cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bu'eine Nujeidat
Bu'eine var ein palestinsk-arabisk landsby, og namnet kjem frå den nærliggande eldgamle landsbyen Beit Anat. Nujeidat var òg ein palestinsk-arabisk landsby, grunnlagd av soldatar frå Nejd som kom for å kjempe med armeen til Saladin på 1100-talet. Dei var kjend som Arab al-Nujeidat eller «arabarane frå Nejd», og gav namn til landsbyen.
Bu'eine vart erobra av det israelske forsvaret under den andre delen av Operasjon Dekel, 15-18. juli 1948. Han vart verande i unntakstilstand fram til 1966.
Alexis Copello
Alexis Copello er ein kubansk tresteghoppar som sidan 2017 representerer  Aserbajdsjan. Han vann VM-bronsen i øvinga i 2009 og tok sølvmedaljen ved europameisterskapen 2018, begge desse meisterskapane fann stad i Berlin. Copello oppnådde sitt personbeste på 17,68 meter i 2011.
Aktiv
Copello vann i 2009 både ALBA-leikane og Sentral-Amerika/Karibia-meisterskapen, begge tevlingane fann stad i Habana. Same året vart han tredjemann i verdsmeisterskapen i Berlin, einast britiske Phillips Idowu og Portugals Nelson Évora hoppa lengre. Den 17. juli 2011 sette Copello personleg rekord med 17,65 meter ved eit stemne i Avila i Spania. Sju veker seinare vart han fjerdemann i Daegu-VM, før han seint i oktober vann panamerika-leikane.
Frå 2012 var ikkje Copello lengre i stand til å hoppe 17,50 m, slik han hadde vore i fire år. Med bestehopp på litt over 17 meter fekk han ikkje plass i Cuba sine troppar til dei største internasjonale meisterskapane. Frå 2017 representerte han Aserbajdsjan. I ei uvanleg svak trestegtevling under EM 2018 vart han nummer to med moderate 16,93 m.
Peckforton Hills
Peckforton Hills er ein sandsteinsrygg som går om lag frå nordaust-sørvest vest i det engelske grevskapet Cheshire. Dei danner ein vesentleg del av den lengre Mid Cheshire Ridge som strekkjer seg sørover frå Frodsham mot Malpas.
Bulkeley Hill ligg i sørenden og ryggen heldt fram sørpver med Bickerton Hill. Det høgaste punktet er Peckforton Point (203 moh), like nord for Bulkeley Hill og Stanner Nab (200 moh), som ligg mot nordenden av ryggen.
Av busetnader kring åsen finn ein Burwardsley i vest, Beeston i nord, Peckforton i aust og Bulkeley i sør.
Right Whale Bay
Right Whale Bay er ei buktmellom Craigie Point og Nameless Point langs nordkysten av Sør-Georgia. Namnet går attende til minst 1922. Sørkaper (southern right whale på engelsk) er ein kvalart som finst i området og Sør-Georgia var kjend for kvalfangstindustrien her. Ho har samband til Morsa Bay via Ernesto Pass.
Rocky Bay i Sør-Georgia
Rocky Bay er ei lita bukt, med mange skjer, like nord for Ducloz Head langs sørkysten av Sør-Georgia. Bukta vart oppdaga i 1819 av admiral Thaddeus Bellingshausen som grovt kartla ei lita vik omtrent her. Namnet var i bruk før 1930, truleg gjeve av sel- og kvalfangarar i området.
Kennet Andersson
Bernt Kennet Andersson er ein svensk tidlegare fotballspelar. Han spelte 83 landskampar for Sverige mellom 1986 og 2000. Han spelte for landet i EM i 1992, VM i 1994 og i EM i 2000. Klubblaga han spelte for var IFK Göteborg, KV Mechelen, SM Caen, OSC Lille, AS Bari, Bologna FC, SS Lazio og Fenerbahçe. Han var ein viktig del av det svenske bronselaget i 1994 og han skåra 5 mål i turneringen. Han skåra totalt 31 mål på landslaget.
Norges Ishockeydommerklubb
Norges Ishockeydommerklubb (NIHDK) er ein interesseorganisasjon for dommarar i ishockey i Noreg.
NIHDK har som hovudføremål å ta vare på rettane til Norges Ishockeyforbund sine breiddedommarar, og har medlemmar som utfører dommargjerninga i dei landsdekkjande juniorseriane og i 1. og 2. divisjon for seniorar.
Qal'at al-Bahrain
Arkeologiske utgravingar som har gått føre seg sidan 1954 har avdekt sju historiske sjikt i ein 12 meter høg kunstig haug (tell). Denne blei skapt av innbyggjarar frå 2300 f.Kr heilt fram til 1700-talet, mellom anna kassittar, grekarar, persarar og portugisarar. Ein gong var staden hovudstad for Dilmun.
Norges Ishockeydommerklubb
Norges Ishockeydommerklubb vart stifta 4. august 1982 og var då ein organisasjon for alle ishockeydommarar under Norges Ishockeyforbund, men ved det 25. årsmøtet i NIHDK i 2007, vart Norsk Ishockeys Toppdommerforening skild ut som ein eigen organisasjon som berre tener dei dommarane som til ei kvar tid dømmer i GET-ligaen.
Qal'at al-Bahrain
Geografi
Festningen og tellen ligg på hovudøya Bahrain, 6 km frå fastlandet i nordaust. På klare dagar kan ein sjå anlegget frå Sar. Det står som ein «vaktpost» 4 km frå Manama i det fruktbare kystområdet i nord. Tellen er den største i Persiabukta, og voks fram nær hamna som blei bygd gjennom landvinning.
Halo of Flies
«Halo of Flies» er ein singel frå 1973 av rockebandet Alice Cooper teken frå albumet Killer frå 1973. Singelen vart berre gjeven ut i Nederland. Songen var i følgje Cooper sjølv eit forsøk på å bevise at bandet kunne spele King Crimson-liknande progressiv rock, og omhandla visstnok ein spionorganisasjon.
Songen nådde Topp 10 i Nederland.
Støyrockbandet Halo of Flies er kalla opp etter denne songen. Jello Biafra & The Melvins spelte inn songen for deira Sieg Howdy!.
B-sida til singelen var «Under My Wheels», som vart gjeven ut som ein eigen singel to år tidlegare. Begge songane var frå Killer.
Hovud
Hovud er i anatomien den fremste lekamsdelen hjå dyr når han er utrusta med munn, hjerne, høgre sanseorgan, inngangsopningar til luftvegane og eventuelt eige skjelett, kranium eller hovudskalle. Hovudet er oftast meir eller mindre tydeleg avsett frå og rørleg i høve kroppen. Lågare virvellause dyr manglar eit eigentleg hovud.
I overført tyding kan ein nytta nemninga hovud om utvida endar av einstaka organ eller celler; t.d. ein fortjukka ende av ein røyrknokkel, leddhovud; utspringsdelen til ein muskel; den kjernehaldne delen i ei sædcelle.
Vienna av Billy Joel
«Vienna» er ein song av Billy Joel for albumet The Stranger frå 1977. Han vart gjeven ut som B-sida til singelen «She's Always a Woman».
I ein artikkeln i juli 2008 i New York Times sa Joel at dette var ein av favorittsongane hans, i lag med «Summer, Highland Falls».
"Kvifor valde eg Wien som ein metafor for resten av livet ditt? Faren min bur i Wien no. Eg måtte leite etter han. Eg såg han ikkje frå eg var 8 år til eg var 23-24 år gammal. Han bur i Wien i Austerrike, som eg syns var rart fordi han flytta frå Tyskland på grunn av denne Hitler-fyren, og så flyttar han attende til den same staden der Hitler var alle desse åra. Wien, var lenge ved krossvegen. Under den kalde krigen, mellom Austblokka, nasjonane i Warsawapakta og landa i NATO låg i Wien... Wien var alltid krossvegen - mellom Det osmanske riket og Det tysk-romerske riket. Så metaforen Wien tyder her ein krossveg. Det er ein stad for utveksling - der ein stad der kulturar møtest. Du får god øl i Wien, men òg brandy frå Armenia. Der var ein stad der kulturar eksisterte saman.
- Billy Joel
Songen vart spelt i ein episode av Taxi i 1981.
Bandar Abbas fylke
Bandar Abbas fylke (persisk شهرستان بندرعباس) er eit fylke i Hormozgan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Bandar Abbas. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 498 644. Fylket har dei fire distrikta Sentral-distriktet, Fin-distriktet, Takht-distriktet og Qaleh Qazi-distriktet. Fylket har dei to byane Bandar Abbas og Fin.
Shining Tor
Shining Tor er ein ås i Peak District i England, mellom byane Buxton og Macclesfield, på grensa mellom Derbyshire og Cheshire. Toppen er det høgaste punktet i Cheshire med ei høgd på 559 meter over havet. Ordet tor tyder ei høg klippe og kjem frå gammalengelsk.
Ein kan nå toppen langs mange sitar, men det er vanlegast å starte frå Goytdalen ved Errwood-reservoaret. Toppen er forholdsvis flat, så sjølv om toppen er høg, er det ikkje like godt utsyn i alle retningar.
Militær front
Militær front er ei tenkt linje mellom to motståande militær styrkar. Fronten kan vere på taktisk nivå, operasjonelt nivå eller strategisk nivå. Ein typisk front på strategisk nivå var Vestfronten i Fyrste verdskrigen i Frankrike og Belgia
Hovudverk
Hovudverk er ein vanleg medisinsk tilstand med smerter i hovudet i mild eller intens grad. Det er gjennom undersøkingar påvist av 8 av 10 personar har hatt hovudverk i løpet av siste år, og at 1 av 10 har opplevd kraftig verk. Hovudverkplagar kostar samfunnet mykje i form av sjukefråvær og nedsett arbeidsinnsats, og den einstaka pasienten opplever ofte nedsett livskvalitet.
Årsaker
Hovudverk kan ha fleire årsaker, og trass i at det er nokre overgangstilfelle, vert hovudverk skilt frå smerter i ansiktet og i nakken. Ein kan skilja mellom hovudverk som kjem av særskilte former for hovudverk (primær hovudverk) og hovudverk som kjem av andre sjukdommar (sekunder hovudverk). I somme tilfelle er hovudverk teikn på ein akutt medisinsk tilstand som bør få snarleg behandling. Fleire hovudverk er kroniske eller langvarige tilstandar som krev systematisk oppfølging og behandling over lang tid.
Sekundære hovudverk
Former for sekundær hovudverk er knytt til me.a. auka trykk i hovudet og til betennelsar. Auka trykk i hovudet kan koma av bløding, opphoping av væske og hjernesvulst. Trykkhovudverk av denne typen er ofte fylgd av oppkast og kjem typisk som hovudverk om morgonen. Dersom trykket i hovudet er for lågt, kan dette også valda hovudverk. Dette kan oppstå etter at ein pasient kan ha opplevd ein spinalpunksjon. Det er då vanleg at verket kjem når personen reiser seg opp.
Ved betennelse i hjernen og i hjernehinna vil det også vera hovudverk som ein del av sjukdomsbiletet, med alle infeksjonane utanom hovudet med feber, vil også gje smerter i hovudet. Sinusitt er til vanleg fylgt av hovudverk, og med somme revmatiske lidingar som arteritis temporalis og polymyalgia rheumatica er hovudverk vanleg.
Fleire pasientar med hovudverk kan melda om hovudskadar, mest av lettare grad. Det er ofte uvisst om det då er hovud- eller nakkeskade som gjev plagene, eller om det er ein tidlegare tendens som har blussa opp, eventuelt kombinert med psykiske påkjenningar.
Móno i agápi
«Móno i agápi» (gresk «Μόνο η αγάπη», gresk for Berre kjærleik) er ein song av Ánna Víssi. Songen er skriven av Ánna Víssi.
Eurovision Song Contest 1982
Radiofonikó Ídrima Kýprou hadde ei intern uttaking der dei valde ut bidraget som representerte Kypros i Eurovision Song Contest 1982 i Harrogate i Storbritannia. Ánna Víssi fekk representere landet med «Móni a agápi», som ho framførte på gresk. Ho hadde òg skrive songen sjølv. I finalen enda Kypros på femteplass med 85 poeng; tolv frå Noreg og Nederland, åtte frå Finland og Sveits, sju frå Spania og Israel, seks frå Vest-Tyskland, fem frå Portugal, Austerrike og Jugoslavia, fire frå Luxembourg og tre frå Storbritannia og Belgia. Saman med femteplassane i 1997 og 2004 er dette den beste plasseringa til Kypros i Eurovision Song Contest fram til i dag.
Optimalfarge
Optimalfarge er farge som er ljosare enn alle andre fargar med same fargetone og kolorimetrisk metting, og han er meir metta enn alle andre fargar med same fargetone og lysheit.
Kjelder
optimalfarge. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/optimalfarge
Botaurus
Botaurus er ei biologisk slekt av røyrdrumar og medlem av hegrefamilien, Ardeidae. Slekta samlar dei største røyrdrumar, inkludert den eurasiatiske arten røyrdrum.
Artslista
Botaurus i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Ashworthbreen
Ashworthbreen er ein isbre i Antarktis med særs kvasse kantar i sidene, som flyt vestover frå Supporters Range og ut i Millbreen, 4,5 km nord for Mount Iveagh. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 2007, etter Allan C. Ashworth, ein paleontologiprofessor ved North Dakota State University. Han oppdaga den einaste kjende floge- og billefossilet i Antarktis i Dominion Range, som ligg i nærleiken.
Per O. Nicolaisen
Per Olaf Nicolaisen er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Horten som åra mellom 1987 og 1990 vart firfaldig norsk meister på 110 meter hekk og ein gong på 400 meter hekk. Han var medlem av Moss Idrettslag 1983, Borre Idrettsforening 1984–1986 og IK Tjalve 1987–1993.
Till the World Ends
«Till the World Ends» er ein song av den amerikanske songaren Britney Spears. Songen kom ut 4. mars 2011.
Shutlingsloe
Åsen har bratte sider og ein særeigen profil, stundom skildra som 'Cheshire sitt Matterhorn'. Det er det tredje høgaste punktet i grevskapet etter Shining Tor og Whetstone Ridge med ei høgd på 506 meter over havet. Ein har flott utsyn over Cheshire frå toppen.
Namnet kjem frå det gammalengelske 'Scyttel's hlaw' som tyder 'Åsen til Scyttel (eit namn)'.
William Carlos Williams
William Carlos Williams var ein amerikansk lyrikar innanfor modernistisk litteratur. Han var òg barnelege og allmennlege, med medisinareksamen frå Universitetet i Pennsylvania. Det har vorte sagt at Williams «la ned større arbeidsinnsats som forfattar enn han gjorde som lege», men i løpet av den lange karrieren sin utmerkte han seg i begge delar. William Carlos Williams var ein forfattar som Jan Erik Vold trekte fram og omsette til norsk på slutten av 1960-talet. Som poet interesserte Williams seg for språket og fann interesse i dei mest kvardagslege ting.
Familieliv
I 1912 gifta Williams seg med Florence Herman (1891-1976), etter først å ha fått avslag då han fridde til den eldre systera hennar. Ekteparet flytta inn i eit hus i Rutherford der dei kom til bli buande i mange år. Ikkje lengje etterpå vart den første seriøse diktsamlinga til Williams, The Tempars utgjeve. På ei ferd i Europa i 1924 var Williams mykje saman med forfattarane Ezra Pound og James Joyce. Florence og sønene til paret vart verande i Europa då Williams reiste tilbake til USA, slik at sønene skulle få oppleve å bu utanlands i eit år, på same måte som Williams og broren hans hadde gjort då dei var unge.
Karriere
Sjølv om Williams var lege på fulltid, hadde han ein fullverdig karriere som forfattar ved sidan av. Han skreiv både noveller, lyrikk, romanar, essay og ein sjølvbiografi, omfram at han arbeidde med omsetjingar og hadde ein omfattande korrespondanse. Han skreiv om kveldane og tilbrakte helgene i New York by saman med forfattarvener og kunstnarar, blant andre avant-garde-kunstnarane Marcel Duchamp og Francis Picabia og lyrikarane Wallace Stevens og Marianne Moore. Han fekk kontakt med imagistane, ein anglo-amerikansk litterær retning som avviste det kjensle- og symbollada uttrykket i poesien og kravde presise og klåre bilete. Sjølv byrja han å danne seg meiningar om litteraturen som avveik frå oppfatningane til Ezra Pound og T.S. Eliot. Seinare i livet drog Williams på turnear rundt om i USA der han las dikt og heldt foredrag.
Under første verdskrigen, då ei rekkje europeiske kunstnarar slo seg ned i New York, vart Williams ven med europeiske avant-garde-kunstnarar som Man Ray og ovannemnde Francis Picabia og Marcel Duchamp. I 1915 byrja Williams å bli rekna som medlem av ei gruppe New York-kunstnarar og -forfattarar som gjekk under namnet «The Others», «dei andre». Desse vart danna av lyrikaren Alfred Kreymborg og Man Ray, og blant medlemmane fann ein òg Walter Conrad Arensberg, Wallace Stevens, Mina Loy, Marianne Moore og Duchamp. Slik vart Williams kjent med dadaismen, og dette kan forklare at ein i dei tidlegaste dikta hans kan sjå påverknad frå såvel dadaistiske som surrealistiske prinsipp. Deltakinga til Williams blant «dei andre» gav han ein sentral plass i den tidlege modernist-rørsla i USA.
Williams mislikte den hyppige bruken av allusjonar og tilvisingar til utanlandske språk og klassiske kjelder hos Ezra Pound, og særleg T.S. Eliot, som Eliot-diktet The Waste Land (1922) er eit godt døme på. Williams føretrekte på si side å hente inspirasjon frå det han kalla «det lokale» ved at han føretrekte stadnære og kvardagslege motiv. Eit godt døme på den modernistiske lyrikken til Williams er Paterson, den store episke diktkollasjen hans av byen Paterson i New Jersey. Williams skildrar historiske hendingar, menneske og andre trekk knytte til området, og der igjennom set under lupa kva for ei rolle poeten innehar i det amerikanske samfunnet. Han argumenterte sterkt for at lyrikarar skulle freiste å sjå verda slik ho verkeleg er, og ikkje nytte seg av stilistiske grep nedarva frå den klassiske lyrikken eller unaudsynte litterære allusjonar. I diktet A Sort of a Song finst linja «No ideas but in things», og dette sitatet har sidan vorte hyppig brukt som ein oppsummering av den poetiske «metoden» til Williams. Marianne Moore, ein annan skeptikar av tradisjonelle poetiske former, skreiv om Williams at språket i forfattarskapane hans var «rett-fram-amerikansk som kattar og bikkjer kan lese» og at han nytta typisk amerikanske uttrykksmåtar.
Eit av dei viktigaste bidraga til Williams til den amerikanske litteraturen var at han gjerne stilte opp for å rettleie yngre poetar. Sjølv om Pound og Eliot kanskje hausta meir heider og ære i levetida si, var det mange av dei mest sentrale lyrikarane i generasjonen etter dei som anten hadde fått personleg oppfølging av Williams, eller trekte fram Williams når dei nemnde sine viktigaste inspirasjonskjelder. Williams hadde særleg sterk innverknad på mange av dei litterære rørslene i USA på 1950-talet, som til dømes poetane i Beat-generasjonen, San Francisco-renessansen, Black Mountain-poetane og New York-skulen. Han tok personleg Theodore Roethke og Charles Olson under vengjene sine; begge var sentrale i utviklinga av poesien som vart skrive ved Black Mountain College, og gjennom dei vart innverknaden til Williams ført vidare til andre poetar. Robert Creeley og Denise Levertov var to andre lyrikarar som var tilknytte Black Mountain; begge studerte under Williams. Williams var òg ein ven av Kenneth Rexroth, som grunnla San Francisco-renessansen. Williams heldt ei forelesning ved Reed College i Portland som vart retningsdannande for tre andre sentrale medlemmar av San Francisco-renessansen, nemleg Gary Snyder, Philip Whalen og Lew Welch. Han var vidare mentor for ein annan poet frå New Jersey, Allen Ginsberg, og i tilhøvet til Ginsberg skulle Williams vise seg på sitt mest dynamiske som mentor. Ginsberg hevda at Williams i botn og grunn var han som lærde han korleis han skulle skaffe seg ei eiga poetiske røyst. I det ovannemnde diktet Paterson har Williams inkludert fleire av breva til Ginsberg, og Williams sjølv sa at eit av desse breva var ei av inspirasjonskjeldene til den femte sekvensen til diktet. Williams skreiv dessutan forordet til to av bøkene til Ginsberg; ein av dei var det kjende Howl (utgjeve som Hyl og andre dikt i 1968 i omsetjinga til Olav Angell). Williams støtta fleire dåverande ukjende lyrikarar, blant andre H.H. Lewis, som var ein radikal kommunist frå Missouri og som Williams meinte gav stemme til folket i dikta sine. Sjølv om Williams var særs begeistra for dikta til disiplane sine, kunne det variere kor godt han likte resultatet av at andre poetar hadde henta inspirasjon frå han sjølv. Til dømes var han ikkje udelt begeistra for den formlause skrivemåten til visse Beat-poetar. Williams trudde meir på samspelet mellom form og uttrykk.
Sjukdom og død
Williams fekk eit hjarteanfall i 1948, og deretter byrja helsa hans å bli dårlegare. Etter 1949 fekk han slag ei rekkje gonger. I 1953 vart han òg handsama for klinisk depresjon ved eit psykiatrisk sjukehus.
Williams døydde 79 år gammal i heimen sitt i Rutherford den 4. mars 1963.
Lyrikk-utgjevingar
Dei mest sentrale samlingane i produksjon til Williams er Korea in Hell (1920), Spring and All (1923), Pictures from Brueghel and Other Poems (1962), Paterson (1963, nyutgjeving i 1992) og Imaginations (1970). Det dikta som oftast har vorte teke med i diktantologiar er «The Red Wheelbarrow», som blir rekna som eit døme på den stilen og dei prinsippa til Imagistrørsla vendte seg mot (eit anna døme er diktet «This Is Just To Say»). Men i likskap med Ezra Pound hadde Williams forlengst forkasta imagistrørsla på det tidspunktet då «The Red Wheelbarrow» vart utgjeve i samlinga Spring and All i 1923. Williams er sterkare forbunde med den amerikanske litterære modernistrørsla, og han vurderte seg sjølv som ein utprega amerikansk poet. Med dette meinte han at han la an på å fornye språket ved å nytte den friske, upolerte talemåten som hadde utspringet sitt i det kulturelle og sosiale mangfaldet i USA, og samstundes frigje språket frå det han rekna å vere ei forsliten arv frå den britiske og europeiske kulturen.
Williams freista finnen opp ein heilt ny og frisk poesiform, ein amerikansk poesi kor emna var sentrert rundt den amerikanske hverdagen til folk flest. Han kom deretter opp med konseptet om variabel versefot som utvikla seg frå år med visuell og lydprøver frå verda hans sett i perspektivet av første personen, delvis frå livet som lege. Den variable versefoten har røtene sine i den mangefaserte, munnlege amerikanske talemåtane. Denne oppdagelsen var ein del av den nøye observasjonen hans av korleis radio og aviser påverka korleis folk flest kommuniserte og representerte «maskina gjort av ord», som han skildra i eit dikt i introduksjonen av boka hans The Wedge («Kilen»), akkurat som dei mekaniske rørslene til by kan bli ein bevissthetssplittelse. Williams nytta seg ikkje av tradisjonelt verseform i dei fleste av dikta sine. Hans brevveksling med Hilda Doolittle førte han dessutan inn i sapfisk strofer den indre stemma i sanninga til den poesien:
Brota i diktet søkar ut ein naturleg pause slik det blir snakka i amerikanske vendingar, men som òg reflekterer taktrytmane slik dei er innanfor jazz omfram at dei rører sapfisk harmoni. Williams eksperimenterte med ulike typar linjer og fann til sist «trappeforma triadisk linje», det vil seie at ei lang linje er delt i tre segment i ulikt innrykk. Denne linja er nytta i diktet «Paterson» og i dikt som «To Elsie» og «The Ivy Crown». Her er på nytt målet til Williams å vise den sanne amerikanske pulsen (i motsetnad til den ditto europeiske) som er umerkande, men likevel tilstades i det kvardagslege amerikanske språket. Stilistisk arbeidde Williams med variasjonar av frie vers, og utvikla og nytta seg av den triadiske linja som i det lange kjærleiksdiktet hans «Asphodel, That Greeny Flower».
Politikk
Moderate liberale framstiller Williams som i overeinskomst med amerikansk liberale demokratiske emne, men utgjevingane hans er langt meir radikale, som New Masses indikerer, gjekk hans politiske overtyding langt lengre mot venstre enn omgrepet «liberal» indikerer. Han rekna seg sjølv som sosialist og som ein motstandar av kapitalismen, og i 1935 utgav han The Yachts, eit dikt som skulda den rike eliten som parasittar og massane som streva etter revolusjon. Diktet inneheld eit bilete av havet som «watery bodies», «vasslekamanee», til dei fattige massane som bankar mot skipsskroga «in agony, in despair», «i sjelekval, i desperasjon», i forsøket på å senke seglskutene og avslutte «the horror of the race», «rasen si grusemje».
I introduksjonen til 1944-utgjevinga av dikta i The Wedge skreiv han om sosialismen som ei uunngåeleg framtidig utvikling og som ein naudsynt faktor for at den sanne kunsten skulle kunne utviklast. I 1949 utgav han eit hefte kalla The Pink Church som handla om det menneskelege lekamen, men vart forstått innanfor konteksten av McCarthyismen og kommunistforfølgingane, som ein farleg pro-kommunist. Antikommunismen førte til at han mista posisjonen sin som konsulent ved Library of Congress (det amerikanske nasjonalbiblioteket) vinteren 1952-1953. Det førte til at han måtte leggje seg inn og bli handsama for tung depresjon. I ein ikkje utgjeven artikkel for Blast, eit kortvarig britisk kunstmagasin som hylla krafta til teknologien i åra 1914-1915, skreiv Williams at kunstnarar burde motsetje seg å skrive «propaganda» og «gje seg til skriving (først og sist)». I den same artikkelen hevda likevel Williams at kunsten kunne òg vere «i tenesta til proletariatet».
Ettermæle og æresvisningar
I mai 1963 vart Williams posthumt gjeve Pulitzerprisen for diktsamlinga Pictures from Brueghel and Other Poems (1962) og Gullmedaljen for poesi av National Institute of Arts and Letters. Det amerikanske samfunnet av poetar, The Poetry Society of America, ærer enno William Carlos Williams ved å presentere ein årleg pris i namnet hans for den beste boka med lyrikk som blir utgjeve av eit lite forlag utan inntjening.
Huset til Williams i Rutherford er i dag lista av National Register of Historic Places som ein historisk stad, og han vart introdusert til New Jersey Hall of Fame i 2009.
Bibliografi
{| border="0"
Rahabah-distriktet
Rahabah-distriktet er eit distrikt i Ma'rib guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 7 441 innbyggjarar.
Rosita Harbour
Rosita Harbor er ei lita bukt som ligg 1,5 km nord for Camp Bay på vestsida av Bay of Isles i Sør-Georgia. Bukta vart kalla Rosita Harbour og Allardyce Harbour i perioden 1905-12, og begge har sidan vore nedteikna på kart over området. Etter ei kartlegging i Sør-Georgia i 1951-52 rapporterte South Georgia Survey at bukta lokalt vart kalla Rosita Harbour, og dette namnet er sidan godkjend. Rosita Harbour er kalla opp etter kvalbåten «Rosita», som opererte med selskapet i 1905, og som låg fortøydd i denne bukta.
Det vart gjeve lisens for ein kvalstasjon her 1909-23, men det vart ikkje reist bygningar. I staden opererte leigetakarane ut frå Leith Harbour
Spirskrikje
Spirskrikje (Platylophus galericulatus) er ein mellomstor, støyande og særs kjenneleg mørk sporvefugl med ekstrem lang fjørtopp som lever i Søraust-Asia. Han var tidlegare trudd å vere ein kråkefugl, men frå 2018/2022 er han klassifisert i sin eigen familie Platylophidae.
Skildring
Spirskrikja har storleik som ei kaie, ca. 31-33 centimeter i kroppslengd og masse på 78-114 gram. To av tre underartar har mørk brun til svart fjørdrakt, ein tredje underart på Borneo er noko lysare brun. Alle har ein kjenneleg nokså brei kvit sigdforma flekk langs sidene av halsen, samt to små kvite flekker ved auget. Den oppreiste fjørtoppen på hovudet er uvanleg lang og består av berre to kraftige fjører. Både beina og nebbet er svarte, nebbet er relativt lite med ein kort krok på tuppen. Kjønna er like, men ungfuglar skil seg frå vaksne med meir raudbrun farge.
Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere minkande grunna tap av habitat. Arten er klassifisert som globalt nært truga, NT.
Myelinassosiert glykoprotein
Myelinassosiert glykoprotein (MAG) er eit transmembranprotein og glykoprotein. Det har fem immunoglobulinlike-domene og er medlem av SIGLEC-familien. Det finst i den indre membranen til Schwann-seller og oligodendrocyttar, inst i myelinet og med det ekstrasellulære domenet i rommet mellom aksonet til nervesella og membranen til gliasella (Schwann-selle eller oligodendrocytt). Det vart fyrst oppdaga i 1973 av Richard Quarles og kollegaer, og er konservert mellom ryggradsdyr.
Myelinassosiert glykoprotein er truleg ein lekk i vekselverknad mellom gliaseller og akson grunna den særskilde plasseringa og proteinstrukturen med immunoglobulindomene. Det har to isoformer, ein liten (S-MAG) og ein stor (L-MAG). Båe isoformene vekselverkar med tyrosinkinase Fyn, men vekselverknaden er sterkast med L-MAG. Myelinassosiert glykoprotein bind seg òg til retikulon-4-reseptoren.
I laboratoriet syner myelinassosiert glykoprotein ei evne til å hemja utvekst av nevrittar frå nerveseller.
Det kan sjå ut til at myelinassosiert glykoprotein har ei viktig rolle i den biokjemiske sjukdomsdanninga ved multippel sklerose. Det er større tap av myelinassosiert glykoprotein enn andre protein i randa kring multippel sklerose-arr der tap av myelin enno ikkje er synleg. Ein nøytral protease kan vera innblanda i dette tapet.
Langádia
Langádia (gresk Λαγκάδια) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Langádia inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Gortynía.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Lngádia 636nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 355 innbyggjarar.
Only the Good Die Young
«Only the Good Die Young» er ein song av Billy Joel for albumet The Stranger frå 1977. Songen var kontroversiell då han kom ut med ein tekst som er skriven frå synspunktet til ein ung mann som ynskjer å ta jomfrudomen frå ei katolsk jente.
Song informasjon
Songen var inspirert av Joel som var forelska på skulen i Virginia Callahan. Guten eller forteljaren trur et jenta avviser han fordi ho kjem frå ein religiøs, katolsk familien og at ho trur at det er ei synd å ha seks før ekteskap. Han syng,
Songen vart eit døme på Streisand-effekten når religiøse grupper rekna han som anti-katolsk, og la press på radiostasjonar for å få han fjerna frå spelelistene deira. «Då eg skreiv 'Only the Good Die Young' var ikkje poenget at songen skulle vere anti-katolsk, heller pro-begjær», sa Joel til Performing Songwriter. «Då dei bannlyste songen, byrja albumet å stige på listene.» Joel peikte òg på ein del av teksten som verka å ha gått kritikarane hus forbi. Mannen i songen kjem aldri nærleiken av jenta.
Lauritz Weibull
Lauritz Ulrik Absalon Weibull,, var ein svensk historikar og landsarkivar. Han vert særleg hugsa for sitt arbeid for å innføre kjeldekritikken som metode i svensk historieforsking, og for si nyvurdering av eldre nordisk historie. Curt Weibull var bror hans.
Liv og gjerning
Weibulls vitskaplege kjepphest var omvurderinga av historieskrivinga gjennom bruk av moderne kjeldekritikk. Ved tilgang på nye kjelder og kritisk undersøking av eldre, modifiserte han den tidlegare svensknasjonale historieskrivinga. Weibull var mykje interessert i Skåne og Skånelandas, dei gamle danske provinsane Blekinge, Halland og Skåne, historie. I lag med far sin var han initiativtakar til Historisk Tidskrift för Skåneland, som vart utgjeve 1901-21. Seinare såg han til at Tidsskriftet Scandia vart starta, første nummeret kom ut i 1928. Han var redaktør for tidsskriftet fram til 1957.
Weibull er best kjent for den kritiske re-evalueringa av tidleg svensk og skandinavisk historie, som han gjorde i bøkene Kritiska undersökningar i Nordens historia omkring år entusen (1911) og Historisk-Kritisk metod och nordisk medeltidsforskning (1913). Saman med broren Curt arbeidde han for å setje skandinavisk historieforsking på fastare grunn.
Weibull var medlem av 'Kungliga Samfundet för utgivande av handskrifter rörande Skandinaviens historia' (1901), 'Kungliga Humanistiska Vetenskapssamfundet i Lund' (1919), 'Vetenskapssocieteten i Lund', Danska Sellsk. for Fædrel. Hist. og Sprog, og av vitskapsakademia i Noreg og Danmark.
Tania Longe
Tania Longe er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar som vart norsk meister i fem ulike øvingar: 100 meter hekk (3), lengdehopp, tresteghopp, kulestøyt (3) og sjukamp.
Personlege rekordar
Alle desse bestenoteringane nådde ho i tida mellom 1995 og 2000.
Albumet School's Out
School's Out er det femte studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i 1972. Tittelsporet på albumet vart ein stor hit og vart spelt fast på konsertane til Alice Cooper. Mange «Classic Rock»-stasjonar speler framleis songen på radio.
Det opphavlege plateomslaget (designa av Craig Braun ) var slik at det kunne opnast som ein gammal skulepult. Vinylplata var pakka inn i eit par jentetruser. Denne originale utgåva vart kalla attende fordi trusene ikkje var flammesikre. Albumet remastra i 2009 for Audio Fidelity av Steve «Daddy Tonemeister» Hoffman i HDCD.
Albumet nådde andreplassen på den amerikanske albumlista og gjekk heilt til topps i Canada, der det låg i fire veker. Singelen «School's Out» nådde 7. plass på singellista i USA og 3. plass i Canada. I Storbritannia gjekk singelen heilt til topps.
Kongsspir
Kongsspir (Pedicularis sceptrum-carolinum) er ein fleirårig, halvparasittisk urt i snylterotfamilien.
Planten har ein rosett av lansettforma og fjørflikete blad ved bakken. Stilken er ganske høg, 40–80 cm, og har nesten ingen blad. Blomane er lysgule med raud kant på underleppa. Eit særmerkt bygningstrekk er at blomane er lukka, slik at berre humledronningar er i stand til å pressa seg inn for å forsyna seg med nektar. Kongsspir veks i fuktig skog og kratt, på rikmyr og strandenger, og langs breiddene av elvar og bekker.
I Noreg er kongsspir ein austleg fjellplante på Austlandet og i Trøndelag og Nordland. I Troms og Finnmark finst han derimot heilt ned til havstrendene. I Sør-Noreg dukkar han av og til opp på elvebredder i låglandet. Arten er vanleg i Nord-Sverige, Finland, Baltikum, Kviterussland og europeisk Russland. Han har òg spreidde førekomstar i Alpane, Karpatane og Sibir. I Danmark voks han éin stad i Jylland, men arten er ikkje blitt sett sidan 1949, og er rekna som utdøydd.
Artsnamnet blei gjeve av Olof Rudbeck d.y., som fann planten under reisa si i Lappland på slutten av regjeringstida til Karl XI. Boka Nora Samolad siva Lapponia illustrata kom ikkje ut før i 1701. Då var Karl XI død, og sonen hans Karl XII var blitt konge av Sverige. Rudbeck hadde tenkt å heidra Karl XI, men dediserte i staden planten til «Carl XII och de bragdstore Carlars minne».
Tom Petty and the Heartbreakers av Tom Petty and the Heartbreakers
Tom Petty and the Heartbreakers er debutalbumet til bandet med same namn, gjeve ut 9. november 1976 av Shelter Records.
Albumet vart spelt inn og miksa i Shelter Studio i Hollywood i California.
Rajuzah-distriktet
Rajuzah-distriktet er eit distrikt i Al Jawf guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 73 723 innbyggjarar.
Fabienne Serrat
Fabienne Serrat er ein fransk tidlegare skirennar frå Le Bourg-d'Oisans i Isère-departementet som i 1974 vart verdsmeister i både storslalåm og i kombinasjonen.
Aktiv
Serrat debuterte i den alpine verdscupen få dagar før jul i 1972. På tampen av debutsesongen kom ho 22. mars 1973 på sigerspallen i verdscupen etter eit slalåmrenn i Heavenly Valley i USA, einast landskvinna Patricia Emonet rann fortare.
Også under alpin-VM 1978 i Garmisch-Partenkirchen sikra Serrat seg medalje i kombinasjonen gjennom sterke plasseringar i enkeltøvingane. Ho fekk då bronsen etter femte- og sjetteplass i høvesvis slalåm og storslalåm.
Serrat vart nummer fire i storslalåm under vinterleikane 1980 i Lake Placid og nummer fem i same øvinga under VM i alpine greiner 1982 i Schladming. I den olympiske storslalåmen var det landskvinna Perrine Pelen som tok bronsen, ein hundredels sekund føre Serrat på fjerdeplass.
I verdscupen i alpine greiner oppnådde Serrat 36 pallplasseringar, men einast tre gongar stod ho toppen av pallen, siste gongen i desember 1980. Perioden 1973-83 sikra ho seg 13 franske meistertitlar, flest i storslalåm.
Statistikk for Eurovision Song Contest
Statistikk for Eurovision Song Contest gjev oversyn over ulike statistikkar for Eurovision Song Contest.
Al-Ghazali
Abu Hamid Muhammad al- Ghazali var ein muslimsk tenkjar frå Tus i Khorasan-provinsen i Persia. Han fekk tilnamnet 'Provet åt islam', og er rekna som den fremste muslimske filosofen gjennom tidene.
Statistikk for Eurovision Song Contest
2004-2012
Denne tabellen gjev oversyn over kor mange gonger kvart land har delteke i finalen sidan innføringa av semifinalen i 2004. Ikkje alle landa har kvalifisert seg gjennom semifinalen av di nokon har vore direktekvalifisert til finalen, mellom anna vertslandet og dei fem store; Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania og Tyskland. Fram til og med 2007 var og dei ti landa med høgast plassering i finalen året før òg direktekvalifisert til finalen.
Bidrag med poeng frå alle land
Bidrag som sidan 1975 har fått poeng frå alle landa som deltok same året.
Al-Ghazali
Biografi
Far hans, ein tradisjonell sufi, døydde då Al-Ghazali og veslebror hans, Ahmad Ghazali, enno var små. Ein av venene til faren tok vare på dei dei neste få åra. I år 1070 reiste Al-Ghazali og broren til Gurgon for å melda seg på ein madrassa (muslimsk presteseminar) der Al-Ghazali studerte fiqh, islamsk lov. Etter om lag 7 år med studie, vende han attende til Tus. Han synte tidleg ein skepsis til vedtekne sanningar. Han skreiv omfattande kritiske verk mot ei rekkje av dei filosofiske og teologiske retningane frå den tida.
Den fyrste viktige turen hans til Nisjapur fann stad rundt år 1080 då han var nesten 23 år gamal. Han vart elev av den vidgjetne muslimske lærde imam al-Haramayn. Etter at imamen døydde i 1085, vart Al-Ghazali invitert til å reisa til hoffet til Nizamul Mulk Tisi, den mektige vesiren til seldsjuk-sultanane. Vesiren vart så imponert av lærdomen til Al-Ghazali at han utnemnde han til hovudprofessor ved den vidgjetne lærestaden Al-Nizamiyya (skipa i 1067) i Bagdad i 1091. Al-Ghazali kunne undervisa meir enn 300 elevar og deltakinga hans i islamske debattar og diskusjonar gjorde han populær overalt i dei islamske territoria. I løpet av tida si ved Al-Nizamiyya, orienterte han seg i retning av sufismen (islamsk mystikk).
I 1095 gjennomgjekk Al-Ghazali ei djup åndeleg krise, forlét karrieren sin og reiste frå Bagdad under påskotet om å reisa på pilegrimsreise til Mekka. Han passa på at nokon tok vare på familien hans, men kvitta seg med rikdomen sin og tok til å leva som ein omstreifande asket. Etter å ha vore noko tid i Damaskus og Jerusalem, med ei vitjing til Medina og Mekka i 1096, vende han tilbake til Tus og slo seg ned der i einsemd. Han avslutta isolasjonen sin med ein kort undervisningsperiode ved Nizamiyyah-skulen i Nisjapur i 1106. Seinare vende han attende til Tus der han budde til han døydde den 19. desember 1111. Han fekk ein son med namnet Abdu'l Rahman Allam.
Lære
Al-Ghazali fann fred i ein teologi som forkasta den reine skolastikken og som bygde på den personlege opplevinga/erfaringa (arabisk ma'rifa) av Allahs kjærleik så vel som redsle for Allahs dom. Al-Ghazali skreiv meir enn 70 bøker om vitskap, tidleg islamsk filosofi, islamsk psykologi, kalam og sufisme. Dei fleste vart skrivne på arabisk, men nokre få på farsi.
Lisa Hauser
Lisa Theresa Hauser er ein austerriksk skiskyttar frå Kitzbühel. Under VM i skiskyting 2021 vann ho gullmedaljen på fellesstarten og ho fekk sølv i så vel jakstart som i ein av mix-stafettane. Per februar 2022 hadde Hauser vunne tre individuelle tevlingar, alle i året 2021.
Al-Ghazali
Lære
Han er kjend for verket Tahāfut al-Falāsifa ('Filosofane sin mangel på samanheng') der han tok eit skarpt oppgjer med dei greske filosofane Platon, Aristoteles og Sokrates. Boka var særleg retta mot falsafa, ei gruppe muslimske tenkjarar frå 800-talet til 1100-talet som henta inspirasjon frå dei gamle greske filosofane. Al-Ghazali skreiv at filosofane var vantruande heidningar, og at dei som nytta deira metodar og idear skjemma den muslimske trua. Boka representerer eit stort skilje i islamsk epistemologi, fordi Al-Ghazali effektivt oppdaga den filosofiske skeptisismen som ikkje skulle bli oppdaga i vesten før tida til Rene Descartes, George Berkeley og David Hume. Møtet hans med skeptisisme førte til at Al-Ghazali greip tak i ein type teologisk determinisme, dvs at alle hendingar og samhandlingar ikkje er eit produkt av materielle samband, men derimot den overhengjande og noverande viljen til Allah.
I sine mest sentrale verk, al-munqidh min al-dalal ('Redning frå villfaringa') og ihya 'ulum al-din ('Gjenoppliving av religionsvitskapane') byggjer han bru mellom mystikk og rasjonalitet. Al-Ghazali skal seinare ha hatt stor indirekte innverknad på både muslimske, jødiske og kristne filosofar, til dømes Thomas Aquinas (1225-1274) og Blaise Pascal (1623-1662).
Rustad Bay
Rustad Bay er ei lita bukt på sørvestsida av Annenkovøya, utanfor sørkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Ditlef Rustad, ein norsk biolog under ekspedisjonen til Horntvedt, 1927–28, som vitja og henta prøvar på Annenkovøya.
Melodi Grand Prix 1961
Melodi Grand Prix 1961 var den andre tilskipinga av Melodi Grand Prix, den nasjonale uttakinga til Eurovision Song Contest i Noreg. Finalen blei send direkte på radio og fjernsyn frå Store Studio 18. februar 1961. Vinnaren blei «Sommer i Palma», sungen av Per Asplin med Willy Andresens kvartett, og Nora Brockstedt med Kringkastingsorkestret. Vinnarsongen var skriven av Jan Wølner og Egil Hagen. I den internasjonale finalen i Cannes stilte Nora Brockstedt for Noreg for andre år på rad. Det norske bidraget enda på ein 7. plass med 10 røyster.
Sendinga
NRK fekk inn 349 melodiar i den opne konkurransen og fekk hjelp av TONO til å plukke ut fem av dei til å delta i finalen. Både NRK og TONO var skuffa over nivået på dei innsende bidraga, og juryformann Ragnar Kierulf sa til VG at det var ein enkel jobb å velje ut dei fem finalebidraga.
For å vise breidda av dei fem finalelåtane, avgjorde NRK at kvar melodi skulle framførast to gongar. Først med ein artist og eit mindre orkester, så med ein ny artist akkompagnert av Kringkastingsorkestret. I 1961 var det Willy Andresens kvartett som var det litle orkesteret. Todelinga blei gjort for å gi jurymedlemmane eit betre grunnlag når dei skulle vurdere bidraga. Systemet med lite og stort orkester blei brukt nesten kvart år fram til 1977, då NRK kvitta seg med ordninga for godt.
Til å kåre ein vinnar hadde NRK henta inn ti jurymedlemmar: fem musikkjournalistar, og fem representantar frå publikum. Som året før var Erik Diesen programleiar, mens Odd Grythe rapporterte frå Studio B, der juryen sat.
Resultat
Juryen hadde ti personar som kvar gav frå 1 til 10 poeng til kvart bidrag:
Røysting
Ein jury på fem musikkjournalistar og fem publikumsrepresentantar avgjorde resultatet i finalen. Kvar jurymedlem gav frå 1 til 10 poeng til kvar song. Under røystinga sat dei i kvar sin stemmeboks og synte røystene sine anonymt. Ordninga blei kritisert av Aftenposten, som meinte jurymedlemmane burde «ha mot til åpent å tilkjennegi sin mening» når dei hadde teke på seg eit «så viktig verv som å gradere fem kandidater til en internasjonal konkurranse». Detaljane frå røystinga er ikkje kjende.
Hendingar
I likskap med NRK og TONO var heller ikkje pressa særleg imponert over nivået på finalelåtene. VG karakteriserte juryen sin jobb følgjande: «I stedet for å finne ut hvilken melodi som var den beste, ble deres oppgave å finne ut hvilken som var minst dårlig.» Avisa skreiv vidare at ingen av finalelåtene «utmerket seg med iørefallenhet eller umiddelbar sjarme.»
Aftenposten var derimot meir positiv og meinte vinnarlåta hadde eit internasjonalt tilsnitt. Avisa rosa også finalesendinga: «Bortsett fra selve konkurransen kan man se på forestillingen som førsteklasses musikalsk underholdning.»
Allereie før finalen spekulerte pressa på om NRK ville sende Grynet Molvig til å representere Noreg i Cannes. VG meinte Molvig var det rette valet, fordi ho «er både ung og pen, synger godt, fotograferer godt, og smiler pent.» Etter finalen meinte VG at Per Asplin måtte få syngje Noregs bidrag, men til slutt avgjorde NRK at Nora Brockstedt nok ein gong skulle få representere Noreg i konkurransen.
Trass kritikken over kvaliteten på bidraga blei «Sommer i Palma» spelt inn i franske og svenske versjonar etter Eurovision Song Contest. Tredjeplassen, «S'il vous plaît», blei også ein hit – 26 år seinare. Songen er skriven av mellom anna Per Lillo-Stenberg, far til Lars Lillo-Stenberg i bandet deLillos. I 1987 spelte gruppa inn «S'il vous plaît» i ny versjon og gav han ut. Nyinnspelinga tok seg inn på VG-lista hausten 1987.
Alf Prøysen skreiv teksten til låta «Far cha-cha».
Tegg's Nose
Tegg's Nose er ein ås aust for Macclesfield i Cheshire i England. Han har ein kort rygg med det høgaste punktet på 380 meter over havet. Han ligg vest i Peak District, men utanfor nasjonalparken. Mykje av åsen ligg innanfor Tegg's Nose Country Park, styrt av Cheshire East Council Countyside Management Service.
Tidlegare vart det hogd ut møllesteinar her og består i dag av fleire miljø som lyngheilandskap, enger, jordbruksland, lauvskog og eit rikt dyreliv. Åsen er ein del av eit fritidsområde som vert nytta til fotturar, orientering, hesteriding, sykling, fjellsykling, fjellklatring, sledekøyring og fritidsfiske.
Rogged Bay
Rogged Bay er ei lita bukt som ligg like nord for Cape Disappointment, sørenden av Sør-Georgia. Namnet «Rogged Bay», som truleg vart nytta av tidlege selfangarar, vart registrert av Arnaldo Faustini på eit kart i 1906 og seinare nytta om ei større bukt i nærleiken. Etter ei landmåling i 1951-52 rapporterte South Georgia Survey at den vesle bukta like nord for Cape Disappointment måtte ha eit namn. Det eksisterande namnet Rogged Bay vart tilrådd av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1954.
Planteslekta Cola
Slekta blei lenge rekna som nærskyld den søramerikanske slekta Theobroma, eller kakao, men er seinare blitt plassert i sin eigen underfamilie, Sterculioideae.
Cola omfattar rundt 100 til 125 artar som finst i det eviggrøne låglandet og fjellskogane i Fastland-Afrika, hovudsakleg i tropiske område. Det eldste funnet av Cola er Cola amharaensis, eit velpreservert fossil av eit bald frå sein oligocen Guang-elvflora i dagens Etiopia, datert til 27,23 ± 0,1 millionar år sidan. Kolanøtter er frø hausta frå fruktene, hovudsakleg frå artane Cola nitida og Cola acuminata (kolatre). Utanfor Afrika blir nokre av artane dyrka for nøttene sine, som i Brasil, på Jamaica og andre stader i dei fuktige tropane.
Quebec-toktet
Quebec-toktet eller Walker-toktet til Quebec var eit britisk forsøk på å angripe Québec i 1711 i Dronning Anne-krigen, den nordamerikanske delen av den spanske arvefølgjekrigen. Det mislukkast etter eit skipsforlis i Saint Lawrence-elva den 22. august 1711, då sju transportskip og eit lagerskip forliste og 850 soldatar drukna. Katastrofen var på denne tida ei av dei mest alvorlege sjøulukkene i britisk historie.
Toktet var planlagt av administrasjonen til Robert Harley, og basert på planar som opphavleg var lagt fram i 1708. Harley ønskte å utføre toktet som ein del av ei større endring i britisk militærpoiltikk, der dei skulle legge vekt på styrken deira til sjøs. Kommandantane for toktet, admiral Hovenden Walker og brigadegeneral John Hill, vart valde ut frå den politiske ståstaden deira og sambanda deira til krona, og planane vart haldne hemmelege sjølv for admiralitetet. Trass i løyndomen klarte franske agentar å finne ut kva britiane planla og åtvare styresmaktene i Québec.
Toktet var venta å få alle forsyningar frå Boston, hovudstaden i provinsen Massachusetts Bay, men byen var ikkje førebudd då dei kom fram og styresmaktene måtte skrape saman forsyningar for tre månader. Admiral Walker hadde òg vanskar med å få tak i erfarne rormenn og nøyaktige sjøkart for å segle i farvatnet i nedre delen av Saint Lawrence. Toktet nådde Saint Lawrence-bukta utan vanskar, men tåke, vanskelege straumforhold og sterk vind gjorde at flåten dreiv mot nordsida av Saint Lawrence nær ein stad som i dag heiter Pointe-aux-Anglais, der skipa forliste. Etter katastrofen avbraut Walker toktet og reiste attende til England. Sjølv om toktet var mislukka, heldt Harley fram å realisere «blue water»-politikken sin.