cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Desventuradas-øyane
Historie
Det finst ingen teikn til forhistorisk menneskeleg aktivitet av polynesiarar eller urfolk frå Amerika på øyane, eller på dei nærliggjande Juan Fernández-øyane. Boka The Settlement of Polynesia av Michael Levinson frå 1973 seier: «Juan Fernández-øyane og San Felix og San Ambrosio var tilsynelatande øydne i førkolumbisk tid og vart ikkje oppdaga av spanjolane før mellom 1563 og 1574. Det er ingen prov tilgjengeleg som tyder på folk frå Sør-Amerika vitja øyane for fiske eller av andre grunnar før dette.»
Den første stadfesta observasjonen av øygruppa var av Juan Fernández i 1574 medan han reiste frå Callao til Valparaíso.
Layla and Other Assorted Love Songs
Bakgrunn
Under innspelinga av albumet i Miami, vart Clapton invitert på ein konsert med The Allman Brothers. Her møtte han Duane Allman som vart invitert med i studio og etter kvart spelte på albumet.
Innhald
Dei fire sidene vart samla på ein enkelt CD.
Medverkande
Teknisk
Layla-innspelingane
Barokkpop
Barokkpop (stundom kalla barokkrock) er ein blandingssjanger som kombinerer rock med visse element av klassisk musikk. Han dukka opp midt i 1960-åra då artistar prøvde å skape ein majestetisk, orkesteraktig stil, og kan identifiserast ved at det vert nytta barokk-aktige komposisjonsstilar (kontrapunktiske melodiar og mønster med funksjonsharmoniar) og dramatiske eller melankolske fakter. Cembalo vert ofte nytta i denne sjangeren, i lag med obo, valthorn og strykekvartettar, som òg er vanlege.
Sjølv om cembalo var blitt nytta på ei rekkje pophittar sidan 1940-åra, byrja somme produsentar i 1960-åra å plassere instrumentet i framgrunnen i arrangementa sine. Dels inspirert av The Beatles-songen «In My Life» (1965), byrja forskjellige grupper å bruke barokkinstrument og klassiske instrument i 1966. Omgrepet «barokkrock» vart nytta i marknadsføringa av The Left Banke, som brukte cembalo og fiolin i arrangementa sine. Eit døme på dette er songen deira «Walk Away Renée» frå 1966.
Barokkpop vart mindre populært i 1970-åra etter kvart som punkrock, disco og hardrock tok over, men musikkstilen heldt likevel fram. Philadelphia soul i 1970-åra og kammerpop i 1990-åra var begge inspirert av barokkpop, medan sistnemnde òg bestod av lo-fi-estetikken i musikken på den tida.
Desventuradas-øyane
Historie
San Felix spelte ei rolle i falklandskrigen. I mai 1982 tillét den chilenske regjeringa ein RAF Nimrod R1 å flyge signalrekognoseringsturar frå øya, og samla informasjon om rørslene til det argentinske luftvåpenet.
Økologi
Vegetasjonen på dei større øyane er ein miniatyrmosaikk av matorral, karrig stein, trevekstar i ulike storleikar og buskar blanda med bregnar og fleirårige urter. Thamnoseris lacerata i korgplantefamilien er ein endemisk art.
What Goes On av The Beatles
«What Goes On» er ein song av The Beatles frå det sjette britiske albumet deira, Rubber Soul. Songen vart sidan gjeven ut som B-sida til den amerikanske singelen «Nowhere Man», og så på det nordamerikanske albumet Yesterday and Today. Det er den einaste songen av bandet som er tilskriven Lennon–McCartney-Starkey.
Desventuradas-øyane
Økologi
Den marine faunaen deler nær tilknyting til det sørlege Stillehavet og det sentrale Stillehavet, meir enn med det nære Sør-Amerika. Dette er delvis på grunn av Perustraumen, som bidreg til å skape ein kraftig biogeografisk barriere mellom desse øyane og Sør-Amerika.
Det er ingen permanente kjelder til ferskvatn på nokre av øyane. Virveldyr som lever på dei største øyane er avgrensa til fuglar. Ti artar av marine fuglar og ein landfuglart, nokre av dei trua, hekkar på øyane eller besøkjer øyane. Øygruppa har vorte anerkjend som eit viktig fugleområde (IBA) av BirdLife International fordi det er ein hekkestad for mange masatierrapetrellar (Pterodroma defilippiana) som elles berre hekkar på Santa Clara-øya i Juan Fernández-øygruppa. Ein annan talrik hekkefugl som er nemnd av BirdLife International under IBA er maskesule (Sula dactylatra).
What Goes On av The Beatles
Komposisjonen
Den originale versjonen av songen vart skriven av John Lennon i dagane kring The Quarrymen og vart vurdert som ein oppfølgjar til «Please Please Me» tidleg i 1963. Ein demoversjon med Lennon og Paul McCartney vart spelt inn i 1964, men songen vart ikkje nytta før i 1965 då Ringo Starr song vokal på songen for Rubber Soul. I følgje Lennon «han vart henta opp att med eit nytt mellomspel, truleg med hjelp frå Paul» for Rubber Soul. Barry Miles hevdar òg at McCartney og Starr slo seg saman for å skrive mellomspelet. Det er ikkje noko formelt mellomspel i songen, men eit refreng og vers er forlenga. Ian MacDonald trur dei lengre seksjonane vart skriven av McCartney. Starr skreiv tekst, den førte Beatles-songen han vart tilskriven. Men då han vart spurt om kva han faktisk bidrog med sa Starr på spøk: «Kring fem ord, og eg har ikkje gjort noko som helst sidan då». Den første utgåva av singelen hadde ved eit uhell ikkje med «Starkey» som låtskrivar.
Innspeling
Ein tidleg versjon av songen vart vurdert som oppfølgjar til «Please Please Me», og Beatles håpte å spele inn songen 5. mars 1963, men det var berre tid for andre songar den kvelden: «From Me to You», «Thank You Girl» og ein tidleg versjon av «One After 909». Rubber Soul-versjonen vart spelt inn på eit forsøk, med overdubbar, den 4. november 1965. I verset før soloen etter Starr syng «tell me why», kan ein høyre Lennon sei «We already told you why!» som ein referanse til Beatles-songen «Tell Me Why» frå året før. Under denne innspelinga spelte The Beatles inn ein lang (6:36) instrumental melodi kalla «12-Bar Original» i mangel på eit betre namn. «12-Bar Original» kom ikkje med på Rubber Soul, og vart ikkje gjeven ut før i 1996 då eit redigert utdrag kom med på albumet Anthology 2.
Marshall Sahlins
Marshall David Sahlins er ein framståande USA-amerikansk antropolog.
Liv og gjerning
Sahlins er fødd i Chicago i Illinois, og fekk både ein bachelorgrad og mastergrad ved University of Michigan, der han studerte med Leslie White. Han tok doktorgraden ved Columbia University i 1954, der han mottok avgjerande intellektuell påverknad frå Karl Polanyi og Julian Steward. Deretter vende han tilbake til University of Michigan for å undervise. I 1960 vart han politisk aktiv, var seinare mellom dei som protesterte mot Vietnamkrigen. Han underteikna i 1968 eit opprop der forfattarar og redaktørar nekta betale skatt i protest mot Vietnamkrigen. På slutten av 1960-talet arbeidde han to år i Paris, der han kom i nærkontakt med fransk intellektuelt liv, fremst arbeidet til Claude Lévi-Strauss, og studentprotestane i mai 1968. I 1973 flytta han til University of Chicago, der han var professor i antropologi.
I Evolution and Culture frå 1960 handsama Sahlins felta kulturell utvikling og nyevolusjonisme. Han delte utviklinga av samfunn i 'generelle' og 'spesielle'. Den generelle utviklinga er tendensen i kulturelle og sosiale system til å auke i kompleksitet, organisering og tilpassing til miljøet. Men sidan ulike kulturar ikkje er isolerte, går det føre seg både eit samspel mellom ulike samfunn og ei spreiing av enkelte kvalitetar i eitt samfunn, til dømes teknologiske oppfinningar. Dette fører til at kulturar utviklar seg på ulike måtar (spesifikk evolusjon), der ulike element er innført i ulike kombinasjonar og på forskjellige stadium av utviklinga til ulike kulturar.
På slutten av 1990-talet vart Sahlins involvert i ein kvass debatt med Gananath Obeyesekere om detaljane kring James Cook sin død på Hawaii i 1779. Kjernen i debatten var korleis forstå rasjonaliteten hos urfolk. Obeyesekere insisterte på at urfolk tenkte i hovudsak på same måten som Vesten, og var uroleg for kvart einaste argument som ville skildre dei som "irrasjonelle" og "usiviliserte". Sahlins derimot, var kritisk til vestlege tankar og hevda at innfødde kulturar skilde seg frå dei frå Vesten.
UEFA-cupfinalen i fotball 1993
Kampane
Michael Rummenigge sjokkopna med å gje heimelaget leiinga i det 2. minutt på Westfalenstadion. Dino Baggio utlikna til 1-1 i det 26. minutt og Roberto Baggio snudde til 1-2 allereie fire minutt seinare. Same Roberto Baggio fastsette sluttresultatet til 1-3 for Juventus i det 73. minutt.
I returoppgjeret i Torino skåra Dino Baggio to mål for Juevntus i den fyrste omgangen. 20 minuttar ut i den andre omgangen la tyskaren Andreas Möller på til 3-0.
Laga
Vinnarlaget til Juventus bestod av Angelo Peruzzi, Massimo Carrera, Júlio César da Silva, Jürgen Kohler, Moreno Torricelli, Dino Baggio, Andreas Möller, Roberto Galia, Marco De Marchi, Roberto Baggio, Gianluca Vialli, Antonio Conte, Giancarlo Marocchi, Paolo Di Canio, Fabrizio Ravanelli.
Borussia Dortmund-spelarane var Stefan Klos, Knut Reinhardt, Thomas Franck, Bodo Schmidt, Michael Lusch, Stefan Reuter, Gerhard Poschner, Michael Rummenigge, Frank Mill, Steffen Karl, Uwe Grauer, Michael Zorc, Stéphane Chapuisat, Ned Zelic, Michael Schulz, Lothar Sippel.
Dommarar
Sándor Puhl frå Ungarn var kampleiar i Dortmund, i Torino John Blankenstein frå Nederland.
Bushehr fylke
Bushehr fylke (persisk شهرستان بوشهر) er eit fylke i Bushehr-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Bushehr. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 216 087. Fylket er delt inn i to distrikt: Sentral-distriktet og Kharg-distriktet. Fylket har tre byar: Kharg, Bushehr og Choghadak.
Aikenbreen
Aikenbreen er ein liten isbre mellom Von Guerardbreen og Walesbreen på nordsida av Kukri Hills i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (1997) i samband med plasseringa nær Aiken Creek, som flyt nord frå denne breen og ut i Taylor Valley.
Morten Haga Lunde
Lunde er utdanna navigatør frå Luftforsvarets flygeskole og gjennomførte Luftkrigsskulen I og II 1985-87, Forsvarets stabsskole I og II og NATO Defence College i 2002. Han har tenestegjort ved 333 skvadron, 330 skvadron og KNM Tordenskjold og i Luftforsvarsstaben. Han var sjef for 335 skvadron 1994-98 og leia det norske C-130-bidraget til IFOR/SFOR i 1995-97. Han vart utnemnd til oberst i august 2002 og tilsett som sjef for Luftforsvarsstaben/Planavdelingen. 1. august 2003 vart han brigader og tilsett som Luftoperativ inspektør. Han vart utnemnd til generalmajor og tilsett som sjef for Avdeling for operasjoner og beredskapsplanlegging i Forsvarsdepartementet. Lunde vart deretter sjef for Forsvarsstaben/Operasjonsavdelingen og han var frå august 2010 til august 2013 nestkommanderande ved Forsvarets operative hovedkvarter. 23. august 2013 vart han utnemnd til generalløytnant og sjef for Forsvarets operative hovedkvarter.
Han var sjef for Etterretningstenesta fra januar 2016 til august 2020.
20. mars 2017 blei han kåra til Årets nynorskbrukar av Nynorsk kultursentrum.
Prisar og utmerkingar
Lunde er berar av Forsvarets heiderskross, Forsvarsmedaljen med laurbærgren, Politimedaljen med laurbærgren, Forsvarsmedaljen med to stjerner, Forsvarets medalje for internasjonale operasjoner, Luftforsvarets vernedyktighetsmedalje med tre stjerner, NATO-medaljen (Jugoslavia), Oslo Militære Samfunds hederstegn og Politiets Afghanistanmedalje.
Europacupen i fotball 1988
Europacupen i fotball 1988 var ei fotballturnering der vinnarane av 31 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar FC Porto. Turneringa var den 33. i rekka. I finalen 25. mai 1988 i Stuttgart vann PSV Eindhoven pokalen etter straffesparktevling mot Benfica frå Lisboa. PSV vart då den tredje klubben frå Nederland som vann Europacupen i fotball.
Europacupen 1988 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt, stod det framleis likt vart det ekstraomgangar og til sist straffespark-tevling. Turneringa tok til 16. september 1987. Etter to ordinære cuprundar i september-november vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars og april 1988.
Vinnarlaget PSV slo i turneringa ut høvesvis Galatasaray frå Istanbul, Rapid Wien, Girodins Bordeaux og Real Madrid, begge dei sistnemnde vart slått ut på bortemålsregelen. Finalist Benfica vann mot Partizani Tirana, Aarhus GF, RSC Anderlecht og FC Steaua București.
Finalen
64 000 tilskodarar såg finalen på Neckarstadion i Stuttgart 25. mai 1988. Ein mållaus kamp vart avgjort med straffeskyting. Etter at alle dei oppsette ti eksekutørane skåra, sette innbytar Anton Janssen inn PSV sitt sjette rake straffemål. Så då PSV-målvakt Hans van Breukelen stoppa den neste Benfica-straffa, var det klart for PSV-feiring.
Vinnarlaget PSV stilte med: Hans van Breukelen, Eric Gerets (kaptein), Ivan Nielsen, Ronald Koeman, Jan Heintze, Gerald Vanenburg, Berry van Aerle, Søren Lerby, Edward Linskens, Wim Kieft og Hans Gillhaus. Anton Janssen spelte 2. ekstraomgang i staden for Gillhaus.
Benfica mønstra: Silvino Louro, António Veloso, Dito, Carlos Mozer, Álvaro Magalhães, Chiquinho Carlos, Elzo Coelho, Shéu (kaptein), António Pacheco, Mats Magnusson og Rui Águas. Wando tok plassen til Águas i det 57. minutt og Radouane Hajry bytta med Magnusson i det 111. minutt.
Luigi Agnolin frå Italia dømde oppgjeret.
Eivind Nielsen
Eivind Nielsen var ein norsk målar og illustratør frå Haugesund som i 1888 gav ut den fyrste norske eigentlege biletboka for born, Norsk Billedbog for Børn. Han var ein mykje nytta illustratør av barnebøker og hans finstemte og gjennomarbeidde illustrasjonar sette ein høg standard i norsk barnebokillustrasjon. Frå 1890 til 1934 underviste han på Statens håndverks- og kunstindustriskole i Oslo.
Utdanning og undervisning
Nielsen var son til Haugesunds fyrste byfut. Femten år gammal byrja han i 1880 på målarskulen til Knud Bergslien i Kristiania, samstundes gjekk han i lære hos Hans Heyerdahl. Same hausten fylgde han Fredrik Kolstø til München, der Nielsen i åra fram til 1883 var elev ved kunstakademiet i byen under Alexander Strähuber, Julius von Benczur og Ludwig von Löfftz. I München arbeidde han mest med historiemåleri. Både i 1883 og -84 heldt han separatutstilling, der dei fleste motiva var henta frå heimbyen.
Frå 1885 til -88 var Nielsen elev ved Den kgl. Tegneskole (Statens Håndverks- og kunstindustriskole) i Kristiania under rettleiing frå Christen Brun og Mathias Skeibrok. Sidan 1890 var Nielsen tilsett ved skulen fram til 1934, lengst som lærar i frihandsklassa og frå 1912 som overlærar.
Innvik prestegjeld
Innvik prestegjeld var eit prestegjeld i Den norske kyrkja. Innvik låg under Nordfjord prosti i Bjørgvin bispedøme.
Eivind Nielsen
Illustratør
I 1888 møtte Nielsen den mangslungne matematikaren Elling Holst som over lengre tid hadde samla rim, regler og songleikar for born. I nært samarbeid med Holst illustrerte han reglene frå folkemunn og nokre få kunstdikt på eit vis som sette spor i generasjonar av norske born. Etter mønster i tysk eventyrillustrasjon fletta han ofte ulike motiv saman i eitt bilete til ei heil forteljing, slik at illustrasjonane fungerer både som visualisering av innhaldet og som bruksrettleiing for barnerim som til dømes «Sko Blakken». Hovudmotiva er naturalistiske, ramma inne av eit ornamentalt flettverk, ofte i form av trerøter eller liknande organiske former. Norsk Billedbog for Börn frå 1888 vart omgåande ein suksess og har sidan kome i ei rekke utgåver, sist i 1998. To nye biletbøker, Ny Samling og Tredie Samling, kom ut i høvesvis 1890 og 1903. Saman med Holst gav Nielsen i 1892 også ut jubileumsutgåva av Henrik Wergelands Vinterblommer i barnekammeret, illustrasjonane i boka er mellom Nielsens finaste teikningar.
Innvik prestegjeld
Fram til og med 1842 femnde Innvik prestegjeld sokna Innvik, Olden, Utvik, Nedstryn, Oppstryn og Loen. Då vart Loen, Nedstryn og Oppstryn skild frå som det nyoppretta Stryn prestegjeld. Frå 1843 til prestegjeldsordninga vart nedlagd i 2004 var det sokna Innvik, Olden og Utvik som utgjorde Innvik prestegjeld. . Prestetenesta i området er frå 2004 leia av prosten i Nordfjord.
Eivind Nielsen
Illustratør
Nielsen illustrerte bøker og bokverk gjennom det meste av livet, 38 i talet. 34 av desse var for born, fem av dei med hans eigne tekster, så som Billeder og rim for Børn (1896) og ''Kråker og Trollkjerringer. Billedbok for Veslemor og Veslebror'' frå 1925. Elles leverte han teikningar til moroblada Tyrihans og Vikingen og barneblada Illustrert Tidende for Børn, Norsk Barneblad og Magne.
Innvik prestegjeld
Då formannskapslovene vart innførte i 1838 vart Innvik eige formannskapsdistrikt. Innvik prestegjeld hadde frå reformasjonen til og med 1842 i hovudsak same utstrekkinga som Stryn kommune har i dag.
Eivind Nielsen
Illustratør
Som illustratør var Nielsen påverka av Erik Werenskiold sin teiknestil, seinare også av Snorre-teikningane til Gerhard Munthe. Nielsen heldt fast ved si uttrykksform, men motivkrinsen endra seg frå idylliske, kvardagslege skildringar til meir fabulerande motiv. Til nokre eventyr laga han ganske groteske framstillingar av hekser og trollpakk. Illustrasjonskunsten hans høyrde etterkvart til ein avslutta epoke og fekk ingen etterfylgjarar.
Innvik prestegjeld
Innvik kyrkje i Innvik var hovudkyrkje i prestegjeldet, og presten hadde bustad på Innvik prestegard. Dei andre soknekyrkjene i prestegjeldet var frå 1842 Utvik kyrkje og Olden kyrkje. Før 1842 høyrde også Loen kyrkje, Nedstryn kyrkje og Oppstryn kyrkje inn under området til Innvik-presten.
Eivind Nielsen
Målar
Nielsen var den yngste av den såkalla München-generasjonen av norske målarar og bar vidare tradisjonen frå historiemåleriet. Påverka av nyromantikken i 1890-åra framstilte han scener frå norrøn mytologi og sagaer like gjerne som symbolske og allegoriske motiv. I 1899 vann Nielsen tevlinga om å dekorere taket i den store salongen i Nationaltheatret. Her måla han ei allegorisk framstilling av Apollon som vert hylla av sanninga, eit arbeid som vart møtt med åtgaum. Til konkurransen om utsmykkinga av Universitetets aula måla han eit bilete av Gudene under Yggdrasil-asken, i dag på Strandhotellet i Gjøvik.
Innvik prestegjeld
Namnet vart på dansk skrive Indvigens prestegjeld og seinare Indviken prestegjeld.
Eivind Nielsen
Målar
Nielsen måla elles både sjangerbilete, figurkomposisjonar, landskap og interiør. Han deltok på Høstutstillingen så å seie årleg frå 1893 til 1912. Elles var han representert på ei nordisk utstilling i København i 1898 og Verdutstillinga i Paris i 1900. Det første tiåret på 1900-talet hadde han ei rekke separatutstillingar. Brevet frå 1896 er kanskje Nielsen sitt mest kjende oljemåleri.
I 1914 måla Nielsen altertavla i Veum kyrkje i Fyresdal, tidlegare hadde han måla ei til Nordlien kyrkje i Østre Toten.
Kevin De Bruyne
Kevin De Bruyne er ein belgisk fotballspelar frå Gent som sidan 2015 har spelt for den engelske fotballklubben Manchester City FC. Han spelar på det belgiske landslaget, som han vann bronsemedalje med landslaget under Fotball-VM 2018.
De Bruyne fekk sin landslagsdebut for Belgia i august 2010 mot Finland i Turku. Han deltok både i Fotball-VM 2014, EM i fotball 2016 og i Fotball-VM 2018 i Russland. Under verdsmeisterskapen i Russland var han ein sentral spelar då Belgia sikra seg bronsen med siger 2-0 over England. De Bruyne har spelt 68 landskampar og skåra 15 mål for Belgia pr juli 2018.
Paraskevi Patoulidou
Paraskevi «Voula» Patoulidou er ein gresk tidlegare friidrettsutøvar frå Flórina i det nordlege Hellas. Ho vart olympisk meister i 100 meter hekk i 1992.
Aktiv
Både under friidretts-EM 1990 og VM 1991 tok Patoulidou seg til semfinalane på 100 meter, så vel som på 100 m hekk. Før dei olympiske sommarleikane 1992 i Barcelona hadde ho ein personleg rekord på 12,96 sekundar på 100 m hekk, øvinga ho konsentrerte seg om under leikane. Ho sette der personleg rekord med 12,88 då ho vart nummer tre i den andre semifinalen. I finaleløpet leia favoritten Gail Devers frå USA klart til ho snubla i siste hekken og fall over målstreken. Med eit perfekt gjennomført løp tok Patoulidou seg opp til andreplassen mellom nest siste og siste hekkepassering. Inn til mål heldt ho unna mot LaVonna Martin og Jordanka Donkova, dei to andre medaljevinnarane, og vann gullmedaljen på tida 12,64.
Etter OL-triumfen lukkast Patoulidou aldri å markere seg i internasjonale tevlingar, ho konkurrerte då oftast i lengdehopp og på 100 m.
Millstatt
Millstatt am See er ein kommune i distriktet Spittal an der Drau i forbundslandet Kärnten i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 57,7 km² og i kring 3 400 ibuarar. Landsbyen Millstatt ligg 611 meter over havet.
Stift Millstatt var i hundrevis av år fram til det vart oppheva i 1773 ei dominerande makt i området, noko ei prektig stiftskyrkje er eit levande døme på. Sommarturisme er i dag den viktigaste næringa i kommunen,
Skihopparen Thomas Morgenstern er frå Millstatt am See.
Susanna Lomheim Solem
Susanna Lomheim Solem er frå Luster i Sogn og Fjordane. Ho har høgare postutdanning og har studert lokalhistorie, fransk og administrasjon og leiing. Solem har arbeidd i ulike avdelingar i Posten, både i Oslo, Trondheim og Sogndal.
Uruguay Cove
Uruguay Cove er ei vik vest i Jessie Bay på nordkysten av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under W.S. Bruce. Han kalla vika opp etter den argentinske korvetten «Uruguay» som i mange år etter 1904 hjelpte mannskapet på den argentinske vêrstasjonen nær vika.
Nadia Fanchini
Nadia Fanchini  er ein italiensk tidlegare alpin skirennar frå Lovere i Bergamo-provinsen. Ho vann bronsemedaljen i utforrennet under VM i alpine greiner 2009, fire år seinare tok ho sølvmedaljen i same øvinga ved verdsmeisteeskapen. I sin beste sesong, 2009-sesongen, vart ho nummer 2 i super-g-øvinga i FIS-turneringa, og enda på niandeplass i den samla verdscupen i alpine greiner. Ho sigra i to enkeltrenn i verdscupen, fyrst vann ho ei super-g-tevlinga i desember 2008, seinare vann ho eit utforrenn i mars 2016.
Høre stolpekyrkje
Høre stolpekyrkje var ei stolpekyrkje som har lege i noverande Vang kommune i Oppland i mellomalderen, der Høre stavkyrkje ligg no, og er å sjå på som ein forgjengar til stavkyrkja. Spora i jorda etter stolpane som har halde kyrkja oppe, synte at ho har vore mykje mindre enn den noverande stavkyrkja, og låg for det meste der koret i stavkyrkja ligg no. Skipet har vore om lag 3,6 meter langt og 3,6 meter breitt, og koret i aust om lag 1,9 meter langt og 2,1 meter breitt. Stolpane har hatt eit tverrmål på 30-40 centimeter, og har stått i om lag ein meter djupe hol i grunnen, med tverrmål opp til 1,5 meter, og med ein flat stein i botnen. Stolpane har vore svidde i endane for å hindre dei i å rotne snøgt, og stein på høgkant (steinskoning) har halde dei fast i hola. I nærleiken av spora etter stolpekyrkja vart det avdekka spor etter nokre andre stolpar som såg ut til å vere frå same tida som kyrkja.
Symfoni nr. 16 av Mozart
'''Symfoni nr. 16 i C-dur''', K. 128, var den første av tre symfoniar komponerte av Wolfgang Amadeus Mozart i mai 1772, då Mozart var seksten år gammal. Denne symfonien er ein av mange skriven i løpet av ein periode der Mozart var i Salzburg, mellom to reiser til Italia. Det signerte partituret er bevart i Staatsbibliothek Preußischer Kulturbesitz i Berlin.
Nadia Fanchini
Også systera Elena Fanchini hevda seg i internasjonal skisport.
Beirut guvernement
Beirut guvernement (arabisk: محافظة بيروت, Muhāfazat Bayrūt) er det einaste libanesisk guvernementet som består av eitt distrikt og ein by, Beirut, som er administrasjonsenter og hovudstaden i Libanon.
Arealet på guvernementet er 19,8 km² (utan forstader). Trass i den vesle storleiken, er det rekna som det viktigaste regionen i Libanon på grunn av den økonomiske, politiske, kulturelle og sosiale aktiviteten. Guvernøren i Beirut er gresk-ortodoks i følgje tradisjonen, medan borgarmeisteren er sunnimuslim. Beirut er kjend som den religiøst mest mangfaldige i Midtausten. Det er kring tre millionar innbyggjarar i Beirut og forstadane. Kring 50% er kristne (i nord og aust), 25% sjia (i sør), og 25% sunni (sentralt og vest i Beirut).
Symfoni nr. 16 av Mozart
Struktur
Symfonien er skriven for to oboar, to horn, and strykarar, og har form som ein standard italiensk symfoni:
Solur
Solur eller solarium er ei klokke (tidsmætar) som verker ved at skuggen som vert kasta av ein markør på ein skala gjer det mogleg å finne fram til klokkeslettet, altså kva tid på dagen det er, i tillegg til solhøgda. Soluret kan såleis berre nyttast når sola skin. Uret måler bogevinkelen til sola og deler opp gradetalet i 24 timer i døgeret. Ved sann soltid er klokka 12.00 kvar dag i det same sola står høgst på himmelkvelven. I og med at sola ikkje går likt over himmelkvelven frå dag til dag heile året, vert soltida ikkje heilt jamn og samanfallande med den tida som vert målt med moderne klokker. Men då skilnaden ikkje er meir enn maksimalt ± 16 minutt i året, er dette ikkje av dei største ulempene ved å nytte soluret i det daglege.
Eit anna namn på solur er gnomon og kunsten å lage solur vert kalla gnomonikk.
Tønsberg Cove
Tønsberg Cove eller Tønsbergfjorden er ei vik 1 nautisk mil (1,9 km) søraust for Penguin Point på nordkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd i 1912-13 av Petter Sørlle, den norske kvalfangaren og kalla opp etter Tønsberg Hvalfangeri i Tønsberg i Noreg, eit selskap som opererte ein permanent kvalstasjon på Sør-Orknøyane i perioden 1920-30.
Lashinda Demus
Lashinda Demus er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Inglewood i delstaten California. Ho vart verdsmeister i 400 meter hekk i 2011 og vann VM-gull i 4 x 400 meter stafett i 2009. I tillegg har ho vunne to VM-sølv, eitt OL-sølv og ei OL-bronse på langhekken i tida 2005-13.
Aktiv
Under friidretts-VM 2009 i Berlin vann Demus eit nytt VM-sølv på langhekken, og ho sprang tredjeetappen for USA sitt vinnarlag i 4 x 400 m stafett; dei andre på laget var Debbie Dunn, Allyson Felix og Sanya Richards.
Ved VM i friidrett 2011 vann Demus gullmedaljen på 400 meter hekk då ho sette USA-rekord med 52,47 sekundar og viste tittelhaldaren i øvinga, Melaine Walker frå Jamaica, til sølvplassen. Året etter var Demus involvert i eit durabeleg oppgjer om OL-gullet på 400 meter hekk i London, der ho måtte gje tapt for russiske Natalja Antjukh med ein margin på sju hundredels sekund. Demus fekk så bronsemedaljen på langhekken då VM i friidrett 2013 fann stad i Moskva.
Symfoni nr. 17 av Mozart
'''Symfoni nr. 17 i G-dur''', K. 129, var den andre av tre symfoniar komponert av Wolfgang Amadeus Mozart i mai 1772, då han var seksten år gammal. Somme delar av verket kan ha vorte skriven tidlegare.
Struktur
Den første satsen er kjend for bruken av Mannheim-crescendo, medan den andre satsen inneheld ein solofiolin.
Sawbridgeworth
Sawbridgeworth  er ein by i grevskapet Hertfordshire i England. Han har kring 8500 innbyggjarar og ligg 5 km sør for Bishop's Stortford, 19 km aust for Hertford og 14 km nord for Epping. Elva Stort renn gjennom austlege delar av byen.
Harald Langhelle
Langhelle var son til ein spinnerimeister. I dei tidlege ungdomsåra var han sjømann og han arbeidde på ulike industrianlegg i landet. Frå 1914 arbeidde han i bygningsindustrien i Oslo. 26 år gammal byrja han få oppdrag i arbeidarrørsla, fyrst som sekretær 1917-19 i Sosialistisk ungdomsforbund i Nord-Noreg, deretter var han 1919-24 redaktør i Nordlands Social-Demokrat, ei avis som kom ut i Bodø. Frå 1924 hadde han stillinga som redaksjonssekretær i Arbeider-Avisen i Trondheim, til dess han hausten 1939 tok over som redaktør i same avisa. I januar 1941 stansa NS-styresmaktene avisa.
Tingbolken 1922-24 var Langhelle stortingsrepresentant for Bodø, Narvik, Tromsø, Hammerfest, Vardø og Vadsø. Arbeiderparti-representanten var då medlem i Militærkomiteen. Frå 1934 hadde han sete i Trondheim formannskap.
Under okkupasjonen sat Langhelle fengsla to gongar. Siste gongen vart han fengsla den 12. september 1942. Under unntakstilstanden i Trøndelag vart Langhelle og ni andre fangar den 6. oktober 1942 skotne som gislar.
Jason Richardson
Jason Alexander Richardson er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Cedar Hill i delstaten Texas som har spesialisert seg i 110 meter hekk. Han vann gullmedaljen i øvinga under VM i friidrett 2011 i Daegu og tok sølvmedaljen i same då Sommar-OL 2012 fann stad i London. Richardson sette sin personlege rekord på 12,98 sekundar då han vart nummer to i det nasjonale OL-uttaket i juni 2012.
Antipyretikum
Antipyretika (sing. antipyretikum; av gresk anti «imot» og pyreticus «tilknytt feber») eller febernedsetjande lækjemiddel er lækjemiddel som minskar feber. Antipyretika fører til at hypotalamus overstyrer ei interleukinindusert auking i temperatur. Kroppen jobbar då med å senka kroppstemperaturen slik at feberen minskar.
Dei fleste febernedsetjande lækjemiddel har likevel andre føremål. Til dømes blir ibuprofen og aspirin i hovudsak brukt som smertelindrande middel. Ikkje-steroide antiinflammatoriske middel er både febernedsetjande, betennelsesdempande og smertelindrande.
Det er debatt rundt bruken av slike lækjemiddel sidan feber er ein del av immunresponsen mot infeksjon. Ein studie av Royal Society hevdar at febernedsetjande lækjemiddel fører til ei 1 % auking i influensarelaterte dødsfall, og 700 årlege dødsfall som følgje av dette berre i USA.
Airdevronsix Icefalls
Airdevronsix Icefalls er ei rekkje isfall ved enden av Øvre Wrightbreen i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av U.S. Navy Operasjon Deepfreeze (1956–57) etter U.S. Navy Air Development Squadron Six, som vart oppretta for å gje flyassistanse for operasjonane under Deep Freeze og som utførte mange viktige utforskingstokt i Antarktis.
Union internationale des associations d'alpinisme
Union internationale des associations d'alpinisme (UIAA, engelsk International Mountaineering and Climbing Federation, dvs «det internasjonale fjellklatrarforbundet») er ein paraplyorganisasjon som samlar over 88 fjellklatrarforbund frå 76 land. Norges Klatreforbund er medlem av UIAA.
UIAA har blant anna tatt på seg oppgåva å utarbeide strenge tryggleiksnormer for fjellsportutstyr, som klatretau, klatreseler, karabinarar og anna utrusting.
UIAA-skalaen
UIAA-skalaen for gradering av klatreruter gjer det mogeleg å samanlikne ulike fjellruter mot kvarandre med tanke på kor vanskelege dei er å forsere. UIAA-skalaen brukar romartal eller (meir vanleg i Noreg) arabiske siffer og går frå 1 til 11 med stigande vanskelegsgrad med stigande tal, og bruk av pluss og minusteikn for fingradering, slik at til dømes 5÷ er ei lett rute av grad 5 og 5+ ei vanskeleg. Skalaen er open i øvre ende.
UIAA sin toppdefinisjon
For fjelltoppar under 4 000 meters høgd fint det inga slik liste.
Anatolsk rock
Anatolsk rock (tyrkisk Anadolu rock) er ei blanding av tyrkisk folkemusikk og rock. Han dukka opp i midten av 1960-åra, kort tid etter rockegrupper som The Beatles, The Rolling Stones, Led Zeppelin, Yes, Status Quo og Omega vart populære i Tyrkia. Døme på denne stilen var tyrkiske musikarar som Cem Karaca, Barış Manço, Erkin Koray, Fikret Kızılok, Cahit Oben, Selçuk Alagöz, Edip Akbayram i tillegg til band som Moğollar, Silüetler, Kurtalan Ekspres, Grup Çığrışım, Grup Çağrışım, Mavi Işıklar, Apaşlar, Kaygısızlar, Haramiler, Modern Folk Üçlüsü og Kardaşlar.
Caroline Mathilde av Danmark-Noreg
Caroline Mathilde var dronning av Danmark-Noreg gjennom sitt ekteskap med Kristian VII av Danmark-Noreg. Ho er særleg hugsa for sitt forhold med den tyske livlegen Johann Friedrich Struensee.
Anatolsk rock
Historie og utvikling
Den tyrkiske rockerørsla trur ein starta i 1950-åra då The Shadows kom på banen og utvikla seg vidare tiåret etter med etter kvart som vestleg musikk vart stadig meir populært. Det tyrkiske samfunnet gjekk gjennom store kulturmessige endringar, mellom anna med ei demokratisering av regionen. Dette var med på å utvikle og gjere anatolsk rock populært.
Frå kring 1968 til kring 1975 vart psykedelisk rock særs populært i Tyrkia, mellom anna med gitaristen Erkin Koray. Meir progressive band var òg populære, som Cem Karaca (Safinaz, 1978) og Moğollar (Düm-tek).
Tilknytte musikarar og band
Etter kvart som andre rockesjangrar vart populære i Tyrkia, byrja òg den anatolske rocken å gå i forskjellige retningar. Det siste tiåret har ein fått tyrkiske band som Mor ve Ötesi, Gece Yolcuları, Almora, Kurban, Kargo, Duman, Vega, Çilekeş, Redd, Nemrud, Makine, Gripin og maNga, sistnemnde vart kåra til beste rockceband i ei lesarundersøking i 2005. På grunn av at mange tyrkarar flytta til Tyskland, utvikla det seg òg fleire band i Tyskland med røter i tyrkisk musikk, som Ünlü (frå 1981) og The Trial (frå 1985).
Det finst òg mange individuelle rockeartistar som har vore populære som AYNA, Haluk Levent, Şebnem Ferah, Gültekin KAAN, Barış Akarsu, Ogün Sanlısoy, Demir Demirkan, Hayko Cepkin, Aslı Gökyokuş, Nev, Aylin Aslım, Emre Aydın, Özlem Tekin og Teoman. Mot slutten av 1980-åra dukka fleire metal-grupper opp i Tyrkia som Mezarkabul (Pentagram), Diken, Volvox og Dr. Skull.
Caroline Mathilde av Danmark-Noreg
Caroline Mathilde var dotter av Fredrik Ludvig av Hannover og Augusta av Sachsen-Coburg-Gotha og blei fødd i Leicester House som låg på Leicester Square i London. Faren døydde kort tid før ho vert fødd og ho veks opp på Carlton House saman med mora og ein stor søskenflokk, mellom anna den seinare Georg III av Storbritannia.
Kristian VII og Struensee
Caroline Mathilde vert gifta bort til syskenbarnet Kristian VII då ho var 15 år gamal, han var 17. Det var ikkje vanleg å gifta seg så tidleg. Det var den øvste leiinga i statsadministrasjonen med J.H.E. Bernstorff som den tonegivande som pressa fram at ekteskapet vart framskote. Årsaka var at Kristian hadde det ein meinte var ein ustyrleg seksualitet og ein trudde dette kunne dempast ved å la det få utløp i ei meir passande retning.
I ekteskapet møtte den unge dronninga ein schizofren ektemann og blei snart isolert ved hoffet. I 1768 blei ho mor til kronprins Fredrik, den seinare Fredrik VI av Danmark-Noreg.
Livet til dronninga endra seg da Kristian hadde med seg ein ny livlege heim frå ei reise i 1769. Struensee vann gunsten til dronninga og vert elskaren hennar. Det vert sett på som støytande da prinsesse Louise Augusta vert fødd i 1771. Alle visste at Struensee var faren, ho vert òg kalla la Petite Struensee.
Det har ikkje blitt slått fast heilt sikkert kven som var far til Louise Augusta. Forfattaren Asser Amdisen skriv at det finst kjelder som står i motsetnad til kvarandre når det gjeld å kunne slå fast farskapet. Etter at Struensee vart styrta og Caroline Mathilde arrestert og sett på Kronborg slott saman med Louise Augusta, ville ho ha dottera med seg i eksil, og sa til forsvararen Peter Uldall at Louise Augusta ikkje hadde noko å gjere med den danske kongefamilien. Det kan likevel ikkje vektleggast ettersom ho på det tidspunkt var desperat og prøvde i det lengste å få behalde i det minste det eine av borna.
Louise Augusta blei måla av Jens Juel rundt 1790 og er særs lik Struensee på dette måleriet, utan at dette på noko vis er eit prov på at han var faren.
Kupp, forvising og død
Natta mellom 16. og 17. januar 1772 blei Struensee og Caroline Mathilde arrestert på Christiansborg slott. Ho blei ført til Kronborg saman med Louise Augusta, men Fredrik på 6 år måtte vere att.
I ei proformasak vart ekteskapet mellom Kristian og Caroline Mathilde oppløyst i april 1772 og på same tid mista ho retten til tittelen sin. Dei nye makthavarane hadde bestemt seg for å sette ho i forvaring på Aalborghus på livstid, men vert pressa av det britiske kongehuset og regjeringa i England. Bror til Caroline Mathilde var på dette tidspunktet blitt konge av England som Georg III og han hadde arveland i Hannover. Britane sende to fregattar og ein kongejakt til Danmark og ankra opp på reden utanfor Helsingborg 26. mai 1772. Vitne fortalde at ho såg skipa frå vindauga på Kronborg. I motsetning til det som var vanleg i samtida amma og stelte Caroline Mathilde Louise Augusta sjølv. Ho amma henne heilt fram til avreisa og dottera måtte fjernast med makt. Dronninga blei ført ombord i skipet og ført til Celle i Hannover der ho slo seg ned på familieslottet.
To år seinare vart ho deltakar i ein plan som gjekk ut på at ho skulle komme attende til Danmark ved eit kupp og vere formyndarregent for sonen Fredrik. Seinare geheimestatsminister Ernst Heinrich von Schimmelmann var ein av dei som stod bak planen. Caroline Mathilde hadde òg innvia broren Georg III.
Planane vert ikkje noko av og Caroline Mathilde døydde av ein febersjukdom i 1775, 23 år gamal. Ho er gravlagd i Stadtkirche St. Marien i Celle.
Symfoni nr. 18 av Mozart
'''Symfoni nr. 18 i F-dur''', K. 130, var den siste av tre symfoniar komponert av Wolfgang Amadeus Mozart i mai 1772, då han var seksten år gammal.
Struktur
Symfonien er instrumentert for to fløyter, fire horn og strykarar. Det er ingen oboar i denne symfonien, og dei vart erstatta av fløyter for første gong. Mozart nytta òg fire horn i den første og andre satsen, som var sjeldan å sjå hos han.
Fámjinserklæringa
Fámjinserklæringa er ei felles prinsippfråsegn mellom regjeringane i Danmark og Færøyane om Færøyane sin innverknad på og medverknad i utanriks- og tryggleikspolitikken. Fråsegna vart underskriven i Fámjin på den sørlegaste øya på Færøyane, Suðuroy, 29. mars 2005.
Enkelte døme frå avtala:
Trey Hardee
James Edward Hardee, kjend som Trey Hardee, er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Birmingham i delstaten Alabama. Han vart verdsmeister i tikamp under VM i friidrett 2009 i Berlin, og forsvarte VM-tittelen i Daegu to år seinare. Under dei olympiske sommarleikane 2012 i London vann han sølvmedaljen i tikamptevlinga, einast landsmannen Ashton Eaton sanka fleire poeng. Hardee sin personlege rekord på 8 790 poeng er frå Berlin-VM i 2009.
NM i fotball for menn 2012/Kvalifiseringsrundane
1. kvalifiseringsrunde
Det var 196 lag i denne runden, 98 lag gjekk vidare til 2. kvalifiseringsrunde. Kampdag var i utgangspunktet måndag 9. april kl. 16:00, men kampane kunne spelast på eit tidlegare tidspunkt dersom det var semje mellom klubbene om dette. Kampane vart dermed spelt over ein periode frå 22. mars til 12. april.
Dei tempererte valdiviske skogane
Dei tempererte valdiviske skogane er ein økoregion vest for Andesfjella i sørlege Sør-Amerika, innanfor Chile og delvis òg inn i vestlegaste Argentina. Han er ein økoregion med temperert lauvskog og blandingsskog langt sør i den neotropiske regionen. Skogane er oppkalla etter byen Valdivia. Dei tempererte valdiviske regnskogane er kjenneteikna av tett underskog av bambus, bregnar, og for å vere mest dominert av eviggrøne blomstrande tre med litt innblanda lauvfellande artar, sjølv om bartre også er vanlege. Omtrent ein firedel av arealet er verna.
Plassering og generell skildring
Denne økoregionen femnar om tempererte skogar i ei relativt smal kyststripe mellom Stillehavet i vest, og dei sørlege Andesfjella i aust, frå omtrent 37° til 48° sørleg breiddegrad. Nord for 42° går den chilenske kystfjellkjeda langs kysten, og den nord-sør-løpande chilenske Valle Central ligg mellom kystområdet og Andes. Sør for 42° held kystområdet fram som ei kjede av øyar utanfor kysten, inkludert Chiloé-øya og Chonos-øygruppa, medan «Valle Central» her er nedsenka og held fram som Corcovadobukta. Mykje av økoregionen vart dekt av den patagoniske innlandsisen og andre isbrear som kom ned frå Andesfjella, størst under siste istid. Òg dei mange innsjøane i det chilenske innsjødistriktet i den sentrale delen av økoregionen var opphavlege isdalar, medan den sørlege delen av regionen har mange fjordar skorne ut av isbrear.
Mot nord vik dei valdiviske skogane for eit område med middelhavsskog og krattskog i den chilenske matorral-økoregionen. I sør ligg økoregionen med dei magellanske subpolare skogar. Dei tre nemnde økoregionane er isolerte frå dei subtropiske og tropiske skogane i nordlege Sør-Amerika av Atacama-ørkenen nord for matorral økoregion, av Andesfjella og av tørre, argentinske grassletter aust for Andesfjella som ligg i regnskuggen av Andes. Som eit resultat av isolasjonen har dei tempererte skogområda utvikla seg relativt isolert, med ein høg grad av endemiske artar.
Samanlikna med tilsvarande nordamerikansk skog i nordvest, er den tempererte regnskogen i Valdivia mykje meir artsrik. Samsvarande skilnad finn ein mot liknande skog i Tasmania.
Klima
Ut frå det at regionen ligg rundt 40 grader sør, er skogen sterkt påverka av vestavindsbeltet. Vassdampen som blir halden av dei vestlege delane kondenserer når dei møter den høgare delen av Andesfjella, og skaper dermed nedbør. Samtidig skaper den nordoverflytande havstraumen langs kysten, Perustraumen, fuktige og tåkede forhold nær kysten. Tregrensa er på omtrent 2400 moh. i den nordlege delen av økoregionen (35 °S), og går ned til 1000 m sør i den valdiviske regionen. Om sommaren kan temperaturen stige til 16,5 °C, medan om vinteren kan temperaturen falle under 7 °C.
Gjennomsnittlege årlege temperaturar er ganske jamne i området, spesielt ved kystnære stader der årlege variasjonar mellom lokalitetar aldri overstig sju grader.
Barbora Špotáková
Barbora Špotáková er ein tsjekkisk spydkastar frå Jablonec nad Nisou som i tida 2006-14 vann to olympiske gllmedaljar, VM-gull 2007 og EM-gull 2014, samt to VM-sølv, eitt EM-sølv og ei EM-bronse. Sidan 2008 er ho verdsrekordhaldar i spyd for kvinner.
Dashtestan fylke
Dashtestan fylke (persisk شهرستان دشتستان) er eit fylke i Bushehr-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Borazjan. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 222 226. Fylket er delt inn i seks distrikt: Sentral-distriktet, Bushkan-distriktet, Sadabad-distriktet, Eram-distriktet, Ab Pakhsh-distriktet og Shabankareh-distriktet. Fylket inneheld åtte byar: Borazjan, Ab Pakhsh, Dalaki, Kalameh, Sadabad, Shabankareh, Tang-e Eram og Vahdatiyeh.
Barbora Špotáková
Aktiv
Špotáková tevla i unge år i mangekamp. Ho byrja så å spesialisere seg i spydkasting, utan å kunne kvalifisere til finale korkje under Sommar-OL 2004 eller friidretts-VM 2005. Ho fekk sitt internasjonale gjennombrot i 2006 med sølv i europameisterskapen i Göteborg. Året etter vart ho verdsmeister i Osaka med ny tsjekkisk rekord på 67,07 meter, og i 2008 vart ho olympisk meister i Beijing, då med europarekord målt til 71,42 meter. Den 13. september 2008, tre veker etter OL-tevlinga slengde ho spydet 72,28 m under IAAF-finalen i Stuttgart, ny verdsrekord med over ein halv meter.
Etter sølvmedaljar i VM 2009 og 2011 og bronse i EM 2010, tok ho ein ny gullmedalje då ho forsvarte OL-tittelen i London i 2012. I åra etter OL-sesongen nådde ho ikkje lengre opp mot sitt gamle toppnivå, men lukkast likevel verte europameister 2014, med knapp margin.
Johan Kvandal
Johan Kvandal var ein norsk komponist.
Johan Kvandal var son av komponisten David Monrad Johansen. Han tok organist- og dirigentutdanning ved Musikkonservatoriet i Oslo. I tillegg studerte han komposisjon og teori med Per Steenberg, Arild Sandvold og Geirr Tveitt. Han studerte sidan komposisjon hos Joseph Marx i Wien og Nadia Boulanger i Paris.
I dei tidlege verka til Kvandal, som Fem små Klaverstykker, Op. 1 og Syv Sanger, Op. 4, kan ein tydeleg sjå at han vore påverka av dei nasjonale strøymingane på 1920-30-talet. Han var òg opptatt av å kombinere norsk folkmusikk og klassiske former, noko "Sonatine for Piano" Op. 2 og "Norsk Overture" Op. 7 ber tydeleg preg av. Paris-opphaldet (1952–54) fekk avgjerande følgjer for det vidare arbeidet hans. Gjennom studie med Nadia Boulanger og tilgang på det rike musikkmiljøet i byen, vart  han godt kjend med verka til komponistar som Bartôk, Stravinskij og Messiaen. Dette medførte ein langt større kompositorisk fridom, som etter kvart utvikla seg til ein stil han sjølv karakteriserte som "moderne tonalitet".
Musikkproduksjonen til Kvandal omfattar komposisjonar for mange slag ensemble, frå soloinstrument til stort orkester. Sentralt står operaen "Mysterier" basert på Hamsuns roman med same namn. Blant orkesterverka er "Antagonia" Op. 38 (1973) for to strykeorkestre og slagverk, "Konsert for Fiolin og Orkester", Op. 52 (1979), og "Michelangelo Poem" Op. 49 (1977) rekna til dei viktigaste verka hans. Det siste store verket han komponerte var klaverkonsert, Op. 85, som han skreiv for pianisten Håvard Gimse, som har spelt han inn på CD saman med David Monrad Johansens klaverkonsert i Ess-dur.
Kvandal var aktiv både som komponist, organist og musikk-kritikar.
Nord guvernement
Nord guvernement (arabisk الشمال, Aš Šamāl) er eit guvernement i Libanon. Administrasjonssenteret er Tripoli. Guvernementet har kring 800 000 innbyggjarar.
Religion i Nord guvernement
Sunni utgjer flesteparten av innbyggjarane med 54,4%; kristne utgjer den nest største med 41,6%; og alawittar den minste med 3,7 %.
Bikirar
Bikirar (Polypteridae) er ein gamal familie beinfiskar som skil seg seg ut ved skjelettbygnaden til brystfinnane og ved at ryggfinnen eigentleg er frå 5 til 18 små flaggliknande småfinnar. Dei har ei toflika symjeblære som har reell lungefunksjon, mellom anna i turketida då bikirane ligg i dvale nedgravd i mudderet. Kroppen er dekt av tjukke og rombeforma ganoidskjel.
Biologisk våpen
Eit biologisk våpen er ein våpentype som nytter levande organismar til å gjera skade. Dette kan til dømes vera bakteriar, virus, sopp eller skadelege insekt. Slike våpen kan ha som føremål å gjere folk sjuke eller drepe dei. Biologiske våpen er òg kalla biovåpen, og bruken av desse kallar ein biologisk krigføring.
Aiguilles du Diable
Aiguilles du Diable («Djevlenålene») er fem tindar over 4 000 moh som ligg i den franske delen av Mont Blanc-massivet på søraustegga (òg kalla «Djevleegga») av Mont Blanc du Tacul. Tindane og er frå den høgaste til lågaste L’Isolée (4 114 moh), Pointe Carmen (4 109 moh), Pointe Médiane (4 097 moh), Pointe Chaubert (4 074 moh) og Corne du Diable (4 064 moh).
Snøfrisk
Snøfrisk er ein fersk kremost laga av pasteurisert geitemjølk og kufløyte av det norske meierisamvirket TINE. Osten vart utvikla ved Sunnmøre Meieri fyrst på 1990-talet og lansert til OL på Lillehammer i 1994. Han vert produsert ved TINE Meieriet Vest Ørsta og inneheld 80% geitemjølk og 20% kufløyte. Osten vert seld i daglegvarehandelen i låge trekanta plastbeger som tek 125 gram. TINE produserer osten også i kuvertpakningar og spann for storhushaldningar.
Aiguilles du Diable
Brégault, Chevalier og De Lépiney var dei første som klatra Pointe Carmen (1923). I 1925 gjekk Antoine Blanchet og Armand Charlet L’Isolée som dei første, deretter førsteklatra Armand Charlet og Jean Chaubert Corne du Diable og Pointe Chaubert. Til slutt gjekk Antoine Blanchet, Jean Chaubert, Armand Charlet og Devouassoud Pointe Médiane. Dei første som traverserte egga og alle tindane på ein tur var amerikanarane Miriam O’Brien og Robert Underhill med Armand Charlet i 1927.