cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ruhrområdet
Frå vest til aust inneheld området bykommunane Duisburg, Oberhausen, Bottrop, Mülheim an der Ruhr, Essen, Gelsenkirchen, Bochum, Herne, Hamm, Hagen og Dortmund, i tillegg til meir «landlege» område som Wesel, Recklinghausen, Unna og Ennepe-Ruhr. Desse områda har vokse saman og dannar eit stort industrilandskap med unik storleik og om lag 5,3 millionar innbyggjarar. Dette gjer det til det femte største storbyområdet i Europa etter Moskva Stor-London, Stor-Madrid og Paris (sjå òg: Istanbul).
Historie
Ruhrdalen er eit område i Tyskland. Byar i dette området byrja først å vekse under den industrielle revolusjonen, og økonomien var hovudsakleg basert på utvinning av kol og produksjon av stål. Då etterspurnaden etter kol minka etter 1960 gjekk området gjennom fleire strukturelle krisar og industriell spreiing, der ein først utvikla tradisjonell tungindustri, og så flytta seg over til tenesteytande næringar og høgteknologi. Den velkjende luft- og vassforureininga i området høyrer hovudsakleg til fortida.
I januar 1923 okkuperte franske styrkar Ruhrområdet etter at Tyskland ikkje klarte å betale erstatninga dei var pålagd som følgje av Versaillestraktaten etter den første verdskrigen. Den tyske regjeringa svarte med «passiv motstand», som tydde at gruve- og jernbanearbeidarane nekta å følgje ordre frå okkupasjonsstyrkane. Produksjonen og transporten stod stille, men dette øydela så fullstendig den økonomiske situasjonen i Tyskland og den passive motstanden opphøyrde seint i 1923.
Under den andre verdskrigen sette dei allierte i gang eit felttog som skulle omringa og erobre Ruhrområdet. Ein klarte å omringe heile området og fleire hundre tusen Wehrmacht-troppar vart fanga i det som vart kalla «Ruhrlomma». Sidan området var så økonomisk viktig for Tyskland var det kraftig bomba under krigen og enkelte av byane, som Dortmund, var av dei mest øydelagde byane i Tyskland då krigen var over.
Etter den andre verdskrigen var Ruhrområdet nær ved å opphøyre. Morgenthauplanen sette tonen i 1944 då heile området vart strippa for gruve- og fabrikkindustri, og industriarbeidarane vart spreidd så vidt som mogeleg. Rurhområdet skulle så styrast som ei internasjonal sone. Den franske Monnetplanen pressa på for å få ei internasjonalisering. Ruhravtalen vart pålagd tyskarane for at dei skulle få opprette Forbundsstaten Tyskland.
Til slutt førte starten av den kalde krigen til auka tysk kontroll over området, sjølv om det vart avgrensa av samanslåinga av den tyske kol- og stålindustrien til eit multinasjonalt fellesskap (sjå Det europeiske kol- og stålfellesskapet). Det nærliggande Saarområdet, som inneheld mykje av dei gjenverande kolførekomstane i Tyskland, vart av USA gjeve over til fransk økonomisk styre i form av eit protektorat i 1947 og vart ikkje politisk ført over til Tyskland før i januar 1957. Den økonomiske gjenopprettinga skjedde eit par år seinare. Parallelt til spørsmålet om politisk kontroll over Ruhr, gjorde dei allierte eit forsøk på å minke det tyske industripotensialet ved å avgrense produksjonen og legge ned fabrikkar og stålverk, hovudsakleg i Ruhr. I 1950 hadde ustyr vorte fjerna frå 706 fabrikkar i vest og stålproduksjonen hadde vorte redusert med 6,7 millionar tonn. Nedlegginga tok slutt i 1951.
Île de Noirmoutier
Delar av øya er tatt tilbake av havet. I 2005 var øya målgang for prologen i Tour de France.
Kommunane på øya er samla saman i ein communauté de communes. Desse kommunane er:
Øya er mest kjend for Passage du Gois, ein brulagd sandbanke med ei lengd på 4,5 km mellom øya og fastlandet. Han kjem under vatn to gonger i døgnet på grunn av tidvatnet. Kvart år går kappløpet Foulées du Gois over passasjen, som startar i det floa byrjar.
Ruhrområdet
Historie
Då spenningane under den kalde krigen auka, rekna ein med at eit åtak frå den raude arméen inn i Vest-Europa ville starte i Fulda Gap, og ville ha Ruhrområdet som hovudmål.
I 2006 vart byen Essen, som representant for heile Ruhrområdet, nominert av ein sjølvstendig jury som europeisk kulturhovudstad i 2010. Dette vart rekna som eit stort steg for den strukturelle endringa etter nedgangen for kol- og stålindustrien.
Språk
Den lokale tyske dialekten i området vert vanlegvis kalla Ruhrdeutsch eller Ruhrpottdeutsch, sjølv om ein ikkje har ein einsforma dialekt som kan falle inn under ei slik nemning. Det er heller ein sosiolekt i arbeidarklassen som er påverka av fleire dialektar i området, og som endrar seg frå yrke til yrke.
Enkelte ord i dialekten har polsk opphav, t.d. kjem ordet «Mottek» som tyder «hammar» frå det polske ordet «Młotek», som har same tyding.
Artikkelen «das» vert ofte uttalt «dat(t)» i Ruhrpottdeutsch, «was» som «wat(t)» osv.
Innvandring
På 1800-talet trekte Ruhrområdet til seg opp mot 500 000 polakkar frå Aust-Preussen og Schlesien, ofte kalla Ostflucht. I 1925 hadde Ruhrområdet rundt 3,8 millionar innbyggjarar. Dei fleste innvandrarane kom frå Aust-Europa, men ein kunne òg finne emigrantar frå Frankrike, Irland og Storbritannia. Ein meiner at desse emigrantane kom frå over 140 forskjellige nasjonar. Etter den andre verdskrigen kom det enno fleire emigrantar frå aust. Desse gjestearbeidarane, eller «gastarbeiter», kom hovudsakleg frå Italia og Tyrkia.
Dei fleste etterkomarane etter desse snakkar i dag berre tysk og reknar seg sjølv som tyskarar, og berre etternamna er eit teikn om fortida deira.
Offentleg transport
Alle offentlege transportselskap i Ruhromdået er underlagd VRR (Verkehrsverbund Rhein-Ruhr), som gjev eit einsarta bilettsystem for heile området. Rurhområdet er godt integrert med Deutsche Bahn, både for passasjerar og gods.
IMO
IMO, Imo eller imo kan visa til:
Stortingets kommunal- og forvaltingskomité
Komiteen handsamar saker knytte til kommunal forvalting, regional- og distriktspolitikk, innvandringspolitikk, bustadpolitikk, bygningssaker, nasjonale minoritetar, samiske spørsmål, saker om organisering og verkeområde for statleg forvalting, statens fellesadministrasjon, statleg personalpolitikk - mellom anna løn og pensjon, og partistøtte.
Kommunal- og forvaltingskomiteen hadde 14 medlemmar i perioden 2005-2009, og har 13 medlemmar i perioden 2009-2013.
Verft
Verft, eller verv, er industriføretak som byggjer eller reparerer skip. Dei første kjende skipsverfta vart tufta i India for meir enn 4000 år sidan.
Inntil den industrielle revolusjonen bygde skipsverft skip med tre som byggjemateriale, men frå 1800-talet nytta ein støtt meir jern og stål.
Den internasjonale sjøfartsorganisasjonen
Den internasjonale sjøfartsorganisasjonen (IMO) er ein særorganisasjon i Dei sameinte nasjonane som blei oppretta i 1948. Organisasjonen arbeider for å ivareta tryggleik til sjøs og å hindre ureining av det marine miljøet.
Verft
I dag finn ein dei leiande skipsverfta for kommersielle skip i Asia, men den er enno ei rekkje større og mindre verft i Europa og USA. Desse byggjer gjerne marinefartøy og spesialiserte fartøy. I Noreg er verftsindustrien i dag sterkt engasjert med arbeid for oljeindustrien.
Ogham
Ogham er eit alfabet utvikla i Irland i tidleg mellomalder. Ogham var eit system av stripar og punkt rista i kanten på ein loddrett stein, og blei normalt lese nedanfrå og opp. Seinare blei skrifta også brukt til margnotat i handskriftverk.
Dei fleste ogham-inskripsjonane er frå 400- og 500-talet og er funne i Sør-Irland og Wales, tillegg til nokre i Skottland og Cornwall. Det er lite truleg at ogham er ei sjølvstendig oppfinning, meir sannsynleg er det tufta på det latinske alfabetet.
Bokstavnamn
<!-- They were first discussed in modern times by Ruaidhrí Ó Flaithbheartaigh (1685), who took them at face value. The Auraicept itself is aware that not all names are known tree names, saying "Now all these are wood names such as are found in the Ogham Book of Woods, and are not derived from men", admitting that "some of these trees are not known today".
According to the leading modern ogham scholar, Damian McManus, the "Tree Alphabet" idea dates to the Old Irish period (say, 10th century), but it post-dates the Primitive Irish period, or at least the time when the letters were originally named. Its origin is probably due to the letters themselves being called feda "trees", or nin "forking branches" due to their shape. Since a few of the letters were, in fact, named after trees, the interpretation arose that they were called feda because of that. Some of the other letter names had fallen out of use as independent words, and were thus free to be claimed as "Old Gaelic" tree names, while others (such as ruis, úath or gort) were more or less forcefully re-interpreted as epithets of trees by the medieval glossators.
McManus (1991, §3.15) discusses possible etymologies of all the letter names, and as well as the five mentioned above, he adds one other definite tree name: onn "ash" (the Auraicept wrongly has furze). McManus (1988, p. 164) also believes that the name Idad is probably an artificial form of Iubhar or yew, as the kennings support that meaning, and concedes that Ailm may possibly mean "pine tree" as it appears to be used to mean that in an 8th-century poem. Thus out of twenty letter names, only eight at most are the names of trees. The other names have a variety of meanings, which are set out in the list below. -->
Av forfeda er fire forklart i Auraicept:
Den femte bokstaven er Emancholl som tyder 'tvilling av hassel'.
Ogham i Unicode
Ogham-alfabetet ligg i området U+1680–U+169F i Unicode ( versjon 4.1). Namna på bokstavane er dei som er i bruk i Unicode.
Anne Flugstad
Anne Persdotter Flugstad er ein norsk skodespelar, artist og musikar frå Ottestad i Stange kommune.
Verksemd
Anne Flugstad er utdanna adjunkt, men har vidareutdanning innan forteljarkunst. Ho har i mange år vore aktiv med både song, teater, forteljing, deklamering, dans og fløytespel, og har levd av underhaldning og kulturformidling sidan 1999. Ho har vore med på fleire plateinnspelingar med både religiøst og ikkjereligiøst innhald, bla plata Fulanimesse med Det Norske Misjonsselskap i 2005. Plata hadde musikk frå Fulani-folket i Mali. I juni 2009 hadde ho konsertturné med norske og afrikanske songarar, som enda opp med stor konsert i Oslo konserthus.
Flugstad har reist mykje innanfor Den kulturelle skolesekken og Den kulturelle spaserstokken og er aktiv i Tidsbroen, arbeid for 10 - 12-åringar i Den norske kyrkja i Hamar bispedøme. I 2010 laga ho konsertforestillinga Perler på en snor, som handla om Margrethe Munthe, og ho framførte dette under Festspela i Elverum i august 2011. Ho har også samarbeidd og hatt konsertar med pianisten Yngve Espedal. , samt hatt konsertprogram om Alf Prøysen. Flugstad har også delteke på Fortellerfestivalen i Oslo.
Birger jarl
Birger jarl var ein svensk statsmann som spelte ei viktig rolle i danninga av Sverige som riksjarl (1248-1266) og formyndar for sonen sin, kong Valdemar (1250-1266). Han skal òg ha grunnlagt Stockholm.
Oppvekst og familie
Birger jarl vart fødd som Birger Magnusson og er nemnd fyrste gong i 1237, men var truleg fødd kring 1210. Han var son til Magnus Minnisköld og Ingrid Ylva.
Sidan faren Magnus Minnisköld skal ha vorte drepen anten i 1208 eller i1210, må Birger Magnusson ha vorte fødd seinast i 1211. Undersøkingar i byrjinga av 2000-talet, av det som truleg er Birger Magnussons leivningar i Varnhems kyrkja, fastslo at han var kring 50-55 år gamal då han døydde i 1266, altså at han tidlegast var fødd kring 1210. Om ein kombinerer desse opplysningane, vert konklusjonen at han må ha vorte fødd ein gong kring 1210.
Birger Magnusson vart gift kring 1235/1237, i alle høve før 1241, med prinsessa Ingeborg, syster til kong Erik Eriksson den lespe og halte. Dei fekk fleire born og to av sønene vart kongar. Sonen Valdemar vart konge i 1250, med faren som formyndar, medan Magnus Ladulås vart konge då han avsette broren Valdemar i 1275.
Birger Magnusson vert Birger jarl
Birger Magnussons forgjengar i jarlsembetet var fetteren Ulf Fase. Han hadde vorte jarl allereie i 1220, då Johan Sverkersson var konge. Johan Sverkersson døydde allereie i 1222 på Visingsö og med han forsvann også Sverkerätten. Den berre seks år gamle Erik Eriksson den lespe og halte frå Erikætten var den einaste moglege kandidaten til å ta over som konge. Medan han var barn, vart riket styrt av eit riksråd samansett av stormenn og biskopar. Ein av medlemmane i rådet var Knut Holmgersson Lange, som i slaget ved Olustra i 1229 avsette den berre 13-årige kongen og sjølv tok kongsmakta. Knut Holmgersson høyrde til dei såkalla folkungane (ikkje det same som folkungeætten), ei konservativ gruppering av stormenn som motsette seg sentralisering av riket.
Etter at Knut Holmgersson døydde i 1234 kom Erik attende som konge, men den verkelege makta låg hos jarlen og folkungen Ulf Fase, som skal ha vore ein tilhengjar av Knut Holmgersson og altså i opposisjon mot kong Erik. Kring 1247/1248 tok Birger Magnusson over som jarl etter at Ulf Fase stilte seg på tronpretendenten Holmger Knutssons og folkungane si side i slaget ved Sparrsätra 1247 og tapte mot kong Eriks og Birger Magnussons troppar. Truleg har Ulf Fase anten døydd under sjølve slaget eller vorte avretta etter ordre frå kongen og Birger Magnusson, som deretter overtok jarlsembetet og vart Birger jarl. Fram til sin død 1266 var no Birger Sveriges eigentlege leiar.
Kongedømet Irland
Kongedømet Irland (irsk Ríocht na hÉireann) var namnet på den irske staten frå 1541 til 1800. Det erstatta herredømet Irland, som vart oppretta i 1171. Kong Henrik VIII av England vart dermed den første kongen av Irland sidan 1169. Kongedømet Irland enda då Irland i saman med Storbritannia danna Det sameinte kongeriket Storbritannia og Irland i 1801.
Birger jarl
Tida som jarl
I februar 1248 fann det såkalla Skänningemötet stad. Her vart retningslinjene for rikets samkvem med den katolske kyrkja trekte opp. Med på møtet med den utsende kardinalbiskopen Vilhelm av Sabina var forutan Birger jarl: Erkebiskop Jarler, rikets fem øvrige biskopar, klosterleiarar, prestar, samt lagmannen i Östergötland og ei mengd stormenn.
I 1250, medan Birger jarl var på krosstog i det indre av Finland og mellom anna grunnla Tavastehus slott, døydde kong Erik Eriksson den lespe og halte og med han forsvann også Erikætta. Birger jarls son Valdemar vart då, berre kring ti år gamal, vald til konge. På morssida stamma Valdemar frå Erikætta. Kongevalet skjedde før Birger jarl kom heim frå Finland.
I slaget ved Herrevadsbro i 1251 sigra Birger jarl over ei gruppe opprørske stormenn (folkungar), mellom anna Knut Magnusson, Filip Knutsson og Filip Larsson. Etter Ingeborgs død i 1254 gifta Birger 1261 seg på nytt med enkedronninga etter den danske kongen Abels, Mechtild av Holstein.
Etter at han sommaren 1266 møtte ein paveleg delegat i Kalmar saman med sønene sine, døydde Birger jarl den 21. oktober 1266 på Jälbolung, ein gard som kanskje låg i Västergötland. Han vart gravlagd i Varnhems klosterkyrka.
Ettermæle
I Varnhem er gravsteinen hans med bilete av jarlen sjølv, andre kona hans, Mechtild, og sonen Erik. Kunstvitskapsprofessoren Jan Svanberg har fastslege at ein konsollstein i Varnhem, i form av eit hovud, skal førestella Birger jarl. Gravene til Birger jarl og Mechtilds vart opna i mai 2002.
I følgje Erikskrønika grunnla Birger byen Stockholm (kring 1252). Byen har minna han med ein statue, Birger Jarls Torn og Birger Jarls Torg på Riddarholmen og ei gate, Birger Jarlsgatan, i Norrmalm.
Birger jarl vert rekna som stamfar til folkungeætta si kongelege grein. Han var den siste i Sverige som brukte tittelen jarl, men han hadde ikkje noko kjent tilnamn. Jarl var ikkje noko tilnamn eller etternamn, men ein tittel.
Vatne kraftverk
Vatne kraftverk er eit vasskraftverk i Storelva i Ørsta kommune i Møre og Romsdal. Kraftverket er eit elvekraftverk utan eige reguleringsmagasin.
Kraftverket utnyttar eit fall på 93 meter.
Midlare årsproduksjon er på 11,5 GWh og installert effekt er på 2.5 MW. Kraftverket vart sett i drift i 1987.
Vatnet som er brukt i kraftstasjonen er tidlegare brukt i Bjørdal Kraftverk.
Eigar er Tussa Energi AS.
Sommar-OL 1920
Sommar-OL 1920 vart halde i Antwerpen i Belgia frå 23. april til 12. september med opningsseremoni 14. august. USA vart beste nasjon. Noreg fekk tretten gullmedaljar.
OL-flagget vart nytta for første gong under desse leikane. Det vart også første gongen ein deltakar - Victor Boin - sa fram den olympiske eiden.
Edvard I av England
Edvard I var konge av England og Lord av Irland frå 1272. Han var son av Henrik III av England og Eleonore av Provence og var gift med Eleonore av Castilla.
Han blei kalla Longshanks (Langbein) fordi han var ca 188 cm høg, og blei dessutan kalla Hammer of the Scots (Hammaren til skottane); på gravsteinen hans står det Hic est Edwardvs Primus Scottorum Malleus. Han blei kjent som den monarken som erobra Wales og tvinga Skottland under engelsk dømme. Han regjerte frå 1272 til 1307 og tiltredde trona 21. november 1272 etter at faren døydde.
Aírton Graciliano dos Santos
Aírton Graciliano dos Santos er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Verdy Kawasaki.
International Telecommunication Union
ITU er eit SN-organ skipa 17. mai 1865 for global standardisering innan telekommunikasjon med formelt ansvar for å lage verdsstandardar innanfor telekommunikasjonsområdet. ITU arrangerer også dei fireårlige Telecom-messene.
Organisasjonen hadde per juli 2005 632 medlemmer frå heile verda, og Noreg har vore med sidan starten. Hovudkvarteret held til i Genève i Sveits der også mange av møta vert halden.
ITU er delt i fleire hovuddelar:
ETSI (Europa) og ANSI (Nord-Amerika) er regionale organisasjonar som samarbeider med ITU, dei fleste store aktørar er medlemmer både i ITU og sin regionale organisasjon.
ITU-T
ITU-T er den delen av ITU som har ansvaret for standardisering innanfor telekommunikasjonsområdet, og lager og gjev ut fleire seriar med såkalla recommendations (tilrådingar) som i praksis er standardar som skildrar korleis tenester, nett o.a. skal byggast opp.
Pr. juli 2005 er talet med aktive standardar om lag 2900. Eit eksempel på ein mykje brukt standard er ITU-T Rec. G.711, som beskriver formatet for ein PCM talekanal som vert nytta over hele verda i digitale telefoninett og ISDN.
Formelt sett er ikkje desse dokumenta standardar som skal følgjast av alle medlemmer, men fordi dei er mykje gjennomarbeidet og utvikla av grupper der medlemmer frå heile verda er med, og sikrar interoperabilitet verda over; er dei fleste av dei i praksis å oppfatte som standardar. Mange av standardane opnar for regionale tilpassingar i regi av dei formelle standardiseringsorganisasjonane som til dømes ETSI og ANSI.
Bidrag til arbeidet, som går føre seg i 13 ulike studiegrupper med ei lang rekkje undergrupper, kjem frå teleoperatørar, utstyrsprodusentar og forskings- og utviklingsmiljø verda over, og kjem også formelt frå dei regionale standardiseringsorganisasjonane. I tillegg mottar gruppene bidrag frå andre store organisasjonar som ikkje har formelt standardiseringsansvar, som f.eks. IETF og IEEE, og det er nært samarbeid med andre globale organisasjonar som ISO og IEC.
Kiyomitsu Kobari
Kiyomitsu Kobari er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Verdy Kawasaki, Vissel Kobe, Vegalta Sendai, Tochigi SC og Gainare Tottori.
Witten
Witten er ein by i Tyskland i delstaten Nordrhein-Westfalen med om lag 100 000 innbyggjarar. Witten/Herdecke Universitet, det første private universitetet i Tyskland, ligg i byen.
Witten ligg i Ruhrdalen sør i Ruhrområdet.
Historie
Witten vart først nemnd i 1214, men bydelen Herbede (som vart ein del av byen i 1975) går heilt tilbake til 851. Byen vart ein gruveby frå 1578. I 1975 vart Witten ein del av Ennepe-Ruhr-Kreis og er i dag den største byen her. 1975 var òg første året Witten fekk meir enn 100 000 innbyggjarar, grensa for ein storby (Großstadt) i Tyskland.
Seint på 1800-talet vart Witten kjend for Roburit-dynamitten. Denne dynamitten vart ein gong nytta i kolgruver over heile verda. I 1906 oppstod det derimot ein eksplosjon i fabrikken og 41 menneske omkom.
Greg Haughton
Gregory Haughton, kjend som Greg Haughton, er ein tidlegare sprintar frå Jamaica som tevla internasjonalt på 400 meter. Han vann bronsemedaljen på 400-meteren i verdsmeisterskapane 1993 og 2001, og under OL 2000. Elles var han med å vinne fire VM-sølv i 4 x 400 meter stafett for Jamaica, samt OL-sølv og OL-bronse i same øvinga.
Aktiv
Haughton sprang sitt livs kjappaste 400 meter då han vart tredjemann på 400 meter under verdsmeisterskapen 1995 i Göteborg. Med tida 44,56 sekund vart han slått berre Michael Johnson og Butch Reynolds, begge frå USA. I den same meisterskapen byrja han på ei unik rekke av stafettmedaljar. Saman med lagkameratar vann Haughton då sølvmedaljen i 4 x 400 m stafett. I dei komande åra sikra han seg på den lange stafetten ein bronse i OL 1996, sølv i VM 1997, VM 1999, OL 2000 og VM 2001. Individuelt vann han bronsemedaljen på 400 meter under OL 2000 og i VM 2001.
Rjukan Idrettslag
Rjukan Idrettslag er eit idrettslag heiemhøyrande på Rjukan i Tinn kommune i Vestfold og Telemark. Idrettslaget vart stifta 8. februar 1911 og er aktivt i ei rad idrettar. Rjukan IL driv med alpin skiidrett, badminton, fotball, friidrett, handball, innebandy, ju jitsu, langrenn, skating, squash, symjing, tennis, vektløfting, volleyball. I tillegg driv idrettslaget med helsesport og idrettsskule.
Lagsfargane til Rjukan IL er blått og kvitt.
Rjukan Idrettslag arrangerte noregsmeisterskapen i alpine greiner i 1946 og 1961. I 1947 stod laget som arrangør av Skeise-NM for kvinner.
Skirennarane Einar Landvik og Otto Aasen høyrde til eliten i nordisk kombinert og skihopping i mellomkrigstida 1918-40. Etter 2. verdskrigen er Merete Fjeldavlie Rjukan IL sin best kjende utøvar, med ein verdscup-siger i alpin skiidrett og NM-gull. Også eldre ski-alpinistar som Karen-Sofie Styrmoe og Jon Terje Øverland vann NM-medaljar. Vektføftaren Atle Rønning sanka 15 NM-titlar i perioden 1982-2004.
Cecilie
Cecilia og Cecilie er kvinnenamn avleidd frå det latinske Caecilia, hokjønnsforma av slektsnamnet Caecilius. Slektsnamnet er igjen danna av det latinske adjektivet caecus, 'blind'. Namnet er utbreidd i den kristne verda på grunn av den populære helgenen Cecilia, og har også vore mykje brukt blant europeiske kongelege. Cecilie har norsk namnedag den 22. november.
Namna finst med ei rekke skrivemåtar, som Cecillie, Cæcilie, Sesilie, Cesilie og Secilie, og med a-endingar på desse. Den franske forma av namnet er Cécile og den engelske Cecily. Namna har ei rekke kortformer, som Silje, Sissel, Celia, Sheila, Silke og Zilla.
Bruk
Namnet kom til Noreg på 900-talet, og blei vanleg rundt 1300-talet. Bruken av Cecilie tok til å veksa i Noreg på 1950-talet, og voks til over 0,9 % ved byrjinga av 1970-talet. Bruken har deretter gått nokså jamnt nedover.
Austevoll kommune
Austevoll er ein øykommune vest i Vestland fylke. Kommunen ligg i Midhordland, ut mot Nordsjøen, og er elles omgjeve av kommunane Sund i nord, Os i nordaust, Tysnes i aust, og Fitjar og Bømlo i sør. Kommunen består av 667 store og små øyar, og har eit samla areal på 117,2 km², og ei strandline på 337 km. Kommunen har 4 680 innbyggjarar pr. januar 2011.
Administrasjonssenteret i kommunen er Storebø, som også er den største bygda. Kommunen har vidaregåande skule, Austevoll vidaregåande skule, og ein maritim fagskule. Havforskningsinstituttet har ein forskingsstasjon i Austevoll.
I sør har kommunen ferjesamband frå Husavik til Sandvikvåg i Fitjar. Frå Hufthamar går det ferje nordover til Krokeide i Bergen kommune. Snøggbåten mellom Bergen og Sunnhordland anløper Hufthamar og Bekkjarvik.
Eldre historie
Austevoll var blant dei første stadane i Hordaland som vart isfritt mot slutten av istida. Det er funne spor av busetnad tilbake til den eldre steinalderen, for 10 000 år sidan. Næringsvegane har til alle tider vore fiske, fangst og jakt, i tillegg til enkelt jordbruk.
Nyare historie
Frå innføringa av Formannskapslova av 14. januar 1837 var Austevoll og Sund éin kommune. I 1886 blei Austevoll eigen kommune. 1. januar 1964 blei delar Fitjar (Selbjørn og sørlege Huftarøy) overdrege til Austevoll kommune.
Michiyasu Osada
Michiyasu Osada er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Austevoll kommune
Nyare historie
I ei kommuneoversikt datert den 31. januar 1840 ("Fortegnelse over Rigets samtlige Formandsskabsdistricter") er "Østevold" (med "Møgster Sogn") oppført som ein separat kommune åtskild frå Sund. (Dette ville ha vore i samsvar med lova - for sjølv om soknene Austevoll og Møkster høyrde til Sund prestegjeld så høyrde til dei ulike fogderier: Sund høyrde til Nordhordland fogderi og Austevoll og Møkster Sunnhordland fogderi. I slike tilfelle kunne eit prestegjeld bli delt i to separate kommunar.) Men denne delinga kan i so fall ikkje ha vore virksam lenge: I alle seinare oversikter (fram til 1886) er Austevoll oppført som ein del av Sund kommune.
Michiyasu Osada
Han spela for klubbane Tokyo Verdy, Vissel Kobe og Kyoto Purple Sanga.
Austevoll kommune
Geografi
Austevoll består av 667 småkuperte øyar og holmar. Kommunen har ei strandline på 337 kilometer, og eit areal på 117,1 km². Dei største øyene dannar ein halvsirkel, med opning vestover. Frå nordvest, rekna med klokka, ligg Storekalsøy, så Hundvåkøy, lengst aust ligg Huftarøy, sørvest for Huftarøy ligg Selbjørn, og vest for Selbjørn ligg Stolmen. Heilt vest i kommunen, mellom Storekalsøy i nord og Stolmen i sør, ligg øyene (frå nord og sørover) Horgo, Møgster og Litlakalsøy.
I vest grensar kommunen til Nordsjøen, i nord ligg Krossfjorden, Bjørnafjorden i nordaust, Langenuen i aust og Selbjørnsfjorden i sør. Den høgaste toppen i Austevoll er Loddo, på 244 meter.
Véntzio
Véntzio (gresk Βέντζιο) er ein tidlegare kommune i periferieininga Grevená i periferien Vest-Makedonía i Hellas. Véntzio inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Grevená.
Austevoll kommune
Demografi
Av dei 667 øyene er berre åtte busetnad gjennom heile året. 29 prosent av dei busette bur i tettbygd strok. 28 prosent av dei busette er 17 år eller yngre, noko som er 4,4 prosent over landsgjennomsnittet. 4,7 prosent av dei busette er 80 år eller eldre.
Politikk
Austevoll kommune vert styrt etter formannskapsmodellen. Kommunestyret består 21 representantar, samansett av Framstegspartiet (5), Høgre (8), Arbeidarpartiet (5), Senterpartiet (1) og Kristeleg Folkeparti (2).
Etter valet i 2015 vart Morten Storebø vald til ordførar i kommunen. Kommunen blir styrt av eit fleirtal i kommunestyret utgått av Høgre og Arbeidarpartiet.
Austevollsbrua, eit bruprosjekt som skal knyte Huftarøy og Hundvåkøy saman, har sidan byrjinga av 1990-åra vore ei viktig politisk sak. Bruprosjektet vart opna i november 2007.
Ekstremvêret Vera
Vera var eit ekstremvêr som råka kysten av Trøndelag nord for Trondheimsfjorden torsdag ettermiddag og kveld 20. november 2008. Ekstremvarselet, det fjerde som vart sendt ut i 2008, vart sendt ut frå MI midt på dagen var basert på ein kombinasjon av kraftig vind (opp mot sterk storm), tett snøfall, og høge bølgjer (signifikant bølgjehøgd på 10-12 m) inn mot kysten i kombinasjon med stormflod.
Den sterke vinden og dei kraftige snøbyene gav snøstorm i Møre og Romsdal og Trøndelag.
Verknad
Torsdag ettermiddag vart det målt vindstyrke på 36 m/s på helikopterdekket på Heidrun-plattforma. Standard vindmåling skal derimot målast 10 meter over havnivå, og i denne høgda vart det berre målt 23 m/s. Samstundes vart det målt signifikant bølgjehøgd på 11,1 meter og ei maksimal bølgjehøgd på 17,3 m på Heidrun.
Sklinna og Nordøyan fyr målte 26 m/s (full storm) kl. 14 på torsdagen. I løpet av døgnet frå kl. 07 den 20. november til kl. 07 den 21. november fall det 42 cm nysnø i Grong, 41 cm i Verdal og 30 cm i Namdalseid.
Utover dagen og natta vart det ikkje rapportert om skadar, men ein del vanskelege køyreforhold og mange trafikkmeldingar.
Vind
Kraftigast vind mellom 22. desember kl. 01 og 23. desember kl. 01. Områda frå Nordhordland til Troms fekk opp i full storm i denne perioden.
Satoshi Kusayanagi
Satoshi Kusayanagi er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Yokohama Marinos.
Île d'Oléron
Île d'Oléron er ei øy i Biscayabukta ved kysten av Frankrike, like vest for Rochefort på sørsida av sundet Pertuis d'Antioche. Ho er den nest største øya i Frankrike etter Korsika (om ein ikkje reknar med dei franskstyrte øyane i andre verdsdelar).
Historie
Eleonora av Aquitaine introduserte rundt 1152 til 1160 dei første maritime lovene i denne delen av verda, Rôles d'Oléron (Oléron-rullane). I 1306 gav Edward I av England øya til son sin Edward II som ein del av hertugdøme Aquitaine.
Administrasjon
Øya har om lag 20 000 innbyggjarar.
Transport
Sidan 1966 har øya vore forbunde med fastlandet via ein bru. Ho har ei lengd på 3 027 m, og er den lengste brua i Frankrike. Ho har vore gratis sidan 1991.
Transnistriakrigen
Transnistriakrigen eller Transnistriakonflikten var ein væpna konflikt mellom Transnistria sin republikanargarde, milits og kosakkar, støtta av den 14. russiske hæren, og moldoviske politimenn og troppar i 1992.
Striden starta derimot så tidleg som i november 1990 ved Dubăsari (russisk Дубоссáры, Dubossary), men kampane intensiverte seg frå 1. mars 1992 då det nyleg sjølvstendige Moldova vart tatt opp i SN. Det var fleire mellombelse våpenkviler gjennom sommaren, men det var først 21. juli at det vart permanent våpenkvile mellom dei to områda.
Bakgrunn
Før Sovjetunionen okkuperte Bessarabia og Nord-Bukovina og oppretta Moldovsk SSR i 1940, var området av Moldova vest for elva Dnestr ein del av Romania (1918-1940). Før Moldovsk SSR vart oppretta var Transistria ein del av Ukrainsk SSR som ein autonom republikk kalla Den moldovske autonome sovjetiske sosialistrepublikken med Tiraspol som hovudstad. Trass i at Trasnistria hadde særs få moldovarar vart det likevel ein del av Moldovsk SSR.
Mot slutten av sovjettida då Mikhail Gorbatsjov endra landet med perestrojka og glasnost fekk mange område som ikkje primært hadde vore russiske før Sovjetunionen auka nasjonalkjensle. I 1989 innførte Moldovsk SSR moldovsk som det offisielle språket i republikken, og gjekk tilbake til latinsk alfabet. I 1990 vedtok dei òg å gå tilbake til sitt tradisjonelle flagg og våpen, og endra nasjonalsongen sin til Deşteaptă-te, române!. Seinare same året vart orda «sovjet» og «sosialist» droppa frå namnet og landet vart «Republikken Moldova». Alle desse hendingane, fallet til kommunismen i Romania og ei viss opning av grensene mellom Romania og Moldova førte til at mange i Tranistria trudde at ei samling av Romania og Moldova var nært føreståande, slik at Trasnistria òg vart ein del av Romania.
Stortingets næringskomité
Stortingets næringskomité er ein fagkomité på Stortinget. Komiteen handsamar mellom anna saker knytte til næringsverksemd, statleg eigarskapspolitikk, reiseliv, landbruk, fiske og skipsfart. Det er denne komiteen som har ansvar for jordbruksavtalen.
Komiteen har 14 medlemmar og vart skipa 21. oktober 1993. I valperioden 2013 - 2017 har komiteen desse medlema :
Musikaren Mads Eriksen
Mads Eriksen er en norsk gitarist og musikar frå Bergen. Han har gjeve ut musikkalbum på eigenhand sidan 1990. Før det hadde han spela i ymse lokale musikkgrupper, og gjeve ut plate med gruppa Sharks & Whales, Reaped by Man, i 1988. Han har i tida etter gjeve ut 8 album, det siste i 2004, saman med tidlegare Manfred Mann’s Earth Band-gitarist og vokalist Chris Thompson. Mads Eriksen har òg spela saman med Bergen Filharmoniske Orkester, og ymse andre klassiske orkester.
Hisøy
Hisøy er ei øy i Arendal kommune og ein tidlegare kommune i Aust-Agder fylke. Hisøy var saman med Froland, Fjære og Øyestad del av Øyestad formannskapsdistrikt frå 1837. Fjære vart eigen kommune i 1846. I 1850 vart òg Froland skilt ut medan Hisøy og Øyestad framleis var ei eining. 1. januar 1881 vart Hisøy skilt ut som eigen kommune.
Knídi
Knídi (gresk Κνίδη) er ein landsby i periferieininga Grevená i periferien Vest-Makedonía i Hellas. Knídi var hovudsete i den tidlegare kommunen Véntzio, som no er ei kommunaleining i kommunen Grevená.
Hisøy
Hisøy sine utbygd område nær Arendal sentrum har fungert som ein forstad til Arendal by. Byen Arendal låg omkring hamnebassenget, fordelt på fleire kommunar. På 1700-talet fanst det kjøpmannsgardar i Kolbjørnsvik som formelt sett høyrte til byen Arendal.
Båten Kolbjørn har i meir enn hundre år sørgt for transport tvers over hamnebassenget i Arendal til nabokommunen Hisøy og kommunesenteret Kolbjørnsvik.
1. januar 1992 vart Hisøy, Arendal, Moland, Tromøy og Øyestad slått saman til dagens Arendal kommune.
Hisøy er som øy ganske spesiell ved at ho har elveløp og ein innsjø på innsida, og fjordar og hav på motsett side. Nidelva sine to utløp, innsjøen Hølen, Arendal sitt hamnebasseng, Galtesund og Havsøysund er farvatn som grensar mot Hisøy.
Kolbjørnsvik, Sandvika, Gullsmedengen, His og Flødevigen er kjende stader på Hisøy.
Tilnærma all busetnad på Hisøy ligg innanfor tettstaden Arendal.
Abomey
Abomey er ein by sør i Benin i Vest-Afrika, med om lag 128 000 innbyggjarar. Byen var hovudstad i det tidlegare kongedømmet Dahomey, som vart etablert rundt 1625 og opphøyrde då det var innlemma i Fransk Vest-Afrika i 1894. Kongepalassa i Abomey er ei gruppa av bygningar av jord og leira, og vart bygde av Fon-folket frå om lag 1650 til 1880. Palassa er rekna som nokre av dei fremste kulturminna i Vest-Afrika. Kongepalasset og kongegravene står i dag på UNESCO si verdsarvlista over verneverdige kulturminne.
Klasserom
Klasserom er eit lokale for undervising, gjerne tilhøyrande ein skule eller universitet. Klasserom kan òg kallast undervisingsrom, og kan òg finnast hos føretak og religiøse og humanitære organisasjonar.
Kjenneteikn på eit klasserom kan vera utstyr som pultar, tavle, kateter, eller ein projektor for framvising av bilete, tekst eller film.
Fylkesveg 202
Fylkesveg 202 (Fv202) er ein veg som går mellom Skotterud, opp gjennom Finnskogen og Åsnes. Eit langt stykke mellom Øyermoen og Lundersæter er ikkje vegen asfaltert, men har i staden ottadekke. Vegen (bortsett frå felles trasé med riksveg 200 og fylkesveg 201) er 106,7 km lang.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltingsreformen trod i kraft har han status som fylkesveg.
Masatoshi Tanaka
Han spela for klubben Yokohama Marinos.
Sal til dyr
Sal er ei innretning til å leggje på ryggen til ridedyr eller transportdyr for anten å nyttast som sete for ryttaren (ridesal) eller for å feste og frakte varer på ryggen av dyret (pakksal og kløvsal, eller berre kløv). Salar gjer det lettare for ryttaren eller lasta å sitja trygt på dyret, og kan ha ulike utformingar etter bruk. Salen og utstyret som høyrer til, vert kalla saltøy. Utforminga av salar er avhengig av bruksområde og tradisjon.
Utforming
Salar til bruk på hest er laga av ein salbom av tre, metall eller glasfiber utstyrt med puter som ligg inn på hesteryggen på kvar side av ryggraden, og slik skånar ryggraden for å bli skada av tyngda til ryttaren eller lasta. Ofte er det nytta eit underlagsdekken under salen. Salen er festa til ryggen på hesten ved hjelp av ein salgjord, ei brei reim av lær eller tekstil som går under buken på hesten. Sjølve setet og salkappene, som gjerne er laga av lêr, er festa til salbommen, der òg stigbøylane er festa ved hjelp av bøyelreimane. Stigbøylane er dei metallbøylane på kvar side som ryttaren har føtene i (og som har gjeve namn til den liknande knokkelen i øyret hjå pattedyr).
Sal for kamelar og dromedarar er tilpassa puklane til desse dyra. Større salar kunne ha overbygg. Liknande salar finn ein også for elefantar, tidlegare mykje brukt i India under namnet hauda (howdah). Desse har som regel plass til to eller fleire personar.
Historie
Hestesalen oppstod truleg på dei asiatiske steppene, der ein også fann opp stigbøyelen og komteselen. Han var ein viktig teknologi til bruk i krigføring og riddarkamp i mellomalderen, fordi han gjorde at krigarar sat mykje støare på hesten.
Moderne hestesalar har to hovudutformingar. Westernsal har høg forsvissel som ein kan festa tau i og høg bakbom som gjev god støtte. Den engelske salen er lettare og flatare, og er vanleg til moderne sportsriding, turriding, dressurriding og sprangriding, og er utvikla med opphav i den salen som vart nytta under jakt med hest i England. Det finst også ein noko tyngre sal som blir kalla militærsal eller ungarsk sal som er noko brukt til turriding.
Naoto Muramatsu
Naoto Muramatsu er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Mat
Ein skil som regel mat frå drikke, sjølv om dei har mykje av dei same funksjonane. Mat kan finnast i like flytande form som drikke, men ein seier som regel at ein et mat (også flytande, som suppe) medan ein drikk drikke.
Historisk utvikling
Menneske i tidlegare tider brukte mykje av kreftene sine på å skaffa mat, enten ved å sanka, jakta, eller dyrka jorda. Ettersom landbruket er blitt meir og meir effektivt treng ikkje folk bruka så mykje tid eller pengar på å skaffa seg maten ein treng. I staden er det blitt eit problem at ein del får for mykje eller feil næring, noko som kan føra til livsstilsjukdommar som overvekt og eventuelt hjarte- og karsjukdommar eller kreft. Andre, derimot, får for lite eller feil næring, anten fordi dei er fattige eller fordi dei har eteforstyrringar. Dette kan føra til mangelsjukdommar, ufullstendig utvikling, eller i verste fall til at dei døyr av svolt.
Mat som symbol
Mennesket er rekna som altetande, det vil seia at me kan ta til oss næring frå mange ulike kjelder, både frå dyr og plantar. Det finst likevel mange kulturelle grenser for kva ein meiner er bra å eta. Religionar som islam, jødedom, hinduisme og buddhisme har til dels kompliserte reglar for kva som er lovleg mat og kva som ikkje er det. Andre kulturar har grenser som er mindre uttalte. Dei fleste nordmenn vil til dømes unngå å eta larvar eller maur fordi dei tykkjer det er ekkelt.
Mat blir brukt til å markera høgtider, anten ved at ein lager ein særskild rett eller ved at ein avstår frå ein viss type mat. I svært mange kulturar er det òg vanleg å ofra mat til gudar eller ånder, anten dagleg eller på spesielle dagar.
{| style="padding: 0.3em; float:left; margin: 0 0 1em 1em; border:1px solid #666633; border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px; background:#EFFFB9;"
Ulike mattypar
Animalsk mat
Takayuki Nakamaru
Takayuki Nakamaru er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Yokohama Marinos.
Jerkholmen
Jerkholmen eller Jerken er ei øy i Arendal kommune i Aust-Agder, heilt sør i kommunen nær grensa til Grimstad kommune. Øya er ein del av Raet landskapsvernområde og består for ein stor del av morenemasse. Jerkholmen er kvartærgeologisk ein del av det store raet; ein israndavsetting som kan følgjast frå Finland, over Sverige og langs heile Noreg og inn i Russland. Strukturen held fram frå Jerken austover til Merdø og Hove på Tromøy, og vestover gjennom Hasseltangen landskapsvernområde og Søm-Ruakerkilen naturreservat til Fevik i Grimstad kommune.
Jerkholmen er eit offentleg sikra friområde ved avtale med private grunneigarar.
Randolph Churchill
Lord Randolph Henry Spencer Churchill var ein britisk konservativ politikar, han var tredje son til den sjuande hertugen av Marlborough og far til Winston Churchill.
Jerkholmen
Det er fleire gravhaugar på Jerkholmen.
Randolph Churchill
Randolph Churchill blei fødd på familieslottet Blenheim Palace og fekk første del av undervisninga si heime. I 1863 byrja han på Eton College, men utan å utmerke seg verken intellektuelt eller fysisk. Deretter tok han vidare utdanning ved Oxford, der han byrja i 1867 og blei uteksaminert i 1870.
Jerkholmen
Jerken er lenge vore nytta som utmarksbeite for sauer. Fylkesmannen i Aust-Agder har sett i gang tiltak for vedlikehald av kulturlandskapet på Jerken. I 2007 vart mellom anna store mengder einerkratt fjerna.
Randolph Churchill
I 1874 blei han vald inn i Parlamentet for det konservative partiet for kretsen Woodstock. Same år gifta han seg også med Jeanette (Jennie) Jerome, dotter av den amerikanske millonæren Leonard Jerome. Paret Churchill hadde to søner, Winston Leonard Spencer Churchill (1874–1965) og John Strange Churchill (1880–1947). Kona sine sosiale kontaktar hjelpte til å fremje Lord Randolphs tidlege karriere, men dei same kontaktene var også ei viss kjelde til uro fordi ho hadde ein rekkje elskarar; blant dei Edward Albert, framtidig konge av Storbritannia.
Fylkesveg 205
Fylkesveg 205 (Fv205) er ein veg som går mellom Roverud og Berg i Kongsvinger kommune. Mellom Hokkåsen og Berg følgjer vegen meir eller mindre Skasvassdraget. Veglengda er 15,3 km.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltingsreformen trod i kraft har han status som fylkesveg.
Randolph Churchill
I sin tidlege politiske karriere angreip Lord Randolph både dei liberale og sine eigne konservative; gruppa rundt han blei etterkvart kalla «the forth party». I byrjinga av 1880-åra formulerte han ein ny politisk plattform for det konservative partiet, kalla «Tory democracy», ideen var at dei konservative burde fremje reform i staden for å motsetje seg det. Ved ein slik politikk ville dei konservative kunne utmanøvrere sine motstandarar i det liberale partiet. Lord Randolphs nye politiske linje slo gjennom og i 1884 blei han vald til formann i partiet.
Ved valet i 1885 vann dei konservative og Lord Randolph fekk stillinga som minister for India, året etter blei han finansminister. I desember 1886 gjekk han av, avgangen var eit taktisk spel for å utmanøvrere politiske motstandarar innan partiet, men han blei sjølv utmanøvrert og fekk ikkje nokon ny stilling i regjeringa.
Churchill heldt fram som meinig parlamentsmedlem, men helsa hans var dårleg. Dei siste åra av sitt liv brukte han mykje tid på reiser, sport og sosialt liv. Hausten 1894 drog han saman med kona si på ein lengre reise for å kome til krefter att, men han var så sjuk at han raskt måtte returnere og døydde 24. januar året etter.
Sørbrandal kraftverk
Sørbrandal kraftverk er eit vasskraftverk ved Sørbrandal i Vanylven kommune i Møre og Romsdal.
Kraftverket utnyttar eit fall på 370 meter mellom Børevatnet og Rovdefjorden. Vatn frå Trollevatn vert også samla inn.
Midlare årsproduksjon er på 31 GWh og installert effekt er på 4,3 MW. Kraftverket vart sett i drift i 1951 og vart modernisert i 2003.
Eigar er Tussa.
Repeat – The Best of Jethro Tull – Vol II
Repeat – The Best of Jethro Tull – Vol II er eit samlealbum frå 1977 av Jethro Tull. Albumet inneheldt ein song som tidlegare ikkje var gjeven ut, «Glory Row».
Albumet vart òg kalla Repeat: The Best of Jethro Tull, Vol. 2 eller Repeat: The Best of Jethro Tull - Vol II.
Albumet nådde 93. plass på albumlista i USA.
Vasilij Veresjtsjagin
Vasilij Vasiljevitsj Veresjtsjagin var ein av dei mest kjende russiske målarane av slagscener frå krigsmarka. Han var ein av dei aller fyrste russiske kunstnarane som hausta ros utanlands. Dei realistiske måleria hans kunne vera så grafiske at mage av dei ikkje blei stilt ut eller trykka i samtida hans.
Læreår
Veresjtsjagin var fødd i Tsjerepovets i 1842 som den midtre av tre brør. Faren hans var ein russisk landeigar av adelsætt, medan mora var av folkeleg opphav med tatariske røter.
Han gjekk ut frå marineskulen med det beste eksamensvitnemål, men slutta tenesta for å byrje å studere teikning. To år seinare, i 1863, vann han ei medalje ved St. Petersburgs kunstakademi for verket 'Odysseus slår i hel friarane'. I 1864 for han vidare til Paris, der han studerte hos Gerome. Men han valde å bruke heilt andre metodar enn læremeisteren.
Reiser i Sentral-Asia
På 1866-salongen stilte Veresjtsjagin ut ei teikning av Dukhoborar messar sine salmar. Året etter fylgde han general Kaufman på hans felttog til Turkestan. For sin militære innsats under omleiringa av Samarkand vart Veresjtsjagin tildelt St. Georg-krossen. Han var ein utrøytteleg reisande i Turkestan i 1869, i Himalaya, India og Tibet i 1873, fór atter til India i 1884.
Etter ein periode med iherdig arbeid i Paris og München stilte han ut nokre av bileta sine med motiv frå Turkestan i St. Petersburg i 1874. Mellom dei var to arbeid som i ettertid vart utelate grunna si framstilling av russiske soldatar. I Herleggjeringa av krigen ser ein ei pyramide med skallar tileigna «alle erobrarar, tidlegare, samtidige og komande,» og i 'Etterlaten', eit bilete av ein døyande soldat forlaten av sine kameratar. Den russiske hæren sette stopp for å stille ut verka.
Russisk-tyrkiske krigen
Veresjtsjagin var med den russiske hæren under felttoget mot Tyrkia i 1877. Han var til stades ved kryssinga av Sjipka-skaret og omleiringa av Pleven, der broren hans fall. Sjølv vart han livstrugande såra under førebuingane til kryssinga av Donau nær Rustsjuk. Ved avslutninga av krigen hadde han rolla som sekretær for general Skobelev ved San Stefano.
Etter krigen busette Veresjtsjagin seg i München, der han laga sine krigsbilete i slikt eit tempo at han beint fram vart skulda av å nytte seg av assistentar. Dei oppsiktsvekkande motiva i bileta hans, og deira didaktiske mål om å fremje fred gjennom framstillinga av krigens gru påkalla merksemd frå ein stor del av allmenta som elles var uinteressert i kunst. Dette førte til ein serie med utstillingar av måleria hans i Paris i 1881, med framhald i London, Berlin, Dresden, Wien og andre byar.
Han måla fleire scener vedkomande britisk styre i India. Hans episke framstilling av Statsprosesjonen til prinsen av Wales inn i Jaipur i 1876 er hevda å vere det tredje største måleriet i verda.
Veresjtsjagin vekte kontroversar gjennom si serie med tre bilete av avrettingar. Det eine syner ei romersk avretting (Krossfestinga); dei andre av sepoyar i India sundrivne med børser, og av avrettingane av nihilistar i St. Petersburg. Måleriet Sundrivne av børser i i britisk India skildra avrettingar gjennomført med å binde ofra til børseløp. Veresjtsjagin sine bakvaskarar hevda slike avrettingar berre hadde førekome i det indiske 1857-opprøret, medan biletet skildra samtidige soldatar av 1880-talet, og gav dermed inntrykk av at praksisen framleis var i bruk. Grunna den fotografiske stilen syntest biletet å framstå som ei upartisk avbilding av ei verkeleg hending. I Magazine of Art i desember 1887 forsvarte Veresjtsjagin seg, heller unnvikande, ved å seie at den avrettingsmåten var den "mest humane som finst" og at om eit opprør skulle kome så ville britane ha brukt den på nytt.