cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Bonnie Ship the Diamond
Tekst
We wear the trousers of the white, the jackets of the blue,
Ula-klassen
Lengd: 59 meter
The Bonnie Ship the Diamond
Tekst
When we return to Peterhead, we'll have sweethearts anoo
Oh, it'll be bright both day and night when the whaling lads come home,
Ula-klassen
Breidd: 5,4 meter
The Bonnie Ship the Diamond
Tekst
In a ship that's full of oil, my boys, and money to our name.
Ula-klassen
Djupte: 4,6 meter Fart: 11 knop oppdykka / 20 knop neddykka
Deplasement: 1040 tonn oppdykka / 1150 tonn neddykka
The Bonnie Ship the Diamond
Tekst
We'll make the cradles all to rock and the blankets for to tear,
Ula-klassen
Framdrift: Diesel-elektrisk
Våpen: Torpedoar
Besetning: 21 +
Tranefuglar
Tranefuglar (Gruiformes) er ein biologisk orden med over 150 fugleartar samla i fem familiar. Artane er morfologisk mangfaldige med geografisk spreiing. Tradisjonelt har Gruiformes samla ei rekkje vadefuglar og terrestriske familiar som ikkje synast å passe inn i andre ordenar. I ein kjerne kjem 14-15 artar av store traner, over 130 artar mindre rikser, samt familiar med ein til tre artar som symjeriksene, og trompetfuglane. Ei rekkje andre fuglar har vore plassert her mest av omsyn til ein plass å ha dei, dette har ført med seg at den utvida ordenen Gruiformes har mangla karakteristisk apomorfi. Nyare studiar indikerte at desse sære medlemmene ikkje var knytt til traner og andre kjerneartar i ordenen. Derfor har mesittar og trappar vorte løfta til sine eigne respektive biologiske ordenar, springvaktlar er sett inn i Charadriiformes, vade-, måse- og alkefuglar.
Lekamøya
Lekamøya er ein liten fjellspiss sør på øya Leka. Spissen ser ut som ei kvinne som spring med eit sjal etter seg, og folketrua seier at ho var ei vakker ungjente som vart forfølgd av Hestmannen. Ho flykta framleis då sola rann, og vart til stein.
Ein kan sjå Lekamøya frå sjøen, og fjellet har tent lenge som sjømerke for dei som fór langs kysten.
Helga
Helga er eit kvinnenamn med same opphav som mannsnamnet Helge. Dette er avleidd av det norrøne namnet Helgi, som har samanheng med ordet heilagr, 'heilag', som i før-kristen tid hadde tydinga 'heldig' eller 'sunn'. Namnet kan også vera knytt til det gammalhøgtyske ordet heil. Namnet Hege har same opphav.
Lekamøya
Segna om Lekamøya
Lekamøya står på Leka, og er eit eineståande kjennemerke for folk som er ute på havet. Ho er også ein attraksjon for folk som kjem for å sjå ho. Torghatten ligg på Torget, og det er vitterleg at det har vore ein pil gjennom han. Hestmannen er nordom Lurøy. Der kneisar han i sitt ville ritt. På Alsten står dei sju søstrene på rekke og rad. Attmed Saltstraumen, sørom Bodø, står Sulitjelmakongen i eigen høge person, og langt ute på Lofoten sit Vågakallen stor og brei, som han har gjort all tida.
Helga
Utbreiing
Helga er eit svært vanleg namn i Tyskland, der det er det 3. mest utbreidde kvinnenamnet (2007), og på Island, der det er det 6. mest utbreidde (2004).
I Noreg var namnet mykje brukt ved slutten av 1800-talet, men mista utbreiing utover 1900-talet. I 2008 var det 4717 kvinner i Noreg som heitte Helga (SSB).
Raimundo Nonato de Lima Ribeiro
Raimundo Nonato de Lima Ribeiro er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Consadole Sapporo.
Rambergsjøen
Rambergsjøen er eit vatn som ligg i Røros kommune i Trøndelag fylke.
Vågsvåg
Vågsvåg er ei bygd og ein tettstad på sørsida av Vågsøy, ved utløpet av Nordfjord. Staden har og ligg i Kinn kommune i Vestland.
I Vågsvåg ligg garden Våge som er rekna for den fyrste busetnaden på Vågsøy. Bilveg med dagleg bussrute frå byen Måløy går gjennom Vågsvåg og vidare til Kannesteinen i Oppedal. Vågsvåg har naturleg og lun hamn. Den gamle handelsstaden Vågsberget frå 1600-talet ligg i Vågsvåg. Der ligg også verksemdene Vågsøy ferdigbetong, Solheims fiskeferie, Vågsvåg mekaniske verkstad og ei avdeling av Måløy gjestgiveri.
Torskangerpoll musikklag held stormfestival for korps kvart tredje år i Vågsvåg.
Emil Boc
Emil Boc er ein rumensk politikar som var statsminister i Romania frå 22. desember 2008 til 6. februar 2012. Han er partileiar for Det liberaldemokratiske partiet (Partidul Democrat Liberal), som er rekna som liberalkonservativt.
Boc vart fødd i Răchiţele i Cluj fylke. Han studerte historie, filosofi og jus i Cluj-Napoca. I juni 2004 vart han vald som ordførar i Cluj-Napoca, den største byen i Transilvania. Det same året vart han partileiar. I 2008 vart han gjenvald som ordførar.
Ved parlamentsvalet 30. november 2008 vart Det liberaldemokratiske partiet det største partiet i parlamentet og fekk 32,4 % av stemmene. Partiet fekk i oppdrag å danna ei koalisjonsregjering med det sosialdemokratiske partiet (Partidul Social Democrat) under Liberaldemokratane sin statsministerkandidat Theodor Stolojan, men Stolojan trekte seg overraskande og overlet oppdraget til den yngre partifellen sin, Emil Boc, som vart statsminister 22. desember 2008.
Emil Boc gifta seg med Oana i 1994, og dei har to døtrer.
Alpine Club
Alpine Club er ein britisk fjell- og klatreorganisasjon som blei grunnlagd i  London i 1857 som den første klatreklubben i verda. Klubben har som føremål å støtta fjellklatring og utforsking over heile verda, i tillegg til å fostra kunnskap om fjell gjennom vitskap og kunst. Han går også inn for å verna miljøet i fjellet og å ta vare på sin eigen klubbhistorie.
Klubben er open for aktive og tidlegare klatrarar frå Storbritannia og resten av verda. For å bli medlem må ein ha utført minst 20 «respektable» klatreruter i Alpane eller tilsvarande fjellområde. Skiklatring og skotsk vinterklatring blir også tekne med, i tillegg til bidrag til fjellitteratur. Klubben tillet også aspirant- og støtttemedlem.
Historie
Klubben blei grunnlagd 22. desember 1857 av ei gruppe respekterte britiske alpeklatrarar ved Ashley's Hotel i London. E.S. Kennedy var formann for møtet og blei den første visepresidenten, medan John Ball var den første presidenten. Klubben møttest seinare på Metropole Hotel. Han leigde rom i St Martin's Place ved Trafalgar Square i 1858. Frå 1895 heldt han til i Savile Row og frå 1937 til 1990 i South Audley Street i Mayfair i London. I 1990 heldt klubben ei kort tid til i Eaton Square. saman med Ski Club of Great Britain, før han kjøpte ein eigen bygning i Charlotte Road i Shoreditch i 1991.
Anderson Roberto da Silva Luiz
Anderson Roberto da Silva Luiz er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Consadole Sapporo.
Benken i Zürich
Benken er ein kommune i distriktet Andelfingen i kantonen Zürich i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 420 meter over havet.
Kommunen er omgjeven av vingardar og ligg ved foten sørvest for fjellet Cholfirst.
Hiroki Miyazawa
Han spelar for klubben Hokkaido Consadole Sapporo (2019).
Malmsjøen
Malmsjøen er eit vatn som ligg i Skaun kommune i Trøndelag fylke.
Serge Gainsbourg N° 4
N° 4 er det fjerde albumet til Serge Gainsbourg og kom ut i 1962. Albumet er særs jazzprega og inneheld ingen kabaret-, chanson- eller popaktige songar som på dei tre første albuma. Nokre av songane har meir latinprega jazz, som bossanova på «Baudelaire» og «Les Cigarillos» og samba på «Ce grand méchant vous». Det rytmiske avsluttingssporet «Ce grand méchant vous» viste fram mot Gainsbourg Percussions i 1964, som inneheldt langt meir av dette slaget.
Songane er framført av Alain Goraguer og orkesteret hans, medan Goraguer i tillegg arrangerte songane.
Innhald
Alle songar er skriven av Serge Gainsbourg, bortsett frå der anna er nemnd.
Bonusspor
I 2006 kom det ei utgåve av plata med fire bonusspor frå EPen Vilaine Fille, Mauvais Garçon frå 1962. Desse skil seg frå resten av plata og er pop- og easy listening-songar, og «Un violon, un jambon» er til og med country. Av desse songen er «La Javanaise» ein av klassikarane til Gainsbourg frå denne tida.
Lars Vegard
Lars Vegard var ein norsk fysikar og polarlysforskar.
Han er særleg kjent for arbeidet med å kartlegge fargespektrumet til nordlyset. Spektralfordelinga gjev igjen opplysningar om samansetnaden av atmosfæren i nordlyshøgda. Vegard var den første som påviste at nordlysspektra inneheld informasjon om temperaturen til den gassen som sender ut lyset.
Vegard var den første som eksperimentelt påviste at òg hydrogen-emisjonar opptrer i nordlyset. Dette skjedde i 1939 etter fysiske observasjonar. I 1948 fann han dopplereffekten i hydrogenlinjene til nordlyset. Han publiserte 180 vitskaplege arbeid før han døydde.
Vegard tok examen artium i 1899 ved Ragna Nielsens skole og vart cand. real. i 1905 ved Det Kongelige Frederiks Universitet i Oslo. I 1906 og 1907 var han assistent for Kristian Birkeland og hjelpte til med å handsame resultat frå nordlysobservasjonane til Birkeland. I 1908 fekk han forskingsstipend og studerte elektrisitet hos J. J. Thompson i Cambridge. Hausten 1909 drog han vidare til Leeds og studerte røntgenstråling hos William Henry Bragg. I 1910 vart han amanuensis ved universitetet i Oslo. I 1911 drog han til Würzburg og Wilhelm Wien, som same haust vart tildelt nobelprisen i fysikk. I Würzburg eksperimenterte Vegard med anodestrålar (positive stråler) og skreiv avhandlinga Über die Lichterzeugung in Glimmlicht und Kanalstrahlen. Han vart dr. philos. på avhandlinga i Oslo i 1913. Same år vart han utnemnd til dosent ved universitetet, ei stilling han hadde til 1918 då han overtok professoratet i fysikk etter Kristian Birkeland. Vegard heldt på professoratet til 1952, då det vart overtatt av Roald Tangen.
Vegard var òg lokalpolitikar og representerte Venstre i Aker kommunestyre. Det står ei byste av han ved Vegårshei Sparebank. Eit portrett av han, måla av Henrik Sørensen, henger i foajeen i fysikkbygningen på universitetet i Oslo.
Nesjøen
Nesjøen er ein kunstig innsjø i Nea-Nidelvvassdraget som ligg i Sylan i Tydal kommune i Trøndelag fylke. Nesjøen vart til ved at Nea vart demd opp og Neamyrene lagt under vatn. Trondheim Energiverk fekk konsesjon i 1968 og utbygginga var fullført i 1971. Ved oppdemminga vart Nesjøen saman med Esandsjøen eitt magasin på 340 millionar m³. Nesjøen har eit nedbørsfelt på 712 km².
Portugal i Eurovision Song Contest
Historikk
Det er den portugisiske statskringkastaren RTP som sender Eurovision Song Contest i Portugal, og som vel det portugisiske bidraget til tevlinga. Bidraga til Portugal har alltid vorte valde gjennom den årlege portugisiske songtevlinga Festival da Canção – tilsvarande norske Melodi Grand Prix.
Portugal debuterte i Eurovision Song Contest i København i 1964, men fekk ein tøff start då dei hamna heilt sist utan å få nokon poeng. Også resten av 1960-åra baud på låge plasseringar, og i 1970 valde RTP å stå over tevlinga.
Lang veg til siger
Dei neste ti åra vart langt bedre resultatmessig, og fem gongar kom Portugal på topp ti. Sjuandeplassane i 1972 og 1980 var dei beste plasseringane til Portugal heilt fram til 1996, då Lúcia Moniz song Portugal til ein sjetteplass med «O meu coração não tem cor». Songen fekk 12 poeng blant anna frå den norske juryen, og sjetteplassen var den beste plasseringa til Portugal i Eurovision Song Contest fram til 2017. Suksessen bana veg for ein vidare song- og skodespelarkarriere for Moniz, både i og utanfor Portugal. Blant anna spela ho den portugisiske hushjelpa Aurélia i juleklassikaren Love Actually.
Etter 2000 har Portugal hatt liten suksess i tevlinga. I 2008 vart Vânia Fernandes nummer 13 av 25 i finalen, den beste plasseringa til Portugal på ti år. Sidan EBU innførte semifinalar i Eurovision Song Contest i 2004, har Portugal berre kvalifisert seg til finalen fem av tretten gongar. I 2017, på sitt 49. forsøk, lykkast det omsider for Portugal å vinne Eurovision Song Contest for fyrste gong, då Salvador Sobral vann tevlinga med balladen «Amar pelos dois». Poengsummen Sobral fekk i finalen, 758 poeng, er den høgaste poengsummen som har blitt oppnådd i Eurovision Song Contest nokosinne.
Romferja «Challenger»
«Challenger» var den andre romferja bygd etter «Columbia». «Challenger» si fyrste reise i verdsrommet byrja den 4. april 1983. Denne turen inkluderte fyrste romvandring frå ei romferje. På grunn av drivstofflekkasje eksploderte «Challenger» den 28. januar 1986, 73 sekund etter oppskytinga. Etter Challenger-ulykka slutta NASA å sende opp kommersielle satellittar med romferjer.
Portugal i Eurovision Song Contest
Fråvær
Sidan debuten i 1964 har Portugal stått over tevlinga ved fem anledningar. Fyrste gongen var i 1970, då Portugal saman med Austerrike, Finland, Noreg og Sverige boikotta tevlinga i protest mot tevlingsreglane og det at fire land hadde delt sigeren året før.
Glåmos
Glåmos er ein tidlegare sjølvstendig kommune i Sør-Trøndelag fylke. Kommunen vart oppretta i 1926 då Røros vart delt i fire (Brekken, Glåmos, Røros og Røros landsokn). Glåmos hadde ved opprettinga 983 innbyggjarar.
1. januar 1964 vart dei fire kommunane på nytt slegne saman til ein kommune med namnet Røros. Glåmos hadde på dette tidspunktet eit folketal på 700.
Portugal i Eurovision Song Contest
Fråvær
Neste fråvær kom i 2000, då Portugal måtte stå over tevlinga på grunn av dårlege plasseringar åra før. I 2002, 2013 og 2016 valde RTP frivillig å stå utanfor tevlinga. Fråværet i 2002 gav plass til Latvia, som etter kvart enda opp med å vinne tevlinga det året.
Songen som «velta» eit diktatur
Då Portugal debuterte i Eurovision Song Contest, var landet framleis eit autoritært regime under leiing av den diktatoriske statsministaren António de Oliveira Salazar. Også nabolandet Spania var i praksis eit diktatur, og presse og dei som kjempa for demokrati reagerte på at dei to landa fekk deltake i tevlinga. Under finalen i 1964, storma ein mann scena med ein plakat der det stod «boikott Franco og Salazar», ein protest mot dei fascistiske statssjefane i Spania og Portugal. Mannen vart eskortert bort frå scena, og fjernsynssjåarane vart vist eit bilete av resultattavla medan dette arbeidet pågjekk. Hendinga påverka likevel ikkje framsyninga av det portugisiske bidraget, då hendinga skjedde i pausen mellom det sveitsiske og det belgiske bidraget.
Ti år etter fekk bidraget til Portugal på ny ein politisk skugge over seg. Trass den delte sisteplassen vart songen «E depois do adeus», sungen av Paulo de Carvalho, ei viktig brikke i overgangen frå diktatur til demokrati i Portugal. «E depois do adeus» vart nytta som eitt av to kallesignal for å setje i gang Nellikrevolusjonen i Portugal. Då songen vart spelt på portugisisk radio klokka 22.55 om kvelden 24. april 1974, var dette eit signal til opprørarane om å forberede kuppet for å velte det sitjande regimet i Lisboa.
Three Score and Ten
«Three Score and Ten» er ein engelsk folkesong med tekst av William Delf. Songen omhandlar eit uvêr som den 8. og 9. februar 1889 som tok fleire fiskebåtar frå Hull og Grimsby ved Humber. Mellom 60 og 70 liv gjekk tapt.
William Delf var ein fiskar frå Grimsby som skreiv fleire dikt om ulukka, som han så selde for å skaffe pengar til enkene og borna som sat igjen etter mennene som forsvann på sjøen. Delf sjølv mista livet på sjøen i 1893. Etter kvart vart det skrive melodi til teksten, men ein kjenner ikkje til kven som gjorde dette. Mike Waterson er trekt fram som den mest trulege. Songen vart samla inn frå J. Pearson frå Filey i 1957 av N.A. Huddleston. Ein kopi av den originale teksten av William Delf finst i biblioteket i Grimsby i North East Lincolnshire.
Ein av dei mest kjende artistane som har spelt songen er The Watersons, som spelte songen i 1960-åra. Han er òg spelt av The Dubliners, Johnny McEvoy og mange andre.
Tekst
Refreng:
And its three score and ten boys and men were lost from Grimsby Town;
From Yarmouth down to Scarborough many hundreds more were drowned.
Our herring craft, our trawlers, our fishing smacks as well.
They longed to fight that bitter night to battle with the swell.
Methinks I see some little craft spreading their sails a-lee
As down the Humber they do glide all bound for the northern sea.
Methinks I see on each small craft a crew with hearts so brave
Going out to earn their daily bread upon the restless wave.
Methinks I see them yet again as they leave the land behind,
Casting their nets into the sea the fishing ground to find.
Methinks I see them yet again and all on board's all right,
With the sails flow free and the decks cleared up and the side-lights burning bright.
October's night was such a sight was never seen before:
There was masts, there was yards; broken spars came floating to our shore.
There was many a heart of sorrow, there was many a heart so brave;
There was many a hearty fisherlad did find a watery grave.
Skjold-klasse
Skjold-klassen er den siste generasjonen av norske MTB-ar (missiltorpetobåtar). Desse fartøya er under konstruksjon ved Umoe Mandal. Fartøya er luftputekatamaranar, og vil ha ein låg radarprofil. Prototypen til denne klassen er KNM «Skjold» som vart sjøsett i 1999. KNM «Skjold» er under utprøving og utvikling. Den vart òg testa ut av den amerikanske marinen i eitt år. KNM Skjold og Skjold-klassen er rekna for å vere verdas raskaste krigsskip.
Fakta:
Lengd: 47,5 meter
Breidd: 13,5 meter
Maksfart: 60 knop
Besetning: 16
Våpen: 8 NSM-missil, OTO Melara 76mm SR-kanon, Mistral luftvermissil, 12,7mm mitraljøse.
Sensorar: Thales MRR-3D-NG varslingsradar, SAABTech Ceros 200 opplysarradar, EDO CS-3701 ESM (radar søkemottakar), Sagem Vigy 20 EO-sensor.
Kommando- og kontrollsystem: DCN/KDA Senit 2000, NORCCIS II
Datalinkar: Link 11 og link 16.
Tidspunkt for kommandoheis:
P961 KNM Storm: april 2008
P962 KNM Skudd: august 2008
P964 KNM Glimt: april 2009
P965 KNM Gnist: juni 2009
P960 KNM Skjold: september 2009
KNM Skjold vil etter ei skipsteknisk ombygging bli overlevert Marinen våren 2006 og vil segle i to år før ho går tilbake til Umoe Mandal for integrasjon av våpensystemet. KNM Skjold vil i dei to åra ho seglast av Marinen bli nytta til ytterlegare utprøving og testing, samt opplæring av personell for manning av seriefartøya.
Falkenbergs kommun
Falkenbergs kommun er ein kommune i Hallands län i Sverige. Kommunen grensar innanfor Hallands län til Hylte kommun i aust, Halmstads kommun i søraust og Varbergs kommun i vest og nordvest. I tillegg grensar han til Gislaveds kommun i Jönköpings län i nordaust, og til Svenljunga kommun i nord og Marks kommun i nordvest, begge i Västra Götalands län. Administrasjonssenteret i kommunen er Falkenberg.
Det indre høglandet i kommunen er prega av skog, og dalbotnane har har elveavleiringar og våtmarker. Kystlinja i sør har strandstrekningar og sandvollar mellom bergknausene. Næringslivet er dominert av små og mellomstore verksemder. Mellom dei viktigaste føretaka er bryggjeriet Carlsberg Sverige AB og Gekås Ullared, som er eit av dei mest besøkte kjøpesentera i Sverige.
Administrativ historikk
Den noverande kommunen vart oppretta i to steg gjennom kommunereformene i 1952 og 1971 av Falkenbergs stad og 23 andre kommunar. I 1952 vart desse «storkommunane» oppretta: Högvad (då i Älvsborgs län), av kommunane Holsljunga, Mjöbäck og Älvsered), Morup (av Morup og Stafsinge), Ullared (av Fagered, Källsjö og Ullared), Vessigebro (av Alfshög, Askome, Köinge, Okome, Svartrå og Vessige), Vinberg (av Ljungby og Vinberg), Årstad (av Abild, Asige, Eftra, Slöinge og Årstad) og Ätran (av Gunnarp, Gällared og Krogsered). Skrea landskommun vart innlemma i Falkenbergs stad.
I 1971 danna Falkenbergs stad, saman med landskommunane Morup, Ullared, Vessigebro, Vinberg, Ätran og Årstad, samt Älvsereds församling (frå den oppløyste Högvads landskommun), Falkenbergs kommun.
Kommunevåpenet
Blasonering: På sølvbakgrunn, ein raud falk som står på eit grønt fjell med tre kular.
Dette er eit prakteksempel på eit såkalla «talande våpen», altså at våpenet illustrerer sjølve namnet. Namnet kjem frå ei borg i mellomalderen, og det eldste seglet med ein falk er frå 1500-talet. Fargevalet vart vedteke av Kongen i 1948. Etter kommunesamanslåinga vart våpenet teke i bruk i den nye kommunen. Det fanst ikkje andre våpen i området.
Det biletet av våpenet som kommunen brukar, vart teikna og teke i bruk i 1999, og ein kan sjå det på nettstaden til kommunen. Frå eit heraldisk synspunkt er det ingen skilnad i høve til den versjonen som er presentert i denne artikkelen.
Tettstader
Det er 17 tettstader i Falkenbergs kommun.
Tettstadene i tabellen er ordna etter innbyggjartal per 31. desember 2005. Administrasjonssenteret er utheva.
Langen i Tydal
Langen er ein innsjø som ligg i kommunane Røros og Tydal i Trøndelag fylke.
VM i skiskyting 2003
Verdsmeisterskapen i skiskyting 2003, den 38. i rekka, vart avvikla i Khanty-Mansijsk i Russland i tida 15. – 23. mars 2003. Det var fyrste gongen verdsmeisterskapen vart arrangert i Khanty-Mansijsk og i Russland.
Medaljevinnarane kom frå åtte land. Både Noreg og Tyskland tok kvar sine tre gullmedaljar, flest medaljar fekk Tyskland med sju (3-2-2). Tyske Ricco Groß med gull, sølv og bronse individuelt, samt gull i stafett, og norske Ole Einar Bjørndalen med to individuelle gullmedaljar, var dei mest suksessrike deltakarane i meisterskapen.
Sprint 10 km
Dato: 15. mars 2003 <br style="clear:both;" />
12,5 km jaktstart
Dato: 16. mars 2003 <br style="clear:both;" />
15 km fellesstart
Dato: 23. mars 2003 <br style="clear:both;" />
4 x 7,5 km stafett
Dato: 21. mars 2003 <br style="clear:both;" />
Sprint 7,5 km
Dato: 15. mars 2003 <br style="clear:both;" />
10 km jaktstart
Dato: 16. mars 2003 <br style="clear:both;" />
12,5 km fellesstart
Dato: 22. mars 2003 <br style="clear:both;" />
15 km
Dato: 18. mars 2003 <br style="clear:both;" />
4 x 6 km stafett
Dato: 20. mars 2003 <br style="clear:both;" />
Korssjøen
Korssjøen er ein innsjø som ligg i Røros kommune i Trøndelag fylke.
Niue
Niue ligg 2400 km nordaust for Auckland og 3900 km nordaust for Sydney i eit triangel mellom Tonga, Samoa og Cookøyane.
Historie
Niue blei folkesett av polynesarar frå Samoa rundt år 900. Nye innvandrarar eller erobrarar kom frå Tonga på 1500-talet. Det niuiske språket er eit polynesisk språk som er nærast i slekt med tongansk.
Øya blei vitja av misjonærar frå London Missionary Society i 1846. I 1887 tilbaud kong Fata-a-iki øya til Det britiske imperiet i frykt for andre kolonimakter. Øya blei britisk protektorat i 1900, men annektert av New Zealand i 1901. Øya fekk valet i 1974 om ho ville bli sjølvstendig, sjølvstyrande eller framleis vera styrt av New Zealand, og valde sjølvstyre i ei folkeavstemming. Øya er i dag styrt av Niue-forsamling, Niue Fono Ekepule.
Gainsbourg Confidentiel
Gainsbourg Confidentiel er det femte albumet til Serge Gainsbourg og kom ut i 1963. Som det førre albumet Serge Gainsbourg N° 4 frå året før er det eit reint jazzalbum, men likevel eit ganske så anneleis album. Dette var første albumet til Gainsbourg der han ikkje samarbeida med Alain Goraguer, og der han tidlegare hadde spelt med eit stort orkester er alle songane på Gainsbourg Confidentiel strippa ned til eit svært sparsommeleg arrangement med berre Gainsbourg sjølv på vokal, Michel Gaudry på kontrabass og Elek Bacsik på elektrisk gitar og ingen trommer. Dette var derimot siste albumet der Gainsbourg spelte jazz.
Tekstane omhandlar mellom anna tema som kjærleik, barbermaskinar, fotoapparat, walkie-talkiear og vakre togreiser.
Innhald
Alle songar er skriven av Serge Gainsbourg, bortsett frå der anna er nemnd.
Nokre CD-utgåver frå 2001 inneheldt òg 9 spor frå eit konsertopptak frå 1963.
Knapper
Knapper er ei bygd i Nord-Odal kommune i Innlandet fylke. Staden ligg ved fylkesveg 265, seks kilometer nordom Mo i Odal. Frå Knapper til kommunesenteret Sand i Odal er det tolv kilometer.
Staden har daglegvarebutikk med post i butikk.
Knapper har tidlegare oppfylt SSB sin tettstaddefinisjon, sist i 2009 med 212 innbyggjarar.
Shuhei Hotta
Shuhei Hotta er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Consadole Sapporo, Blaublitz Akita og Ehime FC.
Junki Yokono
Junki Yokono er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Consadole Sapporo, Zweigen Kanazawa og Fukushima United FC.
Strømm
Strømm er ein tidlegare sjølvstendig kommune som har høyrt til både Buskerud og Vestfold fylke. Strømm vart skipa som Strømm formannskapsdistrikt i 1837, men alt i 1838 slegen saman med Svelvik, og under namnet Svelvik formannskapsdistrikt vart området overført frå Buskerud amt til dåverande Jarlsberg og Larvik amt (Vestfold).
I 1845 vart Strømm og Svelvik delte i to sjølvstendige kommunar: Strømm (Strømmen) med 794 og Svelvik med 1 201 innbyggjarar.
1. januar 1964 vart Strømm og Svelvik på nytt slegne saman til ein kommune med namnet Svelvik. Strømm hadde ved samanslåinga 2 618 innbyggjarar.
Jacob Modalsli var frå Strømm.
Asker rådhus
Asker rådhus, hovudbygningen for den kommunale administrasjonen i Asker kommune, ligg i ein park på eit høgdedrag på Asker, rett sør for og ikkje langt frå hovudbøla på dei tidlegare Asker-gardane. Både kommunen og det tettbygde, småbyliknande område som rådhuset ligg i, har namn etter desse gardane.
Vedtaket om å byggje rådhuset vart gjort av kommunestyret i 1958, og huset vart teke i bruk 27. desember 1963, men ikkje offisielt innvigd før våren 1964. Både før og under bygginga var det strid og diskusjonar om kostnadene, om arkitekturen og om den kunstnariske utsmykkinga, og undervegs vart det til dømes gjort endringar til billegare løysingar i valet av materialet i fasadane på bygningen.
Rådhuset er utforma som ei høgblokk med lågblokker attmed, bygd i mørk betong, som er gjeven ein særleg struktur ved at yttersjiktet på betongen er hogt vekk etter utstøypinga, slik at flatene er ruglete. Fasadane på både på høgblokka og lågblokkene er elles kjenneteikna av at dei horisontale linene er sterkt framheva ved at store vindauge i lange, vassrette band er dregne attende i høve til ytterveggane. Arkitektfirmaet Lund & Slaatto har teikna bygningen, som i 1964 vart heidra med utmerkinga Betongtavlen for framifrå arkitektur i betong.
Passing Strangers
«Passing Strangers» er ein song av Ultravox, gjeven ut som den andre singelen frå albumet Vienna den 15. oktober 1980.
Det er ein kjapp, gitardominert song som minner om John Foxx-perioden i Ultravox. «Passing Strangers» klarte ikkje å følgje opp topp 30-plasseringa på singellista etter «Sleepwalk». Han stoppa på 57. plassen i Storbritannia. Musikkvideoen vart regissert av Russell Mulcahy med Barbie Wilde og Tok frå Tik & Tok i roller.
B-sidene til singelen var to konsertopptak, «Face To Face» og ein coverversjon av Brian Eno-songen «King's Lead Hat».
Smålands nation i Uppsala
Smålands nation er ein av tretten nasjonar for studentar ved universitetet i Uppsala. Studentsambandet sine tradisjonar vert ført attende til 1600-talet, med formell oppretting i 1645. Smålands nation er kalla opp etter landskapet Småland i Sverige.
Smålands nation er eit samband først og fremst for studentar fødde i eller med vitnemål frå gymnas i opptaksområdet, Jönköpings og Kronobergs län.
Inspektørar (Inspektorer)
Nuvarande inspektor (sedan 1998) är professor Carl Reinhold Bråkenhielm.
Ål kommune
Ål kommune ligg nord i Hallingdal i Viken fylke. Kommunen grensar i aust til Gol og Nes, i sør til Nore og Uvdal, i vest til Hol, i nordaust til Hemsedal og i nordvest til Lærdal i Sogn og Fjordane. Kommunegrensene til Ål kommune vart endra i 1979, då eit mindre område vart overført til Hemsedal, og i 2005 då eit mindre område vart overført frå Hol.
Administrasjonssenteret i kommunen er Ål, som har vidaregåande skule og folkehøgskule. Lokalavisa er Hallingdølen, som kjem ut tre dagar i veka.
Geografi
Ål kommune strekkjer seg mot nordvest til fylkesgrensa mot Sogn og Fjordane. Ål er ein utprega fjellkommune, der over 80 % av arealet er fjell og vidde over 900 moh., med nesten 1700 sjøar og vatn. Det høgste fjellet i kommunen er Raudbergskarvet (1819 moh.) i nordvest på grensa til Lærdal kommune. Eit anna markant og høgt fjell er Reineskarvet (1791 moh.). Hallingdalen dannar hovuddalen i Ål kommune og går gjennom kommunen i den sørlege delen i retning vest–aust, og Hallingdalselve dannar i Ål den lange og smale Strandefjorden. Ål kommune har to tettstader, Ål og Torpo. I tillegg har kommunen bygdene Vats, Leveld, Votndalen, Torpo, Uppheim, Kvinnegardslia, Øvre-Ål, Sundre, Breie og Strand.
Næringsliv
Ål har eit allsidig næringsliv (med ei fordeling av sysselsette på primærnæring 11%, industri 13%, bygg og anlegg 10%, tertiærnæring 29% og offentleg forvaltning 33% ).
Det er mykje eng og beitemark i kommunen og fleire setrar er framleis i drift. Turistnæringa er ei viktig satsing i Ål med kring 2500 hytter, nokre hotell, to alpinanlegg og fleire preparerte løyper, men kommunen er ikkje ein like utprega turiststad som Geilo, Gol og Hemsedal. I tettstaden Ål kjem avisa Hallingdølen ut tre gonger i veka, på tysdagar, torsdagar og laurdagar.
Ål er eit skulesenter, med Ål vidaregåande skule og Ål folkehøyskole og kurssenter for døve. Fram til sommaren 2018 hadde Ål vidaregåande skule også ei avdeling for landbruksutdanning på Torpo (Fjellandbruksskolen Lien).
Hallingdal Sjukestugu er distriktsmedisinsk senter i Hallingdal og ligg på Sundre.
Samferdsel
Bergensbanen går gjennom Ål kommune, på sørsida av dalen med stasjonane Ål og Torpo. På nordsida av dalen går riksveg 7 Oslo–Bergen. Det er fylkesveg nordover til bygdene Leveld og Vats, og opp til Myking gjennom dalføret til Kvinda. Fleire av vegane i fjellet er bygd ut i samband med kraftutbygginga.
Mellomaldermusikk
Musikk i mellomalderen er musikk frå perioden mellom om lag år 500 og 1400. Musikken er i stor grad anonym og er i størstedelen av perioden dominert av kyrkjeleg musikk, særskild gregoriansk song. Først ved 1300-talet vart det vanleg at komponistnamnet følgjer musikken. På omtrent same tid vart fleirstemd musikk populært og då spelar omgrepet ars nova ei markant rolle.
Kunstmusikk/kyrkjemusikk
Kunstmusikk frå mellomalderen er stort sett einstydande med kyrkjemusikk, fordi det var denne musikken som vart sett på som viktig nok til å noterast ned, etter som det var både tungvint og dyrt å notere på pergament på denne tida. Det fanst derimot òg ein rik kultur av verdsleg musikk.
Framvekst av musikk-notasjon
Eit viktig trekk ved det ein tenker på som klassisk musikk, er at han er notert ned på notar. Det moderne notasjonssystemet for musikk har røter i kyrkjemusikken i mellomalderen. Det vart etterkvart viktig å notere ned standardrepertoara i kyrkjemusikken, den gregorianske songen, og neumene, forløparen til moderne notasjon, vart utvikla.
Ars antiqua
Perioden frå 1250-1300 vert kalla ars antiqua. I denne perioden voks fleire sjangrar fram, som motett, den polyfone cantilenaen, og teknikken hoquetus. Det viktigaste var kanskje at den moderne måten å notere rytme på gradvis vart utvikla.
Ars nova
1300-talet vart skildra alt i samtida som ars nova (Den nye kunsten). Italia opplevde ein velstandsperiode, og utvikla eit rikt kulturliv. I Italia vert epoken skildra som trecento. Den klassiske musikken byrja til ein viss grad å lausrive seg frå kyrkja.
Italienske komponistar:
Musikkformer:
Toleranse
Toleranse (avleidd frå latin tolerantia, 'det å halde ut, tole') er ein posisjon der ein godtek noko som avvik frå norma. Det vert brukt både i naturvitskaplege, tekniske og medisinske samanhengar og i sosiale og kulturelle samanhengar (naturbaserte og kulturbaserte vurderingar).
Toleransens logikk
Toleranse gjeld like mykje uttrykte verdiar og oppfatningar som handlingar eller praksis. Men det er som regel større utfordringar knytte til det å tolerere handlingar enn synspunkt. Skal det å vise toleranse gje meining, må det vere område der det finst to ulike verdisett hjå 1. meg eller oss og 2. andre. Verdien i det å tolerere vil då vere annleis enn verdiane i det som vert tolerert. Toleranse er sjølv er eit tredje, overordna verdisett som styrer over dei to første.
Falsk og sann toleranse
Ein total relativisme (alt er like greitt) kan òg kallast falsk toleranse, men ei meir nøytral nemning er relativistisk toleranse. Ekte eller ikkje-relativistisk toleranse oppstår når nokon er usamde, vurderer og handlar ulikt, men godtek desse skilnadene. Under eit måltid med både vegetarianar og ikkje-vegetarianar, godtek begge den andre sine førestillingar om mat, vurderingane av han og handlingane i høve til maten, ein bryr seg ikkje om kva dei andre skal ete og ikkje ete. Ein forlet ikkje bordet berre fordi ein er usamd om dette. Å tru at berre ein sjølv har rett, er altså ikkje intolerant i seg sjølv (= «ekte» toleranse).
Toleransens grenser
Dei fleste opererer med grenser for toleranse av handlingar, det vil seie nokre handlingar vert alltid vurderte som heilt gale, til dømes frå klåre døme som folkemord, terror eller tortur - til meir uklåre, som krig for å hindre dette.
Toleranse i praksis
Toleranse er mykje framme i ordskiftet om praksisar i det fleirkulturelle samfunnet, til dømes i spørsmål om forbod mot klede som det muslimske skautet (hijab), omskjering av barn, føremålformuleringar i skolen og om ein skal ha ein statleg religion. Det er òg mykje drøfta i Noreg kva ein sjølv og fellesinstitusjonar med skulen i spissen skal gjere i høve til kollektive handlingar og vanar (tradisjonar) om dei bryt med eigne verdiar og tradisjonar, til dømes høgtidsmarkeringar i samband med jul, påske, pinse (med kristen rot); nasjonaldag/nasjonalsong/flagg (med kristen-nasjonal rot); ramadan, id (med muslimsk rot) og liknande. Når vi som individ eller samfunn møter nye skikkar og verdiar har vi i prinsippet tre moglege strategiar: ekskludering, inkludering eller pluralisering. Ekskludering er direkte avvising (intoleranse). Inkludering er å innlemme noko i eigen praksis, t.d. når norske skular byrjar å markere høgtider i andre religionar enn kristendomen eller norske barn feirar Halloween. Pluralisering er at vi tolererer det nye på line med etablerte skikkar, utan at vi sjølve tek del i det, t.d. kjøt frå rituell slakting av dyr. I det fleirkulturelle Noreg ser vi stendig alle desse tre strategiane i bruk. Vi seier då at tvangsekteskap og kjønnslemlesting vert ekskludert, bygging av moskear akseptert og såleis handsama med ein pluralistisk strategi, medan nye mattradisjonar vert inkludert.
Toleranse som ei stendig kritisk analyse
I drøftingane av slike toleransespørsmål vil ein måtte gjere klårt korleis ein grunngjev haldningane sine, det vil seie kva for argument ein kan finne som stør dei. Toleranse kan òg vere grunn eller djup. Grunn toleranse kallar ein det når noko berre ukritisk overtek den tolerante haldninga frå andre eller frå nedskrivne reglar (til dømes formulert som menneskerettar). Djup toleranse kan ein kalle det når ein ser på toleranse som noko ein lyt arbeide kritisk med heile tida, i refleksiv arbeid med tradisjonane.
Historikk
Eit tidleg døme på toleranse kjem frå persarherskaren Kyros den store på 600-talet f.Kr., som på Kyros-sylinderen erklærte at han førte gudar attende som den tidlegare herskaren hadde ført bort og erklærte at alle folk i riket skulle få leva i fred. Han er hugsa i Bibelen som den som lét israelsfolket venda tilbake frå eksil til heimlandet sitt og støtta gjenreisinga av Tempelet i Jerusalem. Ein endå klarare toleranse for ulike menneske og religionar kjem frå keisar Asjoka den store, som levde på 300-talet f.Kr. i eit India der både buddhismen, djainismen og den brahminske hinduismen hadde fotfeste. I sine edikt la han vekt på å respektera og æra andre truer enn den ein sjølv høyrde til.
I fleire ulike oldtidsrike levde ulike folkegrupper fredeleg og tolerant saman. Romarriket tolererte til dømes alle religionar så lenge dei ikkje truga riket. Dette medførte at ein frå tid til anna undertrykte uroskapande Isis-dyrkarar og opprørske jødar, men elles godtok ulike religionar og folkeslag. Den nye kristendommen blei møtt med skeptis og forfølging, men også periodar med toleranse. I 311 gav keisar Galerius (og dei to andre triumviran Licinius og Konstantin) ut eit toleranseedikt som gav fritt leide for kristendom i riket. Ved slutten av 300-talet var kristendom blitt statsreligion medan heidenskap ikkje lenger blei tolerert. Andre døme på politiske markeringar av toleranse er det svenske toleranseediktet og fredspakta etter trettiårskrigen i Westphalen.
Statikk
Statikk er ei grein av fysikk som omhandlar analyser av kreftene og kraftmomentet på eit fysisk system i statisk likevekt. Det vil seie analysen av eit system i ein tilstand som ikkje endrar seg over tid, eller der komponentane og strukturane ligg i ro og dei eksterne kreftene er i likevekt. Når eit system er i statisk likevekt vil systemet anten ligge i ro, eller flytte seg med konstant fart gjennom massesenteret sitt. Eit system som ikkje har noko bestemt likevektsstilling vert kalla astatisk.
Newton si andre lov impliserer at nettokrafta eller netto kraftmoment på kvart lekam i systemet er null. Det vil sei at for kvar kraft på ein lekam, må det vere ei anna kraft som er like stor og motsett retta. Ut frå desse vilkåra kan ein finne storleikar som fysisk stress eller trykk. Nettokreftene som er lik null vert kalla det første vilkåret for likevekt, og netto kraftmoment lik null vert kall det andre vilkåret for likevekt. Sjå statisk faktor.
Statikk vert grundig brukt i analysar av strukturar, til dømes i byggteknikk. Materialstyrke er eit felt innan teknikk som i stor grad byggjer på utrekningar av statisk likevekt.
Hydrostatikk er studiet av væsker som ligg i ro. Her analyserer ein system i statisk likevekt, som involverer krefter på grunn av mekaniske væsker. Ein av eigenskapane for ei væske i ro, er at når ei kraft virkar på ein partikkel i væska, vil kreftene vere like stor i alle retningar. Viss kreftene ikkje var det, ville væska ha byrja å flytte på seg i retninga der resultantkrafta var størst. Dette konseptet vart først formulert av den franske matematikaren og filosofen Blaise Pascal i 1647 og vart seinare kjend som Pascals lov. Denne lova er svært viktig innan hydraulikk. Galileo Galilei gjorde òg mange framsteg innan hydrostatikk.
I økonomi har «statisk» analyse i hovudsak den same tydinga som i fysikk. Sidan Paul Samuelson gav ut Foundations of Economic Analysis i 1947 har fokuset vore på komparativ statikk, t.d. samanlikning av ei statisk likevekt med ei anna, utan særleg diskusjon om prosessane som skjer mellom dei – bortsett frå å merke seg dei ytre årsakene som førte til endringa.
Gainsbourg Percussions
Gainsbourg Percussions er det sjette albumet til Serge Gainsbourg og kom ut i 1964. Albumet er eit av dei første etnopopalbuma som vart laga og inneheld mykje nordafrikanske og karibiske rytmar i ein pop- og jazzstruktur. Albumet skil seg kraftig ut frå det meste anna musikk som vart laga på midten av 1960-talet.
Albumet opnar med «Joana» og «Là-Bas C'est Naturel» som er særs etniske med kvinner på afrikansk song og heftige afrikanske rytmar. Ein finn derimot òg meir tradisjonelle jazzspor, som «Machins Choses», «Coco & Co» og «Pauvre Lola» («Stakkars Lola»), men sistnemnd har ein typisk Gainsbourg-tvist med ungpikelatter gjennom heile songen frå France Gall. Vidare finn ein meir latinske songar som «Les Sambassadeurs» (samba) og «Couleur Café» og «Ces Petits Riens» (bossanova),
Den etniske «New York - U.S.A.» vart ein liten hit for Gainsbourg. Det er ein underleg liten song med berre perkusjon og vokal der Gainsbourg og eit kor syng «J'ai vu New York, New York U.S.A.» (Eg såg New York, New York USA) i refrenget, medan resten av teksten stort setter er ei opplesing av bygningar i New York (Rockfeller Centre, International Building, Panamerican Building, Bank of Manhattan osv.) «Marabout» er ein song i same gate med berre perkusjon og vokal.
Mange av songane dukka opp på samleplata Couleur Café nokre år før resten av albumet vart gjeve ut på CD i 2001.
Albumet er arrangert av Alain Goraguer.
Innhald
Alle songar er skriven av Serge Gainsbourg.
Bertschikon bei Attikon
Bertschikon bei Attikon (eller Bertschikon) er ein kommune i distriktet Winterthur i kantonen Zürich i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 506 meter over havet.
Kommunen består av over 30 landsbyar, grender og spreidde hus langs grensa til kantonen Thurgau.
Dverg
Ordet dverg kan referera til ulike ting:
Asker kulturhus
Asker kulturhus er ein kommunal bygning på Asker i Asker kommune med kino-, teater-, konsert- og forsamlingssalar, møterom, restaurant, ungdomssenter med kafé og rom for ulike kreative aktivitetar, eldresenter, lokale for Asker bibliotek, og i tilknyting til biblioteket dessutan eit lokale som vert nytta av Asker kunstforening til salsutstillingar for biletkunst. Bygningen har òg areal som vert leigd ut til ymse verksemder.
Kulturhuset er i fem høgder, og i tillegg ein kjellar med kinolokale. Fasadane er dominert av store glasflater og av ein berekonstruksjon av stålsøyler. Huset ligg attmed det store bygningskomplekset Trekanten med eit stort kjøpesenter, fleire restaurantar, kafear, kontor og garasjehus, og inngår i og for seg i det same komplekset, men har eigen hovudinngang frå den opne plassen og parken Bakerløkka, der det mellom anna er laga til ein avtrappa pyramide av steinblokker som representerer alle bergartane som finst i Asker kommune.
Kulturhuset vart opna ved årsskiftet 2004/2005, og er etterfylgjaren til Samfunnshuset i Asker, som vart opna våren 1982 med profesjonelle teaterscener, kino og tidsmessig biblioteklokale. Samfunnshuset, som var ein bygning med fasadar av raud teglstein til liks med fleire av dei andre bygningane i området, vart for mesteparten rive ned heilt til grunnmuren då det noverande og mykje større kulturhuset skulle byggjast på den same staden og på arealet attmed, etter vedtak i kommunestyret i Asker i 2002. Men sjølv etter den gjennomgripande nedrivinga og nybygginga som har gått føre seg, vert likevel alderen på kulturhuset som kulturinstitusjon rekna frå opninga av Samfunnshuset i 1982, og trettiårsjubileet for Asker kulturhuset markert hausten 2012.
Asker kulturhus gjev rom til eit breitt spekter av ulike tilbod til ålmenta, med mellom anna eit allsidig program av føredrag, konsertar og framsyningar innanfor mange ulike sjangrar og for alle aldersgrupper, og ofte med nasjonalt og internasjonalt vidgjetne artistar. Huset har òg utstyr for å kunne leige ut lokale til verksemder og organisasjonar for konferansar og liknande.
Gasskonstant
Gasskonstanten (og kalla den universelle gasskonstanten eller den ideelle gasskonstanten) er ein fysisk konstant brukt i tilstandslikninga for å knyte saman forskjellige grupper av tilstandsfunksjonar med kvarandre. Gasskonstanen har symbolet R. Det er eit anna namn for Boltzmannkonstanten, men når han vert brukt i den ideelle gasslova vert han vanlegvis uttrykt med eininga energi per kelvin per mol i staden for energi per kelvin per partikkel.
I den enklaste forma av tilstandsliknina, den ideelle gasslova, oppstår gasskonstanten som: der P er trykket til ein ideell gass, T er temperaturen, og \tilde{V} er det molare volumet. Denne kan òg skrivast som: der V er volumet til gassen, og n er talet på mol.
R oppstår òg i Nernst-likninga og Lorentz-Lorenz-formelen.
Verdien av gasskonstanten er:
Dei to tala i parantes viser utryggleiken (standard avvik) i dei to siste tala av verdien.
Forholdet til andre konstantar
Boltzmannkonstanten kB (ofte forkorta til k) kan brukast for dei andre formene av den ideelle gasslova ved at ein brukar talet på partiklar i staden for talet på mol av ein gass. Dette krev at ein i tillegg bruker Avogadros tal, NA
Ein kan då uttrykke den ideelle gasslova direkte i form av Boltzmannkonstanten:
Ernst Gideon von Laudon
Baron Ernst Gideon von Laudon (opphavleg Laudohn eller Loudon, ) var ein austerriksk feltmarskalk og ein av dei mest suksessrike kommandantane på 1700-talet. Han vart visstnok hylla av Aleksander Suvorov som læremeisteren sin.
Gasskonstant
Forholdet til andre konstantar
der N = nNA er det faktiske talet på molekyl.
Ernst Gideon von Laudon
Bakgrunn
Von Laudon var fødd i Tootzen (Ļaudona) i dagens Latvia. Familien Laudohn hadde tyske, lettgalliske og skotske anar, og hadde slått seg ned nær Ļaudona aust i Latvia før 1432. I 1732 vart Laudon send inn i den russiske hæren som kadett. Han tok del i feltmarskalk Munnich si omleiring av Gdańsk i 1734 under den polske arvefølgjekrigen og i den russisk-tyrkiske krigen i 1735-1739.
Han var ikkje nøgd med framtidsutsiktene sine i det russiske forsvaret i 1741 og søkte militærteneste andre stader. Han søkte først hos Fredrik den store, som ikkje ønskte tenestene hans. I Wien hadde han større lukke og vart kaptein i frikorpset til Trenck. Han tok del i herjingane deira, men ikkje grusamheitene, fram til han vart skadd og fanga i Alsace. Han vart sleppt fri etter kort tid av den austerrikske armeen.
Vidare tente han under Trenck i dei schlesiske fjella i 1745, der han utmerkte seg som ein god leiar. Han var òg til stades under slaget ved Soor. Han tok avskjed kort tid etter på grunn av lovløysa krigskameratane hans synte og den lange ventetida i fattigdom. Etter lang tid vart han gjort kaptein av eit regiment, og hadde dei neste ti åra ein delvis militær, delvis administrativ jobb i Karlstadt-området. Ved Bunich, der han var stasjonært, bygde han ei kyrkje og planta ein eikeskog som i dag har namnet hans. Han vart forfremma til oberstløytnant då sjuårskrigen braut ut og han vart kalla til felten igjen. Det var frå denne tida han vart kjend som soldat. Han vart raskt forfremma til oberst og utmerkte seg gong på gong, og vart i 1757 Generalfeldwachtmeister (generalmajor for kavaleriet) og ein riddar i den nyoppretta Maria Teresia-ordenen.
Sjuårskrigen
I felttoget i 1758 kom han ut i kamp som øvstkommanderande og gjorde det så godt at Fredrik den store måtte gje opp omleiringa av Olomouc og trekke seg attende til Böhmen (slaget ved Domašov, 30. juni). Han vart forfremma til visefeltmarskalk og synte seg igjen som ein aktiv og dristig kommandør i slaget ved Hochkirch. Han fekk status som Freiherr i den austerrikske adelen av Maria Teresia og innlemma i adelskapet i Det tysk-romerske riket av ektemannen hennar, keisar Frans I. Maria Teresia gav han òg storkrossen i ordenen ho hadde oppretta og ein eigedom nær Kutná Hora i Böhmen.