cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kefaloniá
Øya er kalla opp etter den mytologiske figuren Kefalos (Kifalis), sjølv om enkelte meiner at øya tyder 'ei øy med hovud'.
Jonas Enge
Frå 1945 til -51 var Enge varaordførar i Sømna herad, deretter ordførar 1952-55. Ved stortingsvalet 1949 vart han vald til å representere Arbeidarpartiet på Stortinget, og vart attvald ved dei neste fire stortingsvala. Den fyrste fireårsbolken, 1950-53, var han medlem i Administrasjonskomiteen, frå 1954 hadde han fast sete i Landbrukskomiteen til han gjekk ut av Stortinget i 1969.
Kefaloniá
Geografi
Hovudstaden i periferieininga Kefaloniá er Argostóli. Folketalet på øya er om lag 40 000 innbyggjarar. Om lag ein tredjedel av innbyggjarane bur i Argostóli.
Jonas Enge
Enge var formann i Regionplanrådet for Sør-Helgeland i tida 1969-76.
Kefaloniá
Geografi
Det er fire hamner på øya. Sámi har ferjesamband til Pátra og Itháki. Póros i sør har samband til Kyllíni på Peloponnes. Argostóli i vest er den største hamna og huser lokale båtar og ferjer som går til Zákynthos og Lixoúri. Fiskárdo i nord har samband til Levkáda og Itháki.
Kuhmoinen
Kuhmoinen er ein finsk kommune i landskapet Mellersta Finland. Kommunen har cirka 2 600 innbyggjarar og eit areal på 936,79 km², av dei er 264,96 km² vatn. Kuhmoinen er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Jämsä, Kangasala, Luhanka, Orivesi, Padasjoki og Sysmä.
Kefaloniá
Geografi
Kefaloniá har ein flyplass, Kefaloniá flyplass, med ei rullebane på om lag 2,4 km. Flyplassen ligg om lag 10 km sør for Argostoli.
Eininga weber
Weber er ei avleidd SI-eining for måling av magnetisk fluks. Symbolet for weber er Wb.
Kefaloniá
Historie
Øya fekk namnet sitt frå den mytologiske helten Kefalos, som kom til øya som flyktning frå Athen og dreiv bort dei opphavlege øybuarane som vart kalla tafianarar.
Eininga weber
Eininga har fått namn etter den tyske fysikaren Wilhelm Eduard Weber.
Kefaloniá
Historie
Bybar og landsbyar på øya vart vanlegvis bygd på høge toppar for å hindre åtak frå sjørøvarar i Det joniske havet.
I 1864 vart Kefaloniá, i lag med dei andre joniske øyane, ein del av Hellas.
Under den andre verdskrigen vart øya okkupert av Tyskland og Italia. Fram til seint i 1943 bestod okkupasjonsstyrken hovudsakleg av italienerar. Øya vart stort sett spart for kampar fram til det facistiske Italia kollapsa i september 1943. Italienarane på øya håpa på å få reise heim, men tyskarane ville ikkje at den italienske ammunisjonen skulle brukast mot dei om italienerane tok det med seg heim, og italienarane ville ikkje overlevere ammunisjonen til tyskarane av same årsak. Då tyske forsterkingar kom til øya forskansa italienarane seg og kjempa mot den nye tyske invasjonen. Italienarane heldt ut den tyske omleiringa ved Argostoli i om lag 6 timar før tyskarane tok kontroll over heile øya. Seks tusen av ni tusen overlevande italienske soldatar var så avretta.
Då krigen enda i Europa i 1945, var det framleis konkflikt på Kefaloniá på grunn av den greske borgarkrigen. Freden kom omsider til øya i 1949.
Det store jordskjelvet i 1953
Kefaloniá ligg like aust for ein stor forkastning der den europeiske kontinentalplata møter den egeiske plata. Det er ofte jordskjelv langs denne forkastinga.
Fire jordskjelv råka øya i august 1953. Som følgje av desse vart så godt som kvart einaste hus på øya øydelagd. Det tredje og mest øydeleggjande jordskjelvet fann stad 12. august 1953 kl 11.23 lokal tid og hadde ein styrke på 7,3 på Richterskalaen. Episenteret var like under sørenden av øya. Heile øya steig 60 cm opp av havet som følgje av skjelvet, og er framleis så mykje høgare i dag. Dette kan ein sjå på vassmerke på klippene rundt kysten.
Nesten alle hus vart øydelagde av skjelvet og berre områda i nord slapp litt billegare unna. Øydeleggingane vart estimert til eit par hundre millionar kroner. Verre for øya og økonomien her var det derimot at mange innbyggjarar reiste frå øya. Ein har estimert at om lag 100 000 av 125 000 innbyggjarar flytta frå øya etter skjelvet.
Administrativ inndeling
Den noverande kommunestrukturen kom til i 2019 gjennom ein revisjon av den store kommunereforma i 2011, då ein hadde slått saman alle dei tidlegare kommunane på Kefaloniá til ein kommune, med dei åtte tidlegare kommunane som kommunaleiningar. Dei tre nye kommunane er:
Gåsøyane fuglereservat
Gåsøyane fuglereservat er eit fuglereservat oppretta ved forskrift av 1. juni 1973 i medhald av Svalbardlova. Reservatet omfattar Gåsøyane ved Bünsow Land ved Billefjorden på Spitsbergen på Svalbard.
Formålet med fredinga er å sikre eit viktig hekke- og opphaldsområde for fugl, spesielt ærfugl og gjæser. I tida 15. mai - 15. august er all ferdsel, inkludert ferdsel på sjøen og landing med luftfartøy, forbode i fuglereservatet.
Kyyjärvi
Kyyjärvi er ein finsk kommune i landskapet Mellersta Finland. Kommunen har cirka 1 500 innbyggjarar og eit areal på 469,62 km², av dei er 21,39 km² vatn. Kyyjärvi er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Alajärvi, Karstula, Kivijärvi, Perho og Soini.
Guissezholmen fuglereservat
Formålet med fredinga er å sikre eit viktig hekke- og opphaldsområde for fugl, spesielt ærfugl og gjæser. I tida 15. mai - 15. august er all ferdsel, inkludert ferdsel på sjøen og landing med luftfartøy, forbode i fuglereservatet.
Lenkje til kart
Verneområde på Svalbard
Ohm
Ohm er ei avleidd SI-eining for måling av elektrisk motstand (resistans). Symbolet for ohm er Ω.
I fylgje Ohms lov har ei innretning ein motstand på 1 ohm dersom ei spenning på 1 volt er årsak til ein straum på 1 ampere.
Eininga har fått namn etter den tyske fysikaren Georg Simon Ohm.
John Quincy Adams
John Quincy Adams var ein amerikansk politikar. Han var den sjette presidenten i USA frå 1825 til 1829. J.Q. Adams var son av John Adams, som var den andre presidenten i USA. Før han vart president var han ambassadør i Russland og Storbritannia, og utanriksminister under James Monroe. I 1831 vart han vald inn i representantforsamlinga i Kongressen, til no den einaste presidenten som har vorte vald inn i kongressen etter tida som president.
Adams døydde brått etter eit hjerneslag han pådrog seg under ein politisk debatt i Representanthuset i februar 1848. Det er sagt han var såpass ved vitet at han bad ordstyrar om orsaking for dette før han slokna.
Daisuke Tada
Daisuke Tada er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Cerezo Osaka, Ehime FC, Omiya Ardija, Gainare Tottori og FC Gifu.
Verdas naturvernunion
Verdas naturvernunion eller Den internasjonale naturvernorganisasjonen (IUCN) (International Union of Conservation of Nature, IUCN) er ein internasjonalt organisasjon for naturvern. Han vart skipa i 1948 og har hovudsete i Gland i Sveits.
Namnet
På engelsk har dei brukt namnet World Conservation Union sidan 1990, men det fulle namnet og akronymet er ofte brukte ved sida av kvarandre sidan mange kjenner organisasjonen som IUCN. På norsk er namna IUCN, Verdas naturvernunion og Den internasjonale naturvernorganisasjonen brukte i media.
Arzier
Arzier er ein kommune i distriktet Nyon i kantonen i Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Kvæøya
Kvæøya, ofte skriven med den uoffisielle skrivemåten Kveøya, er ei øy i Kvæfjord kommune i Troms og Finnmark. Øya ligg i Kvæfjorden, like ved kommunesenteret Borkenes. Kvæøya har eit areal på 7 km², og det høgaste punktet på øya er 267 moh. Øya hadde 123 innbyggjarar i 2001. Øya vert rekna som særs fruktbar, med store gardsbruk, og er hovudsakleg busett på sør- og vestsida. Den nordlegaste garden heiter Øynes. Nordaustsida av øya er bratt og det finst ikkje busetnader eller fruktbar jord her.
Kvæøya har fastlandssamband med hjelp av 1270 meter lang sjøfylling og ei 370 m lang bru til Salen på søraustsida av Øysundet. Brua blei opna i september 2010.
Deg å få skode
<DIV style="float:right; border:1px solid gray; padding:1em 1em; margin: 0 0 1em 1em; text-align:left; background:lightyellow"> Be Thou My Vision
Be Thou my Vision, O Lord of my heart;
Naught be all else to me, save that Thou art.
Waking or sleeping, Thy presence my light.
Be Thou my Wisdom, and Thou my true Word;
I ever with Thee and Thou with me, Lord;
Thou my great Father, I Thy true son;
Thou in me dwelling, and I with Thee one.
Be Thou my battle Shield, Sword for the fight;
Be Thou my Dignity, Thou my Delight;
Thou my soul’s Shelter, Thou my high Tower:
Riches I heed not, nor man’s empty praise,
Thou mine Inheritance, now and always:
Thou and Thou only, first in my heart,
High King of Heaven, my Treasure Thou art.
High King of Heaven, my victory won,
May I reach Heaven’s joys, O bright Heaven’s Sun!
Heart of my own heart, whatever befall,
Still be my Vision, O Ruler of all.
Dal­lan For­gaill (translated from the Irish by Ma­ry E. Byrne, Versified by El­ea­nor H. Hull)
«Deg å få skode», på gamalirsk Rop tú mo baile og engelsk Be Thou My Vision, er ein irsk salme frå 700-talet. Teksten blei omsett til engelsk av Eleanor H. Hull i 1912. Melodien er ei irsk folketone.
Salmen blei omsett til norsk av Arve Brunvoll i 1978, og blei i 1985 teke med i Norsk Salmebok. Med denne salmen blei det ei større interesse for irsk trusliv og musikktradisjon i norsk kyrkjesamanheng. Salmen blei seinare omdikta til bokmål av Eyvind Skeie, og framført av Hanne Krogh på plata Vestavind (1998), med tittelen «Irsk hymne» og opningslina Vær du visjonen, å Herre, i meg.
Same folkemelodi blir òg nytta i den svenske popballaden «Gå inte förbi», med tekst av Ulf Schagerman og lansert som juleplate i 2003 av Sissel Kyrkjebø og Peter Jöback.
Ortleralpane
Ortleralpane (italiensk Gruppo dell'Ortles-Cevedale) er ei fjellkjede i Dei sentrale Alpane i Italia. Dei vert rekna som ein del av Dei sørlege kalksteinsalpane
Ortleralpane grensar til Livignofjella i nordvest ved Stelviopasset og Addadalen (Valtellina), til Adamello-Presanella i sør ved Tonalepasset og til Ötztaleralpane i nordaust ved den øvre Adigedalen (Vinschgau-Val Venosta). Delen vest for Gaviapasset vert òg kalla Sobretta-Gavia-gruppa.
Vatn i Ortleralpane renn ut i elvane Adda, Oglio, Adige og sideelva hennar Noce.
Fjelltoppar
Dei høgaste fjelltoppane er Ortleralpane:
Fjellovergangar
Dei viktigaste fjellovergangane i Ortleralpane er:
Richard Parkes Bonington
Richard Parkes Bonington var ein britisk kunstmålar som arbeidde i Frankrike. Han var ein dei fremste britiske landskapsmålarane under romantikken.
Liv og gjerning
Bonington kom tidleg til Paris og vart elev ved Antoine-Jean Gros sitt atelier. Han vart kjend med Eugène Delacroix og vart påverka av denne, men utdanna seg til landskapsmålar på eiga hand. Saman med John Constable vekte han stor merksemd på utstillingar i Paris i 1822 og 1824 med to bilete med motiv frå Normandie. Gjennom sine friske, lyse fargetonar og fint avmålte landskapskunst vart han ein banebrytar for det intime landskapsmåleriet i Frankrike, og ein forgjengar til Barbizon-skulen.
Boningtons bilete, fremst landskap i olje og akvarell, har motiv frå Frankrike, Storbritannia og Venezia. Han laga også mange historiemåleri, med både mellomalderske og orientalske motiv, og dessutan portrett. Alt saman utført med stor teknisk briljans. Bonington var også ein framifrå litograf.
Han døydde av tuberkulose i London i 1828.
Kjelder
''Aschehougs kunsthistorie. Bind 4 Kunstleksikon''
Lysvatnet
Lysvatnet er namnet på fleire innsjøar i Noreg:
James Monroe
James Monroe var ein amerikansk politikar som var president i USA frå 1817 til 1825. Monroe har fått knytt til seg Monroedoktrina, ei politisk doktrine som i hovudsak seier at Amerika bør sleppa framtidig kolonisering frå Europa. Sjølvstendige amerikanske land bør sleppa europeisk innblanding i innanrikssaker.
Hayato Ochi
Hayato Ochi er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Cerezo Osaka og Montedio Yamagata.
Avre
Avre er 72 km lang, og har eit nedslagsfelt på 917 km². Ho renn gjennom departementa Orne, Eure-et-Loir og Eure, og tidlegare danna ho grensa til Normandie.
Noye
Noye er ei elv i Picardie nord i Frankrike, og ei av sideelvane til Avre, som igjen er ei sideelv til Somme. Ho har ei lengs på 33 km, og ligg på den nordlege delen av Picardieplatået. Ho har sitt utspring nær Vendeuil-Caply. Og renn gjennom Breteuil i Oise og Ailly-sur-Noye i Somme. Noye munnar ut i Avre i Boves, 9 km søraust for Amiens.
Perejaslav
Perejaslav (ukrainsk Переяслав) er ein by ved Altaelva renn ut i Trubizj i Kiev oblast (provins) sentralt i Ukraina. Han er det administrative senteret i Perejaslav-Khmelnytskyj rajon (distrikt), medan sjølve byen er eit eige rajon i oblastet. Byen ligg kring 95 km sør for Kiev.
Byen har kring 30 000 innbyggjarar (2012).
Historie
Perejaslav-Khmelnytskyj har spelt ei viktig rolle i historia til Ukraina. Han vart første gongen nemnt i teksten Den kiev-austromerske avtalen med Austromarriket (911) som Perejaslav-Russki, for å skilje han frå Perejaslavets i Bulgaria. Vladimir I av Kiev bygde i 992 ei stor festning her for å verne den sørlege grensa til Kiev-riket frå raida til nomadane frå steppene i det noverande sørlege Ukraina. Han var hovudstad i Fyrstedømet Perejaslavl frå midten av 1000-talet til han vart øydelagd av tatarar i 1239.
På andre halvdel av 1500-talet vart han eit senter for ukrainske kosakkar.
NK 558-559
Det raude frimerket hadde ein verdi høvde for vanleg brevpost innanfor Norden, medan det blåfilette frimerket hadde ein verdi som høvde for vanlege brev til andre land i Europa.
Siter
Instrumentet er kjent frå mange land i ulike former, og blir særleg brukt innan folkemusikk. I Noreg finn me han både i form av den sentraleuropeiske zitheren, oftast kalla siter eller harpeleik og i som det norske dulcimerinstrumentet langeleik.
Namnet siter kjem frå det greske instrumentet kithara, som vart brukt av klassiske greske diktarar og seinare i Romarriket.
Namnet siter (med trykk på første stavinga) er av eit anna opphav enn namnet sitar (med trykk på siste stavinga). Det sistnemnde kjem av farsi si-tar eller se-tar som tyder 3-streng.
Rødøya i Kvænangen
Rødøya (nordsamisk Rávdda) er ei øy i Kvænangen kommune i Troms og Finnmark. Øya ligg i ytre Kvænangen, sørvest for Olderfjorden. Det høgaste punktet på Rødøya er 266 moh.
1188 Gothlandia
1188 Gothlandia er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Flora. Han blei oppdaga den 30. september 1930 av Josep Comas Solá ifrå Observatori Fabra i Barcelona.
Laukaa
Laukaa (eldre svensk: Laukas) er ein finsk kommune i landskapet Mellersta Finland. Kommunen har cirka 17 400 innbyggjarar og eit areal på 825,67 km², av dei er 177,17 km²  vatn. Laukaa er ein finskspråklig kommune som grensar til kommunane Hankasalmi, Jyväskylä, Konnevesi, Toivakka, Uurainen og Äänekoski.
Leivonmäki
Leivonmäki er ein tidlegare kommune i det finske landskapet Mellersta Finland. Kommunen vart slått saman med Joutsa kommune 1. januar 2008.
NK 606-607
NK 606-607  er frimerka som vart utgjevne 21. mai 1968 for å minnest hundreogfemtiårsdagen for fødselen til diktaren Aasmund Olavson Vinje. Frimerka har den nynorske namneforma Noreg. Desse frimerka er einsfarga og viser eit portrett av diktaren. Frimerka er utforma av Knut Løkke-Sørensen.
Det gråbrune frimerket hadde ein verdi høveleg for postkort innanfor Norden, medan det raude frimerket hadde ein verdi høvde for vanleg brevpost innanfor Norden.
Claas
Claas KGaA mbH er ein tysk landbruksmaskinprodusent, med hovudkontor i den tyske byen Harsewinkel i Nordrhein-Westfalen.
Generelt
I 2005 hadde Class 8134 tilsette og ei omsetjing på 2175,3 millionar euro, med ei forteneste (før skatt) på 86,4 millionar euro.
Kåfjord kyrkje i Alta
Kyrkja vart vigsla 16. sundag etter treeining 1837 av biskop Kjerschow, og er den eldste kyrkja i Alta.
Byggverket er i tømmer og har 330 sitjeplassar.
Ein kan komme til kyrkja via E6. Kyrkja ligg på ei høgd aust for vegen.
Historia til Kåfjord kyrkje er nær knytt til historia om drifta av kopargruvene. Då verket vart innstilt, gjekk òg kyrkja inn i forfall. I 1896 sette svenske interessentar drifta i gang att, og kyrkja vart måla innvendig i blått og gult. I 1909 vart koparverket nedlagd, og det kom framlegg om å flytte kyrkja til Elvebakken. Etter ein forfallsperiode vart kyrkja pånytt istandsett på slutten av 1930-talet.
Kyrkjegarden
På kyrkjegarden er det ærverdige gravminne over familiemedlemmer til den engelske leiinga i koparverket på 1800-talet. Her er grava til handelsmannen Carl Johan Ruth som vart drepen under Kautokeino-opprøret i 1852 og og gravene til Aslak Jacobsen Hætta og Mons Aslaksen Somby som vart halshogde for deltakinga i opprøret.
James Madison
James Madison var ein amerikansk politikar. Han sat som president i USA i to presidentperiodar frå 1809 til 1817. Han er rekna som den viktigaste forfattaren av USA si grunnlov. Han var òg medforfattar saman med John Jay og Alexander Hamilton av dei føderalistiske papira i USA.
Samhain
Samhain, eldre irsk gælisk samain, skotsk gælisk samhuinn, mansk sauin, er ei tradisjonell keltisk høgtid som markerer slutten på sommaren. Ordet tyder nettopp det, sam er sommar, fuin slutt. Dagen er typisk blitt markert den 1. november og var den viktigaste merkedagen i det eldre Irland.
Dette var ein dag då ein meinte gudeverda blei synleg for menneska. Dei kunne finna på å gjera overnaturlege peik, og markeringa av dagen gjekk ofte ut på å utføra ritual for å stagga gudane. Ikkje berre gudane, men også dei daude kunne nå fram til menneska denne dagen. Frå den eldste tida finst det kjelder som fortel om menneskeofring. Mange av skikkane rundt samhain er vidareførte til halloween. Den gamle høgtida er også gjenoppliva i nyheidenske religionar som wicca.
Dei P-keltiske språka har den same fest-dagen, men andre namn. På walisisk er han Calan Gaeaf (første vinterdag) eller Hollantide, på bretonsk Kala Goañv (byrjinga på november).
Kithara
Kithara er namnet på eit klimpreinstrument som var brukt i det gamle Hellas, der det var eit av dei viktikaste instrumenta, og Romarriket.
Kitharaen var ei lyre med sju strengar og ein djup resonnanskasse i tre. Instrumentet blei hovudsakleg brukt av profesjonelle musikarar, ettersom det var meir komplisert enn den vanlege lyra.
Fleire moderne instrument kan seiast å stamma frå kitharaen, både når det gjeld namn og spelemåte. Dette gjeld til dømes gitar og siter.
Daisuke Yoneyama
Daisuke Yoneyama er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Cerezo Osaka og Sagan Tosu.
Bassins
Bassins er ein kommune i distriktet Nyon i kantonen i Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Kommunen ligg ved foten av Jurafjella på ein liten terrasse ovanom Nyon.
Alusjta
Alusjta (ukrainsk og russisk Алу́шта, krimtatarisk Aluşta, gresk Alouston) er ein ferie by på Krimhalvøya i Ukraina, grunnlagd på 500-talet av keisar Justinian av Austromarriket. Han ligg ved Svartehavet langs vegen frå Gurzuf til Sudak.
Carlos Pavón
Carlos Alberto Pavón Plummer er ein honduransk fotballspelar som har vore angrepsspelar for Real España i den honduranske fotballigaen, og for det honduranske landslaget.
Yuji Maki
Yuji Maki er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Cerezo Osaka.
Elva Somme
Somme er ei elv i Picardie, nord i Frankrike. Namnet Somme kjem frå eit keltisk ord som tyder ro.
Hydrologi
Elva er kjenneteikna med svært låg hellingsgrad og jamn straum. Dalen har forholdsvis bratte sider, men i botn er han flat med myrer og basseng. Elva er ei kalkelv, og vasskjelda til elva er grunnvatn som piplar opp gjennom kalksteinen som elva renn over.
Ein av myrene i dalen, Marais de l'Île, er eit naturreservat i byen St. Quentin. Tidlegare vart det grave torv ut frå myrene, men i dag vert dei nytta til fiske og jakt.
I 1770 byrja konstruksjonen av Canal de la Somme, som stod ferdig i 1843. Han er 156 km lang, og byrjar ved St. Simon og Sommebukta. Frå St. Simon til Froissy (nær Bray sur Somme, sør for Albert) går kanalen ved sida av elva. Frå Abbeville, går kanalen gjennom den tidlegare elvemunningen, som no er tilmudra, til Saint-Valéry-sur-Somme, der kanalen går ut i Den engelske kanalen.
St. Quentin Canal, vidkjend for slaget i 1918 knyter Somme til Nord-Frankrike og Belgia og sørover til elva Oise. Canal du Nord knyter òg Somme til Oise ved Noyon, og så Paris.
I 2001 vart Sommedalen råka av ein kraftig flaum, som stort sett kom av stigande vasspegel i omgivnadane.
Láhpoluoppal kapell
Láhpoluoppal kapell er eit kapell frå 1967 i Láhpoluoppal i Kautokeino kommune i Troms og Finnmark.
Kapellet vart reist av Norges Samemisjon og Kautokeino kommune.
Byggverket er i murstein og er bygd med 70 plassar. Arkitekt var Nils Henrik Eggen.
1189 Terentia
1189 Terentia er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 17. september 1930 av Grigoriy N. Neujmin ifrå Krim-observatoriumet i Simeiz på Krimhalvøya.
Knut Dahle
Knut Johannesson Dahle var ein kjend spelemann frå Tinn i Telemark. Han er den mest framståande læresveinen til Håvard Gibøen. Gjennom han vart Gibøspelet ført vidare i Tinn, ikkje minst av dei to sonesønene hans, Johannes Dale og Gunnar Dale.
Bakgrunn
Knut var fødd på garden Nedre Dale. Han var tippoldebarn av spelemannen Brynjulv Olsson, som hadde vore forpaktarspelemann på 1700-talet. Soleis ætta han frå den eldste spelemannsslekta i Tinn.
Spelemann
Han var på turne i USA i fire år, frå 1896 til 1900.
Knut Dahle vart oppsøkt av Johan Halvorsen kring 1901, og Halvorsen skreiv ned ei rekkje slåttar etter han. Mange av desse vart nytta som grunnlag for klaverarrangement av Edvard Grieg seinare, i hans op. 72. Slåttane skreiv seg både frå Myllarguten og Håvard Gibøen.
Richard Floer
Richard Floer var ein norsk bergmann og eidsvollsmann.
Knut Dahle
Nedskrifter etter Knut Dahle
Hardingfeleverket har teke med ei av Halvorsen sine nedskrifter, medan tilfanget elles er gjort av Arne Bjørndal. Truls Ørpen og Eivind Groven. Dei av slåttane i Grieg-opuset som ikkje er skrivne ned etter Knut Dahle, vart skrivne ned etter Johannes eller Gunnar Dahle seinare.
Richard Floer
Floer var fødd i Kvikne i Hedmark, far hans var stiger ved koparverket der. Sjølv vart han revisor ved Røros koparverk i 1785, hytteskrivar frå 1813. Han var elles kaptein i Røros frivillige jegerkorps.
Han døydde på Røros i 1822.
Luhanka
Luhanka er ein finsk kommune i landskapet Mellersta Finland. Kommunen har cirka 800 innbyggjarar og eit areal på 313,34 km², av dei er 98,31 km² vatn. Luhanka er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Hartola, Joutsa, Jyväskylä, Jämsä, Kuhmoinen og Sysmä.
Yoshiki Nakai
Yoshiki Nakai er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Cerezo Osaka og Thespa Kusatsu.
Bigbang
Bigbang er eit norsk rockeband som starta i 1992. I førstninga omfatta gruppa medlemane Øystein Greni på gitar og vokal, Christer Engen på trommer og Erik Tresselt på bass. Sidan byrjinga har det vore fleire skifte av medlemar, og det har totalt vore 4 bassistar og 5 trommeslagarar som har vore i bandet i kortare eller lengre tid. I dag utgjer bandet medlemane Greni, Olaf Olsen på trommer og Nikolai Hængsle Eilertsen på bass.
Diskografi
Album
EP-ar
Hasselslekta
Hasselslekta (Corylus) er ei planteslekt i bjørkefamilien, tidlegare rekna som ein familie, som veks på den nordlege halvkula. Ho inneheld mellom anna den vanlege norske trearten hassel.
NK 799-800
NK 799-800  er to frimerke utgjevne i 22. september 1977 med verdiar høveleg for frankering av brevpost innan Norden (det brune) og til andre land i Europa (det blå). Frimerka viser motiv knytt til fisk og fiske.
Frimerka har den nynorske namneforma Noreg. Dette var første gongen at det kom ut to frimerkeseriar med nynorsk tekst same året.
Maserasjon
Ved opparbeiding av urtepreparat og andre naturmiddel inneber maserasjon at opphakka urter m.v. ligg i bløyt i vatn eller andre løysemiddel for å trekkja ut dei virksame stoffa. Etter maserasjonen blir oftast det faste stoffet filtrert bort, og berre det flytande uttrekkjet blir brukt vidare.
Truskavets
Truskavets (ukrainsk Трускавець; polsk Truskawiec) er ein by vest i Lviv oblast (provins) i Ukraina, nær grensa til Polen. Byen har status som eit eige rajon (distrikt) i oblastet.
Truskavets er kjend for mineralkjeldene som har gjort han til ein av dei store feriestadane i Ukraina. Naftusia er det mest kjende vatnet som vert produsert her.
Lakselv kyrkje
Lakselv kyrkje er ei langkyrkje frå 1963 i Porsanger kommune i Finnmark fylke.
Byggverket er i tre og er bygd med 400 plassar. Arkitekt var Eyvind Moestue.
NK 792-794
NK 792-794  er tre frimerke utgjevne 1. juni 1977 med verdiar høveleg for frankering av postkort innan Norden (det grøne) eller brevpost innan Norden (det raude) og til andre land i Europa (det blå). Frimerka viser norske tre.
Frimerka har den nynorske namneforma Noreg. Dette var første gongen frimerke fekk nynorsk tekst utan at motivet var knytt til hendingar med særskilt tilknyting til nynorsk språk og kultur.
Frimerka er utforma av Ørnulf Ranheimsæter og gravert av Henry Welde (NK 791-792) og Sverre Morken (NK 793).
Kljutsjevskaja Sopka
Kljutsjevskaja Sopka (russisk Ключевская сопка) er ein stratovulkan og det høgaste fjellet på Kamtsjatkahalvøya i Russland og den høgaste aktive vulkanen i Eurasia. Den bratte, symmetriske kjegla ligg berre 100 km frå Beringhavet. Vulkanen er ein del av UNESCO si verdsarvliste som Vulkanar på Kamtsjatka.
Kljutsjevskaja Sopka sitt første utbrot vart registrert i 1697 og har nesten vore konstant aktiv sidan den gong, som med mange av nabovulkanane. Han vart først klatra i 1788 av Daniel Gauss og to andre medlemmer av Billings-ekspedisjonen. Ingen andre var på toppen av fjellet før 1931, då fleire klatrarar mista livet på veg ned på grunn av fykande lava. Sidan denne faren framleis eksisterer er det få andre som har vore på toppen.
Kljutsjevskaja Sopka vert rekna som eit heilag fjell for dei innfødde i området og av desse sett på som ein stad der jorda vart skapt. Andre vulkanar i regionen har liknande tyding, men Kljutsjevskaja Sopka er den mest heilage av desse. Det vert sagt at guden Volkov skapte verda og at dette var staden han heldt jorda slik at akkurat denne staden ikkje vart lukka og gjort ferdig.
Utbrotet i 2008
Frå tidleg i januar 2007 byrja Kljutsjevskaja Sopka ein ny utbrotssyklus. 28. juni 2007 kom det kraftigaste utbrotet i syklusen og oska som vart kasta opp i atmosfæren nådde ei høgd på 10 000 meter og dreiv vestover og påverka flytrafikken mellom Amerika og Asia. Oske fall ned på øya Unimak i Alaska.
Kentaro Kawasaki
Kentaro Kawasaki er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Cerezo Osaka, Sagawa Express Osaka, Montedio Yamagata, Consadole Sapporo og Kataller Toyama.
Talet 38
Talet trettiåtte (38) er eit naturleg tal. I heiltalsrekkja kjem det etter talet 37 og før talet 39.
Begnins
Begnins er ein kommune i distriktet Nyon i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Kommunen ligg vest for vinområdet Côte. Han ligg mellom byen Nyon mellom Genfersjøen og Jurafjella, nær byane Genève og Lausanne.
Nøklan
Nøklan (samisk Lohkkalsuolu) er ei øy i Kvænangen kommune i Troms og Finnmark. Øya ligg i fjorden Kvænangen, nord for Sørstraumen og søraust for øya Skorpa. Øya er smal men langstrekt, berre om lag 1 km på det breiaste, men 5,4 km frå nord til sør. Det høgaste punktet på Nøklan er 151 moh.
Alexandre Alekhine
Alexandre Alekhine var ein russisk og fransk sjakkspelar, den fjerde verdsmeisteren i sjakk frå 1927 til 1935 og frå 1937 til han døydde i Estoril i Portugal i 1946.
Nøklan
Nøklan, Skorpa og og Høyholman er verna som landskapsvernområde med plantelivsfreding.
Alexandre Alekhine
Unge år og tidleg karriere
I april-mai 1914 vart det arrangert ei ny stor sjakkturnering i St. Petersburg. Verdsmeisteren Emanuel Lasker vann turneringa, med den neste verdsmeisteren José Raúl Capablanca på andreplass, men på tredjeplass i finalen kom Alekhine, framom Siegbert Tarrasch og Frank Marshall.
Bogis-Bossey
Bogis-Bossey er ein kommune i distriktet Nyon i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på.
Alexandre Alekhine
Unge år og tidleg karriere
I juli-august 1914 var det turnering i Mannheim i Tyskland, den 19. tyske sjakkongressen. Etter 11 rundar leia Alekhine turneringa, med 9 sigrar, ein remis og eit tap. Då braut den første verdskrigen ut, og etter at Tyskland hadde erklært krig mot Russland vart turneringa avbroten, og dei 11 russiske spelarane vart internerte, mellom dei Alekhine. 4 av spelarane fekk dra heim i september 1914, dei andre vart sitjande internert til dels heile krigen. Alekhine prøvde å hjelpe dei som sat internerte, og skaffa pengar mellom anna ved å gje simultan-oppvisingar. Alekhine heldt fram med å spele sjakk dei neste åra, men var også i Raudekrossen ved den østerrikske fronten i mai 1916. Hausten 1917 kom Oktoberrevolusjonen. Alekhine var frå overklassa, og vart i juni 1918 arrestert av Tsjekaen i Odessa og sett på dødscelle, mistenkt for å vere spion for dei kvite, men vart snart slept fri.
Vinlaging
Vinlaging eller vinifikasjon er arbeidet med å omdanna druer til vin.
Alexandre Alekhine
1920-1927
Då tilhøva roa seg i Russland, viste Alekhine snart at han var blant dei beste spelarane i landet. Han vann Moskva-meisterskapen i januar 1920 med 11/11. Og i oktober 1920 vann han den All-Russiske meisterskapen i Moskva med +9 =6 -0. Denne turneringa vart seinare definert som den første Sovjetmeisterskapen i sjakk.
Bogis-Bossey
Kommunen ligg på venstresida av elva Versoix.
Vinlaging
Vinifikasjon av raudvin
Druene vert hausta, og frakta forsiktig til produksjonslokalet. Dersom druene sprekker på vegen, kan dei byrja å gjæra med gjæren som allereie bur på drueskalet, og den ukontrollerte gjæringa kan få konsekvensar for vinen. Druer til raudvin vert ofte hausta tidleg, medan druene endå ikkje har vortne so søte. Deretter vert druene pressa. Kor lenge vinen gjærar varierer mykje frå vin til vin. I maserasjonen trekker vinen ut tannin og smaksstoff frå kjerner og stilkar, og farge frå skalet. Korleis vinen vert lagra, avhenger av korleis vinlagar ynskjer vinen sin. Det er vanleg å lagra vinen på eikefat. Vinen trekker til seg vanilin frå fata, fata lek litt luft som gjer at vinen oksiderer litt, og alkoholprosenten vert mindre. Kor stor innverknad dette får på den ferdige vinen avhenger av kor lenge vinen ligg på fat. Fordi fata etter kvart vert metta, kan fata bytast ut etter ei stund for å auka effekten. Etter ferdig lagring på fat, vert vinen tappa på flasker.
Vinifikasjon av kvitvin
Druer til kvitvin vert ofte hausta seint, når druene er på det søtaste. Somme vinlagarar lèt druene henga på stokken til etter første frostnatta. Dette gjer druene endå søtare. Ein annan måte å få druene søtare er ved hjelp av edel rote. Ein muggsopp, gråskimmel eller Botrytis cinerea, går til åtak på druene og lagar hol i skalet. Dette gjer at noko av væska i druene fordampar, og dermed vert druene både søtare og sterkare på smak. Gjæringstida varierer. Kvitvinen vert sjeldan maserert, då ein gjerne ikkje vil ha kvitvinen so bitter og raud som raudvinen. Kvitvin har i regelen kortare lagringstid enn raudvin.
Alexandre Alekhine
1920-1927
Tidleg i 1920 gifta Alekhine seg med den russiske baronessa Anna von Sergewin, som var fleire år eldre enn han. Formålet var å gjere den sju år gamle dottera Valentina ektefødd. Ei kort tid i 1920–1921 arbeidde han som omsetjar for Den kommunistiske internasjonalen (Komintern), og han vart utnemnd som sekretær i Utdanningavdelinga. Han møtte då den sveitsiske journalisten og Komintern-delegaten Anneliese Rüegg, som var tretten år eldre enn han, og dei gifta seg den 15. mars 1921. Like etter fekk Alekhine løyve til å dra frå landet saman med kona, for eit besøk i vesten. Alekhine kom aldri seinare tilbake til Russland. I juni 1921 forlét han Annaliese Rüegg i Paris, og drog til Berlin.
Frå 1921 til 1927 klarte Alekhine å vinne - åleine eller delt - om lag 2/3-delar av dei mange turneringane han deltok i. Dei "minst suksessfulle" turneringane var ein delt tredjeplass i Wien 1922 etter Akiba Rubinstein og Richard Réti; og terdjeplass i turneringa i New York 1924 etter tidlegare verdsmeister Emanuel Lasker og dåverande verdsmeister José Raúl Capablanca, men framom Frank James Marshall, Richard Réti, Géza Maróczy, Efim Bogoljubov, Savielly Tartakower, Frederick Yates, Edward Lasker og David Janowski.
Alekhine sitt fremste mål desse åra var å få arrangert og vinne ein kamp om VM-tittelen mot verdsmeisteren Capablanca. Han gav uttrykk for at det vanskelegaste problemet ikkje var Capablanca sitt spel, men kravet etter «London-reglane» om at utfordraren måtte stille ein premiesum på US dollar 10.000, i noverande pengeverdi om lag kr 2.800.000, der den forsvarande meisteren skulle motta meir enn halvparten sjølv om han tapte. Alekhine utfordra Capablanca i 1921, som også Akiba Rubinstein og Aaron Nimzowitsch gjorde i 1923, men ingen av desse var i stand til å stille med dei nødvendige $10,000.
For å skaffe pengar drog Alekhine mellom anna på turne, der han hadde simultan-oppvisingar kveld etter kveld for beskjedne honorar. I New York den 27. april 1924 sette han ny verdsrekord i blindsjakk-simultan, med 26 motstandarar. Han vann seksten parti, tapte 5 og spelte 5 remis etter 12 timar spel. Han slo sin eigen rekord 1. februar 1925 i Paris med 28 motstandarar blindt samtidig, med 22 sigrar, 3 remisar og 3 tap.
I 1925 vart han fransk statsborgar. Han begynte også på juridisk fakultet ved Sorbonne. Det er ikkje bekrefta at han avslutta studia der, men han var kjend som «dr. Alekhine» på 1930-talet.
I oktober 1926 vann han ei turnering i Buenos Aires, og frå desember 1926 til januar 1927 vann han ein tvekamp mot Max Euwe 5½–4½. I 1927 gifte han seg med si tredje kone, Nadiezda Vasiliev (née Fabritzky) (Nadejda Fabritzky, Nadezhda Vasilieff), enda ei eldre kvinne, enka til den russiske generalen V. Vasiliev (Vassilieff).
Verdsmeistertittelen
I 1927 vart Alekhine si utfordring til Capablanca støtta av ei gruppe argentinske forretningsmenn og presidenten i Argentina, som garanterte pengepremiane, og som organiserte VM-kampen i Buenos Aires.
Det vart ein hardt kjempa og lang tvekamp, der reglane var førstemann til 6 vinstar. Då Alekhine etter kvart vann sin 6. siger mot Capablanca sine då 3 sigrar, i det 34 partiet, 25 remisar, hadde Alekhine slått den «uovervinnelege» Capablanca. Resultatet overraska sjakkverda, mellom anna fordi Alekhine aldri før hadde vunne eit sjakkparti mot Capablanca, og fordi Capablanca desse åra nesten ikkje tapte noko sjakkparti.
Årsaka til sigeren var nok gode førebuingar frå Alekhine si side, der han tilpassa spelestilen sin til å passe til Capablanca sin stil. Han gjekk sjeldan til angrep, og berre når han var sikker på at han hadde fordel. Capablanca vann ingen enkle parti i tvikampen og var kanskje for sjølvsikker på førehand - og det var kanskje første gongen Capablanca møtte verkeleg hard motstand.
Åra 1927-1935
Straks etter sigeren kunngjorde Alekhine at han kravde same vilkår for ein omkamp som Capablanca hadde kravd for VM-kampen, US dollar 10.000, der meir enn halvparten uansett resultat skulle gå til den forsvarande verdsmeisteren. Forhandlingane om ein omkamp heldt fram i årevis, utan å bli noko av. Forholdet mellom dei to vart etter kvart nokså bittert.
Etter VM-kampen drog Alekhine tilbake til Paris. Han uttalte seg der negativt om bolsjevismen. Dette førte til at Nikolai Krylenko, president i det sovjetiske sjakkforbundet, i eit offisielt dokument erklærte at Alekhine skulle sjåast på som ein fiende av Sovjetunionen. Det sovjetiske sjakkforbundet braut all kontakt med Alekhine fram til slutten av 1930-talet. Den eldre broren Alexei Alekhine, som hadde stått Alexander Alekhine svært nær, tok offentleg avstand frå Alexander Alekhine og dei anti-sovjetiske uttalane, men han hadde nok ikkje noko val slik situasjonen var i Sovjetunionen då. Alexei Alekhine vart drepen i august 1939.
Etter sigeren mot Capablanca så dominerte Alekhine sjakkverda til midten av 1930-talet. Dei mest berømnte sigrane i sjakkturneringar kom i San Remo 1930, der han utan tap kom 3,5 poeng framom Aron Nimzowitsch og Bled 1931, der han utan tap kom 5,5 poeng framom Efim Bogoljubow. Han vann dei fleste andre turneringane åleine, delte førsteplassen i to, og den første turneringa han kom lenger ned var Hastings 1933–34 med delt andreplass, ½ poeng etter Salo Flohr. Han tapte berre 7 av 238 turneringsparti i perioden 1927–1935.
Sjølv om Alekhine aldri vart einige om vilkåra for ein VM-kamp mot Capablanca, så spelte han to VM-kampar mot Efim Bogoljubow, ein offisiell «Verdssjakkforbund-utfordrar», i 1929 og 1934. Alekhine vann begge kampane greit.
Frå april til juni 1934 var det ny VM-kamp, denne gongen i 12 tyske byar. Alekhine vann med +8 -3 =15.
Mellom 1930 og 1935 spelte Alekhine første bord for Frankrike i fire sjakkolympiader. Han vann første skjønnheitspris i Hamburg i 1930; gullmedalje for resultatet på første bord i Praha i 1931 og Folkestone i 1933; og sølvmedalje for første bord i Warszawa i 1935. Tapet mot den latviske meisteren Hermanis Matisons i Praha i 1931 var det første tapet til Alekhine i ei seriøs sjakkonkurranse sidan han vann VM-tittelen i 1927.
Tidleg på 1930-talet reiste Alekhine verda rundt og gav simultanoppvisingar, mellom anna i Hawaii, Tokyo, Manila og Singapore, Shanghai, Hong Kong, og det som då vart kalla Det nederlandske Austindia, no Indonesia.
I juli 1933 spelte Alekhine mot 32 motstandarar blindt samtidig, i Chicago, der han vann 19, spelte 9 remis og tapte 4, ny verdsrekord i blindsimultan i sjakk.
I 1934 gifta Alekhine seg med si fjerde kone, Grace Freeman (fødd Wishard). Ho var 16 år eldre enn han. Ho var den amerikanskfødde enka til ein britisk eigar av te-plantasjar på Ceylon. Grace Alekhine beheldt sitt britiske statsborgarskap så lenge ho levde, og var gift med Alekhine til han døydde.
Tap av VM-tittelen 1935-1937
I 1933 utfordra Alekhine Max Euwe til ein VM-kamp. Euwe var tidleg på 1930-talet rekna som ein av tre verdige utfordrarar til VM-tittelen. Dei to andre var Capablanca og Salo Flohr.
VM-kampen 1935
3. oktober 1935 begynte VM-kampen i Zandvoort i Nederland. Alekhine tok tidleg leiinga, men Euwe kom tilbake, og frå det 13. partiet vann Euwe dobbelt så mange parti som Alekhine. Utfordraren vart verdsmeister i sjakk 15. desember 1935 med 9 sigrar, 13 remisar og 8 tap. Dette var den første VM-kampen som hadde offisielle sekundantar: Alekhine hadde Salo Landau og Euwe hadde Geza Maroczy.
Euwe sin siger var ei stor overrasking, og det har blitt hevda at mykje av årsaka låg i Alekhine sine alkoholproblem. Salo Flohr, som også bisto Euwe i tvekampen, har gitt uttrykk for at Alekhine var for sjølvsikker, og at dette var ei større årsak til Alekhine sine problem enn alkohol. Alekhine hadde også sagt før tvikampen at han ville vinne denne lett. Seinare verdsmeistrar i sjakk, Vassilij Smyslov, Boris Spasskij, Anatolij Karpov og Garri Kasparov har alle analysert partia i VM-kampen for eige formål, og har gitt uttrykk for at Euwe fortente å vinne, og at kvaliteten på spelet var ein VM-kamp verdig.
Blanda turneringsresultat 1936-1937
I dei 18 månadane som gjekk etter at Alekhine tapte tittelen så spelte han i 10 turneringar, med blanda resultat: Delt førsteplass med Paul Keres i Bad Nauheim i mai 1936; førsteplass i Dresden i juni 1936; andreplass etter Salo Flohr i Poděbrady i juli 1936; sjetteplass, etter Capablanca, Mikhail Botvinnik, Reuben Fine, Samuel Reshevsky og Euwe i Nottingham i august 1936; tredjeplass etter Euwe og Fine i Amsterdam i oktober 1936; delt førsteplass med Salo Landau i Amsterdam (Quadrangular), også i oktober 1936; i 1936/37 vann han Hastings framom Fine og Erich Eliskases; førseplass i Nice (Quadrangular) i mars 1937; tredjeplass etter Keres og Fine i Margate i april 1937; delt fjerdeplass med Keres, etter Flohr, Reshevsky og Vladimirs Petrovs i Kemeri i juni-juli 1937; delt andreplass med Bogoljubow, etter Euwe, i Bad Nauheim (Quadrangular) i juli 1937.
VM-kampen mot Euwe 1937
Max Euwe aksepterte ein tidleg returkamp med Alekhine, noko José Raúl Capablanca aldri hadde fått etter at Alekhine vann VM-tittelen i 1927. Alekhine vann tok tilbake tittelen frå Euwe med god margin i desember 1937 (+10 –4 =11). I denne tvekampen i Nederland hadde Euwe Reuben Fine som sekundant og Alekhine hadde Erich Eliskases. VM-kampen var lenge jamn, men Euwe kollapsa på slutten, og tapte fire av dei fem siste partia. Reuben Fine tilskreiv kollapsen det nervepresset Euwe var under. Alekhine spelte ingen fleire VM-kampar, og beheldt såleis VM-tittelen til han døydde i 1946.
1938
1938 begynte bra for Alekhine, som i mars vann i Montevideo (Carrasco) og i april vann i Margate, og som delte førsteplassen med Sir George Alan Thomas i Plymouth i september.
I november, derimot, vart det berre ein delt 4-6.-plass med Max Euwe og Samuel Reshevsky, etter Paul Keres, Reuben Fine og Mikhail Botvinnik, men framom José Raúl Capablanca og Salo Flohr i AVRO-turneringa i sjakk i Nederland. Denne turneringa vart spelt i fleire nederlandske byar, og spelarane reiste frå by til by mellom rundane, noko som nok var ei påkjenning for dei eldste spelarane i turneringa. Det var dermed kanskje ikkje så rart at det var dei tre yngste spelarane tok dei tre første plassane i turneringa.
Forhandlingar om VM-kamp
Rett etter AVRO-turneringa utfordra Mikhail Botvinnik, som hadde blitt nummer tre i turneringa, Alekhine til ein VM-kamp. Dei vart einige om eit premiefond på US $10.000 med 2/3 til vinnaren, og at kampen skulle gå i Moskva. Alekhine skulle bli invitert til Moskva minst tre månader i førevegen, slik at han kunne spele ei turnering som del av førebuingane til tvekampen. Men lenger hadde ein ikkje kome, då utbrotet av den andre verdskrigen førte til avbrot i forhandlingane. Forhandlingane vart ikkje tatt opp att før etter krigen var slutt.
Paul Keres, som hadde vunne AVRO-turneringa på kvalitetspoeng framom Fine, utfordra også Alekhine til VM-kamp. Det vart ført forhandlingar i 1939, men også desse forhandlingane vart avbrotne av den andre verdskrigen. I løpet av krigen vart Keres sitt heimland Estland invadert først av Sovjetunionen, så av Tyskland, og så av Sovjetunionen igjen. Etter krigen vart Keres hindra i å ta opp forhandlingar med Alekhine av dei sovjetiske styresmaktene, fordi Keres hadde spelt i fleire sjakkturneringar i det tysk-kontrollerte Europa i løpet av krigen, medan Estland var okkupert av Tyskland.
Sjakk-OL i Buenos Aires
Alekhine representerte Frankrike på første bord i det 8. sjakk-OL i Buenos Aires i 1939 då den andre verdskrigen braut ut i Europa. Eit møte mellom lagkapteinane, der dei leiande skikkelsane var Alekhine (Frankrike), Savielly Tartakower (Polen), og Albert Becker, (Tyskland), samt presidenten i det Argentinske sjakkforbundet, Augusto de Muro, avgjorde at dei skulle spele ferdig olympiaden.
Alekhine vann individuell sølvmedalje (+9, =7, -0), etter Capablanca (berre resultat frå finale A og B - separat for begge seksjonar - talde for beste individuelle skår). Rett etter olympiaden var Alekhine knusande overlegen i turneringar i Montevideo (7/7) og Caracas (10/10).
Frå slutten av august 1939 var det også forhandlingar mellom Alekhine og Capablanca om ein VM-kamp, og i november hadde Capablanca skaffa dei nødvendige $10 000 i gull, og utfordra Alekhine til VM-kamp. Forhandlingane kom så langt, at det vart avtalt start for tvekampen den 14. april 1940 i Buenos Aires. Men dette vart likevel ikkje noko av.
Andre verdskrigen (1939–1945)
Mange av deltakarane i sjakkolympiaden i 1939 valde å bli verande i Argentina, men Alekhine drog tilbake til Europa i januar 1940. Etter eit kort opphald i Portugal melde han seg til teneste i den franske hæra, der han vart innrullert som hygiene-offiser.
Tyskland invaderte Frankrike i mai-juni 1940, og etter den franske kapitulasjonen flykta Alekhine til Marseille. Han drog så til Lisboa, og søkte om visum til USA. I oktober 1940 søkte han om løyve til å dra til Cuba. Han lovde å spele tvekamp mot Capablanca. Søknaden vart avslått. Ektefellen hans, Grace Alekhine, var amerikansk jøde, og for å verne henne og eigedomane hennar i Frankrike (ho eigde eit slott ved Saint Aubin-le-Cauf, nær Dieppe, som nazistane plyndra), vart det til at han samarbeidde med nazistane. Alekhine deltok i sjakkturneringar i München, Salzburg, Krakow/Warszawa, og Praha, organisert av Ehrhardt Post, leiaren for det nazi-kontrollerte Grossdeutscher Schachbund (Stortyske sjakkforbund). Keres, Bogoljubow, Gösta Stoltz, og fleire andre sterke meistrar deltok også i slike turneringar.
I september 1941 delte han andreplassen med Erik Lundin i den såkalla Europameisterskapen i sjakk i München, Stottz vann. I oktober delte han førsteplassen med Paul Felix Schmidt i Krakow/Warszawa, og i desember vann han i Madrid. I 1942 vann han i Salzburg i juni, den såkalla Europameisterskapen i sjakk i München i september og i Warszawa/Lublin/Krakow i oktober. Han delte førsteplassen med Klaus Junge i Praha - Oldrich Duras Jubileé - i desember 1942. I mars 1943 spelte han uavgjort i ein mini-tvekamp med Bogoljubow i Warszawa (+1 –1 =0), han vann i Praha i april og delte førsteplassen med Keres i Salzburg i juni.
Mot slutten av 1943 var Alekhine heile tida i Spania og Portugal, som tysk representant i sjakktilstellingar. Dette gjorde også at han kunne halde seg unna den Sovjetiske frammarsjen på austfronten. I denne perioden vann han ein del mindre turneringar. Den siste tvekampen han spelte var mot Francisco Lupi ved Estoril nær Lisboa, i Portugal i januar 1946. Alekine vann to parti, tapte eit og eit vart remis.
Det spanske sjakk-vedunderbarnet Arturo Pomar var på veg oppover på denne tida, og skreiv eit kapittel om han i den siste sjakkboka si, «Legado!» i 1946. Dei spelte eit parti i Gijon i 1944, der Pomar, berre 12 år gamal, klarte ein meriterande remis mot verdsmeisteren.