cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Russisk litteratur
1800-talet og tida fram til revolusjonen
Frå 1840-åra dominerte realismen. Denne blei innleidd av mellom anna Pusjkin sin prosa og Lermontov sin roman Vår tids helt, men det var dei groteske satirane til Nikolaj Gogol som blei utgangspunkt for denne sterkt samfunnskritiske retninga. I dei følgjande tiåra utvikla den realistiske romanen seg raskt og blei med Fjodor Dostojevskij, Lev Tolstoj og Ivan Turgenjev Russland sitt fremste bidrag til verdslitteraturen. Andre store namn er Ivan Gontsjarov, Sergej Aksakov, Mikhail Saltykov-Sjtsjedrin og Nikolaj Leskov. Den fremste dramatikaren i perioden var Aleksandr Ostrovskij.
Frå «populistane» (narodniki) kom det frå 1870-åra fleire skildrarar av liva til småfolk og bønder, mellom anna Nikolaj Zlatovratskij, Gleb Uspenskij og Vladimir Korolenko. Utover i 1880- og 1890-åra fekk litteraturen ein pessimistisk grunntone som er avspegla i lyrikken til Semjon Nadson, novellene til Vsevolod Garsjin og forteljingane og skodespela til Anton Tsjekhov. Symbolisten Andrej Belyj fornya prosaen. På byrjinga av 1900-talet blei pessismismen nesten patologisk hjå Leonid Andrejev, medan verka til Maksim Gorkij var prega av sosial tendens og romantisk tru på mennesket. I hans krins fann ein mellom anna Aleksandr Kuprin og Ivan Bunin. Futuristen Vladimir Majakovskij stod fram som ein av leiarane for den russiske modernismen.
I lyrikken var Nikolaj Nekrasov representant for den samfunnskritiske diktinga, medan Afanasij Fet, Apollon Majkov, Jakov Polonskij, Fjodor Tjuttsjev og Aleksej K. Tolstoj heldt fram med tanke-, natur- og kjærleikslyrikken. I 1890-åra blei lyrikken fornya gjennom påverknad frå europeiske modernistiske retningar av «dekadentene» Konstantin Balmont og Fjodor Sologub og symbolistane Valerij Brjusov, Vjatsjeslav Ivanov og Aleksandr Blok.
Humann Point
Humann Point er eit nes som utgjer nordsida av innløpet til Duperré Bay på vestsida av Brabant Island i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeve av Jean-Baptiste Charcot etter viseadmiral Humann i Den franske marinen.
Russisk litteratur
Sovjettida
Den russiske revolusjonen og borgarkrigen frå 1918 til 1921 og innføringa av Sovjetunionen markerer eit skilje i russisk litteratur. Mange forfattarar flykta frå landet, anten som følgje av den kaotiske tilstanden eller i opposisjon til det nye regimet. Diktaren Anna Akhmatova fekk hemmeleg publiseringsforbod i 1925, medan Marina Tsvetajeva drog i eksil. 1920-åra hadde likevel rik variasjon og mange litterære grupperingar. For ein generasjon unge forfattarar blei revolusjonen eit startskot for ein ny litteratur. Som i litteraturen frå tsartida hadde sovjetlitteraturen eit eksperimentelt språk og fokus på tunge filosofiska spørsmål. To forfattarar som hadde ei relativt fri haldning til sovjetregimet var Ilja Ehrenburg og Isaac Babel. Ehrenburg ironiserte over Sovjetunionen og var eit irritasjonselement for regimet på 1920-talet. Seinare kom han til å endra retning og skriva litteratur som var meir i stil med det offisielle kulturprogrammet. Isaac Babel skildra borgarkrigen og tok til ordet for viktigheita av litterær kvalitet i sovjetstaten. Han kom senare til å fengslast som påstått spion og terrorist, og avrettast i 1940.
Det gjekk eit hovudskilje mellom dei kommunistiske proletarforfattarane og dei såkalla «medløparane» (poputsjiki), som ikkje ville engasjera seg politisk. Blant dei fremste proletarforfattarane var prosaistane Aleksandr Fadejev, Dmitrij Furmanov, Fjodor Gladkov og Mikhail Sjolokhov, dramatikarane Konstantin Trenjov og Vsevolod Visjnjevskij og lyrikarane Demjan Bednyj og Aleksandr Bezymenskij. Til «medløparane» høyrde prosaistane Konstantin Fedin, Vsevolod Ivanov, Venjamin Kaverin og Leonid Leonov, og lyrikaren Nikolaj Tikhonov. Medan proletarforfattarane stort sett følgde den realistiske tradisjonen frå 1800-talet, gjekk desse i høg grad inn for stilmessig fornying både i poesi og prosa.
Proletarforfattarane tematiserte industrireisinga i landet. Særleg kjend blei Fjodor Gladkov sin roman Sement (1925), mønsteret for alle produksjonsromanar under femårsplanane frå 1928. Under den første femårsplanen blei også forfattarane mobiliserte ved at partiet i 1932 oppløyste alle forfattargruppene og samla dei i eit sameint forfattarforbund, som på sin første kongress i 1934 under leiing av Maksim Gorkij proklamerte den såkalla sosialistiske realismen som forpliktande metode for alle sovjetforfattarar. Mange av «medløparane» slutta å skriva under den aukande einsrettinga, medan andre gjekk inn for det nye programmet. Blant dei beste skildrarane av femårsplanar og kollektivisering er Leonid Leonov, Mikhail Sjolokhov, Valentin Katajev og Fjodor Panfjorov. Den veksande sovjetpatriotismen og stalinkulten medførte fornying av den historiske romanen, med Aleksej N. Tolstoj som fremste representant.
Den andre verdskrigen førte med seg ein rik krigslitteratur, med namn som Konstantin Simonov, Boris Gorbatov, Vasilij Grossman, Ilja Erenburg, Aleksandr Fadejev, Vera Inber, Nikolaj Tikhonov og Aleksandr Tvardovskij, men utover i 1940-åra spelte gjenreising og nyreising størst rolle. Ved ein skarp resolusjon i 1946 mot «antifolkelege» tendensar i litteraturen, retta mot mellom andre Anna Akhmatova og Mikhail Zosjtsjenko, strama partiet igjen kontrollen. Etter at Stalin døydde i 1953 byrja nye diskusjonar om litteraturen si «skjønmaling» av røyndommen, men på den andre kongressen til forfattarforbundet i 1954 blei den sosialistiske realismen gjort framleis forpliktande.
Old New Borrowed Blue
Old New Borrowed Blue er eit album frå 1996 av folkrockbandet Fairport Convention, sjølv om dei får denne utgjevinga vart kalla «Fairport Acoustic Convention», sidan det var det første heil-akustiske albumet til bandet på 29 år. Albumet vart delvis spelt inn i studio, og delvis under konsertar, og vart spelt inn for å promotere ein turne i USA. Albumet består av coverversjonar, nye songar og klassiske songar frå tidleg i karrieren til bandet. Dave Mattacks, som hadde spelt trommer på tidlegare album, var ikkje med på dette albumet.
Russisk litteratur
Tida etter Stalin
«Avstaliniseringa» som tok til etter den 20. partikongressen i februar 1956 gav litteraturen friare kår. Fleire tidlegare fordømte forfattarar blei «rehabiliterte», og det blei gjeve ut mange sterkt kritiske verk, som Ikke av brød alene (1956) av Vladimir Dudintsev og En dag i Ivan Denisovitsj' liv (1962) av Aleksandr Solzjenitsyn. Eit friare emneval førte også med seg ei stilistisk og formell fornying, mest utprega hjå den unge diktargenerasjonen, med lyrikarar som Bella Akhmadulina, Jevgenij Jevtusjenko, Robert Rozjdestvenskij, Jevgenij Vinokurov og Andrej Voznesenskij, og prosadiktarar som Vasilij Aksionov, Jurij Kazakov, Anatolij Kuznetsov, Jurij Nagibin og Vladimir Tendrjakov.
Old New Borrowed Blue
Allmusic roste albumet og sa at «utføringa er utsøkt og vokaliseringa til Simon Nicol og Dave Pegg er usedvanleg».
Russisk litteratur
Tida etter Stalin
Denne utviklinga fekk likevel tilbakeslag. Boris Pasternak blei tvinga til å seia frå seg Nobelprisen i 1958 etter valdsam hets, og måtte gje ut romanen Dr. Zjivago i Vesten. I 1960-åra følgde ei rekkje prosessar mot forfattarar og intellektuelle, som blei dømde for å ha gjeve ut antisovjetiske verk i utlandet (saka mot Julij Daniel og Andrej Sinjavskij i 1966), for å ha gjeve ut ulovlege verk og hatt samband med utanlandske antisovjetiske organisasjonar (saka mot Jurij Galanskov, Aleksandr Ginzburg og andre i 1968), for å ha teke del i protestdemonstrasjonar og for bakvasking av Sovjetunionen (prosessar i 1967–78 mot mellom anna Vladimir Bukovskij, Vadim Delone, Pavel Litvinov og Aleksandr Jesenin-Volpin). Straffene var tvangsarbeid, fengsel, forvising og innesperring i psykiatriske klinikkar. Mange andre forfattarar blei sende i eksil eller hoppa sjølv av. Ein del forfattarar gav opp den tidlegare forfattarskapen sin for tryggare felt som barnebokproduksjon eller omsetjing. Andre, som Valentin Katajev, Nikolaj Ostrovskij og Aleksej Tolstoj, skreiv offisielt godkjend sovjetisk litteratur.
Frå 1960-åra og fram til perestrojkatida i 1980-åra fanst det ein relativt vidt utbreidd ikkje-offisiell, halvt illegal publiseringsmåte i form av stensilerte trykk, såkalla samizdat ('sjølvforlag'), som gav ut verk som ikkje blei gjevne ut av statsforlaga. I tillegg kom tamizdat ('derforlag'), utgjeving på vestlege forlag, det vil seia ein sovjetisk diaspora-litteratur, som i tillegg til emigrantlitteraturen også omfatta verk smugla ut av landet. Frå midten av 1980-åra blei ei lang rekkje forbodne verk av mellom anna Akhmatova, Bulgakov, Platonov, Pasternak og Zamjatin offentleggjorde i Sovjetunionen.
Medan litteraturen i 1960-åra var moskvasentrert og dominert av lyrikk-avantgarden, med blant andre Jevtusjenko, Voznesenskij og Akhmadulina, ko det ved overgangen til 1970-åra ei forskyving i retning av prosaen, samtidig som provinsforfattarar gjorde seg stadig sterkare gjeldande: Valentin Rasputin frå Sibir, kirgisaren Tsjingis Ajtmatov, kviterussaren Vasil Belov og andre. Saman med dei sentralrussiske landsbyforfattarane, blant andre Fjodor Abramov og Boris Mozjajev, prega dei russisk litteratur fram til midten av 1980-åra. I motsetnad til både den tradisjonelle sovjetlitteraturen og avantgardelyrikken konsentrerte dei seg om dagleglivet, om sorger og bekymringar til vanlege folk, samtidig som dei tok opp tema som framleis var heilt eller delvis tabu, som tvangskollektiviseringa, hungersnauda og konsentrasjonsleirane.
Etter sovjettida
Slutten av 1900-talet var ei endringstid for russisk litteratur. Verk som hadde vore forbodne blei tilgjengeleg, og forfattarar som var blitt fråtekne statsborgarskap kunne venda tilbake. Skiljet mellom litteratur frå innland og utland blei utviska. På denne tida oppstod ein eigen russisk postmodernisme som var rik på radikal eksperimentering, sitat og pastisj. Sjølv om skribentar stod friare til å uttrykka seg då sensuren forsvann med Sovjetunionen, påverka det politiske og økonomiske kaoset i 1990-åra bokmarknaden og litteraturen kraftig. Forlagsindustrien gjekk inn i ei krise, talet på trykka bøker gjekk tilbake mange gonger i høve til kva det hadde vore under sovjettida, og det tok rundt eit tiår for industrien å reisa seg att.
Nokre av dei mest omtalte forfattarane frå denne perioden er Viktor Pelevin, som først blei populær med noveller og seinare med romanar, romanforfattaren og dramatikaren Vladimir Sorokin og diktaren Dmitrij Prigov. Kvinnelege forfattarar som novelleforfattarane Tatjana Tolstaja og Ljudmila Petrusjevskaja og romanforfattarane Ljudmila Ulitskaja og Dina Rubina har fått større merksemd. Den klasisske russiske romantradisjonen har halde fram med forfattarar som Mikhail Sjisjkin og Vasilij Aksyonov.
Krimromanar er blitt ein populær sjanger i ny russisk litteratur. På 1990-talet blei krimseriar av Aleksandra Marinina, Polina Dasjkova og Darja Dontsova utgjevne i millionar av eksemplar. Det neste tiåret skreiv Boris Akunin sofistikert populærlitteratur, som ein serie om detektiven Erast Fandorin på 1800-talet.
På 2000-talet tredde ein ny generasjon russiske forfattarar fram med verk som skilde seg frå den postmodernistiske russiske prosaen frå slutten av 1900-talet. Kritikarar omtalte stilen deira som «ny realisme». Desse «nye realistane» hadde vakse opp etter at Sovjetunionen fall, og skreiv om kvardagsliv utan å bruka mystiske og surrealistiske element slik føregangarane deira hadde gjort. Viktige namn innan denne gruppa er Ilja Stogoff, Zakhar Prilepin, Aleksandr Karasjov, Arkadij Babstjenko, Vladimir Lortsjenkov og Aleksandr Snegirjov. I nyare litteratur finn ein også historiske romanar, til dømes av Aleksej Ivanov, samfunnsengasjert litteratur av til dømes Sergej Sjargunov og ulike hybridformer som nytta sjangertrekk frå (sjølv)biografi, dokumentar og skjønnlitteratur. Ein finn også nasjonalpatriotisk litteratur hjå til dømes Aleksandr Prokhanov og glamourlitteratur hjå Oksana Robski.
Tong
Tong (av norrønt tǫng) er ein reiskap sett saman av to delar som dannar eit kryss og kan brykast til å gripa, halda eller klippa med. Tenger består av ein kjeft og to handtak. Pinsett er ein reiskap som overlappar tong i funksjon og definisjon. Ei klype kan valfritt definerast som ein variant av ein av desse.
Mount Larsen
Mount Larsen er eit fjell, 710 moh, som ligg i aust på sentrale delar av Thule Island i Sør-Sandwichøyane. Det vart kartlagd i 1930 av mannskap på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations som namngav det etter kaptein Carl Anton Larsen.
Warburton Ledge
Warburton Ledge er ein massive flat rygg (ca. 3200 moh) som er isdekt og med bratte sider. Han ligg 4 nautiske mil (7 km) aust for Mount McClintock i Britannia Range. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Joseph A. Warburton frå Desert Research Institute i University of Nevada i Reno som forskar for US Antarctic Research Program (USARP) med ansvar for meteorologprosjektet RISP, feltsesongen 1974-75.
Birgit Gjernes
Birgit Halvorsdotter Gjernes var ein norsk journalist og programskapar i radio og fjernsyn, fødd i Nesherad i Telemark. Ho arbeidde nesten 40 år i Norsk Rikskringkasting, der ho laga mange kulturprogram.
Gjernes tok examen artium ved Grimeland skole i Oslo. Etter songstudiar ved Musikkonservatoriet i Oslo studerte ho filologi ved Universitetet i Oslo, vart cand.philol. i 1950 med tysk hovudfag.
I 1951 vart Gjernes tilsett i NRK som programsekretær, arbeidde i Utanlandssendinga. Frå 1959 var Opplysningavdelinga i radioen arbeidsplassen hennar. Her sysla ho mykje med kulturstoff, særleg litteratur og teater. Gjennom åra var ho knytt til mange programseriar i NRK; så som Ønskediktet, Ord i dag, Møte med menneske, Bokkvelden, Teatermagasinet, I rampelyset og Ekko. Ho hadde også ansvaret for ei rad TV-program. Frå 1978 til 1990 var ho redaksjonssjef i kulturavdelinga i P1. I NRK nytta ho både nynorsk og bokmål.
Gjernes skreiv Marie Hamsun – et tidsbilde og redigerte verk om lyrikaren Aslaug Vaa og om lyrikk. Ho omsette fleire bøker og teaterstykke frå tysk, engelsk og svensk.
Lago di Cristallina
Lago di Cristallina er ein innsjø i kantonen Ticino i Sveits. Han har eit overflateareal på 0,75 ha.
This Note's for You
This Note's for You er eit album av Neil Young som kom ut 11. april 1988 på Reprise. Det var opphavleg oppført som av «Young and the Bluenotes». Ein del av albumet omhandlar kommersialismen i rock and roll, og særleg kommersielle turnear. Tittelsporet er til dømes ein samfunnskommentar om sponsa konsertar. Albumet er prega av blues og rock med bruk av blåsarar. Det var òg det første albumet hans attende på Reprise, etter å ha vore på Geffen det meste av 80-åra.
I 2015 gav Young ut eit konsertalbum frå turneen etter albumet, kalla Bluenote Café.
Utgjeving
Videoen for tittelsporet inneheldt ein Michael Jackson-dobbeltgjengar som får håret sitt i brann. Videoen er ein parodi på musikkindustrien, kravet om reklame og særleg Michael Jackson. Videoen vart først bannlyst av MTV etter at advokatane til Michael Jackson trua med søksmål. Etter at videoen vart ein hit på kanadiske MuchMusic, ombestemte MTV seg og spelte etter kvart videoen mykje, og til slutt vann videoen pris for årets beste musikkvideo på MTV for 1989. Videoen vart regissert av Julien Temple og skriven av Charlie Coffey. Han vart òg nominert til ein Grammy for beste konseptvideo, men tapte for «Weird Al» Yankovic sin Michael Jackson-parodi av «Bad», «Fat».
Albumet er tilskriven Neil Young & the Blue Notes, men då Harold Melvin, som grunnla R&B-gruppa Harold Melvin and the Blue Notes, saksøkte Young for å bruke «Bluenotes»-namnet, er albumet no tilskriven Neil Young som eit soloalbum. Backingbandet for albumet endra sidan namnet sitt til «Ten Men Workin'».
Albumet fekk betre kritikk enn dei føregåande Young-albuma på 80-talet hadde fått, men selde dårleg.
Fylkesveg 220 i Vest-Agder
Fylkesveg 220 i Vest-Agder går mellom Sodland og Spetteland i Mandal kommune. Vegen er 3,7 km lang.
Iceberg Point
Iceberg Point er eit kjenneleg nes 13 km vest-sørvest for Ryswyck Point, på austsida av Île Anvers i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Neset vart først kartlagd av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99. Namnet finst på eit kart basert på ei kartlegging Discovery Investigations gjorde i 1927 med «Discovery», men namnet kan vere eldre.
Mount Aciar
Mount Aciar, stundom òg kalla Monte Ferrer, Mount Ehrlich og Monte E, er eit fjell med ei høgd opp mot 1300 moh mellom toppen av Rushbreen og Jennerbreen i Solvay Mountains på Brabant Island i Antarktiske Arkipel. Namnet «Monte Primer Teniente Aciar» finst på eit argentinsk kart frå 1957.
Kokstadflaten haldeplass
Kokstadflaten er ein haldeplass på linje 1 på Bybanen. Haldeplassen ligg på Kokstad i Ytrebygda i Bergen, og opna i 2017.
The L Word
The L Word er ein amerikansk-produsert dramaserie som handlar om ei gruppe lesbiske, biseksuelle og transseksuelle personar, venene og familiane deira i Los Angeles. Serien blei vist på TV 3 i Noreg. Serien blei send frå 2004 til 2009. Til saman blei det laga seks sesongar.
Produksjon
The L Word blei skapt av Ilene Chaiken, Michele Abbot og Kathy Greenberg. Chaiken var hovudskapar og regissør av serien. Steve Golin og Larry Kennar var executive producer i tillegg, medan Guinevere Turner, Susan Miller, Cherien Dabis, og Rose Troche også skreiv for serien.
Serien hadde premiere på Showtime 18. januar 2004, og hadde seks sesonar. Den siste episoden blei send på Showtime 8. mars 2009. The L Word blei filma i Vancouver i British Columbia i Canada ved Coast Mountain Films Studio, i tillegg til i Los Angeles i California. MGM Worldwide Television distribuerte serien internationalt, og han var syndikert av Logo TV og Netflix.
Sesong 1
Senong 1 handlar om Bette Porter og partneren hennar gjennom sju år, Tina Kennard. Dei forsøkjer å få barn. Tina blir gravid, men spontanaborterer. Bette Porter er utru med ein snikkar, Candance Jewell, eit forhold som Tina finn ut om i slutten av sesongen.
Tim Haspel, som er nabo til Bette og Tina flyttar i lag med kjærasten sin Jenny Schecter. Tim er symjetrenar for eit kvinnelag, medan Jenny er ei forfattarspire. Marina Ferrer, som er ein ven av Tina og Bette har ein kafé som er populær blant dei homofile og lesbiske. Marina utviklar etter kvart eit forhold til Jenny. Jenny syner å vere usikker på sin eigen seksualitet, og slit med å finne ut kva ho vil. I venegjengen finn ein også Shane McCutcheon, som er hårstylist og ein player. Ho har fleire kortvarige forhold i sesongen, og endar opp med å ha ein sjalu forfølgjar etter seg. Shane er den typiske maskuline lesba i serien. Alice Pieszecki er ein biseksuell journalist som er på leit etter den store kjærleiken. Dana Fairbanks er ein profesjonell tennisspilar, som framleis er i skapet, og som også er på jakt etter kjærleiken. Ho forelskar seg etterkvart i soussjefen Lara Perkins, og dei innleier eit forhold. Me får også møte systera til Bette Porter, Kit Porter.
Ski-NM 1986
Noregsmeisterskapen på ski 1986 i nordiske greiner vart avvikla på Vang i Hedmark og i Oslo i tidsrommet 22. januar til 9. februar 1986. Meisterskapen omfatta tolv øvingar, åtte for menn og fire for kvinner. Alle dei åtte langrennsøvingane vart avvikla i Vang i tida 22. januar – 2. februar og vart avslutta med hopprenn i stor bakke i Holmenkollbakken i Oslo sundag 9. februar.
The L Word
Sesong 2
I sesong 2 har Tina blitt gravid gjennom kunstig inseminasjon. Ho har avslutta forholdet til Bette, sjølv om Bette ynskjer at dei skal bli saman att. Tina deitar etter kvart Helena Peabody. Bette slit etter at forholdet til Tina blei avslutta, og får problem på jobben, og det heile toppar seg når faren hennar døyr. I slutten av sesongen blir Tina og Bette saman igjen, og Tina føder barnet deira, som er ei jente.
Ski-NM 1986
15 km
Stad: Vang
<br style="clear:both;" />
The L Word
Sesong 2
Karakteren Marina forsvinn ut av serien, og Kit Porter overtar kaféen The Planet. I denne sesongen blir ein kjend med ein ny karakter, Carmen de la Pica Morales, som er DJ. Ho innleier først eit seksuelt forhold til Shane, men seinare har ho eit kort forhold til Jenny. I slutten av sesongen blir det klart at Shane og Carmen har djupe kjensler for kvarandre og dei endar opp saman. Shane og Jenny, som deler hus, vil ha ein romkamerat, og endar opp med å velje dokumentarfilmskaparen Mark Wayland. Han har lyst til å lage ein dokumenter om lesbiske og liva deira, og han installerer skjulte kamera rundt om i heile huset. Han blir kasta ut då Jenny og Shane finn ut av kva han har gjord. Det kjem fram at Jenny har ein del personlege problem, og i slutten av sesongen endar ho opp med å kutte seg sjølv.
Ski-NM 1986
30 km
Stad: Vang
The L Word
Sesong 2
Alice og Dana innleier eit forhold, som dei skjuler ei stund på grunn av kjærasten til Dana. Etter kvart gjer Dana det slutt med kjærasten, og Alice og Dana gjer forholdet sitt offisielt.
Ski-NM 1986
30 km
<br style="clear:both;" />
The L Word
Sesong 3
Sesongen startar seks månadar etter at Tina fødde Angelica, barnet hennar og Bette. Tina har innleia eit forhold til ein mann, og Bette taklar dette dårleg. Vi blir kjend med Moira Sweeney, som Jenny blir kjend med og dei innleier eit forhold. Dei reiser på roadtrip saman, og endar opp tilbake i Los Angeles. Det blir seinare klart at Moira er transseksuell og ho vil starte på vegen mot å bli mann. Ho endrar namnet sitt Max og startar med hormonbehandling. Angus Patridge blir tilsett som Angelicas barnepassar. Angus og Kit Porter blir etter kvart eit par. Dana oppdagar at ho har brystkreft. I slutten av sesongen døyr ho som følgje av kreften.
Ski-NM 1986
50 km
Stad: Vang
<br style="clear:both;" />
3 x 10 km stafett
Stad: Vang
The L Word
Sesong 4
Sesongen startar med at Bette har kidnappa Angelica. Ho overgir seg raskt og etter kvart klarar Bette og Tina å samarbeide om dottera. Bette finn snart kjærleiken igjen, og innleier eit forhold til ein døv kunstnar som heiter Jodi Lerner.
Ski-NM 1986
3 x 10 km stafett
<br style="clear:both;" />
The L Word
Sesong 4
Shane slit med rusproblem etter at ho avslutta forholdet med Carmen. Men Shane må raskt ta seg saman når veslebror hennar, Shay, blir etterlaten av mora hjå henne. Ho tar raskt ansvar og utviklar eit godt forhold til veslebroren sin. Shane blir etter kvart kjend med mora til ein kamerat av Shay, Paige. Dei blir etter kvart i lag. Far til Shane og Shay kjem tilbake og hentar sonen sin. Shane slit med saknet etter veslebror sin.
Ski-NM 1986
5 km
Stad: Vang
The L Word
Sesong 5
Shane og Paige har planar om å flytte saman. Men Shane fell tilbake til gamle vanar, og ligg med ein eigedomsmeklar. Paige tar dei på fersken. Shane og Paige endar så forholdet sitt.
Ski-NM 1986
5 km
<br style="clear:both;" />
Ahuzam
Ahuzam eller Ahuzzam (hebraisk skrift אֲחֻזָּם) er ein moshav i Lakhish regionale kommune i Det sørlege distriktet i Israel. Han ligg kring 5 km sør for Kiryat Gat. Det bur 137 familiar i Ahuzam.
Ahuzam vart grunnlagd den 30. oktober 1950 av immigrantar frå Marokko, medlemmar av Ma'agalim-samfunnet. Han var tilknytt Hapoel HaMizrachi-rørsla, men er no eit blanda religiøs og sekulær samfunn.
Moshaven heitte opphavleg Ma'agalim, men fekk nytt namn etter den bibelske Ahuzam, son av Ashur, som grunnla Tekoa, og som kan ha budd i dette området (1 Krønikebok 4:6).
Ski-NM 1986
10 km
Stad: Vang
<br style="clear:both;" />
20 km
Stad: Vang
<br style="clear:both;" />
3 x 5 km stafett
Stad: Vang
<br style="clear:both;" />
Kombinert
Stad: Vang
<br style="clear:both;" />
Normalbakke
Stad: Vang
<br style="clear:both;" />
Storbakke
Stad: Oslo
<br style="clear:both;" />
The L Word
Sesong 5
Jennys bok «Lez Girls» skal bli film, noko som Tina arbeider med. Jenny utviklar eit forhold til ei av skodespelarane, Nikki, noko som fører til ein del forviklingar.
Tasha blir send heim frå Irak på grunn av skuldingar for «homosexual conduct». Det heile endar i ein rettssak. Tasha og Alice forsøkjer å halde forholdet sitt hemmeleg for det militære. Men til slutt avslører Tasha forholdet og kjærleiken sin til Alice. Ho endar opp med å slutte i jobben sin i militæret.
I slutten av sesongen finn Tina og Bette tilbake til kvarandre. Shane ligg med Nikki, kjærasten til Jenny, og Jenny oppdagar det.
Sesong 6
Sesongen startar med at Jenny og Shane har problem med venskapet sitt etter at Shane og Nikki hadde sex. Det blir etter kvart kjent at Jenny er sint på Shane fordi ho eigentleg er forelska i Shane. Shane og Jenny innleier etter kvart eit forhold.
Max, som held på med prosessen å bli mann, oppdagar at han er gravid. Han har eit forhold til ein mann, homofile Tom, og dei har ikkje tenkt over det at Max likevel kan bli gravid, til tross for bruk av testosteron. Tom forlèt Max. Max forset svangerskapet.
Tina og Bette har lyst på eit nytt barn, og møter ei ung jente som vil adoptere bort barnet sitt. Dette går ikkje etter planen. Dei bestemmer seg i slutten av sesongen å flytte til New York. Sesongen sluttar med at Tina og Bette har ein fest, kor Jenny blir funnen død i symjebassenget. Politiet finn ut at samtlege av venene til Jenny har hatt motiv for å drepe henne.
Black Mountain i Belfast
Black Mountain (irsk an Sliabh Dubh / an Cnoc Dubh) er ein stor ås oppfor byen Belfast i Nord-Irland.
Fjellet er ligg vest i Belfast og har ei høgd på 425 meter over havet. På ein klår dag er det mogeleg å sjå Strangford Lough, Mournes og Sperrins, samt Skottland og Donegal.
Lawther Knoll
Lawther Knoll er eit avrunda, urdekt fjell (315 moh) aust på Annenkovøya i Sør-Georgia. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter geologen Eric G. Lawther som arbeidde for British Antarctic Survey (BAS) på øya 1972-73.
Haramil
Haramil er ein landsby i Muscat nordaust i Oman.
Wankelmotor
Wankelmotor er ein eksentrisk rotasjonsmotor utvikla av Felix Wankel og Hanns Dieter Paschke for NSU-konsernet. Han skil seg frå stempelmotorar med linear rørsle ved å ha ein trekanta rotor som går rundt i eit hus forma som ein epitrokoide. Wankelmotoren arbeider etter firetaktsprinsippet
Felix Wankel fekk sitt første patent på ein motor i 1929, og tidleg på 1950-talet byrja han arbeida for NSU. I 1957 hadde han klar ein protoyp, ein DKM-motor (Drehkolbenmotor). Same året hadde Paschke utvikla ein KKM-motor (Kreiskolbenmotor).
Wankelmotoren blei brukt av NSU i bilen NSU Wankel Spider frå 1964, og seinare i NSU Ro 80, men på grunn av tekniske problem blei ikkje dette nokon suksess. Mazda nytter framleis motoren i sine sportsbilar, til dømes i Mazda RX-7 og Mazda RX-8. Norton Motorcycle Company og Suzuki brukte også motortypen i sine motorsyklar. I 1975 tok Dolmar til å produsera ei motorsag, KMS4, med wankelmotor.
Nikka Vonen
Nikka (Nicoline Marie) Vonen var ei norsk målkvinne, fjellvandrar, forfattar, folkeminnesamlar og ikkje minst grunnleggar av og styrar på privatskulen Pigeinstitutet frå Dale i Sunnfjord. Folkeminna og folkeskildringane Nikka Vonen samla inn frå Sunnfjord vart gjevne ut på riksmål med dialogar på dialekt. Nikka Vonen var involvert i målstriden i pionértida til nynorsken i 1860-70-åra.
Familie
Foreldra til Vonen var korpssmed, børsemakar, urmakar, gardbrukar og gjestgivar Bertel Johannesson Vonen (1799–1868) og jordmor Berthe Helene Skjærdal (1794–1843). Faren eigde to av dei største gardane i bygda, Dale og Steien. Bror til Nikka Vonen heitte Peder Pavels Vonen, var to år eldre enn Nikka, jobba som dyrlege og døydde i 1905.
Utdanning og arbeid
Nikka Vonen vart først undervist i heimen. Då ho var 11 år (i 1847) vart ho send til Lindemanns Pensionat og Skole for Pigebørn av den betre Classe, ein privatskule for jenter i Davik i Nordfjord. Denne skulen vart først starta opp av sokneprest Jacob Andreas Lindeman og kona Marie i Leikanger, og seinare flytta til Davik. Då Lindemann døydde var det etterfylgjaren som sokneprest i Davik, Christian Meyer, som dreiv jenteskulen vidare. Nikka Vonen vart konfirmert i Davik i 1851, og arbeidde som guvernante på Kinn utanfor Florø, i Lyngdal, i Kristiania og i Drøbak.
I 1856 flytta Nikka Vonen til Kristiania der ho studerte på Hartvig Nissen sin Pigeskole for Voksne, og truleg var ho også ei tid elev ved Eugenias Stiftelse. I Kristiania fekk Nikka Vonen stimulert interessa si for kultur, utdanning og kunnskap og kjent på straumdraga i tida når det gjaldt samfunnsspørsmål. Ho var særs interessert i tekstane til Snorre Sturlason, og han vart lesen av Nikka Vonen allereie då ho var barn.
Hartvig Nissen hevda allereie på 1840-talet at kvinner stort sett trong same utdanning som menn, noko som bana vegen for kvinnelege lærarar. Frå og med 1860-åra vart mange av dei utdanna på ei eiga lærarinneline ved skulen. Før kvinner fekk tilgang til examen artium i 1882 var dette eittårige guvernantekurset den høgste utdanninga dei kunne ta. Denne guvernanteeksamenen tok Nikka Vonen før ho returnerte til Dale i Sunnfjord og starta opp sin eigen skule.
«Pigepensionat» i Dale
I 1869 skipa Nikka Vonen ein pensjonatskule i Dale for unge jenter. Enkjefru Laura de Ferry Nitter var med å skipe skulen. I starten heldt skulen til på garden Yksnebjør, men den vart flytta til farsgarden Steia i 1871. Denne garden kjøpte ho frå sin bror i 1875. Skulen, som stod folkehøgskulen nær, hadde godt omdøme, vart landskjend og heldt fram til 1907, då helsa til Vonen tok til å svikte.
Skulen hadde ikkje eksamensrett men lærarstaben underviste med dei nyaste skulebøkene på folke- og middelskulenivå. Det vart også undervist i pianospel, sløyd, matlaging og hagestell. Nikka Vonen underviste sjølv i religion, historie, norsk og tysk. Til saman gjekk om lag 800 elevar på denne skulen, og nokre av dei kom heilt frå USA og Australia. Dei fleste elevane var mellom 17 og 19 år, men det var også jenter så unge som 11 år. Dei fleste kom frå høgare samfunnslag i byar og tettstader i Noreg, nokre òg frå utlandet. Mellom dei som gjekk på skulen, var Bergljot Bjørnson og Karen Platou, som seinare vart den første kvinna som vart vald inn på fast plass i Stortinget. Ho representerte Høgre.
Etter at Nikka Vonen døydde 97 år gamal var det elevar frå Pigeinstituttet som reiste minnesteinen som no står i tunet på Steia. Skulen er karakterisert som særs viktig for utviklinga av pensjonatskulane.
Forfattarskap
Første stykket på prent frå Nikka Vonen var «En Husmandsfamilie» på riksmål i tidsskriftet Folkevennen i 1865. Husmannsfamilien var frå Dale. Om lag 20 segner vart i 1868-1869 trykt i Dølen, bladet åt Aasmund Olavson Vinje. Her kom dei første landsmåltekstane frå Vonen til lesarane, men dei var rett nok omsett til nynorsk av språkforskar Hans Ross. Dialogane var på dialekt frå handa åt Nikka Vonen. Nokre år etter kom forteljingar av ho på trykk i tidsskriftet Svein Urædd og i Lauvduskar på 1870-talet – på landsmål. Soleis var Nikka Vonen ansvarleg for nokre av dei første stykka på nynorsk på trykk i det nye skriftmålet si aller første tid.
Landsmålet
Nikka Vonen meldte seg i 1872 som første kvinne inn i nynorskorganisasjonen Vestmannalaget i Bergen (skipa 1868), og var i medlemslistene åt Det Norske Samlaget til og med 1875. Nikka Vonen brevveksla med framståande personar i kultur-og samfunnsliv i landet på den tida: m.a. Bjørnstjerne Bjørnson, prest og skulemann Christopher Bruun og historikar Ernst Johan Sars.
I fjellheimen
Nikka Vonen var blant dei første kvinnene i Jotunheimen og på Galdhøpiggen, og blei medlem av Den Norske Turistforening truleg frå starten i 1868. I august 1874 vart ho kjent med den britiske fjellklatraren William C. Slingsby.
Eldorado av Neil Young
Plata inneheld andre miksar av tre songar som like etter kom ut på Freedom, «Don't Cry», «On Broadway» og «Eldorado», samt to songar som ikkje finst på andre innspelingar, «Cocaine Eyes» og «Heavy Love».
«Don't Cry» på Eldorado er lengre enn versjonen som kom ut på Freedom, der noko av gitarsoloen vart kutta ned.
Forplantingssystem
Dyr
Virveldyr har ganske like forplantingssystem. Dei har hypotalamus i hjernen som regulerer kjønnshormon og gonadar som produserer kjønnsceller, eggceller i hodyr og sædceller i hanndyr. Desse cellene kan leiast ut frå kroppen anten gjennom ein kloakk (til dømes hjå kloakkdyr og mange fuglar) eller eggleiarar/sædleiarar til eit anna organ, som livmor eller penis (hjå placentale pattedyr).
Hjå dyr som har indre befrukting blir sædceller ført inn i kroppen til hoa gjennom ein kanal, til dømes ei vagina, gjennom paring, slik at kan eggcella befruktast inne i kroppen til hoa. Ei befrukta kan så anten få vernande lag i eggleiaren og bli lagt som egg, eller bli verande i hoa fram til fødselen.
Hjå virvellause dyr finst ei rekkje ulike utformingar av forplantingssystema. Bortsett frå blekksprutar og leddyr er dei fleste av desse dyra hermafrodittar og har ytre befrukting.
Plantar
Viktige forplantingsorgan i plantar er sporofyllar, blad med sporangium, som er små sekkar der det blir forma sporar. Desse finn ein i karsporeplantar, nakenfrøa plantar og hjå blomstrande plantar.
Hjå blomstrande plantar finn ein forplantingssystemet i blomen. Einkjønna blomar er anten mannlege strukturar med pollenberarar eller kvinnelege med fruktemne, medan tokjønna blomar har både mannlege og kvinnelege kjønnsorgan.
Ein del av forplantingssystemet går ut på å føra pollen til ein fruktlekam. Dette kan skje ved sjølvpollinering eller med hjelp utanfrå, til dømes ved at pollenet er utforma slik at det lett blir ført med av vind, vatn eller ved at noko ved blomen lokkar til seg insekt som pollen kan klistra seg til og dermed bli ført til ein annan blom. For å tiltrekka seg insekt danner blomane næringsstoffet nektar, fargerike eller mønstra kronblad eller ei særskild lukt.
Hjå mose, karsporeplanter og nakenfrøingar blie sædceller danna i små, runde strukturar kalla anteridium som finn vegen til ei eggcelle i ein flaskeforma struktur kalla arkegonium.
Sopp
Sopp har mange ulike måtar å reprodusera seg på. Nokre av dei dannar spesialiserte forplantingsorgan i visse periodar av livssyklusen sin, teleomorf og anamorf.
Sopp har ofte ulike paringstypar som befrukter kvarandre. Desse ser like ut, og blir ofte omtalt med ulike teikn eller bokstavar i staden for mannlege og kvinnelege. Ved paring går hyfar frå to ulike paringstypar saman i ein forplantingsstruktur og dannar sporer. Strukturen kan danna ei «bru» som i koplingssoppar, «sekk» hjå den eine paringstypen som i sekksporesoppar, eller ei krysskopling som i stilksporesoppar.
Fruktlekamen, det ein gjerne kallar «sopp» i daglegtale, er ein del av forplantingssytemet som er danna for å spreia sporer. Desse organa hjelper dei til å spreia sporar, til dømes ved å skyta dei utover i ein slags eksplosjon.
Yamagata Ridge
Yamagata Ridge er ein liten, rettlinja nunatak, 5 km lang og med ei høgd opp mot 1690 moh, 8 km vest for Seay Peak nord i den sentrale delen av Finger Ridges i Cook Mountains. Han er kalla opp etter Noboru Yamagata frå instituttet for offentleg helse i Japan, som var geokjemikar med Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE) i fire feltsesongar i McMurdo Dry Valleys frå 1963-64 til 1968-69.
Cape Kaiser
Cape Kaiser er eit nes på nordenden av Lecointe Island, som ligg like aust for Brabant Island i Antarktiske Arkipel. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Gerlache, og vart namngjeve av han etter ein som støtta eksepdisjonen økønomisk.
Hayl al `Umayr
Hayl al `Umayr er ein landsby i Muscat nordaust i Oman.
Fylkesveg 230 i Vest-Agder
Fylkesveg 230 i Vest-Agder går mellom Eskelandsmyra og Dyrstad i Mandal kommune. Vegen er 6,7 km lang.
Kommunar og knutepunkt
Skjernøyvegen Dyrstadvegen
Lago Sfundau
Lago Sfundau er ein innsjø i Ticino i Sveits. Han har eit overflateareal på 0,129 km².
Ingeborg Grytten
Ingeborg Grytten var ein norsk salmediktar og prestedotter frå Sunnfjord. Saman med Dorothe Engelbretsdotter er ho den einaste kjende kvinnelege diktar i Noreg på 1600-talet. Livet hennar var prega av at ho vart spedalsk i ung alder. Grytten vart fødd i 1668, men det er usikkert kor lenge ho levde. Mest sannsynleg døydde ho kort tid etter 1705.
Familie
Grytten er ein eldre skrivemåte for gardsnamnet Gryta som finst fleire stader i landet. Garden Gryta i Sunnfjord ligg på nordsida av Førdefjorden, mellom Redal og Vevring, om lag 20 km utover frå Naustdal sentrum. Først på 1600-talet budde Johannes Andersson (ca. 1590-ca. 1659) og Kari Olsdotter (d. før 1638) på Ytre Gryta. Dei hadde inntekter frå fleire eigedomar og var så velståande at dei kunne kosta presteutdanning på ein av sønene.
Far til Ingeborg Grytten, Anders Johannesson Grytten (f. kring 1620-d. kring 1685), var prest i Holmedal prestegjeld frå 1655 til 1685. Han budde på prestegarden i Holmedal. I 1658 vart Anders Grytten gift med Maren Ludvigsdotter Munthe (1635-1715). Ho var dotter til Ludvig Hansen Munthe, biskop i Bergen stift og oldefar til Ludvig Holberg. I tillegg til dottera Ingeborg hadde dei fem andre born.
Salmedikting
Ingeborg Grytten vaks opp og levde heile livet sitt på prestegarden i Holmedal. Dette var ein velståande heim med mange bøker, og Grytten las blant anna salmane til danske Thomas Kingo og Dorothe Engelbretsdotter. Sjølv skreiv Grytten salmar og 20 av dei vart publiserte i songboka Kaars-Frugt. Boka inneheldt i tillegg Morgen- og Aften-Psalmer til hver Dag i Ugen, saa og de 7 Kong Davids Poenitentse-Psalmer. Denne kom ut i stort opplag, fyrste gong i 1713 og siste gong i 1846. Fleire av songane til Grytten levde på folkemunne fram til slutten av 1800-talet.
Ni eksemplar av Kaars-Frugt er funne registrerte i arveskifte etter allmugebefolkning i Romsdals Amt og Øvre Telemark i perioden 1690-1839. Det første funnet av boka vart gjort i eit skifte frå 1764 i Nærøy på Søre Sunnmøre.
Diktarkunst prega av sjukdom
Ingeborg Grytten var tydeleg prega av sin sjukdom. Denne isolerte henne i heimen, og det er tydeleg at ho søkte trøyst gjennom diktarkunsten. I nokre vers skildrar Grytten tydeleg sin sjukdom:
I andre vers kjem det fram at Grytten lengtar etter døden:
Black Mountain i Herefordshire
Twyn Llech eller Black Mountain er eit fjell i Black Mountains på grensa mellom Powys i Wales og Herefordshire i England.
Black Mountain er det høgaste punktet langs Hatterrall Ridge med ei høgd på 703 meter over havet. Det er det høgaste punktet i England sør for Great Whernside i Yorkshire Dales.
Gips
Gips er eit mjukt mineral danna av kalsiumsulfat, med formelen CaSO4·2H2O.
Gips blir særleg danna ved inndamping av sjøvatn. Det kan òg dannast ved vulkansk aktivitet (varmekjelder), ved oksidasjon av sulfidhaldig malm og som efflorescens i jord eller kalksteinsholer.
Velkrystallisert gips blir kalla selenitt. Ein fibrig variant blir kalla silkespat, medan tett, finkorna gips er kjend som alabast.
Det finst gips i Noreg i mindre mengder i sprekker i alunskifer i Oslofeltet og einskilde kisførekomstar i Løkken og Sulitjelma. Det finst òg i Søftestad gruver i Telemark. Ein finn også materialet [å Spitsbergen, der det er utbreidd i sedimentlag frå karbon og permtida.
I verda vert det produsert kring 90 millionar tonn gips per år. Dei største produsentane er USA, Canada, Iran, Kina og Japan.
Mount Perseus
Mount Perseus er det lågare (455 moh) og nordlegaste av to doble fjell aust på Candlemas Island i Sør-Sandwichøyane. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1971 i samband med nærliggande Mount Andromeda. I gresk mytologi gifta Persevs seg med Andromeda etter å ha redda ho frå eit sjøuhyre.
Birkelandsskiftet terminal
Haldeplassen ligg i Birkelandsskiftet i Ytrebygda i Bergen.
Albumet Vertigo
Vertigo er eit album av Groove Armada, gjeve ut i 1999. Allmusic og Q har gitt albumet fire av fem stjerner.
FA-cupfinalen i fotball 1971
FA-cupturneringa i fotball 1971 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London laurdag 8. mai. 100 000 tilskodarar såg London-laget Arsenal FC sikre seg pokalen etter å ha vunne med 2 – 1 mot Liverpool FC etter ekstraomgangar. Det var fjerde gongen Arsenal triumferte i FA-cupen, den førre pokalsigeren fann stad i 1950. Tidlegare i veka hadde mannskapet sikra seg sigeren i ligameisterskapen.
The Kingsmen Volume II
The Kingsmen Volume II er det andre studioalbumet til det amerikanske gararsjerockbandet The Kingsmen, gjeve ut i 1964.
FA-cupfinalen i fotball 1971
Kampen
Arsenal skapte fleire store sjansar i ordinær tid, utan å få ballen over målstreken. Liverpool tok leiinga i det andre minutt av ekstraomgangane, då Steve Heighway frå skrått hald sette ballen inn ved nærast stolpe, forbi ei feilplassert målvakt. Ni minutt seinare utlikna Eddie Kelly då han pirka ballen i mål, etter rot i Liverpool-forsvaret. Charlie George vart matchvinnar for Arsenal med eit velplassert, halvhøgt skot frå 18-19-meters hald.
The Kingsmen Volume II
Utgjeving og mottaking
The Kingsmen gav ut Volume II (med undertittelen «More Great Sounds From The Group That Gave You Louie, Louie») for å utnytte at dei framleis hadde suksess med «Louie Louie» og ei nyare hittane «Little Latin Lupe Lu» (#46) og «Death of an Angel» (#42). Som med det første albumet vart det lagt publikumslydar på spora for at det skulle høyrast ut som eit konsertalbum. Albumet låg 37 veker på Billboard Top LPs frå 26. september 1964 og nådde ein 15. plass.
FA-cupfinalen i fotball 1971
Kampen
På Arsenal sitt vinnarlag spelte: Bob Wilson, Pat Rice, Frank McLintock (kaptein), Peter Simpson, Bob McNab, Peter Storey, George Armstrong, George Graham, John Radford, Ray Kennedy, Charlie George. Eddie Kelly kom inn i staden for Peter Storey i det 64. minutt.
The Kingsmen Volume II
Utgjeving og mottaking
Albumet kom både i mono og stereo. I 1993 gav Sundazed og Bear Family ut albumet på CD med bonusspora «And You Believed Him» og «Give Her Lovin'» medan publikumslydane vart fjerna frå alle songane.
FA-cupfinalen i fotball 1971
Kampen
På Liverpool spelte: Ray Clemence, Chris Lawler, Alec Lindsay, Tommy Smith (kaptein), Larry Lloyd, Emlyn Hughes, Ian Callaghan, Alun Evans, Steve Heighway, John Toshack og Brian Hall. Peter Thompson kom inn i staden for Alun Evans i det 68. minutt
Dommaren heitte Norman Burtenshaw.
Mount Allo
Mount Allo er eit kjenneleg, snødekt fjell, 285 moh, som ligg på Neyt Point nordaust på Île Liège i Antarktiske Arkipel. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, og kalla opp etter M. Allo, generaldirektør de la Marine i Anvers (Antwerpen).
Susie Q
«Susie Q» er ein song skriven av songar og gitarist Dale Hawkins i 1957. Singelen hans nådde 27. plass på den amerikanske poplista smae året. Han skreiv songen med gitarist James Burton, men då songen kom ut vart Stan Lewis, eigaren av Jewel/Paula Records og Eleanor Broadwater, kona til radioverten Gene Nobles, òg tilskriven som medlåtskrivarar sidan dette gav dei inntekter frå singelsalet.
Andre utgåver
Mange andre artistar har spelt songen (ofte kalla «Suzie Q», «Suzy Q» eller «Suzi Q»). Den mest kjende utgåva er truleg av Creedence Clearwater Revival på debtualbumet deira frå 1968. Versjonen deira er 8:37 minuttar lang og på singelen vart han delt i to og plassert på begge sider av plata. Gitarriffet som John Fogerty spelar under den andre gitarsoloen er frå Howlin' Wolf sin «Smokestack Lightning».
I 1963 spelte bluesrockgitaristen Lonnie Mack inn ei utgåve av songen, som ein instrumental. Han gav han både ut som singel og på debutalbumet The Wham of that Memphis Man.
Gene Vincent spelte songen i 1964 på albumet Shakin' up A Storm
The Rolling Stones gjorde ei utgåve av songen på albumet deira 12 X 5 i 1964, og på The Rolling Stones No. 2 som kom i 1965.
Andre artistar som har spelt songen er The Everly Brothers, Linda McCartney, Johnny Rivers, Gene Summers og The Velvet Underground.
Fylkesveg 231 i Vest-Agder
Fylkesveg 231 i Vest-Agder går mellom Eskelandsmyra og Mønnesland i Mandal kommune. Vegen er 2,4 km lang.
Jisr az-Zarqa
Historie
I november 2002 vart det bygd ein stor jordvoll langs ein 160 meter brei korridor mellom Jisr az-Zarqa og nabobyen Caesarea. Vollen vart bygd for å hindre støy frå muezzin i lokale moskear, geværskot under feiringar, og for å redusere eigedomslovbrot i området. Innbyggjarane i Jisr az-Zarqa hevdar at nasjonalparken i nord, volleni sør, vegen i aust og havet i vest hindrar byen frå å kunne utvidast.
Demografi
Innbyggjarane i Jisr az-Zarqa er hovudsakleg muslimar..
I 2006 hadde byen visstnok den lågaste gjennomsnittlege månadsløna i heile Israel.
Ein lokal innbyggjar, Mariam Amash, søkte om eit nytt ID-kort i Hadera i februar 2008, ved hjelp av ein fødselsattest gjeve ut av Det osmanske riket i 1888. Dette vart stadfesta av Guinness rekordbok og gjorde ho då til den eldste levande personen i verda. Ho døydde 22. desember 2012, 124 år gammal.
Audiens
Audiens er ei høgtideleg mottaking der ein høgtståande person, ofte eit statsoverhovud, tek imot undersåttar eller sendebod. Ordet stammar frå latin audentia, av audire, 'å høyra', og tyder 'høve til å høyrast'. Audiensar kan omfatta eit visst seremoniell.
I Noreg
I Noreg gjev kongen og andre medlemmar av kongefamilien audiens i ulike samanhengar. Kongen mottek ambassadørane for framande land første gong i høgtideleg audiens. Ambassadøren leverer her akkreditiva sine. Norske statsborgarar blir mottekne i audiens etter å ha blitt utnemnde til ein orden eller å ha motteke medalje, for at dei skal kunna takka for heidersteiknet dei har motteke. Kongen kan òg ta imot personar i audiens for at desse skal få høve til å gjera greie for for ei sak eller presentera ein organisasjon.
Isfiya
Isfiya (arabisk عسفيا), òg kalla Ussefiya, er ein drusarlandsby og lokal kommune nord i Israel. Han ligg på Karmelberget og er ein del av Haifa distrikt. I 2009 hadde han eit folketal på 25 400. I 2003 vart den lokal kommunen slått saman med den næliggande Daliyat al-Karmel og danna Ir HaKarmel. Den nye byen vart oppløyst alt i 2008 og dei to mindre byane fekk attende den sjølvstendige statusen sin.
Historie
Isfiya var bygd i ruinane av ein austromersk busetnad. Det er òg gjort funn frå krossfararane i landsbyen. I 1930 vart det avdekt ruinane av ein jødisk by frå 400-talet, Husifah, i Isfiya. Mellom anna vart det funne ei synagoge med mosaikkgolv, jødiske symbol og inskripsjonen «Fred over Israel». Ein fann òg 4 500 gullmyntar frå romartida.
Isfiya vart nemtn som ein del av området til sultanen under hudnaen mellom krossfararane i Akko og mamelukk-sultanen al-Mansur (Qalawun) i 1283.
Drusarane kom til landsbyen tidleg på 1700-talet. Dei levde av produksjon av olivenolje, honning og druer.
Isfiya var ein av berre to landsbyar att på Karmelberget etter utkastinga av Ibrahim Pasha i 1841. Sytten andre landsbyar forsvann. Landsbyen klarte seg mellom anna delvis på grunn av «særskild mot» blant innbyggjarar, og delvis fordi dei kjøpte seg vern hos ein lokal høvding, Akil Agha.
I 1859 vart folketalet estimert til 400.