cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kevin Max
Soloartist
Allereie i 1994 hadde Kevin Max gjeve ut ein "spoken word"-EP, At the Foot of Heaven. I august 2001 gav han ut si fyrste soloplate på ForeFront Records; Stereotype Be. Denne plata fekk mykje ros for å kombinera progressiv rock og pop med verdsmusikk og spoken word. Både stilen og tekstane var gåtefulle og kunstnariske og annleis enn Dc Talk hadde vore. Plata selde ikkje så mykje på den kristne marknaden, og Max miste kontrakten med ForeFront.
Max' neste prosjekt vart Raven Songs 101(2003), ei ny "spoken word"-plate, der Kevin Max les høgt frå diktsamlinga si, The Detritus of Dorian Gray til lydeffektar og musikk av Adrian Belew. I 2004 gav han ut ein EP med songar han hadde skrive for ei andreplate som soloartist i ForeFront. EP-en vart utgjeven på nytt i 2005 på Northern Records.
I 2007 skifte Kevin Max plateselskap før han gav ut si tredje soloplate The Blood i desember same året. The Blood er ei gospelplate der Max har teke med Toby McKeehan og Michael Tait på ein av songane i tillegg til Amy Grant, Vince Gill og MaryMary med fleire. I 2008 spelte Kevin Max hovudrolla i den kristne filmen The Imposter. Enno ein gong skifte han plateselskap til dPulse Records og gav ut EP-en Crashing Gates i desember 2008.
Det foreløpig siste studioalbumet til Kevin Max heiter Cotes d'Armor (True Rebels) og kom ut på dPulse i 2010. Ein av songane frå albumet, «On Yer Bike!» vart også utgjeven som singel. Same året gav han ut heile tre EP-ar på dPulse. I 2012 gav han ut EP-en Fiefdom of Angels-Side One på Blind Thief Recordings.
Serk
Serk er eit langt, lausthengjande underplagg til å trekkja over hovudet som var mykje brukt i Europa i historia. Plagget kan likna på ei vid, sid skjorte eller ein kjortel. Ordet blir brukt både om underkjolar brukt av kvinner frå mellomalderen og seinare, om nattskjorter for kvinner og menn og om anna undertøy frå gamle dagar som er forma som trøyer og kjolar. Den tradisjonelle norske serken var ermelaus eller korterma, og kunne vera todelt, med fint tøy i overdelen og grovare tøy i den nedre. I dag bruker ein også ordet om underkjolar eller skjorter til bunad, ofte brukt under eit livstykke.
Nemning
Nemninga blir oftast brukt om historiske kvardagsplagg, først og fremst undertøy og nattøy i vikingtida, mellomalderen og framover til tidleg på 1900-talet.
Ein har også brukt nemninga om fleire side klede som side brynjer, som i nemninga «brynjeserk». På dansk og i eldre norsk har særk også mellom anna vist til «skjorteliknande kledingsstykke for menn (eller begge kjønn)», «likskjorte» og «kvit lerretskjortel brukt i gudsteneste» (messeserk, korserk og liknande).
Frå byrjinga av 1800-talet brukte overklassen det franske ordet chemise (danna frå latinsk camisia, «skjorte»), medan vanlege folk heldt på namnet serk til kring 1900.
Bruk i mellomalderen og framover
I tidleg mellomalder tok fornemme kvinner i Europa i bruk ein underkjortel av silke eller fint, kvitt lerretsstoff som blei kalla serk. I Norden bar kvinnene i mellomalderen vanlegvis serk, kort underbrok og strømper under fotsid kjortel og kappe. På hovudet brukte dei skaut eller hovudlin. Mennene gjekk med knekort kjortel, langbrok (lange strømper eller hoser), skjorte og kort underbrok (skrevklede). Underkjortlar har vore av lin, overkjortlar av ull. Utanpå serken bar ein tidvis ein kortare overkjortel som blei kalla blæja. I fransk overklassemote kom ein lengre, trong variant av ytterplagget som blei kalla bliaud.
På 1500- og 1600-talet bar kvinnene i Europa tynne serkar og underkjolar under korte kjortlar i form av kitlar, under jakkar og så vidare. På landet var kvite lerretsserkar vanleg heime- og arbeidsdrakt for kvinner heilt opp til 1870-talet, skjorteplagg som blei bore med livstykke og skjørt over.
Ein kunne sy saman ein serk på same måte som ein kjole, med innsydde kiler i sidene og under ermene for større vidde. Serkar kunne også vera ermelause, med skjørt og liv i eitt og band eller selar over skuldrene. Serkar blei bore mot kroppen under kjolen, eller med ein underserk. Tradisjonelt laga ein plagga av grovare eller finare lin, hamp eller ull, men seinare blei dei også laga av bomull. Ein kunne pynta plagga med broderi, blonder og andre detaljar.
Serk i kulturen
Ettersom serk etterkvart for det meste blei eit kvinneplagg, er han nytta som symbol på kvinner i ord og vendingar, som i døma «kjerringa var heime og var bonden i serk og dreiv garden» og «dotteri gjeng i mor sin serk, og sonen gjer far sitt verk» frå Norsk Ordbok. På svensk har ein omgrep som särk-adel, adelskap overført gjennom ei kvinneleg line, särknamn om det at mannen tek kona sitt namn, til dømes om dei fekk ein gard gjennom henne, og särk-karl om ein tøffelhelt.
På skotsk er ordet sark brukt for serk. I det kjende diktet «Tam o' Shanter» av Robert Burns er ei dansande heks i ein kort serk ein viktig person. Ho blei kalla Cutty-sark, og er opphavet til namnet på den kjende klipperen «Cutty Sark», som opphavleg hadde denne heksa som gallionsfigur.
Bondalseidet
Bondalseidet er eidet mellom Bjørdal og Bondalen i Ørsta kommune.
Bikfaya
Bikfaya (arabisk بكفيا, òg skrive Bickfaya, Beckfayya eller Bekfaya) er ein by i Matn distrikt i Libanonfjella. Steinhusa med raude tak mellom furu- og eikeskog gjer Bikfaya til ein av dei mest ettertrakta forstadane i Beirut og ein av dei mest populære feriestadane om sommaren i Libanon.
Kultur
La Fête des Fleurs à Beckfayya eller Blomsterfestivalen har tiltrekt seg turistar sidan 1934 då Maurice Gemayel starta festivalen for å bringe folk til fjellbyen. Kvart år køyrer ei rekkje kjøretøy dekorert med tusenvis av fargerike blomar og frukt gjennom hovudgata. Live musikk, basarar og val av tre venleiksdronningar, vert halde på plassane og hagane.
Demografi
Bikfaya har kring 20 000 innbyggjarar, som er maronittiske katolikkar, gresk-ortodokse, gresk-katolikkar, armensk-ortodokse og baptistar.
Etymologi
Namnet Bikfaya er ei samandraging av det arameiske (assyrisk) uttrykket «Beit Kiifa», בית קיפיא, der «Kifayya» er adjektiv av ordet «stein» på arameisk. Bikfaya tyder dermed «huset av stein» eller «steinhuset».
Geografi
Bikfaya ligg i fjella oppom Middelhavet i ei høgd på 900 til 1000 meter over havet. Han ligg 25 km frå Beirut og berre ein kort køyretur frå vintersportstaden Mzaar-Kfardebian. Somrane i Bikfaya er kjølige med periodar med tåke om ettermiddagen.
I området kring Bikfaya ligg Mhaydseh المحيدثة, Sakiyat al Mesek ساقية المسك og Bhersaf بحرصاف.
Turisme
Det finst mange restaurantar og hotell i Bikfaya. Her er òg mange underhaldningssenter og offentlege hagar. Naas er ei naturleg kjelde og ein av dei mest populære stadane i Bikfaya. Naas har vore kjend for dei lækjande eigenskapane sine.
Brother Love's Travelling Salvation Show
Brother Love's Travelling Salvation Show er det fjerde studioalbumet til Neil Diamond, gjeve ut i 1969. Fire månader etter at tittelsporet nådde 22. plass på singellista i USA, spelte Diamond inn og gav ut ein ny singel, «Sweet Caroline», som nådde fjerdeplassen. Sidan singelen vart så populær vart han lagt til på slutetn av seinare versjonar av plata, som òg fekk nytt plateomslag.
Innhald
Produsentar på plata var Chips Moman (spor 1, 3, 4, 7, 9, 12), Neil Diamond (spor A2, A5, A6, B2, B4, B5, B7), Tom Catalano (spor A6, B7) og Tommy Cogbill.
Mizra
Historie
Kibbutzen vart grunnlagd på ein tell kalla Ruba al-Natzra under Hanukkah i 1923 av dei første emigrantane i den tredje Aliyah. Året etter kom ei gruppe til frå Haifa, og i 1930-åra kom Hashomer Hatzair-medlemmar frå Aliyah Bet. Under Palestinamandatet var Mizra eit hovudkvarter for Palmach, fram til det vart oppdaga av styresmaktene i Mandatet under Operasjon Agatha i 1946. Kibbutzen har òg eit museum som syner historia til Yishuv.
Ein finn namnet Mizra på kart frå mellomalderen, men opphavet er ukjend. Ein teori er at det kjem frå det nærliggande Nahal Mizra, men somme trur at det er knytt til Hovat Mizra, ein gammal gard i området.
Portslade
Portslade  er ein by i grevskapet East Sussex i England. Byen vart bygd opp på 1500-talet. Jernbanen frå Brighton nådde byen i 1840 og førte til rask utvikling.
Slow Train
«Slow Train» er ein song skriven av Bob Dylan som først kom ut i 1979 på albumet hans Slow Train Coming. I USA vart songen gjeven ut som den andre singelen til «Gotta Serve Somebody.» Han vart òg gjeven ut som den første songen frå konsertalbumet til Dylan og Grateful Dead i 1989, Dylan & the Dead. Musikkritikarern Paul Williams har kalla han «den einaste songen [på Slow Train Coming] som kan lyttast til om att og om att.» Rolling Stone-skribenten Jann Wenner kalla han «ikkje noko anna enn den mest modne og inngåande songen til Dylan om Amerika.»
Låtskriving og innspeling
«Slow Train» oppstod tidlegare enn dei fleste andre songane på Slow Train Coming. Han byrja som ein instrumental som Dylan brukte å varme opp med på turneen sin seint i 1978. Ei innspeling av songen med noko tekst finst frå ein lydsjekk den 2. desember 1978 i Nashville, men berre refrenget og eit par linjer frå versa kom med på den endelege innspelinga. Ein studiodemo vart spelt inn i april 1979 og albumversjonen vart spelt inn 3. mai 1979 i Muscle Shoals Sound Studio i Sheffield i Alabama. Dylan hadde tidlegare nytta eit heilag, langsamt tog som symbol i notata i plateomslaget til Highway 61 Revisited i 1965.
Konsertframføringar
«Slow Train» vart spelt på turneane til Dylan i 1979 og 1980. og igjen i 1987 på turneen hans med Grateful Dead.
Krigsskolen
Krigsskolen (KS) er den militære høgskulen i Hæren som utdannar offiserar. Krigsskolen, som ligg på Linderud leir utanfor Oslo, vart etablert i 1750, og er den eldste institusjonen for høgare utdanning i Noreg. For å kunna koma inn på Krigsskolen må kandidaten ha grunnleggjande befalskurs. Høgskulen tilbyr tre ulike treårige bachelorstudium:
Utdanning
Krigsskolen vart i 2003 delvis underlagt lov om universitet og høgskular, og fekk rett til å tildela bachelorgrader. I 2008 oppretta avdelinga eit fireårig gjennomgåande studieløp. Til dette studieløpet har kandidatar utan tidlegare militær erfaring høve til å søka seg rett inn på Krigsskolen. Det første av dei fire åra vert nytta til basisferdigheiter, infanteriteneste og militær leiing – som utgjer grunnleggjande befalskurs. Etter fullført første året av gjennomgåande Krigsskole begynner kadettane på dei forskjellige bachelorstudia på lik linje som søkarar elles. I tillegg til bachelorstudia tilbyr skulen to kvalifiseringskurs kvart år, der personell frå alle dei tre greinene i Forsvaret kan få ei kortare, intensiv utdanning.
Krigsskolen er, i tillegg til Hans Majestet Kongens Garde, kongens livavdeling. Skulesjef ved Krigsskolen er oberst Erlend Bekkestad. Personellet ved Krigsskolen er dei einaste i Hæren som nyttar kepi til paradeuniformen.
Baskinta
Baskinta (arabisk بسكنتا) er ein libanesisk landsby kring 1300 meter over havet. Baskinta er kjend for den vakre naturen og det moderate klimaet. Baskinta har vorte eit senter for mountain biking med mange stiar og eit sykkelmiljø i utvikling. Han var ein gong hovudstaden for den assyrisk-kristne staten Marada. Baskinta er òg kjend for dei mange fruktene som vert dyrka her, som eple og vindruer. Av innbyggjarane finn ein 70% kristne og maronittar og 30% gresk-ortodokse.
Historie
Baskinta har mange ruinar, og ein har funne keramikk her attende til fønikisk og antikk gresk tid. Grekarane kjende Baskinta og bygde palass som det framleis finst enorme steinar, søler og undergrunnspassasjar frå.
Det islandske alfabetet
Det islandske alfabetet er eit alfabet som vert nytta for å skrive islandsk. Det er ein modifikasjon av det latinske alfabetet og har 32 bokstavar :
Aksenten «´» over vokalar representerer ikkje variasjon i vekt eller lengd, men syner at det er ein annan ljod enn same bokstaven utan aksent. Det islandske alfabetet har to spesielle bokstavar: Þ (thorn) og Ð (eda). Bokstaven Þ — som òg fanst i norrønt — har vore i konstant bruk i islandsk heilt frå norønn tid. Tidlegare var bokstaven Z med, men på grunn av at Z vert uttala S på islandsk vart han fjerna i 1973, men det gamle alfabetet vart undervist is skulen fram til 1980. Dei fem bokstavane X É Á Ó Æ representerer kvar to ulike lydar. Bokstavane C, Q, W og Z er eigentleg ikkje med i det islandske alfabetet, men vert likevel nytta i nokre få ord, for det meste i slektsnamn og i nokre stadnamn. Dei er difor å finna på islandske tastatur. At desse bokstavane ikkje er med i det offisielle alfabetet fører stundom til problem når ein lagar alfabetiske lister, etter som namn som Carl og Walter er vanlege. Ei løysing er då å nytta det gamle alfabetet, med 36 bokstavar: a, á, b, c, d, ð, e, é, f, g, h, i, í, j, k, l, m, n, o, ó, p, q, r, s, t, u, ú, v, w, x, y, ý, z, þ, æ, ö.
Odrin Bay
Odrin Bay (bulgarsk Одрински залив, ‘Odrinski Zaliv’) er ei 10 km brei vik som trengjer 7 km Nordenskjöld Coast i Graham Land i Antarktis. Ho ligg sørvest for Fothergill Point.
Vika er kalla opp etter busetnadane Odrintsi nordaust og sør i Bulgaria.
Kristine Lunde-Borgersen
Kristine Lunde-Borgersen er ein norsk handballspelar frå Kristiansand, som sidan 2010 har spela for Våg Vipers. Ho har vunne tre EM-gull, eitt OL-gull og eitt VM-gull for Noreg. Dessutan har ho to gull frå meisterligaen, tre danske seriegull og to danske cupgull med Viborg. Mellom 2001 og august 2012 har ho spela 169 landskampar og skåra 482 landslagsmål for Noreg.
Katrine Lunde Haraldsen er tvillingsystra hennar.
Aktiv
Kristine Lunde spela for Våg i norsk toppserie frå 1999? til 2004. Ho debuterte på Noregs landslag 24. mars 2001 i ein kamp mot Tyskland. Sidan har ho fram til juli 2012 spela 161 landskampar og skåra 466 mål. Under EM 2008 vart ho kåra til meisterskapens beste «playmaker». Mellom 2001 og 2011 vann ho VM-sølv i 2001, EM-gull både i 2004 og 2006, OL-gull og EM-gull i 2008, VM-bronse 2009 og VM-gull i 2011, samt sitt andre OL-gull i 2012.
Lunde vart i 2004 kåra til «Årets spelar» i Noreg. Ho og systra Katrine reiste same året til Danmark. Der spela ho tre sesongar for klubben Aalborg DH, og sidan like lenge for Viborg. Gjennom desse seks åra var ho med å vinne to meisterligatitalar, tre seriegull og to cupgull, alle med Viborg.
Skjeret i Stranda
Skjeret er ein øydegard i Stranda kommune, ved Sunnylvsfjorden i Møre og Romsdal.
Folket på Skjeret sokna ofte innover til Sunnylven. Garden er meir å rekne som eit plassebruk og ligg tett innanfor øydegarden Isflå. Der er nemnt at det budde folk der i 1739, og i 1802 er det nemnt at ein Skjer-Knut budde der. Han heitte Knut Hågensen, og han var den siste brukaren på plassen. Det blir fortalt at han var noko latvoren. Ein julaftan det var vedalaust, hogg han sund lødedøra og brukte til brensel. Kona hans, Ingebor Andersdatter, skrytte av han og sa; «Du Knut, du Knut, du er ‘kje rådalaus»
Omkring 15. april 1827 vart plassen råka av eit skred, mest truleg eit steinskred. Alle husa og dyra på plassen vart tekne, og Ingebor, som blir kalla enke, omkom. Sonen hennar, Siver Knudsen, vart sterkt skadd; han vart send til Molde til behandling, og overlevde. Seinare budde der ikkje folk på Skjeret.
Notar
<references group="Note"/>
Riding with the King
Riding with the King er eit bluesalbum av Eric Clapton og B.B. King som kom ut i 2000. Det var det første samarbeidet deira på plate og dei vann Grammyprisen for beste tradisjonelle bluesalbum i 2000. Albumet nådde førsteplassen i USA og i Noreg. Det vart òg gjeven ut på DVD-Audio med høgare oppløyst og i ein kringlyd i 2000.
Albumet fekk generelt god kritikk, men enkelte følte at det kunne ha vore betre og at lyden på plata var for polert for eit bluesalbum.
Bakgrunn
Riding with the King var det første samarbeidsalbumet til Eric Clapton og B.B. King. Dei spelte i lag første gongen i Cafe Au Go Go i New York City i 1967 då Clapton var 22 og medlem av Cream, men dei spelte ikkje inn noko i lag før 1997, då King samarbeidde med Clapton på songen «Rock Me Baby» for duettalbumet hans, Deuces Wild. Clapton såg opp til King og hadde alltid ønskt å lage eit album med han. King sa at dei ofte diskuterte prosjektet og la til: «Eg beundrar han. Eg syns han er nr. 1 i rock 'n' roll som gitarist og nr. 1 som ein flott person». På tida då Riding with the King kom ut var Clapton 55 og King 74.
Clapton sette i stand innspelinga for Riding with the King og tok med seg nokre av sine faste studiomusikarar på albumet. Han valde òg ut songane og samproduserte det i lag med Simon Climie, som tidlegare hadde arbeidd på fleire Clapton-album. Det såg ut til at det var eit Clapton-album innspelt i lag med King, men Clapton sette King først, og let han spele og synge solo på mange av songane.
Innhald
Albumet inneheld fem «gamle» King-songar frå 1950- og 1960-åra: «Ten Long Years», «Three O'Clock Blues», «Help the Poor», «Days of Old» og «When My Heart Beats Like a Hammer». Andre standarar var Big Bill Broonzy-songen «Key to the Highway» (som Clapton hadde spelt inn tidleg i 1970-åra med Derek and the Dominos), Maceo Merriweather sin «Worried Life Blues», ein cover av Isaac Hayes-songen «Hold On, I'm Comin'», opphavleg ein singel i 1966 for Sam & Dave, og «Come Rain or Come Shine» frå musikalen St. Louis Woman frå 1946.
Albumet var ei blanding av akustiske og elektriske songar.
Mottaking
William Ruhlmann i Allmusic merka seg at Riding with the King handlar meir om King enn om Clapton og at Clapton meir speler ei støtterolle på albumet. Ruhlmann sa at resultatet er «effektivt», men «aldri verkeleg makelaust» Dan Moos i PopMatters skildra albumet som «ein sterk bluescocktail ... med ein del Mr. Clapton glattheit med tre delar Mr Kings blues-statur». Steve Futterman i Entertainment Weekly kalla samarbeidet mellom «far» og «son» for «triumferande».
Riding with the King nådde førsteplassen på Blues-lista i 2000 og vart gjeven dobbel platinaplate i USA. Det vart òg kåra til årets beste tradisjonelle bluesalbum i USA.
Teknisk
Kjelde: Discogs
Ludvig XVIII av Frankrike
Ludvig XVIII var konge av Frankrike frå restaurasjonen av monarkiet i 1814 til han døydde i 1824, med eit avbrot under «dei hundre dagane» til Napoleon i 1815.
Ludvig XVIII var fødd i Versailles i 1755. Under den franske revolusjon og napoleonskrigane levde han i eksil i Preussen, Russland og Storbritannia, men vende tilbake i 1814. Han regjerte etter «den attande» etter at nevøen hans, den titulære kong Ludvig XVII, døydde i fengsel under revolusjonen.
Galen Rupp
Galen Rupp ( er ein USA-amerikansk langdistanseløpar frå Portland i Oregon. Han vann sølvmedaljen på 10 000-meteren ved OL 2012 og bronsemedaljen i maratonløpet ved OL 2016.
Aktiv
Rupp deltok på i tre verdsmeisterskap og i OL 2008 før han i London-OL 2012 fylgde spurtfenomenet Mo Farah heilt inn til mål i milløpet og sikra seg ein sølvmedalje. Tidlegare i 2012 sette han personbeste på 5 000 meter med tida 12.58,9. 30. mai 2014 forbetra han sin eigen landsrekord på 10 000 meter til 26.44,0 i Eugene i Oregon. Under dei olympiske leikane 2016 i Rio de Janeiro sprang han inn til femteplass på mila, for så å ta bronsen i maraton.
Joy av Isaac Hayes
Joy er det sjette studioalbumet til den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet kom ut i oktober 1973 på Stax Records.
Indoarisk språkgeografi
Den indoariske språkgeografien gjer greie for utbreiinga av indoariske språk. Det hovudsaklege utbreiingsområdet for indoariske språk i dag omfattar den nordlege delen av den indiske halvøya omtrent frå Indus i vest til Assam i aust, og frå Himalaya i nord til omtrent 18. breiddegrad i sør. Dei indoariske språka er største språkgruppa i Sør-Asia. 15 av dei 22 offisielle språka i India er indoariske, og tre av fire indarar har eit indoarisk språk som morsmål. Også i Pakistan, Bangladesh, Nepal, Sri Lanka og på Maldivane er eit indoarisk språk statsspråk. Utbreiingsområdet omfattar altså òg store område utanfor India, men på den andre sida omfattar dei ikkje dei områda i sørlege India der det i staden hovudsakelg blir brukt dravidiske språk.
Ta'if
Ta'if (arabisk الطائف; aṭ-Ṭā'if) er ein by i Mekka-regionen i Saudi-Arabia i ei høgd på 1879 meter over havet, i fjellsida av Sarawatfjella (Al-Sarawatfjella). Han har eit folketal på 521 273 (folketeljing 2004). Kvar sommar flyttar den saudiarabiske regjeringa og kongefamilien frå varmen i Riyadh til Ta'if, den uoffisielle sommarhovudstaden. Byen er eit sentrum for eit jordbruksområde som er kjend for druer, granateple, fiken, roser og honning.
Indoarisk språkgeografi
Sentrale India
Eine offisielle nasjonalspråket i India er hindi. Talet på morsmålstalarar avheng av i kva utstrekning ein reknar nærliggjande språk/dialektar som variantar av hindi eller som sjølvstendige språk. I snever tyding har hindi over 200 millionar morsmålstalarar, men om ein går ut frå den indiske regjeringa sin utvida definisjon, er det 420 millionar som snakkar hindi. Om ein òg reknar med dei som snakkar hindi som andrespråk, er 500 millionar indarar talarar, og dette talet aukar stadig. Standardisert hindi byggjer på hindustani, eit overregionalt handelsspråk på grunnlag av khariboli, dialekten i Delhi og området rundt. Det er statsspråk i dei nordindiske statane i Uttar Pradesh, Bihar, Jharkhand, Chhattisgarh, Madhya Pradesh, Rajasthan, Haryana, Uttarakhand og Himachal Pradesh og i unionsterritoriet Delhi, og blir brukt av befolkninga som skriftspråk. I dette sentralindiske området blir det brukt ei rekkje nærskylde regionalspråk, som delvis òg blir klassifiserte som hindidialektar. Desse blir underdelte i to grupper, «vesthindi» eller «vestsentralindisk» (haryani, braj-kanauji, bundeli) og «austhindi» eller «austsentralindisk» (awadhi, bagheli, chhattisgarhi).
Av politiske grunnar klassifiserer den indiske regjeringa ei rekkje andre språk som «hindidialektar», som frå ein språkvitskapleg synsvinkel er sjølvstendige, høyrer til ulike undergrupper av indoariske språk og delvis òg har eigne skriftspråk. Desse er språka i den austindiske biharigruppa (med bhojpuri, maithili og magahi), dei vestindiske rajasthanispråka (som vekslande blir rekna som eitt språk eller ei språkgruppe) samt i nord den nordindiske gruppa paharispråk, som blir snakka ved grensa til Himalaya. Målet er at hindi skal fungere som eit verkeleg nasjonalspråk. I alla høve har hindi, som medie- og prestisjespråk, stadig meir innverknade på andre indoariske språk.
Ta'if
Tidleg historie
På 500-talet var Tā'if dominert av Banu Thaqif-stamma, som framleis bur i og kring byen i dag. Det har vore foreslått at jødiske stammer som vart forflytta av etiopiske kristne i Himjar-krigane slo seg ned nær Taif.
Joy av Isaac Hayes
Albumet består av berre fem songar, der tittelsporet «Joy» varer over 15 minuttar.
Indoarisk språkgeografi
Sentrale India
Urdu, knytt til dei indiske og pakistanske muslimane, og hindi er på det kvardagsspråklege området nesten identiske; begge byggjar på hindustani, og dei to dialektane til språka skil seg ikkje mykje frå kvarandre. Skriftspråket til urduen skil seg likevel ut ved at ei rekkje ord kjem frå persisk og arabisk, og bruken av det arabiske alfabetet. Trass i at det har 65 millionar brukarar (med andrespråktalara 105 millionar) er urdu eit språk utan territorielt grunnlag. Den muslimske bybefolkninga i nordlege India utgjer ein majoritet av språkbrukarane. Dessutan er ein urdudialekt som blir kalla dakhini utbreidd i sørindiske område som Hyderabad. I Pakistan blir urdu snakka som morsmål av ein liten del av befolkninga (omtrent 10 millionar), men er det offisielle nasjonalspråket til landet, og fungerer som overregionalt handels- og utdanningsspråk. Talet på urdutalarar stig derfor jamnt.
I aust
Til dei austindiske språka blir den rekna ovannemnde biharigruppa (samanlagt 65 millionar brukarar) med hovudspråka bhojpuri, maithili og magahi, som blir talt i Bihar mellom dei sentralindiske språkvariantane og bengali. Bengali (med 210 millionar brukarar det nest største indoariske språket) er språket i dei indiske delstatane Vestbengal og Tripura, samt i Bangladesh. Somme av bengalivariantane (chittagong, sylhetti og rajbangsi) blir òg klassifisert som sjølvstendige språk. Nordaustanfor blir assamesisk snakka i den indiske staten Assam av 15 millionar menneske.
Språket i delstaten Orissa, som ligg på austkysten av India, er oriya, som blir snakka av 32 millionar menneske. I skogs- og fjellområda i sentrale India blir det i tillegg til stammefolka sine ikkje-indoariske språk òg snakka bhatri og halbi, to indoariske overgangsdialektar.
Ta'if
Tidleg historie
Byen ligg kring 100 km søraust for Mekka. Byen hadde murar og var eit religiøst senter med eit idol av gudinna Allāt, som då vart kalla «frua av Tā'if.» Klimet skilde byen frå dei tørre og nakne byane nær Raudehavet. Det vart dyrka kveite, vindruer og frukt kring Tā'if og byen fekk slik tittelen «hagen i Hejaz».
Indoarisk språkgeografi
Sør og vest
I stammeområda i nordlege Maharashtra, østre Gujarat og sørlege Rajasthan snakkar ein bhili og khandeshi, to indoariske språk som tidlegare blei sett på som gujaratidialekter. Gujarati, som blir snakka vest for desse, har 45 millionar brukarar og blir snakka i delstaten Gujarat og av ein del av befolkninga i Mumbai (Bombay). Nord for dette finst språka frå Rajasthan, den såkalla rajasthanigruppa, som blir utgjort av språka marwari (15 millionar), malvi, bagri, lambardi og nimadi, kvar med 1–2 millionar brukarar.
Morgunblaðið
Morgunblaðið er ei islands dagsavis som kjem ut alle kvardagar. Avisa kom fyrst ut den 2. november 1913 og frå og med 1924 har utgjevaren vore Árvakur. Morgunblaðið vart stifta av Vilhjálmur Finsen og Ólafur Björnsson, ein yngre bror til president Sveinn Björnsson. Morgunblaðið har sida 1997 vore tilstade på internett.
Indoarisk språkgeografi
Sør og vest
Språkområdet til sindhi (22 millionar brukarar) byrjar i vestlege Gujarat og fortset til den pakistanske grensa i provinsen Sindh ved nedre delen av Indus. Den såkalla vestlege gruppa panjabi-dialektar, eller lahndagruppa, er nærskyld med sindhi. Av lahnda-dialektene har siraiki gjort seg gjeldande som skriftspråk. Eit anna vestpanjabisk språk er hindko. Samanlagt snakkar ca. 80 millionar lahnda, hindko eller siraiki. Den eigentlege (austlege) panjabi har samanlagt 30 millionar brukarar, og er utbreidd i den nordlege delen av den pakistanske Indusdalen og i den indiske delen av Panjab. Dogri-kangri (2,2 millionar brukarar) blir snakka i Jammu-området i den indiske delstaten Jammu og Kashmir. Det blei tidlegare rekna som ein dialekt av panjabi, men høyrer til ei separat språkgrein, og er i India offisielt erkjent som sjølvstendig språk.
Nord
Nord for språkområdet til hindi blir nepali snakka av 16 millionar menneske. Det er nasjonalspråk i Nepal og er òg utbreidd i Sikkim, Darjeeling og delar av Bhutan. Andre viktige nordindiske språk er garhwali og kumauni med rundt 2 millionar brukarar kvar. Dei blir snakka i nedre delar av Himalaya, vest for språkområde til nepali (såkalla vestpaharispråk).
Joy av Isaac Hayes
Coverversjonar
«The Feeling Keeps on Coming» vart òg spellt av The Memphis Sounds i 2009.
Midway Games
Midway Games Inc. er eit tidlegare amerikansk føretak som var ein stor dataspelutgjevar og -utviklar. Nokre Midway-spel er Mortal Kombat, Ms Pac-Man, Spy Hunter, Tron, Rampage, The Cruis'n -serien, NFL Blitz og NBA Jam. Midway kjøpte også rettane til videospel som opphavleg blei utvikla av Williams Electronics og Atari-spel, som Defender, Joust, Robotron 2084, Gauntlet og Rush-serien.
Regionen Shkodër
Hovudstaden i regionen er Shkodër.
Midway Games
Pinball
(Alle spel under Bally-merket, unntatt som oppgitt)
Regionen Shkodër
Kommunar og kommunaleiningar
Etter kommunereforma i 2014 er dei tidlegare landkommunane og bykommunane i dag kommunaleiningar i dei nye kommunane:
Majdan-plassen
Majdan-plassen (ukrainsk Майдан Незалежності, Majdan Nezalezjnosti, 'Sjølvstendeplassen') er den viktigaste plassen i sentrum av den ukrainske hovudstaden Kiev. Han ligg langs hovudgata Khresjtsjatyk i Sjevtsjenko rajon. Plassen har hatt mange namn, men blir ofte omtalt berre som «Majdan».
Indoarisk språkgeografi
Nord
Lengst nordvest på det indiske subkontinentet ligg sprpåkområdet til dei dardiske språka. Det viktigaste av dei er kasjmirsk, som blir talt i Kashmirdalen av 4,5 millionar menneske, og er det einaste dardiske litteraturspråket. Dei andre dardiske språka (mellom anna pashai, khowar, kalasha, shina og indus-kohistani) blir samanlagt snakka av 1,2 millionar menneske i Hindukush-området i Pakistan og Afghanistan.
Majdan-plassen
Historie
Historia til plassen går tilbake til midten av 1800-talet, då den første steinbygningen i Kiev vart bygd her. I byrjinga heitte plassens Khresjtsjatytska plosjtsja (Khresjtsjatykplassen). Frå 1871 heitte plassen Dumska posjtsja (Dumaplassen), fordi Dumaen, den lovgjevande forsamlinga i byen, låg her. Etter oktoberrevolusjonen fikk plassen namnet Radjanska plosjtsja (Sovjetunionens plass), og frå 1935 Plosjtsja Kalinina (Kalininplassen) etter Mikhail Ivanovitsj Kalinin.
Verdscupen i alpine greiner 2015/Kvinner
Verdscupen i alpine greiner for kvinner i 2015-sesongen tok til 25. oktober 2014 i Sölden i Austerrike og vart avslutta 22. mars 2015 i Méribel i Frankrike. Turneringa omfatta 33 individuelle renn og ei lagtevling. Dei individuelle tevlingane fordelte seg på 9 slalåmrenn, 7 storslalåmrenn, 7 super-g-renn, 8 utforrenn og ei superkombinasjonstevling. Ingen tevlingar fann stad i Noreg.
Midway Games
Konsollspel utvikla eller lisensiert av Midway
(Merk: Engelske titlar.)
Verdscupen i alpine greiner 2015/Kvinner
Fjorårsvinnar Anna Fenninger frå Austerrike sikra seg den store FIS-premien på ny, etter jamn poengstrid med Tina Maze frå Slovenia. Lindsey Vonn frå USA var tilbake frå skade og tok tredjeplassen i turneringa.
Indoarisk språkgeografi
Andre område
Singalesisk, som blir snakka av majoriteten av innbyggjarane på Sri Lanka (15 millionar brukarar), er åtskilt frå resten av det indoariske språkområdet. Dhivehi, språket til Maldivane, har 220 000 brukarar og er nærskyldt med singalesisk.
Romani utgjer eit spesialtilfelle fordi det blir tala av sigøynarar som har spreidd det i talrike variantar til Europa og vestlege Asia. Det har rundt 3,5 millionar brukarar. Domari og lomavren er skylde med romani, og blir òg snakka utanfor India i vestlege Asia og Europa.
Som ei følgje av nyare migrasjonsprosessar under den britiske kolonitida blir det brukt indoariske språk av fleire innbyggjarar i Karibia, Guyana, Sør-Afrika, Mauritius og Fiji. I Fiji fungerer fijiansk hindi som statsspråk.
Det uralske fonetiske alfabetet
Det uralske fonetiske alfabetet eller det finskugriske fonetiske alfabetet er eit lydalfabet som gjer det mogleg å skrive språklydar på ein nøyaktig måte. Alfabetet vart lagt fram av E. N. Setälä i 1901, og det har særleg vorte brukt for dei uralske språka, og til ein viss grad for tyrkiske språk. Grunnen til dette er at uralistane i byrjinga dominerte utforskinga av tyrkiske språk.
Majdan-plassen
Historie
Plassen vart deretter ombygd i sovjetisk stil, og i 1977, til 60-årsdagen for Oktoberrevolusjonen, vart det bygd eit Minnesmerke for den store sovjetiske oktoberrevolusjonen på sørsida av plassen. Etter Sovjetunionen sitt samanbrot i 1991 vart minnesmerket fjerna.
Det uralske fonetiske alfabetet
Det uralske fonetiske alfabetet er alltid kursivert.
Majdan-plassen
Historie
Frå 1977 til 1991 heitte plassen Plosjtsja Zjovtnevoji revolutsiji (Oktoberrevolusjonens plass). Til tiårsdagen for Ukrainas sjølvstende i 2001 vart plassen ombygd.
Sidan byrjinga på 1800-talet har han også vorte brukt til feiringar og arrangement, så vel som politiske demonstrasjonar. Han var blant anna sentrum for demonstrasjonane under «granittrevolusjonen» i 1989, «Ukraina utan Kutsjma» i 2001, oransjerevolusjonen i 2004 og euromajdan i 2014.
Det uralske fonetiske alfabetet
Grunnbokstavar
Det uralske fonetiske alfabetet inneheld følgjande latinske bokstavar:
I tillegg blir følgjande bokstavar frå andre alfabet også brukt:
Kapitélar
Ustemde variantar av stemde lydar blir markert ved at bokstaven blir skrive som kapitél:
Etter etablert praksis blir konsonantar som er delvis stemd:
Ustemde lydar kan også merkast med strek under: a b. Det blir alltid gjort for bokstavane o ö ø ε a ä η.
Ein ustemd overgangslyd mellom to lydar som kan innehalde laryngal-lyd, blir merka med H. (Her har det også vorte brukt omsnudd c, dvs: ɔ.)
I tilleg blir følgjande kapitélbokstavar brukt:
ʔ-merk står for ustemt laryngalklusil, og ᴤ-merket står for stemt laryngalspirant.
Snudde bokstavar
Eit sentralt prinsipp for lydalfabetet er bruken av snudde bokstavar, dvs. bokstavar som er snudd opp-ned. Opp-ned-snudde vokalsymbol (ɒ ə ᴉ ɜ osb.) viser redusonerte vokalar. Det er også mogleg å vise reduserte vokalar med ein liten krok under vokalen ( ˛ ) (ą ę į osb.). Vokalsymbol som ikkje kan bli snudd opp-ned kan få ein slik krok, dette gjeld o u ü ᴐ ø æ. Vanlegare er å legge desse bokstavane på sida (ᴑ ᴝ ᴓ osb.)
Ein snudd y-bokstav (ɦ) blir brukt for stemt h.
Ta'if
Tidleg historie
Både Ta'if og Mekka var stoppestader for pilegrimar. Ta'if låg meir høveleg til enn sjølve Mekka og folket i Ta'if hadde nære handelsband med folket i Mekka.
Ramat David
Ramat David (hebraisk רָמַת דָּוִד, tyder Davidhøgdene) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg i Galilea nær Ramat David flybase og høyrer til Jezreeldalen regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 233.
Ta'if
Muhammed-tida
I 630 fann slaget ved Hunayn stad ved Hunayn, nær byen. Kort tid etter det vart Ta'if kringsett, men kringsetjinga var mislykka. Byen vart angripen med katapultar frå Banu Daws, men åtaket vart driven attende. Slaget ved Tabouk i 631 gjorde at Tā'if vart heilt isolert, så folk frå Thaqīf kom til Mekka for å forhandle konvertering til islam for islam. Idoelt av Al-lāt vart øydelagd i lag med andre heidenske teikn i byen.
Det osmanske riket
Den 17. juli 1517 kapitulerte sharifen av Mekka til den osmanske sultanen Selim I. I ei symbolsk handling gav han frå seg nøklane til dei islamske byane Mekka og Medina. Som ein del av Hejaz, vart Ta'if òg underlagt osmansk kontroll.
Ramat David
Forfattaren Roald Dahl landa sitt RAF Hurricane på ei flystripe ved Ramat David tidleg i 1941 og skildra tyske jødiske flyktningbarn som budde der på den tida i sjølvbiografien sin Going Solo.
Ta'if
Det osmanske riket
Byen vart verande under osmanarane i tre hundre år, fram til 1802, då han vart teken attende av opprørar i ein allianse med huset Saud. Saudiarabarane massakrerte heile den mannlege folkesetnaden i byen for å skremme innbyggjarane i Mekka. Desse styrkane gjekk så vidare og tok Mekka og Medina. Tapet var stort for Det osmanske riket, som såg seg sjølv som vernarar av Dei heilage byane. Den osmanske sultanen Mahmud II, kalla på statthaldaren sin i Egypt, Muhammed Ali, som gjekk til åtak på Hejaz og tok attende Ta'if i 1813.
Borga og dei militære forlegningane i Ta'if vart reparerte av osmanarane i 1843 og eit herskapshus for leiarane av byen vart bygd i 1869. Seinare kom òg eit postkontor.
Det arabiske opprøret og hasjemittane
Før det arabiske opprøret, hadde Ahmed Bey blitt kommandant for dei osmanske styrkane i Tā'if. Han hadde under seg ein styrke på 3 000 soldatar og 10 kanonar. Ghalib Pasha, som var guvernør i Hejaz, var òg i byen. I juni 1916 gjorde hasjemittane opprør mot Det osmanske riket i Mekka. Byen hadde falle og i juli vart Abdullah, den eldste sonen til hasjemittleiaren og sharifen av Mekka, Husayn ibn Ali, sendt med sytti mann til Tā'if. Sjølv om aktivitetane hans i området gjorde Ahmed Bey mistenksam, var ikkje Ghalib Pasha uroa over ein så liten styrke. I løyndom bygde Abdullah opp ein 5 000 mann stor hær. Han kutta så telegraflinjene til byen og gjekk til åtak. Alle hasjemittåtaka på byen vart drivne attende av kanonane i fjella, og begge sidene hamna i ei uroleg omleiring. Hasjemittane fekk etter ei tid ført kanonane sine opp til Tā'if. Byen heldt ut ei stund til, før han omsider overgav seg den 22. september. Byen vart slik ein del av det sjølvutnemnde hasjemittiske kongedømet Hejaz.
Saudi-Arabia
Ta'if var ikkje lenge hos hasjemittane. Spaningar mellom kongen av Hejaz, Husayn ibn Ali, og Abdulaziz al-Saud, sultanen av Nejd, braut raskt ut i vald. Sjølv om fiendskapen vart lagt ned for ei stund i 1919, var den saudi-støtta Ikhwan (milits) leia av sultan bin Bajad og Khaled bin Luwai i september 1924 klare til å gå til åtak på Ta'if. Byen skulle bli forsvart av sonen til kongen, Ali, men han flykta i panikk med soldatane sine. 300 av dei vart drepne av Ikhwan i det som vart kjend som Ta'if-massakren. I 1926 vart Abdulaziz al-Saud offisielt rekna som den nye kongen av Hejaz. Ta'if var ein del av kongedømet Hejaz fram til Abdulaziz al-Saud samla dei to kongedøma til eitt i Kongedømet Saudi-Arabia i 1932. I 1934 vart det signert ein avtale her som sette grensa mellom Jemen og kongedømet. Kongen sjølv døydde seinare i byen den 9. november 1953.
Ta'if var lite meir enn ein mellomalderby då saudiarabarane tok kontroll over han. Men dei sette raskt i gang med å modernisere byen. Den første offentlege straumgeneratoren i Saudi-Arabia, vart sett opp i Ta'if seint i 1940-åra. I 1965 innvigde kong Faisal ein 87 km lang fjellveg mellom Mekka og Ta'if, og i 1947 byrja arbeidet på den 600 km lange Ta'if-Abha–Jizan-vegen.
Det uralske fonetiske alfabetet
Snudde bokstavar
Ein snudd m-bokstav kan bli brukt for å vise redusert sentral u (ɯ =  u̮ )
Ta'if
Klima
Taif har eit varmt ørkenklima (Köppen si klimaklassifisering BWh), med varme somrar og milde vintrar. Temperaturane er ikkje så ekstreme om sommaren som lågareliggande delar av Saudi-Arabia. Det er mykje kjøligare i Taif om sommaren enn andre område av Saudi-Arabia, som Riyadh. Her kjem lite nedbør, men det kan kome regn i alle månadane, med eit maksimum på våren og seint på hausten.
Bteghrine
Bteghrine (arabisk بتغرين, òg skrive Bteghrin og Btighrin) er ein kommune i Matn distrikt i Libanonfjella guvernement i Libanon.
Etymologi
Det eksakte opphavet til namnet Bteghrine er ukjend, men tydingar kan vere «krigarstaden», «steinstaden» og «huset av dei tristaste» - ein referanse til eit stort slag her kring 1290 då tusenvis av menneske døydde.
Geografi
Bteghrine ligg nær fjellet Sannine i aust, Wadi el-Jamajem i nord, Jiwar i vest, og Khonchara i sør. Kommunen består av sju nabolag og fire fjerntliggande område.
Det uralske fonetiske alfabetet
Snudde bokstavar
Snudd c-bokstav (ᴐ) blir brukt for halvåpen o.
Oscar Cove
Oscar Cove er ei vik like vest for Garzon Point sør i Paradise Harbor ved Danco Coast i Graham Land. Vika vart kalla Caleta Oscar av Den argentinske antarktisekspedisjonen 1949–50 etter førenamnet til nestkommanderande på ekspedisjonsskipet Chiriguano som vart nytta til kartlegginga av området.
Det uralske fonetiske alfabetet
Snudde bokstavar
Snudd kapitel-C = ustemt, halvopen o.
Snudd r-bokstav (ɹ) blir brukt til stemt halvtremulant (snudd kapitel-R eller ᴚ = tilsvarande ustemt lyd).
Små bokstavar
Heva forminska bokstavar markerer schwa-vokaler, obergangsvokalar og overkorte lydar, som t.d. dei finske dialektformene kolome, mäjen.
Lite spørjeteikn utan punktum markerer markert (glottal) start eller stopp.
Senka forminska bokstav viser sekundær artikulasjon for føregåande lyd, t.d. ao = labialisert a, lu = runda l.
Orne Harbour
Orne Harbour er ei vik på vestkysten av Graham Land vest for Mount Fourcade, og 2 nautiske mil (3,7 km) sørvest for Cape Anna. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache i 1898. Namnet Orne Harbour vart truleg nytta av norske kvalfangarar, fordi det vart nytta av den skotske geologen David Ferguson under den geologiske undersøkinga hans ombord på kvalbåten «Hanka» i 1913.
Sedgley
Sedgley er ein by i grevskapet West Midlands i England. Historisk var byen ein del av Staffordshire.
42. etterretningssenter
42. etterretningssenter (russisk 42 морской разведывательный пункт) er ei SPETSNAZ-eining i Den russiske stillehavsflåten i det russiske forsvaret. Eininga blei grunnlagd i 1955 og høyrer heime på Russkijøya.
Joachim Kirst
Joachim Kirst er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Neustadt an der Orla i Thüringen som representerte Aust-Tyskland. Han vart europameister i tikamp både i 1969 og 1971.
Indoarisk språkhistorie
Indoiransk språkhistorie strekkjer seg over nesten fire tusen år. Det er vanleg å dele ho inn i tre historiske stadium: Urindoarisk (vedisk, klassisk sanskrit), mellomindoarisk (prakritspråk, pali, apabhramsha) og nyindoarisk (dei indoariske språka som blir snakka frå cirka 1000 e.kr til i dag, som hindi, urdu, bengali og gujarati).
Joachim Kirst
Aktiv
Kirst sette personleg rekord med 7 861 poeng då han vart femtemann i tikampen under Sommar-OL 1968 i Mexico-byen. Året etter forbetra han seg til heile 8 279 poeng, ny austtysk rekord. Ved friidretts-EM i Aten same året var han suveren bestemann med sine 8 041 poeng, meir enn 200 poeng framom sølvmedaljøren. Både i 1970 og 1971 var Kirst mellom dei aller beste mangekjemparane i verda, med årsbeste på høvesvis 8 131 og 8 206 poeng. Han forsvarte i august 1971 EM-tittelen i tikamp ved meisterskapen i Helsinki. Til Sommar-OL 1972 i München kom ikkje Kirst som ein av dei store favorittane, men leia likevel etter fyrste konkurransedagen. På øving nummer seks i tikampen, 110 m hekk, snubla han i den tredje hekken og fall. Dermed braut han tevlinga og la deretter opp.
Indoarisk språkhistorie
Førhistorie
Som medlemmer av den indoeuropeiske språkfamilien stammar dei indoariske språka frå eit tenkt indoeuropeisk urspråk, som ein tenkjer seg blei talt i fjerde eller tredje tusenår f.Kr. på steppene i det som i dag er sørlege Russland. Frå den urindoeuropeiske befolkninga delte det seg ei gruppe som brukte nemninga «ariar» (arya) om seg sjølv, og som talte eit forstadium til dei indoiranske språka. Etter at dei hadde opphalde seg ei tid i Baktria, delte dei seg omkring 2000 f.kr i ei iransk og ei indoarisk grein. Iranarane slo seg ned i det som i dag er nordlege og vestlege Iran, mens indoarierne innvandra i fleire bølgjer til den indiske halvøya, truleg rundt 1500 f.kr. Det eldste språklege teiknet på eit indoarisk nærvære stammar frå det hurrittiske Mitanni-riket i nordlege Mesopotamia og nordaustlege Syria. Der fanst det på 1500- til 1200-talet f.kr ein herskande klasse med eintydig indoariske namn som dyrka vediske gudar, som Indra. I ei lærebok i hesteskjøtsel, som mitanniaren Kikkuli forfatta på 1400-talet f.kr på hettitisk, finst visse fagomgrep som er blitt lånt inn frå indoarisk. Desse tidlege indoariske spora i vestlege Asia forsvann sporlaust etter at Mitanniriket gjekk under.
Urindoariske språk
Den urindoariske fasen byrjar med indoariarane si innvandring til India i løpet av det andre tusenåret f.Kr. Denne innvandringa fann truleg stad i fleire bølgjer eller i løpet av ein lang tidsperiode. Etter kvart breidde indoariarane seg ut i nordlege India og trengde ut språka til urbefolkninga, men ikkje utan å bli påverka av dei. Mykje tyder derfor på at dei dravidiske språka og mundaspråka ein gong blei talt i eit mykje større område, før dei blei trengt tilbake til respektivt sørlege område og fjell- og skogområde av den indoariske ekspansjonen. Ein tidlegare idé om at indoariarane er ei innfødd befolkning i India og skal ha grunnlagt Indusdalkulturen, er dermed ikkje språkvitskapleg haldbar.
For å ta vare på ein feilfri resitasjon av dei heilage tekstane blei vitskapen om fonetikk og grammatikk tidleg utvikla i India. Denne blei fullført i Panini sin grammatikk. Omkring 300 f.kr kodifiserte denne grammatikken eit danna språk for overklassa. Det enkle folket snakka på denne tida allereie mellomindoariske språkformer. Nemninga «sanskrit» (' 'tilrettelagt') står òg i motsetning til omgrepet «prakrit» (' «naturleg»), som ein summerer dei mellomindoariske språka med. Panini sin grammatikk blei normativ for klassisk sanskrit. Følgjeleg blei sanskrit som litteraturspråk konservert på eit arkaisk stadium, og eksisterte over ein lang tidsperiode som eit religions- og lærdomsspråk, som latin i Europa. Denne stillinga har sanskrit til ei viss grad halde på fram til moderne tid. Den indiske grunnlova reknar til og med sanskrit som eit av den 22 nasjonalspråka i landet.
Blomstringstida til sanskritlitteraturen var i midten av det første tusenåret e.Kr. Dette inneber at for eksempel ein diktar som Kalidasa, som truleg levde på 400-talet, skreiv verka sine i ei tid då sanskrit lenge berre hadde vore eit skriftspråk, og heldt seg til reglar som blei forumlerte av ein grammatikar som hadde levd 700 år før han. Til forskjell frå lyd- og formlæra var syntaksen så å seie uregulert av Panini, og kunne derfor under påverknad av dei mellomindoariske språka utvikle eigenartar som ikkje ville ha vore vanlege i dei tidlegare stadia av urindoarisk. Karakteristisk for klassisk sanskrit er ein utbreidd bruk av passivkonstruksjonar og danning av omfattande samansetjingar med opptil 20 delar.
Mellomindoariske språk
Dei mellomindoariske språka oppstod allereie frå ca. 600 f.kr frå urindoarisk. Då dei talte formene av urindoarisk var nokolunde einskaplege, er den vanlege påstanden om at spesifikke mellomindoariske språk «oppstod frå sanskrit» villeiande. Kjenneteikna for utviklinga frå ur- til mellomindoarisk er ei forenkling av formlæra og den fonetiske strukturen til orda (for eksempel sanskrit ' til pali '). Fleire mellomindoariske språkvariantar er blitt bevarte. For desse bruker ein ofte samlingsomgrepet «prakrit». Dei eldste språklege vitnesbyrda om mellomindoarisk og samtidig dei eldste skriftlege leivningane i India er edikta til keisar Asjoka, som blei nedskrivne på ei rekkje ulike regionale dialektar. Desse har blitt bevarte i innskrifter i stein frå ulike delar av India, skrive med brahmi-skrifta. Dei reformerande religionane buddhismen og djainismen brukte prakrit for skriftene sine. Sjølv i diktinga blei stiliserte former av prakrit brukt, delvis parallelt med sanskrit. Det klassiske sanskritdramaet er fleirspråkleg: Dei mannlege hovudpersonane snakkar sanskrit, kvinnene sauraseni-prakrit, komiske rollefigurar snakkar magadhi-prakrit, og dei lyriske songane er forfatta på maharashtri-prakrit.