cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Geologi i Himalaya
Himalaya består av fire hovudstrukturar som kan følgjast langs det 2400 km lange foldebeltet. Subhimalaya utgjer forlandet til Himalaya og består av molasse-erosjonsavsetningar frå fjellkjeda frå miocen til pleistocen. Molassen tilhøyrer Muree- og Siwaliks-formasjonane, og dei er folda og imbrikert. Låge Himalaya består av seinproterozoiske til tidligkambriske sediment frå den passive indiske kontinentalmarginen. Gruppa inneheld òg eldre granitt og andre vulkanske bergarter. Låge Himalaya er skove over Subhimalaya langs den sentrale hovudforkastinga. Høge Himalaya dannar høgdeområda i fjellkjeda. Indus-sonen eller Indus-Yarlung-Tsangpo-sonen representerer kollisjon mellom den indiske plata og Ladakh Batholith i nord.
Rosenstein
Rosenstein, rosett eller rose er ei slipeform for edelsteinar med flat basis og to rader trekanta fasettar på den kvelva overdelen, anten 18+6 fasettar for «full hollandsk rose» eller 12+6 for «halv hollandsk rose». Òg andre typar er kjent. Rosenslip vart først brukt av nederlandske sliparar, og var frå ca. 1500 til ca. 1850 den vanlegaste slipeforma for diamantar og klåre edelsteinar.
Stevie Ray Vaughan
Han var fødd i Dallas, men flytte til Austin då han var 17 år gammal og starta musikkarrieren sin. Seinare arrangerte produsent John H. Hammond ein platekontrakt med han for Epic Records i 1983.
Vaughan spelte på ein Fender Stratocaster med bokstavane SRV pålimt. Denne gitaren kalla han «Number One», og er verdskjend for utsjånaden sin og den gode lyden. Med omvendt vibratoarm, over gjennomsnittet tjukke strenger (0.13/0.14 mm) og nedstemte strenger vert han hugsa for ein heilt spesiell gitarlyd som tusenvis av gitarister har prøvd å etterlikne. Han har blant anna gjeve overdrivepedalen Ibanez Tubescreamer sin heile spesielle plass i rockehistoria.
Vaughan spelte mesteparten av musikkarrieren sin saman med bandet Double Trouble, der han òg var vokalist og frontfigur. Av dei mest kjende låtane hans finn ein «Scuttle Buttin'», «Pride and Joy», «Mary Had a Little Lamb» og «Leave My Girl Alone», i tillegg til Hendrix-songane «Little Wing» og «Voodoo Child (Slight Return)».
Alkohol og narkotikamisbruk påverka helsa hans kraftig før han vart edru seint i 1986. Etter tre år utan nye album, gjekk Vaughan i studio igjen og gav ut In Step. Albumet gav han singelen «Crossfire» i juli 1989, som vart ein hit. Den 26. august 1990 spelte Vaughan på Alpine Valley Music Theatre som ein del av turneen hans i lag med Eric Clapton og Robert Cray føre eit publikum på om lag 25 000. Han forlet konserten den kvelden i eit helikopter som styrtar i ei nærliggande skiløype. Han vart stadfesta død nokre timar seinare.
Deon Hemmings
Deon Hemmings er ein jamaicansk tidlegare friidrettsutøvar frå Saint Ann Parish som i 1990-åra og tidleg 2000-tal tilhøyrde verdseliten på 400 meter hekk. Åra 1992-2001 kvalifiserte ho seg til alle åtte OL- og VM-finalane på langhekken. Ho vart olympisk meister i 1996, og tok òg OL-sølv, VM-sølv og to VM-bronsar i øvinga. Dessutan vann ho OL-sølv og VM-bronse i 4 x 400 m stafett med Jamaica.
Aktiv
Hemmings kom på andreplass på 400 m hekk i Samveldeleikane 1994 i Victoria i Australia, britisk-engelske Sally Gunnell sigra. I 1995 vann Hemmings si fyrste VM-medalje, ein bronsemedalje på 400 meter hekk i Göteborg.
Eit sterkt løp av russiske Irina Privalova hindra Hemmings å forsvare OL-gullet på langhekken då sommarleikane 2000 fann stad i Sydney. Med 53,12 sekundar i sluttid viste ho Hemmings til sølv på tida 53,45. Også i 4 x 400 meter stafett fekk Hemmings ein sølvmedalje for sin og lagkameratane sin innsats.
Ho la opp etter 2001-sesongen.
Dragseidet
Dragseidet er det vestlegaste av tre eide over Stadhalvøya. Eidet er om lag 5 km breidt og går frå bygda Drage ved Sildegapet i vest til Leikanger ved Vanylvsfjorden i aust.
Frå gammalt til har folk som fór langs sjøen med båt, drege båtane over dette eidet i i staden for å krysse det opne Stadhavet.
Dragseidet er omtalt i Snorres kongesoger. I år 997 skal Olav Tryggvason ha kalla leiarane frå fire fylke hit for å få dei til å gå over til kristendommen. På høgaste punktet på eidet er det sett opp ein bauta; denne staden blir kalla Kongshaugen. I 1913 vart det reist ein steinkross til minne om kristninga i 997.
Brian May
Brian Harold May er ein engelsk musikar, songar, låtskrivar og astrofysikar, mest kjend som sologitarist i rockebandet Queen. Han nyttar ein heimelaga elektrisk gitar, kalla Red Special. Av songar han skreiv for bandet finn ein «We Will Rock You», «Tie Your Mother Down», «I Want It All», «Fat Bottomed Girls», «The Prophet's Song», «Flash», «Hammer to Fall», «Save Me», «Who Wants to Live Forever» og «The Show Must Go On».
May var med å starte opp Queen med songaren Freddie Mercury og trommeslagaren Roger Taylor, og hadde tidlegare spelt med Taylor i bandet Smile sidan dei gjekk på universitetet. Innan fem år etter bandet vart danna i 1970, og med bassisten John Deacon som siste medlem i bandet, hadde Queen blitt eit av dei største rockebanda i Storbritannia med albumet A Night at the Opera og singelen «Bohemian Rhapsody». Frå midten av 1970-åra og fram til tidleg i 1990-åra var Queen nesten alltid inne på dei britiske salslistene og spelte på somme av dei største konsertstadane i verda, mellom anna ein særs lovprisa konsert under Live Aid i 1985. Som medlem av Queen vart May rekna som ein virtuos musikar og han har ein særeigen lyd som vert skapt av lag på lag med gitarlyd. Då Mercury døydde i 1991, tok Queen ein lengre pause, før dei May og Taylor kom saman att for å spele med forskjellige vokalistar. I 2005 kåra radiostasjonen Planet Rock May til den sjuande beste gitaristen gjennom tidene. Han vart rangert på 26. plassen på lista til magasinet Rolling Stone over dei 100 beste gitaristane gjennom tidene. I 2012 vart May rangert som den nest beste gitaristen gjennom tidene av Guitar World.
Han vart Commander of the Most Excellent Order of the British Empire (CBE) i 2005 for «tenestene sine i musikkindustrien og for veldedig arbeid». May har ein doktorgrad i astrofysikk frå Imperial College London i 2007 og var universitetsrektor ved Liverpool John Moores University frå 2008 til 2013. Han var ein «vitskapssamarbeidar» med NASA under New Horizons-toktet til Pluto. Han var òg med å starte opp kampanjen Asteroid Day.
Tidleg liv
May vart fødd som einebarn av Harold og Ruth May i Hampton i London, og gjekk på den lokale Hampton Grammar School. Han er av engelsk og skotsk ætt, der morssida var skottar. På denne tida starta han det første bandet sitt, kalla 1984 etter George Orwell-romanen med same namn, i lag med songaren og bassisten Tim Staffell. Han studerte matematikk og fysikk ved Imperial College London, og tok BSc. i fysikk.
1968–1970: Smile
May danna bandet Smile i 1968. Med i gruppa var Tim Staffell som solosongar og bassist, og seinare trommeslagaren Roger Taylor, som òg seinare spelte med Queen. Bandet varte berre kring to år, frå 1968 til 1970, då Staffell slutta i 1970. Smile vart samla att den 22. desember 1992. Bandet til Taylor, The Cross heldt konsert, og han henta inn May og Staffell på scenen for å spele «Earth» og «If I Were a Carpenter». May spelte òg fleire andre songar same kvelden.
1970–1991: Queen
Queen vart skipa i London i 1970 med Freddie Mercury (solovokal, piano), Brian May (gitar, vokal), John Deacon (bassgitar) og Roger Taylor (trommer, vokal).
I dei tredelte vokalharmoniane til Queen, var May som regel den mørkaste korstemma. På somme av songane sine song han sjølv solovokal, mellom andre det første verset av «Who Wants to Live Forever», det siste verset av «Mother Love», mellomspelet på «I Want It All» og «Flash's Theme», og all solovokal på «Some Day One Day», «She Makes Me (Stormtrooper in Stilettoes)», «'39», «Good Company», «Long Away», «All Dead, All Dead», «Sleeping on the Sidewalk», «Leaving Home Ain't Easy» og «Sail Away Sweet Sister».
Gjennom karrieren til Queen, skreiv May ofte songar for bandet og han har skrive store hittar som «We Will Rock You», «Tie Your Mother Down», «I Want It All», «Fat Bottomed Girls», «Who Wants To Live Forever» og «The Show Must Go On» i tillegg til andre songar som «Hammer to Fall», «Flash», «Now I'm Here», «Brighton Rock», «The Prophet's Song», «Las Palabras de Amor», «No-One But You» og «Save Me». Ofte skreiv anten Mercury eller May dei fleste av songane på kvart Queen-album.
Etter den kjende Live Aid-konserten i 1985, ringde Mercury til bandkollegarene og føreslo å skrive ein song i lag. Resultatet vart «One Vision», med musikk av May og tekst skriven i lag av dei fire bandmedlemmane.
For albumet deira The Miracle i 1989 valde bandet at alle songane på albumet skulle tilskrivast heile bandet, uansett kven som hadde vore hovudlåtskrivar.
I nyare år har han hatt oversyn med nymastringa av Queen-albuma, forskjellige DVD-utgjevingar og samleplater. I 2004 annonserte han at han og Roger Taylor skulle ut på turné for første gong på 18 år som Queen, i lag med Free/Bad Company-vokalisten Paul Rodgers. Dei spelte som «Queen + Paul Rodgers» og heldt fram gjennom 2005 og 2006 over heile verda, og gav ut eit nytt album med Paul Rodgers i 2008, kalla The Cosmos Rocks.
1983–1998: the Brian May band
I 1983 utforska fleire av Queen-medlemmane sideprosjekt. Den 21. og 22. april i Los Angeles var May i studio med Eddie Van Halen, utan intensjonar om å spele inn noko. Resultatet vart eit minialbum kalla Star Fleet Project.
May medverka til den tidlegare Genesis-gitaristen Steve Hackett på albumet Feedback 86, og spelte gitar på songen «Cassandra» og gitar og vokal på «Slot Machine», som vart skriven i lag med May. Sjølv om albumet vart produsert i 1986, kom det ikkje ut før i 2000. May arbeidde med den andre kona si, Anita Dobson, på det første albumet hennar, der ho song vokal på kjenningsmelodien til EastEnders. Melodien vart då songen «Anyone Can Fall in Love». May produserte songen, som nådde fjerdeplassen på UK Singles Chart i august 1986. I 1989 spelte May gitarsoloar på songen «When Death Calls» på Black Sabbath-albumet Headless Cross, og Living in a Box-songen «Blow the House Down» frå albumet Gatecrashing.
Etter Freddie Mercury døydde i november 1991, la May seg sjølv inn på ein klinikk i Arizona og sa «Eg reknar meg sjølv som fullstendig sju. Eg var skadd og i stykke. Eg gjekk gjennom ein alvorleg depresjon. Eg var subsumert av kjensler av tap». Han valde å takle sorga med å arbeide så mykje som mogeleg, og gjorde ferdig det første soloalbumet sitt, Back to the Light, og turnerte så verda over for å marknadsføre det. Han sa ofte i pressa at dette var den einaste terapien han kunne tenke seg. I følgje Def Leppard-vokalisten Joe Elliott, «Det var uan tvil eit frykteleg og enormt slag å miste nokon han var så nær til. Personleg veit eg det reiv hjarte ut av Brian, men når eg har sagt det, så var han ved særs godt mot då albumet var ferdig.»
Seint i 1992 vart the Brian May Band offisielt danna. Ein tidlegare versjon av bandet vart laust danna den 19. oktober 1991, då May spelte på Guitar Legends-festivalen i Sevilla i Spania. Besetninga for konserten var May på vokal og sologitar, Cozy Powell på trommer og perkusjon, Mike Moran og Rick Wakeman på klaverinstrument, og Maggie Ryder, Miriam Stockley og Chris Thompson på korvokal. Den originale besetninga i bandet var May på vokal og sologitar, Powell på trommer og perkusjon, Michael Casswell på gitar, Neil Murray på bass, og Ryder, Stockley og Thompson på korvokal. Denne versjonen varte berre fem konsertar. Sidan gjorde May fleire endringar. Gitaristen Jamie Moses erstatta Mike Caswell, og fleire av korvokalistane vart erstatta, då Catherine Porter og Shelley Preston kom inn. Denne besetninga turnerte i 1993 verda over, mellom anna som oppvarmingsband for Guns N' Roses i USA. Då turneen var over gjekk May i studio att med Roger Taylor og John Deacon for å arbeide på songanr som vart det siste Queen-albumet Made in Heaven.
I 1995 byrja May å arbeide med eit nytt soloalbum, i tillegg til å skrive musikk for fjernsyn og samarbeide med andre artistar.
2000 til i dag
Etter det siste soloalbumet hans i 1998, har ay spelt som soloartist, som bandmedlem og stundom med Queen i lag med Roger Taylor. Den 22. oktober 2000 gjesta Brian May ein Motörhead-konsert i Brixton Academy i lag med Eddie Clarke (tidlegare Motörhead-gitarist) for ekstranummeret «Overkill». I 2005 vart han kommandør i Order of the British Empire «for tenesten sine i musikkindustrien». May er ven med songaren og musikaren Phil Collins og var ein av gjestene under Genesis-konserten på Twickenham Stadium i 2007.
May arbeidde mykje med skodespelarinna og songaren Kerry Ellis, etter han gav ho ei rolle i musikalen We Will Rock You. Han produserte og arrangerte debutalbumet hennar, Anthems (2010), og spelte fleire gonger med Ellis. Han spelte gitarsolo på Meat Loaf-albumet Hang Cool, Teddy Bear. I lag med Elena Vidal gav Brian May ut ei historisk bok i 2009 kalla A Village Lost and Found: Scenes in Our Village. Boka er ei kommentert samling av stereoskopiske fotografi teken av fotografen T. R. Williams på 1800-talet.
I 2011 spelte May gitar på Lady Gaga-songen «You and I» frå albumet Born This Way, som kom 23. mai 2011. I juni 2011 spelte May med Tangerine Dream på Starmus Festival på Tenerife, i høve 50-årsjubileet til den første romferda til Jurij Gagarin.
Den 12. august 2012 spelte Queen under avslutningsseremonien under sommar-OL 2012 i London. May spelte delar av «Brighton Rock»-soloen før han fekk med seg Taylor og soloartisten Jessie J på «We Will Rock You».
Astrofysikk
May studerte fysikk og matematikk ved Imperial College London. Frå 1970 til 1974 studerte han til doktorgraden ved Imperial College, der han studerte reflektert lys frå interplanetart støv og snøggleiken til støv i plantet til solsystemet. Då Queen byrja å få internasjonal suksess i 1974, gav han opp doktorstudiane, men var medforfattar på to forskingsartiklar, som var basert på observasjonane hans ved Teide-observatoriet på Tenerife.
I oktober 2006 starta May opp att på doktorgraden sin ved Imperial College og leverte inn oppgåva i august 2007. Oppgva, kalla A Survey of Radial Velocities in the Zodiacal Dust Cloud, vart godkjend i september 2007, 37 år etter han vart starta.
I oktober 2007 vart May gjesteforskar ved Imperial College og har opprettheldt interessa si i astronomi og har vore involvert i Imperial Astrophysics Group.
Han skreiv i lag med Sir Patrick Moore og Chris Lintott ''Bang! – The Complete History of the Universe (publisert i 2006) og The Cosmic Tourist'' (publisert i 2012).
Asteroiden 52665 Brianmay vart kalla opp etter han den 18. juni 2008.
Den 17. november 2007 vart May utpeikt til universitetsrektor ved Liverpool John Moores University, og byrja i 2008. Han hadde stillinga fram til 2013.
Under pressekonferansen då New Horizons flydde forbi Pluto den 17. juli 2015 ved Johns Hopkins Applied Physics Lab, vart Brian May nemnd som ein del av forskarteamet.
Siefker Ridge
Siefker Ridge er eit ulendt, 10 km lang rygg, som strekkjer seg nordvestover frå den vestlege delen av Anderson Massif i Heritage Range. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå University of Minnesota til desse fjella, 1963–64, etter elektrikaren Dennis R. Siefker i U.S. Navy som var ansvarleg for den automatiske vêrstasjonen ved leiren til gruppa ved Camp Hills.
Sjakhtjorsk
Byen vart grunnlagt av Japan ein gong etter 1905 som Toro. Sovjetunionen vann tilbake kontrollen over den sørlege delen av Sakhalin i august 1945, og byen fekk det noverande namnet sitt i 1947.
Octave
Octave er det niande albumet til The Moody Blues, og det første albumet etter ein lengre pause etter Seventh Sojourn i 1972. Albumet kom ut i 1978. Albumet var det siste med tangentspelaren Mike Pinder, som forlet gruppa under innspelinga, og ikkje ønskte å turnere med bandet. Pinder hadde nettopp slått seg ned i California med familien sin, og meinte at han ikkje gjekk så godt i lag med bandkameratane lenger. Justin Hayward og John Lodge måtte derfor spele dei gjenverande tangent-delane sjølve, og Pinder vart erstatta av den tidlegare Yes-keyboardisten Patrick Moraz for turneen deira i 1979.
Octave vart rekna som stilmessig annleis enn dei førre Moody Blues-albuma, hovudsakleg fordi dei nytta lounge-liknande orgel og synthesizerar i staden for mellotron og chamberlin. Verkelege strykarar vart nytta på tre songar.
Etter ein lengre pause, kom Octave ut då punk og disco hadde starta, og albumet selde ikkje like bra som føregåande album av bandet, men nådde likevel sjetteplassen i Storbritannia og selde til platina i USA, der det nådde 13. plass. Albumet inneheldt hitsingelen «Steppin' in a Slide Zone», som nådde 39. plass i USA, i tillegg til «Driftwood», som hadde mindre suksess.
I november 2008 vart albumet nymastra og gjeve ut på CD med fem konsertopptak som bonusspor.
Bonusspor
<OL START=11> <LI>"Steppin' in a Slide Zone (Live In Seattle 25 mai 1979)" (Lodge) - 4:57 <LI>"I'm Your Man (Live In Seattle 25 mai 1979)" (Thomas) - 4:51 <LI>"Top Rank Suite (Live In Seattle 25 mai 1979)" (Hayward) - 4:28 <LI>"Driftwood (Live In Seattle 25 mai 1979)" (Hayward) - 5:02 <LI>"The Day We Meet Again (Live In Houston 12/07/78)" (Hayward) - 7:16 </OL>
Salslister
Album-Billboard (USA)
Singlar - Billboard (USA)
Cromer
Cromer er ein kystby og verdsleg sokn i Norfolk, omkring 40 km nord for Norwich. Byen er administrasjonssenter for distriktet North Norfolk.
Cromer er ikkje nemnt i Domesday Book frå 1086, men to andre bustader i området, Shipden-juxta-mere («ved havet») og Shipden-juxta-Felbrigg («ved Felbrigg») står der. Det blir rekna at Cromer ligg der Shipden-juxta-Felbrigg ein gong låg, rundt soknekyrkja vigde til apostlane Peter og Paulus. Den andre Shipden-landsbyen låg omkring 400 meter nordaust for enden av piren i Cromer, ein stad som no ligg under havet. Det var tidlegare markert av holmen Church Rock, som vart sprengt bort etter at eit skip gjekk på han i 1888.
Ved byrjinga av det 1800-talet vart Cromer ein feriestad for rike familiar frå Norwich. I 1883 kom journalisten Clement Scott dit, med støtte frå Great Eastern Railway som hadde lagt jarnbane dit i 1877, og byrja å skrive om området. Artiklane hans i rikspressen og jernbanelinja førte til at det byrja å kome mange vitjande til byen. Scott kalla ein del av kystlinja for Poppyland («Valmuelandet»), ein referanse til store mengder valmuer som veks der. Blomane ein finn i dag er fjerne etterkomarar av opiumsvalmuane som ein gong vart dyrka kommersielt i Norfolk.
Byen er kjend for cromerkrabben (Cancer pagurus), som er viktigaste inntektskjelda for dei lokale fiskarane. Langt inn på 1900-talet føregjekk det heilårsfiske i Cromer, med krabbe- og hummarfiske om sommaren, og for det meste torsk om vinteren. Seinare har ein gått over til å fokusere berre på krabbe og hummer. Det er fire butikkar i byen som sel ferske krabbar når båtane kjem inn.
Cromer livbåtstasjon vart opna i 1804 som den første i Norfolk. Fleire av fiskarane til byen utmerkte seg som mannskap på dei to livbåtane, blant anna Henry Blogg som heile tre gonger fekk RNLIs gullmedalje for heltemot. I 1920-åra vart ein ny stasjon anlagt på enden av piren, slik at ein livbåt med motor kunne setjast ut utanfor brenningane og dermed kome langt raskare fram. Fleire kjende redningsoperasjoner mellom 1917 og 1941 gjorde byen kjent i heile Storbritannia og mange stader utanfor landet. Stasjonen dekker ein lang bit av kystlinja, og er enno svært aktiv.
Den vesle fotballklubben Comer Town FC, som spelar i Anglian Combination Premier Division, som er det 11. nivået i det engelske ligasystemet, kan miste heimebana Cabbell Park i 2012. Ein klausul i avtala som gav klubben rett til å bruke Cabbell Park som vart motteke i gåve av Evelyn Bond-Cabbell i 1922, til minne om bysborna som døydde i den første verdskrigen. Klausulen i leigekontrakten presiserte at avtala ville gå ut 21 år etter at den siste gjenlevande arvingen til dronning Victoria døydde. Kong Olav V av Noreg var oldebarnet til den britiske dronninga og i 2012 er det 21 år sidan han gjekk bort i 1991.
Joe Ledley
Joseph Christopher Ledley er ein walisisk fotballspelar, som spelar for Celtic i skotsk Premier League, og for det walisiske fotballandslaget.
Ledley vart kåra til årets spelar i ein walisisk klubb i 2007 og 2008. Han drog til Celtic i Skottland i 2010, etter å ha vore knytt til Cardiff City sidan 1996. Han debuterte for Wales sitt A-landslag 7. september 2005 i ein VM-kvalifiseringskamp mot Polen. Han skåra det første landslagsmålet sitt 17. oktober 2007 i ein EM-kvalifiseringskamp mot San Marino. Han var landslagskaptein første gong 29. mai 2009 i ein kamp mot Estland.
Roskva Koritzinsky
Roskva Koritzinsky er ein norsk forfattar. Ho debuterte i 2013 med novellesamlinga Her inne et sted, som ho vart nominert til Tarjei Vesaas' debutantpris for. I tillegg mottok ho Aschehougs debutantstipend for samlinga.
Koritzinsky er oppvaksen i Fredrikstad og har ein bachelorgrad i sosialantropologi.
Lakseelva
Lakseelva er ei elv i Ervik i Stad kommune. Ho renn frå Ervikvatnet og ut i havet ved Erviksanden.
Pipeline
«Pipeline» er ein instrumental surferocksong av The Chantays. Han vart spelt inn i juli 1962.
Melodien, som opphavleg vart kalla «Liberty's Whip», fekk nytt namn etter at bandet såg ein surfefilm som viste Banzai Pipeline i Hawaii. Pipeline tyder «røyr» på engelsk og syner her til «røyret» som kan oppstå i brytande surfebølgjer. Melodien vart raskt populær og steig til fjerdeplassen på Billboard Pop-lista og vart ein av dei mest suksessrike surferocklåtane. Melodien er kjend for å bruke Alberti bass-arpeggioar.
Sjølv om The Chantays hadde mange singlar, var dette den einaste hitten deira. Miksinga av songen var nokså utypisk for dnne tida, der bassen, det elektriske pianoet og rytmegitaren er langt framme i lydbiletet, medan trommene og sologitaren er lenger bak.
Andre versjonar
«Pipeline» er blitt spelt av mange andre musikarar som Johnny Thunders (som har eit konsertopptak som vert spelt under rulleteksten til ein episode av The Sopranos), Dick Dale (med Stevie Ray Vaughan og Jimmie Vaughan), The Eagles, The Ventures, Nokie Edwards med Light Crust Doughboys, Takeshi Terauchi & Blue Jeans, Art Greenhaw, Incredible Bongo Band, Hanoi Rocks, Hank Marvin (duett med Duane Eddy på albumet Into the Light i 1992), Elton Motello, Agent Orange, The Challengers, Anthrax, The Low Babies, The Astronauts, Assassin, Hot Butter, Bruce Johnston, Sandy Nelson, Exploding White Mice og Les Claypool sitt Duo de Twang.
Stevie Ray Vaughan og Dick Dale sin versjon vart òg nytta i filmen Back to the Beach i 1987 og vart nominert til Grammyprisen det året. /ref>
Aldus Manutius
Aldo Manuzio, latinisert til Aldus Manutius, var ein italiensk humanist, forleggjar og boktrykkar som grunnla boktrykkarhuset Manutius i Venezia. Han er kjend for mange typografiske nyvinningar, som kursiv, standardiserte bruk av komma og semikolon og spreidde idéar som danna grunnlag for humanismen på 1500-talet. Manutius er kjend for sine vakre utgåver av klassiske verk på gresk og latin, samstundes som han skapte berbare, overkommelege bøker ved å trykka store opplag i eit passande format. Han trykte også meir samtidig litteratur, som La Divina Commedia av Dante. Den best kjende boka han trykka var den illustrerte romanen Hypnerotomachia Poliphili av Francesco Colonna frå 1499.
Liv
Aldo Pio Manuzio var fødd i Sermoneta ved Roma i 1450. Han fekk utdanning i latin og gresk under Gasparino da Verona i Roma og Guarino da Verona i Ferrara. Frå 1482 fortsette studiane av gresk i Mirandola hjå vennen Giovanni Pico. Han fekk seinare stilling som privatlærar for nevøane til Pico, prinsane av Carpi, og seinare fleire andre adelege søner.
Manuzio sette seg som mål å redda den klassiske greske litteraturen for ettertida ved å få dei viktigaste verka trykte. Med støtte frå prins Alberto Pico fekk han sett opp ei trykkepresse i Venezia. Her samla han rundt seg en stab av greske lærde. Han gjorde gresk til arbeidsspråket i verksemda, og brukte også gresk privat. På eit tidspunkt hadde hain hele tretti greske skriftlærde og handverkarar buande. Det første verket, av Aristoteles, blei trykt i 1495. Krig og ufred sette ei tid ein stoppar for forlagsverksemda, men ho kom i gang att i 1513.
For å oppmuntra til studiar av språk, dikting og kultur frå  antikken grunnla Manuzio i 1502 eit akademi som han kalla «Nytt akademi». Eit av dei mest kjende medlemmene der var Erasmus frå Rotterdam.
Utgjevingar
Som trykkar nytta han den latinske forma av namnet sitt, Aldus Manutius. Bøkene gjevne ut av Manutius og etterfølgjarane hans er kjende som «aldinar». Trykkeriet nytta eit anker med ein delfin rundt som bumerke. Mottoet knytt til merket er «festina lente», 'skund deg sakte'. Sonen til Manutius, Paulus Manutius (1512–74), og sonesonen Aldus Manutius den yngre (1547–97), fortsette trykkinga under dette bumerket og mottoet.
Frå 1495 til 1498 gav Manutius ut fem band med verka til Aristoteles'. Han gav ut ni komediar av Aristofanes i 1498, verk av Thukydides, Sofokles og Herodot i 1502, Xenofon og Euripides i 1503 og Demosthenes i 1504. I 1509 kom eit bind med arbeid av Plutark.
Manutius gav ut skriftene til Platon i 1513, og i 1514 Pindar, Hesykhios frå Milet og Athenaios. Då han døydde i 1515 var han i gang med den første trykte omsetjinga av Septuaginta (hovudsakleg Det gamle testamentet på gresk). Dette blei utgitt posthumt i 1518. I tillegg til dei nemnde verka, som alle var fyrsteutgåver, stod Manuzio bak ei lang rekkje opptrykk av manuskript som var vortne trykt i andre italienske byar på same tid.
Forlaget til Manutius gav ut fleire romerske og italienske klassikarar, mellom anna dei samla verka til Polizianio, Divina commedia av Dante, dikta til Francesco Petrarca, ei samling latinske dikt frå tidleg kristen tid, breva til Plinius, Quintilian og Valerius Maximus – alt i anten førsteutgåve eller med ein til då ukjend kvalitet i papir og typar.
Til dei latinske og italienske utgåvene fekk han utvikla eit elegant skriftsnitt som fekk namnet hans (aldinsk), i dag betre kjend som kursiv. Snittet skal ha vore modellert over handskrifta til Petrarka, men blei i alle høve skorne av Francesco Griffo, og er framleis eit førebilete for skrifttypar. Hensikten med denne typen var å få ei smal og slank skrift til bøker i oktavformat, som Manutius var den første til å trykka. Som trykkar og forleggjar var han ikkje bere opptekeen av at bøkene skulle vera vakre og oppfylla strenge handverksmessige mål; dei skulle også ha ein overkommeleg pris.
Arlo Guthrie
Arlo Davy Guthrie er ein USA-amerikansk visemusikar. Han er kjend for å syngje protestsongar mot sosial urettferd, og for historieforteljing med han framfører songane sine, i same tradisjon som faren Woody Guthrie. Det mest kjende verket til Guthrie er debutsongen hans, «Alice's Restaurant Massacree», ein satirisk talking blues-song på 18 minutt. Den einaste topp 40-hitten hans var ein coverversjon av Steve Goodman sin «City of New Orleans». Songen hans «Massachusetts» vart kåra til den offisielle folkesongen i staten der han har budd det meste av livet sitt. Guthrie har òg ofte vore skodespelar.
Verdscupen i skiskyting 1994
Dei mannlege utøvarane tevla i seks 20 km og like mange 10-kilometerar, òg kalla normalprogram og sprint. I tillegg vart det arrangert seks stafettar over 4 x 7,5 km og ei mannskapstevling. Patrice Bailly-Salins frå Frankrike gjekk til topps i tre enkeltrenn og kneip den store pokalen, like framom Sven Fischer frå Tyskland. Frank Luck, også Tyskland, vart tredjemann.
Ding Dong Merrily on High
«Ding Dong Merrily on High» er ein engelsk julesong skriven av George Ratcliffe Woodward i 1924 til ein fransk dansemelodi frå 1500-talet. Songen er inspirert av klokkeklang og mellomaldermusikk. Teksten i versa er på engelsk, medan refrenget er på latin. Han er ein populær korsong.
Verdscupen i skiskyting 1994
Dei kvinnelege utøvarane tevla i 15 km og 7,5 km, seks renn over kvar av distansane. Dessutan i seks stafettar over 4 x 7,5 km og ei mannskapstevling med fire på kvart landslag. Svetlana Paramygina, som representerte Belarus, vann fire av dei individuelle tevlingane og sikra seg IBU-pokalen framom Nathalie Santer frå Italia, medan Anne Briand frå Frankrike vart nummer tre som året i førevegen.
Ding Dong Merrily on High
Tekst
«Ding Dong Merrily on High» blei først gjeven ut i The Cambridge Carol-Book: Being Fifty-two Songs for Christmas, Easter, And Other Seasons av presten George Ratcliffe Woodward, som også tidlegare hadde skrive fleire carolsamlingar. Presten var interessert både i klokkeringing og i eldre skaldekunst, som songane i Piæ Cantiones.
Teksten er gjort utprega gammalmodig gjennom val av arkaiske ord og verbformer (som «ye», «rime», «sungen» og «swungen») og bruken av makaronisk dikting typisk for mellomaldersongar.
Melodi
Melodien Woodward brukte til «Ding Dong Merrily on High» heiter «Le branle de l'Official» og finst i Orchésographie, ei samling dansemelodiar av Jehan Tabourot (1519–1593). Komponisten Charles Wood, som Woodward hadde mykje samarbeid med, laga harmoniar til melodien i The Cambridge Carol Book. Han er også blitt arrangert av andre.
Eit særmerke for songen er den langdregne o-en i «Gloria» over fleire fallande og stigande notesekvensar.
Innspelingar
Songen er spelt inn ei rekkje gonger, mellom anna:
Verdscupen i alpine greiner 1996/Menn
Verdscupen i alpine greiner for menn i 1996-sesongen tok til 12. november 1995 i Tignes i Frankrike og vart avslutta 10. mars 1995 i Øyer i Noreg. Turneringa omfatta 33 renn og 35 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 9 slalåmrenn, 9 storslalåmrenn, 6 super-g-renn, 9 utforrenn og 2 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn i slalåm og utfor.
Lasse Kjus vart den andre nordmannen som vann den største FIS-premien, då han med klar margin sigra i den årlege Verdscupen i alpine greiner. Günther Mader frå Austerrike forsvarte andreplassen sin frå året før, medan sveitsaren Michael von Grünigen kom på tredjeplass.
Rozenitt
Det vart først skildra i 1960 etter ein førekomst på fjellet Ornak vest i Tatrafjella i Małopolskie i Polen. Det vart kalla opp etter den polske mineralogen Zygmunt Rozen (1874–1936).
Birds av Anouk
«Birds» (engelsk for Fuglar) var det nederlandske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Anouk. Songen er skriven av Tore Johansson, Martin Gjerstad og Anouk Teeuwe.
Eurovision Song Contest 2013
17. oktober 2012 valde Televisie Radio Omroep Stichting (TROS) Anouk internt som representant for Nederland i Eurovision Song Contest 2013. Anouk valde sjølv «Birds» og presenterte songen på ei pressekonferanse 11. mars 2013. Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen må kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Nederland vart tildelt ein plass i den fyrste semifinalen 14. mai 2013 i Malmö Arena.
Pailin-fylket
Pailin er eit fylke vest i Kambodsja. Fylkeshovudstaden er Pailin.
Innbyggartalet i fylket er 70 482 (per 2008).
Randsfjordbanen
Randsfjordbanen er ei jarnbane mellom Drammen over Hokksund, Vikersund, Hønefoss i Buskerud fylke og Randsfjord stasjon i sørvestenden av Randsfjorden ved Jevnaker i Oppland fylke, opna i 1868. Endestasjonen låg på vestbreidda av sørenden av Randsfjorden, på den andre sidan av Randselva i høve til dagens Jevnaker tettstad.
Eit sidespor frå Hokksund til Kongsberg vart opna i 1871. Frå Vikersund tok den no nedlagde Krøderbanen (som no er museumsjarnbane) av frå Randsfjordbanen, på Hønefoss tok Bergensbanen mot Roa av mot nordaust og Bergensbanen i retning mot Hallingdal mot nordvest, og på Hen stasjon i nærleiken av Hønefoss tok den no nedlagde Sperillbanen av mot nord.
Opphavleg var Randsfjordbanen smalspora, med ei sporvidd på 1067 mm, men vart opna som normalspora jarnbane, 1435 mm, i 1909. Bana er elektrifisert mellom Hokksund og Hønefoss, på resten av strekninga har det ikkje vore elektrisk drift.
Etter at Sørlandsbanen vart bygd frå 1920 og framover, kom strekninga mellom Drammen over Hokksund til Kongsberg til å verte rekna som ein part av Sørlandsbanen, slik at Randsfjordbanen frå då av byrja på Hokksund. Då det i 1909 vart bygd ein helt ny trasé på austsida av Randselva for Bergensbanen mellom Hønefoss og Roa, med ein ny stasjon på Jevnaker om lag ein kilometer frå den gamle endestasjonen på Randsfjordbanen, fekk denne stasjonen trafikken av di han låg betre til for Hadeland Glassverk og sagbruka i området.
Persontrafikken heilt fram til Randsfjord stasjon vart lagt ned 26. mai 1968, etter 100 års drift. Mellom Bergermoen og Randsfjord vart all trafikk lagt ned 1. januar 1981, og i 1984 vart skjenegangen på denne strekninga fjerna og bana omgjort til gang- og sykkelveg. Resten av lokaltrafikken på bana tok slutt 7. januar 2001, etter 133 års drift. I dag er det berre strekninga Hokksund – Hønefoss som har regulær trafikk med persontog ved at toga mellom Bergen og Oslo no går denne strekninga i staden for den opphavlege ruta om Roa og over Gjøvikbanen til Oslo.
Anne-Marie David
Anne Marie David er ein songar og Eurovision-vinnar frå Casablanca i Fransk Marokko.
Karriere
David starta karrieren sin då ho flytte til Paris som attenåring og fekk roller i musikalar; m.a. spelte ho Maria Magdalena i Andrew Lloyd Webber sin Jesus Christ Superstar i 1972. Same året deltok ho i den franske versjonen av Melodi Grand Prix.
I 1973 vart det bestemt at David skulle representera Luxembourg i Eurovision Song Contest 1973, med songen «Tu te reconnaîtras». Songen vann med 129 poeng, seks poeng framfor det britiske bidraget «Power To All Our Friends» med Cliff Richard.
Anne-Marie David budde også i Noreg ein periode der ho virka som musikar.
Smith Ridge
Smith Ridge er ein rygg 4 nautiske mil (7 km) lang, som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) vest for Frazier Ridge i Founders Peaks i Heritage Range. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå University of Minnesota til desse fjella, 1963–64, etter Carl W. Smith som var helikoptermaskinist i 62. transportavdelinga i området.
Sheikh Hasina
Sheikh Hazina Wazed er ein bangladeshisk politikar som har vore statsminister i landet frå 1996 til 2001 og frå 2009. Ho har vore leiaren av partiet Awami League sidan 1981.
Sheikh Hasina Wazed er dotter til Muijibur Rahman, den første presidenten av Bangladesh. Ho deltok ei politikk frå 1960-talet, og var bodberar for faren då han sat fengsla mot slutten av tiåret.
I august 1975 blei foreldra og brørne hennar drepne under eit militærkupp. Hasina og syster hennar som var utanlands overlevde. I 1981 vende Sheikh Hasina tilbake til Bangladesh under general Hossain Mohammad Ershad. Ho danna ein opposisjon mot han, men var mykje av tida i fengsel eller husarrest.
Etter eit ultimatum stilt av Sheikh Hasina og det balngladeshiske folket trekte general Ershad seg tilbake i 1991. I det første valet etter militærdiktatura var det likevel rivalen hennar Khaleda Zia frå Bangladesh Nationalist Party (BNP) som blei vald til statsminister.
I 2001 blei ho pressa til å gå av etter skuldingar om korrupsjon og misnøye med det nære (nokre sa underdanige) tilhøvet deira til India. Sheikh Hasina er seinare blitt skulda for både korrupsjon og drap. Ho sat fengsla i eit år fram til ho drog til USA i 2008 for medisinsk behandling. I 2009 blei ho vald til sin andre periode som statsminister.
Sheikh Hasina studerte ved Universitetet i Dhaka på 1960-talet. Ho gifta seg med M.A. Wazed Miah i 1968.
Rettsleg dom
Ein dom er ei rettsleg avgjerd gjort av ein domstol.
I straffesaker vil dommen seie klårt om den tiltalte er skuldig eller ikkje og kva straff den dømde skal dømmast til. Han kan til dømes bli pålagt ein straffereaksjon som ein pengebot, ei fastsett tid i fengsel, på vilkår eller utan vilkår, samfunnsstraff osb.
I tvistemål, såkalla sivile saker, vil dommen seie noko om rettstilhøvet mellom partane. Ein skil mellom to typer dommar: Fastsettingsdom som ikkje seier noko om meir enn rettsftilhøvet, og fullbyrdingsdom som kan påleggje ei plikt for den eine av partane mot den andre. Retten seier dom når avgjerda gjeld dei spørsmåla som rettssaka hadde som føremål å avklare, anten det galdt å avgjere usemje om kva slags rettsleg tilhøve som allereie låg føre mellom partane, eller det galdt å få avgjort usemje om den eine parten hadde uoppgjorte pliktar andsynes den andre parten eller ikkje.
Ein straffedom kan ikkje fullførast før dommen er endeleg, at dommen er rettskraftig, det vil seie at dommen ikkje er anka til høgare rettsinnstans innan ankefristen er ute, eller at dommen er stadfesta av Høgsterett etter ei anke. Det er ikkje høve til å anke til Høgsterett over avgjerda av skuldspørsmålet i straffesaker.
Ein dom i ei sivil sak kan som regel heller ikkje krevjast fullført før dommen er endeleg (rettskraftig), men her er det gjort somme unntak.
Det varierer elles frå land til land og rettssystem til rettssystem kva som ligg i omgrepet «dom» på dei ulike språka.
Tvistelovas føresegner om avgjerdsformer i sivile rettssaker
For saker som ikkje har med etterforsking eller straff for brotsverk å gjere, såkalla sivile saker, er det fastsett i paragraf 19-1 i tvistelova frå 17. juni 2005 når ei avgjerd skal gjerast i form av ein dom, og når avgjerda skal ha ei anna nemning. Til liks med mange andre lover, er tvistelova på bokmål:
§ 19-1. Dommer, kjennelser og beslutninger
a) krav som er tvistegjenstand i søksmål, b) tvist som nevnt i § 16-1 annet ledd tredje punktum, eller c) anke over dom.
a) som avviser en sak fordi vilkår for å ta den under behandling ikke er oppfylt, eller som fremmer saken etter særskilt behandling av en påstand om avvisning, b) som hever en sak som av andre grunner enn nevnt i bokstav a bortfaller uten realitetsavgjørelse, c) av anke over kjennelse eller beslutning, d) ved tvist om bevis, eller e) som etter loven skal treffes i denne form.
(3) Ved beslutning treffes avgjørelser om
Uglegorsk
Uglegorsk (russisk Углего́рск) er ein by i Sakhalin oblast i Russland med om lag 12 000 innbyggjarar. Han ligg på vestkysten av Sakhalin, rundt 250 km nord for Juzjno-Sakhalinsk.
Rettsleg dom
Tvistelovas føresegner om avgjerdsformer i sivile rettssaker
a) saksbehandlingen som ikke etter loven krever kjennelse, eller b) å samtykke til eller nekte anke.
Uglegorsk
Han vart grunnlagd under japansk styre i 1905, med namnet Esutoru. Han fekk bystatus i 1946.
Rettsleg dom
Tvistelovas føresegner om avgjerdsformer i sivile rettssaker
(4) At en avgjørelse er truffet i uriktig form, er uten betydning for dens rettsvirkninger eller for adgangen til overprøving. Ved anke følges reglene for den avgjørelsestype som retten skulle ha brukt.
Bajram Curri
Bajram Curri er ein tidlegare bykommune i regionen Kukës i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Tropojë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande bykommunen Bajram Curri 5 340 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Bajram Curri ein del av distriktet Tropojë. Den dåverande bykommunen omfatta berre sjølve byen Bajram Curri.
Tomari
Tomari (russisk skrift Томари) er ein by i Sakhalin oblast i Russland med om lag 5000 innbyggjarar. Han ligg på vestkysten av Sakhalin, rundt 100 km nordvest for Juzjno-Sakhalinsk.
Busetnaden vart grunnlagt i 1870. Saman med resten av Sør-Sakhalin høyrde han til Japan mellom 1905 og 1945, og han heitte då Tomarioru. Han kom tilbake til Sovjetunionen i 1945, og fekk bystatus og nytt namn i 1946.
Tabor Spur
Tabor Spur er ein smal, taggete utstikkar som stikk ut frå framsida av Bermel Escarpment mellom Taylor Outlier og Elliott Nunatak i Thiel Mountains. Namnet vart foreslått av Peter Bermel og Arthur Ford, begge leiarar for gruppa frå US Geological Survey (USGS) som kartla Thiel Mountains i 1960-61. Han er kalla opp etter Rowland Tabor, ein geolog i USGS med gruppa som vitja Thiel Mountains 1961-62.
New Killer Star
«New Killer Star» er ein song skriven og framført av David Bowie i 2003 for albumet Reality. Dette var den første singelen frå albumet og den einaste gjeven ut berre på DVD, bortsett frå i Italia og Canada. Eit kjent band får Nederland er kalla opp etter denne songen.
Som med mange Bowie-songar er det uklårt kva songen handlar om, sjølv om teksten inneheld nokre vage referansar til livet i New York etter 9/11. Musikkvideoen, regissert av Brumby Boylston frå National Television, fortel ei surrealistisk soge ved hjelp av linseforma-postkortbilete av eit romskip som nesten styrtar i USA.
Gerry Leonard nyttar ein EBow til å spele den gjentakande gitarbiten gjennom heile songen.
B-sida til singelen var ein coverversjon av Sigue Sigue Sputnik sin «Love Missile F1-11».
Driftwood av The Moody Blues
«Driftwood» er ein song frå 1978 av det engelske progrockbandet The Moody Blues. Han vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet Octave, etter «Steppin' in a Slide Zone». Han er skriven av Justin Hayward og er ein langsam kjærleiksballade.
«Driftwood» var den siste singelen til bandet med klaverspelar Mike Pinder, som forlet bandet kort tid før Octave var ferdig av personlege årsaker. Han vart sidan erstatta av tidlegare Yes-medlem Patrick Moraz.
Songen John Wesley Harding
«John Wesley Harding» er ein song av Bob Dylan på albumet med same namn frå 1967. Han handlar om ein lovlaus, Robin Hood-aktig mann i Amerika.
Låtskriving og innspeling
Dylan fortalte Jann Wenner i eit intervju i Rolling Stone i 1969 at songen «byrja som ein lang ballade. Eg skulle skrive ein ballade om ein av desse gamle cowboyane...ein verkeleg lang ballade. Men i midten av andre verset gjekk eg lei. Eg hadde ein melodi, og eg ønskte ikkje å kaste bort melodien, det var ein fin, liten melodi, så eg skreiv eit raskt tredjevers og spelte han inn sånn.» Biografiforfattaren Clinton Heylin sa at Dylan hadde ei godt dokumentert interesse for fredlause cowboyar, inkludert Jesse James og Billy the Kid, og tidlegare hadde Dylan sagt at favorittfolkevisa hans var «John Hardy», om ein mann som i røynda tok livet av ein annan mann i 1893 over eit terningspel. John Wesley Hardin var ein annan fredlaus på slutten av 1800-talet. Dylan har sagt at han valde John Wesley Hardin som hovudperson fordi namnet hans «passa betre med tempoet» i songen. Dylan stava namnet til Hardin feil med ein g på slutten.
Songen vart selt inn på to forsøk den 6. november 1967 i Studio A i Columbia Music Row Studios i Nashville. Begge vart vurderte for albumet, men dei landa til slutt på det andre opptaket.
Never Get Old
«Never Get Old» er ein song skriven av David Bowie i 2003 for albumet Reality. Det var den andre singelen frå albumet, men berre i Japan. Ein promoversjon vart gjeven ut i Europa.
Songen John Wesley Harding
Tema
Dylan har sagt at han ikkje har ei klår meining om kva songen handlar om. Han sa til Cameron Crowe i 1985 at etter innspelinga av John Wesley Harding «visste han ikkje kva han skulle tru om det. Så eg fant ut at det beste å gjere var å gje ut albumet så raskt som mogeleg, kalla det John Wesley Harding fordi det var ein song eg ikkje hadde noko aning om kva han handla om, kvifor han var på albumet. Så eg tenkte eg skulle kalle albumet dette, rette fokuset på denne songen, gjere han til noko spesielt.»
Andre versjonar
«John Wesley Harding» har blitt spelt av McKendree Spring i 1969, Tom Russell og Wesley Willis.
Sa Kaeo-fylket
Sa Kaeo er eit fylke (changwat) i Thailand. Fylkeshovudstaden er Sa Kaeo. Innbyggartalet er 552 187 per 2014.
Infrastruktur
Toglinja mellom Aranyaprathet-Bangkok er del av Aust-bana og går innom Prachinburi-fylket, på veg mot hovudstaden. Somme år går det tog til Kambodsja frå Aranyaprathet.
Victoria Kielland
Victoria Kielland er ein norsk forfattar og teatervitar. Ho debuterte i 2013 med kortprosasamlinga I lyngen, som ho vart nominert til Tarjei Vesaas' debutantpris for.
Kielland er opphavleg frå Fredrikstad og er busett i Oslo. Ho har studert ved Høgskulen i Telemark (Forfattarstudiet i Bø) og Universitetet i Tromsø (Forfattarstudiet ved Kunstakademiet i Tromsø) og har ein mastergrad i teatervitskap frå Universitetet i København. Kielland er ein av initiativtakarane til skrivekollektivet A.K.R.O.N.Y.M.
Brain Salad Surgery
Brain Salad Surgery er det fjerde studioalbumet til det engelske progressiv rock-bandet Emerson, Lake & Palmer, gjeve ut 19. november 1973 på deira eige selskap, Manticore Records, og distribuert av Atlantic Records.
Letsie III av Lesotho
Letsie III av Lesotho har vore konge av Lesotho i tida mellom 1990 og 1995 og sidan frå 1996. Han regjerer som konstitusjonell monark, og har for det meste seremonielle plikter.
Brain Salad Surgery
Etter turneen for det førre albumet deira, Trilogy (1972), fekk gruppa øvingslokale for arbeide på nytt materiale, der dei skulle blande klassisk musikk og rock. For å få kontroll på sakene, starta dei opp sitt eige plateselskap, Manticore, i mars 1973. Albumet vart spelt inn frå juni til september i Olympic og Advision Studios, og miksa i oktober 1973 i AIR Studios i London. Som alle dei tidlegare albuma deira, vart albumet produsert av Greg Lake. Plateomslaget vart designa av H.R. Giger.
Plata fekk blanda kritikk då det kom ut, men har med tida blitt ett i eit meir positivt lys. Brain Salad Surgery selde godt og nådde andreplassen i Storbritannia og 11. plasseen i USA, og etter kvart selde det til gullplate i begge landa. For å marknadsføre albumet la trioen ut på den største verdsturneen deira til då, inkludert det største trekkplasteret på festivalen California Jam.
Letsie III av Lesotho
Bakgrunn
Kong Letsie er son av kong Moshoeshoe II og dronning Mamohato. Ved fødselen blei han gjeven namnet Mohato Bereng Seeiso. Han blei seinare katolsk døypt og fekk namnet David.
Letsie er utdanna ved grunnskular i Lesotho og Storbritannia. I 1977 byrja han si vidaregåande utdanning ved Ampleforth College i Storbritannia, som han fullførte i 1980. Han studerte deretter i fire år ved National University of Lesotho, der han i 1984 fekk bachelorgrad i rettsvitskap.
Brain Salad Surgery
Albumet er blitt ommastra og miksa på ny og gjeve ut på ny fleire gonger, mellom anna ein ny stereomiks og 5.1-kringlydmiks av Jakko Jakszyk.
Bakgrunn
Etter dei gav ut det tredje albumet, Trilogy, i juli 1972, turnerte gruppa i Europa og USA, og helt utselde konsertar. I starten av 1973 hadde Emerson, Lake & Palmer fått stort suksess i både Storbritannia og USA.