cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ooty
Demografi
Etter folketeljinga i India 2011 hadde  Uthagamandalam  88 430 innbyggjarar med 1 053 kvinner for kvar 1 000 menn, mykje over landet sitt gjennemsnitt på 929. Av desse var 7 781 under seks år som omfatta 3915 gutar og  3 866 jenter. Dei kasteløse utgjorde 28,98% og  0,3 % elles i landet.Lesekyndigheten var 82,09 %, mot 72,99 % elles i landa.
Byen hadde 23 235 hushald. Det var 26 411 arbeidarar, 3 448 ufaglærte arbeidarar, 65 ufaglærte bønder, 828 ufaglærte landbrukarar, 292 arbeidet i hjemmeindustri og  2 499 andre ufaglærte arbeidarar. .
Etter same folketeljing var 64,36% hinduar 13,37% muslimar, 21,25% kristne, 0.03% sikhar, 0,3% buddister, 0,4% janister, 0,28% andre religionar..
Fly
Næraste flyplass er i Coimbatore der det er samband til dei største byane, som Ahmadabad, Bangalore, Chennai, Delhi, Hyderabad, Kolkata, Mumbai, Vijayawada med fleire. Internasjonalt til Sharjah i Emirata Bangkok og Singapore.
Jarnbane
Ooty har samband med ein smalsporet jarnbane til. Mettupalayam og Coimbatore med Nilgiri Mountain Railway som har meterspor og Nilgiri-ekspressen på normalspor. Nilgiri Mountain Railway (NMR) er ein av dei eldste tannstangbaner i India. UNESCO sette den på sin liste over verdsarvstadar i juli 2005. Den forbind Ootty med Mettupalayam ved foten av Nilgiri-fjella. Det er no den einaste tanstangbane i Inda og brukar Abt-systemet. Nilgiri Mountain Railway er ein tannstangsjernbane som forbind Mettupalayam med Ugamandalam i Tamil Nadu i Sør-India. Den vart bygd av britane i 1908, og vart frå starten drive av Madras Railway Company. Banen opererer framleis sina gamle damplokomotiv.. I juli 2005 vart banen sett på UNESCOS verdsarvliste. etter å ha tilfredsstilt visse kriteria, verna det gamle og avstå frå modernisering. I dei siste år har diesel vorte erstatta på strekninga mellom dei Coonoor og Udhagamandalam. Lokalbefolkningn og turistane har ivra etter å få dampen tilbake på denne strekninga.
Banen er Indias einaste tannstangsbane. Den har meterspor og er 48 km. lang. På det brattaste har den ein stigning 1:12, med ein gjennomsnittleg stigning 1:24.
Over den 46 km. lange strekning går banen gjennom 208 svingar, 16 tunellar og over 250 bruar. Turen opp tek 290 minutt, ned 215.
Vegar
Ooty har god veiforbindelse. Den ligg 535 km frå Chennai. (via Salem, Erode og Coimbatore) som ligg 80 km frå  Coimbatore,18 km frå Coonoor,155 km frå Mysore (via Gudalur), 187 km. frå Kozhikode, 277 km frå Bangalore (via Mysore), 281 km frå Kochi (via Coimbatore og Palakkad) og 236 km frå Kodaikanal (via Coimbatore og Palani).
Ooty som er hovudstad i Nilgirisdustriktet har hyppig busssamband til nærliggande byar i distriktet som Coonoor, Kotagiri, og Gudalur. Det er busssamband til dei fleste landsbyar i distriktet via ein av desse tre byar. Det er òg hyppig busssamband til næraste jernbanestasjon i Mettupalayam og Coimbatore. Byen har òg direkte busssamband til fleire byar i Tamil Nadu, som Coimbatore, Tirupur, Erode, Salem, Sathyamangalam, Karur, Dindigul, Chennai, Trichy, Tirunelveli, Madurai og Thanjavur.
Vidare er det gode busssambandet til og frå Mysore og Kozhikode. Direktebusser til Ooty går frå mange andre delar av Karnataka og Kerala, inklusive Palghat, Nilambur, Sulthan Bathery i Kerala og Gundlupet i Karnataka. Dessutan frå Bangalore, Thiruvananthapuram og Pondicherry går det direktebusser.
Utdanning
Det finst over 60 skular i Ooty - frå barnehagar  til universitetsførebuing.
Kostskolar har sidan kolonitiden vore kjennemerke på Ooty. Dei har tydd mykje for den lokale økonomien. Både skulebygningar og standarden på undevisningen er blant dei beste i India. Difor er dissa skulane populære bana Indias elite, «ambassadebarn» frå New Delhi, og barn viss foreldre arbeider for dei mange internasjoale organisasjonar i India, går ofte på ein av desse skulane.
Bygningar
Stone House er ein av dei første bungalow som vart bygd i Ooty. Den vart bygd av John Sullivan og vart kalla Kal Bangala i språket til den lokale stamme tyder Kal "sten" John Sullivan starta bygginga i 1822 på land kjøpt frå Toda-stammen for ein Rupee. Toda huts var ɡamle hyttar som låg på høgda av skråninɡein over den botaniske hagen der tida-stammen framleis bur. Det finst framleis Toda-områr, nemleg Kandal Mund nær Old Ooty, der tradisjonen enno lever.
Bygningar knytte til seg religion
St. Stephen's Church ligg på vegen til Mysore,. Den er ein av dei eldste kyrkjene i Nilgiris-distriktet.. Kyrkja kan verta attende datert til 1800-talet då dåverande guvernør i Madras, Stephen Rumbold Lushington følte at det var eit markant behov blant dei engelske for ein katedral i Ooty, spesielt for deres behov. Grunnstenen vart lagt den 23. april 1829, ein dag som fall samnen med kong George IVs fødselsdag. St. Stephen's Church vart innvigd av John Matthias Turner, daværnde biskop i Calcutta den 5. november 1830. Den vart opna for publikum og for Nattverd på påskesundag, 3. april 1831. I 1947 vart den uderlagt Church of South India. Arkitekten til kyrkja var John James Underwood, kaptein i Madras-regimentet.
Musé, botaniske hagar og dyrepark
Wax World er eit voksmuseum med dukkar i naturleg storleik av kjende indiske personaliteter innan kultur, politikk og samfunnsliv, historiske og nolevande. Museet held til i ein bungalow frå 1850-talet på vegen til Coonoor.
Tribal Museum held til på Tribal Research Centre som ligg i Muthorai Palada (10 km frå Ooty. Her finst sjeldne gjenstandar og fotografi av stamme-grupper frå Tamil Nadu så vel som frå Andaman og Nicobarøyene. Vidare Stamme-museet viser òg eigneluter frå  Toda-, Kota-, Paniya-, Kurumba- og  Kanikaran-stammane.
Government Rosa Garden (tidlegare kjent som Jayalalithaa Rosa Garden, Centerary Rosa Park og Nootrandu Roja Poonga) er den største rosehaven i India. .Den ligg på Elk Hill-skråningen i Vijayanagaram i sjølve Ooty.. på ei høgd av 2 200 meter. I dag har hagen den største samlinga i landet av roser med meir enn 20 000 variantar i 2 800 kultivarar. Samlinga omfattar hybridroser, miniatyroser, haɡerosar, apagena, multiflora, ʏakimour og rosar i uvanlege fargar som svarte og grøne.
Ooty Botanical Garden sin er ein 100 mål stor botanisk hage som vart lagt ut i 1847 og vert ved like halde av Tamil Nadus regjering.. Den botaniske hagen vert godt halde vedlike. Kvar mai vert arrangert eit blomstershow kor sjeldne blomar vert stilt ut. Hagen har om lag tusen arter, både eksotiske og lokale artar.
I hagen er det eit fossil, eit 20 million år gammalt tre.. Deer Park ligg ved Ooty Lake. Den er ein av dei høyesteliggende dyrehagar i India, bortsedd frå ein zoologiske hage i Nainital, Uttarakhand. Denne dyreparken vart oppretta for å husa fleire dådyr og andre dyr. -->
Kristin Krohn Devold
Kristin Margrethe Krohn Devold er ein norsk politikar og organisajonskvinne.
Böle
Böle er eit stadnamn som kan visa til:
Kristin Krohn Devold
Ho er utdanna siviløkonom frå Norges Handelshøyskole (1985), og starta politikarkarrieren sin som næringspolitisk rådgjevar for stortingsgruppa til Høgre i åra 1987–1992. Deretter var ho bystyremedlem for Høgre i Oslo frå 1992 til 1995, var kommunalråd frå 1992 til 1993 og heldt fram på Stortinget frå 1993 til 2005. Der sat ho i Næringskomitéen (1993–1997), var leiar i Justiskomitéen (1997–2001) og var til slutt medlem av Valkomitéen ei kort stund (2001). Ho var forsvarsminister i regjeringa Bondevik II frå 2001 til 2005. 18. januar 2006 vart ho generalsekretær i Den Norske Turistforening. I mai 2008 vart Krohn Devold vald til styremedlem i Terra-Gruppen for å bidra til å gjenopprette tilliten til dette finanskonsernet. Krohn Devold er også nestleiar i styret i Hexagon Composites ASA og styremedlem i allmennaksjeselskapa Aker, Aker Floating Production, Odim og Comrod Communication.
Provinsen Afyonkarahisar
Provinsen Afyonkarahisar (tyrkisk Afyonkarahisar ili), òg kalla berre provinsen Afyon, er ein provins vest i Tyrkia.
Kristin Krohn Devold
Kritikk
Devold fekk til dels mykje kritikk i media og frå politiske motstandarar då ho var forsvarsminister. Ho vart mellom anna ofte skulda for å vere for ukritisk til den amerikanske utanrikspolitikken og USA sin forsvarsminister Donald Rumsfeld. Det vekte mykje rabalder då ho hjå Fredrik Skavlan i programmet Først & sist 1. november 2002 sa at ho ikkje hadde kontroll som forsvarsminister.
Provinsen Afyonkarahisar
Tilstøytande provinsar er Kütahya i nordvest, Uşak i vest, Denizli i sørvest, Burdur i sør, Isparta i søraust, Konya i aust og Eskişehir i nord. Provinshovudstaden er Afyonkarahisar. Han dekkjer eit areal på 14 230 km² og folketalet er 697 559 (2010).
Kristin Krohn Devold
Kritikk
Devold fekk også sterk kritikk for utnemninga av Atle Torbjørn Karlsvik som kontraadmiral i Statsråd 2. september 2005, då det vart stilt spørsmål om ho var inhabil grunna venskapen sin med Karlsvik. Utnemninga kom få veker før Krohn Devold gjekk av som forsvarsminister, og organisasjonane i Forsvaret var svært kritiske til utnemninga, som også vart gjord utan tilslutnad frå dei militære sjefane.
Provinsen Afyonkarahisar
Distrikt
Provinsen Afyonkarahisar er delt inn i 18 distrikt (hovuddistriktet er utheva):
Kristin Krohn Devold
Utmerkingar
I 2005 vart Devold utnemnd til kommandør av St. Olavs orden. Ho vart same året tildelt den polske fortenstordenen. I 2004 vart Devold tildelt ein latvisk medalje for å ha fremja latvisk medlemskap i NATO.
Hydrodist Rocks
Hydrodist Rocks er fire skjer og grunner, eit av dei er tørrlagt ved fjøre og to andre er under vatn, 7,5 km vest for Trinity Island i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Skjera vart kartlagt i januar 1964 av HMS Protector (A146) ved hjelp av helikopter.
Jonassen Rocks
Jonassen Rocks er ei lita gruppe skjer som ligg utanfor sørkysten av Sør-Georgia, 2 km vest for sørenden av Novosilski Bay. Dei vart kartlagte av South Georgia Survey i perioden 1951-57 og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Idar Jonassen (1889–1933), ein kvalskyttar i Compania Argentina de Pesca i Grytviken, 1924-33.
Bik'at HaYarden regionale kommune
Bik'at HaYarden regionale kommune (hebraisk skrift מועצה אזורית בקעת הירדן, Mo'atza Azorit Bik'at HaYarden, tyder Jordandalen regionale kommune), òg Aravot HaYarden (tyder Jordanslettene) er ein regional kommune som omfattar 21 israelske busetjingar i Jordandalen på den okkuperte Vestbreidda. Kommuneområdet strekker seg frå Mehola i nord, nær Beit She'an-dalen, til Jeriko i sør.
Byen Ma'ale Efraim, ein lokal kommune, ligg innafor grensene til den regionale kommunen, men er ein sjølvstendig kommune. Kommunesenteret ligg iShlomtzion.
Busetjingar
Busetjingar i denne regionale kommunen er:
Seue Peaks
Seue Peaks er ei gruppe fjell som står mellom Bentley Crag og Mount Rendu på Arrowsmith Peninsula i Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar og flyfoto, 1956-59. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Christian Martini de Seue, ein norsk landmålar og glasiolog som var av dei første til å måle forflyttinga av isbrear i Noreg kring 1870.
Hafarah
Hafarah er ein busetnad i Fujairah i Dei sameinte arabiske emirata.
Rock Hard
Rock Hard er det sjuande studioalbumet til den amerikanske musikaren Suzi Quatro. Det kom ut i oktober 1980 og var det første og einaste albumet hennar på plateselskapet Dreamland. Albumet vart spelt inn over ein periode på ein månad i 1980, i United Western Studios i Hollywood. Dei tre mykje brukte korvokalistane Paul Delph, Michael Des Barres og Andrea Robinson song på albumet. Det er det siste albumet hennar som gjekk inn på ei albumliste på 26 år, før ho gav ut Back to the Drive i 2006. Albumet inneheld mellom andre songane «Rock Hard», «Glad All Over» og «Lipstick», som alle vart gjevne ut på singlar. TIttelsporet selde godt og nådde niandeplassen i Australia, men berre 68. plassen i Storbritannia. «Lipstick» selde berre moderat og nådde 46. plassen i Australia og 51. plassen i USA. «Glad All Over» er ein coverversjon av ein song opphavleg av The Dave Clark Five, og i motsetnad til dei andre singlane var han den einaste som nådde lista i Belgia, der han nådde 25. plassen. Då albumet kom ut fekk det positive meldingar av kritikarane, og mange meinte at det var det beste albumet hennar i 1980-åra. Men det var likevel eit av dei dårlegast selde albuma til Quatro fram til då i karrieren i USA og i Noreg, sjølv om ho fekk ei gullplate for albumet i Australia.
Albumet kom ut på ny i 2012 og var den første av fleire nymastra utgåver på Cherry Red Records på CD. Cherry Red har sidan gjeve ut andre Quatro-album, i tillegg til det siste studioalbumet hennar, In the Spotlight.
Mottaking
I ei melding for AllMusic skreiv Donald A. Guarisco om albumet: «Sjølv om det manglar singelen som ville ha hjelpt det over kneika kommersielt, er Rock Hard så konsistent og likandes at det er vanskeleg å argumentere mot. Kort sagt er Rock Hard noko naudsynt og ei solid lytting for alle som er interessert i korleis kvinneorientert rock var før grrl-rockarar som L7 og Hole kom.»
Haqil
Haqil er ein busetnad i Fujairah i Dei sameinte arabiske emirata.
Isabella
Isabella er eit kvinnenamn som opphavleg er ei italiensk form av det spanske Isabel, og er ei avleiing av Elisabet.
Keep Rock
Keep Rock er ein liten holme som ligg 1,5 km vest-sørvest for Castle Rock, utanfor vestsida av Snow Island i Sør-Shetlandsøyane. Namnet, som er gjeve i samband med plasseringa nær Castle Rock, vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter landmålingar av kapteinløytnant F.W. Hunt i Royal Navy i 1951-52.
Isabella
Andre former av namnet er Isabelle, Isobel(le), Isobella og Izabela. Kortformer av namnet er Bella, Belle, Isa, Issy, Izzy, Izzie og Sabella.
Isabel og Isabella var kongelege namn i mellomalderen, som blei spreidd frå Spania til Frankrike og seinare til England.
Mount Shelby
Mount Shelby er eit fjell, 1520 moh, som ligg mellom Daspitbreen og Bills Gulch ved botnen av Trailfjorden, på austkysten av Graham Land. Det vart oppdaga av medlemmar av East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41, og fotografert frå lufta i 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne. Fjellet vart kartlagd i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Det vart namngjeve av Rønne etter Marjorie Shelby, som var maskrinskrivar for RARE.
Kritsjim
Kritsjim (bulgarsk Кричим) er ein by og ein kommune i provinsen Plovdiv i Bulgaria. Kommunen omfattar berre sjølve byen Kritsjim.
Kommunen inngår i storbyområdet til Plovdiv.
Den einaste busetnaden i kommunen er:
Sickle Mountain
Sickle Mountain er eit fjell, 1250 moh, som ligg på sørsida av Clarkebreen og 22 km aust for Cape Berteaux, på vestkysten av Graham Land. Det fekk dette namnet av Finn Rønne frå U.S. Antarctic Service (USAS), 1939–41, på grunn av den merkelege forma som minna om ein sigd (sickle på engelsk).
Överhogdalstapeten
Veggteppa vart funne samansydde til eitt teppe av Jonas Holm i ei vedkasse i sakristiet i Överhogdal kyrka under ei renovering av kyrkja i 1909. Dei blei lagt på eit stabbur som høyrde til kyrkja, der kunstnaren Paul Jonze seinare fann dei og tok dei med til fylkesmannen.
Dei fem ulike biletteppa blei tidfesta saman i 2010 med radiokarbondatering til ei tid mellom 1040 og 1170. Ei tidfesting i 1991 etter same metode gav eit anna og større tidsspenn, mellom 800 og 1100.
Billetteppa høyrer framleis til Överhogdals kyrkje, sjølv om dei no er på Jamtli, Jämtlands läns museum.
Kjelder
Litteratur
Kalí
Kalí (gresk Καλή) er ein landsby i periferieininga Pélla i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Kalí var hovudsete i den tidlegare kommunen Meniída, som no er ei kommunaleining i kommunen Skýdra.
Doolin
Doolin (irsk Dúlainn) er ein landsby ved atlanterhavskysten i County Clare i Irland. Nabobyen er Lisdoonvarna. Doolin er eit velkjent senter for irsk folkemusikk, med konsertar kvar kveld i pubane her.
I området rundt landsbyen finst fleire stader av arkeologisk interesse, mange kan daterast tilbake til jernalderen og tidlegare. Borgene Doonagore Castle og Ballinalacken Castle ligg også i området.
Doolin er ein av tre stader som har ferjesamband med Aranøyane, dei to andre er Galway og landsbyen Rossaveal på nordsida av Galwaybukta. Øyeae er synlege frå Doolin. Moherklippene ligg også i nærleiken. Doolin ligg i det sørvestlege hjørnet av Burren-området.
Porvenir i Chile
Porvenir (spansk for «Framtid») er ein chilensk by på Storøya i Eldlandet. Porvenir er ein bykommune og provinshovudstad i den chilenske provinsen Eldlandet i Región de Magallanes y de Antártica Chilena. I 2002 registrerte ein 5465 innbyggjarar, noko som gjer Porvenir til den største chilenske byen på øygruppa.
Historie
Byen vart grunnlagt i 1883 under gullrushet på Eldlandet. Mange gullgravarar kom då sørover frå Fastlands-Chile, og europearar på jakt etter lukka kom med skip over Atlanteren til «den nye verda». Dei fyrste busetjarane i Porvenir var kroatiske innvandrarar og folk frå Los Lagos-regionen, lenger nord i Chile. Enno finst det noko gull her som blir utvunne av bergverksselskap.
Næringsliv
I dag lever innbyggjarane mest av saueavl og fiske frå småbåtar. Større skip og trålarar kjem ikkje inn på hamna av di det ligg så mange skipsvrak i leia. Elles finst her eit moderne fengsel, og eit regiment av den chilenske hæren er stasjonert her. Porvenir har også eit slaktarhus som er aktivt i korte periodar kvart år. Porvenir er ingen stor turistby enno, men inneheld fleire hotell og restaurantar.
Hoher Kasten
Hoher Kasten er eit fjell i Appenzelleralpane, oppfor Rhinen i det austlege Sveits. Han ligg på grensa mellom kantonane Appenzell Innerrhoden og St. Gallen.
Det går ei kabelvogn til toppen frå Brülisau, sør for Appenzell. Ein roterande restaurant med panoramautstyn er bygd på toppen av fjellet.
Flytande lys
Flytande lys er foton i ein laserstråle som kondenserer til «lysdropar» som har liknande eigenskapar som ei væske. Når ein laserstråle vert fokusert i ei samlelinse i eit brennpunkt, kan det dannast samlingar av foton som oppfører seg på liknande vis som væskedropar. Dei har ei slags overflatehinne og danne virvlar. «Lysdropane» flyttar seg framleis med lysfarten.
Ein har ikkje påvist slike dropar i eksperiment, men har potensiale til å nyttast som informasjonsberarar i optiske datamaskinar.
Karen Bit Vejle
Karen Bit Vejle er ein dansk-norsk kunstnar. Ho brukar berre mellomnamnet «Bit» som signatur på verka og produkta sine. Vejle vart fødd i Ejby i Danmark. Ho var busett i Trondheim frå 1984 fram til 2014. Då flytta ho attende til Danmark.
Vejle skapar hovudsakleg bilete av papir ved å klippa mønster og motiv. Dette vert kalla psaligrafi. Eit psaligrafisk verk er forma av eit stort samanhengande stykke papir og er klipt utelukkande med saks.
Vejle har oppdrag og utstillingar i Norden, Europa, USA og Asia. London-galleriet Adrian Sassoon er hovudforhandlar av verka hennar. Rundt 2010 starta ho eit kunstnarisk samarbeid, «Paper dialogues», saman med den kinesiske papirkunstnaren Xiaoguang Qiao. Samarbeidet resulterte i ei utstilling som har vore utstilt i fleire land. Med utgangspunkt i papirklippa mønster har ho òg designa andre produkt, som pledd, dukar og diverse servise.
"Det er mye humor i Karen Bit Vejles billedverden, humor og evnen til å se gleden i de små tingene. Bildene hennes er fengslende forundringspakker. Men like ofte fanger hun ettertrykkelig alvor og temaer ment for engasjement og refleksjon."
Bakgrunn
Danskane har tradisjon for å klippa dekorasjonar av papir til jul og senda vers og helsingar på mønsterklippa papir, såkalla gækkebrev, til påske. Karen Bit Vejle har klipt i papir sidan ho var lita, men då først og fremst i samband med desse høgtidene.
Då Vejle var 16 år gammal, fekk ho sjå ein mann som klipte silhuettar i papir. Ho vart så inspirert at ho straks gjekk heim og byrja å klippa sjølv. Sidan klipte ho nesten dagleg, først for å oppøve teknikken til ho meistra dei symmetriske klippa som kjem ved at ein brettar og klipper. Deretter vidareutvikla ho sine klipp med asymmetriske motiv, i tillegg til dei symmetriske ornamenta og mønstra.
I mange år var papirklippinga ei fritidssysselsetjing (hobby). Først då ho byrja å studere nordiske språk og massekommunikasjon ved Aalborg Universitet, og seinare då ho arbeidde ved Ringve Museum og deretter som prosjektleiar og journalist i NRK.
I 2006 fekk ho diagnosen kronisk utmattingsyndrom (ME). Ho måtte slutta i stillinga si i NRK, men kunne etter ei tid ta igjen opp sitt psaligrafiske arbeid, sidan dette arbeidet kan utførast i hennar eige tempo, med innlagt naudsynt kvile.
Karriere
Bit vidareførar ein tradisjon. Teknikken ho brukar var på 1700-talet viktig i silhuett-portrettframstilling, og ein kunst som blant anna H.C. Andersen var utøvar av. Som i hans tilfelle finst det alltid ei historie i Bit sine psaligrafiske verk. I 2009 var ho invitert til å halde ei utstilling i museet H.C. Andersens Hus i Odense.
Dei tidlegaste arbeida og prosjekta hennar var prega av eit ynskje om å utforska matematikken til ornamentikken. Dei seinare arbeida hennar er i høgare grad motivert ut frå eit kontemplativt perspektiv.
I 2007 vart ho nominert til fylkeskunstnar i Sør-Trøndelag.
I 2008 hadde Vejle si første separatutstilling i Nordenfjeldske Kunstindustrimuseum i Trondheim. Der viste ho 69 klipp, skapt over 25 år. Klippa vakte oppsikt. Over 7000 menneske såg utstillinga hennar.
I åra etter debututstillinga har Vejle arbeidd innanfor to ulike kunstnariske felt. Det kunstnariske mediumet hennar er enno 20-grams papir, og verktøyet hennar er saks. Hovudvekta er, som tidlegare, på psaligrafiske verk (unika); men ho utviklar òg motiv og mønster for kommersielle produkt, der den karakteristiske klippen hennar er overført til andre materiale. Uansett sluttprodukt skapar og klipper ho alltid originalmotivet sjølv.
I 2013 var ho årets olsokkunstnar under Olsokdagane på Stiklestad. Her stilte Vejle for første gong ut verket St. Olav, saman med rundt 40 andre originale papirklipp. Verket av St. Olav er 72 cm breitt og 115 cm høgt, og viser Olav den heilage både som vikingkonge og helgen.
I 2015 utforma ho kunstverket som vert gjeve til mottakarar av Trondheim kommune sin mangfaldpris. Prisen består av ti psaligrafiske blad som er kopiar av originalklippa til Bit. Blada er unike, kvar for seg, med ulikt fargeval på detaljar. Alle blada er signerte og nummererte.
Seinare har Vejle hatt fleire større oppdrag, prosjekt og utstillingar. Nokre av dei er skildra nedanfor. Ho er òg kome inn i kunsthandlar Adrian Sassoons internasjonale stall av kunstnarar og har stilla ut i Gallery Adrian Sassoon.
TINDEFILM har laga ein dokumentarfilm om Vejle. I 2015 vart BIT – Ballerina Bulldog nominert til årets beste dokumentarfilm ved BIFF.
Psaligrafiske verk
Vejle har utført store utsmykkingsoppdrag Trondheim kommune, Hilton Copenhagen Airport Hotel og for motehuset Hermès. Ho har også laga fleire større utstillingar for andre større kundar.
Hausten 2015 leverte Vejle ei klipt altertavle til den nye kyrkja ved Sverresborg kyrkjesenter i Trondheim. Tavla er 200 cm brei og 300 cm høg. Ho er montert mellom glasplater og vert lyssett slik at altertavla kan brukast i ulike samanhengar.
Ballerina Bulldog
Ein viktig figur i Vejles kunst er «Ballerina Bulldog», ein tilsynelatande sart, men sterk ballerina. Målsetninga med Ballerina Bulldog-konseptet er å framkalla refleksjon over vår eigen indre styrke og auka medvitet om ansvaret vi har for eigne livsvalg. Konseptet er basert på Søren Kierkegaard sin filosofi: "Den danske filosofen Søren Kierkegaard har sagt at når vi går på livsveien, kommer vi til et punkt der den deler seg i to. Vi må velge, og så går vi videre. Og når vi har gått et stykke, deler veien seg igjen og vi kan ta et nytt og kanskje klokere valg. Det er det vidunderlige."
Konseptet er utvikla i seinare tid. Ballerina Bulldog vert ofte framstilt på utstillingsopningar av ein levande ballerina som opptrer med ein bulldog ved si side, og det er laga ein animasjonsfilm om ho.
Utstillingar (utval)
"Det er to grunnleggende forskjeller på maleri og papirklipp, eller psaligrafi, som det også ­kalles. Den ene er at når jeg lyssetter papirbildene, blir skyggene de skaper en del av kunstverket. Den andre forskjellen er at hvis en maler gjør en feil, kan han male over den. Hvis jeg klipper feil, er hele verket ødelagt og jeg må starte forfra igjen. Nøyaktigheten er også viktig. Det handler om brøkdeler av en millimeter for at figurene skal bli riktige."
Debututstillinga, Med saksen som pensel, er sidan 2008 vist i fleire museum og galleri i Norden og USA, der ho har hatt tittelen Scissors for a brush. Nokre av utstillingsstadane er lista nedanfor. Utstillingane er ikkje identiske. Talet på verk er sameleis, men kunstnaren gjer utskiftingar med nye klipp undervegs, slik at det alltid er forskjell.
Vejle har delteke på fleire gruppeutstillingar, blant anna utstillinga Slow art ved Nationalmuseum i Stockholm (som gjekk frå mai 2012–februar 2013).
Paper dialogues
Rundt 2010 starta «Paper dialogues», eit kunstnerisk samarbeid, ein dialog, mellom den kinesiske papirkunstnaren Xiaoguang Qiao og Karen Bit Vejle. Kunstnarane har svært ulike uttrykksformer, men arbeidde fram mot ei felles utstilling, der begge visar sine unike papirklipp i store format. Eit hovudtema i verka dei skapte, var draken i både kinesisk og norsk kultur og ornamentikk. Utstillinga vart først vist i Beijing hausten 2014, deretter i Shanghai same haust. Våren 2015 kom den til Noreg, først til Vigelandsmuseet i Oslo, deretter til Nordenfjeldske Kunstindustrimuseum.
Sjablongmåleri
Vejle klipper alltid i dobbelt lag papir. Dette gjer at ho får to heilt identiske klipp. Det eine vert halde på i sin ensfarga originalversjon, medan det andre kan nyttast som sjablong for ein annan type kunstverk, sjablongmåleri, der det som er det psaligrafiske mellomrommet til verket framstår med farge i det sprøytemåla måleriet, medan motiva til papirklippa framstår kvite. Sjablongmåleriet liknar dermed papirklippet, men utan lys- og skuggeverknadane ein får frå orginalen.
Knight Rocks
Knight Rocks er ei gruppe små skjer som ligg 8 km vest-nordvest for sørenden av Snow Island i Sør-Shetlandsøyane. Skjera fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter ei kartlegging av kapteinløytnant F.W. Hunt i Royal Navy i 1951-52, på grunn av plasseringa nær Castle Rock.
Karen Bit Vejle
Sjablongmåleri
Sjablongmåleria vart for fyrste gong utstilt i Alvøen hovudbygning ved Bymuseet i Bergen i 2015.
Center for papirkunst
Våren 2018 opna Vejle, saman med dottera Zeleste Kolstad Vejle «Center for papirkunst» i Hune ved Blokhus i Danmark. Dei psaligrafiske verka til Vejle vil utgjera ein kjernedel av den faste utstillinga. I tillegg vil det vera temporære utstillingar av dansk og internasjonal papirkunst.
Produktdesign
Vejle har laga ein eigen serie med masseproduserte papirklipp-dekorasjonar og kort. Dei vert framstilte ved hjelp av laserteknologi med utgangspunkt i originalklippa hennar, og vert produserte og forhandla av firmaet Bit Papercut AS.
Cheap Sunglasses
«Cheap Sunglasses» er ein song frå 1979 av ZZ Top på albumet Degüello. Songen vart gjeven ut på singel i 1980 og er ein av dei mest kjende songane deira.
Karen Bit Vejle
Produktdesign
Ho har designa pledd og dukar for Røros Tweed, dåpspledd for Nidarosdomen og servise for Porsgrunds Porselænsfabrik.
Cheap Sunglasses
Rapduoen EPMD sampla «Cheap Sunglasses» på songen «You're a Customer» som kom ut på debutplata Strictly Business) frå 1988.
Karen Bit Vejle
Produktdesign
I 2011 var Karen Bit Vejle årets designar ved Maihaugen.
Cheap Sunglasses
Andre versjonar
Kid Rock samplar songen på sin eigen «Cramp Ya Style» i 1990 på debutplata Grits Sandwiches for Breakfast.
Karen Bit Vejle
Produktdesign
Ho har designa smykke, dekorasjonar og andre produkt for det danske firmaet Georg Jensen.
Cheap Sunglasses
Andre versjonar
Esham sampla songen for sin eigen «Nine Dead Bodies» i 1992 på albumet Judgement Day.
The Warren Brothers spelte inn songen i 2002 på hyllestalbumet Sharp Dressed Men: A Tribute to ZZ Top.
Wolfmother spelte inn songen i 2011 på hyllestalbumet ZZ Top: A Tribute from Friends.
The Sword spelte inn songen for lukusutgåva av albumet Apocryphon frå 2012.
Johan-Sebastian Christiansen
Johan-Sebastian Christiansen er ein norsk sjakkspelar, Stormeister i sjakk (GM).
Internasjonal meister i sjakk
Johan-Sebastian Christiansen vart IM etter sterke resultat i tre internasjonale turneringar. I Quatar Masters Open i november-desember 2014 tok han fire poeng på ni rundar mot svært sterk motstand. I Reykjavik Open i mars 2015 tok han 6,5 poeng på ti rundar, eit halvt poeng over IM-kravet. I Visma Chess Tournament i Växjö i Sverige i juni 2015 tok han seks poeng på ni rundar. Han hadde dermed oppfylt kravet om IM-resultat i turneringar med til saman minst 27 parti. Rating-kravet, kravet til eigen rating over 2400 hadde han oppfylt allereie pr. 1. mai 2015. Han vart deretter utnemnd til IM av Verdssjakkforbundet på FIDE-kongressen i Abu Dhabi 1.-9. september 2015.
Stormeister i sjakk
Johan-Sebastian Christiansen klarte sitt første napp i stormeister-tittelen då han spelte på 4. bord for det norske landslaget under EM for lag på Kreta, 28.10.-6.11.2017, med seks poeng på ni rundar. Han tok deretter nye napp i turneringar i Pardubice i Tsjekkia 20.-28. juli 2018, og i Gøteborg 11-17. august 2018, i begge tilfelle med 6,5 poeng på ni rundar. Rating-kravet på 2500 hadde han oppfylt allereie 1. juni 2018 med 2504. Han blei deretter utnemnd til Noregs 15. stormeister i sjakk på FIDE-kongressen i Batumi, Georgia 26.9-8.10.2018.
Lysrøyr
Lysrøyr, tidlegare òg kalla lysstoffrøyr, eller fluorescenslampe er ulike typar gassfylte glasrøyr som blir brukt som lyskjelder i lampar og annan belysning.
Verkemåte
Ved hjelp av ein tennspenning ioniserast gassen i røyret slik at han blir elektrisk leiande. Spenninga blir deretter redusert, og straumen gjennom gassen eksiterar kvikksølvdampen, argon- eller neongassen. Dette skapar plasma som produserer kortbølgja ultrafiolett lys. Det ultrafiolette lyset får lysstoffet (fosfatar) på innsida av glasrøyret til å fluorescere, noko som produserer synleg lys.
Kompaktlysrøyr og sparepærer
Korte lysrøyr kallast kompaktlysrøyr.
Kompaktlysrøyr utstyrt med lyspæresokkel som på vanlege glødelampar har ein innbygd omformar i sokkelen, og blir ofte kalla sparepærer. Desse kan brukast i ordinære armatur berekna for glødelampar, og brukar berre rundt 20% av energien for same lysutbytte, og varer lenger.
Lysrøyr har ei levetid på ca. 16 000-24 000 timar. Det finst lysrøyr på marknaden som har levetid opptil 84 000 timar, desse blir kalla Long Life-lysrøyr. Levetida avheng av brenntid, og dessutan mengder innkoplingar. Lysstyrken blir redusert gjennom heile levetida.
Innlevering av kasserte sparepærer og lysrøyr
I Noreg kan ein, av miljømessige omsyn, levere inn kasserte sparepærer og lysrøyr gratis til butikkar som sel slike varer, utan krav om nykjøp eller at produktet vert kjøpt hos denne forhandlaren.
EM i fotball 2004
Europameisterskapen i fotball 2004 var den tolvte europameisterskapen i fotball for menn. Meisterskapen vart avvikla i Portugal i tida 12. juni til 4. juli 2004. Hellas vart europameister etter finalesiger 1-0 mot vertslandet Portugal. Dei 31 kampane vart spelt på ti arenaer i åtte byar; Aveiro, Braga, Coimbra, Faro-Loulé, Guimarães, Leiria, Lisboa og Porto. 50 land deltok i kvalifiseringa til meisterskapen.
Portugal tapte opningskampen mot Hellas, men vann likevel gruppe A. Gruppe C var den jamnaste med tre lag på fem poeng, Italia rauk ut med dårlegare målskilnad enn Sverige og Danmark. Med tre rake sigrar imponerte Tsjekkia mest av alle laga i gruppespelet.
I kvartfinalane feia Tsjekkia det danske laget av bana med 3-0 i målprotokollen. Både Portugal og Nederland gjekk vidare til semiifinale etter straffeskyting mot høvesvis England og Sverige. Portugal slo ut Frankrike med gjerrig spel og 1-0. Også i semifinalen mot Tsjekkia vann Hellas med 1-0, medan Portugal eliminerte Nederland etter ein 2-1-siger.
Milan Baroš frå Tsjekkia vart toppskårar i meisterskapen med sine fem nettkjenningar.
Finalen
Finalen fann stad på Estádio da Luz i Lisboa 4. juli 2004, framfor 62 865 tilskodarar. På sett og vis vart finalen mellom Portugal og Hellas ei reprise på opningskampen i meisterskapen mellom dei same to laga, som hadde enda med ein overraskande siger til Hellas med 2-1. I finalekampen vann Hellas med same siffera som i kvart- og semifinale; 1-0. Det einaste målet i oppgjeret kom etter 57. minutts spel, og vart ekspedert av den høgreiste spissen Angelos Kharisteas. Hellas stod dermed for den største overraskinga i noko fotballmeisterskap for menn. Laget skåra einast sju mål på dei seks kampane det spelte.
Hellas sitt vinnarlag bestod av: Antonios Nikopolidis, Georgios Seitaridis, Traianos Dellas, Michalis Kapsis, Panagiotis Fyssas, Angelos Basinas, Konstantinos Katsouranis, Thodoris Zagorakis, Stelios Giannakopoulos, Angelos Charisteas, Zisis Vryzas og Zisis Vryzas. Stylianos Venetidis erstatta Giannakopoulos i det 76. minutt og Dimitrios Papadopoulos kom inn i staden for Vryzas då det var ti minuttar att av kampen.
Portugal: Ricardo Pereira, Miguel Monteiro, Jorge Andrade, Ricardo Carvalho, Nuno Valente, Maniche, Costinha, Deco, Luís Figo, Pauleta og Cristiano Ronaldo. Utover i kampen tok etter tur både Monteiro, Costinha og Pauleta plass på benken, inn på bana kom høvesvis Paulo Ferreira, Rui Costa og Nuno Gomes.
Markus Merk frå Tyskland dømde kampen.
Pérgamos
Pérgamos (gresk Πέργαμoς, tyrkisk Beyarmudu)) er ein distriktsby på Kypros og ein lokalstyrd busetnad i distriktet Lárnaka i Republikken Kypros.
Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har det meste av busetnaden vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er den nordlege delen administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som ein kommune i distriktet Gazimağusa.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den delen av busetnaden som framleis er under kontroll av republikken Kypros 193 innbyggjarar. Den delen av busetnaden som er administrert av Nord-Kypros hadde i 2011 1 196 innbyggjarar, medan kommunen med same namn hadde 4 125 inbyggjarar, fordelt på busetnadene:
Mick Fleetwood
Michael John Kells «Mick» Fleetwood er ein britisk musikar og skodespelar, mest kjend som trommeslagar i rockebandet Fleetwood Mac. Namnet til Fleetwood og bassisten i bandet, John McVie, vart slått saman til å danna namnet på bandet, som vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1998.
Fleetwood vart fødd i Cornwall, og budde i barndommen i Egypt og Noreg, då faren reiste rundt med Royal Air Force. Han ønskte å bli musikar og flytta til London då han var 15 år gammal, og slo seg etter kvart saman med Peter Green, Jeremy Spencer og Bob Brunning og danna den første inkarnasjonen av Fleetwood Mac. Fleetwood er det einaste medlemmet som har vore med i bandet frå starten av og fram til i dag.
Etter fleire album og endringar i besetninga, flytta gruppa til USA i 1974 i eit forsøk på å slå stort gjennom. Her inviterte Fleetwood med seg Lindsey Buckingham og Stevie Nicks i bandet. Buckingham og Nicks bidrog stort til den seinare kommersielle suksessen til Fleetwood Mac, inkludert det kritikarroste albumet Rumours, medan Fleetwood i sterk grad medverka til å halde bandet gåande heile den tida bandet har eksistert. Han har òg hatt ein solokarriere, skrive bøker og hatt ei kort skodespelarkarriere og drive med vinproduksjon.
Tidleg liv
Fleetwood var fødd i Redruth i Cornwall, som det andre barnet til John Joseph Kells Fleetwood og Bridget Maureen (fødd Brereton) Fleetwood. Den eldre systera Susan Fleetwood, som døydde av kreft i 1995, var skodespelar. Tidleg i barndomen følgde Fleetwood og familien hans faren, som var jagarpilot i Royal Air Force, til Egypt. Etter kring seks år, flytta dei til Noreg, der faren arbeidde for NATO. Fleetwood gjekk på skule der og snakka flytande norsk.
Biografen Cath Carroll skildra den unge Fleetwood som «ein draumar, ein empatisk ungdom» som var intelligent, men som ikkje gjorde det så bra på skulen. I følgje sjølvbiografien sin, hadde Fleetwood store vanskar i tida han gjekk på engelske kostskular, inkludert Kings School i Sherborne i Dorset. Med ei høgd på 198 cm, skjegg og langt hår det meste av livet var han ein fyr ein la merke til. «Mick var særs aristokratisk,» fortalte Ken Caillat, ein lydteknikar på Rumours. «Måten han forma setningane på var ulasteleg. Når han snakka, stoppa alle og lytta. Han var roleg og vis, og han hadde ein fin humor. Han elska å le, men snakka òg rett frå levra.»
Fleetwood byrja i ung alder å spele trommer og foreldra kjøpte trommer til han då han var tretten år gammal. Faren var sjølv ein amatørtrommeslagar, og støtta valet til sonen om å bli musikar. Fleetwood var i starten inspirert av trommeslagaren til Cliff Richardi The Shadows, Tony Meehan, i tillegg til trommeslagaren i Everly Brothers. Med støtte frå foreldra slutta han på skulen då han var 15 år gammal, og flytta til London for å bli profesjonell trommeslagar. Først budde han hos systera i Notting Hill. Etter ein kort stund som butikkmedarbeidar i Liberty i London, opna dei første høva seg for han innan musikk.
Tidleg karriere i London
Klaverspelaren Peter Bardens budde nokre hus nedanfor den første heimen til Fleetwood i London, og då han høyrte at det var ein ledig trommeslagar som budde i nærleiken, henta inn Fleetwood i bandet sitt The Cheynes i juli 1963. The Cheynes, spelte som oppvarming for band som Rolling Stones og Yardbirds. Fleetwood byrja sidan i The Bo Street Runners, som spelte i fjernsynsprogrammet Ready Steady Go!. Då Fleetwood byrja i bandet i april 1965, var dei alt i ferd med å bli mindre populære. I februar 1966 slutta Bardens i gruppa og bad Fleetwood med seg i det nye bandet sitt, Peter Bs, som kort tid etter vart Shotgun Express (med Rod Stewart). Peter Green,som var gitarist i Peter Bs, slutta for å bli med i John Mayall & the Bluesbreakers, etterfølgd av Fleetwood i april 1967. Med i det nye bandet var alt John McVie.
Fleetwood vart kort tid etter saman med modellen Jenny Boyd, systera til Pattie Boyd, som sidan var gift med både George Harrison og Eric Clapton. Fleetwood fekk sparken frå the Bluesbreakers, fordi han drakk for mykje under konsertane deira. Både Fleetwood og McVie drakk mykje, og samla sett vart dette ofte for mykje for Mayall og bandet å takle. Green, som følte seg fanga i the Bluesbreakers, slutta òg i juni 1967. Han ønskte å ha med seg favoritt-rytmeseksjonen sin, Fleetwood Mac - Mick Fleetwood og John McVie - i eit nytt band, og inviterte dei begge med eg. McVie var i starten motvilling, men begge slo seg saman med Green sommaren 1967 med ein platekontrakt i horisonten.
Fleetwood Mac
Den første inkarnasjonen av Fleetwood Mac heldt den første konserten sin i august 1967 under Windsor Jazz and Blues Festival, og spelte Chicago blues. Debutalbumet til bandet, Peter Green's Fleetwood Mac, kom ut i 1967, og bandet turnerte i USA for første gongen. Då dei kom heim att spelte dei inn album nummer to, Mr. Wonderful. Bandet følgde opp med ei rekkje hittar, som «Albatross» og «Man of the World». Green byrja å drive bort frå bandet og sleit med aukande bruk av LSD.
Fleetwood vart verande i bandet gjennom stadige utskiftingar, etter at Green slutta i mai 1970. Fleetwood og Boyd gifta seg i juni 1970.
Under ein turne i USA i 1973 oppdaga Fleetwood at kona hadde eit forhold til gitaristen i bandet på den tida, Bob Weston, som så fekk beskjed om å slutte i bandet. Fleetwood og Boyd vart skild seint i 1975. Fleetwood reiste til Zambia for å kome på fote att. Han reiste i lag med Christine McVie, som var bandmedlem i Fleetwood Mac og gift med John McVie på den tida, og som sjølv hadde problem i ekteskapet sitt. Samstundes sette manageren Clifford Davis saman eit ny gruppe av musikarar under namnet 'Fleetwood Mac', og i søksmåla som følgde tok Fleetwood meir og meir over leiinga av bandet. Medan rettsprosesse pågjekk, spelte Fleetwood med George Harrison i eit prosjekt kalla On the Road to Freedom. Med på prosjektet var òg Alvin Lee, Mylon LeFevre, Ron Wood, Steve Winwood og Jim Capaldi. Bandet flytta til Los Angeles, og Fleetwood fekk høyre nokre opptak av Lindsey Buckingham og Stevie Nicks, som han likte så godt at han inviterte dei med i bandet. I lag spelte dei inn Fleetwood Mac. Albumet vart eit gjennombrot for bandet i USA og nådde toppen av salslista. Dette vart følgd opp av Rumours, som vart ein enorm suksess og eit av dei mestseljande albuma gjennom tidene.
I november 1977 innleidde Fleetwood og Nicks eit forhold. Forholdet heldt fram sporadisk dei neste to åra, før paret valgte å gjere det slutt. Boyd og Fleetwood hadde like før byrja å bu saman att og gifta seg på ny for barna si skuld, og for å gjere det enklare å flytte til USA. Dei skilde seg derimot raskt, for andre gong, nokre månader seinare.
Fleetwood leia òg fleire sideprosjekt. I 1981 gav han ut The Visitor, produsert av Richard Dashut, med mykje afrikanske rytmar og ei nyinnspelinga v «Rattlesnake Shake» med Peter Green. Songen «You Weren't in Love» vart ein hit i Brasil, etter han vart nytta i ein såpeopera der.I 1983 danna han Mick Fleetwood's Zoo og spelte inn I'm Not Me. Albumet gav ein mindre hit, «I Want You Back», og ein coverversjon av the Beach Boys sin «Angel Come Home». Fleetwood gav ut Something Big i 2004 med The Mick Fleetwood Band, og det nyaste albumet hans Blue Again!, kom ut i oktober 2008 med the Mick Fleetwood Blues Band.
Han har spelt trommer på mange av bandkollegaene sine soloplater, som Law and Order, French Kiss, Three Hearts, The Wild Heart, Christine McVie, Try Me, Under the Skin, Gift of Screws og In Your Dreams. I 2007 spelte han på songen «God» i lag med Jack's Mannequin på Instant Karma: The Amnesty International Campaign to Save Darfur, ei samling av John Lennon-songar.
Fleetwood har vore med å skrive Fleetwood – My Life and Adventures with Fleetwood Mac med forfattaren Stephen Davis. I boka skildrar han ope andre musikarar som Eric Clapton, medlemmar av The Rolling Stones, Led Zeppelin, forholdet med Stevie Nicks og kokainmisbruket og den personlege konkursen hans.
Skilly Peak
Skilly Peak er eit kjenneleg fjell 4 nautiske mil (7 km) nordaust for Shiver Point på austkysten av Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947 og 1955. «Skilly» tyder tynn supp og namnet kom av at gruppa frå FIDS i 1955 hadde lite matrasjonar att, og det var lite pemmikan og graut att.
The Knob
The Knob er ein kjenneleg kuppelforma holme, 40 meter over havet, på vestsida av Elsehul på nordkysten av Sør-Georgia. Holmen vart kartlagt og gjeven det skildrande namnet av mannskap på Discovery Investigations i 1930.
Oslo Mållag
Oslo Mållag er eit lokallag i Noregs Mållag. Laget arbeider for bruken av nynorsk og dialekt i hovudstaden.
Harat Zutut
Harat Zutut er ein busetnad i Fujairah i Dei sameinte arabiske emirata.
Hohgant
Hohgant er eit fjell i Bern-Alpane i kantonen Bern i Sveits.
Fleire grotter (F1- og K2-nettverk) i kalkstein har inngang på Hohgant. F1-grotta er knytt til Siebenhengste-grottenettverk.
Slessor Peak
Slessor Peak er eit hovudsakleg isdekt fjell, 2370 moh, som ligg ved sørvestenden av Bruce Plateau i Graham Land, like nordvest for Gouldbreen. Det stig kring 300 meter over isdekket på platået og har ei bratt side mot nord. Det vart først kartlagd i 1946-47 av eit sledelag frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) leia av Robert S. Slessor, som var militærlege ved Stonington Island, og som fjellet er kalla opp etter.
Harf i Fujairah
Harf er ein busetnad i Fujairah i Dei sameinte arabiske emirata.
Vulkanar i Antarktis
Dette er ei liste over aktive og utdøydde vulkanar i Antarktis.
Albumet The Graduate
The Graduate er eit album med songar frå filmmusikken til Mike Nichols-filmen The Graduate med mange songar frå folkrockduoen Simon & Garfunkel. Det kom ut 21. januar 1968 og var produsert av Teo Macero.
Albumet inneheld to versjonar av den kjende «Mrs. Robinson». Ingen av desse er den fulle versjonen som finst på Bookends. Den første er ein instrumental medan den andre er ei kortare utgåve. Songen «The Sound of Silence» vert nytta tre gonger i filmen.
Hohgrat
Hohgrat (eller Groot) er det høgaste fjellet i kantonen Thurgau i Sveits. Det ligg på grensa til kantonen St. Gallen og har ei høgd på 996 meter over havet.
Gilgal i Bik'at HaYarden
Landsbyen vart grunnlagd i 1970 som ei Nahal-busetjing, og vart kalla opp etter den gamle bibelske staden Gilgal, som ein trur låg nær Khirbet al-Mafjir 2 km søraust for Jeriko. Han vart omgjort til ein sivil kibbutz i 1973.
Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Meyer Rock
Meyer Rock er ein staur 2 km nordvest for McDonald Island i McDonald Islands. Han vart kartlagt som Meyers Rock på eit kart frå 1874 av den britiske Challenger-ekspedisjonen, men forma Meyer Rock er i dag offisielt. Kaptein Johann Meyer på det tyske skipet «La Rochelle» såg øygruppa i 1857, men kjende ikkje til den tidlegare oppdaginga til kaptein McDonald i 1854.
Runesteinen ved Froland kyrkje
Runesteinen ved Froland kyrkje i Aust-Agder, er ein stein som opphavleg stod ute på kyrkjegarden i Froland. Han er registrert av Riksantikvaren med ID nr. 84205.
Steinen er første gong omtalt av biskop Wegener i 1639, og han laga då òg ei teikning av innskrifta. Etter dette veit ein ikkje meir om steinen før i 1845, då Morten Dedekam fann «en runestein i en trapp som fører fra kirkegården ned mot elva». Steinen var tydelegvis slegen sund for å brukast som trappetrinn, og berre ein av delane er bevart. Ut frå teikninga til Wegener manglar i dag ti av runene.
Deretter forsvann steinen att. Klokkaren fann han på nytt i 1897, då i kyrkjegardsmuren. Året etter vart steinen sett inn i våpenhuset i kyrkja, der han står den dag i dag. Innskrifta er:
På norrønt vert det: Hér liggr þorleifr, son Gunnars á Birta
Og på moderne norsk: «Her ligg Torleif, son av Gunnar på Birte»
«Birte» kan sannsynlegvis vise til Birtevatn i Fyresdal.
Mount Solus
Mount Solus er eit kjenneleg, isolert fjell (1290 moh) ligg nær nær munningen av Weyerhaeuserbreen, sør i Graham Land, den nordlegaste delen av fastlandet i Antarktis. Det vart fotografert frå lufta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i august 1947, og av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) i desember 1947. Det vart kartlagd frå FIDS i desember 1958. United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) sitt namn er skildrande etter den isolerte plasseringa til fjellet. Solus tyder aleine.