cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mount Exley
Mount Exley er eit fjell på 1980 moh i Wallabies Nunataks, vest for Churchill Mountains i Antarktis. Det vart namngjeven etter R. R. Exley, eit medlem av gruppa som overvintra ved Cape Hallett i 1962, og som arbeidde som teknikar på eit geomagnetisk prosjekt.
Nils-Reinhardt Christensen
Nils-Reinhardt Christensen var ein norsk teatermann, skodespelar og filmskapar. Han er blant anna kjent frå Stompa-serien, som han omsette og regisserte.
Christensen var instruktør ved Nationaltheatret (1940–47), der han òg var med i fleire oppsettingar (1946–47). Vidare var han ved Radioteateret og vart sjef ved Trøndelag Teater (1950–51). Han filmdebuterte 1957, og var formann i Norske Dramatikeres Forbund (1973–85).
Överkalix kommun
Överkalix kommune er ein svensk kommune som ligg i Norrbottens län i landskapet Norrbotten. Kommunen grensar mot nabokommunane Pajala, Övertorneå, Haparanda, Kalix, Luleå, Boden og Gällivare. Administrasjonssenter i kommunen er Överkalix (Bränna).
Geografi
Kalixälven renn gjennom kommunen. Naturen er prega av at kommunen ligg i det nordlege barskogbeltet, og skogbruk og sagbruk har tradisjonelt vore viktige næringar. E10 går gjennom kommunen og avstanden til næraste større by, Luleå er ca 10 mil.
Tettstader
Överkalix kommune hadde fire tettstader i 2005. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Makhtesh Gadol
HaMakhtesh HaGadol (hebraisk הַמַּכְתֵּשׁ הַגָּדוֹל, tyder 'det store krateret') er ein makhtesh, ein geologisk erosjonslandform i Negevørkenen i Israel. Han er 10 km lang og 5 km brei.
Ein makhtesh har bratte veggar med hard stein kring ein djup, lukka dal. Dette er ein av fem makhteshim i Israel og ein av berre sju i verda. HaMakhtesh HaGadol er den nest største av desse, og er den einaste som vert drenert av ei elv, Nahal Hatira. Makatesh Gadol vart oppdaga og namngjeven før Makhtesh Ramon som er den største makhtesh i Israel.
HaMakhtesh HaGadol ligg nær Yeruham, den første utviklingsbyen i Israel.
Angelo Secchi
I 1849 utnemnde pave Pius IX han til professor og direktør for det nyoppretta observatoriet til Collegio Romano. Secchi var ein pioner innafor studiet av solfenomen, stellarspektroskopi og spektralklassifikasjon.
Han har gjeve namn til secchiskiva.
Invasjonen av Martinique i 1759
Den britiske Invasjonen av Martinique fann stad i januar 1759 då ein større amfibisk styrke under Peregrine Hopson gjekk i land på den franske øya Martinique og prøvde å erobre ho utan å lukkast under sjuårskrigen. Kanoneld frå den britiske flåten var ikkje særleg effektiv mot festninga i Fort-Royal sidan ho låg på nokre høge klipper og det ikkje va gode landgangsplassar i nærleiken. Det britane ikkje visste var at den franske guvernøren Francis de Beauharnais ikkje hatt fått forsyningar på fleire månader og sjølv ei kort omleiring ville ført til at fortet hadde kapitulert. Både Moore og Hopson valde istaden å sjå korleis dei kunne angripe hovudhamna på Martinique, Saint-Pierre. Etter eit planlaust bombardement frå skipa den 19. januar, som igjen hadde liten effekt på forsvarsverka i hamna, trekte dei seg attende og gjekk i staden til angrep på Guadeloupe, der mange franske sjørøvarar heldt til.
Ekspedisjonen på Guadeloupe vart ein suksess, og øya overgav seg til dei i mai 1759.
I 1760 klarte ein britisk styrke å erobre Martinique.
Kjelder
''
Banded Bluff
Banded Bluff er ein markant fjellskrent kring 7,5 km lang og som ligg 5,5 km søraust for McKinley Nunatak, der han dannar ein del av austveggen langs Liv-breen. Han fekk dette namnet av Advisory Committee on Antarctic Names på grunn av vekselvise band av snø og stein som markerer den bratte sida av klippa.
Williams Rocks
Williams Rocks er ei gruppe øyar, som i røynda er ei gruppe skjer, som ligg 14 km nord for Flatøyholmane og Holmevika, utanfor kysten av Mac. Robertson Land. Williams Rocks vart kartlagde av Robert G. Dovers av ANARE i 1954. Williams Rocks vart namngjevbne av ANCA etter J. Williams, assisterande maskinist ved Mawson Station i 1962, som var med på trianguleringa av Williams Rocks og reisinga av eit landemerke.
Gjoricë
Gjoricë er ein tidlegare landkommune i regionen Dibër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Bulqizë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Gjoricë 4 214 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Gjoricë ein del av distriktet Bulqizë. Den dåverande landkommunen omfatta byen Krastë og busetnadene:
Menstadslaget
Menstadslaget var ein samanstøyt som fann stad 8. juni 1931 på Menstad (mellom Porsgrunn og Skien i Telemark) mellom arbeidarar på den eine sida og politistyrkar og militæravdelingar på den andre.
Bakgrunn
Menstadslaget var ein del av den største arbeidskonflikten som har vore i Noreg i moderne tid; stor-lockouten i 1931. Lockouten varte frå februar til august det året. 60 000 arbeidarar var utestengd frå arbeidsplassane, og 7,5 millionar arbeidsdagar gjekk tapt. Dei mange konfliktane mellom arbeidarar og arbeidsgjevarar førte fram mot kompromisset hovudavtalen i 1935. NAF avgjorde at løna skulle setjast ned mellom 15 og 20 prosent på grunn av rasjonaliseringspolitikken. LO godtok ikkje dette, og føreslo ein reduksjon av arbeidstida. NAF svara med lockout. Medan lockouten pågjekk lét Norsk Hydro og Union Co. nokre kontraktsarbeidarar utføra ein del arbeid. Dette vart oppfatta som streikebryteri og førte til ei opptrapping av konfliktnivået.
Det vart ei hissig stemning der sekretæren i Arbeidarpartiet, seinare statsminister Einar Gerhardsen, kalla streikebrytarane «skabbdyr» og direktør Bjarne Eriksen i Hydro sa at dette var ein kamp mellom Arbeidarpartiet og samfunnet. Om ettermiddagen 8. juni marsjerte 2 000 arbeidarar, dei fleste organisert i LO-forbundet Norsk Kjemisk Industriarbeidarforbund, til Hydro si utskipingshamn og lasteplass på Menstad, der 100 statspolitifolk passa på kontraktsarbeidarane. Statspolitiet var leia av Jonas Lie den yngre. Det vart ein valdsam samanstøyt der tre politimenn vart alvorleg skadde. Kolstad-regjeringa, der Vidkun Quisling var forsvarsminister, sende eit heilt gardekompani på 145 soldatar frå Oslo, og fire marinefartøy vart sende opp Skienselva for å halda ro og orden, men desse vart aldri sett inn mot arbeidarane. Slaget varte i ca. fem minutt, og fagforeininga gav til slutt opp.
I rettsoppgjeret som følgde, vart 30 av dei streikande tiltalte, og 24 vart dømde til bøter og fengsel inntil tolv månader. Av desse var 16 medlemmar av Norges Kommunistiske Parti, to frå Arbeidarpartiet og 6 partilause.
Den opphissa stemninga må sjåast i bakgrunn av den internasjonale situasjonen med valdelege samanstøytar i mange land, radikaliseringa av fagrørsla i tida etter den første verdskrigen og at svenske soldatar skaut og drap streikande arbeidarar i Ådalen same vår.
Det ekvatoriale straumsystemet
Det ekvatoriale straumsystemet eller Ekvatorialstraumen er eit straumsystem som består av tre havstraumar langs ekvator, i tillegg til ein understraum. Desse er:
Dei to første er breie og grunne og strøymer vestover, medan motstraumen er smalare og går mot aust mellom dei to første.
Broadcasting House
Bygningen vart opna 14. mai 1932 og er freda. Framfor bygningen står to statuar Eric Gill, «Prospero» og «Ariel» frå Shakespeare sitt skodespel The Tempest.
Makhtesh Katan
Makhtesh Katan (hebraisk הַמַּכְתֵּשׁ הַקָּטָן, HaMakhtesh HaKatan, tyder 'det vesle krateret') er ein makhtesh, ei geologisk erosjonslandform, i Negevørkenen i Israel. Han er ein av fem makhteshar i Israel, og sju i verda, og er den tredje største i Israel med ei lengd på 7 km og ei breidde på 5 km. Makhtesh Katan vart kartlagd i 1942 av jødiske forskarar.
Tyngdeanomali
Ein tyngdeanomali eller gravitetsanomali er skilnaden mellom den observerte verdien av tyngdekrafta ved eit punkt på jorda og den teoretiske utrekna verdien.
Måling av tyngdeanomaliar vert nytta i geofysiske undersøkingar, som til dømes forundersøkingar ved leitinga etter petroleum. Negative tyngdeanomaliar viser at det må vere lette massar (til dømes tjukke sedimentlag) i undergrunnen, medan positive tyngdeanomaliar viser at det må vere tunge bergarter der (til dømes gabbro eller peridotitt).
Boris Spasskij
Boris Vasiljevitsj Spasskij er ein opphavleg russisk og no fransk sjakkspelar, verdsmeister i sjakk frå 1969 til 1972.
Tyngdeanomali
Astronomi
Området i verdsrommet med høgare massetettleik enn venta vil skape ein tyngdeanomali. Observasjonar av tyngdeanomaliar på galaktisk og intergalaktisk skalaer, har ført til teorien om at mørkt stoff finst der.
Boris Spasskij
Spasskij var fødd i Leningrad (no St. Petersburg). Han representerte Sovjetunionen fram til 1975, då han flytta til Frankrike. Han er i dag fransk statsborgar. Han vann VM-tittelen ved å slå Tigran Petrosjan i ein VM-kamp i 1969. Spasskij tapte den neste VM-kampen i 1972, da han vart slått av amerikanaren Bobby Fischer i Reykjavík.
Sjakk-karriere
Boris Spasskij vart junior-verdsmeister i sjakk i 1955. Same året blei han stormeister i sjakk, som den yngste til då. I 1956 delte han førsteplassen i Sovjetmeisterskapen i sjakk, noko han også gjorde i 1963, og han vann åleine i 1961 og 1973.
Sju gongar kvalifiserte han seg for kandidatturneringa til VM i sjakk, i 1956, 1965, 1968, 1974, 1977, 1980 og 1985. Han vann kandidatturneringa i 1965, og kvalifiserte seg til VM-kamp mot Tigran Petrosjan i 1966, men tapte denne. Ved neste høve gjekk det betre, han vann også kandidaturneringa i 1968, og deretter i 1969 VM-kampen mot Petrosjan.
Boris Spasskij vart tildelt Sjakk-Oscar for åra 1968 og 1969.
Olav Skjerven
Olav Skjerven var ein norsk lærar og forfattar frå Vik. Han tok eksamen ved Elverum lærerskole 1906, og i perioden 1919-1942 var han lærar i Borge i Østfold. Han var medarbeidar i Bygdabok for Vik i Sogn og skreiv artiklar i blad og tidsskrift.
Sarre Penn
Sarre Penn er ei elv i grevskapet Kent i England. Ho er ei sideelv til Wantsum, som ho renn saman med ved landsbyen Sarre, der ho lokalt òg blir kalla Fishbourne Stream. Ho er 13,4 kilometer lang.
Elva har kjeldene sine i soknet Dunkirk, mellom Canterbury og Faversham. Ho renn derfrå mot aust-nordaust, parallelt med elva Stour, med romarvegen A28 mellom dei.
Filip av Parma
Filip av Bourbon, hertug av Parma var hertug av Parma frå 1748 til 1765.
Han var det fjerde barnet og den tredje sonen til Filip V av Spania og kona hans Elizabeth Farnese. Han voks opp i Madrid og som barn viste han meir interesse i musikk og kunst enn i politikk. Han var òg den ''12. Conde de Chinchón Grandee av Spania første klasse'' med våpenskjoldet til Huset Bourbon.
Mor hans var frå familien Farnese, som hadde styrt Hertugdømet Parma, Piacenza og Guastalla i mange generasjonar. Hertugdømet vart styrt frå 1731 til 1736 av den eldre bror hans Karl, men vart byta med Austerrike for Dei to Sicilia etter den polske arvefølgjekrigen. Tolv år seinare, med Aix-la-Chapelle-traktaten i 1748 mista Austerrike hertugdømet, og Filip vart den nye hertugen, og grunnla slik Huset Bourbon-Parma.
Hertugdømet Parma var ruinert etter mange år med krigføring og i 1759 innsette Filip franskmannen Guillaume du Tillot som minister for å styrke økonomien att.
Filip var ein opplyst herskar. Han viste bort jesuittar frå Parma i 1768. Han stimulerte utdanning og filosofi, og trekte til seg folk som Étienne Bonnot de Condillac.
Filip døydde brått den 18. juli 1765 i Alessandria, medan han følgde dottera Maria Luisa til Spania for å gifte ho bort til Karl.
Filip gifta seg med Louise-Elisabeth de Bourbon den 25. oktober 1739. Dei fekk desse borna:
Colosseum II
Colosseum II var eit britisk progressivt jazzrockband skipa i 1975 av den tidlegare Colosseum-trommeslagaren og bandleiaren Jon Hiseman, i lag med gitaristen Gary Moore.
Historie
Etter at det førre bandet hans, Tempest vart oppløyst, annonserte Hiseman planane hans om eit nytt, ikkje enno namngjeve band i november 1974, men berre Moore vart nemnt som medlem i bandet. Øvingane skulle byrje 1. januar 1975, men ei permanent besetning var ikkje klar før i mai 1975. Blant musikarane som vart vurderte var songaren Graham Bell, klaverspelaren Duncan Mackay og den tidlegare Colosseum- og Tempest-bassisten Mark Clarke. Besetninga vart til slutt fullført av songaren Mike Starrs, klaverspelaren Don Airey og bassisten Neil Murray. Bandet vart orientert mot jazzfusion, mykje driven av gitarspelinga til Moore, som førte til ein langt tyngre lyd enn det originale Colosseum.
Etter skuffande salstal av det første albumet deira, Strange New Flesh, slutta Murray, medan Starrs fekk sparken i juli 1976. Dei fortsette med eit nytt plateselskap og ein ny bassist, John Mole, og ytterlegare to, stort sett instrumentale og kommersielt mislykka album. Dei spelte òg på Variations med Andrew Lloyd Webber, i lag med Julian Lloyd Webber på cello, Rod Argent på klaverinstrument og kona til Hiseman, Barbara Thompson, på fløyte og saksofon. Dette albumet nådde andreplassen på den britiske albumlista.
I august 1978 slutta Moore og vart med att i Thin Lizzy i ein fjerde periode, og broren til Airey, Keith Airey erstatta han på gitar. Planar om eit fjerde album vart ikkje noko av då Don Airey valde å bli med i Rainbow i desember 1978.
Taiwansundet
Taiwansundet eller Formosasundet er eit 180 kilometer breitt sund mellom det kinesiske fastlandet og øya Taiwan. Sundet vert rekna som den nordlegaste delen av Sørkinahavet, lenger mot nordaust fylgjer Austkinahavet. På sitt smaleste er sundet 131 km breitt.
Vest for Taiwansundet ligg provinsen Fujian, på kysten av denne ligg mange små øyar. Mot aust er kysten av Taiwan, medan Pescadores-øyane ligg ute i sørdelen av sundet. Havområdet er rikt på fisk.
Subwoolfer
Bakgrunn
Subwoolfer dukka fyrste gong opp i norsk offentlegheit 10. januar 2022, då NRK kunngjorde at Subwoolfer var ein av finalistane i Melodi Grand Prix 2022. Dei to opptredde offentleg iført gule, stiliserte ulvemasker, gule hanskar og dress. Duoen vart konsekvent presentert som «Keith» og «Jim», og på pressekonferansar og liknande hadde dei med seg ein talsmann som oppgav at han var deira «tolk». Bandnamnet er ei kryssing av orda «subwoofer» og «wolf» – det engelske ordet for 'ulv', som også var tema for duoen.
I samband med Melodi Grand Prix spela Subwoolfer på anonymiteten sin, og veik unna på å svare på spørsmål frå pressa om kven dei var. I staden kom de med ei oppdikta historie om at Subwoolfer vart skipa for 4,5 milliardar år sidan, var busett på månen og hadde «erobra kvar einaste planet musikalsk». Mystikken rundt duoen førte til spekulasjonar om kven som skjulte seg bak maskene. Gaute Ormåsen, Ben Adams og Ylvis-brørne var blant namna som vart trekte fram.
Den 11. februar 2022 gav Subwoolfer ut ein eigen valentines-versjon av songen, kalla «Give That Wolf a Romantic Banana».
Subwoolfer var direktekvalifisert til MGP-finalen laurdag 19. februar 2022 med sin eigen låt «Give That Wolf a Banana» ('Gje den ulven ein banan'). Dei skulle ha framført låten sin under den tredje delfinalen laurdag 29. januar, men måtte utsetje framsyninga til den fjerde delfinalen på grunn av koronasmitte. I vekene etter delfinalen gjekk låten til topps på veddemålslistene og var blant favorittane til å vinne Melodi Grand Prix. I byrjinga av februar var duoen den soleklåre vinnarfavoritten hos samtlege veddemålsbyrå, og på finaledagen var vinnarsjansen var anslegen til 55 prosent, mens andreplassen Elsie Bay hadde ein vinnarsjanse på 16 prosent.
Laurdag 19. februar 2022 vann duoen Melodi Grand Prix, etter å ha slege NorthKid i gullfinalen. Dei fekk dimed representere Noreg i Eurovision Song Contest 2022 i Torino. Der enda dei på ein tiandeplass i finalen.
Felder Peak
Felder Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 1970 moh mellom enden av McClearybreen og vestsida av Starbuck Cirque i Cook Mountains i Antarktis. Det vart kalla opp etter Robert P. Felder frå Institute of Polar Studies and Department of Geology and Mineralogy ved Ohio State University, som i lag med Gunter Faure, gjorde geologiske undersøkingar i nærliggande Brown Hills, 1978–79.
Gais
Gais er ein kommune i kantonen Appenzell Ausserrhoden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 919 meter over havet.
Kommunen består av landsbyen Gais og fleire spreidde grender og gardar.
When Do I Get to Sing 'My Way'
«When Do I Get to Sing 'My Way'» er ein EDM-song frå 1994 av det amerikanske rockebandet Sparks, gjeven ut som den første singelen frå det 16. albumet deira Gratuitous Sax & Senseless Violins. Songen referer til siganturlåten til Frank Sinatra, «My Way», og vart ein topp 40-hit i Storbritannia, medan han nådde sjuandeplassen i Tyskland. I USA nådde songen niandeplassen på Billboard Hot Dance Club Play-lista. I 1995 vart songen gjeven ut på ny og nådde denne gongen 32. plassen i Storbritannia.
Mottaking
Ned Raggett frå AllMusic likte songen og kalla han ein «bølgjande, velfortent europeisk kjempehit», og at Mael-brørne «gladeleg omfamna moderne synth/house/techno-eksplosjonen forseg sjølv (ein eksplosjon som dei trass alt hadde vore med å starte i slutten av 1970-åra i lag med Giorgio Moroder).» Larry Flick frå Billboard sa at «han vil gje timar av glede for hi-NRG-puristar med sin sukkersøte melodi, kjappe synkoperte rytmar og frekke refreng.» Han skreiv òg at Sparks «høyrdest heilt komfortable ut i kontektstentil denne deilig dramatiske hymnen», og at «dei smarte, augeblunkande orda er sungen av ein kurrande falsett over ein glad, trance-belagt hi-NRG-rytme.» Ein meldar frå Liverpool Echo skildra songen som ein «kvitrande, melodisk discosong med ironisk tekst», og «nevner til og med Sid Vicious.»
Howard Cohen frå Herald-Journal sa at songen «har ein flott knagg, ein dunkande dance-puls og frodige harmoniar. Tenk eit fjollete Pet Shop Boys eller Erasure med varme.» Musikkskribenten James Masterton sa at det er «truleg det flottaste synet på ei singelliste på lang tid.» Han sa vidare at «When Do I Get to Sing 'My Way'» er «ein like stor klassikar som noko anna dei har laga», og «ei plate som er betre enn noko anna dei har laga på lang tid.» Magasinet Music & Media skreiv at songen «får dei til å høyrast ut som ei blanding av Alphaville og Pet Shop Boys.» Robbert Tilli kalla det «eit tydeleg kompromiss mellom musikksmaken til originale fans og dagens trendy ungdommar.»
Salslister
«When Do I Get to Sing 'My Way'» var ein hit på listene i fleire land i Europa og nådde topp 10 i Tyskland, der han nådde sjuandeplassen. Det er den høgaste listeplasseringa deira i Tyskland. I tillegg nådde han topp 20 i Belgia og Finland, og topp 30 i Sveits. I Storbriannia nådde songen 32. plassen andre gongen han vart gjeven ut, den 14. mai 1995. På Eurochart Hot 100 nådde songen 49. plassen i mars 1995. Utafor Europa nådde songen niandeplassen på den amerikanske Billboard Hot Dance Club Play-lista.
Musikkvideo
Det vart laga ein vittig musikkvideo i svartkvit for songen i 1940-tals film noir-stil frå Hollywood med ei soge om sjalusi og begjær. Han vart regissert av den britiske regissøren Sophie Muller og kom ut 17. oktober. Ho regisserte òg musikkvideoen for den neste singelen deira, «When I Kiss You (I Hear Charlie Parker Playing)».
Videoen for «When Do I Get to Sing 'My Way'» vart sidan publisert på den offisielle YouTube-kanalen til Sparks i juni 2012.
Påverknad
Treblezine inkluderte «When Do I Get to Sing 'My Way'» på lista si A History of Synth-Pop in 50 Essential Tracks. They wrote,
"«Sparks avslo sjeldan ein sjanse til å påføra eit stikksår i brystkassa på stordommen, og leverte eit uføreseieleg rørande synth-pop-svar på den mest narsissistiske pophymnen i musikkhistoria (ikkje medrekna «I'm Too Sexy)», som var ein forsettleg spøk). Russell Mael speglar «My Way» sin katalog over tøffe sigrar, og tel med eit utslett av vanskelege nære tap og milde audmjukingar med smart, men ikkje hånande, kvalar. Mael reflekterer over det uspesielle ved det heile over ein konsekvent elektropuls: 'Signér namnet ditt med ein X, klipp plenen.' Det som blir lese som ein sjølvmedviten vits på papiret endar opp med å bli ei vidtrekkande erkjenning, meir universell enn kjeldematerialet, og ein av Sparks sine beste songar gjennom tidene.»"
Det amerikanske alternative rock/punkrock-bandet Redd Kross spelte inn songen in 2019. Ron Mael, som var fan av Redd Kross, sa «Å lage ein versjon av den songen med med ei heilt anna musikalsk tilnærming enn originalen, men samtidig halde på kvart gram av den originale kjensle var fantastisk bra gjort. Eg elskar det!»
Tigran Petrosjan
Tigran Vartanovitsj Petrosjan var verdsmeister i sjakk frå 1963 til 1969.
Petrosjan var etnisk armenar, fødd i Tbilisi, hovudstaden i Georgia, Sovjetunionen. Han døydde i Moskva.
I 1963 slo han Mikhail Botvinnik 12,5–9,5 i kampen om VM-tittelen. Petrosjan forsvarte tittelen i 1966, då han slo Boris Spasskij 12,5–11,5. I 1969 tapte han tittelen til Spasskij (10,5–12,5).
Den ekvatoriale motstraumen
Den ekvatoriale motstraumen er ein havstraum i Stillehavet og Indiahavet som strøymer frå vest mot aust, ved om lag 5 ºN. Motstraumane kjem av at dei balanserer dei vestlege havstraumane i desse hava som er Nord- og Sørekvatorialstraumen. I El Niño-år vert denne straumen forsterka i Stillehavet.
Tigran Petrosjan
Åtte gongar kvalifiserte han seg for kandidatturneringa til VM i sjakk, i 1953, 1956, 1959, 1962, 1971, 1974, 1977 og 1980. Han vann kandidatturneringa på Curaçao i 1962, og kvalifiserte seg med dette til VM-kamp mot Botvinnik i 1963. Han spelte VM-kampar i 1966 og 1969, og var dermed med i 10 VM på rad med på kandidatturnering-nivå eller over.
Tigran Petrosjan vann Sovjet-meisterskapen i sjakk fire gongar, i 1959, 1961, 1969 og 1975.
Kim Collins
Aktiv
Collins meisterskapsdebuterte i OL 1996, der han nådde kvartfinalane på 100 meter. Fire år seinare vart han i Sydney den fyrste frå St. Kitts og Nevis som kvalifiserte seg til ein olympisk finale. Han enda ved det høvet som sjuandemann på 100-meteren. Året etter vann Collins som den fyrste frå St. Kitts og Nevis ein VM-medalje då han i Edmonton delte tredjeplassen på 200 meter med Shawn Crawford frå USA, dei fekk begge sluttida 20,20 sekundar, nett same tid som sølvvinnaren, jamaicanaren Christopher Williams. I 2002 vann Collins 100 meter-finalen i samveldeleikane på nasjonal rekord 9,98 sekundar.
I verdsmeisterskapen 2005 tok Collins bronsemedaljen på 100 m, einast Justin Gatlin og jamaicanaren Michael Frater sprang fortare. Seks år seinare overraska Collins ved å vinne ein ny VM-bronse på 100 meter. Etter at Usain Bolt frå Jamaica i Daegu var diskvalifisert frå sprintfinalen og landsmannen Yohan Blake vann ein suveren siger, tok Walter Dix frå USA sølvet framfor nasen på Collins. Sju dagar seinare kom ei ny overrasking då St. Kitts og Nevis sprang inn til bronsemedalje i 4 x 100 m stafett, 0,01 sekund framfor Polens mannskap, i ei tevling der Jamaica sette verdsrekord og både USA og Storbritannia braut av løpet.
40 år gammal sette Collins sette personleg rekord på 100 meter då han under særleg gunstige vindtilhøve i tyske Bottrop vart klokka inn på 9,93 sekundar den 29. mai 2016. På 200 m er hans personbeste 20,20 sekundar, prestert i VM 2001.
Mikkjel Hemmestveit
Mikkjel Torjusson Hemmestveit var ein norsk-amerikansk skihoppar og kombinertløpar frå i Morgedal i Kviteseid. Han var medlem av Morgedal IL i Telemark. I 1928 vart han og broren Torjus Hemmestveit tildelt Holmenkollmedaljen for sigrane sine i Husebyrennet.
Liv
Hemmestveit var fødd på garden Brekke i Morgedal, og voks opp der til familien flytta til garden Hemmestveit i nærleiken av Brekke. Han og den tre år eldre broren Torjus reiste i 1881 frå heimebygda til den norske hovudstaden og starta Noregs første skiskular. Mikkjel vann kombinertrennet i Husebyrennet i 1885 og 1886.
Få månader etter den andre sigeren i Husebyrennet emigrerte han til delstaten Minnesota i USA. I dei komande åra vann han fleire skirenn i Minnesota. Mellom anna sette han den første godkjende Nord-Amerikanske rekorden med eit skihopp på 37 fot i 1887, i Red Wing i Minnesota. Broren Torjus utvandra i 1888, og dei to brørne vart pionerar i nordamerikansk skiidrett, særleg i skihopping.
I 1891 presterte Mikkjel Hemmestveit verdas til då lengste skihopp, eit hopp som vart målt til 102 fot; 31,1 meter. Rekorden stod i to år, da Torjus Hemmestveit forlengde rekorden med ein fot.
Grefsheimmeteoritten
Grefsheimmeteoritten er ein steinmeteoritt som vart funnen på isen på Mjøsa 1. februar 1976 av gardbrukar Johan E. Mellbye. Meteoritten vart funnen i fleire delar på isen, men vog opphavleg litt over 45 gram. Han bestod hovudsakleg av minerala olivin, ortopyroksen og plagioklas. I dag finst meteoritten på utstilling hos Geologisk museum i Oslo.
Meteoritten er kalla opp etter storgarden Grefsheim på Nes i Ringsaker i Hedmark. Han er den 10. og minste kjende meteoritten i landet.
Wollesen Islands
Wollesen Islands er ei gruppe småøyar i innløpet til Holmevika, kring 1 nautisk mil (1,9 km) vest for Azimuth Islands. Dei vart først kartlagde frå flyfoto av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37. Ho vart kartlagd på ny frå flyfoto under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions). Ho vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter C. Wollesen Petersen, sambandsmann på «Thala Dan» og «Nella Dan» på ni reiser med ANARE.
Nintendogs
Nintendogs (ニンテンドッグス Nintendoggusu) er eit kjæledyrsimulator-videospel utvikla og utgjeve av Nintendo til Nintendo DS. Det blei fyrst utgjeve i Japan i 2005, og blei seinare utgjeve i Nord-Amerika, Australia, Europa og andre regionar. Det fanst opphavleg tre forskjellige versjonar: Dachshund & Friends, Lab & Friends (Shiba & Friends i Japan) og Chihuahua & Friends. Spelet har blitt gjeve ut på nytt to gonger etter det, fyrst som ei samla utgjeving med ei spesiell utgåve av Nintendo DS, med ein ny versjon kalla Nintendogs: Best Friends, og seinare som Nintendogs: Dalmatian & Friends.
I Nintendogs brukar spelaren berøringsskjermen til å klappe hundane og bruke ulike element som har blitt funne eller kjøpt. Dette er alt frå ballar og frisbear, til leiker, mat og til å halde hundane nøgde. Den innebygde mikrofon brukar spelaren til å rope på hundane, få dei til å gjere triks og uttale namnet til hunden i byrjinga av spelet, i tillegg til å lære hunden kommandoar som "sitt" eller "rull over". Spelaren kan gå på tur med hundane sine og til parken dersom dei ynskjer det. Dei kan òg møte hundane til andre spelarar i multiplayer-modus ved å bruke DS-ane sin trådløse linking.
«Herald of Free Enterprise»
«Herald of Free Enterprise» var eit britisk roroskip som gjekk i linjetrafikk over Den engelske kanalen mellom Zeebrugge i Belgia og Dover i England. Fartøyet var konstruert som eit roro-skip der køyretøy kunne køyra inn eller ut i både baug og atter. Fartøyet vart bygd i 1980 av Schichau Unterweser AG i Bremerhaven i det dåverande Vest-Tyskland.
Den 6. mars 1987 forliste ferja like etter avgang frå Zeebrugge hamn. 193 personar (passasjerar og besetning) omkom i forliset.
Bell Bluff
Bell Bluff er ein fjellskrent på vestsida av Beardmorebreen, like nord for munningen av Garrardbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Charles A. Bell i Utilities Man, som overvintra ved Hallett-stasjonen i 1964.
Hans Paludan Smith Schreuder
Hans Paludan Smith Schreuder var ein norsk misjonsprest, fødd i Sogndal. Han var den første av dei utsende misjonærane til Det Norske Misjonsselskap, og den første misjonæren til zulufolket som fekk lov til å busetja seg permanent i Zululand. I tillegg var han òg språkmektig og gav ut den første grammatikkboka for zuluspråket, i 1850.
Biografi
Hans Paludan Smith Schreuder vart fødd i Sogndal i 1817. Han hadde alltid vore interessert i og sett misjonærvirke som sitt livsmål, og studerte derfor teologi og følgde forelesningar i medisin, som ei førebuing til misjonsgjerninga. I 1842 vart Schreuder kjend i Norge då han gav ut publikasjonen Nogle ord til Norges Kirke om christelig Pligt med Hensyn til Omsorg for ikkechristne Medbrødres Salighed. I motsetning til andre misjonærer som gjerne beskriv «misjonskallet» sitt, såg Schreuder misjonegjerninga meir som ei «plikt».
I 1842 vart Det Norske Misjonsselskap oppretta, og Schreuder vart selskapet sin første misjonær. Han kom til Port Natal (dagens Durban i Sør-Afrika) første nyttårsdag 1844. Frå Port Natal drog han nordover og kryssa Tugelaelva, der han etter å ha møtt zuluane sin konge Mpande, vart den første permanente misjonæren i Zululand. Her oppretta han etterkvart heile tolv misjonsstasjonar. Den første dåpen og omvendinga fann stad i 1858, heile 14 år etter at Schreuder var komen til Zululand. Han hadde begrensa suksess som misjonær, med knappe 300 omvendingar. Rettnok vert Schreuder framleis hugsa av zuluane, og mange av salmane hans på zuluspråket vert sungne den dag idag.
På grunn av den avgrensa suksessen i Zululand, møtte Schreuder motstand heimefrå. Folk forstod ikkje korleis han kunne bu der så lenge og bruka misjonsselskapet sine pengar og så ha så små resultat å visa til. I 1866 besøkte Schreuder Norge, og vart teken imot som ein helt overalt han drog. Han deltok på ein gallamiddag hjå statsministeren, og som attraksjon ved misjonsselskapet sitt kretsstemne i Haugesund, forårsaka han ei overbefolkning av byen. Så mange vil sjå pionérmisjonæren frå Zululand at innbyggjartalet vart femdobla.
I løpet av noregsbesøket vart Schreuder innsett som biskop, noko som gjorde arbeidet hans mykje lettare - fram til då hadde han vore den einaste av nordmennene i Zululand som var vigsla til prest, og derfor den einaste som kunne døype omvende zuluar. No kunne Schreuder, som biskop, vigsla medarbeidarane sine, og dermed sikra fleire prestar ved misjonsstasjonane i Zululand. For den teologiutdanna embetsmannssonen Schreuder var det viktig at berre prestar kunne døypa omvende og at berre ein biskop kunne ordinera nye prestar. På denne måten gjekk Schreuder imot NMS, som var ei sterk lekmannsrørsle.
Schreuder døydde i 1882, i Natal-provinsen i Sør-Afrika. Dei siste orda hans var «Ja, kom Herre Jesus, kom, kom!» Nils Astrup overtok misjonskallet etter Schreuder.
Hans Supphellen
Hans Supphellen var ein norsk bonde, sekretær og forfattar. Han var fødd i Fjærland i Sogndal kommune. Han gjekk jordbruksskule 1925, var kontrollassistent 1929-1935, jorbruksarbeidar 1935-1939 og bonde i Fjærland frå 1939. I perioden 1947-1973 var han fylkessekretær i Sogn og Fjordane bondelag.
Denis Mukwege
Denis Mukwege er ein lege frå Den demokratiske republikken Kongo. Han arbeider på Panzi sjukehus i Bukavu, der han har spesialisert seg i å handsama kvinner som er vorte valdtenke. Mukwege er vorte ein av dei leiande ekspertane i verda på korleis ein skal lækja indre fysisk skade forårsaka av gruppevaldtekt. Mukwege vart tildelt Nobels fredspris for 2018.
Down on the Farm av Little Feat
Down on the Farm er det sjuande studioalbumet til det amerikanske rockebandet Little Feat. Albumet vart fullført og utgjeve kort tid etter grunnleggjaren og frontmannen Lowell George døydde i 1979. Det var det siste originale albumet deira på ni år. Bandet hadde annonsert at dei kom til å gje seg i juni 1979, under innspelinga av albumet. Little Feat kom saman att i 1987.
Plateomslaget vart laga av Neon Park.
Stig Holmås
Stig Holmås er ein norsk bibliotekar og forfattar.
Holmås tok til som lyrikar og debuterte i antologien Åtte fra Bergen (1969). Den fyrste diktsamlinga han sjølv gav ut, var Vi er mange (1970). Her og i dei to neste diktsamlingane Tenke på i morgen (1972) og Nok å ta seg til (1972) skreiv han både kjærleiksdikt og politiske dikt. Den fyrste prosaboka hans var Mannen fra Nicaragua (1979), ei novellesamling.
I seinare år har han også skrive romanar, både for born og ungdom og for vaksne. Temaa han har behandla i bøkene sine, er indianarsamfunnet og Bergen i etterkrigstida, med meir.
I 1982 mottok han Kulturdepartementets spesialpris for barne- og ungdomslitteratur for Vinterhauk og ildvannet, den første i ein serie lettleste ungdomsbøker om Apasje-indianarane si historie og kultur. I 1985 mottok han litteraturprisen for Tordensønnen. I 1990 vann han Skolebibliotekarforeningens litteraturpris for Apacheindianerne.
Stig Holmås er far til SV-politikaren Heikki Holmås.
Ostren
Ostren er ein tidlegare landkommune i regionen Dibër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Bulqizë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Ostren 3 034 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Ostren ein del av distriktet Bulqizë. Den dåverande landkommunen omfatta byen Krastë og busetnadene:
Vamma kraftverk
Vamma kraftverk er eit vasskraftverk i Glomma i kommunane Indre Østfold og Skiptvet i Viken fylke. Kraftverket utnyttar eit fall på 28,5 meter mellom Kykkelsrud og Vamma og er eit elvekraftverk.
Kraftverket blei påbegynt i 1907 av Vamma Fossekompagnie, der Sam Eyde var grunnleggjar, med tanke på å sikre energi til produksjon av kunstgjødsel. Denne produksjonen kom aldri i gang og Hafslund overtok anlegget.
Produksjonen starta i 1915 med to turbinar. Kraftverket er seinare utvida og modifisert ei rekkje gonger og det inneheld i dag ti francisturbinar og ein kaplanturbin. Samla maksimal effekt er 215 000 kW. Kraftverket har ein gjennomsnittleg årsproduksjon på 1 275 GWh, og er med det Noregs største elvekraftverk, målt i produksjon.
Kraftverket er ått av Hafslund produksjon.
Fikkan Peak
Fikkan Peak er eit fjell halvvegs mellom Big Brother Bluff og Mount Burnham langs vestveggen av Daniels Range i Usarp Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Philip R. Fikkan, ein geolog i US Antarctic Research Program ved McMurdo-basen, 1967–68.
Alun Davies
Alun Davies er ein walisisk gitarist, studiomusikar, plateartist og komponist som vart kjend som gitarist for den engelske musikaren Cat Stevens, frå 1970 til 1977.
Før samarbeidet med Stevens var Davies med på å skriva, syngja og spela på to album: i 1963, med Jon Mark, (då kjent som John Michael Burchell) og i 1968, som medlem av bandet Sweet Thursday med Mark, klaverspelaren Nicky Hopkins, Harvey Burns og Brian Odgers, då folkrockmusikken framleis var i den spede byrjinga si. Då plateselskapet deira gjekk konkurs, vart Davies invitert til å bli med Cat Stevens som studiomusikar, som prøvde å endra stilen sin og avansera i musikkverda.
I slutten av 2005, då Stevens (no kjent som Yusuf Islam) kom tilbake igjen for å skriva og opptre, gjorde han det med vennskapeleg støtte frå venen og den mangeårige høgrehanda Davies, sjølv om det var gått nesten tre tiår, og dei to mennene hadde følgt ekstremt ulike vegar i mellomtida. Davies held fram med å opptre med Yusuf den dag i dag, i tillegg til å forfølgja andre musikalske prosjekt. Sjølv om han spelte på Yusuf si første comebackplate (An Other Cup, 2005), dukka han ikkje opp på Yusuf-plata Roadsinger (2009).
Trygve Westgård
Trygve Einar Westgård er ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet og var ordførar i Askim kommune i Østfold fylke frå 2003—2011.
Han blei etter kommunevalet i 2007 vald på nytt gjennom eit samarbeid med Høgre, der Høgre fekk varaordføraren med Thor Hals.
Kosakk-registeret i Russland
Kosakk-registeret i Russland (russisk Государственный реестр казачьих обществ) er sidan 1995 tillate friviljuge organisasjonar med kosakktradisjonar som har teke på seg å utføre ymse tenester for allmugen, men likevel ikkje kan setje opp militære eller paramilitære forband.
Kosakk-registeret
Gjennom ei føderal lov av 2005 vert ein kosakk definert som ein russisk innbyggar som er medlem i eit godkjent kosakksamfunn. Ein kosakk som reknar seg sjølv som kosakk, men som ikkje er registrert i Kosakk-registeret, har ikkje rett til å utføre tenester for allmugen med den statusen og rettane som dette fører med seg.
Verksemd
Kosakk-samfunna si verksemd er i høve lova definerte slik:
Organisasjon
Den høgste leiaren for kosakkane si verksemd er presidenten av Russland. Forvaltningsmynde er «Kosakkådet under presidenten i Den russiske føderasjonen».
Kosakk-samfunna er organiserte med desse elementa:
Kosakk-samfunn er oppbyggde etter prinsippet om demokratisk sentralisme.
Uniformer og utrustning
Registrerte kosakker har visse særrettar, som å verte tildelte tenestegrader og å bera gradsmerke, utmerkjestegn, kosakkuniformer og nagajkar (pisk), sablar og dolkar og i visse sammanhengar skytevåpen.
Torjus Hemmestveit
Torjus Torjusson Hemmestveit var ein norsk-amerikansk skihoppar, kombinertløpar og langrennar frå Morgedal i Kviteseid. Han var medlem av Morgedal IL i Telemark. I 1928 vart han og broren Mikkjel Hemmestveit tildelt Holmenkollmedaljen for sigrane sine i Husebyrennet.
Liv
Hemmestveit var fødd på garden Brekke i Morgedal, og voks opp der til familien flytta til garden Hemmestveit i nærleiken av Brekke. Han og den tre år yngre broren Mikkjel reiste i 1881 frå heimbygda til den norske hovudstaden og starta Noregs første skiskular. Torjus vann det kombinerte rennet i Husebyrennet i 1883 og 1888. I 1888 vann han også femmila.
Få månader etter den doble sigeren i Husebyrennet emigrerte han til broren Mikkjel Hemmestveit i Red Wing i delstaten Minnesota i USA. Dei to brørne vart det neste tiåret pionerar i nordamerikansk skiidrett, særleg i skihopping. Torjus Hemmestveit sette i 1893 verdsrekord i skihopping med eit hopp på 103 fot, 31,4 meter. Han slo då broren sin to år game verdsrekord med ein fot.
Koffardi
Koffardi er ei nemning frå lågtysk kopfardie som tyder 'kjøpeferd' eller 'kjøpmannsferd', og viser til skipsfart med handelsføremål, til skilnad frå til dømes krigsskip, tankfart eller kvalfangst. Omgrepet er særleg kjend frå uttrykk som «gå/fare/seile til koffardis» og i samansetjingar som «koffardifart», «koffardiskip» og liknande.
Monica Bellucci
Bellucci vart fødd i Città di Castello i Umbria i Italia. Med sikte på å bli advokat byrja ho å studera juss ved Universitetet i Perugia. For å kunna betala skulepengane byrja ho å ta oppdrag som fotomodell ved sida av studiane. Ho bestemde seg etter kvart for å satsa på karrieren som modell på heiltid, og hoppa av studiane. I 1988 flytta ho derfor til Milano og byrja å jobba for Elite Model Management. Allereie i 1989 var ho ein framståande modell både i Paris og i New York. Mellom anna var ho modell i franske ELLE og for motehuset Dolce & Gabbana.
Også i 1989, byrja Monica Bellucci å arbeida ein del som skodespelar ved sida av modelljobbingen. Gjennombrotet hennar kom med Dracula i 1992, og sidan har ho spelt i anerkjende filmar som Malèna, Irréversible, Matrix-trilogien og The Passion of the Christ.
Nordekvatorialstraumen
Nordekvatorialstraumen eller Den nordlige ekvatorialstraumen er ein havstraum i Stillehavet og Atlanterhavet som strøymer frå aust mot vest mellom 10 ºN og 20 ºN. Han er sørsida av ein subtropiske virvel som går med klokka. Trass i namnet er ikkje Nordekvatorialstraumen i kontakt med ekvator. I begge hava er han skild frå ekvatorsirkulasjonen av Den ekvatoriale motstraumen, som strøymer austover. Sør for motstraumen ligg Sørekvatorialstraumen.
Nordekvatorialstraumen er brei, ca. 1000–1500 km, og eit par hundre meter grunn. Det ekvatoriale straumsystemet han er ein del av blir drive av passatvindane.
Grub i Sveits
Grub AR er ein kommune i kantonen Appenzell Ausserrhoden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 813 meter over havet.
Kommunen består av landsbyen Grub og spreidde grender og gardar.
Bareface Bluff
Bareface Bluff er ein stor, bratt, snøfri fjellskrent, 940 moh, som ligg oppom Skeltonbreen, mellom Ant Hillbreen og Masonbreen i Antarktis. Han vart kartlagt og gjeven det skildrande namnet i 1957 av gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956–58.
Grjot
Grjot eller grot er namn på ymse steinslag, som sandstein, brynestein og særleg kleberstein (grautstein). I gammal tid vart kleberstein nytta som materiale til gryter og ordet gryte er avleidd frå grjot. Andre ord som slektar på grjot er mellom andre graut og grut.
På Sunnmøre finst fleire fjelltoppar med namnet Grøthornet, og stadnamn som Grøtet, alle med lokal uttala av førelekken grjot. Desse stadene er overstrødd med natursprengde steinblokker. Tilsvarande er Grautgarden namn på steinurder i Eiteråga og Drevjo i Vefsn.
Kalix kommun
Kalix kommune (finsk Kainuun kunta) ligg på svenske länet Norrbottens län i landskapet Norrbotten. Kalix grenser mot nabokommunane Luleå, Överkalix, Övertorneå og Haparanda. Administrasjonssenter i kommunen er tettstaden Kalix. Kalix kommune har kring 16 500 innbyggjarar (2011). Folketalet er på tilbakegang.
Språk
I februar 2011 vart Kalix inkludert i forvaltningsområdet for meänkieli og finsk og Kalix er ein av seks svenske kommunar der meänkieli har status som offisielt minoritetsspråk.
Tettstader
Kalix kommune hadde tolv tettstader i 2005. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Isentalpisk prosess
Ein isentalpisk prosess eller isoentalpisk prosess er ein prosess som skjer utan endringar i entalpi, H; eller spesifikk entalpi, h.
I ein stasjonær prosess, kan signifikante endringar i trykk og temperatur skje i ei væske og prosessane kan likevel vere isentalpiske om det ikkje er overføring av varme til eller frå omgjevnadane, ikkje noko arbeid utført på eller av omgjevnadane og det ikkje er noko endring i den kinetiske energi til væska.
Strupeprosessen er eit godt døme på ein isentalpisk prosess. Tenk at ein løftar ein trykkavgrensingsventil eller sikringsventil i ein trykkbehaldar. Den spesifikke entalpien til væska inne i behaldaren er den same som den spesifikke entalpien til væska når han kjem ut frå ventilen. Kjenner ein den spesifikke entalpien til væska og trykket utanfor behaldaren, er det mogeleg å rekne ut temperaturen og snøggleiken til væska når ho kjem ut.
I ein isentalpisk prosess:
Isentalpiske prosessar i ein ideell gass følgjer isotermar sidan.
Harry Pennell
Harry Lewin Lee Pennell var ein offiser i Royal Navy. Han deltok på Terra Nova-ekspedisjonen til Antarktis 1910–1913 leia av Robert F. Scott. Etter at ekspedisjonen var sett i land ved Cape Evans overtok han kommandoen over ekspedisjonsskipet «Terra Nova» og segla austover med ei gruppe som planla å utforske King Edward VII Land. Ute av stand til å finne ein eigna stad å gå i land, vart det avgjort å reise vestover og utforske Victoria Land. På vegen støytte dei på Roald Amundsen i Hvalbukta under førebuingane hans i kappløpet om Sørpolen. Den 22. februar 1911 oppdaga han Oates Coast som han kalla opp etter kaptein Lawrence Oates. Sjølv har han fått Pennell Coast kalla opp etter seg.
Han fall i Jyllandsslaget 1916 då HMS «Queen Mary» vart søkkt av tyske skip.
Ablation Point
Ablation Point, òg kalla Punta Ablación, er det austlegaste punktet på ein krokforma rygg på nordsida av innløpet til Ablation Valley på austkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Det vart først fotografert frå lufta den 23. november 1935, av Lincoln Ellsworth og kartlagd frå desse bileta av W.L.G. Joerg. Det vart grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) og kartlagd på ny i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Det vart namngjeve av FIDS etter nærliggande Ablation Valley.
Soul My Way
Soul My Way er eit studioalbum av Jerry Lee Lewis. Det kom ut på Smash Records i 1967.
Birthday Bluffs
Birthday Bluffs er nokre fjellskrentar som stig til 1296 moh mellom Anniversary Bluff og Windscoop Bluff på sørsida av Mason Spur på Hillary Coast i Ross Dependency. Skrentane dannar ei rekkje klipper (danna av tjukke lavastraumar) som dannar trinn i skrenten. Namnet vart foreslått av geolog Anne C. Wright i avdelinga for geovitskap i New Mexico Institute of Mining and Technology i Socorro, som utforska skrenten den 21. november 1983, fødselsdagen til faren, Peter Wright.
Soul My Way
Bakgrunn
Jerry Lee Lewis hadde signert ein avtale med Smash i 1963 og etter fire år såg det ikkje ut til at sjefane i Mercury visste kva dei skulle gjere med han. Sjølv om han hadde vore relativt populær i Europa, og ein strålande konsertartist, hadde han lite salssuksess. Mercury hadde prøvd eit album med nyinnspelignar frå Sun Records-tida (Golden Hits of Jerry Lee Lewis i 1964) og eit ccountryalbum (Country Songs for City Folks i 1965), men dei kom ikkje nærmare triumfen Lewis hadde hatt med Sam Phillips. Rock og pop hadde òg endra seg enormt i 1967, noko som gjorde det meir vanskeleg for Mercury å finne ut korleis dei skulle marknadsføre Lewis. Som Colin Escott skreiv i plateomslaget til Mercury-samlinga Killer Country i 1995: «Jerry sin idé om rock var nesten ti år utdatert» på slutten av 1960-åra.
Mottaking
Soul My Way kom ut 1. november 1967 og selde dårleg.
Give That Wolf a Banana
«Give That Wolf a Banana» (norsk omsetjing 'gje den ulven ein banan') er ein norsk elektropopsong frå 2022 som vert framført av duoen Subwoolfer. Songen vart gjeven ut 10. januar 2022 og vann Melodi Grand Prix 2022. Songen er skriven av duoen sjølv, under pseudonyma «Jim» og «Keith», saman med DJ Astronaut.
Songen vann finalen i Melodi Grand Prix 2022 og var dimed det norske bidraget til Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia.
Om songen
«Give That Wolf a Banana» er ein festlåt innan elektropop- og EDM-sjangaren. Songen vart sloppen 10. januar 2022 som ein av finalistane i Melodi Grand Prix 2022. Låten vert framført av den anonyme popduoen Subwoolfer. Dei har skrive låten saman med «DJ Astronaut». Identiteten til dei tre opphavspersonane er ukjend. Duoen opptredde fyrste gongen offentleg med låten under den fjerde delfinalen av Melodi Grand Prix 5. februar 2022. Duoen skulle ha opptredd ei veke tidlegare, men måtte utsetje på grunn av koronasykdom.
«Give That Wolf a Banana» var ein av ti finalistar til finalen i Melodi Grand Prix 2022. Songen var det niande bidraget på scena og var på førehand den største favoritten til å vinne tevlinga. På finaledagen hadde songen ein vinnarsjanse på 55 prosent. Songen vann gullfinalen over «Someone» av NorthKid og vart dimed det norske bidrag til Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia i mai.
Den 11. februar 2022 gav Subwoolfer ut ein eigen valentines-versjon av songen, kalla «Give That Wolf a Romantic Banana».
Wild World av Cat Stevens
«Wild World» er ein song skriven og spelt inn av den engelske songar-låtskrivaren Cat Stevens. Songen dukka først opp på det fjerde albumet hans, Tea for the Tillerman, innspelt og gitt ut i 1970.
Bakgrunn
Stevens utvikla eit forhold til skodespelarinna Patti D'Arbanville, og dei to var eit par gjennom ein periode på omtrent to år. I løpet av den tida skreiv han fleire songar om henne, inkludert «Wild World».