cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Romnæsfjellet
Romnæsfjellet er eit markant, isolert fjell i Antarktis. Det har ei høgd på 1500 moh og ligg 15 km nordvest for Brattnipane og hovudgruppa av Sør-Rondane.
Ola Vangen
Vangen skreiv ei vise frå denne sysselsetjinga som blei svært kjend: «En bondemand på isen gaar, den sorte kuld at kjøre». Ho blei omdikta til ei slags folkevise, sungen på bygdemål med refrenget «Ei kjørd i fjor, ei kjør i år, ei ska te åres fill kjøre».
Kungshult
Kungshult er ein tettstad i Eslövs kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 367 innbyggjarar.
Romnæsfjellet
Fjellet vart kartlagd av norske kartografar i 1946 frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen i 1936-37, og er kalla opp etter Nils Romnæs, ein flyfotograf på denne ekspedisjonen.
Sekretariat
Eit sekretariat (frå mellomalderlatin, av secretarius, sekretær) er eit kontor som utfører det skriftlege arbeidet i ein organisasjon, institusjon eller anna verksemd.
I nynorskordboka er ordet skrivarstove oppgjeve som eit synonym, men jamt over høyrer eit sekratiat til i større organisasjonar, og sekretariatet vil då kunne ha tilsvarande meir makt over organisasjonen sitt arbeid.
Rio Grande do Norte
Rio Grande do Norte er ein delstat nordaust i Brasil og har eit tropisk klima. Han grensar mot delstatane Ceará og Paraíba. Delstadshovudstaden er Natal.
Trefninga ved Lindesnes
Slaget er ein legendarisk kamp i noregshistoria der sjøhelten Peter Wessel ikkje berre slost sin lengste og hardaste sjøkamp, men også utførte ein gest i slutten som blei vidkjend i ettertida. Kampen var også eit vendepunkt i militærkarrieren til den unge offiseren, ettersom han gjorde at Wessel kom i kontakt med dei høgtståande sjøoffiserane i orlogsflåten då han blei stilt for krigsrett i etterkant, og frifunnen.
Bakgrunn
I byrjinga av juli 1714 la «De Olbing Galley», ein fregatt med 28 kanonar, ut frå London for eit koffarditokt til Vest-India. Men dei forsigla ordrane som den engelske kapteinen Bactman tok fram ute til havs viste seg å vera eit svensk kaperbrev. Dette var statleg løyve til å kapra skip under fiendtleg flagg, føra dei til ei vennleg hamn og få utbetalt ein del av verdien til skipet og lasta.
Sjøtrefninga
I 1714 sigla Peter Wessel i fregatten «Løvendals Gallej» med 18 kanonar på krysstokt i Skagerrak og Kattegat på jakt etter svenske kaperskip. Om ettermiddagen 26. juli 1714 mellom Lindesnes og Skagen førte Wessel nederlandsk flagg for å unngå å varsle tiltenkte bytte. Då såg han ein stor fregatt under engelsk flagg nærma seg, «De Olbing Galley». Etter å ha passert skipet til Wessel la fregatten plutseleg om kursen, skaut to skot og heiste det svenske flagget. Wessel heiste då det danske flagget og vende skipet sitt om frå den utsette stillinga det hadde, og retta så kraftig skyts mot krigsskipet. Han hadde bestemt seg for å kjempa mot det, sjølv om skipet var større, med fleire kanonar og fleire menn.
I over tre timar låg dei to fregattane side om side medan dei skaut salve etter salve mot kvarandre med kanonane. Ved ti-tida om kvelde tenkte kaptein Bactman å setta alle segl for å koma seg unna i mørket med skipet i behald. Etter at Wessel hadde fått dei verste skadane reparert, kunne han lett ta igjen den andre fregatten, som også var blitt hardt skada i den lange trefninga. Så kom det til ein ny samanstøyt som varte i nesten to timar til like over midnatt. Bactman mista storråen på stormasta, men Wessel måtte bryte av fordi det var kome store skadar som måtte reparerast på hans eige skip.
Ved seks-tida om morgonen 27. juli 1714 braka dei laus att i ein tredje samanstøyt, som varte i tre timer. Begge skipa fekk omfattande skadar. «De Olbing Galley» fekk fleire av rærne i riggen skotne sund, medan «Løvendals Gallej» fekk tre grunnskot under vasslinja og skade på rær, master og segl. Skadane var så store at begge måtte stoppa eldgjevinga ei stund for å unngå at skipa skulle søkkja på grunn av dei. Likevel ville ingen gje seg. Etter fleire nye timar med nødreparasjonar kom det til ein fjerde samanstøyt utpå ettermiddagen.
Etter ein times ny strid var endeleg «De Olbing Galley» i ferd med å overgje seg. Nett då blei Wessel fortald at dei nesten var gått tomme for krut, med berre nok att til tre-fire skot på kvar kanon. Wessel ville først entra fienden, men i vest-nord-vest vind med ustadig sjø og høge dønningar lét det seg ikkje gjera. Han måtte la den svenske fregatten sleppa unna.
Gesten
Som avslutting på slaget sende Peter Wessel ein trompetér over til fiendeskipet og beklaga at han hadde slept opp for krut, men at Bactman var velkommen ombord i hans skip for å helsa. Dette avslo kapteinen. Etter at trompeteren var komen tilbake til Wessel sitt skip og hadde rapportert, tok Wessel roperten og spurde Bactman om han kunne låna han litt krut. Som Wessel sjølv sa seinare: «Jeg bad ellers min Contra Part vilde laane mig noget, det vilde han icke, Saa det maatte saa blifve, til Gud behager vi Findes igien.»
Tap
Øydeleggingane på begge fregattane var svært store. Det tok Wessel fire dagar å koma seg inn til Flekkerøy ved Kristiansand med riggen nesten ubrukeleg, med store strukturelle skadar og fleire grunnskot. 7 av mannskapet hans hadde døydd og 21 var såra. Bactman sigla austover, og ved hjelp av berre eit lommekompass kom «De Olbing Galley» seg fram til Marstrand utan både stormast og mesanmast. Etter reparasjonen blei fregatten omdøypt til «Princess Ulrica Eleonora». Seniare blei skipet gjeve til kaperen Lars Gathe og omdøypt til «Svenska Islandsfareren».
Krigsrett
Hausten 1714 vedtok den dansk-norske kongen å stilla Wessel for krigsrett, anklaga for å ha gjeve viktig militærinformasjon til fienden om at han mangla ammunisjon, og for å ha sett kongen sitt skip i fare ved å ha slost mot ein sterkare fiende. Krigsretten fann stad ombord på «Løvendals Galley» den 28. november 1714. Fleire høgtståande herrar i orlogsflåten deltok, som Ulrik C. Gyldenløve, admiralane Raben og Barfoed og viseadmiralane Just Juel, Judichær og Trojel. Dei fekk innsikt i saken ved at anklagaren Friise forhøyrde Wessel, som forsvarte seg utmerka og imponerte mange. I desember 1714 blei Wessel frikjend, og kort tid etterpå forfremma til kaptein.
Sotsnipe
Sotsnipe (Tringa erythropus) er ein vadefugl i snipefamilien. Ho er ein hekkefugl gjennom eit belte frå nordlege Skandinavia, inkludert Finnmark, til austlegaste Russland nær Beringsundet. I Noreg er ho observert både på kysten og i innlandet under trekket til og frå vinterkvarteret. Viktige overvintringsområde er i Afrika, på det indiske subkontinentet og i Søraust-Asia.
Skildring
Sotsnipa er 29-32 cm lang, har eit vengespenn på 61-67 cm og kroppsmasse på 97-230 gram. Hannen ber sommarstid ei mørk, sotfarga praktdrakt med lange, mørke raude bein. Sommardrakta til hoa liknar drakta til hannfuglar, men har meir tydelege kvite flekker på buken og flankane. I vinterdrakt er denne fuglen lite iaugefallande gråbrunt farga med kvite flekker, heilt kvit og umønstra buk, elles mykje lik raudstilk i utsjånad. Men sotsnipa er større, manglar kvit bakkant på vengene og har eit lengre, tynnare nebb som er nesten umerkeleg nedbøygd mot spissen. Berre undernebbet er raudfarga. Sotsnipa vassar ofte til buken når vassflata, og om naudsynt kan ho òg symje.
Eit vanleg læte er eit høgt, stigande 'tju-it' eller 'ti-vit' i flukt.
Hekkeområdet for sotsnipa er indre Finnmark, Norrland, nordlege Finland, Kolahalvøya og gjennom eit belte gjennom nordlege Sibir så langt aust som til sentrale Tsjukotka-distriktet i Russland, men har fråvære frå Tsjuktsjarhalvøya til Beringsundet.
Toyota Prius
Toyota Prius er ein familiebil frå japanske Toyota. Han blei introdusert i 1997 som ein av dei første serieproduserte hybridbilane.
Sotsnipe
Skildring
I Sentral-Europa, kan fuglen sjåast spesielt på hausttrekket i perioden frå byrjinga av august til slutten av oktober og i vårtrekket frå byrjinga av april til slutten av mai. Så mykje som mellom 5000 til 10 000 individ kan observerast i Nederland. Etter år 1999 har det i Sør-Noreg blitt registrerte flest sotsniper i august månad. .
Sotsnipa hekkar på tørt til fuktig, ofte blaut underlag i opne område av tundraen der det finst skogvekst, ikkje langt fra tregrensa. Under trekket og i vinterkvarteret beitar dei på våtmarker, strandenger og laguner ved ferskvatn og brakkvatn. I innlandet nyttar ho grunt vatn og fuktige eller oversumde enger. Sotsnipa er generelt mindre marin enn mange andre artar av Tringa-snipene.
Sotsnipa hekkar frå midten av mai til ut juni på fuktig gras, mose eller låg bakken. Kullet består av 4 egg, og blir nesten utelukkande ruga av hannen. Hoa har ein tendens til polygami.
Den europeiske hekkefuglbestanden blei estimert til 19 000-42 000 hekkande par på byrjinga av 2000-talet. Av desse rugar på 10 000 til 15 000 par i Finland, 2000-6000 i Noreg og 2000 til 10 000 i den europeiske delen av Russland. I tillegg kjem 5000-11 000 hekkande par i Sverige.
I dag er bestanden trudd å vere stabil. Sotsnipe er ein av artane som er trudd å bli særleg rørt av klimaendringane. I følge eit forskingsresultat vil hekkeområdet flyttast nordaustover mot slutten av hundreåret og neppe overlappe dagens utbreiing.
Den høgste dokumenterte alder for ei sotsnipe er 6 år og 2 månader.
MIL 03346
MIL 03346 er ein meteoritt frå Mars som vart funnen i 2003 i Miller Range i Antarktis, om lag 750 km frå Sørpolen, av ei gruppe amerikanarar. Steinen veg 715 gram og høyrer til gruppa nakhlittar. Denne gruppa meteorittar kjem frå lavastraumar som størkna på Mars for om lag 1,3 milliardar år sidan.
Etter MIL 03346 er det funne tre andre nakhlittar, MIL 090030, MIL 090032 og MIL 090136, i det same området. Dei har liknande kjemisk samansetjing og kan vera stamma frå det same nedslaget.
Herborg Kråkevik
Herborg Kråkevik er ein skodespelar og ei songarinne frå Jondal i Hordaland. Ho er særleg kjend for tolkingane sine av norske folkeviser og for innsatsen på scene og film.
Av sceneroller ho har hatt, er Herborgs verden, Eliza i My fair lady (1997) og Julie i Romeo og Julie (1997), dei to siste på Den Nationale Scene.
Darja Pisjtsjalnikova
Aktiv
Pisjtsjalnikova etablerte seg i verdstoppen i diskoskasting då ho i 2006 tok gullmedaljen under europameisterskapen i Göteborg med eit kast på 65,55 meter. Året etter forbetra ho bestekastet sitt til 65,78 m då ho tok sølvet i verdsmeisterskapen i Osaka, ein medalje som Den internasjonale voldgiftsretten for sport i Lausanne annullerte i 2009, etter som hadde testa positivt allereie i mai 2007.
Pisjtsjalnikova vart utteken til Sommar-OL 2008, men kort føre avreisa til Beijing vart ho og fleire andre kvinnelege russiske utøvarar utestengde, då dei skulle ha manipulert dopingprøver.
I 2011 byrja Pisjtsjalnikova å tevle att, og enda på ellevteplass i VM i Daegu. Året etter, olympiaåret, vart ho russisk meister med eit kast som målte heile 70,69 meter, det lengste diskokastet av ei kvinne sidan 1992.
Herborg Kråkevik
Kråkevik oppnådde stor suksess med albumet Kråkeviks songbok (2000), som inneheldt klassiske tolkingar av gamle norske folkeviser. For dette albumet vart ho Årets spellemann under Spellemannprisen 2000.
På film er Kråkevik kjend for hovudrolla som Petra i Det største i verden (2001), ein film som byggjer på Bjørnstjerne Bjørnsons roman Fiskerjenten.
Herborg er gift med Espen - ein dansk jurist - og saman har dei døtrene Agnes og Petra. Herborg bor vekselvis i Skagen/København i Danmark og i Bergen.
Utmerkingar
I 1998 vart Herborg Kråkevik tildelt Anders Jahres kulturpris og Ole Vig-prisen. Ho var kåra til årets spellemann under Spellemannprisen 2000. Ho vart tildelt Storegutprisen i 2013.
Menora
Menoraen (hebraisk: מנורה) er eit av dei eldste symbola knytt til jødedomen. Ein menora er ein sjuarma lysestake som var nytta i Tempelet i Jerusalem. Menoraen vart tent av øvsteprestane i tempelet kvar morgon. Yppersteprestane hadde bytta ut den brukte veika og lagt i ny og rein olivenolje. Menoraen brann kontinuerleg.
I synagoger i dag er det ein lampe kalla Ner Tamid - det evigvarande lys - som er tent heile tida. Dette lyset symboliserer Menoraen som stod i tempelet.
Den niarma lysestaken som brenn under Hanukka er ofte forma som menoraen, fordi Hanukka vert feira til minne om mirakelet med menoraens olje som varte i åtte dagar. Israel har tatt i bruk ein menora omgjeven av to olivenblad på sitt riksvåpen.
Lee Kuan Yew
Lee Kuan Yew, opphavleg Harry Lee Kuan Yew, var ein politikar i republikken Singapore. Han var den fyrste statsministeren i bystaten Singapore, og styrte bystaten frå 1959 til 1990. Frå 1990 til 2004 var han med i regjeringa til etterfylgjaren Goh Chok Tong som «Senior Minister». Deretter heldt han fram til 2011 som «Minister Mentor» i regjeringa til sonen sin, Lee Hsien Loong, den tredje statsministeren i Singapore. Begge desse ministerpostane vart laga spesielt for Lee Kuan Yewn. Etter at regjeringspartiet PAP ved parlamentsvalet 2011 gjorde sitt slettaste val sidan 1963, trekte Lee seg tilbake etter samnhengande 52 år i regjering.
Kusmark
Kusmark er ein svensk tettstad i Skellefteå kommun i Västerbottens län i landskapet Västerbotten. I 2005 hadde tettstaden 437 innbyggjarar. Kusmark ligg cirka 20 kilometer nordvest for Skellefteå.
Trinse
Trinse eller trisse (norr. triza) er eit hjul eller skive tilordna for kraftoverføring. Ho sit gjerne fritt på ein aksel, med eit eller fleire spor for tau eller vaier.
Yitzhak Rabin
Yitzhak Rabin var ein israelsk politikar og general. Han var statsminister i Israel i to periodar: 1974–77 og 92–95.
I 1994 mottok han Nobels fredspris saman med Yasir Arafat og Shimon Peres. Prisen fekk dei for fredsprosessen i Midtausten, som leia fram til Oslo-avtalen.
Den 4. november 1995, under hans andre statsministerperiode, vart han myrda i Tel Aviv av den jødiske fundamentalisten Yigal Amir. Amir var ein motstandar av fredsprosessen som han meinte førte til auka palestinsk terror. Dagen for mordet på Yitzhak Rabin er i dag heilagdag til minne om han.
Lawriebreen
Lawriebreen er ein isbre som flyt ut inst i enden av Barilari Bay mellom Mount Genecand og Mezzo Buttress, på vestkysten av Graham Land. Han vart kartlagt av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Robert Lawrie, ein engelsk utstyrsspesialist for alpine og polare strok.
Preobrazjenskoje-traktaten
Preobrazjenskoje-traktaten var ein avtale forhandla fram av Johann Patkul og signert den 22. november 1699 i Preobrazjenskoje (i dag ein del av Moskva), som var ein av residensane til tsar Peter den store. Avtalen kom til etter eit uformelt møte mellom Peter og August den sterke i Rava i august 1698. Avtalen omfatta ei deling av Det svenske imperiet mellom Danmark, Russland, Sachsen og Det polsk-litauiske samveldet. Etter avtalen kom i stand starta den store nordiske krigen.
Ben & Tan
Ben & Tan er ein dansk songduo som består av Benjamin Rosenbohm og Tanne Balcells. Duoen møtte kvarandre i 2019, då dei begge deltok i danske X Factor. Året etter vant dei Dansk Melodi Grand Prix med låten «Yes». Med sigeren skulle dei ha representert Danmark i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland, men 18. mars 2020 avlyste EBU Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020.
Bakgrunn
Dei to medlemmane Tanna Amanda Balcells og Benjamin Rosenbohm deltok begge i danske X Factor i 2019. Balcells enda på fjerdeplass som del av gruppa Echo, medan Rosenbohm kom til finalen, der han enda på andreplass. Etter X Factor danna dei to duoen Benn & Tan og melde seg på til Dansk Melodi Grand Prix i regi av Danmarks Radio (DR).
Sergipe
Sergipe er ein delstat nordaust i Brasil og har eit tropisk klima. Han grensar mot delstatane Alagoas og Bahia. Delstadshovudstaden er Aracaju.
Tsonga
Tsonga er eit bantuspråk som blir snakka av tsongafolk i Sør-Afrika, Mosambik, Eswatini og Zimbabwe. Det er eitt av elleve offisielle språk i Sør-Afrika.
Knapt 2 millionar sørafrikanarar i Limpopo-, Gauteng- og Mpumalanga-provinsane snakkar tsogna. Det blir også brukt av rundt 1,5 millionar mosambikarar, rundt 100 000 zimbabwarar og rundt 19 000 swazilendarar.
Alle dei ulike tsongadialektane er blitt påverka av zulu. I Zimbabwe er språket påverka av ndebele. Tsonga inneheld til dømes lånord med klikkelydar frå desse språka. Språket har også lånord frå engelsk, afrikaans og portugisisk.
Som typiske bantuspråk er det eit SOV-språk med subjekt-objekt-verbal som standard setningsoppbygging.
Teksteksempel
Fader vår på tsonga:
Flodørn
Flodørn (Haliaeetus vocifer) er ein fugleart i haukefamilien. Han er ei afrikansk ørn i slekt med havørn. Flodørn er nasjonalfuglen til Zimbabwe og Zambia.
Flodørn er ein stor ørneart der hoa (3,2-3,6 kg) er større enn hannen (2-2,5 kg). Hoa har eit vengespenn på rundt 2,4 meter, medan spennet til hannen er omtrent 2 meter. Kroppen er hovudsakleg brun med svarte store venger. Hovudet, brystet og stjerten er kvit og han har gult nebb med ein svart tipp.
Flodørn lever hovudsakleg av fisk, som ho jaktar på frå tre. Ho stupar ned til vatnet, fangar fisken med klørne og et han oppe i treet att. Flodørn lever i Afrika sør for Sahara og er vanleg nær ferskvassjøar og elvar. Fuglen kan også nokre gonger halda til ved kysten ved elvemunningar og lagunar.
1B1
1B1 er eit ensemble som består av musikarar som underviser ved Universitetet i Stavanger, musikkstudentar derifrå, frå Griegakademiet i Bergen og Universitetet i Agder, vidaregåande skular, kulturskular og medlemmar av Stavanger Symfoniorkester. Gruppa blei skipa i 2008 og har Jan Bjøranger som kunstnarisk leiar. Ensemblet har m.a. samarbeidd med Arvo Pärt, Clemens Hagen, Benjamin Schmid, Steve Reich, Tõnu Kaljuste og Lars Anders Tomter.
Ensemblet gav ut sin fyrste cd i 2012 saman med Martin Kuuskmann og Lars Anders Tomter. Den bestod av konsertar av J.S. Bach og Telemann for bratsj og fagott.
Joseph Oscar Hennum
Joseph Oscar Hennum var ein norsk lækjar og anatom.
1B1
I 2014 gav ensemblet ut cd-en Holberg Variations, som inneheld tre svært ulike versjonar av Griegs Holbergsuiten saman med pianisten Christian Ihle Hadland og jazzkomponisten Erlend Skomsvoll. Cd-en vann Spellemannprisen 2014 i kategorien for klassisk musikk.
Joseph Oscar Hennum
Hennum tok medisinsk embetseksamen i 1885, og etter nokre år som fattiglækjar i Vestre Toten, flutte han til Kristiania i 1880. Der fekk han stilling som kommunelækjar i Østre Aker og verka dessutan som prosektor i anatomi og demonstrator i mikroskopi ved Universitetet i Oslo, og som kompanikirurg i militæret.
I 1893 vart Hennum distriktslækjar i Aker, og i 1895 vart han hovudlækjar ved Riksforsikringsanstalten. Der arbeidde han særleg for å forbetra dei hygieniske tilhøva i kommunen og for å få lag på den sosiale ulukkestrygdinga.
Hennum var òg oppteken av opplysningsverksemda i arbeidarakademia. Han var formann i Kristiania Arbeiderakademi mellom 1886 og 1897, og der heldt han fleire førelesingar om menneskeanatomien.
Hennum forfatta mange vitskaplege arbeid, mellom anna i «Anatomischer Anzeiger» og «Biologiske Meddelelser».
I 1886 fekk han gjeve ut det vesle skriftet «Anatomiske termini fra det norske landsmål», der han, med Ho bygde på Ivar Aasens «Norsk Ordbog» som grunnlag, gjorde greie for den store rikdomen av anatomiske omgrep i det norske folkemålet. Dette var den fyrste fagordlista på landsmål.
Han døydde i Kristiania i 1908.
Katund i Ri
Katund i Ri er ein tidlegare landkommune i regionen Durrës i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Durrës.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Katund i Ri 10 161 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Katund i Ri ein del av distriktet Durrës. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Lammersbreen
Lammersbreen er ein stor isbre som flyt aust langs nordsida av Godfrey Upland og ut i Traffic Circle og Mercator forlandsbre, på austkysten av Graham Land. Denne breen trer ikkje fram på eit flyfoto teken av sir Hubert Wilkins den 20. desember 1928, men er meir synleg på flyfoto tekne av Lincoln Ellsworth i 1935 og U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940. Han vart observert på ny i 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne, som namngav han etter Lester Lammers, som gav ni vaksne trekkhundar og fire kvalpar til ekspedisjonen.
Leaybreen
Leaybreen er ein isbre på Kiev Peninsula, vestkysten av Graham Land, som flyt nordvestover og ut i Girard Bay vest for Hotinebreen. Han vart først kartlagt av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot i 1908-10. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Petra Leay Searle frå Directorate of Overseas Surveys, som medverka til kartlegginga av Den antarktiske halvøya.
Sentimental Lady
«Sentimental Lady» er ein song skriven av Bob Welch. Songen vart ført spelt inn av Fleetwood Mac i 1972 på albumet Bare Trees, men vart spelt inn på ny av Welch for det første soloalbumet hans, French Kiss, i 1977. «Sentimental Lady» er ein romantisk song som opphavleg vart skriven for den første kona til Welch.
Historie og utgjeving
Songen vart opphavleg skriven av Welch på det tidlegare Gorham Hotel på 55th Street i New York City.
Rootshorga
Rootshorga er ei isfri høgd mellom Reecedalen og Skarsdalen i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land. Det vart fotografert frå lufta av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av Den norske antarktisekspedisjonen 1956–1960. Det er kalla opp etter Ernest F. Roots, sjefsgeolog på NBSAE.
Fylkesveg 352 i Troms
Fylkesveg 352 i Troms går mellom Storslett og Kildal i Nordreisa kommune. Vegen er 7,6 km lang.
Sentimental Lady
Historie og utgjeving
Den originale versjonen av songen på Bare Trees var kring fire og eit halv minutt lang med korvokal av Christine McVie. Originalen hadde to vers med ein reprise av det første verset etter det instrumentale mellomspelet.
Nyinnspelinga i 1977 er truleg den mest kjende versjonen av songen, og vart ein hit for Welch. Singelen kom ut ein månad før albumet, French Kiss, som kom ut 18. november 1977, og nådde topp 10 i USA. Singelen låg inne på topp 20 i fleire månader.
Mick Fleetwood vart invitert med til å spele trommer på innspelinga til Welch i 1977. Nyinnspelinga av songen hadde òg med Christine McVie og Lindsey Buckingham frå Fleetwood Mac som korsongarar og produsentar, men i motsetnad til originalen som hadde to vers, hadde Welch sin versjon berre eitt vers og songen var korta ned til kring tre minuttar.
Popkultur
Songen er nytta i filmane Grown Ups og About Schmidt.
I 2009 vart songen spelt inn av Valley Lodge på det andre albumet Semester at Sea.
Songen vart òg nytta som avslutning i ein episode av serien Cold Case i sesong 6, episode 4 kalla «Roller Girl».
Antoine Pevsner
Antoine Pevsner var ein russisk og kviterussisk målar og bilethoggar, til liks med broren Naum Gabo.
Liv og gjerning
Pevsner var fødd i småbyen Klimavitsy i Kviterussland. Frå 1902 til 1910 var han elev ved kunstskulen i Kiev og deretter St. Petersburgs kunstakademi. Mellom 1911 og 1913 budde han i Paris, der han vart kjend med Alexander Archipenko og Amedeo Modigliani og byrja med abstrakt måleri. År 1915-16 budde han i Oslo, derifrå drog han vidare til Moskva. Frå 1917 underviste han ved kunstakademiet i Moskva.
Saman med broren offentleggjorde han i 1920 i Moskva det realistiske manifest. Dei tok i bruk i nye materialar til skulpturane sine, og tok i bruk matematikk i utforminga av verka. I 1923 reiste Pevsner tilbake til Paris. Nokre år seinare danna han, saman med Theo van Doesburg, Naum Gabo, Auguste Herbin og Georges Vantongerloo kunstrørsla Abstraction-Création i Paris.
I 1946 deltok Pevsner i utstillinga Konkret Kunst i Galerie René Drouin i Paris, saman med Sonia Delaunay-Terk, Vasilij Kandinskij, Alberto Magnelli og Herbin. Pevsner deltok også ved utstillingane documenta I i 1955 og documenta II i 1959, begge i Kassel i Tyskland.
Han døydde i Paris.
Fausta
Flavia Maxima Fausta var ei romersk keisarinne og keisardotter. Ho blei gift bort med Konstantin den store av faren Maximianus for å stadfest alliansen deira om kontroll over tetrarkiet. Dei blei gifte i 307, og fekk seks barn saman. I 326 døydde Fausta, truleg avretta etter ordre frå Konstantin, av uklare grunnar.
Liv
Fausta var fødd i Roma som dotter av keisar Maximianus og keisarinne Eutropia, ei kvinne frå Syria. Den eldre broren hennar Maxentius blei keisar over Vestromarriket.
Fausta og Konstantin blei trulova i 293 og gifte i 307. Konstantin sende bort kona si Minervina for å gifta seg med Fausta. Dei fekk seks barn: Constantina, dei seinare keisarane Konstantin II, Konstantius II og Konstans, den seinare keisarinna Helena og Fausta.
I 310 la Maximianus planar om å snikmyrda Konstantin. Han involverte dotter si i planane, som fortalde dei vidare til ektemannen slik at dei blei stoppa. Maximianus døydde i juli same året, for eiga hand eller snikmyrda.
Konstantin hadde stor vyrdnad for Fausta, og i 324 blei ho gjeven tittelen augusta, tidlegare hadde ho hatt tittelen nobilissima femina.
To år seinare var likevel Fausta død og fordømd, truleg avretta på ordre frå Konstantin. Han hadde tidlegare same året avretta sonen Crispus frå det første ekteskapet sitt. Konstantin fordømde minnet om begge to. Dei blei derfor lite omtalte av samtidige, og grunnen til avrettingane er ikkje stadfesta.
Dødsfall
Ein har knytt dei to dødsfalla saman på ulike måtar. I ei forklaring er Fausta vend mot Crispus i sjalusi, som i den anonyme Epitome de Caesaribus, eller at ho var utru, kanskje med stesonen, som var nær henne i alder. Ifølgje Epitome de Caesaribus blei Fausta avretta ved å kastast i kokande vatn. Kyrkjehistorikaren Fotios I av Konstantinopel fortel at Philostorgius sa ho blei kvelt i eit varmt bad. Historikaren Zosimus fortel at ho blei stengd inne i eit overoppvarma bad til ho døydde. Denne avrettingsmåten er ikkje kjend elles frå den romerske verda. David Woods peiker på ein mogleg samanheng mellom varme bad og samtidige teknikkar for å framkalla abort, noko som kan peika på eit uønskt svangerskap som følgje av utruskap. Woods peiker på at det er mogleg at dødsfalla skjedde ved at Crispus tok gift sjølv etter at han blei send i eksil, medan Fausta kan ha omkome som følgje av eit forsøk på å framkalla abort. Konstantin skal ha fordømt minnet om dei for å skjula dei skamfulle omstenda rundt dødsfalla.
Ettersom keisaren fordømde minnet (damnatio memoriae) om Crispus og Fausta, finst det ingen samtidige nedteikningar om endeliktet deira. Dei blei også skrivne ut av biografiar, til dømes nemner Eusebius ikkje nokre av dei i biografien sin over Konstantin frå rundt 338. Denne fordømminga blei aldri trekt attende, verken av Konstantin sjølv eller av sønene til Kontantin og Fausta etter at dei kom til makta.
Alle sønene til Fausta blei romerske keisarar: Konstantin II, som herska 337–340, Konstantius II, som herska 337–361, og Konstans, som herska 337–350. Dottera Constantina blei gift med to ulike syskenbarn, fyrst Hannibalianus og seinare Constantius Gallus, og Helena blei gift med keisar Julianus. Ein påstand om at den siste dottera hennar, Fausta, skal ha vore mor til keisar Valentinian I verker ikkje ha rot i sanning.
Kjell Gunnar Henriksen
Kjell Gunnar Henriksen var ein norsk fysikar fødd i Nordreisa kommune.
Henriksen var professor i fysikk ved Universitetet i Tromsø, Han var særs interessert i forsking på nordlys, og sterkt engasjert i at Noreg skulle ha eit observatorium på Svalbard til bruk i dette arbeidet, som er av internasjonal karakter. Difor har han fått eit observatorium på Svalbard oppkalla etter seg, Kjell Henriksen Observatory, som vart opna i 2007.
Johann Bernoulli
Johann Bernoulli var ein sveitsisk matematikar. Han var broren til Jakob Bernoulli, og faren til Daniel Bernoulli (som Bernoulli-prinsippet er kalla opp etter) og Nikolaus II Bernoulli. Har er òg kjent som Jean eller John Bernoulli. Han underviste den store matematikaren Leonhard Euler i ungdomen hans.
Tidleg liv og utdanning
Johann byrja å studere medisin ved Universitetet i Basel. Faren hans ynskte at han skulle studere handel og ta over familien sin krydderhandel, men Johann Bernoulli mislikte handel, og overtydde faren om at han skulle la han studere medisin i staden. Men Johann Bernoulli likte ikkje medisin heller, og byrja å studere matematikk på sidan, saman med den eldre broren sin. Medan han studerte på Universitetet i Basel, brukte Bernoulli-brørne mykje tid på å studere kalkulus som nyleg var oppdaga. Dei var blant dei første matematikarane som ikkje berre studerte og forstod kalkulus, men som òg nytta det til diverse problem.
Seiko Hashimoto
Seiko Hashimoto er ein japansk politikar, idrettsleiar og tidlegare idrettsutøvar frå i Hayakita på Hokkaido. Ho var aktiv både i keiseløp og sykling. Hashimotos fremste prestasjon var andreplassen i firkamp-VM på skeiser i 1990.
Johann Bernoulli
Det vaksne livet hans
Etter at han avslutta utdanninga på Universitetet i Basel, flytta Johann Bernoulli til Genève for å undervise i differensiallikningar. Seinare, i 1694, gifta han seg med Dorothea Falkner, og kort tid etterpå aksepterte han ei stilling som professor i matematikk på Universitetet i Groningen. Etter førespurnad frå svigerfaren sin, drog han ut på ei ferd tilbake til heimbyen sin Basel i 1705. Like etter at han drog ut, fekk han vita at broren hadde døydd av tuberkulose. Johann Bernoulli hadde planlagt å bli professor i gresk på Universitetet i Basel, men kunne i staden for ta over professoratet i matematikk, som var den tidlegare stillinga til broren hans. Som ein student av Leibniz’ kalkulus, tok Johann Bernoulli parti med han i 1713 i debatten mellom Newton og Leibniz, om kven som hadde rett til å bli rekna som oppdagaren av kalkulus. Johann Bernoulli forsvarte Leibniz ved å vise at han hadde løyst visse problem med metodane sine, som Newton ikkje hadde klart å løyse.
Seiko Hashimoto
Idrett
Hashimoto deltok i internasjonal skeiseidrett frå 1981 til 1994. Denne perioden var ho med i samtlege fire olympiske vinterleikar, frå 1984 i Sarajevo til 1994 og Lillehammer. Høgdepunktet her var bronsemedaljen på 1500 m under Vinter-OL 1992 i Albertville.
Hashimoto markerte seg fyrst i sprintmeisterskapane på skeiser. Gjennom fem sprint-VM i åra 1986-90 vart ho etter rokes nummer 4, 5, 4, 3 og 4. Også i firkamp-VM på skeiser enda ho opp med tre fjerdeplassar; 1987, 1991 og 1993. Betre hevda ho seg i verdsmeisterskapen 1990, der ho vart slått einast av austtyske Jacqueline Börner, og i 1992 der ho la beslag på det siste trinnet på sigerspallen.
Johann Bernoulli
Bidrag til matematikk
I 1691 gav Johann Bernoulli næring til spenninga mellom han sjølv og broren, då han løyste katenoide-problemet, som Jakob hadde stilt. I 1696 stilte Johann brachistrocrhone-problemet, sjølv om han alt hadde løyst problemet sjølv. Innan to år mottok han fem svar, eit av dei frå den eldre broren sin Jakob.
L’Hôpital-kontroversen
Bernoulli vart tilsett av Guillaume François Antoine de L'Hôpital for å undervise han i matematikk. Bernoulli og L'Hôpital skreiv under ein kontrakt som gav L'Hôpital lov til å bruke oppdagingane til Bernoulli som det passa han. L'Hôpital skreiv den første læreboka i kalkulus, som hovudsakleg bestod av arbeida til Bernoulli, inklusive det som no er kjent som L'Hôpitals regel.
Seiko Hashimoto
Idrett
Banesyklisten Hashimoto representerte Japan i tre sommar-OL; Seoul 1988, Barcelona 1992 og Atlanta 1996.
Politikk
Hashimoto har vore president i det japanske skeiseforbundet. Sidan 1995 har ho representert Liberaldemokratane, det dominerande partiet i japansk politikk, i Sangiin (senatet).
Pave Innocens III
Innocens III, fødd Lotario d'Angani dei conti di Segni, var pave frå januar 1198 til han døydde i 1216.
Sentrale verksemder i pavetida hans var dei siste krosstoga, mellom dei det mislukka fjerde krosstoget, og arbeidet hans for å gjenoppvekka konfliktane frå investiturstriden om kven som hadde overdøme over verdsleg makt, verdslege herskarar eller kyrkja. Han styrka den «gregorianske» retningen i krykja, og ende i skarp konflikt med kongemakta i England, Frankrike, Aragon, Sicilia, Tyskland, Bulgaria, Danmark og Noreg. Han la seg direkte opp i kongeval og utlyste «interdikt» i alle desse landa, eit maktverkemiddel der kyrkja nekta å utføre nattverd og andre heilage sakrament med mindre dei verdslege fyrstane bøgyde av for krava til paven. I norsk historie fell regjeringstida hans saman med baglarane (1196-1217), som stod for mye av det kyrkjelege programmet i konflikten med kong Sverre.
Oppvekst og kyrkjeleg bakgrunn
Innocens var fødd ca. 1161 i Gavignano ved Roma som Lotario d'Angani dei conti di Segni. Han var son av grev Tasimund av Segno og nevø av pave Klemens III. Ni medlemmer av slekta hans på farssida hadde vore pavar, og mor hans var frå den romerske adelsfamilien Scotti. Lotario blei utdanna i Roma, Paris (under Peter av Corbeil) og Bologna (under Huguccio). Som student i Paris bygde han opp eit nettverk til personar som sidan blei kyrkjelege toppfigurar overalt i Europa, slik som Anders Sunesen, den danske erkebiskopen som sidan sat med ansvaret for krosstog og misjon i heile Baltikum. Latario (Innocens) blei rekna som intellektuell, og som ein dei største ekspertane på kyrkjerett i samtida.
Etter at pave Alexander III døydde reiste han tilbake til Roma og hadde ulike embete under pave Lucius III, pave Urban III, pave Gregor VIII og pave Klemens III. I 1190 blei han utnemnd til kardinal. Pave Celestin III tilhøyrde ei grein av Orsinislekta, som hadde eit langvarig fiendskap med slekta til Lotario, og Lotario forlét derfor Roma under pontifikatet hans og budde i Anagni.
8. januar 1198 døydde Celestin III. Same dagen han blei gravlagd blei Lotario vald til pave med namnet Innocens III. Han lét seg innsetja på minnedagen til apostelen Peter, 22. februar, for å understreka kvar han fekk myndet sitt frå. Han starta viktige brev med formuleringa: «Gjennom meg talar Peter, ja, Kristus sjølv.»
Innocens sitt «gregorianske» program
Ein situasjon med to rivaliserande motpavar i 1059 førte året etter til at pave Nikolas II erklærte at paveval skulle utførast av Kardinalkollegiet åleine. Pave Nikolas innstifta ein høgare domsmyndigheit (Curia), og den neste paven, Gregor VII, dikterte 27 teser om den totale og absolutte overhøgheiten til kyrkja over den verdslege makta (Dictatus Papae). Pave Gregor so bannlysing av alle fyrstar som la seg opp i pave- og bispeval, førte til open strid med keisar Henrik IV fram til det blei gjort eit kompromiss i 1122. Men Gregor sin teser levde vidare internt i kyrkja blant dei såkalla «gregorianarane», og Innocens posisjonerte seg som leiaren deira frå første stund.
I dekretet Venerabilem frå mai 1202 gjorde Innocens det klart for dei tyske fyrstane korleis han såg på forholdet mellom keisarriket og pavedømet. Dekretet blei seinare innlemma i kyrkjelovsamlinga. Blant viktige punkt er det at det er paven åleine som har rett til å dømma om ein konge er verdig til å bli keisar, og i tilfelle der to blir valde, er det paven som skal forhandla eller uttala seg til fordel for ein av dei.
Maktkamp med kongane av Frankrike og Tyskland
Den første gjerningen til Innocens som pave var å gje ordre til kong Filip August av Frankrike om å ta tilbake dronninga si, den danske prinsessa Ingeborg, som han hadde gifta seg med i 1193 og så send av garde til eit fjernt slott morgonen etter. I dei tjue åra som gjekk før han faktisk bøygde av og tok henne tilbake, blei han neddynga av brev frå Innocens med formaningar om rettene til kvinner i ekteskapet – sjølv om Innocens sjølv visste at han var avhengig av støtte frå Filip August om han skulle lukkast i å ta Jerusalem frå muslimane. Men Ingeborg var syster av Valdemar siger, som førebudde seg på krosstog mot Øsel (våre dagars Estland) straks han var krona til konge av Danmark første juledag 1202. Valdemar drog difor ikkje til Øsel berre for å setja ein stoppar for estiske plyndringstokter, men først og fremst i håp om å skaffa syster si eit betre liv – Innocens lønna Valdemar sin krosstogsiver med å leggja press på franskekongen om å ta Ingeborg til nåde.
Sidan Henrik VI hadde døydd i 1197 hadde den tysk-romerske trona stått tom. Innocens nytta seg av dette maktvakuumet til å svekka tysk innverknad i Italia. Den første handlinga hans var å gjenoppra paven si verdslege makt i Roma. Prefekten, som styrte byen som representant for keisaren, svor truskap til paven. Innocens gjorde også krav på å få tilbake Romagna og Ancona frå Markwald av Anweiler, og brukte pavelege troppar for å pressa gjennom dette. Han sytte også for å ta hertugdøma Spoleto, Assisi og Sora frå Konrad av Uerslingen.
Den fire år gamle Fredrik II blei konge over tyskarane. Innocens aksepterte Fredrik sitt krav på trona først etter at han hadde avstått visse privilegium (Dei fire kapitla) som Vilhelm I av Sicilia tidlegare hadde pressa pave Hadrian IV til å innvilga. Innocens innsette deretter Fredrik som konge av Sicilia i november 1198, og arrangerte det slik at den unge kongen gifta seg med enkja etter Emerik av Ungarn i 1209. I 1199 approberte han Den tyske ordenen som ridderorden.
Etter at Henrik VI døydde hadde var to personar blitt valde til keisar: Filip av Swabia og Otto av Wittelsbach. Paven støtta Otto IV, og truga alle som ikkje anerkjende han som keisar med ekskommunikasjon. Paven si aktive verksemd i høve til kongevala er understreka ved at han først fekk Otto av Wittelsbach innsett, og deretter avsett som tysk konge. I 1207 ombestemte Innocens seg, og uttalte seg til fordel for Filip. Han sende kardinalar til Tyskland for å overtala Otto til å trekka seg. Otto valde i staden å få Filip drepen, noko som fann stad 21. juni 1208. På møtet i Frankfurt 11. november 1208 blei Otto anerkjend som konge, og paven inviterte han til Roma for å bli krona som keisar. Kroninga fann stad 4. oktober 1209. Før kroninga måtte Otto lova å gje Spoleto og Ancona til pavestolen og ikkje blanda seg inn i val til kyrkjelege embete. Dette og andre løfte blei nedfelt i stipuleringa frå Neuss, som blei teken opp att i Speyer i 1209.
Kort tid etter kroninga tok Otto Ancona, Spoleto og andre kyrkjelege område og gav dei til vasallane sine. Han invaderte også Sicilia. Dette førte til at han blei ekskommunisert 18. november 1210. Paven fekk dei fleste av dei tyske fyrstane til å fordømma den ekskommuniserte keisaren og til å velja Fredrik II i hans stad. Fredrik gav same løfte som Otto IV og blei krona i Aachen den 12. juli 1215.
Otto, som var nevø av Johan utan land av England, allierte seg med onkelen sin for å kjempa mot Filip August av Frankrike. Han leid nederlag i slaget ved Bouvines (i dagens Belgia) 27. juli 1214. Etter dette mista han all innverknad, og etter at han døydde 19. mai 1218 var det ikkje lenger strid om Fredrik II sin plass på keisartrona.
Konfliktar med kongene i Danmark og Noreg
Konflikten mellom kyrkje og kongsmakt i Europa blei kraftig auka under pave Innocens. Kampen var særleg intens i Danmark, der kyrkja tok aktivt parti i ein langvarig arvefølgjestrid og borgarkrig. Frå ca. 1050 til 1250 låg kongen i latent strid med kyrkjeadministrasjonen der, med straffesystem, kyrkjeskatt (Peterspænge) og lokalt presteunderhald som viktige stridstema. Kongeættlingen Valdemar var ikkje berre prestevigd og biskop, men regjerte som geistleg herskar over Slesvig og gjorde i 1192 krav på den danske trona. Etter militært nederlag truga pave Innocens med å setja Danmark under interdikt dersom ikkje biskop Valdemar fekk tilbake besittelsane sine i Slesvig. På 1200-talet blei striden vidare tilspissa då dei danske biskopane vedtok den såkalla Vejlekonstitutionen, som truga kongen med å nekta geistlege tenester og handlingar, etterfølgd av fleire tilfelle der erkebiskopen nekta å krona danske kongar.
I Noreg var ståstaden til paven representert gjennom baglarane, eit borgarkrigsparti danna i 1196 av biskop Nikolas av Oslo, og biskop Eirik Ivarson i Stavanger, frå 1188 erkebiskop i Nidaros. Baglarane var nært knytte til kyrkja, og den aktive perioden deira fallnesten nøyaktig saman med den til Innocens III. Biskop Nikolas og erkebiskop Eirik var blant dei mest sentrale personane både innan baglarpartiet og i motstanden mot kong Sverre. Sverre ønskte at kyrkha skulle stå delt under biskopene og kongen si leiing, medan biskopane forfekta sjølvstende for kyrkje og overhøgheit over bispeval, indre domssaker, kyrkjeskatt og mynde over gards- og slottskyrkjer. Pave Innocens lyste Sverre i bann etter eit klagebrev frå erkebiskop Eirik. På dødsleiet råda Sverre sonen Håkon Sverresson til å forlika seg med kyrkja, noko han gjorde. Det var dette som gjorde at baglarane kunne akseptera Håkon Sverresson som konge.
Leonardobreen
Leonardobreen er ein isbre som flyt ut i Wilhelmina Bay mellom Sadler og Cafe Point, på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Han vart kartlagt av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897-99. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Leonardo da Vinci (1452–1519), ein kunstnar, arkitekt og den første luftfartsforskaren.
Pave Innocens III
Død og gravstad
Paven døydde i Perugia i Umbria i 1216. Han blei gravlagd i domkyrkja der. I desember 1891 fekk pave Leo XIII leivningane hans flytte til Laterankyrkja.
Prosti i Den norske kyrkja
Den norske kyrkja har følgjande prosti:
Just a Little av The Beau Brummels
«Just a Little» er ein song av den amerikanske rockegruppa The Beau Brummels. Songen kom ut på debutalbumet deira, Introducing the Beau Brummels i 1965, og vart gjeven ut som den andre singelen deira, etter «Laugh, Laugh». «Just a Little» vart den største hitten deira i USA og nådde åttandeplassen på Billboard Hot 100 i juni 1965. Han nådde òg topp 10 i Canada og Australia.
Songen var skriven av gitaristen Ron Elliott med samarbeidspartnaren Bob Durand, og innspelinga var produsert av Sylvester Stewart, seinare kjend som Sly Stone. Eit konsertopptak av songen frå 1974 kom ut i 2000 på albumet Live! «Just a Little» har blitt spelt av andre artistar som The Young Rascals, Nils Lofgren, The Smithereens og Frank Black.
Lønsnemndlova
Lønsnemndlova eller Lov om lønsnemnd i arbeidstvistar av 1952 inneheld nærare reglar om bruken av friviljug lønsnemnd, eller skilsdom, (bokmål: voldgift), for å avgjere konfliktar i arbeidslivet.
Håkon Høgemo
Håkon Høgemo er ein norsk folkemusikar. Høgemo er av spelemannsslekt frå Jostedal i Sogn, men vaks opp i Årdal. I dag er årdølen busett på Haugsveit i Lonevåg på Osterøy kommune i Hordaland. Høgemo spelar hardingfele, og har arbeidd som frilansmusikar sidan 1993.
Høgemo tok tel å spele hardingfele som ung, og gjekk i lære hjå Lars Skjervheim frå Myrkdalen i Voss. Han spelar særleg tradisjonsmusikk frå Sogn, Valdres, Voss, Hardanger og Telemark. Hardingfelespelemannen har vunne Landskappleiken to gonger, i 1989 i 1995. I tillegg til å arbeide frilans, er Høgemo kjend frå samarbeid med mellom andre Karl Seglem. Saman med Seglem (tenorsaksfon og bukkehorn) og Terje Isungset (munnharpe, slagverk, perkusjon) dannar han trioen Utla. I 2012 tok Håkon Høgemo del i Karl Seglem sitt tingingsverk Som spor, som vart urframført på Vossajazz. Han er og med i folkemusikktrioen Bufaste tonar saman med Tom Karlsrud (trekkspel) og Judith Vestreim (vokal). Høgemo spelar og i trioen GamaltNymalt, med Sigrid Moldestad og Einar Mjølsnes. Høgemo har med stort hell også nytta original-komponerte slåttar av Eivind Groven i si undervisning. Han har sjølv spela dei inn på CD, 10 i alt. Her finn ein mellom anna fargerike storslåttar som «Sumarmorgon», «Brønnslåtten» og «Regnbogen». Den siste er komponert for to hardingfeler. Høgemo spelar båe stemmene i ei sprudlande trick-innspeling.
Rrashbull
Rrashbull er ein tidlegare landkommune i regionen Durrës i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Durrës.
Håkon Høgemo
Årdølen er førsteamanuensis på Norges musikkhøgskole i Oslo og Griegakademiet i Bergen. Dessutan er han tilsett som lærar på Osterøy kulturskole. Han er timelærar ved Ole Bull Akademiet på Voss, og har vore læremeister for fleire framifrå unge spelemenn, mellom andre Synnøve S. Bjørset og Erlend Apneseth.
Rrashbull
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Rrashbull 24 081 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Rrashbull ein del av distriktet Durrës. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Ruby Turner
Francella Ruby Turner er ein britisk-jamaicansk R&B- og soulsongar, låtskrivar og skodespelar.
Turner er mest kjend for albuma og singlane sine i Europa og Nord-Amerika. Ho har arbeidd mykje som korvokalist for andre artistar, som Bryan Ferry, UB40, Steel Pulse, Steve Winwood, Jools Holland og Mick Jagger. Ho har òg skrive songar for musikarar som Lulu, Yazz og Maxi Priest.
Som ein av få britiske songarar, nådde Turner toppen av den amerikanske R&B-lista med «It's Gonna Be Alright» i februar 1990. Mellom 1986 og 1995 gjekk åtte av singlane hennar inn på UK Singles Chart med «I'd Rather Go Blind» som den mest suksessrike. Denne nådde 24. plassen i 1987.
Songar
Songar kan visa til:
Abu Thaylah
Abu Thaylah er ein busetnad i Qatar i kommunen Umm Salal.
Lisleherad
Lisleherad er ei bygd og eit kyrkjesokn i Notodden kommune i Vestfold og Telemark. Kyrkjestaden ligg 6 kilometer nord om sjølve Notodden. 719 menneske budde i Lisleherad ved folketeljinga 1950.
Kvänum
Kvänum er ein tettstad i Vara kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 1 238 innbyggjarar.
Mont Rossel
Mont Rossel  er eit fjell, 2250 moh, som ligg 3 nautiske mil (6 km) sørvest for Perovfjellet i Belgicafjella. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1957-58, under G. de Gerlache, som namngav det etter Marie-Thérèse Rossel, som støtta ekspedisjonen økonomisk.
Postverket
Postverket i Noreg, som i 2002 vart organisert som eit aksjeselskap, Posten Norge AS, var opphavleg ei statleg verksemd med einerett til å distribuere brev og pakkepost innanlands og til utlandet. Frå 1926 og fram til 1993 var leiinga av postverket organisert som eit statleg direktorat, deretter ei forvaltningsverksemd med utvida fullmakt fram til 1996, og deretter eit selskap med namnet Posten Norge BA i samsvar med ei eiga lov, eit såkalla særlovselskap, som i 2002 altså vart omgjort til eit aksjeselskap.