cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Backberg
Backberg er ein tettstad i Sandvikens kommun i Gävleborgs län i landskapet Gästrikland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 242 innbyggjarar.
Onam
Onam er ei høgtid som blir feira av folk frå Kerala sør i India. Ho finn stad i den første månaden i malayalamkalenderen, tsjingam (august/september), og varer i ti dagar. Dei største feiringane finn stad på den første og den siste dagen.
Høgtida har mange hinduelement, men blir feira av både hinduar, kristne og muslimar. Feiringa er til ære for sogekongen Mahabali som skal ha gjeve fred og likskap til Kerala, og som blir rekna for å vitja delstaten kvart år under onam.
Hendingar
Byrjinga av onam blir mellom anna markert med eit fargerikt opptog, atthatsjamayam, i Thrippunithara ved Kochi. Eit fokus for høgtida er Vamanamoorthy Thrikkakara-tempelet i Kochi. Tempelet er vigd Vamana og er tett knytt til den mytologiske bakgrunnen for onam. Kochi er sett på som den tidlegare hovudstaden til kong Mahabali.
Under onam tenner ein mange oljelampar i tempel over heile Kerala. Ein kan setja opp ein palmyrapalme framfor tempelet og dekka det med tørre blad. Dette kan så setjast fyr på og brennast ned som eit symbol på at kong Mahabali drog til Patala som eit offer.
Disser er ein annan viktig del av onam, særleg på landsbygda. Fint kledde ungjenter og -gutar syng onamsongar (onappaatt) og dytter kvarandre på disser hengd frå høge greiner.
Pukkalam
Det er vanleg å laga blomeutsmykkingar, onapukkalam, på bakken i samband med onam. Ein bruker fleire ulike blomar som er delte opp i bitar slik at dei som lager dekorasjonane kan få fram mønsteret eller bildet dei vil. Over den ferdige utsmykkinga blir det hengd ein liten seremoniell parasoll (pandal).
Saman med blomeutsmykkingane blir det ofte laga jordhaugar, noko liknande firkanta pyramidar, som representerer Mahabali og Vamana. Også desse blir utsmykte med blomar.
Musikk og dans
Tradisjonelle dansar som thiruvathira, kummattikali, pulikali, thumbi thullal  og liknande er del av feiringa over heile Kerala. Thiruvathirakali er ein kvinnedans framført i ein ring rundtom ein lampe. Kummattikali er ein kjend maskedans. I Thrissur finn det stad eit opptog av pynta elefantar omgjevne av kummatikali-dansarar. Kummattikalidansarar med masker kan gå frå hus til hus og framføra dansar. Pulikali eller kaduvakali, der deltakarane er kledde ut som tigrar, er ein vanleg dans under onam. Kathakali er ein annan dansetype som ofte blir framført under onam. Dansarane framfører kjende mytologiske soger. Det blir ofte også framført rituelle tilbedingsdansar av typen theyyam under høgtida.
Båtløp
Vallamkali er «slangebåtløp» som blir haldne årleg under onam. Rundt 100 roarar tevlar i store og smekre slangebåtar, og folk kjem langvegsfrå for å sjå på. Aranmula og Nehru Trophy Boat Race er kjende arrange,emt. Det blir også halde eit løp av malayalam-diasporaen i Singapore på Jurong-sjøen.
Reindalen i Tafjord
Reindalen er eit dalføre i Tafjordfjella. Reindalsseter turisthytte er sentrum i rute- og hyttenettet i Tafjordfjella. Dalføret er del av Tafjorden-Reindalen landskapsvernområde i utkanten av Reinheimen nasjonalpark.
Norske biland
Norske biland er tre biland i Antarktis og Subantarktis som Noreg gjer krav på. Desse består av Dronning Maud Land i Antarktis og Peter I Øy, som begge er underlagt Antarktistraktaten, og den subantarktiske Bouvetøya, som ikkje er ein del av traktaten. Alle dei tre bilanda vert administrert av Polaravdelinga til Justisdepartementet i Oslo.
Reindalen i Tafjord
Reindalen ligg på meir enn 700 meter over havet, men har stor furuskog mellom anna eit freda tre som er opp mot 1000 år gamalt. Omkring 1900 vart det sett opp to sager i den veglause dalen for produsere trelast av den store skogen. Plankane vart køyrt på sledeføre og deretter på løypestreng til Rødal. Trelasten var nytta til husbygging fleire stader i Norddal kommune og til ostekasser. Jacobsaga vart restaurert i 1989 av Storfjordens Venner og tilhøyrer no Ålesund-Sunnmøre Turistforening. Reindalssaga (eller Petersaga) var ferdig restaurert i 2009.
Reindølå har via Reindalsfossen avløp til vasskraftmagasinet Zakariasvatnet.
Norske biland
Dronning Maud Land er det klårt største av desse tre og består mellom anna av Kronprinsesse Märtha Kyst, Prinsesse Astrid Kyst, Prinsesse Ragnhild Kyst, Prins Harald Kyst og Kronprins Olav Kyst. Heile område er om lag 2 800 000 km². Det er om lag 17 % av heile Antarktis.
Historie
Den 14. desember 1911 vart fem nordmenn leia av Roald Amundsen dei første i verda til å nå Sørpolen. Bouvetøya vart underlagt Noreg i 1927 (formelt i 1930) og vart i 1935 erklært eit naturreservat for sel. Peter I Øy vart gjort krav på i 1929 (formelt i 1931) og Dronning Maud Land vart formelt underlagt Noreg den 14. januar 1938.
Khabab
Khabab (arabisk خبب, syrisk ܟܚܐܒܐܒ, Khababb) er ein by sør i Syria på Hauransletta, ein del av Daraa guvernement, 57 km sør for Damaskus og kring same avstanden frå byen Daraa.
Det gamle namnet på byen er Abiba i dei gamle syrisk språka arameisk og assyrisk, og tyder ei «slette med grønt gras».
Historie
I 1596 var Khabab oppført i osmanske skattelister som Habab og var ein del av Bani Kilab nahiya i Hauran qada. Han hadde ein muslimsk folkesetnad som bestod av 45 hushaldningar og 30 ungkarar, og nokre kristne, 3 hushaldningar og 2 ungkarar. Skattane vart betalte for kveite, bygg, sommaravlingar, geiter og bikubar.
Klima
Vêret i Khabab er det same som i det sørlege Syria, med nokre få kuldebølgjer om vinteren og relativt steikande somrar.
Årsmiddelnedbøren er kring 250 mm og temperaturen varierer frå ned mot -4 ºC om vinteren til opp mot 38 ºC om sommaren.
Demografi
Innbyggjartalet i byen er 8 000-10 000 og kring 40 000 personar i verda, utanfor Syria, kjem opphavleg frå landsbyen, spreidd mellom Frankrike, USA, Canada, Brasil, og Australia og fleire arabiske land.
Fleire innbyggjarar i Khabab er kristne og følgjer den melkittiske kyrkja (bysantinsk).
Det er fire kyrkjer i Khabab: St. Maria-katedralen, St. Rita-basilikaen, St. Elliot-basilikaen og St. Mikael-basilikaen. St. Mikael er eldgamel og falleferdig.
Økonomi
Hovudnæringa i Khabab er jordbruk. I seinare år har jordbruket gått dårlegare på grunn av lengre tørkeperiodar som har gjeve dårlegare avlingar, fleire har byrja å jobbe i andre sektorar og ungdommen flyttar til dei større byane.
Kjelder
''
Allan Schwartzberg
Kjelder
''
Sarcophagus Pond
Sarcophagus Pond er eit lite, isdekt tjern, 300 meter aust-nordaust for Dauphin Pond i Labyrinth i Wright Valley i McMurdo Dry Valleys. Det skildrande namnet vart gjeve av ei feltgruppe frå United States Antarctic Program (USAP) som tok prøvar av tjernet i 2003-04. Ein stein midt i tjernet minnar om ein sarkofag.
Backe
Backe er ein svensk tettstad i Strömsunds kommun i Jämtlands län i landskapet Ångermanland. I 2005 hadde tettstaden 625 innbyggjarar.
Skeise-VM 1971 for kvinner
Verdsmeisterskapen på skeiser 1971 for kvinner fann stad i Helsinki i Finland 6. og 7. februar 1971. 30 utøvarar frå 11 land deltok i stemnet, av dei fire frå Noreg. Meisterskapen i firkamp bestod av dei fire øvingane 500 m, 1000 m, 1500 m og 3 000 meter.
Skeise-VM 1971
Dato: 6./7. februar 1971
<br style="clear:both;" />
Radiogalakse
Radiogalaksar er galaksar som sender ut radiobølgjer med ein rate rundt éin million gonger større enn Mjølkevegen. Dei er ein type aktiv galaksekjerne; og vertsgalaksen er stort sett alltid ein elliptisk galakse.
Rundt radiogalaksar finst det to store område, stort sett symmetrisk plasserte rundt galaksen, som sender ut det meste av radiostrålinga. Storleiken på desse områda for dei største radiogalaksane er rundt 16 millionar lysår, noko som kan samanliknast med storleiken på galaksehopar. Slike gigantgalaksar er dei største kjende objekta i universet.
Motoren til radiogalaksar er anteken å stamma frå galaksekjernen, sidan dei store radioområda utanfor radiogalaksane nesten utan unntak er bundne til galaksekjernen gjennom lange jetstrålar.
Plas Johnson
Plas John Johnson jr. er ein USA-amerikansk soul-jazz- og hard bop-tenorsaksofonoist, truleg mest kjend som tenorsaksofonisten på Henry Mancini sin «The Pink Panther Theme».
Biografi
Fødd i Donaldsonville, han og pianistbroren Ray spelte først som the Johnson Brothers i New Orleans seint i 1940-åra, og Plas turnerte så med R&B-songaren Charles Brown. Etter teneste i hæren flytta han til Los Angeles og byrja som fulltids studiomusikar for artistar som B.B. King og Johnny Otis i tillegg til andre R&B-artistar. Ein tidleg støttespelar var Maxwell Davis, som hyrte han til å ta over sine eigne partar, slik at han kunne konsentrere seg om å produksjon for Modern Records.
Johnson vart rekruttert av Capitol Records i midten av 1950-åra og han spelte på mange innspelingar av Peggy Lee, Nat «King» Cole, Glen Gray, Frank Sinatra og andre. Han vart ein leiande studiomusikar dei neste tjue åra, og spelte i snitt på to innspelingar kvar dag på alt frå filmmusikk til rock and roll-singlar, av artistar som Ricky Nelson og Bobby Vee. Han spelte på mange Beach Boys-innspelingar, og var ein viktig del av mange instrumentalgrupper som eksisterte berre på papiret, som B. Bumble and the Stingers og The Pets. Seint i 1950- og tidleg i 1960-åra var han fast medlem av Henry Mancini sitt studioorkester og i 1963 spelte han på Pink Panther-temaet. Ein annan solo for ein kjend fjernsynsserie var på The Odd Couple. Johnson vart òg nytta av Motown, og spelte på hittar av Marvin Gaye, the Supremes og andre. Johnson spelte på innspelingar for Nancy Sinatra.
Johnson spelte i 1963 på albumet Ella Fitzgerald Sings the Jerome Kern Songbook med arrangøren Nelson Riddle.
I 1964 spelte Johnson på «Blue Martini» (Ava Records), eit konseptalbum av John Neel. Det var eit banebrytande album der saksofonen var hovudstemma omgjeve av eit fullt strykeorkester.
I 1970 vart han med i studiobandet til «The Merv Griffin Show» og spelte òg i mange jazz- og swingband i perioden.
Som sidemann
Med Henry Mancini Med Duane Eddy Med Chet Baker Med Clifford Coulter Med Lalo Schifrin Med Les Baxter
Giulio Romano
Giulio Romano, eigentleg Giulio Pippi, var ein italiensk målar og arkitekt under manierismen. Han var fødd i Roma og døydde i Mantova.
Giulio Romano var elev av Rafael, og assisterte denne med dekoreringa av Stanze di Raffaello i Vatikanet. Fram til 1524 arbeidde Giulio i Roma, der han også vart påverka av Michelangelo og Donato Bramante.
Deretter vart han kalla til hoffet til hertugen Federico II Gonzaga i Mantova og gjekk nesten heilt over til å arbeide med arkitektur. Mellom 1526 og 1534 stod Giulio for bygginga av hertugen sitt palass, kalla Palazzo del Tè. Bygninga, som vert rekna for Giulio sitt meisterverk, viser fleire tydelege kjenneteikn på motiva i den manieristiske arkitekturen. Mellom anna er her tetthengande triglyfar og kolonnar som ein reiste heilt ubehandla, som om dei var komne rett frå steinbrotet. I ein av palasset sine paradesalar, Sala dei Giganti, laga Giulio illusjonistiske freskar som får heile rommet til å verke som om det er i ferd med å styrte i hop.
Simmons Lake
Simmons Lake er ein innsjø som er 2,4 km lang, aust i Simmons Basin i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1992 i samband med Simmons Basin etter biolog George M. Simmons jr.
Kisra-Sumei
Kisra-Sumei (arabisk كسرا-سميع, hebraisk כִּסְרָא-סֻמֵיע) er ein arabisk by vest i Galilea i Nord distrikt i Israel. Han hadde eit folketal på 6 700 i 2006, og innbyggjarane er hovudsakleg medlemmar av drusar-samfunnet.
Byen vart danna då landsbyane Kisra og Sumei vart slått saman, og fekk status som lokal kommune i 1990.
Flat storstumpbille
Flat storstumpbille (Hololepta plana) er ei 8–10 mm lang bille som lever under, og delvis i, barken på daude lauvtre. Tjukna er knapt 1 mm, slik er ho rekna som ei av dei flataste billene i verda. Vertstre kan vere selje, eik, alm, bøk og osp. Storstumpbilla er eit rovinsekt, og ho et larvar av andre insekt.
I Norden finst billa langs norskekysten frå Aust-Agder til Akershus. Ho er òg kjend i Danmark og Finland. Elles finst ho lenger sør i Europa.
Flat storstumpbille er oppført som sårbar i Norsk Raudliste 2006.
Tegsnäset
Tegsnäset er ein liten tettstad (småort) i Vindelns kommun i Västerbottens län i Sverige, mellom Umeå og Lycksele. Staden er mest kjend for den såkalla Tegsnässkidan, ei ski av gamal modell som framleis vert produsert. Elles finst det også ein bensinstasjon, ein kafé og ei maskinforretning her.
Fylkesveg 840 i Østfold
Fylkesveg 840 i Østfold går mellom Granerud og riksgrensa ved Veng i Marker kommune. Vegen er 7,0 km lang.
Dromedar
Dromedar (Camelus dromedarius) tilhøyrer slekta kamelar (Camelus) og er eit stort, drøvtyggande klovdyr med lang hals, lange lemmar og ein enkelt ryggpukkel. Namnet «dromedar» kjem frå gresk gjennom latin og er avleidd av dromas som tyder 'løpar'.
Dromedaren er eit viktig husdyr i Sahara, Arabia og delar av Asia. Han har også vore brukt i Spania, Italia, Amerika og Australia. Dyra kan både brukast til riding og som trekk- og lastedyr. Dromedaren blei truleg temd av nomadar frå Arabia, og kan ha vore i bruk som husdyr allereie i steinalderen i Nord-Afrika. Det finst ingen ville dromedarar att, men i Australia lever det rundt ein million forvilla dromedarar.
University of Glasgow
University of Glasgow (Universitetet i Glasgow) er det største av dei tre universiteta i Glasgow i Skottland. Det vart grunnlagt i 1451 av pave Nikolaus V, på forslag frå kong Jakob II av Skottland.
Universitetet er det nest eldste i Skottland etter University of St Andrews og er det fjerde eldste engelskspråklege universitetet. Då undervisinga starta var lokalet krypta i Glasgow Cathedral, seinare flytta undervisinga til andre lokale på austsida av byen. I 1563 fekk universitetet tildelt eit stykke land av Maria I av Skottland der det vart bygd fleire eigna universitetsbygningar. Som ei følgje av den industrielle revolusjonen vart austsida av byen særs forureina og universitetet valde difor å flytte til den då landlege vestsida av byen i 1871. Dei gamle lokala vart rivne, med unntak av ein liten del kalla «Pearce Lodge» som vart flytta med til den nye bygningen.
Dei nye universitetsbygningane vart teikna av George Gilbert Scott i nygotisk stil og er plassert på Gilmorhill med utsikt over Kelvingrove Park. Den største bygningen, som no er kalla opp etter Scott, vidareførte dei to gardsplassane som hadde vore éit kjenneteikn ved det tidlegare universitetsbygget. Seinare vart eit kapell bygd i den vestre delen av bygningane til minne om studentar frå universitetet som hadde mista livet under første verdskrigen. Dette er i dag òg eit minnekapell for falne etter andre verdskrig.
Etter kvart som studentmassen auka har universitetet teke over andre bygningar i nærleiken og dessutan bygd fleire eigne bygningar. Blant anna Boyd Orr-bygningen i brutalistisk stil og som er namngjeve etter nobelprisvinnaren John Boyd Orr, som var student og seinare rektor ved universitetet. Ein annan bygning er kalla opp etter Adam Smith, som òg var student ved universitetet.
Ullerål kyrkje
Ullerål kyrkje er ei arbeidskyrkje i Hønefoss i Viken fylke. Kyrkja er bygd i to trinn, med vigsling i 1984 og 2004.
Sametingspresident
Sametingspresidenten er den øvste politiske leiaren i det norske sametinget og den høgste tillitsvalde blant samane i Noreg.
Val av sametingspresident
Sametingspresidenten og dei andre medlemmene i Sametingsrådet trer ut av plenum og vert erstatta av varaane sine så lenge dei sit i Sametingsrådet. Medlemmene i Sametingsrådet deltar difor ikkje i komitéane i Sametinget eller på vis i den politiske behandlinga av saker i Sametinget.
Makta til sametingspresidenten
Makta og myndigheita til sametingspresidenten vert avleia av at presidenten er den øvste formelle leiaren for Sametinget, og den formelle makta til presidenten er definert indirekte av samelova og direkte av arbeidsordenen til Sametinget. Mykje av den formelle og uformelle makta til Sametinget er framleis under utarbeiding. Noko av makta til presidenten er eit resultat av etablert praksis sidan opninga av det første Sametinget i 1989.
Myndigheita til Sametinget omfattar mellom anna daglig styring av Sametingsrådet og administrasjonen til Sametinget.
Bäckebo
Bäckebo er ein tettstad i Nybro kommun i Kalmar län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 241 innbyggjarar.
Sogn og Fjordane Kunstmuseum
Sogn og Fjordane Kunstmuseum vart grunnlagt i 1987 som Fylkesgalleriet i Sogn og Fjordane. Det noverande namnet fekk museet i 2000, og i 2004 vart det gjort om til ei stifting med ansvar for om lag 4000 kunstverk. Det er eit desentralisert museum, med driftsansvar for Anders Svor Museum i Hornindal, Astruptunet og Eikaasgalleriet i Jølster, Sogn Kunstsenter i Lærdal, SFKM i Førde (tidlegare Sogn og Fjordane Kunstnarsenter i Førdehuset og Sogn og Fjordane Kunstmuseum på Prestebøen). I 2009 gjekk Sogn og Fjordane Kunstmuseum inn i det konsoliderte stormuseet, Musea i Sogn og Fjordane saman med Kystmuseet, Nordfjord Folkemuseum, Sunnfjord Museum og De Heibergske Samlinger - Sogn Folkemuseum.
Frå 3. januar 2016 er Janne K. Leithe direktør for museet.
Tony Terran
Anthony Terran eller Tony Terran er ein USA-amerikansk trompetist og studiomusikar. Han var ein del av the Wrecking Crew, som var ei gruppe studiomusikarar i Los Angeles, som vart mykje hylla i 1960-åra. The Wrecking Crew vart innlemma i Musicians Hall of Fame i 2007.
Han vert rekna som ein av dei mest allsidige trompetistane i musikkindustrien og har hatt ein innverknad på musikkmiljøet i Los Angeles i meir enn fire tiår. Han har spelt med mange artistar som The Baja Marimba Band, The Beach Boys, The Beatles, The Bee Gees, Ray Charles, Chicago, Nat King Cole, Perry Como, Bob Dylan, Ella Fitzgerald, Benny Goodman, Bob Hope, Michael Jackson, Eartha Kitt, Peggy Lee, Madonna, Dean Martin, Elvis Presley, Bonnie Raitt, Linda Ronstadt, Diana Ross, Frank Sinatra, Barbra Streisand, The Tijuana Brass og Tom Waits.
Terran har spelt på mange innspelingar for fjernsynsshow og filmar som I Love Lucy, The Lucy Show, Here's Lucy, The Brady Bunch, I Dream of Jeannie, Get Smart, Happy Days, Popeye, The Carol Burnett Show, Star Trek, Mission Impossible, Cheers, L.A. Law, The Simpsons, Rocky I, II og III, The Karate Kid I, II og III, The Natural, All the President's Men, Broadcast News, Field of Dreams, Blazing Saddles, Grease, An Officer and a Gentleman, Ghostbusters, Close Encounters of the Third Kind og The Deep.
Han vart òg soloist for komponistar og dirigentar som Nelson Riddle, John Williams, Patrick Williams, David Shire, Lalo Schifrin, Elmer Bernstein, Jerry Gullsmith, Henry Mancini, Johnny Mandel, James Horner, Johnny Mandel, Charles Fox og John Barry. Terran fekk Most Valuable Player-prisen frå National Academy of Recording Arts and Sciences i 1974.
Diskografi
Med Chet Baker
Med Lalo Schifrin
Kjelder
''
Slaget ved Helsingborg i 1710
Slaget ved Helsingborg (10. mars 1710) var eit dansk mislukka og siste forsøk på å ta attende Skåne, som vart tapt til Sverige i 1658.
Spaulding Pond
Spaulding Pond er eit tjern 500 meter nordaust for enden av Howardbreen i Taylor Valley i Victoria Land. Namnet vart foreslått av Diane McKnight, leiaren for feltgrupper frå United States Antarctic Program (USAP) som studerte hydrologien og geokjemien i elvar og tjern i området kring Lake Fryxell i Taylor Valley, 1987-94. Det er kalla opp etter hydrologen Sarah Ann Spaulding i USGS, som var med på undersøkingane i to sesongar, 1988–89 og 1991–92.
Slaget ved Helsingborg i 1710
På Ringstorphøgdene nordvest for Helsingborg, møtte 14 000 danskar under Jørgen Rantzau ein like stor svensk arme under Magnus Stenbock, og vart slått.
Opptakt
Seint på hausten 1709 samla ein enorm dansk flåte seg i Øresund og den 2. november gjekk dei i land utanfor Råå. Den danske invasjonsarmeen vart leia av general Christian Ditlev Reventlow og bestod av 15 000 mann delt i seks kavaleriregiment, fire dragonregiment, åtte infanteriregiment og seks artillerikompani. Dei vart møtt utan motstand frå svenskane. Den svenske armeen var i dårleg forfatning etter Poltava, då fleire regiment hadde vorte heilt utsletta. Arbeidet med å byggje opp att armeen og rekruttere nye soldatar hadde starta så snart slaget i Poltava var over, men på seinsommaren 1709, hadde berre Magnus Stenbock eitt regiment i Skåne som var klar til kamp. Det svenske motåtaket måtte vente og armeen trekte seg tilbake til Småland. Tidleg i desember kontrollerte danskane nesten heile det sentrale Skåne, bortsett frå Landskrona og Malmö. Målet var å ta marinebasen i Karlskrona i Blekinge og den danske armeen flytta seg raskt innover i Sverige. I januar 1710 slo dei ein mindre svensk styrke utanfor Kristianstad.
Stenbock hadde desperat prøvd å samle ein ny svensk arme og fleire nye regiment hadde starta å samle seg i Växjö, der Stenbock hadde planlagt å marsjere ut frå. Dei nye rekruttane vart trent dagleg på eit islagt vatn nær byen. Den 5. februar hadde Stenbock flytta til Osby der fleire einingar kom til. No hadde han om lag 16 000 mann i hæren sin. Helsingborg var nøkkelen til Skåne og Stenbock ønskte å marsjere over Rönneå til Kävlingeån og slik avskjere dei danske forsyningslinjene.
Den danske kommandanten Reventlow innsåg trugselen og vendte med ein gong attende for å møte svenskane, men då dei nådde Ringsjön sentralt i Skåne, vart Reventlow brått sjuk og måtte gje kommandoen over til generalløytnant Jørgen Rantzau. Rantzau frykta å verte skvist mellom den svenske armeen og den svenske garnisonen i Malmö og flytta derfor mot Helsingborg. Då dei kom fram til byen, kunne Rantzau forsterke armeen og då han slo leir hadde han kring 10 000 fotsoldatar og 4 000 ryttarar. Stenbock fekk vite om marsjen til danskane for seint og måtte skunde seg attende til Helsingborg. Natt til 28. februar slo han leir nordaust for byen. Den svenske armeen var på denne tida like stor som den danske, men med fleire kavaleristar og færre infanteristar.
Slaget
Morgonen den 28. februar marsjerte Stenbock sørover mot Helsingborg. Då han møtte dei danske stillingane gav han ordre til armeen sin om innta slagstillinga. Ei tjukk morgonskodde låg over området, så dei to motstandarane kunne ikkje sjå kvarandre. Då skodde letta kunne dei to kommandantane inspisere armeane sine. Rantzau såg at den svenske armeen omgjekk den venstre flanken hans og vart tvungen til raskt å forsterke denne. Rantzau hadde sett ut artilleriet sitt på høgdene i Ringstorp, og frå her opna han eld mot dei svenske troppane ved middagstider.
I staden for å gå mot den svake danske vestflanken, vendte Stenbock i staden armeen austover mot den danske høgreflanken. Dette vart av danskane rekna som eit forsøk på å omringe den danske austflanken og for å hindre dette marsjerte dei vidare austover, slik at det opna seg hol i den danske linja som ikkje kunne fyllast. I aust, ved Brohuset, fann dei første småtreffingane stad. Svenskane vart drive tilbake og den svenske kommandanten Burenskiöld vart fanga. Resten av den svenske austflanken klarte å betre situasjonen og snart var danskane svakare stilt. Rantzau deltok personleg i kampen, og tenkte ikkje på retninga til slaget og vart til slutt skadd av ei kule i brystet. Samstundes gjekk det rykte på den danske austflanken om at svenskane hadde omringa dei og at dei vart angripe bakfrå. Dette fekk heile formasjonen til å kollapse og soldatane flykta mot Helsingborg.
At Rantzau var borte frå slagmarka vart merkbart i den sentrale danske linja, der dei svenske styrkane hadde starta å gå til åtak. Danskane hadde store vanskar å stå imot åtaket og då soldatane såg korleis det gjekk med austflanken, starta linja sentralt å kollapse. Dei danske elitestyrkane Gardet og grenaderkorpset, som vart sett ut ved kantane, kunne hindre den svenske framrykkinga lenge nok til at dei andre styrkane kunne trekkje seg tilbake, men mange av dei flyktande soldatane vart felt av det svenske kavaleriet.
Etterverknad
Resten av den danske armeen hadde søkt tilflukt innanfor bymurane i Helsingborg og Stenbock unngjekk å angripe dei fordi han meinte stillinga deira var altfor bra. I staden la han omleiring kring byen og inviterte danskane til å kapitulere. Tilbodet vart avslått av von Dewitz. Eit svensk krigsråd kom fram til at den svenske styrken var for svak til å storme byen, og starta i staden eit bombardement. 5. mars hadde dei siste restane av den danske armeen forlate Skåne etter å ha slakta alle hestane sine og sabotert kanonane.
Danskane mista over 7500 mann, som anten hadde vorte drepne, skadde eller tekne til fange. Svenskane fekk 2800 døde eller skadde. Den danske armeen forlet Skåne og skulle aldri kome attende.
Byen Helsingborg vart hardt råka av slaget, både sidan det svenske bombardementet øydela bygningane og fordi leivningane etter døde menneske og dyr forgifta brunnane. Ein pest råka så byen og reduserte innbyggjartalet ytterlegare. Helsingborg kom seg ikkje fullt på fote att før utpå midten av 1800-talet.
Numbers av Cat Stevens
Numbers er det niande studioalbumet og det første konseptalbumet til den engelske songar/låtskrivar Cat Stevens, utgjeve i november 1975.
Historie
Konseptet med albumet er ein fantastisk andeleg musikal som er sett til planeten Polygor. I historia er det eit slott med ei talmaskin. Denne maskina eksisterer for å oppfylla det einaste føremålet til planeten - å spreia tal til resten av universet: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 og 9 (men vel å merka ikkje 0). Dei ni innbyggjarane på Polygor, polygonane, er Monad, Dupey, Trezlar, Cubis, Qizlo, Hexidor, Septo, Octav og Novim. Som dei siste linjene i boka seier, følgde dei «eit rutineprega liv som hadde eksistert så lenge nokon kunne hugsa. ... Det var derfor dess meir sjokkerande då ting byrja å gå gale ein heilt vanleg dag.» Forandringa kjem i form av Jzero, som kjem frå ingenting som ein slave og til slutt forvirrar alle med den enkle sanninga si.
Utgjeving
Ved den første utgivinga i slutten av 1975 vart både fans og kritikarar forvirra av konseptet og mangelen på den typen «fengjande» musikk som dei hadde vore vand til frå Stevens, og sjølv om albumet til slutt oppnådde gullstatus, selde det langt mindre enn dei tidlegare fire albuma hans og vart rekna som ein kritisk fiasko. På eit tidspunkt vurderte A&M Records (det amerikanske plateselskapa hans) å seia opp kontrakten hans, men han hadde framleis to album igjen å laga for dei. Stevens heldt fram med å vera bitter over prosessen med ry og pressa for å tena pengar for plateselskapet sitt, og distanserte seg frå å delta i promotering for albumet.
Konfrontert med eit ultimatum frå plateselskapet i retning av «lag ei pop-plate, elles», sette han seg for å laga ei av dei dyrare platene i karrieren, Izitso frå 1977, som gav fleire hittar. Suksessen med Izitso viste plateselskapet at han framleis var hitverdig, men Stevens var no i ferd med å omfamna trua på islam, og etter å ha levert albumet Back to Earth trekte han seg heilt ut av musikkbransjen, skifta namn til Yusuf Islam, og vigde seg sjølv til den islamske trua, utdanning og humanitært arbeid. Men han vende offisielt tilbake til popmusikken med utgivinga av An Other Cup i 2006.
I 1994 vart Numbers gitt ut i ei avgrensa utgåve saman med albuma Izitso og Back to Earth i ein boks kalla Three frå Mobile Fidelity Sound Lab. Denne boksen er ikkje lenger tilgjengeleg og er derfor høgt verdsett blant samlarar.
Innhald
Den originale LP-plata braut tradisjonen og kalla den andre sida «Side 0», ein referanse til Jzero.
Tubna
Tubna (arabisk تبنة, òg skrive Tibna eller Tebnah) er ein landsby sør i Syria i Daraa guvernement i Hauran-området. Han ligg 58 km sør for Damaskus og 42 km frå Daraa.
Ornette Coleman
Randolph Denard Ornette Coleman var ein amerikansk jazzmusikar og komponist som hovudsakleg spelte altsaksofon, i blant òg tenorsaksofon, trompet og fele. Han blir rekna som ein pionér innan frijazzen.
Liv og karriere
Kvartetten fekk spelejobbar på små klubbar i Los Angeles. Den første platekontakten kom som resultat av rein slump: eit plateselskap som hadde kjøpt eit arrangement av Coleman fann ikkje nokon annan som klarte å spele musikken. Ved hjelp av John Lewis som mellommann gjekk Coleman til Atlantic Records i 1959. Eit engasjement ved den vidkjende klubben Five Spot i New York i 1959 følgde, og frå nå av var Ornette Coleman Quartett eit akta namn i jazz-kretsar.
Saman med Eric Dolphy (bassklarinett), Don Cherry (kornett), Freddie Hubbard (trompet), Scott LaFaro (bass), Charlie Haden (bass), Billy Higgins (slagverk) og Ed Blackwell (slagverk) – det vil seie ein dobbeltkvartett – spelte Coleman i 1960 inn sitt truleg mest kjente album Free Jazz: A Collective Improvisation. Dette albumet blei vegvisande for utviklinga av atonal avantgardjazz. I 1960-åra lærte Coleman å spele trompet og fele såpass at han kunne bruke desse instrumenta til klangfargeeffektar. Frå tidleg 1960-tal komponerte han òg verk for kammermusikkensemble og frå 1967 fleire symfoniske verk for større ensemble (Skies of America, 1972).
Schweitzerbreen
Schweitzerbreen er ein isbre som drenerer vest langs nordsida av Littlewood Nunataks til Vahselbukta. Lerchenfeldbreen, som går vest-nordvestover, flyt saman med den nedre delen av denne breen. Han vart oppdaga av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1911–12, under Wilhelm Filchner. Han namngav han etter major Schweitzer, den første leiaren i Den tyske antarktisekspedisjon-selskapet.
Ornette Coleman
Liv og karriere
Med utgangspunkt i frijazzen utvikla Ornette Coleman frå 1970-åra eit system han kalla harmolodikk. Til skilnad frå i modalt spel improviserar musikarane over lineære intervallserier. Frå midten av 1970-talet blei Coleman, spesielt med bandet Prime Time, til ein pionér innan Free funk ved å kombinere det harmolodiske systemet med rytmar frå rocken og sfæriske klangar. Han kom med fleire plater med Prime Time i 1980-åra, men òg med den klassiske kvartetten sin.
Midt på 1990-talet var Coleman særs aktiv: han gav ut fire album i 1995 og 1996, og for første gong på mange år spelte han jamleg med pianistar (anten Geri Allen eller Joachim Kühn).
I 2002 og 2003 gjorde Ornette Coleman avstikkarar til rockemusikken og medverka på Lou Reed sitt arbeid med diktet The Raven (av Edgar Allan Poe) og på Eddy Grant sitt album Hearts & Diamonds. Tidlegare hadde han vore med på produksjonar av Yoko Ono, Claude Nougaro, Jamaaladeen Tacuma og Joe Henry.
Ved sida av musikk var Coleman interessert i vitskaplege tema frå fysikk, matematikk og kjemi. Saman med poeten og performancekunstaren Jayne Cortez hadde han sonen Denardo Coleman som er jazztrommis og som har spelt på mange av faren sine album frå 1966.
Tubna
Historie
Yaqut al-Hamawi noterte i 1220-åra at Tubna var «ein by på Hauran som høyrte til provinsen Damaskus.»
I 1596 var Tubna oppført i osmanske skattelister som Tibna og var ein del av Bani Kilab nahiya i Hauran qada. Han hadde ein heilt muslimsk folkesetnad som bestod av 30 hushaldningar og 25 ungkarar. Skattane vart betalte for kveite, bygg, sommaravlingar, geiter og bikubar.
Demografi
I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Tubna eit folketal på 1 272 i 2004. Dei fleste er kristne og følgjer den melkittiske kyrkja (bysantinsk). Det vanlegaste språket er arabisk.
Kjelder
''
Fra Filippo Lippi
Fra Filippo Lippi eller Lippo Lippi var ein italiensk renessansemålar som høyrde til Quattrocento-rørsla.
Liv
Lippi var fødd i Firenze. Han gjekk inn i karmelittfellesskapen fra Carmine i 1420, men forlét klosteret i 1432. Han førte eit omflakkande liv, ifølgje kunsthistorikaren Giorgio Vasari med mange eventyrlege opplevingar som ikkje er underbygde av anna dokumentasjon.
I 1456 blei han kapellan ved Santa Margherita-klosteret i Prato. Her hadde han eit tilhøve til nonna Lucrezia Buti, som han bortførte og fekk sonen Filippino med. Også sonen blei målar. Lippi døydde i Spoleto.
Verk
Dei tidlege verka til Filippo Lippi er prega av innverknad frå Fra Angelico. Til desse høyrer stemningsbetonte bilde av Madonna som tilber jesusbarnet ute i naturen. Kunstverka til Lippi følgde tradisjonen etter Masaccio, men tilførte det «nordlege» element som realisme og fargehandsaming. Han plasserte dei kristne helgenane utan glorie i eit samtidig miljø. Bilda hans har nøyaktige perspektiv og er svært detaljrike. Bibelske motiv blei etterkvart brukt til å framstilla verdsleg prakt.
I åra 1465 til 1467 studerte Sandro Botticelli under fra Filippo Lippi.
One 2 Many
One 2 Many var eit norsk band med Dag Kolsrud (keyboard), Camilla Griehsel (vokal) og Jan Gisle Ytterdal (gitar).
Dei gav ut sitt første og einaste album Mirror på A&M Records i 1988. Poplåten «Downtown» blei ein umiddelbar suksess over heile Europa. Ytterlegare tre singlar blei gitt ut, men bandet blei splitta under promoteringskampanjen, noko som stadfesta gruppa sin status som «one-hit wonder».
Kolsrud gjekk vidare til bandet Guys in Disguise, og deretter freista han seg med ein solokarriere. Han blei seinare musikkdirektør for A-ha sin verdsturne. Griehsel gifta seg med den britiske songaren Colin Vearncombe frå bandet Black i 1990.
Jan van Eyck
Jan van Eyck (fødd ca. 1390 i småbyen Maaseik, død 1441 i Brugge) var en flamsk målar. Jan van Eyck var, saman med broren Hubert van Eyck (1375-1426) og Hugo van der Goes, dei fremste målarane i Flandern i første halvdelen av det 15. hundreåret.
Liv og gjerning
Jan van Eyck var fødd rundt 1390 i ein liten by nær Maastricht. 1422-24 var han i teneste hos Johan av Bayern, greve over regionen Holland. Deretter søkte han teneste ved hoffet til Filip den gode av Burgund i Lille. I løpet av kort tid vart han sendebod for hertugen, med oppdrag i Spania i 1426 og Portugal i 1428. Frå 1430 var han busett i Brugge.
Jan van Eyck laga fleire store bilete for mektige oppdragsgjevarar som gav verka til kyrkjer. Mellom desse er Kanslar Rollins madonna og Kanikken van der Paeles madonna. Liknande motiv er Madonna med barn i ei kyrkje, Kunngjeringa og triptykonet Madonna med barn. Mellom portretta finst Timoteus, Målaren si kone, Margareta, Mann i raud turban samt Kardinal Niccolò Albergati.
Jan van Eycks mest kjende måleri er det symbolmetta Arnolfinis bryllaup. Biletet er eit dobbeltportrett av stor psykologisk innsikt og med eit omfattande interiør. Verket er eit av dei første sjangermåleria. Stordomen i Jan van Eycks genialitet viser seg i måten hans å framstille eit slikt motiv med den aller største reinleik og realisme. Trass i det kvardagslege miljøet skaper han ein mystikk som er så metta at den har stått mot alle tolkningsforsøk.
Mount Aaron
Mount Aaron er eit fjell nordvest i Latady Mountains i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961–67. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter W.T. Aaron, ein elektrikar ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1963.
Skjeggslangehals
Skjeggslangehals (Anhinga melanogaster) er ein stor vassfugl i tropisk Sør-Asia og Søraust-Asia. Han har ein lang og slank hals med eit rett, spist nebb, og jaktar fisk med kroppen dels under vassoverflata. Han spiddar fisken under vatn, tar fisken opp til overflata, kastar og sjonglerer fisken før han svelgjer fisken med hovudet først. Det meste av kroppen ligg under vasskorpa ved symjing i overflata, og den lange slanke halsen er synleg over vatnet, noko som gjev namnet. Til liks med skarvar har slangehalsar fjør som trekk vatn, og skjeggslangehalsar blir ofte observerte på ein stein eller ei grein med vengene folda ut.
Brunkeberg kyrkje
Brunkeberg kyrkje er ei krosskyrkje frå 1790 i Kviteseid kommune i Vestfold og Telemark fylke.
Skjeggslangehals
Skildring
Skjeggslangehals er som alle andre slangehalsar ein skarvliknande art som har ein særs lang hals. Kroppslengda er om lag 90 centimeter og dei kan vege ca. 1,1 til 1,8 kilogram. Halsen har sterkt utvikla musklar med ein knekk i halsen ved 8. og 9. ryggvirvlar som gjer at han kan bøyast og raskt skyte framover med stor kraft for å spidde fisk under vatn. Nebbkanta av har små innoverpeikande piggar som held fisken fast. Nebbet er rettpeikande og 71–87 mm langt.
Brunkeberg kyrkje
Kyrkja er bygd i tre og har 303 sitjeplassar.
Kystgrisøyre
Kystgrisøyre er ein fleirårig art i korgplantefamilien. Planta er utbreidd over Europa, Asia og Nord-Afrika. Kystgrisøyre vert kring 3 dm høg, og har buktfinna eller bukttagga ruhåra blad. Stivt snautt skaft med små bladskjel på den øvre delen. 3 cm brei korg. Langskafta fnokk med fjørstrålar inst og hårstrålar ytst. Blømer kring juli i bakkar og småskog langs kysten frå Østfold til Nordmøre.
Guillaume av Luxembourg
Guillaume er prins og arvestorhertug av Luxembourg og eldste son av storhertug Henri av Luxembourg og storhertuginne Maria Teresa av Luxembourg.
Biografi
Guillaume vart fødd på sjukehuset Maternité Grande-Duchesse Charlotte i Luxembourg. Han har fire yngre sysken: Félix av Luxembourg, Louis av Luxembourg, Alexandra av Luxembourg og Sébastien av Luxembourg. Gudforeldra hans er erkehertuginne Marie Astrid av Austerrike og prins Guillaume av Luxembourg. Sjølv er Guillaume gudfar til prins Sébastien, prins Paul Louis av Nassau, prins Emmanuel av Belgia, prinsesse Ariane av Nederland og prins Noah av Nassau.
Arvehertug
Guillaume har vore arving til den luxembourgske trona sidan far hans vart storhertug i 2000. Om han ein gong vert storhertug vil han få namnet Guillaume V. Ei av oppgåvene hans sidan 2001 har vore å vere æresstyreleiar for den økonomiske utviklinga i Luxembourg. Han var tidlegare aktiv i Kraizberg Foundation, ein veldedig institusjon for funksjonshemja.
Guillaume har representert Luxembourg under fleire feiringar, mellom anna då prins Christian av Danmark var døypt i januar 2006, då dronning Sonja av Noreg feira bursdagen sin i juli 2007 og då kronprins Willem-Alexander av Nederland feira 40-årsdagen sin i september 2007.
Personleg liv
Då Guillaume feira 30-årsdagen sin gav han intervju der han sa at han var i eit forhold, men at dei trong meir tid til å vurdere ei mogleg framtid i lag. 26. april 2012 annonserte hoffet at kjærasten hans var den belgiske grevinna Stéphanie de Lannoy. Dei har felles avstamming frå den austerrikske hertugen Charles Marie Raymond d'Arenberg. Guillaume og Stéphanie de Lannoy gifta seg 19. og 20. oktober 2012. Den fyrste delen av bryllaupet var privat, medan det religiøse bryllaupet med gjester frå heile verda fann stad dagen etter. 10. mai 2020 fekk han og arvestorhertuginna det fyrste barnet sitt, sonen prins Charles.
Guillaume er interessert i musikk og idrett; han spelar piano og likar fotball, symjing og volleyball. Han pratar luxembourgsk, fransk, tysk, spansk og engelsk. Han representerer ofte foreldra sine i utlandet.
Brunkeberg kyrkje
Innvendig er ein særeigen dåpsengel og eit krusifiks over altaret. Naivistiske og dramatiske bibelske motiv er måla på midtpartiet i himlinga.
Byggmeister var Såmund Såmundsson Gjersund frå Morgedal. Målararbeidet vart utført av Aslak Nestestog frå Vinje. Døypefonten vart laga av Aasmund Såmundsson Nordgaard.
Fylkesveg 841 i Østfold
Fylkesveg 841 i Østfold går mellom Gunneng og Stikle i Marker kommune. Vegen er 5,0 km lang.
Skjeggslangehals
Skildring
Hekkedrakta er dominert av brunt og djupt svart, men med innblanda kvite fjører i vengene. Halsen er brun med langt kvitt strupeområde og ei kvit linje langs kvar side av hovudet. Nebbet er gult. Utanfor hekketida er fjørdrakta mindre kontrastrik, ungfuglar har lysare, meir einsfarga hals og manglar dei kvite stripene bakover frå hovudet.
Stepping Stone Pond
Stepping Stone Pond er eit lite, isdekt tjern, 700 meter aust-nordaust for Craig Pond i Labyrinth i Wright Valley i McMurdo Dry Valleys. Han fekk dette namnet av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (2004) etter at ei feltgruppe frå United States Antarctic Program (USAP) vitja området (2003–04), og rapporterte at det låg perfekte overgangssteinar (stepping stones) i tjernet, slik at det lett kunne kryssast.
Skjeggslangehals
Skildring
Utbreiingsområdet er frå vest Indusdalen i Pakistan, austover det meste av India og fastlandet av Søraust-Asia, Sri Lanka, Malaysia, Filippinane og Indonesia vest for Molukkane, men inkludert Sundaøyane og Sulawesi. Habitatet er innsjøar og elver, i mindre grad ned mot tidevassdammar og estuar ved kystar. Hovudføda er fisk, men dei kan òg ta anna byttedyr i vatn.
Dei lange skulderfjørene var ein gong populære i hattedekorasjonar.
Feiring jernverk
Feiring jernverk låg ved Skreikampen i den tidlegare Feiring kommune, som i dag er ein del av Eidsvoll kommune. Jernverket var i drift frå 1806 fram til 1819. Carsten Anker byrja bygginga av Feiring Jernverk i 1799. Anker hadde kjøpt Eidsvoll Verk i 1794 av dåverande verkseigar Iver Elieson, og ynskte å forenkle produksjonen ved dette verket ved å la det nye, lokale verket smelte råjern frå gruvemalmen og transportere dette råjernet til Eidsvoll Verk for vidare foredling. Jernverket på Eidsvoll, som hadde vore i drift sidan 1600-talet, hadde i all tid henta jernmalmen frå gruver i Feiring, mellom anna Pålsgruva og Flesvikgruva.
Verket vart oppsett ved Torgunrudelva, høgt oppe i åsen, like på oversida av Kastfossen. Det nye verket trong ei elv til å drive knuseverket for malmen og blåsebelgen til masomnen. Torgunrudelva, som alt var delvis regulert til møller og sagbruk, vart valt, og Anker fekk bygd to nye dammar. Den eine, Atthaldsdammen ligg mellom verket og Bladtjern og eksisterer i dag (sjølv om steinkiste-demninga er borte). Den andre dammen, rett nord for verket, kan ein berre sjå spora av.
Råjernet vart transportert på Verkensvegen nedover åsen til Sotodden ved Torgunrud, der det vart lasta opp i føringsbåtar (sjå føringsbåt (Mjøsa) og Torgunrudbåten) og frakta vidare sørover på Mjøsa.
Carsten Anker flytta i 1811 inn i Eidsvollsbygningen, men lèt oppføre eit lysthus ved Feiring Jernverk, på ein topp nord for Stefferudkollen. Denne toppen heiter i dag Lysthuskampen. I samband med prins Christian Frederik si ferd gjennom Noreg før riksmøtet på Eidsvoll i 1814, besøkte Carsten Anker og den danske arveprinsen Feiring Jernverk 8. juni 1813. Dei kryssa Mjøsa med båt, tok båten frå gården Skrårud på Morskogen til Sotodden ved Torgunrud. I det høvet vart det støypt ei minneplate med følgjande inskripsjon: ''Christian Frederik/Prins til Dannem. Og Norge/bivaanede et utslag/af Fejrings marsovn/den 8. juni 1813./ Dette verk nød saadan hæder/skiønne dag dit minde glæder/''.
Hans Johan Sagrusten
Hans Johan Sagrusten er ein norsk teolog, prest og diktar. Han er bibelbrukskonsulent i Det Norske Bibelselskap. Han er ein av omsetjarane bak den nyaste norske bibelomsetjinga Bibel 2011.
Feiring jernverk
Forvaltaren ved Feiring Jernverk var tysk, og heitte Klouman. I brevvekslinga mellom Klouman og Anker kjem det fram at under krigen mot Sverige i 1814 hysa Torgunrud gard to svenske soldatar som forvaltar Kloumann sette i arrest på jernverket.
Hans Johan Sagrusten
Sagrusten har gjeve ut diktsamlingane Dua over Jordan (2000), Haustsong (2003) og Evangeliesonettar (2012). I 2014 gav han ut ei bok om dei eldste manuskripta til Bibelen, Det store puslespillet, følgd av Det store puslespelet II (2016). I 2017 gav han ut boka Den skjulte skatten om Aslak Bolts bibel.
Feiring jernverk
Napoleonskrigane, med britisk blokade av norske hamner, gjekk hardt utover Ankers inntekter på eksport av trelast og jern. Samstundes sat han i særs høg gjeld, særleg skattegjeld. Under den store brannen på trelasttomtene i Bjørvika i Oslo i 1819, gjekk dessutan store mengder utrygda trelast tapt. Anker var lenge optimist og venta til 1821 med å seie opp forvaltar Klouman. Men då Finansdepartementet i 1822 kravde innbetalt skyldig skatt, klarte ikkje Carsten Anker å dekke kravet og vart slått konkurs. Bygningane ved Feiring Jernverk vart selde på auksjon.
Jernverksområdet i dag
Feiring jernverk er eit av de best bevarte jernverksområda i Noreg frå tida etter den industrielle revolusjonen. Hustuftene har stått nesten heilt urørte fram til i dag. Jernverkstuftene og restane etter masomnen er blitt restaurerte, og Eidsvoll historielag har sett opp informasjonstavler på verksområdet. Jernverket, Eidsvoll bygdetun og Okkupasjonsmuseet utgjer til saman Eidsvoll museum.
Feiring Jernverk si historie blir i dag halde levande gjennom eit skodespel som årleg blir spelt i Jernverkshelga i august.
Rough av Tina Turner
Rough er det tredje soloalbumet til Tina Turner, gjeve ut i september 1978 på EMI i Storbritannia, Ariola Records i Vest-Tyskland og United Artists i USA.
Oversyn
Rough var det første soloalbumet til Turner etter at ho gjekk frå ektemannen Ike Turner i 1976. Dei to første soloalbuma, Tina Turns the Country On! (1974) og Acid Queen (1975), vart spelte inn medan ho framleis var gift med Ike Turner og var medlem av the Ike and Tina Turner Revue. Rough var det første albumet der Ike Turner ikkje hadde noko medverknad. Skilsmissa mellom dei to var endeleg over i 1978, same året som Rough. Tina Turner var utan pengar, men fekk halde retten til å bruke scenenamnet Tina Turner.
Albumet består av rockelåtar, i staden for soul, blues og R&B, som ho ofte hadde spelt med the Revue. Men albumet vart spelt inn på høgda av discotida og er prega av dette. Opningssporet, «Fruits of the Night», var til dømes skriven i lag med den langvarige samarbeidspartnaren til Giorgio Moroder, Pete Bellotte. Turner tok òg med ein versjon av Bob Seger sin «Fire Down Below», som seinare vart spelt inn av Bette Midler i 1979 for filmen The Rose. Albumet inneheld òg den første coverversjonen hennar av Elton John sin «The Bitch Is Back», som ho spelte inn på ny i 1991 for hyllestalbumet Two Rooms: Celebrating the Songs of Elton John & Bernie Taupin.
Albumet Rough inneheld i dei fire singlane, «Viva La Money», «Root Toot, Undisputable Rock & Roller», «Sometimes When We Touch» - ein versjon av Dan Hill-balladen - og «Night Time Is the Right Time», som alle fekk ein viss suksess. Albumet selde heller dårleg. Som det førre albumet Acid Queen, synte albumet retninga som Turner ønskte å ta med å kombinere rock med pop og R&B.
Albumet vart gjeve ut på CD av EMI tidleg i 1990-åra, men er i dag ute av opplag.
Otto Lilienthal
Otto Lilienthal var ein tysk flypioner og oppfinnar. Han er anerkjend for å ha bygd det fyrste vellukka menneskebærende glideflyet, Derqitzer Gliderin i 1891, sjølv om sir George Cayley hadde bygt eit vellukka menneskeberande glidefly nesten førti år tidlegare.
Towle Point
Towle Point er eit nes 1 nautisk mil (1,9 km) nord for Post Office Hill heilt nordaust på Ross Island. I samband med at andre namn på øya er kalla opp etter ekspedisjonsskip, vart dette neset kalla opp etter USNS «Private John R. Towle», eit fraktefartøy i området for United States Antarctic Program (USAP) minst 18 sesongar 1956-80.