cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
El Mina i Libanon
Historie
El Mina er staden der Tripoli låg i antikken, i fønikisk tid, og er ein av dei eldste byane i Libanon, i lag med Byblos, Tyr og Sidon. Tripoli vart flytta inn i land etter den islamske erobringa frå krossfararane, og i dag er El-Mina blitt hamnedistriktet i Tripoli, og fekk sitt eige kommunestyre på byrjinga av 1900-talet.
Geografi
El-Mina er ein by med fleire øyar kring seg. Sju øyar ligg like utafor byen, og til den næraste, Abdul Wahab, går det ei bru frå byen. Den fjernaste øya, Ramkin, ligg 10 km frå kysten.
Demografi
El-Mina er ein av dei demografisk mest mangfaldige byane i Libanon, med mange forskjellige samfunn. Majoriteten er gresk-ortodokse kristne og sunnimuslimar, men her finst òg maronittar og assyrisk-ortodokse.
Kjelder
''
Klokkefamilien
Klokkefamilien er ei familie av tofrøbladingar. Plantane har spreidde blad, oversitjande femtalsblomster, fem mjølberarar og ein griffel. Dei utviklar kapsel. I stengel og blad er det mjølkesaft, oftast kvit. Tre slekter finst i Noreg.
Þ
Thorn (stor Þ, liten þ) er ein bokstav frå norrønt og gammalengelsk som har opphav i runeskrift. Han er framleis i bruk i islandsk med IPA lydverdien /θ/ (ustemd 'th'); i norsk blir denne lyden ofte gjeve att som þ i lydskrift. På islandsk kan eit ord aldri slutta med þ.
I mange moderne samanhenger transkriberer ein vanlegvis bokstaven som th.
I engelsk er bokstaven falenn ut av bruk, men finst i stilisert brukt der ein let bokstaven «Y» ta plassen til th, som når ein skriv «ye» i staden for «the».
Amalasunta
Amalasunta (fødd ca. 495, død 30. april 534 eller 535) var ei austgotisk dronning og regent. Ho herska over austgotarane som regent for sonen sin då han var mindreårig, frå 526 til 534, og var så regjerande dronning frå 534 til 535. Ho var den yngste dottera til Teoderik den store. Amalasunta var romerskvennleg, og trudde sterkt på å verna romerske dydar og verdiar. Ho er mest kjend for det diplomatiske tilhøvet til Justinian I, som invaderte Italia som følgja av at ho vart drepen.
Personleg liv
I 515 eller 516 gifta Amalasunta seg med Eutharic (ca. 480-522), ein austgotisk adelsmann som lik henne skulle tilhøyra Amali-dynastiet. Han var frå Hispania eller Iberia, dagens Spania. Eutharic var son av Widerich (fødd ca. 450), barnebarn av Berismund (fødd ca. 410), og oldebarn av den austgotiske kongen Torismund (død etter 400). Det var viktig for far til Amalasunta, Teoderik den store, at ho gifta seg inn i ein legitim kongefamilie, då ein kunne stilla spørsmålsteikn ved legitimiteten til hennar eigen familie.
Amalasunta var lovprisa av Prokopios og ikkje minst Cassiodorus som ei velutdanna, vakker kvinne. Ho var ein intellektuell, og var godt kjent for sin breie kunnskap og lesing, som inkluderte flytande latin, gresk og gotisk. Ho var i tillegg ein filosofistudent, og var sagt å ha visdommen til Salomo. Amalasunta var òg skildra som å ha alle romerske dydar forventa av ei adelskvinne: lukke, fruktbarheit og tolmod, men det vart lagt meir vekt på dydane hennar innan den politiske sfæren i motsetnad til det feminine, som var noko som separerte ho frå andre austgotiske prinsesser. Som dei fleste austgotarar, var Amalasunta tilhengar av den arianske kristendomen.
Eutharic døydde, tydelegvis i dei tidlege åra av ekteskapet hans med Amalasunta, og etterlét seg to barn, Atalarik og Matasunta (fødd ca. 517, død etter 550).
Regjering
mini|Konsulardiptykhon av Rufius Gennadius Probus Orestes ved [[Victoria and Albert Museum|Victoria and Albert museum.
Portrett av Amalasunta og sonen Atalarik er over teksta, på kvar si side av krossen.]]
Regent
Då far til Amalasunta døydde 30. august 526, tok sonen hennar over som konge. Han var ti år gammal, og Amalasunta vart regent for sonen. Ein kan sjå hennar enorme innverknad i denne regentposisjonen i eit diptykhon av Rufius Gennadius Probus Orestes frå 530 der ho er sett ved sida av sonen.
Djupt bunde av eldre romersk kultur, gav ho utdanninga til sonen ein meir foredla og litterær retning som passa idéane til dei gotiske undersåttane hennar. Ifølgje Prokopios førte denne vektlegginga på ei romersk utdanning for sonen ei konflikt med gotiske adelsfolk, som ville at han skulle fostrast etter deira «barbariske» ideal.
Medvite om upopulariteten sin, fekk ho forviste og seinare avretta tre gotiske adelsmenn som ho mistenkte at konspirerte mot styret hennar. Samstundes opna ho samtalar med den austromerske keisaren Justinian I med utgangspunkt i å fjerna seg sjølv og den gotiske skatten til Konstantinopel. Då sonen døydde 2. oktober 534 gav i første omgang få endringar i tilstanden til riket.
Regjerande dronning
Etter at Atalarik døydde vart Amalasunta dronning, og regjerte åleine i eit kort bel før ho gjorde fetteren sin Teodahad, til medherskar (men ikkje ektemann, som det nokre gonger er blitt sagt, ettersom kona hans enno levde), med idéen om å styrkja stillinga si. Teodahad var ein framtredande leiar av den gotiske militæradelen, gruppa som var sterkt imot den romerskvennlege haldninga hennar. Amalasunta trudde at denne handlinga ville hjelpa å skapa støttarar av dei største kritikarane hennar. Teodahad styrkte derimot den misnøgde haldninga til gotarane, og anten ved hans ordre eller løyve, vart Amalasunta fengsla på øya Martana i Bolsenasjøen, der ho vart myrda i sitt eige bad 30. april i anten 534 eller 535.
Etter døden
Drapet på Amalasunta gav Justinian I den store ein grunn til å gå til krig mot austgotarane i eit forsøk på å erobra Italia. I følgje den austromerske historikaren Prokopios var det trudd at Amalasunta og Justinian I hadde eit svært nært diplomatisk tilhøve. Meir spesifikt trudde Prokopios at Amalasunta tenkte å gje Italia til Justinian rundt tida då ho døydde. Kort tid etter drapet på Amalasunta vart Teodahad bytt ut med Witiges, som var svigersonen til Amalasunta. Med støtte frå folket vart Teodahad avretta av Witiges.
Kjelder
Breva til Cassiodorus, statsministeren og den litterære rådgjevaren til Amalasunta, og historiene til Prokopios og Jordanes, gir nøkkelinformasjon kring haldningane til dronninga. Cassiodorus var ein del av eit større romarvennleg parti som ynskte å romanisera det tradisjonelle austgotiske monarkiet, noko som er vidare bevis på den romarvennlege sfæren Amalasunta var del av.
Ettermæle
Livet til Amalasunta var emnet for ein tragedie, det første skodespelet skrive av ein ung Carlo Goldoni og presentert i Milano i 1733.
Den rumenske poeten George Coșbuc skreiv eit dikt med tittelen «Regina Ostrogotilor», der Amalasunta snakkar til Teodahad før han drep henne.
Amalasunta er spelt av Honor Blackman i filmen Kampf um Rom frå 1968.
Asteroiden 650 Amalasuntha er oppkalla etter Amalasunta.
Ijdeebrine
Ijdeebrine eller Ijdabrine er ein kristen og muslimsk landsby i Koura distrikt i Nord guvernement i Libanon. Elva Jaus renn gjennom landsbyen.
Arne Garborgs plass
Arne Garborgs plass er ein plass på Hammersborg i bydel St. Hanshaugen i Oslo. Plassen ligg framfor Oslo brann- og redningsetats hovudbrannstasjon frå 1939, som òg har adresse til plassen som nr 1.
Plassen er oppkalla etter forfattaren Arne Garborg, som i mange år budde i byen og var knytt til den såkalla Kristiania-bohemen. Hans «Kristiania-romanar» står fram som noko av dei mest slitesterke i forfattarskapen.
Heile dette området kan verte endra i samband med oppattbygginga etter terroråtaket i 2011.
Napier Peak
Napier Peak er eit delvis isfritt fjell med ei høgd opp mot 380 moh på Hurd Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Det er knytt til Charrúa Gap i nord via eit 1,5 km isdekt skard og eit anna isdekt skard til Mirador Hill i sør-sørvest. Fjellet ligg oppom Johnsonsbreen i nordvest og vest, Huntressbreen i aust, og False Bay i sør.
Fjellet er kalla opp etter kaptein William Napier, på skonnerten «Venus», frå New York, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-21.
Fjellet ligg 2,5 km søraust for Charrúein rygg, 3,21 km sørvest for Willan Nunatak, 6,79 km nordvest for St. Cyril Peak og 2,2 km nord-nordaust for Moores Peak.
Mount Balch
Mount Balch er eit fjell med fleire spisse fjelltoppar, det høgaste på 1105 moh, mellom Mount Peary og Mount Mill på Kiev Peninsula, på vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen i 1908–10 under Charcot og vart namngjeven av han etter Edwin Swift Balch, ein amerikansk forfattar og autoritet på utforsking i Antarktis.
Naoya Kikuchi
er ein japansk fotballspelar.
And the Address
«And the Address» er ein song av den engelske rockegruppa Deep Purple. Han kom ut på debutplata deira Shades of Deep Purple og i 2020 på albumet deira Whoosh!.
Tidleg historie
Låten er den aller første bandet komponerte. Han vart skriven av Ritchie Blackmore og Jon Lord før gruppedanninga, men dei to visste at dei snart ville få eit band saman, då dei hadde vorte hyra av musikaren Chris Curtis for å få i gang noko. Curtis hadde nemleg møtt Lord då han var på jakt etter nokre studiomusikarar. Lord fekk snart høyra om ein ung gitarist ved namn Ritchie Blackmore, tilsynelatande med eit eksepsjonelt talent, frå bassisten Nick Simper som òg skulle bli med i Deep Purple.
Komposisjon
Samarbeidet til duoen med Curtis fungerte likevel ikkje, då sistnemnde hadde ein tendens til å vera altfor styrande og «sjefete». Lord og Blackmore heldt fram med å jobba saman, ettersom dei likte å spela saman. Snart var dei på jakt etter andre musikarar slik at dei kunne starta eit band. I desember 1967 heime hos Jon Lord i London diskuterte han og Blackmore høvet for eit potensielt prosjekt saman. Det var på denne tida dei byrja å skriva nokre låtar: «And the Address», deretter «Mandrake Root» (opphavleg ein instrumentallåt som etter kvart skulle få tekst).
Sjølve låten opnar med ein orgelintro og fire powerakkordar, etterfølgd av eit hovudtema som blir gjenteke to gonger. Deretter følgjer gitarsolo, hovudtema, orgelsolo og hovudtema som avslutning.
Innspeling og fortsetjing
Etter at besetninga til bandet var på plass, byrja dei innspelinga av albumet Shades of Deep Purple i mai. «And the Address» var den første låten som vart spelt inn, den 11. mai 1968. Etter utgivinga av albumet vart songen spelt på mange konsertar, og han vart spelt fram til utgivinga av The Book of Taliesyn, seinare i 1968. Dette nyare albumet inneheldt ein annan instrumentallåt, «Wring That Neck», òg kalla «Hard Road» i USA. Denne instrumentalen skulle visa seg å bli meir populær enn «And the Address», og derfor vart den droppa til fordel for nykommaren på konsertane. «Wring That Neck» har halde seg på setlistene til Deep Purple gjennom heile karrieren deira. «And the Address» har nesten aldri vorte spelt på konsert etter 1968, men dei fire første power-akkordene skulle seinare fungera som introduksjon til Mark II-låten «Speed King» når han vart spelt live.
Whoosh!'
Ein nyinnspelt versjon av låten dukka opp på Deep Purple-albumet Whoosh!] frå 2020. Den einaste musikaren begge innspelingane hadde til felles var trommeslagaren Ian Paice.
Anne Cecilie Ore
Anne Cecilie Ore er ein norsk dressurryttar som konkurrerer for Hasle Rideklubb. Anne Cecilie Ore har representert Noreg i paralympiske leikar fleire gongar, og i 1996 tok ho to gull på lånt hest. Ore, som er blind, konkurrerer også mot sjåande ryttarar. Ho er busett i Tyskland og arbeider til dagleg som fysioterapeut.
Breinebbkvalfugl
Breinebbkvalfugl, Pachyptila vittata, er ein kvalfugl i stormfuglfamilien som lever ved øyar i Sør-Atlanteren og ved sørlege New Zealand.
Breinebbkvalfuglar har blågrå overside samt lys eller kvit underside. I flukt er ein mørk 'M'-forma figur over venger og rygg synleg, typisk for kvalfuglar. Dei har eit smalt, mørkt haleband, og eit tydeleg kvitt augebryn i kontrast mot eit relativt mørkt hovud. Dette er den største kvalfuglen, ca. 28 cm i kroppslengd og 200 gram i masse.
Dei plukkar det meste av føda frå havoverflata, først og fremst hoppekreps (copepodar) og anna planktoniske krepsdyr, men òg småfisk og blekksprut. Dei minste byttedyra blir silt ut gjennom lamellene inne i overnebbet. Breinebbkvalfuglar kan òg gjere grunne dukk for å fange byttet.Dei kan gjerne samle seg i flokkar under beiting.
Hekkekoloniane ligg på øygruppa Tristan da Cunha i Sør-Atlanteren, rundt sørlege New Zealand inkludert i Fiordland, og på Chatham-øyane sør for New Zealand. Dei er stasjonære, men unge fuglar kan vandre nord til områda ved Australia og Sør-Afrika. På New Zealand hekkar dei i løpet av den australske våren og sommaren, tida frå egglegging til ungen er flygedyktig er ca. 100 dagar.
Verdspopulasjonen var estimert til 15 millionar i 2004, og er rekna å vere minkande grunna introduserte predatorar som kattar og rotter.
Sjabla
Sjabla (bulgarsk Шабла) er ein by og ein kommune i provinsen Dobritsj i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Sjabla og 15 andre busetnader.
Venabu
Venabu er eit fjellhotell i Ringebu kommune i Oppland, som ligg søraust for Flaksjøen ved fylkesveg 27 (Ringebu–Enden).
Hotellet ligg 940 m.o.h. og starta som fjellstove i 1947. I nærleiken av hotellet ligg Venabygd fjellkapell, ein natursteinsbygning frå 1979.
Sjabla
Dei største busetnadene i kommunen er:
Boom av The Sonics
Boom er det andre studioalbumet til det amerikanske garasjerockbandet The Sonics, utgjeve i februar 1966 på Etiquette.
Mottaking
Cub Koda i AllMusic kalla albumet «like eksplosivt og innverknadstungt som debutplata».
Klokkeslekta
Klokkeslekta er ei slekt i klokkefamilien. Plantane har blomstrar i klase eller hovud. Griffelen har tre arr. C. cervicaria og C. patula er toårige, dei andre er fleirårige. Ti artar finst i Noreg.
Matrett
Matrett eller berre rett, er ein særskild måte å tilreia mat på slik at han klar til å etast eller serverast. Eit måltid kan omfatta ein eller fleire rettar. Ved eit større måltid kan ein til dømes servera forrett, ein eller fleire hovudrettar, eventuelle kvilerettar og dessert.
Ein kan finna framgangsmåtar for å laga ulike matrettar gjennom oppskrifter, som ofte blir samla i kokebøker. Nokre rettar kan ha enkle, skildrande namn som viser til viktige ingrediensar eller tilreiingsmåtar, som pannekaker eller steikt flesk. Andre kan ha namn etter eit visst opphav, til dømes staden dei skal ha kome frå, kokken som skal ha kome på dei eller personen dei blei laga til ære for, som biff à la Lindström eller dronning Maud-fromasj/haugesunddessert.
Tileagd
Tileagd (ungarsk Mezőtelegd) er ein kommune i Bihor fylke i Romania.
Busetnader
Tileagd er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:
Joris-Karl Huysmans
Joris-Karl Huysmans (uttalast: ɥis.mɑ̃s), oftast berre kalla '''J.-K. Huysmans'''  var ein fransk forfattar og kunstkritikar, fødd og død i Paris. Han heitte opphavleg Charles Marie Georges Huysmans, men fann seg eit nytt førenamn.
Huysmans vart fødd i nr. 11 (no nr. 9) i rue Suger i sjette arrondissement i Paris, der han budde heile sin barndom. Faren, Godfried Huysmans, var hollandsk og litograf av yrke, og mora, Malvina Badin, var fransk og skolestyrar.
Heile sitt yrkesaktive liv var Huysmans tilsett i innanriksministeriet, frå 1866 og fram til han vart pensjonert. I den siste bolken av livet konverterte han til katolisismen.
Som kunstkritikar var han med på å gjere den impresjonistiske målarkunsten og symbolismen kjend og akseptert i Frankrike, og gjorde sitt til at publikum skulle gjenoppdaga dei såkalla primitive målarane.
Huysmans debuterte som forfattar i 1874 med ei lita samling prosadikt, Le drageoir aux épices. På denne tida var naturalismen i ferd med å bli tonesetjande i fransk litteratur, og Huysmans var blant dei fyrste i den unge generasjonen som slutta seg til Flaubert, Goncourt-brørne og Zola. I 1876 kom hans første roman, Marthe, soga til ei gledesjente, og i 1879 Les soeurs Vatard, ei forteljing om to kvinner som arbeider i eit bokbinderi. Men publiseringa av À rebours i 1884 skulle kome til å representere eit kraftig brot med den naturalistiske estetikken og litterære skulen som Émile Zola hadde skapa. Symbolismen hadde gjort det mogleg å utforske nye tilhøve og sider ved livet, og Huysmans vart den fremste representanten for den estetikken som vart summert opp i omgrepet fin de siècle.
Romanen À rebours skulle få litteraturen ut av naturalismens blindveg og opne nye vegar. I den samanhengen byrja Huysmans òg å sjå på spørsmålet om si eiga personlege religiøse tru, og han lét romanen ende med orda: «Seigneur, prenez pitié du chrétien qui doute, de l'incrédule qui voudrait croire, du forçat de la vie qui s'embarque seul, dans la nuit, sous un firmament que n'éclairent plus les consolants fanaux du vieil espoir».
Jdaydeh
Jdaydeh er ein landsby i Zgharta distrikt i Nord guvernement i Libanon. Innbyggjarane er maronittiske katolikkar.
Aaron Ramsey
Aaron James Ramsey er ein walisisk fotballspelar frå Caerphilly, som sidan 2019 gjer teneste i den italienske klubben Juventus. Han er midtbanespelar, per 1.11.2021 med 69 landskampar for Wales.
Ramsey var Arsenal-spelar i tida 2008-19. Han var då med om å vinne FA-cupen i 2014, 2015 og 2017. Med Juventus vart han seriemeister i 2019 og nasjonal cupmeister i 2021.
Brendan Croker
Brendan Croker er ein musikar frå Leeds som har spelt inn album som soloartist og stundom med bandet The Five O'Clock Shadows. Han var òg medlem av The Notting Hillbillies. Seint i 1980-åra var han medlem i The Mekons og fulltidsmedlem i Sally Timms and the Drifting Cowgirls.
Vangshaugen
Vangshaugen er ei turisthytte i Sunndal kommune i Møre og Romsdal. Hytta ligg 740 moh. i Grødalen, om lag 30 km søraust for Sunndalsøra.
Vangshaugen har 64 senger i sesongen og 16 senger når hytta er ubetent. Hytta høyrer til Kristiansund og Nordmøre Turistforening (KNT).
NM i friidrett 1959
Noregsmeisterskapen i friidrett 1959, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Hamar stadion dagane 14.-16. august 1969. Arrangørar var Hamar Idrettslag og Hedmark Friidrettskrins. Meisterskapen omfatta 19 tevlingar for menn og 11 for kvinner, for sistnemnde ei øving meir enn tidlegare då 400 meter var NM-øving for fyrste gong.
Reidun Buer fekk kongepokal for å ha forbetra den norske rekorden på 200-meter med heile 0,7 sekund, medan Oddvar Krogh sikra seg kongepokal i aller siste omgangen av sleggjekastinga.
200 m
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
1500 m
<br style="clear:both;" />
5 000 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
110 meter hekk
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
1000 meter stafett
<br style="clear:both;" />
Kazuya Yamamura
Kazuya Yamamura er ein japansk fotballspelar.
NM i friidrett 1959
Stavhopp
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
100 m
<br style="clear:both;" />
80 m hekk
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Departement i Colombia
Colombia er ein einskapleg republikk danna av trettito departement, (spansk: 'departamentos') og eit hovudstadsdistrikt (Distrito Capital). Kvart departement har ein guvernør (gobernador) og eit styre (Asamblea departamental), begge valde ved folkerøysting for ein fireårsperiode. Guvernøren kan ikkje velgast att i påfølgjande periodar. Departement er dei administrative hovudinndelingane av landet og blir gjevne ei viss grad av sjølvstyre.
Departement er danna av ei gruppering av kommunar (municipios). Kommunestyret blir leidd av ordføraren (alcalde) og blir administrert av eit kommunestyre (Concejo kommunal), som begge veljast for fire år av gongen.
Colombias urfolksterritorium er oppretta etter avtale mellom regjeringa og dei einskilde urfolkssamfunn. I tilfelle kor urfolksterritorium dekker meir enn eit departement eller ein kommune, vil lokale styresmakter i fellesskap forvalte urfolksråda for slike territorium, som fastsett i artikkel 329 og 330 av grunnlova i Colombia. Urfolksterritorium kan òg ha karakter av kommune viss dei oppfyller krava i loven. Ein finn dei fleste urfolksterritorium i departementa Amazonas, Cauca, La Guajira, Guaviare og Vaupés.
Oversyn over alle departementa
Klikk i kartet for å åpne artikkelen for eit departement.
Riitta-Liisa Roponen
Lassila tok sølv i lagsprinten saman med Pirjo Manninen under Ski-VM 2005 i Oberstdorf, knappe tre sekundar bak den norske duoen Hilde Gjermundshaug Pedersen og Marit Bjørgen. Vinteren 2007 vann ho sin einaste siger i eit individuelt verdscuprenn då ho i Rybinsk gjekk til topps i 15 km fellesstart. Ved verdsmeisterskapen 2007 i Sapporo vart ho verdsmeister på lagsprinten i par med Virpi Kuitunen, dei same to og Aino-Kaisa Saarinen og Pirjo Manninen vann også 4 x 5 km stafett. To år seinare forsvarte dei fire kvinnene VM-tittelen i stafett då verdsmeisterskapen på ski fann stad i Liberec. Sidan vann Roponen bronsemedaljar i 4 x 5 km stafett både i Vinter-OL 2010, VM 2011 og VM 2015, alltid med Roponen på tredje etappe. Femteplassen på 15 km i Sapporo-VM er hennar beste individuelle plassering ein internasjonal meisterskap.
Per 31. desember 2017 hadde Roponen sju (1-2-3) pallplasseringar i individuelle tevlingar i verdscupen i langrenn. Ho vart nummer seks i verdscupen 2007, hennar beste sesong.
Vetti
Vetti er ein fjellgard og ei turisthytte i Årdal kommune i Vestland. Hytta ligg 320 m.o.h. nedst i Utladalen, vest i Jotunheimen.
Like ved Vetti ligg Vettisfossen.
Ed Bicknell
Ed Bicknell ( er ein britisk trommeslagar og manager.
Han arbeidde i tidlege år for Jess Conrad og sidan progrockband som Wishbone Ash. Då Dire Straits fekk platekontrakt i 1977 vart Bicknell manageren deira og heldt fram å vere manager for Mark Knopfler som soloartist i fleire år etter Dire Straits vart oppløyst i 1995.
Han spelte trommer i The Notting Hillbillies danna i 1990 av Mark Knopfler. Dei spelte inn eitt album, Missing...Presumed Having a Good Time.
Vickers Vimy
Vickers Vimy var eit britisk bombefly under første verdskrig. Det vart bygd hos Vickers Aeroplane Company og var konstruert av Rex Pierson.
Mount Baleen
Mount Baleen er eit markant fjell på 910 moh med pyramideform når ein ser det frå Larsenisen, som ligg mellom Rachelbreen og Starbuckbreen på austkysten av Graham Land. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) og er eit av fleire fjell i nærleiken som har kvalrelaterte namn. Baleen er eit engelsk ord for bardekval.
Vickers Vimy
Flyet hadde ei rekkjevidd på 1 500 km, noko som gjorde det i stand til å nå mål i Tyskland med ein bombelast på vel 1 000 kg. Det flaug første gong 30. november 1917. Straks etter slutten på krigen vart produksjonen av ein sivil versjon sett igang. Denne vart namngjeven «Vimy-Commercial». Det vart kalla opp etter Slaget om Vimyhøyden. Flyet var bygd i spant av furu, kledd med duk.
Etter krigen
Vickers Vimy vart brukt av Royal Air Force i Midtausten frå 1919 til 1925, då den vart avløyst av Vickers Virginia
Den første sivile Vimy flaug 13. april 1919, og vart registrert som G-EAAV. Den sivile varianten, Vimy-Commercial, hadde ein større kropp som vart kledd med finér. Den vart produsert mest for eksport.
Vickers Vimy vart brukt i mange førstegangsflyvninger, milom anna i den første atlanterhavsflyvning frå vest til aust, av Alcock og Brown. Dette flyet er verna og står utstilt i London Science Museum.
Ein Vickers Vimy vart òg brukt under den første flyvning frå England til Darwin i Australia med Ross Smith, broren Keith og to mekanikarar som mannskap. Flyet er verna i eit museum i Ross sin fødeby Adelaide. Flytypen vart òg brukt i eit forsøk på å fly frå England til Sør-Afrika, med van Rynevald og Brand som mannskap. Dette flyet havarerte undervegs (flyverne fullførde turen til Cape Town med eit anna fly og fekk difor ikkje den prisen som var sett opp for denne førstegangsflyvningen).
Vimy-kopien
Det er bygd ein kopi og ein flyvedyktig kopi av dette flyet.
I 1969 vart ein kopi bygd av Vintage Aircraft Flying Association i Brooklands. Dette er utstilt i RAF Museum, Hendon i London. Den flyvedyktige kopien vart bygd i 1994 av ei Australsk/Amerikansk gruppe og i 1997 vart den første flyvninga til Australia attskapt. I 1999 vart turen til Cape Town kopiert. Ved begge desse flyvningene vart det lagt opp til å fly så nær den opphavlege ruta som mogleg når det gjaldt val av etappar og mellomlandingar.
Den tredje historiske ferda, som vart attskapt i 2005, var den første av dei tre historiske førstegangsflyninger. Ferda over Atlanterhavet frå New Foundland til Irland. Òg her vart den opphavlege ruta følgt, men flyveren Steve Fossett valde å landa på ein golfbane nær beitemarken som Alcoc og Brown havarerte på 85 år tidlegare.
Nokre data om flyet
Militærutgåva av flyet
Skøyenputten
Skøyenputten er ein innsjø i Østmarka i Oslo. Han ligg like austom markagrensa og busetnaden på Oppsal, og vest for Solbergvann.
Innsjøen har eit areal på 0,0072 km² og ligg 198 moh. Namnet kjem frå Skøyen-gardane.
Knut Ångström
Knut Johan Ångström var ein svensk fysikar og son av Anders Jonas Ångström.
Han grunnla i 1885 det fysiske instituttet ved Stockholms Högskola og var frå 1896 til 1910 professor i fysikk i Uppsala. Ångström konstruerte pyrheliometeret og utførte ei rekkje presisjonsundersøkingar, særleg av emisjons- og absorpsjonspekteret til forskjellige stoff.
Sulafjellet
Sulafjellet er eit fjell som dekker delar av øya Sula på Sunnmøre. Fjellet ligg fritt i god avstand frå dei høgare fjella på fastlandet, og har eit vidt og godt utsyn. Det strekker seg som eit avlangt platå i austvestretning, med snaufjell og vide heiar og myrer oppå. I godt vêr er fjellet lett å nå året rundt. Toppen vert ofte kalla Vardane eller Varden.
Sohar
Sohar (arabisk صُحار, òg skrive Sohār eller Suhār) er hovudstaden og den største byen i Al Batinah Nord guvernement i Oman. Det er ein gammal hovudstad i landet og var ein gong ein viktig, islamsk hamneby, Sohar er òg rekna som den mytiske fødestaden til Sinbad sjøfararen.
I følgje ei folketeljing i 2010 hadde Sohar 140 006 innbyggjarara, som gjer han til den femte største byen i Oman. Utviklinga av Sohar industrihamn i 2000-åra har omgjort byen til eit stort industrisenter i Oman.
Historie
Som den største byen i regionen, er det blitt hevda at Sohar er identifisert som oldtidsbyen Omana, som var nemnt av Plinius den eldre i hans Naturhistorie. Ein trur denne busetnaden har gjeve namn til Oman.
Mange av innbyggjarane i Sohar kjem frå Al-Alawi-stamma.
Takuji Yonemoto
Takuji Yonemoto er ein japansk fotballspelar.
Needle Peak på Livingston Island
Needle Peak er eit spisst, svart fjell på 370 moh. som ligg på vestsida av Brunow Bay på sørkysten av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane. Det ligg søraust i forberga av Friesland Ridge på Rozhen Peninsula, 1 km sør-søraust for Ludogorie Peak og oppom Prespabreen i vest, Samuel Point i aust og sør, og Brunow Bay i nordaust.
Fjellet vart kalla Barnards Peak på kartet til James Weddell som vart publisert i 1825, men namnet Needle Peak gjeve av eit lag frå Discovery Investigations etter ei kartlegging i 1935 har sidan teke over. Namnet Barnard Point er i dag nytta om eit nes på søraustsida av False Bay.
Jonny Evans
Jonathan Grant Evans, kjend som Jonny Evans, er ein britisk-nordirsk fotballspelar frå Belfast, som sidan 2018 har gjort teneste i Leicester City. Han er midtstoppar og har per 1.4.2022 delteke i 94 av Nord-Irland sine landskampar sidan landslagsdebuten hausten 2006.
Sohar
Klima
Sohar har eit varmt ørkenklima (Köppen si klimaklassifisering BWh) med særs heite somrar og milde vintrar. Her kjem lite nedbør og meir enn halvparten av årsnedbøren kjem i februar, medan somrane er heilt tørre.
Passy Peak
Passy Peak (Vrah Passy) er eit fjell på 510 moh i Vidin Heights på Varna Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Fjellet ligg oppom Panegabreen i søraust, Rose Valley-breen i nordaust, og Saedinenie Snowfield i nordvest. Fjellet er kalla opp etter Solomon Passy som hjelpte bulgarane med å oppgradere St. Kliment Ohridski-basen i 1993-96.
Jonny Evans
Klubbspel
Evans var knytt til Manchester United frå unge år. Hausten 2006 var han utlånt til belgiske Royal Antwerp, frå vinteren 2007 til våren 2008 gjorde han for det meste teneste i Sunderland AFC. Evans fekk sin ligadebut i Manchester United-drakt 21. september 2008. Dei neste sju sesongane tok han plass i midtforsvaret både jamnt og ujamnt, flest ligakampar deltok han i i 2011/12-sesongen. Både i 2009 og 2011 var han med om å vinne ligacupfinalen, dessutan fekk han med seg tre triumfar i Premier League før han i august 2015 vart overført til West Bromwich Albion. Her var Evans fast i fyrsteellevaren i tre år, ein periode som enda med nedrykk til nivå 2. Sommaren 2018 skreiv han kontrakt med Leicester City. 15. mai 2021 sikra han og eit historisk Leicester-mannskap klubbens fyrste FA-pokal.
Passy Peak
Fjellet ligg 1,4 km nordaust for Miziya Peak, 8,6 km sør for Williams Point, 1,6 km vest-nordvest for Madara Peak og 380 m nordaust for Krichim Peak.
Sohar
Industri
Det vert for tida gjort store investeringar i Sohar, særleg i hamna i Sohar. Hamna vart grunnlagd i 2002 på grunn av den strategiske plasseringa nær Hormuzsundet. Ho vart driven av Sohar Industrial Port Company (SIPC). Dei noverande investeringane har passert 12 mrd. dollar.
Jonny Evans
Landslagsspel
Evans landslagsdebuterte 6. september 2006, då Nord-Irland på heimebane slo Spania 3 – 2 i EM-kvalifiseringskamp. Han spelte alle fire kampane då Nord-Irland deltok i Fotball-EM 2016 i Frankrike, ei turnering der laget rauk ut etter tap 0–1 mot Wales. I april 2022 står han bokført med 94 landskampar og 4 landslagsmål.
Sohar
Idrett
Sohar Regional Sports Complex er hovudareanen for idrett i byen.
Kuleledd
Ein enartrose (articulatio cotylica) er ein type kuleledd der leddpanna dekker meir enn halve leddhovudet. Hofteleddet er ein enartrose.
Døme på kuleledd finn ein i hofta, der lårbeinshovudet kviler i den koppaktige leddpanna til bekkenet, og i skulderleddet i skuldra, der humerushovudet kviler i cavitas glenoidalis på skulderbladet. Det kan nemnast at skuldra også inneheld sternoklavikularleddet, som er eit sadelledd.
Xbox Live
Xbox Live (varemerkeverna som Xbox LIVE ) er ei direktekopla leveringsteneste for fleirspelarmodus spele- og digitale medium. Tenesta er oppretta av og vert driven av Microsoft Corporation og er for tida den einaste direktekopla speletenesta for konsollar der brukarar må betale for å spele fleirspelarmodus gaming. Tenesta var fyrst tilgjengeleg for Xbox-konsollen i november 2002. Ein oppdatert versjon var tilgjengeleg for Xbox 360-konsollen etter at systemet blei lansert i september 2005. Tenesta er ein konkurrent til Sonys PlayStation Network.
Tenesta var utvida i 2007 for Windows-plattforma, og vart kalla Games for Windows – Live, noko som gjer dei fleste aspekt av systemet tilgjengeleg på Windows-maskinar. Microsoft har annonsert planar om å utvide live til andre plattformer, til dømes mobiltelefonar, som ein del av Live Anywhere-tiltaket. På det nye mobile operativsystemet til Microsoft, Windows Phone, er Xbox Live- funksjonen med i Windows-telefonar som vart lansert frå slutten av 2010. Xbox Live vart avslutta for den originale Xbox-konsollen i mai 2010.
Vinjestova
Vinjestova er ei hytte i Vang kommune i Oppland, like ved Eidsbugarden ved vestenden av Bygdin i Jotunheimen. Hytta vart bygd av Aasmund Olavsson Vinje og Ernst Sars saman med to andre i 1868 og var den fyrste hytta i Jotunheimen.
Orontes
Orontes eller Asi (arabisk العاصي, ‘Āṣī; tyrkisk Asi) er ei elv i Libanon, Syria og Tyrkia.
I antikken var ho den viktigaste elva i Levanten, og vart òg kalla Drako, Tyfon og Aksios.
Namnet «Orontes» er den greske forma av det iranske namnet, Haeravanta, som tyder 'den grandiose'.
Elveleiet
Orontes spring ut i Labweh på austsida av Bekaadalen, nær kjelda til den sørovergåande Litani, og renn nordover, parallelt til kysten. Ho fell 600 meter gjennom ei berglendt kløft. Etter kløfta renn ho ut i Homssjøen, som har eksistert etter at elva vart demd opp i antikken. Dalen vert så vidare i det rike distriktet Hamah (Hamaih-Epiphaneia), og nedanfor dette området ligg det vide landskapet Amykes, med antikke stader som Apamea og Larissa. Denne sentrale Orontesdalen endar i klippene Jisr al-Hadid, der elva svingar vestover og ut på Antiokasletta.
To store sideelvar frå nord, Afrin og Karasu, munnar ut i elva via den tidlegare Antiokasjøen, som no er drenert via kunstige kanalar (Nahr al-Kowsit). Ho renn nord for det moderne Antakya (i antikken Antioka) og så sørvestover gjennom ei kløft (som i antikken vart samanlikna med Tempe), og fell så 50 meter dei neste 15 km mot sjøen like sør for den vesle hamne byen Samandağı (tidlegare Svedia, i antikken Selevkia Pieria), etter ei total lengd på 240 km.
Historie
Orontes var ikkje farbar og vart lite nytta til kunstig vatning, og er derfor hovudsakleg historisk viktig fordi dalen høvde godt for reiser frå nord til sør. Vegane frå nord og nordaust møttest i Antioka, og følgde elva opp til Homs der dei bygde Al-Rastan-dammen. Frå her gjekk vegane til Damaskus og til Syria og sørover. Armear på veg til og frå Egypt har passert gjennom denne dalen til alle tider. Ved Orontes vart slaget ved Kadesh utkjempa under Ramesses II (1279–1213 fvt.). Slaget ved Qarqar vart utkjempa i 853 fvt., då ein armè frå Assyria, leia av kong Shalmaneser III, møtte ein alliert arme av 12 kongar leia av Hadadezer av Damaskus. I 637 evt. vart slaget ved Jernbrua utkjempa mellom styrkane til Rashidun-kalifatet og Austromarriket nær Jernbrua over elva, som vart laga av romarane.
Orontes har lenge vore ei grense. For egyptarane markerte ho den nordlege grensa i Amurru, aust for Fønikia. For krossfararane på 1100-talet vart Orontes den permanente grensa mellom Fyrstedømet Antioka og Aleppo.
Den franske forfattaren Maurice Barrès (1862–1923) skreiv om elva i verket Un Jardin sur l'Oronte.
Overvekt
Overvekt er ein tilstand der kroppen har for store energilager i form av feittvev. Den lagra energien er lik skiljet mellom inntak av energi og det samla energiforbruket til individet. Dei siste tiåra har ein sett ei monaleg auke av overvekt i industriland, noko som kan koma av endra livsstils- og kosthaldsvaner.
Overvekt aukar risikoen for ei rekkje sjukdommar som diabetes type 2, høgt blodtrykk, angina pectoris, hjarteinfarkt, hjerneslag, gallestein og kreft i tjukktarmen. I tillegg aukar faren for sjukdommar i skjelettet, musklane og ledda som fylgje av unaturleg høg tyngd på lekamen. Overvektige personar lir ofte av psykiske problem, som depresjonar, og kan også oftare bli plaga av sjukleg snorking. Dei alvorlege komplikasjonane som fylgjer av overvekt gjer det viktig å finna verksame former for læking.
Erfaringar har vist av vektreduksjon sjeldan lukkast dersom fysisk aktivitet ikkje går inn i opplegget for behandlinga. Fysisk aktivitet vil ofte redusera trongen for feit mat, slik at det blir lettare å leggja om kosthaldet til å ha meir karbohydrat og grønsaker. Ved sida av aktivitetar som stimulerer kondisjon, kan gruppebehandling hjå psykolog vera til hjelp for mange. Ein kjenner ikkje til medikamentell behandling som fører til varig vektreduksjon.
Klassifisering
For å vurdera graden av overvekt kan ein rekna ut kroppsmasseindeks (KMI eller BMI). Denne er definert som ein brøk der teljar er vekt i kg, og nemnar er høgda oppgitt i meter i 2. potens (kg/m2). Systemet vart skapt på 1900-talet av den belgiske statistikaren Adolphe Quetelet for å rekna ut under- og overvekt.
KMI på over 25 blir sett på av det amerikanske kreftforskningsinstituttet som overvekt. Ein BMI på over 30 blir sett på som feitleik grad I, og ved 40 har ein ei ny grense - feitleik grad III. KMI på mellom 18,5 og 25 reknar ein som det ideelle helsemålet, mens ein person med BMI på under 20 blir av mange andre kjelder rekna for å vera undervektig. I Noreg i dag er personar med ein KMI på over 40 definert som kronisk sjuke. Desse personane har då krav på hjelp til behandling frå det offentlege via fastlegen.
Storklokke
Storklokke er ei blomsterplante i klokkeslekta i klokkefamilien. Planta vert kring 80 cm høg, ofte meterhøg. Stengel og blad er oftast snaue. Blomstrane er først opprette, men heng litt til slutt. Begerflikane sprikjer utover. Kron aer fiolett, bleikblå eller kvit og fire-fem cm lang.
Arten er utbreidd i Europa og Asia. Storklokke veks i Noreg nord til Ofoten, og blomstrar kring juli månad på våte stader i skog og lier. Ho er funnen opp til 700 moh.
Maria Karolina av Austerrike
Maria Karolina av Austerrike var dronning og de facto regent av Napoli og Sicilia som kona til kong Ferdinand IV.
Liv
Maria Karolina blei gift med kong Ferdinand av Napoli og Sicilia i 1768. Ekteskapet var blitt arrangert som eit vilkår for ein allianse mor hennar hadde gjort med far til Ferdinand, om at ei av hennar døtrer skulle gifta seg med hans son. Ingen av ektefellane var tiltrekte av den andre, men dei levde saman og fekk ei rekkje barn som kunne fortsetja arvelinja.
Kort tid etter at ho kom til Napoli tok Maria Karolina kontroll over hoffet, og skipa ein salong vitja av lærde som Gaetano Filangieri, Domenico Cirillo og Giuseppe Maria Galanti. Etter kvart fekk ho meir innverknad ved hoffet, og etter å ha fødd ein son i 1777 fekk ho plass ved riksrådet. Ektemannen var lite interessert i styre og stell. Han hade støtta seg på råd frå faren Karl III av Spania gjennom ministeren sin Tanucci, men Maria Karolina fekk Ferdinand til å avsetja denne i 1776 og fekk markien av Sambuca innsett i staden.
Politikken til Maria Karolina gjekk ut på å gje landet ei stormaktsstilling, å frigjera det frå spansk innverknad og å alliera det med Austerrike. Ho var ein sterk motstandar av den franske revolusjonen og det påfølgjande Napoleon-regimet. Gjennom vennskapen med den engelske ambassadørfrua Emma Hamilton og Lord Nelson nærma ho seg Storbritannia.
Dronninga fekk aukande motstand frå folket og adelen, som oppfatta henne som ein utlending som hadde teke over kontrollen i landet. I 1799 førte eit opprør i Napoli til at riket blei delt og familien måtte flykta til Sicilia. Opprøret blei slått ned, men familien blei verande på Sicilia. I 1806 blei Ferdinand avsett som konge av Napoli av Napoleon. Maria Karolina mista makta over Sicilia då Ferdinand abdiserte til fordel for sonen i 1812. Ho drog tilbake til fødelandet Austerrike, der ho døydde i 1814.
Maria Karolina støtta fleire tysk-sveitsiske kunstnarar. Fremst av desse var Angelika Kauffmann, som måla fleire bilde av dronninga og familien hennar, og underviste døtrene hennar i teikning. Dronninga støtta også landskapsmålaren Jacob Philipp Hackert, som blei gjeven ein fløy i slottet i Francavilla.
Kjelder
www.treccani.it/enciclopedia/maria-carolina-d-asburgo-lorena-regina-di-napoli
Sweet Child
Sweet Child er eit dobbeltalbum frå 1968 av det britiske folkrockbandet Pentangle: Terry Cox, Bert Jansch, Jacqui McShee, John Renbourn og Danny Thompson. Den eine plata var eit konsertopptak frå Royal Festival Hall, som fann stad den 29. juni 1968: Den andre var spelt inn i studio. Materialet er det mest vidtspennande av alle albuma til Pentangle og inneheld folkeviser, jazzklassikarar, blues, tidlegmusikk og Pentangle sine eigne songar.
Av dei tradisjonelle songane finn ein spiritualen «No more my Lord» (kjend i somme versjonar som «Never turn back»). Her er songen understøtta av eit nesten melodisk trommemønster av Cox, medan McShee syng. «Watch the Stars» er ein annan tradisjonell amerikanske song, sungen som ein duett mellom McShee og Renbourn, som òg akkompagnerer med fingerspel på elektrisk gitar. «The Time Has Come» er ein song som høyrer til folkesjangeren, men er skriven av visesongaren Anne Briggs. Britisk folkemusikk er representert med «So Early in the Spring», «Sovay», den skostke «I Loved a Lass», «The Trees They do Grow High» og «Bruton Town».
Albumet inneheld to stykke av jazzmusikaren Charles Mingus. Den eine er «Goodbye Pork Pie Hat», Mingus si hyllest til Lester Young, fritt tolka som ein gitarduett av Jansch og Renbourn, som dei tidlegare hadde spelt i lag på albumet Bert And John. Den andre er «Haitian Fight Song», spelt som ein dramatisk solo av Thompson på kontrabass.
McShee og Renbourn syner at dei kan blues med ein livleg versjon av Furry Lewis-songen «Turn your money green», der Renbourn spelar gitar. Det andre bluesnummeret er «I've Got a Feeling», som er basert på ein standard 12-takts struktur, men som er i ein uvanleg 3/4-takt. Renbourn speler eit par stykke med tidlegmusikk, mellom anna William Byrd sin «Earl of Salisbury's Pavan», der Cox spelar klokkespel.
Av bandet sine eigne komposisjonar finn ein nokre solostykke, som Jansch sin «A Woman like You»" og Cox sin «Moon Dog». Sungen av Cox med seg sjølv på trommer, er det ei hyllest til den blinde amerikanske gatemusikanten Moondog. Her er òg nokre instrumentalar, «No Exit», «In Time», «Hole in the Coal» og «Three Part Thing».
Tekstreferat
i eit tekstreferat skal du vere usyneleg. Du skal ikkje skrive i eg- form. Men du må vise til teksten du refererer frå, og til forfattaren. Då kan du skrive at artikkelforfattaren seier/hevdar/ meiner... Du kan sitere frå teksten.
Fylkesveg 5 i Aust-Agder
Fylkesveg 5 i Aust-Agder går mellom Søndeled og Hasåsmyr i Risør kommune. Vegen er 1,3 km lang.
Kimpa Vita
Dona Beatriz Kimpa Vita Nsimba var ein kongolesisk profet og kristen leiar. Tittelen «Dona» viser at ho var fødd inn i ein overklassefamilie i Kongoriket. Ho fekk seinare namnet Beatriz etter den katolske helgenen. Ho etablerte si eiga kristne rørsle, antonismen, som lærte at ho var ein inkarnasjon av den heilage Antonius frå Padova og at Jesus Kristus og andre tidlege kristne var frå Kongoriket.
UNESCO har inkludert Kimpa Vita i sitt oversyn over viktige kvinner i afrikansk historie.
Bakgrunn for antonismen
Då krigane mot portugisarane auka i Kongoriket i siste halvdel av 1600-talet, gjekk kongeriket i oppløysing. Det vart delt opp i små territorium som vart styrt av krigsherrar og medlemmer av den gamle kongolesiske overklassen. Minnet om stordomstida til Kongoriket levde likevel vidare, og fleire folkelege rørsler oppstod, ut frå folks ønske om å attskapa den tidlegare stordommen i kongedømmet.
Katolisismen hadde vore praktisert i Kongo både blant overklassen og resten av folket sidan 1400-talet, og folket, som verken hadde politisk eller militær makt, knytte håpet sitt til at den heilage treeininga og katolske helgenar skulle redde landet og gi det tilbake si tidlegare makt og ære. Dette vart dermed drivkrafta bak fleire av dei nye åndelege og religiøse rørslene som oppstod.
Antonismen
Den viktigaste av dei mange nye rørslene var antonismen, som vart grunnlagd av Kimpa Vita. I 1704 vart ho sjuk og hevda at ho var besett av ånda til den heilage Antonius, som etter dette tok opp problema til kongeriket gjennom henne. Ho hadde frå tidlegare opplæring som ein nganga marinda, eit menneske som rådfører seg med den åndelege verda for å løysa verdslege problem. Som medium for heilage Antonius preika og arbeidde ho for ei revitalisering av kongedømmet gjennom ein visjon av katolisismen som var sterkt knytt til kongolesisk historie og geografi. Den heilage kommunikasjonen ho hadde med Himmelen, avslørte at det fanst ein afrikansk heilag familie. Ifølgje denne visjonen vart Jesus fødd i M'banza Kongo og døypt i den nordlege provinsen Nsundi. Mora til jomfru Maria var ein slave av den kongolesiske adelsmannen Nzimba Mpangi. Kimpa Vita lærte òg bort nye versjonar av Ave Maria og Salve Regina som var meir relevante for ein kongolesisk tankegang.
Tilhengjarane av antonismen meinte at den heilage Antonius frå Padova skulle bli Kongorikets redning. Kimpa Vita anerkjende Pavens autoritet, men var i opposisjon til dei europeiske misjonærane, og gjennom antonismen forkynte ho ein kristendom som var tilpassa kongolesiske tradisjonar.
Ho slo seg ned i hovudstaden M’banza Kongo, som var lagt i ruinar etter borgarkrigane i 1660-åra. Dei mange tilhengarane hennar bygde opp byen igjen, etter at Kimpa Vita hadde forkynt at dette var Guds vilje. Frå hovudsetet sitt i M’banza Kongo sende ho ut emissærar for å spreia læra si, og påverka og oppfordra herskarane i dei mange småstatane til å samlast under éin konge. Kongen følte likevel at ho var ein trussel mot hans makt, med dei mange tilhengarane sine, og i samråd med misjonærane fekk han henne dømd som kjettar. Ho vart brunnen på bålet i 1706, saman med det vesle spedbarnet sitt som, ifølgje henne sjølv, ho var vorte svanger med ved sin eigen verneengel.
Antonismen overlevde grunnleggjaren sin. Den kongolesiske kongen Pedro IV brukte rørsla til å sameina og fornya kongeriket. Kimpa Vita sine idear levde blant bøndene, og dukka opp i ulike messias-kultar heilt til rørsla to hundreår seinare fekk ny form under den kongolesiske predikanten Simon Kimbangu (1887–1951). Han grunnla den nyreligiøse rørsla kimbanguismen. Han hevda ikkje å vera inkarnasjonen av St. Antonius, men av Den heilage ande.
Petrich Peak
Petrich Peak (Vrah Petritsj) er eit isdekt fjell med ei høgd på 760 moh sentralt i Bowles Ridge på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis, som er kalla opp etter byen Petritsj sørvest i Bulgaria.
Fjellet ligg 400 m aust for Ticha Peak, 1,98 km sørvest for Melnik Peak og 1,5 km vest for toppen av Asparuh Peak.
Kokepunktsforhøging
Kokepunktsforhøging er den mengda grader kokepunktet til ei væska vert auka med med når ei viss mengd stoff vert løyst i væska. For éi og same væske er kokepunktsforhøginga proporsjonal med den løyste mengda molekyl per volumeining væske. Dette tilhøvet kan brukast til å avgjere den relative molekylmassen til det løyste stoff.
Bankya Peak
Bankya Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 840 moh i Korten Ridge aust for Lanchester Bay og vest for Sabinebreen på Davis Coast i Graham Land i Antarktis.
Fjellet er kalla opp etter byen Bankya vest i Bulgaria.
Bankya Peak ligg 5,28 km sør-søraust for Wennersgaard Point, 6km nordaust for Milkov Point, 4,36 km nord for Chanute Peak og 6,35 km vest-nordvest for Velichkov Knoll.
Bartholin Peak
Bartholin Peak er eit kjenneleg fjell nær nordenden av Boyle Mountains i Graham Land. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1958 etter Erasmus Bartholin frå København som skreiv den første vitskaplege skildringa av snøkrystallar i De Figura Nivis Dissertatio i 1661.
Marcus Cliffe
Marcus Cliffe er ein engelsk musikar, i dag bassist i The Manfreds, eit gjenforeiningsband av 60-talsgruppa Manfred Mann (utan Manfred Mann sjølv). Han har òg arbeidd med mellom andre Brendan Croker, Mark Knopfler, Eric Clapton og Rod Stewart. Marcus er òg medlem av jazztrioen PBD i lag med Mike Hugg