cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bipolar liding
Prognose
Menneske med bipolar liding har livslang sårbarheit for nye maniske, depressive eller blanda episodar. I aldersgruppa 15 til 44 år er sjukdommen ein av dei viktigaste årsakene til nedsett funksjon. Lidinga gjev ofte funksjonstap, òg mellom episodar av mani/depresjon. I ein studie som gjekk over fire år viste det seg at berre 36 prosent av alle pasientane fungerte like godt som før dei første gongen vart sjuke. To av dei fekk ein ny manisk, og to av dei ein ny depressiv episode, innan to år etter at dei vart friske frå den første episoden. Ein gjennomgang av studium om same tema viste at éin av femti pasientar med diagnosen bipolar liding tek sitt eige liv, noko som er femten gonger høgare enn i befolkninga elles.
Førekomst
Internasjonalt reknar ein med at anslagsvis 0,6-1,2 % av den vaksne folkesetnaden til ei kvar tid vil ha bipolar liding type I (den klassiske manisk-depressive forma). Ettersom lidinga er kronisk er det lite skilnad mellom 6-månader, 1 år- og livstidsførekomst i folkesetnaden. I ei norsk undersøking frå 2001 (ved Einar Kringlen og medarbeidarar) vart livstidsførekomsten anslått til 1,6 %. Ein går ut frå at det kjem til 400-1200 nye tilfelle av bipolar liding type I i Noreg kvart år.
Førekomsten av bipolar liding type II er usikker ettersom dei store epidemiologiske undersøkingane (befolkningsundersøkelser) ikkje har nytta metodar som har gjort det mogleg å påvise hypomane episodar med rimeleg presisjon. Ei langtidsoppfølging av ei gruppe menneske i Zürich i Sveits frå ung alder  anslo livstidsførekomst av type II til 2-4 %. Det er likevel inga allmenn semje om kva for kriterium ein skal nytte for diagnostisering av hypomane episodar. Det er derimot brei semje innan forskings- og fagmiljø om at førekomsten av bipolar liding type II er høgare enn for type I. Eindel pasientar som ein rekna med berre hadde tilbakevendande depressiv lidelse (òg kalla uni-polare depresjonar) har ved fornya gjennomgang vist seg å ha hatt uoppdaga hypomane episodar (bipolar liding type II).
Bipolare lidingar ser ut til å finnast like hyppig blant menn og kvinner.
Behandling
Ein kan behandla bipolar liding ved hjelp av legemiddel og terapi som går ut på å læra seg å meistra sjukdommen. For å motverka depresjon nyttar ein antidepressiva, ofte kombinert med stemningsstabiliserande middel for å hindra mani i staden, til dømes litium og antiepileptika. Ved djup depresjon er elektrostimulering (elektrosjokk) rekna som ei effektiv behandling. Mot mani kan ein bruka middel som dempar overaktivitet, til dømes nevroleptika.
For å hindra nye episodar kan ein bruka grunnstoffet litium eller andre medikament, særleg antiepileptika, til førebygging. Ikkje-medikamentelle behandlingsformer er òg nyttige for å hindra tilbakefall. Systematisk opplæring i kva bipolar liding er, kva for ei undergruppe ein sjølv lid av og korleis denne artar seg, og kan handsamast, er svært nyttig. Det gjev større høve for å oppdage eventuelle tilbakefall tidleg og dermed setja inn behandling som kan motverka at ein blir alvorleg sjuk igjen. Det er òg haldpeunkt for at individuell systematisk samtalebehandling, til dømes kognitiv psykoterapi, kan vera nyttig for å minska sjansen for tilbakefall.
Livsstil er også viktig. Ved bipolar liding er det ei forstyrring i søvnmønsteret til kroppen. Uroleg døgnrytme er difor uheldig for pasientar med bipolare lidingar, særleg type I og kraftige former for type II. Pasientar bør difor føra eit mest mogleg regelmessig liv, unngå skiftarbeid og stadige endringar i søvnmengde.
Bipolare og andre lidingar
Mani er ein viktig differensialdiagnose for ADHD. Den viktigaste skilnaden mellom ADHD og bipolar mani er at mani kjem og går, medan ved ADHD er hyperaktiviteten stabil. I nokre høve er begge lidingane til stades.
Loúsios
Loúsios (gresk Λούσιος) eller Loussios er ei elv og ein ravine vest i Arkadía, frå Karýtena til Dimitsána i Hellas. Elva har sitt utspring nær Lykokhóri og renn gjennom Loúsiosravinen. Elva er strid og renn raskt. Ho munnar ut i Alfiós 2,5 km nordvest for Karýtena og sør for Atsíkholos.
Loúsios renn gjennom ein ravine som er om lag 15 km lang frå nord til sør og om lag 2 km brei. Ravinen er eit populært turistmål for fotturistar. Ved enden av ravinen ligg byen Dimitsána, og i ved byrjinga ligg den antikke byen Gortys med tempelet Asklepios. Mykje av ravinen er dekt av skog.
På dagar med regn er det farleg å reise gjennom ravinen og dette er i tillegg forbode.
René Santos
René Santos er ein brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Kawasaki Frontale.
Molondin
Molondin er ein kommune i distriktet Jura-Nord Vaudois i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 611 meter over havet.
Landsbyen ligg på eit platå, sørvest for Vallon des Vaux.
Costa Cálida
Costa Cálida («Varmekysten») er ei om lag 250 km lang kyststripe langs Middelhavet i Spania i provinsen Murcia. Denne regionen har eit mikroklima med høge temperaturar (derfor namnet «Varmekysten») og tørre tilhøve (mindre enn 340 mm nedbør i året).
Geografi og plassering
Costa Cálida strekkjer seg frå El Mojón i nord nær provinsen Alicante, til nær kommunen Águilas i sør ved grensa til provinsen Almería.
Nord på kysten ligg Mar Menor («Veslehavet»), ein saltvasslagune på rundt 170 km² og den største i Europa. Mar Menor er fråskild Middelhavet av den 22 km lang landtunga La Manga, som er det området langs kysten der turistindustrien er mest utvikla.
Cartagena og Mazarrón er dei to viktigaste byane på kysten her.
Heilage Nikolai ortodokse kyrkjelyd i Noreg
Historie
Etter oktoberrevolusjonen grunnla ei gruppe russiske emmigrantar ei ortodoks kyrkjelyd i Oslo. Kyrkjelyden vart formelt organisert i 1929. Kyrkjelyden har med åra fått ein meir pan-ortodoks karakter. Dei har gudstenester med liturgi på kyrkjeslavisk og norsk.
Organisering
Kyrkjelyden har heile tida vore underlagt erkebiskopen for russiske kyrkjelydar i Vest-Europa med sentrum i Paris, som igjen er ein del av det økumeniske patriarkat i Konstantinopel.
Kyrkja har eit kloster i Hurdal, Hl. Trifon Skita, det einaste ortodokse klosteret i Noreg.
Kyrkjelyden har gudstenester i
Kyrkjelyden driv òg Johnsegardsakademiet, eit ortodokst, kristent informasjons- og aktivitetssenter i Sogn og Fjordane, drive innanfor ramma av Den ortodokse kyrkja i Noreg.
Bas
Bas, frå lågtysk eller nederlandsk, «husfar», «herre» er ein arbeidsformann eller leiar. Bas går att i dei samansette orda notbas, skyttarbas, osb.
Paulo Junichi Tanaka
Paulo Junichi Tanaka er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Kawasaki Frontale, Zweigen Kanazawa og FC Gifu.
Kvartermeister-aspirant
Ein kvartermeister-aspirant er ein elev ved det utskrivne befalskurset UBHH ved KNM Harald Hårfagre på Madla i Stavanger. Eleven får denne graden under praksisperioden som rekruttskuleinstruktør ved rekruttskulen KNM Harald Hårfagre. Han vert òg kalla kvamasp og det er populært mellom rekruttane å kalle han blodkvart. Ved dimmisjon eller vidare engasjement får han/ho graden kvartermeister. Ein kvartermeister-aspirant har ei raud stripe som distinksjon. Det tilsvarande i Hæren og Luftforsvaret er UB-Korporal.
Mauborget
Mauborget er ein kommune i distriktet Jura-Nord Vaudois i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1173 meter over havet.
Kommunen ligg mellom Chasseron og Mont Aubert, langs vegen mellom Grandson til Môtiers. Han er den høgaste landsbyen Jura i Vaud med ei høgd på 1170 meter over havet.
1531 Hartmut
1531 Hartmut er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Eunomia. Han blei oppdaga den 17. september 1938 av Alfred Bohrmann ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Sens
Sens er ein by og kommune sentralt i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Yonne i regionen Bourgogne-Franche-Comté. Byen har om lag 25 000 innbyggjarar og ligg ved elva Yonne.
Sens er eit romersk-katolsk erkebispedøme som består av heile departementet Yonne.
Historie
Julius Cæsar nemner Agedincum i området til Senones fleire gonger i verket hans Commentarii de Bello Gallico, men staden vart ikkje eit administrativt senter før etter omorganiseringa av Romarriket i 375.
Setúbal
Han ligg på nordsida av estuaret til Sado, om lag 40 km sør for hovudstaden i landet, Lisboa, og er ein del av storbyområdet til Lisboa.
Setubal fekk bystatus i 1860 av kong Pedro V av Portugal.
Ludvig Eikaas
Ludvig Eikaas var ein norsk kunstmålar, grafikar og kunstprofessor. Namnet kan òg verta stava Ludvik Eikaas.
Utdanning
I tillegg til dei formelle studia hadde Eikaas fleire studiopphald i fleire europeiske land.
Karriere
Eikaas debuterte som målar og grafikar på Høstutstillingen i 1946. Ludvig Eikaas vert rekna som ein svært sentral kunstnar i siste halvdelen av 1900-talet grunna arbeidet hans med måling, skulpturar og særleg grafikk. Han var ein av dei første som laga nonfigurativ kunst i Noreg. . Saman med Gunnar S. Gundersen, Odd Tandberg og Tor Hoff utgjorde Eikaas ei gruppe unge kunstnarar som var pionerar innanfor den nonfigurative kunsten i Noreg. Denne gruppa vart kalla Dødsgjengen.
Ludvig Eikaas sin kunst er å finne i Nasjonalgalleriet/Nasjonalmuseet i Oslo, Riksgalleriet/Nasjonalmuseet, Bergen Billedgalleri/Bergen kunstmuseum, Henie Onstad Kunstsenter, Statens Museum for Kunst i København, Brooklyn Museum of Art, New York, Uffizi-museet i Firenze, det amerikanske Wind Symphony Orchestras permanente samling og i ei rekke private samlingar i inn- og utland.
Eikaas vart professor på Statens Kunstakademi i Oslo i 1970.
TV-intervju
NRK gjorde eit intervju med Ludvig Eikaas i 1999: Ludvig Eikaas og fela vart sendt 7. mars.
Utmerkingar
Eikaas var riddar av første klasse av St. Olavs Orden. I 1954 fekk han den internasjonale grafiske pris i Milano. Eikaas vart tildelt Fylkeskulturprisen i 1994. Eikaasgalleriet vart oppkalla etter han då han gav ei stor samling kunst til Jølster kommune.
Eurokommunisme
Eurokommunisme eller reformkommunisme er ei nemning på politiske parti og retningar som av historiske eller andre grunnar kallar seg kommunistiske, men som politisk ligg på ei meir reformistisk retning. Omgrepet eurokommunisme vart først brukt om ei retning innan kommunistparti i Sør- og Vest-Europa, særleg Italia, Spania og Frankrike seint i 1970-åra, og var kjenneteikna av at dei ville vera uavhenige ovanfor det sovjetiske kommunistpartiet og at dei ville godta parlamentarisk demokrati også etter ei kommunistisk maktovertaking.
Shun Takagi
Shun Takagi er ein japansk fotballspelar.
Eurokommunisme
Eurokommunismen skilde seg også frå den jugoslaviske varianten (titoisme), fordi denne trass i at han var heilt sjølvstendig i høve utanlandske sentra, framleis var autoritær til ein viss grad, eit moderat eittpartisystem. Eurokommunismen godtok derimot utan atterhald det pluralistiske fleirpartisystemet i Vest-Europa.
Shun Takagi
Han spela for klubbane Kawasaki Frontale og JEF United Chiba.
Ken Burns
Kenneth Lauren Burns er ein amerikansk forfattar og produsent av dokumentarfilmar.
Eurokommunisme
Viktige personar for utviklinga av eurokommunismen var italienarane Antonio Gramsci, Palmiro Togliatti og Enrico Berlinguer og spanjolen Santiago Carillo.
Lady Gaga
Stefani Joanne Angelina Germanotta, mest kjend som Lady Gaga, er ein amerikansk musikar, songar og dansar. Ho byrja i 2003 å opptre på rockescena i New York og studerte ved Tisch School of the Arts ved New York University. Kort etter signerte ho seg til Streamline Records, eit underselskap av Interscope Records, der ho arbeidde som låtskrivar for etablerte artistar innan selskapet. Etter at Akon la merke til at ho hadde talent, signerte han henne til sitt eige plateselskap, Kon Live Distribution.
Debutalbumet The Fame kom ut i 2008 og singlar derfrå, som «Just Dance» og «Poker Face», har nådd fleire topplister. Albumet vart seinare nominert seks prisar under Grammy Award og vann dei to prisane Best Electronic/Dance Album og Best Dance Recording. Tidleg i 2009 reiste ho på sin første turné, The Fame Ball Tour. Fjerde kvartal same år gav ho ut The Fame Monster, med dei tre singlane «Bad Romance», «Telephone» og «Alejandro» og byrja deretter på sin andre turné, The Monster Ball Tour. Det andre studioalbumet hennar, Born This Way kom ut i 2011 og toppa salslistene i fleire land etter lanseringane av singlane «Born This Way», «Judas» og «The Edge of Glory», der førstnemnde var den raskast seljande singelen på iTunes nokosinne, med ein million kjøp på fem dagar.
Gaga har vorte påverka av glamrockarar som David Bowie og Queen, i tillegg til popmusikarar som Michael Jackson og Madonna. I mai 2010 vart ho lagt til i den årlege lista til Time over dei hundre mest innverkande personane i verda. I juni same år vart ho teken med av Forbes på lista deira over verdas hundre mektigaste og innverkande kjendisar, og ho er i tillegg rangert som den andre mektigaste musikaren i verda. Gaga har i september 2011 seld estimert 25 millionar album og 70 millionar singlar på verdsbasis.
1986–2004: Tidleg liv
Stefani Germanotta vart fødd 28. mars 1986 i Yonkers i New York med italiensk-amerikanske foreldre. Faren, Joseph Germanotta, jobba i eit selskap som installerte trådlause nettverk og mora, Cynthia, var leiar i eit teleselskap. Stefani hadde lært å spele piano sidan ho var fire år, skreiv sin første pianoballade då ho var tretten, og byrja å opptre på aftnar med open mikrofon då ho var fjorten. Då Stefani var elleve byrja ho på den private skulen Catholic School of the Sacred Heart i støket Upper East Side i Manhattan. Ho skal ha påstått at ho ikkje kom frå ein velståande familie, og ho sa om foreldra sine at «begge kom frå familiar med lågare utkomer, så vi har arbeidd for alt – mor mi arbeidde åtte til åtte heimanfrå, i telekommunikasjonar, og det same gjorde faren min.» Ho skildra det akademiske livet ved high shool som «svært dedikert, ihuga og disiplinert» men òg «lite grann uvisst», som ho sa i eit intervju. «Eg vart stundom gjort narr av for anten å vere for utfordrande eller for uvanleg, så eg byrja å tone det ned. Eg passa ikkje inn, og eg følte meg som ein frikar.» Likevel har omgangsvener av Stefani innvendingar mot at ho ikkje passa inn i skulen. «Ho hadde ei gruppe nære vener, ho var ein god student. Ho likte gutar mykje, men synging var favoritten,» hugsa ein tidlegare klassekamerat.
Då Stefani var 17 byrja ho på Tisch School of the Arts ved New York University, der ho studerte musikk og forbetra skrivinga si gjennom stilskriving. Under det andre semesteret av det andre året hennar avslutta ho utdanninga for å fokusere på karrieren som musikar. Faren til Stefani gjekk med på å betale lånet hennar i eitt år, på det vilkåret at ho gjekk tilbake som student ved Tisch att dersom ho ikkje klarte å lukkast. «Eg forlét heile familien min, fekk meg den billigaste leilegheita eg kunne finne, og stod mot kritikk til nokon ville høyre», sa ho.
2005-07: Tidleg karriere
Stefani var opphavleg signert til Def Jam då ho var 19 år gamal, men vart sparka frå selskapet etter tre månader. Kort etter introduserte det tidlegare forretningsselskapet hennar henne til songskrivaren og produsent RedOne. Den første songen ho produserte med RedOne var «Boys Boys Boys», ei blanding av hiten «Girls, Girls, Girls» av Mötley Crüe og «T.N.T.» av AC/DC. Ho flytta inn i ei leilegheit ved Lower East Side i New York og gjorde opptak av nokre songar med hip-hop-songaren Grandmaster Melle Mel for ei lydbok som følgde med barneboka The Portal in the Park. Ho skipa òg Stefani Germanotta Band med nokre vener frå NYU. Dei tok opp ein EP av balladane i eit studio under ei spritsjappe i New Jersey og opptredde fast ved klubbscena i sentrum i Lower East Side. Kort etter, då ho opptredde på burlesk-førestillingar, byrja ho å prøve rusmiddel. Faren hennar fatta ikkje kvifor ho prøvde ulovlege stoff og kunne ikkje sjå på henne i fleire månader. Musikkprodusenten Rob Fusari, som hjelpte henne med å skrive nokre av dei første songane hennar, samanlikna nokre av vokalharmoniane hennar til Freddie Mercury sine. Fusari fann opp kunstnarnamnet Gaga etter Queen-songen «Radio Ga Ga». Stefani heldt på med å finne opp eit scenenamn då ho fekk ei tekstmelding frå Fusari der det stod Lady Gaga. Han forklarte,
Ho vart deretter kjend som Lady Gaga. Likevel skal New York Post ha rapportert at historia er falsk, og at namnet kom fram under eit møte om marknadsføring. Gjennom 2007 arbeidde Gaga saman med Lady Starlight, som hjelpte henne med å skape scenekleda hennar. Paret byrja å spele små show på klubbar i byen som Mercury Lounge, The Bitter End, og Rockwood Music Hall, med framsyninga deira som vart kjend som «Lady Gaga and the Starlight Revue.» Meldt som «the Ultimate Pope Burlesque Rockshow» var framsyningane deira som ei low-fi hyllest til showa hos varieteane frå 1970-talet. I august 2007 vart Lady Gaga og Starlight inviterte til å spele på den amerikanske musikkfestivalen Lollapalooza, der dei sjokkerte publikuma med si ville framferd. Framsyningane fekk heller dårlege omtalar. Musikalsk fokuserte Gaga først på avant-garde-elektronisk dansemusikk. Seinare fann ho den musikalske nisjen sin då ho byrja å ta med popmelodiar og glam-rocken frå David Bowie og Queen i melodiane sine.
Fusari sendte songane han produserte med Gaga til ven og produsent Vincent Herbert. Herbert var snar til å signere henne til selskapet sitt, Interscope Records. Gaga godskreiv Herbert som mannen som oppdaga henne. Fleire artistar brukte henne som låtskrivar, som Britney Spears, Fergie, Pussycat Dolls og New Kids On the Block. Gaga vakte òg interesse hos Interscopes formann, Jimmy Iovine, tidleg i 2007. Han tilbydde henne ein kontrakt vigd Streamline/Interscope og kompanjerte henne saman med songar/låtskrivar Akon. Det var Akon, som høyrde henne synge ein referansevokal på ein av songane hans, som oppdaga at Gaga òg hadde eit songtalent. Akon overtalte til slutt Jimmy Iovine til å skrive henne ein kontrakt på hans eige selskap, Kon Live Distribution. Gaga jobba vidare på debutalbumet med RedOne i studioet i ei veke, som resulterte i dei framtidige singlane «Just Dance» og «Poker Face».
2008-10: The Fame og The Fame Monster
I løpet av 2008 hadde Gaga flytta til Los Angeles, og der jobba ho nært med plateselskapet sitt for å gjere ferdig debutalbumet The Fame. Albumet fekk for det meste positive omtalar frå kritikarane, og det har ifølgje aggregatet av musikkomtalar til Metacritic motteke 71 av 100 poeng i snitt. På verdsbasis har albumet selt over tolv millionar eksemplar. Hovudsingelen frå plata, «Just Dance», toppa listene i seks land, Australia, Canada, Nederland, Irland, Storbritannia og USA, og vart seinare nominert ein Grammy Award for Best Dance Recording, men tapte for «Harder, Better, Faster, Stronger» av Daft Punk. Den andre singelen, «Poker Face», vart ein endå større slager og toppa listene i land som Storbritannia og USA. Songen vann pris for Best Dance Recording under Grammy Awards i januar 2010, og var i tillegg nominert i klassane Song of the Year og Record of the Year innan prisutdelinga det året. The Fame var nominert til prisen Album of the Year og vann prisen Best Electronic/Dance Album. Gaga hadde sin første konsertturnè som eit opningsnummer for New Kids on the Block, ei popgruppe frå same musikkselskap. I mars 2009 byrja ho på sin eigen turné, The Fame Ball Tour.
I november 2009 gav Gaga ut The Fame Monster, ei samling av åtte songar med tema som sirkulerte kring den mørkare sida ved livet som kjendis. Den andre turneen hennar, The Monster Ball Tour, stødde om det nye albumet og byrja i november 2009. «Bad Romance» var utgjeven som første singel frå albumet, toppa listene i atten land og nådde andreplass i USA. Songen «Speechless» frå Monster-albumet var framført under The 2009 Royal Variety Performance, der Gaga møtte og song for Dronning Elizabeth II. Den andre singelen frå The Fame Monster var «Telephone», utgjeven januar 2010 med R&B-songaren Beyoncé, og vart fjerde singel av Gaga som toppa listene i Storbritannia. I april 2010 vart det meldt at musikkvideoane hennar hadde vorte sett over ein milliard gonger, noko som gjer henne til ein av dei første artistane til å nå denne milepålen. Seinare same månad vart Gaga kåra av Time som ein av årets 100 mest innverkande personar.
2011-12: Born This Way
Det andre studioalbuet og den tredje større utgjevinga frå Gaga var Born This Way, som kom ut den 23. mai 2011. Ho annonserte tittelen på albumet under ein takketale for prisen Video of the Year under 2010 MTV Video Music Awards. Under eit intervju om det nye albumet sa ho: «Det kom så fort. Eg har arbeidd på dette i månadsvis, og eg kjenner verkeleg at det er ferdig nett no. Nokre artistar bruker år. Ikkje eg. Eg skriv musikk kvar dag.» Albumet kom ut nokre månader etter utgjevinga av tittelkuttet, «Born This Way», som kom ut den 11. februar 2011, og som vart framført første gong på 53rd Grammy Award to dagar etter utgjevinga. Songen debuterte på toppen av Billboard Hot 100, og vart den nittande til å debutere som nummer ein og den tusande til å nå nummer ein på desse listene.
To andre singlar, «Judas» og «The Edge of Glory»  vart gjevne ut før lanseringa av albumet. «Judas» fekk kritikk på grunn av referansar til personar frå Bibelen; Judas Iskariot, Jesus Kristus og Maria Magdalena. Under utgjevinga selde Born This Way 1,108 millionar kopiar første veka i USA, og debutere dermed på Billboard 200, og nådde topplistene i 20 andre land.
Inspirasjonskjelder og stil
Gaga er vorte påverka av glamrock-artistar som David Bowie og Queen, i tillegg til pop-artistar som Madonna, Britney Spears og Michael Jackson. Queen-songen «Radio Ga Ga» vart inspirasjon for scenenamnet hennar, Lady Gaga. Ho kommenterte: «Eg ovundra Freddie Mercury og Queen hadde ein slager kalla 'Radio Ga Ga'. Derfor likar eg namnet [...] Freddie var unik - ein av dei største personane innan popmusikk.» Madonna fortalde Rolling Stone at ho ser «seg sjølv i Lady Gaga.» Som svar på samanlikningane mellom henne og Madonna sa Gaga: «Eg vil ikkje høyrast arrogant ut, men eg har sett meg som mål å revolusjonere popmusikk. Den siste revolusjonen var av Madonna for 25 år sidan.» Skodespelar og songarinna Grace Jones var også nemnd som ein inspirasjon, i tillegg til Debbie Harry frå musikkgruppa Blondie.
Gaga har sagt at mote er ei viktig inspirasjonskjelde, og ho ser på Donatella Versace som si muse. Gaga sitt eige kreative produksjonsteam kalla Haus og Gaga, som ho styrer sjølv. Teamet lager fleire av kleda, rekvisittane og frisyrane hennar. Elsken hennar til mote kjem frå mora, som ho seier «alltid var svært velhalden og ven.» «Når eg skriv musikk, tenkjer eg på kleda eg vil ha på meg på scena. Det handlar berre om heil-framferdskunst, pop-framferdskunst og mote. For meg kjem alt saman og vert ei ekte historie som vil få super-fansen tilbake. Det vil eg bringe tilbake. Eg vil at biletbruket skal vere så sterkt at fansen vil ete, smake og sleikje på kvar einaste part av oss.»
I slutten av 2008 vart det gjort samanlikningar mellom motesansen til Gaga og den amerikanske artisten Christina Aguilera, der det vart notert likskapar mellom stylinga, håret og sminka deira. Aguilera sa seinare at ho ikkje visste kven denne personen var og ho «ikkje visste om [Gaga] var ein mann eller ei kvinne.» Gaga kom seinare med ei utsegn der ho tok imot samanlikningane fordi merksemda ho hadde fått frå media hadde gjeve henne nyttig publisitet. Gaga sa, «Ho er ei stor stjerne, og visst noko skulle vore gjort, så skulle eg sendt henne blomar, fordi, mange personar i Amerika visste ikkje kven eg var før alt dette skjedde. Eg vart på ein måte markert på kartet.»
Gaga er naturleg brunhåra, sjølv om håret hennar har ikkje hatt sin naturlege hårfarge sidan 2008. Ifølgje Times Online, har håret hennar vorte bleika fordi ho som brunette, ofte vart feilaktig teken for å vere songar- og låtskrivar-kollegaen Amy Winehouse. Imaget og sansen hennar for mote har vorte følgt av andre kjendisar, av andre Paris Hilton og Nicole Richie.
I mai 2009 i magasinet Rolling Stone, sa Gaga at ho er biseksuell og er inspirert av vene kvinner. Ifølgje henne er det eit aspekt av seksualiteten hennar som gjer at kjærastane hennar blir «ukomfortable».
Koki Kazama
Koki Kazama er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Kawasaki Frontale og Giravanz Kitakyushu.
Julemusikk
Julemusikk omfattar ei rekke ulike typar musikktypar knytte til juletida, frå klassisk instrumentalmusikk og juleoratorium til meir folkelege julesongar med tekstar som kan knytta dei til juleevangeliet, julefeiring, julefigurar eller vinteren. Julemusikk kan framførast eller spelast i kyrkjer, på konsertar, i butikkar og handlesenter, privat og ved festar.
Historie
Musikk knytt til jul kan førast tilbake til Romarriket på 300-talet, med latinske hymne som «Veni redemptor gentium». Etterkvart blei det også laga julesongar på folkespråk, mellom anna under påverknad frå Frans av Assisi. I engelsk tradisjon blei det laga carolar, songar ein kunne dansa til, til jul. I 1426 nemnde John Awdlay 25 caroles of Cristemas i eit verk, truleg songar framørte av vandrande wassailerar. På 1500-talet blei det skrive fleire julesongar som framleis blir sungne, som «Det hev ei rose sprunge» og «Å juletre» (på tysk) og «God Rest You Merry, Gentlemen».
Johann Sebastian Bach sitt juleoratorium, BWV 248, er ei barokk tolking av juleevangeliet skrive til jula 1734 som er blitt framført ved juletider sidan. Peter Cornelius komponerte eit verk av seks songar knytte til jul kalla Weihnachtslieder.
Andre kjende komponistar har skrive instrumentale verk til jul, som Antonio Vivaldi sin fiolinkonsert RV270 Il Riposo per il Santissimo Natale ('For den alleheilagaste jula') og Julekonsert (1690) av Arcangelo Corelli. Andre klassiske verk knytte til jul er mellom anna L'enfance du Christ (1853–54) av Hector Berlioz, Oratorio de Noël (1858) av Camille Saint-Saëns, Nøtteknekkeren (1892) av Pjotr Iljitsj Tsjajkovskij, Fantasia on Christmas Carols (1912) av Ralph Vaughan Williams og A Ceremony of Carols (1942) av Benjamin Britten.
George Frideric Handel sitt oratorium Messias blir ofte framført til jul. Sjølv om det opphavleg blei skrive for å framførast til påske, dekkjer det delar av den kristne juleforteljinga.
1532 Inari
1532 Inari er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Eos. Han blei oppdaga den 16. september 1938 av Yrjö Väisälä ifrå Turun observatorio, Turun yliopisto i Turku.
Montagny-près-Yverdon
Montagny-près-Yverdon er ein kommune i distriktet Jura-Nord Vaudois i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 455 meter over havet.
Kommunen strekkjer seg frå åsane kring landsbyen, over elva Brinaz til breidda av elva Orbe.
Det armenske høglandet
Det armenske høglandet er ein del av Det transkaukasiske høglandet og utgjer forlenginga av fjellområdet Kaukasus, som òg vert kalla Aust-Armenia. Det meste av Det armenske høglandet ligg i Tyrkia, og ein liten del ligg i Iran. Så godt som heile Armenia ligg derimot innanfor Det armenske høglandet, og området strekkjer seg òg inn i vestlege område av Aserbajdsjan
Det totale arealet av området er om lag 400 000 km². Det høgaste punktet er fjellet Ararat på 5 165 meter. Området er ei blanding av lavaplatå, vulkankjegler og fjellkjeder med fjellstepper og halvvegs ørkenområde. Ein har fleire innsjøar i tektoniske fordjupningar (Sevansjøen, Vansjøen, Urmiasjøen). Sjølv om namnet ofte dukkar opp i internasjonale atlas, vert ikkje namnet brukt av Armenia sine naboland på grunn av politiske og historiske årsaker.
Aprikosen er ein naturleg del av Det armenske høglandet, og i antikken vart han kjend som den armenske frukta. Det botaniske namnet er Prunus armeniaca, som kjem frå det latinske namnet for aprikos, armeniacum, som enkelte vitskapsfolk har knytt til det akkadiske namnet armanu.
Adelaide Island
Adelaide Island vart oppdaga i 1832 av ein britiske ekspedisjon under John Biscoe. Øya vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen (1908–1910) under Jean-Baptiste Charcot.
Opphavet til namnet på øya er ukjend. British Antarctic Survey sin kjelder skriv at Charcot kalla øya «Adelie Land» etter dei mange adeliepingvinane som levde langs kysten (pingvinane er igjen kalla opp etter kona til Dumont d'Urville). Dette vart igjen omgjort til Adelaide Island av British Graham Land Expedition (1934–37). Det er òg foreslått at øya vart namngjeven av Biscoe sjølv etter dronning Adelaide av Storbritannia.
Sidan øya har vore busett i ganske lang tid er øya godt kartlagd etter antarktisk standard.
Koya Kazama
Koya Kazama er ein japansk fotballspelar.
Han har spela for klubbane Kawasaki Frontale, Oita Trinita og FC Gifu (2019).
Porsgrunds Porselænsfabrik
Porsgrunds Porselænsfabrik er ein norsk porselensfabrikk som vart grunnlagt i Porsgrunn i 1885. Grunnleggjaren var skipsreiar Johan Jeremiassen, medan tyske Carl Maria Bauer leidde oppbygginga av fabrikken. «PP», som fabrikken òg vert kalla, er den største turistattraksjonen i Porsgrunn. Fabrikken ligg heilt nede ved elva, ved det venstre bruhovudet til Porsgrunnsbrua, i innløpet til Telemarksvassdraget. I fabrikklokala finst det både utsal og museum.
Historie
Fabrikken vart grunnlagt i 1885 av skipsreiar Johan Jeremiassen. Den tyske porselensspesialisten Carl Maria Bauer leidde oppbygginga av fabrikken. 10. februar 1887 kunne den fyrste brenninga finne stad.
Erik Tysse
Erik Tysse er ein norsk kappgjengar. Han har vunne 25 NM-gull og motteke 6 kongepokalar. I 2006- og 2007-sesongen var han mellom dei ti fremste i dei store internasjonale meisterskapane. Den beste internasjonale plasseringa hans er femteplassen på 50 km under VM i friidrett i Osaka i 2007. I 2007 sesongen vart Tysse og nummer to samanlagt i IAAF Race Walking Challenge. I 2010 vart han teken for doping og utestengt frå idretten i to år.
Tysse er yngre bror til Kjersti Tysse Plätzer og han vert trena av svogeren sin, Stephan Plätzer. Han tevlar for Norna-Salhus og bur på Søfteland.
Dopingsak
Den 20. juli 2010 blei det kjent at Erik Tysse hadde gjeve positiv dopingprøve på stoffet CERA, eit tredjegenerasjons EPO-stoff. Prøven var teken av Det internasjonale friidrettsforbundet under ei tevling i San Giovanni i Italia 1. mai 2010. Domsutvalet i Norges idrettsforbund fann han skuldig og gav han to års utestenging frå idretten. Sjølv hevda Erik Tysse at han ikkje hadde brukt preparatet, og anka saka til den internasjonale skiljedomstolen for idretten (CAS). Der vart alle ankepunkt Tysse og ekspertane hans hadde fullstendig attendevist og dei vann ikkje fram på noko punkt. Dommen på to års utestenging var rettskraftig. Utestengingstida tok slutt den 7. juli 2012. Dette var akkurat i tide til at kappgjengarmiljøet på Os/skyldfolka hans vann å arrangere ei uttakigstevling slik at han kunne nå å oppfylle kravet til uttak til OL i London. Fyrste dagen han hadde lov til å delta i tevlingar att, 8. juli, kvalifiserte Erik Tysse seg til OL. Olympiatoppen tok han så ut til OL i London, men denne avgjerda var omstridt. Tysse deltok her på 20 kilometer kappgang, og enda på ein 14. plass.
Charente
Charente er eit departement vest i Frankrike. Departementet ligg i regionen Poitou-Charentes, og er kalla opp etter elva med same namn.
Historie
Charente er eit av dei 83 opphavlege departementa som vart oppretta 4. mars 1790 under den franske revolusjonen. Det vart danna av den tidlegare provinsen Angoumois.
Geografi
Departementet er i dag ein del av regionen Poitou-Charentes og grensar til departementa Vienne, Haute-Vienne, Dordogne, Gironde, Charente-Maritime og Deux-Sèvres. Det inneheld delar av dei geografiske områda Poitou og Limousin.
Demografi
Innbyggjarane i departementet vert kalla charentais.
Økonomi
Konjakk og pineau er to store eksportvarer frå Charente. Dei produserer òg eit svært godt smør.
M*A*S*H
M*A*S*H (Mobile Army Surgical Hospital) er ein tidlegare fjernsynsserie som vart inspirert av ein film med same namn. Utgangspunktet for historia er eit feltsjukehus, stasjonert i Korea under Koreakrigen. I Noreg er serien sendt både på NRK og TV 2.
Fjernsynsserien vart sendt i originalversjon på den amerikanske fjernsynskanalen CBS frå 17. september 1972 til 28. februar 1984 i til saman 251 episodar, dei fleste på ein halv time. Nokre episodar ein time lange, og siste episode varte i to og ein halv time. Serien vert framleis sendt i reprise over heile verda.
Som filmen var fjernsynsserien ein komedie, men med eit mørkare antikrigsbudskap bak. Mange av hendingane i serien kjem frå forteljingar frå verkelege hendingar frå verkelege M*A*S*H-kirurgar som vart intervjua av produksjonsteamet.
Montcherand
Montcherand er ein kommune i distriktet Jura-Nord Vaudois i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 556 meter over havet.
Kommunen ligg nord for Orbe-kløfta.
Sveltefôring
Ein vona at flest mogeleg skulle overleve vinteren. Det vart rekna som truleg at dyr kunne kome til å svelte i hel. Mange av dei som ikkje døydde vart så avmagra at dei måtte hjelpast ut or fjøset. På tysk har ein uttrykket «Schwanz-vieh» — 'halefe', dyr som måtte dragast ut etter halen, fordi dei ikkje kunne fote seg. Sveltefôring må ikkje forvekslast med vårknipa, då det kunne verte for lite dyrefôr, mot bonden sin vilje.
Sveltefôring var ein utbreidd praksis både i Noreg, i Norden og mange stader elles i Europa. I Noreg vart oftast hestane sparde for denne mishandlinga.
Kva tid denne fôringsmåten stammar frå er usikkert. Den avtok siste halvdel av 1800-talet, og har neppe vore praktisert på 1900-talet.
Det har vorte framsett ulike forklaringar på denne foringspraksisen:
Uttrykka snaufôring, knappfôring og vedlikehaldsfôring beskriv og beviser knapp foring av dyra, og har delvis vorte brukte som synonym til sveltefôring.
Kyotaro Yamakoshi
Han spela for klubbane Kawasaki Frontale og Tochigi SC.
Meråkerklarinett
Meråkerklarinetten er eit moderne norsk folkeinstrument, òg kalla gjetarinstrument. Produksjon av folkelege klarinettar har lange tradisjonar i Meråker og på 1950- og 1960-talet tok Harald Gilland opp denne tradisjonen.
Instrumentet kan opphavleg ha likna på østerdalsklarinetten, men meråkerklarinetten skil seg frå andre folkelege klarinettar ved at han har eit tilpassa b-klarinettrøyrblad og plant røyrbladanlegg.
Det norske gruppa Tigerlily, som er mest kjend for bruken av norsk sekkepipe, har òg spela inn nokre låtar med meråkerklarinett.
Kongsberg kommune
Kongsberg er ein kommune i Viken fylke. Kommunen grensar i nord til Flesberg, i aust mot Øvre Eiker og Holmestrand, i sør mot Skien, Siljan og Larvik, og i vest mot kommunane Notodden og Sauherad. Kongsberg var den kommunen i Buskerud som låg lengst mot sør.
Flatevidd og folkesetnad
I 1964 vart Kongsberg, Øvre Sandsvær, Ytre Sandsvær, Jondalen i Flesberg og Øvre Jondalen i Gransherad slege saman til den nye Kongsberg kommune. Kommunen har ei flatevidd på 792,0 km², og hadde den 1. januar 2004 23 154 innbyggjarar. Dei fleste av innbyggjarane bur i tilknyting til bykjernen, eller i områda kring. Heistadmoen, Skollenborg, Saggrenda, Hvittingfoss og Passebekk er døme på stadnamn i området kring.
Verd å vitja
Museum
Kultur
Admiral
Admiral er ein høgståande tittel, ofte den høgaste, i marinesamanheng. I det norske Sjøforsvaret er det den høgaste grada. Det er for tida berre Kongen som har denne grada, men forsvarssjefen kan òg ha henne dersom han kjem frå Sjøforsvaret.
James Joyce
James Augustine Aloysius Joyce var ein irsk forfattar, mest kjend for romanen Ulysses frå 1922. Joyce vert rekna mellom dei største irske forfattarane, og for å ha hatt stor kulturell påverknad på 1900-talet. Attåt Ulysses er den innvikla romanen Finnegan's Wake (1939), novellesamlinga Dubliners (1914) og den halv-sjølvbiografiske romanen A Portrait of the Artist as a Young Man (1916) mellom dei mest røynde verka hans Joyce.
James Joyce levde mesteparten av livet sitt utanfor Irland, men alle hans verk er djupt knytte til heimbyen hans, Dublin, og alle finn dei stad der. Mellom anna vert det ugreie tilhøvet hans til den irske katolske kyrkja spegla hjå romanfiguren Stephen Dedalus, som på mange vis er ein delvis sjølvbiografisk figur.
Admiral
Galleri
Admiralar gjennom tidene:
James Joyce
Tidleg liv
James Joyce vart fødd som James Augustine Aloysius Joyce, i ein katolsk familie i Rathgar, ein forstad av Dublin. Han var eldste av 10 born som voks opp—to av syskena hans døydde av tyfus. Både faren og godfaren hadde gifte seg inn i velståande familiar. I 1887 vart faren John Stanislaus Joyce utnemnd til skatteoppkrevjar, og familien flytte til den fasjonable småbyen Bray, 19 km frå Dublin. Kring denne tida vart Joyce åteken av ein hund, og leid heile livet av hundefobi.
I 1891 skreiv Joyce eit dikt, «Et Tu Healy» om døden hans Charles Stewart Parnell. Faren, som var opprørt over handsaminga Parnell fekk av den katolske kyrkja og at Irland ikkje fekk sjølvstende, fekk diktet prenta opp og sende jamvel ein kopi til Vatikanbiblioteket. Same året vart John Joyce skriven opp i Stubbs Gazette, ei offisiell liste over konkursar, og suspendert frå arbeidet. Året etter vart han sagd opp med pensjon. Familien vart etter dette fattigare, mykje grunna John sine drikkevanar og han skøytte økonomien sin dårleg.
James Joyce fekk opplæring frå 1888 hjå Jesuittordenen ved Clongowes Wood College, ein internatskule i County Kildare, men laut slutta i 1892, då familien ikkje lenger hadde råd. I 1893 fekk Joyce plass på Belvedere College, ein jesuittskule i Dublin, delvis av di det var von om at han skulle verta med i ordenen. Joyce forkasta katolisismen som sekstenåring, jamvel om filosofien hans Thomas Aquinas hadde stor påverknad på han heile livet.
Joyce matrikulerte seg ved det nyopna University College Dublin i 1898. Han studerte engelsk, fransk og italiensk. På denne tida vart han aktiv i teater- og litteraturkrinsar i byen. Han skreiv ein kritikk av Ibsens verk. Artikkelen vart gjeven ut i 1900, og var det fyrste Joyce skreiv som vart gjeve ut. Ibsen skreiv eit takkebrev til Joyce etter utgjevinga av artikkelen. Joyce skreiv ei rad andre artiklar og i minsto to skodespel på denne tida. Både skodespela har sidan vorte tapte. Joyce var aktivt medlem av The Literary and Historical Society, University College Dublin. Mange av universitetsvenene hans Joyce danna grunnlaget for figurar i romanane hans.
Joyce fullførte studiane i 1903 og drog til Paris. Han sa han skulle studera medisin, men i røynda gjorde han ikkje det, men brukte opp ein del pengar, trass i familiens dårlege økonomiske stode. Då mora nokre månader seinare fekk ein kreftdiagnose vende Joyce attende til Irland. Mora lika dårleg at sonen ikkje var særleg religiøs, og freista utan heppe å få han til å skrifte og ta nattverd. Ho fall i koma og døydde 13. august. I likskap med den ofte sjølvbiografiske figuren Stephen Dedalus i Ulysses (og andre verk), nekta Joyce å knela eller be ved sengekanten hennar. Etter at mora døydde byrja James Joyce å drikka att, og stoda for familien vart verre. Joyce skreiv bokmeldingar, underviste og song for å tena pengar. Han var ein dyktig tenor, og vann 3. plass i Feis Ceoil i 1904.
7. januar 1904 freista han få A Portrait of the Artist as a Young Man gjeve ut i tidsskriftet Dana, men fekk avslag. På sin tjueandre fødedag avgjorde han å endra historia til ein roman med namnet Stephen Hero. Romanen vart aldri gjeven ut under det namnet, men under det opphavlege namnet. Same året møtte han Nora Barnacle, ei ung kvinne frå Galway. 16. juni 1904 hadde dei sitt fyrste stemnemøte. Joyce heidra datoen ved å leggja handlinga i Ulysses til denne dagen.
Joyce vart att i Dublin ei stund, og heldt fram med tungt alkoholinntak. Etter ei fyllekule kom han i eit basketak og vart teke hand om av ein ven av faren, Alfred H. Hunter. Det gjekk rykte om at Hunter var jøde og at kona hans var utru. Hunter tente som ein av modellane for figuren Leopold Bloom i Ulysses. Joyce levde ei stund med medisinstudenten Oliver St. Johm Gogarty, som tente som grunnlag for figuren Buck Mulligan i Ulysses. Etter å ha budd hjå Gogarty (i eit tårn som det som er skildra i opninga av Ulysses) i seks netter kom han i krangel med Gogarty og forlét han. Han gjekk til fots attende til Dublin og budde hjå familien. Kort tid etter drog han og Nora til det kontinentale Europa.
Trieste og Zürich
Joyce og Nora drog i friviljug utlegd, og drog fyrst til Zürich, kor Joyce skulle ha fått ei stilling som engelsklærar ved Berlitz språkskule, som han skaffa seg gjennom eit engelsk firma. Det synte seg at stillinga ikkje var ledig, men han vart råda til å reisa til Trieste og freista ved Berlitzskulen der. I Trieste fann han heller ingen stilling, men direktøren for skulen der, Almidano Artifoni, hjelpte han skaffa ein post i Pula, då (som Trieste) ein del av Austerrike-Ungarn (no i Kroatia). Han heldt stillinga frå oktober 1904 til mars 1905, då Austerrike kasta ut alle utlendingar frå byen etter å ha oppdaga eit spionnetverk. Med hjelp av Artifoni flytta han attende til Trieste og underviste i engelsk der. Han vart i Trieste dei neste ti åra.
Seinare same året (1905) fekk Nora og James sitt fyrste barn, Giorgio. Joyce overtydde broren Stanislaus til å koma til Trieste, og sikra han ein lærarstilling med. Grunne han gav var at han ynskte å ha selskap av broren, og at broren skulle få eit meir spanande liv enn det han hadde som sekretær i Dublin, men truleg vona han å auka inntekta til familien sin gjennom det broren tente. Stanislasu og James Joyce kom ikkje særleg godt overeins medan dei budde ilag, og dei krangla stendig om James og hans dårleg økonomiske kontroll og sterke drikkevanar.
Joyce vende attende til Dublin sumaren 1909 med Giorgio for å vitja faren og freista få novellesamlinga Dubliners gjeven ut. Han vitja òg familien til Nora i Galway (og møtte dei dermed for fyrste gong.) Då han vende attende til Trieste hadde han med systera Eva, for at ho skulle hjelpa Nora med borna. Han vende attende til Dublin etter berre ein månad heime i Trieste, denne gongen som representant for ei gruppe kinoeigarar som ynskte å setja opp kino i Dublin. Dette lukkast, men fall saman etter at Joyce atter drog. Januar 1910 kom han igjen til Trieste, denne gongen med systera Eileen. Eva fekk etter kvart sterk heimlengt og vende attende dit etter nokre år, medan Eileen budde på kontinentet resten av livet, og gifta seg med ein tsjekkisk bankfunksjonær.
Joyce var på ei stutt vitjing i Dublin sumaren 1912 for å halda fram med krangelen med utgjevaren sin, George Roberts, om Dubliners. Han hadde ikkje heppa med seg, og drog att. Trass innbjodingar frå faren og frå poeten William Butler Yeats vende han aldri meir attende til Irland.
Joyce prøvde seg på ymist for å skaffa pengar i denne tida, mellom anna tenkte han på byrja import av tweed til Trieste. Han tente i hovudsak pengar gjennom stillinga ved Berlitzskulen og frå privatundervising. Mange av venskapa han danna med privatelevane sine skulle syna seg å vera nyttige då han freista koma seg ut av Austerrike-Ungarn til Sveits i 1915.
Ein av elevane hans i Trieste var Ettore Schmitz, røynd under dekknamnet Italo Svevo. Dei møttest i 1907 og vart vener for livet. Scmitz hadde mellom anna jødiske forfedrar, og gav Joyce mykje av informasjonen om jødisk tru som er med i Ulysses. Schmitz var òg hovudinspirasjonen bak Leopold Bloom. Medan han budde i Trieste byrja Joyce å få problem med augo. Han sleit med dette heile livet, og fekk i overkant av eit dusin operasjonar i laupet av livet sitt.
For å sleppa unna problema med å vera britisk statsborgar i Austerrike-Ungarn under fyrste verdskrigen flytta han til Zürich. Der møtte han Frank Budgen, som skulle verta ein av hans viktigaste vener. Her introduserte Ezra Pound han for utgjevaren Harriet Shaw Weaver. Ho vart vernaren hans frametter, og sponsa han, slik at han skulle sleppa å undervisa og kunne via seg til skrivinga. Etter krigen vende han att til Trieste eit stutt bel, men fann at byen hadde endra seg. Tilhøvet hans til broren, som hadde sitte i ein austerriksk fangeleir store delar av krigen, var endå dårlegare enn før. Joyce fekk ein innbjoding til å vitja Ezra Pound i Paris ei veka, men vart buande i byen dei neste tjue åra.
Paris og Zürich
I denne perioden reiste Joyce mykje att og fram mellom Paris og Sveits for å få medisinsk handsaming for augo sine, og for Lucia, som skal ha vore schizofren. Lucia vart undersøkt av Carl Jung, som etter å ha lese Ulysses meinte at faren òg var schizofren. Han samanlikna stodene deira med to som søkk mot botnen av ei elv, men at dottera sokk medan faren staup. Lite er kjend om tilhøvet mellom Joyce og dottera, av di mykje korrespondanse mellom dei to vart brent av arvtakaren Stephen Joyce då Lucia døydde i 1982. Stephen Joyce har skrive at desse breva var frå Lucia til andre medlemmer av Joyce-familien og at alle dei brende breva vart skrivne etter at både James og Nora Joyce var daude, og at dei vart brende på oppmoding frå Samuel Beckett.
Medan Joyce budde i Paris vart han teken vare på av Maria og Eugene Jolas, og mottok økonomisk stønad frå Harriet Shaw Weaver. Det var dette som gjorde det mogleg for han å skriva Finnegans Wake, og utan hjelpa frå desse er det mogleg at boka aldri ville vore skriven. I eit no røynd tidsskrift, «transition», gav Jolas-paret ut delar av boka under tittelen Work in Progress. Joyce vende attende til Zürich i 1940, på flukt frå nazistane som hadde teke over Frankrike. 11. januar 1941 vart han handsama for eit sprokke magesår, og såg i førstninga ut til å koma seg, men fall i koma og døydde dagen etter. Han er gravlagd i Zürich. James og Nora hadde gifta seg i London i 1931, og ho levde ti år etter mannen. Både ho og sonen Giorgio (som døydde i 1976 er gravlagde saman med James. Ifylgje biografen Ellmann nekta Nora å ha katolsk gudsteneste i gravferda.
Dubliners
Joyce sine røynsler i Irland er eit viktig element i alle verka hans, og er scena for alle verka. Den tidlege novellesamlinga Dubliners er ei analyse av stagnasjon og mangel på endring i samfunnet i Dublin. Den siste og mest røynde novella i samlinga, The Dead, vart gjort til film i 1987, regi John Houston.
A Portrait of the Artist as a Young Man
A Portrait of the Artist as a Young Man byggjer på den tidlegare romanen Stephen Hero, som Joyce gav opp før han var ferdig. Joyce øydela delar av det opphavlege manuskriptet til Stephen Hero i ein krangel med Nora. Romanen handlar om utviklinga til ein kunstnar, og er ein halvt sjølvbiografisk roman som skildrar hovudpersonens gradvise oppvokster og oppvakning som individ. Hovudpersonen Stephen Dedalus er i stor grad bygt på Joyce sjølv. I denne boka ser ein Joyces fyrste bruk av somme teknikkar (mellom anna intern monolog) som han kom til å nytta i stor grad i seinare verk. I 1977 kom ein film av boka, regi Joseph Strick.