cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fargestorleiksklasse-diagram
Eit fargestørrelsesklasse-diagram er eit diagram der storleiksklassen til stjernene er avsett langs den vertikale aksen og fargeindeks langs den horisontale. Diagrammet har same eigenskap som Hertzsprung–Russell-diagrammet og vert ofte nytta i staden for dette.
Tomer
Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Valiente Peak
Valiente Peak er ein fjelltopp (2165 moh) på Kiev Peninsula på vestkysten av Graham Land, som ligg like nord for munningen av Leverbreen der sistnemnde munnar ut i Beascochea Bay. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Charcot og vart namngjeven av han «Sommet Saens Valiente», truleg etter kaptein J.P. Saenz Valiente fr Argentina. Det vart kartlagd på ny av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill i løpet av landmålingar av Beascochea Bay i august 1935 og ei reise til Troozbreen i januar 1936. Namnet vart forkorta av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959.
Kvikksølv-ulukka i Kodaikanal
Kvikksølv-ulukka i Kodaikanal fann stad i 2001 i den indiske byen Kodaikanal. Byen vart ramma av ei katastrofeaktig ulukke då ein av Hindustans termometerfabrikkar i området slapp ut giftig kvikksølv på grunn av uforsvarlig lagring.
Utslippet
Store område i og rundt Kodaikanal vart forureina. Ei gransking gjort av Det internasjonale atomenergibyrået stadfesta at Kodaikanal Lake hadde vorte forureina av utslepp av kvikksølv frå ein av Hindustan Unilevers termometerfabrikkar i nabolaget på grunn av uforsvarlig lagring og deponering. I tillegg til prøver av vatnet i insjøen vart det gjort prøver av mose, av og skog i området rundt Berijam Lake som ligg 20 km frå fabrikken. Prøvene viste for høge verdiar av kvikksølv. Prøver teke av fisk i Kodaikanal lake viste òg høge verdiar. Noko som berre kunne stadfesta utslipp.
Greenpeace har kritisert morselskapa til fabrikken, Unilever for at dei tillét praksisen til fabrikken med å dumpa avfallet.
Fabrikken
Fabrikken vart opna i 1977 og produserte termimeter|kvikksølvtermometer]] for eksport til USA og Europa. Avfallet vart dels dumpa i skogen bak fabrikken, dels selt til ein lokal skraphandlar. Miljøstuftelsen Bellona kritiserte Morselskapet, Unilever for at dei ikkje følgde med i avfallshandteringa til fabrikken. Ei gransking gjort av Det internasjonale atomenergibyrået kunne berre stadfesta at store område i og omkring Kodaikanal var forureina. Innsjøen, skogen, mose og lav
Etterspill
Termometerfbrikken forårsaka forurensening med kviksølv ved sin uforsvarlige handtering av avfallet. Fabrikken vart stengd i 2001 etter 18 års drift. Hindustan brukte betydelege summar på «advokatmat» for å unngå å betala erstatning til tidlegare arbeidarar og deres familiar, mange som døydde eller vart invalidisert som følgje av forgiftninga.
Arbeidarane slutta seg saman og danna ein 559 mannsterk organisasjon, «Ex-Mercury Employees Welfare Association» i 2006. Dei saksøkte fabrikken for Madras høgsterett. Organisasjonen ynskte erstatning og eit forslag til rehabilitering, legehandsaming, og eit program på selskapets rekning for alle som hadde vore tilsett i fabrikken. Dei ønske òg den ansvarlege leiinga straffa. Hindustan Unilever, på si side nekta for at skadane, eller at nokon av helseproblema skuldast kvikksølvforgiftning.
Torpedo
Torpedo er eit sjølvdrive undervassvåpen som kan brukast mot ulike fartøy. Dei er vanlegvis sylinderforma, og kan sendast ut av undervassbåtar, overflatefartøy, luftfartøy eller stasjonære basar. Våpenet består av ei sprenglading, motor, drivstoff/trykklufttank og propell. Det blei utvikla frå slutten av 1860-åra.
Dei første torpedoane hadde ein aksjonsradius på nokre hundre meter og ein fart på 6–7 knop. Før dette hadde ein hatt slepetorpedoar og stangtorpedoar. Teknologien er blitt kontinuerleg forbetra og torpedoen utvikla seg over tid til eit frykta våpen, til dømes under andre verdskrigen.
Yafit
Yafit (hebraisk skrift יַפִית, tyder Vakker) er ein moshav shitufi og israelsk busetjing på den okkuperte Vestbreidda. Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Forsvinningspunkt
Eit forsvinningspunkt er eit punkt der to eller fleire parallelle linjer ser ut til å møte kvarandre når dei flyttar seg bort frå observatøren.
Yafit
Han ligg i Jordandalen og høyrer til Bik'at HaYarden regionale kommune. I 2006 hadde Yafit 104 innbyggjarar.
Forsvinningspunkt
Om ein har eitt forsvinningspunkt vert det kalla eittpunktsperspektiv eller sentralperspektiv. Alle linjene som fjernar seg vinkelrett i forhold til eit biletplan, møter kvarandre i eit forsvinningspunkt i horisonten. Dette er ikkje eit fotografisk korrekt perspektiv, men gjev god djupneverknad.
Om ein ser to sider av ein lekam samstundes, må ein nytte to forsvinningspunkt for å få eit fotografisk korrekt perspektiv. Dette kjem av at dei to sidene dannar forskjellige vinklar i forhold til observatøren og heiter topunktsperspektiv.
Om ein ser på høge bygningar, eller viss ein står så nær ein lågare bygning at ein må kikke opp for å sjå toppen, vil dei loddrette linjene sjå ut som dei forsvinn uendeleg langt opp. Dette kallar ein trepunktsperspektiv, og ein må då tenkje seg at ein har eit tredje forsvinningspunkt høgt oppe.
Kjelder
Verdwijnpunt
Spilite Arch
Spilite Arch er ei naturleg boge laga av sjøen og som består av ei 30 meter høg søyle som er knytt til kystklippene via ein spilitt-sill. Bogen ligg på nordsida av austenden av Annenkovøya på Sør-Georgia. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC).
Chiang Kai-shek
Chiang Kai-shek eller Jiang Jieshi var ein kinesisk offiser og politikar. Han vart leiar for Kuomintang, det kinesiske nasjonalistpartiet, etter Sun Yat-sens død i 1925. Frå 1928 til han døydde i 1975 var han statssjef i Republikken Kina, med tittelen president frå 13. september 1943.
Liv og gjerning
Chiang Kai-shek var frå byen Xikou i Fenghua i provinsen Zhejiang. Både faren og mora kom frå overklassa, frå salthandlarar. Faren døydde då sonen var berre tre år gammal, sidan tala sonen om mora som «lekamleggjeringa av konfucianske verdiar».
Chiang vart utdanna ved militærakademiet i Baoding og det militære statsakademiet i Japan. Han gjorde teneste i den japanske hæren frå 1909 til 1911.
Tida 1915-23 livnærte Chiang seg gjennom sine kontaktar med ein gangsterbande, Qingbang-syndikatet, i Shanghai. I 1923 flytta han til Kuomintang sin base i Kanton, der han snart vart ein av dei leiande i rørsla. Han leia Kuomintang-hæren som la ut mot nord for å tvinge krigsherrane det under Kuomintang. Midt på 1920-talet var han ein av Kina sine mektigaste politikarar. Etter Sun Yat-sen døydde i 1925 var han partiet sin sterke mann.
Chiang leia dei kinesiske styrkane under den andre kinesisk-japanske krigen. I denne perioden vart han svekka innanriks, medan han fekk auka status internasjonalt. Under den kinesiske borgarkrigen frå 1927 til 1949 kjempa han for å knuse kommunistane og kommuniststyrkane som vart leia av Mao Zedong. Chiang makta fleire stader å trenge kommunistane tilbake, men lukkast ikkje i område kontrollert av Mao. Nasjonalistane under Chiang gav opp å kjempe mot dei japanske okkupantane i Nord-Kina, og konsentrerte seg om kampen mot kommunistane. Kommunistane leid nederlag i provinsen Jiangxi, men greidde å forflytte seg til dei nordlege delane av provinsen Shaanxi gjennom Den lange marsjen.
12. desember 1936 vart Chiang bortført av ein av sine eigne underordna, den tidlegare krigsherren, general Zhang Xueliang. Zhang ynskte ei tilnærming til Sovjetunionen. Medan Chiang Kai-shek var fange hjå «sine eigne», forhandla leiarane på begge sider av borgarkrigen og la grunnlaget for ein anti-japansk einskapsfront. Kommunistane sin sendemann til Kuomintang var Zhou Enlai. Sovjetleiarane fordømde den 14. desember bortføringa av Chiang gjennom oppslag i Pravda og Isvestija. To dagar seinare gjekk Kuomintang til angrep mot Zhang. Zhang gav seg og vart sett i husarrest av Chiang. Sovjetunionen sa seg på vilkår villig til å late Chiang sin son, Chiang Ching-kuo, som var i Sovjetunionen, reise heim til Kina. Chiang godtok ein koalisjon med det kinesiske kommunistpartiet som i fellesskap skulle kjempe mot japanarane sine framstøytar i Kina.
Eitt år etter braut den andre kinesisk-japanske krigen ut. Under krigen kom det fleire gonger til kamp mellom dei nasjonalistiske og kommunistiske kinesiske styrkane. Formelt heldt koalisjonen krigen mot Japan vart avslutta i 1945. Kort etter braut borgarkrigen ut att, og enda i 1949 med sigrar til kommunistane.
Etter tapet av makta på det kinesiske fastlandet rømde Chiang med regjeringa og restane av den republikanske hæren til øya Taiwan. Samstundes flykta omkring to millionar menneske frå det kinesiske fastlandet. Chiang gjorde sidan all sin dag krav på vere den legitime leiaren av Kina, og hadde lenge omfattande internasjonal stønad for dette kravet.
Under Chiang Kai-shek var Taiwan ein korporativ eittpartistat under Kuomintang. Dette eittpartisystemet varte heilt til tidleg i 1990-åra. Under dette styret vart Taiwan utvikla til ein moderne stat med ein velutvikla økonomi og omfattande handel med omverda.
Chiang Kai-shek døydde i 1975.
Namn
Som mange andre kinesarar i historia var Chiang Kai-shek kjend under fleire namn i løpet av livet.
I 1903 valde 16 år gamle Jiang eit formelt «skulenamn» eller «stort namn» brukt av eldre for å tiltale han og på skulen. Dette namnet var Zhiqing (, som tyder 'reinleik av intensjonar'. I dei neste omlag femten åra var Chiang kjend som Jiang Zhiqing (Wade-Giles: Chiang Chi-ch‘ing). Dette var namnet Sun Yat-sen kjend han som då Chiang vart med i Kwangtung i 1910-åra.
I 1912, då han var i Japan, tok Chiang i bruk pseudonymet Chiang Kai-shek (kinesisk 蔣介石; pinyin: ; Wade-Giles: Chiang Chieh-shih) til å signere artiklar han skreiv i det kinesiske tidsskriftet han grunnla, 'Stemma til hæren' (軍聲). Jieshi er pinyin-romaniseringa av dette namnet, ifølgje mandarin, men den vanlegaste romanisering er den kantonesiske Kai-shek. Ettersom republikanarane hadde base i kantonesisktalande Canton (no Guangdong) vart Chiang kjend i Vesten under den kantonesiske romaniseringa. Romaniseringa av slektsnamnet verker byggja på mandarin-uttalen av namnet hans, transliterert etter Wade-Giles.
Wollaston-øyane
Sjå også: Wollaston-øyane i Canada.
Øygruppa er oppkalla etter den engelske vitskapsmannen William Hyde Wollaston (1766-1828). Yaghan-namnet på øyane var Yachkusin - «øyplassen». Øygruppa består av øyane Wollaston Grey, Bayly og Freycinet. Ho ligg innanfor grensene til Cabo de Hornos nasjonalpark.
Provinsen Muğla
Provinsen Muğla (tyrkisk Muğla ili) er ein provins i Tyrkia, heilt sørvest i landet ved kysten av Egearhavet. Setet i provinsen er Muğla, kring 20 km frå kysten, medan somme av dei største feriebyane i Tyrkia, som Bodrum, Ölüdeniz, Marmaris og Fethiye, ligg ved kysten av Muğla.
Med ei kystlinje på 1100 km er kysten til Muğla den lengste av alle provinsane i Tyrkia, og lengre enn mange andre land sine kystlinjern. Dette kjem av mange viker og halvøyar.
Hovudnæringane i Muğla er turisme ved kysten, jordbruk, skogbruk og marmorbryting.
Distrikt
Provinsen Muğla er delt inn i 12 distrikt (hovuddistriktet er utheva):
Blåsehòl
Blåsehòl er ei opning på hovudet hjå kvalar som svarer til nasen hjå andre dyr. Kvalane andar gjennom blåsehòlet. Når dei kjem til vassyta, støyter dei ut komprimert luft gjennom blåsehòlet.
Bardekvalar har to blåsehòl og tannkvalar har eitt.
Flokk
Flokk kan visa til:
Bradu
Bradu er ein kommune i Argeș fylke i Romania.
Raudkolibri
Taksonomi
Raudkolibrien vart formelt skildra i 1788 av den tyske naturforskaren Johann Friedrich Gmelin i hans reviderte og utvida utgåve av Carl von Linné si Systema Naturae. Han plasserte han saman med alle dei andre kolibriane i slekta Trochilus og laga det binomiale namnet Trochilus rufus. Typelokaliteten er Nootka Sound på vestkysten av Vancouver Island i det vestlege Canada. Raudkolibrien er no plassert saman med åtte andre artar i slekta Selasphorus som vart introdusert i 1832 av den engelske naturforskaren William John Swainson. Slektsnamnet kombinerer det gamalgreske selas som betyr «lys» eller «flamme» med -phoros som betyr «berande». Det spesifikke epitetet rufus er det latinske ordet for «raud». Arten blir rekna som monotypisk, ingen underartar er anerkjende.
Bradu
Busetnader
Bradu er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:
Flares
Flares er utbrot av lysande gass på sola, og opptrer som regel i kompliserte solflekkgrupper. Særs sterke flares er synlege i integrert lys, men dei fleste kan einberre sjå i monokromatisk lys (hydrogenlys) ved hjelp av eit særskild filter, lyotfilter, eller spektrohelioskop. I samband med store flares vert det observert utbrot av radiostråling frå sola, sterk nordlysaktivitet og ionosfæriske forstyrringar, og stundom ein auke i kosmisk stråling.
Vanni Peak
Vanni Peak er ein fjelltopp 3 nautiske mil (6 km) nord for Mount Lagally i Dorsey Mountains, på Arrowsmith Peninsula i Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar og flyfoto, 1956–59, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Manfredo Vanni, ein italiensk hydrolog og glasiolog.
Raudkolibri
Skildring
Den vaksne hannen har eit kvitt bryst, raudt ansikt, flankar og hale og ein iriserande oransjeraud strupeflekk eller «ringkrage». Nokre hannar har litt grønt på ryggen og/eller krona. Hoa har grøne, kvite og nokre iriserande oransje fjører midt på halsen, og ein mørk hale med kvite spissar og raudbrun base.
Dette er ein veldig liten fugl, men er ein kolibri i typisk storleik. Han veg 2–5 gram, måler 7–9 cm lang med vengespenn på 11 cm. Hoa er litt større enn hannen. Hoene og dei sjeldne hannane med grøn overside er ekstremt vanskeleg å skilje frå chaparralkolibri, Selasphorus sasin.
Utbreiing og habitat
Vestlege raudkolibriar trekker til nordvestlege Nord-Amerika medrekna Alaska gjennom Rocky Mountains og nærliggjande lågland frå mai til september for å dra nytte av villblomstsesongen. Dei kan halde seg i ein lokal region heile sommaren, i så fall tar trekkfuglane, som er hekkefuglar, ofte aggressivt over og forsvarer fôringsstader. Dei fleste overvintrar i skogkledde område i den meksikanske delstaten Guerrero, og rører seg over 3200 km med ei rute over land frå næraste sommarheimar – ei fantastisk reise for ein fugl som berre vegar 3 til 4 gram.
Vaksne raudkolibrihannar har ein tendens til å migrere litt tidlegare enn hoer eller juvenile. Sidan ungfuglar eller hoer i hovudsak ikkje kan skiljast frå chaparralkolibri, med mindre dei er stadfesta ved nøye inspeksjon, kan austlege raudkolibritrekkarar klassifiserast som «raud-/chaparral-kolibriar».
Åtferd og økologi
Dei lever av nektar frå blomstrar ved å bruke ei lang uttrekksbar tunge og fyller ut føda med å fange insekt i flukt. Desse fuglane krev hyppig inntak av føde medan dei er aktive på dagtid og går inn i torpor om natta for å spare energi. På grunn av den vesle storleiken er dei sårbare for insektetande fuglar og dyr.
Både hannar og hoer er territoriale; likevel forsvarer dei ulike typar territorium. Dei meir aggressive hannane kjempar for å forsvare område med tette blomstrar, og skyv hoene inn i område med meir tynt folkesette blomstrar. Hannane har generelt kortare venger enn hoene, derfor er den metabolske kostnaden deira for å stille høgare. Dette gjer at hannane kan slå vengene ved høge frekvensar, noko som gir dei høvet til å jage og angripe andre fuglar for å forsvare territoriet deira. Dei metabolske kostnadene ved korte venger blir kompenserte for av det faktumet at desse hannane ikkje treng å kaste bort energi på å leite etter mat, fordi deira forsvarte territorium gir rikeleg med næring. Hoene på den andre sida får ikkje tilgang til matkjeldene med høg konsentrasjon, fordi hannane nedkjempar dei. Derfor forsvarer hoer generelt større territorium, der blomstrane er meir tynt folkesett, noko som tvingar dei til å flyge lenger mellom matkjelder. Dei metabolske kostnader ved å flyge lenger blir kompenserte for med lengre venger som gir meir effektiv flyging for hoer. Ulikskapen i vengelengd viser ein distinkt kjønnsdimorfisme, som lèt kvart kjønn best utnytte ressursane i eit område.
Hekking
Det primære hekkehabitat er opne område, fjellsider og skogkantar i det vestlege Nord-Amerika frå det sørlege Alaska gjennom British Columbia og «Pacific Northwest» til California, hekkar lenger nord (Alaska) enn nokon annan kolibri. Hoa byggjer eit reir på ein beskytta stad i ein busk eller i eit bartre. Hannane er promiskuøse, parar seg med fleire hoer.
Vern og status
I 2018 vart raudkolibrien ført inn som nær truga (NT) på IUCN si raudliste, på grunnlag av at han på grunn av avhengnaden sin av insektbytte i vintersesongen, vil bli sterkt påverka av den globale nedgangen i insektpopulasjonar årsaka av plantevernmiddel og intensivert jordbruk. På grunn av klimaendringar har mange blomstrar som raudkolibrien lever av i hekkesesongen, byrja å blomstre to veker før fuglane kjem til hekkestadene, noko som kan føre til at raudkolibriar kjem for seint til å gjere nytte av dei.
Square Rock
Square Rock er eit skjer som ligg 500 meter vest for Cape Alexandra, ved vestenden av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart frå 1938 av Admiralitetet.
Austgulelva
Austgulelva er ei elv i Gulen kommune i Vestland. Ho kjem frå Galteskardet sørvest for Taklevatnet og renn mot vest til Austgulvatnet. Derfrå renn ho i sørvestleg, seinare vestleg, retning til ho munnar ut i Austgulfjorden ved Austgulen. Mellom Austgulvatnet og fjorden ligg det busetnad og jordbruksområde på begge sider av elva. Fv3 går langs heile vassdraget. Elva er 3,9 km lang, og har eit nedbørfelt på 9,1 km². Middelvassføringa ved munningen er 1,12 m³/s.
Fiske
I likskap med mange andre vassdrag i området vart fiskebestandane i Austgulelva negativt påverka av sur nedbør på siste halvdelen av 1900-talet. Elva har gode gytetilhøve for sjøørret, men bestanden vart i løpet av 1980-talet redusert, og vart i 1990 rekna som «tynn». For å bøte på skadane vart det i 1992-94 gjennomført bekkekalking med skjellsand ved Austgulvatnet. Prøvefiske i 1996 viste ei viss betring i tilhøva, og det vart funne fisk frå dei yngste årsklassene. I 1998 hadde Austgulvatnet ein svært tett bestand av aure, med god rekruttering og høg tettleik av ynglar ved innløpet.
Mount Vartdal
Mount Vartdal er eit 1505 moh høgt snødekt fjell som ligg langs platåskrenten langs austkysten av Graham Land. Det ligg 4 nautiske mil (7 km) nordaust for Karpf Point på nordsida av Millfjorden. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947 og kalla opp etter Hroar Vartdal, ein norsk polar bibliograf. Fjellet vart fotografert frå lufta i løpet av 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne.
Kodaikanal
Kodaikanal er ein by i Dindigul distrikt i den indiske delstaten Tamil Nadu. På tamil kan namnet tolkast som 'Skogsgåva', 'Sommarskogen', 'Slyngplanteskogen' eller 'Skogen ved slutten'.
Byen har ei lang historie som ein stad for kvile, rekreasjon og er ein populær turistdestinasjon. Han blir òg omtalt som Princess of hills.
Kodaikanal blei grunnlagd i 1845 som ein stad der tenestemenn i den britiske koloniadminstrasjonen kunne kvila i eit kjøligare klima og sleppa unna tropesjukdommar på Deccanplatået. Mykje av den lokale økonomien er basert på turisme. I 2011 hadde byen 36 501 innbyggjarar. <!--
Historie
Det var ei lokal stamme, Palaiyar som først busette seg i Kodaikanal. Det er frå denne stammen vi har den tidlegaste kjende forteljinga om Kodaikanal og òg om Palanihøgda som finst i tamilsk litteratur. Dagens Kodaikanal vart etablert av amerikanske misjonærar og tenestemenn i den britiske koloniadministrasjonen i 1845, ein stad der dei kunne finna kvile og avslapping frå heten og tropesjukdomar. På 1900-talet var det berre få av den indiske eliten som nytta seg av staden.
På grunn av forureining frå av Unilevers indiske fabrikk Hindustan Unilever, vart det påvist kvikksølvutslepp, og staden fekk i 2010 eit tilbakeslag med sviktande turisme.
Geografi
Kodaikanal ligg på eit platå over den sørlege fjellskrenten av Palanihøgda som ligg på 2 133 moh. mellom Parappar og Gundar Valleys. Desse toppane dannar den austlege grensa av fjella vest i Sør-India. Midt i Kodaikanal er det ein kunstig innsjø, fem kilometer i omkrins og innan få kilometer frå Kodaikanal ligg ein liten landsby, kalla Vattakanal som ligg i Diniguldistriktet på sørspissen av Palanihøgda i Tamil Nadu. Vattakanal er kjend som Vatta av dei fleste, eller Vesle Israel av dei lokale på grunn av dei mange turistar frå Israel som samlast der i vinterhalvåret.
Fjellsidene er graskledde med enorme eucalyptustre og tropisk regnskog.
Kodaikanal er kjend for sin rike flora. Mellom dei største trea finn vi òg sypress og eukalyptus. Òg pæretre finst i stor mengd, og frukta har høg kvalitet. Like rik som skogen er, konkurrerer den rike floraen med frukttrea.
Økonomi
Økonomien i Kodaikanal er i det store og heile basert på turismen som auka frå ein million i 1999 til 3,2 millionar i 2009. Infrastrukturen i byen vert endra kvart år for å førebu turistsesongen. Hovudgatene vert endra til einvegskjørte for å regulera den auka trafikken. Politi vert henta inn frå andre kantar av landet for å sikre tryggleiken til turistane og for å verna den lokale handelsstanden. Hotella er ofte fullt belagte under høgsesongen og vert praktisk talt tomme utanfor sesongen. På grunn av den raske utviklinga i dei næraste byane, som Madurai og Coimbatore, har Kodaikanal lært å få til heilårsturisme.
Det vert dyrka mange sortar frukter og grønsaker, plommer, pærer, chilipepar, gulrøter, blomkål, kvitlauk og lauk. Disse vert dyrka på terrassar omkring i byen. Det meste vert sendt til andre delar av landet, men noko vert selt lokalt. Populære suvenirar for turistane er handarbeid, heimelaga sjokolade, postkort og eukalyptusolje.
På grunn av den relative reine lufta vert Kodaikanal brukt til filmopptak, mellom anna filmen Jo Jeeta Wohi Sikandar.
Transport
Dei fleste distansar frå Kodaikanal er rekna ut frå ein innsjø midt i byen. Næraste flyplassar er: Madurai, 135 km, Coimbatore, 170 km eller Tiruchirappaly, 200 km Næraste jarnbane: Palani 564 km, Kodaikanal 180 km eller Dindigul, 100 km og Madurai Junction 114 kilometer mot aust. Frå Madurai, hyppige bussavgangar frå kl. 2 på natta til kl. 5 på ettermiddagen.
Helse
Dei viktigaste sjukehusa er KHMS Hospital,  Van Allen Hospital, Government Hospital og The Prana Spa. Disse handsamar pasientar med alle vanlege sjukdomar og skadar og utfører operasjonar og hjelper til ved fødslar, men var i 2011 ikkje utstyrt med moderne medisinsk utstyr for vanskelege operasjonar og diagnosar.
KHMS hospital vart danna i 2009 for å kunna tilby førsteklasses helsehjelpa til tilturistar og fastbuande.
I april 1915 samla dr. Van Allen inn middel for å byggja det første hospitalet i Coaker's Walk og det fekk hans namn. Det er no oppgradert og har røntgen så vel som patologisk laboratorium og operasjonsstue og utstyr for blodoverføring.
Government Hospital ligg nær Rock Cottage på Shola Road. Det var eit lite offentleg hospital fram til 1927. No har det røntgen, utstyr for tannbehandling og kan mellom anna ta imot fødande.
Kvikksølv-ulukka
Hovudartikkel: Kvikksølv-ulukka i Kodaikanal
I 2001 vart Kadaikanal ramma av ei katastrofeaktig ulukke då ein av Hindustans termometerfabrikkar i området slapp ut giftig kvikksølv på grunn av uforsvarlig lagring.
Religion
Sidan Kodaikanal vart grunnlagt av amerikanske og europeiske misjonærar finst ei rekkje kristne kyrkjer i Kodaikanal. Den mest prominente er ei kyrkje knytt til Sør-Indias kyrkje Den finns mange hindu-tempel i Kodaikanal som Durga og fleire moskear som Munjikal og fleire Buddist-tempel
Foreiningslivet
Kodaikanal har fleire vene attraksjonar å by på, turistane kan velja mellom 13 attraksjonar, kor to er menneskeskapte. -->
Flash-spektrum
Flash-spektrum er spektrumet av kromosfæren til sola, og syner emisjonslinjer og er synleg ein kort augneblink før og etter den totale fase av ei solformørking.
Geoide
Ein geoide (av gresk: geo, jord og eides, liknande) er ei ekvipotensiell overflate (overflata som motsvarar ein spesifikk verdi) som omtrent fell saman med det gjennomsnittlege nivået til havoverflata. Han blir ofte sagt å vere ein nær attgjeving eller fysisk modell av den ekte forma til jorda, og ifølgje Carl Friedrich Gauss er geoiden eit «matematisk bilete av jorda» eller, eigenleg, av gravitasjonsfeltet til jorda.
Overflata til geoiden er meir uregelmessig enn den rotasjonsellipsoiden som ofte blir nytta for omtrentleg å skildre den fysiske forma til jorda, men langt jamnare enn den fysiske overflata til jorda. Medan den sistnemnde har toppar på over 8 000 meter (Mount Everest) og dalar på under 11 000 meter (Marianergropa), varierer geoiden berre med omkring ±100 m frå ein nøyaktig fastlagt rotasjonsellipsoide.
[[Fil:Geoida.svg|mini|300 px|left|1. Hav
2. Ellipsoide
3. Lokal loddlinje (overflatenormalen)
4. Land
5. Geoiden]]
Statsbygg
Statsbygg er ei statleg forvaltningsverksemd under Kommunal- og moderniseringsdepartementet som skal setje i verk og gjennomføre den politikken som Stortinget har vedteke for statens eigen byggje- og eigedomssektor. Statsbygg er staten sin byggherre, eigedomsutviklar og forvaltar, med ansvaret for nokre av dei mest komplekse byggjeprosjekta i landet, som til dømes fengsel, tinghus for domstolane, museum, høgskular og barnevernsinstitusjonar. Arkitektar som skal engasjerast i prosjekta, vert valde ut etter offentlege konkurransar der det vert lagt vekt på kvaliteten på arkitekttenestene, dokumentert kompetanse og evnen til å gjennomføre oppdraget.
Oppgåver
Hovudoppgåva for Statsbygg er difor å syte for at statlege organ av ulik art får seg kostnadseffektive og funksjonelle lokale. Men Statsbygg forvaltar òg ei rekkje statlege bygningar med høg kulturhistorisk verdi, med til dømes Slottet, Håkonshallen, Eidsvollsbygningen og den freda Bergskrivergården på Røros som truleg dei mest kjende. For å ta vare på dei kulturhistoriske bygningane er det laga landsverneplanar med oversyn over verneverdige eigedommar kartlagde og valde ut av Statsbygg i samråd med Riksantikvaren, og forvaltningsplanar om korleis kvar einskild bygning skal forvaltast på ein forsvarleg og god måte. Statsbygg står for vedlikehald av over 450 verna bygningar.
Statsbygg er dessutan statens rådgjevar i saker som gjeld leige av lokale på den private eigedomsmarknaden, som årleg dreier seg om fleire milliardar kroner.
At the Zoo
«At the Zoo» er ein song av Simon & Garfunkel, som dei gav ut som singel i 1967.
Songen er ein av Paul Simon sine mange hyllester til heimbyen New York City. Han fortel om ein tur til Central Park Zoo, kanskje påverka av dop. I dyrehagen gjev han dyra forskjellige menneskelege eigenskapar, som gjev eit kynisk syn på menneska. Songen vart nytta i reklamar for Bronx Zoo og San Francisco Zoo seint i 1970-åra.
Kvitryggskjeggfugl
Kvitryggskjeggfugl (Capito hypoleucus) er ein sårbar fugleart i den biologiske familien amerikaskjeggfuglar, Capitonidae. Han er endemisk for Colombia der han lever i små, fragmenterte habitat.
Skildring
Kvitryggskjeggfuglar har kroppsform typisk for skjeggfuglar: litt rund kroppsbygging med relativt stort hovud, kraftig nebb, kort hals, relativt liten hale og ei kroppslengd på totalt ca. 18 til 19 centimeter. Dei skil seg ut frå andre skjeggfuglar i Capio-slekta ved at nebbet er bleikt, hornfarga med mørkare blåleg tupp, der andre har einsfarga nebb. Fjørdrakta åt kvitryggskjeggfuglar har grovt rekna mørk, blåsvart overside og lys underside og mørkeraud panne. Arten har namn etter det kvite feltet sentralt på hovudet og bakover sentrale nakke, skuldrer og framrygg. Andletet er svart, strupen heilt kvit og undersida elles kvitgul. Dei har eit brungult brystband som kan vere særs diffust, og ungfuglar manglar bandet heilt. Det finst små skilnader i fjørdrakta mellom dei tre underartane og mellom kjønna. Lætet er eit langt hest skrik som blir gjentatt i litt stigande tempo.
Utbreiingsområdet er i hovudsak todelt, eit i langs austre dalsida av sentrale Andes, frå Antioquia til Tolima. Det andre området er vestsida av austre Andes innanfor departementa Boyacá og Cundinamarca. I desse to områda lever dei i meir lågtliggande, fuktig skogflekker, i gjenreist skog, plantasjar og frukthagar, helst mellom 700 og 2000 moh., men dei kan gå så lågt som 200 moh. Tidlegare levde dei òg i mindre habitat lengre nord, men her er dei rekna som sannsynleg utrydda.
Føda for denne arten er som typisk for familien: Frukt, bær og insekt. Dei kan beite i små familieflokkar, somme tider i fleirartsflokkar. Dei kan flytte seg over korte distansar under beiting, elles er dei standfuglar.
Storleiken på populasjonen er estimert til ein stad mellom 2500 og 10 000 individ, og er minkande. Raudlistestatusen hos IUCN har blitt endra frå truga til sårbar.
Harald U. Sverdrup
Harald Ulrik Sverdrup var ein norsk prest og stortingsmann fødd på Jarlsberg hovudgard. Han var far til Jakob Sverdrup. Johan Sverdrup var bror hans.
Sverdrup var son til ein lærar, og vart undervist heime til han gjekk fire år ved middelskulen i Larvik. Han vart då student i 1831 og cand. theol. i 1837. Dei neste seks åra arbeidde han på universitetsbiblioteket i Christiania, samstundes som han var lærar på ein skule, og for kvinnelege fangar på tukthuset i byen. Frå 1845 var han i fire år residerande kapellan i Leikanger i Sogn, deretter sokneprest i Balestrand i lang tid, 1849-83. Allereie i 1853 fekk han seg ein helseknekk og heldt sidan personalkapellan.
Sverdrup var ordførar i Leikanger 1848-1849, ogi den nyoppretta kommunen Balestrand 1849-79. Han stod bak opprettinga av Balestrand Sparebank, der han i lang tid var styreformann. Også sterk delaktig i opprettinga av Fjordabåtane, styremedlem 1856-83. Forlikskommissær 1856-89. Han skreiv ei forklaring, Udtog af Dr. Erich Pontoppidans Forklaring til de Enfoldiges Nytte, som kom ut fyrste gongen i 1856 og sidan i mange opplag.
Sverdrup representerte Nordre Bergenhus amt på Stortinget frå 1851 til 1869, og 1874-76. Grunna sjukdom møtte han ikkje i 1858 og 1875. Han var formann i kyrkjekomiteen 1851, sidan medlem i same fram til 1860, deretter 1862-69 i kyrkjekomite nr 2, 1874-76 i kyrkjekomiteen att. Frå 1854 var han medlem av valkomiteen i alle seinare storting han var med på. Elles sekretær i adressekomiteen 1851, komiteen om representantfordelinga 1857, komiteen om statthaldarsaka 1859-60, 1864 om den dansk-tyske krig, 1874 av jarnbanekomiteen. I 1860 var han med i deputasjonen som Stortinget sende til kongekroninga i Stockholm. I 1853 var han medlem av ein kongeleg kommisjon om fattiglovgjevinga.
Han døydde i Balestrand i 1891.
Limosa
Limosa er ei biologisk slekt av fire spovar, med lange, svakt oppeikande nebb og lange bein. Dette er sterkt trekkjande vadefuglar i snipefamilien som dannar store flokkar på kysten og i elvemunningar om vinteren.
Dei kan skiljast frå Numenius-spovar som har kraftig nedkurva nebb, og frå bekkasinsniper som har korte bein. Vinterdraktene er ganske fargelause, men tre artar har raudleg underside i hekketida. Hoene er vesentleg større enn hannane.
Dei lange, diskret oppeikande nebba deira tillèt dei å sondere djupt i sanden etter vasslevande makk og blautdyr. Limosa-spovane vitjar hyppig tidevassona i strandlinja, hekkar i nord om sommaren og migrere sørover om vinteren. I vinterkvartera flokkar dei saman der maten er rikeleg. Ein hofugl av lappspove innehar rekorden for lengste registrerte flyging utan stopp.
Artslista
Limosa-spovane i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.5 frå desember 2010 med norske namn etter Norske navn på verdens fuglar.
Provinsen Uşak
Uşak (tyrkisk Uşak ili) er ein provins vest i Tyrkia. Naboprovinsane er Manisa i vest, Denizli i sør, Afyon i aust og Kütahya i nord. Provinshovudstaden er Uşak. Provinsen dekkjer eit areal på 5341 km² og har kring 350 000 innbyggjarar.
Distrikt
Provinsen Uşak er delt inn i 6 distrikt (hovuddistriktet er utheva):
Sofádes
Sofádes (gresk Σοφάδες) er ein distriktsby og ein kommune i periferieininga Kardítsa i periferien Thessalía i Hellas. Sofádes ligg aust for Kardítsa og grensar i aust mot periferieininga Lárisa, i sør mot Evrytanía og Fthiótida i Sentral-Hellas.
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei fem tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 18 864 innbyggjarar, medan kommunaleininga Sofádes hadde 11 153 og tettstaden med same namn 5 556 innbyggjarar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Bob Seagren
Robert Seagren, kjend som Bob Seagren, er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Pomona i California som vart olympisk meister i stavhopp i 1968 og tok sølv i same øvinga fire år seinare.
Aktiv
Seagren sette sin fyrste verdsrekord i stavhopp då han den 14. mai 1966 i Fresno i California gjekk over 5,32 meter, ein månad før han vart USA-meister for fyrste gong med 5,18 meter. Landsmannen John Pennel tok over verdsrekorden i juli 1966 med eit hopp på 5.34 m. Den 10. juni 1967 forbetra så Seagren verdsrekorden med to nye centimeter til 5,36 meter i San Diego, ein rekord som heldt seg berre få veker til dess Paul Wilson tok seg over 5,38 m. Seagren vann stavtevlinga under panamerika-leikane 1967 i Winnipeg i Canada med moderate 4,90 m.
I dei amerikanske OL-uttaka 1968 i South Lake Tahoe tok Seagren tilbake verdsrekorden då han, etter å ha gått over 5,28 m som einaste utøvaren, forlangte lista opp på 5,41 meter og sette verdsrekord i første forsøk. Under den spanande OL-finalen i Mexico by i oktober var Seagren ein av tre utøvarar som klarte å gå over vinnarhøgda 5,40 meter, dei andre var Claus Schiprowski frå Vest-Tyskland og Wolfgang Nordwig frå Aust-Tyskland. Seagren vann den olympiske gullmedaljen då han var den fyrste som tok høgda.
Sesongane 1970-71 høyrde ikkje Seagren heime i verdstoppen i stav. OL-året 1972 var han derimot tilbake på nye høgder. Under eit stemne i El Paso i slutten av mai 1972 forbetra han sin eigen personlege rekord då han gjekk over 5,49 m i fyrste forsøk, før han sette verdsrekord ved å svinge seg over 5,59 m, likevel vart han ikkje betre enn nummer to i tevlinga, ettersom verdsrekordhaldaren, svensken Kjell Isaksson også klarte 5,59 m i andre forsøk og tok 5,49 i fyrste forsøk. Den 2. juli forbetra Seagren verdsrekorden til 5,63 m då han vann det US-amerikanske OL-uttaket i Eugene i delstaten Oregon. Til rekordhoppa hadde Seagren nytta ein ny stavtype kalla Cata-Pole, ein type som ikkje var godkjend under Sommar-OL 1972. I stavfinalen i München stoppa Seagren på same høgda som i Mexico-OL og vart dermed andremann, austtyske Wolfgang Nordwig sette personleg rekord og vann med 5,50 m.
Seagren la opp i 1975.
Francis Baily
Francis Baily var ein engelsk astronom, mest kjend for observasjonane sine av Baily-perler under ei solformørking. Han stifta Royal Astronomical Society.
Stark Rock
Stark Rock er ein markant holme som ligg 3,5 km sør for Crulls Islands i Wilhelm Archipelago. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå flyfoto tekne av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1956-57. Namnet vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959, er skildrande.
Alberto Cova
Alberto Cova er ein italiensk tidlegare friidrettsutøvar frå Inverigo i Como-provinsen. Han vart både europmeister (to gongar), verdsmeister og olympisk meister på 10 000 meter i tida 1982-86.
Aktiv
Langdistanseløparen Cova vart kjend for sine spurteigenskapar. Under friidretts-EM 1982 i Aten overraska han stort då han vann over Werner Schildhauer frå Aust-Tyskland. Året etter var det klart for den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett i finske Helsinki, der Cova var ein av dei fremste medaljekandidatane. 10000-meteren gjekk lenge føre seg i eit roleg tempo, og då klokka ringde for siste runde var heile 13 løparar med i tetfeltet. 30 meter før mål låg Cova på femteplass, men på dei siste meterane sprang han seg forbi alle, og atter viste han Schildhauer til andreplassen.
Milløpet under Sommar-OL 1984 i Los Angeles gjekk lenge i eit endå rolegare tempo enn løpet i Helsingfors. Fyrst etter kring 7000 meter auka finske Martti Vainio farta, og einast Cova makta å halde fylgje. Vainio greidde ikkje å halde tempo heilt til mål, så på sisterunda tok Cova seg rimeleg enkelt forbi til OL-gull. Vainio vart elles i ettertid frådømt sølvmedalja, grunna doping.
Under EM i friidrett 1986 i Stuttgart vart Cova teken att og passert på sisterunda på 10 000-meterløpet, og det av sin eigen landsmann Stefano Mei. På 5000 meteren enda Cova som nummer åtte. Han deltok på 10000 meter under sommarleikane i Seoul i 1988, der vart han slått ut i kvalfiseringsa.
Spovar
Spovar eller spuar (frå norrønt spói ) er fellesnamn for tolv artar av store vadefuglar i to biologiske slekter. Slekta Numenius har åtte artar karakterisert av lange, slanke, nedkurva nebb og spraglete brun fjørdrakt. Dei fire artane i slekta Limosa liknar, men har rett, eller svakt oppbøygd nebb. Alle artane er trekkfuglar og samla har dei ei verdsomspennande utbreiing.
Artslista
Spovar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.5 frå desember 2010 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Slekt Numenius
Slekt Limosa
TV Globo
Rede Globo de Televisão eller berre Rede Globo er det største TV-nettverket i Brasil, grunnlagt i 1965 av journalisten Roberto Marinho. Selskapet er ått av Organizações Globo.
Boomerang Rapido
Boomerang Rapido er ein oppdikta racerbil frå filmen Flåklypa Grand Prix, køyrd av skurken Rudolf Blodstrupmoen og andresjåfør Mysil Bergsprekken. Boomerang Rapido er basert på ein McLaren M8B med ei rekkje oppgraderingar, mange av dei løynde. Bilen har mellom anna aktiv bakveng for variabel nedoverkraft, i tillegg til superretometerfordelar, ei oppfinning stolen frå protagonisten Reodor Felgen. Bilen til Blodstrupmoen er sponsa av skipnaden «Snake Oil».
Huldra
Huldra er eit vette i norsk folketru. I segnene finn vi ofte huldra som ei ven jente med kurompe. Huldrefolket lever i folketrua i berg og under bakken. Det heiter seg at huldra kan lokke mannfolk til seg, og i nokre segner giftar huldra seg inn i menneskeslekter. Huldrefolk kan og stele barn og byte dei ut med sine eigne. Desse huldrebarna er i folketrua kalla for bytingar. I segnene spelar huldrefolket ei mangslungen rolle. Dei kan vere både til ulukke og til lukke for menneska.
Kvalolje
Kvalolje er ei animalsk olje som kan vinnast ut av spekk frå kval. Opphavleg kom kvalolja frå spermkval og vart brukt som lampeolje, men etter kvart laga ein også kvalolje av andre kvalartar og til anna bruk, ikkje minst til bruk i såper. Kvalolja vart også brukt som komponent i målefarger og ved skinnbearbeiding.
Kvalolje vart tidlegare vunne ut i store mengder frå kval fanga i Antarktis, hovudsakleg artar av bardekval.
Nicolas Gombert
Nicolas Gombert (om lag 1495-om lag 1560) var ein komponist frå Flandern, kjend for å ha vidareutvikla dei polyfone prinsippa frå den flamske skolen. Han er rekna som ein av dei mest framtredande komponistane mellom Josquin des Prez og Palestrina.
Liv
Vi veit ikkje stort om den tidlege delen av livet til Gombert. Han vart fødd i søre Flandern om lag 1495, mest truleg i byen La Gorgue. Han skal ha studert musikk hjå Josquin des Prez, på den tida Josquin var i trakta, mellom 1515 og 1521. I 1526 vart Gombert tilsett som songar i kapellet til keisar Karl V, og vart rekna som leiar for koret der i 1529. I denne tida trur ein han og var tilsett som komponist. Keisaren reiste ein god del, og koret følgde med på ferdene hans. Soleis var Gombert og mykje på farten dei følgjande åra. Sidan Karl og var konge av Spania, førte dette til at Gombert fekk tyding for utviklinga av polyfonisk stil her. Gombert heldt fram som hoffkomponist i hoffet til Karl i mange år, jamvel etter at han vart utnemnd til prest.
I 1540 tok dette livet brått slutt. Gombert vart borte frå rullane ei tid, og soga seier han vart send på straffarbeid som galeislave etter å ha trakassert ein av gutane seksuelt. Han fekk nåde att kring 1547, og heldt fram som komponist. Han levde meir stillfarande etter denne hendinga, og var truleg busett i Tournai til han døydde. Når han døydde er uvisst. Åra som er gissa på strekkjer seg frå 1556 til 1561.
Musikalsk stil
Stilistisk er Gombert rekna som høgdepunktet for tidleg polyfoni før Palestrina. Han meistra og utvikla stilen vidare frå Josquin, og skapte ein imitasjonsteknikk få kunne gjere han etter. Rein homofoni er sjeldan i verka hans. Han lika trongføring, og skreiv sjeldan vanleg kanon. Han utvida òg koret, som til då hadde hatt fire stemmer, slik at han kunne skapa dei klangane han ønskte. Soleis vart han førebilete for dei store korkomponistane i seinrenessansen, som Adrian Willaert og Giovanni Gabrieli. Korsatsane hans kan ha så mykje som ti eller tolv stemmer. Han skreiv om lag 10 messer, 140 motettar, 70 chansonar, minst ein madrigal og ein Cancion, skriven i Spania.
Den polyfone teknikken hans vart førebiletet for utviklinga av dei barokke formene Ricercar og fuge på 1600-talet. Han vart høgt prisa av andre komponistar i tida, og teken til førebilete. At mange av verka hans vart prenta, kan og forklåre mykje av dette omdømet. Likevel fann andre komponistar at det ikkje var lett å hevja seg til same stilistiske høgd som Gombert. Difor skreiv mange lettare og meir einfelt i generasjonen etter. Dei polyfone ideane hans vart mest nytta i instrumentalsamanheng, heller enn i vokal. Slik påverka han barokken i meir enn hundre år etter han var daud. Gomberts stil er rekna som den mest avanserte fleirstemmige stilen innan vokalmusikk, før eller sidan.
Reknestav
Ein reknestav er ein mekanisk innretning for numeriske utrekningar som var utbreidd før lommekalkulatoren vart alminneleg.
Ein reknestav er eit linjalliknande verktøy med ein midtdel som kan skyvast sidelengs, medan den øvre og nedre delen står fast. Alle tre delane har ein logaritmisk skala som gjer at ein ved å flytte midtdelen kan multiplisere og dividere tal. Prinsippet til reknestaven er basert på at summen av logaritmane av to tal er lik logaritmen til produktet av talet. På mange reknestavar finst det òg andre skalaer slik som for utrekning av trigonometriske funksjonar.
Langs mellomrommet mellom øvre faste del og midtdelen er det logaritmisk skala frå 1 til 100 (eller frå 1 til 1 to gonger). Langs det nedre mellomrommet er det skala som går frå 1 til 10. Ved å finne eit tal på den øvre skalaen og sjå tilsvarande plass på nedre skala finn ein kvadratrota til det første talet.
Det er på dei fleste reknestavar avmerkt π / (3,14 -osb).
Utrekningane har ein avgrensa nøysemd som er avhengig av lengda til staven og den tekniske utføringa, men dei er vanlegvis brukelege for ei rekkje fysiske og ingeniørtekniske føremål. Det vil vere vanskeleg å rekne med meir enn 3-4 siffer i eit tal. Brukaren får sifra i resultatet ved å avlese reknestaven, men må sjølv setje komma eller avgjere mengder nullar etter tala.
På reknestaven ovanfor er nedre skala 1 ovanfor øvre skala 5, og nedre skala 2 ovanfor øvre 1. Ved å avlese desse ser vi at 5 x 2 = 10. Logaritmen til 5 (representerer avstanden frå 1 til 5 til venstre på øvre skala) pluss logaritmen til 2 (som representerer avstanden på nedre skala frå 1 til 2) bringer oss til 1 på den øvre skalaen (som representerer 10).
Den engelske matematikarn William Oughtred reknast som oppfinnaren av reknestaven. I 1622 kombinerte han to skalaer med logaritmane til John Napier slik at ein direkte kunne utføre multiplikasjon og divisjon.
For flyging vert det nytta ein rund reknestav kalla ein flight computer som går frå 1 til 10 på ein runde og har skalaer for tid (6 til 60 på ein runde, og frå 60 min/1 time til 10 timar). Det er òg merke for omrekningsfaktorar meter/fot, liter/gallon/pint og så bortetter.
Verdscupen i alpine greiner 1974/Menn
Verdscupen i alpine greiner for menn i 1974-sesongen tok til tok til 8. desember 1973 i Val-d’Isère i Frankrike og vart avslutta 10. mars 1974 i Vysoké Tatry i dåverande Tsjekkoslovakia. Turneringa omfatta 21 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 7 slalåmrenn, 7 storslalåmrenn og 7 utforrenn. Alle renna fann stad i Europa.
Kronstad distriktspsykiatriske senter
Kronstad distriktspsykiatriske senter (Kronstad PDS) er eit psykriatisk sjukehus for vaksne over 18 år og ligg på Danmarksplass i Bergen i Noreg. Sjukehuset har ansvar for bydelane Bergenhus, Ytrebygda og Årstad.
Verdscupen i alpine greiner 1974/Menn
Piero Gros frå Italia sikra seg FIS-pokalen framom landsmannen Gustav Thöni, medan Hansi Hinterseer frå Austerrike vart tredjemann i turneringa.
Gneistekammer
Eit gneistekammer er ein partikkeldetektor, eit apparat nytta innan partikkelfysikk for å finne elektrisk ladde partiklar. Det vart mykje nytta innan forsking frå 1930- til 1960-åra og har sidan vorte erstatta av andre teknologiar.
Gneistekammer består av ein stabel metallplater i ein lufttett boks fylt med ein gass som helium, neon eller ei blanding av dei to. Når ladde partiklar frå kosmisk stråling går gjennom kammeret vert gassen mellom platene ionisert. Vanlegvis er ikkje denne ioniseringa synleg. Men om ein nyttar høg nok spenning mellom platene før ioniseringa forsvinn, så kan ein få gneistar langs banen strålinga tar, og den kosmiske strålinga vert i røynda synleg som gneistelinjer.
Hornos-øya
Hornos-øya (spansk: Isla Hornos) er ei lita chilensk øy. Ho er den sørlegaste av Hermite-øyane, heilt sør i øygruppa Eldlandet. Øya er mest kjend for sørspissen; Kapp Horn. Øyane ligg administrativt i provinsen Antártica Chilena i Región de Magallanes y de Antártica Chilena. Ein tenkjer ofte på Hornos-øya som den sørlegaste øya i Sør-Amerika, men Diego Ramírez-øyane ligg lengre sør.
På øya har Chile ein marinestasjon som består av nokre få driftsbygningar, eit kapell og eit fyrtårn. På øya står også ei minnestøtte med eit stort albatross-symbol, til minne om dei som døydde medan dei prøvde å runda Kapp Horn. Øya ligg i Cabo de Hornos nasjonalpark.
Yitav
Yitav (hebraisk skrift יִיטַ"ב, ei forkorting for Yad Yitzhak Tabenkin, hebraisk skrift יד יצחק טבנקין, òg skrive Yeitav) er ei israelsk busetjing og moshav shitufi sør i Jordandalen på den okkuperte Vestbreidda. Han ligg like nord for Jeriko og vest for den palestinske landsbyen al-Auja og høyrer til Bik'at HaYarden regionale kommune. Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Han vart grunnlagd som ei Nahal-busetjing i 1970, og vart anerkjent av staten i 1977, og byrja å drive som ein kibbutz. Han vart kalla opp etter Yitzhak Tabenkin, ein av leiarane i den israelske kibbutzrørsla, men vart sidan endra til ein moshav shitufi (men framleis i Kibbutzrørsla). I 2006 hadde han 175 innbyggjarar.
Yitav naturreservat ligg 4 km vest for Yitav og dekkjer kløfta Nahal Yitav (Wadi al-Auja) med kjeldene som ligg her.