cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dei store sjøane
Ein mykje mindre, sjette innsjø, St. Clairesjøen, mellom Huron og Erie er og ein del av det same ferskvassystemet, men blir ikkje rekna mellom dei store innsjøane.
Elvene i ferskvassystemet
Systemet inkluderer og elvene som bitt sjøane saman:
Utløp
Det viktigaste utløpet frå systemet er St. Lawrence-elva, som renn ut frå Ontariosjøen gjennom Quebec til Atlanterhavet. Eit utal elver renn inn i dette systemet, over 200 berre i Øvresjøen.
Nøkkeltal
Frå vest mot aust, den retninga vatnet generelt flyt, plasserer sjøane seg slik:
Misjonering
Misjonering er å aktivt arbeide for at andre skal vende seg til den religionen ein sjølv trur på. Ordet «misjonering» kan også brukast meir generelt om agitering for ein viss ideologi, lissyn, livsstil og liknande.
Leiglending
Bonden skreiv som regel ei såkalla bygselkontrakt med eigaren av garden. Frå seinmellomalderen av var slike kontraktar ofte på livstid (om ein ikkje mislegheldt avtala), og kontrakten kunne i dei fleste høve gå i arv mot at ei ny kontrakt vart skriven med arvingen.
Plikter fylgde med leiglendingskontrakten, som at bygg på eigedomen skulle vedlikehaldast og ved nokre høve at ein skulle hjelpa til på jordeigaren sin gard om det trongst. Det var vanleg å betala ei årleg leiga, ei landskyld. Ei bygselkontrakt var òg gjeldande for leiglendingen si enkja. Om ho gifta seg opp att, måtte kontrakten skrivast på nytt med hennar mann.
Ein leiglending kunne i tillegg til å leiga jord òg eiga jord, ein kunne med andre ord vera både sjølveigar og leiglending på ei og same tid. Frå 1710 vart leiglendingar gjevne forkjøpsrett om jordeigaren ynskte å selja eigedomen.
Jarle I. Grønfur
Jarle I. Grønfur er ein norsk murar og forfattar. Han er fødd i Stryn og vaks opp i Jølster. Grønfur debuterte i Norsk Barneblad og har skrive fleire noveller i Magasinet for alle og Alle menn.
Bakgrunnsstoff
Om Jarle I. Grønfur i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
Gutvik
Gutvik er ei bygd i Leka kommune i Trøndelag. Bygda ligg på halvøya Austra på austsida av Lekafjorden. Fylkesveg 771 går gjennom bygda. Bygda ligg 40 kilometer sjøveg nordaust for Rørvik.
Regjeringa Gerhardsen II
Einar Gerhardsen si andre regjering var ei regjering med medlemer berre frå Arbeidarpartiet.
Stortingsvalet 1945, den 8. oktober 1945, var ein stor siger for Arbeidarpartiet. Partiet fekk reint fleirtal i Stortinget.
Hofstetten-Flüh
Hofstetten-Flüh er ein kommune i distriktet Dorneck i kantonen Solothurn i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 462 meter over havet.
Kommunen ligg i åsane sør for Leimendalen. Han er ein del av ein eksklave. Han består av landsbyen Hofstetten-Flüh som igjen består av dei samanvoksa landsbyane Hofstetten og Flüh.
Hochwald
Hochwald er ein kommune i distriktet Dorneck i kantonen Solothurn i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 620 meter over havet.
Fættenfjorden
Fættenfjorden er ein 2 km lang sidefjord til Åsenfjorden ved Trondheimsfjorden. Fjorden startar mellom Blekkpynten og Paradisbukta, nordaust for Saltøya og stoppar inne i Fætten, sørvest i Vuddudalen i Levanger. På andre sida av Blekkpynten ligg Langråsa.
Ordet Fætten kjem frå det norrøne ordet fit, som tyder om lag 'flatvoren, frodig eng attmed vatn'.
I Fætten, inst i fjorden, er det ein del hytter og ein campingplass.
Regjeringa Gerhardsen II
Utanriksminister
Statsråd Forsyningsdepartementet
Statsråd Kyrkje- og undervisingsdepartementet
Statsråd Industridepartementet
Statsråd Sosialdepartementet
Statsråd Landbruksdepartementet
Konsultativ Statsråd
Statsråd Arbeidsdepartementet
Statsråd Samferdselsdepartementet
Statsråd Justisdepartementet
Statsråd Finansdepartementet
Statsråd Forsvarsdepartementet
Statsråd Kommunal- og Arbeidsdepartementet
Statsråd Handels- og Skipsfartsdepartementet
Statsråd Fiskeridepartementet
Kazuki Mine
Kazuki Mine er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Kyoto Sanga FC, Kataller Toyama og AC Nagano Parceiro.
Levy Island
Levy Island er ei isolert, snødekt øy i Crystal Sound, kring 7,5 nautiske mil (14 km) aust for Gagge Point på Lavoisier Island. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) (1947–48) og landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1958–59). Ho vart namngjeven i 1957 av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Henri H. Levy, ein amerikansk fysikalsk kjemikar som i lag med S.W. Peterson fann plasseringa til hydrogenatom i is ved hjelp av nøytrondiffraksjon.
Eystein Eggen (1886-1973)
Eystein Eggen var ein norsk forfattar, lokalhistorikar, journalist og handelsmann. Han var far til lyrikaren Arnljot Eggen, og farfar til forfattarane Eystein Eggen, Jo Eggen og Torgrim Eggen.
Liv og virke
Det mest verdfulle ved Eggens bygdebøker er dei kjappe skildringane av sjølvrøynde hendingar, folk og miljø, så nært knytte opp til poesien sin presise rytme.«Kva er det som kavar, kva er det som kling bak rimkvite bjørker i bratta?» heiter det om myndige prosten i Tolga på veg til gudsteneste i Vingelen. Eggens skildringar, på vers og på prosa, er augnevitnemål om folk som ikkje lenger er. Sjølv om Eggen sat aldri så flittig i arkiva; nokon granskar i vanleg forstand vart han aldri. Han laga reportasje, frå notid og fortid, førebiletet hans var Ivar Kleiven i Vågå.
«Dette er kjærleik i ville fjellet», slog Eggen i 1913 fast om gjenombrotsboka Eli Sjursdotter av journalistvenen Johan Falkberget. Anders Reitan hadde kome med hard kritikk av av det historiske grunnlaget for boka. Ordskiftet vart kalla «Eli-feiden». Den hugsa folk så lenge Eggen levde. Falkberget gløymde det heller aldri. Eggens nasjonale sinnelag var tufta på partiet Venstre og han tok klår avstand frå tiltuska nasjonalisme i 1930-åra som Quislings lefling med Olav Aukrust på Olsokstevne i Tolga der Quisling las opp Aukrust på bokmål. Når det i ettertid er komme opp påstand om at han var NS-medlem er dette rett og slett feil. Eit historieverk om motstandsrørsla i Hedmark under krigen (Lunde)har dette med og blir sitert flittig. Ikkje mindre er det feil. Nasjonalsosialismen var tett på i nabobygda med olskostemnene på Sætergård og ein og annan nasjonalsosialist fanst i Vingelen og, men ifølge arkiva var det berre tre og Eggen var ingen av dei. Svigerdattera var nazist og sonen hennar har lenge kjempa for at dei andre ikkje var betre enn ho. Når Vingelsboka kom ut i 43 var det om å gjere for nasistane å trekkje veksler på den, men det var ei bok han hadde oppdrag om å skrive frå tidleg på tjuetalet og det er ingen politisk bok, men ei av mange gode bygdebøker han skreiv på oppdrag som den om Bardu, ei om Tolga og ei om Tylldalen.
Daichi Sugimoto
Daichi Sugimoto er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Kyoto Sanga FC og Tokushima Vortis.
Midtun
Midtun høyrer til poststedet Nesttun saman med Øvsttun, ca. 10 km sør for Bergen sentrum. På Midtun er det mest villaområde og næringsområde, med mykje næringsmiddelindustri, som Kavli og Friele. Kringlebotn skole, Midtun skole og Ulsmåg skole ligg i området.
Midtun blir omfatta av grunnkretsene Midtun, Kjenndalen og Ulsmåg, som hadde til saman 4 712 innbyggjarar 1. januar 2010 og eit samla areal på 2,97 km², av dette 0,05 km² ferskvatn.
Det indiske kastesystemet
Det indiske kastesystemet er den kastestyrte samfunnsordninga som har utvikla seg i India gjennom fleire tusen år. Dette er eit system som er nedfelt i hinduskrifter, tradisjonar og lovtekstar, men også forsøkt endra gjennom aktivisme, lovverk og religiøse reformer. Liknande system er utbreidde over heile Sør-Asia og tildels i sørasiatiske utvandrarmiljø.
Den religiøst baserte grovinndelinga av samfunnet inneheld fire kastegrupper kalla varna ('farge'): Bramin ('prest/lærd'), ksjatrya ('krigar'), vaisjya ('handverkar') og sudra ('tenar'). Denne inndelinga går på tvers av geografiske og språklege linjer. Men medlemmene i kastesamfunnet høyrer også til mindre grupper, ofte kalla jati, som er tilknytte særskilde stader, yrke, språk- eller folkegrupper. I det tradisjonelle kastesystemet gifta ein seg nesten berre innanfor desse gruppene, og følgde levesettet til sin jat.
Kasteordninga er særleg tett bunde til hinduismen, men finst òg blant dei andre religiøse gruppene i Sør-Asia. Kastane er nemnde i buddhistiske tekstar som brāhmaṇa, khattiya, vessa og sudda, men den siste er ofte utelaten. Buddha sjølv meinte at kaste ikkje var relevant for andeleg utvikling.
Lovgjeving har sidan sjølvstendet i 1947 forsøkt å betra høva for lågkastene. I moderne bysamfunn har også utdanning, media, moderne arbeidsliv og politikk ført til at kaste har mindre tyding enn hadde tidlegare, men på landsbygda og i visse samanhengar (forhold, ekteskap, politikk og liknande) kan det framleis vera særs relevant.
Færvik
Færvik er ei bygd på nordvestsida av øya Tromøy i Arendal kommune i Agder. Fram til 1992 heldt administrasjonen i tidlegare Tromøy kommune til i Færvik, kommunen vart då slått saman med Arendal. Fylkesveg 409 passerer gjennom Færvik.
Færvik kyrkje, ei langkyrkje frå 1884, har 700 sitjeplassar. Roligheden skole er ein grunnskule for elevar frå 1. til 10. skuleår.
L'estro Armonico
Samlinga vart stort sett sett saman i kronologisk rekkefølgje. Desse konsertane vert ofte kalla concerti grossi sidan det vert nytta eit concertino-aktig ensemble (solocello er ofte nytta).
Samlinga var tileigna storhertug Ferdinand av Toscana.
Konsertane
Verka har følgjande satsar
'''L'Estro Armonico, Op. 3, Konsert nr. 1''' i D-dur for fire fiolinar og strykarar, RV 549:
'''L’Estro Armonico, Op. 3, Konsert nr. 2''' i G-moll for to fiolinar, cello og strykarar, RV 578:
'''L'Estro Armonico, Op. 3, Konsert nr. 3''' i G-dur for fiolin og strykarar, RV 310:
'''L’Estro Armonico, Op. 3, Konsert nr. 4''' i E-moll for fire fiolinar og strykarar, RV 550:
'''L'Estro Armonico, Op. 3, Konsert nr. 5''' i A-dur for to fiolinar og strykarar, RV 519:
'''L’Estro Armonico, Op. 3, Konsert nr. 6''' i A-moll for fiolin og strykarar, RV 356:
'''L’Estro Armonico, Op. 3, Konsert nr. 8''' i A-moll for to fiolinar og strykarar, RV 522:
'''L'Estro Armonico, Op. 3, Konsert nr. 9''' i D-dur for fiolin og strykarar, RV 230:
'''L’Estro Armonico, Op. 3, Konsert nr. 10''' i H-moll for fire fiolinar, cello og strykarar, RV 580:
'''L'Estro Armonico, Op. 3, Konsert nr. 11''' i D-moll for to fiolinar, cello og strykarar, RV 565:
'''L'Estro Armonico, Op. 3, Konsert nr. 12''' i E-dur for fiolin og strykarar, RV 265:
Transkripsjonar
Johann Sebastian Bach transkriberte seinare seks konsertar frå denne samlinga. Konsertane nr. 3, 9 og 12 vart arrangert for klaver og er katalogisert som BWV 978, 972 og 976. Konsertane nr. 8 og 11 vart solokonsertar for orgel, BWV 593 og 596. I tillegg vart dei konsert nr. 10 omarbeidd til Konsert for fire cembalo og strkarar, BWV 1065.
Lavoisier Island
Lavoisier Island er ei øy 29 km lang og 8 km brei øy som ligg mellom Rabot og Watkins Island i Biscoe Islands. Ho vert kalla Isla Serrano av Chile og isla Mitre av Argentina.
Ho vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903-05, under Jean-Baptiste Charcot, og kalla «Ile Nansen» etter Fridtjof Nansen. For å unngå forveksling med Isla Nansen Sur i Wilhelmina Bay, råda UK-APC i 1960 at øya vart gjeve nytt namn, kalla opp etter Antoine Lavoisier, ein fransk kjemikar som var ein pioner innan studiet på stoffskifte.
Avisa Lister
Lister var ei norsk avis som vart utgjeven i Farsund i dåverande Vest-Agder.
Bernay
Bernay er ein by og kommune nordvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Eure i regionen Normandie og har om lag 11 000 innbyggjarar.
Avisa Lister
Lister vart starta i 1878, men gjekk sidan inn i 1881. Avisa starta opp att to år seinare og vart venstresidas talerøyr i Farsund heilt fram til avisa gjekk inn i 1934. Mellom anna får avisa æra for at Farsunds Avis vart starta i 1889, etter at ordet «presteskap» vart til «presteskrap» i ein artikkel frå ein fest halden av Farsund Høire.
Bernay
Historie
Mellom 996 og 1008 gav Rikard II av Normandie, hertug av Normandie, området rundt Bernay til kona si Judit av Bretagne som grunnla eit benediktinarkloster her. Munkane drenerte seinare myrområdet rundt.
Avisa Lister
Namnet Lister vart frå januar 2010 teken i bruk av nettopp Farsunds Avis. Namnet vert brukt på Farsunds Avis si regionsutgåve kvar torsdag. Dermed stod Lister opp att etter 76 år, takka vere sin gamle erkerival.
Eli Bjørhusdal
Eli Bjørhusdal er ein norsk professor, skribent, bloggar og målkvinne. Bjørhusdal har tidlegare vore nestleiar i Noregs Mållag og sentralstyremedlem og nestleiar i Norsk Målungdom.
Utdanning og karriere
Bjørhusdal har doktorgrad (ph.d.) frå Universitetet i Oslo 2014 med avhandlinga ''Mellom nøytralitet og språksikring. Norsk offentleg språkpolitikk 1885–2005.'' Avhandlinga er ein argumentasjonsanalyse av offentlege språkpolitiske styringsdokument frå jamstillingsvedtaket i 1885 til 2005. Avhandlinga konkluderer med at norsk språkpolitikk i perioden ikkje har vore grunngjeve med å styrkje mindretalsspråket nynorsk, men med å styrkje ein språkleg nøytralitetspolitikk.
Bjørhusdal har nordisk hovudfag frå Universitetet i Oslo (ferdig vår 2000). Ho skreiv i hovudfagsoppgavå Målkvinner før 1900 om målrørsla, målkvinner og kvinnepolitikk. Denne vart publisert som ein del av bokserien Skrifter frå Ivar Aasen-instituttet i 2001. Etter hovudfaget tok Bjørhusdal praktisk-pedagogisk utdanning ved Høgskulen i Sogn og Fjordane (ferdig vår 2001). I hovudoppgåva går Bjørhusdal i rette med tidlegare framstillingar av målrørsla som mannsdominert og kvinneundertrykkjande. Ho argumenterer for at målrørsla før 1900 var langt framme i praktisk kvinnepolitikk og at målkvinner som Aasta Hansteen, Hulda Garborg og Synnøve Riste var damer som representerte ein bygdefeministisk norskdomstradisjon.
Fram til 2005 jobba Eli Bjørhusdal som lektor i i grunnskulen og i vaksenopplæringa i Luster kommune. I 2006 vart ho tilsett ved Høgskulen i Sogn og Fjordane som stipendiat i norsk. Frå 2012 var ho høgskulelektor i norsk same stad og frå 2014 førsteamanuensis. Sidan 2000 har ho vore busett i Jostedalen i Luster kommune.
Opplagd mjølk
Opplagd eller opphengd mjølk er ei form for ferskost som blir laga av fersk ostemasse frå skummamjølk. Etter ysting og fråsiling av mysa blir ostemassen tilsett fløyte og salt. Eit engelsk namn på denne typen ost, som også er brukt i Noreg, er cottage cheese eller hytteost.
Maurangsfjorden
Maurangsfjorden er ein fjordarm av Sildafjorden og Hardangerfjorden i Mauranger i Kvinnherad kommune som strekkjer seg 12,5 km austover til Flatebø.
Fjorden har innløp mellom Maurangsneset i nord og Ænes i sør, rett aust for Varaldsøy. Eit stykke inn i fjorden ligg bygda Sunndal på sørsida av fjorden. Like utanfor Sunndal deler fjorden seg i to greiner kalla Austrepollen og Nordrepollen. Austrepollen går nesten 2 km austover til grenda Gjerde. Nordrepollen går nordover til Flatebø. Begge sidene av av Nordrepollen er særs bratte. Vestsida stig 842 meter rett opp til toppen av Småskorefjellet, medan austsida går 1087 meter opp til Ripelsåta.
Botn av fjorden ligg rett nedanfor vestsida av Folgefonna.
Sildafjorden
Sildafjorden er ein del av Hardangerfjorden i Kvinnherad kommune på sør- og austsida av Varaldsøy. Han er den austlege fortsetjinga av Kvinnheradsfjorden i sørvest og held fram som Hissfjorden på nordsida av Varaldsøy. Sildafjorden har ein sidefjord, Maurangsfjorden, som strekkjer seg austover mot Mauranger.
Fjorden har innløp i sør mellom Skjelnesodden på Varaldsøya i nordvest og Lyngstranda i søraust. Frå her går fjorden 15 km rundt halve Varaldsøy. Inn til botn av Maurangsfjorden er det derimot 21 km.
Like aust for Varaldsøy ligg den vesle øya Sild, som fjorden er kalla opp etter. Mellom Sild og Varaldsøy ligg Sildasundet og aust for Sild ligg innløpet til Maurangsfjorden. Ænes er ei bygd som ligg på sørsida av innløpet til Maurangsfjorden og er den største busetnaden langs Sildafjorden.
Tolv solokonsertar, Op. 7
Tolv solokonsertar, Op. 7 er ei samling solokonsertar, Op. 7, av Antonio Vivaldi frå 1716-1717. Ti av dei er for fiolin og dei to andre for obo.
Dallas
Dallas er ein av dei ti største byane i USA og er hjartet i det største byområdet i Texas. Det er òg fylkessete for Dallas County og ein liten del av byen går inn i nabofylka Collin, Denton, Rockwall og Kaufman County. Dallas er oppkalla etter USAs 11. visepresident George M. Dallas.
Dallas er den største byen i metropolen Dallas/Fort Worth (DFW) i det nordlege Texas. I følgje folketeljinga i 2000 har Dallas 1 188 580 innbyggarar, og DFW hadde 5 222 000 innbyggarar. Dette gjer DFW til den femte største byen i USA, og ein av dei 50 største metropolane i verda.
Les Andelys
Les Andelys er ein by og kommune nordvest i Frankrike ved elva Seinen. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Eure i regionen Normandie og har om lag 10 000 innbyggjarar. Byen ligg 30 km nordaust for Évreux. Kommunen er delt i to delar «Grand-Andely» og «Petit-Andely».
Mälaren
Mälaren er ein innsjø som ligg i Svealand i Sverige. Mälaren, som er den tredje største innsjøen i Sverige, strekkjer seg over eit 1 140 kvadratkilometer stort areal. Frå aust til vest måler Mälaren 120 kilometer. Ein reknar med at han inneheld 14,3 milliardar kubikkmeter vatn. Namnet Mälaren kjem sannsynleg av det norrøne ordet mælir, som tyder grus.
Geografi
Mälaren som renn ut i Austersjøen ligg i landskapa Västmanland, Uppland og Södermanland. Området kring innsjøen kallast med eit fellesnamn for Mälardalen. Langs Mälaren sine strender ligg ei rekkje byar: Köping, Västerås, Mariefred, Strängnäs, Södertälje og hovudstaden Stockholm. Mälaren er rik på vikar, sund og øyar. Dei største øyane er Selaön og Svartsjölandet. Det finst over 7 800 holmar i Mälaren som er mindre enn 10 mål. På øya Björkö låg i vikingtida byen Birka. Birka var dåtidas viktigaste maktsentrum i Sverige.
Vest for øya Adelsö finn ein det største djupet: 64 meter. Elles ligg Mälaren sitt gjennomsnittsdjup på om lag 10 meter.
Historisk var Mälaren ein fjordarm til Austersjøen. I notida har Mälaren sin vasstand vorte regulert slik at innsjøen ligg noko høgare (0,7 meter) enn saltsjøen. Dei siste hundre åra har vasstanden stige med 0,4 meter samanlikna med Austersjøen. Mesteparten av auken kjem av landhevinga.
Damluker ved brua Riksbron stoggar brakkvatn frå å strøyme inn i Mälaren viss vasstanden stig i saltsjøen. Innsjøen sitt vatn renn ut i Austersjøen på fleire stader: i Stockholm gjennom Norrström og Söderström - desse straumane ligg nord og sør for Stadsholmen (Gamla stan). Det meste vatnet tek vegen gjennom Norrström. Viss vasstanden vert ekstremt høg nyttast òg Hammarbyleden og Södertälje kanal til avrenning. Somme tider (seinast i 2001) har høg vasstand truga å oversvøyme undergrunnsstasjonen Gamla Stan.
Metzerlen-Mariastein
Metzerlen-Mariastein er ein kommune i distriktet Dorneck i kantonen Solothurn i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 526 meter over havet.
Det nærliggande benediktinske Mariastein kloster er ein viktig pilegrimsstad.
Kommunen ligg ved nordfoten av fjellet Blauen i øvre delar av dalane Birsig og Leimen. Han består av den S-froma gatelandsbyen Metzerlen og grendene Mariastein kring klosteret.
Memel
Memel er eit tysk namn på ein by og ei elv i Litauen:
Il cimento dell'armonia e dell'inventione
Il cimento dell'armonia e dell'invenzione (Konkurransen mellom Harmoni og Nyskaping) er ei samling på tolv solokonsertar skrivne av Antonio Vivaldi mellom 1723 og 1725 og publisert i 1725 som Op. 8. Alle er for fiolin, strykarar og basso continuo.
Gøymd i denne større samlinga finn ein dei mest kjende av alle solokonsertane frå barokken, Dei fire årstidene (Le quattro stagioni) med «Våren», «Sommaren», «Hausten» og «Vinteren». Kvar av dei er innleia av ein sonett, truleg skriven av Vivaldi sjølv, som skildrar kva som skjer i dei fire konsertane. Om ein følgjer sonnetten medan ein høyrer til musikken, kan ein sjå kor detaljert skildringa til Vivaldi er, som at nokon mister fotfeste på isen og fell på baken, noko som skil seg frå andre titlar i barokken, der tittelen berre gjev eit hint om den generelle stemninga.
Gimsøysand
Gimsøysand er ei bygd på nordaustsida av Gimsøya i Vågan kommune i Nordland. Bygda vender ut mot Vesterålsfjorden og Norskehavet. Fylkesvegane 861 og 862 møtes i Gimsøysand. Til kommunesenteret Svolvær er det vel 25 kilometer bilveg.
I 2012 hadde 195 menneske postadresse 8314 Gimsøysand.
Martin Islands
Martin Islands er ei øygruppe og skjer som strekkjer seg over 5 nautiske mil (9 km) og som ligg 5 nautiske mil (9 km) aust for nordenden av Île Renaud og 1 nautisk mil (1,9 km) vest for Vieugue Island i Grandidier Channel i Antarktis. Ei øygruppe nord for «Pitt Island» vart grovt kartlagd og kalla Martin Islands etter kaptein Martin i Den argentinske marinen, av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Charcot. Flyfoto har vist at det ein trudde var ei stor øy kalla Pitt, i røynda er ei gruppe småøyar. Sidan dei ligg i ei gruppe utan noko logisk deling mellom seg, vart det tidlegare namnet Pitt endra til Pitt Islands og nytta om alle øyane nord for Île Renaud. Namnet Martin Islands vart overført til gruppa som no er skildra for å bevare namnet til Charcot i området.
Attersee
Attersee (òg kalla Kammersee) er den største innsjøen i Salzkammergut-området i Austerrike. Han strekkjer seg om lag 20 km frå nord til sør og 4 km frå aust til vest. Tilsiget er frå elva Seeache, som renn ut av ein annan innsjø, Mondsee. Höllengebirge (som ordrett tyder «Helvetesfjellet»), med ei høgd på opp til 1 800 m, ligg søraust for innsjøen. Sørvest for innsjøen ligg fjellet Schafberg («Sauefjellet», 1 782 m).
Ved Litzlberg ligg det ei lita øya med ein herregard, som den austerrikske målaren Gustav Klimt ofte vitja om sommaren.
På grunn av jamn vind og reint vatn trekkjer Attersee til seg mange seglarar og symjarar. Om sommaren er det fleire seglekonkurransar her.
Ein av vindane ein set mest pris på ved Attersee er den såkalla «Rosenwind» (vinden frå rosene). Det er ein austleg vind som bles over ein rosehage til eit slott i nærleiken og fyller lufta med lukta av roser.
Sidan innsjøen er stor og djup frys han sjeldan til om vinteren, trass i låge temperaturar. Sist gong innsjøen var tilfrosen var seint på 1940-talet.
Soge
I august 1870 fann ein restane etter pålelandsbyar ved Seewalchen, nær den nordlege enden av innsjøen. På midten av 1800-talet brukte ein hjuldamparar til å frakte post, gods og passasjerar mellom dei landsbyane ved innsjøen. I dag er området ein viktig avkoplingsstad for folk frå urbane område som Wien og Linz.
Fiskar
Ein finn følgjande fiskar i innsjøen:
Keisuke Kumazawa
Keisuke Kumazawa er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Gainare Tottori.
Elverumsfullmakta
Elverumsfullmakta var ei fullmakt regjeringa fekk frå Stortinget på Elverum 9. april 1940 til å «ivareta rikets anliggender» så lenge Stortinget på grunn av krigen ikkje kunne samlast.
Etter overfallet på Noreg ynskte regjeringa Nygaardsvold å gå av, men stortingspresident Hambro fekk til ei ordning slik at regjeringa vart utvida med tre konsultative statsrådar frå dei borgarlege partia, og det vart protokollert at regjeringa hadde denne styringsfullmakta til «presidentskapet i overensstemmelse med regjeringen innkaller Stortinget til møte igjen».
Det har stått strid om denne fullmakta. Det vart ikkje votert formelt, stortingspresidenten refererte fullmakta noko ulikt ved to høve, og ho vart ikkje ført til protokolls før regjeringa kom til London. Statsrettslege vurderingar i ettertid har likevel konkludert med at regjeringa både ut frå grunnlova og ut frå den kritiske situasjonen hadde ei slik fullmakt, og at den fullmakta låg der anten Stortinget voterte eller ikkje.
Bakgrunnen for avtala var dei ventande forhandlingane med Tyskland, det var neppe nokon som såg for seg at dette skulle bli ei generalfullmakt for ei regjering i eksil. Fullmakta danna likevel eit viktig grunnlag for styret og lovgjevinga til regjeringa i krigsåra.
Tømmer
Tømmer er grove stammar av tre som skal handsamast vidare i eit sagbruk eller i ein papirfabrikk.
Tømmer kan vere
I Norden utgjer gran og furu dei største tømmervoluma. Tømmer frå lauvtre som til dømes bjørk, utgjer berre eit lite volum, men har stor interesse i nisjemarknadar som innreiing og møbelproduksjon.
Kreol
Kreol er eit ord som kan ha mange ulike tydingar.
Forbrukar
Forbrukar eller konsument har følgjande legaldefinisjon i forbrukarkjøpslova § 1 tredje ledd: Med forbruker menes en fysisk person som ikke hovedsakelig handler som ledd i næringsvirksomhet.
Med forbrukar tenkjer ein hovudsakleg på ein person som er i rolla som kjøpar, av varer eller tenester, men for rettshøvet mellom partane har det klar tyding også om forbrukaren opptrer i rolla som seljar. Mange forbrukarar har av fleire grunnar ei svak stilling i høve dei som driv næringsverksemd. Det kan ofte vere eit behov for å verne forbrukarar. I så måte er det vedtatt fleire lover som skal vareta forbrukarane sine interesser, som forbrukarkjøpslova, angrerettlova, avhendingslova og bustadoppføringslova. Gjerne ved at dei viktigaste vernereglane er gjort ufråvikelege når den eine parten i ein avtale er forbrukar.
Interessa for forbrukarspørsmål kom opp på den politiske dagsordenen for alvor på 1950-talet. I Einar Gerhardsen si tredje regjering vart Aase Bjerkholt frå 1. august 1955 konsultativ statsråd for familie og forbrukarsaker. 21. desember 1956 vart Familie- og forbrukardepartementet oppretta, med Aase Bjerkholt som den første statsråden.
For å hjelpe forbrukarane i dei problema som måtte oppstå mellom kjøpar og seljar, og for å hindre at problem oppstår, har staten oppretta organ som Forbrukarrådet og Forbrukarombodet. Forbrukarrådet utfører også testar av ulike varer for å undersøke kvaliteten. Resultata av desse undersøkingane blir publisert i Forbruker-rapporten.
Eure
Geografi
Departementet er i dag ein del av regionen Haute-Normandie og grensar til departementa Seine-Maritime, Oise, Val-d'Oise, Yvelines, Eure-et-Loir, Orne og Calvados.
Høgda varierer frå havnivå til 248 meter i sør.
Demografi
Innbyggjarane i departementet vert på fransk kalla eurois.
Turisme
Klosteret i Bec og Château-Gaillard nær Les Andelys er andre viktige turistattraksjonar.
Slangeøya i Svartehavet
Slangeøya (ukrainsk Острів Зміїний, Ostriv Zmiinyi; rumensk Insula şerpilor) er ei øy i Svartehavet utanfor kysten av Romania og Ukraina, nær Donaudeltaet. Øya høyrer til Kilija raion i Odessa oblast i Ukraina.
Øya er folkesett. Den landlege busetnaden Bile vart grunnlagd der i februar 2007, som er ein del av byen Vylkove i Kilija raion i Odessa oblast.
Øya var årsak til ein strid mellom Romania og Ukraina. Grensa for kontinentalsokkelen rundt Slangeøya vart avgjort i Den internasjonale domstolen i 2009.
Geografi
Øya består av kalkstein og ligg 35 km utanfor kysten, aust for munningen av Donau. Øya er forma som ein X og er 662 meter lang og 440 meter brei og dekkjer eit areal på 0,17 km². Det høgaste punktet på øya er 41 meter over havet.
Folkesetnad og infrastruktur
Det bur om lag 100 innbyggjarar på øya, hovudsakleg grensevakter med familiar og teknisk personell. Sidan 2003 har ein vitskapleg ekspedisjon frå Odessa nasjonaluniversitet òg halde til på øya.
Øya vert for tida demilitarisert og er under rask utvikling. Som følgje av ein avtale frå 1997 mellom Romania og Ukraina har ukrainske styresmakter trekt tilbake ein militær radiostasjon og tatt ned ein militær radar. Alt anna infrastruktur er overført til sivile.
I tillegg vart ein landingsplass for helikopter og eit kaianlegg for skip med kjøl ned til 8 meter bygd i 2002. På øya står eit 150 år gammalt fyr og elektrisk kraft får øya av ein kraftstasjon drive av vind og diesel på øya.
Fyret
Fyret på Slangeøya vart bygd sommaren 1843 av Svartehavsflåten til Det russiske keisardømet. Fyret er ein åttekanta bygning, er 12 meter høg og står på det høgaste punktet på øya, 40 meter over havnivå. Nye lampar frp England vart installert i fyret i 1862 og i 1890-åra vart nye parafinlampar med roterande utstyr og flate linser installert. Dette betra rekkevidda til fyret med opp til 35 km.
Fyret vart kraftig øydelagd under den andre verdskrigen etter luftåtak frå Sovjetunionen og tilbaketrekkande tyske troppar. Det vart bygd opp at mot slutten av 1944 av Odessa militærradio. I 1949 vart det vidare ombygd og utstyrt av Svartehavsflåten. Fleire gonger etter dette har fyret vorte oppgradert.
Historie
I følgje eit utdrag av den tapte soga om Trojanarkrigen av Arctinus av Milet, vart leivningane av Akilles og Patroklus ført til denne øya av Thetis for å leggast i ein heilagdom. Ruinane av det ein meinte var eit firkanta tempel tileigna Akilles med sider på 30 meter, vart oppdaga av kaptein Kritzikly i 1823. Ovid, som vart forvist til Tomis, nemnde øya, og det same gjorde Klaudios Ptolemaios og Strabo.
Fleire inskripsjonar frå antikken er funne på øya, inkludert eit skriv frå 300-talet f.Kr. frå Olbia i Ukraina som hyllar noko for å ha forsvart og drive bort sjørøvarar som levde på «den heilage øya».
Moderne historie
Grekarane i perioden under Det osmanske riket kalla øya Fidonisi (som på gresk tyder Slangeøya) og øya gav namn til sjølaget ved Fiodnisi. Slaget mellom den osmanske og den russiske flåten fann stad nær øya i 1788 under den russisk-tyrkiske krigen i 1787-1792.
I 1829, etter den russisk-tyrkiske krigen i 1828–1829 vart øya ein del av Det russiske keisardømet fram til 1856. Etter den russisk-tyrkiske krigen i 1877-1878 gav Det osmanske riket øya og regionen Nord-Dobrudzha som tilbakebetaling for at Russland annekterte den sørlege regionen Bessarabia i Romania.
Paristraktaten i 1947 mellom sigerherrane i den andre verdskrigen avstod Nord-Bukovina, regionen Hertza, Budjak og Bessarabia til Sovjetunionen, men nemnde ikkje munningen av Donau og Slangeøya.
Fram til 1948 vart Slangeøya rekna som ein del av den rumenske kystbyen Sulina. I 1948 tvinga sovjetiske styrkar den rumenske sida (okkupert av sovjetiske troppar) til å akseptere ei «overføring» av Slangeøya til Sovjetunionen og i tillegg flytte den rumenske grensa i Donaudeltaet vestover, noko som resulterte i at Sovjetunionen annekterte øya Limba. Romania har sterkt motsett seg denne «avtalen», sidan han aldri vart ratifisert av dei to landa, noko som gjer Limba og Slangeøya til de jure rumensk territorium.
Same året, i 1948 og starten på den kalde krigen, vart ein sovjetisk radarstasjon bygd på øya.
Eigarskapet til Sovjetunionen over Slangeøya vart stadfesta i avtalen mellom regjeringa i Folkerepublikken Romania og regjeringa i Sovjetunionen og signert i Bucureşti i februar 1961. Mellom 1967 og 1987 forhandla Sovjetunionen og Romania om grensesetjinga av kontinentalsokkelen. Rumenarane nekta å godta russarane sitt tilbod om 4000 km² av 6000 km² rundt øya i 1987.
Etter 1991 tok Ukraina kontroll over øya, sjølv om Romania konsekvent hevda at øya burde verte ein del av Romania. I følgje rumenarane vart øya i fredsavtalar i 1918 og 1920 (etter den første verdskrigen) rekna som ein del av Romania, og vart ikkje nemnd i grenseavtalen mellom Romania og Sovjetunionen i 1947.
I 2008 døydde 12 ukrainske grensevakter då helikopteret deira styrta på veg frå Odessa til Slangeøya og berre ein ombord overlevde.
Maritime grenser
På grunn av plasseringa til øya kan grensene rundt øya endrast dramatisk etter kven som eig ho. Om Slangeøya ikkje er ei øy, men ei klippe, så skal grensa i følgje internasjonal rett ikkje ta omsyn til øya. Om ho derimot vert rekna som ei øy, så vert kontinentalsokkelen rundt øya rekna som ukrainsk farvatn.
Den rumenske sida hevda at Ukraina utviklar øya for å gje ho status som øy (i motsetnad til ei klippe).
16. september 2004 gjekk Romania til sak mot Ukraina i Den internasjonale domstolen for å avgjere striden. Det er oppdaga 10 millionar tonn petroleumsførekomstar under havbotn i nærleiken, men desse mengdene er så små at det berre ville teke 2-3 år å få det opp. BP og Royal Dutch/Shell har signert boreavtalar med Ukraina, medan Total har gjort avtale med Romania. Austerrikske OMV (som eig det største oljeselskapet i Romania, Petrom) har òg signert kontrakt med Naftogaz Ukrainy og Tsjornomornaftogaz i eit samarbeid for å få konsesjon i området.
Norskerenna
Norskerenna (engelsk: Norwegian trench dansk: Norskerenden) er ei havbotnrenne som går langs sørkysten av Noreg. Renna går frå Stadlandet i Sogn og Fjordane i nordvest til Oslofjorden i søraust. Renna er mellom 50 og 95 kilometer vid og opp til 700 meter djup. Utanfor kysten av Rogaland er djupna 250 - 300 meter. Utanfor Arendal er renna på sitt djupaste, med 700 meter. Her er renna ein avgrunn samanlikna med den gjennomsnittlege djupna av Nordsjøen, kring 100 meter.
Norskerenna vart danna av Skagerrakbreen, som var ein isbre langs norskekysten under den nest siste istida, som enda for 130 000 år sidan.
Svake jordskjelv finn stad langs renna.
Norskerenna har vorte sett på som eit hinder for ilandføring av petroleum frå norsk kontinentalsokkel. På 1980-talet hadde ein utvikla teknologi for legging av røyrleidningar på djupt vatn. Transportsystemet Statpipe, sett i drift i 1985, var den første røyrleidningen som kryssa Norskerenna.
Morell
Morell eller søtkirsebær (Prunus avium) er ei steinfrukt. I same planteslekta, Prunus, finn ein mellom anna hegg og kirsebær. Omgrepet «morell» er opphavleg namnet på ein gamal kirsebærsort som skal ha stamma fra Château de Moreilles i Frankrike. Dette er eigentleg sure, mørke kirsebær (Prunus cerasus), men på norsk vert namnet feilaktig brukt om søtkirsebær.
Morelltre veks vilt i Vest-Asia og Europa, og i Noreg langs heile kysten opp til Nord-Trøndelag. Trea kan verta både store og gamle. Treverket er fast, tydeleg strukturert og kan brukast i møblar, musikkinstrument, og til tredreiing. Moreller har vorte dyrka i Noreg sidan 1700-talet.
Både treet og blada er større enn kirsebær. Fruktkjøtet er fastare enn kjøtet i kirsebær. Fargen på frukta kan variera frå svart, brunt raudt og til gult både hjå viltveksande og dyrka sortar. Storleiken varierer òg, men dyrka morellfrukter er større enn dei viltveksande. Morellfrukta har ofte kløft mellom stilken og botnen. Smaken er mild og søt, noko som gjer moreller populære blant folk flest. Næringsinnhaldet per 100 mg er ca 10 mg C-vitamin, 173 mg kalium, 86 % vatn og 207 kJ tilført energi.
Morell i Noreg
Morellen er den av norske frukttreartar som toler minst frost over jorda. Moreller vert difor særleg dyrka der normaltemperaturen er kring 0 °C om vinteren. Morellen blømer tidleg, i Noreg om lag i mai månad, og kan difor vera utsett for frost i bløminga. Nokre morelltre vert nytta som prydtre for den vakre bløminga. I Noreg vert det dyrka mest moreller i indre Hardanger, men også noko i Telemark og Vestfold.
På Lofthus i Hardanger vert Morellfestivalen halde siste helga i juli kvart år grunna den utbreidde morelldyrkinga i bygda og kommunen. Her vert det m.a. avhalde NM i morellsteinspytting som er hovudattraksjonen til festivalen.
Nokre kjende morellslag er:
Mestis
Mestis (spansk mesti'zo, av latin mixtus, «blanda») er ei tradisjonell nemning i Latin-Amerika for avkom av ein kvit mann og ei indiansk kvinne, eller ein indiansk mann og ei kvit kvinne. Termen kan òg nyttast om avkom mellom kreolar og innfødde på Filippinane.
Fjernsal
Fjernsal er når det det blir inngått avtalar om kjøp og sal via kommunikasjon der kjøpar og seljar ikkje er fysisk saman.
Eksempel på fjernsal er telefonsal, postordresal og elektronisk handel. Kjøpar som er forbrukar har særskilde rettar, og næringsdrivande har særskilde plikter ved fjernsal til forbrukar. Desse blir regulert av Forbrukarkjøpslova og Angrerettlova.
Gott ist mein König
Gott ist mein König, BWV 71, er ein kantate av Johann Sebastian Bach.
I 1708 var Bach organist i Divi Blasii-kyrkja. Han komponerte få verk på denne tida og verka som han komponerte hadde ofte orgel langt framme i lydbilete. BWV 71 var den første kantaten Bach skreiv for festorkester, inkludert trompetar og pauke. Verket var eit av dei få han fekk betalt direkte for, sidan dei fleste komposisjonane hans vart skrivne som ein del av arbeidsoppgåvene som følgde stillingane han hadde.
Verket vart så godt motteke at Bach fekk ei ny bestilling på ein annan kantaten for innviinga til byrådet året etter. Ein har bevis for at dette stykket vart komponert og trykt, men ingen kopiar har overlevd til våre dagar.
Tema
Sjølv om kantaten var komponert for ei verdsleg hending, vert han rekna med under Bach sine kyrkjelege kantatar. Teksten kan tolkast som ei fundering på overgangen frå noko gammal til noko nytt, i lag med gratulasjonar for det «nye regimentet» av embetsmenn.
Teksten består hovudsakleg av bibeltekstar. Teksten til første og fjerde sats er teken frå Salme 74, og resten frå Andre Samuelsbok, Første mosebok og Femte mosebok.
Alois Stadlober
Aktiv
Då verdsmeisterskapen i nordiske greiner fann stad i Ramsau vinteren 1999 presterte Stadlober og dei andre austerrikske langrennsløparane overmåte godt. Stadlober vart nummer fem både i opningstevlinga 30 km, og i den avsluttande femmila. I mellom dei to tevlingane gjekk han den andre etappen for Austerrike i 4 x 10 km stafett, ei tevling som enda med at lagkameraten Christian Hoffmann spurtslo Thomas Alsgaard og Noreg i kampen om gullmedaljen. Markus Gandler og Mikhail Botvinov var dei to andre som stod for den eineståande triumfen. Stadlober tok elles sølvmedaljen på 10 km, 15 sekundar bak den suveren vinnaren, Mika Myllylä frå Finland, og 2,4 sekundar føre nordmannen Odd-Bjørn Hjelmeset.
Seks solokonsertar, Op. 11
Seks solokonsertar, Op. 11 er ei samling av solokonsertar av Antonio Vivaldi som vart publisert i 1729.
Ribbe (fleirtyding)
Ribbe kan vise til
Alois Stadlober
Ymse
Stadlober er gift med den tidlegare alpine skirennaren Roswitha Steiner, dottera deira, Teresa Stadlober, har tevla i internasjonalt langrenn.
Gott ist mein König
Tema
Den andre satsen, «Ich bin nun achtzig Jahr», viser truleg til Adolf Strecker, den tidlegare borgarmeisteren som hadde forlate embetet 83 år gammal og vart skriven som ein solo for orgel. Den andre satsen vert det nytta melodi frå salmen «O Gott, du frommer Gott» av Johann Heermann.
Instrumentering og struktur
Verket består av åtte satsar:
Ettermæle
Gott ist mein König er eit viktig tidleg verk av Bach. Utan resitativar og med ariar og dei korte satsane som glir over i kvarandre, er han typisk for dei tradisjonelle kantatane frå 1600-talet. Han skil seg frå andre kantatar frå Bach si tid i Mühlhausen ved den utførlege instrumenteringa. Ein finn særs lite av kantatane Bach komponerte i Leipzig (femten år seinare) i dette tidlege verket. Det var det første verket til Bach som vart trykt (noko som var uvanleg og betalt for av byrådet). Det er den einaste kantaten som vart trykt medan Bach levde.
Ølbolle
Ein ølbolle er eit halvkule- eller skålforma drikkekar av tre. Bollen plar vere svarva i tre med utskoren eller måla dekor. I nokre delar av Noreg har ølbollane gjerne vore rosemåla, i andre delar av landet har det vore vanlegare med marmorering eller annan dekor.
Air
Vokale air-komposisjonar til lutt og blokkfløyte vart populære i hoffet til Elisabeth I, mot slutten av 1500-talet og hadde ei blomstringstid fram til 1620-talet. Komponisten og luttspelaren John Dowland gav i 1597 ut First Booke of Songs or Ayres. Av dei mest kjende lutt-airane hans finst «Come again», «Flow my tears», «I saw my Lady weepe» og «In darkness let me dwell». Sjangeren vart utvikla av mellom andre Thomas Campion.
Seks fløytekonsertar, Op. 10
Seks fløytekonsertar, Op. 10 er ei samling av seks solokonsertar av Antonio Vivaldi som vart publisert i 1728.
Ølbolle
På musea finst ølbollar som er fire hundre år gamle eller meir. Ølbollen var i alminneleg bruk i Noreg til mot slutten av 1800-talet. Ølbollar finst i mange storleikar, eit par liter er eit alminneleg mål, men det har funnest ølbollar med et tverrmål opp mot meteren. Til dei største ølbollane høyrde skaftauser til å ause ølet opp i mindre bollar. Alminnelege ølbollar vart fylte med øl og gjerne sende rundt bordet.
Osamu Miura
Osamu Miura er ein japansk fotballspelar.
Air
Airen kom seinare til å framførast ved særskilde hoff-festar der gjestene ofte hadde på seg prangande drakter som minna om makeradedrakter. Denne typen airar vert kalla courtly masquing ayre. Komponisten og zinkespelaren John Adson publiserte i 1621 Courtly Masquing Ayres.
Ølbolle
Skildring
Dei fleste ølbollar er svarva, dreia eller skore av eitt stykke tre, men det finst også seinare typar i keramikk. Nokre bollar var laga av kåter (kuleforma utvekst eller knute på tre) og kunne få ei form som var tilpassa korleis emnet var forma. Trebollar har vore brukt både til matlaging, til å eta graut og suppe frå og til ulike typar drikke. Det kan i nokre høve vera vanskeleg å skilja ølbollar frå andre bollar og skåler. Ølbollane har gjerne måla og/eller skoren dekor, og dei har ofte inskripsjonar med namn, eigarinitialar og årstal rundt kanten.
Osamu Miura
Han spela for klubbane Gainare Tottori og Nara Club.
Air
Barokken og klassisismen
Populære døme på airar er den tredje orkestersuiten til Johann Sebastian Bach, Air og Air frå Water Music, i Suite i F-dur, HWV 348, av Georg Friedrich Händel.
Milnes Island
Milnes Island er ei øy som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) nord for Woolpack Island i Biscoe Islands. Ho vart kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter korporal Arthur R. Milnes i Royal Navy, som var med i British Naval Hydrographic Survey Units i området i 1956-57 og 1957-58.
Ølbolle
Skildring
Små bollar meinte for ein person er gjerne kalla einskilsbolle eller einskilskopp. Bollar med to flate hankar blei gjerne kalla vangar, vengeskål eller vengebolle, medan dei med fire blei kalla snippebolle eller snippeskål. Bollar med hol i midten blei kalla varaskål, åbryskål eller nopebolle. Nokre av bollane hadde fleire kar, som tvilling- og trillingbollar.
Det er funne bollar og skåler av tre i fleire arkeologiske utgravinger i Noreg. Ein bolle av bjørk frå Høstadfunnet på Byneset i Sør-Trøndelag er datert til ca. 800 f.Kr. Bollen er ikkje dreia, men skoren i bjørk. Han har stett og ein skoren meanderbord rundt kanten. Bollen har ei form som er svært lik nyare ølbollar, og kan vera eit teikn på at bollar blei brukt til rituelle drikkeseremonier allereie i bronsealderen. Eit jernalderfunn i Gloppen i Nordfjord har også klare trekk som ein finn igjen på nyare ølbollar. I norrøn tid og mellomalderen var det vanleg med bollar og skåler av tre, og gjennom sogelitteratur og biletstoff frå mellomalderen ser ein at folk drakk av dei. I tida etter reformasjonen var bollar av tre truleg dei vanlegaste drikkekara både i by- og bygdemiljø i Noreg.
Takuya Sugimoto
Takuya Sugimoto er ein japansk fotballspelar.
Ølbolle
Dekor
Dei eldste, måla bollene fra 1500- og byrjinga av 1600-talet, er prega bladverk i mellomalder- og renessansestil. Det er mogleg at dei har førebilete i importerte måla trekar, men alle dei bevarte bollane med denne målinga ser ut til å ha vore laga i Noreg, og er truleg byarbeid. I byane og i overklassemiljøa blei drikkekar av tre avløyst av kar i glas, metall og keramikk. Utover på bygdene blomstra rosemålinga opp på 1700-talet. Måla ølbollar blei svært populære, og det blei utvikla ei rekkje variasjonar og lokale særpreg i dekoren. Bruken av ølbollar heldt seg utover på 1800-talet, og i nokre bygder kunne ein bruka ølbolle ved bryllaup opp mot midten av 1900-talet.
Takuya Sugimoto
Han spela for klubben Gainare Tottori.
Ølbolle
Innskrifter
Rundt kanten av ølbollane måla dei gjerne namnet åt eigaren eller eit lite rim. Det kunne vere eit ønske om lykke, ei moralsk oppmoding eller eit lystig rim.
Bruk av ølbollar i gammal tid
Det blei drukke av dei mindre bollane, og dei kunne sendast rundt, slik at fleire drakk av same bollen. Ølbollar som romma rundt fem liter eller meir stod på bordet, og så auste ein ølet opp med små bollar, auser eller andre kar når ein skulle drikka.
I Nordlands Trompet, skriven på slutten av 1600-talet, skildrar Petter Dass bruk av ølbollar i bryllaup:
Då sanitetslaga systematiserte arbeidet sitt mot spreiing av tuberkulosesmitte, vart det slutt på at ølbollane gjekk frå munn til munn når folk var samla til lag.
Bruk av ølbollar i dag
Det finst nok enno folk som likar drikke øl av ein bolle, men å sende bollen rundt i eit lystig lag vil mange meine er ureinsleg og smittefarleg. Dreiing og måling av ølbollar er enno ein del av norsk husflid. Då Rolling Stones hadde konsert i Bergen hausten 2006, fekk dei kvar sin ølbolle, måla av Knut Buen, i gåve frå plateselskapet.
Nuglar-St. Pantaleon
'''Nuglar-St. Pantaleon''' er ein kommune i distriktet Dorneck i kantonen Solothurn i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 488 meter over havet.
Kommunen ligg på austsida av Gempen-platået. Han består av landsbyane Nuglar og St. Pantaleona.
Seks fiolinkonsertar, Op. 12
Seks fiolinkonsertar, Op. 12 er ei samling av seks solokonsertar for fiolin av Antonio Vivaldi, publisert i 1729.
Per Fett
Per Fett var ein norsk arkeolog og konservator, frå Oslo.
Per Fett tok magistergraden i 1934, og var heile sitt yrkesaktive liv tilsett ved Bergen Museum. Han forska mykje på helleristningar og jarnaldermateriale, men er best kjend for det store arbeidet han la ned i å registrere dei vestnorske fornminna, som kravde at han reiste ikring og fann fram til kvart einskild fornminne. Forminna vart stadfesta og skildra i dei prenta hefta Førhistoriske minne på Vestlandet, digitalisert i det såkalla Dokumentasjonsprosjektet. Til saman vart det 80 hefte, eit for kvart prestegjeld i Hordaland, Sogn og Fjordane og Sunnmøre, som var Bergen Museums geografiske ansvarsområde.
Per Fett var son av tidlegare riksantikvar Harry Fett, og far til Tryggve Fett, seniorrådgjevar ved Bymuseet i Bergen.
Per Fett var gift med arkeologen Eva Fett.