cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bi'ina
Historie
Under Operasjon Hiram, 29-31. oktober 1948, overgav landsbyen seg til den framrykkande israelske hæren. Mange av landsbybuarane flykta nordover, men somme vart verande att, og vart ikkje forviste. Landsbyen vart verande i unntakstilstand fram til 1966.
Opalescens
Opalisere tyder å skine som opal der lys blir reflektert på ein slik måte at lyset spelar i alle regnbogefargane og endrar seg ved den minste rørsla til auga eller lekamen. I opal kjem fargespelet av refleksjon mot mikroskopiske sprekkar eller liknande i krystallen. I gassar og væsker kjem opaliseringa av refleksjon frå eller bryting i dropar, boblar eller små partiklar.
Kantlyng
Kantlyng (Cassiope tetragona) er ein mørkegrøn, forgreina dvergbusk med ein flatedekkande vekst. Plantane har ein karakteristisk firkanta stengel som forgreiner seg kraftig frå den nedste delen av planten. At blada sit tett og ustilka opp langs stengelen gjer at den firkanta utsjånaden blir ekstra tydeleg. Blomstringa skjer frå juli til august, og består i hengande kvite blomar med klokkeform som sit einskildvis på korte, spinkle stilker ut frå bladhjørna ytst på skotet.
Bi'ina
Historie
I 1981 vart det oppretta ein beduin-bydel i landsbyen, busett av medlemmar av Sawaed-stamma frå Rame.
Kantlyng
Rotnettet er vidt utbreitt, men særs spinkelt. Arten er avhengig av samliv med ein eller fleire soppartar (mykorrhiza).
Radfan-distriktet
Radfan-distriktet er eit distrikt i Lahij guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 45 570 menneske.
Opalescens
Opalisere (blakke) brukast òg om eigenskap hos brennevin aromatisert med anis, som alle får ein mjølkeaktig utsjånad etter at ein har tilsett vatn.
Algiebreen
Algiebreen er ein 45 km lang isbre som flyt søraust og ut i Nimrodbreen like vest for Nash Range i Antarktis. Han vart namngjeven av New Zealand Ross Sea Committee etter R.M. Algie som var minister ansvarleg for vitskap og industriell forsking, som gav mykje støtte til gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956–58.
Telemark bataljon
Telemark bataljon (TMBN) er ein av tre manøverbataljonar i Brigade Nord. Bataljonen er stort sett organisert og oppbygd på same måte som Panserbataljonen. Bataljonen vart oppretta i 1993, og er dimed den yngste avdelinga i Brigaden. TMBN utgjer kjerna i Hærens Hurtige Reaksjonsstyrke, som er Brigade Nord sin spydspiss med NATO-beredskap. Til skilnad frå dei andre bataljonane i Hæren, som består i hovudsak av vernepliktig personell, er Telemark bataljon ei heilprofesjonell avdeling.
Kantlyng
Kantlyng når typisk ein storleik på 0,20 x 1,00 m (vekst 5 x 5 cm/år)
Telemark bataljon
Historikk
Telemark bataljon er ei hæravdeling med kort historie, men namnet «Telemark» strekkjer seg heilt tilbake til 9. januar 1789, då Telemark infanteriregiment nr. 3 (IR3) vart stifta. Regimentet bestod av to bataljonar, sett saman av to grenaderkompani og tolv kompani frå 1. vesterlendske infanteriregiment (IR1) og 2. smålendske regiment. 22. februar 1810 vart regimentet omorganisert, og fekk overføringar frå 2. Akershusiske infanteriregiment (IR2). Telemark infateriregimentet bestod då av tre bataljonar med seks kompani i kvar. IR3 hadde ikkje lang levetid; under hærplanen av 1817 vart det nedlagt. Ved hærordninga av 1909 vart Telemark infanteriregiment (IR3) gjenoppretta med Seljord, Grenland og Numedal bataljonar. Under den andre verdskrigen gjennomførte IR3 operasjonar mot Tysklands invasjon i april 1940, som i hovudsak bestod i å sprenga bruer ved Kongsberg og oppover Lågen. Dette var for å forhindra Wehrmacht i å ta seg innover Numedal.
Kantlyng
Utbreiing
Kantlyng er vanleg i Nord-Noreg og arktiske område. På Grønland finst han så langt sør som på linje med Godthåbsfjord og Tasiilaq, men då berre i høgfjellet, eller i kjølige skyggeområde. Arten er avhengig av eit ganske langvarig snødekke som vern mot uttørking, og føretrekk sur og fuktig, men veldrenert jordsmonn. Det er sjeldan å finna mykje av denne samansetjinga, men han kan ofte opptre i mosaikk. Ved breidda av Torneträsk finst han typisk saman med blant anna rypebær, dvergbjørk, moselyng, tytebær, lav og mose.
Telemark bataljon
Historikk
Administrativt sett er Telemark bataljon ei vidareføring av Infanteribataljon nr. 3 som var forlagt ved Åsegarden leir i Harstad. Mellom 1958 og 1994 utgjorde Infanteribataljon nr. 3 manøverleddet i Brigaden i Nord-Norge saman med Infanteribataljon nr. 1 og Infanteribataljon nr. 2. I 1994 vart bataljonen lagt ned, etter eit stortingsvedtak frå 1992. Telemark bataljon vart oppretta ved eit stortingsvedtak 18. juni 1993, først som eit norsk bidrag til NATOs reaksjons- og utrykningsstyrke. Bataljonen var stasjonert på Heistadmoen leir i Kongsberg kommune. Avdelinga opptredde for første gong som samla, men ikkje som fulltallig bataljon, under øvelsen Strong Resolve i 1995, saman med brannkorpset til NATO. Vernepliktig personell utgjorde Telemark bataljon inntil Stortinget vedtok nye rammer for avdelinga 13. juni 2001. Desse nye rammene kom etter krav frå Stortinget, som ønskte om å etablera ein hurtig reaksjonsstyrke (HRS) i Forsvaret innsatsstyrke-Hær (FIST-H), kor Telemark Bataljon skulle vera grunnmuren. Dette var i tråd med endringar i NATO, som under toppmøtet i Praha i 2002 vedtok å etablera NATO Responce Force (NRF). Avdelinga vart reetablert som ein mekanisert infanteribataljon med verva personell som fundament. Omorganiseringa vart avslutta i juli 2003, då var Heistadmoen leir nedlagt og Telemark bataljon flytta til Rena leir.
Då bataljonen vart reetablert som ein profesjonell avdeling, var rekruttering ein viktig suksessfaktor. Difor vart det lagt stor vekt på korleis bataljonen framstod. Som første militære avdeling, fekk Telemark bataljon tildelt merke for god design av Nordisk Designråd i 2002. Oberstløytnant Rune Jakobsen vart første bataljonssjef etter omorganiseringa.
Kantlyng
Bruk
På Grønland har planten hatt tyding som brensel.
Telemark bataljon
Hovudskalle
Norsk media rapporterte at frå sommaren 2009 hadde soldatar frå Telemark bataljon spraya hovudskallar på veggar og hus i Afghanistan. Det er grunn til å tru at denne hovudskallen skulle representera The Punisher, ein teikneseriefigur. Denne figuren er kjent under mottoet «Når i tvil, slå hardt tilbake». Ifylgje VG spraya soldatane på husa til afghanarar som ein antok hadde tilknyting til Taliban. Ein del norske soldatar bar òg hovudskallen som emblem på aksla på uniforma. Fleire offiserar uttalte at intensjonen var å «sende en beskjed» til opprørsleiarar i området om kven som bestemte. Alf Petter Hagesæther, feltprest i Hæren, meinte at «det har utviklet seg en bekymringsfull subkultur som bryter med Forsvarets verdigrunnlag i deler av [bataljonen]».
Hovudskallen dukka opp att etter ei tragisk hending 25. januar 2010, då ei stormpanservogn CV9030N køyrte på ein improvisert vegbombe (IED) fire kilometer søraust for Ghowrmach-provinsen nord i Afghanistan. Hendinga enda med at soldaten Claes Joachim Olsson mista livet. Taliban tok på seg skulda oktober året etter for drapet på Olsson. Dette førte til at skulderemblemet med hovudskallen fekk påskrifta «Jokke, we will never forget», for å heidra Olsson. Hagesæther uttalte at symbolet gav assosiasjonar til søramerikanske dødsskvadroner, og det gir uttrykk for hemn. I ei lukka minnestund for «Jokke» Olsson skal ein offiser frå Telemark bataljon visstnok ha hamra på den flagdraperte kista og uttrykt ønske om hemn. Soldatar frå Mekanisert infanterikompani 4 tok i bruk hovudskallen som eit uoffisielt avdelingsmerke. Hagesæther uttrykte negativitet til denne ukulturen, og sendte difor ei bekymringsmedling til generalinspektøren for Hæren og Forsvarssjefen. Leiinga i Forsvaret la tidleg hausten 2009 ned totalforbud mot bruken av hovudskallen på uniforma. Likevel var dette eit forbod fleire av offiserane openlyst ignorerte.
Krigsrop
Telemark bataljon har også vorte kritisert for kaldsindige krigsrop, der ein tydeleg kan trekkja parallellar til dyriske tilstandar og norrøn åsatru. I 2008, i Ghowrmach-provinsen nord i Afghanistan, skal ein kompanisjef i Telemark bataljon førebudd soldatane med å ropa «Dere er rovdyret, Taliban er byttet. Til Vallhall!». Offiseren som heidra Olsson ved grava hans, skal visstnok ha ropt «Vallhall!» fleire gongar etter talen hans. Fleire skal ha sendt bekymringsmeldingar om bruken av ropa «Til Vallhall!», og den vide bruken av norrøne symbol i avdelinga. Soldatar sjølv har forsvart bruken av norrøne og dyriske kamprop; det er ein måte å takla den harde realiteten i dei møter i strid. Mange opplever det som motivasjon. Kampropet «Til Vallhall!» er innarbeid som eit fast slagord i MEK4 når dei er ute på oppdrag. Christian Bugge Hjort, styreleiar i Oslo Forsvarsforening har derimot uttrykt bekymring for denne bruken, mellom anna fordi det kan knytast til nynazisme. Feltprestar har òg vist bekymring til slagorda og kampropa i avdelinga, men bataljonssjef Lars Levik har avvist at det ligg nazistiske haldningar bak bruken av dei norrøne symbola.
Krig og sex
Saka om at soldatar meinte at «krig er betre enn sex» fekk svært mykje omtale i media. Utsegna dukka opp først i magasinet Alfa, då ein soldat sa at det å vera i kamp er betre enn sex. Soldatane uttrykte òg ønske om å hemna seg over falne medsoldatar, haldningar til menneskeverdet generalinspektør for Hæren, Per Sverre Opedal ikkje stilte seg bak. Oberstløyntnant Lars Lervik, bataljonsjef for Telemark bataljon, tok òg avstand frå utsegnene til soldatane, og uttrykte bekymring om soldatane sitt menneskesyn. Likevel meinte mange at utanforståande måtte visa større forståing på kvifor soldatar kunne seia slikt. Anders Ulstein viste til at soldatar på generell basis beskytta seg gjennom eit meir herda språk. Den sterke ordbruken kunne også ha oppstått som ein reaksjon på ein traumatisk hending, der soldatane hadde ei såkalla «nær døden»-oppleving.
Stridsvogneskadron 1
Den første eskadronen, ESK1, er primæreskadronen. Eskadronen består personell som er oppsatt på stridsvogn Leopard 2, og ein stab, som er oppsatt på panservogn M113. Eskadronen er bataljonen sitt mest slagkraftige våpen i ein stridssituasjon. I tillegg trener soldatane for å kunne operera til fots i urbane strok.
Kavalerieskadron 2
Eskadronen også under forkortingane ESK2 og Kavesk, og er ein oppklaringsavdeling. Eskadronen skal henta informasjon og ta ut fiendtlige nøkkelressursar foran eigne fremste linjer. Kavalerieskadronar av lik karakter finn ein òg i Panserbataljonen og 2. bataljon. ESK1 består av to troppar: Ein pansra oppklaringstropp og ein skarpskyttartropp. Skarpskyttartroppen opererer i det skjulte og kan ta ut viktige mål i fremste linje. Skarpskyttarane kan òg operera i urbant terreng (SIBO), og gje ild frå lange hald. Troppen kan nytta seg av fjernstyrte dronar (MUAS) for å ta oversynsbilete av fienden. Oppklaringstroppen er utstyrt med stormpanservogner med infanteri, og er ofte dei første som kjem i stridskontakt.
Mekanisert infanterikompani 3
Rolla MEK3 er å støtta stridsvognene med stormpanservogner CV9030N med mekaniserte infanterilag. Kompaniet består av ein fotstyrke, oppsatt på stormpanservogna CV9030N, som vert betjent av eit mannskap på tre mann: vognkommandør, skyttar og vognførar. MEK3 kan samanliknast med ein stormeskadron. Fotlaga på åtte mann skal løysa oppdrag til fots i nærleiken til vogna, eller i terreng der ein ikkje får utnytta vogna åleine. I tillegg kan dei setjast inn til fots, med helikopter eller båt for å løysa sjølvstendige oppdrag. Stormsoldatane er utstyrt med semi-automatiske rifler, maskingevær, lette granatkastarar og panserøydeleggjande våpen.
Mekanisert infanterikompani 4
MEK4 har lik rolle som MEK3. Kompaniet består av to troppar med mekanisert infanteri oppsatt til fots eller stormpanservogner, CV9030N. Stormsoldatane i begge infanterikompania kan òg utføra sjølvstendige oppdrag utan støtte frå stormpanservognene. Rydde skyttegraver, innsetjing med helikopter eller strid i urbant terreng er døme på dette.
Kampstøtteeskadron 5
Den femte eskadronen, ESK5, er den største og mest komplekse eskadronen. ESK5 består av ulike troppar med kapasitet innafor bombekast, samband, sanitet, reperasjon, logistikk, forsyning og redning. ESK5 er bataljonens støtteressurs. Dei har ein sambandstropp, ein pansra sanitetstropp og ein stridstrentropp. I tillegg har ESK5 kapasitetar innan bombekast. Under større operasjonar er bataljonen ofte avhengig av meir støtteressursar enn ESK5 kan levera. Andre støttebataljonar i Brigade Nord vil då bidra i eit såkalla samvirkesystem.
Hurtig reaksjonsstyrke
Telemark skal operera som den fremste reaksjonsstyrken i Hæren, saman med Panserbataljonen. I 2013 og 2014 har Hæren hatt andre øvelsar enn dei plar. I november 2013 testa Telemark bataljon sin beredskap i Sør-Noreg. Telemark bataljon stilte, som ein del av Brigade Nord, med personell og vogner på øvelse Vestland (FOA 4) 11. november 2013. Brigadens samvirkesystem bestod av delar av 2. bataljon og Stridstrenbataljonen, 68 militærpoliti-soldatar og Telemark bataljon. Soldatar, feltvogner, stridsvogner og stormpanservogner vart frakta med Sjøforsvaret sine fregattar til Bergen. I tillegg var private aktørar med på å frakta utstyret, blant anna Britannia Seaways. Eit av dei store transportskipa til selskapet byrja å brenna under transporten. Forsvarets Logistikkorganisasjon (FLO) klarte å erstatta det meste av det øydelagde utstyret. Store materiell- og personellforflyttingar og trening på tvers av forsvarsgreinene var i fokus. Forsvaret øvde seg på å mobilisera alle forsvarsgreinene i saman, ikkje berre separat. Formålet var å øva på redusera reaksjonstid i viktige militære element, der Telemark bataljon var hovudaktør. Dette var den største militære øvelsen i Hordaland sidan øvelse Bjørgvin i 1987. Av di det vart nytta sivile aktørar har folk i ettertid stilt seg kritisk til Forsvaret og sjølve øvelse FOA 4. Øvelsen tok plass i det vanskelege terrenget på Sotra.
Telemark bataljon har i samband med NATO også vore på øvelse i Tyskland: Hærstyrkar frå Slovenia, Tsjekkia og USA har saman med TMBN og tyske soldatar delteke i fiktiv krig i det amerikanske øvingsfeltet Joint Multinational Readiness Centre. TMBN stilte med ein blanda eskadron på til saman 150 soldatar. Dei hadde blant anna med seg ti stridsvogner av typen Leopard 2 og fem CV90 stormpanservogner, frakta med tog, båt og lastebil frå Rena, på same tid som materiell vart frakta til øvelsen på Vestlandet, FOA 4.
Hausten 2014 deltok Telemark bataljon på ei internasjonal øving kalla Silver Arrow i Latvia. Mekanisert infanterikompani 3 stilte med stormpanservogner saman med andre NATO-land. Samvirkesystemet til bataljonen bestod av nesten 200 soldatar, som vil verta verande i landet i to månadar. Formålet var å operera med Noregs NATO-allierte i aust, som aukar kompetansen på alliert samvirke, uttalte major Seppola i Telemark bataljon. Latvia og andre land i aust har uttalt at dei opplever Russland som truande, og difor kravd ei markant styrking av alliansens austre flanke. Telemark bataljon, som ein del av NATOs reaksjonsstyrke, trengde å øva på ein krigssituasjon i Baltikum, sa forsvarsminister Ine Marie Eriksen Søreide. I oktober arrangerte landa ein militærparade i Riga med panser- og artillerivogner. Forsvarsjef Bruun-Hanssen sa at militærparaden er ei melding til Russland: Eit klart signal på at NATO står saman og er villige til å forsvara kvarandre.
Songsporv
Songsporv (Melospiza melodia) er ein mellomstor medlem av amerikasporvfamilien med utbreiing frå sørlegaste Alaska med Aleutane sørover til nordlegaste Mexico. Her er han av dei mest talrike fugleartane og med stor tilpassingsevne.
Skildring
Leveområdet er i opent eller halvopent område med noko vegetasjon, gjerne nær straumande vatn. Her beitar han på bakken eller nært bakken. Samansetting av føda er mest vegetabilsk i nordvest, lengre sør i meir grad leddyr.
Storleiken på populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.
Det finst ein godkjent observasjon av arten i Noreg, frå Hvaler i Østfold, mai 1975. Songsporvar har dukka opp fåtalig i Storbritannia, Belgia og Nederland.
Transmembranprotein 9
Transmembranprotein 9 er eit protein som hos menneske er koda for av genet TMEM9. Det er moglegvis involvert i intracellulær transport.
Alicebreen
Alicebreen er ein 24 km lang sidebre i Aust-Antarktis. Han flyt aust frå Queen Alexandra Range og ut i Beardmorebreen ved Sirohi Point. Han vart oppdaga av Nimrod-ekspedisjonen, 1907–09, under Ernest Shackleton og vart kalla opp etter mora til Eric Marshall, som følgde Shalcketon i forsøket på å nå Sørpolen.
Kulturminne i Tana
Kulturminne i Tana er ei oversikt over freda og/eller bevaringsverdige bygningar og element i Tana kommune. Dataa er henta frå Riksantikvaren si liste over kulturminne.
Tabell med kulturminnenummer
ID-nummer består av eit tal som lenkjer til det aktuelle kulturminnet i Kulturminnesøk.
SPRTN
Spartan er eit protein som hos menneske er koda for av genet SPRTN. Det høyrer til proteinfamilien med same namn.
Proteinet tek del i DNA-reparasjon gjennom aktiv regulering av translesjonssyntese  og gjer mogleg bytet frå replikativ DNA-polymerase til TLS-polymerase langs opphaldne replikasjonsgaflar, slik at det kan fare forbi DNA-lesjonar. Det er bygd opp av 489 aminosyrer og er kjenneteikna ved eit N-terminalt SprT-likt domene, ein PIP-boks i midten og eit C-terminalt ubikvitin-bindande sinkfingerdomene.
Homozygote eller samansett heterozygote mutasjonar i genet er knytt til Ruijs-Aalfs syndrom.
Port Royal i Nova Scotia
Port Royal (i dag Annapolis Royal) var ein gong hovudstaden i Acadia og er i dag eit lite landleg samfunn på vestsida av den kanadiske provinsen Nova Scotia. Først låg Port Royal på nordsida av Annapolis Basin i Nova Scotia, der det i dag er reist ein rekonstruksjon av den originale busetjinga i Port-Royal. Etter at staden vart øydelagd (1613), vart Port Royal bygd opp att på sørsida. Britane gav staden namnet Annapolis Royal etter at dei erobra Acadia (1710).
Port Royal vart grunnlagd av Pierre Dugua, Sieur de Mons og Samuel de Champlain i 1605. Landsbyen var den første permanente europeiske busetnaden nord for St. Augustine i Florida. (to år seinare, hadde engelskmennene grunnlagd sin første permanente busetnad i Jamestown i Virginia.) Om lag 75 år etter at Port Royal vart grunnlagd, migrerte akadiarane frå hovudstaden og oppretta det som vart ein andre store akadisk busetnader før utkastinga av akadiarane: Grand Pré, Chignecto, Cobequid og Pisiguit.
Før Halifax vart grunnlagd i 1749, var Port Royal/Annapolis Royal hovudstad i Acadia og seinare Nova Scotia i det meste av dei førre 150 åra. I løpet av den tida prøvde britane seks gonger å erobre Acadia med å ta hovudstaden. Dei klarte omsider å slå franskmennene i omleiringa av Port Royal i 1710. Dei neste 50 åra prøvde franskmennene og deira allierte å ta attende hovudstaden utan å lukkast.
Inkludert raidet som skjedde under den amerikanske sjølvstendekrigen, opplevde Port Royal/Annapolis Royal totalt 13 åtak, meir enn nokon annan stad i Nord-Amerika.
Europagangstigen E1
Europagangstigen E1, eller berre E1-stigen, er ein av dei mange europeiske gangstigane oppmerka av European Ramblers' Association. Stigen har ei totallengd på 7980 kilometer. Eine enden av stigen er ved Nordkapp i Noreg. Han kryssar Kattegat mellom Sverige og Danmark med ferje og går gjennom Danmark, Tyskland, Sveits og Italia før han endar på Sicilia.
Sirvan fylke
Sirvan fylke (persisk شهرستان سیروان) er eit fylke i Ilam-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er byen Lumar. I folketeljinga i 2006 var folketalet 17 197. Fylket er delt inn i dei tre distrikta Sentraldistriktet og Karezan-distriktet. Fylket har éin by: Lumar.
With a Little Help from My Friends
«With a Little Help from My Friends» er ein song skriven av John Lennon og Paul McCartney, og gjeve ut på The Beatles-albumet Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band i 1967. Songen vart skriven for og sunge av trommeslagar i Beatles, Ringo Starr.
Opphav
Lennon og McCartney skreiv songen ferdig i midten av mars 1967 for at Starr skulle få ein song på albumet. Han vart ei kort stund kalla «Bad Finger Boogie» (seinare inspirasjon for bandnamnet Badfinger ), visstnok fordi Lennon skreiv songen på piano ved hjelp av langefingeren etter at peikefingeren var skadd.
Lennon og McCartney skreiv med vilje songen innanfor eit avgrensa register - bortsett frå den siste tonen, som McCartney arbeidde med Starr for å oppnå.
Starr insisterte på å endre teksten i den første linja som opphavleg var ''«What would you do if I sang out of tune? Would you throw ripe tomatoes at me?»'' Dette kom av at han var redd fansen ville kaste tomatar på han om han skulle spele songen på konsertar. Tidlegare hadde George Harrison nemnt at han likte seigmenn, og mange kasta slike på bandet under konsertane deira.
Bandet starta innspelinga av songen same dag som dei tok bileta for omslaget til Sgt. Pepper, 30. mars 1967.
Rolling Stone plasserte songen på 304. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene.
Andre utgåver
Songen har vore øvst på den britiske singellista tre gonger. Ein gong då han vart spelt inn av Joe Cocker i 1968, ein andre gong med Wet Wet Wet i 1988 og til slutt då han vart sungen av Sam and Mark i 2004. Cocker syng ein versjon av songen på Woodstock i 1969 og denne er med i dokumentarfilmen om konserten, 3 Days of Peace og Music. I 1976 spelte Jeff Lynne frå ELO inn ein versjon av songen.
Wet Wet Wet si utgåve kom ut 9. mai 1988 og låg fire veker på toppen av den britiske singellista.
Joe Cocker-versjonen
Joe Cocker si utgåve er radikalt omarrangert med mykje lågare tempo i 6/8-takt og med forskjellige akkordar i mellomapartiet og eit lengre instrumentalparti i starten (med gitar frå Jimmy Page). Denne versjonen har vorte ein av Joe Cocker sine mest kjende songar. I Noreg låg singelen til Cocker 8 veker på VG-lista Topp 10, men kom aldri høgare enn femte plass.
Bir al-Maksur
Bir al-Maksur eller Beer el-Maksura (arabisk بئر المكسور, hebraisk בִּיר אל-מַכְּסוּר) er ein arabisk lokal kommune i Israel i Nord distrikt, 15 km nordvest for Nasaret. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 7 000 ved slutten av 2005. Folkesetnaden består utelukkande av beduinar.
Kjelder
''
Oslo i Marshall County
Oslo er ein by i den amerikanske delstaten Minnesota. Byen har eit areal på ca. 1 km² og ligg i Marshall County.
Under My Wheels
«Under My Wheels» er ein rockesong av Alice Cooper. Songen vart opphavleg gjeven ut på bandet sitt Killer i 1971 og var den første singelen frå albumet.
Songen vart spelt inn av Manic Street Preachers på singelen «Motorcycle Emptiness». Han vart òg spelt inn av Hanoi Rocks på albumet All Those Wasted Years.
Novosilski Bay
Novosilski Bay er ei bukt på sørkysten av Sør-Georgia like sør for Mount Fraser. Ho vart oppdaga av ein russisk ekspedisjon under Bellingshausen i 1819 og kalla opp etter løytnant Pavel M. Novosilskij på «Mirny», som deltok på ekspedisjonen til Bellingshausen. Skrivemåten Novosilski har vore i bruk for denne bukta i lang tid.
Turbandagen
Turbandagen er ei markering av det å bruka turban som kan finn stad på ulike datoar. Han går ut på å fremja og forklara bruken av turban blant sikhar, og kan til dømes markerast ved at ein lager turban for folk som vil prøva. Markeringa kan også gå ut på å informera om sikhisme og turbanbruk, ulike aktivitetar og servering av mat.
Den internasjonale turbandagen blei fremja i 2004 av ein indisk sikhorganisasjon, etter åtak mot turbanbrukande sikhar av folk som assosierte turban med terrorisme og etter at Frankrike la ned forbod mot bruk av religiøs klesdrakt. Dagen blei lagt til 13. april ved byrjinga av sikh-høgtida baisakhi. I 2022 innførte den kanadiske delstaden Manitoba turbandagen gjennom Turban Day Act.
Den norske turbandagen finn stad 23. april. Han er blitt halden i Oslo sidan 2010.
I Danmark er dagen blitt halden i september.
Ocean Harbour
Ocean Harbour er ei lang bukt på nordkysten av Sør-Georgia 2,5 km vest-nordvest for Tijuca point. Det låg ein aktiv kvalstasjon her mellom 1909–1920
Namna «New Fortune Bay» og «Neufortuna Bay», truleg etter den norsk-argentinske kvalbåten «Fortuna», som deltok under bygginga av den første permanente kvalstasjonen i Grytviken i Sør-Georgia i 1904-05, vart nytta om denne bukta i 1922 av Filchner under Den tyske antarktisekspedisjonen, 1911-12. Etter ei kartlegging av øya i 1951-52, rapporterte South Georgia Survey at bukta lokalt vart kalla Ocean Harbour, eit namn som kjem frå Ocean Whaling Co, som på denne tida hadde ein stasjon her.
Historie
Gamle selkokingskjeler står framleis ved bukta og det same gjer vraket av «Bayard», ein 1300 tonn, 67 meter lang båt med jernskrog frå 1864. Fartøyet låg fortøydd ved kjølestasjonen i 1911 då det sleit seg under eit uvêr. Ocean Harbour var staden der reinsdyr først vart sett ut på Sør-Georgia av den norske kvalfangaren Carl Anton Larsen og broren hans i november 1911.
Det ligg ein liten gravplass ved Ocean Harbour med åtte graver. Ei av desse er den eldste kjende grava på øya - grava til Frank Cabrial (1820) frå selfangstskuta «Francer Allen». Merket på grava er borte, men somme av dei andre gravene er framleis merkte.
Skrueuttrekkjar
Ein skrueuttrekkjar (òg kalla skrueutdragar og skrue-ekstraktor) er ein reiskap som vert brukt for å få ut skruar dersom skruen er knekt eller skruehovudet er øydelagt. Verktøyet er òg kjent under den folkelege nemninga «grisepikk».
Skrueuttrekkjaren er ein tilspissa spesialskrue med linksgjenge, venstregjenge (etter tysk link, som tyder venstre), det vil seia at gjenga går motsett veg av det som er vanleg på skruar. Skrueuttrekkjaren er tynn ytst, og vert gradvis tjukkare. Dei finst i ulike storleikar, og vert ofte selde i sett med ulike standarddimensjonar.
Penguin Bay
Penguin Bay er ei lita bukt som ligg like søraust for Ocean Harbour på nordkysten av Sør-Georgia. Namnet finst på eit kart frå 1931 av Det britiske marinedepartementet. Det er mykje tang og tare i bukta.
Vrutok
Vrutok (makedonsk Вруток; albansk Vërtok) er ein landsby i kommunen Gostivar i regionen Polog i Nord-Makedonia. Vrutok var tidlegare eigen kommune, men vart innlemma i Gostivar i 2004.
Judasbrenning
Judasbrenning eller judashenging er ein tradisjon som har vore utbreidd i fleire kristne tradisjonar. Skikken går ut på å brenna, henga eller på anna vis straffa ei dokke som førestiller Judas Iskariot for at han sveik Jesus. Ofte blir han hengd, i samsvar med det som blir fortald i Matt. 27:5. Brenninga går gjerne føre seg på langfredag, påskeaftan eller påskemorgon. Ho kan også finna stad andre dagar i året, som nyttårsaftan.
Vrutok
Den tidlegare kommunen Vrutok hadde 5 999 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002, medan sjølve landsbyen hadde 1 127 innbyggjarar.
Judasbrenning
Skikken er særleg vanleg i katolske og ortodokse område, men er i hovudsak ein folkeleg tradisjon som ikkje blir oppmuntra av kyrkjene.
Hellas
Ei fugleskremsel-aktig dokke laga av filler blir festa til ei lang stong og boren gjennom gatene av unge menn. Ho blir sett fyr på samtidig som ein sprenger kinaputtar. Opptoget og brenninga kan finna stad på langfredag, samtidig med prosesjonen for epitafios, ikonet eller kledet som symboliserer Jesus si gravferd. Det kan også skje på påskedagen.
Mexico
Brenninga av Judas (La quema de Judas) har funne stad i Mexico sidan landet blei kolonisert av Spania. Opphavleg blei judasdokker laga av filler og fylt med halm. Seinare blei dei laga av papir eller pappmasjé, og ein kunne bruka fyrverkeri til å sprenga dei i staden for å brenna dei. Store dokker på opptil 5 meter kan bli sprengde på offentlege stader, medan mindre dokker på rundt 30 cm kan brukast heime hjå folk. Tradisjonelt har dokkene ofte blitt utforma som ein raud djevel med horn, men det finst også ein tradisjon for å utforma dei som korrupte tenestemenn eller politikarar. Ein lov frå 1849 la ned forbod mot å identifisera dei som ein særskild person.
I ei skildring av påskefeiringa i Mexico frå 1902 blir det fortald om ulike skikkar knytt til judasdokker. Ein brukte dokker av tre og papir som kunne vera fylte med fyrverkeri, godteri eller småting. Desse dokkene kunne ein få til å eksplodera ved hjelp av fyrverkeriet, eller elles henga eller steina.
Sentral-Europa
I Tsjekkia og Tyskland finst tradisjonar med å brenna ein judasfigur av tre eller halm på påskeaftan. Brenninga fann som regel stad på fjelltoppar eller på kyrkjegarden.
På den tsjekkiske landsbygda kunne gutar samla ved til bålet og tenna det med eld frå påskelyset med rop som «Pálíme Jidáše!» ('Me brenn Judas!'). Deretter kunne dei gå frå hus til hus og synga for gåver. Oska frå bålet blei hivne i ei elv eller ein bekk.
Ein tilknytt skikk er å jaga Judas med brål, anten utandørs frå ein kyrkjegard eller eit vegtempel, eller inne i kyrkja etter langfredagsgudstenesta.
Storbritannia
I delar av Liverpool heldt ungar tradisjonen til første halvdel av 1900-talet. I vekene før påske samla dei ved og laga ei dokke som skulle brennast. Ulike gjengar kunne prøva å stela dokka til dei andre, så ho måtte gøymast.
Ritualet kunne byrja svært tidleg om morgonen på langfredag. Ungane kunne springa rundt i gatene med faklar og ropa «Brenn Judas!»
Båltenninga inntil husveggar kunne også føra dei i konflikt med politiet og brannvesenet, og mange brenningar ende med at ungane sprang frå politiet.
Tyding i samfunnet
Judasbrenning kan vera eit syndebukkrituale eller eit oppgjer med svik og vondskap. Liknande rituale finst i samband med Haman under purim i jødedommen, eller Ravana under dipavali i hinduismen.
Ritualet har også vore knytt til antisemittisme. Nokre stader heiter det ikkje judasbrenning, men jødebrenning (spansk quema del Judio).
Amundsenbreen
Amundsenbreen er ein stor isbre i Antarktis som er kring 6 til 10 km brei og 128 km lang, og som flyt ned frå polarplatået der han drenerer området sør og vest for Nilsen Plateau. Han flyt ned gjennom Dronning Maudfjella og ut i Rossisen like vest for MacDonald Nunataks.
The Cloud i Peak District
The Cloud er ein særeigen ås som ligg på grensa mellom Cheshire og Staffordshire berre nokre kilometer vest for Peak District nasjonalpark.
Amundsenbreen
Breen vart oppdaga av kontreadmiral Byrd på flyturen til Sørpolen i november 1929. Namnet vart foreslått av Laurence Gould, leiaren for geologgruppa under Byrd-ekspedisjonen som drog i slede forbi munningen av breen i desember 1929, og er ei oppkalling etter Roald Amundsen.
Det sanktkittiske flagget
Det sanktkittiske flagget blei teke i bruk som nasjonalflagg på Saint Kitts og Nevis den 19. september 1983. Det er skrådelt med eit svart og gult band med to kvite stjerner i midten, og ein raud og ein grøn trekant på kvar side.
The Cloud i Peak District
Han har ei høgd på 343 meter over havet og er ein av dei høgaste åsane i området. Platået på toppen er kledd med lyng og ein har godt utsyn over Congleton, Biddulph, Macclesfield, Holmes Chapel, og Stor-Manchester.
Det sanktkittiske flagget
Flagget blei utforma av Edrice Lewis til ein konkurranse. Dei to stjernene står for håp og fridom. Grønfargen står for grøderikom og raudt for fridomskampen. Gulfargen står for det solfylte klimaet og svart for landet si afrikanske arv. Fargane i flagget er også panafrikanske fargar brukt i mange afrikanske flagg.
Nevis-flagget
Øya Nevis har eit eige flagg som skil seg frå nasjonalflagget. Det er gult med det sanktkittiske flagget innfelt i øvre indre hjørne, og eit stilisert bilde av vulkanen Nevis Peak i kvitt, grønt og blått midt på.
Radman Al Awad-distriktet
Radman Al Awad-distriktet  er eit distrikt i Al Bayda guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 20 150 innbyggjarar.
Claude A. Hatcher
Claude Adkins Hatcher var ein amerikansk farmasøyt frå Columbus i Georgia. Han var son av ein kolonialhandlar.
Hatcher er gravlagd på Riverdale Cemetery i Muscogee County, Georgia. Gjemmom sitt testamente grunnla han Pickett & Hatcher Educational Fund, ein veldedig studentlångjevar.
Sabotasje-etterretningsgruppe
Sabotasje-etterretningsgruppe (russisk Диверсионно-разведывательная группа (ДРГ)) er ei gruppe laga for etterretning, diversjon og sabotasje, særleg i fienden sitt bakre område i krig og når krigsutbrot er truande nær i tid. Føremålet med slike grupper er å skape uorden i fienden sitt logistikksystem ved å øydeleggje viktig materiale, militærdepot, transport og anna samband og å setje ut falske rykte og spreie informasjon som svekker fienden på dette området.
Distriktet Schwaz
Distriktet Schwaz er eit forvaltningsdistrikt i forbundslandet Tirol i Austerrike. Distriktet, som har namn etter administrasjonsbyen Schwaz, har ei flatevidd på 1843 km² og i kring 80 000 ibuarar (2013). Distriktet Schwaz grensar i nord til Tyskland, i aust til distrikta Kufstein Kitzbühel og forbundslandet Salzburg, i sør til Sør-Tirol i Italia, samt i vest til distriktet Innsbruck Land.
Kommunar
Distriktet Schwaz omfattar 39 kommunar:
Reddalsvannet
Reddalsvannet er ein innsjø som er verna som naturreservat, i Reddal i Agder. Vatnet er verna på grunn av den store fuglebestanden. Vatnet heng saman med havet via Reddalskanalen og Landvikvannet. Kanalen vart bygd i 1877. Då vart vatnet tappa ned til havnivå, slik at 3000 dekar dyrkingsjord vart vunne. Andre kjelder seier at 1300 dekar matjord vart vunne.
Av fiskeslag kan ein finne gjedde, sik, sørv, åbor og ål.
Bickerton Hill
Bickerton Hill er to låge åsar av raud sandstein frå sørenden av Mid Cheshire Ridge i Cheshire, nordvest i England. Det høgaste punktet Raw Head ligg på den nordlege åsen og har ei høgd på 227 meter over havet. Delar av den sørlege åsen vert òg kalla Larkton Hill.
Det er spor etter busetnadar på åsen frå yngre steinalder eller bronsealderen. Jordvollane frå eit åsfort frå jernalderen, Maiden Castle, ligg på den sørlege toppen og har status som Scheduled Monument. Det har vore dagbrot og gruver for kopar i åsane sidan 1600-talet og eit maskinrom står att frå gruveindustrien. Fleire grotter finst i sandsteinen og somme har vore busette.
Eit stort område av den sørlege åsen er verna som Site of Special Scientific Interest (SSSI) på grunn av biologien her. Mykje av åsen er eigd av National Trust. På platået på toppen er ei stor lyngslette, som er sjeldan i Cheshire.
Omleiringa av Port Royal i 1710
Omleiringa av Port Royal (5. til 13. oktober 1710), òg kjend som erobringa av Acadia, vart utført av britiske soldatar og provinsstyrkar under Francis Nicholson mot ein fransk garnison i Acadia kommandert av Daniel d'Auger de Subercase, i den acadiske hovudstaden Port Royal. Den vellukka britiske omleiringa markerte byrjinga på den permanente britiske kontrollen over halvøy-området av Acadia, som dei gav namnet Nova Scotia, og det var første gongen britane tok og klarte å halde på ein fransk koloni. Etter at franskmennene overgav seg okkuperte britane fortet i hovudstaden og feire at dei hadde erobra ei av dei største festningane i Europa. Dei gav staden det nye namnet Annapolis Royal.
Kjelder
''
Killer av Alice Cooper
Killer er det fjerde studioalbumet til Alice Cooper, gjevne ut i 1971.
Cooper skreiv i teksten til plateomslaga til Fistful of Alice og In the Studio with Redbeard at songen «Desperado» var skriven om venen Jim Morrison, som døydde året albumet kom ut. I følgje eit NPR-radiointervju med Alice Cooper, vart «Desperado» skriven om ein Robert Vaughn-karakter frå filmen The Magnificent Seven. «Halo of Flies» var i følgje Cooper eit forsøk på å bevise at dei kunne spele King Crimson-liknande progressiv rock, og var visstnok om ein SMERSH-liknande organisasjon. «Desperado», «Under My Wheels» og «Be My Lover» er sidan gjevne ut på forskjellige samlealbum av Cooper. Songen «Dead Babies» skapte noko kontroversar då albumet kom ut, trass i at teksten hadde eit bodskap som gjekk mot barnevald. Albumet skapte òg kontroversar på grunn av kalenderen som følgde med plata, som syner Alice Cooper hengande frå ei renneløkke med eit knivstikk i overkroppen.
Albumet nådde 21. plass på Billboard-lista og to singlar nådde Hot 100-lista. «Under My Wheels» nådde 59. plass og «Be My Lover» 49. plass.
Johnny Rotten frå Sex Pistols og Public Image Ltd. kalla Killer det største rockealbumet gjennom tidene. Punkikonet Jello Biafra & The Melvins spelte songen «Halo of Flies» på albumet Sieg Howdy! i 2005. Psychobilly-musikarane Mojo Nixon go Skid Roper spelte songen «Be My Lover» på Frenzy i 1986. Power metal-bandet Iced Earth spelte songen «Dead Babies» for albumet Tribute to the Gods i 2002.
Påskekorg
Påskekorg er ulike dekorerte korger brukte til påskemarkeringar og fylt med matvarer som påskeegg og eventuelt gåver avhengig av kultur.
Polen
Święconka er ein polsk påsketradisjon der påskekorger blir signa i kyrkja eller av ein vitjade prest på påskeaftan. Deretter set ein korgene til side til påskedag.
Ein legg typisk ein kvit duk eller eit blondetørkle i korga og pynter henne med eviggrøne kvistar. Korga inneheld ulike matvarer som ein får signa i kyrkja på påskeaftan. Typiske matslag er egg, salt, olje, eddik, peparrot, ost, skinke og kielbasa-pølse, kaker, særleg babka, og eit påskelam i smør, kjend som baranek. Maten blir som oftast delt ut av familieoverhovudet på påskedag til familie og vener.
European Ramblers' Association
European Ramblers’ Association (ERA) er ein paraplyorganisasjon for vandrarforeiningar i europeiske land. Han vart skipa i 1969 og omfattar i dag 61 vandrarorganisasjonar, hovudsakleg frå land i Europa.
Påskekorg
USA
Påskekorger i USA blir ofte gjevne til barn fulle av godteri, leiker og andre gåver. Dei blir ofte sagt å koma frå påskeharen. Korgene er gjerne dekorerte. Ein kan også bruka liknande korger til påskeeggsanking, der barn blir sende ut for å finna gøymde eller spreidde egg.
Scenes from an Italian Restaurant
«Scenes from an Italian Restaurant» er ein song av Billy Joel for albumet The Stranger frå 1977.
Sjølv om han aldri vart gjeven ut som singel, vart han ein av dei mest kjende songane til Joel og finst på fleire av samlealbuma hans. I eit intervju fortalte Joel at den andre sida av The Beatles-albumet Abbey Road var ein av dei største inspirasjonskjeldene hans. Songen er i røynda ein medley av tre forskjellige songar: «Italian Restaurant» byrjar med ein roleg, melodisk pianoballade, som handlar om to gamle klassekamaratar som sit på ein italiensk restaurant og preikar. Dette glir over i ein meir livleg jazz-aktig del med klarinett og saksofonsolo, etterfølgd av ein rock and roll-del (som Joel kallar «The Ballad of Brenda and Eddie»).
6. mai 1977, før songen vart gjeven ut offisielt, spelte Joel songen på Long Island University C.W. Post Campus. Han dediserte songen til Christiano's restaurant, som låg i Syosset, i New York, men som no er lukka.
Med ei lengd på sju minuttar og 37 sekund er han ein av dei lengste songane til Joel.
Songen har fått god omtale i seinare år. Scott Floman som skriv for Goldmine skildra songen som «eit episk meisterverk i fleire nivå som starta som ein langsam, røykfullt ballade, og byggjer seg opp til ein pianorockar med ein smak av New Orleans som syner Joel som historieforteljar og rim-artist, før han endar opp i ein røyktfullt ballade igjen.»
Etter år med spekulasjonar om kva restaurant som inspirerte til songen sa Joel i eit intervju som finst på 30-årsjubileumsutgåva for The Stranger at songen var skriven om ein restaurant som låg tvers over for Carnegie Hall kalla Fontana di Trevi, som han ofte vitja under ei rekkje konsertar på Manhattan i juni 1977. Opningslinja i songen er A bottle of white, a bottle of red, perhaps a bottle of rosé instead?» og vart sagt til han av ein servitør ved Fontana di Trevi då Joel skulle bestille.
Abumusa fylke
Abumusa fylke (persisk شهرستان ابوموسی) er eit fylke i Hormozgan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Abu Musa. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 1 860. I 2010 hadde fylket 2 038 innbyggjarar og var det minste fylket i Iran.
Fylket består av dei to distrikta Sentral-distriktet og Tunb-distriktet. Fylket har éin by: Abu Musa.
Possession Bay
Possession Bay er ei bukt søraust for Black Head på nordkysten av Sør-Georgia, ei øy sør i Atlanterhavet.
Ho vart oppdaga og namngjeven av ein britisk ekspedisjon under Cook i 1775. Cook var den første personen ein veit gjekk i land på Sør-Georgia og det var i nærleiken. Her gjorde dei krav på øya for Storbritannia.
Beeston Castle
Beeston Castle er ein slottsruin ved Beeston i Cheshire i England. Slottet står på ei 150 meter høg klippe over Cheshiresletta. Det vart reist frå 1225 av Ranulph dei Blondeville, 4. jarl av Chester etter at han kom heim frå krosstog. Ruinane er eigd av English Heritage, som held dei opne for publikum.
Utforming
Slottet vart lagt på ein vanskeleg tilgjengeleg stad og designa slik at det både skulle vere ei uinntakeleg festning og eit tydeleg symbol på makta til jarlen. Forsvarsanlegget har to hovuddelar. Det eine er ei lita indre festning på topppen av klippa, med eit stupbratt fall på tre sider og ei forsvarsgrav på den fjerde. Det andre er ei ytre festning på den nedre delen av klippa, med eit massivt porthus og ei forsvarsgrav. I mellomalderen vart det passande nok omtalt i dokument som Castellum de Rupe, «Slottet på klippen».
Ulikt mange mellomalderslott har ikkje Beeston Castle eit massivt tårn eller ein festningsbygning som siste forsvarslinje. I staden blir dei naturlege forsvarsverka brukt kombinert med kraftige murar, sterke porthus og godt plasserte tårn. Det var truleg Ranulph sjølv om designa det; då han døydde i 1232 var det endå ikkje ferdig.
Kongeleg slott
Sjølv om det meste av forsvarsverka var på plass då Ranulph døydde mangla det ein bustad for slottsherren. Slik var det òg då etterfølgjaren hans John de Scotia, 9. jarl av Huntingdon døydde i 1237. Han hadde ikkje nokon mannleg arving, og jarledømet Chester tilfalt difor krona. Henrik III valde å kontrollere det sjølv, i ein periode då det var krig mellom England og Wales. Det vart ikkje gjort noko forsøk på å få i stand ein bustad i slottet, og garnisonen heldt truleg til i trebygningar i den ytre festninga.
I 1254 gav kongen Beeston og andre område i Cheshire til sonen sin, prins Edward. Prinsen fekk òg tittelen jarl av Chester, som sidan har vore knytt til krona. Då Edward vart krona som Edvard I i 1272 fullførte han erobringa av Wales, og behovet for Beeston Castle vart mindre. Slottet vart likevel halde i god stand og utbetra under regjeringstida hans, og gjennom det 1300-talet.
På 1500-talet rekna ein ikkje lenger slottet som nyttig for krona, og det vart gjeve til den lokale godseigaren sir Hugh Beeston. Forsvarsverka vart neglisjert, og slottet byrja å forfalle.
Borgarkrigen
Då den engelske borgarkrigen braut ut i 1642 vart mange forfalne slott teke i bruk som provisoriske festningar. Beeston vart teke av parlamentarianarane under sir William Brereton den 20. februar 1643. Murane vart reparert, og brønnen vart reinsa. Same år steig delar av den kongelege irske hæren i land i Chester. Den 13. desember 1643 sneik kaptein Thomas Sandford og åtte soldatar seg inn i Beeston på nattetid og overtalte parlamentarianarstyrken under kaptein Thomas Steele til å overgje seg, til trass for at dei hadde ein større styrke og gode murar. Steele vart seinare stilt for retten og skoten for dette.
Rojalistane heldt ut ei kringsetjing av slottet frå november 1644 til november 1645, men måtte då overgje seg fordi dei ikkje hadde meir mat.
Ant Hillbreen
Ant Hillbreen er ein isbre i Antarktis, mellom Ant Hill og Bareface Bluff, som ligg i Worcester Range og flyt nordaust og ut i Skeltonbreen. Han vart kartlagd og namngjeven i lag med Ant Hill i 1957 av ei grupp frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956–58.
Just the Way You Are av Billy Joel
«Just the Way You Are» er ein song av Billy Joel og det tredje sporet frå albumet The Stranger frå 1977. Det var den første singelen til Joel som nådde topp 10 på singellista i USA med ein tredjeplass. Songen gjekk òg inn på topp 20 i Storbritannia og vart den første singelen hans som selde til gullplate i USA. «Just the Way You Are», som vann Grammyprisen i 1979 for årets plate og årets song, vart eit vendepunkt i karrieren til Joel. «Just The Way You Are» låg inne på topp 10 i USA i 27 veker, like lenge som den siste topp 10-singelen hans, «The River of Dreams» gjorde.
Bakgrunn
I eit intervju på Howard Stern Radio Show den 16. november 2010, avslørte Joel at inspirasjonen for melodien (meir spesifikt namnet på songen og korleis det høyrtes ut i refrenget) var henta direkte frå den siste linja i Frankie Valli and the Four Seasons-songen «Rag Doll;» som òg vart inspirasjon for ein seinare Joel-song, «Uptown Girl». Songen, som Joel hadde skrive for den første kona si, Elizabeth Weber, vart ikkje likt av verken Joel eller bandet hans, og Joel hadde opphavleg valt å ikkje ha han med på albumet. Joel har fortalt at både Linda Ronstadt og Phoebe Snow (som spelte inn musikk nabostudioet i same bygningen) meinte at Joel burde ta songen med, og han endra meining. Produsenten på albumet, Phil Ramone, fortel derimot ei anna historie, og hevdar at dei rett og slett ikkje kunne ta bort songen fordi Joel ikkje hadde nok songar til å utgjere eit heilt album.
Etter at Joel og Weber skilde seg i 1982, spelte Joel sjeldan songen på konsertane sine før 2000-åra. Han har fortalt at under framføringar av songen i tida rundt skilsmissen hans, så song trommeslagar hans Liberty DeVitto på tull teksten i refrenget som «She got the house. She got the car.»
Då «Just the Way You Are» vart gjeven ut som singel vart han forkorta med over eitt minutt. Skilnaden er at andre verset er fjerna og ein tidlegare uttoning. Eit konsertopptak av songen vart nytta som musikkvideo. Den 18. februar 1978 nådde songen tredjeplassen på singellista og Joel framførte ein kortare versjon av songen som musikalsk gjest den dagen på Saturday Night Live (i lag med «Only the Good Die Young»). Singelversjonen var med på den første utgåva av Greatest Hits Volume I & Volume II, men den fulle albumversjonen vart nytta på seinare utgåver av samlinga.
Songen har ein altsaksofonsolo på slutten. Soloen vart spelt av Phil Woods, ein kjend jazzsaksofonist. Woods vart kritisert av somme puritanarar i jazzmiljøet for å ha spelt med ein rockeartist, men framføringa eksponerte han for eit større publikum og introduserte musikken hans for rockefans.
Raghwan-distriktet
Raghwan-distriktet er eit distrikt i Ma'rib guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 4 391 innbyggjarar.
Bu'eine Nujeidat
Bu'eine Nujeidat er ein arabisk lokal kommune i Nord distrikt i Israel. Han består av to landsbyar, Bu'eine og Nujeidat, som vart slått saman i 1987 og fekk status som lokal kommune i 1996. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) er folketalet 7 900 innbyggjarar (2006) der dei fleste er muslimar.