cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ingen blomster til meg
Melodi Grand Prix 1961
«Ingen blomster til meg» deltok i Melodi Grand Prix 1961, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1961 i Cannes i Frankrike. Songen vart framført på norsk av Grynet Molvig med eit lite orkester, og så på nytt av Sølvi Wang med eit stort orkester. Bidraget enda på fjerdeplass med 57 poeng.
Kinsabba
Kinsabba (arabisk كنسبا, òg skrive Kansaba) er ein by nordvest i Syria som administrativt høyrer til Latakia guvernement, nordaust for Latakia. Av stader i nærleiken finn ein Slinfah i sør, al-Haffah i sørvest, Balloran og Umm al-Tuyour i vest, Qastal Ma'af i nordvest, al-Najiyah i nordaust, Qarqur i aust og Sirmaniyah i søraust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Kinsabba eit folketal på 514 i 2004. Han er det administrative senteret, men den 16. største staden, i Kinsabba nahiyah («underdistrikt») som består av 35 stader med eit samla folketal på 17 615. Innbyggjarane er hovudsakleg kristne.
Kjelder
''
MS «Clio» (1939)
MS «Clio» (kallesignal LLTN) var eit motorskip kjøpt som lasteskip i desember 1946 av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS).
Skipet var opphavleg bygt i Tyskland og levert som «Bukarest» i 1939 for Deutsche Levant Linie i Hamburg. Det vart overteke av britiske styresmakter då krigen var over i 1945 og fekk namnet «Empire Ettrick». Året etter tok den norske staten over skipet og gav det namnet «Bremnes», før BDS så kjøpte skipet mot slutten av 1946.
I 1968 vart skipet selt til greske eigarar og det skifta namn til «Panorea». I 1972 vart skipet selt til Taiwan for opphogging.
Det Bergenske Dampskibsselskab hadde som tradisjon å namngje skipa sine etter fenomen og objekt på natthimmelen. Clio, eller Klio er ein forholdsvis stor asteroide. Dette var det andre fartøyet til BDS med dette namnet, etter som vart selt i september 1946.
Andre verdskrigen
Skipet vart bygt av Deutsche Werft i Hamburg som byggjenummer 226 og sjøsett i 1939. Det vart levert i januar 1940 og nytta av Luftwaffe under andre verdskrigen som eit vedlikehaldfartøy for fly. I mai 1945 vart det kapra i Kiel i Tyskland som krigsutbytte og gjekk til britiske Ministry of War Transport, som gav det namnet «Empire Ettrick».
Skipet vart plassert under Cunard Steamship Co Ltd med registreringshamn i London. I juli 1946 vart det overført til norske styresmakter som gav det namnet «Bremnes» med kallesignalet LLTN.
Det Bergenske Dampskibsselskab
17. desember 1946 vart «Bremnes» selt til Det Bergenske Dampskibsselskab i Bergen og julaftan vart skipet sett inn i Den Norske Syd-Amerikalinje (SAL), som BDS var medeigar i. Det gjekk til Aalborg i Danmark og så direkte til Buenos Aires i Argentina. I mars vart skipet omdøypt til «Clio».
Tidleg om morgonen 28. mars 1947 var skipet på veg til Bergen for første gongen då det i tett tåke kolliderte med det norske Fred. Olsen-lasteskipet MS Sevilla vest for Bloksen like nord for Ryvarden fyr nær Haugesund. «Sevilla» var på veg frå Bergen til Lisboa. Det hadde 27 mann ombord, ei besetning på 24 og tre passasjerar. Den lokale tåka kom ut Bømlafjorden og begge dei kolliderande skipa gav tåkesignal. Då «Clio» kom inn i tåka og dei ikkje kunne sjå Ryvarden, vart det slått full stopp i maskinen, og ein kunne høyre eit tåkesignal kome frå like i nærleiken. Ein såg så dei to topplanternene frå «Sevilla» og losen ropte «Han renner i oss!». Styrmannen slo full fart akterover i maskintelegrafen, samstundes som han gav tre støyt i fløyta. I sjøforklaringa meinte han at «Clio» låg heilt i ro. I tillegg forklarte han at «Sevilla» kom sigande sakte mot «Clio», kanskje berre 5 knop. «Sevilla» vart råka forut, og støyten skal ikkje ha vore kraftig, men ein kunne høyre at noko knakk.
Sjølv om det først ikkje verka så farleg, krenga «Sevilla» så brått over, og før ein fekk livbåtane på vatnet sokk skipet. Nattruteskipet MS Sandnes var på veg frå Bergen til Haugesund og kom raskt til etter kollisjonen og sette båtar på vatnet for å hente opp dei forliste. Dei klarte å få opp 17 personar, inkludert dei tre passasjerane, og alle var sterkt forkomne. Den svenske båten «Grano» kom òg raskt til staden, men verken dette skipet eller «Clio» fekk berga nokon ombord. Dei 17 personane som vart berga, inkludert kapteinen, vart frakta til Haugesund. Dei ti andre personane omkom. I oktober 1948 var det dom i saka og begge skipa vart funne skuldige i ulukka. «Clio» hadde gått på feil side av leia i det tronge farvatnet, og med større fart enn det som var tillat i tåke. «Sevilla» hadde gjeve tåkesignal for seint og ikkje stoppa maskinen å dei høyrde tåkesignala forut, og i tillegg gjeve styrbord ror då topplanternene til «Clio» kom til syne. Dagen etter kollisjonen kom «Clio» til Bergen for første gongen. 2. april vende det mot Buenos Aires att.
BDS hadde gode samband i Gøteborg til reiarlaget Rederi AB Transatlantic, som gjennom fleire år hadde innarbeidd fart til Sør-Afrika. Mot slutten av 1940-åra prøvde Bergenske å inngå ein partnerskap med det svenske reiarlaget for å sett opp ei ny linje på Vest-Afrika, som fekk namnet Den Skandinaviske Vest-Afrika Linje eller The Scandinavian West-Africa Line (SWAL). Linja kom i gang i mai 1948 med fire skip, og eit av skipa BDS sette inn var «Clio», som vart lånt frå SAL. Bergenske hadde på denne tida knapt med større tonnasje og måtte leige inn skip ved sidan av «Clio». Linja gjekk frå Skandinavia med anløp i Hamburg, Amsterdam, Antwerpen og frå Dakar og sørover til Lobito i Angola. Seinare vart linja omorganisert i ei nordleg og ei sørleg linje.
Hausten 1950 gjekk «Clio» attende til Sør-Amerika-linja. Etter å ha vore heime i Bergen drog det ut att mot Argentina, men då det var komen til Danmark grunnstøytte det 19. november i Odensefjorden. Det var på veg ut den smale fjorden og stod etter grunnstøytinga hardt og heilt opp på land, men var ikkje i noko fare. Det var kraftig vind i området, og taubåten som kom frå Odense, «Stm. Knud», hadde ikkje høve til å dra «Clio» av. Skipet hadde ikkje fått noko skade, og det var berre snakk om tid og venting på vêrtilhøva før det kunne kome flott att. Kvelden 21. november kom det ut på vatnet att og fortsette reisa til Malmø, der det vart undersøkt i dokk. Skipet fortsette så i SAL fram til februar 1953, då det låg tre månader i København.
29. januar 1955 kolliderte «Clio» med det danske MS Danebrog i nærleiken av Romsø i Storebælt. Det var tett tåke då kollisjonen fann stad. «Clio» fekk berre mindre skadar og kunne halde fram til Svendborg på Fyn. I oktober 1959 tok «Clio» ein tur til Aust-Afrika via Suezkanalen. Turen enda i Mombasa i Kenya, før det vende heimover att, der det kom på nyåret. 4. februar 1960 var det kraftig uvêr i Nordsjøen og «Clio» låg på vêret då roret vart skadd. Skipet måtte difor slepast inn til Sandefjord for å undersøkast. Kopralasta på 500-600 tonn var òg fått skade i stormen. Det var losen ombord som på kløktig vis hadde fått «Clio» velberga i hamn under vanskelege forhold. For dette kravde han ei bergingsløn på 10 000 kroner. BDS var samd i at han skulle få bergingsløn, men tilbaud berre 1000 kroner. Saka enda i retten, der losen fekk ei godtgjersle på 2 000 kroner. BDS måtte òg betale sakskostnadane på 1500 kroner. «Clio» fortsette å gå i SAL det meste av 1960 før det var slutt i september og det gjekk over til timecharter i november 1960 for 5-7 månader til 27 000 dollar per månad. I desember 1960 kryssa «Clio» Atlanteren til New York City og så attende til Liverpool i romjula. Black Star Line leigde så skipet for fart mellom USA og Vest-Afrika i 1961. Raten var relativt gunstig, men overskotet vart likevel lite. I 1962 gjekk «Clio» i trampfart til dagrater på 900 dollar tidleg på året, og frå mars 775 dollar per dag. Skipet var i Middelhavet i mars, før det kryssa Atlanteren til USA og så gjennom Panamakanalen og like til Valparaiso i Chile. Utpå sommaren gjekk turen via USA til Vest-Afrika. I november 1962 kom skipet heim att til Bergen og gjekk i opplag på grunn av dårleg fraktmarknad. I april 1963 vart «Clio» taua til Vaksdal for å laste korn, og skulle så ligge som kornlager i Bruvik i Osterfjorden.
Huldaprisen
Huldaprisen er ein norsk teaterpris som vert gjeven til einskildpersonar, lag, organisasjonar eller institusjonar som har arbeidd for å fremje og betre rammetilhøva for norsk amatørteater. Prisen vert delt ut under Norsk Amatørteaterfestival på Det Norske Teatret. Prisen er til minne om Hulda Garborg, som i 1899 stifta amatørteatergruppa Det norske spellaget.
MS «Clio» (1939)
Greske eigarar
I august 1963 vart «Clio» selt til Compania Panorea SA, Pireus i Hellas, og det vart omdøypt «Panorea». Det vart drive under M A Karageorgis. 5. august segla det ut frå Bergen for siste gongen på veg mot Gdynia i Polen. I 1969 tok Panorea Compania Naviera SA over som eigarar og drifta vart overført til E T Kolintzas & Maltakis. Då IMO-nummer vart innført seint i 1960-åra fekk «Panorea» IMO 5076078. I september 1972 vart «Panorea» selt til United Shipowners Ltd i Famagusta på Kypros og det fekk namnet «Charity». 22. september kom det fram til Kaohsiung på Taiwan for opphogging.
Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 4 550 brt, 2 614 nrt og lasteevna var 6 988 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 11 582 m³. Hovudmaskinen var to stykk 6-sylindra 2-takts dieselmotorar, gira til ein aksel, levert av Maschinenfabrik Augsburg-Nürnberg (M.A.N.) i Augsburg. Oppgjeven yting var 3 860 bHk (bremsande hestekrefter) og 686 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 14 knop.
Casarano
Casarano er ein by og ein kommune i provinsen Lecce i regionen Puglia i Italia. Kommunen har om lag 20 500 ibuarar (2012) og eit areal på 38,1 km².
Al-Qutailibiyah
Mange av innbyggjarane i al-Qutailibiyah har band til tryggleiksinstitusjonane i landet, særleg i forhold til Ali Douba, og mange av føretaka i al-Qutailibiyah, særleg grossistar som sel varer til føretak i nærleiken av al-Ghabsletta.
Copertino
Copertino er ein by og ein kommune i provinsen Lecce i regionen Puglia i Italia. Kommunen har 24 000 ibuarar og eit areal på 57,8 km². Byen Copertino ligg 34 meter over havet.
Landbruk er viktigaste næringsgreina i Copertino, særleg produksjonen av vin.
Clem Clempson
David «Clem» Clempson er ein engelsk rockegitarist som har vore medlem i ei rekkje musikkgrupper, som Colosseum og Humble Pie.
Karriere
Clempson byrja karrieren sin seint i 1960-åra som medlem av powertrioen Bakerloo (opphavleg The Bakerloo Blues Line), som spelte bluesrock. I 1969 vart han medlem av Colosseum, fram til dei vart oppløyst i 1971, men kom saman med bandet att i 1994 og har spelt med dei sidan. Etter at Colosseum vart oppløyst vart han medlem av Humble Pie, der han erstatta Peter Frampton. Då dette bandet vart oppløyst i 1975 slo han og Greg Ridley seg saman med trommeslagaren Cozy Powell og skipa gruppa Strange Brew. I denne tida prøvespelte Clempson for Deep Purple, men denne jobben gjekk til Tommy Bolin. Etter at han spelte i Marriott’s All Stars valde han å ikkje bli med i eit sameina Humble Pie i 1980.
I 1977 skipa Clempson det kortvarige bandet Rough Diamond i lag med den tidlegare Uriah Heep-songaren David Byron.
Clempson var gjestemusikar for Jack Bruce, Billy Cobham og Dave Sancious, Roger Waters, Manfred Mann's Earth Band, Bob Dylan, Chris de Burgh og Jon Anderson.
Han har skrive musikk til mange filmar, som Evita, G.I. Jane, Lawn Dogs og Tomorrow Never Dies. Clempson fekk jobben av den Oscar-vinnande komponisten Trevor Jones om å lage arrangementet for den romantiske komedien Notting Hill i 1999.
Frå 2008 til sommaren 2012 var han medlem av Hamburg Blues Band. Han skipa så sitt eige The Clem Clempson Band som byrja å turnere i februar 2013 i Braunschweig i Tyskland.
Songen Casablanca
«Casablanca» er ein singel av Jan Høiland og Per Asplin, gjeven ut i 1962. Songen er skriven av Kolbjørn Svendsen og Arne Paasche Aasen.
Melodi Grand Prix 1962
«Casablanca» deltok i Melodi Grand Prix 1962, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1962 i Luxembourg i Luxembourg. Songen vart framført på norsk av Jan Høiland med eit lite orkester, og så på nytt av Per Asplin med eit stort orkester. Bidraget enda på andreplass med 63 poeng.
Nardò
Nardò er ein by og ein kommune i provinsen Lecce i regionen Puglia i Italia. Kommunen har knapt 32 000 ibuarar (2012) og dekker eit areal på 190 km². Byen ligg 45 meter over havet. Sørdelen av kommunen ligg ved Tarantobukta i vest.
Mormors spilledåse
«Mormors spilledåse» er ein song av Laila Dalseth og Anita Thallaug frå 1962. Songen er skriven av Ragnar Danielsen og Egil Hagen.
Clem Clempson
Karriere
Sammen med Colosseum var han i 2014 og 2015 med på ei rekkje konsertar i Tyskland og England. Colosseum kom saman att i 2020 for utvalde konsertar. Besetninga no var Chris Farlowe, Clem Clempson og Mark Clarke, som fekk med seg Kim Nishikawara (saksofon), Adrian Askew (klaverinstrument og orgel) og Malcolm Mortimore (trommer).
Al-Janudiyah
Al-Janudiyah (arabisk الجانودية ; òg skrive al-Janoudiya, el-Janudieh eller al-Janoodiya) er ein by nord i Syria i Idlib guvernement, nordvest for Idlib langs vestbreidda av Orontes i Zawiya. Av stader i nærleiken finn ein Shughur Fuqani i sørvest, Jisr al-Shughur 10 kilometer mot sør, Bishlamun i søraust, Kafr Dibbin i nordaust, Yacoubiyah og al-Qunaya i nord og al-Malnad i nordvest.
I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde al-Janudiyah eit folketal på 5 295 i 2004. Byen er òg det administrative senteret i al-Janudiyah nahiyah som består av 13 stader med eit samla folketal på 19 642. Innbyggjarane i byen er hovudsakleg kristne, i følgje Agence France-Presse.
Det finst antikk keramikk i Al-Janudiya som liknar keramikken frå Amuq-området. Geologien på staden er markert av mjuk mergel og kalkstein.
Ayn al-Sharqiyah
Ayn al-Sharqiyah (arabisk عين الشرقية, òg skrive Ain esh-Sharqiye) er ein by nordvest i Syria i Jableh-distriktet i Latakia guvernement, søraust for Latakia. Av stader i nærleiken finn ein Siyano i nordvest, Zama i nord, Ayn al-Kurum i nordaust, Beit Yashout i aust, Nahr al-Bared i søraust, Daliyah i sør, Dweir Baabda, Baniyas og Arab al-Mulk i sørvest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Ayn al-Sharqiyah eit folketal på 2 359 i 2004. Han er det administrative senteret i ein nahiyah («underdistrikt») og består av 22 stader med eit samla folketal på 16 800 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg alawittar.
Al-Janudiyah
Den syriske borgarkrigen
Under operasjonane til den syriske hæren mot opprørarane i Jisr al-Shughur den 15. juni 2011, vart al-Janudiyah kringsett av syriske soldatar. Den 5. september var det kampar mellom avhoppar frå hæren som flykta mot den nærliggande grensa til Tyrkia og syriske soldatar som gjekk inn i al-Janudiyah. Seinare, den 15. september, vart ein gut drepen av tryggingsstyrkar under ein demonstrasjon, i følgje aktivistar.
Sjakhtar Donetsk
FC Sjakhtar Donetsk (ukrainsk ФК «Шахтар» Донецьк) er ein fotballklubb i Donetsk i Ukraina, skipa 24. mai 1936.
Al-Janudiyah
Den syriske borgarkrigen
Den 4. februar 2012 vart ein opprørar drepen og fire skadde i al-Janudiyah under kampar med syriske tryggingsstyrkar. Fleire kampar i byen følgde 11. mars då tre syriske soldatar og ein sivil mista livet i følgje Syrisk observatorium for menneskerettar. Den 1. april vart ein konvoi med den syriske hæren angripen av avhopparar og fire soldatar drepne og elleve andre soldatar skadde.
Sjakhtar Donetsk
Sjakhtar vart den fyrste og einaste ukrainske klubben som vann UEFA-cupen, då han i 2009 gjekk til topps i den siste fotballturneringa i sitt slag; UEFA-cupen vart deretter erstatta av Europaligaen. Av andre ukrainske fotballklubbar er det einast Dynamo Kiev som har sigra i ei stor UEFA-tevling.
Mormors spilledåse
«Mormors spilledåse» deltok i Melodi Grand Prix 1962, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1962 i Luxembourg i Luxembourg. Songen vart framført på norsk av Laila Dalseth med eit lite orkester, og så på nytt av Anita Thallaug med eit stort orkester. Bidraget enda på femteplass med 30 poeng.
Sjakhtar Donetsk
Sjakhtar er ein av dei eldste klubbane i Ukraina. Klubben er kulturelt samanvoven med den tungt industrialiserte og russifiserte Donetsk-regionen i det austlege Ukraina. Den har vore med i seriefotball heilt tilbake til den gongen det sovjetiske seriesystemet for fotball vart sett i gang. Sjakhtar vann den sovjetiske cupmeisterskapen i to år på rad, 1961 og 1962, og på ny i 1980 og 1983. I perioden 2002 til 2014 har klubben sikra seg ni ukrainske seriemeisterskap, medan den har vunne like mange cuptitlar i tida 1995-2013.
Klubben spelar heimekampane på Donbass Arena.
Våre skal dagene være
«Våre skal dagene være» er ein singel av Anita Thallaug og Inger Jacobsen, gjeven ut i 1962. Songen er skriven av Kristian Hauger og Espen Lund.
Al-Janudiyah
Den syriske borgarkrigen
Dei første dagane av februar 2013 erobra opprørar al-Janudiyah og nærliggande Yakubiyah.
Våre skal dagene være
Melodi Grand Prix 1962
«Våre skal dagene være» deltok i Melodi Grand Prix 1962, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1962 i Luxembourg i Luxembourg. Songen vart framført på norsk av Anita Thallaug med eit lite orkester, og så på nytt av Inger Jacobsen med eit stort orkester. Bidraget enda på fjerdeplass med 43 poeng.
Far cha-cha
«Far cha-cha» er ein singel av Sølvi Wang og Grynet Molvig, gjeven ut i 1961. Songen er skriven av Karl Westby og Alf Prøysen.
Melodi Grand Prix 1961
«Far cha-cha» deltok i Melodi Grand Prix 1961, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1961 i Cannes i Frankrike. Songen vart framført på norsk av Sølvi Wang med eit lite orkester, og så på nytt av Grynet Molvig med eit stort orkester. Bidraget enda på fjerdeplass med 57 poeng.
Beit Yashout
Beit Yashout (arabisk بيت ياشوط ) er ein by nordvest i Syria i Jableh-distriktet i Latakia guvernement, sør for Latakia. Av stader i nærleiken finn ein Ayn al-Sharqiyah i vest og al-Daliyah i sør. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Beit Yashout eit folketal på 6 115 i 2004. Byen ligg i An-Nusayriyahfjella kring 500 meter over havet.
Beit Yashout er ein av busetnadane som er busett av alawittiske Hadadeen-klane, som den første Aniseh Makhluf høyrte til. Landsbyen var tradisjonelt sett heimstaden til Bani Ali-klanen, som òg var alawitt. Beit Yashout er heimbyen til Muhammed al-Khuli, ein offiser i Baathist-regjeringane i 1960-åra og gjennom regimet til den tidlegare presidenten Hafez al-Assad (1970-2000).
Kjelder
''
Darkush
Darkush (arabisk دركوش ; òg skrive Darkoush eller Derkush) er ein by nord i Syria i Idlib guvernement, nordvest for Idlib langs grensa til Tyrkia ved elva Orontes. Av stader i nærleiken finn ein al-Janudiyah, Zarzur og al-Najiyah i sørvest, Jisr al-Shughur i sør og Millis og Maarrat Misrin i aust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Darkush eit folketal på 5 295 i 2004. Byen er òg det administrative senteret i Darkush nahiyah som består av 19 landsbyar med eit samla folketal på 23 022. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar.
Historie
Under krosstoga vart byen underlagt Fyrstedømet Antiokia fram til han vart erobra av Saladin i 1188. Byen fall attende til krossfararane under Bohemond VI av Antiokia og Tripoli i 1260. Byen vart til slutt erobra attende av mamelukkane og sultanen Baibars i 1267. Ingenting er att etter festninga krossfararane bygde i byen, sidan steinen vart nytta til andre bygningar. Darkush vart vitja av den syrisk geografen Yaqut al-Hamawi i 1220-åra, under Ajjubide-dynastiet. Han noterte at han var ei «festning nær Antâkiyyah, i provinsen 'Awâsim».
Den 13. august 1822 vart byen og området rundt øydelagd i eit massivt jordskjelv. Skjelvet skal ha teke livet av 20 000 menneske.
Moderne tid
Tidleg i 1960-åra vart han skildra som ein stor landsby med 2 500 innbyggjarar og «ein av dei mest pittoreske» stadane i området av geografen og forfattaren Robert Boulanger.
Under den syriske borgarkrigen, som starta i mars 2011, vart Darkush erobra av opprørarar i november 2012. Fram til då var byen stort sett delt politisk, der innbyggjarane i nord støtta opposisjonen, medan dei i sør stort sett støtta regjeringa. Øydelagde bygningar som tidlegare høyrte til tryggingsstyrkane, markerer skilje mellom dei to delane. Seint i januar var byen underlagt opprørarane og vart nytta som utgangspunkt for militæroperasjonar mot statlege stillingar i fjella i sør.
Geografi
Byen Darkush ligg i ein wadi i Orontesvassdraget, ved foten av an-Nusayriyah-fjella.
Kjelder
''
En gylden Buddha
«En gylden Buddha» er ein song av Per Asplin og Jan Høiland, gjeven ut i 1962. Songen er skriven av Bjarne Amdahl og Magne Amdahl.
«En gylden Buddha» deltok i Melodi Grand Prix 1962, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1962 i Luxembourg i Luxembourg. Songen vart framført på norsk av Per Asplin med eit lite orkester, og så på nytt av Jan Høiland med eit stort orkester. Bidraget enda på tredjeplass med 50 poeng.
Salah Ed-Din-borga
Salah Ed-Din-borga eller Qal'at al-Sahyun (arabisk Qal’at Salah Al-Din ) er ein borgruin i det vestre Syria ca. 24 km austom hamnebyen Al-Ladhiqiyah (Latakia), i eit terreng med høge fjell, på ei høgd mellom to ravinar og omgjeve av skog.
Ayn al-Baydah
Ayn al-Bayda (arabisk عين البيضة ) er ein by nordvest i Syria i Latakia guvernement, nord for Latakia. Av stader i nærleiken finn ein Al-Shamiyah og Burj Islam i vest, al-Bahluliyah og Mashqita i aust og Mushayrafet al-Samouk i sørvest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Ayn al-Bayda eit folketal på 1 629 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg alawittar.
Salah Ed-Din-borga
Festninga var brukt under krosstoga, og vart saman med Krak des Chevaliers (Qal'at Al-Hosn) teken opp på verdsarvlista til UNESCO i 2006.
Historie
Borga vart oppført under Austromarriket på 1000-talet, truleg over ruinar frå ei fønikisk festning. Ho fungerte som ein strategisk utpost for krossfararane sine raid og angrep. Den dominerande plasseringa og festningsarbeidet som vart gjord på slutten av 1200-talet gjorde han praktisk talt umogeleg å erobre for kringsetjande styrkar. Borga vart styrt av Johannittarordenen, og ho vart utsett for ei rekkje kringsetjingar før ho i 1188 vart erobra av den muslimske hærføraren Saladin. Ho har fått namnet sitt frå Saladin. Seinare heldt festningsarbeidet fram, sjølv under Ajjubide-dynastiet på byrjinga på 1300-talet.
Fram til 1965 kunne ein berre nå borga til fots etter særs krevjande klatring.
Borga
Borga ligg på kanten av ei ca. 150 m høg klippe og er avskoren frå den øvrige klippa med ein ca. 18 m brei, ca. 28 m djup og ca. 155 m lang kløft.
I dag ligg store delar av borga i ruinar, utanom ytterveggane og murane. Nær inngangen finst det to imponerande krossfararbastionar som er verna, og synlege ruinar finst òg etter ein krossfararkyrkje, to bysantinske kapell og dei store cisternene.
Borga måler over 4 800 m² og kunne ha 10 000 soldatar innanfor murane.
Bogurodzica
«Bogurodzica» (, 'Guds mor') er ein salme som er den eldste kjende diktteksten på polsk. Den eldste nedskrivne versjonen av songen er frå 1407, men opphavet hans er eldre. Diktaren og komponisten av songen er ukjend. «Bogurodzica» opnar med ei lovprising av jomfru Maria og ei bøn til henne om å få nåde frå sonen hennar. Deretter rettar han seg mot Jesus sjølv i ei bøn om frelse.
Songen har ei viktig tyding i polsk kultur, og verker å ha vore velkjend på 1400-talet. Han blei sungen før slaget ved Tannenberg (Grunwald) i 1410 og under slaget ved Varna i 1444. Han blei også brukt ved kroninga av dei første kongane frå huset Jagello. På 1500-talet blei han mindre viktig. Det arkaiske språket og den monofoniske, modale musikken gjer han vanskeleg å synga for den moderne allmugen. Songen blir likevel framleis framført i polske kyrkjer og kloster.
Rabia i Syria
Rabia (arabisk ربيعة ) er ein by nordvest i Syria i Latakia guvernement, nord for Latakia. Av stader i nærleiken finn ein Kesab i nord, Mashqita og Ayn al-Bayda i sørvest og Qastal Ma'af i vest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Rabia eit folketal på 1 986 i 2004. Han er det administrative senteret i Rabia nahiyah («underdistrikt»), som består av 21 stader med eit samla folketal på 8 214 i 2004. Innbyggjarane i byen og nahiyahen er hovudsakleg sunnimuslimar av tyrkisk opphav.
Al-Bahluliyah
Al-Bahluliyah (arabisk البهلولية ) er ein by nordvest i Syria i Latakia guvernement, nord for Latakia. Av stader i nærleiken finn ein Al-Shamiyah og Burj Islam i vest, Sitmarkho og al-Qanjarah i sørvest og al-Haffah i søraust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde al-Bahluliyah eit folketal på 4 665 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg alawittar.
Fiq-distriktet
Fiq-distriktet (arabisk منطقة فق) er eit distrikt (mantiqah) i Syria som administrativt høyrer til Quneitra guvernement. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 1 947. Det administrative senteret i byen er Fiq.
Ayn al-Tineh
Ayn al-Tineh (arabisk عين التينة eller Ain al-Tineh) er ein by nordvest i Syria som administrativt høyrer til Latakia guvernement, aust for Latakia. Av stader i nærleiken finn ein distriktssenter al-Haffah i nordvest, Slinfah i nordaust, Farikah og Nabl al-Khatib i aust, Shathah i søraust, Muzayraa i sør og al-Shir i vest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Ayn al-Tineh eit folketal 1 333 i 2004. Han er det administrative senteret i Ayn al-Tineh nahiyah («underdistrikt») som inneheld 13 stader med eit samla folketal på 6 825. Innbyggjarane er hovudsakleg alawittar.
Byben ligg på ein kalksteinsutstikkar nord i an-Nusayriyah-fjella, 800 meter over havet. Han ligg mellom al-Haffah og Muzayraa, og Ayn al-Tineh er skild frå dei to byane av wadiar. «Ayn al-Tineh» er òg namnet på ei kjelde som flyt under den nærliggande Salah Ed-Din-borga.
Ayn al-Tineh var historisk sett eit len som høyrte til Kheirbek-klanen, ein viktig familien i dei syriske tryggingsstyrkane og ein del av Kalbiyya-føderasjonen. I følgje den franske forskaren Fabrice Balanche er Ayn al-Tineh ein av fleire landsbyar i kystfjella, som al-Tawahin, som er avhengig av den syriske hæren og staten. Fattigdomen i landsbyen er ein motivasjonsfaktor for at det er så mange tilsett i tryggingsstyrkane og dei vert støtta av den herskande Assad-familien. Dette står i kontrast til andre fattige alawittar landsbyar i regionen som ofte har vore i strid med prominente alawittarfamiliar og ikkje fått dei same fordelane frå staten som Ayn al-Tineh har fått.
Under styret til Hafez al-Assad i 1980-åra og 1990-åra, ein hussainia (sjiamuslimsk moské) grunnlagd i Ayn al-Tineh. Han var den minste som vart bygd av al-Murtada-rørsla, og målte 40 kvadratmeter. Under Hafez-styret fungerte hussainias hovudsakleg som møte for den lokale opposisjonen, men dette endra seg når forholdet mellom det sjia-dominerte Iran og Syria auka dramatisk då den noverande presidenten Bashar al-Assad kom til makta.
Ayn Shiqaq
Ayn al-Shiqaq (arabisk عين شقاق, òg skrive Ain al-Shiqaq) er ein landsby nordvest i Syria i Jableh-distriktet i Latakia guvernement, sør for Latakia. Av stader i nærleiken finn ein Zama i søraust, al-Qassabin i sør, Siyano i sørvest, Jableh i vest, Qardaha i nordaust, al-Budi og Harf al-Musaytirah i aust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Ayn al-Shiqaq eit folketal på 4 125 i 2004. Han er det administrative senteret i Ayn al-Shiqaq nahiyah («underdistrikt») som består av 15 stader med eit samla folketal på 16 031 i 2004. Innbyggjarar er hovudsakleg alawittar. Ayn al-Shiqaq er fødestaden til den kjende syrisk diktaren Nadim Muhammed (1907-1994).
Jisr al-Shughur
Jisr ash-Shugur, òg skrive Jisr al-Shughour (arabisk جسر الشغور) er ein by i Idlib guvernement nordvest i Syria. Han ligg 170 meter over havet ved elva Orontes. Byen hadde 44 322 innbyggjarar i 2010.
Historie
Jisr ash-Shugur har lenge vore ein viktig stoppestad langs handelsruter og ligg langs hovudvegen mellom Latakia, 75 km mot vest og Aleppo 104 km mot aust. Han ligg på den rike elvesletta i Ghabdalen på austsida av An-Nusayriyahfjella (òg kalla Jebel Ansariye), og området har vore kontinuerleg busett i over 10 000 years. Den antikke byen Qarqar trur ein låg kring 7 km sør for den moderne byen, som vart grunnlagd i hellenstisk tid som byen Selevkia ad Belum. Romarane kalla han Niaccuba og bygde ei steinbru der over Orontes.
Det er lite att etter et den antikke byen anna enn delar av den mykje ombygde romarbrua, som no er ein del av eit bygg mamelukkane bygde på 1400-talet og som framleis er ein av to hovudbruer over elva i byen. Sjølv om Jisr ash-Shugur hovudsakleg består av moderne bygg, ligg fleire gamle osmanske bygg her, inkludert ein karavanserai bygd i gamlebyen mellom 1660 og 1675 og restaurert i 1826-27.
Byen er blitt skildra som konservativ og hovudsakleg sunnimuslimsk og har fleire gonger gjennom historia gjort opprør mot styret til dei verdsleg arabiske Baath-partiet. Han var åstad for ein massakre av syriske tryggingsstyrkar i 1980, som skjedde før den meir kjende Hama-massakren. Den 9. mars 1980 var det demonstrasjonar mot regjeringa over heile Syria og innbyggjarane i Jisr ash-Shugur marsjerte mot hovudkvarteret til det lokale Ba'ath-partiet og sette det i brann. Politiet klarte ikkje å halde orden og flykta. Somme demonstrantar tok våpen og ammunisjon frå ein nærliggande forlegning. Seinare på dagen vart spesialstyrkar frå den syriske hæren vart flydd i helikopter frå Aleppo for å få kontroll att, noko dei gjorde med å bombe byen med rakettar og bombekastarar. Heimar og butikkar vart øydelagde og dusinvis av menneske vart drepne og skadde. Minst to hundre menneske vart arresterte. Dagen etter gav ein militær domstol ordre om å avrette meir enn hundre av dei arresterte. I alt skal kring 150-200 menneske ha mista livet.
Quneitra-distriktet
Quneitra-distriktet (eller al Qunaytirah, arabisk منطقة القنيطرة) er eit distrikt (mantiqah) i Syria som administrativt høyrer til Quneitra guvernement. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 64 680. Det administrative senteret er Quneitra.
Jisr al-Shughur
Den syriske borgarkrigen
Det braut ut kampar igjen i Jisr ash-Shugur den 6. juni 2011, tre månader inn i den syriske borgarkrigen. I følgje syrisk statleg TV skal væpna gjengar ha angripe lokale tryggingsstyrkar, og drepe 120 av dei og tatt kontroll over byen. Mange sivile flykta til Latakia. Somme lokale vitne nekta for at det var slik det gjekk føre seg og hevda at dei døde var avhopparar som vart drepne av sine eigne. Mange innbyggjarar flykta frå byen og inn i Tyrkia då den syriske hæren samla seg utanfor byen for å ta attende kontrollen.
Kom sol, kom regn
«Kom sol, kom regn» er ein song av Inger Jacobsen og Laila Dalseth frå 1962. Songen er skriven av Kjell Karlsen og Ivar Andersen.
Melodi Grand Prix 1962
«Kom sol, kom regn» deltok i Melodi Grand Prix 1962, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1962 i Luxembourg i Luxembourg. Songen vart framført på norsk av Inger Jacobsen med eit lite orkester, og så på nytt av Laila Dalseth med eit stort orkester. Bidraget vann med 65 poeng.
Eurovision Song Contest 1962
Etter sigeren i Melodi Grand Prix 1962 fekk «Kom sol, kom regn» representere Noreg i Eurovision Song Contest 1962. Inger Jacobsen fekk framføre songen, på norsk, og enda på tiandeplass med to poeng; båe frå Frankrike. 16 land deltok i tevlinga, og den høge plasseringa trass i den låge poengsummen skulda at fire land ikkje fekk poeng.
Jableh-distriktet
Jableh-distriktet (arabisk منطقة جبلة, Minṭaqat Jablah) er eit distrikt (mantiqah) i Latakia guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 196 171. Senteret i distriktet er byen Jableh.
Latakia og det kringliggande distriktet vart ein separat, sjølvstendig stat under Mandatet som vart gjeven til Frankrike av Folkeforbundet og vart verande så i to år før det vart innlemma i det større franske mandatet i 1923. Han vart i mellomtida kalla «Alawittarstaten» sidan mesteparten av innbyggjarane var alawittar.
Jordbruk har vore den viktigaste næringa i provinsen, med sitrusfrukt, eple, og oliven som dei viktigaste avlingane. Turisme, hovudsakleg frå Gulfstatane, er òg ei viktig inntektskjelde for innbyggjarane om sommaren.
Inndelingar
Distriktet Jableh er delt inn i seks underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
Alawittarstaten
Alawittarstaten (arabisk دولة جبل العلويين} Dawlat Jabal al-ʿAlawiyyīn, fransk Alaouites, uformelt État des Alaouites eller Le territoire des Alaouites) var eit fransk mandatområde på kysten av dagens Syria etter fyrste verdskrigen. Det franske mandatet frå Folkeforbundet varte frå 1920 til 1946.
Bruken av «alawittar» i staden for «nusayri» i namnet vart støtta av franskmennene tidleg i mandatperioden, og refererte til den lokalt dominerande sjiaislamske sekta til alawittane.
Jableh
Jableh (arabisk جبلة, Ǧabla, òg skrive Jebleh, Jabala, Jablah eller Gabala) er ein kystby ved Middelhavet i Syria, 25 km nord for Baniyas og 25 km sør for Latakia, med kring 80 000 innbyggjarar (2008).
Historie
I antikken var Jableh ein viktig romarby, og ruinar frå denne tida er eit amfiteater, som kunne huse kring 7000 tilskodarar. Nær kysten ligg enno eldre ruinar frå jarnalderen eller fønikisk tid.Mindre enn ein kilometer frå sentrum ligg den antikke staden Gibala, som i dag vert kalla Tell Tweini. Denne byen var busett frå 2000-talet fvt. fram til persartida.
Jableh var ein del av Fyrstedømet Antiokia, ein av Krossfararstatane, fram til han vart erobra av Saladin i 1189 under det tredje krosstoget. Ein kjend innbyggjar var Hugh av Jabala, biskopen i byen, som rapporterte om fallet til Edessa til pave Eugene III, og var den første personen som omtalte prestekongen Johannes.
I byen ligg grava og moskéen til sultan Ibrahim ibn Adham, ein sufi-mystikar som på 700-talet sa frå seg trona si og gav seg over til å bøn for resten av livet.
Jableh har ei strand, Al-Kurnish, som blir mykje nytta av innbyggjarane i byen.
Jableh er heimbyen til den syriske diktaren Adunis, som var ein av dei første moderne arabiske diktarane. Jableh er òg heimstaden til symjaren Firas Mouala, som symde frå Latakia til Kypros (nesten 90 km).
Økonomi
Størsteparten av innbyggjarane i Jableh driv med jordbruk. Dei dyrkar mellom anna appelsin, og sitron og oliven, og på landsbygda finst mange drivhus for dyrking av grønsaker.
Idrett
Jableh Sporting Club er ein fotballklubb i Jableh. Klubben spelar kampane sine på Al-Baath stadion, som har setekapasitet til 10 000.
Qardaha-distriktet
Qardaha-distriktet (arabisk منطقة القرداحة, Minṭaqat al-Qardāḥah) er eit distrikt (mantiqah) i Latakia guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 74 644. Senteret i distriktet er byen Qardaha.
Inndelingar
Distriktet Qardaha er delt inn i fire underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
Qastal Ma'af
Qastal Ma'af (arabisk قسطل معاف ) er ein landsby nordvest i Syria i Latakia guvernement, nord for Latakia. Av stader i nærleiken finn ein Kesab i nord, Mashqita og Ayn al-Bayda i sør og Rabia i aust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå hadde Qastal Ma'af eit folketal på 585 i 2004. Han er det administrative senteret i Qastal Ma'af nahiyah («underdistrikt»), som består av 19 stader med eit samla folketal på 16 784 i 2004. Innbyggjarane i byen er hovudsakleg sunnimuslimar, medan innbyggjarar i dei kringliggande landsbyane hovudsakleg er alawittar.
Jakteskipperen
«Jakteskipperen» er ein singel av Jens Book-Jenssen med Carsten Kloumans orkester, gjeven ut i 1963 (his Master's Voice AL 6113). Songen er skriven av Rolf Hansen og Bernt Berggreen.
Melodi Grand Prix 1963
«Jakteskipperen» deltok i Melodi Grand Prix 1963, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1963 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Ray Adams med eit lite orkester, og så på nytt av Jens Book-Jenssen med eit stort orkester. Bidraget enda på andreplass med 59 poeng.
Lattakia-distriktet
Lattakia-distriktet (arabisk منطقة اللاذقية, Minṭaqat al-Lādhiqīyah) er eit distrikt (mantiqah) i Lattakia guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 526 888. Senteret i distriktet er byen Lattakia.
Lattakia og det kringliggande distriktet vart ein eigen sjølvstendig stat under eit mandat gjeven til Frankrike av Folkeforbundet. Det var sjølvstendig i to år før det vart innlemma i det større franske mandatet i Syria i 1923. Han vart i tida med sjølvstende kalla «Alawittarstaten», sidan dei fleste innbyggjarane var alawittar.
Jordbruk har vore ei viktig næring i provinsen med sitrusfrukt, eple, og oliven som dei viktigaste avlingane. Turisme, hovudsakleg frå Gulfstatane, er òg ei viktig næring for innbyggjarane på sommaren.
Inndelingar
Distriktet Lattakia er delt inn i sju underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
Hanadi
Hanadi (arabisk هنادي ) er ein by nordvest i Syria i Latakia guvernement, sør for Latakia. Av stader i nærleiken finn ein Baksa og Sqoubin i nord, al-Bassah i vest og Fideo i aust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Hanadi eit folketal på 3 076 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg alawittar.
Per Egil Ahlsen
Per Egil Ahlsen er ein norsk tidlegare fotballspelar. Ahlsen starta som midtbanespelar, men blei seinare flytta til midtstoppar.
Ahlsen begynte karrieren på seniornivå i Fredrikstad på midten av 1970-tallet. Han blei cupmeister med FFK i 1984, der han skåra eit frispark frå 30 meter.
Ahlsen var med på det norske herrelandslaget i fotball under sommar-OL 1984. Han fekk Kniksenprisen i 1992.
Han var også med i serien Mesterens Mester på NRK.
Hvor?
«Hvor?» er ein song av Jan Høiland og Inger Jacobsen frå 1964. Songen er skriven av Arne Bendiksen.
«Hvor?» deltok i Melodi Grand Prix 1964, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1964 i København i Danmark. Songen vart framført på norsk av Jan Høiland med eit lite orkester, og så på nytt av Inger Jacobsen med eit stort orkester. Bidraget enda på fjerdeplass med 52 poeng.
Adjø (fleirtyding)
Adjø eller Adieu kan syne til:
Kesab
Med det tørre klimaet og omgjeve av grøne skogar og djupe dalar, er Kesab ein populær feriestad for mange innbyggjarar i Aleppo og Latakia.
Byen ligg 59 kilometer nord for Latakia, berre tre kilometer frå den tyrkisk grensa og ni kilometer frå Middelhavet. Byen ligg 800 meter over havet i midten av ein tett barskog, og er ein populær feriestad om sommaren.
Kesab er en gammal armensk by som er datert attende til Det armenske kongedømet Kilikia. Innbyggjarane er i dag hovudsakleg armenarar med ein minoritet av arabiske alawittar. Byen er omgjeven av små landsbyar og gardar, som òg stort sett er folkesett av armenarar: Duzaghaj, Esguran, Sev Aghpyur, Kinar, Chakhaljekh, Keorkeuna, Ekizolukh, Baghjaghaz, Karadouran, Karadash og den fråflytta landsbyen Bashurd.
Vi slentret langs en vårlig sti
«Vi slentret langs en vårlig sti» er ein singel av Jens Book-Jenssen med Carsten Kloumans orkester, gjeven ut i 1963 (His Master's Voie AL 6113). Songen er skriven av Lars Christian Sande.
Melodi Grand Prix 1963
«Vi slentret langs en vårlig sti» deltok i Melodi Grand Prix 1963, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1963 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Jens Book-Jenssen med eit lite orkester, og så på nytt av Ray Adams med eit stort orkester. Bidraget enda på tredjeplass med 54 poeng.
Halhul
Halhul (arabisk حلحول, Ḥalḥūl) er ein palestinsk by som ligg sør på Vestbreidda, 5 km nord for Hebron i Hebron guvernement. Byen grensar til Sa'ir og Ash-Shuyukh i aust, Beit Ummar og Al-Arroub flyktningleir i nord, og Kharas og Nuba i vest. Han ligg 916 meter over havet og er den høgasteliggande busetnaden i Palestina. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 22 108, hovudsakleg muslimar, i 2007.
Laodike av Makedonia
Laodike (gresk Λαοδίκη) var ei gresk adelskvinne og kona til Antiokos, ein general som tente Filip II av Makedonia. Ho var mor til Selevkos som grunnla Selevkidriket og syster hans til Didymeia. Det vart påstått frå ein draum ho hadde hatt, at Apollo var den verkelege faren til barnet hennar. Ikkje mindre enn fem byar grunnlagd av Selevkos i forskjellige delar av riket hans, er kalla opp til ære for henne med namnet Laodikea.
Halhul
I følgje jødisk, kristen og muslimsk mellomaldertradisjon, ligg gravene til dei bibelske profetane Gad og Natan i Halhul. Ein annan muslimsk tradisjon plasserer òg grava til Jona i byen. Gravstaden, som tidlegare var erklært ein heilag stad under det israelske styret, er no ein del av Den palestinske sjølvstyresmakta.
Den israelske busetjinga Karmei Tzur ligg i utkanten av Halhul. Halhul er omgjeve av mange eldgamle gravholer.
Oldtida
Det arabiske namnet har bevart det bibelske namnet på staden (hebraisk חַלְחוּל; gresk Αἰλουά/Άλοόλ, latin Alula,) som ein trur er eit kanaanittisk ord som tyder «å skjelve (av kulde)». I følgje Bibelen høyrte Halhul til Juda, i eit ulendt lanskap nær Beth-zur. Bibelforskaren Edward Robinson identifiserte den moedne byen med «Halhul» nemnt i Josvas bok. John Kitto skreiv at det moederne namnet er identisk til namnet i den hebraiske Bibelen, og har difor vore uendra i meir enn 3 300 år.
Arkeologiske utgravingar i Burgh e-Sur har avdekt ruinar av ein festningsby frå oldtida, datert til midten av bronsealderen, truleg knytt til Hyksos. Byen vart øydelagd under eit egyptisk raid på 1600-talet fvt. og låg i ruinar i over 300 år. I byrjinga av jernalderen på 1000-talet fvt. vart han busett på ny av israelittane. Bibelen nemner at Rehoboam forsterka forsvarsverka i byen. Kring 1000 fvt. vart byen fråflytta og så langsamt busett igjen til kring 650 fvt. då han var ein travel by. Halhul vart øydelagd, i lag med Jerusalem og Tempelet, av Nebudkanesar II under invasjonen hans av Kongedømet Judea i 587 fvt. Byen er igjen nemnt i krønikene i slaga mellom Selevkideriket og Det ptolemaiske kongedømet. Han vart forsterka av Judas Makkabeus etter sigeren hans i slaget ved Beth Zur i nærleiken. Etter at edomittar-trugselen vart fjerna av Johannes Hyrkanos forfall byen. Han vart igjen forsterka berre 150 år seinare, under Bar Kokhba-opprøret.
Det er funne store mengder keramikk med inskripsjonar på gammalhebraisk, dei fleste av dei seier «Til kongen» og nemner namn på stader i nærleiken. Handtak med jødiske namn inskribert på gresk er funne frå den hellenistiske tida.
Ein har funne tufter av hus frå romersk og islamsk tid grave djupt ned i dei eldre busetjingslaga. Mellom anna har ein funne spor av mosaikk med skrift på gresk der det tidlegare låg ei kyrkje. Ein har òg funne bysantinsk keramikk.
Mellomalderen
Krønikaren Ali av Herat dokumenterte i 1173 evt., at medan Halhul var ein del av kongedømet Jerusalem under krossfararane, var han ein landby der grava til Yunis ibn Matta (Jona son av Amittai) låg. Under ajjubidane i 1226 vart det bygd ein moské med ein minaret i byen. Same året vitja den arabiske geografen Yaqut al-Hamawi Halhul, og skreiv at han låg mellom Hebron og Jerusalem og at grava til Jona låg her.
Osmansk tid
Halhul vart, som resten av Palestina, ein del av Det osmanske riket i 1517, og i skattelista frå 1596 stod landsbyen oppført som ein del av i Halil nahiya i Quds liwa. Alle innbyggjarane var muslimar fordelt på 92 hushaldningar og dei betalte skatt for kveite, bygg, vindruer og frukttre, tilfeldige inntekter, geiter og/eller bikubar.
Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen i 1863 og estimerte at han hadde 700 innbyggjarar. Han nemnte graver datert frå den jødiske tida hogde ut i berget, ei kjelde, Ain Ayoub (Jobskjelda) på sørsida av åsen, som gav vatn til innbyggjarane. Moskeen Djama'a Nebi Yunis (moskeen til profeten Jona) som var bygd av eldgamle steinar, og det ulovleg for utlendingar å kome inn.
I 1883 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine Halhul som ein stor steinlandsby på ein åstopp, med to kjelder og ein brunn. Moskeen verka å vere ein «moderne» bygning.
Det britiske mandatet
I folketeljinga i 1922 hadde Halhul eit folketal på 1 927, alle muslimar. Dette auka i folketeljinga i 1931, då Halhul, i lag med Kh. Haska, Kh. en Nuqta, Kh. Beit Khiran, Kh. Baqqar og Kh. ez Zarqa hadde eit folketal på 2 523 i 487 hus. Utanom ei kristen kvinne, var alle framleis alle muslimar.
I juli 1939, under arabaropprøra, var landsbyen åstad for brutale handlingar av det britiske Black Watch-regimentet. I eit forsøk på å få landsbybuarane til å gje frå seg våpena dei var mistenkte for skjule, vart alle mennene i landsbyen sette i bur i sola med lite vatn. Elleve eldre og svake menn døydde under sommarsola og mangel på vatn. Ein annan mann hevda han hadde skjult eit våpen i ein brunn, men vart drepen då det viste seg at han laug.
I 1945 var folketalet i Halhul 3 380 arabarar, som eigde 37 334 mål land i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 5 529 mål for plantasjar og irrigert land, 13 656 for korn, medan 165 mål var utbygd (urbant) land.
Etter 1948
I juni 1967 under seksdagarskrigen vart Halhul erobra av Israel i lag med resten av Vestbreidda.
I mars 1979 innførte Det israelske forsvaret (IDF) eit portforbod i Halhul som vart 16 dagar. To ungdomar, mellom anna ei ung jente, vart skotne og drepne av jødiske busetjarar då dei protesterte mot portforbodet.
Halhul ligg i Område A av Den palestinske sjølvstyresmakta, og er heilt underlagt palestinsk styre. Under den andre intifadaen konfiskerte Israel kring 1 500 mål med land frå Halhul kommune.
Drømmekjolen
«Drømmekjolen» er ein song av Nora Brockstedt og Anita Thallaug frå 1963. Songen er skriven av Bjarne Amdahl og Edith Thronsen.
Melodi Grand Prix 1963
«Drømmekjolen» deltok i Melodi Grand Prix 1963, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1963 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Nora Brockstedt med eit lite orkester, og så på nytt av Anita Thallaug med eit stort orkester. Bidraget enda på fjerdeplass med 50 poeng.
Al-Haffah
Al-Haffah (arabisk الحفة ) er ein by nordvest i Syria som administrativt høyrer til Latakia guvernement, 33 kilometer aust for Latakia. Han er senteret i al-Haffah-distriktet, eit av fire distrikt (mantiqah) i Latakia guvernement. Han ligg 310 meter over havet og hadde i 2004 4 298 innbyggjarar i følgje Statistisk sentralbyrå i Syria (CBS). I lag med dei kringliggande landsbyane i al-Haffa nahiyah (nahiya) har al-Haffa eit folketal på 23 347. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar, kring 90%, medan kristne utgjer kring 10% av folketalet. Dei to samfunna har levd i lag i al-Haffah i hundevis av år.
Historie
Al-Haffa er ogmjeve av fjell og ligg berre 7 km vest for Salah Ed-Din-borga, ein verdsarvstad. Området har ei antikk historie som starta med ein fønikisk busetnad. Seinare vart han ein viktig strategisk stad for krossfararar, då dei invaderte området.
Den syriske geografen Yaqut al-Hamawi vitja al-Haffah tidleg på 1200-talet, under Ajjubide-dynastiet, og noterte at han var eit distrikt vest for Halab (Aleppo), som bestod av mange landsbyar. Klede kalla Haffiyyah kom frå her.
I 1919 var al-Haffah ein del av det eit lite opprør i leia av Umar al-Bitar i Sahyun-regionen som al-Haffah er senter i. På same tid vart han med i opprøret til Saleh al-Ali, som var i allianse med al-Bitar.
Frå 5. til 13. juni 2012 var byen involvert i slaget ved Al-Haffah, som ein del av den syriske borgarkrigen. Nesten alle innbyggjarane flykta då frå byen. Al-Haffah har dermed i røydna vorte ein spøkjelsesby.
Kjelder
''