cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elevthério-Kordelió
Elevthério-Kordelió (gresk Ελευθέριο-Κορδελιό) er ein tidlegare kommune i forstadane til Thessaloníki i Sentral-Makedonía i Hellas. Han vart grunnlagd i 1924 då greske flyktningar frå Vesleasia kom her etter den gresk-tyrkiske krigen 1919-1922. Frå 2011 inngår Elevthério-Kordelió som ei kommunaleining i kommunen Kordelió-Évosmos.
Ascoli Piceno
Ascoli Piceno er ein by i Italia. Han er hovudstad i provinsen Ascoli Piceno i regionen Marche og har om lag 50 000 innbyggjarar.
Byen ligg der elvane Tronto og Castellano renn saman og er omgjeve av fjell i tre retningar. To naturparkar ligg rundt byen, ein i nordvest (Parco Nazionale dei Monti Sibillini) og den andre i sør (Parco Nazionale dei Monti della Laga). Ascoli er forbunde til Adriahavet og byen San Benedetto del Tronto via jernbane, til Porto d'Ascoli via motorveg, medan Via Salaria går til Roma.
Historie
I mellomalderen vart byen ramponert først av austgotarar, så av den langobardiske kongen Faroald (578). Etter nesten to hundre år som ein del av det lombardiske Hertugdømet Spoleto (593-789) vart Ascoli styrt av frankarar gjennom statthaldarane deira, men etter kvart var det i praksis biskopen som styrte og hadde makta i byen.
I 1189 vart det oppretta ein fri republikansk kommune, men indre stridar førte etter kvart til at utanlandske folk, som Galeotto Malatesta (1300-talet) og Francesco Sforza kunne gå inn og ta over styringa. Sforza vart kasta ut i 1482, men Ascoli vart tvunge inn under Kyrkjestaten igjen. I 1860 vart han i lag med Marche og Umbria annektert til Kongedømet Italia.
Kvinnheradsdialekt
Kvinnheradsdialekt, eller kvinnhersmål, er ei grein av sunnhordlandsdialekten, som høyrer inn under sørvestlandsk, og som igjen høyrer til vestlandsk. Sørvestlandsk strekkjer seg frå Indre Sogn til Lindesnes. Dialekten i Kvinnherad er eit utprega a-mål med a-endingar både i infinitiv (å bera) og i ei rekkje andre former. Eit like karakteristisk drag er endinga -o i hokjønn, bunden form eintal (solo, viso). Den er typisk for det meste av Sunnhordland, men avgrensar mot Rogaland (solå, viså) og mot Hardanger (sole, viso). Talemålet til dei unge er i dag prega av regionalisering, dvs. at bygdemåla blir meir like på talemålet i dei næraste byområda. Men nokre trekk ved bygdemåla er likevel svært robuste.
Taoiseach
Taoiseach (uttalt ) er nemninga på den irske regjeringssjefen, tilsvarande statsminister. Han vert utnemnd av presidenten etter nominasjon frå Dáil Éireann (det irske underhuset).
Kvinnheradsdialekt
Indre skilnader
Dei indre dialektskilnadene følgjer delvis dei gamle kommunegrensene. Nokre er knytte til inndelinga i kyrkjesokner. Eit yngre tilskot til dialektvariasjonen utgjer tettstaden Husnes, som fekk stor tilflytting frå ulike delar av landet då Sør-Norge Aluminium AS vart etablert på 1960-talet. Men grensene er ikkje skarpe, og talemålet på Husnes ser ut til å tilpassa seg resten av kommunen.
Taoiseach
Ordet taoiseach er irsk og tyder «leiar» eller «høvding».
Kvinnheradsdialekt
Indre skilnader
Ei av dei mest markerte dialektgrensene går mellom den såkalla «vi-øya» i Rosendalsområdet og resten av kommunen, der folk seier me. «Vi seie vi, vi», hermer me-folka. Vi-området strekkjer seg frå og med Løfallstrand til og med Uskedalen, og tilsvarar den gamle kyrkjesokna. Kan den vesle «vi-øya» midt i «me-havet» vera eit resultat av «naturleg vokster» frå norrøn tid? Ragnvald Guddal fortel at dette spørsmålet vart drøfta på eit møte på Seimsfoss i 1960. Professor Per Tylden, som har forska på overgangen frå vi til me, var med på møtet. Han svara at «det trudde han ikkje». Guddal konkluderte med at kvinnheringane må leva med vi-forma, «men me-folket bør halda god grensevakt, at ikkje vi-formi spreider seg».
Taoiseach
Embetshaldarar
{|class="wikitable" style="text-align:center"
Kvinnheradsdialekt
Indre skilnader
Den nordlege delen av kommunen var også tidleg ute med å innføra hard g etter lang vokal. Her heitte det hagen og skogen, ikkje hajen og skojen. I eit område sør i kommunen som omfattar Åkra, Matre, Utåker, Sandvoll, Valen, Fjelberg og delar av Halsnøy har dei halde lenger på mjuk g i slike ord, slik dei også har gjort både sør og nord for Kvinnherad.
Taoiseach
President of the Executive Council
!No. !Bilde !width=20% |Namn (Levde) Valkrins !colspan=2 width=15% |Regjeringstid !Parti !colspan=2 width=20% |Exec. Council Samansetjing !colspan=2 width=15% |Vice President !Dáil (vald) !style="background:; color:white;" rowspan=5 |1 !style="background:; color:white;" rowspan=3 |2
Kvinnheradsdialekt
Indre skilnader
I den sørlegaste delen av kommunen har dei også hatt tjukke endingar i fleirtalsformer som gutadne og jentedne, eit drag dei har til felles med kommunane lenger sør.
Taoiseach
Taoiseach
!No. !Bilde !width=20% |Namn (Levde) Valkrins !colspan=2 width=15% |Regjeringstid !Parti !colspan=2 width=20% |Regjering Samansetjing !colspan=2 width=15% |Tánaiste !Dáil (vald) !style="background:; color:white;" rowspan=4 |(2) !style="background:; color:white;" |3 !style="background:; color:white;" |(2) !style="background:; color:white;" |(3) !style="background:; color:white;" |(2) !style="background:; color:white;" rowspan=3 |4 !style="background:; color:white;" rowspan=2 |5 !style="background:; color:white;" |6 !style="background:; color:white;" |(5) !style="background:; color:white;" |7 !style="background:; color:white;" |8 !style="background:; color:white;" |(7) !style="background:; color:white;" rowspan=2 |(8) !style="background:; color:white;" rowspan=3 |(7) !style="background:; color:white;" rowspan=3 |9 !style="background:; color:white;" |10 !rowspan=4 style="background:; color:white;" |11 !style="background:; color:white;" |12 !rowspan=3 style="background:; color:white;" |13 ! rowspan=2 style="background:; color:white;" |14
Kvinnheradsdialekt
Indre skilnader
Halsnøy-målet er påverka av målet på Stord på fleire måtar. Her seier mange og med ein tydeleg o (for adverbet òg), medan ein elles i Kvinnherad seier åg. Dei seier også stein, der uttalen elles i Kvinnherad er nærmast stæin. På Varaldsøy har dei tradisjonelt hatt den Hardanger-påverka forma stain.
Fjelberg skil seg ut med forma de (det), som dei har felles med områda lenger sør. Dette er eit markert trekk i forhold til resten av kommunen, der forma da står sterkt både mellom eldre og yngre. De e de de e, blir det herma etter fjelbergbuen (Det er det det er).
Eldre trekk
Framleis kan ein mellom eldre høyra den særprega vokalen open o (ȯ), særleg i dei nordlegaste bygdene på begge sider av fjorden. Denne vokalen ligg mellom å og ø, og liknar mykje på vokalen i det engelske ordet «hurt». Døme på ord med open o er stȯva, fȯlk og stȯrm. Lyden skilde mellom fleire ordpar som i dag har fått lik uttale t.d. måse (ein fugl) og mȯse (ei plante). På 1970-talet brukte framleis mange av dei som budde frå Bringsdalsbygda og nordetter open o. Lenger sør var han erstatta av ein å-lyd (skriven o). Avisa Hørdafylket fekk i si tid denne namneforma fordi ein ville prøva å ta vare på den opne o-en.
Rundt år 1900 var det rulle-r i det meste av Sunnhordland ifølgje legen og dialektgranskaren Christian Vidsteen på Stord. «...kun i en del af Kvindherred findes gutturalt r, hvilket vist (ligesom det der alm. brugte «vi» istf. «me») er opstaaet ved Smitte fra de Danske paa Rosendals Baroni». Men skarre-r var også på veg inn på Leirvik. «Ved Smitte fra de om Sommeren Talrige Byfolk har formodentlig ogsaa den hele opvoksende Ungdom paa Strandstedet Lervig paa Stord nu faaet det samme skurrende r, - ofte til Forældrenes store Misnøye». Sidan har skarre-r eller "kråkemålet", som det noko nedsetjande vart kalla, gått sin sigersgang over heile kommunen som i resten av Sunnhordland. Den nye r-en spreidde seg truleg frå Bergen og Stavanger. Men uttalen vart noko mjukare her enn i Bergensområdet. Rulle-r blir i dag i hovudsak brukt av dei som er fødde før 1950.
For nokre ti-år sidan var det vanleg å høyra «tjukke» former som jymber, kamb og lamb. Både mellom unge og vaksne heiter det no for det meste jymmer, kam, lam.
Det minkar også på skikken med å bruka personnamn i bunden form. Det kunne vera førenamn eller etternamn, og det følgde ofte med ei opplysning om kvar personen budde. Dette var ei form som uttrykte at ein hadde eit bygdenært forhold til personen. Døme: Halvar'n i Vikjo, Olaven i Hauen - eller berre Anno, Nils'n, Per'n, Tys'n, Kaldestad'n. Personnamn i bunden form er også kjent frå bergensk.
Nyare trekk
Dei tjukke lydane dl og dn er i ferd med å bli borte. Dei unge seier fjell, korn, finna, ikkje fjedl, kådn, fidna.
Mjuk k og g er på veg ut. Dei unge seier boko, bakke, helgo, ikkje bokjo, bakkje, heljo. I same gata er vel overgangen frå j til g i ord som selga, velga, der ein før sa selja, velja.
Sjølv om kj-lyden i stor grad har falle saman med sj-lyden i Bergensområdet, ser den førebels ut til å halda seg mellom dei unge kvinnheringane. Mange synest samanfallet er «teit». Det heiter framleis kjyssa, kjøra, kjyr (ikkje sjyssa, sjøra, sjyr). Men nokre vaklar mellom kj og sj.
Det er i det heile mykje endring og vakling når det gjeld verb-bøyinga. Mange unge brukar desse formene av verbet å koma: å kåmma - kåmme - kåm - har kåmt (eldre: å kåmma - kjeme - kåm - har kåmme). Mange unge seier: Å væra - e - va - har vært (eldre: å vera/vara - e - va - har våre). Når dei går seier dei snakkes, ikkje snakkast.
Adjektiv og adverb på -lig har mist g-en. Det heiter no særli, hyggeli, ærli.
Æ-lyden synest å koma i staden for e-lyden i ord som å væra, lærar, bær mot før vera, lerar, ber. Vokalen æ er med andre ord på veg inn att i mange ord. Dette må anten vera påverknad frå Bergen eller frå den austnorske dialekten som dominerer i media.
Ei typisk austnorsk form har slått gjennom over alt, nemleg furu for eldre fora.
Kvinnheradsdialekten, norrønt og islandsk
Dei «tjukke» lydane, som i orda kådn og fidna, har kome til etter norrøn tid. Det merkelege er at ein finn same utviklinga på Færøyane og Island. Islendingane synest å halda på dei tjukke lydane, i motsetning til kva vi gjer. Eit døme er vulkanen Eyafjallajökull, som var mykje i norske media i samband med utbrotet i april 2010. Den islandske uttalen, som også austlandske nyheitsopplesarar prøvde seg på, er Eiafjadlajøkudl.
Verkningsgrad
Verkningsgrad ligg difor mellom 0 og 1.
Raphana
Raphana var ein by i det romerske bystatforbundet Dekapolis. I dag ligg staden nord i Jordan, nord for Umm Qais.
Byen var basen til dei romerske legionane Legio III Gallica og Legio XII Fulminata]].
MOS Technology 6510
MOS Technology 6510 er ein mikroprosessor frå MOS Technology. Den er veldig lik 6502 som var gjenombrotet til MOS Tecnology. 6510 vart nytta i heimedatamaskina Commodore 64 og i den bærbare varianten SX 64. Ein variant var 6510T som vart nytta som disk controller i diskettstasjonen Commodore 1551 til Commodore Plus/4.
Stor fantasi og fuge i g-moll, BWV 542
Stor fantasi og fuge i g-moll, BWV 542, er eit orgelpreludium og ein fuge av Johann Sebastian Bach. Verket har fått tilnamnet «Stor» for å skilje det frå den tidlegare Liten fuge i G-moll, som er kortare.
Ein har funne bevis på at Bach komponerte og skreiv om Fantasi og fuge i g-moll for orgel, som ei prøvespeling for ein organiststilling i Hamburg i 1720. Bach fekk ikkje jobben, men verket har overlevd og generasjonar av organistar sidan har rekna det som eit av dei største orgelverka. . Dei to delane av BWV 542 (fantasien, stundom kalla preludium, og fugen) trur ein er komponert kvar for seg. Fugen vart truleg komponert medan Bach var i Weimar (1708-1717) og fantasien då han var i Köthen (1717-1723, men om prøvespelingsteorien er rett, ikkje seinare enn 1720).
Det vart transkribert for piano av Franz Liszt som S.463.
Balanda
Balanda (russisk Баланда ) er ei elv i Saratov og Volgograd oblast i Russland og ei av sideelvane til Medveditsa frå høgre i nedslagsfeltet til Don. Elva er 164 km lang og har eit eige nedslagsfelt på.
Elva spring ut frå Volgahøgdene i Saratov oblast og renn søraustover til ho munnar ut i Medveditsa i Volgograd oblast. Mesteparten av vassføringa kjem frå snøsmelting frå Volgahøgdene. Den største byen ved elva er Kalininsk.
284 Amalia
284 Amalia er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 29. mai 1889 av Auguste Charlois ifrå Observatoire de Nice.
Buzuluk ved Khopjor
Buzuluk (russisk Бузулук) er ei elv i Volgograd oblast i Russland og ei av sideelvane til Khopjor frå venstre. Elva er 314 km lang med eit nedslagsfelt på 9510 km².
Elva spring ut frå vestsida av Volgahøgdene og frå hovudsakleg tilførsel av vatn frå snøsmelting. Den øvre delen av elva kan derfor stundom tørke heilt inn. I nedslagsfeltet hennar ligg meir enn 600 små innsjøar.
Av byar langs elva finn ein Novoanninskij og Kikvidze.
Doldenhorn
Doldenhorn er eit 3 643 m høgt fjell i Bern-Alpane i Sveits. Fjellet ligg i kantonen Bern. Den bredekte nordveggen hever seg bratt opp for Oeschinensee ved Kandersteg. Sørsida over Gasterental består av både berg og is. Via Fründenhorn og Oeschinenhorn er Doldenhorn knytt til det i aust liggjande Blüemlisalp. Elles står desse fjelltoppane fritt i høve til andre fjell. Massivet høyrer til elva Kander sitt nedslagsfelt.
Fjellsoge
Etter siste istida har fleire store fjellskred stekt ut frå Doldenhorn. Eit av dei styrta ned i vatnet Oeschinensee. Frå Fisistöcken ovan om Kandersteg dundra veldige steinmassar ned i dalen Kandertal, fjellmassane demmer i dag opp vatnet Blausee. I fjellsida ser ein tydeleg kvar raset kom i frå, og kor stort det må ha vore.
Doldenhorn vart klatra fyrste gongen den 30. juni 1862 av Abraham Roth, Edmund von Fellenberg og fjellførarane Johann Bischoff, Kaspar Blatter, Christian Lauener og Gilgian Reichen.
Regjeringsbunker K20
Innere Fisistock, den vestlegaste fjellaksla på Doldenhorn, hyser i fylgje det tyske tidsskriftet Spiegel Online bunkeren til den sveitsiske regjeringa, "Führungsanlage K20". Bunkeren skal vere tilgjengeleg både frå Eggenschwand, Gasterntal og gjennom den gamle Lötschbergtunnelen. Regjeringa har halde strengt hemmeleg kvar regjeringsbunkeren ligg.
Stormbringer!
Stormbringer! er det tredje studioalbumet til John Martyn, og det første han spelte inn i lag med den dåverande kona, Beverley Martyn. John Martyn skreiv seks av dei ti songane på albumet, og Beverley fire.
I 1969 møtte John og gifta seg med Beverely Kutner frå Coventry. Ho hadde då alt platekontrakt for Elektra med Joe Boyd som produsent. John og Beverly Martin fekk så kontrakt med Warner Brothers i USA, som sende dei til Woodstock midt under folkrock-revolusjonen. Dei arbeidde med produsenten Paul Harris, som hadde produsert The Doors og Crosby, Stills & Nash og laga Stormbringer! som eit folkrockalbum med trommer, piano og bass. Albumet synte at Martyn var påverka av The Band og trommeslagaren i dette bandet, Levon Helm selte på to songar. Ein annan trommeslagar, Bill Mundi frå The Mothers of Invention, spelte på ein annan song.
«Would You Believe Me» var første gongen Martyn brukte gitareffekten echoplex, som han skulle bruke mykje dei komande åra.
Innhald
Bonusspora vart spelte inn under ei demoinnspeling i Sound Techniques Studios i Chelsea, 16. april 1969.
Oterværfjorden
Oterværfjorden er ein fjord i Rødøy kommune i Nordland. Han ligg på sørsida av Otervær, som han er kalla opp etter og på nordsida av sjølve Rødøy. Fjorden strekkjer seg 12 km austover til Sleipnesodden.
På sørsida ligg òg Gjessøya og Rosøyan. Otervær ligg lengst vest av øygruppene på nordsida. Aust for Otervær ligg Ævær og inst ligg Svinevær. På austsida av Rødøy ligg Rødøyfjorden, Frå Sleipnesodden går Tjongsfjorden søraustover, medan Skardsfjorden går austover på nordsida.
Bent
Bent er eit mannsnamn, ei dansk form av Benedikt som kjem frå latinsk Benedictus, 'signa'. Bent har namnedag den 21. mars. Bent kan òg vera eit slektsnamn.
Namnet finst òg med skrivemåtane Bendt og Beint. Andre namn med lik tyding og opphav er til dømes Ben, Bengt og Bendik, medan Beate, Benedikte og Bente er nærskylde kvinnenamn.
Bruk
Namnet var brukt sjeldan i Noreg først på 1900-talet, men bruken tok seg litt opp på 1920- og 1930-talet. I 1950- og 1960-åra voks bruken mykje, til ein topp på over 0,25 % rundt 1970. Deretter gjekk bruken bratt ned. I 2009 var det rundt 2 304 norske menn som heitte Bendik.
I Danmark heitte 1,0 % av menn, eller 27 415, Bent i 2008.
Jeruslan
Jeruslan (russisk Еруслан) er ei elv i Saratov og Volgograd oblast i Russland og ei av sideelvane til Volga frå venstre. Elva er 278 km lang og eit nedslagsfelt.
Elva spring ut frå sørvestsida av Obsjtsjij Syrt-høgdene og munnar ut i Jeruslanbukta i Volgograd-reservoaret, som er ein del av Volga. Om sommaren tørkar Jeruslan inn og har enkelte stader salt vatn. Den viktigaste sideelva er Soljonaja Kuba. Elva Torgun var tidlegare ei sideelv til Jeruslan, men munnar no òg ut i Jeruslanbukta.
Bengt
Bengt er eit mannsnamn av svensk opphav, danna som ei form av Benedikt som kjem frå latinsk Benedictus, 'signa'. Bengt har namnedag i Noreg og Sverige den 21. mars.
Bengt er kjend i svenske tekstar frå 1300-talet, då med skrivemåten Benkt. Andre namn med lik tyding og opphav er til dømes Ben, Bent og Bendik, medan Beate, Benedikte og Bente er nærskylde kvinnenamn.
Bruk
Namnet var brukt sjeldan i Noreg først på 1900-talet, men bruken tok seg litt opp på 1920- og 1930-talet. I 1950- og 1960-åra voks bruken mykje, til ein topp på over 0,25 % rundt 1970. Deretter gjekk bruken bratt ned. I 2009 var det rundt 2 304 norske menn som heitte Bendik.
I Danmark heitte 1,0 % av menn, eller 27 415, Bent i 2008.
Halvøy
Ei halvøy (latin paene insula, 'nestenøy'), òg kalla nes, odde, skage og tange, er eit stykke land som stikk ut frå eit større fastland slik at det vert omgjeve av vatn på tre sider så det berre vert landfast på ei lei.
Halvøyar kan likna litt på nes, som har vatn på tre sider. Det er berre det avlange tungeliknande skapet på neset og det at øya gjerne er rund, som skil dei to slaga landstykke.
Gloppeelva
Gloppeelva, òg kalla Storelva, er ei elv i Gloppen kommune. Elva er utløpet frå Breimsvatnet, og munnar ut i Gloppefjorden, sør for Sandane sentrum, nær Sandane Camping. Elva er ei lakseelv, det vil seie at det går laks i elva.
Halvøy
= Halvøyar i verda =
Gloppeelva
Elva er regulert gjennom ei demning omtrent 1 km frå Breimsvatnet. Vasskraftverka Eidsfoss kraftverk og Trysilfoss kraftverk utnyttar vatn frå elva.
Halvøy
Antarktis
= Bakgrunnsstoff =
Gloppeelva
Ved elvemunningen ved Gloppefjorden har elva skapt eit delta av typen brakkvasssdelta. Fitjeelva som munnar ut like sør for Gloppeelva har medverka til at deltaet har fått ei vid og lang grunne, med sandbankar av ulik høgd. Tett ved området ligg Sandane Camping, som utnyttar sanden i deltaet til badestranda si. Elvane gjer at vatnet held noko lågare temperatur, men samstundes vert vatnet varma opp på den lange grunna forholdsvis raskt sommarstid.
Volgahøgdene
Volgahøgdene eller Volgaplatået (russisk Приволжская возвышенность, Privolzjskaja vozvysjennost) er eit utstrekt høgdedrag i den europeiske delen av Russland med ei høgd opp til opptil 375 meter over havet.
Gloppeelva
Lakseelv
Grunneigarane er organiserte i Gloppen Elveeigarlag og Indre Gloppen Elveeigarlag. Desse lagea forvaltar lakseførekomstane i elva, og leiger ut rettane til laksefiske. Dei står òg for vedlikehald av to laksetrapper i elva.
Volgahøgdene
Volgahøgdene er ein del av Den austeuropeiske sletta. Dei ligg vest for elva Volga og mellom byane Kazan i nord og Volgograd i sør. Berglandskapet på platået fell bratt mot vestsida av Volga og ligg side om side med dei vidstrekte slettene på austsida.
Gloppeelva
Dyreliv
Deltaet og området rundt legg til rette for eit allsidig innslag av vadefuglar, og området er freda under namnet Bukta fuglefredningsområde.
Værangen
Værangen er ein fjord i Rødøy kommune i Nordland. Fjorden strekkjer seg 15 km nordaustover til pollen Kista i botn av fjorden. Fjorden kryssar polarsirkelen.
Fjorden har innløp mellom Telnes i aust og øya Renga i vest. På austsida av fjorden, oppfor Telnes, ligg Telnestinden på 973 meter over havet. Fjorden går først nordover, men svingar etter kvart nordaustover og austover forbi Klubben. I denne indre delen av fjorden ligg Jektvika på sørsida av fjorden. Grenda Værangen, som fjorden er kalla opp etter, ligg på nordsida. Inst i fjorden ligg pollen Kista som har eit smalt innløp via Kistastraumen. Dette sundet vert kryssa av Fylkesveg 17, som går langs den sørlege delen av fjorden. Fv440 går på nordsida av fjorden.
Gloppeelva
Dyreliv
På grunn av det gode fisket i området trekk elva til seg rovdyr og fugl. Området har tidvis hatt mange oterar, noko grunneigarane ikkje set pris på, då dei meiner dette truer villaksbestanden i elva. Grunneigarane har ved fleire høve fått fellingsløyve på oter i elva. I 2007 vart det observert eit havørnpar ved elvemunninga.
Volgahøgdene
Landskapet på Volgaplatået er kjenneteikna av åsar og berg, som er grave ut av større og mindre elvar, som Khopjor, Medveditsa og Sura. Volga-Don-kanalen ligg i senkinga mellom Volgaplatået i nord og dei tilstøytande Jergeniåsane i sør.
Sjølve Volgaplatået er ganske tynt folkesett, men i randområda og særskild ved breidda av Volga ligg fleire større byer, mellom anna (frå nord til sør) Kazan, Uljanovsk, Saransk, Penza, Syzran, Saratov og Volgograd.
Makarovpistol
Makarov (PM) er ein halvautomatisk pistol konstruert sist på 1940-talet av russaren Nikolaj Fjodorovitsj Makarov. I mange år var han militær standardpistol i Sovjetunionen.
Makarovpistolen var resultat av ein konkurranse for å laga eit våpen som kunne komma i staden for Tokarevpistolen frå 1933, som i sin tur eit stykke på veg var ein variant av belgiske Fabrique Nationale sin Browning modell 1903. Tokarev vart etter krigen sedd på som for stor, tung og upåliteleg til å vera generell tenestepistol.
Heller enn å utvikle våpenet sitt frå ein eksisterande patron, konstruerte Makarov ein ny, 9x18 mm PM, litt større enn kaliber .380 ACP, men mindre enn kaliber 9 mm Parabellum. For å få våpenet enklast og billegast råd, ville dei han skulle ha ein bakslagsmekanisme, og den nye patronen var den aller kraftigaste som kunne brukast med denne enkle mekanismen. Kula vart med vilje gjord litt breiare enn 9 mm, faktisk 9.3, for å gjera denne ammunisjonen ubrukande for NATO-våpen i 9 mm Parabellum.
Makarovpistolen vart i 1951 vald som vinnar i den ovannemnde konkurransen, og var i teneste hjå sovjetiske militære og politi til Sovjetunionens fall i 1991. Mange tidlegare austblokkland brukar han framleis, og variantar blir framleis laga i både Russland og Bulgaria, sjølv om han er i ferd med å bli bytt ut som standardvåpen i det russiske militæret.
Pistolet Makarova (PM) er då ein mellomstor pistol med enkel bakslagsmekanisme, løp fast i ramma og rekylfjøra rundt dette løpet. Fysisk liknar han Walther PP. Særmerket til våpenet er den ekstreme enkelheita, elegansen i linene og kor få delar han har, noko som gjer han svært robust. Makarov har til og med færre delar enn den austerrikske Glock-pistolen, som vart konstruert mange år seinare med enkelheit for auget. Makarovdelar blir sjeldan øydelagde ved normal bruk, og dei er lette å skifte ut om naudsynt.
Makarov har kombinert enkeltspennar og sjølvspennar. Standardmagasinet held 8 skot, men finst med ti og tolv au.
Makarov vart laga i mange land under den kalde krigen og etterpå, attåt Russland var det DDR, Bulgaria, Kina og det sameinte Tyskland. Marknadsverdien av dei austtyske Makarovpistolane er høgast, da dei blir rekna som dei mest vellaga.
Kjelde
Den engelskspråklege wikipediaen, som har ein lengre og meir detaljert artikkel her
Korkuteli
Korkuteli er eit distrikt i provinsen Antalya i Middelhavet i Tyrkia, 56 km nordvest for byen Antalya. I antikken vart byen kalla Isionda, Isindos, Pisinda eller Sinda.
Byen ligg vest i Taurusfjella, ovanom Middelhavet. Hovudnæringa i byen er i dag hovudsakleg fruktdyrking.
Dikt
Tekstane er ofte relativt korte, somtid svært korte, og denne ord-økonomiseringa medfører at mykje meining må leggjast i kvart ord. Tekstane består av linjer, ikkje setningar.
Dei fleste former for dikt har ein klar musikalitet. Truleg er dikt opphavleg meint å skulle syngjast eller bli messa fram, kanhende dansast til. Musikaliteten i dikta får ein for det første fram ved at linjene har fast rytme, i ulike rytme-mønster. For det andre gir det og ein musikalsk effekt at ein i dikt ofte finn ulike typar rim. Dei vanlegaste er kanskje ende-rim, der dei siste orda i linjene rimer på kvarandre i ulik rekkjefølgje, og framlyd-rim (allitterasjon), der første lyden i minst to ord på ei eller helst to linjer rimer. I somme høve kan ulike rimtypar setjast saman til heile lyd-bilde, som liksom illustrerer innhaldet.
Somme av orda i dikta er ofte symbolske bilde, av to typar, samanlikningar og metaforar. Ei samanlikning har eit samanliknings-ord, ofte «som» eller «lik», mens metaforen ikkje har det.
Pyléa
Pyléa (gresk Πυλαία) er ein tidlegare kommune i forstadane til Thessaloníki i Sentral-Makedonía i Hellas. Han har oppunder 35 000 innbyggjarar. Frå 2011 inngår Pyléa som ei kommunaleining i kommunen Pyléa-Khortiátis. Kommunaleininga inngår i byområdet til Thessaloníki.
Illyria
I følgje gresk mytologi vart det første kongedømet grunnlagd av kong Illyrius.
Illyrarar busette område i fleire tusen år fram til slavarane invaderte området på 500-talet. Den illyriske sivilisasjonen er derfor ein av dei eldste i Europa. Illyrarane busette område som utgjorde store delar av Jugoslavia (hovudsakleg Bosnia og Dalmatia) samt Albania. Dei tala eit indoeuropeisk språk som kanskje er i nær slekt til albansk. Mange av namna på dei illyriske folkegruppene og stadane har overlevd i skriftlege kjelder på både gresk og latin. Ein er ikkje sikker på at dei sjølv kalla set illyrarar og truleg gjorde dei ikkje det. Vanlegvis har illyrarane vorte definert som dei nabofolkegruppene dei skilde seg frå, det vil seie keltarar, dakarar, thrakarar, grekarar og antikkens makedonarar.
Trass i at William Shakespeare sin Trettandedagsaftan utspelte seg «ein stad i Illyria», tok det meir enn to hundreår før namnet dukka opp på europeiske kart. I 1809 overlét Austerrike ein stor del av landområda aust for Adriahavet, i lag med Kärnten, Istria og kysten av Dalmatia til Kongedømet Napoli under namnet Dei illyriske provinsane.
I 1830- og 1840-åra oppstod illyrismen, ei sørslavisk rørsle leia av Ljudevit Gaj med mål om å samle alle sørslavarar.
Geografi
Illyria har i geografisk-etnografisk samanheng vore nytta om forskjellige område. Først vart det nytta om ei mengd illyriske folk som busette områda mellom elvane Arsia (i dag Arsa aust på Istria) i vest, Drinus (i dag Drina), Boebiskfjella og åsane som går sør for Scardus (Turjanska Planina og Grámmos, mellom Albania og Makedonia) i aust, Pannonia i nord, Ípiros i sør og Adriahavet i sørvest og vest. Det omfatta store delar av det noverande Kroatia og Bosnia, Dalmatia, Montenegro og nodre halvdelen av Albania. Stundom vart det nytta om eit enno større område, der ein òg tok med Pannonia og Noricum i nord.
Historie
Fleire illyriske stammer kan ha slått seg ned på Den italienske halvøya. Desse stammene vert hovudsakleg kalla italo-illyriarar. Nordlege illyriske stammer ved elva Sava vart samla saman av keltiske stammer i området. På 400-talet byrja keltiske folkeslag å slå seg ned i områda mellom Drava og Sava, som strekte seg frå aust i Kroatis til vest for Serbia.
Skriftlege kjelder frå antikken kan tyde på at stammene Agrianes, Triballi og Paeoni var av trakisk opphav.
Den illyriske siviliasjonen
Det er ikkje mange spor att etter den tidlege illyriske siviliasjonen i området, som vert forklart ut frå dei mange krigane og dei forskjellige folkegruppene som har vore i området.
Militæret
Kjelder frå 280 f.Kr. fortel at den illyriske kongen Monun gav Makedonia 20 000 mann som forsvar mot ein keltisk invasjon. Arkeologisk funn tyder på at illyrarane nytta fleire ulike våken som sverd, øks, kniv, pil og boge og spyd. Sica var ein bøygd kniv som illyrarane nytta. Sicarius var det latinske uttrykket for ein illyrisk avrettingsmetode med hjelp av kniv.
Store delar av Illyra var skogkledd og kupert, noko som gjorde det vanskeleg å invadere området. Dei forsvarande styrkane skal visstnok ofte ha rømd og gøymde seg i dei mange fjellområda.
Skipssbyggarkunsten skal ha stått høgt med lette og raske galeiar (jfr. Liburnae og slaget ved Actium).
Blodsukker
Blodsukkernivå eller blodglukosenivå, ofte berre kalla blodsukker, er eit mål på mengda glukose (sukker) i blodet hjå menneske og dyr. Kroppen jobbar heile tida med å regulere glukosenivåa som del av den metabolske homeostaseen. Glukose er den primære energikjelda for cellene i kroppen, med nokre unntak, og blodfeitt, i form av feitt og oljer, er i hovudsak ei kompakt energilagring. Glukose blir frakta frå tarmane eller levra til celler i kroppen gjennom blodstraumen, og blir tilgjengeleg for celleabsorbsjon gjennom hormonet insulin, som i hovudsak blir laga i bukspyttkjertelen.
Glukosenivåa er vanlegvis lågast om morgonen før det fyrste måltidet (kalla «fastenivå»), og i laupet av nokre timar etter måltidet vil nivået auke med eit par millimolar. Unormalt høge eller låge glukosenivå kan tyda på sjukdom. Vedvarande høgt blodsukker blir kalla hyperglysemi, medan låge nivå blir kalla hypoglysemi. Diabetes mellitus er kjenneteikna ved vedvarande hyperglysemi, og er den mest framståande sjukdommen som følgje av svikt i blodsukkerregulering. Alkoholinntak plar å valda ei auking av blodsukker, men nivået fell etter ei lita stund. Nokre lækjemiddel kan føre til aukingar eller minskingar av glukosenivåa.
Objektorientert programmering
Objektorientert programmering (OOP) peiker på ein metode og ei utforming av språket for programmering. Den grunnleggande tanken bak OOP er at ulike typar data som høyrer saman blir samla i objekt med tilhøyrande operasjonar. Slik blir data og kode samla i einingar kalla objekt. Eit objekt er ei samling av oppførsel (datakode) og tilstand (data). Prinsippet er at ein skil tinga som endrar seg over tid og tinga som ikkje endrar seg. Denne inndelinga i objekt gir eit meir stabilt fundament for programvareutforming. Målet er å gjere store programvareprosjekt enklare å handtere.
Omgrepet har sitt opphav frå arbeid gjort av Kristen Nygaard og Ole-Johan Dahl ved Norsk Regnesentral med programmeringsspråket Simula på 1960-talet.
Fermo
Fermo (antikken Firmum Picenum) er ein by i Italia. Han er hovudstad i provinsen Fermo i regionen Marche og har om lag 35 000 innbyggjarar. Provinsen Fermo vart oppretta i 2004, men trer ikkje i full kraft før i 2009 og fram til dess er byen administrativt ein del av provinsen Ascoli Piceno.
Fermo ligg på ein ås med fin utsikt nær kysten av Adriahavet.
Historie
I 1199 vart Fermo ein fri by og heldt på sjølvstendet sitt til 1550 då han vart annektert av Kyrkjestaten. I stridane mellom Hohenstaufen og pavedømet vart Fermo fleire gonger omleira og erobra, i 1176 av erkebiskop Kristian av Mainz, i 1192 av keisar Henrik VI, i 1208 av Marcuald, hertug av Ravenna, i 1241 av keisar Fredrik II, i 1245 av Manfred. Etter dette vart han styrat av forskjellige herrar, som i meir eller mindre grad var vassallar under paven, som Monteverdi-familien, Giovanni Visconti og Francesco Storza (bannlyst i 1446), Oliverotto Uffreducci (myrda i 1503 av Cæsar Borgia), som vart etterfølgd av son sin Ludovico, som vart drepen i slaget ved Monto Giorgio i 1520 då Fermo igjen kom direkte under Kyrkjestaten.
Sentral-Hellas
Sentral-Hellas eller Kontinental-Hellas (gresk Στερεά Ελλάδα, Stereá Elláda) er ein av dei tradisjonelle regionane i Hellas. Området samsvarer i store trekk med den delen av den første greske staten frå 1832 som låg nord for Korintbukta. I seinare år har Attikí med hovudstaden Aten ofte blitt rekna som ein eigen region.
Periferiane og periferieiningane
Periferiane i Sentral-Hellas og periferieiningane deira er:
Læstadianismen
Læstadianismen er ei luthersk vekkingsrørsle som blei starta av den svenske presten Lars Levi Læstadius i svensk Lappland på 1800-talet. Rørsla breidde seg til Finland og Nord-Noreg 1840-åra, og har sidan gått vidare til fleire land over heile verda. I Noreg høyrer læstadianarane til Den norske kyrkja.
Innhald
Sentralt i læra åt Læstadius står synd og tilgjeving, rett anger (over syndene) og nestekjærleik. Gjennom å erkjenne sin syndige natur skal mennesket angre brota sine mot Guds ord. Den angrande syndaren får syndeforlating gjennom å be om denne frå ein kristen han eller ho har tiltru til. Dette kan vera ein predikant eller kven som helst andre. Læstadianarane er kjende for det dei kallar «rørelse». Dette skjer mot slutten av gudstenesta, der forsamlinga (anten eit fåtal eller stort sett alle saman) byrjar å gråte (av anger over syndene sine) og bed familie, venner, predikantar og andre om tilgjeving. Dette er som oftast det elementet ved læstadianske gudstenester som blir oppfatta som mest framandt for ikkje-læstadianarar. Medlemmer av forsamlinga går fram til bordet der predikantane sit og bed om tilgjeving, og deretter til andre personar dei kjenner dei bør be om tilgjeving. Tilgjevinga blir forkynt åt den angrande, oftast med desse orda: «Du skal tru at all synd og all skyld er evig forlatne i Jesu Kristi soningsblod. Tru ei fullkommen forlating for syndene, og tru at du er salig og eit Guds Barn.»
Læra åt Læstadius har same utspring som haugianismen, som læstadianarane elles meiner er temmeleg utvatna i dag, sett i høve til Hans Nilsen Hauge si lære. Det blir hevda at ein kan følgje same læra attende til Martin Luther og til dei første kyrkjelydane som oppstod etter Jesus.
Utbreiing
Læstadianarane har enno i dag «hovudsetet» sitt i det dei kallar «moderforsamlinga i Lappmarken», altså i det området der læstadianismen oppstod. I ei læstadiansk «samling» (gudsteneste) blir alltid ei eller fleire preiker av Læstadius lesne, slik at læra hans verkar som ei rettesnor òg i vår tid.
Læstadianarane har i dag mange store forsamlingar i Noreg, Sverige, Finland, Danmark og USA. I dei seinare åra er læstadianismen òg vorten kjend blant studentar frå Kina, Russland og dei austeuropeiske landa.
Læstadianske samlingar blir haldne kvar sundag i alle byar der forsamlingar finst. I Noreg er det store samankomstar over fleire veker (dei blir kalla sommarsamlingar) i Lofoten og Ofoten — oftast i byane Leknes og Narvik, i tillegg til tettstadene Bjerkvik og Ballangen). Desse samlingane finn stad i juli/august, og det varierer noko frå år til år kvar dei byrjar. I Bjerkvik, Ballangen eller Narvik er det kvart år òg slike store samankomstar i nyårshelga.
I Sverige er julesamlingane i Gälliväre sentrale. I Finland er det òg store samlingar om sommaren, der fleire tusen læstadianarar tek del. Store samankomstar finn òg stad i USA. I ei såkalla «storsamling» tek frå fleire hundre til opp mot 10000 personar del.
Årsaker til migrasjon
Forståinga av migrasjon er dominert av såkalla neoklassisk teori. Eit sentralt moment innan dette er at kvart enkelt individ avgjer å migrere ved å vurdere såkalla «push & pull»-faktorar. Push-faktorane er dei negative faktorane som «dyttar frå seg» folk og dermed fører til ut-migrasjon, medan pull faktorane som er positive, «dreg til seg» folk og fører dermed til inn-migrasjon. Desse faktorane inngår i ei individuell rasjonell vurdering som prøver å finne den beste løysinga (migrere og kvar ein skal migrere, eller bli). (Bilsborrow 2002).
Økonomiske faktorar kan vera håp om arbeid eller betre betalt arbeid, økonomiske støtteordningar (jamfør frykta for at rike EU/EØS-land vil bli invadert av aust-europearar som går på arbeidsløysetrygd, trygd, barnebidrag osb.) eller andre økonomiske moglegheiter (til dømes betre eller meir jord). Faktorane kan vera håp om sosiale gode og støtteordningar (til dømes utdanning eller helsetenester), slekt og/eller kjærleik, kultur og samfunnsmessige forhold (til dømes ytringsfridom, likskap eller religiøs tilhøyrsle). Eller det kan vera snakk om reine miljømessige faktorar (til dømes by versus land, rein versus forureina luft, skogkledd versus slettelandskap), klimatiske (til dømes varmt eller kaldt, stabilt eller ustabilt, vått eller tørt), og positive og negative miljøendringar, som me kjem tilbake til lenger ut i teksten. Alle desse faktorane kan vera med i vurderinga i større eller mindre grad, og kva som blir oppfatta som negativt (push) eller positivt (pull), kan variere frå person til person. (Birkeland 2004).
Desse individuelle faktorane er likevel berre ei side av saka. Migrasjon er på ingen måte alltid individet sitt eige val. Ein kan bli tvungen til å flytte på grunn av statleg ekspropriering (til dømes for å byggje ein dam) eller evakuering, og valdeleg utdriving (krig, slavehandel). I utviklingsland er også ofte migrasjon ein del av ein diversifiseringsstrategi innanfor ein familie eller eit hushald. Det er heller ikkje sikkert at alle val er opne. Dersom ein fattig familie frå Mali vil til eit fuktigare område, vil det vera mykje lettare å migrere til eit anna vest-afrikansk land enn til dømes Noreg. Ikkje berre fordi det er kortare avstand og kostar mindre, men også fordi grensene til Noreg er strengt regulerte slik som dei er i storparten av den vestlege verda.
Miljøendringar som årsak til migrasjon
Miljøendringar som kan føra til migrasjon kan delast opp i naturkatastrofar, klimaendringar og menneskelege endringar. Når endringane fører til at det blir vanskeleg å til dømes halde fram med jordbruk (utpining av jorda) eller skaffe brensel (avskoging) kan det gjera at folk ikkje klarer å brødfø seg og dermed bestemmer seg for å migrere til ein annan stad med betre moglegheiter. Naturkatastrofar som flaum og vulkanutbrot kan likeleies tvinga folk til å migrere bort frå stader der ein rett og slett ikkje kan bu. Desse ulike formene for miljøendringar kan påverke migrasjon på ulike måtar. Stillehavsøyene Niue og Tuvalu som begge er uavhengige statar er gode illustrasjonar på korleis dei tre nemnde typane miljøendring kan henge saman.
Studiar peikar på at menneskelege utslepp av klimagassar fører til ein auke i temperaturen på jorda. Dette skal føre til eit meir ustabilt klima (meir uvêr) og eit stigande havnivå. Den lågtliggjande øya Tuvalu sitt landareal minkar dermed, noko som gjer at folketettleiken aukar. Samtidig vart Niue i januar 2004 råka av ein syklon som gjorde 200 niuanarar heimlause (New Zealand Herald 2004), og førte til ut-migrasjon til New Zealand. Niue som har eit folketal på under 2000 får dermed folkemangel, noko som dei har løyst før, og ser ut til å løyse no ved å «importere» folk frå Tuvalu (ReliefWeb 2004). Slik kan altså menneskelege faktorar føre til klimaendringar som fører til naturkatastrofar som så fører til ut-migrasjon. Samtidig som statane samarbeider og stimulerer til migrasjon frå Tuvalu til Niue.
Vanlegvis vil naturkatastrofane føre til mellombels ut-migrasjon og deretter inn-migrasjon. Slik kan vulkanutbrot i første omgang vera veldig øydeleggjande, men etter mange år bidra til fruktbar jord og inn-migrasjon. Jordskjelvet i Bam i Iran har i første omgang ført til stor ut-migrasjon (UNICEF 2004), medan etterkvart som byen med hjelp frå myndigheiter og andre organisasjonar vert bygd opp att, vil den oppleva stor inn-migrasjon når folk kjem attende til heimstaden sin.
Eit område kan vera oppfatta som «ubrukt» eller spesielt attraktivt og får difor inn-migrasjon. Dette kan føre til at naturressursane (altså miljøet) blir ekstensivt utnytta og etterkvart degradert på grunn av avskoging og utpining av jorda. Når jorda er så dårleg at den ikkje kan dyrkast og folk ikkje får tak i ved fører dette til ut-migrasjon. Miljøendringane er i dette tilfellet endringar som ein kan karakterisere som negative, då dei vanlegvis ikkje har nokon positive effektar.
Huambo i Angola er eit område som kan visa korleis miljøendringar kan føre til migrasjon. Dette området vart sett på som eit veldig fruktbart område av den portugisiske kolonimakta som difor satsa mykje på storskala jordbruk i provinsen i 1950- til 1970-åra. Dette medførte stor inn-migrasjon av europearar (Birkeland 2000). Det viste seg etterkvart at området ikkje var spesielt godt eigna for jordbruk, og europearane etterlet seg difor utarma land når dei reiste ved Angolas sjølvstende. I tillegg til dette har skogen gradvis forsvunne ettersom den er ei ettertrakta vedkjelde for lokalbefolkninga. Birkeland (2000:114) nemner eksempelvis ei kvinne som «gave the lack of fertile land and the possibility of practising agriculture as her reason to flee further from Huambo to a less safe area». Det blir ikkje her sagt at landet er så dårleg at befolkninga faktisk minkar, men stoda er altså så dårleg at nokon ut-migrerer.
«Negative» menneskelege miljøendringar som medfører migrasjon finn ein mykje eksempel på i avskoginga av tropisk skog. Avskoging skjer vanlegvis for å skaffe jordbruksland, men ofte blir også avskoga område gjort til jordbruksland som ein konsekvens av avskoging. Tømmervegar og avskoging opnar område for inn-migrasjon (WRI 2002), samtidig som utpining av jorda fører til ut-migrasjon og sjølve tømmerindustrien er eit mellombels føretak som fører med seg først inn- og så ut-migrasjon. Men som før sagt: uansett kva slags miljøendringar, kor raske og kor alvorlege dei er, vil kvar og ein si avgjersle om å emigrere avhenge av mange ulike faktorar som ikkje nødvendigvis har med miljøendringar å gjere.
18. april
18. april er den 108. dagen i den gregorianske kalenderen (109. under skotår). Det er 257 dagar att av året.
Salt kommune
Salt kommune er ein kommune som dekkjer området i og kring as-Salt i Jordan, 28 km nordvest for Amman.
Historie
Salt fekk kommunestatus i 1887. I 1938 vart området råka av eit jordskjelv, som førte til øydeleggingar på mange hus og bygningar.
285 Regina
285 Regina er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 3. august 1889 av Auguste Charlois ifrå Observatoire de Nice.
Oltu
Oltu (georgisk ოლთისი,  Oltisi; armensk Ողթիկ, Voght'ik; russisk Олти, Olti) er ein by og eit distrikt i provinsen Erzurum i Aust-Anatolia i Tyrkia. Byen har kring 20 000 innbyggjarar.
Olti er første gongen nemnd i skriftlege kjelder på 900-talet, men busetnaden er langt eldre enn det.
Oltu ligg i Oltudalen, som er ei sideelv til Çoruh-elva, nordaust i Tyrkia. Dalen er omgjeve av høge fjell, mellom anna Akdağ på 3030 moh. Den årlege middeltemperaturen er 10,2 °C.
Kalander
Ein kalander (av gresk κύλινδρος, kylindros, «sylinder») er eit valseverk med fleire valsar som stort sett er monterte over kvarandre, og som vert brukt i papir-, plast-, gummi- og tekstilindustrien. Føremålet er å jamne ut, prege eller lage ei remse av stoffet, i ein kalandreringsprosess.
Monica Knudsen
Monica Knudsen er ein norsk tidlegare fotballspelar og seinare -trenar frå Arendal, ei av dei som vart olympisk meister med Noreg under Sommar-OL 2000 i Sydney. Ho spelte i ni sesongar, 1995-2003, på topplaget Asker SK og var med å vinne to seriegull og eitt cupmeisterskap. På 2010-talet var Knudsen trenar for eit LSK-mannskap som tok heile ni nasjonale meistertitlar.
Spelar
Knudsen møtte den norske toppserien som Donn-spelar. Frå 1995 tok ho plass på midtbana til det norske topplaget Asker SK. Gjennom iherdig innsats bidrog ho mykje både i det defensive og offensive spelet til Asker-laget, eit lag som sanka to seriemeisterskap og ein kongepokal i åra 1998-2000. 2004-sesongen gjorde Knudsen teneste hos Fortuna Hjørring i den danske toppserien. Ho avslutta med to sesongar i det som då vart kalla Team Strømmen (seinare LSK).
Knudsen spelte 87 landskampar og skåra seks mål i tida 1998-2003. Ho deltok både i Fotball-VM 1999 og 2003, Sommar-OL 2000 og EM i fotball 2001. Knudsen spelte i alle Noregs kampar då laget vann OL-gull i Sydney. Ho var også med då Noreg under europameisterskapen 2001 i Tyskland tapte 0-1 mot vertslandet i semifinalen.
Trenar
Knudsen hadde stor suksess som trenar med LSK i tida 2010-17. LSK-laget vann då fem seriemeisterskap; 2012, -14, -15, -16 og -17, og fire rake cupmeisterskap; 2014, -15, -16 og -17. Sidan 2018 har ho vore trenar for kvinnelaget til Vålerenga IF.
Geyve
Geyve er ein by og eit distrikt i provinsen Sakarya i Marmararegionen i Tyrkia. Byen har kring 20 000 innbyggjarar.
Les Diablerets
Les Diablerets er eit 3 210 m høgt fjell i Bern-Alpane i Sveits. Fjellet ligg i kantonen Vaud, vest i landet, og er det høgaste punktet i kantonen. Til vanleg vert Les Diablerets nytta som namn på heile fjellmassivet, som elles har fleire toppar enn sjølve hovudtoppen av Les Diablerets. Desse er:
Sidirókastro
Sidirókastro (gresk Σιδηρόκαστρο) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Sérres i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Sidirókastro inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Sindikí og er hovudsete i kommunen.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Sidirókastro 9 294 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 5 177 innbyggjarar.
Les Diablerets
Les Diablerets har to isbrear. Ein liten bre, Glacier des Diablerets, som ligg kring toppen av fjellet, og ein mykje større; Glacier de Tsanfleuron.
Ein skiutfartsstad med same namnet, Les Diablerets, ligg ved fjellet.
Dykking
Dykking vil seie at ein levande organisme som normalt pustar luft, senkar seg ned i vatn ei avgrensa tid som ikkje er lengre enn at organismen kjem seg opp att frå vatnet uskada. Mange landdyr (til dømes bever, oter), sjødyr (sel, kval) og fuglar (sjøfuglar) dykkar for å skaffa seg mat eller skjula seg for fiendar, medan menneske dykkar for å gjere arbeid under vatn, eller i somme høve òg for å skaffe seg mat, eller for moro skuld. Me skil ofte mellom yrkesdykking, som går ut på å gjere profesjonelt arbeid under vatn, og sportsdykking, som er ein hobby. Medan dyr og sjøfugl er skapt for å dykke, er menneske i stor mon avhenging av særskild utstyr for å kunne halde seg under vatn i lengre tid.
Ein kan utføra fridykk utan hjelpemiddel, bruka ein enkel snorkel for å pusta, eller ta med seg ein pustegass under vatnet i apparatdykking. Ein kan også dykka inni ei dykkarklokke eller eit fartøy, ein undervassbåt.
Blaise Compaoré
Blaise Compaoré var statsleiaren i Burkina Faso frå 1987 til 2014. Han tok makta i landet i eit blodig kupp der den dåverande presidenten Thomas Sankara blei drepen. 3. oktober 2014 blei han avsett av militæret i landet etter store folkelege protestar mot at han forsøkte å avskaffa avgrensinga av periodar ein president kunne sitja.
Fritidsdykking
Fritidsdykking eller sportsdykking er det me kallar dykking gjort av menneske på fritida, til forskjell frå yrkesdykking. Ein kan dykka for å oppleva ein slags vektlaus tilstand og få sjå livet i havet, kanskje også skipsvrak, på nært hald. Ein kan dykka i alle typar hav, men fritidsdykking gjer ein helst i område med god sikt, ofte i tropiske område nær korallrev.
Jacques-Yves Cousteau blir ofte omtala som faren til dagens fritidsdykking.