cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abu Hisani
Abū Ḩişānī eller Abū Ḩaşānī er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Evermann Cove
Evermann Cove er ei vik 0.2 nautiske mil lang og som ligg like sørvest for Jordan Cove langs sørsida av Birdøya i Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Biological Expedition, 1958–59, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Barton W. Evermann, som var ein amerikansk zoolog i Bureau of Fisheries, 1891–1914, og spesialist i administrative og rettslege problem knytte til pelsselen.
Ripon
Ripon er ein by i grevskapet North Yorkshire i England. Han har kring 16 000 innbyggjarar og er ein katedralby og marknadsby som ligg der elvane Ure, Laver og Skell renn i hop. Byen er kjend for Riponkatedralen og Ripon Racecourse. Sjølve byen er litt over 1300 år gammal og er ein av berre to byar med status som city i North Yorkshire. Den andre er York.
Stuingsplan
Stuingsplan  er eit dokument som viser der dei ulike varene er lasta i eit skip, til dømes tankskip, kva for slag olje i kva for rom. I bulkskip kan det til dømes visa til kva for slag kunstgjødsel ein skal ha i dei ulike romma. For tørrlasteskip vert lasta fordelt over heile båten.
Planane er brukt til å maksimera økonomien i shipping og tryggleik om bord.
Ripon
Historisk var byen ein del av West Riding of Yorkshire. Ripon er den fjerde minste byen med status som city i England. Han ligg 18 km sørvest for Thirsk, 26 km sør for Northallerton og 19 km nord for Harrogate. I tillegg til katedralen og bilbanen trekkjer Ripon turistar fordi han ligg nær verdsarvstaden Studley Royal Park og Fountains Abbey.
Eric Clapton av Eric Clapton
Eric Clapton er debutalbumet til den britiske rockemusikaren Eric Clapton som soloartist. Det kom ut i august 1970 på Atco og Polydor Records.
Bakgrunn
Etter å ha spelt i suksessrike band som The Yardbirds, John Mayall & the Bluesbreakers, Cream og Blind Faith, spelte Clapton inn eit album under sitt eige namn seint i 1969 og tidleg i 1970.
Innspeling
Songen «Let it Rain» var opphavleg spelt inn med ein annan tekst som «She Rides». Det vart gjort tre miksar av albumet, ein av Delaney Bramlett, ein av Tom Dowd og ein av Clapton sjølv. Dowd-miksen vart nytta for det endelege albumet. Bramlett sin miks finst på luksusutgåva som kom på CD i 2006.
Sprovstinden
Sprovstinden ligg i Vestnes kommune, på sørsida av Skorgedalen. Toppen er lett å gå opp vestryggen eller austryggen, som begge er lette å nå sørfrå.
The 30th Anniversary Concert Celebration
The 30th Anniversary Concert Celebration er eit dobbelt konsertalbum til ære for Bob Dylan som 30 år som plateartist. Konserten vart innspelt i oktober 1992 i Madison Square Garden i New York City framført av mange kjente musikarar. Mot slutten av konserten spelar Bob Dylan sjølv eit par nummer. Husbandet for kvelden var overlevande medlemmer av Booker T. and the MG's: Booker T. Jones på orgel, Donald «Duck» Dunn på bass og Steve Cropper på gitar. Med seg hadde dei trommeslagaren Anton Fig for den avdøde Al Jackson, og trommeslagaren Jim Keltner.
The 30th Anniversary Concert Celebration nådde 40. plass på albumlista i USA etter det kom ut i august 1993, like før Dylan gav ut det andre folkemusikkalbumet sitt på eit år, World Gone Wrong. Konserten vart òg gjeven ut på VHS same året.
Teknisk
David Hewitt Engineer Remote Recording Services Silver Truck
+ se thélo
«+ se thélo» (gresk + σε θέλω, gresk for '+ eg vil ha deg'), òg skrive som «Kai se thélo» (gresk Και σε θέλω, gresk for 'Og eg vil ha deg'), er ein singel av den greske songaren Sákis Rouvás frå albumet Írthes, gjeve ut som ein radiosingel 17. juni 2008 i Hellas og på Kypros. Han var òg med på nyutgjevinga av albumet Írthes, This Is Our Night. Songen er skriven av Víki Gerothódorou og Dimítris Kontópoulos.
Sandy i Bedfordshire
Sandy  er ein liten marknadsby i grevskapet Bedfordshire i England. Han har kring 11 000 innbyggjarar og ligg mellom Cambridge og Bedford. Området er dominert av åsane Sand Hills. Elva Ivel renn gjennom Sandy.
Sandy er kanskje mest kjend i dag som hovudkvarteret til RSPB.
Børre Knudsen
Børre Arnold Knudsen var ein norsk luthersk teolog og prest. Han var kjend som ein av dei mest markante motstandarane av framprovosert abort i Noreg. Etter å ha trassa staten og leiinga i Den norske kyrkja, vart han biskop i det uavhengige Strandebarm prosti frå 1997 til 2008.
Prestegjerning og abortmotstand
Børre Knudsen vart utdanna cand. theol. ved Det teologiske fakultetet ved Universitetet i Oslo i 1966. I 1967 vart han ordinert til prest i Bergen domkyrkje av dåverande domprost Per Lønning. Knudsen vart kallskapellan i Balsfjord i Troms frå 1968 og sokneprest same stad i 1971.
Etter at Stortinget i 1978 lovfesta fri abort, la Knudsen i 1979 ned delar av embetet som sokneprest i Balsfjord. Med aksjonane mot nazifiseringa av kyrkja under okkupasjonen som førebilete, nekta han å utføre den statlege delen av embetet, men utførte dei kyrkjelege embetspliktene. I 1980 reiste Staten ved kyrkjeminister Einar Førde avskilsak mot Knudsen for embetsforsømming. I Malangen heradsrett vart Knudsen frikjend. Domstolen la til grunn at abortlova var uforeinleg med evangelisk-luthersk religion og dermed i strid med § 2 i Grunnlova. Hausten 1983 kom den endelege dommen frå Høgsterett. Knudsen vart då frådømd Balsfjord sokneprestembete, men heldt fram som pastor for ein fri kyrkjelyd i lokalområdet.
Børre Knudsen leidde frå 1978 mange aksjonar mot lova som opna for framprovosert abort. På store delar av 1980- og 1990-talet iscenesette han fleire protestaksjonar, særleg saman med presten Ludvig Nessa. Dei aksjonerte med salmesong og bøn ved gynekologiske avdelingar ved fleire sjukehus, gjorde symbolske fostergravferder og brukte fosterdukker innsmurde i ketsjup som verkemiddel i ulike samanhengar. Mange av dei symbolske aksjonane, som då Knudsen på den jødiske forsoningsdagen (yom kippur) knelte ned føre Stortinget og tømde eit kar med bukkeblod over hovudet, fekk stor merksemd i media og presse. Både ved denne og mange andre høve vart Knudsen og dei som aksjonerte i lag med han, arresterte av politiet. I 1987 danna Knudsen og Nessa protestorganisasjonen Aksjon Nytt Liv. Frå 4. til 24. oktober 1994 var Knudsen innsett i Tromsø Kretsfengsel for demonstrasjonane sine mot abort.
Saman med prestane Per Kørner, Ludvig Nessa og Ragnar Andersen, oppretta Børre Knudsen på slutten av 1980-talet eit nettverk som dei kalla for Strandebarm prosti. I 1997 vart dette netterket utvida, då Finnmarksprestane Arne Thorsen og Olav Berg Lyngmo braut tilsynet med biskop Ola Steinholt på grunn av standpunkta hans i homofilispørsmålet. Saman med dei andre prestane i «Strandebarm prosti» valde dei å utpeike og vigsle Knudsen til alternativ «motbiskop». Dei gav han då tittelen biskop av «Strandebarm prosti av Den norske kyrkja i eksil». Thorsen og Lyngmo vart i kjølvatnet av desse hendingane frådømde retten til å verke som prestar. I oktober 2008 opplyste avisa Vårt Land at Knudsen frå 1. november ville trekkje seg som biskop i Den norske kyrkja i eksil, elleve og eit halvt år etter at han vart vigsla i Kautokeino kyrkje. Knudsen understreka at avgangen utelukkande hadde utgangspunktet sitt i hans eiga helse.
Børre Knudsen var listetopp for Abortmotstandernes liste i sju fylke ved stortingsvalet 2005. Han vart dei seinare åra merkt av Parkinsons sjukdom.
Han gifta seg i 1964 og hadde fem born.
Salmediktning
Som salmediktar høyrer han til i tradisjonen frå Petter Dass, Kingo, Brorson og Grundtvig. I 1976 utgav han, saman med Willy Abildsnes og Bjørn Bjørneboe, salmeheftet Det hellige bryllup, der drygt 20 salmar er skrivne av Børre Knudsen. Salmesamlinga har særleg fokus på sakramentsteologi og bruremystikk. Saman med kyrkjemusikarane Trond Kverno og Johan Varen Ugland utgav Knudsen og Abildsnes i 1980 Sangverk for Den norske kirke, ei salmebok med tradisjonelle salmar, eigenproduserte salmar og salmar av andre moderne norske salmediktarar, som t.d. Eyvind Skeie. Ein del av Knudsens salmar er tatt i salmebøkene til Den katolske kyrkja, Det evangelisk Lutherske Kirkesamfunn og Den svenske kyrkja, men Knudsen har nekta dei inntatt i Norsk Salmebok. Knudsens dåpssalme «Farao nådde oss» er likevel kommen med i salmeboktillegget Salmer 1997.
Bøker om Børre Knudsen
Allereie i 1979 kom heftet Statens religionsvesen og Jesu Kristi kirke – aktstykker til Børre Knudsen-saken redigert av Alf B.*Oftestad. Børre Knudsen-dommen i Malangen heradsrett og Børre Knudsen-saken og høyesterettsdommen vart utgjevne på Universitetsforlaget i 1982 og 1983. I 1982 vart òg Hva nå – Børre Knudsen av Dag Stange utgjeven på Vårt Land forlag. Året etter utgav Arne R. Hagen både Arbeiderpartiet oppunder messeserken – *avskjedssaken mot sokneprest Børre Knudsen og Jusen i Knudsensaken. I 1988 utgav Niels Chr. Geelmuyden ein biografi om Knudsen med tittelen En prest og en plage.
I høve 70-årsdagen til Børre Knudsens i 2007 gav Luther Forlag ut festskriftet  Som en ild går Åndens ord  med skribent og prest Boe Johannes Hermansen som hovudansvarleg redaktør.
Samfundets Støtter
Samfundets Støtter er eit skodespel av Henrik Ibsen frå 1877. Stykket hadde premiere på Odense Teater den 14. november 1877. Handlinga går føre seg i huset til konsul Bernick i ein mindre norsk kystby.
Tony Hymas
Anthony James Keith «Tony» Hymas er ein engelsk klaverspelar og komponist.
Hymas byrja som korsongar i Exeter Cathedral, og då han var ferdig med skulen tok han pianotimar hos Harold Rubens ved Royal Academy of Music. Som pianist for Ballet Rambert skreiv Hymas musikken for Glen Tetley sin Rag Dances i løpet av åtte dagar. Då han slutta hos Rambeert, byrja Hymas å spele som studiomusikar i London i 1970-åra.
Han spelte i lag med Jack Bruce i Jack Bruce Band mellom 1976 og 1978. Hymas vart så ein av musikarane til Jeff Beck, og spelte på den første plata med han i 1980 på albumet There & Back. I løpet av åra har han skrive mange melodiar for Beck, inkludert «Angel Footsteps» og «Brush with the Blues». I 1980 henta Hymas og eit anna medlem i bandet til Beck, Simon Philips den skotske songaren Jim Diamond og i lag skipa dei Ph.D., som fekk ein hit i Storbritannia med songen «I Won't Let You Down» i 1982. Gruppa vart oppløyst i 1983 då dei neste singlane deira selde dårleg, og Diamond gjekk attende til ein solokarriere. Hymas fortsette å samarbeide med Diamond på soloprosjekta hans, og duoen gav ut eit tredje Ph.D.-album i 2009 kalla Three, og var aktive fram til Diamond døydde i 2015.
Mevo'ot Yam
Mevo'ot Yam (hebraisk skrift מְבוֹאוֹת יָם, tyder Porten til havet) er ein ungdomslandsby på kysten av Israel, grunnlagd i 1951. Han er kalla opp etter det bibelske uttrykket «portane til havet» (Esekiel 27:3 )
Han ligg ved kysten av Middelhavet like ved Mikhmoret og høyrer til Heferdalen regionale kommune. I 2006 var det 634 studentar her, opp frå kring 400 i 1962. Fiskeri- og tråleskulen her, Sharon Naval skule, vart grunnlagd av Alliance Israellite Universelle og dei israelske styresmaktene, og har spesialisert på sjøfartsstudiar.
Vegusdal kapell
Vegusdal kapell er ei langkyrkje frå 1974 i Vegusdal i Birkenes kommune i Agder.
Kapellet står på den gamle kyrkjestaden som var i bruk fram til 1867, då den nye kyrkja på Engesland vart innvigd. Grunnen tilhørte i si tid garden Vegusdal. På staden har det etter det ein veit, stått to tidlegare kyrkjer. Ei stavkyrkje vart truleg oppført på 1100- eller 1200-talet. Oldsaksamlinga i Oslo har ein portal frå stavkyrkja med motiv frå soga om Sigurd Fåvnesbane. Kyrkje nummer to var ei tømra langkyrkje utan tårn og sakristi, kan hende oppført i 1552. Kyrkjeklokka hang i våpenhuset, og det var ein lydglugg i vestveggen.
Då Engesland framstod som sentrum i bygda, vart kyrkjestaden flytta, og gamlekyrkja vart riven året etter at den nye kyrkja vart teken i bruk. Men drygt hundre år seinare vart det oppført eit nytt kyrkjebygg på den gamle kyrkjestaden. Kapellet vart teikna av Bjørn Schoder frå Kristiansand og oppført under leiing av Olav Tomander. Det vert fortalt at bygdefolket deltok med stor dugnadsinnsats, og kapellet vart innvigd høsten 1974. Det er ei enkel langkyrkje med takryttar i vest. Koret i aust er litt lågare og smalare enn resten av bygningskroppen.
Altertavlen er eit knytt teppe utført av Olava Buli etter teikningar av Else Marie Jakobsen. Kapellet har òg eit krusifiks frå stavkyrkja samt ein kopi av den gamle stavkyrkjeportalen. Kyrkjeklokka er frå 1903, då ho vart kjøpt inn og hengt i eit klokkehus på kyrkjegarden. Denne lèt til å ha vore i meir eller mindre kontinuerlig bruk sjølv etter at kyrkjestaden vart flytta. Kapellet har eit harmonium frå 1916 som har vore brukt i kyrkja på Engesland.
Grunnskule
Grunnskole eller grunnskule viser til den obligatoriske skulegangen som alle innbyggjarar i særskilde aldersgrupper skal ha.
Frytle
Frytle er ei planteslekt i sevfamilien. Frytle er fleirårige plantar med flate eller renneforma ofte spreitt langhåra blad med heil slire. Blomstrane sit i kvast eller hovud. Dei dannar ei kapselfrukt med tre brunsvarte frø. Heile planten er ofte litt raud- eller brunfarga. Om lag femten artar veks i Noreg.
Johnson Cove
Johnson Cove er ei vik mellom Pio Point og Pearson Point på vestsida av Birdøya, utanfor vestenden av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta i ein losguide frå 1948 frå Det britiske marinedepartementet.
Amee
Trần Huyền My, også kjend som Amee, er ein vietnamesisk songar.
Histioteuthis
Histioteuthis er ei slekt av mesopelagiske blekksprutar der det venstre auga er mykje større enn det høgre. Det venstre auga kan ha ein diameter på over det dobbelte av det høgre. Det større venstre auga er gjerne vendt oppover medan det mindre høgre auga er vendt nedover. Det er tenkt at det større auga kan sjå silhuettar av objekt over blekkspruten mot det veike sollyset, og at det mindre auga ser bioluminescente punktkjelder under han.
Karatsjev
Karatsjev (russisk Карачев) er ein by i Brjansk oblast i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 40 km aust for Brjansk.
Karatsjev vart første gong nemnt i skriftlege kjelder i 1146. I mellomalderen var han hovudstad i ein av Dei øvre fyrstedøma, til herskarane her flytta setet til Peremysjl. Den gamle arkitekturen i byen gjekk tapt under den andre verdskrigen.
Minnehallen
Minnehallen (Sjømennenes Minnehall) på toppen av eit berg ut mot havet utanfor Stavern, er ein bygning reist som eit nasjonalt minnesmerke til heider for dei norske sjøfolka i handelsflåten, krigsseglarane, som mista livet under første verdskrigen, 1914-1918. Etter andre verdskrigen, 1939-1945, vart òg dei sjøfolka i handelsflåten som mista livet i denne krigen heidra med dette minnesmerket.
Inne i krypten i bygningen er 1 892 namn etter falne i første verdskrigen og 3 456 falne etter andre verdskrigen innskrive på 32 koparplater. Dessutan vart det 8. mai 2015 montert i krypten fire minneplater over 890 sjøfolk som omkom i innanriksfarten i Noreg under krigen 1940-1945. Alle namna er dessutan samla i bøker og elektroniske register tilgjengelege for publikum.
Bygningen og utsmykkinga
Minnehallen vart innvigd 1. august 1926 av kong Haakon VII, etter to års byggearbeid. Bygningen har pyramideform, og er bygd i betong med ytre av larvikittblokker frå fjellet i nærleiken. Arkitektar var Andreas Hesselberg Bjercke (1883-1967) og Georg Eliassen (1880-1964), som vann arkitektkonkurransen for minnesmerket i 1923. Tanken attom pyramideformen på bygningen og valet av materialet, var å få minnesmerket til å likne på eit sjømerke og ein varde. Byggearbeidet stod V. Thorenfeldts entreprenørfirma frå Larvik for.
Herman Wildenvey sitt dikt til sjøfolka finst på eit symbolsk altar i hovudhallen:
<poem style="font-style:italic;"> Landets egne, mand og kvinde, Konge, folk og raad, reiste dette æresminde over sjømends daad...
Thame
Thame (uttalt «Tame», norsk «teim», med stum h) er ein by i grevskapet Oxfordshire i England. Han har kring 11 000 innbyggjarar. Han ligg 11 km sørvest for Aylesbury. Han er kalla opp etter elva Thame, som renn gjennom dei nordlege delane av byen.
Firetusenmeterstoppar i Alpane
Liste over firetusenmeterstoppar i Alpane inneheld alle 82 sjølvstendige fjell over 4 000 meter etter UIAA si offisielle liste. Alle ligg på fransk, italiensk eller sveitsisk territorium og med unntak av Piz Bernina er alle å finne i Vest-Alpane.
Klatreklubbane Club alpin français, Club Alpino Italiano og Schweizer Alpen-Club utarbeidde reglene for kva toppar som skal med på lista. Alle toppar med ein primærfaktor på meir enn 30 meter blei inkludert og dessutan einskilde som har ein viktig plass innan alpinklatringa og/eller utgjer interessante landskapsformer. Døme er Mont Blanc de Courmayeur som har ein låg primærfaktor, men som ligg 600 meter i luftlinje frå Mont Blanc og som er av både morfologisk og klatreteknisk interesse. Det same gjeld Grand Pilier d'Angle som strekkjer seg opp på skuldra til Mont Blanc de Courmayeur. Alle toppar over 4 000 på Aiguilles du Diable og Grandes Jorasses er tatt med av di dei er svært markante og dessutan har spelt ei stor rolle i alpinklatrehistoria. Alle dei fem toppane på Breithorn er tatt med, då primærfaktoren er stor nok og dei står tilstrekkeleg spreidde til at dei kan reknast som sjølvstendige.
26 av toppane på lista ligg i Frankrike, 35 i Italia og 48 i Sveits. 55 ligg heilt og fullt i eitt av landa, mens for dei resterande 27 går landegrenser over toppunktet.
Det høgste fjellet i Alpane er Mont Blanc med 4 810 moh, følgd av Mont Blanc de Courmayeur (4 748 moh) og Dufourspitze (4 634 m). Les Droites er eksakt 4 000 moh og er det lågaste fjellet på lista. Dei største primærfaktorane har Mont Blanc med 4 697 meter, Finsteraarhorn med 2 280 meter og Piz Bernina med 2 234 meter. Òg når det gjeld sekundærfaktor er Mont Blanc kongen, med 2 812 kilometer (mot Kjukjurtlju i Russland), og på dei neste plassane Piz Bernina med 138 kilometer og Barre des Écrins med 107 kilometer. Dei første toppane som blei klatra er Dôme du Goûter og Mont Blanc, begge i 1786.
Liste over firetusenmeterstoppar
Dei 82 firetusenmetrane er oppført etter UIAA si liste.
Klikk på symbolet i tabelloverskrifta for å sortere etter vald kolonne.
Mglin
Mglin vart første gong nemnt i 1389, men busetnaden han vart bygd på hadde eksistert sidan 1100-talet. Det viktigaste landemerket er den nyklassisistiske katedralen (oppført 1815-30).
Frode Fjellheim
Frode Fjellheim er ein norsk sørsamisk musikar (piano og synthesizer) og vokalist (joik). Fjellheim er utdanna ved Trøndelag Musikkonservatorium (1980–84) og busett i Trondheim der han har vore frilansmusikar og komponist, bl.a. i oppsetningar ved Trøndelag Teater, med Rikskonsertane.
Han har skrive bestillingsverk til bl.a. Festspela i Nord-Noreg (2000) og Telemarkfestivalen (Sørsamar rundt Hardangervidda med bl.a. Transjoik, 2003), og Vinterfestuka i Narvik (Àhkunjárga eller Tøtta sitt ness, 2006).
Olav Riste
Olav Riste var ein norsk historikar kjend for si forsking på norsk utanrikspolitikk og forsvarshistorie.
Frode Fjellheim
Sidan 1997 har han òg komponert filmmusikk for NRK og Lars Rasmussen sine barnefilmar.
Olav Riste
Biografi
Riste var fødd og vaks opp i Volda der faren var rektor ved landsgymnaset. I 1959 vart han cand.philol. med hovudfag i historie ved Universitetet i Oslo og i 1963 tok han doktorgrad ved University of Oxford (med James Joll som mentor) med ei avhandling om Noreg si nøytrale stilling under første verdskrigen. I det meste av si karriere var han tilknytt Institutt for forsvarsstudier, der han var direktør og forskningssjef. Riste hadde forskingsopphald ved Harvard University (1967) og Freie Universität Berlin (1972). Han hadde lange opphald ved London School of Economics og Woodrow Wilson International Center for Scholars. I 1980] vart han professor II ved Universitetet i Bergen. Frå 1975 til 1981 var han redaktør for Scandinavian Journal of History.
Frode Fjellheim
På 1990-talet gav han ut plater med «Jazz Joik Ensemble»; i dag er bandet kjent under namnet «Transjoik», som har fire plateutgjevingar. Fjellheim var òg med i «Tango Concertino».
Andre artistar han har samarbeidd med i plateutgjevingar er Iren Reppen, Annbjørg Lien, Sverre Porsanger, Ella Holm Bull, Tone Hulbækmo, Ulla Pirttijärvi og Kolbjørn Botten. Fjellheim driv òg eige musikkforlag, Vuelie.
Fjellheim komponerte opningslåten til Disney-filmen Frost (Frozen) frå 2013.
Olav Riste
Biografi
Olav Riste var medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi frå 1984. I 2003 vart han utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden «for hans innsats for samtidshistorisk og sikkerhetspolitisk forskning». Riste kunne engelsk, tysk og fransk, på norsk brukte han helst nynorsk målform.
Verdsmeisterskapen i roing 1994
Verdsmeisterskapen i roing 1990 vart avvikla i Indianapolis i USA i tida 11. til 18. september. Mennene tevla i 14 i ulike båtklassar og kvinnene i 9.
Noreg vann ein gullmedalje i dobbeltsculler for menn. Duoen Rolf Thorsen og Lars Bjønness vart verdsmeister i klassa for andre gong, fem år etter den fyrste triumfen.
Singlesculler
<br style="clear:both;" />
Toar med styrmann
<br style="clear:both;" />
Dobbeltfirar
<br style="clear:both;" />
Firar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Firar med styrmann
<br style="clear:both;" />
Åttar
<br style="clear:both;" />
Lettvekt singlesculler
<br style="clear:both;" />
Lettvekt dobbeltsculler
<br style="clear:both;" />
Joke Cove
Joke Cove er ei lita vik som ligg vest for The Knob i Elsehul, nær vestenden av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart av Det britiske marinedepartementet frå 1931.
Verdsmeisterskapen i roing 1994
Lettvekt, toar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Lettvekt dobbeltfirar
<br style="clear:both;" />
Lettvekt, firar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Lettvektsåttar
<br style="clear:both;" />
Jordan Cove
Jordan Cove er ei lita vik på sørsida av Birdøya, utanfor vestenden av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter David Starr Jordan (1851–1931), som var ein amerikansk naturalist og den første presidenten på Stanford University frå 1891-1913. I 1896-97 leia Jordan forvaltinga av pelsselundersøkingar nord i Stillehavet, og vart så ein mektig tilhengjar av internasjonalt vern av pelssel. Pelsselar ynglar på Birdøya, særleg i nærleiken av denne vika.
Wilhelm Bredal
Wilhelm Engel Bredal var ein norsk gardbrukar og stortingsrepresentant for Bondepartiet og landkrinsane i Østfold.
Bredal var son til grosserar Tollef Bredal frå Oslo. Etter eksamen frå mellomskulen i 1922 og frå Vinterlandbruksskolen i Oslo 1926, lærde han i 1927 og 1928 jordbruk i høvesvis Tyskland og England. Åra 1929-30 var han gardsstyrar på Ringsaker i Hedmark. Frå 1931 var han forpaktar av garden Fæste i Rygge, ein gard han tok over i 1938 og sidan dreiv.
Hausten 1945 vart Bredal vald til stortingsrepresentant frå Østfold, sidan attvald både i 1949 og 1953. Fram til 1949 var han medlem i Administrasjonskomiteen. Frå 1950 til 1957 hadde han plass i Kyrkje- og undervisningskomiteen. Perioden 1947-51 var Bredal også heradsstyremedlem i Rygge.
Sverre O. Andresen
Sverre Oddvar Andresen var ein norsk arbeidsmann, stortingsrepresentant 1965-69 for Arbeidarpartiet.
Andresen var son til ein vognmann i Oslo. Han byrja i lære hos Knut Graah i heimbyen i 1938, samstundes som han gjekk teknisk kveldsskule og eit ettårig kurs i bokføring og kalkulasjon. Frå 1940 var han i ti år plate- og sveisearbeidar ved Høka jernbanevognfabrikk. Der etter var han reparatør og dreiar ved A/S Hofsfos papirfabrikker i tida 1950-1962, og 1963-65 gjorde same jobben ved A/S Follum Fabrikker.
Andresen var elles formann i forsorgstyret/sosialstyret i Ringerike kommune 1964-67 og i sosialstyret i Hole kommune 1977-83. Også formannskapsmedlem i Hole 1978-83 og kommunestyremedlem 1987-1991.
Heftziba
Heftziba (hebraisk חֶפְצִיבָּהּ) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg mellom Jezreel- og Beit She'an-dalen og byane Afula og Beit She'an og høyrer til Gilboa regionale kommune. Heftziba har eit folketal på 374.
Historie
Kibbutzen vart grunnlagd i 1922 av emigrantar frå Tsjekkoslovakia og Tyskland. Han er kalla opp etter ein gard som ligg nær Hadera, der dei første nybyggjarane arbeidde før dei vart flytta og slo seg ned her. Dette namnet kjem igjen i frå Bibelen, der Gud talar om kjærleiken sin til Israel: « Den eg har kjær.» (Jesaja 62:4)
Arkeologi
Beit Alfa-synagoga nasjonalpark ligg her, og ikkje, som ein kunne tru, i den nærliggande kibbutzen Beit Alfa. Dette er ei gammal bysantinsk synagoge, med eit mosaikkgolv som syner hebraiske månadar som svarar til teikna i dyrekrinsen. Synagoga og den nærliggande kibbutzen har fått namn frå ein arabisk landsby som låg her tidlegare, Khirbet Bait Ilfa, som ein trur kjem frå namnet på den eldre jødiske busetnaden som synagoga låg i.
Joe Brown
Joseph Brown, vanlegvis kjend som Joe Brown, er ein britisk fjellklatrar som særleg er kjend frå fleire ekspedisjonar på 1950- og 1960-talet. Han var den første til å klatra opp ei rekkje fjelltoppar, mellom anna verdas tredje høgaste fjell Kantjendjunga.
Brown hadde aldri klatra i Himalaya før då han blei invitert med på Kantjendjunga-ekspedisjonen leidd av Charles Evans. 23. mai 1955 nådde han toppen av fjellet saman med George Band. Dei stoppa fem meter frå toppen ettersom ekspedisjonsleiaren hadde lova å ikkje klatra heilt opp til toppen av det heilage fjellet då han fekk løyve av den lokale leiaren. I 1956 hadde Brown ei anna asiatisk og svært krevjande førsteklatring, til vesttoppen av Muztagh i Karakoram saman med Ian McNaught-Davis.
På 1960-talet utførte Brown fleire klatringar for fjernsyn: Tre i Snowdonia og ei ny rute opp stauren Old Man of Hoy på Orknøyane i 1957, i lag med Ian McNaught-Davis og sir Chris Bonington. Femten år seinare klatra Brown same ruta saman med dotter si Zoe. Joe Brown medverka også med klatrescner i filmar som Hazard, Upstairs Down Wales og Five Days One Summer.
Brown har fortsett med klatring gjennom heile livet, og leia turar med vanskegrad «Extremely Severe» til han var oppi syttiåra. Brown blei utnemnd til Member og seinare Commander of the British Empire i 2010 for tenestene sine til fjellklatring.
Annette von Droste-Hülshoff
Liv og virke
Annette von Droste-Hülshoff vart fødd på Burg Hülshoff ved Münster. Ho var dotter av Clemens August von Droste-Hülshoff og Therese von Haxthausen, og blei fødd inn ei gammal westfalisk katolsk adelsætt. Ho levde eit tilbaketrekt og avgrensa liv, men arbeidde tidleg målretta mot å skape stor kunst.
På vegen mot å bli ei viktig forfattarinne dreiv ho ei tid samstundes som musikar og komponist. Musikkerfaringa blei av stor vekt for diktargjerninga ved at den hjelpte henne til å utvikle språkmelodi og verserytme.
Jumbo Cove
Jumbo Cove er ei vik som ligg 0,5 nautiske mil (0,9 km) søraust for Busen Point på nordkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd og namngjeven av mannskap på Discovery Investigations i perioden 1926-30.
Annette von Droste-Hülshoff
Liv og virke
I Gedichte (1844) syner ho seg som si tids største kvinnelege lyrikar, sjølv om ho litterært var framom si eiga tid og fekk vente lenge på anerkjenninga.
Annette von Droste-Hülshoff døydde på Burg Meersburg i Meersburg. Ho er gravlagd på Meersburger Friedhof.
Tel Yosef
Tel Yosef (hebraisk תֵּל יוֹסֵף, tyder 'Josefhaugen') er ein kibbutz nordaust i Israel. Han ligg i Jezreeldalen og høyrer til Gilboa regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 371.
Historie
Kibbutzen vart grunnlagd i 1921 av medlemmar av Gdud HaAvoda, og vart kalla opp etter Joseph Trumpeldor.
I folketeljinga i 1931 hadde Tel Yosef 72 busette hus og eit folketal på 261, alle jødar.
På det meste hadde han 600 innbyggjarar. Tidleg i 1950-åra oppstod det ei ideologisk usemje, og 250 av innbyggjarane flytta og slo seg ned i den nærliggande kibbutzen Beit Hashita. Støttespelarane til David Ben-Gurion vart verande att i Tel Yosef.
Novozybkov
Novozybkov (russisk Новозы́бков) er ein by i Brjansk oblast i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg 190 km sørvest for Brjansk.
Han vart grunnlagd i 1701 og fekk bystatus i 1809.
Radenthein
Radenthein er ein kommune i distriktet Spittal an der Drau i forbundslandet Kärnten i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 89,3 km² og i kring 5 900 ibuarar. Landsbyen Radenthein, med sine over 1 800 fastbuande, ligg 746 meter over havet.
Radenthein er særleg kjend for sitt bergverk, der det sidan 1908 har vorte utvinne magnesitt. Denne har så vore grunnlaget for stål-, jarn-, sement- og glasindustri.
Vepsevåk
Vepsevåk (Pernis apivorus), er ein rovfugl i den biologiske familien Accipitridae som òg inkluderer mange andre dagaktive rovfuglar som til dømes glentar, ørner og haukar.
Skildring
Den 52 til 60 centimeter lange vepsevåken er større og har lengre venger, med sine 135-150 centimeter i vengespenn, jamført med den litt mindre musvåk, Buteo buteo. Han verkar å ha smalare hals med eit lite framoverretta hovud, og sveveflyg på flate venger. Han har ein lengre hale enn musvåken, vanlegvis med to smale mørke striper nære halerota og ei brei mørk endestripe på halen. Ropet er eit klårt piii-lo.
Kjønna kan skiljast på fjørdrakta, noko som er uvanleg for ein stor rovfugl. Hannen har blågrått hovud, medan hovudet til hoa er brunleg. Hoa er litt større og mørkare enn hannen.
Trass namnet, er denne arten nærare knytt til glentar av slektene Leptodon og Chondrohierax enn eigentlege våkar i slekta Buteo.
Vepsevåken er ein flyttfugl med hekkeområde i det meste av Europa og vestlege Asia, og vinterkvarter i tropisk Afrika. Han er spesialisert insektetar, lever hovudsakleg på larver og kvefs som han grev opp med klørne frå bol, jamvel om han òg kan ta små pattedyr, krypdyr og fuglar. Han er einaste kjende predator på asiatisk kjempekvefs. Det er antatt at vepsevåkar har eit kjemisk avskrekkande stoff i fjørene som vernar dei frå kvefsåtak. Det spesifikke vitskaplege namnet apivorus tyder bietar, sjølv om bier er mykje mindre viktig enn kvefs i kosthaldet.
Vepsevåken har generelt habitat i skog og plantasjar og hekkar i skog. Han er usynleg bortsett frå om våren, ved oppvisingar med vengeklapping i samband med paring. Hekkande hannar er sterkt territoriale.
Utbreiing
Vepsevåken er hekkefugl i store delar av Europa, men manglar på Island, i Irland, i vestre og nordre Fennoskandia og delar av Storbritannia. På sørlege Iberia finst han berre på gjennomtrekk. Han er dessutan utbreidd i eit belte gjennom Russland austover til området mellom Ob og Jenisej.
I Noreg er han utbreidd i eit smalt belte frå kysten av frå Aust-Agder nord til midtre Hedmark.
Dei oppheld seg i hekkeområdet i ca. fem månader, frå mai til august. Heile populasjonen, både frå Europa og Asia, overvintrar i Afrika sør for Sahara.
Sesongmessig migrasjon
Som langdistanseflyttfugl stolar vepsevåken på magnetisk orientering for å navigere til og frå vinterkvarter, og har dessutan eit visuelt minne om landemerke og geografiske trekk undervegs slik som fjellkjeder og elver. Denne arten følgjer presise trekkruter som unngår store område med sjøar og hav der han ikkje kan glideflyge. Følgjeleg vil store mengder vepsevåkar krysse Middelhavet over dei smalaste strekningane, slik som Gibraltarsundet, Bosporus, og gjennom Israel.
Hausttrekket
Den skandinaviske populasjonen vandrar over Falsterbo om hausten, i perioden 1973-1990 blei det gjennomsnittleg årleg registrert 4700 vepsevåkar i trekket sørover, dei fleste frå slutten av august til byrjinga av september. Det har vore registrert opptil 2240 vepsevåkar i trekk over Falsterbo på ein dag. Dei siste passerer i slutten av september eller tidleg i oktober. I åra 1986-1990 blei òg alderen registrert og viste at ungfuglar i gjennomsnitt trekk ca. ein månad seinare enn vaksne. Det er seinare stadfesta med bruk av satellittelemetrisendarar på fuglar frå Sverige. Det er òg vist at ungfuglar spreier trekket meir enn vaksne vepsevåkar, slik at dei t.d. ikkje kryssar Middelhavet over smalaste Gibraltarsundet.
Det meste av populasjonen frå Sentral-Europa og Vest-Europa forlèt Europa via Gibraltarsundet, hausten 1972 blei det observert 117 000 vepsevåkar i trekk over sundet. Berre ein liten del av bestanden nyttar ruta som kryssar Middelhavet til Sicilia og Cap Bon.
Ein del av den austeuropeiske populasjonen vandrar mot søraust over Bosporus, så langs austlege middelhavskysten av Aust-Tyrkia, Syria, Libanon og Israel til Afrika. Men fleirtalet av austeuropeiske og vestasiatiske vepsevåkar trekkjer sørover på austkysten av Svartehavet, deretter gjennom austlege Tyrkia, Syria, Libanon og Israel til Afrika. Den største konsentrasjonen i verda av trekkjande vepsevåkar er derfor observert over Israel. I Kefar Kassem nord for Tel Aviv blei det i perioden 1982-1987 registrert eit gjennomsnitt på 337 000 trekkfuglar om hausten, og perioden 1988 til 1990 i gjennomsnitt 370 000 trekkfuglar kvar haust, dagleg inntil 84 000 individ.
Vårtrekket
Fuglar som er klekt førre året blir sjeldan observert i Europa om sommaren, desse fuglane held seg truleg hovudsakleg i overvintringsområda over første leveåret. Det er ikkje kjent når dei vaksne vepsevåkane startar trekket frå det afrikanske vinterkvarteret. Trekkruta nordover liknar truleg hausttrekket i motsett retning. Dei første vepsevåkane kjem til hekkeområdet i Mellom-Europa før utgangen av april, dei fleste kjem mellom byrjinga og midten av mai.
Ski-NM 2012
Noregsmeisterskapen på ski 2012 i nordiske greiner vart arrangert vinteren 2012 på Voss i Hordaland, i Trondheim og i Fauske i Nordland. Hovuddelen av meisterskapen vart avvikla i tida 26.–29. januar på Voss, sidan kom hopprenn i Trondheim 7. februar, deretter langrenn i Fauske og to hopprenn på Voss i slutten av mars månad.
Med sine tre sigrar i langrennsløypa vart Martin Sundby frå Røa Idrettslag den store triumfatoren i noregsmeisterskapen 2012.
15 km klassisk stil
Dato: 26. januar
Stad: Voss
<br style="clear:both;" />
Simon Phillips
Simon Phillips er ein engelsk jazz-, pop- og rocketrommeslagar låtskrivar og produsent, mest kjend som studiomusikar for ei rekkje kjende, engelske rockeartistar gjennom 1970- og 1980-åra. Han var trommeslagar i Toto frå 1992 til 2014.
Phillips byrja å spelte profesjonelt då han var tolv år gammal i Dixieland-bandet til faren. Phillips var trommeslagaren på albumet 801 Live i 1976 med Phil Manzanera og Brian Eno. Han har òg spelt trommer for Jeff Beck, The Who, Judas Priest, Tears for Fears, Mike Oldfield og Gary Moore, blant fleire. Han var trommeslagaren til The Who på den amerikanske turneen deira i 1989. Han har sjølv gjeve ut fire soloalbum. Phillips vart med i Toto i 1992 etter Jeff Porcaro døydde under øvingane til ein komande turné. I 2014 forlet Phillips Toto for å fokusere på sin eigen karriere.
Noureddine Morceli
Noureddine Morceli er ein algerisk tidlegare friidrettsutøvar frå டடChlef-provinsenஞஞ som vart verdsmeister på 1500 meter tre gongar på rad i tida 1991-95 og vart olympisk meister på same disstansen i 1996.
Aktiv
Morceli sette i Sevilla 28. februar 1991 ny verdsrekord innandørs på spesialdistansen 1500 m med tida 3.34,16. Ni dagar etter vann han innandørs-VM på same arenaen. Ved VM i friidrett 1991 i Tokyo var han storfavoritt, og innfridde med meisterskapsrekord og to sekundars margin til andremann. Morceli var også favoritt til å vinne 1500 meter under OL 1992 i Barcelona, men måtte nøye seg med ein sjuandeplass. Nokre veker etter sommarleikane sette han verdsrekord på 1500 meter med tida 3.28,86.
Simon Phillips
Utvald diskografi
Chilliwack
Ski-NM 2012
30 km fellesstart
Dato: 28. januar
Noureddine Morceli
Aktiv
Ved friidretts-VM 1993 i Stuttgart forsvarte Morceli meistertittelen på 1500 meter, og utklassa konkurrentene med ein sluttrunde på 50,6 sekundar. Same sesongen sette han verdsrekord på ei engelsk mil med tida 3.44,39. I 1994 sprang han 3000 meter på 7.25,11, også det verdsrekord. Sommaren 1995 forbetra han Saïd Aouita sin verdsrekord på 2000 meter til 4.47,88, deretter gjorde han den 12. juli i Nice unna sitt livs beste 1500 meter og flytta dermed sin eigen verdsrekord til 3.27,37. Under friidretts-VM i Göteborg vann han sin tredje VM-tittel på rad på 1500 meter, også då på suverent vis.
Under dei olympiske leikane 1996 i Atlanta var Morceli nok ein gong favoritt til å vinne gull på favorittdistansen. Etter at sterkaste konkurrenten, Hicham El Guerrouj, fall i svingen ein runde før mål, vann Morceli føre spanske Fermín Cacho. Året etter hamna Morceli på fjerdeplassen på 1500 m ved 1997-VM i Aten. Han deltok også i friidretts-VM 1999 i Sevilla, og braut finalen på sisterunden, medan han under OL 2000 i Sydney gav opp i semifinalen.
Ski-NM 2012
30 km fellesstart
<br style="clear:both;" />
50 km fellesstart
Dato: 31. mars
Stad: Fauske
<br style="clear:both;" />
3 x 10 km stafett
Dato: 29. januar
Stad: Voss
Sprint
Dato: 29. januar
Stad: Voss
10 km klassisk
Dato: 26. januar
Stad: Voss
<br style="clear:both;" />
15 km fellesstart
Dato: 28. januar
<br style="clear:both;" />
30 km fellesstart fristil
Dato: 31. mars
Stad: Fauske
<br style="clear:both;" />
3 x 5 km stafett
Dato: 29. januar
Stad: Voss
<br style="clear:both;" />
Sprint fristil
Dato: 29. januar
Kombinert
Dato: 28. januar
Stad: Voss
<br style="clear:both;" />
Normalbakke
Dato: 24. mars
Stad: Voss
<br style="clear:both;" />
Storbakke
Dato: 7. februar
Stad: Trondheim
<br style="clear:both;" />
Macdonald Cove
Macdonald Cove er ei vik på vestsida av halvøya som endar ved Cape Buller på nordkysten av Sør-Georgia. Vika er 2,5 nautiske mil (4,6 km) sør-søraust for Welcomeøyane og det er gjort viktige fossilfunn i området. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1982 etter David I.M. Macdonald, British Antarctic Survey (BAS) som var leiande geolog i feltarbeidet i Sør-Georgia, 1975–76 og 1976-77.
Harry Potter og dødstalismanene - del 2
Harry Potter og dødstalismanene - del 2 er ein britisk fantasy-film frå 2011, regissert av David Yates and distribuert av Warner Bros. Pictures. Det er den andre delen av filmatiseringa av romanen med same namn av J.K. Rowling. Det er den siste Harry Potter-filmen av dei åtte i serien. Han er skriven av Steve Kloves og produsert av David Heyman, David Barron og Rowling.
Handling
Fyrst Voldemort bryt seg inn i Albus Humlesnurr si grav for å stele den kraftige Oldstaven. Harry mistenker at ein malacrux kan vere i kvelvet til Bellatrix DeMons i Flirgott, så etter å ha bisett Noldus spør Harry om hjelp frå gnomen Klotak til å bryte seg inn i kvelvet med Ronny og Hermine. Harry finn Håsblåsbegeret, som viser seg å vere ein malacrux. Dei tre rømmer på draken som vaktar kvelvet. Gjennom ein visjon frå Voldemort innser Harry at det også er ein malacrux på Galtvort, som er knytt til Rasla Ravnklo. Nilus Langballe fører trioen gjennom ein hemmelig gang inn til Galtvort.
Harry får vite sanninga om Slur, og finn ut at han sjølv er den siste malacruxen. Han går til den forbodne skogen for å møte Voldemort og ofre seg sjølv. Når Voldemort tilsynelatande drep Harry, fell begge på bakken og svimar av. Harry vaknar i ingenmannsland. Han møter Humlesnurr si ande og forklarar at den delen av Voldemort i Harry blei drepen av Voldemort si eiga forbanning. Harry vender tilbake til kroppen sin, og Narissa Malfang lyg til Voldemort om at Harry er daud.
Voldemort annonserar at Harry er daud på Galtvort, og vil ha alle til å overgje seg til han. Han vil drepe alle som gjer motstand. Harry avslørar at han er i live likevel, og dei to byrjar å duellere. Nilus øydelegg den siste malacruxen, så Voldemort blir dødeleg att. Molly Wiltersen myrdar Bellatrix i Storsalen. I slutten av Harry og Voldemort sin kamp, er det Voldemort si eiga mordforbanning som blir kasta tilbake på han sjølv.
I epilogen har trioen fått born sjølve som dei sender for å byrje på Galtvort.
Lavallee Peak
Lavallee Peak er ein fjelltopp (2175 moh) like nordvest for Gibraltar Peak i West Quartzite Range. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant David O. Lavallee i US Navy, ein biolog og dykkar ved McMurdo-basen somrane i 1963-64, 1964-65 og 1966-67.
Vegusdal kyrkje
Vegusdal kyrkje er ei krosskyrkje frå 1867 på Engesland i Birkenes kommune i Agder.
Vegusdal har hatt kyrkje sidan mellomalderen, og den gamle kyrkjestaden er ved garden med same namn. Der stod det to forskjellige kyrkjer før ein valde å flytte kyrkjestaden til Engesland, som stod fram som bygdas sentrum, og oppføre ei ny kyrkje. I 1974 vart så Vegusdal kapell oppført på den gamle kyrkjestaden, som hadde vore halden i hevd i mellomtida.
Vegusdal kyrkje vart teikna av Conrad Fredrik von der Lippe, oppført i 1866–67 under arkitekt Schauffert frå Arendal og innvigd av biskop Jacob von der Lippe (far til arkitekten) den 23. juni 1867. Denne krosskyrkja har ei noko uvanleg form ved at saltaket over skipet fortset ned over tverrskipet som om det skulle vere ei langkyrkje. Elles har kyrkja innslag av romanske og gotiske stiltrekk. Ho har vesttårn, og koret i aust er smalare og lågare enn resten av bygningskroppen.
Dagens altartavle kom til i 1920 og har eit bilete som er måla av Lars Osa. Biletet viser Jesus og Peter på Genesaretsjøen idet Jesus strekk ut handa for å redde Peter. Under biletet finner vi Peter sine ord: «Herre, frels meg!» Den romanske klebersteinsdøypefonten er overført frå dei tidlegare kyrkjene og er truleg laga i verkstedet ved Stavanger domkyrkje på 1100-talet. Dåpsfatet i messing er frå 1400- eller 1500-talet. Orgelet har 12 stemmer (2 manual og pedal) og er frå 1968.
Kyrkjegarden måtte drenerast før han kunne takast i bruk rundt 1938–39. I mellomtida vart det brukt ein kyrkjegard ved Haugvadbakken, om lag 500 meter unna.
Jord (fleirtyding)
Jord kan vise til
Thor Halvorssen
Thor Halvorssen Hellum var ein venezuelansk-norsk forretningsmann som fungerte som administrerande direktør og president i det venezuelanske statseigde telefonselskapet, CANTV og seinare som spesialkommissær for internasjonale narkosaker i administrasjonen til president Carlos Andrés Pérez. I denne stillinga hadde han rang som ambassadør. Medan han undersøkte koplingar til kvitvasking av pengar og narkotikasmugling i 1993, vart han fengsla i Caracas og sikta for terrorisme; han vart slått og mishandla i fengselet, men seinare vart alle påstandar trekte attende. Halvorssen si sak vart tatt opp av Amnesty International og fleire andre internasjonale menneskerettsorganisasjonar. Fridomsrøvinga med tortur av Halvorssen var truleg hemn for undersøkingane han hadde medvirka til rundt presidentkorrupsjon, mafiaaktivitet og kvitvaskingsaktivitetane til den colombianske narkotikabaronen Pablo Escobar.
Dei siste leveåra var Thor Halvorssen busett i Miami, Florida. Thor Halvorssen var son til den norske forretningsmannen og generalkonsul i Caracas, Øystein Halvorssen. Han var gift med Nelly Yanez de Halvorssen. Vidare var han far til filmprodusent og menneskerettsaktivist Thor Halvorssen Mendoza, grunnleggar av Human Rights Foundation. Den venezuelanske politiske leiaren Leopoldo Lopez er nevøen hans.
Main Bay
Main Bay er ei vik som er den vestlege armen av Jordan Cove langs sørkysten av Birdøya i Sør-Georgia. United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) har funne ut at dette skildrande namnet har vore i lokal bruk sidan minst 1957.
Danny McFarlane
Danny McFarlane er ein jamaicansk tidlegare friidrettsutøvar som spesialiserte seg på 400 meter og etterkvart 400 meter hekk. Han vann sølvmedaljen på langhekken under Sommar-OL 2004, perioden 1995-2003 var han med om å sikre Jamaica fem VM-sølv og eitt OL-sølv i 4 x 400 meter stafett.
Aktiv
McFarlane vann sølv med Jamaica sitt lag i 4 x 400 meter stafett under i VM i friidrett 1995 i Göteborg. Dei neste åtte åra var han med på ein unik prestasjonsrekke, ettersom han og Jamaica skulle ende opp på sølvplass i den lange stafetten i så vel VM 1997, VM 1999, OL 2000, VM 2001 og VM 2003. Det høyrer med til soga at heile tre av desse sølvmedaljane opphavleg var i bronse, der vinnaren i tre av tevlingane i ettertid fekk annullert sine plasseringar.
Under Sydney-leikane i 2000 sprang McFarlane inn til åttandeplass i finalen på 400 meter, den einaste gongen han tok seg til OL- eller VM-finale på distansen. Sidan gjekk han over til å spesialisere seg i 400 meter hekk, såleis var han åra 2003-09 ein av verdas fremste i øvinga. Etter å ha vorte fjerdemann i Paris-VM 2003 på langhekken, lukkast McFarlane under dei olympiske sommarleikane 2004 vinne si einaste individuelle meisterskapsmedalje då han vart nummer to på 400 meter hekk bakom Félix Sánchez. Seinare vart han høvesvis nummer 5,4 og 6 på langhekken i Osaka-VM 2007, Beijing-OL 2008 og Berlin-VM 2009.
McFarlane sine personlege rekordar var 44,90 sekund på 400 meter og 48,00 på 400 m hekk.
Santos
Santos er ein hamneby og kommune i delstaten São Paulo i søraustregionen av Brasil. Byen ligg delvis på øya São Vicente og delvis på fastlandet. Han er hovudbyen i storbyregionen Baixada Santista. Folketalet er 433 656 (est. 2020), på eit areal som dekkjer 280,67 km².
Santos blei skipa i 1546 av den portuguisiske adelsmannen Brás Cubas. I byen ligg eit kaffimuseum, på ein stad der ein tidlegare slo fast kaffiprisar på verdsbasis. Det finst også eit fotballminnesmerke til ære for dei største fotballspelarane frå byen som Pelé. Fotballklubben FC Santos spelar i den brasilianske toppdivisjonen, og vann seriemeisterskapen i 2004.
Den norske Sjømannskyrkja hadde kontor i byen på store delar av 1900-talet.
Økonomi
Santos har den største eksporthamna i Sør-Amerika og handterer mellom anna ein stor del av kaffieksporten i landet. I tillegg blir det eksportert mykje stål, olje, bilar, appelsinar, bananar og bomull gjennom hamna. Byen har òg ein del industri, og dessutan at han òg er eit lokalt senter for turisme.