cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ermal Meta
Biografi
Etter å ha skrive songar for fleire kjende italienske artistar som Marco Mengoni, Emma Marrone, Chiara, Annalisa, Patty Pravo og Lorenzo Fragola, starta Meta sin eigen solokarrière. I juli 2013 dukka han opp på Patty Pravo sin song «Non mi interessa». I 2014 bidrog han på lydsporet til den italienske serien Braccialetti rossi, der han framførte songen «Tutto si muove». I 2016 konkurrerte han i San Remo-festivalen der han framførte songen «Odio le favole», som kom på tredjeplass i nykomar-klassa av konkurransen. «Odio le favole» var inkludert på det første soloalbumet til Meta, Umano. Han kom attende til festivalen i 2017, der han konkurrerte i store artistar-klassa av konkurransen med songen «Vietato morire». Under den tredje kvelden av festivalen, framførte han eit cover lét av ein av songane til Domenico Modugno som heiter «Amara terra mia», noko som gjorde at han vart tildelt prisen for beste cover under festivalen. Meta kom på tredjeplass i konkurransen og vart tildelt Mia Martini Critics' Prize. Det andre studioalbumet til Meta, Vietato morire, vart utgjeve 10. februar 2017. Albumet inkluderer òg ein duett med den italienske songaren og låtskriveren Elisa.
11. februar 2018 vart Meta, saman med Fabrizio Moro, kåra til vinnar av San Remo-festivalen 2018 med songen «Non mi avete fatto niente», og vart dermed spurt om å representera Italia under Eurovision Song Contest i Lisboa, noko dei takka ja til.
Marmarahavet
Marmarahavet (gresk Θάλασσα του Μαρμαρά, tyrkisk Marmara Denizi), i antikken kalla Propontis (gresk Προποντίς) er eit innhav mellom Svartehavet og Egearhavet som skil den europeiske og den asiatiske delen av Tyrkia frå kvarandre. Bosporossundet går frå Marmarahavet til Svartehavet, medan Dardanellane går til Egearhavet. Området dekkjer kring 11 350 km² (280 km x 80 km) og den største djupna er 1370 meter.
Geografi
Det ligg to store øygrupper i havet, Prinseøyane og Marmaraøyane (inkludert Avşa og Paşalimanı). Sørkysten av havet er sterkt forreven og her finn ein mellom anna Izmitbukta, Gemlikbukta og Erdekbukta. Den nordanatoliske forkastinga, som har utløyst fleire store jordskjelv i nyare tid, som İzmit-skjelvet i 1999, går under havet.
Under eit uvêr den 29. desember 1999 knekte den russiske oljetankaren «Volgoneft» i to i Marmarahavet og meir enn 1500 tonn olje slapp ut i havet.
Namn
Havet har fått namn frå Marmaraøya, som er rik på marmor. Marmor på gresk er μάρμαρον (marmaron).
Det greske namn i antikken var derimot Propontis som kjem av pro (før) og pont- (sjø). Dette viser til at grekarane segla gjennom dette havet før dei kom til Svartehavet. I gresk mytologi førte ein storm på Propontis argonautane attende til øya dei hadde dratt frå, og to an island they had left, framskunda eit slag der anten Jason eller Herakles tok livet av Kong Kyzikos, som trudde dei var fiendane hans frå Pelasgia.
Byar
Byar langs kysten av Maramarahavet er:
Hindutva
Hindutva viser til rørsler som fremjer hindunasjonalisme i India. Ordet blei laga av Vinayak Damodar Savarkar og lansert som tittelen på ein pamflett i 1920. Paraplyorganisasjonen Sangh Parivar samlar i dag ulike Hindutva-grupper, som Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS), Bharatiya Janata Party (BJP), Bajrang Dal og Vishwa Hindu Parishad.
Medan Hindutva-ideologien oppstod tidleg på 1900-talet, fekk han først større tyding mot slutten 1980-åra. To omstridde saker, Shah Bano-saka og Ayodhya-saka, mobiliserte mange fleire hinduar til rørsla. Ayodhya-saka førte til store opptøyar og drap mellom indiske hinduar og muslimar. I løpet av 1990-talet fekk Hindutva-parti politisk makt, og BJP sat med regjeringsmakta i India frå 1998 til 2004.
Abrud
Abrud (ungarsk Abrudbánya, tysk Großschlatten eller Grossschlatten eller Altenburg, latin Colonia Auraria Maior) er ein by i Alba fylke i Romania.
Busetnader
Abrud er ein oraș (mindre bykommune) med desse busetnadane:
Nottingham
Nottingham er ein by i Nottinghamshire i England, Storbritannia. Byen ligg ved elva Trent og er fyrst og fremst kjend for kniplingsindustri og legenda om Robin Hood. Han fekk status som city i 1897, og er i dag ei sameint styresmakt.
Sjølve byen har drygt ein kvart million innbyggjarar, men med forstader kjem folketalet opp i omkring trekvart million. Byen er sentrum i kolfeltet i East Midland og har ein variert industri med mellom anna framstilling av kniplingar, næringsmidlar, lêr og skotøy, legemidlar, tobakk, sy klar og telekommunikasjonsutstyr. På ei høgd sentralt i byen ligg borga Nottingham Castle med bymuseum og kunstgalleri. St. Mary's Church er frå 1400-talet og den katolske domkyrkja frå 1844. Byen har to teater.
Byen oppstod i angelsaksisk tid. Ei tidleg namneform var Snottingaham, «Snots bustad», truleg etter ein lokal leiar ved det som i dagens engelske språk er det noko uheldige namnet Snot.
På 800-talet vart Nottingham ein del av Danelagen og var den viktigaste byen deira.
Forfattaren Alan Sillitoe er frå Nottingham, men budde mesteparten av sitt vaksne liv i London.
Utdanning
Byen har to universitet, University of Nottingham, med meir enn 30 000 studentar, og Nottingham Trent University med meir enn 25 000 studentar.
Ful Berg
Ful Berg er eit fjell i Plessurfjella (Alpane), i nærleiken av Chur i kantonen Graubünden i Sveits.
Victoria i Romania
Victoria (ungarsk Viktóriaváros, tysk Viktoriastadt) er ein by i Brașov fylke i Romania.
Khamsin Pass
Khamsin Pass er eit pass at 750 moh, som går frå nord til sør mellom Relay Hills og Kinnear Mountains, sør for Wordieisen på Den antarktiske halvøya. Det var eit viktig pass nytta av British Graham Land Expedition (BGLE), 1936–37 og seinare ekspeidsjonar frå Wordie isbrem til Palmer Land. Det vart namngjeve i 1977 av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i samband med at stader i nærleiken er kalla opp etter vindar. Khamsin er ein varm, sørleg vind i Egypt som kjem opp frå Sahara.
Weil am Rhein
Weil am Rhein er ein by og ein kommune lengst sørvest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen omfattar 19,5 km² og har eit folketal på vel 30 000. Byen ligg på austbreidda av Rhinen.
Sørvest i kommunen møtest trelandsgrensa mellom statane Tyskland, Frankrike og Sveits. Sjølve grensepunktet er ute i Rhinen. Kommunen grensar såleis mot Frankrike i vest og Sveits i sør.
Weil er i mange måtar ein forstad til den sveitsiske storbyen Basel.
DS «Rosendal»
DS «Rosendal» var eit dampskip som i perioden 1909-1952 tente som lokalruteskip for Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap. Skipet kosta då 190 000 kr. Det meste av perioden gjekk ho i den lengre ruta til reiarlaget, frå Bergen til Ytre Hardanger og Sunnhordland.
Skipet fekk namn etter bygda Rosendal i Hardanger, men òg andre namn vart vurdert, som «Halsnø». Det var det første skipet til reiarlaget med kvitmåla overbygg. Før dette hadde reiarlaget tidstypisk brunmåla overbygg. Dette var praktisk på kolfyrte dampskip, men gav eit noko dystert og mørkt inntrykk. «Rosendal» gav eit langt lysare og meir elegant inntrykk. Etter dette vart alle fartøya til HSD malt om.
Den 30. september 1909 vart skipet sett inn i ruta Bergen-Ytre Hardanger-Sunnhordland der ho avløyste den innleigde DS «Ofoten». I 1929 vart skipet ombygd og modernisert med ominnreidd 2. plass salong og ombygd losseutstyr. Under andre verdskrigen heldt skipet fram å gå i rutefart og gjekk mykje i ruta Bergen – Stavanger – Hardanger – Bergen. I februar 1942 kolliderte «Rosendal» med HSD-lokalrutebåten DS «Aalvik» nær Granvin. «Aalvik» fekk skade i skrog og dekk. Vinteren 1943 var «Rosendal» på veg over Slettå ved Haugesund i tung sjø då ein brottsjø slo over bakken og fylte brønnen føre brua med vatn. «Rosendal» fekk slagside, og ein måtte kaste dekkslasta over bord før skipet retta seg opp og ein fekk lensa brønnen. Under krigen ein gong kolliderte skipet ­òg med kystruteskipet DS «Bergen» i Stavanger hamn. Då krigen var over, i juli 1945 vart skipet dokka i Dekkedokken i Bergen for å setjast i stand att.
Pia Sillanpää
Pia Sillanpää er ein finsk politikar for Sannfinländarna. Den 5. april 2023 blei ho riksdagsmedlem for Vasa valkrins.
DS «Rosendal»
Skipet vart i september 1952 seld til Van Heugen Freres i Brugge i Belgia for gbp 7000 for opphogging. Skipet segla frå Bergen på sistereisa si den 19. september 1952 og nådde fram til Brugge den 22. september.
Fluksjon i matematikk
Fluksjon er hos Isaac Newton namnet han nytta for den deriverte av ein funksjon y, og han vart vanlegvis skriven \dot{y}. Den uavhengige variabelen eller fluenten var vanleg i tida, fluksjonen vart derfor oppfatta som ein snøggleik. Terminologien til Newton vert stundom nytta i mekaniske problem, men elles er han avløyst av notasjonen til Gottfried Wilhelm Leibniz. Notasjonen \dot{y} er framleis vanleg i bruk for å syne tidsderivasjon (derivasjon med omsyn på tida).
Fulhorn
Fulhorn er eit fjell i Plessurfjella (Alpane), i nærleiken av Lenzerheide i kantonen Graubünden i Sveits.
Kokhav HaShahar
Kokhav HaShahar (hebraisk skrift כּוֹכַב הַשַּׁחַר, òg skrive Kochav Shachar og Kochav HaShachar, tyder Morgonstjerne) er ei israelsk busetjing i Binyamin-regionen nord på den okkuperte Vestbreidda. Han ligg på ein fjellkam oppom Jordandalen. Kokhav HaShahar er underlagt Matte Binyamin regionale kommune. Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
John Gustafson
John Gustafson, kjend som Gus Gustafson og Johnny Gustafson er ein engelsk bassist og vert sagt å vere den viktigaste bassisten frå Liverpool etter Paul McCartney. Han har spelt med 60-talsbanda The Big Three og The Merseybeats og var kjend for å synge i den originale innspelinga av Jesus Christ Superstar som apostelen Simon. Han har delteke på Roger Glover-songen «Watch Out For The Bat Now» som vokalist. Han er truleg mest kjend for å ha spelt bass i fleire inkarnasjonar av Ian Gillan Band og progrockbandet Quatermass. Han var òg med i ei ny utgåve av The Pirates, som var det opphavlege backingbandet til Johnny Kidd. Gustafson spelte òg på fire av dei tidlege albuma til Roxy Music, inkludert den einaste amerikanske hitsingelen deira, «Love Is The Drug».
Som musikar
Med The Big Three
Med The Merseybeats
Perivólia i Lárnaka
Perivólia (gresk skrift Περιβόλια, tyrkisk Bahçalar) eller Pervólia (Περβόλια) er ein distriktsby på Kypros og ein lokalstyrt busetnad i distriktet Lárnaka i Republikken Kypros.
John Gustafson
Som musikar
Med Hard Stuff Bulletproof Purple (1972)
Perivólia i Lárnaka
Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 3 009 innbyggjarar.
John Gustafson
Som musikar
Bolex dementia Purple ( 1973)
The Butterfly Ball and the Grasshopper's Feast (1974) re-issue Purple 2003
Rumplestiltskin's resolve (1976)
Stranded Island (1973)
Country Life Island (1974)
Siren Island (1975)
Viva! Island (1976)
Gillan/Fenwick/Gustafson/Moran/Nauseef
Child in time Oyster(1976)
Clear air turbulence (1977) Island re-mastered Eagle 1998
Scarabus (1977) Island re-mastered Eagle (1998)
Live at Budokan Vol 1&2 Virgin (1978) (2LP set)
Live at the Rainbow Angel Air (1978)
The peacock party PVK (1981)
Live Electric (1981)
Green/Gustafson/Farley
Lights out/I'm into something good EP(1986)
Green/Gustafson/Samson
Live in Japan Thunderbolt (2001)
Re-issue [2CD set]
Per i Dronning Maud Land
Per er ei klippe som ligg 1,5 km nord for Pål i Arkticheskiy Institut Rocks, ved nordvestenden av Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Ho vart oppdaga og fotografert av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39 og av Noreg frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60. Klippa vart namngjeven i samband med Pål og Oskeladden.
Eivindvik skule
Eivindvik skule er ein kommunal barne- og ungdomsskule i Eivindvik i Gulen kommune i Vestland. Skulen har klassetrinn 1 til ti og har skulefritidsordning og idrettskule.
She’s a Rainbow
«She’s a Rainbow» er ein song av The Rolling Stones frå albumet deira Their Satanic Majesties Request frå 1967. Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards og vart spelt inn 18. mai 1967. Han er mest kjend for pianoet til Nicky Hopkins og Brian Jones på mellotron, og for den rike teksten til Jagger.
John Paul Jones, seinare i Led Zeppelin, arrangerte strykarane på songen, då han jobba som studiomusikar på denne tida.
Songen kom ut som singel i desember 1967 og gjekk til 25. plass i USA. Han har vore med på mange samleplater opp gjennom åra, mellom andre Forty Licks.
Fylkesveg 810 i Vestfold
Fylkesveg 810 i Vestfold går mellom Revetal og Ramnes i Re kommune. Vegen er 2,8 km lang.
Reidar Kaabbel
Reidar Kaabbel er ein norsk lokalpolitikar for Senterpartiet. Han er ordførar i Våler kommune i Østfold frå 2011.
Kaabbel er gardbrukar og driv slektsgarden på Kåbøl i Våler.
Holstein-frisisk fe
Holstein-frisisk fe er ein storferase som stammar frå Nederland og Schleswig-Holstein, men er blitt avla fram til verdas fremste melkerase i USA og Canada. Rasen er no utbreidd over heile verda. Mange populasjonar av kyr produserer eit årleg gjennomsnitt på meir enn 7000 kg mjølk. Holstein-frisisk fe er store dyr som ofte er kjenneteikna av svarte og kvite teikningar. Dei kan også vera hovudsakleg svarte, hovudsakleg kvite eller raude og kvite på farge.
Reidar Kaabbel
Han var varaordførar i Våler frå 1995 til 1999 og var generalsekretær i Senterungdommens Landsforbund frå 2000 til 2002. I valperioden 2007-2011 var han medlem i formannskapet i Våler.
Holstein-frisisk fe
Frå 1970-åra byrja rasen å fortrenga mange lokale storfetypar som mjølkeprodusent i dei fleste vesteuropeiske landa. I eit land som Nederland er ca. 90 % av oksene i avlen av amerikansk opphav. I Sverige er han ein av dei to dominerande storferasane, kjend som svensk låglandsfe eller svensk holstein. Rasen har ikkje hatt stor tyding i Noreg, men foreininga Norsk Holstein blei stifta i 2000.
Vickers Wellington
Vickers Wellington var eit britisk tomotors mellomstort bombefly produsert av Vickers-Armstrong, og var ein sjølvberande skalkonstruksjon (geodetisk).
Utvikling
Etter at prototypen flaug første gong i juni 1936, la Luftfartsministeriet inn ein ordre på 180 fly. Denne ordren var til ein annan spesifikasjon enn prototypen, og det vart difor gjort ein del forandringar. Prototypen har eigenleg berre nawmnet til felles med flya som kom etter den. Den første Wellington som vart produsert etter nye spesifikasjonar, Mk I, flaug fyrste gong i desember 1937.
Operativ nytte
Levering av flyene til RAF-skvadronar byrja i 1939, og allereie 4. september 1939 deltok 14 Wellington-fly i det første britiske bombeangrepet på tyske krigsskip i Wilhelmshaven. På grunn av eit politisk vedtak, som ikkje vart heva før mars 1940, var angrepa avgrensa til sjømål. I trua på at flyet sin kraftige bestykning, og det å fly i tette formasjonar ville verna flya mot tyske forsvararar, heldt fram Wellington å fly dagangrep fram til 18. desember 1940. Då vart ein formasjon på 24 fly angripe frå sidan, der Wellington hadde liten ilddekning. 10 fly vart skote ned, og tre kraftig skadd. Etter dette deltok flyet berre i nattangrep.
På det meste var Wellington i bruk i 21 skvadronar i RAF Bomber Command.
Òg RAF Coastal Command brukte Wellington. Millom anna vart nokon fly utstyrt med ein spole rundt flyskroget for å utløysa tyske magnetiske miner.
Det vart tildelt eitt Victoria Cross til Wellington-mannskap. Etter eit bombeangrep mot Münster vart flyet til sersjant James Ward, angripe av eit tysk fly. Det vart skutt hol i ein drivstofftank, noko som antende drivstoff like ved styrbord motor. Ward klatra ut på vingen og kvelte flammen med ein lerretsduk.
Høydebombing
I 1940 byrja ein testar med fly utstyrd med trykkabin. Det var tenkt at desse skulle nå ei høgd på 40 000 fot, høgare enn antiluftskyts og tyske jagarfly kune nå, samstundes som ein kunne fly over dårleg vêr. Disse fekk nemninga Mk V og Mk VI, men kom aldri i operativ teneste, anna enn ein skvadron som dreiv utprøving av bombesiktesystemet Oboe.
Furggeltihorn
Furggeltihorn er eit fjell i Dei lepontinske Alpane i Sveits.
Kórnos
Kórnos (gresk Kόρνος, tyrkisk Korno) er ein distriktsby på Kypros og ein lokalstyrt busetnad i distriktet Lárnaka i Republikken Kypros.
Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 083 innbyggjarar.
Rowley Corridor
Rowley Corridor er eit pass som går frå nord til sør i Batterbee Mountains og som strekkjer seg frå Ryderbreen til Conchiebreen og skil Mount Ness og Mount Bagshawe frå toppar langs vestkanten i Palmer Land og George VI Sound. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter David N. Rowley, flykaptein i British Antarctic Survey (BAS), 1969-74.
Evolution av Journey
Evolution er det femte studioalbumet av den amerikanske rockegruppa Journey. Albumet kom ut i mars 1979 på Columbia Records, og var det første albumet deira med trommeslagaren Steve Smith.
Det var det mest suksessrike albumet deira til då, og selde tre millionar eksemplar i USA med ein 20. plass på Billboard 200. Igjen var det Roy Thomas Baker (mest kjend for samarbeidet med Queen) som var produsent, men trommeslagaren Aynsley Dunbar var byta ut med Steve Smith, tidlegare i bandet til Ronnie Montrose.
Fylkesveg 811 i Vestfold
Fylkesveg 811 i Vestfold går mellom Kile og Brår i Re kommune. Vegen er 2,0 km lang.
Cannibalism
Cannibalism er eit dobbelt samlealbum av krautrockbandet Can som kom ut i 1978.
Merknad
CD-utgåva av Cannibalism, som berre består av ei plate, inneheld ikkje spora «Soul Desert» og «Spray».
Kjelder
🇨🇦
Zărnești i Brașov
Zărnești (ungarsk Zernest, Zernyest, transilvansk saksisk Särnescht, tysk Zernescht, Zernen), tidlegare Zernești eller Zârnești, er ein by i Brașov fylke i Romania.
Busetnader
Zărnești er ein oraș (mindre bykommune) med busetnadane:
Ansgar Teologiske Høgskole
Ansgar Teologiske Høgskole er ein privat høgskule som vert driven av Det Norske Misjonsforbund. Skulen ligg i Kristiansand.
Skulen er ein del av Ansgarskolen, som også omfattar Ansgar Bibelskole. Han har sine historiske røter i Det Norske Misjonsforbunds Missionsskole, ein predikant- og misjonærskule som vart oppretta i Oslo i 1913. Skulen blei nedlagt i 1951, men gjenoppstod i 1959 under namnet Ansgar Bibel- og Ungdomsskole på Slemdal i Oslo. Skulen blei i 1966 flytta til Vettakollen i Oslo og i 1988 flytta vidare til Kristiansand, då det blei bygd heilt ny skule i bydelen Hånes.
Thailandbukta
Thailandbukta (også kalla Siambukta) er ei vid havbukt som dannar den nordvestlege delen av Sørkinahavet i Stillehavet. Ho er omgjeven av Thailand i nord, vest og sørvest og av Kambodsja og Vietnam i nordaust. Bukta dekkjer kring 320 000 km².
Avgrensing
Thailandbukta ligg mellom 6° N og 13°30' N og mellom 99°E og 104° E. Den nordlege delen av bukta er Bangkokbukta ved munningen av Chao Phraya-elva nær Bangkok. Det er vanleg å definera bukta med ei linje over havet frå Bai Bung-neset sør i Vietnam (sørvest for utløpet til Mekong) til den malaysiske byen Kota Bahru på Malakkahalvøya.
Skildring
Thailandbukta er relativt grunn, med ei gjennomsnittleg djupne på 45 meter og maksimal djupne på berre 85 meter. Dermed går vassgjennomstrøyming og -utveksling saktem og den sterke tilførselen av ferskvatn frå mange store elver fører til lågt saltinnhald (3,05-3,25 %) og til høg sedimentering. Berre ved større djupne flyt vatn med større saltinnhald (3,4 %) vidare inn i Sørkinahavet. Dei viktigste elvene som munnar ut i Thailandbukta er Chao Phraya (og med den også den store sideelva Ta Chin) og Meklong-elven ved Bangkokbukta, og Tapi-elva i Bandonbukta i sørvest.
Natur og næringsliv
Bukta har mykje fisk og skaldyr. Fiske er ein viktig industri.
Thailandbukta har mange korallrev, og med dei følgjer dykkarturisme. Blant dei mest populære turistmålene i eller ved bukta er øyane Ko Samui og Ko Tao.
Grensetvistar
Det finst ei rekkje sovande territoriale tvistemål mellom Malaysia, Thailand, Kambodsja og Vietnam om grensedraginga mellom landa. Malaysia og Thailand har vald å utvikla dei omstridde områda i fellesskap, slik som øyene Ko Kra og Ko Losin. Ein gammal tvist mellom Kambodsja og Vietnam gjeld hovudsakleg øya Phú Quốc (eller Koh Tral på khmer), som ligg tett opp mot den kambodsjanske kysten. Kambodsja gjer også krav på ein kontinentalsokkel på 48 000 km².
Machakheli
Machakheli (მაჭახელი, Mach'akheli på georgisk, Maçahel på tyrkisk), er eit historisk område og ein lang dal langs elva Machakhlistskali mellom Tyrkia og Georgia. Det ligg 23 landsbyar langs dalen.
Området var ein del av det georgiske kongedømet fram til oppdelinga av kongedømet seint på 1400-talet. Det gjekk då til dei delvis sjølvstendige fyrstane Samtskhe (òg kjend som Saatabago (საათაბაგო)), som underkasta seg til osmanske sultanen Mehmed II i 1479. Området vart særleg kjend for produksjonen av muskettar, som fekk kallenamnet Machakhela frå seint på 1700-talet til midten av 1800-talet. Machakheli var sporadisk under Det russiske imperiet sin kontroll under dei mange krigane deira med Det osmanske riket. Etter at den nye tyrkisk-sovjetiske og tyrkisk-georgiske grensa vart trekt i 1921, har Machakheli vore delt mellom dei to landa.
I dag er høyrer Øvre Machakheli til Tyrkia og ligg i distriktet Borçka i provinsen Artvin. Nedre Machakheli ligg i den autonome republikken Adjara i Georgia.
I juli 2012 oppretta Georgia Machakheli nasjonalpark og signerte ein samarbeidsavtale med Tyrkia for å ta seg av miljøsaker i regionen.
Lizard
Lizard er det tredje studioalbumet til det britiske bandet King Crimson. Albumet kom ut i 1970. Det var det andre albumet spelt inn under ein overgangsperiode for bandet, og musikarane på albumet fekk aldri høvet til å framføre songane på scenen i lag. Det var det første (og einaste) albumet med bassist/vokalist Gordon Haskell, utanom songen «Cadence and Cascade» på det førre albumet In the Wake of Poseidon, og trommeslagar Andy McCulloch som offisiell medlem av bandet.
Albumet er utan tvil det mest jazzpåverka albumet til King Crimson og dei gjekk vidare i retning som songen «Cat Food» hadde indikert på det førre albumet.
Bakgrunn og musikk
Haskell var tidlegare skulekamerat av Fripp i Wimborne nær Bournemouth, og dei spelte i lag i det lokale bandet League of Gentlemen. Etter Haskell medverka med vokal til songen «Cadence and Cascade» på In the Wake of Poseidon, bad Fripp han om å bli med som offisielt medlem av King Crimson for innspelinga av Lizard. Ein annan studiomusikar på In the Wake of Poseidon, saksofonist/fløystist Mel Collins fekk òg tilbodet, og det same fekk trommis Andy McCulloch. Gruppa fekk så hjelp av studiomusikarar, mellom andre jazzpianist Keith Tippett, som òg hadde spelt på førre albumet, samt Yes-vokalist Jon Anderson og Robin Miller, Mark Charig og Nick Evans på blåseinstrument.
Haskell og McCulloch mislikte innspelinga av Lizard, og særleg Haskell, som likte soul og Motown-musikk, syns det var vanskeleg å knyte seg til songane. Då albumet var ferdig forlet Haskell bandet under øvingane for den føreståande turneen. Dei neste 19 åra kjempa han i retten mot bandet, fordi han meinte han hadde blitt lurt bort frå honorara dei skulda han for albumet. Kort tid etter Haskell forlet bandet, gjorde McCulloch det same.
Collins vart derimot verande i King Crimson med Fripp for å spele inn det neste albumet deira, Islands. Haskell vart erstatta av Boz Burrell på bassgitar og vokal, medan McCulloch vart erstatta av Ian Wallace. Islands-besetninga spelte noko av Lizard på konsertane sine, særskild «Cirkus» og «Lady of the Dancing Water».
Lovin', Touchin', Squeezin'
«Lovin', Touchin', Squeezin'» er ein song av den amerikanske rockegruppa Journey, gjeve ut på singel i 1979 frå albumet Evolution. Det vart den første topp 40-hitten til Journey i USA då songen nådde 16. plassen på Billboard Hot 100 i november det året. Utafor USA nådde«Lovin', Touchin', Squeezin'» 12. plassen i Canada og 37. plassen i New Zealand.
Fylkesveg 815 i Vestfold
Fylkesveg 815 i Vestfold går mellom Holt og Fon i Re kommune. Vegen er 2,7 km lang.
Brattskarvbrekka
Brattskarvbrekka er ein pass som går aust-vest mellom Brattskarvet og Vendeholten i H.U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land. Det vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39), og kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59).
Baia de Arieș
Baia de Arieș (ungarsk Aranyosbánya eller Offenbánya eller Kupecbánya, transilvansk saksisk Offera, tysk Offenburg) er ein by i Alba fylke i Romania.
Busetnader
Baia de Arieș er ein oraș (mindre bykommune) med desse busetnadane:
Furggenspitz
Furggenspitz er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits.
Bektaş
Bektaş er eit høgt platå og ein busetnad i provinsen Giresun i Tyrkia.
Bektaş ligg i distriktet Dereli aust i Svartehavsregionen. Kulakkaya, Melikli Obası, Kurttepe og Alçakbel er hovudbusetnadane her. Bektaş ligg i snitt kring 1600 meter over havet.
Araratsletta
Araratsletta (armensk Արարատյան դաշտավայր, tyrkisk Ağrı Ovası) er ei av dei største slettene i Det armenske høglandet og strekkjer seg ut vest for Sevan-området ved foten av Geghamfjella. I nord grensar sletta til fjellet Aragats og i sør til fjellet Ararat. Elva Arax deler sletta i to og den nordlege delen ligg i Armenia, medan den sørlege ligg i Tyrkia.
Araratsletta og Sevan-området er solrike område med kring 2700 soltimar i året.
Statens småbruklærerskole
Statens småbruklærerskole vart etablert på Sem i Asker i 1914 og var i drift til 1962. Frå 1995 vart lokala i ein del år nytta som kurs- og konferansesenter under namnet Sem Gjestegård.
Den første private landbruksskulen på Sem vart starta på slutten av 1800-talet. Etter at Stortinget i 1909 sette ned ein komité for å utgreie landbruksutdanninga i Noreg, vart det vedtatt å etablere ein skule som skulle utdanne lærarar til å undervise småbrukskular/landbrukskular, og i 1914 ble Statens småbruklærerskole på Øvre Sem etablert. Formålet med skolen var å utdanne lærarar for småbrukar, legge til rette for intensiv og rasjonell drift av dei mange småbruka i landet  og spesielt for å gi støtte i utviklinga av smånæringar. Undervisninga var retta mot praktisk drift i jordbruk, husdyrbruk og hagebruk.
Bygningsmassen på Sem har hus for ulike type husdyrdrift, veksthus, vevstue, smie mm., og viser korleis skulen vart driven  med sterkt fokus på opplæring innanfor praktisk landbruk. Sem utdanna lærarar som skulle undervise i småbrukdrift i småskala. Skulen var på mange måtar eit motstykke til Norges Landbrukshøgskule i Ås, som utdanna sivilagronomar og forstkandidatar og la vekt på drift av  større landbrukseigedommar.
1962 vart Statens småbrukslærerskole på Sem fusjonert med Norges Landbrukshøgskole på Ås. På Sem dreiv Landbrukshøgskulen institutt for birøkt, og dei brukte lokala til halvårige pedagogiske seminar for NLH-kandidatar og elles til kortare kurs og konferansar.
1991 vedtok Stortinget at Sem skulle drivast vidare som eit kurs- og konferansested. I 2014 vart eigedommen selt til Asker kommune.
Fylkesveg 817 i Vestfold
Fylkesveg 817 i Vestfold går mellom Vivestad og Bjørndalshov i Re kommune. Vegen er 1,5 km lang.
Arthur Soltvedt Møbelfabrikk
Arthur Soltvedt Møbelfabrikk, også kjend som Pega Møbler, var ei familieverksemd som vart etablert i 1942 og var ein av dei første møbelprodusentane i Noreg med eit fokus på serieproduksjon. Verksemda var ein dei store aktørane innan norsk møbeleksport på 50- og 60-talet. Produksjonen vart avvikla i 2011.
Historie
Verksemda vart først etablert i Øystese under andre verdskrig, men vart flytta til Florvåg på Askøy, like utanfor Bergen, i 1948. Opphavleg bestod produksjonen av enkle soveromsmøblar, men etter at eit samarbeid vart starta med den danske designaren Ib Juul Christiansen i 1952 vart den første Pega-hylla utarbeidd. Pega-konseptet utvikla seg til den største suksessen til verksemda; ein serie med møblar som kunne kombinerast med kvarandre på ei stor mengde forskjellege vis.
Arkiv
Arkivmaterialet etter verksemda er overlevert Hordaland fylkesarkiv. Arkivet etter verksemda gjer eit godt innblikk i norsk møbelindustri og eksport til Europa og USA, særleg på 50- og 60-talet. Det omfattande korrespondansearkivet gjev innblikk i eksportsituasjonen generelt for norsk møbel- og trevirkeindustri. Arkivet inneheldt også ei stor mengd reklamebrosjyrar frå Pega Møbler og andre møbelprodusentar; norske og utanlandske. Dette medfører at arkivet har ein nytteverd for studentar og forskarar innanfor fagfelta økonomi og kunsthistorie i tillegg til den historiske verdien av materialet.
Brooklands
Brooklands er ein tidlegare racerbane og flyplass nær Weybridge i Surrey i England. Han vart opna i 1907, og var den fyrste arenaen i verda spesielt bygd for motorsport. Siste gongen han vart brukt til bilsport var i 1939. Brookland var òg ein av av dei fyrste flyplassane i England. I dag er han mest kjend som fly- og bilmuseum, men òg ein stad der det vert halde årlege veteranbiltreff. <!--
Historie
Banen som vart bygd etter forslag frå ein motorsportsentusiast i bilismens barndomen, (Hugh Locke-King), vart opna den 17. juni 1907 som den fyrste spesialbygde bane med doserte svingar. Krava til fart og omsynet til utsyn frå publikumsplassane førte til at den vart bygd som ein 30 meter brei bane i ein 4,4 km lang oval med tre svingar, alle med 30° dosering. I glanstida kunne den romme opp til 287 000 tilskodarar.
Elleve dagar etter at den vart opna vart verdas første 24-timars billøp arrangert med deltaking av tre spesialbygde Napier-bilar. Meir enn tre hundre lanterner vart brukt til å lysa opp banen om natta og det var plassert faklar i svingane på toppen av dei doserte svingane for å markere den øvste grensa i svingen. Den eine av konkurrentane køyrde i 24 timar, berre avbrote av service-stopp medan dei to andre tok pausar. Verdsrekorden for den første som kunne køyra 100 miles i løpet av ein time vart sett den 15. februar 1913 av Percy E. Lambert med sin 4.5 liter sideventilert Talbot. Han gjorde nesten 104 miles, dvs. 167 km/t.
Første Grand Prix på Brooklands var i 1926 og vart vunne av Henry Segrave etter at han vann fransk Grand Prix i 1923 og det påfølgjande året det spanske. Dette førte til interesse for motorsport og billøp i England. Denne første engelske Grand Prix vart vunnen av Louis Wagner og Robert Senechal som køyrde ein Delage 155B.
Då andre verdskrig braut ut i 1939 vart det stopp for all motorsport på grunn av bensinrasjonering, og etter krigen i 1945 vart det klårt at banen ikkje kunna tilfredsstilla krava til racerbilar som no hadde for høg fart for denne banen.
Brooklands Airfield
Brooklands vart òg ein av Englands fyrste flyplassar, så tidleg som i 1908 var den åstaden for den første flyginga utført av ein engelsk flygar, Alliott Verdon-Roe (seinare kjent som grunnleggjaren av Avro.) Sommaren 1910 vart det opna ein flyskole der då to britiske flygarar (Hilda Hewlett og Gustave Blondeau) starta flyskole. I februar 1912 kom det enno ein flyskole til Brookland då Thomas Sopwith opna sin «Sopwith School of Flying» og i juni 1912 grunnla Sopwith saman med fleire andre Sopwith Aviation Company Ltd. Såvel Blériot, som Vickers begyndte å byggja fly på Brooklands. Fleire andre flyskolar kom etter kvart til før 1914 og flyplassen var det største treningssenteret for pilotar i mellomkrigstida.
Under andre verdskrig vart plassen igjen teke i bruk for produksjon av jagar- og bombefly, spesielt Vickers Wellington. Heile banen vart godt kamufulert ved at det vart planta tre inntil sementbanen for å skjula Hawker- og Vickersfabrikkane for eventuelle luftangrep frå Luftwaffe.
Etter krigen var banen i dårleg forfatning. Den vart seld til Vickers-Armstrong i 1946 som heldt fram å byggja fly der. Nye fly såg dagens lys, inklusive Viking, Varsity, Viscount, Vanguard og VC10 som alle vart byggde og levert frå Brooklands. I 1960 vart Vickers ein del av British Aircraft Corporation og heldt fram med konstruksjon og bygging av BAC TSR.2, One-Eleven og Concorde. På grunn av plassproblem måtte verksemda Brooklands reduserast midt på 1970-talet og til slutt heilt nedleggjast i 1988-89.
I 1987 vart Brooklands Museum etablert, eit museum som er dedikert motorsport- og luftfartshistorie.
Brooklands i dag
Dei gjenverande delane av banen vart i 2001 freda for å hindra vidare ulovleg øydelegging. Frå 1990 til 2003 vart det arrangert regelmessige flystevne for småfly i sommarhalvåret som brukte den nordlege delen av den opphavlege rullebanen. Det sentrale området, inklusive den asfalterte rullebanen og den gjenverande bilbanen vart selt til Daimler-Chrysler UK Retail tidleg i 2004. Eit Mercedes-Benz-museum og demonstrasjons- og salssenter er reist i ein av dei tidlegare svingane. Mercedes-Benz World opna for publikum 29. oktober 2006. Det omfattar òg ein testbane. Vidare eit konferansesenter og utstillingslokale. I tillegg har kjende britiske forretningkjeder opna utsal der. Dei mest kjende;; Tesco, Mark & Spencer, Mothercare, og Currys.
Forhold
Eit forhold i matematikk mellom to tal kvotienten til tala. Forholdet mellom to kommensurable linjestykke er forholdet mellom kor mange gonger dei inneheld det felles målet sitt. Dersom linjestykka er inkommensurable (ikkje har felles mål), vert forholdet mellom dei definert ved ein grenseprosess, og vert eit irrasjonalt tal.
Brooklands
Brooklands i dag
Brooklands museum rommar mange britiske passasjerfly, inklusive British Airways Concorde, (G–BBDG) som var det fyrste preet-produksjonsmodellen som vart bygd og som vart plassert der etter si siste flyging 24. desember 1981. Andre som dominerer utstillinga er Vickers Vanguard, Viscount, VC10. Dessutan mange militærfly. Eit viktig moment, alle dei utstilte flya, om ikkje alle er byggde på Brooklands, så er viktige kompomenter vorte bygd der. Ein spesiell VC10 vart bygd og floge frå Brooklands Airfield. Den tente som offisiell transport for Sultanen av Oman fram til 1987 då den vart gjeven til museet av sultanen.
Kuriosum
Brooklands er vorte nytta som setting såvel i film som TV-program. På 1990-talet vart mellom anna ein episode av Agatha Christie's Poirot då  Hercule Poirot etterforskar eit mord på ein racerbil-førar.
Forhold
Notasjon og terminologi
Tala A og B vert stundom kalla ledd med A som føresetnad og B som følgje.
Røysane
Røysane er ei gruppe klipper 7 km søraust for Nils Larsenfjellet i Sør-Rondane. Dei vart kartlagte av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47 og namngjeven av dei.
Moussaka
Moussaka (gresk μουσακάς, tyrkisk musakka) er ein gratinert matrett som stammar frå Midtausten, men som også er typisk for det balkanske kjøkenet. Retten er best kjend frå Tyrkia og Hellas, men han er utbreidd i store delar av Midtausten og på Balkan. Moussaka består i hovudsak av aubergine, tomat, lam, kvitlauk og diverse urter. Salat og brød blir gjerne også servert som tilbehøyr. Mousakka vert laga i forskjellige former og variasjonar i dei ulike landa og geografiske områda der retten er utbreidd.
Etymologi
Det norske og engelske ordet «moussaka» kjem frå det greske «mousakas» (μουσακάς). Det greske namnet kjem igjen frå det tyrkiske «musakka». Same namn er funne i land som tidlegare var ein del av Det osmanske riket. Det tyrkiske namnet kjem i sin tur frå arabiske «musaqaa» (مسقعة), som direkte omsett betyr ‘avkjølt.
Ein annan populær tyrkisk rett, kalla İmam bayıldı (som betyr ‘Imamen besvimte’), liknar på moussaka, men blir eten kald og inneheld som regel ikkje kjøtdeig. Moussaka blir eten varm.
Ahmerovskijskogen
Ahmerovskijskogen (russisk лес Ахмеровский, basjkirsk Әхмәр урманы) er ein skog i Ishibbayskij rajon i Basjkortostan i Russland. Skogen dekkjer eit område på 1500 hektar.
Skogen består hovudsakleg av tre av eikeslekta og lindeslekta.
Fusshörner
Fusshörner er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits.
Troúlli
Troúlli (gresk Τρούλλοι, tyrkisk Trulli) er ein landsby på Kypros og ein lokalstyrd busetnad i distriktet Lárnaka i Republikken Kypros. Busetnaden ligg i FNs buffersone på Kypros.
Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 1 175 innbyggjarar.
Den koreanske halvøya
Den koreanske halvøya eller Koreahalvøya er ei halvøy i Aust-Asia. Ho omfattar den gamle regionen Korea, i dag delt i statane Nord- og Sør-Korea.
Halvøya strekkjer seg vel 1100 km frå det kontinentale Asia og sørover inn i Stillehavet. Ho er omkransa av Japanhavet i aust, Gulehavet i vest og Koreasundet i sør. Halvøya har ei grense på 1 416 km mot Kina og 19 km mot Russland på fastlandet i nord, og har ei maritim grense mot Japan i søraust. Mot Kina fungerer Yalu som grenseelv og renn ut i Koreabukta. I nordaust er grenseelva Tumen. Innanfor desse grensene utgjer halvøya eit areal på 220 874 km².
Den sørlege og vestlege delen av halvøya er flatt jordbruksland, medan landet i aust og nord er fjellrikt. Det høygaste fjellet er Paektufjellet (2744 moh.), som også er ein del av grensa til Kina. Fjellområde utgjer over 70 prosent av landarealet.
Politisk var halvøya lenge heim for den koreanske nasjonen, men sidan 1945 og Koreakrigen har ho vore delt i Nord-Korea og Sør-Korea. Denne delinga var meint å vera midlertidig, men har blitt permanent som følgje av våpenkvileavtalen som enda krigshandlingane.
Dalsøyra skule
Dalsøyra skule ligg på Dalsøyra i Gulen kommune. Skulen ligg nokre kilometer opp frå hovudvegen i eit naturområde. Han inneheld barnehage, skule, samfunnshus og idrettsanlegg.
Al-Mukharram
Al-Mukharram (arabisk المخرم ), òg kalla Mukharram al-Fawqani (arabisk المخرم الفوقاني eller Makhem Fuqani) er ein liten by sentralt i Syria, hovudstaden i al-Mukharram-distriktet i Homs guvernement, 45 kilometer nordaust for Homs. Av stader i nærleiken finn ein Umm al-Amad, Ayn al-Niser og al-Mishirfeh i vest, al-Mukharram al-Tahtani i nordaust, Salamiyah i nord, Barri Sharqi i nordaust, Jubb al-Jarrah og Masudiyah i aust, Furqlus i sør og al-Haraki i sørvest.
Dalsøyra skule
Skulen har 9 klasserom og ei rekkje spesialrom. Han har eigne avdelingar, mediatek, for 1—4 klasse, mellomtrinnet og ungdomstrinnet. Skulen har eit stort uteanlegg med mellom anna fotballbane, tennisbane og innandørs skytebane.
Al-Mukharram
Historie
I 1838 vart al-Mukharram klassifisert som ein khirba («ruinert» eller «fråflytta» landsby) i distriktet Salamiyah. Den moderne byen vart grunnlagd i 1882, seint under osmansk styre, men innbyggjarane levde eit hardt liv i det halvtørre området. Al-Mukharram er spreidd over eit stort område i Den syriske ørkenen og hovudnæringa er dyrking av oliven og mandlar. Sidan 2010 har det blitt halde ein årleg Mandel-festival
I 1960 var al-Mukharram framleis ein fattig landsby busett av alawittar som arbeidde for landeigarar frå Homs. Under desse tilhøva gav den syriske hæren dei eit attraktivt alternativ som kunne betre tilhøva deira. Forskjellige folk frå byen fekk høge stillingar i det syriske forsvaret og tryggleiksapparatet, inkludert Muhammed Umran som var tidlegare forsvarsminister (tidleg 1966). Faren hans hadde vore ein religiøs shaykh og ein lokal leiar i byen. Andre kjende syrarar frå al-Mukharram er Ahmed Said Salih, sjef for det politiske tryggleiksapparatet (1970-1987) og så vara for innanriksminsiteren, Adnan Badr Hassan som tok over stillinga til Salih (1987-2002), og Abd al-Karim al-Razzuq som seint i 1970-åra var kommandant for missil-korpset og luftforsvarsstyrkane.
I 1968 vart al-Mukharram hovudstad i distriktet med same namn, og overtok denne posisjonen etter Jubb al-Jarrah. Sjølv om folketalet i landsbyen berre var 2 170 i 1970, langt under kravet styresmaktene hadde sett for å verte distriktssenter, gjorde det nære forholdet mellom innbyggjarane og tryggleiksapparatet at al-Mukharram fekk den rolla han no har.
Katarina Howard
Katarina Howard (fødd ca. 1523, død ), på engelsk òg kalla Catherine Howard, var den femte kona til kong Henrik VIII av England. Dei var gifte med kvarandre i tidsrommet 1540–1542. Katarina er òg kjend ved det tilnamnet kongen gav henne, som «rosa utan tornar». Ho var fødd i Norfolk House, ein stad 6 km unna London. Katarina var dotter av lord Edmund Howard, ein fattig yngre son av Thomas Howard, 2. hertug av Norfolk, og såleis bror av den mektige Thomas Howard, 3. hertug av Norfolk. Katarina vart gift med Henrik VIII den 28. juli 1540 ved Oatlands Palace i Surrey, nesten straks etter at ekteskapet hans med Anna av Kleve hadde vorte erklært ugyldig. Likevel viste det seg at den seksuelle fortida til Katarina og det ekteskapelege livet hennar ikkje var så kyskt og tru. Ho vart halshoggen etter mindre enn to års ekteskap med grunngivinga høgforræderi.
Første år
Katarina Howard var det tiande barnet til lord Edmund Howard og Joyce (Jocasta) Culpepper. Dei eldre søskena hennar (ikkje i kronologisk rekkjefølgje) var Ralph, George, Henry, Charles, Mary, Thomas, Isabel, Joyce og Margaret.
Det er ikkje kjend kva tid ho vart fødd, men ein har rekna det til å ha vore ein gong mellom 1520 og 1525. Sannsynlegvis var ho fødd i 1521. Ho var niese av Thomas Howard, 3. hertug av Norfolk, og kusinene hennar var den andre kona til Henrik VIII, dronning Anne Boleyn, og systera hennar Mary Boleyn. Sistnemnde hadde òg vore ei elskarinne av Henrik VIII.
Familien til Katarina hadde derfor ei aristokratisk stamtavle. Men faren var av dei yngste sønene av foreldra sine, hadde dårleg økonomi, og måtte ofte tigga om almisser frå dei meir velståande slektningane sine. Niesa hans Anne Boleyn skaffa han ei stilling i styringsverket til kongen i Calais i 1531. På dette tidspunktet vart den unge Katarina send avstad for å leva med den eldre slektningen sin Agnes Tilney, enkjehertuginne av Norfolk.
Hertuginna dreiv eit stort hushald i Lambeth Palace, og ho hadde mange tenarar og tenarinner som var med på å ta hand om mange barn av slektningane hennar. Oppassinga av barna var lausleg og tilfeldig sidan hertuginna ofte var ved hoffet og viste lita interesse for oppsedinga og utdanninga til barna.
Katarina vart dermed den av konene til Henrik VIII som var svakast utdanna. Men ho kunne lesa og skriva, i motsetning til mange av dei engelske medsøstrene sine på denne tida. Ho blir ofte beskriven som lystig og livleg, men aldri som lærd eller from. Den lause oppsedinga i det utsvevande miljøet rundt huset til hertuginna førte henne inn i eit romantisk forhold til musikklæraren sin, Henry Mannox, i 1536 då ho var mellom 11 og 13 år gammal. Då ho seinare vart dronning, vart Mannox utpeika som musikar i hushaldet hennar. Han vitna seinare i rettssaka mot henne.
Mannox og Katarina innrømde begge i løpet av rettssaka at dei hadde hadde hatt fysisk kontakt tilsvarande seksuelt forspel. «Ved Mannox' smiger og hans vakre overtalelser lét eg meg som ungjente ved ulike høve røra på hemmelege stader av kroppen min...» sa ho og la til: «Og eg innrømmer òg at eg vart gledd av forholdet hans til meg, sjølv om eg aldri vil gå med på at eg elska han, for no elskar eg Henrik».
Denne affæren vart avslutta på slutten av 1538. Då vart Katarina interessert i ein sekretær i hushaldet til hertuginna, Francis Dereham, og vart elskarinna hans. Dei kalla kvarandre for «ektemann» og «kone». Dereham gav henne òg ekteskapelege oppgåver som å ta seg av pengane hans når han var ute på forretningar. Mange av romkameratane til Katarina kjende til forholdet, men det vart tilsynelatande avslutta i 1539 då hertuginna fekk vita om det. Trass i dette kan Katarina og Dereham ha komme saman med den hensikta å bli gifte når han kom tilbake frå Irland – ei form for bindande truloving. Om det var tilfelle at dei hadde utveksla ekteskapelege løfte, var dei å rekna som gifte i auga til kyrkja, uavhengig om dette hadde vorte stadfesta seksuelt.
Ved hoffet til kongen
Onkelen til Katarina Thomas Howard klarte å sikra henne ei stilling ved hoffet til Henrik VIII. Ho var ung og attraktiv, og var «lady-of-honor» for den nye tyske kona til Henrik, Anna av Kleve. Slik vart ho snart gjenstand for merksemda til kongen; han hadde vist lita interesse for dronninga. Slektningane til Katarina tvilte iblant på om ho var moden nok til å kunna handtera det å vera elskarinna til kongen, sidan ho berre hadde vore ved hoffet i nokre få månader. Men det var andre faktorar som også gjorde seg gjeldande.
Avrettinga av Anne Boleyn, på grunn av påstått utruskap og incest, hadde sett den framgangsrike Howard-familien koma tilbake til hoffet og krinsen nærast kongen. Det har òg vorte påstått at som katolsk familie, der Thomas Howard, 3. hertug av Norfolk, vart sett på som ein av leiarane for den katolske og politiske fløya, rekna familien Katarina som ein gallionsfigur for ambisjonane sine om å gjenreisa katolisismen i England. Etter kvart som interessa til kongen for den unge slektningen deira voks, voks òg innverknaden deira.
I løpet av nokre få månader ved hoffet neddynga Henrik den unge Katarina med dyrebare klede, gåver og eigedommar. Då kongen fekk ekteskapet sitt med Anna erklært ugyldig i juni 1540, byrja rykta å gå om at Katarina skulle vera gravid med sonen hans. Det vart gjennomført ein hastig bryllaupsseremoni ein månad seinare, den 28. juli 1540, noko som uttrykkjer Henriks livslange sterke ønske om å sikra Tudor-slekta ein arvtakar, ein frisk, ektefødd kongsson.
Ekteskap
Kong Henrik VIII, som nærma seg 50 år og hadde auka sterkt i fysisk omfang, overauste den unge bruda si med smykke og fantastisk kostbare gåver. Krigen mot Frankrike og reformasjonen i England hadde kosta han godvilje blant folket, og han byrja å li av ei rekkje små sjukdommar. Nærværet av den unge og tilsynelatande dydige Katarina i livet hans gjorde han svært lykkeleg. Mottoet hennar, «Non autre volonte que la sienne» eller «Inkje anna ønske enn hans», reflekterte ønsket hennar om vilje å gjera Henrik, ein mann tretti år eldre enn henne, tilfreds.
Henrik VIII og Katarina reiste rundt i England saman på sommaren 1541, og førebuingane for kvart einaste teikn på graviditet (noko som ville bety kroning) vart gjord, noko som indikerte at ekteparet var seksuelt aktive med kvarandre. Etter kvart som Katarinas utenomekteskapelige forhold utvikla seg, byrja folk som var vitne til indiskresjonane hennar ved Lambeth Palace å kontakta henne for utnytta kunnskapen sin. For å kjøpa tausheita deira vart mange av desse gitt stillingar ved hushaldet hennar. Det mest katastrofale var at ho utpeika Henry Mannox som musikaren sin og Francis Dereham som sekretær.
Undergang
På slutten av 1541 var kongeferda nord i England avslutta. Men Katarinas indiskresjonar hadde vorte alment kjent takka vera John Lascelles, ein protestantisk reformator viss søster Mary Hall var stovejente hos enkjehertuginna av Norfolk og slik hadde vorte klar over Katarinas ungdomsforhold. Alarmert av konservative katolikkar aukande innpass i dei høgare sirklane la Lascelles fram dei farlege opplysningane sine om dronninga for Thomas Cranmer, den dåverande erkebiskopen av Canterbury og ein av dei næraste rådgivarane til kongen.