cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pica
Dette er dels fargerike fuglar med særs lang hale, totalt ca. 45 til 60 centimeter i kroppslengd. Basisfargene er svart og kvitt, men modne fuglar kan syne metallisk blått, grønt, lilla og purpurfarga glans. Pica-skjorer er skildra som altetande og åtseletarar. Kjønna er like i fjørdrakt, men hannfuglar er større enn hoer. Dei er monogame og har langvarige parband. Reiret er oftast ein stor og overbygd konstruksjon, men det førekjem at dei bygger opne reir. Dette er standfuglar.
Arten skjor lever i Eurasia frå Irland til Kamtsjatkahalvøya. Han har fråvære frå Island og India. Svartnebbskjor lever i store delar av nordvestre Nord-Amerika, inkludert sørlege Alaska og Aleutane. Dette er den største arten i slekta. Gulnebbskjor har eit avgrensa leveområde i California, vest for Sierra Nevada. Dette er den minste arten, han skil seg frå dei to andre med iaugefallande gult nebb.
Fire takson er nyleg splitta ut frå Pica pica: Maghrebskjor, Pica mauritanica lever i Nordvest-Afrika. Asirskjor, Pica asirensis lever i eit avgrensa område sørvest på Den arabiske halvøya. Svartgumpskjor, Pica bottanensis, lever i vestre, sentrale Kina og sentrale Bhutan. Orientskjor, Pica serica, har utbreiing frå Myanmar til sentrale Kina og er introdusert til Japan.
Artslista
Pica i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018, norske namn er etter Norsk navnekomité for fugl:
Walterbreen
Walterbreen er ein isbre som flyt aust-nordaust og saman med sørsida av Moranbreen før denne flyt ut i Schokalsky Bay, som ligg nordaust på Aleksanderøya i Antarktis. Isbreen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant Howard J. Walter i U.S. Navy som var flykaptein på eit LC-130 skvadron VXE-6 under Operasjon Deepfreeze i 1970 og 1971,
Svelthette
Svelthette (Mycena oligophylla) er ein særs liten hettesopp (hatt 0,7–2,3 mm på tvers) som veks djupt nede i tuver av knappsiv. Ho er so langt berre funnen på typestaden på Tjøme i Vestfold, der ho vart samla regelmessig i fleire år. Ho er funnen om hausten, ofte i lag med sivsokkelhette og stundom saman med lutvranghette.
Svelthette liknar påfallande mykje på vranghetter og kan lett takast for å vera ein art i denne slekta, men svelthette har derimot amyloide sporar.
Gwich'in
Gwichʼin (Dinju Zhuh Kʼyuu) er eit nordathabaskisk språk som blir snakka av gwich'infolk i Canada og USA. Språket er òg kjent i eldre publikasjonar som Kutchin, Takudh, Tukudh og Loucheux. Gwich'in blir primært snakka i byane Inuvik, Aklavik, Fort McPherson og Tsiigehtchic i Nordvestterritoria og Old Crow i Yukon. I Alaska blir gwichʼin snakka i Beaver, Circle, Fort Yukon, Chalkyitsik, Birch Creek, Arctic Village, Eagle, og Venetie.
Sætravik
Garden var opphavleg ein husmannsplass under Fitjargarden, men vart skyldsett i 1723 og vart frå då av rekna som ein eigen gard. Han låg under Fitjargarden til 1755, då brukaren Lars Halvardson kjøpte garden av Ole Michelsen Tosche, som selde alt han eigde for å halde kreditorane på avstand. Seinare har brukarane vore sjølveigarar.
Det er funne ei steinøks på Sætravik.
Namn
Første delen av namnet er seter eller støl, samansett med vik. Truleg har Fitjargarden hatt seter på Ålforo, og har gått i land i Sætravik.
Gjennom tidene er namnet skriven Aalfurren, Sættrevigen, Sættervig, Sætrevigen, Sætervik, Sætrevig, Sætervigen, Sætervik og Sætrevik. Daglegnamnet er Sætravikjo.
Ingo Schultz
Ingo Schultz er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Lingen i Niedersachsen. Han vart europameister på 400 meter i 2002, året etter han vann VM-sølv på same distansen.
Schultz sette personleg rekord med 44,66 sekundar då han vann semifinalen under VM i friidrett 2001 i Edmonton. I finalen sprang han i mål til sølvmedalje med tida 44,87, einast Avard Moncur frå Bahamas sprang fortare med sine 44,64 sekundar. Året etter vann Schultz gullmedaljen på distansen då EM i friidrett 2002 vart avvikla i München. Vinnartida hans vart 45,14, 0,10 sekund betre enn det andremann i løpet fekk notert. Schultz var elles del av det tyske mannskapet som enda på sjuandeplassen i 4 x 400 meter stafett, same plasseringa fekk han og lagkameratane i stafetten under Sommar-OL 2004 i Aten.
Magnetitt
Magnetitt eller magnetjernstein er eit mineral som består av jernoksid, Fe3O4, med 72 % jarn. Det er svart og metallisk, tungt og sterkt magnetisk. Det krystalliserer kubisk med spinell-struktur. Finst utbreitt i små mengder (aksessorisk) i ei rekkje bergartar og er til dels anrika i sandavleiringar. I større førekomstar utgjer det ein svært viktig jernmalm. Kirunamalmane er magnetittmalmar som er danna magmatisk.
Av norske jernmalmførekomstar har Sør-Varanger og Fosdalen magnetittmalmar, medan Rana og Søftestad har ei blanding av magnetitt og hematitt. Magnetitt finst òg på skarnførekomstar ved Arendal og i Oslofeltet.
Ancien régime
Ancien régime (fransk uttale [ɑ̃sjɛ̃ ʁeʒim], tyder 'gammal styreform') viser til ei tid, styre- og samfunnsform før ei statsomvelting, særleg i samband med kongedømet Frankrike i tida før den franske revolusjonen.
Omgrepet blei introdusert i historievitskapene seinast etter at Alexis de Tocqueville gav ut L'ancien régime et la Révolution i 1856.
Ytre Songstad
Ytre Songstad er ein gard i Arna i Bergen. Garden ligg aust for Herland, vest for Indre Songstad og sør for Sørfjorden. Saman med Indre Songstad utgjer Ytre Songstad namnegarden Songstad. Sidan 1660 har den same slekta ått garden.
Namnet Ytre Songstad vart vedteke av Statens kartverk 6. september 1995.
Karljohansvern
Karljohansvern er ein orlogsstasjon og eit skipsverft i Horten kommune i Vestfold og Telemark. Karljohansvern verft var hovudverftet til marinen frå 1850 til 1968, då det heldt fram som eit sivilt verft under namnet Horten Verft A/S fram til det gjekk konkurs i 1987.
Historie
I 1818 vart det bestemt å opprette ein orlogsstasjon i Horten. To år seinare begynte annleggsarbeidarane på eit verft for bygging av orlogsskip. Det fyrste skipet, ein fregatt, vart sjøstt 1828. Verftet het fyrst «Hortens verft», sidan «Marinens Hovedværft» fram til kong Oscar I gav det namnet «Carljohansværn værft» i 1854. Frå 1850 hadde det da teke over som hovudstasjon for marinen etter Fredriksvern i Stavern, ei rolle det hadde heilt fram til 1968. Da tok staten over verftet og døypte det om til Horten Verft A/S.
Horten verft vart lagt ned i 1987. Tidlegare var Karljohansvern såkalla standkvarter for Austlandet sjøforsvarsdistrikt. Karljohansvern kan framleis fungere som base ved ein eventuell krig eller ei krise. Sjøforsvarsdistrikt Sør vart lagt ned juli 2002. Befalsskulen for kystartilleriet (BSKA) på Oscarsborg vart slått saman med Befalsskulen for marinen (BSMA) og samlokalisert på Karljohansvern frå august 2002 som BSS (Befalsskulen for Sjøforsvaret), Marinemuseet og ei avdeling av Forsvarets forskingsinstitutt. Stortinget vedtok at BSS skulle flyttast til Bergen innan 1. august 2010.
Verftsområdet er gjort om til næringspark. Karljohansvern er nå opna for ålmenta. Berre Vealøs er i eige av forsvaret.
Forbøn
Forbøn er bøn til Gud på vegnar av andre enn seg sjølv.
Forbøn i kristendommen
Forbøna inngår som ein fast del av liturgien i den kristne gudstenesta. I Den norske kyrkja er det utarbeidd ei rad ulike bøneformuleringar som omfattar private og offentlege spørsmål, både på lokalt, nasjonalt og globalt nivå. I gudstenesta kan kyrkjelyden òg verte oppmoda om å gå i forbøn for spesielle saker eller einskildmenneske.
I katolsk og ortodoks kristendom lærer ein at ein helgen kan gå i forbøn for dei levande, og at vi kan be helgenar gå i forbøn for oss. Med referanse til Jakobs brev lærer ein at bøna frå eit rettferdig menneske verkar med stor kraft. Vidare lærer ein at dei heilage i himmelen er betre plassert enn levande menneske til å gjere dette, sidan dei ikkje er opptekne med jordiske syslar.
Kristne vert òg oppmode om å be for alle andre menneske, og ein kan, som i Hebrearbrevet, be andre om deira forbøn.
Jernbanebru
Jernbanebru eller jarnbanebru er ei bru utforma slik at jernbanetog kan køyre over.
Denne typen bruer set ekstra krav til stivheit i konstruksjonen. Fordi sjølve toga veg mykje meir enn bilar må materiala tole stort trykk og store strekkkrefter.
Gjennomgåande ballast
På moderne bruer blir det lagt gjennomgåande ballast av gradert pukk. Dette fordi at det skal vere ein fjørande verknad langs heile jenbanetraseen. Ein vil då kunne hindre at det blir endringar i underlaget på grunn av ujamnskapar (rykk og vindskjeivheiter). Ein vil då kunne køyre høgfartstog over bruene utan å måtte redusere farten.
Jernbanebruer i Danmark
Mellom dei mest kjende danske jernbanebruene er den gamle Lillebæltsbro og Storstrømsbroen som begge er kombinerte veg- og jernbanebruer.
Dohuk
Dohuk (kurdisk Nastaliq دهۆک, gammalsyrisk ܒܝܬ ܢܘܗܕܪܐ, Bēṯ Nūhadrā; arabisk دهوك, Dahūk) er hovudstaden i Dohuk guvernement i Irakisk Kurdistan i Irak. Byen er ein kurdisk by med kring 250 000 innbyggjarar, og består hovudsakleg av kurdarar, med ein minoritet av assyriske kristne som har variert stort i folketal på grunn av vald i området. Byen er kringsett av fjell langs elva Tigris. Dohuk har ein gryande turistindustri. Folketalet har auka raskt sidan 1990-åra då han gjekk frå å vere ein landleg stad til by. Universitetet i Dohuk vart skipa i 1992.
Klima
Köppen-Geiger si klimaklassifisering klassifiserer klimaet her som halvtørt klima (Bsh), men det ber eit sterkt preg av middelhavsklima (Csa). Temperaturane er typisk for den nordlege delen av Mesopotamia med ekstremt varme somrar og relativt kjølige, våte vintrar. Nedbør kjem stort sett berre i dei kjøligarane månadane.
Reisemål Stryn & Nordfjord AS
Reisemål Stryn & Nordfjord AS (RSN) er eit fellesorgan for marknadsføring av Nordfjord som reisemål nasjonalt og internasjonalt. Selskapet sitt geografiske område er kommunane Stryn, Hornindal, Gloppen, Eid, Vågsøy og Selje. Hovudarbeidsområda er informasjon, marknadsføring, produktutvikling, vertskap, booking og kompetanseheving. RSN har om lag 250 aksjonærar og 130 aktive medlemsverksemder.
Devoll
Devoll er ein kommune i regionen Korçë i Albania. Kommunen ligg ved den vesle Prespasjøen heilt aust i landet og grensar i aust til nabolandet Hellas.
Kommunen vart oppretta gjennom ei admininistrasjonsreform i 2014, ved at den tidlegare bykommunen Bilisht vart slått saman med landkommunane Qendër Bilisht, Hoçisht, Progër og Miras. Dei tidlegare kommunane inngår no som kommunaleiningar i den nye storkommunen. Kommunen har hovudsete i Bilisht.
Ved folketeljinga i 2011 hadde dei fem kommunane som i dag utgjer storkommunen Devoll, til saman 26 716 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var dei tidlegare by- og landkommunane ein del av distriktet Devoll, som var samanfallande med den noverande kommunen.
Mount Baxter i Antarktis
Mount Baxter er eit fjell, like sør for O'Kane Canyon der det dannar ei avrunda framspring aust i Eisenhower Range i Victoria Land.
Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) under Scott, som namngav det etter Sir George og Lady Baxter frå Dundee, som støtta ekspedisjonen.
Alhed Schou
Schou skreiv fleire natur- og folkelivsskildringar. Ho bidrog med tekstar i norske blad som Morgenbladet, Urd, Folkevennen og Husmoderen. Schou skreiv også fleire bidrag til engelske blad, m.a. til Girls own paper (London, 1885), til Summer Number (1890), til Tourist Weekly News (Bergen-London, august 1892), Norwegian Club Year Book (London) og Beyers Weekly News (Bergen, 1905). Ho skreiv ei rettleiing for De Sandvigske samlinger (1905) og ein større kultur- og slektshistorisk monografi over Svanøen i Søndfjord (1912).
Schou opparbeidde seg også ei samling av bondeantikvitetar som enda på Holmenkollen Turisthotell, og som brann opp saman med hotellet. Nokre av gjenstandane er att og finst på Kunstindustrimuseet i Oslo og Sunnfjord Museum.
Wubboldbreen
Wubboldbreen er ein bratt isbre, 15 km lang, som flyt sør frå Havre Mountains nord på Aleksanderøya i Antarktis. Isbreen flyt ut i Lazarev Bay, nord for Mount Holt. Isbreen vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947 og vart kartlagt frå fotografi av Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser J.H. Wubbold, i USCG, befalshavande på USCGC «Northwind» under U.S. Navy Operasjon Deepfreeze i 1977.
Fylkesveg 44 i Nordland
Fylkesveg 44 i Nordland går mellom Kvitle og Arnes i Sømna kommune. Vegen er 5,5 km lang.
Du Fu
Du Fu (kinesisk skrift 杜甫, pinyin Dù Fǔ; var ein kinesisk diktar og embetsmann som av mange blir rekna som den største kinesiske poeten gjennom tidene. Du Fu var ein nær ven av Li Bai, men i motsetnad til venen, som sokna til taoismen, var poesien til Du Fu djupt grunnfesta i verdisynet til konfutsianismen. Namnet hans kan òg skrivast som Tu Fu (Wade-Giles), Du Gongbu eller Du Shaoling. Stilnamnet (zi) hans er Zimei.
Du Fu skreiv fengslande om familielivet og sosiale dygder. Han skildrar òg på levande vis det sosiale elendet, korrupsjonen og maktmisbruken som kom til å setje sitt preg på Tang-dynastiet med utbrotet av An Lushan-oppreisten i 755, og har på den måten vore viktig for ettertida som sosialhistorikar. Han var ein meister i dei kinesiske diktformene, og nådde høgst i måten han nytta dei metriske verkemidla som var særmerkte for såkalla «regelrette vers» (lü-chi), ein verseform på åtte liner med fem eller sju stavingar i kvar line, inkludert eit enderim. Til saman har kring 1500 dikt og nokre prosastykkje skrivne av Du Fu overlevt for ettertida.
Saddle Island i Sør-Georgia
Saddle Island er ei øy på sørsida av innløpet til Wilson Harbour på vestkysten av Sør-Georgia i Antarktis. Øya er skild frå fastlandet på Sør-Georgia av eit 280 meter breitt sund.
Du Fu
Barne- og ungdomsår
Det var på denne tida – om lag 728 – at Du Fu fyrst la ut på sine mange streiftog i naturen. Han kryssa Huangelva, og med tida vart reiserutene stendig lengre. I 730-åra reiste han heilt til sørkysten av den dåverande riksgrensa, der han særleg la vinn på å utforske gamle minnesmerke frå historisk tid og vakre utsyn. Denne siste reisen varte heilt til han omsider drog til hovudstaden Chang'an (dagens Xi'an) for å ta utdanning.
Fyrste opphald i hovudstaden
For å kunne oppnå ei stilling i staten, laut Du Fu som alle andre ta ein litterær eksamen som gjorde ein kvalifisert til å tene som embetsmann. Å få ein eksamen godkjend kunne vere vanskelegare sagt enn gjort, fordi resultata ifylgje Arne Dørumsgaard «...ofte avhang vel så meget av kandidatenes propagandavirksomhet på egne vegne, som av deres egentlige talent». Du Fu var ikkje flink til å reklamere for seg sjølv, og dessutan meinte han at evnene hans aleine var gode nok til å sørgje for eit godt eksamensresultat – på denne tida hadde dikta hans allereie vekt åtgaum i litterære krinsar, og skaffa han vener mellom eldre og meir røynde diktarar. Då dei keisarlege eksamenane vart gjennomført i 736 enda Du Fu opp med å stryke. Ein kan ikkje seie noko sikkert om kvifor det vart slik, men Dørumsgaard lanserer ein teori om at poesien han skreiv i eksamenssvaret rett og slett var for komplisert til at sensorane forstod innhaldet. Du Fu skreiv nemleg ein poesi som låg nærare den tungt alluderande poesien som vart skrive i Han-tida. Det vanlege var at kandidatane skreiv poesi dei trudde sensorane ville setje pris på, og ifylgje Dørumsgaard er det ikkje usannsynleg at den akademiske stilen Du Fu la for dagen gjekk over hovudet på sensorane. Resultatet var ikkje som Du Fu hadde venta, og i 737 forlét han hovudstaden.
Dei neste åra var Du Fu jamleg på reisefot og vann seg mange vener. I 741 slo han seg ned i Shouyang og bygte seg eit lite hus. På denne tida byrja han for fyrste gong å kjenne fattigdomen på kroppen. Utan eksamen var moglegheitene for å få ei stilling som gav god løn heller små, og Du Fu laut sannsynlegvis livnære seg som privatlærar. Han skal òg ha spedd på innkomene ved å arbeide som sekretær for ein lokal stormann.
Mølen
Mølen er eit nes i Larvik kommune i Vestfold og Telemark. Det ligg på austsida av innløpet til Langesundsfjorden og er 300–400 m breidt. På Mølen ligg ei rekkje større og mindre gravrøyser bygd av rullestein frå raet, som Mølen er ein del av. Gravskikken har bakgrunn i kulturforma frå bronsealderen, men ein del av røysene ligg så lågt i høve stranda at dei truleg skriv seg frå tidleg jernalder, noko som synest stadfesta av funn i ei av gravene. Dei fleste røysene er skadde; den største er 7 m høg.
Du Fu
Fyrste opphald i hovudstaden
På slutten av den åtte år lange perioden utanfor hovudstaden vart han kjend med den vidgjetne diktarkollegaen Li Bai og den noko eldre poeten Gao Shi. Li Bai vart gjennom åra ein ven Du Fu kom til å høgvyrde, og dei dikta han gjennom åra skreiv til Li Bai høyrer ifylgje Dørumsgaard til «...blandt de ypperste i hele hans produksjon».
Sylvia Pedlar
Sylvia Pedlar (1900–1972) var ein amerikansk moteskapar som særleg utforma underklede. Ho er den einaste designeren som har vunne Special Coty Award fleire gonger, i både 1951 og 1964.
Du Fu
Attende i Chang'an
I 745 drog Du Fu attende til Chang'an, der han dei komande åra levde i fattigdom og oppheldt seg på dei små vertshusa som låg i utkanten av byen. Han freista enno ein gong å ta dei litterære eksamenane, men strauk for andre gong. Denne gongen låg skulda hjå statsminister Li Linfu, som sytte for at alle kandidatane strauk fordi han ikkje ville ha utfordrarar som kunne påverke keisar Xuanzong av Tang ved hoffet. Motgangen gjorde Du Fu vonbroten, og på denne tida byrjar dikta hans å få ein meir pessimistisk tone. Denne pessimismen kom til å bane veg for den sosiale orienteringa som prega den seinare poesien hans. Dikt som «Palasset Kiu-cheng» og «En båtferd på sjøen Mei-Pei» er typiske for det mismotet som voks i Du Fu på denne tida. Han hadde etter kvart skjønt at krigspolitikken åt Li Linfu skapte misnøye i folkesetnaden, og at keisaren og rådgjevarane hans ikkje var klår over den uroa som rådde i landet. Medan den fyrste krigsdiktinga Du Fu skreiv hadde vore patriotisk og oppglødd, vart diktinga hans no kritisk til korleis krigføringa råka vanlege folk. Det fyrste store diktet hans med dette som tema er «En sang om stridsvogner» skrive vinteren 750, og ifylgje Dørumsgaard slo diktet an tonen for det som kom til å bli Du Fu sitt credo som diktar.
Mølen
Stranda og farvatnet utanfor er freda på grunn av sitt rike fugleliv med mange sjeldne artar. Mølen er eit viktig overvintringsområde for vassfugl, særleg dykkender. Mølen Ornitologiske Stasjon driv regelmessig overvaking av fuglelivet i området.
Sylvia Pedlar
Ho var fødd som Sylvia Schlang i New York i 1900, og studerte kunst ved Cooper Union og Art Students League of New York før ho blei gift med William A. Pedlar. I 1929 skipa ho si eiga forretning, Iris Lingerie, som ho leia heilt til han blei stengd i 1970.
Du Fu
Attende i Chang'an
Våren 752 fekk Du Fu lov til å gå opp til eksamen for tredje gong. Denne gongen greidde han endeleg å oppnå ståkarakter. Dette førte likevel ikkje til at han fekk ei stilling, og etter ei tid laut han forlate byen atter ein gong og slo seg ned i landsbyen Tuling, der slekta heldt til. I løpet av opphaldet der gifta han seg med dotter av ein lokal embetsmann og kjøpte ein liten eigedom. Året etterpå var han attende i Chang'an, men fekk framleis ikkje tildelt ei stilling. Landsbyen Tuling hadde i mellomtida blitt råka av hungersnaud, og Du Fu laut flytte familien til Fengxian. Etter ein ny periode utanfor hovudstaden vende han attende i 755 attende til Chang'an, der han skreiv eit Fu-dikt (eit slags prosadikt på rim) der han bønfall keisaren om å iallfall gje han ei lita stilling ved hoffet i ein litterær kapasitet, og no vart han endeleg høyrd: Fyrst fekk han tilbod om ei stilling som politi-kommisær i provinsen, ei stilling han takka høfleg nei til. I staden vart han førespegla ei mindre stilling ved hoffet, og drog heim til familien i Fengxian medan han venta på å bli teken opp i stillinga.
Mølen
Mølen er kvartærgeologisk interessant fordi vestfoldraet her dukkar ned i havet og utvaska morenemassar dannar ei mektig rullesteinsstrand. Heva strandlinjer kan observerast.
Du Fu
An Lushan-oppreisten
Medan Du Fu var hjå familien i Fengxian braut An Lushan-oppreisten ut 16. desember 755. Tilhøva i det kinesiske Tang-riket vart snøgt såpass kaotiske at Du Fu ikkje visste kva han skulle gjere, og så seint som i juli 756 sat han framleis i Fengxian. Til slutt tok han ei avgjerd om å flytte familien til ein liten landsby han vona kom til å skåne dei frå valdshandlingane. Så drog han for å finne keisaren og eksilregjeringa. Undervegs vart han teken til fange av opprørarane og ført til Chang'an. Vel framme i hovudstaden vart Du Fu – som var ein embetsmann utan stilling og dimed ein uviktig fange – sleppt fri frå fangenskapen. Du Fu vart verande i den opprørskontrollerte byen i eit års tid før han i mai 757 såg sitt snitt til å rømme frå byen og setje kursen mot keisarhoffet, som heldt til tjue mil utanfor Chang'an, i Fengxiang.
Sylvia Pedlar
For å oppnå suksess la Pedlar vekt på høg kvalitet i produkta sine heller enn å tilsetja mange salsfolk eller kjøpa reklame. Ho har fått æra for å skapa superkorte babydoll-nattkjolar tidleg på 1940-talet som response på tekstilmangelen under andre verdskrigen, sjølv om ho sjølv hata nemninga "baby doll" og nekta å bruka henne. Ein av dei best kjende verka hennar var ein toga-inspirert neglisjé som var lett å ta av, og særskild laga for kvinner som sov nakne. Ho brukte toga-temaet gjennom heile karrieren sin, med ein neglisjé som blei prominent vist i 1962 både i Life og Harper's Bazaar. Ho omarbeidde også viktorianske stilar som den tradisjonelle Mother Hubbard-nattkjolen i flannell, som ho i staden fekk laga i tynn bomull, og reproduserte kvitsaumsbroderi frå 1800-talet med maskin i ein så høg standard at produkta hennar kunne måla seg med luksuriøst, handlaga fransk undertøy. Det finst døme på Pedlar sine arbeid ved Costume Institute, og arkivmateriale frå 1946-1967 ved Fashion Institute of Technology.
Mølen
Delar av Gea Norvegica Geopark ligg i Mølen.
Sylvia Pedlar
Pedlar døydde i New York i 1972.
Du Fu
An Lushan-oppreisten
«Nu tenker jeg på den stråtekte hytten i fjellet –;
undres om noen står i den åpne døren
og kanskje venter på
''at jeg skal komme igjen. . .''
Det må være koldt mellom furustubbene hjemme;
tro om noen slapp fra det med livet?»
Keisaren lønte den attkomne Du Fu med ei lita stilling som sensor ved hoffet, og i løpet av tida hjå keisaren kom han òg saman med familien sin igjen. Du Fu var ein pliktoppfyllande og ærleg tenar ved hoffet, som ikkje gjekk av vegen for å kritisere avgjerder han var usamd i. På eit tidspunkt sat han endåtil fengsla på mistanke om å tilhøyre ein løynd konspirasjon, men vart frikjent då klagemålet kom for retten. Ved hoffet var det ifylgje Dørumsgaard krefter i sving som freista å stagge innverknaden til framstegsvenlege embetsmenn ved å sørgje for at desse vart avsett og sendt for å administrere avsidesliggjande provinsar i riket. Du Fu mista sakte men sikkert mange av velgjerarane sine ved hoffet, og hamna i ein armod som var så stor at han tilmed måtte pantsetje kleda sine for å få råd til å kjøpe vin. I juli 758 fall han sjølv i unåde og vart forvist til Huangzhou, eit prefektur som låg mange mil austover. Der vart han utnemnd til undervisningskommissær.
Chengdu
Arbeidsbyrden i den nye stillinga er sannsynlegvis grunnen til at han skreiv få dikt i denne perioden, og når han fyrst skreiv var det gjerne medan han var ute på embetsreiser. I august 759 braut han opp frå Huangzhou etter å ha fått ein uavgrensa permisjon frå embetet sitt. Kjelder frå samtida hevdar at det var hungersnauden i området som fekk Du Fu til å seie frå seg stillinga, medan Dørumsgaard meiner at oppbrotet kan ha samanheng med at Du Fu var lei av at ingen lydde til råda han gav for å betre tilhøva i prefekturet. Dei fyrste månadane etter permisjonen vart prega av eit flakkande tilvære og stor fattigdom for Du Fu og familien hans. I desember 759 sette dei kursen mot sør og kom til byen Chengdu. I Chengdu snudde lukka for Du Fu. Ifylgje sinologen William Hung var det sed og skikk i det gamle Kina at ein langvegsfarande mann i naud fekk hjelp og støtte. Du Fu var dessutan ein person som hadde von om å stige i embetsgradane, hadde tidlegare tent ved keisarhoffet og var diktar. Difor fekk han ved hjelp av private donasjonar bygt ei stråhytte på jord han fekk tildelt like utanfor bygrensa.
Det tok likevel ikkje lang tid før nauden stod for døra att. Hausten 760 var Du Fu igjen i store vanskar, etter at velgjerarane hans hadde blitt flytta til andre provinsar. Denne stoda varte i eit års tid, fram til venen Yen Wu vart utnemnd til general-guvernør i Chengdu. Yen Wu var mykje yngre enn Du Fu, og ovundra poesien hans. Til alt overmål sette han òg pris på råd frå Du Fu. Denne lukkelege situasjonen heldt seg i snautt to og eit halvt år, då Yen Wu vart innkalla til hovudstaden for å sverje truskap til den nye keisaren. På den storpolitiske scena hadde nemleg keisar Xuanzong av Tang blitt tvungen til å abdisere til fordel for sonen Suzong av Tang. Medan Yen Wu var bortreist kom oppreisten til Chengdu: Generalen som tok til våpen og utnemnde seg sjølv til guvernør var ein omgangsven av Du Fu, som poeten mellom anna hadde dedisert eit dikt til. Difor flykta han så fort som råd frå Chengdu og tok avstand frå kuppet.
Fyrst i 764 fekk Du Fu høve til å vende attende til stråhytta i Chengdu. Då var Yen Wu attende i byen og utnemnde venen sin til personleg rådgjevar i militære spørsmål. Men i mai 765 døydde Yen Wu brått, og Du Fu mista stillinga si.
Siste leveår og død
Trass i at dei økonomiske utsiktene no hadde betra seg storleg, sleit han enno med helsa: malaria, astma, tuberkulose og symptom på sukkersjuke tæra på kreftene hans. På toppen av det heile lengta han tilbake til heimtraktene, og hadde eit ynske om å sjå att hovudstaden Chang'an ein siste gong før han døydde. I byrjinga av mars 768 braut han opp frå Kuizhou, selde eigedomane sine og drog vidare med husbåten sin. Jamvel om målet eigentleg var hovudstaden, ankra Du Fu opp utanfor Jiangling og leigde eit hus der. På denne tida kom det til ny strid med tibetanarane – som hadde invadert Kina i kjølvatnet av An Lushan-oppreisten – og Du Fu fann det best å flykte unna kamphandlingane.
I dei siste leveåra flakka Du Fu mykje ikring. Ei god stund fann han husly i Gong'an, der han igjen vart sjuk og sengeliggjande. Då han friskna til drog han og familien til Tanzhou (dagens Changsha), og på denne staden døydde Du Fu på seinåret 770. Han hadde innkvartert familien i byen, og låg sjølv sjuk og åleine i husbåten på elvebreidda. Det siste diktet han rakk å fullføre før han døydde var eit langt tilbakeblikk på alle dei vonbrota han hadde gjennomlidd, der han mellom anna skriv:
«Jeg har forskuslet det hele, og alt det jeg eier
er en betimelig tåre, som gjelder mig selv».
Overlevering
Bortgangen til Du Fu vekte ikkje særleg merksemd i samtida, og det skulle ta fleire tiår før diktinga hans byrja å få merksemd. Den tidlegaste framstillinga av livet hans stammar frå 813, og er skriven av diktaren Yuan Zhen. Det gjekk nesten 250 år før den fyrste utgåva av Du Fu sine dikt i samling vart sett i hop i 1039, og den inneheldt berre ein tredjedel av den opphavlege produksjonen hans. Den endelege utgåva vart prenta i 1667 og talde 1457 dikt og 32 prosastykkje. Resten av den litterære produksjonen hans har gått tapt.
Form
Du Fu blir av mange rekna som den mest formsikre poeten i Tang-tida. Dei beste dikta hans frå før 760 var oftast skrivne i den gamle og meir avslappa ku-t'i-forma, som berre krev at linene har same lengd (vanlegvis fem eller sju ord) og at annankvar line rimar. Poesien var elles i denne perioden kjenneteikna av ein grannsam metrikk, som nyttar seg av spesielle ljod- og rytmefenomen i det kinesiske språket, mellom dei ordtonen. Ein kan danne seg eit inntrykk av nett kor regelbundne desse dikta kunne vere ved å sjå på krava som vart stilt til ein av dei nye sjangrane på denne tida, lü-chi, som kan omsetjast til «regelrette vers»: Eit regelrett dikt inneheld åtte verseliner, og desse linene lyt vere anten berre på fem stavingar, eller berre på sju stavingar. Heile diktet skal ha same rim, og andre- fjerde-. sjette- og åttande verseline skal alle rime, og ein kan òg la fyrstelina i diktet rime. Vidare skal dei fire mellomste linene vere parvis paralelle i den grammatiske oppbygginga og ha ei antitetisk tyding. Til sist skal stavingane ha nokså faste ordtonar ut frå kva plass dei har i linene. Ifylgje Vibeke Børdahl kravde det å dikte under slike strenge reglar «...nærmest akrobatiske språkferdigheter», men sluttresultatet endar likevel opp med å bli stemningsmetta, som til dømes i lü-chi-diktet «Vår-syn» av Du Fu:
«Landet i ruiner, men fjell og elver er tilbake –;
Våren kommer, gress og trær grønnes bak bymuren
Rin Nakai
Rin Nakai er ein japansk kampsportutøvar. Ho har delteke i organisasjonane Pancrase, Smackgirl og Valkyrie, og starta si Mixed martial arts (MMA)-karriere i 2006.
Du Fu
Form
Blomsterbladene faller som tårer
Forlatte fuglers skrik stanser mitt hjerte
Åsene brente i tre måneder
Brev hjemmefra var verd ti tusen gullstykker
Jeg stryker mitt hvite hode, håret tynnes
Det går ikke lenger å feste hårspennen».
Ifylgje professor Paul W. Kroll oppnår Du Fu i lü-chi og den stutte strofeforma jue ju ein utruleg kompleksitet i diksjon, symbolisme, bruk av konsonantar og kjensler, som for europeiske lesarar kan minne om dei seine sonettane til den engelske diktaren Gerard Manley Hopkins. Den einaste forma Du Fu ikkje meistra særleg godt slik Kroll ser det, er prosadikt-sjangeren Fu, som etter hans syn blir for kunstig og overlessa hjå Du Fu.
Tema
Den tidlege poesien Du Fu skreiv lovprisa venleiken i naturen og klaga over den forgjengelege tida. Etter kvart som den politiske situasjonen i Tang-dynastiet forverra seg, byrja han å skrive dikt som var kritiske til den statlege krigspolitikken, og skildra med løynd satire den ovlivnaden som rådde ved hoffet. Som han mognast skreiv han stendig fleire dikt som gav uttrykk for medkjensle for menneska som i den kaotiske tida kring An Lushan-oppreisten vart påverka av meiningslause krigshandlingar.
Jamvel om fleire poetar i samtida skreiv dikt som tok for seg verknadane av An Lushan-oppreisten, var det ingen som evna å fange dei sørgjelege konsekvensane krigshandlingane hadde for vanlege folk med ein patos som den Du Fu får fram i dikta sine. I fleire dikt syner han korleis krigen påverkar nygifte ektepar, eldre menneske og dei heimlause. I desse dikta plasserer Du Fu synsvinkelen hjå vanlege folk, som var dei som fekk lide mest i dei urolege åra då krigen raste i Tang-riket. Samstundes har mange av dikta eit personleg tonefall som gjer at dei framleis har ein direkte verknad på dagens lesarar.
Ettermæle
I Kina blir Du Fu av mange rekna som den største poeten i kinesisk litteratur, og gjennom tidene har han blitt introdusert for vesterlandske lesarar som høvesvis ein kinesisk Vergil, Shakespeare, Milton, Burns, Wordsworth, Hugo og Baudelaire. Jamvel om han døydde utan å vere ein vidgjeten mann, voks ryet hans i dei komande hundreåra i ein slik grad at han idag er å rekne som eit «kulturelt ikon» i Kina. For konservative lesarar i Kina har han ifylgje Dørumsgaard blitt teken til inntekt for å oppretthalde status quo sidan han uttrykkjer ein ubøyeleg lojalitet overfor styremaktene, medan dei radikale har funne inspirasjon i korleis han på gripande vis skildrar lidingane folkesetnaden vart utsett for og fordømer urett.
Attdiktaren David Hinton held fram Du Fu som den mest framståande representanten for dei typiske særdraga i kinesisk dikting. Hinton meiner at diktinga hans er så rik og original, og har hatt ein så stor innverknad, at ein kan sjå heile den seinare kinesiske poesitradisjonen i ljos av forfattarskapen hans. Sjølv om Du Fu døydde som ein ukjend mann, kom poesien hans snart til å påverke fleire kjende diktarar. To døme er den endeframme sosialrealismen ein finn hjå Bai Juyi og den mørke, kvasi-surrealistiske introspeksjonen ein finn hjå Meng Jiao. Etter Tang-dynastiets fall vart diktinga hans eit førebilete for den komposisjonsmessig enkle og jordnære poesien som voks fram i løpet av Song-dynastiet.
Du Fu har òg påverka mange diktarar i vesterlanda, og har blitt attdikta til fleire europeiske språk. Mellom desse kan ein nemne den amerikanske poeten Kenneth Rexroth, som omsette Du Fu til engelsk og gav han fylgjande attest: «Ingen annen stor dikter er så helt igjennem verdslig som Tu Fu. Han kommer fra en modnere, sunnere kultur enn Homer, og det er ikke engang nødvendig for ham å si at gudene – naturkreftenes og menneskehetens lidenskaper abstrahert – er lettferdige, utuktige, lastefulle, stridslystne og grusomme, og at bare den standhaftighet mennesket utviser i form av loyalitet, høisinn og medlidenhet kan frelse verden fra dens gang mot natten».
Du Fu har blitt attdikta til norsk fleire gongar: av Paal-Helge Haugen i antologien Kinesisk lyrikk frå 1966, av Arne Dørumsgaard i ''Høstens lyre. Tu Fu i norsk gjendiktning frå 1967, og av Georg Johannesen i 1968 i ei attdikting med den enkle tittelen Tu Fu''.
Lyder Sagen
Lyder Christian Sagen var ein norsk skulemann og forfattar, særleg kjend for sitt arbeid som lærar i fødebyen Bergen.
Liv og gjerning
Sagen var son til ein kjøpmann, og arbeidde sjølv på krambu i barndomen. 17 år gammal vart han elev ved katedralskulen i heimbyen. På skulen vart han ven med Niels Dahl og Johan Ernst Welhaven. I 1797 reiste alle tre til København for å studere teologi ved universitetet.
Sagen studerte teologi ei tid, men var meir interessert i språk og litteratur. I 1799 vart han kjend med forfattaren Knud Lyne Rahbek og miljøet kring «Bakkehuset». Sagen tok til å skrive dikt i 1800. Diktaren Sagen er mest kjend som høvesdiktar; til dømes eit krigsdikt før slaget på reia i København 2. april 1801. Etter å ha tatt filologisk eksamen var han i nesten fem år lærar ved Christianis Institut i København.
Sagen vende heim til Bergen i slutten av 1805, utnemnd til adjunkt ved Bergens Kathedralskole. Til saman var han knytt til den skulen i 43 år, frå 1814 som overlærar. Mesteparten av tida underviste han i modersmålet, som lærar i dette faget vann han eineståande ry. I undervisninga la han lita vekt på formidling av faktakunnskapen, han søkte i hovudsak å vekke evna til sjølvstendig tenking. P.A. Jensen, Johan Sebastian Welhaven, Frederik Stang, Niels Hertzberg, Lorentz Dietrichson og Jonas Lie var alle elevar hos Sagen.
Gatenamn
Lyder Sagen har i dag fått fleire gater kalla opp etter seg. Det ligg ei Lyder Sagens gate både på Nygård i Bergen, på Fagerborg i Oslo og i Stavanger sentrum.
Fylkesveg 428 i Rogaland
Fylkesveg 428 i Rogaland går mellom Lagårdsbrua og Kvalaberg skole i Stavanger kommune. Vegen er 3,2 km lang og går gjennom Sandvikvegen, Consul Sigval Bergesens veg, delar av Paradisvegen og Kyrkjegardsvegen.
Fylkesveg 428
Fylkesveg 428 finst i fleire fylke i Noreg:
Terje Aronsen
Terje Aronsen er ein norsk forkjempar for kvensk språk og kultur. 16. mars 2015 vart han utnemnd til Riddar av 1. klasse av Den Kongelege Norske St. Olavs Orden for arbeidet sitt.
Aronsen er utdanna lærar, og arbeidde i skoleverket. Dei siste åra av yrkeslivet arbeidde han som undervisningsleiar på Kainun institutti - Kvensk institutt i Børselv. Han har arbeidd for kvensk kultur sidan 1970-talet, og vart i 1987 første leier i Norske kveners forbund.
Aronsen har òg bidratt med ti omsetjingar av salmar til kvensk til Norsk salmebok 2013, og vore sentral i arbeidet med å plukka ut dei femten salmane på kvensk som er med i boka.
Slaget ved Cassano i 1705
Slaget ved Cassano, utkjempa den 16. august 1705, var ein hard kamp i den italienske krigsskodeplassen i den spanske arvefølgjekrigen. Begge sidene fekk påført store tap, men franskmennene stod att som sigerherrar.
Slaget
I 1705 prøvde armeen til Vendôme og eit friskt korps frå Frankrike å knekke Victor Amadeus og hans nye austerrikske allierte og dei var så langt så suksessrike at hertugen trygla keisaren om å sende ein ny, frisk arme. Eugene kommanderte denne armeen, og stod opp mot ein styrke under bror til Vendôme, Philippe, kalla Grand Prior. Denne mannen, ein lat amatør, let seg sjølv overraske av det harde åtaket til Eugene på linja ved elva Adda. Då dagen gjekk mot slutten hadde austerrikarane vorte hindre i å krysse elva, på grunn av ukuelege motet til Vendôme.
Etterverknad
Eugene av Savoie vart skadd i slaget og forlet Italia for å verte frisk i Austerrike. Dessau vart òg skadd og den prøyssiske kontingenten hans vart sterkt redusert. Den austerrikske armeen måtte trekkje seg attende til Tirol for vinteren. Likevel hadde aktiviteten til Eugene i stor grad letta presset på Piemonte, og gjort at Torino heldt ut, og dermed halde den halvhjarta hertugen av Savoie tru til den nye alliansen hans. Franskmennene utsette underlegginga av Piemonte til året etter, etter ordre frå Ludvig XIV.
Derfor var det ikkje noko direkte resultat frå dette slaget. Trass i at det gjekk mange liv tapt er slaget nesten gått i gløymeboka. Totalt mista 4 000 mann livet, og minst 6 000 vart skade. Kor mange soldatar som drukna i elva er ukjend.
Kjelder
''
Flickering Flame: The Solo Years Volume 1
Flickering Flame: The Solo Years Volume I er eit samlealbum av soloperioden til det tidlegare Pink Floyd-medlemmet Roger Waters. Det kom ut i 2002, men vart aldri gjeven ut i Nord-Amerika. .
I mange land vart det gjeven ut med kopivern, og oppfylte derfor ikkje CD-standarden og hadde heller ikkje den vanlege CD-logoen. Slike utgåver hadde påskrifta «will not play on PC/MAC». I fleire land vart albumet gjeven ut som ein vanleg CD.
Medverkande på songar som ikkje finst på studioalbum
01 Knockin' On Heaven's Door
09 Flickering Flame
Mount Bastion
Mount Bastion er eit fjell, 2530 moh, som ligg vest for Webb-breen og Gibson Spur, der det indre isplatået møter Willett Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) (1959–60) etter den støttepillarliknande utsjånaden.
Yozolabreen
Yozolabreen (bulgarsk ледник Йозола, ‘Lednik Jozola’) er ein 5 km lang og 1,7 km brei isbre i Sofia University Mountains som ligg nord på Aleksanderøya i Antarktis og som flyt nord-nordvestover mellom Mount Braun og Balan Ridge og ut i Palestrinabreen.
Isbreen er kalla opp etter Jozolasjøen i Rilafjella i Bulgaria.
Tilnamn
Tilnamn vert i nordisk tradisjon delte i fire grupper:
I eldre tid vart kvar person gjeve eitt namn, ofte kalla døypenamnet. Somme namn vart brukte av svært mange namneberarar. For å få ein sikker identifikasjon av personen, kunne det vere naudsynt med eit tilnamn ved sida av det eigentlege personnamnet.
I norsk skrifttradisjon er tilnamna oftast plassert etter personnamnet, men i munnleg tradisjon var det i mange delar av landet vanleg å plassere tilnamnet framfor personnamnet, som i desse døme frå Helgeland: Rik-Jo (Jon den rike), Kam-Søren (Søren frå Kammen), Alet-Jo (Jo, son til Alet), Skul-Svend (Svend skulelærar).
Tilnamn i alle kategoriane kan sidan ha gitt opphav til nedervde slektsnamn, som Vinka, samisk slektsnamn, opphavleg tilnamn, Haugen, Bjørnson og Smith (smed). Bruken av etternamn og titlar har sidan fjerna behovet for tilnamn for å identifisere personar.
Kjelder
Gudlaug Nedrelid i Titlar og tilnamn i Heimskringla, Namn og nemne 26-2009
Transiting Exoplanet Survey Satellite
Transiting Exoplanet Survey Satellite (TESS) er eit NASA-romteleskop. Det har som mål å opppdaga jordliknande eksoplanetar kring stjerner på avstandar på opptil hundrevis av lysår. Det vart skote opp 19. april 2018 frå Cape Canaveral Air Force Station av ein Falcon 9-rakett.
Eik-Tønsberg
Eik Idrettsforening Tønsberg, til dagleg Eik-Tønsberg og lengst kjend som Eik Idrettsforening) er eit idrettslag, stifta 14. mars 1928, med opphav i tettstaden Eik like nord for Tønsberg by i Vestfold. Eik IF har særleg drive med fotball. A-laget til klubben speler heimekampane sine på Eikbanen og laget speler i 3. divisjon avdeling 2 (2020). Spelarane har kvite overdelar og svarte bukser.
Historikk og anna
Fotballgruppa skifta namn til Eik-Tønsberg i 1989 for å gjera det lettare å marknadsføre seg nasjonalt.
Eikbanen blei bygd tidleg på 1930-talet og er seinare utbygd med eige idrettshus, fleire treningsbaner og omsider Eikhallen (Eik Idrett og Samfunnshus). Eik var Sem kommune si største idrettsforeining med rundt 500 medlemmer tidleg på 1960-talet. Ved sidan av fotball dreiv foreininga då turn og gymnastikk for yngre og eldre, og ski når forholda gjorde det mogleg.
I 1957 spelte Eik Idrettsforening seg opp i den norske hovedserien i fotball. I 1960 spelte A-laget bronsefinale og blei nummer tre av alle klubbar i landet. I seriesamanheng sette klubben krona på verket ved å spele seriefinale mot Fredrikstad på Ullevaal. FFK vann med 2-0 og fekk seriegull, men Eik IF fekk sølvmedaljar. Klubben hadde òg eit godt lag på 1980-talet. I 1981 fekk han gode inntekter av ein treningskamp mot Manchester United og rykte opp til 1. divisjon året etter der han spelte på det høgaste nivået i landet inntil nedrykket i 1985. I cupsamanheng står semifinalen mot Molde i 1989 høgast, ein kamp Molde vann med 1-0. I ein kvartfinalekamp mellom Eik og Fredrikstad på Tønsberg Gressbane i 1958 var det over 15 000 tilskodarar, som er rekord for fotball i Tønsberg-distriktet. Kamputfallet blei 1-1 (e.e.o.), FFK vann omkampen i Fredrikstad. Fleire av spelarane spelte sidan på landslaget og kretslaget.
Av trufaste Eik-spelarar kan nemnast Arne Natland, Tore Halvorsen, Arne Høivik, Dag Henriksen, Svein Gunnar Førsund, Geir Johansen og Kåre Bjørnsgård. Kjende spelarar som har vore i klubben i kortare tid er Erik Solér, Ronny Johnsen, Jan Frode Nornes, keeperen Erik Thorstvedt og trenaren Morten Sanne Melvold.
Eik-Tønsberg var det beste fotballaget i distriktet i mange år, men FK Tønsberg, som blei stifta som ein lokal, samlande fotballklubb i 2001, tok over plassen til klubben i 2. divisjon frå sesongen 2002.
Gustav Magnar Witzøe
Gustav Magnar Witzøe er son av den norske industrigründeren Gustav Witzøe.
Mot slutten av 2011 vart alle B-aksjane i familieselskapet Kverva AS overført til Gustav Magnar Witzøe, noko som på den tida gjorde han til den yngste milliardæren i Noreg.
Flandersk
Flandersk som gjeld eller stammar frå det tidlegare grevskapet Flandern og dei noverande belgiske provinsane West-Vlaanderen og Oost-Vlaanderen, til skilnad frå flamsk, som gjeld heile den nederlandskspråklege delen av Belgia, del vil sei delstaten Flandern i forbundsstaten Belgia.
Harry Potter The Exhibition
Harry Potter: The Exhibition er ei internasjonal omreisande utstilling laga av Global Experience Specialists med hundrevis av ekte rekvisittar, kostyme, gjenstandar og liknande frå Harry Potter-filmane. Utstillinga opna i april 2009 ved Museum of Science and Industry i Chicago i USA.
Bilisht
Bilisht er ein by og ein tidlegare bykommune i regionen Korçë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Devoll.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande bykommunen Bilisht 6 250 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Bilisht ein del av distriktet Devoll. Den dåverande bykommunen omfatta berre sjølve byen Bilisht.
Omleiringa av Nice i 1705
Omleiringa av Nice fann stad frå 15. mars 1705 til 4. januar 1706 under den spanske arvefølgjekrigen mellom den franske armeen til Ludvig XIV og Victor Amadeus II av Savoie.
Våren 1705 kringsette den franske armeen, kommandert av hertugen av La Feuillade bastionane og tårna kring Nice, som då høyrde til hertugdømet Savoie ved kysten av Middelhavet. Etter ei fleire veker lang omleiring overgav byen seg, men festninga stod imot artillerieldeln til Hertugen av Berwick. Som ein akropolis, ruvar festninga over byen frå ei klippe omringa av 2,3 km lange murar. Festninga i Nice vart redusert til ruinar av 113 kanonar og bombekastarar, og overgav seg etter 54 dagar med bombardement.
Sylvain Wiltord
Sylvain Wiltord er ein fransk tidlegare fotballspelar frå Neuilly-sur-Marne som var med å vinne EM 2000 med Frankrike. Kantspelaren deltok i 92 landskampar og vart kåra til årets spelar 1999 i Frankrike.
Zarós
Zarós (gresk Ζαρός) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Zarós inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Festós.
Sylvain Wiltord
Klubbspel
Wiltord var aktiv 1992-97 i Rennes, ein klubb som rykte opp i den franske toppserien i 1994. Sommaren 1997 vart han overført til Girondins Bordeaux, der han i sin andre sesong var med å vinne serien og samstundes vart toppskårar i same. I august 2000 vart han overført til London-laget Arsenal FC for heile 13 millionar pund. Med Arsenal vann Wiltord «the double» i 2002, FA-cupen 2003 og ligaen i 2004. Etter å ha fått mindre speletid i 2003/04-sesongen skreiv Wiltord sommaren 2004 kontrakt med Olympique Lyon i heimlandet. Her hadde han stor suksess og vart fransk seriemeister alle dei tre sesongane han gjorde teneste i Lyon. Sidan spelte han to sesongar på Rennes og hadde kortare periodar i Olympique Marseille, FC Metz og FC [[Nantes].
Zarós
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Zarós 2 953 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2 106 innbyggjarar.
Gawar-bati
Gawar-bati, også kjend som arandui, gowari, narisati, narsati og satre, er eit dardspråk som vert tala i Kunardalen på begge sider av grensa mellom Afghanistan og Pakistan. Språket har rundt 9 500 talarar, rundt 8 000 av dei i Afghanistan.
Dei næraste språka når det gjeld ordtilfang er i fallande rekkjefølgje shumashti, dameli, savi og grangali.
Baumann Crag
Baumann Crag er eit fjell med ei høgd opp mot 1265 moh ved sørenden av Halfway Nunatak i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1994 etter Christopher C. Baumann, ein kartograf i US Geological Survey (USGS) som deltok i satelittmålingsgruppa ved Amundsen-Scott-stasjonen, vinteren 1984; leiaren for kartlegginga til USGS på Seymour Island, sommaren 1992–93.
Sylvain Wiltord
Landslagsspel
Wiltord fekk sin landslagsdebut då Frankrike 10. februar 1999 slo England 2-0 på Wembley stadion i London. Han spelte alle kampane under EM i fotball 2000. I EM-finalen mot Italia utlikna han i sluttsekundane av ordinær tid til 1-1, noko som gav Frankrike høve til å vinne 2-1 etter ekstraomgangar gjennom David Trézéguet sin «golden goal». Wiltord var også med då Frankrike gjorde to svake turneringar, Fotball-VM 2002 og Fotball-EM 2004. Betre gjekk det i VM i fotball 2006 der han spelte i alle kampane, oftast som innbytar. Så også i VM-finalen, ein kamp som enda med straffeskyting og italiensk trumf. I november 2006 spelte Wiltord sin 92. og siste landskamp, han skåra 28 mål for Frankrike.
Fylkesveg 427 i Rogaland
Fylkesveg 427 i Rogaland går mellom Strømsbrua og Banavigå i Stavanger kommune. Vegen er 2,6 km lang og vert kalla Strømsbrua, Storhaugtunnellen og Haugesundsgata.
Pravda
Pravda (Пра́вда, russisk for «sanning») er ei dagsavis på russisk som var det offisielle talerøyret for Sovjetunionens kommunistiske parti, og soleis òg det offisielle talerøyret for styresmaktene i Sovjetunionen, i tida frå 1918 til 1991. Avisa vart skipa som ei arbeidaravis i St. Petersburg i 1912, men vart flytta til Moskva i 1918.