cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Niha Bekaa
Niha (arabisk نيحا) er ein landsby i Bekaadalen i Libanon, kring 8 km nord for Zahlé. Han er kjend for dei romersk ruinane, og særleg to lågare romerske tempel som er daterte til det første hundreåret evt.
Etymologi
Namnet Niha vert nytta av fire libanesiske byar eller landsbyar: Niha i Zahlé i Bekaa; Niha i Batroun; Niha i Tyr og Niha i Chouf. Ordet neeha er assyrisk og syner til at staden er fredfull.
Geografi og klima
Landsbyen ligg kring 65 km aust for den libanesiske hovudstaden Beirut ved sidan av hovudvegen til Baalbek. Han ligg 8 km nord for Zahlé og nesten 2 km nordaust for byen Ablah. Landsbyen ligg i ei lita kløft, kring 1 100 m.
Niha grensar i vest til fjella Libanonfjella og fjellet Sannine, i nord til landsbyen Tamnine, i sør til landsbyane Nabi Ayla (arabisk نبي أيلا) og Forzol (arabisk ألفرزل), og i aust til Ablah og den frodige sletta i Bekaadalen. Klimaet i Niha er tørt og temperert. Temperaturane varierer frå 27 °C, med heitebølgjer der temperaturen kan nå 40 °C. Vintrane er kjølige og kan vere våte. Årsnedbøren er kring 500 mm og det kan falle opp mot 1 m snø. Vintertemperaturen er i snitt 5 °C, men stundom kan temperaturen falle under -10 °C.
Historie
Det er usikkert når landsbyen vart grunnlagd og historia følgjer i stor grad historia til Libanon. Bekaadalen var ein bysantinsk skanse fram til den islamske erobringa. Etter islam kom til området, vart mange delar av Libanonfjella, hovudsakleg Keserwan, busett av sjiamuslimar, som var verna av fatimidane. Då krosstoga og mamelukkane kom til området på 1100- og 1200-talet, flykta sjiamuslimane til Bekaadalen, der dei framleis er i dag i dei nordlege områda. Då osmanarane kom til området på 1500-talet, var Bekaa-området ein del av Damaskus vilajet.
O'Connor Peak
O'Connor Peak er eit fjell, 675 moh, som ligg vest for Long Point på Barffhalvøya på Sør-Georgia. Det vart kartlagd av den norske antarktisekspedisjonen, 1927–28, og namngjeve Mount Bryde. Det vart kartlagd på ny av Discovery Investigations i 1929 og kalla opp etter sjøkadett W. P. O'Connor, Royal Navy Reserve, som assisterte under kartlegginga.
Fylkesveg 184 i Aust-Agder
Fylkesveg 184 i Aust-Agder går mellom Libru og Assæ i Arendal kommune. Vegen er 2,0 km lang.
L.A. Turnaround
L.A. Turnaround er det niande studioalbumet til den skotske visesongaren Bert Jansch. Det kom ut i 1974.
Bakgrunn
Etter at Pentangle vart oppløyst, spelte Jansch inn albumet i heimen til Tony Stratton-Smith i Crowborough i Sussex og i eit studio i California. Det vart produsert av tidlegare Monkee og countryrock-artist Michael Nesmith med unntak av to songar («Chambertin» og den tidlegare bandkollegaen John Renbourn sin «Lady Nothing») som vart spelte inn i Paris eit år tidlegare. Ein kortfilm vart produsert under innspelingane i Sussex.
Blant gjesteartistane på albumet finn ein Klaus Voorman (bassgitar), Red Rhodes (pedalsteelgitar), Byron Berline (fele, mandolin) og Jesse Ed Davis (gitar).
Mottaking
I meldinga si for Allmusic skreiv kritikaren Thom Jurek om albumet: «Albumet vart hylla då det kom ut som eit eksemplarisk verk, og dette heldt stand på 2000-talet. Settet vandrar gjennom ein frodig hage som står mellom tradisjonell engelsk folk, som Jansch hadde meistra, og ein slags lett countryrock. Dette er enkelt og greitt eit av meisterverka til Jansch, og eineståande i ein lang og rik karriere.»
Sultan Yacoub
Sultan Yacoub (Sultan Yakoub, Sultan Yaakov) er ein landsby i Libanon aust i Beqaadalen, kring sju kilometer frå grensa til Syria.
Historie
Slaget ved Sultan Yacoub under Libanonkrigen, skjedde den 12. juni 1982. Under slaget vart ein kolonne med pansra køyretøy frå Det israelske forsvaret (IDF) angripen i eit bakhald i eit smalt pass nær Beqaadalen av syrarar. Atten IDF-soldatar døydde i slaget, som vart rekna som ein israelsk etterretningssvikt. Tre IDF-soldatar vart aldri funne.
Etter den syriske evakueringa av Libanon i april 2005, var det framleis strid om suvereniteten over Sultan Yacoub. Folkefronten for frigjering av Palestina (PFLP) har ein base nær landsbyen og dusenvis av leiarar i PFLP er blitt tatt i å snike seg uloveleg inn i Beqaadalen til Sultan Yacoub.
I mai 2006 vart tre til åtte Katyusha-rakettar avfyrt til nordlege Israel frå Libanon. Det israelske forsvaret svarte med eit missil mot PFLP-basen i Sultan Yacoub.
Nicholson Rock
Nicholson Rock er ei klippe 4,5 km aust for Cox Bluff på den hovudsakleg snødekte Spitz Ridge aust i Toney Mountain-massivet i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-66. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Charles E. Nicholson i US Navy, som var byggelektrikar ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1974.
Trysil kyrkje
Trysil kyrkje eller Trysil hovudkyrkje er ei tømra krosskyrkje frå 1861 i Innbygda i Trysil kommune. Det er den tredje kyrkja på staden, der det har vore kyrkje sidan mellomalderen. Kyrkja fekk ny altartavle i 1897, då den gamle, som i si tid vart laga av Johannes Skraastad til gamle Elverum kyrkje, vart teken ut av bruk. Ho er i dag i Tørberget kyrkje.
Kafr Zita
Historie
Seint i osmansk tid på 1700- og 1800-talet, var Kafr Zita ein av dei største landsbyane i området nord for Orontes og innbyggjarane var ofte på etterskot for skattebetaling og måtte få økonomisk støtte.
I perioden under det franske mandatet i Syria vart Kafr Zita, som mange andre stader i nærleiken, organisert som ei kollektiv jordbruksbygd. I 1975 vart nahiyah Kafr Zita og Mhardeh slått saman for å dannemantiqah («distriktet») Mhardeh, med sistnemnde som adminstrativt senter.
Den 16. desember 2012, under det syriske opprøret mot styret til Bashar al-Assad som byrja tidleg i 2011, bomba regjeringsstyrkane, som kjempa mot opprørarane, Kafr Zita, og tre barn omkom i følgje Syrisk observatorium for menneskerettar (SOHR). Den 20. desember hevda opprørarne å ha erobra Kafr Zita og ei rekkje andre byar i nærleiken under ein offensiv mot regjeringsstyrkane i nærleiken av Hama.
Kjelder
''
Yakhini
Yakhini (hebraisk skrift יָכִינִי) er ein ortodoks moshav sør i Israel. Han ligg nord i Negevørkenen nær byen Sderot og høyrer til Sha'ar HaNegev regionale kommune. I 2006 hadde han 476 innbyggjarar.
Moshaven vart grunnlagd i 1950 av jødiske immigrantar frå Jemen, som vart henta til Israel under operasjon Magic Carpet, då dei fleste jemenittiske jødane kom til landet. Moshaven er kalla opp etter ein av sønene til Simon, son av patriarken Jakob, sidan han ligg i området som høyrte til Simon-stamma i bibelsk tid (Andre mosebok 26:12).
Fylkesveg 185 i Aust-Agder
Fylkesveg 185 i Aust-Agder går mellom Rise og Rise stasjon i Arendal kommune. Vegen er 171 meter lang.
Kristin Roset
Kristin Roset er ein norsk journalist, tidlegare friidrettsutøvar (mellomdistanseløp) og forfattar frå Sandane i Gloppen kommune. Ho representerte Gloppen Friidrettslag og vart norsk meister på 800 meter tre gonger frå 1999 til 2001. Frå 2007 til 2014 var ho redaktør for magasinet Birkebeiner'n som i 2013 endra namn til Magasinet Birken. I dag jobbar ho som journalistfrilans for Dagbladet og skriv bloggen Springerinne. Ho er forfattar av boka Spring for livet (2016) som handlar om spiseforstyrrelsar og toppidrett.
Bakgrunn
Ho voks opp på Fitje, sør for Sandane sentrum, og har to eldre brør, hennar eldste bror, lensmann i Gloppen, Nils Ove Roset, var trenaren hennar gjennom det meste av karrieren. Han var sjølv ein habil 400 meterløpar og representerte Norge som juniorutøvar. Ho gjekk idrettsfag ved Firda vidaregåande skule frå 1995 til 1998. Kristin Roset bur idag på Lillehammer.
Jabal Darah
Jabal Darah er namnet på to fjell i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata.
Kristin Roset
Idrettskarriere
Roset dreiv tidleg med uthaldingsidrettar, og var ein god langrennsløpar, men ho fann seg best til rette på friidrettsbana. Ho representerte Sandane Turn og Idrettslag i dei aldersbestemte klassane, og Gloppen Friidrettslag som junior og seniorutøvar. I 1999 vann ho 800 meter under NM, og følgde opp med ytterlegare to sigrar i 2000 og 2001. Ho fekk sølv i 2002 og bronse i 2003. Den personlege rekorden hennar på 800 meter er 2.03,64 sett under eit stemne i Drammen, 8. juli 2001. På 1500 meter har ho bestenoteringa 4.10,56, frå eit stemne i Cork i Irland 6. juli 2002. Det resultatet gir ho niande plass på lista over 1500 meterløparar gjennom tidene i Norge.
Leftoverture
Leftoverture er det fjerde studioalbumet til det amerikanske rockebandet Kansas, gjeve ut i 1976. Det var det første albumet til bandet som selte til gullplate og er til no det bestseljande albumet deira med over 5 millionar selte eksemplar i USA.
Albumet kom ut med ommastra lyd i 2001.
Bakgrunn
Steve Walsh fekk skrivesperre før innspelinga av albumet, så bidraga hans er avgrensa til medlåtskrivar på tre songar. Kerry Livgren måtte derfor fylle resten av albumet. Dei nye komposisjonane hadde mykje av den same kompleksiteten inspirert av klassisk musikk, som tidlegare songar av Livgren. Kansas spelte inn albumet i Studio in the Country i Bogalusa i Louisiana. Studio in the Country fekk dette namnet fordi, som Livgren skildra i eit radioprogram, «det låg midt ein sump. Når me gjekk ut døra i studio låg det alligatorar der, med mygg på storleik av B-52-fly og stundom beltedyr som sprang inn i kontrollrommet.»
Carry On Wayward Son
«Carry On Wayward Son» er ein singel spelt inn av Kansas og skriven av Kerry Livgren for albumet Leftoverture frå 1976. I 1977 nådde songen 11. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100, og vart den første topp 20-songen deira. Songen selte til gullplate i USA den 18. desember 1990.
Oversyn
Singelen vart korta ned med to minutt. I tillegg til å gå inn på singellista i USA, nådde songen 51. plassen på singellista i Storbritannia. B-sida til singelen var «Questions of My Childhood».
Songen vart rangert på 96. plassen på lista til VH1 over dei 100 beste hardrocksongane gjennom tidene.
I andre media
«Carry On Wayward Son» vert rekna som den uoffisielle kjenningsmelodien til TV-serien Supernatural.
Olliver Peak
Olliver Peak er eit fjell (630 moh) langs kanten av Rossbarrieren. Det ligg ved austsida av munningen av Barrettbreen og er den nordvestlegaste toppen i Gabbro Hills. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser George R. Olliver i U.S. Navy som vart skadd då eit Otter-fly styrta den 22. desember 1955 etter å ha tatt av frå nær Cape Bird.
Leftoverture
Mottaking
Albumet fekk middels kritikk. Rolling Stone kalla Leftoverture det beste Kansas-albumet til då og sa at det «garanterer Kansas ein stad rett ved siden av Boston og Styx som ei av dei ferske, nye amerikanske banda som kombinerer hardtkøyrande instrumentering (utan prangande soloar) med korte, stramme melodilinjer og hyggeleg song.» Magasinet Playboy kalla albumet «særs sterkt» og rosa Kansas for å representere «dei solide verdiane frå Midtvesten i vår enorme musikalske kjerne.» Robert Christgau sa at albumet mangla intelligensen og overtydinga til europeisk progressiv rock, og at den sjølvutslettande humoren som var implisert i titlane på songane og albumet ikkje var å sjå i sjølve songane.
Stephen Thomas Erlewine i AllMusic skreiv at albumet inneheld «verken knaggar eller nok stordom til å vere interessant» og trass i den flotte singelen «Carry On Wayward Son», er det faktum at Kansas «aldri klarer å konkurrere med denne andre stader på denne plata, like mykje eit vitnesbyrd om den lammande ambisjonen deira som den manglande dugleiken.» Ultimate Classic Rock reknar «Carry On Wayward Son», «Magnum Opus», «The Wall», «What's on My Mind» og «Opus Insert» som klassikarar.
Karnaz
Karnaz (arabisk كرناز, òg skrive Kirnaz og Kernaz ) er ein landsby nord i Syria i Hama guvernement, nordvest for Hama. Av stader i nærleiken finn ein Kafr Zita, og Khan Shaykhun i aust, Kafr Nabudah i nord, Qalaat al-Madiq og al-Suqaylabiyah i vest og Kafr Hud, Tremseh og Shaizar i sør. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Karnaz eit folketal på 14 075 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar.
Kjelder
''
Kateb Yacine
Kateb Yacine var ein algerisk franskspråkleg forfattar. Alle bøkene hans omhandlar frigjeringskampen til den tredje verda og den mest kjende romanen hans er Nedjma frå 1956. Dette er ei skildring av kjærleik og korleis dei tradisjonelle algeriske kulturen har gått i oppløysing under det franske kolonistyret. Det same temaet førte han vidare i andre prosaverk som Le Polygone étoilé frå 1966.
Skodespela til Yacine er påverka av dramatikken til Bertolt Brecht og er skildra som eit slags «gerilja-teater»: Le Cercle des représailles (1956), L'Homme aux sandales de cautchouc (1970), om frigjeringskampen i Vietnam.
Rashaya distrikt
Rashaya distrikt (arabisk قضاء راشيا) er eit administrativt distrikt i Beqaa guvernement i Libanon.
Dei fleste av innbyggjarane i Rachaya er drusarar med ein kristen minoritet. Mange innbyggjarane i Rachaya har flytta til større byar i Libanon, som Beirut. Under den libanesiske borgarkrigen, vart ikkje Rachaya like hardt råka som mange andre delar av Libanon.
Vinata
Vinata (Sanskrit: विनत vi-nata - nedbøygd, kurva, audmjuk, anstendig...). Ei av dei tretten døtrene til Prajapati Daksha. Gift med Kashyapa saman med dei tolv systrene hennar. Ho vart mor til to søner, Aruṇá og Garuda.
Bucecea
Bucecea (ungarsk Bucsecsea, jiddisk בוטשעטש) er ein by i Botoșani fylke i Romania.
Rea Rocks
Rea Rocks er ei gruppe klipper midt i Arthurbreen, 11 km aust for Mount Rea i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Klippene vart kartlagte av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter ein elektrikar, Peter C. Rea i US Navy, ved Byrd-stasjonen i 1967.
Yad Vashem
Yad Vashem (hebraisk, òg stava Yad VaShem) er Israels offisielle minnesmerke for jødane som vart drepne under Holocaust. Det vart etablert i 1953 gjennom «Minnesmerkelova» vedteke av Knesset. Namnet stammar frå eit bibelsk vers: «Dei vil eg i huset mitt og innanfor murane mine, gje «eit minne og eit namn» (Yad Vashem) som er betre enn søner og døtrer. Eit evig namn vil eg gje dei, som ikkje skal utslettast.» (Jesaja, 6. kapittel, 5. vers.)
Yad Vashem ligg ved foten av Herzl-fjellet i Jerusalem. Det er eit stort kompleks som med eit historisk museum, minneutstillingar, kunstgalleri, arkiv, utandørs minnestader som Dei tilinkjesgjorte Samfunns Dal, ein synagoge og eit utdanningssenter. Ikkje-jødar som redda jødar under Holocaust, ofte med stor fare for sitt eige liv, er heidra ved Yad Vashem som «Rettferd blant nasjonane».
Oppbygging
Det nye holocaust-historiemuseumet vart bygd som ein prisme-liknande triangulær struktur. Det er 180 meter langt, med tjukke veggar av forsterka betong på eit område på over 4000 kvadratmeter. Det inneheld 10 utstillingshallar, kvar tileigna eit ulikt kapittel i historia til holocaust. Ulik utstillinga i det gamle museet, som primært var sett saman av fotografi, så er den nye utstillinga ein multi-media presentasjon som består av personlege gjenstandar donert til Yad Vashem av holocaust-overlevande, dei etterlatne sine familiar og holocaust-musums- og minnestedar over heile verda.
Museet er bygd opp slik at den vitjande startar ferda si under bakken og sakte går oppover. Utgangen frå hovuddelen av museet er på ein balkong der ein får ei imponerande utsikt over Jerusalem-dalen og ein går frå ein mørk korridor rett ut i direkte sollys. (Dette avheng sjølvsagt av vêr og tidspunkt). Dette er medvite bygd og skal representere det jødiske folket sin kamp gjennom dei mørke dagane under holocaust fram til ljoset i Israel og framtida til jødane og for å understreke landet den vakre naturen.
Ibim
Ibim (hebraisk skrift אִבִּים, Grønkast) er ein landsby i Sha'ar HaNegev regionale kommune, sør i Israel nær Sderot. Det bibelske namnet kjem frå verset «Eg gjekk ned til nøttehagen, ville sjå kor det grønkast i dalen» (Høgsongen 6:11)
I 1992 vart det grunnlagd ein studentlandsby med same namnet her for å huseimmigrantar frå Etiopia og det tidlegare Sovjetunionen som studerte på Sapir høgskule i nærleiken.
Zahlé
Zahlé (òg kalla Zahleh; armensk Զահլէ) er det administrative senteret og den største byen i Beqaa guvernement i Libanon. Med kring 50 000 innbyggjarar, er han den tredje største byen i Libanon etter Beirut og Tripoli og den fjerde største om ein reknar med heile byområdet (byområdet kring Jounieh er større) Han ligg 55 km aust for hovudstaden Beirut, nær vegen mellom Beirut og Damaskus, mellom Libanonfjella og Beqaadalen, kring 1000 meter over havet. Byen er kjend i Libanon for det behagelege klimaet og dei mange restaurantane som ligg ved elva her. Innbyggjarane er hovudsakleg gresk-katolikkar.
Etymologi
Namnet Zahlé kjem frå assyrisk og tyder «flyttande stad». Jordras som stundom finn stad her i dei avskoga åsane kring byen, er truleg opphavet til namnet.
Historie
Zahlé vart grunnlagd tidleg på 1700-talet, i eit område som har vore busett i 5000 år. Han var ein kort periode på 1800-talet den første sjølvstendige staten i regionen, med sitt eige flagg og nasjonalsong.
Bybrannar råka Zahlé i 1777 og 1791.
Under borgarkrigen i 1860 hadde Zahlé 10 000 innbyggjarar, som levde av kveite, sauehald og silke. I juni 1860 vart byen kringsett av ein styrke av kurdarar, arabarar og drusarar, i alt 8 000 mann som kom opp Beqaadalen. Drusarane vart leia av Ismail el Atrash og dei skal ha drepe 700 kristne i Rashaiyat el Wady. Den 14. juni gjekk forsvararane til åtak med 200 menn på hest og 600 menn til fots. Dei vart slått og 70 mann mista livet. Eit liknande åtak fann stad dagen etter med same resultat. Den lokale osmanaren Kaimakam tilbaud innbyggjarane vern om dei overgav våpna sine. Dei avslo tilbodet. Den 18. juni gjekk åtakarane til eit skinnåtak som lurte dei 4 000 forsvararane i byen ut i ope lende, medan ein styrke på 1 200 drusarar gjekk til åtak på byen frå dei kringliggande åsane og okkuperte sentrum av byen. Forsvararane trekte seg unna til dei høge fjella i nordvest. Alle bygningane, inkludert ei kyrkje, vart brende ned til grunnen. Maronittane, som hadde 15 000 våpna menn mindre enn seks timar unna vart skulda for ikkje å hjelpe. Zahlé var ein av dei første byane som vart bygd opp att då innbyggjarane kom attende på hausten, men mykje av verdiane deira hadde gått tapt i åtaket.
Bygginga av jernbanevegen mellom Beirut og Damaskus i 1885 førte velstand til Zahlé, som vart eit transportknutepunkt mellom Libanon, Syria og Irak, samstundes som det vart verande eit regionalt jordbrukssenter.
Den libanesiske borgarkrigen frå 1975 til 1990 førte til mykje uro i regionen. Alt i alt vart ikkje Zahlé råka like hardt som andre regionar av landet, og mange folk frå andre regionar søkte tilflukt i Zahle. Den geostrategiske plasseringa til byen førte likevel til slaget ved Zahleh. I byrjinga av krigen i 1975 var den syriske hæren ei kort stund i byen. Den 21. desember 1980 ønskte Syria å setje ut soldatar i Zahlé igjen og erobre byen, men dei vart avskoren av innbyggjarane i Zahle, som fekk støtte frå kristne styrkar (som dei Libanesiske styrkar). Etter å ha teke livet av fem syriske soldatar, tok den syriske armeen hemn ved å bombe Zahlé. Desse åtaka, som skjedde i løpet av jula, førte til kraftige reaksjonar i Vesten, særleg i Frankrike, som skildra dei syriske handlingane som barbariske.
Ei liknande hending skjedde seks månader seinare, den 1. april 1981, då det vart utveksla eld mellom ei stilling i Zahle og ei syrisk stilling, og det heile utvikla seg til eit kraftig syrisk åtak. Syria bomba Zahlé i åtte dagar, og hindra all hjelp i å nå byen. Syriske soldatar prøvde å kome seg inn i byen, men vart kvar gong drivne attende av libanesarane, og tapte fleire væpna kjøretøy. Etter bøn frå libanesiske samfunn over heile verda, la fleire land, særleg Frankrike, press på Syria for å få dei til å stoppe åtaket.
Byen har opplevd ei roleg tid etter krigen, om ein ser bort i frå ei bilbombe som gjekk av utafor ei lokal assyrisk-ortodoks kyrkje den 27. mars 2011. Ingen vart drepne i åtaket.
Geografi og klima
Zahlé ligg ved foten av Libanonfjella, i vestenden av Beqaadalen, med fjellet Sannine (2628 moh) tårnande over seg. Åsane dannar ein smal dal, som igjen er ei forlenging av ei kløft i nordvest. På grunn av denne topografien er dei fleste nabolaga i Zahle er spreidd vertikalt oppover dei bratte åssidene. Innafor byen er høgdeskilnaden 200 meter innafor eit lite geografisk område. Kommunen strekkjer seg austover til elva Litani.
Byen vert kryssa av elva Berdawni, som flyt ned kløfta mot platået, og munnar ut i Liatani etter 15 km. Berdawni var ein gong den einaste drikkevasskjelda i Zahlé, men vart forureina av kloakk og avfall dei siste tiåra, og delvis overbygd.
Klima
Som resten av Libanon, har Zahlé eit typisk middelhavsklima (Köppen si klimakassifisering (Csa)), med varme og tørre somrar, og milde til kjølige vintrar, då det meste av nedbøren kjem. På grunn av høgda og plasseringa inn i landet, i regnskuggen til Libanonfjella, har klimaet eit visst kontinentalt preg. Somrane er vanlegvis varmare enn ved kysten, med temperaturar stundom over 40 °C kvar sommar. Vintrane er derimot kjøligare enn ved kysten, men her er lite vind. Nedbøren er mindre enn lenger vest, kring 600 mm i året, samanlikna med kring 900 mm i Beirut. Det fell snø nokre gonger i året når kaldfrontar kjem inn frå Tyrkia eller Aust-Europa. Om våren vert vêret stundom prega av Khamsin-vindane, der ein typisk får ein temperatur auke og gjørmete regn.
Økonomi
Som den største byen i Beqaadalen, det viktigaste jordbruksområdet i Libanon, er økonomien i Zahlé bygd på jordbruk. Det viktigaste produktet i området er druer, og vindruer dominerer det kringliggande landskapet. Ein god del av druene går til tre lokale vinprodusentar i og kring byen, og dei mange destilleria som lagar arak, den lokale spriten som Zahlé er kjend for.
I tillegg til vindruer er åssidene kring Zahlé dekte med kirsebær, granateple, plommer og morbærhagar, medan det vert dyrka poteter og grønsaker på platået i aust.
Ruhama
Ruhama (hebraisk skrift רֻחָמָה, tyder «Miskunn») er ein kibbutz i Negevørkenen sør i Israel. Den opphavlege busetjinga vart grunnlagd i 1911, og vert rekna som den første moderne, jødiske busetjinga i Negev.
Han ligg kring ti kilometer aust for Sderot og er omgjeve av eit naturreservat i Sha'ar HaNegev regionale kommune. I 2006 hadde han 399 innbyggjarar.
Historie
Ruhama vart først grunnlagd i 1911, på land som var kjøpt same året av «Leivningar av Israel» (hebraisk skrift שארית ישראל), som vart starta av russiske jødar i Moskva, leia av Simon Velikovskij, far til Immanuel Velikovskij, for å investere pengar i jødiske jordbrukssamfunn. Namnet kjem frå den bibelske boka Hosea, vers 1:6 og frå verset: «Eg vil så henne ut i landet mitt og miskunna meg over Lo Ruhamá. Til Lo Ammí vil eg seia: «Du er mitt folk.» Og han skal svara: «Min Gud!» (Hos. 2:23)». Det vart grave ein artesisk brunn i 1912, og ein fann rikeleg med vatn på ei djupne 50 meter under bakken.» Gruppa inkluderte òg medlemmar av den sosialistiske sionist-rørsla Hashomer Hatzair. Men dei første nybyggjarane vart drivne ut av Det osmanske riket i 1917. Ein forfallen museumsbygning er alt som er att etter den opphavlege busetnaden.
Den artesiske brunnen gjorde at dei allierte styrkane under general Allenby valde Ruhama som hovudkvarter då den britiske hæren og den jødisk-amerikanske legionen erobra Palestina.
HaShomer brukte Ruhama som sin base langs Gaza-Beersheva-linja.
To forsøk på å gjenopprette busetnaden under Det britiske mandatet vart hindra av arabiske opprør i 1929 og 1936. Kibbutzen vart til slutt grunnlagd på ny med suksess i 1944 og voks til eit folketal på 399.
Filmen Sweet Mud (2006) vart filma i Ruhama og Nir Eliyahu.
Kjelder
''
Pastel de nata
Pastel de nata eller pastel de Belém er eit portugisisk bakverk laga av butterdeig med eggekrem.
Pastel de Belém er laga av ein sprø butterdeigbotn fylt med ein krem ​​laga av mjølk, egg, sukker, sitron og kanel. I pastel de nata er sitron ofte utelaten.
Pastel de nata vert tilbydd på mange kafear og konditori i Portugal og rundt om i verda, særleg i tidlegare portugisiske koloniae. Den originale oppskrifta tilhøyrer no utelukkande Fábrica dos Pastéis de Belém i Lisboa, og berre bakverk frå denne verksemda kan kallast Pastél de Belém. I fabrikk-kafeen vert bakverket framleis tradisjonelt ete varmt og dryst med melis og kanel. Fabrikken produserer meir enn 10 000 bakverk kvar dag.
I 2009 kåra The Guardian pastel de Nata til ein av dei 50 beste rettane i verda.
Historia
Liknande bakverk er kjende før 1700-talet av katolske munkar og nonner i Santa Maria de Belém i Lisboa.
Nils Anker
Nils Anker var ein trelasthandlar og fabrikkdirektør frå Berg i Østfold. Han var bror til Herman Anker.
Anker var son til ein trelasthandlar, og overtok i 1863 faren si forretning saman med ein bror. Han var direktør (styreleiar) i Saugbrugsforeningen og styremedlem av Dalslandsbana.
Anker representerte Høgre frå Fredrikshald på Stortinget frå 1886 til 1893. 1886-91 var han medlem av budsjettkomiteen, 1892-93 av næringskomite nr 1. Frå 9. juni 1893 var Anker, grunna sjukdom, permittert for resten av sesjonen. Han døydde same hausten på landstaden sin ved Fredrikshald.
Doketisme
Doketisme (av gr. δοκέω [dokeō], 'å syne som') er innan kristendommen trua på at den fysiske kroppen til Jesus var ein illusjon, og at det same gjeld for krossfestinga; at Jesus berre såg ut til å ha ein fysisk kropp og berre såg ut til å døy fysisk, men at han i røynda var inkorporal; ei rein ånd, og at han difor ikkje kunne døy fysisk. Denne trua tolkar setninga «Ordet vart kjøt» (Joh 1,14) reint biletleg. Doketismen har historisk vorte sett på som kjettersk av dei fleste kristne teologar og kyrkjesamfunn.
Kristologi og teologiske implikasjonar
Den doketiske trua er ofte knytt til gnostikarane. Dei trudde hovudsakleg at materien er vond, og at eit resultat av dette var at Gud aldri ville ta på seg noko materiell kropp. Dette er knytt til tanken om at den «guddomlege gnisten» er fanga i den materielle kroppen, og at den materielle kroppen sjølv er eit hinder for oss; medvite skapt av ein vond, lågare gud demiurgen for å hindre at mennesket skal kunna nå sitt guddomlege opphav.
Doketismen kan vidare verta forklart ved ideen at sidan den menneskelege kroppen er mellombels og ånda er æveleg, så må både Jesu kropp og krossfestinga ha vore ein illusjon. Denne tanken om at den menneskelege kroppen berre er mellombels ha ein tendens til å fjerne grunnlaget for trua på oppstoda åt dei døde, og på det gode i den skapte materien. Doketismen er difor i opposisjon til ortodoks kristendom.
Berkovitsa
Berkovitsa (bulgarsk Берковица) er ein by og ein kommune i provinsen Montana i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Berkovitsa og 19 andre busetnader.
Doketisme
Kristologi og teologiske implikasjonar
Doketisme var ei tidleg form for kristendom, og vart utvikla rundt år 70 e.Kr. Den var oftast famna av gnostiske sekter. Doketismen sitt opphav innan kristendommen er obskure, og det har vorte argumentert for at opphavet (eller opphava) var innan heterodoks jødedom eller visse former for orientalsk og gresk filosofi. Einskilde bøker i det nye testamentet fordømer doketistiske læresetningar, og dei tidlege vedkjenningane vart utvikla for å gå mot doketistiske idear. I det fyrste hundreåret utvikla gnostiske grupperingar einskilde doketistiske tolkingar av kristendommen, delvis for å gjere kristendommen meir akseptabel for heidenske tankar omkring det guddomlege. Doketismen døydde hovudsakleg ut ein gong i det fyrste tusenåret e.Kr. Einskilde gnostiske rørsler som overlevde utover den tida, slik som katarane, heldt fast på delar av doketismen, men vart slått ned av det albigensianske krosstoget (1209–1229).
Berkovitsa
Kommunen har eit areal på 465 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 18 803 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 13 463 innbyggjarar.
Doketisme
Kristologi og teologiske implikasjonar
Ignatius av Antiokia skreiv mot doketismeen rundt år 110 e.Kr. i sitt brev til smyrnarane. I 7,1 skreiv han: «Dei [doketistane] held seg borte frå nattverden og bøna fordi dei ikkje vedkjenner at nattverden er vår frelsar Jesu kristi kjøt som har lidd for våre synder si skuld, det som Faderen i sin venleik har reist opp. Så vil dei som seier imot Guds gåve omkomma i sine stridslystne diskusjonar.» Sidan eit av «dogma» til doketistane var at Jesu kropp var ein illusjon, kunne ikkje doketistane akseptere at brødet og vinen i evkaristien vart Kristi sanne kropp/kjøt og blod. Andre detaljerte kritikkar vart gjeve av Irenæus og Tertullian.
Jens Dahl
Jens Olsen Dahl var ein kjøpmann, stortingsmann og seinare fiskerikyndig. Dahl, som var frå Bergen, slutta seg til Venstre då partiet organiserte seg på Stortinget i 1883.
Dahl var son til ein skipper. Sjølv gjekk han på Bergens katedralskule til 1855. Familien flytta då til Lauvøya i Steigen, der far hans slo seg ned som handelsmann. Fram til 1869 arbeidde Dahl i faren si forretning, mellom anna som fiskekjøpar i Finnmarka og i Lofoten. Han starta så eiga forretning, kjøpte Hanøy i Hadsel i 1871 og dreiv stort sildebruk fram til 1887. Perioden 1887-96 var han inspektør for saltvassfiskeria i nordre distrikt. Han budde då i Bodø. 1896-1900 budde han i Kristiania, var då Indredepartementet sin konsulent i fiskerisaker. Frå 1900 budde han i fødebyen Bergen. Dei fyrste seks åra var han medlem av fiskeristyret i Noreg, dei neste seks var han konsulent hos fiskeridirektøren. Dahl var medlem av heradsstyret i Steigen 1869-70 og i Hadsel 1873-87. Perioden 1880-87 var han ordførar i Steigen, 1885-87 også forlikskommissær.
Dahl var i 1880-82 1. varamann til Stortinget frå Nordlands amt. Han møtte i staden for Arnt Kristoffersson Seljelid, men var permittert i 1881 frå 22. april og i 1882 frå 6. februar. På omframstortinget i 1882 møtte han ikkje. Bolken 1883-85 var han 4. representant frå amtet. Både i 1883, 1884 og 1885 vart han permittert, frå høvesvis 4. april, 18. april og 22. mai. Han var medlem av tollkomiteen.
År 1891 vart Dahl vald til medlem av ein kongeleg kommisjon om torskefisket i Nordland, samt av ein departemental komite om administrasjonen av fiskeria i Noreg. Han gjorde opptaket til ei trygdekasse for fiskarar, og stilte seg i spissen for eit fiskerimuseum i Bodø.
Dahl døydde i Bergen i 1915.
Nils Arctander
Nils Peter Martin Arctander var ein norsk lærar og stortingsmann, fødd i København. Han voks dels opp i Kristiansand. Sofus Arctander var bror hans.
Far hans var tollar i Kristiansand. Sjølv vart han student i 1859 og cand. philol. i 1865. Han var frå 1866 klasselærar ved katedralskulen i Kristiansand, frå 1872 adjunkt i Tromsø og 1875 i same stilling i Larvik. Overlærar ved skulen i Larvik frå 1884. Sidan 1894 var han overlærar ved Christiania katedralskole.
Arctander var i si tid Tromsø medredaktør av Tromsøposten. I Larvik var han medlem av bystyret og ei tid varaordførar. Han representerte Larvik og Sandefjord på Stortinget i periodane 1883-85 og 1892-94. I den fyrste perioden var han medlem av kyrkjekomiteen og Lagtinget. Også 1892-94 hadde han sete i Lagtinget. Elles var han 1892 medlem av budsjettkomiteen og 1893-94 av kyrkjekomiteen.
Arctander døydde i Kristiania i 1901.
Jabal ad Daya'
Jabal ad Daya' er eit fjell i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata.
2032 av Gong
2032 er det tolvte studioalbumet til Gong, gjeve ut 21. september 2009.
Oversyn
2032 held fram å utforske Gong-mytologien, som har vore ein sentral del av albuma deira sidan Radio Gnome-trilogien som bestod av Flying Teapot og Angel's Egg frå 1973, og You frå 1974. Året 2032 er nemnt ganske ofte på dei tidlege Gong-platene. Fleire av Gong-medlemmane som spelte på Radio Gnome-trilogien spelte på denne plata, som Daevid Allen, Steve Hillage, Gilli Smyth, Miquette Giraudy, Mike Howlett og Didier Malherbe.
Albumet skildrar korleis den til no usynlege Planeten Gong, heimstaden til «the pot head pixies and octave doctors», endeleg kjem i kontakt med jorda i 2032.
Hovudtema på albumet er verdsfred og økologi.
Innspeling
Albumet vart spelt inn i A-Wave Studio i London, og vart produsert og miksa av Steve Hillage, med ekstra produksjon av Daevid Allen i Bananamoon Observatory i New South Wales i Australia.
Utgjeving
Albumet kom ut på CD og i eit avgrensa opplag som dobbel-LP. Den doble LP-plata kom med eit hefte med tekstar og ein plakat som syner tala 2032. Plateomslaget syner ein «0», som igjen syner til helten i soga, Zero.
Yixing-tekanne
Yixing-tekanner er tradisjonelle kinesiske tekanner laga av yixing-leire. Stilen går attende til 1400-talet og kannene er laga av leire frå området rundt byen Yixing i den austlege delen av den kinesiske provinsen Jiangsu.
Opphav
Arkeologiske utgravingar har synt at så tidleg som under Song-dynastiet (900-talet) nytta keramikarar nær Yixing den lokale zhisha-leira til å lage gjenstandar som kan ha vore nytta som tekanner. Forfattaren Zhou Gaoqi som levde under Ming-dynastiet har skrive at i regjeringstida til keisar Zhengde (1502–1521) nytta ein munk i Yixing den lokale leira til å laga framifrå tekanner. Snart vart slike kvalitetstekanner populære hos den opplyste klassa og ryktet om Yixing-tekannene tok til å spreie seg.
1900-talet
Yixing-tekannene er i dag ikkje laga så mykje i regionbyen Yixing, men i den nærliggande Dingshan (òg kjent som Dingshu) som ligg i det administrative området Yixing. Her ligg hundrevis av tekannebutikkar i utkanten av dei travle bygatene, og dei er eit populært turistmål for mange kinesarar.
Dingshan har dusinvis av keramikkfabrikkar. Yíxīng Zǐshā Factory Number, 1 som opna i 1958, handsamar ein stor del av leira som blir brukt i regionen. Fabrikken produserer fint steingods og har eit stort salsutstillingsrom.
Pris
Prisen kan variere frå nokre hundre kroner til titusenvis av kroner. Generelt avheng prisen av alder, leiretype, kunstnar, stil og produksjonsmåte. Dei dyre tekannene er forma for hand ved hjelp av tre- og bambusverktøy. Billege yixing-tekanner er laga ved begitting.
Bruk
Val av storleik og material i kannene avheng av kva slag te ein skal drikke. Sidan kanna er uglasert tar den opp smak og farge frå teen som vert laga i henne. Derfor bør ein ikkje lage oolong- og pu'er-te i same kanna. Mange nyttar ulike kanner for mørke og grøne oolong-tear, eller til og med ei kanne til kvar oolongsort, ettersom smaken kan vere veldig ulik.
Number 10 av J.J. Cale
Number 10 er det tiande studioalbumet til J.J. Cale, gjeve ut i 1992. Cale hadde med seg fleire av musikarane som brukte å spele på innspelingane hans, som bassisten Tim Drummond og klaverspelaren Spooner Oldham, i tillegg til kona Christine Lakeland.
Yixing-tekanne
Bruk
Dei yixingkannene som blir nytta til oolongte er i regelen ganske små (frå 80 ml til 200 ml). Til pu'er-tear nyttar ein ofte litt større kanner, mellom 200 ml til over 1 l. Prydkanner i yixingleire kan romme meir enn 10 liter, men blir aldri nytta til i brygge te i.
Reingjering
Ein bør aldri reingjere kanna med oppvaskmiddel eller såpe. Sidan kanna ikkje er glasert kan det sette seg smak i leirgodset. Etter bruk bør ein tømme kanna for teblad og skylje med kokt vatn og la henne tørke opp-ned utan lokk. Om ein lèt blada ligge att kan dei ta til å mygle. Om dette set seg i godset kan kanna få ein usmak av mugg.
Om ei kanne har fått ein dåleg smak kan ein legge henne i ein kasserolle med kokande vatn og teblad frå den tesorten ein vil at kanna skal ta smak av. Dette kan ein og gjere før ein nyttar kanna første gong, men den gode effekten av dette er det stilt spørsmål ved.
Fylkesveg 191 i Aust-Agder
Fylkesveg 191 i Aust-Agder går mellom Pusnes og Øvre Færvik i Arendal kommune. Vegen er 5,1 km lang.
Wildflowers
Wildflowers er det andre soloalbumet til Tom Petty, gjeve ut 1. november 1994. Albumet var det første Petty gav ut etter å ha fått kontrakt hos Warner Bros. Records (der han hadde vore som ein del av Traveling Wilburys) og det første av tre album produsert av Rick Rubin.
Det vart gjeve ut tre singlar frå albumet mellom 1994 og 1995, den mest suksessrike var «You Don't Know How It Feels», som nådde 13. plassen på Billboard Hot 100 og toppa Album Rock Tracks-lista i ei veke.
Alle medlemmane i Heartbreakers er medverkande på albumet, utanom trommeslagaren Stan Lynch. Steve Ferrone speler trommer på Wildflowers og vart sidan med i bandet året etter. Albumet vart ikkje marknadsført som eit the Heartbreakers-album, fordi som Petty sa «Rick (Rubin) og eg ønskte begge meir fridom enn å vere knytte til fem karar». Petty valde likevel å nytte det meste av det faste bandet sitt som studiomusikarar. Rolling Stone plasserte Wildflowers på 12. plassen på lista si over dei beste albuma i 1990-åra. Guitar World sette albumet på 49. plassen på lista si kalla «Superunknown: 50 Iconic Album That Defined 1994».
Innhald
«Girl on LSD» vart òg spelt inn for albumet, men vart fjerna av Warner Bros. på grunn av teksten, og vart i staden gjeven ut som ei B-side til «You Don't Know How It Feels». Fleire songar på She's the One var opphavleg spelt inn for dette albumet. «Leave Virginia Alone» var ein annan song skriven og spelt inn under innspelinga av dette albumet, og vart gjeven til Rod Stewart for albumet A Spanner in the Works.
Skip bygde ved Framnæs Mekaniske Værksted
Dette er ei liste over skip bygde ved Framnæs Mekaniske Værksted i Sandefjord i Noreg.
NM i friidrett 1958
Noregsmeisterskapen i friidrett 1958, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Trondheim stadion dagane 1.-3. august 1958. Arrangørar var Friidrettskrinsane i Sør-Trøndelag. Meisterskapen omfatta 19 tevlingar for menn og 10 for kvinner.
Eilif Fredriksen vart tildelt kongepokal for vinnarhoppet i tresteggropa og Unn Thorvaldsen for norsk rekord i spjutkasting.
100 meter
<br style="clear:both;" />
200 m
<br style="clear:both;" />
400 m
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
1500 m
<br style="clear:both;" />
5 000 m
<br style="clear:both;" />
110 meter hekk
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
1000 meter stafett
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
100 m
<br style="clear:both;" />
80 m hekk
<br style="clear:both;" />
Lighthouse av David Crosby
Lighthouse er det femte studioalbumet til den amerikanske musikaren David Crosby, gjeve ut 21. oktober 2016 på GroundUP Music.
Magasinet Mojo kåra det til det 34. beste albumet i 2016.
Secret O' Life
«Secret O' Life» er ein song skriven av James Taylor som først kom ut i 1977 på albumet hans JT. Han har sidan dukka opp på fleire av konsert- og samlealbuma hans. Han vart òg inkludert i Broadway-musikalen Chita Rivera: The Dancer's Life og har vorte spelt av mange andre artistar, inkludert Art Garfunkel, Richie Havens, Nancy LaMott, Rosemary Clooney, Shirley Horn og Ricky Peterson.
Ljørdalen kyrkje
Ljørdalen kyrkje er ei langkyrkje frå 1871 i Trysil kommune, visstnok «tegnet av bygdens egne folk». Kyrkja vart påbygd i 1980.
Secret O' Life
Tekst og musikk
Taylor hugsar at han skreiv songen heime i Martha's Vineyard seint på våren medan sola skein inn. Han hugsar at songen, eller i det minste det første verset og refrenget, kom til han raskt, og at han kjende seg heldig som spelte gitar på det tidspunktet.
Trass i den positive teksten, den «livlege» musikken og det faktumet at Taylor hevdar at han kjende seg «stor» medan han skreiv songen, høyrde far til Taylor, Dr. Isaac M. Taylor ein annan bodskap då han høyrde songen. Dr. Taylor høyrde ein tone av uro i songen, og følte at James Taylor «lurte på kvar karrieren hans var på veg» då han skreiv han. Taylor-biografen Mark Robowsky noterer på same måte at sjølv om teksten generelt er optimistisk, blir optimismen undergraven av linja «Nobody knows how we got to the top of the hill/But since we're on our way down, we might as well enjoy the ride.»
Men Taylor sa til ein intervjuar at «the 'way down' i teksten i røynda er entropien i universet.» Denne referansen går saman med den andre omtalen av fysikk i songen, som siterer Einstein og viser indirekte til hans relativitetsteori når det gjeld tid: «It's all in your point of view» - fordi målingar av tid varierer avhengig av observatøren.
Mottaking
Musikkritikaren Robert Christgau meinte songen framkalla «samanlikning med betre songar i storleiksorden Randy Newman». Taylor-biografen Timothy White ser på «Secret O' Life» som ein uunnværleg song i Taylor-kanonen. White skildra han som eit «folkeleg haiku» som er «rørande», men med eit «lurt skotsk glimt i auget.» Rolling Stone-kritikaren Stephen Holden skildra han som å ha «herleg ironisk glede.» Tom Waseleski i Beaver County Times peika på «Secret O' Life» som eit godt døme på at Taylor er ein introspektiv forfattar og er på sitt beste når han lèt songane reflektera det. Holly Gleason i The Palm Beach Post skildra songen som «undervurdert.» Fornatale og Ayres vurderer vokalprestasjonen til Taylor på «Secret O' Life» som «betre enn nokosinne.» Robowsky skildra han som ein «vakker ballade» og «ei atterhaldslaus hyllest til enkle sanningar.» Taylor rekna songen som ein av dei få songane han skreiv på slutten av 1970-talet som var like god som songane på hans første album.
«Secret O' Life» har til tider vore eit fast innslag på konsertane til Taylor, og er inkludert på konsertalbuma Live og One Man Band. Han er òg inkludert på samlealbuma Greatest Hits Volume 2 og The Essential James Taylor. Ein versjon Taylor framførte på Saturday Night Live vart inkludert på samlealbumet Saturday Night Live: 25 Years, Vol. 1.
Andre versjonar
«Secret O' Life» vart brukt i musikalrevyen Chita Rivera: The Dancer's Life, som vart vist på Broadway i 2005.
Songaren Rosemary Clooney spelte inn «Secret O' Life» og vurderte han som ein av favorittsongane sine. Allmusic-kritikaren Scott Yarrow rekna songen som ein av dei svakaste i 1998 på albumet hennar 70: A Seventieth Birthday Celebration, men kollega Richard S. Ginelli, som melde albumet Songs from the Girl Singer: A Musical Autobiography skildra han som ein «kjærleg sungen kapsel av filosofi.»
Shirley Horn spelte inn ein jazzversjon av «Secret O' Life» på albumet Sketches of James frå 2001. JazzTimes-kritikaren Kilarie S. Grey skildra versjonen hennar som «verdsvant» og «slåande.»
Nancy LaMott inkluderte ein versjon av songen i 1995 på albumet Listen to My Heart og albumet Live from the Tavern Green frå 2005.
Art Garfunkel inkluderte songen i 1997 på albumet hans Songs from a Parent to a Child. «Secret O' Life» var òg med i 3rd Rock from the Sun-piloten «Brains and Eggs».
Ricky Peterson inkluderte songen i 1995 på albumet sitt A Tear Can Tell.
Reilly Rocks
Reilly Rocks er ei gruppe klipper som ligg 9 km nord-nordvest for Detling Peak nordvest for Kohler Range i Marie Byrd Land. Namnet vart nytta av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) til minne om Gerald E. Reilly jr. i USCG. Han var maskinist på USCGC «Glacier» og mista livet i ei ulukke ombord på skipet i Rosshavet, då det var på veg frå McMurdo-basen til Den antarktiske halvøya, 22. januar 1976.
Sørstranda i Oslo
Sørstranda i Oslo er eit friområde med badestrand på Ulvøya. Friområdet er privat, men det er tilgjenge for ålmenta. Området er eigt og vert halde ved like av Ulvøy Vel.
Området har kiosk, toalett, dusj og tilgjenge til drikkevatn. Det vert difor kravt ei mindre avgift for å koma inn på området i badesesongen.
Vaktbua ved inngangen til stranda stod tidlegare på Bekkelaget stasjon. Stasjonen vart nedlagd og erstatta med haldeplass ved den nye tunnelen i 1958. Ei av bygningane frå stasjonen vart kjøpt og flytt til Ulvøya i 1959, og innreidd som vaktbod på Sørstranda.
Fylkesveg 192 i Aust-Agder
Fylkesveg 192 i Aust-Agder går mellom Nedre Færvik og Hefte i Arendal kommune. Vegen er 5,8 km lang.
Darabani
Darabani er ein by i Botoșani fylke i Romania.
Nicolae Bălcescu
Nicolae Bălcescu er namnet på fleire stader i Romania:
Darabani
Busetnader
Darabani er ein oraș (mindre bykommune) med desse busetnadane:
Mount Pendragon
Mount Pendragon er eit fjell (975 moh) 1,5 nautiske mil (2,8 km) nordvest for Cape Lookout på Elefantøya i Sør-Shetlandsøyane. Det vart kartlagd av U.K. Joint Services Expedition i 1970-71. Namnet vart gjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1971 om Prins Charles av Wales, som var kongeleg vernar av Joint Services Expedition. Pendragon er ein gammal tittel for ein britisk eller walisisk prins.
Runyon Rock
Runyon Rock er ei markant klippe langs nordsida av Boyd Ridge i Crary Mountains i Marie Byrd Land. Ho vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1959-66. Klippa vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William E. Runyon i US Navy, ein elektrikar ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1969 og 1974.
Aftermath
Aftermath er eit album av The Rolling Stones frå 1966. Albumet var det store kunstnariske gjennombrotet for The Rolling Stones, og var det første albumet deira som berre bestod av songar skrivne av Mick Jagger/Keith Richards. Aftermath var òg det første Rolling Stones-albumet som berre vart spelt inn i USA, i legendariske RCA Studios i Hollywood i California og det første albumet bandet gav ut i stereo.
Albumet er òg kjend for den musikalske eksperimenteringa med Brian Jones som speler fleire forskjellige instrument som til då var uvanlege i rock. Mellom anna spelte han sitar på «Paint It, Black», appalachian dulcimer på «Lady Jane» og «I Am Waiting», marimba på «Under My Thumb» og «Out of Time», munnspel på «High and Dry» og «Goin’ Home», samt gitar og tangentinstrument.
Som med alle Stones-album før 1967, var utgåvene som kom ut i Storbritannia og USA forskjellige. Dette var vanlege for dei fleste britiske popalbum på denne tida – og same praksisen vart gjort med til dømes albuma til The Beatles før 1967. Dei britiske albuma inneheldt vanlegvis ikkje singlane som vart gjeve ut, medan desse var med på dei amerikanske utgåvene.
Den (originale) britiske utgåva av Aftermath kom ut i april 1966 som ein fjortenspors LP og dette vert generelt rekna som den definitive utgåva. Han kom mellom singlane «19th Nervous Breakdown» og «Paint It, Black», og vart ein stor hit i Storbritannia der han låg åtte veker på førsteplassen.