cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pernille Sørensen
Ho har jobba mykje innanfor humorsjangeren både på scena, TV og radio. Ho er ein av skaparane og skodespelarane i den norske humorserien Melonas som gjekk på NRK1 frå 2002 til 2006. Ho er òg kjend frå andre program på NRK, blant anna som paneldeltakar i 20 spørsmål og Løvebakken og for enkelte roller i Uti vår hage.
Sørensen fekk prisen som årets nykommar under Komiprisen 2003. Ho hadde ei statistrolle i Hotel Cæsar hausten 2001 som TV-reporter. Hausten 2009 spelefilmdebuterte ho i Knerten, som vart regissert av Åsleik Engmark. Ho spelte òg i oppfølgjaren, Knerten gifter seg, i 2010. Våren 2011 hadde TV-serien Åse Tonight premiere på NRK med Sørensen som manusforfattar og hovudrolleinnehavar. Frå hausten 2013 spelte ho rolla som Lisbeth Berg i TV-serien Side om side på NRK1. Februar 2015 tok ho over etter Ingrid Gjessing Linhave som fast paneldeltakar i Nytt på Nytt. Under Komiprisen 2016 vann ho publikumsprisen årets morosamaste.
Sørensen har òg opptredd på scena «Latter», der ho er tilsett. I 2001 var ho med på «Julegalla i Olavshallen» og «Stand Up Komiske Leker» i 2002. I september 2010 hadde ho premiere på sitt soloshow Flink Pike, som mottok god kritikk i dagspressa. Utover dette har ho òg vore med på «3 Fantastiske Mennesker» og «Lattergalla». I 2018 hadde ho soloførestillinga «Kultur».
Sørensen er gift med komikaren Dagfinn Lyngbø.
Nabatieh
Nabatieh (arabisk النبطية) eller Nabatîyé er det administrative senteret i Nabatieh guvernement sør i Libanon. Nabatieh har kring 85 000 og er senteret i området Jabal Amel.
Det vert halde marknad i byen kvar måndag då folk frå nabolandsbyane kjem hit for å veksle varer.
På ein topp med utsikt over den sørlege Beqaadalen står Belfortborga. Borga har tilkomst frå landsbyen Arnun, som ligg 7 km søraust for Nabatieh. Føre denne festninga ligg ei stor cisterne og ruinane av ein antikk landsby. Ein er usikker på kven som bygde borga. I følgje Vilhelm av Tyr, vart ho reist av krossfarar, men somme forskarar meiner ho er eldre enn dette. Borga er nesten heilt i ruinar, og berre austveggen, inngangen og trappa i det store tårnet i midten har overlevd.
Nabatieh har to historiske moskéar. Den eine vart bygd på 1500-talet og ligg midt i byen. Den andre vart bygd av mamelukkane og ligg i Nabatieh al Fawqa.
Innbyggjarane i Nabatieh er hovudsakleg sjiamuslimar, men her bur òg mange gresk-katolikkar.
Mona Høvring
Mona Høvring er ein norsk forfattar av lyrikk og romanar. Ho debuterte med diktsamlinga ''IIK!! Ein dialog i 1998, og den første romanen, Noe som hjelper'', kom ut i 2004.
Christoph Bieler
Christoph Bieler er ein kombinertløpar frå Austerrike. Bieler representerer skiklubben HSV Absam-Bergisel, og er ein del av det austerrikske laget Nationalmannschaft. Han nyttar forøvrig ski frå Atomic.
Meritt
Verdscupen
Bieler var med å ta gull for Austerrike i kombinert under Vinter-OL 2006 i Torino.
Everybody Knows av Stills & Collins
Everybody Knows er eit studioalbum av Stephen Stills og Judy Collins. Det var det første samarbeidet mellom dei to tidlegare kjærastane og langvarige venene. Det vart finansiert gjennom crowdfunding på PledgeMusic.
Bakgrunn
Frå 1968 til 1969 var Stills og Collins kjærastar. Stills skreiv fleire songar om Collins, mellom andre «Suite: Judy Blue Eyes» og «Judy». Men trass i at Stills spelte på fleire av innspelingane til Collins, spelte dei aldri i lag som ein duo i studio eller på scenen. Stills sa at han og Collins hadde «snakka i mange år om å spele inn noko i lag», og dei gav til slutt ut Everybody Knows og la ut på turné i lag.
Utgjeving
Everybody Knows kom ut 22. september 2017 og nådde 45. plassen på Billboard 200-lista.
Stepup Col
Stepup Col er eit snødekt skard som går frå nord til sør og knyt Broad Valley og Cugnot forlandsbre, ved austenden av Louis Philippe Plateau på Trinityhalvøya. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi ein må ta eit «steg opp», når ein kryssar skardet frå nord.
Eliane Elias
Eliane Elias er ein brasiliansk jazzpianist, songar, komponist og arrangør.
Som leiar
Med Steps Ahead
Andy Johns
Biografi
Johns, var den yngre broren til lydteknikaren i Olympic Studios, Glyn Johns, og voks opp i Gloucester i England. Før han var 19 år gammal arbeidde han som lydteknikar for Eddie Kramer på innspelingar av Jimi Hendrix og mange andre. I ein karriere som varte meir enn førti år har han vore lydteknikar og produsent for artistar frå Led Zeppelin og The Rolling Stones tilVan Halen ogRod Stewart, og albuma han medverka på har seld i alt meir enn 160 millionar eksemplar.
Johns var far til den tidlegare trommeslagaren i Hurt, Evan Johns og songaren og gitaristen Will Johns, i tillegg til onkel til produsenten Ethan Johns (sonen til Glyn Johns).
Johns døydde 7. april 2013 etter eit kort sjukeopphald på eit sjukehus i Los Angeles, der han vart behandla for magesår.
Sara Margrethe Oskal
Sara Margrethe Oskal er ein samisk forfattar, skodespelar og kunstnar frå Kautokeino.
Ho gjekk ut frå Teaterhögskolan i Helsingfors i Finland i 2003. I januar 2010 disputerte ho for doktorgraden i performativ kunst med det kunstnariske utviklingsarbeidet Skealbma ut i verden – samisk gjøglertradisjon i fortellinger og joik, og moderne sceneuttrykk ved Kunsthøgskolen i Oslo.
I 2009 hadde ho urpremiere på framsyninga The Whole Caboodle - Full Pakke - Guksin Guollemuorran på Riddu Riđđu-festivalen. Ho har spela soloframsyninga på festivalar i Noreg, Finland, Sverige, Island, Estland, Russland, Australia, USA og Canada.
I 2016 vart ho nominert til Nordisk råds litteraturpris med diktboka savkkuhan sávrri sániid - utrettelige ord.
Fylkesveg 334 i Aust-Agder
Fylkesveg 334 i Aust-Agder går mellom Holtesvingen og Brokke i Valle kommune. Vegen er 2,5 km lang.
Pelletan Point
Pelletan Point er eit langt, smalt nes som stikk ut i Flandres Bay 4,5 km sør for Briandfjorden, på vestkysten av Graham Land. Det vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen (1903–05) under Charcot, som nytta namnet «Baie Pelletan» om vieken på nord- og sørsida av neset som her er skildra. I 1960 overførte United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) namnet Pelletan til neset og dei to vikene er så pass små at dei ikkje har noko namn. Charles-Camille Pelletan (1846–1915) var ein fransk politikar og marineminister, 1902-05.
Fylkesveg 335 i Aust-Agder
Fylkesveg 335 i Aust-Agder går i Homme i Valle kommune. Vegen er 1,1 km lang.
Cape Perez
Cape Perez er eit kjenneleg nes mellom Collins Bay og Beascochea Bay på Kiev Peninsula på vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Gerlache, men visstnok ikkje namngjeve av dei før kring 1904, då dei i rapportane sine gav det namnet Trooz. Samstundes hadde Charcot og Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, sett neset og gjeve det namnet Trois Perez, etter brørne Fernando, Leopoldo og Manuel Perez frå Buenos Aires. Maurice Bongrain nyttar i rapporten sin frå 1914 det belgiske namnet Trooz om dette neset. Men Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) har teke namnet Charcot gav, og har gjeve namnet Trooz til ein isbre 5 nautiske mil (9 km) nordaust for Cape Perez.
Chüebodenhorn
Chüebodenhorn er eit 3 070 moh høgt fjell i Dei lepontinske Alpane, på grensa mellom kantonane Valais og Ticino. Det ligg sør for Passto di Rotondo (2 754 moh), der breen Ghiacciaio del Pizzo Rotondo ligg ved fonten av nordsida. Sørsida (Ticino) ligg oppfor dalen Bedretto.
Konstantin av Liechtenstein
Konstantin var ein liechtensteinsk prins og alpinist. Han deltok i vinter-OL 1948.
Mount Hoegh
Mount Hoegh er eit fjell, 890 moh, som ligg 1,5 nautiske mil sør-søraust for Duthiers Point på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Emil von Hoegh (1865–1915), ein tysk matematisk optikar som laga den første dobbelt-anastigmatiske kameralinsa i 1893.
Chüpfenflue
Chüpfenflue er eit fjell i Plessurfjella (Alpane), i nærleiken av Davos i kantonen Graubünden i Sveits.
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1970
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1970 fann stad på Praterstadion i Wien 29. april 1970, framfor 7 968 tilskodarar. Manchester City vann finalen, den 10. i sitt slag, med siffera 2-1 mot polske Górnik Zabrze.
Kampen
Neil Young gav Manchester City leiinga i det 12. minutt etter ein retur frå Górnik-målvakta. I det 43. minutt la Francis Lee på til 2-0 på eit straffespark. Stanisław Oślizło reduserte til 1-2 midtvegs i den andre omgangen, noko som vart sluttresultatet.
Paul Schiller frå Austerrike dømde kampen.
Laga
Manchester City sitt vinnarlag bestod av: Joe Corrigan, Tony Book (kaptein), Tommy Booth, George Heslop, Glyn Pardoe, Mike Doyle, Alan Oakes, Tony Towers, Colin Bell, Francis Lee og Neil Young. Doyle vart skadd midt i den fyrste omgangen og vart erstatta av Ian Bowyer.
Jørre Kjemperud
Jørre André Kjemperud er ein norsk tidlegare sandvolleyballspelar frå Vikersund. Han spelte også innandørs volleyball både i Lier, KFUM-Oslo, Kristiansund og Randaberg.
Karriere
Kjemperud tok til å markera seg i internasjonale tevlingar frå 1994. I 1997 vart han europameister i sandvolleyball saman med makkeren Vegard Høidalen. Dei to vann EM-bronse fire gonger og deltok under sommar-OL 2000 i Sydney. I 2001 vann dei bronse under VM i sandvolleyball.
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1970
Laga
Górnik Zabrze mønstra: Hubert Kostka, Jerzy Gorgoń, Stefan Florenski, Stanisław Oślizło (kaptein), Alfred Olek, Henryk Latocha, Erwin Wilczek, Zygfryd Szołtysik, Jan Banaś, Włodzimierz Lubański og Władysław Szaryński. Hubert Skowronek og Alojzy Deja fekk sjansen frå det 75. og 85. minutt, ut gjekk Wliczek og så Florenski.
Jørre Kjemperud
Karriere
Kjemperud og Høidalen representerte Noreg på nytt under sommar-OL 2004 i Aten. Etter desse leikane bytte Kjemperud makker og spelte frå no av med Tarjei Skarlund. Dei to representerte saman Noreg under sommar-OL 2008 i Beijing. Kjemperud si beste plassering under eit OL er ein 9. plass (2000 og 2004). Til saman deltok han i 6 NM i sandvolleyball i karrieren sin. Som innandørs volleyballspelar spelte han i 20 landskampar for Noreg.
I 2012 slutta Kjemperud med volleyballen og tok over eigarskapen over Quality Spa & Resort Kragerø i Kragerø.
Hoskins Peak
Hoskins Peak er eit fjell 3 nautiske mil vest for Contact Peak sør i Pourquoi Pas Island i Graham Land i Antarktis. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar, 1956–59, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Arthur K. Hoskins, ein geolog i FIDS ved Stonington Island i 1958 og Horseshoe Island i 1959.
Michael Doucet
Michael Doucet er ein USA-amerikansk cajun-felespelar, songar og låtskrivar, som starta Cajun-bandet BeauSoleil frå Lafayette i Louisiana. Han har vunne Grammy-prisar med dette bandet i 1998 og 2009.
Biografi
Sidan midten av 1970-åra har Doucet vore ein av dominerande personane innan cajun-musikk. Utanom Beausoleil har Doucet spelt med dei meir reint tradisjonelle Savoy-Doucet Cajun Band.
Doucet følgde ein familietradisjon og spelte musikk frå tidleg alder. Han spelte banjo då han var fem og gitar frå han var åtte. Som andre som voks opp på same tid, var han inspirert av rocken, men cajun-musikken var alltid til stades. Doucet spelte i folkrockband med syskenbarnet Zachary Richard då han var 12 år gammal, og vart så med i ei cajun-rockgruppe. I 1974 vitja han og Richard Frankrike og då dei kom attende til USA, lærte han seg å spele fiolin, som raskt vart hovudinstrumentet hans. I tillegg til gitar, spelar han òg mandolin, trekkspel og syng.
Sterkt påverka av eldre musikarar som Amédé Ardoin og særleg Dennis McGee (som vart ein ven), danna Doucet og nokre vener eit band i 1975, som fekk namnet Coteau. Han danna òg Beausoleil med Kenneth og Sterling Richard i 1977. Med Beausoleil blanda Doucet element av tradisjonell cajun-musikk med zydeco, og la til element av jazz, blues og country. I 2005 fekk Doucet og Beausoleil National Heritage Fellowship frå National Endowment of the Arts, og i 2007 fekk dei United States Artists Grant. Bandet har vore nominert mange gonger til Grammy-prisen, og vann prisen for beste tradisjonelle folkealbum i 1997 med L'Amour Ou La Folie. Av dei mange songane Doucet har skrive for bandet finn ein «Chanson D’Acadie», «Bunk's Blues», «Conja», «Newz Reel», «Quelle Belle Vie», «L'Ouragon» og «Freeman’s Zydeco», sistnemnde i lag med Fremont Fontenot.
Phantom Point
Phantom Point er eit nes i Darbel Bay i Antarktis, som ligg 1,5 nautiske mil (2,8 km) vest for Shanty Point på vestkysten av Graham Land. Det vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd i 1955-57, og kartlagt frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Namnet kom av at ein berre så vidt kjende til neset då det vart vitja av eit sledelag frå FIDS i 1957, og det var dekt av tjukktåke, slik at det såg ut som eit fantom.
Aksel Kankaanranta
Aksel Kankaanranta er ein finsk songar som vart kjend i heimlandet i 2017, då han vart nummer to i den finske utgåva av The Voice. Året etter fekk han ein hit med raplåten «Jättiläinen», og i 2020 vann han den finske songtevlinga Uuden Musiikin Kilpailu med songen «Looking Back». Med sigeren skulle Kankaanranta ha representert Finland i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland, men 18. mars 2020 avlyste EBU Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020.
Bakgrunn
Kankaanranta vaks opp i Åbo, i ein musikalsk familie. Då han var seks år, byrja han med fiolinundervising, men bytta til bass og gitar då han vart tenåring. Som barn vart han mobba på skulen. På vidaregåande skule byrja han å syngje. «Då oppdaga eg at eg kan synge. Etter det har eg ikkje lukka munnen min», sa Kankaanranta i eit intervju med avisa Ilta-Sanomat i 2017.
I 2017 melde Kankaanranta seg på den finske utgåva av talentprogrammet The Voice. Han enda til slutt på ein andreplass i tevlinga, og året etter fekk han ei hit då han song refrenget på raplåten «Jättiläinen» (kjemper) med rapperen Pyhimys. Låten toppa den finske hitlisten våren 2018.
I 2020 var Kankaanranta blant deltakarane i den finske songtevlinga Uuden Musiikin Kilpailu, den finske uttakinga til Eurovision Song Contest. I finalen laurdag 7. mars 2020 vann han Uuden Musiikin Kilpailu med songen «Looking Back». Som vinnar skulle han ha representert Finland i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland. Han skulle ha delteke i den andre semifinalen torsdag 14. mai 2020. Men på grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 vedtok EBU å avlyse Eurovision Song Contest for å hindra spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgende sjukdomen COVID-19. I 2021 deltok han på ny i Uuden Musiikin Kilpailu. I finalen laurdag 20. februar 2021 enda han på femteplass med songen «Hurt». Kankaanranta omtalar seg sjølv som ein sjenert person, som trivst på scena – der han kan vekka «djupe kjensler og reaksjonar i folk».
Vegard Høidalen
Karriere
Høidalen tok til å markera seg i internasjonale tevlingar frå 1995. I 1997 vart han europameister i sandvolleyball saman med makkeren Jørre Kjemperud. Dei to vann EM-bronse fire gonger og deltok under sommar-OL 2000 i Sydney. I 2001 vann dei bronse under VM i sandvolleyball.
Vegard Høidalen deltok også i sommar-OL 2004 i Aten saman med Kjemperud, der dei enda på ein niandeplass.
I 2008 vart Vegard Høidalen suspendert frå konkurransar og trening i volleyball. Grunnen var at alle spelarar som er tilknytt Norges Idrettsforbund (NIF) har plikt til å melda frå om kvar dei til ei kvar tid er seg, slik at dei kan kallast inn til dopingkontrollar utan åtvaring på førehand. Høidalen hadde ignorert fire åtvaringar frå NIF om dette, og vart difor utestengt for brot på meldeplikta. Straffa varte i fire månader før Høidalen igjen vart frifunnen i 2009.
Vegard Høidalen har 11 landskampar bak seg i karrieren sin, og er framleis aktiv volleyballspelar.
Both Ends Burning
«Both Ends Burning» er ein song av det britiske bandet Roxy Music frå albumet Siren frå 1975. Ei forkorta utgåve av songen vart gjeven ut som singel. B-sida til singelen var eit konsertopptak av «For Your Pleasure» frå Empire Pool Wembley i oktober 1975, ein av konsertane som Viva! er henta frå.
Platt Point
Platt Point er eit nes på austsida av innløpet til Bowmanfjorden på austkysten av Den antarktiske halvøya. Neset stikk ut nordover på vestsida av Hollick-Kenyon Peninsula. Neset vart fotografert frå lufta av Lincoln Ellsworth, 1935, men det vart meir tydeleg definert på flyfoto teken av U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1977 etter William D. Platt i U.S. Navy som var sjukepassar ved Palmer Station vinteren 1968.
Fylkesveg 336 i Aust-Agder
Fylkesveg 336 i Aust-Agder går mellom Åkre og Dåsneset i Valle kommune. Vegen er 7,3 km lang.
Inuinnaqtun
Inuinnaqtun er eit språk som høyrer til den eskimoisk-aleutiske språkfamilien og blir snakka nord for tregrensa i Canada. Inuinnaqtun er nært i slekt med inuktitut, og hadde rundt 1310 brukarar i 2016. Sjølv om inuinnaqtun kan reknast som ein dialekt av inuvialuktun, er det eit offisielt språk i Nunavut og Nordvestterritoria.
Portal Point
Portal Point er eit smalt nes på den nordaustlege delen av Reclus Peninsula, på vestkysten av Graham Land. I 1956 reiste Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) ei hytte på neset, og frå her vart det laga ei rute til platået. Neset fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 fordi det var ein inngangsport til ruta.
Bassrøyst
Bassrøysta er den mørkaste av mannsrøystene i korsamanheng. Ein bassongar har vanlegvis ei rekkjevidd frå store E til einstroken e, men er mest komfortabel innanfor dei ytste notelinjene i f-nøkkelen.
Kjende bassongarar
Blant kjende bassrøyster innanfor opera finn ein:
Rekkjevidd
Illustrasjon av rekkjevidda til ein bassongar:
Joseph de Caraman Chimay
Marie Joseph Anatole Élie de Riquet, prince Joseph de Caraman Chimay var den 19. fyrsten av Chimay og ein fransk fektar. Han deltok under sommar-OL 1900.
Songen Perfect Strangers
«Perfect Strangers» er ein song av det engelske hardrockbandet Deep Purple. Det er tittelsporet på comebackalbumet Perfect Strangers frå 1984.
Det er ein av dei få Deep Purple-komposisjonane som ikkje inneheld ein gitarsolo. Likevel har grunnleggjaren og gitaristen i bandet Ritchie Blackmore kalla han favorittlåten sin frå Deep Purple. Teksten er inspirert av Elric-bøkene av Michael Moorcock.
Hold On av Kansas
«Hold On» er ein song av det amerikanske, progressive rockebandet Kansas. Det var den 13. singelen deira og den femte topp 40-singelen deira i USA, då han akkurat nådde 40. plassen. Songen var den første singelen frå albumet Audio-Visions i 1980, som var det siste albumet deira før det originale medlemmet Steve Walsh slutta. Songen var skriven av Kerry Livgren for å prøve å overtyde kona si om å bli frelst i lag med han, noko som vart ein suksess og paret har levd i lag med trua si sidan den gongen.
Audio-Visions
Audio-Visions er det sjuande studioalbumet til amerikanske progressive rockebandet Kansas, gjeve ut i 1980.
Verdikal Gap
Skardet er kalla opp etter busetnaden Verdikal vest i Bulgaria.
Audio-Visions
Kerry Livgren hadde nyleg blitt nykristen, og det kan merkast på albumet, særskild i teksten til «Hold On», som vart skriven som ei evangelistisk bøn til kona hans. Songen var den siste topp 40-singelen deira med den originale besetninga. Songen nådde akkurat 40. plassen då han vart gjeven ut som den første singelen frå albumet.
Den andre singelen frå albumet, «Got to Rock On» nådde berre 75. plassen. og kom òg ut som ein promosingel på 12"-singel med eit konsertopptak av songen som B-side, henta frå ein konsert i Chicago, som vart sendt på radio. Ein annan konsert som vart sendt på radio frå denne turneen var frå New York City. I tillegg til at dei spelte alle songane på albumet på denne turneen, spelte dei òg eit utval av songar frå dei nylege soloalbuma til Livgren og Walsh. Sjølv om alle songane frå albumet Monolith var spelt på den førre turneen deira i 1979, vart ikkje einaste song frå Monolith framført på Audio-Visions-turneen.
Den åttande songen på dette albumet, «No One Together», var opphavleg meint for det førre albumet, Monolith, men vart droppa etter ein krangel mellom Walsh og Livgren over kva songar som skulle med der. Songen enda då opp på dette albumet i staden.
Fylkesveg 337 i Aust-Agder
Fylkesveg 337 i Aust-Agder går mellom Nomeland i Valle kommune og fylkesgrensa mot Vest-Agder ved Håhellervatnet. Vegen er 26,9 km lang og går opp til om lag 1030 moh ved Vardsvatn.
Audio-Visions
Albumet var det siste med den originale besetninga i bandet før Somewhere to Elsewhere i 2000. Det var òg det siste albumet deira som selde til gullplate i USA, noko det oppnådde i desember 1980.
Mottaking
Rolling Stone gav ei negativ melding av albumet og kalla det «det mest musikalsk overspente og tekstmessige tåpelege produktet av eit kollektivt hybris som har gått ut av kontroll» og kalla hånleg Kerry Livgren for «Kerry Liver». Dei meinte at Kansas hadde mista ll retning og at «Hold On» var den einaste songen som ikkje var gått tapt i feilretta ambisjonar. William Ruhlmann i AllMusic skreiv at «ingenting her matcha musikken deira frå slutten av 70-åra», truleg fordi dei to hovudlåtskrivarane hadde starta på solokarrieren sine og at Kansas var blitt «eit deltidsprosjekt».
Churfirsten
Churfirsten er ei fjellkjede i kantonen St. Gallen i Sveits. Avhengig av korleis dei vert talde er det sju til tretten fjell i kjeda.
Houser Peak
Houser Peak er eit fjell, 1080 moh, mellom Tofanibreen og Francabreen inst i Solbergfjorden ved Bowman Coast i Antarktis. Fjellet vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service, 1940. U.S. Navy, 1966, og vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey, 1946–48. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1977 etter Elaine Houser i Holmes and Narver, Inc., som støtta stasjonane til US Antarctic Research Program i Antarktis i 1970-åra.
Türkvizyon 2013
Türkvizyon 2013 var den fyrste gongen Türkvizyon vart arrangert.
Faustina den yngre
Faustina den yngre (fødd 125 eller 130, død 175) var ei romersk keisarinne som var gift med keisar Marcus Aurelius. Ho blei erklært som guddommeleg etter at ho døydde.
Faustina var fødd som Annia Galeria Fustina Minor, dotter av keisar Antoninus Pius og Faustina den eldre. I 138 blei ho trulova av slektningen sin, keisar Hadrian, og faren sin med Lucius Verus, som var sonen og arvingen til Hadrian sin adoptivfar. Då far til Verus døydde adopterte Hadrian far til Faustina i staden, og ho blei trulova med fetteren sin Marcus Aurelius, som òg blei adoptert av faren hennar. Paret gifta seg i år 145.
Då far hennar døydde i 161 blei han etterfølgd av Marcus Aurelius og Lucius Verus, og Faustina fekk tittelen augusta. Faustina skal ha gjeve ordre om avrettingar og forgiftingar, ha stått bak opprøret til Avidius Cassius og vore utru med sjømenn, gladiatorar og adelsmenn. Relasjonen hennar til ektemannen var veldig god og han forsvarte ho mot alle anklagar. Ho følgde han på felttoget hans, var populær blant soldatane og fekk tittelen Mater Castrorum, 'Mora til kasernen'. Ho var med til dei nordlege delane av imperiet i 170–174 og i aust i 175, der ho døydde i løpet av vinteren i ein militærleir ved Halala i Kappadokia.
11. serierunde i Tippeligaen 2000
'''Den 11. runden i Tippeligaen 2000''' var den første runden etter sommarpausen dette året og vart gjennomført med seks kampar den 2. juli. Den siste kampen, mellom Lillestrøm og Stabæk, vart utsett og først spelt 24. september. Både Rosenborg og Brann vann sine kampar og held seg i toppen av tabellen, medan Viking med sin siger over Bryne tok over tredjeplassen frå Molde, som tapte mot Moss på heimebane.
Matching Mole av Matching Mole
Matching Mole (1972) er debutalbumet til det engelske Canterbury scene- og progressive rockebandet Matching Mole.
Matt Rollings
Matt Rollings er ein USA-amerikansk musikar og plateprodusent. Han speler piano, orgel og klaverinstrument.
Han er hovudsakleg kjend som musikar i Lyle Lovett's Large Band, og har arbeidd med mange artistar, ikkje berre country, som Billy Joel, Clint Black, Mary Chapin Carpenter, Larry Carlton, Kathy Mattea, Mark Knopfler, Reba McEntire, Suzy Bogguss, Mark Schultz, Beth Nielsen Chapman, Martin Taylor og Richie Sambora.
Rollings gav ut jazzalbumet Balconies i 1990 på MCA Masters med John Pattituci og Carlos Vega.
Matt Rollings var med på verdsturneen til Mark Knopfler i 2004-2005 etter Shangri-La som klaverspelar, og turnerte med han igjen i 2008.
Ain Qana
Ain Qana (arabisk عين قانا, òg kalla Ainqana) er ein by i Nabatieh guvernement i Sør-Libanon. Byen ligg 680 meter over havet og har eit areal på 6,30 kvadratkilometer. Innbyggjartalet er kring 5585. Hovudnæringa er jordbruk.
Windy Gap
Windy Gap er eit pass på 975 meter over havet, nordaust på Louis Philippe Plateau. Det markerer staden der tre av dalane på Trinityhalvøya møter kvarandre, nemleg Broad Valley som går austover mot Duse Bay, ein dal som går nordover til Lafond Bay og ein annan sørover til Prince Gustav Channel. Det vart oppdaga av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og fekk dette namnet på grunn av særs dårleg vêr under kartlegginga av passet i april 1946.
Kfarfila
Kfarfila (arabisk كفرفيلا, òg kalla Kafr Fila) er ein by i Nabatieh guvernement i Sør-Libanon. Han er ein av 243 busetnader i guvernementet og ligg nord i distriktet.
Byen er kjend for dyrkinga av lauk med ein årsproduksjon på meir enn 28 tonn.
Det er mange grotter i byen som går attende til fønikisk tid, og dei fleste av dei vart nytta som gravplassar.
Trajan Gate
Trajan Gate (bulgarsk Траянови врата, ‘Trajanovi Vrata’) er eit flatt skard med ei høgd ca. 850 moh som strekkjer seg 4,3 km på Trinityhalvøya på Den antarktiske halvøya, som ligg mellom Maloradbreen i nord og Russell West-breen i sør. Det knyter Mount Ignatiev og Srednogorie Heights i vest, og Louis-Philippe Plateau i aust.
Åsen er kalla opp etter Trajanporten, ein fjellovergang vest i Bulgaria.
Square One av Tom Petty
«Square One» er ein song av den amerikanske musikaren Tom Petty og det andre sporet på albumet, Highway Companion 2006. Songen vart opphavleg gjeve ut i september 2005 som ein del av filmmusikken til albumet med musikken til filmen Elizabethtown. I desember 2005 vart han nominert til Grammy-prisen for beste song for film eller fjernsyn.
Saving Grace
«Saving Grace» er ein song av den amerikanske musikaren Tom Petty og det første sporet hans på albumet Highway Companion frå 2006. I juli 2006 vart «Saving Grace» gjeve ut som den første radiosingelen frå albumet. Songen, og B-sida «Big Weekend», vart gjeven ut 4. juli 2006 på iTunes Store. Songen vart gjeven ut som fysisk singel i Storbritannia tidleg i august 2006.
Lister
«Saving Grace» gjekk inn på Billboard Hot 100-lista på ein 100. plass den 22. juli 2006, og nådde 85. plassen på denne lista. På Mainstream Rock Tracks-lista nådde songen 26. plassen fire veket etter han gjekk inn på lista.
Pripek Point
Pripek Point (bulgarsk нос Припек, ‘Nos Pripek’) er eit nes på vestsida av innløpet til Dimitrov Cove på nordvestkysten av Velingrad Peninsula på Graham Coast i Graham Land i Antarktis.
Neset er kalla opp etter fleire busetnader kalla Pripek i Bulgaria.
Neset ligg 3,5 km nord for Tuorda Peak, 3,5 km nord for Rossa Point og 6,8 km vest-sørvest for Biser Point.
Sgula
Sgula (hebraisk skrift סְגֻלָּה, סגולה), òg Segula, er ein moshav nord for Kiryat Gat sør i det sentrale Israel. Han er eit medlem av Yoav regionale kommune.
Moshav Sgula vart grunnlagd i 1953 av innfødde israelarar. Namnet kan vere basert på eit vers i Andre mosebok(19:5) der ordet segula er nytta i tydinga «kosteleg»: «Dersom de lyder mi røyst og held mi pakt, skal de vera min kostelege eigedom framfor alle andre folk; for heile jorda er mi.» Han vart grunnlagd på land som høyrte til den palestinske landsbyen Summeil, som vart avfolka under den arabisk-israelske krigen i 1948.
Fylkesveg 341 i Aust-Agder
Fylkesveg 341 i Aust-Agder går mellom Plassemyr og Hovden skisenter i Bykle kommune. Vegen er 919 meter lang.
Negba
Negba (hebraisk skrift נֶגְבָּה) er ein kibbutz nord i Negev i Israel. Han ligg nær byane Kiryat Malakhi og Ashkelon og høyrer til Yoav regionale kommune. Kibbutzen has 768 innbyggjarar og dekkjer 12 000 mål.
Namnet på kibbutzen er basert på eit vers i Første Mosebok (13:14), der Gud kommanderer Abraham reise gjennom Israels land, mot nord, sør, aust og vest. Ordet «negba» tyder «sørover».
Slaget ved Negba i 1948
Negba kibbutz vart grunnlagd den 12. juli 1939 som ein tårn og palisade-busetjing. Dei første nybyggjarane var medlemmar av Hashomer Hatzair frå Polen. Han var den sørlegaste jødiske busetnaden i Palestinamandatet.
I den arabisk-israelske krigen i 1948 invaderte egyptarane området den 15. mai 1948, og styrkane deira kapra ein politistasjon i området, Iraq-Suweidan, eit Tegart-fort kalla opp etter den nærliggande arabiske landsbyen, som kontrollerte vegen til Negev. Utanom politistasjonen tok egyptarane arabiske landsbyar nær kibbutzen, og frå her gjekk dei til åtak på jødiske kjøretøy som køyrde på vegane frå Ashkelon til Hebron og Jerusalem.
Kibbutzen vart øydelagd i kraftige kampar som pågjekk i tre månader. Den 9. november 1948, etter den egyptiske hæren hæren leid nederlag i Operasjon Yoav, vart politistasjonen erobra av Det israelske forsvaret.
Eit minnesmerke over dei falne soldatane vart sett opp like ved krigsgravplassen. Dette syner ein mann og ei kvinne frå kibbutzen med ein kjempande soldat. Like ved minnesmerke står ei egyptisk stridsvogn. Vasstårnet til kibbutzen, full i kulehol, står der som eit minne om dei harde kampane.
Saint Mary Parish på Jamaica
Saint Mary Parish er eit parish (tilsvarande fylke) på Jamaica som ligg sør på øya. Det grensar til Portland Parish i aust, Saint Andrew i sør, Saint Catherine i sørvest og Saint Ann i vest. I nord har det kyst mot Det karibiske havet. Administrasjonssenteret i fylket er hamnebyen Port Maria. Andre større busetnader er Annotto Bay, Oracabessa og Highgate.
Viktige jordbruksprodukt i fylket er banan, sitrusfrukt, sukker, pimento, kakako, kaffi og kokos, som kan gje kokosnøtter og kopra.
Einar Rose
Einar Wilhelm Böckmann Rose var ein norsk skodespelar, songar og regissør som var viktig for norsk revyliv. Han var verksam ved revyteateret Chat Noir i Oslo gjennom fleire år, mange av dei som kunstnarisk leiar. Rose var kjend for å bruka folkeleg Oslo-dialekt, både i revysamanheng og som skribent.
Bakgrunn
I 1937 gifta han seg med Irene Lium (1907–1989).
Artist
Som ung arbeidde Rose mellom anna med å selja konfekt på Kongshavn bad og i Dovrehallen og var statist på friluftsscenen på Norsk Folkemuseum. Han hadde nokre roller i operetter før han debuterte som solist i revyen Regnbuen på Mayol i 1925. Året etter vart han tilsett på Chat Noir. Han fekk raskt eit stort namn. I 1927 debuterte han som grammofonartist på merket Odeon, og gjorde òg her stor suksess.
Mange tidlege innspelingar vart gjorde i Berlin og var av det romantiske slaget der stemma til Rose gjorde seg. Mellom dei romantiske songane kan nemnast «Pike fortell meg et eventyr» og «Mon Ami (Det er ingen som deg)». Saman med Steinar Jøraandstad og Tore Foss inngjekk han i trioen The Black Cat Singers som var med på å introduserte dei amerikanske jazzmelodiane i tida. Grammofonkarrieren til Rose blomstra i heile mellomkrigstida, mellom anna med slagerar som «Nå går'n på gummisåler», «Karl Johan og jeg», «Serru serru», «Sol ute sol inne...», «Ja, det er rart med natur'n» og «Orker ikke det». I 1940 fekk han ein ny hit med «Tante Pose-vals».
I 1960 framførte han «Bestefarvalsen (Se, der danser bestefar)» frå 1932 på NRK Fjernsynet, og songen fekk dermed ny popularitet.
Totalt vart det meir enn 300 innspelingar; den siste plata vart spelt inn i 1973.
Rosekjelleren
I si tid vart Rose òg identifisert med Rosekjelleren, ein utestad han dreiv i kjellaren under Chat Noir frå 1937. Staden er omtalt i songen «Den feite mannen» av deLillos.
Skribent og forfattar
På 1950- og 1960-talet gjorde Rose seg merka som sarkastisk, sjølvtitulert «societetsredaktør», eller iblant «særkorrespondent», i Aftenposten. Skriftspråket hans var likt talespråket. Den særeigne teiknsetjinga og ortografien gjorde han òg bruk av i sjølvbiografien Rose-boka (1941)< og petitsamlinga En rose uten torner (1964), som var illustrert av Ulf Aas.
Roseboka byjar slik:"Jeg siger med dikteren:""«Han var i sin ungdom . . .»""Nei, skal nå også han skrive bok nå, da. Hvorfor det, da? Nei, De kan så si. De kan så si. Men hvorfor i all verden skulle jeg være den eneste som ikke skriver bok, da? Hvis De ikke vil les'a, så kan De jo bare la væra å kjøp'a.""Med det har De jo øyensynlig alt gjort siden De sitter me'a i hanna.""Å. Har'i bare lånt'a. Ja, da er'e jo mest synd på han De har lånt'a a. For han ser vel aldri den boka igjen."
Prisar og utmerkingar
Einar Rose vart i 1963 utnemnd til æresborgar av Drøbak. Drøbak var bysentrum i kommunen Frogn, der Rose budde fram til han døydde i 1979.
I 2001 gav Posten Norge ut eit frimerke med eit portrett av Einar Rose som motiv, som del i ein serie frimerke med norske revystjerner. Portrettet til Rose var teikna av Finn Graff.
Cate Blanchett
Catherine Élise «Cate» Blanchett er ein australsk skodespelar, filmprodusent og teaterregissør. Ho har vunne ei rekkje prisar, blant anna to Oscar, tre Screen Actors Guild Awards, tre Golden Globes og tre British Academy Film Awards (BAFTA). Ho hadde filmdebuten sin med krigsfilmen Paradise Road (1997), og slo gjennom som Elisabeth I av England i dramafilmen Elizabeth frå 1998. Ho vann ein Golden Globe og ein BAFTA-pris, og vart nominert til ein Oscar for beste kvinnelege hovudrolle for denne rolletolkinga.
Ho fekk òg god kritikk for rolleskildringane i dramafilmane The Aviator (2004) og Blue Jasmine (2013); Blanchett vann Oscar-prisar for høvesvis beste kvinnelege birolle og hovudrolle for desse filmane. Blanchett har elles vorte nominert for rollene i Notes on a Scandal (2006), Elizabeth: The Golden Age (2007), I'm Not There (2007) og Carol (2015). Ho har òg spelt i filmane Den talentfulle mr. Ripley (1999), Ringdrotten-trilogien (2001–2003), Babel (2006), Den fantastiske historien om Benjamin Button (2008), Hobbiten-trilogien (2012–2014), Eventyret om Askepott (2015), Thor: Ragnarok (2017) og Ocean's 8 (2018).
Blanchett har i tillegg hatt ein lang karrière på scena, og ho har blant anna spelt tittelrollen i Elektra (1992), Ofelia i William Shakespeares tragedie Hamlet (1994), Miranda i Shakespeares Stormen (1995) og Nina i Måken (1996). Ho tok ein kort pause frå teateret før ho kom tilbake i 2004 med tittelrolla i Henrik Ibsen sitt stykke Hedda Gabler. Ho har seinare spelt i teaterstykka En sporvogn til Begjær (2009), Onkel Vanja (2011) og The Present (2015, 2017). Frå 2008 til 2013 var Blanchett administrerande direktør ved Sydney Theatre Company i heimlandet Australia saman med ektemannen Andrew Upton.
Blanchett har fått Hundreårsmedaljen for innsatsen i det australske samfunnet, og vorte utnemnd riddar av den franske ordenen Ordre des Arts et des Lettres. Ho fekk æresdoktorgraden Doctor of Letters frå Macquarie University i 2014 for virket sitt som skodespelar, og velgjerdsarbeid. Blanchett har òg vunne ei rekkje andre heidersprisar for arbeidet som skodespelar, både i heimlandet og utanlands.
Biografi
Blanchett vart fødd 14. mai 1969 i forstaden Ivanhoe i Melbourne. Ho er den mellomste av tre barn, og har ein storebror som er dataingeniør, og ein lillesøster som er scenograf. Blanchetts australske mor, June (fødd Gambla), jobba som eigedomsutviklar og lærar, og faren Robert DeWitt Blanchett jr. (frå Texas) tjenestegjorde som kvartermeister i United States Navy og arbeidet seinare som reklameprodusent. Paret møttest då skipet til Blanchetts far måtte søkja hamn i Melbourne. Då Blanchett var ti år gamle døde faren av hjarteinfarkt, og mora måtte oppdra barna sine på eiga hand.
I løpet av barndommen likte Blanchett å kle seg i mannsklede, og ho gjekk gjennom både goth- og pønkfasar i tenåra. Ho gjekk på mange skular i oppveksten, men det var på Methodist Ladies' College i Melbourne der ho oppdaga scenekunsten. Ho byrja å studera økonomi og kunst ved University of Melbourne, men hoppa av for å reisa utanlands. I Egypt vart Blanchett spurt om å vera statist som cheerleader i den egyptiske boksefilmen Kaboria. Ho tok jobben på grunn av pengane. Då ho reiste attende til Australia søkte ho om ein plass på National Institute of Dramatic Art (NIDA), og ho vart uteksaminert derfrå i 1992.
I 1996 møtte ho manusforfattaren Andrew Upton på settet til ein TV-serie. Dei gifta seg 29. desember 1997. Dei har fått fire barn; tre biologiske søner, fødd i høvesvis 2001, 2004 og 2008, og ei adoptivdotter i 2015. Blanchett har sagt at ho ville adoptera helt sidan dei fekk sitt første barn. Dei budde i Brighton i England i nesten ti år, før dei flytta attende til Australia i 2006. Bakgrunnen for dette var å få ein stabil heimstad der borna kunne veksa opp, og for at Blanchett og Upton kunne sjå familiane sine oftare. Paret bestemte seg for å flytta til USA i 2016, men det skulle ikkje vera permanent.
Blanchett har ofte snakka ut om feminisme og politikk, og i 2013 var ho bekymra over at «ei bølgje med konservatisme som feia over verda» ville truga rolla til kvinnene i samfunnet. Ho har òg vore negativ til presset kvinner føler i dagens Hollywood. Blanchett er ambassadør for Det australske filminstituttet, og har engasjert seg i filantropi. Ho har gjeve støtte til organisasjonen SolarAid, og delteke i visepresident Al Gores klimaprosjekt. I 2007 vart ho ambassadør for miljøvernsorganisasjonen Australian Conservation Foundation (ACF), og ho vart seinare utnemnd til æresmedlem for arbeidet sitt.
1992–2000: Oscar og Lucinda og Elizabeth
Blanchett si første store teaterrolle var mot Geoffrey Rush i Oleanna for Sydney Theatre Company i 1992. Ho spelte deretter fleire teaterroller i Australia, blant anna Klytaimnestra i Elektra, Felice i Kafka Dances og Ofelia i Hamlet. For rolletolkingane i Kafka Dances og Oleanna vann ho to Sydney Theatre Critics'-prisar for høvesvis beste nykommer og beste kvinnelege hovudrolle. I 1993 spelte ho i miniserien Heartland, om mordet på ein aboriginar, og i 1995 spelte ho mot Hugo Weaving i miniserien Bordertown, om ein flyktningleir etter andre verdskrigen. Blanchett dukka opp i episodar av dei australske TV-seriane Police Rescue og G.P., og spelte hovudrolla i kortfilmen Parklands (1996), om gjenforeininga av ein far og dotter.
Blanchett etablerte seg som ein kjend skodespelar i heimlandet i 1997 med tre filmroller. Spelefilmdebuten hennes kom med krigsfilmen Paradise Road. Blanchett spelte ein australsk sjukepleiar som vert teken til fange av den japanske hæren under andre verdskrigen. Det året fekk ho òg si første hovudrolle i den romantiske dramafilmen Oscar og Lucinda, om to personar som dreg til ein annan verdsdel for å realisera draumane sina. Ho fekk god kritikk for denne rolletolkinga. Blanchett spelte mot Richard Roxburgh i komedien Thank God He Met Lizzie, om bryllaupet til eit kjærestepar (Blanchett og Roxburgh).
Gjennombrotet hennes kom likevel då ho spelte Elisabet I av England i dramafilmen Elizabeth (1998). Filmen tek for seg hendingane før og rett etter at Elisabet I vart krona. Ho fekk god kritikk for rolleskildringa. Liv Jørgensen frå Dagbladet kalla ho «et funn», og roste måten ho gav liv til figuren sin på. Blanchett vann ein Golden Globe og ein BAFTA-pris for rolletolkinga, og vart nominert til ein Screen Actors Guild Award og Oscar for beste kvinnelege hovudrolle. Blant dei mange filmskildringane av Elisabet I er Blanchett den einaste skodespelaren til å nominerast i denne kategorien for denne rolla.
Ho spelte i og produserte den australske kortfilmen Bangers i 1999, som var regissert av ektemannen Andrew Upton. Ho spelte òg mot Billy Bob Thornton og Angelina Jolie i komedien Pushing Tin, og rolleskildringa hennar vart utpeikt blant filmkritikarar som det beste ved filmen. Blanchett spelte Lady Gertrude Chiltern i komedien Den perfekte ektemann, og den rike jenta Meredith Logue i den psykologiske thrilleren Den talentfulle mr. Ripley, begge i 1999. Sistnemnde handlar om ein skruppelløs ung mann som brukar alle middel for å passa inn i overklassemiljøet. Blanchett fekk god kritikk for rolletolkinga, og vart nominert til ein ny BAFTA-pris for innsatsen. I 2000 spelte ho Lola i dramafilmen The Man Who Cried, og Annie i thrilleren The Gift.
2001–2007: Ringdrotten og The Aviator
Blanchett fekk ei større tilhengarkare etter at ho spelte alven Galadriel i filmtrilogien Ringdrotten (Ringens brorskap i 2001, To tårn i 2002, Atter en konge i 2003), som var basert på bøkene til J.R.R. Tolkien. Ho vann ein Screen Actors Guild Award og ein Critics' Choice Movie Award for beste ensemble med dei andre skodespelarane i filmserien. I tillegg til Ringens brorskap, hadde ho tre andre filmrollar i 2001. Ho spelte i dramafilmane Charlotte Gray og The Shipping News, og dessutan i krimkomedien Bandits. Ho fekk god kritikk for desse tre rollene, og vart nominert til ein Golden Globe og ein Screen Actors Guild Award for rolletolkinga som husmoren Kate Wheeler i Bandits. I 2002 spelte ho i thrilleren Heaven, om ei engelsk kvinne som tek loven i eigne hende etter at mannen døyr av overdose.
I tillegg til Atter en konge, hadde ho tre andre filmrollar i 2003. Ho vart nominert til ein Independent Spirit Award for rolleskildringa i antologifilmen Coffee and Cigarettes, der ho spelte seg sjølv og den fiktive kusina si Shelly. Blanchett spelte òg tittelrolla i den biografiske filmen Sannhetens time – Historien om Veronica Guerin, om ein journalist som skreiv ei rekkje artiklar om doplangarar. Ho fekk god kritikk, og vart nominert til ein ny Golden Globe for rolleskildringa. The Seattle Timst kalla ho «medrivende», og meinte at ho gav liv i elles uengasjerende replikkar. I 2003 spelte ho òg i westernfilmen The Missing – Bortført. I 2004 spelte ho skodespelaren Katharine Hepburn i dramafilmen The Aviator. Filmen handlar om livet til industrimannen Howard Hughes, og Hepurn var blant dei mange elskarinnene hans. Rolletolkinga fekk god kritikk, og Aftenposten og Filmpolitiet kalla rolleskildringa «overbevisende». Blanchett vann ein BAFTA-pris, ein Screen Actors Guild Award og ein Oscar for beste kvinnelege birolle for rolletolkinga. Det året spelte ho òg reporteren Jane Winslett-Richardson i komedien Livet under vann med Steve Zissou, om hemntoktet til ein avdanka filmregissør. Blanchetts einaste filmrolle i 2005 var dramafilmen Little Fish, men kortfilmen Bangers frå 1999 vart utgjeven på nytt som ein del av antologifilmen Stories of Lost Soul sin. Ho spelte òg tittelrolla i Hedda Gabler for Sydney Theatre Company i 2004, og førestillinga vart kjøpt opp av Brooklyn Academy of Music i 2006. Blanchett fekk god kritikk og vann Ibsenstatuetten for rollen.
I 2006 spelte ho i dramafilmen Babel, krigsfilmen The Good German og thrilleren Notes on a Scandal. Babel består av fire historier fordelt på tre ulike stadar i verda, og Blanchett og Brad Pitt spelte eit ektepar i ei av historiene. Når rollefiguren til Blanchett vert skoten, gjev det innverknader på dei andre historiene. I The Good German spelte ho ein jøde som heldt på ein mørk løyndom, og i Notes on a Scandal spelte ho ein kunstlærar som har ein affære med ein 15 år gammal student. Ho fekk god kritikk for innsatsen i dei tre filmane, og spesielt for rolletolkinga i den siste. Dagbladet roste samspelet med Judi Dench, og skreiv at ho «evner å gjøre [figuren] til en tragisk skikkelse i andres følelsers vold», til trass for «lite å spille på». Ho vart nominert til ein Oscar for beste kvinnelege birolle for rollen.
Blanchett hadde tre filmroller i 2007. Ei av dei var ei cameorolle i politikomedien Hot Fuzz. Ho gjentok òg rolla som Elisabeth I av England for dramafilmen Elizabeth: The Golden Age, om det spanske komplottet om å myrda den britiske dronninga på 1500-talet. Adresseavisa var nøgd, og skreiv at «Blanchett har styrke til å trenge gjennom med sin personlighetsstudie av jomfrudronningen». Bergens Tidende skildra mimikken til skodespelaren, og meinte at skiftningene mellom dei ulike evnene til figuren låg i uttrykket til auga og vekslande drag rundt munnen. Den siste filmen i 2007 var musikkfilmen I'm Not There, der ho skildra Bob Dylan i det internasjonale gjennombrotet hans på 60-talet. Blanchett fekk god kritikk for denne skildringa, og Filmpolitiet kalla ho «overbevisende». Filmkritikaren Roger Ebert kalla filminnsatsen hennar i 2007 eit «skodespelunder», og Blanchett vart nominert til Oscar-prisar for både Elizabeth: The Golden Age og I'm Not There.
2008–2014: En sporvogn til Begjær og Blue Jasmine
I 2008 spelte Blanchett i eventyrfilmen Indiana Jones og krystallhodeskallens rike, den fjerde filmen om arkeologen Indiana Jones. Ho hadde rolla som hovudskurken Dr. Irina Spalko, ein sovjetisk agent som vil få tak i den legendariske Krystallhodeskallen frå Akator før Jones. Blanchett vart nominert til publikumsprisen People's Choice Award for denne rolla. Ho spelte òg Daisy Fuller i dramafilmen Den fantastiske historien om Benjamin Button. Han er basert på F. Scott Fitzgerald si novelle frå 1920-åra om ein mann som vert fødd når han er i 80-åra og vert eldra baklengs. Dette året hadde ho òg ei stemmerolle i animasjonsfilmen Ponyo på klippen ved havet, og vart administrerande direktør for Sydney Theatre Company. I desember 2008 vart Blanchett tildelt ei Hollywood Walk of Fame-stjerne i Los Angeles.
I 2004 fekk Blanchett hovudrolla i Liv Ullmann si filmatisering av Et dukkehjem, men filmprosjektet vart avlyst i 2007. Blanchett foreslo likevel til Ullmann at ho kunne regissera skodespelet En sporvogn til Begjær i staden, med ho i hovudrolla som Blanche DuBois. Stykket hadde premiere i 2009, og Blanchett fekk god kritikk for skildringa. John Lahr frå The New Yorker skreiv: «Blanchett begår ikkje den vanlege feilen å føresjå Blanches slutt i byrjinga av skodespelet; ho gjev Blanche ein langsam, fascinerande tilbakegang. (…) Eg forventar ikkje å sjå ei betre skildring av denne rolla så lenge eg lever.»
I 2010 spelte ho Robin Hood sin kjærast Marion i eventyrfilmen Robin Hood, og i 2011 spelte ho den vonde CIA-agenten Marissa Wiegler i actionthrilleren Hanna. I tillegg til Hanna, hadde ho to teaterrollar i 2011; ho spelte Lotte Kotte i ei ny omsetjing av det tyske teaterstykket Groß und klein, og Yelena i ektemannen Andrew Uptons oppsetning av Anton Tsjekhovs Onkel Vanja. Ho fekk god kritikk for rolletolkingane. The Daily Telegraph skreiv følgjande om skildringa i Groß und klein: «[Ho er] jordnær, sårbar, tafatt og morosam. Ho ber stykket med sin skjøre menneskelegheit, og viser ein dugleik for fysisk komedie som er underutnytta i filmrollene hennar.»