cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ivan Nielsen
Ivan Nielsen er ein dansk tidlegare fotballspelar. Han spelte 51 landskampar for Danmark og var med for landet i EM i 1984, VM i 1986 og EM i 1988. Han var med om å vinne europacupen i 1988 med PSV Eindhoven.
MI5
MI5, offisielt The Security Service, er tryggingstenesta i Storbritannia. Nemninga MI5 er ei forkorting av «Military Intelligence section 5» ('Militær etterretning, avdeling 5').
Tenesta har som oppgåve å verna det britiske demokratiet og Storbritannias økonomiske interesser, og å kjempa mot alvorleg kriminalitet. MI5 tek for det meste for seg innanrikstryggleik, medan Secret Intelligence Service (MI6) tek hand om ekstern tryggleik. MI5 sitt ansvar for den indre tryggleiken gjorde at den under andre verdskrigen og den kalde krigen vart kjent for jakta på KGB-agentar og seinare IRA. Etter 2001 er det mest fokus på kamp mot internasjonal terrorisme.
MI5 er underlagd den britiske innanriksministeren, og har rundt 3 800 tilsette.
Royal Bay
Royal Bay er ei bukt mellom Cape Charlotte og Cape Harcourt langs nordkysten av Sør-Georgia.
Som andre delar av øygruppa hekkar mange fugleartar her, som kongepingvin, bøylepingvin og knoppskarv.
Historie
Royal Bay vart ho oppdaga og namngjeven av ein britisk ekspedisjon under James Cook i 1775.
Kolonialhandel
Kolonialhandel, kolonialbutikk eller berre kolonial var ein butikk der ein selde mat og andre varer som ein trong til dagleg. Varene ein selde vart kalla kolonialvarer, ettersom mange av dei kom frå det som då var koloniar i tropane. Døme på slike varer er kaffi, te, sukker og eksotiske krydder. Handelen skjedde over disk.
Royal Bay
Historie
I 1882 vart ei tysk gruppe under Det internasjonale polaråret under Schrader sendt ut for å observere Venuspassasjen frå Royal Bay. Dei heldt til på nordsida av bukta 1882-83. Gruppa kom inn på «Moltke», som var det første motordrivne fartøyet som nådde Sør-Georgia. Moltke Harbour, ei bukt på nordvestsida av Royal Bay er kalla opp etter skipet.
Bastak fylke
Bastak fylke (persisk شهرستان بستک)) er eit fylke i Hormozgan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Bastak. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 65 716. Fylket er delt inn i dei tre distrikta Sentral-distriktet, Jenah-distriktet og Kukherd-distriktet. Fylket har dei tre byane Bastak, Janah og Kukherd.
Det peruanske riksvåpenet
Det peruanske riksvåpenet er eit heraldisk skjold delt i tre med eit stort felt som dekker nedre halvdelen og viser eit gult overflodshorn på raud botn. Feltet øvst til heraldisk høgre viser ein vikunja på blå botn, medan den motsåtande sida viser eit kinatre på kvit botn. Peruanske flagg ramar inn skjolde på begge sider, medan ein krans av steineik står over skjoldet.
Ein versjon av våpenet der flagga er erstatta av ei palme- og ei laurbærgrein blir brukt i orlogsflagget til Peru.
Overflodshornet står for gullet i Peru, vikunjaen står for dyrelivet og treet for planterikdommen som mellom anna finst i regnskogen i Amazonas.
Johannes Berg
Berg var frå Vallersund i noverande Ørland kommune. Etter mellomskule i Trondheim reiste han i både innanriks- og utanriksfart før han tok styrmannseksamen i 1884. Sidan dreiv han fiske på bankane utom Trøndelags-kysten. I 1897 kjøpte han garden Valsøy i Jøssund og dreiv denne til 1917. Frå 1907 var han postopnar i Vallersund.
Rakhyah-distriktet
Rakhyah-distriktet er eit distrikt i Hadhramaut guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 8 715 innbyggjarar.
Srbinovo
Srbinovo (makedonsk Србиново; albansk Sërmnovë) er ein landsby i kommunen Gostivar i regionen Polog i Nord-Makedonia. Srbinovo var tidlegare eigen kommune, men vart innlemma i Gostivar i 2004.
Den tidlegare kommunen Srbinovo hadde 3 709 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002, medan sjølve landsbyen hadde 1 039 innbyggjarar.
Bodmin Moor
Bodmin Moor (kornisk Goen Bren ) er ei lynghei av granitt nordaust i Cornwall i England. Ho dekkjer eit område på 208 km² og oppstod i karbontida.
Bodmin Moor er ein av fem djupbergartar av granitt i Cornwall som utgjer ein del av kornubisk batolitt.
Namnet 'Bodmin Moor' er forholdsvis nytt, og vart namngjeven av Ordnance Survey i 1813. Tidlegare var område kjend som Fowey Moor etter River Fowey som spring ut her.
Dramatiske granittklipepr stig opp frå det bølgjande lyngheilandskapet. Den mest kjend er Brown Willy, det høgaste punktet i Cornwall med ei høgd på 417 meter over havet. og Rough Tor på 400 meter over havet. I søraust er Kilmar Tor og Caradon Hill dei mest prominente åsane. Store området av landskapet er dårleg drenert og består av myrer (som på varme somrar kan tørke inn). Resten av lyngheilandskapet er hovudsakleg grove enger som er overgrodd av røsslyng eller anna låg vegetasjon.
Cowgirl's Prayer
Cowgirl's Prayer er det syttande studioalbumet til den amerikanske countryartisten Emmylou Harris, utgjeve 28. september 1993 på Warner Bros. Records. Det kom like etter det akustiske konsertalbumet At the Ryman i 1992, og er ei samling med liknande, rolege songar, i tillegg til eit par meir rocka songar som «High Powered Love», den første singelen frå albumet. Albumet kom ut på ei tid då eldre artistar (dei over 40) vart droppa frå spelelistene til countrystasjonane, og albumet vart lite spelt på radio, trass i positive meldingar. Det selde derfor dårleg og er ei av årsakene til at Harris valde å gå for ein meir røffare stil på dei neste albuma hennar, frå og med Wrecking Ball i 1995. Cowgirl's Prayer er slik sett det siste streite countryalbumet til Harris.
Bandar Lengeh fylke
Bandar Lengeh fylke (persisk شهرستان بندر لنگه) er eit fylke i Hormozgan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Bandar Lengeh. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 113 625. Fylket er delt inn i dei tre distrikta Shibkaveh-distriktet, Kish-distriktet og Sentral-distriktet. Fylket har dei fire byane Kong, Kish, Bandar Lengeh og Bandar Charak.
Cowgirl's Prayer
Trass i at det ikkje vart spelt på radio, vart det laga musikkvideoar for dei tre singlane frå albumet, «High Powered Love», den Cajun-aktige «Crescent City» og Jesse Winchester sin «Thanks to You». Desse vart alle mykje vist på CMT.
Trikóloni
Trikóloni (gresk Τρικόλωνοι) er ein tidlegare kommune i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Trikóloni inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Gortynía.
I agápi akóma zi
«I agápi akóma zi» (gresk «Η αγάπη ακόμα ζει», Kjærleiken lever framleis) er ein singel av Stavros & Konstantína. Songen er skriven av Stavros Siderás.
Eurovision Song Contest 1983
Radiofonikó Ídrima Kýprou hadde ein intern uttaking der dei valde ut bidraget som representerte Kypros i Eurovision Song Contest 1983 i München i Vest-Tyskland. Duoen Stavros & Konstantína, sett saman av Stavros Siderás og Konstantína Konstantínou, fekk framføre «I agápi akóma zi», på gresk. «I agápi akóma zi» er skriven av Stavros Siderás. I finalen enda Kypros på 16. plass med 26 poeng; seks frå Jugoslavia, fem frå Vest-Tyskland og Israel, fire frå Noreg og Belgia og eitt frå Sveits og Danmark. Dette er det einaste kypriotiske bidraget som ikkje har fått poeng frå Hellas i ein finale, dei åra både Kypros og Hellas har delteke i finalen.
The Byrds
The Byrds var eit amerikansk rockeband som vart skipa i Los Angeles i California i 1964. Bandet hadde mange forskjellige medlemmer medan det eksisterte, og frontmannen Roger McGuinn (òg kjend som Jim McGuinn) var det einaste medlemmet som var med heile vegen fram til bandet vart oppløyst i 1973. Kommersielt sett var gruppa berre like stor som The Beatles, The Beach Boys og The Rolling Stones ein kort periode i 1965 og 1966, men vert likevel i dag rekna for å vere eit av dei viktigaste banda frå 1960-åra. The Byrds var pionerar innan sjangeren folkrock, og påverka slik The Beatles og andre band i den britiske bølgja med kontemporær og tradisjonell folkemusikk. Utover i 1960-åra vart bandet òg viktige innan utviklinga av psykedelisk rock, ragarock og countryrock. I tillegg har blandinga av den klåre vokalharmonien til bandet og den klirrande elektriske tolvstrengs Rickenbacker-gitaren til McGuinn hatt innverknad på popmusikk heilt fram til i dag. Av dei mest kjende songane til bandet finn ein coverversjonane av Bob Dylan sin «Mr. Tambourine Man» og Pete Seeger sin «Turn! Turn! Turn!», i lag med dei sjølvskrivne «I'll Feel a Whole Lot Better», «Eight Miles High», «So You Want to Be a Rock 'n' Roll Star», «Ballad of Easy Rider» og «Chestnut Mare».
Lucy in the Sky with Diamonds
«Lucy in the Sky with Diamonds» er ein song skriven av John Lennon og Paul McCartney og innspelt av The Beatles for albumet Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band i 1967.
Arrangement
Songen har eit samansett arrangement som er typisk for seinare Lennon-McCartney komposisjonar. Songen skiftar takt frå 6/8 i versa til 4/4 i refrenga. Songen skiftar òg samstundes toneart frå A dur i versa til B♭ dur i delen før refrenget eller mellomspelet til G-dur i refrenget. Han består av ein enkel melodi (liknande ein barnesong) sungen av Lennon.
The Byrds
Fleire tidlegare medlemmer i bandet har hatt suksessrike karriere på eiga hand, anten som soloartistar eller i andre band, slik som Crosby, Stills, Nash & Young eller The Desert Rose Band. Seint i 1980-åra byrja Gene Clark og Michael Clarke begge å turnere som The Byrds, og dette medførte søksmål frå McGuinn, Crosby og Hillman om retten til bandnamnet. Som følgje av dette frmaførte McGuinn, Crosby og Hillman fleire konsertar som The Byrds mellom 1988 og 1990, samt at dei spelte inn fire nye Byrds-songar. Den 16. januar 1991 vart The Byrds innlemma i Rock and Roll Hall of Fame og det originale bandet spelte i lag for siste gong. McGuinn, Crosby og Hillman er framleis aktive, medan Gene Clark døydde av hjarteattakk i 1991 og Michael Clarke døydde av leverinsuffisiens i 1993.
Lucy in the Sky with Diamonds
Tekst og tittel
I følgje the Beatles kom son til Lennon, Julian, heim frå barnehagen ein dag i 1966 med ei teikning av ei klasseveninne, Lucy. Han viste teikninga til faren og skildra bilete som «Lucy – in the sky with diamonds»
The Byrds
Starten (1964)
Kjernen i The Byrds vart skipa tidleg i 1964 då Jim McGuinn, Gene Clark og David Crosby kom i lag som ein trio. Dei tre musikarane hadde alle røter i folkemusikk, og kvar av dei hadde arbeidd som visesongarar i den akustiske kaferørsla tidleg i 1960-åra. I tillegg hadde dei alle spelt i forskjellige college-band: McGuinn med The Limeliters og Chad Mitchell Trio, Clark med The New Christy Minstrels og Crosby med Les Baxter's Balladeers. McGuinn hadde òg arbeidd som profesjonell låtskrivar i Brill Building i New York City som lærling under Bobby Darin. Tidleg i 1964 hadde han vorte begeistra for The Beatles og starta å spele akustiske versjonar av songane deira i tillegg til det vanlege folkeviserepertoaret sitt. Då han spelte på viseklubben The Troubadour i Los Angeles møtte han Gene Clark, som òg var stor Beatles-fan, og dei danna ein Peter and Gordon-liknande duo, som spelte coverversjonar av Beatles, Beatles-liknande utgåver av tradisjonelle viser og nokre eigne songar. Like etter møtte dei David Crosby på The Troubadour då han byrja å synge harmonivokal på nokre av songane deira. Dei vart så imponert av måten stemmene deira blanda seg på at dei danna ein trio og kalla seg The Jet Set.
Lucy in the Sky with Diamonds
Tekst og tittel
I følgje Paul McCartney var dei aldri klar over referansen til LSD i tittelen før nokon gjorde dei merksam på dette, men dette var det visst få som trudde på. Lennon stadfesta dette i eit intervju i 1971 og produsent George Martin nekta for at tittelen var ein referanse til LSD i boka The Complete Beatles Recording Sessions av Mark Lewisohn. Lewisohn skriv likevel at det ikkje kan vere tvil om at det var nettopp slike stoff som gav slike fargerike tekstbilete hos Lennon
The Byrds
Starten (1964)
Crosby introduserte McGuinn og Clark for kjenningen Jim Dickson, som hadde tilgang til World Pacific Studios, der han hadde spelt inn demoane til Crosby. Dickson tok raskt på seg rolla som manager for bandet og nytta World Pacific til å spele inn musikken til trioen. Det var under øvingane på World Pacific at folkrock-stilen med å blande sine eigne Beatles-påverka songar med kontemporære visesongar starta. I starten kom denne blandinga frå folkemusikkrøtene til bandet og ønsket deira om å kopiere The Beatles, men etter kvart som øvingane heldt fram byrja bandet å prøve å skape ei bru mellom folkemusikken og rocken.
Lucy in the Sky with Diamonds
Andre versjonar
Den mest suksessrike nyinnspelinga av songen vart gjort av Elton John i 1974 med korvokal og gitar av John Lennon (som nytta pseudonym Dr. Winston O’Boogie). Singelen gjekk til topps på den amerikanske Billboard pop-lista i to veker i januar 1975.
The Byrds
Starten (1964)
Trommeslagar Michael Clarke vart med i The Jet Set i midten av 1964. Clarke vart hovudsakleg teken inn i bandet på grunn av at han såg bra ut og hadde ein Brian Jones-aktig frisyre, og ikkje så mykje på grunn av den musikalske erfaringa si. Clarke eigde ikkje ein gong sitt eige trommsett og måtte i starten spele på pappboksar og ein tamburin. Etter kvart som bandet heldt fram å øve, fekk Dickson i stand ein enkelavtale om ei singelutgjeving på Elektra Records. Singelen inneheldt dei originale «Please Let Me Love You» og «Don't Be Long» med McGuinn, Clark og Crosby, samt studiomusikarane Ray Pohlman på bass og Earl Palmer på trommer. I eit forsøk på å tene pengar på den britiske bølgja som dominerte dei amerikanske hitlistene på denne tida, endra bandet namn til det meir britiskaktige The Beefeaters. «Please Let Me Love You» vart gjeven ut på Elektra Records den 7. oktober 1964, men nådde ikkje listene.
Sacramento Bight
Sacramento Bight er ei open bukt mellom Calf Head og Cape Harcourt på nordkysten av Sør-Georgia. Namnet «Pinguin-Bay» vart gjeven av ei tysk gruppe under Det internasjonale polaråret, 1882–83, til ei mindre vik i bukta som her er skildra. South Georgia Survey, 1951–52, rapporterte at namnet ikkje nødvendigvis vart nytta om denne bukta og godkjende Sacramento Bight, som var i lokal bruk.
The Byrds
Starten (1964)
I august 1964 fekk Dickson tak i ei acetatskive av Bob Dylan-songen «Mr. Tambourine Man», som då ikkje var gjeven ut enno. Han følte at dette kunne vere ein bra song for The Jet Set. Sjølv om bandet i starten ikkje likte songen, starta dei å øve inn songen med eit rockearrangement, og endra tempobetegnelsen frå 2/4 til 4/4. Like etter, inspirert av The Beatles-filmen A Hard Day's Night, valde bandet å skaffe seg liknande instrument som heltane sine: ein Rickenbacker tolvstrengsgitar for McGuinn, ein Gretsch Tennessean for Clark (sjølv om Crosby tok over denne like etter) og Ludwig-trommer for Clarke. I oktober 1964 henta Dickson mandolinspelaren Chris Hillman som bassisten i The Jet Set. Bakgrunnen til Hillman var meir retta mot country enn folk og rock, og hadde vore medlemm i bluegrassgruppene Scottsville Squirrel Barkers, Golden State Boys (òg kjend som The Hillmen) og samstundes med at han vart tilsett i The Jet Set, The Green Grass Group. Gjennom kjennskapen Dickson hadde med impresarioen Benny Shapiro og jazztrompetisten Miles Davis, fekk bandet platekontrakt med Columbia Records den 10. november 1964. To veker seinare, under thanksgiving 1964, endra bandet namnet til The Byrds.
Folkrock (1965–1966)
Den 20. januar 1965 gjekk The Byrds inn i Columbia Studios i Hollywood for å spele inn «Mr. Tambourine Man», som så skulle ut som debutsingelen deira for Columbia. Sidan bandet enno ikkje hadde vorte gode nok musikalsk, var McGuinn den einaste i bandet som spelte på «Mr. Tambourine Man» og Gene Clark-songen «I Knew I'd Want You». I staden for å bruke bandmedlemmene brukte produsent Terry Melcher i staden for dei innleigde The Wrecking Crew, ei gruppe studiomusikarar som bestod av Hal Blaine, Larry Knechtel, Jerry Cole og Leon Russell, som (i lag med McGuinn på gitar) akkompagnerte songen til McGuinn, Crosby og Clark. Då det var tid for å starte innspelinga av debutalbumet deira i mars 1965, var derimot Melcher sikker på at bandet var flinke nok til å spele inn musikken sin sjølve. Sidan dei hadde nytta musikarar utanfrå på debutsingelen, førte dette til at mange trudde dei heller ikkje spelte på debutalbumet.
Medan bandet venta på at «Mr. Tambourine Man» skulle kome ut, slo dei seg ned ved nattklubben Ciro's Le Disc på Sunset Strip i Hollywood. Dei spelte fast her i mars og april 1965. Her finslipte dei spelinga si, lærte å te seg på scenen og utvida repertoaret sitt. Det var i denne tida dei byrja å få tilhengjarar i ungdomskulturen i Los Angeles og dei hippe menneska i Hollywood med folk som Kim Fowley, Peter Fonda, Arthur Lee og Sonny & Cher. Den 26. mars 1965 vitja Bob Dylan klubben og vart med The Byrds på scenen for ei utgåve av Jimmy Reed sin «Baby What You Want Me to Do». The Byrds fekk raskt eit rykte på Ciro's og stadig fleire tenåringar byrja å fylle fortauet utanfor klubben, desperat etter å kome seg inn å sjå bandet spele. Fleire kjende musikkhistorikarar og forfattarar, som Richie Unterberger, Domenic Priore og Peter Buckley, har foreslått at denne ungdomsgruppa som samla seg utanfor Ciro's for å sjå The Byrds var starten på hippierørsla på Vestkysten.
Columbia Records gav omsider ut «Mr. Tambourine Man» på singel den 12. april 1965. Denne fulle, elektriske rockehandsaminga The Byrds og Terry Melcher hadde gjeve songen fungerte som ein mal for sjangeren folkrock. Den melodiske, klirrande tolvstrengsgitaren til McGuinn, som vart kraftig komprimert for å skape den særs lyse, hengande tonen, starta umiddelbart og påverka andre musikarar og gjer det framleis i dag. Singelen synte òg ein annan særs karakteristisk del av stilen til bandet med dei komplekse vokalharmoniane, som vanlegvis var McGuinn og Clark i samklang med Crosby på høg harmoni. I tillegg tok den abstrakte songteksten låtskrivinga i rock og pop til nye høgder. Aldri før hadde eit slik intellektuelt og litterært ordspel vorte kombinert med rockemusikk.
I løpet av tre månader hadde «Mr. Tambourine Man» vorte den første folkrockhitten, og nådde førsteplassen i både USA og i Storbritannia. Den store suksessen til singelen førte til eit stort oppsving for folkrock i 1965 og 1966 då fleire Byrds-aktige band overfløymde dei amerikanske og britiske hitlistene. Albumet Mr. Tambourine Man kom ut 21. juni 1965, og nådde sjetteplass i USA og sjuandeplass i Storbritannia. Albuma var ei blanding av omarbeidde folkesongar, som Pete Seeger si tilpassing av Idris Davies-diktet «The Bells of Rhymney» med fleire Dylan-innspelingar og bandet sine eigne songar. Dei fleste av desse songane vart skrivne av Gene Clark. Særleg har Clark sin «I'll Feel a Whole Lot Better» vorte ein av rockestandardane, og mange kritikarar reknar songen som både ein av bandet og ein av Clark sine beste. Mr. Tambourine Man-albumet, som singelen med same namn, var viktig i populariseringa av folkrocken og gjorde bandet til eit internasjonalt kjend band. Dei vart det første amerikanske bandet som utfordra dominansen til The Beatles og den britiske bølgja.
Den neste singelen til The Byrds var «All I Really Want To Do», ei anna tolking av ein Dylan-song. Han kom ut 14. juni 1965, medan «Mr. Tambourine Man» framleis klatra på dei amerikanske listene. Singelen vart gjeven ut i hastverk fordi Columbia Records prøvde å slå Cher si utgåve av den same songen, som kom ut samstundes på Imperial Records. Begge singlane gjekk inn på lista, men The Byrds si utgåve stoppa på 40. plass, medan Cher si utgåve gjekk til 15. plass. Det motsette skjedde i Storbritannia der The Byrds-utgåva nådde 4. plass og Cher nådde 9. plass.
For den tredje singelen deira på Columbia skulle The Byrds opphavleg gje ut enno ein Dylan-song, «It's All Over Now, Baby Blue» (han vart til og med spelt som premiere på radiostasjonen KRLA),, men i staden for valde dei å spele inn «Turn! Turn! Turn! (to Everything There is a Season)», ein Pete Seeger-song med tekst som var teken nesten direkte frå Forkynnaren. Det var McGuinn som tok songen med seg til bandet. Han hadde tidlegare arrangert denne songen i ein kammerfolkstil då han arbeidde på albumet Judy Collins 3 av visesongaren Judy Collins i 1963. The Byrds si utgåve av «Turn! Turn! Turn! (to Everything There is a Season)» kom ut 29. oktober 1965 og vart den andre singelen deia som gjekk til topps i USA. Det var òg tittelen på det neste albumet deira. Singelen kom ut samstundes med at Vietnamkrigen var i ferd med å eskalere, og meldinga om fred og toleranse i songen trefte ein nerve hos dei amerikanske platekjøparane, og representerte høgdepunktet for folkrock på hitlistene.
Det andre albumet til The Byrds, Turn! Turn! Turn!, kom ut i desember 1965, og som debutalbumet bestod det av ei blanding av originale songar, folkeviser og Bob Dylan-songar. Alle hadde klåre harmoniar og den særeigne gitarstilen til McGuinn. Dette albumet inneheldt fleire av bandet sine eigne songar enn det førre albumet, og Gene Clark tredde særleg fram som låtskrivar. Songane hans frå denne perioden, som «The World Turns All Around Her», «She Don't Care About Time» og «Set You Free This Time», vert av kritikarar rekna blant dei beste innan folkrocksjangeren. Den sistnemnde songen vart gjeven ut på singel i januar 1966, men med mykje tekst, melankolsk melodi og ballade-liknande tempo, stoppa den på 63. plass i USA og nådde ikkje lista i det heile i Storbritannia.
Psykedelia (1965–1967)
Den 22. desember 1965 spelte The Byrds inn ein ny sjølvskriven song kalla «Eight Miles High» ved RCA Studios i Hollywood. Songen representerte eit kreativt sprang framover for bandet og vert ofte rekna som den første verkelege innspelinga av psykedelisk rock av kritikarar, sjølv om andre samtidige artistar som Donovan og The Yardbirds, òg utforska liknande musikalske retningar. Songen var òg sentral i å omdanne folkrock til nye musikalske former i psykedelia og ragarock. Columbia Records nekta først å gje ut denne versjonen fordi han hadde vorte spelt inn i studioet til eit anna plateselskap. Bandet vart derfor tvungen til å spele inn «Eight Miles High» på ny i Columbia Studios i Los Angeles den 24. og 25. januar 1966 og det var denne nyinnspelte utgåva som kom ut på singel.
Songen er prega av den banebrytande sologitaren til McGuinn, der han prøver å etterlikne frijazz-saksofonspelinga til John Coltrane og særleg songen «India» frå Coltrane-albumet Impressions. «Eight Miles High» syner òg påverknad frå indisk musikk av Ravi Shankar i den monotone kvaliteten ein finn i vokalmelodien og gitaren til McGuinn. Sidan han hadde ein svak indisk påverknad vart songen omtalt som «ragarock» av musikkpressa, men i røynda var det B-sida på singelen, «Why», som var meir direkte prega av indisk raga. Då songen kom ut vart han bannlyst av mange amerikanske radiostasjonar, sidan det vart hevda at teksten omtalte narkotikabruk. Bandet og leiinga deira nekta at det var slike samanhengar i teksten, og sa at teksten skildra ein flytur til London og den komande turneen til bandet i England. «Eight Miles High» nådde berre 14. plass i USA og 24. plass i Storbritannia, men ein trur dette kjem av at han vart spelt lite på radio, samt at han var utfordrande og noko ukommersiell.
Det tredje albumet til The Byrds, Fifth Dimension, kom ut i juli 1966. Mange av songane på albumet bygde vidare på den nye psykedeliske stilen til bandet der McGuinn utforska jazz- og ragastilar på songar som «I See You» og «What's Happening?!?!», som vart skriven av Crosby. Tittelsporet på albumet, «5D (Fifth Dimension)», kom ut som singel føre albumet og vart som «Eight Miles High», bannlyst av mange radiostasjonar i USA fordi teksten visstnok støtta narkotikabruk. Fifth Dimension fekk blanda kritikk då det kom ut og selde ikkje like mykje som føregangarane. Det nådde 24. plass i USA og 27. plass i Storbritannia.
Bandet gjekk i studio igjen mellom 28. november og 8. desember 1966 for å spele inn det fjerde albumet deira, Younger Than Yesterday. Den første songen som vart innspelt vart skriven av McGuinn og Hillman, «So You Want to Be a Rock 'n' Roll Star», ein satirisk og særs sarkastisk song om dei fabrikerte banda som The Monkees. Songen inneheld trompet spelt av den sørafrikanske musikaren Hugh Masekela og var første gong Byrds nytta blåsarar på ei innspeling. «So You Want to Be a Rock 'n' Roll Star» vart gjeven ut som singel i januar 1967 og gjorde det forholdsvis bra på listene i USA, men nådde ikkje lista i det heile i Storbritannia. Songen var òg opningssporet på Younger Than Yesterday. Albumet kom ut i februar 1967 og det fjerde albumet deira var meir variert enn føregangaren. Bandet blanda psykedelia med folkrock og country. Sjølv om det hovudsakleg fekk positiv kritikk då det kom ut, vart det stort sett oversett av platekjøparane og nådde berre 24. plass i USA og 37. i Storbritannia. I tillegg til «So You Want to Be a Rock 'n' Roll Star», inneheld Younger Than Yesterday òg den jazz-prega Crosby-ballad «Everybody's Been Burned», ein cover av Dylan sin «My Back Pages» (som seinare vart gjeven ut som singel) og fire songar skrivne av Chris Hillman, der han endeleg tredde fram som ein fullverdig låtskrivar. To av dei country-prega songane til Hillman, «Time Between» og «The Girl with No Name», peika begge tidleg mot countryrock-retninga bandet skulle ta seinare.
Siste halvdel av 1967 spelte The Byrds inn det femte albumet sitt, The Notorious Byrd Brothers. Her tok bandet den psykedeliske eksperimenteringa til det mest ekstreme og blanda folkrock, country, jazz og psykedelia, ofte i same song, og nytta nye studiobaserte produksjonsteknikkar som phasing og flanging. Med på albumet var fleire studiomusikarar, mellom anna bluegrassgitaristen og det framtidige medlemmet av The Byrds, Clarence White. White, som òg spelte gitar på Younger Than Yesterday, medverka med country-aktig gitar på songane «Natural Harmony», «Wasn't Born to Follow» (som seinare var med på filmmusikken til Easy Rider) og «Change Is Now». Då det kom ut fekk det god kritikk dei fleste stader, men selde likevel dårleg, særleg i USA, det der berre nådde ein skuffande 47. plass. Ryktet til albumet har derimot vokse i løpet av åra og vert i dag rekna som eit av dei beste albuma til The Byrds av både tilhengjarar og kritikarar.
Endringar (1967–1968)
Medan bandet arbeidde på The Notorious Byrd Brothers seint i 1967 var det mykje spaning og bitterheit mellom medlemmene i bandet, noko som til slutt medførte at Crosby og Clarke slutta. McGuinn og Hillman vart stadig meir irritert på den hovmodige egoismen til Crosby og forsøka hans på å diktere den musikalske retninga til bandet. I tillegg, under konserten The Byrds heldt på Monterey Pop Festival den 17. juni 1967, heldt Crosby lange talar innimellom songane om kontroversielle emne, som mordet på John F. Kennedy og fordelane med å gje LSD til «alle statsoverhovud og politikarar i verda». Dette irriterte resten av bandet særs mykje. Han irriterte dei ytterlegare ved å spele saman med rivalane Buffalo Springfield ved Monterey, der han steppa inn for Neil Young. Statusen hans i bandet vart enno verre etter at singelen «Lady Friend», som var skriven av Crosby, selde dårleg og berre nådde 82. plass på lista.
Lucy in the Sky with Diamonds
Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen eller framført han på konsertar er The Hooters, Queensryche, Frank Zappa, Katie Melua, Grateful Dead, The Black Crowes, Bono og Natalie Cole.
Tsjegrane
Tsjegrane (makedonsk Чегране; albansk Çegran) er ein landsby i kommunen Gostivar i regionen Polog i Nord-Makedonia. Tsjegrane var tidlegare eigen kommune, men vart innlemma i Gostivar i 2004.
Den tidlegare kommunen Tsjegrane hadde 12 310 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002, medan sjølve landsbyen hadde 6 748 innbyggjarar.
Anaïs Chevalier-Bouchet
Anaïs Chévalier-Bouchet er ein fransk skiskyttar. Perioden 2016-22 sanka ho seks VM-medaljar og tre OL-medaljar, fem av medaljane er i sølv og fire i bronse. Individuet gjorde ho sine beste meisterskapstevlingar då ho vann sølv i sprint-øvinga under VM i skiskyting 2021 og sølv på 15 km under Vinter-OL 2022. Chevalier-Bouchet har sigra i eitt individuelt verdscuprenn, jaktstarten i Nové Město na Moravě 17. desember 2016.
The Byrds
Endringar (1967–1968)
Spaningane braut til slutt ut i august 1967 under innspelinga av The Notorious Byrd Brothers, då Michael Clarke slutta i gruppa etter å ha krangla med medlemmene fordi han var misnøgd med songane bandet skreiv. Studiotrommisane Jim Gordon og Hal Blaine vart teken inn for å erstatte Clarke mellombels. Så, i september, nekta Crosby å delta på innspelinga av Goffin–King-songen «Goin' Back», og meinte songen var langt dårlegare enn hans eigen «Triad», ein song om seksuell trekant som var i direkte konkurranse med «Goin' Back» om ein plass på albumet. Crosby meinte at bandet burde nytte seg av sjølvskrivne songar i staden for songar av andre artistar og låtskrivarar. Han gav etter kvart «Triad» til San Francisco-bandet Jefferson Airplane, som tok han med på albumet deira Crown of Creation frå 1968. Spaningane nådde brytepunktet i oktober 1967, då McGuinn og Hillman køyrte heim til Crosby og gav han sparken på bandet, og sa at dei ville klare seg betre utan han. Crosby fekk så eit kontantoppgjer, som han kjøpte ein seglbåt for og kort tid etter byrja han å spele med Stephen Stills og Graham Nash i den suksessrike supergruppa Crosby, Stills & Nash.
Daglegvarehandel
Daglegvarehandel er ein butikk som sel matvarer, vaskeartiklar og andre hushaldningsartiklar til hushaldningar.
The Byrds
Endringar (1967–1968)
Etter at Crosby forlet The Byrds, kom Gene Clark ein kort periode tilbake til bandet, men forlet dei etter berre tre veker då han igjen nekta å gå ombord på eit fly. Det er noko usemje mellom biografar og bandhistorikarar om Clark faktisk deltok på innspelinga av The Notorious Byrd Brothers eller ikkje. Det finst spor som tyder på at Clark faktisk medverka med korvokal på songane «Goin' Back» og «Space Odyssey», men om det er sant er dei ikkje særleg tydelege i miksen. Michael Clarke kom òg ei kort stund tilbake til bandet mot slutten av innspelinga, men McGuinn og Hillman sparka han så frå bandet.
McGuinn og Hillman var no redusert til ein duo og valde å hente inn nye bandmedlmmer. Søskenbarnet til Hillman, Kevin Kelley, vart raskt tilsett som ny trommeslagar og trioen la ut på ein college-turne tidleg i 1968 for å promotere The Notorious Byrd Brothers. Det synte seg snart at det ikkje var mogeleg å gjenskape studioinnspelingane med berre tre mann i bandet, så McGuinn og Hillman, i det som skulle vise seg å vere lagnadstung avgjersle for den framtidige karrieren deira, henta inn Gram Parsons på keyboard, men han flytta raskt over på gitar. Sjølv om Parsons og Kelley begge vart rekna som fulle medlemmer av The Byrds, fekk dei i røynda løn frå McGuinn og Hillman og signerte ikkje med Columbia Records då platekontrakten til The Byrds vart fornya den 29. februar 1968. Etter å ha vorte medlem i bandet, starta Parsons å utøve sin eigen musikalske agenda der han ønskte å foreine kjærleiken sin for country med ungdomen sin kjærleik for rock, for slik å gjere country attraktiv for ungdomskulturen. Han fann sin likemann i Hillman, som hadde spelt mandolin i fleire bluegrassband før han vart med i The Byrds. I tillegg hadde Hillman òg tidlegare overtalt The Byrds til å nytte svake hint av country i musikken deira på songane hans «Time Between» og «The Girl with No Name» frå Younger Than Yesterday. Han og Parsons overtalte McGuinn til å endre retning og utforske country.
Daglegvarehandel
Forretningstypen og nemninga er av relativt ny dato. Framveksten kjem særleg av ferdigpakking av varer i standardiserte kvalitetar og kvanta avpassa for detaljhandel (merkevarer), og fryselagring av varene i butikken. Det finst over 4300 daglegvareforretningar i Noreg.
Stemnítsa
Stemnítsa (gresk Στεμνίτσα) er ein landsby i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Stemnítsa var hovudsete i den tidlegare kommunen Trikóloni, som no er ei kommunaleining i kommunen Gortynía.
Daglegvarehandel
Sjølve ordet ber i seg at kundane vitjar butikken ofte, og den typiske plasseringa for daglegvarehandlar har derfor vore spreitt og i kort avstand til bustader. Ulike utviklingstrekk frå 1970-åra og framover har påverka dette. Talet på heimeverande har gått ned, medan bilbruken og mobiliteten åt publikum har auka. Samtidig har kundane fått betre plass heime, og betre vilkår til å sjølv ta vare på matvarer ved hjelp av frysar og kjøleskap. Denne utviklinga har lagt grunnen for eit heilt anna handlemønster, der «dagleg»-varehandelen ikkje lenger er dagleg, og der det vert handla i store kvanta frå stormarknader med eigen parkeringsplass.
The Byrds
Countryrock (1968–1973)
The Byrds hadde alt starta innspelinga for det neste albumet deira ved Columbia i Nashville, då dei spelte på Grand Ole Opry i Nashville, den 15. mars 1968. Bandet var det første bandet av «langhåra» hippiar som spelte på denne ærverdige countryfestivalen, noko som var kontroversielt i Nashville på denne tida. The Byrds hadde klipt seg kortare enn dei normalt hadde det for Grand Ole Opry, men dette tilfredsstilte ikkje dei kritiske røystene. Etter denne trøblete konserten, heldt bandet fram innspelinga av det nye albumet, det første som var utelukkande country. Parsons valde ut og song mange av songane. Den 8. juli, like før nokre konsertar i Sør-Afrika, forlet Parsons bandet fordi han ikkje ville spele i det raseskilde landet.
Sweetheart of the Rodeo nådde berre 77. plass i USA, men vert i dag rekna som det første countryrockalbumet av eit stort rockeband, og kom ut seks månader før Dylan sitt Nashville Skyline. Det første countryrockalbumet vert ofte rekna å vere Parsons sitt eige Safe at Home, som vart spelt inn med bandet hans International Submarine Band. Safe At Home kom ut tidleg i 1968 på Lee Hazlewood sitt LHI Records. Kontrakten han hadde med Parsons skapte rettslege komplikasjonar for Columbia Records og for Parsons sjølv. Parsons forlet namnet International Submarine Band og framtidige honorar. Samstundes erstatta eller gravla The Byrds vokalen til Parsons på tre av songane på Sweetheart of the Rodeo: «You Don't Miss Your Water», «The Christian Life», og «One Hundred Years from Now». Det er usemje om dette vart gjort på grunn av dei rettslege problema, noko Hillman har fortalt, eller om det vart gjort av kunstnariske årsaker.
Etter Parsons forlet bandet, hyrte McGuinn og Hillman inn gitaristen Clarence White, som hadde spelt på enkelte songar på kvart Byrds-album sidan Younger Than Yesterday i 1967. Den nye besetninga hadde berre spelt i lag ei kort stund då White overtalte McGuinn og Hillman om å erstatte Kevin Kelley med Gene Parsons (ingen slektskap med Gram Parsons), som hadde spelt med White i Nashville West, eit anna banebrytande countryrock-band. Denne nye besetninga spelte to konsertar i lag i oktober før Hillman slutta for å bli med Gram Parsons i det nye bandet Flying Burrito Brothers. McGuinn, som no var det einaste originale bandmedlemmet, hyrte inn bassist John York (som hadde spelt i Sir Douglas Quintet) som erstatning for Hillman og denne kvartetten spelte så inn Dr. Byrds & Mr. Hyde som kom ut i februar 1969. Det selde dårleg i USA, men ikkje så verst i Storbritannia.
I juli 1969 stod The Byrds øvst på plakaten på Schaefer Music Festival i Central Park i New York City, i lag med Miles Davis, Chuck Berry, Fleetwood Mac, Led Zeppelin, B.B. King, The Beach Boys, Frank Zappa og Patti LaBelle. Dei spelte òg på festivalen i 1970 og 1971.
I oktober 1969 gav bandet ut albumet Ballad Of Easy Rider. Singelen frå albumet var «Jesus Is Just Alright», som med eit liknande arrangement vart ein hit for The Doobie Brothers fire år seinare. Tittelsporet på albumet vart skriven av McGuinn (som utvida eit versepar skrive av Dylan) som eit musikalsk tema for hippiefilmen Easy Rider frå 1969. Både albumet og singelen selde godt på grunn av den populære filmen. Då albumet kom ut hadde John York forlate bandet fordi kjærasten hans ikkje ville la han dra på turne. Han vart erstatta av bassisten Skip Battin, som hadde hatt noko suksess på hitlistene i 1959 som eine halvdelen av duoen Skip & Flip.
I 1970 gav The Byrds ut dobbeltalbumet (Untitled), som gjorde det godt i Storbritannia og moderat i USA. (Untitled) bestod av ei plate med konsertinnspelingar frå tidleg i 1970 ved Queens College og Felt Forum i New York, og ei plate med studioinnspelingar, mellom anna «Chestnut Mare», «All The Things» og «Just a Season». Konsertplata inneheld ein 16 minutt lang versjon av «Eight Miles High», som utgjorde ei heil side av den originale LP-utgåva.
Brown Willy
Åsen er kjend for Brown Willy-effekten, eit meteorologisk fenomen som skapar kraftige regnbyer. Dette kjem av at Cornwall, ei halvøy som strekkjer seg vestover, ofte fører til at vind frå sør og vind frå nord vert avbøygd langs kysten, slik at vindane konvergerer over Brown Willy. Dette medfører til hevinga av luftmassane og påfølgjande skyer og regn. Solgangsbrisen forsterkar denne effekten.
The Byrds
Countryrock (1968–1973)
I november 1971 gav The Byrds ut det 11. studioalbumet sitt, Farther Along. Tittelsporet på albumet vart sungen av Clarence White medan resten av bandet song harmonivokal. I juli 1973 vart White drepen av ein bil medan han bar utstyr etter ein konsert i Palmdale i California. Like etter døydde Gram Parsons av ein overdose morfin og alkohol i Joshua Tree Motel, òg i California.
McGuinn turnerte med the Byrds gjennom 1972, med trommeslagar John Guerin for Gene Parsons. Skip Battin og John Guerin anten slutta eller vart sparka etter ein konsert den 10. februar 1973 i Ithaca i New York og vart erstatta av Chris Hillman og Joe Lala for dei to siste konsertane den 23. og 24. februar.
Mikhail Butkov
Mikhail Butkov var ein sovjetisk politisk spion som verva seg til KGB i 1984, vart send til Oslo i 1989, vart dobbeltagent for POT og MI5 same året og hoppa av 22. mai 1991.
The Byrds
Gjenforeiningar (1972–1973; 1988–1990)
I 1970-åra prøvde McGuinn å varemerke namnet «The Byrds» for å hindre misbruk av det, men søknaden hans vart avslått. Som følgje av dette vart det, i det minste delvis, rettslege stridar mellom medlemmene om kven som hadde eigarretten til namnet seint i 1980-åra. Clarke og Clark turnerte kvar for seg som The Byrds på denne tida, og frå 1989 og det meste av tida fram til 1993 turnerte Michael Clarke stundom som «The Byrds Featuring Michael Clarke» med tidlegare Byrd-medlem Skip Battin og nykomarane Terry Jones Rogers og Jerry Sorn. For å forsterke kravet sitt på namnet, og hindre dei andre ikkje-originale medlemmene frå å bruke det, spelte McGuinn, Hillman og Crosby fleire gjenforeniningskonsertar mellom 1988 og 1990, mellom anna ei kjend framføring på ein hyllestkonsert for Roy Orbison der dei i lag med Bob Dylan spelte «Mr. Tambourine Man». Desse konsertane enda opp med at McGuinn, Hillman og Crosby spelte inn fire nye songar for boksen The Byrds i 1990. Same året vart eit rettsleg krav mot Clarke og bookingagenten hans avslått. Ein domar avsa at gruppa til Clarke hadde nytta The Byrds-namnet lovleg. Etter kvart kom dei fram til eit forlik, der ein hindra at alle grupper utan McGuinn, Hillman og Crosby kunne bruke namnet «Byrds».
Mikhail Butkov
Historie
Butkov vart plassert i «Arktisk seksjon» i KGB, noko som inkluderte Noreg. Han kom til Oslo under dekke av å vere journalist etter initiativ frå Lev Kosljakov, som var KGB-resident i Oslo frå 1988. Det fyrste oppdraget var å reetablere kontakt med «DUDIN», som tidlegare hadde vore forsøkt rekruttert av Viktor Grusjko, ein tidlegare KGB-agent frå 70-talet. «DUDIN» var Reiulf Steen. Dette førte ikkje til noko, og KGB la «DUDIN» på is i 1990. Deretter prøvde han seg på «JURIJ», som var forsøkt rekruttert som «konfidensiell kontakt» av KGB-agenten Vladimir Sjisjin - òg på 70-talet. «JURIJ» var Thorbjørn Jagland, som på 70-talet var formann i AUF. Dette førte heller ikkje til nokon politisk gevinst for KGB, så den neste mogelege rekrutteringa var «STEKLOV», som var forsøkt rekruttert av KGB-agenten Boris Kirillov fram til 4. mai 1990. Denne rektrutteringa hadde ikkje Butkov noko med å gjere, men han var då vorte dobbeltagent, og greidde å få tak i identiteten til «STEKLOV» i KGB-hovudkvarteret i Moskva, og det var Jens Stoltenberg. Dette førte heller ikkje til noko, for Stoltenberg hadde før dette rapportert om samtalane med Kirillov til POT. Det var òg fleire personar som vart kultiverte av KGB, til dømes ein med dekknavnet «VIKING», som vart sagt å tilhøyre Forsvarets Forskningsinstitutt, saman med «OSTAP» og «KROT», som leverte teknisk og vitskapeleg informasjon. Takka vere Butkov, var KGB-operasjoner i Noreg likevel i stor grad under kontroll i tida 1989 til 1991. KGB sin siste offensiv vart stansa før den kom skikkeleg i gang.
The Byrds
Gjenforeiningar (1972–1973; 1988–1990)
The Byrds vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1991. Dei originale medlemmene med Gene Clark, Michael Clarke, David Crosby, Chris Hillman og Roger McGuinn vart æra ved innlemminga. Gene Clarke døydde seinare same året og to år seinare døydde òg Michael Clarke. I 2004 sette Rolling Stone The Byrds på 45. plass på lista si over dei 100 største artistane gjennom tidene.
Mikhail Butkov
Historie
I POT vart det Einar Brusletto som overtok som føringsoffiser for dobbeltagenten Butkov, og dei hadde ein fast møteplass ved Godlia T-banestasjon i Oslo. Bruslett kontakta òg MI5 og MI6 ved agenten John Venning slik at dei saman kunne dra nytte av dobbeltagenten. Butkov skaffa dei dokumentfoto av særs nyttig informasjon, mellom anna prov på at Russland ikkje ville gripe inn dersom USA skulle angripe Irak i Golfkrigen.
The Byrds
Gjenforeiningar (1972–1973; 1988–1990)
Sjølv om både Hillman og Crosby har uttrykk interesse om å arbeide med McGuinn igjen om framtidige Byrds-prosjekt, har ikkje dette skjedd og alle tre har hatt suksessrike karrierar kvar for seg.
Medlemmer
Originale medlemmer Andre medlemmer
Heart of Midlothian FC
Heart of Midlothian Football Club, vanlegvis kalla Hearts, er ein skotsk fotballklubb som speler i Scottish Premier League. Klubben blei stifta i 1874, og vann sin første ligameisterskap i 1895. Klubben spelar heimekampane sine på Tynecastle Stadium i Edinburgh.
Namnet til klubben stammar frå den gamle tollbua i byen som var kjend som «Heart of Midlothian». Sjølv om det blei jamna med jorda i 1817 blei bygget minna gjennom romanen The Heart of Midlothian av Walter Scott og eit lokalt danselokale, The Heart of Midlothian Dancing Club, som fotballklubben fekk namnet sitt frå.
Byen Edinburgh har to lag i den profesjonelle ligaen. Hearts er frå gammalt av laget til protestantane i byen, medan rivalen Hibernian har mange katolske tilhengjarar. Det religiøse elementet i rivaliseringa mellom laga har likevel ikkje vore like sterk som den mellom Rangers og Celtic i Glasgow.
Den norske fotballspelaren Roald «Kniksen» Jensen spelte for klubben i perioden 1965-72.
Schlieper Bay
Schlieper Bay er ei bukt mellom Romerof Head og Weddell Point langs sørkysten av Sør-Georgia. Schlieper Bay fekk namnet sitt i 1905-12 etter direktøren i Compañía Argentina de Pesca.
Dactylotum bicolor
Dactylotum bicolor er ein grasshoppeart i familien Acrididae som har varselfargar. Han stammar frå USA, Canada og Nord-Mexico, og er kjend som rainbow grasshopper, painted grasshopper og barber pole grasshopper på engelsk. Arten blei fyrst skildra av den tyske entomologen Toussaint de Charpentier i 1843.
Skildring
Dactylotum bicolor blir gjennomsnittleg rundt 20 mm lang for hannar og 35 mm for hoer. Grashoppa er hovudsakleg svart, med særmerkte raudlege og gulaktige merke, lysegrøn prothorax (framdel av kroppen) og lysegrøne vengeputer. Tibiaen på bakfoten har seks til åtte pigar. Arten utviklar ikkje venger, og kan ikkje flyga.
Ein har identifisert tre underartar:
Fargen variere gjennom utbreiingsområdet. D. b. pictum er svart med lite raudt, D. b. variegatum har særskilde raude merke, og D. b. bicolor har eit lilla- eller fiolettaktig skin på ein svart bakgrunnsfarge.
Årsnes
Årsnes er ein ferjekai i Kvinnherad i Vestland. Årsnes ferjekai knyter saman Fylkesveg 48 mot Gjermundshamn på nordsida av fjorden. Årsnes har og samband til Varaldsøy. Årsnes ferjekai vart teken i bruk i juli 2010, og avløyste Løfallstrand ferjekai, som vart for lita. I tillegg resulterte flyttinga av ferjeleiet i ei innkorting av overfartstida.
Dactylotum bicolor
Skildring
Før ein oppdaga arten Dichroplus silveiraguidoi i Uruguay i 1956, var Dactylotum bicolor arten med det lågast kjende talet på kromosom blant grasshoppeartar, med sytten sentrome kromosom.
Utbreiing og habitat
Arten held til på kortgrasprærie, ørkengrasland, område med tynn vegetasjon og alfalfaåkrar i vestdelen av Great Plains i USA (og Sør-Canada), sørover til Arizona, New Mexico, Texas og inn i Nord-Mexico.
Biologi
Grashoppa legg egg i mjuk jord i fleire omgangar, omlag hundre egg kvar gong. Desse egga overvintrar og klekkar seint om våren og tidleg på sommaren, og vaksne insekt opptrer frå september til oktober. Dei har ein enkelt generasjon kvart år.
Vaksne grashopper er polyfage og kan eta mange ulike planteratar. Nymfer lever berre av Baccharis wrightii (engelsk Wright's false willow) i Arizona og New Mexico. Ein har obserbert at nymfene orienterer seg i høve til sola i posisjonar rundt busken for termoregulering, eller å halda kroppstemperaturen passeleg. Om morgonen og kvelden beiter dei nær bakken i full sol, men midt på dagen flyttar dei seg til det skuggefulle senteret av busken. Om natta sit dei i dei øvrer greinene, men dette kan vera mest for å unngå predatorar på bakken.
Fargane til insekta blei viste å fungera som varselfargar i eit eksperiment kring predasjon frå firfislearten Aspidoscelis inornatus. Dei sterkt farga grashoppene var mindre attraktive for firfislene som føde enn svakare farga Trimerotropis-artar av liknande storleik, sjølv om firfislene ikkje kjende til arten Dactylotum bicolor frå før, sidan arten ikkje finst i det naturlege habitatet deira. Firfislene kan tidlegare ha kome over anna bytte med varselfargar som breiteger (Pentatomidae), teger i Lygaeoidea eller maurvepsar (Mutillidae). Fuglar vil heller ikkje eta grashoppa.
Ski-NM 1955
Noregsmeisterskapen på ski 1955 i nordiske greiner vart avvikla i tida frå laurdag 12. til sundag 20. februar 1955. Tre langrennstevlingar fann stad i Trysil i Hedmark helga 12.-13. februar, resten av meisterskapen vart avvikla på Voss i Hordaland dagane 17.-20. februar. Meisterskapen omfatta fem langrennsøvingar, spesielt hopprenn og kombinertrenn.
For aller fyrste gong deltok kvinner i den norske meisterskapen i nordiske greiner. Laurdag 12. februar 1955 vart Kjellfrid Gutubakken frå Fåberg Idrettslag historisk noregsmeister då ho i Trysil sikra seg gullmedaljen i 10 km langrenn.
15 km
Dato: 19. februar
Stad: Voss
30 km
Dato: 17. februar
Stad: Voss
<br style="clear:both;" />
50 km
Dato: 13. februar
Stad: Trysil
<br style="clear:both;" />
3 x 10 km stafett
Stad: Trysil
<br style="clear:both" />
Kombinert
Stad: Voss
<br style="clear:both;" />
Hopprenn
Dato: 20. februar
Stad: Voss
<br style="clear:both;" />
Heimestell
Heimestell er den første kokeboka på nynorsk, skriven av Hulda Garborg og utgitt av avisa Den 17de Mai i 1898. Boka kom i mange opplag og Garborg skreiv fleire nye utgåver, den siste i 1917. Boka retta seg mot «smaae hushald, helst paa lande» og skulle vera for vanlege folk, i motsetnad til andre kokebøker som helst retta seg mot rikfolk med tenarar og store kjøkken. Boka tek føre seg heimestell i vid forstand, slik som vask av hus og barn og sengetøy, ikkje berre matstell.