cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Queen
1985–88: Live Aid og åra etter
I januar 1985 stod bandet øvst på plakaten dei to første kveldane av festivalen Rock in Rio i Rio de Janeiro i Brasil, og spelte for over 300 000 menneske kvar kveld. Boston Globe skildra det som ein «trollbindande konsert». Eit utval frå begge kveldane vart gjeve ut på VHS som Queen: Live in Rio, og seinare sendt på MTV i USA. I april og mai 1985 fullførte Queen the Works-turneen med utselde konsertar i Australia og Japan..
Under Live Aid på Wembley den 13. juli 1985, føre det største TV-publikummet gjennom tidene med 1,9 milliardar sjåarar, framførte Queen somme av dei største hittane sine, føre eit utseld stadion på 72 000 menneske som klappa, song og svaia i takt. Organisatorane for showet, Bob Geldof og Midge Ure, og andre musikarar som Elton John, Cliff Richard og Dave Grohl, i tillegg til musikkjournalistar frå BBC, CNN, Rolling Stone, MTV, The Telegraph blant fleire, var alle samde om at Queen stal showet. Ei rundspørjing i musikkindustrien i 2005 kåra framføringa til Queen til den største rockekonserten gjennom tidene. Den mektige, lange tonen til Mercury under acappella-delen vart kjend som «The Note Heard Round the World», «Tonen som vart høyrt verda rundt».
Bandet fekk ny giv etter responsen under Live Aid - Roger Taylor kalla det «ei sprøyte i armen», — og platesalet auka. Det enda med at dei i 1985 gav ut singelen «One Vision», som var tredje gongen etter «Stone Cold Crazy» og «Under Pressure (med David Bowie)» at alle fire bandmedlemmane vart tilskriven som låtskrivarar på same songen. Ein avgrensa plateboks med alle Queen-albuma til då vart gjeven ut som The Complete Works. Utgjevinga inneheld songar som ikkje før var utgjeven, mellom anna julesingelen deira frå 1984, «Thank God It's Christmas».
Tidleg i 1986 spelte Queen inn albumet A Kind of Magic, med fleire omarbeidde songar som var skriven for fantasy-actionfilmen Highlander. Albumet vart ein stor suksess og gav ei rekkje hittar, som tittelsporet, «A Kind of Magic». Andre hitsinglar frå albumet var «Friends Will Be Friends», «Who Wants to Live Forever» (med ekstra orkester dirigert av Michael Kamen), og det eigentlege temaet frå Highlander, «Princes of the Universe».
Sommaren 1986 la Queen ut på den siste turneen sin med Freddie Mercury. Heile turneen var utseld og denne gongen var òg Spike Edney med på klaverinstrument, som eit uoffisiellt femte medlem. Høgdepunkt under The Magic-turneen var Wembley Stadium i London, som resulterte i det doble konsertalbumet Queen at Wembley, gjeve ut på CD og DVS. Det har seld til fem gonger platina i USA og fire gonger platina i Storbritannia. Queen kunne ikkje reservere Wembley ein tredje kveld, men dei spelte i Knebworth Park i staden. Konserten var utseld på to timar og over 120 000 fans møtte opp i parken for det som art den siste konserten nokon gong med Mercury. Queen byrja turneen på Råsunda stadion i Stockholm, og spelte under turneen ein konsert ved Slane Castle i Irland føre 95 000 fans, som var ny rekord for konsertstaden. Bandet spelte òg bak Jernteppet då dei spelte føre 80 000 menneske på Népstadion i Budapest, i det som då var den største rockekonserten nokon gong i Aust-Europa. Meir enn 1 million menneske såg Queen på denne turneen, 400 000 i Storbritannia aleine, noko som var rekord på denne tida.
1988–92: Mercury: sjukdom, død og hyllest
Fansen merka seg et at Mercury stadig såg tynnare ut i 1988, og rykta byrja å spreie seg om at han hadde fått AIDS. Mercury nekta for dette, og insisterte på at han berre var «utmatta» og for travel til å gje intervju. Bandet valde å fortsette å lage album, med The Miracle i 1989 og Innuendo i 1991. Trass i stadig dårlegare helse, fortsette songaren å bidra. For dei to siste albuma medan Mercury framleis var i live, vart alle songane deira tilskriven til Queen, i staden for kvart enkelt bandmedlem, og dette hindra krangling i bandet. I 1990 enda Queen kontrakten sin med Capitol og signerte for Disney sitt Hollywood Records, som sidan har eigd heile katalogen deira i USA og Canada. Same året gjorde Mercury den siste offentlege framferda si då han i lag med resten av bandet tok i mot ein Brit Award for «eineståande bidrag til britisk musikk».
Innuendo kom ut tidleg i 1991 og songen «Innuendo» gjekk til topps i Storbritannia. Andre hitsinglar var «The Show Must Go On». Mercury vart stadig sjukare og kunne nesten ikkje gå då bandet spelte inn «The Show Must Go On» i 1990. På grunn av dette var May uroa om han var i fysisk stand til å synge songen. May minnast den mektige framføringa til Mercury: «han gjekk inn og tok heilt fyr, fullstendig reiv i stykke den vokalen». Resten av bandet var klare til å spele inn musikk då Mercury følte for å kome i studio, ein time og to om gongen. May sa om Mercury: «Han sa alltid. 'Skreiv meir. Skriv ting til meg. Eg ønskjer berre å syngje dette og gjere det, og når eg er borte, så kan de gjere det ferdig.’ Han viste verkeleg ingen frykt.» Den andre samleplata til bandet, Greatest Hits II, kom ut i oktober 1991, som vart det åttande bestseljande albumet gjennom tidene i Storbritannia og har seld 16 millionar eksemplar verda over.
Den 23. november 1991, i ei førebudd melding frå dødsleiet sitt, stadfesta Mercury at han hadde AIDS. 24 timar seinare døydde han av lungebetennelse som følgje av ein komplikasjon av AIDS. Gravferda hans den 27. november i Kensal Green i Vest-London var privat og halde i høve til den zoroastriske trua til familien. «Bohemian Rhapsody» vart gjeve ut på ny som singel kort tid etter Mercury døydde, med «These Are the Days of Our Lives» som ei dobbel A-side. These Are the Days of Our Livesen for «These Are the Days of Our Lives» inneheld dei siste scenane til Mercury føre kamera. Singelen gjekk til topps på salslista i Storbritannia, og låg der i fem veker. Dermed vart songen den einaste nokon gong som har lagt på toppen av den britiske singellista i juleveka i to forskjellige år, og den einaste som har lege på toppen av lista i fire forskjellige år (1975, 1976, 1991 og 1992). Inntektene frå singelen - kring ein million pund - vart donert til Terrence Higgins Trust.
Populariteten til Queen i Nord-Amerika auka att då «Bohemian Rhapsody» vart nytta i komedien Wayne's World i 1992. Dette var med på å ta songen til andreplassen på Billboard Hot 100 i fem veker på rad i 1992 (han låg på Hot 100 i over 40 veker), og vann bandet ein MTV Award under MTV Video Music Awards i 1992. Samlealbumet Classic Queen gjekk til fjerdeplassen på Billboard 200, og selde til tre gonger platina i USA. Klipp frå Wayne's World vart nytta i ein ny musikkvideo for «Bohemian Rhapsody».
Den 20. april 1992 vart The Freddie Mercury Tribute Concert halde på Wembley Stadium føre 72 000 menneske. Artistane som spelte var mellom andre Def Leppard, Robert Plant, Guns N' Roses, Elton John, David Bowie, George Michael, Annie Lennox, Seal, Extreme og Metallica, som framførte forskjellige Queensongar i lag med dei attverande medlemmane av Queen (og Spike Edney.) Konserten vart oppført i Guinness rekordbok som «den største veldedige konserten for ei rockestjerne», og han vart sendt på fjernsyn til 1,2 milliardar sjåarar verda over, og fekk inn 20 millionar pund til forsking på AIDS.
1995–03: Made in Heaven til 46664-konserten
I 1997 drog Queen i studio att for å spele inn «No-One but You (Only the Good Die Young)», ein song dedisert til Mercury og alle som hadde døydd for tidleg. Han vart gjeven ut som bonusspor på samleplata Queen Rocks seinare det året. I januar 1997 framførte Queen «The Show Must Go On» med Elton John og Béjart Ballet i Paris på ein konsert til minne om Mercury. Dette var siste gongen John Deacon spelte med Queen. Han valde å gje seg etter dette. Paris-konserten var berre den andre gongen Queen hadde spelt i lag live sidan Mercury døydde, og Elton John oppfordra dei til å dra ut og spele igjen.
Brian May og Roger Taylor spelte i lag under fleire prisutdelinga og veldige konsertar, og delte vokal med forskjellige gjesteartistar. Når dei gjorde dette stod dei oppført som Queen + namnet på gjestesongaren. I 1998 spelte duoen på ein veldedig konsert med Luciano Pavarotti, der May spelte «Too Much Love Will Kill You» med Pavarotti, og seinare «Radio Ga Ga», «We Will Rock You» og «We Are the Champions» med Zucchero. Dei spelte igjen ved den veldedige konserten til Pavarotti i Modena i Italia i mai 2003. FLeire av gjestesongarane spelte inn nye versjonar av hittane til Queen, som Robbie Williams på «We Are the Champions» for filmen A Knight's Tale (2001). I 1999 vart Greatest Hits III gjeve ut. Det inneheld mellom anna «Queen + Wyclef Jean» på ein rap-versjon av «Another One Bites the Dust». Eit konsertopptak av «Somebody to Love» av George Michael og eit konsertopptak av «The Show Must Go On» med Elton John var òg med på albumet. No var det enorme platesalet til Queen gjort dei til det nest mestseljande bandet i Storbritannia gjennom tidene, berre bak the Beatles. I 2002 fekk Queen ei stjerne på Hollywood Walk of Fame, ved 6358 Hollywood Blvd. Den 29. november 2003 spelte May og Taylo på 46664-konserten arrangert av Nelson Mandela ved Green Point Stadium i Cape Town, for å auke kunna om spreiinga av HIV/AIDS i Sør-Afrika. May og Taylor var heime hos Mandela og diskuterte korleis ein kunne løyse problemet i Afrika, og to år seinare vart bandet ambassadørar for 46664-saka.
2004–09: Queen + Paul Rodgers
Mellom 2005 og 2006 la Queen + Paul Rodgers ut på ein verdsturné. Det var første gongen Queen turnerte sidan den siste turneen med Freddie Mercury i 1986. Trommeslagaren Roger Taylor sa «Me trudde me aldri kom til å turnere igjen, men så kom tilfeldigvis Paul [Rodgers] og me verka å ha ein god kjemi. Paul er berre ein så bra songar. Han prøver ikkje å vere Freddie.» Den første delen av turneen var i Europa, den andre i Japan og den tredje i USA i 2006. Queen tok i mot VH1 Rock Honors ved Mandalay Bay Events Center i Las Vegas i Nevada den 25. mai 2006. Foo Fighters hylla bandet ved å spele «Tie Your Mother Down» under opninga av seremonien, før dei fekk med seg May, Taylor og Paul Rodgers på scenen, som spelte eit utval av hittane til Queen. Den 15. august 2006 stadfesta Brian May gjennom nettsida si at Queen + Paul Rodgers skulle spele inn eit studioalbum i lag og innspelinga skulle byrja i oktober, på ein hemmeleg stad. Queen + Paul Rodgers spelte ved Nelson Mandela 90th Birthday Tribute i Hyde Park i London den 27. juni 2008, i feiringa av 90-årsdagen til Mandela, og igjen for å fremje kunne om HIV/AIDS. Det første Queen + Paul Rodgers-albumet, kalla The Cosmos Rocks, kom ut i Europa den 12. september 2008 i USA og 28. oktober 2008 elles. Etter albumet kom ut, la bandet igjen ut på turné i Europa og opna på Fridomsplassen i Kharkiv i Ukraina føre 350 000 fans. Kharkiv-konserten vart sidan gjeve ut på DVD. Turneen vitja Russland, der bandet spelte to utselde konsertar på Moscow Arena. Etter den første delen av den omfattande Europaturneen deira var over, der bandet spelte 15 utselde konsertar i ni forskjellige land, vart den britiske delen av turneen utseld på 90 minuttar og omfatta tre konsertar i London, der den første var på The O2 den 13. oktober. Den siste delen av turneen fann stad i Sør-Amerika, mellom anna med ein utseld konsert ved Estadio José Amalfitani i Buenos Aires.
Queen og Paul Rodgers gjekk offisielt kvart til sitt den 12. mai 2009. Rodgers sa: «Avtalen min med [Queen] var liknande avtalen med Jimmy [Page] i The Firm med at det aldri var meint å vere permanent». Rodgers utelukka ikkje at han kom til å arbeide med Queen igjen.
2009–11: Brot med EMI, 40-årsjubileum
Den 20. mai 2009 framførte May og Taylor «We Are the Champions» under sesongfinalen av American Idol med vinnaren Kris Allen og andreplassen Adam Lambert i ein duett. I midten av 2009 annonsert Queen eit nytt samlealbum, Absolute Greatest. Albumet kom ut 16. november og nådde tredjeplassen på den britiske albumlista. Albumet inneheld 20 av dei største hittane til Queen frå heile karrieren og kom ut i fire forskjellige format: som enkel plate, dobbelplate (med kommentarar) dobbelplate med bok, og ei vinylplate. Før utgjevinga vart det halde ein konkurranse på nettsida til Queen om kva innhald albumet kom til å ha.
Den 15. november 2009 framførte May og Taylor «Bohemian Rhapsody» på det britiske TV-showet The X Factor i lag med finalistane.
Den 7. mai 2010 annonserte May og Taylor at dei avslutta samarbeidet med EMI etter nesten 40 år. Nokre månader seinare hadde bandet fått ny kontrakt med Universal Music.
Den 14. mars 2011, som markerte 40-årsjubileet til bandet, vart dei fem første Queen-albuma gjeve ut som nymastra luksusutgåver. Dei neste fem albuma til Queen kom ut 27. juni. Dei siste fem albuma kom ut 5. september.
2011 til i dag: Queen + Adam Lambert, Queen Forever
Den 25. og 26. april spelte May og Taylor i sesong 11 av American Idol i Los Angeles, og spelte ein Queen-medley med seks av finalistane, og dagen etter «Somebody to Love» med 'Queen Extravaganza'. Den 30. juli 2012 spelte Queen + Lambert i Kiev i Ukraina i ein felleskonsert med Elton John for Elena Pinchuk ANTIAIDS Foundation. 3. juli spelte Queen og Lambert på Olympiastadion i Moskva, og 7. juli på Stadion Miejski i Wroclaw i Polen. 11. og 12. juli 2012 spelte Queen + Adam Lambert to konsertar i Hammersmith Apollo i London.
Sommaren 2014 turnerte Queen + Adam Lambert i Nord-Amerika. og i august-september i Australia og New Zealand.
Edna Kiplagat
Edna Ngeringwony Kiplagat er ein kenyansk langdistanseløpar som vart verdsmeister i maratonløping i 2011 og 2013.
Queen
2011 til i dag: Queen + Adam Lambert, Queen Forever
I november 2014 gav Queen ut albumet Queen Forever. Albumet er hovudsakleg ei samling av tidlegare Queen-songar, men med tre nye Queen-songar med vokal frå Mercury akkomapgnert av dei attverande medlemmane. Ein ny song, «There Must Be More To Life Than This», er ein duett mellom Mercury og den avdøde Michael Jackson.
Edna Kiplagat
Kiplagat sprang i 2010 inn til siger i både Los Angeles maraton og New York maraton. I 2011 vann ho gullmedaljen i maratonløping ved verdsmeisterskapen i Daegu, 17 sekundar føre landskvinna Priscah Jeptoo. Den 17. april 2002 kom Kiplagat på andreplass i London maraton med ny personbeste på 2.19.50, landskvinna Mary Keitany vann løpet på tida 2.19.19. Fire månader seinare hadde Kiplagat derimot ein dårleg dag i OL-løypa i same byen.
Queen
Musikkstil
Queen skreiv musikk som var inspirert av mange forskjellige musikksjangrar, ofte med ein rappkjefta haldning. Sjangrane dei er blitt assosiert med er progressiv rock, symfonisk rock, kunstrock, glamrock, hardrock, heavy metal, poprock, og psykedelisk rock. Queen skreiv òg songar som var inspirerte av forskjellige musikkstilar som ikkje vanlegvis er assosiert med rockegrupper, som opera, varieté, folkemusikk, gospel, ragtime, og dance/disco. Fleire Queen-songar vart skrivne med tanke på at publikum skulle delta, som «We Will Rock You» og «We Are the Champions». På liknande vis vart «Radio Ga Ga» ein konsertfavoritt fordi han hadde «publikum som klappa som om dei var på Rikspartidagane i Nürnberg».
Edna Kiplagat
Under Friidretts-VM 2013 i Moskva forsvarte Kiplagat VM-titelen i maraton, sterkt pressa av Valeria Straneo frå Italia. I 2014 vann Kiplagat London maraton og i 2017 Boston Maraton. Seinare i 2017 kneip ho sølvmedaljen under verdsmeisterskapen i London, på same tid som Amy Cragg frå USA. Dei var begge sju sekundar bak kenyansk-bahrainske Rose Chelimo i mål.
Queen
Musikkstil
I 1963 bygde tenåringen Brian May og faren signaturgitaren hans Red Special, som vart bygd for å gje feedback. Lydmessig eksperimentering har vore ein stor del av songane til Queen. Ein særpreg ved musikken til Queen er vokalharmoniane som vanlegvis bestod av stemmene til May, Mercury og Taylor med beste døme på studioalbuma A Night at the Opera og A Day at the Races. Noko av grunnlaget for utviklinga av denne stilen vart lagt av den tidlegare produsenten deira, Roy Thomas Baker og lydteknikaren Mike Stone. Utanom vokalharmoniar var Queen òg kjende for å legge lag på lag med stemmer for å imitere store kor. Til dømes er det i følgje Brian May over 180 vokalopptak på «Bohemian Rhapsody». Vokalstrukturane til bandet er blitt samanlikna med the Beach Boys, men May har sagt at dei «ikkje var ei særleg stor inspirasjonskjelde».
Påverknad
Queen har blitt rekna for å ha bidratt særleg til sjangrar som hardrock, og heavy metal, blant fleire. Bandet er derfor omtalt som ei inspirasjonskjelde av mange andre musikarar. På same måte som musikken deira, er banda og artistane som har omtalt Queen som ei inspirasjonskjelde, like mangfaldige og varierte og spenner fleire generasjonar, land og sjangrar, som heavy metal: Judas Priest, Iron Maiden, Metallica, Dream Theater, Trivium, Megadeth, Anthrax, Slipknot og Rage Against the Machine; hardrock: Guns N' Roses, Def Leppard, Van Halen, Mötley Crüe, Steve Vai, the Cult, the Darkness, Manic Street Preachers, Kid Rock og Foo Fighters; alternativ rock: Nirvana, Radiohead, Trent Reznor, Muse, Franz Ferdinand, Red Hot Chili Peppers, Jane's Addiction, Faith No More, Melvins, the Flaming Lips, Yeah Yeah Yeahs og The Smashing Pumpkins; poprock: Meat Loaf, The Killers, My Chemical Romance, Fall Out Boy og Panic! At the Disco; og pop: Michael Jackson, George Michael, Robbie Williams, Adele, Lady Gaga og Katy Perry.
Tidleg i 1970-åra var Queen med på å utviklinga av heavy metal som sjanger med å kaste bort mykje av bluespåverknaden. Queen-songen «Stone Cold Crazy» frå 1974 er blitt omtalt som ein føregangar til speed metal. Metallica spelte inn ein versjon av «Stone Cold Crazy», som først kom ut på Rubáiyát: Elektra's 40th Anniversary i 1990, og det vann gruppa ein Grammy for beste metalsong i 1991.
Thom Yorke frå Radiohead fekk den første gitaren sin då han var sju år gammal, inspirert etter å ha sett Brain May under ein Queen-konsert. 10 år gammal, laga Yorke sin eigen heimelaga gitar, og prøvde å etterlikne det May hadde gjort med sin Red Special, men vart ikkje nøgd med resultatet. Queen var slik ein av dei første inspirasjonskjeldene til Radiohead.
Ettermæle
I 2002 vart Queen-songen «Bohemian Rhapsody» kåra til den britiske favorittlåten gjennom tidene i ei rundspørjing utført av Guinness World Records British Hit Singles Book. I 2004 vart songen innlemma i Grammy Hall of Fame. Mange musikkvitarar reknar musikkvideoen til «Bohemian Rhapsody» som banebrytande og han har fått æra for å ha popularisert mediet. Rockehistorikaren Paul Fowles skreiv at songen er «breitt rekna som den første globale hitsingelen der ein tilhøyrande video var sentral i marknadsføringsstrategien». Han har blitt sagt å ha lansert MTV-alderen. Bandet er hylla for stadionrocken sin og i ei rundspørjing i musikkindustrien i 2005 vart framføringa til Queen på Live Aid i 1985 kåra til den beste konsertframføringa i historia. I 2007 vart dei kåra til det største britiske bandet i historia av lyttarane til BBC Radio 2.
Fram til 2005 hadde i følgje Guinness rekordbok albuma til Queen lege i alt 1 322 veker (26 år) inne på UK Album Charts, meir enn noko anna band eller artist. Med utgjevinga av eit konsertalbum med Paul Rodgers i 2005, rykka Queen opp på tredjeplassen over artistar som har lege lengst på britiske platelsiter samla sett.
I 2006 vart Greatest Hits det bestseljande albumet i britisk musikkhistorie med eit sal på 5 407 587 eksemplar, over 604 295 meir enn den nærmaste konkurrenten, the Beatles sitt Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band. Greatest Hits II er det sjuande mestseljande gjennom tidene i Storbritannia, med eit sal på 3 746 404.
Follo prosti
Follo prosti var fram til 2011 eit tenestedistrikt i Borg bispedømme i Den norske kyrkja. Det femnde kommunane Enebakk, Frogn, Nesodden, Oppegård, Ski, Vestby og Ås.
Queen
Ettermæle
Bandet har gjeve ut i alt 18 album som har nådd toppen av lista, 18 singlar som har nådd toppen av lista, og ti DVD-ar som har nådd toppen av lista, noko som gjer dei til eit av dei bestseljande banda i verda gjennom tidene. Queen har seld over 150 millionar plater, og somme estimat går heilt opp til 300 millionar plater verda over,  inkludert 34,5 million album i USA aleine fram til 2004. Bandet vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 2001, og bandet er den einaste gruppa der kvart medlem har skrive meir enn ein listetoppar, og alle dei fire medlemmane vart innlemma i Songwriters Hall of Fame i 2003. I 2009 vart «We Will Rock You» og «We Are the Champions» innlemma i Grammy Hall of Fame, og sistnemnde vart kåra til verdas favorittsong i ei global musikkrundspørjing.
1367 Nongoma
1367 Nongoma er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 3. juli 1934 av Cyril V. Jackson ifrå Union Observatory i Johannesburg.
Follo prosti
I 2011 blei Follo prosti vedtatt delt i Søndre Follo prosti (Frogn, Nesodden, Vestby og Ås) og Nordre Follo prosti (Enebakk, Oppegård og Ski).
Queen
Ettermæle
Queen er eit av dei mest piratkopierte banda nokon gong, i følgje Nick Weymouth, som styrer den offisielle nettsida til bandet. Ei undersøking i 2001 synte at det fanst 12 225 nettsider for piratkopiplater av Queen, det høgaste talet for alle band. Piratkopiplater har medverka til populariteten til bandet i visse land der vestleg musikk har vore sensurert, som i Iran. I eit prosjekt kalla Queen: The Top 100 Bootlegs, er mange av desse blitt gjevne ut offisielt som nedlasting for ein liten slant på nettsida til Queen, og overskotet går til Mercury Phoenix Trust. Rolling Stone rangerte Queen på 52. plassen på lista si over dei 100 beste artistane gjennom tidene, medan Mercury vart rangert som den 18. beste songaren, og May den 26. beste gitaristen. Queen vart kåra til det 13. beste hardrockbandet av VH1, og i 2010 vart bandet rangert på 17. plass på lista til VH1 over dei 100 beste artistane gjennom tidene. I 2012 kåra lesarane av Gigwise Queen til det beste bandet dei siste 60 åra.
Follo prosti
Prosten hadde sete i Ås.
Queen
Musikal
I mai 2002 vart ein musikal eller «rocketeater» basert på songane til Queen, kalla We Will Rock You, sett opp på Dominion Theatre på West End i London. Musikalen var skriven av den britiske komikaren og forfattaren Ben Elton i samarbeid med Brian May og Roger Taylor, og produsert av Robert De Niro. Han har sidan blitt sett opp i mange byar verda over. Etter premieren i Las Vegas den 8. september 2004, vart Queen innlemma på Hollywood RockWalk på Sunset Boulevard i Los Angeles.
Den originale London-produksjonen skulle avsluttast 7. oktober 2006, men på grunn av stor etterspurnad gjekk showet heilt fram til mai 2014. We Will Rock You har blitt ein av dei musikalane som har gått lengst på West End, og tok over rekorden etter Grease. Brian May sa i 2008 at dei vurderte å skrive ein oppfølgjar til musikalen. Musikalen turnerte kring Storbritannia i 2009 og spelte ved Manchester Palace Theatre, Sunderland Empire, Birmingham Hippodrome, Bristol Hippodrome og Edinburgh Playhouse.
Lanseringa av musikalen skjedde samstundes med dronning Elizabeth II sitt Golden Jubilee. Som ein del av jubileet, framførte May «God Save the Queen» som gitarsolo, under dronninga sin A Night at the Opera, frå taket på Buckingham Palace. Innspelinga vart nytta som video for songen under 30-årsjubileums DVD-utgåva av A Night at the Opera.
Sean Bovim skapte «Queen at the Ballet», ei hyllest til Mercury, ein ballett med musikken til Queen. Dansarane tolka sogene bak songar som «Bohemian Rhapsody», «Radio Ga Ga», og «Killer Queen».
Musikken til Queen er òg nytta i Off-Broadway-produksjonen Power Balladz, mellom anna songen «We Are the Champions».
Digital tid
I lag med Electronic Arts har Queen gjeve ut dataspelet Queen: The eYe i 1998. Musikken er henta frå den store katalogen til Queen, i mange høve miksa om til instrumentale versjonar. Spelet fekk kritikk for dårleg spelbarheit. I tillegg tok det særs lang tid å utvikle, slik at grafikken verka utdatert då det kom ut.
May og Taylor har leia fleire restaureringsprosjekt av den lange audio- og videokatalogen til Queen. Det er gjeve ut DVD-ar av Wembley-konserten i 1986 (kalla Live at Wembley Stadium), Milton Keynes-konserten i 1982 (Queen on Fire – Live at the Bowl), og to videosamlingar (Volume 1 and 2, som dekkjer 1970- og 1980-åra) medan musikken er miksa til 5.1 og DTS-kringlyd. Så langt er berre to av albuma til bandet, A Night at the Opera og The Game, blitt fullt ut miksa på nytt til høgoppløyseleg fleirkanals kringlyd på DVD-Audio. A Night at the Opera vart gjeve ut med somme reviderte 5.1-miksar og tilhøyrande videoar i 2005 for 30-årsjubileet til albumet (CD+DVD-Video). I 2007 vart tidlegare utgjevne konsertar av Queen gjeve ut på Blu-ray, Queen Rock Montreal & Live Aid.
Queen har fleire gonger vore med i Guitar Hero-serien, med ein versjon av «Killer Queen» i det første Guitar Hero-spelet, «We Are The Champions», «Fat Bottomed Girls», og Paul Rodgers-samarbeidet «C-lebrity» i ein songpakke for Guitar Hero World Tour, «Under Pressure» med David Bowie i Guitar Hero 5, «I Want It All» i Guitar Hero: Van Halen, «Stone Cold Crazy» i Guitar Hero: Metallica, og «Bohemian Rhapsody» i Guitar Hero: Warriors of Rock. Den 13. oktober 2009 avslørte Brian May at det var samtalar om eit eige Rock Band-spel for Queen.
Queen har òg fleire gonger vore med i Rock Band-serien. Ein songpakke på 10 songar er kompatibel med Rock Band, Rock Band 2 og Rock Band 3 (tre av dei òg med Lego Rock Band). Hitten «Bohemian Rhapsody» var med i Rock Band 3 med full harmoni og støtte for klaverinstrument. Bandet var òg med i videospelet Lego Rock Band som spelbare Lego-avatarar.
I mars 2009 gav Sony Computer Entertainment ut ein Queen-versjon av karaokeserien SingStar. Spelet, som finst på PlayStation 2 og PlayStation 3, er kalla SingStar Queen og har 25 songar på PS3 og 20 til PS2. «We Will Rock You» og andre songar av Queen finst i DJ Hero.
«One Vision» vart nytta i videospelet Grand Theft Auto IV på den fiktive radiostasjonen Liberty Rock Radio 97.8, medan «Radio Ga Ga» er med i Grand Theft Auto V.
Film- og fjernsyn
Queen har skrive musikk til filmane Flash Gordon (1980), med «Flash» som temasong, og Highlander (den originale filmen frå 1986), med «A Kind of Magic», «One Year of Love», «Who Wants to Live Forever», «Hammer to Fall» og temasongen «Princes of the Universe», som òg vart nytta som kjenningsmelodi til TV-serien Highlander (1992–1998). I USA vart «Bohemian Rhapsody» gjeve ut på ny som singel i 1992 etter at han var med i komedien Wayne's World. Singelen klatra heilt til andreplassen på Billboard Hot 100 (med «The Show Must Go On» som den første songen på singelen) og var med å tenne populariteten i Nord-Amerika igjen. Fleire filmar har nytta songane deira framført av andre artistar. Ein versjon av «Somebody to Love» av Anne Hathaway vart nytta i filmen Ella Enchanted i 2004. I 2006 song Brittany Murphy den same songen for filmen Happy Feet. I 2001 vart ein versjon av «The Show Must Go On» framført av Jim Broadbent og Nicole Kidman i filmmusikalen Moulin Rouge!. Filmen A Knight's Tale frå 2001 har ein versjon av «We Are the Champions» framført av Robbie Williams og Queen. Filmen inneheld òg «We Will Rock You» framført av eit mellomalderpublikum.
Den åttande og siste sesongen av That '70s Show hadde episodar kalla opp etter Queen-songar. The Simpsons har nytta Queen-songar som «We Will Rock You», «We Are the Champions» og «You're My Best Friend».
Reinaldo Alagoano
Reinaldo Alagoano er ein brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Vegalta Sendai.
Gunnar Ohrlander
Ohrlander var òg kjent under pseudonymet Doktor Gormander, med ei satirisk penn som verka i svenske aviser som Gnistan, Aftonbladet og Flamman.
På 1970-talet var han òg aktiv som dramatikar. Han arbeidde med Fria Proteatern, og skreiv mellom anna NJA-pjäsen. Ohrlander var redaktør for SKP si avis Gnistan i tida 1975-1976. I 1990 vart han tildelt Svenska Deckarakademins debutant-diplom. Han var gift med Helena Henschen.
Armona
Armona er ei av øyane utanfor Algarve i Portugal. Armona er 9 km lang og frå 0,1 til 1 km brei. Ein kan nå øya med ein 20 minuttar lang båttur eller ein raskare båttaxi frå Olhão. På øya står det fleire strandhus og nokre kaffibarar. Den største stranda vender ut mot Atlanterhavet.
Falakró
Falakró (gresk Φαλακρό όρος, 'snautt fjell') er eit fjell nord i Hellas i periferieininga Dráma, nær grensa til Bulgaria. Den høgaste fjelltoppen, Profitis Ilias, er 2232 moh.
Det tradisjonelle tyrkiske namnet på fjellet er Bozdağ ('gråfjell') som har gjeve det bulgarske Bozdag (Боздаг). Eit anna bulgarsk namn på fjellet, som blei brukt under den bulgarske okkupasjonen av området under andre verdskrigen, er Mramoritsa (Мраморица, 'marmor[fjellet]').
Det ligg eit skisenter på fjellet. I tillegg til ein skiheis har det ein kafé på 2111 meters høgd.
Stardust
Stardust kan visa til:
Curzon Islands
Curzon Islands er ei lita gruppe klipperike øyar som ligg like utanfor Cape Découverte ved Adélie Coast. Dei vart truleg oppdaga i januar 1840 av ein fransk ekspedisjon under kaptein Jules Dumont d'Urville, men ikkje identifiserte som øyar på karta til d'Urville. Øyane vart grovt kartlagd i 1912 av kaptein J.K. Davis frå den Australasian Antarctic Expedition og vart namngjeven av Mawson etter Lord Curzon, leiaren for Royal Geographical Society, 1911–14. Øyane vart kartlagde i detalj av Den franske antarktisekspedisjonen, 1950–52.
Buntsivaks
Buntsivaks (Eleocharis multicaulis) er ein fleirårig plante i storrfamilien. Planten er sjeldan, men finst i innsjøar og myrer i Vest- og Sentral-Europa.
Sangoltshornet
Sangoltshornet (Hornet) (190 moh.) er det høgaste fjellet i Skogsvåg i Øygarden kommune i Vestland. På folkemunne vert fjellet kalla Hødne.
Hopsfjellet
Hopsfjellet er eit fjell om lag 4 km nord for Førde sentrum i Sveio kommune. Det var skogbrann på Hopsfjellet 2.-3. juni 1992. Området er no er verna.
Det tar om lag 45 min å nå toppen av fjellet.
Odveig Klyve
Odveig Klyve er ein norsk forfattar frå Hardanger.
Hiroaki Okuno
Han spela for klubbane Vegalta Sendai og V-Varen Nagasaki.
Odveig Klyve
Ho har studert film og sosialarbeid ved Høgskolen i Stavanger, og litteratur og skapande skriving ved Skrivekunstakademiet i Hordaland. Ho har arbeidd med film i ulike kortfilmproduksjonar, hovudsakleg som manusforfattar og regissør. Klyve står bak diktsamlingar, gjendiktingar, barnebøker, kortfilmar (regi, manus) og to teaterstykke.
Île du Derby
Île du Derby er ei lita klipperik øy like nord for Astrolabe Glacier Tongue, som ligg 0.5 nautiske mil (1 km) sørvest for Pasteur Island ved sørenden av Dumoulin Islands. Ho vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operation Highjump, 1946–47, kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1949–51, og fekk dette namnet fordi dei franske forskarlaga kjempa mot kvarandre om å vere først til å nå øyområdet.
1368 Numidia
1368 Numidia er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 30. april 1935 av Cyril V. Jackson ifrå Union Observatory i Johannesburg.
Ammoniumklorid
Ammoniumklorid eller salmiakk er eit salt med kjemisk formel NH4Cl, som blir brukt mellom anna i reingjeringsmiddel og søtsaker. Stoffet har e-nummer 510.
Ammoniumklorid er sett saman av ammoniumionet (NH4+) og kloridionet (Cl-). I rein form er det eit kvitt, fast stoff.
Consort
Consort of instruments er eit gammalt engelsk omgrep frå 1500- og 1600-talet som vart nytta om instrumentalensemble.
I renessansen var consort-musikken vanlegvis ikkje instrumentspesifikk slik at utøvarane stod fritt i val av instrument. Nesten alle instrumenta vart laga i grupper eller familiar frå sopran til bass-instrument, der dei viktigaste familiane var blokkfløyter og gamber.
Eit consort der alle instrumenta var av same familie, til dømes ein gambeconsort, vart kalla whole consort. Det var òg vanleg å blande instrumenter frå ulike familiar og slike vart kalla broken consort.
Komponistar som skreiv consortmusikk i den elizabethanske tida (1558–1603) var John Dowland, Anthony Holborne og William Byrd. Dei viktigaste komponistane frå jacobinsk tid (1603–1625) var Thomas Lupo, Orlando Gibbons, John Coprario og Alfonso Ferrabosco. Av komponistar seinare på 1600-talet kan nemnast Christopher Simpson, William Lawes og Henry Purcell.
Vestre Borgesyssel prosti
Vestre Borgesyssel prosti	er eit tenestedistrikt i Borg bispedømme i Den norske kyrkja. Det femner kommunane Hobøl, Moss, Rygge, Råde, Skiptvet, Spydeberg og Våler i Østfold fylke. Prosten har sete i Moss.
Historie
Prostiet vart oppretta i 1816. Då vart prestegjelda Moss, Onsøy, Rygge, Råde, Tune og Våler skilt ut frå Nedre Borgesyssel prosti.
Sokn
Prostiet er inndelt i sokn. Soknet er grunneininga i Den norske kyrkja. Dei som arbeider i kyrkja er anten tilsette av soknet gjennom kyrkjeleg fellesråd, eller dei er tilsette i prostiet. Dei fleste prestane er tilsette i prostiet, og har tenesta si knytt til eitt eller fleire sokn.
Det er 13 sokn i prostiet (2014).
Prestegjeld
Tidlegare var prestetenesta organisert gjennom prestegjeld. Ordninga vart fasa ut frå 2004. Før utfasinga hadde Vestre Borgesyssel prosti desse prestegjelda:
Ribbe
Ribbe (svineribbe) er ein middagsrett framstilt av fersk sidekjøt av svin. Ribbe er tradisjonell julemat; på Austlandet har mellom 60 og 70 % ribbe til middag julaftan.
Det er vanleg å servere ribbe med kokt potet, medisterpølse, medisterkake og surkål, og med sjy eller ribbefeitt, svisker og tytebær til. Tradisjonell drikke til ribba er øl og dram.
Ribbe er kjend som julemat sidan tidleg 1800-tal. Med jernkomfyren vart det mogleg å steike kjøt i omn. Skikken med ribbe spreidde seg frå byane til bygdene på midten av 1800-talet. I bondekosthaldet har bruken av steikt, fersk ribbe vorte vanlegare frå slutten av 1800-talet, til avløysing for salta og tørka kjøt. Retten er nemnd som «Ribbensteg» i den første norske kokeboka frå 1831, skriven av Maren Elisabeth Bang, og hos den neste, store kokebokforfatterinna, Hanna Winsnes, i 1845.
Forarbeidet med ribbekjøtet startar eit par dagar i forvegen, ved at kjøtet vert gnidd inn med salt og pepar. Når kjøtet vert steikt, vert det først dampa med svorsida ned, før ribba vert snudd og steikt vidare med svorsida opp. Dei siste minuttane vert ho steikt på sterk varme, så svoren vert sprø.
Ulike slag svineribbe
Tradisjonel svineribbe er skoren som tynnribbe eler flatribbe, slik at kotelettkammen er skoren frå. På midtribbe følgjer kotelettraden med. Midtribbe treng noko lengre steiketid. Ein ny måte å skjere til ribba på, er familieribbe, her er det meste av kotelettraden fjerna, men sidekammen følgjer med ribba, slik at tjukna vert jamnare enn på midtribbe.
Gullsteinen
Gullsteinen er ein 352 meter høg, såteforma, karakteristisk og skogkledd fjelltopp sør for Løvstakken i Bergen. Det går turstiar opp på fjellet frå Fjøsanger, Bønes og Fyllingsdalen. På sørsida av fjellet ligg Gullstølen og den såkalla Speiderhytten.
Mary Bente Bringslid
Mary Bente Bringslid er ein norsk sosialantropolog og barnebokforfattar.
Bringslid vart cand.polit. i 1986, tok doktorgrad i 1996 og har sidan 1996 vore førsteamanuensis ved Institutt for sosialantropologi ved Universitetet i Bergen. Forskinga hennar har dreidd seg om norske bygdesamfunn.
Brå stratosfærisk oppvarming
Brå stratosfærisk oppvarming er eit fenomen der polarvirvelen med vestavind på nordlege halvkule om vinteren brått (dvs. i løpet av eit par dagar) blir mykje svarkare eller til og med skiftar retning, i tillegg til ein temperaturauke på fleire titals grader Celsius i stratosfæren.
Om vinteren oppstår det vanlegvis fleire mindre oppvarmingar på nordlege halvkule, med større oppvarmingar om lag annakvart år. Ein av årsakene til at den stratosfæriske oppvarminga skjer på nordlege halvkule er landmassane og det at store temperaturkontrastar mellom land og hav skapar lange rossbybølgjer i troposfæren. Desse bølgjene forplantar seg opp til stratosfæren og bryt saman her. Dette fører til at straumen i dette nivået går saktare, noko som igjen fører til oppvarminga. Det kan derimot òg skje liknande fenomen på sørlege halvkule.
Historie
Dei første lengre målingane av stratosfæren vart starta av Richard Scherhag i 1951. Han nytta radiosondar for å gjere temperaturmålingar i den øvre stratosfæren (~40km). Han oppdaga då den første stratosfæriske oppvarminga den 27. januar 1952. Etter oppdaginga hans sette Scherhag saman eit lag av meteorolog for å studere stratosfæren ved universitetet sitt, Freie Universität Berlin. Denne gruppa kartla temperaturen og geopotensiell høgd i stratosfæren på den nordlege halvkula og nytta i mange år radiosondar og sonderakettar. I 1979 då satellittar kom i større bruk, vart dei meteorologiske målingane meir omfattande. Sjølv om satellittane hovudsakleg vart nytta for troposfæren, målte dei òg data i stratosfæren. I dag vert både satellittar og stratosfæriske radiosondar nytta til å gjere slike målingar.
Laga
Laga (skotsk-gælisk Làga) er ein liten landsby på nordbreidda av Loch Sunart i Lochaber i den skotske regionen Highland. Laga er ein aktiv landsby som inneheld tre oppegåande verksemder: Ardnamurchan Charters Ltd, Laga Farm og Laga Fishfarm.
Marit Eikemo
Marit Eikemo er ein norsk forfattar og kulturarbeidar.
Laga
Laga-bukta er truleg forma av breerosjon grunna den store U-dalen som fører ned til bukta. Her finst eit rikt dyreliv, m.a. havoter, kongeørn, mår, svært mykje sjøfugl og småfugl samt ei stor mengd med hjort. Husa i Laga er både heilårsbustader og sommarhus eller feriehus. Her finst ein postboks og eit drikkevasstjørn opp åssida. Tjørnet heiter Loch Laga og er rikt på fisk. I sommarmånadene kjem store makrellstimar opp til Laga-bukta på leit etter føde.
Brå stratosfærisk oppvarming
Skildring
Brå stratosfærisk oppvarming vert ofte inndelt i tre kategoriar:
Marit Eikemo
Ho er utdanna cand.mag. og har jobba som journalist i Bergens Tidende, redaktør av Syn og Segn saman med Hilde Sandvik (2002–2006), og som informasjonssjef for Festspela i Bergen (2006–2009). Sidan 2009 har ho vore leiar for festivalen Litteratursymposiet i Odda. Ho er busett i Bergen.
Den fyrste boka Eikemo gav ut – Her, no. Møte med unge menneske (1999) – var ei reportasjebok der Eirik Brekke og Oddleiv Apneseth stod for fotografia. Vidare kom romanen Mellom oss sagt (2006), som handlar om kravet samtida har om sjølvrealisering og det å høyre til i ein fellesskap, og kva for konsekvensar dette kan få. Samtidsruinar (2008) er ei essaysamling der ho tek utgangspunkt i moderne, men forfalne bygg og anlegg, og brukar desse til å reflektere over korleis det står til med det moderne Noreg. Boka vart kåra til Årets nynorskbok 2008 av Dag og Tid-lesarane. Romanen Arbeid pågår frå 2009 handlar om ein norsk Ibsen-forskar som i ein periode søkjer arbeidsro i Costa Blanca i Spania. Halvt motvillig vert han dregen inn i det norske miljøet der, og ho lèt igjen lesarane kjenne på ynsket om å høyre til ein fellesskap.
Brå stratosfærisk oppvarming
Skildring
Stundom vert ein fjerde type oppvarming tatt med, kalla kanadisk oppvarming, på grunn av den unike strukture og utviklinga, som skil han frå dei andre oppvarmingane.
Kanadisk oppvarming skjer tidleg på vinteren i stratosfæren på den nordlege halvkula, typisk frå midten av november til tidleg i desember.
Kraftig oppvarming
Desse skjer når vestavinden på 60N og i høgda 10 hPa (geopotensiell høgd) skiftar retning, altså han vert austleg (går vestover). Dette forstyrrar polarvirvelen og han vert anten delt inn i fleire mindre virvlar eller flyttar han bort frå den vanlege plasseringa over nordpolen.
I følgje Verdas meteorologiorganisasjon sin Kommisjon for atmosfæriske vitskapar (Mclnturff, 1978) «kan ein stratosfærisk oppvarming seiast å vere kraftig, om den sonalt midla temperaturen i nivået 10 hPa eller lågare aukar mot polane frå 60 ºN og sirkulasjonen går motsett veg.»
Mindre oppvarming
Mindre oppvarming liknar kraftige oppvarmingar, men er ikkje like dramatiske. Vestavinden vert svakare, men endrar ikkje retning. Derfor får ein heller ikkje nedbryting av polarvirvelen.
Verdas meteorologorganisasjon kallar ei stratosfærisk oppvarming for mindre om ein signifikant temperaturauke (minst 25 °C i ein periode på ei veke eller mindre) er observert i strastosfæren på vinterhalvkula. Polarvirvelen vert ikkje broten ned og vinden vert ikkje reversert.
Dynamikk
I starten oppstår ein blokkerande sirkulasjonsmønster i troposfæren. Dette blokkeringsmønsteret skapar ei planteær sonal bølgje (vanlegvis ei elle rto bølgjer) med uvanleg stor amplitude. Den veksande bølgja forplantar seg opp i stratosfæren og svekkar den sonale vinden. Polarnattjetten vert svekka og samstundes vert han forstyrra av dei veksande planetære bølgjene. Sidan bølgjeamplituden aukar med minkande tettleik er ikkje den austlege akselerasjonen effektiv i høge nivå. Om bølgjene er kraftige nok vil den sonale luftstraumen verte så svekka at han reverserer og går vestover. På dette stadiet kan ikkje lenger dei planetære bølgjene trenge inn i stratosfæren (på grunn av noko ein kallar Charney-Drazen-kriteriet). Dermed vert den oppoverretta energioverføringa blokkert og ein får ei særs rask austleg svekking av luftstruamen og den polare oppvarminga når eit kritisk nivå, som då må flyttast nedover fram til oppvarminga og den reverserte sonale vinden påverkar heile den polare stratosfæren.
Det er ein samanheng mellom brå stratosfærisk oppvarming og den kvasibiennale oscillasjonen (QBO) over ekvator. Når QBO er i ein fase med austleg vind fører dette til at rossbybølgjene som forplantar seg oppover blir forsterka i polarvirvelen, og får ein større vekselverknad med luftstraumen i dette nivået. Det eksisterer altså ein statistisk signifikant ubalanse mellom fasen til QBO (austleg eller vestleg vind) og kor ofte den brå stratosfæriske oppvarminga skjer.
Gnistan
Gnistan eller M–L-Gnistan var ei svensk venstreside-avis som kom ut frå 1967 til 1989, i dei fleste åra som vekeavis. Ho vart utgjeven av Kommunistiska förbundet marxist-leninisterna (KFML), ein organisasjon som sidan bytte namn til Sveriges Kommunistiska Parti (SKP) – og endå seinare til Solidaritetspartiet.
Gnistan tente som eit svensk forbilete då den norske avisa Klassekampen vart etablert i 1969.
Historie
Gnistan vart starta i 1967 blant folk i opposisjon i det gamle SKP, seinare kalla Vänsterpartiet Kommunisterna (VPK). Initiativet vart teke av ei gruppe rundt Nils Holmberg. I 1965 hadde Holmberg starta det meir teoretiske tidsskriftet Marxistisk Forum. No ville dei lage noko avisprega, eit nytt «regelbundet - helst en gång i veckan - utkommande informations- och propagandaorgan, som kompletterar MF».
Første nummer av Gnistan kom i april 1967, og var ein enkel stensilert trykksak i folioformat. Opplaget var 500 eksemplar. Då KFML vart danna midtsommars same år vart Gnistan det nye forbundet sitt sentrale organ. Ho vart snart ei offsettrykt avis, og opplaget auka raskt.
I 1970 vart KFML splitta, då ei gruppe med tyngdepunkt i Gøteborg forlét organisasjonen, danna KFML(r) og starta si eiga avis Proletären. Dette ramma Gnistan hardt, sidan trykkeriet og heile apparatet rundt avisa låg i Gøteborg. Splittinga førte òg til eit kort opphald i utgjevinga av Gnistan.
Fire år seinare måtte SKP oppsummere splid og motgang for organisasjonen og avisa: I 1980 hadde mengda abonnentar falle til om lag 4000, og laussalet til om lag 3000. Kampanjen for å gjere Gnistan til dagsavis vart no karakterisert som ønskjetenking; basert på «ett stort mått av subjektivism». I 1984 var mengda abonnentar falle til 2000. Fallet i laussalet var endå meir dramatisk.
I 1986 skifta SKP namn til Solidaritetspartiet, og vedtok eit partiprogram utan bindingar til nokon kommunistisk tradisjon: «M-L» vart kutta frå namnet til avisa, som vart omdøypt til Solidaritets-Gnistan. Dei siste åra ho kom ut vart ho publisert berre kvar tredje veke, og då avisa til slutt vart lagt ned ved utgangen av 1989 vart abonnentane tilbode å få tilbake uteståande pengane sine.
Automatikkmekanikar
Automatikkmekanikar er eit fag som kombinerer mekanikk og automatisering. Dette faget er internasjonalt standardisert. I samband med Kunnskapsløftet vart faget slege saman med automatikarfaget.
Fagområde
Fagområdet til ein automatikkmekanikar strekkjer seg frå maskin-, stålarbeid og mekaniske fag til instrumentering, sekvensstyring og reguleringsteknikk. Dessutan har automatikkmekanikaren kompetanse innan elektroteknikk og elektronikk, og kan jobba på lågspenningsanlegg.
I Noreg
Opplæringa i dette faget i Noreg var tre år på yrkesskule og eitt og eit halvt års læretid i godkjent lærebedrift, som vart avslutta med ein fagprøve. Faget vart oppretta etter nedlegging av linene for automatiseringsmontør og automatiseringsmekanikar, i Reform 94. Faget likna svært mykje på det tidlegare automatikarfaget, som var rekna som eit elektrofag. Dei siste lærlingane i automatikkmekanikarfaget var ferdige med læretida i 2010.
Kei Nakano
Kei Nakano er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Montedio Yamagata.
Avisa Alt for Norge
Alt for Norge var namnet på ei av dei illegale avisene som vart utgjevne under den tyske okkupasjonen av Noreg.
Alt for Norge presenterte seg som «organ for den nasjonale fronten» og vart gjeve ut av «sentralkomiteen for det Kommunistiske partiet». Avisa vart utgjeven i 1944 og 1945, av Noregs Kommunistiske Parti, NKP. I 1944 kom ho ut kvar 14. dag, og var ei lita firesiders trykksak i boktrykk. Opplaget svinga mellom 10 000 og 30 000, og sidan dei illegale avisene sirkulerte innebar dette truleg ein lesarkrets på meir enn hundre tusen.
Alt for Norge var eit talerør for den aktive motstandskampen, med slagord som «Organisert utryddelseskrig mot angiverne er folkets krav!» og oppfordringar til konkrete aksjonar: «Patrioter! Slutt lag i grupper på 3 mann, skaff dere håndvåpen, og slutt dere til den organiserte utryddelseskrigen mot Gestapo! Skyt ned angiverne hvor de treffes!»
Alt for Norge hadde òg front mot dei britiske styrkane, når desse gjekk til åtak på kommunistleia motstandsrørsle i andre land: «Alarm: Engelskmennene har åpnet ild mot motstandsbevegelsen i Grekenland. Delvis det same i Belgia. Dette er et alarmsignal for oss alle! Protester mot englendernes framferd hvor du kan!»
Vanvikan
Vanvikan er ei bygd og ein tettstad i Indre Fosen kommune i Trøndelag fylke. Tettstaden ligg ved Trondheimsfjorden, sør på Fosenhalvøya, og har snøggbåtsamband til Trondheim.
I Vanvikan ligg Stranda kyrkje frå 1897, og grunnskulen Vanvikan skole.
Stadsnamna Vanvikan og Stranda kjem av gammalnorsk «Vagnvíkastrǫnd». Det er mellom anna attestert i Ågrip, ei norsk kongesoge skriven ein ukjend forfattar i Trøndelag omkring år 1190.
Jussi Birn
Jussi Birn (eig. Juhani Birn) er ein finsk lingvist, utdanna frå Universitetet i Helsingfors.
Han er mest kjend for å bruke føringsgrammatikk i grammatikkontrollprogram. Eit døme på ein føringsgrammatisk regel i eit grammatikkontrollprogram er denne:
(@w =s! (@ERR) (-2 GEN)               (-1 A-DEF)                ( 0 N-DEF)) ;