cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rolf Thorsen
Roing
Thorsen vann bronse i dobbeltsculler under VM 1981, gull året etter og sølv i 1983, alle åra i par med Alf Hansen. Han deltok i Sommar-OL 1984, utan å vinne medalje, tok derimot sølvmedaljar i dobbeltfirar ved VM 1987 og under sommarleikane 1988 i Seoul. I 1989 vann han gullmedalje i dobbeltsculler saman med Lars Bjønness ved verdmeisterskapen i Bled. Under Sommar-OL 1992 kopierte Noreg og Thorsen sølvprestasjonen i dobbeltfirar frå førre Sommar-OL. Sidan sikra Thorsen og Bjønness sølv i dobbeltsculler ved VM 1993, før dei avslutta medaljefangsten med VM-gull 1994 i samebåttypen. Thorsen vann 9 nordiske meistertitlar og 11 NM-gull i perioden 1982–95, ni av desse i singlesculler. Han vart tildelt 7 kongepokalar og i 1989 Morgenbladets gullmedalje. Thorsen la opp som aktiv i 1996 og var visepresident 1996–2000 og president 2000–2010 i Norges Roforbund.
Yrke
Thorsen er anleggsingeniør og har vore administrerande direktør i NCC Property Development AS.
Metroid
Metroid er ein serie action-eventyrdataspel med ein science-fiction setting, som er skapa av Makoto Kano og Hiroji Kiyotake og i hovudsak produsert av Nintendo. Serien handlar om oppdraga til dusørjegeren Samus Aran, som skal verne galaksen mot rompiratar (en: Space Pirates) og forsøka deira på å misbruke kreftene til metroidane. Metroid har merkt seg ut med å ha ein av dei fyrste kvinnelege protagonistane i eit dataspel og for å ikkje ha ein lineær speloppbygnad. Serien kombinerer plattformelement frå Super Mario Bros. og utforskinga frå The Legend of Zelda, men med ein mørkare atmosfære.
I dag utgjer Metroid-serien elleve spel som spanar dei fleste Nintendo-konsollane, frå Nintendo Entertainment System til Wii. Han er rekna som ein av dei mest populære seriane til Nintendo med om lag 16 millionar selde spel, og spela i serien har oftast fått gode kritikkar. Samus Aran er med i fleire andre Nintendo-produserte spel, i tillegg til andre figurar som Mother Brain og Ridley. Nintendo har òg gjort fleire Metroid-spel om til manga.
Namnet «Metroid» er eit samantrekt ord av orda metro (som i tunnelbane) og android, og var meint å spele på settinga i det fyrste spelet som gjekk føre seg under bakken i tunnelliknande omgjevnader, i tillegg at hovudpersonen liknar ein robot.
Speloppbygnad
Metroid-serien inneheld element frå skytespel, plattformspel og eventyrspel. Serien er kjent for å ha ein ikkje-lineær progresjon og einsleg utforsking der spelaren berre kontrollerer Samus Aran, med få eller ingen karakterar tilgjengelege for samhandling. Serien har tradisjonelt vore siderullande i 2D-perspektiv fram til Metroid Prime-serien endra perspektivet til fyrsteperson, som førte til at spelet var endra til å inkludere element frå fyrstepersons skytespel. Spelaren får tak i utstyr og oppgraderingar til den kybernetiske drakta til Samus gjennom å nedkjempe romvesen i sanntid med armkanonen hennar, og det nye utstyret gjer oftast at ein kan utforske nye område i spela. Ei tilbakevendande oppgradering er Morph Ball, som lèt Samus rulle seg saman til ein ball, komme seg inn i smale område og leggje ut bomber.
Det fyrste Metroid-spelet lånte kjente element frå to andre Nintendo-seriar: Plattformhopping frå Mario-spela, og den ikkje-lineære utforskinga frå The Legend of Zelda, men skilde seg ut med ein meir einsam og illevarslande atmosfære. Metroid var også eitt av dei fyrste dataspela der spelaren kunne navigere figuren både mot høgre og mot venstre, i tillegg til å gå tilbake til tidlegare område for å finne skjulte utstyr og snarvegar. Metroid Prime 3: Corruption er det fyrste spelet i Metroid-serien som gjer full bruk av stemmeskodespel, men Samus held fram med å vere ein taus protagonist fram til Metroid: Other M. Handlinga vert lite forklart i dei fyrste Metroid-spela, men dette har endra seg gradvis ettersom bakgrunnshistorie vart introdusert i opningscena i Super Metroid med forteljarstemma der, og i Prime-serien der ein kan skanne omgjevnadene for informasjon.
Metroid-spela har vore populære å gjere «speedruns» av, som går ut på å klare spelet raskast mogleg, sidan spelet ofte lønnar ein med ein betre slutt dess raskare ein klarar det. Metroid hadde fem ulike sluttscener etter kor raskt spelaren fullførte spelet, eit oppsett som var nytt på den tida. Super Metroid er rekna som eitt av dei mest populære spela å gjere speedruns av, mellom anna grunna ikkje-lineær design som tillèt bryting av sekvensar ved å bruke skjulte passasjar og andre knep for å komme fortare fram. Det fyrste Metroid introduserte utfordringa der ein har tre minuttar på seg til å sleppe unna anten ein planet eller eit skip som er i ferd med å destruere seg sjølv, og sekvensar av den typen går igjen i fleire spel i serien. Prime-trilogien fokuserte derimot meir på utforsking, og dei beste sluttscenene i Prime-spela fekk ein ikkje ved å klare spelet raskt, men ved å samle mest mogleg ekstrautstyr. Dette innebar at ein god del tid gjekk i tilbaketrasking og utforsking, i motsetning til 2D-spela, der spelaren måtte hoppe over område for å få den beste slutten.
Historikk
På midten av 1980-talet byrja Research & Development 1-gruppa til Nintendo ei samtidig utvikling av to spel for Famicom Disk System, Kid Icarus og Metroid. Dei to spela vart gjevne ut same dag i 1986, og hadde felles at dei vart utvikla av same produsent og inneheldt liknande element, som eit passordsystem for å kunne ta opp spelet att der ein slutta.
Metroid II: Return of Samus vart gjeve ut på Game Boy i 1992 i Japan og Europa. Det var det fyrste spelet i Metroid-serien der den Europeiske utgåva hadde med eit system for lagring, som lét spelaren lagre framgangen på tre ulike filer. Metroid II gav òg grunnlag for den noverande utsjånaden til Samus Aran og Power Suiten hennar, nemleg den noko klumpete utsjånaden til oppgraderinga «Varia Suit» og det visuelle skilet mellom «Stråle-» og «Missil-modus» på armkanonen til Aran.
Yoshio Sakamoto byrja planlegginga av konsepta for Super Metroid tidleg i 1990, men laget hans var oppteke med å utvikle eit anna spel. Utviklarar frå Intelligent Systems vart derfor hyra for å hjelpe til med utviklinga av spelet. Etter at Super Metroid vart gjeve ut, tok det åtte år før ein oppfylgjar kom i Metroid-serien. Ein tittel utvikla for Nintendo 64 vart drøfta i løpet av perioden, men Nintendo «kunne ikkje komme med nokre konkrete idear». I 1999 vart Retro Studios, eit studio frå Austin i Texas, hyra for å jobbe med prosjektet Metroid Prime. Det var eitt av få tilfelle der Nintendo overførte utviklinga av ein Nintendo-eigd stortittel til eit studio basert utanfor Japan. Etter at spelet vart ein storseljar på Nintendo GameCube vart studioet gjeve løyve til å skape ein trilogi.
Ein ny Metroid-tittel vart annonsert under E3-messa i 2009, titulert Metroid: Other M. Spelet var utvikla i samarbeid med Team Ninja og direktør Yoshio Sakamoto. Other M vart gjeve ut på Wii i september 2003. Sakamoto roste Team Ninja for arbeidet med tittelen og viste interesse i å arbeide med dei på nytt, men sa at han ikkje har nokre idear for nye spel i Metroid-serien.
Solkvervskoluren
Solkvervskoluren er storsirkelen gjennom polane til ekliptikken og ekvator. Han går dermed òg gjennom solkvervspunkta.
Metroid
Bakgrunnsstoff
Metroid Metroid
Rowley Massif
Rowley Massif er eit markant fjellmassiv mellom Haley- og Clinebreen. Det ligg oppom nordsida av botnen av Odomfjorden på austkysten av Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) i 1974. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter geologen Peter D. Rowley frå USGS, eit medlem av geologi - og kartleggingsgruppa frå USGS til Lassiter Coast, 1970–71, og leiaren for gruppa frå USGS til området, 1972-73.
Paella
Paella er ein spansk rett av kokt ris med olivenolje og safran som kan vera iblanda skaldyr, blekksprut, fisk, fugl og grønsaker. Paella stammar frå Valencia-området og er eigentleg det valensianske namnet på steikepanna retten blir laga i.
Ei paellapanne er vid og ganske flat med to handtak. Ho har som regel ein diameter på minst 30 cm, til familiebruk typisk 50-60 cm, men han kan vera fleire meter på panner brukt til større serveringar. Tradisjonelt lager ein retten over open eld, men i nyare tid er det blitt vanlegare å bruka gass som varmekjelde. Retten blir servert direkte frå panna.
Stuart Point
Stuart Point er eit isdekt nes ved austsida av innløpet til Maury Bay. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Frederick D. Stuart, sekretær for kapteinen på sluppen «Peacock» av US Exploring Expedition under Wilkes (1838–42), som assisterte Wilkes under innsamlinga av landmålingsadata som var samla inn på ekspedisjonen.
Al Qadam
Ein eldgammal gravhaug ligg i landsbyen. Denne er nominert til å bli ein del av verdsarva i landet.
Landsbyen høyrer til Nordguvernementet.
Tracy Point
Tracy Point er det vestlegaste punktet på Beall Island i Windmill Islands. Det vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter sambandsmann Gordon F. Tracy i U.S. Navy som var ved Wilkes Station i 1958.
Solkvervspunkt
Solkvervspunkt er punkt på ekliptikken der solsenteret finn seg ved solkverv.
Dudley
Dudley er ein by i West Midlands i England med omkring 200 000 innbyggjarar og den 24. største byen i Storbritannia. Han er den største byen i Storbritannia utan eit eige universitet. Sidan 1974 har Dudley Town vore det administrative senteret i det større distriktet Dudley.
Dudlen er ein del av West Midlands storbyområde og ligg sør for Wolverhampton. Han er den største byen i Black Country. I mange år danna byen (men ikkje slottet) ein del av ein eksklave i Worcestershire og var totalt omringa av Staffordshire.
Byen er ein industriby med stor metall- og maskinindustri. Dudley Castle vart bygd her på 1500-talet, men i dag står berre ruinane att. Byen har òg ein zoologisk hage.
Røst lufthamn
Røst lufthamn er ei sivil, regional lufthamn i Røst kommune i Nordland fylke. Lufthamna ligg nord på øya Røstlandet, om lag 1,0 kilometer frå tettstaden Røst, og er eigd og driven av Avinor AS.
Røst lufthamn vart opna i 1986, som ein av dei siste nye regionale flyplassane i Noreg. Flyplassen har ein asfaltert rullebane på 880 meter inkludert endefelt.
Operatør på Røst lufthamn er i dag Widerøe, som har ruteflygingar til Bodø og Leknes med fly av typen Dash 8-100, eit turbopropellfly med plass til 39 passasjerar. Tidlegare var Kato Air operatør på flyplassen.
Jordnøtt
Jordnøtt eller jordnòt (Conopodium majus) er ein art i skjermplantefamilien Apiaceae. Det er ei opptil 50 cm høg fleirårig urt, med etande jordknoll. Jordnøtt har findelte blad med linjeforma flikar og kvite blomar i skjerm. Ho blomstrar på føresommaren (juni). Frukta er glinsande svartbrun og 4 mm lang.
I Noreg veks jordnøtt på grasbakkar, beite, i skog og kratt i kyst- og fjordstrøk frå Telemark til Nord-Trøndelag, samt på eit par førekomstar i Nordland. Planta finst også på Færøyane, svært sjeldan i Sverige og i Danmark, elles i Vest-Europa.
Planta må ikkje forvekslast med peanøtt som også av og til blir kalla jordnøtt, og som høyrer til erteblomfamilien (Fabaceae).
Tokrone
Tokrone eller tokroning er ein mynt som vart utmynta i Noreg frå 1878 til 1917.
Ordinær tokronemynt hadde på adversen eit portrett av  den regjerande monarken, mens reversen i unionstida hadde eit riksvåpen omgitt av ein bladkrans, og etter unionsoppløysinga hadde eit riksvåpen omkransa av våpenskjolda for kvart norske amt.
I 1906, 1907 og 1914 kom det spesielle minnetokroner. Tokronene frå 1906 og 1907 har på reversen teksten «NORGES UAFHÆNGIGHED GJENNEMFØRT», den eine 1907-mynten var også pryda med krosslagde gevær og kavalerisabel. På adversen hadde desse myntane det norske riksvåpenet. I 1914 kom det ein minnemynt for å markere 100-årsjubileet for Grunnlova, pryda med «Mor Noreg».
Solsyklus
Ein solsyklus eller solsirkel er eit tidsrom på 28 julianske år. Ved enden av tidsrommet fell ein særskild dato på same vekedag igjen. Nummeret til året i solsyklusen vert kalla soltalet. Dette vart saman med søndagsbokstaven gjeve i middelalderske kalendarium for å lett kunne gje vekedagen for ein viss dato i året. På 1700-talet vart soltalet mindre viktig etter innføringa av den gregorianske kalenderen.
The "Chirping" Crickets
The "Chirping" Crickets er debutalbumet til det amerikanske rock and roll-bandet The Crickets, leia av Buddy Holly, og det einaste Crickets-albumet som kom ut medan Holly levde.
Albumet kom ut i USA i 1957 og i Storbritannia i 1958. Det vart gjeve ut på ny av Coral i 1962 som Buddy Holly and The Crickets. Etter å ha vore ute av opplag i mange år vart det gjeve ut på ny med nymastra lyd på CD i 2004. Det vart då òg inkludert bonusspor.
Albumet inneheld hitsingelen «That'll Be the Day», som gjekk til topps på salslistene, og ein annan hit, «Oh, Boy!»
I 2003 vart albumet rangert på 421. plassen, og i 2012 på 420. plassen, på lista til magasinet Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene.
Mount Schimansky
Mount Schimansky er eit ryggaktig fjell 6 nautiske mil (11 km) nordvest for Heintz Peak i Welch Mountains i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) i 1974. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant John A. Schimansky i U.S. Navy som var offiser på LC-130-flyet i skvadron VXE-6 på mange flyfotograferings- og ismålingsoppdrag over Antarktis i løpet av Operasjon Deep Freeze, 1970 og 1971,
The "Chirping" Crickets
Andre Crickets-klassikarar er «Not Fade Away», «Maybe Baby», og «I'm Looking for Someone to Love». Resten av dei tolv songane vert i følgje kritikarar ikkje rekna for å ha like høg standard, men at det er vanskeleg å måle seg mot desse fem som stundom vert trekt fram som nokre av dei bete rock and roll-songane nokon gong. Albumet er dermed eit av dei viktigaste debutalbuma i rock and roll-historia, på linje med Elvis Presley og Meet the Beatles.
Umeboshi
Umeboshi (japansk skrift 梅干, uttalt ) er ein japansk matrett laga av umefrukt, ein mellomting mellom plommer og aprikos som kjem frå treet Prunus mume. Fruktene blir salta og pressa etter plukking, og smakar svært salt og surt. Dei kan serverast saman med ris eller på onigiri (risballar) til frukost eller lunsj. Umeboshi kan også serverast kokt eller krydra som ein middagsrett.
Richard Gibbs
Gibbs var klaverspelar for new wave-bandet Oingo Boingo frå 1980 til 1984. Han har òg vore studiomusikar og spelt på over 150 album for artistar som varierer frå War, Tom Waits, Boy Meets Girl, Living in a Box, Robert Palmer og Aretha Franklin.
Eirik Mæland
Eirik Vespestad Mæland er ein norsk fotballspelar. Han spelar for Kongsvinger IL Toppfotball (2020). I 2011-sesongen spela han på midtbanen for Haugesund i den norske Tippeligaen. Mæland kom til Haugesund frå Bremnes IL i 2007-sesongen, og har gradvis fått meir speletid i klubben. I 2010-sesongen i Tippeligaen var han på banen i over halvparten av seriesesongen.
Robb Royer
I 1970 skreiv Royer og Jimmy Griffin, med pseudonyma Robb Wilson og Arthur James, tekst til «For All We Know» som vart nytta i filmen Lovers and Other Strangers. Denne vann Oscarprisen for årets song det året.
Før han var med å starte Bread, hadde Royer spelt i bandet The Pleasure Fair.
Royer har sidan skrive musikk for artistar som Jimmy Griffin, The Remingtons, Mary Chapin Carpenter, John Michael Montgomery, Randy Travis, Billy Burnette, The Finnigan Brothers (Mike Finnigan) og andre.
Steve Cram
Steve Cram, eigentleg Stephen Cram, er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå Jarrow som i 1980-åra var ein av verdas beste på mellomdistansane. Han vann EM-gull på 1500 meter både i 1982 og 1986, dei same to åra vann han distansen også i samveldeleikane, 1986 vart han dessutan samveldemeister på 800 m. I 1983 vann Cram VM-gull på 1500 meter.
Aktiv
19 år gammal deltok Cram på 1500 meter i OL i Moskva i 1980, utan å hevde seg. Landsmannen Sebastian Coe vann OL-gullet på distansen. Det store gjennombrotet kom i 1982, då Cram i september månad vann 1500 meter under EM i Aten, og i byrjinga av oktober i Brisbane triumferte på same distanse under samveldeleikane. Året etter vart han også verdsmeister på distansen i den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett i Helsingfors. Under sommarleikane 1984 i Los Angeles tok han sølvmedaljen på 1500 meter.
Cram presterte sitt aller beste i 1985-sesongen. I Nice den 16. juli 1985 forbetra han den to år gamle verdsrekorden til landsmannen Steve Ovett på 1500 meter med meir enn eitt sekund, til 3.29,67. Elleve dagar seinare, den 27. juli 1985, sette han under Bislett Games i Oslo ny verdsrekord på ei engelsk mil (1609,3 m) med tida 3.46,32.
Sommaren 1986 sigra Cram både på 800 m og 1500 meter under samveldeleikane i Edinburgh. Med 1.42,88 hadde han den sesongen verdas beste tid på 800 m, men måtte sjå seg slått av landsmennene Sebastian Coe og Tom McKean på 800 meter under EM i friidrett 1986 i Stuttgart. Derimot vart han europameister på 1500 m.
I 1988 vart Cram nummer fire på 1500 m under sommar-OL i Seoul.
Hans personlege rekordar på dei ordinære distansane er 1.42,88 på 800 m, 3.29,6 på 1500 m og 13.28,5 på 5000 meter.
Certeparti
Certeparti (engelsk Charter-party) er eit dokument som inneheld transportavtala mellom ein frakter og ein skipseigar. Det finst ei rekkje internasjonalt anerkjende standardcerteparti.
Steve Cram
Seinare virke
Steve Cram var Chancellor (seremoniell leiar) for University of Sunderland frå 2008 til 2019.
Certeparti
Namnet kjem av latin charta partita, som direkte omsett tyder 'delt avtale'. Dette viser til at avtala vert laga i to identiske eksemplar, eit til frakteren og eit til skipseigaren.
Ei slik avtale kan gjelda leige av skip (med eller utan mannskap) for gods- eller passasjerfrakt for eit visst tidsrom eller ei strekning, eller frakt av nærare spesifisert gods eller passasjerar for ei viss strekning. Avtala inneheld typisk opplysingar om namnet på skipet, storleik og satsane for frakt.
Majdal Shams
Majdal Shams (arabisk مجدل شمس., hebraisk מַגְ'דַל שַׁמְס) er ein drusararby nord i Golanhøgdene, sør for fjellet Hermon. Dei fleste innbyggjarane har syrisk-drusisk opphav. Sidan seksdagarskrigen i juni 1967 har landsbyen vore kontrollert av Israel, først under krigsrett, men sidan 1981 under israelsk sivilrett, og ein del av det israelske kommunesystemet. Majdal Shams er den største av fire attverande syriske samfunn i Golan.
Etymologi
Opphavet til namnet Majdal Shams er uklårt. Ein hypotese er at det går attende til det nordvestsemittiske uttrykket «soltårnet», kanskje ein referanse til høgda byen ligg i. Ein annan hypotese indikerer at byen opphavleg vart kalla Majdal al-Sham ('Majdal av Damaskus') for å skilje han frå byane al-Majdal ved kysten av Middelhavet og al-Majdal ved Genesaretsjøen.
Den osmanske tida
Drusarfamiliar byrja å slå seg ned på sørsida av Hermon tidleg på 1700-talet. Seint på 1800-talet var Majdal Shams eit viktig regionssenter og hadde ein lokal osmansk administrator (mudir). I utrygge tider reiste innbyggjarane frå dei kringliggande landsbyane til Majdal Shams for vern, fordi landsbyen ligg høgt oppe og nær den store vasskjelda Birkat Ram. Vinteren 1895 søkte til dømes drusarar frå naboområda ly i Majdal Shams under ein lokal konflikt mellom irregulære drusarar og tjerkessisk milits.
Wright Point
Wright Point er det nordlegaste punktet på Ford Island i Windmill Islands. Det vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kommisæren Robert D. Wright i U.S. Navy som var ved Wilkes Station i 1958.
Cape Waldron
Cape Waldron er eit isdekt nes i Antarktis, like vest for Tottenbreen. Det vart skissert av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto teken under USN Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter R.R. Waldron, purser på sluppen USS «Vincennes» av US Exploring Expedition (1838–42) under løytnant Charles Wilkes.
Majdal Shams
Den osmanske tida
Seint på 1800-talet byrja amerikanarar og europearar å vitje Majdal Shams. I 1870 opna misjonærar frå Reformed Presbyterian Church of North America ein skule og ei kyrkje i byen. Misjonsskulen var i drift til 1885, då han vart lukka av tyrkiske styresmakter. Majdal Shams trekte òg til seg utanlandske geologar, som William Libbey, fordi byen ligg nær eit eksponert lag av fossil frå juratida. Fossil utgravne i Majdal Shams vart sendte til det amerikanske universitetet i Beirut og Harvard University.
Somme reisande skreiv levande skildringar av Majdal Shams. Herbert Rix vitja byen kring 1907, og skreiv at «Heile staden svermar med born, og mange av dei er så vakre at den reisande først er særs tiltrekt av dei.» James Kean, som skreiv om byen i 1890-åra, skildra Majdal Shams som ein «merkverdig landsby» og noterte at han var «kjend for produksjonen av stålklinger.» Verkstader i Majdal Shams laga framleis suvernirdolkar for europeiske turistar fram til 1950-åra.
Det franske mandatet og sjølvstendige Syria
Majdal Shams spelte ei viktig rolle i det store syriske opprøret i 1925-1927. I oktober 1925, nokre månader etter syriske drusarar byrja å kjempe mot franskmennene i den nærliggande provinsen Jabal al-Duruz, plyndra ei gruppe drusarar frå byen lokale kristne eigedomar. Styresmaktene i mandatet sende soldatar for å gjenopprette orden, og leiarane i samfunna tok kontakt med leiaren for opprøret for å få hjelp til å forsvare byen mot franskmennene. Som svar leia opprørsleiaren Zaid al-Atrash (bror til Sultan al-Atrash) ein styrke på 1 000 mann til Majdal Shams. Zaid al-Atrash dreiv dei franske soldatane bort frå området og oppretta ein opprørsgarnison i Majdal Shams for å vakte vegen mellom Damaskus og Marjayoun. Garnisonen husa opp til 10 000 opprørarar fram til april 1926, då franske styrkar på ny gjekk til åtak på byen. Under åtaket øydela dei franske soldatane mykje av Majdal Shams og tok livet av kring 80 innbyggjarar.
Newcomerbreen
Newcomerbreen er ein isbre 20 nautiske mil (37 km) lang som kryssar norddelen av Sentinel Range, og som flyt søraust frå nærleiken av Allen Peak og så aust til han forlet fjellkjeda nord for Bracken Peak. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser Loyd E. Newcomer i U.S. Navy-skvadron VX-6, pilot på flyfotograferingsturane over fjellkjeda den 14.-15. desember 1959.
Majdal Shams
Det franske mandatet og sjølvstendige Syria
I byrjinga av 1930-åra vart Majdal Shams involvert i den politiske utviklinga i det nærliggande Palestina. I det arabiske opprøret i Palestina 1936-39 foreslo den tradisjonelle leiaren Assad Kanj Abu Salah å danne ein lokal milits for å støtte opprørarane. Planen vart ikkje noko av og i følgje forskjellige kjelder vart militsen aldri danna eller deltok berre i eit symbolsk åtak på den syrisk-palestinske grensa. Under den arabisk-israelske krigen i 1948 danna sonen til Abu Salah, Sultan, ein milits av 300 lokale menn. Militsen fungerte som betalte leigesoldatar for sioniststyrkane, men støtta seinare frivillig palestinske og arabiske styrkar.
Innbyggjarar i Majdal Shams fekk tilgang til syriske statlege tenester. I 1960-åra var det ein offentleg grunnskule i Majdal Shams. Innbyggjarane gjekk på ein regional vidaregåande skule og registrerte giftarmål i retten i Quneitra. Desse institusjonane var med på å integrere samfunnet i den større regionen og landet.
Israelsk okkupasjon
Sidan seksdagarskrigen i juni 1967, har Majdal Sham vore under israelsk kontroll.
Under seksdagarskrigen i 1967 søkte innbyggjarar i dei nærliggande byane Ain Fit, Banias, Jubata ez-Zeit og Za'ura tilflukt i Majdal Shams. Etter at israelske styrkar hadde sikra området, tvinga soldatane flyktningar langs våpenkvilelinja inn i syrisk-kontrollerte område, men gav innbyggjarane i Majdal Shams og nokre få andre samfunn løyve til å vere i heimane sine. Etter kvart som Israel og Syria bygde festningsverk langs våpenkvilelinja, som gjekk langs austkanten av Majdal Shams, vart samfunnet isolert frå resten av Syria. Mange av innbyggjarane vart skilde frå slektningane sine som levde eller arbeidde i syrisk-kontrollerte område, så mange som minst halvparten frå eit søsken, foreldre eller barn.
I 1970-åra arbeidde dei israelske styresmaktene aktivt med å integrere Majdal Shams i Israel. Staten opna ein offentleg grunnskule i Majdal Shams og ein offentleg vidaregåande skule i den nærliggande byen Mas'ade. Desse skulane nytta opphavleg pensum utvikla for arabiske borgarar i Israel, og seinare tilpassa spesifikt for drusarbarn. Israelske styresmakter konfiskerte store mengder private og kommunale landområde for militær bruk og øyremerkte uforholdsmessig prosentdelar av lokal vassressursar for israelske busetnader. Som følgje av dette vart mange innbyggjarar som tidlegare hadde arbeidt i jordbruket, nøydde til å søke jobb i israelske selskap, ofte i bygg- og anleggsverksemd.
Majdal Shams heldt tette band til Syria. Innbyggjarane samla seg ofte på austsida av landsbyen med megafonar for å rope meldingar til vener og slektningar på den syriske sida av våpenkvilelinja. Gjennom 1970-åra, og ofte seinare, nekta mange hushaldningar å betale skatt til den israelske staten. I 1981, då det israelske Knesset formelt annekterte Golanhøgdene og gav israelsk borgarskap til innbyggjarane i Majdal Shams, arrangerte samfunnet ein 19 veker lang generalstreik i protest. Sjølv om israelske soldatar blokkerte byen og prøvde å tvinge innbyggjarane til å aksepterte ID-kort, klarte demonstrantane å overtyde staten om å klassifisere dei som ikkje-borgarar. Innbyggjarane fekk rett til å søke om israelsk borgarskap individuelt.
I 1970-åra fekk nokre få innbyggjarar frå Majdal Shams løyve til å krysse våpenkvilelinja inn i syrisk-kontrollerte område, anten for å vende attende til slektningar eller for å gå på universitet i Damaskus. I 1990-åra byrja fleire innbyggjarar å få lov å krysse våpenkvilelinja for å utføre religiøse pilegrimsferder eller å gå på universitet. Nokre få kvinner fekk òg løyve til å krysse linja og gifte seg med syriske menn. Dette kryssingsprogrammet er temaet i filmen The Syrian Bride.
Klima
Majdal Shams har eit middelhavsklima, med ein årsmiddelnedbør på 817 mm. Somrane er varme og tørre, og vintrane kjølige og våtare, med høve for snøfall. Klimaet er i Köppen si klimaklassifisering skildra som Csa.
Folkesetnad
I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå hadde Majdal Shams i 2005 8 800 innbyggjarar. Folkeveksten var 2,5 %. Forholdet mellom menn og kvinner var 951 kvinner for kvar 1 000 menn. Dei fleste av innbyggjarane er drusarar, men nokre få kristne er òg att etter eit mykje større kristent samfunn som drog frå byen i 1940- og 1950-åra.
Innbyggjarane i Majdal Shams vert rekna som syriske borgarar av dei syriske styresmaktene. Sidan 1981 har dei òg vorte rekna som israelske borgarar av Israel. Sjølv om dei har rett til fullt israelsk borgarskap, er det berre 10 % av drusarane i Golan som har vorte israelske borgarar. Dei som søker om israelsk borgarskap har rett til å stemme, stille som kandidat for Knesset og få israelsk pass. For reiser utanlands, har ikkje-borgarane fått eit laissez-pass av israelske styresmakter. Sidan Israel ikkje anerkjenner det syriske borgarskapet deira, er dei i Israel registrerte som «innbyggjarar i Golanhøgdene.» Innbyggjarane i Majdal Shams vert ikkje kalla inn til verneplikt i det israelske forsvaret.
Som permanente innbyggjarar, er innbyggjarane i Majdal Shams frie til å arbeide og studere i Israel og til statlege tenester som Kupat Holim helseforsikring. Dei kan òg flytte og bu kvar dei vil i Israel.
Økonomi
Byen er omgjeven av eple- og kirsebærhagar. Lokal turisme er ei stor inntektskjelde.
Landemerke
Ein kilometer aust for sentrum av byen ligg «Ropehaugen», der innbyggjarane brukte å stå med megafonar og snakke med slektningar på den syrisk-kontrollerte sida før mobiltelefonar vart vanleg.
Kultur
Majdal Shams har eit blømande kunstmiljø. Lokale band som Toot Ard og Hawa Dafi har turnert internasjonalt. Lokale biletkunstnarar er støtta av Fateh Mudarris Center for Arts and Culture
Byen er heimstad til fleire ikkje-statlege organisasjonar, som Golan for utviklinga av arabiske landsbyar og Al-Marsad: Arabisk menneskerettssenter i Golanhøgdene.
Al Qala
Al Qala (arabisk القلعة) er ein landsby nord i Bahrain kjend for Qal'at al-Bahrain, den første verdsarvstaden i landet. Landsbyen ligg i Nordguvernementet.
Diskografien til America
America er eit amerikansk rockeband som har gjeve ut 23 studioalbum, 11 konertalbum og 22 samlealbum. Dei har òg gjeve ut 47 singlar, der to av dei nådde toppen av Billboard Hot 100 og tre nådde toppen av Adult Contemporary-lista
Never a Dull Moment av Rod Stewart
Never a Dull Moment er det fjerde studioalbumet til den britiske rockesongaren Rod Stewart. Albumet kom ut sommaren 1972 og låg to veker på toppen av den britiske albumlista og nådde andreplassen på den amerikanske lista. Songen «You Wear It Well», skriven av Stewart og den klassiske gitaristen Martin Quittenton, vart ein stor hit (1. plassen i Storbritannia, 13. plassen i USA) og det same vart «Twisting the Night Away», ein song av Sam Cooke.
Som mange av albuma til Stewart frå denne tida deltok fleire av medlemmane i Faces på albumet. Andre gjestemusikarar var Ray Jackson frå bandet Lindisfarne på mandolin, Spike Heatley på kontrabass, Gordon Huntley på steelgitar, Dick Powell på fiolin og Pete Sears på piano og bass.
«Mama You Been on My Mind» er ein coverversjon av ein Bob Dylan-song. Stewart sin versjon av songen er med i Nick Hornby-boka 31 Songs.
Beer Ajam
Beer Ajam (arabisk بئر عجم|بئر عجم, òg skrive Bir Ajam) er ein syrisk-tjerkessisk landsby i Quneitra guvernement i den syrisk-kontrollerte delen av Golanhøgdene. Han har vore busett i kring 150 år. Dei første husa her vart bygde i 1872. Av stader i nærleiken finn ein Quneitra i nord, Naba al-Sakhr i nordaust, al-Harra i aust, Namer i søraust og Bariqa i sør. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde Beer Ajam eit folketal på 353 i 2004. Innbyggjarane er tjerkessarar frå abadzekh- og kebertei-folka, og alle er sunnimuslimar.
Never a Dull Moment av Rod Stewart
«Angel» er ein song av Jimi Hendrix, og spelt inn som ei hyllest til han, etter han nyleg var gått bort. Hendrix og Ronnie Wood hadde delt leilegheit seint i 1960-åra, og var begge på ein klubb i Soho den natta han døydde. Ein kan høyre denne versjonen i filmen Charlie's Angels.
Beer Ajam
Historie
Seint på 1800-talet vart Beer Ajam skildr som ein stor og velståande tjerkessisk landsby med 80 hytteliknande hus og totalt 340 innbyggjarar. Han var bygd i fråskilde delar med kjelder i nord og eit tjern i sør.
Forflytting og oppbygging
Landsbyen vart fråflytta i nesten 10 år etter Israel okkuperte Golanhøgdene etter seksdagarskrigen i 1967. Delen av Golan der denne landsbyen ligg, vart teken attende av Syria etter Yom Kippur-krigen i 1973, sjølv om innbyggjarane ikkje flytta attende før mot slutten av 1970-åra.
Staten bygde nye hus nord i landsbyen i 1986 for å oppfordre folk om å vende attende. Halvparten av husa står likevel tomme. Nybygginga omfatta òg andre landsbyar i området.
Demografi
Dei permanente innbyggjarane i landsbyen er kring 400 tjerkessarar. Det er estimert at dette berre er ein fjerdedel av det det burde ha vore, og at resten i dag bur i hovudstaden eller diasporaen. Kjønnsfordelinga er 55 % menn og 45 % kvinner. Kring 40 % av innbyggjarane har tilgang til ein datamaskin. Den gjennomsnittlege månadsløna for ein familie er kring 300 euro.
Om sommaren vitjar mange turistar landsbyen, og folketalet kan då tredoblast. Mange kjem for å vitje slektningar, og kjem ofte frå andre landsbyar i området eller frå dei israelskkontrollerte områda av Golanhøgdene.
Natur og dyreliv
Klimaet er moderat om sommaren og kaldt om vinteren. Landsbyen er omgjeve av skogar, der eik, butm, azaapop, villfersken og pæretre er dei vanlegaste treslaga. Av dyreliv finn ein rev og sjakal, villgris, ville gharbra og andre, i tillegg til eit rikt fugleliv.
Landbruk
Landbruket er fokusert på oliventre, druer, mandlar og blomsterkransar.
Den syriske borgarkrigen
Den 4. november 2012 hevda det israelske forsvaret at tre stridsvogner frå den syriske hæren gjekk inn i Beer Ajam i ein operasjon mot opprørarar som prøvde å styrte den syriske regjeringa til Bashar al-Assad som ein del av den syriske borgarkrigen. Israel sende ein formell klage til fredsstyrkane i Dei sameinte nasjonane som opprettheld den israelsk-syriske våpenkvilen i Golanhøgdene. Den påståtte operasjonen var i så fall den første militære operasjonen i Beer Ajam sidan 1973.
Thea Leora Oskarsen
Thea Leora Oskarsen er ein norsk songar fødd i Oslo. Som 14-åring vart ho med i popgruppa Fixx. Singelen «One Of A Kind» frå 2011 var den fyrste ho slepte som soloartist.
Melodi Grand Prix 2014
Saman med Hilda Stenmalm deltok Oskarsen med singelen «Best Friend's Boyfriend» i den fyrste semifinalen i Melodi Grand Prix 2014, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark. Songen var skriven av Martin Kleveland, Lisa Desmond Linder og Jesper Jakobsen. Duoen framførte bidraget på engelsk, under aliaset Hilda og Thea Leora.
Nils Larsenbreen
Nils Larsenbreen er ein isbre i Antarktis som flyt ned til vestkysten av Peter I Øy like nord for Norvegiabukta. I februar 1929 gjorde mannskapet på «Norvegia» fleire undersøkingar av denne øya og gjekk i land 2. februar. Breen er kalla opp etter Nils Larsen, som var kaptein på «Norvegia».
Antonio Bazzini
Antonio Joseph Bazzini var ein italiensk komponist, fiolinist og musikkpedagog. Av eigne verk er det kammermusikken som har gjort han fortent til ein sentral plass i den italienske instrumentalrenessansen på 1800-talet. I samtida var han kjend som ein av århundrets beste konsertfiolinistar, noko som overskygga komponistkarrieren hans. Han skreiv også ein del av Messa per Rossini, dødsmessa som vart skriven til Gioacchino Rossini. Bazzini spela på ein fiolin av Giuseppe Guarneri.
Liv og verksemd
Som ung gut var Bazzini musikkelev under Faustino Carnisani, og 17 år gamal vart han sett til organist i ei kyrkje i heimbyen. Året etter fekk han møta fiolinvirtuosen Niccolò Paganini, og vart sterkt influert av den gamle meisterens kunst og stil. Paganini oppmuntra Bazzini til å ta til konsertkarrieren same året, og han vart raskt ein høgt akta musikar. Frå 1841 til 1845 oppheldt han seg i Tyskland, der han imponerte både Robert Schumann og Felix Mendelssohn som komponist og fiolinist. Etter eit kort opphald i Danmark i 1845, vendte Bazzini heim til Brescia for å undervisa og komponera. I 1846 heldt han konsertar i Napoli og Palermo, han reiste på turné i Spania i 1849-50, og budde deretter i Paris frå 1852-63. Han avslutta konsertkarrieren med ein turné i Nederland i 1864.
Solkverv
Solkverv er dei to tidspunkta i løpet av eitt år då sola finn seg høgast over (sommarsolkverv) og lågast under (vintersolkverv) himmelekvator. Det vil sei at sola har den største positive og negative deklinasjonen. Dette skjer 21. eller 22. juni og 21. eller 22. desember.
Bakgrunnsstoff
Tabellen viser når det er solkverv på forskjellige stader i verda: Timeanddate.no
Ex gratia
Ex gratia er eit latinsk uttrykk som oftast vert brukt i ein juridisk samanheng, og tyder at ein gjev ei erstatning, ikkje fordi ein må, men for å få «saka ut av verda». I Noreg er utbetalingane til krigsseglarar frå den andre verdskrigen kopla til saka om Nortraships Sjømannsfond eit typisk døme på ei ex gratia-utbetaling.
Kjelder
oppgav denne kjelda:
Raudbuktrupial
Raudbuktrupial (Hypopyrrhus pyrohypogaster) er ein fugleart i trupialfamilien, Icteridae. Han er einaste medlemmen i den biologiske slekta Hypopyrrhus.
Denne trupialen er endemisk for Colombia, der han er utbreidd i eit svært avgrensa og oppstykka område, og har naturlege habitat i subtropisk eller tropisk fuktig fjellskog. Arten er truga av habitatøydelegging, og Verdas naturvernunion, IUCN, klassifiserer han for tida som ein sårbar art.
Skildring
Hannar av raudbuktrupialen blir ca. 30 centimeter og hofuglane ca. 27 cm i kroppslengd. Kjønna er like i utsjånad, heilt svarte, bortsett frå raudfarga på bakre buk og undergump. Nebbet er konisk forma og irisen er kvit eller gul. Hovudet og halsen med strupe og nakke har ein glinsande, stripete utsjånad årsaka av svarte, nakne fjørskaft og smale fjørfaner.
Raudbuktrupial er ein endemisk art til Colombia, der han lever i tropisk skog langs dei tre fjellkjedene av Andes, i høgder på 800 til 2 400 meter over havet. Områda er utsette for trefelling til tømmerdrift og for å gjere veg for landbruket. Berre litt urørt skog finst att innanfor leveområdet. Til ein viss monn kan raudbuktrupialar tolerere uro og kan observerast i utkanten av skog, i plantasjar, på rydda land, i buskar, over beiteområde og ved vegar. Unntatt i hekkesesongen, beitar dei vanlegvis i små, bråkete grupper oppe i trekronene. Nokre gonger er dei i fleirartsflokkar med andre trupialartar, inkludert oropendolaer. Raudbuktrupialar et frukt og insekt, fartar rundt mellom greiner og blad, og nokon gonger heng dei opp ned. Hekking føregår mellom mars og august. Reiret er ein koppforma struktur, gjort fast i ei treforgreining, laust sett saman av pinnar og daude blad. Egga er grøngråe, flekka og stripa mørkbrunt og lilla. Hekkeparasitten stortrupial, Molothrus oryzivorus, kan nytte raudbuktrupialar som vert for sine egg.
Raudbuktrupial vart tidlegare klassifisert som «sterkt truga», EN, av IUCN, men i 2012 vart trusselnivået senka til «sårbar». Dette er basert på at sjølv om habitatet til skogen er under press, har ein oppdaga nye stadar der han ikkje var kjent før. Den totale populasjonen er no estimert til å ligge i området mellom 2500 og 10 000 individ, som okkuperer eit areal på rundt 3700 km². Ein trur storleiken på populasjonen fell på grunn av stadig innsnevring og fragmentering av habitata.
Maxi-midi-mini
«Maxi-midi-mini» er ein singel av Gro Anita Schønn, gjeven ut i 1971 (RCA Victor NA 1382). Songen er skriven av Paul Cappelen.
Melodi Grand Prix 1971
«Maxi-midi-mini» deltok i Melodi Grand Prix 1971, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1971 i Dublin i Irland. Songen vart framført på norsk av Gro Anita Schønn, og enda på åttandeplass med 37 poeng.
Schirmacher Massif
Schirmacher Massif er eit øyliknande fjellmassiv aust i Palmer Land. Fjellet er omgjeve av isstraumane til Rankin- og Clinebreen, 3 nautiske mil (6 km) vest for Rowley Massif. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) i 1974. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Eberhard G. Schirmacher, ein topografisk ingeniør og leiaren for den topografiske gruppa frå USGS på to ekspedisjonar til Lassiter Coast, 1969–70 og 1970-71. Han var leiaren for gruppa frå USGS til Pine Island Bay, 1974-75.
Varlia
Varlia, tidlegare skrive Vardlia og Varlien, er ein matrikkelgard i Hyllestad kommune i Sogn og Fjordane fylke. Garden har matrikkelnummer 2.
Geografi
Varlia ligg på nordsida av Skifjorden og grensar i vest til Laberget, i nord til gardar i Fjaler kommune og i aust til Bordvika. Fylkesveg 61 i Sogn og Fjordane går over garden eit stykke nedom tuna.
Historie
Varlia er ein gammal gard. Nabogarden i vest, Laberget vart skilt ut frå Varlia i 1796. Det har vore to bruk på Varlia sidan 1849.
Namnet
Namnet kjem av fjellet Varden, som no ligg på nabogarden Laberget. I kjeldene er namnet skrive «Warlienn» (1608), «Waarlien med Ladeberrig» (1667) og «Warlien med Ladberg» (1723).
Spike Heatley
Spike Heatley er ein britisk jazzbassist frå Nord-London.
Varlia
Namnet
Statens kartverk godkjende skrivemåten «Varlia» i 2003 og avviste samstundes «Vardlia».
Spike Heatley
Han byrja å spele med Vic Ash's sextet i 1958 og spelte så ei kort tid med kvartetten til Tubby Hayes, før han slo seg saman med pianisten Eddie Thompson sin hustrio på Ronnie Scott's i Gerrard Street, medan han òg spelte med John Dankworth.
Varlia
Namnet
Når gardsnamnet vert brukt som slektsnamn plar det skrivast «Varlid».
Spike Heatley
Heatley vart verande med Dankworth fram til 1962, då han vart med i Tony Coe Quintet, og turnerte med trompetisten Kenny Baker. I 1963 spelte han med Bill Le Sage og Ronnie Ross quartet, med Allan Ganley. Han byrja så å spele som studiomusikar i lag med Jimmy Page og John McLaughlin. Han var eit tidleg medlem av Alexis Korner sitt Blues Incorporated. Mellom 1970 og 1974 var han ein del av jazzrockbandet CCS, og spelte på innspelingar med Rod Stewart.
I 1970-åra spelte han i husbandet til barne-TV-showet Play Away.
I 1980- og tidleg i 1990-åra spelte han i The Great Guitars med Herb Ellis, Charlie Byrd og Barney Kessel og stundom med Martin Taylor. Han spelte så i trioen til Kessel.
Kate Bush
Catherine «Kate» Bush er ein engelsk songar-låtskrivar, musikar, dansar og plateprodusent. Sidan debuten i 1978 har ho vore kjend for ein eklektisk musikkstil som blandar rock, folkemusikk og klassisk musikk, ein særeigen, falsettprega vokal og ein eigen visuell stil prega av mimikk og moderne dans.
Bush blei den første kvinnelege artisten til å nå toppen av den britiske singellista med ein sjølvskriven song då debutsingelen hennar «Wuthering Heights» låg på førsteplassen i fire veker. Ho har sidan gjeve ut tjuefem singlar som nådde den britiske topp 40-lista, mellom dei topp ti-hittane «The Man with the Child in His Eyes», «Babooshka», «Running Up That Hill», «Don't Give Up» (med Peter Gabriel) og «King of the Mountain». Ho har gjeve ut ti studioalbum som alle nådde topp 10-lista i Storbritannia. Med albumet Never for Ever frå 1980 vart Bush den første britiske kvinnelege artisten som toppa den britiske albumlista og den første kvinnelege artisten som gjekk rett inn på førsteplassen. Ho er òg den første (og einaste) kvinnelege artisten som har hatt Topp 5-album på den britiske albumlista i fem tiår på rad.
I 1987 vann Bush Brit Award, den britiske spellemannsprisen, for beste britiske kvinnelege artist, og i 2002 fekk ho Ivor Novello-prisen for bidraga sine til britisk musikk. I løpet av karrieren sin har ho vore nominert til tre Grammy-prisar. I 2014 blei ho gjeven den kongelege ordenen Commander of the Order of the British Empire (CBE). I oktober 2017 blei det annonsert at ho var ein av ei nominerte til å takast med i Rock and Roll Hall of Fame i 2018.
Bakgrunn
Kate Bush blei fødd i Bexleyheath i Kent, som dotter av den engelske legen Robert Bush (1920–2008) og irske Hannah Daly (1918–1992). Ho fekk ei katolsk oppseding saman med dei eldre brørne John og Paddy i den urbane landsbyen East Wickham ved Welling.
Familien til Bush var interessert i musikk, dans og kunst. Mor hennar dreiv med irsk folkedans og faren var amatørpianist. Begge brørne var knytte til det lokale folkemusikklivet, og Paddy var ein instrumentmakar medan John dikta og fotograferte. Den musikalske påverknaden frå familien fekk Bush til å læra seg sjølv å spela piano som elleveåring. Ho spelte også orgel i løa bak huset deira, og lærte å spela fiolin. Ho byrja å laga eigne musikkstykke, etterkvart også med sjølvskrivne tekstar.
Kate og John lærte også karate ved Goldsmiths College. Kate blei kjend som «Ee-ee» i karateklubben på grunn av dei høge kiaiskrika sine. Ein av instruktørane, Dave Hazard, skreiv seinare at han meinte danserørslene hennar hadde noko påverknad frå karate.
1975–1977: Byrjing
På midten 1970-talet var Bush elev ved den katolske jenteskulen St Joseph's Convent Grammar School ved Woolwich Road i Abbey Wood i Søraust-London. På denne tida hjelpte familien henne med å laga ein demoteip med over 50 av komposisjonane sine, men denne blei forkasta av plateselskap. David Gilmour frå Pink Floyd fekk demoen av Ricky Hopper, som var venn av både han og familien Bush. Gilmour var imponert av det han høyrde og hjelpte seksten år gamle Bush med å skapa ein meir profesjonell demoteip som ville bli lettare å selja til plateselskapa. Til saman blei tre spor spelte inn som Gilmour betalte for. Teipen blei produsert av ein venn av Gilmour, Andrew Powell, som også kom til tidsskå produsera dei to første albuma til Bush, og lydteknikaren Geoff Emerick, som hadde arbeidd med The Beatles. Demoen blei send til Terry Slater ved EMI. Slater tykte om demoen og skreiv kontrakt med henne. EMI-direktøren Bob Mercer meinte ho ikkje var klar til å gje ut eit album enno, og Bush fekk gjera lite innspelingsarbeid dei første to åra. Ho fekk likevel eit nokså stort forskot frå EMI, og brukte pengane til å studera moderne dans (interpretive dance) hjå Lindsay Kemp, som også hadde lært opp David Bowie, og miming hjå Adam Darius.
Bush hadde no skrive nær 200 songar, og laga demoar av dei. Nokre av desse finst på uoffisielle opptak kjend som Phoenix Recordings. Frå mars til august 1977 var ho frontfigur for KT Bush Band på pubar i London, særleg på Rose of Lee (seinare Dirty South) i Lewisham. Dei andre tre medlemmane av gruppa var Del Palmer (bass), Brian Bath (gitar) og Vic King (trommer).
1978–1979: The Kick Inside og Lionheart
I august 1977 byrja Bush å spela inn sitt første album, The Kick Inside (1978). To spor, «The Saxophone Song» og «The Man with the Child in His Eyes», kom frå demoane som ho allereie hadde spelt inn sommaren 1975. Bush blei overtalt til å bruka etablerte studiomusikarar i staden for KT Bush Band. Ho fortsette å arbeida med nokre av desse også etter at ho tok bandmedlemmane sine tilbake. Bror hennar Paddy spelte munnspel og mandolin, medan han på seinare album kom til å spela meir eksotiske instrument som balalaika og didgeridoo. Stuart Elliott spelte trommer på nokre av opptaka, og kom til å bli hovudtrommespelaren hennar på seinare album.
Nimitzbreen
Nimitzbreen er ein isbre i Antarktis, 64 km lang og 8 km brei, som drenerer området kring 16 km vest for Vinson Massif og flyt søraust mellom Sentinel Range og Bastien Range og ut i Minnesotabreen, sentralt i Ellsworth Mountains.
Kate Bush
1978–1979: The Kick Inside og Lionheart
Då The Kick Inside kom ut var Bush 19 år, men hadde skrive nokre av songane då ho var 13. EMI ville først ha det rockete sporet «James and the Cold Gun» som debutsingelen hennar, men Bush insisterte på å ha «Wuthering Heights». Allereie så tidleg i karrieren sin blei ho kjend for å vera bestemt på å ha innverknad på korleis verket hennar blei presentert. «Wuthering Heights» blei ein internasjonal hit som nådde toppen av dei britiske og australske singellistene. Han var den første og einaste førsteplassen hennar på den britiske singellista. Den neste singelen, «The Man with the Child in His Eyes», nådde sjetteplassen. Denne nådde også 85. plass på amerikanske Billboard Hot 100, og vann henne ein Ivor Novello-pris for «Outstanding British Lyric» i i 1979.
Nimitzbreen
Han vart oppdaga av USN-skvadron VX-6 på flyfotograferingsturane den 14-15. desember 1959, og kartlagt av US Geological Survey frå desse bileta. Han vart namngjeven av US-ACAN for flåteadmiral Chester Nimitz i US Navy som var generalinspektør for sjøforsvaret under Operasjon Highjump i 1947–1948, og gjorde den lange og kompliserte ekspedisjonen til Antarktis mogeleg.