cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Baby Driver
Handling
Buddy dukkar deretter opp og drep Doc, og ein katt-og-mus-leik følgjer fram til Buddy får overtaket på Baby. Han fyrer av ein pistol ved kvart av øyra til Baby som blir mellombels døyva, før Debora treff Buddy med eit brekkjern. Baby skyt Buddy i beinet og Buddy fell ned i døden. Debora flyktar frå åstaden med Baby. Neste dag møter Debora og Baby ei vegsperring med politistyrkar, og Baby vel å overgje seg. Under rettssaka vitnar Joseph, Debora og andre personar, som vart råka av brotsverka Baby deltok i, til hans forsvar, der dei nemner dei godhjarta handlingane og medkjensla til Baby. Han blir dømt til 25 års fengsel, med prøvelauslating etter fem år. Debora held kontakten med Baby under fengslinga og når han blir lauslaten ventar ho på han utanfor fengselsportane i ein veteranbil.
Mogeleg oppfølgjar
Suksessen til Baby Driver har auka studiointeressa i å produsera ein oppfølgjar. Diskusjonar om ein oppfølgjar byrja i desember 2017, då Wright kunngjorde intensjonen om å utvikla manuset til pressa. Forfattar-regissøren byrja å skissera manuset i januar 2019, og introduserte eit ensemble av nye karakterar for å fremja historia. I juli hadde Wright vist Elgort ein kopi av det fullførte manuset under ein mellombels arbeidstittel. I januar 2021 stadfesta Wright at han var ferdig med å skriva manuset til oppfølgjaren.
Erik Elmsäter
Fritz Erik Elmsäter, fødd Pettersson, var ein svensk idrottsmann frå Stockholm, aktiv både i friidrott og skiidrott.
Elmsäter sette uoffisielle verdsrekordar på 3 000 meter hinder i 1943 og 1944. Den 4. august 1944 vart han den fyrste som sprang under 9 minuttar i øvinga då han kom i mål på tida 8.59,6. Åra 1943-46 var han svensk meister i 3 000 meter hinderløp. Han tok sølvmedaljen på distansen både ved friidrotts-EM i Oslo 1946 och ved Sommar-OL i London 1948.
Let Us All Unite and Celebrate Together
«Let Us All Unite and Celebrate Together» er nasjonalsongen til Den afrikanske unionen (AU).
Erik Elmsäter
Elmsäter deltok i nordisk kombinert både i Vinter-OL 1948 i St. Moritz, der han vart niandemann, og fire år seinare i Vinter-OL 1952 i Oslo.
Usaylan-distriktet
Usaylan-distriktet er eit distrikt i Shabwah guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 31 518 menneske.
Absorpsjonsspektrofotometri
Absorpsjonsspektrofotometri er ein del av spektroskopien som omhandlar måling av absorpsjon av elektromagnetisk stråling i grunnstoff og kjemiske sambindingar ved bruk av eit spektrometer eller fotometer. Det blir nytta til å karakterisere, identifisere eller kvantifisere grunnstoff eller kjemiske sambindingar. Målingane kan utførast ved ein bestemd bølgjelengd eller innan eit avgrensa bølgjelengdeområde, til dømes i ultrafiolett, synleg eller infraraudt område av det elektromagnetiske spektrum. For å karakterisere eller identifisere ei sambinding avgjer ein absorpsjonen som funksjon av bølgjelengda (absorpsjonspektrum). For å avgjere konsentrasjonen måler ein absorbansen ved ei spesifikk bølgjelengd. Beers lov er basis for kvantitative avgjersler. Ein skil mellom atomabsorpsjonspektrometri og molekylabsorpsjonspektrometri.
Lucienne Schmith-Couttet
Lucienne Schmith-Couttet var ein fransk skirennar, fødd i Chamonix. Ho vart verdsmeister i storslalåm i 1954.
Dunkjempe
Dunkjempe (Plantago media) er ein flerårig urteaktig plante i kjempeslekta. Han blir 20–30 cm høg og er dunhåra med korte, breie bladstilkar.
Lucienne Schmith-Couttet
Karriere
Schmith vart i 1946 og 1948 fransk meister i slalåm. I 1948 deltok ho i dei olympiske vinterleikane i St. Moritz og vart som best nummer ti i utfor. Året etter vann ho både utfor, slalåm og dermed også kombinasjonen ved Harriman Cups i USA-amerikanske Sun Valley. Same sesongen vart ho kanadisk meister i slalåm og i kombinasjon. Ved dei såkalla SDS-renna i Grindelwald fekk ho i åra 1949-54 fem pallplasseringar, mellom dei kombinasjonssigeren i 1954.
Dunkjempe
Dunkjempe veks på tørre grasbakkar. Han er heimleg i Noreg og finst nord til Trøndelag og i kunsteng til Finnmark.
Lucienne Schmith-Couttet
Karriere
Ved verdsmeisterskapen 1950 i Aspen i USA vann Schmith-Couttet bronsemedaljen i storslalåm. Fire år seinare vart ho den fyrste franske kvinna som vann gullmedaljen i eit alpint verdsmeisterskap. Under VM i alpine greiner 1954 i svenske Åre vart ho verdsmeister i storslalåm og ho tok bronsemedaljen både i utfor og i kombinasjonen.
Ho var gift med den franske skirennenaren James Couttet.
Grønkurle
Grønkurle (Dactylorhiza viridis) er ei plante i marihandslekta Dactylorhiza i orkidéfamilien (marihandfamilien).
Utsjånad
Fargen på blomane kan variere frå gulaktig til grøn eller raudbrun. Einskildblomane har lang og smal leppe med tre flikar. Dei nedste blada er breie, og bladflatene er ofte krølla. Grønnkurle kan bli opp mot 40 centimeter høg og blømer gjennom det meste av sommaren.
Systematikk
Artsdatabanken bruker prinsipielt separate namn på ulike taksonomiske nivå. Her har ein vald å bruke det innarbeidde namnet grønkurle på arten og gi eit nytt namn til nominatunderarten, som har fått namnet smågrønkurle, tidlegare òg bakkegrønkurle.
Underartane i Noreg er:
Grønkurle var tidlegare plassert i slekta Coeloglossum med namnet Coeloglossum viride. Slektskapet til marihandslekta var så nært at ein i Noreg har vald å overføre grønkurle dit. I Sverige har ein vald å halde på Coeloglossum-namnet.
Utbreiing
Grønkurle er ein vanleg orkidé over det meste av landet med unntak av kyststrøka i sør. Han kan òg gå høgt til fjells. Fjellplantene er monaleg mindre og har mykje mindre blomeaks enn låglandsplantene. I Norsk raudliste for artar (2021) er arten vurdert som livskraftig (LC). Underarten islandsgrønkurle veks i sanddynelandskap på Sørvestlandet, og er oppgradert frå sterkt truga (EN) til kritisk truga (CR).
Grønkurle, representert ved nominatunderarten smågrønkurle, finst òg i Sverige (status LC) og i Finland (NT). Det svenske namnet er grönkulla og det finske pussikämmekkä. I Danmark (dansk namn poselæbe) er arten sist sett i 1950, og er rekna som regionalt utdøydd (RE).
På Island er det underarten islandsgrønkurle (LC) som veks (islandsk namn barnarót). Det skal òg vere denne underarten som er rekna som sjáldsom på Færøyane (færøysk namn grønligt hjúnagras).
Grønkurle (engelsk namn frog orchid) veks spreidd over det meste av Dei britiske øyane, og er verna gjennom den britiske Handlingsplan for biodiversitet. I den britiske raudlista har arten status som sårbar (VU). Lokalt er han sårbar (VU) i England og Skottland og sterkt truga (EN) i Wales. I Irland har han status som nær truga (NT).
I Estland (estisk namn rohekas õõskeel) veks grønkurle spreidde stader på øyane og på fastlandet, men er i sterk tilbakegang og er no rekna som kritisk truga (CR). I Latvia (latvisk namn zaļā dobziede) er arten sjeldan og finst som einskildindivid og i små grupper på eng og i open skog. På den latviske raudlista er han klassifisert som sårbar (kategori 2 – retas sugas). I Litauen (litauisk namn žalioji gegūnė) har arten vore funne spreidd over heile landet, men er i sterk tilbakegang og finst no mest i aust. Han er rekna som kritisk truga (CR).
Slektskapsord i uralske språk
Språkformene i tabellen er desse:
Orda er skrive med det finsk-ugriske fonetiske alfabetet. Skrivemåten er litt forenkla, av tekniske grunnar, særleg for dei ugriske og samojediske orda. I udmurtisk og komi representerer bokstaven ı ein urunda midtre vokal,  ë representerer ein runda midtre vokal (der det finsk-ugriske fonetiske alfabetet har i og e med open boge under).
Aida Overton Walker
Aida Overton Walker, også kalla Ada Overton Walker og omtalt som «The Queen of the Cakewalk», var ein amerikansk vaudeville-utøvar, skodespelar, songar, dansar og koreograf. Ho var gift med vaudeville-utøvaren George Walker. Ho opptredde saman med ektemannen og vaudeville-partneren hans Bert Williams, og i grupper som Black Patti's Troubadours. Walker var også solodansar og koreograf for vaudevilleshow som Bob Cole, Joe Jordan og J. Rosamond Johnson sitt The Red Moon (1908) og S.H. Dudley sitt His Honor the Barber (1911). Aida Overton Walker er også velkjend for ein opptreden i 1912 med ein Salome-dans ved Hammerstein's Victoria Theatre. Dette var hennar svar på den nasjonale dilla kjend som «Salomania» som var utbreidd i kvit vaudeville i 1907.
Liv
Aida Overton blei fødd i New York by den 14. februar 1880. Ho er oppført som eit fire månader gammalt spedbarn i den amerikanske folketeljinga frå 1880 med foreldra Moses på 24 og Pauline på 21. Folketeljinga indikerer at fødestaden hennar var forskjellig frå den til foreldra, som begge var fødde i Nord-nCarolina (NC), medan fødestaden til Aida blei oppgjeven som New York (NY). Yrket til Moses var oppført som kelnar. Namnet hennar blei stava «Ada», men denne typen feilstaving er vanleg i folketeljingane.
Ho fekk seinare ei musikalsk utdanning og trening. Som 15-åring blei ho med i John Ishams si turnerande afroamerikanske gruppe Octoroons. Dei følgjande åra blei ho kormedlem i Black Patti's Troubadours, der ho etterkvart møtte den framtidige ektemannen sin George Walker, ein vaudeville-komikar. Den tidlege karrieren hennar var definert av samarbeidet hennar med han og partnaren hans Bert Williams, som saman snart blei til den store svarte duoen innan vaudeville og musikalsk komedie på den tida. Ho gifta seg med Walker den 22. juni 1899 då ho var 19 år gammal, og George 26.
Overton Walker fekk fyrst nasjonal merksemd i 1900, med opptredenen «Miss Hannah from Savannah» i showet Sons of Ham. Dei neste ti åra var ho hovudakleg kjend for virket sitt i musikalsk teater. Songen og dansen hennar gjorde henne til ein hitt blant publikum. Ho, Walker og Williams samarbeidde om musikalar som In Dahomey (1903), In Abyssinia (1906) og Bandanna Land (1908). I 1904, etter to sesongar i England der dei turnerte med In Dahomey, vende gruppa tilbake til New York. Ho skapte ein versjon av Salome-dansen, ein populær oppvisingsdans på den tida.
Walker sin karriere og framsyningar i lag med ektemannen blei rosa av kritikarar. Ho hadde både økonomisk sukses og respekt innan næringa.
Seint i 1908 blei ektemannen til Walker sjuk, og partnerane avslutta In Dahomey i 1909. Walker forlet scenen ei tid for å pleia mannen.
I 1910 blei Overton Walker med i Smart Set Company. På denne tida byrja ho også å turnera med vaudeville som ei soloframsyning. I 1911 framførte ho i His Honor the Barber med Smart Set Company. Overton Walker spelte ei mannleg rolle i Lovie Dear, i tillegg til i Bandanna Land, der ho tok over rolla ektemannen hennar hadde spelt.
Walker døydde plutseleg av nyresvikt i 1914. Ho hadde opptredd til berre to månader før ho døydde.
I ein artikkel i The Colored American Magazine frå 1905 uttrykte Overton Walker ei tru på at utøvande kunst kunne føra til betre høve for farga i samfunnet: «I venture to think and dare to state that our profession does more toward the alleviation of color prejudice than any other profession among colored people.»
Aleksej Sjtjusev
Aleksej Viktorovitj Sjtjusev var ein russisk arkitekt. Han teikna mellom anna Leninmausoleet (1924).
Liv og virke
Sjtjusev var fødd i Chișinău. Han studerte under Leon Benois og Ilja Repin ved Sankt Petersburgs kunstakademi 1891-1897. Sjtjusev utvikla stor interesse for historisk russisk kunst, og vann ry for restaureringa si av Vasilijkyrkja frå 1100-talet i Ovrutj i Ukraina. Han arbeidde sidan med moskovittisk 1400-talsarkitektur, blant anna Treeiningsdomkytkja i Potjajevskaja Lavra i Ukraina. Han fekk i oppdrag av tsarfamilien å utforma ei domkyrkje for Marfo-Mariinskijklosteret i Moskva, noko som resulterte i ein bygning i mellomaldersk Novgorod-stil.
I 1913 byrja Sjtjusev sitt største prosjekt. Han deltog og vann arkitekttevlinga for å utforma jernbanestasjonen Kazanskij. Denne jugendbygningen blandar element frå Kremltårna med tradisjonell tatararkitektur.
Etter ei kort tid der han eksperimenterte med nyklassisisme gjekk Sjtjusev over til konstruktivismen på 1920-talet. Då Lenin døydde i 1924 blei han beden om å utforma eit mausoleum for han. Sjtjusev teikna Leninmausoleet i ein stil som samanførte konstruktivistiske element med innslag frå historiske mausoleum, som Djoser-pyramiden og gravmonumentet i Pasargad.
Etter mausoleumskommissjonen fekk Sjtjusev gode kår av dei kommunistiska styresmaktene. Han blei utnemnd til leiar for Tretjakovgalleriet i 1926, og til leiar for gruppa som utforma store bruer og leilegheitskompleks i Moskva. Blant dei viktigaste bygningane han formgav på 1930- og 1940-talet er Hotell Moskva ved Manegetorget og NKVD sitt hovudkontor ved Lubjankatorget.
Sjtjusev blei tildelt Stalinprisen i 1941, 1946, 1948 og posthumt i 1952.
Push the Sky Away
Push the Sky Away er det femtande studioalbumet til det australske alternativ rock-bandet Nick Cave and the Bad Seeds og kom ut 18. februar 2013 på bandet sitt eige plateselskap, Bad Seed Ltd. Det vart spelt inn i La Fabrique sør i Frankrike og er det første albumet til bandet utan Mick Harvey, som slutta i bandet i januar 2009.
Innspeling
Push the Sky Away vart spelt inn i La Fabrique, eit platestudio i ein herregard frå 1800-talet i Saint-Rémy-de-Provence i Frankrike. Det vart produsert av Nick Launay, som produserte dei tre førre albuma til Nick Cave and the Bad Seeds og to studioalbum av Grinderman. Delar av innspelinga vart filma og klipp hamna i den offisielle traileren for albumet, posta på YouTube då albumet vart annonsert. Bandet gjekk i studio med Nick Cave sine uferdige idear og bandet skreiv songane ferdig i lag.
Komposisjon
Om Push the Sky Away sa Nick Cave i pressa «om eg skulle bruke den loslitte metaforen om at album er som born, så er Push The Sky Away eit spøkelsesbarn i kuvøse og lydsløyfene til Warren er barnet sine små, skjelvande hjarteslag.» Songen vart skrive i løpet av ein tolvmånadersperiode og vart nedskrivne i ei notatbok av Cave. Notatboka inneheld merknader om songane på albumet, som vart komponerte ut frå «å google rare ting og eksotiske artiklar på Wikipedia, same om dei var sanne eller ikkje». I følgje Cave illustrer songane korleis Internett har påverka «viktige hendingar og mystiske absuriditetar» og «set spørsmålsteikn ved korleis me skal kjenne att og legge vekt på det som faktisk er viktig.»
Utgjeving
Push the Sky Away vart annonsert 27. november 2012 og kom ut 13. februar 2013 på CD, LP, som digital nedlasting og som ein avgrensa CD/DVD og ein «Super Deluxe» plateboks. Den første singelen frå albumet var «We No Who U R», som vart tilgjengeleg for nedlasting den 3. desember.
Karýtena
Karýtena (gresk Καρύταινα) er ein landsby i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Karýtena var hovudsete i den tidlegare kommunen Górtyna, som no er ei kommunaleining i kommunen Megalópoli.
Only Women Bleed
«Only Women Bleed» er ein song skriven av Alice Cooper og Dick Wagner. Songen er ein ballade om ei kvinne i eit valdeleg ekteskap.
Singelen vart berre kalla «Only Women» og var ein av dei største hittane til Alice Cooper. Han gjekk mellom anna til topps i Canada og til 12. plass i USA. Songen er gjeven ut på albumet Welcome to My Nightmare og var den første av fleire balladar Cooper gav ut som nådde Topp 20.
Singelen kom ut før Welcome to My Nightmare og var i USA ein kortare versjon av albumversjonen. Tittelen vart endra av Atlantic Records på grunn av protestar frå feministiske grupper. Singelversjonen har meir orkester enn albumversjonen.
Guns N' Roses brukte å spele denne songen på konsertane snie som ein intro til «Knockin' on Heaven's Door».
Songen er på filmmusikken til Rob Zombie sin nye versjon av Halloween.
Andre innspelingar
Andre artistar som har spelt inn songen er
Moby Dick av Led Zeppelin
«Moby Dick» er ein instrumental og ein trommesolo av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå albumet Led Zeppelin II i 1969. Han er kalla opp etter kvalen i romanen Moby-Dick av Herman Melville, og er òg kjend med titlane «Pat's Delight» (tidleg 1968-1969med eit heilt anna gitarriff) og «Over the Top» (med «Out on the Tiles» som introduksjon).
Oversyn
Melodien kom til etter at Led Zeppelin-gitarist og produsent Jimmy Page ofte oppdaga trommeslagar John Bonham som spela for seg sjølv i studio, tok opp delar av det og så sette det saman sidan. Berre Page og bassist John Paul Jones spelar melodien, eit blues-basert riff med Bonham sine trommer, som ein powertrio, heilt i starten og heilt mot slutten av songen, medan resten er Bonham aleine. Songar Robert Plant deltok ikkje i det heile og på konsertane introduserte han berre Bonham for publikum før songen starta. Trommesoloen vart redigert ned frå ein langt lengre versjon.
Gitarriffet kan sporast tilbake til eit unytta BBC-innspeling kalla «The Girl I Love», som vart spelt inn sommaren 1969. Riffet liknar mykje på songen «Watch Your Step» frå 1961 av Bobby Parker, men progressjonen er i ein annan toneart. Jimmy Page var fan av Parker og i 1970-åra tilbaud Page han ein platekontrakt på Led Zeppelin sitt Swan Song Records. John Lennon innrømde òg at Parker-riffet hadde hatt ein stor innverknad på The Beatles-songen «I Feel Fine» i 1964. Han vart òg nytta som grunlag for riffet i Deep Purple sin «Rat Bat Blue» i 1973. Riffet til Page vart nytta som kjenningsmelodi til rockeshowet Disco 2 på BBC2.
Trommesoloen til Bonhan vart ofte spela på konsertane til Led Zeppelin frå november 1968 til 1977. Siste gongen han vart framført var 17. juli 1977 i Seattle Kingdome. Konsertutgåvene kunne var alt frå 6 til 30 minuttar. Stundom kasta Bonham trommestikkene til publikum og heldt fram soloen med berre hendene, noko som innimellom førte til at han slo seg sjølv til blods. Konsertversjonar finst på konsertalbumet How the West Was Won (med lengda 19:20, frå Long Beach Arena i 1972), og på konsertfilmen The Song Remains the Same og tilhøyrande album. The Led Zeppelin DVD har òg ein 15 minuttar lang versjon som vart spela og filma i Royal Albert Hall i 1970.
Jimmy Page miksa «Moby Dick» på ny slik at han glei saumlaust over i «Bonzo's Montreux» på Led Zeppelin Boxed Set i 1990.
Kjelder
''
Bakgrunnsstoff
Led Zeppelin II
Issebein
Issebeina eller parietalbeina (lat. os parietale) er to knoklar i hovudskallen som formar sidene og taket i kraniet. Knoklane har ei kvadrilateral form, og har to overflater, fire grenser og fire vinklar. Namnet kjem frå det latinske ordet paries (-ietis), som tydar «vegg».
Mojhtestasse - Cultural Heirlooms
Mojhtestasse – Cultural Heirlooms er det andre studioalbumet til den sørsamiske artisten Marja Mortensson. Med seg på plata har ho Jakop Janssønn på trommar og perkusjon og Daniel Herskedal på tuba og basstrompet. Albumet vart godt motteke, og vann Spellemannprisen i kategorien folkemusikk for 2018. Det vart òg nominert til Nordic Music Prize, som eitt av to norske album.
Porlier Bay
Porlier Bay (bulgarsk залив Порлиер, Zaliv Porlier) er ei 3 km brei bukt som trengjer 1,6 km inn på nordkysten av Ioannes Paulus II Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho ligg mellom Punta del Medio og Black Point. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar.
Det afrikanske flagget
Det afrikanske flagget brukt av Den afrikanske unionen er eit grønt flagg, med det afrikanske kontinentet i midten. Bak kontinentet er det ei stor kvit stjerne, med armar som strekkjer seg ut til alle dei 54 små stjernene som omkransar kontinentet. Det høyrer til Den afrikanske unionen (AU).
Flagget vart lansert 31. januar 2010, og vart valt etter ei tevling der alle afrikanske borgarar kunne sende inn forslag, også borgarar i diaspora. Det kom inn 106 ulike forslag frå 19 afrikanske land og to frå disporaen. Vinnarforslaget vart utforma av Yadesa Bojia.
Tidlegare brukte unionen eit flagg som tok utgangspunkt i emblemet til Den afrikanske unionen.
Florence Steurer
Florence Steurer er ein fransk tidlegare skirennar frå Lyon. Ho vann to VM-sølv og ein VM-bronse i tida 1966-72, samt OL-bronse i 1972. Steurer vart nummer to i verdscupen i alpine greiner 1969.
Aktiv
Sommaren 1966 tok 16 år gamle Steurer bronsemedaljen i storslalåm under VM i alpine greiner 1966 i chilenske Portillo. To år seinare heldt ho på å ta ein ny bronsemedalje i storslalåm under vinterleikane i heimlandet, men kom i mål ein hundredels sekund bakom bronsevinnaren, sveitsiske Fernande Bochatay.
Steurer fekk sølvmedaljen i kombinasjonen då VM i alpine greiner 1970 vart avvikla i Val Gherdëina. Medaljen kom etter gode prestasjonar i dei ordinære øvingane; ho vart nummer seks, sju og åtte i høvesvis utfor, slalåm og storslalåm.
I sitt sist internasjonale meisterskap vann Steurer ein OL-bronse i slalåm under Vinter-OL 1972 i Sapporo. For sine prestasjonar i OL-løypene fekk ho VM-sølv i kombinasjonen, då denne øvinga ikkje stod på OL-programmet.
Steurer deltok i verdscupen i alpine greiner frå starten i 1967 til 1972. I sin beste sesong, 1969, vart ho nummer to etter austerrikske Gertrud Gabl i kampen om den store FIS-pokalen. Til saman stod Steurer 27 gongar på sigerspallen etter renn i verdscupen, men ho vann berre fire av dei, tre i slalåm og eitt i storslalåm. Ho vart fransk meister fire gongar i 1967 og 1969; to i utfor, samt ein gong i både slalåm og kombinasjon.
Rosett
Rosett (av fransk rosette, 'lita rose') er noko som er roseforma, som ei sløyfe, ein liten ordensknapp eller ornamentikk.
I arkitektur, kunsthandverk og heraldikk er rosett eit ornament i form av ei stilisert rose.
Rosett kan også visa til ei bladstilling der blada veks ut frå eit midtpunkt, ofte ved bakken.
Ei skandinavisk småkake med rosettform er kjend som «rosett» eller rosettbakkels.
Miguel Ángel Asturias
Miguel Ángel Asturias var ein guatemalansk forfattar og diplomat.
I 1967 fekk han Nobelprisen i litteratur for den såkalla Banantrilogien, med begrunninga «for dei fargerike litterære verka sine, med djupe røter i den nasjonale eigenarten og tradisjonane til Latinamerikas indianske folkeslag».
Liv
Asturias studerte jus i heimlandet. Etter avslutta studiar grunnla han saman med vener ein folkehøgskole som gjorde det mogleg for fattigfolk å få utdanning. I 1923 reiste han til Europa for å studere politisk økonomi i London, men avbraut studiet etter få månader. I staden studerte han religion og folkeminnevitskap ved Sorbonne, spesielt dei før-kolumbiske kulturane i Latinamerika. Etter avslutta studiar gjorde han fleire reiser gjennom Europa. Det var på denne tida dei første litterære verka hans kom ut.
Miguel Ánge Asturias er gravlagd på gravlunden Père Lachaise i Paris.
Virke
Asturias er ein representant for magisk realisme i latinamerikansk litteratur og bearbeidar mytene og legendene til dei heimlege indianske folka i verka sine. Han tek òg opp dei sosiale, politiske og økonomiske forholda i Latinamerika, dei negative verknadene av diktatura og USA sin rolle i denne regionen.
Beijing si historie
Beijing si historie går over 3000 år tilbake. Før Kina blei sameint under den første keisaren (Qin Shi Huang) i 221 fvt., hadde Beijing vore hovudstad for statane Ji og Yan gjennom fleire hundreår. I dei første tusenåra av det kinesiske keisarriket var Beijing ein provinsby i Nord-Kina. Han fekk ei viktigare stilling på 900- til 1200-talet, då dei nomadiske khitanarane og skogbuande jurtsjenarane frå utsida av Den kinesiske muren trengde sørover og gjorde byen til hovudstad for sine dynasti, Liao og Jin. Då Kublai Khan gjorde byen under namnet Dadu til hovudstad for det mongol-styrte Yuan-dynastiet (1279–1368) blei heile Kina styrt frå Beijing for første gong. Frå 1279 av, bortsett frå tidsromma 1368-1420 og 1928-1949, blei Beijing verande kinesisk hovudstad. Han var sete for Ming-dynastiet (1421–1644), det mandsjuiske Qing-dynastiet (1644–1912), den tidlege Republikken Kina (1912–1928) og den noverande Folkerepublikken Kina (frå 1949).
Byrjing
Den første hendinga i Beijing si historie som synest å vera stadfesta av arkeologiske funn kan daterast til 1000-talet fvt., då Zhou-dynastiet erobra Shang-dynastiet. Ifølgje Sima Qian (d. 86 fvt.) skal kong Wu av Zhou i det ellevte året av regjeringstida si ha avsett den siste Shang-kongen og delt ut titlar frå riket, som herredømet over bystatane Ji (薊) og Yan (燕). Det er funne bronsegods med innskrifter som byggjer opp om desse hendingane.
Smånesle
Smånesle eller eiternesle (Urtica urens) er ein eittårig plante i nesleslekta med «brennande» blad og stengel. Ho er ein av to nesleartar som veks i Noreg; den andre er stornesle.
Diskografien til The Byrds
Diskografien til The Byrds vart opphavleg gjeven ut på grammofonplater, som heile album, kortare EP-ar og singlar. Sidan 1960-åra har katalogen til bandet vorte gjeven ut på lydband, kassett, 8-sporsband, CD, MiniDisc og i nyare tid som digital nedlasting. Mellom 1965 og 1969 kom albuma til The Byrds både ut i mono og stereofoni>stereo, og Ballad of Easy Rider var det første albumet deira som berre vart gjeven ut i stereo. Dei fleste av albuma deira vart gjeven ut på Columbia Records eller underselskap av desse, bortsett frå det siste studioalbumet deira, som kom ut på Asylum Records. I tillegg gav bandet ut ein singel under namnet The Beefeaters i oktober 1964 på Elektra Records (Pye Records i Storbritannia), før dei signerte ein platekontrakt med Columbia.
Beijing si historie
Byrjing
Jin-dynastiet sin hovudstad Zhongdu vart bygd på ein stad i det noverande Xicheng-distriktet i Beijing.
Smånesle
Planten har motsette, grovtagga blad og lysegrøne blomar som heng i knippe frå bladhjørna. Stengel og blad har brennhår som sprøyter ut ei giftig væske når den skjøre, glasaktige spissen blir broten av.
NM i friidrett 2009
Kongepokalane vart tildelt spjutkastaren Andreas Thorkildsen og kappgjengaren Kjersti Plätzer. Margrethe Renstrøm sette noregsrekord i lengdehopp med 6,64 meter og sletta dermed Berit Berthelsen sin 41 år gamle rekord.
Smånesle
Smånesle stammar frå Eurasia og er innført i Nord-Amerika og på New Zealand. Ein finn gjerne smånesle i gartneri og kjøkkenhagar.
Diskografien til The Byrds
EP
CBS Records gav ut to Byrds-EPar i Storbritannia i 1966 med songar frå dei første tre albuma. I 1971 gav Columbia Records og Scholastic Books ut ein EP i USA samstundes med Bud Scoppa sin biografi om The Byrds. Tre andre EPar vart gjeven ut i Storbritannia mellom 1983 og 1990 på forskjellige selskap.
NM i friidrett 2009
100 m
<br style="clear:both;" />
Smånesle
Smånesle er kjent frå langt tilbake i historia. Fruktene av smånesle er funne i Osebergskipet. Albertus Magnus (1192–1280) oppgav at ho brann sterkare enn stornesle.
Beijing si historie
Byrjing
Daning-slottet (Dànínggōng) vart bygt i 1179 av keisar Jin Zhangzong ved den kunstige innsjøen Taiye (Tàiyèchí).
Erobringar
Hovudstaden Zhongdu vart øydelagd av Djengis Khan i 1215. Den mongolske herskaren Kublai Khan kom til Daning-slottet i 1261, og i 1264 vedtok og sørgde han for at hovudstaden vart bygd kring Taiye-vatnet og øya som slottet lå på. Bygginga av bymuren til den framtidige hovudstaden Khanbalik også kjend som Dadu, byrja same året.
NM i friidrett 2009
200 m
<br style="clear:both;" />
Beijing si historie
Erobringar
Eit år etter skipinga av Yuan-dynastiet i 1271, proklamerte keisaren hovudstaden sin her med namnet Dadu.
Hongwu-keisaren sende ein hær til Khanbaliq i 1368. Byen var erobra, keisarpalasset vart jamna med jorda, og namnet på staden vart endra til Beiping ('nordleg fred').
NM i friidrett 2009
400 m
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
Beijing si historie
Erobringar
I 1403 endra Yongle-keisaren namnet på byen til Beijing (北京, 'nordleg hovudstad'), og gav byen status på linje med den sørleg hovudstaden, Nanjing. Dette var første gongen det moderne namnet til byen blei brukt. Området rundt byen fekk namnet Shuntian Fu (顺天府). Frå 1403 til 1420 sette Yongle i gang veldige byggeprosjekt i den nye hovudstaden. Nokre av dei best kjende historiske bygga i Beijing, som Den forbodne byen og Himmeltempelet, blei til då. Soltempelet, Soltempelet og Månetempelet blei lagde til av den daoistiske Jiajing-keisaren i 1530.
NM i friidrett 2009
1500 m
<br style="clear:both;" />
Beijing si historie
Moderne tid
Beijing arrangerte Sommar-OL 2008.
NM i friidrett 2009
5 000 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
Attributivt verb
Eit attributivt verb er i grammatikken eit verb som modifiserer (gjev attributt til) eit substantiv, i staden for å uttrykkja ein sjølvstendig idé som eit predikat. Verb kan vera attributt i form av partisipp eller som eit infinitiv: den gåande mannen, ein gåande hund, ueten mat, ein stad å eta.
Beijing si historie
Namn som tidlegare har vore nytta om byen
Byen har hatt fleire namn, og lista nedanfor tek også med namn på fortida sine administrasjonseiningar innanfor noverande Beijing.
Wilhelm Wilhelmsen (1839–1910)
Morten Wilhelm Wilhelmsen, eller berre '''Wilh. Wilhelmsen''' var ein norsk skipsreiar, konsul og ordførar.
NM i friidrett 2009
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Wilhelm Wilhelmsen (1839–1910)
Wilh. Wilhelmsen grunnla i 1861 skipsmeklarfirmaet Wilh. Wilhelmsen. I 1865 vart barken «Mathilde» innkjøpt og starten på det som seinare skulle bli det største reiarlaget i Noreg var eit faktum. I 1886 hadde Wilh. Wilhelmsen vorte den største skipsreiaren i Tønsberg.
NM i friidrett 2009
Stavhopp
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Wilhelm Wilhelmsen (1839–1910)
Wilh. Wilhelmsen var ordførar i Tønsberg i 1894.
Han vart i 1895 utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden. Han vart òg tildelt den franske Æreslegionen.
Han var far til skipsreiarane Wilhelm Wilhelmsen og Halfdan Wilhelmsen som var blant pionérane i overgangen frå seglskip til dampskip.
NM i friidrett 2009
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
100 m hekk
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
Kulturminne i Båtsfjord
ID-nummer består av eit lenka tal som går direkte til det aktuelle kulturminnet i Kulturminnesøk.
Tinningbein
Tinningbeina (latin os temporale) er to knoklar som ligg langs sida og golvet av hovudskallen, lateralt til tinninglappane i storhjernen.
Tinningbeina støttar tinningen og er tilhaldsstad for strukturane i høyrselsorganet. Knoklane er kryssa av dei nedre sju hjernenervene og dei store blodårene som forsyner hjernen.
Wadhrah-distriktet
Wadhrah-distriktet er eit distrikt i Hajjah guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 10 928 innbyggjarar.
Synne Masdal
Synne Masdal (fødd 24. februar 2001) er ein norsk fotballspelar frå Vartdal, som spelar for Røa.
South Bay på Livingston Island
South Bay er ei 11,6 km brei bukt som trengjer 12,5 km sørkysten av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Bukta is som ligg nordvest for False Bay og aust for Walker Bay, og har innløp mellom Hannah Point og Miers Bluff.
South Bay var kjend for både amerikanske og britiske selfangarar så tidleg som 1820, og namnet har vore i internasjonal bruk i over 100 år.
Zarand fylke
Zarand fylke (persisk شهرستان زرند) er eit fylke i Kerman-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Zarand. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 119 144. Fylket er delt inn i to distrikt (bakhsh): Sentral-distriktet og Yazdanabad-distriktet. Fylket har dei fire byane Zarand, Khanuk, Reyhan Shahr og Yazdan Shahr.
Wilh. Wilhelmsen
'''Wilh. Wilhelmsen (WW''') (ose: WWI) er ein global, maritim industrigruppe. Selskapet tilbyr logistikk- og maritime servicetenester gjennom eit nettverk som omfattar 15 000 medarbeidarar fordelt på 241 kontor i 62 land. Når deleigde selskap blir inkludert, tel dei tilsette i gruppa nærare 21 000 fordelt på nærare 450 kontor i 75 land.
Shipping
WW driv avansert, industriell shipping og er marknadsførande innan transport av rullande last. Saman med partnarar kontrollerer WW 162 bilskip og lekterskip, som opererer i eit globalt rutenett, og dessutan fire skip i ordrar. På kundelista står produsentar av bilar samt anleggs- og jordbruksmaskiner. Årleg fraktar WWs shippingselskap samla nærare 5,3 millionar bilar til sjøs og 2 millionar bilar på land. I tillegg kjem tung, rullande last, samt statisk last.
WW både eig og leier inn skip, som blir sett inn i flåtane til dotterselskapa Wallenius Wilhelmsen Logistics (WWL), EUKOR Car Carriers og American Roll-on Roll-off Carrier.
Den 18. juni 2008 offentleggjorde selskapet at delar av den skipseigande verksemda skulle flyttast ut av Noreg og til Malta, grunna den nye skatteordninga for norske reiarlag. Selskapet vart ikkje med i den nye norske reiarlagsskatteordninga.
Logistikktenester
I tilknyting til sjøtransportein tilbyr WW ulike typar logistikktenester på land: terminaltenester, tekniske tenester, innlandstransport og styring av transporttenester for køyretøy (supply chain management). I tillegg til logistikktenester som blir tilbode gjennom WWL, har WW-gruppa aktivitetar i koreanske Glovis og dei to amerikanske logistikkselskapa American Auto Logistics og American Logistics Network.
Saman med svenske Wallenius er Wilh. Wilhelmsen størst i verda på frakt av bilar.
Maritime tenester
WW har òg vore involvert i oljeboring i Nordsjøen, og kontraherte plattformer på 1980-talet for boring òg i Norskehavet i arktiske strøk. WW sitt heileigde dotterselskap Wilhelmsen Maritime Services (WMS) tilbyr i dag eit breitt utval av produkt og tenester til ein stor del av handelsflåten gjennom nettverket sitt. WMS tilbyr òg tenester til verftsindustrien. Gjennom Wilhelmsen Ships Service blir skip betent i rundt 2 200 hamner i 115 land. I 2007 handterte dette forretningsområdet 195 000 produktleveransar til 20 000 skip i tillegg til å handtere 54 000 hamneanløp. Selskapet sitt bemannings- og driftsselskap, Wilhelmsen Ship Management, driftar 310 skip og har ein mannskapsbase på 8 600 sjøfolk.
I WMS inngår òg forretningsområda Wilhelmsen Ships Equipment, som tilbyr maritime system og miljøtilpassa løysingar, medan det nyetablerte Wilhelmsen Marine Engineering er ein sjølvstendig leverandør av elektroteknikk, automasjon og oppvarming, ventilasjon og klimaanlegg til marin- og offshoremarknadane.
Kompetanseutvikling
Medarbeidarar blir tilbode høve til å utvikle både seg sjølv og til å kunne bidra til utviklinga av WW-gruppa. Målet er å motivere tilsette og dessutan å sikre verksemda si omstillingsevne og marknadsposisjon. WW sin eigen utdanningsinstitusjon, WW Academy, er éit av fleire utviklingsverktøy som blir nytta internt. WW Academy arrangerer forretningsrelaterte program og leiarkurs for multikulturelt samansette grupper.
Innovasjon
WW har eit særleg fokus på å utvikle innovative løysingar, basert på ambisjonen til selskapet om å vere ein global leverandør av maritime tenester og å vere i forkant på miljøtilpassa skipsdrift.
Haseki sultan
Haseki sultan var ein osmansk tittel som av og til blei nytta for den fremste hustrua til osmanske sultanar. Det var ein heiderstittel som blei gjeven av sultanen til ei av konene hans om han ønskte å utmerka henne spesielt.
Tittelen blei nytta for fyrste gong for Hurrem Sultan i 1533, og siste gong for Rabia Sultan i 1692. Haseki Sultan tilsvarte ikkje den europeiske tittelen dronning, ettersom det ikkje var den høgaste tittelen for ei kvinne ved hoffet; kvinna med den høgast rang i hoffet og haremet var i staden mora til sultanen, som hadde tittelen valide sultan. Tittelen var opphavleg eksklusiv for ei kone, men kunne seinare bli gjeven til fleire av sultanen sine koner samtidig. Ibrahim I gav tittelen til åtte av haremskvinnene sine samtidig. Tittelen gjekk ut av bruk etter 1695 og blei bytta ut med tittelen kadınefendi, som deretter var den høgaste tittelen for konene til sultanen, men som aldri hadde så mykje prestisje som haseki sultan.
Strandkjempe
Strandkjempe (Plantago maritima) er ein fleirårig planteart i kjempeslekta. Han er ein sirkumpolar art som veks på havstrand.
Steve Khan
Khan var fødd i Los Angeles og vart kjend for arbeidet sitt med Steely Dan, Billy Joel, Michael Franks, Hubert Laws, Billy Cobham, Jack DeJohnette, James Brown, Maynard Ferguson og Weather Report. I 1977 turnerte han med CBS Jazz All Stars i Japan, og leia eit band kalla Eyewitness med musikarar som Steve Jordan, Anthony Jackson og Manolo Badrena. Khan har skrive fem bøker om jazz: Pentatonic Khancepts, Contemporary Chord Khancepts, The Wes Montgomary Guitar Folio, Pat Martino - The Early Years og Guitar Workshop Series. Albumet Borrowed Time vart nominert til Grammyprisen i 2007 for beste latinjazz-album.
Strandkjempe
Han blir 5–30 cm høg og har linjeforma, kjøtfulle blad. Blomane sit i aks på toppen av ein rund stengel.
I Noreg finst han langs heile kysten. Arten har to underartar:
Steve Khan
I 1980- og 1990-åra var han medlem av gruppa Elements.
Som sidemann (utval)
Med Billy Cobham Med Patti Austin Med George Benson Med Billy Joel Med Rory Block Med Caribbean Jazz Project med andre:
Falesía
Falesía (gresk Φαλαισία) er ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Falesía inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Megalópoli.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Falesía 2 077 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 46 innbyggjarar.
Reidar Hjermstad
Reidar Hjermstad er ein norsk tidlegare langrennar, skiskyttar og friidrettsutøvar som var aktiv på nasjonalt toppnivå i perioden 1961 til 1973. Han var medlem av Hernes IL i Elverum.
Fremste prestasjonane
I 1963 vann Hjermstad både 15- og 50-kilometeren under Lahti-spelen, femmila vann han med over tre minuttars margin til landsmannen Sverre Stensheim. For prestasjonane i Lahti vart han kåra til «Årets idrettsnamn» av Norske Sportsjournalisters Forbund. Hjermstads beste OL-resultat kom på femmila under OL 1972 i Sapporo, der han kom på fjerdeplass. Pål Tyldum og Magne Myrmo sikra norsk dobbeltsiger på distansen.
Medaljar og besteplasseringar i norgesmeisterskap
I 1967 vart han norgesmeister i 3 x 10 kilometer stafett for Hernes IL.
Skiskyting
1960: Norgesmeister i skiskyting i Sørkedalen, Oslo.
Friidrett
Han var også ein dyktig friidrettsutøvar, fekk mellom anna bronse i NM på 10 000 m i 1962 med tida 30.22,6. I friidrett tevla han først for Hernes IL, men i perioden 1963-68 representerte han IK Tjalve i Oslo. Hans personlege rekordar er 14.15,8 på 5 000 m (1964), og 30.02,0 på 10 000 m då han representerte Noreg i landskamp mot Danmark på Bislett i 1962.
Han vart tildelt Morgenbladets Gullmedalje i 1963 og Holmenkollmedaljen i 1971.
Roger McGuinn
James Roger McGuinn (profesjonelt kjend som Roger McGuinn, tidlegare Jim McGuinn og fødd James Joseph McGuinn III er ein amerikansk songar, låtskrivar og gitarist. Han er mest kjend som frontmann i The Byrds. Han er medlem av Rock and Roll Hall of Fame for arbeidet sitt med The Byrds.
A Day in the Life
«A Day in the Life» er ein song av The Beatles, skriven av John Lennon og Paul McCartney og først gjeve ut som siste spor på albumet deira Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band frå 1967. Songen består av delar som opphavleg vart skriven av Lennon og McCartney kvar for seg, to disharmoniske, delvis improviserte orkestercrescendo og ein siste lang pianoakkord. Teksten til Lennon var inspirert av nyhendeartiklar i avisa på den tida, medan McCartney sine var inspirert av minne frå han var yngre. Avgjersla om å blande inn to orkesterparti vart først teke etter at bandet hadde spelt inn sine delar.
Den påståtte referansen til narkotika i linja «I’d love to turn you on», førte til at songen først vart bannlyst av BBC. Songen er med på mange lister og avstemmingar over dei størte og viktigaste songane gjennom tidene. Til dømes er han på 28. plass på Rolling Stone si liste over dei 500 største songane gjennom tidene. Etter utgjevinga på albumet, har han òg kome ut som B-side på singel, på mange samlealbum og har vorte spelt inn av fleire andre artistar, som Bobby Darin, Neil Young, Jeff Beck og The Bee Gees.
Roger McGuinn
Med tolvstrengsgitaren sin vart Roger McGuinn ein viktig del av lydbiletet til gruppa. Eit av varemerka hans var rektangelforma solbriller som han alltid hadde eit stykke ned på nasa. Då Gene Clark forlét The Byrds i 1966 tok McGuinn over som leiande vokalist og komponist i gruppa.
A Day in the Life
Tekst
Delar av teksten var inspirert av ei trafikkulukke der Tara Browne, ein 21 år gammal arving til Guinness og nær ven av Lennon og McCartney, omkom. Lennon omtalar dette i fleire intervju, medan George Martin hevdar at det meste var dopreferansar.
Roger McGuinn
McGuinn stod for musikk til filmen Easy Rider frå 1969.
A Day in the Life
Innspeling
Etter kvart som dei starta å mikse og legge på fleire partar til songen i slutten av januar og tidleg februar hadde dei framleis ikkje noko løysing for kva dei skulle gjere med mellomspela, då McCartney kom med ideen om å ta inn eit fullt orkester til å fylle tomrommet. Martin var uroa over at dei klassisk lærde musikarane ikkje ville klare å improvisere mellomspelet, så han skreiv nokre enkle notar, som dei kunne improvisere over. Mellomspelet vart eit atonalt crescendo.
Orkesterbiten vart spelt inn 10. februar 1967 med McCartney og Martin til å dirigere det 40 mann store orkesteret. Innspelinga kosta totalt £367, som var ei særs høg sum i dei dagar. Musikaren fekk beskjed om å starte på den lågaste tonen som var mogeleg å instrumentet sitt, og slutte på den høgaste tonen som var mogeleg. McCartney ønskte opphavleg eit 90 mann stort orkester, men dette viste seg å verte umogeleg. I staden vart fire forskjellige opptak av mellomspelet lagt oppå kvarandre. Resultatet vart ein suksess og mellomspelet vart så repetert etter det siste verset. Totalt tok innspelinga av mellomspelet 34 timar å få gjennomført. Til samanlikning vart det første Beatles-albumet, Please Please Me, i sin heilskap spelt inn på berre 10 timar.
Ettermæle
«A Day in the Life» har vist seg som ein av dei viktigaste songane til The Beatles. Paul Grushkin kalla i boka si Rockin’ Down the Highway: The Cars and People That Made Rock Roll songen «ein dei mest ambisiøse, viktigaste og banebrytande songane i historia til popmusikken». I From Craft to Art: Formal Structure in the Music of the Beatles er songen skildra som «kanskje det viktigaste enkeltsporet i rocken si historie. Med ei lengd på berre fire munitt og 45 sekund, må han garantert vere den kortaste episke stykke musikk i rock».
Songen har dukka opp på mange lister over dei beste og viktigaste songane. Han kom på 12. plass på CBC si liste «50 Tracks». Han kom på førsteplass på musikkmagasinet Q si liste over dei 50 største britiske songane gjennom tidene, og øvst på lista til Mojo over dei 101 største Beatles-songane.
27. august 1992 vart den originale handskrivne teksten til Lennon seld på ein auksjon på Sotheby’s i London for $100 000. I 2006 vart tekste seld vidare på Bonhams i New York. Det er ukjend kva teksten vart seld for, men boda starta på om lag $2 millionar.
Andre versjonar og referansar
«A Day in the Life» er spelt inn og referert til av mange andre artistar. Av artistar som har spelt songen inn eller på konsertar finn ein Wes Montgomery, Phish, Mae, Grant Green, Carl Barat og Pete Doherty, Sting, Type O Negative, Neil Young, Eric Burdon & War,
Referansar til songen finn ein hos Devo i songen «Some Things Never Change» frå 1988 og David Bowie sin «Young Americans» frå albumet med same namn i 1975, der han syng linja «I saw the news today, oh boy».
Wilhelm Wilhelmsen (1872–1955)
Wilhelm Wilhelmsen var ein norsk sjøkaptein og skipsreiar.
Etter skippareksamen 1892 var han til sjøs fram til 1901 og året etter avla han dispasjøreksamen. På denne tida vart han òg medeigar i firmaet til faren sin, Wilh. Wilhelmsen.
Han vart i 1937 utnemnd til kommandør av St. Olavs Orden og forfremma til kommandør med stjerne i 1945. Han var òg innehavar av den belgiske Leopold-orden, den franske Æreslegionen og den svensken Nordstjerneordenen. Han var æresmedlem i Det Norske Videnskaps-Akademi.
Han var son av skipsreiar Morten Wilhelm Wilhelmsen (Wilh. Wilhelmsen) og hustru Catharine Fredrikke Lorentzen. Han vart i 1904 gift med Engelke Julie Engelhart, dotter av amtmann Thomas von Westen Engelhart.
Wilhelmsen deltok under sommar-OL for Noreg i 1928 i Amsterdam med 4. plass i segling, 8-metersklassen.
Vilhjálmur Einarsson
Vilhjálmur Einarsson var ein islandsk friidrettsutøvar og skulemann frå Reyðarfjörður som vann sølvmedaljen i tresteghopp under Sommar-OL 1956 og bronsen ved EM i friidrett 1958.
Under dei olympiske sommarleikane 1956 i Melbourne sette Vilhjálmur ny olympisk rekord med 16,26 m i den andre finaleomgangen, ein rekord brasilianaren Adhemar da Silva forbetra til 16,35 m i fjerde omgang. Sølvmedaljen var den aller fyrste OL-medaljen til Island. To år seinare stod Vilhjálmur på bronseplassen då trestegøvinga var avvikla ved friidretts-EM i Stockholm. Den 7. august 1960 sette han personleg rekord med 16,70 meter heime på Laugardalsvöllur, framleis landsrekord i 2018. Ein månad etter rekordhoppet vart han femtemann i øvinga under Sommar-OL i Roma, seks centimeter bak bronsevinnaren.
Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
Sonen Einar Vilhjálmsson hevda seg mellom verdseliten i spjutkasting i 1980-åra.
Melodi Grand Prix 1969
Melodi Grand Prix 1969 var den tiande utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. NRK inviterte forfattarane av dei tidlegare vinnarsongane til å sende inn bidrag, og fem av dei tok imot invitasjonen. I tillegg heldt NRK ein open konkurranse der fem bidrag ble vald ut av totalt 418 innsende. Finalen blei arrangert 1. mars 1969, og vinnarlåten blei «Oj, oj, oj, så glad jeg skal bli», sungen av Kirsti Sparboe og skriven av Arne Bendiksen. I den internasjonale finalen i Madrid kom låten på ein 16. og siste plass med 1 røyst. Dette var Noregs andre sisteplass i konkurransen.
Sendinga
NRK fekk inn 418 bidrag, og ein tremannsjury valde ut fem av dei til finalen. Juryen var musikarane Carsten Klouman, Terje Rypdal og Egil Kapstad. I tillegg hadde NRK invitert dei tidlegare vinnarkomponistane til å bidra med låtar. Fem av dei sende inn, og dermed stilte ti melodiar i finalen – det høgaste talet til då.