cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
That's the Way I Wanna Rock 'n' Roll
I 2005 vart musikkvideoen, regissert av Peter Sinclair, Brian Grant og Jiff Morrison, gitt ut på Family Jewels. Videoen vart spelt inn på konserten deira på National Exhibition Centre i Birmingham og inkluderte fans med raude Gibson SG-gitarar i papp.
Forfattaren Paul Stenning skildra songen som den sterkaste frå albumet.
Inbar
Inbar (hebraisk ענבר, tyder Rav) er ein kibbutz nær Karmiel i Galilea nord i Israel. Inbar er den minste kibbutzen i landet, med berre kring 10 innbyggjarar.
Historie
Inbar ligg på staden til den bibelske landsbyen Kfar Hananya, som var busett av jødar frå tida kring Det første tempelet fram til 1500-talet. Den bibelske landsbyen låg langs breidda av Nahal Tzalmon, og var kjend for keramikken sin som vart rekna som høg kvalitet. Rabbi Halafta, ein av dei store tolkarane av Mishnah, levde der i Talmud-tida, og er gravlagd der. På 1500-talet vart samfunnet fråflytta, og innbyggjarane flytta til Peki'in, der det fanst eit større jødisk samfunn. Mot slutten av 1970-åra, vart det reist ein mellombels leir, som ein del av HaMitzpim-programmet, for arbeidarar som bygde moshavim i nærleiken. Restane av bygningane som vart nytta i leiren vart utbetra av medlemmar frå samfunnet då dei budde der på Yom Ha'atzmaut i mai 1994.
John Singleton Copley
John Singleton Copley var ein USA-amerikansk og engelsk målar, fødd i Boston i Massachusetts. Han er særleg kjend for sine portrett av personar i det koloniale New England, framfor alt av menn og kvinner av middelklassen.
Liv og gjerning
Copley var son til ein immigrant frå Irland. Foreldra eigde eit tobakksfirma i Boston. Etter faren var død, gifta mor hans seg i 1748 med Peter Pelham, ein gravør og lærar. Ho og sonen flytta då til eit rolegare og meir respektabelt område av Boston. Copley var 13 år gammal då også stykfaren døydde.
Copley var gift med dotter til ein av dei rikaste forretningsmennene i Boston. I 1774 flytta familien til England. Copley reiste ganske snart vidare til Paris, Genova og Roma, før han vende tilbake til London etter ein ni månader lang rundtur. I den britiske hovudstaden byrja han å spesialisere seg på bilete som skildra historiske hendingar, og fekk medlemskap i den sentrale kunstforeininga Royal Academy of Arts.
Både under den nord-amerikanske og den engelske perioden viste Copley sine evner som målar. Portretta hans var på sett og vis nyskapande, dei søkte å framstille personane med eigenskapar eller trekk som var karakteristiske for liva deira.
Han døydde i 1815 i London. Sonen hans, John Copley, var i si tid britisk lordkanslar.
The Weight
«The Weight» er ein song frå 1968 av The Band. Songen kom først ut på debutalbumet til The Band, Music from Big Pink.
«The Weight» er ein av dei mest kjende songane til bandet og av dei mest populære songane i motkulturen på slutten av 1960-talet. Songen vart ikkje ein stor hit for bandet, og nådde berre 63. plass i USA, medan han i Canada nådde 35. plass og i Storbritannia 21. plass. Tre coverversjonar av «The Weight» nådde høgare på den amerikanske singellista i 1968-1969 enn The Band si originale innspeling:
Songen er rangert på 41. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 største songane gjennom tidene. Pitchfork Media kåra songen til den 13. beste frå 1960-åra.
Songtema
«The Weight» nyttar eit motiv frå folkemusikken om ein reisande, som i den første linja kjem fram til Nazareth i Lehigh Valley-området i Pennsylvania. Fleire år seinare tok bandet Nazareth namnet sitt frå denne linja. I byen møter personen fleire av innbyggjarane, og songen omhandlar møta med desse personane.
I sjølvbiografien sin This Wheel's on Fire forklarar Levon Helm at folka som er nemnde i songen er basert på verkelege folk The Band kjende. «Miss Anna Lee» nemnd i teksten er venen til Helm, Anna Lee Amsden.
Den 17. august 1969 spelte The Band songen som den tiande i settet deira på Woodstock.
Film og reklame
«The Weight» har vore nytta i mange filmar og fjernsynsseriar, som Hope Floats; Igby Goes Down (coverversjon av Travis); The Big Chill; Easy Rider; Girl, Interrupted; Patch Adams; 1408; og Starsky & Hutch (som ein parodi på ein scene i Easy Rider); og på fjernsyn i Californication, My Name Is Earl, Sports Night og Cold Case. Songen er òg nytta i reklamar for Diet Coke og Cingular/AT&T Wireless.
Songen vart nytta i Easy Rider, men på filmmusikkalbumet vart songen spelt av bandet Smith, fordi platekontrakten hindra The Band i å nytte originalutgåva. The Band-versjonen finst derimot i sjølve filmen.
Andre versjonar
«The Weight» har vorte ein moderne standard, og derfor spelt av særs mange artistar, mellom andre Little Feat, Stoney LaRue, Aaron Pritchett, The Staple Singers, Joe Cocker, Travis, Grateful Dead, The New Riders of the Purple Sage, O.A.R., Edwin McCain, The Black Crowes, Spooky Tooth, Hanson, Old Crow Medicine Show, Panic! at the Disco, Aretha Franklin, Joan Osborne, John Denver, Cassandra Wilson, Miranda Lambert, Al Kooper og Mike Bloomfield, Deana Carter, New Madrid, Dionne Warwick, Ratdog, Bob Weir, Lee Ann Womack, Smith, Weezer, eit samarbeid mellom Diana Ross & the Supremes og The Temptations, The Allman Brothers Band, The Marshall Tucker Band, Jimmy Barnes med The Badloves og Aaron Pritchett. Mot slutten av dokumentaren It Might Get Loud spelar Jack White, Jimmy Page og The Edge «The Weight» akustisk og deler på vokalen.
Bob Dylan har spelt songen på konsertar og det same har Waylon Jennings.
Bakgrunnsstoff
The Weight
Chest Fever
«Chest Fever» er ein song av The Band frå debutalbumet Music from Big Pink frå 1968. Det er i følgje Peter Viney, ein historikar for gruppa, den songen frå Big Pink som finst på flest konsertalbum og samlealbum etter «The Weight». Musikken er skriven av Robbie Robertson, og heile songen er vanlegvis tilskriven han, men i følgje Levon Helm, vart teksten opphavleg improvisert fram av Levon Helm og Richard Manuel. Teksten fortel soga om ein mann som vert sjuk då han vert avvist av kvinna han elskar.
Robertson har sidan sagt at teksten var meiningslaus, berre nytta medan instrumentalspora vart innspelte. «Eg er ikkje sikker på om eg kan teksten til 'Chest Fever'; Eg er ikkje ein gong sikker på om det finst ord i 'Chest Fever'.»
På Woodstockfestivalen i 1969 spelte The Band den siste dagen, mellom Ten Years After og Blood, Sweat, and Tears. Dei opna med «Chest Fever».
Songen inneheld ein dramatisk orgelsolo i introen av Garth Hudson. Under konsertane utvikla dette seg til ein improvisert solo frå fleire musikkstilar som varte i fleire minuttar. Viney seier at «når Levon Helm har klaga på fordelinga av honorara frå denne perioden, så er det denne songen han nemner. Han meiner at medverknaden til Garth er kraftig undervurdert. Som han seier 'kva er det du hugsar frå 'Chest Fever' - teksten eller orgelet?'»
Three Dog Night
Three Dog Night 1969 Three Dog Night: Live 1988 Captured Live at the Forum/Harmony 2006/1969 Three Dog Night/Suitable for Framing 2004
Tishamingo
The Point 2007
Wino
Punctuated Equilibrium 2009 (berre vinyl)
Brain Capers
Brain Capers er det fjerde studioalbumet til det engelske rockebandet Mott the Hoople.
Det kom ut i november 1971 i Storbritannia på Island Records og på Island Records i Canada. I januar 1972 kom det òg ut i USA på Atlantic Records.
Utgjevinga selde dårleg i starten og det var det einaste av albuma til Mott the Hoople som ikkje gjek inn på albumlista i Storbritannia eller USA.
Den første arbeidstittelen var AC/DC, men vart byta ut med ein kombinasjon av dei alternative titlane Brain Damage og Bizarre Capers.. Dei første innspelingane vart produserte av bandet sjølv, men vart gjevne opp og deira svengali Guy Stevens vart henta inn for å berge innspelinga. Fleire av desse innspelingane dei gjorde på eiga hand dukka opp på All the Young Dudes: The Anthology og som bonusspor på Angel Air-utgåvene av Mott the Hoople-albuma.
Plateomslaget på den originale britiske og kanadiske utgåva har ikkje maska ein kan sjå på den amerikansk versjonen (og somme seinare nyutgjevingar). Det var ei faktisk maske på innsida av den britiske versjon av albumet, men ikkje med den kanadiske utgåva. Bandnamnet og linja under det er midt på omslaget, der maska ville ha vore og tittelen vart flytta til toppen.
Handball-VM 2015 for kvinner
Verdsmeisterskapen i handball 2015 for kvinner, den 22. i rekka, vart avvikla i tida 5. til 20. desember 2015 i Danmark. Til saman 24 land deltok i turneringa. Noreg vann meisterpokalen etter finalesiger 32-24 mot Nederland.
Brain Capers
Albumet er dedisert til James Dean.
Innhald
«The Wheel of the Quivering Meat Conception» er i røynda del to av «The Journey», som byrjar med inntoning der «The Journey» tidlegare tona ut.
Handball-VM 2015 for kvinner
Gruppe A
---
-
Gruppe B
--
---
Gruppe C
-
--
Gruppe D
--
---
Kvartfinalar
--
Plasseringskampar om 5.- til 8.-plass
-
Semifinalar
-
VM-finalen
Finalen mellom semifinalevinnarane Nederland og Noreg fann stad i Herning framfor 12 500 tilskodarar. Dei norske kvinnene formeleg fossa fram i fyrste omgangen og leia heila 20-9 ved pause. «Andre omgang ble en ren transportetappe der konsentrasjonen til de norske spillerne sviktet.» Sigeren var likevel aldri truga og sluttresultatet vart 31-23 til Noreg.
Noregs lag bestod av målvaktene Kari Aalvik Grimsbø og Silje Solberg, målskårarane Camilla Herrem 7, Heidi Løke 6, Ida Alstad 4, Stine Oftedal 3, Stine Skogrand 3, Amanda Kurtovic 2, Veronica Kristiansen 2, Nora Mørk 1, Linn Sulland 1, Pernille Wibe 1, Marta Tomac 1, dessutan Mari Molid, Betina Riegelhuth, Sanna Solberg.
Nederlands mål vart sett inn av Estavana Polman 8, Danick Snelder 5, Cornelia Groot og Sanne van Olphen 3, Martine Smeets 2, Debbie Bont og Michelle Goos 1.
Dei franske systrene Charlotte og Julie Bonaventura dømde finalekampen. Dei straffa Noreg med tre 2-minuttsutvisingar og Nederland med fire.
Constellation Dome
Constellation Dome er ei isdekt høgd på 1330 moh som er det høgaste punktet i Darley Hills, som ligg 9 km vest for Gentile Point, mellom Rossisen og Nurserybreen. Det fekk dette namnet av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand (1960–61) fordi det var her gruppa utførte den første posisjonsavgjersla ved hjelp av stjernene på reisa.
Cape Anderson
Cape Anderson er eit nes på austsida av innløpet til Mill Cove på sørkysten av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Det vart kartlagd i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under Bruce, som namngav det etter sekretæren sin, Nan Anderson.
Trélatête
Aiguilles de Trélatête er eit 3 920 meter over havet høgt fjell i Mont Blanc-massivet i dei franske Alpane. Grensa mellom det franske departementet Haute-Savoie og den italienske provinsen Aostadalen går over fjelltoppen. Fjellet har fire toppar, alle mellom 3920 og 3884 moh. Den sørvestlege toppen er den høgste og ligg eit par hundre meter inne på italiensk side av grensa. Til alle sider er Trélatête omgjeve av isbrear. Trélatête ligg om lag to kilometer sør for Dômes de Miage og om lag like langt nord for Aiguille des Glaciers.
Sommaren 1864 nådde dei to britiske fjellklatrarane Anthony Reilly og Edward Whymper toppen av Trélatête, assistert av dei franske fjellførane Michel Croz, Michel Payot og Henri Charlet. Dei fem var både på den høgste toppen og på den sørlege, tredje høgste toppen på Trélatête.
Trélatête vert vanlegvis bestige frå den italienske sida.
Aktivisme
Aktivisme er ei overlagt handling for å skapa sosial eller politisk forandring. Denne handlinga utfoldar seg som regel som støtte eller opposisjon til ei ofte kontroversiell sak eller eit omdiskutert argument. Aktivisme omfattar ofte strategiar for utbreiing av ideologiske synspunkt, der fysiske eller symbolske handlingar blir brukt som argumentasjon.
Al Hatab
Al Hatab er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Melodi Grand Prix 1983
Melodi Grand Prix 1983 var den 23. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. Ti finalistar kjempa i finalen 26. februar 1983. Vinnarlåten blei «Do re mi», framført av Jahn Teigen. Han hadde også laga melodien saman med Anita Skorgan, og teksten saman med Herodes Falsk. Teigen representerte Noreg i den internasjonale finalen i München, der «Do re mi» enda på ein delt 9. plass med 53 poeng. Dette var Noregs beste plassering på ti år.
Sendinga
Før finalen fekk Jahn Teigen og Herodes Falsks «Do re mi» mest merksemd. Jahn Teigen hadde fått Wenche Myhre til å syngje songen, etter at ho hadde vore borte frå Melodi Grand Prix i 17 år. Men Wenche Myhre og sonen Dan skulle òg vere med i den tyske finalen, og dei tyske reglane tillét ikkje deltaking i fleire land. Jahn Teigen tok dermed sjølv rolla som vokalist, med Myhre som korist.
Elles i finalen deltok den tidlegare barnestjerna Anita Hegerland, i tillegg til Olav Stedje, Inger Lise Rypdal og Grethe Kausland med Dizzie Tunes.
Avstemminga utvikla seg til ein hard kamp mellom Ketil Stokkan og Jahn Teigen, og Teigen vann til slutt.
Hendingar
Pressa og sjåarane var i stor grad samde om at rett låt vann. Aftenposten kalla sigeren «fortent», og vinnarlåten blei liggjande på VG-lista i heile åtte veker. I den internasjonale finalen hamna også Noreg i øvre halvdel av resultatlista – for første gong sidan 1973.
Trua på det norske bidraget viste seg òg i sjåartala for den internasjonale finalen i München. 92 prosent av alle nordmenn over 15 år såg finalen, ifølgje ei ScanFact-undersøking gjort for VG. Dette var det mest sette programmet på norsk fjernsyn i 1983. Talet kan ikkje direkte samanliknast med tv-meter-målingane i dag, som gir eit langt meir presist bilde av nordmenns tv-sjåing.
Fylkesveg 303 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 303 i Sogn og Fjordane går mellom Årdalstangen og Dalåkre i Seimsdalen, i Årdal kommune. Vegen er 6,5 km lang.
Schwingungen
Schwingungen er det andre studioalbumet til det tyske krautrockbandet Ash Ra Tempel. Det kom ut i 1972 på Ohr.
Klaus Schulze hadde no slutta i bandet og vorte erstatta med Wolfgang Muller. Eit par gjesteartistar var òg med på plata, mellom anna ein John L. som song. Dette albumet hadde altså tekstar, noko som det første albumet ikkje hadde. Den første sida av albumet inneheld to songar, «Light» og «Darkness», medan andre sida berre har eit musikkstykke: «Suche / Liebe».
Al Harrah i Jemen
Al Harrah er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Jorunn Drageset
Jorunn Drageset er ein norsk professor og forskar. Ho er tilsett ved Institutt for helse- og omsorgsvitskap på Høgskulen på Vestlandet, og forskar hovudsakleg på eldre pasientar i omsorgssektoren.
Drageset er også professor i sjukepleiarvitskap ved Universitetet i Bergen.
Aya Sameshima
Aya Sameshima er ein japansk fotballspelar.
Balin Point
Balin Point er eit nes på nordsida av innløpet til Borge Bay på austsida av Signy Island i Sør-Orknøyane. Det vart kartlagd av Discovery Investigations i 1933 og fekk dette namnet i samband med Balin Rocks.
André Nilsen
André Nilsen er ein norsk politisk aktivist. Nilsen arbeider for ein kunnskapsbasert og human ruspolitikk.
Han blei styreleiar i den ruspolitiske organisasjonen Normal Norge i desember 2018. Han blei seinare òg nestleiar i brukarorganisasjonen RIO sitt lokallag i Bergen kommune i november 2021. Nilsen jobbar til vanleg som erfaringskonsulent i NAV Bergen, der arbeider han i prosjektet «Aktiv sør», som er eit arbeidsretta tiltak for personar med rusmiddelrelaterte utfordringar.
Blow Up Your Video
Blow Up Your Video er det ellevte studioalbumet til det australske hardrockbandet AC/DC, gjeve ut i 1988. Albumet kom ut på ny i 2003 som ein del av AC/DC Remasters-serien.
Innspeling
Innspelinga av Blow Up Your Video fann stad i Nomis Studio i London i 1987. I august og september møttest bandet i Studio Miraval i Le Val i Provence i Sør-Frankrike saman med Harry Vanda og George Young, produksjonsteamet bak dei tidlege albuma til bandet. Dette var òg det siste studioalbumet med trommeslagaren Simon Wright.
Bandet spelte inn 16 spor under innspelingane, inkludert dei upubliserte låtane «Let It Loose» og «Alright Tonight», og dessutan andre versjonar av «Heatseeker» og «That's the Way I Wanna Rock 'n' Roll». To låtar til, «Snake Eye» og «Borrowed Time», vart spelt inn, men ikkje med på albumet. Låten «Down on the Borderline» vart spelt inn, men ikkje gitt ut før i 1990 som B-side. Alle desse tre låtane vart seinare inkluderte på Backtrack i 2009. Demoane til låtane «Let it Loose» og «Alright Tonight» vart stole og piratkopiert, så dei vart utelatne frå det endelege albumet.
Blow Up Your Video er det siste albumet med Brian Johnson som tekstforfattar/låtskrivar (alle låtane på dei følgjande albuma vart skrivne av Young-brørne).
Tittelen på albumet er henta frå ei linje i låten «That's The Way I Wanna Rock 'n' Roll». I 1988 forklarte Angus Young tittelen til MTV Australia: «Me var endå eit band som er best å sjå i ein livesituasjon, og det var slik tittelen oppstod... 'Fordi alt er automatisk no for tida. Ein gut kan trykkja på knappen på TV-en, han har ein fjernkontroll og kan pløya gjennom alt og få det inn frå heile verda. Du kan slå på radioen og høyra rock frå USA. Det beste for oss som band var at me alltid var gode på scena.»
Turné
Bandet starta ein verdsturné i Perth 1. februar, og spelte 16 datoar i Australia for første gong på sju år. Bandet spelte fire låtar frå Blow Up Your Video live på turneen: «Heatseeker», «That's the Way I Wanna Rock 'n' Roll», «Nick of Time» og «Go Zone».
På tampen av den nordamerikanske delen av turneen (som skulle vara frå mai til november) bestemde Malcolm Young seg for ikkje å delta for å handtera eit etter kvart problematisk alkoholmisbruk. I motsetning til Angus, som alltid hadde vore fråhaldsmann, likte Malcolm å drikka, men dei siste åra hadde det eskalert til eit punkt der det byrja å påverka opptredenane. Bandets tidlegare amerikanske agent Doug Thaler hugsar at han såg bandet på ein av Monsters of Rock-konsertane i 1984: «Eg gjekk inn i AC/DC-garderoben og tok ein whisky med Malcolm og Jonno [Brian Johnson] medan Mötley Crüe spelte. Då AC/DC gjekk ut på scena, hadde Malcolm tydelegvis fått for mykje å drikka. Dei spelte songen som Angus pleidde å spela gitarsolo og strippa til, og Malcolm klarte så vidt å halda ein jamn rytme – han klarte ikkje eingong det. Han fall ned i trommesettet, og eg tenkte: 'Jøss, dette går ikkje bra'.»
Etter at dei siste albuma deira hadde underprestert kommersielt, bringa denne turneen AC/DC tilbake i rampelyset, og det følgjande albumet, The Razors Edge, viste seg å bli ein større kommersiell suksess.
Mottaking
Albumet var det mest selde albumet deira med nytt materiale sidan For Those About to Rock We Salute You, og vart sertifisert platina i USA. Blow Up Your Video nådde andreplassen i Storbritannia og 12. plassen i USA. Albumet vart nominert til Grammyprisen for beste hardrock/metal-song eller instrumental i 1989. I den opphavlege Rolling Stone-meldinga skreiv Jim Farber: «Heldigvis held Young-brørne fram med å komma med nok inspirerte riff til at tunnelsynet kan forsvarast. Faktisk utgjer riffa her det mest fengjande verket til bandet sidan det klassiske albumet Back in Black.» Greg Prato i AllMusic kalla albumet «ufokusert» og «overfylt med bortkasta ting som 'Nick of Time'.» Den kanadiske journalisten Martin Popoff meinte albumet var «frustrerande» og at bandet «leita for djupt etter ei ny, gåtefull retning». Forfattaren Paul Stenning skildra likevel albumet som «lyden av ei gruppe som held fram med å vere aktuell, men som likevel definerer rocken på sine eigne premissar».
Innhald
Tilleggslåtene «Snake Eye» og «Borrowed Time» vart spelt inn, men berre gitt ut på 12-tommars singelversjonane av høvesvis «Heatseeker» og «That's the Way I Wanna Rock 'n' Roll». «Snake Eye» vart òg inkludert på 3-tommars CD-singelen til «Heatseeker». Låten «Down on the Borderline» vart spelt inn, men ikkje gitt ut før i 1990, som B-sida på den australske singelen «Moneytalks» i 7-tommars, 12-tommars og CD-singelformat. Alle desse tre låtane vart seinare gitt ut i 2009 på boksen Backtrack.
Aiguille des Grands Charmoz
Ei gruppe på seks franske klatrarar; H. Dunod og P. Vignon, saman med fjellførarane François Simond, F. Folliguet, G. Simond og J. Desailloux, nådde toppen den 9. august 1885.
Nordveggen på fjellet er ein av dei vanskelegaste fjellveggane i Alpane. Denne vart fyrste gongen klatra til topps av tyskarane Willo Welzenbach og Willy Merkl. Dei la ut faste tog i nedre del av fjellveggen den 30. juni og 1. juli 1931, for så å ta oppatt klatringa den 4. juli. Den 9. juli nådde dei til topps.
Starefamilien
Starar er små til middels store sporvefuglar i familien Sturnidae. Namnet «Sturnidae» kjem frå det latinske ordet for starar, sturnus. Mange afrikanske artar er kjende som glansstarar på grunn av den iriserande effekten ein ser i fjørdrakta. Familien inkluderer òg mange store artar i Asia med fellesnamnet myna på engelsk. Starar finst naturleg i den gamle verda, frå Europa, Asia og Afrika, til nordlege Australia og øyane i det tropiske Stillehavet. Fleire europeiske og asiatiske artar har vorte introduserte til desse områda, så vel som til Nord-Amerika, Hawaii og New Zealand, der dei vanlegvis konkurrerer med innfødde fuglar innanfor felles habitat. Ein art er kjend for dei fleste menneska i Europa og Nord-Amerika, det er den europeiske staren. Gjennom store delar av Asia og Stillehavet er hyrdestare vanleg.
Starar har kraftige føter, flyginga er sterk og direkte, og dei er mykje sosiale. Føretrekte habitat er ganske ope land, føda er mest insekt og frukt. Fleire artar lever nær menneskebustader der dei er altetande fuglar. Mange artar søkjer etter byttedyr som biller ved å setje nebbet inn i ein sprekk og deretter presse opp nebbet, og utvidar dermed holet til dei får tilgang til byttedyret i sprekken.
Fjørdrakta til mange artar er vanlegvis mørk med ein metallisk glans. Dei fleste artane hekkar i hòl, og legg blå eller kvite egg.
Sara Simeoni
Sara Simeoni er ein italiensk tidlegare friidrettsutøvar som tevla internasjonalt i høgdehopp. Ho vart europameister i øvinga i 1978 og olympisk meister i 1980. Simeoni gjorde sitt livs beste høgdehopp då ho vann EM-gullet på 2,01 meter.
Starefamilien
Starar har mangfaldige og komplekse lydar, og har vore kjende for å leggje inn lydar frå omgivnadene i sine eigne songar, inkludert bilalarmar og menneskeleg talemønster. Fuglane kan gjenkjenne bestemte individ på lætet deira, og er for tida gjenstand for forsking på utviklinga av menneskeleg språk.
Skildring
Starar er mellomstore sporvefuglar. Den minste arten målt i lengd er bekstare (Poeoptera kenricki), på 15 centimeter, men den lettaste arten er munkestare (Poeoptera femoralis), på 34 gram. Dei største starane finn ein i slekta Mino, spesielt klovnestare (Mino dumontii) og gullmaskestare (Mino kreffti). Desse fuglane kan overstige 30 centimeter i lengd og vege over 225 gram. Fleire stareartar viser kjønnsdimorfisme i storleik.
Sara Simeoni
Aktiv
Under dei olympiske leikane i Moskva i 1980 vann Simeoni gullmedaljen, der ho var åleine om å svinge seg over 1,97 m. To år seinare fekk ho ein bronsemedalje etter høgde-tevlinga i europameisterskapen i Aten, tyske Ulrike Meyfarth kopierte då Simeoni sin prestasjon frå førre EM ved å vinne EM-tittelen på ny verdsrekord, 2,02 meter.
Simeoni deltok i sitt tredje sommar-OL i Los Angeles i 1984. Her fekk ho sitt andre OL-sølv, atter vart Meyfarth vinnar av gulllmedaljen. I europameisterskapen 1986 lukkast ikkje Simeoni å kvalifisere seg til finalen.
Britannia Range
Britannia Range er ei antarktisk fjellkjede avgrensa av Hatherton- og Darwinbreen i nord og Byrdbreen i sør, vestover av Rossisen. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) under Scott.
Fjellkjeda er kalla opp etter HMS «Britannia», eit fartøy som vart nytta som sjøkrigsskule i England, der fleire av offiserane på ekspedisjonen til Scott hadde gått på.
Roussillon
Området var spansk før Frankrike erobra det i trettiårskrigen, men som eit område på grensa mellom Frankrike og Spania vart det ofte utsett for militære konfliktar. Under den franske revolusjonen vart provinsen Roussillon nedlagd og departementet Pyrénées-Orientales vart oppretta i staden. Departementet samsvarar om lag med det gamle Roussillon, i tillegg til Fenouillèdes.
Kjelder
Comtat del Rosselló Roussillon Roussillon Condado del Rosellón Rusiljono Roussillon (province) Roussillon (Francja)
Barton Mountains
Fjella vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant Walter H. Barton i US Navy, øvstkommanderande i skvadron VXE-6 ved Beardmore South Camp i 1985–86. Barton utvikla, koordinerte, og utførte den logistiske planen for denne store og avsidesliggande leiren. Planen tok 78 dagar å utføre og kravde over 800 flytimar frå Beardmorebreen-området.
Starefamilien
Skildring
Det syner derimot mindre kjønnsdimorfisme i fjørdrakt, berre 25 artar viser slike skilnader mellom kjønna. Fjørdrakta av starar er ofte fargerike grunna irisering, denne farga er avleidd frå strukturen i fjører, ikkje frå pigmenta. Nokre artar av asiatiske starar har fjørtoppar eller oppreiste fjører på hovudet. Anna ornamentikk inkluderer langstrekte halefjører og fargerike nakne område i andletet. Desse fargane kan vere avleidd frå pigment, eller, som hos balistare, strukturelle fargar som kjem av lysspreiing av parallelle kollagenfibre. Irisen hos mange artar er raud og gul, sjølv om yngre fuglar har mykje mørkare iris.
Utbreiing, habitat og rørsler
Starar lever i eit breitt spekter av habitat frå polarsirkelen i nord sør til ekvator, faktisk unngår dei berre dei tørraste sandørkenar. Familien er naturleg fråverande frå Amerika og frå store delar av Australia, men er til stades over mesteparten av Europa, Afrika og Asia. Slekta Aplonis har òg spreidd seg over øyane i Stillehavet og har nådd Polynesia, Melanesia og Mikronesia, i tillegg har éin art i slekta Mino nådd Solomonøyane, det er òg ein art av denne slekta som er den einaste stare funnen i det nordlege Australia.
Asiatiske artar er mest vanlege i eviggrøne skogar, 39 artar funne i Asia er hovudsakleg skogsfuglar, i motsetnad til 24 andre artar som finst i meir opne eller menneskepåverka miljø. I kontrast til dette er afrikanske artane mest sannsynleg å finne i ope skog og på savannar, 32 artar er spesialistar på opne område mot 13 typiske skogsartar. Det høge mangfaldet av artar som finst i Asia og Afrika er ikkje samanliknbart med situasjonen i Europa, som har ein utbreidd og svært vanleg art, og to meir avgrensa artar. Den europeiske staren er både svært utbreidd og ekstremt trufast i sitt leveområde, han opptar dei fleste typane av opne habitat. Som mange andre stareartar har han òg tilpassa seg lett menneskepåverka habitat, inkludert jordbruksland, frukthagar, plantasjar og urbane område.
Nokre stareartar er trekkfuglar, anten heilt, som akasiestare, som hekkar i Etiopia og nordlege Somalia og vandrar til Kenya og Sør-Somalia, eller kvitskulderstare, som er trekkfugl i ein del av utbreiingsområdet, men er standfugl i andre delar.
Åtferd
Starar er generelt ein svært sosial familie. Dei fleste artane dannar flokkar av varierande storleik heile året. Desse flokkane kan omfatte andre stareartar og nokre gonger artar frå andre familiar. Denne sosiale åtferda er spesielt tydeleg ved oppsamling i kvileplassar, utanom hekkesesongen kan slike flokkar samle tusenvis av fuglar.
Herming
Starar imiterer ei rekkje fugleartar, og har eit repertoar av 15-20 ulike imitasjonar. Dei føretrekkjer å imitere ropa frå artar med læte som er enkle i frekvens struktur, og rop som viser liten amplitudemodulasjon. Det finst lokale dialektar av hermelydar. I tillegg til fuglar imiterer dei òg andre lydar, til dømes telefonar og bilar.
Kosthald og beiting
Føda til starar er vanlegvis dominert av frukt og insekt. Mange artar er viktige spreiarar av frø i Asia og Afrika, til dømes kvit sandeltre (Santalum album), og banyan (Santalum album). I tillegg spreier dei parasittiske misteltein. I Sør-Afrika er raudvengstare er ein viktig spreiar av introduserte Acacia cyclops. Starar har vorte observerte i å beite på gjærande, overmoden frukt, noko som førte til spekulasjonar om at dei kan bli rusa av alkohol. Laboratorieforsøk på den europeiske staren har funne ut at dei har eit enzym tilgjengeleg som tillèt dei å bryte ned alkohol veldig fort. I tillegg til frukt, vil mange starar òg ta for seg av nektar. I kva grad starar er viktige pollinatorar er ukjent, i det minste er somme det, som smalnebbstare i høgtliggjande Aust-Afrika, som pollinerer store lobelia-artar.
Fylkesveg 338 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 338 i Sogn og Fjordane går mellom Solvorngalden og Solvorn i Luster kommune. Vegen er 3,2 km lang.
Starefamilien
Artslista
Starefamilien i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Slekt Rhabdornis
Slekt Enodes
Slekt Scissirostrum
Slekt Aplonis
Slekt Basilornis
Slekt Goodfellowia
Slekt Sarcops
Slekt Streptocitta
Slekt Mino
Slekt Ampeliceps
Davies Dome
Davies Dome er ein liten issdekt kuppel med fjellveggar langs kantane og ei høgd opp mot 400 meter over havet, søraust for Stoneley Point på James Ross Island. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1987 etter Gwion («Taff») Davies, assistant under operasjon Tabarin ved Port Lockroy i 1943–44, og Hope Bay i 1944–45.
Starefamilien
Artslista
Slekt Gracula
Slekt Sturnus
Slekt Creatophora
Slekt Agropsar
Slekt Gracupica
Slekt Sturnornis
Slekt Leucopsar
Slekt Sturnia
Slekt Spodiopsar
Slekt Acridotheres
Slekt Hartlaubius
Slekt Cinnyricinclus
Slekt Onychognathus
Slekt Saroglossa
Slekt Neocichla
Slekt Grafisia
Slekt Speculipastor
Slekt Pholia
Slekt Poeoptera
Slekt Notopholia
Slekt Hylopsar
Slekt Lamprotornis
Cape Barlas
Cape Barlas er eit nes på nordenden av Fredriksenøya i Sør-Orknøyane. Det vart oppdaga og grovt kartlagd under ein felles seglas av kaptein Nathaniel Palmer og kaptein George Powell i 1821. Det vart vidare kartlagd av Discovery Investigations i 1933 og kalla opp etter William Barlas (1888–1941), som var britisk representant på Deceptionøya og Sør-Shetlandsøyane sommaren 1914-15 og ved Sør-Georgia ved fleire høve 1928-41.
Fylkesveg 338
Fylkesveg 338 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesvei 338 (andre betydninger)
Carlos de Aragón de Gurrea
Carlos de Aragón de Gurrea y de Borja, 9. hertugen av Villahermosa var ein spansk adelsmann, statthaldar og guvernør.
Kalanit i Israel
Kalanit er ein fellesbusetnad i Merom HaGalil regionale kommune i Galilea i Israel. Han ligg mellom Tiberias og Karmiel, like ved Hovudveg 807 og Maghar.
Carlos de Aragón de Gurrea
Han var guvernør av Dei habsburgske Nederlanda mellom 1675 og 1677. Makta spanjolane hadde over Dei sørlege Nederlanda under regjeringstida til Gurrea var berre på papiret. Frankrike og Dei sameinte Nederlanda kunne utkjempe slaget ved Kassel i 1677 og slaget ved Saint-Denis i 1678 i området utan at spanjolane blanda seg inn.
Kalanit i Israel
Landsbyen vart grunnlagd i 1982 som ein moshav av organisasjonen Hapoel HaMizrachi med mål om at barn av familiar som budde i området skulle busetje seg der, og så med tida vart moshaven ein fellesbusetnad.
Carlos de Aragón de Gurrea
Han vart seinare statthaldar i Cataolonia mellom 1688 og 1690, og døydde to år seinare.
Kalanit i Israel
Landsbyen er kjend for dei luksuriøse pensjonata.
Skjolden
Namnet er bunden form av skjold.
Cape Bennett
Cape Bennett er eit nes heilt nordaust på Coronation Island i Sør-Orknøyane. Det vart oppdaga under den felles seglasen tilkaptein George Powell, ein britisk selfangar i sluppen Dove, og kaptein Nathaniel Palmer, ein amerikansk selfangar i sluppen James Monroe i desember 1821. Det er kalla opp etter David Bennett frå Wapping i London, som var arbeidsgjevaren til kaptein Powell.
Cer
Cer (serbisk Цер eller Cer) er eit fjell i Serbia, 30 km frå Šabac og 100 km vest for Beograd. Det høgaste punktet er 687 meter over havet.
Under den første verdskrigen vart slaget ved Cer utkjempa her, der Serbia slo Austerrike-Ungarn.
Bestumkilen Roklubb
Bestumkilen Roklubb (BKR) er ein roklubb i Oslo. Klubben er for vaksne roarar på alle nivå, med båtar for individuell roing og lagroing i både tur- og konkurransesamanhang. Klubb- og båthuset ligg på Maritim på nordsida av Bestumkilen i Oslo, mellom Europaveg 18 og sjøen.
Klubben hadde opphavleg namnet Oslo Kvinnelige Roklubb (OKR), som vart skipa 12. juni 1929 etter initiativ av Harriet Hafsøe, og var i si tid den einaste roklubben for kvinner i Noreg. Etter at det vart vedteke at kjønsskilde idrettsklubbar ikkje skulle vere tillate i norsk idrett, fekk Oslo Kvinnelige Roklubb sine fyrste aktive mannlege medlemar i 2001, og i 2002 vart menn valde inn i styret. Eit par år seinare skifta klubben namn til Bestumkilen Roklubb.
Den fyrste tida leigde Oslo Kvinnelige Roklubb tomt hjå Oslo Seilforening på Lille Herbern, men flytta i 1934 klubbhuset til Sjølyst inst i Bestumkilen. Då den inste parten av bukta skulle skulle fyllast ut, fekk klubben seg den noveranda tomta på Maritim, og nytt klubbhus finansiert av tippemidlar, stod ferdig 14. mai 1961.
Zagóri
Zagóri (gresk Ζαγόρι) er ein kommune i periferieininga Ioánnina i periferien Ípiros i Hellas. Zagóri ligg nord for Ioánnina og grensar i aust mot periferieininga Grevená i Vest-Makedonía.
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei fem tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Fylkesveg 332 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 332 i Sogn og Fjordane går mellom Fortun og Bjørk i Luster kommune. Vegen er 6,3 km lang.
Carl Bloch
Carl Heinrich Bloch (fødd 23. mai 1834, død 22. februar 1890) var ein dansk kunstmålar som er særleg kjend for sine historiske og religiøse bilde, som f.eks. «Christian II i fængslet på Sønderborg Slot» frå 1871.
Bloch studerte hos Wilhelm Marstrand ved Kunstakademiet.
Hans tidlege verk synte landlege motiv frå kvardagslivet. Frå 1859 til 1866 budde han i Italia og denne perioden vart viktig for utviklinga av det historiske arbeidet hans.
Hans første store suksess var utstillinga av hans «Prometheus ubundet» i København i 1865. Etter Marstrands død avslutta han utsmykkinga av solennitetssalen på Københavns Universitet. Deretter fekk han ei tinging på 23 målerie til «bedestolen» i Frederiksborg slottskyrkje. Dette var scener frå Kristi liv og har seinere blitt populære som illustrasjonar. Originalane vart måla i tidsrommet 1865 til 1879 og dei er framleis på Frederiksborg.
Bloch mottok Thorvaldsenmedaljen i 1864. Han vart titulær professor i 1871, etatsråd og professor ved Akademiet i 1883. Han blei ridder av Dannebrog i 1867.
Team America: World Police
Team America: World Police er ein amerikansk komedie frå 2004, produsert av Trey Parker, Matt Stone og Scott Rudin, dei to første kjende som skaparane av den animerte fjernsynsserien South Park. Filmen er ein satire på actionfilmar og tilhøyrande klisjear og stereotypar. Filmtittelen er avleidd frå nasjonal og internasjonal kritikk mot utanrikspolitikken til USA.
I staden for verkelege skodespelarar bruker filmen marionettar, med Parker, Stone, Kristen Miller, Masasa Moyo, Daran Norris, Phil Hendrie, Maurice LaMarche, Chelsea Marguerite, Jeremy Shada og Fred Tatasciore som stemmeskodespelarar.
Filmen premierte under Denver Film Festival den 14. oktober 2004, og vart utgjeven på kinoar i USA dagen etter av Paramount Pictures. Han fekk hovudsakleg positive omtalar og spelte inn over 51 millionar dollar mot eit budsjett på 32 millionar dollar.
Dingsør Dome
Dingsør Dome er ei lita, markant og isdekt høgd inn frå kysten, 20 km sør for Point Williams i Mac. Robertson Land. Høgda vart oppdaga i februar 1931 av British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition (1929–31) under Douglas Mawson, og vart namngjeven av Mawson etter kaptein Dingsør, ein norsk kvalfangstinspektør som var ombord på «Kosmos» (kaptein Hans Andresen) i Antarktis det året. «Kosmos» gav kol til skipet til Mawson, «Discovery» den 29. desember 1930.
Karin Holter
Karin Magda Holter er ein norsk litteraturforskar og professor ved Universitetet i Oslo.
Virke
Holter vart cand.philol. i 1966 med ei hovudoppgåve om Den fremmede av Camus. Frå 1968 var ho tilknytt franskseksjonen ved Klassisk og romansk institutt på Universitetet i Oslo. I 1981 bidrog ho med artikkelen Simon Citing Simon : A Few Examples of Limited Intertextuality i boka Orion Blinded : Essays on Claude Simon, utgjeven på Bucknell University Press. Ho vart dr.philos. på avhandlinga Tekst og virkelighet : åpninger i Claude Simons romaner frå 1988. I 1992 vart Holter professor i fransk litteratur. Ho var i ein periode gjesteforskar ved Université Paris-Nord.
Carnegie Range
Carnegie Range er ei fjellkjede i Ross Dependency. Ho er 18 nautiske mil lang, og går frå nord til sør mellom Errantbreen og Holyoake Range i vest og Algiebreen og Nash Range i aust. Fjellkjeda stig til over 1400 moh og er isdekt utanom fjelltoppar og ryggar i nord og Russell Bluff i sørenden. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Andrew Carnegie, ein amerikansk industrileiar frå Skottland som grunnla mange institusjonar for utdanning og forsking i USA, Storbritannia og andre engelsktalande land.
Montenegro i Eurovision Song Contest
Montenegro debuterte i Eurovision Song Contest i 2007 og har delteke tolv gongar. Montenegro deltok tidlegare i Eurovision Song Contest som ein del av Jugoslavia, både som Den sosialistiske føderale republikken Jugoslavia frå 1961 til 1991 og Den føderale republikken Jugoslavia i 1992, og deretter Serbia og Montenegro i åra 2004-2006. Frå 2007 har Montenegro delteke som sjølvstendig nasjon. Sidan debuten har Montenegro berre kvalifisert seg til finalen to av tolv gongar, sist i 2015.
Historikk
Montenegro var tidlegare ein del av Jugoslavia som deltok i Eurovision Song Contest frå 1961 til 1992. I 1991 lausreiv Slovenia, Kroatia, Bosnia-Hercegovina og dåverande Makedonia seg frå landet, og Serbia og Montenegro var i praksis dei einaste som deltok som Jugoslavia i Eurovision Song Contest i 1992. Året etter og fram til 2003, fekk ikkje Jugoslavia deltake i Eurovision Song Contest. Utestenginga var ein del av dei mange SN-sanksjonane mot nasjonen, på grunn av jugoslaviakrigane og den kroatiske sjølvstendekrigen.
Serbia og Montenegro søkte om å få deltake i Eurovision Song Contest igjen i 2003, men Den europeiske kringkastingsunionen (EBU) avslo søknaden og grunngav det med at for mange land ville bli ståande utanfor finale om ein slapp inn fleire nye land. I 2004 innførte EBU semifinale i Eurovision Song Contest, og dimed fekk Serbia og Montenegro deltake for fyrste gong. I 2006 vart føderasjonen Serbia og Montenegro oppløyst etter ei montenegrinsk folkeavrøysting om lausriving. Montenegro erklærte sitt sjølvstende i juni 2006, og den tidlegare føderasjonen vart delt opp i to sjølvstendige nasjonar: Montenegro og Serbia. Begge landa debuterte som sjøvstendige nasjonar i Eurovision Song Contest i 2007.
Liten suksess
I motsetning til nabolandet Serbia, har Montenegro hatt liten suksess i Eurovision Song Contest. Etter tre år utan finaleplass valde den montenegrinske kringkastaren Radio Televizija Crne Gore (RTCG) å trekkje seg i 2010. Årsaka var den vanskelege økonomiske situasjonen hos kringkastaren RTCG.
Etter to år vekke frå tevlinga, kom Montenegro tilbake igjen til Eurovision Song Contest i 2012, men kvalifiserte seg fyrst til ein finale i 2014 - på sitt sjette forsøk. I si fyrste finaledeltaking vart Montenegro nummer 19 av 26, og året etter kom den førebels beste plasseringa til Montenegro i Eurovision Song Contest; ein trettandeplass. Sidan den gongen har ikkje Montenegro kvalifisert seg til finalen.
Hoffselva
Hoffselva er ei elv som renn gjennom stroka Hoff og Skøyen i Oslo, med utløp inst i Bestumkilen.
Elva renn gjennom tettbygd område, og er lukka på ei lang strekning gjennom Skøyen. Ho samlar vatn frå dei tre bekkene Makrellbekken, Styggedalsbekken og Skådalsbekken, som alle har sine utspring i områda ovanfor Holmenkollen og Voksenkollen i Nordmarka. Styggedalsbekken kjem frå Øversetertjern på Tryvasshøgda, og Skådalsbekken frå Frønsvollsmyrene. Dei går saman til Holmenbekken om lag 500 meter nord for Holmendammen, som er ein av fleire kunstig oppdemma dammar i vassdraget, dei andre er Hoffdammen og Smestaddammene. Hoffselva er namnet på elva frå Dronningfossen nedanfor Nedre Smestaddam og nedover til utløpet i sjøen. Makrellbekken renn ut i Hoffselva nedanfor Dronningfossen, litt ovanfor Hoff Gård.
Dronningfossen har namn etter dronning Sofie (1836–1913) av Noreg og Sverige, hustrua til kong Oscar II. Namnet på Makrellbekken, som møter Hoffselva litt nedanfor Dronningfossen, har ikkje noko med fisken makrell å gjere, men syner til at bekken har vore nytta som eit «markskilje», ei eigedomsgrense mellom fleire gardar.
Dei kunstig oppdemma dammane i vassdraget høyrde til storgardane i området. Holmendammen frå 1907 høyrde til Vestre Holmen gård, Hoffsdammen høyrde til Hoff gård, Smestaddammane høyrde til Smestad gård, den øvste er frå 1899 og den nedste frå 1886. Dammane vart nytta som isdammar til skjering av isblokker som vart lagra til våren og sommaren for avkjøling av mat- og drikkevarar. Isen på dammen vart saga i lange remser i ein meters breidd, og deretter delt opp i firkanta blokker på 1 x 1 meter. Blokkene vart pakka inn i sagflis i lagerhus, ishus, slik at dei ikkje smelta i sommarvarmen. For å kjøle mat og mjølk, vart isblokka lagt i ei stor kasse av tre og matvarane stabla opp ikring isblokka. Det gjekk stort sett ei veke før isblokka var smelta og ei ny måtte skaffast frå ishusa.
Fossane i vassdraget har på 1800-talet truleg vore nytta til å drive sager og kverner. Hoffsdammen har vore ein mølledam. Men vassdraget har ikkje vore nytta til å drive maskineri i fabrikkar og liknande.
Ájos Týkhonas
Ájos Týkhonas (gresk Άγιος Τύχωνας, tyrkisk Ayithona) er ein distriktsby på Kypros og ein lokalstyrd busetnad i distriktet Lemesós i Republikken Kypros.
Støytar
Støytar er ein reiskap som kan brukast til å knusa ting, til dømes i samband med matlaging eller til tradisjonell tilverking av produkt som medisinar og kosmetikk. Ein støytar blir ofte brukt i samband med ein mortar. Støytarar kan vera av mange ulike harde materiale, som stein, tre, metall og i nokre høve glas. Dei er ofte avlange med eit handtak i eine enden, medan den andre enden kan vera tilpassa støyting, til dømes ved å vera avrunda eller svulma ut. Støytarar kan også ha meir avrunda former, og nokre kan ha form som ein rund stein.
Mat
Støytarar kan brukast til å gjera planteprodukt høvelege til å eta, som ved tresking av korn eller knusing rotvekstar som jams, maniok, taro eller bregnar. Dei kan også brukast til å knusa heile krydder til pulver, eller laga ein masse av krydder, urter og andre smakssetjarar. Slike massar er til dømes eit utbreidd utgangspunkt for matretter frå Søraust-Asia.
Drikke
Ein kan støyta produkt for å gjera dei lettare å blanda med væske, til døms kan kaffibønner støytast til pulver før ein lager kaffi av dei.
Spesialstøytarar kan brukast til å knusa og blanda ingrediensar i drinkar. Denne typen støytar kan ein også kalla ein «muddler», av engelsk muddler, 'samanblandar'.
Saki Kumagai
Saki Kumagai er ein japansk fotballspelar som spelar på Lyon (2020). Ho spelar på det japanske landslaget (2020).
Ho og lagspelarane på Lyon vann Meisterligaen i fotball for kvinner (2020).
Ljudmila Kondratjeva
Ljudmila Kondratjeva er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Sjakhty som tevla for Sovjetunionen på sprintdistansane. Ho van to gullmedaljar i EM 1978 og OL-gull på 200 meter i 1980.
Aktiv
Kondratjeva fekk sitt store gjennombrot i europameisterskapen 1978 i Praha. Ho vart europameister på 200 meter, framom austtyske Marlies Göhr. To dagar etter ho vann gull på 200 m, sprang Kondratjeva tredjeetappen for Sovjetunionen sitt vinnarlag i 4x100 meter stafett.
Kondratjeva var tilbake i eit stort meisterskap i Seoul i 1988. I sommarleikane var slått ut av 100 meter i semfinalane, men fekk ein bronsemedalje på kortstafetten med Sovjetunionen.
Who Framed Roger Rabbit
Who Framed Roger Rabbit er ein amerikansk komediefilm frå 1988, regissert av Robert Zemeckis og produsert av Frank Marshall og Robert Watts. Filmen er laust basert på romanen Who Censored Roger Rabbit? frå 1981 av Gary K. Wolf. Handlinga er lagt til 1947 i ein variant av Hollywood der teiknefilmfigurar og menneske lever saman, og følgjer detektiven Eddie Valiant, som må hjelpe teiknefilmkaninen Roger Rabbit i å bli frikjend etter å ha vorte skulda for å ha drepe ein velståande forretningsmann.
Churchill Mountains
Churchill Mountains er ei fjellkjede som grensar til Rossisen på vestsida mellom Byrdbreen og Nimrodbreen i Antarktis. Fleire av dei høgare fjella, som Mounts Egerton, Field, Nares, Wharton og Albert Markham vart oppdaga og namngjeven av Discovery-ekspedisjonen, 1901-04, under Robert Falcon Scott
Al Hatabah
Al Hatabah er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Churchill Mountains
Fjella vart kartlagde i detalj av USGS frå Tellurometer-målingar, 1960-61, og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter sir Winston Churchill.
NM i symjing 1999
50 meter fri
<br style="clear:both;" />
100 meter fri
<br style="clear:both;" />
200 m fri
<br style="clear:both;" />
400 m fri
<br style="clear:both;" />
1500 m fri
<br style="clear:both;" />
50 m rygg
<br style="clear:both;" />
100 m rygg
<br style="clear:both;" />
200 m rygg
<br style="clear:both;" />
50 m bryst
<br style="clear:both;" />
100 m bryst
<br style="clear:both;" />
200 m bryst
<br style="clear:both;" />
50 m butterfly
<br style="clear:both;" />
100 m butterfly
<br style="clear:both;" />
200 m butterfly
<br style="clear:both;" />