cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Torvmosar
Torv er også kjend for sine konserverande eigenskapar. Frå gamalt av har torvmosar vore nytta mot hevingar, gikt og hudsjukdommar med meir. Dei er også kjende for å ha lindrande effekt på kløe etter insektstikk. Ulike typar torvmose brukast i tradisjonelt lafteverk til å tette mellom stokkane og i sjølve laftehogget. Som den beste mosen til føremålet reknast likevel ein heilt annan art, husmose eller etasjemose (Hylocomium splendens), ein vanleg moseart over heile landet. I våre dagar vert det forska på bruk av torvmosar som naturlege konserveringsmiddel for matvarer, til dømes til å ta vare på fisk.
Kjelder
fa:پیت ماس Tőzegmoha Torfowcowate
Basra
Mellomalderen
Den store fredagsmoskeen vart bygd i Basra. I 1122 fekk Imad ad-Din Zengi Basra som eit len. I 1126 stoppa Zengi eit opprør og i 1129 plyndra Dabis skattekista i Basra. Eit kart frå 1200 «like før den mongolske invasjonen» syner at abbasidane styrte det nedre Irak og truleg òg Basra.
Assassinen Rashid-ad-Din-Sinan vart fødd i Basra mellom 1131 og 1135.
I 1258 plyndra mongolane under Hulegu Khan Bagdad og enda abbasidestyret. I følgje somme soger kapitulerte Basra for mongolane for å unngå ein massakre. Eit kart hos mamelukkane (1250-1382) syner at Basra var under deira kontroll, medan eit kart over områda til mongolane (1300–1405) syner at Basra var under deira kontroll.
I 1290 braut det ut kampar i Basra blant genuserane, mellom ghibellinarar og guelfarar. I 1327 vitja Ibn Battuta Basra, som då hadde nedgangstider med den store moskeen tre kilometer utafor byen. Han var teken i mot av ein Ilkhanid-guvernør. I 1411 vart jalayiride-leiaren kasta ut av Basra av dei tyrkiske, svarte sauane. I 1523 kryssa portugisarane kommandert av António Tenreiro frå Aleppo til Basra. I 1546 hadde tyrkarane nådd Basra. I 1550 truga portugisarane Basra. I 1624 assisterte portugisarane Basra Pasha i å drive attende ein persisk invasjon. Portugisarane fekk for dette ein del av tollavgiftene og sjølv fri toll. Frå kring 1625 til 1668 var Basra og deltaet omkring styrt av lokale høvdingar som var sjølvstendige frå den osmanske administrasjonen i Bagdad.
Det osmanske riket
Basra var i lang tid eit blømande handels- og kultursenter. Han vart erobra av Det osmanske riket i 1668. Tyrkarane og persarane kjempa stadig om byen og han var åstad for mykje motstandskamp.
Zand-dynastiet under Karim Khan Zand okkuperte ei kort stund Basra etter ei lang kringsetjing i 1775-1779. Zand introduserte sjia-islam i Basra.
I 1911 rapporterte Encyclopædia Britannica at «kring 4000 jødar og kanskje 6000 kristne» budde i Basra, men ingen andre tyrkarar andre osmanske embetsfolk. I 1884 svar osmanarane til det lokale presset frå sjiaene i sør ved å skilje ut dei sørlege distrikta i Bagdad vilayet og skape det nye Basra vilayet.
Verdskrigane
Etter slaget ved Basra i 1914 under fyrste verdskrigen okkuperte britane byen og moderniserte hamna, designa av Sir George Buchanan). Desse britiske handelsinteressene gjorde hamna til ei av dei viktigaste hamnene i Persiabukta med «skips- og handelsvegar til Det fjerne austen».
Under andre verdskrigen var han ein viktig hamneby der mykje utstyr og forsyningar vart sende til Russland av dei andre allierte. Mot slutten av krigen var folketalet i Basra kring 93 000 innbyggjarar.
Etter 1945
Folketalet i Basrah nådde 101 535 i 1947 og 219 167 i 1957. Universitetet i Basra vart skipa i 1964. Innan 1977 hadde folketalet i byen nådd kring 1,5 millionar. Folketalet fall så under den iransk-irakiske krigen, og var under 900 000 seint i 1980-åra, og kan ha vore så lågt som like over 400 000 i dei verste krigsåra. Byen vart stadig bomba av Iran og var åstad for harde kampar, som operasjon Ramadan og operasjon Karbala 5.
Ette krigen reiste Saddam Hussein 99 minnestatuar av irakiske generalar og kommandantar drepne i krigen ved breidda av Shatt-al-arab, der alle peika ein finger mot Iran.
Etter den første Golfkrigen i 1991 oppstod det opprør i Basra mot Saddam Hussein, som slo ned opprøret med vald.
1999: Det andre opprøret
25. januar 1999 sendte eit amerikansk krigsfly missil mot eit sivilt område av byen. Elleve personar omkom og 59 vart skadde. General Anthony Zinni, som då var kommandant for dei amerikanske styrkane i Persiabukta, innrømde at det kunne hende at «eit missil hadde gått feil veg». Men desse tapstala bleikna samanlikna med det som skjedde seinare. Bombinga skjedde ein dag etter arabiske utanriksministrar under eit møte i Egypt nekta å fordømme fire dagar med luftåtak mot Irak i desember 1998. Dette vart skildra av den irakiske informasjonsministeren Human Abdel-Khaliq som å gje USA og Storbritannia «eit arabisk grønt kort» til å angripe Irak.
Eit nytt opprør i 1999 førte til masseavrettingar i og kring Basra. Dei irakiske styresmaktene valde så å neglisjere byen og mykje av handelen vart ført til Umm Qasr i staden. Denne mishandlinga var ei av årsakene som førte fram til invasjonen i 2003.
2003-07: Irakkrigen og okkupasjon
Frå mars til mai 2003 var utkanten av Basra åstad for somme av dei hardaste kampane under invasjonen av Irak i 2003. Britiske styrkar tok byen 6. april 2003 og han vart første stoppestad for USA og Storbritannia under invasjonen.
21. april 2004 vart byen råka av ei rekkje bombeåtak og 74 menneske mista livet. I januar 2005 vart fleire radikale politikarar valde inn i styret av byen, støtta av religiøse parti. Den amerikanske journalisten Steven Vincent, som hadde skrive om korrupsjon og militsaktivitet i byen, vart kidnappa og drepen den 2. august 2005.
19. september 2005 var to britiske SAS-agentar forkledd i arabiske, sivile klede stoppa i ei vegsperring og opna eld mot irakiske politifolk, og tok livet av minst ein. Dei to soldatane vart arresterte og den britiske hæren utførte eit raid mot fengselet dei sat i for å redde dei. Under operasjonen vart fleire personar drepne, mellom anna blant dei allierte irakiske tryggleiksstyrkane.
Britiske styrkar overførte kontrollen av Basra-provinsen til irakiske styresmakter i 2007, fire og eit halvt år etter invasjonen. Ei BBC-undersøking blant dei lokale innbyggjarane viste at 86 % meinte at dei britiske styrkane hadde hat ein negativ innverknad på regionen sidan 2003.
Generalmajor Abdul Jalil Khalaf vart utpeikt som politisjef for å hanskast med den lokale militsen, og talte mot at militsen retta seg inn mot kvinner. I ein samtale med BBC sa han at han dagleg vart utsett for attentantforsøk.
Seinare år
I mars 2008 sette den irakiske hæren i gang ein storoffensiv for å drive Mahdi-hæren ut av Basra. Då oppdraget mislukkast vart både generalmajor Abdul Jalil Khalaf og general Mohan Furaiji fjerna frå stillingane sine i Basra.
Basra skulle opphavleg vere vertsby for Golfcupen i 2014, ei arabisk fotballturnering, i det nye sportsanlegget Basra Sports City. Turneringa vart flytta til Riyadh i Saudi-Arabia, då ein var uroa over tryggleiken.
Geografi og klima
Basra ligg ved elva Shatt-Al-Arab like før munninga til Persiabukta. Vassvegane i Shatt-Al-Arab og Basra definerer den austlege og vestlege grensa til Basra. Byen har ei rekkje kanalar og elvar, som er viktige jordbruket. Desse kanalane vart ein gong nytta til å transportere varer og folk gjennom byen, men dei siste to tiåra har forureining og låg vassførign gjort at dette ikkje lenger er mogeleg. Basra ligg kring 110 km frå Persiabukta.
Basra har eit heitt ørkenklima (Köppen si klimaklassifisering BWh), som resten av det kringliggande området, men får noko meir nedbør enn innlandet på grunn av plasseringa nær kysten. I sommarmånadane, frå juni til august, er Basra ein av dei varmaste byane i verda og temperaturane går ofte over 50 °C i juli og august. Om vinteren har Basra mildvær med ein gjennomsnittleg dagtemperatur på kring 20 °C. Somme vinternetter kan temperaturen falle under 0 °C. Høg fukt – stundom over 90 % – er vanleg på grunn av nærleiken til dei myrlendte områda kring Persiabukta.
Varmerekorden i byen vart sett 22. juli 2016, då temperaturen nådde 53,8 °C. Dette er ein av dei høgaste temperaturane som er målt på jorda. Den følgjande natta vart ikkje minimumstemperaturen lågare enn 38,8 °C, som er ein av dei høgaste minimumstemperaturane som er registrert.
Demografi
I Basra er det meste av folkesetnaden etniske arabarar frå stammene adnanittane og qahtanittane. Hovudstammene i Basra er Al-Emarah, Bani Mansour, Bani Tamim, Bani Assad, Bani Ka'ab, Bani Malik, Shammar, Bani Khalid, Bani Sa'ad, Al-shwelat `Anizzah, Suwa'id, Al-bo Mohammed, Al-Jboor, Duwasir, Dhufair, Shreefat, Al-Badr, Al-Ubadi, Ruba'ah Sayyid (ætter frå den islamske profeten Muhammed) og hundrevis av andre arabiske stammer.
Religion
I 2006 utgjorde muslimane i byen 95 % sjia-muslimra og 5 % sunnimuslimar, meni 2014 var 99,3 % sjiaer, 0,4 % sunni og 0,3 % andre. .
Assyrarane vart registrete i osmanske folketeljingar så tidleg som i 1911, og nokre av dei bur i dag i Basra. I dag er det derimot langt fleire enn tidlegare, som har kome til byen som flyktningar frå IS frå Ninevehslettene, Mosul og Nord-Irak. Ein av dei største samfunna av dei før-islamske mandaeanar bur i byen, med hovudsetet i området som tidlegare vart kalla Suk esh-Sheikh. Dei utgjer kring 3 000.
Økonomi
Byen ligg langs vassvegen Shatt al-Arab, 55 km frå Persiabukta og 545 km frå Bagdad. Økonomien er i stor grad avhengig av oljeindustrien. Irak har den fjerde største oljereserven i verda og somme av dei største oljefelta i Irak ligg i provinsen. Det meste av oljeeksporten frå Irak går ut frå Al Basrah oljeterminal. South Oil Company har hovudkvarteret sitt i byen.
Mykje av den økonomiske aktiviteten i Basra er sentrert kring petrokjemisk industri, som omfattar Southern Fertilizer Company og The State Company for Petrochemical Industries (SCPI). The Southern Fertilizer Company produserer ammoniakkoppløysing, urea og nitrogengass, medan SCPI foksuerer på produkt som etylene, klor, vinylkloridmonomar (VCM), polyvinylklorid (PVC), polyetylen med låg tettleik og polytelen med høg tettleik.
Basra ligg i eit frodig jordbruksområde, der dei viktigaste avlingane er ris, mais, bygg, perlehirse, kveite, dadlar og husdyr. I lang tid var Basra særskild kjend for den høge kvaliteten på dadlane. Basra vart kjend i 1960-åra for sukkermarknaden.
Skipsfart, logistikk og transport er òg viktige industriar i Basra. Basra har alle dei seks hamnene i Irak: Umm Qasr er den viktigaste djupvasshamna med 22 kaianlegg, der somme er tilpassa spesialvarer (som svovel, frø, smøreolje, etc.) Dei andre fem hamnene er mindre og meir spesialiserte. Fiske var ei viktig næring før oljenæringa tok over. Byen har ein internasjonal flyplass med ruter til Bagdad med Iraqi Airways, det nasjonale flyselskapet.
Idrett
Byen er heimstad til idrettslaget Al-Mina'a. Basketball-laget til dette idrettslaget er blant dei beste i den arabiske verda.
Venskapsbyar
Basra er venskapsby med:
Micky Waller
Michael Waller var ein engelsk trommeslagar, som spelte med mange kjende britiske rocke- og bluesartistar etter han vart profesjonell musikar i 1960.
Biografi
Waller vart fødd i Hammersmith i London. Det første bandet hans, The Flee-Rekkers, fekk ein hit med «Green Jeans» i 1960 då denne nådde 23. plassen på UK Singles Chart. Han slutta kort tid etter og vart medlem av Joe Brown and the Bruvvers.
I juli 1963 vart han med i Cyril Davies R&B All Stars med Cyril Davis og Long John Baldry. Waller slutta då Davies døydde i januar 1964 og Baldry tok over og bandet vart Hoochie Coochie Men. Waller byrja så å spele med Marty Wilde som medlem av The Wildecats. Waller spelte òg på to konsertturnear med Little Richard i Storbritannia.
Etter ein kort periode med Georgie Fame and The Blue Flames, vart han med Brian Auger i The Trinity, og kort tid etter byrja Long John Baldry. I april 1965 vart gruppa utvida med Rod Stewart og Julie Driscoll og utvikla seg til å bli The Steampacket. I 1967 spelte Waller eit par konsertar med John Mayall's Bluesbreakers men vart kort tid seinare erstatta av Keef Hartley.
I august 1967 byrja Waller å spele med Jeff Beck Group, i lag med den tidlegare bandkollegaen Rod Stewart. I 1969 drog Waller til Venice Beach i Los Angeles for å skipe bandet Silver Metre med gitaristen Leigh Stephens frå Blue Cheer, Pete Sears på bass og klaverinstrument og Jack Reynolds som songar. Dei spelte inn eitt album. I 1969 spelte Waller òg på debutalbumet til Rod Stewart, An Old Raincoat Won't Ever Let You Down, og spelte òg på seinare album av Stewart, inkludert hitsingelen «Maggie May».
I 1971 byrja Waller å spele med bluesbandet til Long John Baldry. Tidleg i 1980-åra var Waller medlem av Terry Smith Blues Band. Waller har òg spelt med The Walker Brothers, Cat Stevens, Eric Clapton, Bo Diddley, Dusty Springfield og Paul McCartney.
Waller døydde av leversvikt i London den 29. april 2008, 66 år gammal.
Northrup Head
Northrup Head er eit isdekt nes på nordsida av Suvorovbreen i Antarktis. Neset strekkjer seg ut frå kysten ved Wilson Hills 3,5 nautiske mil (6 km) vest-sørvest for Belousov Point. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David A. Northru som var flyelektrikar i skvadron VX-6 ved McMurdo-basen i 1967.
Cupfinalen i fotball 2016/Menn
Cupfinalen for menn 2016 var den siste og avgjerande kampen i Noregsmeisterskapen i fotball for menn, den 110. cupfinalen i Noreg. Kampen stod mellom tittelforsvarar Rosenborg Ballklub frå Trondheim og nivå 2-laget Kongsvinger Idrettslag, og vart avvikla søndag 20. november 2016 på Ullevaal Stadion i Oslo framfor 26 912 tilskodarar. Rosenborg vann kongepokalen for ellevte gong, etter siger 4–0 over laget frå Kongsvinger.
Kampen
Pål André Helland gav Rosenborg leiinga på eit frispark frå 25 meter i det 12. minutt. Fem minutt ut i andre omgang skalla Tore Reginiussen eit hjørnespark i mål. I det 63. og 65. minutt la Helland på 3– og 4–0. Begge gongane finta han seg fri kringom hjørnet av 16-meterstreken, fyrste gongen sette han ballen i det nærast kiper-hjørnet, andre målet kom i det lengste hjørnet.
Tore Hansen frå Feda var hovuddommar.
Laga
Kongsvinger mønstra Otto Fredrikson, Fredrik Pålerud, Adrian Ovlien, Kirill Suslov, Jørgen Richardsen, Martin Ellingsen, Harald Holter, Ørjan Røyrane, Helio Pinto, Adem Güven og Antonio Nieves Martin. Midtvegs i andre omgang kom Mame Niang, Johan Vennberg og Espen Nystuen på bana, ut gjekk Güven, Holter og Suslov.
Peki'in
Peki'in (òg skrive Peqi'in, hebraisk פְּקִיעִין eller Buqei'a, arabisk البقيعة) er ein drusar-by og lokal kommune i Det nordlege distriktet i Israel. Han ligg 8 km aust for Ma'alot-Tarshiha i Øvre Galilea. I 2013 var folketalet 5 200.
Antikken
I følgje Talmud gøymde rabbien Shimon bar Yochai og sonen hans Elazar ben Shimon seg i ei grotte for romarane her i 13 år etter Bar Kochba-opprøret mot det romerske styret. I følgje soga levde Shimon og sonen av kjeldevatn og frukt frå eit mirakuløst johannesbrødtre i åra dei gøymde seg, og brukte tida på å lese Toraen.
Peki'in er ofte nemnt i historiske kjelder som eit jødisk samfunn som heldt til her sidan tida kring Det andre tempelet.
Osmansk tid
I 1596 stod Peki'in oppført i osmanske skattelister som ein del av Akka nahiya i Safad liwa. Han hadde eit folketal på 77 muslimske hushaldningar og sju muslimske ungkarar, og 79 jødiske hushaldningar. Han betalte skattar av eit spesialprodukt (kalla dulab harir), enkelte inntekter, geiter og/eller bikubar, ei presse for oliven eller druer og jizya.
Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen og skildra han slik: «Folketalet er 600—drusarar, grekarar, skismatiske grekarar, og nokre få jødiske familiar, som meiner dei avstammar frå dei gamle innbyggjarane i landet. Kvar sommar kjem hundrevis av jødar her frå Tiberias for å sleppe unna den verste varmen. Dei fleste av desse jødane kjem opphavleg frå Europa, og er lukkeleg for å ha funne dei siste innfødde jødane frå eldgamle tider. Ved Bukeiah dyrkar dei takka vere to kjelder frå åssida deilige hagar. Her veks det frukttre i av alle slag i terrasane som er heldt oppe av murar som truleg er eldgamle, frukter som sitronar, appelsinar, granateple, fiken, kvedeeple og morbærtre. Vindruene trivs særs godt, noko ein kan sjå på dein enorme stammene. Grekarane har ei lita kyrkje, som eg fann stengd. Dei skimastiske grekarane har òg ei kyrkj som har erstatta ei langt eldre kristen heilagdom. Berre nokre få utskorne steinar og ei søyle finst att av den gamle kyrkja. Jødane bed i ei synagoge av nyare dato.»
Det ligg ei god kjelde i landsby, og to andre kjelder ligg i nærleiken. Dette er den einaste staden der jødane dyrkar jorda. Dei seier ho har gått i arv frå forfedrane deira attende i uminnelege tider.»
Det britiske mandatet
I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde Al Buqai'a eit folketal på 652; 70 muslimar, 63 jødar, 215 kristne og 304 drusarar, medan han i folketeljinga i 1931 hadde 190 busette hus og ein total folkesetnad på 799 med 71 muslimar, 52 jødar, 264 kristne og 412 drusarar.
I 1936 tvang arabararopprøra jødane i Peki'in til å forlate heimane sine for tryggare staer i landet. Berre få av dei vendte attende.
I 1945 var folketalet 990, alle arabarar, som eigde 10 276 dekar, medan jødane eigde 189 dekar, og 3 731 var i offentleg eige, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 1 598 for plantasjar og irrigert land, 3 424 for korn, medan 40 dekar vart klassifisert som utbygde område.
Staten Israel
I juli 2006 vart Peki'in råka av ein Katyusha-rakett avfyrt av Hizbollah, og førte til store skadar på hus og hagar.
Nadia Hasnaoui
Nadia Hasnaoui er ein norsk programleiar som har leia program både på TV 2 og NRK.
Dansar
Hasnaoui hadde fleire engasjement som dansar i 1980-åra, blant anna ved Den Nationale Scene. Som dansar medverka ho òg i TV, blant anna i NRK sitt barneprogram Rubbel og Bit – en musikal på badet, som vart send i romjula 1988. Ho hadde ei mindre rolle i ungdomsserien Fellesrommet i 1985.
Programleiar
Frå 2006 var Hasnaoui programleiar for det populære TV-programmet Kvitt eller dobbelt på NRK. Vinteren 2007 var ho i tillegg programleiar for serien Topp 10 saman med Claus Wiese.
I mai 2010 leia Hasnaoui semifinalane og finalen i den internasjonale songtevlinga Eurovision Song Contest 2010 i Telenor Arena saman med Erik Solbakken og Haddy Njie. Sommaren 2010 skulle ho dela programleiarjobben for Sommeråpent med Siv Helberg og Pål Thoresen, men vart bytta ut med Hilde Hummelvoll. Sommaren 2011 delte ho programleiarjobben for Sommeråpent med Anne Lindmo og Hilde Hummelvoll, og sommaren 2012 delte ho same jobb med Ingrid Gjessing Linhave. Sidan har ho fleire gonger leia Sommeråpent, inklusive 2016-sesongen.
Hasnaoui har fleire gonger portrettert Kong Harald og Dronning Sonja.
TV-program
TV-program Hasnaoui har vore programleiar for:
Privatliv
Hasnaoui er barnebarn av økonomen Ragnar Frisch og gift med skodespelaren Kim Haugen (sidan 1991).
Hasnaoui er einebarn og budde i Marokko dei fire første åra av livet saman med den norske mora og marokkanske faren sin. I 1967 vart foreldra skilde, og mora og Nadia flytta tilbake til Noreg, der Nadia byrja i fransk barnehage.
Borrby
Borrby er ein tettstad i Simrishamns kommun i Skåne län i Sverige. Han ligg på Österlen mellom Simrishamn og Ystad. I 2005 hadde tettstaden 947 innbyggjarar.
I Borrby finst det både industri og jordbruk. Av servicetilbod har Borrby apotek, helsestasjon, pizzeria, restaurant, daglegvarebutikk, postkontor og sparebank. I Borrby ligg òg Sankta Maria kyrka, ei kyrkje som stammar frå 1100-talet.
Borrby har ein fotballklubb, Borrby IF, som blei grunnlagt i 1926. Dei spelar i 6. divisjon. Heimebanen er Borresvall, ein idrettsplass i utkanten av byen.
Mandsjuria
Mandsjuria (kinesisk: 滿洲; pinyin: Mǎnzhōu) er eit geografisk område på i kring 780 000 km² i det nordaustre Kina, og som svarar omtrent til provinsane Heilongjiang, Jilin og Liaoning. Over 90% av dei vel 110 millionar ibuarane er han-kinesiske, nokre få prosent er mandsjuar og koreanarar.
Mandsjuria grensar i nord og aust mot Russland, i søraust mot Nord-Korea, i sør mot Gulehavet, i sørvest mot Hubei-provinsen og i vest mot Indre Mongolia. Det meste av området består av ei vid, kupert slette, 50-200 meter over havet, omkransa av skogkledde fjell. Området er rikt på mineral.
Soge
Mandsjuarar erobra Kina i 1644 og danna eit dynasti som rådde i keisarriket til 1912. Då Tsar-Russland ekspanderte i det austlege Sibir på 1800-talet, vart mandsjuiske landområde nord for Amur i 1860 avstått til Russland. Etter den russisk-japanske krigen 1894-95 tvinga Russland seg til omfattande særrettar i Mandsjuria, rettar som Japan i stor mun tok over etter den russisk-japanske krig 1904-05 fekk eit anna utfall enn den førre krigen. For å motverke utlendingane si makt utnemnde den kinesiske keisaren ein visekonge over Mandsjuria, og oppmuntra han-kinesarar til å flytte dit. Då ein borgarkrig braut ut i Kina i 1911, mista den kinesiske sentralmakta kontrollen over Mandsjuria og krigsherren/røvargeneralen Zhang Zuolin rådde over landområdet. Japan invaderte Mandsjuria i 1931 og danna i 1934 lydriket Mandsjukuo, som bestod til 1945. Mandsjuria vart tilbakeført til Kina i 1946.
Coxbreen
Coxbreen er ein liten isbre like aust for Rochraybreen på Thurston Island, som flyt sør til Abbotisen i Peacock Sound. Han vart skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy-skvadron VX-6 i januar 1960, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Jerry G. Cox i U.S. Navy som var ein helikopterpilot ombord på USS «Burton Island» og flydde over Thurston Island i februar 1960.
Passel Pond
Passel Pond er eit tjern av smeltevatn som ligg ved sørvestfoten av Mount Passel i Denfeld Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Tjernet vart først kartlagt av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i samband med Mount Passel.
Induksjon
Induksjon er eit omgrep som tyder igangsetjing, frambringing eller stimulering. Omgrepet vert nytta innan fleire område:
Botsmark
Botsmark er ein svensk tettstad i Umeå kommun i Västerbottens län i landskapet Västerbotten. I 2005 hadde tettstaden 205 innbyggjarar. Botsmark ligg cirka 50 kilometer nord for Umeå.
Nordguvernementet i Bahrain
Nordguvernementet (arabisk المحافظة الشمالية Al Muhafazah ash Shamaliyah) er eit av fire guvernement i Bahrain. Det omfattar deler av dei tidlegare kommunane Al Mintaqah al Gharbiyah, Al Mintaqah al Wusta, Al Mintaqah al Shamaliyah, Jidd Haffs og Madinat Hamad.
Ingrid Storholmen
Ingrid Storholmen er ein norsk forfattar og litteraturkritikar.
Ho debuterte i 2001 med diktsamlinga Krypskyttarloven.
Storholmen er busett i Verdal.
Bosnäs
Bosnäs er ein svensk tettstad i Borås kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 267 innbyggjarar.
Craftbreen
Craftbreen er ein dalbre kring 5 nautiske mil lang og som ligg vest for Hendersin Knob på Thurston Island og flyt sør to Abbotisen i Peacock Sound. Han vart først skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter fenrik Charles Craft i U.S. Navy som var ein helikopterpilot på USS «Glacier» og som utforska Thurston Island frå lufta i februar 1960.
Tapte russiske eller sovjetiske ubåtar
Russiske eller sovjetiske ubåtar har gått tapt sidan 1904.
I følgje den USA-amerikanske marinen vart om lag 16 av desse ubåtane dumpa av den tidlegare Sovjetunionen. Dumpinga vart gjort i løynd, i nordlege havområde.
Fisher Peak
Fisher Peak er eit fjell med ei høgd opp mot kring 1100 moh, 5 nautiske mil søraust for Mount Leek i Hauberg Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi i U.S. Navy, 1961–67, og vart klatra i desember 1977 av medlemmar av ei feltgruppe frå USGS. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1985 etter offiser Dwight David Fisher i US Navy, som var pilot første gongen LC-130 Hercules-flyet landa ved English Coast i desember 1984. Han var befalshavande i U.S. Navy Antarctic Development Squadron Six (VXE-6), frå mai 1984 til mai 1985; befalshavande i Naval Support Force i Antarktis, 1987–89; marineoffiser i National Science Foundation (NSF), 1989–92; forretningsfører i Polar Operations Section i Office of Polar Programs frå 1992.
Netanya
Netanya (hebraisk skrift נְתַנְיָה, tyder, «Guds gåve») er ein by i nord i Det sentrale distriktet i Israel, og er hovudstaden på den kringliggande Sharonsletta. Han ligg 30 km nord for Tel Aviv, og 56 km sør for Haifa, mellom elva Poleg og Wingate Institute i sør og elva Avichail i nord. Netanya fekk namn av Nathan Straus, ein markant jødisk-amerikansk kjøpmann og filantrop tidleg på 1900-talet.
Dei 14 km lange strendene har gjort byen til ein populær feriestad. I tillegg er byen kjend for dei mange immigrantane. Ein stor del av folkesetnaden i byen er emigrantar frå det tidlegare Sovjetunionen, Frankrike og Etiopia, og byen har vorte heimstad til ein stor folkesetnad av emigrantar frå Storbritannia, USA og Canada.
I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde byen mot slutten av 2009 eit folketal på 183 200. I tillegg bur kring 150 000 menneske i lokale og regionale kommunar innafor 10 km av Netanya, som tener som regionssenter. Det er venta at folketalet i byen når 350 000 innan 2020.
Historie
Ideen om å grunnleggje Netanya kom under eit møte i Bnei Binyamin-samskipnaden i Zikhron Ya'akov. Dei valde ut denne staden som ligg nær det gamle Poleg og valde å gje han namn etter Nathan (hebraisk Natan) Straus (1848–1931), som var medeigar i varehuset Macy’s, New York City Parks Commissioner og president i New York City Board of Health, som gav to tredjedelar av den personlege formuen sin til å hjelpe jødar og arabarar i Palestina. I 1928 kjøpte medlemmar av Bnei Binyamin og Hanote, ein organisasjon som vart sett opp etter at Straus informerte om grunnlegginga av busetjinga, 1,42 kvadratkilometer av landområdet til Umm Khaled. Det finst i dag ei stor usemje mellom palestinarar og israelarar om landområdet vart seld under Det britiske mandatet.
Den 14. desember 1928 byrja ei gruppe leia av Moshe Shaked å grave etter vatn på staden, og dei fann det i februar 1929. Den 18. februar 1929 flytta fem nybyggjarar til området, og pløydde og dyrka marka for første gongen. Landområdet vart delt mellom nybyggjarane i juni 1929 medan busetjinga langsamt tok form. Utviklinga vart sett attende under Palestinaopprøra i 1929 og ein massakre førte til at busetjinga vart fråflytta i eit par veker. I september var utviklinga attende på sporet og grunnsteinane til dei første ti husa vart lagt ved Sukkot.
Netanya heldt fram å vekse dei neste åra. Den første barnehagen og butikken opna i 1930, og den første skulen i 1931, då staden hadde 100 innbyggjarar. I 1933 la den britiske arkitekten Cliff Holliday fram ein plan om å gjere Netanya til ein turistby. Han førebudde òg byprosjekt i Jaffa, Tiberias, Lydda og Ramla. Den første byplanen for byen gjorde at han vart delt i tre delar med eit turistdistrikt langs kysten, bustader, gardar og handel i sentrum, og jordbruk og industri i aust. I 1933 vart òg Tel-Aviv Hotel, det første hotellet i byen, bygd, i tillegg til at nabolaga Ben Zion og Geva vart grunnlagd.
Moshavaen, som han var då, heldt fram med å vekse i 1934, då det første skipet med ulovelege innvandrarar førte 350 personar til kysten av Netanya. Dette heldt fram til 1939, og meir enn 17 skip gjekk til lands nær byen, med hjelp frå innbyggjarane i Netanya. Jordbruket blømde og i 1935 opna Primazon den første fabrikken der, som produserte sylta frukt og grønsaker. Etter dette vart det første industriområdet oppretta, medan Shone Halahot-syngagoga vart bygd og Bialik skulen, den første skulen, vart innvigd.
Busetnaden fortset å vekse og i 1937 vart det første handelssenteret bygd, i lag med nabolaget Ein HaTchelet og samband frå Netanya til hovudvegen mellom Tel Aviv og Haifa. I 1940 gav dei britiske mandatstyresmaktene Netanya status som lokal kommune med Oved Ben Ami som den første ordføraren. I 1944 vart Neve Itamar grunnlagd nær Netanya, og vart seinare ein bydel, og den første vidaregåande skulen opna i 1945.
Staten Israel
I november 1947 vart ein buss som køyrte frå Netanya til Jerusalem angripen i Petah Tikva. I 1948, då dei britiske styrkane trekte seg attende frå Netanya og den arabisk-israelske krigen, vart det grunnlagd ein stor militærbase i byen. Då kampane roa seg, fekk Netanya bystatus den 3. desember 1948, den første staden som fekk bystatus i den nyoppretta staten Israel. På denne tida hadde byen 9000 innbyggjarar.
Netanya vart angripen fleire gonger av palestinske bomber under den andre intifadaen, inkludert bombinga av marknaden i Netanya og same månaden påskefestmassakren der 29 menneske mista livet. Slike åtaket vart omtalte som rettferdiggjering for bygginga av Israel si sperring på Vestbreidda.
Økonomi
Industrien i Netanya er hovudsakleg delt mellom fire industriparkar. Sør for byen ligg IKEA og mykje høgteknologisk industri. Turisme spelar òg ei ganske stor rolle i økonomien til Netanya med kring 19 hotell. Den lange kysten og dei mange strendene har skapt ein ferieindustri med mange hotell, restaurantar og kjøpesenter.
Geografi
Netanya ligg på Den israelske kystsletta, den historiske landbrua mellom Europa, Afrika og Asia. Byen er senter på Sharonsletta, eit geografisk område som strekkjer seg frå Middelhavet i vest til Samariaåsane i aust, og dagens Tel Aviv storbyområde i sør, nordover til Karmelberget.
Utanom nokre små moshavar og kibbutzar er området sør for Netanya relativt tomt for busetnader fram til Herzliya og starten på Gush Dan, Tel Aviv storbyområde. Nordover er det tomt for større busetnader før Hadera, og den første større staden i aust er Tulkarm på Vestbreidda. Området aust for Netanya har større konsentrasjonar av kibbutzar og moshavar i Heferdalen regionale kommune og dei lokale kommunane Kfar Yona og Even Yehuda.
Netanya sjølv er delt inn i fleire bydelar, og har i nyare tid vokse sørover. Innafor grensene til Netanya ligg Poleg naturreservat og Irises Dora regnbasseng naturpark, med den største populasjonen av Iris atropurpurea i verda. Midt i parken ligg eit regnbasseng som vert fylt opp om vinteren og tørkar inn om sommaren.
Venskapsbyar
Netanya er venskapsby med:
Blood 148
Blood 148 er eit First Nations-reservat i Alberta i Canada. Det er folkesett av Kainainasjonen (Blood), og blei skipa etter avgjerdene frå Treaty 7 frå 1877. Reservatet blir administrert frå Stand Off ved nordvestgrensa si, og omfattar mesteparten av området tilgrensa av byane Fort MacLeod, Lethbridge og Cardston. Vegane Highway 2, Highway 5 og Highway 509 i Alberta går gjennom det. St Mary-elva og Bellyelva er dei viktigaste elvene i området.
I 2006 hadde Blood 148 eit folketal på 4 177 som budde i 1 250 hushald, ein auke på 8,4 % frå 2001. I 2018 oppgav styresmaktene i Alberta eit folketal på 4 713 i Blood 148.
Under Constitution Act, 1867 ligg den lovgjevande makta over indianarreservat hjå det nasjonale parlamentet og spesifikt hjå Crown–Indigenous Relations and Northern Affairs Canada. Lokalt blir reservatet styrt av eit stammeråd som er blitt leia av Chief Roy Fox sidan 2016.
Oscar Point
Oscar Point er eit lite nes langs nordkysten av Terra Nova Bay, 1 nautisk mil (1,9 km) nordvest for Markham Island i Victoria Land. Det vart oppdaga av den britiske antarktiskekspedisjonen, 1898–1900, og kalla opp etter kong Oscar av Noreg og Sverige. C.E. Borchgrevink, leiaren for denne ekspedisjonen, kom frå Noreg. Opphavleg vart det kartlagd av Borchgrevink som ei øy, men ein veit i dag at det er landfast.
Find a Grave
Find a Grave er ein amerikansk kommersiell nettstad som let brukarar søka etter og leggja til ein database over gravstader. Det har hatt Ancestry.com som eigar sidan 2013.
Nettstaden inneheld oppføringar om kyrkjegardar og graver over heile verda. Oppføringar for individ kan omfatta fødsels- og dødsdato, føde- og dødsstad, biografisk informasjon, gravstadsinformasjon, fotografi og opplysinger om dei som har bidratt med informasjon. Nettstaden har også eit diskusjonsforum.
Historie
Nettstaden blei opprettet av Jim Tipton i Salt Lake City i 1995, som hadde som hobby å vitja gravstaden til kjende personar. Medan omfanget opphavleg var avgrensa til kjende personar sine gravstader, blei det etterkvart utvida til å inkludera alle avdøde.
Bottnaryd
Bottnaryd er ein svensk tettstad i Jönköpings kommun i Jönköpings län i Småland. I 2005 hadde tettstaden 723 innbyggjarar. Bottnaryd ligg cirka 25 kilometer vest for Jönköping.
Stitsjfugl
Skildring
Stitsjfugl er ein ca. 18 cm lang sporvefugl med ei mørk fløyelsmjuk hette og kvite øyreduskar. Hannar har eit gult band over brystet som skil det svartfarga hovudet og halsen frå resten av fjørdrakta som er grå. Hoer og ungar er mattare enn hannar, dei manglar det gule brystbandet og hovudet er grått. Nebbet er ganske tynnt og noko bua, og tunga er lang med ein børste på enden for innsamling av nektar. Stitsjfuglar er svært aktive og skaper ofte lyd. Den mest vanleg lydytringa deira, ein 'tzit tzit'-lyd, truleg er det kjelda til trivialnamnet på engelsk 'stitch', han «har ein fantasifull likskap med ordet 'stitch'». Dei har òg ein skarp fløytetone og ein alarmtone som læt som ein nasal 'pek'. Om våren gjev ofte hannfuglar ei gjennomtrengjande tre-tone fløyting, og ei rekkje andre lydytringar som hofuglen manglar i sitt repertoar.
Føde
Forsking har ymta om at dei står overfor interspesifikk konkurranse frå maorihonningetar og tuihonningetar, og vil finne føde av lågare kvalitet matkjelder når desse artane er til stades. Stitsjfuglar går sjeldan ned på bakken og sjeldan på blomar på dei store trekronene som maorihonningetar og tuihonningetar føretrekkjer, dette kan vere på grunn av konkurransen frå dei meir aggressive og større fuglane.
Den vektigaste føda er nektar, men dietten åt stitsjfugl dekkjer over tjue artar av lokale planteartar og tretti artar av frukt og dessutan mange artar av introduserte plantar. Vektige naturlege nektarkjelder er haekaro, matata, puriri, rata, Metrosideros robusta og toropapa, Alseuosmia macrophylla. Føretrekt frukt inkluderer Coprosma-artar, Pseudopanax arboreus, pate, Schefflera digitata, kotukutuku, Fuchsia excorticata og raukawa.
Stitsjfuglar supplerer òg kosten med små insekt.
Hekking
Stitsjfuglar hekkar i hol høgt oppe i gamle tre. Dei er dei einaste fugleartene ein kjenner der hannen femner nebbet til hofuglen med eiget nebb i samband med paring, i tillegg til den meir konvensjonelle kopulasjonsvanen for fuglar, der den hannar klatrar på ryggen til hoa.
Utbreiing og vern
Stitsjfuglar var ein relativt vanleg art tidleg under den europeiske koloniseringa av New Zealand, men byrja å minke relativt raskt etterpå, fram til han var utdøydd på fastlandet, og på mange øyar innan 1885. Den siste rapporten for arten på fastlandet var i Tararua Range i 1880-åra. Den eksakte årsaka til nedgangen er ukjent, men blir rekna å vere press frå innførte artar, spesielt frå svartrotte, og dessutan frå introduserte fuglesjukdomar. Berre ein liten bestand på Little Barrier Island overlevde. Frå 1980-talet av starta New Zealand Wildlife Service flytting av mengder av individ frå Hauturu til andre øyreservat for å opprette sjølvstendige populasjonar. Desse øyane vart ein del av New Zealand nettverk av område som har vorte rydda av introduserte artar, òg for å verne andre sjeldne artar inkludert kakapo og takahe.
I dag er verdsbestanden estimert til mellom 500 og 2000 vaksne individ, dei overlever på Hauturu (Little Barrier Island), Kapiti Island, Tiritiri Matangi Island, Mokoia Island i Lake Rotorua, Karori Wildlife Sanctuary og Waitakere Ranges. Bestanden på Tiritiri Matangi veks sakte, men meir enn halvparten av ungane som blir klekt døyr av svolt på grunn av mangel på hogstmoden skog, det meste av øya vart planta i perioden 1984 til 1994, etter tidlegare avskoging. Berre på Little Barrier Island er populasjonen rekna å vere stabil frå 2007. . Denne arten er klassifisert som 'sårbar (D1 D2)' av IUCN. Denne klassifiseringa tyder at det er mindre enn 1000 eldre fuglar, og at arten vart funne berre på i fem ulike stader.
Gjeninnføring på fastlandet
I 2005 vart 60 stitsfuglar sette ut i Karori Wildlife Sanctuary i nærleiken av Wellington, og i oktober same år, vart tre stitsfuglungar klekt der, for første gong på over 120 år på fastlandet New Zealand. Tilsette ved reservatet skildra hendinga som eit vektig vendepunkt for vern av arten.
Hausten 2007 blei 59 vaksne fuglar frå Tiritiri Matangi-populasjonen flytta til Cascade Kauri Park, i Waitakere Ranges nær Auckland, og ved utgangen av året vart dei første ungane flygedyktige der.
Taksonomi
Stitsjfugl vart opphavleg skildra som ein medlem av honningetarfamilien Meliphagidae. Slik har han vore klassifisert fram til nyleg. Genetiske analysar viser at han ikkje er nært relatert til honningetarar, og at dei næraste slektningane er kokakoar, Callaeatidae, også dei endemiske til New Zealand. I 2007 vart ein ny sporvefuglfamilie oppretta for stitsjfugl, kalla Notiomystidae.
Postbil
Ein postbil er ein varebil som er tilpassa for utlevering av post.
Lake Profound
Profound Lake eller Lake Profound er ein innsjø som ligg 400 meter nordvest for Jasper Point nordaust på Fildes Peninsula på King George Island. Han vart kalla «Ozero Glubokoje» (Djupsjøen) av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen som arbeidde ved Bellingshausen-stasjonen frå 1968, men dette namnet var alt i bruk i Antarktis. UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) endra namnet i 1979 for å unngå forveksling.
Leyteslaget
Leyteslaget, eller Slaget ved Leytebukta, var eit sjøslag under andre verdskrigen som fann stad ved øya Leyte i Filippinane i tida 23.-26. oktober 1944. Sjøslaget vert vanlegvis rekna som det største gjennom verdskrigen.
Lake Profound
Han er òg kjend som Lago Uruguay eller Uruguay Lake og er den innsjøen som ligg nærast den uruguayanske forskingsstasjon Artigasbasen og vert derfor nytta som vasskjelde for stasjonen.
Leyteslaget
Slaget vart utkjempa mellom miltære styrkar frå USA og Australia på den eine sida, og den japanske marinen på den andre sida. Krigshandlingane gjekk føre seg i og ute havet mellom og ved dei filippinske øyane Leyte, Samar og Luzon. Den 20. oktober invaderte USA-amerikanske øya Leyte, som del av ein plan som skulle isolere Japan frå dei landområda det okkuperte i Søraust-Asia, særleg med tanke på å fråvriste den japanske krigsmakta og industrien krigsviktig tilgang på olje. Den japanske marinen mobiliserte så godt som alle større marinefarty i eit forsøk på å slå tilbake den allierte invasjonen, men vart jaga vekk av den USA-amerikanske marinen sin 3. og 7. flåte. Japans marine leid store tap, og hadde sidan aldri ein liknande krigsstyrke. Størstedelen av dei store japanske krigsskipa låg, i mangel på drivstoff, resten av Stillehavskrigen i basane sine, der dei måtte tole tap under vedvarande flyåtak.
Leyteslaget bestod eigenleg av fire ulike trefningar mellom dei stridande maktene. Det omfatta slag i Sibuyansjøen, Surigaosundet, utanfor Kapp Engaño og ved øya Samar, så vel som andre mindre angrep i området.
Under Leyteslaget nytta det japanske flyvåpenet organiserte kamikaze-åtak for fyrste gong. Japan hadde på det tidspunkt færre krigsfly enn dei allierte hadde av marinefarty, noko som viser kor svekt Japan var som krigsmakt, målt mot dei allierte hausten 1944.
Industristatistikk
Industristatistikk er ein rapport som årleg vert utarbeidd av Statistisk Sentralbyrå. Denne skal gje detaljerte sturkturtal for industrien og omfattar bedrifter innan bergverksdrift og industri utanom einmannsbedrifter og bedrifter med mindre enn eit halvt årsverk i året. Industristatistikken gjev mellom anna tal for sysselsetjing, produksjon, omsetning og kostnadar fordelt på næringar, storleik og regionar. Statistikken gjev òg detaljerte opplysningar om produksjon og innsats fordelt på varesal. Industristatistikken er ei av dei viktigaste datakjeldene for nasjonalreknskapen.
Statistikken vart første gong publisert i 1876 for åra 1870-1874.
Alaskavandresnipe
Alaskavandresnipe (Tringa incana) er ein mellomstor vadefugl i snipefamilien. Han hekkar i lengst nordvest i Nord-Amerika og i austre Sibir og overvintrar på øyar i Stillehavet og langs austlege kystar av Australia og Papua Ny-Guinea, og i liten grad på vestkysten av Amerika sør til Chile.
Skildring
Desse fuglane har tettvaksen kropp, lengda er mellom 26 og 29 centimeter og dei veg 60-169 gram. Det meste av fjørdrakta i hekketida er i grått, oversida er mørk grå, men undersida kvit med mørke strekar og skjelmønstra sperrestrekar. I vinterdrakta er brystet grått og flekkar og strekar er diffuse. Dei har korte, mørke gule bein og eit mørkegrått nebb. Ho liknar i utsjånad den nært nærskylde sibirvandresnipa, T. brevipes. Begge desse to artane skil seg frå dei andre medlemmene i den biologiske slekta Tringa med fråvære av flekker på vengene, gråaktige venger og rygg, og skjelmønster på brystet som strekkjer seg meir eller mindre over buken i hekkefjørdrakta. I begge fjørdrakter har dei ei ganske framtredande augebrynstripe.
Utanom hekketida lever alaskavandresnipene spreitt i Polynesia og på andre øyar i det sørvestlege Stillehavet, på Hawaii og Galapagosøyane, og på austkysten av Papua Ny-Guinea og austkysten av Australia. Dei kan finnast, men er sjeldan langs vestkysten av Amerika frå California til Chile.
Som andre borealmigrantar trekker alaskavandresnipa nordover for hekking i den nordlege sommaren. Dei hekkar aust i Tsjukotka-distriktet i det mest austlege Russland, i sentrale og sørlege Alaska, i vestlige Yukon nordvestre Britisk Columbia i Canada. Hekkehabitata ligg i fjellområde, opptil 1130 moh. Reirplassane har grus, og ligg ved stridtstraumande bekkar og elvar. Reiret er bygd av kvister og røter og er fôra med mjukare planterestar. Reirplassane kan ligge spreidde, men nokre gonger i klynger.
Dei lever av virvellause dyr inkludert krepsdyr, marine leddormar, som havbørsteormar, i tillegg til blautdyr, insekt og dessutan litt småfisk. Under hekkesesongen et dei mest vasslevande insekt og larver, noko amfipodar, litt blautdyr og biller. Gjennom trekket beitar dei aktivt. Beiteåtferda syner ofte rykkete rørsler på steinete underlag.
Lætet er ei rask og akselererande trille med søkkande tonar og avtakande styrke.
Pumphouse Lake
Pumphouse Lake er den sørlegaste innsjøen i Three Lakes Valley på Signy Island. Han fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) på grunn av eit nedlagt pumpehus og røyrleidning på austsida av innsjøen som vart bygt av kvalfangarar.
Pete Sears
Peter Roy «Pete» Sears er ein engelsk rockemusikar. I ein karriere på meir enn fire tiår har han vore medlem av mange band og spelt innan mange sjangrar, frå tidleg R&B, psykedelisk, improvisasjonsrock i 1960-åra, folk, country og arenarock i 1970-åra, og blues. Han spelar vanlegvis bass, klaverinstrument, eller begge delar.
Pete Sears spelte på Rod Stewart-albuma Gasoline Alley, Every Picture Tells A Story, Never a Dull Moment, og Smiler. I denne perioden turnerte Sears òg i USA med Long John Baldry bluesband og med John Cipollina i Copperhead. Sears var medlem av Jefferson Starship (1974 til 1984) og etterkomaren Starship (1985 til 1987). Han spelte vidare med Jorma Kaukonen Trio med Kaukonen og Michael Falzarano. Han spelte òg med Kaukonen og Falzarano i lag med Jack Casady og Harvey Sorgen i Hot Tuna.
Sears har spelt med mange andre musikarar gjennom åra, som Dr. John, John Lee Hooker, Leigh Stephens og Micky Waller i Silver Metre; Long John Baldry, Copperhead med John Cipollina, Jerry Garcia, Steve Kimock, Bob Weir, Phil Lesh, Leftover Salmon og Los Lobos. I seinare tid har han spelt med David Nelson Band og Moonalice.
Sears har òg skrive musikk for mange dokumentarfilmar, mellom anna den prisvinnande The Fight in the Fields.
Svenska skidspelen 1981
Svenska skidspelen 1981 vart avvikla i Falun dagane frå torsdag 5. til tysdag 10. mars 1981.
Flinders Peak
Flinders Peak er eit kjenneleg triangulært fjell, 960 moh i vestenden av Bristly Peaks. Fjellet ligg oppom Forster forlandsbre nær vestkysten av Den antarktiske halvøya. Det vart fotografert frå lufta av British Graham Land Expedition (februar 1937) og Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (desember 1947). Det vart kartlagd frå bakken av Falkland Islands Dependencies Survey i desember 1958, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Matthew Flinders, ein engelsk sjøfarar som arbeidde med magnetiske kompass.
Svenska skidspelen 1981
30 km
Dato: 7. mars <br style="clear:both;" />
4 x 10 km stafett
Dato: 8. mars <br style="clear:both" />
Kombinert
Dato: 5.-6. mars
<br style="clear:both;" />
Hopprenn i normalbakke
Dato: 10. mars <br style="clear:both;" />
20 km
Dato: 7. mars <br style="clear:both;" />
4 x 5 km stafett
Dato: 8. mars <br style="clear:both" />
Rekombinasjon i kosmologi
Rekombinasjon er innan kosmologi at elektron, proton og nøytron vart kombinert til nøytrale atom av hydrogen og helium kring omtrent 400 000 år etter Big Bang. Suffikset re er i denne samanheng misvisande sidan dette var første gang i historia til universet at det vart danna nøytrale atom. Rekombinasjonen medførte at talet på frie elektron i universet fall drastisk. Dermed vart universet gjennomsiktig for elektromagnetisk stråling. Fotona har flytta seg praktisk talt fritt i dei meir enn 13 milliardar åra som har passert frå den gangen til i dag. Det tyder at når vi observerer den kosmiske bakgrunnsstrålinga, så observerer vi korleis universet var 400 000 år etter Big Bang.
Bovallstrand
Bovallstrand er ein tettstad ved Bottnefjorden i Sotenäs kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän, Sverige. I 2005 hadde tettstaden 476 innbyggjarar.
Penelope Point
Penelope Point er eit bratt nes mellom Nielsenbreen og Scott Keltiebreen på nordkysten av Victoria Land. Det vart først kartlagd av Northern Party, leia av Campbell, under Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13. Det vart namngjeve av dei etter «Penelope» som var kallenamnet til løytnant Harry L.L. Pennell, som var kaptein på ekspedisjonsskipet «Terra Nova».
Qalansawe
Qalansawe, òg Qalansuwa (arabisk skrift قلنسوة, hebraisk skrift קַלַנְסֻוָה; ordet tyder «turban») er ein arabisk by i Sentral-Israel i Israel. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå hadde byen mot slutten av 2007 eit folketal på 18 500, nesten utelukkande arabarar og nesten ingen jødar. Qalansawe er ein del av Triangelet.
Historie
Frå 800-talet og fram til krossfarartida, var Qalansawe stoppestad på vegen mellom Kairo og Damaskus, mellom Lajjun og Ramla.