cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anton Ondruš
Aktiv
Ondruš spelte 58 kampar på Tsjekkoslovakia sitt landslag og skåra ni mål. I 1976 var han var kaptein på laget som vann fotball-EM. Hans framifrå prestasjonar mot Nederland i semifinalen, der han skåra, førte Tsjekkoslovakia til finalespel mot Vest-Tyskland og EM-tittel etter straffeskyting. Bronsekampen mot Italia under fotball-EM 1980 vart hans siste. Etter 58 landskampar og seks mål var tida med landslagsspel over.
Rombedodekaeder
Radius
Om eit kantlengda til rombedodekaederet er a, er radien til ei innskriven kule (den kortaste radiusen, frå sidesentrum til sidesentrum):
Radien til ei omskriven kule (den største radiusen, frå hjørne til hjørne) er:
Til slutt er midtradiusen, (frå kantsentrum til kantsentrum):
Areal og volum
Arealet A og volumet V til eit rombedodekaeder med sidelengd a er:
Arøya i Aure
Arøya er ei øy i Aure kommune, på Nordmøre i Møre og Romsdal fylke. Øya ligg utanfor det, søraustre hjørnet av Ertvågsøya. Ho er skild frå denne ved Arøysundet, og staden Rumpa. Høgaste punktet ligg 28 moh. Arøya har mykje skog. Øya har eit areal på 44 dekar.
Kystmuseet i Sogn og Fjordane
Kystmuseet i Sogn og Fjordane er eit distriktsmuseum for kyststroka og ei avdeling av stiftinga Musea i Sogn og Fjordane. Utstillingar på museet speglar livet ved kysten av Sogn og Fjordane frå midten av 1700-talet og fram til i dag. Gjenstandane fortel om fiskerinæring og sjøfart, om kystorienterte handverk, om livet til fiskarbonden og om livet i byen Florø. Mange av museet sine gjenstandar kan ein sjå på Digitalt Museum.
Disney Channel Holiday
Disney Channel Holiday er eit samlealbum, utgjeve 16. oktober 2007. Albumet inneheld songar sungne av artistar som er eller har vore tilknytte Disney Channel. Dei har laga sine eigne versjonar av songane.
Kystmuseet i Sogn og Fjordane
Kulturlandskap langs kysten
Kystmuseet ligg i og har samla inn lokalt materiale frå eit gamalt kulturlandskap: den atlantiske lyngheia som stekkjer seg frå Lofoten og nedover på begge sider av Nordsjøen og langs Biscaya til Portugal.
Keith Knudsen
Keith Knudsen var ein USA-amerikansk rocketrommeslagar, vokalist og låtskrivar. Knudsen var mest kjend som trommeslagar og songar i The Doobie Brothers. I tillegg var han med å skipe Southern Pacific i lag med Doobie Brother-medlemmet John McFee.
Han spelte ei kort stund i The Blind Joe Mendlebaum Blues Band, før han spelte trommer for Lee Michaels. Han spelte i The Hoodoo Rhythm Devils frå seint i 1972 til midten av 1973. Gjennombrotet hans kom i 1974 då han vart invitert med i The Doobie Brothers som erstattar for Michael Hossack. Knudsen kom inn under innspelinga av albumet What Were Once Vices Are Now Habits, men song der berre korvokal på eit par songar. Den første plata han spelte trommer på for The Doobie Brothers var på Stampede i 1975. Knudsen var trommeslagar i lag med John Hartman og seinare Chet McCracken fram til bandet vart oppløyst i 1982. Han og John McFee skipa så countryrockbandet Southern Pacific. Gruppa fekk suksess på countrylista og vart oppløyst tidleg i 1990-åra. Sjølv om dei ikkje var med i gruppa på den tida, skreiv dei to songen «Time Is Here And Gone» for Doobies-albumet Cycles i 1989.
Knudsen organisert ein samankomst for The Doobie Brothers i 1987 til støtte for National Veterans Foundation. I 1993 vart han medlem av The Doobie Brothers att på fulltid og var då trommeslagar i lag med Michael Hossack, som han hadde erstatta første gongen han kom inn i bandet. Han skreiv mange songar for albumet deira Sibling Rivalry (2000). I 2005 spelte han trommer på Emmylou Harris-songen «Shores Of White Sand» frå albumet All I Intend To Be.
Sjølv om Knudsen ofte song korvokal for The Doobie Brothers, song han ikkje solo på mange av songane deira, men kan høyrast solo på «Double Dealin' Four Flusher» frå Stampede på nokre korte linjer.
Knudsen døydde av lungebetennelse i Kentfield i California, berre 56 år gammal.
Sjursøya-ulukka
Sjursøya-ulukka fann stad 24. mars 2010 på Sjursøya i Oslo. Eit sett (utan tilkopla lokomotiv) med 16 jarnbanevogner for containerar tok då til å rulle ukontrollert ut frå stasjonsområdet på Alnabru under skifting, og på grunn av høgdeskilnaden gjekk vognsettet i stor fart ned til hamna på Sjursøya, der ein ekspedisjonsbygning vart råka av vognene og knust. Tre personar omkom, medan fire personar vart skadd.
Historie
Om lag klokka 13:15 onsdag 24. mars 2010 rulla eit sett med 16 jarnbanevogner tilhøyrande CargoNet ukontrollert ut frå stasjonsområdet under skifting på Alnabru. Trafikkstyringssentralen valde å leie vognsettet i retning av Sjursøya, langs godstoglina Loenga–Alnabrulina. På Sjursøya spora vognene av og somme av dei rulla gjennom og knuste ein ekspedisjonsbygning på terminalområdet på hamna. Alnabru ligg om lag 90 meter over havet, og vognsettet skal det på det meste ha hatt ein fart på 90 til 140 kilometer i timen under den ville ferda langs Loenga–Alnabrulina og ned til Sjursøya hamneterminal. Jernbaneverket hadde fåfengt prøvd å stogge toget ved å spore det av ved hjelp av ei sporsperre. I 1981 spora ukontrollerte godsvogner frå NSB av ved brua over Loenga, berre 100 meter frå Sjursøya. Ein tilsvarande episode med ukontrollerte godsvogner frå CargoNet skjedde òg på terminalområdet ved Trondheim Sentralstasjon 28. januar 2010, denne hendinga enda med berre materielle skadar.
Diss i England
Diss er ein by i Norfolk i England. Han ligg i dalen Waveney renn gjennom, ved ein innsjø. Namnet kjem anten frå det saksiske ordet for innsjø, eller frå norrønt for «landsbyen til den dansande hesten».
Byen har ei rekkje historiske bygningar, mellom dei ein soknekyrkje frå 1300-talet. Rett ovanfor denne står Dolphin House frå 1500-talet. Han har store bjelkar av eik som viser at det var ein høgstatusbygningen, og ein meiner han opphavleg kan ha høyrt til ein ullhandlar. Fram til 1960-åra var det ein pub der; bygningen husar no fleire små firma. Byen har òg eit museum.
Diss stasjon tener Great Eastern Main Line mellom London og Norwich.
I mars 2006 vart Diss den tredje byen i Storbritannia som slutta seg til Cittaslow, ein internasjonal organisasjon som fremjar konseptet «treige byar».
Lokalavisen Diss Express vart grunnlagt i 1864.
Eli Hagen
Eli Engum Hagen er sekretæren og rådgjevaren til den norske Framstegsparti-politikaren Carl I. Hagen, som ho gifta seg med i 1983. Ho var også ein av fleire faste paneldeltakarar i talkshowet Studio 5 som blei send på TV-kanalen FEM frå 2008 til 2010.
Ho har utdanning frå handelsskole og har blant anna arbeidt som teknisk teiknar og kontorleder og formannssekretær i Framstegspartiet. Eli Hagen sat dessutan i Oslo bystyre for Frp frå 1987 til 1991. Forfattaren Jan Martin Iversen hevda i si bok om dei første 25 åra til Framstegspartiet, Fra Anders Lange til Carl I. Hagen (1998), at Eli hadde ei viktig rolle i utviklinga av partiet. I november 2001 skapte ho overskrifter då ho, etter å ha sett av mannen sin på middag på Slottet i Oslo, ved eit uhell køyrde sin Volkswagen Passat ned trappene føre slottet.
I 2006 lanserte Eli Hagen sjølvbiografien Gift med Carl. Boka fekk mykje merksemd i mediene, mest på grunn av utilslørte og nedsetjande karakteristikkar av, og påstandar om, ulike politikarar. I boka understreka ho også sitt tette forhold til Carl I. Hagen og si rolle som politisk medspelar. I samband med lanseringa deltok ho i fleore debattar på TV og i radio, mellom annet i programmet Rikets røst på TV 2 og i Først & sist på NRK.
Hausten 2013 deltok Eli Hagen i kjendiskonkurransen Skal vi danse på TV 2. Som profesjonell dansepartnar hadde ho Bjørn Wettre Holthe. Paret ende på fjerdeplass.
Jaguar I-Pace
Historie
I mars 2018 kom eit eksemplar av bilen for første gong til Noreg.
The Chantays
The Chantays er eit surferockband frå Orange County i California i USA og er mest kjend for instrumentalhitten «Pipeline» (1963). Musikken deira kombinerer elektroniske klaverinstrument og surfegitar, og skapte ein unik spøkjelsesaktig stil.
Historie
The Chantays vart skipa i 1961 av fem skulevener. Bob Spickard, Brian Carman (medlåtskrivar på «Pipeline»), Bob Welch, Warren Waters og Rob Marshall var alle studentar på Santa Ana High School i California, då ei lokal gruppe kalla The Rhythm Rockers inspirerte dei til å skipe The Chantays. I desember 1962 gjekk gruppa i studio og spelte og gav ut «Pipeline», som nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100 i mai 1963. Denne gjekk òg inn på UK Singles Chart i 1963 og nådde ein 16. plass der. The Chantays gav ut debutalbumet sitt i 1963, òg kalla Pipeline, som inneheld «Blunderbus» og «El Conquistador». Oppfølgjaren deira var Two Sides of The Chantays i 1964.
The Chantays turnerte i Japan og USA og spelte stundom på turnear med The Righteous Brothers og Roy Orbison, og var det einaste rock and roll-bandet som spelte på The Lawrence Welk Show.
«Pipeline» har blitt ein av dei største surferockhittane og har sidan blitt spelt av Bruce Johnston, Welk, Al Caiola, The Ventures, Takeshi Terauchi & Blue Jeans, Agent Orange, Hank Marvin, Lively Ones, Pat Metheny, Dick Dale med Stevie Ray Vaughan (Grammynominert), thrashmetalbandet Anthrax, Bad Manners og Johnny Thunders. «Pipeline» har blitt nytta i mange filmar og TV-program og finst på mange samlealbum. «Pipeline» er med på lista til Rock and Roll Hall of Fame over 500 songar som forma Rock and Roll. I lag med Bill Medley frå Righteous Brothers og Diane Keaton, har The Chantays fått ei gate kalla opp etter seg i Santa Ana i California, Chantays Way.
Probuda Ridge
Probuda Ridge er ein rygg er ein 15 km lang og 4,5 km brei rygg som stig ned frå Mount Anderson og nord-nordaustover til Mount Todd nord i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Ryggen består mellom anna av Eyer Peak (3368 moh), Mount Press (3732 moh) og Mount Todd (3650 moh), og ligg oppom Embreebreen i vest og nord, Patleynabreen i nordaust, og Ellenbreen mot søraust. Han er knytt til Bangey Heights i nordaust via Chepino Saddle. Det høgaste punktet på ryggen, Mount Press, vart først nådd av amerikanske Jed Brown og chilenarane Camilo Rada og Maria Paz 'Pachi' Ibarra den 31. desember 2006.
Ryggen er kalla opp etter busetnaden Probuda nordaust i Bulgaria.
Reed Ridge
Reed Ridge er ein snødekt rygg med flat topp som strekkjer seg nordvest for 3 nautiske mil (6 km) frå vestenden av Ford Massif i Thiel Mountains. Ryggen dannar vestveggen av Compton Valley. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-61. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Dale R. Reed, ein forskar på ionosfæren ved Ellsworth-basen i 1958 og Byrd-stasjonen i 1960.
Tore Antonsen
Tore Antonsen er ein tidlegare fotballspelar frå Hamar. Han var målvakt i Hamarkameratene frå 1968 til 1985.
Antonsen spelte 9 landskampar for Noreg. Seks av kampane kom i åra 1972-75, dei tre siste hausten 1981. Høgdepunktet på landslaget kom då Noreg slo England 2-1 i Oslo 9. september 1981.
Fakenham
Fakenham er ein by i Norfolk i England. Han ligg ved elva Wensum omtrent 30 km nordaust for King's Lynn, 30 km sørvest av Cromer, og 40 km nordvest av Norwich. Ved folketeljinga i 2001 hadde byen 7357 innbyggjarar.
På 1800- og 1900-talet var trykkeribransjen viktigaste næringsvegen, men trykkeria er no nedlagt.
Byen har eit museum i det gamle gassverket, og eit livleg loppemarknad kvar torsdag. Det er òg ein veddeløpsbane der.
Lindholm Høje
Lindholm Høje er eit gravfelt frå jarnalderen og vikingtida i Nørresundby på nordsida av Limfjorden i Danmark. Gravfeltet ligg på ein bakke, 42 meter over havet, rett ved staden der Limfjorden er på det smalaste, slik at det truleg har vore vanleg i uminnelege tider å krysse sundet her for dei som skulle fare mellom landskapet Vendsyssel nord for fjorden og resten av Jylland sør for fjorden.
Heile gravfeltet vart arkeologisk utgrave og granska frå 1952 til 1958 og freda som fornminne i 1960. Det vart funne fleire enn 700 graver som vart tidfesta frå om lag år 500 til om lag år 1000, dei fleste av dei var branngraver, det vil seie at den døde hadde vorte brend på bål før jordfestinga.Det vart registrert fleire hundre steinsettingar, altså stein som var plassert i system for å markere graver, og dessutan grave ut restane etter ein byliknande konsentrasjon av hus. Då alt hadde vorte liggjande under eit lag av sand som hadde blese inn over området allereie i slutten av vikingtida, hadde restane vore godt teke vare på gjennom hundreåra.
Ein ihuga amatørarkeolog på slutten av 1800-talet, Augusta Zangenberg, vert rekna som den fyrste som såg på området som eit viktig fortidsminne. Ho skulle kjøpe området i 1986 for 200 kroner, men før handelen var gått i orden, hadde det vore gjort utgravingar på staden og funne så mange graver at eigaren tidobla prisen, og handelen vart om inkje. Men i 1898 kjøpte plantasjeeigar Lassen området etter å ha reist attende til Danmark frå Brasil, og planta det til, før han i 1901 gav det bort til dåverande Nørresundby Kommune.
Rombeporfyr
Rombeporfyr er ein vulkansk bergart lyse rombeforma feltspatkrystall i ein finkorna grunnmasse med gråleg, raud til fiolett farge. Bergarten er av latittisk samansetjing og svarar til djupbergarten larvikitt. Rombeporfyr er vanleg i Oslofeltet. Lavamassane dekkjer store område, særleg på Krokskogen og i Vestfold, og dei einskilde lavastraumane blir karakteriserte ved skilnader i forma, storleiken og hyppigheita til feltspatkrystalla. Namnet vart innført av den tyske geologen Christian Leopold von Buch i 1810. Tilsvarande bergartar er seinare funne i Aust-Afrika og i Antarktis.
Rosasitt
Rosasitt er eit grønt til blåleg, sekundært koparmineral med kjemisk formel (Cu,Zn)2(CO3)(OH)2. Det er nært nærskyldt med malakitt.
Mineralet er kalla opp etter Rosas-gruva på Sardinia.
Miodrag Džudović
Miodrag Džudović er ein montenegrinsk fotballspelar som har spela for Spartak Naltsjik i den russiske fotballigaen, og for det montenegrinske landslaget.
Džudović forlet Montenegro til fordel for OFK Beograd i Serbia i 2002, og var med på å kvalifisera klubben til Intertoto-cupen, første gong klubben kvalifiserte seg til ein europacup på 30 år. Sommaren 2003 reiste han til Ukraina og Volyn Lutsk i toppdivisjonen der, der han spelte 39 ligakampar på to sesongar. I 2006 drog han vidare til Spartak Naltsjik, der han har vore klubbkaptein sidan 2008. Han har spelt for Montenegro sitt A-landslag sidan 2008.
Aylsham
Aylsham er ein marknadsby og eit verdsleg sokn ved elva Bure i Norfolk i England. Elva har utspringet sitt like ved byen, og sidan 1779 har det vore mogeleg å segle opp til Aylsham. Dette gjorde at ein kunne bringe korn, kol og tømmer opp elva, noko som førte til vekst i byen. Byen ligg i nasjonalparken The Broads.
Historie
Aylsham vert rekna å ha blitt grunnlagd av ein angelsaksisk thane ved namn Aegal omkring år 500. Den er nemnd i Domesday Book (1086) som både Elesham og Ailesham, truleg avleidd frå Aegel's Ham, og hadde då omkring tusen innbyggjarar. Fram til 1400-talet var produksjon av lin og ullgarn ein viktig næringsveg, og Aylsham Web eller cloth of Aylsham vart levert til hoffet under Edvard II og Edvard III.
Frå 1372 var John av Gaunt Lord of the Manor, og Aylsham vart hovudbyen for hertugdømet Lancaster. John av Gaunt var truleg aldri sjølv i byen, men borgarane naut fleire privilegium, som fritak frå juryteneste utanfor området til herregarden og frå visse skattar.
I 1519 innvilga Henrik VIII ein vekentleg marknad på laurdagar, og ein årleg festival den 12. mars, dagen før festen for pave St. Gregor den store. Marknaden vart viktig for byen, og det oppstod ny næringsdrift som følgje av at bønder frå omeigna regelmessig kom inn til byen. Marknaden vert no halden to gonger i veka, samt at det er ein bondemarknad ein gong i månaden.
To av dei mest kjente borgarane i byen er minna med plakettar. På Barclay Bank-veggen, på Market Square, er det ein plakett for Christopher Layer, ein militant jakobitt som støtta prins Charles Edward Stuart. Han vart dømd for høgforræderi og hengd på Tyburn i 1723. Like ved er ein plakett for Joseph Thomas Clover, far for den moderne anestesien. Han vart fødd i eit husvære ved Market Square.
Ein av dei eldste bygningane i byen er Black Boys Inn, eit vertshus som har lege der sidan 1650-åra. Den noverande fasaden er frå omkring 1710–1720. Bygningen hadde stallar for kring førti hestar. I 1732 oppheldt Daniel Defoe seg i Aylsham, og budde på Black Boy Inn. Dagbokforfattaren Parson Woodforde åt der i 1781, og krigshelten Horatio Nelson skal ha dansa i fellesrommet under eit besøk hos fetteren sin som budde i byen.
Sir Humphrey Repton, landskapsarkitekt og målar, er gravlagt på St Michael's kyrkjegard. Akvarellane hans gjev gode bilete av marknaden på byrjinga av 1800-talet.
Det var ein periode to jernbanestasjonar i byen, men begge er nedlagde. Den eine tente Great Eastern Railway mellom County School og Wroxham, mens den andre tente Midland and Great Northern Joint Railway mellom Melton Constable og Great Yarmouth
Omkring to kilometer utanfor byen ligg Blickling Hall, eit jakobittisk teglhus som er eigd av National Trust.
Anne Stine Ingstad
Anne Stine Ingstad, fødd Anne Kirstine Moe, var ein norsk arkeolog som er mest kjend for dei arkeologiske  utgravingane ved L'Anse aux Meadows på nordspissen av Newfoundland i Canada. Her fann ho, saman med mannen Helge Ingstad, sikre prov for norrøn busetnad frå ca. år 1000 e.Kr.
Liv og virke
Anne Stine Moe var frå Lillehammer. Ho vart gift med Helge Ingstad i 1941. Dei vart foreldre til forskaren og professoren Benedicte Ingstad.
Anne Stine Ingstad tok utdaning som arkeolog på 1950-talet og avla magistergradseksamen i nordisk arkeologi ved Universitetet i Oslo i 1960. Steinalderen var utgangspunktet for dei første fagartiklane hennar. I 1960-61 var ho ei kort tid leiar for Norsk Skogbruksmuseum 1960–61. I 1960 oppdaga Helge Ingstad ein muleg buplass i Newfoundland. I 7 sesongar, mellom 1961 og 1968, leia Anne Stine Ingstad arkeologiske utgravingar her. Dei kunne etterkvart bekrefte norrøn busetnad i Amerika 500 år før Christofer Columbus. Det gjekk ei tid for arbeidet vart internasjonalt anerkjent. På 1970-talet tok Anne Stine Ingstad opp eit nytt forskningsfelt, tekstilfunna frå Kaupang og Oseberg-grava.
For det vitskaplege arbeidet sitt vart Anne Stine Ingstad i 1969 utnemnd til Honorary Dr. ved Memorial University på St. Johns i Newfoundland. I 1992 vart ho utnemnd til æresdoktor ved Universitetet i Bergen. Ho var og kommandør av St. Olavs Orden og var medlem av Vitenskapsakademiet i Oslo.
Hoddevik
Hoddevik (uttale: Haudevikja) er ei bygd på Ytre Stadlandet i Stad kommune. Hovudnæringar i Hoddevik er landbruk og turisme.
Sandstranda Hoddviksanden er ein km lang, og mykje nytta som utgangspunkt for surfing.
Robin Stjernberg
Melodifestivalen 2013
I 2012 sendte Stjernberg inn songen «You» til Sveriges Television (SVT). Songen, som er skriven av Linnea Deb, Joy Deb, Joakim Harestad Haukaas og Stjernberg sjølv, vart vald ut av SVT til å delta i Melodifestivalen 2013, den svenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige. Haukaas har tidlegare vunne Melodi Grand Prix Junior 2003 som ein del av duoen 2U og representerte Noreg i Junior Eurovision Song Contest 2003 der dei enda på 13. plass.
Semifinale 4
Songen starta som nummer tre, etter «Must Be Love» av Lucia Piñera og før «Trivialitet» av Sylvia Vrethammar. Bidraget enda på tredjeplass og gjekk vidare til andresjansen.
Hayabusa 2
Hayabusa 2 er ein japansk romsonde på veg til asteroiden 162173 Ryugu. Han har ei liknande utforming som den fyrste Hayabusa-sonden og vart skoten opp frå Tanegashima romsenter 3. desember 2014. Han er venta å nå Ryugu i 2018.
Robin Stjernberg
Andresjansen
Songen starta som nummer éin, før «Vi kommer aldrig att förlora» av Eric Gadd. Bidraget var mellom dei fire beste og enda opp i ein duell med «In and Out of Love» av Martin Rolinski. «You» fekk flest røystar og enda til slutt opp på andreplass. Bidraget gjekk vidare til finalen saman med «Begging» av Anton Ewald som vann andresjansen.
Hayabusa 2
Hayabusa 2 ber med seg landaren MASCOT, som er utforma som ein boks med ein storleik på. MASCOT veg 10 kg og har eit kamera, eit infraraudt radiometer, eit magnetometer og eit spektrometer. Han har evna til å hoppa omkring på asteroideyta.
Namn
Hayabusa (隼) er japansk for «falk», deriblant vandrefalk.
Robin Stjernberg
Finalen
Songen starta som nummer ni, etter «Copacabanana» av Sean Banan og før «Tell the World I'm Here» av Ulrik Munther. Bidraget fekk til saman 166 poeng og vann av totalt 10 bidrag. Det var fyrste gong eit bidrag som hadde delteke i andresjansen vann Melodifestivalen. «You» vil vere det svenske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige.
Eurovision Song Contest 2013
Sidan Sverige er vertsland for Eurovision Song Contest 2013 var landet direktekvalifisert til finalen.
Rice Ridge
Rice Ridge er ein låg rygg med klipperike framspring, 1 nautisk mil (1,9 km) lang, som strekkjer seg frå nordsida av Anderson Dome i Jones Mountains. Han vart kartlagt av gruppa frå University of Minnesota som vitja Jones Mountains i 1960-61. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Robert A. Rice i U.S. Navy som var offiser i den mobile anleggsbataljonen under Operasjon Deepfreeze 1962.
Stan Harrison
Stan Harrison er ein amerikansk saksofonist, som òg speler andre treblåseinstrument, som horn, fløyte og klarinett. Han har òg skrive musikk for fjernsyn. Harrison gav ut det første soloalbumet sitt, The Ties That Blind, i 2000 på sitt eige plateselskap. I 2007 gav han ut The Optimist, eit album produsert av G TOM MAC.
Han har spelt for mange artsitar, mellom andre:
Skipstunnel
Ein skipstunnel er ein tunnel for skip. Det finst ingen slike i dag, men det har lenge vore planar om å byggje ein på Stadlandet.
Allereie i 1870-åra vart det laga planar og skisser for bygging av denne skipstunnelen.
Farleg avfall
Farleg avfall, tidlegare kalla spesialavfall, er avfall som ikkje kan behandlast saman med vanleg avfall fordi det har eigenskapar som til dømes kan medføra alvorleg ureining eller skadar på menneske eller dyr. Dette kjem av at avfallet har éin eller fleire farlege eigenskapar.
Typar farleg avfall
Blant dei viktigaste farlege eigenskapane er:
Døme på farleg avfall:
Renens
Renens er ein by og ein kommune i kantonen Vaud i Sveits. Han ligg i distriktet Ouest Lausannois, og er ein forstad til byen Lausanne. Han er den fjerde største byen I kantonen. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 415meter over havet.
Kommunen er setetet i Ouest Lausannois.
Renens er ein forstadskommune til byen Lausanne, og ligg straks nordvest for den byen.
Robert Sabino
Robert Sabino er ein USA-amerikansk klaverspelar. Han var fødd og voks opp i Bronx. Han var klassisk trent, men vart tidleg fan av rock and roll.
Alenka Bratušek
Alenka Bratušek er ein slovensk politikar som representerer Pozitivna Slovenija (PS). Ho har sete som statsminister i landet sidan januar 2013, og er den fyrste kvinnelege statsministeren i Slovenia sidan sjølvstendet i 1991. Alenka Bratušek er busett i Kranj, der ho har sambuar og to born.
Robert Sabino
I 1975 vart Sabino profesjonell låtskrivar og studiomusikar, og spelte og turnerte med artistar som Bryan Adams, Laurie Anderson, Ashford & Simpson, Philip Bailey, Jeff Beck, David Bowie, Kim Carnes, Rosanne Cash, Chic, Rodney Crowell, Peter Frampton, Ace Frehley (Kiss), Art Garfunkel, Herbie Hancock, Debbie Harry, Warren Haynes (Allman Brothers Band), Mick Jagger, Mick Jones, Madonna, Johnny Mathis, Odyssey, Teddy Pendergrass, Power Station, Diane Richards, Diana Ross, Elliot Rothpearl, Todd Rundgren, John Sebastian, Nick Seeger, Charlie Sexton, Annie and The Natural Wonder Band, Jules Shear, The Simms Brothers Band, Carly Simon, Paul Simon, Simon and Garfunkel, Sister Sledge, Chris Spedding, Fonzi Thornton, Tin Huey og Steve Winwood. Han var òg permanent medlem av discogruppa Chic, og spelte på songar som «Dance Dance Dance» og «Le Freak». Han spelte òg på plater som Sister Sledge sin «We Are Family» og Madonna-albumet Like a Virgin.
Alenka Bratušek
Politisk karriere
Alenka Bratušek har ein mastergrad i administrasjon frå universitetet i Ljubljana. Etter studietida arbeidde ho i seks år som leiar for statsbudsjettdirektoratet ved det slovenske finansdepartementet.
Bratušek freista å koma inn på nasjonalforsamlinga for partiet Zares i 2008, men utan hell. Under valet i 2011 vart ho innvald som parlamentsmedlem som representant for Pozitivna Slovenija. Sidan dette valet har Bratušek vore formann for parliamentet sin budsjettskontrollkomitté.
I 2013 vart Bratušek sett som midlertidig leiar for Pozitivna Slovenija etter at forgjengaren Zoran Janković trekte seg frå alle verv grunna ein rapport frå komitéen som arbeider mot korrupsjon i landet. Som følgje av den same rapporten vart koalisjonsregjeringa til Janez Janša (det slovenske demokratiske partiet), vist mistillit. Pozitivna Slovenija, Sosialdemokratane, Dei liberale og Pensjonistpartiet bestemte seg for å nytta Bratušek som ny statsministerkandidat. Den 27. februar fekk den politisk ukjende Alenka Bratušek i oppdrag å danna ny regjering i Slovenia i løpet av to veker.
Saronikós
Saronikós (gresk Σαρωνικός) er ein kommune søraust for Aten på halvøya Attikí i Hellas. Han høyrer til periferieininga Aust-Attikí i periferien Attikí.
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei fem tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Byar og tettstader
Byane og tettstadene i kommunen er:
Sjølvstendekrigen til Rákóczi
Sjølvstendekrigen til Rákóczi (1703–1711) var det første forsøket på å styrte styret til Habsburgmonarkiet over Ungarn. Krigen vart utkjempa av ei gruppe adelsmenn, rike og høgtståande folk og var leia av Frans II Rákóczi (II. Rákóczi Ferenc på ungarsk).
Opprøret var mislukka, og det same var den ungarske revolusjonen i 1848 hundreåret etter, og tittelen konge av Ungarn vart verande hos dei habsburgske keisarane fram til Det austerrikske riket fall etter første verdskrigen, noko som førte til at den kortvarige Den ungarske demokratiske republikken vart danna i 1918.
Opptakt
Med Freden i Karlowitz i 1699, sa Det osmanske riket frå seg nesten alle krava til somme av landområda sine, som dei erobra frå det mellomalderske kongedømet Ungarn etter 1526. Adelen var imot habsburgsk styre på grunn av desse, og fordi landområda tidlegare teken frå dei av osmanarane berre vart gjeven attende til dei som kunne bevise at dei hadde rett til å eige eigedommane og kunne betale 10 % av verdien til desse til habsburgarane. Om dei ikkje klarte dette, så gjekk eigedomane til kreditorane i riket. Bondestanden vendte seg mot riket på grunn av all uretten dei langvarige krigane førte med seg. I 1697 vart eit opprør mot Habsburg i Tokaj slått ned. Forholdet mellom hoffet og adelen vart derimot dårlegare, og dei nye Habsburg-herskarane handsama bøndene så dårleg at somme til slutt ønskte å gå attende til det tyrkiske styret.
Opprør
Internasjonale forhold gav Ungarn eit høve til å frigjere seg sjølv frå habsburgarane. Med støtte frå Ludvig XIV av Frankrike gjorde anti-habsburgske opprørarar, leia av ein ung adelsmann, Imre Thököly opprør mot riket i 1678. Thököly okkuperte det meste av Nord-Ungarn og områda i dagens Slovakia. I 1681 støtta osmanarane han og Thököly vart annerkjend som konge av Øvre Ungarn av sultan Mehmed IV. Då osmanarane tapte slaget ved Wien i 1683, mista Thököly støtta til osmanarane og vart til slutt slått i 1685. Alliansen hans med osmanarane endra det positive synet Vest-Europa hadde hatt på Ungarn, og i staden for å verte rekna som ein bastion for kristendommen, vart landområdet no sett på som fiendtleg.
Leiarskap
Frans II Rákóczi (ungarsk II. Rákóczi Ferenc) var sonen av ein gammal adelsfamilie og ein av dei rikaste landeigarane i Kongedømet Ungarn. han var greve (comes perpetuus) av Comitatus Sarossiensis (ungarsk Sáros) frå 1694 og frametter. Han var son av Frans I Rákóczi, vald til herskande fyrste av Transilvania, og Ilona Zrínyi, fødd i 1676. Faren døydden då han var spedbarn, og mora gifta seg med Imre Thököly i 1682. Etter at Thököly vart slått, heldt Zrínyi slottet i Munkács (i dag Mukatsjeve i Ukraina) i tre år, men vart til slutt tvungen til å overgje seg. Etter freden i Karlowitz, då stefaren og mora vart sende i eksil, var Rákóczi i Wien under oppsyn av habsburgarane.
Restar av bondehæren til Thököly starta eit nytt opprør i regionen Hegyalja nordaust i dagens Unarn, som var ein del av eigedomen til Rákóczi-familien. Dei erobra slotta Tokaj, Sárospatak og Sátoraljaújhely, og bad Rákóczi om å verte leiaren deira, men han var ikkje villig til å leie det som verka å vere eit mindre bondeopprør. Han reiste raskt attende til Wien, der han prøvde å reinvaske seg. Rákóczi vart så ven med grev Miklós Bercsényi, som eigde naboeigedomen hans i Ungvár (dagens Uzjhorod i Ukraina). Bercsényi hadde høg utdanning og var den tredje rikaste mannen i kongedømet (etter Rákóczi og Simon Forgách), og var knytt til det meste av det ungarske aristokratiet.
Sjølvstendekamp
Då Huset Habsburg var på kanten til å døy ut, såg Frankrike seg om etter allierte i kampen mot det austerrikske hegemoniet. Dei tok derfor kontakt med Rákóczi og lovde han støtte om han tok opp saka om ungarsk sjølvstende. Ein austerriksk spion fekk tak i denne informasjonen og informerte keisaren. Som direkte resultat av dette vart Rákóczi arrestert den 18. april 1700, og sett i fengsel i festninga i Wiener Neustadt (sør for Wien). Det vart tydeleg under dei førebuande høyringane at, som med bestefaren Péter Zrínyi, var den einaste mogelege dommen for Frans døden. Med støtte frå den gravide kona hans Amelia og fengselskommandanten, klarte Rákóczi å rømme og flykte til Polen. Her møtte han Bercsényi igjen, og i lag tok dei kontakt med det franske hoffet.
Tre år seinare førte den spanske arvefølgjekrigen til at ein stor del av dei austerrikske styrkane i kongedømet Ungarn mellombels forlet landet. For å ta nytte av denne situasjonen starta kuruc-styrkane eit nytt opprør i Munkács, og Rákóczi vart beden om å leie det. Han valde å satse alt på ei krig for å frigjere landet, og tok imot utfordringa. Den 15. juni 1704 slo ei gruppe på 3000 armerte menn på veg mot Tamás Esze seg saman med han nær den polske byen Lawoczne. Bercsényi var der òg med franske midlar og 600 polske leigesoldatar.
Det fleste av den ungarske adelen støtta ikkje opprøret til Rákóczi, fordi dei ikkje rekna det for å vere anna enn ein bondeoppstand. Rákóczi bad om støtte hos adelen i Szabolcs fylket men til ingen nytte. Han klarte å overtyde Hajdús (sjølvstendige bondekrigarar) om å verte med i styrken hans, slik at styrkane hans kontrollerte det meste av Kongedømet Ungarn aust og nord for Donau i september 1703. Han heldt fram å erobre Transdanubia kort tid etter.
Sidan austerrikarane måtte kjempe mot Rákóczi på fleire frontar, følte dei seg tvungen til å gå inn i forhandlingar med han. Sigeren til austerrikarane og britane mot ein samla fransk-bayersk arme i slaget ved Blenheim den 13. august 1704, gav austerrikarane ein fordel ikkje berre i den spanske arvefølgjekrigen, men òg i å hindre styrkane til Rákóczi med å slå seg saman med deira fransk-bayerske allierte.
Poronajsk
Poronajsk (russisk Порона́йск) er ein by i Sakhalin oblast i Russland med om lag 17 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Poronaj, rundt 260 km nord for Juzjno-Sakhalinsk.
Sjølvstendekrigen til Rákóczi
Sjølvstendekamp
Dette sette Rákóczi i ein vanskeleg militær og økonomisk situasjon. Den franske støtta forsvann gradvis, og det var trong for ein større arme for å okkupere landområda dei alt hadde erobra. Samstundes hadde han ikkje midlar til å forsyne den noverande armeen med våpen og mat. Han prøvde å løyse problemet med å lage ein ny koparbaset mynt, men denne vart stort sett ikkje akseptert i Ungarn der folket var vande med sølvmyntar. Likevel kalrte Rákóczi å oppretthalde det militære overtaket ei stund til. Etter 1706 vart derimot armeen hans tvungen til retrett.
Eit møte i den ungarske riksdagen (som bestod av seks biskopar, 36 aristokratar og om lag 1000 representantar frå lågadelen frå 25 fylke) nær Szécsény (Nógrád fylke) i september 1705, valde Rákóczi til å verte «fejedelem»- (herskande) fyrste for konfødererte landområda i kongedømet Ungarn. Han skulle assisterast av eit senat på 24 medlemmar. Rákóczi og senatet fekk delt ansvar for å leie utanrikssaker, inkludert fredsforhandlingar. Oppmuntra av England og Nederland starta fredsforhandlingane igjen den 27. oktober 1705 mellom Kuruc-leiarane og keisaren. Dei militære operasjonane heldt derimot fram og begge sidene varierte strategien sin etter den militære situasjonen. Den 13. desember slo Kuruc-styrkane leia av János Bottyán austerrikarane i Szentgotthárd. Ei hindring var suvereniteten over Transilvania, sidan ingen av sidene var villige til å gje opp dette området. Avtalen til Rákóczi med franskmennene hadde stoppa opp, så han vart overtydd om at den einaste måten å få dei forskjellige nasjonane til å forhandle med han var å erklære sjølvstende. I 1706 vart kona hans (som han ikkje hadde sett på fem år, i lag med sønene József og György) og systera hans sende som fredsambassadørar, men Rákóczi avslo innsatsen deira på vegner av keisaren.
Poronajsk
Poronajsk vart grunnlagd i 1869 som den russiske utposten Tikhmenevskij, nær busetnader av nivkhar og ainuar i området. Frå 1905 til 1945 høyrde byen til Japan, og vart i den tida kalla Shikuka. Etter at byen kom tilbake til Sovjetunionen fekk han namnet Poronajsk, etter elva han ligg ved.
Sjølvstendekrigen til Rákóczi
Sjølvstendekamp
Etter tilråding frå Rákóczi, og med støtte hos Bercsényi, vart det halde ein ny riksdag i Ónod (Borsod fylke) der dei erklærte seg sjølvstendige frå Huset Habsburg den 13. juni 1707. Men verken denne handlinga, eller koparvalutaen dei hadde sendt rundt for å hindre inflasjon, vart ein suksess. Ludvig XIV nekta å gå i nn i avtalar med fyrst Rákóczi, og ungararane stod utan allierte. Det var framleis eit høve for ein allianse med Russland, men dette vart heller aldri noko av.
I slaget ved Trencsén (ungarsk Trencsén, tysk Trentschin, latinsk Trentsinium, Comitatus Trentsiniensis, i dagens Slovakia), den 3. august 1708 snubla hesten til Rákóczi og han fall til bakken og slo seg medvitslaus. Kuruc-styrkane trudde han var omkommen og flykta. Dette nederlaget vart fatalt for opprøret. Fleire Kuruc-leiarar vende om og gav støtta si til keisaren i håp om nåde. Styrkane til Rákóczi hadde vorte avgrensa til området kring Munkács og Szabolcs fylke. Han stolte ikkje på orda til János Pálffy, som var sendebodet til keisaren som forhandla med opprørarane og fyrsten forlet derfor Ungarn og drog til Polen den 21. februar 1711.
Mary Weiss
Mary Weiss er ein USA-amerikansk popsongar, mest kjend som førstesongar i The Shangri-Las i 1960-åra. Ho forsvann så frå musikkmiljøet i fleire tiår før ho kom attende i 2007 med det første soloalbumet sitt, for Norton Records.
Martin Lundström
Bo Hilding Martin Lundström var ein svensk langrennar i frå Norsjö kommun, som tok to gullmedaljar under vinter-OL 1948 i St. Moritz i Sveits. Etter bragdene i St. Moritz fekk han tilnamnet "Guld-Martin", eit kallenamn som sidan fylgde han heile livet.
Mary Weiss
Bakgrunn
Weiss voks opp i Queens, den eldre søster hennar Elizabeth (kjent som Betty) og den eldre bror hennar George budde i Cambria Heights. Ho song i skuleteater og kyrkjekor. I tillegg lytta ho til broren og venene hans framføra populære songar; George var Elvis Presley-fan. Mary sette pris på artistar som Neil Sedaka og Everly Brothers; ho var til stades ved sin første Everly Brothers-konsert i 1963 på Freedomland U.S.A. i ein alder av 14 år. .
Sjølvstendekrigen til Rákóczi
Serbisk deltaking og andre rojalittar
Dei fleste serbarar godtok ikkje ultimatumet til Rakóczi og heldt seg nøytrale. Dette vart etterfølgd av straff for serbarane i Bácska og fleire serbiske landsbyar vart brende til grunnen. Serbarane gjekk derfor inn i styrken til keisaren og medverka i stor grad til å dempe opprøret til Rakóczi. Det var derimot òg nokre serbarar som kjempa på sida til Rakóczi, mot habsburgarane, som nybyggjarane i Semlak. Leiaren for dei serbiske troppane var kaptein Obrad Lalić frå Zenta.
Martin Lundström
Lundström var også med i ski-VM 1950 i Lake Placid. Etter å ha vorte nummer åtte på 18 km, gjekk han tredjeetappen på det sigerrike svenske staffetlaget som vann VM-gullet med nærare to minuttars margin til Finland. På femmila vart han nummer ni.
Mary Weiss
Tidlege innspelingar
Etter at Weiss og søstera Betty vart gode vener med tvillingane Mary Ann og Margie Ganser på barneskulen, song dei fire på lokale dansar og treff. Det førte dei til den lokale produsenten Artie Ripp, som seinare signerte dei til Kama Sutra Productions. Etter å ha spelt inn demoar og komme seg til Brill Building i 1964 (og signert med Red Bird Records), spelte dei inn songar: «Remember (Walking in the Sand)», som var deira første hit, og «Leader of the Pack», som gjekk til topps på Billboard Hot 100-listene i 1964. .
Martin Lundström
Under Vinter-OL 1952 i Oslo fekk han ikkje gå nokon av dei to indivudelle renna. Derimot gjekk han på sisteetappen Sverige inn til bronse, bak dei suverne olympiameistrane frå Finland og nøyaktig eitt minutt bak ankermannen Hallgeir Brenden på Noregs sølvlag.
Sjølvstendekrigen til Rákóczi
Dansk støtte
Danmark skulle årleg låne ut kavaleri og infanteri. Habsburgarmeen nytta desse danske regimenta i Ungarn og dei danske soldatane var med på å kjempe mot ungararane og deira allierte. Dei kjempa mellom anna i det austlege Ungarn og i Transilvania, mellom anna i slaget ved Jibou.
Mary Weiss
Tidlege innspelingar
Med den aukande populariteten sin vart Shangri-Las ei leiande jentegruppe i 1960-åra. Etter fleire år med slit, splitta dei seg i 1968 og gjekk kvar til sitt. Weiss drog til San Francisco for å prøva ein annan livsstil. Ho kom seinare tilbake til New York og gav av og til konsertar med Shangri-Las i løpet av 1970-talet, noko som førte til eit comebackforsøk med Sire Records i 1977. I 1989 vart Shangri-Las gjenforeina ein siste gong for Cousin Brucie's Palisades Park Reunion på The Meadowlands i New Jersey.
Martin Lundström
I SM-sammanhang vann Lundström seks gull-, fem sølv- og fem bronsemedaljar i perioden 1941-57. Han vart også svensk stafettmeister i lag med IFK Umeå sju gongar.
Ronald Ridge
Ronald Ridge er ein smal rygg, 5 nautiske mil (9 km) lang, 1 nautisk mil (1,9 km) vest for Donald Ridge, som han liknar på, i Pioneer Heights i Heritage Range. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961-66. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Ronald C. Taylor, ein meteorolog ved Little America V-stasjonen i 1957.
Mary Weiss
Ny karriere
Weiss tok ein jobb som innkjøpsagent i New York City på Manhattan; som ho hugsa: «Eg byrja å jobba for eit arkitektfirma, og eg var seriøst interessert i det. Så byrja eg med kommersielt interiør, store prosjekt, bygningar.» Seinare avanserte ho til innkjøpssjef og leidde møbelforretninga. På slutten av 1980-talet dreiv ho ei møbelforretning og var interiørarkitekt. I 2001 var ho møbelkonsulent for bedrifter i New York.
Martin Lundström
Etter si tid som aktiv dreiv Lundström ein sportsbutikk, Martins vapen och sport, i Umeå.
Mary Weiss
Rock and roll Hall of Fame
I 2019 heidra Rock & Roll Hall of Fame Shangri-Las sin «Leader of the Pack», der Weiss song solo, med Hall's Singles-kategorien. .
Martin Lundström
År 1982 byrja han å tevle i veteransamanhang, og har sidan vunne meir enn 30 VM-gull. Så seint som 2008 deltok Lundström, nærare 90 år gammal, i veteran-SM.
Mary Weiss
Solokarriere
I 2005 forlét Weiss sin jobb i kommersiell interiør for å gå attende til musikken. I mars 2007 gav Norton Records ut Dangerous Game, eit kritikarrost soloalbum, der ho vart akkompagnert av The Reigning Sound. Ho har opptredd andre stader i USA, og i Spania og Frankrike.
Laura Chinchilla
Laura Chinchilla Miranda er ein costaricansk politikar som var president i Costa Rica frå 2010 til 2014. Ho representerte Partido de Liberación Nacional, same partiet som forgjengaren Óscar Arias Sánchez. Laura Chinchilla var den fyrste kvinnelege presidenten i landet nokonsinne.
Politisk karriere
Far hennar jobba i mange år som riksrevisor i Costa Rica. Laura Chinchilla har studert ved Universitetet i Costa Rica og har ein mastergrad i offentleg politikk frå Georgetown University i Washington, D.C.
Etter fleire ulike verv, sat ho som visejustisminister frå 1994-1996 og minister for offentleg statstryggleik frå 1996-1998. Deretter var ho ein av to visepresidentar under Óscar Arias Sánchez frå 2006-2010. Ved valet i 2010 vedgjekk motstandaren Otton Solis nederlag då 44 % av røystene var talde av di Laura Chinchilla hadde fått 47 % av røystene, og han sjølv låg på andreplass med 23 %. Chinchilla trong over 40 % for å unngå omval.
Som politikar støttar Laura Chinchilla frihandel og er motstandar av abort. Ho har også eit konservativt synspunkt på homofile ekteskap, men har uttalt at ho ser behovet for å få på plass lovfesta homofile sambuarskap. I motsetnad til president Sanchez, vil ho ikkje skilja kyrkje og stat i det katolske Costa Rica. Dessutan har ho gjort det til eit mål å arbeida mot auka klimaendringar. Chinchilla kan nyta godt av at Sanchez losa landet trygt gjennom den globale finanskrisa, og har uttalt at ho vil halda fram i same økonomiske kurs som under Sanchez.
Populariteten til Laura Chinchilla sokk relativt kort tid etter valet. Ifølgje undersøkingar meiner kostarikanarane at ho ikkje gjer nok for å nedkjempa fattigdom, og fleire grupper har protestert for å få betringar i respektive jordbruket, helsesystemet og telefonnettverket. I ei undersøking frå 2010 omtalte 75 % at Chinchilla si regjering var «korrupt», og at 53 % hadde mistillit til måten ho administrerte på.
Severo-Kurilsk
Severo-Kurilsk (russisk Се́веро-Кури́льск, japansk 柏原 – Kashiwabara) er ein by i Sakhalin oblast i Russland med om lag 2400 innbyggjarar (2008). Han ligg på øya Paramusjir, lengst nord i Kurilane. Byen var under japansk styre mellom 1875 og 1945.
Gunnar Eriksson
Krång Erik Gunnar Eriksson var ein svensk langrennsløper som vart verdsmeister på femmila under Ski-VM 1950 i Lake Placid i USA. Han vart både fødd og døydde i Mora i Dalarna.
Eriksson tok bronse på 18 km under Vinter-OL 1948 i St. Moritz i Sveits, då svenskar vann alle medaljane, men han han var langt bakom både olympiameisteren Martin Lundström og Nils Östensson. Saman med dei same to og Nils Täpp tok Eriksson gull for Sverige på 4 x 10 km stafett, med nesten ni minuttars forsprang til sølvlaget frå Finland.
Under Ski-VM 1950 vart Eriksson verdsmeister på 50 kilometer, framom landsmennene Enar Josefsson og Nils «Mora-Nisse» Karlsson.
Erikson vart nummer 12 på femmila under Vinter-OL 1952 i Oslo, og nummer 15 på den nye meisterskapsdistansen over 30 km i si siste store meisterskapstevling, på svensk heimebane under ski-VM 1954 i Falun.
Eriksson vart aldri individuell svensk meister, men både i 1945 og 1950 gjekk han startetappen då IFK Mora vart stafettmeistrar. Ved begge høva gjekk Anders Törnkvist og Nils Karlsson dei to andre etappane.
Lahti-renna 1992
Dei årlege internasjonale skirenna i Lahti 1992 vart avvikla dagane frå 28. februar til 1. mars 1992. Finlands eigen Toni Nieminen vann begge hopprenna. Nordmannen Bjørn Dæhlie gjekk i mål som vinnar på 15-kilometeren og italienske Stefania Belmondo det same på tremila for kvinner. Klaus Sulzenbacher frå Austerrike sigra i kombinertrennet, medan ein mannskap frå den nyss oppløyste staten Sovjetunionen triumferte i 4 x 10 km stafett for menn.
15 km
<br style="clear:both;" />
4 x 10 km stafett
<br style="clear:both;" />
Kombinert
<br style="clear:both;" />
Steppin' in a Slide Zone
«Steppin' in a Slide Zone» er ein song frå 1978 av det engelske progrockbandet The Moody Blues. Han var den første singelen som The Moody Blues gav ut på fem år, etter ein lengre pause for bandet. Han vart skriven av bassist John Lodge, og gjeven ut ein månad etter albumet Octave kom ut.
Lahti-renna 1992
Hopprenn, normalbakke
<br style="clear:both;" />
Steppin' in a Slide Zone
Ein av dei mest tydelege skilnadane i stilen til bandet etter pausen var at chamberlinen (eit instrument som liknar Mellotron) hadde vorte erstatta av meir moderne synthesizerar, og «Steppin' In a Slide Zone» var den første singelen som nytta denne nye synthesizeren.
Lahti-renna 1992
30 km
<br style="clear:both;" />
Sisaket-fylket
Sisaket er eit fylke i Thailand. Fylkeshovudstaden er Sisaket.
Innbyggartalet i 2014 var 1,465,213.
Infrastruktur
Nordaust-bana stoppar i fylket og går austover mot Ubon Ratchathani-fylket; vestover går toget først innom Surin-fylket på veg mot m.a. Nakhon Ratchisima-fylket.
Fotballkampen Noreg-England i 1981
Fotballkampen Noreg – England i 1981 var ein kvalifiseringskamp i gruppe 4 til VM i fotball 1982. Kampen vart avvikla onsdag 9. september på Ullevål stadion i Oslo, med 24 000 tilskodarar på tribunane.
Kampen
Noregs lag bestod av Tore Antonsen, Bjarne Berntsen, Einar Aas, Åge Hareide, Svein Grøndalen, Anders Giske, Roger Albertsen, Hallvar Thoresen (kaptein), Arne Larsen Økland, Pål Jacobsen og Tom Lund. Arne Dokken deltok siste kvarteret i staden for Lund, medan Trond Pedersen spelte 4 minutt, etter Økland gjekk av bana.
England stilte med: Ray Clemence, Phil Neal, Phil Thompson, Russell Osman, Mick Mills, Bryan Robson, Kevin Keegan (kaptein), Terry McDermott, Paul Mariner, Trevor Francis, Glenn Hoddle. Eit stykke ut i andre omgang måtte Hoddle og deretter Mariner vike plass, inn kom Peter Barnes og Peter Withe. Bryan Robson sende bortelaget framom i det 14. minutt. Tom Lund utlikna i det 34. minutt, ei skåring som nokså grunnlaust vart tilkjent Roger Albertsen. Like før pause vart Hallvar Thoresen matchvinnar då han plasserte ein retur i Englands mål.
Tor Røste Fossen var norsk landslagssjef.
Ymse
Kampen vert hugsa for det sensasjonelle resultatet, og ganske særleg for den tiraden NRK sin radiokommentator, Bjørge Lillelien, kom med då kampen var over.
Geologi i Himalaya
Himalaya er danna som ledd i den tertiære fjellkjedefoldinga, som òg omfatta mellom anna Alpane.
Himalaya utgjer ei foldesone mellom den indoaustralske plata og den eurasiske plata. Kollisjonen mellom kontinenta tok til i slutten av krittida for 70 millionar år sidan. Ved byrjinga av tertiærtida for 50 millionar år sidan var Tethyshavet lukka. Den indoaustralske plata vart pressa under den tibetanske plata, slik at fleire skyvedekke vart liggjande over kvarandre.
Ved sørranden av Himalaya ligg det nedste skyveflaket over tertiære sandsteinar, som vart avleira i ei senking på sørsida av fjellkjeda. Det øvste skyveflaket i Sentral-Himalaya har nedst ein 10 km tjukk plate av omvandla prekambriske bergartar som er overleira i fleire tusen meter av fossilførande sediment av alder frå kambrium til tertiær. I toppen av Mount Everest er det kalkstein, sannsynlegvis frå karbon-Perm, med fossile sjødyr.