cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Seiche
Innsjø-seicher
Innsjø-seicher kan oppstå raskt: 13. juli 1995 fekk ein stor seiche i Øvresjøen (Lake Superior) vatnet til å falle og stige igjen med ein meter på femten minutt. I Michigansjøen vart åtte fiskarar skylt på sjøen og drukna då ein tre meter høg seiche trefte sjøsida av Chicago 26. juni 1954.
Innsjøar i seismisk aktive område, slik som Lake Tahoe i California/Nevada er særleg utsett for seicher. Det er geologiske spor etter at strendene av Lake Tahoe i førhistorisk tid kan ha vorte treft av seicher og tsunamiar så høge som 10 m.
Seicher frå jordskjelv har vorte observert tusen av mil frå skjelva sine episenter. Spesielt symjebasseng er utsett for seicher frå jordskjelv, då ristingane ofte kan treffe eigenfrekvensen til små vassmassar. 1994-skjelvet i California fekk symjebasseng til å skvalpe over i heile sørlege California. Det store skjelvet som trefte Alaska i 1964 skapte seicher i symjebasseng så langt unna som Puerto Rico. Jordskjelvet i Lisboa 1755 skapte seicher i kanalar 3000 km unna, i Skottland og Sverige.
Hav- og fjordseicher
Nordsjøen har ofte seicher med omkring perioden til 36 timar.
Større seicher er observert i hav som Adriahavet og Austersjøen, med flaumar i høvesvis Venezia og St. Petersburg. St. Petersburg ligg flatt til, ved munningen av elva Neva. Seicheskapt flaum finst ofte langs Neva om hausten. Seichene blir sett opp av lågtrykksaktivitet vestfrå som trekkjer store vassmassar inn i Austersjøen. Medan lågtrykkssystemet fortset innover land blir det danna lange lågfrekvente seicher med bølgjelengd på fleire hundre kilometer i Austersjøen. Når bølgjene når den tronge og grunne Neva-bukta veks dei i høgde og gjev flaum.
I Fundy-bukta utanfor Canada kan høgda på seicher overstige 15 meter. Dette heng saman med at eigenfrekvensen til bukta er nær månen sin halvdøgnlege tidvassfrekvens. Gabès-bukta i Tunisia har av tilsvarande årsak seicher på opptil 2 meter.
Seicher kan òg bli sett opp av ein tsunami, eit bølgjetog sett opp i ein vassmasse ved ein pulserande eller brå forstyrring som forskyv vassøyla vertikalt. I nokre tilfelle vil tsunamien danne seicher påverka av lokale geografiske særeigenskapar. Til dømes hadde tsunamien som trefte Hawaii i 1946 intervalla på 15 minutt mellom bølgjefrontane. Eigenfrekvensen til Hilo Bay er omkring 30 minutt. Det tyder at annakvar bølgje var i fase med rørsla i Hilo Bay, og sette opp ein seiche i bukta. Slik vart øydeleggingane i Hilo større enn noko anna stad på Hawaii. Kombinasjonen av tsunami og seiche nådde 14 m, og drap 159 menneske. Seiche-bølgjene kan fortsetje fleire dagar etter tsunamien.
Undervassbølgjer
Sjølv om det meste av teknisk litteratur omhandlar overflateseicher som lettast blir observert, er seiche-liknande resonante bølgjer òg observert på termoklinen i avgrensa vassmasser. Slike termokline seicher er ofte observert i Loch Ness i Skottland. Nokre av dei siterte bevisa på eksistensen av Loch Ness-monstret kan tilbakeførast til overflateverknaden av undervasseicher. Sidan grensesjiktet typisk opphøyrer eit stykke frå land, vil overflatestiginga i samanheng med termoklin seiche ved enden sjå ut som om vassflata løftar seg rett ved breidda. Denne verknaden er foreslått som forklaring på nokre dei uvanlege fenomena som er observert.
Kjelder
Om undersjøiske monster:
Kuru Kuru Kururin
Kuru Kuru Kururin er eit hjernetrimspel utvikla av Eighting og utgjeve av Nintendo til Game Boy Advance. Det kom ut 21. mars 2001 i Japan og 22. juni same året i Europa, som ein lanseringstittel. Spelet var offisielt tilgjengeleg i Nord-Amerika først den 11. februar 2016 gjennom Virtual Console til Wii U. Kuru Kuru Kururin er den første tittelen i ein serie av tre dataspel, der dei to oppfølgjarane, Kururin Paradise og Kururin Squash!, berre har vorte gjevne ut i Japan.
Only One av Kanye West
«Only One» er ein song av Kanye West spelt inn og skrive i lag med Paul McCartney. Songen kom ut 31. desember 2014 og var den første songen West hadde gjeve ut sidan det sjette studioalbumet hans Yeezus. Begge artistane skreiv songen i lag med Kirby Lauryen, Noah Goldstein og Mike Dean. Songen er ei hyllest til dottera til West, North, og vert sungen til Kanye frå perspektivet til mora hans, Donda West.
Songen vart spelt inn i løpet av to dagar i Mexico i september 2014 der West og McCartney, i lag med andre artistar, spelte inn opp mot ni songar. Songen kom sidan ut på West-albumet The Life of Pablo i februar 2016.
Holst Peak
Holst Peak er eit pyramideforma fjell, med ei høgd opp mot kring 1 000 moh, halvvegs mellom sørenden av Walton Mountains og LeMay Range sentralt på Aleksanderøya i Antarktis. Det vart først kartlagd av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960 frå flyfoto tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Gustav Holst, ein engelsk komponist.
Slaget ved Narva i 1700
Slaget ved Narva den 30. november 1700 var eit tidleg slag i den store nordiske krigen. Ein svensk arme under Karl XII av Sverige slo ein russisk styrke som var tre gonger så stor. Før dette hadde Karl XII tvunge Danmark-Noreg til freden i Traventhal. Etter Narva rykte ikkje den svenske armeen vidare inn i Russland, men vendte i staden sørover for å drive August den sterke ut av Livland og Polen-Litauen. Peter den store tok Narva i eit nytt slag i 1704.
Bakgrunn
Karl XII fekk støtte frå Royal Navy og den nederlandske marinen og gjekk i land ved Humlebæk nord for København og tvinga Danmark-Noreg til å forlate alliansen i august 1700 (fram til 1709). Han flytta så delar av den svenske armeen over Austersjøen til Estland der han slo armeen saman med dei estiske og finske regimenta.
Kong Karl drog for å avløyse byen og presse styrkane til Peter tilbake til Russland.
Slaget
Det meste av dagen førte ein snøstorm til at det ikkje var mogeleg å gå til åtak. Midt på dagen snudde vinden, slik at snøen bles rett inn mot russarane. Karl nytta dette høvet til å angripe russarane, skjult av det dårlege vêret. Svenskane gjekk til åtak i to kolonnar, og braut raskt gjennom den russiske linja, delte denne i tre og omringa dei. Eit kritisk augneblink var då elva over Narova kollapsa under russarane då dei trekte seg attande og den ville flukta førte til at 8 000 mann og 145 kanonar gjekk tapt. Dei gjenverande russarane i Narva overgav seg.
Karl XII tok alle kanonane, muskettane og forsyningane til Peter, så dei gjenverande russiske styrkane hadde ikkje noko utstyr igjen. Om Sverige eller nokre andre hadde invadert Russland like etter Narva, ville truleg Peter ha vore makteslaus til å stoppe dei.
Sigersmonument
Den 20. november 2000 avdekte den svenske utanriksministeren Lena Hjelm Wallén eit minnesmerke til minne om sigeren. Det var reist med økonomisk støtte frå Det svenske instituttet og erstatta eit eldre monument som vart reist i 1936 og som forsvann under andre verdskrigen. Monumentet er forma som ei svensk løve og står på ein pidestall av granitt. På søyla står det på latinsk MDCC (1700) og Svecia Memor (Sverige hugsar).
Det andre slaget
Fire år etter det første slaget ved Narva, marsjerte tsar Peter igjen inn for å erobre Narva. Med seg hadde han 45 000 mann. Garnisonen i Narva vart kommandert av generalmajor Henning Rudolf Horn af Ranzien og bestod av 3800 infanteristar og 1300 kavaleristar. Russarane stilte opp tre frontar og etter eit langvarig slag tok dei Narva. General horn, fleire offiserar og mange svenske soldatar vart tekne til fange, og svenskane tapte om lag 3200 mann. Russarane leid òg store tap, sjølv om dei vann, om lag 13 000 mann under omleiringa og det siste åtaket.
Karibiastraumen
Karibiastraumen er ein varm havstraum som renn gjennom Det karibiske havet frå aust og langs kysten av Sør-Amerika. Straumen er eit framhald av Guyanastraumen som renn langs nordkysten av Brasil. Når straumen svingar nord gjennom Yucatankanalen, vert han kalla Yucatanstraumen.
Straumen får vasstilførsle frå Atlanterhavet via Nordekvatorialstraumen, Nordbrasilstraumen og Guyanastraumen.
Liotardbreen
Liotardbreen er ein kanalisbre kring 3 nautiske mil (6 km) brei and 6 nautiske mil (11 km) lang, som flyt nord-nordaust frå innlandsisen og endar i ei lita tunge kring 4 nautiske mil (7 km) vest for Helene Island. Han vart skissert ned frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Andre-Frank Liotard, leiaren for Den franske antarktisekspedisjonen i 1949-51, som fullførte den første kartlegginga av kysten så langt vest som til denne breen.
Put Yourself in My Place
«Put Yourself in My Place» er ein song av Kylie Minogue, utgjeven som den andre singelen frå albumet hennar Kylie Minogue. Singelen vart utgjeven den 14. november 1994 og var skriven og produsert av Jimmy Harry.
Musikkvideo
Musikkvideoen vart ein suksess. Her gjenskapte Minogue den innleiande sekvensen frå Jane Fonda-filmen Barbarella. Videoen vann prisen for «Best Australian Video» på ARIA Music Awards i 1995.
Nordbrasilstraumen
Nordbrasilstraumen er eit omgrep som stundom vert nytta om den atlantiske Sørekvatorialstraumen og den atlantiske ekvatoriale motstraumen, Guineastraumen. Desse straumane går i motsette retningar og svingar i styrke, slik at det kan vere særs vanskeleg å segle raskt forbi dei.
Altranstädt-traktaten i 1706
Altranstädt-traktaten var ein avtale mellom Karl XII av Sverige og August den sterke den 13. oktober 1706, under den store nordiske krigen. August måtte seie i frå seg kravet på den polske trona og gje opp alliansen med Russland.
Bakgrunn
Dei allierte prøvde å få tilbake kontrollen i Polen-Litauen, men dette vart stogga av Karl XII i slaget ved Grodno og av Carl Gustav Rehnskiöld i slaget ved Fraustadt, begge i løpet av dei første månadane av 1706. Etter Fraustadt var i røynda det saksiske kurfyrstedømet utan forsvar og då Karl XII slo saman styrken sin med styrken til Rehskiöld og flytta gjennom Schlesien for å okkupere det, møtte han ingen motstand.
Vilkår
August den sterke gjorde fred med Det svenske imperiet. Han sa frå seg kravet om den polske krona, aksepterte Stanisław Leszczyński som polsk konge og måtte gratulere han.
Alliansen hans med Russland, som var formalisert i Preobrazjenskoje-traktaten og Narva-traktaten, vart erklært ugyldig. Alle russarar under August sin kommando måtte sendast til svenskane som fangar. Johann Patkul vart erklært som kriminell og vart teken til fange av svenskane.
Avtalen vart inngått i løyndom.
Konsekvensar
Johann Patkul vart avretta.
Då avtalen vart kjend for Peter den store vart han skuffa. Diplomatane hans, som var klar over at det kunne oppstå ein separat fredsavtale mellom Sachsen og Sverige og som prøvde å forhandle fram ein separat fredsavtale for Russland sidan 1703, klarte ikkje å kome mellom. I tillegg hadde ikkje berre Peter rekna August som ein alliert, men som ein nær ven. Då August vart avsett tilbaud Peter den polske krona, som han ikkje hadde erobra enno, til den ungarske opprørsprinsen Frans II Rákóczi, til den britiske generalen John Churchill, til polakken Jakub Sobieski, til den habsburgske kommandanten Eugene av Savoy og til fleire andre.
I Det polsk-litauiske samveldet, hadde avtalen styrkt stillinga til Stanisław Leszczyński. Han vann etter kvart lojaliteten til lågadelen i landet.
August den sterke vart gjeninnsett som polsk konge og fornya alliansen med Russland etter Thorn-traktaten i 1709, etter at Peter den store hadde sigra over Karl XII i slaget ved Poltava.
Lisbeth Hammer Krog
Lisbeth Hammer Krog er ein lokalpolitikar for Høgre. Ho er ordførar i Bærum kommune frå 2011 etter å ha vore varaordførar førre perioden. Frå 1995 til 1999 var ho varaordførar i Stor-Elvdal kommune.
Charlotte av Cambridge
Charlotte Elizabeth Diana er ei britisk prinsesse. Ho er det andre barnet og den eldste dottera til hertuginne Catherine av Cambridge og prins William, hertug av Cambridge.
Lisbeth Hammer Krog
Lisbeth Hammer Krog er utdanna cand. mag. med offentleg rett og sosiologi i fagkrinsen. Ho har mellom anna arbeidd i AF Gruppen og Kommunenes Sentralforbund og som sjølvstendig konsulent innan organisasjons- og medarbeidarutvikling.
Myrkondor
Myrkondor (Cathartes burrovianus) er den minste medlemmen i kondorfamilien, der han er ein av tre artar i slekta Cathartes. Han er ein åtseletar som har habitat i savannar og grassletter fragmentert frå sørlege Mexico og i Sør-Amerika aust for Andesfjella.
Skildring
Dette er den lettaste og minste medlemmen i kondorfamilien. Myrkondoren er 56-61 cm lang, vengespennet er 148-165 cm og vekta varierer frå 0,8 til 1,3 kg. Fjørdrakta er svart med ein grøn glans. Halsen og sidene av hovudet er fjørlause. Hovudet og nakken er blotta for fjør, og huda er gul, med ei raudleg panne og nakke og ei gråblå krone. Irisane i auga er raude, beina er kvite og nebba er kjøttfarga. Auget har ein enkelt ufullstendig rad med augevippar på øvre augelokk og to radar på nedre augelokk. Umodne myrkondorar har brunare fjørdrakt, eit mørkt hovud og ein kvit nakke.
Nebbet er tjukt, avrunda og kroka i spissen. Fremre tær er lange, men ikkje tilpassa til å gripe godt. Opninga av naseboret er langsgående, og nasebora manglar septum (skiljevegg). Som alle kondorartane, manglar myrkondor ein syrinx, og er derfor ikkje i stand til å lage nokon annan lyd enn eit lågt sus.
Han skil seg i utsjånad frå den liknande skogkondoren på fleire måtar. Han er mindre og ikkje så massivt bygd som skogkondoren, og har ein kortare, tynnare hale. Fjørdrakta er brunare enn skogkondoren sin mørke, irriserande, svarte fjørdrakt. Beina er lysare i farga, og hovudet er meir oransjefarga enn det meir gule hovudet til skogkondoren. Flukta er òg mindre jamn enn skogkondoren. Myrkondorar føretrekkjer òg å sveveflyge over savannar og andre grassletter, i motsetning til det føretrekte skogshabitatet til skogkondoren.
Leveområdet er fragmentert og spenner frå søraustlege Mexico gjennom austlege Mellom-Amerika og Sør-Amerika aust for Andes sålangt sør som inn i Paraguay, Argentina og Uruguay. Det føretrekte habitatet er våt eller overfløymt låglandsgrasmark, sumpar og sterkt ringast tidlegare skog.
Filiatrá
Filiatrá (gresk Φιλιατρά) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes i Hellas. Filiatrá inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Trifylía.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Filiatrá 7 514 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 5 969 innbyggjarar.
Marretbreen
Marretbreen er ein kanalisbre kring 4 nautiske mil (7 km) brei and 4 nautiske mil (7 km) lang, som flyt nordaust frå innlandsisen til kysten like aust for Cap Robert. Han vart skissert ned frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Mario Marret, leiaren for Den franske antarktisekspedisjonen i 1952-5, som rekognoserte kysten fram til vestsida av Victor Bay.
Iivo Niskanen
Iivo Henrik Niskanen er ein finsk langrennar frå Oulu som vart olympisk meister i lagsprint i 2014 og verdsmeister på 15 km i 2017.
Niskanen fekk sitt gjennombrot under Vinter-OL 2014, der han vann gullmedalje på parstafetten i lag med Sami Jauhojärvi og vart fjerdemann på 15 kilometer. Han tok sin fyrste verdenscupsiger då han vann 15 km klassisk stil i Kuusamo 30. november 2014. To år seinare vann han 15 km klassisk i Kuusamo for andre gong, hans andre triumf i eit verdscuprenn. Under Ski-VM 2017 i Lahti fekk han og Sami Jauhojärvi bronse på parstafetten, to dagar før han sikra seg gullmedaljen på 15 km etter eit framifrå løp.
Også den eldre systera Kerttu Niskanen har hevda seg i toppen av internasjonale langrennstevlingar.
Ski-VM 1980
Verdsmeisterskapen på ski i nordiske greiner 1980 gjaldt 20 kilometer langrenn for kvinner og vart avvikla under Svenska skidspelen i Falun laurdag 8. mars 1980. Øvinga vart arrangert separat, ettersom den ikkje fekk plass i arrangements-programmet under Vinter-OL 1980 i Lake Placid.
Hiroeodden
Hiroeodden er eit nes som ligg 1,3 nautiske mil sørvest for Hiroe Yama på kysten av Dronning Maud Land i Antarktis. Neset markerer sørenden av Breidvåg. Det vart først kartlagd av H.E. Hansen frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37. Namnet «Hiroe-misaki» (Breidvågneset) vart gjeve av Den japanske antarktisekspedisjonen i 1973 etter den japanske undersøkinga av området.
Ski-VM 1980
20 km
Dato: 8. mars <br style="clear:both;" />
Françaisbreen
Françaisbreen er ein isbre i Antarktis som er 4 nautiske mil brei og 12 nautiske mil lang. Breen flyt nord-nordaust frå innlandsisen til kysten av Antarktis like vest for Ravin Bay. Sjølv om ingen isbrear vart nemnde av kaptein Jules Dumont d'Urville på karta hans av denne kysten, er han nært knytt hans «Baie des Ravins» og skildringa av ei vik på kysten nær munningen av denne breen og dette indikerer at han først vart sett av Den franske antarktisekspedisjonen, 1837–40. I løpet av desember 1912 slo medlemmar av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (AAE) leir i fjellsida like aust for breen, men dei refererte ikkje til breen i AAE-rapportar, sjølv om breen var godt synleg mot nordvest. Han vart skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47. Den franske antarktisekspedisjonen under Mario Marret i 1952–53 drog med slede vest på isen til isklippene like aust for breen. Han vart kalla opp etter «Français», ekspedisjonsskipet til Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under dr. Jean-Baptiste Charcot.
Koboltblå
Koboltblå er ein kjølig, lett bleik blåfarge, som historisk vart utvunne frå mineralet kobolt.
Blaafarveværket på Modum i Noreg var under Benjamin Wegner si leiing i første del av 1800-talet verdas største produsent av koboltblått. Fargen vart mykje nytta i glas- og porselensmåling og i papirindustrien (til bleiking av papir). Alt på 1700-talet vart den eksportert til Kina og Japan av Blaafarveværket. Koboltblått er mykje nytta av kunstnarar. Fargen er særs stabil. I folketrua er kobolt ofte knytt til det underjordiske og dvergar som bur i fjell og undergrunnen.
Kjelde
fa:لاجوردی
Se og Hør
Se og Hør er eit av dei største vekeblada i Noreg. Bladet har omfattande biletstoff og ein TV-guide som omfattar 90 kanalar. Bladet er fyrst og fremst basert på kjendisjournalistikk. <!-- Se og Hør var på 90-talet Nordens største ukeblad. I 2002 var opplaget på 424 687 eksemplar.
Frå 2003 kom bladet ut med to nummer i veka. Tysdagsutgåva hadde i 2011 eit opplag på vel 178 000, helgeutgaven (fredag) om lag 109 000. Se og Hør vert utgjeve av Aller Media AS som er ein del av det nordiske Allerkonsernet.
Historie
Utgjevinga vart starta av Allers Familie-Journal A/S i Oslo i 1978 med Knut Haavik som sjefredaktør med den danske Se og Hør som forbilete. Haavik publiserte det første norske Se og Hør den 21. september 1978 og var sjefredaktør for bladet til sin avgang i 2004. I september 2003 kom Se og Hør ut med to utgjevingar i veka og er i dag enno det einaste ukebladet som kjem ut to gonger i veka (tysdag og fredag). Bladet vert i dag utgjeve av Aller Media AS.
Odd Johan Nelvik overtok etter Haavik i 2004 etter å ha samarbeidd med Haavik sidan starten av bladet. Hausten 2008 vart tidlegare sjefredaktør Harald Haave varsla om forfremmelse frå assisterande redaktør til offisiell sjefredaktør etter ein periode som assisterande sjefredaktør. Nelvik gjekk over i ei konsulentstilling i Se og Hør. Hausten 2012 overtok Ellen Arnstad som sjefredaktør. Ho slutta i januar 2017, og vart avløyst av Ulf André Andersen. I 2003 søkte forlaget om momsfritak. Sommaren 2012 vart Se og Hør tilgjengeleg på IPad via App Store.
Seoghør.no
Nettstaden for Se og Hør er seher.no, som vart lansert 19. mai 2006 og publiserast av Aller Media. Seher.no presenterer som printutgaven hovudsakleg stoff om norske og internasjonale kjendisar og kongelege. Mengder unike brukarar ligg mellom 60 000 og 70 000 pr veke i 2017. Redaktørane til nettstaden har vore Per Tandberg i 2006, Erik Nodland frå 2007-2009 og David Stenerud frå 2009-2012. Då overtok Arve Vassbotten, som var redaksjonssjef for nettredaksjonen fram til mars 2015. Han vart etterfulgt av Jonas Jørstad som tiltredde stillinga som redaktør. Jørstad, som har jobba i Sjå og Høyr sidan 1996, er i dag redaktør for ein kjendisdesk beståande av redaksjonane frå seher.no og Kjendisredaksjonen til Dagbladet
Bidrag for oppklaring av justismord
Etter frikjennelsen i Liland-saka inngjekk Se og Hør ei avtale med privatetterforsker Tore Sandberg om at bladet ville finansiera Sandbergs arbeid med oppklaring av fleire justismord mot at bladet fekk fyrsteretten til hans historier. Sandberg har etter detta bidrege til oppklaring av sju justismord der hans arbeid er finansiert av bladet. Den meste kjende saka er oppklaring av det doble justismordet på Fritz Moen. Etter denne oppklaringen uttalte Tore Sandberg til NRK: «Uten Se og Hør-finansieringen ville Fritz Moen gått i grava som dobbelt drapsmann, stigmatisert som ein forferdeleg seksualforbryter.» I same intervju uttalar Sandberg vidare at Se og Hør er den einaste norske medieføretak som finansierer oppklaring av justismord.
Rettssaker og fellelser i PFU
Særleg Knut Haavik er vorten kritisert for sin og Se og Hørs pågåande journalistikk mot norske kjendisar. Dette har ført til sju, åtte rettssaker der bladet har vorte skulda for å krenkja privatlivets fred. I ettertid seier Haavik sjølv om sin metode at «jeg tok et ja for et ja, og et nei for et kanskje». Per mai 2016 har bladet vorte felt avPressens Faglige Utvalg (PFU) 18 gonger av totalt 36 klager sidan 1991 og dessutan ei sak som omhandla kritikk, som er ei mildare form for fellelse.
Bilete av Maud Angelica
Prinsesse Märtha Louise og hennes mann Ari Behn klaga i 2006 ukebladet inn for Pressens Faglige Utvalg (PFU). Dei klaga på at bladet trykte ein reportasje som heitte «Maud Angelica følger i mammas fotspor. Reportasjen stod på trykk 7. februar 2006 og hadde bilete av deres dotter Maud Angelica på ridetime.
Utvalget skriv følgjande i sin endelege konklusjon: «Likevel vil utvalget understreke viktigheten av å vis respekt for retten til mennesketets privatliv slik det er nedfelt i Vær Varsom-plakaten I den forbindelse hviler på det redaksjonene å vurdere nøye om eksponeringen av en situasjon som kan oppfattes som privat, har en til nyhets- eller samfunnmessig betyning som legitimerer oppslaget. I vurderingen av dette er det også viktig at redaksjoene tilstreber samtykke til eksponering og lytter til de innvendingane som kommer fra barnets foresatte. På dette punktet har Se og Hør opptrått kritikkverdig.
Julebukkar
Assisterande sjefredaktør Harald Haavik og S og Hør vart i 2005 kritisert av fleire kjende personar etter eit oppslag i ukebladet der tre barn vart send ut som julebukkar for å testa kjendisars giverlyst. Personane vart fotografert i smug, og samtalane med borna vart attgjeve i ukebladet. Skodespelar Anne Ryg, som var ein dem som vart fotografert, klaga Se og Hør inn for Pressens Faglige Utvalg på bakgrunn av oppslaget og fekk medhold i at Haave og Se og Hør hadde brote god presseskikk.
Snikbilete frå bryllaup
Se og Hør-journalist Anders Johan Stavseng og fotograf Morten Krogh vart hausten 2006 saksøkt etter at Lars Lillo-Stenberg og hans kone Andrine Sæther melde Se og Hør for brot på privatlivets fred i samband med at bladet tok bilete av vigselen til paret og trykket desse. Den 23. november fastslo Oslo tingrett at bladet hadde krenkt privatlivets fred og tilkjende dei tilsaman 150 000 kroner i erstatning. Paret vart òg tilkjend saksomkostninger. Domen vart anka til Borgarting lagmannsrett av Se og Hør. Òg her fekk dei medhold og vart tilkjent same erstatning som i tingretten. Se og Hør anka domen inn for Høgsterett og vart her frifunne.
Bøkar om Se og Hør
I 1995 kom den fyrste boka om S og Hør. Journalisten Arild Aspøy gav ut boka Kjærasten fridde på dopapir: Se og Hør og kampen om privatlivet, kor han milom anna avsløra at Se og Hør hadde hatt ein betalt informant i klassa til kronprins Haakon på Kristelig Gymnas. Han viste òg fleire tilfelle av betaling til kjendisar for å få tilgjenge til deres privatliv. Eit av hovudpoenga i boka er at bladet brukar svært avanserte metodar, som vanlegvis berre vert godteke i journalistikk omkring tema som gjeld saker av alvorleg samfunnsmessig tyding.
I 2007 utgav Håvard Melnæs boka En helt vanlig dag på jobben der han fortalde om si tid som aktiv reporter i Se og Hør og bladets tilhøvet til kjendisane. Han var samstundes kritisk til sina eigne og dei tøffe arbeidsmetodane til redaksjonen og til til underhaldnings- og sensasjonsjournalistikken i Se og Hør. Melnæs skreiv særleg om bladets handsaming og omtale av Sven O. Høiby, konprinsesse Mette Marits far. Særleg eitt kapittel i boka, «Mette Marit gråt» fekk stor merksemd i media. Journalist Thomas Olsen og ein frilansfotograf vart skjela ut av den kommande kronprinsessen. Kapittelet skapte stor debatt om arbeidsmetodar. Journalist Olsen rykte etter bokutgivelsen ut og beklaga at Mette-Marit følte seg så forfølgt at ho tok til tårene, og han uttalte at han angra på fremgangsmåten. Utgjevinga og forfattaren fekk stor merksemd i media då boka kom ut.
Hausten same år gav òg journalisten Åre O. Holm ut faktaboka Ja, vi elskar Se og Hør der han etter å ha lese elleve årgangar av ukebladet konkluderte med at det har vore fleire skjebnehistorier som omhandlar heilt alminnelege menneskje, enn kjendisreportasjar i bladet. Han påpekte òg at mange av sakene i Ss og Hør har gått vidare til tabloidavisene. Av norske kjendisar som har fått ekstra mykje merksemd i bladet, nemnde Holm TV-personlegdomane Frithjof Wilborn, Marit Christensen, Dan Børge Akerø og Alf Tande-Petersen og dessutan artistane Jahn Teigen, Rune Rudberg og Mia Gundersen.
I 2008 vart bladet samanlikna med VG av dei to medieforskarane Johann Roppen og Idar Andre Flo. Konklusjonen var at dei to publikasjonane vert stadig likare. -->
Ezra Pound
Ezra Weston Loomis Pound var ein amerikansk modernistisk poet og forfattar.
Pound flytta til London i 1908 der han arbeidde som utanlandsredaktør for fleire amerikanske litteraturtidsskrift. I denne rolla hjelpte han til med å forme verka til – og gjere kjent – blant andre T.S. Eliot, James Joyce, Robert Frost og Ernest Hemingway. I London var Pound ein del av ein litterær krins rundt den engelske kritikaren og modernistiske poeten T.E. Hulme og var før første verdskrigen ei drivkraft bak dei kortliva modernistiske retningane imagisme og vortiksisme.
Pound hyste fascistsympatiar, og flytta derfor frå London til Frankrike og seinare til Italia. Etter krigen blei han teken til fange og skulda for å ha brukt italiensk radio til å freista øydelegge den amerikanske moralen og styrke den italienske. Han blei send til USA der han blei halden innesperra på ein psykiatrisk institusjon til slutten av 1950-talet, truleg for at dei amerikanske styresmaktene skulle sleppe å føre rettssak mot han.
Hovudverket til Pound er det uferdige The Cantos som han arbeidde på frå 1920-talet. Meininga var å skrive eit epos med 100 songar etter mål av Dante, men han døydde før han blei ferdig.
Ezra Pound komponerte òg musikk, blant anna operaer, songar og kammermusikk. Stilen hans var særs spesiell, til dømes nytta han uvanlege taktartar som 25/32.
Ballade
Ballade (frå fransk, av provençalsk ballada, 'dans[evise]') kan visa til ulike episke eller stemningsfulle musikkstykke. Omgrepet er særleg knytt til ein visesjanger frå mellomalderen som breidde seg til store delar av Europa. Desse songane var truleg opphavleg brukte til dans, men hadde eit viktig forteljande element. Slike balladar gjekk inn i folkemusikken. I Skandinavia blir denne tradisjonen gjerne kalla mellomalderballadar.
Sidan blei nemninga «ballade» brukt om mange typar songar med episk innhald, etterkvart også om lyriske, langsame melodiar utan tekst, eller om stemningsfylte, gjerne triste dikt med eller utan melodi.
Galileastripa
Galileastripa (hebraisk אצבע הגליל, Etzba HaGalil (tyder «Fingeren til Galilea») ei landstripe langs Huladalen nord i Israel som dekkjer fem kommunar. Byar langs Galileastripa er Metula og Kiryat Shmona.
Geografi
Galileastripa er ei smal landstripe som går frå grensa til Libanon lengst nord til ei imaginær linje oppfor Huladalen i sør.
Historie
I 1920 vart Sykes-Picot-avtalen endra for å overføre område med jødiske busetnader frå Det franske mandatet i Libanon til Palestinamandatet. Frå april 1924 kom området under britisk kontroll. Det vart gjort ein avtale som gjorde at begge sider av grensa kunne dyrkast og skattane skulle fordelast mellom det britiske og det franske mandatet. Grensa var problematisk, strategisk og politisk, men å utnytte vasskjeldene i regionen var særs viktige for utviklinga av landet.
Under operasjon Yiftah i april og mai 1948 vart arabarane som budde på Galileastripa utviste av Palmach-styrkane kommandert av Yigal Allon.
Raid frå andre sida av grensa og rakettåtak frå Libanon var eit pågåande problem for samfunna på Galileastripa. I november 2011 vart det avfyrt rakettar inn i Israel, som landa nær grensa. Hendinag vart kalla «ei farleg påminning» om den 34 dagar lange krigen i 2006 mot iranske- og syriskstøtta Hizbollahstyrkar i Libanon.
Anderstorp
Anderstorp er ein tettstad i Gislaveds kommun i Jönköpings län i Småland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 4 987 innbyggjarar. Anderstorp ligg cirka 5 kilometer søraust for Gislaved. Tettstaden ligg ved riksveg 27, og næringslivet er prega av småindustri. Totalt har Anderstorp over 220 føretak, og dei største bransjene er metallvare- og plastindustri. Dei største bedriftene er Kendrion Holmbergs AB, Plastunion AB, Newell Rubbermaid, og ABA of Sweden AB, ETAC AB.
Operasjon Deep Freeze
Operasjon Deep Freeze (OpDFrz eller ODF) er kodenamnet for ei rekkje ekspedisjonar for USA til Antarktis. Den første av operasjonane var i 1955–1956.
Operasjonen kom i stand i samband med Det internasjonale geofysiske året 1957–58, som var eit internasjonal samarbeid om polarforsking. Målet var å få betre kunnskap om hydrografien og vêret i Antarktisk, isbrerørsle og sjølivet.
Under operasjonen vart følgjande skip nytta:
Ulvik stavkyrkje
Ulvik stavkyrkje var ei stavkyrkje i Ulvik i Hardanger, som vart riven rundt 1711. Det er bevart to sidestykke frå ein portal i kyrkja. Kyrkja stod på garden Nedre Hakastad, om lag ein halv kilometer nordaust for der kyrkja i Ulvik ligg no.
Anderstorp
I Anderstorp ligg òg Scandinavian Raceway der Sveriges Grand Prix i Formel 1 blei arrangert mellom 1973 og 1978.
Ulvik stavkyrkje
Historie
Ei kyrkje i Ulvik er første gong nemnd i 1309, då ein Torgils er nemnt som prest i kyrkja i Ulvik. Ein rapport frå 1709 seier at kyrkja var «en meget gammel og forfalden stavkirke, som høilig behøver at bygges ganske af nyt tømmer». Det var ikkje lenger trygt å halda gudsteneste i kyrkja, men bøndene kvidde seg for kostnadene ved å byggja ny kyrkje, og heldt difor på den gamle. I 1711 var det likevel bygd ei ny kyrkje, «en smuk ny tømmerkirke», ifølgje rapporten frå 1722. To utskårne dørplankar frå stavkyrkja vart sett inn i den nye tømmerkyrkja. Denne kyrkja vart igjen riven i 1859, og erstatta med dagens Ulvik kyrkje. Dørplankane hamna då i Bergen museum.
Utsjånad
Ein synfaringsrapport frå 1665 nemner «taget over koret og det stykke ved og under taarnet». Dette syner at kyrkja har hatt ein takryttar eller eit tårn. Rapporten frå 1665 nemner òg svalgangar og eit stigehus. Ifølgje rekneskap frå 1699-1701 var kyrkja ei stavkyrkje med omgåande svalgang. Dei bevarte dørplankane frå ein portal i kyrkja, er utskårne, i stilen som Lorentz Dietrichson kalla «den sogn-valdreske type». Han skildra portalen som eit «ypperlig arbeide». Overstykket på portalen som dei var ein del av, manglar. Dietrichson meinte at portalen, og dermed stavkyrkja, måtte vera laga i første halvdel av 1200-talet.
Änge
Änge er ein tettstad i Krokoms kommun i Jämtlands län i landskapet Jämtland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 387 innbyggjarar.
Kvalstranding
Kvalstranding vil seie at ein kval, eller ofte fleire kvalar, sym med så stor fart inn mot ei strand at dei vert liggjande oppe på turre landet og ikkje kjem seg ut i vatnet att ved eiga hjelp. Kva som er årsaka til at dette går føre seg, er ikkje kjent, og teoriane om dette er mange. Men det er konstatert at kvalstrandingar har skjedd i samband med bruk av militære sonarar, og difor er det reist mistanke om at lydpulsane som sonarane sender ut i vatnet, kan vere skadelege for fiskeyngel, fisk, sel og kval. Truleg kan lågfrekvent sonar med høgt kjeldenivå vere farleg for fisk og og havdyr, men korleis og kor mykje dei vert påverka, har det hittil ikkje vore råd å finne ut av.
Stranda kvalar vil etter kvart døy og rotne. Presset av dei stinkande gassane som dannar seg i kvalbuken under rotninga kan føre til at kvalen sprekk på eksplosjonsarta vis.
Hjelmkalven
Hjelmkalven er eit kupert nes på nordsida av Vesthjelmen, ved austsida av munningen av Byrdbreen i Sør Rondane i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar i 1946 frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og i 1957 frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47. Det vart namngjeven Hjelmkalven av Noreg.
Mount Holt
Mount Holt er eit fjell med ei høgd opp mot kring 750 moh ved enden av Palestrinabreen ved Lazarev Bay på Aleksanderøya i Antarktis. Fjellet vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48, og vart kartlagd frå fotografi av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Fred C. Holt i U.S. Navy som var befalshavande i skvadron VXE-6 i løpet av Operasjon Deep Freeze i 1976, og ein flykaptein på LC-130 i 1975.
Äng
Äng er ein svensk tettstad i Nässjö kommun i Jönköpings län i Småland. I 2005 hadde tettstaden 301 innbyggjarar.
Labradorhavet
Labradorhavet er eit randhav i Nord-Atlanteren ved nordaustkysten av Nord-Amerika, mellom Newfoundland og Labrador og Grønland. Han er avgrensa frå sjølve Atlanterhavet i sør av ei linje trekt frå Kapp Farvel på Grønland til Kapp St. Francis på austspissen av Newfoundland, og frå Davissundet i nord langs 60. breiddegrad.
Labradorhavet er oppimot 1 millionar km² vidt, og har djupner ned mot 4 000 meter i dei sentrale, sørlege delane. I nord er havet avgrensa av ein terskel som er 800 meter djup.
Vatnet er varmare langs grønlandskysten enn langs labradorkysten, der ein finn den kalde Labradorstraumen. Den austlege tredjedelen av havet, bortsett frå kysten og fjordane til Grønland, er isfri året rundt. Den vestlege delen er isdekt halve året eller meir.
Skeise-NM 1948
NM på skeiser 1948
<br style="clear:both;" />
500 meter
<br style="clear:both;" />
5000 meter
<br style="clear:both;" />
1500 meter
<br style="clear:both;" />
10000 meter
<br style="clear:both;" />
Al-Sawda
Al-Sawda (arabisk السودا, òg skrive Sauda eller al-Soda) er ein by nordvest i Syria i Tartus guvernement, 15 kilometer nordaust for Tartus. Av stader i nærleiken finn ein Annazah i nordaust, Maten al-Sahel i nordvest, Husayn al-Baher i vest, Dweir al-Shaykh Saad i sørvest, Awaru i sør, Khirbet al-Faras i søraust og Khawabi i aust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde al-Sawda eit folketal på 4 064 i 2004. Han er det administrative senteret i al-Sawda nahiyah («underdistrikt») som består av 27 stader med eit samla folketal på 32 925 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg kristne, frå den gresk-ortodokse kyrkja.
Historie
Namnet al-Sawda er arabisk for «svart» og syner til dei svarte basaltiske steinane som innbyggjarane i al-Sawda tidlegare nytta til å byggje bygningar, inkludert den største kyrkja. Seint i den osmanske tida, tente basalt-basert murarhandverk som hovudnæringa i al-Sawda, og tilsette opp til 400 innbyggjarar fram til byrjinga av det franske mandatet. Industrien vart mindre viktig då ein byrja å byggje med sement og jarn i regionen.
Under osmansk tid (1516-1918), var administrasjonssenteret i nærleiken («underdistrikt») i den sunnimuslimske byen og mellomalderborga Khawabi. Det er framleis fleire bygg frå den osmanske tida, i tillegg til ei kyrkje i byen. Under det franske mandatet, då osmanarane trekte seg ut av Syria, vart senteret for området flytta til al-Sawda av dei franske styresmaktene, fordi, i motsetnad til Khawabi, deltok ikkje innbyggjarane i al-Sawda i det syriske opprøret i 1919 leia av sjeik Salih al-Ali som kom frå denne regionen.
Under det franske mandatet, tok al-Sawda over statusen Khawabi hadde hatt, og folk byrja å reise til al-Sawda i staden. Medan Khawabi raskt vart mindre viktig, vart al-Sawda eit dynamisk senter med ein klinikk, ein vidaregåande skule og mange butikkar. I 1967, under den første tida av baathist-styret i Syria, vart senteret i mantiqah («distriktet») flytta til al-Shaykh Badr som i 1970 hadde eit folketal på 467 (og mangla tenester) samanlikna med al-Sawda som då hadde 1 103 innbyggjarar. I dag er al-Sawda senteret i ein nahiyah i Tartus-distriktet, medan al-Shaykh Badr har vokse til ein stor by og er senter i al-Shaykh Badr-distriktet.
Kjelder
''
Elmaradt pillanatok
«Elmaradt pillanatok» (ungarsk for Tapte augeblink) er ein song av den ungarske songaren Bálint Gájer, som vil verte gjeven ut i 2014. Songen er skriven av Áron Romhányi, Bálint Gájer og Tamás Orbán.
A Dal 2014
«Elmaradt pillanatok» er eit av bidraga i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.
Nina Sandberg
Nina Sandberg er ein norsk forskar og politikar for Arbeidarpartiet. Ho var ordførar i Nesodden kommune frå 2011 til 2017. Ho vart vald som stortingsrepresentant frå Akershus fylke ved stortingsvalet i 2017.
Før ho vart ordførar arbeidde ho som forskar ved Norsk Institutt for studier av innovasjon, forskning og utdanning (NIFU).
NM i symjing 1967
Noregsmeisterskapen i symjing 1967 vart avvikla i Frognerbadet i Oslo i dagane frå 19. til 21. juli 1967. Meisterskapen omfatta 18 individuelle tevlingar, likt fordelt mellom kvinner og menn, og dessutan tre stafettar, to for menn og ein med kvinner.
100 m fri
20. juli <br style="clear:both;" />
400 m fri
19. juli <br style="clear:both;" />
1500 m fri
21. juli <br style="clear:both;" />
200 m bryst
20. juli <br style="clear:both;" />
200 m butterfly
21. juli <br style="clear:both;" />
400 m medley
20. juli <br style="clear:both;" />
Sviktstup
20. juli <br style="clear:both;" />
Kunststup
21. juli <br style="clear:both;" />
100 m fri
21. juli <br style="clear:both;" />
400 m fri
20. juli <br style="clear:both;" />
800 m fri
19. juli <br style="clear:both;" />
100 m rygg
19. juli <br style="clear:both;" />
200 m bryst
19. juli <br style="clear:both;" />
100 m butterfly
20. juli <br style="clear:both;" />
400 m medley
21. juli <br style="clear:both;" />
Sviktstup
21. juli <br style="clear:both;" />
Kunststup
20. juli <br style="clear:both;" />
Kjelder
Sportsboken 1967. Norsk kunstforlag. Oslo 1967.
Anderslöv
Anderslöv er ein tettstad i Trelleborgs kommun i Skåne län i Sverige.
Anderslöv er ein handelstad på Söderslätt. kyrkja og gjestgivergården ligg på kvar side av landevegen. I 1884 vart Börringe-Anderslövs jarnbane (BAJ) innvigd, forlenga i 1887, og i 1941 vart  Börringe-Östratorps jarnbane overteke av staten. Persontrafikken på jarnbana tok slutt i 1957, medan godstrafikken Börringe-Anderslöv fortsette til 1959. I 1921 vart Anderslöv administrativ eining (municipalsamhälle) i Anderslövs kommun, som i 1952 vart utvida av med dei tidlegare kommunane Börringe (tidlegare Gustavs kommun), Grönby, Gärdslöv og Önnarp: den administrative eininga vart nedlagt ved årsskiftet 1954/55. Omtrent 8 km utanfor Anderslöv ligg Bösarp.
Dei viktigaste verksemdene i Anderslöv er Thysells møbelvarehus og Gasell Profil, som no har finske Ruukki som eigar.
I byen finst det ein Konsumbutikk, ein ICA-butikk, to pizzeriaer og ein frisørsalong. På utdanningssida finst eit lite museum, tre dagheimar, eit på låg/mellom stadiet og høgstadiet (Väståkra). Her finst òg ein bank og ein brannstasjon. I 2006 vart vinmonopolet i Anderslöv lagt ned. Det har vore planar om å byggje eit badeanlegg.
Patric Kjellberg
Venstrevengen Kjellberg spelte på AIK Stockholm frå 1988 til -92. Etter ei mislykka tid i Montreal Canadiens hausten 1992 vende han heim til Sverige og var aktiv for HV 71 i to sesongar frå hausten 1993. Han vart seriemeister med laget frå Jönköping i 1995, for så å gå vidare til Djurgårdens IF, der han 1995-98 spelte i rekke med mellom andre norske Espen Knutsen. Kjellberg avslutta si tid som ishockeyspelar i National Hockey League. Frå sommaren 1998 gjorde han teneste i Nashville Predators, til dess han var Anaheim-spelar frå seinhaustes 2001 til han la opp våren 2003.
Perioden 1989-98 var Kjellberg med i tre svenske VM-tropper og like mange olympiske turneringar. Han vann VM-gull 1992, OL-gull 1994 og VM-gull 1998.
Kristian Ghedina
Kristian Ghedina er ein italiensk tidlegare alpin skirennar frå Pieve di Cadore i Provinsen Belluno som vann to sølvmedaljar og ein bronsemedalje i tre ulike verdsmeisterskap i tida 1991-97. Utforspesialisten Ghedina vann 12 av sine 13 rennsigrar i verdscupen i alpine greiner i utforrenn.
Aktiv
Ghedina slo gjennom i verdstoppen i utfor allereie som 20-åring, då han vinteren 1990 sigra i to utforrenn i verdscupen. Det skulle gå fem sesongar før han på ny stod på toppen av sigerspallen etter eit verdscuprenn, men dei neste sju sesongane vann han ti utforrenn og eitt super-G-renn. Triumfen i super-G-løypa kom 5. mars 2000 i norske Kvitfjell i Ringebu. Han vann sitt siste verdscuprenn i desember 2001. Ghedina var verdas neste beste utforrennar i sesongane 1995, 1997 og 2000.
Ghedina deltok i samtlege åtte verdsmeisterskap og fem olympiske vinterleikar i perioden 1991-2006. Han lukkast å vinne ein sølvmedalje i kombinasjonen allereie i sin fyrste meisterskap, VM i alpine greiner 1991 i Saalbach-Hinterglemm. Seinare fekk han ein ny VM-sølv i 1996 i Sierra Nevada i Spania og ein bronsemedalje i VM i alpine greiner 1997 i italienske Sestriere, begge desse medaljane kom i yndlingsgreina utfor.
Etter Vinter-OL 2006 i Torino la han opp.
Aslak Versto
Aslak Versto var ein norsk gardbrukar og politikar frå Vinje i Telemark. Han representerte Telemark og Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1969 til -77. Versto var son til Olav Versto og far til journalistane Olav og Astrid Versto og forfattaren Stein Versto.
John Giæver
John Schjelderup Giæver var ein norsk forfattar, fangstmann og polarforskar.
Aslak Versto
Aslak Versto gjekk skuleåret 1939/40 eittårig mellomskule og sidan handelsskule. Frå 1943 var han med i Milorg, samstundes var han òg i arbeid på heimegarden. Tildelt Deltakarmedaljen i 1945. Frå 1948 dreiv han eiga transportverksemd til 1958. Han dreiv sidan garden Tveito i Vinje til han døydde.
Mount Huckle
Mount Huckle er eit hovudsakleg isdekt fjell, 2500 moh, nær nordenden av Douglas Range aust på Aleksanderøya i Antarktis. Det ligg 11 km sør-søraust for Mount Spivey på vestsida av Toynbeebreen og 14,5 km innover frå George VI Sound. Mount Huckle er det fjerde høgaste fjellet på Aleksanderøya.
Aslak Versto
Perioden 1947–51 var Versto medlem i formannskapet i Vinje. Seinare var han ordførar i til saman 20 år, fyrst frå 1960 til -71 og sidan 1980-87. Hausten 1969 var han Arbeidarpartiet sin fyrstekandidat i Telemark og var dermed sikra plass på Stortinget 1969-73, attvald til valperioden 1973-77. Dei fire fyrste stortingssesjonane var han medlem i Industrikomiteen, dei fire siste i Kommunal- og miljøvernkomiteen.
Versto var i si tid formann i Telemark Mållag, medlem 1972-88 i Norsk språkråd og frå 1965 aktiv motstandar av USA si krigføring i Vietnam.
John Giæver
Giæver tok handelsgymnasiet 1920. Han byrja karrieren sin som handelsbetjent på handelsstaden Havnnes i Lyngenfjorden og i Vesterålen. Seinare var han journalist og seinare redaktør i Tromsø 1921-29.
Den store interessa til Giæver var fangst og forsking i polare strøk. Han drog på selfangst som gast i Kvitsjøen, Vestisen ved Jan Mayen og Newfoundland og var fangstmann på Nordaust-Grønland 1929-31. 1932-34 var han leiar av fangstekspedisjon på Nordaust-Grønland og dessutan deltakar i den norske okkupasjonen av Grønland (Erik Raudes Land) 1931-33. Frå 1935 var Giæver sekretær ved Noregs Svalbard- og Ishavsundersøkelser (seinare Norsk Polarinstitutt). Etter krigen kom han tilbake som kontorsjef ved Polarinstituttet frå mars 1948 til 1960. Han deltok i ekspedisjonen rundt Svalbard 1936. Giæver leia den norske staten sine avløysingsekspedisjonar til dei norske fangst- og radiostasjonane på Nordaust-Grønland frå 1937 til 1940, vidare i periodane 1945-47 og 1953-57. Frå 1949 til 1952 var har leiar for Den norsk-britisk-svenske vitskaplege ekspedisjonen til Antarktis, òg kjent som Maudheimekspedisjonen etter namnet på basen til ekspedisjonen. Ekspedisjonen er vorte rekna som ein milepåle for norsk antarktisforsking etter krigen.
Under andre verdskrigen tenestegjorde Giæver under norsk kommando i England, USA og Canada. Han kom i mars 1942 til Royal Norwegian Air Force. Frå november 1942 var han sjef for leiren «Vesle Skaugum» i Canada, Little Norway. I januar vart han beordra til U.S. School of Military Government, Virginia og deretter utlånt til det norske liaisonkorps i England. Ved frigjeringa var han områdesjef i Finnmark. Han var representant for Civil Affairs til Aust-Finnmark med «Mission Finnmark» frå november 1944 som sivil-militær major. Dei oppretta på ny den sivile administrasjonen i indre Finnmark og organiserte forsyningstenesta dit frå Sverige og Varanger. Han var samstundes sjef for Hærens rein-tren. Etter kapitulasjonen var han liaison-offiser ved den britisk-amerikanske gruppa av Civil Affairs i Nord-Noreg. Han var adjutant i Luftkommando Nord-Noreg siste halvår av 1945 og stabssjef same stad første halvår 1947. Han var kaptein i Luftforsvarets reserve.
For tenestene og bragdene sine vart Giæver heidra med den svenske Andree-plaketten og British Geographic Society's Gold Medal, St. Olavsmedaljen med eikegrein, Deltagermedaljen, Haakon VIIs 70-årsmedalje, Kongens fortenstmedalje i gull, og dessutan riddar av første klasse av den svensken Vasaordenen. Han var medlem av Explorer's Club i New York.
Ole Andreas Øverland
Ole Andreas Øverland var ein norsk historikar, skribent og statsstipendiat; særleg kjend for sine to utgåver av Illustreret Norges historie.
Liv og gjerning
Øverland var frå Trondheim, far hans var handelsmann. Sjølv tok han artium i 1873 og arbeidde deretter nokre år som lærar i heimbyen. I 1878 flytta han til Kristiania og byrja studere. Han avla aldri nokon eksamen, dels av helsegrunnar, men kanskje mest av di han jamsides studiane etablerte seg som skribent og forfattar. Mellom 1879 og -85 arbeidde han også i Riksarkivet.