cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trommehinnemuskel
Tensor tympanirefleks
Tensor tympanirefleksen førebyggjer skade i det indre øyret ved å dempe overføringa av vibrasjonar frå trommehinna til det ovale vindauget. Refleksen har ei responstid på 40 millisekund og er dimed ikkje snøgg nok til å verne øyret mot bråe lydar, til dømes frå eksplosjon eller våpenskot. Refleksen utvikla seg truleg for å verne tidlege menneske mot tordenklapp, som oppstår mykje seinare. Refleksen verkar ved å trekke saman musklane i det indre øyret, nemleg trommehinnemuskelen og stigbøylemuskelen. Samantrekkinga fører til at hammarskaftet blir dratt innover og stramma. Denne stramminga hindrar vibrasjonar i å forstyrre perilymfen.
Love Kills av Freddie Mercury
«Love Kills» vart òg nytta under rulleteksten til filmen Loaded Weapon 1 i 1993. I 2009 vart ein versjon av den engelske synthpop-songaren Little Boots gjeven ut på EPane hennar, Little Boots og Illuminations. I 2014 omarbeidde Brian May og Roger Taylor ein tidlegare uutgjeven balladeversjon av songen for det nye samlealbumet Queen Forever, eit album som fokuserer Queen sine kjærleikssongar og balladar.
Trommehinnemuskel
Klinisk relevans
Hjå mange personar med hyperakusi oppstår det auka aktivitet i trommehinnemuskelen som del av ein sjokkrespons til visse lydar. Denne nedsette refleksterskelen for samantrekking blir aktivert av oppfatninga eller forventinga av høg lyd, og blir kalla tonic tensor tympani syndrome (TTTS). Hjå nokre personar med hyperakusi kan trommehinnemuskelen trekke seg saman berre ved å tenke på ein høg lyd. Ved eksponering for veldig høge lydar vil trommehinnemuskelen trekke seg saman for å stramme trommehinna, og dette kan føre til ei kjensle av smerte, flagring eller fullskap i øyret.
Love Kills av Freddie Mercury
Queen-versjonen
Ein balladeversjon av songen, som ikkje tidlegare var gjeven ut, vart omarbeidd av Brian May og Roger Taylor for samleplata Queen Forever. Queen-versjonen er er ein nedstrippa balladeversjon, medan Mercury-versjonen har langt meir energirik. «Love Kills» vart opphavleg skriven for det ellevte Queen-albumet, The Works, men vart ikkje nytta.
The Voice av The Moody Blues
«The Voice» er ein song av The Moody Blues frå album Long Distance Voyager frå 1981. Songen vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet, etter «Gemini Dream», og nådde 15. plass i USA i september 1981.
Saussuritt
Det vart kalla opp etter den sveitsiske oppdagaren Horace Benedict de Saussure, som fann det i fjellsida av Mont Blanc.
Néa Ellinikí Radiofonía, Ínternet kai Tileórasi
Néa Ellinikí Radiofonía, Ínternet kai Tileórasi (gresk Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ και Τηλεόραση, ΝΕΡÍΤ) var ein statleg allmennkringkastar i Hellas. Han vart sett i drift 4. mai 2014, etter at Ellinikí Radiofonía Tileórasi vart stengt 11. juni 2013. Ellinikí Radiofonía Tileórasi vart attopna 11. juni 2015, og Néa Ellinikí Radiofonía, Ínternet kai Tileórasi vart lagt ned.
Saponitt
Saponitt er eit leirmineral som tilhøyrer smektitt-gruppa, det vil sei det er eit sjiktsilikat med utbyttbare kation mellom sjikta.
Saponitt vart først skildra i 1840 etter ein førekomst i Lizard Point i Landewednack i Cornwall i England.
Darkness av Aerosmith
«Darkness» er ein song frå innspelinga av det åttande albumet til hardrockbandet Aerosmith, Done with Mirrors frå 1985.
Songen kom opphavleg ut som det siste sporet på kassett- og CD-utgåva av albumet, og var ikkje med på den vanlege vinylutgåva. I 1986 kom songen ut på på singel i USA (etter «Shela»), og var den fjerde singelen frå albumet.
Innhald
Alle konsertopptaka frå Worcester i Massachusetts den 12. mars 1986.
Fylkesveg 310 i Aust-Agder
Fylkesveg 310 i Aust-Agder går mellom Hornnes og Dåsnes i Evje og Hornnes kommune. Vegen er 974 meter lang.
Vendômesøyla
På same staden som Vendômesøla vart reist, hadde det tidlegare stått ein ryttarstatue av kong Ludvig 14.
Vendômesøyla vart velta over ende i 1871, under Pariskommunen, men reist opp att i 1875.
Zack og Codys søte hotelliv
Serien blei følgd av Det søte liv til sjøs.
I Noreg var serien tilgjengelig på Disney Channel og Disney XD. <!--
Laurbær
Laurbær (Laurus nobilis) er eit eviggrønt, mellomhøgt tre i laurbærslekta som veks i middelhavslanda.
Skildring
Laurbærtreet blir normalt 2,5 meter høgt, men kan bli opptil 20 meter. Blada er blanke og glinsande på oversida og matte på undersida. Dei har ein sterk aroma.
Treet blomstrar i mars og april med små grøngule blomar som sit fleire saman i bladhjørna. Dei har ein søtleg aroma. Bæra er avlange og blåsvarte og inneheld eitt frø kvar.
Jakob Tollefsen Dieseth
Jakob Tollefsen Dieseth var ein norsk lærar, kyrkjesongar, gardbrukar og stortingsmann frå Åmot i Hedmark.
Laurbær
Bruk
Treet blir brukt som prydplante, ofte ved inngangsparti, nokre gonger også innandørs.
Jakob Tollefsen Dieseth
Dieseth var son til ein gardbrukar i Åmot. Sjølv gjekk han Asker seminar og var frå 1838 til 1856 lærar og kyrkjesongar i Stor-Elvdal. Frå 1846 var han også gardbrukar på garden Mykleby i Stor-Elvdal.
Laurbær
Bruk
Dei grøne blada til treet kan haustast og brukast som krydder. Smaksmessig passar laurbærblad mellom anna til kokt og steikt fisk, oksekjøt og bønner. Laurbærfuktene blir også hausta og kan mellom anna brukast til olje.
Jakob Tollefsen Dieseth
1847-59 var Dieseth ordførar i heradsstyret i Stor-Elvdal, medlem av forlikskommisjonen frå 1846 til han døydde. I 1856 vart han frå skogeigarane i Stor-Elvdal tildelt ei sølvkanne for å ha verka til at dei fekk høgre prisar for tømmeret sitt.
Laurbær
Bruk
Laurbærblad har i fleire tusenår ikkje berre vore brukt til matlaging, men også som eit symbol på siger, herskarar og gudar. Det latinske namnet nobilis, 'adeleg' eller 'fornem', viser til dette. I antikken blei laurbærkransar brukt som teikn på siger. Ein slik bruk er også overført til moderne tid, til dømes i heraldiske symbol som riksvåpen og i nokre nasjonalflagg.
Jakob Tollefsen Dieseth
Dieseth var stortingsmann for Hedemarkens amt 1854-1858. Både i 1854 og 1857-58 var han medlem av protokollkomiteen. Til 1851-stortinget var han 1. varamann.
Dieseth døydde på garden sin i Stor-Elvdal i 1861.
Macquarie Island-stasjonen
Macquariestasjonen, stundom berre forkorta til Macca, er ein permanent australsk forskingsbase på den subantarktiske Macquarieøya, som ligg kring halvvegs mellom Australia og Antarktis. Stasjonen ligg ved foten av Wireless Hill, mellom to bukter på eidet nord på øya.
Laurbær
Symbolikk
Laurbær var eit symbol for den greske guden Apollo. I følgje gresk mytologi blei det første laurbærtreet skapt av nymfa Dafne då ho rømde frå Apollo. Ettersom Apollo var vernar for dei pythiske leikane blei vinnarar her krona med laurbærkransar. Romarane brukte også laurbærkransar som symbol for siger, då særleg militær siger.
Macquarie Island-stasjonen
Historie
Stasjonen vart opna i 1911 av Douglas Mawson då gruppa hans oppretta ein base for å sende radiomeldingar frå Antarktis til Hobart. Frå 1948 nytta Australian National Antarctic Research Expeditions til forskingsføremål. Han vert no driven av Australian Antarctic Division. Forskinga på øya fokuserer på biologi, geovitskapar, meteorologi, og korleis menneske påverkar miljøet. Fuglar som hekkar på Macquarieøya er ein viktig del av forskinga.
Laurbær
Symbolikk
I Bibelen er laurbær eit symbol på heider og rikdom. I kristen tradisjon er planten eit symbol på gjenoppståinga til Kristus.
Etter kinesisk tradisjon veks det eit stort laurbærtre på månen. Wu Gang, ein døyeleg mann som vanskjøtta arbeidet sitt fordi han drøymde om å bli udøyeleg, blei sett til å fella treet av gudane. Dette viste seg å vera umogleg ettersom treet grodde til så snart ein sette øksa i det.
Uttaradit-fylket
Uttaradit er eit fylke i Nord-Thailand. Det er 460 400 innbyggjarar per 2014. Fylkeshovudstaden er Uttaradit.
Infrastruktur
Toglinja mellom Chiang mai og Bangkok, også kalla Nord-bana, har stasjonar i fylket, og går nordover til Phrae-fylket og sørover til Phitsanulok.
Freden i Passarowitz
Passarowitz-traktaten, freden i Passarowitz eller Požarevac-traktaten var ein fredsavtale signert i Požarevac (serbisk Пожаревац, tysk Passarowitz, tyrkisk Pasarofça), ein by i Det osmanske riket (dagens Serbia), den 21. juli 1718 mellom Det osmanske riket på den eine sida og Habsburgmonarkiet av Austerrike og Republikken Venezia på den andre.
I løpet av åra 1714-1718 hadde osmanarane hatt suksess i krig mot Venezia i Hellas og på Kreta, men vart slått i Petrovaradin (1716) av dei austerrikske styrkane til prins Eugene av Savoie.
Avtalen synte den militære situasjonen. Det osmanske riket tapte Banat og det søraustlege Syrmia, nordlege delar av dagens Sentral-Serbia (frå Beograd til sør for Kruševac), ei tynn stripe av det nordlege Bosnia og Vesle-Valakia (Oltenia) til Austerrike. Venezia avstod Peloponnes-halvøya (Morea på italiensk) og Kreta, som dei hadde fått med freden i Karlowitz, og fekk berre behalde Dei joniske øyane, byane Préveza og Árta og Dalmatia.
Resultatet av avtalen vart Habsburg igjen tok kontroll over Serbia, som dei hadde hatt for ein perioden under den store tyrkiske krigen mellom 1689 og 1681, og oppretta Kongedømet Serbia som kronland, som sidan vart avstått til osmanarane med freden i Beograd, som omgjorde delar av Passarowitz-traktaten. Etter freden i Passarowitz, vart det òg oppretta ein habsburgsk kronland kalla Banatet Temeswar.
Det nordlege Bosnia, Serbia med Beograd, sørlege delar av Banatet Temeswar og Vesle-Valakia gjekk attende til Det osmanske riket i 1739 med freden i Beograd.
Trond Arne Bredesen
Trond Arne Bredesen er ein norsk tidlegare kombinertrennar og skihoppar frå Gran i Oppland som vann verdscupen i kombinert i 1989. Under VM 1987 vann han sølv i den individuelle kombinerttevlinga, to år seinare vart han verdsmeister med Noregs tremannslag i Lahti og tok bronsen individuelt. Bredesen, som var medlem av Gran Idrettslag på Hadeland, vart noregsmeister i 1990.
Karriere
Bredesen debuterte i verdscupen i kombinert på tampen av 1986-sesongen med ein sjetteplass i Strbske Pleso. Vel ei veke etter han i 1987 vart nummer to i verdsmeisterskapen for juniorar, overraska han stort då han i verdsmeisterskapen i Oberstdorf kom i mål som tredjemann i kombinert-øvinga. Han vart tildelt bronsemedaljen, men etter meisterskapen vart den opphavlege sølvvinnaren, USA-amerikanske Kerry Lynch, diska på grunn av doping, og Bredesen fekk VM-sølvet. Bredesen vann også ein annan sølvmedalje i lagtevlinga i same meisterskapen, saman med Hallstein Bøgseth og Torbjørn Løkken.
På nyåret 1988 vann Bredesen i Le Brassus sitt fyrste renn i verdscupen. Under vinterolympiaden i Calgary gjekk han i mål til ein ellevteplass. 1989-sesongen vart hans beste sesong. Han vann tre av dei seks verdscuprenna han deltok i og vart vinnar av verdscup-pokalen. I VM i Lahti i 1989 tok han bronse i den individuelle øvinga og vann gullmedalje i lagtevlinga, saman med brørne Trond Einar og Bård Jørgen Elden.
Etter ein tredjeplass i St. Moritz i desember 1989, lukkast Bredesen ikkje å hevde seg heilt i toppen internasjonalt i kombinertøvinga. Derimot vann han i 1990 sitt einaste NM-gull, med over minutts margin til Trond Einar Elden på sølvplass og Knut Tore Apeland som fekk bronsen.
Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Han la opp etter 1991-sesongen og er i 2012 busett på Skreia i Østre Toten.
Works Volume 1
Works Volume 1 er det femte studioalbumet til det engelske progressiv rock-bandet Emerson, Lake & Palmer, gjeve ut som eit dobbeltalbum den 25. mars 1977 på Atlantic Records. Etter verdsturneen deira etter Brain Salad Surgery (1973), tok gruppa ein lengre pause før dei møttest att i 1976 for å spele inn eit nytt album. Dei var no i skatteeksil og spelte inn nytt materiale i London og i Montreux i Sveits og Paris i Frankrike. Works Volume 1 består av ei side til kvar av medlemmane, der dei skreiv og arrangerte sine eigne spor som dei spelte i lag med bandet. Den fjerde sida bestod av songar dei skreiv i lag. Keith Emerson spelte inn sin Piano Concerto nr. 1, Greg Lake skreiv fleire songar med tekstforfattaren Peter Sinfield, og Carl Palmer spelte inn spor innan forskjellige musikkstilar.
Albumet nådde niandeplassen på UK Albums Chart og 12. plassen på den amerikanske Billboard 200. Det selde til gullplate i begge land. Gruppesporet «Fanfare for the Common Man», Emerson si utgåve av komposisjonen til Aaron Copland frå 1942, vart gjeven ut på singel i mai 1977. Denne nådde andreplassen på UK Singles Chart og vart den høgaste plasseringa ein av singlane deira nådde i heimlandet. Meir musikk vart spelt inn i 1976 og songar frå denne innspelinga kom ut som Works Volume 2. Begge albuma vart marknadsførte med ein verdsturné i 1977-1978 der dei spelte med eit orkester på scenen på somme av dei første konsertane.
Bakgrunn
I august 1974 gjorde Emerson, Lake & Palmer ferdig den ti månader lange verdsturneen sin etter det fjerde albumet, Brain Salad Surgery (1973). Dette vart følgd av det tredoble konsertalbumet Welcome Back, My Friends, to the Show That Never Ends ～ Ladies and Gentlemen (1974) som gav gruppa den høgaste listeplasseringa deira i USA med ein fjerdeplass, og ein sjetteplass i Storbritannia. Trioen tok ein lengre pause etter å ha vore i studio eller på turné kvart år sidan dei kom saman i 1970. Keith Emerson sa at på dette punktet i karrieren deira, hadde den musikalske retninga til gruppa blitt «mjølka tørr» og ønskte å bruke litt tid på å planlegge det neste steget.
I 1976 gjekk trioen i gang med eit nytt studioalbum og drog i skatteeksil, som gjorde at dei måtte spele inn albumet utanlands. Lake hugsa at det var eit upopulært val sidan dei hadde familie heime i England. Dei slo seg ned i Montreux i Sveits der dei nytta seg av Mountain Studios. Lake sa at denne tida var vanskeleg for kreativiteten: «Det er så grått. Det er ingen der. Du får overhovudet ingen inspirasjon!» Emerson støtta dette synet og kalla det «verdas ende», men han og Palmer likte studiofasilitetane og kvaliteten på utstyret.
For Works ønskte Lake å skrive meir seriøst og syngje balladar, og meinte at å syngje med eit orkester ville gje songane hans større variasjon.
I mars 1977 sa Lake at bandet hadde nok materiale til å gje ut Works Volume 2.
Side ein til tre
Side ein består av Emerson sin Piano Concerto nr. 1, eit verk i tre satsar for piano og orkester. Emerson spelte på eit flygel frå Steinway i lag med London Philharmonic Orchestra dirigert av John Mayer, som òg hjelpte til med orkesterarrangementa. Han ønskte å skrive eit seriøst stykke som ikkje kom til å bli utdatert, med målet om at andre kunne framføre det i framtida. Emerson arbeidde hardt med partituret og såg attende på det kort tid etter albumet kom ut: «Eg har tynt kvart einaste gram ut av meg sjølv i den saka. Og eg kjende meg særs nøgd.» Den første innspelinga fann stad i Kingsway Hall i London med mobilt studioutstyr, men orkesteret hadde vanskar med å forstå partituret og musikarane klaga på akustikken i hallen. Dette førte til at Emerson «sløste mykje pengar.» Innspelinga vart flytta til De Lane Lea Studios og det vart ein suksess. Då det kom til å førebu materiale for albumet, brukte Emerson ei tid på å «tenkje og skrive» etter ei tid med depresjonar då heimen hans i Sussex vart råka av ein brann to år tidlegare, og alle sakene hans og musikken han hadde skrive ned brann opp. Arbeidet på den tredje satsen reflekterte stemninga til Emerson på tida kring brannen, og han klarte å få «mykje sinne» ut gjennom musikken. I dokumentarfilmen Beyond the Beginning sa Lake at Emerson inviterte komponisten Leonard Bernstein til å lytte til verket då han vitja dei i eit studio i Paris der innspelinga vart miksa. Då han lytta til verket sa Bernstein at det «minte han om Grandma Moses», ein visesongar. Emerson kan derimot ikkje hugse at Bernstein hadde sagt dette.
Side 2 er sida til Greg Lake og består av akustiske ballade, alle skrivne av Lake og Peter Sinfield.
Side 3 er sida til Carl Palmer og inneheld ein ny versjon av «Tank» frå debutalbumet deira frå 1970, med orkesterakkompagnement og utan trommesoloen. «L.A. Nights» vart spelt inn med Eagles-gitaristen Joe Walsh på solo- og slidegitar og scatvokal. To arrangement av klassiske stykke er òg med her: Todelt Invention i d-moll, BWV 775 av Johann Sebastian Bach og eit stykke kalla «The Enemy God Dances With the Black Spirits», eit utdrag av den andre satsen av Skythisk Suite av Sergej Prokofijev.
Mottaking
AllMusic meinte albumet vart midt på treet. Dei kritiserte særleg solosidene til Keith Emerson («på nivå medd eit bra musikkstudentstykke, utan mykje originalt språk») og Greg Lake («C'est la Vie', singelen seier lite som ikkje 'Still...You Turn Me On' frå det førre albumet sa betre og kortare»). Dei likte derimot Carl Palmer si side og gruppesida, men konkluderte med at gruppesongane «dekkjer for mykje av det gamle, sjølv om det er gjort utførleg og med stil.»
Medverkande
Henta frå plateomslaget.
Emerson, Lake & Palmer
Produksjon
Bergseminaret
Bergseminaret med fullt namn «Det Kongelige Norske Bergseminarium» var Europas første institusjon for høgare utdanning i bergteknikk, skipa på Kongsberg 19. september 1757 etter kongeleg resolusjon av Fredrik V og i drift til 1814.
Bygninga vart freda av Riksantikvaren i 2004.
Den osmansk-venetianske krigen (1714–1718)
Den sjuande osmansk-venetianske krigen vart utkjempa mellom Republikken Venezia og Det osmanske riket mellom 1714 og 1718. Det var den siste konflikten mellom dei to maktene, og enda med ein osmansk siger og at Venezia tapte dei store områda side på den greske halvøya, Peloponnes (Morea). Venezia vart redda frå ein verre lagnad ved at Austerrike blanda seg inn i 1716. Dei austerrikske sigrane førte til freden i Passarowitz i 1718, som enda krigen. Krigen vart òg kalla den andre Moreakrigen, Den vesle krigen eller i Kroatia, Sinj-krigen.
Bakgrunn
I den store tyrkiske krigen (1684–1699) vart Det osmanske riket tvungen til å avstå fleire landområde til Austerrike og Venezia, inkludert halvøya Morea. Osmanarane var faste på at dei skulle ta tilbake dei tapte landområda, og Venezia, som var den svakare av dei to, vart vald som det første målet. Tida vart rekna som moden i 1714 då osmanarane nettopp hadde slått russarane i ein krig og Austerrike var oppteken med den spanske arvefølgjekrigen.
Den osmanske erobringa av Morea
Osmanarane erklærte krig den 9. desember 1714 ved å nytte nokre overtramp av venetianske handelsfolk som påskot. Tidleg i 1715 samla dei saman kring 70 000 mann i Makedonia under storvesir Silahdar Damat Ali Pasha. Storvesiren marsjerte sørover, og nådde hovudleiren i Theben (Thíva)) tidleg i juni. I mellomtida hadde den osmanske flåten, som talte 80 krigsskip under Canum Hoca, erobra dei siste venetianske områda i Egearhavet, øyane Tínos og Aegina (Éjina).
Venetianarane, som ikkje hadde ein ståande arme og var avhengig av hovudsakleg leigesoldatar, klarte berre å samle 8 000 mann og 42 hovudsakleg små skip, kommandert av generalkaptein Geronimo Delphino. Denne styrken var ikkje berre for liten til å møte den osmanske armeen på slagmarka, men heller ikkje stor nok til å bemanne dei mange festningsverka som venetianarane hadde bygd opp gjennom åra. I tillegg mislikte den lokale greske folkesetnaden det venetianske styret, noko Damad Ali utnytta, ved å sikre at soldatane hans respekterte tryggleiken og eigedommane deira. Dermed kunne han rekne med godviljen til grekarane, som gav soldatane hans rikeleg med forsyningar, medan venetianarane, som håpte på å rekruttere ein milits blant dei lokale innbyggjarane, vart verande isolerte i forta sine.
Den 25. juni kryssa den osmanske armeen Korinteidet og gjekk inn i Peloponnes. Citadellen i Akrokorint, som kontrollerte passasjen til halvøya, overgav seg etter ei kort omleiring, med vilkår om at garnisonen og dei sivile fekk forlate staden trygt. Men nokre janitsjarar, som var ivrige etter bytte, følgde ikkje ordrane til Damat Ali og gjekk inn i citadellen. Ein stor del av garnisonen, inkludert provedditore Giacomo Minoto, og dei fleste sivile vart massakrerte eller selde som slavar. Berre 180 venetianarar vart redda og transporterte til Korfu (Kérkyra). Desse tragiske hendingane inspirerte seinare Lord Byron som skreiv diktet The Siege of Corinth.
Etter Korint, rykte osmanarane fram mot Návplio (Napoli di Romagna), hovudbasen til den venetianske makta i Morea. Návplio var godt verna av sterke fort og hadde ein garnison på 2 000 mann. Men den 20. juli, etter berre ei ni dagar lang omleiring, sprengde osmanarane ei mine under bastionane til Palamídi og storma så fortet. Dei venetianske forsvararane forsvann i panikk, og førte til at forsvaret generelt kollapsa.
Osmanarane avanserte så sørvestover, der forta Navaríno og Koróni stod tomme etter venetianarane, som no samla den gjenverande styrken sin i Methóni (Modon). Sidan dei ikkje fekk effektiv støtte frå sjøen då Delfino var motvillig til å risikere flåten sin i møte med den osmanske marinen, kapitulerte fortet. Dei gjenverande venetianske skansane, inkludert den siste gjenverande utposten på Kreta (Spinalonga og Soúda), kapitulerte på same vis i byte mot at dei fekk gå trygt. I løpet av hundre dagar var heile Peloponnes gjenerobra av osmanarane.
Omleiringa av Kérkyra
Etter suksessen i Morea, gjekk osmanarane mot dei venetianske Joniske øyane. Dei okkuperte øya Levkáda (Santa Maura), som venetianarane hadde teke i 1684, og fortet Butrinto ovanfor Korfu (Kérkyra) by. Den 8. juli 1716 gjekk ein osmansk arme på 33 000 mann i land på Kérkyra, den viktigaste av Dei joniske øyane. Trass i eit uavgjort sjøslag same dagen, heldt osmanarane fram med å setje i land soldatar og rykte fram mot byen Kérkyra. Den 19. juli, etter å ha erobra forta Mantouki, Garitsa, Avrami og Saviour, som låg utanfor, byrja kringsetjinga. Forsvaret var leia av grev Johann Matthias von der Schulenburg, som hadde om lag 8 000 mann under seg. Dei omfattande festningsverka og eit godt forsvart stod imot fleire åtak. Etter ei stor storming den 9. august førte til store tap for osmanarane vart kringsetjinga heva den 11. august og dei siste osmanske styrkane trekte seg attende den 20. august.
Austerrike går inn i krigen og krigen sluttar
Sommaren 1715 marsjerte pasjaen av Bosnia mot dei venetianske områda i Dalmatia, med ein arme som visstnok hadde 40 000 mann. Osmanarane vart slått ved Sinj, men den osmanske trugselen for Dalmatia gjorde at Austerrike valde å gå inn i krigen.
Med økonomisk støtte frå pave Clement XI og at Frankrike garanterte for dei austerrikske eigedomane i Italia, var Austerrike klare til å gå inn. Den 13. april 1716 fornya keisar Karl VI alliansen sin med Venezia, og erklærte slik krig mot osmanarane. Den austerrikske trugselen tvinga osmanarane til å trekkje styrkane sine bort frå dei gjenverande venetianske områda, men Serenissima var for svar til å setje i gang ein storskala motoffensiv. Berre marinen vart meir aggressiv med sjøslag mellom dei venetianske og osmanske flåtane i Egearhavet, som slaget ved Imbros og slaget ved Matapan ein månad seinare, men begge desse vart generelt uavgjorte og endra ikkje resultatet av krigen. Den einaste permanente venetianske suksessen var erobringa av festninga i Préveza og Árta i 1717. Med austerrikske sigrar i slaget ved Petrovaradin og omleiringa av Beograd vart osmanarane tvungne til å signere freden i Passarowitz. Sjølv om osmanarane tapte store område til Austerrike, fekk dei behalde erobringane sine mot Venezia i Venice i Peloponnes og Kreta, utanom Preveza (fall i 1717 til venetianarane) og nokre få festningar i Herzegovina.
Morea
Morea (gresk Μωρέας eller Μωριάς, fransk Morée, italiensk Morea, tyrkisk Mora) var namnet på halvøya Peloponnes i det sørlege Hellas i mellomalderen og tidleg moderne tid. Namnet blei brukt om ein bysantinsk provins i regionen, kjend som Despotatet Morea, den osmanske provinsen Morea eyalet og det kortlivde Morea-riket under Republikken Venezia.
Ordsoge
Opphavet til namnet Morea er ukjend. Forslag om at det skulle koma frå slavisk more, hav, eller vera i latinsk avleiing av gresk romaia, 'romarland', er i stor grad forkasta. Den mest utbreidde teorien er at det skal koma frå det greske namnet til morbærtreet, morea. Forma på halvøya kan minna om eit morbærblad.
Frankarar tok kontroll over området etter at dei hadde erobra Konstantinopel under det fjerde krosstoget i 1204. Dei skipa fyrstedømet Akhaia eller Morea som ein vasallstat til Det latinske riket sitt. Den over 9000 linjer lange Moreakrøniken, på gresk, fransk, italiensk og aragonesisk, fortel om etableringa av denne føydalstaten. Den viktigaste herskaren for fyrstedømet var Vilhelm II av Villehardouin, som befesta byen Mistra (noverande Mystrás) i 1249. Vilhelm tapte seinare den austlege halvparten av halvøya til bysantinarane under keisar Mikael VIII Palaiologos.
På midten av 1300-talet skipa keisar Johan VI Kantakouzenos Despotatet Morea. Keisarsøner med ragnen despotes blei gjerne sende til provinsen for å styra han som apanasje. I 1430 hadde bysantinarane teke tilbake heile halvøya frå frankarane, men i 1460 blei nesten heile Morea overteken av Det osmanske riket. I juli 1461 fall den siste borga, Salmeniko, til osmanarane. Mistra blei erstatta som hovudby av Tripolitsa (no Trípoli).
Under Moreakrigen 1684–99 vann Republikken Venezia herredømet over halvøya, men det venezianske styret var upopulært og osmanarane vann henne raskt tilbake under eit felttog i 1714. Mot slutten av 1700-talet auka misnøyen att. Orlov-oppreisten braut ut i 1770 og blei slått ned, men små grupper fredlause (kléftis) dreiv geriljakrig som svekka osmansk makt og bidrog til å styrka gresk nasjonalkjensle. I 1821 blei Morea eit kjerneområde for den greske oppreisten som etterkvart utvikla seg til den greske sjølvstendekrigen. Medan osmanarane raskt slo ned opprør i Donau-fyrstedøma og på Kreta, blei Morea verande på opprørarane sine hender. I september 1821 fall den osmanske hovudbyen Tripolitsa etter ei lengre omleiring.
Det osmanske riket fekk no hjelp frå den osmanske vasallstaten Egypt, og Ibrahim Pasha av Egypt byrja ei omfattande krigføring og herjing i 1825. Etterkvart blei Frankrike, Russland og Storbritannia samde om å gripa inn. Dei vann sjøslaget ved Navarino utanfor Navarino (dagens Pýlos) i oktober 1827. Frå 1828 til 1833 tok franske styrkar kontroll over halvøya gjennom Moreaekspedisjonen. Etter at Hellas fekk sjølvstende blei gamle greske namn som Peloponnes gjeninnførte, og «Morea» gjekk ut av bruk.
Works Volume 2
Works Volume 2 er det sjette studioalbumet av Emerson, Lake & Palmer, gjeve ut i 1977. I motsetnad til Works Volume 1 (som bestod av tre solosider og ei bandside), var Works Volume 2 eit enkelt album og tilsynelatande eit samlealbum av spor som var til overs frå tidlegare albuminnspelingar. Mange avskreiv albumet for den tilsynelatande mangelen på fokus, medan andre meinte det synte ei anna side av bandet med blues, bluegrass og jazz som dominerande sjangrar på plata.
Den ommastra utgåva frå 2017 er ei dobbeltplate med heile Works Live, ei forlenga utgåve av albumet Emerson, Lake & Palmer in Concert.
Songar
«When the Apple Blossoms Bloom...», «Tiger in a Spotlight» og «Brain Salad Surgery» var blitt spelt inn i 1973 under innspelinga av Brain Salad Surgery, men kom ikkje med på albumet den gongen. Keith Emerson sin versjon av «Honky Tonk Train Blues» kom ut på singel i 1976 og nådde 21. plassen på den britiske poplista.
Volume 2 inneheldt òg ein enkel versjon av Greg Lake sin «I Believe in Father Christmas». Ein orkesterversjon av songen var tidlegare blitt gjeven ut som ein solosingel av Lake i Storbritannia i 1975 og vart ein standard julesong der.
Mottaking
Albumet selde ikkje like godt som dei førre albuma deira og nådde 20. plassen i Storbritannia og 37. plassen i USA. Tre av spora frå albumet vart gjevne ut som singlar: «Tiger in a Spotlight», «Maple Leaf Rag» og «Watching Over You».
I ei melding av Robert Christgau i The Village Voice sa han spøkefullt at det var «nyhende» når «den mest overdrive 'progressive' gruppa i verda» lagar eit album som er «mindre pretensiøs enn tittelen», men sette spørsmålsteikn ved om det kunne kallast «rock and roll». I ei seinare melding skreiv David Ross Smith i AllMusic at albumet var «særs undervurdert» og at albumet «bortsett frå korte stunder der det glepp, er det ikkje ein einaste svak melodi på denne samlinga.»
Dei to Works-albuma vart marknadsførte med turnear i Nord-Amerika frå mai 1977 til februar 1978 over 120 konsertar. Somme av dei tidlege konsertane i 1977 vart framførte med eit handplukka orkester og kor, men ideen vart skrinlagd etter 18 konsertar fordi det vart for dyrt. Den siste konserten med orkester og kor fann stad 26. august 1977 i Olympic Stadium i Montreal føre eit publikum på kring 78 000 menneske, det største Emerson, Lake & Palmer spelte for som soloartist. I følgje Lake hadde bandet tapt kring tre millionar amerikanske dollar på turneen. Lake and Palmer gav Emerson skulda, sidan det var hans ide om å ta med seg eit orkester.
Fylkesveg 310 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 310 i Møre og Romsdal går mellom Øksendalsøra og Brandstad i Sunndal kommune. Vegen er 12,7 km lang.
Vegen går på austsida av Øksendal.
Fylkesveg 474 i Nordland
Fylkesveg 474 i Nordland går mellom Skålsvika og Ertenvåg i Gildeskål kommune. Vegen er 4,6 km lang.
Take 6
Take 6 er ein amerikansk a cappella-gospel-sekstett som blei danna i 1980 på campusen til Oakwood College i Huntsville, Alabama. Gruppa syng i ein stil som integrerer R&B og jazz i dei kristelege songane. Dei har vunne Grammy Awards ti gonger (i 1989, 1990, 1991, 1995, 1998, and 2003), Dove Awards ti gonger, Soul Train Award ein gong og har to gonger blitt nominert til NAACP Image Award. Opp gjennom åra har gruppa sunge saman med ei rekke kjende artistar: Stevie Wonder, Whitney Houston, Don Henley, Ray Charles, Queen Latifah, Joe Sample, Quincy Jones, Marcus Miller, Brian McKnight og Gordon Goodwin.
Talking Out of Turn
«Talking Out of Turn» er ein song frå 1981 av det engelske progrockbandet The Moody Blues, og var den tredje og siste singelen frå albumet Long Distance Voyager. Songen er skriven av bassist John Lodge og varer nesten sju og eit halvt minutt. Han vart gjeven ut som singel i november 1981 med «Veteran Cosmic Rocker» som B-side.
Den eitt minutt lange instrumentale slutten på songen avsluttar den første timen av The Mike Malloy Show kvar kveld.
What's Bin Did and What's Bin Hid
What's Bin Did and What's Bin Hid er debutalbumet til den skotske visesongaren Donovan. Det kom ut i Storbritannia fire dagar etter Donovan fylte 19 år, den 14. mai 1965, på Pye Records. Terry Kennedy, Peter Eden og Geoff Stephens produserte albumet. What's Bin Did and What's Bin Hid vart gjeven ut i USA som Catch the Wind på Hickory Records i juni 1965. Hickory Records endra tittelen slik at han matcha debutsingelen hans.
Historie
Seint i 1964 gav Peter Eden og Geoff Stephens Donovan tilbod om platekontrakt med Pye Records i Storbritannia. Donovan hadde spelt rundt om i Storbritannia og var velkjend i det britiske visemiljøet før han fekk kontrakten. I 1964 synte demoinnspelingane hans (gjeven ut som Sixty Four i 2004) stor likskap til både Woody Guthrie og Bob Dylan, som gjorde at han vart kalla «Storbritannia sitt svar på Bob Dylan» i pressa. What's Bin Did and What's Bin Hid er kjend fordi det fanga Donovan på eit tidspunkt då stilen og visjonen hadde byrja å endra seg frå stilen til Guthrie og Dylan.
Musikalsk består av albumet hovudsakleg av Donovan på vokal, gitar og munnspel, slik konsertane hans var på denne tida. Han hadde framleis noko av Woody Guthrie i stilen og og syng Guthrie sin «Riding in My Car (Car Song)» (kalla «Car Car»). What's Bin Did and What's Bin Hid inneheld òg britiske viser («Tangerine Puppet») og til og med noko jazz («Cuttin' Out»).
Andre musikarar på albumet er Brian Locking på bass, Skip Alan (frå the Pretty Things) på trommer, og Gypsy Dave på kazoo.
Helsingfors stads trafikverk
Helsingfors stads trafikverk, HST (finsk Helsingin kaupungin liikennelaitos, HKL) står for kollektivtrafikken i Helsingfors.
NM i friidrett 1994
Noregsmeisterskapen i friidrett 1994, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Jessheim stadion på Jessheim i Akershus fylke dagane 19.-21. august 1994 og vart arrangert av Ullensaker/Kisa Idrettslag.
Vinnarane av høgdetevlingane, Hanne Haugland og Steinar Hoen, vart tildelt kvar sin kongepokal.
100 m
<br style="clear:both;" />
200 m
<br style="clear:both;" />
1500 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Stavhopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
400 m
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
3 000 m
<br style="clear:both;" />
100 meter hekk
<br style="clear:both;" />
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Hoba
Hoba er den største kjende enkeltmeteoritten i verda, og ligg nære Grootfontein i Namibia, staden der han òg vart funnen i 1920. Han er ein ataksittjernmeteoritt, veg rundt 60 tonn, er omtrent 3 × 3 meter på tvers og omtrent 1 meter djup. Han fekk etter kvart status som nasjonalmonument.
Liar av Queen
«Liar» er ein song av det britiske rockebandet Queen, skriven av songaren Freddie Mercury i 1970, og opphavleg kalla «Lover». Songen vart gjeven ut på debutalbumet til bandet i 1973, Queen. Ein forkorta versjon av «Liar» vart gjeven ut som singel med «Doing All Right» som B-side i USA av Elektra Records i februar 1974.
Dei første åra var «Liar» fast på konsertane til Queen, og ofte spelt som siste song under hovudbolken, ofte med ei lengd på over 10 minuttar. Etter kvart fall songen ut av setlista, utanom på The Works-turneen (men då var songen korta ned til under tre minuttar). Under Magic-turneen spelte Brian May delar av gitarriffet i «Liar» like før «Tear it Up».
Under konsertane stod ofte John Deacon bak Mercury og mima korvokal under «all day long»-delen av songen. Denne kan ein òg sjå i promo-videoen som vart filma i 1973. Songen inneheld òg ein bassolo spelt av Deacon, den mest tydelege soloen han nokon gong spelte på konsertar. Ein transkripsjon av EMI Music Publishing av songen syner at dette er ein av tre Queen-songar (i lag med «Now I'm Here» og «Under Pressure»), der det vert nytta hammondorgel.
Andre versjonar
Det komiske heavy metal-bandet Bad News nytta opningsriffet og andre songar i sin eigen «Hey, Hey, Bad News». Brian May produserte albumet deira, kalla Bad News, og spelte på versjonen deira av «Bohemian Rhapsody» frå same album.
Djursholm
Djursholm er ein svensk by i Stockholms län i landskapet Uppland. Djursholm er administrasjonssenteret for Danderyds kommune og i 2008 hadde byen 8 819 innbyggjarar.
Koptarar
Koptarar er egyptarar som høyrer til den koptiske kyrkja eller andre kristne kyrkjelydar.
Ordet «koptisk» kjem via latin coptus frå arabisk qubt. Dette ordet kjem frå dei koptiske kubti eller kuptaion som viser til det koptiske språket og er avleidd frå gresk aiguptios (Αἴγύπτιος), 'egyptisk'. Koptarar er i dag arabisktalande, men bruker koptisk, som har opphav i gammalegyptisk, som kyrkjespråk.
Rundt 6,5 millionar innbyggjarar i Egypt er rekna som koptarar (2005). Dette er mellom 5 og 10 % av folketalet i Egypt. Dei aller fleste høyrer til den koptiske ortodokse kyrkja, medan rundt ein halv million er katolikkar eller protestantar. Koptarane er dermed det største kristne samfunnet i Midtausten og den største arabisktalande, ikkje-muslimske gruppa i verda. Det er hovudsakleg religionen som skil koptarar frå andre egyptarar; i klesdrakt og daglege skikkar elles er dei ganske llike.
Koptarar bur spreidd i heile Egypt. Ein fjerdedel bur i Kairo, halvparten på landsbygda og elles i ulike byar og landsbyar. I byane er dei tradisjonelt sysselsette i bankvesen, handel og administrasjon.
Samarskitt
Samarskitt er eit svart, bekaktig, radioaktivt mineral som finst på granittiske pegmatittgangar, ofte saman med columbitt. Den kjemiske samansetjinga er særs komplisert, mineralet er i hovudsak eit oksid av niob, tantal, yttrium, lantanoidar, uran med fleire. Mineralet opptrer i metamikt tilstand. Yttrotantalitt er eit nærskyldt mineral der tantalinnhaldet er høgare enn niobinnhaldet.
I Noreg finst det særleg i Østfold, ved Spro på Nesodden og i Iveland.
Nykvarn
Nykvarn er ein svensk tettstad i Stockholms län i landskapet Uppland. Nykvarn er administrasjonssenter for Nykvarn kommune og i 2011 hadde tettstaden 6 497 innbyggjarar. Staden ligg 10 km vest for Södertälje.
Maitri
Anlegg
Stasjonen har moderne fasilitetar til å utføre forsking innan forskjellige område, som biologi, geovitskapar, glasiologi, atmosfæriske vitskapar, meteorologi, ingeniørfag i kalde miljø, kommunikasjon, fysiologi og medisin. Han har ein kapasitet til å ta imot 25 menneske om vinteren. Ferskvatn får basen frå Tannvatnet, som ligg føre Maitri.
Solveig Blindheim Bendixen
Bendixen er utdanna førskulelærar og cand.paed. Ho debuterte med barneboka Teo i trøbbel i 2011.
Fylkesveg 310 i Oppland
Fylkesveg 310 i Oppland går mellom Vingrom i Lillehammer kommune og Forset bru i Gausdal kommune. Vegen er 26,7 km lang.
Electrolux Assistent
Assistent er ein kjøkkenmaskin introdusert av Electrolux i 1940. Han var designa av Alvar Lenning og vart ein stor seljar for Electrolux.
Fylkesveg 477 i Nordland
Fylkesveg 477 i Nordland går mellom Oppsal og Sørfinnset i Gildeskål kommune. Vegen er 2,9 km lang.
Dance You Off
«Dance You Off» er ein svensk song frå 2018 som vert framført av songaren Benjamin Ingrosso. Han skreiv songen saman med låtskrivarane MAG, Louis Schoorl og K Nita. «Dance You Off» vann Melodifestivalen 2018 og var det svenske bidraget i Eurovision Song Contest 2018 i Lisboa. Songen vart lagd ut for digitalt sal og strøyming 24. februar 2018.
Melodifestivalen
«Dance You Off» var eit av 2 771 bidrag som vart sende inn til Melodifestivalen, og var eit av 28 bidrag som vart plukka ut til å delta i den svenske finalen. «Dance You Off» deltok i den fyrste semifinalen i Löfbergs Arena i Karlstad laurdag 3. februar 2018. Der vann han semifinalen og kvalifiserte seg til finalen i Friends Arena i Stockholm 10. mars 2018. I finalen fekk «Dance You Off» flest poeng i både jury- og telefonavrøystinga og vann tevlinga.
Som vinnar vart «Dance You Off» det svenske bidraget i Eurovision Song Contest 2018. Songen deltok i den andre semifinalen torsdag 10. mai i Lisboa og kvalifiserte seg til finalen laurdag 12. mai. I finalen var Sverige det 20. landet på scena av 26 deltakarland. Etter juryavrøystinga låg «Dance You Off» på andreplass, bak Austerrike, men i telefonavrøystinga enda låten heilt nede på 23. plass, og fekk til slutt ein sjuandeplass samanlagt.
Teksta
«Dance You Off» handlar om ein mann som prøver å gløyme sin kjærleik – blant anna ved å forsøke å danse vekk minnet. Ingrosso har fortalt at teksta er basert på ei kjærleikskrise han sjølv opplevde.
Slavgorod
Slavgorod (russisk skrift Сла́вгород) er ein by i Altaj kraj i Russland med om lag 35 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 350 km vest for Barnaul og 10 km sør for nabobyen Jarovoje.
Under den kalde krigen låg Slavgorod flybase 5 km sør for byen.
Catch the Wind
«Catch the Wind» er ein song skriven og spelt inn av den skotske visesongaren Donovan. Han vart gjeven ut som singel i Storbritannia den 12. mars 1965 på Pye Records og eit par månader seinare i USA gjennom Hickory Records. Singelen hadde «Why Do You Treat Me Like You Do?» som B-side.
«Catch the Wind» var den første utgjevinga til Donovan. Han nådde 4. plass i Storbritannia og 23. plass i USA. Singelversjonen hadde ekko på vokalen til Donovan og strykarar. Songen vart spelt inn på nytt for debutalbumet til Donovan, What's Bin Did and What's Bin Hid, utan vokalekko og strykarar.
Då Epic Records sette saman Donovan's Greatest Hits, klarte dei anten ikkje eller ønskte ikkje å sikre seg rettane til den originale innspelinga av «Catch the Wind» og «Colours». Donovan spelte derfor inn begge songane på nytt med fullt akkompagnement, og desse vart gjevne ut på samlealbumet med studiomusikarane Big Jim Sullivan og John Paul Jones.
Andre versjonar
Av andre artistar som har spelt inn songen finn ein Paul Revere and the Raiders, Chet Atkins, Johnny Rivers (1965), Bruce Springsteen (1967), Cher (1966), The Blues Project, Live at The Cafe Au Go Go, Siluete (1966), Glen Campbell (1967), Dottie West, Claudine Longet, Lester Flatt & Earl Scruggs, Peter Fonda (1968), We Five, The Lettermen (1970), Mike Berry (1970), Eartha Kitt (1972), Sammy Hagar (1977), Susanna Hoffs (1994), The Irish Descendants (1995), The Spill Canvas (2007)
Fylkesveg 309 (fleirtyding)
Fylkesveg 309 finst i fleire fylke i Noreg:
Saussurittgabbro
Saussurittgabbro er ein bergart der feltspaten har vore utsett for ein omvandlingsprosess kalla saussurittisering.
Fylkesveg 6192
Fylkesveg 6192 går mellom Øydalssaga i Hemne kommune og fylkesgrensa ved Brekka. Vegen er 4,3 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 310 i Sør-Trøndelag.
Time av Freddie Mercury
«Time» er ein song frå 1986, spelt inn av Freddie Mercury i lag med «In My Defence», for Dave Clark-musikalen med same namn. Sjølv om Mercury ikkje deltok i sjølve musikalen, var begge songane med på musikalalbumet. «Time» vart òg gjeven ut som ein eigen singel, med ein instrumental versjon av songen som B-side. Singelen nådde 32. plassen på UK Singles Chart. Singelversjonen vart sidan gjeven ut i plateboksen The Solo Collection frå 2000 og samlealbumet Lover of Life, Singer of Songs: The Very Best of Freddie Mercury Solo frå 2006.
Musikkvideoen vart filma i Dominion Theatre i London, der musikalen hadde premiere den 9. april 1986. Sidan teateret var oppteke det meste av dagen, var det berre tid til å filme videoen om morgonen, så Mercury og den austerrikske produsenten Rudi Dolezal måtte møte opp kl. 0600 om morgonen.
Isdrift
Isdrift (også kala ishandel eller istrafikk) er aktivitetar for å skaffe is av ferskvatn til bruk ved kjøling, særleg av ferske matvarer. Knust is vart og blir brukt til kjøling av mellom anna fisk. Isblokker vart tidlegare brukt som kjøleelement i isskåp, ein forløpar til vår tids kjøleskåp. Med nøye lagring i eigne ishus kunne isblokkene halde seg heile sommaren. I tillegg til å skjære frå naturlege innsjøar og dammar, vart det bygd steindammar på høvelege stader for å samle opp vatn og få størst mogleg produksjon. Slike isdammar vart ofte lagt nær kysten for å lette omlasting til skip for eksport. Nokre eksempel på slike dammar er ved Refsnes på Fosen ved Trondheimsfjorden, nord for Moss sentrum og ved Vollen i Asker.
Isdrift kravde stor arbeidsinnsats både frå folk og hestar i dei tidlege års. I dei tre hereda Solum, Eidanger og Bamble hadde nesten 1300 mann arbeid i 20–25 veker vinteren 1895–96. Dei skar 125 000 tonn is. Rundt Oslofjorden var det og stor isverksemd. Noregs iseksport nådde ein topp i 1898 med samla eksport på 500 000 tonn, og Noreg var med det verdas største eksportør av is. Handelen spela ei mindre rolle frå tida omkring første verdskrigen då industrielt framstilt is vart vanleg og det vart heilt slutt med ishandel då kjøleskåp og frysarar vart vanleg etter andre verdskrigen.
Khuzestan
Khuzestan (farsi استان خوزستان, Ostān-e Khūzestān) er ein av 31 provinsar i Iran. Han ligg sørvest i landet, ved grensa til Irak og Persiabukta. Provinshovudstaden er Ahvaz og provinsen dekkjer ei flatevidd på 63 238 km². Andre store byar i provinsen er Behbahan, Abadan, Andimeshk, Khorramshahr, Bandar Imam, Dezful, Shushtar, Omidiyeh, Izeh, Baq-e-Malek, Mah Shahr, Susangerd, Ramhormoz, Shadegan, Susa, Masjed Soleiman, Minoo Island og Hoveizeh. I 2014 vart provinsen plassert i Region 4.
Zmeinogorsk
Zmeinogorsk (russisk Змеиного́рск) er ein by i Altaj kraj i Russland med om lag 11 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 270 km sørvest for Barnaul.
Khuzestan
Som den iranske provinsen med den eldste historia, vert han ofte kalla «fødestaden til nasjonen», sidan det er her soga om elamittane byrjar. Historisk sett var regionen ein av dei viktigaste i Det nære austen i oldtida og er området som historikarar omtalar som Elam, med hovudstad i Susa. Det akamenidisk-gammalpersiske namnet på Elam var Hujiyā, som dei nytta då dei erobra det frå elamittane, og dette går att i det moderne namnet. Khuzestan, som tyder «landet til Khuz» syner til dei opphavlege innbyggjarane i provinsen, «folket frå Susa» (gammapersisk Huza eller Huja, som skrive på grava til Darius den store i Naqsh-e Rostam). I mellompersisk utvikla dette seg til «Khuz» og «Kuzi». Førislamske partisk/sassanidiske inskripsjonar gjev namnet på provinsen som Khwuzestan.
Setet i provinsen har gjennom det meste av historia vore nord i området, først i Susa (Shush) og så i Shushtar. Ein kort periode under sassanidane vart hovustaden flytta til det geografiske sentrumet, der elvebyen Hormuz-Ardasher vart skipa over fundamenta på oldtidsbyen Hoorpahir av Ardashir I, som skipa Sassanidedynastiet på 200-talet evt. Denne byen er i dag Ahvaz. Seinare i sassanidetida og gjennom den islamske tida vart provinssetet flytta attende til Shushtar, fram til seint i Qajar-tida. Med stadig meir internasjonal handel til havs som kom til kysten av Khuzistan, vart Ahvaz rekna som ein meir høvande stad som provinshovudstad. Elva Karun er farbar heile vegen til Ahvaz. Byen vart derfor ombygd etter ordrer frå Qajar-kongen Naser al-Din Shah og gjeve namn etter han, Nâseri. Shushtar forfall raskt, medan Ahvaz/Nâseri har vokse sidan den gongen.
Maldonado-basen
Maldonado-basen, òg kalla Pedro Vicente Maldonado-basen, er ein ecuadorsk forskingsbase i Antarktis som ligg ved Guayaquil Bay på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis og som opna i 1990. Området vart ofte vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar som opererte frå nærliggande Clothier Harbour.
Basen er kalla opp etter den spansk-amerikanske astronom, topografen og geografen Pedro Vicente Maldonado (1704–1748) som var fødd i Riobamba, i dagens Ecuador.
Basen ligg 560 m sør-sørvest for Orión Point, 990 m sørvest for Spark Point, 1,16 km nord-nordvest for Serrano Point og 2,56 km aust-søraust for Agüedo Point.
Keep Yourself Alive
«Keep Yourself Alive» er ein song av det britiske rockebandet Queen. Han var skriven av gitaristen Brian May og er opningssporet på debutalbumet til bandet, Queen (1973). Han vart gjeven ut som den første singelen til Queen i lag med «Son and Daughter» som B-side. «Keep Yourself Alive» selde dårleg då han kom ut og gjekk ikkje på salslistene nokon stad.