cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Klippans kommun
Tettstader
Klippan kommune har seks tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Ole Haabeth
Haabeth vart vald til ordførar i Kråkerøy kommune fram til kommunesamanslåinga med Fredrikstad i 1994, og var varaordførar for Svein Roald Hansen i Fredrikstad i perioden 1995-1999. Sidan var han ordførar i Fredrikstad i to periodar fram til 2007.
Ludvig Enge
Ludvig Elmar Hegge Olsson Enge var ein norsk elektrikar, byråkrat og politikar frå Vik i Helgeland. Han representerte Arbeidarpartiet på Stortinget i til saman fire periodar i tida mellom 1910 og 1930.
Enge var son til ein fiskar og husmann på Våg i Vik. Fram til 1899 var han sjølv fiskar og gardsarbeidar i Nordland. I 1899 flytta han til Sarpsborg, der han i åra 1900-07 arbeidde som elektrisk montør, deretter var han medarbeidar i avisa Smaalenenes Socialdemokrat. Frå 1909 til -16 var han tilsett ved Sarpsborg kommunale elektrisitetsverk, borgarmeister (rådmann) i Sarpsborg frå 1919 til 1943.
I 1901 var Enge med på å stifte den fyrste fagforeininga ved Borregaard og i 1903 Sarpsborg Arbeiderparti. Han var medlem i bystyret frå 1905, varaordførar 1908-09 og ordførar 1917-18. Ved stortingsvalet 1909 vart han vald til å representere Sarpsborg krins på Stortinget i perioden 1910-12, attvald for 1913-15. Han var då medlem i Næringskomite nr 2, sekretær i komiteen 1913-15. Han nådde ikkje opp ved stortingsvalet 1915, men vart på ny tingmann 1919-21, då sekretær i Konstitusjonskomiteen. Enge var mellom dei moderate i Arbeidarpartiet som i 1921 braut ut og danna Norges Socialdemokratiske Arbeiderparti. Det førte mellom anna til at han fekk for få røyster til å verte vald til stortingsrepresentant både i 1921 og -24. Fyrst då sosialdemokratane slo seg saman med Det norske Arbeidarparti i 1927 kom han inn til ei ny stortingsperiode. Han var då i 1928-30 med i Protokollkomiteen.
Kløvtveit kraftverk
Kløvtveit kraftverk er eit vasskraftverk i Gulen kommune i Vestland. Kraftverket utnyttar eit fall på om lag 380 meter frå Klyvtveitvatnet til Austgulfjorden. Nedbørfeltet er på 10,9 km² og årstilsiget på 50 millionar m³. Kraftverket har installert ein peltonturbin med yting på 8,9 MW. Midlare årsproduksjon er på 41,8 GWh.
BKK inngjekk i samband med utbygginga avtale i 2001 om å innbetala 250.000 kroner til eit kommunalt fiskefond i Gulen, som nyttast til å vedlikehalde og styrkje innlandsfisket i kommunen. Fiskarar grunneigarar og foreiningar som fremjar fiske kan søkje prosjektmiddel frå fondet.
Forretningsministerium
Eit forretningsministerium er ei regjering som sit mellombels eller inntil vidare, og som gjerne har levert inn ein søknad om få gå av. Dette kan vere fordi regjeringa har lide eit valnederlag, eller har fått eit mistillitsforslag mot seg i nasjonalforsamlinga. Det kan også vere ei regjering av embetsmenn som blir utnemnd for å stå for styringa av landet i ein situasjon der politikarane i nasjonalforsamlinga ikkje klarer å bli samde om ei ny regjering.
Eit forretningsministerium tar seg av alle løpande handlingar som er naudsynte for styringa av landet, til ei ny regjering kan bli utnemnd. Eit forretingsministerium er vanlegvis svært varsam med å gjere kontroversielle handlingar, sjølv om det formelt ikkje er noko i vegen for dette.
Normalt sit eit forretningsministerium berre i nokre dagar eller eit par veker til ei ny regjering er danna og kan ta sete. Det finst likevel eksempel på langvarige forretningsministerium, til dømes var den belgiske statsminister Guy Verhofstadt leiar for eit forretningsministerium i 9 månader frå juni 2007 til mars 2008, fordi Yves Leterme si regjeringsdanning trekte ut i tid.
Oehlenschlager Bluff
Oehlenschlager Bluff er ei bratt fjellskrent oppom Hullbreen frå nord. Han markerer sørvestenden av Erickson Bluffs og McDonald Heights i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Richard J. Oehlenschlager, medlem av den biologiske gruppa som studerte selar, kvalar og fuglar på pakkisen i Bellingshausen- og Amundsenhavet på USCGC «Southwind» og dei to helikoptera ombord, 1971-72.
Hardingdialekt
Hardingdialekt, hardingmål, hardangerdialekt eller berre harding er samlenemningar på dialektene som vert snakka i dei fem noverande herada i Hardanger: Eidfjord, Granvin, Kvam, Ullensvang og Ulvik. Desse dialektene høyrer med til dei sørvestlandske målføra i Noreg. Dialekta i fjellbygda Røldal i Ullensvang herad har mykje til felles med dialektene i Ryfylke, men høyrer likevel med til hardingmålet. Likeeins har dialekta i Granvin mykje til felles med vossamål, og Jondal, Strandebarm liknar mykje på sunnhordlandsdialekt. Halldor O. Opedal rekna òg dialekta på Varaldsøy i Kvinnherad med til hardingmålet av di ein del trekk er felles.
Ordet Hardanger vart uttala har'angùr eller har'anger med trykk på fyrste stavinga i den tradisjonelle dialekta. Ordet «harding» blir enno uttala med stum d.
Forsking på hardingdialekta
Den som har gjort mest lingvistisk forsking på hardingdialekta er Halldor O. Opedal (1895-1986). Opedal var mest aktiv som folkeminnesamlar, men han gav ut to bøker om dialekta med lister over gamle ord og uttrykk frå Hardanger: Hardanger-målet (1960) og Hardingmålet (1980). Desse to finst i samleutgåva Hardingmålet frå 2005, der namnegranskaren Botolv Helleland har skrive ein artikkel om hovuddraga i dialekta.
Men Hardanger-dialekta vart undersøkt ofte av tidlege dialektgranskarar. Den aller fyrste var prestesonen Marcus Schnabel (1744-1780) frå Ulvik. Han skreiv ei bok med den talande tittelen Prøve paa hvorvidt det gamle norske Sprog endnu er til udi det Hardangerske Bondemaal, og var dermed tidlegare ute enn Ivar Aasen med slike idéar. I boka samanlikna Schnabel norrøne ord som han fann i Kongsspegelen med parallell-ord frå Hardingdialekta, men ordlista hans kom ikkje lenger enn frå A - F.
Hardanger vart også vitja av Ivar Aasen under målferdene hans i 1840-åra, så dialekta vart til hjelp for målreisinga hans. Elles skreiv geologen Sjur Sexe artikkelen «Ei Prøva taa eit Bygdamaal» i Morgenbladet i 1852. Lækjaren Christian Bang Vidsteen (1832-1915) frå Kvinnherad gav ut eit lite skrift som han kalla Bygdemaalene i Hardanger i 1885. I tillegg har Kjell Venås skrive ned nokre dialekttekstar frå Hardanger blanda med dansk skriftspråk, gitt ut i Den fyrste morgonblånen (1990). Her finst mellom anna ei bryllaupsvise som vart dikta av Ullensvang-presten Niels Hertzberg.
Sørvestlandsk a-mål
Som andre sørvestlandske målføre er dialekta eit såkalla a-mål. Det er to grunnar til denne nemninga. For det fyrste endar infinitivsformene alltid på trykklett -a. Det heiter: å hoppa, å pitla, å eta. I tillegg er den trykklette a-en òg ending i svake hokjønnsord, som i ai jenta, ai gryta. Dei svake hokjønnsorda skil seg ut frå sterke hokjønnsord i dialekta i bestemt form:
Vokalsystemet
Det er særleg to vokalar som skil seg ut frå annan norsk. Den eine er vossa-u, ein vokal som er karakteristisk for dialektene i Hardanger og på Voss. Vossa-u er ein open u-lyd som hallar mot o, tildels mot å nokre stader. Lyden vart uttala i harding i ord som hùg (lang) og fùgl (kort).
I tillegg skal æ-lyden ikkje uttalast som austnorsk, open æ som i «blåbær». Lang æ-lyd fanst ikkje i tradisjonell harding. Bokstaven æ signaliserer i staden ein halvopen e-lyd, om lag som i sunnhordlandsdialekt i ord som «hest» og «lærar». Fonemet e/e: skal sameleis uttalast nærmare ein i-lyd, men ikkje like trong. Denne lyden finst i dialektordet for preposisjonen etter, «ette» og i uttalen av «kne». I tradisjonell harding kan ein dermed få skilnad på talordet «tri», substantivet «aitt tre» og verbet «å træ».
Diftongar
Diftongar var vanlege å høyra i tradisjonell harding, og dei høyrdest breiare ut enn i annan norsk. Ei vart til ai og øy vart til åi. I tillegg vart mange monoftongar uttalte som svake diftongar. Til dømes kunne substantivet «ein gut» uttalast ain geut, og «sola» uttalast såolæ. Lange norrøne a-ar vart i Hardanger diftongert til ao-lydar. Uttalen av «ein båt» vart dermed ain baot, «åsar» vart aosar, «klårt» vart klaort, «å våka» vart å vaoka, osb. Ifylgje Halldor O. Opedal fanst ao-lyden i både Odda, Ullensvang, Eidfjord, Ulvik, Granvin og Kvam før i tida. Grenda Heradstveit mellom Kvam og Jondal utgjorde eit skilje mellom å og ao på Opedal si tid.
R-uttale
Ivar Aasen konstaterte at skarre-r var komen til Ullensvang allereie i 1844. Korleis denne «moderne» lyden var komen dit så tidleg, er eit mysterium, for han fanst ikkje elles i Hardanger på denne tida. Kommunane Ulvik, Kvam, Jondal og Eidfjord heldt lenger på rulle-r, men det er no berre eldre hardingar som rullar her. Skarre-r-en har i dag òg spreidd seg til fjellbygda Røldal, på grensa mot Telemark.
Segmentering og differensiasjon
Dialekta får innskot av d-ar i to tilfelle. Det eine, differensiasjon, er når d-en har kome i staden for ein norrøn -r. Døme på dette er ord som ain bjødn (ein bjørn), kódn (korn), hódn (horn) og skodna mine (skorne mine). Differensiasjonen kunne også finna stad ved norrøne s-ar, som i dialektforma for treslaget hassel: hatl.
Men d-ar koma inn i trykktunge konsonantsegment, og då blir eitt segment til to segment. Dette blir difor kalla segmentering. Døme på dette er ùppao fjedle (oppå fjellet), adle (alle), fùdl'ù (full) og gardsnamnet Hedland (Helleland). Men d-en forsvinn dersom den etterfylgjande lyden er ein annan konsonant; det heitte dermed te fjells, aitt kónnband (eit kornband) og fùllgó (fullgod). Dersom den etterfylgjande lyden er ein vokal, held d-en seg, som i fossefallet Bjødnabykse i elva Opo i Ullensvang.
I gamal harding kunne ein også få segmentering av gamalnorske -nn-segment, som i raidn av gamalnorsk. hreinn (reinsdyr), men dette blir lite brukt no til dags.
Palatalisering av k og g
Dei velare lydane k og g blei ofte til kj (ç) og gj når den etterfylgjande lyden var ein trykklett -e, t.d. i substantiv i bestemt form eintal. Det heitte ai bok, men dan bokjæ. Substantiv som hage og kjake fekk ikkje palatalisering i fleirtal. Dei vart bøygd slik: ain hagje, dan hagjen, flaire hagar, adle hagane eller: ain kjakje, kjakjen, kjakar, kjakane. Verb som «leggja» og «byggja» vert ikkje uttala med affrikat, som til dømes i sunnhordlandsdialekt, men med palatal gj-lyd. Verb som «setja» og «søkja» blir begge uttala med kj-lyd (ç).
Pronomen
Pronomensystemet var ikkje einskapleg i heile Hardanger før i tida. I Kvam sa ein me, oss og vaor, og Jondal fylgde det same systemet, utan å diftongera å-en. Men i Granvin, Eidfjord, Ullensvang og Odda sa ein me, aoko og aokan(s). I tabellform ser pronomensystemet i harding slik ut:
Skiljet mellom mine/mina og dine/dina retta seg etter kjønnet på referanseordet: det heitte brødna mine, men systena mina i Ullensvang på Opedal si tid.
Verb
I tradisjonell harding kunne verb tidbøyast på tre ulike måtar:
Såkalla «blanda bøying» er òg å finna i hardingdialekta i verb som i nynorsk ville få same bøying som «å kasta». I harding kan ein seia å bruka - eg brukar - eg brukte - eg ha brukt, å hoppa - eg hoppar - eg hoppte - eg ha hoppt, og å dansa - eg dansar - eg danste - eg ha danst.
Kontinentet
Kontinentet er ei nemning for fastlandet i Europa, det vil seia landmassane bortsett frå Dei britiske øyane, middelhavsøyane og andre øyar. I nordisk samanheng held ein ofte også Den skandinaviske halvøya utanfor definisjonen.
Hardingdialekt
Verb
Verbet «å gå» blei i tradisjonell harding bøygd ulikt i Indre og Ytre Hardanger. I midtre og ytre strok ville ein bøya det slik:
Kontinentet
Historie
Under Napoleonskrigane innførte Napoleon kontinentalblokaden (fransk blocus continental), også kalla kontinentalsystemet, fastlandsblokaden eller fastlandssperringa, der han prøvde hindra Storbritannia i å driva handel med Kontinentet.
Hardingdialekt
Verb
I Indre Hardanger ville det derimot bøyast slik:
Kontinentet
I kulturen
«Kontinental» kan brukast om ulike omgrep knytt til Kontinentet, til skilnad frå britisk eller skandinavisk bruk. På engelsk har ein til dømes hatt omgrepet Continental Sunday om sundagar ein bruke til offentlege forlystingar og ikkje religiøse syslar, og contintal quilt om fylte dyner til forskjell frå teppe eller quiltar.
Hardingdialekt
Substantiv
Substantiv vart bøygd på varierande vis i dei ulike herada. I dialekta i Kvam og Jondal får substantiv bortfall av -r i ubestemt form fleirtal: der heiter det ein hest - hesta, ein sau, saue. I dei andre kommunane held r-en seg.
Kontinentet
I kulturen
I hotellsamanheng nytter ein omgrepet «kontinental frukost» om eit måltid av bakevarer som croissant, bagett og brød, smør, syltetøy og kanskje ost eller skinke til. Han skil seg frå ein varm engelsk frukost.
«Kontroll på Kontinentet» er tittelen på ein song av Kaizers Orchestra, frå albumet Ompa til du dør.
Hardingdialekt
Svarabhaktivokal
Dialekta har svarabhaktivokal i sterke verb. Dette dialekttrekket reflekterer ein opphavleg norrøn -r som har vore i desse orda tidlegare. Presens av å koma heitte kemr i norrønt. Tradisjonelt lydde dette verbet kjemù i Indre Hardanger og kjeme i lenger ut i fjorden. Svarabhaktivokal fanst også i adjektiv bøygde i hankjønn eller hokjønn eintal. Det heitte aitt stort hus, men ain stor-ù/stor-e mann.
Oddamålet
Ei undergrein av hardingmålet er oddamålet, som voks fram grunna stor innflytting frå heile landet til industristadene Odda og Tyssedal. Oddamålet fekk pronomen som vi, oss, våras og dåkas og omfattande bruk av e-ending i verb i presens, «eg hoppe, eg reise, eg komme». Desse formene held seg godt i Odda enno i dag, og har til ei viss grad spreidd seg til grenseområda. Eit liknande industrimål har vorte danna i Ålvik i Kvam.
Restar av omlyd
Botolv Helleland noterer at a og ó veksla med kvarandre i tradisjonell harding. Døme på dette er å seia «aitt glas», men «flaire glós», «ain gamadlù mann», men «ai gómól kóna». Når ein bøygde substantivet ein vott, sa ein «ain vott - aitt vattapar - flaire vetter». Opedal nemner fleire døme i talbøying av inkjekjønnsord. Det heitte «aitt bla», men «flaire bló», «aitt lag», men «flaire lóg», «aitt land», men «flaire lónd», «aitt par», men «flaire pór».
Konjunktiv
Konjunktiv, eller ynskjeform fanst tidlegare i Granvin og Eidfjord. Preteritumsforma «hadde» vart til «hedde» i konjunktiv, og kunne høyrast i eidfjordsuttrykket «hedde me sigl». Likeeins vart konjunktivsforma av «skulle» uttalt «skjé», og når nokon hadde teke det siste kakestykket, kunne ein seia: «Du skjé'kje tekje da sista!»
Fleirtalsbøying av verb
Dei eldre hardingane kunne på Halldor O. Opedal si tid seia «eg vait», men «me víta», «eg kjemù», men «me koma».
Kasus
Halldor O. Opedal skreiv ned døme på dativbruk i harding, sjølv om folk flest ikkje brukte dativ på hans tid. Opedal noterte ein fiskar frå Odda som sa: «Eg sette gadn'e utmæ elvene» - altså «ved elva». Likeeins sa ei gamal kone frå Ullensvang: «De mao væ varsame mæ saltkódnùna, bodn, dai veks' ikkje pao jorinna, dai» - altså «dei veks ikkje på jorda».
I fleirtal var det vanleg at dativforma enda på -o: «Eg lyt'e neri garo», noterte Opedal ein odding som sa, og ein kvemming fortalde han at «Da viste ette labbo aot bjødnen.»
Dativformer er framleis å sjå i stadnamn i Hardanger. Odda er opphavleg dativ eintal av «ein odde», og Hauso er gamal dativ fleirtal. Fleirtalsdativ finst òg i faste, arkaiske uttrykk: «om hausto» - om haustane, «om medno» - om morgonane og «om kveldo» - om kveldane. Dativ er framleis i bruk på Voss.
Genitiv har forsvunne frå dialekta før dativ forsvann, men restar kan sjåast i faste uttrykk og i orddanning. Når einkvan skulle til byen, kunne ein seia «te byar» og når nokon skulle gravleggjast, kunne ein seia at personen var «te gravar». I orddanning dukkar slike genitivsformer opp som avvikande bindefuger. Eit hardinguttrykk for ordet naudstilfelle var «aitt nauarhøvé». Dette er restar av genitivsbøyinga i norrønt, der nauð var eit sterkt hokjønnsord som fekk forma nauðar i genitiv.
Ullandhaug skule
Ullandhaug skule er ein ungdomsskule i bydelen Bekkefaret i Stavanger kommune. Per august 2013 har skulen fire parallelle klassar på alle trinn. Skulens rektor er Tora Bjordal.
Avgangselevane ved Ullandhaug skule hadde i skuleåret 2005/2006 eit karaktersnitt på 3,73.
I mai kvart år arrangerer skulen Ullandhaugstafetten kor lag frå alle ungdomsskulene i kommunen er invitert.
Astrokhóri
Astrokhóri (gresk Αστροχώρι) er ein landsby i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Astrokhóri var hovudsete i den tidlegare kommunen Tetrafylía, som no er ei kommunaleining i kommunen Jeórjos Karaiskákis.
Jamuna
Jamuna flyt sørover etter at ho kjem inn i Nord-Bangladesh frå India. Ho renn saman med Ganga til Padma (Pôdda) nær Goalundo Ghat og med Meghna nær Chandpur. Dei dannar så Gangesdeltaet som munnar ut i Bengalbukta.
Elvesystemet Jamuna er deler Bangladesh på langs og utgjer eit transporthinder i landet. Tradisjonelt har ein brukt ferjer til å kryssa elva. Jamuna-brua, den femte lengste brua i Sør-Asia, opna for vegtrafikk over elva i 1998.
NM i symjing 1969
Noregsmeisterskapen i symjing 1969 vart avvikla i Frognerbadet i Oslo i dagane frå 1. til 3. august 1969. Meisterskapen omfatta 25 individuelle tevlingar, 13 for menn og 12 for kvinner, dessutan tre stafettar, to for menn og ein med kvinner.
100 m fri
<br style="clear:both;" />
200 m fri
<br style="clear:both;" />
1500 m fri
<br style="clear:both;" />
100 m rygg
<br style="clear:both;" />
200 m rygg
<br style="clear:both;" />
Løss
Løss er ein type finkorna jord som driv med vinden. Han består ofte av kvarts, feltspat, kalk og andre mineral og inneheld normalt òg organisk material. Løsskorna er kantete og held seg difor lenge i store skråningar utan å rase ned. Små partiklar av løss kan karakteriserast som støv.
NM i symjing 1969
100 m bryst
<br style="clear:both;" />
Løss
Løssjord, har som andre sediment med høgt kvartsinnhold, opphavet sitt i erosjon av den blotta underliggande berggrunnen, ofte i samband med eoliske prosessar. Dette kan til dømes skje mekanisk med hjelp av ein stor ismasse (isbre) der silten transporterast og blir avsett med hjelp av vinden, eller ved at vinden eroderer ned fjellgrunnen. Slik har til dømes løssjorda i Kina vorte til.
NM i symjing 1969
200 m bryst
<br style="clear:both;" />
Neoglasiasjon
Neoglasiasjon syner til ei dokumentert avkjøling i klimaet til jorda under holocen etter den siste istida. Neoglasiasjonen kom etter varmetida i holocen, som har vore den varmaste tida på jorda etter istida tok slutt. Neoglasiasjonen har ikkje ei markert, global byrjing, men vart markert lokalt med framstøyt av isbreane.
Løss
Løssområda kan bli fleire hundre meter tjukke, og i visse delar av verda har det vorte bygd bustader i dei.
NM i symjing 1969
100 m butterfly
<br style="clear:both;" />
Løss
Løss finst på mange stader i verda, først og fremst i USA, Argentina, Kina, Sentral-Europa, det sentrale Asia, men òg i mellom anna Nord-Afrika og Australia.
Neoglasiasjon
I Noreg skjedde dette under den vesle istida litt før år 1750.
NM i symjing 1969
200 m butterfly
<br style="clear:both;" />
400 m medley
<br style="clear:both;" />
400 m fri
<br style="clear:both;" />
800 m fri
<br style="clear:both;" />
Sviktstup
<br style="clear:both;" />
Songen Carrickfergus
«Carrickfergus» er ei irsk folkevise. Opphavet til songen er uklårt, men han har vorte sport attende til den irske songen «Do bhí bean uasal», tilskriven diktaren Cathal Buí Mac Giolla Ghunna, som døydde i 1745 i County Clare.
Songen finst på eit balladeark i Cork frå midten av 1800-talet. Cork-songaren Seán Ó Sé spelar denne versjonen på albumet 'Heritage'. Den irske teksten omhandlar ein mann som vert gjort til hanrei, og er slibrig og morosam. Den engelske teksten er derimot nostalgisk.
Songen er spelt inn av mange kjende artistar som Paddy Reilly, Declan Affley, Joan Baez, Dominic Behan, Charlotte Church, De Dannan, Joe Dassin (som «Mon village du bout du monde»), The Dubliners, Bryan Ferry, Brian Kennedy, Declan Galbraith, Irish Stew of Sindidun, Lisa Kelly, Loreena McKennitt, Órla Fallon, Van Morrison, Bryn Terfel, Van Morrison og the Chieftains og Ronan Keating.
Maursmettar
Det finst over 85 artar maursmettar i 9 slekter, i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.5 frå desember 2010
Rogers Head
Rogers Head er eit kjenneleg nes heilt nord på halvøya mellom Atlas Cove og Corinthian Bay på nordkysten av Heardøya. Det er kalla opp etter familien Rogers frå New London i Connecticut, inkludert kaptein Erasmus Darwin Rogers, som i 1855 gjekk i land på Heardøya for første gong med skipet «Corinthian», kaptein James H. Rogers, kaptein på briggen «Zoe» og Henry Rogers, førstestyrmann på «Zoe», som i 1856 var leiaren for det første laget som overvintra på øya. Namnet finst på tidlege kart teikna av amerikanske selfangarar.
I Want Your Love av Eduard Romanyuta
«I Want Your Love» er ein song av Eduard Romanyuta. Han er skriven av Erik Lewander, Hayley Aitken og Tom Andrews.
O Melodie Pentru Europa 2015
«I Want Your Love» deltok i O Melodie Pentru Europa 2015, den moldovske uttakinga til Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike, og vart framført på engelsk av Eduard Romanyuta. Bidraget vann den fyrste semifinalen med 19 poeng, og gjekk vidare til finalen, der det gjekk sigrande ut med 22 poeng samt retten til å representere Moldova i Eurovision Song Contest 2015.
Eurovision Song Contest
Moldova vart representert av «I Want Your Love», som vann 'O Melodie Pentru Europa 2015. Bidraget vart framført på engelsk av Eduard Romanyuta. Moldova deltok i den fyrste semifinalen og enda på ellevteplass med 41 poeng; 10 frå Georgia, åtte frå Romania, seks frå Armenia, fem frå Kviterussland, Makedonia og Serbia og to frå Albania. Bidraget gjekk ikkje vidare til finalen. Hadde ein berre brukt telefonrøyster hadde bidraget enda på tolvteplass med 48 poeng, og hadde ein berre brukt juryrøyster hadde bidraget enda på 14. plass med 46 poeng.
Dismal Island
Dismal Island er ei hovudsakleg isdekt øy og den største av Faure Islands, som ligg i Marguerite Bay utanfor vestkysten av Graham Land. Faure Islands vart oppdaga og først kartlagde i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot. Gruppa vart vitja og kartlagde i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey, som kalla denne øya opp etter den særs aude og livlause framtoninga.
Željko Petrović
Željko Petrović er ein tidlegare serbisk fotballspelar.
Iráklia i Árta
Iráklia (gresk Ηράκλεια) er ein tidlegare kommune i periferieininga Árta i Ípiros i Hellas. Iráklia inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Jeórjos Karaiskákis.
Svenska skidspelen 1967
Svenska skidspelen 1967 vart avvikla i Falun dagane frå 20. til 22. januar 1967.
30 km
Dato: 21. januar <br style="clear:both;" />
4 x 10 km stafett
Dato: 22. januar <br style="clear:both" />
Kombinert
Dato: 20.-21. januar
<br style="clear:both;" />
Hopprenn
Dato: 22. januar <br style="clear:both;" />
10 km
Dato: 22. januar <br style="clear:both;" />
3 x 5 km stafett
Dato: 21. januar <br style="clear:both" />
Lekhidari
Lekhidari (georgisk ლეხიდარი Lekhidari) er ei elv i kommunane Tsqaltubo og Tqibuli i Georgia. Ho er ei sideelv til Rioni frå venstre og har opphavet sitt i fjellkjeda Nakerali, 1330 meter over havet.
Live in Paris – Olympia 1971
Live in Paris – Olympia 1971 er det sjette konsertalbumet til Ike & Tina Turner, gjeve ut i 1971.
DS «Storstad»
DS «Storstad» var eit 6 000 tonns norsk tørrlasteskip som dreiv med kolfrakt frå 1910 til 1917. Det er mest kjend for samanstøyten med RMS «Empress of Ireland» på St. Lawrence-elva i Canada 29. mai 1914. Skipet blei seinare senkt under første verdskrigen.
Skipet var bygd i Newcastle upon Tyne av Armstrong, Whitworth & Co Ltd. Det tilhøyrde det norske reiarlaget A.F. Klaveness & Co.
Martin J. Strand
Johan Martin Jakobsson Strand var ein norsk gardbrukar og stortingsrepresentant frå Kvernes på Nordmøre. Han representerte partiet Venstre på Stortinget frå 1925 til han døydde.
DS «Storstad»
Etter forliset forlanga eigarane av begge skipa erstatning frå kvarandre. Ei kanadisk gransking gav førarane av «Storstad» hovudskulda for foliset, og skipet blei teke i varetekt av kanadiske styresmakter og til slutt gjeve til Canadian Pacific Railway som del av oppgjeret. Skipet blei seld på auksjon til Ole Wikborg, ein representant for forsikringsselskapa Vidar og Skuld som hadde forsikra båten. Prisen på 175 000 dollar blei haldne tilbake i påvente av granskingsutfallet. Etter auksjonen kunne «Storstad» reparerast og bli sett i drift att, med same mannskap som før.
Martin J. Strand
Strand var son til ein gardbrukar. Han var elev ved Nordmøre amtsskole i Torvik i 1893, ved Gjermundnes landbruksskule i Vestnes i 1898, og ved Noregs landbrukshøgskule 1899-1901. Deretter var han gardsstyrar i eitt år, og så like lenge forpaktar av gard. Frå 1903 dreiv han eigen landbruksskole på Nordmøre i åtte år, frå 1907 på garden Bremnes i Bremsnes herad, som han åtte og dreiv til han døydde.
DS «Storstad»
Under første verdskrigen blei DS «Storstad» torpedert av ein tysk ubåt i Atlanterhavet sørvest for Irland den 8. mars 1917. Skipet sokk, mannskapet gjekk i livbåtane og blei redda tre dagar seinare.
Martin J. Strand
Frå 1912 var Strand i tillegg åstadskommissær i Bremsnes, og frå 1915 var han styremedlem (direktør) i Bremsnes Sparebank. Han var varaordførar i Bremnes i ni år, 1920-28.
Strand var medlem i den nasjonale Husmannskommisjonen av 1917, og seinare medlem i Skattelovkommisjonen av 1929. Frå 1925 møtte han på Stortinget frå Møre fylke, vald og seinare attvald for Venstre. Fram til 15. februar 1928 var han medlem, men då Johan Ludwig Mowinckel danna si andre regjering vart han flytta over i Finanskomiteen. Frå ny sesjon i 1931 var han med i Finans- og tollkomiteen, nestformann i komiteen 1934-35.
Marty Balin
Martyn Jerel Buchwald eller Marty Balin er ein amerikansk musikar. Han er mest kjend for å ha starta det psykedeliske rockebandetJefferson Airplane der han òg var vokalist. .
Balin grunnla Jefferson Airplane, pionerar innan psykedelisk rock frå San Francisco. Han var ein av songarane i bandet, i lag med Grace Slick. Han hadde òg suksess som soloartist og gav i 1981 ut singelen «Hearts». Han gav ut to album, Baliance: A Collection(1990) og Better Generation (1991) med bandet sitt Wolfpack.
I 2008 var Balin delvis medlem av Jefferson Starship.
Linda Stahl
Linda Stahl er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Steinheim som tevla i spydkasting. Ho vart europameister i øvinga i 2010 og har elles vunne ein OL-bronse, to EM-bronsar og eitt EM-sølv i øvinga i tida 2012-16.
Aktiv
Stahl vart nummer 10 med 61,04 m i sin meisterskapsdebut i VM 2007 i Osaka. I 2008-sesongen kasta 66,06 m, men for seint til å få vere med til sommar-OL i Beijing. Året etter kom ho på sjetteplass under VM i friidrett 2009 på tysk heimebane i Berlin, hennar lengste finalekast målte 63,23 m.
Både frå friidretts-EM og sommar-OL i 2012 fekk Stahl bronsemedaljar med heim. I Helsingfors-EM kasta ho spydet 63,69 m, i London-OL måtte ho opp i 64,91 m for å sikre seg medalje. Stahl kasta så som lengst 64,78 m under VM i friidrett 2013 i Moskva. Dermed enda ho opp som nummer fire, 31 cm bak bronsevinnaren Marija Abakumova frå Russland. Året etter tok Stahl si tredje internasjonale bronsemedalje då ho fekk notert 63,91 m i EM i friidrett 2014 i Zürich.
Under europameisterskapen 2016 i Amsterdam oppnådde Stahl 65,25 m, og fekk med det sølvmedaljen i øvinga, vel meteren bak Tazzjana Khaladovitsj frå Kviterussland. Ho la opp etter Sommar-OL 2016.
Stahl var tysk meister i spydkasting i 2013 og 2014.
1786 Raahe
1786 Raahe er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Eos. Han blei oppdaga den 9. oktober 1948 av Heikki A. Alikoski ifrå Turun observatorio, Turun yliopisto i Turku.
Takle kraftverk
Anlegget blir ått og drifta av BKK.
Dodman Island
Dodman Island er ei øy 3,5 nautiske mil lang og som ligg 4 nautiske mil søraust for Rabot Island og 10 nautiske mil vest for Ferin Head, utanfor vestkysten av Graham Land. Øya vart kartlagd og namngjeven av British Graham Land Expedition, 1934–37, under Rymill.
Alootook Ipellie
Alootook Ipellie var ein inuittisk grafisk kunstnar, politisk og satirisk vitseteiknar, forfattar, fotograf og inuktitut-omsetjar.
Bakgrunn
Ipellie var fødd i den vesle jaktleiren Nuvuqquq i nærleiken av Frobisher Bay, no kjend som Iqaluit, på Baffinøya. Staden tilhøyrde då Nordvestterritoria og er no del av Nunavut. Far hans, Joanassie, døydde i ei jaktulukke før Ipellie var blitt eitt år gammal, og mor hans, Napatchie, flytta med han til bygda Frobisher Bay. Bestefar hans var bilethoggaren Ennutsiak.
Der var ingen high school i nærleiken av staden han budde, så han måtte flytta for å fullføra utdanninga si. Ipellie enda opp ved High School of Commerce i Ottawa, der han oppdaga dei kunstnariske evnene sine. Han slo seg til slutt ned i Ottawa.
Karriere
Ipellie verka som journalist, stripeteiknar og redaktør for Inuit Monthly ( også kjent som Inuit Today) på 1970- og 1980-talet. I 1974 byrja han å laga seriestripa Ice Box, som blei ein fast serie i Inuit Monthly.
Han skapte så seriestripa Nuna and Vut på 1990-talet. Denne teikneserien tok for seg inuittliv under skapinga av territoriet Nunavut. Med humor og illustrasjonar kommenterte han samfunnstilhøve og ulikskapar i inuittsamfunn.
Poesi og prosa
I 1971 gav Department of Indian Affairs and Northern Development (DIAND) ut tre illustrerte dikt av den då 17 år gamle Ipellie i tidsskriftet North.
Andre dikt av han er blitt gjevne ut i diktantologiar og tidsskrift, som «Nipikti the Old Man Carver», «Frobisher Bay Childhood», «Damn Those Invaders» og «Siqiniq 'The Sun'».
I 1993 blei den fyrste boka som berre inneheldt Ipellie sine soger og teikningar ut – Arctic Dreams and Nightmares.
Han skreiv også stoff om Nunavut for Inuit.net saman med Carol Rigby.
Den illustrerte boka I Shall Wait and Wait kom ut i 2009, etter at Ipellie døydde, skildra tradisjonell inuittisk selfangst.
Kunst av Ipellie finst i fleire samlingar og galleri, mellom anna Carleton University Art Gallery, Canada Council Art Bank i Ottawa og Richard F. Brush Art Gallery ved St. Lawrence University i New York.
Prisar og utmerkingar
I 2019 blei Ipellie teken inn i Canadian Cartoonists Hall of Fame.
Kjelder
<references group="" responsive="1">
Saddle Point
Saddle Point er eit klipperikt nes mellom Corinthian Bay og Mechanics Bay på nordkysten av Heardøya i Antarktis.
NM i turn 1975 for kvinner
Noregsmeisterskapen i turn 1975 for kvinner vart arrangert i Moss helga 29.-30. november 1975. Deltakarane tevla i åttekamp etter obligatoriske og sjølvvalde program i dei fire ordinære øvingane; bom, frittståande, hopp og skranke. Trine Andresen var best i hopp, Unni Holmen Berge i dei andre tre øvingane.
Åttekamp
<br style="clear:both;" />
Saddle Point
Challengerbreen ligg på austsida av Corinthian Bay, like vest for Saddle Point. Aust for Challengerbreen ligg Downesbreen, som endar i Mechanics Bay, mellom Saddle Point og Cape Bidlingmaier.
Namnet vart nytta av amerikanske selfangarar på Heardøya som starta med selfangst her i 1855.
Vasskjelde
Ei kjelde, ile, olle eller oppkome er ein stad der grunnvatnet kjem fram i dagen. Dei finst ofte i skråningar der eit lag med sand ligg på eit vasstett leirlag eller på fast berggrunn. Vatnet vert reinsa i grunnen, slik at kjeldevatnet ofte er betre drikkevatn enn innsjø- og elvevatn.
Varmekjelder
Varmekjelder eller termer er vatn som kjem frå så store djupner at det vert varma opp av jordvarmen. I vulkanske område kan temperaturen i vatnet kome opp til kokepunktet, som i ein geysir
Mineralkilde
Ei mineralkjelde inneheld vatn med løyste salt frå dei bergartane det har passert, og vert ofte nytta som mineralvatn. Mange av desse kjeldene, til dømes i Aachen og Bad Ems i Tyskland, Karlovy Vary i Tsjekkia og Vichy i Frankrike er òg varme. I eldre tid vart kjelder rekna som heilage, særleg på grunn av dei helsebringande verknadane dei første med seg, som Olavskjelder.
Springkjelde
Ei springkjelde er ei kjelder der vatnet spring opp frå jordoverflata, ofte med stor fart og med høgt trykk. Dei kan anten vere artesiske brønnar eller geysirar.
Dragiša Binić
Dragiša Binić er ein tidlegare serbisk fotballspelar.
Oeschger Bluff
Oeschger Bluff er ei ein snø- og fjellskrent med flat topp som stikk fram frå søraustlege delen av Mount Takahe i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og U.S. Navy sine flyfotografi, 1959-66. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Hans Oeschger (Universitetet i Bern, Sveits), som var glasiolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Byrd-stasjonen i 1968–69 og 1969-70.
Gro Fykse
Gro Fykse er ein norsk fantasyforfatter, busett i Bergen.
Ho har skrive tre bøker i ein serie om 14-årige Nelia som tilhøyrer to verder.
Regnbogedunfot
Regnbogedunfot (Eriocnemis mirabilis) er ein sterkt truga kolibriart som berre er kjent frå tre små og isolerte leveområde i vestre Andes i Cauca-departementet i sørvestre Colombia.
Skildring
Dette er ein uvanleg fargerik dunfotkolibri i slekta Eriocnemis, med kroppslengd på 8 til 9 centimeter. Kjønna har stor skilnad i fjørdrakt. Mykje av fjørdrakta til hannfuglen er i grønt, med iriserande grøn strupe, men buken og kroppsidene har kraftig metallisk blåfarge, undergumpen er glitrande raud og koparfarga. Fjørduna rundt beina er store og kvite. Hoa har nær kvit underside med grøne flekker i strupen og brystet, samt små raude, oransje og blå flekker på buken, kroppssidene og undergump. Nebbet er rettpeikande og svart.
Habitatet ligg i fuktig, subtropisk tåkeskog og i utkanten av skogen, ca. 2200 til 2440 moh.
Storleiken på populasjonen er estimert til mellom 350 og 1500 individ totalt innanfor dei tre leveområda på 31 kvadratkilometer, og han er minkande. Arten er kategorisert som sterkt truga (EN) av BirdLife International.
Erik Arup
Erik Ipsen Arup var ein dansk historikar, kjend som ein pioner i radikal-liberal historieskriving i Danmark.
Liv og gjerning
Arup var son til ein lege, og voks opp under dei lange åra med konstitusjonell kamp i heimlandet. I unge år var han imponert av Viggo Hørup og hans politiske, anti-militaristiske linje. Sjølv var han utdanna både som teolog og historikar. Under første verdskrigen var Arup knytt til den sosial-liberale Zahle-regjeringa som statssekretær. Frå 1916 til 1947 var han professor ved Universitetet i København, etter Kristian Erslev.
Arup var mellom dei tidlege skandinaviske materialistiske historikarane. Gjennombrotet kom med avhandlinga Studier i engelsk og tysk handels historie (1907), eit pionerarbeid som understrekar den geografiske og økonomiske, i staden for den nasjonale eller etniske, bakgrunnen bak utviklinga av handelen. I tillegg til dette arbeidet skreiv han særleg om økonomisk historie i Schleswig-Holstein, om mellomalderøkonomien, og om utanrikspolitikk i 18. hundreåret. Dessutan laga han ein populær biografi om sin inspirator, Viggo Hørup, som kom ut i 1941.
Arup viktigaste arbeid er hans uferdige Danmarks Historie (1925-32), som dekker dansk historie fram til 1624 (eit posthumt volum, publisert i 1955, omhandlar perioden fram til 1665). Det var tenkt som ei lærebok for universitetet, men vart aldri fullført grunna den omfattande debatten kring utgjevinga av dei første delane. Nyskapande i dette arbeidet er den vekt Arup legg på materiell utvikling av jordbruk, handel, og til ein viss grad offentleg helse i å forstå den historiske utviklinga i Danmark. Politiske eller internasjonale relasjonar vert ikkje ignorert, men vist til bakgrunnen. Arbeidet er sterkt påverka av forfattaren sitt politiske syn; han mislikte krigspolitikk, militarisme, vilkårleg kongemakt, ei rekke nasjonale-patriotiske mytar, og generelt alt han tolka som nasjonalistiske synspunkt. Dermed vert Saxo Grammaticus, Absalon og kong Kristian IV «offer» for Arups vurderingar, medan menn som Kristian II og nokre opposisjonspolitikarar i mellomalderen får honnør. Arup sitt språk er skarpt og engasjert, prega av hans eintydige syn. Han konsentrerer seg om dokument framom krøniker eller andre sekundære forteljingar, og meir generelt innfører han strenge krav til kjeldekritikk. Krav som elles ikkje er til hinder for hans eigne dristige konklusjonar.
Mange danske historikarar gjekk hardt til verks mot verket. Arup vart skulda for likesæle då han ikkje nemnde kjelder til arbeidet, og for eit upatriotisk syn. Mykje av dette var ein venta konservativ reaksjon mot sosial-liberale synspunkt, som den gongen var korkje særleg akseptert eller forstått. Derimot har kritikken for manglande historisk preg og eit tidvis anakronistisk syn noko for seg. Arbeidet hans er meir ei revurdering av eksisterande verdiar i samfunnet, enn eit sett med nye funn. I Danmark vert Arups historieverk sett som det mest konsekvente brotet med tradisjonell historieskriving, og har inspirert mange seinare sosial-liberale og marxistiske historikarar.
Arup var redaktør av dansk Historisk Tidsskrift 1917-24, og involvert i redigeringa av danske mellomalderkjelder 1931-37. I nokre år var han medarbeidar i det banebrytande dansk-svenske tidsskriftet Scandia. Han var særleg interessert i Island, og som medlem av fleire organisasjonar som arbeidde med dansk-islandske relasjonar la han seg ofte nær islandske oppfatningar.
På mange måtar såg Arup på seg sjølv som ein moderne arvtakar til Arild Huitfeldt. Mellom samtidige åndsfrendar bør framhevast svensken Curt Weibull, grunnleggjar av Scandia. Arups metodiske synspunkt var påverka av franske historikarar som Charles Seignobos og Charles-Victor Langlois.
Umm al-Qaiwain
Umm al-Quwain (arabisk أمّ القيوين) er det minst folkerike av dei sju emirata i Dei sameinte arabiske emirata. Namnet tyder to makters mor på arabisk. Emiratet ligg nord i landet og vert styrt av Saud bin Rashid Al Mu'alla. Emiratet har over 70 000 innbyggjarar og eit areal på 770 km².
Dei fleste innbyggjarane bur i kystbyen Umm al-Qaiwain eller i innlands-oasebyen Falaj Al Mualla, rundt tre mil frå kysten.
Historie
Umm al-Quwain har mange arkeologiske funn, mellom anna ved Tell Abraq og Al Dour. Her har ein funne pilspissar og andre polerte flintreiskap, i tillegg til keramikk frå Ubaid. Dette tyder på kontakt med Mesopotamia så tidleg som 4000-talet fvt.
I bronsealderen (3000–1300 fvt.), budde halvnomadiske folk i regionen. Dei flytta seg i grupper få stad til stad og fann tømmer frå akasietre til å smelte kopar. Metallet vart sendt til alle dei viktige hamnebyane i Persiabukta, og Umm Al Nar var ein av dei. Handelen med Mesopotamia førte etter kvart til velstand i regionen.
Den moderne historia til Umm Al Quwain byrja kring 200 år sidan, då Al Ali-stamma flytta frå hovudstaden sin frå Al-Sinniyah-øya til den noverande staden midt på 1700-talet, då det vart mangel på vatn. I 1775 grunnla sjeik Majid Al Mualla, som starta Al Mualla-linja til Al Ali-stamma, eit sjølvstendig sjeikdøme i Umm al-Quwain.
Den 8. januar 1820 signerte sjeik Abdullah I ein avtale med Storbritannia, og aksepterte dermed britane sitt proktektorat for å halde dei osmanske tyrkarane borte. Som Ajman, Dubai, Ras al-Khaimah og Sharjah var plasseringa deira ved handelsruta til India viktig nok til at dei vart rekna som ein saluttstat med tre saluttsalvar.
I 1903 kartla Lorimer Traktatkysten. Umm Al Qawain hadde då 5 000 innbyggjarar og vart rekna som eit viktig senter for båtbygging på kysten. Dei produserte kring 20 båtar i året, samanlikna med 10 båtar i Dubai og fem i Sharjah.
Den 2. desember 1971 vart sjeik Ahmad II med naboemirata Abu Dhabi, Dubai, Sharjah, Ajman og Fujairah og danna Dei sameinte arabiske emirata, medan Ras Al Khaimah kom til tidleg i 1972.
Emirar
Regentar i emiratet har vore:
Klima
Frå november til mars er middeltemperaturen 26 °C om dagen og 15 º om natta, men kan stige til over 40 °C om sommaren og når fukta er høg. Det kjem særs lite nedbør, i snitt 42 mm i året. Kystlinja har ein avkjølande solgangsbris om dagen.
Disentis/Mustér
Disentis (tysk) eller Mustér (retoromansk), med det offisielle namnet Disentis/Mustér er ein kommune i distriktet Surselva i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1130 meter over havet.
Ski- og sommerturiststaden ligg høgt i Rhinendalen ved eit av dei eldste klostera i Sveits. Klosteret daterer attende til 720.
Kommunen ligg i Disentis kreis og er den største av sju kommunar i denne krinsen. Han består av landsbyen Mustér-Vitg og the nabolandsbyane Mompé-Tujetsch, Segnes, Acletta, Funs/Clavaniev, Disla, Cavardiras og Mompé-Medel. Utanom dei to Mompé-landsbyane, består alle landsbyane av spreidde busetnader.
Disentis ligg på det høgaste steget i Rhindalen, der vegane over Oberalppasset kjem frå det sentrale og vestlege Sveits og Lukmanierpasset kjem frå Ticino.
Jennifer Lawrence
Jennifer Shrader Lawrence er ein amerikansk Oscar-lønte skodespelar, som er spesielt kjend for opptredenane sine i The Hunger Games-serien, Silver Linings Playbook, Winter's Bone og X-Men filmane X-Men: First Class og X-Men: Days of Future Past.
Linnea Axelsson
Eva Linnea Sofi Axelsson er ein svensk forfattar og kunstvitar.
Jennifer Lawrence
I ein alder av 31 hadde ho allereie motteke fire Oscar-nominasjonar, tre for beste kvinnelege hovudrolle og éin for beste kvinnelege birolle. Ho har ytterlege vunne tre Golden Globes, fire Critics' Choice Movie Awards, éin BAFTA Award og to Screen Actors Guild Awards. Ho vann ein av beste kvinnelege hovudrolle-prisane, og det gjorde henne til den nest yngste mottakaren av prisen i historia til Oscar-utdelinga.
Linnea Axelsson
Axelsson er fødd i Porjus i Jokkmokks kommune og oppvaksen i Porjus og Norsjö i Västerbotten. Ho fekk graden sin ved Umeå universitet i 2009 på avhandlinga ''Omfamningar. Rummets och gränsens meningar: Om Louise Bourgeois och Rachel Whitereads verk''.
Liaoyuan
Liaoyuan (kinesisk: 辽源; 遼源; pinyin: Liáoyuán) er eit byprefektur vest i provinsen Jilin i det nordlege Kina. Prefekturet har eit areal på 5 125 km2, og i kring 1,23 millionar innbyggjarar (2007). Ca 462 000 menneske bur i byområde. Byprefekturet Liaoyuan består av to distrikt og to fylke.
Samferdsel
Kinas riksveg 303 går frå Ji'an i Jilin til Xilinhot i Indre Mongolia. Til provinshovudstaden Changchun er det i kring 100 kilometer.
Jennifer Lawrence
Karriere
Lawrence vart nominert til Oscar for beste kvinnelege hovudrolle for rolla som Ree Dolly i Winter's Bone under den 83. Oscar-utdelinga. Dette skaffa henne status som ein A-listeskodespelar i Hollywood. I 2011 fekk ho rolla som Mystique i X-Men: First Class, medan ho i 2012 spelte sin kanskje mest mediaomtalte rolla som Katniss Everdeen i actionfilmen The Hunger Games. Denne filmen spelte inn 211 millionar dollar på verdsbasis allereie i opningshelga, noko som gjer han til den tredje mest innbringande filmen gjennom alle tider i ei opningshelg. Totalt spelte han inn 691 millionar dollar på verdsbasis.
Linnea Axelsson
Linnea Axelsson debuterte med romanen Tvillingsmycket i 2010. Diktverket hennar Ædnan fekk Augustprisen i 2018.
Jennifer Lawrence
Karriere
Jennifer Lawrence spelte òg den kvinnelege hovudrolla i Oscar-favoritten Silver Linings Playbook – Kjærlighetens galskapen same året, ei utfordrande og krevjande rolle ho vart rosa for og som vart lagt godt merke til hos filmkritikarar og publikum såvel som prisutdelarar. For denne innsatsen vart Lawrence påskjønt med den første Oscar-prisen sin, då ho vann i kategorien beste kvinnelege hovudrolle i 2013. Med dette vart ho òg den yngste skodespelaren i historia med to Oscar-nominasjonar for beste kvinnelege hovudrolle. Ho fekk òg ein Golden Globe i kategorien beste kvinnelege skodespelar i ein komedie eller musikal for den same rolla.
Lawrence har i tillegg spelt i dei kritikarroste dramaa The Beaver og Like Crazy i 2011. I 2013 gjentok ho rolla som Katniss Everdeen i The Hunger Games: Catching Fire, medan ho i 2014 returnerte som Mystique i X-Men: Days of Future Past. Lawrence gjentok igjen hovudrolla som Katniss Everdeen i The Hunger Games: Mockingjay part 1 og 2.
Filmografi
{| border="0"
Trun
Trun er ein kommune i distriktet Surselva i kantonenen Graubünden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 861 meter over havet. Kommunen Schlans vart 1. januar 2012 innlemma i Trun.
Torger Hovi
Torger Hovi var ein norsk landbruksmann og politikar frå Øystre Slidre. Han representerte Oppland fylke og Arbeidarpartiet på Stortinget i tida 1961-73.
Trun
Kommunen ligg i Disentis kreis og består av landsbyen Trun og grendene og busetnadane Cumadé, Bardigliun, Campliun, Gravas, Caltgadira, Cartatscha, Flutginas, Darvella, Dadens samt landsbydelen av Zignau. Kommunen ligg farleg til og både snøras (Munt, Cavistrau), steinras og flaum (elvane Zavragia, Zinzera og Rhinen) trugar landsbyen.
Torger Hovi
Hovi var son til ein gardbrukar. Han gjekk framhaldsskule og Valdres jordbruksskule åra 1924-25. Frå 1927 til 1950 arbeidde han som planleggar på landbrukskontoret i Øystre Slidre. Etter 1949 var han småbrukar i heimbygda.
Hausten 1961 fekk Hovi fast plass på Stortinget, der han var medlem i Justiskomiteen til 1965. Etter attval i 1965 var han dei neste fire åra medlem i Kyrkje- og undervisningskomiteen. Den siste tingperioden hans, 1969-73, var han sekretær i Administrasjonskomiteen fram til 24. mars 1971, deretter medlem i Landbrukskomiteen til han takka for seg.
Hovi var formann i Valdres Mållag 1973-76.
Israelsk Cassini Soldner
Israelsk Cassini Soldner (hebraisk רשת ישראל הישנה; ICS) er eit gammalt geografisk koordinatsystem for Israel. Namnet kjem frå Cassini Soldner-projeksjonen som vart nytta og at det var optimalisert for Israel. Dette koordinatsystemet vert stundom òg kalla «Gammalt israelsk grid» og vart offisielt kalla PAL-Cassini-systemet under Palestinamandatet. ICS er erstatta av det nye koordinatsystemet Israelsk transversal merkator (ITM), men vert framleis nemnt av eldre bøker og navigasjonsprogramvare.
Bente Gahnstrøm
Bente Tone Gahnstrøm er ein norsk psykolog, forfattar og lyrikar.
Israelsk Cassini Soldner
ICS-koordinaten for Vestmuren i Jerusalem er:
Det første talet tyder at det ligg 172 249 meter aust for det falske origo (langs X-aksen).
Kjelder
''
Duchaylard Island
Duchaylard Island er ei øy på vestsida av Grandidier Channel, som ligg 1 nautisk mil (2 km) søraust for Vieugue Island og 10 nautiske mil (18 km) vest for Cape Garcia, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Jean-Baptiste Charcot etter Monsieur du Chaylard, fransk fullmekig minister i Montevideo i Uruguay.