cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vårpengeurt
Vårpengeurten vart innført til Botanisk Hage Noreg, og derfrå har han spreid seg sidan 1874. No er han fullt naturalisert i tørr eng, på berg og i open tørr skog opp mot fjellet. Ved Finse er han funnen opp til 1225 m. I sør framstår han som ein karakteristisk vårplante. Han er vanleg nord til indre Helgeland, men han er òg funnen lenger nord, til og med som tilfeldig ugras på Svalbard.
Opphavleg høyrer vårpengeurten heime i fjellstroka i Sør- og Mellom-Europa. .
Portnipa
Portnipa er ein fjelltopp, 2665 moh, som ragar over Von Essenskarvet og Porten i Gjelsvikfjella i Dronning Maud Land. Det vart fotografert frå lufta av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59) og namngjeve av dei.
Luktesalt
Luktesalt er kjemiske stoff med skarp lukt som blir brukt til å gjenvekka medvit gjennom luktesansen. Luktesalt kan ofte innehalda salt som hjortetakksalt eller ammoniumkarbonat. I England var «luktesalt» gjerne ei blanding av konsentrerert eddiksyre og kaliumsulfat.
Tidlegare blei luktesalt mykje brukt i samband med besviming. Folk kunne bera dei med seg i ei lita lukteflaske eller eske. I nyare tid er dei blitt brukt ein del av idrettsutøvarar som boksarar og vektløftarar for å spora dei til innsats.
Snøbær
Snøbær (Symphoricarpos albus), òg kjent som vanleg snøbær, kvitsnøbær eller krattsnøbær, er ein busk i snøbærslekta i kaprifolfamilien. Han høyrer naturleg heime i Nord-Amerika der ein finn han i store delar av Canada og det nordlege USA.
Snøbærbusken veks i skuggefulle og fuktige fjell- og skogshabitat, i skogsmark og på flaumjorde og elvebankar. Han trivst på ei rekkje typar habitat. Planta er naturalisert i delar av Storbritannia, der ho har blitt planta som hageplante og som dekke for vilt. Det er ein opprett, bladfellande busk, med ein stivgreina hovudstamme og ofte med fleire skot frå ein jordstengel (rhizoma). Han kan spreie seg og kolonisere eit område og danne tette kratt. Maksimumhøgda er 2 meter. Blada sit motsette på spreiande greiner. Dei er generalt ovale, men varierer i storleik og form kan vere opp til 5 cm lange, eller litt større på årsskota. Blomsterstanden er ein klase med opptil 16 blomstrar. Kvar blome har ein liten, fem-tanna calyx (beger) av begerblad. Dei bjølleforma, runde kronblada er om lag 0.5 cm lange, med kraftig lilla farge. Dei har spisse faldar ved munnen og er fylt med kvite hår. Frukta er kjøtaktig kvit, bærliknande steinfrukt om lag ein centimeter brei. Kvar frukt inneheld to frø. Planta kan reprodusere via frø, men hovudsakleg via vegetativ fomering, reproduksjon ved å spire frå si spreiande rhizom. Fuglar spreier frøa etter at dei har ete frukta.
Busken er ei viktig matkjelde for ei rekke dyr som tjukkhornsau, kvithalehjort og grizzlybjørn. Husdyr som storfe og sau kan ete av busken. Mange fuglar og små pattedyr nyttar busken for mat og skjul. Kinnposerotter kan grave holer under snøbærbusken om vinteren.
Indianarane nytta planta som medisin og til såpe, og nokre gonger til mat. Sjølve treet vart nytta som pilskaft.
Busken blir nytta for å hindre erosjon på flaummarkområde, og ho er planta i økologiske restaureringsprosjekt på forstyrra område som nedlagde gruver. Den kvite frukta gjer henne populær som prydplante.
Variantar
Det er to variantar:
Ellesmere Port
Ellesmere Port er ein stor industriby og lastehamn i distriktet Ellesmere Port and Neston i Cheshire i England. Byen ligg nord for Chester, og har opp under 70 000 innbyggjarar. Byen ligg ikkje langt frå grensa til Wales, og fleire av innbyggjarane i byen er walisarar.
Skildring
Byen er hovudsakleg industriell, og er dominert av oljeraffineriet til Shell på Stanlow og ein tidlegare ICI kjemisk verkstad. Byen er òg heimstad for ein Vauxhall Motors-fabrikk, der Opel Astra blir for produsert Storbritannia. Det er nokre turistattraksjonar, som båtmuseèt og «Blue Planet Aquarium».
Historie
Byen Ellesmere Port vart stifta som ein utpost mot havet etter at Ellesmerekanalen vart bygd. Kanalen vart designa av William Jessop og Thomas Telford, for å binde saman elvane Severn, Mersey og Dee. Berre Mersey og Dee vart bundne saman, i 1795, sambandet til Severn vart aldri fullført. Kanalen vart forbunde til Mersey i ein landsby med namnet Netherpool, og området var kjent som Whitby Locks.
Landsbyen Netherpool endra gradvis til «Port of Ellesmere», og frå 1800-talet til Ellesmere Port. Det hadde vore busetjing i området sidan Domesday Book vart skriven. Mange av landsby- og stadnamna i området stammar frå gammalnorrønt, i likskap med store delar av Wirral-halvøya, som har vore busett av vikingar.
Etter opninga av Manchesterkanalen i 1894 og oljeraffineriet på Stanlow på 1920-talet voks byen slik at han fekk Great & Little Sutton, Hooton, Whitby, Overpool og Rivacre som forstader. I 1962 auka behovet for bustader enormt etter at Vauxhall Motors opna fabrikk i Ellesmere Port.
Prestfossen
Prestfossen er ein foss i elva Bøvra, ved tettstaden Fossbergom i Lom kommune i Innlandet. Fossen ligg attmed staden der riksveg 15 krossar Bøvra, like før elva renn ut i innsjøen Skim.
Prestfossen er vorten brukt til å drive både mølle og sagbruk, og det har tidlegare også vore eit lite kraftverk ved fossen.
Knutby
Knutby er ein svensk tettstad i Uppsala kommun i Uppsala län i landskapet Uppland. I 2005 hadde tettstaden 534 innbyggjarar. Knutby ligg cirka 40 kilometer aust for Uppsala
Knutby blei sett på kartet i 2004 med den såkalla Knutby-saka, der frikyrkjepastoren Helge Fossmo blei dømd til livsvarig fengsel.
Rötspitze
Rötspitze er ein 3 496 meter over havet høg fjelltopp vest i dei såkalla Venediger-fjella i Hohe Tauern i Alpane, på grensa mellom den italienske provinsen Bolzano og det austerrikske forbundslandet Tirol.
Fjellet ragar over alle andre toppane i nærleiken, Dreiherrnspitze 5,4 kilometer i nordaust er jamhøg. Ved sidan av hovudtoppen, som er det høgste punktet på fjellryggen Umbalkamm, reiser den 3 350 moh. høge nordausttoppen seg. Frå hovudtoppen går lange eggjer både mot nord, sør og vest.
Den 22. august 1854 kleiv oberstløytnant J. Breymann og hjelparane hans til topps, dei dreiv på å kartleggje landskapet for militære føremål. Men dei var ikkje fyrstebestigarar. Lokale karar hadde allereie vore på toppen, som ein del av førebuinga til den militære oppmålinga.
Knäred
Knäred er ein tettstad i Laholms kommun i Hallands län i Halland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 1 129 innbyggjarar. Knäred ligg cirka 20 kilometer aust for administrasjonssenteret Laholm.
Knäreds kyrkje blei bygd i 1854, kyrkjeklokke og krusifiks er bevart frå mellomalderkyrkja på staden. I januar 1613 blei det her slutta fred mellom Sverige og Danmark etter Kalmarkrigen. Det står ein minnestein ved Sjöared. Sverige forplikta seg mellom anna til å betale ein million riksdalar for å få tilbake Älvsborgs fästning.
Elva Lagan har i Knäredsområdet fleire fossar med kraftstasjonar, som opp gjennom åra har forsynt både det sørlege Sverige og danske Sjælland med elektrisitet.
2S35 Koalitsija-SV
2S35 Koalitsija-SV (russisk: «Коалиция-СВ») er eit russisk sjølvdrive artilleri som først vart kjend under sigersparaden i Moskva i 2015. Det er meininga at der skal erstatte 2S19 Msta med tida.
Design
Det er venta at 2S35 skal ha eit høgt nivå med automatisering som skal minske personellantalet til 2 soldatar, verna med kvar sin panserkapsel inne i vogna.
Væpning
Rapportar som er komne førebels seier at hovudvåpenet skal vere ei 2A88 152-mm kanon med skotvidde på 70 kilometer med presisjonsstyrt ammunisjon, og 40 kilometer med vanleg ammunisjon. Ein ny type pneumatisk ladar gjer at skottakta kan kome opp til 20 skot pr. minutt. Sekundærvåpenet er ei fjernstyrt 12,7-mm x 108-mm mitraljøse av typen Kord.
Kommando- og kontrollsystem
2S35 har stor grad av automatikk, og vel automatisk høveleg ammunisjon for målet med tilpassa ladning for skotvidde og skotbane. I framtida skal chassiset vere det same som T-15 Armata.
Observasjon
Observasjon vil seia det å studera, undersøkja eller venta på.
Dette er ein syssel der eit individ tek til seg kunnskapar frå omverda gjennom sansane, eller ei registrering av data med hjelp frå vitskaplege instrument. Uttrykket kan òg visa til faktaopplysningane som vart innhenta under observasjonen.
Kode i Bohuslän
Kode er ein svensk tettstad i Kungälvs kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän. I 2005 hadde tettstaden 1 336 innbyggjarar. Kode ligg cirka tolv kilometer nordvest for Kungälv.
Skeise-NM 1988 i firkamp
NM på skeiser 1988
Dato: 2./3. januar 1988
<br style="clear:both;" />
500 meter
<br style="clear:both;" />
5000 meter
<br style="clear:both;" />
1500 meter
<br style="clear:both;" />
10000 meter
<br style="clear:both;" />
Grimleybreen
Grimleybreen er ein sidebre, 9 km lang og 5,5 km brei, og som ligg 3 nautiske mil nord for Sunfixbreen og flyt aust-nordaust ut i Caseybreen nord i Palmer Land i Antarktis. Isbreen vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service den 28. september 1940, og av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon den 22. desember 1947. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i desember 1960 og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Peter H. Grimley frå FIDS, ein geolog ved Horseshoe Island og Stonington Island i 1960.
Ramenskijhøgda
Ramenskijhøgda er eit fjell, 2560 moh, ved sørenden av Isdalsegga i Søre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Det vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kartla det på ny i 1960–61, og kalla det opp etter den sovjetiske botanikaren L.G. Ramenskij (1884–1953).
Fylkesveg 294
Fylkesveg 294 finst i fleire fylke i Noreg:
Grubb-breen
Grubb-breen er ein isbre som flyt ut i Lester Cove i Andvord Bay, vest for Bagshawebreen, på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Isbreen finst på eit argentinsk kart i 1952. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Thomas Grubb, ein irsk optikar som designa og innførte den første aplanatiske kameralinsa i 1857.
Norsk Fjellmuseum
Norsk Fjellmuseum er eit museum i Fossbergom i Lom kommune med utstillingar knytte til den norske fjellheimen og om samspelet mellom menneske og natur og koss dette har utvikla seg frå dei fyrste primitive fangstkulturane til dagens masseturisme, rekreasjon og ressursbruk.
Museet husar også den private samlinga til Øystein Mølmen av jaktvåpen og reinsgevir
Rakekniven
Rakekniven er ein fjelltopp, 2365 moh, ved nordenden av Trollslottet i Filchnerfjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeve av dei.
Norsk Fjellmuseum
Museet vart etablert i 1994 etter initiativ frå inspektør i DNT, Claus Helberg. Sidan 1997 har museet vore autorisert nasjonalparksenter for Jotunheimen nasjonalpark. Styreleiar er Berit Forbord Moen og dagleg leiar er Mai Bakken.
Lysterbåt
Lysterbåt eller Lystring er fellesnemnar for båtar som har likskap med listerbåten. På slutten av 1800-talet vart det på Vestlandet utvikla bruksbåtar som bygde på konstruksjonen til listerbåten. I Hardanger og Nordmøre gjekk ein vekk frå hogde halsar. På Sunnmøre gjekk ein vekk frå snedbygging, og bygde med heile bordgangar. I Hardanger bygde ein hardingar. På Sunnmøre bygde ein møringar. Frå Nordmøre og nordover brukte ein nemninga lystring på båtane som var inspirert av listerbåten. Dei første båtane av den nye typen var likare gamlebåtane enn dei som vart bygde seinare.
Lystringane vart rigga med lyster-rigg, som oftast gaffelrigg.
Panó Díkomo
Páno Díkomo (gresk Πάνω Δίκωμο, tyrkisk Yukarı Dikmen, "Øvre Díkomo") er ein lokalstyrt busetnad i distriktet Kerýnia i Republikken Kypros.
Hønserasen dorking
Dorking er ei engelsk hønserase med svært lang historie. Ein trur rasen stammar frå høns som kom til dei britiske øyane med romarane rundt 54 år før vår tidsrekning. Namnet kjem frå det engelske grevskapet Dorking i Surrey, England.
Rasen er brukt for det meste på grunn av kjøtkvaliteten. Dorking er ein av dei tyngste tamhønsrasene og har godt, lyst kjøt. I tillegg er hønene stabile og gode verparar og har god rugelyst. Rasen er roleg og lett å temje. Dorkinghøns trivst best i mildt og relativt tørt klima, og er kjenslevar for kulde. Fleire andre raser har blitt avla fram ved bruk av Dorking, mellom anna dei vanlege rasene Faverolle og Sussex.
Sulzberg i Vorarlberg
Sulzberg er ein kommune i Bregenzerwald i forbundslandet Vorarlberg i Austerrike. Kommunen, som høyrer til distriktet Bregenz, dekker eit areal på 23,0 km² og hadde i kring 1800 ibuarar i 2016. Landsbyen Sulzberg ligg 1013 meter over havet. Kommunen grensar i nord mot delstaten Bayern i Tyskland.
Hønserasen dorking
Dorking legg kvite egg som veg om lag 55 g. Hønene veg 3-4,5 kg, medan hanane kan vege mellom 4,5 og 6 kg.
Panó Díkomo
Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har busetnaden vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er han administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som ein del av kommunen Dikmen (Díkomo) i distriktet Girne.
Sulzberg i Vorarlberg
Turisme og landbruk er viktigaste næringane i Sulzberg. Heile 62 % av landarealet vert nytta til landbruksføremål.
Hønserasen dorking
Dvergvarianten av rasen er òg framavla i England. Hønene veg om lag 900 g, medan hanane veg rundt 1 kg. Dei legg kvite egg på om lag 35 g.
Panó Díkomo
Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 416 innbyggjarar.
Verdscupen i alpine greiner 1990/Menn
Verdscupen i alpine greiner for menn i 1990-sesongen tok til 11. august 1989 i Thredbo i delstaten New South Wales i Australia og vart avslutta 17. mars 1990 i Åre i Sverige. Turneringa omfatta 32 renn og 34 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 10 slalåmrenn, 7 storslalåmrenn, 6 super-g-renn, 9 utforrenn og 2 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn.
Kolbäck
Kolbäck er ein svensk tettstad i Hallstahammars kommun i Västmanlands län i landskapet Västmanland. I 2005 hadde tettstaden 1 853 innbyggjarar. Kolbäck ligg cirka seks kilometer sør for Hallstahammar.
Eda glasbruk
Eda glasbruk er ein tettstad i Eda kommun i vestre Värmland i Sverige, tett på riksgrensa mot Noreg. Tettstaden har fått namnet etter det glasverket (glasbruket) som låg her tidlegare. Folketalet 31. desember 2010 var 233.
Eda glasbruk er i dag eit handelssentrum som lever av grensehandel med Noreg. I 2005 og 2006 vart det opna to kjøpesenter her, EuroCash og Eda Supermarket. Dette førte til at Sveriges eldste landhandel, Eda Brukshandel, vart tvinge til å legge ned verksemda på grunn av den auka konkurransen. Glasverket vart skipa i 1830 av Carl Christopher Lampa og Lars Wilhelm Ahlbom, som bygde eit glasverk i Emterud. Produksjonen tok til i 1835, men allereie i 1842 vart verksemda lagt ned. Nye eigarar tok over og sette i gang med tilverking av flasker, småglas og glas til vindauge. Produksjonen av glas til vindauge vart flytta i 1862 til ein filial i Surte, medan verket i Eda auka verksemda til òg å femne produksjon av glas til apotek og pressa og blåste drikkeglas med slipt, gravert og måla dekor. I 1896 vart det skipa eit filialverk i Magnor i Noreg som fekk namnet Geijersfors Glassverk, som produserte glasvarar for Eda Glasbruk fram til 1917. Glasverket i Magnor er framleis i drift som ei sjølvstendig verksemd under namnet Magnor Glassverk AS.
Ikring sekelskiftet 1900 var glasverket i Eda eit av dei tre største i Sverige, med ein stor produksjon av fyrst og fremst drikkeglas og hushaldsglas. På 1910- og 1920-talet vart det laga både særs fine og elegant slipte krystallprodukt og billegare pressglasprodukt. Frå 1925 til 1930 vart pressglasprodukta gjerne gjeve eit gullglinsande oksydsjikt. Dette såkalla lysterglaset står i dag høgt i verde. Ei stutt tid i 1905 vart jamvel blåst glas gjeve ein slik glans.
I perioden 1927 til 1933 vart glasverket drive av Edvard og Gerda Strömberg. Gerda Strömberg var ein dristig i formgjevar som tok i bruk geometrisk former, planslipte flater og rolege fargar.
Hypotese
Hypotese (utt. hypotˈese) er ein uprova, men sannsynleg teori el. påstand basert på observasjon. Ein kan granske hypotesen gjennom eksperiment, med føremål å undersøke om ein kan godta han eller ikkje. Slik kan ein hypotese anten bli forsterka, og vidare kunne bli ein fungerande teori, eller bli svekka og avkrefta, og gi rom for nye hypotesar.
Førestavinga hypo-, under, tyder at påstanden er mellombels, t.d. arbeidshypotese eller forskingshypotese.
Alberschwende
Alberschwende er ein kommune i Bregenzerwald i forbundslandet Vorarlberg i Austerrike. Kommunen, som høyrer til distriktet Bregenz, dekker eit areal på 21,1 km² og hadde kring 3 200 ibuarar i 2016. Landsbyen Alberschwende ligg 721 meter over havet, ca. 10 kilometers biltur søraust for distriktshovudstaden Bregenz.
Hundesletta Ekeberg
Hundesletta, også kalla Svenskesletta, på Ekeberg ligg øvst i Ekebergskråninga i Oslo i dagens Bydel Nordstrand. Hundesletta ligg i Ekebergparken, som opna i september 2013.
Kjell Henriksen Observatory
Kjell Henriksen Observatory (KHO) er eit observatorium på Svalbard med meir enn tjuefem optiske og fleire andre instrument for utforsking av dei midtre og høgaste partia av atmosfæren kring jorda. Observatoriet har fått namn etter Kjell Gunnar Henriksen (1938-1996), som var professor i fysikk ved Universitetet i Tromsø, og forska mykje på nordlys.
Alberschwende
Landbruket spelar ei viktig rolle i Alberschwende. Heile 54 % av landarealet i kommunen vert nytta til landbruk, 38 % av flatevidda er dekt med skog.
Hundesletta Ekeberg
Ein går ut frå at kampen mellom norske (danske) og svenske styrkar spelte seg ut her i 1567. Svenskane vann. I tilknyting til sletta låg ei stue kalla Svenskestua, som fekk namnet sitt frå Svenskesletta. Svenskesletta med Svenskestua var ein del av garden Jomfrubråten, som var ein del av Søndre Munkehagen seint på 1600-talet, eller tidleg på 1700-talet.
Kjell Henriksen Observatory
Observatoriet ligg på Breinosa, oppe i fjellet der gruve sju ligg. Etter at finansieringa av observatoriet var på plass i mai 2005, og planprosessen deretter var gjennomført, tok byggjearbeidet til i januar 2007, og observatoriet kunne opnast offisielt i september/oktober same året.
Alberschwende
Hermann Gmeiner, grunnleggjaren av SOS-barnebyar, var frå Alberschwende.
Hundesletta Ekeberg
Under andre verdskrigen vart sletta brukt som æreskyrkjegard for tyske soldatar. Sletta har vore mykje brukt til hundedressur i nyare tid og fekk då namnet Hundesletta, i tillegg til namnet Svenskesletta som ho historisk har heitt.
Kjell Henriksen Observatory
Observatoriet er etterfølgjaren til Nordlysstasjonen i Adventdalen, som var bygd i 1978, og som sist vart nytta i sesongen 2006-2007.
Haefelibreen
Haefelibreen er ein isbre, 3 km brei og 10 km lang, som ligg på Pernik Peninsula ved Loubet Coast i Graham Land i Antarktis, på nordvestsida av Finsterwalderbreen og flyt sør-sørvest mot enden av Lallemandfjorden. Med Finsterwalder- og Klebelsbergbreen, flyt han saman med Sharpbreen der denne møter fjorden. Han vart først kartlagt i 1946–47 av Falkland Islands Dependencies Survey og vart namngjeven av dei etter Robert Haefeli, ein sveitsisk glasiolog.
Elitserien
Elitserien er :
Generalguvernør
Generalguvernør er ei nemning for den fremste tenestemannen i eit territorium.
Nemninga blei tidlegare brukt i britiske koloniar. Ho er framleis nytt om den øvste representanten til krona i samvelderika, landea som deler statsoverhovud med Storbritannia. I desse landene utøver generalguvernøren fullmaktene og pliktene til monarken som statsoverhovud.
Tittelen har historisk også vore nytta i Sverige, der den første generalguvernøren over Finland blei utpeika i 1594. Det blei også utnemnd generalguvernørar i andre svenske besittelsar - Estland, Livland og Pommern. Tidvis kunne ein også nytta tittelen i det eigentlege Sverige. I Finland blei tittelen vidareført etter at landet blei avstått til Russland. I 1814 var Hans Henrik von Essen tiltenkt rollen som generalguvernør i Noreg, men blei i staden formelt kalla statthaldar.
Nemninga «generalguvernør» er også blitt nytta for den øvste administrative eller militære leiaren for belgiske, danske, franske, nederlandske, portugisiske og spanske koloniar.
Etter at USA overtok Filippinane frå Spania i 1898 blei landet i åra 1905-1935 styrt av ein generalguvernør. Den øvste leiaren for Japan på Taiwan frå 1895 til 1945 og i Korea frå 1910 til 1945 var også generalguvernør. Etter at Tyskland okkuperte delar av Polen i 1939 ble Generalguvernementet etablert, med ein generalguvernør i spissen.
Konga
Konga er ein svensk tettstad i Tingsryds kommun i Kronobergs län i Småland. I 2005 hadde tettstaden 508 innbyggjarar.
Kolsva
Kolsva er ein svensk tettstad i Köpings kommun i Västmanlands län i landskapet Västmanland. I 2005 hadde tettstaden 2 539 innbyggjarar. Kolsva ligg cirka femten kilometer nordvest for Köping.
Elitserien i bandy
Elitserien i bandy er namnet på den svenske toppdivisjonen i bandy for menn.
Kvantitativ observasjon
Kvantitativ observasjon er ein type observasjon der ein samlar inn talmateriale av ulik karakter. Observasjonar av denne typen gjer ein ofte med hjelp frå måleinstrument, og vert i hovudsak brukt innan naturvitskap og sosialvitskap.
Nof HaGalil
Nof HaGalil (hebraisk, arabisk ), frå 1958 til 2019 Nazerat Illit (hebraisk נָצְרַת עִלִּית, «Øvre Nasaret»), er ein by i Det nordlege distriktet i Israel. Mot slutten av 2007 hadde han eit folketal på 40 800. Byen vart grunnlagd i 1957. Han var planlagd som ein jødisk by med utsyn over den arabiske byen Nasaret og Jezreeldalen. I dag er 23 % av innbyggjarane arabarar.
Historie
Planlegginga av Nof HaGalil starta tidleg i 1950-åra då utviklingsbyar som Karmiel og Beit She'an vart grunnlagd. Det var økonomi- og tryggleiksårsaker for å utvikle ein by i denne regionen.
Det vart ekspropriert ein parsell på kring 1,2 kvadratkilometer med land, kring halvparten innanfor kommunegrensa til Nasaret, i 1954, basert på ei lov som gav løyve til eksproprieringar for offentlege føremål. Protestar mot denne handlinga gjekk heilt til høgsteretten i Israel, som i 1955 aksepterte orda til staten om at dei berre skulle reise statlege anlegg på landområdet. Det var då likevel avgjort at berre 109 dekar skulle setjast av til offentlege bygg, og resten skulle nyttast til bustadområde. Dei første husa var ferdige i september 1956, og dei første innbyggjarane flytta inn seinare det året.
Demografi
Ifølgje SSB bestod folkesetnaden i 2001 av 91,0 % jødar og andre ikkje-arabarar og 9,0 % arabarar (2,3 % muslimar og 6,7 % kristne). I 1990-åra var Nazerat Illit den byen i landet som utvikla seg raskast, med ein vekstrate på nesten 70 %. Nykomarar omfatta mellom andre emigrantar frå det tidlegare Sovjetunionen og Sør-Amerika, i tillegg til nokre unge par. I 2012 utgjorde arabarane 17 % av dei 40 000 innbyggjarane i byen.
Slagvåpen
Slagvåpen er eit våpen som kan haldast i handa og nyttast for å skade kroppen til eit anna menneske, eller som våpen til avliving av dyr. Eit slagvåpen fungerer som ei forlenging av brukaren si hand. Føremålet med slagvåpenet er å konsentrere krafta i slaget. Energien i slaget verkar på målet i ei mykje kortare tid enn tida som den som slår brukte på å tilføre energien til våpenet under slaget, og aukar med det den skadegjerande verknaden.
Nof HaGalil
Forbod mot juletre
I 2010 nekta borgarmeisteren Shimon Gapso å la dei kristne arabarane å setje opp juletre på byplassane i dei arabiske og muslimske bydelane, og sa at det var «provoserande», og at Nazerat Illit var ein jødisk by. Arabarane svarte at jødar, kristne og muslimar levde der i fred, og at føremålet med å pynte eit tre var å spreie glede. Borgarmeisteren vart skulda for rasisme. Han fortalte ei lokal arabisk avis at om han hadde vore til stades under kampane mellom israelarar og arabarar der i 2000, så hadde fleire arabarar vorte drepne.
Slagvåpen
De eldste slagvåpena var enkle klubber. Men særleg i mellomalderen vart ei rekkje nye typar utvikla. Moderne slagvåpen inkluderer batongar, som ofte vert brukt av politiet.
Nof HaGalil
Idrett
Hapoel Nazerat Illit er det største fotballaget i Nof HaGalil. Dei rykte opp til den øvste divisjonen i 2003, men rykte ned att i 2006 til Liga Leumit, det nest øvste nivået, der dei spelar i dag. Det andre fotballaget i byen, F.C. Nazerat Illit, spelar i Liga Gimel.
Slagvåpen
Forbod mot slagvåpen
Etter den norske våpenforskriftens § 9 er det i Noreg forbode å skaffe seg, å eige eller ha hjå seg eller på seg slagvåpen og andre særlege farlege gjenstandar som er eigna til å utøve vald: «Det er forbudt å erverve, eie eller inneha elektrosjokkvåpen, pepperspray og andre selvforsvarsmidler med tilsvarende virkning, springkniver, batangakniver, stiletter, slåsshansker, batonger, karatepinner, kastestjerner, blåserør for utskyting av piler eller andre gjenstander, spretterter eller andre tilsvarende særlig farlige gjenstander uten aktverdig formål og som fremstår som voldsprodukter.»
Nof HaGalil
Idrett
Basketball-laget i byen er Hapoel Nazerat Illit og spelar på det fjerde nivået i seriesystemet i Israel.
Venskapsbyar
Nof HaGalil er venskapsby med:
Promethei Planum
Promethei Planum er ei slette i sørpolområdet til Mars med mogelege spor etter vulkanisme. Ho vert dekt av eit lag av is med ei tjukn på meir enn 3 500 meter kvart vinterhalvår.
Kløfta Chasma Australe skjer inn i sørpoliskappa frå Promethei Planum. I nord vert Promethei Planum avgrensa av Promethei Rupes.
Doren
Doren er ein kommune i Bregenzerwald i forbundslandet Vorarlberg i Austerrike. Kommunen, som høyrer til distriktet Bregenz, dekker eit areal på 14,2 km² og hadde 1027 ibuarar i 2016. Kyrkjestaden i Doren ligg 711 meter over havet. Til distriktshovudstaden Bregenz i vest, er det ei 8-9 kilometer.
49 % av landarealet i Doren vert nytta til landbruk.
Eit stort molasseras flytta 200 000 kubikkmeter masse i dagane frå 25. februar 2007.
Hamblinbreen
Hamblinbreen er ein isbre som flyt til søraustsida av Widmark forlandsbre i Graham Land i Antarktis. Han vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd i 1955–57, og kartlagt frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter Theodore Hamblin (1890–1952), ein engelsk optikar som i 1930-åra var med på utviklinga av eit nytt design for snøbriller.
Harestua haldeplass
Frå haldeplassen er det merkte turløyper både inn i Nordmarka og i Romeriksåsene.
Furumo vart frå 9. desember 2012 den einaste stoppestaden for tog på Harestua etter at den gamle Harestua stasjon vart lagd ned. Difor har Furumo haldeplass fått namnet Harestua haldeplass frå desember 2013.
Cornelius Thomas Rønnau
Cornelius Thomas Rønnau var ein norsk prest, forfattar og visesamlar.
Oppvekst og studiar
Rønnau voks opp i eit småborgarmiljø i Kristiansand. Han starta utdanninga si ved katedralskulen i heimbyen og vart uteksaminert derifrå i 1772. Etter det studerte han ved Københavns universitet, der han vart cand.theol. i 1777. Som student verka han og som huslærar i Mandal, medan han i åra 1780–84 var huslærar i København. Han vart vigd til prest i 1784.
Liv og Verknad
Etter at han vart vigd til prest, fekk han arbeid på eit av skipa til Østasiatisk Kompagni, som segla til Kina. Han var på sjøen fram til 1787, og på ein av turane preika han i Den danske kyrkja i London, der han og vart medlem av Det nordiske selskab. I 1787 vart han residerande kapellan i Beitstad, og i åra 1794–1802 var han sokneprest på same stad, medan han frå 1801, og var prost i Vestre Innherad. I 1802 vart han utnemnd til sokneprest i Oppdal, og han var konstituert prost i Dalerne prosti i perioden 1814–16. Helsa svikta han etter kvart, og i 1822 vart Rønnau, etter søknad, pensjonert med 350 spesidaler i pensjon og fri bruk av enkesete til sokneprestembetet i Oppdal.
Rønnau var ein aktiv skribent og dessutan særs musikalsk. Han utga i 1801 ei musikksamling: Aftryk af Cantater, opførte Tid efter Tid i Solbergs Kirke i Bedstaden. To år seinare kom han med eit oppbyggjande og eit kyrkjehistorisk skriv, Et ungt Menneskes bedste Beslutning paa Confirmationsdagen og Religiøse Høitideligheder i Norge. Rønnau skreiv og ei oppmuntrande vise for soldatane frå prestegjeldet, Soldatervise for det Opdalske Kompagnie paa Marchen til Bataillonssamlingen 1805. Noko seinare kom han med to topografiske skildringar av Oppdal, ei utgjve i 1817 og ei i 1820. Den siste var meint som ein korreksjon til Jens Edvard Krafts Topografisk-Statistisk Beskrivelse over Kongeriget Norge frå åra 1820-1835.
Rønnau var ein ihuga folkeopplysingsmann, og ynskte difor å inndra embetet som residerande kapellan i Beitstad. Dei innspara midla skulle brukast til å erstatta ein av omgangsskulane med fastskule. Ordninga let seg likevel ikkje gjennomføra så lenge stillinga var oppteken, men vart gjennomført av Rønnaus etterfylgjar. I Oppdal grunnla han eit kornmagasin og stifta eit allmogebibliotek. Han oppretta og søndagsskule, der han sjølv var lærar. I prekenane sine oppfordra han til verksemd og verksemdutvikling, og starta sjølv to pottoskekokeri.
Rønnau verka elles for meir edruelegdom blant bøndene. Han kritiserte dei lange brudlaupsfestane og fekk mange av sokneborna sine til å gå inn for måtehold. Ein del av inntektene til Sokneprestembetet i Oppdal var frå St. Antonius prebende i Trondheim. Rønnau viste her sitt nasjonale sinnelag da han i 1808 ga avkall på denne inntekta og let midla gå til styrking av sjøforsvaret i Noreg.
Oslo Austbanestasjon
Oslo Austbanestasjon, Oslo Ø, Østbanestasjonen eller Østbanen er namnet på den tidlegare endestasjonen i Oslo for jarnbanelinene austover, sørover og nordover. Både denne stasjonen og Oslo Vestbanestasjon vart frå 1980-åra erstatta av Oslo Sentralstasjon, som vart bygd med sin stasjonsbygning attmed den gamle stasjonsbygningen for Oslo Austbanestasjon. Mykje av dei areala som tidlegare høyrde til Austbanestasjonen er no delar av Oslo Sentralstasjon, sjølv om denne stasjonen for det meste vart bygd på grunn der det tidlegare låg gater og bygningar. Den gamle stasjonsbygningen, som ligg attmed Jernbanetorget ved austre enden av Karl Johans gate, er teke vare på og bygd om til mellom anna hotell som vart opna i 2012, medan fyrste høgda av bygningen og toghallen har vorte både forretningssenter (kalla Østbanehallen) og ein av fleire inngangar til Oslo Sentralstasjon.
Den fyrste stasjonen på denne staden var endestasjon for den fyrste jarnbana i Noreg, Hovedbanen, som var ferdig bygd mellom Oslo og Eidsvoll i 1854. Stasjonsbygningen på denne stasjonen var teikna av arkitektane Heinrich E. Schirmer og Wilhelm von Hanno, bygd i raud teglstein med eit tårn, og langs sida av bygningen ein overbygd toghall med eit stort vindauge i gavlenden. Noko av denne stasjonsbygningen er framleis å sjå langs nordsida av stasjonsbygningen på Austbanestasjonen, attkjenneleg på den raude teglsteinen, men elles inneklemt mellom dei seinare bygningane og ribba for tårnet og alt som hadde med toghallen å gjere.
Ein ny stasjon med ein større stasjonsbygning måtte byggjast då Østfoldbanen vart opna. Den nye og mykje større stasjonsbygningen vart teikna av stadsarkitekt Georg Andreas Bull, som tidlegare hadde teikna stasjonsbygningen på Oslo Vestbanestasjon. Han valde ein annan arkitektonisk stil for denne stasjonen, fasadar i nyrenessanse. Toghallen på den gamle stasjonen vart fjerna og gav plass til ein mykje større bygning i pussa teglstein utforma som fløyer med fasadar mot vest og sør, og med ein langt større toghall i jarn- og glaskonstruksjon på innsida, ferdig i 1882. Stasjonsbygningen frå den opphavlege stasjonen vart altså delvis innfatta i anlegget, men gjeve andre funksjonar. Men med tida vart òg toghallen på denne stasjonen for liten for trafikken, og det vart lagt spor med perrongar utanfor hallen.
Oslo Austbanestasjon var ikkje berre ein persontogstasjon, men hadde òg store bygningar og spor-areal aust på stasjonsområdet for handsaming og ekspedering av stykkgods. Med unnatak av ein toll-bygning, er det ikkje noko att av dette. Stasjonen hadde dessutan samband med Oslo Vestbanestasjon over godsbanen Havnebanen, som dels gjekk i gatene, dels på eigen trasé kring neset der Akershus festning ligg.
Fredning
Austbanestasjonen vart freda av Riksantikvaren i 2004. Fredninga omfattar alle dei gjenverande ytre delane og store delar av interiøret.
When We Were the New Boys
When We Were the New Boys er det 18. studioalbumet til Rod Stewart, gjeve ut den 29. mai 1998 på Warner Bros. Records (WEA 9362-46792-2). Albumet inneheld singlane «Ooh La La», «Rocks» og «When We Were the New Boys».
Albuminformasjon
When We Were the New Boys var det første albumet til Rod Stewart som ikkje kom ut på vinyl. Albumet vart spelt inn i Ollywood Studios (Hollywood), Royaltone Studios (Burbank i California), Ocean Way Recording (Hollywood), Le Mobile (Carlsbad i California), Beverly Park (Los Angeles), Satinwood Studios og Record One (Sherman Oaks i California).
Songane er stort sett coverlåtar, som «Cigarettes & Alcohol» av Oasis, «Rocks» av Primal Scream, «Hotel Chambermaid» av Graham Parker og «Superstar» av bandet Superstar. Elvis Costello føreslo å ta med to balladar: Ron Sexmith sin «Secret Heart» og Nick Lowe sin «Shelly My Love».
Albumet inneheldt «Ooh La La», ein song spelt inn av Faces, det gamle bandet til Stewart. Faces-versjonen av songen vart opphavleg sungen av gitaristen Ronnie Wood; Stewart spelte inn songen for When We Were the New Boys som ei hyllest til medlåtskrivaren på songen, Faces-bassisten Ronnie Lane, som gjekk bort i 1997, kort tid før albumet kom ut.
Salslister
When We Were the New Boys nådde andreplassen på den britiske albumlista, der det selde til gullplate den 15. juni 1998. I USA nådde albumet 44. plassen på lista.
Besana in Brianza
Besana in Brianza er ein by og ein kommune i provinsen Provinsen Monza og Brianza i regionen Lombardia i Italia. Kommunen har ikring 15 500 ibuarar og dekker ei flatevidd på 15,8 km². Byen Besana ligg 336 meter over havet og om lag 15 kilometer nord om Monza.
Fotballspelaren Demetrio Albertini og aktivisten Vittorio Arrigoni (1975-2011) var begge frå Besana.
Lahti-renna 1985
Dei årlege internasjonale skirenna i Lahti 1985 vart avvikla dagane frå 1. til 3. mars 1985. Den norske troppa vart mestvinnande med sine fire triumfar. Tor Håkon Holte gjekk til topps på femmila, Terje Langli var best på 15 km, Geir Andersen vann kombinertrennet og eit stafettlag beståande av Anne Jahren, Brit Pettersen og Marianne Dahlmo gjekk inn til siger på 3 x 5 km. Finlands Matti Nykänen vann det spesielle hopprennet i normalbakken, Andreas Felder frå Austerrike i storbakken. Marie (Johansson) Risby frå Sverige vann 5 km langrenn.
15 km
<br style="clear:both;" />
50 km
<br style="clear:both;" />
Kombinert
<br style="clear:both;" />
Hopprenn, normalbakke
<br style="clear:both;" />
Hopprenn, storbakke
<br style="clear:both;" />
5 km
<br style="clear:both;" />
3 x 5 km stafett
<br style="clear:both" />
Cutro
Cutro er ein by og ein kommune i provinsen Crotone i regionen Calabria i Italia. Kommunen har om lag 10 500 ibuarar og dekker ei flatevidd på 133,7 km². Byen Cutro ligg 226 meter over havet, i kring 12 kilometer vestsørvest om provinshovudstaden Crotone og om lag 37 kilometer nordnordaust om Catanzaro. Til det joniske havet er det ei ti kilometer.
Cutro vart øydelagd i eit jordskjelv 8. mars 1832.
Hariotbreen
Hariotbreen er ein isbre som flyt nordvest langs sørsida av Morgan Upland før han snur vestover og inn i Wordieisen, langs vestkysten av Den antarktiske halvøya. Han vart grovt kartlagt av British Graham Land Expedition i 1936–37, og den øvre delen vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947. Isbreen vart kartlagt frå bakken av medlemmar frå Falkland Islands Dependencies Survey som kryssa breen i desember 1958, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Thomas Hariot, ein engelsk matematikar som lagde nye navigasjonsmetodar under sir Walter Raleigh.
MF «Ulvik»
MF «Ulvik», i dag MF «Herlaug», er ei bilferje levert frå Mellem & Karlsen i Bergen i mars 1973 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). Skroget var levert frå Langesunds Industri A/S i Langesund.
Det meste av fartstida gjekk ho i sambandet Leirvik-Ranavik-Sunde.
I juni 2001 vart reiarlaget omdøypt HSD Sjø AS. Ferja vart selt i oktober 2003 til Namsos Trafikkselskap ASA i Namsos og ein månad seinare fekk ho namnet MF «Herlaug». 17. september 2009 vart ho overført til FosenNamsos Sjø AS i Trondheim/Namsos.
I 2014 var ferja framleis i fart.
Köping i Västmanland
Köping er ein svensk by som ligg i Västmanlands län i Västmanland. Det er Köpings kommuns administrasjonssenter og i 2005 hadde byen 17 358 innbyggjarar.
Köping fekk bystatus 19. januar 1474 av Sten Sture d.e.
Hochgall
Hochgall er ein 3 436 meter over havet høg fjelltopp i Hohe Tauern i Alpane. Fjelltoppen ligg i provinsen Bolzano i Italia, i kring 500 meter vestom landegrensa mot Austerrike. Hochgall er det høgste av Rieserferner-fjella, eit fjellområde i Hohe Tauern. I åra 1853-54 dreiv Hermann van Acken med landoppmåling for den austerrikske staten. Sommaren 1854 kleiv han og lokale hjelpesmenn frå dalen Defereggen opp på Hochgall frå aust og langs nordaustegga. Dei plasserte eit signalpunkt på ein lægre topp, 3371/3354 moh, der toppegga vikjer av frå vasskiljet mellom dagens landegrense mellom Austerrike og Italia. Gruppa nådde toppen etter ein ti timars tur frå Sankt Jakob in Defereggen. Få år seinare snakka Paul Grohmann med ein av fjellførarane, som fortalde han at nokre av dei hadde halde fram til dei nådde den høgste fjelltoppen. Soga vart stadfesta då dei neste som fylgde same ruta, 22 år seinare, fann ein stav nær hovudtoppen.
Noachis Terra
Noachis Terra (latin for 'landet til Noah') er eit større terreng på Mars. Det er ein av dei eldste kjende regionane på Mars, estimert til å vera minst 3,9 milliardar år gamalt. Den tidlegaste kjende geologiske perioden på Mars, Noachium, er namnsett etter det.
Grunna alderen er Noachis Terra pepra med nedslagskrater; mange av dei eroderte.
Nordlending
Nordlending kan visa til:
Drammensveien i Oslo
Drammensveien i Oslo er ei gate frå Solli plass og fram til Vækerøkrysset på Europaveg 18 mellom Oslo og Drammen, rett før europavegen krysser grensa mot Bærum kommune.
Langs Drammensveien ligg det både kontor- og bustadbygningar av ulik alder og ulike storleikar, og dessutan mange gamle frittliggjande villaer som med tida er teke i bruk til anna enn bustadsføremål. Mellom anna vert mange av villaene nytta som ambassadar og som husvære (residens) for ambassadørar, og ein av villaene hyser Det Norske Videnskapsakademi. I stroket i nærleiken av Skøyen, langsmed jarnbanelina for Drammensbanen, var det tidlegare viktig mekanisk industri og eit betongstøyperi, men dei gamle produksjonslokala og tomtene er no anten teke i bruk til andre føremål eller erstatta med bustads-, kontor- og forretningsbygningar.
Opphavleg byrja Drammensveien ved Stortingsbygningen og gjekk over Skøyen og Lysaker som hovudveg (landeveg) mellom Oslo og Drammen gjennom kommunane Bærum, Asker og Lier, og fleire hundre eigedomar hadde nummer til Drammensveien. Men utanfor Oslo er Drammensveien seinare oppstykka av vegomlegging og anna vegbygging, ikkje minst av utbygginga av motorvegen Europaveg 18, og attverande strekningar gjeve nye namn.
I Oslo er òg den opphavlege Drammensveien oppstykka og gjeve nye namn, men utan at traseen er monaleg endra. Frå Wessels plass attmed Stortingsbygningen og fram til krysset med Frederiks gate ved søraustre hjørnet av Slottparken, fekk den opphavlege Drammensveien namnet Stortingsgata i samband med at Stortingsbygningen vart reist, og frå 1. mai 2006 fekk strekninga mellom Frederiks gate og Solli plass namnet Henrik Ibsens gate for å heidre den store diktaren ved å gje ein presentabel gate hans namn. (Det kongelege slottet, som til dess hadde hatt adressa Drammensveien 1, fekk då adressa Henrik Ibsens gate 1. Seinare har Slottet fått adressa Slottsplassen 1).
Kim Larsen
Kim Melius Flyvholm Larsen var ein dansk songar, songskrivar, gitarist, forfattar og skodespelar med lærarbakgrunn.
Bakgrunn
Larsen var son Eva Flyvholm Olsen og læraren Alfred Larsen. Familien stamma frå Fyn, og Kim vart døypt i Valgmenighedskirken i Kerteminde, der morfaren hans var degn. Kim hadde òg ein eldre bror, Tore. Ekteskapet til foreldra varte til Kim var omtrent fem år gammal. Då forlét foreldra kvarandre. Mora tok med seg ungane og flytta inn i ei lita leilegheit i Mågevej i København. Seinare byrja Kim på Frederikssundsvejens Skole.
Som tolvåring byrja han å spela piano, og på fjortenårsdagen fekk han sin første gitar. Forbileta hans på den tida var artistar som Elvis Presley, Little Richard, Jerry Lee Lewis og Cliff Richard, i tillegg til The Beatles.
Kim Larsen studerte ved Frederiksberg seminarium og arbeidde i åra 1968 og 69 som lærar ved Gerbrandskolen på Amager ved København. Etter kvart bestemte han seg for å verta musikar på heiltid, og danna saman med Franz Beckerlee, Wili Jönsson og Bjørn Uglebjerg rockegruppa Gasolin'. Uglebjerg forlét gruppa og vart erstatta av Søren Berlev i 1971, før Gasolin' gav ut det første albumet sitt. <!--
Gasolin'
I Gasolin' var Larsen forsongar og gitarist. Gruppa slo igjennom i 1971 etter å ha vorte oppdaga av Poul Bruun, som var producer for plateselskapet CBS. Etter dette følgde ei rekkje platesuksessar før Gasolin' vart oppløyst i 1978. Gruppa spelte saman for siste gong den 21. augusten 1978 i Parken til Folket i Malmö i Sverige, og seinare same haust vart gruppa oppløyst for godt.
Kim Larsen er som låtskriver kjend for sin enorme produktivitet. Som følgje av dette skrev han mange fleire låtar enn kva Gasolin' hadde bruk for. For å kunna nytta dem, danna Larsen fritidsgruppa Larsen og Co i 1971, som blant anna ga ut ein singel. Året etter døypte han om gruppa til Starfuckers, men etter krav frå CBS vart namnet skifta til Sylvesters Jukebox. Gruppa ga ut nok eit singel og opptredde rundt om, men forsvann etter kvart som Larsens solokarriere vart stadig viktigare.
Larsen har gjeve ut ei rekkje soloalbum og har òg medverka i grupper som Kim Larsen & Bellami og BellStar. Soloalbumet Midt om natta var med over 500 000 selde eksemplar per 2010 Danmarks mest selde plate gjennom tidene. I 1995 flytta han til Odense og danna gruppa Kim Larsen & Kjukken.
Film
Saman med Henning Bahs og Erik Balling (sistnemnde var òg regissør) skreiv òg Larsen manuset til spelefilmen Midt om natta (basert på ein sjølvopplevd historie frå København i 1972 og dessutan platealbumet med same tittel), ein 131 minutt lang drama-komedie som hadde premiere den 9. mars 1984. Sjølv spelte Larsen hovudrolla «Benny», og filmen vart etter kvart gjeve ut på VHS og seinare DVD av selskapet Nordisk Film.
Saman med Erik Clausen og Peter Ingeman skreiv òg Larsen manuset til den 119 minutt lange musikalen «Kielgasten», utgjeve av «Det Dårlege Selskab» i 1989 (seinare òg utgjeve på VHS og DVD i 2008). Clausen og Larsen medverka begge i musikalen.
Dessutan har Kim Larsen medverka i filmane Ang.: Lone (1970), Prins Piwi (1974) og Du er ikkje åleine (1978), og dessutan TV-serien Austre Gasværk (Danmarks Radio, 1976).
Elles kan det nemnast at Kim Larsen var ein forkjemper for retten til individet til å gjera kva det vil med seg sjølv. Blant anna kom dette til uttrykk då han i 2008 danna gruppa Den gule naglen som ein protest mot den danske røykeloven som var vorte innført året før.
Kulturkanonen
Larsen er med i Danmarks kulturkanon med albumet Værsgo. Sjølv bad han seg frabedt å vera ein del av denne lista. -->
Káto Díkomo
Káto Díkomo (gresk Κάτω Δίκωμο, tyrkisk Aşağı Dikmen, "Nedre Díkomo") er ein lokalstyrt busetnad i distriktet Kerýnia i Republikken Kypros.
Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har busetnaden vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er han administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som ein del av kommunen Dikmen (Díkomo) i distriktet Girne.
Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 416 innbyggjarar.
Lubumbashi
Lubumbashi (tidlegare fransk namn Élisabethville, eller nederlandsk Elisabethstad) er største byen og provinshovudstad i Haut-Katanga lengst i sør i Kongo-Kinshasa (tidlegare Zaire). Han er med sine kring 1,5 millionar innbyggar den nest største byen i landet etter hovudstaden Kinshasa.
Lubumbashi er eit jernbaneknutepunkt og har ei internasjonal lufthamn. Byen er eit senter for gruvedrift i regionen, og huser mange av dei største gruveselskapa i landet. Det statlege gruveføretaket Gécamines har hovudkontoret sitt her. I byen finst det smelteverk for kopar og kobolt, og dessutan tekstil- og næringsmiddelindustri.
Historie
Byen blei grunnlagt i 1910 som Élisabethville, kalla opp etter dronning Elisabeth av Belgia, kona til kong Albert I. I 1966 blei namnet endra til Lubumbashi.
Lubumbashi var ei tid hovudstad for den kortliva utbrytarrepublikken Katanga som etter sjølvstendet frå Belgia utropte seg som sjølvstendig frå resten av Kongo-Kinshasa.
Lubumbashi universitet blei oppretta i 1955. I byen finst òg ein zoologisk hage.
Fotballaget TP Mazembe kjem frå Lubumbashi.
Raudberget
Raudberget er eit markant fjell like nordaust for Høgskavlen i Borgmassivet i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto under Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og namngjeve av dei.
Raudbergpasset er ein fjellovergang mellom Kulen og Raudberget i Borgmassivet i Dronning Maud Land.
Raudbergdalen er ein stort sett isfylt dal, kring 20 nautisk mil (37 km) lang som strekkjer seg nordaustover gjennom Borgmassivet i Dronning Maud Land.
Kjelder
''
Amadou & Mariam
Amadou & Mariam er ein musikalsk duo frå Mali som består av paret Mariam Doumbia (på vokal) (fødd i Bamako den 15. april 1958) og Amadou Bagayoko (gitar og vokal) (fødd i Bamako den 24. oktober 1954). Paret er kjend som «det blinde paret frå Mali» og dei trefte kvarandre på Instituttet for unge blinde i Mali. Her fann dei ut at dei delte ei felles interesse for musikk.
Stil
Dei første innspelingane til duoen i 1980- og 1990-åra har eit enkelt arrangement med gitar og song. Sidan seint på 1990-talet har Amadou & Mariam produsert musikk som blandar tradisjonell malisk musikk med rockegitar, syrisk fiolin, kubansk trompet, egyptisk ney, colombianske tromboner, indisk tabla og dogonsk perkusjon. I lag har alle desse instrumenta og stilane vorte kalla «afro-blues».
Bakgrunn
I 1985 hadde paret vorte kjend ved å spele malisk blues og dei la ut på ein turne i Burkina Faso, og i 1986 flytta dei til Elfenbeinskysten. Her spelte dei inn fleire kasettalbum og til slutt albumet Sou Ni Tile i Paris, som vart ein hit i Frankrike. Frå den tid byrja dei å spele på festivalar rundt om i verda.
I 2006 spelte dei i lag med Herbert Grönemeyer den offisielle hymnen til verdsmeisterskapen i fotball, «Celebrate the Day», som vart ein hitt i Tyskland denne sommaren.