cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ammochostos Stadion
Historie
Den første offisielle kampen i Nea Salamina stadion vart spela på laurdag 12. oktober 1991 med laget Evagoras Paphos som motspillerar. Nea Salamina vann 4-1. Stadionet var vert til UEFA's European Under-16 Football Championship-finala 17. mai 1992 mellom Tyskland og Spania, der Tyskland vann 2-1. Sidan 2007 har Nea Salamis fotballklub kontor under den søre tribuna.
Namn
Ammochostos Stadion er oppkalla etter byen Ammókhostos, heimbyen til klubben før invasjonen i 1974.
Otto Winter-Hjelm
Otto Winter-Hjelm var ein norsk komponist, organist, dirigent og musikkritikar. Han fekk utdanninga si i Leipzig og Berlin.
Winter-Hjelm var ei førande drivkraft innan norsk musikk på slutten av 1800-talet. Han oppretta ein musikkskule i 1864, og starta og dreiv eit musikkakademi i Christiania saman med Edvard Grieg i 1866. Akademiet vart nedlagt då Grieg reiste til Italia i 1869.
Under salmesongstriden gav Winter-Hjelm ut mange skrift som demonstrerte stor og djuptgåande sakkunnskap. Han gav òg ut fleire pedagogiske skrift.
Han komponerte blant anna to symfoniar, fleire songar for mannskor, og dessutan universitetskantaten Lyset. Han var organist i Trefoldighetskyrkja i Oslo frå 1874 til 1921 og musikkritikar i Aftenposten frå 1887 til 1913.
Alpine greiner under Vinter-OL 2022
Alpine greiner under Vinter-OL 2022 i Beijing vart avvikla i Yanqing-distriktet, ei 50 km nordvest om Beijing. Alpinøvingane gjekk føre seg i tida 7.–20. februar 2022 og omfatta 11 tevlingar. Fem av øvingane var likearta for både kvinner og menn, medan den ellevte og siste øvinga var ei lagtevling med både kvinnelege og mannlege deltakarar.
Slalåm
Høgdeskilnad: 211 m
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
Dato: 13. februar
Høgdeskilnad: 424 m
<br style="clear:both;" />
Super-G
Dato: 8. februar
<br style="clear:both;" />
Utfor
Dato: 7. februar
Løypelengd: 3152 m, høgdeskilnad: 894 m
<br style="clear:both;" />
Kombinasjon
Dato: 10. februar
<br style="clear:both;" />
Slalåm
Dato: 9. februar
Storslalåm
Dato: 7. februar
Super-G
Løypelengd: 1984 m, høgdeskilnad: 540 m
Utfor
Dato: 15. februar
Løypelengd: 2704 m, høgdeskilnad: 765 m
Kombinasjon
Dato: 17. februar
Mannskapsrenn mixlag
Dato: 20. februar
<br style="clear:both;" />
Indzjikovo
Indzjikovo (makedonsk Инџиково; albansk Inxhikovë) er ein landsby i kommunen Gazi Baba innanfor storkommunen Skopje i Nord-Makedonia.
Busetnaden hadde 3 343 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002.
Sivert Digernes
Sivert Martinus Digernes var ein journalist og skribent frå Ørsta.
Familie og oppvekst
Sivert Martinus Digernes vart fødd 26. april 1866, på den garden som då vart kalla Steinargarden på Digernes i Ørsta. Foreldra hans var Steinar (Stener) Samundsen Digernes (1829–1876) og Ingeborg Henriksdatter (1826–?) frå Barstad. Bror til Ingeborg var Hans Henriksen Brekke (1829–1914) som var far til litterat og journalist Hans Peter Brekke.
Truleg hadde han ein god oppvekst dei første leveåra, men det året han fylte ti år, hausten 1876, døydde både faren og farfaren. Dei sat på bygsla jord; mora med fire born måtte gå frå gard og heim og familien vart oppløyst. Sivert bodde ei tid hos si syster, Marta (gift Sandvik), som då var lærar ved Breistrand skule på Dønna i Nordland. I 1882 kom han tilbake til Volda og den følgjande vinteren begynte han på middelskule ved Voldens høiere Almueskole. Sumaren 1883 reiste han åleine, berre 17 år gamal, til Kristiania, der han vart buande resten av livet.
Kristiania
I hovudstaden gjekk han først eit år på ein «puggeskule» og han hadde ynskje om å studere vidare ved universitetet, men pengane tok slutt og han måtte gi opp studieplanane. Deretter freista han å livnære seg som journalist og skribent. I byrjinga fekk han det vanskeleg, med lite pengar og vekslande hell, men etter kvart gjekk det betre for han og han vart rekna som ein dugande journalist og lovande skribent og forfattar.
For kortare eller lenger tid arbeidde han som journalist i fleire av avisene i hovudstaden. Det ser ut til at han først arbeidde for Morgenposten, men flytta i juni 1888 til Verdens Gang. I seinare periodar arbeidde Sivert Digernes truleg meir «på det lause» for fleire av avisene i Kristiania, mellom andre Morgenbladet og Ørebladet. Mot slutten av 1890-talet var han tilknytt avisa Den 17de Mai der Rasmus Steinsvik fra Dalsfjorden i Volda var redaktør.
Livet hans i Kristiania var nok prega av økonomiske problem, i periodar både av svolt og mangel på husrom og skikkelege klede. Utanom kontakt med yrkeskollegaer, ser det ikkje ut til at han hadde nokon stor omgangskrets, men han hadde ofte kontakt med syskenbarnet, Hans Peter Brekke, som også var journalist i Verdens Gang. Han vitja ved fleire høve sambygdingen Ivar Aasen som på den tida budde i Holbergsgaten.
I Kristiania skreiv han seg gjerne for Sigvard Digernes.
Døydde av tuberkulose
11. februar 1900, enno ikkje fylt 34 år, døydde Sivert Digernes av tuberkulose på Diakonhjemmet sykehus. Mange aviser skreiv nekrolog om han, mellom dei Dagbladet som gav han dette ettermælet:
"Journalist Digernes døde igaar Klokken 2½ paa Diakonhjemmets Sygehus, hvor han havde tilbragt de sidste 4 Maaneder. Sigvart Digernes var født i Ørsten paa Søndmøre. Han var ved sin Død mellem 33 og 34 Aar gammel. I en ganske ung Alder kom han til Kristiania, og efter at ha gaat en Tid på Skole begynte han at befatte sig med Journalistik. Han begynte med nogle stemningsfulde, velformede Smaaskisser i »Verdens Gang«. Siden har han vist sig som en dygtig og gløg Reporter og leveret Bidrag til flere herværende Blade. I den senere Tid har Sygelighed knækket hans Arbeidskraft, og han naaede ikke, hvad han engang lovede. Digernes var et varmhjertet Menneske og sine Venner en trofast Ven."
Bibliografi
Artiklar og andre arbeid av Sivert (Sigvard) Digernes: To handskrivne manuskript, utan dato (ikkje publisert): Noveller: Kjende artiklar i Verdens Gang (1868–1923): Kjende artiklar i Den 17de Mai: I tillegg finst bevart 18 brev som han skreiv til systera Anna Mork i Volda, og ei minnebok frå skuletida i Volda og Kristiania 1882-1885.
Søylegang
Søylegang, òg kalla kolonnade (frå fransk colonnade og italiensk colénna, som båe tydar søyle), er ein rad med søyler som stør oppe bogar eller kvelv (bogegangar), flate himlingar og andre bygningsdelar. Søyleganger er ofte bygd langsetter ein vegg på ein bygning, med opning ut i det fri på den eine sida av søylegangen, eller søylegangar kan danne ein bygning i seg sjølv, med søyler i parallelle rader og opning mot det fri på både sider av søylegangane.
Bukhta Dublitskij
Bukhta Dublitskij er ei bukt i isbremmen på kysten av Dronning Maud Land. Bukta ligg 130 km nord for Sigurdsvodene, og er skild frå Bukhta Kamenev av Kapp Krasinskij.
Vika vart fotografert frå lufta av Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1958–59 og kartlagd frå desse bileta. Ho vart òg kartlagd i 1961 av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen og kalla opp etter K.A. Dublitskiy, tidlegare kaptein på isbrytaren «Fjodor Litke».
Shelley Winters
Shelley Winters var ein prisvinnande amerikansk skodespelar.
På 1970-talet hadde Winters mange suksessar på Broadway.
På slutten av 1980-talet kom memoara til Winters ut. I denne boka skriv ho at ho har hatt kjærleiksaffærer med alle store Hollywoodstjerner, frå Burt Lancaster og Errol Flynn til Marlon Brando.
Oscar og nominasjonar
Shelley Winters si stjerne på Hollywood Walk of Fame er plassert ved 1750 Vine Street.
Mount Bowers
Mount Bowers er ein fjelltopp, 2430 moh, som ligg 2 nautiske mil sør-søraust for Mount Buckley, ved toppen av Beardmorebreen. Det vart namngjeve av Terra Nova-ekspedisjonen etter løytnant Henry R. Bowers, som var med Robert F. Scott til Sørpolen og som mista livet på veg attende.
Gamle Hvam Museum
Gamle Hvam Museum på Tomteråsen i Nes kommune på Romerike i Viken fylke er eit friluftsmuseum skipa i 1915, som no inngår som ei avdeling i Akershusmuseet. Museet er ein gamal storgard der husa framleis står på dei opphavlege stadane på tunet, og dessutan høyrer ein husmannsplass, ei tømmerkoie og ei seter med tre bygningar med til museet. Til saman er det 21 antikvariske bygningar på museet, seks av dei er freda og dei andre er verneverdige. Bygningar og samlingar er eigd av Akershus fylkeskommune.
Museet har som hovudarbeidsområde å dokumentere landbruks-, handverks- og hagehistorie. I hagen er det om lag 250 historiske staudar og hageplanter.
Korleis ein storbondefamilie budde for eit par hundre år sidan kan publikum få sjå i eit stort hus frå 1729 med svalgang. I hovudbygningen frå 1820 står finstova møblert med møblement frå andre halvdelen av 1800-talet. I steinfjøset og løa er det samlingar av gamle køyredoningar og landbruksmaskiner. I tillegg er her reiskap og utstyr for hjulmakar, smed, skreddar, skomakar, salmakar, vulkanisør, pølsemakar, båtbyggar, urmakar, veterinær og ei lokalavis. Den store gjødselkjellaren hyser utstillingar om okkupasjonstida 1940-1945 og om moderne landbrukshistorie.
Om sommaren er det dyr på tunet, mellom anna høns, grisar, sauer og kaninar.
Gullruten for beste humorprogram
Beste humorprogram er ein av prisklassane under prisutdelinga Gullruten. Klassen er vorte delt ut sidan starten av utdelinga i 1998. Programma Nytt på nytt og Åpen post har vunne klassen høvesvis tre og to gongar.
Jurumleri
Jurumleri (makedonsk Јурумлери) er ein landsby i kommunen Gazi Baba innanfor storkommunen Skopje i Nord-Makedonia.
Busetnaden hadde 2 983 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002.
Ath'thaorah-distriktet
Ath'thaorah-distriktet er eit distrikt i Amanat Al Asimah guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 170 145 innbyggjarar.
Brown Eyed Handsome Man
«Brown Eyed Handsome Man» er ein rock and roll-song skriven og spelt inn av Chuck Berry, først gjeven ut av Chess Records i september 1956 som B-sida til «Too Much Monkey Business». Han vart òg gjeven ut på debutalbumet til Berry i 1957, After School Session. Tittelen på songen vart seinare nytta som tittelen på ein biografi om Berry.
Bakgrunn og innspeling
«Brown Eyed Handsome Man» vart spelt inn 16. april 1956 i Chicago i Illinois. Innspelinga vart produsert av Chess-brørne, Leonard og Phil. Med seg på innspelinga hadde Berry Johnnie Johnson på piano, L. C. Davis på tenorsaksofon, Willie Dixon på bass og Fred Below på trommer.
Olga Kaniskina
Olga Nikolajevna Kaniskina er ein russisk friidrettsutøvar frå Mordvina som i 2007 vart verdsmeister og i 2008 olympisk meister i 20 km kappgang. Ho vann også same distansen ved VM 2009, EM 2010 og VM 2011, dessutan vart ho tildelt sølvmedaljen i øvinga under Sommar-OL 2012, alle desse fire medaljane vart i 2015 annullerte av Det internasjonale friidrettsforbundet.
Brown Eyed Handsome Man
Bakgrunn og innspeling
Songen kom ut i september 1956 og nådde femteplassen på Billboard si R&B Singles-liste seinare på året.
Olga Kaniskina
Aktiv
Kaniskina kneip sølvmedaljen ved friidretts-EM 2006 i Göteborg, to sekundar fram Elisa Rigaudo frå Italia som gjekk inn til bronse. Året etter vann ho kappgangen ved VM 2007 i Osaka, vel halvminuttet framom dei to andre medaljevinnarane. Under dei olympiske sommarleikane 2008 tok Kaniskina gullmedaljen, 36 sekundar framom Kjersti Plätzer frå Noreg.
Brown Eyed Handsome Man
Andre versjonar
Songen er blitt spelt av mange andre artistar, som Buddy Holly. Han nådde topp 5 på singellista i Storbritannia i 1963, etter han var død, med songen, som vart gjeven ut på albumet Reminiscing. Johnny Rivers spelte òg inn songen, for det første albumet sitt, At the Whisky à Go Go, i 1964. Nina Simone spelte inn songen i 1967 for albumet High Priestess of Soul og Waylon Jennings gav songen ut på singel frå albumet Waylon i 1970. Songen vart òg spelt av Robert Cray i 1987 på eit live hyllestalbum til Berry, Hail! Hail! Rock 'n' Roll og av Paul McCartney i 1999 på albumet Run Devil Run. McCartney gav òg ut songen på singel med «No Other Baby».
Olga Kaniskina
Doping
Både ved VM 2009, EM 2010 og VM 2011 gjekk Kaniskina fyrst i mål i 20 km kappgang. Under Sommar-OL 2012 leia ho heilt til oppløpet, men stivna og vart slått av landskvinna Jelena Lasjmanova med to sekundar. Med grunnlag i uvanleg store endringar i hennar såkalla biologiske pass, vart ho i 2015 og 2016 frådømt alle plasseringane oppnådd i tida etter 15. juli 2009. Gjennom den tida ho vart dømd for å ha vore dopa, sanka Kaniskina 135 000 US-dollar i premiepengar.
Mount Bowser
Mount Bowser er eit markant fjell, 3655 moh, som ligg 2 nautiske mil sør for Mount Astor ved nordenden av Fram Mesa i Dronning Maudfjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Carl J. Bowser, ein geolog ved McMurdo-basen, 1965–66 og 1966–67.
Austre Moland kyrkje
Austre Moland kyrkje er ei krosskyrkje i Arendal kommune i Agder.
I mellomalderen stod det ei stavkyrkje på staden. Ho vart riven i 1672, og dagens kyrkje vart innvigd året etter, ei langkyrkje oppført av byggmeister Ole (eller Oluf) Ormsen. Ole Nielsen Weierholt bygde tårn på kyrkja i 1750, og i 1775 vart spiret endra av den same Weierholt og fekk dei fire fialene. I 1779 vart kyrkja utvida til krosskyrkje av byggmeister Beint Gundersen Skjævestad, med det gamle skipet som vestre krossarm.
Mykje av inventaret er frå 1700-talet. Det vart overmåla og skifta ut i 1870-åra, før kyrkja vart restaurert frå 1920-talet og fram mot 1961. Kyrkja har karakteristisk måla dekor på utsida.
Avenue B
Avenue B er det 13. studioalbumet til den amerikanske rockesongaren Iggy Pop, gjeve ut i 1999.
Albumet er produsert av Don Was, som tok med seg souljazz-artistane Medeski, Martin & Wood på nokre av songane, og skapte eit dempa, delvis sjølvbiografisk album. Ofte er musikken berre bakgrunn for opplesne tekstar. Albumet inneheld òg ein coverversjon av Johnny Kidd & the Pirates sin «Shakin' All Over».
Det vart laga ein musikkvideo for singelen «Corruption».
Biletet på plateomslaget var laga av Jeff Wall.
Mona (I Need You Baby)
«Mona (I Need You Baby)» er ein song skriven av Ellas McDaniel (Bo Diddley) og var B-sida til singelen hans «Hey! Bo Diddley» i 1957. I følgje minneordet til Diddley i The New York Times var «Mona» ein mykje likt song han skreiv for ein 45 år gammal strippar som dansa på Flame Show Bar i Detroit. Songen danna òg grunnlaget for Buddy Holly sin «Not Fade Away».
Craig McLachlan & Check 1–2-versjonen
I 1990 gav den autralske skodespelaren og musikaren Craig McLachlan ut ein versjon med bandet sitt «Check 1–2». Det var den andre singelen deira frå albumet Craig McLachlan & Check 1-2. Songen vart ein hit og nådde tredjeplassen i Australia og andreplassen i Storbritannia. Det var den mestseljande singelen av ein australsk artist i 1990. 18=|length18=|tittel19=|length19=|tittel20=|length20=|total_length=}}
Salslister
«Mona» peaked at No. 2 in the UK Singles Chart, behind Elton John's «Sacrifice» in the week commencing 21. juli 1990.
Andre versjonar
«Mona (I Need You Baby)» er blitt spelt av mange andre artistar, mellom andre:
Balejazz
Balejazz er ein norsk jazzfestival som vert arrangert i Balestrand i mai kvart år. Festivalen vart etablert i 1990 av kulturarbeidarane Jon Skjerdal og Sigurd Kvikne.
Balejazz har teke imot kjende og ukjende norske og internasjonale jazz- og popmusikarar gjennom åra. Fleire artistar har vitja festivalen meir enn ein gong, som til dømes Karl Seglem, Arve Henriksen, Kristin Asbjørnsen og Håkon Høgemo.
Tingingsverk
Dei første 7 åra hadde festivalen eit større tingingsverk kvart år:
François Michel Le Tellier de Louvois
François Michel Le Tellier, Marquis de Louvois var fransk krigsminister det meste av regjeringstida til Ludvig XIV.
Louvois og faren hans Michel le Tellier, auka den franske hæren til 400 000 soldatar, ein hær som kjempa fire krigar mellom 1667 og 1713. Han vert ofte berre omtalt som «Louvois».
Viktorija Georgieva
Karriere
Georgieva vart fødd i Varna i Bulgaria. Ho starta å synga som elleveåring, og etter kort tid byrja ho i vokalstudioet «Angel Voices», der ho hadde Atanaska Liptsjeva som songlærar. Georgijeva deltok i auditionrundane i dei tre fyrste sesongane av X Factor Bulgaria, men gjekk aldri vidare – mykje på grunn av sin unge alder. I 2015, etter tre forsøk, gjekk ho vidare til finalerundane. Ho vart slått ut i veke 9.
Trass i at ho ikkje vann X Factor Bulgaria, fekk Georgieva eit tilbod frå Virginia Records, som ho avslo. Men ho signerte for Monte Music i 2016, og 10. juni 2016 slapp ho sin fyrste singel, «Nisjto slutsjajno» med artistane VenZy og Niki Bakalov. Ho slapp sin fyrste engelskspråklege singel, «I Wanna Know» i 2019, og hennar debutalbum er planlagt utgjeve i 2020.
I november 2019 kunngjorde den bulgarske kringkastaren Bălgarska natsionalna televizija (BNT) at Georgieva skulle representere Bulgaria i Eurovision Song Contest 2020 i Nederland. Songen hennar, «Tears Getting Sober», vart offentleggjort mars 2020. På grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 vedtok EBU å avlyse tevlinga for å hindra spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen covid-19. BNT vedtok same vår at Victoria i staden skulle representere landet i Eurovision Song Contest 2021, men med songen «Growing Up Is Getting Old».
Mount Brennan
Mount Brennan er eit kuppelforma fjell, 2540 moh, som er den nordlegaste markante fjelltoppen i Hughes Range, som ligg 7 nautiske mil nordaust for Mount Cartwright. Det vart oppdaga og fotografert av U.S. Antarctic Service på flytur C 29. februar til 1. mars 1940, og kartlagd av A.P. Crary i 1957–58. Det vart namngjeve av Crary etter Matthew J. Brennan, forskingssjef ved Ellsworth-basen, 1958.
Charles Colbert de Croissy
Boks Charles Colbert, marquis de Croissy var ein fransk statsmann og diplomat.
Som den eldre bror hans, Jean Baptiste Colbert, starta han karrieren sin hos krigsminister Le Tellier. I 1658 vart han leiar av den nyskapte regionen Alsace, som nyleg var annektert av Frankrike. I 1662 vart han marquis de Croissy og président à mortier i parlementet i Metz. Etter fleire diplomatiske reiser til Tyskland og Italia vart han etter kvart diplomat på fulltid. I 1668 representerte han Frankrike på konferansen i Aix-la-Chapelle og same året vart han send til London som ambassadør, der han forhandla fram den endelege Dover-traktaten med Karl II. Han overtalte mellom anna Karl II til å erklære den tredje engelsk-nederlandske krigen mot Dei sameinte Nederlanda.
Trubarevo
Trubarevo (makedonsk Трубарево; albansk Trubarevë) er ein landsby i kommunen Gazi Baba innanfor storkommunen Skopje i Nord-Makedonia.
Busetnaden hadde 2 669 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002.
Milad Mohammadi
Milad Mohammadi er ein iransk fotballspelar som i 2018 spela for Akhmat Groznyj i den russiske toppdivisjonen og for Iran sitt landslag.
Tjukalinsk
Tjukalinsk (russisk Тюка́линск) er ein by i Omsk oblast i Russland med om lag 12 000 innbyggjarar. Han ligg 120 km vest for Omsk.
I 1759 låg poststasjonen Tjukalinskij Stanets (russisk Тюкалинский станец) på stadet der dagens Tjukalinsk ligg. Han utvikla seg til slobodaen Tjukalinskaja (russisk Тюкалинская) i 1763. I 1823 fekk han bystatus, som vart trekt tilbake i 1838 og gjeninnført i 1878. Tjukalinsk vart mindre kommersielt viktig på linje med Sibirvegen etter bygginga av den transsibirske jernbanen.
Attawahi-distriktet
Attawahi-distriktet er eit distrikt i Aden guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 52 984 innbyggjarar.
Verdscupen i skiskyting 2013
Verdscupen i skiskyting 2013 tok til 24. november 2012 og vart avslutta 17. mars 2013. Turneringa omfatta 26 individuelle tevlingar for begge kjønn. Renna fann stad i Östersund i Sverige, Hochfilzen i Austerrike, Pokljuka i Slovenia, Oberhof og Ruhpolding i Tyskland, Antholz i Italia,Nové Město na Moravě i Tsjekkia, Oslo i Noreg, Krasnaja Poljana og Khanty-Mansijsk i Russland.
Dei mannlege utøvarane tevla i tre 20 km normalprogram, ti stk 10-kilometer sprint, åtte jaktstartar à 12,5 km og fem 15 km-lange fellesstartar. I tillegg vart det arrangert seks stafettar over 4 x 7,5 km. Fjorårsvinnar Martin Fourcade frå Frankrike var suverent beste poengplukkar, og som året før vart nordmannen Emil Hegle Svendsen nummer 2. Dominik Landertinger frå Austerrike vart tredjemann.
Dei kvinnelege utøvarane tevla i tre 15 km normalprogram, ti stk 7,5 km sprint-tevlingar, åtte jaktstartar à 10 km og fem fellesstartar à 12,5 kilometer. I tillegg vart det arrangert seks stafettar over 4 x 6 km. Norske Tora Berger vann ein sueren siger, Darja Domratsjeva frå Belarus la som året før beslag på andreplassen. Tyske Andrea Henkel vart nummer 3.
Charles Wager
Admiral sir Charles Wager PC var ein britisk marineoffiser og politikar som var politisk leiar for den britiske marinen, eller First Lord of the Admiralty, frå 1733 til 1742.
Bakgrunn
Wager blei fødd i Rochester i Kent etter at far hans, kaptein Charles Wager (f. 1630), døydde den 24. februar 1666. Faren hadde byrja karrieren sin i handelsmarinen og så avansert i samveldemarinen. Mor hans var Prudence (f. 1640/41), dotter av viseadmiral William Goodsonn, som var ein kjend marineoffiser. Wager nemnde i 1731 at «On both sides I am related to the navy». Farfaren hans var John Wager, som døydde som kaptein på «Greyhound» då fartøyet eksploderte i kamp mot spanske sjørøvarar i 1656.
Far hans hadde kommando på «Yarmouth», som var del av flåten som førte kong Karl II til England, og var rekna som ein dugande, påliteleg og god likt offiser i Royal Navy. Han hadde middag heime hjå dagbokskrivaren Samuel Pepys, som omtalte han som «A brave, stout fellow this Captain is, and I think very honest.» Etter at han døydde gifta Prudence seg opp att med Alexander Parker, ein kvekar og handelsmann i London. Wager hadde allereie ei eldre syster, Prudence, og det blei fødd seks barn til i ekteskapet.
Admiral og diplomat
Torypartiet sigra ved parlamentsvalet i 1710, men Wager blei likevel gjenvald sjølv om han var whig. Dette resultatet blei endra gjennom ein petisjon, og som whig kunne han heller ikkje venta å få ei viktig kommandorolle. Han førebudde seg derfor på å bu på land etter å ha vore nesten tjue år til sjøs. Han var parlamentsmedlem for West Looe frå 1713 til 1715.
Etter at dronning Anne døydde hadde Wager framleis stilling som kontreadmiral, og fekk ordre om å ta kontroll over skipa i Portsmouth, og å seinare dra til Gibraltarsundet og ta kommando over middelhavslåten. Han valde i staden å bli Comptroller of the Navy, med økonomisk ansvar for marinene. Tre år seinare, i mars 1718, flytta han til Board of Admiralty, som han sat ved i 24 år, nesten til enden av livet. I 1720 leigde Wager Hollybush, eit herskapshus i mur ved det søraustlege hjørnet av Parson's Green i Fulham. Han blei verande på lista over admiralar og fekk auka ansiennitet. I 1722 blei han utnemnd til å ta ein skvadron til Lisboa, men oppdraget blei avlyst. I 1726 fekk han kommando over den store austersjøflåten som blei sendt til Austersjøen for å verna Sverige og Danmark mot trugsmålet frå ein nyleg mobilisert russisk flåte. Han stoppa fyrst i København, der han møtte hoffet og fullførte arrangementar for samarbeid med den danske marinen. Han fekk seinare ros for dei diplomatiske evnene sine. Etter å også ha møtt det svenske hoffet, tok Wager dei tjue linjeskipa sine til Reval (Tallinn). Han hadde ordre om å ta opp kampen mot og øydeleggja den russiske flåten om han kom ut. Ei frustrert tsarina såg seg nøydd til å demobilisera i staden. For å trygga Sverige blei den britiske flåten verande ved Reval gjennom sommaren, med mange liv tapte til sjukdom. Han kom tilbake til Themsen den 1. november 1726. Wager blei snart sendt ut att på oppdrag, og var utanfor Gibraltar den 2. februar 1727 med seks linjeskip, to kryssarar, to bombeskip og nye troppar til garnisonen. Sjølv om Storbritannia og Spania framleis var i krig, var dei viktigaste kamphandlingane i Karibia. I mai hadde skipa til Wager ei rasande artilleriutveksling med prisar tekne. Spanskekongen gjekk med på våpenkvile i midten av juni og i mars 1728 gjekk Spania endeleg med på fredsforhandlingar. Flåten til Wager kunne venda heim, og han kom tilbake til England den 9. april, etter seksten månader ute.
Wager gjekk tilbake til tenesta si ved Admiralty, men i mai 1729 fekk han igjen ordre om å ta kommando over trettitre skip, som snart fekk selskap av fjorten skip frå Nederland. Denne store skvadronen kom ikkje til å forlata Spithead, og blei populært kjend som «the stay-at-home fleet». Han blei kalla saman fordi hoffet i Spania opptredde som om fredsforhandlingane ikkje hadde noka tyding, og var mobilisert heilt til det blei klart at Spania likevel kom til å underteikan ein avtale.
Sevillatraktaten frå 1729 gav den spanske dronninga rett på visse delar av Italia, og til å innsetja spanske garnisonar der. Ein meinte det ville hjelpa om ein sterk britisk flåte var til stades når spanske skulle setjast i land ved Livorno. Wager fekk dermed segla på «Namur» (90 kanonar) med den britiske flåten, som kom til Cadiz-bukta 1. august 1731, og etter mykje underhaldning fortsette inn i Middelhavet. Oppdraget ved Livorno gjekk føre seg utan problem, men blei kraftig foreinka, slik at Wager ikkje vende tilbakr til England før 10. desember 1731.
Mellom april 1726 og desember 1731 hadde Wager vore like mange månader til sjøs som han hadde vore heime. Oppdraga hans hadde omfatta like mykje diplomatisk omgang som strategisk kunnskap. Livorno-oppdraget er eit godt døme på den doble rolla Wager var i stand til å ha. Han blei forfremja til First Naval Lord ved Admiralty Board i mai 1730.
First Lord of the Admiralty
Eit av dei større problema under Wager si tid i stillinga var bemanninga av marinen.Då den såkalla krigen om øyra til Jenkin braut ut i 1739 blei problemet alvorleg, og Wager, med sterk støtte frå admiral sir John Norris, pressa på for å få lovar som kunne gjera det enklare å bemanna marinen. Walpole støtta dei, men parlamentet ville ikkje vedta noko meiningsfullt. Strategien for å slå Spania var ifølgje hertugen av Newcastle å erobra eit stort mål i Vest-India. For å oppnå dette måtte ein senda ein stor flåte med mannskap til eit område der tropiske sjukdommar var svært vanlege. Wager var ikkje ovetydd, han føretrekte å truge kysten av Peru i sør. Den kjende jordomseglinga til George Anson, som segla frå England i 1740, var ei følgje av Wager sine idear. Allereie før ekspedisjonen til Vest-India forlet England hadde flekktyfusepidemien i 1740, den verste det hundreåret, råka dei nyleg rekrutterte sjøfolka og spreidd seg gjennom flåten. Bemanninga gjekk drastisk ned, og avgangen blei forseinka. Som spådd lukkast flåten ikkje i å ta Cartagena, hovudskleg fordi styrkane leid av fleire tropiske sjukdommar.
Då kongen skulle krysa kanalen i mai 1741 insisterte han på at Wager skulle ha ansvaret. Dette var uheldig politisk sett, ettersom reisa samanfall med parlamentsvalet i Westminster. Wager var framleis populær, og hadde han vore til stades kunne han kanskje ha hindra den uventa nomineringa av Edward Vernon, som var i Vest-India og ikkje kjende til saka. Valet blei avslutta før tida, noko som førte til opptøyar og at det blei utfordra i parlamentet. Det blei avvist i House of Commons med svært små marginar, noko som bidrog til at Walpole mista kontrollen på parlamentet. Wager trekte seg som first lord i januar 1742 då det blei klart at Walpole gjorde seg klart il å gå av.
Dei siste åra
I desember 1742 blei Wager utnnemnd til Treasurer of the Navy, ei sinekyrestilling som verka som ein pensjon. Han blei verande parlamentsmedlem for West Looe. Han skal ha budd i Stanley House i Chelsea då han døydde fredelege den 24. mai 1743. Han blei gravlagd i Westminster Abbey den 30. mai 1743.
I 1747 fekk Francis Gashry, ein langvarig samarbeidspartner i forretning, reist ei monument til han laga av Peter Scheemakers i Westminster Abbey. Basrelieffet vise det kjende sjøslaget hans, og det har innskrifta «The destroying & taking the SPANISH GALLEONS A.D. 1708». Lady Wager døydde 7. april 1748 og blei gravlagd ved sida av han.
Hovudarvingen hans var nevøen Charles Bolton, som var son av systera Prudence, og som arva eigedommen hans ved Kilmenath nær West Looe i Cornwall. Han og kona Martha hadde ingen barn, men fleire slektningar som han skal ha hjelpt økonomisk eller ved å hjelpa dei til å få dei rette støttespelarane.
Mount Bronk
Mount Bronk er eit snødekt fjell, 3530 moh, som ligg 4 nautiske mil nordaust for Mount Waterman i Hughes Range. Det vart oppdaga og fotografert av Richard E. Byrd på ein flytur den 18. november 1929, og kartlagd av A.P. Crary i 1957–58. Det vart namngjeve av Crary for Detlev W. Bronk, leiar for U.S. National Academy of Sciences, som aktivt støtta operasjonar i Antarktis i løpet av Det internasjonale geofysiske året 1957–58.
Charles Wager
Dei siste åra
Wager var kjend for å dela generøst av formuen sin, både til einskilde som trong hjelp og til velgjerande organisasjonar. Han var til dømes vernar for Cockney Feast som blei halden på austkanten av London. Han er minna gjennom ei innskrift på den niande kyrkjeklokka til St Dunstan's i Stepney, der det står: «To the honour of Sir. Chas. Wager Knt., First Lord of the Admiralty 1729, Patron of the Stepney or Cockney's Feast, instituted at Ratcliff in the year 1674, and discontinued 1784. John Matthews, Esq., Treasurer, T. Mears & Sons fecit. 1806.»
Wager Bay i Canada blei kalla opp etter Wager i 1742.
Eduard Ivanov
Ivanov var forsvarar. I tida 1959-67 spelte han 79 landskampar og skåra 16 mål for Sovjetunionen. Han deltok i Ishockey-VM 1963, Vinter-OL 1964 og verdsmeisterskapen i 1965, såvel som i 1966 og 1967. Frå alle desse meisterskaps-turneringane reiste han heim med gullmedalje. På klubbnivå gjorde Ivanov teneste 1955-57 i Kimik Voskresensk, 1957-62 i Krylja Sovetov frå Moskva, deretter topplaget CSKA Moskva i tida frå 1962 til 1967. Dei fem siste sesongane med CSKA vart han sovjetisk seriemeister. Han avslutta sine år som aktiv med tre års spel for Spartak Kalinin.
David I av Skottland
David I, kjend som «Helgenen» (The Saint), var konge av Skottland frå  1124 til 1153. Han var den yngste av seks sønner av Malcolm Canmore og Den heilage Margaret. David inviterte det normanniske riddarvesenet til Skottland, introduserte normannisk lovverk, reorganiserte institusjonane, oppretta kongelege burghar for å oppmuntra handel med utlandet, prega mynter og gav store gåver til kyrkja.
Friluftsmåleri
Friluftsmåleri (fransk en plein air, engelsk alfresco) er ein målemetode som går ut på å laga eit måleri utandørs, i motsetnad til studio- (atelier-)måleri der berre eventuelle skisser blir gjort på staden.
Kunstnarar har til alle tider arbeidd utandørs når det fall seg slik, men frå midten av 1800-talet blei det viktig å bruka det naturlege lyset, slik både Barbizon-skolen og impresjonistane meinte. Utviklinga av tubar til oppbevaring av fargar var eit medverkande moment, sidan det sparte kunstnarane for det daglege førebuingsarbeidet med å blanda pigment og bindemiddel (linolje) for kvar enkelt farge før arbeidet kunne starta.
I same periode blei det òg utvikla kombinerte fargeskrin og staffeli. Variantar av dette er framleis populære blant dagens friluftsmålarar.
Det å måla utandørs førte til at fleire kunstnarar blei merksame på lysforhold og fargepåverknad frå omgjevnadane. Sidan mange av dei store kunstskulane låg i bystrøk, kan «akademibrunt» skyldast at det innfallande lyset reflektert frå nabolaget og inn vindauga ikkje gav moglegheit til å sjå fargetonar slik sollyset ute gjorde. Eit drømmeatelier i dag vil derfor vera prega av ønsket om at det innfallande lyset kjem frå nord, helst gjennom eit takvindu/overlysvindauge.
Visse stader blei etterkvart meir populære blant kunstnarar på grunn av særeigne lysforhold (og brukbare buforhold), som Fleskum i indre Telemark (Henrik Sørensen m. fl.) og Jæren i Noreg, Skagen i Danmark, saman med kyststrøk frå Nordsjøen til Middelhavet. Mange stader etablerte det seg kunstnarkoloniar og malarskular med friluftsmåleri som tema.
Den nordiske vinteren var eit problem, som Theodor Kittelsen løyste ved å få laga eit berbart segldukshus med omn og store vindauge som han fekk bore rundt i terrenget rundt Lauvlia.
Dmitrovsk
Dmitrovsk (russisk Дмитровск) er ein by i Orjol oblast i Russland med om lag 6 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 90 km sørvest for Orjol.
Han vart grunnlagd i 1711 som landsbyen Dmitrijevka (russisk: Дми́триевка). Etter at det vart bygd ei kyrkje der vart namnet endra til Dmitrovka (russisk: Дмитровка). Han fekk byrettar i 1782. I 1929 vart namnet igjen endra, denne gongen til Dmitrovsk-Orlovskij (russisk: Дмитровск-Орловский) og i 2005 fekk han det noverande namnet Dmitrovsk.
Puppet on a String
«Puppet on a String» (‘tråddokke’ eller ‘marionett’) er ein britisk popsong som vann Eurovision Song Contest 1967. Songen vart framført av Sandie Shaw og var skriven av låtskrivarduoen Bill Martin og Phil Coulter. Songen skaffa Storbritannia sin fyrste siger i Eurovision Song Contest, og han blei ein stor kommersiell suksess etter tevlinga. I Noreg toppet han VG-lista i seks veker, meir enn nokon annan tidlegare Eurovision-song.
Britisk finale
I forkant av Eurovision Song Contest hadde BBC handplukka Sandie Shaw til å delta for Storbritannia, men BBC lot musikerforeininga MPA ta hand om utveljinga av songen. MPA plukka ut fem songar som blei framført i The Rolf Harris Show på BBC1 25. februar 1967. Shaw song alle songane, og etter ei postkort-avrøysting blei «Puppet on a String» kåra som det britiske bidraget til Eurovision Song Contest. Av dei fem låtane som var i finalen, var vinnarbidraget sistevalet til Shaw. Med hennar eigne ord: «Eg hata han frå det heilt fyrste ompa, til det siste slaget på den store basstromma. Eg blei instinktivt fråstøytt av det sexistiske vrøvlet og gaukursmelodien.»
Sjølv hadde ikkje Shaw noko ønske om å delta i Eurovision Song Contest, men talentspeidaren hennar, Adam Faith, hadde overtala ho og sa at det ville gjere manageren hennar, Eve Taylor, lukkeleg. Taylor meinte dette var eit lurt trekk, sidan det kunne setje Shaw i eit godt ljos igjen etter å ha vore involvert i ein opprivande skilsmisseskandale.
Eurovision Song Contest
Eurovision Song Contest blei arrangert i Wien laurdag 8. april 1967, og «Puppet on a String» var det ellevte bidraget ut på scena av 17 deltakande bidrag. I avrøystinga vann songen ein overlegen siger med 47 poeng, meir enn dobbelt så mange poeng som Irland på andreplass. Heile sju av dei ti medlemmane i den norske jurygruppa hadde songen som sin favoritt.
Shaw har seinare forklart Eurovision-sigeren med at ho allereie var populær på kontinentet. Ho hadde spela inn dei fleste hitane sine på fransk, italiensk, tysk og spansk. «Puppet on a String» blei den tredje nummer én-hiten til Shaw i Storbritannia, noko som var rekord for ei kvinne på den tida. Songen blei også ein kjempesuksess over heile verda, blant anna blei «Puppet on a String» den mestseljande singelen i Vest-Tyskland i 1967. Shaw spela også inn «Puppet on a String» på fransk («Un tout petit pantin»), italiensk («La danza delle note»), spansk («Marionetas en la cuerde») og tysk («Wiedehopf im Mai»).
Nyinnspeling
Shaw spela inn «Puppet on a String» på nytt igjen i 2007, i høve sin eigen 60-årsdag. Nyinnspelinga kom i stand etter at ho besøkte ein venn, musikaren Howard Jones. Han sat og spela nokre akkordar på keyboardet og nynna på ein melodi. Ho nynna med og oppdaga etter kvart at songen eigentleg var «Puppet on a String». Dei spela inn den nye versjonen og sende han til produsenten Andy Gray, som la siste hand på verket. Shaw sa sjølv at ho elska den nye versjonen – etter å ha hata originalen i store delar av livet. På sin eigen fødselsdag slapp ho den nye versjonen eksklusivt til gratis nedlasting på si offisielle heimeside. Der var han tilgjengeleg for gratis nedlasting i 60 dagar.
Listeplasseringar
Med Sandie Shaw:
Brnjartsi
Brnjartsi (makedonsk Брњарци) er ein landsby i kommunen Gazi Baba innanfor storkommunen Skopje i Nord-Makedonia. I 2004 vart Brnjartsi overført frå kommunen Aratsjinovo og vart dermed innlemma i storbyområdet til Skopje.
Busetnaden hadde 395 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002.
Fletta
Fletta er ei bukt på sørvestkysten av Lützow-Holmbukta i Antarktis, like vest for Botnneset. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.
Aleksander III av Skottland
Aleksander III var konge av Skottland frå 1240 til 1286. Han er òg kjend som «Aleksander den strålande», og er rekna som ein av dei største kongane av Skottland.
Aleksander blei fødd ved Roxburgh som son av Aleksander II og den andre kona hans, Marie de Coucy. Han blei krona som åtteåring då far hans døydde 6. juli 1249. Kroninga fann stad 13. juli 1249 ved Scone Abbey i Pertshire.
Kongen døydde uventa av eit fall frå hest utan å ha nokon mannleg arving. Hans død førte til langvarig strid om kongsmakta og uro i Skottland.
Mandinkafolk
Mandinkafolk (òg mandingo, mandinko, sosa) er ei folkegruppe frå Vest-Afrika. Folk i gruppa reknar seg som genetiske eller kulturelle etterfølgjarar av det gamle kongeriket Mali, som kontrollerte transsaharahandelen frå Maghreb til Vest-Afrika. Tidleg på 1200-talet var det leia av Sundiata Keïta. I det same hundreåret spreidde mandinkaene seg frå det som i moderne tid blei staten Mali og danna eit temmeleg stort rike. Ei seinare mandinka-statsdanning var Kaabu.
Mandinkaene lever stort sett i Gambia, Guinea, Senegal og Mali. Dei utgjer òg eit stort innslag i Guinea-Bissau, Sierra Leone og Burkina Faso. I Sierra Leone tel dei ca. 160 000 personar (2015).
Det finst også madinkafolk i mindre grad i Mauritania, Elfenbeinskysten og Liberia.
David Bakke
David Olsson Bakke var ein norsk gardbrukar, verkstyrar og stortingsmann for Venstre frå Ytre Holmedal i Sunnfjord.
She's a Mystery to Me
«She's a Mystery to Me» er ein song av Roy Orbison på albumet Mystery Girl, som kom ut i 1989. Songen vart skriven for Orbison av Bono og The Edge frå U2. Albumet Mystery Girl fekk namnet sitt frå denne sognen. Songen vart godt motteken av musikkjournalistane, som generelt meinte det var høgdepunktet på albumet.
David Bakke
Bakke var son til Ole Mathiasson Bakke, ein gardbrukar som fire periodar var varamedlem til Stortinget. Sjølv gjekk han folkehøgskule og landbruksskule før han overtok farsgarden i 1880. Frå 1897 til 1900 var han styrar av eit Vaardals Teglverk.
She's a Mystery to Me
Composition
Ei søvnlaus natt i juni 1987 London under Joshua Tree-turneen til U2, lytta Bono til Orbison sin «In Dreams» om att og om att. Då han vakna morgonen etter starta han å skrive ein song for Orbison. Seinare på dagen song han den uferdige songen for bandet under ein lydsjekk før konserten deira på Wembley Arena. Etter konserten møtte Orbison bandet bak scenen og Bono spelte songen for han. Bono og Orbison arbeidde på songen igjen i midten av november i Los Angeles. Albumet Mystery Girl vart kalla opp etter songen.
David Bakke
Bakke var medlem av heradsstyret i Ytre Holmedal frå 1884 til -88 og i tida 1894-1911. I ni av åra var han ordførar. År 1887 var han redaktør av Firda og Sygnafylkets avis. Han var formann i venstreforeininga i amtet, og 5. representant frå Nordre Bergenhus amt til Stortinget 1900-03; medlem av næringskomite nr 1. På ny vald til stortingsrepresentant for 1913-15, då for einmannskrinsen Søndfjord, gjenvald for perioden 1916-18. Han var då medlem av vegkomiteen, formann 1917 og det meste av 1918-sesjonen.
She's a Mystery to Me
Musikkvideo
Musikkvideoen til songen vart regissert av David Fincher og vart først sendt i april 1989. Det vart laga to versjonar av videoen og begge vart sendte på MTV og andre fjernsynskanalar. Begge versjonane syner ei jente som dreg ut på ei flyreise. I den mest populære versjonen er det ei kvinne som planlegg å dra med ein rik elskar, medan ein andletslaus hovudperson hovudsakleg vert sett i nærbilete av cowboystøvlar som ser at ho dreg utan han. I den alternative versjonen endar videoen med at dei er ei ung jente, eit barn, som går ombord på flyet, med ei eldre kvinne (som truleg er mora).
Mottaking
Musikkjournalistane tok godt i mot songen. Chris Jones i BBC hylla songen og kalla han «ein sann sjeldanheit». Rolling Stone kalla songen ein av dei beste på albumet. Michael Azerrad skreiv at songen høyrtes litt ut som ein U2-song og samanlikna fraseringa til Orbison til Bono si, men at syngestilen likevel avgjort var Orbison si. Pitchfork Media meinte songen avslørte ting i stemma til Orbison som tyda på at han byrja å bli eldre, men skreiv at han la til «tekstur og autoritet» til songen. Allmusic skreiv at songen var høgdepunktet på albumet, ein stemningsskapande ballade som var perfekt for stemma til Orbison.
Havrett
Havrett er den delen av folkeretten som regulerer den internasjonale rettsordenen på havet. Ein skil mellom ulike soner i havet: Hamn, indre farvatn, sjøterritorium, økonomisk sone, kontinentalsokkel og ope eller fritt hav.
Havretten handlar mellom anna om kven som har rett til å gjera seg nytte av naturressursar som fisk og petroleum i dei ulike havområda utenfor kysten. Avhengig av kva sone utanfor kysten det er snakk om, vil rettane og pliktene som høyrer til kyststaten variera.
Historikk
Havretten kan førast tilbake til Hugo Grotius og hans prinsipp eit fritt hav (Mare liberum) frå 1609. Gjennom tidene bygde havretten på sedvanerett. I 1958 blei den første havrettskonvensjonen vedteken, og i dag har dei fleste landa i verda underskrive og ratifisert SN sin havrettskonvensjon.
Eurovision Song Contest 2015
Kypros, Tsjekkia og Serbia kom attende til tevlinga, medan Ukraina trekte seg. 10. februar 2015 annonserte Eurovision.tv at Australia ville debutere i tevlinga, og ville verte direktekvalifisert til finalen. I tillegg fekk landet røyste i båe semifinalane og i finalen.
Etter ein anspent røysteprosess, basert på eit format med 50 prosent juryrøyster og 50 prosent telefonrøyster, vann Sverige tevlinga for sjette gong, med «Heroes» av Måns Zelmerlöw. Sverige vart det fyrste landet som vann to gonger med dette formatet, og det var landet sin andre siger på fire år og i det 21. århundre. Italia vann telefonrøystinga, med Russland på andreplass og Sverige på tredjeplass. Sverige vann juryrøystinga, med Latvia på andreplass og Russland på tredjeplass. Dette var fyrste gong sidan juryen vart gjeninnført i 2009 at vinnaren ikkje vann telefonrøystinga. For fyrste gong fekk alle landa heilt ned til fjerdeplass meir enn 200 poeng. Det russiske bidraget vart det fyrste ikkje-vinnande bidraget som fekk meir enn 300 poeng. Austerrike og Tyskland vart dei fyrste landa sidan 2003 som ikkje fekk poeng i finalen. Austerrike vart òg det fyrste vertslandet som ikkje fekk poeng. Montenegro og Tsjekkia fekk sine beste plasseringar nokonsinne i denne tevlinga. 197 millionar menneske i verda over såg tevlinga, to millionar fleir enn i 2014, noko som er ny rekord.
Format
På slutten av 2011 vart det annonsert av Den europeiske kringkastingsunionen at dei hadde starta eit forsøk på å arkivere alle tevlingane sidan 1956, og at resultata vart forventa å stå klåre i god tid før Eurovision Song Contest 2015. Det vart seinare annonsert at arkivet er klårt og ville verte opna på 60-års-jubileet. Innhaldet i arkivet ville vere tilgjengeleg for publikum gjennon den offisielle Eurovision-nettstaden Eurovision.tv.
Semifinale 1
Den fyrste semifinalen vart kringkasta 19. mai frå Wiener Stadthalle i Wien. Dei ti landa med ein kombinasjon av 50 % sjåarrøyster og 50 % juryrøyster som hadde fått flest poeng frå dei andre landa i denne semifinalen, og tre av dei direktekvalifiserte landa som kan røyste i denne semifinalen, vil kvalifisere seg til finalen. Austerrike, Australia, Frankrike og Spania måtte kringkaste og kunne røyste i denne semifinalen. EBU ville kunngjere poenga og plasseringane for kvart land etter finalen, dette for at sjåarane og juryane som skal røyste ikkje skulle verte påverka i finalen og røyste ut i frå dette, men ha eit nøytralt bilete heile tida.
Semifinale 2
Den andre semifinalen vil verte kringkasta 21. mai frå Wiener Stadthalle i Wien. Dei ti landa med ein kombinasjon av 50 % sjåarrøyster og 50 % juryrøyster som har fått flest poeng frå dei andre landa i denne semifinalen, og to av dei direktekvalifiserte landa som kan røyste i denne semifinalen, vil kvalifisere seg til finalen. Australia, Italia, Storbritannia og Tyskland må kringkaste og kan røyste i denne semifinalen. EBU vil kunngjøre poenga og plasseringane for kvart land etter finalen. Dette for at sjåarane og juryane som skal røyste ikkje skal verte påverka i finalen og røyste ut i frå dette, men ha eit nøytralt bilete heile tida.
Finalen
Finalen vil verte kringkasta 23. mai 2015 frå Wiener Stadthalle i Wien. Berre debutanten Australia, «dei fem store», som er sett saman av Frankrike, Spania, Storbritannia, Tyskland og Italia, og vertslandet Austerrike er direktekvalifisert til finalen. I tillegg til desse vil dei 20 beste frå dei to semifinalane delta.
Trillingbolle
Trillingbolle er eit drikkekar til øl med tre bollar skore ut av eitt stykke tre. Det er gjerne hol mellom bollane slik at ølet kan renna mellom dei. Det kan vera vanskeleg å drikka av trillingbollar utan å søla, og dei var brukt på 1700- og 1800-talet på bygdene i Noreg som «skjemtekar».
Det er funne liknande bollar av keramikk i flere europeiske jernalderfunn, og det er mogleg at desse har hatt ein rituell funksjon.
Sovjetisk kultur
Sovjetisk kultur gjekk gjennom ulike stadium i løpet av dei 69 åra Sovjetunionen eksisterte. Han hadde bidrag frå folk av ulike nasjonalitetar frå kvar av dei femten sovjetrepublikkane, med ein liten majoritet russarar. Dei sovjetiske styresmaktene støtta kulturelle institusjonar, men dreiv også med streng sensur.