cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Argenteuil
Argenteuil er ein kommune i dei nordvestlege forstadane til Paris i Frankrike, men har status som by. Han ligg 12,3 km frå sentrum av Paris. Argenteuil er sous-préfecture (underhovudstad) i departementet Val-d'Oise og er òg sete i Arrondissementet Argenteuil.
Argenteuil vart grunnlagd som eit nonnekloster på 600-talet, men dette vart øydelagd under den franske revolusjonen. Argenteuil var kjend for den kvite aspargesen og druene som vart dyrka her. Ordet Argenteuil er synonymt med kvit asparges på menyar. Ein gong var staden ein stad der parisarane kunne vandre i landlege omgjevnadar, men er i dag ein urban forstad til Paris. Målarar, som Claude Monet, har mellom anna gjort Argenteuil vidkjend.
Klede
Funksjon
Pynt er også ein viktig funksjon av klede, og dei kan brukast både til å framheva og å endra forma på kroppen. Fordi ein ofte vil sjå finast mogleg ut, kan ein berar bruka mykje krefter på å finna klede som er gildast mogleg, til dømes ved at dei har fine fargar, er i materiale som er flottast og dyrast mogleg, følgjer moten og elles framhevar venleiken.
Perpignan
Historie
Då Jakob Erobraren, konge av Aragon og grevane i Barcelona oppretta Kongedømet Mallorca i 1276 vart Perpignan hovudstad for fastlandsområda til den nye staten. Dei påfølgjande tiåra vert rekna som gullalderen for byen. Han hadde stor framgang som senter for klesproduksjon, lêr, gullsmedarbeid og andre luksushandverk. Kong Filip III av Frankrike døydde her i 1285 då han kom tilbake etter eit mislykka krosstog mot den aragonesiske kongen.
Klede
Funksjon
Blygdreglar varierer i ulike samfunn, men dei fleste vil rekna nokre delar av kroppen private slik at dei må skjulast frå andre. Bikini og skaut er døme på klede som særleg er meint for å skjula slike delar.
Perpignan
Historie
I 1344 annekterte Peter IV av Aragon Kongedømet Mallorca og Perpignan vart igjen ein del av Hertugdøme Barcelona. Eit par år seinare omkom om lag halvparten av innbyggjarane som følgje av Svartedauden. Han vart åtaka og okkupert av Louis XI av Franrkike i 1463. Eit valdeleg opprør mot det franske styret i 1473 vart brutalt slått ned på etter ei lang omleiring, men i 1493 gav Karl VIII av Frankrike byen tilbake til Ferdinand II av Aragon i eit ønske om forsoning med Spania og for at han då fekk sjans til å invadere Italia.
Klede
Funksjon
Symbolverdien til klede tyder at dei kan visa status innanfor eit samfunn, til dømes om ein er ung eller vaksen, mann eller kvinne, gift, ugift eller høyre til enkjestanden. Mange yrke og stillingar blir markerte gjennom kleda ein har på seg, til dømes munkedrakter eller uniformer. Klede kan også markera at ein høyrer til eitt samfunn og ikkje eit anna, som folkedrakter, som viser etnisk eller nasjonal tilhøyrsle, og klede knytte til ein viss religion, som hidjab knytt til islam eller skjørt og bluse knytte til kristendom. Klede kan også brukast til å bytta rolle, som ved utkleding eller forkleding.
Perpignan
Historie
Byen vart igjen omleira og tatt tilbake av Frankrike under Trettiårskrigen i september 1642, og Perpignan vart formelt avstått frå Spania 17 år seinare i Freden i Pyreneane, og har sidan den gong vore ein del av Frankrike.
Klede
Utforming
Utforminga av klede kjem an på kva materiale, teknikkar og fargestoff ein kan bruka og kva smaken (mote og tradisjon) seier, i tillegg til at funksjonane nemnd over speler inn.
Eit viktig skilje mellom ulike typar klede er om dei er sydde til ein viss fasong eller om ein draperer rundt seg usydde plagg. Ein klesdrakt er gjerne sett saman av ulike sydde (bukse, jakke, kjole) og usydde (kilt, sari, sjal). Medan europearar ofte brukte draperte plagg i antikken, blei det meir vanleg å sy dei, til sydde klede blei vanlegast i mellomalderen. Dette hadde mykje å seia for utviklinga av vestleg klesmote.
Ofte vil klede følgja ein symmetri rundt midtlinja framme på kroppen (ei tenkt linje som går gjennom nasen og navlen), noko som er vanleg innan vestleg mote, men ein kan også ha asymmetriske plagg, til dømes sariar som dekker eine skuldra, men ikkje den andre.
Klede kan også variera mellom å vera vide og lause (kaftan, kimono) eller tettsitjande (hoser, badedrakt). Medan ein i Europa og Nord-Amerika ofte har føretrekt tettsitjande klede, er lause klede som ikkje framhevar kroppsforma særleg blitt føretrekte i den muslimske verda.
Kor mykje av kroppen som er dekt av klede varierer mykje, frå nesten ingenting (ein ber berre penisfutteral eller lendeklede) til alt (burka, astronautdrakt). Nokre klesplagg dekker store delar av kroppen (boubou, kjeledress) medan andre berre dekker ein liten del (miniskjørt, vottar).
Produksjon
I tradisjonell kleslaging har ein vunne ut fiber eller skinn og vove, sydd eller strikka dei til klede i mindre skala, gjerne i heimen eller i mindre skreddarverksemder. Ein har brukt stoff frå plantar, dyr og ulike kjemiske stoff for å få fram ettertrakta klesfargar, og ulikt farga trådar har gjeve mønster som ruter og striper. Andre mønster kunne trykkast og broderast på, opphavleg for hand.
Ressursane og arbeidet som kravdest for å laga tøy gjorde at ein nytta det så effektivt ein kunne. Ein nytta typisk heile stykke av klede, eller klippa trekanta stykke frå kanatane som kunne brukast til forsterkingar. Dyrebare klede som brukte mykje kostbart tøy var eit viktig luksus- og statussymbol.
Global handel med råvarer, masseproduksjon av tekstilar og av klede ved hjelp av symaskinar gjorde klede mykje billigare og raskare å laga. Nye, fine klede blei tilgjengelege for fleire, motar kunne endra seg raskare for eit større tal forbrukarar, og klesskaparar kunne utforma klede utan å vera så økonomiske med stoffet. Frå slutten av 1890-talet gav fleire nye kunststoff meir industriell produksjon med ein vidare type stoffeigenskapar. Samla har auken i klesproduksjon ført til eit mykje raskare forbrukstempo, ofte omtalt som «bruk og kast».
Vedlikehald
Oppbevaring av klede kan gå ut på å verna dei frå skadedyr som møll, mugg i fuktige omgjevnader og sollys, som kan bleika fargar. For å hindra skrukker kan ein bretta kleda fint eller henga dei opp på kleshengjarar. Strikka klede kan derimot ikkje henga, fordi dei lett kan strekka seg og mista fasongen.
Brukte og utslitne klede
Klede blir slitne ved bruk, og kan få hol og rifter, mista knappar, få øydelagd glidelås eller borrelås og liknande. Dette kan ofte reparerast, eller ein kan bruka delar av kleda som materiale til nye klede. Klede som er blitt for holete eller skjøre til å kunne vølast er tradisjonelt blitt brukte til lappeteppe, bandasjar og filler, som igjen kunne brukast til å laga filleryer, papir og så bortetter.
Klesreparasjon blei mindre vanleg i løpet av 1900-talet, og det er i dag vanlegare å kvitta seg med klede som går sund eller som ganske enkelt er gamle. Gamle klede i god stand kan seljast i bruktbutikkar, medan andre til dømes kan resirkulerast til nye tekstilar, teppe eller filler til bruk i industrien.
Kyststridsflotiljen
Kyststridsflotiljen er delt inn i Marinejegerkommandoen, Kystjegerkommandoen og MTB-kommandoen. Han har som oppdrag å drifte einingar i Sjøforsvaret som er spesialiserte for operasjonar i kystsona.
Sjøforsvaret
Sjøforsvaret i Noreg er ein del av Det norske forsvaret og er organisert i avdelingane Kysteskadren, Kystvakta og Sjøforsvaret sine skular. I tillegg kjem Saniteten i Sjøforsvaret og prestetenesta.
Kysteskadren inneheld alle KNM-fartøya og er inndelt i Overflateflotiljen, Undervannsbåtflotiljen, Kyststridsflotiljen, Minekrigsflotiljen og Saniteten i Sjøforsvaret. Kysteskadren har ansvaret for styrkeproduksjon av operative einingar i Sjøforsvaret.
Kystvakta er delt inn i Kystvaktskvadron Nord og Kystvaktskvadron Sør. Primæroppgåva til Kystvakta er å hevde norsk suverenitet og suverene rettar i havområde under norsk jurisdiksjon.
Sjøforsvaret sine skular er delt inn i avdelingane Sjøkrigsskulen, KNM Harald Hårfagre, KNM Tordenskjold og Befalsskulen for Sjøforsvaret. Sjøforsvaret er under omlegging, som resten av forsvaret. I 1989 hadde Sjøforsvaret 90 krigsfartøy.
Desmond Tutu
Desmond Mpilo Tutu var ein sørafrikansk kyrkjeleiar og aktivist som vart tildelt Nobels fredspris den 16. oktober 1984 på grunn av sin motstand mot apartheid. Han er og kjent for å ha lansert omgrepet «Regnbogenasjon» om folka i Sør-Afrika, som motsats til apartheid-inndelinga.
Desmond Tutu vart fødd i Klerksdorp i Transvaal i Sør-Afrika. Han var den første svarte anglikanske erkebiskopen i Cape Town i Sør-Afrika.
Undervannsbåtflotiljen
Styrke: Seks Ula-klasse undervassbåtar. Levert av Thyssen Nordsee Werke frå 1989 til 1992, skal bli utfasa i 2020. Alle fartøya i Ula-klassen har namn som byrjar på bokstaven u og er for det meste oppattkalla etter tidlegare undervassbåtar. Den siste undervassbåten av Kobben-klassen vart avhenda til den polske marinen i 2004.
Motto: «På patrulje siden 1909»
Temperaturmåling
Temperaturmåling ved bruk av moderne vitskaplege termometer og temperaturskalaer går tilbake til tidleg på 1700-talet då Gabriel Fahrenheit tilpassa eit termometer med å kvikksølv og nytta ein skala som var utvikla av Ole Christensen Røemer. Fahrenheitskalaen er framleis i bruk (hovudsakleg USA) i tillegg til Celsius og Kelvin sine skalaer.
Charles Dickens
Charles John Huffam Dickens var ein engelsk forfattar i viktoriatida, kjend for romanar som Oliver Twist og David Copperfield. Bøkene hans naut stor popularitet i mange land verda over medan han levde, og dei vert framleis lesne og mange av dei har vortne filmatiserte og laga fjernsynsdrama av.
Temperaturmåling
Den gjennomsnittlege lufttemperaturen i verda er 15 °C.
Gresk i Eurovision Song Contest
Gresk i Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det greske språket i Eurovision Song Contest. Den fyrste gongen ein song på gresk vart framført i Eurovision Song Contest var i 1974 då Marinélla representerte Hellas med «Krasí, thálassa ke t'agóri mou». Sidan den gong har fire land delteke med til saman 51 ulike bidrag som har vorte framført på gresk; 27 frå Hellas, 22 frå Kypros og eitt frå Bulgaria og Israel. Av landa som kan delta er gresk offisielt språk i Hellas og på Kypros.
Temperaturmåling
Måling av lufttemperatur
Dei fleste vêrstasjonar måler temperatur og luftfukta nær overflata av jorda med termometer plassert i eit stevensonbur som er eit standardisert instrumentbur med god ventilasjon. Termometeret skal plasserast 1,25 til 2 meter over bakken etter Verdas meteorologiorganisasjon (WMO) sine definisjonar.
Charles Dickens
Bakgrunn
Charles Dickens vart fødd i Portsmouth i England i 1812, som den nest eldste av dei åtte barna til John Dickens og Elizabeth Barrow. Då han var fem år gammal flytta familien til Chatham i Kent, og då han var ti år flytta deu videre til Camden Town i London. Far hans sløste vekk alt dei eigde og familien vart utfattige og faren hamna i gjeldsfengsel. Kona og dei yngste borna hans budde der saman med han. Charles, som var i 12-årsalderen, måtte slutta på skulen, bli leigebuar, og tena pengar til eige livsoppphald og familien ved å arbeide lange dagar på ein skosmurningsfabrikk. Han tente seks shilling i veka, og vitja faren i fengselet kvar søndag. Fabrikken var først ved Hungerford Stairs nær dagens Charing Cross jernbanestasjon, men flytta etterkvart til fasjonable Covent Garden, der Dickens opplevde å arbeida på utstilling.
Temperaturmåling
Samanlikning av temperaturskalaer
¹ Temperaturskalaen er ikkje i bruk lenger
Charles Dickens
Bakgrunn
Etter nokre månader av John Dickens 450 pund frå farmora si, og sleppte fri frå gjeldsfengslet. Mora til Charles gjekk ikkje med ein gong inn for å få han ut frå fabrikken, noko som prega han og kvinnesynet hans gjennom livet.
Temperaturmåling
Samanlikning av temperaturskalaer
² Normal krossptemperatur er 36.6 °C ±0.7 °C.
Charles Dickens
Bakgrunn
Etterkvart blei han send til Wellington House Academy, ein skule han var på i rundt to år og sjølv rekna som mangelfull. Frå mai 1827 til november 1828 var Dickens kontorassistent for advokatfirmaet Ellis and Blackmore i Holborn Court ved Gray's Inn. På denne tida gjekk han nær dagleg i teateret, og parodierte sjølv menneska rundt seg - kollegaer, advokatar og klientar. På fritida lærte han seg Thomas Gurney sitt stenografisystem. Etterkvart forlét han kontorjobben for å bli frilansreporter, og takka vere ein slektning fekk han tilgang til domstolane ved Doctors' Commons, og rapporterte derfrå i fire år.
Temperaturmåling
Samanlikning av temperaturskalaer
Enkelte tal i tabellen er runda av
Charles Dickens
Bakgrunn
I 1830 møtte Dickens sin første kjærleik, Maria Beadnell. Foreldra hennar var imot forholdet, og ende det ved å senda Maria på skule i Paris.
Litterær karriere
I desember 1833 fekk han gjeve ut sitt første skjønnlitterære verk, «A Dinner at Poplar Walk», i London-bladet Monthly Magazine. I 1835 fekk han tilbod frå redaktøren for den nye aftenutgåva av Morning Chronicle, George Hogarth, om å skriva faste skisser (Street Sketches) for henne. Dickens byrja vitja heimen til Hogarth, der han blei kjend med dei tre døtrene hans — Georgina, Mary og den framtidige kona si Catherine.
Den første boka til Dickens, ei samling av fleire skildringar eller skisser kalla Sketches by Boz, kom ut i 1836. Boka hadde suksess, og Dickens fekk i oppdrag å skriva ein føljetong som blei til den fyrste romanen hans, The Pickwick Papers. Dei første delane hadde lite suksess, men interessa auka, og det blei seld 40 000 utgåver av den siste delen av føljetongen.
2. april 1836, mellom episode 2 og 3 av The Pickwick Papers, gifte Charles Dickens seg med Catherine Hogarth etter at dei hadde vore trulova i eitt år. I november 1836 blei han tilsett som redaktør for Bentley's Miscellany, ei stilling han hadde i tre år, til han rauk uklar med eigaren. Medan han skreiv på dei siste delane av The Pickwick Papers byrja han også å skriva dei første delane av Oliver Twist, den første viktorianske romanen med eit barn som hovudperson. Han skreiv opptil 90 sider per månad, i tillegg til å verka som redaktør og skriva og setja opp fire skodespel.
Det første av dei ti barna til Charles og Charlotte Dickens, Charley, blei fødd i januar 1837. Nokre månader seinare danna familien ei hushaldning i Bloomsbury i 48 Doughty Street, seinare Charles Dickens Museum. Den yngre broren til Charles, Frederick, og Catherine si yngre syster Mary flytta inn hjå dei. Dickens blei svært glad i Mary, og leid stor sorg då ho døydde etter ein kort sjukdom i 1837. Til skilnad frå det meste av livet sitt stoppa Dickens å skriva ei tid, og måtte utsetja utgjevingane av juni-delane for The Pickwick Papers og Oliver Twist.
I 1842 vitja Dickens og kona USA og Canada. Catherine si syster Georgina Hogarth flytta inn i huset deira for å ta seg av barna medan dei var vekke. Ho blei verande som hushaldar, rådgjevar og ven resten av livet til Dickens. Kort tid etter at han vende tilbake skreiv Dickens si første juleforteljing A Christmas Carol (1843), følgd av The Chimes i 1844 og The Cricket on the Hearth i 1845. Han ville med desse slå eit slag for dei fattige i samfunnet. Særleg den første boka bidrog til å auka interessa for julefeiring i Storbritannia og USA.
Han budde ei tid i Italia i 1844 og vitja Sveits i 1846. Her byrja han å skriva Dombey and Son (1846–48). Denne og David Copperfield (1849–50) markerte ei utvikling i forfattarskapen til Dickens, der temaa blei meir alvorlege og verka var grundigare planlagde.
I november 1851 flytta Dickens til Tavistock House i Camden i London. Her skreiv han Bleak House (1852–53), Hard Times (1854) og Little Dorrit (1856). På denne tida arbeidde han også tett med forfattaren Wilkie Collins. I 1856 kjøpte han Gad's Hill Place i Higham i Kent, eit hus han hadde gått forbi og drøymt om å bu i som barn.
Charles og Charlotte Dickens blei separerte i 1858, etter at han hadde utvikla eit forhold til ein ung skodespelar, Ellen Ternan. Charlotte forlét familieheimen og slo seg ned i London saman med eldstesonen, medan resten av barna og Georgina blei verande i Gad's Hill. Rykta gjekk om Charles Dickens og svigerinna hans, og om han og Ellen Ternan. Han skreiv fleire offentlege brev for å forsvara seg og slo handa av vennar og kjenningar som ikkje tok hans side. Den nøyaktige sanninga om desse ulike forholda er ikkje kjend, men Dickens hadde i det minste kontakt med Ternan til han døydde i 1870, og testamenterte 1000 pund til henne.
Etter separasjonen frå Catherine la Dickens ut på ei rekkje populære opplesingsturnear som gav god inntening, men også tok opp mykje av energien hans. I det påfølgjande tiåret skreiv han berre to romanar, A Tale of Two Cities (1859) og Great Expectations (1861), som til gjengjeld blei særs omtykte. Han fortsette også å verka som utgjevar, redaktør og bidragsytar til blada Household Words (1850–1859) og All the Year Round (1858–1870). Den første opplesingsturneen hans varte frå april 1858 til februar 1859, og omfatta 129 opptredenar i 49 ulike byar i England, Skottland og Irland.
Dickens tenkte på ei ny reise til Nord-Amerika, men utbrotet av den amerikanske borgarkrigen i 1861 forseinka planane hans. I juni 1862 fekk han eit tilbod på 10 000 for å dra på opplesingsturne i Australia. Han hadde entusiasme for ideen og planla ei reisebok, The Uncommercial Traveller Upside Down, men enda opp med å takka nei til tilbodet.
9. juni 1865 var Dickens på veg heim frå Frankrike med Ellen Ternan og mor hennar. Toget dei sat i kom ut for ei ulukke der dei fremste sju vognene fall av ein viadukt som var under reparasjon. Dickens var i den einaste førsteklasse-vogna som ikkje blei råka. Han hjelpte fanga, skadde og døyande folk frå dei råka vognene. Før han forlét ulukkesstaden klatra Dickens tilbake til togvogna si og henta manuskriptet til ein del av Our Mutual Friend han nett hadde skrive. Hendinga hadde ein sterk innverknad på Dickens. Han var utan stemme i to veker, og leid seinare av angst-liknande symptom, særleg i samband med togreiser.
9. november 1867 kunne Dickens vitja Amerika att etter at den amerikanske borgarkrigen var over. Han reiste frå Liverpool til Boston og møtte framståande amerikanarar som Ralph Waldo Emerson, Henry Wadsworth Longfellow og den amerikanske forleggjaren sin, James Thomas Fields. Tidleg i desember la han ut på opplesingsturneen sin, som varte til april neste år og omfatta 76 opptredenar. Helsa hans leid under den hektiske tidsplanen.
Tilbake i Storbritannia heldt Dickens ein farvelturné frå 1868 til 1870. Han hadde planlagd 100 opplesingar, og klarte å utføra 75 i provinsane og 12 i London. I løpet av reisene sine opplevde han svimmelheit og lammingar. Då han var i Chester 18. april 1869 fekk han eit slag. 22. april kollapsa han i Preston, og på oppmoding frå legen blei resten av turneen avlyst. Sidan han ikkje kunne turnera byrja Dickens å skriva det siste verket sitt, The Mystery of Edwin Drood, som aldri blei fullført. I byrjinga av 1870 heldt han dei tolv siste opplesingane sine i London. Sjølv om han framleis var ved dårleg helse ville han spara sponsorane sine frå altfor store tap. 2. mai hadde han sin siste offentlege opptreden ved ein bankett halden av Royal Academy Banquet der kronprinsen og kronprinsessa var til stades. Her æra han den avdøde venen sin, kunstnaren Daniel Maclise.
8. juni 1870 fekk Charles Dickens eit nytt slag og mista medvitet. Dagen etter døydde han heime i Gads Hill Place. Trass i ønsket sitt om ei enkel grav i Rochester domkyrkje blei han gravlagd i Poets' Corner i Westminster Abbey i London, der ei rekkje andre viktige britiske forfattarar er gravlagde.
Lazarus av David Bowie
«Lazarus» er ein song av den engelske rockemusikaren David Bowie. Han kom ut 17. desember 2015 digitalt og var den andre singelen frå det 25. studioalbumet hans, Blackstar (2016). Det er den siste singelen til Bowie som kom ut medan han levde. Singelen hadde verdspremiere på BBC Radio 6 Music-programmet til Steve Lamacq same dagen han kom ut på singel. I tillegg til utgjevinga på Blackstar, vart songen nytta i off-Broadway-musikalen til Bowie, med same namn. Den offisielle musikkvideoen, regissert av Johan Renck, kom ut 7. januar 2016, tre dagar før Bowie døydde.
Bowie framførte aldri songen live, men 17. desember 2015 dukka Michael C. Hall opp på The Late Show med Stephen Colbert, og song «Lazarus» for å marknadsføre både singelutgivinga og starten på musikalen i New York Theatre Workshop der Hall hadde ei rolle.
«Lazarus» var den første topp 40-hitsingelen til Bowie på Billboard Hot 100 på meir enn 28 år, og landa på nummer 40 i veka etter han døydde.
Tekst og tyding
«Lazarus» er ein svanesong. I følgje produsenten til Bowie, Tony Visconti, var teksten og videoen til «Lazarus» og andre songar på albumet meint å vera eit sjølvskrive gravteikn, ein kommentar til den foreståande døden til Bowie. Referansen til songen til Lasarus har vorte tolka som å referere til at Bowie spådde at han kom til auka ryet sitt etter han døydde.
Musikkvideo
Den offisielle musikkvideoen til «Lazarus», med ei kortare utgåve av songen som varer i litt over fire minutt, vart lasta opp 7. januar 2016 til Bowie sin Vevo-kanal på YouTube. Videoen vart regissert av Johan Renck (som òg regisserte musikkvideoen til den førre singelen til Bowie, «Blackstar») i november 2015; i løpet av veka videoen vart filma, informerte legane Bowie om at kreften var dødeleg og at dei avslutta behandlinga. Innspelingsstaden var eit studio i bydelen New York i Brooklyn. Videoen vart vist i eit 1:1 -storleiksforhold og har Bowie på ein framtredande måte med ein bandasje og knappar sydd over auga hans, liggande på eit dødsleie. Det finst ei regissørutgåve av videoen i det opphavlege widescreen-aspektet.
Videoen blir avslutta med at Bowie trekkjer seg tilbake i eit mørkt garderobeskap. I scenene med garderobeskapet har Bowie på seg ei diagonalt stripa drakt, som han òg hadde på seg på baksida av av CD-utgåva av albumet Station to Station frå 1991, der han er avbilda sitjande på golvet og teiknar det kabbalistiske livstreet. Livstreet er òg referert i teksten på Station to Station, «a magical movement from Kether to Malkuth».
Videoen vart nominert til tre prisar: Beste regi, beste kinematografi og beste redigering, ved MTV Video Music Awards 2016.
Medverkande
Personell henta frå plateomslaget til Blackstar.
Minekrigsflotiljen
Minekrigsflotiljen er ein del av Noregs sjøforsvar.
Tourcoing
Tourcoing (nederlandsk Toerkonje) er ein by nord i Frankrike i departementet Nord. Han har eit folketal på like over 90 000. Tourcoing ligg nær byane Lille og Roubaix og dannar eit samanhengjande byområde som også strekkjer seg over grensa til Belgia.
X-type-asteroide
X-type-asteroidane utgjer fleire grupper av asteroidar med like spektrum, men sannsynlegvis med ganske så forskjellige samansetningar.
Tholen-klassifiseringa
I Tholen-klassifiseringa inneheld X-gruppa dei følgjande typane:
Sidan det i Tholen-klassifikasjonen er viktig med albedo for å skilja mellom dei ulike typane, vart nokre asteroidar som ein ikkje hadde albedo-data for klassifiserte som X-type. Eit eksempel på dette er 50 Virginia.
The Troggs
The Troggs (opphavleg kalla The Troglodytes) er eit engelsk garasjerockband frå Andover i Hampshire i mai 1964. Dei hadde ei rekkje hittar i Storbritannia og USA. Dei mest kjende songane deira er «Wild Thing», «With a Girl Like You» og «Love Is All Around», som alle selde over 1 million eksemplar kvar og vart gullplater. «Wild Thing» vart rangert på 257. plassen på lista til magasinet Rolling Stone over dei 500 besste songane gjennom tidene og påverka garasjerock og punkrock.
X-type-asteroide
SMASS-klassifiseringa
SMASS-klassifiseringa brukar ikkje albedo, men ei rekkje spektraltrekk som var for fine til at ECAS-undersøkinga kunne sjå dei då Tholen-klassifiseringa vart laga, er tekne i bruk i klassifiseringa her:
The Troggs
Historie
Reg Presley (solovokal) og Ronnie Bond (trommer) var barndomsvener og tidleg i 1960-åra skipa dei eit R&B-band i heimbyen Andover. I 1964 fekk dei med seg Pete Staples (bass) og Chris Britton (gitar) og vart The Troggs. Dei vart signert av Larry Page, manageren til The Kinks, i 1965, og spelte inn musikk for selskapet hans, Page One Records, og Page leigde dei ut til CBS for debutsingelen «Lost Girl». Den mest kjende singelen deira var «Wild Thing» (skriven av Chip Taylor) og då han vart brukt i fjernsynsserien Thank Your Lucky Stars klatra han til andreplassen i Storbritannia og heilt til topps i USA i juli 1966. Kombinasjonen av eit enkelt, tungt gitarriff og ein flørtande tekst vart songen raskt ein garasjerockstandard. Han vart spelt inn i Olympic Studios i London, med Keith Grant som lydteknikar. På grunn av ein strid kring distribusjonsrettane i USA vart «Wild Thing» gjeven ut på to selskap: Fontana og Atco. Suksessen til bandet i USA var avgrensa sidan dei ikkje turnerte i landet før 1968.
Dei hadde òg andre hittar, som «With a Girl Like You». Denne gjekk til topps i Storbritannia i juli 1966 og 29. plassen i USA. «I Can't Control Myself» nådde andreplassen i Storbritannia i september 1966. Andre singlar var «Anyway That You Want Me» (10. plassen i Storbritannia i desember 1966), «Give It To Me» (12. plassen i Storbritannia 1967), «Night of the Long Grass» (17. plassen i Storbritannia i mai 1967), «Love Is All Around» (5. plassen i Storbritannia i november 1967 og 7. plassen i USA i mai 1968) og «Hi Hi Hazel» (42. plassen i Storbritannia i 1967). Populariteten til bandet dalte året etter. Den tidlegare Plastic Penny-bassisten Tony Murray erstatta Pete Staples i 1969. Richard Moore tok over for Britton på turneen deira i 1972 til 1973. I 1974, etter ein periode på Pye Records, i eit forsøk på gjenskape suksessen i 1960-åra, gjekk The Troggs saman med Larry Page att, som no dreiv Penny Farthing Records. Resultatet vart ein versjon av Beach Boys-hiten «Good Vibrations» men han selde dårleg. Det same gjorde ein reggaeversjon av «Wild Thing». Richard Moore og Colin Fletcher erstatta Britton, som slutta i musikkindustrien ein periode for å drive ein nattklubb i Spania, for innspelinga av albumet The Troggs Tapes i 1976. I 1980-åra fekk bandet kontrakt hos det franske selskapet New Rose og gav i 1982 ut albumet Black Bottom og i 1990-åra AU.
X-type-asteroide
Sjå òg
Asteroidespektralklassar
The Troggs
Historie
I 1991 spelte dei inn Athens Andover, eit samarbeid med tre medlemmar frå R.E.M. Det vart spelt inn i heimbyen til det amerikanske bandet, Athens og vart gjeven ut i mars 1992.
Bandet prøvde å utnytte denne nye eksponeringa med eit par bisarre samarbeid på nye versjonar av «Wild Thing». I 1992 slo dei seg saman med skodespelaren Oliver Reed og snooker-spelaren Alex Higgins, og ein annan versjon kom året etter med Wolf frå TV-showet Gladiators, og denne nådde 69. plassen på UK Singles Chart. I 1994 gjekk Wet Wet Wet sin versjon av «Love Is All Around» til topps på den britiske singellista og låg der i heile 15 veker.
Den opphavlege trommeslagaren i bandet, Ronnie Bond, døydde 13. november 1992. I januar 2012 trekte Reg Presley seg attende etter å ha fått lungekreft. Bandet fortsette med den nye songaren Chris Allen. Presley døydde 4. februar 2013.
Ettermæle
The Jimi Hendrix Experience spelte «Wild Thing» på Monterey Pop Festival i 1967, og introduserte han som ein felles britisk-amerikansk «nasjonalsong», og framføringa enda med at Hendrix sette fyr på gitaren sin.
Horsens Statsfængsel
Horsens Statsfængsel, tidlegare Horsens Tugthus og Horsens Straffeanstalt, opna i 1853, var eit fengsel i Horsens i Danmark som vart nedlagt i 2006. Då var det nye Statsfængslet Østjylland teke i bruk, og fangane vart flytta over dit. I dei seinaste åra hadde Horsens Statsfængsel vore brukt til fangar som sona lange fengselsstraffar. Fangane var i cellane berre om natta. Medan dei arbeidde i verkstaden på fengselet, og på kveldstid, fekk dei gå fritt ikring i dei ulike avdelingane.
Gökçeada
Etter ei folketeljing i 2019 hadde Gökçeada totalt 9 440 innbyggjarar. I same folketeljing vart det rapportert at 6 229 av innbyggjarane bur i Gökçeada by og 3 211 i dei andre landsbyane. Hovudnæringa på Gökçeada er fiske og turisme. Folkesetnaden er hovudsakleg tyrkisk, men det er framleis om lag 250 grekarar på øya. Eit stort tal grekarar har emigrert.
Horsens Statsfængsel
Kulturinstitusjon
Etter at fengselet var lagt ned, har det vorte omdanna til ein kulturinstitusjon med namnet FÆNGSLET, som mellom anna hyser Fængselsmuseet, ei avdeling under Horsens Museum, der dei autentiske fengeselslokala, supplert med lyd, bilete og gjenstandar, gjev ålmenta ei særeigen museumsoppleving. Den tidlegare luftegarden på fengselet, der dei innsette hadde fått frisk luft og mosjon, er omgjort til konsertarena med utandørskonsertar og andre tilstellingar i sommarhalvåret. Fleire av dei andre lokala, mellom anna nokre av verkstadene, forsamlingshuset og gymnastikksalen, vert leigd ut som møtelokale, konferanselokale, festlokale og så bortetter.
Gökçeada
I mytologien
I følgje gresk mytologi låg palasset til Thetis, mor til Akilles, kongen av Fthia, mellom Gökçeada og Samothráki. Stallen til den vengja hesten til Poseidon skal ha lege mellom Gökçeada og Bozcaada (Ténedos).
Villars-le-Comte
Villars-le-Comte  er ein kommune i distriktet Broye-Vully i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 765 meter over havet.
Horsens Statsfængsel
Eurovision Song Contest 2014
Etter at Danmark vann Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige kunne alle danske byane som ville arrangere Eurovision Song Contest 2014 melde seg på. Horsens Statsfængsel vart den femte som meldte seg på 23. mai 2014, men det er lite truleg at dei får arrangere Eurovision Song Contest av di konsertarenaen ligg utandørs.
Valbroye
Valbroye er ein kommune i distriktet Broye-Vully i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Gökçeada
I antikken
I antikken var Gökçeada i lag med Límnos i ein atensk klerukh, ein koloni med nybyggjarar frå Aten, men sidan innbyggjarar frå øya stod på listene over folk som betalte skatt til Aten, må det òg ha vore innfødde her. Dei opphavlege innbyggjarane på Gökçeada var pelasgianarar. Miltiades erobra øya frå Persia etter slaget ved Salamis og ein koloni vart oppretta rundt 450 fvt., under det første atenske riket, og vart halde av Aten (med korte unntak) dei neste seks hundre åra. Ho kan ha vore sjølvstendig under Septimius Severus.
Valbroye
Landsbyane Cerniaz, Combremont-le-Grand, Combremont-le-Petit, Granges-près-Marnand, Marnand, Sassel, Seigneux og Villars-Bramard vart 1. juli 2011 slått saman til den nye kommunen Valbroye.
Gökçeada
Nyare tid
Før og kort tid etter den første verdskrigen var 97,5 % av folkesetnaden på Gökçeada etniske grekarar. På grunn av den strategiske plasseringa nær Dardanellane ønska dei vestlege landa, og særleg Storbritannia, mot slutten av balkankrigane i 1913 at øya framleis skulle haldast av Det osmanske riket og at resten av dei egeiske øyane skulle verte avstått til Hellas.
I 1920 gjorde Sèvrestraktaten at øya vart gjeve til Hellas. Den osmanske regjeringa signerte, men ratifiserte ikkje avtalen, og vart styrta av den nye tyrkiske nasjonalistregjeringa til Mustafa Kemal Atatürk, med base i Ankara. Etter at den gresk-tyrkiske krigen 1919-1922 enda med gresk tap gjekk dei vestlege nasjonane med på Lausannetraktaten med den nye tyrkiske republikken i 1923. Denne avtalen gjorde øya til ein del av Tyrkia, men ho fekk ein spesiell sjølvstyrt administrativ status på grunn av alle grekarane som budde her, og folkeutvekslinga mellom Hellas og Tyrkia på denne tida fann ikkje stad på øya.
Etter ei ny lov frå 1926 vart rettane til minoritetar i Tyrkia kalla tilbake, noko som var eit brot på Lausannetraktaten. Grekarane var fråtatt retten til sin ortodokse religion, i tillegg til at dei mista språklege og økonomiske rettar. Dei greske leiarane i Tyrkia skal «frivillig ha godtatt» dei nye lovene, men signaturane deira skal berre ha kome etter ordre frå politiet, og dei som ikkje ville signere vart sett i fengsel. Den greske regjeringa vende seg til rådet i Folkeforbundet, der dei fekk støtte, men Tyrkia vart ikkje kalla inn på teppet. I 1923 avsette Tyrkia det folkevalde styret på øya og i 1927 vart dei greske skulane lagt ned. I 1943 vart dei ortodokse metropolitanane på Gökçeada og Ténedos arrestert, og landområda til dei ortodokse klostera vart konfiskert. Dette, og andre hendingar, førte til at grekarane emigrerte frå øya.
Huascarán
Huascarán er eit fjellmassiv med tvillingtoppar; ein nord og ein sørtopp. Den nordlege toppen har flest oppstigningar. Eit klatrelag med A.S. Peck, R. Taugwalder og G. zum Taugwald var dei første som nådde nordtoppen den 2. september 1908, medan P. Borchers, W. Bernhard, H. Hoerlin, E. Hein og E. Schneider var dei første på sørtoppen den 20. juli 1932.
I mai 1970 skjedde ein naturkatastrofe ved Huascarán då eit snø- og steinskred utsletta byen Yungay med over 20 000 innbyggjarar. Skredet vart utløyst av eit stort jordskjelv som elles gjorde mykje skade i nordlege Peru.
Gökçeada
Endring i folkesetnad på Gökçeada
Ref: Gökçeada kommune
Ref: Changes in the demographic characteristics of Gökçeada
Verdas nasjonalflagg
Dette er ei liste over alle verdas nasjonalflagg.
I denne søte Joletid
I denne søte Joletid (originaltittel I denne søde Jule-Tiid) er ein opphavleg dansk julesong skriven av H.A. Brorson i 1732.
Brorson er i Danmark rekna som «julens salmedigter», og denne salmen er av mange rekna som den fremste av salmane hans.
I salmebøkene
Songen var med i den fyrste salmesamlinga Brorson gav ut, Nogle Jule-Psalmer (Gud til Ære og Christne-Siæle, i sær sin elskelige Meenighed til Opmuntring Til den forestaaende Glædelige Jule-Fest Eenfoldig og i Hast sammenskrevne av H.A.B.) (1732). Fyrsteutgåva hadde seks vers. Til samlinga Troens rare Klenodie (1739) vart det skrive eit sjuande vers til salmen.
Denne julesongen var med sju vers med i Guldbergs salmebok, og han har sidan vore med i alle autoriserte hovudsalmebøker i Den norske kyrkja, bortsett frå Evangelisk-christelig Psalmebog. Elias Blix omsette salmen til nynorsk til andre heftet av Nokre Salmar, som kom ut i 1870. Teksten vart noko endra i seinare utgåver.
I Norsk Salmebok er salmen trykt med seks vers i bokmålsomsetjng; her r det femte verset til Brorson utelate. Førstelina lyder her «I denne glade juletid».
Teksten
Teksten er skriven over Luk. 2,14:«Æra vere Gud i det høgste, og fred på jordi, og hugnad med menneskje!» Med utgangspunkt i den pietistiske kristendommen Brorson forkynte, handlar songen om kvifor og korleis vi feirar at Jesus er fødd.
Medan Her kjem me, dine arme små er ein salme vor barna, er dette ein salme for dei vaksne. Han rettar seg mest mot dei som har røynd livet: Dette verset kan ein forstå ut frå Brorsons eigen livssituasjon: Salmen er skriven det året mor hans døydde, og på same tid vart den eldste sonen hans sinnsjuk. Men sjølv om salmen har dette alvorlege verset, framstår han som ein festtsalme.
Melodien
Brorson oppgjev som melodireferanse den kjende julesongen Et lidet barn så lystelig, ein tone med opphav i mellomalderen. Tonen finst i mange variantar i norske folketonar, i 3/4-, 4/4-, 5/4- eller 6/4-takt.
I Norsk Salmebok står salmen til ein noko omarbeidd melodivariant frå Wittenberg (1529).
Forset
Forset er ein tettstad i Gausdal kommune i Innlandet fylke. Staden har.
Den store journalistprisen
Den store journalistprisen er ein norsk mediepris for god norsk journalistikk skipa i 1991. Han er rekna som den fremste utmerkinga innan norsk presse.
Prisen vart delt ut for første gong i 1992. Han erstatta i røynda Narvesenprisen, som vart utdelt fram til 1990.
Den store journalistprisen vert delt ut av Norsk Presseforbund, og vert delt ut til éin eller fleire medarbeidarar som i løpet av det siste året har gjort ein særs prisverdig innsats på journalistikken sitt område. Juryen blir oppnemnd av Norsk Presseforbund. Utdelinga finn stad under Nordiske Mediedager i Bergen.
Målet med prisen er å oppmuntre til og gjera ære på kvalitet i journalistikken. Prisen kan delast ut til medarbeidarar både i trykt presse, nettpublikasjonar, radio og fjernsyn.
Prisen består av eit diplom og 100 000 kroner i prispengar. Han vert finansiert av Norsk Presseforbund, Norsk Journalistlag, Norsk Redaktørforening, Mediebedriftenes Landsforening, Den Norske Fagpresses Forening, NRK og TV 2.
Villarzel
Villarzel er ein kommune i distriktet Broye-Vully i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 622 meter over havet.
Rio Alagón
Alagón er ei 205 km lang elv i Spania og ei av sideelvane til Tajo frå høgre. Ho er den lengste sideelva til Tajo. Elva spring ut i Sierra de Francia, 1060 meter over havet, nær landsbyen Frades de la Sierra, sør for Salamanca. Alagón renn sørvestover, gjennom byane San Esteban de la Sierra, Guijo de Granadilla og Coria. Ho munnar til slutt ut i Tajo ved Alcántara.
Det er bygd tre demningar over elva:
Sideelva
Francia, Sangusín, Río Cuerpo de Hombre, La Palla, Río de los Ángeles, Ambroz, Jerte og Árrago.
Romjul
Mellomjul, romjul eller romhelg (frå norr. rúmheilagr 'ikkje heilag etter lova') viser til eit tidsrom etter juleheilagdagane og fram til slutten av jula. I eldre tid var dette som regel tida mellom andre juledag og trettandedag 6. januar. I nyare tid reknar ein gjerne med at romjula sluttar ved nyårsdag 1. januar.
Mange har ferie i romjula, og kan nytta tida til avslapping, sosiale høve eller reising. Samstundes opnar fleire butikkar og arbeidsstader etter fleire heilagdagar, og ein kan dermed nytta tida til å bytta julegåver, eller ein kan gå på jobb. I nokre engelsktalande land er omgrepet Boxing Week innført om denne perioden, som tidlegare ikkje hadde noko særskild namn på engelsk.
Herefossfjorden
Herefossfjorden er ein innsjø som ligg i Birkenes kommune i Agder fylke.
Ynys Feurig
Ynys Feurig (òg skrive Ynys Feirig) er tre små lågtliggande øyar vest for Anglesey nord i Wales, like nord for landsbyen Rhosneigr og sør for flyplassen RAF Valley. Det engelske namnet deira er Starvation Island. Øyane er landfaste ved lågvatn og er tidvassøyar.
Sjøfugl
Øyane er viktig hekkeområde for terne, særleg rosenterne. På grunn av dette er øyane ein del av Ynys Feurig, Cemlyn Bay and The Skerries Special Protection Area (særskild verneområde) i lag med Cemlyn Bay og The Skerries. Alle desse tre har status som Important Bird Area (viktig fugleområde).
Ynys Feurig har òg status som Site of Special Scientific Interest (stad av særskild vitskapleg interesse). Den største trugselen til ternene her er rotter.
Succumbs
Succumbs var den fyrste filmen med full lengd som var kommersielt tilgjengeleg frå R.E.M.. Han vart utgjeven i oktober 1987 av UNI/A&M og inneheld videomateriale som er filma av vokalisten i R.E.M., Michael Stipe, på midten av 1980-talet, medan bandet framles hadde I.R.S. Records som plateselskap. Stipe samarbeidde med den lokale artisten James Herbert (frå Athens i Georgia i USA) på nokre spor.
Olaf Prenzler
Aktiv
Prenzler sprang inn til sølv på 200 meter under Friidretts-EM 1978 med tida 20,61 sekund, bak suverene Pietro Mennea frå Italia. Dagar seinare sikra han som ankermann for Aust-Tysklands mannskap i 4 x 100 meter stafett ein ny sølvmedalje, saman med Manfred Kokot, Eugen Ray og Alexander Thieme. Under Sommar-OL 1980 rauk Prenzler ut or 200-metertevlinga i semifinalen.
Ynys Gaint
Ynys Gaint er ei lita øy i Menaisundet og er landfast med byen Menai Bridge på Anglesey via ei vegfylling, og ei betongbru bygt av sir Guy Fison (ein tidlegare eigar) i 1930-åra.
Olaf Prenzler
Aktiv
Den 8. juli 1982 i Karl-Marx-Stadt sette Prenzler og landsmennene Thomas Schröder, Detlef Kübeck og Frank Emmelmann landsrekord på den korte stafetten med tida 38,28. Under europameisterskapen i Aten seinare på sommaren vart Prenzler nummer 6 på 100 m. Seinare i meisterskapen vann han gullmedaljen på 200 meter på personleg rekordtid 20,46 sekund, hundredelen av eit sekund framom briten Cameron Sharp, før han avslutta med stafett-sølv i lag med Thomas Munkelt, Detlef Kübeck og Frank Emmelmann.
Ved europameisterskapen 1986 enda Prenzler på sjuandeplass på 200 meter. Han avslutta meisterskapen med å vinne si tredje strake sølvmedalje i 4 x 100 m stafett, då saman med Thomas Schröder, Steffen Bringmann og Frank Emmelmann.
Ynys Gaint
Øya ligg mellom Ynys Faelog og Ynys Castell. Mellom 1942 og 1944 husa øya ein flyredningsteneste frå Royal Air Force. Delar av øya er framleis okkupert av ei militær hytte og ein bygning tidlegare nytta av Naval Reserves. Det står òg eit par private hus på Ynys Gaint.
Vucherens
Vucherens  er ein kommune i distriktet Broye-Vully i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 678 meter over havet.
BASIC
BASIC, som står for for Beginner's All-purpose Symbolic Instruction Code, er eit programmeringsspråk som vart utvikla i 1963 ved Dartmund College i USA med det målet at ein skulle gjere programmering enklare. BASIC er eit enkelt nybyrjarspråk som nyttar enkle engelskspråklege kommandoar.
Det finst fleire tilpassa dialektar av BASIC enn av nokon anna programmeringsspråk. Med få unntak nytta alle heimedatamaskiner på 1980 talet ein eller annan versjon av Basic som kommandotolk. Microsoft leverte GW-BASIC og seinare QBASIC som ein del av operativsystemet DOS. I 1991 kom VisualBasic som utvikla applikasjonar til å køyre under operativsystemet Windows.
Halytsj
Halytsj (ukrainsk Галич, russisk Галич, Galitsj, tysk Halytsch, polsk Halicz) er ein historisk by ved elva Dnestr vest i Ukraina. Byen har gjeve namn til den historiske provinsen og kongedømet Kongedømet Galizia–Volhynia, der han var hovudstad tidleg på 1300-talet. Byen har i dag kring 6 000 innbyggjarar (2011).
BASIC
Ustrukturert BASIC
Dei første dialektane
Dømet nedanfor er laga for GW-BASIC, men skal kunne fungere i dei fleste dialektar av BASIC med minimale endringar.
Strukturert BASIC
Andre-generasjon av Basic dialektar introduserte nye kjenneteikn til språket, primært relatert til strukturert og prosedyre-orientert programmering. Linjenummerering vart som regel utelate frå språket og erstatta med hopp-komando samt andre prosedyrar som gav eit enklare og meir fleksibelt språk. Dømet nedanfor er laga for Qbasic:
«Moderne» BASIC
Tredje generasjon BASIC dialektar som til dømes Visual Basic og StarOffice Basic introduserte objekt orientert og event-driven programmering.
Ole Christensen Rømer
Ole Olaus Christensen Rømer var ein dansk astronom, fysikar og teknikar.
Rømer reiste i 1671 til Paris der han var i ti år som medlem av Akademiet og astronom ved Paris-observatoriet. Han påviste i 1676 at lyset har ein endeleg snøggleik. I 1676 vart han professor i matematikk i København, ei stilling han starta i 1681, og i 1705 vart han politi- og borgarmeister i byen.
I Paris brukte han den forseinkinga han observerte ved solformørkingane på Jupiter sin månader når dei var på veg bort frå jorda i forhold til når dei var på veg mot jorda, til å rekne ut lysfarten. Observasjonane gjorde han i 1672, og i 1676 rekna han ut lysfarten til å vere 227 000 km/s, eit avvik på om lag 24 % frå det som er korrekt (300 000 km/s).
Rømer gjennomførte mange praktisk-tekniske reformer, mellom anna når det gjeldt måleeiningar, og han introduserte det første nasjonale systemet for vekt og mål, og innførte det nye fotsystemet som vart innført i Danmark-Noreg, eit system han baserte på eit gjennomsnitt av rhinsk fot. Det viste seg derimot at Rømer sine utrekningar av rhinsk fot var feil, slik at foten måtte omdefinerast i 1698. I 1700 fekk Rømer kongen til å innføre den gregorianske kalenderen i Danmark-Noreg.
Rømer utvikla i 1701 ein av dei første temperaturskalaene, Rømerskalaen. Fahrenheit vitja han i 1708 og utbetra skalaen og resultatet vart Fahrenheit-skalaen som framleis er i bruk i somme land i dag.
Som borgarmeister innførte Rømer gatelamper (oljelamper) i København og arbeidde hardt for å kontrollere tiggarar, fattige, arbeidsløyse og prostituerte i København.
Han fann opp meridiansirkelen. Dei verdifulle handskrivne meridianobservasjonane hans gjekk tapt i ein bybrann i København i 1728, og berre observasjonane hans frå 21.–23. september 1706, kalla Tredagers arbeide (eller Triduum), er bevart.
Restaurering
Restaurering er tiltak for å setje i stand eit bygg eller ein gjenstand slik at det får attende ein tidlegare skapnad og utsjånad.
Omgrepet vert nytta på ulike måtar i ulike fagmiljø. Innanfor vernerørsla har ein nytta omgrepet både om gjenoppretting til opphavleg tilstand og gjenoppretting til ynskt tilstand. Omgrepet vert i dag helst berre bruka om antikvarisk restaurering. Det inneber at arbeidet vert utført etter ein antikvarisk plan, og gjennomført med tradisjonelle materiale og verktøy, av handverkarar som kjenner dei tradisjonelle handverkteknikkane. Restaurering vil likevel innebere betydelege inngrep og forandringar, og skil seg slik frå konservering, som i antikvarisk samanheng ofte blir halde fram som idealløysinga.
I folkeleg språkbruk kan ordet feilaktig bli bruka om all slags vøling, også den som inneber modernisering. Innan kulturminnevernet vert ordet bruka om reparasjonar med vekt på å følgje antikvariske prinsipp. Praktisk restaureringsarbeid vil likevel vere et kompromiss mellom det å gjenskape ein opphavleg utsjånad og det å gjere gjenstanden eller byggverket tenleg for framtidig bruk.
Masaki Iida
Masaki Iida er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han har spela for klubbane Tokyo Verdy og Matsumoto Yamaga FC (2019).
Ramadan
Ramadan (arabisk رمضان, ) er den niande og heilagaste månaden i det muslimske året. Denne månaden er prega av bøn og avhald til ære for Gud. Denne månadslange fasten er rekna som ein av søylene i islam.
Faste
I ramadan er muslimar pålagde å fasta frå soloppgang til solnedgang (eller mellom normale klokkeslett for desse om ein bur svært langt frå ekvator der dagane er svært korte eller lange). Å fasta tyder innan islam å avstå frå mat, drikke, røyking og seksuelt samkvem.
Fastepåbodet gjeld ikkje for dei som kan bli skada av å ikkje eta. Dette gjeld gamle, sjuke, ungar, gravide, ammande mødre, reisande og krigande. Dersom tilhøva endrar seg slik at ein kan ta igjen fasta, skal ein gjera det. Elles kan ein sørgja for mat for trengande for å vega opp for å ikkje fasta. Unge som er fritekne frå fasting, kan gjennomføra henne om dei ønskjer det.
Hovudgrunnen for fastinga i ramadan er at ein skal gjera det for Gud. I tillegg er det bra å kjenna til korleis fattige kjenner svolt og at rike og fattige har same opplevingar. Fasta kan vera ein prøve på at ein er lydig overfor Gud eller ei øving i motstandskraft som fører til ei løfting av anden til dei som fastar.
Kveldsmåltida under ramadan like etter solnedgang, når ein bryt fasta, er ei viktig hending som ein prøver å feira saman med andre, helst familien. Id-festen når ramadan er over og månaden sjavvar har starta er likeeins ei stor høgtid i islam.