cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karibu-inuittar
Historie
Frå tidleg på 1900-talet blei det drive jamleg handel. Misjonærar som kom til området kort tid etter utvikla eit skriftspråk, med ulike uttalar og namnereglar som eit hinder. Den arktiske sommaren 1922 møtte utforskaren og antropologen Kaj Birket-Smith og Rasmussen harvaqtuurmiut- og paallirmiutfolk, og rapporterte om liva deira. Nokre år var det betre jaktlukke enn andre, i takt med at stadbundne og trekkande karibuflokkar voks og gjekk tilbake, men folkesetnaden av karibu-inuittar gjekk stadig tilbake. Svolt var ikkje uvanleg. I ein vanskeleg periode på 1920-talet tok nokre karibu-inuittar seg til utpostar for Hudson's Bay Company og små, spreidde busetnader på eiga hand. Tidleg på 1950-talet rapporterte kanadiske medium at 60 karibu-inuittar hadde døydd av svolt. Styresmaktene brukte tid på å reagera, men i 1959 flytta dei 60 overlevande, av rundt 120 som hadde vore i live i 1950, til busetnader som Baker Lake og Eskimo Point. Dette innleia ein periode der kanadiske styresmakter sette inn mykje for å få urfolk i nordlege område til å forlata dei tradisjonelle levemåtane sine og slå seg ned i landsbyar og utpostar i Nord-Canada. Forfattaren og utforskaren Farley Mowat vitja ihalmiutfolk på 1940- og 1950-talet, og skreiv mykje om dei.
Det tradisjonelle talemålet til karibu-inuittar er inuktitut, som dei snakkar Kivalliq-dialekten av. Denne er igjen delt inn i underdialektane ahiarmiut, hauniqturmiut, paallirmiut og qairnirmiut. Utkuhiksalingmiutut-dialekten har mange likskapar med nabodialekten nattilingmiutut.
I dag finst det rundt 3000 karibu-inuittar, som held til i Chesterfield Inlet, Rankin Inlet, Whale Cove, Arviat og Baker Lake.
Henrietta Drake-Brockman
Karriere
Både Henrietta og ektemannen skreiv om reisene sine i artiklar for The West Australian. Reisene var også inspirasjon for romanane hennar. Då paret vende tilbake til Perth i 1926 hadde Henrietta etablert seg eit rykte som forfattar. Ho hadde skrive sketsjar og soger frå opplevingane sine i Northdest-Australia, og tidleg på 1930-talet gav ho ut ein serie, The Disquieting Sex. Blue North, ein historisk roman om livet på 1870-talet, var framhaldsroman i The Bulletin og blei gjeven ut i 1934, medan Sheba Lane føregjekk i Broome i samtida. Younger Sons var ein nøye dokumentert roman om busetjing i Vest-Australia, og The Fatal Days (1947) hadde fokus på Ballarat i Victoria under andre verdskrigen. Den siste romanen hennar, The Wicked and The Fair (1957), handla om ei reise på «Batavia» i 1629. Den siste boka ho gav ut, Voyage To Disaster (1963), var hovudsakleg ein biografi av kapteinen på «Batavia», François Pelsaert. Dei omfattande undersøkingane hennar nytta kjeldemateriale frå nederlandske arkiv og E.D. Drok sine omsetjingar av loggbøkene til Pelsaert, i tillegg til reiser i lufta og til havs til den moglege vrakstaden. I ein artikkel i Walkabout frå januar 1955 avveik Henrietta frå utbreidde meiningar om kvar vraket var, og anslo vrakstaden til «Batavia» ganske nøyaktig. Åtte år seinar, i 1963, blei ho nemnd som ein av fire medoppdagarar av vraket. Ho dykka med aqualung for å inspisera vraket utanfor Abrolhos-øyane. Ankeret som var lengst unna revet blei kalla Henrietta's Anchor. Det er framleis der, under havoverflata.
Drake-Brockman redigerte og valde ut nokre aboriginarsoger, samla inn og omsette av K. Langloh Parker, til ei ny utgåve av Australian Legendary Tales i 1953. Illustrasjonane blei laga av Elizabeth Durack. Denne utgåva blei vald ut av Children's Book Council of Australia som årets bok i 1954. Ho var også medredaktør med Walter Murdoch av Australian Short Stories.
Dramatikk
Drake-Brockman skreiv også verk for teateret i Perth på 1930- og 1940-talet. Ho hevda at ho heller ville vore dramatikar enn romanforfattar, men at det nesten ikkje var mogleg å få australske skodespel oppførte då ho byrja å skriva. Ho oppnådde likevel dette med nokre av stykka sine. The Man from the Bush blei oppført i Perth i 1932 (og seinare i Melbourne), Dampier's Ghost blei oppført i 1934 og The Blister i 1937. I det best kjente stykket sitt, Men Without Wives, utvida ho verket sitt vidare enn einaktarar, og vann hundrefemtiårsjubileums-dramaprisen i 1938. Men Without Wives and Other Plays kom ut i 1955. Stykka hennar framstilte for det meste folk og isolerte stader frå dei tidlegare verka hennar. Ho beundra og skreiv om verka til Katharine Susannah Prichard.
Seinare liv
Drake-Brockman blei med i Sydney-laget av Fellowship of Australian Writers i 1939. Ho var med på å grunnleggja laget i Vest-Australia, og var leiar for det i 1941 og i 1956–1957. Ho redigerte fleire novellesamlingar, og hennar eigne blei samla i verket Sydney or the Bush. Ho blei tildelt ein OBE i 1967, eit år før ho døydde i 1968.
Ole Guldal
Ole Jensson Guldal var ein norsk lærar og politikar frå Røros i Sør-Trøndelag. Han representerte Arbeidarpartiet på Stortinget i perioden 1910-12.
Guldal var son til ein arbeidar på Røros-verket. Sjølv vart han seminarist frå Klæbu i 1871. Fram til 1883 var han lærar i landsokna i Røros herad, sidan tilsett ved folkeskulen på sjølve Røros. Frå 1909 var han styrar av skulen.
Guldal var medlem i heradsstyret i Røros frå 1897. I 1905 vart han vald til varaordførar i heradet. Han hadde elles fleire andre offentlege verv, og var forlikskommissær frå 1905. Hausten 1909 vart han vald til å representere einmannskrinsen Gauldal på Stortinget. Treårsbolken 1910-12 var han medlem i Lagtinget og i Gasje- og pensjonskomiteen.
Oktav i liturgi
Oktav i kristen liturgisk samanheng er ein periode på åtte dagar som følgjer ein viktig festdag i kyrkjeåret. Namnet kjem frå latin octava dies, 'den åttande dagen', og viser til den siste dagen i perioden. I utgangspunktet var det berre den åttande dagen som vart spesielt markert. Etterkvart kunne «oktav» også visa til heile åttedagarsperioden.
Det er berre i Den katolske kyrkja og Den ortodokse kyrkja at ein formelt feirar oktavar, men ein kan finna spor av dei òg i kalendrane til andre kyrkjesamfunn. Det kyrkjelege namnet på nyttårsdagen (1. januar) var octava nativitatis Domini (åttandedagen for Herrens fødsel).
Noko seinare innførte ein oktavar i samband med påske, pinse og i austkyrka for epifani. På 600-talet blei det òg innført oktavar for nokre viktige helgenfeste, som Peter og Paulus og Laurentius.
På 1100-talet byrja ein i vestkyrkja å ha spesielle feiringar også på dagane mellom hovudfesten og oktavdagene. Desse blei dermed òg rekna som heilagdagar. I løpet av mellomalderen auka talet på oktavar kraftig, men ved reformene av breviaret under pave Pius V og pave Pius X blei dei igjen reduserte.
23. mars 1955 utskreiv Kongregasjonen for ritane eit dekret der Den katolske kyrkje avskaffa alle oktavar bortsett frå dei for jul, påske og pinse. Pinseoktaven blei så avskaffa ved kalenderreforma i 1969, slik at det i dag berre står att to.
I Noreg blei olsok òg delvis feira med ein oktav, men denne fekk konkurranse frå ein tredje Olavsfest, nemleg translasjonsdagen (= minnedagen) som vart feira sjette dag etter Olsok, altså 3. august.
I Bergen universitetsbibliotek har ein eit fragment av eit kalendarium som omfattar delar av kalenderen for mai og juni. Ein har ikkje kunna datera fragmentet sikkert, men har likevel festa seg ved at ein notis i kalenderen oppgjev at ein 7. mai skulle feira oktaven for St. Erchenbald, som var biskop i London frå 675 og døydde 30. april 693. Sidan biskop Erchenbald var heilt ukjend i Noreg, må ein gå ut frå at kalenderfragmentet har engelsk opphav. I 1146 kom ei gruppe engelske munker til landet for å grunnlegga Lyse kloster – eit årstal som kan stemma med skrift og utstyr på fragmentet. Dessutan er det kjent at dyrkinga av St. Erchenbald auka i denne tida, etter at grava hans i St. Pauls katedral blei restaurert i 1140, og 14. november 1148 blei det fastlagt ein ny translasjonsdag for han, i tillegg til dødsdagen.
London Symphony Orchestra, Vol. II
London Symphony Orchestra, Vol. 2 er eit album frå 1987 der musikken til Frank Zappa vart framført av London Symphony Orchestra. Det er ein oppfølgjar til London Symphony Orchestra, Vol. 1 frå 1983, og vart spelt inn samtidig som denne, i januar 1983. Dei to albuma vart seinare slått saman og gjeven ut på CD på Rykodisc som London Symphony Orchestra Vol. 1 & 2 (1995).
I Wouldn't Want to Be Like You
«I Wouldn't Want to Be Like You» er ein song av det britiske progressiv rock-bandet The Alan Parsons Project frå 1977 på albumet deira I Robot. Songen er skriven av Alan Parsons og Eric Woolfson, og vart sungen av popsongaren Lenny Zakatek, som kom til å syngje mange av songane deira.
I USA vart songen ein moderat suksess og nåde 36. plassen på Billboard Hot 100. Songen 22. plassen på den kanadiske lista.
I 2013 vart songen nytta i videospelet Grand Theft Auto V på radiokanalen for classic rock. I 2017 vart songen nytta i den siste scenen i episode ni av Netflix-serien Mindhunter.
Evans Cove
Evans Cove er ei vik i Terra Nova Bay i Victoria Land, mellom Inexpressible Island og Cape Russell. Ho vart først kartlagd av Nimrod-ekspedisjonen i 1907–09, and vart truleg namngjeven av Ernest Shackleton etter kaptein Frederick Pryce Evans, kaptein på skipet «Koonya», som taua «Nimrod» sørover i 1907, og seinare kaptein på «Nimrod» det siste året av ekspedisjonen.
Lillehammer SK
Lillehammer Skiklub er eit norsk idrettslag på Lillehammer i Innlandet. Laget, som vart stifta i 1883, er eit av dei eldste laga i Noreg som driv skiidrett. Laget driv einast med skiidrett, og er i dag, i fylgje klubben si eiga nettside, det største reine skilaget i Noreg. Laget har grupper for både langrenn, hopp, kombinert og alpint.
Lillehammer Skiklub vann herrestafetten under NM i 1982. Mellom dei mest kjende skiløparane som har representerte laget finn ein Lars Høgvold, Arne Rustadstuen, Simon Slåttvik, Oddmund Jensen, Anders Bakken, Per Knut Aaland og Jon Inge Kjørum.
Niels Bjørnsen Møller
Niels Bjørnsen Møller var ein norsk målar fødd i Eiker i Buskerud og aktiv i Tyskland.
Husmannssonen Møller var elev ved Den kgl. Tegneskole i Christiania i 1851-52, der han måla eit portrett av Lars Hertervig. I 1852 reiste Møller til kunstakademiet i København. Året etter drog han vidare til Düsseldorf, der han i 1855–57 var elev av Hans Gude.
Møller vart buande i Tyskland livet ut. Nasjonalgalleriet i Oslo eig Fjordlandskap frå 1861, eit bilete i Düsseldorf-stil med kulisseaktige fjellformasjonar og ein fiskarfamilie plassert som staffasje i forgrunnen. I 1873 vart han tildelt medalje på Verdsutstillinga i Wien med måleriet Lodshavn ved den svenske vestkyst. Her er horisonten plassert høgt i biletet, eit trekk som var karakteristisk for hans seinare verk.
Kjell Ivar Vannebo
Kjell Ivar Vannebo er ein norsk språkvitar med doktorgrad. Frå 1985 var han professor i nordisk språkvitskap ved Universitetet i Oslo, med vekt på grammatikk, språknormering og leksikografi. Han er busett i Asker.
Han vart cand.philol. 1966 og var 1967-70 lektor i norsk språk og litteratur ved Stockholms universitet. Frå 1970 var han lektor, seinare førsteamanuensis og dosent, og frå 1985 professor ved Universitetet i Oslo. Dr.philos. vart han 1978 med avhandlinga Tempus og tidsreferanse, tidsdeiksis i norsk. Vannebo er medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi og Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab.
Kjell-Ivar Vannebo gav ut i 1997 Norsk referansegrammatikk, saman med Jan Terje Faarlund og Svein Lie. Eit utval av artiklane hans kom i ''Normer, strukturar og ferdigheter, bidrag til nordisk språkvitskap, festskrift til Kjell Ivar Vannebo på 70-årsdagen 18. juli 2008''. Kjell Ivar Vannbo har òg utgjeve populærvitskaplege bøker om språk og redigerte tidsskriftet Mål og minne.
Vulkanar på Kamtsjatka
Vulkanar på Kamtsjatka er ei stor gruppe vulkanar som finst i eit vulkanbelte på Kamtsjatkahalvøya i Russland. Det ligg rundt 160 vulkanar langs Kamtsjatkaelva og elvedalen hennar. 29 av dei er framleis aktive.
Vulkanane og området rundt blei teken med på UNESCO si verdsarvliste i 1996. Oppføringa blei utvida i 2001.
Glarus Süd
Glarus Süd er ein kommune i kantonen Glarus i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret Schwanden ligg 521 meter over havet. Glarus Süd har grense til kantonen Graubünden i sør, til kantonen St. Gallen i aust og til kantonane Schwyz og Uri i vest.
Kommunen Glarus Süd er den største i heile Sveits. Den vart danna 1. januar 2011. Før 2011 var Davos i lang tid den kommunen i landet med størst flatevidd. Glarus Süd består av dei tidlegare kommunane Betschwanden, Braunwald, Elm, Engi, Haslen, Linthal, Luchsingen, Matt, Mitlödi, Rüti, Schwanden, Schwändi og Sool.
Vreni Schneider er frå Elm i Glarus Süd.
Saif Saaeed Shaheen
Saif Saaeed Shaheen, opphavleg Stephen Cherono, er ein kenyansk tidlegare friidrett]sutøvar som representerte Qatar frå 2003. Han vart verdsmeister på 3 000 meter hinder i 2003 og 2005. Frå 2004 er han, med tida 7.53,63, verdsrekordhaldar i 3 000 meter hinder.
Aktiv
Cherono/Shaheen er ein av fleire, opphavleg afrikanske, løparar som sidan 2002 har hatt suksess under framandt flagg. Enno kenyanar sette han i 2001 junior-verdsrekord på 3 000 meter hinder med fabelaktige 7.58,6. I juli 2002 vann han øvinga då samveldeleikane vart avvikla i Manchester i England, framom den kenyanske landsmannen Ezekiel Kemboi.
12. juni 2003 sette Shaheen livsbeste på 5 000 meter i Ostrava med tida 12.48,8 ei topptid på distansen. Under verdsmeisterskapen 2003 slo han sin tidlegare landsmann Kemboi i spurten på 3 000 m hinder og sikra Qatar gull. Shaheen fekk ikkje delta i Sommar-OL 2004. Berre vel ei veke etter sommarleikane, den 3. september i Brussel, sette han ny verdsrekord på 3 000 meter hinder då han sprang i mål i einsam majestet på 7.53,63, ei tid som i 2022 framleis er gjeldande verdsrekord. I Friidretts-VM 2005 forsvarte han VM-tittelen i øvinga og viste atter Kemboi til sølvplass. Frå 2006 var Shaheen plaga med skadar og slutta med hinderløping.
Dromedarybreen
Dromedarybreen er ein liten isbre som ligg høgt i ein dalbotn på austsida av Mount Dromedary i Royal Society Range. Han vart namngjeven av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1960–61) etter plasseringa nær Mount Dromedary.
Sonia Bisset
Sonia Bisset Poll er ein kubansk tidlegare spjutkastar frå Santiago de Cuba. Ho var ein verdas beste kvinnelege spjutkastarar i perioden 1997-2007, tok VM-bronse i øvinga i 2001.
Aktiv
Bisset plasserte seg mellom dei sju beste i spjut-tevlinga i samtlege seks verdsmeisterskap og to olympiske leikar i tida frå 1997 til 2007. Med eitt einaste unntak enda ho på plassane 5, 6 og 7. Unnataket kom under verdsmeisterskapen 2001 i Edmonton. Her kasta ho 64,69 meter og sikra seg bronsen med god margin. Høgdepunktet for Bisset var likevel IAAF-finalen 2000 i Doha, der ho kasta 65,87 meter og vann med høvesvis 1 og 8 centimeters margin til sterke utøvarar som Trine Hattestad og si eiga landskvinnne Osleidys Menéndez. Sommaren 2005 presterte Bisset livsbeste med 67,67 meter ved eit stemne i Salamanca.
Aymen Mathlouthi
Aymen Mathlouthi er ein tunisisk fotballspelar som i 2018 spela for Al-Batin i den saudiarabiske fotballigaen og for det tunisiske landslaget. Han vart seriemeister i Tunisia med Étoile du Sahel i 2007 og 2016. Han vann den afrikanske meisterligaen med same klubb i 2007. I 2011 var han med på å vinna Afrikameisterskapen med Tunisia sitt landslag.
Burnham-on-Crouch
Burnham-on-Crouch  er ein by i grevskapet Essex i England. Han har kring 7500 innbyggjarar og ligg ved elva Crouch.
Buddy Miles
George Allen «Buddy» Miles, Jr., var ein amerikansk rocke- og funktrommeslagar, mest kjend frå bandet The Electric Flag, og sidan som medlem av bandet til Jimi Hendrix i 1969.
Distriktet Gmünd
Distriktet Gmünd er eit administrativt distrikt (Bezirk) lengst nordvest i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 787 km², med 37 000 ibuarar (2018). Byen Gmünd er administrasjonssenter for distriktet. I nord har distriktet ei kort grense mot Morava i Tsjekkia.
Buddy Miles
Miles spelte med fleire rhythm and blues- og soulband som tenåring, mellom andre Ruby & the Romantics, the Ink Spots, the Delfonics og Wilson Pickett. I 1967 flytta han til Chicago der han danna Electric Flag med gitarist Mike Bloomfield. Etter Electric Flag byrja Miles å spele med Jimi Hendrix.
Distriktet Gmünd
Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 21 kommunar, av dei 5 bykommunar og 11 såkalla 'Marktgemeide'.
Cantá
Cantá er ein kommune i delstaten Roraima i nordregionen av Brasil. I 2014 hadde han 15 774 innyggjarar.
Caracaraí
Caracaraí er ein kommune i delstaten Roraima i nordregionen av Brasil.
Oda Rygh
Oda Rygh er ein norsk forfattar, bloggar og journalist.
Rygh er utdanna samfunnsvitar frå University of Edinburgh og har arbeidd som journalist og skribent sidan 2010, mellom anna i Dagbladet og VG. Ho debuterte som forfattar med ''Når livet er kjipt. En håndbok for unge folk'', gitt ut på Humanist Forlag i 2015. Rygh har vore open om at interessa for livskriser har opphav i eiga røynsle som bipolar pasient i psykiatrien.
Panthéon
Panthéon er ein bygning i Latinarkvarteret i Paris i Frankrike. Han blir i dag brukt som eit nasjonalt mausoleum med graver og minnesmerke for framståande franskmenn, men var opphavleg ei kyrkje.
Seewalchen am Attersee
Seewalchen am Attersee er ein kommune (Marktgemeinde) sentralt i Distriktet Vöcklabruck i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 23,8 km² og i kring 5 500 ibuarar. Landsbyen Seewalchen ligg 498 meter over havet, ved nordenden av innsjøen Attersee.
Caroebe
Caroebe er ein kommune i delstaten Roraima i nordregionen av Brasil.
Gammalsaksisk
Gammalsaksisk (tysk altsächsisch) omfattar dei germanske språka om var i bruk i dei gamle busetnadsområda til saksarane og anglarane frå dei første skriftlege overleveringane til tidleg mellomalder.
Omgrep
Gammalnedertysk og gammalsaksisk har til vanleg same tyding, men omgrepet gammalnedertysk har den ulempa at det òg blir nytta som samleomgrep for gammalsaksisk og gammalnederlandsk (gammalnederfrankisk).
Historikk
Gammalsaksisk og angelsaksisk skilde lag allereie på 400-talet og språket til dei engelske anglarane og saksarane blir til vanleg ikkje rekna som tilhøyrande gammalnedertysk. Utviklinga av nedertysk i dei austfrankiske områda, seinare Det tysk-romerske riket, blei etter Karl den stores erobring og tvangsomvending sterkt påverka av høgtyske dialektar.
Nærskylde språk
Gammalengelsk og gammalfrisisk ligg ganske nært gammalsaksisk og dei tre språka blir slått saman i omgrepet nordsjøgermansk. Andre nærskylde språk er gammalnederlandsk og gammalhøgtysk.
Det moderne nedertyske språket, plattysk, er etterkommar etter gammalnedertysk.
Utbreiing
Utbreiingsområdet til det gammalnedertyske språket på 800-talet er ikkje godt dokumentert, men omfatta hovudsakleg dagens Niedersachsen, Westfalen, Lippe og Ostfalen, inkludert områda på den orografisk venstre sida av Elben om lag frå Halle til Magdeburg.
Takk vere den blømande hanseatiske handelen utvikla gammalnedertysk seg til eit skrift- og forretningsspråk.
Kjelder til språket
Det finst berre få kjelder til gammalsaksiske og gammalnederlandske språk. Døme er dåpsdokument som saksarar måtte framseie til Karl den store og framfor alt i det store episke verket Heliand. Dei fåtallige andre kjeldene er stort sett omsetjingar frå latin, og difor med avgrensa vokabular. Mange av kjeldene er oppteikna av frankarar og bayarar med lite kjennskap til saksiske språk. Kjeldematerialet for det nærskylde angelsaksisk er langt rikare, til dømes gjennom Beowulf-eposet.
Språkdøme
Språkprøve frå Heliand; avsnittet er ein episk gjenfortelling av opningsversa i 2. kapittel av Lukasevangeliet, dvs «I dei dagane lét keisar Augustus lysa ut at det skulle takast manntal over heile verda» osb:
Iracema
Iracema er ein kommune i delstaten Roraima i nordregionen av Brasil.
Doris Leuthard
Doris Leuthard er ein sveitsisk politikar og jurist frå Merenschwand i kantonen Aargau. Ho har sidan 1. august 2006 vore medlem av forbundsrådet i Sveits, og var forbundspresident i 2010 og 2017. Frå 1. november 2010 var ho leiar av Miljø-, transport-, energi- og samferdsledepartementet.
Liv og gjerning
Leuthard sat mellom 1999 og 2006 i den sveitsiske nasjonalforsamlinga, der ho dei to siste åra var partileiar for Kristelegdemokratane (CVD/PDC/PPD/PCD). Den 14. juni 2006 vart ho vald inn i forbundsrådet, som etterfylgjar til Joseph Deiss med 133 av 234 gyldige røyster. Ho vart dermed den 109 medlemen av forbundsrådet sidan 1848, og den femte kvinna. I og med at Leuthard vart vald, gjekk ein vekk frå ein lang praksis med å velje nokon frå same språkgruppa til etterfylgjar, då Deiss er fransktalande og Leuthard tysktalande.
Leuthard tiltredde som økonomiminister då ho vart medlem av forbundsrådet. I 2009 var ho visepresident i rådet, og i 2010 var ho forbundspresident. Den 1. november 2010 tok ho over leiinga for Miljø-, transport-, energi- og kommunikasjonsdepartementet etter at Moritz Leuenberger hadde gått av.
Filer Haven
Filer Haven er ei lita vik mellom Pantomime Point og Pageant Point på austsida av Gourlay Peninsula på Signy Island. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter John Filer, ein biolog frå British Antarctic Survey som fall utfor klippene her og omkom i 1961.
Branded av Isaac Hayes
Branded er det 21. og siste studioalbumet til den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet kom ut 23. mai 1995 på Virgin Records, same dagen som Raw and Refined.
Albumet inneheld to coverlåtar, «Fragile» av Sting og «Summer in the City» av The Lovin' Spoonful. «Hyperbolicsyllabicsesquedalymistic» vart først spelt av Isaac Hayes på Hot Buttered Soul i 1969. Denne nye versjonen inneheld en rap av rapparen Chuck D
Prezë
Prezë er ein tidlegare landkommune i regionen Tirana i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Vorë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Prezë 4 727 innbyggjarar.
Julie Blakstad
Julie Blakstad er ein norsk fotballspelar frå Ottestad, som spelar på det norske landslaget og Manchester City W.F.C..
Landslagskarriere
Blakstad har landskampar for J15, J16, J17, J19 og det norske A-landslaget.
I september 2020 vart ho teken ut på A-landslaget for fyrste gang. Debuten kom 27. oktober 2020 borte mot Wales, i kampen der Noreg sikra seg billett til EM i England 2022.
Burnham-on-Sea
Burnham-on-Sea  er ein by i grevskapet Somerset i England. Han har kring 18 500 innbyggjarar og ligg ved munningen av Parrett ved Bridgwater Bay. Burnham var ein liten landsby fram til seint på 1700-talet, då han voks som feriestad.
Svein Mønnesland
Svein Mønnesland er ein norsk slavist og professor i slaviske språk ved universitetet i Oslo sidan 1979. Han er ekspert på bosnisk, kroatisk og serbisk (serbokroatisk) og har skrive ei rekkje bøker og artiklar om slavisk lingvistikk, litteratur og kulturhistorie. Han har hatt ei rekkje verv, blant anna som nordisk representant i Den internasjonale komiteen for Aust-Europa-forsking og i styret for Institutt for samanliknande kulturforsking. Han har vore aktiv med utoverretta verksemd, særleg i samband med konfliktane på Balkan på 1990-talet.
Mønnesland er medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi og assosiert medlem av Vitskapsakademiet i Bosnia og Hercegovina.
Bjurakan astrofysiske observatorium
Det vart grunnlagt i 1946 av Viktor Ambartsumjan og var eit av dei viktigaste sentera for astronomi i Sovjetunionen. Observatoriet har oppdata spesielle stjernehopar - stjernesamanslutningar (1947), meir enn 1000 flarestjerner, dusinvis supernovaer, hundrevis av Herbig-Haro-objekt og stjernetåker, hundrevis av galaksar.
Dobrești
Dobrești er namnet på fleire stader i Romania:
Sutz-Lattrigen
Sutz-Lattrigen er ein kommune i distriktet Biel/Bienne i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 450 meter over havet.
Kommunen ligg ved Bielsjøen. Sutz-Lattrigen er kjend som staden med dei eldste restane av busetjing i Sveits. I 2007 vart eit pålehus frå år 3 863 før Kristi fødsel, oppdaga i Bielsjøen ved Sutz-Lattrigen.
Sylinderkoordinatsystem
Sylinderkoordinatsystemet er eit koordinatsystem som er ei utviding av polarkoordinatsystemet med ein ekstra z-akse, på same måte som det kartesiske koordinatsystemet i tre dimensjonar. Den tredje koordinaten er vanlegvis uttrykt med ein h eller ein z, som skildrar høgda til det øvre planet i sylinderen. Alle tre koordinatane blir då skrive (r, θ, h).
Samanhengen mellom dei tre sylinderkoordinatane og dei respektive kartesiske koordinatane blir
Aksana Mjankova
Aksana Mjankova er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Krytjaŭ i Kviterussland som vart kåra til olympisk meister i sleggjekasting i 2008, ein meistertittel Den internasjonale olympiske komitéen annullerte åtte år seinare, etter å ha testa dopingprøvene frå Beijing-OL på ny.
Frå 2002-sesongen deltok Mjankova i fleire av dei store internasjonale meisterskapane, utan ho makta ta seg til finale. I 2006 forbetra sitt personbeste sleggjekast med over 6,5 m til 76,86 meter. To år seinare tok ho den olympiske gullmedaljen med eit kast som målte 76,34 m, framfor Yipsi Moreno frå Cuba og med kinesiske Zhang Wenxiu på bronseplass.
OL-sesongen 2012 sette Mjankova i april personleg rekord med 78,19 m under eit stemne i Brest. Tre månader seinare forbetra ho rekorden sin til 78,69 meter, einast verdsrekordhaldar Betty Heidler hadde den gongen kasta lengre.
Doping
Etter at dopingprøvene frå OL 2008 og OL 2012 vart testa på nytt i 2016, fann ein både turinabol og anavar i prøvene til Mjankova. Den 25. november 2016 annullerte/underkjende Den internasjonale olympiske komitéen Mjankova sine prestasjonar i dei to sommarleikane.
Love at First Feel
«Love at First Feel» er ein song av det australske hardrockbandet AC/DC. Han er det andre sporet på den internasjonale versjonen av albumet Dirty Deeds Done Dirt Cheap, gitt ut i november 1976, og vart skriven av Angus Young, Malcolm Young og Bon Scott. Den internasjonale versjonen vart ikkje gitt ut i USA før i april 1981.
«Love at First Feel» var ikkje med på den originale australske utgåva av Dirty Deeds Done Dirt Cheap, gitt ut i september 1976, noko som gjer han til ein av berre to spor frå internasjonale AC/DC-album som ikkje er tilgjengeleg på dei australske albuma til bandet. Den andre er «Cold Hearted Man», gitt ut på europeiske trykk av Powerage. Omvendt vart fleire songar som er tilgjengelege på australske AC/DC-album ikkje gitt ut utanlands før meir enn tretti år seinare. «Love at First Feel» vart likevel gitt ut i Australia som singel i januar 1977 med «Problem Child» som B-side, som toppa i Kent Music Report Singles Chart Top 100.
Songar/låtskrivar Mark Kozelek spelte inn ein versjon av dette sporet på albumet sitt med AC/DC-songar med tittelen What's Next to the Moon.
Det franske bandet Trust, som var oppvarmingsband for AC/DC på konserten deira i Paris i Frankrike hausten 1978, omarbeidde «Love At First Feel» med fransk tekst i 1978 til singelen, «Prends Pas Ton Flingue» med «Paris By Night». Songen vart seinare tittelsporet på konsertalbumet deira frå 1988, Paris By Night.
Jabal al-Dokhan
Jabal al-Dokhan er ein stad i Jemen nære grensa til Saudi-Arabia som den 6. november 2009 vart råka av eit flyåtak frå det saudiarabiske luftforsvaret.
Canon PowerShot SX100 IS
Canon PowerShot SX100 IS er eit digitalt superzoom-kamera laga av Canon og lansert hausten 2007. Det har ein CCD-sensor med ei oppløysing på 8 megapikslar. Det har 10 gonger optisk zoom og biletstabilisering. Blendaropet er 2,8 ved vidvinkel og 4,3 ved telefoto. Brennvidda svarar til for 35mm-format.
SX100 IS vart lansert som eit mindre og rimelegare alternativ til Canon PowerShot S5 IS.
Charlottesville
Charlottesville, lokalt også kalla C'ville, er ein mindre by i Albemarle County i delstaten Virginia i USA. Ved folketeljinga i 2020 hadde byen 46,553 innbyggarar. Byen er kalla opp etter den britiske dronninga Charlotte av Mecklenburg-Strelitz.
Det populære amerikanske bandet Dave Matthews Band og skodespelaren Rob Lowe kjem òg frå Charlottesville.
Geografi
Byen har eit totalareal på 10.3 sqmi, nesten alt er på land.
Charlottesville ligg sentralt i Commonwealth of Virginia langs Rivanna-elva, ei bielv til James, like vest for Southwest Mountains.
Charlottesville ligg 99 mi frå Washington, D.C. og 72 mi frå Richmond.
Historie
Då området fyrst blei kolonisert av europearar var delar av det folkesett av monacanfolk i ein landsby kalla Monasukapanough.
Charlottesville blei skipa gjennom ein Act of the Assembly i Albemarle County i 1762. Han låg langs ei handelsrute kjend som Three Notched Road, dagens U.S. Route 250, som gjekk frå Richmond til Great Valley.
Ein byrja bygga Universitetet i Virginia i 1819 etter teikningar av Thomas Jefferson, delvis med slavearbeidskraft.
Den fyrste svarte kyrkja i Charlottesville, First Baptist Church of Charlottesville, blei skipa i 1864. Tidlegare hadde det vore ulovleg for afroamerikanarar å ha sine eigne kyrkjer, men dei hadde løyve til å vera i særskilde delar av dei kvite kyrkjene dersom den kvite kyrkjelyden tillet det. Ei noverande, hovudsakleg afroamerikansk kyrkje kan spora tradisjonen sin tilbake til denne fyrste kyrkja.
Congregation Beth Israel sin bygning frå 1882 er den eldste synagogen som framleis står i Virginia.
Burntwood
Burntwood  er ein by i grevskapet Staffordshire i England. Han har kring 25 500 innbyggjarar og ligg i Cannock Chase-området, om lag 6 km vest for Lichfield. Samuel Johnson opna eit akademi i nærleiken av Edial i 1736. Byen voks på 1800-talet kring kolgruveindustrien.
Charlottesville
Historie
Til skilnad frå mange delar av Virginia kom Charlottesville relativt uskadd frå den amerikanske borgarkrigen. Det einaste slaget som fann stad her var eit mindre slag på Rio Hill der George Armstrong Custer konfronterte konfødererte heimevernssoldatar før han trekte seg tilbake. Etter krigen slo frigjorte slavar som blei verande i Charlottesville seg ned i område i nabolag som Vinegar Hill.
Etter slutten på den såkalla Reconstruction-tida blei den afroamerikanske folkesetnaden i Charlottesville råka av Jim Crow-lovar som segregerte offentlege stader og avgrensa liva deira. Skular var segregerte etter rase, og afroamerikanarar kunne ikkje nytta fleire føretak. Offentlege parkar blei planlagde separat for kvite og afroamerikanarar: fire for kvite og ein for afroamerikanarar, bygd på ein tidlegare søppelplass. Ku Klux Klan hadde lokallag i Charlottesville-området frå minst tidleg på 1900-talet. I 1947 blei det skipa eit lokallag her av borgarrettsorganisasjonen NAACP.
Frå 2010-åra fekk Charlottesville nasjonal merksemd på grunn av lokal konflikt mellom dei som ønskte å fjerna symbol på Sørstatskonføderasjonen og dei som ønskte å halda på dei. Ifølgje The Washington Post var parkar blitt omdøypte og så omdøypte att, gater gjevne nye namn, og «klistremerke med kvit makt-slagord kjem opp like fort som aktivistar kan fjerna dei.»
Forsøk på å fjerna statuar av Robert E. Lee og Stonewall Jackson frå parkar i sentrum blei gjenstand for langvarige søksmål. I august 2017 organiserte kvit makt-grupper ein demonstrasjon kalla «Unite the Right rally» i protest mot å fjerna Robert E. Lee-statuen frå den dåverande Lee Park, seinare omdøypt til Emancipation Park. Etter demonstrasjonen køyrde ein kvit nasjonalist ein bil inn i ein folkemengde av motdemonstrantar slik at ein av dei, Heather Heyer, døydde og 19 andre blei skadde. Hendinga blei vidkjend og gjorde Charlottesville til eit symbol på politisk uro i landet. Lee- og Jackson-statuane blei endelege fjerna 10. juli 2021, i lag med ein statute av Lewis, Clark og Sacajawea.
Attraksjonar og kultur
Charlottesville har mange attraksjonar og opplevingsstader i høve til storleiken. Vitjande kjem til området for å ta vin- og ølturar, ballongturar, fotturar og oppleva ulike former for underhaldning på ein av fire større konsertstader. Byen er heim til ein stor indiemusikkscene og til det kjende Dave Matthews Band. Charlottesville husar også fleire orkestergrupper som Blue Ridge Chamber Orchestra, Youth Orchestras of Central Virginia og Charlottesville Symphony at the University of Virginia.
Charlottesville-område husa dei amerikanske presidentane Thomas Jefferson, James Madison og James Monroe. Monticello, plantasjen til Jefferson, ligg berre nokre kilometer frå sentrum. Heimen til James Monroe, Ash Lawn-Highland, ligg i nærleiken av Monticello. Rundt 25 mi nordaust for Charlottesville ligg heimen til James og Dolley Madison, Montpelier. Om sommaren blir Ash Lawn-Highland Opera Festival halden ved Paramount Theater i sentrum, med ein konsert på Ash Lawn-Highland.
Shenandoah nasjonalpark tilbyr sceniske fjellområde og fotturruter. Skyline Drive er ei scenisk bilrute som går langs heile parken, dels gjennom djupe skogar og dels gjennom opne landskap. Blue Ridge Parkway er ei liknande scenisk rute som går 469 mi sør til Great Smoky Mountains nasjonalpark i Nord-Carolina, og endar ved den sørlege inngangen til Shenandoah, der ho går over til Skyline Drive. Dei to røtene møter kvarandre 22 mi vest for Charlottesville sentrum.
Charlottesville sentrum er eit økonomisk senter for Albemarle County. Her ligg Downtown Mall, ein av dei lengste utandørs kjøpesentera i landet, med butikkar, restaurantar og attraksjonar. Paramount Theater husar ulike førestillingar, som Broadway-show og konsertar. Andre teaterverksemder i sentrum er lokalteateret Live Arts. Utanfor sentrum ligg New Lyric Theatre og Heritage Repertory Theatre ved UVa. Andtr attraksjonar ved Downtown Mall er Virginia Discovery Museum og eit 3500-seters utandør amfiteater, Ting Pavilion (tidlegare Sprint Pavilion og nTelos Wireless Pavilion). Court Square, som ligg nokre kvartal unna Downtown Mall, er det opphavlege sentrumet i Charlottesville. Her ligg det fleire historiske bygningar som stammar frå tida då byen blei grunnlagd i 1762.
Mucajaí
Mucajaí er ein kommune i delstaten Roraima i nordregionen av Brasil. Han har 16 380 innbyggjarar (2015) og dekkjer eit areal på 12 461 km².
Charlottesville
Attraksjonar og kultur
Charlottesville husar også University of Virginia, sjølv om det meste av det teknisk sett ligg i Albemarle County. Under skuleåret kjem over 20 000 studentar til Charlottesville for å studera ved universitetet. Det har hovudområde på vestkanten av Charlottesville, med Thomas Jefferson's Academical Village, kjend som The Lawn, som sentralt element. The Lawn er ein lang esplanade med to prominente strukturar, The Rotunda (designa av Jefferson) og Old Cabell Hall (designa av Stanford White). Langs The Lawn og den parallelle Range ligg det studentbustader reserverte for utmerkte studentar. Eit kvartal unna The Rotunda ligg University of Virginia Art Museum, som viser verk frå ei samling på over 10 000 gjenstandar og ullike utstillingar frå nasjonale kjelder. Ein finn også Judge Advocate General's Legal Center and School her, der alle militæradvokatar i den amerikanske hæren, kjende som JAGs, tek kurs som er spesifikke til militærjuss. The Corner er det kommersielle distriktet og grensar til University of Virginia sine eigedommar langs University Avenue. Området er fullt av studentbarar, etetstader og butikkar som sel universits-minne, og er hektisk i skuleåret. West Main Street, som går frå Corner til Downtown Mall, er eit kommersielt distrikt med restaurantar, barar og andre verksemder.
Charlottesville husar Virginia Film Festival kvart år i oktober, Charlottesville Festival of the Photograph i juni og Virginia Festival of the Book i mars. I tilllegg blir Foxfield Races, steeplechase-hesteløp, haldne kvart år i april og september. Det blir halde ei fjerde juli-feiring ved Monticello kvart år, og det er blitt halde ei First Night-feiring i samband med nyttår ved Downtown Mall sidan 1982.
Foca Cove
Foca Cove er ei vik like sør for Foca Point på vestsida av Signy Island i Sør-Orknøyane. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i samband med Foca Point.
Lenny Zakatek
Lenny Zakatek, (, fødd Lenny du Platel) er ein pop- og rockesongar fødd i Karachi i det som vart Pakistan. Han har budd i London sidan han var 13 år. Han er mest kjend for arbeidet sitt i dei britiske banda Gonzalez og The Alan Parsons Project.
Mellom 1974 og 1981 var Zakatek frontmann i Gonzalez. Dei spelte inn fleire populære album, som Our Only Weapon Is Our Music og Shipwrecked. I 1977 vart han òg fast vokalist for The Alan Parsons Project, og song på albuma deira i over ti år.
I 1979 gav Zakatek ut det første soloalbumet sitt, Lenny Zakatek, som var produsert av Alan Parsons for A&M Records. I 1986 skipa Zakatek bandet The Immortals med John Deacon på bassgitar og Robert Ahwai på sologitar.
I 1988 byrja han ein parallell karriere som manager, forleggjar og produsent. Han var manager for tre japanske artistar, Tomoyasu Hotei, Miki Imai og Kumiko Yamashita.
Bërxullë
Bërxullë er ein tidlegare landkommune i regionen Tirana i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Vorë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Bërxullë 9 283 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Bërxullë ein del av distriktet Tirana. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Albești
Albești er namnet på fleire stader i Romania:
Oh, Pretty Woman
«Oh, Pretty Woman» er ein song av Roy Orbison. Songen kom ut i august 1964 og vart ein verdsomfattande suksess for Orbison. Han vart spelt inn for Monument Records i Nashville i Tennessee, og var skriven av Roy Orbison og Bill Dees. Songen låg tre veker på toppen av Billboard Hot 100. Billboard rangerte songen som den fjerde beste i 1964. «Pretty Woman» var òg den tredje singelen som nådde toppen av UK Singles Chart, der han låg i tre veker. Dei andre Orbison-singlane som gjekk til topps i Storbritannia var «Only the Lonely» i 1960 og «It's Over» tidlegare i 1964. Songen var den einaste av Roy Orbison sine songar som nådde toppen av VG-lista i Noreg. Han låg på toppen av lista i fem veker hausten 1964.
Det var tre gitaristar med på innspelinga, Billy Sanford, Jerry Kennedy og Wayne Moss. Billy Sanford, som einare spelte for Elvis Presley og Don Williams og amgne andre, spelte gitaren i introen. Williams introduserte han som ein kar som nettopp hadde kome til Nashville, med ein lånt gitar, som hadde høyrt at Orbison mangla ein gitarist, og fekk jobben. Andre musikarar på innspelinga var Floyd Cramer på piano, Bob Moore på kontrabass, Boots Randolph og Charlie McCoy på saksofon, og Buddy Harman og Paul Garrison på trommer. Orbison spelte òg ein 12-strengs epiphone.
Singelen selde sju millionar eksemplar og vart høgdepunktet i karrieren til Orbison. I løpet av få månader, i oktober 1964, hadde singelen seld til gullplate i USA. Orbison vann posthumt Grammy-prisen i 1991 for konsertutgåva av sognen for HBO-sendinga Roy Orbison and Friends, A Black and White Night. I 1999 vart songen innlemma i Grammy Hall of Fame Award og i 2004 vart han med på lista til Rock and Roll Hall of Fame over 500 songar som forma rock and roll. I 2004 sette Rolling Stone songen på 222. plassen på lista si over dei 500 beste songane gjennom tidene (224. plass på den oppdaterte lista i 2010), og i 2012 rangerte Texas Music songen på sjuandeplassen på lista si over dei 50 beste klassiske Texas-songane.
Innhald
Teksten fortel soga om ein mann som ser ei vakker kvinne som går forbi. Han higar etter ho og lurar på, så vakker som ho er, om ho er like einsam som han er. I siste augneblink kjem ho attende til han.
Tittelen var inspirert av kona til Orbison, Claudette. Ein gong då Orbison og medlåtskrivaren hans, Bill Dees, sat og arbeidde kom ho inn for å fortelje at ho var på veg ut. Orbison spurte ho om ho trengde pengar, men ho skal då ha sagt: «A pretty woman never needs any money». Kort tid etter, same dagen, var songen ferdig.
Andre versjonar
Songen har blitt spelt av mange andre artistar:
BBC Sessions 1969–1972 (Sampler)
BBC Sessions 1969–1972 (Sampler) er eit samlealbum av David Bowie, gjeve ut i 1996. Albumet er kjend for å ha ein annan versjon av «I'm Waiting for the Man» enn den versjonen som er på Bowie at the Beeb.
Innhald
Alle songar skrivne av David Bowie, utanom «Waiting For the Man» av Lou Reed.
Corni
Corni er namnet på fleire stader i Romania:
Erling Steineide
Erling Øistein Steineide, var ein norsk langrennsløpar frå Heidal i Oppland. Han vart i 1965 noregsmeister på 15 kilometer på Fåberg. Steineide var medlem av Heidal Idrettslag, ei tid tevla han for Sjårdalen Idrettslag, før han atter gjekk for Heidal.
Aktiv
Steineide var med å vinne NM-gull i 3 x 10 km stafett for Sjårdalen IL 1963-65 og for Heidal IL 1968, 1969 og 1971. Vinteren 1964 vart han nummer fire på tremila i NM på Voss, då Gjermund Eggen vart norsk meister for fyrste gong, og fekk same plassering som beste nordmann på tremila i den Svenska skidspelen. Under noregsmeistersakpen på Fåberg i 1965 gjekk Steineide sitt livs løp og vann gullmedaljen på 15 km framom Gjermund Eggen og med Ole Ellefsæter på bronseplass. I 1966 vart Steineide fjerdemann på 15 km i Lahti-renna.
Steineide gjekk den andre etappen for Noregs lag som vart nummer fire på OL-stafetten i 1964. Og han var ankermann for mannsakpet som fekk same plasseringa under Ski-VM 1970.
Emil André Erstad
Emil André Erstad er ein norsk politikar, vald som leiar i KrFU frå 20. oktober 2013. Han kjem frå Manger i Radøy kommune. Frå 2012 var han 1. nestleiar i ungdomspartiet og fylkesleiar i Hordaland KrFU. Han har studert samanliknande politikk ved Universitetet i Bergen. Han arbeidde i Tankesmien Agenda frå 2015 til 2019. I 2019 fekk han stillinga som kommunikasjonssjef i Den norske Helsingforskomité.
I 2016 gav han ut boka Farvel, Syria på Det Norske Samlaget.
Erstad starta ein underskriftsaksjon for å få den sosiale nettstaden Facebook på nynorsk. I april 2014 vart Erstad vald inn i styret i Noregs Mållag. Han har ogso markert seg som ein talsmann for eit breiare KrF, og har mellom anna tatt til orde for å invitere muslimar inn i partiet og sagt at han vil gå i homoparadar. Han har ogso utfordra moderpartiet til å gå inn for ekteskap og adopsjon for homofile, noko som skapte debatt i januar 2014.
Som friidrettsutøvar i tenåra for FIL AKS-77 vart hans personlege rekord på 800 meter på 1.55,18. Erstad gjekk på toppidrettslinja ved Tertnes vidaregåande skule frå 2007 til 2010. Han var ein periode Noregs beste 16-åring gjennom alle tider på 600 meter. Her presterte han 1.23,07 i 2007. Denne aldersrekorden har seinare blitt sletta. Erstad tok fleire gullmedaljar i ungdoms-NM.
Erstad var vinnar av radioprogrammet Påskelabyrinten i 2019.
Burton Latimer
Burton Latimer  er ein by i grevskapet Northamptonshire i England. Han har kring 6500 innbyggjarar.
Presidentar i Hellas
Presidentar i Hellas er ei liste over presidentane i Den tredje greske republikken frå 1974 og fram til i dag.
If You Go Away
«If You Go Away» er ei engelsk omsetjing som Rod McKuen har gjort av den franske Jacques Brel-songen «Ne me quitte pas» frå 1959. Songen vart omsett som ein del av eit større prosjekt for å setje om songane til Brel. «If You Go Away» vert rekna som ein popstandard og har vorte spelt inn av mange artistar, mellom anna Greta Keller, som McKuen skreiv teksten for.
Damita Jo nådde 10. plass på Adult Contemporary-lista og 68. plass på Billboard Hot 100 i USA i 1966 med sin versjon. Terry Jacks spelte ein versjon av songen som vart gjeve ut på singel i 1974 og som nådde 29. plass på Adult Contemporary-lista og 68. plass på Billboard Hot 100, i tillegg til ein åttandeplass i Storbritannia.
Even Cowgirls Get the Blues
«Even Cowgirls Get the Blues» er ein song skriven av Rodney Crowell. Songen er blitt spelt inn av ei rekkje artistar, som La Costa, Emmylou Harris og Lynn Anderson. Crowell hevdar å ha skrive «Even Cowgirls Get The Blues» om Harris og venen hennar Susanna Clark. Songtittelen er teken frå ein roman som var populær på den tida med same namn av Tom Robbins. Songen har blitt gjeven ut på singel to gonger.
If You Go Away
Den komplekse melodien er delvis henta frå klassisk musikk - det gripande «But if you stay...»-partiet kjem frå Franz Liszt sin Ungarsk rapsodi nr. 6.
Duken i Stranda
Duken, matrikkelgard nr 12 i Stranda kommune, er ein nedlagt fjordgard ved Sunnylvsfjorden i Møre og Romsdal fylke.
Kumulativ frekvens
Kumulativ frekvens tyder i statistikk mengda observasjonar som ligg på ein viss variabelverdi eller mindre.
Duken i Stranda
Garden og folket
Garden ligg i Dukelifjellet, mellom 400 moh og 500 moh. Ei krokut og bratt gangrås førte ned til fjorden ved Dukeneset og Dukestøa, der dei hadde naustplass. Dei hadde òg ein rideveg ut til Lien (matrikkelgard nr 11 i Stranda).
Peder Arneson (1699-1727) var brukar på Duken i tida frå om lag 1717 til han døydde, og det er han og tenestejenta Dorthe som er hovudpersonane i den tragiske kjærleikssoga som er omtala nedanfor.
Soga om Dorthe og Duke-Pe
Soga om Dorthe Abrahamsdotter og Peder Arneson har vore tema for mange artiklar og bøker (sjå ref.), mest detaljert i boka «Vargtid - og andre historier frå fortida» av Astor Furseth (avsnittet «Dorthe Abrahamsdotter» side 88). Nedanfor er teke med dei viktigaste hendingane i soga.
Dorthe Abrahamsdotter vart fødd omkring 1696 og kom frå Hornindal i Sogn og Fjordane. Ho kom truleg til Stranda i slutten av året 1719, der ho vart i lag med ein tidlegare soldat, Anders Seljeflot frå Oaldsbygda. Med han fekk ho etter alt å døme eit barn som var dødfødd, eller døydde etter stutt tid. Ho var ikkje gift med barnefaren, og på tinget 14.8.1721 på Hellesylt vart Dorthe dømd for utukt og fekk ei bot på 6 riksdalar, noko som ho slett ikkje kunne makte å betale. Anders fekk ikkje straff, for han var soldat og hadde rett til fritak for straff for det første lovbrotet.
Tidleg på sumaren 1723 fekk ho seg teneste på Duken. Husbonden der var som nemnt Peder Arneson, òg kalla Duke-Pe. Opphaldet på Duken varte berre ei kort tid og ho fekk seg ny teneste på Ytste-Åkernes, der ho mellom anna var på gjeting på Åkernessætra. Om sumaren året etter, vart det der oppe funne restane av eit barnelik, og Dorthe måtte til sist tilstå at ho i dølgsmål hadde fødd eit barn under sæteropphaldet. Men ho hevda at det hadde vore dødfødd og at ho hadde lagt kroppen under ein stein, og ho opplyste at Peder på Duken var faren. Dei på Ytste-Åkernes tykte synd på Dorthe, og dei vart samde om å teie om hendinga.