cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fred Anton Maier
Skeiseløp
Året etter forbetra Maier 10 000-meterrekorden til 15.31,8 på den rekordraske isen i tyske Inzell. Etter femlandskampen på Bislett var det klart at Maier var i ferd med å verte ein løpar som kunne melde seg på i kampen om dei internasjonale meisterskapstitlane. Det viste seg under VM 1967 i Oslo, der han vart nummer tre etter dei to suverene nederlandske utøvarane Ard Schenk og Kees Verkerk.
Vinteren 1968 vart den store sesongen for Maier. Solide langdistanseløp med ny verdsrekord på 15.29,5 på 10 000 m under NM var ikkje nok til å ta heim NM-kransen, i Horten vann Magne Thomassen med 0,050 poeng til gode på Maier. Under europameisterskapen på Bislett stadion ei veke seinare vann Maier 5 000 m med over 15 sekundar til nettopp Thomassen, som vart nummer to på distansen. Dagen etter forbetra Maier sin eigen verdsrekord på 10 000 m til 15.20,3 og vart europameister, med Eduard Matusevitsj frå Sovjetunionen og Magne Thomassen på dei neste plassane. 15. februar vann Maier den olympiske skeisetevlinga over 5 000 m på ny verdsrekord; 7.22,4. Han var den store favoritten på 10 000 m og gjekk eit sterkt løp på 15.23,9 i fyrste par. Gullmedaljen såg ut til å vere klar, men i det sjuande paret gjekk svensken Johnny Höglin sitt livs 10 000-meterløp og tok heim sigeren med tre tidels sekund; 15.23,6. Ei veke etter vinterleikane i Grenoble var over, kjempa Maier og Thomassen drabeleg om VM-tittelen, med Maier som vinnar til slutt. Den 9. mars forbetra han i Inzell sin eigen verdsrekord på 5 000 m til 7.16,7.
Maier representerte Noreg i dei internasjonale skeisemeisterskapane også i 1969, med ein sjuandeplass i EM som beste prestasjon. Han la bort konkurranseskeisene etter 1970-sesongen.
Verdsrekordar
Liste over verdsrekordnoteringar gjort av Fred Anton Maier.
Norske rekordar
Norske rekordar kunne berre setjast på norske baner.
Sykkelritt
Maier var ein habil sykkelryttar, særleg i temporitt. Både i 1957 og 1967 tok han bronse i NM i 50 km temposykling.
Maier vart tildelt Egebergs ærespris i 1967.
Leikanger kyrkje i Selje
Leikanger kyrkje står på Leikanger i Stad kommune i Vestland, og er ei langkyrkje bygd i tre i 1866.
Kyrkja vart bygd av materialane frå Selje kyrkje, som hadde stått i bygda Selje sidan 1654. Denne kyrkja vart flytt frå Bø på Selja, der ho truleg hadde stått sidan slutten på 1500-talet. I kyrkja heng tre altartavler, ei frå kvar kyrkjestad. Den eldste er frå 1600, den andre frå 1694, og den tredje er frå 1895. Også preikestolen er frå tida kyrkja stod på Selja, han er datert 1592.
I 1895 vart kyrkja mykje vølt om og utvida under leiing av arkitekt Lars Sølvberg. I tillegg til at ho vart utvida slik at ho fekk plassar til nesten dobbelt så mange som før, fekk ho ny bordkledning og nytt tårn. Etter ombygginga var ho ikkje til å kjenne att, og ein kan ikkje sjå noko av det gamle vyrket verken utvendig eller innvedig.
Leikanger kyrkje har frå 1997 vore soknekyrkje i Leikanger sokn i Nordfjord prosti. Før det høyrde området til Selje sokn.
Earl Scruggs
Earl Eugene Scruggs var ein USA-amerikansk musikar som populariserte tre-fingerstilen på banjo, no kalla «Scruggs-stil». Denne stilen var med å definere bluegrass. Trefingerstilen hans var radikalt forskjellig frå den tradisjonelle måten ein femstrengs banjo var blitt spelt på tidlegare. Den nye stilen vart populær og var med å føre banjoen fram som eit soloinstrument, der det tidlegare berre hadde vore eit rytmeinstrument.
Karrieren til Scruggs byrja då han var 21 år gammal, då han vart henta inn i bandet til Bill Monroe, The Blue Grass Boys. Namnet «bluegrass» vart sidan nytta om ein heil sjanger innan countrymusikk. Trass i stor suksess med Monroe, framføringar på Grand Ole Opry og innspelingar av klassiske hittar som «Blue Moon of Kentucky», slutta Scruggs i gruppa i 1946 på grunn av den heftige turnéverksemda. Eit anna medlem i gruppa, Lester Flatt, slutta òg og dei to slo seg seinare saman i ei ny gruppe kalla Flatt and Scruggs og The Foggy Mountain Boys. Banjoinstrumentalen til Scruggs kalla «Foggy Mountain Breakdown» kom ut i 1949 og vart ein varig hit, og vart populær på ny for ein yngre generasjon då han vart nytta i filmen Bonnie and Clyde i 1967. Songen vann to Grammyprisar og i 2005 vart han vald ut til Library of Congress sitt National Recording Registry i USA for bevaring for ettertida.
Flatt and Scruggs førte bluegrass ut til eit større publikum tidleg i 1960-åra med countryhitten «The Ballad of Jed Clampett» — kjenningsmelodien til situasjonekomedien  The Beverly Hillbillies. Det var den første Scruggs-innspelinga som gjekk til topps på Billboard-lista. I løpet av 20 år spelte Flatt and Scruggs inn over 50 album og 75 singlar. Duoen vart oppløyst i 1969, hovudsakleg fordi Scruggs ønskte å spele ein meir moderne stil, medan Flatt ønskte å halde fram i den gamle tradisjonen, og meinte den harde bluegrass-fansen ville mislike det. Sjølv om kvar av dei skipa sine nye band, fekk ingen av dei igjen den same suksessen dei hadde hatt.
Scruggs fekk fire Grammyprisar, ein Grammy Lifetime Achievement Award og National Medal of Arts. Han vart medlem av International Bluegrass Music Hall of Fame og fekk ei stjerne på Hollywood Walk of Fame. I 1985 vart Flatt and Scruggs innlemma saman i Country Music Hall of Fame og som duo vart dei plassert på 24. plassen på lista til TV-kanalen CMT over dei 40 beste mennene i countrymusikken. Scruggs fekk National Heritage Fellowship av National Endowment for the Arts, den høgaste æresprisen innan folkemusikk og tradisjonell kunst i USA. Fire verk av Scruggs er plassert i Grammy Hall of Fame. Etter Scruggs døydde i 2012, 88 år gammal, vart Earl Scruggs Center skipa nær fødestaden hans i Shelby i Nord-Carolina.
Tidlege singlar
Mercury Records-singlar
Columbia Records-singlar Mercury Records-singlar OKeh Records-singlar Columbia Records-singlar
Ubon Ratchathani-fylket
Ubon Ratchathani er eit fylke i Thailand. Det grensar til Laos og Kambodsja. I 2009 var det 1,803,754 innbyggjarar i fylket. Fylkeshovudstaden er Ubon Ratchathani.
Inndeling av distrikta
Fylket omfattar 33 distrikt (amphoe). Det har 219 underdistrikt (tambon) og 2 469 landsbyar (per 2018).
Infrastruktur
Toglinja til Bangkok er del av Nordaust-bana og går innom Sisaket-fylket via m.a. Nakhon Ratchasima-fylket på veg mot hovudstaden.
Naboprovinsar
Naboprovinsane er Sisaket, Yasothon, Amnat Charoen, dei laotiske provinsane Salavan-provinsen og Champasak og den kambodsjanske provinsen Preah Vihear.
Det makedonske kvinnelandslaget i handball
Nord-Makedonia sitt kvinnelandslag i handball er det kvinnelege landslaget i handball for Nord-Makedonia. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Rakometna federatsija na Makedonija. Landslaget kvalifiserte seg til sin fyrste internasjonale meisterskap i 1997.
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Nord-Makedonia har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Fábio Santos
Fábio Santos er ein brasiliansk fotballspelar.
Parksidan
Parksidan er ein tettstad i Ekerö kommun i Stockholms län i landskapet Uppland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 331 innbyggjarar.
Mott Snowfield
Mott snømark er ei snømark nordaust på Trinityhalvøya mellom Laclavere Plateau og Antarctic Sound. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Peter G. Mott, leiaren for Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE), 1955-57.
Pajala
Historie
Presten og botanikaren Lars Levi Læstadius, som er mest kjend som mannen bak læstadianismen, budde og arbeidde i Pajala på midten av 1800-talet.
Ved ein feil vart Pajala bomba av sovjetiske fly under vinterkrigen våren 1940, men ingen menneske omkom. Det vart sloppe 134 bombar, seks bygningar brann ned. Berre to personar pådrog seg mindre skadar. Sovjetiske offiserar inspiserte seinare skadane, og Sovjetunionen betalte erstatning for dei.
Litteratur om Pajala
Handlinga i Mikael Niemi-boka Populærmusikk frå Vittula utspelar seg hovudsakleg i Pajala. Vittula, eigentleg Vittulajänkkä («Fittemyra»), er eit folkeleg namn på eit villaområde i Pajala.
Ei anna skildring frå Pajala av same forfattar er boka Mannen som enda som en lax. I denne kriminalromanen belyser forfattaren mellom anna situasjonen til tornedalsfinsk (meänkieli) i dagens Pajala.
Samferdsel
Pajala-Ylläs Airport har daglege samband til Luleå. Elles har tettstaden fleire daglege bussavgangar til byar og tettstader i Norrbottens län.
Diverse
Ishockeyspelaren Johan Tornberg, som scora det avgjerande målet i finalen i Ishockey-VM 1998, kjem frå Pajala. I sentrum av Pajala står det eit solur som mæler over 38 meter i diameter.
Geologiske undersøkingar gjort i traktene rundt Pajala har vist større førekomster av ulike slags utvinnbare mineral som kopar og jarn. Dette har ført til drøftingar om ein eventuell ny jarnbane til Skibotn i Noreg, med tanke på ei isfri utskiping derfrå, alternativt ein bane til Gällivare med tanke på utskipning frå Narvik eller direkte til Luleå.
Sumakslekta
Sumakslekta er ei planteslekt i familien Anacardiaceae. Ho omfattar rundt 250 artar av buskar og tre i Nord-Amerika, Aust-Asia og Afrika. Dei har oftast finna blad.
Sumakartar er rike på garvestoff (sumak) og blir brukt ved garving av finare lêrvarer. Dei tørka og knuste fruktene frå nokre artar blir brukt som krydderet sumaka i matlaging frå Midtausten.
Slekta omfattar nokre berykta artar som amerikansk giftsumak (R. toxicodendron), som forårsakar eit særs ubehageleg utslett. Harpiksen av R. vernicifera og R. succedanea, som veks i Aust-Asia, utgjer råvarer for japansk lakk. I Noreg blir enkelte sumakartar dyrka som prydbusker. Desse er blitt innført frå Nord-Amerika, og omfattar mellom anna hjortesumak (R. typhina).
Knokkelframspring
Eit knokkelframspring (òg kalla apofyse og processus) er eit utskot eller ei utvekst av cellevev frå ein større lekam. I ryggvirvlar kan framspringa verke som eit festepunkt for musklar, slik som processus transversus og processus spinosus vertebrae gjer. Dei kan òg verke som eit synovialledd der andre ryggvirvlar får festepunkt, slik som zygapofysar gjer.
Døme
Døme på knokkelframspring er:
Regelbau 638
Regelbau 638: Kleine Sanitätsunterstand
Før og under andre verdskrigen bygde Wehrmacht ei rekkje standardiserte bunkerar og våpenstillingar i Tyskland og tysk-okkuperte land. Desse bygga vart kalla Regelbau, dvs. standardiserte bygg. Regelbau 638, var ein bunker for sanitetsstøtte (Kleine Sanitätsunterstand).
På Fjell festning utanfor Bergen finst ein fullt restaurert Regelbau 638. Bunkeren vart i 2009–2010 restaurert innvendig med tidsriktig, tysk lege- og sanitetsutstyr frå Andre verdskrig av Fjell Festnings Militærhistoriske Samlinger.
Sørkedalen kyrkje
Sørkedalen kyrkje, tidlegare Sørkedalen kapell, er ei nygotisk langkyrkje i tegl frå 1865 i Sørkedalen i Oslo kommune. Ho har 250 sitjeplassar.
Stadskonduktør Christian H. Grosch hadde fått i oppgåve å utarbeide planar og teikningar til kyrkja og ho vart innvigd 15. september 1865 av biskop Jens Lauritz Arup. Den tilhøyrande gravlunden vart innvigd på same tid.
Da kyrkja vart innvigd hadde ho to kyrkjeklokker, orgel og eit enkelt trekors ved altaret. Ho fekk nytt altarsølv av døypefatet frå Vestre Aker kyrkje som hadde vore stole i 1855 og seinare funne att i ei steinrøys.
På 1930-talet vart interiøret endra etter planar av arkitekt Georg Greve. Dagens altartavle i tre er skåren av Dagfin Werenskiold og er ei kopi av altartavla hans i Hornindal kyrkje. Vindauga i kapellet fekk glasmåleri av Bernhard Greve.
Det gamle orgelet vart skifta ut i 1976 da ein skaffa seg eit pipeorgel frå Ott Orgelfabrikk i Göttingen.
Sørkedalen er eiga menighet, men har ikkje eigen prest. Prestar frå Røa menighet held gudsteneste i Sørkedalen kyrkje.
Stuoragurraforkastinga
Stuoragurraforkastinga er ei forkasting i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke og den største aktive forkastinga i Noreg. Sidan slutten av den siste istida har det totalt sett vore fleire meter forskyving langs denne sona.
Det har gått fleire skjelv langs forkastinga, mellom anna i oktober 1995, som hadde styrke 3,0 på Richterskalaen, og i januar 1996 som hadde styrke 4,2. Ein har frykta at kraftigare jordskjelv skal kunne vere til fare for demninga i betong i Altadalen. Demninga er bygd for å tole skjelv på mellom 5 og 6 på Richterskalen som er kring 30 gonger større enn det kraftigaste skjelvet i 1996.
Pater Noster-skjera
Pater Noster-skjera er ei øygruppe i Bohuslän utanfor Marstrand i Sverige. Det står eit 32 meter høgt fyrtårn her, oppført i 1868 og nedlagd i 1977.
Namnet kjem visstnok av det vanskelege farvatnet i området, fordi sjøfolk las bøna Pater noster eller Fader vår, her.
Sentralgraben
Sentralgraben er ei forkastingsgrøft eller graben som går gjennom Midt-Nordsjøhøgda og søraustover mot Nederland. Han oppstod ved at jordskorpa vart strekt i aust–vestleg retning i mesozoikum. Store mengder sediment vart avsett medan danninga av grabenen føregjekk, dels kontinentale, dels marine, etter som havnivået fluktuerte gjennom tidene. Øvst i grabenen vart det avsett opptil 2000 m krit. I nord fortset Sentralgraben i Vikinggraben. Dei rikaste olja- og gassførekomstane i Nordsjøen er knytte til desse to forkastingsgrøftene, som saman med områda omkring seinare er vorte dekt med tjukke lag av sediment i tertiær tid.
Vi er våre fjell
«Vi er våre fjell» (armensk Մենք ենք մեր լեռները, Menk jenk mer lernere), også kjent som «Bestemor-bestefar» (armensk տատիկ-պապիկ, tatik-papik), er eit monument nord for Stepanakert, hovudstaden i Republikken Artsakh. Monumentet vart ferdigstilt i 1967 av Sargis Baghdasarjan og er rekna som eit symbol på den armenske arven i Nagorno-Karabakh. Monumentet er laga av vulkansk tufa og framstiller ein gammal mann og ei gammal kvinne, som representerer fjellfolket i Karabakh. Monumentet er med på våpenskjoldet til Artsakh.
Malaisetelt
Malaisetelt er ei felle som vert nytta i undersøkingar av flygande insekt. Dei vart først utvikla av den svenske entomologen René Malaise i 1934, og høyrer i dag til standardutstyret ein nyttar for å avgjera mangfaldet av insekt i eit område.
Malaisefella består av ein teltduk i myggnetting som skrår opp mot eit fangstglas. I dette er det som regel eit eller anna kjemikalium som nyttast til å drepa dyra, til dømes etanol, kloroform eller liknande. Insekt som forvillar seg inn i teltet flyg oppover og følgjer duken, til dei hamnar i glaset og døyr.
Bruk av malaisetelt er særskild nyttig for å kartlegga gruppene tovenger og årevenger. Dette har skjedd i størst skala i det svenske artsprosjektet, som ved hjelp av 72 feller fekk samla inn over 40 millionar eksemplar av eit ukjend tal på insektartar.
Mike Gibbins
Michael George «Mike» Gibbins var ein walisisk musikar, mest kjend for å vere trommeslagar i Badfinger.
Gibbins vart medlem i The Iveys i 1964. Bandet skifta namn til Badfinger i 1969, etter å ha fått kontrakt på Beatles sitt Apple Records. I lag med resten av bandet, deltok han på George Harrison-albumet All Things Must Pass og spelte på Concert for Bangladesh. Då Badfinger tok ein pause etter at Pete Ham tok sjølvmord i 1975, spelte han som studiomusikar, mellom anna på «It's a Heartache» av Bonnie Tyler.
Girls av David Bowie
«Girls» er ein song skriven av David Bowie og opphavleg spelt inn av Tina Turner i 1986 på albumet hennar Break Every Rule. Han vart skriven av Bowie og Erdal Kizilcay og produsert av Terry Britten. Phil Collins spelar trommer på innspelinga. Då singelen kom ut nådde han topp 20 i Nederland.
Luxembourg under vinter-OL 2022
Luxembourg deltok under Vinter-OL 2022 i Beijing i Kina i perioden 4. til 20. februar 2022.
Den luxembourgske troppen bestod av to idrettsutøvarar: alpinistane Matthieu Osch og Gwyneth ten Raa. Ten Raa var flaggberar for Luxembourg under opningsseremonien, medan Osch var flaggberar under avslutningsseremonien.
Henfield Rock
Henfield Rock er ei klippe som ligg nordvest for Robert Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho vart kjend tidleg på 1800-talet av selfangarar som opererte frå nærliggande Clothier Harbour, og stundom rekna som ein del av 'Powels Islands' eller 'Heywood Islands'.
Henfield Rock er kalla opp etter Joseph Henfield, kapteinen på den amerikanske selskuta «Catharina» som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-21.
Klippa ligg 2,53 km nordaust for Catharina Point, 5 km aust for Heywood Island, 700 meter sør for Opaka Rocks og 2,81 km nordvest for Lientur Rocks.
Carlos Alomar
Carlos Alomar er ein amerikansk gitarist, låtskrivar og arrangør som er mest kjend for arbeidet sitt med David Bowie. Han har spelt på fleire Bowie-album enn nokon annan musikar.
Historie
Alomar voks opp i New York. Han lærte å spele gitar då han var 10 og starta å spele profesjonelt då han var 16. I 1960-åra spelte han under «Amateur Hour» på Apollo Theater og vart etter kvart med i husbandet der og akkompagnerte artistar som Chuck Berry og mange leiande soul-artistar. I 1968-1969 turnerte han i åtte månader med bandet til James Brown. Han slutta då han vart fråteken løn etter å ha missa eit musikalsk varsel. I 1969 danna Alomar gruppa Listen My Brother med vokalistane Luther Vandross, Fonzi Thornton (arbeidde seinare med Chic og Roxy Music), og Robin Clark (Clark og Alomar gifta seg seinare og fekk ei dotter).
Alomar vart så studiomusikar for RCA Recording Studios, og andre, som Ben E. King og Joe Simon. Han møtte òg trommeslagaren Dennis Davis medan dei begge spelte for jazzartisten Roy Ayers. Alomar turnerte så med bandet Main Ingredient.
David Bowie
Alomar møtte David Bowie tidleg i 1974 under innspelinga til Lulu av Bowie-songen «Can You Hear Me?». Bowie ønskte å ha Alomar med seg i bandet sitt for Diamond Dogs-turneen, men forhandlingar med managementet til Bowie stoppa opp og Alomar vart verande med The Main Ingredient. Under ein seks veker lang pause frå turneen sin midtvegs i 1974, spelte Bowie inn fleire songar for eit nytt album i Sigma Sound Studios med Alomar, som førte med seg Vandross, Clark, Davis, og bassist Emir Kassan til innspelingane. Det meste av materialet for Young Americans vart spelt inn under desse innspelingane og Alomar vart med Bowie på den andre halvdelen av Diamond Dogs-turneen (kalla «The Philly Dogs Tour») i september–desember 1974. I januar 1975 spelte Bowie og John Lennon inn «Across the Universe» i Electric Lady Studios og frå denne innspelinga kom songen «Fame» til, som utvikla seg frå eit gitarriff Alomar hadde for songen «Footstompin’» under Philly Dogs-konsertane. Låtskrivinga vart delt mellom Bowie, Alomar og Lennon. «Fame» vart gjeven ut på singel og gjekk heilt til topps i USA. Dette var starten på eit langvarig samarbeid mellom Alomar og Bowie, først som ein del av rytmeseksjonen Alomar/Dennis Davis/George Murray.
Alomar turnerte med Bowie på den første delen av Outside-turneen (september 1995-februar 1996). Turneen var ikkje hyggeleg for Alomar (som fann Bowie utilgjengeleg og ikkje kom overeins med den musikalske leiaren Peter Schwartz) og kom ikkje attende til Bowie då turneen heldt fram i september 1996. Alomar spelte sidan gitar på Bowie-songane «Everyone Says 'Hi'» (på Heathen i 2002) og «Fly» (eit bonusspor på albumet Reality i 2003).
Etter Bowie
Alomar har spelt med mange andre kjende musikarar, som Paul McCartney, Mick Jagger, Iggy Pop, The Pretenders for albumet Get Close i 1986, og det argentinske rockebandet Soda Stereo. I alt har Alomar spelt på heile 32 gull- og platinaalbum. Han er i dag direktør i Boombacker Records. Han var bandleiar for det kortvarige fjernsynsprogrammet The Caroline Rhea Show (2002–2003) og er i dag president i New York-avdelinga av The Recording Academy, organisasjonen som er ansvarleg for Grammy Awards. I 2005 vart Alomar lærar på Stevens Institute of Technology (Hoboken, New Jersey) som adjunkt i Musikk og teknologi.
Alomar samarbeidde med Scissor Sisters på det andre albumet deira, Ta-Dah. I oktober 2008 spelte han med Richard Barone i Carnegie Hall. I 2010 spelte Alomar gitar på Alicia Keys-albumet «The Element of Freedom».
Utvald diskografi
David Bowie
Arcadia
Mick Jagger
Paul McCartney
Soda Stereo
FUN
Soloalbum
Videoar
Påryd
Påryd er ein svensk tettstad i Kalmar kommun i Kalmar län i Småland. I 2005 hadde tettstaden 657 innbyggjarar.
Steve Kilbey
Steven John Kilbey er ein songar, låtskrivar og bassgitarist for The Church, eit australsk rockeband. Han er òg musikkprodusent, diktar og målar.
Kilbey starta å spele i band 17 år gammal, då han vart med i eit «kabaretband». Han vart så med i Precious Little, i lag med framtidig Church-medlem Peter Koppes på trommer. Kilbey spelte så i Baby Grande, kring 1978 då han budde i Canberra. Kort tid etter skipa han The Church i lag med Koppes, Nick Ward, og Marty Willson-Piper. Etter noko suksess i Australia tidleg i 1980-åra, vart Kilbey og The Church internasjonalt kjende med «Under the Milky Way» frå 1988.
Kilbey har gjeve ut seks soloalbum og samarbeidd som låtskrivar og/eller produsent for Grant McLennan (frå The Go-Betweens), Stephen Cummings og Kev Carmody. Han gav ut boka Earthed i 1986, som kom i lag med eit album med same namn med instrumental elektronisk musikk. Diktsamlinga hans Nineveh/The Ephemeron, kom i 1998.
Samarbeid
Hex (med Donnette Thayer frå Game Theory)
Curious (Yellow) (med Karin Jansson)
Jack Frost (med Grant McLennan frå The Go-Betweens):
Fake (med Sandy Chick):
Gilt Trip (med broren Russell Kilbey)
Nightingale av Carole King
«Nightingale» er ein song skriven av Carole King og David Palmer.
Steve Kilbey
Samarbeid
Mimesis (med Simon Polinski)
Nightingale av Carole King
«Nightingale» dukka først opp på albumet hennar Wrap Around Joy, som kom ut i midten av juli 1974, men vart gjeven ut som singel i desember. Songen har sidan vorte sett på mange av samlealbuma hennar, inkludert det sertifiserte platinaalbumet hennar Her Greatest Hits: Songs of Long Ago.
Steve Kilbey
Samarbeid
Steve Kilbey & Martin Kennedy
Nightingale av Carole King
Songen, til liks med albumet Wrap Around Joy, fekk ein treig start, men nådde til slutt høgt på listene. «Nightingale» nådde niandeplassen på Billboard Hot 100, 1. mars 1975, og heldt veka før det på toppen av Easy Listening-lista.
Steve Kilbey
Samarbeid
David Neil (Steve Kilbey og Ricky Maymi)
Nightingale av Carole King
Innspeling
Medan Carole King er songar på denne songen i 1974-versjonen, song døtrene hennar Louise Goffin og Sherry Goffin korvokal. På den tida var dei barn.
Steve Kilbey
Kjelder
''
João Carlos dos Santos
João Carlos dos Santos er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Richard Tvedten
Richard Nilsen Tvedten var ein norsk gardbrukar frå Tjølling som representerte Vestfold fylkeskrins og Bondepartiet på Stortinget i åra 1925-30.
Tvedten var son til ein gardbrukar. Han utdanna seg 1895-97 ved Ås landbruksskule i Akershus. Sidan var han gardsstyrar 1899-1900 på Reistad i Sigdal og 1900-03 på Ringnes i Krødsherad. Nokre år var han så trelasthandlar. I 1908 kjøpte han garden Lunde i Tjølling, som han dreiv til han døydde. Han var både styreformann i Larviks Aktiemeieri & Handelslag og Larviks Andels Potetmelfabrik.
Tvedten var ein sentral person i Vestfold, då Landmannsforbundet frå 1920 la grunnen for Bondepartiet. Han var såleis formann i Brunla krins og 1921-28 av landsstyret i Bondepartiet. Hausten 1924 vart han vald til stortingsmann for Bondepartiet og Vestfold. Tre år seinare vart han attvald. Begge tingperiodane var han sekretær i Justiskomiteen.
Det kviterussiske herrelandslaget i handball
Kviterussland sitt herrelandslag i handball er det mannlege landslaget i handball for Kviterussland. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Belaruskaja Fjederatsyja Handbola. Landslaget kvalifiserte seg til sin fyrste internasjonale meisterskap i 1994.
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Kviterussland har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Fenitt
Fenitt er ein bergart, ein syenittisk gneis som er oppstått ved at alkaliske løysingar har omdanna ein opphavleg granittisk gneis i nærleiken av eit karbonatitt-kompleks. Prosessen blir kalla fenittisering og er ei form for metasomatose.
Han er kalla opp etter Fen i Telemark, sjå Fensfeltet.
Fenokrystall
Fenokrystall er større, velutvikla krystall som opptrer i ein meir finkorna grunnmasse, særleg i lavaer og gangbergartar, til dømes porfyr.
Den sveconorvegiske fjellkjeda
Den sveconorvegiske fjellkjeda var ei stor fjellkjede som Oslo-området var ein del av for 900–1000 millionar år sidan. Fjellkjeda utgjer i dag ein del av den prekambriske berggrunnen.
Half Moon Island
Half Moon Island er ei lita øy i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som ligg 1,35 km nord for Burgas Peninsula på Livingston Island i området kring Den antarktiske halvøya. Ho har eit areal på 51 hektar. Det er ein større hekkstad for ringpingvinar på Half Moon Island, samt hekkande isterner og taremåse. Ein kan ofte sjå kval utanfor øya.
Den argentinsk stasjonen Cámara Base ligg på øya. Marinebasen er stundom i drift på sommarstid, men er lukka om vinteren.
Øya er ofte stoppestad for cruiseskip i Antarktis. Flest turistar vitjar området mellom november og mars, då pingvinane parar seg, egga klekkar og kyllingane byrjar å vekse.
I september 2010 la Google til Street View-bilete av Half Moon Island til Google Earth og Google Maps.
Murchison
Murchison er etternamn for mellom anna desse personane:
Half Moon Island
Det går ein 2000 meter lang stig sør på øya. Stigen vert nytta av turistar som vitjar øya for å kome nærmare dyrelivet. Ein har òg utsyn til dei nærliggande øyane Livingston Island og Greenwich Island.
Murchison
Murchison som stadnamn:
Sjå òg:
Påskallavik
Påskallavik er ein tettstad i Oskarshamns kommun i Kalmar län i Småland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 1 077 innbyggjarar.
Kjelder
Ин-Фа-Лин, Сергей Владимирович
Kunstløp under Vinter-OL 1968
Kunstløp under Vinter-OL 1968 vart avvikla i dagane frå 29. januar til 6. februar i Palais des Sports, ein hall med plass til 12 000 tilskodarar, i Grenoble. 31 kvinner og 28 karar deltok i enkeltløpa, 18 par deltok i parløp. Ingen norske var påmeld.
Karar
<br style="clear:both;" />
Parløp
<br style="clear:both;" />
Holmes Rock
Holmes Rock er ei øy nord for Greenwich Island og vest for Aitcho Islands i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.
Øya er kalla opp etter kaptein Jeremiah Holmes, kaptein på den amerikanske selskuta «Emeline» som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-21 og opererte frå nærliggande Clothier Harbour.
Holmes Rock ligg 2,3 km vest for Riksa Islands, 2,1 km vest-nordvest for Emeline Island, 1,53 km nord-nordaust for Stoker Island, 4,4 km aust-søraust for Romeo Island, 4,15 km sørvest for Table Island og 2,55 km sørvest for Morris Rock.
Pauliström
Pauliström er ein svensk tettstad i Vetlanda kommun i Jönköpings län i Småland. I 2005 hadde tettstaden 357 innbyggjarar.
Nichols Snowfield
Nichols snømark er ei snømark, 41 km lang og 15 km brei, som grensar i Rouen Mountains og Elgar Uplands i aust og Lassus Mountains i vest, nord på Aleksanderøya i Antarktis. Snømarka vart oppdaga frå lufta og grovt kartlagt av British Graham Land Expedition (BGLE) i 1937. Han vart kartlagt i detalj frå flyfoto tekne under Ronne Antarctic Research Expedition (RARE), 1947–48, av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960. Han vart namngjeven av RARE etter dr. Robert L. Nichols, som leia geologiavdelinga ved Tufts University og som var forskaren på Rønne-ekspedisjonen.
Saltdiapir
Saltdomane er viktige innan petroleumsgeologi fordi dei er ugjennomtrengelege og at det derfor kan vere olje- og gassførekomstar fanga under saltlaget.
Saltbrønn
Ein saltbrønn er ein brønn med salt vatn (meir enn 1 gram/liter, for det meste NaCl). Saltet kan kome direkte frå havvatn eller vere løyst frå berggrunnen omkring, til dømes saltleier.
I Noreg kan salt kjeldevatn i lågtliggande område kome av inntrenging av sjøvatn i grunnvatnet eller vere «fossilt» vatn frå den gongen området var dekt av hav under siste istida.
Fenakitt
Fenakitt er eit fargelaust mineral som mellom anna opptrer på granittpegmatitter (i usedvanleg store krystall frå Tonga-brotet ved Kragerø, òg frå Drag i Tysfjord) og på druserom i granittar og syenittar (Hurum og Grorud i Oslofeltet). Mineralet krystalliserer trigonalt og er kjemisk eit berylliumsilikat, Be2SiO4.
Namnet kjem av gresk 'narre', fordi mineralet kan forvekslast med kvarts.
Det makedonske herrelandslaget i handball
Nord-Makedonia sitt herrelandslag i handball er det mannlege landslaget i handball for Nord-Makedonia. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Rakometna federatsija na Makedonija. Landslaget kvalifiserte seg til sin fyrste internasjonale meisterskap i 1998.
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Nord-Makedonia har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Ribbemaneter
Ribbemaneter eller kammaneter (Ctenophora) er ei gruppe radiærsymmetriske dyr som lever i hava rundt om i verda. I lag med nesledyra, som dei er nært skylde, vert dei rekna som dei mest primitive sanne dyra.
Ribbemanetene er planktoniske, frittlevande og stort sett pelagiske. Dei har som oftast ei krukke- eller eggforma og geléaktig manetform, og er vanlegvis særs skjøre.
Den fyrste sekvenseringa av genomet til ein ribbemanet, Mnemiopsis leidyi, vart publisert i 2013.
I Noreg er vanlege artar sjøstikkelsbær, lobekammanet og agurkkammanet.
Day-In Day-Out
«Day-In Day-Out» er ein song spelt inn av den engelske songaren David Bowie, som opningssporet til det 17. studioalbumet hans, Never Let Me Down (1987). Han vart gjeven ut på singel 23. mars 1987 før albumet kom ut. Songen var skriven av Bowie aleine, medan innspelinga vart produsert i lag med David Richards. Songen er eit R&B-spor som kritiserer handsaminga av heimlause i USA på den tida, og kor langt ei ung mor er villig til gå for å fø barnet sitt.
Ein tilhøyrande musikkvideo for singelen vart filma i 1987 og vart bannlyst av somme stasjonar på grunn av innhaldet. Likevel vart han nominert til MTV Video Music Award i 1987 i kategorien «beste mannlege video». Kommersielt var «Day-In Day-Out» den mest suksessrike singelen frå Never Let Me Down, og nådde 17. plassen i Storbritannia og nådde topp 40 i fleire andre land.
Ein ny versjon av songen med Bowie sin originale vokal, og noko av den originale musikken kom ut i 2018 som ein del av albumet Never Let Me Down 2018, som ein del av plateboksen Loving the Alien (1983-1988).
Bakgrunn og utgjeving
«Day-In Day-Out» vart skriven av Bowie i heimen hans i Montreux i Sveits, i lag med det meste av resten av Never Let Me Down i midten av 1986. Han vart spelt inn hausten 1986 i Mountain Studios i same byen. Songaren skreiv songen fordi han var uroa over handsaminga av heimlause i USA, eit steg inn i samfunnskommentarar, som han kom til å gjere meir av med bandet Tin Machine to år seinare.
Musikalsk er songen ein R&B-song, som kan minne om nokre av R&B-songane hans frå 1970-åra. Ein forfattar sa at han er «eit døme av styrken til Bowie i R&B-sjangeren.» Teskten på songen vart av ein skribent samanlikna med Dolly Parton-songen «9 to 5» (1980), og omhandlar kor langt ei ung mor kan gå for å brødfø barnet sitt. Bowie hevda songen vart vald ut som den første singelen frå Never Let Me Down «meir som ei utsegn for energi» enn eit forsøk på å nå singellistene. Han kom ut 23. mars 1987 på EMI på fleire 7"- og 12"-singelformat med B-sida «Julie». Det kom òg ut ein video-EP same året. Singelen vart lagt til fleire samleplater, som Bowie: The Singles 1969-1993 (1993), The Singles Collection (1993), Bowie – The Video Collection (1993), Best of Bowie (2002), The Platinum Collection (2005) og The Best of David Bowie 1980–1987 (2007).
Ein spanskspråkleg versjon av «Day-In-Day-Out», kalla «Al Alba» eller «Dia Tras Dia», og vart spelt inn i 1987 for å skape blest rundt dei aller første konsertane hans i Spania under Glass Spider-turneen (1987). Singelen vart spelt på spansk radio før konsertane, men vart aldri gjeven ut som ein eigen singel. Han vart derimot tilgjengeleg for digital nedlasting i 2007.
«Day-In Day-Out» vart framført på konsertar under Glass Spider-turneen (1987), og kom ut på konsertvideoen Glass Spider (1988).
Songen vart nyinnspelt og ommastra for plateboksen Loving the Alien (1983-1988) (2018). For den nyinnspelte versjonen av songen oppdaga Mario J. McNulty, som miksa plata, at Bowie hadde spelt inn The Borneo Horns (Stanley Harrison, Lenny Pickett, Steve Elson og Arif Mardin) på dei originale lydbanda, men vald å erstatte dei med syntetiske blåsarar. McNulty henta inn att desse blåsarane og sa at songen no hadde «ein fot i fortida og ein i notida».
Mottaking
Då singelen kom ut fekk «Day-In Day-Out» blanda kritikk frå musikkpressa. Dei fleste klaga på dårleg studioproduksjon,  men somme meinte songen var «moro» og «dansbar». Bowie-biografen Nicholas Pegg kalla songen «frustrerande», for på eine sida var det «ein ganske bra song», men på den andre sida «omfatta han alt som i starten verkar lovande, men som til sjuande og siste berre er irriterande» ved albumet. Han avslutta «Ein stad inn i der er det eit forsøk på å erobre attende det tidlegare Bowie-territoriet innan gitarbasert rock, men 'Day-In Day-Out' lid under å vere overprodusert. Det er eit stykke 80-tals softrock som i 2016 høyrest utruleg utdatert ut samanlikna med tidlegare musikk av Bowie.»
Bakgrunn og utvikling
Julien Temple og Bowie regisserte videoen i lag og sytne eit ungt par som kjempa mot eit samfunn som ikkje bryr seg. Bowie arbeidde med teatergruppa «Skid Row» frå Los Angeles for å representere dei heimlause i videoen. Tony Selznik lærte Bowie å gå på rulleskeiser for videoen og sa i 2013 «David var særs audmjuk og på eit vis mellom to karrierer. Han var desillusjonert av musikkindustrien. Eg lærte han å skeise på ein parkeringsplass. Me filma videoen på Hollywood Boulevard om natta, med meg i ein parykk og lêrjakke som hans dobbeltgjengar for somme scener. Det einaste stygge fallet var det ein instruktør som hadde: hjula mine falt av og eg blødde overalt. David reinsa såra mine. Han var så grei og normal.»
Kontrovers og prisar
Musikkvideoen vart bannlyst på somme TV-stasjonar, sjølv etter scenar som indikerte at den kvinnelege hovudpersonen vart valdteken og byta inn ein alternativ scene der barnet til paret stavar «Mom», «Food» og «Fuck» i bokstavklossar, og fjerna ein scene der ein ung mann urinerer på stjerna til Ronald Reagan på Hollywood Walk of Fame.
Bowie sa om bannlysinga: «Eg syns det er latterleg. Sensuren vart fanga opp i den vanlege gule pressa på grunn av kva det såg ut som og ikkje på grunn av kva det sa.» Under presseturneen for Glass Spider-turneen vart han spurt om kontroversen og sa: «Me spurte politiet i Los Angeles om å arbeide med oss og det gjorde dei gledeleg. Me ønskte å indikere korleis somme av husa for heimlause vart fjerna, så me spurte om dei kunne ta med seg eit av apparata dei bruker. Det var ein slags tanks med ein stor rambukk. Og på enden av rambukken hadde dei laga ein liten vits. Når denne går gjennom vindauget står det 'Have a nice day.' Og eg sa at det kom til å bli med i videoen, og dei sa dei berre var glad til, så dei let han henge på rambukken. Er det kontroversielt? Eg veit ikkje.» Videoen vart nominert for ein MTV Video Music Award i 1987 i kategorien «beste mannlege video», men tapte for Peter Gabriel sin «Sledgehammer» (1986).
Timalar
Timalar er ein biologisk familie av sporvefuglar, hovudsakleg i «den gamle verda». Familien har hatt uklår taksonomi, dette var tidlegare ein stor familie på meir enn 360 artar, etter omgruppering er det nå berre 50-60 artar tilbake i følgje Clementslista. Dette er fuglar i tropiske område, med størst variasjon i Søraust-Asia. Denne gruppa var blant dei i «den gamle verda» med høgst mengder artar som er nye for vitskapen.
Day-In Day-Out
Medverkande
Henta frå platenotata til Never Let Me Down.
Timalar
Skildring
Timalar i tydning den tidlegare store gruppa på over 300 artar var små til mellomstore fuglar, som strekkjer seg i storleik frå dvergsmettimal på 9 centimeter i lengd, til kjempelattertrast på 36 cm. Dei har sterke bein, og mange lever bakkenært. Dei har vanlegvis generalisert nebb, nebba liknar dei til trastar eller songarar, med unntak av sigdtimalar som har sterkt nedbøygd nebb. Dei fleste har hovudsakleg brun fjørdrakt, med minimal skilnad mellom kjønna, men mange fargerike arter finst òg.
Fuglar i denne familien er generelt ikkje trekkfuglar, dei fleste artane har korte, runde venger og er dårlege flygarar. Dei lever i lett skogsterreng eller i eit miljø med krattvekstar, alt frå myr til halvørkenen. Dei er primært insektetarar, men mange vil òg ta bær, og dei større artene vil til og med ete små øgler og andre virveldyr.
Typiske timalar lever i samfunn på rundt eit dusin fuglar, i saman for å forsvare eit territorium. Mange hekkar i eit fellesskap, med eit dominerande par som byggjer eit reir, og resten hjelper med å forsvare og oppdra ungane. Unge hannar held fram i gruppa, medan hoene søkjer seg bort for å finne ei ny gruppe, og dermed unngå innavl. Dei lagar reir av kvister, og gøymer dei i tett vegetasjon.
Systematikk
Timaliidae, timalar i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Slekt Mixornis
Slekt Dumetia
Slekt Rhopocichla
Slekt Macronus
Slekt Spelaeornis
Slekt Pomatorhinus
Slekt Megapomatorhinus
Slekt Stachyris
Den svecofenniske fjellkjeda
Den svecofenniske fjellkjeda er eit belte av deformerte og omdanna bergarter som i dag utgjer ein stor del av Det baltiske skjoldet, særleg i sentrale delar av Finland og Sverige. Fjellkjededanninga fann stad for kring 1990–1770 mill. år sidan, og starta med ein kollisjon av store jordskorpeplater. Sediment og vulkanske avleiringar samla seg i senkingane, og vart etter kvart omdanna til metamorfe bergarter. For kring 1840–1830 mill. år sidan vart dei djupare delane av den sterkt fortjukka jordskorpa utsett for delvis smelting, og det danna seg migmatittar og tilknytte granittiske bergarter. Fjellkjededanninga vart avslutta for 1820–1770 mill. år sidan ved at det trong fram store massar av djupbergarter som er nær uåpverka av den svecofenniske deformasjonen. I Bergslagen i området kring Skellefte og Norrbotten i Sverige vart det danna vulkanske bergartar som har gjeve grunnlag for produksjon av jernmalm og sulfidmalm.
Purcell Snowfield
Purcell snømark er ei snømark, 28 km brei, som ligg mellom austdelen av Colbert Mountains og vestsida av Douglas Range sentralt på Aleksanderøya i Antarktis. Marka vart kartlagt frå flyfoto tekne av Ronne Antarctic Research Expedition (RARE), 1947–48, av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960. Snømarka vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Henry Purcell (1659–1695), ein engelsk komponist.
Enebakk kyrkje
Enebakk kyrkje er ei langkyrkje i Enebakk kommune i Viken fylke.
Ibar Rocks
Ibar Rocks er to klipper som ligg 300 meter aust for Bonert Rock og 100 meter søraust for Canto Point på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane. Namnet «Islote Ibar» og «Islote Teniente Ibar» finst på chilenske kart frå 1950-åra og syner til den større og vestlege klippa. Det tilrådde namnet «Ibar Rocks» omfattar ei grunne nordaust for den større klippa. Løytnant Mario Ibar P. signerte ein offisiell avtale med den chilenske Arturo Prat Base på Greenwich Island i 1947.
Enebakk kyrkje
Trass i dette og nokre andre endringar er kyrkja framleis mykje prega av seinmellomalderen. Ho har òg ein god del gamalt inventar, om enn frå etter reformasjonen. Mellom anna er kyrkja kjent for å ha dei eldste kyrkjebenkene i Noreg som framleis er i vanleg bruk (frå 1634).
Luther Vandross
Luther Ronzoni Vandross var ein amerikansk songar, låtskrivar og plateprodusent. I løpet av karrieren sin selde Vandros meir enn 25 millionar album og vann åtte Grammy Award inkludert beste mannlege R&B-vokal fire gonger.
Luther Vandross byrja å spele piano då han var tre år. Han starta karrieren sin på 1970-talet som bakgrunnsvokalist for artistar som David Bowie (som oppdaga han og fekk han med på sitt Young Americans-album), Roberta Flack, Carly Simon, Donna Summar, Bette Midlar, Chic og Barbra Streisand. Han fekk endeleg gjennombrotet sitt som gjestesanger for gruppa Change. Hans første hit var «Searching».
Åmotsdal
Åmotsdal er ein dal og ei bygd med om lag 75 husstandar i Seljord kommune i Vestfold og Telemark. Grendene Langlim, Dyrlandsdalen og Lisleherad soknar til Åmotsdal. Åmotsdal har sin egen barneskule, barnehage og ein nærbutikk. Avstand til Seljord eller Rauland med bil er omtrent ½ time.
Åmotsdal har mykje natur og aktivitetar i regi av alle laga i bygda. Eva Bull Holte`s museum og Handverkstunet på Sneie er ope kvar sommar. Her finn ein kunstutstilling, mat og lokalproduserte varer til sals. Hytteutbyggingi er på frammarsj ved Kvambekk, Angre, Bøle, Sudbø og Fossheim.
Luther Vandross
Vandross hadde diabetes, ein sjukdom som gjekk i familien. I 2003 vart han veldig sjuk. Han stilte opp på Grammy for å motta prisen for årets song, og då sa han «Whenever I say goodbye it's never for long because I believe in the power of love» (direkte omsett: «Kvar gong eg seier farvel er det ikkje for lenge, fordi eg trur på styrken i kjærleiken».
Åmotsdal
Landbruk
Geit, sau og kyr beiter på fjellet om sommaren. Det har òg vorte tatt opp att staulsdrift i Øverbø-liane, der det vert seld prim og ost frå Nystaul. Landbruket i Åmotsdal er i stor grad prega av mindre einingar og brattlendte bruk. Ein god del av gardane har jorde ein ikkje kan nytte traktoren på, og knapt nok tohjulingen. Dette gjer drifta av gardane i mange høve tungvind. Sauenæringa er viktig i området, i tillegg til at fleire driv med mjølkeproduksjon. Mykje av den tungt drivne jorda vert nå nytta som beite.
Kulturlandskapet i Åmotsdal er verdifullt, både biologisk og historisk. Fleire av gardane som ligg oppe i dei bratte bakkane har solsvidde, lafta bygningar. I tillegg til dei gamle og forseggjorte bygningane er det steinrøyser og steingardar som vitnar om ei anna tid. Dei blomsterrike engene i Åmotsdal har i mange høve eit mangfald ein ikkje finn i vanlege slåttenger i dag. Landskapet her vanskeleggjer rasjonell drift, noko som har gjort det mogleg for ein god del artar å overleva.
Luther Vandross
Forutan å vere på The Oprah Winfrey Show, vart han aldri sett offentleg igjen. Luther Vandross døydde 1. juli 2005 på John F. Kennedy Medical Center i Edison i New Jersey i ein alder av 54. Grunnen til at han døydde vart aldri sagt offentleg. Minnestunda vart halden 8. juli, 2005 i New York City. To dagar seinare vart han gravlagd i George Washington Memorial Park i Paramus i New Jersey.
Kongedømet Polen
Kongedømet Polen (polsk Królestwo Polskie, latinsk Regnum Poloniae) var namnet på Polen frå 1000/1025 til 1795. Det kan visa til desse statsdanninange:
Konstantin II av Romarriket
Konstantin II (Flavius Claudius Constantinus Augustus ; fødd januar/februar 316, død 340) var romersk keisar frå 337 til 340. Han var son av Konstantin den store og var keisar, augustus, saman med brørne Konstans og Konstantius II. Forsøka hans på utvida landområda sine i samsvar med stillinga si som primogenitur (førstefødd) førte til at han blei overvunnen av yngstebroren, Konstans, og drepen etter ein mislukka invasjon av Italia i 340.
Bakgrunn
Konstantin var den eldste sonen til Konstantin den store og den andre kona hans Fausta, og den eldste overlevande sonen etter at halvbroren hans Crispus var død i 326. Konstantin var oppkalla etter faren. Han blei fødd i Arelate (dagens franske by Arles) i sørlege Gallia i februar 316. Han blei oppdregen som kristen. Han blei utnemnd til cæsar (kronprins) allereie den 1. mars 317. I 323, då han var sju år gammal, deltok han i faren sin krig mot sarmatarar. Då han var ti år gammal blei han utnemnd til kommandant av Gallia etter at Crispus var død. Ein inskripsjon datert til 330 bruker tittelen Alamannicus, og det er difor sannsynleg at generalane hans, i hans namn, vann ein siger over alamannarane. Den militære karrieren hans heldt fram då far hans utnemnd han til feltkommandant i løpet av den militære kampanjen mot gotarane i 332.
Flagging
Flagging er det å heisa eit flagg opp på eit flaggstong etter faste reglar og sedvane. Særleg militæret, diplomati, monarki og internasjonale organisasjonar kan ha utfyllande reglar for flaggbruk.
Lobekammanet
Lobekammanet (Bolinopsis infundibulum) er ei gjennomsynleg ribbemanet som vert opp til 15 centimeter lang. Ho finst langs heile norskekysten.
Farvel du moder Norge
Visa var i si tid svært populær, og blei mellom anna gjeve ut som skillingsvise. I norske utvandrarmiljø i Amerika og Canada blei ho ofte sungen med like stor nasjonalkjensle som den norske nasjonalsangen «Ja, vi elsker».
Flagging
Flagging ved statlege verksemder
§ 4 i forskrifta bestemmer på kva dagar ein skal flagga ved statlege verksemder. Desse dagane er offisielle flaggdagar i Noreg.
Konstantin II av Romarriket
Bakgrunn
Då Konstantin den store døydde i 337 utan å ha avgjort kven som skulle etterfølgja han byrja dei moglege arvingane å rydda kvarandre av vegen. Han hadde tre søner og ein nevø som alle hadde fått tittelen cæsar, ein tittel som vanlegvis viste til arvingen av trona. Kvar av sønene og to av fetterane deira skulle få sin del av riket. Dalmatius fekk kontrollen over Trakia, Achaea og Makedonia, medan Hannibalianus, som var gift med syster deira Constantina, blei utskriven til å styra over Pontos, den nordlege delen av Anatolia. Denne ordninga varte ikkje lenge etter at keisaren var død, og det blei utført mange drap i Konstantinopel. Då blodbadet stilna hadde dei tre sønene hans, den 21 år gamle Konstantin II, den 17 år gamle Konstantius II og den 14 år gamle Konstans, kome fram til ei form for forståing som etterlét dei levande. Av fetterane overlevde fem år gamle Julianus, som voks opp i ei festning i Anatolia og ikkje utgjorde nokon trussel.
Flagging
Flagging ved statlege verksemder
§ 6 i forskrifta har reglar om heising og haling av flagget: I månedene mars til og med oktober skal flagget heisast kl. 08.00, i månadane november til og med februar kl. 09.00. Flagget skal halast ved solnedgang, men ikkje senere enn kl. 21.00 om sola går ned senare enn dette. I Nordland og Troms og Finnmark blir flagget heisa kl. 10.00 og hala kl. 15.00 i månedane november til og med februar.