cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tom Petty and the Heartbreakers
Tom Petty-soloalbum
Sjølv om the Heartbreakers forferda over at Petty valde å gå solo (på liknande vis som Bruce Springsteen og The E Street Band på denne tida), spelte Campbell sologitar på alle songane, Tench spelte piano på eit spor og Epstein song motvillig korvokal på to spor.
Det andre soloalbumet til Petty, Wildflowers hadde med alle Heartbreakers-medlemmane utanom Stan. Albumet hadde med Steve Ferrone på trommer, og gav singelen «You Don't Know How It Feels».
Det siste soloalbumet til Petty var Highway Companion.
Diskografi
(* indikerer at plata vart gjeve ut som «Tom Petty», men har framleis med «The Heartbreakers» som studiomusikarar og/eller andre musikarar, som George Harrison, Ringo Starr, Jeff Lynne og andre.)
Somewhere Beautiful
«Somewhere Beautiful» var eit av bidraga i Melodi Grand Prix 2012, framført på engelsk av Nora Foss al-Jabri. Songen er skriven av Christian Ingebrigtsen og Eivind Rølles. Bidraget vann den fyrste semifinalen i Melodi Grand Prix 2012 og gjekk vidare til finalen. I finalen gjekk han vidare til gullfinalen og enda på andreplass.
Torbjørn Bergerud
Torbjørn Sittrup Bergerud er ein norsk handballspelar frå Åros i Buskerud som vann sølv med Noreg under Handball-VM 2017 i Frankrike. Frå 2016 spela målvakta det danske handballaget Tvis Holstebro. Tidlegare var han aktiv i Drammen HK 2011-15 og der etter ein sesong i svenske LUGI. Per 1.11.2017 hadde han delteke i 38 landskampar.
Ron Blair
Ronald Edward Blair er ein USA-amerikansk bassist, mest kjend som medlem i Tom Petty and the Heartbreakers. Han var den første bassisten i bandet frå 1976 til 1982. I 2002 kom han attende til gruppa etter ein 20 år lang pause, og erstatta sin eigen erstattar, Howie Epstein.
Biografi
Faren til Blair var i marinen, så familien flytta kring USA med nokre års mellomrom, i tillegg til Japan og Hong Kong. Som tenåring i Japan spelte Ron i eit lokalt rockeband. Men det var i musikkmiljøa i Macon i Georgia, og Gainesville i Florida, at Blair kjende seg mest heime. I Gainesville vart Blair medlem av bandet RGF. Systera hans Janice Blair, som var songar, var ein gong gift med Gregg Allman, frå 1973 til 1975.
Blair flytta etter kvart til Los Angeles og slo seg der saman med andre Gainesville-musikarar, Mike Campbell, Benmont Tench og Stan Lynch. Campbell og Tench, i lag med Tom Petty, hadde vore medlemmar i Gainesville-bandet Mudcrutch. Mudcrutch flytta frå Gainesville til Los Angeles, men vart etter kvart oppløyst.
Tench fekk så med seg Campbell, Blair og Lynch til å spele inn demoar i håp om å få ein ny platekontrakt. Etter å ha observert desse innspelingane, spurte Petty dei om dei ønskte å fortsette å spele med han for Shelter Records og starte eit nytt band. Blair spelte med dette bandet på dei første albuma, Tom Petty & the Heartbreakers, You're Gonna Get It!, Damn the Torpedoes og Hard Promises, menv art stundom erstatta av studiobassistar, som Donald «Duck» Dunn.
Han kom attende til bandet 18. mars 2002, for å spele med bandet i Rock and Roll Hall of Fame-seremonien deira. Dette førte til at Blair kom tilbake til bandet som fast medlem for sommarturneen deira i 2002. Han var med på innspelinga av The Last DJ og har vore med på alle albuma og turneane sidan den gong.
Utanom the Heartbreakers, har Blair spelt på album av Barbara Morrison og Carlos Zialcita. Han har òg spelt med Kirstin Candy, Stevie Nicks, Del Shannon, Slobberbone og The Tremblers. Blair har òg spelt med The Dirty Knobs, sideprosjektet til Mike Campbell.
Tom Petty sa dette om Blair: «Det er flott å ha han attende i bandet. Det minnar meg om gamle dagar. Me hang i lag. Me kjenner kvarandre. Og han var alltid den beste bassisten i byen.»
Sayhut-distriktet
Sayhut-distriktet er eit distrikt i Al Mahrah guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 11 746 innbyggjarar.
Hærland kyrkje
Hærland kyrkje er ei langkyrkje i Indre Østfold kommune i Viken fylke.
Dette er den fjerde kyrkja i Hærland. Den fyrste stod på grunn frå garden Hærland, medan dei tre siste har stått på den noverande kyrkjestaden, ved garden Revholt. I tillegg til inventaret i kyrkja finst gamalt inventar frå dei tidlegare kyrkjene i gravkapellet.
Elevator
«Elevator» er ein song av Irresistible og Carlprit. Han deltok i den fyrste delfinalen i Melodi Grand Prix 2012, men gjekk ikkje vidare til finalen. Teksten er skriven på engelsk.
Eingongslykel
Eingongslykel eller one-time pad (OTP) er innan kryptografi ein krypteringsalgoritme der klarteksta vert sett saman med ein tilfeldig lykel eller «pad» som er like lang som klarteksta, og vert nytta berre ein gong. Ein modulær addering vert brukt for å setja saman klarteksta med lykelen. (For binære data, så gjer operasjonen XOR det same.) Eingongslykelen vart oppfunne i 1917 og vart patentert i 1919. Viss lykelen er verkeleg tilfeldig, aldri nytta om att, og halde løynleg, så er eingongslykelen perfekt for å hemmeligholde informasjon. Det har òg vorte bevist at kvart og eit chiffer som skal ha perfekt tryggleik, må bruka nøklar med dei same krav som eingongsnøkler. Lykelen består som regel av ein tilfeldig straum av tal, der kvart av tala indikerer kor mange plassar i alfabetet (eller talrekkja, viss klarteksta er i numerisk form) ein skal skifta tilsvarande bokstav eller tal i klarteksta. For meldingar i det norske alfabetet, så vil lykelen bestå av ei tilfeldig rekkje av tal mellom 0 og 29, for binære meldingar vil lykelen bestå av ei tilfeldig rekkje av 0'er og 1'ere, og så vidare.
Til å byrja med vart eingongslyklar distribuert på papir, ofte som ei blokk med ark, slik at det øvste arket kan rivast av og øydeleggjast etter bruk. For enkelt å kunna skjula ein slik blokk, så kunne den verta så laga liten at det kunne vera naudsynt å bruka forstørrelsesglass for å bruka den. Bilete tilgjengeleg på internett viser blokker som har vorte teke frå KGB som er så små at dei får plass i handflata, eller i eit valnøttskall. For å auka tryggleiken så vart blokkene i blant laget av brannfarleg material slik som nitrocellulose.
Eingongslykelen er derivert av Vernams chiffer, namngjeve etter Gilbert Vernam, ein av oppfinnarane. Vernams system var eit chiffer som sett saman ei melding med ein lykel som vart lese av ein papirremse som stod i ein løkke. I den originale forma, så var ikkje Vernams system uknekkbart fordi lykelen kunne gjenbrukast. Eingangsbruken kom litt seinare når Joseph Mauborgne forstod at om lykel-remsen var totalt vilkårleg, så ville den kryptoanalytiske vanskegraden auka.
Det eksisterer tvitydige nemningar som er grunna i at nokre forfattarar brukar uttrykt "Vernam chiffer" som eit synonym for «eingongslykel», der der andre viser til kvart og eit additiv flytchiffer som eit «Vernam chiffer», inkludert dei som er basert på kryptografisk sikre pseudovilkårlige nummergeneratorar.
Coenraad Jacob Temminck
Coenraad Jacob Temminck var ein nederlandsk adelsmann og zoolog, særleg kjend for arbeidet sitt med fuglar. Gjennom fleire år var verket hans Manuel d'ornithologie (1815) standardreferanseverket for europeiske fuglar. Temminck var den første intendenten av naturhistoriske museum i Leiden frå 1820 og fram til han døydde.
Eingongslykel
Perfekt tryggleik
Vernam-Mauborgnes eingongslykel vart tidleg anerkjent som vanskeleg å knekka, men den spesielle statusen som umogleg å knekka vart ikkje etablert før 25 år etter, av Claude Shannon. Han beviste, ved å bruka informasjonsteoretiske synspunkt, at eingongslykelen har ein eigenskap han kalla perfekt tryggleik. Denne eigenskapen bestod i at chifferteksta C ikkje gjev nokon som helst tilleggsinformasjon om klarteksta. Difor er den a priori sannsynligheten for ei klartekst M den same som den a posteriori sannsynligheten for klartekst M, gjeve den korresponderande chifferteksta. Mate atisk kan dette uttrykkjast H = ( C ) { (M)= (M )} , der H ( M ) { H(M)} er den entropiske versjonen av klarteksta, og H ( M | C ) {\displaystyle H(M|C)} er den kondisjonelle entropiske varianten av klarteksta gjeve chifferteksta C. Perfekt tryggleik er ein sterk angivelse av kryptoanalytisk vanskegrad.
Coenraad Jacob Temminck
Mange fuglar og pattedyr har i det minste i vitskaplege og vanlege namn fått oppkalling etter Temminck. Mellom slike Ancistrus temminckii, Aulacocephalus temminckii, Calidris temminckii (temmincksnipe på norsk), Catopuma temminckii, Cirrhilabrus temminckii, Coracias temminckii, Coracina temminckii, Cursorius temminckii, Dendrocopos temminckii, Ditrema temminckii, Eurostopodus temminckii, Hypoatherina temminckii, Lamiopsis temminckii, Macrochelys temminckii, Manis temminckii, Molossops temminckii, Orthonyx temminckii, Picumnus temminckii, Ptilinopus superbus temminckii, Tragopan temminckii og Zacco temminckii. På engelsk finn ein Temminck's Stint, Temminck's Courser, Temminck's Lark, Temminck's Cormorant, Temminck's Pangolin, Temminck's Babbler, Temminck's Tragopan, Temminck's Sunbird, Temminck's Seedeater og Temminck's Roller.
Eingongslykel
Perfekt tryggleik
Til trass for Shannons bevis på tryggleiken, så har eingongsnøkkelen endel praktiske ulemper: Fordi eingongslykel må distribuerast og takast vare på på sikkert vis, og nøkkelen må vera minst like lang som meldinga, så er det ofte inget poeng i å bruka eingongsnøkkelen og heller senda klarteksta i seg sjølv (sidan dei er same storleik og må sendast sikkert). Derimot, om ein veldig lang eingongsnøkkel har vorte distribuert på sikkert vis (til dømes ein harddisk full av tilfeldige data), så kan den brukast for framtidige meldingar, inntil summen av storleiken til meldingane er like stor som eingongsnøkkelen.
Coenraad Jacob Temminck
Han var første klasses medlem av Det kongelege nederlandske vitskapsakademiet (innvalt til føregjengaren Det kongelege nederlandske instituttet), og leiar av fleire utlandske vitskaplege samfunn, mellom anna det svenske Kungliga Vetenskapsakademien (1831) og det franske vitskapsakademiet (1832).
Eingongslykel
Perfekt tryggleik
Eingongslykel har ikkje vorte brukt i utbreidd forstand innan informasjonstryggleik, då utfordringane ved å implementera dette er så store og vanskelege å ivareta, at mange system har vorte knokke på grunn av dette. Det er særleg viktig å understreka at kravet til å bruka ein nøkkel berre ein gong er absolutt. Viss ein eingongsnøkkel vert brukt to gonger, så kan enkle matematiske operasjonar redusera nøkkelen til eit kontinuerleg nøkkelchiffer. Viss begge klartekstene er skriven i vanleg språk (til dømes engelsk, russisk eller portugisisk for skulda i den sak), så kan dei med stor grad av sannsynlighet, sjølv om begge er løynlege, hentast fram igjen ved hjelp av heuristisk kryptoanalyse, med enkelte tvitydigheiter. Om meldingane er av ulik lengd, så kan bara dei delane som har felles nøkkelbruk analyserast og dekryptert. Den mest kjende utnyttelsen av denne sårbarheten er VENONA prosjektet.
Eingongslykelr gjev ingen funksjonalitet for å sikra at meldinga ikkje har vorte kompromittert, slik at i teorien såg kan eit angrep frå ein mellommann som kjenner den eksakte klarteksta, erstatta heile eller deler av teksta med si eiga tekst, sålenge den er av lik lengd. Standard teknikkar for å forhindra dette, slik som å bruka ein kode for meldingsautentisering, men denne teknikken har ikkje den perfekte tryggleiken som eingongslykel
Historie
Eingongslykelen sin historie er prega av fire ulike, men tett forbundne oppdagingar.
Den andre utviklinga var papirblokksystemet. Diplomatar hadde lenge brukt kodar og chiffer for konfidensialitet og for å minimera telegrafikostnader. Som kodar vart ofte ord eller frasar konvertert til nummergrupper (typisk 4 eller 5 siffer) ved å bruka ein slag ordliste, eller kodebok. For å auka tryggleiken så kunne eit hemmeligholdt nummer setjast saman med (vanlegvis modulær addisjon) kvar kodegruppe før sending. Det løynlege nummeret vart endra ved jamne mellomrom (dette kallast dobbeltkryptering). På byrjinga av 1920-talet så innsåg tre tyske kryptografar, Werner Kunze, Rudolf Shauffler og Erich Langlotz, som var involvert i oppgåva med å knekka slike system, at om kvar kodegruppe vart dobbeltkrytpert med eit heilt tilfeldig nummer så kunne meldinga aldri dekrypteres. Dei brukte eit par identiske papirblokker som hadde verta påtrykt linjer med tilfeldige nummergrupper. Kvar side hadde eit serienummer og 8 linjer. Kvar linje hadde 6 femsifrede nummer. Ei side vart brukt som eit arbeidsark for å kryptera ei melding, og deretter tilinkjegjord. Serienummeret vart sendt saman med den krypterte meldinga. Mottageren ville så reversera prosedyren, og deretter øydeleggja hans versjon av sida. Det tyske utenriksdepartementet sat systemet i drift i 1921.
Ein tredje variant var å bruka ei blokk eingongslykel basert på bokstavar, som vart brukt til å kryptera klartekst direkte, slik som neste døme vil visa. Leo Mark si har skildra korleis ein slikt system vart oppfunnen for dei britiske Special Operations Executive (SOE) under den andre verdskrigen, sjølv om han på det tidspunktet mistenkte at metoden allereie var kjend i den lukka verda av kryptografi, som til dømes på Bletchley Park.
Det siste dømet på oppdaging vart gjort av Claude Shannon på 1940-talet. Han innsåg og beviste den teoretiske tydinga av eit eingongslykelsystem. Shannon leverte sina funn og resultaet i ein hememligstemplet rapport i 1945, og publiserte desse offentleg i 1949. På same tid, men heilt uavhengig, hadde Vladimir Kotelnikov bevist absolutt tryggleik hos eingongsnøkler. Hans resultatet vart levert i ein rapport i 1941 som tydelegvis framleis er hemmelegstempla.
Døme
Chifferteksta som skal sendast til Ola er «EQNVZ». Ola vert brukt sin kopi av tilsvarande ark på blokka, og gjennomfører den same prosedyren, berre omvendt, for å finna klarteksta. Her vert nøkkelen subtrahert frå chifferteksta, igjen ved å bruka modulær aritmetikk: 4 (E) 16 (Q)  13 (N)  21 (V)  25 (Z) ciffertekst – 23 (X)  12 (M)   2 (C)  10 (K)  11 (L) nøkkel = -19      4      11      11      14     chiffertekst – nøkkel =  7 (H)   4 (E)  11 (L)  11 (L)  14 (O) chiffertekst – nøkkel (mod 26) >> melding På same måte som over, om eit tal vert negativt, legg til 26 for å gjera talet positivt.
På denne måten så får Ola fram Karis melding «HELLO». Både Kari og Ola øydelegg arket umiddelbart etter bruk, slik at det ikkje skal gjenbrukast og dermed forhindra eit angrep på chifferet.
Tryggleik
Engangsnøkler er informasjonsteoretisk sikre, basert på at den krypterte meldinga (chifferteksta) ikkje gjev ein kryptoanalytiker nokon informasjon om den opphavlege meldinga bortsedd frå lengda på meldinga. Dette er ein veldig sterk indikator på tryggleiken, som først vart utvikla under den annan verdskrig av Claude Shannon, og matematisk bevist av han ved bruk av eingongsnøkler omtrent på same tid. Hans resultat vart publisert i Bell Lab sin Technical Journal i 1949. Ved korrekt bruk så vil eingongsnøkler vera informasjonsteoretisk sikre sjølv mot åtakarar med uavgrensa prosesseringskraft. For å halda fram dømet ovanfor: Gjeve at Eva har fått tak i Karis krypterte melding «ENQVZ». Om Eva hadde hatt uavgrensa prosesseringskraft, så ville ho raskt ha funne at nøkkelen «XMCKL» ville produsert klarteksta «HELLO», men ho ville òg finna at nøkkelen «TQURI» ville produsert klarteksta «LÈT», som er ein like sannsynleg klartekst: 4 (E) 16 (Q)  13 (N)  21 (V)  25 (Z) chiffertekst − 19 (T)  16 (Q)  20 (U)  17 (R)   8 (I) mogleg nøkkel = −15      0      −7       4      17     chiffertekst-nøkkel = 11 (L)   0 (A)  19 (T)   4 (E)  17 (R) chiffertekst-nøkkel (mod 26) Det er mogleg å «dekryptere» chifferteksta kva for ein som helst melding med det same mengd bokstavar ved å bruka ulike nøklar, og det finst ingen informasjon i chifferteksta som set Eva i stand til å velja blant dei ulike moglege resultata.
Konvensjonelle symmetriske krypteringsalgoritmer brukar komplekse mønstra av substitusjon og transponeringer. For dei beste av desse som er bruk i dag så er det ikkje kjent om det finst ein kryptoanalytisk prosedyre som kan reversera helt eller delvis desse mønstera utan å kjenna nøkkelen som vart brukt under krypteringen. Asymmetriske krypteringsalgoritmer brukar matematiske utfordringar som er sett på som umoglege å løysa, slik som heltallsfaktorisering eller diskrete logaritmar. Det finst endå ikkje bevis på at desse utfordringane er uløselige, og matematiske gjennombrot kan gjera eksisterande system sårbare for angrep.
Borås
Borås er ein svensk by og centralort i Borås kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde byen 63,441 innbyggjarar.
Borås fekk bystatus i 1621 av Gustav II Adolf. Han er venskapsby med Molde.
Strömstad
Historie
Strömstad blei oppretta fordi Bohuslän blei overført frå Danmark-Noreg til Sverige i 1658, og då oppstod det behov for ein by i den nordlege delen av Bohuslän. På den måten unngjekk ein at folk i dei nordlege delane av Bohuslän drog til Halden for å handle.
I 1675 vart byen brent av danskane (eigentleg av nordmennene, men den norske arméen blei rekna som dansk), og okkupert i fire år. Òg på 1700-talet var Strömstad gjenstand for krigshandlingar ved fleire høve. Innbringande sildefiske gjorde at innbyggjartalet i Strömstad steig frå 300 i 1750 til 1 100 i 1805.
På 1800-talet vart Strömstad òg kjend for sine mange badehus, og kong Oscar I var stadig på ferie her. Sjøfart og reiarlag vart viktige næringar, før handel og mekanisk industri kom sterkare på 1900-talet. Frå 1900 til 1930-talet hadde steinindustrien eit oppsving. Turisme, servicenæring og grensehandel dominerer no.
Svinesundsbrua vart innvigd i høvesvis 1946 og 2005 av kongane i Noreg og Sverige.
Næringsliv
Næringslivet i Strömstad er i stor grad basert på turisme og grensehandel frå Noreg. Frå midten av juni til midten av august er gjestehamna og dei fem campingplassane overfylte. Nesten 85 prosent av gjestene er nordmenn. Øygruppa Koster er òg eit populært turistmål, og det går hurtigbåt frå Strömstad til Koster.
Trass det låge innbyggjartalet har byen to systembolag. Den vanlegaste turistgruppa er norske eindagsvitjande som kjem med bil, båt eller buss for å handle mat, alkohol og tobakk. Årsaka er prisskilnader og ein gunstig kronekurs. I dei første tiåra etter andre verdskrigen var mange varer billegare i Noreg, og då var det svenskar som reiste til Noreg, først og fremst for å handle mjøl, sukker og margarin.
Kvar skjærtorsdag reiser mange nordmenn på «rånetur» til Strömstad for å køyre rundt og rundt i sentrum i bilar.
Avisa i byen heiter Strömstads Tidning.
Samferdsel
Frå Strömstad er det kortare til alle dei seks Østfold-byane enn til næraste svenske byen, Uddevalla. Med bil brukar ein frå Strömstad cirka 20 minutt til Halden, 30 minutt til Sarpsborg, 35 minutt til Fredrikstad, 50 minutt til Moss, 1 time til Askim og Mysen og halvannan time til Oslo. Sørover er det cirka 20 minutt til Tanumshede, 50 minutt til Uddevalla, 1 time til Lysekil og halvannan time til Göteborg. Utbygging av E6 til motorveg mellom Strömstad og Tanum er ferdig i 2013, og då vil reisetida til Uddevalla og vidare sørover reduserast med drygt 5 minutt. Den næraste flyplassen Moss lufthamn, Rygge er 45 minutt unna, medan Göteborg-Landvetter lufthamn og Oslo lufthamn, Gardermoen er drygt to timar unna.
Ferjeselskapet Color Line har avgangar hit fleire gonger dagleg med båtane MS «Bohus» og MS «Color Viking» frå Sandefjord. I 2007 reiste nærare 1,3 mill. passasjerar med desse båtane. I tillegg har Timekspressen fire avgangar om dagen til Sarpsborg, Moss og Oslo. Togruta Bohusbanan og bussruta Strömstadsexpressen går mot Uddevalla og Göteborg.
Magnus Gullerud
Magnus Gullerud er ein norsk handballspelar frå Skarnes i Innlandet som vann sølv med Noreg under Handball-VM 2017 i Frankrike. Sidan 2016 spelar han på den tyske handballklubben GWD Minden. Tidlegare var Gullerud aktiv i Elverum IL frå 20017 til -13 og danske SønderjyskE 2013-16. Linjespelaren hadde per 1.11.2017 delteke i 86 landskampar og skåra 96 mål.
Espen Christensen
Espen Heggli Christensen er ein norsk handballspelar frå Sola som vann sølv med Noreg under Handball-VM 2017 i Frankrike. Sidan 2016 spelar målvakta på den tyske handballklubben GWD Minden. Tidlegare har Christensen vore aktiv i Sola HK, Stavanger HK 2003-06, Heimdal HK 2006-08, svenske H43 Lund 2008-12 og LUGI 2012-15, samt danske Gudme 2015-17. Pr 1.11.2017 har han delteke i 72 landskampar med to nettkjenningar.
Kjelder
handball.no
Buchan Bay
Buchan Bay er ei lita bukt mellom Cape Hartree og Cape Murdoch, nær sørvestenden av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under William Speirs Bruce, som namngav ho etter Alexander Buchan, ein kjend skotsk meteorolog.
Ishockey under Vinter-OL 1980
Ishockey under Vinter-OL 1980 vart arrangert i tida frå 7. til 19. februar 1980 i Lake Placid i USA. Kampane vart avvikla på to ulike arenaer i OL-byen, finalerunda i sin heilskap på Olympic Center med plass til 12 000 tilskodarar. USA vann gull, Sovjetunione sølv og Sverige bronse.
Turneringa
12 land deltok i turneringa, som tok til med ei opningsrunde med seks lag likt fordelt på to grupper. Dei to beste laga i kvar av gruppene gjekk vidare til ei finalerunde. Nummer tre og fire i gruppene gjekk direkte til respektive plasseringskampar. Noreg enda sist i Gruppe B med eitt poeng, etter uavgjort mot Finland.
Laga som deltok i finalerunda drog med seg innbyrdes oppgjer i gruppespela. Arrangørlandet USA, som hadde eitt poeng etter uavgjort mot Sverige, møtte fyrst storfavoritten Sovjetunionen. Kampen enda med 4-3-siger til USA, og har gått inn i USA-amerikansk idrettshistorie som «Miracle on Ice». Det sovjetiske ishockey-landslaget hadde vunne alle kampane med stor margin, og knapt tapt ein kamp på fleire år. Av storpolitiske grunnar tilla den USA-amerikanske allmenta sigeren ekstra vekt. Men det var fyrst dagen etter sovjetkampen USA kunne heve OL-pokalen, då laget vann 4-2 over Finland.
USA sitt meistermannskap
Målvakter: Jim Craig, Steve Janaszak Forsvarar: Ken Morrow, Mike Ramsey, Bill Baker, Jack O’Callahan, Bob Suter Løparar: Dave Silk, Neal Broten, Mark Einar Johnson, Steve Christoff, Mark Wells, Mark Pavelich, Eric Strobel, Mike Eruzione, Dave Christian, Rob McClanahan, Buzz Schneider, John Harrington, Phil Verchota
Jeanne Crain
Jeanne Elizabeth Crain var ein USA-amerikansk skodespelar fødd i Barstow i California som arbeidde i film- og TV-bransjen frå 1943 til 1975. Ho blei nominert til Oscar-prisen for beste kvinnelege hovudrolle for innsatsen i Pinky frå 1949. Ho døydde av hjarteåtak i september 2003.
Bowmanbreen
Bowmanbreen er ein isbre i ein djup dal og er 75 km lang. Han flyt ned frå polarplatået mellom Quarles Range og Rawson Plateau i Dronning Maudfjella og ut i Rossisen like vest for Amundsenbreen. Han vart oppdaga i desember 1929 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen leia av Laurence Gould, og vart namngjeven av Richard E. Byrd etter Isaiah Bowman, ein eminent geograf som var rektor ved Johns Hopkins University i 1935–49, og direktør i American Geographical Society i 1915–35.
Det allrussiske utstillingssenteret
Det allrussiske utstillingssenteret er ein messehall i Moskva. Han ligg nordaust i byen i Prospekt Mira, like ved metrostasjonen VDNKh. Det offisielle namnet på komplekset har enra seg fleire gomger. I 2014 gjekk det attende til Vystavka dostizjenij narodnogo khoziajstva (VDNKh), 'Utstilling av oppnåingane til nasjonaløkonomien'. Senteret blir brukt til konferansar, utstillingar, festivalar og konsertar.
Historie
Dagens utstillingssenter opna i 1939, etter fleire år med usikkerheit. Senteret skulle eigentleg ha vore klart i 1937, men Stalin fekk personleg utsett opninga. I 1938 blei opninga utsett igjen då det blei avgjort at paviljongane ikkje passa med landet sin «ideologiske retning».
Under andre verdskrigen var senteret stengt, og det opna ikkje igjen før i 1954. I etterkrigstida var senteret vert for over 300 nasjonale og internasjonale utstillingar kvart år, i tillegg til mange konferansar og seminar. Dei årlege besøkstala var på rundt 11 millionar, der 600 000 var utlendingar. I 1989 hadde utstillingssenteret 82 paviljongar på tilsaman 700 000 kvadratmeter.
Det allrussiske utstillingssenteret omfattar no 2 375 000 kvadratmeter med utstillingsplass. Av desse er 266 000 kvadratmeter innandørs, fordelt på omtrent 400 bygningar. Dette gjer at arealet til senteret er større enn fyrstedømet Monaco.
Senteret er kjend for den 24 meter høge stålstatuen Arbeidar og kolkhozkvinne, laga av Vera Mukhina til verdsutstillinga i 1937.
Ulricehamn
Ulricehamn er ein svensk by og centralort i Ulricehamns kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde byen 9,250 innbyggjarar.
Ulricehamn ligg ved utløpet til elva Ätran i innsjøen Åsunden. Byen ligg cirka 32 kilometer aust for Borås og 49 kilometer vest for Jönköping. Byen er oppkalla etter Ulrika Eleonora av Sverige, den heitte tidlegare Bogsund.
Baft fylke
Baft fylke (persisk: شهرستان بافت) er eit fylke i Kerman-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Baft. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket (inkludert delane av fylket som var skild ut for å danne Rabor fylke og Arzuiyeh fylke) var 138 847; og utanom desse delane som seinare vart fråskild var folketalet 64 743. Fylket har eitt distrikt (bakhsh): Sentral-distriktet. Fylket har dei to byane Baft og Bezenjan.
Ole Erevik
Ole Erevik er ein norsk handballspelar frå Stavanger som vann sølv med Noreg under Handball-VM 2017 i Frankrike. Sidan 2017 spelar målvakta på det danske handballaget Gudme. Tidlegare har han vore aktiv i Stavanger HK 2000-04, spanske Ademar León 2004/05 og Bidasoa Irún 2005-07, tyske SC Magdeburg 2007/08, danske Kolding IF 2008-11 og Aalborg 2011-15, franske Pays d’Aix 2015-17.
Kjelder
handball.no
Clowes Bay
Clowes Bay er ei bukt mellom Confusion Point og Oliphant Islands, langs sørsida av Signy Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd i 1933 av mannskapet på RSS «Discovery II» under Discovery Investigations, som namngav ho etter Archibald J. Clowes, ein engelsk oseanograf i Discovery Committee 1924–46.
Sayun-distriktet
Sayun-distriktet er eit distrikt i Hadhramaut guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 102 409 innbyggjarar.
Hue
Hue eller huve, òg kalla lue eller luve, er eit mjukt hovudplagg som, til skilnad frå hatt, ikkje har brem, men kan ha skugge. Huer finst i ei mengd variantar for born og vaksne, kvinner og menn, både historiske, seremonielle og moderne. Før vart huer særleg brukt som varmande og vernande plagg av arbeidsfolk, sjuke, kvinner og barn, noko som gjorde at hua hadde lågare status enn hatten.
Moderne huer
Enkle strikkehuer finst i dag i ulike fargar, merke, snitt og material. Mens huer tidlegare nesten berre var ytterklede, kan ein i dag også bera dei som moteplagg innendørs. Marknadsføringa av huer av merke som DC, Burton og Volcom rettar seg fyrst og fremst mot den store marknaden for ungdomsmotar, særleg snowboard- og hiphop-miljø. Andre populære huemerke i Noreg er Kari Traa, Dæhlie, Ulvang, Helly Hansen og andre. Dei siste åra har topphue med ball hatt ein renessanse. Det store utvalet er rekna på både kvinner og menn, vaksne og barn. Prisar på nye huer ligg til vanleg mellom 100 til 300 kroner.
John Skjelvaag
John Skjelvaag er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Bergen  som vart norsk meister på 400 meter hekk fem år i rad: 1965-69. Skjelvaag var medlem i IL Varegg til 1961, sidan representerte han TIF Viking 1962-67 og IK Tjalve 1968-69.
I spesialøvinga 400 meter hekk stod Skjelvaag nasjonalt i skuggen til Jan Gulbrandsen, så lenge denne tevla. Skjelvaag fekk delta EM i friidrett 1966 i Budapest. Med 52,6 sekund fekk han bestetid av dei som ikkje kvalifiserte seg til semifinalane i 400 meter hekk, 16 mann gjekk vidare. Han var elles ein av dei beste sprintarane i Noreg på 200 meter og særleg 400 meter, vann til saman fem NM-medaljar på desse distansane.
Så vidunderleg
«Så vidunderleg» er ein song av Elin Nygård framført av Kim André Rysstad. Han deltok i den fyrste delfinalen i Melodi Grand Prix 2012, men gjekk ikkje vidare til finalen. Teksten er skriven på norsk.
Krasimir Balăkov
Krasimir Gentsjev Balăkov (bulgarsk: Красимир Балъков, ) er ein bulgarsk pensjonert fotballspelar og seinare trenar. Han spelte på midtbanen hos fleire europeiske klubbar og på det bulgarske landslaget. Av klubbane hans kan nemnast Sporting CP i Portugal, VfB Stuttgart i Tyskland. Han er rekna som ein av dei beste spelarane for landet sitt nokonsinne, saman med Khristo Stoitsjkov.
Landslagsspel
Balăkov spelte i åra frå 1986 til 2003 heile 92 kampar for det bulgarske landslaget, og skåra 16 mål. Han deltok mellom anna for landet i VM i 1994 og VM i 1998. I fyrstnemnte turnering var han med om å føre laget til ein imponerande fjerdeplass, etter å mellom anna ha slått den regjerande verdsmeisteren Tyskland i kvartfinalen. Dessutan var han òg med i den bulgarske troppen i EM i 1996.
Asiento
Asiento var ein avtale mellom Spania og andre land som gav dei andre landa løyve til å selje folk som slavar i dei spanske koloniane mellom 1543 og 1834. I britisk historie refererer dette vanlegvis til ein avtale mellom Spania og Storbritannia frå 1713 som omhandla tilgangen til afrikanske slavar for dei spanske territoria i Amerika. Den britiske regjeringa gav desse rettane til Sørhavskompaniet.
Avtalen vart først gjeven til republikken Genova og Portugal, vart avtalen i 1701 gjeven av Filip V av Spania til det franske Guinea-selskapet (som på denne tida òg vart kalla «Asiento-selskapet»). Ved freden i Utrecht i 1713 fekk England og det engelske Sørhavskompaniet (South Sea Company) monopol på denne handelen dei neste 30 åra. Det mest merkverdige i denne Asiento-avtalen var at selskapet saman med 4800 slavar årleg kunne sende eit «Asiento-skip» med 500 tonn varer til same stad der slavane vart innført. På denne måten mjukna det harde kommersielle monopolet Spania heldt fast på i koloniane sine, og gjennom omfattande smugling klarte England ytterlegare å auke handelssambandet sitt med dei spanske koloniane. Dette førte alt i 1739, før dei 30 åra var over, til krig mellom England og Spania, krigen om øyra til Jenkins. Ved freden i Aachen i 1748 gjeldt Asiento-avtalen enno i fire år for Sørhavskompaniet, men i 1750 gjekk avtalen ut mot at Spania betalte ei erstatning på 100 000 pund.
Kryptoanalyse
Ein av dei mest berømte krypteringsmaskiner er den tyske Enigmaen, som var eit kodesystem som vart knokke av allierte kryptologar under andre verdskrig. Detta medførte antakeleg at krigen vart forkorta betydeleg, og er eitt av fleire døme på at kryptoanalyse spelar ei viktig rolle i krigføring.
Frekvensanalyse
Dette kan nyttast til å gjetta seg fram til kva for bokstavar som finst i teksta. Ei tekst på så lite som 30 teikn er sårbar for frekvensanalyse, og jo lenger den er, jo lettare er det å bruka metoden.
Veikskapar
Maria Stuart fekk smerteleg røyna veikskapane ved eit monoalfabetisk substitusjonschiffer. Ho ville styrta den engelske dronninga Elizabeth. Meldingane til og frå Mary og hennes tilhengarar vart oppdaga. Etter at Thomas Phelippes hadde dekryptert meldingane ved hjelp av frekvensanalyse, vart konspirasjonen oppdaga. I 1587 vart ho og hennes tilhengarar torturert og halshogge.
Polyalfabetisk substitusjonschiffer
Denne hendinga og andre førte etter kvart til at den franske diplomaten Vigenère (1523–1596), introduserte det polyalfabetiske substitusjonschifferet, eit chiffersystem kor fleire bokstavar representerer ein bokstav. Den første metoden for å bruka eit slikt chiffer har fått namn etter han, Vigenérechifferet.
Detta var ein revolusjon innan kryptering, og metoden vart mykje brukt av militære og diplomatar. Sjølv denne krypteringsmetoden kunne knekkast, ved blant anna å sjå på kombinasjonar av bokstavar, gjetting på klartekstinnhaldet og lengda til nøkkelen. I 1917 vart det berømte Zimmermann-telegrammet dekryptert av England. Det vart seinare publisert i New York Timst. Telegrammet viste at Tyskland prøvde å skapa konflikt mellom Mexico og USA. Dekrypteringen av telegrammet var sterkt medverkande til at USA gjekk med i første verdskrig på dei alliertes side.
Dei tyske diplomatane hadde blant anna brukt eit kodesystem der tal representerte ord. 789 kunne tyda og ,1153 kunne tyda Mexico, 234 USA, 32 mellom og 3425 kunne tyda krig. «3425 32 1153 789 234» tyder såleis «krig mellom USA og Mexico». Det Tyskland ikkje visste var at England hadde kjennskap til nokon av kodane som var i bruk. Ved å gjetta på klartekstinnhaldet kombinert med dei kodane ein kjende til, vart det mogleg å knekka meldinga.
Brute force
Den vanlegaste metoden for å knekka eit chiffer, er å gjetta på nøklar ved å prøva og feila. Ved å bruka rå kraft, «brute force» kan ei datamaskin prøva mange ulike nøklar heilt til teksta inneheld kjende ord. Nytter ein korte nøklar eller nøklar med kjende ord, vert oppgåva enklare.
Den meste kjende varianten av datakrypteringssystemet DES (Data Encryption Standard) med 56 bitar-nøkkel, kan i dag knekkast i løpet av nokre timar. Dette er desidert den meste brukte metoden. Eit krypteringssystem som brukar symmetrisk nøkkel, bør i dag vera på 128 bitar for å vera tilstrekkeleg sikkert. 128 Bitar har fleire tusen millionar milliardar kombinasjonar enn nøkkelen til ein 56 bit.
Dagens situasjon
Det finst ei mengd nyare metodar for å knekka databaserte krypteringssytemer bla differensial og lineær analyse. Likevel er dissa metodane veldig spesielle og krevjande i bruk. I dagens samfunn er det å knekka eit chiffer på grunn av kort nøkkel eller veikskapar i algoritmen særs vanskeleg, sjølv i system der det er oppdaga feil.
Det er meir sannsynleg at nokon treng inn i eit system ved at nokon oppdagar krypteringsnøklen ved at ein har brukt namnet til hunden, kona eller andre kjende ord, at ein lyttar til tastetrykk, stråling frå nettverk, PC og trådlause tastatur, eller ved å finna nedskrivne passord.
Tor Olsen
Tor Olsen  er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Halden som vart norsk meister på 110 meter hekk fem år i rad: 1955-59. Han var norsk rekordhaldar på korthekken frå 1954 til 1965. Olsen var medlem i Halden Idrettslag.
Aktiv
Tre dagar etter han tangerte den norske rekorden på 110 meter hekk, forbetra Olsen rekorden med to tidels sekund til 14,6 sekund i København den 2. juli 1954. Nøyaktig ein månad etterpå flytta han landsrekorden til 14,5 på Bislett stadion i Oslo, ein rekord han sidan tangerte fem gongar. 23. august 1957 i Sarpsborg senka han noregsrekorden ytterlegare til 14,4. 18. juli 1958 på Bislett stadion presterte Olsen sitt livs beste hekkeløp då han klokka inn på 14,2 sekund. Kjellfred Weum tangerte denne tida i 1964, og forbetra noregsrekorden i 1965.
Olsen kvalifiserte seg til semifinale på 110 m hekk ved EM i friidrett 1954, men starta ikkje (dermed nummer 12). Også fire år seinare tok han seg til semifinalane i europameisterskapen. Olsen vart fjerdemann i semifinaleløpet på tida 14,9 sekund, dømt sist av tre løparar med 14,9 i tid. Dermed enda han på delt sjuandeplass på korthekken.
Olsen tevla også på 100 meter. Hans personbeste på distansen er 10,6 sekund, oppnådd ved eit stemne i Fredrikstad 9. august 1958.
Joseph Scaliger
Joseph Justus Scaliger var ein fransk filolog, son av Julius Caesar Scaliger og Andiette de Roques Lobejac.
Som filologisk kritikar var han banebrytande på fleire område. Han skreiv mellom anna verket Conjectanea in Terentium Varronem (1573).
Ei endå større forteneste oppnådde han likevel ved innsikta si i kronologien for oldtida, noko som er grunnen til at han er blitt kalla «far til kronologien». Eit viktig verk i dette høvet er De emendatione temporum frå 1583.
Olympias
Olympias (gresk: Ὀλυμπιάς; fødd ca. 375 – død 316 f.Kr.) var ei gresk kongsdotter og kongsmor frå Epirus. Ho var den fjerde kona til kong Filip II av Makedonia, og mor til Aleksander den store. Ho var ein inderleg tilhengar av den orgiastiske slangekulten til Dionysos. Plutark, ein historikar frå 100-talet e.Kr., hevda at ho òg hadde slangar i senga sin, ei soge som har prega ettermælet hennar.
Opphav
Olympias var dotter av Neoptolemos, konge av molossiarane, ei stamme i Epirus, og ho var ei syster av Aleksander I av Epirus. Familien hennar tilhøyrde Aiakides, ein veletablert familie i Epirus som hevda å stamma frå den mytologiske Neoptolemos, ein son av Akilles. Tilsynelatande heitte ho eigentleg Polyxena, noko Plutark nemner i verket Moralia. Ho skal ha endra namn til Myrtale før bryllaupet med Filip II som ein del av initieringa eller opptakinga si i ein mysteriekult.
Namnet Olympias er såleis det tredje av dei fire namna ho er kjend under, truleg teke for å heidra Filip sin siger ved dei olympiske leikane i 356 f.Kr., som også fall saman med fødselen til Aleksander. Ho blei til sist gjeven namnet Stratonike, noko som mest truleg var ein epitet gjeven henne etter den militære sigeren hennar over Eurydike II i 317 f.Kr.
Giftarmål med Filip II
Då far hennar Neoptolemos døydde i 360 f.Kr., etterfølgde farbroren hennar Arybbas han som konge av molossiarane. I 358 f.Kr. gjekk han med på ei avtale med den nye sterke kongen i Makedonia, Filip II, og molossiarane blei allierte med makedonarae. Alliansen blei sikra, slik skikken var, med eit diplomatisk ekteskap ved at niesa til Arybbas blei gitt som kone til Filip i 357 f.Kr., og ho blei såleis òg dronning av Makedonia. I følgje Plutark skal Filip først ha blitt forelska i Olympias då dei begge blei initiert i mysteria til kabirarane (i gresk mytologi former for lågare guddomar eller demonar) ved heilagdommen til dei store gudane på øya Samothraki.
Eit år seinare, i 356 f.Kr., vann Filip eit hesteløp i dei olympiske leikene, og kona fekk då namnet Olympias til minne. Sommaren same året fødde ho det første barnet sitt, Aleksander. Grekarane i antikken hadde førestillingar om at ved fødselen til stor mann blei hendinga følgt av visse varsel. Plutark har fortalt at natta før Filip gjorde henne svanger hadde Olympias ein draum om at ei lynstråle slo ned i livet hennar og at det blei utløyst ein stor brann, med flammar som blei spreidde og deretter sløkte. Etter at dei hadde gifta seg skal Filip ha hatt ein draum der han la eit segl i fanget til Olympias, og på dette seglet var det ein figur i form av ei løve.
Det andre barnet deira var ei dotter, Kleopatra.
Ekteskapet deira var stormfylt. Filip skal ha vore ustabil, eigenvillig og på stadig jakt etter andre kvinner, medan Olympias var sjalu av temperament. Dette førte til eit auka skilje mellom dei. Filipa hadde òg minst to andre koner frå før, men tilhøvet blei markant verre i 337 f.Kr. då Filip gifta seg med ei adeleg makedonsk kvinne, Kleopatra Eurydike. Ho var ei niese av hærføraren Attalos, og etter at ekteskapet var inngått endra han namnet hennar til Eurydike. Det kom også til store spenningar mellom Filip, Olympias og Aleksander. Olympias drog i frivillig eksil til Epirus der ho budde ved det molossiske hoffet til bror sin, Aleksander I. Med seg hadde ho sonen Aleksander, som var utsett som Filip sin arving.
I 336 f.Kr. freista Filip å knyta samband med svogeren Aleksander ved å tilby han eit giftarmål med dottera si med Olympias, Kleopatra. For Olympias var dette nok eit angrep på henne ved at Filip tok frå henne broren si støtte. Under feiringa av dette bryllaupet blei Filip brått drepen av Pausanias, ein av hans eigne somatophylakes, eller livvakter. Olympias vende attende til Makedonia etter drapet. Mistanken for at ho hadde stått bak mordet blei spreidd vidt.
Politisk makt
I løpet av dei militære kampanjane til Aleksander den store i Asia skal Olympias ha brevveksla med han jamleg, og det er mogleg at ho stadfesta påstanden hans i Egypt om at han faktisk var son av guden Zevs. Tilhøvet mellom Olympias og Aleksander var inderleg, men han heldt henne unna politiske avgjerder. I Makedonia hadde ho derimot stor innverknad og laga vanskar for Antipatros, som var regent i kongeriket medan Aleksander var ute på hærtog. I 330 f.Kr. reiste ho attende til Epirus og fungerte sjølv som regent for fetteren sin Aiakides av Epirus etter at bror hennar Aleksander I var blitt drepen i løpet av ein krig i sørlege Italia.
Etter at Aleksander den store døydde i Babylon i 323 f.Kr. fødde kona hans Roxana ein posthum son for han som blei kalla Aleksander IV. Denne blei saman med den noko tilbakestående onkelen sin Filip III Arrhidaios, halvbror av Aleksander den store, blei fremja som kongar for regentskapet til Perdikkas. I kjølvatnet av at Aleksander døydde var det mange av hærførarane og etterfølgjarane hans som freista å styrkja nærleiken sin til makta. Det fremste middelet var å knyta band til den næraste familien til den avlidne kongen. Filip si dotter Kynane drog av garde til Babylon med dotter si Eurydike II for å gifta henne bort til Arrhidaios. Sjølv om Kynane blei drepen, blei dette ekteskapet inngått. Perdikkas freista å styrkja stillinga si ved å gifta seg med Antipatros si dotter Nikaia, men på same tid tilbaud Olympias si dotter Kleopatra til Perdikkas. I valet mellom dei to kvinnene valde han Kleopatra, noko som gjorde den aldrande Antipatros rasande. Han invaderte Makedonia, avsette Perdikkas og erklærte at han var den nye regenten, men døydde året etter.
Polyperkon etterfølgde Antipatros, men sonen til denne, Kassandros, hadde teke Filip III Arrhidaios til fange og tvinga Polyperkon ut av Makedonia. Han flykta til Epirus og tok Roxana og den vesle sonen hennar Aleksander IV med seg. I byrjinga hadde Olympias ikkje vore innblanda i desse konfliktane, men snart innsåg ho at om Kassandros blei verande regent av Makedonia, ville sonesonen hennar heilt sikkert mista den makedonske trona. Ho allierte seg difor med Polyperkon og sameinte sin hær med hans. Saman invaderte dei Makedonia og dreiv Kassandros frå makta i 317 f.Kr.
Ho tok Arrhidaios til fange og sørgde at for han, saman med kona Eurydike II, blei avretta i oktober same året. Mange av tilhengarane til Kassandros blei massakrerte. Kassandros slo attende og kringsette Olympias i Pydna. Han tvinga henne til å overgje seg, sjølv om både Polyperkon og Aiakides freista å koma henne til hjelp, men utan å lukkast. Eit av vilkåra i overgjevinga hennar var at livet hennar skulle sparast. Kassandros braut denne lovnade, og fekk henne avretta medan han gav ordre om at enkja etter Aleksander, Roxana og den unge sonen Aleksander IV skulle drepast i det skjulte. Kassandros lét Olympias stillast for ein domstol, skulda for talrike lovbrot og grusame avrettingar. Han fekk henne dømd ho til døden og lét henne avrettast i 316 f.Kr. Deretter skal Kassandros òg ha nekta henne ei sømeleg gravlegging.
Jukka Keskisalo
Jukka Pekka Sakari Keskisalo er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar frå Varkaus som i 2006 vann gullmedaljen på 3 000 meter hinder under europameisterskapen i Göteborg.
Keskisalo vart niandemann på 3000 m hinder ved VM i friidrett 2003. Dei neste par sesongane var han hemma av skadar. Sommaren 2006 overraska han stort ved å vinne hinderløpet under EM i friidrett 2006, etter å ha lege langt bak i feltet byrja han 500 meter frå mål ein fabelfaktig langspurt som sikra han ein klar siger på tida 8,24,8. Veka etter EM-finalen sette han personleg rekord med 8.16,7, oppnådd i eit GL-stemne i Zürich. I 2007 gjekk han skadd. Året etter kvalifiserte han seg til Beijing-OL, men mista likevel leikane grunna skade. Sommaren 2009 forbetra Keskisalo den personlege rekorden til 8.15,5 i Paris og der etter til 8.12,9 i Monaco. Under verdsmeisterskapen i Berlin kom han i mål på 8.14,4 til åttandeplass. Den 28. august 2009 sletta han den 33 år gamle landsrekorden til Tapio Kantanen då han fekk notert 8.10,6 i Zürich. Fem år seinare var han tilbake i Zürich, der han i EM vart nummer seks i 3 000 m hinder. Han la opp i 2015.
Heartbreaker av Led Zeppelin
«Heartbreaker» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin som kom ut på albumet deira Led Zeppelin II i 1969. Han er tilskriven alle fire medlemmane i bandet og vart spelt inn i A&R Studios i New York, under den andre turneen deira i USA. Lydteknikar var Eddie Kramer.
Struktur
Songen byrjar med eit aggressivt riff rundt ein bluesskala, etterfølgd av kraftige powerakkordar under versa frå både gitaren og bassen. Soloen til Page føljer der han speler raske hammer-on og pull-off på gitarstrengane. Soloen endar med ein blues-klisje før resten av bandet kjem inn for del to av soloen og siste verset.
I eit intervju Page gav Guitar World i 1998 sa han:
"Det interessante med soloen er at han vart spelt inn etter at «Heartbreaker» var ferdig, det var ein attpåklatt. Heile delen vart spelt inn i eit anna studio og vart limt inn i midten. Om du legg merke til det kan du høyre at heile gitarlyden er annleis."
Konsertversjonar
Songen vart ein publikumsfavoritt på Led Zeppelin-konsertane og bandet opna mange av konsertane sine i 1971 og 1972 med «Immigrant Song», som så glei rett over i «Heartbreaker». På seinare konsertar vart han ofte spela som ekstranummer. «Heartbreaker» og «Communication Breakdown» vart dei einaste songane som vart spelte kvart år bandet turnerte.
Ein filma versjon frå 1973 i Madison Square Garden i New York finst på konsertfilmen The Song Remains The Same, men vert berre vist stykkevis. I mange år var ikkje denne versjonen med på det tilhøyrande filmmusikkalbumet, før albumet kom ut på ny i 2007 med heile konserten og songen inkludert.
Innverknad
«Heartbreaker» er ein av songane i Nick Hornby-boka 31 Songs. Plateprodusent Rick Rubin har sagt om songen: «Eit av dei største riffa i rocken. Songen startar, og det er som dei ikkje veit kvar den «eine» er. Magisk i sin tafattheit.» Steve Vai kommenterte òg songen i september 1998 i eit intervju med Guitar World: «Dette er songen som hadde størst innverknad på meg som ungdom. Han var utfordrande, dristig og skarp så berre det. Det er verkeleg ein av dei definitive gitarsoloane i rocken.» Rockebandet Nirvana spela sonen på den første konserten sin den 7. mars 1987 i Raymond Washington. Denne vart gjeven ut i boksen With the Lights Out.
Shada'a-distriktet
Shada'a-distriktet er eit distrikt i Sa'dah guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 11 202 innbyggjarar.
Fitchie Bay
Fitchie Bay er ei bukt som ligg mellom Cape Dundas og Cape Whitson på sørsida av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under William Speirs Bruce, som namngav ho etter John Fitchie, førstestyrmann på ekspedisjonsskipet «Scotia».
Fleskesuppe
Fleskesuppe er ein suppetype med flesk som ein viktig ingrediens. Slike supper er vanlege frå mange delar av verda.
I norsk mattradisjon er fleskesuppe ofte laga med salta flesk og byggryn og kan vera smaksett med ingefær. Flesk i små terningar blir kokt med grønsaker som gulrot, potet, kålrot, kål, purre eller selleri. Ein variant av denne fleskesuppa med mjølk kan også innehalda morrpølse. Denne typen er kjend som «mjølk- og fleskesupan» i Hordaland, «grågryn» i Trøndelag og «tolgasuppe» i Hedmark. Denne suppa servert med spekeskinkebitar og mjølboller var festmat i Buskerud i gammal tid.