cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Quinag
Quinag er eit fjell i Sutherland i Dei skotske høglanda. Det er i røynda ei lita fjellkjede med fleire toppar. Det høgaste er Sàil Gharbh på 808 meter over havet. Sàil Ghorm er 776 og Spidean Coinich er 764 moh.
Nikolaj K. Kruglov
Aktiv
Kruglov deltok i sitt fyrste verdsmeisterskap i 1974. Etter å ha vorte beste sovjet-løpar på 10 km, fekk han æra av å gå Sovjetunionen inn til gullmedalje i 4 x 7,5 km stafett. Året etter vart han verdsmeister på 10 km i italienske Antholz, og kom på sølvplass i dei to andre VM-øvingane. Under Vinter-OL 1976 i Innsbruck vann han 20-kilometeren, og gjekk tredje etappen på Sovjetunionen sitt stafettlag som vann framom Finland og DDR.
Kruglov fekk sølvmedaljen på 10 km under VM i skiskyting 1977 på Vingrom, slått einast av landsmannen Aleksandr Tikhonov. Seinare i meisterskapen gjekk Kruglov inn til sitt tredje internasjonale stafett-gull. To år etterpå tok Kruglov under VM i 1979 sin tiande og siste VM- og OL-medalje då Sovjetunionen fekk bronsen i stafetten. Alle dei fem stafettmedaljane sine tok han på lag med Aleksandr Tikhonov.
Ole Konrad Ribsskog
Ole Konrad Ribsskog var ein norsk skulemann og politikar som representerte Arbeidarpartiet på Stortinget valbolken 1913-15.
Nakenskap
Nakenskap eller det å vera naken viser for menneske til å ikkje ha på seg klede, og for andre dyr til at dei manglar vanleg pels eller fjørdrakt.
Ole Konrad Ribsskog
Ribsskog var son til ein gardbrukar i Flatanger i Nord-Trøndelag. Han vart utdanna lærar frå Klæbu seminar i 1887, og arbeidde som lærar og kyrkjesongar i Flatanger, Spydeberg og Drøbak til han i 1893 vart tilsett ved folkeskulen i Trondheim. Frå 1918 var han skuleinspektør i Trondheim kommune. Han var medforfattar til Trondhjems folkeskoles historie 1754-1911.
Nakenskap
For menneske kan det å kjenna seg naken også visa til ei subjektiv kjensle som, avhengig av omstenda, kan opplevast som ukomfortabel (utryggleik og skam), eller behageleg (fridom, reinleik og sjølvtillit).
Ole Konrad Ribsskog
Ribsskog var perioden 1913-15 innvald på Stortinget frå valkrinsen Bakklandet i Trondheim. Åra 1917–19 var han den fyrste Arbeidarparti-ordføraren i Trondheim, medlem av formannskapet var han frå 1907. Han var medlem av den statlege Skulekommisjonen av 1920. Ved kløyvinga av Arbeidarpartiet i 1921 melde han seg inn i Norges Socialdemokratiske Arbeiderparti, og var med i det partiet til partisamlinga i 1927.
Nakenskap
Oppfattinga av nakenskap har endra seg over tid og blir i stor grad påverka av sosiale og kulturelle høve. For den nakne er det stor skilnad mellom frivillig og ufrivillig nakenskap, og den kulturelle og sosiale situasjonen påverkar også korleis omgjevnadane oppfattar nakenskapen.
Nakenskap har alltid vore vanleg i samband med bading. Det har i alle tider vore eit tema i kunst, bilete og filmar, som i seinare tid har fått stor spreiing gjennom digital fototeknologi og internett. Spreiing av bilde og film har sidan 2000 påverka synet på nakenskap og det har gått føre seg ei seksualisering.
I kulturar der folk sjeldan eller aldri er nakne i sosiale samanhengar blir nakenskap gjerne sterkt assosiert med seksualitet. I slike kulturar kan nakenskap òg nyttast forsettleg for å skapa merksemd.
Eldre historie
Ein har gått ut frå at menneske normalt var nakne i eldre steinalder. Men undersøkingar av kledelus viser at Homo sapiens kan ha hatt tilgang til klede i cirka 100 000 år.
Mennesket er den einaste primaten som har stort sett naken hud (utan pels). Grunnen til dette er ikkje heilt klar. At menneske byrja å bruka klede kan ha samanheng med klimaendringar. Dette gjorde det mogleg for menneske å leva i meir nordlege klimasoner.
Menneske som lever i varme eller tempererte klimasoner har ikkje i behov for å bruka klede. Det er ukjend korleis vanleg nakenskap i kvardagslivet har vore blant ikkje-vestlege kulturar i eldre tid. I historisk tid har ein kjend til folk som lever heilt nakne i Asia, Afrika og Amerika. Samtidig har vestleg misjon påverka klesdrakten i verda i fleire hundreår. I Sør-Amerika finst det framleis mindre grupper av menneske som lever nakne i jeger-samlar-kulturar. Men kleskoden pleier å endra seg fort mot auka klede etter kontakt med vestleg-påverka kultur. I mange samfunn er det vanleg at born veks opp uten klede, og fyrst byrjar bruka vaksenklede i samband med puberteten.
Williams Nunatak
Williams Nunatak er ein liten kystnunatak like aust for Windmill Islands, som ligg ved sørsida av enden av Petersonbreen der denne møter Penney Bay. Han vart først kartlagd frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i februar 1947. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Calvin E. Williams, medlem av ein av to flyturar under U.S. Navy Operasjon Windmill som tok flyfoto av området i januar 1948.
Bon i Iran
Bon i Iran (persisk skrift بن) kan visa til:
Nakenskap
Eldre historie
I eldre forsking finn ein av og til ei romantisering av den (nakne) «edle ville». Men det fanst òg motsette syn, der menneske utan klede blei sett på som usiviliserte og barbariske.
Nakenskap i antikken verker ha vore vanleg i det gamle Egypt, der både lågarestilte folk og regentar som Nefertiti og Kleopatra blei avbilda nakne. I Hellas i antikken var i det minste veltrente unge overklassemenn vanlegvis heilt nakne på gymnas. Det var eit motsvar på andre sine behov for å visa rikdom gjennom luksusklede.
1800-talet
Nakenskap har i alle tider blitt forstått som naturleg ved til dømes bad. Ein bada då gjerne innan familien, eller menn og kvinner kvar for seg. Innstillinga til nakenskap i andre samanhengar har variert.
Nakenskap har ofte vore del av ein kulturkritikk. Den amerikanske forfattaren Henry David Thoreau (1817–62) bygde i 1845 ei hytte ved Walden Pond i Massachusetts, der han i to år levde eit naturliv uten kontakt med sivilisasjonen, skildra i boka Walden frå 1854. Boka prisar eit liv i enkelheit, nakenskap og sjølvstende. Thoreau har vore ein viktig inspiratør for miljørørsla. Han har òg, ved sida av Lev Tolstoj og Élisée Reclus, inspirert ein anarko-naturisme som framheva vegetarianisme, fri kjærleik, nudisme og eit økologisk verdsbilete – ei tenking som på slutten av 1800-talet fekk sterk forankring i Spania, Portugal og Frankrike.
I Tyskland og Sveits hadde nudismen, freikörperkultur, frå slutten av 1800-talet andre røter. Dei låg dels i modernisme, kristendomskritikk og soldyrking, del i helsetenking, kroppskult og eit ideal om ein naturleg nakenskap som ikkje skulle setjast i samband med seksualitet. Det blei seinare assosiert med sosial likskap og likestilling, og skulle få sterk påverknad på innstillinga til nakenskap i Europa seinare på 1900-talet.
1900-talet
På byrjinga av 1900-talet tala mange helseteoretikarar varmt om luft, sollys og nakenskap som ei kjelde til helse og velvere og som ein veg vekk frå den kunstige livsstilen i samtida. Sola hud kom på moten, og interessa for friluftsliv og utandørsbading auka. I helsedebatten oppmuntra ein til soling som ein sunn aktivitet.
I Tyskland blei det frå slutten av 1800-talet organisert naturisme med både menn og kvinner. På 1930-talet blei dette òg etablert i Sverige. Det blei fyrst kalla nakenkultur, seinare nudisme og frå 1950-talet naturisme. Ein ville «naturalisera» den nakne menneskekroppen, og koma bort frå «seksualiseringa» av nakenskapen frå eldre tider.
Teaterforestillingar som Hair, med nakne skodespelarar i New York i 1967, og Oh! Calcutta!, der alle skodespelar var heilt nakne i visse scenar, blei banebrytande.
Rødstrømperne skipa frå 1971 årlege kvinneleirar på den danske øya Femø og aviser publiserte bilde med nakne deltakarar, som då blei sett på som en feministisk manifestasjon: «Ved at være nøgne på Femø praktiserede kvinderne, hvad de opfattede som ein kropslig frigørelse, hvor dei afseksualiserede kvindekroppen.»     Det frie synet på nakenhet var del av ei progressiv rørsle - men skulle òg bli mote. Christina Schollin hadde symd naken i filmen Änglar, finns dom? frå 1961, Brigitte Bardot i Le Mépris frå 1963. Men nakenbad vart etablert mote først då badebilde frå øya Skorpios med det samtidige store stilikonet Jackie Kennedy blei spreidde i massemedium i 1971.
Nakne menn var ikkje like vanlege i filmane, men nokre tidlege døme var Sven-Bertil Taube i Lars Görlings Saman med Gunilla måndag kveld och tisdag frå 1965 og Sven Wollter i Mannen på taket frå 1976.
Den «naturlege nakenskapen» som ein hadde etterstreba sidan byrjinga av 1900-talet fekk gjennomslag på 1970- og 1980-talet.
Denne «naturlege nakenskapen» blei verande fram til slutten av 1990-talet. Men som del i ein «nypuritanisme» kom det då ei meir reservert halding til eldre syn på slik nakenskap. Nakenskap og nakenbad kom i høgare grad til å bli assosiert med seksualitet.
Ikkje minst synet på nakenskap hjå barn blei endra. Tidlegare hadde ein rekna barn som aseksuelle, og nakenskap hjå barn blei derfor generelt rekna som ganske uskuldig. Med aukande medvit om pedofili og barnepornografi frå og med 1980-talet har nakne barn – ikkje minst på bilde – blitt meir kontroversielt, ettersom ein veit at det finst vaksne som blir seksuelt opphissa av å sjå på nakne barn. For fyrste gong i historia har nakenskap hjå barn blitt meir tabubelagt enn den til vaksne.
2000-talet
Det kom eit brot mot det eldre «frigjorte» synet på den kvinnelege kroppen, som «vill iklädas baddräkt eller ännu hellre vara naken och simma i insjöar om sommaren», men at no slik nakenhet «som å ena sidan framställs som frigörande och självständig också kan diskuteras som en del av den sexualisering som sker av kvinnor».
Ein snakka om «the male gaze», det mannlege blikket, og at dette alt meir forma det offentlege bildet av den nakne kroppen.
I motsats til nypuritanismen kom nakenfotografi til å bli meir vanleg. Det hadde tidlegare vorte sett på naturleg at vera naken i samband med bading, offentlege dusjar og i badstove, men utenkeleg for dei fleste å til dømes la seg fotograferast naken i erotiske eller seksuelle samanhengar. Det skulle etter år 2000 bli tvert om for den yngre generasjonen. Nakenskap blir ifølge denne nye synsmåten meir sosialt akseptabelt om ein speler ei «rolle», ein blir fotografert, filma, eller opptrer framfor publikum i leikar som ballongdansen.
Frå rundt 2007 byrja ein del feministiske grupper å framheva retten for kvinner til å vera topplause der menn hadde denne retten, til dømes Gotopless, Bara bröst, Femen og Free the Nipple. Gruppa Bara kroppar, skipa i 2012 og Julia Skott si bok Kroppspanikk frå 2013 kritiserte den seksualiserte nakenskapen og framheva «naturleg nakenskap» som eit verktøy for likskap og likestilling. Etter 2015 har òg det jamstilte synet til kroppspositivismen på kropp og naturleg nakenhet blitt etablert.
Folkeskikkar og folketru
Nakenskap verker i eldre tid ofte å ha blitt oppfatta som eit middel i magiske situasjonar, der ein søkte det bakvendte, annleis eller uvanlege. Nakenskap har òg blitt oppfatta som eit vern mot skade og vonde makter. Årsgång, ein svensk spådomsskikk knytt til visse tidspunkt på året, som å plukka sju eller ni slags blomar på midsommarnatta, skulle gjerne skje når ein var naken.
Andelegheit og religiøse tradisjonar
I indisk kultur finst fleire sekter av asketar som lever nakne, til dømes naga sadhu-tradisjonen innan hinduismen, digambara innan djainismen og ajivika inna buddhismen. I vestleg tradisjon som er påverka av indisk mystikk og andelegheit har nakenskap også hatt ei viktig rolle, til dømes i amerikanske gymnosofiske tradisjonar på 1920- og 1930-talet, og i tillegg i Bhagwam-rørsla på 1980-talet. På 1990-talet blei naken yoga eller nagna yoga meir utbreidd.
I abrahamitiske religionar er det derimot vanleg å dekka naken hud og i nokre høve hår når ein vitjar heilage stader eller ber.
Innan jødedommen finst rituell nakenskap ved mikve, eit rituelt reinskande bad med signingar og vitne. Før ritualet skal ein vera reinvaska, naken, kjemma, uten sminke og smykke. Ein finn likskapar til mikve i dåpen til den tidlege kristendommen. Den eldste bevarte teksten om dåp, skriven av Hippolytus av Roma, kravde at menn, kvinner og barn skulle ta av seg alle klede, inklusive smykke og hårband, før dåpen.
I Bibelen er framfor alt Adam og Eva og dessutan profeten Jesaja knytte til nakenskap. Innan kristendommen har det vore visse historiske sekter som la vekt på nakenskap som heilag, til dømes adamittane i mellomalderen og i nyare tid Christian naturists.Den russiske sekta dukoborzar kan òg nemnast.
Innanfor wicca har nakenskap, skyclad, vore del av ritual, først og fremst i tradisjoner som byggjer på Gerald Gardner si lære.
Symbolikk
Nakenskap kan også symbolisera det å avsløra eller blottlegga ein person. Ei tolking av draumar der ein er naken på offentlege stader kan vera at ein ber på ei redsle for å bli avslørt for noko.
I kulturar der nakenskap er tabu, kan offentleg nakenskap vera det sterkaste uttrykket for fornedring og utestenging, men òg for opprør og protest.
Ved å kle av ein person mistar denne heile den kulturelle statusen sin og blir dermed likestilt med eit barn eller eit dyr, nake og utestengd. I eit herskar-slave-forhold blir nakenskap brukt slik at herskaren kan ta avstand frå slaven, og framstilla slaven som mindre sivilisert. Historiske døme er jødane under Holocaust som blei tvinga til nakenskap. I kontroversielle avhøyrsteknikkar eller tortursituasjonanr blir nakenskap brukt saman med andre metodar for å tvinga fram svar frå den arresterte.
Synet på nakenskap kan variera avhengig av om nakne kroppen er mannleg eller kvinneleg. Kvinner kan ofte sjåast på og også oppleva seg sjølv som objekt, medan menn sjeldnare opplever seg objektifiserte.
Mannleg nakenskap er blitt tolka ulikt avhengig av ideal i tida. På byrjinga av 1900-talet symboliserte mannlege musklar styrke og kroppsarbeid, og ein asketisk kropp intellekt. På 1920-talet blei den androgyne mannen vist fram på nattklubbar i Berlin. På 1930-talet blei dette bytta med eit meir velgymnastisert kroppsideal, som kulminerte med hylling av den atletiske aggressive mannskroppen i krigstida på 1940-talet. På 1960- og 1970-talet hadde ein eit politisk «naturleg» kroppsideal som på 1980-talet gjekk over til eit erotiserande og av og til androgynt ideal.
Bildekunst
Innan kunsten har nakenskap alltid vore eit vanleg motiv. Ein bruker skilja mellom akt, der det nakne mennesket er hovudmotiv i seg, og andre avbildingar der nakenskapen er sekundær. I visse tidsperiodar har det i vestlege land vore eit negativt syn på nakenskap i kunst. Då har ofte nakenskap i kunst fått bibelsk form, ikkje sjeldan som avbilningar av Adam og Eva.
Ein brukar òg nakenstudiar innan kunst for å øva teikning og for å få auka kunnskap om den menneskelege anatomien (sjå Kroki).
Tidlege døme på nakenskap i bildekunst er ei stor mengde «gudinnefigurinar», til dømes den 25 000 år gamle, cirka 10 cm høge kalkstensfigurinen Venus frå Willendorf.
I mange kulturar har vore akseptert med nakenskap på bilde og skulpturar. I det gamle Hellas og Roma fanst det til dømes ei klart positiv haldning til nakenskap i kunst. Kjende heltar blei avbilda nakne, og romerske keisarar lét seg òg av og til avbilda nakne som teikn på gudommelegheit (apoteos).
I mellomalderen i Europa fanst det ei negativ innstilling, ikkje minst frå kyrkja, mot å avbilda kroppen naken. Ein tillét likevel avbildingar av til dømes Adam og Eva, men òg av nakne syndfulle vesen.
Under renessansen vende det positive synet frå antikviteten på nakenskap tilbake. Michelangelo måla alle figurar i dommedagsfresken sin nakne. Leonardo da Vinci, som var anatomisk interessert, blei ein foregangar for nakne avbildingar av menneskekroppen.
Innan kunsten har ein hovudsakleg avbilda den ideelle nakenskapen i tida si, der kroppsidealet i samtida blir tydeleg reflektert. Kroppsidealet har endra seg mykje gjennom tida, frå at ein i antikviteten i hovudsak berre avbilda den nakne atlet-mannskroppen til dei store og frodige kvinnene frå barokken og rokkokoen og fram til 1900-talsidealet med smale kroppar.
Også i fotokunst har nakenskap alltid vore eit viktig motiv.
Happenings, installasjonar og performancekunst
Nakenskap i happenings, kunstinstallasjonar og performance-kunst blei vanleg frå 1960-talet. Yves Klein sitt Anthropometries (1958–1960), avtrykk på duk frå kvinnekroppar innsmurde med blå farge, hadde vist vegen. Ein av medlemmene av Fluxus-gruppa, Yoko Ono, vekte merksemd gjennom Cut piece i 1965. Etterkvart blei body art ei sjølvstendig kunstform, der artisten kom til å bruka kroppen som mediet, ofte berre den nakne kroppen, med kjende kunstnarar som Marina Abramović.
Varieté, burlesk og striptease
Såkalla «levande statuar» kom til å bli populære i varietéar i Paris på slutten av 1800-talet, nakne personar som inntok ulike statueliknande posisjonar. Dette blei spreidd til varietéar og marknader i andre land, særleg til stader der det var forbode å visa fram nakne menneske i rørsle. På byrjinga på 1900-talet blei dette utvikla i Paris av blant andre Mata Hari til såkalla «eksotisk dans».
I USA hadde motsvaret, striptease, rot i burlesk, ei lågkomisk og lettkledd underhaldningsform som hadde eksistert sidan 1860-talet. Burlesk kom tilbake i USA og Europa på 1990-talet.
Djervheitsprov og opptog
Personar, særleg studentar, har sprunge nakne som ei utfordring sidan minst 1700-talet. Fyrst i 1973 nytta ein ordet «streaking» i samband med eit massenakenløp med 533 deltakarar ved University of Maryland i USA. I 1974 blei streaking ein trend i heile vestverda, òg i Kvällsöppet på svensk TV. Trenden blei fatta forstyrrande på visse universitet i USA, og blei derfor berre tillaten på visse dagar. Dette utvikla seg til «nuderuns» på fleire stader, til dømes «Naked Mile» ved University of Michigan, som fyrste gong blei halde i 1986. Dei fleste slike løp blei lagt ned på byrjinga av 2000-talet, men tradisjonen levde vidare på Filippinane i Oblation Run.
Vidar Eltun
Vidar Eltun er ein norsk lokalpolitikar for Arbeidarpartiet. Etter kommunevalet 2011 blei han vald til ordførar i Vang kommune i Oppland. Før dette hadde han sete i kommunestyret i fire år.
Eltun er utdanna adjunkt, og han har tidlegare vore rektor ved Øye skule i Vang.
Nakenskap
Djervheitsprov og opptog
Streaking har seinare hovudsakleg funne stad på til dømes større idrettsarrangement. På Roskildefestivalen har ein halde «Nøgenløbet» sidan 1998.
Goce Sedloski
Goce Sedloski er ein tidlegare makedonsk fotballspelar.
Nakenskap
Idrett
Gymnasium (av gresk gymnos, 'naken') var i det antikke Hellas stader for intellektuell, moralsk og fysisk utdanning av framtidige borgarar og soldatar. Der utøvde ein idrett naken, men desse stadene var normalt berre for menn. Det påfallande jamstilte Sparta kan ha vore eit unntak, der òg kvinner deltok i seremoniar og kanskje òg idrettsutøving. Der gjekk deltakar truleg nakne òg utanfor gymnasia.
Romarane tok over ein del av den greske kulturen, men ikkje nakenskap ved idrett (sjølv om könsgemensam nakenskap i samband med offentlege bad verker ha vore vanleg). Det kan ha funnest nakne gladiatorar.
Etter kristninnga frå 300-talet kom synet på nakenskap etterkvart til å bli meir restriktiv. Når nakenheot i seinare hundrerår kom tilbkare, til dømes i sport, var det delvis som eit opprør mot kyrkjeleg moral (til dømes i naturismen), delvis som ei idealisering av antikke ideal (til dømes ved universiteta).
Naturistforeiningar har sidan slutten av 1800-talet arrangert symjing, bogeskyting, tennis, badminton, bowling og ikkje minst volleyball – idrettar der spesielle klede ikkje har ein praktisk funksjon – men var sjeldan strengt tevlingsorienterte. Det same gjeld ulike «Nude olympics» som er blitt haldne ved universitet i USA (og andre stader) frå 1970-talet til kring 2000.
Tevlingsorientert naken idrett blei tidlegast haldved dei første olympiske leikane «i gresk and» i Thielle i Sveits i august 1939, men desse ser ikkje ut til å ha fått eit framhald.
Ulike tevlingsorienterte arrangement har funne stad i Europa og USA sidan 1970-talet, men er blitt mindre vanlege. I Finland er det likevel i fleire år blitt halde eit 10 000 meter løp, Nakukymppi, i veka før midsommar. Nakenarrangement med sykkel eller løp er ikkje alltid strengt tevlingsorienterte. Eit årleg sykelløp som meir har karakter av demonstrasjon, er World Naked Bike Ride.
Andrej Lavrov
Andrej Ivanovitsj Lavrov er ein sovjet-russisk tidlegare handballspelar, målvakt, frå Krasnodar. Han er den einaste som har vunne tre olympiske gullmedaljar i handball.
Lavrov vann OL-gull for Sovjetunionen i 1988 og 1992, i tillegg vann han for Russland i 2000. I 1993 og 1997 vart han verdsmeister for Russland og i 1996 europameister. Åra 1998-2004 var han elles med på å vinne to VM-sølv, to EM-sølv og ei OL-bronse.
Lavrov spelte på SKIF Krasnodar frå 1978 til 1992. Her var han med å sikre laget sigeren i IHF-cupen 1990. Frå 1992 gjorde han fram til 2005 teneste for klubbar i Tyskland, Frankrike og Kroatia.
Peter Waage
Peter Waage var ein norsk professor i kjemi, kjent for at han saman med Cato Guldberg utvikla masseverknadslova i 1864.
Waage voks opp på garden Vaage på øya Hidra. Han vart elev ved Bergen katedralskole i 1849, byrja deretter å studere medisin, men skifta fag til mineralogi og kjemi. Han studerte òg i Frankrike og Tyskland. Han vart universitetsstipendiat i 1859, og professor i 1866.
Waage var formann i Den Polytekniske Samskipnad 1868-69, første formannen i Noregs Kristelege Ungdomsforbund 1880. I det andre ekteskapet sitt var Waage svoger med kollegaen Cato Guldberg og diakonipioneren Cathinka Guldberg. Waage omsette Julie von Hausmann si salme Så ta da mine hender frå tysk til norsk.
Jursjensk
Jursjensk (kinesisk: 女真語; pinyin: Nǚzhēn Yǔ) var det tungusiske språket til jursjenarane i det austlege Mandsjuria. Frå 1115 til 1234 regjerte dei i form av Jindynastiet i det nordaustlege Kina. Jursjensk er forgjengaren til mandsjuisk. I 1635 døypte keisar Huang Taiji det jursjenske folket og språket om til «mandsjuisk».
Kaj Birksted
Kaj Birksted var ein dansk offiser som var jagarpilot i det norske luftforsvaret i England  under andre verdskrigen. Han er den einaste utlendingen som har motteke den norske Krigskrossen to gonger.
Oppvekst i USA
Birksted var fødd i Danmark, men budde dei første tolv åra av livet i USA, fram til familien flytta tilbake til heimlandet. Han tok handelsutdanning før han i 1936 vart teken opp ved flygeskolen til den danske marinen. To år seinare vart han utnemnd til flyløytnant i reserven.
Andre verdskrig
Kort etter den tyske invasjonen av Danmark i 1940 flykta Birksted saman med ein kollega, Charles M. Sundby, til Noreg der han slutta seg til dei norske styrkane. Han følgde med under evakueringen til Storbritannia, og vart teken opp som elev, seinare instruktør, ved den norske flyskolen Little Norway i Canada. I 1941 vart han overført til England, der han vart jagarflygar fyrst ved 43 Squadron, deretter ved den norske 331 (N) Squadron. Her vart han flygaress, med 10 stadfeste og 10 ubekrefta nedskytingar av fiendtlege fly.
Etter ei kort tid som instruktør ved Fightar Leaders School i 1943, vende han attende til 331 som Wing Commander og norsk oberstløytnant. I 1944 var han vekselvis i aktiv teneste og i stabsjobb, mellom anna ved Rafs 11. Group’s Combined Control Center.
Prisar og utmerkingar
Birksted mottok fleire ordenar, dekorasjonar og medaljar for virket sitt under andre verdskrigen. Han er den einaste utanlandske borgaren som har motteke det norske Krigskrossen to gonger. Han vart tildelt den norske Krigsmedaljen «for å ha ydet Norges Forsvar store tjenester ved aktiv deltagelse i luftoperasjoner mot fienden gjennom lengre tid». Vidare mottok han Haakon VIIs 70-årsmedalje og Deltakarmedaljen med rosett. I 1946 vart Birksted utnemnd til kommandør med stjerne av St. Olavs Orden.
Birksted vart riddar av Dannebrogordenen i 1949 og mottok Dannebrogordenens hederstegn i 1951. Han vart òg tildelt Kong Christian Xs erindringsmedalje for deltaking i krigen 1940–45.
Frå Storbritannia mottok han utmerkingane Distinguished Service Order og Distinguished Flying Cross og vart utnemnd til offiser av Order of the British Empire.
Etter krigen
Etter frigjeringa i 1945 vart Birksted oberstløytnant i det danske forsvaret og leiar for Kontoret for luftmilitære sakar, seinare formann for Det luftmilitære utval og luftmilitær rådgjevar for forsvarsministeren. I 1950 vart han utnemnd til oberst og sjef for flyverstaben, frå 1960 knytt til NATO.
Ettermæle
I 2009 vart det sett opp ei byste av Birksted ved Flyvevåbenmuseet ved Danmarks Flymuseum. Ho var utført av den færøyske bilethoggaren Hans Pauli Olsen. Året etter, 5. mai 2010, vart ei byste utført av bilethoggaren Gudrun Steen-Andersen montert på ein sokkel av norsk granitt i Churchillparken ved Frihedsmuseet i København.
Kari Diesen
Kari Diesen, fødd Kari Heide-Steen, var ein norsk skodespelar frå Oslo. Ho vart særleg kjend for sine roller i revyar og filmar.
Foreldra hennar, Harald Steen og Signe Heide-Steen, var begge skodespelarar. Sjølv fekk ho tidleg barneroller på teatera i hovudstaden. Frå 1930-talet var ho ein populær aktør gjennom sine mange komiske figurar på revyscenene Chat Noir og Edderkoppen, der ho vekselvis var tilsett fram til 1964. På 1950- og 1960-talet spelte ho i mange filmar, mest kjend er ho for filmane Støv på hjernen, Sønner av Norge og Sønner av Norge kjøper bil.
I 1957 fekk Diesen stor suksess med songen «Hovedøen» av Vilhelm Dybwad, utgitt på His Master's Voice.
Litomosoides sigmodontis
Litomosoides sigmodontis er ein rundmakk i familien Onchocercidae som snyltar på gnagarar. Han vart fyrst funnen i bomullsrotta Sigmodon hispidus og har vorte nytta til forsking på immunforsvar. Han nyttar midden Ornithonyssus bacoti som smitteberar.
Freestyle motocross
Freestyle motocross eller FMX er ein type motorsport med motorsykkel. I FMX får førarane poeng etter triksa dei utfører i lufta etter å ha letta frå store rampar eller jordhopp. Hoppa kan variera frå 20 til 50 meter. Er hoppa store, blir triksa meir spektakulære.
Lykkesmeden
Lykkesmeden var eit norsk blad som vart gitt ut av Sparebankforeningen. Det vart delt ut gratis til norske skolebarn. Bladet kom ut på 1950- og 1960-talet.
Zizers
Zizers (retoromansk Zir eller Zezras) er ein kommune i distriktet Landquart i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 561 meter over havet. Zita av Bourbon-Parma, keisarrine av Austerrike-Ungarn, døydde i Zizers.
Kommunen er hovudstad i kreis Fünf Dörfer. Han ligg ved den viktigaste vegen gjennom Rhindalen.
Cato Guhnfeldt
Cato Guhnfeldt er ein norsk journalist og forfattar. For Aftenposten har Guhnfeldt dekt mellom anna luftfartstoff sidan byrjinga av 1980-åra, i tillegg til arkeologisk stoff. I bøkene har han særleg skrive om nordmenn i luftkrigen under den andre verdskrigen.
Billey Bluff
Billey Bluff er ei kystklippe 7,5 km sørvest for Mount Langway vest i Ickes Mountains i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–65 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John P. Billey, ein ionosfærisk fysikar som var forskingssjef ved Byrd-stasjonen i 1971.
Birgitte Kjos Fonn
Birgitte Kjos Fonn er ein norsk journalist, historikar og forfattar fødd i Oslo.
Fonn er professor ved Institutt for journalistikk og mediefag (IJM) ved Oslomet – storbyuniversitetet, og fagansvarleg for sakprosalinja ved IJMs mastergrad. Fonn er redaktør for det fagfellevurderte tidsskriftet Mediehistorisk Tidsskrift.
Fonn er dr.philos. i historie og cand.polit. i sosiologi frå Universitetet i Oslo, og har mastergrad (MSc) i «The Politics of the World Economy» (politisk økonomi, ei grein av statsvitskap) frå London School of Economics. Ho har òg skrive fleire skjønnlitterære bøker. Fonn arbeidde tidlegare som utanriksjournalist og har òg vore redaktør for tidsskriftet Internasjonal politikk.
Mount Getz
Mount Getz er eit fjell, 1120 moh, i den sørlege delen av Fosdick Mountains, 35 nautiske mil aust-søraust for Mount Ferranto i Ford Ranges i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart kartlagd av U.S. Antarctic Service (1939–41) leia av kontreadmiral Richard E. Byrd og vart kalla opp etter George F. Getz jr., som, som faren, støtta ekspedisjonane til admiral Byrd økonomisk.
David Paul Briggs
David Paul Briggs er ein amerikansk klaverspelar, plateprodusent, arrangør, låtskrivar og studioeigar. Han spelte på den første innspelinga si berre 14 år gammal og har sidan spelt klaverinstrument for mange artistar innan pop, rock og country, i tillegg til mange hundre reklamar.
Karriere
I mai 1966 fekk Briggs høve til å spele med Elvis Presley på albumet How Great Thou Art då Floyd Cramer kom for seint i studio. Briggs heldt fram å spele og turnere med Presley fram til februar 1977.
Ingvild Isaksen
Isaksen spelte på Kolbotn IL frå 2006 til -13. Sidan 2014 har ho vore aktiv i Stabæk IF, men gjekk skadd heile 2015-sesongen.
David Paul Briggs
Karriere
David Briggs og Norbert Putnam opna Quadrafonic Studios seint i 1960-åra. Det vart seld i 1976 og Briggs opna House of David.
Ingvild Isaksen
Isaksen fekk sin landslagdebut vinteren 2009, straks før ho fylte 20 år. Ho var med i EM-troppa 2009, men fekk lite speletid i meisterskapen. Etter ei par sesongar utanfor landslaget byrja den nye landslagssjefen Even Pellerud å nytte henne i ei indreløparrolle. Under Fotball-EM 2013 vart ho matchvinnar då Noreg vann 1-0 over Tyskland i gruppespelet, Tysklands fyrste EM-tap sidan 1993. Isaksen var innbytar i EM-finalen, der Tyskland og Noreg møttest på ny og sluttresultatet det motsette av i kampen i gruppespelet.
David Paul Briggs
Karriere
Briggs var plateartist på Decca, Polydor og Monument i 1960-åra og medlem av bandet Area Code 615 1969-1971. Artistar han har arbeidd med er mellom anna Elvis Presley, Dean Martin, Joan Baez, Nancy Sinatra, B.B. King, Johnny Cash, Dolly Parton, Waylon Jennings, George Harrison, Todd Rundgren, Roy Orbison, The Monkees, J. J. Cale, Kris Kristofferson og mange andre.
Ingvild Isaksen
Etter at VM-turneringa 2015 gjekk fløyten grunna skade, kom Isaksen med att i EM-troppa 2017. Under meisterskapen i Nederland fekk ho lite speletid, delvis grunna i skadeplagar.
David Paul Briggs
Karriere
David Briggs vart innelemma i Alabama Music Hall of Fame i 1999.
Nord-Sel kyrkje
Nord-Sel kyrkje er ei lafta langkyrkje i Sel kommune i Innlandet .
Astrometri
Astrometri, posisjonsastronomi eller sfærisk astronomi er ei grein i astronomi som jobbar med presise målingar av posisjonen og rørsla til stjerner og andre himmelobjekt. Ein nytta himmelkula som referansesystem og har praktis tyding for tids- og stadavgjersle.
Nord-Sel kyrkje
Altartavla er overført frå ei tidlegare kyrkje som stod på garden Romundgard i nærleiken av dagens kyrkje.
På kyrkjegarden er 31 Commonwealth War Graves, graver for allierte soldatar som fall i andre verdskrigen.
Into the Blue
«Into the Blue» er ein song av den australske songaren Kylie Minogue. Den vart skriven av Kelly Sheehan, Jacob Kasher, og Mike Del Rio. Songen vart innspelt i London på den 45. fødselsdagen til Minogue i mai 2013, og vart utgjeven som den første singelen frå det tolvte studioalbumet hennar, Kiss Me Once (2014).
Listeplasseringar og sal
«Into the Blue» debuterte i Belgia på nummer 57 i Flandern og nummer 53 i Vallonia på Ultratip-listene. Songen nådde då tiandeplassen i Vallonia og var den første singelen av Minogue som nådde Top 10 på Ultratip sidan «Get Outta My Way» i 2010. Songen nådde 22. plass i Finland, 16. plass i Spania og nådde 19. plass i Ungarn.
«Into the Blue» nådde 46. plass i Australia med sal av 2 643 eksemplar, den første singelen frå albumet som ikkje nådde Topp 40 i landet. Songen fall ut av hitlistene på 96. plass med sal av 3 832 eksemplar i alt på to veker, og blei den mest mislukka førstesingelen hennar.
Songen vart utgjeven den 28. januar i Nord-Amerika og debuterte i USA på 39. plass på Dance/Electronic Digital Songs og 41. plass på Dance/Electronic Songs. Songen debuterte på 52. plass på Hot Dance Club Songs og nådde seinare førsteplass den femte veka.
Komposisjon
«Into the Blue» er ein elektronisk danse-song som inneheld instrumentering av synthesizer, keyboard og strengeinstrument. Teksten snakkar om å vere uavhengig, fri og lukkeleg.
Quiraing
Quiraing er ein jordrasstad på austsida av Meall na Suiramach, den nordlegaste toppen på Trotternish Ridge på Isle of Skye i Skottland. Heile Trotternish Ridge vart forma av fleire jordras, og Quiraing er den einaste delen som framleis er i rørsle.
Johan Gjøstein
Johan David Haslund Gjøstein var ein norsk skulemann og politikar frå Stord. Han var i tolv år stortingsmann, fyrst for Arbeidarpartiet, deretter Norges Socialdemokratiske Arbeiderparti. Ole Georg Gjøsteen var ein eldre bror.
Johan Gjøstein var i lang tid lærar og overlærar ved Petri skole i Stavanger. Frå 1921 til 1934 var han skuledirektør i Agder og Stavanger.
Heilt frå ungdomsåra engasjerte Gjøstein seg i arbeidarrørsla, var mellom anna formann i Stavanger arbeidarparti. Han var ei særleg drivande kraft då avisa 1ste Mai vart etablert i Stavanger i 1899. Dei fyrste åra var han både styrar og den faktiske redaktøren i avisa.
I 1899 vart Gjøstein medlem av bystyret i Stavanger, og frå 1902 hadde han plass i formannskapet. Åra 1911 og 1912 var han ordførar i byen. Alle desse åra var han også aktiv i fagrørsla.
Frå 1913 til 1924 var Gjøstein stortingsmann. Under dei interne partistridane i Arbeidarpartiet i tida etter fyrste verdskrigen var han ein markert talsmann for den moderate fløya, og fylgde Norges Socialdemokratiske Arbeiderparti etter partisplittinga i 1921. I rikspolitikken markerte han seg spesielt som ein forkjempar for einskapsskulen.
Ein statue av Johan Gjøstein, forma av Erik Haugland, er plassert på Gjøsteins plass i Stavanger.
Gågate
Den fyrste gågata i Danmark var Houmeden i Randers, som fekk gågatestatus i 1963. Året før, 17. november 1962, var Strøget i København blitt gjort om til gågate på forsøksbasis, men denne statusen blei fyrst gjort permanent i 1964.
I Sverige blei den fyrste gågata, Kullagatan i Helsingborg, oppretta i 1961. I Noreg er Karl Johans gate i Oslo mest kjend, medan Haraldsgata i Haugesund er den lengste gågata i Noreg.
Urban Dahllöf
Urban Sigurd Dahllöf, var ein svensk pedagog.
Urban Dahllöf var son av forfattaren Sigurd Dahllöf og folkeskulelærar Karin Dahllöf, fødd Hansson. Han gift seg med filosofie licentiat Tordis Larsson i 1950.
Dahllöf blei filosofie licentiat ved Uppsala universitet 1956, filosofie doktor og docent i pedagogisk psykologi ved Stockholms universitet 1960. Han var professor i pedagogikk ved Göteborgs universitet 1972-1976 og ved Uppsala universitet 1976-1993. Han blei i 1987 medlem både av  Vitterhetsakademien og av Vetenskapsakademien.
Urban Dahllöf var forskingsassistent ved Studieförbundet Näringsliv och Samhälle 1957-1960, extra universitetslektor i Göteborg 1960-1963, tillförordnat undervisningsråd 1962-1963, forskardocent ved Lärarhögskolan i Stockholm 1963-1966, universitetslektor i pedagogikk i Göteborg 1965-1972, extra laborator där 1966-1969. Han arbeidde som forskar ved Statens råd för samhällsforskning 1969-1972, var byråchef Universitetskanslerämbetet 1973-1975, visiting professor ved University of Melbourne 1984, forskingssjef ved universitetet i Trondheim 1991-1997, professor II ved Høgskulen i Volda 1994-1999 og prosjektleiar ved Mitthögskolan 1991-1996.
Boban Babunski
Boban Babunski er ein tidlegare makedonsk fotballspelar.
Ain Baal
Ain Baal (arabisk عين بعال) er ein landsby i Libanon i Tyr distrikt i Sør guvernement i Libanon.
Ain Baal grensa til Tyr, Batolay, Bazooreye og Hanaway. Ain Baal er kjend for sarkofagen til kong Hiram I av Tyr, nær Hanaway. Her finst skular, butikkar, frisørar og restaurantar alle kalla opp etter denne kongen.
The Loco-Motion
«The Loco-Motion» er ein popsong frå 1962, skriven av dei amerikanske låtskrivarane Gerry Goffin og Carole King. «The Loco-Motion» vart opphavleg skriven for Dee Dee Sharp, men Sharp avviste songen. Songen er kjend for å ha nådd topp 5 på den amerikanske singellista tre gonger - kvar gong i eit forskjellig tiår og framført av songar frå tre forskjellige kulturar: først den afroamerikanske popsongaren Little Eva i 1962 (1. plass); så det amerikanske hardrockbandet Grand Funk Railroad i 1974 (1. plass); og til slutt den australske songaren Kylie Minogue i 1988 (tredjeplassen).
Songen er eit populært døme på dansesong-sjangeren der mykje av teksten går med på å skilde sjølve dansen, vanlegvis dansa som ein slags linjedans. Songen kom derimot før dansen.
«The Loco-Motion» var òg den andre songen i historia som nådde toppen av Billboard-lista i USA med to forskjellige artistar. Den første songen som klarte dette var «Go Away Little Girl», som òg var skriven av Goffin og King. I alt er det ni songar som har klart dette.
Bakgrunn
King og Goffin skreiv «The Loco-Motion» med håp om at Dee Dee Sharp, som hadde hatt ein stor hit med «Mashed Potato Time», skulle spele inn songen. Sharp takka nei til songen, og dette opna høvet for Eva Boyd å få spele inn songen på ein demo. Versjonen hennar vart gjeven ut og namnet hennar vart endra til Little Eva. Boyd var i røynda barnepassaren til Carole King, og vart introdusert for King og ektemannen Gerry Goffin av The Cookies, ei lokal jentegruppe som òg spelte inn musikk for låtskrivarane. «The Loco-Motion» vart først gjeven ut på det nye selskapet Dimension Records, som stort sett berre gav ut songar skrivne og produserte av Goffin og King. Det finst to vanlege versjonar av songen. Den eine har handklapping i versa, og den andre har det ikkje. King song korvokal på innspelinga.
Mottaking
I USA vart «The Loco-Motion» den sjette mest suksessrike singelen i 1962 i følgje Billboard. Det var òg den tredje mest suksessrike singelen i 1962 i Sør-Afrika. I mars 1965 song Little Eva songen på ABC-TV-serien Shindig!, og dette er den einaste kjende filmklipppet der ho syng songen. Det vart raskt spelt inn ein coverversjon av songen av den britiske jentegruppa The Vernons Girls og denne gjekk inn på lista same veka som Little Eva-versjonen. The Vernons Girls-versjonen stoppa på 47. plassen i Storbritannia, medan Little Eva-versjonen nådde andreplassen på den britiske lista. Han gjekk inn på lista att kring ti år seinare og nådde då 11. plassen. Little Eva-versjonen av songen vart seinare nytta i David Lynch-filmen Inland Empire (2006). «The Loco-Motion» er rangert på 359. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene.
Sylvie Vartan-versjonen
I 1962 spelte den franske songaren Sylvie Vartan ein versjon av «The Loco-Motion» på fransk kalla «Le Locomotion». Vartan-versjonen nådde toppen av singellista i Frankrike den 13. oktober 1962 og låg der i ei veke.
Grand Funk Railroad-versjonen
Den amerikanske hardrockgruppa Grand Funk Railroad spelte inn ein versjon av songen i 1974, produsert av Todd Rundgren. Avgjersla om å spele denne songen kom etter gitaristen Mark Farner plystra på songen i studio. Grand Funk-versjonen består av gitarar, mange lag med harmonivokal og tunge trommer. Songen vart gjeven ut på albumet Shinin' On, og så på singel i mai 1974. Singelen nådde toppen av den amerikanske singellista, femteplassen i Australia, toppen av lista i Canada og 11. plassen i Tyskland.
Carole King-versjonen
Carole King spelte òg inn ein versjon av «The Loco-Motion» i 1980 for studioalbumet Pearls: Songs of Goffin and King. Albumet nådde 44. plassen på albumlista i USA. King sjølv song òg songen på konsertalbumet The Living Room Tour frå juli 2005.
Dave Stewart and Barbara Gaskin version
I 1986 spelte Dave Stewart og Barbara Gaskin ein versjon av songen for ein singel i mai det året. Duoen hadde hatt ein hitt attende i 1981 med ein versjon av «It's My Party», men hadde hatt lite suksess sidan den gongen. Denne songen vart heller ikkje særleg suksessrik og nådde 70. plassen på den britiske singellista.
Kylie Minogue version
Den australske popstjerna Kylie Minogue gav ut ein versjon av songen i juli 1987 som debutsingelen hennar. Etter ei framføring av songen under ein australsk fotballkamp med besetninga frå den australske såpeoperaen Neighbours, fekk Minogue platekontrakt med Mushroom Records for å gje ut songen som singel. Singelen kom ut 28. juli 1987 i Australia, Sverige og Italia med tittelen «Locomotion».
Songen vart ein stor suksess i heimlandet og ho fekk ein ny platekontrakt med PWL Records i London, der ho fekk arbeide med det suksessrike teamet Stock Aitken & Waterman. Den 28. juli 1988 vart ein nyinnspelt versjon produsert av Stock Aitken & Waterman gjeve ut verda over som «The Loco-Motion». Denne utgåva vart igjen ein stor suksess og nådde topp 5 i Storbritannia, USA og Canada. Minogue-versjonen vart nytta i filmen Arthur 2: On the Rocks i 1988 med Dudley Moore og Liza Minnelli.
1987-utgåva av «Locomotion» låg sju veker på toppen av singellista i Australia. Songen vart den mestseljande singelen i Australia i 1980-åra. Songen gjorde det òg godt i Europa og Asia og nådde toppen av listene i Belgia, Finland, Irland, Israel, Japan og Sør-Afrika.
1988-utgåva av songen debuterte på andreplassen på lista i Storbritannia. Han låg på andreplassen i fire veker før han fall ned til tredjeplassen. Singelen vart 11. bestseljande i Storbritannia det året med 440 000 selde eksemplar.
I 2012, under 25-årsjubileet hennar, gjekk songen inn att på den japanske singellista på ein 83. plass.
Musikkvideo
Musikkvideoen til «Locomotion» vart filma på Essendon lufthamn og ABC sine studio i Melbourne i Australia. Videoen til «The Loco-Motion» nytta dei same filmopptaka som den australske videoen.
Quantock Hills
Quantock Hills er ei åsrekkje vest for Bridgwater i Somerset i England. Det høgaste punktet i Quantocks er Wills Neck med ei høgd på 384 meter over havet. Åsane strekkjer seg frå Vale of Taunton Deane i sør og om lag 25 km nordvestover til East Quantoxhead og West Quantoxhead ved kysten av Bristolkanalen. Dei utgjer den vestlege grensa til Sedgemoor og Somerset Levels.
Åsane omfattar hei, eikeskog, gamle parkområde og jordbruksland. Dei fekk status som Area of Outstanding Natural Beauty, eit særleg vent naturområde, i 1956. I 1970 blei eit område på 6194,5 acre gjeve status som Site of Special Scientific Interest, ein stad av særleg interesse for vitskapen, for biologi.
Arkeologiske funn i åsane omdattar rundhaugar frå bronsealderen, bygdeborger frå jernalderen og fleire gamle teigsystem. Funn frå romartida omfattar mellom anna sølvmyntar funne i West Bagborough. Diktaren Samuel Taylor Coleridge budde i Nether Stowey frå 1797 til 1799, og har gjeve namn til turstien Coleridge Way. Quantock Hills er populære blant lokale, fotturistar, syklistar og ryttarar.
1743 Schmidt
1743 Schmidt er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 24. september 1960 av Cornelis Johannes van Houten, Ingrid van Houten-Groeneveld og Tom Gehrels ifrå Palomar Observatory i San Diego County i California.
Mount Giles i Antarktis
Mount Giles er eit hovudsakleg snødekt fjell (820 moh) 5 nautiske mil (9 km) sør-søraust for Lynch Point på kysten av Marie Byrd Land. Fjellet er det høgaste punktet ved skiljet mellom sjøsida av Frostmanbreen og Hullbreen.
Altsek Nunatak
Altsek Nunatak (Nunatak Altsek) er ein 170 meter høg ås som stikk opp av Murgashbreen på Greenwich Island i Antarktis. Fjellet er kalla opp etter Khan Altsek, som regjerte over bulgarane som slo seg ned i Italia på 600-talet evt.
Mount Giles i Antarktis
Det vart oppdaga på flyturar frå West Base frå U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940, og kalla opp etter Walter R. Giles, ein teknisk sersjant i United States Marine Corps (USMC), og andreflygar og sambandsmann på somme av desse flyturane.
Altsek Nunatak
Fjellet ligg 1,96 km nordaust for Yovkov Point, 740 m søraust for Lloyd Hill, 970 m aust for Kotrag Nunatak, 1,6 km vest-nordvest for Tile Ridge og 2,5 km nord-nordvest for Kaspichan Point.
Joggesko
Joggesko er ein lett sko som finst i mange ulike variantar og vert brukt til mange ulike føremål. Dei kan brukast til kvardagsbruk, til fritidsbruk eller til trening. Joggesko har namnet etter det å jogga, som er ei form for lett lauping, og dei må ikkje forvekslast med laupesko, som er spesialdesigna for lauping.
Bird Bluff
Bird Bluff er ein fjellskrent på nordsida av Fosdick Mountains, 29 km aust for Mount Colombo i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av U.S. Antarctic Service (1939–41) og av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65). Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Charles F. Bird, ein meteorolog i U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1968.
Fläsch
Fläsch er ein kommune i distriktet Landquart i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 528 meter over havet.
Rhos Fawr
Rhos Fawr eller Great Rhos er eit fjell i Wales og det høgaste punktet i Radnor Forest.
Fläsch
Kommunen ligg i Maienfeld kreis. Han er den nordlegaste kommunen i Graubünden. Fläsch ligg ved foten av Fläscherberg og St. Luzisteig.
Rhos Fawr
Toppen er dekt av lyng og ligg 660 meter over havet.
Handball under Sommar-OL 2000/Karar
Handball under Sommar-OL 2000 for karar vart avvikla frå 16. til 30. september 2000 i to ulike idrettshallar i Sydney. Tolv land deltok i turneringa: Australia, Cuba, Egypt, Frankrike, Jugoslavia, Russland, Slovenia, Spania, Sverige, Sør-Korea, Tunisia og Tyskland.
Laga var delt inn i to grupper med seks lag i kvar, der alle laga i gruppa spelte kamp mot einannan. Dei fire beste laga frå kvar gruppe avanserte til kvartfinalar. Vinnarane av semifinalane, Russland og Sverige, møttest til finale, medan taparane av semifinalane møttest til kamp om bronseplassen. Spania slo Jugoslavia 26–22 i bronsefinalen.
Finalen
Sverige leia 14–13 ved pause. I den andre omgangen snudde Russland til tomålssiger 28–26.
Aitit
Aitit er ein landsby i Sør-Libanon nær Qana. Alle innbyggjarane i Aitit er sjiamuslimar.
Handball under Sommar-OL 2000/Karar
Finalen
Flest finalemål skåra Sveriges Lubomir Vranjes med 8 fulltreffarar.
Aitit
På grunn av nærleiken til Israel er det gjort mange åtak mot Aitit. Mange hus i Aitit har kulehol i veggane og somme bygg er ikkje bygd opp att. Dei fleste åtaka skjedde under Libanonkrigen i 2006. I løpet av krigen omkom tre menneske.
Handball under Sommar-OL 2000/Karar
Finalen
Dei norske dommarane, Svein Olav Øie og Bjørn Høgsnes, straffa Russland med 3 tominutts-utvisingar, Sverige med 2.
Rampisham Down
Rampisham Down er ein bratt kalksteinsås i Dorset Downs, 13 km nordvest for Dorchester vest i Dorset i England. Den høgaste delen av åsen ligg 221 meter over havet. Nordaust for åsen ligg Frome-dalen og landsbyen Rampisham, i sørvest ligg Hooke-dalen og landsbyen Hooke.
På åsen står ein av hovudsendarane til BBC World Service i Europa. Det står 26 radiomaster på åsen.