cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Erbium
Erbium er eit grunnstoff med kjemisk symbol Er, atomnummer 68 og atommasse 167,26. Det er eit lantanid.
Moskva
Politikk og administrasjon
Heile byen vert leia av éin ordførar, frå 2010 Sergej Sobjanin. Byen er delt inn i ti administrative okrugar og 123 distrikt. Eitt av dei administrative distrikta, byen Zelenograd (nummer 1 på kartet under), ligg eit stykke utanfor resten av byen.
Erbium
Fysiske egenskapar
Smeltepunkt 1497 °C Kokepunkt 2900 °C Densitet: 9,05 g/cm3
Moskva
Politikk og administrasjon
Alle administrative okrugar og distrikt har eigne våpenskjold, flagg og valde leiarar av lokaladministrasjonen.
Erbium
Bruk
Erbiumoksid er rosa og vert brukt til å farga glas.
Moskva
Politikk og administrasjon
Det er ingen spesielle etniske nabolag i Moskva. Som i dei fleste andre byar er det delar av byen som vert rekna som finare enn andre; faktorar som avgjer dette er ofte nærleiken til sentrum, nærleiken til metrostasjonane og tilgangen til grøntareal.
Erbium
Historie
Erbium vart oppdaga av Carl G. Mosander i 1842.
Førekomst
Erbium finst ikkje i naturen i fri form, men fleire mineral inneheld erbium og andre sjeldne jordartar.
Moskva
Politikk og administrasjon
Moskva er det administrative senteret i Moskva oblast, sjølv om byen har status som føderal by med eigen lokaladministrasjon og dermed ikkje er underlagt oblasten.
Arkitektur
Arkitekturen i Moskva er verdskjend. Byen er kjend for Vasilijkatedralen med sine elegante laukkuplar, i tillegg til Frelsaren Kristus-katedralen og Dei sju systrene. Patriarken av Moskva, som held til i Danilov-klosteret, er overhovud i Den russisk-ortodokse kyrkja. Moskva var òg vertsby for sommar-OL 1980. I lang tid var byen dominert av ortodokse kyrkjer. Dette endra seg i sovjettida, spesielt under Josef Stalin, der det vart iverksett store tiltak for å modernisere byen. Stalin introduserte mange store byggjeprosjekt og fekk bygd store boulevardar (mange på meir ein ti felt), men sørgde òg for rivinga av mange kulturhistoriske minnesmerke. Mellom anna vart Sukharev-tårnet, Kazan-katedralen og Frelsaren Kristus-katedralen alle rive under Stalin-tida. Dei to sistnemnde vart derimot bygd opp att på 1990-talet.
Arkitekten Vladimir Sjukhov stod ansvarleg for bygginga av fleire av landemerka i Moskva frå den tidlege sovjet-perioden. Sjukhov-tårnet, eitt av mange hyperbolske tårn teikna av Sjukhov, vart bygd mellom 1919 og 1922 som sendetårn for den russiske kringkastinga. Sjukhov etterlet seg òg ei varig arv til den sovjetrussiske konstruktivismen. Han designa store, langstrekte varemagasin, der GUM i Moskva er det mest kjende.
Stalin er òg kjent for Dei sju systrene, sju katedral-liknande skyskraparar som distinkt pregar horisonten i byen. Den storslagne forma til bygningane er påstått å vere inspirert av Manhattan Municipal Building i New York og stilen deira – med eit intrikat eksteriør og eit høgt, sentralt spir – vert ofte kalla stalinistisk gotisk arkitektur. Alle sju tårn er synlege frå store delar av byen og dei utgjer saman med Ostankino-tårnet dei høgaste bygningane i det sentrale Moskva. Ostankino-tårnet var då det stod ferdig i 1967 det høgaste høgaste frittståande byggverket i verda og er framleis det tredje høgast etter Burj Dubai i Dubai og CN Tower i Toronto.
Sovjetisk bustadpolitikk var prega av stor offentleg bustadbygging. Den raske veksten i folketalt til Moskva i sovjettida førte til ei massiv utbygging av store, monotone bustadblokker. Desse skil seg frå nabolag til nabolag og dei forskjellige typane bustadblokkene kan delast inn etter alder, materiala som vart nytta og stilen. Flesteparten av desse kom etter Stalin-epoken og stilartane er ofte kalla opp etter han som sat ved makta ved byggetidspunktet (Bresjnev, Khrustsjov, etc.). Mange av desse bustadkompleksa er i dag nedslitne og dårleg vedlikehaldne.
Det vert stadig gjort forsøk på å restaurere og gjenoppbygge mange av byen sine døme på før-sovjetisk arkitektur. Dei nybygde og nyoppussa bygningane er lette å kjenne igjen på dei lyse, nye fargane og dei perfekte fasadane. Det finst òg døme på tidlege sovjetiske avantgarde bygningar, som til dømes huset til arkitekten Konstantin Melnikov i Arbat-området. Mange av dei gjenoppbygde bygningane har vorte kritisert for manglande tanke på autentisitet. Fasadisme er òg vanleg. Seinare døme på interessant sovjetisk arkitektur kjenner ein vanlegvis igjen på storleiken og den semi-modernistiske stilen. Eit døme på dette er Novyj Arbat-prosjektet, berykta for sin omfattande øydelegging av ei minneverdig område i Moskva sentrum.
Endre Ruset
Endre Ruset er ein norsk forfattar busett i Bergen. Han debuterte som diktar i 2001. Tematikken i poesien, som er sparsam på rim og teiknsetjing, dreier seg gjerne kring barndom, mellommenneskelege forhold og erotikk.
Ruset er utdanna ved Molde videregående skole, Buskerud Folkehøgskole, Skrivekunst-akademiet i Hordaland og Universitetet i Bergen.
Han har som sin far, forfattaren Arne Ruset, vore involvert i Bjørnsonfestivalen sidan byrjinga i 1992. I 2005 vart han tildelt Bjørnsonstipendet.
Moskva
Demografi
I folketeljinga i 2010 vart det tald 11 503 501 innbyggjarar i Moskva. Dette talet tar derimot ikkje høgde for folk som ikkje er folkeregistert i byen.
Moskva har vore den største byen Russland i fleire hundre år. Etter Sovjetunionen sitt fall har det gått nedover med mange byar i Sibir og andre stader i landet, så dominansen til Moskva over andre russiske byar har auka dei seinare åra.
På grunn av låge fødselstal og høg mortalitet har folketalet i Russland minka med 700 000 årleg sidan Sovjetunionen sitt fall. I 2003 oversteig talet på dødsfall talet på fødslar med om lag 49 400. Dei seinare åra har talet på barnefødslar auka noko, men gjennomsnittsalderen på innbyggjarane i Moskva aukar stadig.
Relativt mange innflyttarar til Moskva gjer at folketalet i byen stadig aukar, i motsetnad til i mange andre byar i Russland der utviklinga går motsett veg. Innflyttarane vert tiltrekt av den sterke økonomiske situasjonen i Moskva, som står i sterk kontrast til stagnasjonen mange andre stader i landet. For å regulere folkeveksten har styresmaktene i Moskva innført eit system som forbyr ikkje-fastbuande å halde seg i hovudstaden i meir enn 90 dagar utan å registrere seg.
Tilflytting frå alle delar av Russland og andre delar av den tidlegare Sovjetunionen gir Moskva stor etnisk variasjon. Ved folketeljinga i 2010 var det 16 ulike etnisitetar som hadde over 10 000 ibuarar i byen. Den klart største folkegruppa var likevel russarar, som utgjorde 86,3 % av folketalet. Dei største minoritetsgruppene var ukrainarar (1,3 %), tatarar (1,3 %) og armenarar (0,9 %). I tillegg til dette kjem det at 5,8 % av moskovittane ikkje oppgav etnisitet ved folketeljinga.
Take This to Your Grave
Fall Out Boy's Evening Out with Your Girlfriend er det andre studioalbumet til den USA-amerikanske musikkgruppa Fall Out Boy.
Litteratur
Litteratur (frå lat. 'skrift, skriftleg framstilling' av littera 'bokstav') eller bokheim er eit svært vidt omgrep som dekkjer det meste av det menneska lager med ord. Det meste av litteraturen vert skrive ned og trykka i bøker, men det finst òg munnleg litteratur, som vitsar og vandrehistorier, og litteratur på Internett som aldri har vore utgjeve av noko forlag.
Ein plar skilje mellom faglitteratur (sakprosa) og skjønnlitteratur. Når folk flest tenkjer på litteratur, vil dei nok likevel for det meste tenke på skjønnlitteratur, og sjå for seg ein roman, som er blitt vår tids hovudlitteratur. I tidlegare hundreår var det det rima diktet som var den viktigaste forma for litteratur. I vikingtida og mellomalderen, var det det episke diktet som var in, og før det igjen såg dei gamle grekarane helst drama – tragediar og komediar.
Epokar
Desse epokane viser til europeisk litteratur frå eit norsk synspunkt.
Ullensvang kommune
Ullensvang kommune er ein kommune i Hardanger i Vestland fylke. Han vart oppretta 1. januar 2020 ved samanslåinga av Ullensvang herad, Odda kommune og Jondal kommune.
__Innhaldsliste__
Geografi
Heradet grensar i nord mot Granvin herad og Ulvik herad, i nord og aust mot Eidfjord kommune, i aust mot Vinje kommune, i sør mot Suldal og Sauda kommunar og i vest mot Etne og Kvinnherad kommunar. Vest for Hardangerfjorden ligg Kvam herad. Lokalavisa Hardanger Folkeblad («Folkablae»), som kjem ut i Odda, dekkjer Ullensvang herad.
Morten Svendsen
Morten Svendsen var ein norsk musikar og dirigent, son av vekkingspredikant Faste Svendsen.
Ullensvang kommune
Geografi
Heradet ligg på båe sider av Sørfjorden i Hardanger, på sør- og nordsida av Utnefjorden, på vestsida av indre Samlafjorden, på vest- og austsida av den sørlege delen av Eidfjorden. Langs Samlafjorden ligg gardane Litlås og Storås, Kvalvik, Alsåker, Vines, Lote og Hesthamar. På sørsida av Utnefjorden ligg Utne, på nordsida Tjoflot og Ulgenes. På vestsida av Eidfjorden ligg Kaland og Djønno, på austsida Ytre Bu og Ringøy. Nordaust for innlaupet til Sørfjorden ligg Kinsarvik. På austsida av Sørfjorden ligg Urheim, Lutro, Lofthus, Opedal, Børve, Sekse, Hovland, Espe og Fresvik. På vestsida av Sørfjorden, nordover frå Odda mot Utne ligg Kvitno, Eikhamrane, Måge, Bleie, Reidsete, Vikebygd, Nå, Rogdo, Aga, Velure, Jåstad, Haustveit, Hauso, Grimo, Langasete og Trones.
Morten Svendsen
Morten Svendsen vart fødd i Molde, men utdanna i Leipzig. Han studerte song, klaver og dirigering. I 1909 skipa han Trondheim Symfoniorkester, som han leia fram til 1918 saman med at han var kapellmeister ved Trøndelag teater åra 1910 - 1922. Han var krumtappen i Trondheims musikkliv, og leiar for fleire kor i byen. Lenge gjekk det fråsegn om dei operaene og operettene han sette opp.
Ullensvang kommune
Geografi
Nordre snutten av Folgefonna ligg i heradet. Mykje av vestsida av Hardangervidda utgjer størstedelen av arealet til heradet og over 80 % av arealet i Ullensvang ligg 900 meter eller meir over havet.
Det høgaste punktet i Ullensvang er Hårteigen, 1690 m.o.h.
Morten Svendsen
Svendsen drog til Tysland i først på 1920-talet. Der virka han som songpedagog og orkesterdirigent. I 1932 – 39 var han dirigent for Städtisches Filharmonisches Orchester i Aachen, der han òg grunnla ein songskule saman med kona si, songaren Valentine Rostin. Svendsen skreiv elles ein del songar og klaverstykke. Han kom heim att til Noreg frå Tyskland ved krigsutbrotet i 1939 og underviste i song her til 1952. Svendsen dirigerte på ny Trondheim Symfoniorkester på 80-årsdagen sin hausten 1957.
Ullensvang kommune
Folketalsutvikling
I tiårsperioden 1996–2006 gjekk folkemengda i Ullensvang tilbake med 10,4 % mot 7,3 % i Hardanger som heilskap.
Folketalsutvikling for noverande Ullensvang kommune frå 1920:
Kultur og næringsvegar
Heradet er kjend for jordbruk og fruktdyrking, og for fruktbløminga om våren. Mange av gardbrukarane driv med ein kombinasjon av fruktdyrking og sauehald. Det meste av jordbruks- og skogbruksarealet er brattlendt, ofte svært brattlendt. Turisme er den andre viktige næringsvegen.
I Ullensvang ligg 6 barne- og ungdomsskular: Kinsarvik Skule, Opedal Skule, Sekse Oppvekstsenter, Vikebygd skule, Vines skule og Hauso skule. Det finst ikkje vidaregåande skule i Ullensvang, dei næraste ligg i Odda, Kvam og Voss.
Heradsstyret har gjort vedtak om fleire tusenårsstader i Ullensvang, men ein hovudplass, som er Utne sentrum. Sentrum og kaiområdet har vorte opprusta, og markeringa av tusenårsstaden, ein skulptur, har vorte reist. Skulpturen er utforma av kunstnaren Ingunn van Etten og står på kaia. Han vart avduka sommaren 2007.
Hestkjøltoppen
Hestkjøltoppen  er eit fjell i Lierne kommune i Trøndelag. Det har ei høgd på 1390 meter over havet og er det fjerde høgaste fjellet i fylket av fjella med primærfaktor på minst 50 meter. Fjellet er òg det høgaste i Lierne.
Elin Ørjasæter
Elin Ørjasæter er ein norsk kommentator, forfattar, akademikar, redaktør og tidlegare hovudjeger.
Ørjasæter er cand.philol. med hovudfag i økonomisk geografi. Ho har vore informasjonssjef i bank, personaldirektør i Damm forlag (2005–2007), hovudjeger i tre ulike selskap, der ho mellom anna rekrutterte leiarar til Nasjonalmuseet, Nationaltheatret, Oslo Filharmoniske orkester, Nasjonalbiblioteket og Festspillene i Bergen.
Ho vart i 2004 kjend for utsagnet om at kvinner ikkje vert valde som toppleiarar fordi dei ikkje er villige til å ofre alt for jobben, og at dei manglar «killer-instinktet» som ein toppsjef må ha.
Ørjasæter har vore spaltist i økonominettavisa E24. I 2018 var ho redaktør i Arbeidsnytt.
Ho er også førstelektor ved Høyskolen Kristiania.
Ho har gjeve ut to barnebøker, i tillegg til Lederboka, hodejegerens beste tips som kom ut på Cappelen hausten 2008.
Ørjasæter er gift med den skjønnlitterære forfattaren Nils Gullak Horvei.
Vuepertjahke
Vuepertjahke  er eit fjell i Røyrvik kommune i Trøndelag. Det har ei høgd på 1338 meter over havet og er det sjette høgaste fjellet i fylket av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Bertrab Nunatak
Bertrab Nunatak er ein nunatak som ligg langs sørsida av Lerchenfeldbreen og kring 5 nautiske mil vest-sørvest for Littlewood Nunataks. Han vart oppdaga av Den andre tyske antarktisekspedisjonen, 1911–12, under Wilhelm Filchner, som namngav fjellet etter general von Bertrab.
Kongemakta Castilla
Kongemakta Castilla var ei historisk eining som vanlegvis vert rekna for å ha starta i 1230 med den tredje unionen mellom kongedøma Castilla og Toledo på eine sida og kongedøma Leon og Galicia på den andre. I 1217 vart Ferdinand III krona til konge av Castilla og Toledo, og 13 år seinare (1230) reiv han til seg krona i Leon og Galicia frå arvingane deira (Sancha og Dulce). Han er mest kjend som Ferdinand III av Castilla og stundom av «Castile og Leon».
Thulium
Bruk
Thulium vert brukt i legeringar.
Historie
Thulium vart oppdaga av Per Theodore Cleve i 1879.
Førekomst
Thulium vert ikkje funne i fri form i naturen. Grunnstoffet finst i små mengder saman med andre sjeldne jordartar i ein del mineral.
Provinsen Oristano
Provinsen Oristano (italiensk Provincia di Oristano) er ein provins i regionen Sardinia i Italia. Hovudstaden er byen Oristano. Han har eit areal på 3 040 km² og totalt 167 971 innbyggjarar (2001). Det er 88 kommunar i provinsen og dei største av desse er:
Alversund
Alversund er ein tettstad i Alver kommune ved utløpet av Alverstraumen i Nordhordland. På staden er det kyrkje, barne- og ungdomsskule.
Alversund kommune 1885-1964
Alversund var eigen heradskommune frå 1885 til han vart innlemma i Lindås kommune 1964. Størstedelen låg på fastlandet på Lindåshalvøya og ein mindre del på Radøy. Fram til 1923 omfatta kommunen òg austre brorparten av Holsnøy i noværande Meland kommune.
I 1884 vart det vedteke at Alversund skulle verta eigen heradskommune med sokna Alversund og Meland frå Hammer og Seim sokn frå Hosanger. Den nye kommunen hadde då eit folketal på 2793. I 1903 vart seks bruk, nemleg Sætre nordre, Sæterstølen nordre, Sæterstølen søndre nr. 4 og 42, Fureneset og Leirdal lagt frå Strusshamn sokn og Askøy prestegjeld til Mæland sokn i Alversund prestegjeld, med 32 innbygjarar.
I 1923 vart Meland sokn med 1716 innbygjarar skilt ut som eigen heradskommune, medan dei gjennværande sokna Alversund og Seim hadde 1771 innbygjarar. I 1964 vart Alversund slått saman med Lindås kommune, saman med Hamre og Hosanger kommunar sine område nord for Osterfjorden, Titland krins av Sæbø kommune på Radøy og gardane Nipo, Dyrkolbotn og Eitrdalen i Modalen kommune. Alversund kommune hadde då eit folketal på 2099.
Før kommunesamanslåinga i 1964 grensa Alversund kommune i nord og aust til Lindås kommune, i sør til Meland kommune og vest til Sæbø kommune på Radøy.
Språk
Alversund kommune tok tidleg i bruk det nynorske skriftmålet. Krinsane i Seim-sokna og nokre i Meland tok nynorsk i bruk i skulen i 1908. Målstriden var likevel sterkare i krinsane ved Alverstraumen på grunn av det tettare sambandet med bybaserte miljø. Soltveit og Tveiten krinser fekk såleis ikkje nynorsk før i 1929. I kyrkja var skilnaden mindre. Dei såkalla Blix-salmane vart innrøysta til bruk i alle kyrkjene i 1907 med stort fleirtal i alle soknene. Protokollen for kommunestyret vart ført på nynorsk frå 1921. Alversund har fostra to kunstnarar som har profilert nynorsk språk og kultur, først og fremst Ivar Medaas gjennom pionerinnsats frå 1960-åra og samarbeid med nynorske tekstforfattarar som Jakob Sande, Halvor J. Sandsdalen og Herbjørn Sørebø. Dei seinare åra har skodespelaren Claus Sellevoll ført denne arven vidare, mellom anna gjennom framsyningar på Det vestnorske teateret.
Präzer Höhi
Präzer Höhi er eit fjell i Dei lepontinske Alpane, i nærleiken av Thusis i kantonen Graubünden i Sveits.
Alversund
Folketalsutvikling
Folketalsutvikling for tidlegare Alversund kommune frå 1923 til 1964:
Castilla
Castilla eller Castile kan vise til
Arnie Norse
Arnie «Skiffle Joe» Norse var ein norsk songar og underhaldningsartist.
Norse var kjend frå skjenkestaden Tranen i Oslo, ei lang rekke utdrikkingslag, nokre fjernsynsopptredenar og eigenproduserte kassettutgjevingar. Han var utdanna typograf og arbeidde i England frå 1950 til midt på 1950-talet. Då han kom tilbake til Noreg tok han til å opptre med å syngja og spela gitar samtidig som han sykla på eithjulssykkel. Han opptredde mellom anna på Sirkus Arnardo.
I 1958 blei den første plata hans gjeven ut, singelen «Mexico-Joe» på A-sida. B-sida var «Oh senorita», som blei ein hit på Island. I denne perioden brukte han tilnamnet «Skiffle Joe», som han fekk av Arne Bendiksen.
I 1978 byrja han å opptre på restaurant Tranen i Oslo, syklande på etthjulssykkel med gitar og cowboyhatt. Han framførte slagerar og frekke viser som «Misjonær i gryta», «Min lille kone (som legger seg på ryggen for ei krone)» og «Jælp mæ å rime (Den sensurerte bært-bært-visa)». Han opptredde kvar veke på Tranen i over 30 år, frå 1978 saman med kona si Nipaporn Norse og eit band gjennom mange år, fram til staden stengde 27. januar 2012.
TV-aksjonen
TV-aksjonen går føre seg ein søndag i oktober og NRK set denne dagen mykje av sendetida si av til innsamlinga.
Musefamilien
Musefamilien (Muridae) er ein familie av små pattedyr. Det er litt over 600 artar fordelt på dei 77 slektene i familien.
Familien er utbreidd i Afrika, Eurasia, Japan, Australia, Tasmania og Mikronesia. I tillegg har menneske spreidd han til Amerika.
Dyra varierer i storleik frå 5-48 cm og 5-1500 g. Dei har lang, oftast naken, hale kledd med skjel. Augene, øyrene og bakføtene er forholdsvis store. Dei er aktive heile året. Dyra er altetarar, men lever for det meste av frø og frukter.
Smørbukk
Historie
Serien vart starta i Norsk Barneblad sommaren 1938. Då illustrerte Jens R. Nilssen folkeeventyret Smørbukk. I dei neste nummera av Norsk Barneblad heldt serien om Smørbukk fram. No var det ikkje guten frå eventyret, men ein matglad liten gut som vart ute for mange krevjande situasjonar.
I 1941 kom første Smørbukkheftet til jul. Etter det har Smørbukk kome kvar jul, unnateke 1944, då det var papirmangel. Kvart hefte har ei sjølvståande forteljing.
Frå 1963 til 1970 vart det utgjeve vårhefte. Det har og kome eit feriehefte.
Personar
I dei fleste hefta er Trond med. I starten var han granneguten som Smørbukk ofte var uven med. Seinare har dei vorte kameratar som har opplevd mange eventyr i lag.
Ein del andre personar som er mindre viktige er med i mange av forteljingane. Det er foreldra til Smørbukk, foreldra til Trond, læraren og lensmannen.
Teiknarar
Den som skapte figuren Smørbukk var Jens R. Nilssen. Han var teiknar frå 1938 til 1959.
Solveig Muren Sanden tok over som illustratør i 1959. Ho teikna jule- og vårhefta til i 1981.
Håkon Aasnes har teikna sidan 1982.
Forteljarar
Redaktøren i Norsk Barneblad Andreas Haavoll skreiv dei første fortellingane, til 1942 saman med Øyvind Dybvad. Så fortalde Dybvad åleine til og med 1954. Då skreiv Haavoll i eit julehefte.
Den nye redaktøren for Norsk Barneblad, Johannes Farestveit, overtok i 1956. Han fortsette i samarbeid med Muren Sanden til 1979.
Etter 1980 skreiv Olav Norheim og Velle og Gard Espeland. I 1984 finn vi Ingvar Moe som forteljar.
Frå 2000 har Håkon Aasnes fortalt.
Norfolkøya
Norfolkøya (engelsk Norfolk Island, norfuk Norfuk Ailen) er ei øy i Stillehavet som ligg mellom Ny-Caledonia og New Zealand. Øya utgjer eit sjølvstyrt australsk territorium, saman med to mindre øyar. Arealet er 35 km² og folketalet 2114 (2007).
Om lag halvparten av ibuarane på Norfolkøya stammar frå Pitcairn, ei befolkning danna av mytteristar frå det britiske skipet «Bounty» og polynesiarar frå Tahiti. I 1856 blei heile befolkninga på 194 personar flytta til Norfolkøya, då Pitcairn var blitt overfolka. Nokre av dei vende attende til Pitcairn kort tid etter, men størstedelen vart verande på Norfolkøya.
Øya styrte seg sjølv fram til 1896, då ho blei underlagt den britiske kolonien New South Wales og seinare Australia. I 1979 blei øya eit sjølvstyrande territorium under australske Norfolk Island Act.
Butterfly Knoll
Butterfly Knoll er ein av La Grange Nunataks, 4,5 nautiske mil sørvest for Mount Beney i Shackletonkjeda. Han vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967, kartlagd av British Antarctic Survey i 1968–71 og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee fordi det i planet likna ein sommarfugl (butterfly på engelsk).
Periferieininga Lárisa
Periferieininga Lárisa (gresk Περιφερειακή ενότητα Λαρίσας, Periferiakí enótita Larísas) er ei periferieining i Hellas i periferien Thessalía. Hovudstaden i periferieininga er byen Lárisa. Periferieininga vart oppretta som eit prefektur i 1881 etter krigen då Thessalía vart ein del av Hellas. Fram til 1947 inkluderte prefekturet Magnisía.
Administrativ inndeling
Tidlegare var Lárisa eit prefektur. Frå 2011 er periferieininga delt inn i sju kommunar.
Geografi
Det grensar til Kozáni i nordvest, Piería i nordaust (begge i Makedonia), Egearhavet i aust, Magnisía i søraust, Fthiótida i sør, Kardítsa i sørvest og Tríkala i vest. Sørlege, nordlege og nordvestlege område er skogkledd, medan Den thessaliske sletta dekkjer sentrale område.
Dei sju søstrene
Dei sju søstrene vert brukt om tre stader i Noreg
Periferieininga Lárisa
Historie
Området rundt Lárisa var heimstad til pelasgianarane fram til det vart ein del av gresk kultur. Området vart invadert og styrt av Kongedømet Makedonia eit par hundreår seinare. Etter kvart tok Romarriket over etter den tredje makedonske krigen og mykje seinare vart det ein del av Austromarriket. På 1400-talet erobra Det osmanske riket området. Under den greske sjølvstendekrigen i 1821 prøvde grekarane å frigje området, men dei vart verande under osmanarane. Først i 1881 vart Lárisa og resten av Thessalía ein del av Hellas. Dei nordlege områda, inkludert Týrnavos, Elassóna, Sarandáporo, Témbidalen og Ólymbos vart ikkje invadert før balkankrigane i 1913. Eit av dei mest kjende slaga i krigane var slaget ved Sarandáporo der grekarane slo tyrkarane og enda femhundre år med tyrkisk undertrykking. Heile periferieininga vart då omsider gresk.
Under den gresk-tyrkiske krigen i 1920-1922 kom flyktningar til periferieininga og danna fleire landsbyar her. Nokre av desse voks opp til å verte byar.
Klima
Periferieininga har hovudsakleg middelhavsklima med varme somrar og milde vintrar. Temperert klima finn ein i høgareliggande område, og i fjella er det vanleg med snø om vinteren.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferieininga er:
Kilroy Was Here av Styx
Kilroy Was Here er det ellevte studioalbumet til det amerikanske rockebandet Styx, gjeve ut den 22. februar 1983. Albumet er kalla opp etter den kjende graffitimeldinga frå andre verdskrigen, «Kilroy was here». Det var det siste albumet med originale songar av den «klassiske» besetninga til bandet med Dennis DeYoung, Tommy Shaw, James «J.Y.» Young, John Panozzo og Chuck Panozzo.
Albumet inneheldt to hitsinglar, synthpopsongen «Mr. Roboto», som seinare vart ein av signatursongane deira, og powerballaden «Don't Let It End». Begge av dei vart store hittar i 1983 og nådde høvesvis tredje- og sjetteplassen på singellista i USA.
Hardrocksongen «Heavy Metal Poisoning», byrjar med dei baklengs-maskerte, latinske orda «annuit cœptis, novus ordo seclorum». Dette tyder «[han/ho/det] har føretrekt forpliktingane våre, ein ny orden for tidene». Desse er to av mottoa som er på det amerikanske riksvåpenet på eine sida av den amerikanske 1-dollarsetelen.
Albumet selde til platina i USA og er så langt det siste albumet av bandet som har klart dette.
Bakgrunn
Bandet skapte delvis albumet som eit hånleg svar til fundamentalistiske, kristne grupper og andre antirock-aktivistar som tidlegare hadde påverka senatet i Arkansas om å vedta ei lov som sa at alle plater som inneheld baklengsmaskering måtte merkast med dette av produsenten. I lovforsalget vart det omtalt plater av The Beatles, Pink Floyd, Electric Light Orchestra, Queen og Styx. ELO hadde eit liknande svar på sitt eige album, Secret Messages i 1983.
Albumet er ein slags rockeopera som fortel om ei soge der rock er gjort forbode av ei fascistisk og teokratisk regjering og «MMM (the Majority for Musical Morality)». Hovudpersonen i soga, Robert Orin Charles Kilroy (DeYoung), er ei tidlegare rockestjerne som er blitt plassert i fengsel av MMM-leiaren Dr. Everett Righteous (Young). Forkledd rømmer han (i følgje songen «Mr. Roboto») og oppdagar ein ung musikar, Jonathan Chance (Shaw), som er har ein misjon om å bringe rocken attende.
Albumet debuterte på tiandeplassen på Billboard 200 den første veka og selde over ein million eksemplar. Til slutt nådde albumet tredjeplassen på albumlista i USA, men selde ikkje like godt som dei føregåande albuma, som hadde fått Styx til å ta ei meir teatralsk retning. I eit intervju med Chicago Tribune snakka James Young om dei kunstnariske usemjene i bandet som førte til at dei vart oppløyst: «Dennis ønskte sterkt å gjere desse rolege, intime kjærleiksballadane, og meg og Tommy Shaw var sterkt i mot det, så skilnadane våre vart forsterka, fordi Dennis insisterte på å gå utafor grensene me kunne akseptere. Han er ein sjølvsikker fyr med sterke meiningar.»
Trass i at albumet selde godt, vart ikkje songane på albumet spelte fleire gonger på konsertane deira etter Kilroy-turneen var over, før «Mr. Roboto» vart framført som ekstranummer 30. mai 2018. DeYoung har spelt songane «Mr. Roboto» og «Don't Let It End» mykje på soloturneane sine.
Musikkvideo
Tre av fire videoar for albumet—«Mr. Roboto», «Don't Let It End» og «Heavy Metal Poisoning»—vart filma på same tid og nytta klipp frå kortfilmen. Ein fjerde video, «Haven't We Been Here Before», vart filma eit par månader etter albumet kom ut.
Salslister
Album - Billboard (USA)
Singlar - Billboard (USA)
Beit Ta'mir
Beit Ta'mir (arabisk خربة بيت تعمر) er ein palestinsk landsby seks kilometer søraust for Betlehem. Byen ligg i Betlehem guvernement sentralt på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på 1 229 i 2007. Landsbyen er kalla opp etter 'Arab al-Ta'mira, ei beduinstamme i Betlehemområdet, og i lag med Tuqu' og Za'atara dannar han landsbygruppa 'Arab al-Ta'mira.
Portugisarar
Portugisarar (portugisisk os portugueses) er ei folkegruppe som hovudsakleg er busett i Portugal heilt vest på Den iberiske halvøya og snakkar portugisisk. Dei portugisiske styresmaktene reknar med at det finst rundt 17 millionar portugisarar i verda, 11 millionar i Portugal.
Grunna den historiske utstrekninga til Det portugisiske imperiet og koloniseringa av område i Afrika, Asia og Amerika, så vel som emigrasjon både i historisk og nyare tid, kan ein finne portugisiske samfunn mange stader i verda, og den portugisiske diasporaen er stor.
Flesteparten av portugisarane er katolske.
Punta Pioda
Punta Pioda (eller Pioda di Sciora) er eit fjell i Bregagliafjella (Dei sveitsiske Alpane) i Graubünden i Sveits.
Språkfamiliar
Språkfamiliar er grupper av språk som ein kan visa er i slekt med kvarandre, det vil seia at dei stammar frå eit felles grunnspråk.
Korleis språkfamiliar oppstår
Utviklinga av ulike språk frå eit grunnspråk kan skje via regelmessige endringar i uttalen av språklydar. I mange tilfelle lèt dette urspråket seg i stor grad rekonstruere ved samanlikning av dei enkelte språka.
August Schleicher utvikla stamtreteorien, og kvar språkfamilie har greiner og undergreiner. Resultatet er at ein kan dele inn språk heilt ned til dialektgrupper og dialektar om ein vil. Isolerte språk er, som namnet viser, språk som ein ikkje greier å klassifisere. Vidare passar ikkje kreolspråk inn i språkfamiliane.
Å bestemma språkfamiliar
Den best kjende og mest studerte språkfamilien er den indoeuropeiske, som omfattar fleire språk sør og vest i Asia og alle språka i Europa, bortsett frå baskisk og finsk-ugriske språk som t.d. ungarsk, finsk, estisk og samiske språk.
Fleire av dei andre språkfamiliane er meir omdiskuterte. Dette kan vera fordi ein ikkje har godt nok forskingsmateriale om dei, eller på grunn av problem med sjølve omgrepet. Tanken om språkfamiliar kjem frå evolusjonen i naturen, der ein stamart gjev opphav til slekter av artar som er så ulike at dei ikkje lenger kan få avkom saman.
Språk kan derimot alltid påverka kvarandre. Norsk tek til dømes til seg stadig fleire ord frå engelsk. Engelsk på si side har fått mange ord frå norsk og både ord og setningssyntaks frå fransk og latin. Pidginspråk og kreolar er døme på at to eller fleire heilt ulike språk kan gje opphav til eit nytt språk, som dermed ikkje kan seiast å høyra til nokon særskild språkfamilie.
Det er to skolar av språkfamilieforskarar, dei som vil slå saman, og dei som vil splitte, eller med andre ord: dei som kjem med dristige hypoteser, og dei som held seg til hypotesene dei kan stadfeste. Eit godt døme på den første skolen er Joseph Greenberg, som har gjort framlegg om språkfamiliar som Amerind (for nesten alle dei amerikanske språka). Han meiner også at indoeuropeisk, tyrkiske språk, mongolsk, tungusisk, koreansk og eskimo-aleutiske språk er i slekt. Dei som vil splitte peiker på at Greenberg kan ha rett, men at det framleis står att å vise at dei er i slekt. Stridsspørsmålet er med andre ord om vi skal vente til vi har klart å rekonstruere eit felles urspråk før vi slår fast at språk er i slekt med kvarandre.
Det viktigaste kriteriet på språkslektskap er leksikalsk likskap, eller snarare systematisk leksikalsk ulikskap. Kva vi kallar konsepta vi vil snakke om er arbitrært, og har vi leksikalsk likskap ut over kva som kan vere tilfeldig, er det enten lån eller genetisk slektskap. Mykje av den genetiske språkforskinga går med til å skilje lånord frå felles arveord. Språk skal også grupperast familievis. Spørsmålet er altså ikkje om tyrkisk og ungarsk er i slekt, men om dei tyrkiske og uralske urspråka er det. Før ein kan sjå etter leksikalsk likskap må ein altså rekonstruere dei urspråka ein skal samanlikne. Eit anna kriterium er grammatisk likskap. Språk som er i slekt vil ofte vere grammatisk like, og det er dermed fristande å dra slutninga den andre vegen også. Men i og med at grammatisk variasjon i verdas språk er relativt avgrensa, kan vi ha grammatisk likskap mellom språk som ikkje er i slekt. Tyrkisk og quechua har t.d. mange grammatiske fellestrekk, men er ikkje i slekt. Nabospråk som ikkje er i slekt, kan konvergere, slik som når den finitte verbbøyinga i finsk har vorte lik verbbøyinga i dei germanske nabospråka, og dermed skil seg frå uralske språk i aust. Problemet med teoriane til «samanslåarane» er at dei ofte baserer seg på grammatisk likskap, og at dei ikkje rekonstruerer urspråk for dei språkfamiliane dei vil slå saman.
Sikre språkfamiliar
Lista over språkfamiliar i tabellen under er sortert etter kor mange morsmålsbrukarar kvar språkgruppe har.
* Koreansk blir brukt av om lag 1,1 %.
Andreas Faye
Liv og gjerning
Faye var fødd i Bragernes (Drammen). Far hans var skipsførar og seinare meklar. Sonen fekk undervisning hos sokneprest Wettergren i Borre, og han overtala faren til å late sonen studere. I 1817 byrja han ved Drammens Skole, og i 1823 vart han student med laud. Frå nyttår 1826 til juli 1827 var han konstituert timelærar ved same skulen. Juni 1828 tok han teologisk embetseksamen med laud. I januar 1829 vart han tilsett som lærar ved Arendals Middelskole, ei stilling han hadde i fire år.
12. mars 1833 vart Faye utnemnd til sokneprest i Holt. I 1839 vart han dessutan forstandar og fyrstelærar ved det nyoppretta Holt seminar, og vert difor rekna som fyrste rektor på det seinare Universitetet i Agder. Han vart verande i desse stillingane inntil han 27. august 1860 vart sokneprest i Sande i Vestfold. 16. januar 1864 vart han i tillegg prost i Nordre Jarlsberg prosti.
Faye reiste i 1831 til Danmark, Tyskland, Italia og Frankrike på eiga rekning. På denne reisa vitja han universitetsførelesingar, til dømes av Schleiermacher og Neander i Berlin, oppsøkte Goethe i Weimar, og sette seg inn i allmugeskulevesenet i Preussen og Sachsen. Etter heimkomsten var han med å stifte Arendals Museum og det offentlige Bibliothek.
Faye døydde på Sande prestegard.
Forfattarskap
Fayes Norske Sagn frå 1833 var den fyrste folkloristiske boka som kom ut i Noreg. I arbeidet med segnene var Faye inspirert av Deutsche Sagen av Grimm-brørne frå 1816, og som norsk pionerverk kom Norske Sagn med oppsiktsvekkande lærde referansar til gresk og norrøn mytologi, og til allereie utgjevne folkloristiske tradisjonssamlingar frå nabolanda. Seinare folkloristar har oppfatta stilen til Faye som turr og skriftspråkleg gjengjeving av dei munnlege kjeldene.
Faye si samling vekte interessa for norske folkeminne i vitskaplege miljø. Peter Andreas Munch var vel den som omfatta innsamling, utgjeving og forsking av norsk tradisjonsstoff med størst interesse, men skulle kome til å gå mot Faye. Både Henrik Wergeland og Peter Christen Asbjørnsen sende Faye tekstar til 2. opplag av Norske Folke-Sagn (1844).
Både Asbjørnsen og Moe vart inspirert til å take fatt på arbeidet med å samle inn, granske og attfortelje eventyr og segner gjennom sine kontaktar med Andreas Faye.
Mr. Roboto
«Mr. Roboto» er ein song skriven av Dennis DeYoung for bandet Styx og gjeven ut på albumet Kilroy Was Here i 1983. Songen vart òg gjeven ut som den første singelen frå albumet med songen «Snowblind» (frå det førre albumet Paradise Theatre) som B-side. I Canada gjekk songen heilt til topps på den nasjonale RPM-lista. I USA nådde songen tredjeplassen på Billboard Hot 100 i april 1983.
Du Toit Nunataks
Du Toit Nunataks er ei gruppe nunatakar mellom Cornwallbreen og Glenbreen, ved vestenden av Read Mountains i Shackletonkjeda. Dei vart fotograferte frå lufta av U.S. Navy i 1967, og kartlagd av British Antarctic Survey i 1968–71. I samband med at stader i området vart namngjevne etter geologar, vart dei namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee etter Alexander Logie du Toit, ein sørafrikansk geolog.
Misjná
Bokverket Misjná (hebraisk מִשְׁנָה Mišnā) er den første omfattande skriftlege kodifiseringa av den munnlege Toráen som han vart forstått av farisearane og seinare av dei rabbanittiske jødane. Misjná vart redigert og fullført av Jehudá hannassí mot slutten av 100-talet av den moderne tidsrekninga.
Misjná utmerker seg i den rabbinske litteraturen ved skildringane av Tempelet i Jerusalem, som vart øydelagt eitt århundre tidlegare. Ein av dei seks hovuddelene av Misjná handlar spesifikt om lover for tempeltenesta.
Det er òg verd å merke seg at svært få skriftsitat er gjevne som basis for lovene i Misjná. Harmonisering og underbyggjing av misjnaiske lover og Torá-lover var viktige element i dei seinare medrasjím og Talmúd (Talmúd Jerusjalmí og Talmúd Bablí).
Dei rabbinske lærde som Misjná dokumenterer syna åt blir kalla tannaím (fl. av tanná). Tanná er eit arameisk ord som kjem frå same rota hebraisk Misjná. Grunntydinga av ordet er ‘taka oppatt’, ‘repetere’, og verbet kan òg tyde ‘å lære’. Ordet misjná tyder nærmast ‘det lærte’, og Misjná er i utgangspunktet å sjå som ein meir eller mindre fullstendig korpus av fariseisk-jødisk sivil og religiøs lov slik denne var forstått fram mot slutten av 100-talet av den vestlege tidsrekninga og redigert av rebbí Jehudá hannasí («prins Jehudá»). Jehudá hannassí blir elles oftast kalla rett og slett Rebbí.
Inndelinga av Misjná
Ordet «misjná» kan òg tyde ein ‘paragraf’, det vil seie den minste juridiske eininga i Misjná. Fleirtalsforma av misjná er «misjnajót». Ei gruppe av misjnajót utgjer ein perek (eit kapittel); ei gruppe av perakím (kapittel) utgjer ein massékhet (ein traktat), ei gruppe av massekhtót utgjer ein séder (ein orden), og dei seks sedarím utgjer heile Misjná. Det hebraiske uttrykket for seks traktatar er שִׁשָּׁה סְדָרִים šiššā sədārīm, forkorta til SjaS. Same inndelinga som for Misjná gjeld òg for heile Talmúd i sine to utgåver — Talmúd Jerusjalmí og Talmúd Bablí.
(I Talmúd Bablí er det lagt til sju seinare massekhtót: Massékhet Abót derebbí Natán, Massékhet Soferím, Massékhet Ébel rabbatí, Massékhet Kallá, Massékhet Dérekh éres rabbá, Massékhet Dérekh éres zutá og Massékhet Pérek hasjalóm)
Magnesiumoksid
Magnesiumoksid (MgO) er eit oksid av magnesium. Det er eit kvitt, fast stoff med høgt smeltepunkt. Det er eit basisk oksid.
Bruk
Magnesiumoksid har E-nummer 630 og vert brukt som surleiksregulerande middel. Stoffet vert òg nytta som hjelpestoff i tablettar.
Biologisk rolle
Stoffet verkar avførande. Sidan det er basisk, kan det brukast mot sure oppstøt.
Champøya
Champøya (russisk Остров Чамп eller Ostrov Tsjamp) er ei øy sentralt i Frans Josefs land i Russland.
Champøya er den sørlegaste øya i Zitsjy land, ei undergruppe av Frans Josef-øygruppa. Mellom Champøya og Luigiøya i nord og Sailsburyøya i nordaust ligg smale sund.
Den breie kanalen vest for Champøya vert kalla Markhamkanalen (Пролив маркама; Proliv Markama), etter den britiske polfararen admiral sir Albert Hastings Markham.
Øya er kalla opp etter William S. Champ, som på oppdrag frå William Ziegler leia ein leiteaksjon etter Anthony Fiala frå Fiala-Ziegler-ekspedisjonen.
I august 2006 vart det funne ei over hundre år gammal ski på Champøya ved Kapp Trieste (Mys Triest).
Kjelder
''
Pynt
Pynt, pryd eller stas er tillegg ein påfører noko for å oppnå høgare estetisk verdi. Pynt blir gjerne rekna som unyttig, men kan vera med på å auka opplevinga av eller statusen til det som blir pynta.
Ordsoge
Ordet «pynt» kjem eigentleg av lågtysk pünte, 'orden, fin form', og viser altså opphavleg til at noko er i god stand. «Pryd» kjem av norrønt prýði, prud, medan «stas» truleg kjem av lågtysk stacie, '(kyrkjeleg) prosesjon, prakt' med påverking frå mellomalderlatin statio, 'stogg under prosesjon'.
Sjiraff
Sjiraff (Giraffa camelopardalis) er eit afrikansk, partåa klauvdyr som tygg drøv. Det finst berre éin nolevande art, men ein reknar med 8–9 underartar. Sjiraffamilien består av sjiraffar og den næraste slektningen deira okapien.
Leveområde
Sjiraffar finst berre i Afrika, men der er dei utbreidde over eit ganske stort område. Dyra lever på savannane sør for Sahara. Sjiraffen er ikkje rekna som truga, men nokre underartar er sjeldne.
Pynt
Bruk av pynt
Ein kan pynta stader, dyr, menneske og ting med pyntegjenstandar, klede, band eller ved å bruka litt tid på å laga noko finare. Til dømes kan ein garnera ein matrett for å gjera han meir apetittvekkande, dekka eit bord med duk, bretta serviettar, blomar og levande lys for å gjera det meir høgtidssamt eller pynta menneske med fine klede, frisyrar, sminke eller smykke for at dei skal ta seg godt ut. Ofte er pynt ein del av utforminga til ein gjenstand, sjå design eller kunsthandverk.
Sjiraff
Utsjånad
Sjiraffen er det høgaste landdyret i verda. Hannane kan verta 4,8 til 5,5 meter høge og vega opptil 1930 kilo, medan hoene vanlegvis er mindre og lettare.
Sjølv om halsen er ekstra lang, har han sju virvlar, slik som andre pattedyr. Sjiraffane har lange, tynne bein som kan vera over to meter høge. Ryggen skrånar bakover. Skinnet er lyst med flekkar, og dei ulike rasane og underartane kan ha forskjellig mønster.
Sjiraffane har ei lang, tynn tunge med mørk farge. Dyra brukar ho til å ta blad av greiner.
Levevis
Sjølv om sjiraffar vanlegvis er stille, kan dei både laga gryntelydar og ein slags fløytelydar.
Sjiraffar kan springa fort. Dei er oppmerksame på farar, og kan varsla kvarandre ved hjelp av lydar. Dei kviler gjerne med hovudet mot bakken eller lent bakover mot ryggen, men kan raskt reisa seg opp viss dei vert forstyrra.
Dyra held saman i flokkar som i nokre tilfelle kan bestå av hundre eller fleire dyr. Langt mindre grupper er vanlegare.
Om namnet
Artsnamnet camelopardalis stammar frå det tidlegare romerske namnet på dyret, der det vart skildra som ein mellomting mellom kamel og leopard. Namnet sjiraff er lånt frå arabisk zurafa som igjen truleg kjem frå eit lokalt språk.
Magnisía
Periferieininga Magnisía (gresk Περιφερειακή ενότητα Μαγνησίας, Periferiakí enótita Magnisías) er ei periferieining i Hellas i periferien Thessalía. Hovudstaden i periferieininga er Vólos. Prefekturet Magnisía vart oppretta i 1947 ut av Lárisa prefektur. Om lag 70 % av innbyggjarane bur i storbyområdet rundt Vólos, som er den nest største byen i Thessalía og den tredje travlaste hamnebyen i Hellas.
Tidlegare inkluderte prefekturet Magnisía øyane Skiáthos, Skópelos og Alónnisos i Dei nordlege Sporadane, men frå 2011 er dei skilt utsom ei eiga periferieining, Sporadane.
Grunnstoffa magnesium og mangan, og dessutan omgrepet magnetisme er kalla opp etter Magnisía.
Geografi
Magnisía grensar til Fthiótida i sørvest, Lárisa i vest og nord og Egearhavet i aust. I nord låg tidlegare den no uttørka Kárlasjøen, omgjeve av jordbruksområde i vest og fjell i aust.
Kommunar
Periferieininga var tidlegare var ein del av Magnisía prefektur saman med Skiáthos, Skópelos og Alónnisos. Frå 2011 har periferieininga dei fem kommunane
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferieininga er:
From Under the Cork Tree
Fall Out Boy's Evening Out with Your Girlfriend er det tredje studioalbumet til den USA-amerikanske musikkgruppa Fall Out Boy.
Juridisk person
Juridisk person er ein juridisk omgrep.
Omgrepet omfattar alle rettssubjekt som ikkje er ein fysisk person og som opptrer overfor omverda som ei eining. Ein juridisk person har kapasitet til inngå avtale som om det var ein fysisk person, og kan saksøke og saksøkast (har partsevne i prosess).
Eksempel på juridiske personar er statar, statlege føretak, fylkeskommune, kommune, interkommunale selskap, aksjeselskap, ansvarleg selskap, andelslag, foreiningar, stiftingar, osv.
På den andre sida er eit vanleg tingsrettsleg sameige i utgangspunktet ikkje ein juridisk person, der vil til dømes kvar enkelt medeigar måtte saksøkast i ein tvist.
Det hebraiske alfabetet
Det hebraiske alfabetet blir bruka i språka hebraisk og jødisk-arameisk, jødearabisk, jødespansk (ladino), jiddisch med fleire.
Provinsen Sassari
Provinsen Sassari (italiensk Provincia di Sassari) er ein provins i regionen Sardinia i Italia. Hovudstaden er byen Sassari. Han har eit areal på 7 692 km² og totalt 441 884 innbyggjarar (2018). Det er 92 kommunar i provinsen.
Paradox Interactive
Paradox Interactive (tidlegare kjend som Paradox Entertainment) er eit svensk spelselskap med base i Stockholm. Selskapet er kjent for dei historiske strategispela sine, seriane Europa Universalis og Hearts of Iron. I tillegg til at dei gjev ut eigneutvikla spel, gjev dei ut andre sine spel au. Selskapet har blant anna studio i Stockholm, Skövde og Umeå.
Soge
Target Games AB byrja som ein butikk og laga rollespel frå 1980 og fram til konkurs og omskiping i 1999. Alle rettar og eigneluter vart overført til dotterselskapet Target Interactive som vart skilt ut og byta namn til Paradox Entertainment
I november 2004 kjøpte styreformann Theodore Bergquist den interaktive delen av selskapet og kalte det nye selskapet Paradox Interactive AB, medan Paradox Entertainment Inc flytta hovudkontoret til Los Angeles.
I 2015 vart Paradox Entertainment Inc kjøpt opp av the Cabinet Entertainment group, og fekk namnet Cabinet Licensing Inc.
Hearts of Iron II var det fyrste spelet utgjeve som Paradox Interactive AB.
Cities: Skylines, frå finske Colossal Order, har selt over 3,3 millioner spel og Magica har selt 3,6 millioner, som gjer dei til selskapet sine bestesljarar (per mai 2017).
Majorstua
Majorstua var endestasjon for Holmenkollbanen før det vart bygd tunnel ned til sentrum og ein ny underjordisk endestasjon, Nationaltheatret stasjon. Området er eit trafikk-knutepunkt ved at vegsystemet Ring 2, parsellen Kirkeveien, går over Majorstukrysset og vert knytt saman med gater til fleire kantar av byen, og det her dessutan er ein viktig stasjon for T-banen (Majorstuen stasjon) og haldeplassar for sporvogns- og bussliner. Kirkeveien var ein part av grenselina mellom Oslo by og Aker herad fram til 1947.
Majorstua er eit skule-, handle- og utelivssentrum for Oslo vest. På Majorstua ligg Norges musikkhøgskole, Politihøgskolen, Det teologiske Menighetsfakultet, Sporveismuseet i den gamle «Vognhall 5» og kulturhuset til oslostudentane, Chateau Neuf, og det er stutt veg til Universitetet i Oslo på Blindern. Frognerparken med m.a. Frogner hovudgård, Oslo bymuseum, Vigelandsanlegget, Frogner stadion og friluftsbadet Frognerbadet ligg òg i nærleiken av Majorstua. Fram til 1970-åra blei det forretta russisk-ortodoks messe i krypten på Majorstua kyrkje.
Mot sentrum og mot Frogner er det leigegardar frå 1890-åra og små bustadblokker frå seinare tider, rundt Majorstukrysset finn ein nokre fine funkis-bygnader og opp mot Marienlyst lamell-blokker (frittliggjande høge og lange bustadblokker) frå slutten av 1930-åra.
Etter bydelsreforma 1. januar 2004 blei den administrative eininga bydel Majorstuen-Uranienborg slege saman med bydel Frogner. Det lokale fotballaget er Frigg.
Målføre
Målføre eller dialektar er talemålsvariantar av eit språk, variantar som finst i geografisk åtskilde område, til skilnad frå sosiolektane, som er variantar mellom ulike sosiale grupper, og standardspråk, som ofte kan vere definert som ikkje-stadeige språk.
Det er ikkje noko absolutt og objektivt skilje mellom ein dialekt og eit språk, politiske tilhøve avgjer ofte om ein dialekt eller ei dialektgruppe blir forfremja til eige språk eller eit språk redusert til dialekt av eit nærskyldt språk. Dei skandinaviske språka er typiske døme på at målføre som er svært like, blir skilde ut som ulike språk. Kinesisk er eit døme på det motsette, der svært ulike dialektar som ikkje er innbyrdes forståelege, likevel vert kalla eitt språk.
Det er viktig å skilje mellom omgrepa målføre og målform. Noreg har mange dialektar, men norsk har berre to offisielle målformer, bokmål og nynorsk.