cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sverre Hansen
Hansen fekk sitt gjennombrot då han vart norsk meister i lengdehopp i 1921 med 7,10 m, ein centimeter bakom noregsrekorden. Han forsvarte NM-tittelen i lengdehopp dei neste tre åra og byrja i 1922 på ei ny sigersrekke i høgdehopp, også i den øvinga vann han fire rake NM-gull 1922–25. Både i 1922 og 1923 vann han høgdetevlinga i triangellandskampar mellom Danmark, Noreg og Sverige.
Under Sommar-OL 1924 i Paris hoppa Hansen opp mot sitt alle beste og tok bronsemedaljen i lengdehopp etter å ha landa på 7,26 meter. Einast to mann frå USA hoppa lengre; DeBart Hubbard fekk gull med 7,45 m og Edward Gourdin sølv med 7,28 m. Finske Vilho Tuulos vart fjerdemann med 7,07 m.
Llyn Bodgynydd
Llyn Bodgynydd er ein innsjø i Gwydir-skogen i North Wales. Han er 5,7 hektar stor og ligg ca. 270 meter over havet.
Han vert lokalt kalla «Llyn Bod» eller «Bod Mawr» (stor), for å skilje han frå eit mindre vatn like ved («Bod Bach» eller «Cors Bodgynydd-reservoaret») i nordaust. Vatnet frå det største vatnet renn ut i det mindre vatnet. Begge innsjøane vart demde opp for å skape reservoar som dreiv det store vasshjulet i den nærliggande Pandora-gruva, men dei inneheld no mindre vatn enn dei gjorde før Bod Bach-dammen vart øydelagd.
Eit område ved sidan av det minste vatnet er omgjort til Cors Bodgynydd naturreservat på grunn av det varierte dyre- og plantelivet der.
Mont Lorette
Mont Lorette er ein isfritt fjell som har form som en katedral, med ei høgd opp mot 2200 moh like vest for Mont Loodts i Belgicafjella. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1957-58, under G. de Gerlache, som namngav det etter Notre Dame de Lorette, vernehelgenen for flygarar.
Gran Telescopio Canarias
Gran Telescopio Canarias er eit teleskop på La Palma på Kanariøyane, og eit av dei tre største optiske teleskopa i verda. Det er bygd med Spania som hovudeigar, men med noko deltaking av Mexico og USA, til ein kostnad av 100 millionar dollar. Hovudspegelen har ein diameter på 10,4 m og er delt opp i 36 femkanta, rørlege element som opprettheld den korrekte forma gjennom datastyring. Teleskopet er plassert på fjelltoppen Los Muchachos i 2500 m høgd nær Nordisk optisk teleskop og det italienske Galileo-teleskopet. Observasjonstilhøva der er særs gode. GTC vart tilgjengeleg for eksterne brukarar i 2006. Teleskopet er ein del av European Northern Observatory.
Comriebreen
Comriebreen er ein isbre, 13 nautiske mil lang, som flyt vest og ut i enden av Bigo Bay på vestkysten av Graham Land. Han vart oppdaga og grovt kartlagt av Den franske antarktisekspedisjonen i 1909. Han vart kartlagt på ny i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE), og seinare kalla opp etter Leslie J. Comrie, som grunnla og var den første direktøren i Scientific Computing Service Ltd i London, og som var anleggssjef for HM Nautical Almanac Office i 1934. Han gav mykje støtte til 1934–37 og gav dei The Nautical Almanac på forskot fram til 1937.
MF «Odda» (1968)
MF «Odda», i dag MF «Fjærlandsfjord» er ei bilferje levert frå Ankerløkken Verft i Florø i juni 1968 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD).
M/F «Odda» vart bygd som systerskip til M/F «Sveio» og M/F «Skånevik». Ferja gjekk det meste av karrieren i ruta Skjersholmane-Ranavik-Sunde.
Ferja vart selt i november 2000 til Fylkesbaatane i Sogn og Fjordane AS i Florø og omdøypt «Fjørlandsfjord». I mars 2005 skifra reiarlaget namn til Fjord 1 Fylkesbaatane i Florø. Vinterhalvåra 2001-2007 gjekk ho i ruta Kaupanger-Frønningen og sommarhalvåret i same perioden gjekk ho i Fjærlandsfjorden (Vangsnes)-Balestrand-Hella-Fjærland. Ferja skifta maskin i 2004 til ein 2 x Scania-Diesel med 336 kW.
Sidan 2008 har ho gått i turistrute i Nærøyfjorden i ruta Flåm-Aurland-Gudvangen, utan biltransport.
I mai 2014 var ferja framleis i fart i Sognefjorden.
Colebreen
Colebreen er ein isbre på austsida av Godfrey Upland, 11 nautiske mil lang, som flyt nord-nordaust ut i Traffic Circle, sør i Graham Land. Han vart oppdaga av U.S. Antarctic Service i 1940, men ikkje namngjeve. Han vart grovt kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey i 1958, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Humfray Cole, den mest kjende engelske instrumentmakaren i Elizabeth-tida som lagde flyttbare navigasjonsinstrument og utstyrte ekspedisjonane til Martin Frobisher.
Junosuando
Junosuando er ein tettstad i Pajala kommun i Norrbottens län, Sverige. Staden ligg langs Torne älv, omkring ti kilometer nord for Lovikka. Byen blei grunnlagt omkring 1637 av Erik Eriksson.
To av innbyggjarane frå tettstaden, Lars Larsson Pesu og Jöns Andersson Mukka, fekk etter at dei oppdaga jernmalm i Masugnsbyn i 1640, livsvarig skattefritak.
Juniskär
Juniskär er ein svensk tettstad i Sundsvalls kommun i Västernorrlands län i landskapet Medelpad. I 2005 hadde tettstaden 333 innbyggjarar.
Koto
Koto (kanji 筝) er eit tradisjonelt japansk musikkinstrument, ein langsiter med 13-strengar. Strenginstrumentet kom til Japan frå Kina på 700-talet, opphavleg som del av hoffmusikken gagaku. Gjennom mange hundreår utvikla det seg ei særeigen musikktradisjon for instrumentet, kotomusikken (sokyoku 筝曲), uavhengig frå orkesteret gagaku. Den klassiske kotomusikken i dag går attende til 1600-talet. Det finst også eit stort utval nyskapande samtidsmusikk for koto i dag. Koto er i slekt med andre austasiatiske langsiterar, som kinesisk guzheng, koreansk kayagum/gayageum og den vietnamesiske langsiteren đan trành.
Instrumentet er vanlegvis laga av trevirke frå laget av keisartre (Paulownia tometosa), og er om lag 190 cm langt. Det er utforma som ein boga langsiter med 13 strengar som går over 13 flyttbare stolar. Ulike skalaer kan stemmast ved å flytte på stolane. Strengene er tradisjonelt av silke, og er vanlegvis stemt i ein femtoneskala.
Tradisjonelt klimprar ein strengane med fingerplektrar på høgre tommel, peikefinger og langfinger. Halv- og heiltonar over strengetonen og vibrato får ein fram ved å presse strengen ned med venstre hand, på venstre sida av stolen.
RS «Skomvær III»
RS 99 «Skomvær III» er ei redningsskøyte som vart bygd for Redningsselskapet i 1986. Ho var det første fartøyet til redningsselskapet som vart bygd i sandwichkonstruksjon.
«Skomvær III» vart bygd ved West Products AS i Måløy. Linjeteikningane vart laga av Ola Lilloe-Olsen ved Teknisk Modell-Senter i Hyen. Den endelege utforminga vart gjort av tekninsk komite i Redningsselskapet saman med Otto Scheen jr.
RS «Skomvær III» overtok namnet etter RS «Skomvær II» (RS 66).
I åra 1988-89 vart det bygd fem redningsskøyter til med sandwich skrog. Etter ei tid synte det seg at skroget på «Skomvær III», og andre av desse fartøya, hadde fått skade. Byggematerialet hadde ikkje tolt påkjenninga med høg fart i stor sjø. Det måtte gjerast omfattande reperasjonar, og Redningsselskapet gjekk vekk frå dette byggematerialet ei tid.
RS «Kaptein Buhre»
I 2021 gjennomgjekk fartøyet ei oppussing og oppgradering. Dette arbeidet vart kosta av  Anna og Odd Bures Legat, «til beste for trengende sjøfolk». Og skøyta fekk det nye namne: «Kaptein Buhre».
Konstruksjonen av fartøyet stod Tor Stokke i Amble & Stokke AS i Kristiansand for. Ho vart bygd hjå Båtservice Industries AS, Mandal.
Hervor
Hervor er eit norrønt kvinnenamn sett saman av 'hær' og vor ('forsiktig'). Det har svensk namnedag den 1. april.
Eskola Cirque
Eskola Cirque er ein dalbotn 3,5 km brei mellom Arkell Cirque og Bowen Cirque sentralt i Read Mountains i Shackletonkjeda, i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967 og kartlagt av British Antarctic Survey i 1968–71. I samband med at stader i området vart namngjevne etter geologar, vart han namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1971 etter Pentti Eskola, ein finsk geolog so var ekspert på bergartar frå prekambrium i Finland og smeltesystem av silikat.
Hervor
Den eldste bruken ein kjenner i Sverige er frå 1813. Ved byrjinga av 2015 hadde totalt 308 kvinner i Sverige namnet Hervor.
I syklusen om det magiske sverdet Tyrfing som blir presentert i Hervors saga og delar av Den eldre Edda er Hervor namnet til tre figurar. Den første Hervor var dotter av Angantyr. Den andre Hervor var dotter av Heidrek, sonen til den første Hervor. I tillegg er Hervor namnet på ei valkyrie som blei gift med Volund smed og blir omtalt mellom anna i Volundkvadet i Den eldre Edda.
Agnete Saba
Agnete Kristin Johnsen Saba er ein norsk musikar og songar. Ho var tidlegare frontfigur i rockegruppa The BlackSheeps. I 2016 vann ho Melodi Grand Prix og representerte Noreg i Eurovision Song Contest.
Bakgrunn
Agnete Saba, opprinnelig Agnete Johnsen, er dotter av den samiske barnebokforfattaren Signe Iversen og Arild Johnsen, og tok i 2020 Saba, pikenamnet til mormora si, som etternamn.
Saba vaks opp på Reahpen i Nesseby kommune i Finnmark.
Melodi Grand Prix Junior 2008
I 2008 vann ho, som ein del av gruppa The BlackSheeps, Melodi Grand Prix Junior 2008 med songen «Oro jaska beana». Etter sigeren i Melodi Grand Prix Junior 2008 fekk gruppa representere Noreg i Melodi Grand Prix Junior Nordic 2008 og vann.
Melodi Grand Prix 2011
I 2011 skreiv gruppa historie då dei deltok i Melodi Grand Prix med songen «Dance Tonight». I den tredje semifinalen enda dei på andreplass og gjekk vidare til finalen. Dei fekk òg ein andreplass i finalen, og fekk ikkje representere Noreg i Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf i Tyskland.
Melodi Grand Prix Junior 2013
Under superfinalen i Melodi Grand Prix Junior 2013 framførte Saba, under namnet Aggie, songen «Goin' Insane».
Melodi Grand Prix 2016
I 2016 vann ho Melodi Grand Prix med songen «Icebreaker». Ho vart då den fyrste som har vunne både Melodi Grand Prix jr. og Melodi Grand Prix.
I 2016 fekk ho Åpenhetsprisen med grunngjevinga «Agnete Johnsen viser mot ved å være åpen om sine psykiske utfordringer og snakke om det som er vondt mens det er vondt».
Cabernet sauvignon
Cabernet sauvignon er ei raudvinsdrue som blir dyrka i mange land og brukt i ei rekkje omtykte vinar.
Drua stammar frå Bordeaux i Frankrike, men blir i dag dyrka over heile verda, som i California, Chile, Australia, Aust- og Sør-Europa. I franske vinar blir ho ofte blanda med andre druetypar, som cabernet franc eller merlot. I nyare vinområde blir ho gjerne brukt åleine.
Cabernet sauvignon gjev ein lettkjenneleg vinsmak som er solbæraktig og prega av krydder og urter. Vinen er fyldig med høgt garvesyreinnhald. Drua kan også brukast til å laga aromatisk rosévin.
Plystresnipe
Plystresnipe (Tringa melanoleuca) er ein vadefugl i snipefamilien som hekkar i Nord-Amerika og overvintrar i den sørlege delen av Nord-Amerika, i Sentral-Amerika, Karibia og det meste av Sør-Amerika. Plystresnipa er den største av Tringa-snipene etter willetsnipa som er meir robust bygd.
Melissa Manchester
Melissa Manchester er ein USA-amerikansk songar-låtskrivar og skodespelar. Sidan 1970-åra har songane hennar blitt spelt på adult contemporary-radio. Ho har òg vore på fjernsyn, i filmar og på scenen.
Plystresnipe
Skildring
Det vidtrekkande utbreiingsområdet inkluderer sørlege Alaska og eit belte frå Britisk Columbia og tvers over provinsane i Canada, sørom Hudsonbukta, til Newfoundland og Labrador. Hekkehabitata er på myrar med kratt og spreidde småvaksne tre, generelt ganske flatt. Her vel dei reirplassen på bakken, vanlegvis godt gøymt ved eller under eit tre, i nærleiken av vatn. Dei fire (3-5) egga blir ruga i ca. 23 dagar og ungane kan ta til med å flyge etter 25 dagar.
Blomsterfuglar
Blomsterfuglar er ein biologisk familie, Dicaeidae, av sporvefuglar. Familien består av to slekter, Prionochilus og Dicaeum, med totalt 47 artar. Desse fuglane lever i tropiske sørlege Asia og Australasia frå India austover til Filippinane, og sørover til Australia. Familien har eit vidt spekter av habitatpreferansar, lever i ei rekkje miljø frå havnivå opp til alpint miljø. Nokre artar, som mistelteinfugl i Australia, er registrert som svært nomadisk i delar av utbreiingsområdet sitt.
Europaparlamentet
Europaparlamentet (EP, eller Det europeiske parlamentet) er den lovgjevande forsamlinga i Den europeiske unionen (EU), og er direkte vald av innbygjarane i unionen. Europaparlamentet har sete i Louise Weiss- og Winston Churchill-bygningane i Strasbourg. I tillegg til Strasbourg bruker det òg Brussel og Luxembourg som arbeidsstader.
Blomsterfuglar
Skildring
Det er liten variasjon mellom artane i familien. Blomsterfuglar er små, men kraftige fuglar, med kort hals og korte bein. Storleiken spenner frå 10 cm og 5,7 gram for dvergblomsterfugl til 18 cm og 12 gram for sancristobalblomsterfugl. Blomsterfuglar har kort hale, korte tjukke bøygde nebb og røyrforma tunger. Sistnemnde vitnar om tydinga av nektar i kosten for mange artar. Dei har òg fordøyingssystem som har utvikla seg til effektivt handtering av mistelteinbær. Dei har ofte lite iaugefallande farger, men hos fleire artar har hannane klåre karmosinraude og eller svartglansa område i fjørdrakta.
Det finst lite kunnskap om forplantingsbiologien hos blomsterfuglar. For artar der det er samla inn data finn ein at dei tilsynelatande dannar monogame par for hekking, men arbeidsdelinga varierer. Hos svarthovudblomsterfuglparet tar begge del i reirbygging, ruging og omsut for ungane, medan hofuglen hos mistelteinfugl tar dei to første oppgåvene åleine. Blomsterfuglar legg 1 til 4 egg, vanlegvis i eit veskeforma reir av plantefiber som heng ned frå eit lite tre eller ein busk.
Dei fleste blomsterfuglar er fleksible med omsyn til påverknader i miljøet, og er ikkje trua av menneskeleg aktivitet. IUCN vurderer fem artar å vere nær trua, dei reknar to artar som sårbare og ein, cebublomsterfugl, som kritisk trua. Tap av habitat er årsaka til nedgangen av desse artane.
Artslista
Familien har nokre gonger vore med i ein utvida solfuglfamilie, Nectariniidae. Dessutan har bærfuglar, Melanocharitidae og kongebærfuglar, Paramythiidae, vore inne i denne familien.
Blomsterfuglar i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler: Slekt Prionochilus
Plystresnipe
Skildring
Storleiken på populasjonen er usikker, men har vore estimert til 137 000 individ og er trudd å vere stabil.
Melissa Manchester
I 1971 vart ho medlem av Harlettes, som var korsongarar for Bette Midler. Debutalbumet hennar, Home to Myself, kom ut i 1973. Den første hitten hennar, «Midnight Blue» frå albumet Melissa to år seinare, vart den første hitten hennar då han nådde sjetteplassen på Billboard Hot 100-lista i USA. Manchester heldt fram med å skape hitsinglar gjennom 70- og 80-åra, og har gjeve ut over 20 studioalbum gjennom karrieren.
Gammalnorsk spælsau
Gammalnorsk spælsau eller gamalnorsk spælsau, òg kjend som villsau, er ein sauerase som har halde på mange av eigenskapane til dei sauene som opphavleg var i Noreg og elles i Nord-Europa i eldre tid. Gammalnorsk spælsau er særs hardføre, og beitar som regel ute heile året.
Eigenskapar
Både vêrar og søyer kan ha horn eller vere kollete. Sauen skal ha kort hale (spæl) utan ullhår, kronelokk og tydeleg pannelugg, små øyro og livlege augo. Fargen på ulla kan variere breitt, frå svart gjennom, grått, blått og brunt til kvitt. Det er tydeleg skilnad mellom ullhår (tel) og dekkhår (tog). Ulla skal vere minst 17 cm over krysset.
Ulla til den gammalnorske spælsauen høver godt for husflidsformål.
Historie
Den gammelnorske sauerasen var einerådande i Noreg fram til 1600-1700-talet. Frå tidleg på 1700-talet vart det importert sauer med finare ull og høgre slaktevekter frå Storbritannia. Sidan etterkommarar av dei importerte sauene vart føretrekte i avlen, vart dei gamle lokale korthalesauene nesten utrydda.
I 1912 vart det oppretta to avlsstasjonar for å berge det som var att av desse opphavlege sauene. Frå den eine avlsstasjonen har vi kystsau som vart grunnlaget for gammalnorsk sau. Frå den andre har vi korthalesau frå innlandet, som vart grunnlaget for moderne spælsau.
Gammalnorsk spælsau vart offisielt definert som ein eigen rase i 2002, etter at Landslaget for Gammalnorsk spælsau var stifta i 2001.
Ætteboka for gammalnorsk spælsau er open, og spesielt når ein vel ut hanndyr for avlen legg ein vekt på å vidareføre dyr med eksteriør og rasepreg ein fann hos spælsauen før 1960.
It's Going to Take Some Time
«It's Going to Take Some Time» er ein song skriven av Carole King og Toni Stern for albumet Music av King i 1971. Han vart innspelt av the Carpenters i 1972 for det fjerde albumet deira A Song for You. I følgje Richard Carpenter måtte han velje ut songar å spele inn og det var ein haug med singlar han måtte lytte gjennom. Då han kom til «It's Going to Take Some Time» visste han at det kom til å bli ein hit. Songen nådde 12. plassen på Billboard Hot 100. Tim Wessburg spelte fløyte på songen.
King har sagt at det fyldige arrangementet med strykarar og fløytesolo har fått hennar eigen versjon til å høyrest ut som ein demo.
Bandet Dishwalla spelte songen i 1994 på hyllestalbumet If I Were a Carpenter.
Nikita av Elton John
«Nikita» er ein song av den engelske songaren Elton John om den kalde krigen frå albumet Ice on Fire frå 1985. Han vart gjeven ut som singel seint i 1985 og vart ein stor suksess i mange land.
I songen skildrar Elton John ein forelsking for ein vakker austtysk grensevakt, som han ikkje kan treffe fordi han ikkje har løyve til å reise inn i landet. George Michael syng korvokal på songen, som elles er kjend for ein særeigen synthesizersolo. Songen nådde tredjeplass i Storbritannia, sjuandeplass i USA og andreplass i Noreg.
Videoen for songen vart regissert av Ken Russell, med Anya Major i rolla som Nikita og ei framferd av Justin Lewis. Russell hevdar han ikkje visste at Nikita var eit mannsnamn på russisk (t.d. Nikita Khrusjtsjov) og Elton John godtok manuset skriven av Russell der kjærasteforholdet var mellom ein mann og ei kvinne. Grensevakta i videoen er derfor ei vakker, blond kvinne med kort år. I seinare intervju har John, som er opent homofil, innrømd at Nikita er eit mannsnamn på russisk.
Richard Grov
Richard Grov (fødd 1964) er ein norsk forretningsmann og hotelldirektør frå bygda Loen i Stryn kommune. Grov har dei seinaste åra arbeidd som direktør for Hotel Alexandra. Han er gift med og har born med Vivi-Ann Teige Grov.
Here & Now av America
Here & Now er det 16. studioalbumet til den amerikanske folkrockduoen America, gjeve ut av Burgundy Records i januar 2007. Dette er det første popmusikkstudioalbumet gitt ut av gruppa sidan Human Nature i 1998 (gruppa gav ut eit studioalbum med juletema i 2002, Holiday Harmony). Albumet nådde 52. plassen på Billboard-lista, som var den beste plasseringa til America sidan View from the Ground i 1982. Songar som vart spelt ein del i USA var «Always Love», «Love and Leaving», «Chasing the Rainbow» og «Ride On».
Historie
Personellet som var involvert i innspelinga og produksjonen av Here & Now skil seg sterkt frå tidlegare prosjekt og representerer eit forsøk på å få kontakt med nye, unge talent. Albumet er samprodusert av James Iha (tidlegare frå Smashing Pumpkins) og Adam Schlesinger (frå Fountains of Wayne og Ivy). Gjesteartistar inkluderer Ryan Adams, Ben Kweller, Jim James og Patrick Hallahan frå My Morning Jacket, Matthew Caws og Ira Elliot frå Nada Surf, Mark Rozzo frå Maplewood, og mangeårig samarbeidspartnar og venn Stephen Bishop. Den amerikanske trommeslagaren Will Leacox er med på perkusjon. Blant coverlåtane er «Indian Summer» (Maplewood), «Golden» (My Morning Jacket) og «Always Love» (Nada Surf).
Innspelingane vart fullførte i juli 2006, men ei planlagd utgiving i september vart til slutt utsett til januar 2007. Dette var det første kjende høvet der America spelte inn i eit studio i New York City. Albumet nådde 52. plassen i debutveka si, den høgaste plasseringa for bandet sidan View from the Ground frå 1982.
Den første plata består av heilt nye studioinnspelingar, medan ei andre plate inneheld ei konsertframføring av heile samlealbumet History: America's Greatest Hits slik det vart spelt inn for «Then...Again...Live!» på XM Satellite Radio, med dei mangeårige sidemennene Willie Leacox på trommer, Michael Woods på gitar og klaverinstrument, og nykommaren Richard Campbell på bass og vokal.
Det finst fleire alternative utgåver av Here & Now med eit bonusspor lagt til på slutten av plate éin. Desse utgåvene kunne berre kjøpast hos Best Buy, Borders, Wal-Mart og via iTunes for digital nedlasting. Ein versjon som vart seld hos Target inkluderte ein bonus-DVD med åtte spor frå XM-framferda.
Av bonusspora var tittelsongen og «Saturday Sky» opphavleg med på soloplata til Gerry Beckley, Horizontal Fall (òg den opphavlege kjelda til «Love and Leaving»), medan «Paradise» hadde premiere på The Complete Greatest Hits.
The Supermen
«The Supermen» er ein song skriven av David Bowie i 1970 og gjeven ut som det siste sporet på albumet The Man Who Sold the World. Han var ein av fleire songar på albumet som var inspirert av verka til forfattarar som Friedrich Nietzsche og H.P. Lovecraft.
Musikk og tekst
Bowie, som aldri hadde vore særleg solfyllt av natur, vart apokalyptisk i starten av 1970-åra. Songen vert ofte omtalt for vere påverka av tysk romantikk, med tema og tekst som refererer til dei apokalyptiske visjonane til Friedrich Nietzsche og dei framtredande paukene som minnar om Richard Strauss sin Also Sprach Zarathustra. Bowie sa seinare «eg heldt framleis på med denne greia der eg let som om eg forstod Nietzsche... og eg prøvde å omsetje det til mine eigne uttrykk for å forstå det, så 'Supermen' kom ut av det.» Kritikarar har òg sett påverknad frå H.P. Lovecraft-sogene om «kvilande gamle gudar».
«The Supermen» er i slekt med «Atlantis» av Donovan frå 1968, men der Donovan ser for seg eit par overlevande frå Atlantis som gjev menneskeheita kunst og sivilisasjon, er supermennene til Bowie dyriske, marerittaktige, urgermanske halvgudar. I eit intervju i 1976 kalla Bowie songen «pre-fascistisk».
Songen vart først spelt inn for BBC den 25. mars 1970 med Cambridge på trommer. Denne versjonen er ikkje blitt frigjort. For albumversjonen, som vart spelt inn mellom 18. april og 22. mai 1970, skapte Bowie, Ronson og Visconti det Visconti seinare kalla «eit valdsamt lydlandskap». Songen opnar med ein trommefanfare med ekko på trommesporet, som på same måte som slutten av «Width of a Circle», minnar paukene i den første satsen av Strauss sin «Also Sprach Zarathustra». Dette er debuten til Woody Woodmansey, som Ronson henta inn for å erstatte John Cambridge på trommer etter at Cambridge ikkje klarte å spele til den rare takten på songen. Eit kor nynnar gjennom heile songen, medan Ronson spelar ein solo laga av tre gitarspor lagt oppå kvarandre i harmoni.
Bowie syng teksten i ei overdriven nasal stemme med nær Cockney-dialekt («strAYnge gAYmes thAY would plAY then»).
Andre utgjevingar
Ein alternativ versjon av songen vart spelt inn 12. november 1971 under innspelinga av The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars. Denne kom først ut på albumet Revelations - A Musical Anthology for Glastonbury Fayre i juli 1972, sett saman av arrangørane av Glastonbury Festival der Bowie hadde spelt i 1971. Han vart seinare gjeven ut som bonusspor på Rykodisc-utgåva av Hunky Dory i 1990 og igjen på bonusdisken til Ziggy Stardust - 30th Anniversary Reissue i 2002.
Heard Museum
Heard Museum er eit privat museum i Phoenix i Arizona i USA, drive utan profittmotiv og vigd til å fremja amerikansk urfolkskunst. Det presenterer historiene til amerikanske urfolk frå eit fyrstepersonsperspektiv, og har utstillinger av tradisjonell kunst og samtidskunst skapt av amerikanske urfolkskunstnarar og kunstnarar påverka av amerikansk urfolkskunst. Heard Museum samarbeider med amerikanske urfolkskunstnarar og stammesamfunn for å gje vitjande eit særskild perspektiv på kunsten til urfolk, særleg dei frå Sørvest-USA.
Heard Museum blei skipa i 1929 av Maie Bartlett Heard, kort tid etter at ektemannen Dwight B. Heard hadde døydd, for å husa den personlege kunstsamlinga deira.
Delar av museumsbygningen blei utforma av arkitekten Bennie Gonzales, som også teikna Scottsdale City Hall.
Festivalar
Heard held den årlege festivalen El Mercado de Las Artes, vanlegvis i november, med vandrande mariachiar og kunst av hispanic-kunstnarar frå Arizona og New Mexico som omfattar santos, keramikk, colchabroderi, møblar, måleri, trykk og sylv- og tinnarbeid. Muset huser også den årlege World Championship Hoop Dance Contest, typisk tidleg i februar. Hoopdans-tevlinga blir halden utandørs i Libby Amphitheater framfor museet.
The Annual Heard Museum Guild Indian Fair and Market blir også halden ved museet. Marknaden omfattar pristeldingar frå ein jury, og er blitt halden årleg sidan 1958. Han blir halden i mars, og får kring 15 000 vitjande og over 600 utstillarar.
Åsmund Ohnstad
Åsmund Ohnstad er ein norsk forfattar og historikar frå Aurland i Sogn og Fjordane. Han har lektorutdanning i språk, samfunnsøkonomi og historie ved universitetet i Bergen. Ohnstad har gitt ut fleire bøker om lokalhistorie på norsk og engelsk. Åsmund Ohnstad har vore leiar i Aurland sogelag. Ohnstad er og ein aktiv forkjempar for Donald Trump og synet i Noreg på eks-presidenten.
Han er son av forfattar og historikar Anders Ohnstad.
Lausflæet
Lausflæet er eit fjell på 2130 moh. som ragar over vestveggen av Grautskåla i Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Det vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kartla det på ny i 1960–61, og kalla opp etter «Lose Platte», eit namn den Den tyske antarktisekspedisjonen nytta om ein uviss stad i området.
Cranebreen
Cranebreen er ein smal isbre som flyt 50 km aust-nordaustover gjennom ein djup dal og ut i Exasperationfjorden, på austkysten av Den antarktiske halvøya. Sir Hubert Wilkins fotografert breen frå lufta i 1928 and gave han namnet «Crane Channel», etter C.K. Crane frå Los Angeles, og rapporterte om at det såg ut til å vere ein kanal som skar over halvøya frå aust til vest. Namnet vart endra til «Cranefjorden» etter utforskinga langs vestkysten av halvøya i 1936 av British Graham Land Expedition, som synte at det ikkje gjekk nokon kanal frå austkysten slik Wilkins hadde trudd. Samanlikningar med bileta til Wilkins av denne breen, med dei som ein tok i 1947 av Falklands Islands Dependencies Survey syner at Wilkins sin «Crane Channel» er denne breen, sjølv om han ligg kring 120 km nordaust for posisjonen Wilkins opphavleg rapporterte.
Cranebreen flyt no tre gonger så raskt etter at Larsen B-isen kollapsa i 2002 då isbrem støtta opp om Cranebreen.
Phill Brown
Phill Brown er ein britisk lydteknikar som har arbeidd med ei rekkje kjende musikarar, som Traffic, Led Zeppelin, David Bowie, Cat Stevens, Bob Marley og Talk Talk. Han er òg den yngre broren til Terry Brown.
Wimbledon-turneringa
Wimbledon-turneringa eller berre Wimbledon (engelsk The Championships, Wimbledon, Wimbledon eller The Championships) er den eldste tennisturneringa i verda. Ho finn stad ved All England Lawn Tennis and Croquet Club i bydelen Wimbledon i London i juni/juli kvart år. Wimbledon er den tredje av dei fire årlege Grand Slam-turneringane og den einaste som blir spelt på gras. Turneringa heiter eigenleg The Championships, Wimbledon. Ho blir ofte berre omtala som The Championships eller ganske enkelt Wimbledon.
Historie
Turneringa blei halden for første gong i 1877 på ein bane nær Worple Road. Den gongen blei det berre tevla i herresingle. I 1884 blei det innført to nye klassar: single for damer og double for herrar. Double for damer og mixed double blei innført i 1913. Turneringa blei flytt til dagens arrangørstad, ein bane nær Church Road, i 1922.
Turneringa startar kvart år seks veker før den første måndagen i august, og varer i fjorten dagar. Tradisjonelt blei det ikkje spelt på den midterste sundagen («Middle Sunday»). Tre gonger i historia til turneringa har ein vore nøydde til å spela på Middle Sunday.
Premiepengar
Wimbledon har like premiepengar for menn og kvinner.
Ski-VM 2009
Verdsmeisterskapen i nordiske greiner 2009 blei arrangert i Liberec i Tsjekkia i perioden 18. februar til 1. mars 2009. Meisterskapen var det 48. ski-VM som blei halde, og den andre gongen det blei halde i det området som i dag er Tsjekkia. For første gong var skihopp for kvinner ein del av VM-programmet. Greinene det blei konkurrert i er langrenn, kombinert og skihopp.
Den føregåande verdsmeisterskapen blei arrangert i Sapporo i Japan i 2007. Det neste går av stabelen i Oslo vinteren 2011.
Sprint
<br style="clear:both" />
15 km klassisk stil
<br style="clear:both" />
30 km duathlon
<br style="clear:both" />
50 km fellesstart, fristil
Dato: 1. mars 2009
<br style="clear:both" />
Lagsprint, klassisk stil
<br style="clear:both" />
4 x 10 km stafett
<br style="clear:both" />
Sprint, fristil
<br style="clear:both" />
10 km klassisk stil
<br style="clear:both" />
15 km duathlon
<br style="clear:both" />
30 km fellesstart
<br style="clear:both" />
4 x 5 km stafett
<br style="clear:both" />
Normalbakke & 10 km
<br style="clear:both" />
Storbakke & 10 km
<br style="clear:both" />
Kombinert fellesstart (10 km langrenn & skihopping HS100)
<br style="clear:both" />
Lagtevling
<br style="clear:both" />
Normalbakken (K90)
<br style="clear:both" />
Storbakken (K120)
<br style="clear:both" />
Lagtevling storbakke (K120)
<br style="clear:both" />
Normalbakke
<br style="clear:both" />
Den norske VM-troppen
Langrenn for kvinner
Skihopp for kvinner
Skihopp for menn
Kombinert
Ridedrakt
Ridedrakt er ei klesdrakt for kvinner spesiallaga til hesteriding.
Frå midten av 1600-talet har formelle europeiske ridedrakter laga for å ri i damesal vanlegvis omfatta:
Støvlar med låge hælar, hanskar og ofte eit halstørkle eller liknande blei også brukt til drakta. Typisk brukte ridedrakter i heile perioden detaljar frå mannsklede, som store mansjettar, gullkant eller knappar. Fargane var ofte mørkare og meir maskuline enn dei ein brukte til daglegdrakter. Tidlege stilar kunne likna kjolane brukte av smågutar før dei byrja bruka bukser på desse områda.
Utvikling
I Frankrike på 1600-talet brukte kvinner ei ridedrakt kalla devantiere. Skjørtet på denne drakta hadde ein splitt bak slik at ein kunne sitja overskrevs på hesten. Tidleg på 1800-talet kunne ordet «devantiere» brukast om heile ridedrakta eller om delar av henne, som skjørtet, forkledet, eller ridejakta.
Då høgt liv var på moten, frå rundt 1790 til 1820, kunne ridedrakta omfatta ein kåpekjole kalla riding coat på engelsk, lånt inn på fransk som redingote), eller eit skjørt med ei kort jakke til som ofte var lengre bak enn framme. Det franske ordet redingote (eller redingotte, redingot) blei lånt tilbake til engelsk. Plagget det viste til har hatt ulike utformingar, brukt av både kvinner og menn.
Den fyrste redingote-forma blei utvikla på 1700-talet, og blei brukt til reise til hest. Dette var ei stor kåpe til nyttebruk. Dei siste to tiåra av 1700-talet byrja ho utvikla seg til eit formsydd moteplagg som var inspirert av herremoten i samtida. Italiensk mote tok også opp plagget, kalla redingotte, og tilpassa det til meir formelle høve.
Redingote var ikkje nødvendigvis ridedrakt meir. Redingote à la Hussar (frå fransk redingote à la Hussarde) hadde parallelle rekkjer av horisontale fletteband etter mønster frå hussaruniformer. Stilen fortsette å utvikla seg gjennom 1800-talet. Han fekk etterkvart ei kroppsnær form ved brystet og livet, med ei utviding mot falden.
På Hawaii blei tradisjonelle pa'u-skjørt utvikla til lange, vide bukser ein kunne ri overskrevs på hestar med på 1800-talet. Denne klesdrakta blir framleis brukt av pa'u-ryttarar i dag.
Omtale
Samuel Pepys skreiv i dagboka si 12. juni 1666:
"Walking in the galleries at White Hall, I find the Ladies of Honour dressed in their riding garbs, with coats and doublets with deep skirts, just, for all the world, like mine; and buttoned their doublets up to the breast, with periwigs under their hats; so that, only for a long petticoat dragging under their men's coats, nobody could take them for women in any point whatever; which was an odde sight, and a sight did not please me."
To hundre og femti år seinare skreiv Emily Post:
"A riding habit, no matter what the fashion happens to be, is like a uniform, in that it must be made and worn according to regulations. It must above all be meticulously trig and compact. Nothing must be sticking out a thousandth part of an inch that can be flattened in."
Parallellaksiomet
Parallellaksiomet (òg kalla parallellpostulatet eller Euklids femte postulat) er det femte aksiomet i euklidsk geometri, oppkalla etter den greske matematikaren Euklid. Aksiomet er meir kontroversielt enn andre aksiom sidan det ikkje er like enkelt å formulere og innbyrdes ikkje av alle rekna for å vere så sjølvklårt som ein ofte vil at eit aksiom skal vere. Euklid prøvde sjølv utan hell å bevise parallellaksiomet ut frå dei øvrige fire. Aksiomet seier at dersom to rette linjer vert skoren av ei tredje, vil dei to skjere kvarandre på den sida av den tredje kor summen av dei indre vinklane er mindre enn 180° (to rette vinklar).
Avhengig av om ein forkastar parallellaksiomet eller ikkje, og i så fall om ein erstattar det med noko anna, får ein vidare det som blir kalla ulike geometriar. Dei ulike geometriane er altså ulike teoriar, og ei bestemd setning kan vere sann i ein teori og falsk i ein annan.
Det finst ulike formuleringar av parallellaksiomet, men Playfairs aksiom som vart formulert av J. Playfair, er ein ekvivalent versjon som seier at det gjennom kvart og eit gjeve punkt berre kan trekkjast éi linje parallell med ei gjeven linje. Denne formuleringa er nok den vanlegaste.
Playfairs formulering vart rekna som sjølvinnlysande opp til 1800-talet, då dei ikkje-euklidske geometriane vart utvikla. Her vart alle dei øvrige aksioma frå euklidsk geometri bevarte, medan parallellaksiomet vart forkasta. Om ein tek til seg og lever etter denne idéen får ein euklidsk geometri, om ein forkastar han får ein ikkje-euklidsk geometri.
Nokre av dei setningane som er ekvivalente med parallellaksiomet synst ved første augekast ikkje å vere relatert til parallelitet. Nokre lyder så sjølvinnlysande at dei umedviten vart akseptert som gyldige av folk som hevda at dei hadde bevist parallellaksiomet ut frå Euklids øvrige aksiom.
Nokre av desse setningane lyder slik:
Kjelder
Paralel
Cronusbreen
Cronusbreen er ein isbre, 6 nautiske mil lang og 3 nautiske mil brei, som flyt nordvest ut i Bowmanfjorden mellom Calypso Cliffs og Crabeater Point på austkysten av Den antarktiske halvøya. Han vart fotografert av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon den 22. desember 1947, og grovt kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey i desember 1958. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Kronos, jordbruksguden i gresk mytologi.
Rufus Tiger Taylor
Rufus Tiger Taylor er ein engelsk musikar, mest kjend som trommeslagar i det britiske rockebandet The Darkness sidan mai 2015 og turnémedlem for Queen + Adam Lambert-showa. Han er sonen til trommeslagaren i Queen, Roger Taylor.
Periklis Iakovakis
Periklis Iakovakis er ein gresk tidlegare friidrettsutøvar frå Patras som vart europameister på langhekken i 2006, og vann bronsemedaljen i øvinga under friidretts-VM 2003.
Aktiv
Iakovakis tok steget opp mot verdseliten på 400 meter hekk då han i 2001-sesongen vart klokka inn på 48,87 sekundar. Året etter forbetra han den personlege rekorden til 48,66, og han kom på femteplass i friidretts-EM i München. Under verdsmeisterskapen 2003 vann han sitt semifinalefelt på gresk rekord, 48,17. I finalen tok han bronsemedaljen på sterke 48,24, like bak sølvmedaljøren, men nesten sekundet bak den suverene verdsmeisteren, Félix Sánchez.
I mai 2006 sprengde Iakovakis 48-sekundsgrensa for fyrste gong. Han kom i Osaka i mål til 47,82 sekundar. Under europameisterskapen i Göteborg i august månad vann han gullet etter 48,46 sekundar. Like etter EM fekk han notert 47,92 då hann sigra i Weltklasse-stemnet i Zürich. Også i åra etter 2006 heldt Iakovakis fram med å kvalifisere seg til finalane på 400 m hekk i dei store meisterskapane, utan å kunne innkassere medaljar. Etter 2010-sesongen presterte han på eit lægre nivå, og la bort løpsskorne då Sommar-OL i London var over.
Turteldue
Turteldue (Streptopelia turtur) er ei lita due som hekkar i det meste av Europa og overvintrar i Afrika.
Skildring
Turteldua er mindre og slankare enn mange andre duer, ho måler 27-29 centimeter i kroppslengd, har vengespenn på 47-53 cm og ho veg 85-170 gram. Denne duearten kan kjennast på den brunare farga og svart-kvitt-stripa mønstra område på sidene av halsen. Halen syner ei iaugefallande teikning når fuglen flyg frå observatøren; oversida av halen har eit mørkt senter med kvite kantar.
Hos vaksne fuglar har hovud, nakke, kroppsside og overgump blågrå farge, og vengene er kanelfarga av skjelforma fjører marmorert med brune kantar og svart fyll. Brystet er vinraudt, buken og undersida av haledekkarane er kvite. Nebbet er svart, bein og augelokkrender er raude. Hos ungfuglar er flekken på halsen fråverande og fjørdrakta er generelt brunare og meir uklår, dessutan er beina brune.
Turteldua er ein av dei seinaste trekkfuglane, og er sjeldan å sjå i Nord-Europa innan utgangen av april, dei returnerer sørover til Afrika igjen i september.
Dette er ein fugl som føretrekk opne stader, ofte ser ein turteldua på bakken. Somme tider vil ho hekke i store hagar, men ho er vanlegvis ekstremt skjerr, sannsynlegvis på grunn av det tunge jakttrykket dei møter under trekket til Europa. Flyginga til turteldua er ofte skildra som lett, fjærande, men ho er ikkje merkverdig snøgg. Kurtiseflyginga liknar ringdua si, der hannfuglen stig snøgt, nesten loddrett for å gli ned i bogar på stive venger.
Tilkoma om våren blir innleidd med ein purrande song, ein ganske djup, vibrerande 'turrr, turrr, turrr', eit læte som òg har gjeve namn på arten.
Utbreiing og status
Denne duearten er ein trekkfugl med eit sørleg palearktisk utbreiingsområde som dekker det meste av Europa og Midt-Austen, Tyrkia og Nord-Afrika, sjølv om ho er sjeldan i nordlege Skandinavia og Russland. Arten overvintrar i Afrika sør for Sahara, i eit belte frå omtrent Senegal og Guinea-Bissau tvers over kontinentet til Sør-Sudan og Etiopia.
Ifølgje ein studie gjort av europakommisjonen i 2007, er dei funne fire potensielle truslar mot turtelduer. Desse er (1) tap av habitat / modifikasjon, middels til låg effekt, (2) tørke og klimaendringar, for det meste ukjent, men truleg låg effekt, (3) jakt, delvis ukjent, men samla medium effekt, og (4) konkurranse med tyrkardue, ukjend effekt.
I Noreg
Turteldua er ein sjeldan gjest i Noreg, det er ikkje kjent at ho har hekka i landet. Næraste hekkeplassar er i det sørlege Finnland og sørlege Danmark. Statistikk frå Artsobervasjoner syner at det etter 1970 er rapportert meir enn 1000 ulike observasjonar i Noreg, endatil ein på Jan Mayen, og ein ved Hopen, Svalbard og til saman ca. 120 einskilde observasjonar i Nord-Noreg.
I kulturen
Kanskje på grunn av bibelske referansar, spesielt velkjente vers frå Høgsongen, den sørgmodige stemmen og det faktumet at arten dannar sterke parsamband, har europeiske turtelduer blitt symbol på godhuga kjærleik. I Det nye testamentet er to turtelduer nemnt å ha vorte ofra for Jesu fødsel. I renessansen i Europa, vart turteldua sett på som ein godhuga partnar til «fugl fønix». Robert Chester sitt dikt Kjæleikens martyr er ei vedvarande utforsking av denne symbolikken. Diktet vart publisert saman med andre dikt om emnet, blant anna William Shakespeare sitt dikt The Phoenix og Turtle, der 'skilpadde' refererer til turtelduer.
Turtelduer er omtalt i ei rekkje folkesongar om kjærleik og tap. Ein av desse inspirerte ein komposisjon av Ralph Vaughan Williams.
Kendall Basin
Kendall Basin er ein isfri dalbotn ved nordvestenden av Herbert Mountains i Shackletonkjeda. Han vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967 og kartlagt av British Antarctic Survey (BAS), 1968-71. I samband med at det vart nytta namn på glasiologar i området, vart han namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1971 etter Percy Fry Kendall (1856–1936), ein engelsk glasiolog og stundom geologiprofessor ved Leeds University.
Cantref-reservoaret
Cantref-reservoaret er det midtre av tre reservoar i Taff Fawr-dalen i South Wales. Det er eigd av Welsh Water og ligg i Brecon Beacons nasjonalpark, hovudsakleg i Powys og det historiske grevskapet Breconshire. Delar av det sørvestlege hjørnet av innsjøen ligg i Rhondda Cynon Taff.
Jursla
Jursla er ein svensk tettstad i Norrköpings kommun i Östergötlands län i Östergötland. I 2005 hadde tettstaden 1 647 innbyggjarar. Jursla ligg cirka sju kilometer nord for Norrköping.
Qualiano
Qualiano er ein kommune i provinsen Napoli i regionen Campania i Italia. Kommunen har 25 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 7,43 km². Qualiano ligg 13 kilometer nordvest for provinshovudstaden Napoli, og kan reknast som ein forstad eller bydel til storbyen.
Cumpstonbreen
Cumpstonbreen er ein liten isbre på austkysten av Graham Land, som flyt mellom Breitfussbreen og Quartermainbreen og ut i botnen av Millfjorden. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter J.S. Cumpston, ein australsk historikar som skreiv om Antarktis.
Last of Our Kind
Innspeling og produksjon
Last of Our Kind vart skrive i Irland og så produsert av gitaristen Dan Hawkins i heimestudioet hans i Leeders Farm i Norfolk. Kring femten songar vart vurderte for den endelege utgjevinga. Ti songar kom ut på standardutgåva, medan den japanske utgåva og Best Buy-utgåva inneheld to eksklusive bonusspor. Ein annan song – «Million Dollar Strong» – vart spelt på konsertane deira under ein oppvarmingsturné i Irland i mars 2015. Ei spesialutgåve av albumet kom òg ut i november 2015 med fire bonusspor.
Musikk og tekst
Frontmannen Justin Hawkins har skildra albumet som «brutalt», og la til at «Det er definitivt strippa ned med unntak av somme mandolinar. Men når du gjer mellomaldersk rock, bør du ha med mandolin. Det er mellomalderrock, men det høyrest ut som The Darkness. Det er medi-urban, kanskje». Han forklarte tydinga av tekstane og sa at dei «skildrar vikinginvasjonen av Aust-Anglia, som kulminerte med halshogginga av Edmund martyren», og skildra det grunnleggjande temaet som «klassisk Darkness».
Utgjeving
Den første songen som vart avslørt frå albumet var «Barbarian», som kom ut 23. februar, samstundes med at albumet vart annonsert. «Barbarian» kom ut som den første singelen frå albumet den 8. mars 2015. Det vart sett opp ei PledgeMusic-side for å marknadsføre albumet før det kom ut. Bande tla ut på ein turné i Irland i mars 2015, før utgjevinga av Last of Our Kind. Den andre singelen frå albumet, «Open Fire», hadde premiere 23. mars, etterfølgd av ei offisiell utgjeving 25. mai 2015. Etter at Emily Dolan Davies slutta i bandet, heldt The Darkness den første konserten sin med den noverande trommeslagaren sin, Rufus Taylor, sonen til Queen-trommeslagaren Roger Taylor, ein lanseringsfest for albumet for fansen i Gibson Guitar Studio i London 23. april. Ein tredje singel, «Last of Our Kind», kom ut 29. juli, med ein musikkvideo laga i studio, som syner bandet i lag med utvalde fans. Albumet kom ut på ny 20. november 2015, med eit alternativt plateomslag med juletema og fire bonusspor, inkludert singlane «Million Dollar Strong» og «I Am Santa».
Mottaking
Journalist J.C. Maçek III i Spectrum Culture skreiv «Dette fjerde albumet vart produsert av gitaristen Dan Hawkins, som syner seg som eit geni med denne musikkstilen, særskild når det gjeld å framkalle dei mest primale skrika frå broren, vokalisten Justin Hawkins.»
Innhald
Alle songane skrivne og komponerte av Justin Hawkins, Dan Hawkins og Frankie Poullain; «Mudslide» og «Messenger» skriven i lag med Emily Dolan Davies, «I Am Santa» skriven i lag med Rufus Taylor.
Llyn Brenig
Llyn Brenig er eit vassreservoar i North Wales, i hjartet av Denbigh Moors, på grensa mellom grevskapa Conwy og Denbighshire. Det vert nytta til å kontrollere vassnivået i River Dee som ein del av reguleringssystemet i elva, som vernar vassforsyninga for Nordvest-England og Nordaust-Wales, særleg Liverpool og området kring.
Reservoaret
Bygginga av demninga starta i 1973 og stod ferdig i 1976. Reservoaret har ein kapasitet på 60 millionar m³ og vart først fylt i 1979. Det har eit overflateareal på 3,7 km² og er dermed den fjerde største innsjøen i Wales. Innsjøen har ei kystlengd på 23 km.
Tilsigsområdet til reservoaret er ikkje stort nok til å fylle det i løpet av eitt år. Det vil sei at når reservoaret vert tappa, så kan det ta fleire år før det vert heilt fylt opp att. Llyn Brenig vert derfor berre nytta under tørkeperiodar når kapasiteten til Llyn Celyn og Llyn Tegid ikkje lenger klarar å halde vassnivået i River Dee oppe.
Arkeologi
Under bygginga av reservoaret vart det funne fleire lekamar frå bronsealderen og ein leir frå mellomsteinalderen for jegerar og samlarar. Ved hjelp av radiokarbonanalysar av kol frå eldstadane ved leiren vart leiren datert til kring 5700 f.Kr.
Luna 9-haugen
Luna 9-haugen er eit fjell, 1880 moh, på austenden av Eidshaugane i Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Det vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kartla det på ny i 1960–61, og kalla det Gora Luna-Devyat' (Luna 9-fjellet) til minne om det sovjetiske forskarar hadde oppnådd i verdsrommet.
Wrap Her Up
«Wrap Her Up» er ein song av den engelske popsongaren Elton John på albumet Ice on Fire frå 1985. George Michael syng duett med John på songen.
Mot slutten av songen vert det nemnd fleire kjende kvinner, som Kiki Dee, som Elton John song duetten «Don't Go Breaking My Heart» med i 1976. Ho syng òg korvokal på «Wrap Her Up». Dee er òg med i musikkvideoen der John kastar ei fløytekake i andletet hennar. Andre som vert nemnde er Marlene Dietrich, Rita Hayworth, Marilyn Monroe, Katharine Hepburn, Dusty Springfield, Billie Jean King, Vanessa Williams, Nancy Reagan, Julie Andrews, Annie Lennox, Shirley Temple, Tallulah Bankhead, prinsesse Caroline av Moncaco, Little Eva, Mata Hari, Joan Collins, Brigitte Bardot, Doris Day og Samantha Fox.
Elton spelar verken piano eller klaverinstrument på denne song.