cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reguleringsplan
Behandling av planforslag
Eit planforslag som kommunen ønskjer å fremme, skal sendast på høyring til aktuelle statlege og regionale offentlege organ, private organisasjonar og institusjonar med interesser i planen, med høve til å gje uttale til forslaget innan ein fastsett frist.
Tilsvarande skal planforslaget, inklusive eventuell konsekvensutgreiing, leggast ut til offentleg ettersyn i minst seks veker, med høve for alle til å kome med merknader. Plandokumenta skal vere lett tilgjengelege, blant anna gjennom elektroniske media som oftast vil vere kommunens heimeside. Grunneigarar og festarar, og så langt som råd andre med rettar i området og naboar, skal varslast særskilt. Kommunen skal deretter behandle innkomne merknader og eventuelt gjere om på planen.
Når forslaget er endeleg utarbeidd skal det behandlast i kommunestyret som kan vedta det, avvise det eller stille krav om endringar og ny prosedyre. Ligg det føre uavklara motsegn til planen er ikkje kommunestyrets vedtak endeleg, og Kommunal- og moderniseringsdepartementet må avgjere.
For mindre planar som er i samsvar med overordna planar, kan kommunestyret delegere vedtaksretten til eit anna kommunalt organ.
Private planforslag
Når private legg fram forslag til reguleringsplan skal kommunen seinast innan tolv veker avgjere om forslaget skal fremmast, sendast på høyring og leggast ut til offentleg ettersyn. Deretter fylgjer planen vanleg prosedyre. Finn ikkje kommunen grunn til å fremme forslaget skal forslagstillar varslast, og han kan krevje at kommunestyret behandlar avslaget dersom forslaget er i tråd med overordna plan.
Kunngjering og klage
Etter endeleg vedtak av reguleringsplan i kommunen eller departementet skal grunneigarar og festarar, andre med rettar i området, og naboar varslast direkte med opplysning om høve til å klage på vedtaket innan tre veker. Endeleg planvedtak i departementet kan ikkje påklagast. Planen med beskriving skal kunngjerast i minst éi avis og elektroniske medium.
Plangjennomføring
Reguleringsplanen gjev heimel for bruk av verkemiddel for plangjennomføring. plan- og bygningslovens reglar gjeld kjøp av grunn, erstatning, refusjon og utbyggingsavtalar. Tidlegare var det vanleg at kommunane stod for kjøp av byggegrunn og opparbeiding av kommunaltekniske anlegg, og kravde utgiftene refundert. I dag er privat tomtekjøp og bruk av utbyggingsavtalar mest vanleg.
Oreigning (ekspropriasjon)
Oreigning er tvungen avståing av eigedomsrett og andre rettar til fast eigedom som for å gjennomføre offentleg vedtekne arealplanar, eller for andre føremål i medhald av lov. Lovheimel er i plan- og bygningsloven og lov om oreigning av fast eigedom (lenke til Wn + ekstern lenke).
Kommunen kan vedta oreigning innanfor eit planlagd område, men utan plan trengst departementets samtykke. Dersom ikkje retten blir brukt innan 10 år (5 år i fornyingsområde), fell han bort.
Innløysing
Motsvarande oreigningsretten kan grunneigar krevje innløysing av ubygd eigedom som er regulert til offentleg trafikkformål, friområde, fellesområde, fornyingsområde, offentleg bygg eller grav- og urnelund. Det same gjeld ubygd del av eigedom dersom arealet ikkje kan drivast på rekningssvarande måte.
Erstatning
I visse tilfelle kan grunneigar krevje erstatning dersom reguleringsplanen medfører at eigedommen blir øydelagd som byggetomt, og han ikkje kan nyttast på annan rekningssvarande måte.
Refusjon
Etter loven kan den som står for utbygging av offentleg veg, vass- og kloakkanlegg, fellesareal eller parkbelte i industristrøk innanfor planområdet, krevje refusjon av utbyggarane for utgiftene. Refusjonsbeløpet skal ikkje vere høgare enn verdiauken på den enkelte eigedom.
Utbyggingsavtale
Utbyggingsavtale er ein avtale mellom kommunen og grunneigar eller utbyggar, og må ha grunnlag i kommunalt planvedtak. Avtalen regulerer kva som skal gjerast innan planområdet og fordeling av ansvar og kostnader for utbygginga. I det minste vil ein avtale omfatte interne vegar og andre tekniske anlegg, uteareal og leikeplassar og liknande. Også nødvendig kapasitetsutviding av eksterne anlegg kan reknast inn. Det kan avtalast typar og storleik på bustadar, spesielle krav til utforming av dei, og eventuell forkjøpsrett til marknadspris. Også danning av velforeining og ordning for drift og vedlikehald kan avtalast.
Avtalen kan ikkje omfatte sosial infrastruktur som det offentlege har ansvar for etter andre lovar, slik som skolar, barnehagar eller helse- og eldreinstitusjonar.
Igangsetting av avtaleforhandlingar skal kunngjerast. Sjølv om avtaleforhandlingar kan gå føre seg parallelt med eit planarbeid, kan ikkje kommunen underskrive avtalen før planen er vedteken.
SS-29 silo
SS-29
Jihanah
Jihanah er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Irene Epple
Irene Epple er ein tysk tidlegare skirennar frå Seeg i Bayern som representerte Vest-Tyskland. Ho tok VM-sølv i utfor i 1978 og OL-sølv i storslalåm i 1980. I 1982-sesongen vann ho både storslalåm og kombinasjon i Verdscupen i alpine greiner 1982.
Aktiv
Epple deltok i Vinter-OL 1976 i Innsbruck og vart som best nummer ti i utfor. To år seinare vann ho sølvmedaljen i utfor under VM i alpine greiner 1978 i Garmisch-Partenkirchen. I same meisterskapen vart ho nummer fire i storslalåm, ei tevling som vart vunne av den yngre systera Maria Epple.
I tida frå mars 1980 til desember 1983 vann Epple 11 renn i verdscupen. Flest sigrar, seks i talet, kom i storslalåm, i tillegg vann ho både kombinasjons-, utfor- og super-G-renn. Gjennom sine år som aktiv oppnådde ho 44 pallplasseringar i verdscuprenn. Ho la opp i 1985, etter vedvarande skadeplagar. I november 1994 gifta Epple seg med den dåverande finansministeren i Tyskland, CSU-politikaren Theo Weigel. Sidan har ho sjølv vore aktiv CSU-politikar på krinsnivå («Landkreis»).
David Briggs
David Briggs var ein amerikansk plateprodusent som er mest kjend for arbeidet sitt med Neil Young og bandet hans Crazy Horse.
Biografi
David Briggs var fødd i Douglas i Wyoming, men slo seg ned i California. Tidleg i 60-åra byrja han å jobbe i musikkbransjen i selskapet til Bill Cosby, Tetragrammaton Records. I mai 1966, fekk han høvet til å spele på Elvis Presley-albumet How Great Thou Art då Floyd Cramer kom for seint. Briggs fortsette å spele og turnere med Presley fram februar 1977. Eit av dei første albuma han produserte var for komikaren Murray Roman. I følgje Briggs var dette det første albumet nokon gong med ordet «fuck» på det. Briggs arbeidde etter kvart sjølvstendig med folk som Alice Cooper, Spirit og Jerry Lynn Williams.
I 1968, etter å ha plukka opp ein haikande Neil Young, produserte Briggs det første soloalbumet hans, Neil Young (1968). Dette førte til eit livslangt venskap mellom dei to mennene, og Briggs var med å produsere mange album for Young, mellom anna Everybody Knows This is Nowhere og After the Gold Rush. Det siste albumet han produserte var Young sitt Sleeps with Angels i 1994, før Briggs døydde i 1995. Briggs har òg arbeidd på album for artistar som Spirit, Tom Rush, Nils Lofgren, Steve Young, Nick Cave and the Bad Seeds og Royal Trux.
David Briggs døydde 26. november 1995 etter lang kamp mot lungekreft, 51 år gammal.
May-Louise Flodin
May-Louise Flodin  var ei svensk venleiksdronning som vart den andre vinnaren av Miss World i 1952 då tevlinga gjekk i London. Flodin vart dermed den andre svensken på rad til å vinne konkurransen, etter Kicki Håkansson.
Etter sigeren arbeidde Flodin som motemodell og dreiv med vasskioppvising. Ho blei seinare hotelldirektør i Jordan.
Alois Kälin
Alois Kälin er ein sveitsisk, tidlegare langrenns- og kombinertløpar frå Einsiedeln. Han vann sølvmedaljen i kombinert under olympiaden i 1968 og bronsemedaljen i same øvinga i ski-VM 1966. I 1972 var han med på Sveits sitt langrennslag som tok OL-bronsen på 4x10 km stafett. Kälin er den siste utøvaren som har tatt OL-medaljar i både kombinert og langrenn.
Aktiv
Han fekk sitt gjennombrot under VM 1966 i Oslo, der han vann bronsemedaljen i kombinert og sidan gjekk Sveits inn til sjetteplass på 4x10 km stafett. Under dei olympiske leikane i Grenoble i 1968 kom han eit trinn høgre på pallen i kombinert, han var vel eitt poeng bakom olympiameisteren Franz Keller, og likeeins ein plass høgre opp i stafetten. Kälin vart då, den 1. februar 1968, den fyrste sveitsaren som tok ein OL-medalje i nordiske greiner, berre fire dagar før landsmannen Josef Haas tok bronsemedaljen på den olympiske femmila.
Ëtter 1968 satsa Kälin på langrenn åleine. Han gjorde to bra tevlingar i verdsmeisterskapen på ski i 1970 i Štrbské Pleso og vart nummer ni på 50 km og nummer 13 på 30 km. Som i 1968 gjekk han Sveits i mål til femteplass på 4x10 km stafett. Under Holmenkollrenna i 1971 gjekk Kälin inn til femteplass på 15 km, 13,6 sekundar bak vinnaren Osmo Karjalainen frå Finland. Han fylgde opp med ein sterk sjuandeplass på femmila på eit blytungt skiføre. Året etter, under OL 1972 i Sapporo gjekk han seg inn til sjuandeplass på tremila. Han fekk så bronsemedalje etter han gjekk tredjeetappen på det sveitsiske laget som i 4x10 km stafett slo Sverige med tre skundar i kampen om tredjeplassen.
FA-cupfinalen i fotball 1999
FA-cupfinalen i fotball 1999 fann stad på Wembley stadion i London 22. mai 1999, med 79 101 tilskodarar på tribunane. Manchester United sikra seg pokalen etter å ha vunne med 2-0 over Newcastle United.
Kampen
Manchester United tok leiinga ved innbytar Teddy Sheringham i det 11. minutt, einast to minuttar etter han kom på bana. Åtte minuttar ut i den andre omgangen la Paul Scholes på til 2-0.
Manchester United stilte med: Peter Schmeichel, Gary Neville, David May, Ronny Johnsen, Phil Neville, David Beckham, Roy Keane, Paul Scholes, Ryan Giggs, Andy Cole og Ole Gunnar Solskjær. Teddy Sheringham kom på bana allereie i det 9. minutt, då Keane vart skadd. Dwight Yorke bytta med Cole i det 60. og Jaap Stam med Scholes i det 78. minutt.
Dommaren heitte Peter Jones.
Knocking 'Round the Zoo
«Knocking 'Round the Zoo» er ein song skriven av James Taylor og gjeven ut på debutalbumet hans, James Taylor, på Apple Records i 1968. Han hadde tidlegare spelt inn songen i 1966 med bandet sitt, The Flying Machine, men denne innspelinga vart ikkje gjeven ut før i 1971 på James Taylor and the Original Flying Machine. Songen vart òg gjeven ut som singel av Apple i Frankrike (APF 506), med «Something's Wrong» på baksida. «Knocking 'Round the Zoo» og «Something in the Way She Moves» var inkludert på demolydbandet som Taylor sendte til produsenten Peter Asher, som overtydde han om å signere Taylor til Apple.
Rolling Stone Album Guide-kritikaren Mark Coleman meiner at «Knocking 'Round the Zoo» er eit «høgdepunkt» på James Taylor-albumet og omtaler han som «sparkande» og at songen var med på å skape vegen James Taylor ville ta i framtidige opptak. Time rosar den «vittige, riff-aktige musikalske ironien.» Rolling Stone-kritikaren Jon Landau seier at songen «kombinerer ein undertrykt sans for humor med naturlegheit.» James Taylor-biografen Timothy White kritiserer den «treige» introduksjonen på strenginstrument som arrangør Richard Hewson la til songen på James Taylor-albumet. Rolling Stone-skribenten Jules Siegel kritiserte songen for å høyrast ut som «ein sado-masochistisk fantasi.» Siegel meinte at Taylor framstilte seg sjølv som ein aristokrat som framleis var i kontroll til trass for å vera på eit psykiatrisk sjukehus, med «ein kvinnelig pleiar som blei betalt for å vera slaven hans.» Siegel kritiserer òg linja om at pleiaren slo han med ei nål. Forfattaren Ian Helperin kritiserer utgjevinga av James Taylor and the Original Flying Machine på CD for å endre instrumenteringa.
Alberte Bekkhus
Alberte Tennøe Bekkhus er ein norsk ungdomspolitikar som i 2020 blei vald til leiar for Raud Ungdom (RU). Før ho blei leiar i Raud Ungdom var Bekkhus høvesvis studieansvarleg og feministisk ansvarleg i ungdomspartiet.
Bekkhus er oppvaksen i Moss i Østfold der ho har vore aktiv i lokalpolitikken, som leiar i Moss Raud Ungdom og Moss Natur og Ungdom.
Politikk
Bekkhus var medansvarleg for haldningskampanjen til Raud Ungdom i 2019, «Feministruss». Kampanjen hadde som mål å mobilisere mot kvinnefiendslege haldningar, ritual og generell ukultur under russefeiringa.
I 2016 deltok Bekkhus saman med andre aksjonistar frå Natur og Ungdom og Raud Ungdom i ein sivil ulydnadsaksjon i Førdefjorden, der målet var å forhindre industriføretaket Nordic Mining i å prøvebore etter rutil og deretter dumpe gruveslam i eit sjødeponi. Som RU-leiar har ho markert seg med tydeleg støtte til LHBT-rettar, og gått ut mot transfobi. Vidare har ho vore tydeleg mot NATO og for styrking av norsk forsvar, for rettferdig pensjon, for køyreopplæring som valfag, for rusreform og for havvindkraft og anna klimapolitikk.
Lynyrd Skynyrd
Lynyrd Skynyrd er eit USA-amerikansk rockeband mest kjent for ha popularisert Southern rock-sjangerne i 1970-åra. Med røter attende til bandet My Backyard i Jacksonville i Florida i 1964, vart bandet òg kalla The Noble Five og One Percent, før dei slo seg til ro med «Lynyrd Skynyrd» i 1970. Bandet vart verdskjent med signaturlåtar som «Sweet Home Alabama» og «Free Bird». På sitt mest populære døydde bandmedlemmane Ronnie Van Zant og Steve Gaines, i tillegg til korsongaren Cassie Gaines, i ein flystyrt i 1977, og bandet vart oppløyst.
Lynyrd Skynyrd har selt 28 millionar plater i USA. Gruppa vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame den 13. mars 2006. I januar 2018 annonserte Lynyrd Skynyrd ein farvelturné.
Historie
Lynyrd Skynyrd vart skipa av vokalisten Ronnie Van Zant og bestod av ei rekkje skulekameratar, mellom andre Allen Collins og Gary Rossington. Dei spelte i starten saman under fleire namn som My Backyard og Noble Five. Andre namn som vart nytta var Conqueror Worm, Sons of Satan, The Wildcats og til slutt One Percent, som dei hadde fram til 1970. Ikkje lenge etter vart Billy Powell, Bob Burns og Leon Wilkeson med i bandet, og namnet vart endra til Lynyrd Skynyrd. Namnet kjem frå den strenge gymlæraren til Rossington og Burns, som heitte Leonard Skinner.
Ian Stewart
Ian Andrew Robert Stewart var ein skotsk pianist og organist og ein av dei opphavlege medlemmane av The Rolling Stones. Han måtte forlate bandet alt i mai 1963 fordi manageren meinte han hadde ein utsjånad som ikkje høvde seg for eit tenåringsband. Stewart heldt likevel fram å spele for dei som pianist og arbeidde for dei som turnemanager til han døydde. For dette vart han rekna som den «sjette Rolling Stone», sjølv om han ikkje var offisielt medlem og vart rekna som viktig for bandet både musikalsk og personleg. Dei mest kjende bidraga hans til Stones er songar som «Let It Bleed», «Brown Sugar», «Dead Flowers», «Sweet Virginia» og «Honky Tonk Women».
Lynyrd Skynyrd
Historie
Bandet spelte saman i nokre år utan vidare stor suksess, før dei i 1973 fekk kontrakt med MCA. Dei første albumet (pronounced 'lĕh-'nérd 'skin-'nérd), vart etterfølgd av ein turné der dei spelte som oppvarmingsband for The Who. Dei slo ikkje verkeleg gjennom før dei kom ut med det andre albumet sitt, Second Helping. Dette kom i 1974 og inneheldt mellom anna «Sweet Home Alabama». Etter Second Helping kom eit par middelmåtige plater, før dei i 1976 kom med konsertalbumet One More From the Road, som sendte bandet opp på listene igjen.
17 oktober 1977 gav dei ut albumet Street Survivors. Berre tre dagar etter var bandet på veg til ein spelejobb i Baton Rouge i Louisiana, då flyet deira krasja utanfor Gillburg i Mississippi. Ronnie Van Zant, Steve Gaines, Cassie Gaines, som var syster til Steve, og manageren til bandet, Dean Kilpatrick, omkom. Krasjen førte til at Street Survivors vart ein stor suksess, og dei overlevande medlemmane bestemte seg for å leggje ned bandet.
Ian Stewart
Mot slutten av 1970-åra og starten av 1980-åra danna Stewart eit boogie-woogie jazz-band, Rocket 88, saman med Charlie Watts på trommer, Alexis Korner på gitar og Jack Bruce på bass.
Lynyrd Skynyrd
Historie
I 1987 vart Lynyrd Skynyrd start opp att, denne gongen med den yngste broren til Ronnie Van Zants, Johnny Van Zant som vokalist. Bandet heldt fram heilt fram til dei gav seg i 2018.
Ian Stewart
Stewart døydde av hjarteattakk den 12. desember 1985 med han sat på venterommet til legen.
Etter at Stewart døydde sa Mick Jagger: «Eg vil verkeleg sakne han. Stu var den einaste fyren vi prøvde å tilfredsstille. Vi ville at han skulle akseptere songane me lagde og spelte. Vi ville at han skulle like det.»
Cartagena i Colombia
Cartagena, òg kjent som Cartagena de Indias, er ein stor hamneby ved den karibiske kysten nord i Colombia. Han er administrativ huvudstad for departementet Bolívar.
Cartagena møter Det karibiske havet i vest. I sør ligg Cartagena-bukta (Bahia de Cartagena) med dei to innfartsleiene Bocachica i sør og Bocagrande i nord.
UNESCO klassifiserte hamna, festningane og monumenta i gamle Cartagena som Colombias første verdsarv frå 1984.
Historie
Byen blei skipa i 1533 av Pedro de Heredia og fekk namn etter Cartagena i Spania. Under den spanske koloniseringa var byen eit viktig sentrum for nye busettingar i Amerika og er jamvel i dag eit økonomisk knutepunkt som trekk til seg mykje turisme.
På 1500- og 1600-talet var Cartagena ein del av den spanske interessesfæren, ei av de viktigaste hamna for spansk skatteinnkreving og dermed òg eit huvudmål for brittiske og franske piratar og kaperar. Til dømes plyndra Francis Drake byen i 1580.
Ein finn framleis mange av dei gamle slotta i Cartagena: San Felipe de Barajas-slottet, bygd mellom 1536 og 1657; muren omkring den gamle byen, las Murallas; undervassmuren langs Bocagrande bygd mellom 1771 og 1778, og dei to forta San Jose og San Fernando, begge bygde mellom 1751 og 1759 ved Bocachica.
Det finst mange koloniale bygningar i den gamla bydelen, blant anna inkvisitasjonspalasset, ein katedral, nonneklosteret Santa Clara (i dag eit hotell) og ein jesuitskole.
Storbyområdet
Cartagena by hadde 876 334 innbyggjarar i år 2008, totalt 923 219 om ein tel med heile kommunen på 570 km².
Byregionen Cartagena, Área Metropolitana de Cartagena, består av fem kommunar med totalt 1 026 889 innbyggjarar i år 2008 på ein areal av 1 361 km². Utenom Cartagena inngår kommunane Clemencia, Santa Catalina, Turbaco og Turbaná i området.
Staden idag
Sør for Murallas og på halvøya Bocagrande ligg den nye byen. Det er ein av Colombias størsta hamner og endepunktet på ein lang oljeleidning. Nord for byen ligg Rafael Núñez internasjonale lufthamn. Cartagena huser òg Colombias størsta karibiske marinebase, med namnet A.R.C Bolívar.
Omkring 30 km søraust for Cartagena ligg Islas de Rosario, eit verna område med eit vattenland med trente delfinar og mange tropiska fiskar og haiar.
Klimaet i Cartagena varierer særs lite gjennom årstidene. Høgste døgnmiddeltemperatur i løpet av eit år er 31 °C og lågste er 24 °C. Cartagena har òg 90 % luftfukt og har ein regnperiode som normalt tar til i oktober. Totalt fell det cirka 1 000 mm regn i Cartagena gjennom eit år.
Cartagena på film
Delar av filmen Kampen om den grøne diamanten (Romancing the Stone) frå 1984, i regi av Robert Zemeckis, utspelar seg i Cartagena.
Iráklio internasjonale lufthamn, Níkos Kazantzákis
Iráklio internasjonale lufthamn, Níkos Kazantzákis er den største flyplassen på Kreta, og den nest største flyplassen i Hellas. Flyplassen ligg om lag fem kilometer aust for sentrum av Iráklio, i nærleiken av kommunen Néa Alikarnassós.
Flyplassen er kalla opp etter den greske forfattaren og filosofen Níkos Kazantzákis.
Big Jack
«Big Jack» er ein song av det australske hardrockbandet AC/DC. Det er den andre singelen og det tredje sporet på albumet deira Black Ice. Denne låten vart nummer 53 på Rolling Stone si liste over dei 100 beste låtane i 2008. Songen var òg med i ein episode av CSI: Miami med tittelen «Divorce Party». Det ryktast at songen vart inspirert av ein mann Angus hang med i Memphis under Stiff Upper Lip-turneen.
Bangey Heights
Bangey Heights er ei rekkje fjell med ei høgd opp mot 2900 m (Bezden Peak) nord i det sentrale Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis som strekkjer seg 12 km frå sørvest til nordaust og 10 km frå nordvest til søraust. Dei grensar til Patleynabreen i vest, Embreebreen i nordvest og nordaust, og Kopsisbreen i søraust, og er knytt til Probuda Ridge i sørvest via Chepino Saddle og til Maglenik Heights i sør via Panicheri Gap.
Høgdene are kalla opp etter busetnaden Bangejtsi i Nord-Bulgaria.
Track Three
«Track Three» (uformelt kalla «Delayed») er ein song skriven og spelt inn av den amerikanske songar-låtskrivaren Scott Walker i 1983. Det var den åttande solosingelen til Walker i Storbritannia og vart gjeven ut i mars 1984 for å marknadsføre comeback-albumet Climate of Hunter. Det vart laga ein stilmessig svartkvit musikkvideo til singelen. Singelen gjekk inn på salslistene. Det var den einaste singelen han gav ut i 19890-åra og den siste som kom ut i Storbritannia.
«Track Three» er òg berre den tredje A-sida som er skriven av Walker. Så langt har Walker berre skrive fire av singlane sine. Dei andre er «Deadlier Than the Male» (1966), «The Electrician» (1978) og «Man From Reno» (1993). B-sida til singelen var den einaste coverversjonen på Climate of Hunter, «Blanket Roll Blues». Denne songen hadde opphavleg vorte framført i filmen The Fugitive Kind i 1959, sungen av Marlon Brando. Teksten er den einaste Tennessee Williams skreiv.
Innspeling og musikk
Walker skreiv «Track Three» i lag med resten av Climate of Hunter i august og september 1983. Han vart spelt inn i The Town House, EMI og Sarm West Studios frå oktober til desember same året og vart produsert av Peter Walsh og Scott Walker.
Walker valde å gje denne songen, og tre andre på albumet, ein numerisk tittel etter plasseringa på albumet. Dette kom visstnok av at han ikkje ønskte at tittelen skulle prege eller overless songane, slik at ei tekstlinje vart viktigare enn ei anna.
Climate of Hunter
Climate of Hunter er det ellevte studioalbumet til den amerikanske songaren Scott Walker. Det kom ut i mars 1984 og nådde 60. plassen på UK Albums Chart. Det inneheld singelen «Track Three». Albumet er det einaste han gav ut i 1980-åra.
FolkOrg
FolkOrg er ein norsk organisasjon for folkemusikk og folkedans. FolkOrg vart stifta laurdag 21. november 2009, som ein samanslutning av Landslaget for Spelemenn (LfS, stifta 1923) og Norsk Folkemusikk- og Danselag (NFD, stifta 1987). FolkOrg er ein landsomfattande, livssynsnøytral og partipolitisk uavhengig interesseorganisasjon med ope medlemskap.
Climate of Hunter
Walker skreiv songar for albumet i august og september 1983. Albumet vart spelt inn mellom oktober og desember 1983 i Storbritannia ved The Town House, EMI og Sarm West Studios. Albumet fekk positive meldingar då det kom ut i mars 1984. Det kom ut på CD i midten av 1980-åra, og igjen i januar 2006 med nymastra lyd.
FolkOrg
Organisasjonen har i dag om lag 5000 enkeltmedlemmer og 150 lokale spelemannslag. Organisasjonen har som føremål å arbeide for folkemusikken og folkedansen i Noreg ved å styrke deira rolle og vilkår i samfunnet.
Provinsen Vidin
Provinsen Vidin (bulgarsk Видин област, Vidin oblast) er ein provins i Bulgaria. Han ligg heilt nordvest i landet og grensar til provinsen Montana i søraust. I vest ligg nabolandet Serbia og i nordaust Romania.
FolkOrg
Organisasjonen driv mellom anna dessa prosjekta.
Jiharine
Jiharine er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
FolkOrg
Styreleiar er Hilde Reitan (2019). Dagleg leiar er Linda Dyrnes (2019).
Climate of Hunter
Bakgrunn
Etter dårleg mottaking av det tiande studioalbumet til Walker, We Had It All i 1974, gjekk Walker attende til The Walker Brothers og signerte ein kontrakt med GTO Records. Gruppa spelte inn tre album i lag, No Regrets i 1975, Lines i 1976 og Nite Flights i 1978. No Regrets og Lines heldt fram i same lei som dei førre studioalbuma til Walker med standard countrypop. Tittelsporet på No Regrets vart ein hit tidleg i 1976, men albuma selde dårleg og fekk dårleg kritikk.
Gruppa byrja innspelinga av Nite Flights medan dei var klar over at GTO kom til å kollapse innan kort tid. Dei valde å spele inn eit album med sine eigne komposisjonar utan kompromiss. Albumet la vekt på kunstrock og disco spelt med ein tyngre trommelyd, synthesizerar og elektriske gitarar. Dei tre gruppemedlemmane skreiv kvar og sine songar, som dei song sjølv. Dei fire Scott-songane – «Shut Out», «Fat Mama Kick», «Nite Flights» og «The Electrician» – var dei første originale songane hans sidan 'Til the Band Comes In i 1970. Walker synte at han hadde vokse mykje innan låtskriving sidan 1960-åra og stilen hans minna om musikken til David Bowie, Brian Eno og Lou Reed. Den ekstremt mørke og uhyggelege stilen til songane til Scott, særleg «The Electrician», skulle vise seg å vere forløparar til retninga i den seinare solokarrieren hans.
Nite Flights kom ut i 1978 og selde dårleg, men fekk god kritikk, særleg songane til Scott. I perioden etter albumet, var Walker utan platekontrakt, og sa i eit intervju med journalisten Alan Bangs at det hadde stått heller dårleg til mellom Nite Flights og Climate of Hunter. Walker samanlikna seg sjølv med Orson Welles, ein stor mann alle ønskte å møte, men som ingen ønskte å finansiere det neste prosjektet til. Med respekten han no hadde vart det gjeve ut tre samleplater tidleg i 1980-åra og han fekk ein langtidskontrakt med Virgin Records. Den store tilhengjaren Julian Cope sette saman ei samling av Walker kalla Fire Escape in the Sky: The Godlike Genius of Scott Walker i 1981, som vart raskt etterfølgd av Scott Walker Sings Jacques Brel og The Best of Scott Walker. Trass i ny avtale, gjekk det tregt for Walker å skrive songar til det første albumet for selskapet.
Innspeling og musikk
Sjølv om et gjekk seint for Walker å skrive songane, vart sju songar skrivne for albumet gjort ferdig og raskt spelt inn det siste halvåret av 1983. Albumet var produsert med Peter Walsh, som nyleg hadde arbeidd med Simple Minds på gjennombrotsalbumet deira New Gold Dream (81–82–83–84) frå 1982. I lag med Walsh sette Walker saman eit band med studiomusikarar som fri improvisasjons-saksofonisten Evan Parker, Mark Knopfler frå Dire Straits på gitar og R&B-songaren Billy Ocean.
Songane er derfor drivne fram av trommene til Peter Van Hooke, bassen til Mo Foster og vokalen til Walker. Gitarar, synthesizerar, blåseinstrument og strykarar vert kvar for seg nytta sparsamt med abstrakte resultat. Eit orkester er tydeleg på «Rawhide» og er det einaste akkompagnementet på «Sleepwalkers Woman», medan gitarar kjem fram på «Track Three», «Track Seven» og «Blanket Roll Blues».
Walker valde å gje halvparten av songane på Climate of Hunter numeriske titlar. Han forklarte i eit intervju på The Tube at songane var ferdige og at titlar kunne «velte dei» eller «overlesse» dei slik at ei tekstlinje fekk meir tyding enn ei anna. Songane har sidan fått dei uformelle titlane «Delayed» («Track Three»), «It's a Starving» («Track Five»), «Say It» («Track Six»), og «Stump of a Drowner» («Track Seven»).
Utgjeving
Climate of Hunter kom ut i mars 1984 på LP i Storbritannia på Virgin Records. Albumet kom ut på både LP og CD i midten av 1980-åra. Ein nymastra versjon av albumet kom på CD den 30. januar 2006. Han inneheld nytt eit utførleg plateomslag og tekst av Bob Stanley frå Saint Etienne.
Climate of Hunter fekk middels til positiv kritikk då det kom ut.
Innhald
Alle songane er skrivne av Scott Walker, august–september 1983, utanom «Blanket Roll Blues» (tekst av Tennessee Williams, musikk av Kenyon Hopkins). Orkesterarrangement av Brian Gascoigne.
Provinsen Vidin
Provinsen har desse kommunane:
Byar
Provinsen har desse byane:
Mapledurwell
Mapledurwell er ein landsby i Hampshire i England som ligg søraust for Basingstoke. Namnet «Mapledurwell» tyder 'lønnetrekjelde'.
Historie
Kyrkja St Mary er dekt med flint, og stammar frå 1200-talet og 1400-talet. Ho blei restaurert på 1800-talet, og er ein verna bygning.
I 1528 gav William Frost av Avington han til Corpus Christi College i Oxford, som var den viktigaste landeigaren fram til 1839. Denne lange eigarskapsperioden gjorde at små leigebruk forstette å vera den vanleg landbruksmetoden her, og inngjerding av landet - enclosure - fann stad relativt seint. På grimm av dette har området halde på eit ope landskap og gamle buktande vegar.
Opninga Basingstoke-kanalen i 1778, som gjekk gjennom norddelen av Up Nately, og utvidinga av mursteinsverk i nærleiken førte til mange industrijobbar i området.
Mapledurwell er del av eit civil parish (kommune) som heiter Mapledurwell and Up Nately.
Nebles Point
Nebles Point er eit nes på vestsida av innløpet til Collins Harbor sørvest i King George Island i Sør-Shetlandsøyane. På kartet sitt frå 1825, nytta James Weddell, kaptein i Royal Navy, namnet Nebles Harbour om Collins Harbor, eller kanskje ein ankerplass like nord for Ardley Island. Nebles Point vart gjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 for å bevare namnet til Weddell i området. Neset ligg mellom to mogelege plasseringar for namnet hans.
Pion
Pion eller pi-meson (π-meson') er i partikkelfysikken eit felles namn på tre elementærpartiklar: π0, π+ og π−. Pioner er dei lettaste mesona og spelar ei viktig rolle når ein skal forklare «låg-energi-eigenskapane» til fargekrafta.
Han desintegrerer til to foton, eller eitt foton og eit elektron-, positronpar:
π0 > 2γ ELLER π0 > γ + e− + e+
Langenes arbeidskyrkje
Langenes arbeidskyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1987 på Langenes i Kristiansand kommune i Agder.
Byggverket er i leca og har 250 plasser.
Mount Barden
Mount Barden er eit fjell, 2910 moh, som står 2,5 nautiske mil (4,6 km) nordvest for Mount Sharp nord i Sentinel Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Virgil W. Barden, ein ionosfærisk fysikar og medlem av laget som overvintra ved Byrd-stasjonen i 1957.
Norma Gladys Cappagli
Norma Gladys Cappagli er ei argentinsk venleiksdronning. Ho vart kåra til Miss World i 1960, og vart den fyrste argentinske og den andre søramerikanske kvinna til å vinne prisen.
Ossi Reichert
Rosa Reichert, kjend som Ossi Reichert, var ein tysk alpin skirennar, fødd og død i Gunzesried i Bayern. Ho vart olympisk meister i storslalåm i 1956.
Aktiv
Reichert deltok i Vinter-OL 1952 i Oslo, der ho etter ein åttandeplass i den nye øvinga storslalåm på Norefjell, i Rødkleiva tok sølvmedaljen i slalåm bakom Andrea Mead Lawrence frå USA, og framom landskvinna Annemarie Buchner som tok bronsemedaljen. Under VM i alpine greiner 1954 i svenske Åre vart Reichert atter best i slalåm, då med ein sjetteplass.
To år seinare vann Reichert gullmedaljen i storslalåm under vinterleikane 1956 i Cortina d'Ampezzo. Med tida 1.56,5 vann ho ein klar siger, 1,3 sekund føre sølvvinnar Josefa Frandl frå Austerrike.
Undersåker
Undersåker (sørsamisk Såaka) er ein tettstad i Åre kommun i Jämtlands län i Sverige. Staden hadde i 2005 eit innbyggjartal på 384 og eit areal på 0,79 km².
Staden ligg rundt 80 km vest for Östersund, og er langstrekt i retning aust-vest. Det består av ein austleg del med Undersåker kyrkje («kyrkjebyen») og ein vestleg del med Undersåker jernbanestasjon (stasjonsbyen). Mellom dei to ligg Hålland med Hållandsgården.
E14 frå Östersund mot Storlien og Noreg går gjennom Undersåker. Her passerer òg Mittbanan, som er fortsetjinga til Meråkerbanen i Sverige, som blei innvigd i 1882. Tilkomst til Edsåsdalen, Trillevallen, Vålådalen, Fångåmon og Ottsjö med bil er via Undersåker. Det finst to førskular samt ein grunnskule i Undersåker.
Jirban
Jirban er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Loddebolt
Ein loddebolt er eit verktøy som blir bruka til å mekanisk og elektrisk binde saman to metalliske overflater. Denne prosessen blir kalla lodding.
Verkemåte
Ein loddebolt er eit pennforma verktøy der spissen ved bruk har ein temperatur på rundt 250-450 ^oC. Ein brukar den varme spissen til å varme opp overflatene som skal forbindast, og tilfører deretter loddetinn. Loddetinnet smelter ved kontakt med den varme loddebolten, og legg seg mellom/på overflatene. Når ein fjernar loddebolten, stivnar loddetinnet, og ein har ei samankopling.
I loddetinnet er det ei syre og litt voks/harpiks. Når tinnet blir varma opp reingjer syra og harpiksen metallflatene og fjernar korrosjon som kan vere årsak til dårleg kontakt og dårleg mekanisk styrke. Ved høg nok temperatur vil syra og harpiksen kome ut på overflata av metallflatene og fjerne ureiningar frå metalloverflatene.
Loddebolten blir vanlegvis varma opp ved hjelp av elektrisk energi frå elnettet, som har ei driftsspenning på 230 V, men det finst òg loddeboltar drivne av gass eller batteri.
Det er vanleg med temperaturregulering av spissen på loddebolten.
Bruksområde
Det største bruksområdet er innan elektronikkproduksjon, der ein ved lodding fester komponenter til kretskort. I privat samanheng er det vanleg å bruke loddebolt til å skøyte leidningar og liknande. I nokre tilfelle blir lodding også bruka som eit alternativ til sveising, i produksjon/reparasjon av smykke, diverse småreparasjonar og så bortetter.
Kaldlodding
Dersom kontaktpunkta ikkje blir varma godt nok opp før ein tilfører loddetinn, får ein ei kaldlodding. Loddetinnet får ei matt overflate, truleg fordi det blir danna krystalliknande sprekkar i tinnet. Dersom dei to metallflatene som skal loddast rører på seg medan loddinga blir avkjølt, aukar faren for krystalldanning. Ei slik lodding vil føre til at loddetinnet ikkje herder godt nok, og i verste fall kan kontaktpunkta lausne frå kvarandre. Ein annan konsekvens kan vere høg overgangsmotstand, ustabil elektrisk kontakt, restar av flussmiddel inne i loddinga, etc.
Automatisert produksjon
Tidlegare føregjekk industri av kretskort manualt ved at tilsette montert komponentane for hand og lodda veh hjelp av loddebolt. I dag vert denne jobben utført av monteringsrobotar og automatiserte loddestasjonar.
Unnaryd
Unnaryd er ein svensk tettstad i Hylte kommun i Hallands län i Småland. I 2005 hadde tettstaden 760 innbyggjarar.
Lure
Lure kan vera
Rock 'n' Roll Train
«Rock 'n' Roll Train» er ein song av det australske rockbandet AC/DC. Det er den første låten på albumet Black Ice som vart spelt på radio. Bandet gav ut ein 7-tommars vinylsingel som inneheldt låten «Rock 'n' Roll Train» på side A og «War Machine» på side B. 7-tommars singelen kom i eit omslag med unik kunst. 7-tommars vinylen vart òg gjord tilgjengeleg i USA gjennom enkelte uavhengige platebutikkar.
Til liks med suksessen til albumet Black Ice vart singelen gitt ut med stor suksess. Den vart brukt i mange fjernsynsreklamar, som oftast som songklipp under sportssendingar på ESPN. Han nådde førsteplassen på den amerikanske Billboard Hot Mainstream Rock Tracks og låg der i over tre veker. Låten var òg den første frå AC/DC som hamna på Billboard si Alternative Songs-liste.
Med unntak av nytt materiale frå eit album dei turnerer bak, er dette ein av dei to einaste låtane gitt ut etter «For Those About to Rock (We Salute You)» som bandet framleis framfører live på konsert, den andre er «Thunderstruck».
Bakgrunn
Låten vart opphavleg komponerte med tittelen «Runaway Train», og vart første gong høyrt av fansen den 15. august 2008, under innspelinga av musikkvideoen i London. Songen er oppsiktsvekkjande på grunn av den nye måten han vart lekt på nettet på, då ein skotsk fan på videoinnspelinga memorerte riffet og song det på YouTube, medan andre Youtubarar la til vokal og fleire gitarparti. Angus Young stod opphavleg bak låten, og broren Malcolm Young laga korvokal-harmonien i refrenget («Running right off the track»). Songen er òg sentrert rundt gitarriff og elementære trommerytmar. .
Den 27. august 2008, like før midnatt, vart singelen lasta opp på den offisielle nettsida til AC/DC og MySpace-sida til AC/DC. Han fekk den verdsomspennande radiodebuten sin 28. august kl. 17:00 New Zealand-tid på radiostasjonen The Rock. Mange australske stasjonar spelte låten rett etter nyheitssendingane kl. 16. Låten fann seinare vegen til klassisk rock-radiostasjonane Planet Rock, Absolute Radio Classic Rock, Radio Caroline, radio2XS og Rock Radio i Storbritannia. Songen debuterte i Nord-Amerika den 28. august på CKQB-FM i Ottawa i Ontario, Canada. «Rock 'n' Roll Train» debuterte som nummer éin på den kanadiske rockelista i veka som enda 5. september.
Den 30 august 2008, den første laurdagen i den amerikanske college-fotballsesongen, vart songen spelt flittig på ESPN og ABC sine college-fotballsendingar som intro- og bakgrunnsmusikk, saman med AC/DC-låtane «Thunderstruck» og «For Those About to Rock (We Salute You)». Han vart òg spelt i ein promo for CBS-serien Criminal Minds. Han nådde førsteplassen på den amerikanske Billboard Hot Mainstream Rock Tracks-lista. I november 2008 vart låten den første av AC/DC som kom inn på den amerikanske dance-lista.
I november månad presenterte World Wrestling Entertainment-nettstaden musikkvideoen til «Rock 'N' Roll Train», og dessutan songen «Spoilin' for a Fight», som var temaet for Survivor Series 2008.
Songen vart brukt til å opna konsertar på Black Ice-turneen. Ein teiknefilm vart avspelt på den gigantiske videoskjermen over scena; på slutten av denne teiknefilmen kom eit tog i naturleg storleik brakande ut på scena. På dette tidspunktet kom bandet ut på scena og byrja å spela låten.
Songen «Rock 'N' Roll Train» vart òg brukt i ein episode av Knight Rider med tittelen «Knight to King's Pawn».
Musikkvideo
Den 23. oktober 2008 la bandet ut musikkvideoen på nettet i ASCII-kunst i eit Microsoft Excel-reknearkformat - den første musikkvideoen som vart produsert i eit slikt format. .
Videoen inneheldt òg klipp frå kortfilmen «London to Brighton in Four Minutes».
Prisar
I 2009 vart «Rock 'n' Roll Train» nominert til ein Grammy-prisen for beste rockesong av ein duo eller ei gruppe med vokal. Den vann òg ein APRA Award for Most Played Australske Work Overseas. . I 2018 vart «Rock 'n' Roll Train» kåra til nummer 6 av Absolute Radio sine lyttarar i deira «Song of our Decade»-avstemming.
Plaza Point
Plaza Point er eit nes heilt sør på Keller Peninsula, mellom Mackellar- og Martelfjorden nord i Admiralty Bay på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Det vart kartlagd og namngjeve av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1908-10. Namnet syner til den sentrale plasseringa til neset i Admiralty Bay.
Lairg
Lairg (skotsk-gælisk An Luirg) er ein landsby i regionen Highland i Skottland. Han har kring 700 innbyggjarar. Lairg ligg på søraustsida av innsjøen Loch Shin.
Alvin «Red» Tyler
Alvin Owens «Red» Tyler var ein USA-amerikansk R&B- og neo-bop jazz-saksofonist, komponist og arrangør, rekna som ein av dei vikigaste personane i New Orleans-R&B.
Biografi
Han byrja å spele saksofon i marinen i 1945, og då han møntra av byrja han på Grunewald School of Music. I 1949 vart han med i Dave Bartholomew’s R&B band, i lag med Ernest McLean, Frank Fields og Earl Palmer.
Tyler flytta til California i 1960-åra, der han spelte med Sam Cooke, Larry Williams og andre, før han kom attende til New Orleans i midten på 60-talet. Han var medeigar av Parlo Records, som fekk suksess i 1967 med Aaron Neville sin «Tell It Like It Is». Tyler er oppført som ein av tre låtskrivarar på instrumentalen «Java».
Mount Barsoum
Mount Barsoum er eit delvis snøfritt fjell vest i Martin Hills. Det vart plassert på kartet av U.S. Ellsworth-Byrd Traverse Party den 10. desember 1958 og vart kalla opp etter løytnant Adib H. Barsoum i U.S. Navy som var militærlege ved Ellsworth-basen i 1958.
Kabar i Jemen
Kabar er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Pottinger Point
Pottinger Point er eit nes 2 nautiske mil (3.7 km) aust for Round Point på nordkysten av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter kaptein Pottinger på Tartar frå London, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1821-22.
Kramim
Kramim (hebraisk skrift כְּרָמִים, tyder Vinrankar) er ein kibbutz sør i Israel grunnlagd i 1980 av eit bysamfunn organisert av kibbutzrørsla. Han ligg kring ein kilometer vest for Meitar og høyrer til Bnei Shimon regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 75.
Kibbutzen dyrkar fersken, poteter, gulrøter, kvitlauk, paprika og kveite i lag med kibbutzane Lahav og Shomria, og har nyleg plantal olivenlundar langs med vinrankane.
Rock On
Rock On er det femte studioalbumet til det engelske glamrockbandet Mud, utgjeve i 1978. Det var det første albumet deira som kom ut på RCA Records. Albumet var meir musikalsk og kommersielt enn føregangarane og ei slags blanding av den gamle og den dåverande stilen deira. Songen deira «Slow Talking Boy» vart rekna for å vere blant dei beste songane deira på fleire år, medan sjølve albumet fekk hard medfart blant kritikarane.
BTR
BTR (russisk:БТР), frå Bronjetransportjor (russisk: бронетранспортёр) ein serie med transportpanservogn eller pansra personellkøyretøy laga i Sovjetunionen og seinare i Russland.
Rock On
Klaverspelaren Brian Tatum var gjesteartist på albumet.
I 2009 vart albumet gjeve ut på CD i lag med As You Like It.
Abid Raja
Abid Qayyum Raja er ein norsk-pakistansk advokat, diplomat, samfunnsdebattant og stortingspolitikar for Venstre. Han var på andreplass på Akershus Venstres liste for stortingsvalet 2009, og blei etter valet vararepresentant på Stortinget. I stortingsvalet 2013, 2017 og 2021 blei Raja innvald frå Akershus. Frå 24. januar 2020 til 14. oktober 2021 var han kultur- og likestillingsminister i regjeringa Solberg.
Utdanning
Abid Raja gjekk på Foss vidaregåande skule. Han tok mellomfag i kriminologi i 2001 og studerte menneskerettar og åtferdsvitskap i jus ved University of Southampton same året. I 2002 tok han juridisk embetseksamen og tok i 2004 mastergrad i forskingsmetodikk innan psykologi ved Oxford Brookes University.
I studietida jobba Raja deltid som studierettleiar ved Universitetet i Oslo, der han også underviste i studieteknikk. Han starta juristkarrieren med praktikantopphald hjå advokatfirmaa Schjødt, Kvale & co og Wikborg Rein mellom 2000 og 2002. Deretter blei han advokatfullmektig hos advokatfirmaet Almestad 2002–05, og har etter det vore tilsett som advokatfullmektig og advokat hos Hestenes og Dramer. Hans arbeidsområde har vore strafferett, prosess, fast eigedom og kontraktsrett.
I oktober 2008 slutta Raja som forsvarsadvokat og tok til i ny jobb som nemndleiar i Utlendingsnemnda. Frå oktober 2011 har Raja permisjon frå UNE til å vikariera som politiadvokat ved Politiets utlendingseining.
I april 2008 gav Raja ut sin sjølvbiografi med tittelen «Talsmann», der han tek opp kulturelle og religiøse dilemma som religiøs fundamentalisme, rasisme, arrangerte ekteskap, undertrykking av kvinner, barneoppdraging, norskopplæring og utfordringane som knyter seg til det å vera muslim i Vesten. Boka har vorte rosa av kritikarane, og gjev innsyn i ein tokulturell kvardag. I 2010 gav han ut boka «Dialog - om vold, undertrykkelse og ekstremisme». «Dialog» blei omtalt som «ei bragd» av Dagsavisen i si bokmelding, og ho fekk terningkast 5 i VG.
Politikk og samfunnsengasjement
Raja er elles kjend som ein ivrig samfunnsdebattant som har delteke i fleire debattprogram både på TV, radio og i pressa sidan slutten av 90-talet. Han har særleg vore aktiv i debattar relatert til innvandring, integrering, krim, justis og utdanning, oftast som talsmann for det norsk-pakistanske miljøet. Han debuterte som «offentleg» samfunnsdebattant i mai 1999 i Per Ståle Lønnings debattprogram Sentrum på TV 2. Tema var rasisme og innvandringspolitikk og motdebattant var FrP-leiar Carl I. Hagen. Raja gjekk til frontalåtak på Hagen og klaga han ope for å skapa rasisme og framandhat i det norske folket. Videre klaga han Hagen for å «la framståande partifeller framsetja dei utrulegaste påstandar om innvandring og innvandrarar, medan han sjølv blei ståande med reine hender og kunne ta avstand frå dei verste skuldingane».
I 2000 markerte han seg i debatten om bønerop i Oslo, då som representant for World Islamic Mission. Han blei i første halvdelen av 2000-talet kjend for standpunkt som at norske muslimar burde sverja ved Koranen i rettssalen, at det var stor skilnad på arrangert giftarmål og tvangsekteskap og at Noreg bure byggja skule i Pakistan.
I sjølvbiografien ''Talsmann;; fortel han om seg sjølv at han var relativt konservativ i samfunnsspørsmål dei første åra som samfunnsdebattant, men at han hadde fått ei meir liberal haldning etterkvart. Denne dreiinga i liberal retning førte til kritikk frå enkelte i det norsk-pakistanske miljøet om at han har blitt «for norsk».
Julebygda kapell
Julebygda kapell er ei langkyrkje frå 1957 i Julebygda i Sandnes kommune.
Abid Raja
Politikk og samfunnsengasjement
Den 18. november 2008 vann han ei kampvotering mot Inge Solli om andreplassen på Akershus Venstres liste for stortingsvalet. Andreplassen på lista blei rekna av Venstre som ein kampplass med reell sjanse til å koma inn på Stortinget, men dette blei ikkje tilfellet og Raja blei vararepresentant. Raja fekk imidlertid møtetid på tinget og har vore med på å setja storting både i 2009 og 2010.
Julebygda kapell
Kapellet har 320 sitjeplassar.
Abid Raja
Politikk og samfunnsengasjement
Ved stortingsvalet i 2013 blei Raja innvald frå Akershus som representant for Venstre. I 2018 blei han vald av landsmøtet til Venstre som medlem av landsstyret til partiet.
Verv
Han var medlem av Senter mot etnisk diskriminering 1997–98, og av Kontaktutvalget mellom Innvandrere og Norske Myndigheter i 1998–02, samt Utlendingsnemnda i 2002–03. Han har sidan 2002 vore medlem av Det kriminalitetsforebyggende råd. Han er også medlem av Den Norske Advokatforening og Forsvarergruppen. Hausten 2009 blei han vald inn i sentralstyret i Europarørsla. Han er også medlem av Likestillingsnemnda.
Prisar
Saman med Bushra Ishaq vart Abid Raja tildelt Fritt Ords pris for 2010. Raja fekk prisen «for å ha skapt arenaer for dialogmøte med tema som er viktige i det offentlege ordskiftet. Han har vore ein energisk debattant i ei konfliktfylt tid.» I 2021 vart han tildelt Bokhandlarprisen for sjølvbiografien ''Min skyld. En historie om frigjøring''.
Upphärad
Upphärad er ein svensk tettstad i Trollhättans kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde han 571 innbyggjarar. Upphärad ligg cirka 18 kilometer sør for Trollhättan.
Ulrik Arneberg
Ulrik Fredrik Christian Arneberg  var ein jurist, embetsmann og statsråd.