cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sovjetisk kultur
Under Lenin
Den viktigaste kommunistiske haldninga til kunst og kunstnarar i åra 1918-1929 var prega av relativ fridom, med ein stor grad av eksperimentering i mange ulike stilar som eit forsøk på å finna ein særskilde sovjetisk kunststil. Under ein såkalla ny økonomisk politikk (NEP) hadde relativt fridom til å eksperimentera både i det sosiale og det kulturelle livet i Sovjetunionen. Styresmaktene tolererte mange ulike trendar innan desse områda, så lenge dei ikkje var direkte fiendtleg stilt mot regimet. Innan kunst og litteratur blomstra ei rekkje ulike skular, både tradisjonelle og radikale. Kommunistiske forfattarar som Maksim Gorkij og Vladimir Majakovskij var aktive på denne tida, men mange forfattarar gav også ut litteratur utan politisk sosialistisk innhald - og mange av dei fekk seinare verka sine sensurerte. Film var sett på som eit medium til å påverka eit folk som i stor grad ikkje var lesekunnig, og fekk statleg støtte. Mykje av det beste arbeidet til filmskaparen Sergej Eisenstein stammar frå denne tida.
Utdanning, under kommissær Anatolij Lunatsjarskij, gjekk inn i ein eksperimentell fase basert på progressive teoriar om læring. Samstundes utvida staten grunnskulen og vidare utdanning, og introduserte kveldsskular for arbeidande vaksne. Tidleg sovjetisk språkpolitikk la vekt på nasjonale språk, og det blei lagt ned arbeid i å skriftfesta dei som mangla skrifspråk.
Under den nye økonomiske politikken letta staten på den aktive forfølginga av religion som hadde byrja under krigskommunismen, sjølv om han framleis fremja ateisme. Kommunistpartiet støtta fornyinga eller «renoveringa» av den russiske ortodokse kyrkja, men denne rørsla døydde ut på slutten av 1920-talet.
Lovverket endra familieliv. Abort blei legalisert, og skilsmisse blei gradvis lettare å oppnå. Offentlege kafeteriaer blei utbreidde i staden for private heimekjøkken.
Under Stalin
Under Josef Stalin sitt styre var kulturlivet prega av veksten og dominansen til den statleg sanskjonerte stilen sosialistisk realisme. Alle andre trendar blei strengt undertrykte, med sjeldne unntak. Mange forfattarar blei fengsla og drepne, eller døydde av svolt, som Daniil Kharms, Osip Mandelstam, Isaak Babel og Boris Pilnjak. Andrej Platonov arbeidde som gravferdsarbeidar og fekk ikkje lov til å gje ut noko. Verka til Anna Akhmatova blei også fordømde av regimet, sjølv om ho nekta å rømma til Vesten.
Medan partiet prøvde å gjera det sovjetiske styret meir akseptabelt for ukrainarar blei ein stor grad av nasjonal kulturell utviklinga tolerert. Etter denne korte perioden då ukrainsk litteratur fekk ein renessanse enda over 250 ukrainske forfattarar opp døde under den store utreinskinga. Tekstar av fengsla forfattarar blei konfiskerte av NKVD; nokre av dei blei gjevne ut seinare. Bøker blei tekne ut frå bibliotek og øydelagde.
Stalin og sovjetregimet undertrykte folklore, som dei meinte støtta opp om det gamle tsar-styre og ein kapitalistisk økonomi. For å hindra at gamle «upassande» idear spreier seg blant massane, oppretta styresmaktene den russiske foreininga for proletariske forfattarar. Foreininga fokuserte spesifikt på å sensurera eventyr og barnelitteratur. Eventyr blei tekne vekk frå bokhyller og ungar blei oppmuntra til å lesa bøker om natur og vitskap. Den russiske foreininga for proletariske forfattarar blei til Den sovjetiske forfattarforeininga i 1934.
Nal (fleirtyding)
Nal eller NAL kan visa til:
Sovjetisk kultur
Under Stalin
Forfattarar kunne formidla regjeringsgodkjente eventyr og bylinaer som allereie eksisterte, eller skriva nye kommunistiske eventyr. Desse moderne eventyra kombinerte strukturane og motiva til den gamle bylinaen med det moderne livet i Sovjetunionen. Dei nye historiene blei kalla noviny, og blei haldne fram som ein renessanse av det russiske eposet.
I tillegg til litteratur blei musikalske uttrykk også undertrykte under Stalin, og til tider var musikken til mange sovjetiske komponistar heilt forboden. Dmitrij Sjostakovitsj hadde eit særleg komplisert tilhøve til Stalin sitt styre, der det meste av musikken hans blei fordømd og forboden to gonger, i 1936 og 1948. Sergej Prokofjev og Aram Khatsjaturian hadde liknande opplevingar. Sjølv om Igor Stravinskij ikkje budde i Sovjetunionen, blei musikken hans offisielt rekna som formalistisk og anti-sovjetisk.
Sein sovjetisk tid
Under Brezjnev på 1960-, 1970- og 1980-talet hadde sovjetisk kultur ein særskild periode med eit konformt offentleg liv og eit intenst fokus på personlege livet. Populærkulturen synte ein stor fascinasjon for amerikansk populærkultur, til dømes gjennom ei dille for dongeribukser.
Frå tida under Khrusjtsjov fann det stad ei viss liberalisering for alle delar av livet. Innan kunsten kunne ein utvikla ikkje-formell, undergrunns- og dissentarkunst som framleis var forboden, men ikkje lenger førte til trugsmål om å sendast til arbeidsleirane i Gulag. Aleksandr Solzjenitsyn, som skreiv den kritiske En dag i Ivan Denisovitsj' liv, vann Nobelprisen i litteratur, men måtte seinare dra i eksil.
På 1970-talet blei det mogleg å eksperimentera meir med kunstformene enn det som var tillate innan dei strenge rammene for sosialistisk realisme, og det blei laga fleire sofistikerte og subtilt kritiske verk. Dermed kunne til dømes Jurij Trifonov skriva verk som tok for seg problem i dagleglivet heller enn berre å byggja opp sosialisme. Innan musikk fortsette staten å mislika vestlege fenomen som jazz og rock, men byrja likevel å tillata vestlege musikkensemble å opptre i landet. Den innfødde visesongaren Vladimir Vysotskij var svært populær, men blei ikkje offisielt anerkjend på grunn av dei ikonoklastiske tekstane sine.
Garik Papoyan
Eurovision
31. desember 2013 valde Hayastani Hanrayin herrustaynkerut’yun Aram MP3 til å representere Armenia i Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark. Songen, «Not Alone», vart presentert 14. mars 2014 og vart framført på engelsk. Papoyan hadde skrive songen saman med Aram MP3.
Fleire store tippeselskap, inkludert Bwin og Sky Bet, spådde at bidraget ville vinne Eurovision Song Contest 2014.
Tara i Russland
Tara (russisk Та́ра) er ein by i Omsk oblast i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 220 km nord-nordaust for Omsk, ved elva Irtysj.
Historie
Tara er både eldre enn mange og var òg opphav til enkelte sibirske byar. Av desse er Omsk sjølv, der ekspedisjoner for å grunnleggje byen vart iverksett etter førespurnad frå vojevodaane (militære leiarar) i Tara så tidleg som på 1600-talet. Men store og viktige utbyggingaer, som Sibirvegen på 1700-talet og den transsibirske jernbanen på slutten av 1800-talet, vart lagt utanom Tara.
Tara har enkelte historiske kyrkjer som har overlevd til i dag. Byen var ein gong andre by i eparkiet til erkebiskopen av Tobolsk og Tara, som hadde autoritet over dei enorme sibirske områda. Han var òg administrativt senter for Tarskij ujezd i Tobolsk gubernija på 1700- 1800-talet, med jurisdiksjon òg over Omsk ein kort periode. På 1930-talet var byen senter i Tarskij okrug, ein del av det dåverande Omsk oblast, som strekte seg frå steppene til Arktis.
Etter 1943 har Tara vore administrativt senter for Tarskij rajon i Omsk oblast. Byen vert framleis nemnd i tittelen til erkebiskopen av Omsk og Tara, men no med autoritet innskrenka til berre Omsk oblast. Tara har òg fall nedover på lista over dei mest folkerike byane i regionen og er no etter Isilkul, Kalatsjinsk og Nazyvajevsk, alle byar langs den transsibirske jernbanen.
Etter 2000 har likevel Tara fått nokre økonomiske oppturar. Bygginga av ei permanent bru over Irtysj fullførte hovudvegen Tomsk–Tara–Tobolsk, ein nordleg parallell til jernbanen. Utforskinga og utvinninga av oljefeltet Krapivinskoje lengst nord i Omsk oblast har ført til auka tankbåttrafikk til Omsk, samt bygging av eit mindre lokalt raffineri.
Ollanta Humala
Ollanta Moisés Humala Tasso er ein peruansk politikar som var president av Peru frå 2011 til 2016.
Det norske lutherske Indremisjonsselskap
Det norske lutherske Indremisjonsselskap (ofte forkorta Indremisjonsselskapet) vart skipa i 1868. 1. januar 2001 fusjonerte organisasjonen med Den norske Santalmisjon og Langesundsfjordens indremisjonsselskap, og danna Normisjon.
Ollanta Humala
Humala stilte først som presidentkandidat i 2006 med sitt Partido Nacionalista Peruano, men tapte mot Alan Garcia. I 2011 stilte han igjen til val, for det venstreradikale partiet Gana Peru, og vann med 51,2 av stemmane. Han blei teken i eid so
Det norske lutherske Indremisjonsselskap
Historie
Indremisjonsselskapet vart skipa i 1868 under namnet Den norske Lutherstiftelse. Sentral i etableringa var professor Gisle Johnson. Sjølv om det er 40 år mellom Hans Nielsen Hauges død og skipingssåret for Lutherstiftelsen, vert Hauge og haugianismens lekmannshaldningar rekna som ein inspirator til og forlaupar for Indremisjonsselskapet.
Ollanta Humala
Ollanta Humala blei først kjend då han i 2000 leidde eit kort opprør mot den dåverande presidenten, Alberto Fujimori. Han var tidlegare oberstløytnant i den peruanske hæren.
Det norske lutherske Indremisjonsselskap
Den norske Lutherstiftelse
Den norske Lutherstiftelse var i vesentleg grad ein organisasjon som hadde til hovudoppgåve å utbreia kristeleg litteratur. Det vart produsert oppbyggjelege skrifter og tilsett omreisande menn, kalla kolportørar eller bibelbod, for å selja skriftene. Ikkje sjeldan vart nok desse omreisande òg bedne om å lesa frå skriftene og halda oppbyggjelege samlingar. Formannen i stiftinga, Gisle Johnson meine likevel at ein ikkje skulle tala offentleg utan løyve frå den lokale presten. Johnson meinte det einast var ein naudsituasjon i kyrkja som gjorde at ein kunne tillata ikkje-ordinerte å preika Guds ord offentleg (det såkalla naudsprinsippet).
I 1891 gjekk Lutherstiftelsen formannen bort frå naudsprinsippet. Organisasjonen vart omgjort til ei frivillig rørsle i kyrkja som sende ut omreisande predikantar og talarar, og namnet vart endra frå Den norske Lutherstiftelse til Det norske lutherske Indremisjonsselskap. Gisle Johnson valde å forlata Indremisjonsselskapet, og professor Sigurd Odland vart vald til formann.
Bok & Media
Bokproduksjon og spreiing av kristeleg litteratur har hatt ein sentral plass i organisasjonen også etter 1891. Den norske Lutherstiftelse heldt fram publiseringsverksemda i det som seinare er vorte Luther Forlag og Lutherstiftelsen Bokhandel - seinare Bok & Media.
Kampen mot den liberale teologien
Indremisjonsselskapets leiarar kom til å bli leiande i norsk kyrkjedebatt gjennom store delar av soga til organisasjonen. Namn som Gisle Johnson, Sigurd Odland, Johan Martin Wisløff, Ole Hallesby og Gunnar Prestegård står som representantar for den såkalla konservative delen av kyrkja som førte ein aktiv kamp mot plassen til den liberale teologen i Den norske kyrkja.
Ein kyrkjeleg organisasjon
I heile levetida til organisasjonen må likevel Indremisjonsselskapet reknast som ein organisasjon som såg verksemda si som ein del av arbeidet til Den norske kyrkja, og både leiarane i Indremisjonsselskapet og fotfolket i alle landets bedehus levde i all hovudsak etter parolen "kjerka om formiddagen og bedehuset om kvelden". Organisasjonen tilsette ei rekkje omreisande predikantar som heldt møte i bedehus, kyrkjer og heimar. Indremisjonsselskapet dreiv òg eit monaleg barne- og ungdomsarbeid og bygde opp fleire titals leirstader over heile landet.
Nærleiken til Den norske kyrkja har vore tydeleg ved at sentrale personar i Indremisjonsselskapet seinare vart biskopar i Den norske kyrkja. Dette gjeld Hans Edvard Wisløff, Erling Utnem, Håkon E. Andersen, Thor S. With og Øystein I. Larsen. Kyrkerådsleiarane Oddbjørn Evenshaug og Nils-Tore Andersen har båe hatt plass i hovudstyret i Indremisjonsselskapet, Evenshaug jamvel som formann, som den fyrste lekmann i soga til organisasjonen.
Skuledrift
Saman med Ole Hallesby kom Wisløff til å prega norsk kyrkjeliv og kyrkjedebatt heile fyrste halvdel av 1900-talet. Den offensive satsinga på utdanning gav resultat i form av ei rekkje ungdomsskuler (seinare folkehøgskular) og fagskular som Gjennestad Gartnerskole og Tomb Jordbruksskole. Indremisjonsselskapet har òg hatt ein sentral plass i samband med etableringa av mellom anna Det teologiske Menighetsfakultet og Kristelig Gymnasium i Oslo. Ikkje minst Bibelskolen i Oslo, frå 2003: Høgskolen i Staffeldtsgate), kom til å bli ein viktig utdanningsstad for predikantar og arbeidarar både i og utanfor Indremisjonsselskapet. I 1982 reiste Indremisjonsselskapet ein ny bibelskule - Bibelskolen i Grimstad.
Fusjon
Dei frivillige kristelege organisasjonane i Noreg hadde sin mest aktive og ekspansive periode frå siste halvdel av 1800-talet og fram til midten av 1900-talet. Endringar i samfunnet og i kyrkja gav nye utfordringar, og det vart behov for nye arbeids- og organisasjonsformer. Både på grunn av læremessige spenningar i kyrkja og ikkje minst av praktiske omsyn, ynskte fleire foreiningar og forsamlingar å kunna høyra til fellesskap som inkluderte både indremisjon og ytremisjon. Somme stader - ikkje minst i dei større byane - ynskte ein òg at forsamlinga ein høyrde til, kunne tilby nattverd og dåp.
Det norske lutherske Indremisjonsselskap gjekk 1. januar 2001 saman med Den norske Santalmisjon og danna organisasjonen Normisjon.
Caroline Glomnes
Caroline Glomnes, også kjend som Caroline Glomnes Johansen, er ein norsk skodespelar og manusforfattar. Ho er kjend frå roller som Kathrine Grieg i Folkevalgt (2017), Birgitte Bugge i Heksejakt (2020) og Anna Nystøl i realityshowparodien Nissene i bingen (2021).
Glomnes er utdanna ved Musikkteaterlinja ved Balletakademin i Göteborg. Ho har også vore med i ei rekkje sceneoppsetjingar i Danmark, Sverige og Noreg, blant anna Les Misérables, A Chorus Line, Wicked, Evita og Det perfekte liv.
Glomnes står også bak podcasten Sektpodden, saman med Andreas Preus Efskin.
Familie
Glomnes er systera til eventyrar og føredragshaldar Teodor Glomnes Johansen (f. 1991) og syskenbarn til journalist Lars Molteberg Glomnes.
Alireza Beiranvand
Alireza Beiranvand er ein iransk fotballspelar som i 2018 spela for Persepolis i den iranske toppdivisjonen og for Iran sitt landslag. Han vart seriemeister i Iran med Persepolis i 2017.
Nal
Ein nal er ein T-forma handreiskap til reingjering av overflater. Nalen består av ei gummilist med eit handtak.
Nalar kan brukast til vask av vindauge, eller til fjerning av vatn og reinsevæsker frå glas, speglar og andre glatte overflater. Effekten av gummibladet på ein nal kan samanliknast med gummibladet på ein vindaugsviskar.
Ordet «nal» er opphavleg eit merkevarenamn som har vorte ein del av daglegtalen. Namnet kjem av namnet på oppfinnaren, Lahn, stava baklengs.
Az Zahir-distriktet
Az Zahir-distriktet  er eit distrikt i Al Bayda guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 25 704 innbyggjarar.
Byregion
Byregionane sin struktur
Kommunane i ein byregion har ulik funksjon. Ein eller fleire av dei er senterkommune (bykommune), rundt denne ligg det forstadskommunar og pendlarkommunar.
Sébastien Le Prestre de Vauban
Sébastien Le Prestre, Seigneur de Vauban og seinare Marquis de Vauban, ofte berre kalla Vauban, var marskalk av Frankrike og den fremste militæringeniøren i si tid, kjend for å både byggje og bryte gjennom festningar. Han gav òg Ludvig XIV råd om korleis grensene til Frankrike kunne forsterkast og gjerast lettare å forsvare. Vauban kom med det radikale forslaget om å gje opp landområde som var for vanskelege å forsvare, for å danne ei sterkare, og mindre porøs grense mot nabolanda til Frankrike.
Byregion
Byregionane sin struktur
Omgepet byregion er ikkje basert på den synlege strukturane i byen, men på funksjonen byen har som sentralstad for eit større område. Pendling til og frå bysenteret, byen sitt pendlingsomland, er definisjonsgrunnlaget for å avgrensa den funksjonelle byregionen.
Sébastien Le Prestre de Vauban
Han deltok i praktisk talt alle felttoga til Ludvig XIV av Frankrike og var med i rundt 140 slag i felt og 53 kringsetjingar. Han bygde 33 festningar og utbetra meir enn 300. Likevel batt han seg ikkje til noko fast system, men tok omsyn til terrenget i kvart enkelt tilfelle. Prinsippa hans for bastionfestningar har etter han døydde vorte samanfatta i tre ulike system. Vauban førte festningsstrid inn på nye område, men han deltok sjølv aldri i forsvaret av ei festning. Hovudprinsippa i festningstenkinga hans vart vidareførte i ei modifisert form heilt inn på 1800-talet.
Byregion
Byregionane sin struktur
Administrative grenser, vanlegvis kommunegrenser, vert òg brukt til å definera byar. I nokre tilfelle kan byen definerast som ei gruppe kommunar under ein regional administrasjon. Det er lett å skaffa data for administrative område, men det er ofte slik at dei ikkje samsvarer med det fysiske byområdet.
Sébastien Le Prestre de Vauban
Vauban var òg oppteke av økonomiske og statsfinansielle spurnader og kritiserte i anonyme skrifter det samtidige skattesystemet i Frankrike.
Byregion
Byregionane sin struktur
Omgrepet tettstad er basert på byen sin mest synlege eigenskap, tett busetnad, eit samanhengande utbygt område, medrekna forstader. Den vanlegaste tillatne maksimale avstand mellom bygningar er etter denne definisjonen 200 meter. Å ta flyfoto er ein god metode for å avgrensa tettstader frå kvarandre.
Sébastien Le Prestre de Vauban
Eit utval av 12 av festningsanlegga hans vart i 2008 oppførte på verdsarvlista til UNESCO med namnet Vaubans festningar.
Byregion
Metodar for avgrensing av byregionar
Byregionar vert definert som ein felles bustads- og arbeidsmarknad. Statistikk for pendling vert lagt til grunn for avgrensing av ein byregion: Ein viss del av folkesetnaden i ein kommune må ha daglege arbeidsreiser til regionsenteret.
Sébastien Le Prestre de Vauban
Festningsverk
Mellom 1667 og 1707 oppgraderte Vauban festningsverk i kring 300 byar, mellom andre Antibes (Fort Carré), Arras, Auxonne, Barraux, Bayonne, Belfort, Bergues, citadellen i Besançon, Bitche, Blaye, Briançon, Bouillon, Calais, Cambrai, Colmars-les-Alpes, Collioure, Douai, Entrevaux, Givet, Gravelines, Hendaye, Huningue,  Joux, Kehl, Landau, Le Palais (Belle-Île), La Rochelle, Le Quesnoy, Lille, Lusignan, Le Perthus (Fort de Bellegarde), Luxembourg, Maastricht, Maubeuge, Metz, Mont-Dauphin, Mont-Louis,  Montmédy, Namur, Neuf-Brisach, Perpignan,  Plouezoc'h (Château du Taureau), Rocroi, Saarlouis, Saint-Jean-Pied-de-Port, Saint-Omer, Sedan, Toul, Valenciennes, Verdun, Villefranche-de-Conflent (by og Fort Liberia) og Ypres.
Han rettleia bygginga av 37 nye festninga og festningsverk i militærhamner, inkludert Ambleteuse, Brest, Dunkerque, Freiburg im Breisgau, Rochefort, Saint-Jean-de-Luz (Fort Socoa), Saint-Martin-de-Ré, Toulon, Wimereux, Le Portel og Cézembre.
Byregion
Fleirkjernebyregionar
Dersom dei opphavlege byane har halde på bykjernane sine blir byregionen òg kalla ein ''fleirkjernebyregion. Eit døme på dette er'' Nedre Glomma-regionen kring tettstaden Fredrikstad/Sarpsborg og Stavangerregionen omkring tettstaden Stavanger/Sandnes.
Byregionar i Noreg
I den såkalla storbymeldinga frå 2002–03 vert det definert 16 by- og storbyregionar i Noreg.
Stor-Osloregionen der Drammens- og Mossregionen inngår er eit døme på ein byregion eller ein storbyregion i Noreg, og Stor-Osloregionen er Noregs største byregion.
Trondheimsregionen er det samanhengande bu- og jobbeområdet til Trondheim. Byregionen har eit folketal på 279 234 innbyggjarar per 1. januar 2018, og er i stor vekst.
Internasjonale metropolområde
Ein metropol eller storby er ein by med over ein halv million innbyggjarar, og som hovudregel minst éin million innbyggjarar i byområdet med forstader. Ordet «metropol» kjem frå gresk metropolis, som tyder 'moderby'. Eit metropolområde (av og til forkorta til metroområde) eller storbyområde vil då dekka heile området rundt denne storbyen, ut ifrå f.eks ei pendletid på 1-1,5 time med ulike transportmiddel til sentrumet i denne byen. Med moderne motorvegar og jarnbane kan dermed metroområda verta relativt store, vesentleg større enn tettstader (engelsk urban areas) mange stader. Samstundes vil talet på innbyggjarar i metropolområdet svinga veldig ut ifrå korleis ein definerer «vanleg pendletid».
Spesielt i det vestlege Tyskland og Nederland er metropolområde dominerande, og tettstadene er relativt små, samanlikna med metropolområde andre stader): Områda er flate, det ligg mange byar tett-i-tett, og transportnetta er gode. Det må likevel ikkje vere slik at metropolområda skal vera større enn tettstadene: i og med at metropolområda er avgrensa av reisetid, vil svært store tettstader strekkja seg utanfor metropolområda, spesielt viss ikkje transportårene er tilpassa all trafikken. Manila er eit døme på dette siste: Det bur 20 millionar innbyggjarar i tettstaden, og "berre" 11 millionar i metropolområdet).
Det einaste metropolområdet i Noreg er Stor-Osloregionen.
Viper
Eit par artar av desse fuglane har ein karakteristisk fjørtopp på hovudet og mange flyg med langsame, uregelmessig vengeslag og læt eit skingrande, jamrande skrik. Ei vipe kan sjåast som ei stor lo.
Skildring
Desse langbeinte vadarane har sterkt mønstra fjørdrakt. Jamvel om den mest kjende arten, vipe, Vanellus vanellus, har ein fjørtopp på hovudet, er det berre to andre vipeartar som har tilsvarande. Ein meir typisk dekorasjon er hudfolder i andletet i raudt eller gult. Kroppslengda er ca. 25 til 38 centimeter.
Berre fem av artane, inkludert arten vipe er verkeleg trekkfuglartar. Andesvipe trekker ned til lågare høgd om vinteren.
Smedvipe, sporevipe, elvevipe, bronsevipe, andesvipe og lovipe er raudauga artar med ein pigg som stikk ut frå vengeknoken.
Mange har små hudlappar slik som svarttoppvipe, flekkvipe, brillevipe og beltevipe. Andre har store hudlappar eller masker slik som kvitkronevipe, stripehovudvipe, hinduvipe, bronsevipe, andesvipe, javavipe og maskevipe.
Artslista
Vanellus i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Glasiologbukta
Glasiologbukta er ei isfyllt bukt kring 25 nautiske mil lang sørvest i Jelbartisen langs kysten av Dronning Maud Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto under Maudheimekspedisjonen (1949–52).
Vanellinae
Vanellinae er eit utval av medlemmer av lofamilien, Charadriidae, og er klassifisert som ein underfamilie av lofamilien. Desse fuglane flyg med langsame, uregelmessig vengeslag og læt eit skingrande, jamrande skrik. Kroppslengda på desse fuglane er ca. 17 til 38 centimeter. Gruppa består av slekta Vanellus, som samlar alle fuglar med fellesnemninga «vipe» på norsk, og slekta Erythrogonys med ein art brunsidelo.
Dei tradisjonelle omgrepa «lo», «vipe» og «boltit» vart skapt lenge før moderne forståingar av tilhøvet mellom ulike grupper av fuglar dukka opp, dei samsvarande engelske nemningane plover, lapwing og dotterel er ikkje brukte eksakt i samsvar med dagens taksonomi.
Eremomela
Artslista
Alle artar i slekta Eremomela i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Horizon Forbidden West
Horizon Forbidden West er eit action-rollespel utvikla av Guerrilla Games og utgjeve av Sony Interactive Entertainment til PlayStation 4 og PlayStation 5. Det er ein oppfølgjar til Horizon Zero Dawn frå 2017 og er eit einspelar-spel i ei open verd, sett til ein post-apokalyptisk versjon av det vestlege USA. Spelaren må reisa gjennom verda og fullføra oppdrag ved å nytta overlevingstaktikkar, nærkamp og langdistansevåpen i ei verd invadert av ein dødeleg farsott, fiendtlege maskinvesen og andre overlevande.
Az Zaydiyah-distriktet
Az Zaydiyah-distriktet er eit distrikt i Al Hudaydah guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 95 048 innbyggjarar.
Horizon Forbidden West
Horizon Forbidden West vart utgjeve den 18. februar 2022 og fekk generelt positiv mottaking.
Brown Peaks
Brown Peaks er eit rekkje låge fjelltoppar på ein 4 nautiske mil lang fjellkam, som ligg 12 km aust for Robinson Bluff ved austsida av Amundsenbreen. Det vart først grovt kartlagd frå landmålingar og frå flyfoto på Byrd-ekspedisjonen, 1928–30. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter Kenneth R. Brown, ein biolog ved McMurdo-basen vinteren 1964.
Trilling
Trillingar er tre menneske som er fødde etter same svangerskap. Som regel blir trillingar fødde på same tid av same mor, men det finst døme der eitt av barnet kan fødast opptil fleire dagar før dei andre.
Eitt, to eller tre eggceller kan gje opphav til trillingar. Trillingar frå ulike egg er ikkje meir like kvarandre enn vanlege sysken, men dei som kjem frå same egg har same arveanlegg og er dermed ofte svært like kvarandre.
Trillinggraviditetar er kortare enn graviditetar med eitt barn. Gjennomsnittslengden er 32 veker og 5 dagar, og dei vanlegaste lengdene er 33-35 veker. Ved 36-37 veker blir ein trillinggraviditet rekna som fullført.
Utbreiiing
Tal for trillingfødslar kan variera, med tal frå rundt 1 av 7000 fødsler til 1 av 1000 fødslar. Talet på fleirfødslar har auka på grunn av medisinske behandlingar som hormonbehandling og prøverøyrsbehandling. I tillegg har alderen på fødande kvinner gått opp, og eldre kvinner har større sjansar for å få fleire foster.
Etter ei tid der ein sette inn fleire befukta egg i samband med prøverøyrsbehandling, har ein ei rekkje stader gått over til å berre setja inn eit egg. Dette har redusert talet på fleirfødslar att.
Komplikasjonar ved fleirbarnsgraviditetar
Fleirbarnsgraviditar har auka risiko for:
Dei moglege komplikasjonane kan vera ein grunn til at ein vel å utføra fosterreduksjon ved fleirbarnsgraviditet. Dette kan imidlertid auka risikoen for spontanabort av foster som er att.
Næringsinntak
Ved en trillinggraviditet blir den gravide tilrådd å få i seg mange fleire kaloriar enn ved enkelt- eller tvillinggraviditet. Dette er både på grunn av at det er fleire foster som treng næring og fordi graviditeten vanlegvis er kortare, men også fordi det i slutten av graviditeten er så trongt i kroppen at det kan vera vanskeleg for mora å få i seg nok næring. Eit passe stort næringsinntak og god næringsstatus under første del av svangerskapet er viktig for at morkakene skal utvikla seg godt, og aukar lengda på svangerskapet.
For dei som ventar trillingar gjev det finsket Institutet för hälsa och välfärd tilrådingar for energiinntak som byggjer på den opphavlege vekta til mora: Vid undervekt 4000 kcal/døgn, ved normalvekt 3000-3500 kcal/døgn og ved overvekt 2700-3000 kcal/døgn.
Trillingar i kulturen
Nemninga «trilling» kan brukast om tre ting som høyrer saman og er nokså like, som drikkeskåla trillingbolle, øygruppa Trillingøyane eller fjelltoppane Trillingane og Trillingnutane i Antarktis.
Somewhere in Time av Iron Maiden
Somewhere in Time er det sjette studioalbumet til det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden, gjeve ut den 29. september 1986 på EMI i Europa og systerselskapet Capitol Records i Nord-Amerika. Albumet er oppfølgjaren til det særs populære albumparet Powerslave/Live After Death, og var det første albumet der dei nytta gitarsynthesizerar.
Etter utgjevinga har albumet seld til platinaplate i USA for over ein million selde eksemplar.
Somewhere on Tour var namnet på turneen etter albumet.
Bakgrunn, låtskriving og innspeling
Somewhere in Time er det første studioalbumet til bandet etter den omfattande World Slavery-turneen i 1984-1985, som var fysisk slitsam for bandet, og bestod av 187 konsertar i løpet av 331 dagar. Utmattinga etter turneen har fått skulda for at vokalisten Bruce Dickinson ikkje bidrog med songar på albumet og fekk sine ting avvist av resten av bandet. Dickinson hadde skrive fleire «akutisk-baserte» songar, og forklarte at «eg følte at me hadde kome opp med vårt Physical Graffiti eller Led Zeppelin IV ... me måtte nå eit nytt nivå eller så kom me til å stagnere og drive bort,» sjølv om bassisten og hovudlåtskrivaren Steve Harris sa «eg trudde han hadde mista det fullstendig. Han var truleg meir utbrend enn me andre på slutten av turneen.» På den andre sida er albumet kjend for dei gode songane til gitaristen Adrian Smith, som skreiv begge singlane på albumet: «Wasted Years» og «Stranger in a Strange Land». Den sistnemnte songen var den einaste på plata der dei ikkje nytta synthesizerar.
Etter World Slavery-turneen tok gruppa ein fire månader lang ferie, som Harris, Smith og gitaristen Dave Murray brukte til å eksperimentere med nytt utstyr. Resultatet markerte ei endring i stilen til Iron Maiden, sidan det vart første gongen dei brukte gitar-synthesizerar. På den neste utgjevinga deira, Seventh Son of a Seventh Son i 1988, vart effektane skapt av klaverinstrument. På grunn av ferien vart dette det første studioalbumet deira som ikkje kom ut eit år etter det førre. Bandet insisterte på at dei ønskte nok tid for å få det rett. Det var òg eit av dei dyraste albuma dei spelte inn, med bass og trommer spelte inn på Bahamas, gitarar og vokal i Nederland, medan miksinga fann stad i New York.
Sjølv om «rom og tid» er vanlege tema på dette albumet, med songar som «Wasted Years», «Caught Somewhere in Time», «Stranger in a Strange Land» og «Deja-Vu», tenkte aldri bandet at det skulle bli eit konseptalbum, og Harris sa, «Me gjekk garantert ikkje inn der og sa, 'Ok, la oss skrive mange songar om temaet tid.'» Dei fleste av songane på albumet forsvann frå konsertsetlistene til bandet kort tid etter den påfølgjande turneen, men «Wasted Years» og «Heaven Can Wait» har ofte blitt spelt sidan den gongen. Under «Heaven Can Wait» har dei ofte teke grupper av lokale fans og kjendisar opp på scenen for å syngje partiet i midten av songen.
Hyllestalbumet Maiden Heaven: A Tribute to Iron Maiden, gjeve ut av musikkmagasinet Kerrang! i 2008, inneheld to songar frå albumet: «Wasted Years» av DevilDriver og «Caught Somewhere in Time» av Madina Lake.
Plateomslag
Plateomslaget for Somewhere in Time vart skapt av den faste kunstnaren til bandet, Derek Riggs, og syner ein cyborg-liknande Eddie i eit futuristisk Blade Runner-inspirert miljø. Som plateomslaget på Powerslave inneheld omslaget ei rekkje referansar til tidlegare Maiden-album og songar.
Medverkande
Henta frå plateomslaget.
Mellomengelsk
Mellomengelsk (eng. Middle English) viser til språksteget til engelske språk frå om lag byrjinga av 1100-talet til slutten av 1400-talet. Perioden tok til noko etter dei fransktalande normannarane erobra England i 1066, og ende med at Chancery-standarden, ein variant av London-engelsk, byrja spreia seg. Mellomengelsk fortrengde gammalengelsk eller angelsaksisk. Språket ein brukte i England etter mellomengelsk og fram til rundt 1650 er kjend som tidleg moderne engelsk.
James Stanhope
'''James Stanhope, 1. jarl Stanhope''' PC var ein britisk statsmann og soldat som tente som statsminister mellom 1717 og 1721. Hen vart truleg best hugsa for tenesta si under den spanske arvefølgjekrigen. Han var òg den første britiske guvernøren på Menorca, som han erobra frå spanjolane, mellom 1708 og 1711.
Tvillingbolle
Tvillingbolle er eit drikkekar som består av to bollar som heng saman i sida. Tvillingbollar blei brukt på bygdene i Noreg på 1600-, 1700- og 1800-talet til å drikka øl av. Dei er utskorne av eitt stykke tre, og det er opning i veggen mellom dei to bollane slik at ølet kan renna fritt mellom dei. Desse tvillingbollane har truleg vore brukt som «skjemtekar».
Tvillingkar av denne typen har vore brukt i Europa frå førhistorisk tid. Det er mogleg at dei opphavleg har hatt ein rituell funksjon ved handlingar utført i samband med forbrødring og giftarmål. Det finst opplysinger om at ungarske tvillingkar frå seinare tid var bestemt for brud og brudgom.
Bolkhov
Bolkhov (russisk Болхов) er ein by i Orjol oblast i Russland med om lag 12 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Nugr, ei sideelv til Oka, rundt 50 km nord for Orjol.
Byen Bolkhov har eksistert sidan 1200-talet. Etter den mongolske invasjonen av Russland vart han sete for eit lokalt fyrstedynasti. På 1500-talet vart byen ein av festningane som forsvarte Moskva mot åtak frå tatarar frå sør. Det var her armeen til Vasilij IV tapte for Falske Dmitrij II i 1608.
Norrøn-gælarar
Norrøn-gælarar viser til folk av norrønt og gælisk opphav som dominerte store delar av området rundt Irskesjøen og vestlege Skottland i mellomalderen. Det blei danna ved at skandinaviske innvandrarar blei tekne opp i den gæliske kulturen i Skottland og Irland. Så tidleg som på 800-talet fann det stad giftarmål mellom innfødde gælarar og skandinavar, som tok til å bruka det gæliske språket og andre skikkar, til dømes klesdrakt. Mange gjekk også over frå den norrøne gudetrua og lèt seg døypa som kristne. Blant høgare lag i folket heldt likevel mange ved lag norrøne namn og var medvitne sitt nordiske opphav.
UEFA-cupfinalen i fotball 1974
Kampane
På heimebane i London tok Tottenham leiinga i det 39. minutt ved midtstopparen Mike England, Willem van Hanegem utlikna til 1-1 allereie fire minutt seinare. 64 minuttar ut i kampen var Tottenham atter i føringa, då etter eit sjølvmål. I det 85. minutt utlikna Theo De Jong for Feyenoord til 2-2.
I Rotterdam leia heimelaget 1-0 ved pause, forsvarsspelaren Wim Rijsbergen fann nettmauskane i det 43. minutt. Peter Ressel skåra kampens siste mål då han la på til 2-0 i det 84. minutt.
Laga
Feyenoord sitt vinnarlag bestod: av Eddy Treijtel, Wim Rijsbergen, Joop van Daele, Rinus Israel (kaptein), Harry Vos, Wim Jansen, Theo de Jong, Willem van Hanegem, Peter Ressel, Lex Schoenmaker, Jørgen Kristensen, Mladen Ramljak og innbytarane Johan Boskamp, Henk Wery.
Tottenham mønstra: Pat Jennings, Ray Evans, Mike England, Phil Beal, Terry Naylor, Chris McGrath, John Pratt, Steve Perryman, Martin Peters, Martin Chivers, Ralph Coates, Mike Dillon, Phil Holder.
Dommarar
Rudolf Scheurer frå Sveits var kampleiar i London, Concetto Lo Bello frå Italia styrte kampen i Rotterdam.
Genshin Impact
Prisar og nominasjonar
Apple gav Genshin Impact prisen «iPhone Game of the Year» Best of 2020 frå si App Store og Apple Design Awards for Visuals and Graphics i 2021. Spelet vann også Google Play sin «Best Game of 2020» og blei nominert til «Users' Choice Game» ved utdelinga Best of 2020. Ved TapTap Game Awards 2020 vann det «Game of the Year». Spelet blei også nominert til «Best RPG» og «Best Mobile Game» ved The Game Awards 2020, og til «Ultimate Game of the Year» ved Golden Joystick Awards. Det blei nominert til «Best Ongoing Game» og vann «Best Mobile Game» ved The Game Awards 2021.
You Can't Catch Me
«You Can't Catch Me» er ein song skriven og spelt inn av Chuck Berry, gjeven ut på singel i 1956.
Bakgrunn
Songen nemner ein trimma «air-mobile» ved New Jersey Turnpike. Songen vart nytta i filmen Rock, Rock, Rock i 1956 og var ein av fire songar frå filmen som kom med på «filmmusikkalbumet» (den einaste av songane hans som både var i filmen og på albumet).
Teksten refererer til to tidlegare hittar av Berry, «Maybellene» og «Wee Wee Hours». Han vart opphavleg spelt inn i mai 1955 ved Chess Studios samstundes som dei to andre songane.
Andre versjonar
Rolling Stones spelte inn ein versjon av songen i 1965 og det same gjorde John Lennon i 1975. Songen vart òg spelt inn av Blues Project i 1966 på albumet Projections, og av Dave Edmunds-bandet Love Sculpture i 1970 på albumet Forms and Feelings. Florence Rawlings spelte songen på debutalbumet sitt, A Fool In Love, i 2009. George Thorogood and the Destroyers spelte in songen på albumet Born to Be Bad.
Songforlaget til Berry saksøkte Lennon for brot på opphavsretten på grunn av likskapar i melodien mellom «You Can't Catch Me» og Beatles-songen «Come Together» frå 1969, skriven av Lennon, og fordi Beatles-songen hadde nytta delar av teksten frå Berry-songen («here come old flat-top»). Søksmålet vart avgjort ved forlik. Som ein del av forliket inkluderte Lennon ei utgåve av «You Can't Catch Me» i 1975 på albumet Rock 'n' Roll.
Andre referansar
Bruce Springsteen refererer til teksten «New Jersey turnpike in the wee, wee hours» to gonger på albumet Nebraska.
Hauges Minde i Oslo
Hauges Minde er ein bygard på Grünerløkka i Oslo. Han ligg i Sofienberggata og har adresse Olaf Ryes plass 2. Garden har namn etter lekpredikanten Hans Nielsen Hauge.
Amlash fylke
Området har gjeve namn til arkeologiske lekamar frå den føreslåtte Amlash-kulturen.
Hauges Minde i Oslo
Bedehus
Garden vart bygd i 1875 som bedehus av Christiania Indremissionsforening (no Kirkens bymisjon). Sekretæren i foreininga, Johan Storjohann, fekk idéen til eit bedehus i den sterkt veksande bydelen i januar 1874, og alt 23. desember 1875 kunne huset innvigast. Teglverkseigarane i byen gav 150 000 murstein til bygget, og arkitekt var Niels Stockfleth Darre Eckhoff. Bygningen er i tre høgder med fasade i pussa tegl. Dei to nedste høgdene utgjorde ein forsamlingssal med galleri. Bedehuset vart frå fyrste stund eit samlingspunkt for kristeleg arbeid på Grünerløkka.
Latinskolen på Hauges Minde
I 1880 slutta Storjohann i Kristiania indremisjon for å realisera sin nye idé: Latinskolen på Hauges Minde. Huset vart overdrege til skulen mot at indremisjonsforeininga framleis kunne få bruka huset til forkynnarverksemd. Skulen opna i august 1880 i tredje høgda i bygningen og retta seg særleg mot gutar frå bygdene og mot dei som tenkte på å bli prestar. Den største økonomiske støtta kom frå kvalfangarreiaren Svend Foyn som gav 16 000 kr til skuledrifta og 14 000 kr til kjøp av huset. Skulen hadde 2-årig gymnas og 2-årig mellomskule (frå 1884 eittårig). Eit 2-årig real-gymnasium kom dessutan i gang hausten 1894.
På den høgre skulen gjekk mykje bygdeungdom. Styraren for skulen 1899-1894, Christen Larsen Dahler, var positiv til målsaka og ein av initiativtakarane til Bondeungdomslaget i Oslo (1899). Bondeungdomslaget heldt møta sine på Hauges Minde den fyrste tida og hadde fleire medlemer i lærar- og elevflokken, mellom anna Marie Kviberg. Etterfølgjaren hans 1904-1910, I.A. Refsdal hadde òg godhug for målsaka. I eit innbydingsskrift frå skulen 1909 heiter det at «Skulen ser gjerne, at norske stilar vert skrivne paa landsmaal, og at landsmaal vert bruka i alle høve, so langt raad er. I tale brukar alle fritt heimemaalet sitt.»
Mellom dei som fekk skulegangen sin her, finn ein professor Taranger, Oscar Albert Johnsen, legasjonsråd Wedel-Jarlsberg, Vetle Vislie, Trygve Lie og Gustav Indrebø.
Skulestyrarar:
Lutherseminaret
I 1883 sette Johan Storjohann i gang ein misjonspresteskule som skulle gje ei utdanning som på det næraste tilsvara Misjonsskulen i Stavanger (det såkalla Lutherseminaret). Det vart rekruttert eit kull som fyrst fekk eit 2-årig kurs og deretter ei 3-årig teologisk utdanning. Dei unge mennene skulle deretter sendast som misjonsprestar til norske emigrantkoloniar i USA og Australia. Nabobygningen vart innkjøpt til dette føremålet, og mykje av pengane hadde Storjohann samla inn i USA. Lutherseminaret vart avvikla i 1888 då elevane hadde fullført utdanninga.
Soknekyrkje
Den høgre skulen vart avvikla i 1918 etter at bygningen var teken i bruk som soknekyrkje. Hauge menighet vart utskilt frå Paulus med verknad frå 1. januar 1917, og frå påska 1917 vart Hauges Minde brukt som interimkyrkje. Bystyret vedtok 12. desember 1918 å kjøpa bygningen til dette føremålet, og heile bygningen vart no ombygd og teken i bruk som kyrkje og lokale og kontor for kyrkjelyden. Det var kyrkje her fram til 1938.
Seinare bruk
Under andre verdskrigen heldt ein del av det tyske propagandaapparatet (Abteiling für Volksaufklärung und Propaganda) til i bygningen. Seinare var det ungdomsherberge, kvinneherberge og krisesenter her.
Dei seinare åra har garden stått tom og forfalle. Han er eigd av Oslo kommune. I 2007–08 vart det lagt fram planer om å nytta huset til kunstføremål (galleri, atelier) og bustad. Bydel Grünerløkka har vedteke at han bør brukast til forsamlingslokale for området.
I oktober 2008 var garden okkupert ein kort periode.
Beat 'Em Up
Beat 'Em Up er det fjortande studioalbumet til den amerikanske rockesongaren Iggy Pop. Det vart spelt inn i Hit Factory Criteria studios i Miami Beach og er det første albumet hans der The Trolls er tilskriven. The Trolls var: Iggy Pop, Whitey Kirst, Pete Marshall, Alex Kirst, Lloyd 'Mooseman' Roberts.
Bakgrunn
Beat 'Em Up var det første albumet Iggy Pop produserte sjølv. Art Collins, manageren til Pop sa om albumet: «Eg seier ikkje at dette er eit nytt Raw Power, men om Raw Power var eit sant Iggy-abum, så er dette eit nytt sant Iggy-album.»
Slaget ved Fleurus i 1690
Slaget ved Fleurus, utkjempa den 1. juli 1690, var eit stort slag i niårskrigen. I ei dristig kringsetjing slo Duc de Luxembourg, som kommanderte armeen til Ludvig XIV på kring 35 000 mann, grundig den allierte styrken til prins Waldeck på om lag 38 000 mann, som hovudsakleg bestod av nederlandske, tyske og spanske soldatar. Trass i tap på om lag 6 000 mann, var slaget ein klår siger for den franske kommandanten, men typisk for perioden var slaget langt frå avgjerande. Sjølv om den franske krigsministeren Louvois, ønskte å presse på vidare og sikre vidare suksess, overstyrte kong Ludvig han og gav Luxembourg ordre om å forsterke armeen til dauphinen ved Rhinen og gå forut for nokre store omleiringar. Dei allierte trekte seg samstundes attende til Brussel for å byggje opp att armeen sin.
Maloarkhangelsk
Maloarkhangelsk (russisk Малоарха́нгельск) er ein by i Orjol oblast i Russland med om lag 4 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 70 km sør for Orjol.
Beat 'Em Up
Utgjeving
Albumet kom ut 18. juni 2001 og inneheld ein skjult bonussong kalla «Sterility», som kjem like etter «VIP».
Slaget ved Fleurus i 1690
Bakgrunn
I 1690 flytta krigsskodeplassen i niårskrigen seg mot Dei spanske Nederlanda. Den talentfulle marskalk Luxembourg tok no over kommandoen av dei franske styrkane (ei stilling han hadde til han døydde i 1695), og overtok etter Marskalk Humières som hadde lidd nederlag i slaget ved Walcourt året før. Armeen til Luxembourg bestod av 34 bataljonar og 94 skvadronar, og om naudsynt kunne han kalle på forsterkingar frå styrkane til marskalk Boufflers ved Moselle.
Nok ein gong gav kong Vilhelm kommandoen over dei allierte styrkane i regionen til prins Waldeck (Vilhelm var sjølv oppteken i Irland for å stogge forsøket til kong Jakob på å ta attende trona si). Andre stader kommanderte Marskalk de Lorge franske styrkar i Rhinland, (sjølv om Dauphinen på papiret hadde kommandoen). De Lorge stod opp mot kurfyrsten av Bayern, som hadde teke over kommandoen over dei allierte styrkane i regionen etter at Karl av Lorraine døydde. Samstundes leia marskalk Catinat dei franske styrkane i Dauphiné mot hertugen av Savoie, medan marskalk Noailles kommanderte styrkane som var sett ut på grensa til Catalonia.
Maloarkhangelsk
Landsbyen Arkhangelskoje (russisk: Арх́ангельское) vart grunnlagd på 1600-talet. Han fekk byrettar i 1778 og namnet vart endra til Malyj Arkhangelskij (russisk: Ма́лый Арха́нгельский). Namna er seinare trekt saman til «Maloarkhangelsk».
Slaget ved Fleurus i 1690
Opptakt
Prins Waldeck hadde håpa på at felttoget vart forseinka slik at kurfyrsten av Brandenburg kunne flytte mot Moselle og binde Boufflers, men dei tidlege manøvrane til Luxembourg hadde gjort at Boufflers kunne flytte mellom elvane Sambre og Maas for å støtte den franske kommandanten. Waldeck forlet samstundes samlingspunktet sitt ved Tienen (Tirlemont) og rykte fram til Wavre. Etter å ha spreidd soldatane sine på jakt etter føde, vart den allierte armeen samla att og rykte fram til Genappe den 8. juni.
I midten av juni delte Luxembourg styrken sin. Humières fekk leiinga over garnisonen ved linja Lys og Scheldt, medan den franske hovudarmeen forlet Deinze og marsjerte sørover og kryssa elva Sambre ved Jeumont den 23. juni. Samstundes hadde avdelingar frå styrken til Boufflers under Rubantel forsterka armeen til Luxembourg, som heldt fram marsjen sin og slo leir ved Boussu den 27. juni.
Då Luxembourg manøvrerte sør for Mons og Charleroi, flytta Waldeck leiren sin mellom Nivelles og Pieton den 28. juni. same kvelden leia Luxembourg sjølv ei avdeling frå Gerpinnes (i lag med ei pongtongbru), for å opprette ei kryssing av Sambre ved Ham. Ei forsterka stilling ved Froidmont (med ein garnison på kring 100 mann) vart raskt tvungen til å overgje seg etter at artilleriet vart ført over elva. Eit samstundes fransk dragonåtak tok ein fiendtleg redutt som måtte forlatast då armeen til Luxembourg nærma seg. Med bruhovudet sikra, kunne resten av den franske armeen (bortsett frå den tunge bagasjen som måtte leggast att på sørsida ved Ham) krysse Sambre den 30. juni. (Sjå kart).
Waldeck braut leir og flytta seg mot det franske bruhovudet. Franske og nederlandske kavaleristar som var sende ut for å rekognosere, kryssa klinger i ein uavgjort kamp nær Fleurus, men då kvelden trekte det franske kavaleriet seg attende til Velaine der dei møtte resten av armeen sin, berre 3 km frå dei allierte.
Slaget
Morgonen den 1. juli marsjerte Luxembourg styrkane sine mot Fleurus. Waldeck hadde sett opp sine 38 000 soldatar i to linjer som vanleg, i høgare lende mellom landsbyen Heppignies til høgre for seg og slottet St Amant til venstre for seg. Fronten til Waldeck var dekt av elva Orme som hadde opphøgde breidder slik at eit frontalåtak var nært umogeleg. Luxembourg delte styrkane sine for å angripe begge flankane til den allierte armeen - ein dristig plan som kravde stor løyndom og list for å kunne utførast. Kolonnane til den første franske linja delte seg for å ta stilling mellom Heppignies og Fleurus, og nokre soldatar flytta mot St. Amant. Dei to kolonnane til høgre for Luxembourg svinga nordover over Orme, dekt av hekkar og kornåkrar, og av ein skjerm av franske kavaleristar. Førti kanonar vart sette ut nær chateau St. Amant, og 30 kanonar vart sett ut mellom slottet og Fleurus.