cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Running Like the Wind
I motsetnad til dei tidlegare albuma deira, var stilen på Running Like the Wind meir poprock-prega. Jazzfusion er òg ein del av stilen på albumet..
Ferskvassavleiring
Ferskvassavleiring er sediment avsett i strøymande eller stilleståande ferskvatn inne på kontinenta. Han vert inndelt i klastiske avleiringar, som grus, sand, silt og leire, kjemiske avleiringar, som sjømalm, myrmalm, kalktuff og anna, og organiske avleiringar, som diatoméjord (kiselgur), gytje, torv, koll og liknande. Fossile ferskvassorganismer og landplanter finst ofte i ferskvassavleiringar frå den yngre delen av historia til jorda (frå og med devontida).
Mo på Vegårshei
Mo ligg heilt nordaust i Vegårshei kommune og består av tre gardar; Norigard, Nedstaua og Oppstaua. Norigard har Gnr. 25 og Nedstaua og Oppstaua har Gnr. 26.
Jevgenij Bulantsjik
Jevgenij Bulantsjik var ein ukrainsk friidrettsutøvar frå Horlivka som representerte Sovjetunionen. Han vart i 1954 europameister på 110 meter hekk.
Karriere
Under EM i friidrett 1950 i Brussel vann Bulantsjik sitt forsøksfelt på korthekken tida 14,8 sekund. I finalen mislukkast han og vart sjette- og sistemann på 15,2. To år seinare i Helsinki var han den einaste europearen som tok seg til OL-finalen på 110 m hekk. Der vart nummer 4, slått av Harrison Dillard og to andre karar frå USA. I august 1954 vann Bulantsjik gullmedaljen på korthekken på tida 14,4 sekund då EM i friidrett 1954 vart avvikla i sveitsiske Bern.
Kvart einaste år frå 1948 til 1955 vart Bulantsjik sovjet-meister på 110 meter hekk. Sitt livsbeste på 14,1 sekund oppnådde han i september 1952 i Dusjanbe.
Flygesand
Flygesand er sand som blir, eller har vore, transportert med vind. Sanden er oftast godt sortert, og dei einskilde korna er tilnærma kuleforma med matt (sandblåse) overflate. Sanden blir avleira i dyner, som ofte flyttar seg i den rådande vindretninga. Flygesand finst i ørkenar og område utan plantevekst og på sandstrender. For å hindre skadar på dyrka mark og busetnad, freistar ein å binde sanden ved å plante gras (marehalm) og tre. I Noreg finst flygesand nokre stader inne i landet (Røros og Finnmark), og på kysten ved Lista, Jæren og ytre Møre og Romsdal.
Kafr Qaddum
Kafr Qaddum (arabisk كفر قدّوم, hebraisk skrift כפר קדום) er ein palestinsk by nord på Vestbreidda, 13 kilometer vest for Nablus og 17 kilometer aust for Qalqilya i Qalqilya guvernement. Av busetnader i området finn ein Jit i aust og Hajjah i sør. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde byen eit folketal på kring 3 500 innbyggjarar i 2006.
Før den andre Intifada arbeidde kring halvparten av innbyggjarane i Kafr Qaddum i Israel, medan 20 % arbeidde med landbruk, og 30 % i private og offentlege sektorar. Etter 2002 vart over 75 % av innbyggjarane arbeidslause. Dette har ført til auka utflytting.
Sidan 2003 har vegen mellom Kafr Qaddum og Nablus vore blokkert og reisa er dermed blitt 14 km lengre. Sidan juli 2011 vart det halde demonstrasjonar ein gong i veka for å opne opp att vegen.
Historie
Kafr Qaddum var oppført i 1596 i osmanske skattelister som ein del av Jabal Qubal nahiya i Nablus liwa. Han hadde eit folketal på 19 hushaldningar og to ungkarar, alle muslimar. Landsbybuarane betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, og geiter eller bikubar, og ei presse for oliven eller druer.
I 1858 vart han vitja av den kjende bibelforskaren Edward Robinson og i 1882 skildra «Survey of Western Palestina» landsbyen (kalla Kefr Kaddum) som «ein ganske stor landsby i lågt lende, med brunnar og oliven. Han har eit vakttårn på sida av ein kalksteinsås i aust. Husa er av stein.»
I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Kufr Qaddum eit folketal på 874 innbyggjarar, alle muslimar, og i folketeljinga i 1931, hadde Kafr Qaddum 234 busette hus og eit folketal på 963, igjen alle muslimar.
I 1945 var folketalet 1 240, alle arabarar, med 18 931 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 2 945 mål for plantasjar eller irrigertland, 7 184 for korn, medan 69 mål vart utbygd land.
Kroken sokn i Telemark
Frå 1997 finst berre éin barneskule i soknet, Kroken skole, som ligg på Neslandsvatn, einaste tettstad og sentrum i bygda, snautt fire kilometer nord for kyrkja.
Touko Laaksonen
Touko Laaksonen, betre kjend som Tom of Finland, var ein finsk kunstnar og teiknar. Teikningane hans har erotiske og homoseksuelle motiv, og kombinerer maskulin styrke med litt sår estetikk og ein god del humor.
Hjalmar Branting
Karl Hjalmar Branting var ein svensk sosialdemokratisk politikar og journalist, fødd og død i Stockholm. Han var partileiar for Socialdemokraterna frå 1907 og vart i 1920 den fyrste sosialdemokratiske statsministeren i Sverige.
Branting var riksdagsmann 1897–1925 og partileiar for Socialdemokraterna 1907–25. Han var finansminister i Sverige 1917–18, deretter statsminister 1920, 1921–23 (også utanriksminister) og 1924–25.
Kroken sokn i Telemark
Språk
Nynorsk blei innført som liturgisk språk i Kroken kyrkje 1926, men i 2010 blei det vedteke at kyrkja skal vere språknøytral. Skulane i bygda gjekk over frå nynorsk til bokmål i 1996.
Hjalmar Branting
Branting vart tildelt Nobels fredspris 1921 saman med Christian Lous Lange for sin innsats i Folkeforbundet.
Dedicated av The Marshall Tucker Band
Dedicated er det tiande studioalbumet til det amerikanske rockebandet The Marshall Tucker Band, gjeve ut i 1981. Det vart «dedisert» til den tidlegare bassisten og medlemmet deira Tommy Caldwell, som omkom i ei bilulukke året før. Han var bror til Toy Caldwell i bandet. Berre ein månad før ulukka til Tommy, hadde ein annan bror av dei, Timmy, omkomme i ei liknande bilulukke.
Albumet vart produsert av Tom Dowd og er eit nokså glatt og polert album. Det var det første albumet med Franklin Wilkie på bassgitar, som tok over for Tommy Caldwell.
Allmusic skreiv om albumet: «Den ubestridde kronjuvelen er avslutningssporet 'Ride in Peace', som er eit rørande farvel til dei to Caldwell-brørne, spelt inn på eitt enkelt forsøk i det som står som den beste songen gruppa nokon gong spelte inn.»
Kjeøyna
Kjeøyna er ei øy i Gulen kommune i Vestland. Eit smalt sund skil øya frå fastlandet. Ho er veglaus og har ikkje fast busetnad. Ho vart fråflytta i 1957.
Folketalsutvikling:
Bjorli stasjon
Bjorli stasjon er ein jernbanestasjon på Raumabaneni Lesja kommune. Stasjonen vart opna i 1921, og var endestasjon i tre år før Raumabanen var ferdig bygd til Åndalsnes.
På Bjorli stasjon vart det bygd ein stor jernbanerestaurant mellom 1925 og 1927 med plass til 700 gjester. Den var hovudsakleg meint for turistar som kom med turistskip til Åndalsnes, og som vart frakta vidare til Bjorli med tog gjennom Romsdalen. På restauranten fekk dei servert m.a. laks og jordbær, sjokoladekake og fyrstekake. Restauranten vart treft av ei bombe i april 1940 og brann ned. Den vart aldri bygd opp att.
Bjorli er den einaste stasjonen mellom Åndalsnes og Dombås som er fast bemanna. Om sommaren går det turisttog mellom Bjorli og Åndalsnes i tillegg til regiontoga og godstoga.
Bjorøyna
Bjorøyna kan vere fleire stader:
Fyrisån
Fyrisån er ei elv i Uppland i Sverige, som renn gjennom byen Uppsala og munnar ut i Mälaren.
Elva var tidlegare kalla Fullälven eller Salaälven. Sala synte til hallane til svenskekongane i Gamla Uppsala, men namnet vart endra på 1600-talet.
Gådeån
Gådeån er ei elv i Sverige.
Out of Sight and Sound
Out of Sight and Sound er det første og einaste studioalbumet til det amerikanske jazzrockbandet The Free Spirits, gjeve ut i 1966.
Albumet vert rekna som det første jazzrock-albumet som kom ut.
Larry Coryell speler sitar på «I'm Gonna Be Free» og «Blue Water Mother», der to separate vokalspor syng to heilt forskjellige tekstar.
Klypestjertar
Klypestjertar er ei biologisk slekt Doricha av to kolibriartar som lever i Sentral-Amerika. Slekta er ein del av stammen Mellisugini, «bikolibriar», innanfor underfamilien Trochilinae.
Klypestjertar er to distinkte kolibriartar, yucatánklypestjert  og guatemalaklypestjert. Desse kolibriane deler visse fellestrekk samtidig som dei viser unike eigenskapar som skil dei frå kvarandre. Begge lever i avgrensa område i Sentral-Amerika, men er allopatriske, geografisk skilde.
Skildring
Dette er små kolibriar, hannar er 11 to 12,5 centimeter i kroppslengde medrekna den lange halen, hoene er 8-9 cm. Hannane av begge artar viser spesielt langstrekte, bua nebb. Eit anna slåande trekk som er felles for hannane, er den lange, djupt kløfta halen, eit kjennemerke som skil klypestjertar frå andre kolibrigrupper. Begge artane syner sterk kjønnsdimorfisme i fjørdrakta og dels i nebblengde.
Yucatánklypestjert
Hannen har ei grøn overside med iaugefallande rosa, iriserande strupeflekk, «ringkrage», i kontrast til kvitt øvre bryst. Buken er kvitaktig, mot bronsegrøne kroppssider (flankar). Hoa av denne arten har ein kortare hale som er moderat splitta mot spissen, ytre halefjører er raudbrune, med eit svart band mot kvitt endeband. Undersida hennar, inkludert strupe og bryst er kvitaktig, supplert med gulbrune kaneltonar på flankane og underhaledekkarar. Utbreiingsområdet er på Yucatánhalvøya, avgrensa innanfor ei landstripe ut mot nordkysten, og ein isolert populasjon ved byen Veracruz. Arten er endemisk for Mexico.
Guatemalaklypestjert
Hos hannen er det karakteristiske lange, bua nebbet eit framståande trekk. Oversida er hovudsakleg grøn, dei har kvit flekk bak auget. Framsida viser ein rosa-lilla strupeflekk. Brystet har eit kvitt band, medan buken er grøn meir kvitaktig mot midten. Dei mest karakteristiske trekka til hannen er den veldig lange, djupt kløfta halen, med grøne sentrale halefjører og dei øvrige halefjører svartaktige. Hoa av guatemalaklypestjertar, som hannen, har grøn overside og ein kvit postokulær augeflekk. Undersida hennar frå strupe til gump med kroppssider er kanelfarga. Ho har ei mørk stripe frå nebbrot til øyredekkfjørene. Halen hennar er kortare og mindre djupt gaffelforma enn halen til hannar, med ytre halefjører som er kanelfarga, utsmykka med eit breitt svartaktig band og kvite spissar. Utbreiingsområdet er frå Chiapas i sørlege Mexico gjennom indre Guatemala inn i Honduras og nordlegaste El Salvador, 1000-3000 moh.
Habitat og åtferd
Begge artane lever i fleire typar habitat, yucatánklypestjert i tørt låglandskratt, utkantar av mangrove og i hagar. Guatemalaklypestjertar finst i indre, høgare område med skog og kratt. Dei deler liknande åtferd, og et først og fremst nektar frå blomstrar ved å bruke det spesialiserte nebbet, og bidreg dermed til pollinering. I tillegg supplerer begge artane kosthaldet med små insekt og edderkoppar for proteintilskot.
Artslista
Klypestjertar i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V13.1, 2023, med norske artsnamn etter Norske navn på verdens fugler. IUCN kategori er etter HBW and BirdLife Taxonomic Checklist.
Bjorøyna i Gulen
Bjorøyna eller Store Bjorøyna er ei øy i Gulen kommune i Vestland, rett nord for Sandøyna. Øya er veglaus.
Det vart oppretta ein husmannsplass på øya rundt 1790. Ved folketeljinga i 1900 var folketalet seks personar.
Hjalmar Johannesen
Hjalmar Johannesen, med tilnamnet «Hjalle», var ein norsk friidrettsutøvar frå Trondheim, son til ein kolonialhandlar. Sjølv var han sportsredaktør i osloavsia Morgenposten frå 1934 til han døydde. Han var etter tur medlem av SK Freidig, SK Brage og Oslo Turnforening.
The Free Spirits
The Free Spirits var eit USA-amerikansk band som ofte er omtalt som den første jazzrock-gruppa. Bandet nytta òg element av pop og garasjerock i musikken sin.
Hjalmar Johannesen
Aktiv
Johannesen spesialiserte seg på løpsdistansane 400 m og 800 m. I tida frå 1925 til 1936 vann han til saman elleve norske meisterskap i dei to øvingane, fem på 400 m og seks på 800 m. Han vart tildelt kongepokalen under NM 1931 for den nye norske rekorden på 49,0 på 400 meter.
The Free Spirits
Historie
Bandet vart skipa i New York som ei jazzgruppe. Alle medlemmane utanom Chip Baker hadde bakgrunn i jazz. I følgje trommeslagaren Bob Moses, vende gitaristen Larry Coryell gruppa mot meir rockeprega musikk. Bandet spelte fleire gonger på ein klubb i New York kalla The Scene, men tente lite pengar på dette. Bandet spelte òg med Mitch Ryder og The Rascals.
Hjalmar Johannesen
Aktiv
I 1932 var Johannesen ein av tre norske friidrettsutøvarar som tok den lange turen til dei olympiske leikane i Los Angeles. På 400 m nådde han kvartfinalane, men på 800 meter vart han slått ut allereie i kvalifiseringa. Same året viste han sine spurteigenskapar då han som ankermann på 4 x 400 m stafett var med å slå Sverige for første gang i ein landskamp.
The Free Spirits
Historie
Innan 1967 hadde Coryell slutta i bandet for å spele med Gary Burton. Moses byrja òg å spele med Burton fordi han «visste det ikkje kom til å bli det same utan Coryell». Pepper, Hills og Baker skipa bandet Everything is Everything i lag med Lee Reinoehl på Hammond C-3-orgel og både John Waller og Jim Zitro på trommer. Vanguard gav ut det sjølvoppkalla debutalbumet deira, som inkluderte Pepper-songen «Witchi Tai To». Moses spelte seinare i lag med Jack DeJohnette, Steve Swallow, Pat Metheny, Jaco Pastorius og Coryell.
Hjalmar Johannesen
Aktiv
På 1930-talet var landskampane mellom Sverige og Norge eit høgdepunkt i idrettsåret. I 1935 vann Johannesen både 400 m og 800 m i landskampen som då fann stad på Stockholm stadion. På 800- meteren forbetra han sin eigen norske rekord for tredje gong den sesongen, tida 1.52,1 var nasjonal rekord i 13 år. Ei veke seinare, 15. september 1935 på Bislett stadion flytta han den norske rekorden på 400 m til 48,6 sekundar, ei tid som var norsk rekord i 19 år. For desse prestasjonane vart han tildelt Morgenbladets gullmedalje for 1935.
Medaljar i norske meisterskap
Johannesen var busett i Oslo.
Silvia Neid
Silvia Neid er ein tysk tidlegare fotballspelar og trenar. Ho er ein av dei mest suksessfulle spelarane i tysk kvinnefotball, etter å ha vunne sju nasjonale ligatitlar og seks DFB-Pokal-trofear. I 2005 til 2016 var Neid landslagstrenar for det tyske kvinnelandslaget. I 2010, 2013 og 2016 blei ho kåra til årets trenar av FIFA.
Karriere
Neid debuterte på det tyske landslaget 10. november 1982 mot Sveits. Det var også den aller fyste internasjonale kampen Tyskland spela. I løpet av kampen scora Neid to mål, og Tyskland vann til slutt 5–1. Fram til 25. juli 1996 spela ho 111 landskampar og scora 48 mål. I 79 av kampane var Neid kaptein for det tyske landslaget. Neid spela sin siste landskamp mot Brasil i Sommar-OL i 1996 i Atlanta.
Travertin
Travertin er ein type terrestrisk kalkstein som er avsett rundt mineralkjelder, spesielt varme kjelder. Travertin har ofte eit fibrøst eller konsentrisk utsjånad og finnt i kvite, solbrune, krem- og til og med rustfarga variantar.
Silvia Neid
Karriere
Som trenar var Neid trenar for det tyske juniorlandslaget, men ho fungerte samstundes som assistenttrenar for kvinnelandslaget. I 2005 tok Neid over som trenar for det tyske kvinnelandslaget. Hennar største merittar som landslagstrenar er gull i VM i 2007, gull i EM i 2009, gull i Sommar-OL i 2016 og bronse i Sommar-OL i 2008.
Travertin
Travertin vert danna av ein prosess med rask utfelling av kalsiumkarbonat, ofte ved munningen av ei varm kjelde eller i ei kalksteinshòle. I sistnemnde kan det danna stalaktittar, stalagmittar og andre speleothemar. Det blir ofte brukt i Italia og andre stader som materiale. til bygningar og skulpturar. Travertin er relativt mjukt og lèt seg enkelt handsame. Fleire kjende byggverk er oppført av travertin, blant anna Colosseum og Fontana di Trevi i Roma. Travertin vart ofte òg nytta i fliser og mosaikkar i greske og romerske bad, mellom anna fordi denne steinarten er naturleg vassavstøytande og har den spesielle eigenskapen at han ikkje blir glatt når han blir våt. I slepen form vert travertin brukt som golvfliser og som dekorativ overflate på benker, bord, servantar, badekar og liknande.
Silvia Neid
Karriere
I 2007 blei Neid tildelt Bundesverdienstkreuz.
Travertin
Geokjemi
Travertin er ein sedimentær bergart som vert utfelt frå mineralkjelder, både frå grunnvatn og overflatevatn, særleg ved varme kjelder, men òg hyppig frå kalksteinsgrotter. Danninga av travertin er kjenneteikna ved at utfellinga skjer raskt. Bergarten inneheld vesentleg dei to minerala kalsitt og aragonitt; aragonitt dannast først og fremst ved høge temperaturar (i varme kjelder), medan kalsitt dominerer ved lågare temperaturar.
Rein travertin er kvit, men han er oftast meir eller mindre gul eller brun på grunn av ureinheiter. Overflata er i naturen ofte dekte med ulike mikroorganismar, ofte særs termofile. Desse bidreg til den porøse overflatestrukturen på travertin. Liknande avleiringar, men endå mjukare og langt meir porøse avleiringar blir kalla tufa eller kalktuff (må ikkje forvekslast med tuff, som er av vulkansk opphav). Caliche, som blir danna ved utfelling av kalk og/eller andre mineralsalt frå oppstigande grunnvatn, blir ikkje rekna som travertin.
Førekomst
Sidan travertin blir forholdsvis danna raskt i geologisk samanheng, finn ein det ofte i dagen, gjerne i samband med geotermisk aktivitet. Rike førekomstar er kjent blant anna frå fleire stader i USA og Mellom-Amerika, Middelhavsområdet, Iran og Kina. Dei mest kjende førekomstane er òg av interesse for historia og som turistattraksjonar, og finst på verdsarvlista:
Bruk
Travertin er mykje brukt som byggmateriale frå antikken og fram til våre dagar. Colosseum er den største og kanskje den best kjende frå det gamle Roma. Av monumentale bygningar frå nyare tid kan nemnast Sacré-Cœur-basilikaen i Paris (1900), Getty Center i Los Angeles i California (1900-talet) og Shell-Haus i Berlin. Travertinet til dei to siste kjem frå Tivoli og Guidonia.
Romarane vann ut travertin for å bygga tempel, monument, akveduktar, badeanlegg og amfiteater.
I moderne arkitektur er travertin òg ein av dei mest populære steinsortane for å kle fasadar, innandørs fasadar og golv. Det vert vidare nytta til steinsetting av atriar og hagegangar, ofte under det noko misvisande namnet «travertinmarmor». Eit problem ved bruk til hagestiar og golv er at travertin er mjukare og meir porøst enn dei fleste alternative steinsortar. Noko som gjer at det raskt får eit preg av slitasje. For å motverke dette blir hola ofte fylla med steinmasse ved ulike prosessar og overflata polert slik at overflata framstår som blank og skinande.
Fram til 1980-talet hadde Italia nær monopol på travertine på verdsmarknaden; no vert det henta ut betydelege mengder i steinbrot i Tyrkia, Mexico, Kina, Peru og Spania.
Genevadsån
Genevadsån er ei elv i Sverige.
Gavleån
Gävleån er ei elv sentralt i Gästrikland i Sverige frå Storsjön til Gävlebukten i Bottenhavet.
Merdøgaard Skjærgårdsmuseum
Merdøy fekk løyve til å vera gjestgjevar 1601, og var toll- og losstasjon frå 1700-talet. Staden høyrde til Lars A. Dahll og etterkomarane hans i perioden 1719–1929. Merdøgaard vart kjøpt av Arendals Museum i 1930 og er nå ein del av Aust-Agder kulturhistoriske senter.
Frank Sinatra
Biografi
Frank Sinatra var einebarn av ein stille far og ei talentfull og emosjonell mor som jobba deltid på ein abortklinikk. Sinatra bestemte seg for å bli songar etter å ha høyrt Bing Crosby synge i radioen. Han byrja å synge i små klubbar i New Jersey før han endeleg fekk merksemda til trompetisten og orkesterleiaren Harry James. Som plateartist på Columbia Records hadde han blant anna den norskætta Axel Stordahl som orkesterleiar. Frank Sinatra fekk tre stjerner på Hollywood Walk of Fame for respektive film, musikk og TV.
Frank Sinatra var gift fire gonger, blant anna med skodespelarane Ava Gardner og Mia Farrow. Han vart far til songarinna Nancy Sinatra. I ein alder av 37 år starta Frank Sinatra karriere som filmskodespelar, og som filmpersonlegdom vart han akta som mykje "tøffare" enn som songar. Som «The Chairman of the Board» vart han eit amerikansk ikon, kjend for si arrogante, nokre gonger sjølvgode framferd, tydeleggjord i signatursongen hans; «My Way».
Etter ein film- og musikkarriere som dabba av på slutten av 1960-talet og byrjinga på 1970-talet, la Frank Sinatra opp i 1971, for så å gjere comeback i 1973. Han spela inn fleire album og fekk til slutt ein megahit i 1980 med «(Theme From) New York, New York» Albumet In the Wee Small Hours vert rekna som ein klassikar av musikkavisa Panorama.[1] På 1960-talet song han songen «I Won't Dance». Sinatra danna saman med Dean Martin og Sammy Davis Jr. supergruppa The Rat Pack.
Gideälven
Gideälven er ei elv i Sverige.
Tonsåsen
Tonsåsen er ei bygd og eit skogsområde mellom Bagn, Bjørgo og Bruflat. Bygda ligg delvis i kommunane Etnedal og Sør-Aurdal i Innlandet fylke. Tidlegare var det eigen Jarnbanestasjon på den no nedlagde Valdresbanen, Tonsåsen stasjon. Gjennom mange år var det handsaming av tuberkulosepasientar på Tonsåsen sanatorium.
Under den andre verdskrigen
Under angrepet på Noreg i 1940 var det harde kampar i bygda mellom Valdresgruppa og Gruppe Adlhoch. Dei tyske styrkane stod fast i ei norsk sperrestilling ved Tonsåsen sanatorium ved Madslangrud og sende eit kompani i ei omgåande rørsle over Leirskogen for å gå rundt dei norske styrkane som hadde trekt seg tilbake frå Høljarast. Desse støytte så på norske styrkar i kampen ved Breidablikk.
Harald Hennum
Harald Hennum var ein norsk fotball- og bandyspelar som spelte fotball for osloklubbane Frigg og Skeid. Han deltok i 43 fotballandskampar for Noreg i tida 1949-60, og i ein bandylandskamp.
Fotball
Hennum var ein dei store profilane i norsk fotball på 1950-talet. Han var senterløpar på Frigg frå 1949 til -52. Åra frå 1953 til sommaren 1959 hadde han stor suksess i same posisjonen hos byrivalen Skeid. Med Skeid vart han cupmeister fire gongar, og var toppskårar i Hovudserien i 1954/55-sesongen. I 1959 gjekk han tibake til Frigg, la opp for godt i 1963.
Hennum debuterte for Noreg mot Sverige i Stockholm 2. oktober 1949, og skåra eitt av måla i kampen som enda 3-3. Fram til 1960 spelte han til saman 43 landskamper og skåra 25 landslagsmål, fleire enn nokon ann har gjort i tida etter 1945. I privatlandskampen Noreg-DDR på Ullevaal stadion 13. august 1958 skåra han fire av mål då Noreg vann eit heseblæsande oppgjer 6-5.
Magnus Breili skriv i Fotballboken at «Hennums styrke lå i hans store hurtighet og gjennombruddskraft og frapperende tilslag på ballen», men at han var «høyst variabel i sin innsats».
Tom Blohm
Tom Villiam Blohm var ein norsk idrettsutøvar frå Oslo, mest kjend som fotballspelar. I tida frå 1937 til 1952 var han målvakt i 20 fotballandskampar for Noreg.
Fotball
Blohm debuterte for Noreg 5. september 1937 i Helsinki, ein landskamp Noreg vann med 2-0 over vertslandet. 17 år gamle Blohm, som då var medlem av Sportsklubben Hugin, er til dags dato (2015) den yngste burvaktaren for Noregs A-landslag.
Etter å han spelt for Frigg i 1938, melde han seg inn i Ski- og fotballklubben Lyn i 1939 og spelte for klubben fram til 1954. Han var i 1945 og 1946 med då Lyn vann noregsmeisterskapane i fotball. I juli 1952 vakta han målburet for 20. og siste gong, då Noreg tapte 1-4 for Sverige i finske Tampere, 15 år etter han landslagsdebuterte i Helsinki.
Anna idrett
Blohm spelte bandy i Oslo-Sparta, ishockey i B-14, handball i Oslo Håndballklubb og dreiv friidrett med Torshaug Idrettsforening.
Kjell Kaspersen
Kjell Robert Kaspersen er ein norsk tidlegare fotballspelar som spelte 34 landskampar i i tida 1961-71 og vann to noregsmeisterskap og eitt seriemeisterskap med Skeid.
Kaspersen var målvakt for osloklubben Skeid frå 1958 til 1972. Han debuterte for Noreg 27. juni 1961 i Helsinki, der Finland vann 4-1. Både i 1963 og 1965 var han med då Skeid vann cupmeisterskapen mot byrivalane høvesvis Vålerenga og Frigg.
I privatlandskampen mot Thailand på Ullevaal stadion 19. mai 1965 fastsette han sluttresultatet til 7-0 då han skåra på straffespark. Han er den einaste målvakta som har skåra for det norske landslaget.
Kaspersen vart seriemeister med Skeid i 1966. Han «er en eminent målmann som ofte er blitt tiljublet for sine reaksjonsredninger». Han er far til journalisten Kristin Kaspersen, etter å ha vore gift 1969-71 gift med den svenske songaren Lill-Babs.
Gimån
Gimån er ei elv i Sverige.
Aksent i fonetikk
Aksent viser i fonetikk til framhevinga av ei staving gjennom trykk eller tonehøgd. Ei aksentuert staving blir uttala med aksent. Den fyrste stavinga i det norske ordet sovepose [²soːʋəˌpʰoˑsɛ] er aksentuert. Dei tre siste stavingane i ordet er uaksentuerte.
Maria Guida
Maria Guida er ein italiensk tidlegare langdistanseløpar. Ho vann kvinnene sitt maratonløp ved EM i friidrett 2002.
NM i orientering 2020/langdistanse
Noregsmeisterskapen i orientering 2020 i langdistanse vart avvikla laurdag 15. august i Lier i Buskerud. Karane tevla i ei 23,22 kilometer lang løype, kvinnene i 16,16 km.
Gothemsån
Gothemsån er ei elv på Gotland i Sverige.
NM i orientering 2020/langdistanse
Menn
<br style="clear:both;" />
Kvinner
<br style="clear:both;" />
Maria Guida
Karriere
Guida sprang inn til sjetteplass på 10 000 meter i europameisterskapen 1994 og til fjerdeplass i verdsmeisterskapen 1995, i den siste meisterskapen gjorde ho livsbeste 31.27,8. I Roma den 5. juni 1996 presterte ho livsbeste 14.58,8 på 5 000 meter. Ho kvalifiserte seg til OL-finalen på mila i Atlanta, stilte ikkje til start. Sidan gjekk ho over til maratonløping. I 1999 sigra ho i Carpi maraton på tida 2.25.57. Berre 8 sekund saktare gjekk det då ho i 2002 vann gullmedaljen i maraton under EM i friidrett 2002 i München.
Glasialleire
Glasialleire eller ishavsleire er leire avsett i havet under arktiske tilhøve, gjerne nær ein iskant. Omgrepet vert særleg nytta om leirar som er avsett føre breane under istider og innlandsisar.
I Noreg kjenner ein glasialleire (yoldia- og bathyarcaleire) frå slutten av siste istida i dei områda som dengong låg under havnivået, men seinare er vorte heva (særleg omkring Oslofjorden og Trondheimsfjorden). Ved Sandnes på Jæren finst glasialleire frå eit tidlegare stadium av siste istida. Glasialleire inneheld opphavleg saltvatn, og når saltet blir vaska ut, kan ein få kvikkleire som kan gli ut og skape store skadar. Glasialleire inneheld oftast mykje kalk og gjev eit godt jordsmonn. Ein eigen type glasialleire, avsett i brakkvatn, er varvig leire.
Stortingsrepresentantar 1907-1909
Stortingsrepresentantar 1907-1909 er ei liste over stortingsrepresentantane i valperioden frå 1907 til 1909. Stortinget hadde totalt 123 representantar, fordelt med 72 til Venstre, 37 til Samlingspartiet, 10 til Det norske Arbeidarparti og 4 til Arbeiderdemokratene.
Forvitringsjord
Forvitringsjord er lausmasse danna ved forvitring av den faste berggrunnen på staden, utan at han har vore transportert av rennande vatn, isbre, vind eller ved ras. Der berggrunnen er motstandsdyktig mot nedbryting, blir det danna berre ørsmå mengder forvitringsjord, medan det kan finnast tjukke lag der forvitringa har virkt lenge, og der berggrunnen er lettoppløyseleg, oppsprukken og flisig.
Då forvitringsprosessane er sterkt avhengige av klimaet, kan forvitringsjorda bli ulik i dei ulike klimasonene, og han vil òg forandre seg etter kvart som tida går. Arktiske eller tørre klima vil gje mykje mekanisk forvitring, slik at jorda i stor grad blir eit smulder av den opphavlege berggrunnen. Temperert og fuktig klima gjev relativt meir kjemisk forvitring med jord der det blir mykje leirmineraler og kvarts. Tropisk og fuktig klima vil føre til sterk oppriking av jarn- og aluminiumrike mineral i jorda, som bauxitt og lateritt.
Christin Hussong
Christin Hussong er ein tysk spjutkastar frå Zweibrücken. Ho vart i 2018 europameister i spjutkasting.
Karriere
Hussong vart tysk meister i 2016 og 2018. Under EM-finalen i 2018 i Berlin sette ho både meisterskapsrekord og personleg rekord på 67,90 meter. Ho vann med ein margin på over seks meter til sølvmedaljøren. Året etter kom ho på fjerdeplass i verdsmeisterskapen i Doha. I 2019 og 2020 heldt Hussong fram sigersrekka i tysklandsmeisterskapane. Den 30. mai 2021 kasta ho 69,19 meter i polske Chorzow. Under sommarleikane 2021 i Tokyo enda ho på niandeplassen med 59,94 m.
Georadar
Georadar eller bakkepenetrerande radar (BPR) er ein geofysisk metode som nyttar radarpulsar til å avbilde undergrunnen. Denne ikkje-destruktive metoden nyttar seg av elektromagnetisk stråling i mikrobølgje-bandet (UHF/VHF-frekvensar) av radiospekteret, og detekterer reflekterte signal frå strukturar i undergrunnen.
Denne typen radar blir nytta innan arkeologisk geofysikk for å kartlegge arkeologiske strukturar under bakken. Ein kan til dømes avgjere form og plassering av ruinar, søyler og lekamar som ligg i undergrunnen, og ein kan kunne avgjere tjukkleiken av lag under overflata, nytta innan geologiske undersøkingar. Dei siste vikingskipa, i Borre og i Halden, som er funne i Noreg er funne ved hjelp av georadar.
Utanlandske forkortinger er m.a. GPR, RES og RPS.
Gnarpsån
Gnarpsån er ei elv i Nordanstigs kommun i Hälsingland i Sverige. Ho renn hovudsakleg austover, renn like sør for Gnarp og munnar ut i Bottenhavet ved Sörfjärden.
Globigerinaslam
Globigerinaslam er ein lys, leirhaldig kalkslam, i hovudsak danna av skalmateriale frå planktoniske foraminiferar (oftast slekta Globigerina). Ein finn slammet på store havdjup frå 750 til 6000 m og dekker ca 126 mill. km² av havbotnen, det vil sei nær halvparten av djuphavsområda.
Sanniriya
Sanniriya (arabisk صنّيريّه, hebraisk skrift סניריא) er ein palestinsk by i Qalqilya guvernement vest på Vestbreidda, sør for Qalqilya og 36 km sørvest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på kring 2 780 innbyggjarar i 2007.
Historie
Sanniriya vart grunnlagd på 1300-talet av Issa as-Saniri, ein heilag mann frå Syria, som er gravlagd i landsbyen. På grunn av grava hans, vert det halde religiøse festivalar i landsbyen og den gamle moskéen vart bygd like ved på 1300-talet.
Osmansk tid
Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen i 1870, og skreiv at han låg på ei høgd med kring 700 innbyggjarar. Mange av husa verka nybygd, og berre somme cisterner verka gamle. På det høgaste punktet i landsbyen låg ein liten moské. I The Survey of Western Palestine (1882) vart landsbyen (kalla «Senirieh») skildra som ein «liten steinlandsby, på ein rygg, omgjeve av oliven, og forsynt av cisterner.»
Det britiske mandatet
I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Sanniriya (kalla «Sainiriyeh») eit folketal på 529, alle muslimar, medan han i folketeljinga i 1931 (inkludert Khirbat Azztun) hadde 165 busette hus og eit folketal på 722, igjen alle muslimar. I 1945 var folketalet i Sanniriya 990 arabarar, medan det samla landarealet var 12 685 mål, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 2 895 for plantasjar og irrigert land, 4 432 for korn, medan 45 mål var klassifisert som utbygde område.
Etter 1948
Etter den arabisk-israelske krigen i 1948, og etter våpenkvileavtalen i 1949 var staden under Jordan sitt styre.
Bjørn Gundersen
Bjørn Henrik Gundersen var ein norsk friidrettsutøvar frå Elverum som representerte Elverum IL. Perioden 1947-54 vart han tre gongar norsk meister i høgdehopp.
Sanniriya
Etter 1948
Sanniriya var ikkje involvert i seksdagarskrigen i 1967 mellom Israel og ein koalisjon av arabarstatar, som enda opp med at Israel okkuperte landsbyen og heile Vestbreidda. I 1969 deltok fleire innbyggjarar i eit slag mot israelske styrkar i Jordandalen. Mellom slutten av 1970-åra til 2000 vart dei israelske busetjingane Etz Efraim og Elkana bygd på landområda til Sanniriya. Under den første intifadaen som byrja i 1987, vart mange av innbyggjarane sette i fengsel for å ha delteke i opprør og to hus vart rivne ned. Etter den andre Intifada vart Israel si sperring på Vestbreidda bygd nær Sanniriya.
Bjørn Gundersen
Aktiv
Gundersen vart norsk meister i høgdehopp i 1947, 1951 og 1954. Under dei olympiske leikane i Helsingfors i 1952 vart han nummer åtte med 1,90 meter.
Gundersen sette sin personlege rekord heime på Elverum i august 1954, då han svinga seg over 1,96 m. Han var aktiv i 1958.
Stein Haugen
Stein Erik Haugen var ein norsk friidrettsutøvar og politimann frå Lom som sanka seg 22 medaljer i noregsmeisterskap i tida 1953 til 1967, 14 i diskos og 9 i kulestøyt. Han vart norsk meister i diskoskasting sju gongar på rad, 1958-64, og vann også to NM-gull i kulestøyt, 1959 og 1960. Haugen forbetra den norske diskosrekorden seks gongar, og kulerekorden to gongar. Hans personbeste i kulestøyt frå 1961 var 16,42 m, i diskoskasting nådde han 56,37 m i 1964.
Aktiv
Haugen var ein årviss medaljevinnar i friidretts-NM i tida 1955-67, då han fekk med seg heim minst ein medalje i anten kulestøyt eller diskoskasting. Han vann sin fyrste NM-tittel i 1958 og sette sine fyrste norske rekordar i 1959-sesongen. Den 28. mai 1959 sletta han den elleve år gamle diskosrekorden på 52,32 m, tilhøyrande Ivar Ramstad, då han i Sarpsborg smelte til med 53,50 m. Like etter sende han også den sju år gamle kulerekorden til Per Stavem over i soga, då kula landa etter ei luftferd på 16,08 m på Bislett stadion.
Sommaren 1960 støytte han så kula 16,14 m under eit stemne i Halden. Sitt endelege personbeste på 16,42 m oppnådde han i september 1961, i landskampen mot Frankrike og Jugoslavia i Paris, men før den tid hadde Bjørn Bang Andersen støytt 16,75 m.
Den norske rekorden i diskoskasting forbetra Haugen to gongar i OL-sesongen 1960. I byrjinga av juni månad la han på vel ein meter til 54,54 m i Stockholm, knapt to månader etter plussa han på 14 cm til 54,68 m på Bislett stadion. Han deltok i diskos under Sommar-OL 1960 i Roma, med 53,36 m enda han på ellevteplassen. Haugen deltok elles EM 1958 og EM 1962, begge gongane rauk han ut i kvalfiseringa.
Haugen heldt fram å forbetre den norske diskorekorden. Den 17. september 1961 passerte han 55-meterstreken med 55,82 m. Han auka til 56,29 m i slutten av august 1963, begge desse rekordane sette han på Bislett stadion. Sin siste noregsrekord, og hans aller lengste diskokast, presterte han med 56,37 m i eit stemne på Stockholm stadion 24. juni 1964.
Medaljar i norske meisterskap
Haugen var busett i Bærum i Akershus.
Alberto Aquilani
Alberto Aquilani er ein italiensk fotballspelar som i 2014 spela for Fiorentina i italiensk Serie A og for Italia sitt landslag. Han vart cupmeister i Italia med Roma i 2007 og 2008.
Knut Brynildsen
Knut Brynildsen var ein norsk fotballspelar som i alle sine år som aktiv spelte på Fredrikstad Fotballklubb. I tida 1935-48 spelte han 18 landskampar og skåra ti landslagsmål. Mellom anna deltok han i fotball-VM i 1938.
Brynildsen var senterløpar hos Fredrikstad i mange sesongar, både før og etter andre verdskrigen. Han vart cupmeister i 1935, 1936, 1938 og 1940, og seriemester i 1938, 1939 og 1949. I 1936 skåra han begge måla då Fredrikstads vann cupfinalen 2-0 over Mjøndalen.
Brynildsen debuterte for Noreg i ein bortekamp mot Sveits i Zürich 3. november 1935, ein kamp som enda med tap 0-2. Han var senterløpar då Noreg i Marseille vart slått ut or fotball-VM 1938 av den blivande verdsmeisteren, Italia, som vann 2-1 etter ekstraomgangar. Etter verdskrigen var han i fleire kampar norsk landslagskaptein. Han spelte sin 18. og siste landskamp då Noreg 6. august 1948 slo eit USA-landslag med 11-0 på Ullevaal stadion, før den tid hadde han skåra 10 mål for Noreg.
Hagbyån
Hagbyån er ei elv i Sverige aust i Småland.
Gullspångsälven
Gullspångsälven er ei elv sørvest i Sverige. Ho renn 8 kilometer gjennom landskapet Västergötland.
Kaya Scodelario
Kaya Scodelario-Davis er ein britisk skodespelar.
Karriere
Scodelario er kjend for rollene sine som Effy Stonem i TV-serien Skins og som Teresa i Maze Runner-filmane. Ho hadde òg små roller i dei kjende filmane Moon (2009) og Clash of the Titans (2010).
Ho hadde ei rolle som Carina i Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales, som kom i 2017.
Bella Thorne
Annabella Avery «Bella» Thorne er ein amerikansk barne- og ungdomsskodespelar, dansar, songar og modell. Ho er kjent frå fjernsynsseriane Shake It Up, My Own Worst Enemy, Big Love og frå filmar som Blended og Alexander and the Terrible, Horrible, No Good, Very Bad Day (begge frå 2014). Ho driv også med musikk, og platedebuterte i 2014 med albumet Call It Whatever.
Hauersetertrinnet
Hauersetertrinnet er eit tidsrom for avsetjing av tjukke og vide sand- og grusmassar ved Hauerseter på Romerike. Avsetjinga skjedde i ei tid då issmeltinga av isbreen som låg over Austlandet under den siste istida stoppa opp. Isranden låg her for kring 9500 år sidan og danna eit markert hakk i terrenget. Denne terrengforma grensar mot Gardermoterrassen, med myke sand og rullesteinsgrus i sør og vest. Terrassen har ei høgd på opp mog 210 meter, som var havnivået på den tida. Det ligg mange vatn eller senkingar i terrenget som daudisgroper og grytehol, nord for Gardermoterrassen, som kjem av ismassar som vart isolert inne i grusen og så smelta.
Hamrångeån
Hamrångeån er ei elv i Sverige.
Setergrotta
Setergrotta er den sjette lengste grotta i Noreg og ei av over 200 kalksteingrotter i Rana kommune. Grotta er ei av mange populære grottene som vi finn i norsk naturarv og har vore eit attraktivt turistmål i mange år. Setergrotta er ein dal av Grønli-Setergrotta systemet, som består av grottene Grønligrotta, Langgrotta-Isgrotta, nedre Isgrotta og Setergrotta. Dette grottesystemet er til saman 8,4 km langt og dekker 273 høgdemeter. Setergrotta åleine er 3,4 km lang. Det er ingen krypesamband mellom desse grottene, men det går vassamband mellom dei. Grottene er forbunde med Storbekken og ligg i dalsida i Røvassdalen, 22 km nord for Mo i Rana, nær Polarsirkelen.
Historikk
Setergrotta er berekna til å vere kring 400 000 år gammal. Han vart først oppdaga i 1930 åra av lokale gardsbrukarar. Setergrotta fekk då namnet sitt av det næraste gardsbruket som heiter Seterås. Grotta vart funne ved at isen som sperra inngangen smelta. Inngangen heitar Resakjelen, som er eit gammalt ord for trollkjele. Den første opninga som vart funnen var veldig trong. Grotta har to inngangar, I den austre gongen finst det store hallar som er opp til 9 m høge. Det er to «etasjar» i grotta, og eit stort vassfylt parti der det finst pigmentfri aure. På sørsida finst Grønligrotta, avstanden mellom grottene er truleg ikkje meir enn 50 m. Grotta vart først kartlagt i 1939 av Gunnar Horn som var ein av dei fremste geologane i Noreg på den tida. Han vart då kartlagt til å vere 1500 m lang. I ettertid fann dei engelske grotteekspertane Shirley og David St. Pierre at lengda på grotta kunne aukast til 2,4 km. I 1965 oppdaga SWETC fleire nye gonger, dei ville krype lengre inn i grotta, men måtte slutte då dei følte at taket byrja å røre på seg. Dei oppdaga òg at det fanst mindre grotter mellom Setergrotta og Grønligrotta. Grotta er no kartlagt til å vere 3,4 km lang og 200 m djup. Den største hòla i grotta er 85 m lang, 25 m brei, 10 m høg. Ho vart funnen i 1965 av Northern Speleological Group (NSG), denne gruppa oppdaga òg fleire store hallar inne i grotta. I grotta finst det stalaktittar (dryppstein som veks nedover) som er 10 cm. Det finst òg stalagmittar (dryppstein som veks oppover) inne i grotta, dei kan bruke 1000 år på å vekse ein cm
Geologi
Setergrotta er ei kalksteingrotte. Kalkstein er tidvis òg kjent som krittstein og er ein sedimentær bergart som er danna av organismar som skil ut kalsiumkarbonat (CaCO3). Desse organismane hadde skjel eller skal som var kalkrike og då desse organismane døydde, vart skala av dei liggjande igjen på havbotnen. Etter mange år har det lagt seg lag med sand og leire og desse laga vart etter kvart sementert saman. Ut i frå denne sementeringa har det oppstått tre ulike typar stein. Ut i frå leire og sand veks skifer og sandstein til, medan dei kalkrike laga som har vore mellom leira har vore under trykk og høg temperatur og laga kalkstein. Geologisk sett er kalkstein eit område som tidlegare har vore eit grunt hav. Veggane inst i grotta er av marmor. Viss dei er reine er dei kvite og skin i ljoset ein har med seg.
Turisme
Grønligrotta vart ein turistattraksjon allereie før år 1900. I 1988 avgjorde det lokale reiselivslaget i Rana at dei ville forbetre grottevandringstilbodet i området. Noko lokale eldsjelar opna grotta for turistar. Setergrotta AS vart grunnlagt i 1991. Dei fem aksjonærane er Inge Rufsholm, Ellen Rufsholm, Kristian Rufsholm, Ole Petter Rundhaug og Per Gunnar Hjorthen. Grunneigarar er Jarle Gullvik og Inge Rufsholm. Det er Setergrotta AS som driv med guida turar i grotta. Dei tilset 2 guidar kvar sommar og dei som eig Setergrotta AS administrerer selskapet utan å få vederlaga til noko slag for det. Veldig få grotter i Noreg har vorte tilrettelangt for turistar. Grottene har vorte tilrettelagt med stigar og Grønligrotta har innlagt ljos. Setergrotta er det gjort minst mogleg med for og verne den originale strukturen i grotta.
Tryggleik og besøk
Grotta blir tryggleiksklarert kvart år, og dei som driv grotta kjenner godt til dei svake punkta som må sjekkast litt ekstra. Dette blir sjølvsagt òg teke omsyn til under dei guida turane som vitjande tek del i. Vitjande i grotta må krype gjennom tronge passasjer i dei mange berghallane og ha hovudlykt på seg. På det høgaste er Setergrotta 15 m frå botnen til toppen. Med 20 000 vitjande på 22 år blir det eit gjennomsnitt på kring 909 vitjande per år. Setergrotta er open frå seint i juni til midten av august og har då daglege turar. Turar utanfor sesongen må avtalast.
Kjelder
''
Hedströmmen
Hedströmmen er ei elv i Bergslagen i Sverige.
Svinøy
Svinøy kan vere fleire stader:
Sedimentasjon
Sedimentasjon eller avleiring er ein viktig prosess i danning av sediment og sedimentære bergartar. Sedimentasjonen skjer når partiklar som flyt i ei væske kjem til ro mot ei hindring.
Momin prokhod
Momin prokhod (bulgarsk Момин проход) er ein by i kommunen Kostenets i provinsen Sofia i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 1 628 innbyggjarar.
Himleån
Himleån er ei elv i Sverige.
Skeise-VM 1958 for menn
Verdsmeisterskapen på skeiser 1958 for menn vart avvikla på Olympiastadion i Helsinki helga 15. og 16. februar 1958. 40 utøvarar frå 16 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg.
Oleg Gontsjarenko frå Sovjetunionen vart verdsmeister framom landsmannen Vladimir Sjilikovskij og med norske Roald Aas på tredjeplassen. Dei to sovjetiske utøvarane var i ei klasse for seg, Sjilikovskij vann 5000-meteren og Gontsjarenko 1500 m. Deira landsmann Robert Merkulov gjekk fortast av alle på 500 meter, norske Knut Johannesen fekk bestetid på 10 000 m.
Skeise-VM 1958
Dato: 15./16. februar 1958
Tyløyna
Tyløyna vart busett rundt 1800. Ved folketeljinga i 1900 budde det fem personar her.
Skeise-VM 1958 for menn
Skeise-VM 1958
<br style="clear:both;" />
Israndavsetjing
Israndavsetjingar er lausmassar avsett ved randa av ein isbre. Avsetjinga består av morene og av leire, sand, grus og stein som oftast er vorte spylt ut under breen av smeltevasselver. Ved lengre opphald under avsmeltinga etter siste istida kunne det oppstå store og samanhengande avsetjinga, til dømes raet i Østfold og Vestfold. Slike samanhengande avsetjingar kan oppfattast som linjer i terrenget, israndlinjer.
I dagens norske landskap kan vi sjå ein serie av israndlinjer som markerer pausar eller trinn i tilbaketrekkinga av breranden frå kysten til innlandet ved avsluttinga av siste istida for omkring 10 000 år sidan. I Austlandsområdet har ein slike israndlinjer avsett under Ratrinnet, Skitrinnet, Akertrinnet, Daltrinnet, Hauersetertrinnet og Minnesundtrinnet (Minnetrinnet).
Hörnån
Hörnån er ei elv i Sverige.
Helge å
Helge å eller Helgeån er ei elv som renn gjennom Småland og Skåne sør i Sverige. Elva renn gjennom Kristianstad og ut til Hanöbukten i Austersjøen.
Stjernekamp (sesong 11)
Den ellevte sesongen av Stjernekamp har premiere på NRK1 laurdag 2. september 2023. Programleiar for Stjernekamp er Kåre Magnus Bergh. Ekspertpanelet består av Christine Dancke og to ekspertar innan sjangeren til kvar episode.
Deltakarar
{{Legend|lightgreen|Artisten gjekk videre til neste runde.}} {{Legend|lightblue|Artisten var i faresona for å ryke ut.}} {{Legend|salmon|Artisten rauk ut av Stjernekamp.}}
Huskvarnaån
Huskvarnaån er ei elv i Småland i Sverige.
Svinøyna
Svinøyna er ei øy i Gulen kommune i Vestland, mellom Mjømna og Grima. Øya er veglaus.
Øya vart busett rundt 1820-talet. Ved folketeljinga i 1900 budde det fem personar her.
Børholmen
Børholmen er ein holme i Gulen kommune i Vestland, mellom Grima og Kversøyna. Holmen er veglaus.
Folketalsutvikling:
Idbyån
Idbyån er ei elv i Sverige.
Nappsholmen
Ein husmannsplass vart rydda på Nappsholmen på 1780-talet. Ved folketeljinga i 1900 budde det fem personar her.
Åsnes Finnskog kyrkje
Åsnes Finnskog kyrkje er ei langkyrkje frå 1861 ved Vermundsjøen i Åsnes kommune (Innlandet), om lag 25 km aust for Flisa. I byrjinga vart kyrkja kalla Gretviken. Ho vart utvida i 1911–12 under leiing av Martin O. Bråten.
I 1896 til 1918 vart det på grunn av plassmangel nytta ein kyrkjegard litt lengre nord kalla Nordre gravplass eller Nordre gravlund. Sidan har ein fylt på jord og utvida kyrkjegarden rundt kyrkja.
Kathakali
Kathakali (malayalam കഥകളി, sett saman av katha, 'soge' og kali, 'spel') er ei form for indisk danseteater særleg knytt til Kerala ved vestkysten av Sør-India. Dansen kan førast tilbake til 1600-talet. Kathakalidansarar er kjenneteikna av særs omfattande kostyme, sminke og masker. Tradisjonelt blir alle rollene spelte av menn. Dansarane sine handgestar, ansiktsuttrykk og fotrørsler og musikarane sin song og perkusjon verker saman for å fortelja ei soge, som regel med religiøst innhald.
Bakgrunn
Kathakali oppstod på 1600-talet som ei vidarutvikling av tradisjonelle former som krishnanattam, ramanattam og kutiyattam, og har fellestrekk med yakshagana frå Karnataka. Mudraene, eller handgestene, som ein bruker til å uttrykka meining er kjende frå det meste av klassisk indisk dans og frå et klassiske danseverket Natyasjastra. Dansen har også trekk frå folkekunst og ritual frå Kerala som mudiyettu,  thiyyattu, theyyam, padayani, og folkekunstforma porattunatakam. Kathakalidansarar trener også ofte på element frå kampsporten kalaripayattu.
Höje å
Höje å er ei elv i Skåne sør i Sverige. Ho er om lag 35 km lang og munnar ut i Häckeberga i Lund kommun.
Einebærholm
Einebærholm er ein holme i Gulen kommune i Vestland, sør for Kversøyna. Holmen er veglaus.
Kathakali
Framsyning
Kathakaliframsyningar tek gjerne for seg forteljingar frå hinduepos som Ramayana, Mahabharata eller frå annan religiøs litteratur. Det finst også døme på nyskrivne stykke som byggjer på til dømes bibelforteljingar, Homer, Shakespeare eller Goethe.
Husån
Husån er ei elv i Sverige.
Kathakali
Framsyning
Tradisjonelt varer ei framsyning ei heil natt og blir gjerne framført utandørs. Ein stor oljelampe fremst på scena kan brukast som einaste lyskjelde. I dag er det vanlegare med førestillingar som berre varer nokre timar, og dei kan også framførast på ei innandørs scene. Ein bruker få sceneeffektar, men har gjerne ein krakk til å sitja eller stå på. Eit handhalde, fargesterkt sceneteppe blir brukt før framsyning og ved sceneskifte.
Ein kathakalitrupp har typisk eit dusin dansarar, fire songarar og fire perkusjonistar, men kan også ha om lag halvparten så mange utøvarar. I tillegg trengst spesialtrena sminkørar. Perkusjon markerer rytme og dramatikk, songarane kan synga delar av handlinga, medan dansarane hovudsakleg mimar tale og stemning. Mimikk i auge, munn og andlet og rørsler med armar, hender, fingrar og føter bidreg alle til dansespelet.