cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grammofonplate
78-plater (skjellakkplater, steinplater)
78-plater, òg kalla skjellakkplater og steinkaker, er grammofonplater som roterer med nominelt 78 o/min — derav namnet 78-plate. Nokre av dei eldste 78-platene hadde lydopptak på berre éi side, men dei fleste 78-platene hadde lydopptak på båe sidene — ein song/melodi per side. Dei fyrste skjellakkplatene hadde etter måten grove riller, og radiusen på stiften var ca. 100 μm. Rillene vart gradvis reduserte til 90, 76 og 64 μm, men ulike produsentar nytta ulik rillestorleik, og når rillene vart slitne var det ikkje alltid at den opphavlege storleiken høvde.
I starten var det ingen standard for rotasjonshastigheita og det vart nytta fleire ulike hastigheiter, som varierte frå 60 til 130 o/min. I 1925 vart det semje om ei nominell hastigheit på 78 o/min, men då ein gjekk over til elektrisk drift enda ein opp med 77,92 o/min i Europa og 78,25 i Nord-Amerika; dette på grunn av ulik nettfrekvens (50 Hz i Europa og 60 Hz i Nord-Amerika).
Produksjonen av 78-plater heldt fram lenge etter at mikrorille- og stereoplater var tilgjengelege, men etter som marknaden tørka inn slutta fleire av dei store produsentane å gje ut 78-plater. Dei siste 78-platene vart produserte i Argentina, så seint som på byrjinga av 1970-talet.
Mikrorilleplater (mono LP)
Mikrorilleplate er ei grammofonplate som er innspela i mono, med lateral gravering. Mikrorilleplatene vart utvikla av Columbia, under leiing av Peter Carl Goldmark, og sette i produksjon i 1948. Desse platene hadde ein diameter på 25 eller 30 cm, roterte med 33 1/3 o/min, og speletid på 20 til 25 min, som var fire til fem gongar lengre enn 78-platene som då var i bruk. Dei vart difor kalla langspelplater (LP-ar). Året etter, i 1949, tok RCA til å produsera mikrorilleplater, men med mindre diameter (17,8 cm), med større rotasjonshastigheit (45 o/min) og ei speletid på berre 5 1/3 min. Desse var mynta på stutte utgjevingar.
Pyrolyse
Pyrolyse (av gresk pyro- og -lyse) (andre namn destruktiv/destruerande destillasjon, (for-) koksing, trekolbrenning og tørrdestillasjon) er spalting av samansatte, som oftast faste organiske, kjemiske sambindingar til nye produkt ved hjelp av oppvarming utan tilgang på luft (oksygen). Produkta er vanlegvis ljosgass, vatnlege destillat, tjære og koks/trekol. Prosessen kan skje isolert, men er vanlegvis ein del av ein annan termokjemisk prosess som forbrenning eller forgassing.
Grammofonplate
Mikrorilleplater (mono LP)
Columbia og RCA utkjempa ein formatkrig, som ingen av dei vann. Formatet til Columbia fekk gjennomslag for klassisk musikk, medan formatet til RCA fekk gjennomslag for populærmusikk. Det endte med at begge selskapa tok til å nytta begge formata, så kundane laut skaffa seg universalspelarar, som roterte både med 33 1/3 og 45 o/min. Sidan rillene var av same type kunne same pickup nyttast.
Stereoplater
Stereoplate er ei tokanals grammofonplate som lagrar informasjon for stereofonisk attgjeving. Stereoplater er ei vidareutvikling av dei tidlegare mikrorilleplatene, som berre lagra ein kanal (mono). Utover 1950-talet var det mange framlegg til ulike system for å plassera to kanalar på ei grammofonplate. Men det var eit sytem patentert av Alan D. Bumlein i 1931 som viste seg å fungera best, og det er dette systemet som vann fram og framleis blir nytta. Blomlein-systemet plasserte rilleveggane 45° i høve til overflata på plata, slik at dei to rilleveggane dannar 90° i høve til kvarandre. Informasjonen i dei to kanalane er difor ortogonal. Stereoplatene har både lateral og vertikal modulasjon og må spelast med ein pickup der nålefana tillet både horisontal og vertikal rørsle og som har ei noko finare sliping av nåla enn monopickupar.
I 1957 demonstrerte Westrex eit tokanals gravringshovud, som plasserte venstre og høgre kanal i kvar si side av rilla, slik som Blomlein hadde kome med framlegg om 26 år tidlegare.På slutten av 1957 kom det nokre få demonstrasjonsplater på marknaden, men dei store plateselskapa komr ikkje i gang med produksjonen før i 1958. Tidleg på 1960-talet gjekk dei fleste plateprodusentane over til å produsera stereoplater og monoplater vart så godt som borte frå marknaden. Det vart likevel produsert nokr emonoplater, men på grunn av at plateselskapa hadde tele til å nytta dei finare stereorillene var òg dei fleste monoplatene graverte med finar rillene. Desse platene bør difor spelast med pickupar som har mindre stiftradius; 18 μm i staden for 25 μm.
Fiolinsonate nr. 36 av Mozart
Sonate i F for fiolin og klaver, KV 547, vart komponert ferdig den 10. juli 1788 av Wolfgang Amadeus Mozart. Sonaten vert ofte kalla «For nybyrjarar» og var ferdig to veker etter ein pianosonate i C-dur, K. 545, med same kallenamn. I motsetnad til tidlegare klaversonatar, der fiolinen var like viktig, er denne sonaten dominert av klaveret. Med omsyn på dette er det berre fiolindelen som er enkel og klaverdelen er ikkje «for nybyrjarar».
Verket består av tre satsar:
Junichiro Murashige
Han spela for klubben Yokohama Marinos.
Nyzealandtjeld
Nyzealandtjeld, Haematopus finschi, er ein vadefugl i tjeldfamilien, Haematopodidae. Han er endemisk for New Zealand og har hekkeområde i innlandet av Sørøya. Dei fleste er flyttfuglar som overvintrar på Nordøya.
Grǿnlendinga saga
Grǿnlendinga saga (norsk 'Grønlendingesoga' eller 'Soga om grønlendingane') er ei av islendingesogene. Ho fortel om korleis Eirik Raude og sonen Leif Eiriksson grunnla koloniar på Grønland og i Vinland, altså Amerika. Soga er ein viktig historisk kjelde til desse busetnadane.
Nyzealandtjeld
Skildring
Nyzealandtjelden er lett å identifisere som ein svart og kvit tjeld, med langt, raudt til oransje nebb og lyseraude bein. Han kan skiljast frå den svartkvite morfen av todrakttjelden med større kvit flate på nedre rygg, og at han viser meir kvitt opp mot skuldra. Frå australtjeld skiljast han av lengre nebb, kortare bein og dessutan ved at skiljelinja mellom kvitt og svart på ryggen er kileforma i staden for tverrkutta som hos australtjeld. Kroppslengda er 46 cm, vengespennet 80–86 cm og vekta 550 gram.
Nyzealandtjelden er stadbunden til New Zealand der han hekkar i innlandet på Sørøya. Etter hekkinga flyttar det meste av populasjonen til elvemunningar og strender på Nordøya. Han har vore registrert nokre gonger som ein streiffugl på Norfolkøya, Lord Howe Island og på den austlege kysten av Australia. Hekkehabitata er elveleie med breie, tørrlagte avleiringar, opne sletter og dyrka mark, innsjøstrender, subalpine område med vegetasjon. Habitata utanom hekketida inkluderer kystnære elvemunningar, havbukter, strender, sandflater og mudderbankar.
Føda er hovudsakleg blautdyr og makk.
Bestanden av denne arten gjekk ned, hovudsakleg på grunn av jakt under slutten av 1800-talet og byrjinga av 1900-talet, men med juridisk vern sidan 1940 har han sidan vore aukande. Populasjonen er estimert til ca. 85 000 individ (2005).
Joris Christian Nordbye
Joris Christian Nordbye var ein norsk bonde, lensmann, forlikskommissær og valmann i fleire år.
Nordbye var fødd i 1765 på Tynset og døypt 27. juli. Han var lensmann i Selbu, og var 4. representant frå Søndre Trondhjems amt til stortinget i 1815. Han var medlem av åtte komitear, mellom anna valkomiteen, komiteen om skatte-, bank-, penge- og finansvesen og om oppgjeret med Danmark. Han var 2. suppleant i 1818.
Nordbye fekk medaljen for borgerdåd og Dannebrogordenens heidersteikn. Han døydde i 1838 i Selbu.
Heim For å Døy
Heim For å Døy er det tredje albumet til musikaren Stein Torleif Bjella. Det vart gjeve ut på Oh Yeah! 11.11.2013
Óttars þáttr svarta
Óttars þáttr svarta er ei av islendingesogene. Ho handlar om skalden Óttarr Svarti.
1564
1564 (romartal MDLXIV) var eit skotår som byrja på ein laurdag i den julianske kalenderen.
Los Angeles
Los Angeles (ofte korta til LA) er ein storby sør i delstaten California på vestkysten av USA. Los Angeles er den største byen i California, og den nest største byen i USA med eit innbyggjartal på 3 798 981 (2002), med forstadar kring 17,5 millionar.
LA ligg i Los Angeles County. Byen er USA sitt største byområde i utstrekning, med kring 1200 km² i samla flatevidd.
Historie
Området Los Angeles ligg på har vore folkesett av amerikanske urfolk i tusenvis av år, i hovudsak av Chumashfolket og Tongvafolket.
Europearar kom til Los Angeles fyrste gong i 1542, då spanjolen Juan Cabrillo reiste gjennom området. Det var ikkje før i 1769 at spanjolane etablerte ein varig busetnad i området, da dei etablerte Mission San Gabriel Arcangel her.
Fram til den meksikansk-amerikanske krigen i 1846-48 var byen ein liten meksikansk småby. Etter at USA erobra California byrja byen å veksa snøgt, som eit resultat av gullfeberen frå 1849. I 1850 fekk Los Angeles bystatus.
Nobuhisa Isono
Nobuhisa Isono er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Yokohama Marinos og Mito HollyHock.
Pawn Hearts
Pawn Hearts er det fjerde studioalbumet til det engelske progressive rockebandet Van der Graaf Generator, gjeve ut i oktober 1971 på Charisma Records. Det originale albumet hadde berre tre spor, inkludert den sidelange suiten «A Plague of Lighthouse Keepers». Albumet selde ikkje godt i Storbritannia, men gjekk heilt til topps i Italia. Det har sidan fått mykje god omtale og kom ut på ny i 2005 med bonusspor.
Terje Sandkjær
Terje Sandkjær er ein norsk politikar for Senterpartiet. Han vart innvalgt på Stortinget frå Aust-Agder i 1993.
Pawn Hearts
Songane på albumet vart utarbeidd medan dei var på turné i 1971, og dei vart utvikla vidare og arrangerte i huset til manageren Tony Stratton-Smith i Crowborough i Sussex i løpet av ein to månader periode. Den originale planen var å gje ut meir materiale og gjere albumet til eit dobbeltalbum, men Charisma godtok ikkje det. Ein singel, som ikkje kom med på albumet, «Theme One», var med på somme utgjevingar av albumet i USA og Canada. Albumet selde særs godt i Italia som gjorde at bandet hadde fleire lukrative turnear der, men presset dette førte med seg førte til at bandet vart oppløyst i august 1972.
Bakgrunn
Innan 1971 hadde besetninga i Van der Graaf Generator stabilisert seg med frontmannen og låtskrivaren Peter Hammill, saksofonisten David Jackson, organisten og bassisten Hugh Banton og trommeslagaren Guy Evans. Gruppa hadde spelt mange konsertar og blitt nære vener etter ein særskild strevsam turné i Tyskland. Hammill skreiv «A Plague of Lighthouse Keepers» under turneen, og gruppa byrja å framføre «Man-Erg» mot slutten av turneen. For å lette på stresset under turneane, fann gruppa opp spel, inkludert «Crowborough Tennis», som omfatta å sprette ein ball på eit bord, og det finst eit fotografi av dette i innsida av plateomslaget for albumet.
Etter turneen og i førebuinga av albumet, inviterte Hammill produsenten John Anthony heim til seg, der Hammill spelte songane meint for albumet på akustisk gitar og piano, og Anthony tok notat. «Man Erg» vart skriven om ein kamp mellom det gode og det vonde, representert som «englar» og «mordarar» i songen. «A Plague of Lighthouse Keepers» var inspirert av fascinasjonen Hammill hadde for havet og fortel om ein fyrbøtar som stadig ser folk som døyr til havs. Han kjenner seg skuldig fordi han ikkje kan hjelpe dei, og songen endar på ope vis, og det er opp til lyttaren å velje om fyrbøtaren tar livet sitt eller til slutt får fred. Banton var mot å ta med «A Plague of Lighthouse Keepers» på albumet, og ønskte seg meir kommersielt materiale, som «Killer» på det førre albumet H to He, Who Am the Only One, men ette r eit bandmøte gjekk han med på å øve inn songen og arbeidde på arrangementet. Gruppa flytta heim til manageren Tony Stratton-Smith', Luxford House i Crowborough i Sussex for to månader sommaren 1971 for å øve inn materialet.
Innspeling
Innspelinga gjekk frå juli til september 1971 i Trident Studios. I tillegg til bandet og Anthony, var Robin Cable, David Hentschel og Ken Scott med som lydteknikarar. Dei første spora som vart spelte inn der var «Theme One», ein coverversjon av ein George Martin-komposisjonopphavleg nytta som ein kjenningsmelodi på BBC Radio 1, og «W», som til slutt ikkje kom med på albumet. Musikken, særskild «A Plague of Lighthouse Keepers», vart spelt inn i korte seksjonar på to til fire minuttar, som seinare vart redigert saman. I tillegg til den originale suiten til Hammill, bidrog Banton med «Pictures/Lighthouse»-seksjonen, eit Olivier Messiaen-aktig orgelstykke, Evans skreiv «Kosmos Tours» kring eit kort pianoriff, og Jackson skreiv musikk til avslutningstemaet, «We Go Now». Stykket vart sett saman av Banton og Anthony mot slutten av økta. Banton brukte ein effekt kalla eit «psykedelisk barberblad», ein spesiallaga lydbandopptakar som kunne spole attende og ta opp samstundes. Apparatet appellerte til humoren til bandet. På eit stadium vart alle lydbandmaskinane i studioet nytta til miksing.
Albumet var opphavleg tenkt som eit dobbeltalbum, liknande Pink Floyd sitt Ummagumma (1969). Den første halvdelen bestod av albumet som til slutt kom ut, og den andre skulle vere delt mellom personlege prosjekt og live-i-studio-versjonar av eldre Van der Graaf Generator-songar som «Killer» og «Octopus». Evans bidrog med eit avantgarde stykke, «Angle of Incidents» som bestod av trommer spelt inn baklengs og lyden av eit lysrøyr sleppt ned trappene i studioet. Jackson spelte inn «Ponker's Theme'», eit kort jazzstykke, og eit lengre stykke, «Archimedes Agnostic», med latinsk tekst skriven av Hammill. Charisma meinte til slutt at gruppa berre skulle gje ut eit enkelt album, og avslo live- og solo-opptaka.
Utgjeving
Albumet kom ut i oktober 1971 på Charisma Records. I USA og Canada vart albumet distribuert av Buddah Records og inneheldt «Theme One» som eit ekstra spor mellom «Lemmings» og «Man-Erg», som vart gjort utan at bandet godkjende det. I Europa, der Pawn Hearts berre inneheldt tre spor, vart «Theme One» gjeven ut på singel i februar 1972 med «W» som B-side.
Då Van der Graaf Generator-katalogen vart ommastra og gjeven ut på ny i 2005, vart fleire av spora frå den manglande andre halvdelen av albumet lagt til som bonusspor. Eit nytt studioopptak av «Squid/Octopus» vart lagt til H to He, Who Am the Only One, medan «Angle of Incidents», «Ponker's Theme» og «Diminutions» vart lagt til Pawn Hearts. CD-plata inneheldt òg originalmiksen av «Theme One», som er ein annan miks enn den som kom ut på singel, i tillegg til eit tidlegare opptak av «W». «Theme One» kom òg ut på samleplata The Best Prog Rock Album in the World... Ever i 2003.
Mottaking
Albumet selde ikkje godt i Storbritannia. Ei melding i Record Mirror sa «Eg må innrømme eg har ikkje peiling på kva det er Van der Graaf Generator prøver å oppnå», men Melody Maker var meir entustiastisk, og sa at «A Plague of Lighthouse Keepers» var ein av dei mest fascinerande og dramatiske spora dei nokon gong hadde høyrt». Albumet gjorde det derimot særs godt i Italia, der det gjekk til topps på albumlista. Gruppa turnerte i Italia for å marknadsføre albumet, og vart behandla som superstjerner, omringa av pansra køyretøy og opprørspoliti. Dei følgde dette med ein kort europeisk turné, der dei filma ein konsertversjon av «A Plague of Lighthouse Keepers» for belgisk fjernsyn. Produksjon tok to timar å filme fordi bandet ikkje hadde planlagt å spele songen live, og hadde gløymt korleis han gjekk. Filmen syner Hammill som syng songen medan han les frå eit tekstark. Fleire turnear i Europa følgde dei neste fire månadane, men det viste seg å bli for hardt arbeid for gruppa, og dei enda opp med å bli oppløyst i august 1972.
Seinare meldingar har vore positive. Magasinet Q kalla albumet eit «misforstått meisterverk» medan Mojo sa det var «eit av dei mest usedvanlege albuma på denne tida». Songar-låtskrivaren Fish er ein fan av albumet, særskild «A Plague of Lighthouse Keepers». Julian Cope har kalla albumet «eit meisterverk». Hammill sjølv har sagt «sjølv om det er ei ganske ekstrem musikalsk melding, har albumet noko av det mest samanhengande arbeidet vårt».
Sjølv om «Theme One» ikkje gjekk inn på singellista i Storbritannia, erstatta John Peel den originale orkesterversjonen til Martin med gruppa sin versjon kvar gong han avslutta Radio 1 for kvelden. BBC brukte så sidan Van der Graaf Generator sin versjon. Martin likte versjonen og sa det var «ei mektig innspeling som respekterte originalen».
Medverkande
Andre medverkande
Teknisk
Bygdedyret
Bygdedyret er eit omgrep skapt av forfattaren Tor Jonsson, om negative sider av livet på den norske landsbygda. Bygdedyret er blitt kalla «den rurale versjonen av Jantelova».
Nysa Szalona
Nysa Szalona (tysk Wütende Neiße eller Jauersche Neiße) er ei elv i Polen. Ho har ei lengd på om lag 51 km og munnar ut i Kaczawa, som igjen er ei sideelv til Oder.
Lough Oughter
Lough Oughter er ein innsjø (på engelsk lough) eller eit innsjøsystem i County Cavan i Republikken Irland. Elva Erne renn gjennom innsjøen, som dannar den sørlege delen av Lough Erne-systemet. Innsjøen grenser grovt sett til Belturbet i nord, Cavan Town i aust, Crossdoney i sør og Killeshandra i vest.
Trønder-Avisa
Trønder-Avisa er ei avis som blir utgjeven i Trøndelag. Hovudredaksjonen ligg på Steinkjer, men avisa har kontor i Namsos, Levanger, Grong, Verdal og Stjørdal òg. Ho blir lesen over nesten heile Nord-Trøndelag, men fyrst og fremst på Innherad. Sjefredaktør er Arve Løberg. Trønder-Avisa har fått mykje merksemd av di dei har satsa på jamstilling i staben. Avisa blir no prenta hjå Adressatrykk i Trondheim.
Trønder-Avisa er ei av dei få større avisene i landet som ikkje er ått av eit av dei tre mediekonserna Schibsted, Orkla Media eller A-pressen. Avisa er fyrst og fremst ått av Nord-Trøndelag AS (52 %), L/L Inntrøndelagen (38,7 %) og A-pressen (9,3 %). Bak dei to lokale selskapa står 5–600 lokale aksjonærar. Trønder-Avisa eig dessutan Ytringen (oppkjøpt 1993) og Steinkjer-Avisa (oppkjøpt 1999), og har ein stor aksjepost i Inderøyningen.
Historie
Trønder-Avisa oppstod ved krigsutbrotet i 1940, då Steinkjer vart bomba av tyske fly den 9. april. Lokala til båe dei konkurrerande avisene, Inntrøndelagen (Venstre) og Nord-Trøndelag og Nordenfjeldske Tidende (Bondepartiet), brann ned til grunnen. Dei to redaktørane, Olav Hougen og Johannes Kjesbu som var bitre fiendar, vart samde om at det skulle gjevast ut avis same kva. Dei fekk så tak i eit prenteverk som kunne prente avisa på Verdal. Fyrste nummer av Nord-Trøndelag & Inntrøndelagen kom ut 29. mai same året. I 1942 vart redaktørane avsette av den tyske okkupasjonsmakta, som sette inn sin eigen redaktør. Hougen døydde under krigen, men Kjesbu gjekk på som redaktør att og sat heilt fram til 1950.
Heilt fram til 1990-talet hadde Venstre-redaktøren kommentarar på måndag, onsdag og fredag, medan Senterparti-redaktøren hadde kommentarar tysdag, torsdag og laurdag. Dette fekk eit underleg utslag under EU-striden i 1994, då avisa var for EU-medlemskap måndag, onsdag og fredag og mot dei andre dagane. Avisa gjekk bort frå denne ordninga i 1998, og vart politisk uavhengig i 2001.
IPod Touch
iPod touch er ein MP3-spelar i iPod-serien som er produsert av Apple. iPod Touch blei lansert i august 2007 av Steve Jobs etter førespurnader om å lage ein iPod som var meir lik iPhone. Skjermen tilpassar seg etter kva veg ein held iPod Touch. iPod touch har mange fellestrekk med iPhone og for å navigere rundt i operativsystemet bruker ein fingrane til å navigere på peikeskjermen.
Louisiana
Louisiana er ein delstat i Sambandsstatane (USA). Hovudstaden er Baton Rouge.
Minibank
Minibank er ei maskin som lèt brukarar som identifiserer seg med eit betalingskort og tilhøyrande PIN-kode ta ut kontantar og sjekke saldo på sine konti til ei kvar tid, utan å måtte nytte seg av bankfunksjonærar. Mange minibankar tek òg imot kontantar eller sjekkar, og lèt folk kjøpe frimerke og ladekort for mobilabonnement.
Verdas første minibank vart installert i Enfield Town i London den 21. juni 1967 av Barclays Bank.
I moderne minibankar identifiserer kundane seg med et plastikkort med ei magnetisk stripe som inneheld kunden sitt kontonummer, og ved å taste inn et numerisk passord kalla PIN. Normalt, om denne koden blir slegen inn feil for mange gonger, vil minibanken sluke kortet som ein sikringsprosedyre for å hindre at kortet blir brukt av feil brukar.
I 2005 vart betalingskort med ein tynn, innebygd integrert krins eller ein mikrobrikke, ofte kalla microchip, lansert i Noreg. Desse mikrobrikkane, som kan sjåast på som ei lita datamaskin, inneheld naudsynt informasjon. Betalingskort med slike mikrobrikkar er mykje tryggare mot misbruk enn dei med magnetstripe, og kjem difor til å erstatte kort med magnetisk stripe. Mange kort har no både mikrobrikke og magnetstripe.
Ica-regionen
Ica-regionen (spansk Región Ica, quechua Ika suyu) er ein region i det sørvestlege Peru med kystlinje mot Stillehavet. Han har grenser mot Lima-regionen i nord, mot Huancavelica-regionen i nordaust, mot Ayacucho-regionen i aust og Arequipa-regionen i sør.
Folkesetnaden var 607 630 i 1996, arealet er 21 305 km². Hovudstaden er byen Ica som har namn etter elva Ica.
Politisk inndeling
Regionen er delt inn i fem provinsar.
Provins (hovudstad):
Geografi
Denne kystregionen er prega av store ørkenområde stykka opp av frodige dalar som oasar. Dei grøne områda er skapt av elvevatn som kjem ned frå Andes i perioden desember til april. Nokre grøne område er skapt med hjelp frå irrigasjonskanalar.
Utanfor byen Pisco og Paracashalvøya ligg Chinchaøyane som midt på 1800-talet hadde stor økonomisk verd for Peru grunna eksport av guano til Nord-Amerika og Europa. Guanoen vart tatt ut frå øyane. I dag er verksemda lagt ned og øyane er del av eit naturreservat kjent for mangfald i fugleliv.
Både paracaskulturen og nazcakulturen utfolda seg innan grensene for Ica-regionen. På regionmuseet i Ica kan ein sjå døme på den mest særeigne arv frå desse kulturane, tekstilkunsten. I tillegg finst fin keramikk frå nazca.
1579
1579 (romartal MDLXXIX) var eit normalår som byrja på ein torsdag i den julianske kalenderen.
Elektrodynamisk høgtalar
Ein elektrodynamisk høgtalar har eit eller fleire elektrodynamiske høgtalarelement, òg kalla drivarar. Svært få høgtalarar har berre ein drivar som dekkjer heile frekvensområdet; to eller tre drivarar som dekkjer ulike frekvensområde er mest vanleg, men nokre høgtalarar har fire frekvensområde. Bass- og mellomtonedrivarar har ofte ein konisk membran driven av ein lineærmotor, medan diskantelement ofte kar kuppelforma membran. Det finst òg mange hybridhøgtalarar, som kombinerer elektrodynamiske drivarar med magnetostatar, elektrostatar, bandelement, etc. Denne handlar om elektrodynamsiske drivarar og kabinett for desse.
Elektrodynamisk høgtalarelement
Den direktestrålande elektrodunamiske høgtalaren, utvikla av Rice and Kellog har ein membran som vert driven av ein lineærmotor. Den ytre periferien til membranen er festa til ei sylindrisk ramme, kalla korga, med eit fleksibelt kantoppheng. I bakkant er membrannen festa til korga med ei fleksibel bølgeforma skive, kalla bakre oppheng.
Motoren er utforma som ein spole (svingspolen), vikla på ein tynn sylinder (spoleforma) som er festa til membranen, Fig. 1. Spolen er plassert i eit magnetfelt, sett opp av ein permanentmagnet. Det bakre opphenget sentrerer svingspolen i magnetgapet.
Polstykket, øvre og nedre plater er laga av mjukt jarn som saman med permanentmagneten og luftgapet formar ein magnetisk krins, som fungerer som leier for den magnetiske fluksen, \Phi. Reluktansen i polstykket og platene er mykje mindre enn i luftgapet, slik at den magnetiske flukstettleiken vert mykje større i luftgapet enn i resten av krinsen.
Når motoren vert driven av ein effektforsterkar går det ein elektrisk straum i spolen. Denne gjev opphav til ei kraft der \ B er den magnetiske flukstettleiken i magnetgapet, \ l er lengda på leiare i svingspole og \ i er straumen i leiaren. Når straumen i svingspolen varierer vil membranen flytta seg att og fram og stråla ut lydbølger.
Høgtalarkassar
For å unngå akustisk kortslutning vert elektrodynamiske høgtalarelement (ofte kalla drivar) plasserte i ei eller anna form for kasse (òg kalla kabinett). Dei vanlegaste kabinetttypane er lukka kasse og bassreflekskasse (òg kalla ventilert kabinett), men det finst mange andre typar.
Godbluff
Godbluff er det femte albumet gjeve ut av det engelske progressive rockebandet Van der Graaf Generator. Det var det første albumet etter bandet kom saman att i 1975 og vart spelt inn etter ein europeisk turné.
Som det første sjølvproduserte albumet deira, har det ein strammare og meir avdempa stil enn dei tidlegare innspelingane deira med produsenten John Anthony. Hammill sa «me ønskte ikkje å lage 'sonen til Pawn Hearts' med ei lang side to og mange studioeksperiment». Van der Graaf Generator arbeidde aldri igjen med ein produsent utafor bandet. Hammill brukte mykje eit Hohner Clavinet D6, som han først hadde byrja å bruke på det førre soloalbumet hans, Nadir's Big Chance (1975).
I USA kom albumet først ut på Mercury Records. Den ommastra utgåva frå 2005 hadde konsertopptak av bandet som bonusspor, to songar frå Peter Hammill-albumet The Silent Corner and the Empty Stage (1974), spelt inn på ein konsert i L'Altro Mondo i Rimini i Italia.
Plateomslag
Plateomslaget på Godbluff var minimalt, og bestod berre av bandlogoen og eit stempel med albumtittelen i raudt, på eit elles svart omslag. Bandlogoen vart nytta for første gongen her, og var designa av John Pasche. Logoen vart òg nytta på dei neste to albuma, Still Life (april 1976) og World Record (oktober 1976). Omslaget på Godbluff vart seinare parodiert på albumet Fall Heads Roll av The Fall.
Mottaking
Melody Maker skreiv at «i ein særs reell forstand høyrest plata ut som midten av 70-åra: ukomfortabelt, samanhengande, iherdig, modig.» Geoff Barton i Sounds rekna Godbluff som «rett og slett eit essensielt kjøp.» Ei negativ melding stod i Lancashire Evening Post i november 1975 der Bob Papworth skreiv at «Godbluff er ei lang utstilling av den typen avansert avantgarde rock som så mange andre grupper speler så uendeleg mykje betre.» Papworth la til at «Guy Evans kunne ikkje ha tromma seg ut av ein papirpose og saksofonen og fløytene til David Jackson er litt for enkle til å vere truverdige.»
I ei melding i 2011 for AllMusic skreiv Steve McDonald: «.. albumet opnar med vågal stillheit, med fløyta til David Jackson som går som eit ekko over stereorommet, med røysta til Hammill som kviskrar opningslinjene. Det var sturm und drang som skulle kome, men musikken har blitt opna opp og tekstane har fått meir fokus, ofte utan metaforar til fordel for meldingar. Godbluff var eit comeback med bravur- berre fir spor, men alle klassikarar.»
I mai 2002 skreiv Julian Cope i Mojo om albumet: «Det var den beste gjenforeininga nokon gong. Kvar tomme av Godbluff er ein klassikar. Det trylla fram enorme område med lyngheier, brennande gjetarhytter, hordar av stridsvogner som herjar grender, hovud med spyd gjennom. Og Hamill står midt i alt dette, på Zoroaster-liknande og mystisk vis, og leitar desperat og veltalande etter noko som liknar moral der det ikkje var noko.»
Innhald
Alle spor skrivne av Peter Hammill, utanom der andre er nemnde.
Europaveg 10 i Sverige
Europaveg 10 i Sverige (E10), er ein svensk stamveg som går mellom riksgrensa mot Noreg (ved Bjørnfjell) og Luleå i Nord-Sverige. Vegen er 470 km lang, og er ein del av europaveg 10.
Vegsambandet over Bjørnfjell frå Noreg opna i 1984. Fram til 1992 hadde vegen namnet riksväg 98.
Bakgrunnsstoff
Europavei 10 (Sverige)
Olaus Magnus
Olaus Magnus var ein svensk geistleg som er kjend for kart og bokverk knytt til Norden. Olaus Magnus var ein titulærerkebiskop, diplomat, humanist, etnolog og kartograf. Han vart fødd i Östergötland i Sverige og døydde i Roma.
Waterline
«Waterline» er det irske bidraget i Eurovision Song Contest 2012, framført av Jedward. Teksten er skriven på engelsk.
Eurosong 2012
Songen vann Eurosong 2012 med 114 poeng og fekk difor representere Irland i Eurovision Song Contest 2012. Det vart dimed det andre året på rad at Jedward fekk representere Irland, førre gong var i 2011 med songen «Lipstick».
Älvsborgs län
Kommunane Habo og Mullsjö, som ligg nær byen Jönköping, vart avstått frå Älvsborg til Jönköping län den 1. januar 1999.
Shinji Kobayashi
Shinji Kobayashi er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Kofu SC, Yokohama Flügels, Fujitsu og Fukushima FC.
Anhalt-Dessau
Anhalt-Dessau var eit fyrstedøme og seinare hertugdømet i Tyskland. Det vart oppretta i 1396 etter delinga av fyrstedømet Anhalt-Zerbst. Hovudstaden i staten var Dessau. Anhalt-Dessau opplevde fleire delingar med det eksisterte og Anhalt-Köthen vart oppretta i 1471. Fyrstedømet vart delt for andre gong i 1544 då Anhalt-Plötzkau vart oppretta. Frå 1561 fram til 1603 var Anhalt-Dessau under fyrstane av Anhalt-Zerbst og i 1603 vart Anhalt-Dessau oppretta på ny. I 1807 vart det opphevd til eit hertugdøme.
Etter at den siste hertugen av Anhalt-Bernburg døydde i 1863 kom alle Anhalt-områda under hertugen av Anhalt-Dessau, som då tok den nye tittelen hertug av Anhalt for det nyoppretta hertugdømet Anhalt.
Fyrstar av Anhalt-Dessau 1396-1561
Til Anhalt-Zerbst 1561.
Fyrstar av Anhalt-Dessau 1603-1807
Opphevd til Hertugdøme 1807.
Hertugar av Anhalt-Dessau 1807-1863
Kalla Hertugdømet Anhalt 1863.
Stine Skogrand
Stine Ruscetta Skogrand er ein norsk handballspelar frå Bergen som frå 2016 har spelt på den danske klubben Silkeborg. Kant- og rykkromspelaren vart verdsmeister med Noreg i 2015 og europameister i 2016 og 2020. Skogrand deltok perioden 2013-21 i 108 av Noregs landskampar, skåra 196 mål.
Klubbspel
Skogrand spelte i yngre år på Fyllingen IL og deretter TIF Viking. Til sist melde ho seg til teneste for Tertnes IL, det leiande handballaget i Bergen. Sidan sommaren 2016 er ho aktiv i den danske toppserieklubben Silkeborg-Voel.
Landslagsspel
Skogrand fekk sin landslagsdebut den 20. april 2013 mot Sør-Korea. Ho måtte vente til handball-VM 2015 før ho fekk vere med i ei meisterskapsturnering, ein meisterskap som enda med norsk finalesiger og gullmedalje. Ho fekk ikkje plass i troppa til Sommar-OL 2016, men var på plass då Noreg vann europameisterskapen 2016 i Göteborg.
Skogrand vart utteken til så vel EM 2018 som VM 2021, men takka i begge tilfella nei, grunna graviditet.
Todrakttjeld
Todrakttjeld, Haematopus unicolor, er ein vadefugl i tjeldfamilien, Haematopodidae. Han er endemisk for New Zealand og kan treffast langs kysten på begge hovudøyane og dei næraste, mindre øyar inkludert Stewart Island/Rakiura og småøyar rundt Stewart Island.
Skildring
Todrakttjeld er ein relativt stor tjeldart, ca. 48 centimeter lang med ei kroppsvekt på 725 gram. Første delen av trivialnamnet, «todrakt», refererer til variasjon i fjørdrakta, todrakttjeld kan ha begge dei framtredande fjørdraktene som er utbreidde i tjeldfamilien, heilt svart drakt, og svart på oversida og kvit på undersida. Han har dessutan ei mellomform, soleis kan eit individ av arten anten vere heilt svart, svartkvit eller svart med varierande mengd kvite flekker på undersida. I alle drakttypar har dei raudt eller oransje nebb og oransje augering og lyseraude føter. Hofuglar er litt større enn hannar, særleg nebblengda skil seg litt.
Ein kan finne todrakttjelden langs store delar av kysten, på Nordøya er han mest vanleg langs nordaustkysten frå Mahia Peninsula til North Cape. På Sørøya er han sjeldan på delar av austkysten nord for Dunedin. Meir enn halve populasjonen lever på Nordøya. Hekkeområdet og overvintringsområdet er mykje det same, men nokre fuglar kan trekke mot estuar om vinteren.
Mange todrakttjeldpar vernar eit territorium heile året og para held saman over fleire år. Reira er enkle, grunne skraper i sand eller grus, litt over springflodmål. Dei kan òg hekke ved innsjøar opp til 30 kilometer inn i landet, til dømes ved Lake Wairarapa. Kullet er vanlegvis på 2-3, maksimum 5 egg. Klekkinga skjer etter ca. 28 dagar og ungane kan flyge etter 6-7 veker. Dei er 3 år nå dei blir hekkefuglar, og det eldste kjente individet av todrakttjeld blei over 27 år.
Arten har status som verna utan å vere trua, og bestanden er estimert til ca. 4 000 individ (2005), og er trudd å vere aukande.
Kjell Engebretsen
Kjell Engebretsen er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet. Han vart innvald på Stortinget frå Akershus i 1993.
Obra
Obra er ei elv vest i Polen, ei sideelv til Warta (i Skwierzyna). Ho har ei lengd på 164 km og er den 27. lengste elva i Polen. Nedslagsfeltet hennar er 2758 km². Elvar er ei populær elv for kano- og kajakkpadling.
Os kommune
Os er ein kommune i Østerdalen i Innlandet fylke. Kommunen har grenser i nordvest til kommunane Midtre Gauldal, i nordaust til Røros, i søraust til Engerdal og i sørvest til Tolga.
Historikk
Os kommune var del av Tolga formannskapsdistrikt frå 1837. I 1926 vart kommunen skild ut frå Tolga kommune. Os hadde då 1 936 innbyggjarar.
1. januar 1966 vart Tolga og Os kommunar slått saman til den nye Tolga-Os kommune. Ved denne samanslåinga hadde Os 2 015 innbyggjarar. Den 1. januar 1976 blei Tolga-Os igjen delt i to kommunar. Os hadde då eit innbyggjartal på 1 859.
Spelteori
Spelteori er ein matematisk teori som analyserer strategiske interaksjonstilhøve («spel») der fleire aktørar («spelarar») skal velje mellom alternativ (strategiar) på grunnlag av sine eigne preferansar når det gjeld dei mogelege utfalla, og med meir eller mindre fullstendig kjennskap til dei øvrige valmogelegheitene og preferansane til dei andre spelarane. Teorien vart utvikla av ungarsk-amerikanaren John von Neumann i 1928. Ein spelar kan her vere eit individ, ei gruppe, ein organisasjon eller eit samfunn, «naturen» eller «slump». Utfallet er avhengig av alle vala til spelarane, og ingen har full kontroll over av avgjerslene til dei andre spelarane. Kva for val som er det beste for ein spelar, er derfor normalt avhengig av kva dei øvrige spelarane vel.
Spela vert delt inn i klassar som til dømes spel mot naturen, to-person-spel og n-person-spel, endelege spel (spel med ei endeleg mengd strategiar), ikkje-endelege spel osv. Med strategi meiner ein ein plan som inneheld eintydige forskrifter for alle dei situasjonane som kan oppstå i løpet av spelet. Graden av konflikt er ein viktig dimensjon. I null-sum-spel (konstant-sum-spel) medfører alle auke i utbytte til ein spelar (nytteverdi) eit tilsvarande tap for ein eller fleire andre spelarar. I topersons null-sum-spel er interessene til spelarane heilt motstridande. I variabel-sum-spel er interessene dels motstridande, dels samanfallande eller heilt ut samanfallande.
Spelteori har hatt tyding for statistisk desisjonsteori og vert nytta i delar av økonomisk teori. Element av spelteori har òg vist seg nyttige i statsvitskap, sosiologi, sosialantropologi og psykologi, og teorien er vidare nytta for å løyse militærstrategiske problem og sjå på spørsmål i samband med rustingskontroll og nedrusting. Problem i spelteori har òg stimulert diskusjonen av visse moralfilosofiske problem. Innanfor samfunnsøkonomien utvikla nobelprisvinnar John Nash (1994) teorien vidare til å omfatte meir enn to spelarar. Andre som har fått nobelprisen for bidrag innan spelteori er Reinhard Selten og John Harsanyi i 1994 og Robert J. Aumann og Thomas C. Schelling i 2005.
PCM
PCM (frå engelsk Pulse Code Modulation) er ein metode for å representera analoge signal på digital form. Ei analog spenning, som representeret til dømes eit lydsignal, vert fyrst sampla (kvantisert i tid), før amplituden vert kvantisert (i ein AD-omformar) og representert som sin sekvens av binære tal, på toerkomplementform.
PCM er ei vanleg koding for digitale signal, og er mellom anna nytta innan digital audio. Tidlegare var det vanleg med ei ordlengd på 16 bit, men i dag er det vanleg med 24 bit. Med PCM meiner ein som oftast linear PCM (LPCM), men det finst òg andre former, som differensial PCM (DPCM og adaptiv DPCM (ADPCM).
Toving
Toving eller tøving er omarbeiding av ull der ein filtrar fibra mot kvarandre til eit tett stoff. Det er mogleg å tova ull på fleire måtar. Ved bruk av vatn og såpe kan ein gni og forma ulla til ting som sitteunderlag, tøfler og liknande. Ferdige strikke- eller hekleting kan tovast i vaskemaskin. Ved hjelp av ei spesiell nål er det òg mogleg å laga småting av ull utan bruk av såpe og vatn. Denne teknikken vert kalla nålefilting eller nåletoving.
1577
1577 (romartal MDLXXVII)
Gusinoje
Gusinoje (russisk Гусиное озеро, Gusinoje Ozero) er ein innsjø i republikken Burjatia i Russland, søraust i Sibir. Han ligg om lag 120 km frå Ulan Ude, hovudstaden i Burajatia og nær grensa til Mongolia. Byen Gusinooziorsk, som er kjend for buddhistiske heilagdomar, ligg på nordaustsida av innsjøen.
Fylkesveg 72
Fylkesveg 72 (Fv72) går mellom Berg i Verdal og riksgrensa ved Åbo. Veglengda er 52,8 km.
Europaveg 10 i Noreg
Vegen går gjennom Å i Lofoten, Sørvågen, Reine, Ramberg, Leknes, Svolvær, Fiskebøl, Gullesfjordbotn, Tjeldsund bru, Bogen og Bjerkvik til Bjørnfjell.
Fylkesveg 72
Han tar av frå E6 på Berg og går i retning sør-aust gjennom Inndalen til Sandvika og frå der nordover til Åbo grense. I Sverige går vegen vidare til Järpen.
Europaveg 10 i Noreg
Vegen gjekk tidlegare om Melbu, Stokmarknes og Sortland. Ny Europaveg 10 mellom Fiskebøl og Gullesfjordbotn («Lofast») opna 1. desember 2007. Delstrekninga mellom Fiskebøl og Raftsundet vart opna i 1998.
Fylkesveg 72
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltingsreformen trod i kraft har han status som fylkesveg.
Europaveg 10 i Noreg
Strekninga mellom Å og Melbu fekk status som Nasjonal turistveg Lofoten 6. september 2007. Òg vegane til Nusfjord, Vikten , Unstad , Eggum og Henningsvær (Fv816) inngår i turistveien.
Veghistorie
Vegen som i dag heiter europaveg 10 i Noreg heitte fram til 1992 riksveg 19. Før det heitte vegen mellom Bjerkvik og Troms grense ved Evenes riksveg 795.
Seinare vart det bygd bruer og tunnelar for å erstatte ferjesambanda og dårlege vegparti. Mellom anna vart Tjeldsundbrua opna i 1967, Vesterålsbruene vart opna på 1970-talet, og Nappstraumtunnelen erstatta den siste ferjestrekninga på vegen i Lofoten i 1990. Vegsambandet over Bjørnfjell til Sverige opna i 1984.
Ein milepåle vart nådd da fastlandssamband til Lofoten (Lofast) mellom Fiskebøl og Gullesfjordbotn vart opna 1. desember 2007. Den nye vegen vart opna av dronning Sonja. Dermed kunne ein endeleg køyre ferjefritt mellom Lofoten og fastlandet.
Som med mange andre vegar i Noreg er det i dag (2008) dårleg standard på vegdekket på delar av europaveg 10. NRK Nordland meldte 10. mars 2008 at Statens vegvesen ville vurdere å høvle ei strekning i Tjeldsund og Lødingen kommunar ned til grusveg om vegvesenet ikkje fekk pengar til å forsterke og nyasfaltere strekninga.
Hitoshi Tomishima
Hitoshi Tomishima er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Yokohama Flügels og Fukuoka Blux.
Gard
Ein gard er eit landområde der ein gardbrukar eller ei gruppe gardbrukarar hovudsakleg driv landbruk. Ordet kjem frå norrønt garðr og tyder inngjerding.
Ryuji Ishizue
Ryuji Ishizue er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Yokohama Flügels og Vissel Kobe.
Strykeduett nr. 1 av Mozart
'''Strykeduett nr. 1 i G-dur''' for fiolin og bratsj av Wolfgang Amadeus Mozart, K. 423, er den første av to Mozart skreiv for å gjere ferdig sett til Michael Haydn av seks stykke for erkebiskop Colloredo, og vart skriven sommaren 1783. Verket er i tre satsar:
Settet på seks vart presentert som at alle var skrivne av Haydn, og Colloredo klarte ikkje å høyre dei opplagde arbeida til Mozart i dei.
G-dur-duetten vert nesten alltid spelt i lag med B-dur-duetten, K. 424.
Blue1
Blue1 er eit finsk flyselskap som er eigd av SAS-konsernet. Flyselskapet flyg på finske innanriksruter, og ruter til Skandinavia og Europa. Selskapet heitte tidlegare Air Botnia, men i 2003 endra SAS Air Botnia sitt namn til Blue1 og byrja påfylgjande år å fly innanriksfly i Finland.
1576
1576 (romartal MDLXXVI)
Nya Elfsborg
Gamle Älvsborg festning låg ved Klippan ved inngangen til hamna i Göteborg i Sverige. Det var opphavleg ei borg bygd av svenskane på 1300-talet. Etter at danskane fleire gonger lett erobra borga, vart festningsverka gradvis utvida.
I dag finst det berre små restar igjen av denne festninga. Festninga har gjeve namn til busetnader i Nye Sverige i Nord-Amerika: Fort Nya Elfsborg.
Nye Elfsborg vart bygd på 1600-talet nær ruinane av den gamle festninga, men på ei lita elv der Göta Älv munnar ut i havet. Den nye festninga er i dag eit verna byggverk, eller byggnadsminne og ein populær turistattraksjon.
Gylvaginning
Gylvaginning (norrønt Gylfaginning) er første delen av den yngre Edda skriven av Snorre Sturlasson. Namnet tyder 'synskvervinga' eller 'narreriet' til Gylve (norrønt Gylfi), som er ein mytisk skandinavisk konge som ønskjer å finna ut meir om æsene. Forteljinga er såleis ei viktig kjelde for vår kunnskap om norrøn gudetru.
Då Gylve kom til Åsgard, fekk han sjå eit stort slott, og inni det sat det tre i høgseta: Høg, Jamhøg og Tredje. Gylve som Ganglere la fram ærendet sitt og spurde dei ut om den norrøne trua. Då samtalen tok slutt, høyrde Gylve eit veldig bråk rundt seg. Då han såg seg rundt, var han åleine på ei stor, flat slette. Slottet og gudane var vekke. Etter den tid vandra han rundt og fortalde kva han hadde sett og høyrt.
Musashi Mizushima
Musashi Mizushima er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Hitachi og Yokohama Flügels.
Tsjeljabinsk
Tsjeljabinsk (russisk Челя́бинск) er den niande største byen i Russland og hovudstad i Tsjeljabinsk oblast. Han har like over 1 millionar innbyggjarar og i storbyområdet bur det over 1,3 millionar menneske.
Tsjeljabinsk ligg på austsida av Uralfjella, om lag 200 meter over havet. Byen ligg 210 km sør for Jekaterinburg ved elva Miass. Byen er eit viktig transportknutepunkt. Mellom anna går den transsibirske jernbanen gjennom byen. Flyplassen heiter Balandino. Byen er eit senter for metallurgi, maskinindustri og lett industri.
Historie
Festinga Tsjeljaba, som byen er kalla opp etter, vart bygd på staden i 1736, som fekk bystatus i 1781. Rundt 1900 var han eit senter for bygginga av den transsibirske jernbanen.
Under den sovjetiske industrialiseringa i 1930-åra opplevde Tsjeljabinsk raskt vekst. Fleire industriføretak, mellom anna Tsjeljabinsk traktorfabrikk og Tsjeljabinsk metallurgiske fabrikk, vart bygd på denne tida. Under den andre verdskrigen valde Josef Stalin å flytte store sovjetiske fabrikkar til staden og bort frå dei framrykkande tyske styrkane seint i 1941. Dette førte ny industri og tusenvis av arbeidarar til Tsjeljabinsk, som på tida framleis var ein liten by. Fleire enorme anlegg for produksjon av stridsvogner av typen T-34 og rakettkastarane Katjusja låg i Tsjeljabink, som av den grunn vart «Tankograd» («Stridsvognbyen»). Tsjeljabinsk vart i røynda bygd frå grunnen av, men i sentrum av byen kan ein framleis ane konturane av den vesle byen som låg her før den tid. Stridsvognfabrikken vart flytta til Omsk i 1962.
Ei alvorleg nukleær ulukke i 1957 ved Majak kjernebrenselsprosesseringsanlegg 150 km nordvest for byen førte til dødsfall i Tsjeljabinsk oblast, men ikkje i sjølve byen. Provinsen vart lukka for utlendingar fram til 1992.
Solveig Torsvik
Solveig Torsvik er ein norsk stortingspolitikar og tidlegare partisekretær i Ap.
Torsvik vart vald inn på Stortinget frå Akershus i 1993. Før dette var ho forbundssekretær i Norsk Kommuneforbund frå 1989 til 1990, og statssekretær for kommunalminister Kjell Borgen frå 1990 til 1992. Ho var i tillegg vararepresentant til Stortinget i periodane 1981–1985, 1985-1989 og 1989-1993, og møtte som fast representant i til saman meir enn fire år i desse stortingsperiodane.
I 1996 vart Torsvik vald til første – og hittil einaste – kvinnelege partisekretær i Arbeidarpartiet. Ho stilte difor ikkje til val til Stortinget i 1997. Etter Arbeidarpartiets historisk dårlege valresultat i 2001, trekte ho seg som partisekretær og forlét norsk politikk til fordel for jobb som eigedomsutviklar i Tom Hagen Eigedom i Lørenskog.
I oktober 2006 gjorde Torsvik eit lite omtalt comeback som politikar, som politisk rådgjevar i Jens Stoltenbergs andre regjering, først for statsråd Sylvia Brustad i Helse- og omsutsdepartementet (2006-2008), deretter for statsråd Dag Terje Andersen i Arbeids- og inkluderingsdepartementet (2008-2009).
Frå hausten 2009 er Torsvik sekretariatsnestleiar for Arbeidarpartiets stortingsgruppe. Ho er sambuar med tidlegare stortingsrepresentant frå Oppland, ambassadør Haakon Blankenborg.
Øyleikane 2001
Øyleikane 2001 vart arrangert på Isle of Man i perioden 9. til 13. juli. Dette var andre gongen Øyleikane vart haldne på Isle of Man. Arrangør av øyleikane var International Island Games Association.
Deltakarøyar
Alle dei 22 medlemsøyane deltok under konkurransane på Isle of Man.
Idrettsgrener
Dei offisielle øvingane er lista under. Dei 15 sportsgreinene det vart konkurrert i var:
Inntrøndelag
Inntrøndelag er ein region i Trøndelag, til vanleg rekna som området aust for Trondheimsfjorden frå Namsskogan og Lierne i nord til Røros og Oppdal i sør. Motsetnaden er Uttrøndelag frå Leka og Vikna i nord til Hitra og Frøya i sør.
Målføra i Trøndelag er òg delte etter dette mønstret, særleg med sterkare jamning i inntrøndske mål.
Strykeduett nr. 2 av Mozart
'''Strykeduett nr. 2 i B-dur''' for fiolin og bratsj av Wolfgang Amadeus Mozart, K. 424, er den første av to Mozart skreiv for å gjere ferdig sett til Michael Haydn av seks stykke for erkebiskop Colloredo, og vart skriven sommaren 1783. Verket er i tre satsar:
Settet på seks vart presentert som at alle var skrivne av Haydn, og Colloredo klarte ikkje å høyre dei opplagde arbeida til Mozart i dei.
G-dur-duetten vert nesten alltid spelt i lag med G-dur-duetten, K. 423.
Harald Maddadsson
Harald Maddadsson (norrønt Haraldr Maddaðarson, gælisk Aralt mac Mataid) var jarl på Orknøyane i omkring 68 år, frå 1138 til han døydde. I periodar styrte han saman med Ragnvald Kale Kolsson jarl, Erlend Haraldsson jarl og Harald Eiriksson jarl.
Dei eldste kjeldene
Det meste av opplysningane om Harald Maddadsson jarl, finn ein i Orknøyingasoga i kapittel 75 og utover. Han er òg omtala i soga om Haraldssønene og soga om kong Sverre, og han er nemnt i ymse islandske, irske og skotske kjelder, t.d. i «Krønikene om Man og Sudrøyane» (om «Harold son of Madadh»), og i krønika til John av Fordun.