cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Rain Song
Innspeling
«The Rain Song» er ein over sju minuttar lang kjærleiksballade. Gitarist Jimmy Page skreiv opphavleg melodien heime hos seg sjølv i Plumpton i England, der han nyleg hadde bygd eit studio. Det var delvis bygd opp frå Pye Mobile Studio som vart nytta til å spele inn konserten til bandet i Royal Albert Hall i 1970 og The Who sitt Live at Leeds.
George Harrison var visstnok inspirasjonen for «The Rain Song», då han kom med ein kommentar til Led Zeppelin-trommeslagar John Bonham, om at bandet aldri skreiv balladar. Som ei hyllest til Harrison er opningsakkorden lånt frå balladen hans «Something» med The Beatles.
Arbeidstittelen for songen var «Slush», ein referanse til det easy listening-aktige orkesterarrangementet.
Konsertar
På konsertane sine frå seint 1972 til 1974 spela bandet songen like etter «The Song Remains the Same», slik dei vert presentert på albumet. Dette gjorde dei fordi Page nytta ein Gibson EDS-1275 dobbelhalsa gitar på begge songane. Songen vart ikkje spela på den amerikanske turneen i 1977, men kom attende att i 1979 og 1980. «The Rain Song» var den einaste songen frå Houses of the Holy som vart spela på europaturneen i 1980.
Page and Plant spela ein versjon av songen i 1993, men denne vart ikkje gjeven ut på albumet No Quarter: Jimmy Page and Robert Plant Unledded. Han kom derimot med som bonusspor på nytutgjevinga av albumet i 2004.
Ettermæle
Plateprodusent Rick Rubin sa om songen, «eg veit ikkje ein gong kva slags musikk dette er. Han trassar klassifisering. Det er ein slik smakfull, vakker detalj i gitaren, ei triumferande kjensle når trommene kjem inn - det er trist og stemningsskapande og mektig, alt samstundes. Eg kunne lytta til denne songen ein heil dag. Det ville vore ein bra dag.»
«The Rain Song» er med i fire filmar: Slutten på Cemetery Junction, Almost Famous, av Cameron Crowe, It Might Get Loud, ein dokumentar av filmmakar Davis Guggenheim, og Led Zeppelin sine eigen konsertfilm The Song Remains the Same frå 1976 (og det tilhøyrande albumet).
Kjelder
''
Steinar Velle
Steinar Velle (, død desember 2019) var ein norsk jurist. Han var fødd i Sykkylven og budde frå 1971 i Leikanger. Velle arbeidde i 21 år som fylkeskontorsjef/assisterande fylkesmann i Sogn og Fjordane, og frå 1995 til 2007 var han sorenskrivar og dommar i Indre Sogn. Han var oppteken av historie, både lokalhistorie og verdshistorie.
Buwaysh
Buwaysh er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Dolno Orizari
Dolno Orizari kan vere:
Albumet Coz I Luv You
Coz I Luv You er eit samlealbum av det britiske rockeband Slade. Det kom ut i 1972 i somme land i Europa, Australia og Argentina. Det var det første samlealbumet deira og nådde tiandeplassen i Nederland.
Det utnytta suksessen bandet hadde med gjennombrotet sitt med singlane «Get Down and Get with It», «Coz I Luv You» og «Look Wot You Dun» i 1971. Samlealbumet vart raskt sett saman og gjeve ut av Polydor. Utaom A-sidene inneheld samlinga miksar av B-sidene og albumspor frå albumet Play It Loud frå 1970.
Utgjeving
«Coz I Luv You» vart gjeve ut av Polydor i Tyskland, Nederland, Noreg, Sverige, Argentina og Australia. I Argentina kom det ut under namnet Mira Lo Que Has Hecho, som tyder «Look What You Have Done». I Nederland hadde samleplata eit anna innhald enn dei andre utgåvene. Her vart «Angelina», «Candidate», «Look Wot You Dun» og «Could I» erstatta med «One Way Hotel», «Do You Want Me», «See Us Here» og «Know Who You Are».
I 1973 vart albumet gjeve ut på ny i Tyskland på Luxor Gold. Dette hadde òg eit anna innhald med «See Us Here», «One Way Hotel», «I Remember», «Pouk Hill» og «Dirty Joker» i staden for «My Life is Natural», «Candidate», «Could I», «Gospel According to Rasputin» og «Get Down and Get with It». Ei anna tysk nyutgåve kom i 1974, på Karussell, men med den originale sporlista frå 1972. Samleplata er ikkje lenger i trykk og har aldri vore utgjeven på CD.
Mottaking
I ei seinare melding av albumet skreiv Dave Thompson i AllMusic: «...sant nok var det lite her for samlarar å arbeide med utanom A- og B-side frå dei siste tre singlane deira sidan eit halvt dusin av songane kom frå Play It Loud. Men det er likevel eit strålande samlealbum der albuma står godt ved sidan av hittane. I myriaden av samleplater av Slade som har kome i tiåra sidan dette - det første av dei alle - kjennest dette nærare eit 'verkeleg' album enn nokre av dei andre.»
Kjelder
}}
Harald Jarl Runde
Harald Jarl Runde er ein norsk ingeniør og lokalhistorikar. Han er fødd på Runde på Sunnmøre og busett i Naustdal. Runde har utdanning frå Televerket/Telenor og var ingeniør i Førde Teleområde og museumskonsulent i Norsk Telemuseum. Han har teke etterutdanning i lokalhistorie, historie grunnfag og pedagogikk med undervisning i grunn- og vidaregåande skule. Runde har skrive ei rekke artiklar om lokalhistoriske emne og har vore leiar i skriftstyret for Sogeskrift for Naustdal.
Bnei Brak
Bnei Brak eller Bene Beraq (hebraisk: בְּנֵי בְּרַק) er ein by i Israel ved Middelhavet og den israelske kystsletta, like aust for Tel Aviv, i Gush Dan storbyområde og Tel Aviv distrikt. Bnei Brak er eit senter for ultraortodoks jødedom.
Bnei Brak dekkjer eit område på 709 mål. I følgje tal frå Israelsk statistisk sentralbyrå hadde han mot slutten av 2009 154 400 innbyggjarar, med ein årleg vekstrate på 1,7 %. I november 2012 var folketalet i byen 176 556, noko som gjer han til den 10. største byen i Israel. Bnei Brak er av dei fattigaste og tettaste folkesette byane i Israel.
Historie
Bnei Brak er kalla opp etter den gamle bibelske byen Beneberak, som er nemnt i Tanakh (Josva 19:45) i ei lang liste over byar i det gamle Judea. Namnet er òg av somme nemnt som eit framhald av namnet på landsbyen Ibn Ibraq, som låg 4 km sør for der Bnei Barak vart grunnlagd i 1924.
M2M
M2M var ei norsk popgruppe frå Lørenskog, danna av Marit Larsen og Marion Ravn.
Bnei Brak
Historie
I folketeljinga i 1931 var folketalet i Benei Beraq 956, berre jødar, fordelt på 255 hus.
Bnei Brak fekk bystatus i 1950.
Venskapsbyar
Bnei Brak er venskapsby med:
Westfalen
mini|275px|Tre einingar som er omtalt som Westfalen, innanfor dagens [[Tyskland|tyske grenser:
Grønn: Kongeriket Westfalen (1807-1813)
Rød: Den prøyssiske provinsen Westfalen (1815-1946)
Mørk grå: Nordrhein-Westfalen (1946-)]] Westfalen («Vestfold») er ein historisk region i Tyskland, sentrert rundt byane Dortmund, Münster, Bielefeld og Osnabrück. Han er del av dei noverande delstatane Nordrhein-Westfalen og Niedersachsen.
Westfalen er omtrent området mellom elvene Rhinen og Weser, nord for elva Ruhr. Eksakte grenser finst ikkje, då namnet Westfalen har vorte brukt om ei rekkje statar og provinsar i historia.
Opphavleg var Westfalen del av hertugdømet Sachsen, til det vart gjeve status som eit eige hertugdøme av keisar Fredrik I i år 1180. Det utgjorde då berre eit mindre område sør for elva Lippe.
Westfalen var namnet på eit napoleonsk kongedøme som eksisterte frå 1807 til 1813. Det var ein fransk vasallstat, sett opp av Napoleon Bonaparte og med broren hans Jérôme Bonaparte som konge. Denne staten delte berre namnet med det historiske området, i det det hovudsakleg inkluderte hessiske og austfalske regionar, og berre ein liten del av det historiske og geografiske Westfalen.
Seinare vart Westfalen ein prøyssisk provins. Den nordlegaste delen, inkludert byen Osnabrück, vart avstått til statane Hannover og Oldenburg.
Den noverande delstaten Nordrhein-Westfalen består av den tidlegare prøyssiske provinsen Westfalen, den nordlege delen av den tidlegare prøyssiske Rhin-provinsen, og det tidlegare fyrstedømmet Lippe.
Westfalen er mellom anna kjent for freden i Westfalen (1648), som markerte slutten på Trettiårskrigen.
Marion Ravn
Marion Elise Ravn er ein norsk vokalist, musikar og låtskrivar, kjend som Marion Ravn eller Marion Raven.
Ho byrja den musikalske karrieren sin som tiåring, då ho spelte inn eit barnesongalbum saman med Marit Larsen. Dei to danna seinare duoen M2M.
Tom Morello
Thomas Baptiste «Tom» Morello er ein USA-amerikansk musikar, songar, låtskrivar, skodespelar og politisk aktivist. Han er mest kjend som medlem av bandet Rage Against the Machine og sidan i Audioslave. I 2016 var Morello medlem i supergruppa Prophets of Rage. Morello har òg turnert med Bruce Springsteen and the E Street Band. Som soloartist har han kalla seg The Nightwatchman og Street Sweeper Social Club, som er hovudsakleg akustisk. Morllo har i lag med Serj Tankian skipa den ideelle organisasjonen Axis of Justice, som har eit program ein gong i månaden på radiostasjonen Pacifica Radio i Los Angeles.
Morello vart fødd i Harlem i New York og voks opp i Libertyville i Illinois, og vart interessert i musikk og politikk medan han var på vidaregåande skule. Han gjekk på Harvard University og tok bachelor i samfunnsfag. Etter det førre bandet hans, Lock Up vart oppløyst, møtte Morello Zack de la Rocha og i lag skipa dei Rage Against the Machine. Gruppa vart ei av dei mest populære og innverknadsrike rockegruppene i 1990-åra.
Han er mest kjend for den unike og kreative gitarspelestilen, med bruk av feedbackstøy, utradisjonell pluking og tapping, i tillegg til kraftig bruk av gitareffektar. Morello er kjend for det venstrevridde politiske synet sitt og aktivisme. I sideprosjektet The Nightwatchman kunne ha la desse politiske syna kome fram, samstundes som han spelte i det apolitiske Audioslave. Han vart rangert som den 40. beste gitaristen gjennom tidene av Rolling Stone.
Utvald diskografi
Lock Up
Rage Against the Machine
Audioslave
The Nightwatchman
Street Sweeper Social Club
Bruce Springsteen
Prophets of Rage
Wynonna Judd
Wynonna Judd er ein USA-amerikansk countrysongar. Ho blei fyrst kjend på 1980-talet som del av duoen The Judds saman med mora Naomi Judd. Etter at duoen blei oppløyst i 1991 byrja Judd ein solokarriere under artistnamnet Wynonna.
Utgjevingar
(utval)
Eland Mountains
Eland Mountains er ei fjellkjede på austkysten av Palmer Land med høgder opp over 2440 moh. Ho strekkjer seg kring 20 nautiske mil frå nordaust til sørvest langs sørsida av Cliffordbreen. Fjella vart oppdaga i 1936 av British Graham Land Expedition og dei vart fotograferte frå lufta av U.S. Antarctic Service i september 1940. I 1947 vart dei fotograferte frå lufta av medlemmar av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), kartla dei frå bakken. Namnet Eland, fødenamnet til Lady Clifford, vart gjeve i 1952 av sir Miles Clifford, guvernør på Falklandsøyane, etter forslag frå medlemmar frå FIDS.
Gjon's Tears
Gjon Muharremaj (albansk uttale [ɟɔn muharɛmaj], ), kjend under artistnamnet Gjon's Tears, er ein sveitsisk songar og låtskrivar med kosovoalbansk bakgrunn. Han skulle ha representert Sveits i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland med songen «Répondez-moi». Han fekk oppdraget etter å ha vorte internt vald av den sveitsiske kringkastaren SRG SSR. Men 18. mars 2020 avlyste EBU Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020. I staden skulle han representere Sveits i Eurovision Song Contest 2021 med songen «Tout l’Univers».
Bakgrunn
Muharremaj vart fødd i Broc i vestre Sveits av ein kosovoalbansk far og ei albansk mor frå Tirana. Han tok artistnamnet Gjon's Tears etter at han rørte bestefaren til tårer då han som niåring song «Can't Help Falling in Love» av Elvis Presley. Som tolvåring i 2010 deltok han i fyrste sesong av talentprogrammet Albania’s Got Talent, og året etter deltok han i Die grössten Schweizer Talente – den sveitsiske utgåva tilsvarande Norske Talenter.
I 2019 stilte Muharremaj opp i den åttande sesongen av The Voice: la plus belle voix  — den franske utgåva av The Voice. Der song han under artistnamnet Gjon’s Tears og hadde artisten Mika som mentor. Han nådde semifinalen.
I 2019 slapp Gjon’s Tears debutsingelen sin, «Babi». Songen har eit tungt innslag av pianospel og indiepop med ein albansk stil. Songen har engelske vers og albansk refreng.
Eurovision Song Contest
I 2020 vart Gjon's Tears vald til å representere Sveits i Eurovision Song Contest 2020. Han skulle ha delteke med songen «Répondez-moi», eitt av 515 bidrag som vart sendt inn til den sveitsiske kringkastaren SRG SSR. Gjon's Tears og songen vart vald av to juryar: ein publikumsjury på 100 personar og ein internasjonal jury beståande av 20 musikkekspertar. Han skulle ha delteke i semifinale 2 som skulle ha vore halden i Rotterdam Ahoy i Nederland torsdag 14. mai. Men på grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 vedtok EBU å avlyse Eurovision Song Contest for å hindre spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen covid-19.
Yacouba Isaac Zida
Yacouba Isaac Zida er ein burkinsk offiser som ei kort tid var president for Burkina Faso etter at Blaise Compaoré blei avsett. Deretter blei han statsminister i overgangsregjeringa leia av Michel Kafando.
Bakgrunn
Zida er fødd i Yako nord i landet. Han studerte engelsk ved Universitetet i Ouagadougou før han gjekk inn ved militærakademiet Georges Namoano de Pô. Han har også ein mastergrad i internasjonal leiing frå Université Lyon III. Han snakkar mossi (mòoré), dioula, fransk og engelsk flytande.
Militært har Zida oppnådd graden oberstløytnant. Han har hatt fleire utanlandske oppdrag, og verka mellom anna i fredsbevarande styrkar for SN i Den demokratiske republikken Kongo frå 2008 til 2009. Under president Blaise Compaoré var han nestkommanderande for tryggleikstyrkane til presidenten, Régiment de la Sécurité Présidentielle. Han mottok antiterrorismetrening frå den amerikanske hæren i 2012.
Fylkesveg 6646
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 802 i Sør-Trøndelag.
Yacouba Isaac Zida
Oppreist
Då det braut ut store demonstrasjonar i Burkina Faso i oktober 2014, hadde Zida i oppgåve å verna presidentpalasset Kossayam i Ouagadougou. Han skal ha gått over til demonstrantane si side då han fekk ordre om å skyta på dei.
31. oktober gjekk president Compaoré av etter 27 år ved makta, og flykta frå landet. Militærleiaren Honoré Traoré annonserte kort tid etterpå at han skulle ta over makta. Same kveld gjekk Yacouba Isaac Zida gjekk ut og annonserte at han skulle leia ei overgangsregjering. Zida hadde støtte frå fleire unge offiserar, og fekk snart det meste av hæren bak seg.
17. november 2014 blei den sivile diplomaten Michel Kafando vald til nytt statsoverhovud i overgangsregerjgina, og han blei teken i eid dagen etter. Zida blei så utnemnd til statsminister den 19. november. I tillegg til denne rolla fekk Zida også stillinga som forsvarminister i regjeringa utnemnd den 23. november.
Abbey Road
Abbey Road er det ellevte offisielle albumet av The Beatles. Innspelinga av Abbey Road starta i april 1969 og songane vart dei siste bandet spelte inn i lag, sjølv om Let it Be vart det siste albumet før bandet løyste seg opp i 1970. Abbey Road kom ut 26. september 1969. Det var produsert og instrumentert av George Martin for Apple Records. Geoff Emerick av lydteknikar, Alan Parsons assisterande lydteknikar og Tony Banks var bandoperatør. Albumet vert rekna som det best samansette albumet til The Beatles, sjølv om bandet nesten ikkje fungerte som eit band. Musikkmagasinet Rolling Stone plasserte albumet på 14. plass på lista si over dei 500 beste albuma gjennom tidene.
Opphav
Etter den nesten katastrofale innspelinga til det planlagde albumet Get Back (seinare kalla Let It Be), foreslo Paul McCartney for George Martin at gruppa skulle prøve å lage nok eit album «slikt dei brukte å gjere det» utan konfliktane som starta under innspelinga av The White Album. Martin sa seg einig, men sette som vilkår at albumet måtte lagast på denne måten. Bandet har seinare sagt at dei var klar over at dette mest truleg kom til å verte det siste dei gjorde i lag, og ville «gå ut med flagget til topps».
Med Let It Be-albumet delvis ferdig, starta innspelinga av Abbey Road i april 1969, etter at singelen «Ballad of John and Yoko»/«Old Brown Shoe» var ferdig. Det meste av albumet vart spelt inn mellom 2. juli og 1. august 1969. Etter at albumet vart ferdig og gjeve ut, vart Get Back/Let It Be-prosjektet miksa på nytt. Det vart spelt inn noko nytt til albumet, men det meste av Let It Be vart gjort før Abbey Road. I september 1969, kort tid før albumet kom ut, starta John Lennon bandet Plastic Ono Band, det første verkelege teiknet på at The Beatles var i ferd med gå frå kvarandre.
Dei to albumsidene har ganske forskjellige karakter. Side ein er ei samling av enkelte spor, medan side to består av ei lang rekkje komposisjonar, mange av dei relativt korte og dei glir over i kvarandre. Hovudårsaka til dette stykket var å få nytta seg av dei mange uferdige, korte songane til Lennon og McCartney, som bandet hadde liggande.
Suksess
Abbey Road vart eit av dei mest suksessrike albuma til Beatles nokon gong. I Storbritannia gjekk albumet direkte inn på førsteplassen, der det låg i heile 11 veker. Det vart så skubba ned til andreplassen av Rolling Stones og albumet deira Let It Bleed, som debuterte på førsteplassen, før Abbey Road veka etter, som var veka før jul, igjen gjekk til topps, der det vart liggande i seks veker til, totalt 17 veker på førsteplassen. Totalt låg det 92 veker på Topp 75 i Storbritannia, ein del av desse vekene i 1987 då albumet kom på CD første gong. I heimlandet var Abbey Road det bestseljande albumet i 1969 og det fjerde bestseljande gjennom heile 60-åra, samt det åttande bestseljande i heile 70-åra.
I USA klarte albumet ein liknande prestasjon. Tredje veka på lista gjekk det til topps, der det vart liggande i 11 veker. Totalt låg Abbey Road 129 veker på Billboard 200. I USA var albumet det fjerde mest selde i 1970-åra.
Produksjon
Abbey Road var det einaste Beatles-albumet som hovudsakleg vart spelt inn på ein åttesporsopptakar, i staden for ein firesporsopptakar som dei førre Beatles-albuma. Dette kan særleg merkast i at trommene er betre miksa. EMI hadde ikkje godkjend bruken av åttesporsopptakaren sin enno, og det er årsaka til at albumet er spelt inn i tre forskjellige studio (Trident, Olympic og Abbey Road), noko som Beatles ikkje gjorde til vanleg. Moog synthesizer er eit dominerande instrument på albumet, som i mellomspelet på «Because», samt «Maxwell’s Silver Hammer» og «Here Comes the Sun». Harrison hadde teke albumet med seg tilbake frå Los Angeles der han først vart introdusert for instrumentet.
Ein av lydteknikarane på albumet var den då ukjende Alan Parsons. Han skulle seinare verte lydteknikar på Pink Floyd-meisterverket, The Dark Side of the Moon og produsere mange album på eiga hand med The Alan Parsons Project.
Omslaget
Omslaget vart gjort av Apple Records kreative direktør Kosh. Det kjende biletet på albumet vart teken av fotograf Iain Macmillan. Macmillan fekk berre ti minuttar rundt 11:30 på føremiddagen til å ta biletet. Biletet har sidan vorte eit av dei mest kjende og etterlikna albumomslaga i platehistoria. Mannen som står i bakgrunnen er Paul Cole (1911–2008) ) ein amerikansk turist som ikkje var klar over at han vart fotografert før han såg albumet fleire månader seinare. Gangfeltet er i dag ein populær attraksjon for mange Beatles-tilhengjarar.
Folkevogna
Folkevogna som står parkert ved gangfeltet høyrte til ein som budde i ei leilegheit nær studioet. Etter at albumet kom ut vart nummerskiltet fleire gonger stolen frå bilen. I 1986 vart bilen seld på ein auksjon for $23 000 og er i dag på utstilling i Volkswagen-museumet i Wolfsburg i Tyskland.
Ettermæle
I 1997 vart Abbey Road kalla det 12. største albumet gjennom tidene i ei «Music of the Millennium»-undersøking gjort av HMV, Channel 4, The Guardian og Classic FM; han fekk same plass i 1998 på ei tilsvarande liste av lesarane til musikkmagasinet Q. I 2000 hamna albumet på 17. plass på lista over dei 100 beste britiske albuma i Q. I 2001 plasserte VH1 albumet på 8. plass på lista over dei største albuma gjennom tidene, og i 2003 vart det kalla det 14. beste albumet gjennom tidene av Rolling Stone. I 2006 var albumet eitt av dei 100 beste albuma nokon gong i Time Magazine.
Innhald
Merknad
Medverkande
The Beatles
Andre musikarar
Produksjon
Salstrofé
BPI-sertifiseringa gjeld berre for sal etter 1994.
518. etterretningskipsskvadron
518. etterretningskipsskvadron (russisk 518-й дивизион разведывательных кораблей) er underlagt den russiske Nordflåten og forlagt til Poljarnyj i Murmansk oblast.
Jarabe de Palo
Jarabe de Palo var ei spansk rockegruppe skipa i 1996 og oppløyst i 2020 etter at vokalisten, låtskrivaren og gitaristen hennar Pau Donés døydde.
Fylkesveg 6648
Fylkesveg 6648 går gjennom Børsa i Skaun kommune. Vegen er 0,5 km lang.
Jarabe de Palo
Album
(utval)
Fylkesveg 6648
Før den nye motortrafikkvegen på E 39 vart opna var vegen del av fylkesveg 709.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 803 i Sør-Trøndelag.
Valebø kyrkje
Valebø kyrkje eller Valebø kapell er ei langkyrkje frå 1903 i Skien kommune i Vestfold og Telemark.
Kyrkja vart teikna av H. Lie og oppført av byggmeister Svend Sigurdsen i 1902–03. Då hadde det vore kyrkjegard nærare Norsjø sidan slutten av 1800-talet.
Exotic Birds and Fruit
Exotic Birds and Fruit er det sjuande studioalbumet til det britiske progrockbandet Procol Harum. Det kom ut i 1974. I Argentina vart albumet gjeve ut som «Pájaros Y Frutas Exóticas», som tyder «Birds and Exotic Fruit». Plateomslaget vart laga av Jakob Bogdani, ein slovakisk kunstnar som var kjend for å måleri av eksotiske fuglar og frukt (som er tittelen på albumet på engelsk).
Innspeling
Chris Thomas var produsent på albumet, som vart spelt inn i George Martin sitt Air London Studios i London. I følgje Gary Brooker ønskte bandet denne gongen å lage eit album utan orkester.
At dei spelte inn albumet med enklare instrumentering viste seg å vere lurt fordi innspelinga leid av at straumen gjekk mange gonger på grunn av ein strid mellom Edward Heath-regjeringa og dei britiske fagforeiningane.
Gråbrystbrillefugl
Gråbrystbrillefugl (Zosterops lateralis), maori Tauhou, er ein sporvefugl i brillefuglfamilien med utbreiing i Australia, på New Zealand og Dei sørvestre Stillehavsøyane Lord Howe, Ny-Caledonia, îles Loyauté, Vanuatu, og Fiji. Dei er vanlege og talrike over heile området av relativt fruktbare sørvestre og søraustre delar av Australia inkludert Tasmania og Bass-sundøyane, og gjennom den fuktige kystsona i det tropiske Queensland, inkludert Cape York-halvøya. Gråbrystbrillefuglar koloniserte New Zealand på 1800-talet.
Trekkåtferd
Delar av populasjonen er flyttfuglar. Fuglar på Tasmania kryssar Bass-sundet og spreier seg i Victoria, New South Wales og søraustlege Queensland. Bestandane av desse områda har ein tendens til å dra vidare mot nord, medan dei nordlegaste fuglane er standfuglar. På New Zealand er det observert lokale trekk, til dømes nordover internt på Sørøya, men ingen er dokumentert å føreta trekk over Cooksundet til Nordøya.
Gråbrystbrillefuglar var første gongen registrert på New Zealand i 1832. Dei kom då til Milford Sound som ligg innanfor dagens Fiordland National Park på Sørøya. Større mengder kom først i 1856, og arten koloniserte heile landet. Seinare har dei òg kolonisert Norfolkøya og Chathamøyane. Maorien sin namn på arten, 'Tauhou', tyder «framandt» eller meir bokstaveleg, «ny tilkome».
I frukthagar
Gråbrystbrillefuglar er altetande. Dei utfører ei verdifull teneste i hagar og frukthagar ved å beite på skadeinsekt, inkludert bladlus, skjoldlus og møll. Men nokre hagedyrkarar ser på gråbrystbrillefuglar som eit alvorleg skadedyr ettersom fuglane òg beitar på eit breitt spekter av vanlege fruktartar, og valdar soleis stort økonomisk skadeverk.
Exotic Birds and Fruit
Mottaking
Exotic Birds and Fruits vart godt teken imot då det kom ut av kritikarane men nådde berre 86. plassen på den amerikanske Billboard-lista. Den første singelen frå albumet var «Nothing But The Truth».
Come Together
«Come Together» er ein song av The Beatles hovudsakleg skriven av John Lennon og tilskriven Lennon/McCartney. Songen startar albumet Abbey Road frå 1969. I oktober 1969, ein månad etter albumet kom ut, vart songen gjeve ut som ei dobbel A-side i lag med George Harrison sin «Something». Songen nådde toppen av singellista i USA, men vart berre ein Topp 10-hit i Storbritannia. I Noreg kom singelen seg aldri opp på førsteplassen, men låg sju veker på andreplass, heile tida bak «Sugar Sugar» av The Archies.
«Come Together» var hovudsakleg skriven av John Lennon, men Paul McCartney gav sine bidrag til han, mellom anna senka han tempoet og skreiv det innovative bass-riffet.
Bakgrunnen for songen var at Lennon skreiv ein song for den mislukka kampanjen til Timothy Leary for å verte vald som guvernør i California mot Ronald Reagan. Kampanjen enda brått då Leary vart arrestert med narkotika. Lennon endra då songen til ein song med små sleivspark rettet mot McCartney og Harrison, blanda saman med forteljingar om den politisk-kulturelle bagism-kampanjen han førte saman med kona si Yoko Ono.
Here come a flat-top, he was movin' up with me
Det kom til forlik mellom Lennon og Levy som heldt saka utanfor rettssystemet og som innebar at Lennon forplikta seg til å spele inn nokre songar eigd av Levy, noko som ville gje Levy inntekter frå platesalet og komponistrettane. Forliket vart oppfylt med albumet Rock 'n' Roll som kom i 1975, der Lennon forutan å spele ein versjon av «You Can't Catch Me», òg gjer ein versjon av Berry sin «Sweet Little Sixteen».
WestLB
WestLB AG er ein europeisk handelsbank basert i Düsseldorf i Tyskland og er delvis eigd av den tyske staten Nordrhein-Westfalen. Bokstavane LB i namnet står for Landesbank. Landesbanken er ei gruppe statseigde bankar i Tyskland. Dei er regionalt organiserte og driv hovudsakleg med bankverksemd. WestLB er derimot ikkje lenger ein Landesbank i dag, og heitte tidlegare Westdeutsche Landesbank.
Baken vart oppretta 1. januar 1969. Den totale omsetjinga til gruppa er €288,1 mrd. den 31. desember 2008 med operasjonar i elleve land i Europa, seks land i Amerika, seks land i Asia, Australia og Sør-Afrika, inkludert store investeringar i New York, London, Luxembourg, Tokyo og Hong Kong.
Come Together
Medverkande
Personell per Ian MacDonald
Ander utgåver
Mange artistar har gjort sine utgåver av songen, mellom andre Aerosmith, Eurythmics, Tina Turner, Michael Jackson, Axl Rose og Bruce Springsteen, Robin Williams og Bobby McFerrin, Sugababes, Elton John, Craig David, The Supremes, Diana Ross, Tom Jones, The Brothers Johnson, Marilyn Manson og Joe Cocker
Hertug av Normandie
Hertug av Normandie var tittelen til herskaren av det de facto sjølvstendige hertugdømet Normandie.
I 911 fekk vikinghøvdingen Rollo (kalla Rollon på fransk) Normandie av den franske kong Karl III. Sjølv om Normandie formelt var underlagt den franske kongen, styrte herskaren praktisk talt som ein uavhengig monark. Før Rikard den gode i 996 formelt tok tittelen hertug, hadde herskarane av Normandie tittelen normannar-jarl eller princeps nortmannorum.
Ved den normanniske erobringa av England i 1066 blei hertugen av Normandie også herskar av England. I 1204 blei hertugdømet vunne av den franske kong Filip II, men dei engelske kongane heldt fram med å krevje tittelen fram til Paris-traktaten av 1259, der Henrik III blei tvinga til å seia frå seg kravet på det normanniske området på det franske fastlandet. Normandie blei kroneigedom, og hertugdømet blei gjeve til ulike franske prinsar. Dei franske kongane gav alltid tittelen Pair av Frankrike til hertugane, truleg for å markera at landet på den sida av Den engelske kanalen skulle reknast som fransk. Dei britiske monarkane heldt fram med å hevda kravet på Kanaløyane (Jersey, Guernsey, Alderney og Sark), og bruker framleis tittelen «hertug av Normandie».
31. desember 1660 blei Jakob II av England utnemnd til hertug av Normandie av kong Ludvig XIV av Frankrike, få månader etter at bror hans Karl II var blitt installert på den engelske og irske trona.
Western
Western er ei nemning på filmar og forteljingar som tek for seg livet i det ville vesten i Nord-Amerika. Handlinga er som regel henta i frå 1800-talet då kjende bandittar som Butch Cassidy, Sundance Kid, Daltonbrørne, Frank og Jesse James og Billy the Kid regjerte i vesten. Filmane, som kan kallast western- eller cowboyfilmar, tek som regel for seg dagleglivet til ein cowboy eller dei lovlause.
Hertug av Normandie
Tidlege hertugar
Huset Plantagenet
Western
Western som filmsjanger har hatt fleire stordomsperiodar; seinst på 1960- og 70-talet med blant anna filmane til Sergio Leone. Leone-filmane er døme på undersjangeren «spaghetti-western», som har fått det namnet fordi filmane vart regissert av italienske regissørar og ofte hadde italienske skodespelarar. Ein skilnad mellom spaghetti-western og eldre amerikansk westernfilm er at handlinga er meir brutal og valdsam i spaghetti-western og den litt alternative filmmusikken som blant anna komponist Ennio Morricone står for.
Western har utvikla seg gjennom åra, tek ein filmar frå 1930- og 1940-talet har song ei stor tyding i filmen. Dette er songar som vart teke i bruk av cowboyar til song rundt leirbål. Denne forma for song har fått eit eige namn som blir kalla hesteopera.
Fram til 1960-talet var western òg ein populær sjanger innanfor underhaldningslitteraturen. Ein sein, norsk utløpar av denne tradisjonen er Louis Masterson sine bøker om Morgan Kane.
Orkdal vidaregåande skole
Orkdal vidaregåande skole er ein vidaregåande skole i Orkdal kommune i Trøndelag fylke. Skolen vart etablert i 1923 som landsgymnas.
Orkdal vgs. ligg sør for Orkanger sentrum, og ligg i dag på staden der garden Follo låg. Skolen blir til dagleg kalla «Follo» eller «Phollo».
Skolen si historie
Orkdal vidaregåande skole har tradisjonelt hatt eit godt rykte på seg i Trondheimsregionen for å vere ein generelt god skole etter den tidlegare statusen som landsgymnas.
Orkdal landsgymnas
Orkdal Landsgymnas vart etablert i 1923, etter at Orkdal heradsstyre same år hadde vedtatt å kjøpe Follo gård til skoleformål. Skolen ligg framleis på same stad, og nokre av dei gamle gardsbygningane er bevart. Hovudbygget på Orkdal vidaregåande skole var sorenskrivarbustad på Follo gård frå ca. 1695 og vart bygd om til sveitserstil midt på 1880-talet. Det er det eldste skolebygget som er i bruk i Sør-Trøndelag. Bygningen inneheld no administrasjon og bibliotek. Follogarden sitt gamle stabbur finst framleis på skoleområdet. Bevart er òg D- og A-bygget, som no rommar avdelingane for musikk, dans og drama og samfunnsfag og økonomi.
Skolen sin første rektor var Asbjørn Øverås. Det første elevkullet talte 31, av dei 28 tok examen artium i 1928. Av dei første artianarane var fire kvinnelege. Då Øverås i 1938 gjekk over i ei stilling som rektor ved Trondheim katedralskole hadde elevmassen vakse til 350. Skolen var då landets største landsgymnas.
Øverås vart etterfølgt av rektor Arne Salveson. Han vart i 1942 avsett og send til Falstad fangeleir for å ha motarbeidd nazifiseringa av skolen. NS-laget ved skolen hadde da skrumpa frå 44 medlem i 1940 til 2 hausten 1941. I Salveson sin stad vart det innsett ein kommisarisk rektor, teolog og framhaldsskolelærar J.B. Strand. Landsgymnaset vart flytt til Orkanger folkeskole og Follo overtatt som leirområde for tyske soldatar. Ved krigens slutt var 600 soldatar innkvarterte i skolebygningane.
Salveson kom att som rektor straks etter frigjeringa i 1945. Skolebygningane var no ikkje eigna for undervisning. Tildels var den gamle bygningsmassen nedsliten, tildels var det gjort bygningsmessige endringar og tilbygg. Det var dessutan grave løpegraver og oppført bunkerar. Rektor Salveson klarte å få til eit samarbeid med den tyske kommandanten Otto Stopat, som førte til at gymnaset med stor arbeidsinnsats og velvillig tilførsle av materiale frå tysk side kunne flytte attende til Follo hausten 1945.
I 1946 vart Salveson etterfølgt som rektor av Trygve Ræder. Seinare har Torgeir Slåstad, Kjell Viken, Finn Sæther, Steinar Høynes og Kristoffer Uppheim vore rektorar.
Cimafunk
Cimafunk er ein cubansk songar.
Album
Studio albums
Orkdal vidaregåande skole
Orkdal landsgymnas
I 1936 hadde ein store planar for å bygge ut Follo. Det skulle mellom anna byggast eit utandørs symjebasseng i sørenden av skoleområdet. Det vart det ikkje noko av.
Orkdal gymnas
Orkdal vidaregåande skole og Meldal videregående skole har i lang tid hatt eit tett samarbeid for å ivareta og utvikle studietilbodet i regionen.
Skolen si framtid
Skolen si framtid er lenge blitt diskutert på lokalpolitisk nivå. Det er fleire gonger lagt fram forslag om å flytte heile skolen til Orkanger sentrum der det alt ligg tilbod som treningssenter, idrettshall, utandørs idrettsanlegg og fleire fotballbanar i Idrettsparken, mellom dei ein oppvarma kunstgrasbane.
Desse planane er til no sett på som uaktuelle, og ein vurderer i staden rehabilitering av skolen der den ligg i dag.
Kunstfrosen skøytebane
Idrettslaga i Orkdal samarbeider med Orkdal vidaregåande skole om å lage ein bane som kan tene idretten i hele regionen med isleik for barn i nærområdet og idrettslinja ved Follo. Banen er planlagt i samarbeid med skeisekrinsen i Sør-Trøndelag og er alt teknisk godkjent av departementet. Ismaskineriet trekker varme ut av banen for å lage is og leverer 25 °C varme.
Utdanningsprogram
Orkdal vidaregåande skole tilbyr desse utdanningsprogramma:
Ski-NM 1997
Noregsmeisterskapen på ski 1997 i nordiske greiner vart avvikla i tida frå 25. januar til 6. april 1997. Meisterskapen omfatta 15 tevlingar, 10 for menn og 5 for kvinner. Så å seie alle tevlingane fann stad i Mo i Rana, bortsett frå storbakkerennet i skihopping som vart avvikla på Lillehammer.
10 km, klassisk stil
Dato: 25. januar
Targovishtebreen
Targovishtebreen (Lednik Targovishte) ligg i Breznik Heights på Greenwich Island, og grensar til Viskyar Ridge i vest, Vratsa Peak i nordaust, og Drangov Peak og Ziezi Peak i aust. Han strekkjer 700 meter frå aust til vest, and 1,6 km frå nord til sør, og flyt sørover og ut i Bransfieldsundet nordaust for Sartorius Point.
Isbreen er kalla opp etter byen Targovishte nordaust i Bulgaria.
Ski-NM 1997
10 km, klassisk stil
Stad: Mo i Rana
<br style="clear:both;" />
15 km jaktstart, fristil
Dato: 26. januar
Stad: Mo i Rana
<br style="clear:both;" />
30 km
Dato: 28. januar
Stad: Mo i Rana
<br style="clear:both;" />
50 km
Dato: 6. april
Stad: Mo i Rana
<br style="clear:both;" />
3 x 10 km stafett
Dato: 6. april
Stad: Mo i Rana
<br style="clear:both;" />
Chris Medina
Christopher Edward Medina, kjend som Chris Medina er ein amerikansk songar, låtskrivar, gitarist og pianist.
Ski-NM 1997
5 km, klassisk stil
Dato: 25. januar
Know Who You Are
«Know Who You Are» er ein song av det britiske rockebandet Slade, gjeve ut i 1970 som den andre og siste singelen frå det andre studioalbumet deira, Play It Loud. Songen vart skriven av Jim Lea, Noddy Holder, Don Powell og Dave Hill, og produsert av Chas Chandler. Han gjekk ikkje inn på singellista i Storbritannia.
Ski-NM 1997
5 km, klassisk stil
Stad: Mo i Rana
Know Who You Are
Bakgrunn
Etter debuten i 1969 vart ikkje Beginnings gjennombrotet til bandet, den gongen dei var kjent som Ambrose Slade. Den nye manageren deira Chas Chandler oppfordra dei til å byrja å skriva eige materiale. Han trudde òg at dei ville ha nytte av ein ny utsjånad, og bandet tok på seg eit skinhead-image og dei endra samstundes namnet sitt frå Ambrose Slade til «The Slade» og gav ut den mislykka singelen «Wild Winds Are Blowing» i oktober 1969. «Shape of Things to Come» følgde i mars 1970, men klarte igjen ikkje å gå inn på list. Med dette flytta Chandler bandet frå Fontana til Polydor Records, og trudde eit selskap med høgare profil ville auka salet. Bandet byrja deretter å spela inn materiale for det andre studioalbumet sitt Play It Loud.
Utgjeving
Etter mangelen på suksess vart «Know Who You Are» raskt sletta av Polydor og har sidan vorte eit samlarobjekt. Rare Record Price Guide frå 2014 verdsette singelen til £80. Songen fekk seinare større heider då ein liveversjon vart inkludert på Slade Alive!, som vart det første hitalbumet til bandet då det kom ut i 1972. I tillegg vart den originale studioversjonen inkludert på samlealbumet Sladest i 1973, som toppa dei britiske hitlistene.
Marknadsføring
Bandet dukka opp på det britiske showet Disco 2 for å framføra «Know Who You Are» og Play It Loud-sporet «Sweet Box». Framsyninga vart send 31. oktober 1970. Berre nokre få framsyningar frå showet er kjend for å overleva, og framferda til Slade har ikkje blitt vist sidan den opphavlege sendinga. Bandet framførte òg songen under ei innspeling for BBC omtrent samtidig.
Mottaking
Ved utgivinga sa New Musical Express: «Ein kraftig sak frå skinhead-gruppa som debuterer for Polydor. Teksten blir kraftfullt levert, nesten snerra til tider. Det er eit hardtslåande stykke filosofi med ein bevegeleg beat, som eksploderer til ein lydvegg i tittelknaggen. Insisterande og gripande, men med avgrensa appell.» Record Mirror følte at songen hadde «listesjanse» og kommenterte: «Chas Chandler, eks-Animal-bassist, uttaler kategorisk at denne gruppa vil gjer det stort. Men så har han sagt det før. Om Jimi Hendrix. For ei stund tapt i skinhead-miljøet er denne gruppa i utgangspunktet mest musikalsk. Dette er ein merkeleg, staccato-aktig produksjon...røysta er av bly som i bovver-støvlane. Det er naken enkelheit bak. Effekten er veldig bra. Tok nesten livet av meg.»
Slottsparken
Slottsparken er parken ikring Slottet og Slottsplassen i Oslo, og den sentrale, stor parken i byen. Parken er freda. Parkarealet er på til saman 225 dekar (òg kalla mål). Nokre delar av parken har òg sine eigne namn, som Dronningparken, Abelhaugen, Nisseberget. Med unnatak for Dronningparken, som utgjer den nordvestre luten av parken og er inngjerda, er det fri tilgang for ålmenta til alle områda. Dronningparken er vanlegvis open for publikum på dagtid i sommarhalvåret. Gangvegane gjennom parken er vikige sambandsårer for fotgjengarar og syklistar mellom ulike delar av byen, og særleg på gangvegane mellom Parkveien, Slottsplassen og Karl Johans gate er det stor trafikk året rundt.
Know Who You Are
Mottaking
I ei melding av Play It Loud skreiv New Musical Express: «Aggressiv - det er det musikken og vokaliseringa til Slade ser ut til å vera, sjølv om dei varierer volumet med stor dugleik, til tider stille, deretter skrur dei opp og ropar til lyttaren som på «Know Who You Are». Joe Viglione i Allmusic sa seinare: «'Know Who You Are' er vedunderleg her. Bandet stikk handa ned i Yardbirds-posen igjen på denne originalen. Då han kom ut på nytt på Slade Alive, berre to år seinare, vart songen ein del av glamsuksessen deira. Men her blir Noddy Holder halde i ro av Chas Chandler, og den tilbakehaldenheita gjev eit intelligent rockealbum som hentar frå alle dei nemnde kjeldene, Ten Years After, Sabbath, The Move, Yardbirds, og dessutan The Beatles, Steppenwolf og Kaleidoscope UK.» Dave Swanson frå Ultimate Classic Rock skreiv: «Songen startar side to og er framleis ein av dei beste songane til bandet nokosinne. Det syner bandet godt på veg til den definitive stilen sin, og er ein Slade-klassikar lasta med den dynamiske spenninga bandet ville utforska i større suksess i løpet av det neste året.»
I ei melding av Slade Alive!, skildra Stephen Cook frå AllMusic songen som «MC5-aktig». I ei melding av Sladest sa Gramophone: «Historikarane vil sikkert bli begeistra når dei høyrer dei første innspelingane deira for Fontana-etiketten og deira første Polydor-innspelingar, som 'Know Who You Are'...» Terry Staunton frå Record Collector uttalte: "I tillegg til hitane dei allereie hadde samla, viser albumet nokre av dei som slapp unna, til dømes den Quo-liknande boogien til «Know Who You Are».
Slottsparken
I parken er det store plenar under høge tre, gangvegar, alléar, og i den luten som ligg på nordsida (baksida) av Slottet er det laga til tre kunstige tjern, eit av dei i Dronningparken. Opphavleg var et om lag 2000 tre til saman i parken, dei fleste planta samstundes, men no er det om lag 1200 tre. I høve til det opphavlege har heile parken vorte forenkla i tidens løp, og talet på blomebed og anna har vorte minska. I den seinare tida har noko av det opphavlege preget vorte rekonstruert.
Parkområdet vart kjøpt og skild ut frå fleire løkkeeigendomar i 1824. Etter at fleire planar for parken hadde vorte utarbeidd, vart det gjort vedtak om å leggje til grunn ein plan som slottsarkitekt Hans Linstow og slottsgartnar Martin Mortensen hadde lagt fram. Arbeidet med å opparbeide parken tok til i 1838 under leiing av av Mortensen, men skort på pengar gjorde at arbeidet drog ut. Fleire av dei trea som vart planta i denne fyrste tida, står framleis. Dei eldste er jamvel eldre enn Slottsparken, og skriv seg frå 1700-talet. Dette gjeld tre i den luten av parken som har namnet Dronningparken, som vart opparbeida som ein park i rokokkostil allereie i 1751 på løkka Sommerro, sommarbustaden til borgermeistar Christian Henrik Støedt.
Blomeenga i Slottsparken
Kongehuset har fastsett at det skal vere ei blomseeng på ein femtepart av arealet i Slottsparken, altså ei slåttemark som vert slått og stelt slik det vart gjort då ljå, slåmaskin og utandørs turking av graset til høy var einerådande i landbruket, og graset fekk vekse til det vart høgt og bruktbart til høy. Denne marka skal altså ikkje maskinklippast som grasplenene i resten av parken. Med bruken av kunstgjødsel og endra driftsmåtar i jordbruket, men slått då graset ikkje er så høgt og meir eigna til å leggje i silo eller rundball, i tillegg til attgroing av gamalt, dyrka areal, er 90 prosent av dei gamle slåttemarkene her i landet forsvunne. Med dette forsvinn òg slike blomar, humler og bier som er heilt naudsynte for produksjon av matvekstar for menneske. Av dei meir enn 125 plante- og dyreartane som er forsvunne dei siste 200 åra, levde 48 artar i den gamle typen kulturmark eller slåttemark. Då Slottet tok avgjerda om å etablere blomeenger for å gjere sitt til å snu denne utviklinga i ei mer positiv lei, tok biologane til å leite etter frø i parken, og lukkast i å finne frø som hadde lege i grasplenane i årevis. Såleis vart det funne 185 unike artar kring Slottet, og av desse artane er fleire truga av utrydding for alltid. Det vart òg funne artar som mest truleg ikkje har vore nytta i frøblandingar sidan 1840, og planter som ikke er registrert i Oslo sidan 1890. For å få til meir blomstring i parken, planta slottsgartnaren fjorten tusen prestekragar i parken våren 2015. Den betra balansen mellom blomar og bier i parken har gjeve ein monaleg auke i den honningproduksjonen som dei 150 tusen honningbiene som Slottet har skaffa seg, syter for.
Abelhaugen og Nisseberget
Abelhaugen er eit lite høgdedrag i søraustre hjørnet av Slottparken, på sørsida av Slottbakken, vegen som går opp til Slottet som ei lenging av Karl Johans gate. Frå haugen er det bratte skrentar ned til Frederiks gate og Henrik Ibsens gate. Namnet har haugen fått etter matematikaren Niels Henrik Abel som fylgje av at det i 1908 vart reist eit monument til minne om han på haugen. Dette minnesmerket, som vert kalla Abelsmonumentet, vart laga av bilethoggaren Gustav Vigeland i 1905, og vert rekna som eit av hovudverka hans.
Høgdedraget har vore større i si tid, men vart minska monaleg då Drammensveien (den novernande Henrik Ibsens gate) vart omlagd i 1896. I åra 1885-1894 stod det eit såkalla «folkeobservatorium» på haugen, ein paviljong med ein stjernekikkert som Chr. H. G. Olsen hadde sett opp for at publikum (mot vederlag) skulle få granske himmelkvelven. Dette «observatoriet» vart flytt til Nisseberget i Slottparken i samband med Den norske Industri- og Kunstudstilling som vart helde der, men flytt til Holmenkollen same året. Paviljongen som kikkerten hadde stått i, vart ikkje rive før i 1909.
Chris Medina
Han deltok i American Idol i 2011 og dagen etter han vart slått ut av konkurransen gav han ut singelen «What Are Words». Songen er inspirert av Juliana Ramos, ho han er trulova med, som fekk alvorleg hjerneskade etter ei bilulukke 2. oktober 2009, og valet han gjorde om å vere der for ho etter ulukka. Songen gjorde det sterkt i fleire land og debuterte 22. april 2011 på sjetteplass på VG-lista før han klatra til fyrsteplass veka etter.
Slottsparken
Abelhaugen og Nisseberget
Nisseberget, som er eit høgdedrag aust i Slottsparken, med ein steil skrent ned mot Frederiks gate på strekninga mellom Slottbakken og Wergelandveien, var eit samanhangenade høgdedrag med Abelhaugen før Slottbakken vart bygd som ei skjering gjennom høgdedraget i 1840-åra. Kva eller kven som er opphavet til namnet Nisseberget, er ukjend. Før staten erverva Nisseberget i 1824, hadde arealet vore ein part av løkka Marielyst.
På Nisseberget vart det under den tyske okkupasjonen av Noreg under siste verdskrigen reist ein bauta over sogeforfattaren Snorre Sturlason, avduka av den nazistiske kulturministeren Gulbrand Lunde, men dette monumentet vart fjerna i 1945.
Chris Medina
Noreg
Fyrste gongen Medina opptredde utanfor USA var på «Schools Out»-festivalen på Notodden 10. juni 2011. Medina er ein del av gruppa The Able Body som også var med til festivalen.
Medina opptredde under VG-lista Topp 20 på Rådhusplassen i Oslo 17. juni 2011, på Festplassen i Bergen 13. juli 2011 og i Oslo Spektrum under ULOBA sin konsert i samband med 20-årsjubileet til organisasjonen den 18. juni 2011.
10. august 2011 kom Medina eins ærend frå USA til Fana kyrkje i Bergen for å syngje «What Are Words» i gravferda til Monica Iselin Didriksen som var eit av ofra etter massakren på Utøya 22. juli 2011.
Ski-NM 1997
5 km, klassisk stil
<br style="clear:both;" />
10 km jakstart, fristil
Dato: 26. januar
Stad: Mo i Rana
<br style="clear:both;" />
15 km
Dato: 28. januar
Stad: Mo i Rana
<br style="clear:both;" />
30 km
Dato: 6. april
3 x 5 km stafett
Dato: 5. april
Stad: Mo i Rana
<br style="clear:both;" />
Kombinert
Dato: 25. januar
Stad: Mo i Rana
<br style="clear:both;" />
Krinstevling
<br style="clear:both;" />
Normalbakke
Dato: 5. april
Stad: Mo i Rana
<br style="clear:both;" />
Storbakke
Dato: 15. februar
Stad: Lillehammer
<br style="clear:both;" />
Krinstevling
Dato: 5. april
Stad: Mo i Rana