktive. Dei fleste mindre artane er kjøt- og åtseletarar, medan dei store er planteetarar. Wetaer blir ofte etne av innførte artar på New Zealand, og nokre av artane er sterkt truga.
Kjempeweta (wētā punga på maori) kan ha ei kroppslengd på opptil 100 mm, der ein ser bort frå dei lange føtene og antennene deira, og vega rundt 20–30 g. Ein kjempeweta i fangenskap av arten Deinacrida heteracantha, som var full av egg, blei det tyngste dokumenterte insektet i verda med ei vekt på 70 g. Den største arten av kjempeweta er Deinacrida heteracantha (engelsk Little Barrier Island wētā).
Calling All Girls
«Calling All Girls» er ein song av det britiske rockebandet Queen, gjeve ut på albumet Hot Space i 1982. Han var skriven av Roger Taylor og var den fjerde singelen frå albumet. Singelen kom ut sommaren 1982 i USA, Canada og Polen, og nådde høvesvis 60., 5. og 6. plassen på salslistene der.
Songen vart aldri framført i Europa, men eit konsertoptak frå 1982 i Japan finst på DVDen Queen on Fire - Live at the Bowl.
Musikkvideo
Videoen er ein parodi av George Lucas-filmen THX 1138, og vart sjeldan sett før Greatest Video Hits 2 kom ut. Både Taylor og Brian May har uttrykt sterk misnøye mot videoen, og Taylor hevda at meldinga i songen ikkje hadde noko med robotane i videoen å gjere.
Hot Space
Hot Space er det tiande studioalbumet til det britiske rockebandet Queen, gjeve ut i mai 1982. Det markerte ei endring i den musikalske stilen deira, og dei nytta mange element frå disco, funk, rhythm and blues, dance og pop. Dette gjorde albumet mindre populært blant fansen som føretrekte den tradisjonelle rockestilen dei hadde vore kjend for.
Queen bestemte seg for å spele inn eit meir danseprega album etter den massive suksessen dei hadde i USA i 1980 med «Another One Bites the Dust» (og til ein mindre grad i Storbritannia òg).
«Under Pressure» var eit samarbeid mellom Queen og David Bowie og kom ut i 1981. Dette vart den andre singelen deira som gjekk til topps på singellista i Storbritannia. Songen var med på Hot Space, men var eit eige prosjekt og spelt inn før resten av albumet, før kontroversen over den nye stilen til Queen. Den andre singelen frå albumet, «Body Language», nådde 11. plassen på den britiske singellista.
In juli 2004 plasserte magasinet Q Hot Space på lista si over femten album der det glipte for store rockeartistar. Det meste av albumet vart spelt inn i München under den mest turbulente perioden i historia til bandet, og Roger Taylor og Brian May mislikte den nye stilen, og begge var særs kritiske til påverknaden manageren til Freddie Mercury, Paul Prenter, hadde på songaren. Albumet har seld kring 3,5 millionar eksemplar så langt.
Stil og sjangrar
Før 1979 hadde Queen aldri brukt synthesiserar på albuma sine. Frå og med The Game byrja Queen å bruke Oberheim OB-X-synthesiserar på somme av songane sine (til dømes «Play the Game» og «Save Me»). På Hot Space gjekk bandet enno lengre og byrja å bruke trommemaskin for første gongen. Det meste av Hot Space er ei ny musikalsk retning for bandet, med ei blanding av rhythm and blues, funk, dance og disco – medan «rocksongane» fortsette i ein liknande poprockstil som det førre albumet deira (eit unntak er songen «Put Out the Fire»). Brian May og Roger Taylor mislikte stilen og var særs kritiske til Paul Prenter, den personlege manageren til Freddie Mercury mellom tidleg i 1980-åra og 1984, og påverknaden han hadde på songaren. Prenter skal visstnok ha nekta dei andre medlemmane tilgang til Mercury.
Staying Power
Blåsearrangementet på «Staying Power» vart lagt til Arif Mardin (som òg produserte Chaka Khan og la til blåserekkje til Bee Gees og Aretha Franklin). «Staying Power» vart framført på den påfølgjande Hot Space-turneen, men då raskare og tyngre, med verkelege trommer i staden for trommemaskin og gitar og klaverinstrument i staden for blåsarar. Songen vart òg framført på The Works-turneen, men ikkje like ofte som på Hot Space-turneen. I Japan gav bandet ut «Staying Power» som singel i juli 1982. Songen vart òg gjeven ut på singel i USA i november 1982. Han gjekk ikkje inn på salslistene i nokon av landa. Bidraga til Mardin vart spelt inn i Record Plant Studios i New York.
Vestbanen i Dronning Maud Land
Vestbanen er ein midtmorene i Humboldtsøkket, som spring ut nær Zwieselhøgda og går 21 km nordover langs vestsida av Petermannkjedene i Wohlthatmassivet. Han vart først kartlagt frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39, så kartlagt på ny av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60 og namngjeve «Vestbanen». Morenen går parallelt til Austbanen som ligg 11 km austover.
Hot Space
Dancer
Basslinja på «Dancer» vart framført på ein synthesiser (ein Oberheim OB-Xa) av May. Sjølve songen, som er ei blanding av rock og disco, er ein slags oppfølgjar til «Dragon Attack» frå albumet The Game der dei blandar tyngre element med dansbare element, slik Led Zeppelin gjorde. Telefonmeldinga på slutten av «Dancer» er på tysk og vart spelt inn på eit hotellrom på München.
Back Chat
«Back Chat», skriven av Deacon, er den mest funk-inspirerte songen på albumet. I tillegg til bass spelte Deacon òg rytmegitar, sologitar og synthesiser på songen. Som singel nådde songen 40. plassen på den britiske singellista. I ein videokommentar på Greatest Video Hits 2 fortel Taylor at han sterkt mislikar musikkvideoen til songen.
Body Language
«Body Language» er ein atypisk Queen-song, og er den einaste singelen bandet gav ut som ikkje har gitar (utanom nokre strofer mot slutten av songen). Mercury skreiv songen med synthbass, etter at han tidlegare utforska potensialet til instrumentet på filmmusikkalbumet Flash Gordon. Musikkvideoen til «Body Language» syner tynnkledde modellar som snor seg rundt kvarandre. Videoen var noko kontroversiell og vart bannlyst i fleire land. Songen vart òg nytta i dokumentarfilmen Stripper frå 1984, der ein av dansarane dansar til songen.
Put Out the Fire
«Put Out the Fire» er ein anti-våpen song skriven av May, og sungen av Mercury. May syng solovokal i falsett mot slutten av kvart vers. May spelte inn gitarsoloen medan han var full (etter fleire mislukka forsøk). Teksten i det første verset inneheld sterke hint til drapet på John Lennon av Mark Chapman, som då nyleg hadde skjedd.
Songen vart aldri gjeve ut på singel, men var den mest «tradisjonelle» Queen-songen på albumet, og kom seinare ut på samlealbumet Queen Rocks i 1997. Ein ny musikkvideo vart òg produsert for den tilhøyrande musikkvideosamlinga med konsertopptak og bilete av brann og eksplosjonar.
Life Is Real (Song for Lennon)
Mercury skreiv «Life Is Real» som ei hyllest til John Lennon, som vart drepen i 1980. Bandet hadde av same årsak spelt songen hans «Imagine» på konsertane sine. Som Lennon sine songar har «Life Is Real» eit enkelt pianoarrangement og ein melankolsk tone. Det er òg ein av få Mercury-songar der teksten vart skriven før musikken («Killer Queen» var den andre). Tittelen kan vere ein referanse til teksten 'love is real' frå Lennon-songen «Love» frå 1970, eller linja 'nothing is real' frå The Beatles-songen «Strawberry Fields Forever». Han byrjar med tre bjølleliknande pianotonar, som er meint å minnast opningsbjøllene i Lennon sin «(Just Like) Starting Over» og «Beautiful Boy (Darling Boy)».
Calling All Girls
Den første Roger Taylor-songen (med Mercury på vokal) som vart gjeven ut på singel. Singelen kom berre ut i utvalde land, og ikkje i Storbritannia. «Calling All Girls» selde heller dårleg, men nådde 60. plassen på lista i USA og 33. plassen på lista i Canada, trass i ein musikkvideo basert på George Lucas-filmen THX 1138. Taylor skreiv «Calling All Girls» på gitar, og spelte feedback-støy under mellomspelet i songen. Queen framførte aldri songen i Europa, men eit konsertopptak frå Japan i 1982 finst på Queen on Fire - Live at the Bowl, der «Calling All Girls» vert spelt medan det vert vist eit biletgalleri. Singelen kom ut i juli 1982.
Las Palabras de Amor (The Words of Love)
May skreiv teksten til «Las Palabras de Amor» og var inspirert av det nære forholdet mellom Queen og den latinamerikanske fansen deira, og har blitt tolka som ein allegori for Falklandsskrigen. (I røynda vart albumet gjeve ut under krigen, men vart spelt inn lenge før krigen starta). Singelen vart ein hit i Storbritannia og markerte fjerde gongen bandet spelte på Top of the Pops. Bandet mimar til framføringa og ein kan sjå May spele ved eit flygel, sjølv om det på innspelinga berre vert nytta synthar (spelt av May). May song òg solovokal for den harmoniserte linja «this night and evermore».
Under Pressure
Den no kjende duetten med Bowie var eit resultat av ein improvisert jam i studioet til bandet i Montreux. Songen vart gjeven ut på singel i 1981 og nådde toppen av UK singles chart. Mercury var den leiande låtskrivaren på songen, og han og Bowie skreiv teksten. Dei skreiv og song kvar sine linjer. Delar av akkordprogressjonen er basert på ein demo av ein song kalla «Feel Like». Komponeringa av musikken er tilskriven alle dei fem musikarane.
Mottaking
På grunn av dance-pop-stilen vert Hot Space av både fans og kritikarar rekna som eit av dei meir skuffande albuma til Queen. Stephen Erlewine frå Allmusic.com sa om albumet at «bandet som ein gong stolt kunngjorde at dei ikkje brukte synthesizerar på albuma sine, hadde brått og dramatisk endra kurs. Heile den første sida av albumet er robotaktig new wave dance-pop, alle drivne av trommemaskinar og farga av klaverinstrument, og gitaren til Brian May er berre å høyre no og då.» Alex Petridis frå The Guardian gav albumet to stjerner og sa: «Som Queen var disco melodramatisk, sært og ekstravagant arrangert med inspirasjonskjelder frå alle mogelege stader. Eller det hadde vore. Då Hot Space kom ut i 1982, hadde disco mutert til denne rare, skjelettaktige, dub-aktige elektronikastilen som DJ Larry Levan var ein pioner for, og det passa ikkje Queen i det heile.» Michael Jackson, som var ein nær ven av bandet på den tida, omtalte seinare Hot Space som ei inspirasjonskjelde for hans eige Thriller.
Solunbreen
Solunbreen (bulgarsk ледник Солун, ‘Lednik Solun’) er ein 9,3 km lang og 4 km brei isbre på Pernik Peninsula ved Loubet Coast på vestsida av Den antarktiske halvøya, som ligg aust for Škorpilbreen og nordvest for McCancebreen. Han drenerer nordsida av Protector Heights og flyt nordover og ut i Darbel Bay.
Det polske riksvåpenet
Det polske riksvåpenet er danna av ei kvit ørn på raudfarga botn. Ørnen ber ei krone, og har gyllent nebb og gylne klør. I Polen blir riksvåpenet vanlegvis for «Den kvite ørna» (polsk Orzeł Biały).
Solunbreen
Isbreen er kalla opp etter Den bulgarske høgskulen for menn i Thessaloniki, eit stort bulgarsk utdanningssenter på slutten av 1800- og tidleg på 1900-talet som i dag ligg i Blagoevgrad, sørvest i Bulgaria.
Det polske riksvåpenet
Dagens utgåve av riksvåpenet stammar frå 1927. Ørna opptrer på myntar frå kong Bolesław si tid, og var i opphav familievåpen for det piastiske dynastiet. Den kvite ørna blei gjort til nasjonalsymbol av Przemysł II i 1295.
Det finst ei velkjend polsk soge om opphavet til riksvåpenet. Ifølgje soga gjekk dei tre hovdingbrørne Lech, Czech og Rus kvar sin veg og oppretta kvart sitt rike. Czech blei far til tsjekkarane og Rus til rutenarane. Då Lech kom til ein stad i det noverande Polen der han søkte ly for natta, såg han ei kvit ørn som flaug opp frå reiret sitt mot den raude solnedgangen, noko som forklarer den raude bakgrunnen på våpenet. Han bestemte seg for å slå seg ned på denne staden, og plasserte ørna i våpenet sitt. Her grunnla Lech ifølgje soga den første hovudstaden i Polen, som han kallla Gniezdno (i dag Gniezno), frå ordet gniazdo ('reir').
Skeise-NM 1992 i firkamp
Noregsmeisterskapen på skeiser 1992 i firkamp for menn vart avvikla på Savalen i Hedmark helga 28. og 29. desember 1991. «Kuling og snø» førte til at meisterskapen vart avslutta med 3 000 meter i staden for 10 000 meter. Johann Olav Koss frå SK-94 vart norsk meister i firkamp for tredje gong i rad.
Det var fyrste gongen noregsmeisterskapen vart arrangert utanom kalenderåret.
NM på skeiser 1992
Dato: 28./29. desember 1991
<br style="clear:both;" />
500 meter
<br style="clear:both;" />
5000 meter
<br style="clear:both;" />
1500 meter
<br style="clear:both;" />
3000 meter
<br style="clear:both;" />
DS «Antarctic» (1871)
DS «Antarctic» var ei dampdriven polarskute som deltok på to ekspedisjonar til Antarktis. Ho vart bygd på Holmen i Drammen i 1871 som skruefregattskib og målte 226 BRT. Under namnet «Cap Nor» gjekk ho i selfangst i Arktis frå 1872, dei elleve første sesongane med Gullik Jensen frå Nøtterøy som skipper.