cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nikolaj Przjevalskij
Liv
Den fjerde ekspedisjonen sin byrja han i november 1883 frå Kjakhta. Przjevalskij drog gjennom Gobiørkenen til Alashan og austlege Qajdam. På 4 140 meters høgd oppdaga han kjeldene til Gulfloden, og kom til og med fram til Yangtze-elva. Våren 1885 utforska han området mellom Lop Nor og Kerija for å koma seg over fjella som skilde Chotan frå det eigentlege Tibet, men overgangen var stengd av kinesiske forhoggingar. Przjevalskij drog derfor til Chotan og over Aksu tilbake til Karakol nær Issyk-Kul (november 1885). Her døydde han tre år seinare under førebuingane til ei femte forskingsreise.
Visnaren
Visnaren er ein innsjø sør for Åkers styckebruk i Strängnäs kommun i landskapet Södermanland i Sverige.
Visnaren er, via Råckstaån, som går til Läggesta, forbunde med Mäleren. Visnaren er òg den nordlegste innsjøen i ein sprekkedal, som fortsetter sørover gjennom Marvikene og Klämmingen i Gnesta kommun, som via Trosaån munnar ut i Austersjøen.
Stephanie Graf
Stephanie Graf er ein austerriksk tidlegare mellomdistanseløpar frå Klagenfurt. Ho tok sølvmedaljen på 800 meter både i Sommar-OL 2000 og VM 2001.
José Paulo Bezerra Maciel Júnior
José Paulo Bezerra Maciel Júnior, eller Paulinho  er ein brasiliansk fotballspelar som i 2018 spela for Barcelona i spansk Primera División, og for landslaget til Brasil. Han vart seriemeister i Brasil med Corinthians i 2011 og var med på vinna fotball-VM for klubblag med Corinthians i 2012. I 2015 og 2016 vart han seriemeister i Kina med Guangzhou Evergrande. Med Brasil sitt landslag vann han Confederations Cup, også kjent som prøve-VM, i 2013.
Stephanie Graf
Aktiv
Graf sprang inn til bronsemedalje på 800 meter ved europameisterskapen 1998. Året etter vart ho nummer sju i VM-finalen på personleg rekord 1.57,92. Under Sommar-OL 2000 i Sydney presterte ho livsbeste då ho sikra seg sølvmedaljen på tida 1.56,64. Både i OL-finalen og det komande innandørs-VM 2001 i Lisboa måtte ho sjå seg klart slått av Maria Mutola. Også i VM-finalen 2001 i Edmonton enda Graf på sølvplass, fattige tre hundredels sekund attom Mutola. Ved innandørs-VM 2003 i Birmingham fekk Graf eit nytt sølv, då slått med eit knapt halvsekund av Mutola.
Nikolaj Przjevalskij
Liv
Frå reisene sine tok Przjevalskij tilbake samlingar av dyr og plantar av stor verdi. Dei omfatta nær 20 000 zoologiske og 16 000 botaniske artar, og sysselsette mange fagfolk i ei årrekkje. Blant nokre av oppdagingane hans for vitskapen var ville kamelar og den ville przewalskihesten.
Stephanie Graf
Doping
I 2010, sju år etter ho la opp, vart Graf dømd til to år utestenging frå idrett, grunna opplysningar om involvering i bruk av blodplasma.
Nikolaj Przjevalskij
Liv
Nokre av reiseskildringane til Przjevalskij er utgjevne av Det keisarlege russiske geografiske selskapet og andre i eigne verk med kartor (1875-76, 1883 og 1888, på russisk og seinare omsett til tysk).
Hatkriminalitet
Hatkriminalitet er lovbrot motivert av hat eller fordommar. Motivet avgjer om eit overgrep kan karakteriserast som hatkriminalitet. Dersom det til dømes er rasistiske, framandfiendtlege, religionsfiendtlege eller homofobiske haldningar mot ein person eller ei gruppe som ligg til grunn for ugjerninga, er ugjerninga å sjå på som hatkriminalitet, utan omsyn til om dei som vert utsette for ugjerninga faktisk er å rekne til den gruppa hatet er retta mot.
Hatefulle ytringar eller haldningar som kan kjennast krenkande eller sårande, er ikkje alltid å rekne som hatkriminalitet. Det er ikkje utan vidare ei kriminell handling å kome med hatefulle ytringar, eller å syne ei diskriminerande haldning. Hatefulle ytringar eller handlingar som er ulovlege etter straffelova må såleis skiljast frå dei utslaga av hat som ikkje er brot på straffelova, men som likevel kan vere ei sak for Likestillings- og diskrimineringsombodet, leiinga på skulen eller arbeidsplassen. Men ligg det trugsmål eller grov sjikane mot personar eller grupper i slike utsegner, vil det vere å rekne som hatkriminalitet. Nokre døme på hatkriminalitet er fysisk vald, trugsmål, skadeverk, ærekrenkingar, sjikane og diskriminering.
Johann Franz Encke
Johann Franz Encke var ein tysk astronom. Han arbeidde særleg med baneutrekningar av kometar, og synte at tre kometar frå 1795, 1805 og 1818 var identiske, Enckes komet. Denne kometen har den koraste kjende omlaupstida, 3,3 år. Ut frå observasjonar av Venus-passasjane i 1761 og 1769 bestemte han i 1824 solparallaksen til 8,571ʹʹ (nå gjeve som 8,794ʹʹ), ein verdi som stod urørt i mange år.
Encke var direktør for observatoriet i Berlin frå 1825.
Frederico Chaves Guedes
Frederico Chaves Guedes, eller Fred  er ein brasiliansk fotballspelar som i 2014 spela for Fluminense i den brasilianske fotballigaen, og for landslaget til Brasil. Han vart seriemeister i Frankrike med Olympique Lyonnais i 2005/06-, 2006/07- og 2007/08-sesongen, og seriemeister i Brasil med Fluminense i 2010 og 2012. Med Brasil sitt landslag vann han Confederations Cup, også kjent som prøve-VM, i 2013.
Yngaren
Yngaren er ein innsjø i det sørlege Södermanland i Sverige, som ligg ca. 15 km nordvest for Nyköping.
Yngaren er den fjerde største innsjøen i landskapet, med eit overflateareal på 47 km². Innsjøen ligg 19 meter over havet på det sörmländske sjøplatået, langs elva Nyköpingsån (som ved innløpet vert kalla Åkforsån og ved utløpet Skräddartorpsån). Yngaren er djup og har eit rent, næringsrikt vatn og sivkledde breidder.
Tettstaden Björkvik ligg ved innsjøen.
Celin Bizet Ildhusøy
Celin Bizet Ildhusøy er ein norsk fotballspelar frå Frogner i Viken, som spelar for Tottenham Hotspur og det norske landslaget.
Tidleg karriere
Ildhusøy byrja å spele fotball for Frogner Idrettslag, før ho som 14-åring melde overgang til. Ho spela aldersbestemte kampar i klubben, i tillegg til ni kampar for A-laget i 2. divisjon under 2016-sesongen.
Vålerenga (2017–2021)
Før 2017-sesongen signerte Ildhusøy for Vålerenga Kvinner. Berre 15 år gammal debuterte ho for Vålerenga i Toppserien. Ho vart raskt ein favoritt blant supportarane med sin leikande spelestil og teknikk. Ho var berre 16 år gammal da ho var på banen i sin fyrste cupfinale for Vålerenga mot Avaldsnes i 2017.
Sommaren 2019 var Ildhusøy på eit kort låneopphald i Grei i 1. divisjon, før ho returnerte til Vålerenga.
Paris Saint-Germain (2021–2022)
I juli 2021 signerte Ildhusøy for den regjerande franske seriemeisteren Paris Saint-Germain. Ho fekk lite speletid i sin fyrste sesong med berre seks seriekampar for Paris Saint-Germain.
Tottenham Hotspur (2022–)
I august 2022 vart det kjent at Ildhusøy hadde signert for Tottenham Hotspur i engelske Women's Super League.
Landslagskarriere
Ildhusøy har kampar for J16, J17, J19, U23 og det norske A-landslaget.
Ildhusøy debuterte for det norske A-landslaget i november 2021 mot Armenia, i same kamp scora ho sitt fyrste A-landslagsmål. Ho hadde eit imponerqnde målsnitt på landslaget med fire scoringar, i løpet av 322 minutter fordelt på sine fem fyrste landskampar. Ho vart teken ut i den norske landslagstroppen til EM i England 2022.
Privatliv
Ildhusøy har cubansk mor og faren hennar er tidlegare -spelar Kjell Gunnar Ildhusøy.
Ildhusøy er saman med fotballspelaren Aron Dønnum, og under ein fotballkamp fridde Dønnum til Ildhusøy. Ho sa ja, og paret er no trulova.
Trekanten-sjøen
Trekanten (tidlegare namn Trehörningen) er ein innsjø i bydelane Gröndal og Liljeholmen i Söderort i Stockholm kommun.
Historie
Fram til midten av 1800-talet heitte innsjøen Trehörningen. Ved nordsida til trekanten ligg området Nynäs, som mellom 1880- og 1980-talet var ein arbeidarforstad med bustader og industri. Her var det mellom anna garveri, ein forniklingsfabrikk, eit kaffibrenneri, ein blekkslagarverkstad og fleire mekaniske verkstader. På Nynäs låg òg eit bakeri som bakte den velkjende Nynäslimpan. I 1980 vart dei siste restane av Nynäskvartalet rive, og det nybygde kontorkomplekset til Anticimex var alt på plass.
I dag er det berre ein verna bygning frå industriepoken; ein raud tomannsbustad bak kontoret til Anticimex. Elles vitnar gamle bygningsfundament og gråsteinsmurar om gamle tiders industri. For gjeldande reguleringsplanar er områdd merka som park.
I 1904 vart eit nybygt vassreservoar (Trekantreservoaren) sluttstasjon for den nye hovudvassleidninga Norsborg-Stockholm. På høgda bak trekanten står den no ombygde Nybohovsreservoaren. Vassleidninga er enno Stockholms viktigaste med tanke på drikkevassforsyning frå sør.
Innsjøen Trekanten
Trekanten ligg i eit parkområde ved Liljeholmen-Gröndal. Rundt innsjøen er det ein tursløyfe som er ein del av Hälsans Stig i Liljeholmen. Innsjøen blir gjerne brukt til fiske, og det blir sett ut aure og regnbogeaure her. Ein treng likevel fiskekort for å fiske her. På vinteren kan ein stå på skeiser på innsjøen, då Stockholms kommun brøyter ein bane på isen. Trass i namnet sitt, er innsjøen snarare langstrekt enn trekanta. Trekanten har utløpet sitt i Liljeholmsviken, via ein kulvert under Trekantsvägen.
Vasskvalitet
For å betre vasskvaliteten i innsjøen tilførte Stockholm Vatten frå 1982 av drikkevatn til innsjøen, og frå 1983 vart utpumping av botnvatn starta. Fosforinnhaldet i overflatevatnet minska kraftig, men innsjøen er framleis næringsrik. Blågrønnalger er vanleg på sommaren, med oksygenmangel i botnvatnet som resultat.
Uttran-sjøen
Uttran er ein innsjø som ligg på grensa mellom kommunane Botkyrka og Salem i landskapet Södermanland i Sverige. Innsjøen er særs avlang, og strekkjer seg frå Tumba/Uttran i aust, vidare like forbi Rönninge, til grensa mot Södertälje i vest. Innsjøen har namnet sitt fordi det tidlegare var oter (svensk utter) i innsjøen. Det er ikkje lengre oter i innsjøen, men det lever mink i den austlege delen av Uttran.
Trekanten-sjøen
Vasskvalitet
Siden hausten 2008 har det òg blitt drive eit lite reinseanlegg for overflatevatn ved vestsida av Trekanten. Vatnet kjem i røyr frå Aspudden og Gröndal. Reinseanlegget er plassert under ei ny gangbru mellom innsjøen og oppsamlingsbassenget. I dei tilfella der reinseanlegget ikkje har tilstrekkeleg kapasitet til å ta unna overflatevatnet, vert overskotsvatnet samla i oppsamlingsbassenget fram til reinseanlegget igjen har ledig kapasitet.
Uttran-sjøen
Ved nordbreidda ligg badestaden Möllebadet.
Trekanten-sjøen
Trekantenbadet
Nordvest i innsjøen, i Gröndal, ligg Trekantenbadet, som opna i 1972. Badeplassen består av ei lita sandstrand som vart renovert våren 2008, og ei større grasmatte til soling. Det er òg ei flytebrygge og ein utandørsdusj her.
Uttran-sjøen
Geografi
Det er fleire buområde i nærleiken av Uttran: Rönninge, Flaten og Uttran, der sistnemnde ligg ved sørvestbreidda. Busetnadane rundt innsjøen har ingen direkte påverknad på miljøet i innsjøen, og dei fleste bygningane i området tettest rundt innsjøen er fritidsbustader.
Miljø
Uttran er særs næringsrik og overgjødsla, til dels på grunn av tilrenning frå Glasbergasjön, som er særs næringsrik, men òg på grunn av den vestlege litoralen, som ligg mot åkerlandskap.
Alfred Næss
Alfred Næss var ein norsk revyforfattar frå Vardø. Han flytte til Oslo etter evakueringa av Finnmark og tok artium ved Oslo katedralskole i 1947 før han tok til på jusstudiar i byen. Han tok til med revyarbeid allereie i studietida, og var med på å skriva både Faen i nøtta (1950) og Du slette tid (1952). Næss vart kjend med Einar Schanke i denne tida, og debuterte profesjonelt i Chat Noir-revyen Ferske fjes med Schanke i 1957. Han vart tilsett som fast forfattar på Chat Noir av direktør Egil Monn-Iversen i 1959, og heldt fram då Schanke overtok direktørstolen i 1962 heilt fram til 1975. Deretter heldt Schanke og Næss fram samarbeidet sitt i ABC-teatret resten av karrieren, til 1992.
Alfred Næss har forøvrig samarbeidd med Wenche Myhre, Yngvar Numme i Dizzie Tunes, Hege Schøyen, Øyvind Blunck og The Monn Keys. Næss døydde i 1997, nøyaktig 70 år gamal. I 2000 vart det utgjeve ei minneplate om han, med tittelen ''Folk skal trives. Revyviser og sketsjer med tekster av Alfred Næss.''
Kvilldal kraftverk
Kvilldal kraftverk er eit vasskraftverk i Ulla-Førreanlegget i Suldal kommune i Rogaland fylke, og er Noregs største målt i installert effekt. Kraftverket blei sett i drift i 1986. Verket utnyttar eit fall på 538 meter frå inntaksmagasin i Lauvastølsvatn. Til inntaksmagasinet blir det henta inn vatn frå Saurdal kraftverk (som igjen får vatn frå Blåsjø), Stovedalsvatnet og Sandsavatnet. Til Sandsavatnet blir det overført vatn frå Mosvatnet i Suldal via Hjorteland pumpestasjon. I tillegg blir det henta inn vatn frå ei rekke bekkeinntak.
Det er installert fire Francisturbinar på totalt 1240 MW.
Eigar er Lyse produksjon, Statkraft, Skagerak Kraft og AEP.
Bakgrunnsstoff
Ulla-Førre
Johann Gottfried Galle
Johann Gottfried Galle var ein tysk astronom. Den 23. september 1846 oppdaga han Neptun etter utrekningar av U.J.J. Leverrier. Han oppdaga tre kometar og gav i 1894 ut eit register over alle utrekna kometbanar. Han arbeidde òg med meteorar og synte korleis observasjonar av jordnære asteroidar kan nyttast til utrekning av solparallaksen.
Galle var direktør for observatoriet i Breslau frå 1851 til 1897.
Bautasteinar i Sogn og Fjordane
Bautastein i Gloppen kommune med jarnalder-helleristningar datert til kring år 400 e.Kr., overgangen mellom romartid og folkevandringstid. Denne bautaen i Hornindal kommune vart i høve grunnlovsjubileet 1914 reist til minne om ein gamal veteplass på Ytrehornsnakken. Ved kyrkja i Fresvik står ein bautastein som vart reist 17. mai 1913 til minne om dei ti frå bygda som kjempa i krigen mot svenskane i 1807-1814. 18. mai 1887 vart det reist ein bautastein ved bjørka på den gamle gravhaugen på Balahaugen i Balestrand. Denne bautasteinen skal ha vorte reist av Ingolf Arnarson før han utvandra til Island. Bautasteinen på Antonshogen i Instedalen står ved vegen til Svorstølen. Steinen vart reist i 1914 til minne om to brør som var med i krigen mot Sverige i åra 1807-1814: Anders Andersson, fødd 1788, som fall, og broren Simon (1790-1886) som kom heim att og tok over heimegarden. På Furebøen i Angedalen finn ein Førde kommune sin einaste bautastein. Denne er om lag 2,5 meter og er om lag 1500 år gamal Like ved kyrkja på Stårheim står ein høg bautastein reist til minne om folk og ætter som bygde og budde på Stårheim i Mellomalderen og fostra kongsemne og riksstyrar. Dei to meste kjende av dei er dronning Ingrid gift med lendmannen Arne frå Stårheim og bisp Nikolas Arneson, ein av sønene deira. Hamre var ein av storgardane på Leikanger i gamal tid og ein finn mange gravhaugar og gravfunn her. På Indrehus på nordsida av Midtgulen i Bremanger kommune står ein bautastein tett attmed riksvegen. På Øyramarki på Lærdalsøyri står ein 6 meter høg bautastein, reist i 1902 til minne om ei militæravdeling i ufredsåra 1807-1814. Øyramarki var ekserserplass til 1874. Vegnamna Telthusvegen, Løytnant Lem-vegen og Kaptein Jürgensen-vegen er minne om militærtida på Lærdalsøyri. Bautasteinen på Nybø frå jernalderen (500 f. Kr. - 1050 e.Kr) står nedmed sjøen eit kort stykke vest for bygningane i Fylkesmannsgarden. Han vart flytta to gonger på 1900-talet i samband med vegbygging. I 1941 vart det grave ut fleire jernalder-graver i området rundt bautasteinen. I 1950 reiste Hyen sokneråd ein stein til minne om den gamle mellomalderkyrkja og den gamle kyrkjestaden på Bakken i Hope, Hyen. På Nornes i Sogndal kommune stod det lenge fleire eldgamle bautasteinar. Biskop Neumann nemner tre fyrst på 1800-talet. I.C. Dahl festa ein til lerretet i 1827, og ein er i dag å sjå på De Heibergske Samlinger - Sogn Folkemuseum. Sommaren 1999 berga Harald Bakke i Holmedal ein bautastein frå å hamna på djupna. Steinen hadde lege i fjøresteinane og år for år kome lenger og lenger ut mot brådjupet. Eitt år seinare vart steinen sett opp attmed to gravhaugar som ligg nedmed sjøen på garden Bakke.
Fylkesveg 51 i Akershus
Bakgrunnsstoff
Fylkesvei 51 (Akershus)
NM i orientering 2002/langdistanse
Noregsmeisterskapen i orientering 2002 i langdistanse vart avvikla laurdag 24. august i Ålen i Sør-Trøndelag. Løypa for menn var 25,4 km lang, kvinneløypa 16,7 km.
Menn
<br style="clear:both;" />
Kvinner
<br style="clear:both;" />
Sunniva Skoglund
Sunniva Skoglund er ein norsk fotballspelar frå Porsgrunn, som er keeper for Stabæk.
Stabæk (2020–)
I desember 2019 vart det kjent at Skoglund hadde signert for Stabæk, som nettopp hadde rykt ned frå Toppserien. Dimed vart ho erstattaren til keeperlegenda Ingrid Hjelmseth som la opp. Skoglund var med å rykkje opp med Stabæk i sin fyrste sesong, og i mai 2021 debuterte ho i Toppserien.
Landslagskarriere
Skoglund har landskampar for J15, J16, J18, J19 og U23-landslaget til Noreg. I februar 2022 vart ho teken ut på det norske A-landslaget for fyrste gang i troppen til Algarve Cup.
Hylen kraftverk
Hylen kraftverk er eit vasskraftverk som ligg i Hylen i Suldal kommune. Kraftverket blei sett i drift i 1981. Verket utnyttar eit fall på 68 meter frå Suldalsvatnet til havnivå i Hylsfjorden. Suldalsvatnet mottar vatn frå Kvilldal kraftverk og det er laga eit eige overløp i Hylen kraftverk for å sikra avrenning i tilfelle kraftverket stoppar.
Giddha
Giddha eller gidda (panjabi گدها, ਗਿੱਧਾ, giddhā) er ein panjabisk folkedans for kvinner som er utbreidd blant panjabiarar i India og Pakistan.
Hylen kraftverk
Det er installert to Francisturbinar på totalt 160 MW.
Giddha
Giddha blir tradisjonelt dansa i ein ring av kvinner som syng og klappar. To kvinner går inn i miten av ringen og bruker mimande arm- og handrørsler til å uttrykka det songen handlar om. Dei dansar vanlegvis til eit vers før dei går ut i ringen igjen og eit anna par tek over.
Hylen kraftverk
Eigarar er Lyse produksjon, Statkraft, Skagerak Kraft og AEP.
Giddha
Dansen blir hovudsakleg framført ved festlege eller sosiale høve, særleg i samband med såtid og innhausting.
Kikli
Kikli (panjabi ਕਿੱਕਲੀ) er ein panjabisk folkedans for kvinner som er utbreidd blant panjabiarar i India og Pakistan. Han blir utført av eit eller fleire par jenter som held hender, lener seg bakover og snurrar rundt i ein sirkel.
Hylen kraftverk
Kraftverket inngår i Ulla-Førreutbygginga.
Kikli
Dansen eller leiken er særleg populær blant unge jenter. Kikli er ein energisk dans med raske rytmar. Ofte blir tradisjonelle rim sungne til han. Andre kvinner kan synga og klappa til dansen, og oppmuntra dei til å snurra fortare.
Yngern
Yngern er ein innsjø i Nykvarn kommun i landskapet Södermanland og i Stockholms län, i Sverige. Innsjøen ligg søraust for Nykvarn, og er den største innsjøen i kommunen, med eit overflateareal på 14 km². Ei bukt i Yngern ligg i Södermanlands län. Yngern ligg 38 meter over havet, og vert drenert via Turingeån til Mälaren. I innsjøen er det mange øyar, der den største er Yngsön. Ved Yngern ligg Bommersvik.
Norgesserien 1937–38
Norgesserien 1937–38 var den første sesongen av Norgesserien, det øvste nivået i norsk herrefotball frå 1937 til 1948. Sesongen gjekk over to år og serien var delt inn i åtte distrikt, der vinnaren av kvart distrikt møttest i kvartfinalane i eit sluttspel.
Serien vart avgjort etter to finalekampar, då den første enda uavgjort etter ekstra tid. vann serien etter å ha slått 4–0 den 28. august 1938.
Kvartfinalar
12. juni 1938:
Semifinalar
26. juni 1938:
Oscar dos Santos Emboaba Júnior
Oscar dos Santos Emboaba Júnior, eller berre Oscar, er ein brasiliansk fotballspelar som i 2014 spela for Chelsea i engelsk Premier League, og for landslaget til Brasil. Han var med på å vinna Europaligaen med Chelsea i 2012/13-sesongen. Med Brasil sitt landslag vann han Confederations Cup, også kjent som prøve-VM, i 2013, og tok OL-sølv i 2012.
Fylkesveg 52 i Akershus
Fylkesveg 52 i Akershus går mellom Kinn og Furu i Ås kommune.
Trasear: Kinn – Klommestein (1,1 km), Fjøser – Furu (1,6 km).
Kommunar og knutepunkt
Erstatta av fylkesveg 152
Strøm kyrkje
Strøm kyrkje er ei krosskyrkje i tegl på Strøm i Sør-Odal. Det har vore kyrkje på staden sidan mellomalderen, då ho var vigd til Heilag-Olav. Ein veit ikkje heilt sikkert kor mange kyrkjer det dreier seg om, men dei tidlegare kyrkjene var av tre. Den noverande er av tegl, som vart vanlegare som bygningsmateriale for kyrkjer etter brannen i Grue kyrkje. Dette er den historiske hovudkyrkja for Odalen.
Prestegarden ligg rett vest for kyrkja.
Raudmaskekolibri
Raudmaskekolibri (Calypte anna) er ein middels stor medlem av kolibrifamilien Trochilidae. Arten høyrer heime i vestlege kystregionar i Nord-Amerika, og austover til Arizona, USA.
På byrjinga av 1900-talet hekka raudmaskekolibriar berre i nordlege Baja California i Mexico og Sør-California i USA. Etter det har arten utvida utbreiingsområdet mot nord til og med kysten av British Columbia i Canada. Det har vore forklart med spreiing av eksotiske prydplantar i bustadområde langs heile stillehavskysten med innland, og det gav utvida habitat med nektar- og hekkeplassar.
Arten er monotypisk: ingen underartar er anerkjende.
Skildring
Raudmaskekolibriar er 10 til 11 cm lange og kroppsvekta ligg på 4-4,5 gram. Dei har ein iriserande bronsegrøn rygg, eit bleikgråt bryst og buk, og grøne flankar. Nebba deira er lange, rette og tynne. Den vaksne hannen har ein iriserande krimsonraud til raudrosa krone og strupe, «ringkrage-smykke», som kan synast som matt brun eller grå utan direkte sollys. Dei har ein mørk, lett kløyvd hale. Hoene har også iriserande raud strupeflekk, sjølv om det iriserande området vanlegvis er langt meir avgrensa og mindre strålande enn hos hannen.
Hoer og unge hannar har ei matt grøn krone, ein grå hals med eller utan raud iris, grått bryst og buk, og ein mørk, avrunda hale med kvite spissar på dei ytre fjørene.
Hannfuglar med forhøgde nivå av protein i kosthaldet har meir fargerike kroner og høgare irisering i hovudfjørene samanlikna med hannfuglar med lågt proteininntak.
Lætet er godt undersøkt og fleire ulike typar lydytringar er skildra for raudmaskekolibrien. Ei inndeling er: (1) Tzip-tonar, begge kjønn gjev dette metalliske, harde ropet når dei er engstelege, hissa opp eller held kontakt. Kan flyte ut til kvitring. (2) Skrallande rop, serie på ca. 10 tonar i sekundet, lågare frekvens enn tzip-tonar, varsellæte brukt av begge kjønn. (3) «Dukkelyd», berre produsert av hannar i paringsspelet, generert av dei ytre halefjørene under stupdukket, etterfølgt av ei strofe frå den ordinære songen. (4) Song frå ein territorial hann konstruert etter eit komplekst mønster.
Som andre kolibriar lever denne arten av nektar frå blomstrar ved å bruke ei lang uttrekkbar tunge. Dei et også små insekt og andre leddyr fanga i flukt eller plukka frå vegetasjon. Raudmaskekolibriar har tilpassa seg urbane miljø og er ofte sett i bakgardar og parkar, og ved fôringsautomatar og blomstrande plantar.
Når raudmaskekolibriar stiller medverkar dei store brystmusklane deira den høge vengeslagsfrekvensar som blir oppnådde gjennom mobilisering av motoriske einingar. Brystmusklane som driv kolibriflukt består eine og åleine av raske glykolytiske fibrar som reagerer raskt og har motstand mot trøyttleik. Rudmaskekolibriar med utilstrekkelege lager av kroppsfeitt eller utilstrekkeleg fjørdrakt er i stand til å overleve periodar med underkjølt vêr ved å senke stoffskiftet og gå inn i ein tilstand av torpor. Under kalde vêrtilhøve går raudmaskekolibriar gradvis opp i vekt i løpet av dagen ettersom dei konverterer sukker til feitt.
Utbreiing og habitat
Raudmaskekolibriar finst langs den vestlege kysten av Nord-Amerika, frå det sørlege Canada til det nordlege Baja California, og fåtalige i innlandet til det sørlege og sentrale Arizona, ekstremt sørlege Nevada og søraustlege Utah, og vestlege Texas. Dei har ein tendens til å vere standfuglar innanfor sitt område. Likevel har streiffuglar vorte oppdaga langt utanfor utbreiingsområdet sitt.
Som svar på stigande temperaturar ved låge høgder under klimaendringar i det 21. hundreåret, har raudmaskekolibriar utvida utbreiingsområdet til dei kjøligare sommarmiljøa i høgare høgder opptil 2825 meter fjellterreng i California, slik som Sierra Nevada.
Medan utbreiingsområdet deira opphavleg var avgrensa til chaparralen i California og Baja California, utvida området seg nordover til Oregon, Washington og British Columbia, og austover til Arizona på 1960- og 70-talet. Denne raske ekspansjonen blir tilskriven den utbreidde plantinga av ikkje-heimehøyrande artar, som eukalyptus, og dessutan bruken av urbane fôringsautomatar, i kombinasjon med den naturlege tendensen arten har til omfattande spreiing etter hekking.
Åtferd
Mens han samlar nektar, hjelper raudmaskekolibrien med plantepollinering. Det er bevis på at raudmaskekolibriar under flukt genererer ein elektrostatisk ladning som festar pollen til nebb og fjør, noko som lettar overføring av pollenkorn til hundrevis av blomstrar per dag medan dei søkjer etter nektar. Denne kolibrien konsumerer nokre gonger tresaft.
I motsetnad til dei fleste andre nordlege tempererte kolibriar, syng hannen av raudmaskekolibri under paringsspelet. Songen er tynn og knirkande, ispedd summar og kvitring, og blir strekt til over 10 sekund. I hekkesesongen kan hannar observerast utføre eit stupdukk i lufta over territoria deira. Når ei hoe flyg inn på territoriet til ein hann, stig hannen opp til omtrent 35-40 m før han stuper over hoa. Når hannen nærmar seg botnen av dukket, når han ei gjennomsnittsfart på 97 km/t, som er 385 kroppslengder per sekund. På botnen av dukket flyg hannen med 83 km/t, er utsett for sentripetalakselerasjon på ca. 9,5 G og produserer ein høyrbar lyd frå halefjørene, av nokre skildra som eit «eksplosivt knirk».
Hekking
Opne skogkledde eller buskrike område og fjellenger langs stillehavskysten frå British Columbia til Arizona utgjer hekkehabitatet. Hoa oppdreg ungane utan hjelp frå hannen. Hofuglen byggjer reir i ein busk eller eit tre, i vinranker eller festa til leidningar eller andre kunstige underlag. Det runde reiret med ein ytre diameter på 3,8 til 4,1 centimeter er konstruert av plantefibrar, dunete fjør og dyrehår; eksteriøret er kamuflert med fliser av låg, plantarestar, og nokre gonger urbane restar som målingsflis og sigarettpapir. Reirmateriala er bundne saman med edderkoppsilke. Dei er kjende for å hekke så tidleg som i midten av desember og så seint som i juni, avhengig av geografisk plassering og klimatiske forhold.
Raudmaskekolibriar kan hybridisere med andre artar, spesielt ein i same slekta, ørkenkolibri, Calypte costae.
Urbanisering
I Vancouver Official City Bird Election i 2017 vart raudmaskekolibri kåra til den offisielle fuglen i byen Vancouver, British Columbia. Raudmaskekolibriar er standfuglar i Seattle, der dei lever året rundt gjennom vinteren, og toler lengre periodar med minusgrader, snø og sterk vind.
Gigawattime
Gigawattime er ei eining for måling av energi. Eininga er ikkje ei SI-eining. Ein gigawattime er energimengda som svarer til eit energiforbruk på ein gigawatt, over ein periode på éin time, altså 1 GW × 3600 s, som er lik 3600 GJ. Symbolet for gigawattime er GWh (frå engelsk gigawatt-hours).
Stavrós i Kardítsa
Stavrós (gresk Σταυρός) er ein landsby i periferieininga Kardítsa i Thessalía i Hellas. Stavrós var hovudsete i den tidlegare kommunen Kámbos, som no er ei kommunaleining i kommunen Kardítsa.
Gigawattime
Ein gigawattime er tusen megawattimar eller ein million kilowattimar (giga=ein milliard).
Fylkesveg 54 i Akershus
Fylkesveg 54 i Akershus går mellom Revhaug og Haug i Ås kommune. Vegen er 5,4 km lang.
Krusjare
Krusjare (bulgarsk Крушаре) er ein landsby i kommunen Sliven i provinsen Sliven i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 064 innbyggjarar.
Nit
Nit er ei tidlegare nytta namn på SI-eininga for luminans eller lystettleik. 1 nit = 1 candela/kvadratmeter = 10–4 stilb. Namnet er ikkje godkjent i SI-systemet.
Ma Rainey
Gertrude Pridgett Rainey, betre kjend som Ma Rainey, var ein amerikansk songar som blir rekna som ei av dei første profesjonelle bluessongarane og tilhøyrde den første generasjonen som spelte inn slik musikk. Ma Rainey er blitt kalla «mora til bluesen» og er kjend for innspelingar av songar som «Bo-weevil Blues» (1923), «Moonshine Blues» (1923), «See See Rider Blues» (1924), «Black Bottom» (1927) og «Soon This Morning» (1927).
Ma Rainey byrja å opptre som ung tenåring. Ho fekk artistnamnet sitt etter å ha gifta seg med Will Rainey i 1904. Dei turnerte først med Rabbit Foot Minstrels og seinare som si eiga gruppe kjend som «Rainey and Rainey, Assassinators of the Blues».
Ho gjorde sitt første lydopptak i 1923, og i løpet av dei neste fem åra gjorde ho over hundre innspelingar. Ho gjorde opptak med Louis Armstrong, og turnerte og gjorde innspelingar med Georgia Jazz Band. Rainey fortsette å turnera fram til 1935, då ho trekte seg tilbake og vende attende til heimbyen sin.
Take No Prisoners av Molly Hatchet
Take No Prisoners er det fjerde studioalbumet til det amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet, gjeve ut i 1981. Dette er det andre og siste studioalbumet dei gav ut med songaren Jimmy Farrar og det siste med den originale bassisten Banner Thomas. Det var òg det siste med trommeslagaren Bruce Crump før The Deed Is Done i 1985. «Respect Me in the Morning» er ein duett mellom Farrar og Joyce «Baby Jean» Kennedy frå Mother's Finest. Skosdepelarinna Katey Sagal song òg som korsongar på albumet.
Sotirja
Sotirja (bulgarsk Сотиря) er ein landsby i kommunen Sliven i provinsen Sliven i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 096 innbyggjarar.
Fylkesveg 55 i Akershus
Fylkesveg 55 i Akershus går mellom Ås skole og Hogstvedt i Ås kommune. Vegen er 3,0 km lang.
Mitrópoli
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Mitrópoli 3 332 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1 262 innbyggjarar.
Samuilovo
Samuilovo (bulgarsk Самуилово) er ein landsby i kommunen Sliven i provinsen Sliven i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 111 innbyggjarar.
Ältaren
Ältaren er ein innsjø i den nordlege delen av Flen kommun i landskapet Södermanland i Sverige. Innsjøen ligg ca. 27 km nord for tettstaden Flen, og ca. 22 km sør for Strängnäs. Riksväg 55 passerer inntil innsjøen, med ein tilhøyrande rasteplass. Delar av innsjøen er for nakenbading.
Ällmora träsk
Innsjøen er danna av ein forkasting. Han har god vasskvalitet, og vert kalka jamleg for å holde pH på eit balansert nivå. Maksimumsdjupna i innsjøen er ca. åtte meter. Tilløpsområdet består av store delar av Telegrafberget, og ein del marker søraust for innsjøen. Det er liten vassirkulasjon i innsjøen, og det vert teke prøver årleg med tanke på fysiske og kjemiske parameterar.
NM i orientering 2003/langdistanse
Menn
<br style="clear:both;" />
Kvinner
<br style="clear:both;" />
Fylkesveg 56 i Akershus
Fylkesveg 56 i Akershus går mellom Universitetet for miljø- og biovitskap og Nordby i Ås kommune. Vegen er 6,6 km lang.
Zjelju vojvoda
Zjelju vojvoda (bulgarsk Желю войвода) er ein landsby i kommunen Sliven i provinsen Sliven i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 447 innbyggjarar.
Erling Hauger
Erling Hauger var ein norsk forfattar. Han var sentral i speidarrørsla, der han mellom anna var redaktør av Speideren, medlemsbladet for Norsk Speidergutt-Forbund.
For nokre av bøkene han skreiv, nytta han pseudonyma Bjørn Bruse og Arne Refs.
Thea Bjelde
Thea Bjelde er ein norsk fotballspelar som spelar for Vålerenga.
Tidleg karriere
Bjelde byrja karrieren i Sogndal, der ho blant anna gjorde seg merka som einaste jente på G14-laget på Norway Cup i 2014. Vårsesongen 2016 spela ho for Kaupanger i 2. divisjon.
Arna-Bjørnar (2016–2021)
Som 16-åring vart Bjelde henta til Arna-Bjørnar i Toppserien. I 2018 kom gjennombrotet då Bjelde hadde ein fantastisk sesong, og var ei viktig brikke i laget som tok bronse i Toppserien. Ho vart kåra til årets spelar i Arna-Bjørnar, og nominert til årets gjennombrot i Toppserien.
Ajía Paraskeví i Thessaloníki
Ajía Paraskeví (gresk Αγία Παρασκευή) er ein distriktsby i periferieininga Thessaloníki i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Ajía Paraskeví høyrer til kommunaleininga Vasiliká i kommunen Thérmi.
Thea Bjelde
Landslagskarriere
Bjelde har landskampar for J15, J16, J17, J19, U23 og A-landslaget til Noreg.
Bjelde vart teken ut på det norske A-landslaget for fyrste gong i oktober 2020.
Etter eit forfall i den norske troppen, vart Bjelde innkalla til laget som skulle til EM i England 2022.
Bjelde debuterte for A-landslaget den 7. oktober 2022, i ein privatlandskamp mot Brasil på Ullevaal Stadion.
Roberto Donadoni
Roberto Donadoni er ein italiensk fotballtrenar og tidlegare spelar frå Cisano Bergamasco i Bergamo-provinsen. Tida 1986-96 spelte han for storklubben AC Milan og var med å vinne Europacupen to gongar, Meisterligaen i 1994 og Serie A fem gongar. Han var landslagssjef for Italia frå 2006 til -08, og er sidan 2012 trenar for Parma FC.
Erwin Vandenbergh
Erwin Vandenbergh er ein belgisk tidlegare fotballspelar frå landsbyen Ramsel i Antwerp-provinsen. Han var midtspiss, mellom andre på RSC Anderlecht og Belgia sitt landslag.
Roberto Donadoni
Klubbspel
Donadoni seriedebuterte for Atalanta i 1982, som då spela i Serie B. Han var sentral då klubben vann serien i 1984 og rykte opp i Serie A. Sommaren 1986 gjekk han over til Milan, der han dei neste ti sesongane vanlegvis spelte i ein høgre midtbane-posisjon. I 1988 var han med på å verte italiensk seriemeister, medan klubben den etterfylgjande sesongen vann ein overbevisande siger i Europacupen med 4-0 over Steaua București. Milan forsvarte triumfen i Europacupen i 1990, men der deltok ikkje Donadoni då han var sjukmeld etter ein livstrugande episode i ein tidlegare europacupkamp.
Donadoni og Milan vann tre strake seriemeisterskap åra 1992 til -94. Saman med mellom andre lagkapteinen Franco Baresi og Paolo Maldini var han sentral i det norditalienske storlaget som i 1993 tapte den fyrste finalen i den nystarta Meisterligaen. Året etter vann den klubben same Meisterligaen med heile 4-0 over FC Barcelona i finalekampen. Derimot vart det tap for Ajax då Milan i 1995 spelte sin tredje meisterligafinale på rad. Donadoni vart seriemeister i Italia for femte gong då AC Milan vann Serie A i 1996 med romsleg margin til Juventus.
Erwin Vandenbergh
Klubbspel
Vandenbergh spelte frå 1977 på Lierse SK. Han vart toppskårar med laget i belgisk toppserie både i 1980, 1981 og 1982, i 1979/80-sesongen skåra han heile 39 mål og vart tildelt gullskoen som Europas flittigaste målskårar. Sommaren 1982 vart han overført til storklubben RSC Anderlecht. Også her stod han fram som ein effektiv avsluttar, toppskårar i belgisk fotball i så vel 1983 som 1986. Han var med om å vinne om UEFA-cupen 1983 og vart belgisk serimeister i 1985 og 1986. Etter fire sesongar i Anderlecht skifta Vandenbergh over til Lille OSC og fransk seriefotball. Frå 1990 var han tilbake i Belgia som KAA Gent-spelar og vart i 1991 toppskårar i Belgia for sjette gong. Han slutta fotballivet i 1995, etter ein sesong med RWD Molenbeek.
Landslagsspel
Vandenbergh etablerte seg fort på landslaget og var med i troppa til EM 1980. Saman med målvakta Jean-Marie Pfaff og spisskollega Jan Ceulemans stod han i fyrste rekke då det belgiske landslaget under landslagssjef Guy Thys markerte seg i meisterskapsturneringane på 1980-talet. Vandenbergh vart matchvinnar då Belgia i opningskampen under Fotball-VM 1982 overraskande vann 1-0 over tittelforsvarar Argentina. Belgia rauk ut av turneringa i mellomrunda. Fire år seinare vart han skadd i opningskampen då Fotball-VM 1986 i Mexico enda med fjerdeplass for Belgia, etter lagkameratane hans tapte bronsefinalen. I tida frå desember 1979 til mars 1991 deltok Vandenbergh i 48 landskampar og skåra 20 mål.
Roberto Donadoni
Klubbspel
I 1996 og 1997 spelte Donadoni i vel to sesongar for New York Metrostars. Seint i 1997 vende han tilbake til AC Milan og den kjende midtbaneplassen, men fekk lite speletid i den påfylgjande 1999-sesongen. Han la fotballskoa på hylla etter ein kortare periode i Al-Ittihad i Saudi-Arabia i 1999/2000.
Landslagsspel
Donadoni landslagsdebuterte 8. september 1986, straks etter han vart Milan-spelar. Omgåande fekk han plass i den nasjonale fyrsteellevaren og var med å spele Italia til semifinale i EM 1988, og til bronsemedalje etter siger over England i fotball-VM 1990 på italiensk heimebane. I 1994 var han på plass då Italia spelte VM-finale mot Brasil, ein kamp som enda utan skåringar i speletida, men som Brasil vann 3-2 etter straffesparktevling. Han spelte sin 63. og siste landskamp då Italia vart utslått i EM i fotball 1996, etter 0-0 mot Tyskland i innleiingsrunda. Gjennom sine ti år landslagsår skåra han fem landslagsmål, to av dei i ein EM-kvalifiseringskamp mot Ungarn hausten 1991.
Johan Ludvig Emil Dreyer
Johan Ludvig Emil Dreyer var ein dansk-irsk astronom.
Roberto Donadoni
Trenar
Etter at han la opp som spelar, trente Donadoni dei italienske klubbane Lecco, Livorno og Genoa 1893. I juli 2006 vart Donadoni tilsett som ny landslagssjef for Italia. Hans fyrste oppgåve vart å leie dei ferske verdsmeistrane gjennom kvalifiseringa til EM 2008, noko han lukkast med. Derimot vart Italia slått ut av EM-turneringa i kvartfinalane, og det italienske fotballforbundet sa opp kontrakten.
Donadoni var i etterttid trenar for Cagliari, Parma og frå 2012 for SS Lazio.
Johan Ludvig Emil Dreyer
Dreyer arbeidde hovudsakleg innafor to område: observasjon og katalogisering av tåker og stjernehoper, og astronomihistorie. I 1888 gav han ut New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (posisjon for 7840 tåker og stjernehopar) som, saman med to supplement (1895 og 1908), enno er eit uunnværleg hjelpemiddel ved alle observatorium. Han redigerte og gav ut dei vitskaplege arbeida og korrespondansane til Tyge Brahe (på latin i 15 store bind), og skreiv i 1890 ein av dei mest kjende bøkene om astronomihistorie, History of the Planetary System from Thales to Kepler (utgjeven på ny i 1953, under tittelen History of Astronomy from Thales to Kepler).
Jouy-en-Josas
Jouy-en-Josas er ein kommune i dei vestlege forstadane til Paris i Frankrike. Han ligg 19 km frå Paris sentrum, men har eigen bystatus, og med eit folketal på rundt 7 983 innbyggjarar fordelt på berre 10,14 km².
Johan Ludvig Emil Dreyer
Dreyer var direktør for Armagh observatorium i Nord-Irland frå 1882 til 1916.
Jouy-en-Josas
Jouy er ein rik forstad til Paris, og ligg tett opp til sjølve Paris.
John Flamsteed
John Flamsteed var ein engelsk astronom og første Astronomer Royal. Han katalogiserte 3000 stjerner. Han gjorde Karl II merksam på at ein trong nye og gode observasojnar, særskild til bruk ved å finne lengde- og breiddegrader til sjøs, og dette førte til opprettinga av Greenwich-observatoriet (1675). Flamsteed vart den første sjefen for observatoriet (Astronomer Royal 1676–1719). Han kombinerte kikkert med måleinstrument, og brukte nesten 30 år på å samle observasjonar, aleine og under vanskelege forhold. Materialet vart nytta til utarbeiding av ein stor stjernekatalog, Historia Coelestis Britannica (1712, 1725), og eit stjerneatlas, Atlas Coelestis (1729).
Normalkubikkmeter
Normalkubikkmeter er ei måleining for gassmengd som vert mykje nytta innan teknikken, men som ikkje er ei standardisert måleining. Det vert nytta to slike einingar. Den eine eininga, 1 Nm³ (1 stor normalkubikkmeter) er lik 1 m³ gass ved temperatur 0 °C og trykk 760 mmHg (101 325 Pa). 1 nm³ svarar til 1/22,414 mol av gassen.
Den andre eininga, 1 nm³ (1 liten normalkubikkmeter) er lik 1 m³ gass ved temperatur + 10 °C og trykk 736 mmHg (98 125 Pa). 1 nm³ svarar til 1/24 mol av gassen.
Plajári
Plajári (gresk Πλαγιάρι) er ein distriktsby i periferieininga Thessaloníki i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Plajári høyrer til kommunaleininga Míkra i kommunen Thérmi.
Fylkesveg 57 i Akershus
Fylkesveg 57 i Akershus går mellom Monsrud og Rustadporten i Ås kommune. Vegen er 541 meter lang.
Jesus liver, gravi brast
Jesus liver, gravi brast er Bernt Støylen si omsetjing av biskop Johan Nordahl Brun sin påskesalme Jesus lever, graven brast. Denne vart fyrste gong trykt med tre vers i Bruns si samling Evangeliske Sange, 1786.
Med eit kraftig språk framstår salmen som ein mektig påskesalme, og han er rekna som Bruns beste salme. I 1798 var salmen, i ein redusert versjon, trykt i  Evangelisk-christelig Psalmebog . I kyrkjelyder som bruka denne salmeboka, var det vanleg at desse versa sunge som preikestolvers på påskedagen. I Landstads kirkesalmebog vart dei to fyrste versa tekne med, i eit språk nærare originalen til Brun.
Salmen vart tidleg omsett til nynorsk; i Bernt Støylen si omsetjing er han med i Songbok for sundagsskule og uppbyggjingsmøte]]. Slik er han òg trykt i Nynorsk salmebok . I Norsk salmebok  er det ein lett tillempa bokmålsversjon som vert bruka.
Melodien er frå 1664/1687, skriven av Johann Rudolph Ahle og omarbeidd av Wolfgang Karl Briegel.
Arius
Arius (gresk Ἄρειος, Areios; fødd ca. 250, død ca. 336) var ein libyisk kyrkjemann og presbyter. Han var elev av Lucianus av Antiokia, presbyter i Alexandria og opphavsmann til den såkalla arianismen.
Arius ønskte å gjere kristendomen intellektuelt respektabel for ikkje-truande i samtida. Arius var påverka av Platon, som hadde hevda at Gud er æveleg og umogleg å kjenne. Jesus kunne ikkje seiast å vere Gud i ein slik forstand, fordi han hadde gjeve seg til kjenne på jorda som menneske, og sidan vi kjenner til gjerningane hans gjennom evangelia. Arius meinte at dette måtte medføre at Jesus kom etter Gud og såleis var skapt av Gud, jamvel om ein aksepterer at Jesus er skapt før Gud skapte noko anna. Sidan Gud ifølgje Arius er einskapleg og udeleleg, kan Gud heller ikkje ha skapt Jesus av sin eigen substans. Tankane til Arius innebar at Jesus vart underordna Faderen i Treeininga, og skapt av Gud or ingenting. Teologien hans vart populær mellom mange vanlege innbyggjarar i Alexandria, men møtte skarp kritikk frå andre delar av kyrkja i løpet av år 318. Han vart snart fordømd av ein synode av egyptiske biskopar med biskop Alexander av Alexandria i spissen. Sin fremste støttespelar fann Arius i biskop Eusebius av Nikomedia, biskop i ein by som inntil bygginga av Konstantinopel hadde vore hovudstaden i Austromarriket. Eusebius var ein mektig mann som lukkast med å samle støtte for Arius i kyrkja, men keisar Konstantin den store såg farane som låg i kyrkjeleg splid og kalla inn til kyrkjemøte i Nikea i 325 for å rydde opp i usemjene.
Etter kyrkjemøtet forsvann Arius frå det offentlege liv. Han vart med tida rehabilitert av keisaren, og skal visstnok ha døydd av eit brått dysentri-åtak på ein latrine i Konstantinopel. Arianismen vart seinare fordømd på kyrkjemøtet i Konstantinopel i 381 som kjetteri.
Jamvel om arianismen vart utrydda i den austlege delen av kyrkja, fekk han stor oppslutnad mellom gotarane og vandalane som levde utanfor dei romerske grensene. Den Arius-allierte Eusebius av Nikodemia hadde nemleg sendt den gotiske misjonæren Wulfila for å kristne desse stammane, og etter at dei okkuperte store delar av det gamle Vestromarriket, heldt dei på den arianske kristendomen i mange hundreår frametter.
Maxwell Cabelino Andrade
Maxwell Cabelino Andrade, eller berre Maxwell  er ein brasiliansk fotballspelar som i 2014 spela for Paris Saint-Germain i fransk Ligue 1, og for landslaget til Brasil. Han vart seriemeister i Nederland med Ajax i 2001/02- og 2003/04-sesongen, i Italia med Inter i 2006/07-, 2007/08- og 2008/09-sesongen, i Spania med Barcelona i 2009/10- og 2010/11-sesongen og i Frankrike med Paris Saint-Germain i 2012/13- og 2013/14-sesongen. Han vart kåra til årets spelar i Nederland i 2004.
Det finske kvinnelandslaget i fotball
Finland sitt kvinnelandslag i fotball er det kvinnelege landslaget i fotball for Finland. Det representerer landet i internasjonale fotballturneringar, og vert regulert av Suomen Palloliitto/Finlands Bollförbund. Landslaget spelte sin fyrste internasjonale kamp i 1973 og kvalifiserte seg til sin fyrste store meisterskap i 2005.
Stavsjø kyrkje
Stavsjø kyrkje er ei langkyrkje frå 1880 i Ringsaker kommune i Innlandet. Det er nytta same teikningar som til Helgøya kyrkje, men Stavsjøkyrkja er oppført i stein.
Andreas Diesen
Andreas Diesen er ein norsk skodespelar og NRK-programleiar i ei årrekkje. Han er son av komikarane Kari og Ernst Diesen.
Andreas Diesen starta karrieren sin som barneskodespelar, m.a. i Aldri annet enn bråk (1954) av Edith Carlmar. I seinare tid har han oftare arbeidd som manusforfattar og regissør. Diesen har vore tilknytt NRK gjennom heile vaksenlivet, og har m.a. arbeidd med Jon Skolmen og Trond Kirkvaag.
Andreas Diesen har omsett fleire musikalar og komediar til norsk. Ein av desse er Olsenbanden og Dynamitt-Harry på sporet (1977), som opphavleg var ein dansk komedie. Diesen er sitjande formann i Norsk Revyforfatterforening. Då Diesen vart feira ved tildelinga av Kongens fortenestmedalje i 2012, sa kringkastingssjef Hans Tore Bjerkaas at Diesen truleg er den som har størst fagkunnskap om revyhistoria i Noreg. Underhaldningssjef Charlo Halvorsen, som overrakte prisen til han, skildra han som eit vandrande leksikon og la til: «Det som er flott, er at han raust deler kompetansen».
Ådran-sjøen
Ådran er ein innsjø i Huddinge kommun i landskapet Södermanland i Sverige. Innsjøen inngår i Tyresån-vassdraget, og er ein næringsfattig innsjø.
Innsjøen er viktig for friluftslivinteresserte i området, og har fleire badeplassar med god vasskvalitet. Det er òg ein populær fiskesjø med gjedde, åbor, røye, regnbogeaure og signalkreps. Bestanden har auka gjennom utsetting på 1980- og 1990-talet.
Ådran, og det nærliggande Rudträsket, er viktige område for kvartærgeologisk forsking. Ådran ligg vest for Paradisets naturreservat.
Fylkesveg 58 i Akershus
Fylkesveg 58 i Akershus går mellom Tandbergløkka og Hagalund i Ås kommune. Vegen er 931 meter lang.
Arild Haga
Arild Haga var ein norsk revyforfattar, kapellmeister og komponist.
Öljaren
Öljaren er ein innsjø nordvest i landskapet Södermanland i Sverige. Innsjøen ligg på grensa mellom kommunane Vingåker og Katrineholm. Vatnet er næringsrikt. Ved austbreidda ligg Julita gard.
Arild Haga
Karriere
Frå og med 1935 var Haga profesjonell revyforfattar, og tidleg i karrieren skreiv han tekstar til revyen Mellom oss sagt (1937) av Einar Sissener. Vinteren 1939-40, i byrjinga av andre verdskrigen, var han med i ei gruppe som spelte ein revy med namnet Vi besatte til inntekt for Finlandshjelpa under Vinterkrigen. Hausten 1941 komponerte han revymusikken til Med megen aktelse for Carl Johan-teatret, og blei tilsett som kapellmeister ved Søilen teater frå 1941-42.
Arild Haga er kjend for visa «Byen med det store hjertet», som han skreiv til russerevyen 1938. Visa var både kjærleg og ironisk og blei hugsa for framføringa av Vesla Stenersen på Chat Noir i 1943-revyen Smil og vi smiler igjen. Seinare har songen vorte omarbeidd både av Alfred Næss og Nora Brockstedt (1979). Arild Haga skreiv også «Nordmarka», som Lalla Carlsen framførte i 1945. Denne gav inntrykk av å vera ei skildring av norsk skog og mark, men var i røynda ei hyllest til «Gutta på skauen».