cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NM i alpine greiner 2009
Noregsmeisterskapen i alpine greiner 2009 vart avvikla på Oppdal i Sør-Trøndelag i tida frå 18. til 21. mars, med Oppdal Idrettslag som arrangør, og på Geilo i Buskerud. Iver Bjerkestrand vart tildelt kongepokalen for sigeren i storslalåm-tevlinga på Geilo.
Slalåm
Dato: 21. mars
Stad: Oppdal
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
Dato: 18. april
Stad: Geilo
<br style="clear:both;" />
Innsjøar i Tyrkia
Innsjøar i Tyrkia er eit oversyn over naturlege og kunstige innsjøar i Tyrkia.
NM i alpine greiner 2009
Vidlåm
Dato: 20. mars
Stad: Oppdal
<br style="clear:both;" />
Utfor
Dato: 19. mars
Stad: Oppdal
<br style="clear:both;" />
Superkombinasjon
Dato: 20. mars
Stad: Oppdal
<br style="clear:both;" />
Slalåm
Dato: 19. mars
Storslalåm
Dato: 19. april
Ringdans
Ringdans er ein kollektiv dans der ei gruppe dansarar dannar ein ring, halvring eller bøygd linje og dansar til musikalsk akkompagnement. Han kan dansast av alle utan at ein treng danna par. Til skilnad frå i linjedans held dansarane i kvarandre ved å halda kvarandre i hendene eller fingrane, ha armane på skuldrene til kvarandre eller liknande. Dansane kan vera svært enkle ved at ein går rundt i ring, eller ha meir kompliserte trinn. Dei kan vera rolege eller ville, og kan til dømes vera del av ei markering eller ei form for meditasjon. Ringdans er ein eldgammal dansetradisjon som finst i mange kulturar og blir utført ved spesielle høve, seremoniar, ritual og sosialt samvær. Ein kan dansa dei til ei rekkje ulike musikksjangrar og rytmar. Moderne ringdansar kan nytta ulike tradisjonelle folkedansar, særleg frå Europa og Det nære Austen, med nyleg utforma koreografiar til gammal og ny musikk. Det finst også eit aukande repertoar av nye ringdansar til klassisk musikk og moderne popsongar.
I Want You, I Need You, I Love You
«I Want You, I Need You, I Love You» er ein popsong skriven av Maurice Mysels og Ira Kosloff. Han er mest kjend som den sjuande singelen til Elvis Presley for RCA. Denne vart gjeven ut i mai 1956, og vart den andre singelen til Presley som nådde toppen av country-lista og tredjeplassen på Billboard Top 100-lista.
Ringdans
Utbreiing
I dag finn ein ringdanstradisjonar i fleire kulturar, som arabisk (Levanten og Irak), israelsk, assyrisk, kurdisk, tyrkisk, armensk, aserbajdsjansk, maltesisk og balkansk. Runddans har også hatt ei historisk viktig rolle i Bretagne, Catalonia og Irland, Sør-Amerika (særleg Peru), Tibet og blant nordamerikanske urfolk (sjå ghost dance). Ringdans kan også brukast i ulike religiøse tradisjonar, som i den engelske kyrkja og i muslimske dhikr-dansar.
I Want You, I Need You, I Love You
Innspeling
I april 1956 rapporterte Variety Magazine at den sjette singelen til Presley for RCA Victor, «Heartbreak Hotel», hadde selt ein million eksemplar. RCA Victor-produsenten Steve Sholes ønskte ein sterk singel for neste utgjeving, men det var ikkje så mange innspelingar att. Sidan Presley var oppteken på ein turné, ønskte Sholes han attende i studio så snart som mogeleg. Presley og bandet hans bestilte eit lite propellfly til Nashville for ein innspelingsdag mellom konsertane.
Ringdans
Balkan
Gravsteinar frå mellomalderen i Bosnia og Hercegovina kjende som stećci (eintal stecak) frå 1100- til 1500-talet kan ha teikningar av figurar som likner kjeder av dansarar. Dei viser vanlegvis menn og kvinner som dansar saman, men av og til berre grupper av eitt kjønn.
I Want You, I Need You, I Love You
Innspeling
På veg frå Amarillo fekk flyet motorproblem og fall kraftig fleire gonger. Då dei kom til Nashville morgonen 14. april var alle fire stressa. Presley kom til studio utan nye idear og måtte derfor bruke eit av forslaga til Sholes, som var «I Want You, I Need You, I Love You». Innspelinga gjekk ikkje bra på grunn av opplevinga tidlegare på dagen, og dei prøvde 17 opptak i løpet av tre timar, utan eit forsøk som sat. Sholes valde å sende Presley og bandet heim.
Ringdans
Sentral-Europa
Ein ringdans frå Tyskland kalla Reigen er kjend frå 900-talet, og kan ha utvikla seg frå dansar ein dansa ved tidlege kristne høgtider. Dansing rundt ei kyrkje eller eit bål blei ofte fordømt av kyrkjeleiarar, noko som berre understreker kor populært dette var. Ein kjenner også til ringdansar frå Tsjekkia frå 1400-talet. Ein dansa gjerne rundt tre i midten av landsbyane.
I Want You, I Need You, I Love You
Innspeling
Etter innspelinga lytta Sholes på opptaka igjen. Han var ikkje nøgd med resultatet av det han meinte var ei uprofesjonell og mislukka innspeling. Det hadde kosta 1000 dollar å fly Presley og bandet inn, og Sholes let manageren til Presley, Colonel Tom Parker, få vite at han var misnøgd og ønskte ei ny innspeling så snart som mogeleg. Han visste at Presley var travel og at det kunne ta månader før RCA Victor fekk han attende i studio. Han gjorde derfor noko uvanleg og som oftast vart mislukka i 1950-åra. Sholes tok delar av to opptak han likte (opptak 14 og 17), kutta dei og limte dei saman til eit opptak han likte. Redigeringa hans var så saumlaus at ingen kunne sei at det var frå to forskjellige opptak.
Ringdans
Middelhavsområdet
På 1300-talet skildra Giovanni Boccaccio korleis menn og kvinner dansa ringdans til sin eigen song eller akkompagnert av musikarar. Ei freske i Siena av Ambrogio Lorenzetti, måla i 1338–1340, viser ei gruppe kvinner som dannar ei «bru» i dans akkompagnert av ei kvinner som speler tamburin.
I Want You, I Need You, I Love You
Mottaking
«I Want You, I Need You, I Love You» vart gjeven ut med «My Baby Left Me» på B-sida og kom ut 4. mai 1956. Førehandssalet på over 300 000 var det største i historia fofr selskapet. Då songen kom ut hadde Presley tre songar i Topp 20: «Heartbreak Hotel/I Was the One,» «My Baby Left Me» og «I Want You, I Need You, I Love You». Den 5. juni 1956 framførte Presley songen på The Milton Berle Show, i tillegg til ein tidleg versjon av «Hound Dog» som førte til hysteri i publikum..
Ringdans
Middelhavsområdet
I 1577 skildra Salomon Schweigger ein ringdans ved eit gresk bryllaup han såg i Konstantinopel, hovudstaden i Det osmanske riket. Dansegruppa hadde ein forsongar, og dei andre song, trampa og trødde hardt i bakken.
I Want You, I Need You, I Love You
Mottaking
Singelen gjorde det godt og nådde tredjeplassen på Billboard Top 100 og toppen av countrylista. Presley fekk den andre gullplata si for singelen med eit sal på over 1,3 millionar eksemplar.
Ringdans
Hora
Hora er ein ringdans frå Balkan som også finst i andre land i nærleiken, som Romania og Moldova. Dansarane held kvarandre i hendene og ringen går, vanlegvis mot klokka, ved at kvar dansar går tre steg ein veg og eitt tilbake. Hora er populær i bryllaupsfestar og til høgtider, og er ein viktig del av underhaldninga på landsbygda. I Bulgaria treng ikkje dansen gå føre seg i ein ring; ein kan også danna ei kjede av dansarar.
I Want You, I Need You, I Love You
Andre versjonar
Jazzfusion/rockegitarist Robby Krieger spelte ein instrumentversjon av songen i 1989 på soloalbumet No Habla.
Ringdans
Kolo
Kolo er ein kollektiv folkedans som er utbreidd i ulike sørslaviske område, som Serbia. Han har namn etter ringen danna av dansarane. Kolo blir dansa av grupper av folk, minst tre og vanlegvis fleire dusin. Dei held armane rundt liva til kvarandre og dannar ein ring. Dansen har nesten ingen rørsler over livet.
Sardana
Sardana er ein ringdans frå Catalonia. Vanlegvis har han ein røynd dansar som leiar. Dansarane held kvarandre i hendene under heile dansen, med armane nedovervende i forma curts og løfta til skulderhøgd i llargs. Dansen stammar frå Empordà-området, men auka i popularitet i heile Catalonia på 1900-talet. Det finst to hovudtypar, den opphavlege sardana curta (kort sardana) og den n yare sardana llarga (lang sardana).
Syrtos og kalamatianos
Syrtos og kalamatianos er greske dansar der dansarane held hender og vender seg mot høgre i ei bogande rekkje. Dansaren heilt til høgre er leiaren. Han kan òg ha soloopptredenar der han  improviserer dyktige rørsler medan resten av rekkja gjer grunnstega.
Kalamatianos er ein populær gresk folkedans i heile Hellas og på Kypros, og blir ofte dansa ved ulike samkome over heile verda. Som dei fleste greske folkedansarblir han dansa i ein ring som går mot klokka. Dansarane held kvarandre i hendene. Hovuddansaren held vanlegvis i neste dansar med eit lommetørkle, slik at han kan utføra meir innvikla rørsler. Stega i kalamatianós er dei same same som i syrtos, men sistnemnde er seinare og meir avmålt, med ein rytme på.
An Dro
An Dro, som tyder 'vendinga', er ein bretonsk ringdans. Dansarane held kvarandre i litlefingeren i ei lang rekkje og svingar armane att og fram medan dei går mot venstre. Armrørslene har fyrst to sirkelforma rørsler som går opp og tilbake, deretter gjer ein ei i motsett retning. Leiaren lengst til venstre i rekkja kan leia henne inn i ein spiral eller bøya henne tilbake mot seg sjølv i mønster på dansegolvet, slik at dansarane kan sjå kvarandre.
Færøysk kjededans
Færøysk kjededans er ein nasjonaldans på Færøyane. Dansen stammar frå mellomalderen, men har berre overlevd på Færøyane fordi han blei bannlyst i andre europeiske land på grunn av det heidenske opphavet sitt. Dansen blir tradisjonelt dansa i ring, men når mange dansarar er med let dei vanlegvis rekkja bøya seg i ringen. Vanlegvis held folk kvarandre i hendene og dannar ein ring der dei tek to steg til venstre og eit til høgre utan å kryssa føtene.
Noreg
Songdans byggjer på færøysk dans, og har ofte form som ringdans. Juletregang er også ein enkel ringdans som er utbreidd over heile landet.
Govend
Govend er ein av dei best kjende tradisjonelle kurdiske dansane. Han skil seg frå mange andre dansar frå Midtausten ved at han blir dansa av både menn og kvinner.
Dabke
Dabke er populær i Libanon, Syria, Palestina, Israel, Jordan og Tyrkia. Den best kjende varianten av dansen er al-shamaliyya (الشمالية). Han blir dansa av ei gruppe menn i ein halvsirkel som held kvarandre i hendene og er leia av ein lawweeh (لويح). Leiaren er forventa å vera særskild rask, nøyaktig og flink til å improvisera. Dansarane synkroniserer trinna sine, og når songarane er ferdig å synga bryt lawweehen laus frå halvsirkelen for å dansa åleine. Dansen blir ofte dansa i samband med familiefeiringar.
Khigga
Khigga er ein av hovuddansane innan assyrisk folkedans. Fleire dansarar held kvarandre i hendene og dannar ei linje eller ein ring. Dei dansar fleire ulike trinn. Leiaren for rekkja held vanlegvis eit tørkle med perler og bjøller som ringlar når det blir rista. Ein kan også bruka ein dekorert stav.
Dansen blir vanlegvis dansa ved bryllaup og gledelege høve. Khigga blir brukt til å ønska brura og brudgommen velkommen til festhallen. Nemninga khigga blir gjerne brukt om alle assyriske ringdansar.
Kochari
Kochari er ein armensk  og aserbajdjansk folkedans som i dag blir dansa av armenarar, assyrarar, aserbajdsjanarar, kurdarar, pontiarar og tyrkarar. Dansarane dannar ein tett ring der dei held hendene over skuldrene til einannan. Nyare variantar av kochari har eit «tremolo-trinn» der ein rister heile kroppen. I Aserbajdsan har dansen raske og sakte delar, og finst i tre variantar. Pontiarar dansar hand-til-skulder mot høgre.
Tamzara
Tamzara er ein armensk, assyrisk, aserbajdjansk og gresk folkedans frå Anatolia. Det finst mange ulike variantar av dansen, med små skilnadar i musikken og trinna, knytt til dei ulike regionane og gamle landsbyane i Anatolia. Som med mange andre anatolske dansar held dansarane kvarandre i veslefingeren. Dei kan tre steg fram, trampa med venstrefoten i bakken og deretter ta tre små steg tilbake. Trinna kan også omfatta hopp og klapping.
Fylkesveg 179 i Aust-Agder
Fylkesveg 179 i Aust-Agder går mellom Skarpnes og Skarpnestangen i Arendal kommune. Vegen er 970 meter lang.
Stornuten
Stornuten eller Mount Maines er eit fjell, 2190 moh, som ligg kring 13 km søraust for Store Hånakken og 10 km vest for Mount Elkins i Napier Mountains i Enderby Land.
Oppdaging og namngjeving
Mount Maines vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeve Stornuten. Det vart fotografert på ny av ANARE i 1956 og det fekk nytt namn av ANCA etter R.L. Maines, som var kokk på Wilkes-stasjonen i 1961.
Potamós på Andikýthira
Potamós (gresk Ποταμός) er ein landsby på øya Andikýthira i Dei joniske øyane i Hellas. Han var hovudsete i den tidlegare kommunen Andikýthira, som i dag inngår som ei kommunaleining i kommunen Kýthira i periferieininga Øyane i periferien Attikí.
Ludovic Fabregas
Ludovic Fabregas er ein fransk handballspelar frå Perpignan. Han vart verdsmeister 2017 og olympisk meister 2021 med Frankrike sitt landslag. Han har elles vunne EHF-meisterligaen i 2018 for Montpellier HB og i 2021 og 2022 for FC Barcelona. Fabregas er linjespelar.
Periferieininga Thíra
Periferieininga Thíra (gresk Περιφερειακή Ενότητα Θήρας, Periferiakí enótita Thíras) er ei av dei 13 periferieiningane i periferien Dei sørlege egeiske øyane. Ho vart oppretta ved den administrative reforma i 2010, og var tidlegare ein del av prefekturet Kykladane.
Periferieininga er sett saman av øyane og kommunane (nummer på kartet) Hovudstaden er Firá (Thíra by).
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferieininga er:
Zero to Infinity
Zero to Infinity ( 02 ∞  ) er det tiande studioalbumet til Gong, gjeve ut i 2000. Som albumet deira Shapeshifter frå 1992, held det fram Gong-mytologien, som byrja med Radio Gnome-trilogien i 1973.
Zero the Hero døyr på Shapeshifter. På Zero to Infinity følgjer ein anda hans i ein lekamfri og virtuell eksistens. I denne perioden vert han ein android, sfæroid Zeroid. Med hjelp av eit rart dyr kalla ein gongalope, får han vite at han ber på all visdomen i verda og praktiserer Lafta-yoga og te-koking. Til slutt vert han eitt med eit Usynleg tempel og har det moro.
Midkiff Rock
Midkiff Rock er eit klippeframspring på ein brei, isdekt rygg mellom Hammondbreen og Swopebreen, 11 km aust-søraust for Mount West i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart kartlagt av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) og av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65). Klippa vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Frank T. Midkiff jr., flymaskinist i US Navy som var helikoptermannskap under Operasjon Deep Freeze 1968.
Dregs of the Earth
Dregs of the Earth er det femte studioalbumet til den amerikansk jazzfusiongruppa Dixie Dregs.
Det vart nominert til Grammyprisen for beste rockeinstrumental.
Medverkande
Dixie Dregs:
Piz Bles
Piz Bles er eit fjell i Oberhalbsteinfjella i Alpane som ligg på grensa mellom Italia og kantonen Graubünden i Sveits.
Fylkesveg 180 i Aust-Agder
Fylkesveg 180 i Aust-Agder går mellom Natvig og Nedenes i Arendal kommune. Vegen er 1,8 km lang.
Johan Dahl
Johan Jakob Dahl var ein norsk offiser og stortingsmann frå Fredrikshald. Han slutta seg til partiet Høgre då det vart danna.
Dahl var son til ein auditør. Sjølv vart han offiser i 1854, og var premierløytnant frå 1857. Sidan vart han i 1867 kaptein i 1. akershusiske brigade og frå 1883 oberstløytnant i bergenske brigade. Han vart utnemnd til oberst i 1889, og i 1891 overført til 2. akershusiske brigade. Han slutta militærtenesta i 1901.
Dahl var Fredrikshald sin representant på Stortinget i valperioden 1883-85. Han var medlem av militærkomiteen.
Han døydde ved Fredrikshald i 1908.
Mark O'Connor
O'Connor er ein særs allsidig fiolinst og komponist som har hatt stor suksess innan både country, bluegrass, jazz, klassisk musikk og tverrmusikalske prosjekt.
Biografi
Han byrja å vinne felekonkurransar som tenåring, og ønskte ein karriere innan musikk. Han studerte under populære fiolinistar som jazzfiolinsten Stéphane Grappelli og felespelaren Benny Thomasson frå Texas, og dette førte til at han fekk turnere med Grappelli, mellom anna ein konsert i Carnegie Hall, før han var 21 år gammal. Han flytta til Nashville i 1983, men det tok han to år før han vart lagt merke til, då the Nitty Gritty Dirt Band hyra han inn til å spele på hitsingelen deira «High Horse».
O'Connor vart brått ein ettertrakta studioartist, og deltok på over 450 album med artistar som Emmylou Harris, Linda Ronstadt, Dolly Parton, Clint Black, Jimmy Buffett og Randy Travis. Han vart eit medlem av gruppene Strength in Numbers, the Dixie Dregs, og the Dregs, og byrja å lage sine eigne album. Kring 1990 slutta han som studiomusikar og byrja å konsentrere seg om sin eigen musikk.
Musikken hans vart stadig meir sofistikert og nytta meir og meir element frå musikk annan enn country, bluegrass og folk, og retta seg meir inn mot klassiske formlar og harmoniar. Det første albumet hans på Sony Classical, Appalachia Waltz, med cellisten Yo-Yo Ma og den allsidige, jazz-orienterte bassisten Edgar Meyer, vart ein stor tverrmusikalsk hit som imponerte klassiske kritikarar med orginaliteten sin. Sidan den gong har O'Connor blitt ein sterkare komponist og fått auka respekt hos forskjellige publikum, i tillegg til eit par Grammy-prisar.
Solokonsertane og orkesterverka hans vert ofte framført av orkester i heile USA, medan verka for kammerorkester stadig får større publikum. Måte han spelar på, først publisert i 2009, har vorte ein av dei mest populære opplæringsseriane som finst for fiolin. O'Connor spelar med sine eigne ensemble, i tillegg til vener, både på scenen og på album, som i 2004 med albumet Crossing Bridges i lag med hans Appalachian Waltz Trio og Double Concerto med Nadja Salerno-Sonnenberg i 2005 og Hot Swing Trio Live in New York.
Komposisjonar
Fullt orkester
Strykeorkester
Strykekvartet
Pianotrio
Duo
Jazz Ensemble
Anniversary, M&W Rag, Stephane and Django, Fiddler Going Home, Gypsy Fantastic, Funky Swing, In The Cluster Blues, Pickles On The Elbow, Swingin’ On The Ville, Sweet Suzanne, In Full Swing.
Forskjellige insstrumentalar (Fele/Bluegrass/Newgrass/Contemporary)
A Bowl of Bula, Across the Ohio Frontier, Beserkley, Bow Tie, Captain's Jig, Cat in the Bag, Changing the Guard, Come Ride With Me, Conversation with a Friend, Cool Winds, Cotton Pickin' Blues, Court Suite, Dance of the Ol' Swamp Rat, Disco Fiddle, Rampsody, Druid Fluid, Ease with the Breeze, Fair Dancer Reel, False Dawn, Fancy Stops and Goes, Flailing, Flight Home, Floating Bridge of Dreams, Fluid Drive, Folktunes, Follow the Scout, From Panama to El Pichincha, Future Man, Get Set, Go, Granny White Special, Hear the Sun Shadows Dance, Hot Tamale, Idle Rain, Improvisations Nos. 1, 2, 3, 4, Inns of Granny White, Inside the Stillness, Into the Walls of Mandoness, Irish Maiden, Johnny's Apple Pie, Light the Fire, Macedonia,. mars of the Pharaohs, Markology, Mark's Ark, Mark's Waltz, Midnight Interlude, My Celebration, Nashville Shuffle Boogie, New Lifetimes, October Impressions, Off to Sea Olympic Reel, On a June Day, One Winter's Night, Pacific Expectations, Pick it Apart, Pickin Parlor Rag, Pickin' in the Wind, Pilgrim's Waltz, Point of Crossing, Queen of the Cumberland, Rampology, Remember Ireland, River Out Back, Road to Appalachia, Rose Among Thorns, Sailor's Jig, Send Rainbows, Shine On, Slopes, Soft Gyrations, Stone from Which the Arch Was Made, Swept Away by Tides, Swing 11:11, Texas Dance Hall Blues, Thai Wat Sai, Thanks and Goodbyes, The Cricket Dance, The Dark Rain, The Emperor's Komponist, The Life and Times of Johnny Appleseed, The Robotic Muso, Three Angel Brides, Through the Lives, Outside the Landscape, Traveler's Ridge, Tubular Explosions, We're Surrounded, When We Talk.
Milan Rock
Milan Rock er ei klippe langs austsida av Landbreen, 3,5 km søraust for Mount Hartkopf i Marie Byrd Land. Det er den sørlegaste klippa nær toppen av isbreen. Ho vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi frå U.S. Navy i 1959-65. Klippa fekk namn av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Frederick T. Milan, ein flymekanikar i US Navy, og medlem i skvadron VX-6 på LC-130-flyet i fleire sesongar. Han var mannskap på den første flyturen midtvinters i Antarktis, den 25. juni 1964.
Mark O'Connor
Komposisjonar
Vokal
Moonshine av Bert Jansch
Moonshine er det åttande studioalbumet til den skotske visesongaren Bert Jansch, gjeve ut i 1973.
16. oktober 2015 gav Earth Recordings ut albumet på nytt.
Albumet vart produsert av den tidlegare bandkollegaren frå Pentangle, Danny Thompson, som òg spelar bass på delar av albumet. Ein annan bassist på albumet var Tony Visconti, mest kjend som produsent for David Bowie. Ralph McTell spelar munnspel på ein song.
Dorohoi
Dorohoi er ein by i Botoșani fylke i Romania.
Busetnader
Dorohoi er ein municipiu (større bykommune) med desse busetnadane:
Julian Schnabel
Julian Schnabel er ein USA-amerikansk kunstmålar og filmskapar. I 1980-åra vart han internasjonalt kjend for «platemåleria» sine — med knuste keramikkplater plasserte på store måleri. Sidan 1990-åra har han fremja sjølvstendig kunsthus-film. Schnabel regisserte Before Night Falls, som vart gjennombrotet til Javier Bardem, som han vart nominert til Oscarprisen for, og The Diving Bell and the Butterfly, som vart nominert til fire Oscarprisar. For sistnemnde vann prisen på Filmfestivalen i Cannes for beste regissør og Golden Globe for beste regissør.
Ștefănești
Ștefănești er namnet på fleire kommunar i Romania:
Jabal Javi
Jabal Javi (arabisk الجبل الجابي) er eit fjell i den omanske enklaven Aturrah, i Dei sameinte arabiske emirata og nær byen Khor Fakkan. Det har ei høgd på 1 056 meter over havet. Fjellet er eit populært turområde.
Det israelsk-palestinske venskapsfjellet
Det israelsk-palestinske venskapsfjellet er eit fjell på 2770 moh. nær Bruceplatået i Antarktis. Det vart klatra og namngjeve i 2004 av åtte mann, fire israelarar og fire palestinarar.
Mhardeh
Mhardeh (arabisk محردة, Maḥarda), òg skrive Muhradah, er ein by nord i Syria i Hama guvernement, kring 23 kilometer nordvest for Hama. Han ligg langs Orontes, nær Ghabsletta. Av stader i nærleiken finn ein Halfaya og Taybat al-Imam i aust, Khitab i søraust, Maarzaf i sør, Asilah og Jubb Ramlah i sørvest, Shaizar, Safsafiyah, Tremseh og Kafr Hud i vest og Kafr Zita og al-Lataminah i nord.
I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Mhardeh eit folketal på 17 578 i 2004. Han er senteret i Mantiqat Mħardeh, eit av dei fem distrikta i Hama guvernemen, og nahiyah («underdistrikt») Mhardeh, som består av 21 stader med eit samla folketal på 80 165 i 2004. Innbyggjartalet i Mhardeh vart i 2010 estimert til 22 442. Innbyggjarar er hovudsakleg kristne.
Innbyggjarane i Mharda driv hovudsakleg med jordbruk, industri og handel. Utdanningsnivået skal vere høgt. Klimaet i byen er mildt om somaren og stundom fell det snø om vinteren.
Orontes vart nyleg demd opp 3 kilometer nord for byen, og Mhardehdammen på Ghabsletta vert nytta til å produsere vassenergi. Mhardeh har ei historie attende til hellenstisk tid og tida kring Apamea. Det mest kjende arkeologiske funnet frå denne perioden i området er eit gammalt tempel med steindører og søyler med korintisk bokstavar, som seinare vart omgjort til ei kyrkje.
Ghada Shouaa, den første syriske idrettsutøvaren som vann ein olympisk gullmedalje, vart fødd i Mhardeh, og det same vart patriarken Ignatius IV av Antiokia.
Mhardeh er den næraste større byen til Tremseh der drapa fann stad 12. juli 2012. Additionally, a suicide bomber killed three civilians and one security officier in Mhardeh on 14. juli 2012.
Bocktenhorn
Bocktenhorn er eit fjell i Albulafjella, i Graubünden i Sveits.
Besigheim
Besigheim er ein by og ein todelt kommune i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland, 13 km nord om Ludwigsburg og 15 km sør om Heilbronn. Kommunen omfattar 16,8 km² og hyser i alt 12 909 ibuarar i 2022.
Byen Besigheim ligg ved åmotet mellom Neckar og den mindre elva Enz. Han voks fram på 1100-talet og er nasjonalt kjent for gamlebyen med mange bindingsverkshus frå mellomalderen.
Vaihingen an der Enz
Vaihingen an der Enz er ein by og ein kommune i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland, 15 kilometer vest om Ludwigsburg og 24 kilometer nordvest om Stuttgart. Kommunen er 73,4 km² vid med om lag 29 000 ibuarar. Byen ligg på austbreidda av elva Enz.
Byen Vaihingen voks fram i mellomalderen.
Mount Murchison i George V Land
Mount Murchison er eit kuppelforma, stort sett snødekt fjell, 565 moh, på vestsida av Mertzbreen, kring 11,5 km sørvest for toppen av Buchanan Bay. Det vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav det etter Roderick Murchison frå Melbourne, som støtta ekspedisjonen økonomisk.
Tølt
Bakgrunnsstoff
Ambling
Steinheim an der Murr
Steinheim an der Murr er ein by og ein kommune i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen med 12 000 ibuarar og eit flatemål på 23,2 km² ligg ved elva Murr, 9 kilometer vest om Ludwigsburg.
Steinheim er vide kjend for funnet av Homo steinheimensis i 1933. Den kringom 250 000 år gamle hovudskallen er det tredje eldste funnet i Europa frå den tidlege historia til mennesket.
Or HaNer
Landsbyen vart grunnlagd i 1955–57 som ein gard som tilhøyrte selskapet Yitzur UFitu'ah. Grunnleggjarane var frå Gordoniya, Dror og HeHalutz-rørslene, dei fleste immigrantar frå Argentina og Chile. Mange kom frå kibbutzen Giv'ot Zaid.
I 2012 hadde han 612 innbyggjarar.
Acid Motherhood
Acid Motherhood er det ellevte studioalbumet til Gong, gjeve ut i 2004. Besetninga på dette albumet var ei blanding av det nyare Gong, University of Errors (gitaristen Josh Pollock) og Acid Mothers Temple (Kawabata Makoto og Cotton Casino). Det er det einaste studioalbumet til Gong utan saksofon og med tre gitaristar.
5. serierunde i Tippeligaen 2000
'''Den 5. runden i Tippeligaen 2000''' vart utført med seks kampar onsdag 3. mai og ein kamp torsdag 4. mai. Stabæk stod for den største sigeren denne runden, og denne sesongen så langt, med 6-1 over Bodø/Glimt. Både Brann og Molde vann sine kampar og hadde berre 11 poeng i toppen av tabellen, med Brann heilt øvst med betre målskilnad.
Matthias Merz
Matthias Merz er ein sveitsisk tidlegare orienteringsløpar frå Menziken. Han vart verdsmeister i klassisk løype i 2007 og fekk stafett-gull under VM 2009.
Aktiv
Merz var heilt suveren då han ved verdsmeisterskapen 2007 i Ukraina slo andremann på klassiskdistansen med nærare 4 enn 3 minutt. På kortdistansen var han nær ved å vinn gull nummer 2, han enda 0,9 sekund bakom franske Thierry Gueorgiou. To år seinare la Merz beslag på bronseplassen på mellomdistansen ved VM i Ungarn. Under VM 2012 ved Lausanne sprang han i mål til sølvmedalje både på den klassiske distansen og kortdistansen, bak høvesvis Olav Lundanes frå Noreg og sin eigen landsmann, Matthias Kyburz.
Merz vart tredjemann i verdscupen i orientering i 2008, 2011 og 2012.
Fylkesveg 3556
Fylkesveg 3556 i Noreg går mellom Helle og Klidningsklev i Arendal kommune i Agder. Vegen er 2,7 km lang.
Fram til 2019 hadde vegen nemninga fylkesveg 182.
Løno i Voss
Løno er ei grend i Voss herad i Vestland. Her er det fleire gardar, og fleire innan Løno-familien bur der. Løno ligg på nedsida av fjellet Lønahorgi og grensar til Lønavatnet. Det er mellom anna mogeleg å eta smalahåve her.
Frå Vossaboka til Kindem: Namnet vert i 1300-talet skrive i Læn og i Lønum. Det vert no sagt Lønó; han búr pao, è tao Lønó, ska tì Løna, sms. Løna-vatné. Namnet er samandrege av ló f. (flat eng ved vatn) og vin (beite), Ló-vin vart til Læn, med fleirtal Lænar, i genitiv Læna, dativ Lænum.
Odd heitte mannen på Løno i 1521. Per Monsson budde der i 1563. Oluf var brukar i 1591. I 1603 var det Oluf og Seersguill, i 1611 Oluf og Svein, i 1614 Oluf, Knut og Lasse, og i 1621 Bård og Lasse.
Vestre Løno gnr. 66: Bnr. 1: Løno; Bnr. 2: Ytre Løno (skilt frå bruk 1 i 1885 til Nils Brynjulvson Løno); Bnr. 3: Blikberget (skilt frå bruk 1 i 1817 til Lars Larsson Hegle); Bnr. 4: Løno (skilt frå bruk 1 i 1891 til Nils Brynjulvson Løno); Bnr. 5: Løno (skilt frå bruk 1 i 1896 til Torstein Knutson Lirhus); Bnr. 6: Moheim (skilt frå bruk i 1898 til til Olav Knutson Myrkve); Bnr. 7: Stuebakken (skilt frå bruk 3 i 1901 til Tomas Hernes); Bnr. 8: Myklebust (skilt frå bruk 6 i 1901 til Olai Myklebust); Bnr. 9: Tranaholmen (skilt frå bruk 6 i 1905 til Nils Brynjulvson Løno); Bnr. 10: Bakkateigen (skilt frå bruk 7 i 1908 til Anders Mattisson Mølster); Bnr. 11: Lønamoen (skilt frå bruk 1 i 1909 til Botolv S. Ullestad); Bnr. 12: Midtbø (skilt frå bruk i 1920 til Anders M Midtbø); Bnr. 13: Nymo (skilt frå bruk 11 i 1923 til Jon Engeland); Bnr. 14: Løno (skilt frå bruk 1 i 1923 til Nils B. Løno); Bnr. 15: Blikberget (skilt frå bruk 3 i 1928 til Sigvald J. Saue); Bnr. 16: Lønasagi (skilt frå bruk 1 i 1931 til Vosss Trelastforretning);
Austre Løno gnr. 67: Bnr. 1: Løno; Bnr. 2: Løno (skilt frå bruk 1 i 1829 til Torbjørn Knutson); Bnr. 3: Løno (skilt frå bruk 2 i 1880 til Anders Eirikson Staup); Bnr. 4: Løno (skilt frå bruk 1 til Vangskykja); Bnr. 5: Tredet (skilt frå bruk 4 i 1910 til Maria Pålsdtre. Flæte); Bnr. 6: Holo (skilt frå bruk 4 i 1915 til Anders Nilsson Holo); Bnr. 7: Bergsstølen (skilt frå bruk 4 i 1915 til Anders M. Mølster); Bnr. 8: Solvang (skilt frå bruk 2 i 1916 til Johan Ervefest); Bnr. 9: Krakaholmen (skilt frå bruk 4 i 1919 til Anders M. Mølster); Bnr. 10: Pahlmberg (skilt frå bruk 3 i 1932 til staten ved Den Norske Omstreifarmisjon);
Husmenn Løno: Det var fleire husmenn både på Vestre og Austre Løno; - mellom anna Lønahaugen, Hjedl'n og Nyeteigen.
Kvern på Løno: Det var to kvernar på Løno i 1723 og tre i 1777, som stod i elva Breimo som kjem ned frå Lønahorgi.
Vadmålsstamp: Brynjulv og Odd Løno hadde i fyrste halvparten av 1800-talet vadmålsstampe i elva Breimo.
Sag på Løno: På indre sida av elva Breimo var det ei sag. Haldor Løno selde saga til ein på Fletre. Lønasaga (gnr. 1, bnr. 16) ligg nede ved Lønavatnet, men er ikkje lenger i bruk.
Stølar på Løno: Vestre Løno (bnr. 1) har støl på Bergsstølen, mens Austre Løno (bnr. 1 og 2) har støl på Moldbakken. Løno har også hatt støl i Aordalen (mellom Lønahorgi og Svartahorgi), men den har ikkje vore i bruk sidan ca. 1880). Staup har hatt støl på Breiming.
Isoroku Yamamoto
Isoroku Yamamoto leia den keisarlege japanske marinen dei fire første åra av den andre verdskrigen. Yamamoto vart drepen under ei inspeksjonsreise då flyet han var ombord i vart skoten ned av amerikanske fly. Isoroku Yamamoto er rekna for å vere den største sjøkrigsstrategen i Japan og blant dei største sjøkrigsstrategar i historia.
Bakgrunn og unge år
Yamamoto vart fødd Isoroku Takano i Nagaoka i prefekturet Niigata. Fara hans var ein samurai av lågare rang. Isoroku byrja på den japanske sjøkrigsskulen i Hiroshima i 1901 og vart uteksaminert i 1904. Under den russisk-japanske krigen i 1905 deltok han som fenrik ombord på kryssaren «Nisshin» i slaget ved Tsushima mot den russiske austersjøflåten. Han mista to fingrar på venstre hand under slaget. Etter slaget hadde han fleire turar til sjøs.
I 1911 tok han B-kursa på marinen sin stabsskule og i 1916 tok han A-kurset; han var tydeleg ei stigande stjerne. I 1916 vart Isoroku adoptert inn i Yamamoto-familien og tok familienamnet. Det var ein vanleg skikk blant japanske familiar som mangla søner å adoptere nokre for å bere familienamnet vidare. I 1918 gifta Isoroku Yamamoto seg med Reiko; han fekk fire born med henne, to søner og to døtrer.
Frå 1919-21 studerte han ved Harvard i USA, etter det vart det ny sjøteneste med utanlandstokt til Europa og USA. I 1924 vart han beordra til flyvåpenet til den japanske marinen. Yamamoto lærde seg å fly og vart tidleg overtydd om at flymakt ville avgjere neste krig.
I åra 1925-28 tenestegjorde han som marineattaché i Washington, DC, arbeidet der utvida dei gode kunnskapane han alt hadde om USA. Vel tilbake i Japan vart han beordra som sjef for hangarskipet «Akagi» med grad som kontreadmiral, deretter det tekniske byrået til marinedepartementet og såg igjen sjøteneste ved første hangarskipsdivisjon. Etter at han hadde delteke ved London Naval Conference med grad som viseadmiral vart han igjen beordra til flyvåpna til marinen i 1935.
Yamamoto vart utnemnd til visemarineminister i 1936 og han hadde den stillinga inntil han vart sjef for dei japanske sjøstridskreftene. Yamamoto vart utnemnd til admiral i 1940.
Ein motvillig soldat
Det skulle vise seg at utsegnene hans var uhyggeleg presist, det japanske tapet i slaget ved Midway (vanlegvis rekna som vendepunktet i stillehavskrigen) kom nesten på dagen seks månader etter det japanske åtaket på Pearl Harbor.
Yamamoto var motstandar av bygginga av superslagskipa «Yamato» og «Musashi», dei tok for store ressursar og nytten var etter meininga hans avgrensa. Yamamoto var pådrivar for ei rekkje betringar innan flyvåpenet til den japanske marinen, spesielt utviklinga av «G3M» og «G4M» mellomstore bombefly. For å konsentrere slagkraft reorganiserte han dei seks japanske hangarskipa i ei gruppe; eit grep som skulle vise seg å ha både fordeler og ulemper. Strategien bak overraskingsåtaket på Pearl Harbor var òg Yamamotos verk; tanken var å påføre USA eit så øydeleggjande slag i opninga av konflikten at ein for Japan kunne oppnå gunstig fred.
Suksess og nederlag
Angrepet til den japanske marinen på Pearl Harbor var ein stor taktisk suksess; men ein strategisk fiasko - det isolasjonistiske USA vart kasta inn i krigen. Dei første månadene etter Pearl Harbor avanserte Japan på brei front og la under seg store delar av Søraust-Asia; men korkje USA eller Storbritannia var villig til å forhandle. Den vidare strategien til Japan vart at hæren avanserte vidare inn i Burma mot India, medan marinen utvida området sitt i Stillehavet for å kutte sambandslinjene mellom Australia og USA. I dette var øya Midway sentral og Yamamoto planla ein operasjon mot Midway der US Navy skulle narrast i ei felle og nedkjempast. Ukjent for japanarane hadde US Navy brote kodeboka deira og kjende detaljane i åtaket; resultatet vart at ein underlegen amerikansk styrke utraderte dei japanske hangarskipa i slaget ved Midway.
Etter Guadalcanal var styrkane til Yamamoto tvinga til ein forsvarskrig som japanske krigspel hadde vist at dei til sist ville tape; initiativet var no på amerikanske hender.
For å auke moralen til dei japanske styrkane etter nederlaget ved Guadalcanal bestemde Yamamoto seg for å personleg inspisere fronten. US Navy fanga opp meldinga om ferda til Yamamoto og det vart avgjort at ein skulle freiste å skyte ned flyet med admiralen.
Avstanden til næraste amerikanske base var så stor at berre «P38 Lightning» med ekstra droptankar hadde tilfredsstillande rekkjevidd til å nå fram. Den 18. april 1943 vart flyet til Yamamoto med jagareskorte angripe av 18 amerikanske «P38 Lightning» og flyet hans vart skoten ned.
Tempelflagg
Flagg, vimplar og flaggstenger blir brukt i samband med tempel i ei rekkje austlege religionar. Dei finst særleg ved mange djain- og hindutempel, sikh-gurudvaraer og ein del buddhistiske heilagdommar. Flagga kan brukast for å visa veg mot heilagdommen, senda signingar utover vitjande eller identifisera tempelet. Ofte blir tempelflagg heiste og tekne ned til særskilde tidspunkt med ein viss seremoni.
I buddhismen
Ein finn flagg i fleire samanhengar i buddhistiske heilagdommar, til dømes rundt ein buddhafigur. Nokre stader heise ein flagg utanfor eit tempel eller kloster, til dømes det mangefarga buddhistiske flagget eller, i Thailand dharmahjul-flagg og det thailandske flagget. Det buddhistiske flagget er av nokså ny dato, men blir brukt fleire stader i verda ved buddhistiske høgtider, særleg vesak.
Koreanske tempel har tradisjonelt hatt parvise flaggstengestøtter av stein eller jern kalla dangganjiju. Desse kan i dag markera kvar eit tempel har stått i eldre tid.
Leidenfrost-effekt
Leidenfrosts fenomen er eit fenomen der ein vassdråpe som dryp ned på ei særs heit metallplate vil halde seg i lang tid som ei kule. Forklaringa er at det mellom dråpen og metallet blir danna eit damplag som hindrar at dråpen breier seg utover, og at varme vert overført til han. Fell temperaturen til plata, minkar trykket i damplaget til det ikkje ber dråpen, og dråpen kjem då i kontakt med plata og kokar brått og eksplosjonsarta. Visse formar for dampkjeleeksplosjonar har ein meint kan ha hatt liknande årsak.
Tempelflagg
I buddhismen
I tibetansk buddhisme er flagg særskild mykje brukt. Bøneflagg i ulike fargar med tekst og bilete kan hengast på snorer frå toppen av til dømes ein stupa og ned mot bakken. Ein set også opp flagg på stenger.
Leidenfrost-effekt
Leidenfrosteffekten kan òg forklare kvifor det er mogleg å stikke henda raskt ned i flytande nitrogen (–196 °C) utan å få forfrysingar: I dette tilfellet er det nitrogenet som fordampar og dannar ein isolerande film.
Fenomenet vart først skildra av tyskaren Johann Gottlob Leidenfrost.
Tempelflagg
I hinduismen
Nordindiske tempel har flaggstenger på spiret av sikharaer, høge tårn over heilage rom. Ein kan også ha flagg på tempelportar. Flagga kan ha form som rektangel, trekantar eller ha splitt. Dei finst i ulike fargar, som safrangul, kvit, raud eller raud-og-kvitstripa. Dei kan også vera dekorert med symbol, til dømes skriftteikn eller slangar for Sjiva.
Sørindiske tempel har flaggstenger (sanskrit dhvajastambha), ofte utan flagg, ståande fritt framfor tempelet. Her kan tempelvitjarar utføra si første kneling. Ved særskilde høgtider kan ein heisa flagg, ein seremoni som i Kerala blir kalla kodiyettam og offisielt opnar høgtida.
I sikhismen
Utanfor dei fleste gurudvaraer heng eit trekanta flagg kalla Nishan Sahib. Flagget har ein dusk i enden og eit symbol kalla khanda. Det er er safranfarga eller blått, blåe flagg viser til at gurudvaraen høyrer til nihangrørsla. Flagga blir heiste opp på høge, tøykledde flaggstenger og bytta ut kvart år ved baisakhi.
Jabal Yibir
Jabal Yibir (arabisk جبل يبر) er eit fjell i Dei sameinte arabiske emirata, og det høgaste namngjevne punktet i landet. Det har ei høgd på 1 527 meter over havet og ligg i Hajarfjella. Det høgaste punktet i landet er ein namnlaus topp på kring 1 910 meter over grensa for Jabal Bil Ays i Oman.
Karender O. Dieseth
Karender Olsen Dieseth var ein lærar, gardbrukar, agent og stortingsmann frå Åmot i Hedmark. På tinget høyrde han til dei meir radikale Venstre-representantane.
Murphy Rocks
Murphy Rocks er eit klippeframspring 22 km søraust for Mount West på den breie, isdekte ryggen mellom Hammondbreen og Boydbreen i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) og av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65). Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Dion M. Murphy, ein flymaskinist i US Navy og helikoptermannskap under Operasjon Deep Freeze 1968.
Karender O. Dieseth
Dieseth var son til ein husmann. Sjølv tok han eksamen ved lærarskule i 1868. Deretter var han lærar i Frogn fram til 1875, dei neste sju åra var han lærar og kyrkjesongar i Nordby sokn i Ås. Han kjøpte gard i Ås i 1881, ein gard som han dreiv i ti år. Sidan budde han i Kristiania der han livnærte seg som agent ved sal av eigedommar.
Dieseth var medlem av heradsstyret i Ås 1876-88, og av Kristiania bystyre 1895-1901. Han var formann i 'Akershus folkevæbningssamlag'. Perioden 1883-85 var han fyrste varamann (suppleant) til Stortinget frå Akershus. Då Johan Sverdrup vart statsminister i juni 1884, rykte Dieseth inn på hans plass frå 27. juni 1884. Den neste valbolken, 1886-88, var han 1. representant frå amtet. Han var heile tida, 1884-88, medlem av protokollkomiteen.
Nichols Rock
Nichols Rock er ei klippe på vestsida av Kinsey Ridge, som ligg midt i Straussbreen i Marie Byrd Land. Ho vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Klippa vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Clayton W. Nichols, ein geofysikar ved Byrd-stasjonen i 1969-70.
Skeise-VM 1966 for menn
Verdsmeisterskapen på skeiser 1966 for menn vart avvikla på Nya Ullevi i Göteborg i Sverige helga 19. og 20. februar 1966. 37 utøvarar frå 15 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg.
Kees Verkerk frå Nederland vart verdsmeister etter å ha vunne dei tre lengste distansane. Tom Gray frå USA fekk bestetid på 500-meteren.
Skeise-VM 1966
Dato: 19./20. februar 1966
<br style="clear:both;" />
Cima della Bondasca
Cima della Bondasca eller Pizzo del Ferro centrale er eit fjell i Bregagliafjella (Alpane), på grensa mellom Italia og Sveits. Toppen er eit trippelt vasskilje mellom Valle del Ferro (Italia), Val Bondasca og Val d'Albigna (Sveits).
Cima della Bondasca er det høgaste punktet i ei lita fjellkjede kalla Pizzi del Ferro, som strekkjer seg mellom Passeto di Bondo (3168 moh) og Colle Masino (3061). Toppane er frå vest til aust:
Murray Monolith
Murray Monolith er eit fjell ved Torlyn Mountain i Mac. Robertson Land aust i Antarktis. Det vart oppdaga under British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE), leia av Mawson, 1929–1931, og kalla opp etter Sir George Murray, universitetsrektor på University of Adelaide som støtta ekspedisjonen økonomisk.
Det er ein av særs få stader der nakent fjell trengjer gjennom isen på austkysten av Antarktis, langs det nærliggande Scullin Monolith, og det er derfor store mengder hekkande sjøfugl her, mellom anna ein koloni på 160 000 par antarktispetrellar, og kring tjue tusen adeliepingvinar.
Hn/Skruvtvinga
Ei skruv(e)tvinga eller skruv(e)klomber er ei klomber som vert strama ved å skruva på ei stong med skruvfar. Ho er nytta til å klemba saman eller halda fast emne til å saga, lima eller anna som krev eit stødugt grìp.
Ștefănești i Botoșani
Ștefănești (jiddisk שטעפנשט, hebraisk שטפנשט), er ein by i Botoșani fylke i Romania.
Hn/Skruvtvinga
Skruvtvingor hev jamnast berre tvo lùter, bygelen og stongi, med og utan handtak. Bygelen er oftast av metall, men kann òg vera av tre.
Ștefănești i Botoșani
Busetnader
Ștefănești er ein oraș (mindre bykommune) med desse busetnadane:
Hn/Skruvtvinga
G-tvinga
G-tvinga (òg kalla C-tvinga) er ei vanleg skruvtvinga der bygelen både hev skruvfaret og enden som held på emnet. G-tvinga hev ein G- eller klave forma bygel (òg kalla råma) der ei stong gjeng gjenom eine enden. Eit handtak sit gjerne fast på stongi for å hjelpa med stramingi, men mange hev i staden T-handtak, som er ei onnor og laus stong tvers igjenom. Nokre hev òg vengjeskruv. Flestalle G-tvingor hev lìdugt hovud på skruvlùten.
Båtbyggjing
I båtbyggjing hev skruvtvingor lenge vore i bruk og då oftast kalla skruvklomber eller båtskruv. Desse hev tvo bogne skidor som sit i hop med ei stong på midten. Frå gamalt vart desse strama ved å banka inn ein kile millom skidone i eine enden, men det vart med kvart vanlegare å strama med skruv.
Sjå òg
Skruvstikka
Fylkesveg 183 i Aust-Agder
Fylkesveg 183 i Aust-Agder går mellom Strømmen og Vestre Strømsbu i Arendal kommune. Vegen er 556 meter lang.
Jabal Ajla
Jabal Dadnah er eit fjell i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata.
Croz
Croz er det fjerde studioalbumet til den amerikanske musikaren David Crosby. Albumet kom ut 28. januar 2014 på Blue Castle Records. Det var det første soloalbumet til Crosby på 20 år.
Bakgrunn
I eit intervju frå november 2013 med Rolling Stone snakka Crosby om albumet og sa «Eg ønskte å utfordre meg sjølv. Dei fleste karane på min alder ville spelt inn coverlåtar eller duettar av gamle songar. Dette kjem ikkje til å bli ein stor hit. Det vil truleg selje nitten eksemplar. Eg trur ikkje ungdomen vil like det, men eg lagar det ikkje for dei. Eg lagar det for meg. Eg har ting eg må lette frå hjartet mitt.» Han snakka òg om kvifor dei valde å gje ut albumet sjølvstendig og sa: «Me hadde ikkje pengar. Ingenting. Me kunne gått og fått oss ein avtale, men alle i musikkindustrien er særs på vakt ovanfor dei store selskapa og kva slags levetid dei kunne hatt. Folk flest gjer det på eiga hand, så det gjorde me òg.»
I same intervjuet forklarte han at «If She Called» var inspirert av ei gruppe prostituerte som han såg nær hotellet sitt i Belgia og sa: «Det var kaldt ute og dei hadde desse tynne beina. Dei prøvde å lokke desse fulle dyra til å ha sex med seg. Det var så ekkelt. Så trist. Eg tenkte at desse jentene hadde kome frå Kosovo eller ein slik stad og dei arbeidde seg vestover og prøvde å kome seg unna det som skjedde midt i Europa. Men det er heilt oppdikta. For det meste tenkte eg på kvar dei gøymer hjarta, sjela og anda si når dei held på. Korleis koplar dei frå? Du kan vere heilt sikker på at det er det dei gjer.»
Han snakka òg om kva «Set That Baggage Down» var inspirert av og sa: «Det er noko du lærer hos AA. Eg gjekk der i fjorten og eit halvt år. Du må sjå på kva som fekk deg der. Du må sjå på feila og eg har gjort nokre fryktelege, og så må du lære av dei, fine ut korleis du ikkje skal hamne der igjen. Du må setje frå deg bagasjen og gå vidare. Om du brukar heile livet på å sjå deg over skuldra på ting du har gjort gale, så kjem du til å smelle inn i eit tre.» Han fortalte om korleis han fekk Mark Knopfler til å spele gitar på «What's Broken» og sa: «Det var særs sjenerøst av Mark. Me sende han songen og han gjorde det fantastisk. Han gjorde meg ei stor teneste og me kjenner ikkje kvar andre ein gong. Han er berre glimrande.»
Mottaking
Croz fekk generelt gode meldingar frå musikkritikarane. På Metacritic, som gjev ein normalisert rating opp til 100, fekk albumet 71 poeng basert på 11 meldingar. Stephen Thomas Erlewine frå AllMusic gav albumet tre og ei halv av fem stjerner og sa «At Croz føretrekkjer vissheit føre den uhindra melankolien på If I Could Only Remember My Name syner kvar han står i 2014: han er klar over at han byggjer vidare på ei fortid han stundom lengtar etter, men er rastlaus nok til å dra inn i nytt territorium, men berre når han er omgjeve av koselege, kjende ramer.»
The View av Lou Reed og Metallica
«The View» er ein song av den amerikanske musikaren Lou Reed og det amerikanske heavy metal-bandet Metallica. Det er den einaste singelen frå studioalbumet deira, Lulu, gjeve ut 27. september 2011.
Hoyt Axton
Hoyt Wayne Axton var ein USA-amerikansk visesongar og låtskrivar, gitarist og film- og TV-skodespelar. Han vart kjend tidleg i 1960-åra og etablerte seg på Vestkysten som ein visesongar med ein jordnær stil og mektig røyst. Etter kvart vart songane hans kjend verda over. Blant desse finn ein «Joy to the World», «The Pusher», «No No Song», «Greenback Dollar», «Della and the Dealer» og «Never Been to Spain».
Utval av songar
Blant dei mest kjende songane hans finn ein:
The View av Lou Reed og Metallica
Musikkvideo
Ein musikkvideo regissert av Darren Aronofsky og gjeven ut 3. desember 2011, syner Lou Reed og Metallica som framfører ein kort versjon av songen i eit platestudio.