cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fly-by-wire
Metoden vart først teken i bruk i F-16 jagarfly, men verta no òg brukt i nyare passasjerfly som Airbus A380 og Boeing 777.
Tilsvarande metode vert brukt for ror og stabilisatorar på større skip. Fly-by-wire-teknologien er òg teken i bruk i bilar, og den engelske nemninga er då drive-by-wire.
Nuzha
Nuzha er ein forstad til Kuwait by. Han ligg i Al Asimah guvernement i Kuwait. I 2008 hadde forstaden 13 804 innbyggjarar.
Gourdon Peninsula
Gourdon Peninsula er ei snødekt halvøy 6 nautiske mil lang, på søraustsida av Lapeyrere Bay på nordaustkysten av Île Anvers i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Nordaustkysten av Île Anvers vart grovt kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot i 1905 og namnet «Pointe Gourdon», etter viseadmiral Gourdon i Den franske marinen, vart gjeve til eit nes mellom Lapeyrere Bay og Fournier Bay. UK Antarctic Place-Names Committee i 1956 endra dette namnet til Gourdon Peninsula og gav det til halvøya som er her er skildra.
Atomur
Det finst fleire typar, der oscillatorar basert på cesium, hydrogen og rubidium er mest vanleg. Oscillatorar som er basert på cesiumatom skal vere dei mest nøyaktige, med ei nøysemd på ±1 sekund på éin million år. Eitt sekund er i dag definert ut i frå «kor lenge 9 192  631  770 periodar av strålinga som svarer til overgangen mellom dei to hyperfine nivåa av grunntilstanden til cesium-133 atomet ved 0 kelvin varer.» Det er dette ein måler i eit atomur.
Ifølgje relativitetsteorien er tid relativt, og avhengig av snøggleiken. Derfor vil ikkje to atomur gå likt med mindre dei flyttar seg med same snøggleik. Dette er merkbart i samband med satellittar og annan romfart.
I dag kan ein kjøpe forholdsvis billige radiostyrte ur, som ikkje må forvekslast med atomur.
Džalil'knausen
Džalil'knausen' er eit lite fjell på 2510 moh. i Antarktis. Det ligg i Linnormen i Payerfjella i Dronning Maud Land. Fjellet vart kartlagt frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. Det vart kartlagt på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61, og kalla opp etter Musa Cälil, ein sovjetisk diktar.
Blanchardbreen
Blanchardbreen er ein isbre som flyt ut i Wilhelmina Bay mellom Garnerin Point og Sadler Point, på vestkysten av Graham Land. Han vart først kartlagt av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99, vart det namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Jean-Pierre Blanchard (1753–1809), ein fransk ballongførar, og den første profesjonelle ballongføraren som i lag med John Jeffries, vart den første til å krysse Den engelske kanalen i ballong i 1785.
Idrettslaget Sparta
Idrettslaget Sparta er eit idrettslag frå Sarpsborg, stifta 23. november 1928. Laget har i alle år vore aktivt med fotball, i perioden 1959-95 også med ishockey. Lagsfargane er blå trøyer med kvite ermar, og kvite bukser.
Fotballaget vart norsk meister i 1952 og AIF-meister i åra 1936-38. Våren 1948 tok Sparta seg til finalen i Norgesserien, der det vart tap 1-2 mot Freidig. Ishockeylaget vart norsk meister i 1984 og 1989, og seriemeister i 1984 og 1986.
Ishockeygruppa i Sparta gjekk konkurs i 1995. Eit nytt lag, som uformelt går under namnet Sparta Warriors, vart skipa same året.
Fotballaget har sidan 2000-talet hatt det formelle namnet Sparta Sarpsborg. Framfor 2008-sesongen trekte laget seg frå nivå to i seriefotballen og overlet plassen i seriesystemet til det nyskipa Sarpsborg 08. Målvakta Asbjørn Hansen og angriparen Odd Wang Sørensen er dei mest meritterte fotballspelarane i Sparta.
Tel Mond
Tel Mond (hebraisk skrift תֵּל מוֹנְד) er ein by i Sharon-området i Israel, aust for Netanya og nord for Kfar Saba.
Historie
Tel Mond vart grunnlagd i 1929 av Alfred Moritz Mond, seinare lord Melchett, ein tidlegare britisk minister og president British Zionist Federation. Israel Plantations Company var leia av Mond og kjøpte landområdet i regionen, der dei planta sitruslundar for å gje arbeid til jødiske arbeidarar. I 1933 kjøpte nokre bønder land frå selskapet og grunnla Moshav Tel Mond. I 1936 grunnla ei anna gruppe Moshav Kfar Ziv. I 1943 grunnla nye immigrantar frå Jemen Shechunat Ya'akov. I 1950-åra vart Neve Oved og Hadar Hayim bygde for å ta i mot ei stor bølgje immigrantar etter Israel vart danna. I 1954 vart alle desse samfunna slått saman til den lokale kommunen Tel Mond. Dei kringliggande moshavane, Kfar Hess, Herut og Ein Vered, vart òg grunnlagd av pionerane frå Tel Mond.
Dei neste tiåra voks samfunnet frå ein liten by til ein sjølvforsynt by som fungerer som eit regionssenter.
Tom R. Jacobsen
Tom Rüsz Jacobsen er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Tjølling i Vestfold. Han var målvakt og spelte 26 landskampar for Noreg i tida 1975-83. Etter tur var Jacobsen burvaktar i IF Fram frå Larvik, Bryne FK og Vålerenga i Oslo. Med Vålerenga sikra han seg tre seriegull og ein kongepokal.
Klubbspel
Jacobsen var aktiv i Halsen IL før han gjekk til tredjedivisjonslaget Fram i 1972. Fram rykte i hans tid opp i 2. divisjon, men han er den siste frå nivå tre i norsk klubbfotball som har spelt på det norske landslaget (bortsett frå Roy Amundsen). I 1978 og -79 spelte han på Bryne i 1. divisjon. Jacobsen vart overført til Vålerenga før 1980-sesongen for rekordsummen 100 000 kroner. I sin fyrste sesong med oslolaget vart han cupmeister då VIF vann over Lillestrøm Sportsklubb med 4–1 i finalen. Sidan vart han seriemeister tre gongar; 1981, 1983 og 1984. Etter 100 seriekampar i Vålerenga-drakt gjekk han tilbake til Fram og vakta målet for laget i 3. divisjon frå 1985 til 1987. Deretter var han spelande trenar i Langesund IF og rykte opp med klubben frå 4. til 3. divisjon i 1988.
Landslagsspel
Jacobsen debuterte på landslaget i 1975, i ein kamp mot Sovjetunionen som enda med 0-4, medan han spelte for tredjedivisjonsklubben Fram. Fyrst i sin åttande landskamp opplevde han at nokon av lagkameratane på Noreg makta skåre et landskampmål. Jacobsen gjorde sin beste landskamp då Noreg vann 2–1 over Sveits i Bern, då han vart tildelt 10 poeng på VG-børsen. Han fekk gullklokka i sin 25. landskamp sommaren 1983 mot Bulgaria, og spelte ein landskamp til.
Hallvard Devold
Tidleg liv
Hallvard Devold vart bite av «polar-basillen» på grunn av sine frilufts- og jaktinteresser i ung alder.
Sommaren 1922 fekk han den første verkelege arktiske røynsla si som kolarbeidar ved Hiorthhavn i Isfjorden på Svalbard.
Vinteren etter tok han kurs i radiotelegrafi og våren 1923 fekk han melding av direktør Ole Andreas Krogness ved Det Geofysiske Institutt at han frå august 1923 var tilsett som meteorologassistent og radiotelegrafist ved Quade Hoek (hollandsk for Den forbante odden), ca 1 mil vest for Kings Bay, saman med broren sin Finn Devold og Sverre Straum. Ei natt i juli 1924 vart Finn oppmerksam på eit lite sjøfly utpå havet i vest. Dei forstod at noko var gale fatt, for det bles 16 m/s og ingen ville vel lande frivillig på sjøen i slikt vêr. Dei sette ein 16 fots motorbåten på vatnet og drog utover. Etter ein strevsam ferd, der både motoren stoppa og roret fall av, fekk dei ei line ombord i flyet og taua det inn til land. Ombord i flyet var to engelskmenn, mr. George Binney, sjefen for Oxford University Arctic Expedition 1924, og piloten hans mr. Ellis. Dei gav redningsmennene nokre flaskar whisky for strevet. Mr. Binney omtalte seinare redningsdåden i særs begeistra ordelag i rapporten sin til Oxford University. Hallvard Devold vart på Quade Hoek til oktober 1924, då stasjonen vart nedlagt av økonomiske årsaker. Dei siste månadene var han der åleine då dei to andre vart beordra heim om sommaren.
Jan Mayen
I 1925—26 var Devold styrar for den norske meteorologi- og radiostasjonen på Jan Mayen, med ei besetning på tre menn, den kjende ishavsfararen Kvive Andersen og ein skulekamerat, Fritz Øien. På øya ligg den fjerde høgaste fjelltoppen i Noreg, vulkanen Beerenberg på 2370 moh med siste utbrot i 1970. Ved eit forsøk på å forsere breen under ein fottur på Beerenberg mista Devold fotfestet og sklei utfor ned mot eit stup i havet. Men han forheldt seg kald, fekk i siste augneblunkar tak i ein haug og redda livet. Øya var på denne tida statslaust land, men dei annekterte ho på vegne av Det Norske Meteorologiske Institutt og sette opp fleire skilt om dette rundt på øya. Skilta hadde teksten: «Det Norske Meteorologiske Institutts eiendom». Dette la grunnlaget for at leiar for Noregs Svalbard- og Ishavsundersøkelser, NSIU, dr.philos. Adolf Hoel, sikra Noreg retten til Jan Mayen i 1928. Øya vart underlagt norsk suverenitet ved kongeleg resolusjon 8. mai 1929 og vart ein del av kongeriket 27. februar 1930, jf Jan Mayen-lova § 1.
Barlindneset naturreservat
Barlindneset naturreservat er eit naturreservat på austsida av Hjørundfjorden i Ørsta kommune i Møre og Romsdal, i området mellom gardane Nes og Molaupen. Naturreservatet blei oppretta ved kongeleg resolusjon 13. oktober 2000. Naturreservatet omfattar 1400 daa.
Hedlunda
Hedlunda er ein liten tettstad i Lycksele kommun i Västerbottens län i Sverige.
Barlindneset naturreservat
Barlindneset naturreservat ligg i den svært bratte utmarka tilhøyrande gardane Molaupen gnr 112 bnr 1 og 2 i Ørsta og Nes gnr 112 bnr 1 og 2 i Ørsta.
Hallvard Devold
Austgrønland
Hallvard Devold overvintra på Austgrønland seks år i tida 1926-1933 og eit seinare år, mesteparten av tida i Myggbukta, som meteorologassistent og radiotelegrafist. Devold og dei mange andre, norske fangstmennene på Austgrønland bygde omkring 80 hytter til overvintrings- og jaktformål med 20–50 km avstand. Dette var Devold sin ide, basert på dei røynslene han hadde frå Svalbard og Jan Mayen. Dei fleste hyttene var ått av Arktisk Næringsdrift A/S, der Hallvard Devold var dagleg leiar. Broren hans Finn Devold var involvert i nokre av føretaka.
Barlindneset naturreservat
Fredingsvedtaket § 2 seier følgjande: «Føremålet med fredinga er å sikre eit naturmiljø med ein stor og vital barlindførekomst i Møre og Romsdal. Området har eit verdfullt innslag av kravfulle edellauvskogartar.»
Hallvard Devold
Austgrønland
Han leia den ekspedisjonen, som den 27. juni 1931 heiste det norske flagget i Myggbukta og annekterte delar av Aust-Grønland under namnet Eirik Raudes Land. Etter flaggheisinga sende Devold ut følgjande telegram for å annonsere okkupasjonen:
Telegrammet vart sendt til Aftenposten, Dagbladet og Tidens Tegn (VG) same dag. To dagar seinare vart Regjeringa underretta. Dette trekket var eit reint kupp, berekna på å skape ei stemningsbølgje i folkesetnaden i det unge Noreg og utsetje Regjeringa for eit press frå media før den offisielt hadde fått kjennskap til kva som føregjekk. Planen lukkast og Regjeringa vart tvinga til å støtte den private okkupasjonen få dagar seinare. Danmark protesterte og førte saka inn for Den internasjonale domstolen i Haag, der Noreg tapte saka på alle punkt våren 1933. Dette har vorte omtalt som Grønlandssaken. Sysselmann i den knapt to år lange perioden Eirik Raudes Land eksisterte var Helge Ingstad.
Etter polartida si meinte han at han hadde skote 1100-1200 moskus, rev, ulv og isbjørn. Ein god del av skinna vart selt på pelsauksjonane i Oslo.
Krigen
Hallvard Devold melde seg frivillig til militærteneste våren 1940 og deltok som soldat på alliert side i den franske Fremmedlegionen under slaget ved Narvik, der han tildels var under norsk kommando, men altså i fransk uniform. Ordrane hans frå franske offiserar var å delta i kampane saman med norske styrkar og å operere som bindeledd mellom norske og franske styrkar. Han fortalde sjølv seinare denne episoden om deltakinga si:
Den avdelinga han var tilsett i skulle krysse ein fjord for å angripe tyske styrkar. På motsett side av fjorden fanst eit tysk reir, som hadde til oppgåve å forhindre ei slik krysning. Nordmenn / allierte og tyskarar skaut mot kvarandre over fjorden utan særleg hell, men det vart rekna som for risikabelt å setje over fjorden i store båtar i stor mengd. Det vart vedteke å la to små robåtar med tre menn i kvar båt krysse over først noko til side for den tyske stillinga. To menn skulle ro som besett i kvar båt, medan éin skarpskytter skulle liggje i kvar baug og skyte mot tyskarane det dei var kar om. Samstundes skulle dei norske / allierte styrkane skyte mot den tyske stillinga frå land for å avleie merksemda deira frå robåtane. Hallvard Devold låg i den eine baugen og skaut alt han klarte med berre fem skot i magasinet, medan kulane kvein over hovuda på dei. Begge robåtane kom seg over fjorden utan å bli treft, karane gjekk i land på stranda og skaut så på dei tyske mannskapa frå sida. Då tyskarane kom under dobbelt eld, både frå seks menn frå sidan og frå hovedstyrken på den andre sida av fjorden trekte dei seg bakover, og dermed vart det høvet for resten av den norske / allierte styrken til å kome seg over fjorden i større båtar.
Willem de Sitter
Willem de Sitter var ein nederlandsk matematikar, fysikar og astronom.
Hallvard Devold
Krigen
Helge Ingstad skreiv følgjande i sin minnekronikk i Aftenpostens aftanutgåve den 17. september 1957 om krigsdeltakinga til Devold:
Willem de Sitter
De Sitter var professor i Leiden frå 1908 og direktør for Leiden observatorium frå 1919. Han var president i Den internasjonale astronomiske unionen 1925–1928. Det viktigaste arbeidet hans var innafor himmelmekanikk (særskild månane til Jupiter) og kosmologi, der han spelte ei leiande rolle ved utviklinga av teoregiske universmodellar på grunnlag av relativitetsteorien til Albert Einstein.
Hallvard Devold
Etter krigen
I tida 1951-1957 var Devold disponent ved silderøykeriet på Gofarnes nord for Kopervik på Karmøy, der han mottok fangsten frå sildeskøytene på Sør-Vestlandet, leia drifta av røykeriet og stod for eksport av røykasild til land som Portugal, Brasil og Argentina.
Hulot Peninsula
Hulot Peninsula er ei kupert halvøy heilt sørvest på Brabant Island i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Ho vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Jean-Baptiste Charcot etter Baron Hulot.
Hallvard Devold
Etter krigen
Devold er forfattar av boka Polarliv, utgjeve på Gyldendal i 1940.
Willem de Sitter
Krateret De Sitter på månen og asteroiden 1686 De Sitter er namnsette etter han.
Hallvard Devold
Etter krigen
Han ligg gravlagd på kyrkjegarden ved Kopervik kyrkje på Karmøy i Rogaland.
Privat
Hallvard Devold er barneborn til industribyggeren Ole Andreas Devold og farfar til filmregissør Leiv Igor Devold
Motza Illit
Motza Illit (hebraisk מוֹצָא עִלִּית, מוצא עילית) er ein landsby i utkanten av Jerusalem i Israel i Mateh Yehuda regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 785.
Historie
I 1929 vart Motza angripen av arabiske naboar, og mange av innbyggjarane vart drepne. Fire år seinare vart ein ny moshav, Motza Ilit, grunnlagd høgare oppe på same åsen. I januar 1934 vart det halde ein innflyttingsfest med tjue jødiske familiar som hadde bygd heimar i Motza Illit med støtte frå Vaad Leumi.
Hjørnehorna
Hjørnehorna er ei rekkje på kring seks fjelltoppar som dannar nordveggen av dalbotnen Grautfatet, nord i dei sentrale Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Dei vart oppdaga og gjeven det skildrande namnet «Eck-Hörner» av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39, under Alfred Ritscher.
Paisley
Paisley (skotsk-gælisk Pàislig) er ein by og tidlegare burgh i Renfrewshire i Skottland. Han ligg omkring 13 km vest-sørvest for Glasgow. Nord for byen møtest White Cart Water og Black Cart Water og dannar elva Cart. Byen er administrativt senter for Renfrewshire. Byen er den femte største i Skottland, og den største med status som town. Han høyrer til den sørvestlege delen av Stor-Glasgow.
Paisley ligg ikkje langt frå Glasgow internasjonale lufthamn. Han har også kanalsamband med Glasgow.
Historie
Tidlegare meinte ein at den romerske festninga Vanduara, som vart nemnt av Klaudios Ptolemaios, låg der Paisley no ligg. Denne identifikasjonen er basert primært på likskapen mellom namna Vanduara og Gwen-dwr, som ein trur er det brytoniske namnet på White Cart Water. Det er ikkje gjort funn som støttar teorien, og dei fleste har gått bort frå han.
På 1100-talet vart det grunnlagt eit cluniacensarkloster i Paisley, og ei busetjing voks raskt opp rundt dette. Innan hundre år hadde gått vart klosteret eit abbedi. I dag er Paisley Abbey ei kyrkje som står att etter klosteret.
På 1700-talet var han eit viktig senter for tekstilindustri. På 1800-talet blei han særleg kjend for sine paisleysjal, etter mønster av sjal frå Kashmir. Sjala blei først laga i silke og bomull, seinare også i ull. Byen har også hatt stor produksjon av sytråd, kjemikaliar, næringsmiddel og anna.
Paisley har i dag eit tekstilmuseum og eit observatorium.
Margrete av Skottland
Bakgrunn
Etter at Aleksander III brått døydde i ei rideulykke i 1286 stod Skottland utan ein klar arving til trona. Den unge franske enka hans, dronning Yolande, hevda at ho var gravid, og stod dermed imot krava frå Robert Bruce (bestefaren til Robert I) og Johan Balliol, som begge ønska å ta makta. Etter nokre månader viste det seg at Yolande likevel ikkje venta barn.
I oktober 1286 blei den einaste levande etterkommaren til Aleksander, den norske prinsessa Margrete som var barnebarnet hans, offisielt erklært som dronning av Skottland.
Den norske prinsessa
Margrete var dotter av den 16 år gamle Eirik II Magnusson av Noreg, son av Magnus Lagabøte, og kona hans Margrete, som var dottera til kong Aleksander. Mora døydde i barselseng i 1283, og tre år etter var den vesle jenta den einaste arvingen til den skotske trona. Eit barn på trona ville lett føra til borgarkrigen mellom skotske adelsmenn i forsøk på å bli makta bak trona. Det var òg frykt for at Eirik Magnusson av Noreg ville freista å ta kontroll over Skottland. Den skotske adelen bad difor Edvard I av England om å gripa inn.
Kong Edvard av England var ikkje berre i slekt med den vesle norske jenta og hadde politiske føringar på dei kongelege hendingane i nabolandet Skottland, han var òg den mektigaste og meste respekterte kongen i Europa på denne tida. Den engelske kongen ville knyta jenta direkte til sin eigen kongelege familie ved å arrangera eit ekteskap mellom Margaret av Noreg og den to år gamle sonen sin Edvard, den framtidige kongen Edvard II av England.
Engelske føringar
I 1290 forhandla dei tre nasjonane Noreg, Skottland og England fram Birgham-traktaten, der det blei slått fast at Margrete var trulova med prinsen av Wales, den kommande Edvard II. Edvard I skulle då garantera skotsk sjølvstende, og vera verje for den unge dronninga fram til ho nådde myndig alder. Sjølvstendet til Skottland skulle samstundes vera garantert.
Det framtidige dynastiske ekteskapet med linjer mellom tre nasjonar ville naudsynlegvis føra til ein union mellom dei skotske og engelske kronene. I tillegg var det ein klausul som òg hadde norsk interesse: om ekteskapet mellom den unge engelske prinsen og den unge skotske dronninga blei verande barnlaust skulle kongedømmet gå vidare til hennar næraste arving, «heilt, fritt, absolutt og utan noka form for underkasting».
Det stod att nokre vanskar. Den skotske kyrkja var ikkje like begeistra for prospektet om å mista sjølvstendet ved å koma inn under den engelske kyrkja. Skutane var heller ikkje begeistra over at Edvard I insisterte på å senda biskopen av Durham, Anthony Bek, til Skottland som sin «løytnant» på vegner av det unge paret og samstundes kravde at dei skotske vaktarnae skulle lyda denne. I tillegg var det eit problem som kravde dispensasjonen til paven; unge Edvard og unge Margrete var i nær slekt – Edvard I og Margrete si mormor var bror og syster.
Den engelske kongen utrusta det som blei kalla «eit stort skip» og sende det frå Yarmouth i mai 1290 for å henta den komande svigerdottera so frå Noreg. Skipet var blitt innreia så innbydande som mogleg. Det var fylt med det den engelske kongen meinte ei unge jente frå Noreg ville lika: Godsaker som sukkerbrød, honningkaker, fiken og rosiner.
Denne framgangsmåten var ikkje akseptabel for det norske kongedømet, som avviste det engelske skipet, til kong Edvards irritasjon. Det var politisk viktig for kong Eirik Magnusson at dottera hans blei frakta over til Skottland på eit norsk skip. Det engelske skipet måtte venda tilbake utan ein kongeleg passasjer.
I september 1290 reiste unge Margrete over Nordsjøen på eit norsk fartøy. Ho var då i sitt fjerde år som skotsk dronning.
Margrete døyr
Det norske skipet drog frå Bergen og følgde same ruta som nordmenn hadde teke til dei engelske øyane i alle tider, langs Norskehavet mot Orknøyane, som var norsk territorium, og vidare derfrå langs den skotske austkysten til Leith, hamnebyen til Edinburgh. Med seg på reisa hadde Margrete biskop Narve av Bergen som offisielt følgje.
Reisa blei vanskelegare enn kong Eirik hadde sett for seg. Hauststormane hadde forlengst sett inn. Skipet sigla rett inn i ein krftig storm og blei ført langt ut av kurs før det klarte å kjempa seg inn til Kirkwall på Orknøyane. Helsa til Margrete hadde aldri vore robust, og strevet under sjøfarten blei for mykje for henne. Ho blei «gripen av sjukdom til sjøs», ifølgje biskop Narve, og ho døydde i armane hans kort tid etter at dei var komne i land på Kirkwall, knapt sju år gammal.
Lekamen til Margrete blei ført tilbake til Noreg, der liket blei «nøye undersøkt» av den mistenksame faren henna, kong Eirik av Noreg. Ho blei deretter gravlagd i murveggen på nordsida av koret i Kristkyrkja i Bergen ved sida av grava til mor si.
Margrete hadde vore dronninga til skottane i fire år og seks månader. No stod Skottland igjen utan monark. «Dermed brast mulighetene for en enestående dynastisk allianse i norsk middelalderhistorie. Men ettervirkningene av denne episoden kom til å farge norsk-britisk politikk i årene som fulgte,» skriv professor Knut Helle i Aschehougs Norgeshistorie.
I dei to åra som følgde etter at Margrete døydde var det 14 personar som gjorde krav på den skotske trona, sjå konkurrentane til den skotske trona. I frykt for skotsk borgarkrig blei Edvard I av England igjen beden om å gripa inn, og i 1292 innsette han Johan Balliol som sin marionett-konge. Dette førte i sin tur til den skotske sjølvstendekrigen, som blei ei stor ulukke for Skottland.
Referansar i folkekulturen
I Noreg fekk den triste historia om den vesle jenta eit makabert etterspel. I 1300, eit år etter at kong Eirik Magnusson døydde, dukka ei kvinne opp i Bergen og erklærte at ho var den vesle prinsessa. Ho skulda òg fleire personar for forræderi. I forvirringa som oppstod var det nokre borgarar i Bergen og nokre av dei geistlige som støtta henne, til trass for det urimelege i påstandane. For det første hadde kong Eirik sjølv identifisert den avdøde dottera si, og for det andre var kvinna augesynleg minst førti år gammal.
«Den falske Margrete», som ho blei kalla, og ektemannen hennar blei dømde for svindel. Ektemannen blei halshoggen og kvinna brunnene på ein stake i 1301. Den underlege historia vart spreidd blant folk gjennom populære songar, og det oppstod ein lokal martyrkult i samanheng med ei lita kyrkje i nærleiken av rettarstaden.
Den tredje største busetnaden på Orknøyane, St. Margaret's Hope, skal vera kalla opp etter Margrete av Skottland, eller etter heilage Margaret av Skottland.
Brujo
Brujo var det første New Riders-albumet med Skip Battin. Battin hadde erstatta Dave Torbert som bassist i bandet, etter at Torbert slutta for å bli med i Kingfish.
Den einaste singelen frå albumet var «You Angel You»/«Parson Brown».
Allmusic meinte albumet leid av at det var det sjette albumet deira på tre år, og at Dawson ikkje hadde like mange gode songar å kome med som på dei føregåande albuma, og at Skip Battin måtte ta seg av meir av låtskrivinga. Countrypopstilen til Battin gjorde det til eit litt anna New Riders-album. I tillegg spelte dei eit par coversongar med Don Gibson sin «Ashes of Love» frå 1968 og Bob Dylan sin «You Angel You» frå 1974.
Jimmy Haslip
James Robert Haslip er ein USA-amerikansk bassist som var med å skipe jazzfusiogruppa Yellowjackets. Han var òg tidleg ute med å bruke fem-strengs elektrisk bass.
I 1976 flytta han ti Los Angeles der han spelte med gitaristane Tommy Bolin og Harvey Mandel.. I tillegg til Yellowjackets har han arbeidd med Jeff Lorber, Eric Marienthal, Bruce Hornsby, Rita Coolidge, Gino Vannelli, Kiss, Tommy Bolin, Allan Holdsworth, Marilyn Scott, Chaka Khan, Al Jarreau, Donald Fagen og Anita Baker.
Haslip har gjeve ut to soloalbum: Arc, og Red Heat med Joe Vannelli i 2000. Haslip var medlem av rockegruppa Blackjack i 1979 og 1980 med Bruce Kulick, Sandy Gennaro og Michael Bolton.
Little Razorback Island
Little Razorback Island er den minste og austlegaste av Dellbridge Islands, som ligg i Erebus Bay utanfor vestsida av Ross Island. Ho vart oppdaga av «Discovery»-ekspedisjonen til Robert Falcon Scott, 1901–04, og fekk dette namnet fordi ho likna på den nærliggande Big Razorback Island, men var mindre.
Hideaway av America
Hideaway er det sjette studioalbumet til den amerikanske folkrocktrioen America, gjeve ut av Warner Bros. Records i april 1976. Albumet vart produsert av den mangeårige Beatles-produsenten George Martin, det fjerde av sju etterfølgjande album han produserte med America.
Det vart spelt inn på Caribou Ranch i Colorado i februar 1976 med albumomslaget og indre omslagsbilete som speglar det vinterlege miljøet. Gruppa bestemde seg for at dei trong ein kontrast, og spelte inn sitt neste album Harbor på Hawaii.
Dette albumet vart ein hit i USA, og nådde 11. plassen på Billboard-albumlista og vart gullsertifisert av RIAA. Det produserte to hitsinglar: «Today's the Day», som nådde 23. plassen på Billboard Hot 100 og gjekk heile vegen til topps på adult contemporary-lista, der han låg i to veker. Den andre var «Amber Cascades», som nådde 75. plassen på Billboard Hot 100 og nummer 17 på Adult Contemporary-lista. Fleire andre albumspor vart spelte på FM-stasjonar som «Jet Boy Blue», «Watership Down», «Don't Let It Get You Down» og «Lovely Night».
Medverkande
med:
William Cranch Bond
William Cranch Bond var ein USA-amerikansk astronom, og den første direktøren ved Harvard-observatoriet frå 1839 til 1859.
Krateret W. Bond, ein region på Hyperion kalla Bond-Lassell Dorsum, asteroiden 767 Bondia er kalla opp etter han (sistnemnde med sonen). Bond-gapet i C-ringen er òg kalla opp etter Bond og sonen.
Qadsiya
Qadsiya (arabisk القادسية) er eit område i Hovudstadguvernementet i Kuwait. Det vart namngjeve etter slaget ved al-Qādisiyyah. I 2008 var det 21 893 innbyggjarar her.
LaPrade Valley
LaPrade Valley er ein dal i Cumulus Hills med bratte fjellsider og ein isdekt botn, kring 6 km lang og som strekkjer seg nord til McGregorbreen, like vest for Rougier Hill. Han vart namngjeven av Texas Tech Shackleton Glacier Expedition (1964-65) etter Kerby E. LaPrade, ein elev ved Texas Technological College og eit ekspedisjonsmedlem.
Hypotesetesting
Hypotesetesting er ein statistisk testmetode av ei førehandstru eller påstand om eigenskapar ved ein eller fleire populasjonar. Når ein testar ein slik hypotese må ein vurdere utsegnskrafta med grunnlag i informasjon som er oppnådd ved tilfeldig utval frå populasjonen, og trekkje slutningar på trass av uvisse.
Framgangsmåte
Etter testen må ein velje kva verdiar av ein stokastisk variabel T som er slik at H0 kan forkastast. T vert då kalla testobservatoren. T-verdiane som gjev forkasting av H0 er i forkastingsområdet R for testen. Forkastingsområdet vel ein etter kor sikker ein vil vere på at resultatet er rett. Ofte er ein nøgd med ein hypotesetest om P(forkaste H0|H0 er sann)<0,05. Vi seier da at signifikansnivået er 0,05.
Feiltypar
Når det gjelder hypotesetesting, er det to feil ein kan gjere. Vi kan forkaste H0 når H0 er rett, eller vi kan unnlate å forkaste H0 når H1 er rett.
Vi ser at både α og β er sannsyn for å foreta feil slutning, og vi ønskjer derfor at begge to skal vere minst mogeleg. No er det derimot slik at reduksjon av den eine vil føre til ein auke i den andre. Samtidig vert type I feil rekna som ein generelt meir alvorleg feil enn type II.
Val av forkastingsområde endrar α og β. Viss vi har eit stort forkastingsområde er det stort sannsyn for type I feil og mindre sannsyn for type II feil. Og viss vi minkar forkastingsområde blir det mindre sannsyn for type I feil og større sannsyn for type II feil.
Konklusjon
Ein konklusjon av ein hypotesetest kan kort sagt formulerast på ein av følgjande måtar :
Finn Moen
Finn Moen var ein norsk fotballspelar frå Sarpsborg som spelte 10 landskampar og vann fire cupgull med Sarpsborg Fotballklubb.
Moen spelte i alle år på Sarpsborg FK, med fast tilhald på høgrebacken. Han var med å vinne noregsmeisterskapen i fotball både i 1939, 1948, 1949 og 1951 etter finalesigrar over Skeid (to gongar), Fredrikstad FK og Asker Skiklubb.
Blériotbreen
Blériotbreen er ein kort, men brei isbre som ligg aust for Salvesen Cove og Zimzelenbreen og sørvest for Cayleybreen på Danco Coast i Graham Land i Antarktis. Han vart fotografert av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition i 1956–57, og kartlagt frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Louis Blériot (1872–1936), ein fransk flygar som i 1907 vart den første til å flyge ein eindekkar og som vart den første til å fly over Den engelske kanalen i juli 1909.
Lofsdalen
Lofsdalen er ein tettstad i Härjedalens kommun i Jämtlands län i Sverige. Småorten hadde 215 innbyggjarar i 2010.
Ausan
Ausan (gammalsørarabisk ʾws1n Aus1ān) var eit kongerike i noverande Jemen som fanst på 700-talet f.Kr. Ausan er det sørarabiske oldtidsriket ein veit minst om. Det låg i det sørlege Jemen, nordaust for Aden. Nøyaktig kvar hovudstaden Miswar låg er ukjend.
Rundt 700 f.Kr. erobra kongeriket Qataban og den vestlege delen av Hadramaut. Dette gjorde at Ausan fekk kontroll over store delar av den jemenittiske kysten, og kunne driva maritim handel. Seinare fekk det kontroll over hamnebyen Tafid, som låg på staden Aden no ligg.
Under regjeringstida til Karib’il Watar I av Saba, kring 685 f.Kr., kom Ausan i konflikt med det stadig mektigare Saba. Med støtte frå Qataban, Hadramaut og bystatane Haram og Kaminahu førte Saba fleire hærtog der Ausan til slutt blei erobra. Ausan og vasallstatane Kahad, Dahas og Tubanaw blei underlagde Qataban. Ein trur at Ausan først kunne gjennoppstå som rike i det 1. hundreåret f.Kr. Seinare blei det truleg erobra av [Himyar].
Kongar av Ausan
Denne lista følgjer Kenneth A. Kitchen.
Egilnuten
Egilnuten er eit fjell, 2640 moh, ved austsida av Isingen i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land. Det vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59), og vart kalla opp etter Egil Rogstad, sjefstelegrafist på NBSAE.
Kvamsetelva naturreservat
Kvamsetelva naturreservat er eit naturreservat på vestsida av Storfjorden i Hjørundfjorden i Ørsta kommune i Møre og Romsdal. Naturreservatet blei oppretta ved kongeleg resolusjon 27. juni 2003. Naturreservatet omfattar om lag 597 daa.
Kvamsetelva naturreservat ligg i den svært bratte utmarka til gardane på Finnes, gnr 142 bnr 1 til 5 i Ørsta.
Nomadisk art
Ein nomadisk art er ein dyreart der delar av populasjonen gjer vandringar mellom stader på uføreseielege vis. Slike flyttingar skil seg frå andre migrasjonar ved at dei ikkje er sesongmessige eller på andre måtar regelbundne. Nomadisme er ein reaksjon på uregelbundne økologiske forhold.
Robot Gully
Robot Gully er ei ravine på kring 3675 m på nordvestsida av krateret på Mount Erebus på Ross Island. Ravinen vart nytta som tilkomst for ein robot frå NASA kalla Dante som drog til kraterkanten den 1. januar 1993.
Mickle Island
Mickle Island er ei særs lita øy 1 nautisk mil (1,9 km) søraust for Flagstaff Point, like utanfor vestsida av Ross Island. Ho vart kartlagd og fekk dette namnet av den britiske antarktiskekspedisjonen leia av Shackleton, 1907-09. Namnet verkar å vere ironsik meint sidan mickle tyder «stor».
Atomvinter
Atomvinter er det populære namnet på eit scenario der storstilt bruk av atomvåpen fører til global nedkjøling.
Scenariet vart første gongen presentert i tidsskriftet Ambio i 1982. Eit spesialnummer om moglege miljøverknader av atomkrig inneheldt ein artikkel om verknader på atmosfæren, skriven av Paul Crutzen og J. Birks. Dei berekna at inntil 70% av ozonlaget kunne bli brote ned og peikte for første gongen på verknaden av dei forventa store mengdene av røyk (støv) som ville bli utløyst.
Slik det vart observert i Hiroshima, Nagasaki og tyske byar i 1945, gjev store byar i brann ein intens varme som igjen fører store mengder sot og partiklar opp i stratosfæren til jorda. Der vil partiklane blokkere for solinnstrålinga, og blir verande i stratosfæren over ein tidsskala av år. Vindane vil effektivt breie ut partikkellaget i retning aust-vest, og ville i scenariet dekke den nordlege halvkula nord for 30°. Dei tjukke svarte skyene ville stenge ute alt sollys over fleire veker, slik at temperaturen ved bakken ville falle med mellom 20 °C og 40 °C i perioden.
Kombinasjonen av mørke, drepande frost og høge dosar av radioaktiv stråling frå atomnedfall ville skade all plantevekst.
Ein noko tilsvarande situasjon som atomvinter ville oppstå ved tilstrekkeleg store meteornedfall eller ved utbrotet av ein supervulkan.
Ingrid av Danmark
Ingrid av Danmark (fødd Ingrid Victoria Sofia Lovisa Margareta ) var ei svensk prinsesse og dansk dronning som ektefelle av Frederik IX frå 1947 til 1972. Ho var mor til den danske dronninga Margrethe II.
Bakgrunn
Ingrid var fødd på Stockholms slott som prinsesse av Sverige. Ho var den einaste dottera til kong Gustaf VI Adolf av Sverige og den første kona hans, Margaret. Ingrid var berre ti år då mora døydde, og tre år seinare gifta faren seg opp att med Louise Mountbatten.
Ekteskap med kronprins Frederik av Danmark
24. mai 1935 gifta prinsesse Ingrid seg med den danske kronprinsen Frederik. Vigselen fann stad i Storkyrkan i Stockholm.
Kronprinsparet fekk tre døtrer:
Dronning
20. april 1947 døydde kong Christian X av Danmark, og Frederik blei kong Frederik IX av Danmark med Ingrid som dronning. Sidan det nye kongeparet ikkje hadde nokon søner, måtte lova endrast i 1953. Lova gav òg kvinner arverett til trona, men likevel etter eventuelle brør. Dette medførte at prinsesse Margrethe blei tronfølgjar i staden for onkelen sin, prins Knud.
Thorvald Hellesen
Thorvald Hellesen var ein norsk målar frå Oslo, kjend for sine kubist-inspirerte dekorative verk.
Ingrid av Danmark
Dronning
14. januar 1972 blei dronning Ingrid enke. Dottera hennar blei regjerande dronning med namnet Margrethe II.
Thorvald Hellesen
Hellesen avla examen artium og gjekk så eitt år på krigsskulen, før han braut av for verte kunstnar. Deretter studerte han 1910-11 ved Statens Kunstakademi som elev under Christian Krohg. I 1912 reiste han til Paris, der han var elev hos Fernand Léger og vart kjent med avantgardistar som Pablo Picasso og andre. Han budde 23 år i Paris, med korte besøk til Oslo og København. Etterkvart vart han perifer i kunstmiljøet, og tok strøjobbar som filmskodespelar. Han vart mykje sjuk i 1937 og vart send heim til Oslo, der han døydde like etter.
Ingrid av Danmark
Dronning
Dronning Ingrid skulle leva livet som enke i nesten tretti år. Denne tida brukte ho særleg på familien sin, som med tida blei talrik. I tillegg til Margrethe sine to søner fekk Benedikte tre barn med den tyske ektemannen sin, medan Anne-Marie, som blei dronning av Hellas, fekk heile fem barn. Dronning Ingrid rakk òg å oppleva å bli oldemor.
Thorvald Hellesen
Hellesen viste bileta sine i Noreg, mellom anna i 1919 i hovudstaden i utstillingshallen til Tivoli. I mars 1920 deltok han på «La Section d'Ors» sine utstillingar i Paris, same året som han laga hovudverket sitt; Les deux amis. Elles deltok han på utstillingar i «Salon des Indépendants» frå 1920 til -25. I 1925 deltok Hellesen på ei stor utstilling i Paris saman med ei rad leiande i avantgarden. Det var den fyrste internasjonale utstillinga med avantgardekunst etter verdskrigen. Stilen til Hellesen utvikla seg til å verte meir og meir dekorativ, tenkt nytta til større veggar og detaljar til arkitektoniske uttrykk. Til sjøfartsbygningen i Oslo, påbyrja i 1923, laga han dekorasjonar av plankubistisk karakter. I 1936-37 fargesette han eksteriøret i St. Annæ Passage i København. Han laga også mønster til tekstilar mm.
Augereffekt
Augereffekt er ein strålingslaus overgang i atoma. Den atomfysisk prosessen vart oppdaga og forklart av Pierre Victor Auger i 1925.
Viss eit elektron i eit skal nær kjernen (K- eller L-skalet) blitt slått laus, kan eit av dei øvrige elektrona i atomet falle inn på den ledige plassen samstundes som eit tredje elektron, augerelektronet, vert slynga ut av atomet. Dermed oppstår nye ledige plassar, og prosessen kan gjenta seg, ofte fleire gonger. Når det skjer talar ein om ein augerkaskade.
Kjelder
Augerelektronenspektroskopie
Kiryat Ekron
Kiryat Ekron eller Qiryath Eqron er ein by på kystsletta i det sentrale Israel. Kiryat Ekron er kalla opp etter den bibelske byen Ekron, ein stor filistarby som ein gong eksisterte nær Tel Mikne.
Kiryat Ekron vart grunnlagd i 1948, som Kfar Ekron. Etter krigen slo nye immigrantar frå Jemen og Bulgaria seg ned i dei gjenverande husa. I november 1948 vart det grunnlagd to ma'abaraar på området til landsbyen, Aqir ma'abara og Givat Brenner ma'abara. I 1953 vart Aqir ma'abara offisielt ein del av Kfar Ekron, Givat Brenner ma'abara i 1955. Frå 1954 til 1963 høyrte Kfar Ekron til Givat Brenner regionale kommune. I 1963 vart namnet på byen endra til Kiryat Ekron og han vart ein sjølvstendig lokal kommune.
I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå var folketalet i Kiryat Ekron 9 800 i 2004.
Kiryat Ekron ligg like sør for byen Rehovot langs hovudveg 411. Det største handelssenteret i Israel, Bilu Centre, ligg i Kiryat Ekron. Senteret vart bygd ut seint i 1990-åra på landområde som tidlegare var jordbruksland, særleg sitruslundar. Ein prøvde å slå Kiryat Ekron saman med Rehovot i 2003, men innbyggjarane protesterte og han vart verande sjølvstendig.
Venskapsbyar
Kiryat Ekron er venskapsby med:
Boltonbreen
Boltonbreen er ein isbre som munnar ut i inst i Briandfjorden i Flandres Bay, på vestkysten av Graham Land. Han vart kartlagt i 1959 av Falkland Islands Dependencies Survey frå flyfoto tekne av Hunting Aerosurveys Ltd i 1956–57, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter William B. Bolton (1848–89), ein engelsk fotograf som i lag med B.J. Sayce, fann opp ein fotografiframkallingsmetode i 1864.
William Henry Smyth
William Henry Smyth var ein engelsk marineoffiser, hydrograf, astronom og myntsamlar.
Han var britisk admiral under Napoleonskrigane og utførte seinare (1817–24) forskingsarbeid i Middelhavet. Han bygde eit observatorium i Bedford i England, der han skrev Cycle of Celestial Objects, som mellom anna inneheld ein katalog over dobbeltstjerner, stjernehopar og tåker observert av han sjølv.
Hemmingsmark
Hemmingsmark er ein svensk tettstad i Piteå kommun i Norrbottens län i landskapet Norrbotten. I 2005 hadde tettstaden 398 innbyggjarar. Hemmingsmark ligg cirka femten kilometer sørvest for Piteå.
Eidshaugane
Eidshaugane er ei gruppe fjelltoppar 1 nautisk mil nord for Eidsgavlen i Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Dei vart oppdaga og fotografert av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Dei vart kartlagde frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60.
Alpensia Resort
Alpensia Resort er eit idretts- og turistområde ved byen Pyeongchang i Gangwonprovinsen i Sør-Korea. Området vart planlagd med von om å få arrangere vinter-OL. Pyeongchang tapte kampen om Vinter-OL 2010 (som vart tildelt Vancouver i Canada) og 2014 (som Sotsji i Russland fekk), men idrettsområdet vart likevel bygd, og er hovudarena for Vinter-OL 2018 arrangert i Pyeongchang. Området vart opna sumaren 2009.
Planlegginga av området starta i desember 2003 og bygginga tok til i oktober 2006. Pyeongchang vart tildelt VM i skiskyting 2009, og debuterte med verdscuprenn vinteren 2008. Meisterskapet vart avvikla i februar 2009.
Alpensia var arena for det sørkoreanske meisterskapet og Far East Cup i langrenn i januar og februar 2009.
Hemse
Hemse er ein svensk tettstad i Gotlands kommun i Gotlands län på Gotland. I 2005 hadde tettstaden 1 836 innbyggjarar. Hemse ligg cirka 50 kilometer sør for Visby.
Whale Bay Furrows
Whale Bay Furrows er ei grunn fure sentralt på kontinentalsokkelen i Ross Dependency namngjeven i samband med Bay of Whales.
Amber Cascades
«Amber Cascades» er ein song skriven av Dewey Bunnell og framført av America. Han nådde 17. plassen på både den amerikanske og den kanadiske adult contemporary-lista, 75. plassen på Billboard Hot 100, og 82. plassen på den kanadiske poplista i 1976. Han kom ut på albumet deira Hideaway i 1976.
Songen var produsert og arrangert av George Martin.
Køla-Pålsen
Køla-Pålsen, eller Hans Arnt Hartvig Paulsen var ein norsk forretningsmann som verka som kolhandlar i Christiania. H.A.H. Paulsen var den største energileverandøren i hovudstaden rundt førre hundreårsskifte, og hadde kollageret sitt på Paulsenkaia aust for der Akerselva munnar ut i Bjørvika.
Sabah Al-Salem
Sabah Al-Salem er ein forstad i Mubarak Al-Kabeer guvernement. I 2009 var folketalet 78 872.
Jason Peninsula
Jason Peninsula er ei stor halvøy på austkysten av Graham Land med fleire snødekte toppar. Ho stikk ut i Larsen isbrem og strekkjer seg frå eit smalt eid aust for Medea Dome og 42 nautiske mil utover til Cape Framnes. Halvøya vart først sett frå sjøsida den 1. desember 1893 av Carl Anton Larsen, som namngav ein av toppane «Mount Jason» etter skipet «Jason». Larsen var for langt unna for kartlegge området i detalj, men i 1902 observerte den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld området frå Borchgrevink Nunatak og rapporterte at toppane Larsen hadde sett ikkje var på fastlandet. Namnet «Jason Island» vart så nytta for halvøya, men i 1955 oppdaga Falkland Islands Dependencies Survey at det var ei stor halvøy.
Qurtubah
Qurtubah er eit område i Kuwait. Det ligg 8 km frå Kuwait internasjonale lufthamn.
Saba
Saba (arabisk) eller Sabaū (hebraisk Sheva ) var eit oldtidsrike sørvest på Den arabiske halvøya. Det låg rundt og vest for hovudstaden Marib, omlag der den tidlegare staten Nord-Jemen låg. Riket er omtalt i Bibelen gjennom dronninga av Saba.
Colin Allen
Colin Eric Allen er ein engelsk trommeslagar og låtskrivar, ofte innan blues.
Qurtubah
Nærliggande område er Udayliyah, Yarmuk, Adiliya, Da`iyah, Hadiqah, Rawdah, Abraq Khaytan og Surrah.
Colin Allen
Allen byrja å spele trommer først då han var 18 år gammal og byrja etter kvart å spele med lokale jazzmusikarar i Bournemouth-området. I 1963 vart Allen medlem av Zoot Money's Big Roll Band, med mellom andre Andy Summers (seinare i The Police). Allen flytta til London i 1964 i lag med Summers. Han har etter kvart spelt trommer for mange amerikanske og britiske musikarar, inkludert Bob Dylan, John Lee Hooker, Sonny Boy Williamson, Memphis Slim, Solomon Burke, John Mayall's Bluesbreakers, Mick Taylor, Focus, Donovan, Stone The Crows, Georgie Fame, Brian Joseph Friel, og The British Blues Quintet med klaverspelaren Zoot Money, bassisten Colin Hodgkinson og vokalisten Maggie Bell.
Slavofil
Slavofil er ei nemning brukt om medlemer av ei intellektuell rørsle som frå 1820-talet var aktiv i den offentlege meiningsutvekslinga i fleire land i den austlege delen av Europa. Dei tsjekkiske og russiske tidlege representantane for posisjonen danna gjennom panslavisme ein opposisjon til dei som arbeidde for at Russland og andre land i Aust-Europa skulle ta etter Vest-Europa. Den mest aktive fasen for rørsla varte frå den slaviske kongressen i Praha i 1848 og fram til 1860, då ungtsjekkarane oppstod, medan den leiande slavofile i Russland døydde.
Historie
Omgrepet «slavofil» vart teke i bruk i Tyskland, av Georg Wilhelm Friedrich Hegel og Friedrich Schelling, om eit heroisk ideal hevda av entusiastiske slavarar som hadde studert i nettopp Tyskland. Diskusjonen mellom dei vestlegsinna og dei slavofile starta då Pjotr Tsjadajev i 1836 kom med sitt «første filosofiske brev». Han fordømte der Russlands negative sider og karakteriserte landet som tilbakeståande.
Pionerar innan den reint litterære og historiske erindringskulturen hos slavarane var tsjekkarane Josef Dobrovský, Frantisek Palacky og den tsjekkofile slovaken Ján Kollár. Hos russarane dominerte teologen Aleksej Khomjakov og framfor alt brørne Ivan og Konstantin Aksakov og brørne Peter og Ivan Kirejevskij. Tsjekkarane bringa etter 1848 fram dei første austroslavistane, russarane utvikla etter 1860 både panslavisme og panrussisme.
Klassifisering
I motsetning til dei vestlegsinna som stridde for ei europeisering av Russland, prisa dei slavofile det «originale russiske», som folketonen Igors song. Dei framheva, takk vere August von Haxthausen og hans verk frå 1847, Studiar av indre tilhøve i Russland ..., det russiske landsbysamfunnet mir, som dei såg som ein utvida familie.
Med sine tenkemåtar fremja dei slavofile opplysningstidas idear, dei kravde liveigenskapen avskaffa og opplysning av folket.
Liste over andre russiske slavofile
Desse karane var meir eller mindre vedkjennande slavofile. Dei seinare er rekna som representantar for panslavisme og panrussisme.
Tent Island
Tent Island er ei av Dellbridge Islands i McMurdo Sound i Antarktis.
Krokberget
Krokberget er eit fjell, 1690 moh, som står 3 nautiske mil sørvest for Forposten i Lomonosovfjella i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga og grovt kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Det vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1958–59, og kartlagd på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61, og namngjeve «Gora Ekho» (Ekkofjella) av dei.
Bombardierbreen
Bombardierbreen er ein isbre som flyt søraust frå kanten av Detroit Plateau i Graham Land og gjennom ein djup dal før han flyt saman med Edgeworthbreen. Han vart kartlagt frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (1960–61), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter J.A. Bombardier, ein kanadisk ingeniør som utvikla motorsleden, ein av dei tidlegaste kjøretøya for snø (1926–37).
Amandus Adamson
Amandus Heinrich Adamson var ein estisk skulptør og målar.
Amandus Adamson var fødd i Uuga-Rätsepa nær Paldiski i dåverande Russland, og voks opp i ein sjømannsfamilie. Han flytta til Sankt Petersburg 1875 for å utdanna seg i kunst på Det russiske kunstakademiet. Etter eksamen arbeidde han som skulptør og lærar i Sankt Petersburg, med studieopphald i Paris og Italia i tida 1887–1891. Her blei han påverka av dei franske bilethoggarane Jules Dalou og Jean-Baptiste Carpeaux.
Det best kjende verket til Adamson, Russalkamonumentet, blei skapt i 1902. Dette var tileigna dei 177 sjømennene som omkom då det russiske panserkledde orlogsfartøyet «Russalka» forliste i 1893 på veg frå Tallinn til Helsingfors. Bronsemonumentet førestiller ein engel som står på ein høg pilar.