cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Glass Spider-turneen
Utvikling
Bowie koordinerte visstnok delar av turneen via epost, som var sjeldan seint i 1980-åra.
Songar
Bowie valde å spele mindre kjende songar på turneen og unngjekk somme av dei største hittane sine. Han ønskte ikkje å repetere formatet frå Serious Moonlight-turneen og sa «Det verkar så lett. Det var jubel frå starten av. Du veit korleis du skal få ein reaksjon - spel 'Changes,' 'Golden Years' og dei sprett opp på beina sine. Du får reaksjonen, tek pengane og går vidare. Det verkar får lett. Eg ønskjer ikkje å gjere det ein gang til.» I eit anna samtidig intervju sa han «Eg kjem ikkje til å gjere 'Star' igjen. Den var ganske vanskeleg. Eg trur ikkje eg kjem til å gjere mykje frå Ziggy på denne turneen. Eg kjem truleg til å spele mykje frå midten av 1970-åra, men ikkje meir tunge ting som 'Warszawa.' Eg har prøvd det og det var litt gjespande. Det var ein eg nynna for meg sjølv her ein dag, 'Sons of the Silent Age!' Så det er for meg ein ny song. Eg har aldri spelt den på scenen før.» «Sons of the Silent Age» vart framført på alle konsertane på turneen.
Alle utanom to songar («Too Dizzy» og «Shining Star (Makin' My Love)») frå albumet Never Let Me Down vart framførte i løpet av turneen, sjølv om «Shining Star» var blant songane som vart øvd inn. Andre songar som vart øvde inn, men ikkje framførte var «Because You're Young» og «Scream Like a Baby», begge frå Scary Monsters (And Super Creeps) (1980). Fleire songar som Bowie hadde venta å spele på turneen vart skrinlagde før øvingane kom i gang, som «Space Oddity» (frå David Bowie (1969)), «Joe the Lion» (frå "Heroes" (1977)), «Ricochet» (frå Let's Dance (1983)) og «Don't Look Down» (frå Tonight (1984)).
Songane vart «valde ut fordi dei passa framsyninga» og passa målet til Bowie om å lage eit show som var mykje meir teatralsk med eit sterkt dramatisk innhald. Då han vart spurt om korleis han skulle skape rockeshowet sitt meir «dramatisk» svarte han «Du vil bli overraska over kva du kan gjere med eit seks mann stort rockeband og ein scene og eit par lys.»
Scenografi
Scenografien på under turneen vart på den tida «den største scenografien for ein turné nokon gong,» og vart designa til å sjå ut som enorm edderkopp. Han var 60 fot (18,3 m) høg, 64 fot (19,5 m) brei og omfatta enorme bein av vakuumrøyr som vart oppløyste frå innsida av med 6 meter høge fargeskiftande lys. Det måtte 43 lastebilar til å for flytte eit enkelt sett, som var estimert til å vege 360 tonn. Videoskjermar på 5 x 6 meter synte video og bilete frå showet til dei i publikum som var lengre unna scenen. Systemet kravde at showet inkluderte to separate lydsystem, 260 høgtalarkabinett, tusen lys (med ein samla effekt på 600 000 watt) og tre datamaskinar. Mark Ravitz, som var scenograf, hadde tidlegare designa Diamond Dogs-turneen i 1974.
Dette var den første turneen til Bowie der det fanst trådlaus mikrofonteknologi, som gjorde at Bowie kunne flytte seg fritt på scenen under konertane. Dette gjorde at han kunne samhandle med dansarane og musikarane meir fritt. Settet bestod derfor av eit tre etasjar høgt mobilt stillas der Bowie og dansarane stundom klatra på under showet.
Kvart sett kosta ti millionar amerikanske dollar. Bowie sjølv investerte ti millionar av sine eigne pengar for å finansiere turneen, og han betalte éin millino dollar i veka i løn til dei 150 personane som sette opp og tok ned dei tre setta som vart nytta under turneen. I Philadelphia, der turneen opna i USA, vart sette skildra å ta «300 menneske fire dagar» å byggje.
Kring halvvegs under den første delen av turneen i Europa, oppdaga Bowie at den komplette edderkopp-settet var så stort at det ikkje passa i dei fleste innandørshallane. Han sa «det ville ha kosta meg mellom 500 000 og 600 000 dollar å endre settet nok til å ta det innandørs. Eg kan komme til å få laga eit mindre innandørssett i løpet av turneen.» Han bestilte faktisk eit tredje, noko mindre sett (kalla «Junior Bug»-settet) som skulle nyttast innandørs, som i Madison Square Garden i New York.
Bowie meinte at heile settet var ein metafor for livet, og skildra scenen som å ha «kjensla av eit skip på ei reise, med rigging og klatring og tau. I botnen er det eit sirkelforma område som i eit sirkus, så det er verkeleg frå fødselen og reisa gjennom livet.»
Øvingar
Bowie samla bandet tidleg i 1987 og fekk med seg fem dansarar som var koreografert av den mangeårige venen til Bowie, Toni Basil. Bandet og dansarane brukte opp til 12 timar kvar dag i New York før dei flytta til europa. Bowie filma musikkvideon for singelen «Time Will Crawl» under desse øvingane og synte nokre av danserutinane dei kom til å nytte under framføringane av «Loving the Alien» (1985), «Fashion» (1980) og «Sons of the Silent Age» (1977).
Det vart gjort øvingar med det fulle Spider-settet i Ahoy arena i Rotterdam den 18. mai, før dei flytta til De Kuip stadion for generalprøvar (27. og 28. mai).
Bowie sa at han såg etter dansarar som ikkje såg ut som dei typiske MTV-dansarane og som kjende både amerikansk gatedans og europeisk performancekunst. Opphavleg hadde Bowie håpa å få Édouard Lock frå La La La Human Steps med seg i showet, men gruppa var oppteken med andre ting. Bowie sa seinare at turneen kunne ha blitt annleis om La La La Human Steps hadde vore involvert. La La La Human Steps koreograferte den neste turneen til Bowie, Sound+Vision-turneen i 1990.
Konserten
Showet var delt inn i to delar og inkluderte eit planlagt ekstranummer. Bowie kom på scenen under songen «Glass Spider», der han vart senka ned frå taket i ein sølvstol og syngjande inn i ein telefon. Den første vignetten i showet byrja med «Bang Bang», der Bowie tok ein person opp frå publikum, berre for å bli avvist av personen, som mot slutten av songen viste seg å vere ein av dansarane hans. Seinare i showet, for songen «Fashion», truga dansetruppen Bowie med ein gatekamp, som han mot slutten av songen tilfeldigvis vinn. For «Never Let Me Down», som Bowie kalla «ru», var han inspirert av minimalist-koreografen Pina Bausch. Han sa: «Eg ønskte ei rett rørsle som starta opp og som kjem heilt ned og ikkje varierer. Eg er på knea mine med armane mine i ei slags tvangstrøye, og kryp rundt i tre og eit halvt minutt. Ei jente er med meg, som om ho går tur med eit dyr i ein park, men ho har ein sylinder på ryggen og av og til gjer ho meg oksygen. Det kjennes særs vernande ut, eit trist image, og det kjendes rett for songen.»
Ekstranummeret starta typisk med songen «Time», der Bowie dukka opp på toppen av hovudet til edderkopen med englevengjer bak seg, 20 meter over publikum. Songen vart stundom fjerna frå setlista under utandørskonsertar når dårleg vêr gjorde det for farleg å gå rundt på toppen av edderkoppen..
Kostymedesign
For den første delen gjekk Bowie kledd i ein ei drakt med ei fjerdedels lengd på tre fjerdedeler med raud skjorte og bukser designa av Diana Moseley. Kostymet bestod av Chelsea-støvlar med sølvdetaljar på hælen og tåa. Eit av kostyma som Bowie gjekk kledd med for del to, signert av Bowie, vart lagt ut for auksjon den 21. mai 2016 og vart selt for 37 500 amerikanske dollar. For ekstranummeret hadde Bowie eit kostyme som bestod av ein dress av gull-lamé og cowboystøvlar med gullvengjer. Ein av desse dressane, òg signert av Bowie, vart selt på ein Sotheby's-auksjon i 1990 for 7 000 dollar, fleire gonger meir enn den venta prisen. Det same kostymet vart igjen lagt ut for auksjon i desember 2016 og vart selt for 32 500 dollar.
Setliste
På turneen spelte bandet typisk kring to og ein halv time med eit sett som varierte litt frå kveld til kveld.
Tidleg europeisk setliste
Sein europeisk/amerikansk/australasiatisk setliste
Oppvarming
Oppvarmingsartistane varierte frå land til land. I Nord-Amerika vart oppvarmingsartistane på somme konsertar Duran Duran eller Siouxsie and the Banshees. I Europa var oppvarmingsartistane mellom andre Iggy Pop, Big Country, The Cult, Erasure, The Stranglers og Nina Hagen. Turneen spelte òg på musikkfestivalar, og ved eitt høve var The Eurythmics hovudartist ein kveld og Bowie den neste.
Turnéhendingar
Turneen gjekk hardt fysisk ut over Bowie. Ikkje berre vart han merkbar tynnare i løpet av turneen, men han var utsliten sjølv før turneen kom i gang: «Eg trur turnear som dette er særs farlege fordi dei er så slitsame. Berre presset kring det å organisere det heile, og det er ikkje lenger eit show, det er ei hending. Sjølv før du dreg ut er du heilt ferdig. Det er så mange folk som spring rundt og alle gjer noko og folk gløymer å delegere jobbane til dei rette folka, og det er mykje forvirring og på eit eller anna vis skal alt kome saman.»
Turneen gjekk på store spelestader, og i Europa vart det spelt både innanørs og utandørs, på store sletter. Michael Clark, ein lysteknikar for turneen, døydde på Stadio Comunale i Firenze i Italia den 9. juni etter at han falt ned frå stillaset før konserten kom i gang. Dagen etter, den 10. juni, fall ein annan arbeidar (utan dødelege skadar) då han var med å bygde settet i Milanoo. Ein stor fanskare, som hadde overnatta utafor spelestaden, gjorde opprør og måtte kontrollerast av politiet. Begge konsertane i Roma (den 15. og 16. juni) hadde liknande opprør blant fans som ikkje fekk tak i biletttar og støytte saman med politiet. På den andre konserten måtte Bowie syngje gjennom tåregass då 50 menneske vart arresterte og 15 politimenn skadde under opprøret. Då flyet til bandet skulle forlate Roma etter konserten den 16. juni, førte ein bombetrugsel til at flyet måtte vende attende til flyplassen, før ein fann ut at det var den lokale politisjefen som hadde brukt det som eit triks for å få autografen til Bowie. Bowie sa om hendinga «Eg vart meir sjokkert enn fornærma - dette kunne berre ha skjedd i Italia!!» Konserten den 27. juni skulle opphavleg gå på Ullevi i Göteborg, i Sverige, men måtte flyttast til Eriksberg i Hisingen, like i nærleiken fordi ein tidlegare konsert med Bruce Springsteen på Ullevi stadion hadde gjort skadar for 2,7 millionar dollar. Ein fan som prøvde å kome seg inn bak sceneområde i Slane Castle ved å symje over River Boyne, drukna like før konserten 11. juli.
Ein gong under den europeiske delen av turneen, reiv gitaristen Carlos Alomar av eit leddband i foten, og han måtte endre scenekarakteren sin. Alomar sa «[eg måtte endre karakteren min til denne galne, haltande Mad Max-aktige personen med piggete hår. Eg drog til ein kiropraktor og bad han om å gje meg alle desse metallgreiene -- beinstøtter, ryggstøtter og alt slikt. No la eg til meir metall etter kvart som showet pågjekk.»
Glass Spider-turneen var første gongen Bowie spelte i Austerrike, Italia, Spania, Irland og Wales. Somme av utandørskonsertane i Storbritannia måtte starte tidleg på grunn av portforbodslover (eit problem ein vanlegvis unngjekk andre stader i Europa), og det reduserte effekten av lyssettinga på scenen, noko som plaga Bowie ein heil del.
Under den nordamerikanske delen av turneen hevda ei 30 år gammal kvinne frå Dallas, Wanda Nichols, at Bowie hadde forgripe seg på henne seksuelt på Mansion Hotel etter ein konsert i Reunion Arena i Dallas. Bowie nekta for alle skuldingane og kalla dei «latterlege.» Han sa at Nichols var med han på hotellrommet, men at det som skjedde mellom dei var med hennar samtykke. Ei talskvinne for Assistant District Attorney Hugh Lucas sa den 18. november 1987 at ein storjury i Dallas County avviste skuldingane mot Bowie etter å ha høyrt på vitneforklaringar i to timar den 11. november.
Billettsal
Etterspurnaden for billettar til turneen var stor. Konerten 3. september på Sullivan stadion i Massachusetts sette ny rekord for å bli raskast utseld på spelestaden, men denne rekorden vart slått The Who i 1989 då 100 000 bilettar til to konsertar vart selde på åtte timar. På ein spelestad selde Bowie billettar verdt tre millionar dollar til tre konsertar på 90 minutt. Konserten sette ny publikumsrekord i Ottawa i Ontario i Canada på den tida. Førehandssalet for den australske delen av turneen var på 8,6 millionar dollar, noko som var meir enn Michael Jackson sin Bad-turné.
Fire av konsertane var blant dei to mest innbringande konsertane i USA i 1987, og mot slutten av turneen vart det estimert at han hadde henta inn meir enn 50 millionar dollar. I 1991 vart estimert at kvar konsert på turneen hadde tent inn kring éin million dollar, som utgjorde kring 86 millionar dollar for heile turneen.
Mottaking
Den europeiske delen av turneen vart stort sett kritisert av media, sjølv om det òg var somme positive meldingar. Chris Roberts skreiv i Melody Maker at det var «overveldande gruppepress» blant kritikarkollegaene hans om å skrive negativt om turneen. Bowie var frustrert over korleis meldingane i Europa endra seg frå å vere positive til å bli negative, og skulda på at det i starten av turneen var somme utandørskonsertar som vart dårleg motteke. Han sa «den største feilen som vart gjort på turneen var å spele i dagslys. Heile årsaka til heile showet gjekk tapt.» Han merka seg at meldingane for innandørskonsertane (der lyssettinga kom meir til sin rett) fekk betre omtale.
Amerikansk media var snillare, og aviser i Orlando i Florida og Boston i Massachusetts skreiv positive meldingar. The Philadelphia Inquirer og Chicago Tribune var begge middels nøgde i sine meldingar av konsertane i Philadelphia og Chicago. Meldinga for den første konerten til Bowie i New York var stort sett negativ, der showet vart kalla «spektakulært», men «overkill dominerer» og det vart klaga på «ein svimlande overlast av visuell aktivitet.» Ei melding i Christian Science Monitor var stort sett positiv og la vekt på det blendande visuelle, men klaga på at dansinga berre stundom var inspirert.
Trass i kritikken i pressa, sa Bowie at det var den kjekkaste turneen han hadde hatt fordi det var den «mest nyskapande» turneen han hadde vore med på.
Konsertopptak
Trass i at det vart sagt til pressa at det ikkje kom til å bli eit konsertalbum frå turneen, vart framsyninga i Sydney Entertainment Centre i Sydney den 7- og 9. november 1987 filma og gjeve ut på video som Glass Spider i 1988. Ei forkorta utgåve av showet vart sidan sendt i USA på ABC TV. Ei DVD-utgåve av konserten kom i 2007 med eit lydoptak av konserten i Olympic Stadium i Montreal den 30. august 1987, som vart ommastra og gjeve ut på Loving the Alien (1983-1988) (2018). Konserten 6. juni 1987 på Platz der Republik (Reichstag – City Of Berlin-festivalen) vart sendt på FM radio.
Songar
Frå The Man Who Sold the World Frå Aladdin Sane Frå Ziggy Stardust: The Motion Picture Frå Diamond Dogs Frå Young Americans Frå "Heroes" Frå Scary Monsters (and Super Creeps) Frå Let's Dance
Frå Tonight Frå Never Let Me Down Andre songar: Øvd inn, men ikkje framført:
Diskografien til AC/DC
Det australske rockebandet AC/DC har så langt gjeve ut 18 studioalbum (16 tilgjengeleg verda over, to berre i Australia), to filmmusikkalbum, tre konsertalbum, ein EP, 59 singlar, 11 videoalbum, 58 musikkvideoar og to plateboksar. Sjølv om AC/DC har gitt ut mange singlar, har bandet alltid nekta å gi ut greatest hits-pakkar; Who Made Who (som fungerte som soundtrack til Stephen King-filmen Maximum Overdrive), Iron Man 2 og dei ulike liveinnspelingane til bandet er det næraste gruppa har komme ei slik samling. Verizon gjer AC/DC-album tilgjengeleg for nedlasting, men i fleire år nekta bandet å gi ut albuma sine på iTunes, ettersom iTunes normalt tillèt nedlasting av enkeltspor; AC/DC uttalte offentleg: «Vår ... grunn er at me ærleg meiner at songane på alle albuma våre høyrer saman. Om me var på iTunes, veit me at ein viss prosentandel av folk berre ville ha lasta ned to eller tre songar frå albumet - og me syns ikkje det representerer oss musikalsk.» Bandet gav likevel til slutt ut heile diskografien sin på iTunes i november 2012. 30. juni 2015 dukka katalogen deira opp på Spotify for første gongen.
Brørne Angus og Malcolm Young danna AC/DC i 1973. Bandet gav ut to album i Australia før dei gav ut si første internasjonale plate, High Voltage med vokalist Bon Scott, bassist Mark Evans og trommeslagaren Phil Rudd. I 1980, mindre enn eit år etter utgivinga av suksessalbumet Highway to Hell, døydde Bon Scott og vart erstatta av den britiske songaren Brian Johnson, som AC/DC gav ut det bestseljande albumet sitt, Back in Black med. Albumet Black Ice, gitt ut i 2008, nådde førsteplassen i 29 land. I løpet av 47 år av karrieren selde AC/DC over 200 millionar album over heile verda, omtrent 75 millionar i USA. Back in Black åleine selde 25 millionar eksemplar (50 millionar på verdsbasis), og vart det nest mest selde albumet i historia.
Singlar
Fotnotar
Kjelder
Generelt Spesifikt
Teshel Cove
Teshel Cove (bulgarsk залив Тешел, ‘Zaliv Teshel’) er ei 1,4 km brei vik som trengjer 1,6 km inn på vestkysten av Low Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho ligg nord for Malina Cove og sør for Kazichene Cove, 8,3 km nord for Cape Garry og 6,7 km sør for Cape Wallace.
Vika er kalla opp etter busetnaden Tesjel sør i Bulgaria.
Chapmanbreen i Victoria Land
Chapmanbreen er ein isbre inst i Yule Bay nord i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) etter A. Chapman, eit medlem av helikoptergruppa i løpet av ANARE («Thala Dan»), 1962, leia av Phillip Law.
'74 Jailbreak
'74 Jailbreak er ein EP av det australske rockebandet AC/DC, gitt ut i 1984. Han består av fem spor som tidlegare berre hadde vorte gitt ut i Australia. Trass i tittelen til EP-en vart songen «Jailbreak» faktisk spelt inn i 1976 og vart opphavleg gitt ut det året på den australske versjonen av albumet Dirty Deeds Done Dirt Cheap. Dei fire andre spora vart opphavleg gitt ut på den australske versjonen av debutalbumet til bandet, High Voltage, spelt inn i 1974 og gitt ut tidleg året etter.
Songen «Jailbreak» vart gitt ut som singel med tilhøyrande musikkvideo samtidig med EP-en. '74 Jailbreak vart gitt ut på nytt over heile verda i 2003 som ein del av AC/DC Remasters-serien.
Markinsenis Peak
Markinsenis Peak er ein fjelltopp (1790 moh) på sørsida av McCannbreen ved samløpet mellom denne og Lilliebreen i Bowers Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter radiomannen Ronald Markinsenis i US Navy, ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1965.
Tom Levorstad
Karriere
Levorstad gjorde det relativt sett best i store hoppbakkar. Ti gongar var han mellom dei ti beste i verdenscuprenn, og heile ni av desse var i storbakkerenn. Beste verdscupplasseringa var ein tredjeplass i St. Nizier i Frankrike i februar 1980. I den første sesongen med verdscup, 1979/80, kom Levorstad på 12. plass totalt. Same sesongen hoppa han 105 m og sette bakkerekord i Holmenkollbakken.
Levorstads største prestasjon var bronsemedaljen i verdsmeisterskapen i skiflyging i 1981, der han berre hadde finnen Jari Puikkonen og austerrikaren Armin Kogler framom seg på resultatlista.
Arturo Toscanini
Arturo Toscanini var ein vidgjeten italiensk dirigent som vart borgar av USA i 1939. Toscanini dirigerte i fleire periodar La Scala i Milano, Metropolitan Opera i New York og New York Philharmonic Orchestra. Mot slutten av livet vart han tilsett som fyrste musikalske leiar for NBC Symphony Orchestra, ei stilling han hadde samanhengjande frå 1937-1954. Toscanini var kjend for eit fotografisk minne, høgt utvikla høyrsle for detaljar i orkestra, stor presisjon, perfeksjon og intensitet. Han dirigerte særleg verk av Rossini, Verdi, Arrigo Boito, Puccini og i tillegg verk av Beethoven, Brahms, Wagner, Richard Strauss og Debussy.
Debut
Opphavleg var Toscanini cellist, og han vann tidleg eit studiestipend til eit lokalt musikkonservatorium. Der blei han medlem i eit operaorkester som reiste på turné i Sør-Amerika i 1886. Då dei skulle framføra Verdis Aïda i Rio de Janeiro hadde korsongarane blitt så leie av den lokalt innleigde dirigentens slappe grep om orkesteret at dei streika og nekta å syngja før det hadde blitt skaffa ein vikardirigent. To dirigentar forsøkte så å fullføra arbeidet med operaen i tide, men utan å lukkast. I desperasjon føreslo songarane den unge cellisten Toscanini som dirigent, sidan han kunne heile operaen utanåt. Toscanini hadde inga erfaring med direksjon, men vart til slutt overtydd av songarane til å gripa fatt i taktstaven klokka kvart over ni om kvelden. Han dirigerte dermed den to og ein halv times lange operaen, berre hjelpt av minnet. Publikum vart overraska, fyrst av kor ung denne ukjende dirigenten var, deretter av kor godt han meistra jobben, og gav stormande applaus. Resten av sesongen vart Toscanini sett til å dirigera atten operaer, alle med stor suksess. Slik byrja dirigentkarrieren til Arturo Toscanini, berre 19 år gamal.
Lykke-regjeringa
Ivar Lykke si regjering tiltredde 5. mars 1926 og gjekk av 28. januar 1928. Den var ei mindretalsregjering med medlemmar frå Høgre og Frisinnede Venstre. Regjeringa Lykke tok over etter Mowinckels første regjering, og blei avløyst av den kortliva Hornsrud-regjeringa.
Distriktet Neunkirchen
Distriktet Neunkirchen er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 1150 km², med 86 000 ibuarar (2018). Byen Neunkirchen er administrasjonssenter for distriktet.
Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 44 kommunar, av dei 3 bykommunar og 17 såkalla 'Marktgemeide'.
FK Neptūnas
Futbolo klubas Neptūnas eller FK Neptūnas er ein litauisk fotballklubb som spelar i Pirma lyga.
Han spelar heimekampane sine på Klaipėdos miesto centrinis stadionas i Klaipėda.
Historie
Futbolo klubas Neptūnas vart stifta i 2020.
Spelarstall 2023-sesongen
Pr. 22. januar 2023.
Joakim Våge Nilsen
Joakim Våge Nilsen er ein norsk fotballspelar som spelar for Haugesund i Eliteserien (2020).
I 2011-sesongen spelar han i forsvar for Haugesund i Eliteserien. Han har tidlegare spelt for Bremnes. Han kom til Haugesund i 2007 og vart fast på laget i 2009-sesongen då Haugesund rykte opp frå 1. divisjon. I 2010-sesongen i Tippeligaen spelte han òg fast på laget.
Arturo Toscanini
Debut
Tilbake i Italia heldt Toscanini fram som cellist ei stund til, men gradvis overtok dirigentkarrieren for cellistkarrieren. Han spela cello i verdspremieren på Otello av Giuseppe Verdi ved La Scala i Milano i 1887. Komponisten vart imponert då Arrigo Boito skrytte over den unge cellistens evne til å tolka Verdis musikk. Toscanini skal ved eit anna høve ha spurt komponisten personleg til råds då han skulle dirigera Verdis Te Deum. Toscanini spurde om han fekk lov til å dirigera ein allargando ein stad der det ikkje stod notert, og Verdi svara at han hadde utelate allargandoen i nota av frykt for at «einskilde tolkarar ville ha overdrive markeringa.» I 1897 gifte Toscanini seg med Carla de Martini. Dei to fekk tre born saman og blei verande gifte livet ut.
Joakim Våge Nilsen
Kjelder
Spelarprofil på Haugesund sine nettsider
Arturo Toscanini
Tilhøve til fascismen
I 1919 stilte Toscanini som parlamentskandidat for fascistpartiet, men vendte seg seinare frå fascismen og trassa Benito Mussolini fleire gonger etter at denne kom til makta i 1922. Trasset kom særleg til uttrykk ved at Toscanini nekta å visa biletet av Mussolini eller å dirigera fascistane sin kampsong, «Giovinezza» på La Scala. Til ein ven skal han ha sagt i raseri: «Dersom eg var i stand til å drepa ein mann, ville eg ha drepe Mussolini!»
Under ein minnekonsert for komponisten Giuseppe Martucci i Bologna i 1931 fekk Toscanini ordre om å opna med «Giovinezza», men Toscanini nekta å setja orkesteret til å spela, sjølv om utanriksminister Galeazzo Ciano var til stades i publikum. Etterpå vart Toscanini slått og skada av ei gruppe svartskjorter. Mussolini straffa Toscaninis oppførsel ved å inndra passet hans, setja han under konstant overvåkning og avlytta telefonen hans. Passet vart omsider tilbakelevert etter store protestar mot behandlinga av dirigenten. Toscanini forlét det fascistiske Italia då andre verdskrigen braut ut, og vart amerikansk statsborgar i 1939.
Karriere i USA
NBC Symphony Orchestra hadde blitt skipa særskilt for Toscanini i 1937, og han vart verande som musikalsk leiar av orkesteret heilt fram til 1954. I USA vart han ofte kritisert for å neglisjera amerikansk musikk, men han gjorde også strålande framføringar av verk av Samuel Barber, George Gershwin, Ferde Grofé og John Philip Sousa, og han laga si eiga orkestrering av «The Star-Spangled Banner».
I 1954 skulle Toscanini dirigera ein rein Wagner-konsert i Carnegie Hall, men under konserten fekk han eit momentant minnetap, truleg forårsaka av stans av blodtilførsla til hjernen. Dette vart siste gongen Toscanini dirigerte live offentleg nokonsinne, og han pensjonerte seg 87 år gamal. Musikarar frå NBC Symphony Orchestra heldt fram med ny dirigent under namnet Symphony of the Air fram til 1963, då det blei oppløyst. Etter 1954 dirigerte Toscanini sju kjende operaer på radio av komponistar som Verdi, Puccini og Beethoven. Desse siste radioinnspelingane vart tekne opp og spela inn på cd for ettertida.
Død og ettermæle
Den 16. januar 1957 døydde Arturo Toscanini heime i Bronx i New York by. Kroppen hans vart send tilbake til Italia, der han vart gravlagt i Milano. På minnesteinen om han står ei innskrift frå den ufullendte operaen Turandot av Puccini: «Her sluttar operaen, for på dette punktet døydde maestroen.» Ein arie frå Verdis Requiem vart sunge i gravferda hans.
I 1987 vart Arturo Toscanini posthumt tildelt Grammy Lifetime Achievement Award for sitt livsverk som dirigent.
Distriktet Bruck an der Leitha
Distriktet Bruck an der Leitha er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 703 km², med 100 000 ibuarar (2018). Byen Bruck an der Leitha er administrasjonssenter for distriktet.
Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 33 kommunar, av dei 5 bykommunar og 14 såkalla 'Marktgemeide'.
Timok Cove
Timok Cove (bulgarsk залив Тимок, ‘Zaliv Timok’) er ei 580 m brei vik som trengjer 400 m inn på nordkysten av Rugged Island utanfor vestkysten av Byers Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis, med innløp vest for Simitli Point.
Vika er kalla opp etter Timok-elva nordvest i Bulgaria.
Kjelder
''
FK Garliava
Futbolo klubas Garliava eller FK Garliava er ein litauisk fotballklubb som spelar i Pirma lyga.
Han spelar heimekampane sine på Adomo Mitkaus mokyklos stadionas i Garliava.
Historie
Futbolo klubas Garliava vart stifta i 2008.
Spelarstall 2022-sesongen
Pr. 22. mars 2022.
Chattahoocheebreen
Chattahoocheebreen er ein isbre i Convoy Range som flyt nordaust mellom Wyandot Ridge og Eastwind Ridge. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå Navy flyfoto, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964 etter USNS «Chattahoochee», eit tankskip i den amerikanske convoyen ut i McMurdo Sound sesongane 1961–62 og 1962–63.
Det ungarske herrelandslaget i handball
Ungarn sitt herrelandslag i handball er det mannlege landslaget i handball for Ungarn. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Magyar Kézilabda Szövetség. Landslaget har deltatt i internasjonale turneringar sidan 1936.
Ar Rayyan i Saudi-Arabia
Ar Rayyan er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Homskløfta
Homskløfta (arabisk فتحة حمص), òg kalla Akkarkløfta, er ein fjellovergang i Orontesdalen sør i Syria. Han vert kalla «porten til Syria», og skil An-Nusayriyahfjella og Jebel Zawiyah frå Libanon- og Anti-Libanonfjella. Den vesle elva Nahr al-Kabir renn gjennom kløfta til den syriske kysten av Middelhavet.
I hundrevis av år har handelsmenn og inntrengande fiendar funne vegen gjennom Homskløfta ei viktig rute mellom kysten og det indre av landet, og til andre delar av Asia Kløfta er òg den einaste heilårsopne overgangen gjennom fjellkjeda.
I dag går motorvegen og jernbanen frå Homs til den libanesiske byen Tripoli over passet. A pipeline carrying oil also runs through the gap. Borga Krak des Chevaliers ligg i Homskløfta. Borga vart bygd i 1031 for å vakte over denne strategiske gjennomgangen under det første krosstoget, og skifta eigarar fleire gonger under resten av krosstoga.
Varvara Cove
Varvara Cove (bulgarsk залив Варвара, ‘Zaliv Varvara’) er ei 3,3 km brei vik som trengjer 1,9 km inn på sørvestkysten av Nelson Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho ligg mellom The Toe og Ross Point.
Vika er kalla opp etter busetnaden Varvara søraust i Bulgaria.
Chugunovbreen
Chugunovbreen er ein isbre som er kring 9 km lang og som ligg like nord for Astakhovbreen i Bowers Mountains. Han er ein av fleire isbrear som drenerer austsida av Explorers Range og flyt til Ob Bay. Han vart kartlagt frå fotografi teken av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958, og kalla opp etter N.A. Tsjugunov, ein sovjetiske luftforskar som døydde under denne ekspedisjonen.
Ringkollstua
Ringkollstua er ei turisthytte og ein serveringsstad på Ringkollen i Nordmarka, i Ringerike kommune. Dagens hytte vart bygd i 1993 og ligg 600 moh. og står på Statens grunn.
Gamle Ringkollstua
Gamle Ringkollstua vart bygd i 1895, og stod der Ringkollen kapell står i dag. Bygginga var ei følgje av etableringa av Hønefoss og Omegn Turistforening i 1893. Foreininga kjøpte tomta i 1894, på det som heitte «Germundboseter» og året etter vart den første hytta sett opp. Det offisielle namnet var «Ringkollen Turisthotell», men ho gjekk under namnet «Turisten». Bygninga vart bygd ut i fleire omgangar, og vart etter kvart både ein overnattingsstad og kafé. I 1949 kjøpte Skiforeninga Ringkollstua.
Brann og gjenoppbygging
Hausten 1970 brann Ringkollstua ned til grunnen. Først i 1976 vart branntomta rydda, og det vart etter kvart bestemt å byggje eit kapell på branntomta. Ringkollen kapell vart bygd i 1982, men den nye Ringkollstua vart ikkje bygd før i 1993, der ho står i dag.
Dagens situasjon
Ringkollstua er eigd av Ringkollstua AS. Dei hadde òg ansvaret for drifta. Våren 2007 varsla styret i driftsselskapet at dei må leggje ned drifta, fordi det ikkje er råd å drive lønsamt. Dei stengde difor 1. juni 2007.
For å kunne drive lønsamt ønskte styret å byggje ut med inntil sju nye hytter, for å kunne handtere overnattingsgjester, og dimed andre typar arrangement. Dagens reguleringsplan tillèt ikkje slik utbygging. Ringerike kommune sende ut eit framlegg til ny reguleringsplan for Ringkollen til høyring 2. mai 2007, eit framlegg både Buskerud Fylkeskommune og Miljøverndepartementet har kome med innseiingar på. Kommunestyret vedtok til trass for innseiingane 21. juni 2007 ein ny reguleringsplan for Ringkollen, der dei opnar for utbygging av Ringkollstua. Dette vedtaket har Fylkeskommunen levert innseiing på til Miljøverndepartementet, noko dei fekk støtte for i februar 2008.
Ringkollstua var stengd i heile 2008. Det vert søkt andre løysingar, m.a. i samarbeid med Miljøverndepartementet, for å tryggje drifta vidare. Miljøvernminister Erik Solheim stadfesta 15. februar òg at Miljøverndepartementet ønskte at Ringkollstua skulle oppretthaldast som eit tilbod for ålmenta.
I 2009 vart det lagt fram nye planar for utbygging der ein vil byggje eit tilbygg med 40 sengeplassar. Frå 2009 til 2012 har Grand hotel på Hønfoss drive Ringkollstua, men sa våren 2012 opp driftsavtala. . Nye drivarar tek over i 2012. I 2012 har Miljøverndepartementet opna for overnatting på Ringkollstua og det tyder at arbeidet med ny reguleringsplan kan byrje.
Hans Lyche
Hans Christian Lyche var ein norsk forfattar og kritikar frå Oslo.
Lyche debuterte i 1911 med romanen Aske, deretter kom han ut med novellesamlinga Forlat os vor skyld i 1913, samt romanane Negteren i 1916 og Skyer i 1917. I 1922 hadde han suksess med komedien Himmelstigen, framført på Nationaltheatret. Som forfattar var han «en utpreget stilkunstner og psykolog, med sans for det særegne tilfelle». Lyche var elles medarbeidar 1912-19 i avisa Tidens Tegn, og frå 1923 teater- og litteraturmeldar i Norges Handels- og Sjøfartstidende, begge avisene kom ut i Oslo. Frå 1946 var han formann i Norsk litteraturkritikerlag.
Don't Lose My Number
Historie
Songen er retta mot nokon kalla «Billy» som songaren håpar å finne (og håpar at Billy framleis har nummeret hans). Collins har sagt at han skreiv det meste av songen under innspelinga av det første albumet hans, Face Value. Collins har òg sat at teksten i stor grad var improvisert, og at han sjølv ikkje heilt veit kva songen handlar om. Stephen Holden i New York Times skreiv om teksten at han var særs «vag, og skisserer eit melodrama utan å syne den heile historia».
Musikkvideo
Collins visste ikke kva videoen skulle handle om, så han valgte å lage ein video der han prøver å finne ut kva tema videoen skulle ha. I den faktiske videoen så snakkar Collins med forskjellige «regissørar», som alle gjev han dårlege idear for videoen. I forslaga deira parodierer Collins fleire musikkvideoar frå denne tida, som videoar av Michael Jackson, David Lee Roth («California Girls»), Elton John, The Police («Every Breath You Take») og The Cars («You Might Think»), i tillegg til filmar som Mad Max 2 og forskjellige samurai- og westernfilmar.
Baba Jaga
Baba Jaga (på russisk: Баба-Яга) er ei kvinneliknande framtoning som er kjent frå ei stor mengd russiske og polske folkeeventyr, og som ein reknar med har opphav i førkristen slavisk mytologi. Eit viktig drag ved ho er at ho skil seg frå dei menneskelege kvinnene ved aldri å ha skaut på hovudet, og dette var ei særs skandaløs framferd i dei slaviske bondesamfunna i gamal tid. I dei fleste av eventyra er ho skildra som ei brutal og forferdeleg gamal kvinne, ei heks som ynskjer å ete menneske, framfor alt born. I eventyret Villgjæsene eller Gåse-svanene (russiske Гуси-лебеди), nytter ho seg av gjæs for å bortføre smågutar for å kunne ete dei. Lukkelegvis vert desse borna redda av systera til Baba Jaga, som kom til staden i rett tid og fekk hjelp av eit epletre, ein omn og ei elv. Men det finst òg eventyr som skildrar Baba Jaga sjølv som ein god hjelpar, ei som er gjestmild andsynes ein vanlegvis sterk og vakker ung mann, og gjev han nyttige råd. Baba Jaga vert ofte framstilt med eit einaste bein i staden for dei to som menneska har. Ho bur i ei dør- og vindaugelaus hytte som står på hønseføter langt inne i dei djupe skogane, og ho kan få hytta til å løpe på desse føtene. Dessutan har ho evna til å reise gjennom lufta i ein mortar som ho ror fram med støytaren medan ho sletter ut spora etter seg med ei sopelime. Ofte varslar ein uvêrsstorm at ho er i kjømda. Ho er òg i stand til å knekke store tre og eta dei.
Somme eventyr handlar om ikkje berre ei Baba Jaga, men fleire; dei kan til dømes vere tre systrer som bur eit stykke veg frå kvarandre. I nokre eventyr har Baba Jaga ei eller fleire døtrer som kan vere snille eller fulle av vondskap.
Beckology
Beckology er ein plateboks av gitaristen Jeff Beck som kom ut i 1991 fordelt på tre CD-plater. Beckology dekkjer heile karrieren til Beck frå dei første innspelingane hans med The Tridents til albumet Guitar Shop i 1989.
Apostolisk suksesjon
Apostolisk suksesjon er namnet på den ubrotne linja av innhevarar av kyrkjelege embete frå apostlane til i dag. Det mest kjende dømet på apostolisk suksesjon er paven. Ifylgje tradisjonen vart Apostelen Peter den fyrste paven, og det har sidan gått ei ubroten linje med pavar fram til dagens Pave Benedikt XVI.
Apostolisk suksesjon er ein viktig doktrine for t.d. biskopar i den katolske kyrkja, den anglikanske kyrkja og den ortodokse kyrkja, men blir avvist av den norske kyrkja og andre lutherske kyrkjesamfunn.
Kronemanet
Kronemanet er ein manetart som vanlegvis lever i djuphavet og berre ved unntak finst på grunt vann. Kronemanet har ein svært uvanleg livssyklus utan polyppstadium.
I Noreg har ein funne maneta heilt opp i vassflata, der han kan skape store problem for fiskarar.
<!--
Jeff Beck's Guitar Shop
Jeff Beck's Guitar Shop er det femte studioalbumet til gitaristen Jeff Beck, gjeve ut i oktober 1989 på Epic Records. Albumet nådde 49. plassen på den amerikanske Billboard 200 og vann Grammyprisen for beste rockeinstrumental i 1990. Dette var det andre albumet til Beck som vann ein pris i denne kategorien etter Flash (1985). «Stand on It» vart gjeven ut på singel og nådde 35. plassen på Billboard's Mainstream Rock-lista. «Sling Shot» vart nytta i skrekkomedien Gremlins 2: The New Batch i 1990 og fleire andre spor vart nytta som ein del av musikk til South Atlantic Raiders-episodane av den britiske komiseren The Comic Strip Presents.
Kronemanet
Bygning og livssyklus
Som andre ringmaneter har kronemaneten er tydeleg djupt flikete kant på klokka. Tentaklane sit i innhakka mellom flikene og er stive og tjukke, vanlegvis er det 12 av dei. Av farge er den raudleg, ein tilpassing til livet på djupt vatn. Raudfargen skuldast porfyrin, som er uspiselig for dei fleste dyreartar. Sjølve klokka er relativt høg og konisk, og avgjev bioluminescens, moglegvis som ei åtvaring om porfyrin-innhaldet.
Som einaste stormanet manglar kronemaneten eit polyppstadium, og egga klekk heller ikkje til ein planula-larve slik som hos andre maneter. Utvilingstiden er 2 til 3 månder frå gyting til dei første stadia som kan ta til seg næring. Arta er langlivet og kan verta opptil 30 år gammal.
Jeff Beck's Guitar Shop
I eit steg bort frå den tidlegare jazzfusionstilen hans, går Beck her meir i retning av rein instrumental rock, utanom på to spor («Guitar Shop» og «Day in the House») der trommeslagaren Terry Bozzio snakkar fram ein tekst.
Kronemanet
Levevis
Om dagen held kronemaneten til på djupt vatn, men stig opp om natta. Sjølv kort eksponering for dagslys er døyeleg for yngre maneter og skadeleg for eldre. Maneten produserer raudt pofyrin som forsvar mot lyset. Normalt vil den aldri koma opp på så grunt vatn at den vil kunna sjåast, men den kan takast i garn, særleg garn som står over natta, og i nokre fjordar på Vestlandet der vatn frå dyphavet verta opp pressa i dagen av #havstrøm, vil den periodevis finnast på grunt vatn i så stort mengd at den øydelegg for fiske etter torsk. Dei siste åra har den spreidd seg frå Sognefjorden til andre fjordar lengre nord. Maneter er observert i store mengder i indre deler av Trondheimsfjorden. Dersom du er i Beitstadfjorden kan du oppleva denne maneten på djupner som er godt innanfor rekkjevidd for sportsdykkere. Den kan påtreffes så grunt som 8-10m.
Sjølv om maneter er svært enkle dyr utan noka form for hjerne, ser det ut til at dei i nokon grad samarbeid i små grupper om å fanga krill som er deres hovudføde. -->
Jarle Steinsland
Jarle Steinsland er ein norsk fotballspelar. I 2011-sesongen spelar han på midtbanen for Haugesund i Eliteserien. Han kom til Haugesund frå Bryne før 2008-sesongen.
Kjelder
Spelarprofil på Haugesund sine nettsider
Ar Rudaymah
Ar Rudaymah er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Indiapirol
Skildring
Det er lite som skil indiapirol frå arten pirol i Europa og Afrika med omsyn på utsjånad. Dei har begge den gylne gulfarga som er representert hos nær halvparten av dei 29 artane i gruppa Oriolus. Indiapirol har eit lengere mørkt augestrek der pirol berre har ein svart tygel. Kroppslengda er ca. 24–25 centimeter. Hannfuglar har elles kraftig gul fjørdrakt med svarte venger og svart stjert. Hoa er ein langt mindre fargerik fugl med grøn overside, gråleg underside som har mørke strek i lengderetninga. Ungfuglar liknar hoer, men er generelt meir fargelause.
Utbreiingsområdet for hekking strekker seg frå sørlege Kasakhstan og Usbekistan gjennom sentrale Afghanistan til nordlege Pakistan nordlege India og vestlege Nepal. Overvintring skjer i India og på nordlege Sri Lanka. Vanlegvis lever dei under 1800 moh. men kan gå opp til 4400 moh. i Himalaya.
Indiapirolar er knytt til mange variantar av skog, krattskog, parkar, hagar, frukthagar og plantasjar med t.d. mango. Dei beiter einslege, parvis, små grupper eller i fleirartsflokkar på frukt som mango og fiken, nektar og eit breitt utval av virvellause dyr. Lætet er melodiøst som hos pirol, men enda meir komplekst.
Storleiken på populasjonen er ikkje estimert, men trudd å vere bærekraftig trass i at han er minkande. Derfor blir status for arten vurdert som livskraftig (LC) av IUCN.
Trygve Nygaard
Trygve Nygaard er ein norsk fotballspelar. I 2011-sesongen spelar han på midtbanen for Haugesund i Eliteserien.
Nygaard gjekk frå Haugesund til Viking i 1999. Han blei aldri nokon stjernespelar i Viking, men han var elska av publikum på grunn av innsatsviljen og lojaliteten sin. Han var heller ikkje nokon goalgettar, men han hadde eit tungt skot, som han viste fram ved enkelte høve. Best blir han hugsa for målet sitt mot Austria Wien i 2005, som sikra Viking gruppespel i UEFA-cupen.
Etter å ha spelt fast på Viking, sleit Nygaard med å få speletid i 2007, og han bestemte seg for å flytte heim til Haugesund. Sommeran 2007 stranda ein overgang til FK Haugesund på Viking sine krav, men 23. oktober gjekk overgangen til slutt i orden.
Kjelder
Spelarprofil på Haugesund sine nettsider
Mount Marston
Mount Marston er eit fjell på 1245 moh. som ligg ved nordsida av Kar Plateau i Antarktis, 3 nautiske mil (6 km) nord for enden av Mackaybreen i Victoria Land. Det vart først kartlagt av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09) og kalla opp etter George E. Marston, ein kunstnar på ekspedisjonen.
Thomas Eakins
Thomas Cowperthwait Eakins var ein amerikansk målar og fotograf frå  Philadelphia. Han er kjend for sine svart og hvitt fotografiar og er ein av USAs mest kjente fotografar.
Are Tronseth
Are Tronseth er ein norsk fotballspelar. I 2011-sesongen spelar han i forsvar for Haugesund i Eliteserien.
Dei første klubbane til Tronseth var Remyra og Stjørdals/Blink. Han vart teken opp i A-stallen til Rosenborg sommaren 2000 etter salet av Bjørn Otto Bragstad til Derby County. Der fekk han den første A-lagskampen sin i mai 2001 mot Bossekop i første runde av cupen, der han også skåra. Han blei seinare omskulert til spiss og gjorde eit positivt inntrykk for Rosenborg sitt andrelag.
Tronseth blei henta til Hamarkameratene før 2003-sesongen av trenar Ståle Solbakken, på utleige frå Rosenborg. Her spelte Tronseth midtstoppar og var eit vesentleg bidrag til at Hamarkameratene i 2003 rykkte opp til Tippeligaen. Seinare same året blei overgangen gjort permanent, og Tronseth fekk fast kontrakt, samtidig som han også fekk totalt åtte U21–landskampar for Noreg. Han debuterte for U21–landslaget under ei turnering i Qatar mot Brasil i januar 2003.
Før 2005-sesongen blei han likevel lånt ut til Hønefoss, og før 2006-sesongen meldee han overgang til Fredrikstad. Tronseth spelte deretter i Sarpsborg Sparta, før han i september 2008 signerte ein treårskontrakt med FK Haugesund. Han var fast på laget til Haugesund då klubben rykte opp frå 1. divisjon i 2009, og under 2010-sesongen i Tippeligaen.
Sunniva Vagstad
Sunniva Vagstad er ein norsk forfattar og ingeniør frå Førde. Ho er ingeniør i undervassteknologi og har også ein mastergrad i russisk. I ti år var Sunniva Vagstad aktiv i fallskjermmiljøet på Voss. Ho har over 500 fallskjermhopp og to fjerdeplassar i NM.
Kvirinius
Publius Sulpicius Quirinius (ca. 51 f.Kr.-21) var ein romersk aristokrat, kjend frå Lukas-evangeliet i Det nye testamentet som Kvirinius (gresk Κυρήνιος, Kyrenios), statthaldar i Syria, då Jesus blei fødd.
Liv
Kvirinius var fødd i Lanuvium nær Roma i ein rik familie utan politisk makt. Han tenestegjorde i Spania. Rundt 14 f.Kr. nedkjempa han Marmaridae-stammen frå Kyrenaika, kanskje medan han var guvernør for Kreta og Kyrene. I 12 f.Kr. blei han utnemnd til romersk konsul.
11–7 f. Kr. kjempa Kvirinius mot homonadane i nordre Syria og Kilikia. Etter å ha overvunne denne stammen blei han heidra med eit sigerstog, ein triumf. I år 6 f.Kr. blei han prokonsul for Pamfylia-Galatia. Han blei statthaldar av Syria og Judea i år 6, etter forvisinga av Herodes Arkelaos. Han fortsette i stillinga fram til år 12, då han drog tilbake til Roma. Her døydde han i 21, og fekk ei offentleg påkosta gravferd.
Kvirinius si folketeljing
Ein av dei første oppgåvene Kvirinius fekk utført var ei folketeljing i Syria og Judea i år 6 eller 7.
Ei romersk folketeljing under Kvirinius er nemnd i Juleevangeliet etter Lukas. Matteus-evangeliet plasserer derimot fødselen under styret til den tidlegare Herodes den store, som døydde i 4 f.Kr.
Blodpirol
Skildring
Blodpirolar har ei kroppslengde er ca. 25,5–28 centimeter, omtrent som gråtrastar. Denne pirolen har ei ikkje-typisk fjørdrakt for pirolar, hovudfarga hos modne hannar er metallisk raudbrun, elles iriserande svart hovud, bryst og venger. Nebbet er bleikt lysblått og iris er kvit. Hoa er mindre fargerik med mørkebrunt hovud og overside, lys underside med kraftige, mørke strek, gumpen er raudbrun. Det finst fire underartar og mengd og klårleik av raudbrunt hos hannfuglar varierer med underarten.
Utbreiingsområdet er i Himalaya, Myanmar, Søraust-Asia, sørvestlegaste Kina, og på øyane Taiwan og Hainan. Dei kan gjere vertikale trekk for å unngå låge temperaturar vinterstid. Om sommaren kan dei leve i høgd på opp til 4000 moh., om vinteren helst under 1800 m.
Blodpirolar beiter einslege eller parvis på frukt, gjerne fiken, og på virvellause dyr. Dei er ofte med i fleirartsflokkar. Lætet er sett saman av varierande fløytetonar.
Storleiken på populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Derfor vurderer IUCN status for arten som livskraftig (LC).
Maysalun
Maysalun (arabisk skrift ميسلون) er eit fjellområde sørvest i Syria i austsida av Anti-Libanonfjella kring 12 kilometer vest for Damaskus i Rif Dimashq guvernement i ei høgd på 1090 meter over havet. Området ligg langs den gamle vegen mellom Damaskus og Libanon og har lenge vore kjend for sine khanar og stoppestader. Den næraste byen i området er al-Dimas.
Mortar
Mortar er ein handreiskap i form av eit kar av hardt materiale som til dømes messing, støypejarn, stein, porselen, der ein kan knuse eller gni sund bitar av meir eller mindre harde stoff til pulver ved hjelp av ein tilhøyrande støytar, òg kalla pistill.
Maysalun
Maysalun er kjend i syrisk historie som staden der den syriske krigsministeren Yusuf al-Azma nekta å gje etter for dei franske og engelske koloniplanane med å gje dei kamp. Kong Faisal av Syria valde å ikkje kjempe mot franskmennene og trekte seg attende, og fekk seidan eit kongedøme i Irak. Azma valde å kjempe og gjekk i strid mot franskmennene sjølv om han vistte at han var i undertal. Franskmennene gjekk inn i Syria for å danna ein koloni og dei kunstige grensene vart trekte med Sykes-Picot-avtalen i 1917. Slaget vart ein avgjerande fransk siger som gjorde at dei kunne marsjere til Damaskus og starta delinga og koloniseringa av Syria.
Mamonovo
Mamonovo (russisk Мамоново, tysk Heiligenbeil, polsk Święta Siekierka eller Świętomiejsce, litauisk Šventpilis) er ein by i Kaliningrad oblast i Russland med om lag 7000 innbyggjarar. Han ligg rundt 50 km sørvest for Kaliningrad.