cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
150 Nuwa
150 Nuwa er ein stor asteroide i hovudbeltet. Han er samansett av primitvt karbonkondrittmateriale. Overflata er særs mørk.
Han blei oppdaga av J. C. Watson den 18. oktober 1875 og namnsett etter Nüwa, ei kinesisk skapargudinne.
Den 17. desember 1999 okkulterte Nuwa ei stjerne.
Kołobrzeg
Kołobrzeg (tysk Kolberg, kasjubisk Kòłobrzeg) er ein by sentralt i Pommern, nordvest i Polen med i underkant av 50 000 innbyggjarar. Kołobrzeg ligg ved elva Parsęta på sørkysten av Austersjøen (i området delt mellom elvane Oder og Wisła.
Namnet på byen vart første gong nemnd av Thietmar av Merseburg som Salsa Cholbergiensis. Han vart grunnlagd på ny i seinmellomalderen og vart då regionssenter på kostnad av den tidlegare slavisk-pommerske Budzistowo. Som ein by i Hansaen med Lübeck-rettar, vart byen eit urbant senter for det romersk-katloske bispedømet Cammin. Då Kolberg vart ein del av det brandenburgske Pommern i tidleg moderne tid, stod dei imot Napoleon sine troppar i omleiringa av Kolberg. Frå 1815, var han ein del av Kongedømet Preussen i Pommern. I 1945 vart byen ein del av Polen og den tyske folkesetnaden som ikkje flykta før den raude armeen kom til staden, vart seinare kasta ut. Byen vart øydelagd under slaget ved Kolberg, og vart gjenoppbygd. Han mista derimot statusen som regionssenter til fordel for den nærliggande byen Koszalin.
Easter Everywhere
Easter Everywhere er det andre studioalbumet til det amerikanske psykedelisk rock-bandet The 13th Floor Elevators. Det kom ut i november 1967 på International Artists. Det vert av mange rekna som eit av dei beste psykedeliske albuma som er gjevne ut.
Albumet vart spelt inn i ein eigen psykedelisk stil som varierte frå «Slip Inside this House» til ein psykedelisk versjon av Bob Dylan sin «It's All Over Now, Baby Blue». «Levitation» er blant dei mest kjende songane til bandet. Som på det førre albumet spelar Tommy Hall elektrisk krukke på mange av songane.
Almåsgrønningen
Almåsgrønningen er ein innsjø som ligg i Høylandet kommune i Trøndelag fylke. Gjennom Nordåa er han knytt til Store Grønningen og Orsgrønningen. Nordåa renn ut i Grungstadvatnet (14 moh). Vassdraget held fram i elva Eida til Eidsvatnet (6 moh.) og vidare i elva Bjøra, som renn ut i Namsen ved Rodum i Overhalla kommune.
Linda Olsson
Linda Olsson er ein svensk-newzealandsk jurist og forfattar.
Linda Olsson var busett i Stockholm og tilsett i bank fram til 1986, då ho tok til å skriva og byrja å reisa. Reisene førte henne til England, Kenya, Singapore og Japan før ho slo seg ned i Auckland på New Zealand i 1990. Debutroman hennar kom ut i 2005 med tittelen Let me sing you gentle songs. Han er omsett til ei lang rekkje språk, på norsk med tittelen La meg synge deg stille sanger som kom ut i 2008 på forlaget Vigmostad & Bjørke. Romanen vart utgjeven i USA i 2007 med tittelen Astrid and Veronika.
1136
1136 (romartal MCXXXVI)
Albertville
Albertville er ein by og kommune søraust i Frankrike i Dei franske Alpane og departementet Savoie. Byen er mest kjend som vertsby for vinter-OL 1992.
Geografi
Albertville ligg ved elva Arly, like før ho munnar ut i elva Isère. Byen ligg i ei høgd mellom 345 og 2 037 meter.
Nærliggande fjell er: Belle Etoile, Dent de Conse, Négresse, Roche Pourrie, Mirantin, Pointe de la Grande Journée og Chaîne du Grand Arc.
Av nærliggande fjellkjeder finn ein Bauges, Beaufortain og byrjinga av Vanoise.
History
Albertville vart grunnlagd i 1836 av den sardiske kongen Karl Albert. Han består òg av mellomalderbyen Conflans, som har bygningar tilbake til 1300-talet. Sidan den gong har Albertville utført handel mellom Frankrike, Italia og Sveits, i tillegg til industriar som papirfabrikk og vasskraftverk.
Addisons sjukdom
Addisons sjukdom er ein sjukdom som kjem av nedsett produksjon av hormon frå binyrebarken. Symptom er brunfarging av huda, svekka muskelkraft og avmagring. Sjukdommen vert behandla med kortison. Namnet kjem frå den britiske legen Thomas Addison.
Albertville
History
Vinter-OL 1992 vart halde i Savoie-regionen, med Albertville som vertsby. Nokre av sportsarenaene har seinare vorte omforma til anna bruk. Enkelte sportsanlegg er framleis i bruk, som skøytebanen teikna av arkitekten Jacques Kalisz. Sjølve byen er derimot meir ein industriby enn ein turistby.
Addisons sjukdom
Kjelder
på Caplex.
Jacob Berner
Jacob Berner var ein norsk fotballspelar og bandy- og ishockeyspelar. Han vart fødd av norske foreldre i New York i USA, familien flytta tilbake til Noreg same året. Berner var i alle år medlem av Trygg, og representerte klubben i kva idrett det gjaldt.
Karriere
Berner spela 25 fotballlandskampar for Noreg i perioden 1923 til 1930, i tre år var han landslagskaptein. Berners posisjon på bana var venstre half. Han var med og vinne den nordiske fotballturneringa 1929-32 for Noreg.
Berner var med på å vinne noregsmeisterskapen i ishockey med Trygg i 1935. Han deltok også i fire landskampar for Noregs landslag i bandy.
U2
U2 har vore ei populær musikkgruppe verda over sidan 1980-talet. Dei har i tillegg til musikken gjort seg gjeldande med eit sterkt engasjement innan politiske saker og miljøvern.
U2 (fleirtyding)
U2 kan syna til:
Øvrevatnet
Øvrevatnet er ein innsjø som ligg i Fauske kommune i Nordland. Grunna den låge høgda, inneheld innsjøen noko sjøvatn.
Kybartai
Kybartai er ein by i fylket Marijampolė i Litauen.
Byen ligg 16 km vest for Vilkaviškis, tett ved grensa mot Kaliningrad oblast i Russland. Folketalet var i 2005 på 6395 og minkande frå førre teljing.
Den berømte målaren Isaak Levitan var fødd i Kybartai.
Figgjeskjær tåkeklokke
Figgjeskjær tåkeklokke er eit fyr og eit sjømerke som tidlegare stod på Langøytangen fyr før det vart flytta til halvøya Figgeskjær, som ligg rett ved innseglinga til Langesund når ein kjem frå Stathelle.
Tåkeklokka vart sett opp i 1911 og teken ut av bruk i 1989. Ho er i dag eigd av Staten og freda etter lov om kulturminne.
Klokka er frittståande og bygd i tre med sveitsarstilpreg.
Dominikanarordenen
Dominikanarordenen er ein katolsk religiøs orden som oppstod i høgmellomalderen. Ordenen blei stifta i Toulouse i 1215 av spanske presten Dominikus etter augustinarregelen, og godkjend året etter av pave Honorius III. Dominkanarane omfattar tre ordenar: Munkar i Ordo fratrum praedicatorum (O.P.), 'ordenen av preikebrør' eller den første ordenen, nonner som dei dominkanske systrene eller den andre ordenen, og lekfolk i lekdominikanarane eller den tredje ordenen.
I Noreg finst det dominikanarar ved St. Dominikus kloster, Lunden kloster og Sta. Katarinahjemmet i Oslo og ved Mariaklosteret i Bodø.
Historie
Dominikanarordene og den samtidige fransiskanarordenen blei danna som ei ramme for tiggarmunkar som streifa rundt i Europa i mellomalderen. Ordenen spreidde seg raskt i Europa, og omfatta etter ti år 12 provinsar: Spania, Sør-Frankrike (Provincia), Nord-Frankrike (Francia), Nord-Italia (Lombardia), Roma og Sør-Italia (Romana), Ungarn, Tyskland, England, Polen, Skandinavia (Dacia), Aust-Middelhavet (Grecia) og Det heilage landet som omfatta dagens Israel, Syria og Kypros. Rundt 1500 hadde han 23 provinsar, og spreiinga fortsette i Den nye verda. Det første klosteret deira grunnlagd i Santo Domingo på Hispaniola, i det som no er Den dominikanske republikken, i 1512.
I løpet av 1500-talet mista ordenen fleire provinsar, som Skandinavia på grunn av reformasjonen og Ungarn, som blei erobra av osmanarane. Likevel voks ordenen til sitt størrste ved byrjinga av 1700-talet, då han omfatta 48 provinsar, over 1 000 kloster og rundt 25 000 ordensbrør. Deretter førte hendingar som den franske revolusjonen og anna uro til ein talmessig tilbakegang, og ordenen forsvann i mange land. Frå 1800-talet såg dominkanarane fornying og ny vekst takka vere den liberale Jean-Baptiste Henri Lacordaire. Ved byrjinga av 2000-talet omfatta ordenen 44 provinsar med 617 kloster, rundt 5,000 ordensbrør, 3,200 systrer, fleire titals tusen lekmedlemmer og rosenkransbønefellesskapet, med meir enn to millionar medlemmer.
Fysisk lag
Det fysiske laget set dei mekaniske og elektriske grensene for å oppretta og vedlikehalda det fysiske sambandet. Standardane på dette laget definerer for det meste kabling, pluggar og kontaktar.
Сетевая модель OSI
Damokloide
Damokloidar er asteroidar som 5335 Damocles og 1996 PW som høyrer til Hally-familien eller som har lange banar med høg eksentrisitet lik periodiske kometar som Halleys komet, men som ikkje har ein koma eller komethale.
Det vert trudd at damokloidar er kjernane av Halley-type-kometar som har mista alle dei flyktige stoffa (gassane) etter gjentekne nærpasseringar av Sola. Slike kometar er tenkte å koma frå Oorts sky. Denne hypotesen er styrkt av at ei rekkje lekamar som ein trudde var damokloidar viste seg å utvikla koma og vart bekrefta å vera kometar. Desse var: C/2001 OG108 (LONEOS), C/2002 CE10 (LINEAR), C/2002 VQ94 (LINEAR), C/2004 HV60. Endå eit sterkt bevis er at ein fjerdedel av damokloidane har retrograde banar, ulikt dei fleste andre asteroidar.
I juli 2007 kjende ein til 36 damokloidar. Snittradiusen deira ligg på åtte kilometer. Albedoane til fire damokloidar har blitt målt, og dei er blant dei mørkaste objekta som er kjende i solsystemet. Damokloidar er raude i farge, men ikkje så raude som mange kuiperbelteobjekt eller kentaurar.
Viktor Dyk
Viktor Dyk var ein kjend tsjekkisk poet, prosaforfattar, politikar, politisk forfattar og advokat. Han var fødd i Pšovka ved Mělník i det daverande Böhmen.
Sankt Laurentius
Sankt Laurentius (Laurentius frå Roma) er ein helgen som leid martyrdøden 10. august 258 i Roma under keisar Valerian I. I Noreg er Sankt Laurentius òg kjend som Sankt Lavrans eller Sankt Lars, i Sverige som Sankt Lars, i Frankrike som Saint Laurent, i England som Saint Lawrence. Han vert feira 10. august. I Noreg vart dagen kalla larsok, som var avmerkt på primstaven.
Laurentius var diakon og forvaltar av kyrkjelege pengar og verdesaker i Roma under pave Sixtus II, som sjølv vart avretta 6. august 258 under keisar Valerian I's forfølgingar av kristne. Ei viktig oppgåve for Laurentius var utdeling av midlar til dei fattige. Før Sixtus II vart avretta, gav han ifylgje legendene Laurentius rett til å disponere verdiane i kyrkja til føremon for dei fattige. Dessutan skulle Laurentius take vare på den heilage kalken som Jesus hadde nytta under det siste måltidet med læresveinane sine, som var av dei dyrgripane kyrkja hadde i sitt eige. Laurentius sendte den heilage kalken til foreldra sine i Huesca, og denne kalken er i dag å sjå i Catedral de Santa María de Valencia i Valencia i Spania. Alt anna av pengar og heilage gjenstandar delte Laurentius ut til dei fattige i samsvar med avtale han hadde gjort med pave Sixtus II, som òg vart ein av den katolske kyrkjas helgenar.
Prefekten i Roma var kjend med at kyrkja hadde store verdiar i pengar og gjenstandar, og kommanderte Laurentius til å levere dette inn for at midlane skulle nyttast til offentlege føremål. Men då Laurentius ikkje føya han, fekk han Laurentius piska og pint, og til sist teke langsamt av dage ved å steikast på ei jarnrist over glødande kol. Difor er det ei jarnrist som er kjenneteiken for Sankt Laurentius, hans helgenattributt.
Kyrkja Basilica di San Lorenzo fuori le mura i Roma skal ha vore reist på staden der Laurentius vart drepen, og hyser som relikvie ei steinhelle som dei jordiske restane av han vart lagt på. Rista som han vart steikt på, finnast som relikvie i eit sidekapell i kyrkja San Lorenzo in Lucina i Roma.
Etter legenda skal altså Laurentius opphavleg ha vore spansk og kome frå Osca, det noverande Huesca i Spania. Men då namnet Laurentius tyder 'mannen frå Laurentum', er det ikkje utenkjeleg at han eigentleg kom frå Laurentum, som låg i nærleiken av Roma. Det er soleis mogleg at legendene ikkje er historisk korrekte med omsyn til opphavet hans. I alle høve har legendene gjeve grunnlag for at Sankt Laurentius vart ein vernehelgen for Spania, og at Catedral de Santa María de Valencia har ein viktig, heilag gjenstand å syne fram.
Sankt Laurentius er elles vernehelgen for bibliotekarar, arkivarar, studentar, fattige, brannskada og mange fleire, mellom andre dei med yrke som har med eld å gjere, til dømes bryggarar, vaskekoner og kokkar.
Maracanã
Estádio Mário Filho, kjend som Maracanã, er ein fotballstadion i Rio de Janeiro i Brasil. Han er den største fotballstadionet i Brasil, med plass til rundt 87 000 tilskodarar. Her speler klubbene Flamengo og Fluminense (og delvis Vasco da Gama) heimekampar. Botafogo spelte også sine heimekampar her fram til dei fekk sin eigen heimebane sommaren 2007.
Namnet «Maracanã» har tupi-guaraniopphav og tyder 'som ei rangle' (marakas). Namnet kjem frå lyden laga av brunpannearapapegøyar som heldt til i området før stadionet blei bygd.
151 Abundantia
151 Abundantia er ein steinete asteroide i hovudbeltet,
Han blei oppdaga av J. Palisa den 1. november 1875 og kalla Abundantia, latin for 'overflod'. Namnet kom frå den romerske overflodsgudinna Abundantia, men markerte òg det aukanda talet på asteroidar som blei oppdaga på 1870-talet.
Jan-Folke Sandnes
Jan-Folke Sandnes er ein lokalpolitikar busett på Innhavet i Hamarøy kommune. Sandnes var ordførar for partiet Høgre i Hamarøy i perioden frå 2003 til 2007 og vald til kommunestyrerepresentant i perioden frå 2011 til 2015. I 2015 vart han på ny vald som ordførar i Hamarøy.
Isoflate
Ei isoflate er ei tredimensjonal utgåve ev ei høgdekote. Det er ei flate som representerer punkt av same verdi (t.d. trykk, temperatur, fart, tettleik) innanfor eit område i rommet.
Vanlegvis kan ein sjå isoflater ved å bruke datagrafikk, og vert ofte brukt for å vise utrekna data i væskedynamikk, slik som væskestraum rundt lekamar, t.d. ei flyvenge.
I medisinsk avbilding kan isoflater brukast til å representere område med ei viss tettleik i ei tredimensjonal CT-skanning, slik at ein kan visualisere indre organ, bein eller andre strukturar.
Fleire andre område, som farmakologi, kjemi, geofysikk og meteorologi, bruker tredimensjonale data representert som isoflatar.
The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars
The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars, eller berre Ziggy Stardust, er eit konseptalbum av den britiske musikkartisten David Bowie frå 1972, laust basert på soga om ei rockestjerne kalla Ziggy Stardust. Albumet er rekna som eit av dei store i rockehistoria, og musikkmagasinet Melody Maker har utpeikt albumet som det definitive albumet frå 1970-talet. Albumet klatra til femteplass på den britiske albumlista, og til 75. plass i USA.
I 1997 vart Ziggy Stardust stemd fram til 20. plass over dei største platene gjennom tidene i ein «Music of the Millenium»-avstemming leia av fleire aviser og magasin i Storbritannia. Musikkmagasinet Q plasserte albumet på 24. plass på ei liknande liste, medan fjernsynskanalen VH1 hadde det på 48. plass. Musikkmagasinet Rolling Stone hadde albumet på 35. plass på si liste over dei 500 beste albuma gjennom tidene. I 2000 hadde Q albumet på 25. plass på ei liste over dei 100 beste britiske albuma gjennom tidene.
Soge
Albumet presenterer soga, om noko uklårt, om rockestjerna Ziggy Stardust, ein marsbuar som kjem til jorda for å frigjere menneskeheita frå banalitet. Ziggy Stardust er den definitive rockestjerna, seksuelt lett på tråden, med stort narkotikamisbruk og med ei melding om fred og kjærleik. Han vert derimot til slutt øydelagd av narkotika og sex, og til slutt riven sundt av tilhengjarane han inspirerte. Den mytologiske soga om ein fordømd rockemessias, vart godt likt av tilhengjarar både då og i dag.
Karakteren Ziggy var opphavleg inspirert av den britiske rock 'n' roll-artisten Vince Taylor som Bowie møtte etter Taylor hadde hatt eit samanbrot og trudde han var ei blanding av ein gud og eit romvesen. sjølv om Taylor berre var ein blåkopi for karakteren. Andre påverknader var mellom andre Legendary Stardust Cowboy og Kansai Yamamoto, som designa kostyma Bowie gjekk med under turneen. Ziggy Stardust-namnet kom delvis frå Legendary Stardust Cowboy, og delvis, som Bowie fortalte Rolling Stone, fordi «Ziggy var eit av få fornamn eg klarte å finne som byrja på bokstaven 'Z'.» Han forklarte seinare i eit intervju i 1990 for Q Magazine at Ziggy-delen av namnet kom frå ein skreddar kalla Ziggy's som han passerte på toget, og han likte det fordi det hadde «den Iggy-samanhengen [som i Iggy Pop]», men var ein skreddar, og eg tenkte, vel dette skal omhandle klede, så det var ein liten intern spøk for meg sjølv at eg kalla han Ziggy. Så Ziggy Stardust var ein kombinasjon av ting.»
«Stardust» kom frå ein av artistane som var på same selskap som Bowie, countryartisten Norman Carl Odam, The Legendary Stardust Cowboy. Bowie spelte ein Legendary Stardust Cowboy-song, «I Took a Trip (On a Gemini Spaceship)», tretti år seinare på Heathen.
Produksjon
Ziggy Stardust-innspelinga starta berre nokre veker etter Hunky Dory kom ut. Den første songen som vart spelt inn for albumet var «It Ain't Easy», spelt inn september 1971. den første innspelinga i november gav «Hang on to Yourself», «Ziggy Stardust», «Rock 'n' Roll Star» (seinare forkorta til «Star»), «Moonage Daydream», «Soul Love», «Lady Stardust» og «Five Years».
To coverversjonar vart òg spelte inn i november, meint for albumet som enno ikkje hadde fått namn. Desse var Chuck Berry sin «Around and Around» (kalla «Round and Round») og Jacques Brel sin «Amsterdam» (kalla «Port of Amsterdam»). Ei nyinnspeling av «Holy Holy» (først spelt inn i 1970 og gjeven ut som singel til dårleg sal, i januar 1971) vart først meint for Ziggy, men droppa til fordel for «Rock 'n' Roll Suicide». «Round and Round» vart erstatta av «Starman» og «It Ain't Easy» erstatta «Amsterdam» på det endelege albumet. Alle tre vart sidan gjevne ut som B-sider på singlar.
«Velvet Goldmine», først spelt inn under Hunky Dory-innspelinga, var òg meint for Ziggy, men vart erstatta av «Suffragette City». RCA gav han i 1975 ut som B-sida til den britiske nyutgjevinga av «Space Oddity» etter å ha remiksa han og mastra han utan løyve frå Bowie.
Pjotr Rumjantsev
Grev Pjotr Aleksandrovitsj Rumjantsev-Zadunajskij var ein av dei fremste generalane i Russland på 1700-talet. Han styrte Vesle-Russland for tsarinne Katarina den store frå Hetmanatet vart avskaffa i 1764 fram til Katarina døydde 32 år seinare. Monument til ære for sigrane hans er mellom anna Kagulobelisken i Tsarskoje Selo (1772), Rumjantsevobelisken på Vasilievskijøya (1798–1801), og at Derzjavin skreiv mange hyllingsdikt om han.
The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars
Produksjon
«Starman» kom ut som singel i april (ikkje først meint for albumet), men kom ikkje ut i den originale «høglydte» miksen på CD. Han skil seg noko ut med at han har ein dempa «morsekode» mellom verset og refrenget samanlikna med den originale utgjevinga i 1972. B-sida til «Starman» var «Suffragette City», som vart mastra for albumet med ein tre tonar i avslutninga som førte han inn frå «Ziggy Stardust» slik at songane hang saman. dei vart aldri spelte slik av Bowie på konsertar.
Innspelt og gjeven ut under den pågåande Ziggy-turneen var to andre songar. Den første var «John, I'm Only Dancing», spelt inn i Trident seint i juni og gjeven ut (berre i Storbritannia) i september. «The Jean Genie» vart spelt inn i RCA Studios i New York tidleg i oktober på starten av den amerikanske turneen, og gjeven ut i USA i november. Songen vart miksa på ny for Aladdin Sane.
Rockklaverspelaren Rick Wakeman fekk høvet til å spele keyboard på albumet, men valde å verte med i den progressive rockegruppa Yes i staden.
Pjotr Rumjantsev
Han hadde suksess under sjuårskrigen (1756-1763) i Gross-Jägersdorf (1757) og Kunersdorf (1759). I 1761 omleira han og erobra den pommerske festninga Kolberg og la slik vegen open for den russiske armeen til Berlin.
The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars
Ziggy Stardust-soga
Albumet var av Bowie meint som eit filmmusikkalbum og eit musikalsk grunnlag for eit scene show og/eller fjernsynsproduksjon som fortalte soga om Ziggy Stardust.. I tillegg til songar frå albumet ønskte Bowie å ha med songar som «All the Young Dudes», «Rebel Rebel» og «Rock 'n' Roll With Me» (dei to siste spelte inn for Diamond Dogs).
Pjotr Rumjantsev
Så lenge Katarina den store regjerte, tente Rumjantsev som øvste guvernør i Ukraina. I dette embetet, som faren òg hadde hatt, prioriterte han å fjerne alt sjølvstyre som hetmanen hadde hatt og innlemme dei nyerobra områda i Det russiske imperiet. Somme anklagar han for å ha fremma liveigenskap i Ny-Russland, men valet av ein slik politikk stod utanfor hans kontroll.
The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars
Ziggy Stardust-soga
I eit intervju med Rolling Stone med William S. Burroughs forklarte Bowie Ziggy Stardust-soga ytterlegare:
Pjotr Rumjantsev
Rumjantsev var no ein vidkjend russisk kommandant. Andre generalar under Katarina den store var visstnok så sjalu på suksessen til Rumjantsev at dei ikkje ville la han få kommando igjen, ein av dei Potemkin. I fredstid skreiv Rumjantsev om dei nyskapande taktikkane sine i Instruksjonar (1761), Skikk i militærtenesta (1770) og Tankar (1777). Desse verka vart teoretisk grunnlag for omorganiseringa av den russiske armeen som Potemkin gjorde.
Under den andre russisk-tyrkiske krigen mistenkte Rumjantsev at Potemkin med vilje heldt tilbake forsyningar til armeen hans og trekte seg som kommandør i protest. I det polske felttoget i 1794 vart han igjen øvstkommanderande, men det var rivalen hans Aleksandr Suvorov som faktisk førte armane i kamp. I dette tilfellet brydde ikkje ein gong Rumjantsev om å forlate heimen sin i Tasjan, som han hadde ombygd til ei festning. Han døydde der 8. desember 1796, fleire månader etter Katarina døydde, og vart gravlagd i Petsjersk Lavra i Kiev.
The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars
Ziggy Stardust-soga
Slutten kjem når uendelegeheita kjem. Dei er eigentleg eit svart hol, men eg gjort dei til folk fordi det ville vere særs vanskeleg å forklare eit svart hol på scenen.[...]
Ziggy får råd i ein draum av dei uendelege om å skrive at Starman kjem, så han skriv 'Starman', som er den første nyhenda om håp folk har høyrt. Så dei grip tak i dette. Stjernemenneskene han snakkar om er dei kalla dei uendelege, og dei hoppar frå svart hol til svart hol. Ziggy har snakka om desse fantastiske rommenneskene som kjem for å redde jorda. Dei kjem ein stad nær Greenwich Village. Dei bryr seg ikkje om verda og er ikkje nyttige for oss. Dei berre hoppar rundt om i universet via dei svarte hola. Heile livet deira er å reise frå univers til univers. I sceneoppføringa liknar ein av dei Brando, ein annan er ein Black New Yorker. Eg har ein som heiter Queenie, the Infinite Fox...Ziggy startar no å tru på alt dette sjølv og ser på seg sjølv som ein profet for framtidige stjernemenneske. Han tar seg sjølv opp til utrulege spirituelle høgder og vert halde i live av disiplane sine. Når dei uendelege kjem, tar dei bitar av Ziggy for å gjere dei verkelege, fordi i den opphavlege tilstanden deira er dei antistoff og kan ikkje eksistere i verda vår. Og dei riv han sunt under songen 'Rock 'n' roll suicide'. Så snart Ziggy døyr på scenen tar dei uendelege elementa hans og gjer seg sjølv synlege."
Utgjeving og ettermæle
Då det kom ut den 6. juni 1972, nådde Ziggy Stardust 5. plass i Storbritannia og 75. plass i USA. Albumet selde etter kvart til platinaplate i Storbritannia og gullplate i USA. Den einaste singelen frå albumet, «Starman», nådde 10. plass i Storbritannia og 65. plass i USA.
I utgåva av Rolling Stone frå 20. juli 1972, gav Richard Cromelin albumet særs god kritikk og «minst 99 poeng» (truleg ut av 100), men skreiv at sjølv om han syns albumet var bra, trudde han ikkje det kom til å vare. I meldinga skriv Cromelin «me bør alle be ei bøn om at lagnaden hans ikkje er skapt til å stige og falle med lagnaden til «drag-rock»-syndromet».
I 1997 vart Ziggy Stardust kåra til det 20. beste albumet gjennom tidene i ei Music of the Millennium-undersøking utført i Storbritannia av HMV Group, Channel 4, The Guardian og Classic FM. I 1998 kåra lesarane av Q magazine det på 24. plass og Virgin All-time Top 1000 Albums rangerte det på 11. plass, medan VH1 i 2003 plasserte det på 48. plass. Det vart kåra til det 35. beste albumet av Rolling Stone på lista deira over dei 500 største albuma gjennom tidene. I 2000 plasserte Q albumet på 25. plass på lista deira over dei 100 beste britiske albuma gjennom tidene. I 2004 vart det plassert på 81. plass på lista til Pitchfork Media over dei 100 beste albuma frå 1970-åra. I boka The Alternative Music Almanac, plasserte Alan Cross albumet på 3. plass på lista over '10 Classic Alternative Albums'. I 2006 vart albumet valt ut av TIME som eit av dei 100 beste albuma gjennom tidene.
I 2005 spelte den brasilianske songaren Seu Jorge inn 14 Bowie-songar, mange av dei frå Ziggy Stardust, som filmmusikk for filmen The Life Aquatic with Steve Zissou kalla The Life Aquatic Studio Sessions. Songane var omsette til portugisisk, men omsetjinga var ikkje eksakt. Bowie sa om versjonane til Seu Jorge: «Hadde ikkje Seu Jorge spelte inn songane mine på portugisisk hadde eg aldri få tt høyre dette nye nivået av venleik som han la i songane.» Musikaren Saul Williams kalla albumet sitt frå 2007, produsert av Trent Reznor The Inevitable Rise and Liberation of NiggyTardust!. I 2009 spelte Techno Cowboy inn heile albumet frå start til slutt med berre Omnichord kalla The Ziggy Stardust Omnichord Album.
Presentasjonslaget
Presentasjonslaget er det sjette av dei sju laga i OSI-modellen. Det utfører tenester for applikasjonslaget og nyttar tenestene til sesjonslaget.
The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars
Plateomslag
Biletet på plateomslaget vart teken utanfor pelsverket «K. West» på 23 Heddon Street i London, W1. sett søraustover mot sentrum av byen. Postkontoret i bakgrunnen (no «The Living Room, W1» bar) var staden der den første nattklubben i London låg, The Cave of the Golden Calf, som opna i 1912. Sidan delar av gata vart renovert i 1997, vart ein raud telefonkiosk plassert ut att i gata, som erstatta ein moderne blå telefonkiosk som hadde erstatta den som er på baksida av omslaget.
Musikk påverka av Ziggy Stadust
Ziggy Stardust vart eit monumentalt album i musikkhistoria. Lydbilete på albumet endra måten heavy metal, pønk, hardrock, glamrock og progrock høyrdest ut. Band og artistar som vart påverka av album er mellom anna glamartistar som Alice Cooper, Labelle og Gary Glitter. Av heavy metal-band finn ein Mötley Crüe, Van Halen Blue Öyster Cult og Black Sabbath og innan progrock band som Yes.
Ziggy Stardust kombinerte òg protopønken ein finn hos The Stooges med tekstane og musikken til The Velvet Underground, og dette skal ha påverka tidlege pønkmusikarar som Elvis Costello & the Attractions, Adam & the Ants, Graham Parker, The Jam, The Clash, The Ramones, Patti Smith og Television.
Mot 1990-talet viste band som Suede (Dog Man Star - 1994), Morrissey (Viva Hate - 1988), og My Bloody Valentine (Isn't Anything - 1988) kraftige spor av David Bowie frå perioden rundt Ziggy Stardust. Suede sitt album Dog Man Star er til og med kalla opp etter tre Bowie-album (Diamond Dogs, The Man Who Sold the World og Ziggy Stardust)
Meir nyleg har sjokkrockaren Marilyn Manson uttalt at han er svært inspirert av av Ziggy Stardust. Dette kan ein høyre mest igjen på albumet Mechanical Animals.
Andre utgåver
The Rise and Fall of Ziggy Stardust har vore gjeve ut på CD to gongar med bonusspor, først i 1990 av RykoDisc, og så i 2002 i samband med 30-årsjubileumet til plata, der ho kom med ei heil ekstra bonussplate i pappomslag. Denne utgåva har etter kvart vorte eit samleobjekt sidan berre eit fåtall vart trykt opp. I 1999 vart plata òg gjeve ut på ny, med nymastra digitallyd, men utan bonusspor.
Bonusdisk (2002)
Kalla 30th Anniversary Reissue med ein ekstra bonus-CD, dei fleste av desse vart gjevne ut som bonusspor i 1990-1992.
Five Years
«Five Years» opnar albumet med ein enkel trommerytme frå Woody Woodmansey, som går uendra gjennom heile songen. Woodmansey har sagt at han prøvde å legge «håplausheit inn i trommerytmen». Mick Ronson spelar piano på songen. «Five Years» handlar om at verda kjem til å gå under om fem år. Han seier ikkje kvifor, men følgjer i staden songaren som skildrar korleis forskjellige folk reagerer på meldinga som politimenn som kneler og kyssar føtene til prestar eller tenåringsjenter som prøver å drepe barn.
Bowie spelte inn vokalen i to opptak. På det første song han versa og mellomspelet, på det andre refrenget, fordi Ken Scott måtte tilbakestille lydnivåa då Bowie song så høgt.
Songen vart spelt inn 8.-15. november 1971. Ein versjon vart spelt inn for BBC i januar 1972, og songen vart spelt på Old Grey Whistle Test på TV den 8. februar det året. Songen vart framført på konsertane til Bowie i 1972-1973, 1976 og 1978, mellom anna på Dinah Shore Show den 3. januar 1976. Songen vart igjen spelt av Bowie på konsertane hans i 2003. Bowie spelte songen i lag med the Arcade Fire den 8. september 2005 på Fashion Rocks.
Plateboksen Five Years frå 2015 er kalla opp etter songen. Det same er ein dokumentarfilm om Bowie i perioden kring 1969-1974 frå 2015.
Soul Love
«Soul Love» starta med ein trommerytme frå Woody Woodmansey, litt raskare enn den langsame rytmen som startar og avsluttar den førre songen «Five Years», i lag med bongotrommer og shaker. Bowie kjem så inn med akustisk gitar, og Trevor Bolder spelar fem tonar på bassen sin. Mick Ronson held seg i bakgrunnen fram til refrenget. Han og Bowie spelar ein solo kvar, der Bowie spelar ein altsaksofonsolo. Ronson held seg stort sett til vokalmelodien i gitarsoloen sin. Songen går i ein 7/4-takt i introen og versa.
Songen vart spelt inn 12. november 1971. Han vart spelt på eit par konsertar i 1973, ofte på turneen i 178 og ein og annan gong i 1983. Han vart gjeven utsom B-sida til ei nyutgjeving av «All the Madmen» og versjonen frå «Stage» vart gjeven ut som singel i Japan. Mick Ronson laga ein country-ska-versjon i 1975 kalla «Stone Love» som seinare kom ut på Play Don’t Worry.
It Ain't Easy
«It Ain’t Easy» vart skriven av den amerikanske låtskrivaren Ron Davies. 20 år gammal fekk han platekontrakt med A&M Records og i 1970 gav han ut Silent Song Through the Land, som denne songen kjem frå. Det er uklårt korleis Bowie fekk tak i songen, men somme biografar hevdar at Mick Ronson spelte songen med det gamle bandet sitt, The Rats. I tillegg hadde både Three Dog Night og Long John Baldry og spelt songen, så Bowie kan ha plukka den opp derifrå òg. Bowie spelte først «It Ain’t Easy» for BBC 3. juni 1971, der han hadde med seg forskjellige songarar. På denne songen song kvar songar kvar sitt vers, før dei alle var med på det gospelinspirerte refrenget.
Bowie spelte inn songen i studio 9. juli 1971, og gav han ut som siste song på den første sida av Ziggy Stardust. Songen vart aldri framført på konsertane til Bowie.
Lady Stardust
Tidleg i 1972 var Bowie framleis relativt ukjend, medan Marc Bolan hadde blitt ei popstjerne med fire førsteplassar på den britiske singellista på 14 månader. Ziggy Stardust er på sett og vis ein slags parodi på korleis Bolan vart ei stjerne. «Lady Stardust» heitte opphavleg «Song For Marc». Då Bowie framførte «Lady Stardust» i Rainbow Theater i august 1972, var det med bilete av andletet til Bolan på ein skjerm bak han. Songen handlar om korleis Lady Stardust sjølv, om det er Bolan eller Ziggy, blir tilbeden av gutar og jenter i konsertsalen. Til slutt forbannar han publikum, syng dødsballadar og forbanningar med eit smil, før han visnar bort til eit svart minne medan han framleis er på scenen. Mick Ronson spelar piano på ein melankolsk og avslappa måte, medan Bowie høyres litt ut som Elton John.
«Song For Marc» vart spelt inn kring april 1971 og kom sidan ut som bonusspor på Rykodisc-utgåva av Ziggy Stardust. Ziggy-versjonen vart spelt inn 12. november 1971. Bowie spelte inn to versjonar av songen for BBC i 1972, og den siste av desse kom med på Bowie at the Beeb. I januar 1997 spelte Bowie inn ein ny versjon av «Lady Stardust» med bass og korvokal av Gail Ann Dorsey. Denne versjonen vart send på radiosendinga ChangesNowBowie.
Star
Bowie skreiv «Star», opphavleg kalla «Rock & Roll Star», seint i 1970 eller tidleg i 1971 og tilbaud demoversjonen til ei gruppe frå Princes Risborough kalla Chameleon. Versjonen deira vart aldri gjeve ut. I følgje biografen Nicholas Pegg hadde Bowie gløymd songen fram til ein konsert i Aylesburgy i september 1971, då noko spurte han om denne songen. Bowie var på den tida i ferd med å skrive soga for Ziggy Stardust og såg at «Star» kunne passe perfekt inn i konseptet. Han plasserte songen mellom «Lady Stardust» og «Hang Onto Yourself».
Bowie sa seinare at den intrikate korvokalen var inspirert av Beatles sin «Lovely Rita», men mest av alt var han inspirert av Velvet Underground sin «Sweet Jane». Opningsversa i begge songane nemner fleire personar frå den verkelege verda.
Songen vart spelt inn 8.-11. november 1971. Bowie framførte «Star» på turneen sin i 1978 og ei innspeling frå Philadelphia finst på Stage, og vart òg gjeven ut som singel. På konsertane i 1983 opna han ofte konsertane med denne songen, i lag med eit lite utdrag frå «Jean Genie».
Round and Round
«Round and Round» var ein song av Chuck Berry (kalla «Around and Around») som nesten kom med på Ziggy Stardust, og til og med nesten vart tittelen på albumet. Songen var meint å følgje «Moonage Daydream». Då Bowie kom attende til Trident Studios tidleg i 1972 for å fullføre albumet, kom han opp med «Suffragette City». Sidan denne høyrdest ut som ein Chuck Beryr-song, vart «Round and Round» overflødig og Bowie sette han til sides for ei framtidig B-side i staden.
Sesjonslaget
Sesjonslaget er det femte av dei sju laga i OSI-modellen. Det utfører tenester for presentasjonslaget og nyttar tenestene på transportlaget. Laget held styr på kven sin tur det er til å senda, og om sambandet er ope eller ikkje. Når kommunikasjonen er i gang, er det sesjonslaget som administrerer dialogen.
Sesjonslaget er vanlegvis heilt ubrukt, men det er nyttig ved somme tilfelle. Eit enkelt døme er videokonferansar, der det er viktig at straumane med lyd og bilde passar saman.
The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars
Shadowman
Bowie la etter kort tid den Neil Young-aktige songen på hylla medan Ziggy Stardust-konseptet tok form, og spelte ikkje inn ein full studioversjon før i 2000. Bowie spelte då inn ein omarbeidd versjon av songen for det skrinlagde albumet Toy. Denne versjonen vart sidan gjeven ut som B-side til singlane «Slow Burn» og «Everyone Says Hi».
Velvet Goldmine
«Velvet Goldmine» heitte opphavleg «He's a Goldmine» og var meint for den andre sida av Ziggy Stardust, fram til Bowie skreiv fleire songar i januar 1972 og han vart lagt i skuffa.
Bowie sa i eit radiointervju i februar 1972 at han følte at teksten var litt for på kanten. Somme biografar har undra seg på om songen var for openlyst homofil, sjølv om Bowie kort tid etter annonserte i Melody Maker at han var biseksuell og gav ut ein annan homofil singel, «John, I'm Only Dancing» eit par månader seinare.
Bowie kan ha kutta ut «Velvet Goldmine» fordi han syns songen høyrdest for gammaldags ut samanlikna med andre songar på Ziggy. Pianoet i refrenget gjev ei varieté-kjensle, på liknande vis som «Oh! You Pretty Things» på Hunky Dory gjorde.
Songen vart spelt inn 11. november 1971. Han vart gjeven ut i september 1975 som B-sida til ei nyutgjeving av «Space Oddity», som då vart den første singelen til Bowie som førsteplassen på singellista i Storbritannia. Bowie sa seinare at denne utgjevinga vart gjort utan at Bowie godkjende det. Songen er òg gjeve ut som bonusspor på fleire seinare utgåver av Ziggy Stardust.
Sweet Head
«Sweet Head» var ein song spelt inn under Ziggy Stardust som få folk visste om før han vart gjeven ut som bonusspor på Rykodisc-utgåva av Ziggy Stardust i 1990. Ken Scott, som produserte albumet, har sagt at han ikkje kan hugsa å ha spelt inn denne songen. Bowie har aldri spelt songen på konsertar og var nær ved å ikkje ta med songen som bonusspor. Likevel vart songen spelt inn på skikkelig vis og pussa på, og teksten nemner «Ziggy», og det verkar som om songen opphavleg skulle ha ein sentral plass på albumet.
Ein trur årsaka til at songen vart skrinlagt var den vulgære teksten. . Det første verset er valdeleg og rasistisk, medan refrenget har fleire tvitydige, og ikkje fullt så tvitydige linjer, som «I’m your rubber peacock angelic whore» og «my guitar and Mr. Fag, we can give you sweet head». Bowie fortalte Musician i 1990 «Han handla om oralsex, og eg trur ikkje det var ein song RCA ønskt eå ha med i særleg grad».
Songen vart spelt inn 11. november 1971.
You Got to Have a Job (If You Don’t Work, You Can’t Eat) og Hot Pants
«You Got to Have a Job (If You Don’t Work, You Can’t Eat)» og «Hot Pants» er to funksongar skrivne av James Brown som vart spelte under Ziggy Stardust and the Spiders From Mars-konsertane i Storbritannia for omkring ein månad våren 1972.
My Death
Brel spelte inn «La Mort» i 1959 på La Valse à Mille Temps. Både «Amsterdam» og «My Death» vart sett om av Mort Shuman for revyen Jacques Brel Is Alive and Well and Living In Paris, og Scott Walker, spelte songen i 1967 på debutalbumet sitt Scott Walker.
Rheinau i Sveits
Rheinau er ein kommune i distriktet Andelfingen i kantonen i Zürich i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 400 meter over havet.
The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars
My Death
Konsertopptak av «My Death» frå 1972 finst på RarestOneBowie og Live at Santa Monica, medan eit opptak frå 1973, den siste konserten til Spiders, finst på Ziggy Stardust: The Motion Picture. Bowie og Garson byrja å spele songen att i midten av 1990-åra.
Rheinau i Sveits
Han ligg ved ein sving i Rhinen som dannar grensa mellom Sveits og Tyskland i dette området. Det går ei bru frå Rheinau til Altenburg i Jestetten kommune i Baden-Württemberg.
Andímilos
Andímilos (gresk Αντίμιλος), òg kalla Antimelos, er ei lita øy i Hellas som høyrer til Kykladane i Egearhavet. Øya ligg 20 km nordvest for Mílos.
Andímilos høyrer til kommunen Mílos, som er ein del av periferieininga Mílos i periferien Dei sørlege egeiske øyane. Øya har ingen busetnad.
Andímilos består berre av trakytt, og vert ofte kalla Erimómilos (‘Ørkenmilos’). Ho er ei vulkansk øy og krateret er framleis synleg. I antikken omforma innbyggjarar på øya krateret om til eit ope regnreservoar. Ein sjeldan variant av geiter lever på øya i dag, ho liknar den kretiske geita kalla «kri-kri», men er ikkje den same.
The Width of a Circle
«The Width of a Circle» er ein song skriven av David Bowie i 1970 for albumet The Man Who Sold the World, gjeve ut det året i USA og i april 1971 i Storbritannia. Songen er opningssporet på albumet og ein hardrocksong med heavy metal-overtonar. Bowie hadde spelt ein kortare versjon av songen på konsertar fleire månader før han vart spelt inn. Albumversjonen vart spelt inn i april-mai 1970.
Mick Ronson spelar sologitar på songen og bandet syng stundom korvokal. Denne åtte minuttar lange songen er delt inn i to delar. Musikken har ein tung R&B-stil i den andre halvdele, der forteljaren fortel om eit seksuelt møte – med Gud, Djevelen eller eit anna overnaturleg vesen, i følgje forskjellige tolkarar – lang nede i helvete.
Somme kjelder hevdar at songen vart gjeven ut på singel av RCA i Aust-Europa, i lag med «Cygnet Committee» frå det førre Bowie-albumet, David Bowie som B-side. Men denne russiske singelen vart trykt opp av ein fan, og er derfor ikkje offisiell.
Komposisjon
Bowie skreiv truleg «Width of a Circle» seint i 1969, som ein folkrockaktig sak omrking 12-strengsgitaren til Bowie, på liknande måte som «Cygnet Committee» eller «Unwashed and Somewhat Slightly Dazed» frå David Bowie.
På BBC-innspelinga, som er den første innspelte versjonen av «Width of a Circle», kan ein «høyre korleis Ronson nærmaste funderer på korleis han skal fylle ut dei tomme romma. Han gjorde så songen om til ei høgmesse for elektrisk gitar, og let Bowie vere tilskodar i sin eigen song», skreiv Chris O'Leary om songen. I 1973 let Bowie Ronson spele ein ti minuttar lang solo på «Width of a Circle», medan han sjølv gjekk i garderoben for eit kostymebyte.
«Width of a Circle» mangla opphavleg ein slutt og enda etter berre to vers. Dette kan ein høyre på den første BBC-innspelinga. Ronson og Visconti, som arrangerte, miksa og spelte på det meste av The Man Who Sold the World, meinte at ein trengde ein andre halvdel til songen. I løpet av eit einaste forsøk spelte dei det Visconti kalla eit «spontant boogie-riff», som dei likte så godt at dei sette det på slutten av songen og bad Bowie komme opp med melodi og tekst til stykket. Den første delen av songen har tekstar som er rare og marerittaktige med draumebilete, lånte setningar frå Nietzche («the monster was me»), nokre slåande tekstlinjer («God’s a young man, too») og hippe referansar til Khalil Gibran, medan den andre delen har blitt kalla stadig meir latterleg. Den andre delen handlar om forteljaren som har røff sex med ein demon (eller Gud, eller seg sjølv eller alt i saman), med linjer som «his tongue swollen with devils’ love» eller «I smelled the burning pit of fear».
Songen endar med eit sitat (på trommer) frå Strauss sin «Also Sprach Zarathustra».
Innspelingar
«Width of a Circle» vart spelt inn to gonger for BBC, den 5. februar og 25. mars 1970. Den førstnemnde finst på Bowie at the Beeb.Ei innspeling frå Santa Monica i California frå 20. oktober 1972 vart gjeven ut på eit konsertalbum i seinare år, og versjonen frå den siste Spiders from Mars-konserten i Hammersmith, 3. juli 1973, finst på Ziggy Stardust: the Motion Picture, medan konsertversjonen frå Diamond Dogs-tureen vart spelt inn i Philadelphia den 11. og 12. juli 1974 og finst på David Live.
Konsertversjonar
Bowie spelte «Width of a Circle» på konsertane sine tidleg i 1970-åra, og på den siste konserten til Spiders from Mars i juli 1973, hadde opningssoloen til Ronson blitt ei ABC-bok for metal-gitaristar. Etter at Bowie og Ronson gjekk kvar til slitt, omarrangerte Bowie «Width of a Circle» for Diamond Dogs turneen sin i 1974. Bowie nytta då mindre gitar og meir saksofon og klaverinstrument, men Earl Slick fekk likevel høve til å lever ein skrålande gitarsolo.
Det er gjeve ut fleire konsertopptak av songen:
Andre utgåver
Songen finst på den japanske samleplata The Best of David Bowie frå 1974.
Vossestrand
Vossestrand er ein tidlegare sjølvstendig kommune i Hordaland fylke som frå 1837 var ein del av Voss formannskapsdistrikt.
Europaveg 16 og riksveg 13 går gjennom Vossestrand.
Folk frå Vossestrand
Skihopparen og OL-vinnaren Lars Bystøl og forfattaren Sjur Bygd kjem frå Myrkdalen på Vossestrand. Forfattaren Per Sivle voks opp på Vossestrand.
Vossestrand herad 1868-1964
1. januar 1868 vart Vossestrand skilt ut frå Voss som eigen kommune. Vossestrand hadde då 2 009 innbyggjarar. 21. august 1869 vart ein ubebudd del av Voss overført til Vossestrand ved kongeleg resolusjon.
1. januar 1964 vart Vossestrand, det meste av Evanger kommune (unnateke Bergsdalen og Eksingadalen) og Voss slegne saman til den nye Voss kommune. Vossestrand hadde ved samanslåinga 1 573 innbyggjarar.
Folketalsutvikling
Folketalsutvikling for tidlegare Vossestrand kommune frå 1868 til 1964:
Politikk
b«Arbeidar- og smaabrukarlista»
c«Kristeleg Folkeparti og Fråhaldsfolket»
Dominikanarar
Dominikanarar (spansk Dominicanos) er folk frå Den dominikanske republikken. Dei fleste dominikanarar bur i Den dominikanske republikken på Hispaniola, men det finst òg ein stor dominikansk diaspora i USA, Puerto Rico og Spania. I 2007 var folketalet i Den dominikanske republikken rekna til 9,760,000 av Dei sameinte nasjonane. Ved folketeljinga i 2009 rekna 1,414,703 innbyggjarar i USA seg som dominikanarar.
Dei fleste dominikanarar stammar frå ulike etniske grupper, hovudsakleg afrikanarar, europearar og karibiske tainoar. Nyare innvandrargrupper er haitiarar frå Haiti vest på Hispaniola, arabarar frå Midtausten, særleg Libanon, Syria og Palestina, og ei mindre gruppe austasiatar. Flesteparten av dominkanarar er spansktalande. Dominikansk spansk liknar spanske variantar frå Puerto Rico, Cuba, Panama, Venezuela, Kanariøyane og Andalucia. Det har fleire eldre språkformer enn dagens spansk frå Spania, og fonologi, syntaks og til ein viss grad ordforrådet er påverka av afrikanske språk. I Den dominikanske republikken blir det òg snakka haitisk og samaná-engelsk.
Sverre Magnus av Noreg
Sverre Magnus er prins av Noreg og det yngste barnet til kronprins Haakon Magnus av Noreg og kronprinsesse Mette-Marit av Noreg. Han er det andre barnet til kronprinsparet og det tredje til kronprinsessa.
Dominikanarar
95,2 % av dominikanarar er kristne, og 88,6 % er katolikkar. 4,2 % er protestantar medan 2,2 % er spiritistar og 1,0 % er mormonarar.