MS_«Canis»_(1888)
«Andrew Welch»
19. august 1915 segla «Andrew Welch» frå San Francisco med Halmstad/Harstad i Sverige som mål, med ei last av bønner. Då skuta 2. november passerte Shetland vart ho praia av ein engelsk patruljebåt og beordra inn til Lerwick for å undersøkast. Ein løytnant og fem mann vart tekne ombord i barken, men på grunn av storm i området var det ikkje råd til å gå inn til Shetland, så dei segla sørover til Aberdeen i staden. Stormen vedvarte og dei kunne heller ikkje gå inn her. Trass i store protestar frå engelskemennene, avgjorde kapteinen å krysse Nordsjøen til Noreg. Det var kraftig uvêr under overfarten og turen tok berre 27 timar frå Skottland til ein såg land ved Kristiansand. Her vart skipet teke på slep av DS «Rutland». Kapteinen ombord, Henningsen, var dansk og svoger til den danske statministeren på denne tida. Skipet vart frakta inn til Kristiansand. Her passa militærvakter på engelskemennene, så dei ikkje skulle stikke av, og forsvarsdepartementet vart kopla inn i saka. Departementet avgjorde i samråd med det amerikanske konsulatet at skuta kunne gå når dei ynskte, men skuta måtte venta på at veret vart meir gunstig. Det engelske mannskapet vart sendt heim til England. Skuta segla ut 21. november, slept av ein norsk taubåt. Uvêret heldt fram og dei måtte søke nødhamn i Skagen i Danmark. I tillegg vart dei forfølgde av ubåtar både langs norskekysten og ved Skagen. Først 27. november nådde dei fram til Halmstad red, men kapteinen ante ikkje kven som skulle ha lasta. I skipspapira stod det at Halmstad Flour Mills skulle ha lasta, men desse møllene kjende ikkje til saka. Dermed var det uklårt kvar skipet skulle losse. Det vart diskusjonar med svenske tollstyresmakter om kvar skipet skulle gå. Kapteinen foreslo Ystad, men det gjekk ikkje styresmaktene med på. Då det var mistanke om at kapteinen uansett kom til å segle vidare, avgjorde magistraten i Halmstad at skuta skulle setjast under vakthald. 1. desember kom den tyske dampbåten «Moltke» inn til «Andrew Welch» ved Halmstad for å prøve å slepe skuta med seg til Tyskland med lasta. Losen i hamna oppdaga derimot taubåten og konstaterte òg at skuta hadde lagt ut bøyar med lys på for å lurte losen til å tru at skuta framleis låg der etter at ho var faren avstad. Ein svensk torpedobåt, «Regulus», kom til staden og etter ein del forhandlingar vart den tyske taubåten teken inn til hamna i Halmstad. Politiet avhøyrde det tyske mannskapet, som forklarte at reiaren for dampbåten, skipsmeklar Georg Lassen i Kiel, hadde kome ombord, saman med ein ukjend mann. Den ukjende mannen beordra kapteinen om å setje kurs mot Halmstad for å få nærmare ordre der. Meklaren til «Andrew Welch» forklarte at han ikkje kjende noko til forsøket på å bortføre fartøyet. Mannskapet på barken sa òg at dei ikkje hadde lov å røykje ombord og mistenkte derfor at det var ammunisjon i lasta. Barken vart liggande i Halmstad ut desember og vakthaldet vart forsterka, fordi ein frykta at skuta nok ein gong ville prøve å stikke av. 23. desember kom ein zeppelinar med stort fart inn over skipet frå sør. Då det kom over skipet heldt luftskipet seg i ro før det snudde og for derfrå att. 4. januar vart barken buksert inn til hamna i Halmstad for å losse lasta. Han hadde då lege der i 38 dagar og kunne berre ha lege der i to dagar til før han måtte ha betalt toll. Hadde fristen gått ut kunne tollstyresmaktene hatt rett til å selje lasta. 11. januar meldte ein dansk forretningsmann, Bockmann frå København, seg som eigar av den amerikanske barken og ville deponere tollavgiftene og byrje lossinga. Tollkammeret tok ikkje omsyn til han og viste han vidare til høgare styresmakter. Tollavgifta kom på 51 919 kroner. Bøter for sein melding og innbetaling vart på 54 046 kroner, i tillegg til hamneavgift på 700 kr og lossekostnadar på 2 800 kroner. Totalt vart kostnaden på godt over 100 000 kroner. Samstundes vart skipet lagt ut for sal for 70 000 dollar.