cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Totland Bay
Totland Bay er ei bukt på vestkysten av Isle of Wight i England. Ho ligg vest for landsbyen Totland, som ho har namn etter. Ho vender nordvestover og har ei 4 km lang kystlinje. Bukta består av ei rett vestleg stykke med ei strand, eit betongdike, bølgjebrytarar og ein molo, og ein rett nordleg klippekyst. Bukta strekkjer seg frå Warden Point i nord til Hatherwood Point i sørvest.
Havbotn er ei blanding av gjørme og sand. Stranda består hovudsakleg av grus. I eine enden av bukta ligg ein redningsbåtstasjon. Denne vart bygd frå lokale søndagskuleborn i 1870. I 1915 hadde redningsbåtstasjonen her den første dampgåande redningsbåten på øya. Stasjonen vart lukka i 1924, men restane av han finst framleis.
Brygga
Brygga i Totland Bay vart bygd i 1880. Han vart bestilt av Totland Bay Hotel og teikna av S.H og S.W Yockney med ei lengd på 150 meter. Brygga vart bygd med lette berebjelkar av støypejern med eit tømmerdekk. Brygga skulle nyttast av dampskip som frakta turistar til området, men berre få skip kom hit. I dag er brygga stengd for publikum. Det er ein liten kafe inst på brygga. Ytst på brygga står framleis det originale skuret, som i dag er i privat eige og vert nytta som kunstgalleri.
Kappel i Sveits
Kappel er ein kommune i distriktet Olten i kantonen Solothurn i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 425 meter over havet.
Kommunen ligg i Dünnerndalen, nordvest for fjellet Born. Han består av landsbyen Kappel.
Fruktsaft
Fruktsaft er drikkbar saft frå planter (vanlegvis pressa frukt eller bær, òg kjend som jus. Vanlege jusar er appelsinjus, eplemost, tomatjus og fleire blandingsjusar.
Ein kan pressa fersk jus for hand eller i ei fruktpresse, men det er òg vanleg å kjøpa han på flaske eller kartong. Drikken kan då anten vera ferskvare som må drikkast raskt, eller tilsett konserveringsmiddel slik at han held seg lenger. Jo ferskare jusen er, jo betre er han på smak, og jo fleire vitaminar inneheld han.
Jus drikk ein alltid kald. Orda jus (juice) og fruktsaft bruker ein normalt om saftdrikkar der fruktinnhaldet er nær 100 % og ikkje tynna ut med vatn. Viss ein kald fruktdrikk inneheld lite frukt og mykje vatn eller kunstige tilsetningar (som t.d. sukker), bør ein ikkje kalla han jus, men kan seia til dømes saft, limonade eller nektar istaden.
Burt Lancaster
Burt Lancaster, fødd Burton Stephen Lancaster, var ein amerikansk filmskodespelar og produsent. Gjennom ein 45 år lang karriere i film og fjernsyn vann han ein oscarpris som beste mannlege skodespelar (og fekk fire nominasjonar), to BAFTA-prisar og ein Golden Globe.
Lancaster opptredde som sirkusakrobat på 1930-talet. Etter å ha tent i militæret under andre verdskrigen fekk han som 32-åring ei rolle i eit skodespel på Broadway og blei oppdaga av ein agent frå Hollywood agent. Han fekk eit gjennombrot med The Killers i 1946, ein film noir der han spelte mot Ava Gardner. I 1953 spelte Lancaster elskaren til Deborah Kerr i det militære dramaet From Here to Eternity. I 1956 spelte han i The Rainmaker mot Katharine Hepburn, og i Gunfight at the O.K. Corral frå 1957 mot ein Kirk Douglas, som han kom til å opptre mykje i lag med.
Holåtindan
Holåtindan er eit fjell i Skjåk kommune i Innlandet. Den høgaste toppen er Midtre Holåtinden med ei høgd på 2047 meter over havet og som er det 154. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Austre Holåtindan er litt lågare, 2043 moh, og den 158. høgaste fjelltoppen i landet, medan Vestre Holåtindan har ei høgd på 2039 moh. Sistnemnde ligg på grensa til Luster kommune i Vestland og litt lenger sør ligg ein annan topp i same massivet på 1816 moh. Ein annan topp igjen ligg nord for Vestre Holåtindan med ei høgd på 1964 moh.
Joinville Island
Joinville Island er den største øya i Joinville Island-gruppa, kring 64 km lang frå aust til vest og 20 km brei, og som ligg utanfor nordausttuppen av Den antarktiske halvøya, og mellom øya og fastlandet ligg Antarctic Sound. Joinville Island vart oppdag og kartlagd kring 1838 av ein fransk ekspedisjon kommandert av kaptein Jules Dumont d'Urville, som namngav ho etter François, prinsen av Joinville (1818–1900), den tredje sonen til Louis-Philippe, hertugen av Orléans. Ho ligg i kravområda til Argentina, Storbritannia og Chile.
Danny DeVito
Daniel Michael DeVito, Jr. er ein skodespelar, regissør og produsent frå Sambandsstatane kjend som Danny DeVito. Han er særleg kjend frå fjernsynsserien Taxi, men har også spelt i filmar som Batman Returns, regissert Matilda og produsert Pulp Fiction og Erin Brockovich.
Daniel Michael DeVito blei fødd inn i ein italiensk-amerikansk familie i Neptune i New Jersey.
1633 Chimay
1633 Chimay er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Themis. Han blei oppdaga den 3. mars 1929 av Sylvain Julien Victor Arend ifrå Observatoire Royal de Belgique i Uccle.
Lakris
Lakris (extractum glycyrrhiza) er eit svart eller brunt etande stoff som ein trekk ut frå rota av lakrisplanten. Namnet kjem av det greske glykyrrhiza som tyder «søt rot».
Lakris blir brukt både som smaksstoff, særleg i godteri, men òg i til dømes snus, og ifølgje Felleskatalogen som slimløysande substans i naturlækjemiddel tradisjonelt brukt i folkemedisinen ved forbigåande hoste og katarr i øvre luftvegar. Lakrismikstur (mixtura solvens) kan nyttast ved forkjøling og lakrisrotpulver (lakrispulver) som mildt avføringsmiddel.
Salmiakklakris er ein smaksvariant som blir brukt i godteri.
Lakrisprodukt utforma på ulike måtar kan ha namn som lakrisbåt, (t.d. Skipper Lakrisbåtar) lakrissnor eller lakrispipe.
Lakris-forgifting
Lakrisrotekstrakt blir brukt for å handsama mageproblem og anna. På den andre side kan dei som et mykje lakris ofte, bli forgifta og få problem med hjartet. Ved slikt inntak kan ein få meir av stresshormonet kortisol i blodet, noko som gjev høgt blodtrykk og hovudverk. Forgifting kan òg gje muskelveikskap, kvalme og alvorlege forstyrringa i hjarterytmen på grunn av kaliummagel. Store mengder som blir sett til livs ved einskildtilfelle fører berre til diaré. Lakris kan òg senka testosteronnivået.
Papua Island
Islote Papúa  er ei lita rund øy som ligg 4 nautiske mil (7 km) vest for Boreal Point, utanfor nordkysten av Joinville Island. Namnet vart nytta av Den argentinske antarktisekspedisjonen (1953–54) på grunn av dei mange bøylepingvinane (Pygoscelis papua) på øya.
Norske kyrkje- og undervisingsministrar
Frå 1. januar 1990 blei det delt opp i Kyrkje- og kulturdepartementet og Utdannings- og forskingsdepartementet.
Fotnotar
.
Jonassen Island
Ho er sagt å vere særleg klipperik og er 4 km lang. Ho ligg nord for Andersson Island.
Ho vart først kalla Irizar Island av Otto Nordenskiöld til ære for den argentinske kapteinen på skipet «Uruguay» som redda Den svenske antarktiskekspedisjonen i 1903 etter skipet deira «Antarctic» vart knust av isen. Eit år seinare, vart ei anna øy i Antarktis kalla opp etter Irizar og sidan ho var ei større øy, vart denne mindre øya kalla opp etter Ole Jonassen, som var med Nordenskiöld on på dei to store hundesledeturane hans i 1902-3.
Es reißet euch ein schrecklich Ende
Es reißet euch ein schrecklich Ende, BWV 90, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.
Jonassen Island
Det er mykje bøylepingvinar og taremåsar på øya. Begge artar ynglar på øya.
Es reißet euch ein schrecklich Ende
Han vart komponert i Leipzig i 1723 for den 25. sundagen etter treeiningssundag, som dette året var den 14. november.
Teksten er henta frå Martin Moller (femte sats), meden dei fire første satsane er av ukjend opphav. Koraltemaet er basert på salmen «Vater unser im Himmelreich», først trykt i Geistliche lieder som vart publisert av Valentin Schumann (Leipzig, 1539). Melodien er frå mellomalderen.
Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert for trompet (berre bass-arien), to fiolinar, bratsj og basso continuo (fiolincell, violone, orgel), samt tre songsolistar (alt, tenor, bass) og firedelt kor.
Det består av fem satsar:
Abu Bakr
Abu Bakr as-Siddiq var den første kalifen og ein av dei første tilhengjarane til profeten Muhammed. Siste delen av namnet hans, al-Siddiiq, tyder 'den rettskafne'.
Abu Bakr regjerte berre i to år før han døydde. Umar ibn al-Khattab overtok deretter som kalif.
Sepoy
Sepoy er ei engelsk form av sipahi (سپاهی) persisk og urdu for 'soldat', og viste historisk til indiske soldatar som gjorde teneste for ei europeisk kolonimakt. Omgrepet er kanskje best kjend frå Det indiske opprøret i 1857, som på engelsk lenge er blitt kalla The Sepoy Mutiny.
Nemninga er framleis i bruk for meinige soldatar i dei indiske, pakistanske og bangladeshiske hærane.
Sepoyar i fransk teneste
Etter danninga av Det franske austindiske kompaniet (Compagnie des Indes) i 1719 vart indiske sepoyar (cipayes) rekruttert for å vere ein tilvekst til dei tilgjengelege franske og sveitsiske troppane med leigesoldatar. Kring 1720 var det 10 000 sepoyar i fransk teneste. Sjølv om talet på soldatar minka mykje, heldt Frankrike oppe eit militært korps beståande av indiske sepoyar (corps militaire des cipayes de l'Inde) i Pondichery, fram til styrken vart oppløyst i 1898 og erstatta av eit lokalt rekruttert gendarmeri.
Sepoyar i Britisk India
Nemninga sepoy vart i den britiske India-hæren, og før det hæren til Det britiske austindiske kompaniet (East India Company), brukt om ein infanterisoldat av menig grad. Ein kavalerisoldat vart kalla sowar. Nær 300 000 sepoyar var avgjerande for at austindiakompaniet skulle kunne halde makta på det indiske subkontinentet. Men sepoyar spela ei framståande rolle i Det indiske opprøret i 1857, då dei gjorde opprør etter rykte om at patronhylsene til dei nye geværa som soldatane vart utstyrt med, var innsmurde med dyrefeitt.
Sepoyar i portugisisk teneste
Også i Portugisisk India gjorde indarar teneste som soldatar. Sepoyar frå portugisisk India vart seinare sende til andre land i det portugisiske imperiet, i særleg grad til Afrika. Portugisarane tok elles nemninga sipaio i bruk om afrikanske soldatar og afrikansk politi på landsbygda.
Kjelder
Cipayo
Fjellet Eggen
Eggen (òg Eggi) er eit fjell i Vågå kommune i Innlandet. Det har ei høgd på 2041 meter over havet og er det 160. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
1634 Ndola
1634 Ndola er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Flora. Han blei oppdaga den 19. august 1935 av Cyril V. Jackson ifrå Union Observatory i Johannesburg.
Schönenwerd
Schönenwerd er ein kommune i distriktet Olten i kantonen Solothurn i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 386 meter over havet.
Kommunen strekkjer seg frå kyrkja St. Leodegar på ein ås og ned til elva Aare.
Patella Island
Patella Island er ei lita, men høg øy, meir enn 75 meter over havet, som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) nordvest for Ambush Bay utanfor nordkysten av Joinville Island. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1953, Namnet er skildrane av forma på øya sidan Patella er det latinske namnet på eit albogeskjel.
Galderskjæra
Galderskjæra er nokre skjær på Hustadvika i Aukra kommune i Møre og Romsdal fylke, som ligg uheldig til for skipsfarten og som har ført ti fleire forlis. Det best kjende av desse skjedde i 1938, då fraktebåten DS «Rokta» forliste og seks av mannskapet mista livet.
Lacul Vulturilor
Lacul Vulturilor (rumensk for «Ørnesjøen», òg kalla Lacul Fără Fund, Den botnlause innsjøen) er ein bresjø i Buzăufjella sørvest i Karpatane i Romania. Han ligg i ei høgd på 1420 meter over havet, og den næraste byen er Siriu.
Namn
Namnet kjem frå ei segn skriven ned av Alexandru Vlahuță i verket hans România pitorească. Segna fortel at om våren kjem ørner til innsjøen for å lære ungane sine å fly, og at ved å drikke vatnet i innsjøen vert ørnene yngre.
Innsjøen vert òg kalla Den botnlause innsjøen sjølv om han ikkje er djupare enn 2,5 meter.
Dreiländerspitze
Dreiländerspitze er eit av dei høgare fjella i Silvretta-kjeda. Grensene mellom Sveits og delstatane Vorarlberg og Tyrol i Austerrike kryssar toppen, og derfor har fjellet fått namnet Dreiländerspitze, som tyder Trelandstoppen.
Sagi
Sagi er eit fjell i Luster kommune i Vestland. Det har ei høgd på 2040 meter over havet og er det 161. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Buster Keaton
Buster Keaton, fødd Joseph Frank Keaton Jr., var ein  populær stumfilmskodespelar og regissør frå USA. Han var kjend under tilnamnet «Stoneface» på grunn av det urørlege, men livfulle pokerfjeset sitt.
Kvekarane
Vennenes Samfunn Kvekerne var eit tidlegare norsk navn på kvekarane.
Buster Keaton
Keaton var fødd i Piqua i Kansas som barn av vaudevillestjernene Joe og Myra Keaton. Han fekk tilnamnet Buster då han deltok som barn i opptredenane til foreldra og blei kasta rundt.
Kvekarane
Grunnleggaren
George Fox, som vart fødd i England i 1624, er rekna som grunnleggaren av kvekarrørsla. Han levde i ei tid prega av etterdønningane av reformasjonen, då mange kristne tenkarar søkte å finne att til ei kristentru prega av den opphavlege kristendommen frå aposteltida. Sjølv var Fox ikkje skolert, men han kunne Bibelen, og han kjente at han var leia av Den heilage anden til å bli ein religiøs reformator. Han meinte alle menneske hadde noko av Gud i seg, eit indre lys som kunne leie menneska gjennom livet.
Buster Keaton
Etter å ha delteke i første verdskrigen kom han til eit filmstudio i 1917 og laga sin første kortfilm, The Butcher Boy, instruert av Roscoe Arbuckle. Keaton lagde 15 kortfilmar for Arbuckle, men i 1920 laga han sin første spelefilm og i 1921 starta han selskapet Buster Keaton Productions der han frå då av skreiv, instruerte og spelte i sine eigne filmar. Filmane til Keaton er prega av slapstick-komikk blanda med lett tragiske element av ein ung mann som ofte må gå gjennom mykje for å få jenta han elskar.
Kvekarane
Grunnleggaren
Fox var strengt puritansk og tok avstand frå alt verdsleg. Han ville ikkje bruke dei heidenske namna på vekedagar og månader. Fox var òg skarpt kritisk til den organiserte kyrkja. Han kritiserte prestane for å teoretisere kristendommen. Han ville ikkje ta av seg hatten for dei, han ville ikkje synge salmar med ord han ikkje sjølv hadde røynd sanninga i. Han kunne motseie presten i kyrkja. Forkynninga hans vart oppfatta som spotting av Gud, og han vart arrestert ei rekkje gonger.
I 1667 slutta William Penn seg til kvekarane, og i Amerika grunnla han ein koloni med religiøs fridom, i det seinare Pennsylvania. Hit reiste mange av tilhengjarane som vart forfølgde i Europa.
Kvekarane sitt puritanske levesett, kombinert med ideen om at noko av Gud er nedlagd i kvart menneske, førte med seg eit sterkt sosialt engasjement. Mellom anna gjorde kvekarane mykje godt for dei som sat fengsla. Under napoleonskrigane vart mange norske sjømenn sett i prison i England. Her kom dei i kontakt med kvekarar som arbeidde blant fangane, og slik kom kvekarlæra til Noreg. Her vart dei første venesamfunna organisert i 1818.
Kvekarane sin kristendom
Mange kvekarar trur på Gud som skapar og på hans kjærleik. Dei trur at Gud kom til jorda som Jesus Kristus, for at han skulle leie menneska tilbake til Gud. Og dei trur på Den heilage anden som leier og opplyser menneskesjela. Andens tempel er i menneska.
Ventnor
Ventnor er ein kystby og ein kommune grunnlagd i viktoriatida på sørkysten av Isle of Wight i England. Han ligg nedanfor St. Boniface Down (det høgaste punktet på Isle of Wight) og er bygd i ei bratt side med klipper som fører ned til sjøen. Den høgareliggande delen vert kalla Øvre Ventnor (offisielt Lowtherville), medan den lågareliggande delen vert kalla Ventnor. Ventnor vert stundom medrekna kystlandsbyane St. Lawrence på eine sida og Bonchurch på den andre.
Kvekarane
Kvekarane sin kristendom
Kverkarane har ikkje prestar. På møtet, eller kvekarandakten, kan kven som helst reise seg å tale, om han kjenner at Anden leier han til det. Målet er at ei gruppe menneske gjennom andakten i fellesskap skal byggje opp ein heilskap, der kvar bidrar med sitt. Om ingen kjenner kall frå Anden til å tale, kan det vere heilt stilt på møtet. Om det er heilt stilt, vil dei som er på møtet ha betre høve til å kjenne etter Anden i sitt eige indre.
Ventnor
Verna av klippene har sørkysten på øya eit eige klima med fleire soldagar enn resten av Dei britiske øyane og færre dagar med frost. Dette har gjort at fleire subtropiske planter har slått rot her og Ventnor botaniske hage er ein av attraksjonane her.
Kvekarane
Kvekarane sin kristendom
Kvekarane har heller inga andre faste ritual eller sakrament, dei har ikkje dåp eller nattverd. Livet skal vere heilt, ikkje delt i ein religiøs og ein verdsleg sfære. Læra om det guddommelege i kvart menneske gjer det utelukka for ein kvekar å delta i krigsteneste, og denne læra er ein spore til eit sterkt sosialt engasjement.
Organisasjon i kvekarkyrkja
Venesamfunnet er laust organisert. Om lag 150 menneske er registrert som medlemmer i Noreg, om lag 100 i Sverige. I verda elles er talet anslått til om lag 300 000 som i 1994 fordelte seg slik etter tysk Wikipedia som oppgir kjelda: "Religion ohne Dogma", Religiöse Gesellschaft der Freunde, 1995 [ISBN 3-929696-13-4]): Utanom andaktsmøta kan kvekarane samlast i forretningsmøte. Lokalt kan dei samlast ein gong i månaden, i eit større område til eit årsmøte. Månadsmøtet er grunneininga som tek opp nye medlemmer og som peiker ut leiarar, helst kalla skrivarar. Er det usemje om ei sak, meiner kvekarane at mindretalet kan ha like rett som fleirtalet. Derfor vil dei gjennomdiskutere alle saker til vedtak kan skje samrøystes, ved konsensus.
Internasjonalt kan fleire årsmøte kan gå saman i femårsmøte som dannar ei overbygging. Sidan organisasjonen på denne måten er bygd opp nedanifrå, er kvekarsamfunnet internasjonalt kløyvd i meir ortodokse og meir liberale retningar.
Årsmøtet har formulert 40 råd og spørsmål som ikkje er pålagt som nokon fast regel, men som ein hjelp til å bli i Guds lys. Desse er endra fleire gonger sidan dei først vart utforma på 1600-talet, og seier mykje om kvekarlæra.
I 1947 mottok Vennesamfunnet Nobels fredspris for arbeidet dei hadde gjort gjennom sine internasjonale hjelpeorganisasjonar; American Friends Service Committee og British Friends Service Council (i dag Quaker Peace and Social Witness.
I dag er det ikkje spesielle måtar å kle seg på eller spesielle måtar å bruke språket på som kjenneteiknar kvekarane. Dei er enno puritanske i den forstand at dei gjerne arbeider for fråhald, for miljøvern og for jamn fordeling av samfunnsgoda.
Boucle du Mouhoun
Boucle du Mouhoun er ein av tretten regionar i Burkina Faso. Han blei oppretta 2. juli 2001, og hadde eit folketal på 1,434,847 i 2006. Regionshovudstaden er Dédougou.
Boucle du Mouhoun er den nest mest folkeestte regionen i Burkina Faso etter Centre. 10,5 % av innbyggjarane i landet bur i Boucle du Mouhoun. Regionen består av fire provinsar: Balé, Banwa, Kossi, Mouhoun, Nayala og Sourou.
Namnet «Boucle du Mouhoun» tyder 'elvesvingen til Mouhoun'. Mouhoun er det lokale namnet på den øvre delen av Svarte Volta.
Georg Hettich
Georg Hettich er ein tysk tidlegare kombinertrennar frå Schonach im Schwarzwald som vart olympisk meister i kombinert normalprogram under Vinter-OL 2006.
Aktiv
Hettich fekk OL-sølv med Tyskland sitt lag i 4 x 5 km kombinertstafett då dei olympiske vinterleikane 2002 fann stad i Salt Lake City, året etter var han med å vinne VM-sølv i same øvinga ved Ski-VM 2003 i Val di Fiemme. Også i Ski-VM 2005 i heimlege Oberstdorf vart det sølv på Hettich og det tyske kombinertmannskapet, sameleis i Vinter-OL 2006 i Torino. Men i motsetnad til dei andre meisterskapane lukkast Hettich overmåte godt i vinterleikane 2006, då han noko overraskande vann gullmedaljen i normaløvinga med 15 km langrenn. I tillegg tok han bronsemedaljen i halvprogrammet med hopping i storbakken og 7,5 km langrenn.
Hettich lukkast aldri å vinne eit individuelt verdscuprenn, fire andreplassar var det beste han oppnådde. Han enda på sjettplass i verdscupen i kombinert 2003 og på ny i 2006.
Hohe Tauern
Hohe Tauern er den høgaste fjellkjeda i Alpane aust for Brennerpasset. og inneheld dei høgaste fjella i Austerrike. Ho går gjennom dei austerrikske forbundslanda Salzburg, Kärnten og Tirol, i tillegg til delar av Sør-Tyrol i Italia.
Kjeda grensar til Salzach-dalen i nord (med Kitzbühelalpane på andre sida) Mura-dalen og Murtörl-passet i aust (som skil Hohe Tauern frå Niedere Tauern), Drava-dalen i sør (med Dei sørlege kalksteinsalpane på andre sida), og Birnlücke-passet i vest (med Zillertalalpane på andre sida).
Dei viktigaste områda er (frå vest til aust):
Områda i Hohe Tauern som ligg sør for hovudkjeda i Alpane er:
Namnet «Hohe Tauern» tydde opphavleg «høge fjellovergangar», men vart brukt om sjølve fjella då ein dreiv med gruvedrift her i Mellomalderen.
Fjelltoppar
Dei høgste fjelltoppane i Hohe Tauern er:
Danny Kaye
Danny Kaye var ein kjend komikar, skodespelar og songar frå USA.
David Daniel Kaminski blei fødd i Brooklyn i New York i USA til ukrainske innvandrarforeldre; faren var skreddar. Den unge Kaminski gjekk tidleg ut av skulen og arbeidde som underhaldar på hotell. Han blei oppdaga som skodespelar og gjorde etter kvart karriere både innan film og teater.
Broadwaydebuten kom i 1939 med The Straw Hat Revue. Ein av dei største suksessane hans der var Lady in the Dark frå 1941, der han i songen Tchaikovsky ramsa opp namna på 54 russiske komponistar på 38 sekund. Danny Kaye fekk i løpet av 1940-talet stjernestatus for mimikken og humortalentet sitt. Ein opptreden i London Palladium, der den britiske kongefamilien blei sagt å ha hylt av latter.
I 1944 kom den første spelefilmen hans, Up in Arms. Seinare spelte han i filmar som The Inspector General (1949), White Christmas (1954) og The Court Jester (1956). Fleire av filmane hans handla om dobbeltgjengarr, begge spelte av Kaye, som blei forveksla med kvarandre på underhaldande vis. Skodespelaren gjorde òg to biografiske rollar, som H. C. Andersen i filmen Hans Christian Andersen og som jazzpioneren Red Nichols i The Five Pennies.
Rickenbach i Solothurn
Rickenbach er ein kommune i distriktet Olten i kantonen Solothurn i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 429 meter over havet.
Kommunen ligg sør for Jurafjella på ei elveslette av ei sideelv til Dünnern.
Dans dans Olav Liljekrans
Dans dans Olav Liljekrans er eit musikkalbum med den norske musikkgruppa Folque som kom ut i 1978. Lisa Helljesen og Trond Villa hadde før albumet slutta i Folque og Jenn Mortensen og Øyvind Rauset kom inn.
Dei tre første albuma vart gjeve ut på plateselskapet Phonogram, og spelt inn i Rosenborg Studio med først Øystein Sunde, seinare Nils Bjarne Kvam som produsentar. I 1978 hadde Folque gått over på plateselskapet MAI og Liljekrans vart spelt inn i Scanax studio med ein produsent som gruppa kommuniserte dårleg med. Likevel vart tittelsporet ein av dei mest populære låtane til bandet og vart sidan gjeve ut på ny på konsertplata Dans dans (1991) frå eit konsertopptak frå 1984.
1635 Bohrmann
1635 Bohrmann er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Koronis. Han blei oppdaga den 7. mars 1924 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Fluchthorn
Fluchthorn eller Piz Fenga er den nest høgaste fjelltoppen i Silvretta-kjeda på grensa mellom Austerrike og Sveits. Det består av tre toppar der den sørlege toppen er den høgaste med 3 399 m. Den lågaste er 3 309 m, medan den i midten er 3 397 m.
Hermann Göring
Göring var eit flygaress i den fyrste verdskrigen. Han vart tidleg på 1920-talet medlem av NSDAP. Han vart tvinga til å reisa utomlands etter kuppforsøket i 1923, og reiste til Danmark og Sverige. Han tok ymse oppdrag som flygar. I Sverige fekk han kjærleik til den svenske adelsdama Karin von Kantzow (f. Fock, 1888-1931). Dei gifta seg i 1922. Göring gifta seg om att i 1935 med skodespelarinna Emmy Sonnemann (1893-1973). Saman fekk dei dottera Edda (f. 1938). Göring var ei tid i Sverige innlagd på sinnssjukehus på grunn av morfinmisbruk. Grunnen til misbruket skal ha vore skotskader i etter Münchenkuppet i 1923.
Etter Hitler si maktovertaking i Tyskland i 1933 vart Göring utnemnd til luftfartsminister. I tillegg fekk han tittel av riksskogmeister og riksjegermeister. Andre titlar var riksmarskalk, ministerpresident og innanriksminister i Preussen. Göring likte å smykka seg med flotte titlar og uniformer. Han var rekna som særs ærekjær. Mange rekna Göring som nummer to i Tyskland etter Hitler, og Hitler utnemnde han til sin etterfylgjar.
Etter som krigslukka i den andre verdskrigen vende fall Göring meir og meir i unåde. Mellom anna la han til grunn katastrofale strategiar i luftslaget om Storbritannia i 1940.
Hitler tok mot slutten av krigen frå Göring alle titlar. Til slutt vart han arrestert på grunn av at han prøvde å utnemna seg til førar i staden for Hitler.
Göring lét uppføra eit slott rett utanfor Berlin som vart kalla Karinhall. På slottet samla han skattar frå musé i Europa etter som tyske styrkar vann fram. Mot slutten av den andre verdskrigen i 1945 sprengde Göring Karinhall for å ikkje lata skattane falla i hendene på Sovjetiske styrkar.
Göring vart tiltala i 1945 i Nürnbergprosessen og vart i 1946 dømd til døden ved henging. Han lurde bøddelen gjennom å svelja ein cyankaliumampull drygt to timar før avrettninga skulle gå føre seg natt til 16. oktober 1946.
Abukir
Abukir (arabisk أبو قير, egyptisk uttale, også skrive Aboukir og Abū Qīr) er ein liten hamneby i Egypt. Han ligg ved Middelhavet om lag 21 km nordaust for Alexandria. Ruinane av oldtidsbyen Kanopos ligg 3 kilometer frå Abukir. Byen har namn etter Kyros, ein kristen martyr og helgen.
Abukir ligg på vestsida av Abukirbukta. Her fann Slaget ved Nilen (også kalla Slaget ved Abukir) stad i 1798. Her vart den franske flåten til Napoleon øydelagd av den engelske under leiing av admiral Nelson.
Mjølkedalspiggan
Mjølkedalspiggan er eit fjell i Luster kommune i Vestland. Det har ei høgd på 2040 meter over havet og er det 161. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Watershoot Bay
Stranda består hovudsakleg av klipper.
Slingsbytinden
Slingsbytinden er eit fjell i Luster kommune i Vestland. Det har ei høgd på 2026 meter over havet og er det 169. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Bertolt Brecht
Bertolt Brecht (eigentleg Eugen Berthold Friedrich Brecht; var ein av de mest innflytelsesrike tyske dramatikarane og poetane i det 20. hundreåret. Han vart fødd i Augsburg, og flytta seinare til Berlin, der han fekk sansen for moderne teater. Han døydde i Berlin.
Bihorfjella
Bihorfjella (rumensk Munţii Bihorului) er ei fjellkjede i Romania, i Dei rumenske Vest-Karpatane. Massivet har ei lengd på 25 km frå nordvest til søraust og ei breidde på 14 km.
Bertolt Brecht
Brecht skreiv mellom anna teksten til den vidgjetne musikalen «Tolvskillingsoperaen» (Dreigroschenoper), og er særleg kjend for skodespel som Mor Courage og borna hennar (Mutter Courage und ihre Kinder) og Det gode menneske fra Sezuan (Der Gute Mensch von Sezuan). Han utvikla ein ny teaterteknikk kalla episk teater (Episches Theater).
Bihorfjella
Vlădeasa ere i vulkansk forlenging av Bihorfjella i nord og når ei høgd på opp til 1836 meter over havet.
Bertolt Brecht
I 1933 måtte han rømme landet på grunn av nazistane si maktovertaking, og byrja ein lang periode i eksil i Danmark, Finland, Storbritannia og til slutt USA. Etter at den andre verdskrigen var over, flytta han først til Sveits, og søkte om innreiseløyve til Vest-Tyskland, men vart han nekta på grunn av dei kommunistiske sympatiane hans. Difor drog han til DDR, der han kritiserte regimet etter junioppstanden den 17. juni 1953 med sin «Buckower Elegien». Han skipa og dreiv teatret Berliner Ensemble i Aust-Berlin, der hans viktigaste medarbeidar var skodespelaren og kona hans Helene Weigel, som spelte Mutter Courage i dei mange framsyningane av skodespelet Mutter Courage und ihre Kinder.
Framandgjering - Verfremdungseffekten
Brechts metode blir ofte kalla episk drama. Dette er ei motseiing, og blir derfor eit viktig verkemiddel. Der andre dramatikarar ville vist kampscena på scena føretrekkjer Brecht at ein av aktørane fortel kva som har hendt i ettertid av hendinga. Her skjer det ofte at ulike personar trer inn i rolla si etterkvart som dei blir nemnde og seier sine eigne replikkar som om dette skjer no.
Asides førekjem når ein person vender seg til publikum for å vinne deira gunst. Det er ikkje alle som kan ha asides så dette er eit godt politisk verkemiddel for å vinne sympati. Eit eksempel er i stykkja Moren, der Pelagea Vlassova (mora) skal inn på fabrikkområdet til sonen med ei korg med løpesetlar og må lure seg inn forbi vakta. Ho bruker ironi og satire og håper han ikkje finn løpesetlane.
Brecht tek koret frå det antikke dramaet attende, men her representerer dei ikkje den allmenne meininga. Dei fungerer som rådgjevarar. Dei viser at handling er viktig, og at det er mogeleg å endre verda. Personane syng sjølv òg, men ikkje slik vi umiddelbart tenkjer. Rytmikk og driv var viktig, og songen vart meir talesong. Hensikten var ikkje å få det pent, men å fremme ein bodskap. Viktig var det òg at publikum ikkje fekk sympati med personane. Difor hamnar dei ofte i dumdristige situasjonar når det eigentleg er blodig alvor, slik at vi kan le i staden for å gje dei gudestatus. Det er ikkje personane som er fokuset, det er bodskapen, og dei skal ikkje stele merksemda frå det publikum skal lære.
Hensikten var at publikum skulle ta til seg kunnskapen og bruke den sjølv i livet sitt.
Demi Moore
Moore blei fødd som Demi Gene Guynes i Roswell i New Mexico. Familien hennar levde eit omflakkande liv, prega av alkoholmisbruk og vald. Moore hadde også helseplager, som skjegling og nyreproblem. I tillegg er ho fødd med heterokromi, det vil seia at kvart auge har ulik farge.
Demi Moore slutta skulegangen som 16-åring. Ho debuterte som skodespelar i 1982, i science fiction/horrorfilmen Parasite i 3-D, som gjorde det godt på drive-in-kinoar. Etter fleire mindre roller slo Moore gjennom med St. Elmo's Fire (1985) og Ghost (1990). Tidleg på 1990-talet blei ho ei av dei høgast betalte kvinnelege skodespelarane i Hollywood etter suksessar i A Few Good Men (1992), Indecent Proposal (1993) og Disclosure (1994). Filmar seinare i tiåret hadde mindre suksess, men ho kom tilbake i rampelyset gjennom Charlie's Angels: Full Throttle (2003).
Moore var gift med rockemusikaren Freddy Moore, som ho tok etternamnet sitt frå, frå 1980 til 1985. Frå 1987 til 2000 var ho gift med skodespelaren Bruce Willis, som ho har tre barn saman med. Den 24. september 2005 gifta ho seg med skodespelaren Ashton Kutcher.
Apusenifjella
Apusenifjella (rumensk Munţii Apuseni) er ei fjellkjede i Transylvania i Romania, som høyrer til Dei vestlege Karpatane, òg kalla Occidentali på rumensk. Namnet tyder «fjella i solnedgangen», altså «fjella i vest». Den høgaste toppen er Cucurbăta Mare" på 1849 meter over havet, òg kalla Bihortoppen. Apusenifjella har om lag 400 grotter.
Fjell
Seş-Meseş-fjella (Munţii Seş-Meseşului):
Bihormassivet (Masivul Bihor''):
Islote Peine
Islote Peine er ei lita øy vest for Beagle Island i Danger Islands, søraust for Joinville Island. Det skildra namnet vart gjiven av Ministerio de Defensa i Argentina i 1978 og Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) godkjende namnet i 1993 som namnet på øya. Peine tyder kam.
Pakkesniffar
Ein pakkesniffar (engelsk packet analyzer, packet sniffer, protocol analyzer eller network analyzer) er ei programvare eller maskinvare som kan fanga opp trafikk på eitt eller fleire nettverk. Desse pakkane er som regel krypterte, og signerte med noko som vert kalla HASH. Cain & Abel (òg kalla Cain) er eit døme på ein pakkesniffar.
Värmland
Värmland er eit landskap i Svealand vest i Sverige.
Landskapet ligg i hovudsak i Värmlands län og Karlstad stift. Värmland grenser i sør til Västergötland og Dalsland, i vest til Noreg og i aust til Dalarna, Västmanland og Närke.
Landskapet er mellom anna kjend for Värmlandsvisan «Ack Värmeland du sköna».
Libofshë
Libofshë er ein tidlegare landkommune i regionen Fier i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Fier.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Libofshë 6 149 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Libofshë ein del av distriktet Fier. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Walterswil i Solothurn
Walterswil er ein kommune i distriktet Olten i kantonen Solothurn i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 465 meter over havet.
1636 Porter
1636 Porter er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Flora. Han blei oppdaga den 23. januar 1950 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Fyrtøy
Eit fyrtøy (òg kalla tennar eller lighter) er eit beveleg apparat til å lage eld ved behov. Dei fleste variantane er drivne av butangass eller bensin og vert tent på av gneistar frå metall som vert gnidd mot auermetall. Nokre fyrtøy har elektrisk tenning.
Arnfinn Bruflot
Arnfinn Bruflot var ein norsk målar, journalist og forfattar frå Naustdal. Han tok artium ved Firda gymnas i 1927. I 1928 emigrerte han til Amerika og var sidan busett der. Ein kort periode var han redaktør av Western Viking og han var også med i redaksjonen i Ny Verd, avisa til Vinland Mållag, der han var aktivt med.
Før Bruflot reiste til Amerika, fekk han publisert nokre få dikt i ulike aviser, men det var ikkje før han nærma seg pensjonistalderen at han tok til å skrive for alvor. Bortsett frå nokre få dikt på engelsk har alt han har skrive, vore på nynorsk. Bruflot debuterte i 1969 med diktsamlinga Junibåten, og han har til saman gitt ut fem diktsamlingar og ein roman, Inn i Amerika (1980). Alle bøkene er publiserte i Noreg, sjølv om han budde i USA medan han skreiv dei.
Diktinga til Bruflot er på mange måtar ulik den tidlege norskamerikanske litteraturen. Sjølv om han ofte er kritisk til det amerikanske samfunnet, er det likevel eit harmoniserande amerikabilete som vert rådande til slutt. Både romanen og dei fleste dikta hans er prega av opplevingane og refleksjonane til ein immigrant. Bruflot er ein skarp observatør, og mange av dikta har visuelle trekk, og dei er enkle både i form og innhald.
Nelson Lakes nasjonalpark
Nelson Lakes National Park ligg på Sørøya på New Zealand.
Parken vart oppretta i 1956 og dekkjer 1 020 km². Han ligg kring to større innsjøar, Rotoiti og Rotoroa, og omfattar også dalstrôk omkring, som til dømes langs elvene Travers, Sabine og D'Urville, dei øvre elvefara til Matakitaki, i tillegg til fjellrekkjer som Saint Arnaud Range og Mount Robert. Parken er eit populært område for camping, fotturar og sportsfiske.
Parken er administrert av det newzealandske miljødepartementet, Department of Conservation (DOC), som òg driv eit informasjonssenter i Saint Arnaud, der ein kan få oppdatert og påliteleg informasjon om alle aspekt ved nasjonalparken.
Tilkomst til parken
Hovudtilkomsten til Nelson Lakes National Park er frå Lake Rotoiti og busetnaden Saint Arnaud, ved Highway 63, om lag 100 kilometer frå både Nelson og Blenheim. Ei anna rute går frå Lake Rotoroa, og tek av frå New Zealand State Highway 6 ved Gowanbridge. Der er bussruter mellom Saint Arnaud, Nelson, Blenheim og Picton.
Aktivitetar
Der er eit nettverk av fotturruter gjennom parken. Rutene varierer frå korte naturstiar ved Lake Rotoiti og Lake Rotorua, til fleire dagars villmarksturar. Av dagsturar er runden kring Lake Rotoiti, og turar opp på Saint Arnaud Range og Mount Robert. Dei mest populære langdistanserutene er Travers-Sabine Circuit og andre rundar kring Lake Angelus.
Andre aktivitetar i parken er fjellklatring, båtsport, sportsfiske og terrengsykling.
Universitetets Oldsaksamling
Universitetets Oldsaksamling er ei avdeling av Kulturhistorisk museum som igjen er del av Universitetet i Oslo. Avdelinga er arkeologisk landsdelmuseum for Austlandet og Sørlandet. Oldsaksamlinga har kontor i Historisk museum i Frederiks gate 3, i St. Olavsgate 29 og i Vikingskipshuset på Bygdøy. Universitetets Oldsaksamling er det største arkeologiske museumet i Noreg, både etter talet på tilsette og talet på katalogiserte gjenstandar. I dag består samlinga av godt over ein million gjenstandar.
Historie
I 1811 oppretta Selskabet for Norges Vel ein eigen komité kalla Antiquitetskommisjonen. Denne fekk som mandat å ta vare på oldsaker frå heile Noreg. I 1823 hadde kommisjonen bygd opp ei fin lita samling av oldsaker som blei donert til universitetet. Her blei dei tekne vare på i eit rom i Universitetsgården, som låg på hjørnet mellom Kongens gate og Prinsens gate. Den som først fekk ansvar for samlinga var professor i historie Cornelius Enevold Steenbloch. Same haust blei ansvaret overført til dosent i historie Rudolf Keyser. Samlinga blei no kalla Universitetets Samling av Nordiske Antiquiteter.
I 1829 blei Keyser formelt utnemnd til styrar for samlinga, som frå då av var eit eige institutt ved Universitetet. I dei følgjande åra voks samlinga til ei omfattande samling av oldsaker og mellomaldergjenstandar. I 1837 ordna Keyser samlinga kronologisk etter steinalder, bronsealder og jernalder, etter mønster av Christian Jürgensen Thomsen sitt treperiodesystem. Frå same år førte han òg fortløpande katalog over samlinga og tilveksten hennar.
I 1862 vart ansvaret for samlinga overteke av Oluf Rygh. Han blei utnemnd til professor i arkeologi i 1873, som den første i Noreg. Rygh er no mest kjent for dei omfattande grunnlagspublikasjonane sine, men han hadde òg visjonar for museet. Han hadde som mål at Oldsaksamlinga skulle bli eit arkeologisk riksarkiv, og han fekk dei andre arkeologiske musea i landet med på eit samarbeid om publikasjon av tilveksten. Denne blei gjeven ut i Fortidsminnesmerkesamskipnaden si årbok, og er vidareført i litt vekslande form heilt opp til notida. Få andre land har ein tilsvarande publikasjon av heile det arkeologiske gjenstandsmaterialet sitt.
I 1852 flytta samlinga inn i dei nye bygningane i Karl Johans gate, men fekk raskt plassmangel. Samlingane blei stabla inn i ledige rom, kott og avlukke i Domus Academica. I 1867 grov Rygh ut «Tuneskipet», som i 1880 fekk selskap med «Gokstadskipet» i skur bak Universitetet. Tilhøva var klart uhaldbare, og ein gjekk med planar om eit eige bygg til samlingane. I 1897 løyvde Stortinget dei første midla til utbygging. Det noverande Historisk museum stod ferdig i 1902, men då var Rygh borte. Han døydde under feltarbeid i Telemark i 1899. Det var difor etterfølgjaren Gabriel Gustafson som fekk innvia det nye museet. To år seinare fekk han æra av å grava ut Osebergfunnet. «Osebergskipet» blei sett saman med dei to andre i Universitetshagen, og prakt- og bruksgjenstandane blei etter kvart som dei var ferdig konserverte sette opp i ein eigen sal i annan etasje av museet. Då gjekk han allereie med ideen om eit nytt bygg på Bygdøy, der vikingskipa skulle vera sentrum i noko som skulle vera eit eige norsk historisk nasjonalmuseum. Gustafson fekk finansiert grunnarbeid til eit bygg på Bygdøy, teikna av arkitekt Arnstein Arneberg, som skulle husa vikingskipa. Dette bygget, det noverande Vikingskipshuset, var likevel meint å vera første trinn av eit større anlegg som skulle romma heile Universitetet si oldsaksamling.
Osebergfunnet innebar ei stor landevinning for norsk arkeologi, og det på meir enn ein måte. Det blei no klart at ein trong lovregulering av tilhøva rundt funn av oldsaker og dei faste fornminna. I 1905 vedtok Stortinget den første Lov om Fortidsminder, som er vidareført i dagens Lov om kulturminne. Dei arkeologiske musea var no ikkje berre oppbevaringsanstaltar for arkeologiske gjenstandar. Dei hadde ansvar for at loven blei oppretthalden – dei var blitt det ein i dag kallar forvaltingsmuseum. For Universitetet si Oldsaksamling innebar dette at museet fekk pålagt ansvar for utgraving og innsamling av gjenstandar frå ti fylke på Aust- og Sørlandet.
Då Gustafson døydde i 1915 overtok Anton Wilhelm Brøgger i professoratet. Grunnarbeida på Bygdøy blei sette i gang i 1916, men vidare finansiering var ikkje ordna. Den første store oppgåva til Brøgger var å finansiera vidare utbygging av dagens Vikingskipshus. I. 1926 blei Osebergskipet flytta til Bygdøy, Tuneskipet og Gokstadskipet var på plass ved hundreårsjubileet i 1929. Brøgger fekk likevel ikkje oppleva innviinga av Osebergfløya med resten av funna herfrå i 1957.
Ved innviinga av Vikingskipshuset stod òg første byggetrinn av museumsprosjektet til Arneberg ferdig. Det skulle likevel aldri bli heilt fullført.
I 1999 blei dei tre kulturhistoriske universitetsmusea i Oslo, Universitetets Oldsaksamling, Etnografisk museum og Myntkabinettet, slått saman i det nyoppretta Kulturhistorisk museum. Mikkelsen var direktør for dette i perioden 1999-2011; frå 2011 til 2013 var Rane Willerslev direktør. Frå februar 2014 overtok Håkon Glørstad som direktør.
Domenico Cimarosa
Domenico Cimarosa var ein italiensk operakomponist frå den napolitanske skulen. Han skreiv meir enn 80 operaer, mellom anna meisterverket Il matrimonio segreto (1792).
Liv
Cimarosa var son av ein fattig murar og kom frå ein arbeidarklassefamilie. Han studerte musikk ved Conservatorio Santa Maria di Loreto frå 1761 til 1772. Av lærarane hans var den kjende Niccolò Piccinni, rivalen til Christoph Willibald Gluck i Frankrike. Den første operaen hans var Le stravaganza del conte. Han hadde premiere i Napoli i 1772 og vart så suksessrik at Cimaros raskt vart respektert. Cimrarosa var dei neste åra i Roma og Napoli og komponerte over 20 operaer for desse to byane. Operaene hans vart sett opp internasjonalt i Paris, Wien, Dresden og London. I 1787 inviterte Katarina II han til St. Petersburg. Under opphaldet i Russland held Cimraosa fram med å komponere i høgt tempo. La Cleopatra og La vergine del sole er to verk som vart sett opp i 1788. Etter kvart tilsette Leopold II av Austerrike han som kapellmeister i hoffet hans i Wien, ei stilling som var ledig etter Antonio Salieri. Ein av dei største suksessane til Cimraosa i Wien var Il matrimonio segreto, ein fornøyeleg komisk opera full av nyskaping, som raskt gjorde keisaren til lags. . Han gav heile besetninga middag og fekk dei til å framføre heile operaen på ny same kvelden. Sjølv om han mangla djupna til Mozart, hadde musikken til Cimrarosa noko av den same kvaliteten som Mozart, særleg når det kom til komisk opera buffa.
Etter keisaren døydde, vart Salieri igjen kapellmeister og Cimarosa vart sagt opp. Han forlet Wien og reiste attende til Napoli der han vart tilsett hos kongen. Han vart hylla i Napoli som ein stor helt og hans Il matrimonio segreto vart framført 57 gonger. Dei siste leveåra til Cimraosa var derimot meir ulukkelege. Då den franske republikanarhæren marsjerte inn i Napoli, erklærte Cimraosa entusiastisk støtta si til revolusjonen. Etter at dei hadde trekt seg attende, vart han kasta i fengsel og dømd til døden. Kongen sleppte han omsider fri, men forviste han frå Napoli. Cimarosa prøvde å reise attende til Russland, men døydde i Venezia i 1801. På grunn av rykta om at han vart forgifta måtte styresmaktene utføre ein obduksjon på han.
Steindalsnosi
Steindalsnosi er eit fjell i Luster kommune i Vestland. Store Steindalsnosi er den høgaste toppen med ei høgd på 2025 meter over havet og er det 171. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Vestre Steindalsnosi er ein annan topp på fjellet med ei høgd på 1936 moh., som er den 253. høgaste toppen i landet.
Domenico Cimarosa
Verk
I tillegg til operaer skreiv Cimrosa oratorium, messer, kantatar og noko instrumental musikk.
Nokre av dei mest kjende verka hans er
Västerbotten
Västerbotten er eit landskap i Sverige. Västerbotten grensar i sør til Ångermanland, i vest til Lappland, i nord til Norrbotten og i aust til Kvarken og Bottenviken.
Wheelers Bay
Wheelers Bay er ei lita bukt på søraustkysten av Isle of Wight i England. Ho ligg aust for Ventnor. Bukta vender søraustover mot Den engelske kanalen og har ei 200 meter lang kystlinje.
På 1800-talet var strendene i Wheelers Bay og Horseshoe Bay nytta for å lesse av forsyningar, særleg kol. Båtar gjekk opp på stranda ved flo sjø, og lasta lessa over på hestevogner når det var fjøre.
I dag er kystlinja eit betongdike, bygd tidleg i 1990-åra for £1,6 million for å verne klippa mot erosjon.
1637 Swings
1637 Swings er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 28. august 1936 av Joseph Hunaerts ifrå Observatoire Royal de Belgique i Uccle.
Woody Bay på Isle of Wight
Woody Bay er ei lita bukt på søraustkysten av Isle of Wight i England. Ho ligg sør for landsbyen St. Lawrence og vender sørover mot Den engelske kanalen. Kystlinja hennar er 250 meter lang.
Starrkirch-Wil
Starrkirch-Wil er ein kommune i distriktet Olten i kantonen Solothurn i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 419 meter over havet.
Kommunen ligg mellom elva Aare og nordsida av Engelberg. Han består av landsbyane Starrkirch og Wil, busetnaden Wartburg og busetnaden kring ruinane av Vordere Wartburg slott, som ofte vert kalla Sälischlössli.
Lokøyna
I 1677 vart Lokøyna angripe og plyndra av eit fransk kaperskip.
Seint på 1800-talet og tidleg på 1900-talet vart det vunne ut feltspat for eksport på øya.
I 1982 skal det ha vore berre 40 fastbuande på øya, men etter at vegsambandet kom, har folketalet auka att.
Dennis Quaid
Dennis William Quaid er ein USA-amerikansk filmskodespelar frå Texas.
Kana i Hurum
Kana er ein tettstad i Asker kommune i Viken fylke. Kana ligg ved fylkesveg 281 nær Holmsbu og Rødtangen på sørspissen av Hurumlandet. Staden har postnummer 3483.
Dennis Quaid
Quaid vart fødd i Houston i Texas og studerte drama. Han forlet universitetsutdanninga etter at broren Randy Quaid fekk ein oscarnominasjon, og prøvde lykka i Hollywood-byen Los Angeles. Etter å ha slite med å finna arbeid fekk han aukande merksemd gjennom Breaking Away (1979), publikumssuksessen Jaws 3-D (1983) og lovprisingar frå kritikarar gjennom The Right Stuff (1983). Quaid hadde hovudroller i Enemy Mine og Innerspace, og fekk ros for rolla som Jerry Lee Lewis i Great Balls of Fire! (1989). Quaid blei særleg kjend for det store smilet sitt, og spelte både i dramafilmar og komediar.
Først på 1990-talet fekk karrieren ein knekk då Quaid sleit med kokainmisbruk. Han fekk likevel ein del rosande omtale, og vann fleire prisar for Far From Heaven, der han spelte ein homofil ektemann på 1950-talet.
Islote Plato
Islote Plato er ei lita øy som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) aust for Darwin Island i Danger Islands. Det skildrande namnet, plateøya, vart gjeven av Ministerio de Defensa i Argentina i 1977. Namnet vart godkjend av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1993.