cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Renaissance
Den andre utgåva (1971–80)
Ein gong i 1971, valde den nye manageren Miles Copeland III å omorganisere bandet, og fokuserte på det han meinte var dei sterke sidene til Renaissance – røysta til Haslam og pianoet til Tout. Will Romano forklarte i Mountains Come Out of the Sky at «i motsetnad til mang artistar dei vart samanlikna med, let Renaissance pianoet og kvinnerøysta kome fram». Fram til då hadde Haslam delt vokal med Terry Crowe, som i røynda hadde vore frontmann i bandet. Crowe og Korner kom inn. Førstnemnde erstatta ikkje nokon, medan sistnemnde erstatta ei rekkje bassistar, inkludert John Wetton (seinare i King Crimson, U.K. og Asia), Frank Farrell (seinare i Supertramp) og Danny McCulloch (tidlegare i The Animals og tidlegare bandkollega med Dunford og Crowe i The Plebs), før posisjonane kom til ro då Jon Camp kom inn i bandet. Dunford skulle no konsentrere seg om å komponerre musikk, og ein ny gitarist, Mick Parsons, vart henta inn for konsertane deira. I 1972, kort tid før innspelinga byrja av det første albumet med den nye besetninga, kom trommeslagaren Terence Sullivan inn etter dei meinte den opphavlege erstattaren til Slade, Ginger Dixon, ikkje passa for ein europeisk turné. Parsosn omkom i ei bilulukke og vart erstatta av Rob Hendry. Den endelege besetninga gjekk i studio etter å ha spelt berre eit dusin konsertar i lag.
Prologue kom ut seint i 1972 på EMI-Sovereign Records i Storbritannia og på Capitol-Sovereign i Nord-Amerika. Musikken på Prologue var, utanom to songar av McCarty, komponert av Dunford, med alle tekstar av Thatcher-Newsinger. Rockebaserte radiostasjonar (særskild i det nordaustlege USA og Cleveland) spelte mykje songen «Spare Some Love» i nokre månader etter albumet kom ut, og særskild fans av Yes og Emerson, Lake & Palmer, merka seg bandet. Francis Monkman, frå gruppa Curved Air (ei anna gruppe styrt av Copeland), var gjestemusikar på VCS3-synthesizer på det siste sporet, «Rajah Khan».
Ny platekontrakt på BTM
Bandet forlet Sovereign Records og fekk kontrakt med den progrockbaserte stallen til Miles Copeland og selskapet BTM (British Talent Management). Den første utgjevinga til selskapet var Turn of the Cards i 1974. Med eit større budsjett gjekk albumet frå ein folkebasert stil til ein mørkare, fyldigare orkesterbasert rockestil. Ein av songane på albumet, «Things I Don't Understand», med ei lengd på 9:30, var siste songen Jim McCarty var medlåtskrivar på for gruppa. Ein lengre hyllest til Aleksandr Solzjenitsyn, kalla «Mother Russia», avslutta albumet, med tekst inspirert av den sjølvbiografiske romanen hans, One Day in the Life of Ivan Denisovich. Turn of the Cards kom ut i USA på Sire Records i august 1974, der det nådde 94. plassen på albumlista, nokre månader før albumet offisielt kom ut i Storbritannia. Det låg inne på Billboard 200 i 21 veker. Sjølv om fanbasen til Renaissance var relativt liten, hadde dei mange fans i dei store byane nordaust i USA.
Albumet vart følgd opp av Scheherazade and Other Stories, som kom ut på begge sider av Atlanteren i september 1975. Andresida av albumet bestod av det episke tonediktet «Song of Scheherazade», basert på soger frå Tusen og ei natt. Albumet nådde 48. plassen i USA. Det er ingen musikalske samanhengar mellom dette stykket og det meir kjende klassiske verket Scheherazade av Nikolaj Rimskij-Korsakov», men sporet har eit tilbakevendande motiv på seks notar som kan minne om dette verket.
Live at Carnegie Hall vart følgd opp av Novella, som nådde 46. plassen i USA i 1977, medan utgjevinga vart forseinka i Storbritannia på grunn av nok ei endring av plateselskap. Will Romano skildra i Mountains Come Out of the Sky bandet: Renaissance var på sitt mest populære, og heldt utselde konsertar ... i USA, særskild i det nordaustlege USA, i Pennsylvania og New York.
Britisk hitsingel
Sjølv om Renaissance hadde lite suksess i heimlandet på denne tida, fekk dei ein hitsingel med «Northern Lights», som nådde tiandeplassen på singellista der sommaren 1978. Singelen kom frå albumet A Song for All Seasons (58. plassen i USA), og vart mykje spelt på radio i USA på radiostasjonar fokusert på AOR, og det nye formatet kalla «softrock», som i dag vert kalla adult contemporary. Bandet heldt ein nokså suksessrik turné i det austlege USA i mai og juni 1979. I tillegg fekk bandet opptre på amerikansk fjernsyn, då dei spelte «Carpet of the Sun» i 1977 på The Midnight Special og 4. mai 1978 på Mike Douglas Show, der dei spelte «Northern Lights».
Renaissance sleit meir med Azure d'Or i 1979, sidan mange av fansen ikkje lite den nye, stort sett synthesizer-baserte stilen. Fansen byrja derfor å miste interessa i bandet og albumet nådde berre 125. plassen på den amerikanske albumlista. Dunford og Camp skreiv dei fleste av songane.
1980–1998
I 1988 gav Sire ut det doble samlealbumet Tales of 1001 Nights, som fokuserte på perioden 1972–79. I 1990-åra vart det meste av katalogen deira gjeve ut på CD. I 2006 gav Repertoire ut ommastra utgåver av Ashes are Burning, Turn of the Cards og Scheherezade and Other Stories.
I midten av 1990-åra skipa både Haslam (som hadde gjeve ut eit soloalbum i 1989) og Dunford (som hadde arbeidd med ein musikalidé basert på Scheherazade) sine eigne variantar av band kalla Renaissance og gjeve ut album med forskjellige besetningar.
Den tredje utgåva
Renaissance kom delvis saman att i 1998 med Haslam, Dunford og Sullivan, i tillegg til Tout og fleire nye musikarar, som Roy Wood og Mickey Simmonds. Dei spelte inn albumet Tuscany. I 1999 heldt Haslam, Dunford og Simmonds ein konsert som trip i Astoria i London, som oppvarming for Caravan.
I mars 2001, etter ei forseinka utgjeving av Tuscany, vart det organisert ein turné med heile bandet, som bestod av Haslam, Dunford, Sullivan, Simmonds, Rave Tesar (klaverinstrument) og David J. Keyes (bass/vokal). Dei spelte ein konsert i London 9. mars og tre konsertar i Japan. Konserten i Tokyo vart innspelt og gjeve ut som In the Land of the Rising Sun: Live in Japan 2001.
Terry Sullivan spelte inn eit album kalla South of Winter i 2004, med ei studiogruppe han kalla Renaissant. Musikken minna om Renaissance med tekstar av Thatcher-Newsinger og bidrag på klaver av John Tout.
I 2009 la Renaissance ut på ein turné i høve 40-årsjubileet deira. Bandet vart kalla Renaissance 2009 med musikarar frå inkarnasjonen frå 2001, men ingen frå den klassiske besetninga utanom Haslam.
I 2010 drog bandet på turné i Nord-Amerika og Japan og gav ut ein EP med tre songar og lansert ein offisiell nettstad. Renaissance var ein av hovudattraksjonane på North East Art Rock Festival, kalla NEARfest Apocalypse, den 23. juni 2012.
Betty Thatcher, som skreiv mange av tekstane til bandet, døydde 15. august 2011. Dunford døydde av hjerneblødning i heimen sin i Surrey i England, 20. november 2012. Nokre veker seinare sa Haslam at bandet kom til å halde fram å spele konsertar, trass i tapet av «rettleiaren hennar». Ryche Chlanda tok over som gitarist på turneen deira i 2013, og han vart sidan permanent bandmedlem, men var ikkje med på konsertane deira i 2015.
John Tout døydde av lungesvikt 1. mai 2015 i London.
Medverkande
Noverande medlemmarr
Michael Dunford's Renaissance
Desse albuma var i røynda samarbeid mellom Dunford og songaren Stephanie Adlington.
Renaissant
I røynda eit soloalbum av Terry Sullivan med tekstar av Betty Thatcher-Newsinger og klaverinstrument av John Tout.
Illusion
Kort tid før han døydde i mai 1976, ønskte Keith Relf å samle saman det originale Renaissance. Sidan han ikkje kunne nytte namnet Renaissance, valde han bandnamnet «Now». Jim McCarty var ikkje involvert på dette tidspunktet. Etter Relf døydde kalla dei fire attverande musikarane seg Illusion etter det andre albumet til Renaissance. Illusion gav ut to album for Island Records før dei vart oppløyst.
Stoa
Stoa (Stoisk filosofi, stoisisme) er ei filosofiretning grunnlagd av Zenon frå Kition rundt 300 f.Kr. Stoisismen er ei av dei viktigaste og mest varande tankeretningane frå den greske og romerske antikken og har fått ein renessanse i moderne sjølvhjelp-litteratur.
Kjernepunktet i stoisismen er at den kunnskapsrike og vise møter alle hendingar i livet med uforstyrra ro og lever etter sine dygdsideal i både opp- og nedgangstider.
Lære
Stoikarane delte filosofien i dei tre hovudemna (topoi) etikk, naturfilosofi og logikk. Etikk forsto dei som studiet av korleis livet best kan levast. Naturfilosofien besto av naturvitskap og metafysikk, og logikken var ein kombinasjon av moderne logikk, epistemologi, språkfilosofi og kognitiv vitskap. Filosofien var meint brukt på kvardagslivet, og for det formålet var studiet av etikken det grunnleggande elementet, medan naturfilosofien og logikken var å sjå som støttevitskapar.
Viktige stoiske dygder var visdom, mot, rettvise og måtehald, medan hjarteløyse (crudelita) og medkjensle (misericordia) vart rekna som laster. Sistnemde kan verka overraskande, men kjem av at stoikarane unngjekk emosjonar. Dygdene var det einaste gode, lastene det einaste vonde, medan alt anna var likesæle fenomen (adiáphora). Rett nok har nokre adiafora positive forteikn, til dømes god helse, rikdom og utdaning, medan sjukdom, fattigdom og fåkunne er døme på negativt lada adiafora (apaxia).
Uglitsj
Uglitsj (russisk У́глич) er ein historisk by i Jaroslavl oblast i Russland som ligg ved elva Volga, rundt 100 km vest for Jaroslavl. Han har 34,507 innbyggjarar (folketeljing 2010). Byen er knytt til Dmitrij av Uglitsj, ein tsarevitsj som vart drepen her og seinare utropt til helgen. Uglitsj er del av den gylne sirkelen i Russland, ei gruppe historiske byar i området rundt Moskva. Han har ein kreml frå 1400-talet der det finst eit palass og fleire kyrkjer.
Historie
Ei lokal segn daterer grunnlegginga av byen til 937. Han vart først nemnd i skriftleg kjelder i 1148, som Uglitsje Pole (tyder 'Hjørnejordet'). Ein reknar med at namnet viser til svingen i Volga like ved.
Uglitsj var sete for eit lite fyrstedøme frå 1218 til 1328, då dei lokale fyrstane selde rettane sine til storfyrsten av Moskva. Som ein grenseby for Storfyrstedømet Moskva vart han brend ned fleire gonger av litauarar, tatarar og storfyrsten av Tver. Mongolane jamna byen med jorda i 1238.
Storhertug Ivan III av Moskva gav byen til den yngre bror sin Andrej Bolsjoj (Andrej den store) i 1462. Under styret til Andrej vart byen utvida og dei første steinbygningane vart oppførte, mellom anna katedralen (ombygd i 1713), Forbønnsklosteret (øydelagt av bolsjevikane) og det raude teglsteinspalasset til fyrsten (fullført i 1481 og bevart til i dag).
Under styret til Ivan den grufulle gjekk byen over til den einaste bror hans, Jurij. Dei lokale innbyggjarane hjelpte tsaren med å ta Kazan, ved å bygge ei trefestning som vart frakta langs Volga heilt til Kazan. Heile 1500-talet var ei tid i framgang for Uglitsj både politisk og økonomisk, men så kom ei tid med tilbakegang.
Drapet på Dmitrij Ivanovitsj
Etter at Ivan døydde i 1584 vart den yngste sonen hans, Dmitrij Ivanovitsj, forvist til Uglitsj saman med mora og morbrørne sine. 15. mai 1591 fann den mest kjende hendinga i byen stad då den 10 år gamle guten vart funnen død med strupen skoren over i borggarden til palasset. Mistanken fall med ein gong på hovudrådgjevaren til tsaren, Boris Godunov. Innbyggjarar i byen gjekk til opprør og drap fleire folk dei skulda for drapet. Offisielle granskarar konkluderte derimot med at dødsfallet var ei ulukke. Seinare vart klokka i katedralen som hadde ringt nyhenda om dødsfallet til Dimitrij stilt for retten og «straffa» med pisking, avskjering av «tunga» hennar og forvising til Sibir. Ho hang lenge i Tobolsk, og kom først tilbake til Uglitsh i 1892.
Sidan Dimitrij var den siste ættingen av det eldgamle Rurik-dynastiet, så førte dødsfallet hans til den dynastiske og politiske krisen kjend som urotida i Russland. Folk trudde villig vekk at Dimitrij var i live og støtta opp om fleire falske Dmitrijar (Falske Dmitrij I, Falske Dmitrij II, Falske Dmitrij III) som prøvde å ta over trona i Moskva. Under dei urolege tidene omleira polakkane Aleksejevskij- og Uleima-klostera, brende dei til grunnen og tok livet av alle som hadde søkt tilflukt der. Uglitsj vart rasert i 1609 og igjen i 1611.
Moderne tid
Romanov-tsarane prioriterte å få kanonisert den martyrdrepne tsarevitsjen og å gjere Uglitsj til ein pilegrimsstad. På staden der Dimitrij hadde vorte myrda bygde byen i 1690 den vesle men vakre Dimitrijkyrkja (eller Blodskyrkja), som dukkar opp i horisonten med raude veggar og blå kuplar når ein seglar nordover på Volga. Palasset der prinsen budde vart gjort til eit museum. Biletet av tsarevitsjen med ein kniv i handa vart nytta som emblemet til byen.
I den første tredjedelen av 1700-talet vart kreml-katedralen og dei merkverdige klokketårna rivne og bygde opp att. Andre landemerke frå 1700-talet er Smolenskaja-, Korsunskaja-, Kazanskaja- og Bogojavlenskaja-kyrkjene. Den viktigaste bygningen frå 1800-talet er katedralen i Epifaniklosteret, innvigd i 1853.
På 1930-talet medførte avgjersla til Stalin om å bygge Uglitsj-reservoaret til alvorleg flaum i utkanten av byen.
Økonomi og næringsliv
Industrien i byen består i maskinbygging, treforedling og møbelindustri. I byen ligg òg ein jernbanestasjon og eit vasskraftverk. Byen hadde tidlegare òg ein kjend fabrikk for armbandsur kalla Chaika, som no er nedlagd.
Det all-russiske forskingsinstituttet for smør og ysting, skipa i 1936, ligg her.
I 2008 opna det fleirnasjonale føretaket Nexans ein kabelfabrikk i Uglitsj.
Som del av den gylne sirkelen er Uglitsj eit mål både for turistar og pilegrimar med 23 kyrkjer, 3 kloster, museum og festivalar.
Kötschach-Mauthen
Kötschach-Mauthen er ein kommune i distriktet Hermagor i forbundslandet Kärnten i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 154,9 km² og i kring 3 400 ibuarar. 1500 menneske bur i kommunesenteret Kötschach i den øvre delen av Gailtal, 705 meter over havet.
Uglitsj
Attraksjonar
Den tre-spira Maria Himmelfartskyrkja (1628) i Aleksejevskijklosteret vert rekna som ein juvel innan russisk mellomalderarkitektur. Like ved ligg òg den meir konvensjonelle Johanneskyrkja (1681).
Nærare breidda til Volga kan ein sjå Gjenoppstandelsesklosteret med den enorme katedralen, refektorium, klokketårnet og sommarkyrkja. Alle desse bygningane står på rekke og er datert til 1674-77. Vis-a-vis klosteret ligg Johannes Fødsels kyrkje. Ho vart bygd i 1689-90 av ein lokal handelsmann for å minne staden der sonen hans hadde drukna.
Negativ motstand
Negativ motstand er at straumstyrken kan minke for aukande spenning i ein elektrisk krets. Nokre halvleiarkomponentar, som tunneldioden, har eit område med negativ motstand (tunnelregionen). Ein kan og oppnå negativ motstand ved hjelp av tilbakekopling, som mellom anna vert nytta i forsterkarar og oscillatorar.
White-mutasjonen
White gene eller w var den første observasjonen av kjønnsbestemd mutasjon i bananfluga Drosophila melanogaster. Thomas Hunt Morgan og Lilian Vaughan Morgan samla ein kvitauga mutant frå ein populasjon av bananfluger som vanlegvis har mørkraude auge. Dei kryssa hannfluga med villtype-hofluga, og merka at avkommet ikkje forma seg etter forventingane til Mendels arvelovar. Den første generasjonen (F1) produserte 1237 raudauga og tre kvitauga hannfluger. Den andre generasjonen (F2) produserte 2459 raudauga hofluger, samt 1011 raudauga og 782 kvitauga hannfluger. Vidare eksperimentering førte til konklusjonen om at mutasjonen hadde ei fysisk tilknyting til ein «faktor» som bestemde kjønn hos Drosophila. Morgan kalla dette trekket for white gene, ofte forkorta til w. Fluger med den kvite allelen (eller det kvite genet) vert ofte nytta for å gje elevar ei innføring i genetikk. Proteinet som er koda for av white virkar som ein ATP-bindande kassett-transportør. Den fraktar forløparane til dei raude og brune augepigmenta, nemleg guanin og tryptofan, inn i utviklande auger under forpupping. Menneskeversjonen av white er ABCG1, som er involvert i fraktinga av lipidar og kolesterol inn i celler.
The Last Farewell
«The Last Farewell» er ein song frå 1971 av den britisk-kenyanske visesongaren Roger Whittaker. Whittaker leia eit radioshow i Storbritannia i 1971, der han vart akkompagnert av fullt orkester med arrangement av Zack Lawrence. Whittaker sa at han «fekk ein ide der eg inviterte lyttarane til å sende inn dikt eller tekstar og at skulle lage songar av dei. Me fekk ein million svar, og eg gjorde ein kvar veke i eit halvt år». Ron A. Webster, ein sølvsmed frå Birmingham i England, sende Whittaker eit dikt kalla «The Last Farewell», og denne vart vald ut for radioshowet. Songen vart sidan spelt inn og gjeven ut i 1971 på albumet New World in the Morning (A Special Kind of Man i USA og Canada). Sjølv om songen ikkje gjekk inn på salslistene då, er det ein av mindre enn førti singlar som har seld meir enn 10 millionar (eller meir) singlar verda over.
Negativ motstand
Kjelder
Elektrischer Widerstand
Najafabad fylke
Najafabad fylke (persisk شهرستان نجف‌آباد) er eit fylke i Isfahan-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Najafabad. I folketeljinga i 2011 var innbyggjartalet i fylket 300 288. Fylket er delt inn i to distrikt: Sentral-distriktet og Mehrdasht-distriktet. Fylket har seks byar: Najafabad, Alavicheh, Dehaq, Goldasht, Jowzdan og Kahriz Sang.
The Last Farewell
Popularitet
I følgje Whittaker skal kona til ein programsjef for ein radiostasjon i Atlanta i Georgia ha vore på reise i Canada og høyrt den då fire år gamle Whittaker-songen på radio i 1975. Då ho kom heim til USA, bad ho mannen sin spele songen på stasjonen. Etter han hadde spelt songen eit par gonger, byrja lyttarane å ringe inn for å finne ut meir om songen og songaren, og kort tid etter klatra «The Last Farewell» på listene. Singelen gjekk inn topp 20 på Billboard Hot 100, på ein 19. plass i juni 1975, den einaste singelen til Whittaker som klarte å kome inn på Hot 100. Songen gjekk òg til topps på Billboard adult contemporary-lista. Responsen i Amerika førte til at singelen fekk suksess i andre delar av verda òg, som i Storbritannia, der han no klatra til andreplassen på UK Singles Chart. Han vart halde frå førsteplassen i Storbritannia av Rod Stewart sin «Sailing». «The Last Farewell» nådde toppen av salslistene i 11 andre land og skal ha selt kring 11 millionar eksemplar verda over, og det er blitt den best jende Whittaker-songen.
«The Last Farewell» opnar med ein valthornsolo som vart arrangert av Lawrence for den første framføringa i radioshowet. Whittaker har sagt at den klassisk-aktige starten på songen er det som har gjeve songen appell.
Andre versjonar
Songen har sidan blitt spelt av mange andre artistar. I 1976 spelte Elvis Presley inn «The Last Farewell» på albumet sitt From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee. Denne versjonen vart gjeven ut som ein posthum singel i Storbritannia i 1984, der han nådde 48. plassen i desember.
Ein versjon som gjekk inn på den britiske singellista var ein versjon med The Marine Band of HMS Ark Royal, like før hangarskipet vart teke ut av drift av Royal Navy i desember 1978. Denne nådde 41. plassen i januar 1979.
Gitaristen Chet Atkins spelte inn ein instrumentalversjon i 1986 på albumet Street Dreams.
Nevaton
Nevaton er ein russisk produsent av mikrofonar. Føretaket, som stammar frå sovjettida ligg i St. Petersburg og produserer mikrofonar med fleire retningskarakteristikkar og stereomikrofonar. Mikrofonane vert handlaga og føretaket produserer så godt som alle komponentane sjølve.
Statistisk region Søraust
Statistisk region Søraust (makedonsk Југоисточен регион, Jugoistotsjen region) er ein av åtte statistiske regionar i Nord-Makedonia. Han ligg søraust i landet og grensar til regionen Vardar i vest og regionen Aust i nord. I sør ligg nabolandet Hellas og i aust Bulgaria.
Acrux
Acrux (Alfa Crucis, α Cru, α Crucis, HD 108248) er den klåraste stjerna i stjernebiletet Sørkrossen, og med ein samla storleiksklasse på 0,77, er ho den 13. mest lyssterke stjerna på nattehimmelen.
Acrux er eit system av fleire stjerner som ligg 321 lysår frå jorda. Berre to komponetnar er mogeleg å skilje frå kvarandre visuelt, α1 og α2, skild av 4 bogesekund.
Klosters-Serneus
Turisme er hovudnæring, og Klosters er særleg kjend som vintersportstad, 150 km frå Zürich, den næraste internasjonale flyplassen. Reisa tar kring 1,5 time. Klosters ligg 10 km frå Davos.
Kommunen ligg i Klosters kreis og vart skapt i 1865 då dei tidlegare kommunane Serneus og Klosters vart slått saman. Kommunen har i nordaust ei om lag 15 kilometer lang grense til Austerrike. Verstanclahorn, ein av toppane i Silvrettafjella, er det høgste fjellet i Klosters-Serneus.
Lacroixbreen
Lacroixbreen er ein isbre mellom Suess- og Matterhornbreen, som flyt søraust og ut i Taylor Valley i Victoria Land. Han vart kartlagt under Terra Nova-ekspedisjonen under Robert Falcon Scott, 1910–13, og kalla opp etter Alfred Lacroix. Det same var Mount Lacroix.
Love Is Lost
«Love Is Lost» er ein song av den engelske musikaren David Bowie frå albumet hans The Next Day frå 2013. James Murphy laga «Hello Steve Reich Mix for the DFA» som kom ut som den femte singelen frå albumet for å marknadsføre The Next Day Extra, ei spesialutgåve med bonusspor, remiksar og musikkvideoar. Remiks-versjonen av songen inneheld samplingar frå ei ny innspeling av Steve Reich-stykket Clapping Music i 1972 framført av Murphy og tre andre musikarar, pluss ein sample frå «Ashes to Ashes», Bowie sin hit frå 1980.
Utgjeving
Singelen er ein redigert versjon av remiksen til James Murphy frå LCD Soundsystem.
Bowie debuterte videoen på Mercurypris-utdelinga den 30. oktober 2013, der The Next Day var på lista for årets album.
Ein 12" avgrensa utgåve på kvit vinyl kom ut 16. desember, som inkluderte remiksen av James Murphy og Venetian Mix av «I'd Rather Be High» (òg frå The Next Day), ein song som vart nytta i Louis Vuitton-reklamen «Voyage», der Bowie sjølv hadde ei rolle.
Det vart laga ein antikrigsvideo for «I'd Rather Be High» i november.
Musikkvideo
Bowie skreiv og redigerte ein musikkvideo sjølv til ein kostnad av 12,99 amerikanske dollar for ein minnepinne han måtte kjøpe til å lagre videoen på. Han fekk hjelp av fotografen Jimmy King og den mangeårige personlege assistenten Corinne «Coco» Schwab. Heile videoen vart filma av Bowie i leilegheita hans på Manhattan helga før han vart lagt ut på Internett. Tredukkene av Pierrot og The Thin White Duke vart laga av Jim Henson's Creature Shop for ein uferdig og ikkje utgjeven musikkvideo for «The Pretty Things Are Going to Hell».
Barnaby Roper regisserte videoen for 10-minuttarsremiksen.
NM i alpine greiner 1997
Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1997 fann stad i tida 11.-17. april 1997 i Hemsedal i Buskerud fylke. Det var femte gongen heile, eller delar av, alpinmeisterskapen vart avvikla i Hemsedal.
Slalåm
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
<br style="clear:both;" />
Vidlåm (Super-g)
<br style="clear:both;" />
Utfor
<br style="clear:both;" />
Fylkesveg 467 (fleirtyding)
Fylkesveg 467 finst i fleire fylke i Noreg:
Gustav Lærum
Gustav Lærum var ein norsk bilethoggar og illustratør fødd i Fet i Akershus.
Lærum var son til ein trelasthandlar og voks opp i Kristiania. Sjølv arbeidde han ei tid som karikaturteiknar i moroblada Korsaren, Vikingen og Tyrihans og laga portrett for Verdens Gang og Ørebladet. Fleire av desse er samla i bøkene Fra Uret til Grand og Norske Politici. Han illustrerte også bøker av Elias Kræmmer. Særleg vart Lærum kjend for sine karikaturar av berømte nordmenn som Henrik Ibsen og Ivar Aasen, for sine postkort og kartongbilete, mellom andre av Fridtjof Nansen.
Lærum laga òg statuar av Georg Stang, Henrik Angell, Gunnar Knudsen (Borgestad), general Oscar Wergeland (Kristiansand), Olav den heilage (Sarpsborg) og Niels Henrik Abel. Både som bilethoggar og teiknar laga han verk der portrettlikskapen var stor.
Berg kyrkje i Trondheim
Berg kyrkje eller Berg arbeidskyrkje er ei langkyrkje frå 1972 i Trondheim kommune i Trøndelag fylke. Ho ligg i Strinda sokn, Strinda prosti i Nidaros bispedømme.
Byggverket er i mur og har 250 sitjeplassar. Arkitekt for kyrkja var Tycho Castberg.
Store delar av indre utsmykking er laga av friviljuge i kyrkja. Det gjeld mellom anna altartavla. Tavla - «Bønn» - har motivet menneske som ber rundt krossen og er eit altarteppe av Dagfrid Johnsen frå 1971.
Både preikestolen og døypefonten er i tre og frå 1987. Opphavleg hadde kyrkja eit mekanisk sløyfeladeorgel frå Norsk Orgel- og Harmoniumfabrikk frå 1962. I 2004 fekk ho nytt orgel med 9 stemmer og 2 manualar frå Ryde & Berg Orgelbyggeri.
Andrej Khomutov
Andrej Valentinovitsj Khomutov er ein tidlegare sovjet-russisk ishockeyspelar frå Jaroslavl. Han vann i tida 1981-93 sju VM-gull og tre OL-gull for Sovjetunionen og sidan Russland. Khomutov var frå vinteren 1980 høgreveng på CSKA Moskva, det suverene topplaget i sovjetisk ishockey. Etter ti suksessrike år i CSKA flytta han i 1990 til Sveits og var aktiv på Fribourg-Gottéron til han la opp i 1998.
Bjørke på Sunnmøre
Bjørke er ei bygd inst i Hjørundfjorden i Volda kommune.
Her har Tussa kraft ein kraftstasjon som vart etablert på 1960-talet. Namnet kjem frå Tussafossen, som er lagt i røyr.
Bjørke vart i samband med Kommunereforma i Noreg overført frå Ørsta til nye Volda kommune.
Ellon
Ellon (skotsk gælisk Eilean Bhuchain eller Ealain) er ein by i regionen Aberdeenshire i Skottland. Ellon ligg på austkysten av Skottland, omtrent 25 kilometer nord for Aberdeen.
Ved folketeljinga i 2001 hadde Ellon 8 754 innbyggjarar. I 2006 vart folketalet estimert til 9 860 innbyggjarar.
Fylkesveg 7070
Fylkesveg 7070 går mellom Skomsvoll og Hamnes i Namsos kommune. Vegen er 3,6 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 466 i Nord-Trøndelag.
Kappbrillefugl
Kappbrillefugl (Zosterops capensis, alternativt Zosterops virens ) er ein liten sporvefugl i brillefuglfamilien som lever i sørlegaste Afrika, og med vidast utbreiing i Sør-Afrika.
Denne arten er ca. 12 cm lang med avrunda venger, sterke bein og ein iaugefallande ring av kvite fjører rundt auga. Oversida er grøn, og halsen og undergumpen er lyse gule. Medlemmane av underarten Z. v. capensis har grått bryst og grå buk, medan Z. v. virens har grøngult bryst og buk.
Kappbrillefuglar er mykje vokale, og held alltid kontakten med mjuke triller «pi, pri» eller ein «pirrii» kontaktlyd. Songen består av gjentatte, lange rykkete strofer med søte fløytenonar, varierande i tonehøgd, volum og tempo, som vanlegvis startar med «tii tii» eller «pirrup pirrup» strofer, og vert deretter eit raskt, usamanhengande virvar av strofer, som kan innlemme etterlikning av tema frå andre fugleartar.
Dette er ein sosial art som dannar store flokkar utanfor hekkesesongen. Han byggjer eit koppforma reir i eit tre og legg 2-3 flekkfrie bleikblå egg. Egga vert klekt etter 11-12 dagar, og flukt frå reiret skjer 12-13 dagar etter klekking. Høgsesongen for hekking er september til desember.
Kappbrillefuglar beitar hovudsakleg på insekt, men tar òg mjuke kjøtfulle blomar, nektar, frukt og små korn. Dei kjem ofte til fôringsplassar.
Arten finst i eit breitt område av tett til lett skogkledde habitat i Sør-Afrika, Lesotho, Swaziland, Botswana og marginalt inn i Mosambik. Dei fleste populasjonar er standfuglar, men nokre utfører mindre sesongtrekk.
Kappbrillefugl (Z. c. virens) er klassifisert som globalt livskraftig. Det finst ikkje informasjon om storleiken på populasjonane.
Taksonomi
Det er ikkje semje om taksonomien for kappbrillefugl. Underartar i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2017:
Dogme
Ein dogme er ei grunnsetning som ein utan prov eller grunngjeving legg til grunn som ei sanning. Ordet har opphav i gresk dogma, eigentleg 'meining', av dokein, som tyder 'meine' (same ord som i dosent).
Nizjnij Lomov
Nizjnij Lomov (russisk Ни́жний Ло́мов) er ein by i Penza oblast i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Lomov i nedslagsfeltet til Oka, 100 km vest-nordvest for Penza.
Byen vart grunnlagd som ein utpost i 1636. Han var kjend som Lomovskaja sloboda, Lomovskij posad og som landsbyen Nizjnij Lomov. Nizjnij Lomov har hatt bystatus sidan 1780.
Lannbreen
Lannbreen er ein bratt sidebre, 6 km lang, i nordenden av Admiralty Mountains. Isbreen ligg 7 km aust for Rowlesbreen og flyt nordvest og ut i Dennistounbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Roy R. Lann, i U.S. Navy som var kokk på Hallett-stasjonen i 1964.
Ilja Bjakin
Ilja Vladimirovitsj Bjakin  er ein tidlegare sovjet-russisk ishockeyspelar frå Sverdlovsk. Han vann OL-gull med Sovjetunionen i 1988 og vart i perioden 1989-93 trefaldig verdsmeister for Sovjetunionen og så Russland.
Fosvarsspelaren Bjakin var i tida 1980-2004 aktiv i ein liten haug med ishockey-klubbar i heimlandet og utanlands, men lukkast aldri vinne nokon nasjonal pokal. Lengst tenestetid hadde han for Avtomobilist Sverdslovsk, Spartak Moskva, Lada Togliatti og CSKA Moskva i Russland, og for svenske Malmö IF. I tilleg var han innom klubbar i Sveits, Tyskland, Canada, USA og til sist Kviterussland.
Salah ad Din guvernement
Saladin eller Salah ad Din guvernement (arabisk صلاح الدين, Ṣalāḥ ad-Dīn) er eit guvernement i Irak, nord for Bagdad. Guvernementet har eit areal på 24 363 km². I 2003 hadde provinsen like over éin million innbyggjarar. Det administrative senteret er Tikrit, men Samarra, som òg ligg i guvernementet er ein langt større by. I 1976 vart guvernement ein del av Bagdad guvernement.
Provinsen er kalla opp etter Saladin (skriven Salah ad-Din med moderne latinsk transkripsjon av arabisk), ein muslimsk leiar som slo krossfararane ved Hattin, og som kom frå provinsen. Salah ad Din var heimstaden til Saddam Hussein. Han var fødd i Al-Awja, ein by nær Tikrit.
Oversyn
Fleire viktige religiøse og kulturelle stader ligg i Saladin guvernement. I Samarra, den største byen i guvernementet, ligg både Al-Askari-heilagdomen (ein viktig religiøs stad i sjiaislam der sjiaimamar frå 800- og 900-talet er gravlagd), Sardab, der imamen al-Mahdi frå 1100-talet gøymde seg, og Den store moskeen i Samarra med den særeigne minareten sin Malwiya. Samarra var òg hovudstaden til abbasidane på 800-talet, og i dag er Abbasid Samarra ein verdsarvstad. Den nyassyriske oldtidsbyen Assur ligg i Al-Shirqat-distriktet ved breidda av Tigris. Andre stader i guvernementet er Krossfarardomen (القبة الصلبية) nord for Samarra og Al-`Ashaq-palasset (قصر العاشق).
Sjølvstyre
I oktober 2011 erklærte styret i Saladin guvernement seg sjølv som ein delvis sjølvstyrt region i Irak. Guvernementet forklarte at erklæringa var eit svar til den irakiske regjeringa sin «dominans over provinsstyresmaktene». Saladin, som hovudsakleg vert styrt av sunniar, har òg håpa på at ved å erklære seg sjølv som sjølvstyrt region i Irak, så ville dei få meir økonomisk støtte frå staten.
Vår Frue kyrkje i Trondheim
Vår Frue kyrkje også kjent som Vår Frue kirke er ei steinkyrkje i Trondheim. Koret og austre halvdel av skipet utgjer Mariakyrkja frå mellomalderen. Ved sida av Nidarosdomen er dette den einaste kyrkja frå mellomalderen i Trondheim som har overlevd til våre dagar. Frå 1400-talet har kyrkja blitt omtala som Vår Frue kyrkje. Skipet vart forlenga i 1690 og tårnet kom til omkring 1740. Bygget ligg mellom gateløpet Vår Frue Strete (frå mellomalderen) og den nyare Kongens gate, midt i byen. Kyrkja har blitt herja av brann fleire gonger, men har blitt gjenreist kvar gong.
Intramembranøs ossifikasjon
Intramembranøs ossifikasjon er ein av to vesentlege prosessar der fostera hjå kjevemunnsdyr utviklar eit skjelettsystem, systemet der rudimentært knokkelvev blir forma. Intramembranøs ossifikasjon er også viktig for naturleg læking av knokkelbrot, og for danninga av knoklane i hovudskallen. Til skilnad frå endokondral ossifikasjon, som er den andre prosessen der knokkelvev blir danna, så finn ein ikkje brusk ved intramembranøs ossifikasjon.
Attendekall
Attendekall er i samband med programmering ein referanse til køyrbar kode (oftast i form av ein funksjon) som vert overført i form av ein parameter (oftast ein funksjonsparameter). Når den køyrbare koden er ein funksjon vert han kalla ein attendekallfunksjon. Den køyrbare koden/funksjonen vert kalla under bestemte tilhøve, som til dømes når ein buffer held på å verta full eller tom.
Attendekall tillet lågnivåkode, til dømes i ein drivar, å kalla funksjonar i kode på eit høgare nivå, som til dømes i eit brukarprogram. Typisk bruk av attendekall er at eit brukarprogram (i programmodul A i fig. 1) overfører ein referanse til ein attendekallfunksjon (òg i programmodul A i fig. 1) til ein funksjon i til dømes ein drivar (programmodul B i fig. 1). Dette vert utført berre ein gong, når programmet startar opp. Drivaren kallar så attendekallfunksjonen når han ynskjer å overføra data fra/til programmodul A. På det viset treng ikkje koden i programmodul A å bruka tid på å sjekka om drivaren har data å levera frå seg eller treng meir data. Ein drivar kallar ofte ein attendekallfunksjon fleire gongar per sekund, til dømes når ein buffer (FIFO) held på å verta full eller tom.
Natanz fylke
Natanz fylke (persisk شهرستان نطنز)) er eit fylke i Isfahan-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Natanz. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 43 947. Fylket er delt inn i to distrikt: Sentral-distriktet og Emamzadeh-distriktet. Fylket har tre byar: Natanz, Badrud og Khaledabad.
Roy Orbison Sings
Roy Orbison Sings er eit studioalbum av Roy Orbison for MGM Records, gjeve ut i mai 1972.
Anders Talleraas
Anders Talleraas er ein norsk næringsdrivar og politikar frå Brattvær i Møre og Romsdal. Han representerte Møre og Romsdal og partiet Høgre på Stortinget frå 1977 til 1997, perioden 1989-94 var parlamentarisk leiar for Høgre.
Liv og gjerning
Talleraas vart utdanna maskiningeniør. Han dreiv næringsverksemd i industrien, med base i Molde, til dess han vart vald innpå Stortinget i 1977. Dei to fyrste fireårsperiodane på Tinget var han med i Sjøfarts- og fiskerikomiteen, perioden 1981-85 som leiar. I sin tredje periode var han leiar for Finanskomiteen. Talleraas vart vald til parlamentarisk leiar for Høgre hausten 1989, då Jan P. Syse vart leiar for ei koalisjonregjering beståande av Høgre, Kristeleg Folkeparti og Senterpartiet. I stortingsperioden frå 1989 var han medlem av Forsvarskomiteen og av Utanriks- og konstitusjonskomiteen. Hausten 1993 vart han attvald til si femte periode på Stortinget, og heldt fram som medlem av Utanriks- og konstitusjonskomiteen. Då Stortinget tok til på ny sesjon i oktober 1994, hadde Talleraas mista tillit i Høgre-gruppa og han trekte frå vervet som parlamentarisk leiar. Han sa nei til vidare stortings-kandidatur i 1997.
Etter han slutta som rikspolitikar, levde Talleraas av styreverv i næringslivet. Mellom mykje anna for firma innan fiskeoppdrett, og som styreleiar i Avinor 2002–06.
Talleraas og fleire andre tidlegare stortingsrepresentantar vart frå 2008 granska for å ha mottatt urettmessig store stortingspensjonar. Gjennom fleire rettsrundar vart Talleraas dømt for å ha fått utbetalt rundt 2,6 millionar kroner for mykje i stortingspensjon. Endeleg dom vart forkynt 6. desember 2012 i Borgartings lagmannsrett, og lydde på seks månaders ubetinga fengsel for grovt aktlaust bedrageri.
Charles Warren Stoddard
Charles Warren Stoddard var ein amerikansk forfattar og redaktør som er best kjend for reisebøkene sine om livet i Polynesia.
Liv
Charles Warren Stoddard var fødd i Rochester i New York i 1843. Han nedstamma i rett linje frå Anthony Stoddard frå England, som slo seg ned i Boston i Massachusetts i 1639.
I barndommen flytta familien hans til New York by. I 1855 flytta familien så til San Francisco i California då faren fekk seg arbeid hjå eit handelsføretak. Stoddard var då 11, og blei straks slått av byen, som han hugsa for "natural tendency to overdress, to over-decorate, to overdo almost everything". I 1857 drog han med den sjuke broren sin Ned på ei helsebringande reise til austkysten, der dei budde på garden til bestefar sin vest i delstaten New York. I 1859 var han tilbake hjå familien i San Francisco.
Polynesia
I 1864 vitja Stoddard Polynesia der han skreiv South-Sea Idyls, ei samling brev han sende til ein venn. Denne vennen fekk dei gjevne ut i bokform i 1873. William Dean Howells kalla dei «the lightest, sweetest, wildest, freshest things that were ever written about the life of that summer ocean.» Han vitja Polynesia fire gongar, og skreiv om inntrykka sine i Lazy Letters from Low Latitudes og The Island of Tranquil Delights.
Jens Thue
Jens Thue var ein norsk offiser, veginspektør og stortingsmann frå Grimstad.
Thue var son til ein kjøpmann. Sjølv gjekk han i bokbindarlære i hovudstaden frå han var 15 til 18 år gammal. I 1838 vart han tilsett som underoffiser ved det norske gevorbne jegerkorps. Samstundes fekk han høve til lese privat til eksamen, som ein av dei siste privatistane tok han eksamen ved krigsskulen i 1840. Deretter var han sekondløytnant i kristiansandske brigade til han i 1858 vart forfremja til kaptein i same brigaden. Frå 1848 til -52 var han assistent hos veginspektøren i Bratsbergs amt, sidan var han sjølv veginspektør i Bratsberg i 23 år. I 1875 vart Thue utnemnd til oberstløytnant for Stavanger bataljon. I sistnemnde posisjon leia han oppbygginga av militærleiren på Madla.
Charles Warren Stoddard
Venner
I 1869 blei Stoddard gode venner med reiseskribenten Theresa Yelverton.
Jens Thue
Thue budde i Kristiansand til 1848. Han flytta då til Seljord og var busett der til han i 1867 busette seg i Skien. På stortinget 1865-66 var han Bratsberg amt sin tredjerepresentant og hadde plass i militærkomiteen.
Charles Warren Stoddard
Venner
Sommaren 1891 var Stoddard ombord på yachten «Ramona», som var eigd av Bohemian Club-medlemmet Harry Gillig og kona hans Aimee Crocker, som segla langs atlanterhavskysten. Andre gjester på lystbåten var målaren Theodore Wores, dramatikarane Augustus Thomas og Clay Greene, redaktøren Jerome Hart og skodespelaren Henry Woodruff.
Jens Thue
Han døydde i Stavanger i 1880, 61 år gammal.
Charles Warren Stoddard
Notre Dame
I 1885 ønskte Stoddard å slå seg ned, og tok imot stillinga som chair ved fakultetet for engelsk litteratur ved University of Notre Dame i Indiana. Han trekte seg seinare, med malaria som offisiell grunngjeving. Ifølgje litteraturhistorikaren Roger Austen var den verkelege grunnen konflikten mellom den katolske læra og Stoddard si homofile legning.
Same årsak førte til at han gjekk frå ei liknande stilling han hadde ved Catholic University of America i Washington, D.C. frå 1889 til 1902. Ei kort tid flytta han til Cambridge i Massachusetts for å via seg heilt til litterært arbeid. Ein alvorleg, nær døyeleg sjukdom sette ein stoppar for planane. Han gav ut Exits and Entrances, ei bok som innheledt essay og skisser som han omtalte som favorittverka sine, truleg fordi dei tok for seg vennskapen hans med Stevenson og tilknytingar til andre litterære personar.
I april 1903 vende han tilbake til San Francisco og var æresgjest ved eit velkomstselskap ved Bohemian Club med mellom anna Henry James og Enrico Caruso til stades. Han slo seg så ned i Monterey i California for å prøva å vinna att helsa, men reiste framleis rundt i California, og var i San Francisco då byen blei råka av jordskjelv og påfølgjande brann i 1906.
Han blei buande i Monterey, der han blei diagnostisert med hjartesjukdom, til han døydde av hjarteåtak i 1909.
Serdobsk
Serdobsk (russisk Сердобск) er ein by i Penza oblast i Russland med om lag 35 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Serdoba i nedslagsfeltet til Don, 110 km søraust for Penza.
Jevgenij Arzjanov
Jevgenij Aleksandrovitsj Arzjanov er ein tidlegare mellomdistanseløpar frå Kalusj i Ukraina. Han vart europameister på 800 meter i 1971 og vann OL-sølv 1972 som representant for Sovjetunionen.
Serdobsk
Busetnaden vart først nemnd i 1699 som Serdobinskaja sloboda (russisk Сердобинская слобода). Frå midten av 1700-talet var han kjend som Bolsjaja Serdoba (russisk Больша́я Сердоба). Han fekk bystatus i 1780 av Katarina den store, og fekk samstundes nytt namn, Serdob (russisk Сердоб). Dette namnet vart seinare endra til Serdobsk.
Jevgenij Arzjanov
Aktiv
Under europameisterskapen 1971 i Helsinki sigra Arzjanov på 1.45,6, med austtyske Dieter Fromm 0,4 sekund bak. OL-sesongen 1972 forbetra Arzjanov ved eit stemne i Moskva den 17. august sovjetrekorden til 1.45,3, hans livs beste løp. Han var største favoritten til OL-gullet på 800 meter to veker seinare, og tok på sisterunda leiinga i finaleløpet. Kort før mål låg han enno i tet, for så å verte passert av Dave Wottle frå USA straks før mållinja. Etter eit løp på 1.45,89 måtte Arzjanov så seg slått med 0,03 sekund.
I 1973 vann Arzjanov 800-meteren i universiaden på 1.46,88. Han vart elles sovjetmeister på 800 meter i 1970, 1971 og 1973.
2101 Adonis
2101 Adonis er ein liten asteroide og ein av dei første nærjordsasteroidane som vart oppdaga. Asteroiden vart oppdaga av Eugene Delporte i 1936 og kalla opp etter Adonis. Ein trur 2101 Adonis er kring 1 km i diameter.
Asteroiden vart observert i to månader, men ikkje nok til at ein klarte å rekne ut banen, og han var tapt fram til han vart oppdaga på ny i 1977 av Charles T. Kowal.
Adonis var den andre Apollo-asteroiden som vart oppdaga (etter 1862 Apollo sjølv). Han kan vere ein sløkt komet og kan vere kjelda til somme meteorsvermar.
P.M. Gjærder
Paul Martinus Gjærder var ein norsk boktrykkar og avisutgjevar frå Syvde på Sunnmøre.
Gjærder var son til ein gardbrukar på matrikkelgarden Koppen i Syvde. Sjølv gjekk han 1880-82 på den høgare allmennskulen i Volda. I samarbeid med ein sambygding bygde han si eiga presse i 1886. Ho var i bruk i tjue år og står i dag på Sunnmøre Museum.
I 1886 byrja Gjærder å gje ut Fjellblomar, eit blad der nesten alt var skrive på dansk. Året etter tok han med seg trykkjeriet til Volda, og i 1887 vart Fjellblomar slege saman med Vestmannen, og var frå no av eit reint målblad. Sviktande inntekter gjorde at Gjærder i 1889 tok med seg trykkjeriet til Tynset, der han mellom anna trykte Fedraheimen. Inntektene strekte ikkje til, så han gav opp året etter. Dei neste to åra budde han i Bergen, der han gav ut eit arbeidarblad. Frå 1892 til 1896 gav han i Volda ut venstrebladet Søndmøringen.
Gjærder skreiv elles dikt, skodespel og bøker. Den fyrste boka, De livsforspilde fremmede, gav han ut på eige forlag i 1887. I 1900 kom ''Nirvana. Det ævelege ingenting. Det ævelege alt''. Eit draumsviv, ei forteljing med innslag av filosofi og samfunnskritiske tankar. I 1901 gav han ut skodespelet Fru Ragnhild Erlingsdotter til Giske.
Gjærder komponerte slåttar og skreiv ned folketonar frå Sunnmøre og Nordfjord. Tida 1910-18 gav han ut tidsskriftet Norsk Toneblad.
Diploë
Diploë eller diploe er det svampete knokkelvevet som i hovudsak finst på innsida av flate knoklar, særleg skalleknoklar, men òg i visse flate og uregelmessige knoklar andre stadar i kroppen. Namnet er nylatinsk og kjem av det greske ordet diploē, som tydar «dobbel», fyrste gong brukt i 1597.
Knoklane i hovudskallen kan delast inn i fleire plater. Det ytste laget er delt inn i to plater kalla lamina interna calvariae og lamina externa calvariae. Dei er tjukke og harde, og er samansett av kompakt knokkelvev. Den indre plata er tynn, tettpakka og skøyr og er kjend som lamina interna ossium cranii. Det mellomliggande porøse vevet blir kalla diploë. Nokre plassar blir diploë absorbert av hovudskallen, slik at det oppstår væskefylte rom mellom platene. Diploë inneheld ei rekkje kanalar, og gjennom desse kjem klaffelause vener.
Diploë husar og vernar om den raude beinmergen i hoftebeina, ribbeina, brystbeinet, ryggvirvlane og i endane av lange knoklar. Dei væskefylte romma minskar vekta av knoklane, slik at dei lettare kan flyttast og støttast av skjelettmusklar. Diploë har visse likskapar med beinmergshola i lange knoklar.
Larsenbreen
Larsenbreen er ein isbre som flyt søraust frå Reeves Neve, gjennom Prince Albert Mountains og ut i Rosshavet like sør for Mount Crummer i Victoria Land. Han vart oppdaga av gruppa som vitja den magnetiske Sørpolen under Shackleton-ekspedisjonen, 1907–09. Dei drog opp breen på veg opp til platået oppafor. Dei namngav han Larsenbreen fordi han flyt forbi foten av Mount Larsen, som dei hadde i syne heile vegen på veg opp til breen.
Jacob Ellehammer
Jacob Christian Hansen Ellehammer var ein dansk urmakar, oppfinnar, finmekanikar og flypioner.
Ellehammer arbeidde med å utvikla lette bensinmotorar for motorsyklar, men rundt 1903 byrja han å eksperimentera med ein lett motor for eit fly. Det første flyet hans var ferdig i 1905, men den første prøveflyginga vart gjort først i 1906. Desse forsøka føregjekk utan pilot. Flyet var festa med eit reip til ein påle og flyet vart styrt med liner. Flyging kunne berre føregå i sirklar.
Seinare på året vart flyet bygd om. Det fekk ein sterkare motor og ytterlegare eit vengepar vart festa til flykroppen. Den 12. september 1906 gjennomførte den 35-årige Ellehammer den første verkeleg motorflyginga i Europa. Flyet steig til ei høgd på ca. 50 cm, og landa etter 42 meters flukt. Om dette er den første flyginga i Europa er usikkert sidan franskmannen Clément Ader gjorde eit liknande forsøk 9. oktober 1890.
Totalt tok Ellehammer ut 400 patent. Ved femtiårsdagen for flyginga til Ellenhammer i 1956 kom det ut eit dansk minnefrimerke for Ellehammer.
Fylkesveg 468 (fleirtyding)
Fylkesveg 468 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesveg 7074
Fylkesveg 7074 går mellom Årnesmyr og Skorstad i Namsos kommune. Vegen er 7,7 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 468 i Nord-Trøndelag.
DS «Donau»
DS «Donau» var eit skip brukt av den tyske Kriegsmarine mellom Tyskland og Noreg under andre verdskrigen. Skipet vart bygd i 1929 i Hamburg, og tonnasjen var 9 025 bruttoregistertonn. Skipet stod for den største enkeltdeportasjonen av jødar frå Noreg under andre verdskrigen.
Statistisk region Pelagonia
Statistisk region Pelagonia (makedonsk Пелагониски регион, Pelagoniski region) er ein av åtte statistiske regionar i Nord-Makedonia. Han ligg sør i landet og grensar til regionen Søraust i nordvest og regionen Vardar i nordaust. I sørvest ligg nabolandet Albania og i sør Hellas.
Kommunar
Regionen omfattar ni kommunar:
Banks of the Ohio
«Banks of the Ohio» (Laws F5, Roud 157) er ein mordballade frå 1800-talet, skriven av ukjende låtskrivarar. Songen handlar om Willie som inviterer den unge kjærasten sin med på ein liten tur, der ho seier nei til frieriet hans. Då dei er aleine ved elvebreidda, tek han livet av ho. Songen vert òg kalla «Down on the Banks of the Ohio».