cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Simplon
Kommunen ligg på sørsida av Simplonpasset nær grensa til Italia. Han består av landsbyen Simplon og grendene Gabi, Egga og Maschihüs samt Hospiz i Simplonpasset.
Vestre Aker prosti
Sokn
Prostiet er inndelt i sokn. Soknet er grunneininga i Den norske kyrkja. Dei som arbeider i kyrkja er anten tilsette av soknet gjennom Oslo kyrkjeleg fellesråd, eller dei er tilsette i prostiet. Dei fleste prestane er tilsette i prostiet, og har tenesta si knytt til eit eller fleire sokn.
Prestegjeld
Prestetenesta var tidlegare leia lokalt gjennom prestegjeld. Ordninga vart fasa ut frå 2004. Før utfasinga hadde Vestre Aker prosti desse prestegjelda:
Ernst Happel Stadion
er landslagsarenaen til Austerrike sitt landslag i fotball, tidlegare kalla Praterstadion. Stadionet blei opna i 1931, og totalrenovert i 1986.
I dag har stadionet ein tilskodarkapasitet på 50 000. Stadionet er oppkalla etter trenarlegenda Ernst Happel. I EM i fotball 2008 (Euro 2008) blei stadionet brukt i stor grad. Mellom anna blei det brukt til to kvartfinalar, ein semifinale og finalen.
1382 Gerti
1382 Gerti er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 21. januar 1925 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
La Conchee
La Conchee er ei klipperik øy 0,25 nautiske mil (0,5 km) lang som ligg mellom Île Pascal og Île Monge, 0,7 nautiske mil (1,3 km) nordaust for Cape Mousse, Adelie Coast. Ho vart kartlagd i 1950 av Den franske antarktisekspedisjonen og kalla opp etter eit av forta som ligg ved Golfe de Saint-Malo i Frankrike.
Thomas Cole
Thomas Cole var ein britisk-amerikansk målar. Han vert rekna som grunnleggjaren av den såkalla Hudson River-skulen, ei kunstrørsle som hadde blomstringstid i USA kring midten av 1800-talet.
Liv og gjerning
Cole vart fødd i Bolton i Lancashire i England og var son til ein tekstilfabrikant. Då Cole var 17 år gammal emigrerte familien til USA og busette seg i Steubenville i delstaten Ohio. Han lærde seg det grunnleggjande i oljemåling av ein kringreisande portrettmålar. I 1823 byrja han studere ved Philadelphia Acadamy of Art, der han utvikla sin eigen unike stil som han seinare nytta i alle sine framtidige landskapsmåleri.
Cole fekk snøgt suksess med sine røyndomsnære og detaljerte framstillingar av den nord-amerikanske villmarka. Bileta hans vart varmt mottekne i New York, der han fekk selt dei til rike kunstsamlarar. År 1829 reiste Cole til Europa og vart der verande dei neste tre åra. I London møtte han mellom andre målarane John Constable, Thomas Lawrence og William Turner. Ved den tid vart Cole halde for å vere den fremste landskapsmålaren i USA. Han oppheldt seg også i Italia i lengre tid.
Då Cole vende tilbake til USA måla han ein allegorisk serie med historisk tema; Rikets mål (The Course of Empire). Han laga også det allegoriske verket The Voyage of Life, men dei økonomiske støttespelarane hans tykte betre om måleria med natur og landskap. Cole byrja då alt meir å måle bilete med større innslag av mystiske og religiøse uttrykk.
Frå sommaren 1841 reiste Cole eitt år i Europa. Han perfeksjonerte då måleteknikken, særleg bruken av fargar og attgjevinga av himmel og skyer. I Europa møtte han den unge Frederic Church som i åra 1844-46 gjekk i lære hos Cole. Cole drog også ut på ferder i USA, der han oppsøkte ulike slag natur og naturfenomen.
Thomas Cole døydde 47 år gammal i Catskills i New York.
Mamelukk
Mamelukk (arabisk: مملوك (eintal), مماليك (fleirtal) er namnet på ein slavesoldat som hadde konvertert til islam. Dei blei rekrutterte på slavemarknadane rundt om i Midtausten, men dei fleste kom opphavleg frå Kaukasus eller områda nord for Svartehavet. Oftast hadde dei ikkje-muslimsk bakgrunn og var blitt kidnappa eller selde frå familiane sine. Mamelukkane tente under dei muslimske kalifane og under ayyubidesultanane, men i fleire tilfelle enda dei med å bli ein mektig krigarklasse. Mamelukkane sat med makta i Egypt frå 1250 til 1517, i Mamelukk-sultanatet. Dei heldt fram med å utøve kontroll over landet under osmansk overherredøme fram til Napoleon invaderte Egypt i 1798.
Île Lagrange
Île Lagrange er ei lita klipperik øy 0,4 nautiske mil (0,7 km) nordaust for Newton Island og 1,5 nautiske mil (2,8 km) nord for Cape Mousse ved Adelie Coast. Ho vart kartlagd i 1951 av Den franske antarktisekspedisjonen og kalla opp etter Joseph Lagrange (1736–1813), ein fransk matematikar.
Musashi Okuyama
Musashi Okuyama er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Albirex Niigata og Albirex Niigata Singapore.
Tivoli Neu
er eit multifunksjonelt stadion i Innsbruck, Austerrike. Stadionet kan bli brukt til konsertar og store arrangement, men det er mest brukt til fotballkampar, og er heimebanen til fotballklubben FC Wacker Innsbruck. Det har ein sentral plassering, og ein kan lett reise til stadionet ved bruk av offentleg transport.
Tilskodarkapasiteten var før 17 400, men etter utbygginga i samband med EM i fotball 2008 blei kapasiteten utvida til 30 000. Stadionet blei opna 6. september 2000.
Pierre de la Rue
Pierre de La Rue, kalla Piersson, var ein fransk-flamsk komponist og songar frå den flamske skulen i renessansen. Han høyrte til same generasjonen som Josquin des Prez og var lenge tilknytt det habsburg-burgundisk musikkapellet, og står i lag med Agricola, Brumel, Compère, Isaac, Obrecht og Weerbeke som ein av dei mest kjende og viktige flamske komponistane av polyfon stil rundt år 1500.
Pierre de La Rue følgde ikkje straumen av komponistar frå Nord-Europa til Italia og vart verande i Nord-Europa, der han sakte arbeidde seg oppover. Han skreiv store mengder musikk, over 30 messer og om lag 25 motettar og like mange chansonar, samstundes som han tok seg av dei fattige.
La Rue song som tenor ved St. Goedele i Brussel frå 1469 til 1470, før han året etter gjekk vidare til St. Jacob i Gent og Onze Lieve Vrouw i Niewpoort. Han skal så ha arbeidd i ei ukjend kyrkje i Köln, og ein periode mellom 1482 og 1485 kan han ha vore i domkyrkja i Siena i Italia. Dette er derimot tvilsamt, sidan ein ikkje finn noko teikn på italiensk påverknad i musikken hans, og det finst heller ingen italienske manuskript frå denne tida som inneheld musikken hans. I 1489 vart La Rue munk i 's-Hertogenbosch, og frå her gjekk han i 1492 til teneste i det habsburgske-burgundiske kapellet.
Keisar Maximilian I tok La Rue til kapellet han bygde opp att for sonen sin hertug Filip av Burgund. Han tente for Filip, så lenge han sat med makte, og song så for enka til Filip, Juana, i Spania fram til 1508. Etter dette vart La Rue verande i teneste for habsburgarane som hoffsongar for Marguerite av Austerrike i Mechlin frå 1508 til 1514 og så ei kort stund for den framtidige keisar Karl V. I denne perioden har han truleg reist ein del og ser ut til å ha møtt Isaac, Févin og truleg Josquin på reiser til Spania. Alexander Agricola song i lag med han i kapellet til Filip frå 1500-1506. Etter mange år i habsburgsk teneste, trekte La Rue seg attende til Courtrai i 1516 og døydde her to år seinare.
Masaru Kato
Masaru Kato er ein japansk fotballspelar.
Han har spela for klubbane Albirex Niigata og Ehime FC (2019).
Fjellet Kythnos
Kythnos er det høgaste fjellet på den heilage øya Dílos, ein av Kykladane, i Hellas.
I gresk mytologi observerte Zevs fødselen til son sin Apollon (med Leto) frå dette fjellet. Som sentrum i Kykladane har ein eit flott utkikkspunkt frå toppen der ein kan sjå øyane Mýkonos, Náxos, Páros, Sýros og Rínia.
Kyllíni
Kyllíni (gresk Κυλλήνη) eller Kyllene, stundom kalla Zíria (gresk Ζήρια), er eit fjell på Peloponneshalvøya i Hellas. Det stig til 2 374 moh og er det nest høgaste på halvøya. Det ligg nær grensa mellom dei historiske områda Arkadía og Akhaía, nordaust i Arkadía og i det som i dag er Korinthía. Fjellet ligg vest for byen Korint, nordvest for Stymfalía, nord for Trípoli og sør for Dervéni.
I gresk mytologi vart Hermes fødd i ei heilag grotte i fjellet. I antikken stod det eit tempel og ein statue tileigna han på toppen av fjellet. Kyllene var ei fjellnymfe (ein oreade), som heldt til på fjellet.
Hyginos skriv at det var på Kyllíni at sjåaren Tiresias endra kjønn då han vart biten av to slangar som para seg. Mykje av fjellet er bert og steinete, men under 2 000 meter kan ein finne store skogområde. Det ligg eit observatorium på 908 meter. Frå toppen kan ein sjå store del ar av det nordaustlege Peloponnes, inkludert dei austlege områda av Akhaía og Aroánia (Khelmós), Korintbukta og det meste av Korinthía. Dei næraste fjellkjedene er Olíjyrtos i sør og Aroánia (Khelmós) i vest.
Hardangerbana
Hardangerbana var ei 27,5 km lang elektrisk jarnbane som gjekk frå Voss stasjon på Bergensbanen til Eide ved Granvinsfjorden. Vedtaket om bygging vart fatta i Stortinget i 1919. Bana vart opna 30. mars 1935. Persontrafikken vart nedlagt 1. juni 1985, godstrafikken i 1989.
Bana var i drift i vel 50 år. Sporet frå Voss til Palmafoss godsterminal (3,39 km) vart teke vare på som eit sidespor til Bergensbanen. Store delar av den gamle bana er i dag i bruk som gang- og sykkelveg.
Bærum prosti
Bærum prosti er eit tenestedistrikt i Oslo bispedømme i Den norske kyrkja. Det femner Bærum kommune og prosten har sete på Høvik.
Historie
Prostiet vart oppretta i 2002, då Asker og Bærum prosti vart delt i to, Bærum prosti og Asker prosti.
Sokn
Prostiet er inndelt i sokn. Soknet er grunneininga i Den norske kyrkja. Dei som arbeider i kyrkja er anten tilsette av soknet gjennom Bærum kyrkjeleg fellesråd, eller dei er tilsette i prostiet. Dei fleste prestane er tilsette i prostiet, og har tenesta si knytt til eitt eller fleire sokn.
Prestegjeld
Prestetenesta var tidlegare organisert lokalt i prestegjeld. Ordninga vart fasa ut frå 2004. Før utfasinga hadde Bærum prosti desse prestegjelda:
Odetta
Odetta Holmes, best kjend under artistnamnet Odetta, var ein afroamerikansk songar som song amerikansk folkemusikk, blues og spirituals.
Ho var kjend som røysta til borgarrettsrørsla, og påverka artistar som Joan Baez, Bob Dylan, Janis Joplin, Steve Earle, Kris Kristofferson og Harry Belafonte.
Bakgrunn
Odetta Holmes vart fødd i Birmingham i staten Alabama, men voks opp i Los Angeles. Foreldra hennar var Flora Sanders og Reuben Holmes. Faren hennar døydde då ho var svært ung og mora gifta seg på nytt og gav borna sine etternamnet til stefaren, Zadock Felious, og heile familien flytta til Los Angeles. Då var Odetta seks år. Odetta byrja tidleg å ta både song- og pianotimar. Då ho byrja på ungdomsskulen forstod ho sjølv kva for eit songtalent ho hadde. Ho utvikla røysta si til å beherska eit register frå sopran til baryton. Ho studerte opera ved Belmont High School og gjekk deretter på kveldsskule ved Los Angeles City College samtidig som ho arbeidde som reinhaldar. Mora hadde håpa at ho skulle følgja i fotspora til Marian Anderson, men Odetta tvilte på at ei kraftig, mørkhuda jente som henne nokon gong kunne opptre ved Metropolitan Opera.
Karriere
I 1944 debuterte ho profesjonelt som medlem av Hollywood-ensemblet Turnabout Puppet Theatre. Der var ho i fire år, og arbeidde mellom anna i lag med Elsa Lanchester. I 1949 vart ho med på den nasjonale turneen til musikalen Finian's Rainbow. I løpet av turneen vart ho kjend med nokre «entusiastiske unge visesongarar» i San Francisco, og etter 1950 konsentrerte ho seg om folkemusikk.
Ho vart kjend gjennom opptredenar på nattklubbar som Blue Angel i New York og «hungry i» i San Francisco. Det første albumet hennar The Tin Angel frå 1954 vart delvis spelt inn på nattklubben Tin Angel i San Francisco, og inneheld spirituals og bluessongar ho framførte saman med Larry Mohr. Då ho song på Gate of Horn i Chicago vart ho oppdaga av Al Grossman, som vart manageren hennar. Han skaffa henne kontrakt med plateselskapet Tradition, som gav ut At the Gate of Horn i 1957.
Tom Paxton
Thomas Richard Paxton er ein amerikansk musikar, folkesongar og låtskriver. Han er mest kjend for songar som «What Did You Learn In School Today?», «Annie's Going To Sing Her Song», «The Last Thing on My Mind», «I Can't Help But Wonder Where I'm Bound», «Going to the Zoo», og dessutan «I Give You the Morning».
Paxtons songar har vorte brukt av Pete Seeger, The Weavers, Judy Collins, Joan Baez, Doc Watson, Harry Belafonte, Peter, Paul and Mary, The Carter Family, The Kingston Trio, Chad Mitchell Trio, John Denver, Dolly Parton, Johnny Cash (med Diana Trask), Harry Belafonte, Portar Wagoner, Eric Andersen, Willie Nelson, Flatt & Scruggs, The Fireballs, Plácido Domingo,  Arlo Guthrie, Nanci Griffith, Marianne Faithfull, Chet Atkins, Glen Campbell, Neil Diamond, Gene Clark, Gram Parsons, Rick Danko, Mary Hopkin, Marie Fredriksson, Joe Dassin, The Pogues, The Seekers, Fred Åkerström og ei rekkje andre. Han har hatt ei mengd konsertar over heile verda og songane har vore omsett til ei rekkje språk.
Odetta
Karriere
Odetta var engasjert i borgarrettsrørsla i USA, og marsjerte saman i Martin Luther King i Selma i Alabama. King kalla henne «The Queen of American Folk Music», dronninga av amerikansk folkemusikk. Den kjende borgarrettsaktivisten Rosa Parks sa ein gong at dei viktigaste songane for henne var «All the songs Odetta sings». Under March on Washington i 1963 framførte Odetta den minnerike «O Freedom». Ho opptredde også for president Kennedy.
Artistar som Bob Dylan, Joan Baez, Joan Armatrading og Janis Joplin skal ha vorte inspirert av musikken hennar. «The first thing that turned me on to folk singing was Odetta», uttalte Bob Dylan i 1978. Odetta skulle òg verta ein støttespelar for Dylan, og spelte inn eit album med songane hans i 1965.
Odetta utvida etterkvart det musikalske lydbildet sitt med band-arrangement på fleire album i staden for å spela åleine på gitar som ho hadde gjort før. Ho gav ut musikk med eit meir jazz-aktig preg på album som Odetta and the Blues (1962) og Odetta (1967). I 1968 gav ho endå ein oppsiktsvekkande opptreden ved ein minnekonsert for Woody Guthrie.
I tillegg til å opptre musikalsk spelte Odetta også i filmar, som Cinerama Holiday (1955); ei filmatisering av William Faulkner sin roman Sanctuary (1961); og The Autobiography of Miss Jane Pittman (1974). I 1961 opptredde ho i ein episode av tv-serien Have Gun, Will Travel, der ho spelte kona til ein mann som var dømd til å hengjast.
I 1976 opptredde Odetta i ein opera for tohundreårsjubileet til USA, Be Glad Then, America av John La Montaine. Ho var Muse for America, og opptredde saman med Donald Gramm, Richard Lewis og Penn State University Choir og Pittsburgh Symphony. Oppsettinga var regissert av Sarah Caldwell, leiaren for Opera Company of Boston.
I 1982 var Odetta artist-in-residence ved The Evergreen State College i Olympia i Washington.
Ho var gift fleire gonger, først med Dan Gordon og deretter Gary Shead. I 1977 gifta ho seg med bluesmusikaren Louisiana Red og dei budde ei tid i Hamburg i Tyskland.
Seinare karriere
I tjueårsperioden frå 1977 til 1997 gav Odetta ut to album: Movin' It On i 1987 og ein ny versjon av Christmas Spirituals, produsert av Rachel Faro, i 1988.
I 1998 vende ho tilbake til å spela inn musikk og turnera. Den nye CD-en To Ella vart spelt inn live og dedisert til vennen hennar Ella Fitzgerald etter at Odetta hadde høyrt om dødsfallet hennar før ho gjekk på scena, og kom ut i 1998 på Silverwolf Records. Deretter følgde tre nye utgjevingar på M.C. Records i lag med pianist/arrangør/produsent Seth Farber og plateprodusent Mark Carpentieri. Desse var Blues Everywhere I Go, ein blues/jazz-bandtributt til dei store kvinnelege bluessongarane frå 1920- og 1930-åra som vart nominert til Grammy-prisen 2000; Looking for a Home, ein tributt til Lead Belly som vart nominert til W.C. Handy-prisen 2002,, og Gonna Let It Shine, eit livealbum med gospel og spirituals med bidrag frå Seth Farber og The Holmes Brothers som vart nominert til Grammy-prisen 2007. Desse innspelingane og den aktive turneringa førte til at Odetta også hadde gjesteopptredenar på fjorten nye album av andre artistar mellom 1999 og 2006, medan 45 eldre Odetta-album og samlealbum vart gjevne ut.
I midten av september 2001 opptredde Odetta med Boys' Choir of Harlem på Late Show with David Letterman då programmet tok til att etter ein pause forårsaka av terroråtaka den 11. september. Dei framførte «This Little Light of Mine».
Compiere
Compiere er ei open kjeldekode ERP og CRM programvareløysing for små og mellomstore bedrifter innan distribusjons og sørvisnæringa.
Odetta
Seinare karriere
24. mars 2007 vart det halde ein æreskonsert for Odetta ved Rachel Schlesinger Theatre arrangert av World Folk Music Association med live og filma bidrag frå Pete Seeger, Madeleine Peyroux, Harry Belafonte, Janis Ian, Sweet Honey in the Rock, Josh White Jr., Peter, Paul and Mary, Oscar Brand, Tom Rush, Jesse Winchester, Eric Andersen, Wavy Gravy, David Amram, Roger McGuinn, Robert Sims, Carolyn Hester, Donal Leace, Marie Knight, Side by Side og Laura McGhee.
Compiere
Kjeldekoden er lisensiert under Compiere Public License (CPL) som er basert på Mozilla Public License.
Odetta
Seinare karriere
Ho turnerte i Nord-Amerika i 2006 og 2007 i samband med utgjevinga av albumet Gonna Let It Shine. I 2007 drog Odetta på ein omfattande turné, Fall Concert Tour i Songs of Spirit-tilstellinga, som omfatta artistar frå heile verda.
Siste året
Sommaren 2008, då ho var 77, la Odetta ut på ein ny nordamerikansk turné der ho song frå ein rullestol. Songar ho framførte i seinare år var mellom anna «This Little Light of Mine (I'm Gonna Let It Shine)», Lead Belly-songen «The Bourgeois Blues», «(Something Inside) So Strong», «Sometimes I Feel Like a Motherless Child» og «House of the Rising Sun».
Ho opptredde i New York den 30. juni 2008 ved The Bitter End, ein æreskonsert for Liam Clancy. Den siste større konserten, med tusentals folk i publikum, var i Golden Gate Park i San Francisco den 4. oktober 2008, ved Hardly Strictly Bluegrass Festival. Den siste opptredenen hennar var Hugh's Room i Toronto den 25. oktober
Khabarovsk kraj
Khabarovsk kraj (russisk skrift Хабаровский край) er eit territorium (kraj) i Russland og eit av føderasjonssubjekta i den russiske føderasjonen. Hovudstaden er Khabarovsk, arealet er 788 600 km² og innbyggjartalet er 1 343 900 (2010).
Odetta
Siste året
I november 2008 byrja helsa til Odetta å skranta, og ho fekk behandling ved Lenox Hill Hospital i New York. Ho hadde planlagt å opptre ved innsetjinga av Barack Obama som president i januar 2009, men døydde av hjartesjukdom den 2. desember 2008 i New York.
Khabarovsk kraj
Geografi
Khabarovsk kraj ligg ved stillehavskysten, i den sentrale delen av det russiske fjerne austen. I sør har territoriet grense til folkerepublikken Kina, i aust ligg Okhotskhavet og Japanhavet - delar av Stillehavet. Over 70 % av territoriet er berglendt - høgste punktet, i fjellkjeda Suntar-Khajata, ligg 2 933 meter over havet. I sør renn elva Amur gjennom territoriet og ut i havet. Denne elva heiter Heilongjiang på kinesisk side. Den transsibirske jernbanen går gjennom området.
78 % av territoriet er skogdekt. Det finst store førekomstar av kol og tinn og uutnytta oljeførekomstar. Ellers finst det reservar av mange ulike metall, til dømes jern, gull og sølv. Berre om lag 8 % av arealet er jordbruksland - det vert dyrka litt kveite, havre, bygg, soyabønner og poteter her. Det er mange elvar og innsjøar i området, og det er eit populært reisemål for jegerar og fiskarar frå andre delar av Russland.
Odetta
Siste året
Ved ei minnegudsteneste for henne i februar 2009 ved Riverside Church i New York var deltakarar mellom anna Maya Angelou, Pete Seeger, Harry Belafonte, Geoffrey Holder, Steve Earle, Sweet Honey in the Rock, Peter Yarrow, Maria Muldaur, Tom Chapin, Josh White Jr. (sonen til Josh White), Emory Joseph, Rattlesnake Annie, Brooklyn Technical High School Chamber Chorus, med filma bidrag frå Tavis Smiley og Joan Baez.
Prisar og utmerkingar
Odetta vart tildelt «National Medal of the Arts» i 1999 og Library of Congress' «Living Legend Award» i 2005.
Khabarovsk kraj
Folkesetnad
Etniske russarar er i klart fleirtal i befolkninga. Ved folketeljinga i 2010 var dei største etniske gruppene: Det bur òg fleire urfolksgrupper i området, desse utgjorde ved folketeljinga små minoritetar:
Odetta
Prisar og utmerkingar
29. september 1999 gav president Bill Clinton Odetta ærestilvisinga National Medal of Arts. I 2004 vart ho æra ved Kennedy Center med ein «Visionary Award», der Tracy Chapman opptredde. I 2005 gav Library of Congress henne sin «Living Legend Award».
Khabarovsk kraj
Historie
Dei første russiske oppdagarane kom til dette området på midten av 1600-talet. Dei nådde Okhotskhavet i 1639 og bygde eit fort. I 1650 nådde oppdagaren Jerofej Khabarov elva Amur. Området er i dag oppkalla etter han. Russarane i dette området kom etter kvart i konflikt med kinesiske interesser, og i 1689 forlét russarane området rundt Amur under Nertsjin-avtalen.
Odetta
Prisar og utmerkingar
I desember 2006 gav Winnipeg Folk Festival Odetta sin «Lifetime Achievement Award». I februar 2007 gav International Folk Alliance henne prisen «Traditional Folk Artist of the Year».
Khabarovsk kraj
Historie
På midten av 1800-talet kom russarane attende. Dei oppdaga at det gjekk an å segla opp Amur med havgåande skip, og i 1858 vart fortet Khabarovka - dagens by Khabarovsk - bygd ved Amur-elva. Grensa med Kina vart regulert ved ein avtale same år. Etter den russiske revolusjonen var Khabarovsk i hendene på kontrarevolusjonære styrkar - kvitegardistar - mellom 1918 og 1920. Den administrative eininga Khabarovsk kraj vart oppretta i 1938. I 1991 vart det Jødiske autonome området, som hadde vore underlagt Khabarovsk kraj, lausreve.
Kantor
Tittelen kantor (av latinsk canere, «synge») vert innan kristendommen rekna som ein leiar for eit kyrkjekor
Den norske kyrkja
I Den norske kyrkja har ein kantor det overordna musikalske ansvaret i kyrkjelyden. Tenesteordninga seier at kyrkjemusikktenesta har som føremål å gje kyrkjelyden eit musikalsk uttrykk i gudsteneste og øvrig kyrkjelydsliv. Kantorane til kyrkja er forplikta på dei plan og prioriteringar kyrkjelydsrådet set ned i samråd med kyrkjeleg fellesråd. For å verte kantor i Den norske kyrkje vert det kravd 4 års kyrkjemusikalsk utdanning. Det skjer derimot ofte at søkarar på ei kantorstilling ikkje har kantorutdanning. Då kan det tilsettast andre kvalifiserte søkarar, som får tittelen organist. Ansvarleg for kor og musikk i ei domkyrkje har stillingstittel domkantor.
Jødedommen
I jødisk samanheng er ein kantor ein vanlegvis profesjonell forsongar eller solist i synagogen (synonym: hazzán).
Johann Kuhnau
Johann Kuhnau var ein tysk komponist og organist. Han var forgjengaren til Johann Sebastian Bach som organist og kantor i Thomaskyrkja i Leipzig.
I 1682 vendte han tilbake til Leipzig og to år etter fekk han ei stilling som organist i Thomaskyrkja. Frå 1701 etterfølgde han Johann Schelle som Thomaskantor og hadde stillinga til han døydde. Frå same år hadde han òg embetet som universitetsmusikkdirektør. Fleire av elevane hans vart komponistar, mellom andre Johann David Heinichen og Christoph Graupner.
Kuhnau var særleg kjent for komposisjonane sine for klaverinstrument. Hans «bibelske historier for cembalo» kan reknast som tidlege døme på programmusikk. Hans Neue Clavierübung har òg påverka etterfølgjaren hans, Bach. I kyrkjemusikken sin var Kuhnau mindre innovativ, og står meir nær seint 1600-tal enn 1700-talet. Men ved den mangfaldige og viktige personlegdomen sin må Kuhnau ha gjort eit sterkt inntrykk på sine samtidige.
Harald Vestøl
Harald Vestøl var ordførar i Birkenes kommune frå 1991 til 2010, då han trekte seg frå vervet for skuld helsa. Han representerte Høgre.
Johann Kuhnau
I seinare år har det vorte hinta om at Kuhnau kan ha skrive julekantaten som tidlegare var tilskriven Johann Sebastian Bach som BWV 142, noko som har ført til at han ikkje lenger er spelt inn eller framført like ofte som før.
Île Lamarck
Île Lamarck is a klipperik øy 0,1 nautiske mil (0,2 km) lang, som ligg 0,1 nautiske mil (0,2 km) nordaust for Île Jean-Rostand i Archipel de Pointe Géologie, Adelie Coast. kartlagd i 1951 av Den franske antarktisekspedisjonen og vart namngjeven av dei etter Jean-Baptiste Lamarck (1744–1829), ein fransk naturalist.
Knut A. Austad
Knut A. Austad var ordførar i Bygland kommune mellom 1995 og 2011. Han representerte Senterpartiet.
Ílida
Ílida (gresk Ήλιδα) er ein kommune i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Ílida ligg nord for Pýrgos og grensar i nordaust mot periferieininga Akhaía. I vest ligg Det joniske havet.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Programmusikk
Programmusikk er (klassisk) musikk som representerer eit program – det vere seg ein scene, eit dikt, ei hending eller noko anna ikkje-musikalsk. Det motsette av programmusikk er absolutt musikk. Eit typisk døme på programmusikk er tonediktet.
Omgrepet
I programmusikk snakkar vi om eit program eller ein idé som ligg utanom det musikalske verket – det kan vere ein litterær eller historisk referanse, ein sjeletilstand etc. Programmusikk har slik sett ein referanse i menneskeleg erfaring som lèt seg skildre verbalt.
Omgrepet er nesten utelukkande nytta om den europeisk klassiske musikken, og særskild innan romantisk musikk. Det vert vanlegvis berre nytta om instrumentalmusikk, ikkje om viser eller opera.
Døme
Beethovens 6. symfoni, den såkalla Pastoralesymfonien, «fortel» ei historie om livet på landet, og dei ulike pastorale scenene kan kjennast att i formspråket til musikken. Eit døme på norsk programmusikk er dei fem symfoniske dikta av komponisten Hjalmar Borgstrøm der diktet Hamlet, skriven for orkester og klaver, vert rekna å vere hovudverket hans.
Kritikk
Ein annan komposisjon av Beethoven, den såkalla «Måneskinnssonaten», er nytta for å framstille denne måten å oppfatte musikk på som upåliteleg og tilfeldig. Det vert hevda at Beethoven ikkje tenkte i programmusikalske banar i det heile tatt då han skreiv denne komposisjonen, som i røynda har namnet «Pianosonate nr. 14 i ciss-moll quasi una Fantasia». Tilnamnet Måneskinnssonaten stammar frå musikkjournalisten Rellstab etter ein båttur på Vierwaldstätter See, fleire år etter Beethoven døydde. Fantasien gir lyttaren lov til å fantasere og assosiere.
Atmosfæremotor
Ein atmosfæremotor er ein forbrenningsmotor som utførte arbeid ved at eit stempel har atmosfæretrykket på eine sida og undertrykk på den andre sida. Det var Abbé Hautefeuille som i 1678 foreslo ein slik motor, medan Christiaan Huygens lage ein motor, som han demonstrerte i 1680. Samuel Morland eksperimenterte med ei krutdriven vasspumpe på 1600-talet.
Krutmotorar
I maskina til Huygens var stemplet festa i eit tau, som gjekk over ei trinse plassert på ein påle. Den andre enden av tauet var festa til ei last. Seinare motorar av denne typen hadde ein bom som var festa til stemplet i den eine enden og til ei last i den andre enden. Lasta lyfta stemplet slik at det stod øvst i sylinderen. På dei aller fyrste motorane vart ein krutladning avfyrt i sylinderen. Trykket av eksplosjonen vart ikkje nytta for å utføra arbeid, men vart sleppt ut gjennom ein ventil, slik at det etter eksplosjonen var om lag same trykk på begge sider av stemplet. Når gassen i sylinderen vart avkjølt, vart volumet av gassen mindre og atmosfæretrykket på toppen av stemplet pressa det ned i sylinderen og lyfta lasta i andre enden av tauet/bommen og utførte arbeid. Når det vart sleppt luft inn i sylinderen att, ville lasta på andre sida av tauet/bommen lyfta stemplet til øvre posisjon att, klar for neste krutladning. At motoren måtte «ladast» med ein ny krutladning mellom kvart arbeidsslag, var sjølvsagt noko tungvint, med desse motorane var å rekna som forskningsverktøy og var ikkje brukbare til praktisk arbeid.
Dampmaskinar
Dei fyrste eksperimenta med dampmaskiner nytta òg atmosfæretrykket for å utføra arbeid. Denis Papin, som var assistenten til Huygens då han arbeidde med krutmotoren, var ein pioner på dampdriven atmosfæremotorar. Frå 1690 og utover utførte han fleire eksperiment med atmosfæriske dampmaskinar, som han mellom anna nytta i hjuldamparar. Dampmaskinene til Thomas Newcomen og Iwan Iwanowitsch Polsunow nytta òg atmosfæretrykket for å utføra arbeid.
1383 Limburgia
1383 Limburgia er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Themis. Han blei oppdaga den 9. september 1934 av Hendrik van Gent ifrå Union Observatory i Johannesburg.
Daiki Kanei
Daiki Kanei er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Albirex Niigata, Japan Soccer College, Kataller Toyama, Roasso Kumamoto og Oita Trinita.
Termen
Termen er ein kommune i distriktet Brig i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 927 meter over havet.
Kommunen ligg på eit høgt platå aust for Brig. Han består av landsbyen Termen, grendene Hasel og z'Matt og vintersportstaden Rosswald.
Det norske alfabetet
Det norske alfabetet byggjer på det latinske alfabetet. Det finst i hovudsak 29 bokstavar i det norske alfabetet. Alfabetet blir ofte kalla det dansk-norske alfabetet av di alfabetet er likt for språka nynorsk, bokmål og dansk.
Historie
Det latinske alfabetet vart teke i bruk for norsk og dei andre skandinaviske språka samtidig med kristendommen, og tok over for runealfabetet. Dei to alfabeta heldt likevel fram å eksistere side om side i fleire hundre år. Det latinske alfabetet vart brukt av skribentar, der runealfabetet vart brukt til kvardags.
Skilnaden mellom dansk-norsk alfabet og det svenske alfabetet er at ein i Sverige nyttar Ä i staden for Æ og Ö i staden for Ø. Bokstavrekkefølgja er òg ulik på svensk, Å, Ä, Ö medan norsk nyttar Æ, Ø, Å, i og med at å er eldre i svensk.
Namn på bokstavane
Bokstavane som står for vokalar har namn etter korleis dei representerer lange lydar. Namna på O og U er med andre ord [u:] og [ʉ:], som i god og gul, ikkje som i godt og dum. Bokstavar for nasalar, rullelydar og lateralar har namn med kort e (eller æ) foran seg, altså [em, en, el, ær, es, ef, eks]. Bokstavar for andre konsonantar har lang e: etter seg, altså [be:, se:, de:, ge:, je:, te:, ve:] for bcdgjtv. Bokstavane h, k har namn med å, dvs. [ho:, ko:]. To bokstavar har namn utanfor dette systemet, W og Z: dobbelt-ve, sett.
Bruksfrekvens
I nynorsk tekst fordeler bokstavane i det norske alfabetet seg slik, i prosent for kvar bokstav (prosentfordelinga baserer seg på teksten i nynorsk Wikipedia):
e (12.9), a (9.01), r (8.64), n (7.61), t (7.55), i (7.14), s (6.31), o (5.19), l (4.95), d (4.40), k (3.90), g (3.54), m (3.44), v (2.53), u (1.91), f (1.83), p (1.71), b (1.37), h (1.33), å (1.25), j (1.16), y (0.90), ø (0.77), c (0.29), æ (0.14), w (0.10), z (0.07), x (0.03), q (0.03).
Bokstavane sine lydverdiar
Dei bokstavane som blir brukt for det opprinneleg norske ordforrådet representerer grovt sett same lydverdiar som for dei fleste andre språk som bruker det latinske alfabetet (t.d. tysk og italiensk, dette gjeld a, b, d, e, f, g, h, j, k, l, m, n, p, r, s, t, v. Der norsk skil seg frå andre språk er lydverdine for o, u, y. I og med at lang a: vart til o: etter år 1200 (båt, mål), vart lydverdien for lang O til u: (god), lang U til ʉ: (gul) og lang Y frå ʉ: til y:.
Det norske alfabetet i teiknsettstandardar
Det norske alfabetet er representert i Unicode, og i den tidlegare åttebitsstandarden ISO 8859-1. Alfabetet var også representert i tidlegare standardar: DS 2089 (dansk) og NS 4551-1 (norsk), seinare den internasjonale standarden ISO 646), og IBMs kodetabell 865.
Morten Espeland
Morten Espeland  er ein norsk skodespelar. Han er utdanna ved Statens teaterhøgskole, og debuterte i 1998 som Peter i Anne Franks Dagbok på Den Nationale Scene. I 2008 mottok han Heddaprisen i klassen «Beste mannlege birolle» for Peter Karpati i Den arabiske natta. Han var i mange år på Det norske teatret.
Selvagensøyane
Selvagensøyane (portugisisk: Ilhas Selvagens; spansk Islas Salvajes) er ei lita øygruppe i Nord-Atlanteren om lag halvvegs mellom Madeira og Kanariøyane. Øygruppa består av to store øyar og fleire småøyar, og er den sørlegaste regionen i Portugal.
Selvagensøyane vert administrert av kommunen Funchal og vert rekna som eit naturreservat. Det er to reservatsoner, ei på Selvagem Grande og ei på Selvagem Pequena.
Geografi
Øygruppa består av to øyar og fleire små øyar fordelt på to grupper som ligg om lag 15 km frå kvarandre.
Historie
Ein har funne spor som tyder på at øyane har vore kjend i lang tid. Dei vart først teikna inn på eit venetiansk kart av Pizzigani-brørne frå 1367.
Bonifacio
Bonifacio (på koriskansk: Bunifaziu) er ein liten by og kommune på Korsika i Frankrike. Han ligg på den sørlege delen av øya i departementet Corse-du-Sud og opp mot 3 000 innbyggjarar.
Geografi
Bonifacio ligg ved Middelhavet, og er skild frå Sardinia av Bonifaciosundet.
Attraksjonar
Bonifacio er delt i to delar. Vieille ville (gamlebyen), eller la Haute Ville (den øvre byen), der ei festning frå 800-talet ligg. Han ligg på ei halvøy med utikikk over Middelhavet. Det meste av innbyggjarane bur i Haute ville. Hamna nedanfor, la marine, som ligg innerst i ei fjordliknande vik, er ei naturleg verna hamn med mange fiske- og turistbåtar.
Den sjarmerande byen med idylliske strender i nærleiken trekker til seg mange turistar om sommaren, hovudsakleg franskmenn frå fastlandet. Bonifacio er òg utgangspunkt for reiser til dei små Isles Lavezzi (Lavezziøyane), som er den sørlegaste delen av det europeiske Frankrike, og som er eit som er eit fransk marint reservat.
Transportøkonomisk institutt
Transportøkonomisk institutt (TØI) - Stiftinga Norsk senter for samferdselsforskning - er eit forskingsinstitutt lokalisert i CIENS i Oslo. Instituttet har som føremål å bringa fram og formidla forskingsbasert kunnskap om transport og samfunn til offentlege og private etatar, organisasjonar og verksemder.
Kring 70 forskarar mellom anna ingeniørar, sosiologar, økonomar, statsvitarar, geografar og psykologar som gjennomfører forskings- og utgreiiningsoppdrag innanfor område som trafikktryggleik, kollektivtransport, miljø, reisevanar, reiseliv, planlegging, avgjerdsprosessar, transportøkonomi og transportar i næringslivet.
Transportøkonomisk institutt vart oppretta i 1958, først som eit utval, og frå 1964 som eige institutt tilknytt Noregs Teknisk-Naturvitskapelege Forskingsråd, no integrert i Norges forskningsråd. Instituttet vart ei fristilt privat stifting i 1986.
Instituttet gjev ut fagtidsskriftet Samferdsel.
Île Laplace
Île Laplace er ei lita klipperik øy 0.3 nautiske mil (0.6 km) vest-nordvest for La Conchee og 0,75 nautiske mil (1.4 km) nord for Cape Mousse. kartlagd i 1951 av Den franske antarktisekspedisjonen og vart namngjeven av dei etter Pierre de Laplace (1749–1827), fransk astronom og matematikar.
Lákmos
Lákmos (gresk Λάκμος) er eit fjell i den austlege delen av Ioánnina og den vestlege delen av Tríkala i Hellas. Fjellet er ein del av fjellkjeda Píndos og har ei høgd på 2 295 moh. Det høgaste punktet heiter Tsoukaréla (Τσουκαρέλα). Fjellet er om lag 30 km langt og 15-20 km breitt. Elva Árakhthos renn i vest, Metsovítikos i nord og kjelda til Akhelóos ligg i aust. I sør renn Kalarrýtikos og Melissourjítikos i sørvest.
Frå toppen kan ein sjå dei austlege områda av Ioánnina heilt til dalen langs Aóos (Vjosë), byen Ioánnina og Pamvótidasjøen. Ein kan òg sjå dei vestlege områda av Tríkala og Piniósdalen.
Vulkanusasteroide
Vulkanoidane er ein hypotetisk asteroidepopulasjon mellom 0,08 og 0,21 astronomiske einingar frå sola, godt innanforbi bana til Merkur. Namnet kjem frå den hypotetiske planeten Vulkanus.
Det er spekulert i at vulkanoidane kan eksistera fordi området er gravitasjonelt-stabilt, samt at den tungt kratra overflata til Merkur hintar til at det eksisterte ein vulkanoidepopulasjon i det tidlege solsystemet.
I følgje David Vokrouhlicky, Paolo Farinella og William F. Bottke, Jr. vil ein eventuell vulkanoidepopulasjon etter som tida har gått, enten ha slått ned i Merkur eller blitt dregen inn i sola på grunn av Jarkowski-effekten. Dei spekulerer likevel i at ein mindre populasjon framleis kan eksistera.
Framtidige søk etter vulkanoidar vil sannsynlegvis bli gjort med små romteleskop som kan sjå svært nær sola. Indirekte bevis for vulkanoidar kan koma frå MESSENGER-sonden, som skal passera Merkur tre gonger før den går inn i bane rundt planeten.
Verdsrommet
Verdsrommet eller det ytre rommet er den delen av universet som ligg utanfor atmosfæren til jorda og mellom himmellekamar. Verdsrommet er ikkje heilt tomt, men likner eit vakuum ved at det har ein særs låg partikkeltettleik. I det ytre verdsrommet er trykket ca. 10−14 pascal, kring 10 molekyl per milliliter. Av partiklar finn ein hovudsakleg hydrogen og helium i plasmaform, nøytrinoar og kosmisk støv, i tillegg til elektromagnetisk stråling, magnetfelt og kosmisk stråling.
Hundvåg
Hundvåg er ei øy og ein bydel er ein del av Stavanger, knytt til fastlandet med bru (Bybrua - opna i 1978) til Storhaug og Stavanger. Hundvåg er 6,41 km² stor, og har 12 631 innbyggjarar (2007). Folketallet har auka med 873 personar sidan år 2000 (7,6 %). Øyahuset er Hundvåg sitt bydelshus. Det ligg i bydelssenteret Hundvågkrossen. På Buøy ligg Rosenberg Verft.
Geografi
Bydelen ligg nord i Stavanger, og består av øya Hundvåg (4,7 km²), Grasholmen, Sølyst (120 dekar), Engøy (0,171 km²), Buøy (675 dekar), Bjørnøy, Roaldsøy (0,252 km²), Ormøy, Steinsøy og nokre mindre øyar, holmar og skjer. Sundet mellom Buøy og Hundvåg er utfylt.
Lundehaugen er det høgaste punktet på Hundvåg og ligg 35 meter over havet. Nest høgast er Drageberget på Austbø (30 moh.). På Buøy finn ein Dalehaugen, som er 31 meter over havet. Buøy fekk vasstank i 1920. Vasstårnet er bygd på øya sitt høgaste punkt. Tårnet er 17,5 meter, og er tre meter i diameter. Det høgaste punktet på på Roaldsøy er 18 meter og på Bjørnøy 17 moh.
Historie
I 2001 vart spora etter dei aller første busetnadane på Hundvåg avdekte. Buplassane på Austbø er 9 500 år gamle, og er dermed òg av dei eldste i landet. Buplassane låg heilt i strandkanten då dei var i bruk. På den tida stod havet 16 meter høgare enn i dag.
Dei eldste sikre spora etter dei første bøndene på Hundvåg er frå slutten av yngre steinalder, for om lag 4200 år sidan. På Austbø vart det funne forkola korn i ei grop under ei rund steinhelle, C14-datert til å vere 4200 år gamle, og er dermed det hittil eldste kornfunnet i Noreg.
Samferdsel
Bybrua har landkjenning på Sølyst. Buøy vart knytt til Engøy og Sølyst med to bruer i perioden 1968 til 1972. Engøybrua over Engøysundet mellom Sølyst og Engøy er 388 meter lang. Pyntesundbrua over Pyntesundet mellom Engøy og Buøy.
Aust for øya Hundvåg går Kallagsundet bru til Bjørnøy. Skadesund bru går vidare frå Bjørnøy til Roaldsøy, som igjen er knytt til Ormøy med ein molo.
Delområde og grunnkretsar
Grensene for delområda i Stavanger følgjer ikkje heilt grensene for bydelane. Hundvåg er inndelt i desse to delområda:
Det er 25 grunnkretsar i bydelen, der ein ligg utanfor delområda over, nemleg Bjørnøy/Roaldsøy/Ormøy/Steinsøy, som ligg i Øyane delområde.
Hundvåg består av to valkretsar: Buøy, og Hundvåg og Roaldsøy.
Bydelsutval
Hundvåg bydelsutval er eit politisk utval som skal vere bindeledd mellom bydelen og byen sine sentrale organ. Det skal ta initiativ i saker som gjeld bydelen og har uttalerett i ei rekkje kommunale saker. Utvalet tildeler òg midlar til det frivillige organisasjonslivet i bydelen.
Utvalet består av 11 medlemmer med varamedlemmer vald av bystyret.
Ap 3, V 1, KrF 1, H 4, FrP 2
Lærdalsøyri
Lærdalsøyri er einaste tettstad og administrasjonssenter i Lærdal kommune i Vestland, og huser drygt halvparten av kommunens innbyggjarar. Den største arbeidsplassen er Lærdal sjukehus, lokalsjukehus for Indre Sogn, med om lag 150 tilsette. Elles er fleire mellomstore byggentreprenørar lokalisert til Lærdalsøyri, og dessutan noko treindustri.
Sentralt på Lærdalsøyri ligg Gamle Lærdalsøyri, eit prislønt og verna trehusmiljø frå 17- og 1800-talet med 161 bygningar i blant anna sveitserstil, som minner om tida då Lærdal var ein sentral administrasjons- og handelsstad. Kvar sommar arrangerast Lærdalsmarknaden her, ein historisk vestlandsk handelsmarknad som har blitt halden sidan 1500-talet.
Historie
Lærdalsøyri er ein gammal strandstad som under 1800-talet var den folkerikaste tettstaden i Sogn. Etter hundreårsskiftet blei den utkonkurrert av Sogndalsfjøra som sentralstad i Sogn.
I 1838 blei det foreslått å gje Lærdalsøyri status som by (ladestad). I 1841 hadde byteiknarane planane klare for ein kvadratur som gjekk frå Lærdalsfjorden til omtrent der Hauge kyrkje står i dag. I 1842 vedtok Regjeringa å gje Lærdal bystatus, saman med Haugesund og Namsos, men alle tre stadene blei avvist alt i Odelstinget.
Yohei Iwasaki
Yohei Iwasaki er ein japansk fotballspelar.
Ove Eide
Ove Lidvar Eide er ein norsk forfattar, bokredaktør, lektor og kulturarbeidar frå Sandane i Gloppen kommune. Han har gått inn for å formidla diktaren Jakob Sande, mellom anna gjennom ein biografi.
Yohei Iwasaki
Han spela for klubbane Albirex Niigata og FC Gifu.
Ove Eide
Liv og virke
Ove Eide tok hovudfag i nordisk ved Universitetet i Bergen, der han tok for seg forfattaren Lars Rustbøle. Sidan skuledagane har han hatt eit nært tilhøve til Jakob Sande, og Eide har lenge redigert og bidrege til utgjevingane om Jakob Sande som Jakob Sande-selskapet kjem med annakvart år.
Eiler Schøller Rosenvinge
Eiler Schøller Rosenvinge var ein norsk prest. Det vert hevda at han var av adeleg slekt. Rosenvinge vart tilsett på Frosta som visepastor av Eiler Hagerup som var biskop i Nidaros. Det var strid om denne tilsettinga, av di at Hagerup og Rosenvinge var søskenbarn og biskopen var kjend for favorisere slektningar. Då Frosta vart sjølstendig prestegjeld vart Rosenvinge den fyrste soknepresten på Frosta. Han var i embetet et i 40 år heilt til høgsterett frådømde han dette. Dette var for livsførsla hans, misbruk av myndigheit og ulovlege inntekter frå embetet.
Ove Eide
Liv og virke
Eide sin store biografi over Jakob Sande, som kom ut i 2006, har vore eit livsprosjekt for han. Per Olav Kaldestad frå Bergens Tidende meinte at boka «fortener å bli ståande som standardverket om forfattaren». Boka fekk mykje publisitet for Eide si misnøye med Jon Eikemo sine Sande-tolkingar. Eide meinte at Eikemo hadde framstilt Sande som ein moromann, og at skodespelaren hadde fortrengt den mørke straumen av einsemd og fortaping i Sande si dikting. Dette tok media tak i og Eide måtte forklare seg nærare i både radio og aviser.
Eiler Schøller Rosenvinge
Familien
Far til Eiler Schøller Rosenvinge var Jacob Poulsen Rosenvinge f. 1668 d. 1735, var fogd i Vesterålen i Nordland. Han var stamfar til den norske Rosenvinge-ætta. Han budde på Vinje gård og eigde saman med soknepresten Nils Brønlund det store Hadsel kyrkjegodset. (kommunegods). Far hans var Poul Jørgenssøn Rosenvinge f. 1607 d. 1675. Han var sokneprest i Føns i Danmark og var 6. ledd av den danske Rosenvinge familien. Stamfaren var Mogens Jensen som døydde i 1528. Mogens Jensen var skrivar eller sekretær til prins Christian, seinare kong Christian 2. I åra 1504 og 1506 var han sjef for Bergenhus Len, som da var eit viktig len. Han vart av prinsen oppteken i adelsstanden, "For troskap og Villig Tjeneste", i eit ope brev datert ''Helsingborg Torsdag nest etter Kong Olavs Dag, 31. juli 1505''. Først da adelspatentet vart fornya i 1630, vart namnet Rosenvinge lagt til og oppteke i patentet. Mogens Jensen var gift med Anna, dotter til Peder Hansen som var borgarmeisteren i Helsingør. Mogens Jensen vart adla av kong Christian 1, 23. juni 1476. Mogens Jensen var borgarmeister i Helsingør i 1517. Etter han døydde bygde enka Anna eit hus i Malmö (Rosenvingehuset) i 1535. Dette huset står også i dag og det er freda.
Ove Eide
Liv og virke
Eide har også samla idrettslaget Sandane Turn og Idrettslag si hundreårige historie mellom to permar. Boka kom ut to år etter jubileumet. Han er også mykje brukt som bokmeldar.
Eide var lektor i norsk og mediefag ved Firda vidaregåande skule på Sandane i Sogn og Fjordane, og hadde stilling som utviklings- og fornyingsleiar. Han har også har hatt ei rekkje tillitsverv i organisasjonar, mellom i anna Nordfjord Folkemuseum. Han sit dessutan i utvalet for utvikling av norskfaget, og var medlem av læreplangruppa for norsk og aktiv i arbeidet med dei nye læreplanane for norskfaget i Kunnskapsløftet. Ove Eide har også vore medlem av Språkrådet sitt fagråd for skule og offentleg forvalting.
Eiler Schøller Rosenvinge
«En meget slet prest»
Det var Ludvig Daae som skildra Rosenvinge som «en meget slet prest». Rosenvinge hadde stor familie, førte eit fint hus og deltok aktivt i selskapslivet. Dette gjekk utover arbeidet med kyrkjelyden som han fekk lita tid til og det gjekk med mykje pengar til dette. Biskopane Eiler Hagerup, Fredrik Nannestad og Johan Ernst Gunnerius var fleire gonger på Frosta på visitas. Hagerup var positiv til Rosenvinge, men Nannestad og Gunnerius var negative i rapportane sine i visitasprotokollen. I saka mot Rosenvinge er det skrive 40 tettskrivne sider om han i rettsprotokollen. Her er eit utdrag av saker som er notert mot han:
Royal Borough of Kensington and Chelsea
Med ein folketettleik på over 13 000 per km² er bydelen den administrative eininga med høgast folketettleik i Storbritannia.
Termalvind
Termalvind er skilnaden i vind mellom to trykknivå, og er eigentleg ikkje ein vind i seg sjølv. Den er berre gjeldande i ein atmosfære med horisontale temperaturgradientar, t.d. ein baroklin atmosfære. I ein barotrop atmosfære er den geostrofiske vinden uavhengig av høgda. Namnet kjem av at denne vinden bles rundt område med låg (og høg) temperatur på liknande måte som den geostrofiske vinden bles rundt lågtrykk og høgtrykk. Ein kan òg seie at termalvinden alltid bles med varmlufta til høgre for fartsretninga.
Termalvindlikninga er
der \phi_x er geopotensiell høgd med, f er coriolisparameteren og \mathbf{k} er ein oppoverretta einingsvektor i vertikal retning. Termalvindlikninga gjeld ikkje i tropiske strøk. Sidan f er svært liten der blir likninga redusert til
Temperaturkontrastar mellom ekvator og pol: Aukande vestavind med høgda
(Dette gjeld òg på sørlege halvkule, og fordi f er negativ der får ein same resultat)
Polområda har låg temperatur medan områda nær ekvator har høg temperatur. Fordi termalvinden bles rundt område med låg temperatur på same måte som den geostrofiske vinden bles rundt eit lågtrykk (syklon), altså mot klokka på nordlege halvkule, er termalvinden på nordlege halvkule vestleg på midlare breidder. Ser ein på Nordpolen frå høgda vil ein sjå ein vestleg luftstraum som krinsar rundt jorda mot klokka.
Visst termalvinden er vestleg betyr det at den atmosfæriske straumen blir meir vestleg med høgda, sidan termalvinden skildrar vindendringa med høgda. Visst vindfarten er nær null i eit visst nivå vil ein derfor ha ein kraftig vestleg vind i høgare nivå. Dette skildrar i praksis jetstraumen, som er ein kraftig vestleg luftstraum med størst kraft nær tropopausen, og som i hovudsak oppstår som følgje av temperaturkontrastane mellom polområda og ekvator.