cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Séraphine Louis
Biografi
Etter at Wilhelm Uhde hadde skipa til ei utstilling som vart kalla Les peintres du Cœur sacré (Det heilage hjartas målarar), oppnådde Séraphine Louis ei akseptabel finansiell stilling som ho etter kvart sette over styr. Og då Uhde måtte slutte å kjøpe målarstykke av henne på 1930-talet som fylgje av dei store nedgangstidene som skylde inn over Europa då, gjekk det alvorleg over styr med henne, og ho vart innlagd for «psychose chronique» på det psykiatriske hospitalet i Clermont 31. januar 1932. Frå då av måla ho aldri meir.
Fearnley & Eger
Fearnley & Eger var eit norsk reiarlag grunnlagt 1869 av Thomas Nicolay Fearnley. Namnet er frå 1874 etter at Fearnley sitt syskenbarn Johan Engelhardt Eger gjekk inn som partnar. Selskapet dreiv mest med skipsmekling, men i 1872 vart den fyrste barken («Marie») kjøpt, og firmaet disponerte seinare ei rekkje seglskip. Det fyrste dampskipet var hjuldamparen «Lara», som 1873–80 gjekk i rutefart mellom Oslo og Østfoldbyane. I 1908 kom sonen til grunnleggeren, Thomas Fearnley, inn og vart seinare seniorsjef. Etter kvart vart skipsmeklinga skild ut i Fearnley & Egers Befragtningsforretning, det som seinare vart Fearnleys AS med holdingselskapet Astrup Fearnley og Hans Rasmus Astrup som eigar.
Séraphine Louis
Biografi
Ho døydde i 1942 i ein alder av 78 år på eit anneks hospitalet hadde i Villers-sous-Erquery av svolt som fylgje av nauda og dei harde tidene som mentalhospitala i det tyskokkuperte Frankrike vart utsette for under andre verdskrigen, og vart jordfesta i fellesgrav. I dei offisielle papira står det «cueille de l'herbe pour manger la nuit ; mange des détritus» (samla gras for å ete om natta; åt søppel).
Fearnley & Eger
Fearnley & Eger dreiv frå før fyrste verdskrigen oversjøisk linjefart med motorskip gjennom Den norske Afrika- og Australia Linje og Norge-Mexico Gulf Linjen, begge i samarbeid med Wilh. Wilhelmsen. Seinare dreiv reiarlaget, saman med A. F. Klaveness & Co., Fern Line frå Mexicogolfen til Aust-Asia via Panamakanalen. Frå rundt 1930 bygde Fearnley & Eger òg opp ein stor tankflåte, og 1931 kom Astrup-familien inn som eigarar gjennom Fearnley sin systerson Nils Ebbessøn Astrup. Reiarlaget gjekk konkurs 1991 og var då mellom anna eit cruiseselskap og hadde aksjemajoriteten i Den Norske Amerikalinje; hovudeigar og styreformann var Nils Jørgen Astrup, son av Nils E. Astrup og bror av Hans R. Astrup.
Séraphine Louis
Utstillingar
Wilhelm Uhde hadde målarstykka hennar på fleire utstillingar, som:
Spelefilm om Séraphine Louis
Martin Provost laga i 2009 filmen Séraphine med Yolande Moreau i hovudrolla som Séraphine Louis, ein fransk-belgisk produksjon som vart nominert til César-prisar i ni kategoriar og fekk sju prisar. Filmen tok for seg tida frå 1912, då Séraphine Louis kom i kontakt med kunstsamlaren Wilhelm Uhde, og fram til ho vart lagd inn på det psykiatriske hospitalet i 1932.
Martin Gordon
Martin Gordon er ein engelsk musikar som spelar bassgitar, kontrabass og piano. Ette rein lang periode som bandmedlem og studiomusikar lanserte han ein solokarriere i 2004 og har gjeve ut album sidan då.
Gordon byrja karrieren sin i 1970-åra med det amerikanske bandet Sparks, som leita etter ein bassist då dei flytta til Storbritannia. Gordon spelte på albumet Kimono My House og hittane «This Town Ain't Big Enough for the Both of Us» og «Amateur Hour», men fekk sparken etter berre dette albumet.
Spelet hundre
Hundre er eit terningspel for to eller fleire personar, og vert spela med ein terning. Formålet med spelet er å bli førstemann til poengsummen hundre.
Martin Gordon
Han skipa så Jet og så Radio Stars. Med i begge gbanda var songarenAndy Ellison, trommeslagaren Chris Townson og gitaristen Ian Macleod.
Spelet hundre
Kvart auga frå to til seks på terningen tel eitt poeng, og spelaren kan kaste så mange gonger han vil før han noterer ned poengsummen han har oppnådd og lèt nestemann kaste. Men dersom spelaren gjer terningkastet ein, mistar han poenga i denne omgangen og må overlate terningen til neste spelar. Den som først får poengsummen 100, har vunne.
Martin Gordon
Som studiomusikar har Gordon spelt med Rolling Stones på Emotional Rescue, George Michael, Boy George, Blur, Primal Scream, Kylie Minogue, S'Express, Tiger Lillies og Robert Palmer.
Solo
Album:
Per Oscar Andersen
Per Oscar Andersen var ein norsk friidrettsutøvar frå Oslo, der faren dreiv eit boktrykkeri. Sjølv var han i alle sine aktive år medlem av Idrettsforeningen Ørnulf.
Andersen vann sju individuelle noregsmeisterskap på bane og seks i stafett i åra frå 1924 til 1928. Han vart tildelt kongepokalen under noregsmeisterskapen 1927 etter dobbeltsigeren på 100 meter og 200 meter. I begge løpa tangerte han meisterskapsrekordane.
Spelet hundre
Eksempel: Ein spelar slår 3-4-5-5-3 og noterer 20 poeng. Ein annan spelar slår 4-4-5-5-6 og noterer 24 poeng. Førstemann skår så 3-6-3-6 og kjem opp i 38 poeng, mens den andre slår 6-4-6-1 og vert ståande på 24 poeng. Slik går spelet til ein når 100.
Per Oscar Andersen
Andersen tangerte den norske rekorden på 100 meter på 10,7 to gongar før han i 1927 senka den til 10,5 sekundar. Tida, som vart oppnådd i ein triangellandskamp mellom Danmark, Noreg og Sverige i København, var samstundes ny nordisk rekord. I same landskampen vann Andersen 400 m på 49,3 sekundar. 10,5 vart ståande som norsk rekord i elleve år før Erik Sjøvall forbetra den med eitt tidels sekund i 1938.
På 200 meter vart Andersen den fyrste nordmann under 22 sekundar då han 18. september 1926 flytta rekorden frå 22,1 til 21,6 sekundar. Året etter tangerte han 200 meter-rekorden, fyrst i 1939 senka Haakon Tranberg den norske rekorden til 21,5. Grunna sjukdom trekte Andersen seg tilbake i 1928, og tevla aldri sidan.
Medaljar i norske meisterskap
To gullmedaljar i lengde utan tilløpp og eitt gull i høgde utan tilløp.
Monument Nunataks
Monument Nunataks er ei gruppe nunatakar som har fleire tindar og merkelege utskot som minnar om monument. Dei ligg nord for Sculpture Mountain i øvre delen av Rennickbreen. Dei vart namngjevne av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962-63.
Schlesisk
Schlesisk (schlesisk ślůnsko godka) er eit vestslavisk språk som blir tala i Schlesien, i grenseområdet mellom Polen og Tsjekkia. Ifølgje den siste polske folketeljinga i 2011 var det i Polen 509 000 som rekna schlesisk som sitt morsmål. Det blir for det meste tala i regionen Øvre Schlesien. Før 1945 blei det også tala i enklavar i Nedre Schlesien; det germanske språket lågschlesisk var det dominerande språket i denne regionen fram til då.
Okerhjelmkolibri
Okerhjelmkolibri, Oxypogon stuebelii, er ein fugl i kolibrifamilien og er endemisk for eit lite område i den sentrale cordillera i Andes, i grenseområde mellom Tolima-departementet og dei små departementa Caldas, Risaralda og Quindío i Colombia.
Skildring
Heile utbreiingsområdet for denne arten ligg i Los Nevados nasjonalpark, som er 583 km2. Habitatet ligg høgt, over 3500 moh., i fuktig páramo-vegetasjon der dei beitar på blomar på Espeletia-plantar. Dietten er insekt og nektar.
Storleiken på populasjonen er estimert til under 1000 individ, og er trudd å vere stabil trass trugsmål frå nedbrenning av vegetasjon når areal for jorddyrking blir utvida.
Karusell av Kirsti Sparboe
«Karusell» er ein singel av Kirsti Sparboe, gjeven ut i 1965. Songen er skriven av Jolly Kramer-Johansen.
Hayden Foxe
Hayden Foxe er ein tidlegare australsk fotballspelar.
Karusell av Kirsti Sparboe
Melodi Grand Prix 1965
«Karusell» deltok i Melodi Grand Prix 1965, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1965 i Napoli i Italia. Songen vart framført på norsk av Kirsti Sparboe med eit lite orkester, og så på nytt med eit stort orkester. Bidraget vann med 9 886 røyster. Opphavleg skulle kvart bidrag vorte framført av to ulike artistar, men Wenche Myhre trekte seg frå tevlinga og Sparboe framførte dimed songen to gonger.
Eurovision Song Contest 1965
Etter sigeren i Melodi Grand Prix 1965 fekk «Karusell» representere Noreg i Eurovision Song Contest 1965. Kirsti Sparboe framførte songen på norsk. Han enda på 13. plassen med eit poeng, frå Austerrike. Øivind Bergh var dirigent.
John Simon
John Simon er ein amerikansk musikar, plateprodusent og komponist. Han er mest kjend for arbeidet som produsent og musikar for The Band på Music from Big Pink og The Band. Han starta karrieren sin med Columbia Records, der han produserte musikk for mange artistar. Av dei første produksjonane hans finn ein «Red Rubber Ball» av The Cyrkle, som nådde andreplassen i USA i 1966.
Han produserte Cheap Thrills av Big Brother and the Holding Company, debutplata til Leonard Cohen, Songs of Leonard Cohen, Child Is Father to the Man av Blood, Sweat & Tears, Jackrabbit Slim av Steve Forbert og mange andre album. I tillegg har han laga plater som soloartist. Han speler òg tuba på «Rag Mama Rag» av The Band.
Bear Island
Bear Island eller Isla Teniente González er ei klipperik øy som ligg 1,5 km vest for Stonington Island i Marguerite Bay, utanfor kysten av Graham Land. Bear Island var tilsynelatande kjend av British Graham Land Expedition (BGLE) (1934-1937) og U.S. Antarctic Service (USAS) Expedition (1939-1941), begge med base i Stonington Island-området. Bear Island vart kartlagd i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), som namngav ho etter USS «Bear», flaggskipet til U.S. Antarctic Service (USAS) Expedition som vitja området i 1940.
Svend B. Eriksen
Svend Balthazar Eriksen var ein norsk forretningsdrivar og stortingsmann frå Stavanger.
Eriksen var son til ein garvarmeister og skipsreiar. Han var sjølv garvarmeister i Stavanger, og var dessutan medeigar i firmaet S. Eriksen. Eriksen var medlem av Stavanger bystyre 1895-1904, i fleire år av formannskapet.
I tida 1898-1903 representerte Eriksen valkrinsen Stavanger og Haugesund på Stortinget. Han var medlem av næringskomité nr 2 i den fyrste treårsperioden, sekretær i same i den andre perioden. I den andre perioden var han også medlem av Lagtinget.
Drammen bybru
Drammen bybru er ei bru over Drammenselva mellom Bragernes torg og Strømsø torg i det kommunale vegnettet i Drammen. Opphavleg var brua ein del av hovudvegsambandet mellom Oslo og Sørlandet.
Brua er 260 meter lang, 15 meter brei, bygd i betong i ni spenn, fundamentert på trepålar som er slege ned i elvebotn, og vart opna sundag 6. september 1936 av statsminister Johan Nygaardsvold. Entreprenørfirmaet F. Selmer stod for byggjearbeidet.
Brua er no reservert kollektivtrafikk, gåande og syklande. Biltrafikken vert vist til Øvre Sund bru lenger opp i elva. Denne brua opna hausten 2011, og inngår i eit nytt vegsystem som Bragernestunnelen er ein part i.
1695 Walbeck
1695 Walbeck er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 15. oktober 1941 av Liisi Oterma ifrå Turun observatorio, Åbo universitet i Åbo.
Bearing Island
Bearing Island (eller Direction Island) er ei lita øy som ligg halvvegs mellom Isla Nansen Sur og Enterprise Island i Wilhelmina Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. Namnet Bearing eller Direction Island vart nytta av kvalfangarar i området fordi øya og ei klippe på Isla Nansen Sur vart nytta som sjømerke når dei gjekk inn i Foyn Harbor frå søraust.
Kintail
Kintail (skotsk-gælisk Cinn Tàile) er eit fjellområde i Northwest Highlands i Skottland. Det består av fjella nord for Glen Shiel og vegen A87 mellom Loch Duich og Loch Cluanie.
Jenteord
«Jenteord» er ein song av Per Asplin og Ivar Medaas frå 1965. Songen er skriven av Kristian Hauger og Lasse Beitan.
Kintail
Området vert hovudsakleg kalla Five Sisters Of Kintail («dei fem systrene i Kintail»). Det høgaste punktet er 1067 meter over havet.
Jenteord
«Jenteord» deltok i Melodi Grand Prix 1965, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1965 i Napoli i Italia. Songen vart framført på norsk av Per Asplin med eit lite orkester, og så på nytt av Ivar Medaas med eit stort orkester. Bidraget enda på fjerdeplass med 1 349 røyster.
Digital postkasse
Ein digital postkasse vert brukt av det offentlege Noreg for å kommunisere digitalt med privatpersonar og med næringslivet. Informasjon og meldingar vert då krypterte (ende-til-ende-kryptering) og sende til ein digital postkasse på ein måte som er sikra mot innsyn. Innbyggjarane kan reservere seg mot å få post digitalt og fortsetje å få post frå det offentlege på papir.
I Noreg kan innbyggjarane velje mellom to postkassar: «Digipost» frå Posten Norge AS og «e-Boks» frå Nets og Post Danmark. Postkassane er likestilte og tilfredsstiller strenge krav til sikkerheit. Brukarane kan velje mellom nynorsk, bokmål eller engelsk brukargrensesnitt.
Erlend Vinjum
Erlend Vinjum er ein norsk lektor, stadnamnforskar og forfattar. Han er fødd i Aurland kommune i Sogn og Fjordane. Vinjum er cand.philol. med fagkrinsen norsk hovudfag, historie mellomfag og kunsthistorie grunnfag. I 1954-55 tok Vinjum NATOs flygeskule i Canada, og i nærare 10 år tenestegjorde han som flyoffiser. Seinare underviste han i vel 30 år ved Hokksund gymnas og Eiker vgs.
Kilpatrick Hills
Kilpatrick Hills er ei rekkje åsar sentralt i Skottland som strekkjer seg frå Dumbarton i vest til Strathblane i aust. Strathblane skil Kilpatricks-åsane frå Campsie Fells i aust, medan den nordlege delen er ein del av Loch Lomond and the Trossachs nasjonalpark. I vest og sør ligg busetnadane Balloch, Dumbarton, Milton, Bowling, Old Kilpatrick, Clydebank, Bearsden og Milngavie. Det meste av åsane ligg i West Dunbartonshire, men ein del av strekkjer seg òg inn i East Dunbartonshire og Stirling.
Erlend Vinjum
I 1970 skreiv Erlend Vinjum hovudoppgåva Stadnamn i Aurland ved Universitetet i Bergen.
Kilpatrick Hills
Dei høgaste åsane er Duncolm 401 meter over havet og Fynloch på 400 meter over havet. Åsane har vulkansk opphav, men er forma av isbrear.
Murmeldyr
Murmeldyr (Marmota) er ei gruppe gnagarar i ekornfamilien.
Det er 15 ulike artar innanfor slekta, og dei har ein kraftig kropp med korte, kraftige bein, ein kort buska hale og korte øyro. Storleiken deira kan samanliknast med kattar, frå 30 til 60 cm og med ei vekt på opp til 7 kilogram.
Utbreiingsområdet deira strekkjer seg frå Nord-Amerika over Alpane i Europa og til Asia over til Himalaya-området.
Murmeldyr oppheld seg i gangar i jorda, som dei grev sjølv. Murmeldyra lever i flokkar, og er kjende for den karakteristiske, plystrande lyden dei lagar.
Woodchuck
Den engelske tungekrøllen «How much wood would a woodchuck chuck if a woodchuck could chuck wood» viser til skogmurmeldyret (Marmota monax nemnd), som held til i Nord-Amerika.
Artar
Dei nolevande artane i murmeldyrslekta blir delte inn i to underslekter med til saman 15 arter.
Systematikken er delvis omstridd. Nokre artar som lever i Asia blir av visse zoologar rekna som underartar av steppemurmeldyr.
I tillegg er fire utdøydde murmeldyr-artar skildra frå fossil.
Dei eldste fossila funne av murmeldyr er frå miocen-epoken (frå 23 til 5,3 millionar år sidan), funne i Nord-Amerika. Først i pleistocen-epoken (1,8 millionar til 11 500 år sidan) kom artar av murmeldyrslekta til Eurasia.
Artemis Fowl
Artemis Fowl er ein bokserie av den irske forfattaren Eoin Colfer. Bøkene omhandlar det kriminelle tenåringsgeniet Artemis Fowl og hans møte med alvar og ei underjordisk verd. Serien har åtte bøker som blei gitt ut mellom 2001 og 2012. Bøkene har blitt omsette til norsk av Morten Hansen.
Ladhar Bheinn
Ladhar Bheinn er det høgaste fjellet i Knoydart-området i Dei skotske høglanda i Skottland. Det er det vestlegaste fjellet med status som munro på det skotske fastlandet og har ei høgd på 1020 meter over havet.
Dei Fem
Kunstkritikaren Vladimir Stasov fungerte som mentoren deira. Målsetjinga var ein nasjonalt orientert russisk musikk i Mikhail Glinkas ånd. Dei Fem distanserte seg med det frå meir vestleg orienterte russiske komponistar. Dei mest kjende av desse var Pjotr Tsjajkovskij og Sergej Rakhmaninov.
You Are My Sunshine
«You Are My Sunshine» er ein populær song først spelt inn i 1939. Han har status som ein av statsongane til Louisiana sidan han er tilknytt den tidlegare guvernøren og countryartisten Jimmie Davis. Songen har opphavsrett frå 1940 hos Peer International Corporation, med tekst og musikk av Jimmie Davis og Charles Mitchell. I følgje ein artikkel frå 1990 av Theodore Pappas, vart den originale songen skriven av Oliver Hood.
Historie
To versjonar av «You Are My Sunshine» vart spelt inn og gjeven ut før Jimmie Davis-versjonen. Den første vart spelt inn for Bluebird Records den 22. august 1939 av The Pine Ridge Boys (Marvin Taylor og Doug Spivey), som var frå Atlanta. Den andre vart spelt inn for Decca Records den 13. september 1939 av The Rice Brothers Gang. Denne gruppa var opphavleg frå Nord-Georgia, men hadde flytta til Shreveport i Louisiana, der dei spelte på radiostasjonen KWKH i byen. Versjonen av Jimmie Davis vart spelt inn for Decca Records den 5. februar 1940.
Davis og Charles Mitchell er tilskriven som låtskrivarar av «You Are My Sunshine». Davis kjøpte songen og rettane frå Paul Rice og sette sitt eige namn på han, noko som var ganske vanleg i musikkindustrien før den andre verskrigen. Somme tidlege versjonar av songen er tilskriven Rice Brothers. I følgje somme historier, var klarinettspelaren Pud Brown involvert i det første arrangementet til Rice Brothers.
Davis sa at han hadde likte songen særs godt og hadde prøvd å få fleire plateselskap til å spele han inn, utan hell, før han endeleg fekk spelt inn si eiga utgåve i 1940. Davis-versjonen vart populær og mange versjonar følgde, mellom anna av Bing Crosby og Gene Autry, som begge hadde store hittar med songen.
Davis la vekt på tilknytinga si til songen då han stilte som guvernørkandidat, og han song songen på alle møta under valkampen, medan han reid ein hest kalla «Sunshine».
Innspelingar
«You Are My Sunshine» har vorte spelt inn fleire hundre gonger. Han vert i dag rekna som ein standardsong innan tradisjonell country og jazz. Tidlege versjonar vart spelt inn av Bing Crosby, Bob Atcher og Bonnie Blue Eyes, Gene Autry og the Airport Boys. Desse versjonane av songen låg inne på countrylista i over eitt år. Rock and roll-versjonar vart gjort av Tony Sheridan og Bill Haley & His Comets. Haley-versjonen vart spelt inn i 1969 og sungen av bassisten i bandet, Ray Cawley, men ikkje gjeven ut før tidleg i 1990-åra. Songen vart òg spelt inn av Johnny Cash, Bob Dylan, Brian Wilson, Trini Lopez, Ray Charles, Bryan Ferry og Aretha Franklin frå Aretha Arrives (1967), blant andre. Charles-versjonen vart den mest populære, kommersielt sett, og nådde førsteplassen på soul-lista og 7. plass på Billboard Hot 100, med ein melodi som likna lite på originalen.
Cecilie Fiskerstrand
Cecilie Hauståker Fiskerstrand er ein norsk fotballspelar som er keeper for LSK Kvinner og det norske landslaget.
Aust-Agder tingrett
Aust-Agder tingrett er ein førsteinstansdomstol under Agder lagdømme. Han ligg i Arendal i Aust-Agder og har eit domssokn som dekker kommunane Grimstad, Arendal, Froland, Åmli, Tvedestrand, Vegårshei, Risør og Gjerstad. Domstolen består av sorenskrivar Anne Gro Aanensen Kleven, fire dommarar og tre dommarfullmektigar.
Cecilie Fiskerstrand
Karriere
Fiskerstrand byrja sin karriere i Langevåg. Der spela ho og trena med gutar for best mogleg matching. Ho trente etterkvart med herrelaget til Langevåg og spela kampar med gutar på aldersbestemt nivå.
Aust-Agder tingrett
Historikk
Nedenes heradsrett blei oppretta i 1852, og femna då om tinglagene Øyestad, Austre Moland og Åmli som hadde blitt utskilde frå høvesvis Vestre Nedenes heradsrett, Austre Nedenes heradsrett og Austre Råbyggjelag heradsrett. Domssoknet svarte etter noverande inndeling til: Arendal kommune, unnateke Trefoldighet sokn (den gamle bykjernen) og Flosta sokn; Froland kommune; Herefoss sokn i Birkenes kommune.
Cecilie Fiskerstrand
Karriere
Før 2014-sesongen gjekk Fiskerstrand til 1. divisjonsklubben Fortuna Ålesund. Ho hadde trena jamlig med klubben over fleire år før ho signerte for dei. Etter eit halvt år i Fortuna gjekk hun til Stabæk i Toppserien.
Aust-Agder tingrett
Historikk
I 1935 blei Nedenes domssokn utvida med kjøpstaden Arendal, som fram til då hadde hatt sin eigen byfut. Flosta tilkom i 1962, mens Herefoss gjekk ifrå i 1967, i samband med kommunesamanslåingane. Frå då av omfatta domssoknet dei noverande kommunane Arendal, Froland og Åmli.
Cecilie Fiskerstrand
Karriere
Etter å ha vore andrekeeper i Stabæk, bak landslagskeeper Ingrid Hjelmseth, valde Fiskerstrand å ikkje signere ny kontrakt med klubben då den gjekk ut i 2015. Ho gjekk deretter til LSK Kvinner før 2016-sesongen.
Også i LSK Kvinner vart Fiskerstrand andrekeeper i sin fyrste sesong, før ho i 2017 vart satsa på som førstekeeper. Ho var med å vinne Toppserien med LSK fire år på rad frå 2016 til 2019.
I januar 2020 vart det kjent at Fiskerstrand hadde signert for Brighton i den engelske toppdivisjonen.
Etter å ha fått lite speletid i Brighton vende Fiskerstrand heim til Noreg og LSK Kvinner i juni 2021.
Landslagskarriere
Fiskerstrand vart teken ut til det norske A-landslaget for fyrste gong som 17-åring til samlinga i januar 2014. Debuten kom 17. januar 2014 mot England i ein kamp som enda 1–1 i La Manga i Spania. Som den yngste spelaren på laget vart ho teken ut i troppen til VM i Canada 2015.
Sevi
SEVI er eit firma som driv med tenesteyting og sal av komponentar til maritim og landbasert industri. Selskapet vart grunnlagt i 2009 under namnet 'Marine Electrical Solutions'', og endra i 2011 namnet til SEVI.
Adrian Fisher
Adrian Fisher var ein engelsk gitarist og medlem av bandet Toby (ein avleggjar av bandet Free), Sparks og Boxer. Fisher spelte på dei to første Sparks-albuma dei gav ut på Island Records, Kimono My House og Propaganda.
Sevi
SEVI gjennomfører service og overhaling av dei fleste typar dieselmotorar og turboar, samt testing og kontroll av elektrisk- og elektronisk utstyr. Selskapet har etablert maskinverkstadar på fire lokasjonar Fosnavåg, Kristiansund, Bergen og Langesund.
Adrian Fisher
Før han vart med i Sparks, var Fisher medlem av Free-bassisten Andy Fraser sitt band, Toby (med trommeslagaren Stan Speake), og var ei kort stund med i det kortvarige bandet Brush, bandet til bassisten Brush Shiels (tidlegare Skid Row). Fisher vart med i Sparks i 1973 og spelte inn Kimono My House med dei det året. Han spelte på den påfølgjande turneen i 1974.
Etter at han fekk sparken frå Sparks vart Fisher med Mike Patto i bandet Boxer i 1977, og spelte inn albumet Absolutely for Epic Records. Fisher var òg ei kort stund med i Sparks-avleggjaren The Four Squares i lag med Dinky Diamond.
Seint i 1980-åra flytta han til Thailand og arbeidde som musikar i Ko Samui og i Bangkok.
Han døydde etter ein konsert den 31. mars 2000 i Ko Samui i Thailand av hjarteinfarkt.
Søppelfylling
Eit deponi, tidlegare kalla søppelfylling/bòsfylling, er ein open plass der avfall blir deponert. Deponering var lenge den vanlegaste måten å kvitte seg med avfall på. I dag er det eit uttalt mål at ein vil leggje minst mogleg avfall på deponi. Omgrepet brukast om alle typar meir eller mindre mellombelse lager av noko ein ønskjer å bli kvitt, slik som snødeponi og slamdeponi,. Tanken om deponi handlar meir om kartlegging og sortering av avfall. Dermed er det større høve til å redusere kostnadene og å arbeide for ei meir berekraftig verd.
Europeiske deponiforbod
Miljøkrav frå EU krev at avfall skal sorterast og gjenvinnast [treng referanse], men ifølgje ein rapport frå Eu rostat frå 2013 hamnar det meste av hushaldsavfall i EU enno på deponi. 37 % av avfallet europearane produserer blir deponert, medan 25 % blir attvunne, 15 % blir kompostert og 23 % blir brent. I mange U-land er deponi framleis vanlege, då desse landa ikkje tek seg råd til moderne avfallsattvinning.
Norske deponiforbod
Sidan 2004 har det vore forbode å deponere til dømes matavfall i Noreg.
Sidan 1. juli 2009 har det vore forbode å deponere biologisk nedbrytbart avfall i Noreg.
Deponiforboda tyder at blant anna papir, trevirke og tekstil må finne andre handsamingsalternativ enn deponering. Føremålet med forboda er å minka utslipp av klimagassar, minka utslipp av miljøgifter og å auke produksjon av avfallsbasert energi. Det er òg eit mål at forbodet skal føre til aukamaterialattvinning.
Peder Svendsen
Svendsen var fødd i Frol i Nord-Trøndelag. Sjølv gjekk han latinskulen i Molde, før han gjekk i smedlære i Trondheim. Etter ei reise i utlandet starta han og ein annan kar i 1890 ein maskinverkstad i Trondheim. Frå 1894 var Svendsen tilsett reisesekretær for godtemplarordenen (IOGT) i Noreg, la sågar ut på reiser til Sverige og Nord-Amerika. Perioden 1900-06 var han med i formannskapet i Trondheim.
Nuku'alofa
Nuku'alofa er hovudstaden i Tonga og ligg på øya Tongatapu. Han er den einaste større byen i landet, og hadde i 2003 eit innbyggjartal på 34 650. Nuku'alofa er dessutan den viktigaste hamnebyen i Tonga, med fast båtsamband til Australia og New Zealand og Neiafu på Vava'u.
Peder Svendsen
Svendsen var i valperioden 1900-03 tredje representant på Stortinget for bykrinsen Trondhjem og Levanger}}. Han var medlem av [[Lagtinget og av sosialkomiteen, dessutan i 1902 medlem av komiteen som vurderte krava til sjødugleiken for skip.
Nuku'alofa
Den internasjonale lufthamna Fua'amoto lufthamn ligg ikkje langt ifrå Nuku'alofa.
Alex Brosque
Alex Brosque er ein australsk fotballspelar.
Nelson Nunatak
Nelson Nunatak er ein hovudsakleg isdekt nunatak midt i Handbreen i Victory Mountains i Victoria Land. Han vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Thomas R. Nelson i US Navy, byggmekanikar ved McMurdo-basen i 1967.
Ryta Turava
Marharyta Mikalajeuna Turava, kjend som Ryta Turava, er ein kviterussisk tidlegare kappgjengar frå Vitebsk som i 2006 vart europameister på 20 km, året etter ho vann VM-sølv på distansen.
Giorgio Armani
Giorgio Armani er ein italiensk motedesignar som skipa motehuset Armani i 1975.
Onlooker Nunatak
Onlooker Nunatak er ein isolert nunatak som stikk opp av isen i Rennickbreen like søraust for Morozumi Range. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1963-64. Namnet indikerer plasseringa til nunataken og tyder «tilskodar» på engelsk.
Ivan Hesjko
Aktiv
Hesjko sprang seg inn i verdseliten på 1500 m sommaren 2002. Etter å ha sett landsrekord med 3.32,0 i juni månad, tok han i august bronsemedaljen på distansen under VM i friidrett 2003 i Paris, klart slått av vinnaren Hicham El Guerrouj og Mehdi Baala. Ved innandørs-VM 2004 i Budapest vart han andremann etter eit løp i lusefart. Under Sommar-OL 2004 vart han femtemann på 1500 m og utslått i semifinalane på 800 meter. Berre vel ei veke etter leikane i Aten, den 3. september i Brussel, sette han ukrainsk rekord med tida 3.30,33 i eit GL-stemne.
I 2005 vann Hesjko spesialdistansen både i innandørs-EM i Madrid, under universiaden i Izmir og til sist under den såkalla verdsfinalen. Inn i mellom vart han fjerdemann i VM-finalen i Helsinki, utan heilt å kunne truge dei tre medaljevinnarane. Vårvinteren 2006 sigra han på 1500 m ved innandørs-VM i Moskva. I august 2006 kneip Hesjko sølvmedaljen på 1500-meteren då friidretts-EM vart avvikla i Göteborg.
Zabaione
Zabaione eller zabaglione er ein dessertkrem laga av vispa eggeplomme, sukker og søt vin. Retten stammar frå Italia og er kjend frå mange land under litt ulike namn, som sabayon i Frankrike og sabajón i Colombia.
Ein lagar som regel zabaion ved å vispa eggeplomme og sukker. Deretter varmer ein retten over vassbad medan ein tilset vinen under fortett visping eller røring. Ofte bruker ein marsalavin eller Moscato d'Asti, men andre søte vinar, portvin eller søt sherry kan også brukast. Retten skal vera tjukk, men ikkje heilt stiv. Han blir servert straks etter tillaging.
Zabaione kan etast som rett for seg eller saman med frukt, bær, småkaker og liknande. Ein kan tilsetja smaksstoff som sitronskal eller honning. Retten kan ogå brukast som dessertsaus, eller til å laga andre dessertrettar som tiramisu.
Ein variant er nedfrosen zabaione, eller zabaione som iskremsmak.
Kjelder
Frå The Food Lover's Companion, Fourth edition by Sharon Tyler Herbst and Ron Herbst. Copyright © 2007, 2001, 1995, 1990 by Barron's Educational Series, Inc. ved foodterms.com Oppskrifter
Kenan Evren
Den 18. juni 2014 dømde ein tyrkisk rett han til livsvarig fengsel, og degraderte han frå general i høren til meinig soldat. Han vart dømt for å ha leia miltærkuppet i 1980, og ha hindra folkestyret ved å avsetje statsminister Süleyman Demirel, oppløyse parlamentet og senatet, samt opphevde grunnlova.
Evren, som var fødd i Alaşehir, døydde ved eit militærsjukehus i Ankara.
Contax
Contax (C/Y) var eit kameramerke frå 1975 til 2005.
Stutt soge
Då Zeiss Ikon, den kameraproduserande delen av Carl Zeiss AG, vart lagt ned i 1972, inngjekk Carl Zeiss AG samarbeid med den japanske kameraprodusenten Yashica. Resultatet vart ei ny rekkje spegelreflekskamera som tok over det tradisjonsrike namnet Contax.
Yashica vart kjøpt opp av Kyocera i 1983, og Kyocera heldt fram med produksjonen av både Yashica- og Contax-kamera. På midten av 1990-talet kom det banebrytande rammeleitarkameraet Contax G1 og litt seinare Contax G2, og ikkje lenge før merket vart lagt ned, kom det særs avanserte mellomformatkameraet Contax 645.
Kyocera greidde ikkje å henga med i den digitale marknaden, og i 2005 vart all kameraproduksjon lagt ned.
C/Y-fatning
Zeiss fekk laga ei ny objektivfatning til dei nye spegelrefleksane, Contax/Yashica-fatninga (C/Y). Det var ei bajonettfatning som vart nytta på både Contax- og Yashica-kamera.
Zeiss-objektiv med C/Y-fatning vart laga i to variantar: AE og MM. Dei seinare MM-objektiva hadde ein funksjon som let kamera velja blendar som ein del av autoeksponeringssystemet, medan dei eldre AE-objektiva ikkje hadde nokon slik funksjon. Skilnaden mellom AE og MM var ofte ikkje større enn nett denne funksjonen. Dei eldre AE-objektiva er ofte meir verde på bruktmarknaden av di dei kan vera laga i Tyskland, medan dei nyare ofte er laga i Japan. Optikken og kvaliteten skal vera den same.
Olav Sunde
Olav Sunde var ein norsk spydkastar frå Oslo. Han vann ein OL-bronse i øvinga i 1928 og tok ni NM-titlar.
Aktiv
Sunde, som var son til innflyttarar frå Stryn, faren var lærar, melde seg inn IK Tjalve og tevla for denne klubben i alle sine aktive år. Frå 1927 til 1937 vann han ni av dei elleve norske meistertitlane i spydkasting, åra 1929 og -32 deltok han ikkje.
Sunde vann bronsemedaljen under Sommar-OL 1928 i Amsterdam med eit kast på 63,97 meter. Svenske Erik Lundquist vart olympisk meister med 66,60 m, olympisk rekord, framom Béla Szepes frå Ungarn som fekk notert 65,26 m. Sunde forbetra elles den norske spydrekorden til 65,28 m i OL-sesongen.
Sunde sette sin åttande og siste noregsrekord i spydkast under landskampen mot Sverige på Bislett stadion midt i juni 1932. Med 67,04 meter vann han ein suveren siger, noregsrekorden stod seg i 14 år. Sunde var norsk flaggberar under Sommar-OL 1932 i Los Angeles, der Noreg stilte med fem utøvarar. I OL-tevlinga enda han elles niandeplass med eit kast på 60,81 meter.
Beaumont Island
Beaumont Island er ei låg, klipperik øy i Neny Bay, kring 0,4 nautiske mil frå munningen av Centurion Glacier, utanfor vestkysten av Graham Land. Øya vart truleg først sett i 1936 av British Graham Land Expedition, og vart grovt kartlagd av U.S. Antarctic Service, 1939–41. Ho vart kartlagd på ny i 1946 av Falkland Islands Dependencies Survey, som namngav ho etter «Port of Beaumont», skipet til Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, som overvintra i Back Bay i 1947.
Ain Ebel
Ain Ebel (arabisk عين إبل) er ein landsby i Bint Jbeil distrikt i Nabatiye guvernement i Libanon. Landsbyen ligg 750-850 meter over havet.
Etymologi
Historikarar miner at namnet Ain-Ebel kjem frå dei to orda Ain og Ibl. Det første tyder «kjelde» og mange namn i Libanon har dette, medan det ordet tyder «irrigasjon».
Historie
I juli 2006 hamna Ain Ebel i krysselden mellom Hizbollah og den israleske hæren. Fleire hus i landsbyen vart då øydelagd.
We Will Rock You
«We Will Rock You» er ein song framført av Queen og skriven av Brian May. Han er opningssporet på plata News of the World frå 1977. Dette året blei «We Will Rock You» gjeven ut saman med «We Are the Champions» som singel, og nådde topplistene fleire stader i verda. Songen har ein enkel tramp- og klapperytme som saman med refrenget («We will, we will rock you») er særs kjend. Bortsett frå dei siste 30 sekunda der May speler ein gitarsolo, er songen gjerne framført acappella, med tramping og klapping som akkompagnement.
Jouko Karjalainen
Jouko Karjalainen er ein finsk tidlegare kombinertløpar frå Kajana. Han vann sølvmedaljen i kombinert både under OL 1980 og OL 1984, samt bronsemedaljen i ski-VM 1985. Karjalainen fekk elles med seg to VM-sølv i lagtevlingar, 1982 og 1984, pluss ein VM-bronse i same i 1985.
Aktiv
Karjalainen markerte seg fyrste gongen i kombinert i 1977, då han vart nummer fem i Svenska skidspelen i Falun. Han kom på åttandeplass då ski-VM gjekk av stabelen i heimlandet, same året som han gav landsmannen Rauno Miettinen hard kamp om sigeren i kombinert i Holmenkollen. I 1979-sesongen vann han kombinert i Lahti-spelen og vart nummer tre i Holmenkollen.
We Will Rock You
Både «We Will Rock You» og «We Are the Champions» blei skrivne etter ei hending under den britiske turneen til bandet i 1977. Etter ein konsert på Bingley Hall i Birmingham med eit svært vokalt publikum framførte tilskodarane i med «You'll Never Walk Alone» som allsong etter at gruppa hadde gått av scena. Gruppa blei einig om å gå inn for å oppmuntra publikum til å ta del i opptredenane sine for å framkalla ein liknande energi. May skreiv «We Will Rock You» neste dag.
Jouko Karjalainen
Aktiv
Under vinter-OL 1980 i Lake Placid overraska Karjalainen med å ta sølvmedaljen i kombinertøvinga, 2,7 poeng bakom den austtyske kombinertkongen Ulrich Wehling, med sterke utøvarar som Konrad Winkler, også han austtyskar, og norske Tom Sandberg på dei neste plassane. I 1981 vann Karjalainen kombinert i Holmenkollen, framom tre austtyske kombinertrennarar, med Konrad i Winkler i spissen. Året etter vart Karjalainen nummer fire i den indviduelle kombinertøvinga i verdsmeisterskapen i Oslo, og gjekk så Finlands tremannslag inn til sølvmedalje i den nye konkurransegreina for nasjonslag. Karjalainen vart same sesongen nummer to i Lahti, 8,7 sekundar bak Rauno Miettinen, sesongen etter vart han nummer tre, men var over to minuttar bak vinnaren.
Med eit nytt OL-sølv kopierte Karjalainen under vinter-OL 1984 bragda frå dei førre vinterleikane. I ein elles svak sesong fann han då berre ein overmann, Tom Sandberg frå Mo i Rana og Noreg. På tampen av OL-sesongen var Karjalainen også med då Finland, i Rovaniemi, tok sølvmedaljen i verdsmeisterskapen på ski for nasjonslag i kombinert. Karjalainen avslutta si tid som aktiv kombinertløpar med å vinne to bronsemedaljar under VM 1985 i Seefeld, i den individuelle øvinga vart han slått av den suveren verdsmeisteren Hermann Weinbuch frå Vest-Tyskland og av norske Geir Andersen.
We Will Rock You
Historie
Både «We Will Rock You» og «We Are the Champions» vart skrivne som svar på ei hending under den britiske turneen deira i 1977. Bandet hadde spelt ein konsert i Bingley Hall i Birmingham og i følgje Brian May: «...gjorde me eit ekstranummer og gjekk så av, og i staden for å berre klappe, song dei «You'll Never Walk Alone» til oss, og me vart berre heilt slått ut - det var ganske kjenslemessig, og eg trur at desse allsong-tingene er knytte til det.»
Ein versjon vart nytta som opningssporet på albumet News of the World i 1977. Denne versjonen består av ein tramp-tramp-klapp-pause-rytme, og eit mektig refreng som har blitt ein anthem. Bandet trampa og klappa sjølv i studio, om att og om att med delay-effekt, slik at det høyrtes ut som det var mange folk som deltok. Lengda på forseinkingane var primtalsforhold, ein teknikk som i dag vert kalla ikkje-harmonisk gjenklang. Ei lydbandsløyfe vart nytta til å gjenta den siste frasen av gitarsoloen tre gonger, staden for at May spelte det tre gonger på innspelinga.
Då songen vart framført på konsertane, følgde som regel «We Are the Champions» etter, sidan dei var meint å gå i lag. Songane vert òg ofte spelt i lag på radio og på idrettsarrangement, der dei ofte vert spelte. Dei var dei to siste songane Queen spelte på Live Aid i 1985.
Queen spelte òg inn ein alternative versjon av «We Will Rock You» kjend som «fast version», med eit raskare tempo og der heile bandet spelar. Bandet brukte ofte denne versjonen på konsertane sine seint i 1970- og tidleg i 1980-åra, som ein kan høyre på Live Killers (1979), Queen on Fire - Live at the Bowl (2004), Queen Rock Montreal (2007), og den utvida utgåva av News of the World (2011). Det finst ein studioversjon av denne utgåva, spelt på radioprogrammet til John Peel på BBC Radio 1 i 1977.
Etter songen kom ut er han ofte å høyre på idrettsarrangement som ein «stadionanthem», mest på grunn av den enkle rytmen. Han var den mest spelte songen i 2008 og 2009 under National Football League, National Hockey League og Major League Baseball i USA.
Five + Queen
I 2000 gav det engelske gutebandet Five ut ein versjon av «We Will Rock You». Han vart gjeven ut på det andre studioalbumet deira, Invincible (1999). Han kom ut 17. juli 2000 og vart spelt inn med to Queen-medlemmar: Brian May på gitar og Roger Taylor på trommer, men dei syng ikkje på songen.
Songen gjekk til toppen av UK Singles Chart, den andre singelen til Five som gjorde dette.
Andre versjonar
1990-åra 2000-åra
Konsertversjonar
Guns N' Roses-songaren Axl Rose framførte songen med Queen på Freddie Mercury Tribute Concert. U2 nytta songen som opningssong før dei gjekk på scenen under Zoo TV Tour i 1992. Nirvana framførte songen i São Paulo i Brasil i 1992, der dei endra teksten til «we will fuck you». Andre som har framført songen på konsertar er Alanis Morissette, Erreway, Anastacia, Robbie Williams, Korni, Kumi Koda, Sonata Arctica, Korn, Celine Dion, Stone Temple Pilots, New Kids on the Block, Joe Perry, My Chemical Romance, Christina Aguilera, Cee Lo Green, Adam Levine og Blake Shelton, Sum 41, Jessie J, Dappy og Fifth Harmony.
Sampling
Songen er blitt sampla av mange rappar og hiphopartistar gjennom åra. Første gongen var i 1992 då Ice Cube sampla trampinga og klappinga på songen «When Will They Shoot?» på albumet The Predator. Eminem sampla songen to gonger, først på songen «'Till I Collapse» på The Eminem Show i 2002 og så igjen på songen «Puke» frå Encore. I 2010 nytta han i tillegg den same tramp-klapp-rytmen på songen «Cinderella Man» frå Recovery.
Norman «Dinky» Diamond
Norman Victor «Dinky» Diamond var ein britisk trommeslagar som spelte med rockebandet Sparks då dei var på sitt mest populære i Storbritannia tidleg i 1970-åra. Han spelte på albuma Kimono My House (1974), Propaganda (1974) og Indiscreet (1975). I 1975 vart Diamond kåra til årets trommeslagar i ei undersøking arrangert av Premier Drums. Han hengde seg i 2004 etter ein lang krangel med naboane sine.
Debel i Libanon
Debel (òg skrive Dibil, arabisk دبل) er ein landsby i Libanon i Bint Jbeil distrikt i Nabatiye guvernement i Libanon.
Debel ligg på nokre høgder 560-650 meter over havet. Hovudnæringa er jordbruk med oliven og tobakk som viktigaste avlingar.
Innbyggjarane i Debel er nesten utelukkande maronittar.
The Concert in Central Park
The Concert in Central Park er eit konsertalbum av Simon & Garfunkel. Den 19. september 1981 vart duoen gjenforeint for ein gratiskonsert i Central Park i New York med meir enn 500 000 menneske i publikum. Dei gjorde opptak av konserten og gav han ut på plate mars 1982. Konserten vart òg filma og sendt på HBO i 1982 og kom så ut på VHS, og seinare DVD.
I tillegg til hittane dei hadde spelt inn i lag, spelte dei fleire av solosongane til Simon frå 1970-åra.
Albumet nådde sjetteplassen i USA, men gjekk heilt til topps i fleire land, mellom anna Noreg og New Zealand.
Leum Uilleim
Leum Uilleim er eit fjell i Lochaber i Highland i Skottland som er mest kjend for å ha vore med i filmen Trainspotting. Det ligg kring 3 km sørvest for den aude Corrour jernbanestasjon, men er langt frå andre vegar. Fjellet har ei høgd på 909 meter over havet.
Samanslutning utan profittføremål
Samanslutning utan profittføremål, som på fransk heiter Association sans but lucratif (asbl); på tysk, Vereinigung ohne Gewinnerzielungsabsicht (VoG); på nederlandsk/flamsk, Vereniging zonder winstoogmerk (vzw), er rettslege nemningar på typar av organisasjonar utan profittføremål (ideelle organisasjonar)  som høyrer heime i Belgia, Luxembourg eller Den demokratiske republikken Kongo (med Kinshasa som hovudstad), og som er organisert i samsvar med dei særlege lovgjevingane for slike organisasjonar i desse landa.
Bare det aller, aller beste
«Bare det aller, aller beste» er ein song av Grynet Molvig og Nora Brockstedt frå 1965. Songen er skriven av Kristian Hauger og Jul Hansen.
Beer Island
Beer Island er ei øy som ligg like sør for Jagged Island og 8 nautiske mil vest for Prospect Point, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd og namngjeven av British Graham Land Expedition under Rymill, 1934–37.
Laksestørje
Laksestørje (Lampris guttatus) er ein djuphavsfisk. Fisken har ei gjennomsnittleg lengd på 1 m og ein masse på 4 kg, og nokre kan koma opp i ei lengd på 2 m. Dei held til på ei djupn på 50 til 200 m og finst i dei fleste hav med temperatur på over 10 °C.
Endoterm
Forskarar har nettopp oppdaga at denne fisken er endoterm, dvs. at han har høgare kroppstemperatur enn vatnet der han lever. Nokre fiskar, som til dømes tunfisk, kan auka temperaturen mellombels medan dei jaktar, men laksestørja har høgare temperatur i heile kroppen.
Bare det aller, aller beste
Melodi Grand Prix 1965
«Bare det aller, aller beste» deltok i Melodi Grand Prix 1965, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1965 i Napoli i Italia. Songen vart framført på norsk av Grynet Molvig med eit lite orkester, og så på nytt av Nora Brockstedt med eit stort orkester. Bidraget enda på tredjeplass med 1 544 røyster.
Haddatha
Haddatha er ein landsby i Sør-Libanon i Bint Jbeil distrikt i Nabatieh guvernement.
Liathach
Liathach er eit av dei mest kjende fjella i Torridon Hills. Det ligg nord for vegen A896 i Northwest Highlands i Skottland og har to toppar med munro-status: Spidean a' Choire Leith aust på hovudryggen, og Mullach an Rathain i vestenden av fjellet. Det høgaste punktet er 1055 meter over havet.
Peder Sjursen
Peder Nicolai Sjursen var ein lege, gardbrukar og stortingsmann frå Eigersund. Han representerte Venstre på Stortinget.
Far til Sjursen var handelsreisande. Sjølv gjekk han skulevegen, vart student frå Qvams skule i 1875, og avla eksamen som reserveoffiser i 1879. I 1885 vart han cand. med. og tok til som kommunelege i Våler i Hedmark. I 1909 vart han distriktslege for Sør-Østerdal.
På Stortinget representerte Sjursen Hedmark i perioden 1900-03 og einmannskrinsen Solør i 1906-09. I den fyrste bolken var han medlem av militærkomiteen, i den andre av Lagtinget og jarnbanekomiteen. Han var i 1906 utsending frå Hedmark amt ved kongekroninga i Trondheim.
Johan Peter Jacobson
Johan Peter Jacobson var ein  norsk smed, arbeidsformann og stortingsmann fødd i Overhalla i Nord-Trøndelag. Han var medlem av Venstre.
Jacobson var son til ein smed som budde i høvesvis Ranum sokn og seinare i Namsos. Han lærte seg til smed i faren sin verkstad i Namsos, og arbeidde som smed, mekanikar og montør. Sidan arbeidde han på skipsverftet i Fevik i Fjære, der han var formann for smedane på verftet.
Jacobson var 4. representant frå Nedenes amt på Stortinget i perioden 1900-03. Han var medlem av gasje- og pensjonskomiteen. I februar-mars 1901 hadde han sjukdomsforfall i fire veker.
Eurovision Song Contest 1995
Eurovision Song Contest 1995 (ESC 1995) var den 40. gongen Eurovision Song Contest vart arrangert. Konkurransen vart halden i Point Theatre i Dublin i Irland. Finalen fann stad laurdag 13. mai. Noreg vann konkurransen med den norske songen «Nocturne», framført av Secret Garden.
I Secret Garden spelte irske Fiounalla Sherry fiolin, norske Gunnhild Tvinnereim song og svenske Åsa Jinder spelte nyckelharpa.
Litauen, Estland, Nederland, Finland, Sveits og Slovenia deltok ikkje dette året på grunn av deira dårlege plasseringar året før. EBU bestemte at talet deltakarland skulle reduserast til 23 for å unngå at showet varte meir enn 3 timar. Difor trekte Italia seg, og Luxembourg slutta heilt å delta.
Makedonia hadde klar songen «Me sakas», men trekte seg ein tid før fristen.
Aslak Anders Persen Tornensis
Aslak Anders Persen Tornensis er ein norsk økonom og tidlegare lokalpolitikar for Høgre. Han vart vald til varaordførar i Kautokeino kommune den 31. oktober 2003 og hadde vervet til han søkte om fritak og fekk det på sommaren i 2006. Han hadde då hatt permisjon sidan tidleg i januar same året etter å ha vorte sikta for seksuell omgang med mindreårig. Tornensis vart sidan tiltalt for handlingane og dømd til fengselsstraff.
Varaordførar i Kautokeino
Aslak Anders Tornensis vart innvald som einaste representanten frå Høgre i kommunestyret i Kautokeino ved kommunevalet i 2003. Før konstitueringsmøtet hadde Høgre i Kautokeino inngått skriftleg avtale med Venstre om å stemme på deira kandidat i ordførarvalet. Då Tornensis fekk tilbod om vervet som varaordførar mot å stemme på ordførarkandidaten til Samefolkets Parti valde han å bryte den skriftlege avtalen, og det vart fleirtal for Klemet Erland Hætta som ordførar og Tornensis som varaordførar. Leiaren for Kautokeino Høgre gjekk etterpå ut og sa at det som hadde skjedd var skuffande.
Ranveig Eckhoff
Ranveig Eckhoff er ein norsk operasongar (sopran) og kulturjournalist. Den operatiske verksemda hennar har omfatta Noreg, såvel som Tyskland, Sverige og Italia.
Liv og karriere
Eckhoff er dotter av pianisten og musikkjournalisten Erik Holtermann Eckhoff (1920–2004) og journalisten Liv Dyrhaug (1919–2011), og syster til Dagfinn Eckhoff og kunstadministratoren Audun Eckhoff.
Eckhoff fekk grunnleggjande songaropplæring i NRKs pikekor under leiinga til Marie Foss. I 1963 studerte ho med Ingeborg Vorbeck (1894–1983) og i 1965 med Gunvor Mjelva på Musikkonservatoriet i Oslo. I 1966 deltok ho i det svenske TV-programmet Hylands hörna. Samstundes gjekk ho musikklinja på Nissens Jenteskole der ho vart instruert i Bess-rolla i Porgy and Bess av den første Bess-tolkaren, Anne Brown, ei oppsetning som òg vart teken på turné til Frankrike. Frå 1969 til 1973 gjekk Eckhoff på Musikdramatiska skolan (Operahögskolan) i Stockholm. Eckhoff er den yngste som er teken opp ved skulen. Ho tok vidare studium ved Accademia Musicale di Chigiana i Siena og Britten-Pears Center for Advanced Musical Study i England.
Ho vart kjend ved Oscarsteatern i Stockholm med nesten to hundre framføringar i hovudrolla Hanna Glawari i Den glade enka, der ho spelte med Jarl Kulle (1974–75). Debuten i heimbyen kom i 1975, før ho vart tilsett ved nasjonalteateret i Mannheim (1977). Ho var ved Teatro Sistina i Roma (1983), og var med Kåre Bjørkøy sentral ved Kirsten Flagstad-jubileet (1985) med turné til USA.