cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cate Blanchett
2008–2014: En sporvogn til Begjær og Blue Jasmine
Blanchett gjentok rollen som Galadriel for Hobbiten-serien (En uventet reise i 2012, Smaugs ødemark i 2013 og Femhærerslaget i 2014), som tok for seg tida før Ringdrotten. I 2012 hadde ho òg to gjesteroller i animasjonsserien Familien Griffin. Ho gav stemmen til Penelope og Elisabeth II av Storbritannia i høvesvis «Mr. and Mrs. Stewie» og «Family Guy Viewer Mail 2». I 2013 spelte ho i kortfilmen «Reunion» som ein del av antologifilmen The Turning, og det vart òg hennar siste år som direktør for Sydney Theatre Company. Det året hadde ho i tillegg ei stemmerolle i dokumentarfilmen The Galapagos Affair: Satan Came to Eden, om ei rekkje uforklarlege dødsfall og forsvinninger på øya Floreana på byrjinga av 1930-åra. Blanchett spelte òg i ein kortfilm for avisa The New York Times.
I 2013 spelte ho tittelrolla i dramafilmen Blue Jasmine, om ei bortskjemd overklassefrue i New York som får livet sitt snudd på hovudet når ektemannen vert avslørt som kriminell. Ho fekk god kritikk for rolleskildringa, og fleire kalla det Blanchetts beste tolking nokosinne. Adresseavisen roste «Blanchetts intense karaktertegning», og skreiv at ho heva filmen til «store høyder». Ho vann ein Critics' Choice Movie Award, ein Screen Actors Guild Award, ein Golden Globe, BAFTA-prisen og ein Oscar for beste kvinnelege hovudrolle for rolletolkinga. Blanchett vart dermed den første australiaren til å vinna to Oscar-prisar for skodespel.
I tillegg til Femhærerslaget, hadde Blanchett to andre filmrollar i 2014. Ho spelte mot George Clooney og Matt Damon i krigsfilmen The Monuments Men, og hadde rolla som kuratoren Claire Simone som motvillig må jobba for nazistane under okkupasjonen av Frankrike. Ho fekk blanda kritikk for rolletolkinga. Aftenposten kalla filmvalet Blanchetts einaste feilsteg, men skreiv at det skulda manuset. Ho gav òg stemmen til drakeryttaren Valka i animasjonsfilmen Dragetreneren 2, og hadde ei gjesterolle i det australske Tv-programmet Rake.
2015–i dag: Carol og Broadway-debut
Blanchett hadde fem filmrollar i 2015. Ho spelte Nancy i dramafilmen Knight of Cups, om ein plaga manusforfattar, og den vonde stemoreai fantasyfilmen Eventyret om Askepott, som er basert på animasjonsfilmen frå 1950. Blanchett skildra journalisten Mary Mapes i dramafilmen Truth, som handlar om nyhetsankeret Dan Rather som kringkasta ei øydeleggjande sak om presidenten George W. Bush. Ho fekk god kritikk for tolkinga, og Aftenposten skreiv: «Blanchett er energisk, uredd og dominerende i rollen som Mary. Hun er mesterlig når det røyner på for den hardt prøvede produsenten. Den smidige vekslingen mellom pågangsmot og nervøsitet skaper assosiasjoner til hennes rolle i Blue Jasmine.» Ho hadde òg 13 ulike roller i dramafilmen Manifesto.
I 2015 spelte ho òg mot Rooney Mara i dramafilmen Carol, som handlar om to vidt ulike kvinner på byrjinga av 1950-åra som bestemmer seg for å flykta saman. Ho fekk god kritikk for rolleskildringa, og The Daily Telegraph skreiv at «ho på einkvan måte klatrar forbi sin eigen høge standard med ein finesse som er inkje mindre enn fenomenal». Verdens Gang skreiv at «Blanchetts nyansar mellom lidenskap og kjølig eleganse gnistrar i møtet med Mara». Blanchett vart nominert til fleire bransjeprisar for rolla, blant anna ein Golden Globe og Oscar for beste kvinnelege hovudrolle.
Blanchett var forteljaren i Terrence Malicks dokumentarfilm Voyage of Time frå 2016 og spelte Amanda i Malicks dramafilm Song to Song frå 2017. Ho hadde rolla som Anna Petrovna i Anton Tsjekhovs skodespel The Present på Broadway i 2017. Alexis Soloski frå The Guardian skreiv at rollefiguren var «sexy, gammaldags, glupsk, herskesyk, bitande og sint» i Blanchetts hender og kalla rolleskildringa virtuos. Blanchett vart nominert til ein Tony Award for beste kvinnelege hovudrolle i eit skodespel for arbeidet. I 2017 spelte ho òg dødsgudinna Hel i superheltfilmen Thor: Ragnarok.
Blanchett var jurypresident på filmfestivalen i Cannes i mai 2018. I 2018 spelte ho òg Lou i kuppfilmen Ocean's 8, ei nyinnspeling av Ocean's Eleven-serien. Blanchett skal spela ein teikneserieskapar som får kreft i HBO-filmen Cancer Vixen og slangen Kaa gjennom motion capture i ein filmatisering av barneboken Jungelboken. Ho har planlagt å regissera den australske dramaserien Stateless. Denne er basert på livet til Cornelia Rau, som var arrestert i ti månader, skulda for å vera ulovleg innvandrar. Blanchett skal òg spela skodespelaren Lucille Ball i ein biografi om ho og tittelrolla i ei filmatisering av romanen Where'd You Go, Bernadette.
Prisar og utmerkingar
Blanchett har vunne ei rekkje filmprisar i løpet av karrieren. Ho vart Oscar-nominert for rollene i Elizabeth, The Aviator, Notes on a Scandal, I'm Not There, Elizabeth: The Golden Age, Blue Jasmine og Carol, og vann for rolleskildringane i The Aviator og Blue Jasmine. Blanchett har òg fått ni Golden Globe-nominasjonar, og har vunne tre for tolkingane i Elizabeth, I'm Nót There og Blue Jasmine. Ho innehar elles tre British Academy Film Awards (BAFTA-prisar) ut av sju nominasjonar, tre Screen Actors Guild Awards ut av 14 nominasjonar, tre Critics' Choice Movie Awards ut av elleve nominasjonar og tre Independent Spirit Awards ut av fire nominasjonar. Ho har òg vunne Hundreårsmedaljen, og fekk i 2008 ei stjerne på Hollywood Walk of Fame. I 2017 vart ho utnemnd til Companion (AC) av Order of Australia.
Nernsts teorem
Nernsts varmeteorem seier at entropien er null for eit reint (homogent) krystallinsk stoff ved det absolutte nullpunktet, −273,15 °C.
Jarjouh
Jarjouh eller Jarjouaa (arabisk جرجوع) er ein landsby i Libanon i Nabatieh distrikt i Nabatieh guvernement. Han ligg mellom landsbyane Houmin Al Fawqa, Arabsalim, Jbaa, Ain Bouswar, Alwayizeh, Soujod og Ain Qana. Landsbyen ligg i Mleetaåsane og er omgjeve av høgare fjell og eikeskogar. Det bur kring halvt om halvt med kristne og muslimar i landsbyen.
Hübl Peak
Hübl Peak er eit fjell vest for Stolze Peak på Arctowski Peninsula, på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey frå flyfoto tekne av Hunting Aerosurveys Ltd i 1956–57, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Artur Freiherr von Hübl (1853–1932), ein austerriksk landmålar som leia den topografiske avdelinga ved Militärgeographisches Institut i Wien, og i 1894 laga ein stereokomparator. Denne vart òg utvikla på eiga hand av Carl Pulfrich i 1901,
Zlidol Gate
Zlidol Gate (bulgarsk Злидолска порта, ‘Zlidolska Porta’) er eit skard med ei høgd på over 800 moh på Trinityhalvøya på Den antarktiske halvøya mellom Detroit Plateau i vest og Trakiya Heights i aust. Skardet er hesteskoforma, og stikk ut i Russell West-breen i nord, medan sørenden frå Victorybreen berre er 500 meter brei.
Skardet er kalla opp etter busetnaden Zlidol nordvest i Bulgaria.
Siren av Roxy Music
Siren er det femte studioalbumet til det engelske rockebandet Roxy Music, gjeve ut i 1975 på Island Records. Det vart gjeve ut av Atco Records i USA.
Siren inneheldt singlane «Love Is the Drug» og «Both Ends Burning», som nådde høvesvis andre- og 25. plassen på UK Singles Chart. «Love Is the Drug» vart den største hitten til Roxy Music i USA, då han nådde 30. plassen på Billboard Hot 100. I 2003 vart Siren rangert på 371. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene.
Plateomslag
Plateomslaget syner den dåverande kjærasten til Bryan Ferry, modellen Jerry Hall, på berga nær South Stack på Anglesey. Graham Hughes, arbeidde i august 1975 med å ta biletet like under det sentrale bruspennet på sørsida. Han arbeidde ut frå skisser som var laga av Antony Price. Bryan Ferry fekk ideen til staden etter å ha sett ein TV-dokumentar om lavastraumar og klippeformasjonar på Anglesey.
Mottaking
I ei melding i Melody Maker då albumet kom ut, skreiv kritikaren Allan Jones at det var «eit supert album, som umiddelbart slår lyttaren med ei kraft og ei nyskaping som ein berre får i dei mest spesielle musikalske opplevingane». Han merka seg ei «klårheit og vitalitet» i produksjonen til Chris Thomas, som han meinte synte «kjensla av eventyr og den kavaleriske anda frå dei tidlege platene deira, ei drivkraft som i det siste har vore fråverande frå musikken deira.» Rolling Stone-skribenten Simon Frith meinte albumet hadde meir fokuserte tekstar og straumlineforma produksjon, med «mindre kunstig rot, færre lydeffektar og meir streite soloar.» Robert Christgau i The Village Voice meinte albumet lente meir mot pop og fann det openberrande: «Sjølvsagt har Roxy Music-albuma alltid hatt knaggar, men 'Street Life' og 'Virginia Plain' fortalte oss aldri så mykje om Roxy sin mindre tilgjengelege musikk som det 'Love Is the Drug' gjorde». Han rangerte albumet som det 11. beste i 1975 på den publiserte årslista si. Siren vart plassert på 13. plassen på Pazz & Jop-lista i Village People, laga av ei rekkje kritikarar.
Ettermæle
Siren er ei av dei mest kritikarrosten albuma til Roxy Music. Kritikaren Dave Marsh skildra Siren i 1983 som «meisterverket til Roxy som bringer lyttaren attende i kraft av dei finpussa instrumentale åtaka og den overtydande haldninga i tekstane». I ei seinare melding for AllMusic, skreiv Stephen Thomas Erlewine om Roxy Music si lite smålåtne omfamning av dansemusikk og pop på Siren, som førte til den meir «kunstnariske tendensen» deira vart tona ned, og skapte «ein temakonsistens som fungerer i favør av albumet» og løftar det «inn i riket til klassikarane». Rob Sheffield kalla Siren «det første Roxy Music-albumet utan dårlege augneblikk» i The New Rolling Stone Album Guide i 2004. Simon Reynolds var mindre positiv i 1999 ein artikkel for Uncut. Han innsåg at Siren framleis var universelt høgt akta, særskild av amerikanske kritikarar, men rekna sjølv både dette og det føregåande albumet Country Life som «konvensjonelle og tamme» samanlikna med dei tidlegare albuma deira.
Rolling Stone rangerte Siren på 371. plassen på lista si over dei 500 beste albuma gjennom tidene i 2003, og 374. plassen på den oppdaterte lista i 2012. Det var ikkje med på den nye lista til Rolling Stone frå 2020. Vibe hadde albumet med på si liste over 100 essensielle album frå 1900-talet, og skildra det som ei blanding av «den esoteriske skyminga i tidleg Roxy» og «den smertefulle, gloande romantiske tonen i den seinare musikken deira».
Innhald
På kassettar (t.d. Island ZC19344) har «Whirlwind» og «Just Another High» (begge siste spor på kvar side) byta plass, truleg for å utnytte plassen på lydbandet.
Medverkande
Roxy Music
Produksjon
Prospect Point
Prospect Point er eit nes på vestenden av Velingrad Peninsula på Graham Coast i Graham Land, nesten 2 nautiske mil (3,7 km) sør for Ferin Head og like aust for Fish Islands. Det vart grovt kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Det vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd i 1956-57. Namnet vart foreslått i 1957 av E. P. Arrowsmith, guvernør på Falklandsøyane.
Nesland stavkyrkje
Nesland stavkyrkje er ei tidlegare stavkyrkje i Vinje kommune i Telemark. Ho stod på toppen av ein gravhaug om lag 20 meter sør for der dagens Nesland kyrkje står. Ei innskrift vil ha det til at stavkyrkja var vigd til Den heilage krossen og Heilag-Olav 8. august 1242, men det kan dreie seg om ei ny vigsling, for ut frå stilistiske kriterium vert kyrkja datert til 1100-talet. Det finst elles ei flyttesegn om kyrkja som seier at ho først skal ha stått på Mannås, utan at dette er stadfesta av pålitelege kjelder. Kyrkja var ei våkekyrkje der ein heldt sankthansvåk.
Skildring
Kyrkja var lita, berre 8–9 meter lang. Ifølgje Magnus Brostrup Landstad var det den minste kyrkja han hadde sett. Kyrkja vari einskipa. Koret var lågare og smalare enn skipet, og det skal ha kome til seinare. Koret stod for øvrig på stabbar, slik at korgolvet var heva om lag tre fot over golvet i skipet. Kyrkja hadde eit spir som ikkje var opphaveleg, og svalane rundt kyrkja vart fjerna før kyrkja vart riven. Kyrkja var enkel i det ytre så vel som i det indre.
Takstolen i kyrkja skal ha vore open, og vegger og tak skal ha vore måla med bibelmotiv i vassfargar. Lorentz Dietrichson daterer denne målinga til 1713.
Magnus Brostrup Landstad kjempa for å ta vare på den litle stavkyrkja, men ho vart riven etter at dagens kyrkje stod klar i 1847. I 1852 gav Landstad ut eit lengre dikt om stavkyrkja, «Nesland Kirke».
Gjenstandar frå kyrkja
Mellom gjenstandar som er tekne vare på frå Nesland stavkyrkje, er tre par portalplankar i Oldsaksamlinga, plankebord med utskorne bibelmotiv og plankebord med innskrifter, ein døypefont med lokk, ei kyrkjeklokke (i Flåbygd kyrkje) og dessutan kalk og disk. Eit gamalt krusifiks vert brukt i altartavla i dagens kyrkje. Litteraturen omtalar dessutan ein mariafigur, utan at det vert gjort greie for skjebnen til denne.
Cima dei Cogn
Cima dei Cogn er eit fjell i Dei lepontinske Alpane, på grensa mellom kantonane Ticino og Graubünden. Det ligg sør for det høgare fjellet Cima Rossa.
Harouf
Harouf (arabisk حاروف) er ein landsby i Nabatieh guvernement sør i Libanon, nord for Litani. Landsbyen er økonomisk viktig på grunn av industriområdet Marj Harouf.
Outlaws av Outlaws
Outlaws er debutalbumet til den amerikanske southern rock-gruppa Outlaws, gjeve ut i 1975. Albumet inneheld rockeklassikaren «Green Grass & High Tides», som av mange vert rekna blant dei største gitarsongane, i tillegg til hitsingelen «There Goes Another Love Song».
Musikken deira på albumet var inspirert av southern rock-gruppene The Allman Brothers og Lynyrd Skynyrd, i tillegg til folkrock- og countryrockband som The Byrds, Poco, Eagles og New Riders of the Purple Sage. Dei utvikla ut frå dette ein unik, sterkt drivande countryrockstil, med den kjappe, countryaktige gitarspelinga til Hughie Thomasson, i lag med harmonivokal i tre og fire delar. Dei nytta òg element av bluegrass.
Bandet hadde tre forskjellige frontmenn: Thomasson, Henry Paul og Billy Jones, som alle skreiv songar og delte solovokal. Songane Paul skreiv og song på, «Song in the Breeze», «Stay with Me» og «Knoxville Girl», gav albumet ein smak av country, medan Jones slo seg saman med Thomasson for å skape ein hard southern rock-gitarstil som fokuserte på duellerande gitarlinjer.
Med ei blanding av southern rock, countryrock og hardrock fekk albumet god kritikk då det kom ut og bandet vart eit populært konsertband. Det nådde 13. plassen på den amerikanske Billboard 200-lista.
«Green Grass and High Tides»
I mange år trudde ein at «Green Grass and High Tides» handla om marihuana, men i følgje låtskrivaren Hughie Thomasson var ikkje det tilfelle. Han sa det handla om daude rockestjerner som Jimi Hendrix, Janis Joplin, Jim Morrison, Duane Allman og andre som kom attende for å halde ein konsert berre for hand. Songtittelen er basert på samleplata til Rolling Stones frå 1966, Big Hits (High Tide and Green Grass).
Ein versjon av «Green Grass & High Tides» er spelbar i videospelet Rock Band.
Vavoom: Ted the Mechanic
Songaren Ian Gillan har uttalt at teksten er basert på ei sann historie om ein mann han ein gong møtte på ein pub under innspelinga av 1987-albumet The House of Blue Light. Dei to byrja å snakka saman, og Gillan skreiv ned historia hans på nokre serviettar som han deretter la bort og gløymde. Han fann dei igjen fleire år seinare, og dei vart grunnlaget for teksten til «Vavoom: Ted the Mechanic». Songen var fast på konsertane under Purpendicular-turneen, og vart òg spelt på seinare turnear.
«Vavoom» i tittelen til songen kjem frå slutten av kvart vers, der Gillan seier ordet som leiar inn i refrenget. På alle livealbum som inneheld låten, er tittelen likevel berre oppført som «Ted the Mechanic».
Sajóvámos
Sajóvámos er ein kommune i Borsod-Abaúj-Zemplén i Ungarn.
Pylon Point
Pylon Point er eit klipperikt nes 4 nautiske mil (7 km) sørvest for Three Slice Nunatak og på nordenden av fjella på Joerg Peninsula, på austkysten av Graham Land. Pylon Point ligg i området og vart oppdaga av sir Hubert Wilkins på flyturen hans 20. desember 1928, og kryssa av Lincoln Ellsworth på flyturen hans den 21. november 1935. Det fekk dette namnet av the US-SCAN fordi forskjellige flyturar og sledeturar under U.S. Antarctic Service (USAS), 1939–41, runda neset på veg sør langs austkysten av Den antarktiske halvøya. Pylon er eit engelsk ord for mast.
Newtonsk væske
Ei newtonsk væske er ei væske der flytesnøggleiken (skjersnøggleiken) er proporsjonal med den krafta (skjerspenninga) som verkar på ho. Dei fleste vanlege (lågmolekylære) væsker er newtonske.
Frank Filipetti
Frank Filipetti er ein USA-amerikansk plateprodusent, lydteknikar og lydmiksar frå Bristol i Connecticut i USA. Filipetti vann fem Grammyprisar for arbeidet sitt med The Color Purple, The Book of Mormon, Wicked, Monty Python's Spamalot og Elton John and Tim Rice's Aida. Han var ein tidleg tilhengjar av digital innspeling.
Han har mellom anna miksa store hittar som Foreigner sin «I Want to Know What Love Is» og The Bangles sin «Eternal Flame». Filipetti var lydteknikar og produsent for Survivor-album Too Hot to Sleep frå 1988. Filipetti spelte òg inn og miksa album for Carly Simon, Barbra Streisand, Vanessa Williams, George Michael, 10.000 Maniacs, Korn, McAuley Schenker Group, Frank Zappa og James Taylor (Hourglass). Filipetti produserte, var lydteknikar og miksa, og vann to Grammy-prisar til i 1998 for beste lydtekniske album og beste popalbum for dette Taylor-albumet.
Filipetti er ein forkjempar for kringlyd og har laget ni 5.1/DVD-prosjekt, mellom anna for Billy Joel, Carly Simon, James Taylor og Meat Loaf. Han har spelt inn og miksa ei rekkje konsertalbum, inkludert Pavarotti and Friends-serien, Minnelli on Minnelli: Live at the Palace frå 1999, James Taylor sitt Live at the Beacon og seinast Elton John sitt One Night Only. Han har òg spelt inn album med originalbesetning for mellom anna A Funny Thing Happened on the Way to the Forum med Nathan Lane, den Grammy-vinnande Annie Get Your Gun og Tony Award-vinnande Aida.
Humphries Heights
Humphries Heights er ei rekkje fjell som strekkjer seg sørvest frå False Cape Renard til Deloncle Bay på nordvestkysten av Kiev Peninsula i Graham Land i Antarktis. Dei vart kartlagde av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99, og det vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter oberst G.J. Humphries, då underdirektør og framtidig direktør for oversjøiske landmålingar.
Barry Beckett
Han var involvert i «Muscle Shoals Sound» som medlem av rytmeseksjonen ved Muscle Shoals studio i Sheffield i Alabama, som han var med på å starte i 1969. Studioet produserte hittar som «Torn Between Two Lovers» (Mary MacGregor) og «Smoke from a Distant Fire» (Sanford-Townsend Band). Beckett var medprodusent med Jerry Wexler då Bob Dylan i 1979 bad Wexler om å produsere Slow Train Coming. Beckett var ikkje berre medprodusent på albumet, men spelte òg piano og orgel på det. I 1980 var han igjen medprodusent i lag med Wexler på Saved.
Beckett spelte òg på Paul Simon sin «Still Crazy After All These Years», som nådde toppen av singellista i USA.
Kjelder
''
Poprock
Poprock (òg skrive pop/rock ) er rock med større vekt på profesjonell låtskriving og innspelingshandverket og mindre vekt på haldning. Stilen oppstod i 1950-åra som eit alternativt til rock and roll, tidleg poprock var påverka av rock and roll-rytmen, arrangementa og stilen (og stundom doo-wop). Stilen kan reknast som ein eigen sjanger, og ikkje berre musikk som overlappar med pop og rock. Nedsetjande kommentarar om poprock legg ofte vekt på at det er glatt, kommersielt og mindre mindre autentisk enn rock.
Otto Ruge
Otto Ruge var ein norsk offiser, mest kjend for å ha innehatt stillinga som forsvarssjef under krigen i Noreg i 1940. Han var bror til pedagogen Herman Ruge.
Tidleg karriere
Otto Ruge vart fødd i Kristiania 9. januar 1882. Allereie 20 år gammal vart han offiser, og i 1905 tok han Den militære høyskole. I 1915 tok han generalstabeksamen. Frå 1906 tenestegjorde Ruge i alle gradar i generalstaben, og han vart forma under inntrykka av tre store nasjonale kriser: Unionoppløysinga med Sverige i 1905, fyrste verdskrigen og den aukande internasjonale spenning utover i 1930-åra. Oberst Otto Ruge vart sjef for Generalstaben i 1933, og i 1938 trekte han seg frå stillinga og vart tilsett som generalinspektør for infanteriet.
Felttoget i Noreg i 1940
Etter at general Kristian Laake gjekk av etter usemje om kva som skulle verte gjort den 9. april, vart oberst Ruge forfremja til general major og utnemnd til kommanderande general 10. april 1940 og i tillegg forsvarssjef frå 18. mai 1940.
Ruge vart ein av dei sentrale norske militære under felttoget i 1940. Han tok tak i situasjonen og sende ut yngre offiserar med vide fullmakter og direktiv om taktikk og strategi til dei ulike avdelingane. Om naudsynt skulle lite kampvillige offiserar fjernast. Ruge fekk òg gjennomført endringar i den militære toppleiinga.
Som kommanderande general leidde han dei norske styrkane i kampane i Sør-Noreg fram til 2. mai då 2. divisjon kapitulerte. Saman med regjeringa evakuerte overkommandoen til Nord-Noreg. Ruge ga i direktiv ordre om å gje invasjonsstyrkane motstand der det var mogleg. Improviserte motstandsgrupper skulle hindra tysk framrykking, og gje tid og rom for å ta i mot hjelp frå dei allierte. Strategien mislukkast i og med at mange styrkar kapitulerte, samstundes som hjelpa frå dei allierte viste seg for svak. Dei norske styrkane kapitulerte den 10. juni 1940.
Krigsfangenskap 1940-1945
Etter at kapitulasjonsavtala vart underteikna sat Ruge som krigsfange i direktørbustaden på Grini fangeleir. Den mest umiddelbare grunnen var at Ruge nekta å gje sit æresord om ikkje å gripa til våpen mot Tyskland igjen. Men han hadde på førehand avslått å verta med regjeringa Nygaardsvold til Storbritannia. Dette fordi han, gjennom sit fangenskap ynskte å representera dei av hans underordna som drog over til Storbritannia. I tillegg ynskte Ruge å tena som eit døme for det norske folket i haldningskampen mot okkupasjonsmakta. Han la vekt på at krigstilstanden mellom Noreg og Tyskland bestod.
Den 15. juli vart han transportert med fly til Dresden i Tyskland der han sat i fangenskap på Königstein festning. i 1943 vart han flytta til ein Sonderlager i Thorn (polsk Toruń) i Polen. Derifrå kom han sommaren 1944 til Oflag XXI-C i Ostrzeszów i Polen, der dei andre norske offiserane som var krigsfangar sat. Mot slutten av krigen vart han overført til Schildberg og deretter til Luckenwalde (Stalag III A). Då sovjetiske styrkar erobra Luckenwalde vart Ruge send til Moskva og kom heim 3. juni. I Moskva klarte han å hindra at dei gjenverande norske offiserane i sovjetisk sone vart send til Noreg via Sovjetunionen og Murmansk. I staden vart dei verande i Luckenwalde i den sovjetiske okkupasjonssona. Ruge overtydde Johan Bernhard Hjort om å verta verande i Groß Kreutz så lenge som mogleg fordi Ruge meinte det var svært nyttig å ha nordmenn i nærleiken av Berlin når det tyske samanbrotet kom. Bakgrunnen for at omkring 800 gjenverande norske offiserar skulle sendast Murmansk var ei avtale frå Jalta om at dei norske soldatane skulle setjast inn i kamp ved Kirkenes.
Karriere etter krigen
Ruge gjeninntrådte som generalløytnant og forsvarssjef den 16. juli 1945, men tok avskjed allereie 1. januar 1946. Dette var ein konsekvens av at Ruge hadde samarbeidsproblem og usemje med forsvarsminister Jens Christian Hauge. Ruge ynskte å reise eit kvantitativt sterkt forsvar på kort sikt, medan Hauge ynskte å byggja opp eit forsvar som var sterkt basert på våpentypar som var på høgd med samtidig teknologi.
Ved avskjeden vart Ruge tildelt ein æresbustad ved Høytorp fort, i kommandantbustaden (lokalt kjent som Rugevillaen), der han budde fram til han døydde i 1961.
Otto Ruge gav i 1946-1947 ut verket Annen verdenskrig i tre band.
Utmerkingar
Ruge vart heidra for innsatsen som kommanderande general med storkross med kjede av Den Kongelege Norske St. Olavs Ordenen Han var òg kommandør av Dannebrogordenen, kommandør av Svärdsorden, innehavar av Bronze Star og storoffiser i Æreslegionen.
Til minne om Otto Ruge
Ruge har fleire vegar oppkalla etter seg. I Mysen går General Ruges vei i Høytorpåsen, like nedanfor æresbustaden hans. I Oslo går General Ruges vei mellom Ulsrud og Skullerud. Det er òg ein veg i Elverum, med same namn. Ein General Ruges veg ligg òg i nordbyen på Gjøvik. I Bærum kommune er ein veg kalla Otto Ruges vei på Østerås/Eiksmarka, og i Sandnes ligg General Ruges vei ved Vatneleiren (tidlegare HTKSØ) i Hana bydel. Ein statue av general Ruge vart avduka av kong Olav på Terningmoen i 1981.
Han er gravlagd på Vestre gravlund
Black Pass
Black Pass er eit pass som går nordaust–sørvest, 3 nautiske mil vest for Mount Arronax på Pourquoi Pas Island, nordaust for Marguerite Bay. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Stanley E. Black (1933–58), ein meteorologisk assistent i Falkland Islands Dependencies Survey på Signy Island, 1957–58, og på Horseshoe Island, 1958, som i lag med D. Statham og G. Stride mista livet mellom Îles Dion og Horseshoe Island i mai 1958 då havisen braut opp.
Ikkje-newtonsk væske
Ei ikkje-newtonsk væske er ei væske der viskositeten er avhengig av skjerhastigheita (flytehastigheita), i motsetnad til forholdet hos newtonske væsker. Medan vatn er ei newtonsk væske med tilnærma same viskositet uavhengig av skjerhastigheita, er til dømes ein smelta plast ei ikkje-newtonsk væske, sidan viskositet er sterkt minkande ved aukande skjerhastigheit.
The Lure of the Grand Canyon
The Lure of the Grand Canyon er det ellevte albumet til countryartisten Johnny Cash. Det vart sleppt av Columbia Records i 1961 og inkluderer tale av Cash på slutten av plata. Resten av plata er Ferde Grofé sin Grand Canyon Suite, dirigert av Andre Kostelanetz. I tillegg til suiten, inneheld òg plata lydar tatt opp i Grand Canyon. Cash er berre medverkande på det siste sporet, der han fortel ei historie som handlar om ein dag i Grand Canyon. Dei fem spora før dette er dei fem satsane i suiten, spelt av orkesteret.
Fedora
Fedora er ein hattetype kjend for ein brei brem, pull med ei renne midt oppa og klemt inn på kvar side framme på pullen. Hatten har ofte hatteband. Bremmen blir gjerne bretta ned framme. Fedorahattar er laga i mjuk filt, ofte av kaninhår. Dei er i dag hovudsakleg rekna som mannshattar, men oppstod som kvinnemote.
Trilby er ein hatt som liknar fedora, men har ein litt kortare brem. Medan fedoraen er knytt til USA, er trilbyen meir ein europeisk hatt.
Combin de Boveire
Combin de Boveire er eit fjell i Wallis-Alpane i Sveits.
Index Peak
Index Peak er ein fjelltopp over 1220 moh, som ligg 12 km søraust for Cape Garcia på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey frå flyfoto tekne av Hunting Aerosurveys Ltd i 1956–57, og det fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee fordi toppen likna ein peikefinger (peikefinger er på engelsk index finger).
Fedora
Fedora i populærkulturen
Hatten blei brukt i ei rekkje amerikanske filmar på 1940-talet, mellom anna av Humphrey Bogart i Casablanca, film noir- og nokre westernfilmar, sjølv om han var ein anakronisme i dei sistnemnde, som hadde handling frå førre hundreåret. Hatten, som også kunne nyttast til å skjula ansiktet til stuntmenn i actionfilmar, blei seinare brukt av figurar som Indiana Jones, The Blues Brothers og Freddy Krueger frå A Nightmare on Elm Street brukte fedora. Hatten er òg ei del av forkledinga til Fantomet.
Fedoraen er blitt knytt til kriminelle og etterforskarar frå Forbodstida, og kan vera del av eit «gangster»-kostyme.
Mudcrutch av Mudcrutch
Mudcrutch er det første studioalbumet til det amerikanske rockebandet Mudcrutch, gjeve ut den 29. april 2008. Albumet vart spelt inn i løpet av to veker i august 2007. Mudcrutch vart opphavleg danna i 1970. Bandet spelte inn fleire demoar og singlar, men gav aldri ut eit album den gongen. Mudcrutch vart oppløyst av plateselskapet i 1975 og spelte ikkje saman igjen først dette albumet vart spelt inn 32 år seinare. Etter bandet vart oppløyst første gongen, gjekk bandmedlemmane Tom Petty, Mike Campbell og Benmont Tench saman og danna Tom Petty and the Heartbreakers.
There Goes Another Love Song
«There Goes Another Love Song» er ein song av det amerikanske Southern rock-bandet Outlaws. Han er skriven av Hughie Thomasson og Monte Yoho, og opningssporet og første singelen frå debutalbumet deira, Outlaws i 1975. Det vart ein topp 40-hitt og nådde 34. plassen på Billboard Hot 100-lista og 30. plassen i november 1975 i Nederland.
Utgjeving og mottaking
Songen har fått god omtale av musikkpressa og Ronnie D. Lankford jr. i Allmusic kalla det ein av dei beste songane til Outlaws, medan Associated Press kalla det «ein rockeanthem».
Xi'an
Xian eller Xi'an er ein storby som er hovudstad i provinsen Shaanxi i det nordlege Kina. Han er ein subprovinsiell by. Folkesetnaden innan bygrensene vert rekna til 3 481 000 (2004), men heile det subprovinsielle området har 6,62 millionar innbyggjarar. Byen ligg på Guanzhongsletta i den sørlege sentrale Shaanxi. Xi'an markerer den austlege enden av Silkevegen. Den lokale flyplassen er Xi'an Xianyang internasjonale lufthamn.
Byen har tidlegare vore kinesisk hovudstad under fleire dynasti under namnet Chang'an. Xi'an (kinesisk 西安; pinyin Xī'ān, Wade-Giles Hsi-An, postalromanisering Sian) tyder bokstaveleg 'Den vestlege freden', medan nemninga Xijing òg viser til statusen som 'vestleg hovudstad').
Skulleruddumpa
Skulleruddumpa er eit dalsøkk i den søraustre delen av Oslo. Det ligg på grensa mellom Bydel Søndre Nordstrand og Bydel Østensjø. Ljanselva og turvegen langs elva går igjennom botnen av Skulleruddumpa.
Xi'an
Byen er mest kjend for det 2200 år gamle gravvaktaranlegget nær grava til keisar Qin Shi Huangdi, med fleire tusen terrakottasoldatar, nokre kilometer utanfor bykjernen.
Administrative einingar
Den subprovinsielle byen Xi'an har jurisdiksjon over ni distrikt (区 qū) og fire fylke (县 xiàn).
Skulleruddumpa
Skulleruddumpa ligg i eit dalsøkk. I nord og vest for E6 ligg Bergkrystallen på Lambertseter, medan Skullerud ligg austom motorvegen. I sørvest ligg Leirkallen skisenter i retning Mortensrud, medan søraust for dumpa ligg Smedåsen, Korpsåsen og andre høgdedrag i Østmarka.
Xi'an
Bymuren
Bymuren i Xi'an vart bygd mellom 1374 og 1378 og vart reparert og renovert i 1980-åra. Han er den største for det meste originale bymuren i Kina. Med ei samla lengd på 13,6 km omsluttar han heile det indre Xi'an. Breidda ved sokkelen er på 18 m, på krona er han 12 m brei. Han er òg 12 m høg. Fire byportar (nordporten, vestporten, sørporten og austporten) gav trygg kontroll ved heile muren, som var omgjeve av ei vollgrav med klappbruer berre ved portane. Desse bruene vart felt ned kvar morgon til signalet frå eit klokketårn og trekt opp på signal frå trommetårnet.
Skulleruddumpa
Det er bygt ein parkeringsplass i Skulleruddumpa, med gangveg og skiløype inn til Skullerudstua og marka.
Xi'an
Fly
Xi'an vert tent av Xi'an Xianyang internasjonale lufthamn.
Jarnbane
I Xi'an stansar toga på Longhaibanen, den viktigaste jernbanelinja i Kina i aust-vest-retning, som går frå Lianyungang til Lanzhou via mellom anna Xuzhou, Kaifeng, Zhengzhou, Luoyang og Baoji.
Skulleruddumpa
Historie
Det låg òg ein husmannsplass under Lambertseter med namn Dalen i Skulleruddumpa, og to andre plassar med namn Dritut og Skullerudbru er òg nemnde. Desse forsvann i løpet av 1800-talet, men seinare er husmannsplassen Skullerudmyra omtalt.
Rahir Point
Rahir Point er eit nes på ei lita halvøy i Flandres Bay like nord for Thomson Cove, på nordaustkysten av Kiev Peninsula i Graham Land. Det vart først kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99, og namngjeve «Cap Rahir», truleg etter Maurice Rahir, ein belgisk geograf og medlem av Den belgiske kongelege geografiske samskipnaden.
Xi'an
Vegtrafikk
Riksveg 108 går gjennom området. Riksvegen byrjar i Beijing og fører via Taiyuan, Xi'an og Chengdu sør til Kunming i den sørvestlege provinsen Yunnan.
Riksveg 210 går gjennom området. Riksvegen byrjar i Baotou i Indre Mongolia, fører gjennom Yan'an, Xi'an, Chongqing og Guiyang og endar opp i Nanning i Guangxi.
Dartmoorponni
Dartmoorponnien er ein ponnirase som stammar frå dei britiske øyane. Namnet sitt har dartmoorponnien frå området Dartmoor i Devon, England.
Xi'an
Vegtrafikk
Riksveg 211 har sluttpunkt i Xi'an. Han fører frå Yinchuan i den autonome region Ningxia Hui, gjennom det austlege Gansu og til Xi'an.
Dartmoorponni
Raseskildring
Dartmoorponnien er liten og nøysom, tilpassa det harde miljøet på lyngheiene. Eit vakse individ skal etter rasestandarden ikkje vere meir enn 127 cm i mankehøgd.
Xi'an
Vegtrafikk
Riksveg 310 går gjennom området. Denne viktige trafikkåra byrjar i Lianyungang i Jiangsu, går vestover og endar i Tianshui i provinsen Gansu. Han går innom større byar som Xuzhou, Shangqiu, Kaifeng, Zhengzhou, Luoyang og Xi'an.
Riksveg 312 går gjennom området. Han fører frå Shanghai og endar på grensa mot Kasakhstan og passerer mellom anna Suzhou, Nanjing, Hefei, Xinyang, Xi'an, Lanzhou, Jiayuguan og Urumqi.
Dartmoorponni
Historie
Det har levd ponniar på Dartmoorheden i hundrevis av år. Ifylgje Dartmoor Pony Heritage Trust finn vi den fyrste dokumentasjonen alt i 1012, i biskop Aelfwold sitt testamente. Dei små ponniane har mellom anna vore brukt i tinngruver. På 1500-talet kom det lover som framelska større og tyngre hestetypar, men i avsidesliggande område som Dartmoor brydde ein seg ikkje mykje om dette. Opp gjennom tidene har det vorte kryssa inn mellom anna arabarhest og welsh-ponni.
Førekomst
Dartmoorponnien står oppført som sårbar hos Rare Breeds Survival Trust. I Noreg finst det nokre individ av denne ponnirasen, og det foregår avl i liten skala.
Bruk
I dag vert dartmoorponnien oftast brukt som barneponni på grunn av den hendige storleiken. Han vert også brukt i terapiriding for folk som har eit handicap.
Kedma i Israel
Historie
Kedma vart grunnlagd som ein kibbutz og ein av Dei 11 punkta i Negev i 1946. På grunn av sosiale og økonomiske vanskar vart kibbutzen fråflytta mot slutten av 1960-åra, og vart seinare ein ungdomslandsby.
Gruppa som grunnla samfunnet planla opphavleg å byggje staden nær Netanya eller på nordvestbreidda av Daudehavet, men etter at dette området vart erobra av den jordanske hæren, flytta dei til den noverande staden.
Han vart grunnlagd på land som opphavleg høyrte til den palestinske landsbyen Summeil.
Red Rock Ridge
Red Rock Ridge eller Morro Roca Roja eller Promontorio Roca Roja er eit kjenneleg raudfarga nes med ei høgd på 690 moh på vestkysten av Graham Land mellom Nenyfjorden og Rymill Bay. Red Rock Ridge vart kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under John Riddoch Rymill, som namngav det etter faregen. Vidare kartlegging i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) har identifisert ryggen på neset som ryggen som først vart oppdaga i 1909 og kalla «Île Pavie» eller «Cap Pavie» av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot, men namnet Red Rock Ridge er no så etablert at det ikkje har blitt endra. Namnet Pavie Ridge vert nytta om sjølve ryggen som går langs.
Qamishli
Qamishli (arabisk قامشلي, Qāmišlī, kurdisk Qamişlo, assyrisk ܩܡܫܠܐ, Qamišlo eller ܒܝܬ ܙܐܠܝ̈ܢ, Beṯ Zālin) òg skrive Qamishly, Kamishli eller Kamishly, er ein by nordaust i Syria ved grensa til Tyrkia, tilstøytande til den tyrkiske byen Nusaybin, og ikkje langt frå Irak. Han er ein del av Al-Hasakah guvernement, og er det administrative senteret i Qamishli-distriktet. Ifølgje folketeljinga frå 2004 hadde Qamishli 184,231 innbyggjarar. Qamishli-distriktet omfattar 92 busetnader, og har eit samla folketal på 232,095.
Qamishli ligg ved foten av Taurusfjella, 680 km nordaust for Damaskus. Under Rojavakonflikten, ein del av den syriske borgarkrigen som braut ut i 2011, blei Qamishli hovudstaden i den sjølverklærte sjølvstyrande regionen Syrisk Kurdistan eller Rojava.
Etymologi
Byen var opphavleg ein liten landsby busett av assyrarar/syrarar kalla beṯ zālin (assyrisk ܒܝܬ ܙܐܠܝ̈ܢ) som tyder «hus av siv». Det noverande namnet er ei tyrkifisert form av dette, der «kamış» tyder «siv» på tyrkisk.
Folkesetnad
Qamishli er ein noko blanda by og dei etniske gruppene er hovudsakleg kurdiske, kristne og arabarar. Dei kristne i byen er hovudsakleg assyrarar og armenarar. Byen vart grunnlagd av assyriske flyktningar under det assyriske folkemordet i dagens Tyrkia. I dag lever assyrarar, kurdarar, arabarar og armenarar side om side i byen.
Al Qamishli hadde òg ein større samfunn av syriske jødar. I 1930-åra budde det 3000 jødar i Al Qamishli. Etter 1947 vart situasjonen for jødane i Al Qamishli stadig dårlegare og alle jødar i offentlege stillingar fekk vart sagt opp. Mange jødiske kvinner vart fengsla og banka opp med godkjenning frå styresmaktene. Etter kvart som valden auka, til dømes med pogromen i Aleppo i 1947, førte dette til ei masseutvandring av jødar frå Syria. I 1963 hadde samfunnet blitt redusert til 800 jødar og etter seksdagarskrigen gjekk det ned til 150. I dag er berre få att.
Historie
Qamishli ligg nær staden der den hurrittiske byen Urkesh låg i antikken, grunnlagd i løpet av 3000-talet fvt.
Den moderne byen vart grunnlagd i 1926 som ein jernbanestasjon langs Taurus-banen.
Qamishli er den største byen i Hassake-provinsen og vert rekna som den løynde hovudstaden til kurdarane, men assyrarane hevdar òg at byen er setet for folket deira. Han er òg senteret for det syriske «kurdar-problemet».
I juni 2005 demonstrerte tusenvis av kurdarar i Qamishli i protest mot attentatet på Sheikh Khaznawi, ein kurdisk geistleg i Syria, som førte til at ein politimann omkom og fire kurdarar vart skadde. I mars 2008 opna, i følgje Human Rights Watch, syriske tryggingsstyrkar eld mot kurdarar som feira vårhøgtida nauroz og som tilsynelatande kom saman for å starte eit nytt opprør i Qamishli. Tre personar vart drepne.
I samband med den syriske borgarkrigen og Rojavakonflikten frå 2011 fekk byen ei viktig politisk rolle som de facto hovudstad for Rojava eller Syrisk Kurdistan, ein sjølverklært sjølvstyrande region nord i Syria. I juli og august 2012 tok Folkets forsvarseiningar eller YPG kontorll over store delar av Syrisk Kurdistan, men ikkje sjølve Qamishli. Den syriske regjeringa sine representantar i byen tillét likevel flagging med det kurdiske flagget i byen. Denne månaden utførte Den frie syriske armeen eit bombeåtak mot styresmaktene sitt etterretningssenter i byen, sjølv om denne opprørsgruppa ikkje var akseptert i området av dei kurdiske opprørsgruppene.
Etter fleire månader der kurdiske PYD (Partiya Yekîtiya Demokrat) i realiteten styrte området erklærte dei offisielt regionalt sjølvstyre den 9. januar 2014. YPG og Damaskus-vennlege styrkar stod stort sett saman mot ISIL, men i april 2016 braut det ut slåstkampar mellom desse to gruppene om kontroll over byen.
27. juli 2016 blei 44 menneske drepne og fleire skadde etter at to bomber eksploderte i byen. ISIL tok på seg ansvaret for åtaket.
Klima
I Köppensystemet er klimaet klassifisert som «middelhavsklima».
Samferdsle
Byen har ein internasjonal flyplass, Qamishli lufthamn, med IATA-koden KAC. I oktober 2015 blei flyplassen stengd for ei stund, før han opna att. Syriske flyselskap som Cham Wings Airlines, FlyDamas og Syrian Air har alle jamlege flygingar mellom Qamishli og Damaskus, Latakia og Beirut. Delar av året tek flyplassen også imot utanlandske flygingar frå Tyskland og Sveits.
Chemins de Fer Syriens (det syriske jernbaneverket) opererer jernbaneruter for transport og passasjerar til andre delar av Syria
Kultur og utdanning
Byen er kjend for eit stort juleopptog kvart år i desember, og feiringa av nauroz trekkjer til seg store menneskemengder kvart år i mars. Trass i etnisk motiverte konfliktar, inkludert den syriske borgarkrigen, har både kurdarar, muslimar og syrisk kristne, i tillegg til ein armensk minoritet, stort sett levd side om side i fred.
Den kurdiskspråklege avisa Nu Dem har hovudkvarteret sitt i Qamishli.
Før Rojavakonflikten fanst det ingen institusjonar for høgare utdanning i Nordaust-Syria. I september 2014 opna den første, Mesopotamian Social Sciences Academy. Rojava universitet opna i juli 2016 med utdanning innan medisin, ingeniørvitskap, naturvitskap og humaniora, med undervising på kurdisk, arabisk og engelsk.
Den armenske songaren Aram Tigran, som hovudsakleg song på kurdisk, var frå Qamishli.
Henriette Steenstrup
Henriette Steenstrup er ein norsk komikar og skodespelar. Ho er kjend for rolla som «Edel» i humorprogram som Torsdag kveld frå Nydalen og Dritseint med Edel. Ho har òg hatt roller i ei rekkje norske filmar og TV-seriar, og i 2021 fekk ho stor suksess som skaparen og hovudrolleinnehavaren av serien Pørni.
Bakgrunn
Far hennar var lærer, og mora var tilsett i NRK. Allereie som barn ynskte Steenstrup å verta skodespelar, og ho opptredde som barn i vignetten til Kroppen og dessutan i Skomakergata og i Halvsju på NRK Fjernsynet. Som voksen vart ho først kjend gjennom NRK1 sitt barneprogram Kykelikokos.
Steenstrup er tilsett ved Nationaltheatret, der ho har spelt tittelrolla i Pippi Langstrømpe og Hilde Wrangel i Byggmeister Solness. Ho starta hausten 2008 innspelinga av TV 2-serien En god nummer to, der ho sjølv stod for idé og hovudrolle. Det er ein dramakomedie, der handlinga er lagt til Nationaltheatret. Det er første gongen det vert laga ein serie frå skodespelarmiljø i Noreg.
Hausten 2009 byrja ho i TV 2-programmet Torsdag kveld frå Nydalen. Ho vann Komiprisen 2014 i klassa årets kvinnelege scenekomikar for førestillinga En får væra som en er – en Ole Ivars musikal og var i tillegg nominert til årets kvinnelege TV-komikar. Hausten 2014 dukka Steenstrup opp i TV 2 som Edel Hammarmark Gjervan i humorprogrammet Dritseint med Edel. I 2020 vart ho programleiar i spørjeprogrammet Alle mot alle på TVNorge saman med Jon Almaas.
Privatliv
Ho var tidlegare gift med skodespelaren Fridtjov Såheim. Dei var begge med i serien Nårje som våren 2012 vart send på TV 2. Begge spelte i musikal-humor-drama-serien En får væra som en er somaren 2019. I 2019 gifta ho seg med Rune Assmann.
Mount Inverleith
Mount Inverleith er eit fjell, 1495 moh, som ligg nær kanten av platåskrenten 3 km aust-nordaust for botnen av Skontorp Cove ved Danco Coast vest i Graham Land i Antarktis. Fjellet vart først kartlagd og namngjeve «Iverleith Hill» av den skotske geologen David Ferguson i 1913–14.
Mentz Schulerud
Mentz Schulerud (fødd 19. oktober 1915 i Oslo, død 18. mai 2003) var ein norsk skribent, kulturarbeid og kåsør.
Han vart cand. mag. i 1941, og arbeidet som hjelpelærar ved Oslo tekniske skole og ved Universitetet i Oslo, før han i 1946 vart tilsett i NRK. Han var teatersjef ved Oslo Nye Teater 1962–1967 og redaktør for det litterære tidsskriftet Vinduet 1959–1963. Han var styreleiar i Norsk Teaterleiarsamskipnad, Kunstnarsamskipnaden, Riksmålsforbudet og Visens Venner, og hadde òg verv i Riksmålsforbundet og Det Norske Studentersamfund.
Æresbevisninger og prisar
Schulerud var riddar av St. Olavs Orden. I 1983 vart han utnemnd til statsstipendiat. Han mottok St. Hallvard-medaljen i 1989. I 1996 vart han tildelt æresprisen «Bypatrioten» av Oslo Byes Vel. Han fekk òg Bryggeriforeies Ølhundpris og Purpurneseordenen i Kunstnerfirbundet, og var æresmedlem av Filologisk forening.
Familie
Han var son av Mentz Schulerud) og Aagot Schulerud (1875–1957). Han var bror av Anne-Cath. Anne-Cath. Vestly og, gjennom sin dotter Ingrid Schulerud, svigerfar til Jens Stoltenberg.
Musikkgruppa Outlaws
Outlaws er eit USA-amerikansk southern rock/countryrockband, mest kjend for hitten sin «There Goes Another Love Song» frå 1975 og dne lange gitardominerte songen «Green Grass and High Tides» frå debutalbumet deira same året, i tillegg til versjonen deira av den klassiske songen «(Ghost) Riders in the Sky».
Mentz Schulerud
Familie
Han er gravlagd på Vestre gravlund
Musikkgruppa Outlaws
Tidleg historie
The Outlaws vart skipa i Tampa i Florida i USA i 1967 av gitaristene og songarane Frank Guidry, Hughie Thomasson, Herbie Pino og Hobie O'Brien, trommeslagaren David Dix og bassisten Phil Holmberg. Før Guidry kom inn i bandet heitte gruppa The Four Letter Words. Han hadde tidlegare spelt i eit band med same namn. Tidleg i 1968 slutta både O'Brien og Holmberg i bandet for å gifta seg, og Frank O'Keefe kom inn på bass og vokal. Seinare det året vart Tommy Angarano med i The Outlaws for Pino, og tok med seg eit Hammondorgel, i tillegg til at han òg song. Men etter han slutta vart Pino henta inn att. Våren 1968 tok den første manageren deira, Paul Deutekom, dei til Epic Studios i New York City for å spele inn eit album, men dette kom aldri ut etter at bandet og produsenten byrja å krangle. Gruppa drog attende til Tampa og fekk seg så ein avtale med Criteria Studios i Miami. Der spelte dei inn eit anna album med produsenten Phil Gernhard. Men heller ikkje dette albumet vart gjeve ut og Gernhard forsvann kort tid etter. Som ein del av avtalen med Gernhard, vart bassist Ronny Elliott henta inn, medan Guidry vart tvungen ut. Elliott spelte bass medan O'Keefe ei kort stund byta til gitar. Men O'Keefe gjekk attende til bass etter at Elliott slutta i 1969, og Herb Pino, som hovudsakleg hadde vore songar fram til då, byrja å spele gitar i tillegg. Trommeslagaren Monte Yoho kom òg inn i bandet same året som erstattar for Dix.
Tidleg i 1970 fekk The Outlaws inn to medlemmar frå The Dave Graham Group, som òg hadde Paul Deutekom som manager. Leiaren i The Dave Graham Group var Monte Yoho, men han vart ikkje invitert med i denne besetninga. Tidleg i 1970 bestod Outlaws av Hughie Thomasson, Frank O'Keefe, Dave Dix, Billy Jones og Dave Graham. Graham var avgjerande for å flytte gruppa mot countryrock, særleg musikkstilen til Poco. Dei spelte inn ein versjon av The Doors-songen «Five to One» under ei prøvespeling for ein plateavtale det aldri vart noko av. Denne besetningen enda våren 170 og gruppa gjekk til slutt kvart til sitt og slutta samarbeidet med Deutekom. Yoho og Herb Pino kom attende, men i 1971 fekk gruppa få konserttilbod og gruppa tok seg nok ein pause utan å vere sikre på om dei kom til å halde fram eller ikkje.