cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Borrelås
Bruk
I dag finst borrelås på klesplagg, skotøy, vesker, tasker og anna der det er bra å ha ei god kopling som er lett å opna og lukka og som kan verta litt tilpassa i lengd eller vinkel. Borrelåsstrimlar kan kjøpast i metervis i eit utal fargar, og kan verta fast sydd eller limt. Det vanlegaste materialet for borrelås er nylon og polyester. Spesialversjonar med teflon, polyester og glas vert brukt i romfart.
Borrelåsar er lette å festa og opna, noko som gjer dei vanskelege å bruka på stadar med høg strekkbelastning. Skofabrikanter har difor gjerne ført ein festestrimmel gjennom eit firkanta «auge» eller ein smygstol, og lagt strimmelen tilbake derfrå framfor borrelåsfestet. Det meste av belastninga vil då ikkje dra direkte på borrelåsen, slik at han held lukkinga. Intensiv langvarig bruk vil likevel etterkvart slita ut festeevna, slik at låsen kan verta upåliteleg. Krokdelen av borrelåsen kan dessutan slita på andre tøydeler med ullen overflate, til dømes ved maskinvask.
Hans Kristian Hogsnes
Hans Kristian Hogsnes var ein norsk pressemann og politikar, fødd og død i Tønsberg. Han representerte partiet Høgre på Stortinget i perioden 2001-05.
NM i orientering 1998
Noregsmeisterskapen i orientering 1998 vart avvikla i tida 27. til 30. august i Stjørdal og Levanger. Menn og kvinner tevla i normal og kort løype, samt stafett.
Hans Kristian Hogsnes
Hogsnes gjekk Tønsberg gymnas 1970–73 og Rønningen Folkehøgskole 1973/74. Frå 1975 til -81 var han journalist i Tønsbergs Blad, deretter arbeidde han 1981 i Høyres Pressebyrå og var så redaktør i Høyres Avis 1981–84. Eit langt tiår, 1984-95, var han nattredaktør og vaktsjef i Tønsbergs Blad.
Hogsnes var politisk aktiv i Unge Høgre. I tida 1976-87 var han medlem i Sem kommunestyre, varaordførar 1985–87, og skulestyreformann i Sem 1984–87. Frå 1988 var han medlem i Tønsberg kommunestyre til 2001, ordførar dei siste seks åra. Han var 1992-95 også medlem av fylkestinget i Vestfold.
Valperioden 2001-05 sat Hogsnes på Stortinget frå Vestfold fylke, der han var andre nestleiar i Kommunalkomiteen. Etter 2005 var han rådgjevar i kommunalpolitikk for partiet Høgre. Ved sidan av partipolitikk engasjerte Hogsnes seg mellom anna i kyrkjelege aktivitetar og i fråhaldssaka.
NM i orientering 1998
Normal løype – 14 km
<br style="clear:both;" />
Kort løype
<br style="clear:both;" />
Stafett – 32,8 km
<br style="clear:both;" />
Normal løype – 9,1 km
<br style="clear:both;" />
Vassild
Vassild (Argentina silus), òg kjend som kvitlaks, stavsild, stokksild og gullaks, er ein beinfiskart i vassildfamilien.
Vassilda har skjel som er takka i kanten, og ein farge som gjer han lik sild, og har ei slik ryggfinne som gjer at han liknar laksefisk. Augo er store, mykje større enn på straumsild (Argentina sphyraena), som er ein djupvass-slektning som vassilda lett kan forvekslast med. Lengda kan verte opp til 70 cm, men er vanlegvis ikkje meir enn halvmeteren. Då vassilda veks særs seint, kan ein rekne med at ein halv meter lang fisk er ikring tjue år gamal. Han lever pelagisk (i dei frie vassmassane) på djupt vatn utanfor heile kysten av Noreg og inne i fjordane, og elles i det nordlege Atlanterhavet. Kjøtet er feitt og ikkje heilt fast, og har ein syrleg ange som kan minne om agurk, og mange tykkjer det er godt på smak. Fisken er ikkje rekna for å vere ein god matfisk, og er ikkje i vanleg sal som fersk eller fryst. Han har likevel næringsverd og vert mykje nytta i fiskematproduksjonen, som til fiskepudding og fiskebollar. I slike samanhengar går han helst under namnet «kvitlaks» eller «kvitfisk» på innhaldsdeklarasjonane.
I motsetnad til dei fleste djupvassfiskar ser det ikkje ut til at vassilda tek skade av trykkendringane ho vert utsett for ved å verte fiska. I den seinare tida har sportsfiske av vassild ikkje vorte uvanleg, og då kan fisken setjast ut att utan problem, slik mange gjer under sportsfiske (såkalla «fang og slepp»-metode).
Sgurr Mhic Choinnich
Sgurr Mhic Choinnich (skotsk-gælisk Sgurr MhicCoinnich) er eit fjell på Isle of Skye i Skottland. Fjellet ligg i Black Cuillin og er klassifisert som ein munro. Fjellet består hovudsakleg av gabbro og har lite vegetasjon.
Fjellet har ei høgd på 948 meter over havet.
Gauldalsraset
Gauldalsraset var eit sand- og grusras med ei påfølgjande flaumkatastrofe i Gauldalen i 1345. Raset og oversymjinga blir ofte omtala som noregshistorias største naturkatastrofe. Ifølgje islandske kjelder skal skredet ha gått på krosssmessedag, 14. september, 1345. Det finst ikkje mange kjelder frå denne tida som nemner raset. Den første kjelda, Skålholtannalen, som er skrive tre år etter raset og to andre kjelder, lagmannsannalen og Flatøyannalen, inneheld informasjon om hendinga. I tillegg har munnleg tradisjon og geologiske tolkningar vore med på å forklare hendinga.
Ifølgje dei gamle kjeldene gjekk raset ved Kvasshylla, eller garden Haga, tre km nord for Støren. Raset demte opp Gaula og danna ein innsjø, somme gonger omtala som Hagavatnet, som strekte seg 14 kilometer opp i dalen til Bones. Oppover dalen vart 25 gardar oversumde og heilt øydelagde. Til slutt raste demninga som må ha vore mellom 30 m og 40 m høg og store mengder lausmassear og vatn oversumde dalen helt ned til Melhus. Over 50 gardar og sju kyrkjer skal ha blitt øydelagde av raset og oversymjinga og over 500 menneske omkom.
Nyare overslag syner at det med stort sannsyn har gått ras ved Kvasshylla for så lenge sidan. Overslaga syner at raset måtte ha vore på minst 45 millionar kubikkmeter dersom det er sant at innsjøen strekte seg heilt opp til Bones. Demninga må ha vore minst 33 m høg for at innsjøen skulle ha strekt seg så langt opp i dalen. Gauldalsraset var likevel ikkje like stort som Verdalsraset, men mange fleire omkom i Gauldalen.
Kvifor så mange omkom, kan kan hende setjast i samanheng med at det var midt i ei pilegrimslei. Ei av dei eldste kjeldene nemner faktisk at det var om lag 250 vegfarande og over 250 fastbuande som miste livet i raset. Raset i Gauldalen omfatta eit mykje større område enn Verdalsraset. Heile dalen frå Bones langt opp i dalen og heilt ned til Melhus var øydelagt, hovudsakleg på grunn av flaumen etter at demninga brast.
Det har vorte hevda at raset var eit leirras, men ei avhandling publisert i 2001 påviser at det var sand og grus som rasa ut.
Tigersprangjuvet
Tigersprangjuvet (kinesisk: 虎跳峡, Hǔtiào Xiá) er eit 15 km langt juv som elva Chang Jiang renn gjennom, om lag 60 km nord for byen Lijiang i provinsen Yunnan i Sørvest-Kina. Heile området der elva buktar seg gjennom tre parallelle elveløp, er verna som verdsarvstad av UNESCO. Juvet er eit mykje søkt turistmål.
Tigersprangjuvet ligg mellom fjelltoppane Yulongxue Shan på 5,596 moh, og Haba Xueshan på 5,396 moh. Juvet dannar ei rekke fossestryk, under opptil 2,000 meter høge og stupbratte bergsider. Legenda seier at ein tiger berga seg frå jegrar ved å hoppe over eit 25 meter breidt juv.
Hjørne
Hjørne (eller hyrne) har fleire tydingar.
Tigersprangjuvet
Tigersprangjuvet vart opna for turisme i 1993. Etter massive protestar vart planar frå 2004 om å anlegge eit vasskraftverk i juvet; Hutiaoxia-demninga, venteleg skrinlagde i 2007. Prosjektet ville ha redusert vassføringa sterkt og tvinga nakhi-folk til mindre gjestmilde område lengre opp mot Tibet. Derimot er vasskraftanlegg under utbygging ovanfor juvet.
Hussein Ahmed Salah
Hussein Ahmed Salah er ein tidlegare langdistanseløpar frå Ali Sabieh i Djibouti som vann VM-sølv 1987 og 1991 i maratonløp, samt OL-bronse på distansen i 1988. Han er den einaste idrettsutøvaren frå Djibouti med OL-medalje.
Aktiv
I 1985 vann Salah Det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF) sin verdscup i maraton, mellom anna sigra han i Hiroshima maraton og vart andremann i New York. Året etter triumferte han i Paris maraton.
Sgurr nan Gillean
Sgurr nan Gillean er eit fjell på nordsida av Cuillinfjella på Isle of Skye i Skottland. Med ei høgd på 964 meter over havet er det eit av elleve munro-fjell i Cuillin.
Hussein Ahmed Salah
Aktiv
I dei olympiske sommarleikane 1988 i Seoul sprang Salah inn til bronsemedalje, 27 sekundar etter Bordin og 12 etter Wakiihuri, dei to andre medaljevinnarane frå VM året i førevegen. I 1991 sikra Salah seg i Tokyo eit nytt VM-sølv, halvminuttet bak heimefavoritten Hiromi Taniguchi.
Kfarmelki
Kfarmelki (arabisk skrift كفرملكي, òg kalla Kafr Melki og Kfarmilki) er ein by i Sidon distrikt i Sør guvernement i Libanon.
Let's Stick Together av Bryan Ferry
Let's Stick Together er det tredje studioalbumet til Bryan Ferry som soloartist, og det første han gav ut etter at Roxy Music vart oppløyst tidlegare det året. I motsetnad til dei to tidlegare soloalbuma, var ikkje Let’s Stick Together eit dedikert albumprosjekt, men bestod i staden for av songar tidlegare gjevne ut som singlar, B-sider og ein EP. Tittelsporet vart populært og albumet fekk hovudsakleg positiv kritikk, men nådde berre så vidt Topp 20 i Storbritannia.
Produksjon
Fem av songane på albumet var nyinnspelingar av Ferry-songar tidlegare spelte inn av Roxy Music. «Re-Make/Re-Model», «2HB», «Chance Meeting» og «Sea Breezes» var alle frå debutalbumet (1972), medan «Casanova» var henta frå Country Life (1974). I dei fleste tilfelle var nyinnspelingane glattare og meir orienterte mot jazz og R&B enn dei originale Roxy Music-versjonane.
«2HB» (ei hyllest til Humphrey Bogart) vart gjeven ut som B-sida til Ferry-singelen «A Hard Rain's a-Gonna Fall» i september 1973. «Chance Meeting» var B-sida til «The 'In' Crowd» i mai 1974. «You Go to My Head» med «Re-Make/Re-Model» på baksida, vart gjeven ut som singel i juni 1975, og nådde 33. plassen i Storbritannia. «Let’s Stick Together» med B-sida «Sea Breezes» vart gjeven ut i juni 1976 og nådde fjerdeplassen. EPen med «The Price of Love» og «Shame, Shame, Shame» og B-sidene «Heart on My Sleeve» og «It’s Only Love» vart gjeven ut i august 1976, og nådde sjuandeplassen. «Casanova» var den einaste innspelinga som ikkje var gjeven ut før albumet kom ut, men vart spelt inn under innspelinga for Another Time, Another Place. Han kom omsider ut som B-sida til Ferry sin coverversjon av The Velvet Underground-songen «What Goes On» i mai 1978.
Songen «Let's Stick Together» vart gjeven ut på ny i 1988 som «Let's Stick Together '88», og nådde 12. plassen på den britiske singellista då.
Forskjellige Roxy Music-medlemmar var involverte i innspelingane, med Paul Thompson på trommer, Eddie Jobson på fiolin og synthesizer, John Gustafson og John Porter på bass, og Phil Manzanera på gitar.
Mottaking
I ei melding for AllMusic skreiv Ned Raggett om albumet: «Då Roxy gjekk inn i dvale i siste halvdel av 1970-åra, kom Ferry med nok eit fint soloalbum, sjølv om dette er det raraste han gav ut.» I følgje Robert Christgau: «Mange folk er galne etter denne plata, men eg finn delinga av plata framandgjerande.» Han la til: «Sjølv om Ferry beviser at han veit meir om å lage plater (og musikk) enn han kunne tidlegare, med framleis mektige, rare og interessante songar, er det ikkje like overtydande. Legg alt saman og du får to forskjellige partar.»
Edvard Beneš
Edvard Beneš var ein tsjekkisk politikar og statsmann som var president i Tsjekkoslovakia frå 1935 til 1938 og på ny frå 1945 til 1948. Krigåsra 1939-45 leia han den tsjekkoslovakisk eksilregjeringa.
Beneš var den fyrste utanriksministeren i Tsjekkoslovakia, frå då staten vart oppretta etter den fyrste verdskrigen var over hausten 1918. Han hadde denne stillinga til 1935, dessutan var han statsminister i 1921-22. I desember 1935 vart han vald til president. Etter Münchenavtalen og den etterfylgjande tyske okkupasjonen av Sudetenland, vart Beneš pressa til å gå av den 5. oktober 1938. I oktober 1939 danna Beneš og andre tsjekkoslovakar ei eksilregjering i London.
Den 2. april 1945 tok Beneš tilbake presidentmyndet i Tsjekkoslovakia. Han stod dei neste par åra i spissen for ein nasjonal samlingsregjering, der kommunistpartiet hadde størst oppslutnad. Frå sommaren 1947 kom han og Tsjekkoslovakia under sterkt press frå Sovjetunionen. Langvarig uro i landet og politisk intrigemakeri kulminerte med at kommunistpartiet i februar 1948 gjorde statskupp og tok over alle regjeringsomboda. Beneš var politisk isolert og gjekk av den 5. juni 1948. Tre månader seinare døydde han i heimen sin Sezimovo Ústí.
High Roller pariserhjul
High Roller er eit 167,6 meter høgt pariserhjul i Las Vegas i Nevada i USA. Ved opninga 1. april 2014 var det det høgste pariserhjulet i verda, 2,6 meter høgare enn pariserhjulet Singapore Flyer i Singapore.
Tekniske data
Tverrmålet (diameteren) på sjølve hjulet på High Roller er 160 meter, og det er berar av 28 kuleliknande gondolar som stiller seg inn slik at golvet i dei alltid ligg vassrett. Kvar av gondolane har eit tverrmål på 6,70 meter, ei gjennomsiktig overflate på 20 rutemeter, ei vekt på ikring 25 tonn, og har plass til 40 personar. Ei omdreiing av pariserhjulet tek ein halv time, og er meint å gje passasjerane eit godt panoramaoversyn over byen og omlandet.
High Roller dreier seg om akslingen med eit par sfæriske, spesialbygde kulelager som kvar veg 8 800 kg, produsert hjå SKF i Göteborg i Sverige. Dei er dei største som dette firmaet har levert, med eit ytre tverrmål 2,30 meter, eit indre tverrmål på 1,60 meter og ei breidd 0,63 meter kvar.
Ford Trimotor
Ford Trimotor var eit tremotors sivilt transportfly, konstruert av William B. Stout hjå Henry Ford. Flyet hadde mange fellestrekk med Fokker sin Model 5-AT og vart produsert frå 1926 av Henry Ford. Produksjonen av flyet heldt på fram til 1933. I løpet av denne tida vart det produsert 198 eksemplar.
Ford Trimotor var eit populært fly, òg som militærmaskin, og vart selt over heile verda. I motsetnad til dei kjende bilane til Ford, produserte han ikkje sjølv motorane. Den seinare modellen (5-AT) hadde dei sterkare Pratt & Whitney-motorane. Flyet hadde eit skrog av korrugert aluminium (bølgjeblikk), som òg vart nytta på Junkers Ju 52. På same måte som for bilane og traktorane til Ford var Ford Trimotor fornuftig konstruert og relativt rimeleg og påliteleg for si tid. Den raske utviklinga som fly gjennomgjekk på den tida gjorde likevel at Ford Trimotor relativt raskt vart utdatert. Den overlegne Douglas DC-2 vart konstruert i 1932 og flaug for fyrste gong 17. desember 1932. Dette flyet vart så populært at Ford mista interessa for vidare satsing på utvikling og produksjon av fly. Det skulle likevel ikkje verta Fords siste innsats i flyproduksjon. Under den andre verdskrigen bygde han den største flyfabrikken i verda og produserte tusenvis av B-24 «Liberator» bombefly. Dei var likevel konstruerte av andre.
Ford Trimotor har vunne legendarisk status. Det var arbeidshesten for flyselskapa på den tida. Det vart brukt av polfarere og andre oppdagarar, Richard Byrd kjøpte ein Fokker («Josephine Ford») for sin 15 timar lange (seinare kontroversielle) tur over eller i retning Nordpolen i 1926.
Museums- og veteranfy
Det er 18 kjende Ford Tri-motorfly på museum i USA. Ytterlegare to er flygedyktige og vert nytta ved spesielle høve, til filmopptak, ved flystemne o.l.
Flygaress
Flygaress viser til ein militær flygar som har skote ned minst fem fiendtlege fly. Omgrepet oppstod i den fyrste verdskrigen, då franske aviser skildra Adolphe Pegoud som eit flygaress etter at han vart den fyrste til å skyta ned fem tyske fly.
Musculus teres major
Musculus teres major (frå latin teres – «rund», major - «stor»), på norsk somtid òg kalla den store runde muskelen, er ein rund skuldermuskel som går frå nedst på skulderbladet og til øvst på overarmsbeinet. Han er innervert av n. subscapularis og innoverroterer overarmsbeinet.
Han er òg med på å forme den bakre aksillefolden saman med m. latissimus dorsi og m. teres minor og dannar den nedre begrensinga av det laterale og mediale aksillehòlet.
Singapore Flyer
Singapore Flyer er eit 165 meter høgt pariserhjul i Marina Bay i Singapore, opna i 2008. Singapore Flyer var det høgste pariserhjulet i verda fram til opninga av det 2,6 meter høgare pariserhjulet High Roller i Las Vegas i USA 1. april 2014. Hjulet på Singapore Flyer er festa til navet med 112 ståltau som kvar er 8 cm tjukke. Ettersom eit slik hjul ikkje er stabilt før alle ståltaua er på plass og stramma opp, måtte hjulet under oppbygginga verte stabilisert med massive stålspiler.
Singapore Flyer roterer sakt og jamt, og stoggar ikkje for av- og påstiging, som altså skal gjerast i fart. Ei omdreiing av pariserhjulet tek om lag ein halv time.
Gondolane
Pariserhjulet har 28 gondolar som kvar har plass til 28 personar, slik at det totalt er plass til 784 personar. Talet 28 har ein symbolsk meinig, ettersom 8 er eit kinesisk lykketal som i kombinasjonen av 2 og 8 i 28 er rekna for å gje dobbel lykke.
Gondolane er sylindriske, og festa i to ringer montert på utsida av pariserhjulet. Dei vil justere seg etter kvart som hjulet går rundt, slik at golvet i dei alltid ligg vassrett.
Hjørne i matematikk
Eit hjørne i matematikk er eit punkt i ein mangekant der to sider støyter saman.
Skøyteløp under Vinter-OL 2010
Skøyteløpa under Vinter-OL 2010 i Vancouver omfatta ti individuelle tevlingar og to i lagtempo, likt fordelt på menn og kvinner. Tevlingane vart avvikla i dagane frå laurdag 13. til laurdag 27. februar 2010. 177 utøvarar frå 24 land deltok i skøytetevlingane.
500 m
Dato: 15. februar <br style="clear:both;" />
1000 m
Dato: 17. februar <br style="clear:both;" />
1500 m
Dato: 20. februar <br style="clear:both;" />
5 000 m
Dato: 13. februar <br style="clear:both;" />
10 000 m
Dato: 23. februar <br style="clear:both;" />
Delbert McClinton
Delbert McClinton er ein USA-amerikansk bluesrock- og bluessongar og låtskrivar, gitarist, munnspelspelar og pianist.
Skøyteløp under Vinter-OL 2010
500 m
Dato: 16. februar <br style="clear:both;" />
Delbert McClinton
Frå første gongen han stod på ein scene som profesjonell musikar i 1957 til turnear seint i 2010-åra har han spelt album for fleire store plateselskap og gjeve ut singlar som har gått inn på den amerikanske Billboard Hot 100-, Mainstream Rock Tracks- og Hot Country Songs-listene. Den største hitten hans var «Tell Me About It», ein duett frå 1992 med Tanya Tucker, som nådde fjerdeplassen på countrylista. Fire av albuma hans har nådd toppen av blueslista i USA og eit anna har nådd andreplassen. Den største pophitten hans var «Giving It Up for Your Love» frå 1980, som nådde åttandeplassen på Hot 100.
Skøyteløp under Vinter-OL 2010
1000 m
Dato: 18. februar <br style="clear:both;" />
Delbert McClinton
McClinton har fått fire Grammyprisar og er blitt nominert til åtte.
Skøyteløp under Vinter-OL 2010
1500 m
Dato: 21. februar <br style="clear:both;" />
3 000 m
Dato: 14. februar <br style="clear:both;" />
5000 m
Dato: 24. februar <br style="clear:both;" />
Lagtempo
Dato: 27. februar <br style="clear:both;" />
Per Erik Monsen
Per Erik Monsen var ein norsk skulemann og politikar frå Sandefjord, som representerte Framstegspartiet og Vestfold fylke på Stortinget frå 1997 til 2005.
Monsen arbeidde ei tid ved Framnes mekaniske verksted i Sandefjord, før han åra 1974-77 utdanna seg på lærarskule. Frå 1978 var han lærar på Fevang skole i heimbyen, til dess han i 1997 vart vald til stortingsrepresentant.
Monsen engasjerte seg i lokalpolitikken frå midt på 1980-talet, mellom anna var han i tolv år nestleiar i bygningsrådet. Frå 1990 til 1997 var han varaordførar i Sandefjord. Ved stortingsvalet 1997 sikra han seg plass på Stortinget frå Vestfold, og vart attvald i 2001. Alle åtte åra på Tinget var han medlem i Finanskomiteen.
Bon Docteur Nunatak
Bon Docteur Nunatak er ein liten kyst-nunatak, 28 moh, som ligg på vestsida av Astrolabe bretunge, 0,2 nautiske mil sør for Île Jean-Rostand i Archipel de Pointe Géologie. Han vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen i 1952–53, og kalla opp etter dr. Jean Cendron, den «gode lækjaren», militærlege og biolog under den Den franske antarktisekspedisjonen, 1951–52.
Thalgau
Thalgau er ein kommune (Marktgemeinde) i Salzburg-Umgebung i forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 48,2 km² og om lag 6 000 ibuarar. Landsbyen Thalgau ligg 545 meter over havet, 18 kilometer aust om byen Salzburg.
Landbruk og turisme er viktige næringsvegar for folk i Thalgau.
Lomonosov
Lomonosov er ein kommune i Leningrad oblast. Landsbyen Lomonosov er likevel innafor byen St. Petersburg sine grenser. Det finst ein liten garnison her, ein jernbanestasjon og ei hamn.
Hasselvika Idrettslag
Hasselvika Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i bygda Hasselvika i Indre Fosen kommune. Fotballaget deltok i 3. divisjon Trøndelag i fleire omgangar gjenomm 1960-åra og tideg 1970-tal. I denne perioden deltok laget fleire gongar i noregsmeisterskapen, sist i 1977, utan nokon gong å ta seg vidare frå 1. runde.
Cameron Nunataks
Cameron Nunataks are ei lita gruppe nunatakar som stikk opp av vestsida av Evans Neve, heilt sør i Freyberg Mountains. Gruppa vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Roy E. Cameron, som var biolog ved McMurdo-basen somrane 1966–67 og 1967–68.
Hasselvika Idrettslag
Omframt fotball har Hasselvika IL også drive med skiidrett.
Mahrouna
Mahrouna (arabisk محرونة، محرونا) er ein liten jordbruksby sør i Libanon.
Han ligg kring 100 km frå Beirut og 18 km søraust for byen Tyr. Mahrouna ligg 400 meter over havet og har kring 3800 innbyggjarar.
Byen er kjend for ein eikekledd ås som dannar ein naturpark for innbyggjarane i byen. Det ligg ein ruin frå antikken på toppen.
Byen er hovudsakleg busett av muslimar, og ein minoritet med kristne.
Homeomorfisme
Homeomorfisme har fleire tydingar:
Emma Green
Emma Anna-Maria Green er ein svensk tidlegare friidrettsutøvar frå Göteborg som vann VM-bronse 2005, EM-sølv 2010 og EM-bronse 2012 i spesialøvinga høgdehopp.
Aktiv
Green overraska med å vinne bronsemedaljen i VM i friidrett 2005, der ho sette personleg rekord med 1,96 meter. Knappe to veker seinare forbetra ho seg til 1,97 m då ho vart svensk meister i Helsingborg, ein meisterskap der ho også vann lengdehopp på personleg rekord 6,41 meter. Sidan vann ho SM-gull i høgdehopp fem gongar i rad, 2007-11, og i 2013 og -14.
Green kom på sjuandeplass både under friidretts-VM 2007 og 2009. I EM i friidrett 2010 i Barcelona den 1. august overraska ho med å setje personleg rekord to gongar, fyrst med 1,99 m i tredje omgang, for så å ta seg over 2,01 meter i sitt andre forsøk på høgda. Rekordhoppet gav henne sølvmedaljen framom tyske Ariane Friedrich, vinnar vart Blanka Vlašić frå Kroatia som svinga seg over 2,03 meter.
I 2012 kom Green på ein tredelt bronseplass ved europameisterskapen i Helsinki med moderate 1,92 m. Ein tredjeplass fekk ho også i innandørs-EM i heimbyen Göteborg i mars 2013. Under Friidretts-VM 1997 i Moskva hoppa Green 1,97 meter og vart nummer fem, hennar nest beste plassering i ein verdsmeisterskap.
Green var elles ein dyktig sprintar med bestetider frå 2006-sesongen på høvesvis 11,58 sekundar på 100 meter og 23,02 på 200 meter. Ho var òg innom tresteghopp, ei øving der ho nådde 13,39 meter i 2007.
Celerina/Schlarigna
Celerina/Schlarigna (tysk/italiensk Celerina; retoromansk Schlarigna) er ein kommune i distriktet Maloja i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1714 meter over havet.
Han består av landsbyen Celerina/Schlarigna og grenda Crasta i øvre Engadindalen i Oberengadin kreis, og vd ingangen til Berninapasset. Landsbyen ligg mellom St. Moritz, Samedan og Pontresina. T
Brandenberger Bluff
Brandenberger Bluff er ein bratt fjellskrent, 1650 meter over havet, heilt nord i Mount Berlin i Flood Range i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–65 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Arthur J. Brandenberger, ein glasiolog i US Antarctic Research Program ved Byrd-stasjonen i 1962–63.
Labrador
Labrador er eit område i Canada ved kysten av Atlanterhavet. Labrador utgjer fastlandsdelen av provinsen Newfoundland og Labrador, og er skilt frå Newfoundland av sundet Strait of Belle Isle. Labrador har 71 % av arealet til provinsen, men berre 6 % av folkesetnaden.
Holomorf funksjon
Ein holomorf funksjon eller analytisk funksjon er når ein funksjon av ein kompleks variabel er deriverbar i kvart punkt innanfor eit område.
Definisjon
Med ein funksjon ƒ av komplekse variablar med ein enkel kompleks variabel, så er den deriverte av ƒ i eit punkt z0 i område til funksjonen definert av grensa
Arizona State University
Arizona State University er eit delstatleg universitet med hovudsete i Tempe i Arizona i USA. Universitetet har kring 51 000 studentar i Tempe, 8 200 i Phoenix, og 6 500 i Mesa.
Skulepengane er på om lag 4 450 dollar per år (2006). Det vert tildelt grader heilt opp til doktorgrad (Ph.D) ved Tempe og Mesa, og mastergrad i Phoenix.
Senter for evaluering av kvaliteten av universitet (CMUP) ved Arizona State University er kjent for den årlege rapporten «The Top American Research Universities».
Historie
Universitetet vart grunnlagt i 1885 og gjekk under fleire ulike namn fram til det fekk namnet Arizona State College i 1945 og til slutt Arizona State University i 1958.
Mount Grier
Mount Grier er eit markant fjell, 3035 moh, som ligg ved austsida av Scottbreen der han dannar den vestlegaste toppen i La Gorce Mountains i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart oppdaga i desember 1934 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen under Quin Blackburn, og vart namngjeven av Richard E. Byrd etter dr. G. Layton Grier, leiaren i L.D. Caulk Company i Milford, som medverka med tannhygienisk utstyr til Byrd sine ekspedisjonar i 1928–30 og 1933–35.
Who's Making Love
«Who's Making Love» er ein song skriven av Stax-låtskrivarane Homer Banks, Bettye Crutcher, Don Davis og Raymond Jackson, og innspelt av songaren Johnnie Taylor.
Han vart gjeven ut på Stax på seinsommaren 1968 og vart gjennombrotet for Taylor. Songen nådde toppen av Billboard Hot R&B Singles-lista og femteplassen på Billboard Hot 100. Han vart ein av få singlar som Taylor vart kjend for. Med på innspelinga er husbandet på Stax med Booker T. & the MG's og Isaac Hayes (på klaverinstrument). Singelen vart den bestseljande for Taylor før «Disco Lady» nesten ti år seinare.
Slemish
Slemish, historisk kalla Slieve Mish, er ein topp i County Antrim i Nord-Irland. Det ligg nokre kilometer aust for Ballymena, i Carnstroan.
Slemish er ein vulkanplugg, restane etter ein utdøydd vulkan, og har ei høgd på 437 meter over havet.
Japanmakak
Japanmakak (Macaca fuscata) er ein makak som lever i Japan. Han er den primatarten som lever lengst nord utanom mennesket. Arten vert gjerne delt inn i to underartar, Macaca fuscata yakui og Macaca fuscata fuscata, men denne inndelinga har møtt motsegner. Japanmakakar kan bada i varme kjelder om vinteren. Dei lever i grupper på mellom 8 og 166 individ.
Japanmakaken og rhesusapen skilde truleg lag som art i pleistocen, for mellom 0,31 og 0,88 millionar år sidan, og dei er framleis nært skylde. Japanmakaken er noko lengre ute i slekt med formosamakaken og krabbemakaken.
Drury Nunatak
Drury Nunatak er ein berr, svart og isolert nunatak som stikk bratt opp av isen inst i Lauritzen Bay, 1,5 nautiske mil (3 km) nordvest for Reynolds Peak. Fjellet vart observert og kartlagd den 20. februar 1959 av Australian National Antarctic Research Expeditions («Magga Dan») leia av Phillip Law, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter Alan Campbell-Drury, fotograf i Antarctic Division som var med på denne ekspedisjonen.
Hamburger Concerto
Hamburger Concerto er det fjerde studioalbumet til det nederlandske progressiv rock-bandet Focus, gjeve ut i april 1974. Det nådde 20. plassen på den britiske albumlista. Tittelsporet er basert på Variasjonar på eit tema av Haydn av Johannes Brahms. Komposisjonen inneheld òg dei første to versa av den nederlandske julesongen O Kerstnacht, schoner dan de dagen etter kring 15 minuttar.
Wolfgang Rolff
Wolfgang Dieter Rolff er ein tysk tidlegare fotballspelar og -trenar. Han var ein energisk midtbanespelar, størst suksess som spelar hadde han med Hamburger SV og Bayer Leverkusen.
Klubbspel
Han spelte for sju ulike klubbar i heimlandet i tida 1979-96, og for franske RC Strasbourg. Lengst tenestetid hadde han 1982-86 i Hamburger SV, 1986-89 i Bayer Leverkusen og 1991-94 i Karlsruher SC. Med Hamburg var han våren 1983 med om å vinne den vesttyske bundesligaen og finalen i europacupen. Fem år seinare førte han som kaptein Bayer Leverkusen til triumf i UEFA-cupen. Ettersom finalen mot Espanyol enda 3–3, vart oppgjeret avgjort med straffeskyting. Rolff skåra Leverkusens fyrste mål i ei tevling som enda med 3-2 til det vesttyske mannskapet.
Landslagsspel
Frå debuten i februar 1983 deltok Rolff i 37 kampar for Vest-Tyskland fram til august 1989. Han representerte landet både i Fotball-EM 1984, VM i fotball 1986 og Fotball-EM 1988. Under verdsmeisterskapen i Mexico spelte han to kampar, mellom anna i den berykta semifinalen mot Frankrike. Han kom aldri på skåringslista.
Kjelder
{{Kategori:Spelarar i Fotball-VM 1986]]
Melissa Bjånesøy
Melissa Linn Berman Bjånesøy ( i Chicago) er ein amerikansk-fødd norsk fotballspelar som spelar for Stabæk i Toppserien.
Klubbkarriere
Bjånesøy spela aldersbestemt fotball i Lyngbø SK før ho gjekk til Sandviken. Ho fekk i 2011 Statoils talentpris. Etter at Sandviken rykka ned frå Toppserien i 2013, var ho ønska av ei rekkje toppklubbar. Ho valde å signere for Stabæk før 2014-sesongen.
Landslagskarriere
Bjånesøy har landskampar for J19, U20, U23 og det norske A-landslaget.
Bjånesøy vart toppscorar i U-19-EM i 2011, med sju scorande mål. Ho scora i alle fem kampane frå gruppespelet og fram til finalen, der Noreg tapte 8–1 for Tyskland.
Bjånesøy debuterte for det norske A-landslaget i januar 2012 mot Sør-Korea. I hennar andre A-landslagskamp scora ho sitt fyrste mål mot Kina.
Oppdal Idrettslag
Oppdal Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande på Oppdal i Sør-Trøndelag. Laget vart skipa ein sundag i februar 1900 og er aktivt med i fotball, handball, skeiser og ulike skiidrettar; alpine greiner, freeski, langrenn og skiskyting. Oppdal IL sine lag spelar i grøne fargar med svarte bukser.
Soge
Oppdal IL har særleg utmerkt seg i alpine skigreiner. Fremst av skirennarane i Oppdal IL står Erik Håker, den fyrste nordmannen som vann eit renn i verdscupen i alpine greiner. Idrettslaget har arrangert noregsmeisterskapen eit titals gonger, fyrste gongen i 1948. Arvid Røhjell var i 1956 den fyrste Oppdal-utøvaren som vann NM-medalje, to år seinare fylgde Gerd Teveldal opp med to NM-medaljar og i 1962 Leiv Otto Fjøsne og Kirsten Aune. I 1963 vann Aune i utfor og Brita Stensheim i kombinasjonen dei fyrste gullmedaljevinnarane for Oppdal IL. I den siste halvdelen av 1960-åra sanka særleg Håkon Mjøen, men òg Bjarne Strand fleire NM-titlar i alpinløypene. Gjennom 1970-åra var Erik Håker den dominerande utøvaren i Noreg, også Odd Sørlie vann då fleire NM-gull, medan Egil Myrhaug sikra seg ein einsleg gullmedalje i slalåm i 1974. Roger Thun vart dobbelmeister i 1984. Etter 1985 har få Oppdal-alpinistar makta vinne medalje i den alpine noregsmeisterskapen. Åne Sæter var det fyrste store unnataket då han i 1999 gjekk til topps i kombinasjonen.
Etter 2010 har dei tre systrene Slind; Astrid, Kari og Silje markert seg i langrennsløypa, særleg i nasjonale renn.
Zhaotong
Zhaotong (kinesisk: 昭通; pinyin: Zhāotōng) er eit byprefektur heilt nordaust i provinsen Yunnan i det sørlege Kina. Byprefekturet grensar til provinsen Sichuan i vest og i nord, og til provinsen Guizhou i aust. Zhaotong har eit areal på 23 192 km² og eit folketal på om lag 5,46 millionar.
Byprefekturet Zhaotong omfattar eitt distrikt (区 qū) og ti fylke (县 xiàn).
Næring
Hovudnæringar er gruvedrift, tobakksdyrking og sementproduksjon. Prefekturet har eit av dei største lignitt-reservoara i Kina. Zhaotong er eit av dei fattigaste byprefektura i Kina og styresmaktene har oppmoda yngre folk om å søke arbeid i det søraustlege delane av landet.
Samferdsle
Kinas riksveg 213 går gjennom området. Han tek til i Lanzhou i Gansu og fører via Chengdu og Kunming til byen Mohan ved grenseovergangen til Laos.
Marwahin
Marwahin (arabisk مروحين; Marwāḩīn) er ein by i Libanon, på grensa til Israel.
Under Libanonkrigen i 2006 var det kampar i Marwahin mellom Israel og Hizbollah. Libanesiske sivile vart først gjeve ordre om å flykte frå området av israelske styrkar. Innbyggjarane plasserte barna sine kring bilen sin, slik at israelarane skulle sjå at dei ikkje var væpna, men dei vart drepne av artillerield og helikoptereld likevel på vegen nord for landsbyen. Berre to personar overlevde åtaket ved å spele daud. Det vart ikkje funne våpen nær dei øydelagde kjøretøya. I følgje Human Rights Watch synte åtaket ein trend med at både Israel og Hizbolla ukritisk gjekk til åtak på sivile.
Ånneland
Ånneland er ei bygd på Sandøy i Gulen i Vestland fylke.
4. november 2010 vart den nye fylkesvegtraséen mellom Ånneland og Sløvåg offisielt opna og ferjesambandet mellom Skipavik og Sløvåg (Skipavik-Sløvåg) vart nedlagt.
1749 Telamon
1749 Telamon er ein gresk jupitertrojan og ligg i L4-lagrangepunktet til Jupiter. Han blei oppdaga den 23. september 1949 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Griffith Peak i Antarktis
Griffith Peak er eit fjell på over 1800 moh vest i Wisconsin Range i Antarktis, som ligg ved nordsida av munningen av Huenemebreen ved samløpet med Reedybreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Raymond E. Griffith, ein kokk som overvintra ved Byrd-stasjonen i 1961 og 1963.
Håvard Tveite
Håvard Tveite var ein norsk geomatikkforskar,  orienteringsløpar og idrettsleiar frå Ås i Akershus. Han var bestemann i verdscupen i orientering 1990 og vann VM-gull i stafett i 1987 og 1989, i den siste meisterskapen kom han på bronseplassen i den individuelle tevlinga.
Orientering
I løpet av perioden 1985–2002 vann Tveite i alt 13 NM-gull i orientering. Såleis vart han sju gongar noregsmeister i langdistanse; 1985, 1988, 1989, 1990, 1996, 2000 og 2002, tre gongar i normaldistanse: 1990, 1995 og 2001, to gongar i kortdistanse: 1990 og 1991, samt ein gong i sprint: år 2000. Tveite, som var medlem i Ås Idrettslag dei fleste år, vart norsk meister i stafett 1990 med NTHI frå Trondheim.
Internasjonalt sanka Tveite fire stafettmedaljar i verdsmeisterskap og to i nordiske meisterskap. I 1987 og 1989 vart det VM-gull, medan han i 1990 og 1992 tok nordisk stafettgull. Elles fekk han med stafettsølv i orienterings-VM 1991 og stafett-bronse i VM 1997. Individuelt kom han på sjetteplass i VM 1987 og vann bronsen i VM 1989. I 1990 vart han sølvmedaljør i nordisk meisterskap, året etter vart han nummer 7 og norsk bestemann i verdsmeisterskapen.
Friidrett
Tveite deltok også i friidrett, då som representant for IL Skjalg. To gongar, 1988 og 1991, vart han noregsmeister i 20 km terrengløp. I 10 000 meter på bane vart han i Trondheim i 1988 klokka inn til 29.33,2 og personbeste.
Forsking
Tveite var geomatematikkforskar ved Norges miljø- og biovitenskapelige universitet. Frå denne posisjonen var han ei leiande kraft i nasjonal og internasjonal kartutvikling i orienteringsidretten.
Adolf Henselt
Adolph von Henselt, opphavleg Hänselt, var ein tysk komponist og klavervirtuos frå seinromantikken.
Homeomorfisme i matematikk
Homeomorfisme er eit omgrep innan topologi, der ei inverterbar avbilding av eit topologisk rom på eit anna er slik at avbildinga og den inverse avbildlinga er eintydig og kontinuerleg.
Adolf Henselt
Han var fødd i Swabach, men i 1817 flytta familien til München der Henselt fekk si første musikkundervising. Han starta å spele fiolin berre tre år gammal og klaver som femåring. I 1832 fekk Henselt eit kongeleg stipend av kong Ludwig I av Bayern og studerte i seks månader hos den kjente mozarteleven Johann Nepomuk Hummel i Weimar. Henselt hadde si første offisielle framføring 29. november 1832 i München og fekk strålande omtale.
Fram til 1834 studerte Henselt komposisjon hos Simon Sechter i Wien der han var i to år og vidareutvikla teknikk og virtuositet. I 1836 trefte han Frédéric Chopin i Karlsbad. Etter dette reiste han rundt i fire år og heldt konsertar i tyske og russiske musikksentra. Teknikken hans skal ha vore på eit «svimlande høgt nivå» og det «sjelfulle» foredraget blei høgt lovprisa. Robert Schumann og Franz Liszt uttrykte stor begeistring over komposisjonane hans.
I 1837 oppheldt Henselt seg fleire månader i Breslau. 24. oktober 1837 gifta han seg i Bad Salzbrunn (Schlesien) med Rosalie Manger, ei venninne av Johann Wolfgang von Goethe.
Henselt blei utnemnd til generalmusikkinspektør og hoffpianist for tsarinaa. I dei etterfølgjande førti åra virka han som lærar i Russland og gav viktige impuls til dei russiske klavervirtuosane. I 1876 fekk han ein russisk adelstittel.
Adolph von Henselt døydde av hjartesvikt 10. oktober 1889 under eit kuropphald i Warmbrunn (Schlesien).
1750 Eckert
1750 Eckert er ein marskryssarasteroide. Han blei oppdaga den 15. juli 1950 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Hafslo arbeidarlag
Hafslo Arbeidarlag er eit lokallag i Luster Arbeidarparti for bygdene Veitastrond, Hafslo, Urnes og Solvorn i Luster kommune. Laget blei stifta 11. desember 1938 som "Hafslo Arbeidar- og småbrukarlag".
Namnet "Arbeidar- og småbrukarlag" var vanleg for dei nystifta Arbeidarparti-laga på 1920- og 1930-talet. Dette var for å synleggjere og presisere at dette særleg var ein organisasjon for småkårsfolket, arena for lausarbeidarar, anleggsarbeidarar og ikkje minst for husmenn og andre plassfolk.
I samband med kommunesamanslåiinga på 60-talet blei laget frå 1962 eit lokallag av Luster Arbeidarparti, i Sogn og Fjordane Arbeidarparti
La Punt-Chamues-ch
La Punt - Chamues-ch (italiensk og offisielt namn til 1943: Ponte-Campovasto) er ein kommune i distriktet Maloja i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1687 meter over havet.
Hafslo arbeidarlag
Utover 70-talet tok aktiviteten seg kraftig opp. Ein kan trygt seia at Hafslo Arbeidarlag var ei politisk drivkraft innanfor gamle Hafslo kommune. Utbygging av bustadfelt, vatn- og avløp, skule, barnehage og gang- og sykkelvegar var viktige politiske saker i fleire tiår. Medlemstalet hadde ein topp i 1993 i med heile 226 medlemmar.
I dag har har Hafslo Arbeidarlag i underkant av 60 medlemmer.
La Punt-Chamues-ch
Kommunen ligg i Oberengadin kreis. Kommunen bestod ein gong av to fråskilde byar, som i dag har vokse saman. La Punt ligg på nordsida av dalen, der Albulapasset endar. Chamues-ch ligg på sørsida av dalen i enden av Val Chamueradalen og ved foten av Piz Mezzaun.
Blood, Sweat & Tears
Blood, Sweat & Tears er ei jazzrockgruppe frå USA og Canada. Gruppa har vore aktiv i nærare femti år (2015), med eit kortare avbrot. Ho er særleg kjend for musikken frå sist i 1960-åra til tidleg 1970-tal, der ein på framifrå vis kombinerte lydelement tradisjonelt knytt til rockegrupper, med ulike blåseinstrument. Gruppa spelte inn songar av av folk og grupper som Laura Nyro, James Taylor, The Band, The Rolling Stones og eldre musikarar som Billie Holiday og Erik Satie. I musikkarrangementa tok ein også inn musikk frå Thelonious Monk og Sergej Prokofjev.
Blood, Sweat & Tears vart danna i 1967 i New York City. Sidan oppstarten har gruppa/orkesteret gått gjennom mange endringar kva gjeld personell, og har vore innom ei mengd musikkstilar. Gruppa er aller mest kjend for å ha smelta saman uttrykk frå rock, blues og popmusikk, som i lag med jazz-improvisasjonar og markerte arrangement for blåsarrekka, skapte ein hybrid som vart kjend som jazz-rock. Til skilnad frå jazz-fusion-grupper, som i større grad la vekt på virtuose innsmett der dei enkelte musikarane viste sine evner som utøvarar, attåt noko eksperimentering med elektrisk instrument, var songane til Blood, Sweat & Tears prega av at stildraga frå rock, pop og R&B/soul-musikk var samla i eit heile, framført som av eit «big band», der ein innimellom la til element frå såkalla klassisk musikk komppnert i det 20. hundreåret.
Gruppa sitt andre album, Blood, Sweat & Tears, som kom ut i desember 1968 vert rekna som eit hovudverk. Det inneheld kjende songar som «And When I Die» av Laura Nyro, og «Spinning Wheel» av den dåverande vokalisten i gruppa, David Clayton-Thomas.
Al Kooper-tida
Al Kooper, Jim Fielder, Fred Lipsius, Randy Brecker, Jerry Weiss, Dick Halligan, Steve Katz og Bobby Colomby skipa det originale bandet. Skipinga av bandet var inspirert av «brass-rock»-ideane til The Buckinghams og produsenden deira, James William Guercio, i tillegg til Maynard Ferguson Orchestra frå tidleg i 1960-åra.
Al Kooper var den første bandleiaren, noko han insisterte på å bli etter erfaringane sine med The Blues Project, det førre bandet hans med Steve Katz, som var organisert som eit likestilt kollektiv. Jim Fielder kom frå Frank Zappa sitt The Mothers of Invention og hadde spelt ei kort stund med Buffalo Springfield. Kooper var kjend som bidragsytar til kjende innspelingar med Bob Dylan, Jimi Hendrix og andre, og var med å gjere Blood, Sweat & Tears raskt kjend i den musikalske motkulturen i midten av 1960-åra.
Kooper, Colomby, Katz og Fielder spelte ein konsert som ein kvartett i The Village Theatre (som kort tid etter fekk namnet Fillmore East) i New York City den 16. september 1967, med James Cotton Blues Band som oppvarming. Fred Lipsius kom så med i bandet ein månad seinare. Etter eit par konsertar til som kvintett, henta Lipsius inn Dick Halligan, Randy Brecker og Jerry Weiss, som var hornspelarar i New York som Lipsius kjende frå før. Den endelege besetninga debuterte på Cafe Au Go Go 17. til 19. november 1967, og byrja å spele fast på The Scene veka etter. Bandet vart ein hit hos publikum, som likte den nyskapande blandinga av jazz, syrerock og psykedelia.
Etter å ha fått kontrakt med Columbia Records, gav gruppa ut Child Is Father to the Man. Plateomslaget vart rekna som ganske nyskapande og synte bandmedlemmane sitjande og ståande med barneliknande utgåver av seg sjølv. Albumet selde jamt og trutt, trass i kunstnariske skilnader mellom dei opphavlege medlemmane som førte til fleire endringar i besetninga til det andre albumet. Colomby og Katz ønskte å flytte Kooper over til klaverinstrument og nytte han som komponist, og hente inn ein sterkare vokalist for gruppa. Dette førte til at Kooper slutta i april 1968. Han vart plateprodusent for Columbia, men arrangerte somme songar for det neste BS&T-albumet. Trompetistane i gruppa, Randy Brecker og Jerry Weiss, slutta òg og vart erstatta av Lew Soloff og Chuck Winfield. Brecker vart med i bandet til Horace Silver i lag med broren Michael, og dei skipa sidan sine eigne, blåsardominerte grupper som Dreams og The Brecker Brothers. Jerry Weiss skipa eit liknande band i Ambergris.
David Clayton-Thomas-tida
Då Kooper slutta i gruppa, byrja Colomby og Katz å leite etter ein ny vokalist, og vuderte Alex Chilton (som då nettopp hadde slutta i soul-rock-gruppa The Box Tops, men skipa i staden Big Star), Stephen Stills og Laura Nyro. Til slutt fall valet på David Clayton-Thomas, ein kanadisk songar fødd i Surrey i England. Visesongaren Judy Collins hadde visstnok sett Clayton-Thomas spele på ein klubb i New York City og vart så rørt av framføringa ahns at ho fortalte Colomby og Katz om han. Dei drog for å sjå Clayton-Thomas spele og vart så imponert at dei tilbaud han rolla som frontmann i Blood Sweat & Tears. Trombonisten Halligan byrja å spele orgel og Jerry Hyman kom inn og tok over på trombone. Med dei nye trompetistane Soloff og Winfield debuterte det ni mann store bandet på Cafe Au Go Go den 18. juni 1968, der dei spelte dei to neste vekene.
Det andre albumet til gruppa, Blood, Sweat & Tears, vart produsert av James William Guercio og kom ut seint i 1968. Det var meir pop-orientert og hadde færre komposisjonar av bandet. Plata gjekk raskt til toppen av listene og vann Grammyprisen for årets album i USA, og slo The Beatles sitt Abbey Road, blant dei nominerte. Det kom ut tre hitsinglar frå Blood, Sweat & Tears: ein versjon av Berry Gordy og Brenda Holloway sin «You've Made Me So Very Happy», Clayton-Thomas sin «Spinning Wheel» og ein versjon av Nyro sin «And When I Die». Kvar av desse singlane nådde andreplassen på Billboard Magazine Hot 100-lista og låg inne på lista i 13 veker.
Den suksessrike perioden til bandet i 1969 kulminerte med ei framføring på Woodstockfestivalen, der bandet var ein av hovudattraksjonane. Filmmannskapet til festivalen filma opningsnummeret deira, «More and More», men manageren deira på den tida, Bennett Glotzer, gav dei ordre om å skru av kamera og forlate scenen sidan bandet ikkje hadde gått med på å få betaling til å bli filma.
Sjølv om Blood, Sweat & Tears fekk kommersiell suksess i lag med liknande band som Chicago og Electric Flag, hadde bandet vanskar med å oppretthalde statusen sin som eit motkulturikon på ei tid då sjefar i plateselskap rekna dette som eit nyttig verktøy til å lokke unge kjøparar. Dette vart forsterka av at bandet drog ut på ein turné sponsa av United States Department of State i Aust-Europa i mai og juni 1970. Alle som frivillig samarbeidde med staten på denne tida vart særs upopulære og bandet vart latterleggjort for dette. Det er no kjend at utanriksdepartemtentet kravde ein slik turné i byte mot å gje Clayton-Thomas visum.
Etter dei kom attende til USA, gav gruppa ut Blood, Sweat & Tears 3 (juni 1970), produsert av Roy Halee og trommeslagaren Colomby. Albumet vart nok ein suksess, og gav hittar som ein versjon av Carole King sin «Hi-De-Ho» og ein annan Clayton-Thomas-komposisjon kalla «Lucretia MacEvil». Sjølv om albumet vart eit suksessrikt forsøk på å gjenskape den store blandinga av stilartar på det førre albumet, valde bandet igjen å fokusere nesten utelukkande på coversongar. Platemeldingane på denne tida fokuserte nesten uteulukkande på at bandet frivillig hadde samarbeid med den amerikanske staten, utan å bry seg om å diskuterte den faktiske musikken. Imageproblema deira vart forsterka då bandet valde å spele på Caesars Palace på Las Vegas Strip, som vart rekna som ein av dei mest kommersielle stadane for ei gruppe som ikkje var involvert i radikal politikk.