cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Slaget ved Borodino
Det blei utkjempa mellom den franske Grande armée under Napoleon I og den russiske hæren til Aleksander I nær landsbyen Borodino, 12 km vest for byen Mozjajsk. Slaget enda utan eit avgjerande resultat for nokon av hærane, men taktiske omsyn tvinga russarane til å trekkja seg tilbake.
Bakgrunn
I juni 1812 marsjerte Napoleon inn i Russland og tsar Aleksander erklærte at dette var ein fedrelandskrig. Napoleon håpa å kunna møta den russiske hæren i ope terreng for å kunna utsletta han. Men den russiske krigsministeren Michael Andreas Barclay de Tolly trekte styrkane tilbake og gjennomførte brent jord-taktikk. Dei franske styrkane kom etter kvart i ein vanskeleg situasjon då forsyningslinjene deira stadig blei lengre.
29. august overtok Mikhail Kutuzov etter Barclay de Tolly som russisk øvstkommanderande, og då Napoleon nærma seg Moskva blei det bestemt at ein skulle konfrontera han i eit forsøk på å stoppa vidare framrykking. Ved byen Borodino i Moskva guvernement fann Kutuzov at terrenget gjorde det mogleg å prøva å stoppa styrkane til Napoleon. Frå 3. september blei det reist omfattande festningsverk av jord og tømmerstokkar. Til høgre blei det reist ein redutt under kommando av Nikolaj Rajevskij, og på den venstre flanken blei det bygd tre skansar under kommando av Pjotr Ivanovitsj Bagration. Til saman utgjorde dette ei sterk befesting.
Slaget
Anslaget over styrkane til partane varierer, dei fleste kjelder antyder at 250 000 mann deltok i to omtrent like store hærar, og dette gjer slaget til eit av dei største i krigshistoria så langt.
Klokka 5 om morgonen den 7. september gav Napoleon ordre om fullt frontangrep, ein taktikk han ikkje nytta så ofte. Kongen av Napoli, Joachim Murat leidde eit kombinert infanteri- og kavaleriangrep og sette til livs den sentrale Rajevskij-redutten. Russiske reservar blei sett inn og kampane bølgja fram og tilbake med særs store tap på begge sider. Den uventa franske offensiven frå vest der dei òg sette til livs ein russisk redutt gjorde den russiske situasjonen vanskeleg. Den venstre russiske forsvarslinja blei liggjande open, og russarane trekte seg austover og laga ein ny posisjon med landsbyen Utitza. Den venstre flanken blei difor liggjande isolert og open for angrep.
Dei franske styrkane angreip då Bagratonskansane, fire pilspissforma skansar retta mot vest ved Moskvaelva. Desse skulle støtte den russiske venstreflanken, då dei her ikkje hadde nokon terrengmessige fordelar. Bagratonskansane blei i løpet av dagen storma åtte gonger av franskmennene, men slått attende. Kampane bølgja fram og attende med store tap på begge sider, blant anna den russiske kommandanten Pjotr Ivanovitsj Bagration blei så hardt skadd at han døydde fem dagar seinare. Rolla hans i slaget har seinare gjort han til ein russisk helt, blant anna kalla Josef Stalin opp Operasjon Bagration under andre verdskrigen etter han. Kampane ved Bargratonskansane blei etter kvart så harde og kaotiske at dei franske kommandantane i felt bad om forsterkingar frå Den keisarlege garden, noko Napoleon avslo. Den åttande gongen franskmennene storma skansane, var angrepet så kraftig at det russiske artilleriet ikkje klarte å stoppa dei og Bagraton gav infanteriet ordre om eit motangrep før franskmennene kom fram til skansane. Dei kraftige kampane varte i rundt ein time, og av dei anslagsvis 60 000 franskmennene som var samla for stormangrepet, gjekk opp til halvparten tapt.
Klokka 2 den følgjande natta trekte dei russiske styrkane seg tilbake i to kolonnar til Semolino for å sikra at hæren blei halden intakt og ikkje gjekk i oppløysing. Slik ville dei koma seg og gjera at dei franske styrkane måtte operera stadig lengre frå forsyningsbasane sine.
Slaget enda utan nokon tydeleg sigerherre, men russarane lukkast ikkje med det som var hovudmålet deira, å stoppa den franske framrykkinga. Dei store tapa på begge sider, gjer òg slaget til eit av dei blodigaste i krigshistoria såg langt.
Sørbrunkivi
Sørbrunkivi, Apteryx australis, òg kjent som tokoeka, er ein mellomstor kiviart på Sørøya på New Zealand og på Stewart Island sør for Sørøya. Sørbrunkivi tilhøyrer kivifamilien og er plassert i sin eigen biologiske orden Apterygiformes. Kivifamilien er endemisk for New Zealand.
Andorra under vinter-OL 2022
Andorra deltok under Vinter-OL 2022 i Beijing i Kina i perioden 4. til 20. februar 2022.
Den andorranske troppen bestod av fem idrettsutøvarar: to alpinistar, to langrennsløparar og ein snøbrettkøyrar. Maeva Estevez var flaggberar for Andorra under opningsseremonien, mens ein friviljug var flaggberar under avslutningsseremonien.
Sørbrunkivi
Taksonomi
Det vitskaplege namnet for sørbrunkivi, Apteryx australis, er basert på gresk og latin. Apteryx tyder A- 'utan', pterux 'venger', og auster 'vinden frå sør', og -alis 'relatert til'. Australis tyder her 'relatert til sørleg vind' og ikkje Australia.
Skildring
Sørbrunkiviar er typisk mørkebrune på Stewart Island med variasjonar i meir gråbrunt i Fjordland og populasjonen i Haast er kjenneteikna av meir raudbrun fjørdrakt. Fjørene er smykka med raudbrune streker i lengderetninga. Kroppslengda er på 45–55 cm, hoa veg 2.1-3.9 kg og hannen veg 1.6-2.8 kg. Nebbet er langt og slankt og svakt nedkurva. Som andre kiviar er denne arten eit nattdyr.
Habitatet deira er tempererte og subtropiske skogar, grassletter, og buskland, jo tettare jo betre. Dei er utbreidd over heile Stewart Island kor dei òg lever på sanddynene.
Åtferd
Sørbrunkivi har eit langt tynnt nebb med nasebor ved spissen, som bidreg til å gje dei den utmerkte luktesansen deira. Dei nyttar luktesans meir enn synet og høyrsla til å søkje fram virvellause dyr, inkludert meitemark, biller larvar, sniglar, edderkoppar, skolopendrar og rettvenger. Kråsen er veik og underutvikla grunna lite plantekost.
Sørbrunkivi, som alle kiwiar, har to fungerande eggstokkar, men berre den venstre eggleiar er i funksjon, slik at egg frå begge eggstokkane passerer gjennom den venstre. Dette er ein monogam art og når eit par er gått saman, vil de forsvare territoriet sitt med varsellydar. Storleiken på territoria deira er mellom 5 og 43 hektar. Reiret blir lagt i hòler, eller skjerma under tett vegetasjon. Hoa legg 1-2 egg, vanlegvis berre eitt, kor hannen rugar i 90 dagar. Nokre dagar etter klekking vil ungen gå ut av reiret og finne føde på eiga hand, sjølv om det kan halde seg rundt foreldra i eit år. Når dei ikkje rugar egg, skjuler dei seg og kviler åleine på avskjerma plassar på bakkenivå.
Trugsmål og vern
Etter at arten vart anerkjent av IUCN i 2000, blei han klassifisert som sårbar. Populasjonen er estimert til totalt 29 800 individ (2008) og er minkande. Ein art av pungrev Trichosurus vulpecula, og røyskatt, et egga, røyskatt og kattar et ungar og ungfuglar. Vaksne er òg truga av hundar, ilderar og pungrevar åtakar både vaksne og ungar. Populasjonen på Stewart Island er stabil på grunn av mangel på desse rovdyra.
Foolish Little Girl
Songen vart rangert på 57. plassen på lista til Billboard over dei beste songane i 1963.
Gan Raveh regionale kommune
Gan Raveh regionale kommune (hebraisk מועצה אזורית גן רווה, Mo'atza Azorit Gan Raveh) er ein regional kommune i Sentral-Israel i Israel. Kommunen dekkjer åtte busetnader: ein kibbutz, seks moshavar og ein ungdomslandsby. I 2006 var det samla folketalet 5 000. Kommunen tener Ayanot, Beit Hanan, Beit Oved, Ge'alya, Gan Sorek, Kfar HaNagid, Neta'im og Palmachim.
Kommunesenteret er Shlomo Elimelech.
Dave Rowberry
David Eric «Dave» Rowberry var ein engelsk pianist og organist som var best kjend som medlem av rock- og R&B-gruppa The Animals i 1960-åra.
Dave Rowberry vart med i The Mike Cotton Jazzmen (seinare The Mike Cotton Sound) i 1962, og spelte med dei fram til Alan Price brått slutta i The Animals i 1965. Ifølgje songar Eric Burdon, så vart Rowberry, sjølv om han var ein dugande musikar, delvis vald inn i bandet fordi han hadde ein liknande utsjånad som Price.
Rowberry spelte på mange av dei store hittane til gruppa, som «We Gotta Get Out of This Place», «It's My Life», «Don't Bring Me Down», «Inside-Looking Out» og «See See Rider». På fleire av songane vart Rowberry tilskriven som arrangør. Han song òg korvokal på fleire av songane og var stundom med som låtskrivar.
Etter at The Animals vart oppløyste i 1966 vart Rowberry studiomusikar, mellom anna på The Kinks-albumet Everybody's in Show-Biz. Rowberry spelte òg på mange album av bluesartisten Dana Gillespie i 1980- og 1990-åra.
Rowberry døydde i London av magesårbløding den 6. juni 2003, 62 år gammal.
Rödbo
Rödbo er ein svensk tettstad i Göteborgs kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän. I 2005 hadde tettstaden 255 innbyggjarar. Rödby ligg cirka 19 kilometer nord for Göteborg.
Mansardtak
Mansardtak er ein taktype bygd som ein variant av saltak ved at takflatene har ein markert, langsgåande knekk av di taket er brattare nedst enn øvst. Det kan vere vindauge i dette bratte partiet for at loftet skal kunne nyttast til husvære. Denne taktypen er namnsett etter den franske arkitekten François Mansart (1598—1666), og vart særs populær på grunn av dei franske skattereglane på denne tida. Då det ikkje skulle betalast skatt for den parten av huset som låg over gesimsen, vart det ein skattefri etasje med husvære ved å byggje den øvste parten av veggen som takflate med vindauge. Valma mansardtak eller kombinert valm-mansardtak er eit mansardtak som har takflater ned på alle fire sidene av huset på liknande vis som eit valmtak. Dersom berre den øvste parten av mansardtaket finst på kortsidene av huset, slik at de vert ein slags avstumpa gavl på desse sidene, er taket eit halvvalma mansardtak.
I Have the Touch
«I Have The Touch» er ein song av Peter Gabriel frå albumet hans av Security. Arbeidstittelen på songen under «Hands». Peter Gabriel og Robbie Robertson miksa songen på ny for filmen Phenomenon i 1996. Denne versjonen gjekk inn på singellista i Storbritannia, 14 år etter han først kom ut. Songen vart òg nytta i filmen The Chocolate War i 1988.
Working Class Hero
«Working Class Hero» er ein song av John Lennon frå det første soloalbumet hans etter Beatles, John Lennon/Plastic Ono Band frå 1970.
Songen handlar om klasseskilje i 1940- til 1960-åra og fortel soga om nokon som veks opp i arbeidarklassen. Tonen og stilen til songen kan minne noko om «Masters of War» av Bob Dylan.
Let's Go av Nitty Gritty Dirt Band
Let's Go er det trettande studioalbumet til Nitty Gritty Dirt Band. Dei tok her attende det fulle bandnamnet sitt og Jim Ibbotson var attende i bandet, etter at dei i nokre år hadde korta ned namnet til The Dirt Band.
Albumet nådde 26. plassen på US Country-lista. To singlar frå albumet gjekk òg inn på lista. «Shot Full of Love» klatra til 19. plassen og «Dance Little Jean» nådde niandeplassen, begge på den amerikanske Country-lista.
Allmusic skildra albumet som «ei slagkraftig, polert album i grenselandet til pop» med coverversjonar av Andrew Gold og Marshall Crenshaw innimellom tolkingar av Bob McDill og Rodney Crowell. «Trass i namneendringa, ligg hjartet i musikken framleis nær den forsiktige, vaksne softrockstilen frå tidleg i 1980-åra.»
Gadolinitt-(Y)
Gadolinitt-(y) er eit svart mineral som er relativt utbreidd på norske granittpegmatittar. Krystallane viser monoklin symmetri, men mineralet opptrer oftast i metamikt tilstand. Den kjemiske samansetjinga er Y2FeBe2O2(SiO4)2, i det vesentlege eit yttrium-jarn-beryllium-silikat. Gadolinitt-(Ce), som er eit tilsvarande mineral med cerium i staden for yttrium, finst på einskilde syenittpegmatittar i området Larvik–Skien.
Det er òg funne i Sverige og USA (Texas og Colorado). Det er kalla opp etter J. Gadolin.
Finsk hest
Finsk hest er ein kaldblodshest med opphav i Finland.
Skildring
Finsk hest er ein mellomstor, sterkbygd hest. Raud er den vanlegaste fargen, ofte med lysare man og hale. Rasen er allsidig, og vert delt inn i fire typar etter storleik og bruksområde; trekkhesttype, ridetype, travtype og ponnitype. Bruksprøver vert systematisk nytta i avlsarbeidet. I Finland vert mellomstore, mellomtunge hestar som finsk hest og fjording kalla universalhest.
Historie
Stamboka til den finske hesten går tilbake til 1907. På 50-talet var det så mange som 400.000 finske hestar, men etter mekaniseringa av jordbruket sokk talet til 14.100 i 1987. Talet på hestar tok seg opp att på grunn av at bruken som ridehest og travhest auka.
Førekomst
Finsk hest finst over store delar av verda.
Röfors
Röfors er ein svensk tettstad i Laxå kommun i Örebro län i landskapet Närke. I år 2005 hadde tettstaden 266 innbyggjarar.
Øyvind Torseter
Øyvind Torseter er ein norsk biletkunstnar, illustratør, teikneserieskapar og forfattar.
Han har illustratørutdanning frå Merkantilt Institutt i Oslo (1991–1992), Skolen for Grafisk Design i Oslo (1992–1994) og Kent Institute of Art and Design i Maidstone (1995–1998). Han har illustrert fleire biletbøker, blant anna den prisløna Klikk frå 2004 med eigen tekst.
Tearing Us Apart
«Tearing Us Apart» er ein song spelt inn av Eric Clapton i 1986 på albumet August, produsert av Phil Collins. Songen handlar om «komiteen», venene til Pattie Boyd som Clapton meinte kom mellom han og Boyd. «Tearing Us Apart» vart spelt inn som ein duett med Tina Turner og gjeven ut som den andre singelen frå albumet i midten av 1987, etter «Behind the Mask». Songen gjekk ikkje inn på listene i USA, men vart ein mindre hitt i Storbritannia. Songen vart spelt på konsertar av Clapton seint i 1980-åra og i 1990-åra, framført i lag med andre kvinnlege vokalistar som Katie Kissoon, Tessa Niles, Shaun Murphy, Tracy Ackerman, Sheryl Crow, Sharon White og Michelle John. Clapton spelte igjen songen på konsertar i 2011.
Øyvind Torseter
Øyvind Torseter bur og arbeider i Oslo.
Tearing Us Apart
Turner og Clapton framførte songen i 1986 under Prince's Trust All-Star Rock Concert på Wembley Arena i 1986 for å feire 10-årsjubileet til Prince's Trust, då med eit band som bestod av Phil Collins, Elton John, Mark Knopfler, Bryan Adams, Rod Stewart og Paul McCartney. Konsertversjonen vart gjeven ut på Royal Concert-albumet i 1987, gjeven ut av The Prince's Trust.
Eit anna opptak av songen frå Break Every Rule-turneen til Tina Turner med Clapton på gjestegitar og vokal, vart sidan gjeven ut på konsertalbumet Tina Live in Europe i 1988.
Barry Jenkins
Colin Ernest «Barry» Jenkins er ein engelsk musikar, mest kjend som trommeslagar The Animals i 1960-åra.
Han var med på å starte det britiske R&B-bandet The Nashville Teens i 1962. I 1964 hadde dei den første hitten sin med «Tobacco Road». I mars 1966 forlet den originale trommeslagaren i The Animals, John Steel, bandet, og Jenkins vart med bandet på albuma Animalism og Animalization, og hitsinglane «Don't Bring Me Down» og «See See Rider».
Då den første inkarnasjonen av The Animals vart oppløyst starta songaren Eric Burdon bandet Eric Burdon & The (New) Animals og tok berre med seg Jenkins frå den førre besetninga. I lag med studiomusikarar spelte dei inn albumet Eric Is Here. Jenkins euig i dag ein gitarbutikk i Ramsgate i England.
Hornindal skisenter
Hornindal skisenter er eit dugnadsdrive skitrekk i Hornindal. Skitrekket har to skiheisar: Eit T-kroktrekk på 1487 meter, oppført i 2012 og eit tautrekk på 450 meter, oppført i 2000.
Songen Station to Station
Tekstmessig introduserer songen den skumle personen The Thin White Duke, som vart talerøyret for Station to Station og gjennom 1976 ofte for Bowie sjølv. Under innspelinga var Bowie kraftig avhengig av kokain, som vert direkte nemnt i teksten. «Station to Station» referer òg til Kabbalah, okkultisme, gnostisisme, paranoia og andre fikseringa som påverka tankane til Bowie på den tida. Lydeffekten i opninga er eit signal som er meint å representere Krossvegsandakta, som heiter «Stations of the Cross» på engelsk, i lag med eit tidspunkt som knyter saman to forskjellige punkt i karrieren: kombinasjonen av funk og soul frå det førre albumet hans, Young Americans, med den eksperimentelle lyden han kom til å utforske i Berlintriologien hans.»
«Station to Station» har fått generelt god kritikk av musikkpressa, som har hylla både framføringa til bandet og Bowie sjølv. I ettertid er songen rekna som ein av dei beste Bowie-songane, og som albumet han kjem frå, er det rekna som ein indikator på kvar karrieren hans var på veg på den tida. Han spelte songen på Isolar-turneen 1976, ofte i rolla som The Thin White Duke, og har halde fram å spele songen gjennom karrieren. Han vart ommastra i lag med resten av albumet for plateboksen Who Can I Be Now? (1974–1976) i 2016.
Komposisjon
«Station to Station» vart spelt inn i Cherokee Studios i Los Angeles mellom september og november 1975. I følgje Emily Barker frå NME «åt Bowie nesten ingenting under innspelinga av songen, utanom mjølk, raud paprika og kokain.» Bowie sa seinare at han ikkje hugsa noko av innspelinga av albumet og sa «Eg hugsar berre glimt av innspelinga.» Forfattaren David Buckley skreiv at det einaste minnet Bowie hadde av innspelinga var at han «stod ved sidan av [sologitaristen] Earl Slick i studio og bad han spele eit Chuck Berry-riff i same toneart gjennom opninga av 'Station to Station'.» Med ei lengd på over 10 minutt er han det lengste studioopptaket til Bowie. Strukturmessig byggjer songen seg opp frå ein monoton, gitardriven intro som etterliknar eit tog som gradvis aukar farten. Etter togstøyen kjem bandet inn med perkusjon og klaverinstrument som speler akkordar i og utafor tonearten. Det som følgjer, er i følgje Peter Doggett, ein «langsam, hypnotisk instrumental marsj», leia av eit atonalt gitarriff av Bowie og Slick med synkopert vektlegging over tre taktar i 4/4 og ein i 2/4. Marsjen varer i meir enn tre minutt før Bowie byrjar å syngje. Etter fleire vers, fem minuttar ut i songen, markerer dunkande trommer ei endring i tempo og toneart når bandet bryt ut i det Alan Light frå Rolling Stone kalla ein «feirande groove», som varer resten av songen. Doggett samanlikna seksjonen med ein progressiv rock-suite av 70-talsband som Genesis og Jethro Tull. Som albumet er heile songen rekna som kunstrock.
Toglydane vart skapt av Slick ved hjelp av flanger- og forseinkings-effektar. Støylydane panorerer frå høgre til venstre stereokanal før han tonar ut ved hjelp av feedback, som Doggett samanlikna med å «forsvinne inn i ein tunnel». I følgje Nicholas Pegg, gjev lydane «eit anerkjennande nikk» til albumet Autobahn av det tyske electronica-bandet Kraftwerk, som byrjar med ein bil som startar opp og køyrer på tvers av stereohøgtalarane. Pegg meiner at ein annan inspirasjon kom frå Edgar Froese frå det tyske electronicabandet Tangerine Dream, som Bowie vart ven med då han budde i Berlin (1977-1979). Froese-albumet Epsilon in Malaysian Pale frå 1975 byrjar òg med toglydar. Men han skriv at toget er eit signal som uttrykkjer det Bowie seinare kalla «den eigensinnige andelege søkinga til albumet». Meir spesifikt hentar det attende «reisemetaforen» frå tidlegare komposisjonar: «stasjonane gjenskapar 'the new surroundings' frå «Rock 'n' Roll with Me» [frå Diamond Dogs], og «mountains on mountains» er ein reprise av søkjemotiva frå «Wild Eyed Boy from Freecloud» [frå David Bowie (1969)] og The Man Who Sold the World.» Bowie sa seinar «sjølve songen 'Station to Station' omhandlar i stor grad Krossvegsandakta», serien av 14 bilete som syner Jesus' sin veg til krossfestinga hans, der kvart symboliserer ein stoppestad for bøn. Stuart Berman frå Pitchfork støttar dette og sa: «den betydningsfulle prog-disco-suiten på tittelsporet dannar ein veg frå andeleg tomrom til ekstatisk, religiøs vekking.» Han har òg blitt kalla «Kraut-disco» av Rolling Stone. Ei anna mogeleg inspirasjonskjelde er gitaristen Jimmy Page frå det engelske rockebandet Led Zeppelin. Page var studiomusikar på dei tidlegaste Bowie-innspelingane og var eit bekjentskap for Bowie sidan den gongen. På same tid som Bowie vart avhengig av kokain, vart Page avhengig av heroin, som Pegg rekna som «enno meir uroleg» enn misbruket til Bowie. Led Zeppelin-albumet Physical Graffiti kom ut i mars 1975 månadar før Station to Station-innspelingane. Pegg skriv: «Det er mogeleg [i «Station to Station»] å skjelne ein særeigen smak av groove, tempo og kjensle av å byggje spaning som ein finn i det kjende stigande riffet på Physical Graffiti-songen 'Kashmir'», eit episk por som framkallar «ei uroleg andeleg reise» gjennom musikken og teksten.
Everybody Loves a Lover
«Everybody Loves a Lover» er ein song som vart ein hit for Doris Day i 1958. Teksten vart skriven av Richard Adler og musikken komponert av Robert Allen.
Songen Station to Station
Tekstar
Hertugen introduserer seg sjølv ved å sei «the return of the Thin White Duke/throwing darts in lovers' eyes.» Dart, eller piler, vert tolka som eit symbol på ei retning som avslører dynamikken i Den sanne vilja. Doggett hevdar at utanom The Thin White Duke, var det ein annan hertug som var i hjartet av handlinga: Prospero, hertugen av Milano og hovudpersonen i William Shakespeare-skodespelet The Tempest. Han skriv at Prospero, som The Thin White Duke, er ein «magimeister», som kan kontrollere elementa medan han er «lost in my [magic] circle», i tillegg til at han fortryller «lovers' eyes» (som speglar å kaste dart), som Prospero gjev med dottera si Miranda og kjærasten Ferdinand. Fikseringa på den engelske okkultisten Aleister Crowley kjem tydeleg fram i fraser som «white stains», namnet på ei diktbok av Crowley, som Bowie tidlegare hadde nemnt i «Quicksand». Når songen går inn i prog-disco-delen, vert teksten lystigare. Bowie går inn i eit landskap av «fjell og solfuglar», vektlagt av refrenget «It's too late». Tema i denne delen omfattar dopmisbruk i linja «It's not the side effects of the cocaine/I'm thinking that it must be love», som han syng i ein lystig tone. Light skriv at andre tema er «paranoia og merkelege fikseringar» som var i tankane til Bowie på denne tida. Forskjellige stader i songen erklærer Bowie at «the European canon is here», som Doggett meiner er ein «pretensiøs måte» å oppsummere Bowie si interesse i Kraftwerk og Bertolt Brecht-aktig teater. Han skriv òg at order 'canon' kan tolkast som ordet 'cannon'.
Damplastebil
Damplastebil er ein dampdriven lastebil, som spesielt i Storbritannia spela ein sentral rolle. Men den fyrste dampdrivne lastebilen i soga vart laga av franskmannen Joseph Cugnot i 1769. Dampbilen til Cognot var eit millitært køyretøy som var tenkt nytta for å frakta artelleri. Men etter at Cognot hadde bygt eit par prototypar og kjøyrt ned ein mur vart køyretøyet parkert i eit depot.
Songen Station to Station
Utgjeving og mottaking
«Station to Station» kom ut som opningsspor og tittelspor på det tiande albumet til Bowie med same namn den 23. januar 1976. Songen vart òg gjeven ut på singel i januar 1976 i Frankrike på RCA Records, korta ned til 3:40 med «TVC 15» som B-side. Singelutgåva byrjar i den sentrale delen av songen med trommene, like før teksten «once there were mountains...». Singelutgåva kom ut i 2010 på luksusutgåva til Station to Station og på Re:Call 2, som ein del av plateboksen Who Can I Be Now? (1974–1976) i 2016. Heile songen vart ommastra, i lag med resten av albumet for den same plateboksen.
Damplastebil
Dampmaskina hadde gått gjennom ein lang utviklingsperiode, heilt frå seint på 1700-talet, og var både meir driftssiker og hadde større effekt enn forgassarmotorane som var tilgjengelege på denne tida. Heilt ut på 1930-talet var dei største lastebilane i Storbritannia dampdrivne og nokre av desse var i drift til ut på 1950-talet. Det finst fleire restaurerte damplastebilar i Storbritannia som framleis er fullt brukbare.
Damplastebilane kravde eit mannskap på to, ein sjåfør og ein fyrbøtar. Dei måtte stogga og etterfylla vatn på kjelen med jamne mellomrom. Om kjelen koka tom ville elden smelta kjelebotnen og den siste vasskvetten ville då renna ned i fyrrommet og bråfordampa, noko som ofte førte til at damptrykket i kjelen steig så brått at kjelen eksploderte. Kjeleksplosjonar kunne vera svært kraftige og førte ofte til dødsfall. Sjåføren og fyrbøtaren måtte difor legga opp ruta slik at dei var sikre på å finna vatn i vassreservoar langs vegen, eventuelt òg frå bekkar og vatn attmed vegen.
Songen Station to Station
Ettermæle
Buckley skildrar «Station to Station» som eit bod om «ei ny tid med eksperimentering» for Bowie. I lag med resten av albumet presenterer songen ei ny retning Bowie tok i karrieren, frå funk og soul på Young Americans til den eksperimentelle stilen i Berlintrilogien hans. I 2001 sa Bowie «Når det gjeld musikken så er Low og syskena hennar direkte oppfølgjarar til tittelsporet [på Station to Station]. Det har ofte slått meg at det vanlegvis er ein song på alle albuma mine som er ein god indikator på kva det neste albumet mitt blir.» Needham frå The Guardian skreiv på liknande vis at Bowie i teksten «the European cannon is here» annonserte kva som skulle kome. Doggett skriv: «Her var Bowie sitt først anerkjennande nikk til den såkalla motorik-stilen i krautrock, som dei illevarslande, wagnerske lydane tidleg i songen som vart etterfølgd av framdriftsrike danserytmane i finalen.»
Konsertversjonar
«Station to Station» var opningsnummeret gjennom Isolar-turneen i 1976. Ei framføring frå denne turneen kom ut på konsertalbumet Live Nassau Coliseum '76, som kom ut som ein del av luksusutgåva av Station to Station i 2010, i plateboksen ''Who Can I Be Now? (1974–1976)'' i 2016, og som eit eige album i 2017. Songen vart sidan framført på turneane Stage (1978), Serious Moonlight (1984), Sound+Vision (1990), sommaren 2000, og A Reality (2003–2004). Framføringar på Stage-turneen kom ut på Stage (1978) og Welcome to the Blackout (2018). Stage-utgåva av songen vart nytta i Uli Edel-filmen Christiane F. (1981), der Bowie mimer til innspelinga frå 1978 og spelte seg sjølv i ein konsertscene i filmen. Ei utgåve av denne versjonen vart gjeven ut på filmmusikkalbumet. Ei framføring frå Serious Moonlight-turneen kom ut på konsertalbumet Serious Moonlight (Live '83), som var ein del av plateboksen Loving the Alien (1983–1988) i 2018 og som eit eit eige album i 2019. Bowie framførte songen på Glastonburyfestivalen i juni 2000 og denne kom ut i 2018 på Glastonbury 2000.
Keysbreen
Keysbreen er ein isbre som flyt nordaust frå Jenkins Heights mellom Ellis Ridge og Mount Bray på Bakutis Coast i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1959-67. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1977 etter Keith W. Keys i US Navy, som var flyleiar ved Williams Field i McMurdo Sound i 1975-76.
Songen Station to Station
Innhald
Alle songar skrivne av David Bowie.
Loppe
Lopper (Siphonaptera) er ein orden av vengelause insekt som lever som utvendige parasittar ved å suga blod av pattedyr og fuglar. Munndelane deira er utvikla for å stikka gjennom hud og skinn og suga ut blod.
Everybody Loves a Lover
Bakgrunn og innspeling
Day spelte inn «Everybody Loves a Lover» i mai 1958 med Frank DeVol som produsent og Earl Palmer på trommer. Singelen vart gjeven ut på Columbia og gjekk inn på Billboard-lista den 21. juli 1958. På Disc Jockey-lista nådde songen sjetteplassen, på Best Seller-lista ein 17. plass og på Hot 100-lista nådde han 14. plassen.
Loppe
Det finst rundt 2 500 ulike loppeartar, og dei lever i alle verdsdelar. Rundt 55 finst i Noreg.
Skildring
Lopper har ein flattrykt kropp sett frå sidene og er 1–8 mm lange. Hovud, kropp og bein har torner og hår som peiker bakover. Dei har følarar i groper på sidene av hovudet. Mange artar har punktauge medan andre er augelause. Føtene er kraftige og kan brukast til å hoppa.
Liv og utvikling
Lopper legg mellom nokre hundre og fleire tusen egg. Egga blir klekte etter 2–18 dagar. Larven har bitande munndeler og langstrekt kropp med eit par skyvevorter på undersida av siste bakkroppsledd. I løpet av 13–15 dagar går larven gjennom tre hudskifte og oppnår ei lengd på 4–5 mm. Lopper har fullstendig forvandling og må gjennom eit puppestadium før dei blir vaksne og kjønnsmodne (imago).
Paringa finn stad etter at dei har kome ut av puppeskalet, og hannen døyr kort tid etter. Hoa treng blod for å laga egg, men begge kjønna syg blod.
Levesett
Loppelarvar lever i reir, bol eller bustaden til vertsdyra sine. Dei et tørre organiske rester og blodhaldige ekskrement frå vaksne lopper. Lopper spesialiserer seg på bestemte bustader, men mange kan veksla mellom vertsdyr. Rovdyr kan til dømes ha lopper som stammar frå byttet deira.
Lopper som vektorar
Lopper kan overføra ormar som bendelorm og rundorm. Svartedauden blei overført frå gnagarar til menneske av ei loppe (Xenopsylla cheopis).
Everybody Loves a Lover
The Shirelles-versjonen
«Everybody Loves a Lover» vart spelt inn av The Shirelles i 1962 og nådde då 19. plassen på den amerikanske hitlista i januar 1963. Denne versjonen, som var det siste samarbeidet deira med produsenten Luther Dixon, etterliknar rytmen og instrumenteringa på Barbara George-hitten «I Know (You Don't Love Me No More)».
I tillegg til samtidige coverversjonar på den britike marknaden av både The Undertakers og Cliff Bennett, var The Shirelles-versjonen av «Everybody Loves a Lover» òg malen for Sandie Shaw-versjonen spelt inn i 1965 for albumet Sandie, og i tillegg for Peaches and Herb-versjonen som vart spelt inn i 1967 for albumet For Your Love. Konsertversjonar av Beryl Marsden av «Everybody Loves a Lover» med arrangementet til The Shirelles vart spelt i The Cavern Club i juni 1963 og gjeven ut på albumet At The Cavern i 1964. Checkmates, Ltd. gav ut ein versjon av songen som ein del av ein medley på debutalbumet Live! At Caesar's Palace i 1967.
Andre versjonar
«Everybody Loves a Lover» vart òg spelt inn av The Angels, som nådde 103. plassen på den amerikanske hitlista, Alice Babs (som «Den som glad är» på svensk), Chisu (som «Kellä kulta, sillä onni» på finsk), Sacha Distel (på fransk som «Dis! O dis!»), Nana Gualdi (på tysk som «Junge Leute brauchen liebe»), Jan Howard, Laila Kinnunen («Kellä kulta, sillä onni»), Angélica María (på spansk som «Vivaracho»), Guy Mitchell, Jane Morgan, Line Renaud («Dis! O dis!») og Keely Smith. I 2010 song den australske songaren Melinda Schneider inn songen for Doris Day-albumet hennar Melinda Does Doris. Instrumentale versjonar av songen er spelt inn av Joe Loss og Shirley Scott.
Bambara
Bambara, òg kjent som bamana og blant språkbrukarane sjølve bamanankan, er eit språk brukt i Mali og i noka mindre utstrekning i Burkina Faso og Senegal. Bambara er i første rekkje språket til bambara-folket, men det tener òg som lingua franca i Mali, der om lag 80 % av folket snakkar bambara som første- eller andrespråk.
Songen Station to Station
Medverkande
Musikarar i følgje Rolling Stone og David Buckley.
Bambara
Klassifikasjon
Bambara høyrer til mandespråka, ei språkgruppe med kulturelle røter til den gamle byen Manding, som låg i Mali der Kita ligg i dag. Mande-språka er generelt rekna for å vere gjensidig forståelege blant innfødde språkbrukarar.
Jonathan Coulton
Jonathan Coulton er ein USA-amerikansk folkrockar og låtskrivar. Han er særleg kjend for songen Code Monkey, og for temalåtane Re: Your Brains og Still Alive.
Bambara
Alfabet og litteratur
Bambara har sju vokalar, og  (bokstavane tilsvarer lydverdi i IPA). Språket fekk si skriftform den tida landet var fransk koloni, og skrivekunsten er lite utbreidd utanom byane. Det finst heller ikkje mykje litteratur på bambara, noko som òg har samanheng med at fransk er språket for den kulturelle eliten i Mali. Men det finst mykje munnleg dikting, eventyr og heltesegner. Mange av songane er veldig gamle og går attende til det gamle Maliriket.
Jonathan Coulton
Coulton syng og spelar gitar, banjo og ukelele på låtane sine. Dei fleste låtane hans dreiar seg om livsavgjerande utfordingar, som til dømes ein mann som utviklar seg til ei ape og farane med bakteriar. Coulton har laga kjenningsmelodien «Still Alive» til spelet Portal og songen «Want You Gone» i oppfølgjaren Portal 2. Låten Re: Your Brains er med i spelet Left 4 Dead 2.
Bambara
Alfabet og litteratur
Populære maliske artistar, som Salif Keita, Rokia Traoré og Ali Farka Touré, syng ofte på bambara, sjølv om mange også brukar fransk.
Rökå
Rökå er ein liten tettstad i Malå kommun i Västerbottens län i Sverige. Han ligg sør i kommunen, 22 km frå administrasjonsstaden.
Bambara
Utbreiing
Bambara blir brukt som eit fellesspråk over heile Mali. Dei som har språket som førstespråk bur aust, sør og nordaust for Bamako.
Skriftleg bruk
N'Ko–alfabetet er eit skriftsystem utvikla av Solomana Kante i 1949 som skriftsystem for mandespråka i Vest-Afrika. N’Ko tyder «eg seier» i alle mandespråka. N'ko og arabisk alfabet kan enno brukast for å skriva bambara, men latinsk alfabet er dominerande.
Grammatikk
Bambara er eit SOV-språk, og det har to fonologiske tonar, slik at til dømes ordet  sa tyder 'død', mens  sá tyder  'slange.'
Gagarinitt
Gagarinitt er eit særs sjeldan mineral, først skildra 1961 frå Kasakhstan. Seinare er det funne i små, vene krystall av lyseraud farge i ekeritt ved Gjerdingselva i Nordmarka ved Oslo. Den kjemiske samansetjinga er NaCaYF6.
Fylkesveg 112 (fleirtyding)
Fylkesveg 112 finst i fleire fylke i Noreg:
Nathan Burns
Nathan Burns er ein australsk fotballspelar.
Gagarinitt
Gagarinitt-(Ce) og gagarinitt-(Y) er cesium- og yttriumrike analogar.
Dei er alle kalla opp etter den russiske kosmonautenJurij Gagarin (1934–1968).
Bambara
Grammatikk
Substantiva blir ikkje inndelte i genus. Kjønnet til eit substantiv kan bli markert med eit suffiks, -ce eller -ke for for hannkjønn, -muso for hokjønn. Fleirtal blir markert med endinga -w.
Welcome Home av Carole King
Welcome Home er det niande studioalbumet til den amerikanske musikaren Carole King, gjeve ut i 1978.
Bambara
Grammatikk
Bambara brukar postposisjonar på tilsvarande måte som engelsk og norsk brukar preposisjonar. Desse postposisjonane finn vi etter verb og dei uttrykkjer retning, lokalisering og i nokre høve posisjon.
Welcome Home av Carole King
Allmusic skreiv om albumet: «Etter sju strake gullseljande, topp 20-album, demonstrerte Welcome Home grundig at Carole King var på feil spor. Den tredje ektemannen hennar, Rick Evers, som skreiv tekstar til nokre av songane hennar og som er avbilda med henne på platecoveret, døydde av ein overdose av narkotika etter at dette albumet vart spelt inn i januar 1978, men før det vart gjeve ut i mai, noko som verkar symbolsk på problema her. Albumet klarte ikkje å komma på topp 100 og fjerna effektivt King frå toppsjiktet av popartistar.»
Bambara
Lånord
I kvardagsspråket har somme bambara-ord vorte avløyste av franske lånord, spesielt i bymålet. I Bamako-dialekt kan ein høyre setningar som: N taara Kita mais il n'y avait personne là-bas. : Eg gjekk til Kita men det var ingen der, mens den same setninga i tradisjonelt bambara ville vere  . Den franske preposisjonen «est-ce que» blir også brukt i bambara; men blir uttala meir langsamt, i tre stavingar.
Welcome Home av Carole King
Innhald
Alle songar av Carole King utanom der andre er nemnde.
Bambara
Lånord
Mange vil seie: : "Skjorta di er gul" (der ein brukar det franske ordet 'jaune' for fargen gul), i staden for tradisjonelt .
Mange franske lånord er tillagde ein 'i'. Til dømes er bambara-ordet for 'snø' niegei, frå fransk neige, 'snø'.
Helge Fiskaa
Helge Fiskaa er ein norsk sivilarkitekt og planleggar. Han er frå 2012 professor emeritus ved Noregs teknisk-naturvitskaplege universitet (NTNU).
Fiskaa blei uteksaminert ved NTH i 1966. Sidan har han vore tilsett ved Arkitektavdelinga på NTH, seinare Fakultet for arkitektur og biletkunst ved NTNU. I 2002 tok han doktorgrad i emnet fysisk-økonomisk planlegging, og han blei i 2006 utnemnd til professor ved Institutt for byforming og planlegging, der han òg var instituttleiar i fleire periodar fram til 2002. I si tid ved instituttet har han skrive fleire lærebøker i fysisk planlegging og artiklar om planlegging.
Det var Fiskaa som i 2003 tok initiativ til eit nytt to-årig masterstudium i fysisk planlegging. Programmet kom i gang i 2005, og han var programkoordinator fram til 2012.
Fiskaa har vore politisk engasjert, både innan lokalpolitikken og i høve til sitt eige fag. Han var mellom anna leiar av Arkitektenes Fagforbund (AFAG) i åra 1989-1998. Interessa for planlegging og byutvikling har ført til mange innlegg i avisene; til formidling av kunnskap om planlegging gjennom Wikipedia og til deltaking i byplankonkurransar. I 1986 fekk han, saman med kollega Sverre Nistov, 3. premie i ein idekonkurranse om planlegging av ein ny bydel i Steinkjer.
Kansasbreen
Kansasbreen er ein bratt isbre som er 46 km lang og som flyt nordaust frå Stanford Plateau og ut i Reedybreen like nord for Blubaugh Nunatak. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter University of Kansas, Lawrence, KS, som har sendt mange forskarar til Antarktis.
Instruks
Instruks er ein ordre, ofte skriftleg, som bind ein underordna instans eller person til å handle på ein bestemt måte. Ein instruks frå norske styresmakter må ha heimel i lov eller forskrift. I næringslivet brukar ein instruksar når det gjeld behovet for å presisere og dokumentere oppgåver og fullmakter.
Hamar Idrettslag
Hamar Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande sentralt i byen Hamar. Idrettslaget vart stifta 1. desember 1887 og har vore aktivt med i bandy, fotball, friidrett, roing, skeiseløp, skyting, stuping, symjing, tennis og turn. Fotballaget spelar i vertikalstripete trøyer beståande av dei norske flaggfargane, med ein blå stolpe i midten, og elles i blå bukser og kvite strømper.
Spydkastaren Egil Danielsen, symjaren Irene Dalby, skeiseløparane Dag Fornæss og Amund Sjøbrend har alle vore medlem i Hamar Idrettslag.
Sierra Island
Sierra Island er ei smal øy som ligg 0,8 km nordvest for Dee Island og nord for Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho dekkjer eit areal på 14 hektar.
Moderat
Innan religion kan ein skilja mellom moderate og ytterleggåande grupper. Sidan 2000-åra har ein særleg snakka om «moderate muslimar».
Omgrepet er brukt om norske skriftspråkformer innan både bokmål og nynorsk som ligg innanfor normalen og verken er overdrive «konservativt» eller «radikalt» tilnærma det andre skriftspråket.
Fylkesveg 133 i Finnmark
Fylkesveg 133 i Finnmark går mellom Stallogargo og Storbukt i Kvalsund kommune. Vegen er 4,7 km lang.
Doris Coley
Doris Coley var ei USA-amerikansk songarinne. Ho var mest kjend som medlem av, og stundom førstevokalist, i jentegruppa The Shirelles. Ho slutta først i gruppa i 1968, men kom attende i 1975.
Coley var fødd i Goldsboro i Nord-Carolina. Etter ho gifta seg skifa ho namn til Doris Coley Kenner og seinare Doris Kenner Jackson.
Ho vart innlemma i Rock n' Roll Hall of Fame med resten av The Shirelles i 1996.
Ho døydde av brystkreft, 58 år gammal, i 2000.
Tønnes
Tønnes eller Tønne er mannsnamn danna som kortformer av Antonius med opphav i eit latin slektsnamn. Namna har gjeve opphav til slektsnamna Tønnesen og Tønnessen som patronym.
Tønnes har namnedag i Noreg 17. januar.
Laken
Laken (frå norrønt lakan, truleg frå middelnedertysk laken, 'teppe, forheng, klede') er store tøystykke brukt som sengetøy, anten til å ha oppå madrassen og under kroppen til den som ligg i senga (underlaken), eller til å ha over kroppen medan ein ligg (overlaken). Eit laken er lettare å bytta og reingjera enn ein madrass eller eit tungt overbreisel, og gjer reinhald av sovestaden enklare.
Laken, putevar og dynetrekk kan ein i dag ofte kjøpa i matchande sett under nemninga «sengesett».
Materiale
Laken har tradisjonelt vore vovne av lin, men bomull og kunststoff har i dag nesten overtatt heilt. Silke og glatt sateng blir brukt til ekstra fint sengetøy. Historisk har ein også ustyrt fine laken med monogram og blondekantar.
Kleinbreen
Kleinbreen er ein brei isbre nær kanten av polarplatået, som flyt nordvest og ut i Scottbreen like sør for La Gorce Mountains. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Verle W. Klein, som var pilot i U.S. Navy-skvadron VX-6 under Operasjon Deep Freeze i 1966 og 1967.
Holagjel bru
Holagjel bru er to bruer i Arna i Bergen. Bruene krysser juvet Holagjelet ved garden Herland. Den gamle brua i Herlandsvegen er ei bogebru, og opna i 1932. Brua er om lag 48 meter. Den nye brua er 74 meter lang og ligg i Hardangervegen på Europaveg 16. Namnet på den nye brua vart godkjent av Statens vegvesen 1. januar 1991.
Laken
Typar
Lakenpose er eit tynt, lett laken sydd som ein sekk og kan brukast saman med sovepose eller med dyne og pute for å unngå å leggja nytt dynetrekk, putevar og laken på senga. Reisande på fjellstover og vandreheimar kan til dømes bruka lakenposar.
Vasstette laken eller tisselaken kan brukast under eit vanleg laken for å hindra urin i å trenga gjennom til madrassen i samband med sengevæting.
Andre tydingar
«Laken» kan vera eit slanguttrykk for tusenlapp.
Fredrik Skavlan
Fredrik Skavlan er ein norsk journalist, teiknar og programleiar.
Karriere
Etter vidaregåande skule i 1987 byrja Skavlan sin pressekarriere i Morgenbladet, der han fekk jobb som teiknar og journalist. Sidan har han jobba primært som skrivande, men òg som teiknar og reportasjeleiar i Aftenposten og Dagbladet. Han har dessutan illustrert fleire bøker. Han debuterte som programleiar i NRK på sin 30-årsdag.
Talkshow
I 1996 blei Skavlan henta til NRK2 for å leie det direktesendte talkshowet Absolutt. Programmet hadde premiere den 2. september. Etter 133 sendingar takka han for seg som programleiar for Absolutt i mai 1997. Sommaren same året var han og Ingunn Kyrkjebø programleiarar for sommarserien Sommeråpent, og same året leia han TV-aksjonen Krafttak mot kreft. Hausten 1998 blei han programleiar for talkshowet Først & sist. Programmet uvikla seg raskt til å bli eit av Noregs mest sette TV-program 1998 – 2007. Ved sida av Først & sist var han òg programleiar for laurdagsserien Underholdningsmaskinen våren 1999, og for direktesendingane frå kronprinsbryllaupet sommaren 2001. Skavlan avslutta Først & sist våren 2007. I 2009 starta han eit nytt talkshow, Skavlan, som blei sendt på NRK og SVT.
Illustratør
Skavlans teikningar har vorte publisert i fleire riksdekkande medium sidan han allereie som gut leverte teikneseriar til Dagbladet, Aftenposten og Det Nye. Sidan har han òg hatt reklameoppdrag og illustrert bøker for forlag som Cappelen, Press, Gyldendal og Aschehoug. Fredrik Skavlan jobbar primært med pennesplitt og tusj direkte på kvitt papir, og innimellom òg med akvarellfargar. Etter nedlegginga av Først & sist har Skavlan illustrert ei bok om Peter Pan. Han teiknar for tida vekevisst for Dagbladets Magasinet.
Han var medforfattar av boka Det Kongelige bryllup, lansert i 2001.
Vinteren 2006 blei det kjent gjennom media at Skavlan var blitt kjærast med Maria Bonnevie. Skavlan har tre born frå tidlegare ekteskap.
Roknäs
Roknäs er ein svensk tettstad i Piteå kommun i Norrbottens län i landskapet Norrbotten. I 2005 hadde tettstaden 1 242 innbyggjarar.
Röke
Röke er ein tettstad i Hässleholms kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 243 innbyggjarar.
Love at First Sight
«Love at First Sight» er ein dansepopsong av den australske songaren Kylie Minogue frå albumet Fever. Songen vart skrive av Minogue, Richard Stannard, Julian Gallagher, Ash Howes og Martin Harrington, og produsert av Stannard og Gallagher. Songen vart utgjeven som den tredje singelen frå albumet Fever i sommaren 2002.
Listeplasseringar og sal
«Love at First Sight» blei også gjeven ut i USA, men i ein annan versjon med arrangement av Ruff & Jam. Ho hadde tidlegare hatt suksess på Billboard Hot 100 med «The Loco-Motion» (1988) og «Can't Get You Out of My Head» (2001). «Love at First Sight» vart den andre utgjevinga hennar på rad på Billboard-lista, der han nådde tjuetredjeplass.
Musikkvideo
Videoen har Minogue framfor ein grøn skjerm der ho dansar og syng songen i lag med visuelle effektar og andre dansarar. Han kom ut i 2002.
Koka
Koka (Erythroxylum coca) er ein plante i kokafamilien (Erythroxylaceae) som stammar frå den vestlege delen av Sør-Amerika. Kokaplanten inneheld fleire alkaloid, og er opphav til fleire rusmiddel. Han speler ei viktig rolle i den tradisjonelle kulturen i Andesfjella, der ein har togge kokablad. I nyare tid vinn ein ut det kraftige narkotiske stoffet kokain frå han.
Ordet «koka» kjem frå spansk coca som er henta frå quechua cuca. Dette kan igjen koma frå det bolivianske aymaraspråket. Namnet er brukt i varemerket Coca-Cola, som opphavleg blei laga med kokablad.
Kokaplanten er ein busk som kan bli rundt 2,4 høg. Han har tynne, ovale blad. Blomane er små og sit i klasar med fem gulkvite kronblad. Bæra er raude.
Koka blir i dag dyrka i Sør-Amerika, Afrika, Søraust-Asia og Taiwan.
Mitch Nichols
Mitch Nichols er ein australsk fotballspelar.
Shirley Owens
Shirley Alston Reeves, betre kjend som Shirley Owens, er ei USA-amerikansk soulsongarinne som var frontkvinne jentegruppa The Shirelles. I tillegg til Owens, bestod gruppa av klassevenene hennar frå Passaic High School i New Jersey: Doris Kenner Jackson, Addie «Micki» Harris og Beverly Lee. Etter ho gifta seg vart ho Shirley Alston og seinare Shirley Alston Reeves. Den kraftige, særprega røysta hennar gjorde ho til det naturlege valet som førstevokalist i gruppa, sjølv om Jackson stundom song solo òg. Neven hennar, Gerald Alston, er frontmann i The Manhattans.
Reeves hadde ei rekkje hittar med The Shirelles tidleg i 1960-åraa. Ho slutta i gruppa i 1975 for å satse på ein solokarriere, først under namnet «Lady Rose». Same året spelte ho inn albumet With A Little Help From My Friends, etter hitsongen til The Beatles, med medlemmar frå The Flamingos, The Drifters, Shep and the Limelites, The Five Satins, The Belmonts, Danny & the Juniors, Herman's Hermits og La La Brooks frå The Crystals.
The Shirelles vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1996.
Beverly Lee
Beverly Lee er ei USA-amerikansk soulsongarinne som var medlem i jentegruppa The Shirelles.
Ho har i dag retten til namnet The Shirelles.
Gahnitt
Gahnitt er ein sinkspinell med formel ZnAl2O4, eit mineral som tilhøyrer spinellgruppa.
Det vart først skildra i 1807 etter ein førekomst i Falu gruve i Falun i Dalarna i Sverige og kalla opp etter den svenske kjemikaren Johan Gottlieb Gahn (1745–1818), som oppdaga grunnstoffet mangan.
I Noreg er det mellom anna kjent frå ein granittpegmatitt i Øvre Vats i Rogaland, og i kismalm frå Bleikvassli og Ofoten i Nordland.
British South American Airways
Etter at to av flya forsvann, vart selskapet slått saman med med British Overseas Airways Corporation (BOAC) frå 1. januar 1950.
John Weider
John Weider er ein rockemusikar som speler gitar, bass og fiolin. Han er mest kjend som bassist i det britiske bandet Family frå 1969 til 1971.
Som tenåring spelte Weider i lag med Steve Marriott i bandet Steve Marriott and the Moments. Han erstatta så Mick Green som sologitarist i Johnny Kidd and the Pirates. I 1966 sette Eric Burdon, frontmann for The Animals, i saman eit nytt Animals-band, då det originale bandet vart oppløyst (Eric Burdon and the New Animals, stundom kalla Eric Burdon and the Animals), inkludert Weider på gitar. Weider vart verande med gruppa ut 1968. Weider erstatta så Ric Grech i Family. Som Grech var han både bassist og fiolinist.