cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Songen Pretend (1952)
Innspelinga til Eileen Barton kom ut på Coral Records og gjekk inn på Billboard Best Seller-lista 7. mars 1953 og nådde 18. plassen.
På Cash Box-lista, der alle versjonane av songen vart kombinerte, nådde songen femteplassen i 1953.
Songen vart sidan spelt inn av Tab Smith, som nådde 89. plassen på Billboard-lista i 1957, og av Carl Mann som nådde 57. plassen på Billboard og 56. plassen på Cash Box i 1959.
Alvin Stardust sin versjon vart populær i Storbritannia i 1981 då han nådde fjerdeplassen på UK Singles Chart. Denne var i stor grad basert på utgåva til Carl Mann frå 1959.
Vattjom
Vattjom er ein svensk tettstad i Sundsvalls kommun i Västernorrlands län i landskapet Medelpad. I 2005 hadde tettstaden 499 innbyggjarar. Vattjom ligg cirka 15 kilometer vest for Sundsvall.
Ingunn Foss
Ingunn Foss er ein norsk politikar for Høgre. Ho vart vald som stortingsrepresentant for Vest-Agder fylke frå 2013.
Nasjonalt Garborgsenter
Nasjonalt Garborgsenter, ofte kalla Garborgsenteret, er eit forfattarmuseum som opna 5. september 2012. Det ligg på Bryne i Time kommune, Arne Garborg sin heimkommune i barne- og ungdomsåra, og er ei avdeling i Jærmuseet. Senteret er samlokalisert med Time bibliotek, plassert mellom Forum Jæren og nye Bryne vidaregåande skule. Heile området har fokus på læring, næring og kultur.
Ingunn Foss
Foss var ordførar i Lyngdal kommune frå 2007 til 2013. Ho kom inn i kommunestyret i 2003 og var varaordførar fram til ho tok over som ordførar etter valet 2007. Ho styrte kommunen saman med Venstre og Frp, der Frp har varaordføraren ved Sigmund Abusland. Ingunn Foss har også møtt som vararepresentant for Peter Gitmark i Stortinget.
Nasjonalt Garborgsenter
Ideen om eit Garborg-senter sprang ut av 150-årsjubileet for Arne Garborg sin fødsel, Garborg-året 2001. I etterkant av jubileet tok Time Mållag initiativ til ei utgreiing av ideen om eit Garborgsenter. Ei arbeidsgruppe leia av Tarald Oma, dåverande leiar i Time Mållag, la i 2004 fram forprosjektet "Nasjonalt Garborgsenter på Bryne - for lesing og litteratur". Dette førte til at det blei sett ned ei styringsgruppe.
Prosjektet starta opp i oktober 2006 med Time Mållag, Time kommune og Rogaland fylkeskommune som initiativtakarar. Time kommune fekk ansvaret for å driva prosjektet. Frå 1. april 2008 tok Jærmuseet over arbeidet.
Ingunn Foss
Foss har jobba i Kvinesdal kommune i 27 år, og er tobarnsmor.
Akaiar
Akaiar eller akhaiar (gammalgresk Ἀχαιοί, Akhaioi) var eitt av dei namna Homer brukar om grekarane som kjempa ved Troja men har forskjellig tyding hjå ulikefor fattarar, og i ulike med konteksten og tida det handlar om.
Nasjonalt Garborgsenter
Garborgsenteret er ein nasjonal formidlingsarena for å fremja interessa for Arne og Hulda Garborg og deira tankar og visjonar. Målet er å inspirera til samfunnsengasjement, til å lesa og til å skapa. Det er eit levande senter for demokrati, kunnskap og skaparkraft. Målgruppa er eit allment publikum utan særskilte faglege føresetnader. Ungdom og unge vaksne er peika ut som hovudmålgrupper. Det er også Garborgsenteret som driv formidling i Garborgheimen og Knudaheio.
Akaiar
Akaiarane tilhøyrde dei fyrste kjente greske stammane og la grunnen for den mykenske sivilisasjonen. I følgje mytene nedstamma dei frå Akhaios, som dei har namn etter.
Nasjonalt Garborgsenter
Anbodet om å produsera den interaktive utstillinga vart vunnen av Media Farm og Arkidea. I samband med denne har Media Farm utvikla spelet Strid.
Akaiar
Indo-europeiske innvandrar
Akaiarane er ofte namnet som vart gitt til ein av dei første indoeuropeisktalande folka som slo seg ned på fastlandet i Hellas. Dei dukka opp der rundt 1900 f.Kr. opphavlege frå nordlege regionar, og kom sannsynlegvis frå Balkan, då dei kom dit frå vest, og slo seg først ned i Epiros, og vandra deretter sørover til Thessalia. Dei fortrengde dei tidlegare innbyggarane, dei antatte pelasjiarane, takka vera det militære overherredømmet sitt. Dei dominerte deretter befolkninga i Viotía, Attika og til slutt Peloponnes, der dei stoppa i Argolida. Ei gruppe av dei kom til å danna den joniske befolkninga i Vesleasia. Akaiarane blir derfor nokon gongar rekna som dei fyrste grekarane.
Nasjonalt Garborgsenter
Avdelingsdirektør er Inger Undheim.
Akaiar
Indo-europeiske innvandrar
Dei akaiske elitane herska over dei innfødde befolkningane. Språket deira, gresk, var viktig i regionen. Opphavleg budde dei i små landlege samfunn. Akaiarane gjekk gjennom kontinuerleg vekst, og drog delvis nytte av den kulturelle innverknaden frå den minoiske sivilisasjonen på Kreta. Dei tidlegaste skrivne spora av arkaisk gresk dukkar opp blant mykenarane på 1400-talet f.Kr. A.D.
Akhaios og Akhaia
Ein av stammane i Hellas i antikken som stamma frå Hellen skal ha hatt Akhaios som stamfar, medan Ion, bror til Akhaios, skulle vera stamfar for jonarane. Akaiarane folkesette eit fjellområde kalla Akhaia, nordvest for Argolida, med byar som Sikyon, Patras, Erýmanthos (sjå Erýmanthosfjellet), og lenger sør, Elis og Olympia, og dessutan ein sørleg region i Thessalia. Akhaiaske-ligaen var ein konføderasjon av byar i Akhaia.
Mykenarane
Akaiarane blir nokre gonger assimilerte med mykenarane.
I følgje gresk mytologi vart Mykene grunnlagt av Persevs etter det tilfeldige drapet på Akrisios, kongen av Argos. Den mykenske sivilisasjonen er ein egeisk sivilisasjon frå slutten av bronsealderen (sein helladisk) som strekker seg frå 1650 til 1100 f.Kr. Tradisjonelt vart øydelegginga av den mykenske sivilisasjonen tilskriven invasjonen av Peloponnes av dorarane, ein invasjon som ville ha funne stad rundt 1200 f.Kr.
Bygginga av såkalla «kyklopiske» palass var eit av kjenneteikna til mykenarane. Palassa deira var sterkt forsterka, med tjukke vegger av kolossale blokker, som om dei var bygde av den legendariske kyklopen i gresk mytologi. Desse palassa skulle spela ei stor politisk og økonomisk rolle for dei gamle grekarane, og storleiken deira auja berre gjennom hundråra. Kongen bar då tittelen wanax. Han fekk hjelp av ein «folkets leiar» (lavégétas). Sistnemnde skulle likna på ein vesir, eller general. Kongen av Mykene, derimot, var både ein despot og nesten ein guddom (ein gud bar same namn). Han kontrollerte dermed det økonomiske og religiøse livet. Til slutt sørgde ein heil serie av heidersmenn, offiserar og administratorar for trygd frå makta på plass. Territoriet vart delt inn i provinsar, og desse leiarane gjorde det mogleg å halda oppe orden og å administrera lokale saker.
Mykenarane etablerte kommersielle og diplomatiske band med minoarane på Kreta, og inngjekk deretter rivalisering med dei. Dei kalla dei Minos med tilvising til kongen av Kreta Minos. Mykenarane skilde seg frå andre greske folk ved den militære makta si, og ved evnene sine innan utforsking og handel. Den mykenske innverknaden skulle raskt spreia seg til dei greske øyane. Kreta, eit viktig kommersiell sentrum, vart til slutt erobra. Likevel heldt denne øya delvis på sjølvstyret og fortsette si eiga utvikling, no under mykensk innverknad. Mykenarane skulle då konkurrera med dei rike austlege imperia, og først med det hettittiske imperiet. Dei skapte utpostar nesten overalt langs kysten av Anatolia og det nære austen, men også i det vestlege Middelhavet og Svartehavet. Desse koloniane kunne sikra rikdom og velstand til storbyane sine, eller seinare ta autonomien deira.
På 1200-talet f.Kr. og på byrjinga av 1100-talet f.Kr., resulterte ein klimatisk, økonomisk og demografisk krise i at dei mykenske stadene og dei doriske landsinvasjonane og folka i havet vart forlatne. Dei innvigde perioden kjent som «dei fire mørke hundreåra» som følgde mykenaranes fall.
Hans Fredrik Grøvan
Grøvan var fylkesleiar i Vest-Agder KrF frå 2011 til 2013. Han har tidlegare vore ordførar i Lyngdal kommune i perioden 1995–2007. Han var vararepresentant nr. 3 på Stortinget for Vest-Agder 2001–2005, og han var også styreleiar i Agder Energi fram til desember 2005. Grøvan har også hatt ei stilling som prosjektleiar ved Senter for livsmestring og vore dagleg leiar i Lister nyskaping.
Evans Peak
Evans Peak er eit markant fjell, 3950 moh, som står 3 nautiske mil aust-nordaust for Mount Ostenso i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Det ligg oppom Rumyanabreen i nord og Pattonbreen i sør. Fjellet vart namngjeven av den geologiske gruppa frå University of Minnesota til desse fjella, 1963–64, etter John Evans, ein geolog i gruppa.
Memories are Made of This
«Memories Are Made of This» er ein amerikansk popsong skriven av Terry Gilkyson, Richard Dehr og Frank Miller i 1955.
Historie
Songen vart først gjeven ut av Mindy Carson med Ray Conniff's Orchestra and The Columbians. Carson sin versjon nådde 53. plassen på Billboard si Topp 100-liste.
Den mest popuære versjonen av songen vart spelt inn av Dean Martin i 1955. Han vart akkompagnert av The Easy Riders (som bestod av Gilkyson, Dehr og Miller), låtskrivarane. På B-sida til singelen var «Change of Heart» skriven av John Rox.
Versjonen til Martin låg fem veker på toppen av Billboard-lista i 1956, og seks veker på toppen av Billboard-lista «Most Played by Jockeys», fem veker på toppen av «Best Sellers in Stores»-lista og fire veker på toppen av «Most Played in Juke Boxes»-lista. Singelen selde til gullplate og vart den største hitten til Martin. Det var den einaste songen hans som gjekk til topps på den britiske singellista, då han toppa New Musical Express-lista 23. februar 1956, og vart verande på toppen i fire veker. Songen nådde òg andreplassen i Nederland og 20. plassen i Flandern.
Gale Storm gav ut ein versjon av songen seint i 1955, som nådde 5. plassen på Billboard si «Most Played by Jockeys»-liste, og 16. plassen på «Topp 100».
Etter den ungarske revolusjonen i 1956 vart songen omsett og kalla «Honvágy-dal» (Heimlengselssongen) og nytta som uoffisiell hymne for flyktningar verda over. Han vart spelt inn av Ida Boros, og vart eit kulturfenomen og eit protestteikn mot kommuniststyret.
Songen gjekk inn på lista ein gong til, i 1966 med The Drifters, då dei nådde 48. plassen. Songen vart spelt inn av Anne Murray for albumet Croonin' i 1993.
Ein tysk versjon av songen heiter «Heimweh» og vart framført av Freddy Quinn med tekst av Ernst Bader og Dieter Rasch. Denne versjonen låg 14 veker på toppen av den tyske singellista og vart den mest suksessrike songen i 1956. Verda over selde han meir enn åtte millionar eksemplar, meir enn versjonen til Dean Martin gjorde.
Deana Martin, dotter til Dean Martin, spelte inn «Memories Are Made Of This» i 2006 og gav han ut på debutalbumet Memories Are Made of This (Big Fish Records).
Andre kjende innspelingar
Tyske versjonar:
Ungarske versjonar
Avletter
Avletter eller jønnbrød, òg kalla tynnbakels nokre stader, er ein type tynne og sprøe kaker laga av ei røre av vatn, fløyte/rømme og mjøl og blir i våre dagar ofte steikte i krumkakejern — eller nokre stader i litt tjukkare utgåve i gorojern.
Namnet «avlett» kjem av det kyrkjelege ordet «oblat». Andre namn som blir bruka i Nord-Østerdalen inkluderer stekbrød og godbrød.
Steikejern
I tidlegare tider vart avletter steikte i grua, så dei riktig gamle jerna har oftast svært lange skaft. I nyare tid har jerna vorte tilpassa kjøkenkomfyren, så dei nyare jarna ser ut på lag som vanlege krumkakejern eller vaffeljern utvendig. Eitt av dei riktig gamle avlettjerna kjem frå Beitrusten i Folldalen. Dette jernet, som er datert 1645, har ein kentaur som hovudmotiv på eine sida og innskrifta «IOHANES SVIENDSØN PAA BLESSEMB HAUVER GIORT DETTE TAFLEGIERN» kring kanten. Eldre jønnbrødjern har elles ofte kristne motiv. Ein undertype av dei er aposteljern, som har ein sirkel av tolv apostelbilde kring det sentrale motivet på eine sida. Eit slikt jern datert 1793 frå Støen på Tynset har ei løve som sentralmotiv på apostelsida med innskrifta «DEN STERKE LØVE AF IUDA HAR TAGET SATAN TIL FANGE» som sentralmotiv på apostelsida. Den andre sida har bladornamentikk kring ein sentral likearma kross på andre sida, og kring kanten står det: «NILS OLS SEN OG GIERTTRUD RAS MUS DATTER G». Innskrifta kring kanten av baksida varierer elles mellom ulike jern.
Det geometriske mønsteret innvendig er karakteristisk for dei fleste jønnbrødjerna frå nyare tider, men det går godt an å steikje jønnbrød i vanlege krumkakejern eller gorojern (for noko tjukkare jønnbrød) om ein ikkje har jønnbrødjern.
Noah Lyles
Noah Lyles er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Gainesville som vart verdsmeister på 200 meter i 2019 og 2022. I dei same to meisterskapane deltok han på USA sitt lag i 4 x 100 m stafett og fekk gull i 2019 og sølv i 2022. Under Sommar-OL i 2021 vart han bronsemedaljør på 200 m. Lyles sin USA-amerikanske rekord på 200 meter er på 19,31 sekund, berre Usain Bolt og Yohan Blake har sprunge fortare på distansen. 9,86 sekund er bestetida til Lyles på 100 meter.
Sanaf
Sanaf er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Innhausting
Historisk har ein gjerne hausta for hand, men i samband med industrialiseringa av jordbruket er mange typar innhausting blitt meir mekaniserte. Nokre tradisjonelle reiskapar for innhausting er ljå, sigd, bærplukkar og rake. Nyare maskineri er skurtreskar, fôrhaustar, ballpresse og potetopptakar. Det er også gjort forsøk på å utvikla ulike former for robothaustarar.
Innhaustinga føregår ofte om hausten, men kan også gå føre seg andre tider på året. I ulike kulturar finst det ei rekkje ulike haustfestar som markerer innhaustinga.
I overført tyding kan haust visa til eit anna produkt eller resultat, som bokhaust. Det kan også visa til døde, som «valens høst» om folk som har falle på ein valplass, eller «dødens høst» der ein førestiller seg døden som ein slåttekar med ljå.
Duntocher
Duntocher (skotsk gælisk Dùn Tòchair) er ein landsby i regionen West Dunbartonshire i Skottland.
Etter at byen Clydebank vart oppretta vart Duntocher og Hardgate gradvis innlema i den nye byen, og dei blir no administrert som ein del av han. Duntocher har vakse kraftig på grunn av bustadbygging rett etter andre verdskrigen og i 1970-åra.
Sándor Rozsnyói
Sándor Rozsnyói var ein ungarsk friidrettsutøvar frå Zalaegerszeg som vann EM-gull på 3000 meter hinderløp i 1954 og OL-sølv i same øvinga i 1956.
Kjerstin Funderud
Kjerstin Wøyen Funderud er ein norsk politikar frå Borre i Vestfold, busett i Våler i Østfold. Ho er frå 2021 stortingsrepresentant frå Østfold for Senterpartiet.
Sándor Rozsnyói
Aktiv
Rozsnyói vart den 28. august 1954 europameister under EM i friidrett 1954 i Bern. I hinderløpet spurta han frå alle konkurrentane på sisterunda og vann på tida 8.49,6, med Olavi Rinteenpää frå Finland og norske Ernst Larsen på dei andre medaljeplassane. Vinnartida vart godkjend som den fyrste offisielle verdsrekorden på distansen. I åra før 1954 hadde det ikkje eksistert ein felles standard for hindertevlingane. Rinteenpää hadde elles allereie i 1953 fått notert tida 8.44,4 i eit hinderløp.
Kjerstin Funderud
Wøyen var medlem av kommunestyret i Borre frå 1991. Etter ho flytta til Våler var medlem i Våler kommunestyre i tida 1999-2011, siste fire åra var ho ordførar i Våler, vald med stønad frå Høgre, Kristeleg Folkeparti og Sosialistisk Venstreparti. Ho kom tilbake i politikken då ho som andrekandidat for Østfold Senterpartiet ved stortingsvalet 2021 kom inn på Tinget med god margin, der ho har sete i Finanskomiteen.
Sándor Rozsnyói
Aktiv
Dei neste åra vart hinderrekorden forbetra fleire gongar. Den 16. september 1956 sprang Rozsnyói i mål på 8.35,6 under ein landskamp mellom Ungarn og Tsjekkoslovakia i Budapest, og tok tilbake verdsrekorden som han hadde mista sommaren 1955.
Kjerstin Funderud
Funderud er utdanna revisor. Ho hadde stilling som avdelingsdirektør ved Sentralskattekontoret for Storbedrifter frå 2007 til 2019. Sidan 2019 er ho tilsett underdirektør i Skattetaten i Moss.
Korallhavøyene
Korallhavøyene er ei øygruppe i Stillehavet som høyrer til Australia. Dei har status som eksternt territorium (external territory). Øygruppa består av ei rekkje små øyer i Korallhavet utanfor Queensland. Dei er ikkje folkesette.
BHLHb4
BHLHb4 eller bHLHe23 er ein basisk heliks-lykkje-heliks (bHLH)-transkripsjonsfaktor. Han er naudsynt for mogning av bipolare stavseller i netthinna og er òg uttrykt i bukspyttkjertelen og hjernen.
Stockton i California
Stockton er ein by i delstaten California i USA. Byen er fylkessete i San Joaquin County. Stockton hadde 320 804 ibuarar i 2020. Byen vart grunnlagd i 1850.
BHLHb4
Det er gjort framlegg om at BHLHb4 har same opphavet som BHLHb5, og vidare OLIG1, 2, 3 og 4.
Sándor Rozsnyói
Aktiv
Rozsnyói vart i OL-finalen 1956 i Melbourne klart slått i spurten av briten Chris Brasher. Brasher vart i fyrste omgang diskvalifisert og Rozsnyói utropt til vinnar av løpet, då Brasher skulle ha hindra Ernst Larsen og tyskaren Heinz Laufer. Etter juryen hadde spurd Larsen og Laufer om den aktuelle hendinga vart diskvalifikasjonen av Brasher oppheva, og Rozsnyói tildelt sølvmedaljen og Ernst Larsen bronsemedaljen.
Etter leikane i Melbourne reiste Rozsnyói ikkje tilbake til Ungarn, grunna oppstanden i heimlandet same hausten. I staden slo han seg ned i Austerrike, der han vart nasjonal meister på 5000 meter i 1958.
Spokane
Spokane er ein mellomstor by aust i delstaten Washington i USA. Byen, som har ikring 229 000 ibuarar, ligg 562 meter over havet på ei slette opp mot Rocky Mountains.
Spokane vart grunnlagd i 1873 og er kalla opp etter ei urfolkstamme som budde i området.
Stockton i California
Stockton ligg sentralt i California, midt i eit vidstrekt landbruksområde. Dei siste tiåra har byen vorte kjend for dårleg styring og mykje kriminalitet.
Sanhan i Jemen
Sanhan er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San'a' guvernement og er ein søraustleg forstad til Sana'a.
Georg von Rosen
Johan Georg Otto von Rosen var ein svensk målar. Han måla for ein stor del historiemåleri og portrett i den akademiske stilen. Rosen var professor ved Konstakademien i Stockholm 1880-1908, og samstundes direktør for same 1881-87 og 1893-99.
Liv og gjerning
Georg von Rosen vart fødd i Paris i 1843, der far hans, greven Adolf Eugène von Rosen, var generalkonsul. Under februarrevolusjonen 1848 flykta familien til Sverige. Åra 1855-61 studerte Rosen ved Konstakademien i den svenske hovudstaden. I 1862 reiste han til London for å sjå på verdsutstillinga i byen. Der vart han kjend med belgiaren Hendrik Leys sine arbeid, måleri med scener frå mellomalderen og renessansen måla i ein alderdomleg stil. Leys verk gjorde eit stort inntrykk på Rosen.
Året etter reiste Rosen og oppsøkte Hendrik Leys i Antwerpen og heldt ei tid til i verkstaden hans. Vel heimkomen til Sverige måla han ''Sten Sture d.ä. intåg i Stockholm''. Det mellomalderske bymiljøet med den noggranne attgjevinga av steinlegginga og den nærast usannsynlege rikdomen med bygningsdetaljar kjenner ein att frå frå Leys sine måleri. Rosen vart løna med «kongeleg medalje» for måleriet, og vart hylla av Oscar II for biletspråket, som i høg grad uttrykte idealet i den oscarianske tidsalderen.
Same året, 1863, la Rosen ut på ei lang reise. Han besøkte både Egypt, Palestina, Syria, Det osmanske riket, Hellas og Ungarn, der han studerte måleri. Frå 1866 budde han eit år i Roma, og vitja sidan Leys fram til belgiaren døydde i 1869. Deretter studerte han i München under Carl von Piloty og reiste sidan vidare til Italia, før han kom tilbake til Sverige i 1871. Etter heimkomsten måla han Erik XIV och Karin Månsdotter.
Frå 1880 var Rosen professor i figurteikning og måling ved kunstakademiet i Stockholm. Periodane 1881-87 og 1893-1899 var han direktør for Akademins läroverk. Som direktør for akademiet kom han i konflikt med ein ny generasjon av kunstnarar, dei såkalla opponenterna, som kravde reformer i utdanninga og ved utstillingspraksisen til akademiet. Georg von Rosen var derimot ein målar av den tradisjonelle akademiske skulen. Synet på kunstnaren som dekoratør var honom like framand som motbydeleg. Eit måleri skulle ha noko å seie, ha ein foredlande verknad.
I tida 1892-1900 var Rosen også leiar av Nordiska samfundet till bekämpande av det vetenskapliga djurplågeriet, ein organisasjon som i dag heiter Djurens Rätt.
Han levde ugift og døydde i Stockholm i 1923.
Oppad
Oppad AS er eit norsk selskap som er leverandør av eit skoleadministrativt IKT-system. Selskapet, som vart etablert i 2004, held til i Kongsvinger og Oslo. Namnet til selskapet er ei samansetning av oppvekst og administrasjon.
Systemet er ikkje produsert av Oppad, men av det svenske selskapet Tieto, som er ein leverandør av IKT-løysingar innanfor utdanning, helse- og omsorgssektoren i Norden. Det svenske systemet er tilpassa norske tilhøve av Oppad for skular, skulefritidsordning og barnehagar, og har integrerte løysingar med andre system for kommunal sektor.
I 2011 etablerte Oppad eit samarbeid med det egyptiske selskapet ITWorx om å levera ein læringsplattform. Denne skal heita CLG og vil utviklast av ITWorx, men er omsett og tilpassa for norsk skule av Oppad.
Rudolf Ræder
Liv og gjerning
Far til Ræder var kaptein i infanteriet. Sjølv tok han i 1901 examen artium ved Aars og Voss-skulen i Kristiania og var frå 1902 vernepliktig offiser. Sidan studerte han 1905-06 til bygningsingeniør ved Trondhjems Tekniske Læreanstalt og 1906–07 vidare ved Eidgenössische polytechnische Schule i Zürich. Jamsides studiane var han i 1905 assistentingeniør ved Thamshavnbanen og i 1906 deltok han i bygginga av luftskipshallen på Danskøya i høve Walter Wellman sin polarekspedisjon.
Ohausjøen
Ohausjøen (Lake Oahu) er ein bresjø i Mackenzie Basin på Sørøya på New Zealand. Han får tilførsler frå elvene Hopkins og Dobson, som kjem frå Søralpane, og har utløp til Ohauelva, som sjølv er ein del av Waitakielva hydroelektriske prosjekt.
Rudolf Ræder
Liv og gjerning
I 1908-09 var Ræder oppsynsmann då Nedre Lerfoss Elektrisitetsverk vart utbygt. Frå 1909 var han tilsett i Vassdragsvesenet, fyrst som ingeniørassistent og sidan 1914 som avdelingsingeniør. Åra 1917-19 var han byggeleiar då Hasselelvens Elektrisitetsverk vart bygt og 1920-21 driftsstyrar ved same. Perioden 1921-31 arbeidde han som overingeniør ved Sør-Trøndelags elektrisitetsforsyning. Frå 1931 dreiv han eige ingeniørfirma i Trondheim. Yrkeslivet avslutta han som rådmann i Trondheim kommune 1939–41.
Ræder var styremedlem 1925-30 i Fedrelandslaget i Trondheim og 1930-33 i Trondheim Frisinnede Venstre. Frå 1931 til -36 representerte han kjøpstadane Trondheim og Levanger på Stortinget, sat hele tida i Skog- og vassdragskomitéen. Partiet hans søkte alternative politiske løysingar på den økonomiske krisa i mellomkrigstida, noko som marginaliserte det i opinionen.
Ohausjøen
Ohausjøen er den minste av tre tilnærma parallelle innsjøar som ligg i nord-sør-retning langs den nordlege grensa til Mackenzie Basin, dei andre er Pukaki- og Tekaposjøen. Han har ei overflate på 60 km².
Rudolf Ræder
Liv og gjerning
I Frisinnede Folkeparti var Ræder medlem av hovudstyret, nestformann 1933–36 og formann 1936–37. Frå 1934 var han den einaste stortingsrepresentanten til partiet. I 1936 var partiet i oppløysing nasjonalt, partilaget i Trondheim tok då kontrollen og flytta hovudkontoret frå Oslo til Trondheim. Hausten 1936 vann Ræder nominasjonsprosessen mot den yngre John Lyng, men partiet mista sitt siste stortingsmandat.
Ohausjøen
Skisenteret Ohau ski field ligg ved den sørvestlege breidda til sjøen.
Rudolf Ræder
Liv og gjerning
Under den andre verdskrigen, den 2. mars 1943, vart Ræder arrestert og sat der etter internert på Vollan, Falstad, Grini og Mysen fram til frigjeringa i 1945.
Våxtorp
Våxtorp er ein tettstad i Laholms kommun i Hallands län i Halland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 986 innbyggjarar.
Rudolf Ræder
Liv og gjerning
Ræder er gravlagd i Oslo.
Kjelder
Stortingsbiografi
Ohausjøen
Ohausjøen utgjer ein del av den tradisjonelle grensa mellom regionane Otago og Canterbury. Hopkins River spring ut frå det nordlege punktet i Otago. Geografisk ligg innsjøen i den nordvestlege delen av Waitaki District, sør i Canterbury.
Aram Khatsjaturjan
Aram Iljitsj Khatsjaturjan var ein sovjetisk komponist av armensk ætt.
Ohausjøen
Ohausjøen ligg ved sykkelvegen Alps 2 Ocean Cycle Trail.
Øvrebø kyrkje
Øvrebø kyrkje er ei krosskyrkje frå 1800 i Vennesla kommune i Agder som avløyste ei eldre kyrkje.
Liste over medisinske symptom
Medisinske symptom er klager som kan tyde på sjukdom. Dei vert merka av pasienten, og kan føre til at personen oppsøker medisinsk hjelp. Det er sjeldan at personar kjem til legen og seier: «Eg har amaurosis fugax». Det er meir sannsynleg at dei klagar over synssvinn. Denne lista er ikkje uttaumande, men kan virke som ei nyttig vegleiing.
Symptom etter presentasjon
Eg har påført skade i:
Eg har vorte/vore:
Sjukdom
Eg har smerte i:
Eg følar meg:
Eg kan ikkje:
Aram Khatsjaturjan
Oppvekst
Aram Khatsjaturjan vart fødd i Tiflis (dagens Tbilisi i det noverande Georgia) i Sovjetunionen. Den armenske familien hans var fattig, og hadde flytt dit på jakt etter arbeid. Aram Khatsjaturjan fekk inga musikalsk utdanning i barndommen, men var tidleg oppteken av musikk og trente på å spela piano heime. Han lærte seg å lesa notar på internatskule, og spelte horn i studentkorpset på handelsskulen. Då Armenia vart erklært som sovjetrepublikk i 1920, blei han også med i eit propagandatog som bestod av armenske og georgiske musikarar som reiste rundt i Armenia.
Studie
Som foreldra ynskte, søkte han seg inn på Universitetet i Moskva som biologistudent i 1921. Storebroren var ein profilert mann innan teatermiljøet i byen, og tok Aram med på teaterprøvar og -førestillingar. Dette gjorde så sterkt inntrykk på han at han forlét biologistudia og søkte om opptak ved Gnesin musikkskule i 1922. Han kom ikkje inn på fyrstevalet, klavér, men i celloklassen, noko som var oppsiktsvekkjande i og med at Khatsjaturjan ikkje hadde noka formell musikalsk utdanning. Han vart med tida ein dyktig cellist.
Etter kvart fekk Khatsjaturjan stadig aukande interesse for komposisjon, og han fekk i 1925 lov til å flytta over til komposisjonsklassen. Komposisjonslæraren ved skulen, Mikhail Gnesin, forstod kva slags talent som låg i den unge Khatsjaturjan, og kalla han ein «uslipen diamant». Gnesin oppmuntra han til å halda fram med å nytta den kulturelle bakgrunnen sin i komposisjonen, og tøyla han samtidig til å meistra satsteknikkar. Framgangen var strålande. På tilråing frå Gnesin søkte Khatsjaturjan og kom inn på komposisjonsstudiet ved Konservatoriet i Moskva i 1929. Han studerte orkestrering under Sergej Vasilenko, og etter eitt år kom han inn i komposisjonsklassa til Nikolaj Mjaskovskij. Desse studia resulterte i hans fyrste symfoni, det fyrste verket som nokonsinne har kombinert symfoniske prinsipp med transkaukasisk folkemusikk. Symfonien vart ein suksess ved uroppføringa, og Khatsjaturjan mottok sitt diplom med heidersframsyning.
Komponist
Aram Khatsjaturjan vart uteksaminert frå konservatoriet i 1934. Han gifte seg med komponisten Nina Makarova, ei marisk dame som også hadde studert komposisjon under Mjaskovskij. I dei komande åra produserte Khatsjaturjan fleire større verk som oppnådde internasjonal merksemd, fyrst og fremst klaverkonserten hans (1936), fiolinkonserten (1940), balletten Gajané (1942/43), symfoni nr. 2 (1943/44) og cellokonserten (1946). Alle verka vidarefører den folkloristiske linja frå fyrste symfonien.
Khatsjaturjan vart nestformann i Moskvaavdelinga i det sovjetiske komponistsambandet i 1937, og i 1939 vart han nestformann i Organisasjonskomitéen av sovjetiske komponistar. Organisasjonsarbeidet førte også til mindre tid til å arbeida med musikk. Seinare kom han til å vere stadig meir tid på reisefot rundt i verda for å dirigera sine eigne verk. Men i denne tida oppnådde han også ein av sine største suksessar ved oppføringa av balletten Spartakus (1954).
I 1948 gjorde dei sovjetiske styresmaktene eit nytt vedtak i den såkalla Zjdanov-doktrinen som la ei hard hand på sovjetisk kulturliv. Ein av konsekvensane av doktrinen var at dei fire komponistane Dmitri Sjostakovitsj, Sergej Prokofjev, Nikolaj Mjaskovskij og Aram Khatsjaturjan vart stempla som «formalistiske» i musikken sin og «anti-populære», og vart tvungne til å be om offentleg orsaking. Khatsjaturjan sjølv meinte seg urettmessig handsama av styresmaktene. Seinare mildna likevel tonen frå styresmaktene mot Khatsjaturjan, som mottok ei rekkje prisar og utmerkingar, mellom anna tittelen Sosialistisk arbeidshelt i 1973.
Død og ettermæle
Khatsjaturjan døydde i Moskva den 1. mai 1978, nær 75 år gamal. Han vart gravlagd i Jerevan i Armenia, der han i dag er ein heidra komponist. Det står eit monument over han i byen, og konserthallen til det armenske filharmoniske orkesteret er oppkalla etter han. I 1998 vart han også avbilda på armenske pengar.
Øvrebø kyrkje
Sakristiet i aust er frå 1841–42, og i 1843 vart kyrkja måla utvendig. Ho vart restaurert i 1926 og 1951–52.
Aram Khatsjaturjan
Musikk
Aram Khatsjaturjan komponerte tre symfoniar (1934–35, 1942, 1947), 2 klaverkonsertar (1936, 1968), éin fiolinkonsert (1940), éin cellokonsert (1946), ballettane Gajané (1942) og Spartakus (1954), korverk, filmmusikk, klavermusikk, kammermusikk og songar. Khatsjaturjan hadde ei oppriktig tru på sosialrealismen, og veik aldri langt frå prinsippet om at musikk skal vera forankra i det nasjonale og folkelege. I dei seinaste verka hans ligg det likevel tendensar til eit dristigare tonespråk. Han komponerte med originale harmoniar, eksotiske rytmar og fargerik orkestrering.
Kjende verk
Dei to mest kjende musikkstykka hans i dag er den viltre sverddansen frå balletten Gajané og «Adagio for Frygia og Spartakus» frå balletten Spartakus. Adagio-stykket vart kjend for å vera kjenningsmelodien til BBC-serien Onedinlinjen, som vart send på britisk fjernsyn i 1970-åra. Serien gjekk også på NRK i 1974-1975, noko som vidare spreidde Khatsjaturjan sin musikk. Musikken til Khatsjaturjan har også vore brukt i filmane 2001: En romodyssé, Caligula og Istid 2 med fleire.
Det var også Khatsjaturjan som komponerte nasjonalsongen til den armenske sosialistiske sovjetrepublikken.
Kokosøya
Kokosøya (spansk Isla del Coco) er ei øy som ligg 550 km frå stillehavskysten av Costa Rica. Ho tilhøyrer Puntarenas kanton i provinsen Puntarenas, og er ein av nasjonalparkane på Costa Ricas. Øya er rektangulær i forma, med eit areal på 23,85 km² og ein omkrins på 23,3 km.
Kokosøya er omgjeven av djupt vatn med sterke havstraumar, og er kjent blant dykkarar for bestandar av hammarhaiar, rokker, delfinar og andre store marine artar. Det ekstreme fuktige klimaet og marine miljøet gjer at Kokosøya økologisk er annleis frå både Galápagos-øyane og dei andre øyane (som t.d. Malpelo eller Coiba) i det austlege Stillehavet.
Status og internasjonal merksemd
Kokosøya blei erklært som ein nasjonalpark ved eit dekret i 1978, og UNESCO utropte øya til verdsarvstad i 1997. I 2002 blei verdsarvområdet utvida til å omfatta havområdet omkring, i ei utstreking av 1 997 km². I tillegg er øya oppført på lista over «Våtmarker av internasjonal viktigheit» under Ramsar-konvensjonen.
På grunn av sjølivet i vatna er Kokosøya blitt rangert som eit av dei ti beste dykkestadane i verda av den amerikanske dykkarorganisasjonen PADI (Professional Association of Diving Instructors). For mange vitjande er hovudattraksjonen på øya dei store dyreartene. Store stimar av hammerhaier kjem hit regelmessig. Dykkarar kan venta å møta dusinvis eller hundrevis av desse og andre større dyr ved nesten kvart dykk. Mindre og fargerike arter opptrer òg i rikt mon, i eitt av dei rikaste reva i det austlege Stillehavet.
Geologi og landskap
Kokosøya er ei koralløy med innslag av vulkanske bergartar. Ho er den einaste øya på Kokosplata, ein av dei mindre jordskorpeplatene. Dei eldste bergartene er mellom 1,91 og 2,44 millionar år gamle, og består hovudsakleg av basalt, det vil seia nedkjølt lava. Landskapet er fjellrikt og kupert. Det høgaste punktet er Cerro Iglesias på 575,5 moh.
Eit flatare område i 200–260 meters høgd dannar den sentrale delen av øya. Herfrå strekkjer det seg fleire v-dalar mot kysten.
Kokosøya har fleire korte elver og bekker, med utløp i fire bukter, tre av dei på nordsida (Wafer, Chatham og Weston). Dei største elvene er Genio og Pittier som renn ut i Waferbukta. Fjellandskapet og det tropiske klimaet gjev meir enn 200 fossefall på øya. Jorda på øya er generelt sur og ville lett erodert på grunna av den høge nedbørsmengda og dei bratte skråningane om det ikkje var for det tette skogdekket.
Klima
Klimaet på øya er hovudsakleg påverka av den sesongmessige forflyttinga til den intertropiske konvergenssona, som gjev nedbør jamt fordelt gjennom året. Øya er fuktig og tropisk, med ein årsmiddeltemperatur på 23,6 °C og total årleg nedbørmengd på over 7 000 mm. Det regner alle månadane i året, men nedbørsmengda er noko mindre frå januar til mars og frå slutten av september til oktober.
Ondatra-klassen
Ondatra-klasse landgangspram (Ru: Prosjekt 1176 Akula) - NATO-kallenamn "Ondatra klasse" vart bygt i tida mellom 1971 og 2009 for den sovjetiske og seinare russiske marinen i eit antal av ca 40. Landganspramma kan typisk ta ei stridsvogn og nokre soldatar som last og har ei rekkevidde på 610 kilometer når farta er 10 knop (19 km/t) og tanken er full. Fartøyet kan gjere opptil 11 knops fart.
Kokosøya
Økologi
Kokosøya har ein jamn, tett og frodig tropisk fuktig skog. Ho er den einaste øya i det austlege Stillehavet som er dekt av tropisk regnskog. Tåkeskogen i høgareliggande område er òg unik i det austlege Stillehavet. Øya har aldri vore forbunden med noko kontinent, så flora og fauna har utvikla seg ved spreiing over lang avstand frå Amerika. Øya har difor òg mange førekomstar av endemiske artar.
Norunn Tveiten Benestad
Norunn Tveiten Benestad er ein norsk politikar for Høgre. Ho er stortingsrepresentant frå Vest-Agder fylke og vart vald inn ved stortingsvalet 2013.
Benestad har bakgrunn frå forlagsbransjen, og kom til Stortinget frå ei stilling i Cappelen Damm Høyskoleforlaget. Tidlegare har ho jobba som lærar og kommunikasjonsrådgivar, og hatt stillingar i Høyskoleforlaget, Norges Røde Kors og Interkraft AS. Benestad har hatt verv i Sparebanken Pluss, Sørlandet Kunnskapspark Eiendom AS, Avfall Sør AS og Avfall Sør Husholdning AS.
Kokosøya
Flora
Øya har 235 kjende arter av blomsterplanter, der 70 eller nesten 30 % er endemiske. 74 bregne- og bregneaktige artar, 128 mose- og levermoseartar, 90 soppartar og 41 slimsoppartar er rapporterte. Øya har tre plantesamfunn. Kystskogar opptil 50 meters høgd.
Innlandskogane strekkjer seg frå 50 til 500 meters høgd. Trea er omgjevne på alle nivå av epifyttar, inkludert orkidear, bregnar, bromeliadar og mose. Den endemiske palmen Rooseveltia frankliniana er òg vanleg.
På dei høgaste toppane over 500 meter finst tåkeskogar. Melastoma-blomar er dominerande her.
Fauna
Øya har over 400 kjende insektartar, der 65 (16 %) er endemiske. Det største mangfaldet finn eint blant sommarfuglar og maur. Meir enn 50 arter er blitt skildra (edderkoppar, skolopendrar, tusenbein og tanglus), inkludert ein endemisk edderkopp.
Det er blitt rapportert om nesten 90 fugleartar. Øya og klipper i nærleiken har store fuglefjell, koloniar av sjøfugl, mellom anna brunsule (Sula leucogaster), raudfotsule (Sula sula), storfregattfugl (Fregata minor), silketerne (Gygis alba) og brunnoddy (Anous stolidus). Det finst sju artar av landfuglar på øya, tre av dei er endemiske. Kokosøya er blitt erklært eit viktig fugleområde eller Important Bird Area (IBA) av BirdLife International.
Øya har fem pattedyrartar, inkludert grisar, hjort, kattar og rottar. Alle desse blei introduserte av menneske. Styresmaktene i Costa Rica har som erklært mål å halda populasjonar av desse dyra nede, for å redusera skaden på det lokale økosystemet.
Marin fauna
Det artsrike korallrevet, vulkanske tunnelar, hòler og djuphavet kring Kokosøya husar meir enn 30 korallartar, 60 krepsdyrartar, 600 blautdyrartar og meir enn 300 fiskeartar. Fiskane omfattar store førekomstar av gulfinnetun (Thunnus albacares), djevelskater (Manta birostris), seglfisk (Istiophorus platypterus) og haiar som kvittippa revhai (Triaenodon obesus) og flerhovuda hammarhai (Sphyrna lewini). Ein finn òg den største av alle fiskeartane her, kvalhai (Rhincodon typus).
Av større marine pattedyr finst knølkvalar (Megaptera novaeangliae), grindkvalar (Globicephala macrorhynchus), tumlarar (Tursiops truncatus) og californiasjøløver (Zalophus californianus). Det finst også havskjelpadder (Eretmochelys imbricata), suppeskjelpadder (Chelonia mydas) og oliven-bastardskjelpadder (Lepidochelys olivacea) i havområda.
Oppdaging og tidleg kartlegging
D. Lievre skriv i Una isla desierta en el Pacífico; la isla del Coco i verket Los viajes de Cockburn y Lievre por Costa Rica (1962: 134) at det tidlegaste dokumentet med namnet "Isle de Coques" er eit kart målt på pergament som blei vist i 1542 ved hoffet til Frans I av Frankrike.
Nicolás Desliens plasserte i sin planisfære frå 1556 øya, som han kalla Ysle de Coques, 1 1/2 grad nord for ekvator.
Blaeu har i Grand Atlas, som kom ut i 1662, eit fargelagt verdskart på innsida av omslaget som viser I. de Cocos rett over ekvator.
Frederik De Witt gjev i sit verk Atlas frå 1680 øya same plassering som Blaeu.
Hondius produserte eit kart i Nederland 1590 som viser I. de Cocos på 2° 30' N, medan Theodor de Bry i 1596 viste Galápagosøyene nær 6° N.
Administrativ historie
Øya blei offisielt innlemma i Costa Rica i 1832 ved dekret nr. 54 frå nasjonalforsamlinga.
I 1897 oppnemnde costaricanske styresmakter den tyske eventyraren August Gissler til den første guvernøren av Kokosøya, og gav han løyve til å etablera ein kortvarig koloni der.
Serbisk i Junior Eurovision Song Contest
Serbisk i Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det serbiske språket i Junior Eurovision Song Contest. Fyrste gongen ein song på serbisk vart framført i Junior Eurovision Song Contest var i 2006 då Serbia debuterte med «Učimo strane jezike» av gruppa Neustrašivi učitelji stranih jezika. Sidan den gong har to land delteke med til saman femten ulike bidrag som har vorte framført på serbisk; fjorten frå Serbia og eitt frå Albania. Av landa som kan delta er serbisk offisielt språk i Serbia, Bosnia-Hercegovina og Kosovo.
Kokosøya
Administrativ historie
12. mai 1970 blei Kokosøya administrativt innlemma i provinsen Puntarenas. Dei 33 innbyggjarane på øya, costaricansk tilsynspersonell, fekk høve til å røysta ved val for første gong i 2006. Personellet er ikkje rekna som permanent busett her, så ifølgje folketeljinga er øya ikkje folkesett.
Sjørøvarar og skjulte skattar
Bennett Graham var kaptein på «HMS Devonshire» med oppgåve om å overvaka det sørlege Stillehavet, då han i 1818 i staden valde sjørøveri. Han blei fanga nokre år seinare, og avretta saman med offiserane medan resten av mannskapet blei sendt til ein straffekoloni på Tasmania. Då ho blei frigjeven tjue år seinare hevda ein av mannskapet, Mary Welch, at ho hadde vore vitne til nedgravinga av rikdommen til Graham på totalt 350 tonn gullbarrar stolne frå spanske galleoner, på Kokosøya. Ho hadde dessutan eit kart med retningsar oppgjevne for å visa kvar den såkalla «Devonshire-skatten» var graven ned. Ho fortalde at Graham hadde gjeve kartet til ho rett før han blei fanga. Historia til Welch blei trudd og det blei sendt ein ekspedisjon for å leita etter skatten. Welch var med, men på øya sa ho at landskapet for så endra at mange av ledimerkene var forsvunne. Ekspedisjonen fann ikkje noko.
Benito Bonito, eit portugisisk sjørøvar, skal visstnok ha grave ned Limaskatten på Kokosøya under den peruanske sjølvstendekrigen. Ein annan versjon er at kaptein William Thompson blei gjeven i oppdrag å frakta skattar frå Lima i tryggleik med briggen «Mary Dear». Fristinga skal ha blitt for stor for han og styrmannen James Alexander Forbes. Dei drap vaktene og gøymde skatten på Kokosøya. Løyndomen blei trudd til ein ven av Thompson kalla John Keating i 1844.
Truslar
Den nesten urørte nasjonalparken har kome under aukande press frå ulike aktivitetar. Krypskyting av marine pattedyr i området er ein av desse. Aukande etterspurnad etter tunfisk, haifinnesuppe, og annan sjømat trugar økosystemet på øya. Dei costaricanske styresmaktene er blitt skulda både for passivitet og for aktiv støtte til det ulovlege fisket gjennom korrupsjon. Styresmaktene har sett inn tiltak for å verna det opphavlege miljøet på øya og straffeforfølgja ulovleg fangst. Kostnadene ved å patruljera farvatnet og handheva miljølovgjevinga er likevel store, og det finst korrupsjon hos styresmakter både på lokalt, nasjonalt og internasjonalt nivå.
Colca-dalen
Colca-dalen (spansk Valle del Colca) er eit dalføre, dels eit steilt gjel (canyon) omtrent 160 kilometer nordvest for byen Arequipa i Peru. Med ei djupne på mellom 1000-2000 meter, botnen ligg på ca. 2000 meter over havet og kanten er på 3000-4000 moh., er dette ein av dei djupaste canyonar i verda. Lengda er omtrent 70-100 kilometer, mellom byen Chivay lengst i aust og landsbyen Andamayo i vest. Colca-dalen har samfunn som er forankra før inkatida, og landsbyar grunnlagt i spansk kolonialtid, framleis med bebuarar frå opphavlege kulturar. Den lokale folkesetnaden held oppe tradisjonane sine og held fram med dyrking i terrassane frå før inkatida.
Mellom 100 000 og 200 000 menneske vitjar Colca canyon årleg, med det er området tredje største turistmålet i landet. Turistar kjem til utkikksplassen Mirador Cruz del Condor for å sjå andeskondorar, og for fotturar på eit utval av stiar. Ein kan sjå Nevado Mismi, 5597 moh., på nordsida av dalen, av mange rekna som den mest fjerne vasskjelda til Amazonaselva.
Chattanooga
Chattanooga er ein by søraust i delstaten Tennessee i USA, ved delstatsgrensa mot Georgia. Byen, som ligg ved Tennessee-elva og har kringom 181 000 ibuarar, er fylkessete for Hamilton County.
Sarf
Sarf er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i Sana guvernement.
Chattanooga
Chattanooga vart grunnlagd i 1816 og innlemma i delstaten i 1839. Åra 1862 og 1863 var byen åstad for store slag under den amerikanske borgarkrigen.
Olaf Skavlan
Olaf Skavlan også kjend som Ole Skavlan var ein norsk litteraturhistorikar. Han var son av Aage Schavland og Gerhardine Pauline f. Bergh. Skavlan var bror av Sigvald Skavlan og svoger av politikaren Ludvig Daae. Dottera Aagot Kielland Skavlan var gift med arkitekten Arnstein Arneberg. Sonen Einar Skavlan var redaktør i Dagbladet.
Han tok juridisk eksamen i 1861. Medan han var student skreiv han talrike studentviser og studentkomedier, mellom andre Gildet paa Mærrahaug, ein parodi på Ibsens Gildet paa Solhaug. I 1871 vart han universitetsstipendiat i nyare europeisk litteratur og ei kort tid var han artistisk direktør ved Christiania Teater.
I 1871 kom også hans einaste større verk, Holberg som Komedieforfatter. Kort etter hadde han eit lengre opphald i København. Medan han var i Paris 1876, fekk han vite at regjeringa hadde foreslått for Stortinget å opprette ein eigen post i allmenn litteraturhistorie for han. Stortinget løyvde midlane.
Han var gift med Dagmar Kielland, ei søster av Alexander Kielland.
Odd Omland
Odd Omland er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet. Han var stortingsrepresentant for Vest-Agder fylke frå 2013 til 2017. I stortingsperiodane 2009–2013 og 2017–2021 var han vararepresentant nr 1 for Vest-Agder.
Omland var ordførar i Kvinesdal kommune frå 2003 til 2013. I kommunevalet i 2007 vart han vald på nytt med over 67 % av stemmene i det direkte ordførarvalet, i kommunen der han har vore kommunestyre-representant sidan 1980. Ved stortingsvalet 2009 var Omland andrekandidat til Arbeidarpartiet frå Vest-Agder, og han vart dermed den første vararepresentanten frå partiet.
Managua
Managua er hovudstaden i Nicaragua og ligg ved sørbreidda av Managuasjøen. Byen hadde i 2001 eit innbyggjartal på 930 000 og er eit handelssentrum for ein region med mykje jordbruk. Her finst òg bomulls- tobakks-, sement- og kjemisk industri. I tillegg har byen fleire universitet, der det eldste er frå 1812, og ei internasjonal lufthamn.
Veberöd
Veberöd er ein tettstad i Lunds kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 3 717 innbyggjarar.
Persevs
Persevs (gammalgresk Περσεύς, Perseús) var i gresk mytologi son av guden Zevs og Danaë, ei argeisk prinsesse som var dotter av kong Akrisios.
Fødd som ein halvgud
Kongen lét dotter si Danaë låsast inn i eit tårn for å unngå ein profeti om at han ville bli drepen av guten som skulle bli fødd av Danaë. Zevs besøkte henne i form av eit gylle regn og dermed vart Persevs fødd.
Redd for at profetien framleis kunne gå i oppfylling, plasserte Akrisios dottera og barnebarnet i ein trekasse som han kasta på havet. Under vern av Zevs stranda dei på øya Serifos, der Persevs voks opp blant fiskarar.
Kampen mot Medusa
For å møta ei utfordring utskriven av rivalen sin Polydektes under ein bankett, la Persevs ut for å drepa den einaste dødelege gorgona, Medusa.
Frigjeringa av Andromeda
På veg heim gjekk han gjennom Aethiopia, der han møtte prinsesse Andromeda, som skulle overleverast til eit sjømonster som straff for mora Kasiopeia sine uforsiktige ord om døtrene til Poseidon. Persevs frigjorde Andromeda og gifta seg med henne.
Mesa i Arizona
Mesa er ein by i Maricopa County i delstaten Arizona i USA. Byen, som ligg 404 meter over havet og ei 20 kilometer aust om sentrum av byen Phoenix, har over 500 000 ibuarar.
Persevs
Frigjeringa av Andromeda
Tilbake i Serifos tok han hemn på Polydektes, som hadde freista å valdta mora Danaë. Deretter drog han med Andromeda til heimlandet Argos, som Akrisios hadde flykta frå av frykt for profetien for å søka tilflukt i Larisa.
Mesa i Arizona
Mesa har frå å vere ein småby i 1960 til i dag å vere ein storby med vekt på industri, utdanning og turisme
Persevs
Oppfyllinga av profetien
No hadde kongen av denne byen gravferdsleikar der Persevs deltok. Ved å kasta ein diskos drap han ved eit uhell Akrisios, som deltok på hendingane som tilskodar. Profetien vart oppfylt. Av respekt for den døde bestefaren sin valde han å ikkje styra Argos, etter å ha drepe den førre kongen. Han bytte derfor riket til Tiryn, der Megapentes var konge. Her grunnla han byane Mykene og Midea.
Mirror of Love
«Mirror of Love» er ein song av The Kinks frå albumet Preservation Act 2 i 1974. Han var skriven av Ray Davies og gjeven ut som den første singelen frå albumet. Først kom singelen berre ut i Storbrtannia, men ein nyinnspelt versjon kom ut på singel i både Amerika og Storbritannia.
Bandversjonen
Sjølv om den originale albumversjonen vart gjeven ut på singel i Storbritannia, vart han spelt inn på ny med resten av bandet for singelutgåva i USA. Singelen selde dårleg. Denne versjonen kom sidan ut som eit bonusspor på Velvel-utgåva av Preservation Act 2.
Sezze
Sezze er ein by og ein kommune i provinsen Latina i regionen Lazio i Italia. Kommunen har i kring 25 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 100,5 km².