cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thalenitt-(Y)
Thalenitt-(Y) er eit mineral som består av yttriumsilikat, Y3Si3O10(OH), og krystalliserer monoklint. Det finst på granittpegmatittar, mellom anna som kjøttraude krystall frå Hundholmen i Tysfjord. Det er truleg at dei massive, metamikte «thalenittane» frå lokalitetar i Sør-Noreg i røyndomen er mineralet keiviitt-(Y).
Det er kalla opp etter den svensken fysikaren T. R. Thalén (1827–1905).
Conny Plank
Konrad «Conny» Plank var ein tysk plateprodusent og musikar. Kreativiteten hans som lydteknikar og produsent var medverkande til å skape mange innovative innspelingar i popmusikken i Europa, innanfor mange sjangrar som progressiv rock, avantgarde, elektronisk musikk og krautrock. Den omfattande katalogen hasn har i stor grad inspirert moderne studioproduksjon og studioteknikkar. I følgje Allmusic så var Conny Plank for krautrock det Phil Spector var for popmusikk.
Som musikarar spelte Plank på album av Guru Guru, Kraan, Cluster, Liliental og Os Mundi. Han samarbeidd med Dieter Moebius på fem studioalbum av Moebius & Plank mellom 1979 og 1986. Moebius & Plank gav eit varsel om techno og electronica som påverka mange seinare musikarar.
Han starta karrieren med å arbeide for Marlene Dietrich, men det var først då han produserte dei første platene til Kraftwerk at han byrja å vert kjend som ein dugande produsent. Som prodsuent, lydteknikar og mellommann på dei tre legendariske albuma til Neu! i 1970-åra (uoffisielt var han det tredje medlemmet), sementerte Plank statusen sin som ein av dei viktigaste studiopersonlegdomane i eksperimentell rock. Han arbeidde i sitt eige studio i Köln med tyske band som Grobschnitt, Guru Guru, Kraan og Scorpions, i tillegg til ikkje-tyske band som Ultravox, Devo, Killing Joke og Eurythmics.
Plank døydde seint i 1980-åra av kreft.
Innspelingar
Plank var involvert i følgjande album, anten som direkte bidragsytar eller fordi studioet hans vart nytta:
Kjelder
''
Oziory
Oziory (russisk Озёры) er ein by i Moskva oblast i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg på vestre breidda av elva Oka 157 km søraust for Moskva. Oziory vart først nemnt i 1578 som ein landsby ved namn Marvinskoje Ozerko (russisk: Марвинское Озерко). Seint på 1700-talet vart han omdøypt til Ozerki (russisk: Озерки). I 1851 fekk busetnaden det noverande namnet sitt, Oziory. Han fekk bystatus i 1925.
Høvding
Høvding eller hovding er ein leiarfigur i eit samfunn der slektsgrupper er bundne saman gjennom eit hierarki av politisk og/eller religiøs leiarskap.
Ordet høvding heng etymologisk saman med det norrøne ordet «hovud». Høvdingar kunne i vikingtida også bli kalla herse, særleg på Vestlandet. Ordet herse er truleg avleidd av hær, flokk.
Oxted
Oxted er ein by i Surrey i England. Han er administrasjonby for distriktet Tandridge.
Han blir nemnt i Domesday Book (1086) som Acstede, og var då kontrollert av Eustace II av Boulogne. Den gamle landsbyen, i dag kjent som Old Oxted, er eit lite område ved A25. Då jarnbana nådde staden i 1884 – fleire år forseinka på grunn av finansieringsproblem – opplevde landsbyen sterk vekst, og byen byrja å vekse opp. Dei nye bygningane vart for det meste heldt i tudorstil, noko som gjev byen eit historisk preg trass i at det berre er ein liten del som er eldre enn slutten av 1800-talet.
Refúgio Engenheiro Wiltgen
Refúgio Engenheiro Wiltgen var ein brasiliansk forskingsinstallasjon som vart nytta om sommaren i Antarktis, kalla opp etter ingeniøren João Aristides Wiltgen, grunnlagd av Det brasiliansk instituttet for antarktiske studiar. Han vart skipa den 3. februar 1985 på Elefantøya, Sør-Shetlandsøyane i Antarktis og både logistisk og adminsitrativt avhengig av Comandante Ferraz-basen. Han vart nedlagt sommaren 1997/98.
Filothéi-Psykhikó
Filothéi-Psykhikó (gresk Φιλοθέη-Ψυχικό) er ein kommune i dei nordlege forstadane til Aten i Hellas. Kommunen inngår i byområdet til Aten, og høyrer administrativt til periferieininga Nord-Aten i periferien Attikí.
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Kelly Fraser
Kelly Fraser var ein kanadisk inuittisk popartist og låtskrivar. Det andre albumet hennar, Sedna, blei nominert til ein Juno-pris for Indigenous Music Album of the Year i 2018.
Liv
Fraser var fødd i Igloolik og flytta som lita med familien til Sanikiluaq i Nunavut i Canada. Ho utdanna seg ved Nunavut Sivuniksavut i Ottawa før ho fullførte eit urfolksstudieprogram ved Nicola Valley Institute of Technology i British Columbia.
Ho blei fyrst kjend i 2013 då ho gav ut ei rekkje coverversjonar av popsongar på inuktitut, som «Diamonds» av Rihanna på YouTube.
I 2014 gav ho ut debutalbumet sitt, Isuma. Songane hennar var på engelsk og inuktitut, og musikalsk kombinerte dei samtidspop med tradisjonell inuittmusikk. Sedna kom ut 25. februar 2017 på Nunavut-merket Hitmakerz record label. Ifølgje produsenten sin arbeidde Fraser på eit nytt album som skulle kallast Decolonize.
Sedna
Sedna kom ut 25. februar 2017 på Nunavut-merket Hitmakerz record label. Tittelen på albumet (ᓄᓕᐊᔪᒃ (Nuliaju) på inuktitut) viser til soga om Sedna, inuittane si havgudinne, som Fraser bestemte seg for å oppdatera på albumet. Ho sa: «Målet med albumet er å hjelpa til med å lækja dei om lir av effektane av kolonisering, medrekna dei skadelege verknadane av kostskular og tvinga forflytting. Det trengst at inuittartistar taler direkte til dei som er påverka av fortida.»
Love in an Elevator
«Love in an Elevator» er ein song av det amerikanske rockebandet Aerosmith, skriven av Steven Tyler og Joe Perry. Han kom ut i august 1989 som den første singelen frå det tredje albumet deira på Geffen Records, Pump, gjeve ut i september. Singelen nådde femteplassen på Billboard Hot 100 og gjekk til topps på Hot Mainstream Rock Tracks chart. RIAA sertifiserte singelen til gullplate.
Bakgrunn
Ifølgje Tyler var songen basert på ei faktisk oppleving der han klinte med ei kvinne i ein heis og dørene opna seg. Tyler sa at «Det kjendest som eit heilt liv å venta på at dørene skulle lukka seg.»
Innspeling
«Love in an Elevator», som dei andre spora på Pump, vart spelt inn ein gong i april til juni 1989 i Little Mountain Sound Studios i Vancouver. Songen vart produsert av Bruce Fairbairn og vart lydteknisk utført av Mike Fraser med Ken Lomas som andre lydteknikar, og i tillegg til Aerosmith – Steven Tyler (solovokal), Joe Perry (gitarar, korvokal), Brad Whitford (gitarar, korvokal), Tom Hamilton (bass, korvokal) og Joey Kramer (trommer) - var Bob Dowd (korvokal), Bruce Fairbairn (korvokal) og Catherine Epps (heisoperatør).
Mottaking
Sangen vart nominert til ein Grammypris i 1990 for beste hardrocksong, men tapte mot Living Colour.
På konsert
Songen har konsekvent vore ein fast del av settlista til bandet på nesten alle turnear dei har spelt sidan songen vart gitt ut. Det er ein fanfavoritt og er godt kjent blant mainstream-publikummet.
Tyler endrar ofte teksten på konsertane til noko meir kontroversielt og banneprega; på ein versjon av songen på livealbumet A Little South of Sanity, henta frå turneane til bandet på 1990-talet, kan lyttarane høyra Tyler seia «jackin' in the elevator» og «lick your funky ass» (eller «fucking ass») i staden for «kiss your sassafras».
Ranya
Ranya er ein by i Kurdistan-området i Irak og ein del av Sulaymaniyah guvernement. I følgje ei folketeljing i 2015 har Ranya kring 230 000 innbyggjarar. Dei viktigaste kurdiske stammene i området er Ako, Jaf, Khoshnaw og Shari.
Ranya var den første byen som gjorde opprør mot militæret til Saddam Hussein militære den 5. mars 1991. Den første personen som skaut mot soldatane hans var Ali Naby. Ranya er vorte kalla hovuddøra etter denne dagen, fordi det var folk i Ranya som opna døra til dagens kurdiske sjølvstyre.
I Know You're Out There Somewhere
«I Know You're Out There Somewhere» er ein song frå 1988 av progrockbandet The Moody Blues. Han vart skriven av gitarist Justin Hayward som ein oppfølgjar til hitsingelen «Your Wildest Dreams» frå 1986, òg skriven av Hayward. Songen vart først gjeven ut som singel i mai 1988 og så på albumet Sur La Mer.
Det vart laga ein musikkvideo for «I Know You're Out There Somewhere». Singelen var den siste Topp 40-singelen til bandet i USA, og han nådde 30. plass på Billboard Hot 100.
Dødslekene-serien
Dødslekene er ein science fiction dystopisk eventyrtrilogi skriven av den amerikanske forfattaren Suzanne Collins. Den fyrste boka heiter Dødslekene (The Hunger Games) frå 2008, den andre Opp i flammer (Catching Fire) frå 2009 og den tredje Fugl Føniks (Mockingjay) frå 2010.
Struktur
Kvar bok i trilogien er delt inn i tre delar med ni kapittel kvar. Collins seier at ho skriv på denne måten grunna manusforfattar-bakgrunnen sin, som lærte henne å skrive i tre akter. Forfattaren sin førre serie, The Underland Chronicles, blei skriven på same måten. Collins er «veldig komfortabel» med denne strukturen. Ho ser på kvar gruppe med ni kapittel som ein eigen del av historia, og seier at ho fortsett kallar desse oppbrytingane «aktpausar.»
Bakgrunn
Dødslekene-trilogien tek stad i ein uidentifisert framtidig tidsperiode etter øydelegginga av dagens nasjonar i Nord-Amerika, i ein nasjon kjend som "Panem". Panem består av eit enormt, rikt Capitol, som ligg i det som pla å vere Rocky Mountains, og tolv (tidlegare tretten) dårlegare distrikt rundt. Capitol er overdådig rikt og teknologisk futuristisk, men dei tolv distrikta er i varierande tilstander av fattigdom - trilogien sin forteljar og hovudperson, Katniss Everdeen, bur i det fattigaste, distrikt 12, tidlegare Appalachia, der mange døyr av svolt. Generasjonar tidlegare gjorde distrikta opprør mot Capitol, då tolv av distrikta blei slått ned av Capitol og det trettande vart øydelagt. Som straff må det kvart år loddtrekkjast éin gut og éi jente mellom tolv og atten år frå kvart av dei tolv distrikta, som så blir tvinga til å delta i "Dødslekene". Leikane er ei TV-hending der deltakarane, kalla "tributtar", må kjempe til døden i ein farleg utandørs arena til det berre står éin igjen. Formålet med Dødslekene er å gje underhaldning til Capitol sine innbyggjarar og for å åtvara distrikta mot Capitol si makt og minna dei på si mangel på anger.
Filmatisering
Rettane til Dødslekene-filmane tilhøyrer Lionsgate Entertainment. Dødslekene kom ut 23. mars 2012, og Opp i flammer kom ut 22. november 2013.
Mohadjirar
Mohadjirar (, مهاجر, også skrive mahajir, mohajir og muhajir) er ei nemning for pakistanarar som kom til Pakistan frå India etter delinga av Britisk India og etterkomarane deira. Sjølv om dei kan ha ulike språk frå områda dei stammar frå, er dei hovudsakleg rekna for å ha urdu som morsmål.
Ordet mohadjir er opphavleg arabisk og tyder 'migrant'. I muslimsk tradisjon viser det til dei som følgde profeten Muhammed frå Mekka til eksil i Medina i 622.
Talet på mohadjirar i Pakistan var rapportert til rundt 10 millionar i 1998 (9,939,656 urdutalarar ), men estimert til 20 millionar i 2000-åra. Mange av dei bur i byar som Karachi, Hyderabad, Lahore og i regionane Sind og Panjab.
Douglasbreen
Douglasbreen er ein isbre som flyt aust-nordaust gjennom dei sentrale Werner Mountains i Palmer Land. Isbreen flyt saman med Bryanbreen like nord for Mount Broome der denne møter New Bedfordfjorden. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–67, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Everett L. Douglas, ein biolog ved Palmer-stasjonen, sommaren 1967–68.
Mjølbær
Mjølbær er ein plante i lyngfamilien. Arten har ei sirkumpolar utbreiing. Planta er meterlang, og kring 5 cm høg. Blada er vintergrøne, blanke, lêrharde med flat utagga kant, grøne på begge sider og med utydeleg årenett. Mjølbær har kvit eller lysraud krone og turre raude frukter. Han blomstar kring mai månad på turr mark i skog og fjell.
Planten veks i heile Noreg. Han er funnen opp til 1840 meter i Jotunheimen.
Berit Oksfjellelv
Oksfjellelv er utdanna cand.philol med hovudfag i nordisk og mellomfag i kunsthistorie. Hovudoppgåva hennes hadde tittelen Endringar i stadnamntilfanget ved tre ulike gardar i Bleikvasslia på Helgeland (NTNU, 2002).
Ho har arbeidd i Landslaget for norskundervisning, i Norsk Ordbok, i Stadnamnkonsulenttenesta, og som lærar i grunnskulen, den vidaregåande skulen, kulturskulen og ved Nord universitet.
Ho debuterte som forfattar i 2012 med biletboka Ut av munnen. Ho har skrive noveller for m.a. Norsk Barneblad, Nordnorsk magasin og magasinet Stemmer.
Mifa
Mifa (òg Mifah eller Al-Mifa, arabisk skrift الميفاء) er ein landsby i underguvernementet Bariq i provinsen Asir i Saudi-Arabia. Han ligg i ei høgd på 476 moh og har mellom 500 til 2 000 innbyggjarar. Mifa var hovudstaden til Jabali-stamma og den viktigaste marknaden (kvar laurdag) i området.
Filmen Dødslekene
Dødslekene er filmatiseringa av den fyrste boka i Suzanne Collins sin trilogi Dødslekene.
Protvino
Protvino (russisk Протвино́) er ein by i Moskva oblast i Russland med om lag 35 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 100 km sør for Moskva og 15 km vest for Serpukhov, på venstre breidda av elva Protva.
Historie
Bygginga av ein urbanliknande busetnad, rundt eit stort forskingslaboratorium innan høgenergi partikkelfysikk, starta i 1958 og RosAtom sitt Institutt for høgenergifysikk, IHEP (russisk: Институт физики высоких энергий – Institut fiziki vysokikh energij) opna her i 1965. Instituttet er kjend for partikkelakseleratoren U-70, som var den største i verda då han starta opp i 1967 og for annan fysikkrelatert forsking. Protvino fekk bystatus i 1989.
Historielaget for Sogn
Historielaget for Sogn var ein organisasjon, oppretta 30. mai 1909. Ved skipinga gav privatsamlaren Gert Falch Heiberg ein antikvarisk bygning, meir enn 3000 museumsgjenstandar og ein runestein til laget, og gav lovnad om fri grunn til eit museum på sin gard i Amla i Sogndal til eit folkemuseum for Sogn. De Heibergske Samlinger - Sogn Folkemuseum vart grunnlagt saman med Historielaget for Sogn.
Eit hovudføremål med Hisorielaget var å stå som eigar av folkemuseet. I tillegg skulle laget gi ut eit tidsskrift (Tidsskrift utgjeve av Historielaget for Sogn, frå og med 1982 med namnet Årbok for Sogn) og elles driva granskingar i Sogn si soge.
I praksis vart Historielaget eigarorganisasjon for museet, utan særleg annan sjølvstendig aktivitet. Gert Falch Heiberg vart vald til formann i laget i 1909, og hadde dette vervet, samstundes som han styrte museet, fram til han døydde i 1944. Etter kvart som det offentlege tok meir ansvar for finansiering av av museet og også stilte krav om sterk offentleg representasjon i styringa av museet miste Historielaget for Sogn meir og meir sin funksjon som eigarorganisasjon. Då Norsk Reiselivsmuseum vart konsolidert med De Heibegske Samlinger 1. januar 2007, vart museet omdanna til ei stifting, og Historielaget for Sogn la seg sjølv ned. De Heibergske Samlinger har halde fram med å gi ut tidsskriftet Årbok for Sogn.
Nordisk meisterskap i orientering 1990
Nordisk meisterskap i orientering 1990, den syttande i sitt slag, vart avvikla dagane frå 31. august til 2. september 1990 på Fanø i Danmark.
Klassisk-distanse, 17 km
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
Klassisk-distanse, 10,5 km
<br style="clear:both;" />
Minneblom
Minneblom er ei slekt i rubladfamilien. Plantane har finhåra stengel og blad. Blomane har blå krone med fem små gule skjel i kronrøyropningen. Dei har blanke mørke smånøtter. Ni artar veks i Noreg.
Shepperton
Shepperton er ein liten by i distriktet Spelthorne, som ligg i Surrey i England. Han ligg ved Themsen, og blir delt i to av motorvegen M3.
Namnet kjem frå Shepherds Town, 'Sauegjetarbyen'.
Den eldste delen er området rundt Church Square. Byen har seinare vakse nordover, då det vart anlagt ein jernbanestatsjon omkring halvannan kilometer nord for sentrum. Det er togsamband til Waterloostasjonen i London.
Shepperton Studios, eit av dei viktigaste filmstudioa i England, ligg i byen. Forfattaren James Graham Ballard budde der, og H.G. Wells nemner byen i boka Klodenes krig, der han blir øydelagt.
Shepperton høyrde til grevskapet Middlesex til 1965. Då Stor-London vart ein egen region i 1965 vart det meste av Middlesex ein del av denne, medan Shepperton vart overført til Surrey.
Cosmic Wheels
Cosmic Wheels er det tiande studioalbumet til den skotske visesongaren Donovan. Det vart gjeve ut i mars 1973.
Historie
Etter å ha vorte far og stifta familie, spelte Donovan inn barneplata H.M.S. Donovan, før han igjen vendte seg mot populær musikk i 1972. Det hadde gått tre år sidan «Atlantis» nådde Topp 10. Sidan den gong hadde Donovan hatt noko suksess med Open Road. I håp om å finne tilbake til suksessformelen, tok Donovan inn att Mickie Most som hadde produsert dei fleste innspelingane hans på slutten av 60-talet. Cosmic Wheels-innspelignane vart gjort i Morgel Studios i London i England. På denne tida var glamrock på toppen av listene i Storbritannia, definert av band og artistar som T. Rex, Alice Cooper og David Bowie blant andre. Fleire av desse artistane hevda at Donovan var ei viktig inspirasjonskjelde for musikken deira. Denne omtalen var med på å forme den musikalske retninga Cosmic Wheels skulle ta.
Medan Donovan spelte inn Cosmic Wheels, spelte Alice Cooper inn Billion Dollar Babies i same studio i 1973. Alice Cooper-gitaristen Michael Owen Bruce foreslo å be Donovan synge solo på tittelsporet i lag med Vincent Damon Furnier (som seinare tok namnet Alice Cooper for seg sjølv). Donovan gjekk med på det og resultatet var med på å føre Billion Dollar Babies heilt til topps i USA.
Cosmic Wheels nådde Topp 20 både i USA og Storbritannia, om lag like høgt som mange av dei tidlegare albuma til Donovan. I 1973 hadde musikkindustrien endra eg mot meir album-orientert rock, og singlar hadde vote mindre viktig. I redigert utgåve nådde «I Like You» 66. plass i USA og vart den siste singelen hans som gjekk inn på lista der.
Refúgio Pe. Balduino Rambo
'''Refúgio Pe. Balduino Rambo''' var eit brasiliansk sommaranlegg i Antarktis kalla opp etter botanikaren og presten Balduino Rambo. Han låg på King George Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis, og var tilknytt Comandante Ferraz-basen administrativt og logistisk. Basen vart lagt ned i 2004.
Han vart opna sommaren 1985 og kunne ta imot seks forskarar i opp til 40 dagar.
No More Lies av The Moody Blues
«No More Lies» er ein song frå 1988 av The Moody Blues frå album Sur La Mer. Han var den andre singelen frå albumet, og nådde 15. plass på Adult Contemporary-lista i USA. Songen var skriven av Justin Hayward. Det vart laga ein musikkvideo for singelen.
City of Sunderland
City of Sunderland er ei sameint styresmakt og by (city) i Tyne and Wear i England. Distriktet omfattar Sunderland, Washington, Houton-le-Spring og Hetton-le-Hóle.
Distriktet fekk status som city i 1992. Den gamle byen Sunderland heldt statusen sin som town, og er dermed ein by innanfor ein by.
Peresvet
Peresvet (russisk Пересве́т) er ein by i Moskva oblast i Russland med om lag 15 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kunja, ei sideelv til Dubna), rundt 90 km nordaust for Moskva og 17 km nord for Sergijev Posad.
Offisielt vart Peresvet grunnlagt i 1955 som ein urbanliknande busetnad som tente NIIChimMash (russisk: НИИ́Хи́мМа́ш, ei forkorting for «forskningsinstitutt for kjemisk ingeniørkunst»), eit forskingsinstitutt for testing av rakettmotorar og vakuumkammertesting av romfartøy. Busetnaden fekk namnet Novostrojka (russisk: Новостро́йка).
Til 1992 var Novostrojka eit forbode område. Under sovjetperioden var all busetnad fullstendig underlagt styret til instituttet. Seinare vart det styrt av administrasjonen i byen Krasnozavodsk. I 2000 fekk byen endeleg bystatus og det noverande namnet (etter mellomalderhelten Aleksander Peresvet).
Slaget ved Ösel
Slaget ved Ösel fann stad den 24. mai 1719 under den store nordiske krigen. Det vart utkjempa nær øya Saaremaa (Ösel). Slaget vart ein siger for den russiske kapteinen Naum Senyavin, som tok tre av fartøya til svenskane, og berre tapte 18 mann sjølv. Dette var den første russiske sigeren til sjøs som ikkje omfatta stamping eller bording.
Indre Songstad
Indre Songstad er ein gard i Arna i Bergen. Garden ligg aust for Ytre Songstad, vest for Øvre Romslo og sør for Sørfjorden. . Saman med Ytre Songstad utgjer Indre Songstad namnegarden Songstad.
Romslovegen går over garden, medan Songstad II-tunnelen og Songstad III-tunnelen på Bergensbanen og Songstadtunnelen II på E16 Hardangervegen ligg under han.
Namnet Indre Songstad vart vedteke av Statens kartverk 6. september 1995.
Filipino
Filipino (tidlegare pilipino) er offisielt språk på Filippinane saman med engelsk. Filipino er eit austronesisk språk som hovudsakleg byggjer på tagalog. Lingvistisk er det ein standardisert versjon av tagalog, men de jure er filipino eit separat språk.
Sigismund av Det tysk-romerske riket
Sigismund av Det tysk-romerske riket var tysk-romersk keisar, kurfyrste av markgrevskapet Brandenburg, konge av Ungarn og konge av Kroatia. Han var den siste keisaren frå huset Luxembourg.
Filipino
Historie
Den første filippinske nasjonalforsamlinga oppretta 13. november 1937 ein komité med sju medlemmer som representerte dei ulike regionane i landet. Denne hadde som oppgåve å finna fram til eit nasjonalspråk. Komiteen valde å basera dette på det dominerande språket i landet, tagalog. 30. desember 1937 proklamerte president Manuel L. Quezon at tagalog skulle vera det nasjonale språket eller wikang pambansâ på Filippinene. Dette blei gjort offentleg då Filippinene fekk sjølvstende att frå USA 4. juli 1946.
I 1961 fekk språket namnet «pilipino», som seinare blei endra til «filipino» i 1987. I den filippinske grunnloven av 1987 blei språket anerkjend som nasjonalspråk og definert som offentleg språk saman med engelsk.
Sigismund av Det tysk-romerske riket
Sigismund var son av keisar Karl IV. Han var kurfyrste av Brandenburg frå 1378 til 1388 og frå 1411 til 1415, konge av Ungarn og Kroatia frå 1387, romersk-tysk konge frå 1411, böhmisk konge frå 1419 og tysk-romersk keisar frå 1433 til han døydde. I 1396 gjennomførte Sigismund eit krosstog mot tyrkarane, som endte med nederlag ved Nikopolis. I hans regjeringstid fann konsilet i Konstanz (1414–1418) og husittarkrigane (1419–1436) stad.
Då Sigismund overtok som böhmisk konge etter sin bror Vaclav i 1419, var det sterk motstand frå husittane mot ein fyrste som hadde medverka til bålferda til Jan Hus i 1415. Sigismund kunne derfor fyrst halda inntoget sitt i Praha i 1436.
Eurekabreen
Eurekabreen er ein brei, slak isbre, som er 33 km lang og 31 km brei ved munningen, som flyt vestover frå vestsida av Palmer Land og ut i George VI Sound. Han grensar på nordsida til nunatakar sør for Mount Edgell, på sørsida til Traverse Mountains og Terminus Nunatak og ved munningen til Prospectbreen som gjer det mogeleg med ei rute til Wordieisen. Han vart først kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill og kartlagt på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey. Namnet, som kjem frå det gammalgreske ordet eureka, syner til gleda sledelaget frå BGLE følte då dei fann ein vei til George VI Sound via denne breen i 1936.
Son cubano
Son cubano eller berre son eller són er ein cubansk musikkstil. Han er ein forløpar til musikkstilen som i dag er kjend som salsa. Sonmusikken har eit meir akustisk og landleg prägel enn salsa.
Døme på son-artistar er La Familia Valera Miranda, Cristina Azcuy, Buena Vista Social Club og Papi Oviedo y sus Soneros.
Omgrepet son kan også visa til ein viss clave-rytme, sonclave (kvit clave), som skil seg frå såkalla rumbaclave (svart clave).
Huset Luxembourg
Huset Luxembourg var ein adeleg familie i mellomalderens Luxembourg. Huset regjerte over Luxembourg, Böhmen, Ungarn og Det tysk-romerske riket.
Slaget ved Dynekilen
Sjøslaget ved Dynekilen fann stad den 8. juli 1716 under den store nordiske krigen då ein lett dansk-norsk styrke under Peter Tordenskjold fanga og slo ein mindre svensk styrke i Dynekilen, like nord for Strömstad, på vestkysten av Sverige. 80 % av sjømennene og 90 % av soldatane i styrken til Tordenskjold var nordmenn. Svenskane hadde transportert soldatar frå Göteborg til Fredrikstad.
Den dansk-norske flotiljen slo svenskane, som hadde sett opp skipa og båtane sine for forsvar, og øydelagde eit lite øyfort utstyrt med seks 12-punds kanonar. Det største svenske skipet, «Stenbock» overgav seg, etter at dei mindre fartøya rundt gjekk på land og vart forlatne. Ein svensk landstyrke kom så til, og tvinga Tordenskjold bort. Han tok med seg nokre av dei svenske kapra skipa. Resten vart øydelagde. Den dansk-norske styrken tapte 76 mann.
Danmark-Noreg (Tordenskjold)
Hjælper 47 (pram) Hvide Ørn 30 (fregatt) Vindhund 16 (fregatt) Charlotte Amalia 7 (galei) Louisa 7 (galei) Prinds Christian 7 (galei)
Munaydir
Munaydhir (òg Al Munaydhir eller Al Munayzir, arabisk المنيظر) er ein landsby i underguvernementet Bariq i provinsen Asir i Saudi-Arabia. Han ligg i ei høgd på 382 moh og har mellom 500 til 2 000 innbyggjarar.
Klima
Munaydhir har eit tørt, tropisk klima med ein årsmiddeltemperatur på 30 °C.
Moldova i Junior Eurovision Song Contest
Moldova deltok i Junior Eurovision Song Contest for første gong i 2010, då konkurransen blei halden i Minsk i Kviterussland. Songeren Ștefan Roșcovan framførte «Ali Baba» på rumensk og engelsk. Bidraget var blitt vald gjennom ein nasjonal finale arrangert av den moldovske kringkastaren TeleRadio-Moldova.
Pusjtsjino
Pusjtsjino (russisk Пу́щино) er ein by i Moskva oblast i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Han ligg 120 km sør for Moskva. Sidan namnet kan forvekslast med andre byar med liknande namn vert han uformelt kalla Pusjtsjino-na-Oka.
Byen er eit akademisk forskingssenter som fokuserer på mikrobiologi. Av forskingsinstitutta i vitskapssenteret finn ein:
Pusjtsjino ligg på høgre breidda av elva Oka, vis-a-vis Prioksko-Terrasny biosfærereservat.
Historie
Pusjtsjino har eksistert sidan 1500-talet som eit familiegods, etter at landet vart tildelt Pusjtsjin-familien rundt 1500. Området vart i 1956 vald som stad for eit vitskapleg forskingssenter for Det russiske vitskapsakademiet. Pusjtsjino fekk bystatus i 1966.
Dekkjetøy
Dekketøy eller dekkjetøy viser til utstyret ein bruker til å dekka eit bord. Det kan omfatta dukar, servise, bestikk, drikkeglas, serviettar og pyntegjenstandar som vasar og lysestakar. Høve og tradisjon tilseier kor mykje dekkjetøy ein bruker og korleis det blir dekt.
Out of Control av Sákis Rouvás
«Out of Control» (engelsk for Ute av kontroll) eller «Tha trelathó (Out of Control)» (gresk Θα τρελαθώ) er ein song av den greske songaren Sákis Rouvás. Songen er skriven av Dimítris Kontópoulos og Aleksándra Zákka. 11. april 2009 var songen teken med på nyutgjevinga av albumet Írthes, This Is Our Night, og seinare same år vart songen òg teken med på EPen Spáse to khróno. Både This Is Our Night og Spáse to khróno inneheld ein gresk og ein engelsk versjon av songen.
15. juli 2008 vart Sákis Rouvás vald internt av Ellinikí Radiofonía Tileórasi til å representere Hellas i Eurovision Song Contest 2009 i Moskva i Russland. I den nasjonale uttakinga framførte Róuvas tre songer, mellom dei «Out of Control», på engelsk. «Out of Control» fekk ni prosent av røystane og enda på tredje- og sisteplass.
NM i alpine greiner 1960
Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1960 fann stad på Norefjell i Buskerud helga 2.-3. april 1960. Tre idrettslag frå Oslo; IL Heming, SK Njård og Ready stod som arrangørar av meisterskapen. Utforrennet vart avlyst grunna manglande løype på Norefjell. Kongepokalane vart tildelt vinnarane av kombinasjonen, 15-årigen Wanda Klaveness og Petter Støle.
Aalesunds Skiklub var tildelt meisterskapen. Idrettslaget frå Ålesund sa i mars frå seg arrangementet då det var lite snø i Ørsta, Volda og på Standalseidet i Hjørundfjord, stadene der skiklubben hadde tenkt å arrangere alpinmeisterskapen 1960.
Slalåm
Dato: 3. april <br style="clear:both;" />
Storslalåm
Dato: 4. april <br style="clear:both;" />
Kjelder
Arbeiderbladet 4.4.1960
Rosjal
Rosjal (russisk Роша́ль) er ein by i Moskva oblast i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Vojmega, rundt 156 km aust for Moskva.
Rosjal vart grunnlagt i 1916 som busetnaden Krestov Brod (russisk: Крестов Брод). Han fekk nytt namn, Rosjal, i 1917 for å ære bolsjeviken Semjon Rosjal (1896–1917) og fekk bystatus i 1940.
Hill Top i Cumbria
Beatrix Potter kjøpte gardshuset og eigedommen rundt i 1905 for å bu i det når ho kunne vera vekke frå London og skapa kunst. Ho hadde testamentert huset til National Trust då då ho døydde i 1943. Huset, garden og landsbyane i nærleiken er avbilda i Potter sine bøker The Tale of the Pie and the Patty-Pan, The Tale of Tom Kitten, The Tale of Jemima Puddle-Duck og The Tale of Samuel Whiskers or The Roly-Poly Pudding.
Canadian Music Hall of Fame
Canadian Music Hall of Fame er eit kanadisk æresgalleri skipa i 1978 av Canadian Academy of Recording Arts and Sciences for å hylla framståande personar i kanadisk musikkliv for livslange gjerningar. Medlemmer blir initierte i samband med den årlege prisutdelinga av Juno Award.
Hill Top i Cumbria
Då Potter åtte garden blei han driven av John Cannon. Den venstre vingen blei bygd av Potter for Cannon og familien hans i 1906. The Tale of Jemima Puddle-Duck blei dedisert til barna hans, Ralph og Betsy, som opptrer i illustrasjonane saman med mor si.
Canadian Music Hall of Fame
I 2016 opna eit museum for æresgalleriet i National Music Centre i Calgary i Alberta.
Medlemmer
Etter år dei kom med.
Alina Talaj
Alina Henadzeuna Talaj er ein kviterussisk hekkeløpar frå Orsja. Ho vann sølvmedaljen på 100 meter hekk i EM 2012 og EM 2016, i 2015 vann ho bronsen under verdsmeisterskapen i Beijing. I 2015 sigra ho i 60 meter hekk ved hall-EM.
Aktiv
Talaj vart nummer to i 100 meter hekk under europameisterskapen 2012 i Helsinki, 0,1 sekund bak Nevin Yanıt frå Tyrkia. Tre år seinare seinare underkjende Det europeiske friidrettsforbundet prestasjonen til Yanit grunna i doping. Ved Sommar-OL i London forbetra Talaj i semifinalen sitt personbeste til 12,84 sekundar, utan det heldt til finaleplass.
Den 31. mai 2018 vart Talaj klokka inn på sterke 12,41 sekundar under eit stemne i Sankt Pölten i Austerrike. Ho tjuvstarta i EM-finalen 2018 og diskvalifisert.
Keratsíni-Drapetsóna
Keratsíni-Drapetsóna (gresk Κερατσίνι-Δραπετσώνα) er ein kommune i storbyområdet til Aten i Hellas. Kommunen inngår i periferieininga Pireus i periferien Attikí.
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Suzanne Collins
Suzanne Collins er ein amerikansk forfattar, mest kjend for å ha skrive The Underland Chronicles og Dødslekene-serien.
The Underland Chronicles
1. Gregor the Overlander, 2003.
3. Gregor and the Curse of the Warmbloods, 2005.
5. Gregor and the Code of Claw, 2007.
The Hunger Games trilogien(Dødslekene)
1. The Hunger Games (Dødslekene), 2008.
2. Catching Fire (Opp i flammer), 2009.
3. Mockingjay (Fugl føniks), 2010.
Einar Olav Skogholt
Einar Olav Skogholt er ein norsk politikar frå Nord-Odal.
Skogholt var son til ein bygningsarbeidar og småbrukar. Etter handelsskule fekk han seg arbeid på kontoret til Nord-Odal kommune i 1966 og arbeidde der i fem år. Frå 1972 til -77 var han ordførar i Nord-Odal, og deretter rådmann i kommunen frå 1978 til 1987.
Skogholt representerte Arbeidarpartiet på Hedmark fylkesting 1988-89. Hausten 1989 vart han vald inn på Stortinget frå Hedmark. Etter attval i 1993 og 1997 vart han verande på Stortinget til 2001. På Tinget var han medlem i Sosialkomiteen 1989-90, Landbrukskomiteen 1990-93, Næringskomiteen 1993-97 og atter Sosialkomiteen 1997-2001. Frå 1988 til -98 var han landsstyremedlem i Arbeidarpartiet.
Etter tida på Stortinget har Skogholt drive ulike, dels sjølveigde små firma, og hatt ei rekke inntektsgjevande styreverv.
Peeta Mellark
Peeta Mellark er ein karakter med stor rolle i Suzanne Collins trilogi Dødslekene.
Katniss Everdeen
Katniss Everdeen er hovudpersonen i trilogien Dødslekene av Suzanne Collins. I filmatiseringane av Dødslekene blir Katniss spelt av Jennifer Lawrence.
North-West Mounted Police
North-West Mounted Police var ein paramilitær politistyrke i Canada som blei skipa i 1873 som eit «mellombels» eksperiment i politimynde i distrikta. Dei nye Nordvestterritoria i Canada, som var blitt danna etter overføringa av Rupert’s Land og North-Western Territory til Canada frå Hudson’s Bay Company i 1870. Uro som det såkalla Red River Rebellion og lovløyse, som i Cypress Hills Massacre, i tillegg til frykt for militær innverknad frå USA, bidrog til ønsket om å oppretta ein slik styrke. Styrken hadde uniformer med raude jakker som medvite likna britiske og kanadiske militæruniformer.
Historie
Det fanst ikkje noka større politistyrke i Canada då dei første busetjingane blei grunnlagde. Då den kanadiske konføderasjonen blei skipa i 1867, var det nokre få heiltidstilsette konstablar i dei største byane, som Montreal og Toronto, og den vesle «Dominion Police Force» handheva dei konføderale lovane. Småbyane og landdistrikta hadde ikkje noko politi. Lova blei handheva av konstablar eller soldatar som var mellombels utnemnde av domstolane. I 1870, då Canada kjøpte landet nord for den amerikanske grensa mellom Great Lakes og Rocky Mountains, bestemte den kanadiske regjeringa at det var nødvendig med eit politiorgan. Eit enormt område som var sparsamt folkesett med pelshandlarar, fangstfolk og pelsjegerar ville vera heilt ope for nybygging. Utan fast styring kunne den plutselege straumen av nybyggarar inn på dei tradisjonelle områda til urfolk føra til konflikt og vald. Slik vald kunne føra til tap av menneskeliv, og dessutan hadde ikkje Canada råd til nokon omfattande krig med urfolk som kunne utarme landet fullstendig. Den kanadiske regjeringa ønskte ein betre måte å handtera nybyggarane på og sikra at urfolk fekk ei rettferdig behandling. Ein vedtok å skipa ein paramilitær politistyrke for å halda på orden i områda i vest som var folkesette av nybyggarar. Denne styrken blei grunnlagd i 1873 og kalla Det nordvestre ridande politiet (NWMP). Meininga var å oppløysa henne når området var ferdig folkesett på ein fredeleg måte. Styrken rekrutterte i byrjinga 150 mann, men snart hadde talet auka til 300. NWMP dekte området sitt til hest og bar dei berømte raude uniformsjakkene sine. I løpet av dei neste åra etablerte NWMP ein nær kontakt med urfolka og førebudde dei på traktatforhandlingar. Dei opptredde også som mellommenn i konfliktar med nybyggarane.
Styrken blei auka til 500 i 1883 og fekk større ansvar som også innebar å sørga for fred under bygginga av den kanadiske stillehavsjernbanen (Canadian Pacific Railway). Etter eit metis-opprør i 1885, leia av Louis Riel, blei styrken auka til 1000 mann. Eit veldig gullrush i Yukon ved hundreårsskiftet forsterka moglegheita for valdsamheit då ei mengd gullgravarar samla seg i området. Nærværet av NWMP sørgde for at gullrushet gjekk føre seg i ordna former. Då gullrushet var over, retta NWMP merksemda mot Aust- og Vest-Arktis, der styrken opna underavdelingar for å dempa påstått misbruk av urbefolkninga og trugsmål frå europeiske land mot kanadisk suverenitet. No var NWMP stilltiande blitt akseptert som ein fast institusjon. I 1904 føya kong Edvard VII «kongeleg» til namnet til styrken som ei anerkjenning av det han hadde utretta.
I 1920 blei Royal Canadian Mounted Police danna gjennom ei samanslåing av Royal North-West Mounted Police og Dominion Police, som hadde hatt ansvar for føderal lovhandheving, etterretning og tryggleik kring parlamentet.
Tlatelolco-traktaten
Avtalen vart underskriven 14. februar 1967 i Tlatelolco i Mexico, og vart endeleg sett i verk 25. april 1969. Sjølv om Antarktistraktaten vedtok atomvåpenfri sone i Antarktis i 1961, var denne den fyrste avtalen som skipa ei atomfri sone i eit stort, busett område.
Nesten alle landa i Latin-Amerika, pluss Jamaica og Trinidad og Tobago skreiv under på avtalen i 1967, og ratifiserte han innan 1972. Argentina og Cuba skreiv ikkje under; Cuba gjorde dette fyrst i 1995. Argentina ratifiserte endeleg avtalen i 1994, og Cuba så seint som i 2002. På grunn av dette var ikkje Argentina verna av avtalen under Falklandskrigen. Også tidlegare koloniar skreiv under og ratifiserte traktaten etter kvart som dei vart sjølvstendige.
Traktaten har to tilleggsavtalar: den eine bind Sambandsstatane, Storbritannia og Nederland i deira oversjøiske eigedommar i traktatsområdet. Den andre tilleggsavtalen forbyr Frankrike, Folkerepublikken Kina og Russland fra å omgå traktaten.
Essence to Essence
Essence to Essence er det ellevte studioalbumet til den skotske visesongaren Donovan. Det vart gjeve ut i desember 1973.
Historie
På tida då albumet kom ut hadde Donovan gått bort frå glamrock-stilen på Cosmic Wheels frå tidlegare på året. Andrew Loog Oldham vart først inn (erstta Mickie Most) for å produsere albumet i lag med Donovan. Mange av songane hadde alt kome ut på Live in Japan: Spring Tour 1973, men det albumet vart berre gjeve ut i Japan.
Eit klårt teikn på den dalande populariteten til Donovan var at Essence to Essence vart det tredje Donovan-albumet etter H.M.S. Donovan og det tidlegare Fairytale som ikkje nådde Topp 25 i USA. Essence to Essence gjekk ikkje inn på den britiske lista i det heile og nådde berre 174. plass i USA.
På Essence to Essence fokuserer Donovan på spirituelle og meditative tekstar, og ein kan sjå Donovan meditere på plateomslaget. Sjølv om albumet fekk dårleg kritikk då det kom, vart mange av songane på albumet sentrale på konsertane hans utover i 1970-åra og 1980-åra.
Henning Rivedal
Henning Leiv Rivedal er ein forfattar, journalist og kulturpersonlegdom busett på Hermansverk. Han er sentral i Leikanger Mannskor sin årlege Palmerevy og er leiar i Leikanger Mållag. Rivedal var fjernsynsmann i 60- og 70-åra, og er kjend frå Barne-TV og sportssendingar i NRK. I 1979 vart han tildelt Kringkastingsprisen. Han var redaktør i det lokalhistoriske tidsskriftet Systrendingen frå starten i 1993 til 2011.
Henning Rivedal gjekk på Firda Gymnas på Sandane frå 1962 til 1965. Rivedal blei landskjent då han i lag med Bergljot Engeset leia dei første episodane av Barne-TV-programmet Lekestue (1971).
Rivedal var programsekretær i Sportsrevyen i NRK, der han i 1972 vart den første som leia sendingene på nynorsk. Han arbeidde i NRK sentralt og på distriktskontoret for NRK Sogn og Fjordane (1971-83), var kultursjef i Naustdal kommune og skodespelar ved Sogn og Fjordane Teater (blant anna som Olav Haraldson i Bømlo-spelet, 1986), frilansjournalist og informasjonssjef i Sogn og Fjordane fylkeskommune frå 2001 til 2011.
Henning Rivedal har skreve fleire bøker og artiklar innan lokalhistorie, mattradisjonar og sport. Han var også redaktør i Årboka : Sogn og Fjordane i perioden 1993-2008.
Rivedal hoppa 7,10 i lengdehopp (Byrkjelo, 11. juli 1970) for Askvoll og har ei god plassering på adelskalendaren.
Greatest Hits av The Moody Blues
Greatest Hits er eit samlealbum av progrockbandet The Moody Blues, som kom ut 21. november 1989. Det vart gjeve ut på ny som Legend of a Band i 1990. Begge utgjevingane inneheld ekstra orkestrering på «Isn't Life Strange» og «Question». Arrangementa og den nye produksjonen vart gjort av Anne Dudley.
Slaget ved Pälkäne
Slaget ved Pälkäne, stundom kalla slaget ved Kostianvirta vart utkjempa mellom den russiske armeen under admiral Fjodor Apraksin og den forsvarande finske armeen til Sverige under general Carl Gustaf Armfeldt den 17. oktober 1713, som ein del av den store nordiske krigen. Slaget enda med ein russisk taktisk siger, sjølv om general Armfeldt klarte å trekkje seg attende i god orden.
Bakgrunn
Trass i det knusande nederlaget ved Poltava i 1709 nekta Karl XII av Sverige å godta fred. Sverige klarte faktisk å setje i land ein arme i Tyskland i 1712 og vann ein siger i Gadebusch.
Det meste av kampane i krigen hadde fram til då funne stad utanfor dei svenske kjerneområda. Den antisvenske koalisjonen valde å tvinge Sverige til fred ved å invadere Sverige frå to kantar, Danmark frå sør og Russland frå aust via Finland. Den danske armeen vart derimot slått i slaget ved Helsingborg så den opphavlege planen måtte skrinleggast.
Den svenske armeen i Finland bestod neste berre av finske soldatar, og vart leia av general Georg Henrik Lybecker. Han var verken populær eller ein særleg dyktig kommandant. Dei tidlegare avleiande felttoga mot St. Petersburg i 1708 hadde ført til at den finske armeen hadde vorte alvorleg maltraktert. Dei måtte mellom anna forlate kavaleriet då dei trekte seg attende, noko som skulle få store følgjer i nær framtid.
Mot april 1713 sette dei russiske soldatane med general Apraksin i føringa ot tsar Peter I i fortroppen, på veg mot Finland. Apraksin nytta eit amfibiestrategi til å binde den forsvarande finske armeen med delar av styrken sin, medan den andre delen skulle utføre ein flankemanøver ved å gå i land på kysten bak finnane.
Armfeldt hadde ei sterk stilling på eit eid mellom innsjøane Pälkänevesi og Mallasvesi i soknet Pälkäne for å forsvare den viktige byen Tammerfors. Han sette opp infanteriet sitt på andre sida av elva Kostianvirta som knytte dei to innsjøane på tvers av eidet.
Apraksin og den russiske armeen sette leir i Kantokylä i nærleiken. Den sterke finske stillinga ville gjere det vanskeleg å tvinge fram eit frontalåtak, så Apraksin nytta same metoden han hadde nytta tidlegare i det finske felttoget.
Slaget
Den første bølgja av soldatane til Galitzine gjekk i land vest for hovudfronten til Apraksin. Det finske kavaleriet låg stille i kvartera rundt landsbyen Mälkilä, men Armfeldt klarte å få kavaleriet i rørsle. Planen hans var å presse russarane i uorden med med kavaleristar utan hestar, og så slå dei på flanken med kavaleristar til hest. På grunn av forseinkinga klarte russarane å organisere seg sjølv på bruhovudet og det svake finske kavaleriet klarte ikkje å utføre oppdraget.
I aust prøvde Apraksin å krysse kanalen ved hjelp av improviserte flåtar i tre grupper, med artilleristøtte. Det forsvarande finske infanteriet klarte å avverje åtaka. Apraksin pressa på og sette av stad fleire åtak, mellom anna eitt der det russiske kavaleriet prøvde å vasse gjennom innsjøen for å ta det finske infanteriet på flanken, men forsøket vart mislukka.
Med denne stillstanden i aust, vart det russiske vestre bruhovudet forsterka med fleire infanteristar. Armfeldt sendte av stad eit motåtak med infanterireservane sine, og hadde først hellet med seg, men med det svake finske kavaleriet, og dei stadige fleire russiske styrkane til Armfeldt, vart åtaket slått attende, og kavaleriet vart utsletta.
Då den vestlege delen av den finske armeen hamna i uorden, vart den austlege stillinga sårbar for dei sigrande soldatane til Galitzine. Det finske infanteriet i aust var motvillige til å forlate stillinga som dei hadde kjempa frå med stor suksess heile dagen, men Armfeldt skjønte at stillinga hans var uhaldbar og starta tilbaketrekkinga. Plaga av det russiske kavaleriet, forlet den finske armeen stillinga si og det meste av artilleriet sitt.
Etterverknad
Den finske armeen hadde lidd nederlag, og prestasjonane til kavaleriet hadde vore særleg skuffande. Armeen klarte likevel å trekkje seg attende å omorganisere seg. Armfeldt og Galitzine møtte kvarandre i kamp igjen i Isokyrö i februar året etter.
Europacupen i fotball 1972
Europacupen i fotball 1972 var ei fotballturnering der vinnarane av 32 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Ajax frå Amsterdam. Turneringa var den 16. i rekka. I finalen 31. mai 1972 på Feijenoord-stadion i Rotterdam vann tittelforsvararen med 2-0 over italienske FC Internazionale frå Milano. Sigeren var den andre av tre rake triumfar i Europacupen i fotball for det nederlandske meisterlaget.
Vinnarlaget Ajax slo på sin veg mot finalen ut Dynamo Dresden, Dinamo Bucuresti, Arsenal FC frå London og Benfica frå Lisboa. Internazionale på si side eliminerte AEK Athen, Borussia Mönchengladbach, Standard Liège på bortemålsregelen og Celtic FC etter to mållause oppgjer og straffetevling.
Finalen
61 354 tilskodarar såg finalen på Feijenoord-stadion i Rotterdam. Johan Cruijff vart tomålsskårar med nettkjenningar i det 47. og 76. minutt.
Vinnarlaget Ajax stilte med fylgjande mannskap: Heinz Stuy, Wim Suurbier, Horst Blankenburg, Barry Hulshoff, Ruud Krol, Arie Haan, Johan Neeskens, Gerrie Mühren, Sjaak Swart, Johan Cruijff og kaptein Piet Keizer.
Inter mønstra Ivano Bordon, Tarcisio Burgnich, Giacinto Facchetti, Mauro Bellugi, Mario Giubertoni, Gabriele Oriali, Gianfranco Bedin, Sandro Mazzola (kaptein), Jair da Costa, Roberto Boninsegna og Mario Frustalupi. Giubertoni gjekk av bana med skade i det 20. minutt, inn kom Mario Bertini, medan Jair da Costa vart erstatta av Sergio Domenicacu 59 minuttar ut i kampen.
Robert Héliès frå Frankrike var dommar.
Panjabiar
Det finst rundt 121 millionar panjabiar i verda (her rekna som panjabitalande folk}. Rundt 90 millionar av dei bur i Pakistan. Rundt 29 millionar bur i India. Det finst større minoritetar i Canada (430 705 ), Storbritannia (296 381 ), USA (250 000 ) og Australia (71 228 ). I Noreg bur det rundt 24 000 panjabiar.
Ideen om ein felles panjabisk identitet for dei ulike klanane, stammane og kastene i Panjab voks fram frå byrjinga av 1700-talet. Før dette hadde ikkje innbyggjarane i Panjab hatt ein felles identitet, sjølv om dei delte språklege og kulturelle uttrykk.
Æresgalleri
Æresgalleri er ei samling av personar som har gjort ein framifrå innsats innan eit visst område, som eit yrke, fagfelt, idrett eller liknande. Ofte er slike æresgalleri knytte til ein særskild bygning eller museum som gjer ære på medlemmene. I andre tilfelle er æresgalleriet meir symbolsk og er ganske enkelt ei liste med viktige personar innan emnet.
Det første æresgalleriet som blei oppretta var Æresgalleriet for framståande amerikanarar (Hall of Fame for Great Americans), som blei grunnlagd av New York University i 1900. Det finst likevel eldre æresgravstader, som Westminster Abbey i London og Panthéon i Paris.
Flemingbreen
Flemingbreen er ein brei isbre, som er 9 km lang, på vestsida av Den antarktiske halvøya, og som flyt vest-nordvest til Forster forlandsbre aust for Wordieisen. Isbreen vart kartlagt av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill i 1934–37, og vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service den 29. september 1940. Breen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1947 etter W.L.S. Fleming som domprost ved Trinity Hall ved Cambridge University og feltprest, sjefsforskar og geolog under BGLE.