cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tim
Utbreiing
Namnet er veldig vanleg i Belgia og USA, men det er òg brukt i Slovenia, Sverige og Noreg.
Kjende personar med namnet
Personane i lista er ordna kronologisk etter fødselsår.
Timoteus Timothy Timoteo (nome) Timót Tymoteusz Тимофей Тимот (име) Тимофій
Santerno
Santerno er ei elv i Romagna i Italia og ei av dei viktigaste sideelvane til Reno. I romartida vart elva kalla Vatrenus (litle Renus), men i Tabula Peutingeriana vart ho nemnd som Santernus.
Elva har utspring nær Futapasset i ei høgd 1 222 moh i Appenninane ved Firenzuolaplatået. Etter Firenzuola renn Santerno gjennom Castel del Rio, der elva vert kryssa av den kjende mellomalderbrua Ponte degli Alidosi, Fontanelice, Borgo Tossignano, Casalfiumanese og Posletta. Elva renn så ut i Reno 7 km frå Bastia.
Kenta Mukuhara
Kenta Mukuhara er ein japansk fotballspelar.
Han har spela for klubbane FC Tokyo, Cerezo Osaka, Sanfrecce Hiroshima og Fagiano Okayama (2019).
Binær operasjon
Viss S er ei mengd, er ein binær operasjon er ein funksjon som tek to element frå S og gjev eit anna element i S som resultat.
Interferensmikroskop
Interferensmikroskop er eit optisk mikroskop som blir brukt for å undersøkja planslipte overflater. På same måte som i Michelsons interferometer blir monokromatisk ljos splitta i ei halvgjennomsiktig plate. Dei to strålane blir samla av kvart sitt objektiv. I brennpunktet til det eine objektivet står plata som skal undersøkjast, og ved det andre står på same måte ei plan samanlikningsplate. Platene reflekterer ljoset, som går tilbake gjennom den halvgjennomsiktige plata og blir fanga opp i mikroskopokularet. Her ser ein eit interferensbilete, og det som er uregelmessig i biletet kan tilbakeførast til ujamne delar i flata som blir undersøkt. På denne måten kan ein registrere høgdeskilnader i testflata på ned til 30 nanometer (30 · 10–9 m).
Ionekjelde
Ei ionekjelde er ei innretning som blir brukt for å framstille ein stråle av ion av ein bestemt type. Strålen har som regel liten energi og er berekna på vidare akselerasjon i større akseleratorar som ionemotorar.
Sarca
Sarca er ei elv nord i Italia. Ho har sitt utspring i Adamello-Presanella-fjella og renn ut i Gardasjøen. Elva som renn vidare frå Gardasjøen heiter Mincio.
Elva renn først gjennom Val di Genova og dannar fleire fossefall, der Cascina Muta og Saft dei Can er mest kjend. Før ho når Val Rendena vert delar av vatnet nytta til produksjon av vasskraft. Dei største stadane langs elva er Pinzolo, Tione di Trento og Ragoli.
Induktans
Induktans er den eigenskapen ved ein elektrisk krins at han gjev opphav til ei elektrisk spenning i krinsen sjølv (retta mot straumretninga) og i andre elektriske krinsar i nærleiken, når den elektriske straumen i krinsen endrar seg. Dette vert kalla «sjølvinduktans», respektivt «gjensidig induktans».
Tunnsjøen i Røyrvik og Lierne
Tunnsjøen (sørsamisk Dåtnejaevrie) er ein innsjø i kommunane Røyrvik og Lierne i Trøndelag fylke. Sjøen ligg 358 moh., er 222 m djup på det djupaste og har eit areal på 100 km². Han er Trøndelags nest største i storleik, og størst i romslegheit.
Liv Ullmann
Liv Johanne Ullmann er ein norsk skodespelar, forfattar og filmregissør.
Bakgrunn
Liv Johanne Ullmann blei fødd i Tokyo i Japan i 1938. Far hennar var Erik Viggo Ullmann (1907–1945), ein norsk sivilingeniør som arbeidde i Tokyo på denne tida.
Interferensspektroskopi
Interferensspektroskopi er undersøking av lysspekter med spektralapparat som utnyttar interferens mellom lysstrålar, eit interferometer. Slike apparat har stor oppløysningsevne. Interferensspektroskopi blir difor brukt spesielt når detaljar som finstruktur og hyperfinstruktur i eit spektrum skal studerast.
Liv Ullmann
Bakgrunn
Far til Liv Ullmann var flyteknikar, og familien flytte mykje rundt i verda. Ho vart fødd i Tokyo og budde sidan i Canada, New York, Oslo og Trondheim.
Induktans
SI-eininga for induktans er weber/ampere, som har fått namnet Henry, med symbolet H. Tidlegare vart denne storleiken kalla «induksjonskoeffisienten» eller berre «induksjon».
Interferensspektroskopi
Kjelder
interferensspektroskopi. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/interferensspektroskopi
Induktans
Sjølvinduktans
Sjølvinduktansen til ein spole er definert som
der er den magnetisk flukskoplinga, i er straumen gjennom spolen, N er talet på vindingar, Φ er den magnetiske fluksen og  er permeabiliteten til kjerna i spolen, der \mu_0 = 1 er permeabilitet i vakuum og \mu_r er den relative permeabilitet til kjernematerialet. I ein spole med luftkjerne er.
Når det går ein tidsvarierande straum gjennom ein spole med induktanse L er den induserte motspenninga
Den induserte spenninga er retta i motset retning av straumen gjennom spolen og vil difor motverka ei endring av straumen gjennom spolen. Denne eigenskapen vert nytta i elektriske filter.
Gjensidig induktans
På grunn av at den magnetiske fluksen spreier seg utover i rommet vert galvanisk skilde spolar kopla til einannan med ein gjensidig induktans M. Når det går ein straum i_1 i den eine krinsen vert det indusert ei spenning
i den andre krinsen. Tilsvarande når det går ein straum i_2 i den andre krinsen vert det indusert ei spenning
Bruksområde
Spolar og andre kretselement som gjev induktans kan brukast i mange samanhengar:
Liv Ullmann
Bakgrunn
Mor hennar var bokhandlaren Janna Ullmann (fødd Erbe Lund; 1910–1996), som også var norsk. Storesystera Janna Erika Ullmann var fødd i september 1936. Familien hadde flytta frå Trondheim til Tokyo i mai 1937, då faren fekk tilbod om arbeid der. Etter okkupasjonen av Noreg i 1940 drog familien til utposten Little Norway i Toronto i Canada, der faren arbeidde i den norske luftstyrken under andre verdskrigen. I juni 1945 døydde han av hjernesvulst, som han fekk etter krigsskader i 1943. Ullmann har sagt at dødsfallet til faren forma henne som skodespelar, og ho fekk oppfattinga av at alle menn var som han.
Mora drog heim til Trondheim med døtrene sine hausten 1945, og dei blei elevar ved Singsaker skule. Sjølv om Ullmann var sjenert likte ho teater, og som elleveåring fekk ho ei rolle i ei barneførestilling ved Trøndelag Teater. Ho avslutta skulegangen då ho var midt i gymnaset i 1955 for å dra til London, der ho kunne læra språk og teaterkunst. Rundt eit halvt år seinare var ho på opptaksprøve for Statens teaterhøgskole (då kjend som Statens Teaterskole), men kom ikkje inn. Ho fekk seinare gratistimar med den norske skodespelaren Tore Foss, og spelte ei lita rolle i Sjarmøren av Finn Bø ved Det Nye Teater.
Karriere
Ullmann debuterte som skodespelar på Rogaland Teater i 1957, som Anne Frank. Ho fekk det norske filmgjennombrotet sitt i komedien Fjols til fjells, regisserte av Edith Carlmar, i 1957. Ho hadde si første filmhovudrolle i Ung flukt av Carlmar frå 1959. På 1960-talet fekk ho flere filmroller, mellom anna i Tonny (1962) og Pan (1962). Ho spelte også i teateroppsetjingar som Hamlet, Kransen, Peer Gynt, Brand, Kongs-Emnerne, Et dukkehjem, Rosmersholm og Faust. Ullmann var også aktiv i Fjernsynsteatret.
Gjennombruddet utealands kom med Jan Troell sin dramafilm Utvandrerne i 1971, og Ullmann har sjølv erklært rolla som eit høgdepunkt i karrieren. Ho vanm ein Golden Globe-pris og blei nominert til Oscar for beste kvinnelege hovudrolle for rolletolkinga. Samarbeidet med den svenske filmregissøren Ingmar Bergman blei også viktig for Ullmann sitt liv og karriere. Tilhøvet til Bergman utvikla seg både profesjonelt og personleg. Ho hadde leiande roller i ei rekkje av filmane hans, og dei fekk ei dotter saman, forfattaren Linn Ullmann. Ullmann spelte i ti Bergman-filmar i løpet av åra 1966 til 2003, mellom anna Persona (1966), En pasjon (1969), Hviskninger og rop (1972), Ansikt til ansikt (1976), Ormens egg (1977) og Høstsonaten (1978), og i TV-serien Scener fra et ekteskap (1972). Ullmann har også spelt på Broadway, og blei nominert til to tonyprisar for stykka Et dukkehjem (1975) og Anna Christie (1977).
I 1992 debuterte ho som regissør med filmen Sofie.
Privatliv
Ho var gift med Hans Jakob Stang frå 1960 til 1965. Ho fekk dottera Linn Ullmann med Ingmar Bergman i 1966. Ho vart gift med Donald Saunders i 1985.
Ho bur i Boston (i USA) i 2017.
Strømtangen fyrstasjon
Strømtangen fyrstasjon er eit fyr som ligg ytst i skjergarden heilt sør i Fredrikstad kommune i Oslofjorden. Tidlegare høyrte fyret til Onsøy kommune. Fyret kom i drift 20. september 1859.
Strømsund ligg mellom holmen som fyret står på og fastlandet. Sjølve fyrlykta står i dag på ei eiga søyle sør for fyrhuset. Det gamle lykthuset står i det sørastlege hjørnet av fyrhuset.
Det står ein heilautomatisk vêrstasjon frå Meteorologisk Institutt ved fyret.
Sartrouville
Sartrouville er ein kommune i dei nordvestlege forstadane til Paris i Frankrike. Han ligg 17,1 km frå Paris sentrum, men har eigen bystatus og like over 50 000 innbyggjarar.
Namn
Namnet Sartrouville kjem frå det mellomalderlatinske Sartoris Villa. Tydinga av dette vert framleis diskutert. Enkelte meiner at namnet kjem av det romerske slektsnamnet Saturus (kanskje ein gallo-romersk landeigar), og tyder «eigedomen til Saturus». Andre meiner at ordet sartoris kjem frå det mellomalderlatinske perfektum partisippet exsartum («rydda for dyrking»), som gjev tydinga «eigedomen til landryddarane», ein referanse til avskoginga som fann stad rundt Sartrouville i antikken eller tidleg i mellomalderen for å kunne dyrke jorda.
Sierra de Gata
Sierra de Gata er ei fjellkjede i Spania nordvest i provinsen Cáceres, i den autonome regionen Extremadura.
Fjelltoppar
Dei viktigaste fjella i Sierra de Gata er frå vest til aust:
Tissvassklumptjønnin
Tissvassklumptjønnin er ein gruppe små tjern rett vest for haugen Søre Tissvassklumpen (679 moh.) i Lierne kommune i Trøndelag fylke.
Namnet Tissvassklumptjønnin vart i TV-programmet Typisk norsk i 2004 kåra til det mest uheldige stadnamnet i Noreg.
Savio
Savio er ei elv i Emilia-Romagna i Italia. Elva har utspring på vestsida av Monte Fumaiolo og snor seg 96 km langs dalen. Etter totalt 126 km munnar ho ut i Adriahavet nord for Cervia.
Savio naturpark er eit 6 km langt stykke av elva og startar ved to historiske bruer i Cesena.
Parken inneheld mange dyr og planter. Skogen er delt inn i to område. Området nær vatnet består av piletre og poppel, medan den andre består av johannesbrødtre.
Sjølv om parken er relativt liten kan ein sjå mange dyr her, både fuglar (hegre, isfugl, hakkespett og rovfugl) og pattedyr (hare, pinnsvin, rev, rådyr osv).
Guigang
Guigang (贵港; pinyin: Guìgǎng) er eit byprefektur i den autonome regionen Guangxi i Folkerepublikken Kina.
Administrative einingar
Guigang omfattar tre bydistrikt, eit byfylke og eit fylke:
Ryotaro Hironaga
Han har spela for klubbane FC Tokyo, Yokogawa Musashino, Fagiano Okayama, Kataller Toyama og Sanfrecce Hiroshima (2019).
Sønningen
Sønningen er eit vatn som ligg i Levanger kommune i Trøndelag fylke.
Apple II
Apple II (somme gonger skrive Apple ][ eller Apple //) var den fyrste populære mikrodatamaskina som Apple Computer laga. Maskina vart lansert i 1977.
Hovden Skisenter
Hovden skisenter er eit alpinsenter i Hovden i Bykle kommune i Agder. Senteret vart opna fyrste gongen i 1968, med ein stolheis som førte til toppen av Nos. I dag er Hovden skisenter det største skianlegget i Agder-fylka og har 3 stolheisar, 5 skitrekk, 1 skiband, barneområde og ein heiskapasitet på 10 000 personar i timen.
Dei kantabriske fjella
Dei kantabriske fjella (spansk Cordillera Cantábrica) er ei fjellkjede nord i Spania som strekkjer seg meir enn 300 km frå dei vestlegaste områda av Pyreneane (Baskarfjella) til grensa til Galicia og nær kysten av Biscayabukta. Det finst fleire verneområde i Dei kantabriske fjella, som har mange turstiar, utfordrande klatreruter og skisenter.
Geografi
Dei kantabriske fjella strekkjer seg frå aust til vest, nesten parallelt til kysten, så langt som til fjellovergangen Leitariegos. Ho strekkjer seg òg sørover mellom León og Galicia. Den vestlege grensa til fjellkjeda er markert av elvedalen Miño (portugisisk Minho), den lågare Sil, som munnar ut i Miño og av Rio Cabrera, ei lita sideelv til Sil.
Nokre geografar reknar fjella i Galicia, bortanfor Miño som ein del av det same systemet, medan andre berre nyttar namnet om den austlege halvdelen av høglandet mellom Galicia og Pyreneane, og kallar den vestlege halvdelen Asturiasfjella. Det er òg mange lokale namn på dei mindre fjellkjedene og ryggane i fjella, mellom anna Picos de Europa.
Dei kantabriske fjella er merkverdige på grunn av dei mange forgreiningane, men nesten alle stader, og særleg i aust, er det mogeleg å skjelne to hovudkjeder. Frå desse går det mindre ryggar og fjellmassar ut til sidene. Ei av fjellkjedene, eller rekkjer av fjellkjeder, følgjer kystlinja tett, medan den andre, som er høgare, dannar den nordlege grensa for den store høgsletta Castilla y León og vert stundom rekna som ei forlenging av Pyreneane. Kystfjella stig somme stader bratt opp frå havet, og mange av elvane på denne sida av fjella er derfor ofte korte og raske.
Sørsida av fjellkjeda er slakare ned mot høgsletta i Castilla med fleire store elvar. Ebro er ei av elvane som spring ut her. Breidda til Dei kantabriske fjella, med alle forgreiningane, er om lag 60 km i aust til om lag 115 km i vest. Mange av toppane er over 2000 meter høge, men dei høgaste fjella finn ein langs den sentrale ryggen på grensa mellom León, Asturias, Palencia og Cantabria. Her er dei høgaste fjella Torre de Cerredo (2648 moh), Peña Vieja (2615 moh), Peña Prieta (2531 moh) og Espigüete (2407 moh). Ein fjell topp utan namn i Picos de Europa, stig opp frå høgrebreidda av Rio Sella til ei høgd på 2452 moh. Lenger vest ligg fjella Manpodres, Peña Ubiña, Peña Rubia og Cuiña som alle når over 2100 moh. Både i fjellkjeda og den tilstøytande høgsletta finst mange isolerte platå med høge fjell og bratte fjellveggar imellom.
Dei kantabriske fjella dannar eit skarpt skilje mellom «Grøne Spania» i nord og det tørre sentralplatået i sør. Nordsida får ein god del nedbør i samband med lågtrykka i Biscayabukta, medan sørsida ligg i regnskuggen.
Natur
Dei kantabriske fjella er heim for mange viktige planter, samt den kantabriske brunbjørnen (Ursus arctos pyrenaicus), som er utryddingstruga. Bjørnen vandrar frå Léon til område i Palencia og Cantabria. I tillegg finst her tiur (T. urogallus cantabricus).
Andre dyr som finst i fjella er iberiaulv (Canis lupus signatus), pyreneisk gemse (Rupicapra pyrenaica) og rebeco, eller kantabrisk gemse (Rupicapra pyrenaica parva).
Det ligg viktige naturparkar i Dei kantabriske fjella, som Picos de Europa nasjonalpark, ein park som er ein del av verdsnettverket til UNESCO av biosfærereservat og nokre av dalane er med i EU-prosjektet Natura 2000. Andre verneområde er Muniellos-skogen, fjellmassivet Sierra del Sueve og naturparkane Redes, Somiedo, Collados del Asón Saja-Besaya Fuentes Carrionas and Fuente Cobre-Montaña Palentina og Fuentes del Narcea, Degaña e Ibias.
Nokre skisenter i fjella er Alto Campoo, Valgrande-Pajares og Manzaneda.
Ystad
Ystad er ein svensk by i Skåne län i landskapet Skåne, 55 km søraust for Malmö. Han er administrasjonssenter for Ystad kommune og i 2020 hadde byen 20 105 innbyggjarar.
Han er eit handelssenter for det søraustlege Skåne med verkstads- og næringsmiddelindustri. Byen er òg eit veg- og jernbaneknutepunkt med ferjesamband til Rønne på Bornholm og Šwinoujście i Polen. Ystad er ein turist- og badestad og ein av dei best bevarte mellomalderbyane i Sverige med mange gamle bindingsverkshus. Mariakyrkja er frå kring 1200, medan Gråbrørklosteret er frå 1267. Ystad fekk bystatus på midten av 1200-talet.
Yrkesorganisasjonenes Sentralforbund
Yrkesorganisasjonenes Sentralforbund (YS) er ein norsk, partipolitisk sjølvstendig hovudorganisasjon for arbeidstakarar. YS vart etablert i 18. januar 1977 og består av 22 forskjellige forbund med ca. 215 000 medlemmer. Medlemmane dekker alle sektorar i arbeidslivet.
Ole Krabbe
Ole Krabbe var ein norsk offiser fødd i Biri. Han var son av major Frederick Christian von Krabbe og Ingeborg Grosens.
Sierra de Francia
Sierra de Francia er ei fjellkjede sør i provinsen Salamanca i Castilla y León i Spania. Ho ligg om lag 70 km frå provinshovudstaden Salamanca.
Ole Krabbe
Krabbe vart offiser i 1774, og oberstløytnant i 2. Trondhjemske Infanteriregiment i 1814, oberst 1818-1826.
Sierra de Francia
Geografi
Sierra de Francia er ei av fjellkjedene som høyrer til Sistema Central. Dei skogkledde fjellsidene (or, eik, furu og ask) stig opp frå det nordlege Castillaplatået, og markerer den geografiske grensa for dei sørvestlege slettene på platået (Llanura Salmantina). Frå sørsida av fjellkjeda ligg Las Hurdes.
Ole Krabbe
Han vart innvald til det overordentlege stortinget i 1814 der han representerte Søndre Trondhjems amt.
Sierra de Francia
Geografi
Sierra de Francia består av fleire moderat høge fjell med Pico de La Hastiala (1735 moh) som det høgaste. På toppen av Peña de Francia (1723 moh) står eit av dei høgaste heilagdomane for Jomfru Maria i verda, samt ei TV-antenne. Andre fjell i fjellkjeda er Mesa del Francés (1638 moh) og Pico Robledo (1614 moh). Alle desse toppane er vanlegvis snødekte om vinteren.
Av dalar i fjellkjeda er den mest kjende Rio Francia, som har gjeve namn til fjellkjeda, samt Alagón.
Ole Krabbe
Han var innehavar av Dannebrogordenen og Sverdordenen.
Feuerthalen
Feuerthalen er ein kommune i distriktet Andelfingen i kantonen Zürich i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 400 meter over havet.
Kommunen ligg på venstresida av Rhinen med byen Schaffhausen på andre sida. Han består av landsbyen Langwiesen.
Ortodoks kristendom
Ortodoks kristendom er det vanlege samleomgrepet for dei tradisjonelle kristne kyrkjene som følgjer austlege tradisjonar – «austkyrkja» – og soleis har vore åtskilde frå «vestkyrkja» – den romersk-katolske kyrkja og dei protestantiske avleggjarane – i kring tusen år. Dei ortodokse kyrkjene reknar seg òg som katolske, med tydinga 'universelle'.
Det er vanleg å dela ortodoks kristendom i to grupper: a) Den austlege ortodokse kyrkja, der me til dømes finn den russiske og greske, og b) orientalske ortodokse kyrkjer, der somme er i kommunion med den romersk-katolske, og som mellom anna omfattar den koptiske og den syriske kyrkja. Det er gjerne den førstnemnde retninga me meiner når me snakkar om den ortodokse kyrkja.
Ortodoksi er òg bruka som nemning på ei strøyming innan den evangelisk-lutherske kyrkja med sterkt fokus på rett tru og lære. Denne ortodoksien var dominerande på 1600-talet.
Bakgrunn
Den ortodokse kyrkja, sett ifrå eigen ståstad, er Kyrkja som vernar om den opphavlege, apostoliske overleveringa (m.a.o. tradisjonen) frå Kristi tid fram til no. Det vil ikkje seia at kyrkja ikkje har utvikla seg, men at all utvikling skal ha hendt innanfor ramma av overleveringa og i tråd med ho. Den ortodokse kyrkja godtok, godtek enno og skal i prinsippet fylgja vedtektene som vart vedteke under dei 7 økumeniske kyrkjemøta frå før den store splittinga omkring året 1054 e.Kr. Det var då Kyrkja som heilskap vart delt i det som i dag er kjend som austkyrkja (den ortodokse) og vestkyrkja (den katolske, under Roma).
Splittinga har ei meir innvikla historie enn er mogeleg å oppteikna her, men eit nøkkelord her er «styreform». Prinsippet er slik: Dersom noko skulle koma med i kyrkjelovsboka (samling av alle vedtektene frå dei 7 økumeniske kyrkjemøta) måtte det bli godkjend av heile Kyrkja, dermed ordet økumenisk. Sett ifrå aust, gjekk patriarken i Roma sine eigne vegar og tok til å endra på overleveringa og kyrkjelovsboka utan godkjenning av eller rådslåing hjå dei andre patriarkane. Fleire gonger før splittinga vart patriarken av Roma refsa for desse innovasjonane og brott på dei opphavlege kyrkjereglene. Han valde heller å framheva sin eigen rett til dette på grunn av stillinga han si som den fyrste (primus). Men uttrykket var heller «den fyrste mellom likemenn». Den ortodokse lyrkja har ingen pave. Ingen biskop, erkebiskop eller patriark kan endra på regler eller tradisjonar på eiga hand. Dermed er det heller ikkje nokon av dei som er ufeilbarlege. På grunn av administrasjonsforma og konsensusprinsippet i endring av praksis i den ortodokse kyrkja har ho forholdsvis utvikla seg sakte. Dette ser dei fleste ortodokse på som styrkja i den ortodokse kyrkja.
Den ortodokse kyrkja i Noreg
I Noreg er det ortodokse kyrkjelydar både under Det økumeniske patriarkatet i Konstantinopel og Moskvas og heile Russlands patriarkat samd det serbiske patriarkatet og nokre andre. Det var i 2008 9 ortodokse prestar og ein diakon som budde fast i Noreg.
Vestfjorden
Vestfjorden er namnet på fleire fjordar i Noreg.
Heroes and Villains
«Heroes and Villains» er ein song skriven av Brian Wilson frå The Beach Boys og Van Dyke Parks. Songen var meint som det sentrale stykket på SMiLE, eit album av The Beach Boys som aldri kom ut (det vart spelt inn av Brian Wilson i 2004 som Smile). Fleire utgåver av songen vart spelt inn av The Beach Boys mellom 1966 og 1967.
Kohei Shimoda
Han spela for klubbane FC Tokyo, Mito HollyHock, FC Machida Zelvia, V-Varen Nagasaki og Blaublitz Akita.
Heroes and Villains
Komposisjon
«Heroes and Villains» vert generelt rekna som den første songen skriven for SMiLE, men «Barnyard» og «I'm in Great Shape» kan ha vorte skriven på same tid. «Good Vibrations» vart skriven tidlegare, men var opphavlegmeint for Pet Sounds.
Innspeling
Innspelinga av songen var ein lang og vanskeleg prosess. Wilson la bort dei andre songane frå SMiLE mot slutten av 1966 og konsentrerte seg om å få ei utgåve av «Heroes and Villains» ferdig for singelutgjeving. Trass i minst tjue innspelingar over ein periode på fleire månader vart han aldri nøgd med resultat før mai 1967 då det var kjend at SMiLE hadde vorte skrinlagt.
Utgjeving
Fleire forskjellige utgåver av songen finst. Ein vart gjeven ut som singel i juli 1967 (12. plass i USA) og ein anna på albumet Smiley Smile i september 1967. Den originale SMiLE-utgåva vart til slutt gjeven ut som bonusspor på CD-utgåva avSmiley Smile/Wild Honey i 1990.
Songen vart spelt inn på ny i 2004 av Brian Wilson for hans utgåve av SMiLE.
Musikarar
Smile:
Smiley Smile:
SMiLE:
Holmestrandfjorden
Holmestrandfjorden er ein liten fjord eller eit sund i Ytre Oslofjord mellom Holmestrand i Vestfold og Telemark og øya Langøya. Sjølve fjorden ligg i Holmestrand kommune. Aust og nord for Holmestrandfjorden ligg Breiangen og i nordvest glir fjorden over i Sandebukta mot Selvik.
Holmestrandfjorden er om lag 8 km lang mellom Sandebukta og Mulodden ved Holmestrand.
Nummererte småplanetar/21001–22000
Dette er ei lista over småplanetane ifrå nummer 21001 til 22000. For hovudlista, sjå nummererte småplanetar.
Pingnan i Ningde
Pingnan 屏南县 (pinyin: Píng Nán Xiàn) er eit fylke vest i byprefekturet  i Ningde i Fujian i Folkerepublikken Kina. Befolkninga var i 2006 på 181 000 innbyggarar.
Pingnan vart oppretta som fylke under Qing-dynastiet i 1735. Det dekker eit areal på 1485 km2. Pingnan er kjend for sommarsopp. Den årlege produksjon av xiangu-sopp i Pingnan er meir enn 6000 tonn.
Leandro Lessa Azevedo
Leandro Lessa Azevedo er ein brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Tokyo Verdy.
Skatteetaten
Skatteetaten er ein norsk statleg etat med ansvar for folkeregistrering og fastsetjing og innkreving av skatt. Etaten er underlagt Finansdepartementet og har 6 105 (2014) tilsette.
Organisering
Frå 1. januar 2008 er Skatteetaten organisert i eit hovudkontor (Skattedirektoratet) og fem regionar:
Kvar region er organisert i fem funksjonar:
Skattedirektoratet er inndelt i Avdeling Person, Avdeling Næring, Avdeling for styring og utvikling, Avdeling for innkreving, Avdeling for organisasjonstenester og IT-avdelinga. I tillegg har direktoratet fire stabseiningar som rapporterer direkte til skattedirektøren: Økonomisk kriminalitet og svart økonomi, Rettsutvikling og rettsanalyse, Internrevisjonen og Eininga for informasjon og samfunnskontakt.
Fieschental
Fischenthal ligg i øvre Tösstal og er den største kommunen, ut i frå flatevidd, i kantonen Zürich. Elva Jona spring ut nær kommunen. Kommunen består av fjellandsbyane Fischenthal, Gibswil og Steg, samt nær 100 busetnader spreidd kring i Tössbergland.
Tomorrow Never Knows
«Tomorrow Never Knows» er ein song av The Beatles og den siste songen på studioalbumet deira Revolver frå 1966. Han er tilskriven Lennon/McCartney, men vart hovudsakleg skrive av John Lennon.
Songen er merkverdig fordi det var første gong ein vokal vart innspelt gjennom ein Leslie-høgtalar for å oppnå ein vibrato-effekt. Ein slik høgtalar vert vanlegvis nytta i eit hammondorgel. Det var òg første gong at eit automatisk dobbelspor-system vart nytta. Dette systemet plasserte automatisk vokalen på dei to stereospora, der ein før måtte synge songen inn to gonger på kvart spor.
«Tomorrow Never Knows» er siste songen på Revolver og ein av dei mest eksperimentelle songane Beatles hadde laga så langt i karrieren. Dette gav Revolver eit rykte som eit av dei viktigaste og mest uttrykksfulle albuma til bandet.
Inspirasjon
John Lennon skreiv songen i januar 1966 basert på ein tekst frå boka The Psychedelic Experience av Timothy Leary, Richard Alpert og Ralph Metzner, som dei igjen baserte på og siterte frå Den tibetanske dødeboka. Poenget med boka vart at nedbrytinga av sjølvkjensla under påverknad av LSD og andre psykedeliske narkotika i praksis var den same kjensla som når ein døyr, og derfor kravde liknande rettleiing.
Tittelen på songen var ein av Ringo Starr sine språkbommertar og er ikkje å høyre i sjølve songen. Lennon valde denne tittelen fordi han var noko brydd av det spirituelle temaet i songen. Arbeidstittelen på songen var «Mark I».
Innspeling
Lennon spelte først songen til Brian Epstein, George Martin og dei andre medlemmene i Beatles heime hos Epstein. McCartney hugsar at sjølv om songen berre går i akkorden C, så aksepterte Martin han slik han var. Harmonistrukturen i songen kjem frå indisk musikk, og er basert på ein C-bordun.
Lennon fortalte produsent Martin at han ønskte eit lydbilete som om det var hundre syngande tibetanske munkar, og Martin fekk den vanskelege oppgåva med å finne ein høveleg effekt med det primitive utstyret dei hadde. Lennon foreslo at han kunne heisast opp i taket i eit tau og så verte dytta slik at han svinga i ein sirkel rundt mikrofonen medan han song. Forslaget vart nedstemt av Martin. Den 19 år gamle lydteknikaren Geoff Emerick kom til slutt opp med ideen om å køyre lyden frå mikrofonen gjennom ein Leslie-høgtalar og på den måte oppnå den ønska effekten.
Tora Skagedotter
Tora Skagedotter (norrønt: Þóra Skagadóttir) var gift med Håkon jarl den mektige. Truleg må ho ha vore fødd ein gong før 955, det er uvisst når ho døydde.
Dei få opplysningane vi har om Tora Skagedotter, finn vi i soga om Olav Tryggvason og i Fagerskinna. Ho var dotter av «ein mektig mann» som heitte Skage Skoftesson og bror hennar var Skofte Skagesson (Tidende-Skofte). I Bandadråpa (av Eyolv Dådaskald) er Skofte nemnd som «utværs-herse». Snorre skriv om Tora at ho var ei overlag ven jente, og Håkon jarl var så glad i Tora, at han heldt mykje meir av frendane hennar, enn av andre folk.
I Fagerskinna blir det nemnt at Håkon jarl gifte seg med Tora «då han kom attende til Noreg». Dette kan ha vore i 974, då han kom attende frå Danmark etter å ha hjelpt Harald Blåtann i krigen mot saksarkeisaren Otto II. Mest truleg er likevel tida omkring 970, då han kom attende frå Danmark, etter at han hadde felt Harald Gråfell i Limfjorden. Det var då han allierte seg med Harald Blåtann og for ei tid, måtte underordne seg den danske kongen som hans vasall.
Tomorrow Never Knows
Eksperimentering og bandsløyfer
Songen var ein av dei første innan sjangeren psykedelisk rock med sterkt komprimerte trommer med baklengs innspelte cymbalar, baklengs gitar, handsama vokal, bandsløyfe-effektar, ein sitar og ein tambur-bordun.
Tora Skagedotter
Tora og Håkon jarl hadde desse borna som var fødde i ekteskap:
Tomorrow Never Knows
Eksperimentering og bandsløyfer
McCartney tok med seg ei rekkje ¼-tommar breie lydbandsløfer som han hadde laga heime. McCartney fann ut at om han tok av slettehovudet frå ein lydbandopptakar og så sette inn i sløyfe med lydband i opptakaren som gjekk rundt og rundt, så ville alt han spelte inn verte lagt oppå kvarandre. Bandsløyfene skapte ein måseskrik-liknande effekt, som i røynda var latteren til McCartney. Andre effektar som vart nytta var delar av gitarsoloen frå songen deira «Taxman», som vart kutta opp, spelt av baklengs og transponert ned ein tone.
Tora Skagedotter
Håkon jarl hadde fleire born, som var fødde utanfor ekteskap: Eirik, Heming og Erlend. Truleg må vi kunne tyde sogene slik at Håkon jarl hadde to døtrer til:
Snorre nemner berre Ragnhild, og i Fagerskinna er det berre Ingebjørg nemnt. I begge sogene er denne dottera nemnt som mor (eller bestemor) til Orm Eilivsson, jarl på Opplanda. Ein av etterkomarane hans var kong Erling Skakke. Det er altså nokså uvisst om dette var to døtre, eller om ein av sogeskrivarane har mistydd namnet på den same dottera.
Tomorrow Never Knows
Medverkande
I følgje Ian MacDonald:
Andre utgåver
Mange artistar har spelt inn sin eigen versjon av songen, nokre av desse er Oasis, David Lee Roth, Phil Collins og 801.
Oksskolten
Oksskolten (1916 moh.) er eit fjell i Hemnes kommune i Nordland. Fjellet ligg i Okstindmassivet mellom Korgen i vest og Røssvatnet i aust. Fjellet er det høgste i Nord-Noreg. Dei første som klatra opp på fjellet, skal ha vore Peder Stordal og Charles Rabot i 1883.
Den norske Turistforening har ei hytte ved Okstindan, Kjennsvasshytta. Frå denne hytta går det sti til Okstindbreen. Over Okstindbreen bør ein ikkje gå utan førar, om ein ikkje er vand med breklatring.
Fjellet er det åttande høgaste i landet ut frå primærfaktor.
Hn/Klanglaust barke-gnikeljod
Det klanglause barke-gnikeljodet, stundom kalla den klanglause barke-yvergangen (latin fricativa glottidalis surda, engelsk voiceless glottal fricative) er eit medljod som finst i nokre talemål og ofte ter seg anten som gnikeljod eller næmeljod fonologiskt, men som oftast vantar dei vanlege fonetiske kjennteikni på eit medljod. Teiknet ein nyttar i det Internasjonale Fonetiske Alfabetet for detta ljodet er [h], og det tilsvarande X-SAMPA-teiknet er. [h] er sumtid skildra som eit klanglaust sjølvljod av di han i mange mål ikkje retteleg hev dei dragi ein ventar av eit medljod. I staden kann [h], og det klangføre systerljodet [ɦ], skynast som klanglause eller ovanda utgåvor av sjølvljodi kring deim, so at medljodi sjølve berre er kjenneteikna ved stellingi på røystebandi (medan resten av talerøyri tek formi åt ljodi rundt).
Sume mål, millom deim hebraisk og arabisk, hev klanglause barke-gnikeljod som retteleg kann kallast barkeljod. Det vil segja at ljodi i desse måli røynleg hev gniking eller lukking i barkeumrådet (elles kjent som røystebandi).
Kjenneteikn
Kjenneteikn på det klanglause barke-gnikeljodet:
Scrivia
Scrivia er ei elv nord i Italia og ei av sideelvane til Po frå høgre med ei lengd på 88 km. Elva renn gjennom Liguria, Piemonte og Lombardia.
Haweswater-reservoaret
Haweswater er eit reservoar i Lake District i England, bygt i dalen Mardale i grevskapet Cumbria. Den kontroversielle utbygginga av Haweswater-demninga starta i 1929, etter Parlamentet vedtok ei lov som gav byrådet i Manchester lov til å bygge reservoaret for å lage ei drikkevasskjelde for byane i Nordvest-England. Det vart stor oppstand sidan landsbyane Measand og Mardale Green låg i Mardale og dei ville verte lagde under vatn. I tillegg vart dalen rekna som ein av dei vakraste i Westmorland og mange meinte ein burde la dalen vere i fred.
Opphavleg var Haweswater ein naturleg innsjø som var om lag 4 km lang og nesten delt i to av ei landtunge ved Measand. Dei to delane av innsjøen vart kalla High Water og Low Water. Bygginga av demninga heva vassnivået med 29 meter og skapte eit reservoar som var 6 km langt og rundt 600 meter breitt. Demninga er 470 meter lang og 27,5 meter høg, og då han vart bygd vart det rekna som den aller nyaste teknologien sidan han var den første lamelldammen som nokon gong vart bygd. Når reservoaret er fullt held det 84 milliardar liter vatn. Reservoaret er i dag eigt av United Utilities plc.
Før dalen vart lagt under vatn i 1935 vart alle gardane og husa i landsbyane Mardale Green og Measand øydelagde, samt den fleire hundre år gamle Dun Bull Inn i Mardale Green. Landsbykyrkja vart teken ned og steinane nytta i bygginga av demninga. Alle kroppane på kyrkjegarden vart gravne opp og gravlagde på nytt i Shap. Når vassnivået er lågt kan ein framleis sjå restane etter landsbyen Mardale Green, mellom anna steinmurar og landsbybrua.
Haweswater-dalen er den einaste staden i England der kongeørn hekkar.
Den yngre futharken
Den yngre futharken er eit runealfabet med 16 teikn. Dette alfabetet er ein redusert utgåve av den eldre futharken. Den yngre futharken var i bruk frå omtrent år 800. Det er eit paradoks at talet på teikn vart redusert i ein periode då talet på fonem i talespråket faktisk auka.
Futhark
Ionepumpe
Ei ionepumpe er ei høgvakuumpumpe der ein oppnår pumpeeffekten ved at dei gjenverande gassmolekylane som vert ionisert, blir trekt mot utløpet av systemet ved hjelp av elektriske krefter og så blir fjerna ved mekanisk pumping eller blir adsorbert i eit spesielt pumpeelement.
Kjelder
ionepumpe. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/ionepumpe
NM i sykling 1971 i tempo
Noregsmeisterskapen i sykling 1971 i temporitt vart avvikla i Gvarv i Telemark 18. og 19. september 1971.
50 km temporitt
<br style="clear:both;" />
100 km lagtempo
<br style="clear:both;" />
Ionisasjonsmanometer
Eit ionisasjonsmanometer er eit instrument for måling av låge trykk eller høgvakuum.
Kjelder
ionisasjonsmanometer. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/ionisasjonsmanometer
Storvatnet i Nærøy
Storvatnet er ein innsjø som ligg i Nærøysund kommune i Trøndelag fylke.
Major Tom
Major Tom er ein oppdikta astronaut som vert referert til i David Bowie-songane «Space Oddity», «Ashes to Ashes», «Hallo Spaceboy» (særleg remiksen av Pet Shop Boys), og kanskje i musikkvideoen til «Blackstar». Bowie si eiga tolking av personen utvikla seg gjennom karrieren. «Space Oddity» (1969) syner ein astronaut som på avslappa vis frigjev seg frå verda for å reise mellom stjernene. I songen «Ashes to Ashes» (1980), omtolkar Bowie Major Tom som eit skrått sjølvbiografisk symbol på seg sjølv. Major Tom vert skildra som ein «junkie, strung out in heavens high, hitting an all-time low» (ein narkoman, strekt ut på himmelen, når eit historisk lågmål). Denne teksten vart tolka som eit ordspel på tittelen til Bowie-albumet Low (1977), som vart spelt inn samstundes som han trekte seg attende etter dopmisbruket hans i USA. I tillegg forsterka den sjølvskuldande tonen i tekstlinja «Time and again I tell myself I'll stay clean tonight» (Gong på gong seier eg til meg sjølv at eg skal halde meg rein i natt) den sjølvbiografiske og retrospektive tolkinga.
Den tyske songaren Peter Schilling helt fram soga om Major Tom seint i 1982 med «Major Tom (völlig losgelöst)», som nådde førsteplassen på salslista i Tyskland og Austerrike tidleg i 1983. Den engelskspråklege versjonen «Major Tom (Coming Home)» nådde 14. plassen i USA seint i 1983. Andre artistar som var innom Major Tom-soga var mellom andre K.I.A.. På grunn av likskapar med Elton John-songen «Rocket Man», er det ein mogeleg samanheng mellom Rocket Man og Major Tom, noko Bowie sjølv forsterka då han på konsertar under «Space Oddity» stundom ropte ut «Oh, Rocket Man!»
Major Tom hos Bowie
I «Space Oddity», frå albumet David Bowie (1969, seinare kalla Space Oddity), dreg Major Tom frå jorda og alt går som planlagt. På eit tidspunkt ('past one hundred thousand miles'), tenkjer han at «romskipet mitt veit kvar det skal» («my spaceship knows which way to go») og seier så «Sei til kona mi at eg elskar ho veldig høgt» («Tell my wife I love her very much»). Bakkekontrollen informerer han så om at noko er galt («Ground Control to Major Tom: your circuit's dead, there's something wrong») og prøver å opprette kontakt med Major Tom på ny. Dei siste orda i songen frå Major Tom (som bakkekontrollen truleg ikkje høyrer) er: Her flyt eg i tinnboksen min, langt over månen. Planeten jorda er blå og det er ingenting eg kan gjere» («Here... am I floating in my tin can, far above the Moon. Planet Earth is blue and there's nothing I can do.»)
I promofilmen frå 1969 spelar David Bowie Major Tom, Ground Control (GC) og mannen som tar nedtellinga. Då teksten «And the stars look very different today» vert framført, dukkar det opp to vakre kvinner, som anten førestiller englar eller romvesen, eller kanskje begge. Under «Though I'm past one hundred thousand miles, I'm feeling very still» kan ein sjå dei to kvinnene fjerne hjelmen og romdrakta til Major Tom. Seinare kan ein sjå ein fullt utstyrt Major Tom flyte rundt i rommet, medan bakkekontrollen desperat prøver å få kontakt med han. Musikkvideoen endar med at Major Tom sit i tinnboksen sin, langt over månen med to kvinner ved sida si.
Bowie gav ut songen «Hallo Spaceboy» på albumet Outside (1995). Denne songen refererer ikkje direkte til Major Tom, men ein remix av songen som Bowie gav ut i lag med Pet Shop Boys i 1996 inneheld tekst frå «Space Oddity» sungen av Pet Shop Boys-vokalisten Neil Tennant.
I musikkvideoen til Bowie-songen «Blackstar» frå albumet med same namn, gjeve ut i 2016, to dagar før Bowie døydde, syner ein død astronaut. Hovudskallen hans vert funnen av eit kvinneleg romvesen, som tar det med seg attende til det som verkar å vere ein kult som tilber leivningen. Ein har spekulert i om denne skildringa syner den endelege lagnaden til Major Tom,  sjølv om regissøren av videoen, Johan Renck ikkje kunne stadfeste dette.
I songar av andre artistar
I Peter Schilling-songen «Major Tom (Coming Home)» (1983) sender Tom ei siste melding, «Give my wife my love...» før sendingane attende til jorda stoppar. Han erklærer så at han «kjem heim», kommandert av lyset, som kan vere ein referanse til etterlivet. Den tilhøyrande musikkvideoen syner òg ein lekam som fell attende gjennom atmosfæren, som ein reknar er anten Major Tom sjølv, eller romskipet hans.
At the Drive-In-songen «Cosmonaut» (2000) vart stundom introdusert på konsertane deira med ei «siste melding» frå Major Tom, før han døyr i rommet. Meldinga er ikkje med på den innspelte versjonen av «Cosmonaut», som elles ikkje har noko tilknyting til Major Tom.
K.I.A. skreiv ein song kalla «Mrs. Major Tom» (2002) på albumet Adieu Shinjuku Zulu, der songen vert sungen av Larissa Gomes. Her er soga fortalt frå synspunktet til kona som Major Tom forlet heime. Songen vart òg sungen solo av Sheryl Crow i eit nytt arrangement på William Shatner-albumet Seeking Major Tom (2011).
The Tea Party skapte ein song kalla «Empty Glass» på albumet Seven Circles (2004). Songen vart skriven frå synspunktet til ein ikkje namngjeven person som intensivt spør Major Tom om meininga med livet. Songen referer òg Ground Control og Bowie-uttrykka «star man» og «diamond dogs».
Den komiske viseduoen Flight of the Conchords frå New Zealand hentyder Major Tom i hyllestsongen deira «Bowie» (2008) der dei plasserer sjølve Bowie i rommet, og gjev han rangen løytnant.
I 2011 var Jimmy Fallon med på Piers Morgan Tonight der han spelte gitar og song ein parodi av «Space Oddity» med linjene «This is Tim Tebow to Jesus Christ», med ein Bowie-aktig vokal. Han framførte òg songen på talkshowet sitt, Late Night with Jimmy Fallon i ei rolle som var ei blanding mellom Tim Tebow og David Bowie kalla «T-Bowie».
Major Tom har òg blitt referert i andre songar, som Five Star sin «Rain or Shine» (1986), Def Leppard sin «Rocket» (1987), Marilyn Manson sin «Apple of Sodom» (1997), Lorraine Bowen sin «Space» (2002), The Mars Volta si konsertutgåve av songen «Cicatriz» (2005) med ein lengre jam som utvikla seg til songen «Cassandra Gemini», Cold sin «Happens All The Time» (2005), Alphabeat sin «Fantastic 6» (2007), The Cab sin «Angel with a Shotgun» (2011) og Lana Del Rey sin «Terrence Loves You» (2015) som vert tolka som ei hyllest til Bowie og bror hans Terrence.
I andre media
Major Tom, og partnaren hans 'The Action Man', vert nytta som namn på to mindre karakterar i TV-programmet The Venture Bros. Major Tom (og seinare spøkjelset hans) spelar ei viktig rolle i episoden «Ghosts of the Sargasso», der eit tilbakesyn syner at han vart drepen i då det eksperimentelle romskipet hans styrta. Ein stor del av dialogen i scenen er henta frå teksten til «Space Oddity» og «Ashes to Ashes». Seinare syner det seg at The Action Man har gifta seg med enka etter Major Tom.
I TV-serien Chaotic, heiter ein av karakterane Tom Majors og brukarnamnet hans i showet er MajorTom.
Byfjorden
Byfjorden er namnet på fleire fjordar i Noreg i nærleiken av større byar og ein fjord i Sverige.
Major Tom
I andre media
I boka Wonderstruck er favorittsongen til mor til Ben «Space Oddity», som ho lyttar til i byrjinga av boka.
Aremark kommune
Aremark er ein kommune i Viken fylke. Kommunen grensar mot Sverige i aust. Elles vert kommunen omgjeve av dei norske kommunane Marker i nord, Rakkestad i vest og Halden i sør.
Major Tom
I andre media
I den amerikanske utgåva av fjernsynsserien Life on Mars er det ein tvist der Gene Hunt i 1973 viser seg å vere astronauten 'Major Tom' Tyler – far til Sam – i konklusjonen.
Ladybird Books publiserte ein serie barnebøker av Peter Longden kalla The Adventures of Major Tom. Helten er ein katt kalla Major Tom og robotassistenten hans Oddball.
Aremark kommune
Haldenvassdraget strekkjer seg gjennom kommunen. Det er kring 600 hytter i kommunen.
Major Tom
I andre media
I den britiske TV-serien Red Dwarf sesong 8, før dei tar av i eit romfartøy, vert Cat beden om å identifisere seg sjølv og kalla seg «Major Tom».
Dokketeatergruppa Fluff & Such har skapt ein dokkevideoversjon av «Major Tom (Coming Home)».
Aremark kommune
Folkeetymologien koplar namnet til den eine av to systrer, Ida og Ara, som rudde kvar si bygd i grenseskogane. Truleg stammar namnet frå samankoplinga av namnet på sjøen Are og Mark som tyder skog.
Major Tom
I andre media
I iOS-spelet Astronut frå utviklaren The Iconfactory, er det ein prestasjon kalla 'Major Tom'. Spelaren må slutte av spelet halvvegs 20 gonger for å oppnå dette.
Illustratøren Andrew Kolb har skapt ein PDF-illustrert barnebok basert på songen. Ein trykt versjon publisert av HarperCollins kan kome i framtida.
I TV-dramaserien Breaking Bad kan ein i sesong fire sjå hovudpersonane finne ei innspeling av karakteren Gale (David Costabile) som syng ein rar karaokeversjona v Peter Schilling «Major Tom (Coming Home)».
Den nettbaserte vitskaplege skrekkromanen frå Hong Kong, The Midnight After har ei soge som hovudsakleg fokuserer på Major Tom og «Space Oddity». Romanen vart sidan filma og vald ut for Panorama-delen ved 64th Berlin International Film Festival.
I det populære videospelet League of Legends seier karakteren Corki ein gong «This is Major Tom to Ground Control» som er ei linje i songen «Space Oddity».
I TV-serien Defying Gravity er Major Tom namnet på baren til astronautane.
I videospelet Dungeons of Dredmor er det ein fiende kalla «undead cosmonaut». Smaksteksten til denne fienden er ein referanse til Major Tom. Monsteret har òg ein unik variant kalla Major Tom.
Den franske teikneserieskaparen Boulet teikna karakteren sin som song «Major Tom to Ground Control!» i ein bloggpost mot slutten av 2013.
I filmen The Secret Life of Walter Mitty (2013), produsert av Ben Stiller med han sjølv i hovudrolla, vert det sagt «Ground Control to Major Tom» kvar gong Mitty dagdrøymer. Songen («Space Oddity») motiverer Mitty til å leite etter den unnvikande fotojournalisten Sean O'Connell (Sean Penn). Medan han dagdrøymer om Cheryl Melhoff (Kristen Wiig) som han er forelska i, syng ho songen til han på ein aude karaokebar på Grønland.
I teikneseriestripa Pearls Before Swine i 2004, seier presidentkandidaten Rat «I'm against gun control... in fact, I'm against all control... mind control, self control, birth control, remote control and ground control to Major Tom.»
I tittelsongen på albumet Supernova (2014) av Swollen Members syng dei inn i eit vers 'Planet earth to Major Tom: Have the time of your Life'.
I dei første linjene av songen «Sugarlight USA» på Violet Burning-albumet Demonstrates Plastic and Elastic (1998) syng dei «Gee the stars are bright, floating with the satellites, Major Tom where are you now?».
Ein spansk artist kallar seg Mayor Tom til ære for Major Tom. Han laga ein oppfølgjar til «Space Oddity» der Major Tom kjem heim i live.
I Martin Scorsese-filmen Bringing Out the Dead i 1999 spelte Tom Sizemore ein akuttlege som i New York City som vert kalla Major Tom.
Savuto
Savuto er ei elv i Calabria i Italia mellom provinsane Cosenza og Catanzaro. Det er òg namnet på eit vinområdet i regionen.
Elva har utspring i Silafjella og munnar ut i Tyrrenhavet ved Sant'Eufemiabukta etter 48 km.
Namnet kjem frå det latinske Sabatus og, som truleg samsvarar med det greske Ocinaros («den som renn raskt»).
Mange landsbyar ligg i Savutodalen, som Aprigliano, Parenti, Rogliano, Santo Stefano di Rogliano, Marzi, Carpanzano, Malito, Scigliano, Pedivigliano, Altilia, Grimaldi, Aiello Calabro, Martirano, San Mango d'Aquino, Cleto, og Nocera Terinese.
Adolphus Moore
Adolphus Warburton Moore var ein britisk embetsmann og fjellklatrar.
Moore arbeidde det britiske India-departementet i London frå 1858 til 1887. Åra 1875-85 hadde han stillimg som statssekretær ved departementet si poltitsk avdeling. Ha var også privatsekretær for den leiande politikaren Randolph Churchill.
Moore reiste på tur til Alpane fyrste gongen i 1862. Same sommaren gjorde var han med på fyrstebestiginga av Fiescherhorn, og vart omgåande ein leiande figur i den såkalla gullalderen for alpe-klatringa.
Fyrstebestigingar
Moore reiste i 1868 til Kaukasus saman med Douglas Freshfield, Charles Tucker og fjellføraren François Devouassoud. Dei var då dei fyrste utlendigane som kleiv til topps på den lågaste av dei to fjelltoppane på Elbrus.
Gullholmen fyrstasjon
Gullholmen fyrstasjon eller Guldholmen fyrstasjon er eit fyr som ligg på ein liten holme i Oslofjorden i Moss kommune i Viken. I dag består fyret av eit 8 meter høgt glasfibertårn, føre den gamle fyrbygningen.
Flaach
Flaach er ein kommune i distriktet Andelfingen i kantonen Zürich i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 360 meter over havet.