cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Roger Glover
Glover vart henta til det britiske hard rock-bandet Deep Purple saman med Episode Six-vokalist Ian Gillan i 1969. Han forlét bandet i 1973. I 1974 vart han plateprodusent på heiltid, og produserte plater for blant andre Nazareth, Elf, David Coverdale, Status Quo og Judas Priest. Han gav òg ut soloalbumet The Butterfly Ball.
Presence
Komposisjon
Songen på albumet markerte ei endring i stilen til Led Zeppelin mot meir beintfram, gitarbaserte jammar. Der dei førre albuma inneheld elektriske hardrocks-hymnar og akustiske balladar og intrikate arrangement, vart Presence rekna som enklare og det er det einaste Led Zeppelin-albumet utan verken akustiske songar eller klaverinstrument (nesten gravlagd i miksen kan ein høyre ein enkelt akustisk gitar på «Candy Store Rock»).
Roger Glover
I 1978 gav Glover ut albumet Elements, men i 1979 vart han invitert med i bandet Rainbow av Ritchie Blackmore. Dei gav ut fleire plater før Glover gav ut sitt tredje soloalbum, Mask i 1984.
Presence
Komposisjon
Page sa om den stilmessige endringa:
Roger Glover
Same år vart Deep Purple gjenforeint og Glover er framleis bassist i bandet. Saman med Ian Gillan gav Glover ut albumet Accidentally On Purpose i 1988.
Verdscupen i skiskyting 1984
Verdscupen i skiskyting 1984 tok til den 6. januar og vart avslutta 10. mars. Turneringa omfatta 10 individuelle tevlingar. Utøvarane tevla i fem 20 km og like mange 10-kilometerar, òg kalla normalprogram og sprint. I tillegg vart det arrangert fem stafettar over 4 x 7,5 km. Renna fann stad i Falun i Sverige, Pontresina i Sveits, Ruhpolding i Vest-Tyskland, Oberhof (2) i Aust-Tyskland og Oslo i Noreg.
Frank-Peter Roetsch frå Aust-Tyskland gjekk til topps i turneringa, like framom vesttyske Peter Angerer. Norske Eirik Kvalfoss vart tredjemann. Angerer sigra i tre av tevlingane, Kvalfoss i to av dei.
Roger Glover
Roger Glovers fjerde soloalbum, Snapshot, kom ut i 2002 og hans femte og hittil siste soloplate If Life Was Easy vart utgjeven i 2011.
Imatra
Imatra er ein bykommune i landskapet Södra Karelen (finsk Etelä-Karjala) i Finland. Byen ligg ved elva Vuoksa, om lag 5 kilometer frå grensa mot Russland. Imatra har i kring 26 000 ibuarar og er 191,3 kvadratkilometer vid. Finsk har vore einerådande språk her, men nærleiken til Russland har ført til ein del russisktalande har busett seg i byen.
Imatra er ein industriby, med mellom anna treforedlings-, metall- og elektrokjemisk industri basert på vasskrafta frå Imatra-fossen. Det gamle kraftverket er i dag ein turistattraksjon, saman med naturparken som omgir fossen. Tett ved byen ligg Vuoksenniska kirke (De Tre Korsens Kyrka), teikna av arkitekten Alvar Aalto.
Imatra har flysamband frå Immola flyplass og jarnbanesamband til Russland.
Presence
Komposisjon
"Eg trur det berre synte den totale uroa og kjenslene i denne perioden. Det er mykje spontanitet på det albumet. Me gjekk inn utan noko som helst, og alt kom berre strøymande ut."
Plateomslaget
I 1977 vart Hipgnosis og George Hardie nominerte til ein Grammy Award i kategorien beste plateomslag.
Utgjeving og mottaking
Albumet kom ut den 31. mars 1976. I Storbritannia hadde aldri førehandssalet vore så stort før, og det oppnådde gullplate då det kom ut. I USA gjekk det rett inn på førsteplassen, men hoppa ned til 24. plass etter to veker.
Av Led Zeppelin-albuma har Presence seld lite og det fekk lunken kritikk då det kom ut.
Sharmah
Sharmah er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Presence
Utgjeving og mottaking
I følgje Dave Lewis, så «klarte ikkje den harde stilen på dei sju songane å nå ut til tilhengjarane som var meir vande til mangfalde og den meir eksperimentelle stilen frå tidlegare.»
Energiforsyningsmodul
Ein energiforsyningsmodul, eller ei energiforsyning, er ein komponent som forsyner elektronikk med energi. Ei energiforyning kan halda spenninga over utgangsterminalane konstant, eller straumen ut frå/inn i utgangsterminalane konstant. Ei energiforsyning som held spenninga over utgangsterminalane konstant er ein konstantspenningsgeneratorar, medan ei forsyning som held straumen ut frå/inn i terminalane konstant er ein konstantstraumgenerator.
Batteriforsyning
Ei batteriforsyning forsyner elektroniske krinsar med energi lagra i eit batteri, som kan vera oppladbart. Mange slike forsyningar har ikkje spenningsregulering, så spenninga over utgangsterminalane vil søkka når batteriet vert utlada. Når det vert nytta oppladbare batteri må desse ladast med ein innbyd eller ekstern batteriladar.
Batteriforsyningar vert nytta i berbart utstyr som til dømes høyreapparat, mobiltelefonar, fjernkontrollar, berbare radioar og musikkavspelarar. Batteriforsyningar har etter lite Elektrisk støystøy vert av og til nytta i forsterkarar som arbeider med låge spenningar og for følsame måleinstrument. Batteri vert òg nytta når det er viktig at energiforsyninga ikkje fell bort ved utfall av elnettet, som til dømes medisinsk elektronikk på sjukehus, oppstartkode i datamaskinar osb.
Råforsyningar
Råforyning er eit omgrep som vert nytta om dek delen av ein enegiforsyningsmodul som transformerer ned spenninga frå Elnettsettspenninga på 230 V til ei lågare (eller meir sjeldan ei høgare) spenning som høver til elektronikken som skal forsynast med energi. Råforsyninga inneheld som oftast ei sikring, eit overspenningsvern, eit nettfilter, ein transformator, ei likerettarbru og ein eller fleire kondensatorar. Saman med utgngsimpedansen frå likerettarbrua utgjer kondensatorane eit lågpassfilter som fjernar høgfrekvens støy frå spenninga på utgangsterminalane.
Linære forsyningar
Lineære regulatorar er bygde med analog elektronikk og nyttar tilbakekopling. I ein lineær spenningsregulator vert utgangsspenninga samanlikna med ei referansespenning. Differansen mellom desse (ei feilspenning) vert så nytta til å korrigera basestraumen til ein serie- eller shunttransistor, slik at kollektorstraumen vert endra. I ein lineær straumregulator er det utgangsstraumen som vert målt og nytta for å genererera eit feilsignal. Lineære regulatorar er døme på tidskontinuerlege reguleringssystem.
Lineære regulatorar kan byggast ved hjelp av diskrete komponentar, men det vanlege er å nytta integrerte krinsar, som finst i mange utførelsar. Desse har som oftast stort SNR, god CMRR, innebygd kontslutnings- og temperatursikringar, tek lite plass og er enkle å bruka. Dei vert nytta i samband med følsam elektronikk, slik som AD/DA-omformarar, analog signalhandsaming og så bortetter.
Svitsjmoderegulatorar
Ei ulempe med lineære reguleringar er at transformatoren har både stor masse og store dimensjonar. Grunnen til dette er at det vert nytta ein låg frekvens (50 Hz), så for at kjernen i transformatoren ikkje skal gå i metting lyt tverrsnittet vera stort. Svitjmoderegulatorar arbeider med mykje høgare frekvensar (nokre 100 kHz), så transformatorkjernane kan ha små tverrsnitt.
Den økonomiske og monetære unionen
Den økonomiske og monetære unionen (ØMU) eller EU sin pengeunion (engelsk Economic and Monetary Union (EMU)) er ein myntunion danna av Den europeiske unionen (EU). Han har som mål å innføre ein felles valuta, euroen, hos alle medlemslanda, styrt gjennom ein felles pengepolitikk gjennom Den europeiske sentralbanken (ESB). Unionsprogrammet består av tre fasar; tredje fase omhandlar adopsjon av euroen som den nye mynteininga i landet. Femten av medlemslanda har gått inn i den tredje fasen og gått bort frå den tidlegare valutaen; berre Sverige, Danmark og Storbritannia står att. Sverige og Storbritannia har inflasjonsmål og flytande valutakursar, og har dermed styring over heimleg pengepolitikk gjennom sentralbankane i landet, medan Danmark har fast valutakurs mot euroen og har dermed i praksis sett ut pengepolitikken til den europeiske sentralbanken.
Kjelder
Union économique et monétaire Hội nhập kinh tế
Liebknechtfjella
Liebknechtfjella er ei fjellkjede i Dronning Maud Land i Antarktis. Ho er 16 km lang og utgjer den sørvestlege armen av Humboldtfjella. Dei vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Fjella vart kartlagde frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. Fjella vart kartlagde på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61 og kalla opp etter den tyske revolusjonæren Karl Liebknecht (1871–1919).
Handball-NM 2002/03 for kvinner
Noregsmeisterskapen i handball 2002/03 for kvinner vart vunnen av Larvik Håndballklubb etter finalesiger 29 – 15 over Nordstrand Idrettsforening frå Oslo.
Finalen
Finalen vart avvikla i Oslo Spektrum laurdag 29. mars 2003 framfor 5 389 tilskodarar. Larvik tok styringa frå start og leia heile 18–9 ved pause. Sigeren var aldri truga i den andre omgangen og ved sluttsignalet stod det 29 mål mot 15 på resultat-tavla.
Larviks fremste målskyttar var Katja Nyberg med 5 nettkjenningar. Kari Mette Johansen og Heidi Flaatnes skåra begge kvar sine 4 mål, medan Tine Kristiansen, Lina Olsson Rosenberg og Birgitte Sættem alle fann vegen til nettmauskane 3 gongar. Tonje Larsen, Sara Breistøl, Monica Meland skåra alle 2 mål og Inger Sofie Heieraas eitt einaste. Målvakter var Mimi Kopperud Slevigen og Lene Rantala.
Unni Hinkel vart toppskårar for Nordstrand med 5 mål. Monica Sandve, Randi Gustad og Beate Aarstad skåra alle saman 2 mål, medan Anette Hovind Johansen, Erika Polozova, Kine Kristiansen og Cecilie Thorsteinsen kom på skåringslista ein gong kvar.
Dommarane Kenneth Abrahamsen og Arne M. Kristiansen straffa Nordstrand med fire 2-minuttutvisingar og Larvik med to.
Fylkesveg 203
Fylkesveg 203 finst i fleire fylke i Noreg:
Silverdalen
Silverdalen er ein tettstad i Hultsfreds kommun i Kalmar län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 791 innbyggjarar.
Staden ligg langs jernbanelinja mellom Nässjö og Oskarshamn, og har eigen stasjon. Silverdalen ligg ved Silverån. Silverdalen er vokse saman med Lönneberga.
Silverdalen er ein gammal industristad med framfor alt skogsindustri. Jernbanen blei bygd gjennom bygda i 1874, då det framleis berre eksisterte ei mølle der Silverdalen ligg i dag. Same år blei Hällefors pappersbruk grunnlagt.
I 1931 bytta staden og jernbanestasjonen namn frå Råsa-Lönneberga til Silverdalen. Samfunnet blei hardt råka av at papirprodusanten M-real måtte innstille verksemda i 2002.
Underwoodbreen
Underwoodbreen er ein kanalisbre i Wilkes Land i Antarktis som er kring 24 km lang, og som flyt til kysten av Antarktis mellom Reist Rocks og Cape Nutt. Han vart kartlagt i 1955 av G.D. Blodgett frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1947 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Thomas Joseph Underwood jr., USMC, som tente på sluppen «Vincennes» under US Exploring Expedition (1838-42) leia av løytnant Charles Wilkes.
Klubbe
Klubbe (av norrønt klubba) eller kølle (frå dansk av same norrøne opphav) er ein reiskap eller eit slagvåpen som kan brukast til å slå med. Ei klubbe kan brukast til å truga eller utføra vald med, til dømes av krigarar eller politifolk, eller til ulike spel og idrettar, som golf, ishockey eller krokket. Klubber kan også ha seremonielle roller, til dømes som ei formanns- eller ordførarklubbe.
Ei klubbe kan vera laga av ei tjukk grein, eller ein stokk med handtak i eine enden og ein tjukkare eller utstikkande slagdel i den andre.
Klubber i heraldikk
Klubber kan også vera del av heraldiske våpen. Kommunevåpenet til Sør-Fron kommune syner ei klubbe som skal minne om at Kolbein sterke slo sund Torsfiguren til Dale-Gudbrand i dette området under innføringa av kristendommen, som Snorre Sturlason skriv om i soga om Olav den heilage. Det danske kongevåpenet inneheld to såkalla villmenn med klubber i handa.
J. P. Nyströms orgel- & pianofabrik
J. P. Nyströms orgel- & pianofabrik var eit svensk føretak som bygde orgel og piano i Karlstad. Føretaket vart skipa i 1865 og lagt ned i 1962. I 1909 vart det kunglig hovleverantör.
Johan Petter Nyström grunnla føretaket i 1865. Han hadde tidlegare avlagt svenneprøve som møbelsnekkar. Nyström hadde tidlegare arbeidd hos læremeistrar i Stockholm og Norrland. I 20-årsalderen busette han seg i Väse og tok til å lage handklaver og trekkspel.
J. P. Nyström leverte i 1889 orgelet i dåverande Revholt kapell på Grue Finnskog.
Takashi Hirano
Takashi Hirano er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Sharyuf
Sharyuf er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Fylkesveg 204 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 204 i Møre og Romsdal går mellom Ramberget og Gangstad i Midsund kommune. Vegen er 5,1 km lang.
UEFA-cupfinalen i fotball 1988
UEFA-cupfinalen i fotball 1988 stod mellom vesttyske Bayer Leverkusen og spanske Espanyol frå Barcelona og vart avvikla med heime- og bortekamp for kvart av laga. Fyrste oppgjeret fann stad 4. mai Estadi de Sarrià i Barcelona framfor 31 180 tilskodarar, returkampen 18. mai på Ulrich Haberland Stadion i Leverkusen med 21 600 på tribunane. Begge laga vann 3-0 på si heimebane. Dermed måtte det straffeskyting til før Bayer Leverkusen kunne, med sine tre nettkjenningar frå 11-meteren mot Espanyols to, heve pokalen.
Kampen
På heimebane i Barcelona sende Sebastián Losada heimelaget i leiinga sekundar før pause. Miquel Soler auka til 2-0 allereie i det fjerde minutt av andre omgang, Losada la på til til 3-0 sju minuttar seinare.
Etter ein mållaus fyrsteomgang i Leverkusen skåra både Tita da Paixão, Falko Götz og Cha Bum-kun for heimelaget. Måla kom i høvesvis det 57., 63., og 81 minutt av kampen. Ingen av laga skåra i ekstraomgangane. I straffeskytinga skåra dei to fyrste Espanyol-eksekutørane, men ingen av dei tre neste. Då heldt det med at tre av fire Bayer-spelarar sende ballen i nettmauskane.
Laga
Mannskapet som stod for Bayer Leverkusens største triumf bestod av Rüdiger Vollborn, Wolfgang Rolff (kaptein), Erich Seckler, Alois Reinhardt, Knut Reinhardt, Andrzej Buncol, Cha Bum-kun, Ralf Falkenmayer, Falko Götz, Tita da Paixão, Christian Schreier, Herbert Waas, Klaus Täuber, Jean-Pierre de Kayer, Florian Hinterberger.
Espanyol mønstra Thomas N'Kono, Job Sanchez, Miguel Ángel Benítez, Josep María Gallart, Miquel Soler, Diego Orejuela, Santiago Urquiaga, Iñaki Pérez, Ernesto Valverde, Pichi Alonso, Sebastián Losada, Joan Golobart, John Lauridsen, Javier Zubillaga, Manuel Zúñiga.
Dommarar
Dušan Krchňák frå Tsjekkoslovakia dømde kampen i Barcelona, Jan Keizer frå Nederland dømde i Leverkusen.
Vanderfordbreen
Vanderfordbreen er ein isbre som er kring 8 km brei som flyt nordvest til søraustsida av Vincennes Bay, litt sør for Windmill Islands. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Benjamin Vanderford, los på sluppen «Vincennes» under US Exploring Expedition under kaptein Wilkes, 1838-42. Isbreen vart kartlagt frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47.
Virginia Beach
Virginia Beach er den mest folkerike byen i delstaten Virginia i USA. Byen hadde 459 470 ibuarar i 2020, dei aller fleste bur i forstader. Virginia Beach vart grunnlagd i 1906. Byen ligg ved Atlanterhavet, ved munningen av Cheasapeake Bay.
Virginia Beach er ein ferieby med ei svært lang sandstrand.
Fylkesveg 204
Fylkesveg 204 finst i fleire fylke i Noreg:
Lomonosovfjella
Lomonosovfjella er ei noko isolert fjellkjede i Dronning Maud Land. Ho er 33 km lang frå nordaust til sørvest, 37 km aust for Wohlthatmassivet. Det vart oppdaga og først kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Det vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1958–59; Det vart kartlagd på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen 1960–61 og kalla opp etter Mikhail Lomonosov, ein russisk forskar.
Sørsamisk historie
Oppsplittinga mellom sørsamisk og meir nordleg samisk
Sørsamisk og i alle fall delar av umesamisk skil seg frå dei andre samiske språka ved å ikkje ha stadieveksling, og ved å ha eit system av omlyd og av palatalisering som ikkje finst i dei andre samiske språka. Ante Aikio har også argumentert for at det paleo-europeiske (før-samiske) substratet i sørsamisk skil seg frå det i nordsamisk, noko som eventuelt kan forklarast ved at dei har assimilert ulike føruralske (og førgermanske) språk. Dei første dialektskilnadane mellom ulike delar av ursamisk er omtrent 1500 år gamle (jf. samisk språkhistorie for oversyn og referansar).
Sørgrensa for det sørsamiske området
Arkeologiske funn fram til 2009 i sørlege strøk av Noreg har blitt tolka som restar av samisk nærvære. Dette gjeld mellom anna funn i Lesja, i Vang i Valdres og i Hol og Ål i Hallingdal. Desse funna har blitt tolka som teikn på at det fanst ein blanda norrøn og samisk folkesetnad i fjelltraktene i Sør-Noreg i mellomalderen. I doktorgradsavhandlinga si frå 2008 skreiv arkeologen Jostein Bergstøl at samar truleg budde i Østerdalen-området for 1500 år sidan. Dei levde av fangst, og byrja først med tamrein då etniskenordmenn byrja bruka seter og fjellbeite på 1500-talet.
I 1889 fekk Yngvar Nielsen i oppdrag av styresmaktene å undersøkja kor langt sør den samiske busetjinga i Noreg har strekt seg, i samband med stridsspørsmål om samiske rettar til land i Midt-Noreg. Han konkluderte med at samane ikkje hadde budd lenger sør enn Lierne i Nord-Trøndelag fram til rundt 1500, og at dei då hadde teke til å vandra sørover. Han meinte at dei nådde Tyldalfjella ved Femunden på 1700-talet. Denne hypotesen vert framleis akseptert av mange historikarar, til dømes i Trøndelags historie, som kom ut i 2005. Det blir framheva til støtte for Nielsen sitt syn at det ikkje finst spor i kjeldene av samisk busetjing i sørlegare strøk i mellomalderen, og heller ikkje samiske stadnamn i Røros- og Femunden-traktene. Mot dette blir det trekt fram at den samiske kulturen var nomadisk og skriftlaus, og at samane si stilling som minoritet har ført til at eventuelle samiske namn i desse områda har blitt fortrengd av norske.
Nyare sørsamisk historie
Sørsamane var pionerane i den organiserte samerørsla, med Elsa Laula Renberg og Daniel Mortenson som sentrale namn.
Green Desert
Green Desert er det 27. albumet og det 15. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, utgjeve i januar 1986. Musikken vart spelt inn i Berlin i 1973, i ein periode då Peter Baumann hadde reist frå Tyskland til Nepal og India. Sjølv om albumet ikkje kom ut på den tida, var det denne innspelinga som fekk Tangerine Dream ein platekontrakt hos Virgin Records då dei høyrde opptaka.
Gruppa hadde nyleg fått nytt utstyr, mellom anna ein Minimoog, ein phaser, og ein EKO ComputeRhythm trommemaskin, som kunne førehandsprogrammerast og/eller endrast undervegs medan han spelte. Chris Franke rekna dei seks interne lydane som «ganske elendige», men på grunn av fleksibilteten som sekvensator, kunne han seinare endrast til å kontrollere eksterne lydkjelder. Denne rytmiske effekten vart nytta på fleire av dei seinare albuma til Tangerine Dream.
Det var nok materiale på for eit nytt album, men sidan Baumann ikkje hadde vore med på innspelingane, vart dei samde om å setje dei til sides. Då Baumann kom attende frå reisa si, vart ikkje Green Desert fullført. I staden gjekk dei i gang med Phaedra. I 1984 henta Froese fram att dei gamle opptaka og omarbeidde det til eit heilt album, med noko nyinnspelingar og heile albumet miksa på ny. Albumet var inkludert i ein boks med seks plater kalla In the Beginning. Sidan kom albumet ut som sjølvstendig album.
Edgar Froese sa i 1986: «Det finst bokstavleg talt hundrevis av timar med Tangerine Dream-musikk som ikkje er utgjeven. Me eig tre studio i Tyskland, og når me ikkje turnerer arbeider me i desse ti timar om dagen. Me må lage musikk. Me klarar ikkje stoppe. Green Desert burde ha kome ut før Phaedra. Me hadde akkurat fått den første analoge sequencer-en vår og byrja å leike oss med den, men så fekk med eit tilbod frå Virgin Records om å bruke deira Manor Studios i 1973, så me skrinla opptaka og byrja på nytt.»
Medverkande
Andre medverkande
Walensjøen
Walensjøen, (tysk: Walensee), er ein innsjø som ligg i Foralpane i det austlege Sveits. Han ligg i og mellom kantonane Glarus og St. Gallen. Innsjøen dekker eit areal på 24 km² og er ein av dei største innsjøane i landet. Han ligg 419 meter over havet, og er 151 meter på det djupaste.
Elva Seez, som renn ut i austenden av Walensjøen, var opphavleg største tilførselkjelda til innsjøen. Mellom 1807 og 1811 vart det grave ein kanal, Escherkanalen, frå elva Linth, slik at denne elva fekk utlaup nær vestenden av den langstrekte Walensjøen. Sidan har Linth vore største vasskjelda til innsjøen. Før 1811 rann alt vatnet i Linth vidare ut i Zürichsjøen lengre vest.
Han er kalla opp etter Walenstadt. Andre byar og landsbyar ved innsjøen er Weesen, Quinten, Quarten og Murg. Churfirstenfjella stig bratt opp på nordsida av innsjøen, opp til kring 2300 moh.
Kaoru Kadohara
Kaoru Kadohara er ein japansk fotballspelar.
Lunckeryggen
Lunckeryggen er ei rekkje fjelltoppar opp mot 3020 moh som strekkjer seg 18 km frå nord til sør mellom Jenningsbreen og Gjelbreen i Sør-Rondane. Fjella vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og kalla opp etter Bernhard Luncke, ein norske kartograf som plotta karta i H.E. Hansen sitt Atlas of Parts i Antarctic Coastal Lands i 1946, og ei revidert utgåve som dekte Sør-Rondane i 1957.
Jurij Borzakovskij
Jurij Mikhailovitsj Borzakovskij er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Kratovo. Han vart olympisk meister 2004 og europameister 2012 på 800 meter, og vann elles to VM-sølv og like mange VM-bronsar på same distansen i tida 2003-11. Hans personbeste 1.42,79 vart oppnådd i 2008.
Aktiv
Borzakovskij vann 800 meter i junior-EM 1999. Vinteren 2000 sigra han på same distansen ved innandørs-EM i Gent. Hausten same året tok han seg til OL-finalen i Sydney, der han vart sjettemann. Fem månader seinare vann han ein suveren siger på yndlingsdistansen ved innandørs-VM i Lisboa på tida 1.44,49. Under friidretts-EM 2002 deltok han ikkje på 800 m, i staden sprang han som ankermann Russland inn til sølv i 4 x 400 meter stafett.
Også ved verdsmeisterskapen 2003 i Paris vann Borzakovskij ein sølvmedalje, fattige tre hundredels sekund bakom vinnaren, Djabir Saïd-Guerni frå Algerie, og seks hundredelar føre bronsemannen Mbulaeni Mulaudzi. Borzakovskij låg lenge bakarst i feltet, før han byrja spurte forbi konkurrentane, men nådde altså ikkje heilt fram før målstreken. Same taktikken nytta han i finalen på 800 meter under Sommar-OL 2004 i Aten. Midtvegs på siste langside auka han tempo og sprang forbi alle og vann gullmedaljen på tida 1.44,45, framom Mulaudzi og førehandsfavoritten Wilson Kipketer.
Under VM 2005 kom Borzakovskij i mål til sølv på 800 meter, den einaste som heldt unna på oppløpet var Rashid Ramzi som representerte Bahrain. To år seinare tok han bronsemedaljen under VM i Osaka, løpet gjekk lenge i lusetempo og alle åtte finalistane passerte målstreken innafor eit halvt sekund. I OL-sesongen 2008 sette han personleg rekord med 1.42,79, men rauk overraskande ut or 800-metertevlinga i Beijing-OL i semifinalen.
Ølgjær
Bruk ved brygging
Ølgjær gjer at enkelte karbohydrat vert gjæra til etanol (alkohol). Stundom vert ølgjær kalla bryggerigjær, der gjærsoppen er drepen, medan enzym og vitaminar framleis er uskadde. Ølgjær er rikt på B-vitamin.
For bryggerigjær skil ein mellom «overgjær» og «undergjær». Overgjær dannar eit skum på toppen av væska under gjæringsprosessen og kan skape høgare alkoholinnhald og meir fruktig og søtare øltypar. Undergjær vert nytta til å lage lager. Denne gjærtypen produserer meir sukker, og har ein skarpare smak.
Langeland kommune
Langeland kommune er ein dansk kommune på øya Langeland i Region Syddanmark. Kommunen vart skipa i samband med kommunereforma 1. januar 2007 og er ei samanslåing av Rudkøbing kommune, Sydlangeland kommune og Tranekær kommune.
Kommunen har 12,578 innbyggjarar (2017) og administrasjonsenteret ligg i Rudkøbing.
Hvis lyset tar oss
Hvis lyset tar oss er det fjerde albumet til det norske einmannsbandet Burzum. Albumet vart utgjeve mai 1994, sjølv om innspelinga vart gjort i september 1992, rett etter innspelinga av debuten Aske.
Whittlebreen
Whittlebreen er ein kort kanalbre som flyt nordaust til Colvocoresses Bay og endar i ei lita bretunge 11 km nordvest for Williamsonbreen. Han vart skissert ned frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter dr. J.S. Whittle, assisterande kirurg på sluppen «Vincennes» under US Exploring Expedition (1838–42) leia av løytnant Charles Wilkes.
Hvis lyset tar oss
Plateomslaget er sterkt inspirert av ei teikning av Theodor Kittelsen, kalla Fattigmannen.
Whittlebreen
Whittle bretunge er ein liten isbre tunge som strekkjer seg ut i sjøen frå Whittlebreen ut i Colvocoresses Bay. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i samband med Whittlebreen.
Hvis lyset tar oss
Den originale sporlista vart sjåande slik: Spor 2, «Et hvitt lys over skogen», vart erstatta med «Tomhet», eit synth-stykke. Songen kan jamvel verta funnen på samlealbumet Draugen: Rarities.
Too Low for Zero
Too Low for Zero er det syttande studioalbumet til den britiske songaren Elton John, utgjeve i 1983. For første gong sidan Blue Moves i 1976, vart alle tekstar skrivne av Bernie Taupin. Elton John vart òg gjenforeint med kjernen av gruppa hans, med Dee Murray, Nigel Olsson og Davey Johnstone. Albumet vart produsert av Chris Thomas og innspelt i Montserrat og Hollywood.
I USA selde albumet til gullplate i januar 1983 og til platinaplate i oktober 1995.
Bjørnar Skjæran
Skjæran vart i 2019 vald til 2. nestleiar i Arbeidarpartiet. Hausten vart han vald til representere Nordland på Stortinget, men tok straks plass som fiskeriminister i den nydanna koalisjonsregjeringa utgått frå Arbeidarpartiet og Senterpartiet.
Shi`B An Nur
Shi`B An Nur er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
The Ivors Academy
Organisasjonen blei danna i 1999 gjennom ei samanslåing av tre organisajsonar – Composers Guild of Great Britain (CGGB), Association of Professional Composers (APC) og British Academy of Songwriters, Composers and Authors (BASCA, tidlegare Songwriters Guild of Great Britain og før det British Songwriters Protection Guild of Great Britain). Den nye organisasjonen blei først kalla British Academy of Composers and Songwriters, før han endra namn til British Academy of Songwriters, Composers and Authors (BASCA) i 2009. I 2019 blei namnet endra til The Ivors Academy, etter låtskrivaren Ivor Novello og The Ivor Novello Awards eller The Ivors.
Laget deler ut Ivor Novello Awards og British Composer Awards.
Naoki Matsuda
er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Underwater Sunlight
Underwater Sunlight er det 29. albumet og det 16. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, gjeve ut sommaren 1986.
Underwater Sunlight var første gongen Paul Haslinger spelte med Tangerine Dream. . Han hadde bakgrunn frå klassisk musikk og det kan høyrast på albumet i form av at songane er langt meir strukturerte enn tidlegare.
Underwater Sunlight låg ei veke på den britiske albumlista med ein 97. plass som høgaste plassering.
Simlångsdalen
Simlångsdalen er ein svensk tettstad i Halmstads kommun i Hallands län i Halland. I 2005 hadde tettstaden 577 innbyggjarar.
Underwater Sunlight
Bakgrunn
Kort tid etter Johannes Schmoelling hadde slutta i Tangerine Dream, tilrådde vener av Edgar Froese ein klaverspelar som var aktiv i jazzmiljøet i Wien, Paul Haslinger. Han var berre 23 år gammal då Froese inviterte han til eit studio i Wien i lag med Chris Franke. Først virka det ikkje sannsynleg at Hasligner, som var ein funkjazz-pianist, skulle kunne erstatte Schmoelling, sidan det var så musikalsk forskjellig frå det Haslinger dreiv med til vanleg. Haslinger var derimot vant til å arbeide hardt og Froese og Franke var tålmodige, og han deltok på ein turné i Storbritannia og USA våren 1986. Då turneen var over vart Haslinger fast medlem i bandet for dei neste fire åra. Det første albumet han deltok på var Underwater Sunlight.
Simlångsdalen
Staden heitte Breared fram til byrjinga av 1900-talet, då stadnamnet blei endra til Simlångsdalen, basert på boka Folket i Simlångsdalen, skriven av Fredrik Ström.
Simlångsdalen ligg inntil innsjøane Simlången og Brearedssjön i Fylleån-vassdraget. Ca. 2 km sør for Simlångsdalen ligg Danska fall, eit vassfallsystem og naturreservat. Aust for Simlångsdalen ligg naturreservatet Långhultamyren. Ved Simlångsdalen ligg den privateigde hagen Vargaslätten, som blei bygd av Sigfrid Ericson.
Forfattaren og politikaren Fredrik Ström blei fødd i Simlångsdalen. Songaren Per Gessle budde som barn nokre år i Simlångsdalen
I Simlångsdalen finn ein av dei største loppemarknadene i Sverige stad kvart år helga etter sankthans, med fleire tusen vitjande.
You Shook Me All Night Long
«You Shook Me All Night Long» er ein song av det australske hardrockbandet AC/DC, frå albumet Back in Black. Songen kom sidan ut på albumet Who Made Who. Det er den første singelen til AC/DC med Brian Johnson som vokalist, som erstattar for Bon Scott som døydde av alkoholforgifting i februar 1980. Songen nådde 35. plassenen på Hot 100-popsingellista i USA i 1980. Singelen vart gitt ut på nytt internasjonalt i 1986, etter utgivinga av albumet Who Made Who. Den gjenutgitte singelen i 1986 inneheld B-sidene: B1. «She's Got Balls» (Live, Bondi Lifesaver '77); B2. «You Shook Me All Night Long» (Live '83 - berre 12-tommars maxi-singel).
I januar 2018 vart «You Shook Me All Night Long» rangert som nummber 63 på lista til Triple M's «Ozzest 100» over dei «mest australske» songane gjennom tidene.
Mottaking
Record World' sa at han har «eit lastebillass med grus og nok råskap til å tilfredsstilla eit stadionstort publikum», og dessutan «øydeleggjande gitarstøyt.»
«You Shook Me All Night Long» vart nummer 10 på VH1 si liste over «Dei 100 beste songane frå 1980-åra». Han vart òg kåra til den beste AC/DC-songen av VH1. Guitar World plasserte «You Shook Me All Night Long» som nummer 80 på lista si over dei 100 beste gitarsoloane gjennom tidene. I 2021 vart han rangert som nr. 287 på Rolling Stone si liste over dei 500 beste songane gjennom tidene.
Rockekritikaren Robert Christgau rekna songen som ein «trommekroka fucksong» og «det einaste store kunstverket» deira.
Live-versjonar
Låten har vorte eit fast innslag på AC/DC-konsertar, og er sjeldan utelate frå settlista.
Fire liveversjonar av songen er offisielt gitt ut. Den første er med på maxi-singelen «You Shook Me All Night Long» frå 1986, den andre er med på albumet Live; den tredje versjonen er på soundtracket til Howard Stern-filmen Private Parts, og finst òg i AC/DC-boksen Backtrack; og den fjerde er på livealbumet Live at River Plate.
«You Shook Me All Night Long» var òg den andre låten som vart spelt av AC/DC på Saturday Night Live' i 2000, etter framføringa av «Stiff Upper Lip.» Då AC/DC vart innlemma i Rock and roll Hall of Fame i 2003 av Steven Tyler frå Aerosmith, framførte dei denne songen saman med Tyler.
Johnson framførte songen saman med Billy Joel i Madison Square Garden i New York i mars 2014. Publikasjonen Salon uttalte følgjande morgon i introduksjonen sin til videomaterialet frå framferda: «Dette vil anten vere favorittvideoen i dag, eller eit totalt musikalsk mareritt!»
Komposisjon
Songen er i tonearten G-dur. Hovudverset og riffet følgjer akkordprogresjonen G-C-D.
Kontrovers
Det har gjennom fleire tiår vorte hevda at (i alle fall) delar av teksten til songen er skriven av Bon Scott.
Doug Thaler, venen til Bon og bookingagenten til AC/DC på dei amerikanske turneane deira, seier òg: «Eg bryr meg ikkje om kven som seier noko anna: Du kan vera sikker på at Bon Scott skreiv teksten til 'You Shook Me All Night Long'. Det er Bon Scott sin tekst over alt.»
Frå AC/DC: Hell Ain't a Bad Place to Be av Mick Wall: «Men Malcolm Dome hevdar at kort tid før han døydde, 'dytta Bon til meg tekstboka si'. Han hadde ark med songtekstar som han oppbevarte i ei mappe og bar rundt på. Han hadde vist meg nokre av ideane han hadde jobba med til Back in Black. Ikkje låten 'Back in Black', men songar som var til neste album. Det var eit par linjer, som 'She told me to come but I was already there', som enda opp i 'You Shook Me All Night Long' - det er ein Bon-tekst. Og eg såg han. Eg såg han nedskriven. Det var tekstar, linjer som vart brukte, på Back in Black som Bon skreiv. [Men han vart ikkje kreditert, og den dag i dag er det ingen som veit kva som skjedde. Eg trur ikkje han var i nærleiken av å fullføra alle låtane. Men det finst linjer der som eg kjenner til.»
Zuzana Hejnová
Zuzana Hejnová er ein tsjekkisk friidrettsutøvar frå Liberec som spesialiserte seg på 400 meter hekk. Ho vart verdsmeister i øvinga i 2013 og forsvarte meistertittelen i 2015, og i 2012 vann ho bronsemedaljen under sommarleikane i London. Hejnová sin personlege rekord på 52,83 sekundar er frå Moskva-VM 2013.
You Shook Me All Night Long
Musikkvideo
Det finst to musikkvideoar.
Den første er regissert av Eric Dionysius og Eric Mistler, liknar på dei andre Back in Black-videoane («Back in Black», «Hells Bells», «What Do You Do For Money Honey», «Rock and Roll Ain't Noise Pollution» og «Let Me Put My Love Into You») og er tilgjengeleg på spesialutgåva Back in Black, The Videos. Han er òg inkludert på boksettet Backtrack.
Den andre er regissert av David Mallet og gitt ut seks år etter den opphavlege utgivinga til låten (då låten vart nyutgjeven for Who Made Who). Angus og Malcolm Young følgjer Johnson rundt i den engelske byen Huddersfield, med Angus Young iført sitt karakteristiske skolegutantrekk. I videoklippet ser me den engelske glamourmodellen Corinne Russell, ein tidlegare Hill's Angel og Side 3-jente - saman med andre skinnkledde kvinner i dressar med glidelås i lysken - trakka på treningssyklar i bakgrunnen.
VH1-serien Pop-Up Video avslørte at kvinna som spelte elskarinna til Johnson, under scena med den mekaniske oksen, ved eit uhell stakk seg to gonger med sporen. Roadien som kom henne til unnsetning gifta seg med henne eit år seinare, og Angus Young gav dei ein mekanisk okse i bryllaupsgåve som ein spøk. I den opphavlege videoen frå 1980 spelte Phil Rudd trommer, medan videoen frå 1986 viste Simon Wright, som erstatta Rudd i 1983. Rudd kom tilbake til AC/DC i 1994.
Waldronbreen
Waldronbreen er ein kanalisbre som flyt til austsida av Porpoise Bay, halvvegs mellom Sandfordbreen og Morsebreen. Han vart skissert ned frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Thomas Westbrook, kapteinassistent på briggen «Porpoise» under US Exploring Expedition (1838–42) leia av Wilkes.
Junko Ozawa
Junko Ozawa er ein japansk fotballspelar.
Simonstorp
Simonstorp er ein svensk tettstad i Norrköpings kommun i Östergötlands län i Östergötland. I 2005 hadde tettstaden 236 innbyggjarar. Simonstorp ligg cirka 23 kilometer nord for Norrköping.
Spiranthes aestivalis
Spiranthes aestivalis er ei plante i skrueaksslekta Spiranthes i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Arten veks ikkje i Noreg.
Utbreiing
S. aestivalis (engelsk namn: «summer lady's-tresses») hadde veksestader i New Forest sør i England og på Jersey og Guernsey, men vart sist funne i 1959 og er no rekna som regionalt utdøydd.
Jaroslava Jehličková
Jaroslava Jehličková er ein tsjekkisk tidlegare mellomdistanseløpar frå Hořice som representerte Tsjekkoslovakia. Ho vart den aller fyrste internasjonale meisteren på 1500 meter då ho i 1969 vann gullmedaljen under europameisterskapen i friidrett på verdsrekordtida 4.10,7.
Moratsjøen
Moratsjøen, (fransk: Lac de Morat, tysk: Murtensee), er ein innsjø i det vestlege Sveits. Han ligg i og mellom kantonane Fribourg og Vaud. Fribourg omkrinsar nordaustdelen av innsjøen, Vaud den sørvestlege delen. Han er den minste av tre innsjøar i Seeland-området ved foten av Jurafjella.
Jaroslava Jehličková
Aktiv
Jehličková vart tsjekkoslovakisk meister på 800 meter i 1966 og på ny i 1968. Ho deltok på distansen ved Sommar-OL i Mexico-byen, der utslått i semifinalen. I 1969 kom 1500 meter på tevlings-programmet for kvinner for fyrste gong i internasjonale meisterskap. Jehličková vart den fyrste nasjonale meisteren på 1500 m, i ein meisterskap ho vann 800 meter for tredje gong. Til europameisterskapen i Aten kom ho med ein personbeste på 1500 m på 4.20,2. EM-finalen gjekk i stor fart med favorittane Paola Pigni frå Italia og Maria Gommers frå Nederland i tet då klokka ringde. På den siste runda tok Jehličková seg forbi fleire løparar og sprang fyrst i mål på ny verdsrekord 4.10,7.
Jehličková tevla ikkje i 1970-sesongen. I 1971 kopierte ho dobbeltsigeren på 800 og 1500 meter i den tsjekkoslovakiske meisterskapen. Ho kvalifiserte seg til 1500-finalen ved EM i Helsinki der ho enda på sjuandeplass, i ei tevling Karin Burneleit frå Aust-Tyskland forbetra Jehličková sin verdsrekord med over eit sekund. OL-sesongen 1972 tok Jehličková sin sjuande nasjonale meistertittel då ho sigra på 1500 m. Same sesongen forbetra ho sitt personbeste på 800 m til 2.04,7. Under dei olympiske sommarleikane i München gjorde ho unna sin aller raskaste 1500 m på tida 4.08,3 i forsøket. I semifinalen gav ho opp og vart sist i feltet.
Moratsjøen
Moratsjøen har eit areal på 22,8 km². Han er 8,2 kilometer lang og 2,8 km på det breiaste. Innsjøen ligg 429 meter over havet, og er på det djupaste 45 meter. Elva Broye er hovudvasskjelda til innsjøen, medan Broyekanalen er avlaup til den nærliggande Neuchâtelsjøen, som ligg på same nivå. Neuchâtelsjøen er i sin tur knytt til Bielsjøen gjennom ein annan kanal. Slik fungerer dei tre innsjøane som flaumreservoar i høve til den store elva Aare, som renn ut i Bielsjøen.
The Flamingos
The Flamingos er ei doo-wop-gruppe frå USA, som var mest populær siste halvdel av 1950-åra, og mest kjend for versjonen sin av «I Only Have Eyes for You» i 1959. Billboard skreiv: «Overalt hylla som ei av dei beste og mest innverknadsrike vokalgruppene i pophistoria. The Flamingos definerte doo-wop på sitt mest elegante og sofistikerte.» Bandet vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame.
Simris
Simris er ein tettstad i Simrishamns kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 235 innbyggjarar.
Rut Tellefsen
Rut Tellefsen er ein norsk prisløna skodespelar, opphavleg frå Malvik i Sør-Trøndelag. Ho er særleg kjend frå store roller innan teateret, men har også spela i film og fjernsyn.
Biografi
Som liten var Rut Fredriksen, som ho då heitte, interessert i dans og dikting. Allereie som fjortenåring las ho alle stykka til Henrik Ibsen, ho tok examen artium ved Trondheim Katedralskole i 1950 og søkte seg deretter inn på fyrste kullet ved Statens Teaterskole. Her var ho elev frå 1954 - 1956. I 1955 debuterte ho som filmskodespelar i Hjem går vi ikke, som handlar om buvilkåra ved Akerselva. Same året gifte ho seg med Tom Tellefsen. Saman fekk dei dottera Pia, som i dag jobbar som skodespelar. Ekteskapet med Tom Tellefsen vart oppløyst i 1962. Ho var også gift med pianisten Kjell Bækkelund frå 1966 til 1973.
Etter at ho vart uteksaminert frå teaterhøgskulen i 1956, vart ho snart tilsett ved Det Norske Teatret. Her debuterte ho i rolla som Catherine i Frakt under havet, og fekk gjennombrot i rolla som Kristin Lavransdatter i trilogien av Sigrid Undset. Frå 1960 fekk ho speleoppdrag ved Fjernsynsteatret, der ho m.a. spela store roller i verk av Johan Falkberget og Friedrich Schiller. I 1965 slutta ho ved Det Norske Teatret, og i 1969 vart ho tilsett ved Oslo Nye Teater. Her fekk ho synt fram det komiske talentet sitt, og blei verande i teateret til 1973.
Frå 1975 vart ho engasjert i det nyoppstarta Telemark Teater, der ho seinare vart teatersjef. På overgangen mellom 1970- og 1980-åra leidde ho Ibsenfestivalen i Skien, reiste på turné som skodespelar og underhaldningsartist og underviste i lyrikk ved Statens Teaterhøgskole. Frå 1981 vart ho tilsett ved Nationaltheatret, der ho skulle verta verande i 20 år, og spela mange store roller. Rut Tellefsen gjev Henrik Ibsen skulda for yrkesvalet sitt, og har gjort talrike tolkingar av Ibsen sine karakterar. Ho har også reist rundt med sitt eige Ibsen-stykke, som fekk tittelen Den hudløse Sfinx, og ho har dessutan komponert førestillinga Mitt sceneliv med Ibsen. I 1993 gav ho ut den sjølvbiografiske boka På flyttefot, der ho flettar inn teaterrøynslene sine i eigne og andre sine flyttehistorier.
Sjølv om Rut Tellefsen særleg har gjort seg eit namn innan teater, har ho også spelt fleire gode filmroller. I 1996 vann ho Amandaprisen som beste kvinnelege hovudrolle for rolla hennar i filmen om Kristin Lavransdatter. Ho er også profesjonell innlesar av lydbøker. Det kan nemnast at ho har lese inn det lange diktet Bergljot, skrive av Bjørnstjerne Bjørnson og tonesett av Edvard Grieg. Dessutan har ho lese inn Haugtussa av Arne Garborg og heile trilogien om Kristin Lavransdatter.
Nicolas Lancret
Nicolas Lancret var ein fransk målar, fødd og død i Paris. Han er særleg kjend for sine fête galante- og commedia dell'arte-motiv. Verka hans vert rekna til rokokko-stilen.
Liv og gjerning
Lancret arbeidde frå 1708 i atelieret til den akademiske målaren Pierre Dulin. Fire år seinare vart han elev av Claude Gillot. Gjennom seks år hos Gillot utvikla han seg til ein framifrå målar av motiv som stod høgt i kurs i samtida. I 1719 vart han medlem av akademiet i Paris, i 1735 rådsmedlem i same.
Lancret laga i hovudsak såkalla fêtes galantes. Etter at både Antoine Watteau og Gillot døydde i 1721-22, var Lancret, ved sida av Jean-Baptiste Pater, den leiande målaren i fête galante-sjangeren. Han måla ei mengd bilete av galante festar, åremåls-markeringar og landsby-høgtider. Stilen er mykje lik den Watteau nytta, motiva lånte han ofte frå teatera sine framsyningar med arkadiske gjetar-tablå. Måleria hans er noko turrare utført enn Watteau sine, og mindre livaktige. Lancret hadde heller ikkje same naturkjensla som Watteau. Landskapa hans er konvensjonelle og ofte framstilt i blå-grøne fargetonar. Fargebruken hans er i det heile noko kjøligare enn Watteau sin.
Lancret var ein svært populær målar i samtida. Bileta hans var mykje etterspurde, mellom anna hadde prøyssarkongen Fredrik den store ei større samling verk måla av Lancret. Takk vere hans grundige og nøyaktige attgjevingar har Lancret sine måleri i dag også kulturhistorisk interesse.
Nicolas Lancret døydde av lungebetennelse hausten 1743.
Luzryggen
Luzryggen er ei fjellkjede i Dronning Maud Land. Ho er 26 km lang og omfattar Petrellfjellet og Snøbjørga, og ligg like aust for Gablenzfjella i Mühlig-Hofmannfjella. Dei vart oppdaga av Den tyske antarktisekspedisjonen under Alfred Ritscher, 1938–39, og kalla opp etter handelsdirektøren i Deutsche Lufthansa.
Oskar Kokoschka
Oskar Kokoschka var ein austerriksk målar og poet, mest kjend for sine intense ekspresjonistiske portrett og landskapsmåleri.
Liv og gjerning
Kokoschka var fødd i Pöchlarn i Niederösterreich. Etter å ha gått kunsthandverks-skulen i Wien 1904-08, reiste han i 1910 til Berlin. Der kom han i kontakt med gruppa Der Sturm og byrja lage inntrengande, psykologiske portrett. Desse utførte han på sin eigen måte, men utan å nå ut til publikum. Sidan Kokoscha ikkje likte jugendstilen, den rådande kunststilen i samtida, gav han avkall på ein stor, potensiell kundekrins. I 1914 måla han meisterstykket Brura til vinden, ei hyllest til Alma Mahler som han var sterkt forelska i.
Han deltok som soldat for Austerrike i den fyrste verdskrigen. Då han vart såra, vart han innlagd på sjukehus, der legane diagnostiserte han som mentalt ustabil. I 1919 fekk han ei professor-stilling i Dresden og underviste der i fem år. Han sa opp stillinga og reiste dei neste åra rundt i Europa, Nord-Afrika og i den nære Orienten. På desse turane måla han landskap og bybilete i ekspressive fargar og med kraftig pensel. I 1931 sette han bu i Wien.
I 1933 kom Kokoschkas verk på lista over entartete kunst, og han søkte året etter tilflukt i Praha. Der starta han ei eksil-kunstnarforening Oskar-Kokoschka-Bund. Vinteren 1938 mobiliserte Tsjekkoslovakia i fall Tyskland skulle angripe. Kokoschka flykta då til England, frå 1946 var han britisk statsborgar, fyrst i 1978 tok han tilbake sitt austerrikske borgarskap. Han var ein tur til USA i 1947 før han slo seg ned for godt i Sveits, i byen Villenueve. I tida etter andre verdskrigen fekk Kokoschka ei rad med utsmykkingsoppdrag under gjenoppbygginga av Austerrike og Tyskland.
Både Kokoschka og den samtidige landsmannen Max Beckmann heldt seg uavhengige av den tyske ekspresjonismen. I dag vert desse rekna som meistrane som fordjupa seg i verka til dei historiske, gamle meistrane, for slik å skape sin eigen stil. Deira individualisme hindra at dei vart påverka av modernismen. Begge skreiv om behovet for å utvikle det «å sjå» til ein del av kunsten. Kokoschka snakka om djupne-persepsjon, medan Beckmann var meir opptatt av det mystiske og visjonære. Begge var meistrar i innovativ oljemåling forankra i europeiske, tradisjonelle teknikkar.
Kokoschka sine litterære verk er likså sære og ekspressive som bileta. Det mest kjende er dramaet Hiob frå 1917. Memoararboka A Sea Ringed with Visions er like psykedelisk som bøker skrivne under påverknad av hallusinogen.
Kokoschka vart i 1955 tildelt den tyske ordenen Pour le Mérite für Wissenschaften und Künste. Ein minnepris for biletkunstnarar som vart oppkalla etter han, vart innstifta etter han var død.
Petregan dagh
Petregan dagh (persisk دق پترگان) er eit endorheisk nedslagsfelt (dagh på persisk) aust i Iran ved grensa til Afghanistan.
Fylkesveg 266 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 266 i Møre og Romsdal går mellom Flatset og Amundøya i Kristiansund kommune. Vegen er 6,1 km lang.
Symfoni nr. 13 av Haydn
'''Symfoni nr. 13 i D-dur''' av Joseph Haydn vart komponert i 1763 for orkesteret til prins Nikolaus Esterházy i Eisenstadt.
Verket er presist datert på grunn av ein dato i det originale partituret til Haydn, som i dag finst i nasjonalbiblioteket i Budapest. Ein kjenner til to andre symfoniar av Haydn som vart komponerte same året, Symfoni nr. 12 og Symfoni nr. 40.
Satsar
Ein typisk symfoni på denne tida vart skriven for eit par av oboar og valthorn og strykarar, men Eisenstadt-orkesteret hadde nyleg tilsett to nye hornspelarar, og Haydn skreiv denne symfonien for eit utvida orkester med ei fløyte, to oboar, fire horn, pauke og strykarar (fiolinar delt inn i første og andre), bratsjar, celloar og kontrabassar), med fagott på basslinja. Paukedelen i det signerte partituret er ikkje skriven av Haydn, men det er likevel kanskje autentisk. Han kan ha skrive det på eit anna ark, og så har nokon andre lagt det til seinare.