cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Søvn hjå dyr
Søvn hjå fisk og reptil
Søvn hjå fisk har vore lite studert. Forsking viser at mesteparten av fiskeartane søv, men det finst indikasjonar på at visse fiskar ikkje søv, til dømes blinde fiskar som lever i holer eller fiskar som alltid sym eller stimar. Studiar av andre fiskar har funne at dvergmalle, sebrafisk, sutar og tilapia blir urørlege og ikkje gjev respons om natta, medan det same skjer med ein ballonghai, Cephaloscyllium ventriosum, om natta. Nokre leppefiskar kan løftast opp mot vassoverflata utan å reagera når dei søv. Som med andre dyr fell fiskar raskare i søvn og søv lengre enn vanleg, når dei er haldne vakne lengre enn vanleg. Likevel kan søvnmønster lett endrast eller fiskane kan slutte å sove i visse tidsrom, som når dei vandrer eller formeirer seg.
På reptil er det blitt gjennomført elektro-fysiologiske studiar av søvnen, det vil seie at elektrisk hjerneaktivitet har vore registrert medan dyra søv. EEG-mønstret skil seg ein god del frå det som ein ser hjå pattedyr og fugl. Reptil søv meir etter at dyra har vore haldne vakne og ein har også funne at kraftigare stimuli trengst for å vekkje dei då; dette siste talar for at søvnen etter søvndeprivering er kompensatorisk djupare.
Søvn hjå fuglar
Søvn hjå fuglar har mykje til felles med søvn hjå pattedyr: Hjå begge er søvnen delt mellom stadium av REM-søvn (engelsk rapid eye movement) og ikkje-REM-søvn (non-REM, NREM). Dette er ein av grunnane for tanken om at søvn gjerne har utvikla seg saman med det å vere varmblodig. Når søvn hjå pattedyr og fuglar har vist seg å vere meir sams enn ein trudde tidlegare, er det også blitt spekulert at: Fuglar kompenserer for tap av søvn ved å sove ein djupare og meir intens ikkje-REM-søvn i byrjinga av den neste søvn-episoden, mykje lik måten pattedyr kompenserer på. Både REM- og ikkje-REM-søvn hjå fuglar viser EEG-mønster som liknar dei same stadia hjå pattedyr.
Søvn med halve hjernen
Ein eigenskap som fuglar delar med sjøpattedyr, og eventuelt også med visse øgleartar (det siste er framleis usikkert), er det å kunne sove unihemisfærisk, det vil seie at halve hjernen søv medan den andre halvdelen er vaken. (Meir om dette nedanfor.) Når berre den eine hjernehalvdelen søv, vil det kontralaterale auget vere att; det vil seie at når den høgre hjernehalvdelen søv, er det venstre auget lukka, og omvendt. Kor mykje fuglar søv med heile hjernen eller berre halvdelen, og fordelinga mellom dei to halvdelane, kjem an på både kva for halvdel har vore mest aktive i vakeperioden som gjekk framføre (den halvdelen vil sove djupast) og på om dyra kjenner seg utrygge for åtak frå rovdyr. Ender som er i utkanten av flokken, og såleis dei som truleg vil først oppdage slike angrep, viser meir unihemisfærisk søvn enn dei som søv midt i flokken, og dei reagerer på faretruande stimuli sett av det opna auga.
Verken fuglar eller andre dyr kan sove REM-søvn med berre eine halvdelen av hjernen medan andre halvdelen er vaken; REM-søvn krev at heile hjernen søv og at begge augo er lukka. Fuglar kan sove ikkje-REM-søvn med heile hjernen eller med berre eine hjernehalvdelen.
Søvn i lufta?
Det finst delte meiningar om søvn hjå flyttfuglar; det er usikkert om dei kan sove medan dei flyg eller ikkje. I teorien kan visse former for søvn vere mogleg då. Det har ikkje vore råd å registrere hjerneaktiviteten til fuglar medan dei flyg, av tekniske grunnar.
Ein veit frå studiar av delfinar, som også søv unihemisfærisk ikkje-REM-søvn, at dei kan symje med hjelp av den muskulaturen som vert styrt av den sovande hjernehalvdelen, og dei kan også samstundes halde kontakt med flokken. Ein har difor resonnert at fuglar på liknande måte kan flyge og sove samstundes. Den vakne hjernehalvdelen ved unihemisfærisk søvn er i ein tilstand mellom sovande og vaken. Sjølv om ein veit at fuglar kan reagere på til dømes rovdyr i synsfeltet til det opne auget, er det usikkert om dei kan klare å leggje merke til meir subtile endringar i omgjevnaden eller klare å navigere medan halve hjernen søv. Det kan vidare vere viktig for fuglar kva for hjernehalvdel som tek imot synsinntrykk ved navigering. Duer, til dømes, har lettare for å navigere om ein dekkjer til det venstre auget enn om ein dekkjer til det høgre auget. Ein kan også tenkje seg at fuglar kortvarig kan vakne til for å orientere seg, for deretter å sovne att; dette er enn så lenge berre ein hypotese.
Det er mindre truleg, men ikkje utelukka, at fuglar kan oppleve REM-søvn medan dei flyg. Muskeltonen er nedsett under REM-søvn og begge augo er lukka. Likevel har fuglar mindre tap av muskelaktivitet enn dei fleste pattedyra har — dei søv gjerne ståande, og REM-søvn hjå fuglar varar ofte svært kort, ned i eit par sekund. Visse fuglar, der kanskje tårnseglaren (Apus apus) er den mest kjente, kan vere i lufta i meir enn eit år utan å lande. Visse studiar viser at fuglar truleg kan minske trongen for søvn under flukt ganske kraftig og likevel gjere det bra på kognitive testar. Det er altså ikkje sikkert at fuglar kan sove medan dei flyg.
Søvn hjå pattedyr
Som for fuglar er grunnregelen for pattedyr (med visse unnatak, sjå nedanfor) at dei har to prinsipielt ulike søvnstadium: REM og ikkje-REM.
Søvnmengde
Ein del dyr, til dømes flaggermusa, søv 18 til 20 timar i døgeret, medan andre, som til dømes sjiraffen, søv berre 3 eller 4 timar i døgeret. Det kan òg finnast store skilnader mellom dyr som er nært i slekt.
Matvanane til dyr har samband med søvnmengda deira. Kjøtetarar treng mest dagleg søvn; altetarar treng mindre og planteetarar treng minst. Mennesket søv verken uvanleg mykje eller uvanleg lite samanlikna med andre dyr, men søv mindre enn mange andre altetarar. Mange planteetarar, til dømes drøvtyggarar, halvsøv mykje av tida, noko som kanskje kan forklare den relative låge trongen for søvn. Hjå planteetarar er det ofte slik at store dyr søv meir enn små; dette kan forklare cirka 25 % av skilnaden i søvnmengda mellom ulike dyreartar. I tillegg har lengda på éin søvnsyklus (REM + ikkje REM) samband med storleiken til dyra, slik at større dyr, i snitt, har lengre søvnsyklusar enn små dyr. Søvnmengde er òg kopla til faktorar som basalt stoffskifte, hjernemasse og relativ hjernemasse.
Med omsyn til mengda REM-søvn, som prosent av den daglege søvnen, har pattedyr født godt utvikla, som hest og sjiraff, som regel mindre REM enn artar som er mindre utvikla ved fødselen, som til dømes kattar og rotter. Dette kan seiast å reflektere den større mengda REM-søvn hjå nyfødde enn hjå vaksne hjå dei fleste pattedyra.
Søvn hjå kloakkdyr
Kloakkdyr, pattedyr som legg egg, er rekna for å vere den evolusjonært sett eldste gruppa av pattedyr. Dei har difor vore studert med spesiell interesse innanfor studiet av søvn hjå pattedyr. Då dei tidlegaste studia ikkje kunne utvitydig påvise REM-søvn hjå desse dyra, opererte ein først ut frå den feilaktige teorien at REM-søvn oppstod etter at kloakkdyra hadde skilt seg ut frå dei andre pattedyra. Det er no klart at EEG-registreringar frå hjernestammen til kloakkdyr viser eit mønster som liknar storleg på det som ein ser ved REM-søvnen hjå andre pattedyr. Det er faktisk det australske nebbdyret som har meir REM-søvn enn noko anna dyr som har vore studert.
Søvn hjå sjøpattedyr
Ulike sjøpattedyr har løyst problemet med søvn i vatn på ulike måtar.
Ekte selar søv med heile hjernen, bihemisfærisk, slik som dei aller fleste andre pattedyr. Dei kan halde pusten medan dei søv nede i vatnet og må då vakne med jamne mellomrom for å gå opp for å puste. Dei kan òg sove på land eller hengande ved vassoverflata, puste der og ha både REM- og ikkje-REM-søvn. Dei har ikkje REM-søvn nede i vatnet.
Øyreselar, som kvalar, kan sove unihemisfærisk. Den halvdelen av hjernen som søv, vaknar ikkje når selen eller kvalen går opp for å puste. Når eine halvdelen av hjernen søv, er luffane og vêrhåra på motsett sida av selkroppen slappe. Det halve året dyra lever og søv til havs, har desse selane nesten utelukkande ikkje-REM-søvn; dei klarar seg utan REM-søvn i vekevis. Så snart dei flyttar på land, søv dei som landdyr, inklusiv REM-søvn, og forskarar er overraska over at dei ikkje viser ei kompensatorisk auke i REM-søvn for å ta att den tidlegare mangelen. Til samanlikning viser studiar at rotter frårøva all REM-søvn døyr innan få dagar, sjølv om dei uhindra får sove ikkje-REM-søvn.
Det har ikkje vore påvist REM-søvn hjå fleire enn éin type kval: ein av grindkvalane (pilot whale, Globicephala scammoni). Andre kvalar ser ikkje ut til å ha REM-søvn og ser heller ikkje ut til å lide av dette. REM-søvn kan vere vanskeleg til havs for dyr som må puste, då REM-søvn medfører ein funksjonell paralyse av skjelettmuskulaturen.
Unihemisfærisk søvn
Denne typen søvn har truleg utvikla seg for at sovande dyr skal kunna ta imot stimuli, til dømes om farar, og for at dei skal kunna flyge eller gå regelmessig opp til vassoverflata for å puste. Når berre halve hjernen søv, er det berre ikkje-REM-søvn, aldri REM-søvn. Det ser ut til å finnast eit kontinuum med omsyn til skilnaden mellom halvdelane, alt frå djup til lett søvn i den eine halvdelen medan den andre er vaken. Dersom forskarar let den eine halvdelen sove men vekkjer dyret så snart den andre halvdelen fell i søvn, vil mengda djup søvn auke i den halvdelen som ikkje fekk sove, når dyret atter får sove fritt.
Den nevrologiske bakgrunnen for unihemisfærisk søvn er ikkje klarlagt. Hjå kattar har ein ved kirurgi øydelagt sambandet mellom dei høgre og venstre delane av hjernestamma; då kan dei to hjernehalvdelane sove uavhengige av einannan. Hjå desse kattane kunne den eine hjernehalvdelen sove ikkje-REM medan den andre anten var vaken eller sov REM-søvn. Det vart aldri observert at kattane sov REM-søvn med halve hjernen medan den andre halvdelen var vaken. Det ein veit, skjer dette siste ikkje i naturen, heller.
Søvn hjå dyr som går i dvale
Nokre dyr søv store delar av vinteren; dette blir kalla vintersøvn eller (uekte) dvale. Andre dyr går til motsats inn i ekte dvale, ein tilstand som kan minna om koma: kroppstemperaturen kan nærme seg frysepunktet, hjartet slår sakte og stoffskiftet er nesten stansa. Dyra treng då mykje mindre søvn enn vanleg, men eit par gongar om vinteren «vaknar» dei nettopp for å sove.
Johann Olav Koss
Idrettskarriere
Koss vart norsk juniormeister på skeiser i 1987, men låg eit stykke bak dei beste i junior-VM i 1986 og 1987. I 1988 debuterte han på seniornivå i VM på Medeobanen i Alma Ata, men då han enda på 35. plass på 5000-meteren kvalifiserte han seg ikkje til den avsluttande 10 000-meteren.
Året etter kom han på 8. plass i VM og 15. plass i EM. Gjennombrotet kom i 1990, då han vann verdsmeisterskapen i Innsbruck i Austerrike. Dei neste fire åra kom han på sigerspallen i samtlege EM og VM, og tok tre laurbærkransar. Fleire gonger var det nederlendaren Falko Zandstra som tok frå Koss sigeren. Koss deltok i sitt fyrste OL i Albertville i 1992, der han vann 1500-meteren fire hundredeler framfor Ådne Søndrål. Han tok sylv på 10 000 meter bak Bart Veldkamp.
1994 vart det siste året hans som aktiv skeiseløpar, og OL på Lillehammer vart høgdepunktet hans dette året. Rintje Ritsma vann europameisterskapen på Hamar framfor Koss. Men under OL triumferte Koss på dei tre lengste distansane ved å ta gullet og setja nye verdsrekordar i alle tre løpa med tidene 1.51,29, 6.34,96 og 13.30,55. 10 000-meterløpet vann han dessutan med nesten 19 sekund framfor Kjell Storelid. Nasjonalt har Koss sikra seg fire all round-meisterskap, 11 distansemeisterskap og to kongepokalar. Han sette i alt ti verdsrekordar.
Humanitært arbeid
I 1994 starta Koss kalenderprosjektet Norske toppidrettsutøvere mot narkotika, saman med treningskameraten Atle Vårvik. I 1997 vart arbeidet utvidd, og organisasjonen MOT vart skipa. Frå 1994 har Koss også vore ambassadør for barnefondet til SN, UNICEF.
Etter at Koss gav delar av det han vann under OL i Lillehammer til Olympic Aid, vart han engasjert i hjelpearbeidet for fattige born. Han heldt fram samarbeidet med Olympic Aid under Sommar-OL i Atlanta 1996. Olympic Aid vart lagt ned, men midla og arbeidet vart vidareført til den humanitære organisasjonen Right To Play. Organisasjonen vart skipa i 2000, og Koss er president for han.
Frå 1999 - 2002 sat Koss i reformkomitéen til Den internasjonale olympiske komitéen (IOC), var utøvarrepresentant i IOC og styremedlem i Verdas antidopingbyrå (WADA). Johann Olav Koss har også avlagt medisinsk embetseksamen.
Johann Olav Koss er gift og busett i Kanada, der Right To Play også har hovudsetet sitt.
686 Gersuind
686 Gersuind er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 15. august 1909 av August Kopff ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.
Fylkesveg 564
Fylkesveg 564 (Fv564) går mellom Åsane og Salhus i Bergen og mellom Flatøy og Rossland i Meland.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltingsreformen trod i kraft har han status som fylkesveg.
Charlie Chaplin
Sir Charles (Charlie) Spencer Chaplin var ein britisk skodespelar, filmregissør og komponist.
Chaplin vart fødd i London. Foreldra var fattige varietéartistar. Dei flytte frå kvarandre rett etter at Charlie vart fødd, og Charlie og broren Sydney voks opp hjå mora, Hannah Harriette Hill. I 1896 vart ho arbeidslaus og kunne ikkje forsyta borna, som fyrst vart sende til eit fattighus og deretter til ein barneheim.
Chaplin fylgde same lei som foreldra, og byrja som varietéartist då han var fem år. Han arbeidde som klovn i ei komediegruppe som vitja Canada og Sambandsstatane i 1910-13, og vart der oppdaga av ein amerikansk filmprodusent. Filmkarriera hans byrja med ein serie korte stumfilmar i 1914. Han vart ein av dei fyrste Hollywood-stjernene, og var mellom dei fåe skodespelarane som greidde overgangen frå stum- til ljodfilm på 1930-talet.
Chaplin ville ikkje ha amerikansk statsborgarskap. Under McCarthy-perioden fekk han store vanskar med dei amerikanske styresmaktene og vart nekta innreise i USA etter å ha vitja England i 1952. Chaplin flytte då til Sveits, der han budde fram til han døydde.
I 1975 vart han slått til riddar (KBE) i England.
Elátia i Fthiótida
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Elátia 3 538 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2 372 innbyggjarar.
Ektar
Iktar(a) eller ektar(a), som tyder 'ein streng', er eit indisk folkemusikkinstrument som blir brukt i store delar av Sør-Asia som bordun- eller rytmeinstrument for å akkompagnera song. Instrumentet er laga av ein kalebass, kokosnøtt eller resonanskasse av tre dekt med skinn som ein har gjort fast ein todelt hals i og spent ein streng frå.
Iktar-spelaren held instrumentet om halsen like over resonanskassen og klimprar på strengen med peikefingeren på same handa. Om han dansar samtidig kan han halda resonanskassen med andre handa som han gjerne også held små bjøller i. Desse gjev lyd medan han slår handa mot kassen. Dersom han pressar dei to delane av halsen mot kvarandre blir strengen lausare, og lyden blir lågare.
Det finst ulike iktar-storleikar – sopran, tenor og bass. Bass-iktar blir tidvis kalla dotar(a) og har gjerne to strengar.
Iktar blir brukt i tradisjonell og moderne musikk i Bangladesh, India og Pakistan. Han blir mellom anna brukt til religiøs musikk, som baul, kirtan og sufimessing, og til folkemusikk som bhangra.
Bardaelva
Barda (russisk Барда́) er ei elv i Perm kraj i Russland og ei av sideelvane til Sylva frå venstre. Elva er 209 km lang og har eit nedslagsfelt på.
Barda har utspring vest for byen Kyn. Dei største sideelvane hennar er Tersi og Asova frå venstre og Kamenka frå høgre.
Foligno
Foligno er ein by i provinsen Perugia i regionen Umbria i Italia med om lag 55 000 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Topino der ho renn ut frå Appenninane og renn så ut på den vide sletta til elva Clitunno. Han ligg 40 km søraust for Perugia, 10 km nordvest for Trevi og 6 km sør for Spello.
Foligno er ein stasjon på jernbanelinja mellom Roma og Ancona. Som eit viktig jernbaneknutepunkt, med linje vidare til Perugia, vart han bomba av dei allierte under den andre verdskrigen. Store delar av byen vart då øydelagd, men nok av monumenta frå mellomalderen står framleis. Av næringar i byen finn ein sukkerraffineri og metallurgisk og tekstil industri, i tillegg til papir og tømmer.
Historie
Foligno vart truleg grunnlagd av umbriarar i førromersk tid (truleg rundt 700-talet fvt.). Han vart erobra av romarane etter slaget ved Sentinum i 295 fvt., fekk og fekk namnet Fulginiae etter gudinna Fulginia. Byen låg langs den gamle romarvegen Via Flaminia og vart derfor ein viktig by. Seint i perioden under Romarriket starta derimot byen å forfalle og etter fallet til Riket vart han ein del av hertugdømet Spoleto. Han vart plyndra av sarasenarar i 881 og lagt i grus av ungararar i 915 og igjen i 924. Innbyggjarane valde derfor å flytte og slo seg ned i nærleiken av ei kyrkje der biskopen og martyren Feliciano vart gravlagd på 200-talet. Den nye byen trekte òg til seg folk frå Forum Flaminii (i dag San Giovanni Profiamma), ein naboby som vart øydelagd av langobardane under Liutprand.
Då Corrado Trinci gjekk mot Kyrkjestaten sende pave Eugene IV ein styrke mot Foligno i 1439. Styrken var kommandert av den frykta kardinalen Giovanni Vitelleschi. Innbyggjarane opna portane til byen og Corrado vart halshogd i 1441 i borga i Soriano. Frå den tid og fram til 1860 var Foligno ein del av Kyrkjestaten, bortsett frå under napoleonskrigane då han var ein del av Den romerske republikken (1799) og Kongedømet Italia (1809‑1814). Innbyggjarane tok del i krigane under Risorgimento og 14. september 1860 vart han annektert til Kongedømet Italia.
Byen har fleire gonger vorte råka av store jordskjelv, mellom anna i 1832 og 1997.
Jamøyane
Jamøyane (russisk Ямские острова; Jamskije Ostrova) er ei lita øygruppe nær kysten nord i Okhotskhavet i Magadan oblast i Russland. Ho ligg om lag 250 km aust for Magadan, berre 10 km frå kysten av Pjaginhalvøya.
Den største øya er Matykiløya (Остров Матыкиль). Ho er 6 km lang og opp mot 2,2 km på det breiaste. Alle andre øyar er mykje mindre. Det høgaste punktet på Matykil er 700 meter over havet.
Dei andre øyane i øygruppa er Atykan (Остров Атыкан), Baran (Остров Баран), Khatemalju (Остров Хатемалью) og Kokontse (Остров Коконце).
Det finst stellersjøløver på Jamøyane, samt eit rikt mangfald av fuglar. Øyane er ein del av Magandskij Zapovednik eller eit verne bioområde i Magadan-området.
Jamøyane må ikkje forvekslast med Yam Island i Queensland i Australia.
Gallium
Gallium er eit metallisk grunnstoff med kjemisk symbol Ga og atomnummer 31. Det er eit uedelt metall og er plassert i gruppe 13 i periodesystemet.
Eigenskapar
Gallium har eit lågt smeltepunkt i forhold til andre metall. Ved låge temperaturar opptrer det i ei mjuk og skjør metallform, men ved til dømes kroppstemperatur kan det smelta i handa til den som held det.
Bruk
Gallium blir brukt i LED-skjermar.
Axel Otto Hagemann
Axel Otto Kristian Hagemann var ein norsk skogforvaltar og politikar, fødd i Øyestad i Aust-Agder.
Hagemann var son til ein offiser. Sjølv vart han student i 1876, valde deretter å studere på skogskule i Stockholm i tida 1876-78. Frå 1881 var han skogsfut i Salten. Sidan var han forstassistent i Alta og åra 1896-1900 skogsforvaltar i Vest-Finnmark. I 1900 fekk han stillinga som skoginspektør i Nordlands distrikt, med sete i Tromsø.
Hagemann var ordførar i Alta frå 1891 til 1900. Stortingsperioden 1895-97 var han 2. representant frå Finnmark, vald på eit Høgre-program. På Stortinget var han sekretær i jarnbanekomiteen.
Han døydde i Asker.
Arkhip Kuindzji
Arkhip Ivanovitsj Kuindzji var ein landskapsmålar fødd i Ukraina i Det russiske imperiet. Han var ei tid tilknytt Peredvizjnikij-gruppa.
Læreår
Kuindzji vart fødd i 1842 i Mariupol (dagens Ukraina), men budde sine barneår i byen Taganrog. Han voks opp i ein fattig familie, faren var ein greskætta skomakar. Arkhip var seks år då foreldra døydde, frå då måtte han sjølv skaffe seg eit levebrød. Han arbeidde på ein byggeplass der ei kyrkje vart reist, han gjette husdyr, og han arbeidde i butikken til ein maiskjøpmann.
Over ein periode på fem år, frå 1860 til 1865, arbeidde Kuindzji som retusjerar i Isakovitsj sitt fotoatelier i Taganrog. Kuindzji opna sitt eige fotoatelier, utan å lukkast med drifta. Etter det forlet Kuindzji Taganrog og for til St. Petersburg.
I stor grad lærte Kuindzji seg å teikne og måle ved sjølvstudium. For å perfeksjonere seg studerte han måling ved Det keisarlege kunstakademiet frå 1868. I sine tidlege år var han påverka av Ivan Ajvazovskij sine bilete. Han slutta på kunstakademiet i 1872 og arbeidde som frilansar. Måleriet Na ostrove Valaam (På Valaam-øya) var det første kunstverket som Pavel Tretjakov kjøpte til kunstgalleriet sitt. I 1873 stilte Kuindzji ut biletet Snøen, som han året etter fekk bronsemedalje for ved ei internasjonal kunstutstilling i London.
Modne år
Kuindzji var aktiv medlem av Peredvizjnikij-gruppa frå 1875 til –80. Peredvizjnikij arrangerte vandreutstillingar av bilete måla i realistisk stil. Midt i 1870-åra laga han, i Peredvizjnikij-rørslas ånd, fleire måleri der landskaps-motivet vart gitt ei form som skulle understøtte konkrete, sosiale assosiasjonar (Gløymd landsby, 1874; og Tsjumatskij-stien, 1875; begge i Tretjakovgalleriet). Etter 1880 stilte han seinare aldri ut sine verk.
I si modne periode higa Kuindzji etter å overføre dei mest ekspressive og lyssterke tilhøva i naturen til lerretet. Han nytta seg av samansette biletkomposisjonar (td. høg horisont), og konstruerte panorama-utsikter. Ved bruk av lyseffektar og intense fargar haldne i reine fargetonar, skapte han forestillingar av illuminasjon, opplysing. Mellom dei mest kjente måleria frå denne tida er Den ukrainske natta (1876), Bjørkhol (1879), Etter eit torever (1879), alle tre i Tretjakovgalleriet, og Natt på Dnepr (1880) i Det russiske museet i St. Petersburg. Hans seinare verk er minneverdige gjennom sine dekorative effektar bygt på distinkt fargelegging.
Babkaelva
Babka (russisk Ба́бка) er ei elv i Perm kraj i Russland og ei av sideelvane til Sylva frå venstre. Elva er 162 km lang og har eit nedslagsfelt på.
Elva munnar ut i Sylva nedanfor byen Kungura. Den viktigaste sideelva hennar er Byrna frå venstre.
Siri Eftedal
Siri Eftedal Seland er ein norsk tidlegare handballspelar frå Skien som i åra 1992-94 vann OL-sølv, VM-bronse og EM-bronse. Rykkrom-spelaren hadde sin styrke i skot frå golvnivå.
Jørund
Jørund er eit mannsnamn av norrønt opphav. Det norrøne Jǫrúndr er truleg sett saman av jara, 'kamp, strid', og eninga -und, som kan ha tydinga 'sigerherre'.
Siri Eftedal
Eftedal spelte fyrst på det lokale laget Halsen IF, før ho prøvde seg ei tid hos Larvik Turn. Størst suksess hadde i Gjerpen Idrettsforening, eit lag ho vann fleire nasjonale turneringar med.
Jørund
Jørund har namnedag i Noreg den 25. juni.
Siri Eftedal
Eftedal debuterte på det norske landslaget den 16. oktober 1984, i kamp mot Island. Men det skulle gå åtte år før ho fekk vere med i ei stor meisterskaps-turnering. Under Sommar-OL 1992 i Barcelona sikra ho norsk finaleplass med ei skåring i sluttsekundane. I OL-finalen vart det norsk stortap mot Sør-Korea. Under Handball-VM 1993 på heimebane gjorde ho ein fin figur då Noreg vann bronsen etter 20-19-siger over Romania. Året etter var ho med å vinne bronsemedalje ved handball-EM i Berlin, i ein meisterskap der ho bidrog mindre. Eftedal spelte 110 landskampar og stod for til saman 258 nettkjenningar.
Girlander
Girlander (frå fransk guirlande, 'krans') er eit dekorasjonselement danna av ei lenke som er bunde saman av blad, blomar, frukter og liknande, eller ei etterlikning av dette. Girlanderar blir ofte hengd opp i bogar (sjå festong). Girlander har vore brukt som utsmykking i klassisistisk kunst og arkitektur sidan antikken.
Frå seint 1700-tal, men særleg frå 1800-talet, finn ein i mange våpenskjold ein girlander på kvar side av hjelmen i staden for eit hjelmklede som elles er vanleg. Kvar girlander kjem då ut eller ned frå hjelmen, går ut til eit punkt eller ein ring på kvar side, og heng ned så langt som til den nedste delen av skjoldet. Ein kan sjå døme på dette i mange segl for privatpersonar og i andre våpenavbildingar, mellom anna i segla på Den norske grunnlova av 17. mai 1814 for Lars Johannes Irgens og Gregers Winther Wulfsberg.
Maggie's Farm
«Maggie's Farm» er ein song skriven av Bob Dylan og spelt inn 15. januar 1965 og gjeven ut på albumet Bringing It All Back Home den 22. mars same år. Som mange andre Dylan-songar i perioden 1965-1966 er songen ein elektrisk blues.
Yves Chauvin
Yves Chauvin er ein fransk kjemikar og nobelprisvinnar. Han er medlem av det franske akademiet for vitskap og æresdirektør for forsking ved Institut français du pétrole (IFP, det franske oljeinstituttet).
Maggie's Farm
Teksten
Songteksten følgjer ein standard bluesstruktur der opningslinja i kvart vers vert sunge to gonger, og så igjen på slutten av verset. Den tredje til femte linja i kvart vers forklarer meir om det som vert sunge i den første linja.
Yves Chauvin
I 2005 blei han tildelt Nobelprisen i kjemi saman med Robert H. Grubbs og Richard R. Schrock for arbeid dei hadde gjort på 1970-talet med olefinmetatese. Chauvin har uttalt at han ikkje vil koma til overrekingsseremonien ettersom forskinga blei utført for over tretti år sidan og resultata blei oppnådde ved hjelp av vidare arbeid frå dei amerikanske kollegene hans.
Maggie's Farm
Teksten
«Maggie's Farm» kan sjåast på som ei erklæring om at Dylan no var heilt sjølvstendig frå protest- og visesongrørsla. Songen er i røynda ein protestsong mot protestfolk, og representerer overgangen til Dylan frå visesongar som søkte dei ekte tradisjonelle songformene og aktivisme til ein meir innovativ stil der sjølvgranskinga hans gjorde han til ein kulturell inspirasjonskjelde for ein heil generasjon.
Newport Folk Festival i 1965
«Maggie's Farm» er kjend som den sentrale songen i alt som hende då Dylan spelte eit elektrisk sett på Newport Folk Festival i 1965. «Maggie's Farm» var langt raskare og meir aggressiv enn på albumutgåva med ein tydeleg elektrisk gitar av Mike Bloomfield. Produksjonsleiaren på festivalen, Joe Boyd, hevda at «den første tonen på 'Maggie's Farm' var det høgaste nokon hadde høyrt nokon gong». Det er framleis ikkje sikkert kva som var den største kontroversen under konserten. Enkelte har hevda at det var at Dylan gjekk bort frå den akustiske stilen, men dei fleste historier går ut på at lyden var så dårleg. Ein kunne ikkje høyre vokalen til Dylan i det heile. I tillegg så spelte han berre 15 minutt, og var høgdepunktet på festivalen, medan dei andre artistane spelte 45-60 minutt. Organisten til Dylan, Al Kooper, hevda dette var årsaka til at folk bua.
Andre utgåver
«Maggie's Farm» har vorte spelt av mange andre band, mellom andre The Residents, The Blues Band, Uncle Tupelo, U2, the Grateful Dead, The Specials, Richie Havens, Tin Machine, Rage Against the Machine og Stephen Malkmus
Nøytrino
Eit nøytrino er ein elementærpartikkel utan elektrisk ladning som første gong vart postulert av Wolfgang Pauli i 1931. Eit nøytrino er eit lepton, som med elektronet. Symbol: ν (ny = gresk n). Vi kjenner i dag til tre nøytrino-typar. Elektron-nøytrinoet, myon-nøytrinoet og tau-nøytrinoet. Det er kjent at nøytrinoa har ein viss masse, men det er ukjent kor tunge dei er. Det at nøytrinoa har masse er eit lenge etterlengta avvik frå standardmodellen.
Nøytrinoa vert produsert i mange reaksjonar, særleg i partikkelnedbryting. Det var faktisk gjennom eit omhyggeleg studium av radioaktive nedbrytingssreaksjonar at fysikarane kunne slutte seg til at nøytrinoet eksisterte. Fordi det vart produsert mange nøytrino då universet var ungt, og fordi nøytrinoa vert påverka lite av anna stoff, er det mange av dei i verdsrommet i dag. Sidan det er så mange av dei, kan dei kanskje gje eit viktig bidrag til den totale massen i universet, sjølv om dei kvar for seg er særs lette. Dei kan såleis kanskje påverke utvidinga av universet.
I september 2011 vart det kjent at forskarar ved CERN har indikasjon på at snøggleiken til nøytrinoar kan overgå lyssnøggleiken. Dette er ikkje stadfesta av andre eksperimenter (per des. 2011).
687 Tinette
687 Tinette er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 16. august 1909 av Johann Palisa ifrå Universitäts-Sternwarte Wien.
Crying in the Chapel
«Crying in the Chapel» er ein song skriven av Artie Glenn for sonen Darrell. Darrell spelte inn songen medan han framleis gjekk på high school i 1953, i lag med bandet til Artie, The Rhythm Riders. Songen vart avvist av Hill and Range Songs og Acuff-Rose Music. Han vart sidan publisert av Valley Publishers som òg gav han ut på singel med Darrell Glenn. Songen vart først ein lokal hit, før han sidan slo gjennom nasjonalt. Den originale versjonen (Valley 105) vart gjeven ut i 1953. Songen vart ein av dei mest innspelte i 1953. Darrell Glenn sin original nådde toppen av Cash Box-lista (der alle versjonane vart slått saman) og sjetteplassen på Billboard. Rex Allen sin versjon nådde åttandeplassen på Billboard-lista, Ella Fitzgerald sin 15. plassen og Art Lund 23. plassen.
Ei innspeling av June Valli med orkester dirigert av Joe Reisman vart spelt inn i New York City den 11. juni 1953. Denne kom ut på RCA Victor Records og av EMI på His Master's Voice. Denne vart den mest populære popversjonen på Billboard-lista der han nådde fjerdeplassen 1. august 1953.
Elvis Presley-versjonen
Den 30. oktober 1960 spelte Elvis Presley inn ein versjon av songen under innspelinga for gospelalbumet His Hand in Mine. Songen kom ikkje med på dette albumet, men vart halden attende av RCA og til slutt gjeven ut som ein singel i april 1965. Han nådde då tredjeplassen på Billboard Hot 100-lista og toppa Easy Listening-lista i sju veker, den største suksessen til Presley på lista på seks år. Singelen gjekk til topps på den britiske singellista i 1965 og låg der i to veker. Han vart seinare gjeven ut som eit bonusspor på gospelalbumet til Presley, How Great Thou Art, i 1967. Singelen selde til slutt til platina i USA for over ein million selde eksemplar.
Bob Marley & The Wailers-versjonen
I april 1968 spelte vokaltrioen The Wailers, i lag med Bob Marley på solovokal og gitar, Rita Marley og Peter Tosh på harmonivokal, ein versjon av songen i Kingston i Jamaica. Teksten var tilpassa frå Orioles-versjonen av Rasta-leiaren Mortimo Planno, som òg produserte og trykte singelen kalla «Selassie Is the Chapel», den første rastafarisongen som vart spelt inn og utgjeven av Bob Marley.
Det vart berre trykt nokre få hundre eksemplar av singelen på dent ida og songen var vanskeleg å få tak i før han vart gjeven ut på ny på plata Selassie Is the Chapel i 1997 og som ein del av Complete Bob Marley & the Wailers 1967 to 1972. Ein vinylsingel med songen vart òg gjeven ut av JAD i 2002.
Andre versjonar
• 1953: Darrell Glenn
• 1953: Art Lund
• 1953: The Orioles
• 1953: Snooky Lanson with The Four Bells og Larry Clinton and Orchestra
• 1953: Ella Fitzgerald
• 1953: Sister Rosetta Tharpe
• 1953: Nelly Wijsbek
• 1953: June Valli
• 1953: Lee Lawrence
• 1953: Rex Allen
• 1958: Margaret Whiting
• 1958: Anita Wood
• 1961: Johnny Burnette
• 1962: Mahalia Jackson
• 1963: The Velvets med Virgil Johnson
• 1963: Roy Hamilton
• 1964: The Platters
• 1964: Jimmie Rodgers
• 1965: Elvis Presley med The Jordanaires
• 1965: Carol Fran
• 1965: Al Martino
• 1966: The Lettermen
• 1966: Tony Lane & The Fabulous Spades
• 1966: Chuck Jackson
• 1968: Red Sovine
• 1970: B.J. Thomas
• 1971: Roy Black
• 1978: Ronnie McDowell
• 1979: The Persuasions
• 1981: Danny Mirror & The Jordanaires
• 1981: Tulsa McLean
• 1982: Jerry Deewood
• 1983: Karel Zich
• 1988: Wojciech Gąssowski‎
• 1989: Vikingarna & The Jordanaires
• 1989: The Jordanaires
• 1989: Allies
• 1991: Johnny Earl og The Jordanaires
• 1992: Peter Hofmann
• 1994: Johnny Maestro & the Brooklyn Bridge
• 1995: Aaron Neville
Tithoréa
Tithoréa (gresk Τιθορέα) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Fthiótida i Sentral-Hellas i Hellas. Tithoréa inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Amfíklia-Elátia.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Tithoréa 3 198 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 630 innbyggjarar.
I Go Wild
«I Go Wild» er ein song av the Rolling Stones frå albumet Voodoo Lounge frå 1994.
Crying in the Chapel
Andre versjonar
• 1998: Rick Saucedo
I Go Wild
Songen er tilskriven Mick Jagger og Keith Richards, men er hovudsakleg skriven av Jagger. Songen vart skriven av Jagger på gitar i lag med Charlie Watts på gitar, og var stort sett ferdig før dei tok han med til resten av bandet.
Crying in the Chapel
Andre versjonar
• 2000: Orion
I Go Wild
Songen er ein streit rockesong med tekstar som omhandlar songaren sitt forhold til ei «femme fatale»;
Crying in the Chapel
Andre versjonar
• 2000: Memphis King
I Go Wild
"And the doctors says you'll be okay and if you'd only stay away; From femme fatales and dirty bitches and daylight drabs and nightime witches and working girls and blue stockings and dance hall babes and body poppers and waitresses with broken noses, Checkout girls striking poses and politicians' garish wives, With alcoholic cunts like knives"
Crying in the Chapel
Andre versjonar
• 2002: P.J. Proby
I Go Wild
"I go wild when you're in my face; I go wild when I taste your taste; I go wild and I go insane; I get sick - somebody stop this pain"
Crying in the Chapel
Andre versjonar
• 2002: Helmut Lotti
I Go Wild
«I Go Wild» vart spelt inn på sommaren og på slutten av 1993 i Sandymount Studios i Irland og A&M Recording Studios i Los Angeles. Jagger er på solovokal, Richards og Ron Wood er med på elektrisk gitar, Charlie Watts speler trommer, medan Darryl Jones spelar bass. Chuck Leavell spelar orgel og Phil Jones er på perkusjon. Både Jagger, Richards, Bernard Fowler og Ivan Neville syng korvokal.
Songen vart gjeven ut som den fjerde singelen frå Voodoo Lounge den 3. juli 1995. Han nådde 29. plass på den britiske singellista. Det vart laga ein musikkvideo i Ex-templo de San Lázaro i Mexico City like før Stones la ut på den fjortande stadionturneen i Sør-Amerika.
Crying in the Chapel
Andre versjonar
• 2003: DI.DI.Sound med Ralph Ottavio
• 2005: Chris Clark
• 2005: Christer Sjögren
• 2005: Hubbas
• 2006: Wing
• 2007: Flemming Bamse Jørgensen
• 2008: Nicholis Louw
• 2008: Stig Rossen and His Orchestra
• 2009: Terry Mike Jeffrey
• 2011: Henrik Åberg - Jack Baymoore
• 2013: Aron & Cool Company
Dansk
Ein dansk versjon av songen kalla «Når kirkeklokken ringer» vart skriven av Knud Pheiffer. Denne vart framført Gustav Winckler med Bertrand Bech og rytme i 1954.
Tysk
Ein tysk versjon kalla «Tränen in den Augen» vart skriven av Hans Bradtke. Den første utgåva vart framført av Wolfgang Sauer i 1954. Andre artistar som har spelt inn denne versjonen er Bobby Solo i desember 1965, Costa Cordalis i 1972, Roland Kaiser i februar 1985 og Cagey Strings i 2006.
Ein annan tysk versjon heiter «Fliegt ein Albatros nach Süden» og vart skriven av Joachim Horn-Bernges. Denne vart framført av Tommy Steiner i 1983.
Tsjekkisk
Ein tsjekkisk versjon vart skriven av Jiří Štaidl og kalla «Cesta rájem». Denne vart framført av Karel Gott i 1965.
Italiensk
Ein italiensk versjon kalla «La casa del Signore» vart skriven av Franco Migliacci og framført av Bobby Solo 22. oktober 1965.
Solakrossen
Solakrossen er ein stad i Sola kommune Rogaland fylke. Staden er administrasjonssenter for kommunen.
Crying in the Chapel
Nederlandsk
John Spencer skreiv og framførte ein nederlandsk versjon av songen kalla «Ik zag jouw tranen» i 1985.
Svensk
Ein svensk tekst vart skriven av Arne Alm, kalla «Klockorna i dalen». To versjonar vart gjevne ut i november 1953, først av Raya Avellán og Yngve Stoor, og så Maj Lindström med Sune Waldimirs Orkester.
Spansk
«Llorando en la capilla» er ein spanskspråkleg versjon av songen skriven av Ben Molar. Denne vart først framført av Los 5 Latinos i 1965.
She Belongs to Me
«She Belongs to Me» er ein song av Bob Dylan og vart først gjeven ut som det andre sporet på Bringing It All Back Home frå 1965. Det var ein av dei første antikjærleikksongane og ein av dei første av mange songar Dylan skreiv for å skildre ei «trollkjerring».
Songen har vorte spelt av mange andre artistar, mellom andre Barry McGuire, The Grateful Dead, The Flying Burrito Brothers, Tom Tom Club, Leon Russell, Harry Connick, Jr., The Nice, Richard Shindell, Buddy Greene og Ricky Nelson. Han har òg vorte omsett til fransk av Francis Cabrel, kalla «Elle M'Appartient (C'est une Artiste)». Countryutgåva til Ricky Nelson nådde Topp 40 i USA.
Dylan si utgåve av songen vart spelt inn kvelden 14. januar 1965 og var produsert av Tom Wilson. Denne utgåva har elektrisk gitar av John Hammond Jr. og Bruce Langhorne og bass av William E. Lee i tillegg til Dylan på akustisk gitar og munnspel.
Den bitre teksten er vert oppheva av den milde måten Dylan syng på og det fine og lystige akkompagnementet. Melodien er dempa, fraseringane avslappa og songen har ein svaiande, vals-liknande rytme.
Songen har sidan vorte gjeven ut på fleire samleplater og konsertplater, mellom andre Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II i 1971. Ei konsertutgåve frå Dylan-konserten på Isle of Wight i 1969 vart gjeven ut på Self Portrait i 1970. Songen var opningssongen på den kjende konserten han heldt 17. mai 1966 i Manchester i England som finst på The Bootleg Series Vol. 4: Bob Dylan Live 1966, The "Royal Albert Hall" Concert i 1998 (konserten vart ikkje halde i Royal Albert Hall som mange trur).
Andre versjonar
Songen har blitt spelt inn av mange andre artistar, som Barry McGuire, The Grateful Dead, The Flying Burrito Brothers, Tom Tom Club, Alain Bashung, Leon Russell, Harry Connick jr., The Nice, Richard Shindell, Billy Preston, Buddy Greene, Lloyd Cole, Ricky Nelson, Neil Finn og Pajama Club, Buffalo Tom, Ane Brun, Ólöf Arnalds, Trish Murphy og The Rose Garden. Han er òg blitt omsett til fransk av Francis Cabrel, kalla «Elle m'appartient (C'est une artiste)». Ricky Nelson sin countryversjon nådde topp 40..
Konvektiv instabilitet
Konvektiv instabilitet eller stabiliteten til ein luftmasse viser til evna lufta har til å hindre vertikal rørsle. Ein stabil atmosfære gjer vertikale luftrørsler vanskeleg, og små vertikale forstyrringar vert dempa og forsvinn. I ein ustabil atmosfære vil vertikale luftrørsler (som i orografisk heving der luftmassar vert flytta oppover av vind som stig opp ei fjellside) ofte verte forsterka og ein får turbulente luftstraumar og konvektiv aktivitet. Ustabilitet kan føre til omfattande turbulens, omfattande vertikale skyer, og kraftige vêrfenomen som torevêr.
Adiabatisk avkjøling og oppvarming er fenomen knytt til stigande eller fallande luft. Stigande luft utvidar seg og vert avkjølt på grunn av trykkfallet med høgda. Det motsette skjer med fallande luft, når lufttrykket aukar og temperaturen i den fallande lufta stig fordi ho vert komprimert. Adiabatisk oppvarming og adiabatisk avkjøling er uttrykk som vert nytta for å skildre denne temperaturendringa.
Den adiatbatiske temperaturendringa er temperaturendringa ein fallande eller stigande luftmasse endrar seg med, og instabilitet oppstår når lufttemperaturen til den stigande eller fallande luftmassen er forskjellig frå den omliggande lufta i atmosfæren som ligg i ro.
Om ein luftmasse som vert flytta oppover endrar temperatur med høgda seinare enn den omliggande lufta gjer, vil denne luftmassen vere varmare samanlikna med den omliggande lufta. Sidan varm luft er lettare enn kald luft, vil ein slik luftmasse halde fram å stige oppover.
På same måte vil ein luftmasse som flyttar seg oppover med ei temperaturendring med høgda som er lågare enn temperaturendringa i den omliggande lufta, gjere luftmassen kaldare samanlikna med den omliggande lufta. Sidan kald luft er tyngre, så vil løftinga av denne luftmassen verte motarbeidd.
Fuktig luft vert avkjølt seinare enn tørr luft (når ein utfører same vertikale rørsle). Derfor er fuktig luft generelt mindre stabil enn tørr luft. Temperaturendringa for tørr (umetta) luft er om lag 9,8 ºC per 1000 meter, og for fuktig luft frå 3,1 til 9,2 ºC per 1000 meter.
Kombinasjonen av fukt og temperatur avgjer stabiliteten til lufta og korleis vêret vert. Kjølig, tørr luft er særs stabil og motsetter seg vertikale rørsler. Dette fører til fint og generelt klårt vêr. Den største instabiliteten oppstår når lufta er varm og fuktig, som ein har i tropiske område om sommaren. Som regel oppstår det torevêr dagleg i område med så ustabil luft.
Kjelder
Gradient thermique adiabatique
Berjozovaja
Berjozovaja (russisk Берёзовая ) er ei elv i Perm kraj i Russland og ei av sideelvane til Kolva frå venstre. Elva er 208 km lang og har eit nedslagsfelt på.
Elva startar der dei tre elvane Severnaja Rassokha, Vostotsjnaja Rassokha og Juzjnaja Rassoka (Nordre, austre og søndre Rassokha) renn saman. Ho renn nrodaustover og munnar ut i Kolva nedanfor landsbyen Korepino.
Dei største sideelvane hennar er Pyram, Zjernovka og Valaj frå venstre, og Inja, Øvre Rasia, Burunduk, Burkim, Vizjaj, Buzjuj, Kremennaja og Nemyd.
Indium
Indium er eit metallisk grunnstoff med kjemisk symbol In og atomnummer 49. Det høyrer til gruppe 13 i periodesystemet.
Bruk
Indium vert brukt i legeringar.
Bolzano
Historie
Staden var opphavleg busett av raetiarar og seinare av romarane i 15 fvt. under Nero Claudius Drusus som bygde ei bru over elva Isarco. Landsbyen vart kalla Bauzanum. Bolzano har vore ein handelssstasjon sidan han vart grunnlagd og fekk status som by på 1200-talet. Byen var relativt viktig sidan han låg langs handelsvegen mellom Venezia og Augsburg. Fire gonger i året vart det halde ein marknad der handelsmenn møttest frå nord og sør. Det vart derfor utnemnd handelsleiarskap i 1635 som vart styrt av to italienarar og to tyskarar.
Jean-Paul Sartre
Jean-Paul Sartre var ein fransk eksistentialist, forfattar og regissør. Han vert rekna som ein av dei viktigaste tenkjarane i Frankrike på 1900-talet.
Bakgrunn
Sartre er truleg den best kjende eksistensialisten. Han hadde suksess med romanar og skodespel. Dei eksistensielle tema blei ofte utforska i dei skjønnlitterære verka hans, som t.d. Huis Clos, og i verka til Simone de Beauvoir, som han var i lag med mest heile livet.
Éin av Sartre sine hovudidéar var at mennesket er dømt til å vere fri. «Dømt fordi det ikkje har skapt seg sjølv - men er likevel fri. Fordi det no ein gong er kasta inn i verda, er det ansvarleg for alt det gjer.» «Mennesket er den einaste forfattaren til si eiga åtferd». «Mennesket har ikkje ein gitt menneskeleg natur, men må skape sin eigen. Mennesket er ikkje anna enn det det skapar seg sjølv til.»
Sartre blei i hans seinare verk meir oppteken av høvet mellom sin fridomsfilosofi og marxismen. I Critique de la raison dialectique freista Sartre å kombinere eksistensialisme med marxisme.
Før den andre verdskrigen underviste Sartre på ulike skular. Etter det bruka han livet sitt på å skrive og han redigerte i mange år bladet Les Temps Modernes. Han sat eit år i fengsel under krigen, og han blei eit symbol for dei franske intellektuelle sin motstand mot nazismen.
Han blei gravlagd i Cimetière de Montparnasse i Paris.
Little Cumbrae
Little Cumbrae (skotsk-gælisk Cumaradh Beag) er ei øy i Firth of Clyde i North Ayrshire i Skottland. Øya vert lokalt kalla Wee Cumbrae.
Little Cumbrae ligg berre ein kilometer sør for den større naboøya, Great Cumbrae. Øyane vert i lag kalla The Cumbraes. I sterk kontrast til naboøya, som er grøn og frodig, er Little Cumbrae naken og berglendt. Med mange klipper og frambrot liknar Little Cumbrae meir på øyane i Hebridane enn dei andre øyane i Firth of Clyde.
Austprovinsen i Saudi-Arabia
Austprovinsen (arabisk الشرقية ash-Sharqīyah) er den største provinsen i Saudi-Arabia. Provinshovudstaden er Dammam, der dei fleste innbyggjarane bur.
Little Cumbrae
Det ligg fleire busetnadslause øyar langs austsida av Littl Cumbrae, Castle Isle, the Broad Islands og Trail Isle.
Austprovinsen i Saudi-Arabia
Austprovinsen er senteret for det meste av oljeproduksjonen til Saudi-Arabia. Provinsen er òg eit turistsenter fordi han ligg ved kysten av Persiabukta og dei fleste turistane kjem frå dei nærliggande arabiske landa og Riyadh-regionen.
Little Cumbrae
Historie
Robert II skal ha bygd borga, Little Cumbrae Castle, på øya, som vart øydelagd av soldatane til Cromwell i 1653.
Austprovinsen i Saudi-Arabia
Geografi
Austprovinsen ligg ved Persiabukta og grensar til fem land: Irak, Kuwait, Oman, Qatar og Dei sameinte arabiske emirata.
Den viktigaste flyplassen i regionen er King Fahd internasjonale flyplass, den største flyplassen i verda etter landareal. Via King Fahd-vegen, som stod ferdig i 1986, er Austprovinsen knytt til naboøya Bahrain.
Little Cumbrae
Fyr
Før fyret vart bygd var det ein eldstad på toppen av Lighthouse Hill på øya. Restane etter denne strukturen er framleis synleg.
Austprovinsen i Saudi-Arabia
Geografi
Den stort sett folketomme ørkenen Rub' al Khali (Den tomme fjerdedelen) dekkjer meir enn halvparten av provinsen.