cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Den thailandske hæren
Den thailandske hæren (thai กองทัพบกไทย, Kongthap Bok Thai) er hæren i Thailand og den eldste og største greina av det thailandske forsvaret. Hærsjefen er Apirat Kongsompong.
Historie
Hæren blei skipa i 1874, dels som svar på nye trugsmål som følgje av Bowring-traktaten med Storbritannia. Traktaten frå 1855 opna opp landet for internasjonal handel.
Hæren har tradisjonelt hatt stor politisk makt i Thailand. Offiserar frå hæren har utført statskupp i 1957, 1959, 1976 og 2006. 22. mai 2014 avsette hæren styresmaktene i Thailand og innsette offiserar i nasjonalforsamlinga. 21. august valde denne forsamlinga hærleiaren Prayuth Chan-ocha til ny statsminister. Generalen hadde sagt at det skulle haldast nasjonale val etter politiske reformer som kom til å ta minst eitt år å fullføra.
Livezi
Livezi, tidlegare Valea Rea eller Târgul Valea Rea, er ein kommune i Bacău fylke i Romania.
Busetnader
Livezi er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:
Melta Point
Melta Point (Nos Melta) er eit kupert nes på kysten av Hero Bay på Livingston Island, danna av eit framspring frå Teres Ridge. Neset er kalla opp etter Melta i antikken som låg der byen Lovetsj ligg i dag i Bulgaria.
Neset ligg 1,4 km aust-søraust for Siddons Point og 1,5 km nord for toppen av Teres Ridge og 8,55 km vest-sørvest for Bezmer Point.
Kjelder
''
Wim Jansen
Wilhelmus Marinus Antonius Jansen nemnd Wim Jansen er ein tidlegare nederlandsk fotballspelar og trenar frå Rotterdam. Han spelte 65 landskampar for Nederland og han skåra eitt mål. Han spelte mest for Feyenoord der han vann fire seriemeisterskap, eit cupmeisterskap og han vann òg Europacupen i 1970. Han nådde to VM-finalar med Nederland i 1974 og 1978.
Bindschadlerstraumen
Namnet på denne isstraum vart endra frå Ice Stream D av Advisory Committee on Antarctic Names (ACAN) i 2001 eller 2002 til ære for Robert A. Bindschadler frå NASA Goddard Space Flight Center, som forska på Den vestantarktiske innlandsisen inkludert dynamikken i isstraumane i Marie Byrd Land og korleis dei vekselverkar med Rossisen, frå kring 1983 til 1998. I januar 2003 godkjende United States Board on Geographic Names dette namnet.
Basòdinobreen
Basòdinobreen (italiensk Ghiacciaio del Basòdino) er ein 1,5 km lang isbre (2005) i Dei lepontinske Alpane i kantonen Ticino i Sveits. I 1973 hadde han eit areal på 2,31 km².
Fiolinkonsert nr. 4 av Mozart
'''Fiolinkonsert nr. 4''' i D-dur K. 218 vart komponert av Wolfgang Amadeus Mozart i 1775 i Salzburg. Det signerte partituret vert i dag bevart i Biblioteka Jagiellońska i Kraków.
Struktur
Konserten har den vanlege rask-langsam-rask-strukturen og varer kring 23 minuttar. Satsane er:
Usaburo Hidaka
Usaburo Hidaka var ein japansk fotballspelar.
Troubadour av J.J. Cale
Albumet inneheld songen «Cocaine» som Eric Clapton fekk ein stor hit med året etter på albumet hans Slowhand. Clapton spelte òg seinare inn «Travelin' Light» for studioalbumet Reptile frå 2001. «Travelin' Light» vart òg spelt inn av Widespread Panic for albumet deira Space Wrangler n 1988. JJ Cale sin eigen versjon av «Travelin' Light» vart spelt for å vekke mannskapet på raketten Atlantis og Den internasjonale romstasjonen før spaserturen deira i rommet den 21. mai 2010.
Bakgrunn
Troubadour vart produsert av Audie Ashworth, som òg hadde produsert dei tre første studioalbuma til Cale. I dokumentarfilmen To Tulsa and Back frå 2004, fortalte Cale «Eg skreiv 'Cocaine', og eg er ein stor fan av Mose Allison...Så eg hadde skrive songen i ein Mose Allison-stil, ein slags cocktail jazz-aktig swing...og Audie sa 'Det er verkeleg ein god song, John, men du burde gjere han litt meir rock and roll, litt meir kommersiell.' Eg sa 'Ok, flott det.'  Så eg gjekk attende og spelte han inn på nytt slik du kan høyre han på plata.» Teksten i songen er fleirtydig, men Clapton skildra han som ein antidopsong.
Sjølv om «Cocaine» vart ein stor hit for Clapton i 1977, var den første singelen Cale gav ut frå Troubadour i 1976 songen «Travelin' Light» med «Hey Baby» som B-sida. Skribentar på Alltime Records skreiv «'Travelin' Light', med sin funky James Burton–aktige gitar som Jimmy Page prøve å kopiere på «The Crunge», i lag med flotte xylofonar som fyller ut lyden - rullar og rockar framover og har ein absolutt jordnær kvalitet».
Fleire kjende musikarar spelar på albumet, som Ken Buttrey, Buddy Emmons og Reggie Young.
Blackwallstraumen
Blackwallstraumen er ein lett S-forma isstraum i Antarktis som er kring 440 km lang og 22 km brei. Han flyt frå kring 1900 meter over havet til 730 meter over havet, der han møter Recoverybreen mellom Argentina Range og Whichaway Nunataks. Han vart kalla opp etter Hugh Blackwall Evans (1874–1975), ein engelskfødd, kanadisk naturforskar på Southern Cross-ekspedisjonen, 1898-1900. leia av Carsten E. Borchgrevink.
Jaap Stam
Jakob Stam, kjend som Jaap Stam, er ein nederlandsk tidlegare fotballsspelar frå Kampen i Overijssel. Han vann meisterligaen 1999 med engelske Manchester United, og tre rake ligatitlar; 1999, 2000, 2001, og FA-cupen 1999 med same klubben. I 1997 vart han nederlandsk seriemeister med PSV Eindhoven og i 2004 italiensk cupmeister med SS Lazio.
Meisterligaen 1993
Meisterligaen 1993 var den aller fyrste utgåva av den meste prestisjetunge turneringa for europeiske fotballklubbar; UEFA Champions League. Turneringa kom i staden for Europacupen for serievinnarar. Serievinnarcupen, som den ofte vart kalla i Noreg, var ei rein utslagsturnering med cupkampar. Nydanninga Meisterligaen kombinerte derimot både cupspel og seriespel.
Meisterligafinalen
Den franske klubben Olympique Marseille vart den fyrste vinnaren av Meisterligaen då laget 26. mai 1993 slo italienske AC Milan med 1-0 på Olympiastadion i München. Midtstopparen Basile Boli vart matchvinnar i det 44. minutt.
Milan: Sebastiano Rossi, Mauro Tassotti, Alessandro Costacurta, Franco Baresi, Paolo Maldini, Gianluigi Lentini, Demetrio Albertini, Frank Rijkaard, Roberto Donadoni, Marco van Basten og Daniele Massaro. Jean-Pierre Papin tok Donadoni sin plass tidleg i 2. omgang og Stefano Eranio kom inn få minuttar før slutt då Basten gjekk ut.
Jaap Stam
Midtstopparen Stam deltok i 67 landskampar for Nederland i tida 1996-2004 og skåra tre landslagsmål. Han var i 1998 med på VM-laget som enda på fjerdeplass i fotball-VM i Frankrike.
Výssa
Výssa (gresk Βύσσα) er ein tidlegare kommune i periferieininga Évros i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Výssa inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Orestiáda.
Ubåtklassen Kilo
Det finst òg ein meir avansert versjon av klassen, av NATO kalla den forbetra Kilo-klassen (Improved Kilo Class) og Prosjekt 636 Varsjavjanka i Russland. Vidareutviklinga av Kilo-klassen har også ført fram til St. Petersburg-klassen, eller ubåtklassen Lada.
Rolle
Desse angrepsubåtane er i hovudsak rekna for anti-skip og anti-ubåtoperasjonar på relativt grunt vatn. Det opphavlege Prosjekt 877 er utstyrt med Rubikon MGK-400 sonarsystem (med NATO-rapporteringsnamn Shark Gill).
Ekkofrie flisar er monterte på foringsrøyr og finnane til å absorbera lydbølgjer frå aktiv sonar, noko som resulterer i ein reduksjon og forvrenging av retursignalet. Desse brikkene kan òg bidra til å dempa lydar som kjem ut frå ubåten, og dermed redusera omfanget på rekkjevidda der han kan oppdagast ved passiv sonar.
Strange Kind of Woman
«Strange Kind of Woman» er ein song av det engelske rockebandet Deep Purple som vart gjeven ut som oppfølgjarsingelen til «Black Night» tidleg i 1971. Songen vart òg ein hit og nådde åttandeplassen på den britiske singellista, og vart sidan gjeven ut på den amerikanske og japanske versjonen av albumet Fireball same året. I Europa vart songen erstatta med «Demon's Eye».
Blagoevgrad
Blagoevgrad (bulgarsk Благоевград) er ein by og ein kommune i provinsen Blagoevgrad i Bulgaria og hovudstad i provinsen. Kommunen omfattar byen Blagoevgrad og 25 andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 620 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 77 441 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 70 881 innbyggjarar.
Grefsen kyrkje
Grefsen kyrkje er ei langkyrkje i Oslo kommune som vart innvigd rett før krigen, den 3. mars 1940. Den funkisprega kyrkja er oppført i teglstein som er slemma og kalkmalt utvendig.
Strange Kind of Woman
B-sida til singelen, «I'm Alone», vart sidan gjeven ut på The Deep Purple Singles A's and B's og på 25-årsjubileumsutgåva av Fireball.
Historie
Songen vart opphavleg kalla «Prostitute». Vokalist Ian Gillan introduserte songen på Deep Purple in Concert: «Han handlar om ein ven av oss som hamna i trøbbel med ei særs vond kvinne og det var ei trist soge. Dei gifta seg til slutt. Og nokre dagar seinare, døydde kvinna.» I Wordography skildrar Gillan det heile litt annleis: "Eg elska ho på ein rar post-ungdom/før-voksen måte, men det gjorde òg mange andre. Ho elska dei òg og gav dei mykje att for pengane. Eg mislukkast stort då eg prøvde å få ho bort frå det…ho sa det var ikkje ein vane, det var livet hennar og kva visste no eg om det? Eg vart forfremma frå stemnemøter på onsdagsmorgonar til stemnemøter på laurdagskveldar. Songen handlar i røynda ikkje om ei enkel kvinne…men forskjellige gleder og sorger, og ein slik pakke kan ein berre kalle Nancy. Eg voks opp raskt…uskulda døydde og, i kategorien…Dama mi… gjorde ein slepp på alle krav."
Blagoevgrad
Til storbyområdet for Blagoevgrad høyrer heile kommunen Blagoevgrad i tillegg til kommunane Simitli og Kotsjerinovo, den siste i naboprovinsen Kjustendil. Heile storbyområdet har eit samla innbyggjartal på 96 938.
Grefsen kyrkje
Mykje av interiøret stammar frå tida då kyrkja blei oppført. Mellom våpenhuset og kyrkjerommet er det ein glasveg med stjerneforma glasmåleri. Dei er utforma av Bernhard Greve og viser scener frå Det gamle testamentet. I 1967-68 blei koret noko endra av arkitekt Rolf Tønsager, og ein fekk ny preikestol og altar. Det blei også sett inn eit abstrakt glasmåleri av Oddmund Kristiansen i dalleglas og betong.
Strange Kind of Woman
Historie
Då Deep Purple framførte songen på konsertar spelte Gillan og gitarist Ritchie Blackmore ein gitar-vokal-duell i midten. Denne enda alltid med eit særs langt skrik i høgt toneleie frå Gillan før bandet gjekk attende til den originale songen. Eit døme på dette kan ein høyre på konsertalbumet Made in Japan i 1972.
Grefsen kyrkje
Bakgrunnsstoff
Litteratur
Folk som har opna OL
Folk som har opna OL gjev oversyn over folk som har opna dei olympiske sommarleikane, vinterleikane, sommarleikane for ungdom og vinterleikane for ungdom.
Blagoevgrad
Dei største busetnadene i kommunen er:
Strange Kind of Woman
Historie
Under songen «You Don't Remember, I'll Never Forget», på Yngwie Malmsteen's Rising Force-albumet Trial by Fire, gjer Yngwie Malmsteen og Joe Lynn Turner, som erstatta Gillan i Deep Purple på denne tida då dette albumet kom ut, ei hyllest til Gillan og Blackmore ved å nytte ein liknande gitar-vokal-duell i songen etter gitarsoloen.
Andre versjonar
Songen vart spelt inn av det serbiske hardrockbandet Cactus Jack på albumet deira Deep Purple Tribute. Songen er òg spelt av psychobillybandet The Lucky Devils på det første albumet deira, Time passes by i 2000.
Fess
Fess er eit hovudplagg av filt med tilnærma sylinderforma pull og utan brem. Det har rimeleg flat topp og ein dusk. Det moderne hovudplagget er som regel raudt på farge. Det er knytt til middelhavslanda, og har namn etter byen Fez i Marokko.
Hovudplagget var påbode å bruka for embetsmenn og soldatar i Det osmanske riket/Tyrkia frå 1832 til 1926 I 1926 la Kemal Atatürk ned forbod mot plagget som del av moderniseringa av Tyrkia. I 1928 blei det også forbode i Iran, under sjah Reza Pahlavi sine ambisøse moderniseringsplanar. Fessen blei brukt av overklassen i Egypt fram til 1953, året etter militærkuppet i landet, då hovudplagget blei forbode også der.
I dag er fess ein del av folkedrakter i Marokko, Hellas og Albania.
Back to Front
Back to Front er det tiande studioalbumet til Caravan, utgjeve i 1982. Den originale besetninga med Richard Coughlan, Pye Hastings, Richard Sinclair og David Sinclair spelte alle på albumet for første gongen sidan In the Land of Grey and Pink i 1971. Det var òg det siste albumet med denne besetninga.
Personvern
Personvern handlar om å ivareta personlege opplysningar og personleg integritet. Det er ulike meiningar om korleis ein skal bruke ordet personvern. Ein skiljer gjerne mellom personvern og personopplysningsvern.
Personvern kan enkelt forklarast som retten til eit privatliv og retten til å bestemme over eigne personopplysningar. Som enkeltindivid har du rett på eit privatliv under din kontroll. Prinsippet om personvern er forankra i Den europeiske menneskerettigheitskonvensjonen: «Enhver har rett til respekt for sitt privatliv og familieliv, sitt hjem og sin korrespondanse». Eit eksempel på dette er retten til eige bilete. Media kan ikkje publisere bilete av personar eller noko som kan avsløre identitet utan å be om lov. Her finnes det selvfølgelig unntak, men grensene er uklare. Som regel gjeld unntaket når biletet er av allmenn interesse, men også her finnes det usemje om kva som er godteken og ikkje.
Lover og lovgivning i Noreg
Ivaretaking av personvern er ikkje berre viktig for enkeltindivida, men også for demokratiet og samfunnet. Personvern er sentralt for å kunne sikre felles goder i eit demokratisk samfunn. Utan personvern som menneskerettigheit ville det vere umogeleg å reflektere og skape seg vuderingar sjølvstendig, utan å bli kontrollert eller forstyrra av andre. Borgrane i eit samfunn ville mest sannsynleg begrensa sin deltaking i politiske aktivitetar på grunn av frykta for at personopplysningar kan bli misbrukt og synleggjort for ålmenta.
Steppenwolf av Steppenwolf
Steppenwolf er debutalbumet til det kanadisk-amerikanske rockebandet Steppenwolf, gjeve ut i januar 1968 på ABC Dunhill Records.
Personvern
Lover og lovgivning i Noreg
Andre lovar som omhandlar personvern og personopplysningsvern er straffelova, åndsverklova, andre lovreglar (§120) og ulovfesta vern. Det ulovfesta personvernet gjeld i norsk rett og blir eit tillegg til det vernet dei offisielle lovreglane gir. Det er usikkert kvar grensene for det ulovfesta personvernet går.
Steppenwolf av Steppenwolf
Albumet vart ein suksessfull debut for bandet, med låtane «Born to Be Wild» og «The Pusher», som begge vart brukte i filmen Easy Rider frå 1969. «Berry Rides Again» er ei hyllest til gitaristen Chuck Berry. Stavemåten på spor nr. 4 på vinylen er «Hootchie Kootchie Man». I albumkrediteringane står det at albumet vart spelt inn i American Recording Company i Studio City i California, men det eigentlege namnet på studioet var American Recorders.
Personvern
Personopplysningsvern
Personopplysningsvern er ein samanfatning for reglar og prosedyrar for behandling og ivaretaking av personopplysningar. Personvern handlar om mogelegheita til å sjølv kunne kontrollere når, korleis og kor mykje informasjon om ein sjølv som skal spreiast til andre partar eller bli offentleggjort.
Steppenwolf av Steppenwolf
Bakgrunnsfargen på det originale ABC LP-omslaget var ein sølvfarga «folie», i motsetning til seinare (MCA Records) LP-utgivingar og det moderne CD-omslaget der han er erstatta av off white. Det er det einaste albumet frå bandet som er gitt ut i både stereo og mono. Sjølv om det meste av sistnemnde berre er ei «nedfelling» av stereomiksen, er den ettertrakta som samlarobjekt.
Etter suksessen med «Born to Be Wild» hadde seinare utgivingar ein svart boks på coveret med teksten: «Including The Hit: Born to Be Wild». Dei tidlegaste 1968-versjonane av albumet hadde ikkje dette.
Medverkande
Steppenwolf
Teknisk
Salslister
Album - Billboard (United States)
Singlar - Billboard (United States)
Bifertenbreen
Bifertenbreenr (tysk Bifertenfirn) er ein 4 km lang isbre (2005) i Glarus-Alpane i kantonen Glarus i Sveits. I 1973 hadde han eit areal på 2,81 km². Isbreen ligg aust for Tödi.
Nynorskdagen
Nynorskdagen vert markert den 12. mai kvart år, som er datoen for jamstellingsvedtaket i 1885, då Noreg fekk to jamstelte skriftspråk. Dagen vert nytta til ei feiring av nynorsk som bruksspråk, der bedrifter, organisasjonar og privatpersonar vert oppmoda til å skriva nynorsk offentleg, til dømes i sosiale medium. Oslo Mållag deler dessutan ut Målblomen til ein person eller ein organisasjon som har vore viktig for nynorsken. I 2019 gjekk denne til varaordførar i Oslo Kamzy Gunaratnam.
Nedelya Point
Nedelya Point (bulgarsk нос Неделя, ‘Nos Nedelya’) er eit spisst, isfritt nes på nordkysten av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som stikk 300 m ut i Barclay Bay. Det ligg 1,7 km sørvest for Bilyar Point, 3 km aust for Lair Point og 1,6 km nordaust for Sparadok Point. Det er knytt via ei rekkje skjer til Cutler Stack 300 m mot nord-nordvest.
Neset er kalla opp etter den bulgarske skulereformatoren Nedelja Petkova – ‘Baba (bestemor) Nedelja’ (1826–1894).
Shizuo Miyama
var ein japansk fotballspelar.
Mohammed Ahmed
Mohammed Ahmed er ein somaliskfødd kanadisk friidrettsutøvar som vann sølvmedaljen på 5 000 meter under VM i friidrett 2019 og sølvmedaljen på same distansen då dei olympiske sommarleikane fann stad i Tokyo i 2021. Ahmed sin personlege rekord på 5 000 m er på 12.47,2, sommaren 2022 sette han personbeste på 10 000 m med 26.34,1.
Hans Øysteinson Huglen
Huglen var fødd på Nordhuglo i Stord, der far hans dreiv gard. I yngre år gjekk han folkehøgskule både på Halsnøy og i Strandvik, reiste også som ungdomstalar både på Vestlandet og Austlandet. Han var både fiskar og dreiv handel med sild og anna fisk. År 1895 tok han over garden på Nordhuglo og dreiv den gjennom mellom anna nydyrking fram til eit av dei beste gardsbruka i Stord.
Huglen var medlem av heradsstyret i Stord 1904-10 og 1916-22, i to valperiodar som varaordførar. I 1914 var han med å stifte Sunnhordland Folkehøgskule. Valbolken 1916-18 representerte han einmannskrinsen Ytre Søndhordland og Venstre på Stortinget. I 1919 var han medlem i ei departemental nemnd omkring vidaregåande utdanning for «landsungdommen».
Bansko
Bansko (bulgarsk Банско) er ein by og ein kommune i provinsen Blagoevgrad i Bulgaria. Kommunen omfattar byane Bansko og Dobrinisjte og seks andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 373 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 13 125 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 9 019 innbyggjarar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Néa Výssa
Néa Výssa (gresk Νέα Βύσσα) er ein distriktsby i periferieininga Évros i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Néa Výssa var hovudsete i den tidlegare kommunen Výssa, som no er ei kommunaleining i kommunen Orestiáda.
Boveirebreen
Boveirebreen (fransk Glacier de Boveire) er ein 2 km lang isbre (2005) som ligg i Wallis-Alpane i kantonen Valais i Sveits. I 1973 hadde han eit areal på 2,08 km².
Fiolinkonsert nr. 5 av Mozart
'''Fiolinkonsert nr. 5 i A-dur''', K. 219, vart komponert av Wolfgang Amadeus Mozart i 1775, og hadde premiere ved juletider det året i Salzburg. Det følgjer ein typisk rask-langsam-rask struktur.
Mozart komponerte dei fleste av konsertane frå strykeinstrument frå 1773 til 1779, men det er ukjend for kven og kva han skreiv dei for.
Det signerte partituret er i dag bevart i Library of Congress i Washington D.C.
Struktur
Konserten er skriven for to oboar, to valthorn og strykarar.
Satsane er:
Bibelomsetjing
Bibelomsetjing kan vera det å omsetja Bibelen til ulike språk, eller til særskilde omsetjingar av boka. På mange språk finst det fleire utgåver som viser at det er mogleg å gje att teksten på ulike måtar.
Omsetjing av Bibelen
Tekstane i Bibelen blei opphavleg skrivne på hebraisk, arameisk og gresk. Det gamle testamentet blei hovudsakleg skrive på hebraisk, men nokre få delar blei skrivne på arameisk. Det nye testamentet blei skrive på gresk. Nokre oldkyrkjelege kjelder antydar at Matteusevangeliet fyrst blei skrive på hebraisk, slik at den eksisterande greske «grunnteksten» ville vera ei omsetjing i seg sjølv, men moderne forskarar tviler på at dette er korrekt (Matteus verker å ha Markus-evangeliet som kjelde, og det siste er utvilsamt ein original gresk komposisjon). Nokre har halde fram at også andre delar av NT opphavleg kan ha vore skrivne på hebraisk eller arameisk.
Historie
Den fyrste omfattande omsetjinga av Det gamle testamentet som er kjend var omsetjinga kjend som Septuaginta. På 200-talet f.Kr. gjekk judearar i gang med å omsetja dei heilage skriftene sine frå hebraisk til gresk. Dette fann stad i Alexandria i Egypt. Det blir fortalt at syttito personar tok del i arbeidet, seks frå kvar stamme. Namnet Septuaginta betyr «verket til dei sytti».
Tidlege omsetjingar
Det blei laga omsetjingar til syrisk og fleire andre språk i dei fyrste hundreåra etter vestleg tidsrekning. Den syriske omsetjinga som er kjend som Peshitta blei kanskje laga så tidleg som det andre hundreåret. Det er bevart mange handskrifter av denne omsetjinga.
Ganske tidleg blei det laga omsetjingar til koptisk. Etterkvart blei det skrive utgåver av Bibelen på fleire koptiske dialektar, der dei viktigaste er sahidisk og bohairisk.
Det blei laga nokre tidlege latinske omsetjingar, som er kjende som Vetus Latina. Desse omsetjingane var utbreidde i Europa og nordlege Afrika, og er kjende frå fleire eksemplar. Ei kjend omsetjing til latin blei gjort av Hieronymus, sekretæren til pave Damasus I. Ho blei ferdig kring 405. Denne omsetjinga av både GT og NT til latin er kjend som Vulgata («folkets bok»). Ho blir framleis brukt i den katolske kyrkja.
På 300-talet blei det laga ei gotisk omsetjing av misjonsbiskopen blant gotarane, Wulfila. Denne omsetjinga er ikkje bevart i heilskap, men ho blir framleis sett på som viktig for språkforskarar i høve til det gotiske språket.
Mellomalderske omsetjingar
På 500-talet blei det laga ei omsetjing til georgisk. Frå rundt 1100-talet stammar Vanievangelia.
Ein byrja truleg utarbeida omsetjingar til arabisk frå og med 600-talet, men den eldste ein heilt sikkert veit om er frå 700-talet. Saadia Gaon, ein jødisk lærd, laga ei omsetjing av Det gamle testamentet på 900-talet.
I tidleg mellomalder var det få eller ingen omfattande omsetjingar av Bibelen til talespråk. Ein omsette likevel delar av Bibelen. Fleire av bøkene i han blei omsette til angelsaksisk, som engelsk har utvikla seg frå. Beda den ærverdige var med på å omsetja delar av Bibelen. Truleg fanst det òg omsetjingar til gammalhøgtysk. Bibeltekstar som blei lesne ofte fanst truleg på fleire språk. Desse blei lesne opp i kyrkja når prestane heldt preiker.
Kyrillos og Methodios omsette Bibelen til gammalslavisk på 800-talet. Dei fann òg opp det glagolittiske alfabetet, som blei vidareutvikla til det noverande kyrilliske alfabetet.
I 1079 kunngjorde pave Gregor VII ei fråsegn om at Bibelen ikkje skulle omsetjast. Snart blei det straffbart fleire stader om ein gjorde det, eller om ein hadde ein bibel på morsmålet sitt. I tida som følgde var det mange som omsette Bibelen i skjul med fare for straff.
På 1170-talet var det ei gruppe personar i det sørlege Frankrike og nordlege Spania som gjekk ut av kyrkja og danna eit eige samfunn. Leiarskikkelsen for denne gruppa var Petrus Valdéz, og dei blei kjende som valdensarar. Valdez sørgde for at Bibelen kom ut på provencalsk.
John Wycliffe var ein engelsk prest på 1300-talet som kritiserte åtferda til prestane, og han er kjent som «morgonstjerna til reformasjonen». Han sørgde òg for at NT blei omsett til engelsk.
I Noreg vart den første norske bibelen omsett kring 1310 for Håkon V Magnusson. Denne bibelen, som er kjend under namnet Stjórn (‘Styre’), inneheldt Mosebøkene, dei historiske bøkene fram til 2. kongebok med tillegg frå Krønikebøkene og ei alternativ utgåve av Josvas bok.
Reformasjon og omsetjing
Under reformasjonen blei det laga ei rekkje omsetjingar, og nokre gongar fekk det dramatiske følgje for dei som laga dei. Martin Luther utforma ei tysk omsetjing. Denne omsetjinga blei snart populær i Tyskland. Samtidig var det folk som ønskte å omsetja Bibelen til andre språk, og mykje av trykkinga fann stad i Antwerpen. Ein av dei mest kjende omsetjarane var den engelske presten William Tyndale. Han og medhjelparane hans omsette Bibelen, og opplevde kraftig motstand. Ein gjorde undersøkingar og beslagleggingar i trykkeria, og mange biblar blei brunne. Tyndale sjølv blei til sist arrestert. Han blei avretta ved kveling og deretter brunnen på bålet. Ikkje lenge etterpå blei likevel omsetjinga hans godteken.
Etter reformasjonen i Danmark-Noreg og elles i Norden kom det biblar på dansk i 1543 og 1550 («Reformasjonsbibelen»), svensk (1541, Gustav Vasas bibel, islandsk (1584) og finsk (1548), men ikkje på norsk.
Bibelselskap og moderne omsetjingar
Det norske bibelselskapet blei stifta i 1816, men brukte dei første nitti åra til å trykke opp danske biblar. I 1904 gav bibelselskapet ut ei bibelutgåve der delar av ordforrådet var fornorska. Det første nynorske nytestamentet kom i 1870, den fyrste nynorske bibelen kom så seint som i 1921. Den fyrste samiske Bibelen kom i 1895, omsett av Lars Jacobsen Hætta, med utgangspunkt i Niels Vibe Stockfleth si omsetjing av Det nye testamentet i 1840. Den neste nordsamiske Bibelen, på rettskrivinga frå 1979, blei lansert i Kautokeino i 2019.
Heile eller delar av bibelen er omsett til 2355 språk, eller til om lag 4/6 av språka i verda, dvs. til bortimot alle språka med meir enn ca. 1000 talarar. Mange ser på dette arbeidet som kulturimperialisme, men samtidig utgjer dette arbeidet både eit steg på vegen mot å utvikle skriftspråk og lesekunne, og det er også den kanskje viktigaste kjelda til kunnskap om ulike språk. Verdas største bibelomsetjar institusjon er Summer Institue of Linguistics (SIL), ein institusjon som også står bak www.ethnologue.com, den viktigaste nettstaden til kjennskap om den sosiolingvistiske stoda til fleirtalet av verdas språk.
Snart var bibelomsetjing blitt eit særs utbreidd arbeid, og Bibelen blei gjeven ut på dei fleste store europeiske språka. På fleire språk har Bibelen vore den første boka som er blitt skriven. Fleire misjonærar sin innsats med bibelomsetjing gjorde at språk som ikkje tidlegare hadde litterære tradisjonar, fekk skriftspråk.
Dei sameinte bibelselskapa
Det er blitt danna fleire bibelselskap dei siste hundreåra, og dei har hatt som hovudoppgåve å gje ut Bibelen og å laga omsetjingar av han. Dei har òg revidert, det vil seia å fornya språket, i eldre bibelomsetjingar.
Det finst 143 uavhengige bibelselskap i verda med arbeid i omtrent 200 land. Desse samarbeider i fellesskapet Dei sameinte Bibelselskapa, med målsetjinga «Visjon 2025», som har som mål at alle språka i verda har delar av Bibelen omsett innan 2025.
I årsrapporten frå Dei sameinte bibelselskapa for 2005 kom det fram at Bibelen fanst på 2 403 språk, anten i fullstendig eller delvis omsetjing, med minst ei av bibelbøkene. Omsetjingar med utdrag av viktige bibelsitat fanst på endå fleire språk.
Ved utgangen av 2006 var heile Bibelen omsett til 429 språk, medan delar av han var omsett til heile 2 426 språk. Det finst over 6 500 språk i verda, men ifølgje Dei sameinte Bibelselskapa kan 95 prosent av folka på jorda no teoretisk lesa Bibelen på eit språk dei forstår.
Geir Henæs
Geir Olav Henæs er ein tidlegare fotballspelar frå Moss som vart cupmeister med Moss Fotballklubb i 1983 og seriemeister i 1987. Angrepsspelaren deltok i tre landskampar for Noreg i 1979.
Henæs spelte 227 seriekampar på Moss i tida 1977-88. Gjennom desse tolv sesongane skåra han 78 mål, og var i fire sesongar på 1980-talet toppskårar i klubben. I 1983 var han med då Moss vann sin fyrste nasjonale triumf i toppfotballen, noregsmeisterskapen. I cupfinalen på Ullevaal stadion i Oslo skåra han det andre målet då Moss slo Vålerengen 2-0, og kunne deretter ta i mot konepokalen som lagkaptein. Fire år seinare var han også med då Moss FK gjekk heilt til topps i 1. divisjon, etter å ha slått Molde FK på bortebane i det som var ein rein seriefinale.
I 1979-sesongen spelte Henæs i tre landskampar med Noregs OL-landslag. Han var med å spele uavgjort mot Irland i Dublin, og sidan vinne mot same motstandar på heimebane og mot Finland i Kuopio. Han kom ikkje på skåringslista.
NM i friidrett 1950
Noregsmeisterskapen i friidrett 1950, hovudmeisterskapen, fann stad i høvesvis Bergen, for menn, og i Trondheim, for kvinner. Alle øvingane vart avvikla helga 5.-6. august 1950. Bergens Friidrettskrets arrangerte meisterskapen på Krohnsminde idrettsplass, medan Sportsklubben Rapp og Strindheim IL tok seg av arrangementet i Trondheim. Meisterskap omfatta 19 tevlingar for menn og 10 for kvinner.
På 100 meter vart det omløp mellom dei to beste for å kåre ein vinnar. NM-løpet på 10 000 meter vart avvikla i Trondheim sundag 10. september.
Sverre Strandli vart tildelt den store kongepokalen for sitt lengste sleggjekast. Kirsti Jordet fekk den vesle kongepokalen for noregsrekorden i spydkasting.
100 m
<br style="clear:both;" />
400 m
<br style="clear:both;" />
1500 m
<br style="clear:both;" />
5 000 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
110 m hekk
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
1000 meter stafett
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Stavhopp
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
60 m
<br style="clear:both;" />
200 m
<br style="clear:both;" />
80 meter hekk
<br style="clear:both;" />
Richard Thompson
Richard John Thompson OBE er ein britisk låtskrivar, gitarist og songar. Han er høgt respektert for gitarteknikken sin og fekk av Orville H. Gibson pris for beste akustiske gitarist i 1991. Låtskrivinga hans har òg gjeve han ein Ivor Novello-pris og i 2006 fekk han ein ærespris frå BBC Radio. Artistar som har spelt Thompson sine songar er mellom andre Robert Plant, Del McCoury, R.E.M., Bonnie Raitt, Christy Moore, David Gilmour, Mary Black, Elvis Costello, The Corrs, Sandy Denny, Joel Fafard, Maria McKee, Shawn Colvin, Norma Waterson, Maura O'Connell, Los Loboar, John Doe, Greg Brown, Bob Mould, Loudon Wainwright III og The Blind Boys of Alabama.
Richard Thompson gjorde sin debut som plateartist som medlem av bandet Fairport Convention i september 1967. Frå 1970-talet, og til byrjinga av 1980-talet, gav han ut ei rekkje plater saman med den dåverande kona Linda Thompson, med I Wanna See The Bright Lights Tonight (1974) og skilsmisseplata Shoot out the Lights (1982) som nokre av høgdepunkta.
Thompson vart i dronninga si nyårsliste for 2011 utnemnd til offiser av Den britiske imperieordenen for musikken sin.
Tidleg liv og karriere (1949 til 1972)
Som mange av musikarane i hans generasjon vart Thompson eksponert for rock and roll frå tidleg alder, men òg faren si samling av jazz og tradisjonell skotsk musikk. All desse forskjellige stilartane farga spelestilen til Thompson i åra som kom. Joe Boyd: «Han kan imitere nesten alle stilartar, og gjer det ofte, men er med ein gong gjenkjenneleg. I spelinga hans kan du høyre den skotske sekkepipa og melodien til songaren, og ekko av gitarane til Barney Kessell og James Burton og pianoet til Jerry Lee Lewis. Men ingen bluesklisjear.»
Då han var 18 år gammal spelte Thompson i det nydanna Fairport Convention. Det var gitarspelinga til Thompson som fanga merksemda til den amerikanske produsenten Joe Boyd. Boyd tok på grunn av dette bandet under vengjene sine og sigenrte dei til sitt eige Witchseason produksjons og managementselskap. Boyd: «Og der var denne gruppa med snille Muswell Hill-elevar og ei jente som spelte amerikansk musikk. Leonard Cohen-songar og Richard Farina-songar og Bob Dylan-songar, alt utført i ein slags vestkyst rockestil. Og så kom gitarsoloen, og Richard berre spelte denne fantastiske soloen. Han spelte ein solo med element frå Django, frå Charlie Christian, ein utruleg sofistikert liten solo. Og han forbløffa meg verkeleg, breidda av teknikken hans. Så etter konserten var eg i garderoben og spurte dei om dei ville lage eit album.»
Kort tid etter starta Thompson, som alt hadde fått rykte som ein eineståande gitarist, å skrive songar. Dette ser ut til å ha kome av at han var nøydd, fordi Fairport Convention i starten i røynda var eit coverband.
Då Fairport spelte inn det andre albumet sitt, som vart innspelt og gjeven ut tidleg i 1969, starta Thompson å tre fram som ein særeigen låtskrivar. Etter kvart som stilen til Fairport utvikla seg, skreiv Thompson songar som «Meet On The Ledge», «Genesis Hall» og «Crazy Man Michael».
I januar 1971 annonserte Thompson at han forlet Fairport Convention. Dette ser ut til å ha vore instinktivt og ikkje eit kalkulert karrieretrekk. "«Eg forlet Fairport på grunn av ei magekjensle og ante eigentleg ikkje kva eg gjorde, bortsett frå å skrive. Eg skreiv ting og det verka interessant og eg tenkte det ville vere kjekt å lage eit album. Og samstundes — 70-71 — spelte eg mykje som studiomusikar og slik unngjekk tanken om ein karriere.»"
I april 1972 gav han ut det første soloalbumet Henry the Human Fly. Albumet selde dårleg og vart kritisert av pressa. Med åra har derimot Henry vorte høgt verdsett. I oktober 1972 gifte han seg med Linda Peters, som hadde sunge på Henry the Human Fly og dei slo seg saman for det neste albumeet.
Richard og Linda Thompson (1973 til 1982)
Det første Richard og Linda Thompson-albumet, I Want to See the Bright Lights Tonight, vart spelt inn i mai 1973. På grunn av oljekrisa var det mangel på vinyl i landet og Bright Lights vart halde attende av Island Records i nesten eitt år før det kom ut i april 1974. Albumet vart godt motteke, men selde dårleg. Familien Thompson spelte inn to album til, Hokey Pokey og Pour Down Like Silver, begge i 1974, før Richard Thompson bestemte seg for å trekkje seg attende. Paret flytta til eit Sufi-samfunn i East Anglia. Det var ikkje opplagt frå platene deira, men Thompson-familien hadde vorte omvendt til islam tidleg i 1974.
Thompson kom gradvis attende til musikkbransjen i 1977. Han gjesta på eit album av Sandy Denny, og gjorde ein kort turne, før han starta å spele inn musikk med musikarar som òg var sufiar. Thompson bad Joe Boyd å produsere innspelingane, men etter to dagar skjønte Boyd at det ikkje kom til å bli ein suksess. Musikarane var ikkje flinke nok. Om lag samstundes flytte Richard Thompson og kona attende til den gamle heimen sin, og starta å spele inn eit nytt album, det første på tre år. First Light kom ut og fekk god kritikk, men selde igjen ikkje særleg bra. Det gjorde heller ikkje oppfølgjaren, det noko hardare og meir kyniske Sunnyvista frå 1979. Chrysalis Records nytta ikkje høvet til å fornye kontrakten, og Thompson stod utan platekontrakt.
Gerry Rafferty hadde hyrt Thompson som oppvarmingsband for turneen sin i 1980, og hadde i tillegg nytta Thompson som studiomusikar på hans Night Owl. Rafferty tilbaud seg å finansiere eit nytt album med Thompson, som han så kunne nytte til å sikre seg ein ny platekontrakt. Richard Thompson vart derimot uvener med Rafferty under prosjektet og var ikkje nøgd med resultatet. Rafferty heldt likevel sin del av avtalen og presenterte albumet for fleire plateselskap, men ingen var interesserte i å signere Thompson.
Om lag eit år seinare signerte Joe Boyd Thompsons-familien til det vesle Hannibal-selskapet og dei spelte inn eit nytt album. Shoot Out the Lights, inkludert nye innspelignar av mange av songane innspelt i 1980. Linda Thompson var gravid under innspelinga, så utgjevinga av albumet vart utsett til dei kunne turnere etter albumet kom ut. Pusteproblem som oppstod under graviditeten gjorde at Linda ikkje klarte å synge solo på nokre av songane ho hadde spelt inn. Som ei mellombels løysing valde Richard Thompson å arrangere ein liten turne i USA med Nancy Covey, som hadde vore i Storbritannia i 1981 for å få Thompson til å spele i gitarbutikken til McCabe i Santa Monica. Under denne turneen utvikla Thompson og Covey eit nært forhold, og i desember 1981 vart Richard og Linda Thompson separert.
Shoot Out the Lights vart hylla av kritkarane då det kom ut i 1982 og selde ganske bra, særleg i USA.
Richard og Linda Thompson turnerte framleis i lag, og både albumet og konsertane gjorde det bra i USA. Spliden mellom Richard og Linda var derimot tydeleg på scenen, og ved eit høve slo ho til han under konserten.
Solo (1983 til i dag)
Etter den stormfulle turneen i USA, skilde Richard og Linda lag òg profesjonelt. Richard Thompson helst fram som soloartist. På albumet Hand Of Kindness i 1983 arbeidde han med Boyd igjen. Han var stadig på turne, i aukande i grad i USA. I 1985 signerte Thompson platekontrakt med PolyGram. Han gifta seg òg med Nancy Covey og flytte til California.
Across A Crowded Room var det siste han spelte inn i England og det siste med Boyd som produsent. Etter at albumet selde dårleg var Thompson under press frå PolyGram om å lage eit album som selde bra. I 1986 gav han ut Daring Adventures, som vart spelt inn i Los Angeles og produsert av Mitchell Froom. Med dette albumet sikta Froom og PolyGram seg inn på universiteta og dei «alternative» marknadane. Salet auka, men ikkje nok, og PolyGram nekta å fornye kontrakten. Thompson klarte då å forhandle fram ein ny avtale med Capitol Records.
Det Grammynominerte albumet Rumor And Sigh frå 1991 selde godt. Det neste albumet, Mirror Blue vart halde attende av plateselskapet i nesten eitt år, etter at direktøren vart skifta ut, og det selde langt dårlegare då det kom ut i 1994. I 1999 gav Thompson ut Mock Tudor.
I mai 2007 gav Thompson ut Sweet Warrior. Den 10. juni 2010 fekk Thompson Mojo Les Paul Award for «Gitar Legend».
Sideprosjekt og samarbeid
Thompson har spelt i mange prosjekt med andre musikarar opp gjennom åra. Etter han forlet Fairport Convention tidleg i 1971 spelte han på albuma til John Martyn, Al Stewart, Matthews Southern Comfort, Sandy Denny og Nick Drake. I same periode samarbeidde han med Ashley Hutchings, John Kirkpatrick, Dave Mattacks og Barry Dransfield på Morris On, ei samling av engelske tradisjonelle songar arrangert for elektriske instrument. The Bunch var eit anna konsept med Sandy Denny, Linda Peters og medlemmar av Fairport Convention) der dei spelte inn klassiske rock and roll-songar.
Thompson har gjesta på album av Crowded House, Bonnie Raitt og Vivian Stanshall, Norma Waterson og Beausoleil og folkeartistar som Loudon Wainwright III, Cathal McConnell og Bob Davenport. Han har òg spelt i lag med Teddy Thompson, sonen hans frå ekteskapet med Linda Thompson.
Sidan tidleg i 1980-åra har Thompson spelt med Fairport Convention på den årlege Cropredyfestivalen, både som soloartist og som medlem av bandet.
I 1999 vart Richard Thompson oppringt av Playboy Magazine som bad han liste opp dei 10 beste songane i milleniet. Dei meinte nok truleg decenniet, men Thompson tok dei på ordet og gav redaksjonen ei ti på topp-liste som starta med år 1068. Då lista ikkje vart publisert fekk han idéen at han sjølv ville gjere ein konsert der han presenterte sitt eige bidrag til 1000 Years of Popular Music. Konserten førte til utgjevinga av ein DVD og 2 CDar, der han starta med «Sumer Is Icumen In» (frå kring 1260) og ender opp med «Oops!… I Did It Again» av Britney Spears (2000) og «1985» (2004). På konserten vart han akkompagnert av Judith Owen (song, keyboards) og Debra Dobkin (perkusjon, song).
Iladalen kyrkje
Iladalen kyrkje er ei langkyrkje frå 1941 i Oslo kommune, teikna av Ragnar Nilsen. Ho vart kalla Iladalen småkyrkje i byrjinga. Kyrkja er funkisprega og kan seiast å vere ei slags tidleg arbeidskyrkje.
I 2004 fekk kyrkja eit sidealtar utforma av bilethoggaren Christine Aspelund med tittelen Redemptor gentium.
Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja.
Dobrinisjte
Dobrinisjte (bulgarsk Добринище) er ein by i kommunen Bansko i provinsen Blagoevgrad i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde byen 2 836 innbyggjarar.
Bård Bjerkeland
Bård Ivar Bjerkeland er ein norsk tidlegare fotballspelar som vart dobbel cupmeister og dobbel seriemeister med Lillestrøm Sportsklubb i tida 1981-89. Den storvaksne midtstopparen spelte tre landskampar for Noreg i 1986-87.
Bjerkeland var knytt til Lillestrøm SK frå 1980 til 1989, og seinare i 1990 og 1993. I sine år med laget var han med å vinne noregsmeisterskapen i 1981 og 1985 og seriegullet i 1986 og 1989. Hausten 1989 reiste han til tyske FC Nürnberg, men klarde ikkje å spele seg inn på laget. Han returnerte då i 1990 tilbake til Lillestrøm, før han i sesongane 1991 og -92 tok plass i midtforsvaret til osloklubben Lyn. I 1993 avslutta han karrieren med spel i Lillestrøm.
Hausten 1986 og våren 1987 spelte Bjerkeland tre av Noregs OL-kvalifiseringskampar mot Sommar-OL 1988.
DeVicqbreen
DeVicqbreen er ein stor isbre i Antarktis som drenerer området mellom Ames Range og McCuddin Mountains i Marie Byrd Land og flyt nord til Getzisen søraust for Grant Island. Han vart kartlagt av U.S. Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–65 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant David C. deVicq i US Navy, ein byggingeniør på den nye Byrd-stasjonen i 1960–61.
Tysk opprusting i 1930-åra
Tysklands opprusting i 1930-åra innebar ei massiv utviding av hæren, marinen og flyvåpenet i Tyskland frå nazistane tok makta i januar 1933 til byrjinga av andre verdskrigen den 1. september 1939. Opprustinga omfatta både mannskap og materiell. Opprustinga av Wehrmacht, som vart grunnlagd i 1935 som overordna organisasjon for hæren (Heer), marinen (Kriegsmarine) og flyvåpenet (Luftwaffe), var ein integrert del av den nasjonalsosialistiske politikken, og var for Hitler den viktigaste føresetnaden for gjenerobring av stormaktstatusen til det tyske riket.
Nikopol Point
Nikopol Point (Nos Nikopol) er eit snøfritt nes på sørkysten av Byers Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som stikk 650 meter ut i Bransfield Strait og via ei landtunge knytt til Vietor Rock i sør. Området vart vitja av tidlege selfangarar på 1800-talet som hadde bustader ved foten av nærliggande Sealer Hill.
Neset er kalla opp etter byen Nikopol i Bulgaria.
Unitær symmetri
Unitær symmetri er eit samleomgrep på fleire typar symmetri i kvantemekanikken, særskild i partikkelfysikken. Døme på slike symmetriar er «farge»-symmetri for kvarkar, og isospinn-symmetri for baryon og meson. Kvantemekanisk spinn er òg basert på ein type unitær symmetri.
Matematisk er unitær symmetri knytt til Lie-grupper, som har namnet sitt etter den norske matematikaren Sophus Lie. Ordet unitær skriv seg frå dei matematiske eigenskapane til symmetriane.
Al Ain
Al Ain (arabisk skrift العين), òg kjend som Hagebyen på grunn av dei grøne områda, er den nest største byen i emiratet Abu Dhabi og den fjerde største byen i Dei sameinte arabiske emirata. Byen har eit folketal på 568 221 (2010) og ligg kring 160 km aust for hovudstaden Abu Dhabi og kring 120 km sør for Dubai. Al-`Ain er fødestaden til sjeik Zayed bin Sultan Al Nahyan, den første presidenten i Dei sameinte arabiske emirata, og han har det største talet på emiratarabiske nasjonale i landet.
Al-`Ain ligg i emiratet Abu Dhabi, inn i landet ved grensa til Oman. Motorvegane mellom Al-`Ain, Abu Dhabi og Dubai dannar ein geografisk trekant i landet, og kvar by ligg kring 130 km frå dei andre to.
Historie
Historisk var byen ein del av Ṫawam eller Al Buraimi-oasen. Al-`Ain har vore busett i over 4 000 år med arkeologiske spor etter busetnader i Al-Hili og Jabel Ḥafeeṫ. Desse tidlege kulturane bygde «bikube-graver» for sine døde og dreiv med jakt og samling i området. Oasen gav vatn til tidleg jordbruk fram til moderne tid.
Ein følgjesvein av den islamske profeten Muhammed, Ka`ab Bin Ahbar, vart visstnok send til regionen for å introdusere islam for folket. Han slo seg ned og døydde i oasen.
Fortet som i dag står i Al-`Ain vart bygd seint å 1800-talet eller 1900-talet for å forsterka kontrollen til Abu Dhabi over oasen. Wilfred Thesiger vitja Al-`Ain seint i 1940-åra under reisene sine over Den tomme fjerdedelen. Han møtte sjeik Zayed og budde hos han i Al-Muwaiji-fortet. Dette nettverket av festninga tente som handels- og slaveposta for området.
I 1952 sende Saudi-Arabia soldatar for å erobre Al-`Ain-festningane og innlemme oasen i det saudiarabiske kongedømet. Omanske styrkar og hæren til Flugat-Oman kom og erobra attende oasen. Med britisk innblanding overgav dei saudiarabiske styrkane seg og let oasen gå attende til Abu Dhabi og Flugat-Oman.
Før sjølvstendet var Al-`Ain ein del av det arabiske slavehandelsnettverket som strekte seg frå Aust-Afrika til Persiabukta. I 1960-åra avskaffa sjeik Zayed formelt slaveriet. I dag stammar somme familiar i byen frå desse slavane.
I 1971 vitja dronning Elizabeth II Hilton Hotel i området på reisa hennar i Persiabukta. Etter sjølvstendet i 1971 voks Al-`Ain raskt større enn den omanske Al-Buraimi. I 1972 vart Oman og Abu Dhabi endeleg samde om grensa mellom Al-Buraimi og Al-`Ain. Fram til sjeik Zayed døydde i 2004 var det forbod mot å byggje byggningar høgare enn fire etasjar i Al-`Ain, med unntak av hotella Hilton, Danat Al Ain Resort og Rotana.
I 1990-åra oppstod det store opprør hos arbeidarar i industridistriktet Aṣ-Ṣana`iya i Al-`Ain. Dette opprøret vart undertrykt av den emiratarabiske hæren og lokale politistyrkar. Alle arbeidarane som var involvert vart internert og deportert.
Fram til 2006 var det open grense mellom Al-Buraimi og Al-`Ain. Grensa vart stengd i november 2006 og det vart innført passkontroll.