cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Juan Fernández-øyane
Historie
Italienaren Alessandro Malaspina slo endeleg fast posisjonen til øygruppa i 1790. Utover 1800-talet vart øyane særleg interessante for jakt på pelssel. Den endemiske Juan Fernández-pelsselen vart jakta så mykje at ein trudde han vart utrydda. Seinare vart det oppretta ein straffekoloni på både Robinson Crusoe og Alexander Selkirk.
Moderne historie
Den svenske botanikaren Carl Skottsberg vitja øyane i 1908, under den svenske magellanekspedisjonen, og igjen i 1916-17. Ein trur at Skottsberg vart den siste som fekk sjå sandeltreet Santalum fernandezianum før det vart utrydda. Dette treet var endemisk for Chile, men var ettertrakta for den aromatiske lukta frå veden. Då Skottsberg vitja øyane ein siste gong i 1954 merka han seg at mykje av den naturlege vegetasjonen var forsvunnen.
Under fyrste verdskrigen vart øyane vitja av tyske stridsfolk i samband med slaget ved Coronel og slaget ved Falklandsøyane i 1914.
Den 27. februar 2010 vart øyane råka av eit jordskjelv på 8,8 på richterskalaen med episenter utanfor Maule i Sentral-Chile. Skjelvet resulterte i ein tsunami som tok livet av minst åtte øybuarar. Den 2. september 2011 krasja eit chilensk militærfly då det forsøkte å landa på øyane i dårleg vêr. Alle dei 21 ombord omkom, mellom dei fleire kjende nasjonale TV-journalistar.
Økosystem
Juan Fernández-øyane er leveområdet for ein høg prosentdel av sjeldne og endemiske plantar og dyr, og er anerkjent som ein distinkt økoregion. Det vulkanske opphavet på øyane og avsidesliggjande plassering gjorde at floraen fauna nådde øygruppa over havet; som eit resultat er øya heimstad for relativt få planteartar og svært få dyreartar. Dei næraste slektningane til plantane og dyra til øygruppa finst i økoregionane med temperert lauvskog og blandingsskog i Sør-Amerika, inkludert dei tempererte valdiviske skogane og dei magellanske subpolare skogane.
Flora
Ein reknar at det fanst 520 planteartar inklusive mosar og levermosar før år 1574. Andelen av endemiske artar utgjorde over 50 %. Ein har funne to endemiske familiar, Lactoridaceae og Thyrsopteridaceae. Medrekna introduserte artar er det i dag ca. 974 planteartar. Endemiske artar blant blomstarande plantar, dekkfrøplantar, utgjorde ein langt større andel, 104 (67 %) av 156 opphavlege artar. Dei opphavlege planteartane har opphav frå neotropisk område, New Zealand og andre øyar i Stillehavet, og i Australia. Vegetasjonssoner er synlege i samsvar med generell høgd over havet, med grassletter og buskområde i lågare høgder, fjellskogar på middels høgd, og buskar på dei høgaste høgdene. Dei to hovudøyane har ulike plantesamfunn.
Alejandro Selkirk er stort sett dekt med grassletter frå 0 til 400 m, ispedd skogkledde ravinar (quebradas), heim til tørre skogar dominert av myrteslekta Myrceugenia og arten Zanthoxylum fagara i rotefamilien. Frå 400 m til 600 m er finn ein fjellskogar av småvaksen treslag, med øvre fjellskogar frå 600 m til 950 m. Tregrensa er på omtrent 950 moh., over det ein alpin busk- og grasmark, dominert av temperert magellansk vegetasjon som Acaena i rosefamilien, Dicksonia og Myrteola i myrtefamilien, Drimys, Gunnera, Gaultheria, Ugni og artar i kreklingslekta, Empetrum. På Robinson Crusoe dominerer grassletter frå 0 til 100 moh., introduserte buskartar frå 100 til 300 moh., høge skogar frå 300 til 500 moh., fjellskogar frå 500 til 700 moh., bregneskogar frå 700 til 750 moh., og krattskog over 750 moh. Santa Clara er dekt med grassletter.
Tre endemiske artar dominerer dei høge og lågare fjellskogane i øygruppa, Drimys confertifolia på begge hovudøyane, Myrceugenia fernandeziana på Robinson Crusoe og M. schulzei på Alexander Selkirk. Andre slekter som har mange endemiske artar inkluderer Gunnera, Peperomia, Wahunbergia, Chenopodium og Eryngium. I høgare nivå finst trebregner, til dømes artar av bjønnkamslekta, Blechnum.
Ein endemisk sandeltreart, Santalum fernandezianum, vart overutnytta for sitt velduftande tre, har ikkje vore sett sidan 1908, og blir rekna som utdøydd. Chonta-palmen (Juania australis), som er endemisk på Juan Fernández-øyane, er truga.
Invasive artar tar over særleg i låglandet slik at meir enn 70 % av endemiske artar er klassifiserte som truga under IUCN sine kriterium for truga artar.
Fauna
Juan Fernández-øyane har ein svært avgrensa fauna, utan nokon opphavlege landpattedyr, krypdyr eller amfibium. Introdusert fauna av menneske inkluderer rotter og geiter. Øyane har tre endemiske fugleartar, og tre endemiske underartar.
To artar av petrellar er endemiske hekkefuglar, dei lever avgrensa i område i Stillehavet og har hekkestadene sine på Juan Fernández-øyane:
Ein art
I tillegg til dei tre endemiske fugleartane var det fire andre etablerte landfuglartar på øygruppa før 1574. Etter det er det innført omtrent sju invasive artar av menneske, til dømes gråsporv og klippedue, og meir enn 15 andre sjøfuglartar hekkar på øygruppa, slik at fuglefaunaen av hekkande artar tel totalt ca. 30 artar per 2009. Øygruppa blir òg vitja av sjøfuglartar og trekkfuglar utan at dei er etablerte hekkefuglar. Alle dei tre øyane i Juan Fernandez-øygruppa har vorte anerkjende som viktige fugleområde (IBA) av BirdLife International.
Hummararten Jasus frontalis lever ved Juan Fernández-øyane og Desventuradas-øyane. Juan Fernández-pelsselen (Arctocephalus philippii) lever også i dette farvatnet. Denne arten vart nesten utrydda i det sekstande til det nittande hundreåret, men han vart gjenoppdaga i 1965. Ei teljing i 1969 fann rundt 750 pelssel som levde der. I dag er arten klassifisert som levedyktig av IUCN med global populasjon på over 16 000 modne individ.
Ein har kartlagt 610 opphavlege insektartar på øygruppa, av dei heile 72 % endemiske til øyane. Dei fleste insektartane er trudd å ha opphav frå Chile, men det finst òg påverknad frå den indomalayiske regionen og stillehavsregionen. I tillegg til den opphavlege insektfaunaen er det funne ca. 77 antatt innførte insektartar per 2009.
Status og vern
Økosystemet på øygruppa er truga av nærvære av menneske og aktiviteten som går føre seg. Dette inkluderer overutnytting av skog- og dyreressursar, pågåande innføring av framande karplantar og dyreartar som geiter og kyr, muldyr, grisar, kaninar, rottar, fjørfe og andre.
I 1977 erklærte UNESCO nasjonalparken for øyane som eit biosfærereservat. Frå 1976 har den chilenske nasjonalparktenesta vore aktiv på øygruppa.
Mount Quilmes
Mount Quilmes (715 moh) er eit hovudsakleg snødekt fjell, som ligg nordaust for Haddon Bay på Joinville Island. Namnet vart gjeve av Den argentinske antarktisekspedisjonen (1953–54) til minne om slaget med same namn der den argentinske skvadronen til admiral Guillermo Brown var med.
Oluf Kind
Oluf Nilsson Kind var ein norsk gardbrukar, ordførar og stortingsmann frå Nordre Land i Oppland, faren var gardbrukar.
Kind gjekk eit år på ein høgare allmennskule i Land, og ½ år på Sagatun Folkehøyskole. Frå 1866 til 1906 var han gardbrukar på garden der mor hans kom i frå. I tillegg var han kommissær ved åstadforretningar. Han var ordførar i Nordre Land 1880-85 og skulestyreformann 1890-94. Tida 1890-98 var han medlem av amtsskulestyret.
Edmé Mariotte
Edmé Mariotte var ein fransk fysikar.
Han var først prior i eit kloster ved Dijon, og vart i 1666 medlem av Det franske vitskapsakademiet i Paris. Han fann, uahengig av Boyle, den lova som sidan har vorte kalla Boyle-Mariotte-lova. Han gav ei form for barometrisk høgdemåling, fann opp Mariotte-flaska, påviste blindeflekken på auga, undersøkte væskestraumar gjennom røyr, støyt mellom elastiske lekamar og gjorde viktige studiar av atmosfæriske forhold, som vasskrinslaupet.
Oluf Kind
Kind var 2. representant frå Kristians amt på Stortinget i perioden 1886-88, der han var medlem av vegkomiteen. Han representerte partiet Venstre.
Han døydde på garden sin, Kinn i Nordre Land, i 1910.
Rønnaug Alten
Rønnaug Alten var ein norsk skodespelar og regissør. Ho arbeidde hovudsakleg ved teaterscena.
Skodespelar
I 1962 spelte Alten hovudrolla i Oppsetninga til fjernsynsteateret Kranes konditori, basert på Cora Romanen til sandel av same namn. I 1968 spelte ho rolla som fru Marie Darra i fjernsynsteater-oppsetjinga av Helge Krogs drama Underveis. Seinare same år viste Fjernsynsteateret Den Røde Pimpernell. Alten hadde roller både i episoden Madame Guillotine arbeider og i episoden Spion på Lord Grenvilles ball. I 1969 medverka ho som skodespelar i episode 5 av NRK Fjernsynet sin krimserie Taxi, og i 1970 spelte ho i Fjernsynsteateret sitt Yerma av Federico García Lorca. I 1977 hadde Rønnaug Alten på ny ei hovudrolle i Fjernsynsteateret, då ho spelte Giza mot Tordis Maurstads «Fru Orban» i stykket Kattelek av Istvan Örkeny. I 1989 viste NRK Fjernsynet Om sirupsnippar, om døden og Zorba og litt til. Alten spelte den eine hovudrolla mot Marius Podolski Rødsten. Dette var ei førestilling i første rekkje berekna på ungdom. Manus var av Steffen Johanssen.
Regissør
I 1960 sende NRK Fjernsynsteateret En inspektør (originaltittel: An Inspector Calls) av J.B. Priestley, med regi av Rønnaug Alten.
I 1962 omsette og instruerte ho den franske dramatikaren Jean Anouilh sin tragedie Eurydike for Fjernsynsteateret.
Anna
Alten var gift med Georg Løkkeberg. Ho var mor til Pål Løkkeberg og Cecilie Løkkeberg.
Filmografi (film og TV)
{| cellpadding="2" cellspacing="2" border="10" style="width: 100%;"
Trost Rocks
Trost Rocks er to klippeframspring nordaust på Single Island på vestsida av Ameryisen. Klippene vart fotograferte frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956 ogir position fixed by a field party i desember 1962. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter P.A. Trost, ein elektrikar ved Mawson-stasjonen i 1962, og eit medlem av feltgruppa som vitja klippene.
Rønnaug Alten
På scenen
{| cellpadding="2" cellspacing="2" border="10" style="width: 100%;"
Toadstool Rocks
Toadstool Rocks er ei gruppe isdekte skjer med høgder opp mot kring 2,5 moh sørvest i Marguerite Bay, aust-søraust for Terminal Island, som ligg utanfor nordaustkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Dei vart grovt kartlagt frå RRS i samband med Mushroom Island og Puffball Islands.
Parissalongen
Parissalongen, Parisarsalongen eller berre Salongen (fransk Salon de Paris eller Le Salon), var ei kunstutstilling i Paris halden årleg eller annakvart år av av Académie des Beaux-Arts. Utstillingane tok til i 1667, og var mellom 1748 og 1890 truleg den viktigaste kunstutstillinga i verda. Ved Parissalongen i 1761 stilte 33 målarar, ni skulptørar og elleve gravørar ut verk. Frå 1881 av blei utstillinga halden av Société des Artistes Français.
Historikk
Salongen ble organisert første gang i 1667, etter initiativ frå kong Ludvig XIV, for å visa fram den kunstnariske smaken ved det franske hoffet. Frå 1725 blei utstillinga halden i Louvre, og fekk frå då av den offisielle nemninga Salon de Paris. Salongen blei den fremste autoriteten for kunstnarar i heile Europa utover på 1700- og 1800-talet, og det blei rekna som ei stor ære og eit viktig karriereskritt å få stilla ut her. Også norske kunstnarar, som Edvard Munch, Christian Skredsvig og Frits Thaulow, stilte ut ved Salongen. Skredsvig oppnådde også, som einaste norske kunstnar, å bli tildelt den prestisjefulle gullmedaljen ved utstillinga i 1881.
Dilling stasjon
Dilling stasjon er ein jarnbanestasjon på Østfoldbanen, vestre line. Stasjonen ligg i Rygge i Moss kommune og opna i 1879. Frå 1983 er han ikkje lenger i bruk til passasjertransport. Frå Dilling stasjon til Oslo S er det 65,34 km.
Parissalongen
Historikk
Utover på 1800-talet blei Salongen meir og meir knytt til ein konservativ og akademisk smak, og blei kritisert av stadig fleire kunstnarar. Både dei franske realistane og impresjonistane opplevde å bli refusert av juryen ei rekkje gonger, noko som eit år førte til ei eiga utstilling for refuserte verk, Salon des refusés, i 1863. Etterkvart blei det skipa fleire alternative utstillingar, som Indipendentane (Salon des indépendants) og Haustsalongen (Salon d'automne).
Dilling stasjon
Kulturminnet
Da jarnbanen kom i 1879 vaks det fram eit miljø ved stasjonen knytt til landbruket i nærleiken. Miljøet utgjer stasjonsbygningane, eit meieri og ei mølle. Sjølve stasjonsbygninga i sveitserstil, godshuset og eit vedskjul er alle teikna av Peter Andreas Blix og er frå 1879. Meieriet er frå 1880 og mølla frå 1919. Miljøet med dei sju bygningane er verna etter Plan- og bygningsloven.
Fylkesveg 275 i Vestfold
Fylkesveg 275 i Vestfold går mellom Sandefjord prestegard og Haugtuft i Sandefjord kommune. Vegen er 7,5 km lang.
Tor Håkon Holte
Holte var med på Noregs lag som vart verdsmeister på 4 x 10 km stafett under VM i Seefeld i 1985. Dei tre andre på laget var Arild Monsen, Pål Gunnar Mikkelsplass og Ove Aunli. Holte gjekk tredje etappen. Hans største prestasjonar individuelt kom på 50 km i Holmenkollen i 1984, og på same distansen i Lahti året etter. I begge desse renna gjekk han heilt til topps. Han vann fem individuelle norgesmeisterskap, tre gongar var han med å vinne stafettgull i NM.
Medaljar og besteplasseringar i norgesmeisterskap
Norgesmeister i stafett (3x10 km) tre år på rad for Hokksund (1984 med broren Geir Holte og Oddvin Bakkene), (1985 med Geir Holte og Arild Monsen) og (1986 med Geir Holte og Oddvin Bakkene).
Jakob Løvø
Jakob Olsson Løvø var ein norsk gardbrukar, lensmann, bankmann og stortingsmann frå Kornstad på Nordmøre. På tinget representerte han Venstre.
Løvø var gardbrukar på farsgarden frå 1870 til 1897. I tillegg dreiv han fiske og 20 år ein landhandel. Frå 1897 var han lensmann i Kvernes.
Løvø var 5. representant frå Romsdals amt på Stortinget 1886-88. Han var medlem av næringskomite nr 1. Tida 1892-97 var Løvø ordførar i Kornstad. Også medlem av forlikskommisjonen. Åra 1897-1905 var han sparebankdirektør i Kvernes. Då Bremsnes Sparebank vart oppretta i 1908 gjekk han inn som direktør der.
Sverre J. Hoddevik
Sverre Julius Hoddevik er ein norsk tannlækjar og politikar frå Hoddevika i Selje kommune. Han representerte Sogn og Fjordane og partiet Høgre på stortinget frå 1997 til 2005.
Hoddevik var son til ein gardbrukar og fiskar i Hoddevika ute på Stadlandet. Sjølv gjekk han Firda gymnas og var deretter eitt år lærar i heimkommunen. Sidan studerte han til cand.odont. ved Universitetet i Oslo. Etter militærteneste som garnisonstannlækjar i Harstad, arbeidde han som tannlækjar på Sunnmøre og i Nordfjord. I 1978 fekk han stillinga som distriktstannlækjar i Selje kommune og byrja drive farsgarden attåt.
Hoddevik var medlem i Selje kommunestyre 1984–97, perioden 1988–91 med sete i formannskapet og så ordførar 1992–97. Frå hausten 1997 var han stortingsrepresentant frå Sogn og Fjordane til 2005. På Stortinget plasserte Høgre han 1997–2001 i Kommunalkomitéen, medan han 2001–05 var medlem i Samferdslekomiteen. Hoddevik hadde liten innverknad i stortingsgruppa til Høgre, og det enda med at fylkespartiet vraka han som kandidat til stortingsvalet 2005.
In the Spirit of Things
In the Spirit of Things er 11. studioalbumet til det amerikanske rockeband Kansas, gjeve ut i 1988. Det er eit laust samansett konseptalbum, som fortel soga om ein stor flaum som råka byen Neosho Falls i Kansas i 1951. Det var det første Kansas-albumet sidan Masque i 1975 utan ein hitsingel.
Historie
I følgje forfattaren Dan Fitzgerald, var Rich Williams inspirert til å skape dette albumet etter å ha lese boka Ghost Towns of Kansas, Volume II (1979), og særskild kapittelet om Neosho Falls.
Albumet var det siste studioalbumet til Kansas for eit stort selskap. Det fekk lite marknadsføring, sidan MCA Records droppa ei rekkje «eldre» artistar i stallen sin etter albumet kom ut og byta fokus mot yngre artistar som Tiffany. Albumet selde dårleg. Likevel laga selskapet ein video for «Stand Beside Me». Songen vart spelt ein del på MTV og singelen klatra på rockelista i USA, og vart den siste singelen til Kansas som gjekk inn på ei singellista i USA. Andre songar vart gjevne ut på forskjellige format, som 12"-versjonen av «I Counted on Love», ein CD-singel med «House on Fire» og ein mini-CD-singel med «Stand Beside Me».
Det vart turnert for å marknadsføre albumet, inkludert ein konsert sendt på radioprogrammet King Biscuit Flower Hour, som mange år seinare vart gjeven ut på ein CD.
Mottaking
AllMusic rekna albumet som «eit av dei meir konsistente albuma til gruppa, og lett eit høgdepunkt i den seinare delen av karrieren deira.» Dei kritiserte albumet for ein utdatert produksjon og mangelen på ein singel som kunne måle seg mot tidlegare hittar.
Matching Mole's Little Red Record
Matching Mole's Little Red Record (1972) er det andre og siste studioalbumet til det engelske Canterbury scene-bandet Matching Mole. Bandet vart skipa i 1971 av Robert Wyatt, etter han slutta i Soft Machine. Samanlikna med debutalbumet, var Little Red Record meir eit lagarbeid, der Wyatt hadde ei mindre dominerande rolle. Det vart produsert av Robert Fripp frå King Crimson og Brian Eno var med som gjestemusikar.
Albumtittelen refererer til formann Mao si Vesle raude (1964). Denne referansen kan ein òg sjå i det kinesiske-aktige plateomslaget, som liknar plakatar frå den kinesiske kulturrevolusjonen.
Medverkande
Gjestearrtistar:
Aridéa
Aridéa (gresk Αριδαία) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Pélla i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Aridéa inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Almopía, der han er hovudsete.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Aridéa 20 313 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 6 561 innbyggjarar.
Partikkelakselerator
Ein partikkelakselerator er eit apparat som nyttar elektrisk kraft for å drive fram elektrisk ladde partiklar til stor snøggleik. Ein slik akselerator består av to hovuddelar, ionekjelda og akselerasjonsdelen. I ionelkjelda vert elektrisk ladde partiklar frigjorte. Slike partiklar kan vere elektron, proton, deuteron, alfapartiklar eller ion av tyngre atom. Desse partiklane vert påverka av elektriske krefter i akselerasjonsdelen slik at snøggleiken og dermed rørsleenergien stadig aukar. Den energien partiklane til slutt oppnår vert òg nytta som mål på storleiken til akseleratoren. Energien vert gjeven i elektronvolt (eV), oftast i samband med prefiksa M, mega (1 million), G eller giga (1 milliard) og T eller tera (1 billion). Eit vanleg biletrøyr er ein enkel form for ein slik akselerator, sjølv om akseleratorane er utvikla for forsking innan kjernefysikk og elementærpartikkelfysikk. Andre bruksområde er innan strålebehandling og pasientundersøkingar i medisin, i industrien og for teknisk, kjemisk og biologisk forsking.
Det finst to grunnleggande typar: lineærakselerator, der banen er rettlinja og sirkulærakselerator, der banen er sirkulær eller spiralforma. Dei vert òg inndelte etter akselerasjonsmåten, og då i hovudtypane elektrostatiske og elektrodynamiske akseleratorar. I Cockcroft-Walton-generatoren nyttar ein høgspenning ved hjelp av transformator og likerettarar. Denne vart oppfunnen i 1930 og var den første som vart nytta til kjernefysiske undersøkingar. Han vert fralmeis nytta når det gjeld å skaffe ein sterk straum av partiklar med moderat energi, mindre enn 1 MeV. Ein type elektrostatisk akselerator er Van de Graaff-akselerator, som vanlegvis vert nytta når ein vil ha partiklar opp til 40 MeV.
Av elektrodynamiske akseleratorar finn ein betatronen, som byggjer på induksjonsprinsippet, medan dei fleste andre akseleratorane byggjer på berebølgjeprinsippet (syklotronprinsippet) der partiklane vert akselerert i eit høgfrekvent elektromagnetisk felt. Akseleratorar av denne typen er syklotronen, synkrotronen og lineæreakselatoren.
Freaks of Nature av Kansas
Freaks of Nature er det 12. studioalbumet til det amerikanske rockebandet Kansas, gjeve ut i 1995. Det vart gjeve ut to redigerte singlar frå albumet, men ingen av dei gjekk inn på singellistene og albumet gjekk heller ikkje inn på noko albumliste. Det vart dermed det einaste studioalbumet til Kansas som ikkje gjekk inn på noko som helst Billboard-lista. Albumet vart spelt inn i Trinidad.
Partikkelakselerator
Dei største protonakseleratorane i verda er Tevatronen ved Fermi-laboratoriet i Illinois i USA, konstruert for å gje protonenergiar opp til 1 TeV ved hjelp av ein partikkelbane på 6 km. LHC-akseleratoren (Large Hadron Collider) ved CERN er i Sveits og Frankrike gjev protonenergiar på 8 TeV og er den største i verda. Denne maskinen gir protonenergiar på 8 TeV som ein får ved hjelp av ein partikkelbane på 27 km.
Freaks of Nature av Kansas
Freaks of Nature var det første albumet sidan 1977 av Kansas som var produsert av Jeff Glixman, som produserte albuma Song for America, Masque, Leftoverture og Point of Know Return. Det var òg det første albumet til Kansas sidan Vinyl Confessions i 1982 der fiolin var ein del av bandet.
Ekstraterrestrisk
Ekstraterrestrisk er eit omgrep som tyder «utanfor jorda».
Janne Rønningen
Janne Rønningen er ein norsk komikar og programleiar.
Janne Rønningen vaks opp i Stavern i Vestfold. Ho gjekk på Forsøksgymnaset i Oslo, men fullførte ikkje utdanninga. I 1991 byrja Rønningen i lokalradioen Radiorakel i Oslo, og i 1994 gjekk ho over til NRK Radio, der ho hadde innslag både i Herreavdelingen og XL, blant anna saman med Espen Thoresen, i ungdomskanalen P3. Frå 1998 til 2000 var ho programleiar i ungdomsprogrammet Smørøyet på TV-kanalen NRK1. Sidan har ho blant anna vore å sjå i Trigger på NRK, Holger Nielsens metode og Mandagsklubben på TVNorge der ho òg hadde sin eigen serie, Helt privat (saman med Kristin Skogheim). Frå 2004 har ho arbeidd for den reklamefinansierte, landsdekkande radiokanalen Kanal24/Radio Norge, blant anna i programma Rom 24 og Vær så god, Takkskalduha.
Janne Rønningen har òg opptredd frilans med eigne stand up-show i samarbeid med Stand Up Norge.
Armitage Saddle
Armitage Saddle er eit skard ved toppen av Bluebreen, oppom Howchin- og Walcottbreen som flyt mot Walcott Bay og Koettlitzbreen. Skardet ligg ved sørenden av «Snow Valley» (den øvre delen av Bluebreen) som vart kartlagd av Armitage i 1902, og sidan feilaktig fjerna frå kartet av Terra Nova-ekspedisjonen, 1910–13. Gruppa frå New Zealand som vitja Bluebreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, 1956–58, oppretta ein landmålingsstasjon på skardet i september 1957. Dei kalla det opp etter Albert Armitage, nestkommanderande på Discovery-ekspedisjonen, 1901–04, som utforska dette området.
Live Nelvik
Live Johnsrud Nelvik er ein norsk programleiar på radio og TV og skodespelar.
Ho har tidlegare jobba som journalist i Se og Hør og som reporter i P4-programmet Michael direkte. Saman med Kristine Riis har Nelvik vore programleiar for Drillpikene på NRK P3. Frå 2009 til 2013 var ho saman med Ronny Brede Aase programleiar i P3morgen på same kanal. I 2011 var ho programleiar i TV-programmet Dama til på NRK3. For programmet vart ho kåra til «årets TV-namn» under Gullruten 2012. Frå 2013 har ho vore medverkande i humorprogrammet Underholdningsavdelingen på NRK1. Nelvik er for tida programleiar i den vekentlege P3-programmet Lørdagsrådet.
Den 12. august 2013 var ho attende bak mikrofonen i P3morgen saman med Ronny Brede Aase og Silje Nordnes.
Ekstinksjon i astronomi
Ekstinksjon i astronomi er den svekkinga som skjer med lyset frå ein himmellekam når det går gjennom jordatmosfæren på grunn av lysspreiing og lysabsorpsjon. Ekstinksjonen aukar med aukande senitavstand. Ei stjerne som i senit er i storleiksklasse 1, vil observert nær horisonten vere i 4. eller 5. storleiksklasse, og verkar altså meir lyssvak.
Ekstinksjonen er selektiv, og er til dømes sterkare for kortbølgja lys (blått) enn for langbølgja lys (raudt). Sola, månen og stjernene verkar raudare nær horisonten enn høgare på himmelen. I tillegg forklarar den selektive ekstinksjonen blåfargen til himmelen.
Svekkinga av stjernelys på grunn av interstellart støv vert òg omtalt som ekstinksjon. Fargeeksess er skilnaden mellom den observerte fargeindeksen til ei stjerne og den fargeindeksen som er karakteristisk for den spektralklassen som stjerna høyrer til. Ut frå fargeeksessen kan ein rekne ut kor mykje lyset frå stjerna er svekka på grunn av interstellar absorpsjon.
Lene Kongsvik Johansen
Lene Kongsvik Johansen (født 9. januar 1972 i Oslo) er ein norsk lærar, skodespelar og komikar.
Johansen voks opp i Groruddalen og Holmlia i Oslo. Mora arbeidde på trygdekontoret medan far hennar var i politiet.
Etter fullført vidaregåande studerte ho ved Universitetet i Oslo. Her tok ho cand. mag. med faga nordisk, teatervitskap og idéhistorie, og dessutan praktisk-pedagogisk utdanning (PPU). Ho starta yrkeskarrieren som norsklærar på Ullern vidaregåande skule.
I dei yngre åra sine var Johansen ein del av komikarduoen Asbjørnsen & Joh. saman med Hilde Louise Asbjørnsen. Dei hadde møtt kvarandre i Studentteateret på Universitetet i Oslo, der begge medverka i fleire oppsetjingar i tida 1998–2000. I ein tiårsperiode framførte dei revyar med eiga tekst og musikk. Dei byrja med Noraprisen i Oslo og Bergen i 2000/2001, følgde opp med suksessførestillinga Nye Eventyr (2002/2003), som sørgde for nominasjon til Komiprisen 2003 og deretter revyen I tykt og tynt (2004/2005). Frå sommaren 2006 var dei i gong med showet Snusk, snadder og Gruff. «Enkeltindividets protestvise» frå det musikalske humorshowet Lene for President vart kåra til årets nummer under Komiprisen 2009.
I 2011 fekk Johansen sin eigen TV-serie, Kongsvik ungdomsskole, på TVNorge. Der spelte ho alle dei seks hovudrollene. Serien gav ho prisen som årets morosamaste under Komiprisen 2011. Våren 2013 sende TVNorge oppfølgjaren, Kongsvik videregåande, der nokre av dei same rollefigurane var med vidare og fleire nye dukka opp. For denne serien vart ho kåra til beste kvinnelege skodespelar under Gullruta 2013. I tillegg vann ho prisen for beste kvinnelege artist (TV/Film/Nett) og årets morosamaste (Publikumsprisen) under Komiprisen 2013. Våren 2014 gjekk oppfølgjarserien Costa del Kongsvik på TVNorge. Denne gav ho prisen som årets kvinnelege TV-komikar og årets TV-produksjon under Komiprisen 2014. Same serie vart løna med prisen for beste humorprogram og beste manus under Gullruten 2014. I 2018 kom nok ein oppfølgjar, Kongsvikklinikken, og i 2019 Kongsvikfamiliene.
Aust-Breithorn
Aust-Breithorn er ein mindre fjelltopp i Breithorn-massivet i Alpane i kantonen Valais i det sørlege Sveits.
Ekstragalaktisk astronomi
Ekstragalaktisk astronomi er ei grein av astronomi som omfattar objekt utafor vår eigen galakse, Mjølkevegen. Med andre ord er det studiet av alle astronomiske objekt som ikkje er dekt av galaktisk astronomi.
Etter kvart som instrumenta har blitt betre, har ein kunne undersøke meir fjerntliggande objekt i større detalj. Det er derfor nytting å dele greina inn i nær-ekstragalaktisk astronomi og fjern-ekstragalaktisk astronomi. Førstnemnde omhandlar objekt som galaksar i Den lokale gruppa, som er nær nok til at ein kan få særs detaljerte analysar av innhaldet (t.d. supernovarestar).
Some tema er:
Fylkesveg 280 i Vestfold
Fylkesveg 280 i Vestfold går mellom Tassebekk og Innlaget i Sandefjord kommune. Vegen er 3,3 km lang.
Kommunar og knutepunkt
Erstatta av europaveg 18 (arm)
Auster Pass
Auster Pass er eit høg pass i Royal Society Range, mellom Mount Huggins og Mount Kempe, fram til Skeltonbreen-området frå McMurdo Sound. Det vart namngjeve av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) etter Auster-flyet til RNZAF, som vart nytta i Antarktis.
Slimsoppar
Slimsoppar er ei gruppe einsella eukaryotar som vert klassifiserte som protistar. Dei kan gå saman i store grupper og kan då syna ein type intelligent åtferd på gruppenivå. Utrøyningar syner at grupper av slimsoppen Physarum polycephalum er i stand til å finna den kortaste vegen mellom ulike matkjelder, og kan på eit vis hugsa kvar dei har vore på leit tidlegare; mogelegvis gjennom slim som dei lèt att etter seg. Ei slik gruppe kan òg velja den matkjelda med det beste høvetalet mellom protein og karbohydrat når det er fleire slike kjelder å velja mellom.
Lepton
Eit Lepton høyrer til ei gruppe av elementærpartiklar som ikkje vert påverka av sterk vekselverknad eller kjernekrefter. Det vil sei at dei vekselverkar svakt, elektromagnetisk og ved gravitasjon. Det finst tre generasjonar av lepton. Til generasjon éin høyrer elektronet, generasjon to myonet og generasjon tre tau-partikkelen. Til kvar generasjon høyrer det eit nøytrino, og alle leptona, inkludert nøytrinoa, har ein eigen antipartikkel.
Himmelekvator
Ekvator i astronomisk samanheng er det same som himmelen sin ekvator, det vil sei storsirkelen der forlenginga av ekvatorplanet til jorda skjer himmelkula. Denne står vinkelrett på himmelaksen, og dannar grensa mellom den nordlege og sørlege himmelhalvkula.
Hertugdømet Pommern
Hertugdømet Pommern (tysk Herzogtum Pommern) var eit hertugdøme som omfatta landskapet Pommern, ved sørlege kysten av Austersjøen, som i dag er delen til Polen (aust) og Tyskland (vest). Hertugdømet var arveleg og i laupet av sin heile historie var styrt av Gryf-dynastiet. Dauden til den siste hertugen av dette dynastiet førte til at landet vart delt i to av Sverige og Brandenburg-Preussen. Sjølv om det var berre kurfyrsten-hetugen av Brandenburg som hadde rett til å arve heile Pommern, var den vestlege delen av landet under svensk militærokupasjon. Oppdelinga i to var då stadfesta ved Freden i Westfalen.
Wright Spires
Wright Spires er ei tre markante tindar med ei høgd opp mot kring 750 m ved austsida av Chinook Pass på Rymill Coast i Palmer Land. Dei vart fotograferte frå lufta av U.S. Navy i 1966 og vart kartlagte av British Antarctic Survey (BAS), 1970-73. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Graham K. Wright, ein assistent i BAS ved Halley Station i 1969–71 og Stonington Island i 1972–73. Han var stasjonsleiar 1974-75.
Rhino Rock
Rhino Rock er ei markant svart klippe med bratte sider og ei høgd opp mot 700 meter over havet, som ligg 9 km sørvest for Cape Rymill på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Ho fekk namnet Rhino Horn Rock (nashornklippa) etter utsjånaden av medlemmar av East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS) som kartla området på land og frå lufta i 1940. Namnet er sidan korta ned til Rhino Rock.
Hertugdømet Pommern
Hertugdømet utvikla seg frå eit slavisk rike av Wartislaw I av Pommern som periodevis var avhengig av Polen, Sachsen, Danmark og til slutt Det tysk-romerske riket. Hertugane til Pommern hadde ofte styrt landet samstundes som førte til ulike interne inndelingar og framvoksteren til fleire senter av hertugleg makt. Intern veikskap står difor bak tapet av sjølvstendet. Etter Trettiårskrigen var kongane til Sverige og kurfyrstane-hertugane av Brandenburg, seinare kongane til Preussen, lista som medlemar av Den tysk-romerske Riksdagen, medan landskapet vart integrert i dei nye rika som det svenske maktområdet Pommern og som den brandenburgske provinsen under det same namnet.
Pegasus
Pegasus er ein skapning frå gresk mytologi som såg ut som ein hest med vengjer som gjorde at han kunne flyga. Pegasus var mellom anna kjend for å ha hjelpt helten Bellerofon å kjempa mot Kimæra og amasonene.
I dag dukkar Pegasus ofte opp i populærkultur, både i videospel, filmar og bøker, men vert ofte nytta som eit omgrep for kvar ein flygande hest med vengjer.
Olivenmaskepapegøye
Olivenmaskepapegøye (Hapalopsittaca fuertesi) er ein liten, kritisk truga papegøye, endemisk for Colombia med utbreiing i vestsida av sentrale Andes i grenseområdet mellom departementa Quindío, Risaralda og Tolima. Arten var første gongen skildra i 1911, deretter var han ikkje rapportert eller trudd å vere utrydda i ein periode fram til 2002.
Skildring
Olivenmaskepapegøyen er om lag 24 cm lang og veg ca. 124 gram. Dette er ein grøn papegøye med relativt kort hale. Han har indigo vengfjører, krimsonraude skuldrer, og ei blå krone. Nebbet er bleikt elfenbeinfarga med kastanjebrune fjører ved nebbrota. Kjønna er like. Lætet til denne arten er eit ufint 'kraaa'.
Det naturlege habitatet for denne arten er våt, temperert tåkeskog med epifyttar i høgder på 2610 til 3490 moh. Her lever han helst av frukter av tre i sandeltrefamilien, Eremolepidaceae.
Forplantingsbiologien er godt kjend. Arten har hekkeperiode i perioden januar til mai. Dei legg tre eller fire egg som blir ruga av hofuglen i 24 til 26 dagar. Begge foreldre tar omsut for ungane, det tar opptil 65 dagar til ungane kan flyge.
Populasjonen er estimert til mellom 50 og 250 vaksne individ, og er trudd å vere minkande trass vernearbeid og utplassering av fuglekassar for reirplass. Grunnen for svake utviklinga er langvarig avskoging som har ført med seg mangel på tre til reirplass. IUCN har klassifisert arten som kritisk truga, CR.
Pazardzjik
Pazardzjik (bulgarsk Пазарджик) er ein by og ein kommune i provinsen Pazardzjik i Bulgaria og er hovudstad i provinsen. Kommunen omfattar byen Pazardzjik og 31 andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 637 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 114 817 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 71 979 innbyggjarar.
Til storbyområdet for Pazardzjik blir rekna heile kommunen.
Dei største busetnadene i kommunen er:
DS «Hordaland»
D/S «Hordaland» var eit dampskip bygt i 1879 for Det Søndhordlandske Dampskibsselskab. Skipet kosta den gongen kr. 80 000 og den første kapteinen var kaptein Simonsen.
Fylkesveg 280 (fleirtyding)
Fylkesveg 280 finst i fleire fylke i Noreg:
DS «Hordaland»
Skipet vart overteke av Hardanger Sunnhordlandske Dampskibsselskap (HSD) i 1880. 25. mai 1915 vart skipet rekvirert av Den norske marinen (Bergensavdelinga) og vart nytta under første verdskrigen. 19. desember 1918 vart skipet returnert til HSD og var i teneste fram til 1936, då det vart seld til hogging ved Stavanger Skips-Ophugnings Co.
Svardalselva
Svardalselva er ei elv i Gulen kommune i Vestland. Vassdraget ligg heilt vest på fastlandet i Gulen, og drenerer dei sentrale dela av halvøya mellom Brandangersundet i vest, Eidsfjorden i aust og Gulafjorden i nord. Det blir dominert av dei to innsjøane Svardalsvatnet (29 moh) og det nedanforliggande Langevatnet (13 moh). Sjølve Svardalselva renn mellom Svardalsvatnet og Langevatnet, og fortset (under namnet Tverrelva) til Litlevatnet og derfrå vidare til munningen i Brandangersundet ved Eidssaga. Elva er 11,1 km lang rekna frå kjeldene nord for Svardalsvatnet, og har eit nedbørfelt på 19,9 km². Middelvassføringa ved munningen er 1,50 m³/s.
Landskapet i nedbørfeltet blir dominert av relativt lågtliggande skogs- og myrområde. Det er busetnad og jordbruksområde ved Svardalen, som ligg mellom dei to innsjøane, medan det er sparsamt med busetnad i dei øvre og nedre delane av vassdraget.
Fiske
Det er organisert fiskekortsal i Svardalsvatnet og Langevatnet.
Fiskebestandane i vassdraget vart på slutten av 1900-talet sterkt skadd som følgje av sur nedbør, og bestanden av røye i begge innsjøane gjekk tapt på 1980-talet trass i gode gyteforhold. Bestanden av aure var overtalig i Svardalsvatnet men god i Langevatnet. Bestanden av aure i Svardalsvatnet vart redusert på 1980-talet og vart i 1988 vurdert som «tynn», medan han i 1997 vart vurdert som «delvis god». Òg i Langevatnet vart bestanden av aure i 1990 vurdert som «god», til trass for at vassdraget var særs surt og hadde høgt innhald av aluminium. Ei forklaring kan vere at både saltinnhaldet og innhaldet av organisk stoff i vassdraget var høgt, noko som truleg bidrog til å redusere giftverknaden av aluminium og hindre salttap. For å bøte på skadane som følgje av forsuringa vart det i 1992 sett i gang bekkekalking ved Svardalsvatnet, medan vatnet vart fullkalka i åra 1994–2002. Kalkinga påverka òg det nedanforliggande Langevatnet, der det i tillegg òg vart gjennomført bekkekalking på 90-talet. Kalkingsprosjektet er no avslutta.
Midttunelva
Ein stor del av nedbørsfeltet består av lågtliggjande skogsområde. Aust for Midttunvatnet ligg eit større myrområde. Nedanfor Midttunvatnet går elva gjennom eit trongt juv, før dalen vidar seg ut i den nedste delen av vassdraget, der det er busetjing og jordbruksområde. Det er ingen større innsjøar i Midttunelva sitt nedbørsfelt. I ein sidebekk nord for Midttunvågen ligg Svartevatnet, som er drikkevasskjelde for Eivindvik.
Vassdraget er påverka av sur nedbør og har eit høgt innhald av aluminium. Det har vore kalka ved Midttunvatnet kvart år sidan 1992. Elva er generelt næringsfattig og har eit lågt innehald av organiske stoff. Dei nedste delane er likevel påverka av kloakk og landbruk, og særleg på hausten er både næringsinnhaldet, tarmbakterieinnhaldet og innhaldet av organiske stoff høgt. Innhaldet av metall er likevel lågt.
Edward Teller
Edward Teller var ein ungarsk-amerikansk fysikar fødd i Budapest.
Teller gjorde seg tidleg merka for teoretiske arbeid innan kjernefysikken. I 1939 var han blant initiativtakarane til arbeidet med den kjernefysiske bomba. Etter andre verdskrigen var over ivra han for at USA òg skulle prøve å utvikle ei fusjonsbombe (hydrogenbombe), og kom dermed i opposisjon til fleire andre fysikarar som Robert Oppenheimer. Han vert rekna som oppfinnaren av hydrogenbomba.
Rena leir
Rena leir ligg i Åmot kommune i Innlandet og vart oppretta som ein kavalerileir for Søndenfjeldske dragonregiment i 1997. Rena leir er den nyaste leiren i Noreg og ein av dei største leirane i Norden med om lag 2 000 soldatar. Leiren er ein del av Østerdal Garnison, saman med Terningmoen i Elverum. Dei fleste HRS-avdelingane (hurtig reaksjonsstyrke) i Hæren held til her.
Avdelingar
Det er ein moderne leir, med mellom anna store øvingsområde (Regionfelt Austlandet og Rødsmoen skytefelt) og kampsimulatorar.
Arkitektur
Rena leir er bygd på bakgrunn av ein arkitektkonkurranse i 1994. Leiren består av om lag 200 000 kvm bygningar med enormt bruksareal.
Leiren er bygd i betong, stål og treverk. Ubehandla furu frå Østerdalen er brukt i dei fleste fasadane i leiren, med rot i Østerdalens byggeskikk. Leiren er delt i to delar med bustader, forlegningar, velferd, messe og idrettsavdeling i ein «garnisonsby» og treningssenter, skytebanar og øvingsfelt i eitt festningsanlegg.
Arkitekt for anlegget var LPO arkitektar. Arkitektbyrået og leiren vart tildelt «Betongtavlen» i 1998.
Tinganes
Tinganes er den gamle bydelen i Færøyane sin hovudstad Tórshavn. Tinganes har namnet sitt frå Lagtinget, som vart oppretta på denne halvøya i vikingtida. Dei første norske busetjarane heldt sitt første ting i år 825. Halvøya deler hamna i to delar, Eystaravág og Vesteravág. Ytterst på neset ligg Skansapakkhusið, hovudbygningen til regjeringa på Færøyane. Den smale hovudgata ut til neset heiter Gongin.
Andrew McCulloch
Andrew McCulloch er ein engelsk trommeslagar som var aktiv på 1970-talet.
Han spelte hovudsakleg innan progressiv rock, for band som Fields, Greenslade, Manfred Mann, Anthony Phillips, Crazy World of Arthur Brown og King Crimson. Etter å ha spelt for Manfred Mann først på 1970-talet vart han henta til King Crimson som erstattar for Michael Giles. Han figurerte berre på éitt King Crimson-album; det jazz-influerte Lizard, utgjeven i 1970.
Han slutta seg til Greenslade då bandet vart danna i 1972, og forlét bandet i 1976. Han var deretter studiomusikar og spelte mellom anna på Opus One med London Philharmonic Orchestra, før han forlét musikkbransjen. Trass i at han av The Guardian vart referert til som ein av dei dyktigaste og innovative trommeslagarane innan både jazz og rock, så forlét han musikken for å hengi seg til den andre store lidenskapen sin: segling.
Benighted Pass
Benighted Pass er eit snøpass mellom Mount Watt og Mount Roy i Barker Range i Victory Mountains i Victoria Land. Namnet vart foreslått av geologen M.G. Laird frå New Zealand og kjem av at feltgruppa hans vart tvungen til å halde seg her i eit naudtelt på grunn av dårleg vêr i passet i sesongen 1981–82.
20. serierunde i Tippeligaen 2000
'''Den 20. runden i Tippeligaen 2000''' vart gjennomført med alle kampane den 20. august. Med seks kampar igjen av serien trygga Rosenborg leiinga si med nok ein siger, 3-0 borte mot Odd Grenland. Brann vann sin kamp 1-0 borte mot Vålerenga og tok over andreplassen igjen, då Viking berre klarte 4-4 borte mot botnlaget Start. Det andre botnlaget Haugesund spelte òg uavgjort borte mot Moss, men då Bryne på kvalikplassen vann 2-1 mot Stabæk, skaffa dei seg ei luke på seks poeng ned til Haugesund, som igjen var to poeng føre Start.
Luftåtaket på Azizabad
Luftåtaket på Azizabad fann stad fredag den 22. august 2008 i landsbyen Azizabad, som ligg i Shindand-distriktet i Herat-provinsen i Afghanistan. Rundt 90 sivile, 60 barn og 30 vaksne, vart drepne under åtaket og ei rekke bygningar i landsbyen vart trefte. Ein Taliban-kommandant var det planlagde målet for luftåtaket.
Oppsummering av hendingane
Afghanske regjeringsstyrkar og koalisjonsstyrkar var i gang med ein operasjon i området i jakta på ein Taliban-kommandant ved namn Mullah Siddiq. Åtaket på Azizabad vart sett i gang då etterretning indikerte at Siddiq var i landsbyen. I staden for å senda sivile agentar inn for å bekrefta dette vedtok kommandanten for koalisjonstyrkane å tilkalla flyet. Ei stor forsamling av sivile hadde denne dagen sett kvarandre i stemna i Azizabad for å minnast ein nyleg avdød lokal leiar. Rundt 90 menneske vart drepne og mange bustader vart øydelagde, ifølgje vitne i ein rapport som vart utarbeidd av den afghanske regjeringa, og som vart stadfesta av United Nations Assistance Mission in Afghanistan (UNAMA), leidd av Kai Eide. Åtaket vart utført av eit amerikansk AC-130 fly for bakkeåtak.
Reaksjon
Dagen etter åtaket, laurdag den 23. august 2008, organiserte innbyggarane ein demonstrasjon retta mot dei afghanske troppane som hadde vorte utstasjonerte i Azizabad for å dela ut mat og anna. Mange menneske vart såra under ein konfrontasjon mellom bebuarar og soldatane.
Amerikanske talsmenn heldt fast på at fleirtalet av dei drepne var opprørarar, noko talsmannen til president Hamid Karzai, Humayun Hamidzada, avviste.
Alon Shvut
Alon Shvut (hebraisk skrift אַלּוֹן שְׁבוּת) er ei israelsk busetjing som ligg sørvest for Jerusalem, ein kilometer nordaust for Kfar Etzion, på den okkuperte Vestbreidda. Han vart grunnlagd i juni 1970 i hjartet av Etzion-blokka og vart prototypen for jødiske busetjingar i regionen. Han er underlagt Gush Etzion regionale kommune og er nabobusetjing til Neve Daniel, Elazar og Efrat. I 2010 budde det 700 familiar i Alon Shvut. Det internasjonale samfunnet reknar israelske busetjingar i Vestbreidda ulovlege i følgje folkeretten, medan dei israelske styresmaktene hevdar dei har retten på si side.
Oh Yeah av Roxy Music
Bryan Ferry forklarte til The Mail on Sunday: «I denne songen prøvde eg å skape eit bilete av Americana, og dei lange varme sommarkveldane på drive-in-kinoar. Han er tankefull og nostalgisk, meir som ein countrysong.» B-sida til singelen var «South Downs», ein synth-instrumental av Ferry som ikkje finst på albumet, eller «Rain, Rain, Rain» (i USA) og «In the Midnight Hour» (i Australia).
Alon Shvut
Etymologi
Alon Shvut tyder «tilbakekomst-eika», og er ein referanse til at jødane kom tilbake etter å ha blitt drive bort frå Gush Etzion av den arabiske legionen frå Jordan i 1948 etter Kfar Etzion-massakren. Den 700 år gamle Kermes-eika (Quercus calliprinos) er heilag for arabarane, med namnet Ballutet el Yerzeh (Yerzeh-eika). Han er godt synleg i Gush Etzion og vart kjend som «den einsame eika». Busetjinga vart grunnlagd like ved eika, som er rekna som eit symbol på fornying og framhald. Eika er med i kommunevåpenet.
Historie
Alon Shvut ligg på staden der slaget ved Beth Zechariah vart utkjempa mellom makkabearane og selevkidane etter at selevkidane leid nederlag i Jerusalem. Den antikke byen Beth Zechariah, nord i Judea, er identifisert som ruinane av Khirbet Zechariah, mindre enn ein kilometer nord for Alon Shvut. Han vart rekna som det nærmaste området til Jerusalem der makkabearane kunne utnytte topografien til å blokkere den nordlege framrykkinga til selevkidane, etter at makkabearane tapte slaget ved Beth Zur.
Alon Shvut ligg ved den eldgamle vegen til Jerusalem, som er markert med romerske milepålar. Ein har funne mange mikvehar i åsane kring området, som ein trur har blitt brukt av pilegrimar på veg til tempelet i Jerusalem.
Geografi
Alon Shuvut ligg nord i Judeafjella kring 950 meter over havet og har relativt kjølige og tørre somrar. Vintrane er milde, med ein del regn og litt snø kvart år.
Mystery Train
«Mystery Train» er ein song skriven og spelt inn av den amerikanske bluesmusikaren Junior Parker i 1953.
Branstetter Rocks
Branstetter Rocks er ei lita gruppe holmar som ligg kring 2 km aust-nordaust for Thil Island i austlege delen av Ameryisen. Dei vart skisserte i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) og vart namngjeven av han etter J.C. Branstetter, flymannskap på fotografiflyturane under Operasjon Highjump i området.
Mystery Train
Historie
Junior Parker (òg kjend som Herman Parker) og oppført som «Little Junior's Blue Flames», spelte inn songen, som no vert rekna som ein bluesstandard, for produsenten og Sun Records-eigaren Sam Phillips. Songen vart gjeven ut på Sun. Han vart skriven av Junior Parker, men Phillips vart seinare oppført som låtskrivar.
Ein kommentator sa «Eit av mysteria med 'Mystery Train' er kvar tittelen kom frå. Tittelen er ikkje nemnd i songen». Songen har ein tekst som minnar om tekstar ein finn i den amerikanske tradisjonelle folkevise til Carter Family, «Worried Man Blues», som igjen er basert på ein gammal keltisk ballade, og som vart den mestseljande singelen deira i 1930: Parker sin tekst er:
«Mystery Train» var oppfølgjaren til Junior Parker sin «Feelin' Good» (Sun 187) frå 1953, som nådde femteplassen på R&B-lista. Med seg hadde Parker (vokal) bandet «Blue Flames», som ein trur på den tida bestod av Floyd Murphy (gitar), William Johnson (piano), Kenneth Banks (bass), John Bowers (trommer) og Raymond Hill (tenorsaksofon).
Elvis Presley-versjonen
Elvis Presley sin versjon av «Mystery Train» kom først ut 20. august 1955 som B-sida til «I Forgot to Remember to Forget» (Sun 223). Presley-versjonen vart rangert på 77. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidenen i 2003. Han vart igjen produsert av Sam Phillips i Sun Studios, og bestod av Presley på vokal og rytmegitar, Scotty Moore på sologitar og Bill Black på bass. Moore brukte ein countryaktig spelestil, og mot slutten kan ein høyre eit ekko av «Sixteen Tons» av Merle Travis frå 1946. For Presley sin versjon av «Mystery Train», lånte Scotty Moore òg gitarriffet fråJunior Parker sin «Love My Baby» (1953), som var spelt av Pat Hare.
Victor gav ut ein popversjon av songen av The Turtles akkompagnert av Hugo Winterhalter and his Orchestra (Victor 6356) i desember 1955. Dette bandet er lite truleg 60-talspopgruppa med same namn, sidan songaren i den gruppa berre var åtte år på den tida.
Ekvatorsystemet
Ekvatorsystemet er eit himmelkoordinatsystem der fundamentalplanet er planet til himmelekvator.
Mystery Train
Elvis Presley-versjonen
I lag med «I Forgot to Remember to Forget» nådde singelen Topp 10 på countrylista til Billboard.