cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sleigh Ride
«Sleigh Ride» er ein populær julesong av Leroy Anderson. Komponisten fekk ideen under ei heitebølgje i juli 1946 og skreiv ferdig songen i februar 1948. Teksten, som handlar om ein person som ønsker å køyre i ein slede ein vinterdag med ein annan person, vart skriven av Mitchell Parish i 1950. Orkesterversjonen vart først spelt inn i 1949 av Arthur Fiedler and The Boston Pops Orchestra. Songen vart ein hit på RCA Victor Red Seal 49-0515 (45 rpm) / 10-1484 (78 rpm), og har sidan vorte ein signaturlåt for orkesteret. Singelen kom opphavleg ut på raud vinyl. Orkesteret spelte òg inn songen med John Williams, dirigenten deira frå 1979 til 1995, og Keith Lockhart, den noverande dirigenten.
Soge
Leroy Anderson spelte sin eigen versjon av «Sleigh Ride» i 1950 på Decca 9-16000 (45 rpm) / 16000 (78 rpm). Denne versjon nådde Cashbox-lista som kom ut i 1952.
I følgje American Society of Composers, Authors and Publishers [ASCAP] er «Sleigh Ride» ein av dei ti mest framførte songane skrivne av medlemmar av ASCAP.
Showt fylke
Showt fylke (persisk شهرستان شوط)) er eit fylke i Vest-Aserbajdsjan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Showt. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 51 476. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Qarah Quyun-distriktet. Fylket har éin by: Showt.
Rita Levi-Montalcini
Rita Levi-Montalcini var ein italiensk nevrobiolog og nobelprisvinnar. Ho vart tildelt Nobelprisen i fysiologi eller medisin saman med Stanley Cohen i 1986 for oppdaginga deira av tilvekstfaktorar som epiderm vekstfaktor og nervevekstfaktor.
Levi-Montalcini vart også tildelt Albert Lasker Basic Medical Research Award same år. Den 8. januar 1987 fekk ho storkrossen av Republikken Italias fortenestorden.
I 2001 vart Levi-Montalcini livstidssenator i det italienske senatet.
Programvareutvikling
Programvareutvikling femnar om planlegging, koding, testing og feilfinning.
Val av programmeringsspråk
Dei aller fleste programma vert skrive i eit såkalla høgnivåspråk som tillet programmeraren å arbeida på eit høgare abstraksjonsnivå, noko som aukar større produktiviteten. Høgnivåspråk kan òg i stor grad nyttast for ulik maskinvare og operativsystem, slik at mykje av koden kan brukast om att. Drivarar, som direkte kontrollerer maskinvare, vert framleis, heilt eller delvis, skrivne i assemblerkode, som er spesifikk for kvar einskild prosessor.
Ducloz Head
Ducloz Head er eit nes på nordvestsida av innløpet til Undine South Harbour på sørkysten av Sør-Georgia. Det vart først kartlagd i 1819 av ein russisk ekspedisjon under Fabian Gottlieb von Bellingshausen. Det vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee, etter ei landmåling av South Georgia Survey, 1951–52, etter Le Sieur Ducloz Guyot, ein passasjer på det spanske fartøyet «León», som oppdaga Sør-Georgia i 1756.
I 1950-åra gjorde Duncan Carse, som Mount Carse er kalla opp etter, forskjellige landmålingar i dei indre områda av Sør-Georgia. Han leigde land ved Ducloz Head og 23. februar 1961 vart Carse sett i land frå HMS «Owen» med 12 tonn forsyningar og ei prefabrikkert hytte. Han vart vitja på nytt i april, men den 20. mai skal ei enorm bølgje ha vaska han, forsyningane hans og hytta på sjøen. Han klarte å overleve vinteren i 116 dagar til før han vart redda av eit selfangstfartøy.
Kristin Skogheim
Kristin Janette Skogheim er ein norsk skodespelar, komikar og programleiar på TV 2.
Ho er kjent som medlem av komikertrioen Melonas. Skogheim forfatta manuset til novellefilmen Nora i Ekko av Ibsen-serien, som vart vist på NRK våren 2006. I tillegg skal ho skrive manuset til ein ny barneserie på NRK, som vart filma hausten 2008.
Ho vart tilsett i TV 2 i november 2007. Her har ho vore programleiar for I de beste familier og dessutan Skogheims på TV 2. For Skogheims vann ho klassa beste kvinnelege programleiaren under Gullruten 2009.
Skogheim kjem opphavleg frå Seljord, men er i dag busett i Oslo. Kristin Skogheim var i 1998–1999 gift med Kristopher Schau og er no gift med Lars Gudmestad.
I 2010 var Kristin Skogheim programleiar for Skogheim flytter inn på TV 2.
Sun King
Sun King er ein song av The Beatles på albumet Abbey Road frå 1969.
«Sun King» er den første songen av ein medley, sjølv om han er i forskjellig tone og takt enn resten av songane i medleyen. Teksten i starten songen er den same som tittelen og teksten til «Here Comes the Sun», men med ordet «King» sett inn etterpå. «Here Comes the Sun» er skriven av George Harrison, medan «Sun King» er skriven av John Lennon. Teksten er surrealistisk. McCartney som kunne ein del spansk gav Lennon teksten på spansk til siste del av songen.
Seinare går songen over i moll med eit orgel i bakgrunnen og vokalen bryt inn i ei merkeleg blanding av romanske språk som italiensk, spansk og portugisisk, meir sangbart enn meiningsfylt:
Den siste setninga er typisk Lennon-aktig nonsens, Cuesto obrigado, tanta mucho, que carousel, som på engelsk vert omsett til This Thanks, Very Much, Cake and Eat It, Dearest Sun.
Songen er i ein tredel harmoni mellom John Lennon, Paul McCartney og George Harrison, tilsvarande det som vart gjort på songen «Because» frå tidlegare på albumet. På slutten av songen stoppar musikken brått når Ringo Starr starta trommene som leier inn mot neste song, «Mean Mr. Mustard».
Andre versjonar
Songen er òg blitt spelt av og Booker T. & the MGs og The Bee Gees.
Kjosen
Kjosen er ein tettstad i Tromsø kommune i Troms og Finnmark med.
Staden ligg på enden av Kaldfjorden, om lag 5 kilometer aust for Ersfjordbotn og 13 kilometer vest for Tromsø by.
Factory Point
Factory Point er eit lite nes på vestsida og nær neset Leith Harbour i Strømnesfjorden i Sør-Georgia. Namnet vart truleg gjeven av kvalfangarar på grunn av nærleiken til Messrs. Salvesen and Company sin kvalstasjon nær Leith Harbour.
Jean Racine
Jean Racine var ein fransk dramatikar som opererte i den fransk-klassiske perioden saman med andre dramatikarar som Corneille og Molière. Denne perioden hadde ei blømingstid frå 1630 til 1730.
Bakgrunn
Racine var fødd i landsbyen La Ferté-Milon i Frankrike. Mora døydde 13 månader etter at han var fødd, og faren døydde to år seinare. Racine blei oppfostra av besteforeldra sine, og då bestemora, Marie des Moulins, blei enke, tok ho den niårige guten med seg til klosteret i Port-Royal des Champs nær Paris. Sidan ei gruppe fromme lærde og lærarar hadde grunnlagt ein skule der, hadde Racine høve til å studera latinsk og gresk litteratur, noko som gjorde at han kunne lesa dei greske tragediane på originalspråket. Skulen var fordjupa i den strenge religiøse rørsla kjent som jansenismen, som nyleg var blitt fordømt av kyrkja som kjettersk.
Sidan det franske monarkiet mistenkte jansenistane for å vera teologisk og politisk nedbrytande, blei Racine sitt livslange tilhøve til dei tidlege venene og lærarane sine ambivalent, ettersom den ambisiøse kunstnaren søkte tilgang til det verdslege hoffet. Dei første stykka til Racine er prega av det sterke tilhøvet hans til jansenismen. Etterkvart riv han seg noko laus frå dette før dei siste stykka hans atter er prega av religionen.
Dramatikar
I verka til Racine kan ein notera at han var ein skarp skildrar av psykologiske hendingsforløp. Han nyttar eit uttrykksfullt språk, noko ein særleg han sjå i Britannicus (1669), ein tragedie om keisar Nero, som lik mange av verka til Racine handlar om kvinner i ei mannsdominert verd.
Racine dyrka teoretikaren Boileau sin Art Poétique (1674) til fingerspissane. Teoriane hans byggjer på den gamle antikke dramaturgien, høvesvis frå Aristoteles og Horats. Reglane for det fransk-klassiske dramaet var strenge og skulle overhaldast om stykket skulle karakteriserast som godt, og godt måtte det vera for at Ludvig XIV, som den øvste vernaren av dramaet, skulle like det.
Racine var elles Boileau sin favoritt blant dramatikarane, ikkje berre fordi Racine følgde konvensjonane hans slavisk, men òg fordi fleire av dramaa til Racine byggjer på mytar frå den greske antikken. Dei er òg prega av sterke kvinneskikkelsar som i gjennombrotet Andromake (Andromaque, 1667). Her nyttar han ein teknikk frå commedia dell'arte der alle elskar nokon som elskar ein annan, men utan den sjølvsagde løysinga på slutten. I kjent tragisk ånd lid personane absolutte skjebnar. Elsken hans for tragiske kvinneskikkelsar møter ein òg i stykket Fedra (1677). Her viser han korleis han skil seg frå dei andre fransk-klassiske dramatikarane ved å skildra den indre psyken til eit menneske framfor å framstilla dei som eindimensjonale.
Eliksirar i Harry Potter-serien
Eliksirer i Harry Potter-bøkene
Yngvar Ustvedt den eldre
Nils Yngvar Ustvedt var ein norsk lege og Høgre-politikar frå Vestre Aker (i dagens Oslo). Hans Jacob Ustvedt var sonen hans.
Ustvedt var son av ein teglverksdisponent. Sjølv vart han student i 1886, cand. med. i 1892 og dr. med. i 1900. Han var reservelege 1894-96 ved Ullevål epidemisjukehus, assistent 1896-98 ved universitetets hygieniske institutt. Frå 1898 var han sunnhetsinspektør i Kristiania med ansvar for epidemiske, tuberkuløse og veneriske sjukdomar. Frå 1909 var han også lærar i skulehygiene ved universitetets pedagogiske seminar.
Ustvedt sitt spesialfelt var epidemiologi, og han føretok fleire studiereiser i Europa, Tyskland og Italia, frå 1894 av. I 1901-02 reiste han til India for å lære meir om pest og kolera.
Ustvedt var aktiv Høgre-politikar, og var leiar for Den konservative Forening i Christiania (Oslo Høgre) frå 1908 til -10. Frå 1908-12 var han også medlem av sentralstyret i Høgre. Han sat i Kristiania bystyre i tida 1898-1904. Ustvedt var stortingsrepresentant 1913-15 for Uranienborg krins, medlem av budsjettkomiteen.
Dalgopolbreen
Dalgopolbreen (bulgarsk ледник Дългопол, ‘Lednik Galgopol’) er ein 3,4 km lang isbre på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane som drenerer nordvestsida av Imeon Range. Han flyt nord for Mount Pisgah og nordvest for Mezek Peak og ut i Drakesundet. Han er kalla opp etter byen Dalgopol nordaust i Bulgaria.
Kjernefysisk triade
Kjernefysisk triade er eit felles kommando- og kontrollsystem som kan skyte ut missil med kjernefysiske ladningar frå plattformer på land, i sjøen og i lufta. Føremålet med eit likt system er å kunna redusera sjansen for at ein fiende skal kunne øydeleggja alle atomvåpena til landet gjennom eit førsteslagsåtak. Dette gjer at ein kan truga med andreslag, og skal dermed kunna auka avskrekkingseffekten til staten som har ein slik triade.
I tradisjonell kjernefysisk strategi er ein kjernefysisk triade rekna som det beste avskrekkingsmiddelet mot eit åtak. I røynda har dei færraste atommaktene dei militære midla til å halda ein fullstendig triade ved like. Berre USA og Russland har hatt kjernefysiske triadar gjennom størsteparten av atomalderen, men fleire andre land har hatt dei til ulike tider. Dette gjeld til dømes Kina, India, Russland og Frankrike.
Bismarckøyane
Bismarckøyane eller Bismarckarkipelet er ei gruppe øyar utanfor nordaustkysten av Ny-Guinea i det sørvestlege Stillehavet. Øygruppa høyrer til Papua Ny-Guinea.
Øygruppa blei tysk koloni i 1885, og fekk namn etter den tyske kanslaren Otto von Bismarck.
Svarttoppslekta
Svarttoppslekta (Bartsia) er ei slekt i snylterotfamilien. Slekta vart tidlegare rekna til maskeblomfamilien. Der finst femti artar i verda. Dei fleste finst i Sør-Amerika og nokre i fjellskogar i Afrika.
The Ultimate Collection av Billy Joel
The Ultimate Collection er eit dobbelt samlealbum av den amerikanske songar-låtskrivaren Billy Joel. Det vart gjeve ut av Sony Music Entertainment Japan i desember 2000, og sidan i Europa og Oseania med noko anna innhald (erstatta den japanske hitten «The Stranger» med eit konsertopptak av «You're My Home»).
Vatreplystrar
Vatreplystrar (Rhagologus leucostigma) er ein sporvestor fugl som er monotypisk i slekta Rhagologus. Han var tidlegare trudd å vere ein medlem av plystrarfamilien, men er nyleg sett inn i sin eigen familie, Rhagologidae. Han er endemisk for Ny-Guinea.
The Ultimate Collection av Billy Joel
Samlinga omfatta heile karrieren til Joel, frå tidlege songar til hitsinglane som ikkje var med på Greatest Hits. Albumet vart ein stor hitt og nådde topp 5 i mange land, mellom anna i Storbritannia.
Vatreplystrar
Skildring
Kroppslengda til vatreplystrarar varierer mellom 15 og 16,5 centimeter, massen mellom 24 og 29 gram. Denne arten syner variasjonar i fjørdrakt mellom kjønna og mellom dei tre underartane. Generelt har desse fuglane eit litt flekkete, vatrete inntrykk, panne, krone og nakke gråleg, oversida elles mørk brun til olivenfarga, undersida lysare brungul eller lys grå med mørke fjørkantar, og andlet og strupen er uklårt raudbrune. Undergumpen er raudleg. Hofuglar har sterkaste, mest kontrastrike farger, hannen av R. l. obscurus er mest gråleg over heile drakta. Alle underartar har svart nebb og bein og mørk brun iris.
The Ultimate Collection av Billy Joel
The Ultimate Collection vart ikkje gjeven ut i USA, fordi Legacy Recordings gav ut ei liknande samling, The Essential i oktober 2001.
Vatreplystrar
Skildring
Føda er truleg bær og noko insekt. Utbreiingsområdet er indre Ny-Guinea, helst over 1500 moh. nokre gongar opp til 2900 moh.
Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.
Louise Augusta av Danmark
Louise Augusta av Danmark var ei dansk prinsesse. Offisielt var ho dotter av kong kong Kristian VII og dronning Caroline Mathilde, men ein har anteke at den biologiske far hennar var Johann Friedrich Struensee. Ved hoffet vart ho kalla «la petite Struensee».
Kanaløyane
Kanaløyane er ei øygruppe i Den engelske kanalen som ligg utanfor kysten av Normandie i Frankrike. Øyane er britisk kroneigedom, men er ikkje rekna som del av Storbritannia. Dei er heller ikkje medlemmer av EU. På øyane har ein tradisjonelt snakka normanniske språk, men desse byrja å vika for engelsk på 1800-talet.
Louise Augusta av Danmark
15 år gamal gifta ho seg med prins Frederik Christian av Augustenborg og dei fekk etter kvart tre born; Caroline Amalie, seinare dronning av Danmark, gift med Kristian Fredrik, Christian August av Augustenborg og Frederik av Nør.
Kanaløyane
Kanaløyane er ein gjenverande del av hertugdømet Normandie og er direkte underlagt den britiske monarken som hertug av Normandie. Dei er delt inn i to bailiwicks, eller futedøme. Innbyggjarane har britiske pass med tittelen «British Islands, Bailiwick of Jersey» eller «British Islands, Bailiwick of Guernsey», til forskjell frå dei andre britane, som har «United Kingdom» på passa sine.
Øyar
Bailiwick of Guernsey:
Bailiwick of Jersey:
Dragomanbreen
Dragomanbreen (bulgarsk ледник Драгоман, ‘Lednik Dragoman’) er ein 2,6 km lang isbre på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane som drenerer søraustsida av Imeon Range søraust for Zavet Saddle og sør for toppen av Mount Foster. Han flyt søraustover og ut i Ivan Asen Cove i Osmar Strait. Han vart kartlagt av bulgarske landmålarar i 2009 og kalla opp etter byen Dragoman vest i Bulgaria.
Kortnebbgås
Kortnebbgås (Anser brachyrhynchus) er ei gås som hekkar på Aust-Grønland, Island og Svalbard. Ho er trekkfugl, overvintrar i nordvestre Europa, spesielt Storbritannia, Nederland og vestlege Danmark.
Skildring
Dette er ei mellomstor gås, den minste av dei grå gjæsene i slekta, 60–75 centimeter lang, vengespenn 135–170 cm, og dei veg frå 1,8 til 3,4 kilogram. Ho har eit kort nebb, lysrosa i midten med ein svart base og svart nebbspiss, og rosa føter. Kroppen er mellomgråbrun, hovud og nakke i sterkare, mørkare brunt, undergumpen er kvit, og halen i grått og kvitt. Dei øvre vengedekkarane har ei noko bleik blågrå farge liknande grågåsa, og vengefjørene mørk grå. Arten er nærast i slekt med sædgås, Ansar fabalis, deler eit liknande fargemønstra nebb, men er ulike i farge på nebb og bein kor sædgåsa er oransje, og bleikare, med gråare fjørdrakttonar. Kortnebbgåsa er klårt mindre enn nominatforma av sædgåsa, og omtrent i same storleik som underarten A. f. rossicus. Kortnebbgåsa er spesielt vokal i flukt, lætet deira er høgfrekvente, nesten øredøvande gink-gink. Hofuglane skil seg frå hannar og ungfuglar med ein djupare nasal onk-onk tuting.
Populasjonar
Det er to i stor grad åtskilte populasjonar av kortnebbgås. Bestanden på Grønland og Island overvintrar i Storbritannia, medan hekkefuglane på Svalbard overvintrar i Nederland, Belgia og Danmark, i små tal òg i Noreg. Hausttrekket frå Svalbard går over fastlands-Noreg i september og oktober, vårtrekket frå mars til mai. Trekket går over Austlandet til Trondheimsfjorden, der dei brukar fleire rasteplassar. Neste rasteområde på vårtrekket er i Vesterålen. Rasting i Trøndelag er relativt nytt for arten, medan Vesterålen har vore i bruk lenge.
Bestanden har auka oppsiktsvekkjande dei siste 50 åra, i hovudsak på grunn av auka vern mot skyting på overvintringsområda. Tal på overvintring i Storbritannia har nesten tidobla frå 30 000 i 1950 til 292 000 i oktober 2004. Tala for Danmark og Nederland har òg auka, hekkepopulasjonen på Svalbard hadde dobla seg frå 1980-talet til 2005. Den viktigaste einskildståande hekkestaden Þjórsárver på Island vart først oppdaga i 1951, i 1970 var hekkepopulasjonen der på 10 700. I Storbritannia ligg dei viktigaste overvintringsområda i Norfolk, 147 000 individ i 2004, Lancashire med 44 000 i 2004, og Aberdeenshire har hovudsakleg gjennomtrekk. Store til enorme flokkar beitar på dyrka mark. Einskilde flokkar kan vere særs store, som til dømes 66 000 ved Loch of Strathbeg, Aberdeenshire i byrjinga av september 2003.
Denise Lewis
Denise Lewis er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå West Bromwich. Ho vart olympisk meister i sjukamp i 2000, i 1998 vart ho europameister i same øvinga. I tillegg vann ho to gullmedaljar i samveldeleikar, to VM-sølv og ein OL-bronse.
Kortnebbgås
Økologi
Dietten er nesten heilt vegetarisk. Om sommaren et dei eit breitt spekter av tundraplantar, både på land og i vatn. Om vinteren beitar dei primært på raps, sukkerroer, potetar og ulike grasartar. Avlingsskadar kan bli omfattande, men spesielt kan beiting på sukkerroer og potetar redusere overføring av sjukdomar på avlinga frå eit år til det neste.
Denise Lewis
Aktiv
Lewis fekk sitt internasjonale gjennombrot då ho oppnådde 6 325 poeng og vann sjukampen ved samveldeleikane 1994 i Victoria i den kanadiske delstaten British Columbia. Året etter enda ho på sjuandeplassen i friidretts-VM 1995. Under dei olympiske leikane i Atlanta i 1996 lukkast ho vinne bronsemedaljen.
PulseAudio
PulseAudio (tidlegare Polypaudio) er ein audiotenar som kan nyttast både lokalt og over nettverk. PulseAudio er skriven for programvaregrensesnittet POSIX og køyrer på Linux og UNIX-type operativsystem som FreeBSD og Solaris. PulseAudio er òg tilgjengeleg for Windows via programmeringsgrensesnittet Win32.
Kortnebbgås
Tilfeldige gjestar
Trass nærleiken til store flokkar av overvintrande fuglar i Storbritannia, er det berre svært få kortnebbgjæser i Irland og Frankrike. Dei er sjeldne gjestar til fleire andre europeiske land så langt sør som Marokko og Kanariøyane, i tillegg til det austlege Canada og USA, frå Newfoundland sørover til Pennsylvania.
Denise Lewis
Aktiv
Dei to neste sesongane steig Lewis begge åra ein plass opp på sigerspallen. Ho tok sølvmedaljen i sjukampen under VM 1997, einast tyske Sabine Braun plukka fleire poeng, medan det vart gullmedaljar både ved friidretts-EM 1998 i august og samveldeleikane i Kuala Lumpur i september 1998. Ved VM i friidrett 1999 måtte ho sjå seg slått av Eunice Barber, som representerte Frankrike.
PulseAudio
Bruk
PulseAudio automatiserer i stor grad ruting og miksing av audio frå fleire brukarprogram og gjer livet lettare for brukarar som ikkje ynskjer å bruka tid på å konfigurera JACK (dei fleste brukarane). Men PulseAudio gjev ikkje brukarane same moglegheiter for detaljert konfigurering av Linux-audio-infrastrukturen som JACK. PulseAudio og JACK fyller difor ulike behov. PulseAudio høver for ikkje-tekniske brukarar, medan JACK oppfyller krava til profesjonelle brukarar.
Kortnebbgås
Tilfeldige gjestar
Kortnebbgåsa er ein av artane som vert omfatta av avtalen om vern av afrikanskeurasiatiske trekkjande vassfuglar, AEWA.
Denise Lewis
Aktiv
Sommaren 2000 var Lewis i sitt livsform, og sette i slutten av juli månad personleg rekord med 6 831 poeng under mangekampstemnet i Talence i Frankrike. Åtte veker seinare opplevde ho høgdepunktet på friidrettsarenaen då ho vann gullmedaljen i sjukamp under Sommar-OL 2000 i Sydney. Ho stod over VM 2001 grunna skade, og EM 2002 grunna fødsel. I 2003 kom ho på femteplass under friidretts-EM, og i 2004 braut ho sjukampen i OL etter fem øvingar.
UEFA-cupfinalen i fotball 1983
UEFA-cupfinalen i fotball 1983 stod mellom belgiske RSC Anderlecht frå Brussel og portugisiske Benfica frå Lisboa og vart avvikla med heime- og bortekamp for kvart av laga. Fyrste oppgjeret fann stad 4. mai på Heysel-stadion i Brussel framfor 52 694 tilskodarar, returkampen 18. mai på Estádio da Luz i Lisboa med 80 000 på tribunane. Anderlecht vann pokalen med 2 mål mot 1.
Kampane
Heime i Brussel vart dansken Kenneth Brylle matchvinnar då han skåra kampens einaste mål i det 29. minutt.
I Lisboa gav Shéu Han heimelaget leiinga i det 32. minutt. Allereie seks minuttar seinare utlikna spanske Juan Lozano for det belgiske laget, eit mål som sikra sigeren til Anderlecht.
Laga
Vinnarlaget til Anderlecht bestod av: Jacky Munaron, Wim Hofkens, Luka Peruzović, Morten Olsen, Michel De Groote, Per Frimann, Frank Vercauteren (kaptein), Ludo Coeck, Erwin Vandenbergh, Kenneth Brylle, Juan Lozano, Walter De Greef, Hugo Broos, Alexandre Czerniatynski.
Benfica mønstra: Manuel Bento, Minervino Pietra, Humberto Coelho (kaptein), António Bastos Lopes, António Veloso, Carlos Manuel, Glenn Strömberg, Shéu Han, Fernando Chalana, Nené Batista, Diamantino Miranda, Frederico Rosa, Álvaro Magalhães, José Luís Silva, Zoran Filipović, João Alves.
Dommarar
Bogdan Dotsjev frå Bulgaria dømde kampen i Brussel, i Lisboa var Charles Corver frå Nederland kampleiar.
Seiersberg-Pirka
Seiersberg-Pirka er ein kommune i distriktet Graz-Umgebung i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 17,4 km² og i kring 11 200 ibuarar. Byen Seiersberg har om lag 7 300 ibuarar og ligg 350 meter over havet.
Takab fylke
Takab fylke eller Tekab fylke (persisk شهرستان تکاب) er eit fylke i Vest-Aserbajdsjan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Takab. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 81 395. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Takht-e Soleyman-distriktet. Fylket har éin by: Takab.
Seiersberg-Pirka
Austerrikes nest største kjøpesenter ligg i Seiersberg.
Regional Municipality of Niagara
Regional Municipality of Niagara (2006 folketal: 427 421), òg kjent som Niagara Region, eller i daglegtale, "Regional Niagara", er ein regional municipality som består av tolv administrative einingar (municipalities) i Southern Ontario i Canada.
Regionen dekker det meste av Niagarahalvøya. Den austlege grensa er Niagaraelva som òg er grenseelv til USA. I nord er den avgrensa av Ontariosjøen og i sør av Eriesjøen.
The Book of Souls
The Book of Souls er det sekstande studioalbumet til det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden. Det kom ut 4. september 2015. Det er det første dobbeltalbumet til bandet, om ein ser bort frå konsertalbum, med ei lengd på 92 minutt. Lanseringa og turneen etter albumet vart forseinka då vokalisten Bruce Dickinson måtte fjerne ein kreftsvulst tidleg i 2015.
Albumet var produsert av Kevin Shirley, som lenge hadde samarbeidd med bandet, og vart spelt inn i Guillaume Tell Studios i Paris frå september til desember 2014. Dei hadde tidlegare nytta studioet under innspelinga av Brave New World i 2000. Bandet skreiv og spelte samstundes inn mange songar i studioet, noko som skapte ei spontan live-kjensle. Den første utgjevinga frå albumet, «Speed of Light», vart gjeven ut som ein musikkvideo den 14. august, og samstundes som digital nedlasting og CD-singel, som berre kunne kjøpast hos Best Buy. I tillegg til at det er det lengste albumet til bandet, inneheldt det den lengste songen deira, «Empire of the Clouds», som er 18 minuttar lang. Denne vart òg gjeven ut på singel for Record Store Day den 16. april 2016. Albumet er ikkje eit konseptalbum, men her finst mange referansar til sjela og dødelegheit, noko ein ser att i det maya-inspirerte plateomslaget, som vart laga av Mark Wilkinson.
The Book of Souls fekk gode meldingar og selde godt, og toppa albumlistene i 24 land. Albumet vart det femte albumet deira som nådde toppen av albumlista i Storbritannia, og det på andre rad. I USA nådde det like høgt som det førre albumet, The Final Frontier frå 2010, med ein fjerdeplass på Billboard 200. Albumet markerte òg slutten på den lengste pausen mellom to studioutgjevingar i karrieren til bandet, då det kom ut fem år etter The Final Frontier.
Bakgrunn
Det vart kjend at bandet skulle spele inn det sekstande studioalbumet sitt då vokalisten Bruce Dickinson avslørte dette i september 2013. Albumet vart spelt inn i Guillaume Tell Studios i Paris med produsenten Kevin Shirley frå september til desember 2014, og den siste finpussen vart gjort tidleg i 2015. Dei hadde tidlegare nytta studioet under innspelinga av Brave New World i 2000, og Dickinson sa at «studioet er spesielt for alle saman av oss. Me var så nøgde då me oppdaga at det framleis hadde den same magiske stemninga.» Bandet hadde opphavleg tenkt seg i studio tidlegare i 2014, men det vart utsett til 4. september då Dickinson fekk behandling for ein kreftsvulst.
Tittelen på albumet, plateomslaget og ei liste over songar vart avdekt den 18. juni 2015. Albumet kom ut på Parlophone og vart det første originale studioalbumet til bandet som ikkje kom ut på EMI, etter at begge selskapa vart kjøpte opp av Warner Music Group i 2013. I USA vart albumet gjeve ut av Sanctuary Copyrights/BMG, etter at BMG kjøpte Sanctuary Records i 2013. Den 14. august gav bandet ut ein musikkvideo for songen «Speed of Light», regissert av Llexi Leon. I tillegg vart songen samstundes tilgjengeleg for nedlasting og kunne kjøpast på CD-singel via Best Buy i USA.
Plateomslaget nyttar den originale Iron Maiden-logoen, som ikkje var blitt nytta på eit studioalbum sidan The X Factor i 1995. Omslaget vart skapt av Mark Wilkinson, som tidlegare hadde arbeidd med Iron Maiden på Live at Donington (1998-versjonen) og Best of the 'B' Sides (samling frå 2002), i tillegg til singlane «The Wicker Man» og «Out of the Silent Planet». I følgje bassisten Steve Harris har omslaget band til tittelsporet, sidan avbildinga av maskoten til bandet, Eddie, er basert på maya-sivilisasjonen, som «trur at sjela lever vidare etter døden». For å sjekke at biletet vart rett, leigde bandet inn maya-forskaren Simon Martin, som òg omsette songtitlane til maya-hieroglyfar. I følgje Martin hadde ikkje sivilisasjonen ei Sjelebok (Book of Souls), men «mayaene var veldig opptekne av sjela, så som ein tittel er det særs passande for mayakulturen, men det er òg mykje Iron Maiden si eiga greie». Sjølv om det ikkje er eit konseptalbum, er det mange referansar til sjela gjennom heile plata, i tillegg til funderingar kring dødelegheita generelt. Harris sa «når du vert eldre byrja du å stenkje på din eigen dødelegheit og slike ting meir enn før».
Låtskriving og innspeling
Harris sa at mange av songane vart skrivne og raskt spelte inn i studioet, og dette gav plata ei «live-kjensle». Gitaristen Janick Gers forklarte at dei ikkje gjorde slik som vanleg, med å bruke fleire veker på å skrive songar og øve før dei gjekk i studio. Denne gongen hadde dei berre skisser av songar som dei skreiv ferdige i studio. I følgje gitaristen Adrian Smith skapte dette eit positivt press. Gers sa at kvart medlem hadde med seg kring ein time med original musikk til innspelinga, men at dei berre kanskje brukte kring 15 minuttar kvar av dette, og resultatet vart «eit verkeleg breitt spekter av musikalske idear». Som med alle studiosamarbeida deira med Shirley, vart det meste av albumet spelt inn live, og dei brukte ofte det første opptaket for å få ei spontankjensle.
«Shadows of the Valley», «Death or Glory», «Speed of Light» og «If Eternity Should Fail» var dei førte songane skrivne for albumet. Smith sa at «Speed of Light» og «Death or Glory» var dei to einaste songane som var ferdige før innspelinga starta, og var første gongen Smith og Dickinson samarbeidde på ein song (utan Harris) etter at begge kom attende til Iron Maiden i 1999. Med begge songane prøvde Smith og Dickinson å skrive kortare songar som sende tankane attende til dei tidlegare songane «2 Minutes to Midnight» (1984) og «Can I Play with Madness» (1988). I følgje Dickinson handlar «Death or Glory» om tredekkarfly frå fyrste verdskrigen.
I motsetnad til dei to førre albuma deira, A Matter of Life and Death frå 2006 og The Final Frontier frå 2010, er ikkje Harris med som låtskrivar på alle songane. Resultatet vart eit større samarbeid der alle medlemmane, utanom trommeslagaren Nicko McBrain vart oppførte som låtskrivar. Ein av Harris sine songar, «Tears of a Clown», som han skreiv saman med Smith, er basert på depresjonen og sjølvmordet til komikaren Robin Williams i 2014.
Den siste songen på plata, «Empire of the Clouds», tok over for «Rime of the Ancient Mariner» (frå Powerslave i 1984), som den lengste songen til bandet med ei lengd på 18 minuttar. Dette var første songen Dickinson spelar piano på og er basert på luftskip-styrten til R101 i 1930. I følgje Smith sat Dickinson det meste av innspelinga av albumet aleine i eit «lydsikkert glasbur med pianoet sitt» og skreiv songen, som han gjorde ferdig med hjelp frå McBrain. Smith sa at det var utfordrande å spele inn songen sidan Dickinson hadde spelt inn pianoet på eiga hand og resten av bandet så måtte spele i lag med dette, medan Dickinson og Shirley instruerte. For Record Store Day 2016 vart «Empire of the Clouds» gjeve ut som singel den 16. april. I lag med opningssongen «If Eternity Should Fail» er dette det første Iron Maiden-albumet sidan Powerslave som inneheld to songar som er skrivne av Dickinson aleine.
Med ei lengd på 92 minuttar er dette både det lengste studioalbumet til Iron Maiden, og det første som vart gjeve ut som eit dobbeltalbum. Dickinson sa at «me var alle samde om at kvar song var ein så viktig del av heilskapen at me var nøydde til å lage eit dobbeltalbum».
Mottaking
Albumet fekk generelt god kritkk då det kom ut og har ein score på 80 av 100 basert på 20 meldingar på nettsida Metacritic. Albumet fekk 9/10 hos Classic Rock, som skreiv at «det er vanskeleg å tenkj seg eit anna band så gamamlt, som klarar å lage noko som høyrest så vitalt og inspirerande ut.» Kerrang! og Metal Hammer gav det full score og skreiv «eit album med uvanleg visjon», og «ei enorm kjenslemessig reise gjennom somme av dei beste framføringane deira gjennom karrieren, og det gjer den fem år lange ventetida verdt det.» Blabbermouth.net var òg særs positive, og gav albumet 9,5/10 og kalla det «Iron Maidens mest storstilte og sjølvsikre verk sidan Brave New World og utan tvil eit av dei beste albuma deira totalt sett.» PopMatters gav albumet ni av ti stjerner og hylla bandet for at dei igjen var «sitt beste, noko dei ikkje har vore sidan 1988.» AllMusic gav albumet fire av fem stjerner og skreiv «Etter fleire gjennomlyttingar gjer det seg fortent til å plasserast på hylla ved sidan av dei beste platene deira.» The Guardian gav det òg 4 av fem, men kritiserte «den klossete 'Shadows of the Valley'», og skriv at «The Book of Souls er markert av ein imponerande råheit som står seg ved sidan av dei meir svulstige augneblikka på albumet.»
Rolling Stone og Billboard var emir kritiske og gav albumet 3,5 av fem stjerner, der sistnemndee skreiv at det var «for langt», men «likevel overraskande engasjerande».
Den 18 minuttar lange avslutningssongen «Empire of the Clouds» vart særleg hylla, og PopMatters kalla det eit «meisterverk» og «like trollbindande som 'Rime of the Ancient Mariner' frå 1984», medan AllMusic skildra det som «ein heavy metal-suite, ulikt alt anna dei har laga». Medan Blabbermouth.net og NME ikkje var samde i at han var like bra som «Rime of the Ancient Mariner», meinte Blabbermouth at han var «verdt kvart enkelt minutt som ei filmaktig innkapsling av karrieren deira», medan NME kalla det «the pièce-de-résistance».
The Book of Souls vart kåra til årets album for 2015 under Classic Rock Roll of Honour Awards og vann prisen for årets beste internasjonale album i 2016 under Bandit Rock Awards. I tillegg vart det lista blant dei besste albuma for året i somme publikasjonar:
Sal og lsiter
Albumet vart ein salssuksess og nådde toppen av albumlistene i 24 land, i tillegg til 19 andre land som ikkje lenger publiserer salslister. Det vart det femte albumet deira som nådde toppen av albumlista i heimlandet med over 60 000 selde eksemplar. I USA nådde albumet fjerdeplassen på den amerikanske albumlista, og i lag med det førre albumet, The Final Frontier, den høgaste plasseringa dei klarte der. Fram til januar 2016 hadde The Book of Souls seld meir enn 148 000 eksemplar i USA.
Medverkande
Henta frå plateomslaget.
Salstrofé
! scope="row"|Brasil (ABPD)
! scope="row"|Kroatia (HDU)
Guvernante
Guvernante (frå fransk gouvernante, 'ei som styrer') er ei kvinne tilsett for å undervisa og oppseda barn i eit hushald. Guvernanter var vanlege i velståande europeiske og europeiskætta familiar fram til om lag første verdskrigen. I nyare tid er dei uvanlege, men kan framleis brukast i store og velståande familiar eller hjå folk som bur svært avsides.
Historisk var guvernanter ofte «danna» kvinner som gjerne hadde dette som einaste moglege yrkesveg. Sosialt stod guvernanta i ei stilling mellom familien ho var tilsett av og tenarane deira. Dette kunne gjera henne svært isolert, noko som til dømes kan illustrerast ved at det var vanleg at guvernanter åt måltida sine åleine.
Guvernanter underviste som regel jenter og yngre gutar. Eldre gutar blei sende til kostskule eller hadde mannleg privatlærar. I tillegg til grunnleggjande skulefag som lesing, skriving og rekning kunne dei gje musikalsk eller kunstnarisk opplæring eller læra ungane eit framandspråk. Særleg fransk var vanleg, og mange henta fransktalande guvernanter for å få god språkopplæring.
Bakgrunnsstoff
傅母
Farewell Point
Farewell Point er eit nes heilt nordaust på Birdøya, utanfor vestenden av Sør-Georgia. Namnet vart truleg gjeve av eit lag frå Discovery Investigations som kartla Sør-Georgia i perioden 1926–30.
Stortingsrepresentantar 1842-1844
Stortingsrepresentantar 1842-1844 er ei oversikt over representantane til Stortinget 1842-1844. Lista syner alle som vart valde til Stortinget. Totalt var det 100 representantar frå 36 valkrinsar; 67 representantar frå 17 landkrinsar (amt) og 33 representantar frå 19 bykrinsar. Tromsø fekk velje representant for fyrste gong, den fyrste byrepresentanten frå Nord-Noreg.
Luftborne ballistiske missil
Luftborne ballistiske missil (ALBM) er ballistiske missil som vert skotne ut frå eit strategisk bombefly. Flyet treng ikkje vere nær målet ved utskytinga, og kan vere trygt for fiendtleg luftvern og andre mottiltak. Når missilet først er skote ut, er det òg vanskeleg for fienden å oppdage det. Dette gjer det gunstig å bruke ALBM som andreslagsvåpen i MAD-doktrinen.
Knut Horvei
Horvei overtok garden Horvei på Bolstadøyri etter foreldra og budde der det meste av livet. Han var aktiv i ungdomslagsmiljøet, formann i Bolstadøyri Ungdomslag 1910–23. Åra kring 1920 hadde han nær kontakt med lyrikaren Olav Nygard, ei lærerik tid for Horvei.
Etter å ha arbeidd med litt sølvreval i heimbygda, reiste han til Aust-Europa og dreiv pelsdyrfarmar i Estland, Litauen, Polen. Han tente godt ei tid, men i det såkalla pelsdyrkrakket etter 1930 miste han alt og kom heim til Evanger utan midlar. Sidan budde Horvei på garden sin i heimbygda livet ut.
Who Do You Love? av Bo Diddley
«Who Do You Love?» er ein song skriven av den amerikanske rock and roll-pioneren Bo Diddley. Songen vart spelt inn i 1956 med ein tekst som kombinerer hoodoo-aktige bilete og skryt. Det er ein livleg rockelåt, men originalversjonen hadde ikkje den vanlege Bo Diddley-rytmen hans.
«Who Do You Love?» var ein del av repertoaret til Bo Diddley gjennom heile karrieren hans. Songen er blitt tolka av mange andre musikarar opp gjennom åra, ofte med Bo Diddley-rytme. Populære versjonar vart spelt inn av Ronnie Hawkins og George Thorogood, The Woolies, Tom Rush, Quicksilver Messenger Service, og Juicy Lucy.
Utgjeving og mottaking
I 1956 vart songen gjeven ut på singel av Checker Records, men nådde ikkje singellistene. Han nådde eit større publikum då han vart med på det første albumet hans, Bo Diddley, som kom ut i 1958. «Who Do You Love?» kom òg ut på mange seinare samleplater, som His Best.
I 1967 spelte Bo Diddley inn ein oppdatert versjon av songen med Muddy Waters og Little Walter for albumet Super Blues. Han spelte igjen inn songen i 1987 for filmmusikken til La Bamba. Willie Dixon produserte songen og Los Lobos akkompagnerte.
I 2004 rangerte magasinet Rolling Stone Bo Diddley sin originalversjon på 133. plassen på lista si over dei 500 beste songane gjennom tidene. I 2010 la National Academy of Recording Arts and Sciences songen til Grammy Hall of Fame Award.
«Who Do You Love?» er blitt tolka av mange andre musikarar. Visesongaren Tom Rush spelte inn songen i 1966 for albumet Take a Little Walk with Me.
Ein psykedelisk rockeversjon av The Misunderstood vart spelt inn i 1966 og gjeven ut som B-sida til «I Can Take You to the Sun» på Fontana Records. Misunderstood-gitaristen Glenn Ross Campbell omarbeidde «Who Do You Love» med det seinare bandet sitt, Juicy Lucy, og denne nådde 14. plassen på UK Singles Chart i 1970.
The Woolies spelte inn «Who Do You Love» i ein tidleg amerikansk garageband-stil og denne nådde 97. plassen på Billboard Hot 100 i 1967. Andre versjonar er spelte inn av The Blues Project, The Doors, Carlos Santana og Jesus and Mary Chain.
Symfoni nr. 4 av Haydn
'''Symfoni nr. 4 i D-dur''' av Joseph Haydn, Hoboken I/4, trur ein vart skriven mellom 1757 og 1761.
Han er instrumentert for 2 oboar, fagott, 2 valthorn, strykarar og continuo. Som vanleg for perioden, er han i tre satsar:
Den andre satsen har ein synkopert del for andrefiolin. Den vandrande åttandedelsnoten for andrefiolinane er forskyvd eit halvt steg (ein sekstandenote) frå førstefiolinane som spelar over han.
Zaha Hadid
Zaha Hadid var ein irakisk-britisk arkitekt. I 2004 vart ho den fyrste kvinna som mottok Pritzker-prisen for arkitektar.
Liv og virke
Hadid studerte arkitektur ved Architectural Association School i London under Rem Koolhaas, og arbeidde etter studia fleire år i Koolhaas sitt studio Office for Metropolitan Architecture (OMA). Frå 1979 dreiv ho sin eigen arkitektpraksis i London, Zaha Hadid Architects.
I 1988 arrangerte Philip Johnson ei utstilling på MoMA i New York City som heitte «Deconstructivist Architecture» og presenterte her Zaha Hadid, Frank Gehry, Peter Eisenman, Rem Koolhaas, Daniel Libeskind og Bernard Tschumi som framtidas dekonstruktivistar. Samtlege vart berømte arkitektar, men stilane deira skulle gli langt frå kvarandre.
Mange av arbeida til Hadid har berre eksistert som skissemateriale. Ho vert likevel rekna for å vere ein av dei mest banebrytande blant arkitektane i samtida si. Bygningane hennar er blitt kalla «distinkt nyfuturistiske», og karakterisert av dei «kraftfull, bogande formene i dei langstrekte strukturane hennar,» med «talrike perspektivpunkt og fragmentert geometri som framkallar kaoset i moderne liv.»
Det kom til å dryge ganske lenge innan Hadid fekk nokon større bygning oppført, sjølv etter at ho var eit kjent namn blant arkitektar. Gjennombrotet kom i 1993 med ein brannstasjon i Weil am Rhein, som seinare er vorten eit møbelmuseum for det sveitsiske møbeldesignselskapet Vitra. Bygginga av Phaeno Science Centre i Wolfsburg i Tyskland byrja i 2000 og var ferdig i 2005. Bygningen er eit vitskapshus der barn og vaksne kan utføra vitskaplege eksperiment. Bygningen er opphøgd på kremmarhusliknande strukturar som inneheld entréar, butikkar med meir. Han har inga direkte tilknyting til miljøet rundt seg, men skapar sitt eige landskap ved hjelp av dekonstruktivistiske former. Dei organiske formene og funksjonaliteten til bygningen vert ein felles tråd med innhaldet hans.
Hadid vart også gjesteprofessor ved Universitet for anvendt kunst i Wien (Universität für angewandte Kunst Wien).
I 2012 vart Hadid utnemnd til kommandørdame (DBE) av Den britiske imperieordenen for innsatsen sin for arkitekturfaget. Ho vart dimed høga opp i riddarstanden, og fekk retten til å føre tiltaleforma dame framfor namnet sitt.
Norsk Tekstilarbeiderforbund
Norsk Tekstilarbeiderforbund vart skipa i 1924, og organiserte arbeidarar frå tekstilindustrien. Forbundet gikk inn i Bekledningsarbeiderforbundet i 1969.
Friidrettslandskampen Sverige–Noreg 1960
Friidrettslandskampen Sverige–Noreg 1960 for menn vart avvikla på Ullevi stadion i Göteborg den 29. og 30. juni. Landskampen enda med svensk siger 117 – 93. Begge landa deltok med to utøvarar i kvar av enkeltøvingane.
100 meter
<br style="clear:both;" />
400 m
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
5 000 m
<br style="clear:both;" />
110 meter hekk
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
4 × 100 meter stafett
<br style="clear:both;" />
200 meter
<br style="clear:both;" />
1500 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
Stavhopp
<br style="clear:both;" />
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
4 × 400 m stafett
<br style="clear:both;" />
Knut Uksnøy
Knut Larsson Uksnøy var ein norsk fiskar, organisasjonsmann og politikar. Han var fødd på Uksnøya som då låg i Haram på Sunnmøre, seinare overflytta til Sandøy i Romsdal.
Knut Uksnøy tok til som fiskar 15 år gamal, og vart skipper på eigen båt då han var 22. Han vart med i Harøens Fiskeriforening i 1898. Han var pådrivar ved skipinga av Sunnmøre og Romsdal Fiskerforening i 1915. Like eins gjekk han sterkt inn for skiping av Norges Fiskarlag i 1926. I ein avisartikkel i februar 1927, skisserte han korleis omsetninga av storsild burde organiserast. Ideane hans låg til grunn då Storsildlaget vart skipa seinare same året. Her sat han i styret frå starten og til 1933. 1944–1945 var han formann i Sunnmøre Fiskarlag.
Under 2. verdskrigen freista NS å få kontroll over Norges Fiskarlag. Det lukkast ikkje. Sidan Knut Uksnøy var kritisk til leiinga i fiskarlaget i andre saker tok NS utsegnene hans til fordel for seg. Det var det ikkje grunnlag for. Likevel førte det til at Knut Uksnøy vart suspendert frå Norges Fiskarlag på landsmøtet i 1945. Ei medårsak til suspensjonen kan ha vore at Sunnmøre Fiskarlag, der han var formann, låg i strid med Norges fiskarlag om organiseringa av fiskeriomsetninga. Uksnøy gjekk til rettssak mot fiskarlaget. Han fekk medhald i Trondheims byrett i 1948. Etter at partane inngjekk forlik, var suspensjonen oppheva og Knut Uksnøy fekk erstatning. I 1953 vart han utnemnd til æresmedlem i Norges Fiskarlag.
Knut Uksnøy fekk Kongens fortenestmedalje i gull i 1959.
Gramadabreen
Gramadabreen (bulgarsk ледник Грамада, ‘Lednik Gramada’) er ein 3 km lang isbre på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane som drenerer søraustsida av Imeon Range aust for Riggs Peak, søraust for Madan Saddle og sør for Neofit Peak. Han flyt søraustover og ut i Osmar Strait. Han vart kartlagt av bulgarske landmålarar i 2009 og kalla opp etter byen Gramada nordvest i Bulgaria.
Urmia fylke
Urmia fylke (persisk یا به ترکی اورمو شهرستان اورمیه) er eit fylke i Vest-Aserbajdsjan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Urmia. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 856 914. Fylket har dei fem byane Urmia, Qushchi, Silvaneh, Serow og Nushin.
Luftborne kryssarmissil
Luftborne kryssarmissil er kryssarmissil som vert skotne ut frå eit bombefly og som kan ha konvensjonelt, kjernefysisk eller termonuklært stridshovud. Missilet kan skytast ut langt frå målet, og er først og fremst tenkt brukt i terrorbalansen mellom supermaktene.
Symfoni nr. 5 av Haydn
'''Symfoni nr. 5 i A-dur''' av Joseph Haydn, Hoboken I/5, trur ein vart skriven mellom 1760 og 1762.
Luftborne kryssarmissil
Døme
Eit døme på slike våpen er det russiske Kh-55 (AS-15 «KENT»).
Symfoni nr. 5 av Haydn
Han er instrumentert for 2 oboar, fagott, 2 valthorn, strykarar og continuo. Ein sonata da chiesa som er delt i fire satsar:
Den sakte opningssatsen og trioen i menuett har begge særs høge hornparti. Av verka til Haydn er berre Sonata a tre, Hob. IV/5 og 51. symfoni vanskelegare.
Hans Andreas Fristad
Hans Andreas Fristad er ein norsk forfattar, kollektivtrafikkhistorikar og kommunikasjonsrådgivar i Ruter As.
Fine Point
Fine Point er eit nes vest for Sheer Point på nordsida av Prince Olav Harbour i Cook Bay på Sør-Georgia. Det vart kartlagd og namngjeven av eit lag frå Discovery Investigations, 1929–30.
Tetraeder
Tetraeder er eit polyeder med fire trekanta sideflater. Tre av sideflatene møtest i kvart hjørne.
Uttrykket blir oftast brukt i betydninga av eit regulært tetraeder, der alle sideflatane er likesida trekantar med same sidelengde. Det regulære tetraederet er ein av dei fem platonske lekamane. Det har fire hjørne, seks sidekantar og fire sideflater. Viss a er sidelengda til tetraederet er arealet A, volumet V og høgda h gitt ved:
I spel, og spesielt i rollespel, blir tetraederet brukt som ein terning, og går under namnet «firarterning» eller «d4».
Kongurbreen
Kongurbreen (bulgarsk ледник Конгур, Lednik Kongur) er ein 2,7 km lang isbre på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane som drenerer nordvestsida av Imeon Range. Han flyt vest for Mount Christi og ut Drake Passage. Han vart kartlagd av Bulgaria i 2008 og kalla opp etter fjelltoppen og naturreservatet Kongur på fjellet Belasitsa sørvest i Bulgaria.
Nerøy skipreide
Nerøy skipreide var ei av skipreidene på Sunnmøre, namngjeven av Nerøya i Herøy kommune.