cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Henry Kissinger
Heinz «Henry» Alfred Kissinger (, fødd 27. mai 1923 i Fürth i Bayern) er ein tyskfødt amerikansk diplomat, statsvitar og republikansk politikar. Han spelte ei viktig rolle i amerikansk utanrikspolitikk som nasjonal sikkerheitsrådgjevar 1969–1975 og utanriksminister 1973–1977 under presidentane Richard Nixon og Gerald Ford. Etter at Kissinger gjekk av, har både seinare amerikanske presidentar og andre verdsleiarar freista søkja hans råd. Han er ein sterk eksponent for realpolitisk tenking i internasjonal politikk. I sine utøvande politiske roller mellom 1969 og 1977 var han med på å utforma avspenningspolitikken ovanfor Sovjetunionen, opna for diplomatiske forbindingar med Folkerepublikken Kina, og framforhandla fredsavtalen i Paris, som avslutta det amerikanske engasjementet i Vietnamkrigen.
Kissinger ble tildela Nobels fredspris i 1973, Presidentens frihetsmedalje i 1977 og i 1987 Karlsprisen. Han har samtidig vorte skulda for «krigsforbrytingar, forbrytingar mot menneskeheita og … handlingar i strid med gjeldande rett, sedvaneretten eller folkeretten.»
Familiebakgrunn, militærtjeneste og utdanning
Henry Kissinger vart fødd i byen Fürth i den tyske delstaten Bayern under Weimarrepublikken. Familien var tyske jødar. Faren Louis Kissinger (1887–1982) var lærar, medan mora Paula Kissinger (fødd Stern) (1901–1998) var heimeverande husmor. Henry Kissinger har ein yngre bror, Walter Kissinger. Tipptippoldefaren Meyer Löb tok slektsnamnet Kissinger etter den bayerske badestaden Bad Kissingen i 1817. Som gut spelte han fotball for favorittlaget sitt, SpVgg Fürth. I 1938 slapp familien unna nasjonalsosialistane sin jødeforfølgingar ved å utvandra til London, seinare til New York.
Familien budde i Washington Heights på øvre Manhattan, kor det var eit tysk-jødisk innvandrarmiljø. På tross av at Kissinger raskt vart assimilert inn i amerikansk kultur, har han aldri mista sin tyske aksent, grunna det at han var sjenert som barn. Etter det fyrste året ved George Washington High School byrja han å ta skulen som kveldskurs og arbeidde på ein børstefabrikk på dagtid. Han fortsette å arbeida på sida av, medan han studerte rekneskapsføring ved City College of New York, men vart likevel lagt merke til som ein utmerka student fagleg sett. Tidleg i 1943 vart han innrullert i United States Army og avbraut studiane.
Kissinger fekk sin baccalaurusgrad summa cum laude frå Harvard i 1950. Han tok seinare doktorgrad i historie i 1954, over temaet Metternich, Castlereagh og problema til freden 1812-22. Det vert ofte sagt at hans avhandling er ein av de lengste ved Harvard.
Politisk ambisiøs pleia han samband med Nelson Rockefeller. Då det i 1968 vart klart at Richard Nixon ville verta vald til president, vart Kissinger rådgjevar for han.
Brer Rabbit
Brer Rabbit (Brother Rabbit), også skrive Bre'r Rabbit og Br'er Rabbit, er ein sentral figur i den munnlege litteraturen til afroamerikanarar frå Sørstatane i USA. Han er ein luring (trickster) som overlever ved hjelp av kløkt heller enn styrke, og provoserer autoritetsfigurar og bøyer sosiale normer som han vil. Kjende framstillingar av figuren er soger gjevne ut av Joel Chandler Harris på 1800-talet, og i Walt Disney sin animasjonsfilm frå 1946, Song of the South.
Opphav
Folkeminneforskarar seint på 1800-talet dokumenterte at dei amerikanske versjonane av historiene oppstod blant slavar av vestafrikansk opphav, basert på samband mellom Br'er Rabbit og Leuk, ein kaninbedragar i senegalesisk folklore. Soger om Brer Rabbit blei skrivne ned av Robert Roosevelt, ein onkel av den amerikanske presidenten Theodore Roosevelt. Theodore Roosevelt skreiv i sjølvbiografien sin om ei tante frå Georgia som «kunne alle sogene» - «she knew all the 'Br'er Rabbit' stories, and I was brought up on them. One of my uncles, Robert Roosevelt, was much struck with them, and took them down from her dictation, publishing them in Harper's, where they fell flat. This was a good many years before a genius arose who, in 'Uncle Remus', made the stories immortal.»
Desse historiene blei omforma av Joel Chandler Harris (1845–1908) for eit kvitt publikum på slutten av 1800-talet. Harris fann opp onkel Remus, ein tidlegare slave, som historieforteljar, og gav ut mange slike soger som var blitt overleverte i ein munnleg tradisjon. Han hevda at sogene hans var "dei første grafiske bilda av ekte negerliv i Sør." Harris høyrde desse sogene i Georgia. Svært like versjonar av dei same historiene blei samla inn uavhengig på same tid av folkloristen Alcée Fortier i Sør-Louisiana, der kanin-figuren var kjend som Compair Lapin på kreolsk.
I ein detaljert studie av kjeldene til Joel Chandler Harris sine «Uncle Remus»-soger fann Florence Baer 140 soger med afrikansk opphav, 27 soger med europeisk opphav og 5 soger med uramerikansk opphav.
Sjølv om Joel Chandler Harris samla materiale til den berømte serien sin på 1870-talet, hadde Br'er Rabbit-soger blitt samla inn tidlegare blant cherokeear: Ei utgåve av «Tar baby»-historia blei trykt Cherokee Advocate i i 1845, same året som Harris blei fødd.
Kanin- og haremytar er utbreidde blant algonkinfolk i austlege Nord-Amerika, særleg under namnet Nanabozho. Den store haren er ofte blitt dyrka av folk frå Aust-Canada.
Joel Chandler Harris
Joel Chandler Harris gav ut ni bøker med Brer Rabbit-soger:
Enid Blyton
Den britiske barnebokforfattaren Enid Blyton gav ut fleire soger om Brer Rabbit og andre figurar. Dei fleste kom ut i ulike blad seint på 1930-talet.
Pred da se razdeni
«Pred da se razdeni» (makedonsk «Пред да се раздени», makedonsk for Før solrenning) var det makedonske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på makedonsk og romanés av Esma og Lazano. Songen er skriven av Darko Dimitrov, Lazar Cvetkoski, Simeon Atanasov og Magdalena Cvetkoska.
Eurovision Song Contest 2013
29. desember 2012 annonserte Makedonska radio televizija (MRT) dei hadde vald ut Esma og Lazano til å representere Makedonia i Eurovision Song Contest 2013. 19. februar 2013 vart det klårt at dei ville framføre den makedonskspråklege songen «Imperija», skriven av Simeon Atanasov og Borče Nečovski. MRT kringkasta eit presentasjonsprogram 27. februar 2013 frå eit fjernsynsstudio i Skopje, leia av Dimitar Atanasovski, der songen og ein musikkvideo vart presentert.
8. mars 2013 rapporterte makedonsk medium at songen ville verte trekt attende og bytta ut med ein ny song. Leiaren for den makedonske delegasjonen, Ljupco Mirkovski, sa at songen vart bytta ut av di makedoniarar ikkje var nøgd med songen og hadde klaga. 15. mars 2013 presenterte MRT «Pred da se razdeni» som det nye makedonske bidraget. Under dei fyrste prøvane vart delar av songen framført på engelsk og songen fekk tittelen «If I Could Change the World». For å kunne endre på eit bidrag etter fristen 18. mars måtte Makedonia betale ei straffeavgift til Den europeiske kringkastingsunionen (EBU). Under dei seinare prøvane bytta dei attende til originalversjonen, som òg vart den som vart framført i Eurovision Song Contest. Makedonia deltok i den andre semifinalen 16. mai 2013 og enda på 16. og sisteplass med 28 poeng; tolv frå Albania, fem frå Malta og Bulgaria og to frå San Marino. Landet kvalifiserte seg dimed ikkje til finalen 18. mai 2013.
Victoriano Huerta
José Victoriano Huerta Márquez var ein meksikansk hærmann og i 1913-14 den 35. presidenten i Mexico.
Huerta steig i gradene i hæren under Porfirio Díaz sitt presidentstyre og vart utnemnd til general. I februar 1913, under den meksikanske revolusjonen, leia Huerta ein oppreist mot president Francisco I. Madero. Han syrgde for at både Madero og visepresidenten Pino Suarez vart avretta. Oppreisten har vorte kalla La Decena Tragica ('Dei ti tragiske dagane'). Huerta-styret møtte omgpåande motstand frå revolusjonsstyrkar, som kasta landet ut i ein borgarkrig. Huerta gjekk av 15. juli 1914 og flykta til Jamaica ombord i eit tysk kriggskip. I 1915 vart han arrestert i USA, mistenkt for samarbeid med tysk spionasje. Han døydde etter eit halvt års fangenskap.
Jack in the Box
Jack in the Box er ei kjede med snøggmat-restaurantar i USA, skipa i 1951. Kjeda har meir enn 2 000 restaurantar i 17 delstatar, dei fleste i California, Texas, Arizona og Washington.
Ekstracellulærrom
Ekstracellulærrommet er det rommet som omgjev cella. Det ligg utanfor cellemembranen og er omgitt av væske. Rommet står i skilnad til intracellulærrommet, som er området innanfor cella. Omgrepet ekstracellulær blir òg brukt som eit adjektiv for å skildre noko som er inni cella.
Ekstracellulærrommet er samansett av metabolittar, ionar, ulike protein, DNA, RNA, feittceller og mikrobeprodukt. Hormon, vekstfaktorar, cytokin og kjemokin flyttar seg på tvers av extracellulærrommet for å feste seg på biokjemiske reseptorar som finst på cellene. Andre protein som er aktive utanfor cella er enzym, medrekna fordøyingsenzym som trypsin og pepsin, ekstracellulære proteinasar som matriksmetalloproteinasar, ADAMTS og katepsin, og antioksidantenzym som superoksiddismutase. Ofte blir proteina i ekstracellulærrommet lagra utanfor cella ved at dei festar seg til ulike komponentar i ekstracellulær matriks, til dømes kollagen og proteoglykan. Proteolytiske produkt frå ekstracellulær matriks er også til stades i ekstracellulærrommet, særleg når veva gjennomgår remodellering.
Fylkesveg 230 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 230 i Møre og Romsdal går mellom Sylte og Dale i Fræna kommune. Vegen er 5,3 km lang.
Det polske kvinnelandslaget i handball
Polen sitt kvinnelandslag i handball er det kvinnelege landslaget i handball for Polen. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Związek Piłki Ręcznej w Polsce. Landslaget har deltatt i internasjonale turneringar sidan 1957.
Utstilling
Utstilling er ei organisert framsyning av eit utval gjenstandar, som varer, kunstverk, historiske minne eller eit anna. Slike utstillingar blir ofte haldne i kulturelle eller opplysingssamanhengar som museum, galleri, parkar, bibliotek eller handelsmesser. Dei kan ha ulike fokus, som einskilde kunstnarar, periodar, særskilde emne eller meir økonomisk innretta føremål.
Det polske kvinnelandslaget i handball
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Polen har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Utstilling
Konseptet kring ei utstilling er ganske breitt, og omfattar mange variablar. Utstillingar kan spenna frå ei ekstraordinær, stor hending som ei verdsutstilling til små separatutstillingar med verk av éin kunstnar eller framsyning av berre éin gjenstand. Ofte trengst det ei gruppe av spesialistar til å setja saman og gjennomføra ei utstilling; desse spesialistane varierer avhengig av kva type utstilling det er snakk om. Nokre gonger er kuratorar dei som har ansvar for å velja ut gjenstandane som skal vera med i ei utstilling. Ein kan trenga forfattarar og redaktørar for å skriva tekst, etikettar og tilhøyrande trykt materiale som katalogar, hefte og bøker. Det kan vera behov for arkitektar, utstillingsdesignerar, grafiske designerar og andre designerar for å forme utstillingsrommet og gje form til det redaksjonelle innholdet. Organisering og halding av utstillingar krev også effektiv planlegging, leiing og logistikk.
Historie
Utstillinga kom til sin fulle rett på 1800-talet, men det hadde blitt halde ulike mellombelse utstillingar før dette, særleg dei regelmessige visingane av stort sett ny kunst i større byer. Parissalongen til Académie des Beaux-Arts var den mest kjente av desse, frå 1667, og open for publikum frå 1737. På midten av 1700-tallt var dette og tilsvarande tilstellingar i andre land blitt avgjerande for å utvikla og opprettholda omdømet til kunstnarar i samtida. I London har Royal Academy Summer Exhibition blitt halden kvart år sidan 1769, og British Institution heldt mellombelse utstillingar frå 1805 til 1867, typisk to gonger i året, ein med nye britiske måleri og ein med utlån av gammal mester-måleri frå Royal Collection og samlingane til aristokraten frå engelske country-house. På midten av 1800-talet var det blitt skipa fleire nasjonale museum i Europa, og desse heldt utstillingar frå sine eigne samlingar, utlånte gjenstandar, eller ei blanding av gjenstandar frå begge kjeldene. Dette er framleis ei typisk blanding i dag. British Museum sin Chronology of Temporary Exhibitions går tilbake til 1838.
Tradisjonen med universale eller verdsutsillingar byrja med Great Exhibition i London i 1851, og fortsette med utstillingar halde med nokre års mellomrom. Eiffeltårnet i Paris blei bygt til Exposition Universelle (1889), og var inngangsportal for utstillinga.
Kunstutstillingar har gjerne fokus på kunstverka, med mykje lys og rom rundt dei, og informasjon typisk gjeven via merkelappar, katalogar eller audioguidar som er meint å ikkje forstyrra sjølve kunsten.
Forklarande utstillingar
Forklarande utstillingar har gjerne gjenstandar som krev meir kontekst for å forstå. Dette er gjerne utstillingar som tek for seg vitskapleg og historiske emne, der tekstar, kart, diorama, grafiske framstillingar og interaktive skjermar kan gje nyttig informasjon om bakgrunn og omgrep. Slike utstillingar har gjerne meir forklarande tekst og grafikk enn kunstutstillingar.
Emne for forklarande utstillingar og tilleggsinformasjon kan til dømes omfatta arkeologi, antropologi, etnologi, historie, vitskap, teknologi og naturhistorie.
Kommersielle utstillingar
Kommersielle utstillingar, gjerne kalla handelsmesse, varemesse eller expo, blir gjerne haldne slik at ulike organisasjonar knytte til ei spesiell interesse eller næring kan visa fram og demonstrera nye produkt og tenester, ha kontakt med rivalar og kundar og ta inn nye trendar og moglegheitar. Nokre handelsmesser er opne for allmugen, andre er berre opne for representantar frå føretaka og pressa.
Fylkesveg 230
Fylkesveg 230 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesvei 230 (andre betydninger)
Trizína
Trizína (gresk Τροιζήνα) er ein landsby og ein tidlegare kommune aust på Peloponnes i i Hellas. I dag er han ein del av kommunen Trizinía i periferieininga Øyane i periferien Attikí.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Trizína 5 486 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 673 innbyggjarar.
Christian Tandberg
Christian Hansen Tandberg var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Modum i Buskerud.
Tandberg var gardbrukarson frå Nykirke i Modum. Sjølv utdanna han seg til underoffiser i feltartilleriet frå 1893. Åra 1896-1901 arbeidde han som politimann i Drammen. Sidan dreiv han slektsgarden heime i Modum. Ved sidan av deltok han i militære øvingar og vart i 1930 utnemnd til løytnant.
Frå 1906 til -12 var Tandberg medlem i skulestyret i Modum. Periodane 1910-16, 1919-28 og 1931-34 var han medlem i heradsstyret, varaordførar 1922-25. Hausten 1933 vart han vald til stortingsmann frå Buskerud som representant for Bondepartiet. På Tinget var han medlem i Administrasjonskomiteen.
Llyn Fanod
Llyn Fanod er ein innsjø mellom Penuwch og Bontnewydd i Ceredigion i Wales.
Han har status som Site of Special Scientific Interest og er delvis eigd av Wildlife Trust of South and West Wales. Han er ein mesotrofisk innsjø som ligg ved kjelda til River Aeron. Det næringsfattige vatnet gjer at det finst mange lokalt sjeldne planter her.
Sývritos
Sývritos (gresk Σύβριτος) er ein tidlegare kommune i periferieininga Réthymno i periferien Kreta i Hellas. Sývritos inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Amári.
Bogotol
Bogotol (russisk Богото́л) er ein by i Krasnojarsk kraj i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Bogotol, rundt 250 km vest for Krasnojarsk.
Bogotol vart grunnlagd i 1893 i samband med bygginga av den transsibirske jernbanen. Bynamnet kjem av dei ketiske orda bogotu (ein av ket-stammene i området) og ul (elv). Bogotol fekk bystatus i 1911.
Runkel
Runkel er ein by i Landkreis Limburg-Weilburg sentralt i delstaten Hessen i Tyskland, med ikring 9 300 ibuarar. Byen ligg 138 meter over havet, ved elva Lahn.
Ei øydelagd borg frå 1100-talet ligg på ei høgde i byen.
Fotballspelaren Bernd Hölzenbein er frå Runkel.
Turn-VM 1983
'''Den 22. verdsmeisterskapen i turn''' vart avvikla i dagane 23. til 30. oktober 1983 i Budapest i Ungarn.
Mangekamp
<br style="clear:both;" />
Bøylehest
<br style="clear:both;" />
Frittståande
<br style="clear:both;" />
Ringar
<br style="clear:both;" />
Skranke
<br style="clear:both;" />
Svingstang
<br style="clear:both;" />
Lagtevling
<br style="clear:both;" />
Bom
<br style="clear:both;" />
Hopp
<br style="clear:both;" />
Blærerotfamilien
Blærerotfamilien er ein plantefamilie i ordenen Lamiales som omfattar fire slekter.
Denmanbreen
Denmanbreen er ein isbre som er 10 til 15 km brei og strekkjer seg 110 km mot nord, der han munnar ut i Shackletonisen aust for David Island i Queen Mary Land. Han vart oppdaga i november 1912 av Western Base under Australasian Antarctic Expedition under Sir Douglas Mawson. Mawson namngav breen etter Lord Denman, generalguvernør i Australia i 1911, som støtta ekspedisjonen.
Kjelder
''
Closer to Home
Closer to Home er det tredje studioalbumet til Grand Funk Railroad og kom ut 15. juni 1970 på Capitol Records. Det vart produsert av Terry Knight. Albumet selde til gullplate i 1970, og vart den tredje gullplata gruppa fekk på eitt år. Songane «Sin's a Good Man's Brother» og «Aimless Lady» vart seinare spelt inn av den sørafrikanske gruppa Suck. «Sin's a Good Man's Brother» vart òg spelt av Monster Magnet på debutalbumet deira, Spine of God (1991), av den tidlegare Dokken-gitaristen George Lynch i 2004 og Gov't Mule på albumet The Deep End, Volume 1 (2001). Innsida av plateomslaget syner eit konsertfoto av bandet som spelar i Madison Square Garden i februar 1970.
I 2002 vart Closer to Home mastra med ny lyd og bonusspor. Det vart òg gjeve ut i ein avgrensa plateboks, Trunk of Funk, som bestod av dei fire første albuma til bandet.
I 2009 vart songen «Sin's a Good Man's Brother» spelt over rulleteksten til filmen Law Abiding Citizen.
Lister
Album Singlar
Fyllosilikat
Fyllosilikat eller sjiktsilikat er ein type silikat der strukturen er karakterisert av sjikt av SiO4-tetraeder som deler tre av sine oksygenatom med dei tetraedra som ligg nærast.
Etymologi
«Fyllo» kjem frå gresk φύλλον phyllon, som tyder 'blad' i denne samanhengen.
Silicate minerals
Øyredobb
Øyredobb eller øyredobbe er ein type smykke som ein set fast i øyret gjennom ein piercing. «Dobb(e)» (av norrønt doppa, frå lågtysk doppe, 'rundt skal, knopp, knapp') tyder ein rundvoren, hengande pynteting. Ein ringforma øyredobb blir gjerne kalla øyrering.
Ein bruker ofte smykka parvis med like øyredobbar i kvart øyre, men dei kan også brukast asymmetrisk. Ein øyredobb kan vera liten og berre sitja på øyra, eller større og då gjerne hengande. Ulike delar av øyredobbar kan vera laga av mange ulike materiale, som metall, plast, glas, tre, bein, perler og smykkesteinar.
Historie
Øyrepiercing er ei av dei eldste formene ein kjenner for kroppsmodifikasjon, og det finst referansar til bruk av øyredobbar sidan oldtida. Mumien til farao Tutankhamon av Egypt hadde til dømes hol i øyrene, og det blei funne øyredobbar i gravkammeret hans. I Den minoiske sivilisasjonen (2000–1600 f.Kr.) brukte ein øyreringar i gull, sølv og bronse, og døme på bruk er avbilda på fresker på Santorini. Seint i den minoiske og tidleg i den mykenske kulturen var øyreringar med koniske hengeornament utbreidde.
Orknøyingasoga
Orknøyingasoga er soga om dei norskætta jarlane som styrte over Orknøyane. Ho byrjar med segnstoff frå Noreg si urtid, men sjølve jarlesoga handlar om tida frå då dei første jarlane av Mørejarlætta rådde på slutten av 800-talet, til den siste norsk-ætta jarlen som døydde i 1231.
Opphav
Orknøyingasoga, opphavleg kalla Jarlasögur, høyrer til mellom dei eldste av dei norrøne sogene. Ho vart nedskriven i tida omkring år 1200 og nokså sikkert ikkje seinare enn omkring 1220, då Snorre Sturlason nytta soga som ei av sine kjelder. Den orknøyske biskopen og skalden Bjarne Kolbeinsson er den siste biskopen som er omtala, men at han døydde i 1223 er ikkje nemnt. Sogeforfattaren er ikkje kjend, men ein reknar med at soga er blitt til på Island, truleg av ein geistleg person. Det er ein teori om at Bjarne Kolbeinsson kan ha skrive verket, men noko prov har ein ikkje. Han var særs kunnskapsrik og interessert i historie og var knytt til lærde kretsar på Island, og det kan i det minste tenkast at han hadde ei hand med i arbeidet.
Det har vore drøfta om soga er sett saman frå fleire, særskilde soger, men i så fall er bolkane godt sydd saman og soga står fram som eit einskapleg verk. Kjeldene til soga finst i fleire handskrivne manuskript, dei eldste datert til omkring 1300. Heile soga er òg innarbeidd i Flatøyboka som vart fullført omkring 1394.
Innhald
Dei tre første kapitla er utdrag av den korte og legendariske soga om korleis Noreg vart bygt (Hversu Noregr byggðist) som òg finst i Flatøyboka, og som har lite å gjere med sjølve soga om Orknøyane. Resten av soga handlar orknøyjarlane si historie og byrjar med at Harald Hårfagre erobra øyane (kap. 4) og endar i hovudsak med Jón Haraldsson jarl (kap. 112) som døydde i 1231. Orknøyane var i denne tida eit norsk rike og soga nemner òg litt om dei andre områda som jarlane rådde over: Shetland (Hjaltland), Sudrøyane (Hebridane) og nokre område på Katanes (Caithness) på det skotske fastlandet.
Den første luten av soga handlar om Torv-Einar Ragnvaldsson og dei næraste ættlingane hans, fram til Torfinn Sigurdsson jarl som døydde i 1064. I den andre bolken er hovudtemaet livet til Magnus jarl den heilage som døydde i 1116. I den tredje bolken er hovudpersonane Ragnvald Kale Kolsson og dei siste orknøyjarlane etter han. I denne bolken har hovdingen Svein Åsleivsson fått ein framståande plass. Han er blitt kalla «den siste viking» og var ein ven av Ragnvald jarl, men høyrde ikkje til jarleætta.
Orknøyingasoga nemner fleire av dei norske kongane; Harald Hårfagre, Eirik Blodøks, Olav Tryggvason, Olav den heilage, Harald Hardråde, Olav Kyrre, Magnus Berrføtt, Sigurd Jorsalfare, Harald Gille, Magnus Blinde, Inge Krokrygg, Øystein Haraldsson og Sigurd Munn. Opplysningane om dei er stort sett samanfallande med dei norrøne kongesogene.
I den første bolken av soga er innhaldet støtta av mange kvad av skaldane Torv-Einar Ragnvaldsson og Arnor jarlaskald, og elles i soga finn vi viseflokkar og lausaviser av mange av dei norrøne skaldane. Det er overlevert 82 strofer som vedkjem Orknøyane, og dei fleste finst ikkje andre stader. Desse skaldane kan nemnast: Botolv Begla, Ragnvald Kale Kolsson, Ottar Svarte, Bjarne Gullbrarskald, Sigmund Ongul, Odde Litle Glumsson, Årmod, Torbjørn Svarte, kong Harald Hardråde, Kale Kolsson, kong Magnus Berrføtt. Nokre av skaldane er kjende berre frå denne soga.
Soga som historisk kjelde
Orknøyingasoga inneheld segnstoff og mytiske skildringar som har tvilsam eller ingen historisk verdi, men det meste av soga, unnateke dei aller eldste bolkane, blir likevel rekna som truverdig og er ei viktig historisk kjelde.
Soga gir i kapittel 4 ei skildring av Harald Hårfagre si hæferd «vest om havet», om korleis han etablerte jarleriket og gav det til Ragnvald Mørejarl i sonebot. Skildringane er lite truverdige og har ikkje støtte frå andre kjelder. I dei fragmentariske annalane om Irland er Harald Hårfagre ikkje nemnt, men derimot norske vikingferder lenge før hans tid. For året 867 er det nemnt at Ragnall, son til Albdan, «konge av Noreg» erobra Orknøyane saman med dei tre sønene sine. Dersom Ragnall kan identifiserast med Ragnvald Mørejarl, kan det tyde på at det var han som sjølvstendig grunnla jarledømet.
Denne slutninga blir òg støtta av det latinske sogeverket Historia Norvegiae, truleg skreve omkring 1170. Der blir øyane kalla Orcades, og det blir nemnt  at  «I dagane til Harald Hårfagre, Noregs-kongen, siglde nokre vikingar av ætta til Ragnvald den Sterke over Sulendhavet » og la øyane under seg.
Rawtenstall
Rawtenstall  er ein by i grevskapet Lancashire i England. Han har kring 22 000 innbyggjarar og ligg sentralt i Rossendale-dalen. Han ligg 29 km nord for Manchester, 35 km aust for Preston og 72 km søraust for Lancaster.
Northcliffebreen
Northcliffebreen er ein isbre som flyt mot kysten like aust for Davis Peninsula i Antarktis. Han vart oppdaga av Australasian Antarctic Expedition i 1911–14, under Mawson, og kalla opp etter Lord Northcliffe frå London, som støtta ekspedisjonen.
Fordson
Fordson var eit dotterselskap til Ford Motor Company som produserte traktorar. Den fyrste Fordson-traktoren var Fordson F, som vart produsert frå 1917 til 1928 i Dearborn i USA og i Corke i Irland frå 1919 til 1922. Fordson F skilde seg frå andre traktorar i samtida ved at motoren, girkassen og bakakselen var bolta saman til eit berande stykke og alle tannhjula i girkassen og bakakselen gjekk i oljebad.
Ein noko modifisert versjon, Fordson N, vart produsert i Cork frå 1929 til 1932 og i Dagenheim Storbritannia frå 1929 til 1945. Fordson E27N Major var ein modifisert versjon av Fordson N, som vart produsert frå 1946 til 1952. Han hadde mellom anna forbetra bakaksel og større frigångshøgd, men motoren var ikkje fornya og var utdatert i høve til mange andre traktorar.
Frå 1939 til 1947 produserte Ford traktorar for Ferguson, som stod for salet. Desse hadde trepunktsoppheng med hydraulisk djupnregulering og var svært moderne. Dei vart produserte i Dearborn i USA samstundes som den noko utdaterte Fordson E27N vart produsert i England.
Borodino i Krasnojarsk kraj
Borodino (russisk Бородино́) er ein by i Krasnojarsk kraj i Russland med om lag 19 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 180 km nordaust for Krasnojarsk.
Byen vart grunnlagd i 1949 som ein busetnad ved ei kolgruve. Han fekk bystatus i 1981.
Ski-NM 1948
Noregsmeisterskapen på ski 1948 i nordiske greiner vart avvikla på Strinda i Sør-Trøndelag 15. februar 1948 og Lillehammer i Oppland tida 26.-29. februar 1948.
15 km
Dato: 28. februar 1948
<br style="clear:both;" />
30 km
Dato: 26. februar 1948
<br style="clear:both;" />
50 km
Dato: 15. februar 1948
<br style="clear:both;" />
4 x 10 km stafett
Dato: 15. februar 1948
<br style="clear:both;" />
Kombinert
Dato: 28./29. februar 1948
<br style="clear:both;" />
Hopprenn
Dato: 29. februar 1948
Stad: Lysgårdbakken
<br style="clear:both;" />
Galatás
Galatás (gresk Γαλατάς) er ein landsby aust på Peloponnes i i Hellas og hovudsete i kommunen Trizinía i periferieininga Øyane i periferien Attikí.
Beger
Beger eller bekar (norrønt bikarr, frå mellomalderlatin bicarium) er eit rundt drikkekar utan hank og ofte også utan fot. Det blir ofte brukt som drikkekar eller matskål, men kan også visa til ein liten pokal.
Llyn Melynllyn
Llyn Melynllyn er ein innsjø på kanten av Carneddau-fjella i Snowdonia i Nord-Wales. Han ligg like over 600 meter over havet og har eit areal på 7,5 hektar. Bratte klipper stig opp på vestsida opp til toppen av Foel Grach.
Det vart bygd ei lita demning i nordenden i 1887, men denne vart det slått hol på i 1970. Innsjøen er reservoar for Llandudno-området. Mindre enn ein kilometer mot nord ligg den større Llyn Dulyn.
Elva som renn ut frå innsjøen heiter Afon Melynllyn, og renn nordaustover mot Afon Dulyn, som igjen er ei sideelv til Conwyelva.
Uranusmånen Francisco
Francisco er ein av månane til Uranus. Han er den inste av dei irregulære månane.
Anója
Anója (gresk Ανώγεια) er ein distriktsby og ein kommune i periferieininga Réthymno i periferien Kreta i Hellas. Anója ligg aust for Réthymno og grensar i aust mot periferieininga Iráklio.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen Anója 2 379 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2 319 innbyggjarar.
Byar og tettstader
Byane og tettstadene i kommunen er:
Henry Fuseli
John Henry Fuseli, opphavleg Johann Heinrich Füssli, var ein sveitsisk-britisk kunstmålar og forfattar. Hans kanskje mest kjende måleri er Marerittet frå 1781, som viser ei kvinne som i søvne vert riden av ei mare i form av ein demon ihopkrøkt på brystet hennar. Fuseli er også kjend for biletseriar med samband til William Shakespeares og John Miltons dikting.
Casey James
Casey Everett James er ein amerikansk songar og gitarist frå Fort Worth i Texas. Han kom på tredjeplass i den niande sesongen av American Idol og har sidan vore ein sjølvstendig plateartist. Han gav ut debutalbumet sitt i mars 2012. Det andre albumet hans kom ut i 2017, Strip It Down.
Henry Fuseli
Liv og gjerning
Fuseli var fødd i Zürich i Sveits. Han var son til Johann Caspar Füssli, ein portrett- og landskapsmålar og dessutan forfattar av ei kunsthistorisk bok. Fuseli studerte teologi og vart vigd til prest i 1761. År 1763 vart han og kameratane Felix Hess og Johann Caspar Lavater tvinga til å forlate Zürich, då dei i ein pamflett hadde kritisert Felix Grebel, landsfuten i Grüningen. Dei tre besøkte Vorpommern og møtte openberringsteologen Johann Joachim Spalding. I 1765 reiste Fuseli till England. Etter å ernært seg som skribent, vart Fuseli i 1767 kjend med Joshua Reynolds. Denne overtala Fuseli til å satse på måleri. Åra 1700-78 budde Fuseli i Italia. Der møtte han mellom andre Johan Tobias Sergel.
I 1779 vende Fuseli tilbake til London. Han vart i 1778 medlem av kunstakademiet Royal Academy of Arts. Same året gifta han seg med Sophia Rawlins. Ekteskapet innebar slutten på eit kjærleiksforhold mellom Fuseli og Mary Wollstonecraft, som Fuseli hadde portrettert.
Fuseli døydde i Putney Hill, og vart gravlagd frå St. Pauls katedral i London.
Madison Square Garden
Madison Square Garden er ein kjend sports- og konsertarena i New York City i USA. Han låg opphavleg ved Madison Square, men er no plassert over den underjordiske jernbanestasjonen Pennsylvania Station. Blant innbyggjarane i New York vert areanen ofte berre kalla «the garden».
Madison Square Garden er også namnet på selskapet som eig lokalet, og på fleire av kontraktørselskapa som held arrangement der.
Den første Madison Square Garden vart opna i 1879. Ein ny idrettshall som i all hovudsak skulle nyttast til boksekamper vart opna på same staden i 1890, og vart flytta i 1925. Dagens bygning, som er den fjerde i rekkja, opna 11. februar 1968.
Aberystwyth
Aberystwyth (engelsk uttale [æbəˈrɪstwɪθ], walisisk uttale [abɛrˈəstʊɨθ]) er ein by ved Cardigan Bay i Ceredigion i Wales. Han er eit administrasjonssenter, gammal marknadsby og seinare feriestad i Nord-Wales. Byen blei grunnlagt i 1200 og hadde 17 183 innbyggjarar i 2016. Aberystwyth er eit senter for walisisk kultur og ein universitetsby som huser rundt sju tusen studentar. University College of Wales blei skipa her i 1872, og husar nasjonalbiblioteket for Wales.
Aberystwyth ligg nær samanløpet til elvene Ystwyth og Rheidol, som etterkvart munnar ut i havet omlag i midten av Cardiganbukta. Namnet på byen tyder 'munningen av Ystwyth'. Byen er omgjeven av tre åsar med utsyn over byen. På toppen Pen Dinas ligg ein stor festning frå jernalderen som framleis pregar horisonten.
Aberystwyth Cliff Railway kabelbane går opp til Constitution Hill frå nordenden av strandpromenaden i byen. Dette er den lengste kabelbanen i Storbritannia.
Brit Volden
Brit Volden er ein tidlegare orienteringsløpar frå Oslo. Ho vart nordisk meister i 1984 og 1986, dessutan vann ho tre stafett-gull i nordiske meisterskap og eitt VM-gull. Volden vart fire gongar norsk meister individuelt, åra 1981-84 var ho med om å vinne fire NM-gull i stafett for Bækkelaget SK.
Aktiv
Volden slo gjennom 19 år gammal, då ho var med å vinne VM-sølv i stafett for Noreg. Ho tok også NM-sølv på klassisk distansen, ein prestasjon ho gjentok året etter, begge gongane måtte ho sjå seg slått av Anne Berit Eid. År 1981 vart Volden noregsmeister på langdistansen og tok sølv på normaldistansen. I mellomtida vann ho sølvmedaljen under verdsmeisterskapen i sveitsiske Thun, einast svenske Annichen Kringstad orienterte betre. I 1982-sesongen forsvarte meistertittelen i langdistanse-NM, kom på fjerdeplass individuelt og fekk sølv i stafett i nordisk meisterskap, samt NM-bronse på normaldistansen. Året etter vart ho noregsmeister på normaldistansen, etter å ha vorte nummer i verdsmeisterskapen.
Den 1. september 1984 i Bardu vart Volden nordisk meister framom landskvinna Jorunn Teigen. Dagen etter tok ho si andre gullmedalje då Noreg vann ein suveren siger på stafetten. Teigen, Ragnhild Bratberg og Ellen Sofie Olsvik var dei andre på meisterlaget. I den etterfylgjande 1985-sesongen vann Volden sølvmedaljen i den individuelle tevlinga under verdsmeisterskapen i Australia, ho fekk sølv også i stafetten. Deretter vart ho norsk meister i Korgen i Nordland.
Siste helga i august 1986 forsvarte Volden den nordiske meistertittelen på Åland, og saman med med nemnde Bratberg, Olsvik og Teigen sikra ho seg gull også i stafetten. I noregsmeisterskapen 1986 måtte ho nøye seg med bronse. Året etter fekk ho NM-sølv i langdistanse-NM, så vel som i NM klassisk løype. Under verdsmeisterskapen 1987 i Frankrike makta ikkje dei norske kvinnene å blande seg inn i medaljestriden i den individuelle tevlinga. Stafettlaget, beståande av Bratberg, Ragnhild Bente Andersen, Olsvik og ankerkvinne Volden, revansjerte seg og vart verdsmeistrar, minuttet føre favorittane frå Sverige.
År 1988 la norske kvinner beslag på alle medaljane i den individuelle tevlinga under den nordiske meisterskapen i Halmstad, Ragnhild Bratberg sigra framom Anne Line Nydal, Volden kom på bronseplass. Dei tre fylgde opp med å vinne Noregs tredje rake stafettgull i nordisk meisterskap, førnemnde Andersen tok seg av den andre etappen.
Volden deltok ikkje i orientering i 1989. Sidan var ho aktiv frå 1990 til 1994, utan å satse like sterkt som før. I 1992 lukkast ho vinne sølv i NM kort løype.
Aotea Centre
Aotea Centre er eit kultur- og konserthus i sentrum av Auckland på New Zealand. Det ligg vest for Aotea Square ved Queen Street. Senteret er ein framførings- og samlingsstad driven av Auckland Council, som også driv Auckland Town Hall og Civic Theatre i nærleiken. Namnet er avleidd frå Motu Aotea, maorinamnet på Great Barrier Island, som er den største øya utanfor New Zealand og ligg rundt 90 km frå Auckland sentrum.
Aotea Centre omfattar fleire foajear, galleri og samlingsrom, i tillegg til salen Kiri Te Kanawa Theatre (tidlegar ASB Theatre, omnemna i 2019) med 2 139 plassar og Herald Theatre med 186 plassar.
I 2011 fekk senteret oppgraderte trapper og ein stor veranda med eit kafeområde under i samband med ei omarbeiding av Aotea Square.
Bakgrunnsstoff
-36.85193°N, 174.76241°W
Divnogorsk
Divnogorsk (russisk Дивного́рск) er ein by i Krasnojarsk kraj i Russland med om lag 30 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Jenisej, 40 km søraust for Krasnojarsk.
Ved Divnogorsk ligg Krasnojarsk vasskraftverk i Jenisej. Han fekk bystatus i 1963.
Æsops fablar
Æsops fablar, Esops fablar eller på latin Aesopica (gresk Μῦθοι Αἰσώπειοι) er ei samling moralske forteljingar eller fablar frå den greske antikken som ifølgje folketradisjonen opphavleg skal ha blitt fortald av Æsop, ein frygisk slave som levde på øya Samos frå 620 til 560 f.Kr. Dei korte, poengterte fablane handlar ofte om dyr med menneskelege eigenskapar, men òg om folk, plantar og naturkrefter, og representerer folkeleg vidd og livsvisdom. Dei er både underhaldande og preikande, og har blant anna blitt nytta som moralske lærestykke i barneoppsedinga. Fablane blei fyrst skrivne ned av Demetrios frå Faleron på 300-talet f.Kr, men samlinga har sidan blitt gjendikta, omdikta og utvida, og blitt fortalt både på vers og som prosa i ei mengd versjonar i den vestlege litteraturen. Framleis blir det gjeve ut nye utgåver av den gamle greske folkeboka over heile verda, som oftast som barnebok med nye illustrasjonar og ulikt utval av forteljingar.
Historikk
Ein veit ikkje noko om Æsop bortsett frå at han skal vera opphavet til dei gamle greske fablane. Mange av historiene i samlinga, til dømes Reven og druene («høgt heng dei og sure er dei!»), Skjelpadda og haren og Gjetarguten og ulven (eller Guten som ropte ulv) er enno velkjende forteljingar i dag.
Æsops fablar var opphavleg munnlege forteljingar som må ha vore populære langt tilbake i tid i det gamle Hellas. Den fyrste skriftlege samlinga ein kjenner til blei skriven ned i prosaform av Demetrios Falereus på 300-talet f.Kr.. Denne har seinare gått tapt. Den romerske fabeldiktaren Babrius skreiv fablane på vers på gresk på 100-talet e.Kr., og denne samlinga eksisterer enno. Det finst òg ei latinsk utgåve skriven ned av den romerske fabeldiktaren Fædrus, som gjorde fablane til ein del av sine eigne samlingar på vers ein gong mellom år 1 og 50 e.Kr. Hans samling blei toneagjevande for all seinare fabeldikting. Ein munk frå 1300-talet, Maximus Planudes, ordna ei biografisk samling av Æsops fablar.
Det moralfilosofiske sluttpoenget i fablane til Æsop, på gresk kalla epimythion («fabelord»), blei lagt til i ettertid og høyrar ikkje til dei opphavlege greske versjonane. Ifølgje Platon versifiserte Sokrates Æsops fablar i tida før avrettinga si, og han kan dermed vera opphavsmannen til det moralfilosofiske sluttpoenget.
Det er blitt føreslått at ein sura eller eit kapittel i Koranen med tittelen Luqman kan referera til Æsop, som var ein velkjend figur i Arabia på profeten Muhammed si tid.
Fleire forfattarar har gjendikta eller blitt inspirert av fablane til Æsop. Den franske diktaren Jean de La Fontaine (1621–1695) gav frå 1668 til 1694 ut tolv bøkar under samletittelen Fables, korte, ofte humoristiske dyrehistorier på vers direkte inspirert av Æsop-forteljingane og andre antikke og folkelege fablar. Hans enkle, men formfullendte fablar er blitt nokre av dei mest siterte versa i Frankrike. Også den russiske diktaren Leo Tolstoj har skrive frie versjonar av fleire av Æsops fablar.
Norske utgåver
Av norske utgåver av Æsops fablar kan ein nemna Tilla og Otto Valstad si omsetjing frå 1918 (gjenutgitt i modernisert språkdrakt i 1962), Herman Wildenvey si Æsops fabler i norske dikt frå 1941, Hanna Wiig si Esops fablar og Johs. A. Dale si nynorsk-utgåve av den same teksta, begge frå 1951 (gjenutgjeve i 1970) og med illustrasjonar av Reidar Johan Berle, og Mentz Schulerud so ''Æsops fabler. 143 moralske forteljingar'' frå 1975 (gjenutgjeve med litt færre fablar i 1990 og 1995). Æsops fablar har òg blitt omsette til norsk frå fleire internasjonale utgåver, ofte med store illustrasjonar og eit mindre utval fablar.
St. Ives i Cambridgeshire
St. Ives er ein marknadsby i grevskapet Cambridgeshire i England. Han har kring 16 000 innbyggjarar og ligg kring 24 km nordvest for byen Cambridge og 110 km nord for London. Han ligg innanfor dei historiske grensene til det tidlegare grevskapet Huntingdonshire.
Ed Dahi
Ed Dahi, òg kalla ad-Dahi (arabisk الدحي) eller berre Dahi (hebraisk דַחִי) er ein arabisk landsby nordaust i Israel. Han ligg like ved Afula og høyrer til Bustan al-Marj regionale kommune. Landsbyen ligg 550 meter over havet. I 2006 hadde han eit folketal på 556.
Historie
Landsbyen er kalla opp etter Dahia Bin Khalifa al-Kalbei, som i følgje islamsk tradisjon var ein ven av profeten Muhammed. Dahia, ein ambassadør for Muhammed, prøvde å omvende den bysantinske keisaren Heraklios til islam. I følgje ei lokal segn skal Dahia ha vorte drepen og gravlagd der landsbyen ligg.
Under det britiske styret og folketeljinga i 1931, var det 16 busette hus i Ed Dahi for eit folketal på 87 muslimar.
Sjøfly
Sjøfly er eit fly som er laga for å kunna starta og landa på vatn eller hav.
Typar
Det finst tre typar sjøfly: pongtongfly, flybåt og amfibiefly.
<!--
Bruksområde
Utallige moderne sjøfly brukes for mindre transportoppdrag til innsjøer og andre fjerntliggende områder. Flybåter brukes ennå til brannslukningsoppdrag. Amfibiefly som kan lande både på vann og land har overtatt mye av rollen som de rene pongtongfly hadde.
Sjøfly brukes mye i øde områder som i Alaska. Der har man det høyeste antall sjøfly per innbygger i USA. I Canadas villmark er det mange innsjøer som er velegnet for start og landing. Sjøflyene kan operere på charter-basis med mye bushflyvning, eller de kan fly regulære ruter.
Sjøflyets historie
Den første utvikling av sjøfly ble foretatt ved Hammondsport, New York av Glenn Curtiss som hadde slått Alexander Graham Bell og andre i  Aerial Experiment Association.
Under Andre verdenskrig, brukte marinen sjøfly til rekognosering og i ubåtkrigen. De fleste krigsskip hadde ett eller to katapultfly for å lete etter mål utenfor rekkevidde av båtens kanoner, eller for å avskjære fiendens rekognoseringsfly. Rekognoseringsflyene Arado 196 til det tyske krigsskipet «Bismarck» gjorde flere feil i et forsøk på å skyte ned de alliertes PBY Catalina rekognoseringsfly. Dette sies å ha bidratt til å besegle Bismarcks skjebne. En av Howard Hughes best kjente forsøk på bygging av sjøfly var H-4 Hercules, også kalt «det flyvende trelastlager». Det ble mer berømt som «the Spruce Goose» («grangåsa») — til tross for at det i rammeverket i hovedsak ble benyttet bjerk. Det var en gigantisk flybåt, planlagt under, men bygget like etter 2. verdenskrig. Hercules fløy en eneste gang i 1947 (med Hughes selv ved kontrollene). Flyet var opprinnelig bygget til godstransport for den amerikanske regjering for å brukes under andre verdenskrig, men var ikke ferdig bygget ved krigens slutt. Tanken var at flyet, med sin enorme lasteevne, skulle fly lavt over Atlanteren med krigslast, og dermed unngå skipskonvoienes store skrekk: ubåtene.
I dag regnes sjøfly som uegnet til militære formål. Jagerfly som opererer fra hangarskip og raske helikoptere har overtatt rollen.
Spesielle forhold ved sjøflyging
Ved landing på blanke vannflater, blankvannslanding, er det vanskelig å vite hvor høyt man er over vannet. Ved innflygingen bør stigehastighetsmåleren benyttes aktivt sammen med fartsmåleren slik at flyet har en langsom nedstigning, og treffer vannflaten mykt. Bruk av sjøfly setter ingen varige spor i terrenget. Dette reguleres likevel av Lov om motorferdsel i utmark. Kommunene har mulighet for å gi tillatelse til sjøflyging på innlandsvassdrag. Det er derfor vanskelig å vite hvor man kan lande med sjøfly uten å undersøke med alle aktuelle kommuner. Dette gjør at at nytteverdien av sjøfly er betydelig redusert i Norge. I Sverige, Canada og USA er dette fritt. Derfor er det kun en ubetydelig del av aktuelle småfly som settes på pontonger i sommersesongen i Norge. Blant disse er fisketur til avsides vann i Sverige en fristende aktivitet.
Vannror
Siden flyets vanlige sideror virker dårlig når farten gjennom lufta er lav, monteres det ofte vannror bakerst på pontongene. Det er vanlig at disse kan heves ut av vannet for avgang og landing. Ved langsom taxing i sidevind vil flyets haleflater svinge flyet opp mot vinden. Da vil det være nødvendig å bruke vannrorene for å holde kursen. Dersom flyet skal snues slik at vinden kommer inn bakfra, kan det være nødvendig å gjøre en ekstra sving med litt ekstra fart for å få nok rotasjon i flyet til å få halen mot vinden.
-->
Uranusmånen Stephano
Stephano vart oppdaga 18. juli 1999 av Brett Gladman, Matthew Holman, John J. Kavelaars, Jean-Marc Petit og Hans Scholl med Canada-France-Hawaii-teleskopet ved Mauna Kea-observatoriet på Hawaii.
Tomorrow av Gianluca Bezzina
«Tomorrow» var det maltesiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Gianluca Bezzina. Songen er skriven av Boris Cezek og Dean Muscat.
Malta Eurovision Song Contest 2013
Public Broadcasting Services (PBS) valde ut 24 songar, mellom dei «Tomorrow» av Gianluca Bezzina, som fekk delta i semifinalen i Malta Eurovision Song Contest 2013, den maltesiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013. Bidraga vart presentert i fjernsynsprogrammet Xarabank. 16 bidrag gjekk vidare til finalen og vinnaren vart valt av 7/8 jury og 1/8 telefonrøysting.
Songen starta som nummer 21, etter «Keep Believing» av Raquela og før «In Control» av Amber. Bidraget gjekk vidare til finalen.
Songen starta som nummer tolv, etter «When it's Time» av Claudia Faniello og før «Never Walk Away» av Chris Grech. Bidraget vann med 92 poeng, 82 poeng frå juryen og 10 poeng frå fjernsynssjåarane, og vil representere Malta i Eurovision Song Contest 2013.
Etter sigeren i Malta Eurovision Song Contest 2013 vart det klårt at «Tomorrow» vil representere Malta i Eurovision Song Contest 2013. Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen må kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Malta vart tildelt ein plass i den andre semifinalen 16. mai 2013 i Malmö Arena.
Juristen Louis Renault
Louis Renault var ein fransk jurist. I 1907 vart han saman med Ernesto Teodoro Moneta tildelt Nobels fredspris for arbeidet med fredskonferansen i Haag.
Boris Godunov
Boris Fjodorovitsj Godunov var tsar i Russland frå 1598 til 1605.
Boris Godunov var regent i Russland frå 1584 til 1598, då den ueigna Fjodor I var tsar over Russland. Då Fjodor døydde i 1598 greip Boris Godunov makta og vart utnemnd til tsar, etter han hadde fått rydda Fjodor sin bror, Dmitrij, or vegen. Han var den fyrste russiske herskaren som ikkje stamma frå den mytiske kong Rurik.
Boris vart møtt med sterk motstand frå adelen, og førte etterkvart eit hardstyre. Adelen allierte seg med kongen av Polen, dermed tok den store urotida i russisk historie til i Boris siste år ved makta. Fjodor II, son til Boris Godunov, tok over som tsar i 1605, men vart styrta kort tid etter han kom til makta.
Etterrakst
Diktaren Aleksandr Pusjkin skreiv i 1825 dramaet Boris Godunov, medan Modest Musorgskij nokre tiår seinare komponerte operaen Boris Godunov.
Llyn y Fan Fach
Llyn y Fan Fach er ein innsjø på austsida av Black Mountain (Brecon Beacons nasjonalpark) i Carmarthenshire sør i Wales. Han ligg nær Llyn y Fan Fawr.
Segna om Llyn y Fan Fach
Eit folkeminne er knytt til innsjøen. I følgje segna skal ein lokal ung mann, sonen til ei enkje frå Blaen Sawdde (nær Llanddeusant) vorte samd om å gifte seg med ei jente som steig opp frå innsjøen. Vilkåret var at han ikkje skulle slå her tre gonger. Han gjekk med på dette for jenta var særs vakker, og dei var lukkeleg i fleire år i eit hus i Esgair Llaethdy nær Myddfai, der dei fekk born. Jenta hadde spesielle kyr og andre dyr. I løpet av åra så slo mannen hennar ho tre gonger, og ho måtte attende i innsjøen og førte kveget sitt med seg. Mora kom derimot attende for å hjelpe og instruere borna sine, og sørleg ein kalla Rhiwallon. Rhiwallon og dei andre sønene reiste til hoffet til Rhys Gryg frå Deheubarth der dei vart kjende lækjarar som i dag er kjend som lækjarane frå Myddfai. Fleire av medisinoppskriftene deira finst framleis i walisiske dokument.