cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rescue Me av Fontella Bass
Originalinnspelinga
Bass spelte inn songen på tre forsøk på Chess Studios i Chicago. Minnie Riperton song korvokal og Maurice White og Louis Satterfield, seinare i Earth, Wind & Fire, var på trommer og bass. Andre musikarar på innspelinga var Pete Cosey og Gerald Sims på gitar, Leonard Caston (seinare ein produsent hos Motown) på piano, Sonny Thompson på orgel og Charles Stepney på vibrafon. Songen hadde òg trombonar. I følgje Bas var kall-og-svar-stønna mellom henne og bassgitaren under uttoninga ikkje planlagt. I eit intervju med The New York Times i 1989 sa ho, «Då me spelte inn den songen gløymde eg noko av teksten. Den gongen så stoppa du ikkje medan lydbandet gjekk og eg hugsa frå kyrkja kva du gjorde om du gløymte orda. Eg song ‘Ummm, ummm, ummm,’ og det fungerte så bra.»
Andre lister
Denne informasjonen er henta frå acclaimedmusic.net.
Clear Channel-lista
«Rescue Me» var ein av songane som vart rekna som upassande av Clear Channel etter 11. september 2001-åtaka i New York.
Linderöd
Linderöd er ein tettstad i Kristianstads kommun i Skåne län i Sverige.
Celsian
Celsian er eit barium-feltspat, BaAl2Si2O8.
Rein celsian er ikkje funne i Noreg, men blandkrystallar av celsian og kalifeltspat, hyalofan, er typisk for einskilde mineralganger på Kongsberg, og er òg kjent frå kalkspatfylte sprekkar i bergarta rauhaugitt i Fensfeltet.
Det er kalla opp etter Anders Celsius.
Ájos Mámas i Mórfou
Ájos Mámas (gresk Άγιος Μάμας, tyrkisk Piyale Paşa) er ein bydel i kommunen Mórfou i distriktet Levkosía i Republikken Kypros. Bydelen ligg sørvest i byen.
Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har bydelen vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er han administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som ein del av kommunen Güzelyurt i distriktet Güzelyurt.
Stockholms stadshus
Stockholms stadshus er rådhuset i den svenske hovudstaden Stockholm. Det ligg ved Hantverkargatan på øya Kungsholmen i Mälaren. Bygningen er teikna av arkitekt Ragnar Östberg. Rådhuset blei innvigd den 23. juni 1923.
<!--
Prosjektet
Det var i 1907 det blei vedtatt å bygge nytt rådhus i Stockholm. Det skulle ligge på plassen der Eldkvarn, ei dampdrevet kvern som brant ned 31. oktober 1878, hadde ligget. Etter en arkitektkonkurranse fikk Ragnar Östberg i oppdrag å tegne Stadshuset.
De norske arkitektene Georg Eliassen og Andreas Bjercke, som med sitt felles arkitektfirma satte et sterkt preg på norsk arkitektur i mellomkrigstida, var begge assistenter for Östberg på stadshusprosjektet.
Stockholm stadshus blei innvia midtsommerkvelden 23. juni 1923, på dagen 400 år etter at Gustav Vasa gjorde sitt inntog i Stockholm. Innvielsesstalene blei holdt av Verner von Heidenstam og Hjalmar Branting.
Dette prosjektet er blitt sammenlikna med bygginga av middelalderens katedraler, der de fremste blant landets håndverkere arbeidde med tradisjonell byggemetoder, side om side med kunstnere – og med arkitekt som en dirigent midt i det hele.
Saler og aktiviteter
Stadshuset regnes som et av Sveriges fremste byggverk i nasjonalromantisk stil. Huset inneholder både kontorer, møtelokaler og festsaler.
Inspirert av italienske renessansepalass anla Östberg stadshuset rundt to «piazzaer», Borgargården og Blå hallen. Blå hallen er faktisk ikke blå. Opprinnelig mente Östberg å belegge veggene med blå puss, men da han så den vakre røde teglen, ombestemte han seg. Hallen er mest kjent som åsted for middagen i forbindelse med de årlige utdelingene av nobelprisene. Orgelet i Blå Hallen har 10 271 piper fordelt på 138 stemmer. Det er Skandinavias største orgel. I etasjen over ligger Gyllene Salen, som fått navn etter de drøyt 18 millioner gullmosaikkbitene som dekorerer veggene. Mosaikken har motiv fra Sveriges historie med blant annet Mälardrottningen, symbolet på Stockholm.
I Rådsalen møtes kommunestyret (kommunfullmäktige) i Stockholm hver tredje mandag. Møblene i denne salen er formgitt av Carl Malmsten.
Tårnet og de tre kronene
Til slutt endte en opp med et gyllent tårnspir med tre kroner, det gamle symbolet på Sverige. Dermed skulle det vises at Stadshuset ikke bare var et Stockholms-anliggende, men at dette er ei bygning for heile riket.
Tårnet er 106 meter høyt. Det går heis til femte etasje, men en kan også gå 365 trappetrinn. Vel oppe har en ei strålende utsikt over hovedstaden. Kula som bærer de tre kronene, har en diameter på fira meter. Kronene sitter ca. åtte meter fra hverandre og er 2,2 meter breie.
Stadshusparken
Stadshuset ligger ved bredden av Mälaren. Mellom huset og sjøen ligger en liten park, Stadshusparken eller Stadshusträdgården, som er rikt utsmykka med skulpturer. Her finner vi blant annet Carl Eldhs tre marmorstatuer Dikteren, Poeten og Maleren. Disse viser hhv. August Strindberg, Gustaf Fröding og Ernst Josephson. Statuene, som kom på plass i 1923, vakte i samtida noe anstøt fordi figurene er nakne.
Renaudbreen
Renaudbreen er ein isbre med mange bresprekkar som flyt søraust og ut i Seligmanfjorden mellom Lewisbreen og Choyce Point, på austkysten av Graham Land. Isbreen vart først fotografert av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41, og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Andre Renaud, ein sveitsisk glasiolog og styreleiar i Den sveitiske isbrekommisjonen i 1955-74.
Yvette Williams
Yvette Winifred Williams var ein newzealandsk friidrettsutøvar frå Dunedin som i 1952 vart olympisk meister i lengdehopp.
Under samveldeleikane 1950 i Auckland vann Williams lengdehopp med 5,91 m. Året etter sette ho personleg rekord med 6,13 m, einast to kvinnelege lengdehopparar kunne den gongen vise til betre resultat i øvinga.
Sommaren 1952 landa ho i den fjerde omgangen av lengdetevlinga under dei olympiske leikane i Helsinki på 6,24 m, og tok over leiinga frå sovjetiske Aleksandra Tsjudina som hadde nådd 6,14 m i andre omgang. Ingen av dei to, som stod i ein klasse for seg i tevlinga, makta forbetre seg og det vart gull til Williams og sølv til Tsjudin. I sommarleikane deltok Williams også i øvingabe kulestøyt og diskoskasting, der ho vart høvesvis nummer 6 og 10.
I februar 1954 sette Williams i Gisborne verdsrekord i lengdehopp med 6,29 m, ein rekord som stod i 18 månader. Ved samveldeleikane 1954 i august i Vancouver vann Williams tre av tevlingane, både i lengdehopp, kulestøyt og diskoskast stod ho att som den klare einaren.
Oryza rufipogon
Oryza rufipogon er ein villrisart i risslekta Oryza. Han er nært i slekt med vanleg dyrka ris, Oryza sativa, og er truleg opphavet til den domestiserte arten. Planten veks naturleg i tropisk Asia og Australia. Han føretrekk våte, grunne område som dammar, grøfter og rismarker med stilleståande eller seintrennane vatn.
Ugras og invasiv art
Oryza rufipogon veks gjerne saman med dyrka ris på rismarker, og er rekna som eit ugras. I delar av USA er han rekna som ein invasiv art. I følgje North American Plant Protection Association er det vanskeleg å skilja ut O. rufipogon frå dyrka O. sativa. Planten konkurrerer om plassen og næringa med den dyrka risen. O. rufipogon mister dei fleste frøa sine før hausting, og bidreg dermed ikkje til avlinga. Dersom korna likevel blir del av avlinga blir dei sett på som uetande, farga partiklar i den elless kvite risen.
På den andre sida har O. rufipogon arvemateriale som er rekna som verdifullt innan genetikk. Villris frå våtmarksområdet Pallikaranai i India er blitt omtalt av Sálim Ali Centre for Ornithology and Natural History (SACON) som viktkige levande genetiske ressursar.
Cornice Channel
Cornice Channel er eit smalt sund mellom IÎles Galindez frå austsida av Skua Island i Argentine Islands i Wilhelm Archipelago. Det vart først kartlagd i 1935–36 av British Graham Land Expedition under Rymill og fekk dette namnet i 1954 av UK Antarctic Place-Names Committee på grunn av overhengande is i isklippene ved IÎles Galindez.
Lindholmen
Lindholmen er ein svensk tettstad i Vallentuna kommun i Stockholms län i landskapet Uppland. I år 2005 hadde tettstaden 810 innbyggjarar. Lindholmen ligg cirka fem kilometer nord for Vallentuna.
Marshalls Early Red
Marshalls Early Red er ein raud rabarbrasort med sterkt raude stilkar. Mange reknar han som den beste sorten til saft og marmelade ettersom fargen finst i heile stilken.
Cerianitt
Cerianitt er eit sjeldant mineral, CeO2. Det er kubisk, isomorft med uraninitt og thorianitt.
I Noreg er det kjent frå granittpegmatitter i Iveland.
Det er kalla opp etter samansetjinga.
Kenneth Ruud
Kenneth Ruud er ein norsk professor i kjemi ved Universitetet i Tromsø og leiar for Senter for teoretisk og beregningsorientert kjemi ved UiT Noregs arktiske universitet, som er utpeikt til Senter for framifrå forsking av Noregs forskingsråd. 1. august 2013 vart han prorektor med ansvar for forsking og utvikling ved universitetet.
Han er dr. philos i teoretisk kjemi frå Universitetet i Oslo frå 1998. Ruud vart professor allereie då han var 32 år. Ruud er den første nordiske forskaren som er vorte æra med Dirac-medaljen for yngre, framifrå kjemikarar. I 2004 vart han ein av dei 26 som fekk fireårsstipend som Yngre framifrå forskar av Noregs forskingsråd. Ruud er president for Norsk kjemisk selskap
I 2012 vart han vald inn i Det Norske Videnskaps-Akademi i gruppe for kjemi.
I 2018 vart han nestleiar i styret til Noregs forskingsråd.
Drive-In Saturday
«Drive-In Saturday» er ein song av David Bowie frå albumet Aladdin Sane frå 1973. Han vart gjeven ut på singel ei veke før albumet kom ut og som forgjengaren «The Jean Genie» nådde han tredjeplassen på singellista i Storbritannia.
Musikk og tekst
Songen var inspirert av 50-tals doo-wop og skildrar korleis innbyggjarane i ei post-apokalyptisk verd (Bowie sa ein gong at året var 2033) har gløymd korleis ein skal reprodusere seg, og må sjå gamle pornovideoar for å lære seg på ny korleis det skal gjerast. Denne soga er omtalt som eit døme på Bowie sin «futuristiske nostalgi», der soga vert fortald frå ein innbyggjar i framtida som ser bakover i tid.
Komposisjonen var inspirert av nokre merkelege lys i eit aude landskap mellom Seattle og Phoenix, som Bowie såg frå eit tog under den amerikanske turneen hans i 1972. Bowie spelar synthesizer og saksofon på songen, medan teksten nemner Mick Jagger («When people stared in Jagger's eyes and scored»), modellen Twiggy («She'd sigh like Twig the wonder kid») og Carl Jung («Jung the foreman prayed at work»).
Kansk
Kansk (russisk Канск) er ein by i Krasnojarsk kraj i Russland med om lag 100 000 innbyggjarar. Han ligg på venstre bredd av elva Kan.
Drive-In Saturday
Innspeling og utgjeving
Songen vart spelt på konsertar lenge før han vart spelt inn i studio, første gong i Pirate's World i Fort Lauderdale i Florida, eller Celebrity Theatre i Phoenix (den 4. november 1972), i følgje forskjellige kjelder. Han vart først tilbydd Mott the Hoople, men dei avslo. Bowie har sidan sagt at han ikkje forstod kvifor dei avslo. I ei soge frå turneen sin i 1972, Diary of a Rock 'n' Roll Star, skriv Mott-leiaren Ian Hunter at han var fullstendig forskrekka over den komplekse popsongen då Bowie spelte han for han og skreiv at «det var litt av ein akkordsekvens». Bowie hevda på Storytellers på VH1 at han var så frustrert over at Mott the Hoople avslo songen at han barberte av seg augnebryna sine under Ziggy Stardust-turneen, noko ein kan sjå på bilete så seint som i 1974.
Kansk
Byen vart grunnlagd i 1640 som eit russisk fort. Han er eit senter for lignittbekkenet i Kansk-Atsjinsk, som på byrjinga av 1980-talet vart utvikla til eit av dei største kolgruveområda i Sovjetunionen. Byen har òg verksemder innan bomullsindustri, tømmerhydrolyse og næringsmiddelindustri. Kansk flybase ligg 8 km sør for byen. Den transsibirske jernbanen går gjennom Kansk.
Drive-In Saturday
Innspeling og utgjeving
Bowie-versjonen vart spelt inn då han kom attende til Storbritannia frå USA-turneen, og vart gjeven ut i april 1973. Singelen låg på lista i 10 veker og nådde 3. plass i Storbritannia. B-sida, «Round and Round», var ein versjon av Chuck Berry-songen «Around and Around», ein song som vart spelt inn men ikkje nytta på Ziggy Stardust. Bowie-biografen Nicholas Pegg skildrar «Drive-In Saturday» som «ein av dei finaste songane på Aladdin Sane», samt «den store, gløymde Bowie-singelen», som han meinte kom av at songen ikkje vart gjeven ut på samlealbum før nesten 20 år etter han kom ut. Biografen David Buckley har kalla «Drive-In Saturday» og «Rebel Rebel» Bowie sine «finaste singlar frå glamtida».
Sloknuten
Sloknuten er ein fjelltopp på 2765 moh, som ligg like sørvest for Slokstallen i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).
Lindö
Lindö er ein svensk tettstad i Norrköpings kommun i Östergötlands län i Östergötland. I 2005 hadde tettstaden 4 842 innbyggjarar. Lindö ligg cirka fem kilometer nordaust for Norrköping.
Khryseleoúsa
Khryseleoúsa (gresk Χρυσελεούσα) er ein bydel i byen Stróvolos i distriktet Levkosía i Republikken Kypros. Bydelen ligg i den nordvestlege delen av byen.
Ål mållag
Laget gav i 2005 ut boka Me og uss, de og dikko.
Rickmersbreen
Rickmersbreen er ein isbre som flyt ut i Hugibreen like sør for Caulfeildbreen, på vestkysten av Graham Land. Han vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1955-57, og kartlagt frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter W. Rickmer Rickmers, ein tysk som var med på å skrive den første engelskspråklege skihandboka. Han utbetra òg utforminga av isøkser og innførte den karakteristiske forma som framleis er i bruk.
Robillardbreen
Robillardbreen er ein smal isbre som flyt aust-nordaust og ut i nordsida inst i Solbergfjorden, på austkysten av Graham Land. Han vart oppdaga av medlemmar av East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS), 1939–41, og vart fotografert frå lufta i 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), under Finn Rønne, og kartlagt i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Han vart namngjeven av Rønne etter kaptein George Robillard i U.S. Navy som assisterte i å få støtte hos Kongressen i å skaffe ekspedisjonsskipet.
Jean-Marc Nattier
Jean-Marc Nattier var ein fransk rokokkomålar av portrett og landskap, fødd og død i Paris. Han er særleg kjend for sine tallause kvinneportrett.
Half-Life 2
Half-Life 2 er eit fyrste-persons skytespel utvikla av Valve Corporation gjeve ut den 16. november 2004 til Windows, Xbox, Xbox 360, PlayStation 3, OS X, Linux og Shield Portable. Spelet kom ut etter ei femårig utvikling med eit budsjett på $ 40 000 000, der ein vesentleg del av prosjektet vart leke og distribuert på Internett. Spelet vart utvikla saman med Valve si Steam-programvare. Spelet introduserte spelemotoren Source. Grunna Steam var det det fyrste enkeltspelar spelet som kravde online produktaktivering.
Jean-Marc Nattier
Liv og gjerning
Nattier var son til ein målar, også mor hans dreiv med måling. Sjølv vart han lært opp av faren og ein morbror, allereie 18 år gammal vart han teken opp i det franske kunstakademiet. 25 år gammal vart han vide kjend for å ha laga teikningane til nokre populære koparstikk. I 1715 reiste han til Amsterdam og møtte tsar Peter den store, og måla portrett av tsaren og tsarinaen. Eit tilbod om å verte med til Russland, takka han nei til.
Dei neste åra arbeidde Nattier også med landskapsmåleri. I 1720 var han ein av dei som gjekk dundrande konkurs etter den økonomiske stats-kollapsen i Frankrike. Dermed måtte han konsentrere seg om den langt meir lukrative portrettmålinga. Gjennom fleire tiår var han portrettmålar for den franske eliten, med kongefamilien på toppen. Nattier er kjend for sine forfina, men gjenkjennelege portrett av unge kvinner, pg for å ha skapt mote med å nytte ein klassisk bakgrunn i portretta. Han utmerkte seg som ein meister i å gjengi glansen i ulike typar av tøy.
Half-Life 2
Oppfylgjarar
Sidan utgjevinga av Half-Life 2 har Valve Corporation utgjeve eit ekstra nivå og to oppfylgjarar. Nivået Half-Life 2: Lost Coast, var meint å finne stad mellom nivåa «Highway 17» og «Sandtraps». Det er fyrst og fremst ein presentasjon av høg-dynamisk rekkevidde (HDR) teknologi. Den fyrste tilleggspakke oppfylgjaren, Half-Life 2: Episode One, finn stad rett etter hendingane i Half-Life 2, der spelaren igjen tek på seg rolla som Gordon Freeman, og der Alyx Vance speler ei endå større rolle. Half-Life 2: Episode Two held fram direkte etter avslutninga av Episode One. Her skal Alyx og Gordon finne vegen til White Forest-basen.
French Passage
French Passage er eit sund gjennom Wilhelm Archipelago, som strekkjer seg frå nordvest til søraust mellom Petermann Island, Stray Islands, Vedel Islands og Myriad Islands i nord og Argentine Islands, Anagram Islands, Roca Islands og Cruls Islands i sør. Det fekk dette namnet av British Graham Land Expedition, 1934–37, fordi sundet første gong vart gjennomsegla i 1909 av «Pourquoi-Pas?», skipet til Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot.
Sjirvansjahpalasset
Sjirvansjahpalasset (aserbajdsjansk Şirvanşahlar sarayı) er det største monumentet i Sjirvan-Absjeron-greina av aserbajdsjansk arkitektur, som ligg i Gamlebyen i Baku. Komplekset består av hovudbygningen av palasset, Divanhane, gravkjellaren, moskeen til sjahen med ein minaret, Seyid Yahya Bakuvi-mausoleet, ein portal i aust - Murad-porten, eit reservoar og restane av ei badestove.
Palasset vart vist på eine sida av den aserbajdsjanske 10 000 manatsetelen i 1994-2006, og på den 10-manatsetelen sidan 2006.
Historie
På 1400-talet overførte Sjirvansjah-dynastiet under Ibrahim I av Sjirvan hovudstaden i landet frå Sjemakha til Baku, og starta bygginga av palasset. Bygningen er trudd å vere eit minnesmerke-kompleks bygd rundt ein heilag bedestad (pir) og ei grav for Seyyid Yahya Bakuvi som var Helwati Sufi-helgen. Sjirvansjahane var vernarar av Helwati Sufi-ordenen og sjirvansjah Khalilullah I vart gravlagd med familien sin ved palasset. Andre historikarar hevdar at bygningen vart nytta som palass for herskaren, men ein har ikkje funne bevis for desse teoriane. Det er derimot kjend at brunnen på innsida av palasset vart rekna for å ha lækjande kvalitetar fram til nyleg tid, og det same gjaldt åsen der palasset vart bygt.
Etter Safavid-erobringa av Baku i 1501 vart Sufi-prdenen driven ut og over hundreåra forfall palasset, og var i Baku kjend som Khan-palasset. Dette namnet vart nytta i russisk historiografi, først omtalt av Bartold.
Arkitektur
Bygginga av hovudbygningen i komplekset vart starta i 1411 av sjirvansjah Sjeykh Ibrahim I. Den to etasjar høge bygningen tel om lag 50 forskjellige dimensjonar og konturar med tre smale vindeltrapper. Den store spissbogeportalen fører frå borggarden til andre etasje, inn i ein høg åttesidig sovestad dekt av ein kuppel. Ein liten, åttekanta, vestibyle, ligg bak denne, og knyter han til resten av palasset. Divankhana er ein liten steinpaviljong. Han ligg på innsida av ein liten borggard omgjeven at ein galleri-bogegang på tre sider. Divankhana-pavljongen består av ein åttesidig hall dekt av ein steinkuppel både på innsida og utsida. Den store høge portalen ved hovudinngangen er dekorert med ornament og arabiske inskripsjonar. Ornamenta syner samanfletta fiken- og vinrankeblad. Portalen er òg dekorert med to medaljongar på innsida med inskripsjonar på kufisk arabisk.
Wang Zheng
Wang Zheng er ein kinesisk friidrettsutøvar frå Xi'an som tevlar i sleggjekasting. I tida 2013-19 vann ho tre VM-medaljar i øvinga, ein sølvmedalje i London i 2017 og to bronsemedaljar. År 2021 fekk ho sølv i dei olympiske sommarleikane i Tokyo.
Aktiv
Wang vart nummer 4 med 74,90 meter og personbeste under VM 2013, ei plassering som sidan vart omgjort til bronse etter at det vart godtgjort at vinnaren i tevlinga hadde vore dopa i 2012 og skulle ha vore stengt ute frå tevling. 29. mars 2014 kasta Wang i Chengdu sleggja heile 77,68 meter, hennar livs lengste kast. Etter femteplass i VM 2015 sikra ho seg sølvmedaljen ved verdsmeisterskapen 2017 i London, slått med knappe 2 meter av polske Anita Włodarczyk. I VM 2019 fekk Wang hand om bronsen, langt bakom verdsmeister DeAnna Price frå USA og Joanna Fiodorow frå Polen. Sommaren 2021 deltok Wang i Sommar-OL for tredje gong og lukkast vinne ein olympisk medalje i sølv.
Sjirvansjahpalasset
Arkitektur
Mausoleet til sjirvansjahane er eit firkanta bygg krona med ein sekskanta kuppel som er dekorert frå utsida med fleiregreina stjerner. Inskripsjonen ved inngangsdøra indikerer kva bygningen vert nytta til, «Khalilullah I, den største Soltan, store sjirvansjah, namnebror av den guddommelege profeten, forsvararen av den religiøse ordenen til å bygge dette lyse gravkammeret for mora hans og sonen i 839» (1435–1436). På to dropeforma medaljongar i flanelldelar av portane er det inskirpsjonar av namnet på arkitekten - Memar Ali (arkitekt Ali).
Palassmoskeen (1430-åra) ligg ved den nedre borgplassen i komplekset. Lakonismen i dei prismeforma romma, med to svakt tilspissa kuplar, og er sjattert med store vertikale linjer frå minareten som står i nordausthjørnet av bygningen. Det er to kapell for bøn i moskeen, ein stor hall for menn og ein mindre for kvinner, samt nokre siderom. Det er ein inskripsjon lagt under stalaktittbeltet av minareten som les «Den store Soltan Khalilullah I gav ordre om å byggje denne minareten. Må Allah prise dagane hans med styre og hersking. Året 845» (1441–1442).
Seyid Yahya Bakuvi-mausoleet ligg i sørdelen av komplekset. Seyid Yahya Bakuvi var ein kongeleg lærd i hoffet til sjirvansjah Khalilullah. Mausoleet er åttekanta med ein åttekanta baldakin. Han består av delar over bakken og underjorda. Den øvre delen av mausoleet tener til å utføre kultritual, og den nedre husar gravkammeret. Det er tre lansettvindauge med ei steinsprosse - shabaka på sørsida, austsida og vestsida av mausoleet.
Sjirvansjahpalasset omfattar òg austporten, den såkalla Sultan Murad-porten (1585). Han vart bygd innanfor bymurane seinare enn alle dei andre bygga i komplekset under den osmanske okkupasjonen i 1585 til 1603. Portane vart kalla opp til ære for sultan Murad III.
Badestova ligg nedst i komplekset. Det vart oppdaga i 1939 og er datert til 1600-talet. Arkeologiske utgravingar synte ei stort badehus med 26 rom. Ut frå restane av veggane til huset kan ein sjå at romma brukte å vere dekte av kuplar og at lys kom inn opningar i kuplane. Badehuset var delvis under jorda for å haldast varm om vinteren og kjølig om sommaren.
Sjirvansjahpalasset vart erklært eit museumsreservat i 1964 og vart verna av staten. Store restaurasjonsprosjekt pågår i dag.
Cerussitt
Cerussitt, stundom kalla blykarbonat eller kvitt bly, er eit kvitblyerts, eit kvitt eller grått mineral med hardleik 3,5, densitet 6,5 g/cm3. Det er kjemisk sett eit blykarbonat, PbCO3, isomorft med aragonitt. Cerussitt har stor utbreiing som sekundært blymineral i oksidasjonssonen.
I Noreg er mineralet sjeldan, men finst på kontaktsoner i Oslofeltet.
Kvitt bly vart nytta som ein hovudingrediensane i blymåling (som ikkje er i bruk lengre).
Lindome
Lindome er ein svensk tettstad i Mölndals kommun i Västra Götalands län i landskapet Halland. I 2005 hadde tettstaden 10 642 innbyggjarar. Lindome ligg cirka 15 kilometer sør for Göteborg.
Dreary Isthmus
Dreary Isthmus er ein låg, smal hals, eller eid, som heng fast i Brown Peninsula og det låge moreneområdet nord for Mount Discovery på Scott Coast i Victoria Land. Han vart namngjeven skildrande av Advisory Committee on Antarctic Names (1999) etter den mørke og triste utsjånaden til eidet.
Chris Pelcer
Han skreiv kjenningsmelodien til den australske TV-serien Simon Townsend's Wonderworld. Han skreiv musikk for fleire internasjonale artistar, før han flytta til Los Angeles i California.
Han har skrive songar for Peter Cetera, Van Zant, Edyta Gorniak, Yanni, Leslie Mills, House of Lords, Sandra McCracken, B.J. Thomas, Kari Kimmel, Robin Beck, Tony Vincent, Kesha, Rare Blend, Emmanuel og Ray Parker jr.. Han har òg turnert med countryartisten Eddie Arnold, og skrive for, spelt inn med produsentar som Peter Collins, Cowboy Jack Clements, Spencer Lee, Roy Thomas Baker, Keith Olsen, Yanni, Ric Wake, Ray Parker jr. og Wei Chen.
Jon Ludvig Hammer
Jon Ludvig Hammer er ein norsk sjakkspelar.
Jon Ludvig Hammer oppfylte 7. januar 2009 krava til å bli utnemnd til Stormeister i sjakk, som den tiande i Noreg, og som den tredje yngste frå Noreg - berre slått av Magnus Carlsen og Simen Agdestein. Han vart offisielt utnemnd til stormeister av Verdssjakkforbundet FIDE den 9. mars 2009. Jon Ludvig Hammer har blitt rekna som eit av dei største sjakktalenta Noreg har hatt, men har kome i skuggen av Magnus Carlsen, som også er fødd i 1990. Hammer blei Nordisk meister i sjakk i 2011 og Noregsmeister i sjakk i 2013, 2017 og 2018.
Stormeister
Jon Ludvig Hammer sitt første stormeisternapp kom i turneringa i Capelle la Grande i mars 2007, der han møtte 8 stormeistrar med resultatet 2 sigrar og 6 remisar. Med ein vinst i tillegg vart dette 6 poeng på 9 rundar. Dette var samtidig det tredje IM-nappet som sikra IM-tittelen. Jon Ludvig Hammer blei utnemnd til Internasjonal Meister i sjakk 25. juni 2007. på vilkår av at han klarte ratingkravet på 2400. Dette hadde han allereie klart, noko som vart bekrefta då FIDE si nye ratingliste vart offentleggjord 1. juli 2007.
Det andre stormeisternappet kom i turneringa XtraCon EMT i Danmark i september 2008, der han tok ein delt førsteplass med 7 poeng på 9 runder.
Det tredje stormeister-resultatet kom i EM for klubblag i Kallithea, Hellas i oktober 2008, med 4,5 poeng på 7 parti og ratingprestasjon på 2611. Dette var likevel ikkje nok til å bli stormeister, då det blir kravd at stormeisterprestasjonane til saman er over minst 27 parti. Og 9 + 9 + 7 = 25.
Det fjerde og avgjerande stormeister-resultatet kom på overtydande vis i Gjøvik Sjakklubb si 100-års jubileumsturnering i årsskiftet 2008-2009. Der vann Jon Ludvig Hammer A-gruppa, framom 10 stormeistrar, med 7 poeng på 9 rundar, eit halvt poeng over stormeisterkravet. Ratingprestasjonen var 2653. Han avslutta med å slå to stormeistrar dei to siste rundane.
For å bli stormeister krevst det at ein har eigen rating på meir enn 2500. Dette kravet har Jon Ludvig Hammer hatt inne sidan FIDE si ratingliste per 1. oktober 2008, då han hadde 2522.
Gode turneringsresultat i 2008
Jon Ludvig Hammer deltok på det norske landslaget i sjakk-OL (VM for landslag) i 2008, med svært godt resultat, 6 poeng på 10 parti, etter 4 vinstar, 4 remisar og 2 tap, berre eit halvpoeng frå eit stormeisternapp. Ratingprestasjonen var på 2576.
Nummer to i Noreg og topp 10 junior i verda hausten 2009
Per 1.1.2009 hadde Jon Ludvig Hammer 2532 i FIDE-rating. Han var då rangert som nr 5 i Noreg. I løpet av året hadde han fleire gode resultat, og framgang i ratingen: 1. april: 2566. 1. juli: 2583, 1. september: 2585 og 1. november: 2588.
Våren 2009 var han ferdig på vidaregåande, og bestemte seg for å trappe ned på sjakken, og begynte hausten 2009 å studere på Universitetet i Oslo. Han vart likevel med på nokre turneringar, med svært gode resultat. Det beste resultatet kom i Europameisterskapen for landslag i Novi Sad 21-31. oktober 2009, der han spelte på første bord for det norske landslaget, tok 6,5 poeng på 9 rundar mot sterk motstand, og fekk fjerde beste ratingprestasjon i turneringa med 2792. Ikkje stort dårlegare var sigeren i stormeisterturneringa London Chess Classics i desember, der han tok 8 poeng på 9 rundar med ein ratingprestasjon på 2756. Dei gode resultata førte ratingen hans opp til 2626 per 1.1.2010. Dette gav han ein klar andreplass i Noreg, etter Magnus Carlsen, og ein fjerdeplass i Norden, etter Magnus Carlsen (2810), Peter Heine Nielsen, Danmark (2697) og Tomi Nybäck, Finland (2628). Og det gav han også ei plassering som den 10. beste junioren i verda.
Nordisk meister i sjakk 2011
Reykjavik Open i mars 2011 var samtidig nordisk meisterskap i sjakk. I denne turneringa klarte Jon Ludvig Hammer 7 poeng på 9 rundar. Med denne poengsummen vart han beste nordiske spelar, og dermed nordisk meister for 2011.
Noregsmeister i sjakk
Jon Ludvig Hammer er medlem i Oslo Schakselskap.
Paper Sun
«Paper Sun» var debutsingelen til det britiske bandet Traffic, gjeven ut i 1967. Singelen nådde femteplassen på UK Singles Chart, fjerdeplassen i Canada , og 70. plassen på Cash Box Top 100-lista i USA. Songen er kjend for det tidstypiske sitarriffet, spelt av Dave Mason, og vokalen av Steve Winwood. Han vart òg gjeven ut i ei redigert utgåve på den amerikanske utgåva av debutalbumet til bandet, Mr. Fantasy (for ei kort stund kalla Heaven Is in Your Mind).
B-sida til singelen, «Giving to You», vert sungen av Winwood. Den originale B-sida vart sidan gjeven ut som bonusspor på Mr. Fantasy. Songen vart sidan gjeven ut i ei endra utgåve (4:20) på Mr. Fantasy. Albumversjonen byrjar og endar med talte parti (truleg av Chris Wood).
Songen er med i filmen Made in Dagenham frå 2010.
Norges Skogeierforbund
Norges Skogeierforbund er ein interesseorganisasjon for skogeigarar i Noreg, og ei overbygning for tilslutta andelslag i skogeigarsamvirket. Skogeierforbundet har hovudkontor i Oslo. Skogeigarar som er medlem i eit tilsutta andelslag, er samstundes medlemmer i Skogeierforbundet.
Kvart andelslag er organisert med lokale skogeigarlag som fungerer som valdistrikt for medlemene i representantskapet.
Norges Skogeierforbund vart stifta i Oslo 2. mai 1913, som ein overbygning over dei vassdragsvise skogeigarlaga. Inititativtakar var Olav Nergård, som var formann i Glommen, det eldste av skogeigarlaga, stifta i 1903.
Skogeierforbundet fremjer næringsinteressene for skogeigarane, og det arbeider for å sikre eigedomsretten deira.
Det er sett saman av lokale andelslag:
Karl Edvard Stuart
Karl Edvard Stuart, på engelsk Charles Edward Stuart, fullstendig namn Charles Edward Louis John Casimir Sylvester Severino Maria Stuart, òg kalla The Young Pretender men mest kjend som Bonnie Prince Charlie, var ein skotsk og engelsk tronpretendent.
Han var son av Jakob Edvard Stuart (The Old Pretender) og soneson av kong Jakob II av England og VII av Skottland. Han var også sonedotterson til den siste krigarkongen av Polen, Jan III Sobieski. Kravet hans på den skotske trona blei støtta av dei såkalla jakobittane.
Liv
Karl Edvard Stuart var fødd 31. desember 1720 i Roma, i Palazzo Muti, som far hans var blitt gjeven til å bu i av pave Klemens XI.
Foreldra hans var den britiske tronpretendenten Jakob Edvard Stuart (James Francis Edward Stuart James), son av den avsette kong Jakob II og VII, og Maria Clementina Sobieska, barnebarn av John III Sobieski. Han voks opp i Roma og Bologna.
I desember 1743 utnemnde far hans Karl Edvard til regent. I 1744 drog Karl Edvard til Paris for å vinna kongemakta tilbake med fransk hjelp. Då ein engelsk flåte dukka opp i den engelske kanalen, gav franskmennene opp forsøket. I 1745 drog Karl Edvard åleine over til Skottland og starta jakobittopprøret. Ein del skottar frå høglanda stilte seg på hans side, og 18. september kunne han i Edinburgh proklamera far sin som konge.
Han fekk no løfte om fransk hjelp og marsjerte med kring 5 000 menn inn i England, men måtte snart venda tilbake mot nord. 16. april 1746 leid Karl Edvard eit avgjerande nederlag i slaget ved Culloden og drog deretter runt i Skottland i under fem månader som ein flyktning, med ein pris på 30 000 pund sterling på hovudet. Til slutt forkledde Flora MacDonald han som tenestejenta si Betty Burke og smugla han i ein liten båt til øya Skye. Derfrå reiste han med den franske fregatten L'Heureux, og steig i land i Frankrike i september.
Ved freden i Aachen gjekk Frankrike med på å utvisa Karl Edvard frå landet.
Dei siste åra av livet levde Karl Edvard sjuk og aldra i Roma. Han døydde same stad som han var fødd, i Palazzo Muti i Roma.
Karl Edvard Stuart i kulturen
Karl Edvard Stuart fekk ei viktig stilling i jakobittisk og britisk kultur. Flukta hans til Skye er mellom anna omtalt i «The Skye Boat Song» frå 1884, og i den irske songen «Mo Ghile Mear» frå 1700-talet. Den irske folkesongen «Óró sé do bheatha abhaile» er også knytt til tronpretendenten.
Soga om opprøret hans inspirerte dei seinare romanane Waverley av Walter Scott og The Master of Ballantrae av Robert Louis Stevenson.
Torbjørn Svendsen
Det finst fleire personar med namnet Torbjørn Svendsen:
Slokstallen
Slokstallen er eit fjell 1 nautisk mil (1,9 km) aust for Petrellfjellet i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60).
Tromsø mållag
Tromsø mållag er eit lokallag av Noregs Mållag i Tromsø. Laget inngår i Troms og Finnmark mållag.
Tromsø og omland mållag blei stifta i 22. mai 1954. Etter kommunesamanslåingane endra laget namnet sitt til Tromsø mållag i 1964.
Tidlegare mållag i Tromsø
Det første mållaget vi høyrer om i Tromsø, er Mållaget Heimhug ved Tromsø Seminarium, som blei skipa 17. april i 1898.
16. juli 1899 blei Nordmannalaget skipa i Tromsø som eit fylkeslag for landsdelen, men laget sovna innetter kort tid.
Trumsøy maallag (1899)
13. desember 1899 blei det skipa eit Trumsøy maallag, men dette høyrer vi heller ikkje meir til.
Troms mållag (1927-1936)
"Troms mållag" blei skipa 22. november 1927 som eit lag for Tromsø og omegn. Forsøksleiar Karl Fjærvoll blei valt til formann, og med seg i styret fekk han borgarmeister Eidem, postfullmektig Strømme, lektor Riksheim og overlærar Elsås. . Laget hadde årsmøte i 1932 og 1933, og lagsmøte både i 1933 og 1936. I 1033 hadde laget 18 medlemmar; leiar då var overlærar Hans Elsås frå Tromsø lærarskole.
Andre mållag i Tromsø-området
Mange målfolk var medlemmar i Bondeungdomslaget i Tromsø som blei skipa i 1914, og som gav stønad til mange norskdoms-tiltak.
Det har også vore fleire lokale mållag i området rundt Tromsø:
Yellowstone nasjonalpark
Yellowstone nasjonalpark ligg i delstatane Idaho, Montana og Wyoming i USA. Yellowstone er den første og eldste nasjonalparken i verda, og dekker 8983 km², for det meste i det nordvestlege hjørnet av Wyoming. Parken er kjend for geysirar, varmekjelder og andre geotermiske eigenskapar. Parken er heim for brunbjørnar, ulvar, bison og hjort. Han er kjernen i Greater Yellowstone økosystem, eit av dei største gjenverande tempererte økosystema i verda.
Utfallsrom
For eit terningkast er til dømes utfallsrommet mengda {1, 2, 3, 4, 5, 6}.
Yellowstone nasjonalpark
Lenge før menneske kom til Yellowstone, var det eit enormt vulkanutbrot som førte til at massive mengder oske dekte det vestlege USA, mykje av Midtvesten, nordlege Mexico og noko av stillehavskysten. Utbrotet var fleire gonger så stort som det ved Mount St. Helens i 1980, og resulterte i eit massivt vulkankrater som er 70 km langt og 30 km breitt, som ligg over eit enormt magmakammer (sjå Yellowstone-vulkanen). Yellowstone har hatt tre store utbrot dei siste 2,2 millionar åra, det siste av desse for 640 000 år sidan. Desse utbrota er dei største på jorda innan denne tidsramma, og førte til drastiske klimaendringar.
Utfallsrom
Kjelder
מרחב הסתברות
Yellowstone nasjonalpark
Parken har fått namn etter dei gule steinane i Yellowstones Grand Canyon – ei djup flenge i Yellowstone-platået som vart forma av oversvømmingar under tidlegare istider og frå elveerosjon frå Yellowstone River.
Menneskeleg historie
I 1806 forlét John Colter Lewis og Clark-ekspedisjonen til fordel for ei gruppe pelsjegerar, og var truleg den første ikkje-indianar til å kome til Yellowstone og få kontakt med indianarane der. Etter å ha overlevt sår han fekk under kampar mot absarokee- og blackfootfolk, fortalde han om ein stad av «eld og svovel», men dette vart feia bort som eit delirium. Dette som ein trudde var denne fantasistaden fekk kallenamnet «Colters helvete».
Fjellmannen Jim Bridgar kom i 1857 tilbake frå ein ekspedisjon i området til parken og rapporterte om kokande kjelder, sprutande vatn, eit fjell av glas og gul stein. Dette vart ignorert av dei fleste, fordi Bridgar var kjent for å ha god fantasi. Historiene hans interesserte likevel utforskaren og geologen Ferdinand Vandeveer Hayden som i 1859 starta ei toårig undersøking av den øvre Missouri-regionen saman med W.F. Raynolds frå U.S. Army. Dei nådde utkanten av Yellowstone, men kunne ikkje gå vidare på grunn av massivt snøfall. Den følgjande borgarkrigen stansa alle forsøk på å utforske området, og det gjekk 11 år før Hayden igjen kunne dra til Yellowstone.
Seinare arrangerte folk frå Montana Washburn-Langford-Doane-ekspedisjonen, leia av surveyor-general Henry Washburn. Med i gruppa var Nathaniel P. Langford, seinare kjent som «National Park» Langford, og ein militærdetasjement kommandert av løytnant Gustavus Doane. Ekspedisjonen tilbrakte éin månad i området i 1870, og samla prøver og gav namn til interessante stader.
I 1871 leia Hayden ein andre større ekspedisjon, no støtta av regjeringa, til Yellowstone-regionen. Han skreiv ein samansett rapport, som inkluderte store fotografi gjort av William Henry Jackson og måleri av Thomas Moran. Denne rapporten overtydde Kongressen til å trekkje regionen frå offentleg auksjon. 1. mars 1872 underskreiv president Ulysses S. Grant eit dokument som oppretta Yellowstone nasjonalpark.
Langford arbeidde sidan i fem år utan løn som den første direktøren, og vart etterfølgt av fleire andre bestyrarar (som arbeidde med minimal løn). Langford vart etterfølgt av Philetus Norris, som melde seg frivillig til stillinga, etter å ha reist gjennom Yellowstone og opplevt problema til parken sjølv. Under styret hans byrja endeleg Kongressen å gje løn til direktøren, og pengar til å styre parken. Han brukte desse pengane til å utvide framkomsthøva og vidare utforske parken. Norris tilsette òg Harry Yount (kalla «Rocky Mountain Harry») for å stoppe krypskyting og vandalisme i parken. I dag blir Yount rekna som den aller første parkvokteren.
Dette heldt fram inntil 1886, då hæren fekk ansvaret for drifta av parken (sjå Fort Yellowstone). Hæren forvalta parken fram til 1916, då ansvaret vart overført til National Park Service.
26. oktober 1976 vart parken til eit biosfærereservat, og 8. september 1978 vart han innskriven på verdsarvlista til UNESCO.
Skogbrannar
Sommaren 1988 var svært tørr, og ein serie skogbrannar starta av lynnedslag byrja å herje. Tusenvis av brannmenn vart sett inn for å redde menneskelagde strukturar frå flammene, men – kontroversielt nok – vart få ressurar sett inn på å stoppe skogbrannane for fullt. Økologar argumenterte for dette ved å seie at brannane er del av økosystemet til Yellowstone, og at om ein stoppar skogbrannane, vil resultatet verte ein sjuk og igjengrodd skog. Relativt få store dyr i parken vart drepne av brannane, og etter brannane har nytt liv byrja å spire. Brannane gjorde òg at interessante arkeologiske og geologiske område som tidlegare var ukjende vart oppdaga og katalogisert av vitskapsmenn. National Park Service pleier no å tenne på mindre, kontrollerte brannar, for å hindre nye opphopingar av brennbart material som i 1988.
Geografi
Det nordamerikanske vasskiljet går diagonalt gjennom den sørvestlege delen av parken. Skiljet er ei topografisk linje som er grensa mellom kor vatnet drenerer til Stillehavet og der det drenerer til Atlanterhavet (ein tredel av parken drenerer til Stillehavet). Til dømes har Yellowstone River og Snake River utspring i nærleiken av kvarandre, men dei renn i kvar si retning frå kontinentskiljet – Snake River på vestsida, Yellowstone River på austsida. Resultatet er at Snake River endar opp i Stillehavet, medan Yellowstone River går til Atlanterhavet (via Mexicogolfen).
Parken ligg på eit høgt platå som i gjennomsnitt ligg 2400 moh., og nesten omringa av fjellkjeder frå Rocky Mountains, med høgder frå 3000 til 4300 moh. Desse fjellkjedene er Gallatin Range (i nordvest), Beartooth Mountains (i nord), Absaroka Mountains (i aust), Wind River Range (i søraust), Teton Mountains (i sør, sjå Grand Teton nasjonalpark) og Madison Range (i vest).
Like utanfor den sørvestlege grensa til parken ligg Island Park-kalderaen, som er eit platå omgjeve av låge åsar. Forbi denne ligg Snake River Plain i det sørlege Idaho, som er dekt av flaumbasalt og heller mot sørvest (sjå Craters of the Moon nasjonalmonument).
Hovudattraksjonen ved Yellowstone-parken er Yellowstone-kalderaen; ein veldig stor kaldera nesten heilt dekt av vulkanske restar, og måler 50×60 km. Inne i denne kalderaen ligg det meste av Yellowstone Lake, som er den største høgtliggande innsjøen i Nord-Amerika.
Sør i parken, litt nord for Lake Yellowstone, ligg Upper Geysir Basin, og Old Faithful, og dessutan Old Faithful Inn. Old Faithful er den mest kjende geysiren i parken, og den største turistattraksjonen. Geysiren kan sprute over 30 m. Det er ikkje så veldig høgt, men det spesielle er, at han sprutar kvart 72. min.
Klima
Klimaet i Yellowstone er i stor grad påverka av høgda over havet, der dei lågareliggande områda generelt er varmare året rundt. Den høgaste temperaturen som er målt var 37 °C i 1936, medan den lågaste målte temperaturen var -54 °C i 1933. I sommarmånadane frå juni til tidleg i september ligg den høgaste dagtemperatur vanlegvis rundt 20–25 °C, medan nattetemperaturen kan gå under frysepunktet, spesielt i høgareliggande område. Sommarstid er det ofte ein del torevêr på ettermiddagane. Vår- og hausttemperaturen varierer gjerne i området 0–20 °C med kalde netter vanlegvis mellom -5 og -20 °C. Vinteren i Yellowstone er svært kald, med den høgaste temperaturen vanlegvis mellom -20 og -5 °C, og nattetemperatur under -20 °C.
Nedbørsmengdene i Yellowstone er svært variable, og kan vere mellom 380 mm/år i nærleiken av Mammoth Hot Springs og 2000 mm/år i dei sørvestlege delane av parken. Nedbøren kan kome som snø i året rundt, med gjennomsnittsmengder varierande frå 380 cm/år rundt Yellowstone Lake til omtrent dobbelt så mykje i høgareliggande område.
Det er sjeldan tornadoar i Yellowstone, men 21. juli 1987 slo den kraftigaste tornadoen som nokon gong er registrert i Wyoming ned i Teton Wilderness i Bridgar-Teton National Forest, og trefte Yellowstone nasjonalpark. Tornadoen vart klassifisert som ein F4, med vindstyrkar rekna til mellom 333 og 418 km/t. Tornadoen medførte store øydeleggingar i eit område som var 1,6–3,2 km breitt og 38 km langt, og blåste ned 61 km² med vaksen furuskog.
Ájos Jeórjos i Mórfou
Ájos Jeórjos (gresk Άγιος Γεώργιος, tyrkisk Lala Mustafa Paşa) er ein bydel i kommunen Mórfou i distriktet Levkosía i Republikken Kypros. Bydelen omfattar den nordlege delen av byen ut mot sjøen.
Unær
Unær har fleire tydingar innan matematikk.
Ájos Jeórjos i Mórfou
Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har bydelen vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er han administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som ein del av kommunen Güzelyurt i distriktet Güzelyurt.
Eurofest 2013
Eurofest 2013 fann stad 7. desember 2012 og var den nasjonale uttakinga til Kviterussland i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige.
Deltakarar som har delteke tidlegare
Alena Lanskaja vann Eurofest 2012 med songen «All My Life», men vart diskvalifisert og fekk dimed ikkje representere Kviterussland i Eurovision Song Contest 2012 i Baku i Aserbajdsjan.
Radioresepsjonen
Radioresepsjonen (ofte forkorta til RR) er eit radioprogram som byrja på NRK P3 og frå hausten 2014 blei send på NRK P13. Dei faste programleiarane er Steinar Sagen, Tore Sagen og Bjarte Tjøstheim. Fyrste sending av programmet blei kringkasta 2. januar 2006.
Historie
Ideen til Radioresepsjonen kom til under ein middag dei tre hadde ein seinsommardag i 2005. NRK meinte fyrst at det ville bli rotete om dei tre radiopratarane skulle vere på lufta samtidig, men leiinga i NRK skifta meining etter at dei laga ein pilot og fordelt rollar: Steinar Sagen som programleiar, Bjarte Tjøstheim som «sprø sidekick» og Tore Sagen som teknikar og «betrevitar». Etter å ha vore gjennom namn som Papaya, Tokyo, Bitteliten by og Radiohuset, blei dei einige om å kalle programmet for Radioresepsjonen. I plassen for å kalle programmet for eit humorprogram, laga dei sjangerbeskrivinga «lettbeint underhaldning», og dei laga læresetninga «en feit, en lang og en gammel mann prøver å lage radioprogram på P3». Programmet har hatt fleire lengre opphald, og har ein ny pauseperiode frå desember 2013 til hausten 2014.
Thomas Münster
Thomas Georg Münster var ein bergmeister, ordførar og stortingsmann. I tillegg var han entomolog med særleg interesse for biller, ein av skiparane av Norsk entomologisk forening. Han var både fødd og døydde i Oslo.
Radioresepsjonen
Radioresepsjonen andre plassar enn på radio
I 2010 kunne ein sjå Radioresepsjonen på TV, i programmet Radioresepsjonen på TV. Dessutan har dei hatt fleire sceneshow, det fyrste på Quartfestivalen i 2006. I 2008 og 2009 var dei på Hovefestivalen med liknande show. Dei har tatt med «radioresepsjonens postkasse» (postkasse, postkasse) til scena, og i mai 2010, hadde dei show på Rockefeller i Oslo, der dei spelte jinglar saman med Kringkastingsorkesteret, og mellom anna Bjørn Eidsvåg, Ingrid Olava og Lene Elise Bergum.
Thomas Münster
Berg- og myntmeister
Münster var son av ein metallurg, og tok sjølv bergeksamen i 1878. Han avla praktisk prøve i 1879, og var sidan knytt til Bergverket og Den Kongelege Mynt på Kongsberg det meste av sitt yrkesliv. Han arbeidde som assistent ved Norges Geologiske Undersøkelser 1882-1897, for det meste på Oslofeltet. 1899-1906 var han myntmeister, 1906-11 bergmeister i Finnmark og 1911-1918 bergmeister i 'Østlandske bergdistrikt'. Han skreiv fleire arbeid om geologi, særleg om Gudbrandsdalen.
Ordførar og stortingsmann
Münster var medlem av formannskapet på Kongsberg frå 1885-96 og 1899-1904. Han var ordførar i 1888, 1892-96 og 1900-04. Ei tid var han stortingsmann, han møtte på Stortinget fyrste gongen i 1891 frå 6. mars som varamann for representanten frå Kongsberg. Periodane 1892-94 og 1895-97 var han vald stortingsrepresentant for Venstre frå Kongsberg. I 1891 var han medlem av landbrukskomiteen, sekretær i Odelstinget 1892-94, i landbrukskomiteen 1892-97 og i Stortinget 1895-97.
Radioresepsjonen
Radioresepsjonen andre plassar enn på radio
Radiopratarane har skrive boka Den relativt store boka om Radioresepsjonen om programmet, og gitt ut DVD-en Den relativt store DVD-en om Radioresepsjonen, med klipp frå P3TV. I tillegg, var Radioresepsjonen det fyrste radioprogrammet i Noreg til å få sin eigen mobil-app, ein oneliner-app med korte vitsar som lyttarar har sendt inn til programmet.