cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uqair
Uqair (arabisk عقير) er ei gammal borg av islamsk opphav i Austprovinsen i Saudi-Arabia. Namnet vert òg skrive Al-'Uqair, Uqayr, og Ogair. Somme har knytt borga til den gamle byen Gerrha som er nemnd i greske og romerske kjelder. Staden var òg åstad for ein konferansen i 1922 der Uqair-protokollen vart gjeven ut, som var med å stadfeste dei moderne grensene til Saudi-Arabia.
Borga ligg kring 80 km nordaust for den frodige oasen Al-Hasa på austkysten av Persiabukta. På denne gamle staden ligg ruinane av ei stor borg som no markerer staden med same namn. Den noverande strukturen er av ukjent opphav. Det er absolutt ikkje klårt kven som bygde borga som måler 50 meter på kvar side og som består av ein steinvoll toppa med jordsteinar. .
Plassering
Dagens Uqair ligg kring 90 km sør for Dhahran, eit anlegg for Saudi Aramco. Borga ligg kring 80 km nordaust for den frodige oasen Al-Ahsa og byen Hofuf ved austkysten av Persiabukta, langs ei rett linje mellom oasen og øystaten Bahrain.
Esperíes
Esperíes (gresk Εσπερίες) er ein tidlegare kommune nordvest på øya Kérkyra i periferieininga Kérkyra i periferien Dei joniske øyane i Hellas. Esperíes vart innlemma i kommunen Kérkyra i 2011, men inngår frå 2019 som ei kommunaleining i kommunen Nord-Kérkyra.
Verner von Heidenstam
Carl Gustaf Verner von Heidenstam var ein svensk forfattar og poet som i 1916 vann Nobelprisen i litteratur for romanen  Karolinerna, som framleis er hans mest kjende verk. Grunngjevinga til Svenska Akademien var «såsom ett erkännande av hans betydelse som målsmannen för ett nytt skede i vår vitterhet.»
Liv og virke
Heidenstam var fødd i Olshammar i Örebro län. Heidenstam studerte måleri i Paris og Roma. Etter studiane gjorde han lange reiser gjennom Frankrike, Italia, Sveits og Det nære Austen.
Han blei vald til medlem av Svenska Akademien i 1912 og var medstiftar av Svenska Dagbladet.
Verner von Heidenstam døydde 20. mai 1940 på Övralid i Motala i Östergötlands län. Framleis blir fødselsdagen hans feira kvar 6. juli, den såkalla Övralidsdagen, og då blir Övralidspriset delt ut til forfattarar eller andre kulturpersonlegdomar.
Tussøya
Tussøya har hatt busetnad sidan jernalderen, men folkesetnaden har minka dei siste tiåra. I 2004 hadde Tussøya tre fastboende.
Yossi Beilin
Mestedelen av Beilin si politiske karriere har vore som politikar i Avoda, men i 2003 vart han skuva langt nedover på lista til dette partiet på grunn av dei venstreorienterte standpunkta sine. Saman med Yael Dayan gjekk han ut av Avoda og slutta seg til venstrepartiet Meretz, som han no leier under namnet Meretz-Yachad (Kraft-Saman; Det israelske sosialdemokratiske partiet).
Medverknaden i fredsprosessen er til no høgdepunktet i karrieren hans. Støtta av Shimon Peres, gjekk Beilin inn i løynde forhandlingar i 1992 som leidde til Osloavtalen i 1993. Saman med Mahmoud Abbas, ein annan arkitekt for avtalen, skreiv han i 1995 under «Beilin-Abu Mazen-semja», med retningslinjer for ei permanent løysing på konflikten. I 1992-1995 leidde han den israelske delegasjonen ved fredsforhandlingane. I 2001 deltok han i «Taba-samtalane» og det initiativet han no er mest namngjeten for, Geneveavtalen med Yasser Abd Rabbo.
Beilin blir ikkje rekna som sosialist, men han slutta seg likevel til det hovudsakleg sosialistiske Meretz. Det at han vann over Meretz-politikaren Ran Cohen i leiarvalet, kan sjåast som eit teikn på at det å få i gang att fredsprosessen av mange i partiet blir sett som endå viktigare enn dei sosiale spørsmåla.
Marcos Gomes de Araujo
Marcos Gomes de Araujo er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Yossi Beilin
Kjelde: Engelskspråkleg wikipedia;
Marcos Gomes de Araujo
Han spela for klubbane Tokyo Verdy, Yokohama F. Marinos, JEF United Ichihara, Shimizu S-Pulse, Kashima Antlers, Vegalta Sendai og Vissel Kobe.
Kazuya Ikeda
Kazuya Ikeda er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Tokyo Verdy.
Robert Fulton
Robert Fulton var ein USA-amerikansk oppfinnar.
I 1797 i Paris i Frankrike konstruerte han ein u-båt, «Nautilus», og eksperimenterte seinare med dampseglas på Seinen. Fulton reiste attende til USA og i 1807 bygde han den første dampdrivne båten i trafikk («Clermont»). «Clermont» sigla på Hudsonelva mellom New York og Albany.
Hauso
Hauso er ei bygd på vestsida av Sørfjorden i Ullensvang kommune i Vestland. Staden ligg like sørom Grimo og er dominert av gardsbruk der det vert drive frukt- og bærdyrking.
På Hauso ligg Hauso skule som er barneskule for bygdene frå Trones til Velure og ungdomsskule for heile vestre delen av heradet, det vil seie den delen av heradet som ligg på Folgefonnhalvøya. Ved skulen ligg Hauso samfunnshus.
Flygeleiar
Ein flygeleiar driv flykontrollteneste, under ei av formene tårn- innflygings- eller områdekontrollteneste. Tenesten gjeld og flygeinformasjonsteneste og alarmteneste og har inntil vidare hjelp frå LTT-Fullmektig.
Eric Massa
Eric J.J. Massa er ein tidlegare marineoffiser og rikspolitikar frå USA. Frå 2009 til 2010 sat han som kongressmann for Demokratane i Representanthuset.
Han sa opp vervet sitt som kongressmann frå den 8. mars 2010.
Drikke
Drikk, drykk eller drikke er vassbasert væske ein tek til med det å stilla tørsta som hovudmål. Andre grunnar til å drikka kan vera å nyta smaken, motverka kulde eller varme, ta til seg medisin eller russtoff. Drikke kan også ha viktig kulturell tyding, som ved å skapa ei religiøs kjensle under nattverd, gje ei kjensle av samhald ved fellesdrikking og skåling, eller skapa eit skilje gjennom at ulike grupper folk ikkje drikk av same kjelde, som i apartheidstatar eller visse kastesamfunn.
Vatn
I tillegg til vanleg drikkevatn, som ein gjerne får frå brønn, kran eller pumpe, blir det også seld mineralvatn frå særskilde kjelder. Desse er ofte rike på mineral, som gjev dei ein særskild smak og som mange reknar som helsebringande. Ein kan også tilsetja mineral og andre stoff til drikkevatn, som kolsyre, fruktsmakar og søtingsmiddel.
Plantebaserte drikkar
Mange drikkar er jus eller vatn smaksett med stoff frå plantar, til dømes frukt og bær, men også andre plantedelar, som blad og bork. Ein kan laga desse ved å pressa ut jusen, ved å koka plantedelane til saft, eller ved å blanda dei med varmt vatn slik at ein får te, kaffi, kakao og liknande.
I moderne leskedrikkar kan ein bruka plantar til å gje smak, men det finst også mange nye kunstige smaksstoff. Desse blir gjerne brukte i saft og brus.
Alkoholhaldige drikkar
Ved å la ein plantedrikk gjæra kan ein få ein alkoholdrikk, det vil seia ein drikk som inneheld etanol. Øl og vin er utbreidde alkoholdrikkar. Destillering av slike drikkar gjev høgare alkoholinnhald, som brennevin. Alkoholdrikkar held seg lenge, har spesiell smak mange liker, og gjev rus, som vert oppfatta på ulikt vis. Nokre kulturar har lovprisa alkoholdrikkar, medan andre har forbode eller laga strenge lovar mot dei.
Taichi Kagami
Taichi Kagami er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Tokyo Verdy.
1154 Astronomia
1154 Astronomia er ein asteroide i det ytre av hovudbeltet. Han blei oppdaga den 8. februar 1927 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Sagtang
Sagtang er ei vanleg brunalge i strandsona i Noreg.
Utsjånad
Ein kraftig brunalge som kan verte opp til 1 m høg. Planta er flat og noko vifteforma med 1-3 cm breie greiner. Tangen er alltid lett å kjenne på den sagtakka kanten, og har ei markert midtribbe som går over i ein tynn stilkforma del nedst. Han- og hoorgana (receptaklane) finst aldri på same planta. Dei veks fram om hausten som ein tjukkare del i vanlege greinendar og er omgjevne av ein steril sagtakka kant. Befruktinga går føre seg i april-mai.
Utbreiing
Tangen finst langs atlanterhavskystane i Europa frå Svalbard til Portugal, på Kanariøyane og på austkysten av Nord-Amerika. Arten er introdusert på Island og Færøyane gjennom dei siste 1000 åra.
Førekomst i Noreg
Tangen er vanleg langs heile kysten, også langt inne i fjordane. I eit normalt klippestrandprofil på skjerma kyst dannar sagtang eit markert belte (sagtangbeltet) frå like under lågvasslina til ned til om lag 2-3 m djupn, der tareartane tek over. Sagtang si grense oppover vert ofte brukt til å definere litoralsonen si nedste grense.
Fylkesveg 12 (fleirtyding)
Fylkesveg 12 finst i fleire fylke i Noreg:
Lakkadivane
Lakkadivane (malayalam ലക്ഷദ്വീപ്, [Lakṣadvīp]) er eit indisk forbundsterritorium. Det inneheld tolv korallatoll, tre korallrev og fleire mindre øyar og banker som ligg 200–300 km utanfor kysten av Kerala. Det bur folk på elleve av øyane.
Aerodrome Flight Information Service
Aerodrome Flight Information Service (AFIS) er ei teneste utført på ukontrollerte flyplassar. I Noreg gjeld dette til dømes Molde og Leknes. At flyplassen er ukontrollert vil seie at det ikkje er flygeleiarar til stades i tårnet for å kontrollere flytrafikken, men ein AFIS-fullmektig som held oversikt over annan trafikk, vindretning, tilhøva på rullebane (kor glatt ho er eller om det er vått) og eventuelt anna som kan påverke trafikken (til dømes fugleaktivitet). Ut i frå dei opplysningane flygaren får frå AFIS-fullmektigen avgjer han om han skal lande (starte), vente eller avbryte landing (eller avgang).
SS «Christian Radich»
SS «Christian Radich» er ein norsk tremasta fullriggar som vart bygd ved skipsverftet Framnæs Mekaniske Værksted i Sandefjord og vart levert 17. juni 1937. Eigar av skipet er Stiftelsen Skoleskipet Christian Radich, som vart etablert ved ein donasjon frå rittmeister, trelasthandlaren og skipsreiaren Christian Radich.
Eldringen i Stillehavet
Eldringen i Stillehavet (engelsk Pacific Ring of Fire) er namnet på eit 40 000 kilometer langt, hesteskoforma belte av djuphavsgroper, vulkanbelter og plategrenser som ligg langs randen av Stillehavet i Asia, Amerika og Oseania. Langs Eldringen ligg 452 vulkanar, noko som utgjer 75 prosent av alle vulkanar i verda, og rundt 80% av alle jordskjelv finn stad her.
SS «Christian Radich»
SS «Christian Radich» vart verdskjend gjennom filmen Windjammer frå 1958. Filmen fylgjer skipet og besetninga om bord under seglasen frå Oslo, over atlanterhavet til Karibia, og så vidare til New York og reisa tilbake til Oslo. Lasse Kolstad var båtmannsassistent og Harald Tusberg var kadett om bord under innspelinga av filmen.
Eldringen i Stillehavet
Eldringen vert danna ved at stillehavsplata skyvast ned under kontinenta rundt Stillehavet (subduksjon). Subduksjonen medfører friksjon og oppbygging av sterke spenningar i jordskorpa. Friksjonen fører til delvis oppsmelting og vulkanisme, medan brå utløysing av spenningane fører til jordskjelv.
SS «Christian Radich»
Skipet var opphavleg bygd som skuleskip for opplæring av sjøfolk til den norske handelsflåten, og vart nytta til det i mange år. Frå 1999 har drifta sikta seg inn mot chartermarknaden og mot betalande medseglarar.
Puy de Sancy
Puy de Sancy er det høgaste fjellet i Massif Central og sentrale område av Frankrike, og det høgaste i landet utanom Alpane og Pyreneane. Fjellet har ei høgd på 1 886 meter over havet.
Fjellet er ein del av ein gamal stratovulkan, som har vore sovande i 220 000 år.
Dei nordlege og sørlege fjellsidene vert nytta til skisport, og fleire kabelvogner og skiheisar går opp fjellet. Det har vore køyrt ski her sidan tidleg på 1900-talet. To lokale prestar kryssa Puy de Sancy på ski i 1905. I 1936 vart det bygd ei kabelvogn frå Mont-Dore til ein av tindane like nedanfor toppen. I desember 1965 førte ei kabelvognulukke til at ti passasjerar vart skada, medan sju omkom. Super-Besse er eit skisenter på sørvestsida av fjellet.
Dalen i nord er kjelda til to småelvar kalla Dore og Dogne, som dannar elva Dordogne, som renn gjennom den nærliggande kurstaden Mont-Dore og vidare til elvemunningen til Garonne.
Wadi al-Rummah
Wadi Al-Rummah eller ar-Rummah (وادي الرمة) er ein av dei lengste elvedalane på Den arabiske halvøya med ei lengd på nesten 600 km. Han er stort sett tørr og delvis blokkert av inntrengande sanddyner og byrjar nær Medina ved fjellet Al-Abyad (Det kvite fjellet). Han går mot nrodaust og har fleire mindre sidedalar som òg er wadiar, som Mohallani Wadi og Murghala Wadi i nord og Jifn Wadi og Jarir Wadi i sør. Han endar ved Thuayrat-dynene i ad-Dahna-ørkenen i Al-Qassim-provinsen.
Wadien fell så under sanddynene, der han vert kalla Mistewy Wadi. Han dukkar opp att på andre sida av ørkenen som Wadi Al-Batin (etter kring 425 km), før han held fram nordaustover og dannar vestgrensa av Kuwait. Han munnar omsider ut i Persiabukta.
Dalen er vid og var ein gong ein stor elvedal. I følgje dr. Abdullah Al-Musnad frå Universitetet i Qassim, rann det for 10 000 år sidan ei elv frå Medina til Persiabukta, med ei samla lengd på 1200 km. Periodar med tørke og flytting av sand ved Althwairat og Dahna førte til at løpet til dalen vart avskoren i tre delar: Wadi Al-Rummah (den lengste på 600 km), Wadi Aloddi (45 km) og Wadi Al-Batin (450 km). Geologiske studiar syner at Wadi Al-Rummah flyt med full kapasitet kring tre gonger kvart hundreår. Dei siste gongane det flaut vatn i dalen var i 1945, 1982, 1987, 2004 og 2008. I 1818 var det vatn i elvedalen i 40 dagar, i 1838 i 22 dagar, i 1987 og 2008 i 17 dagar. I 1838 flaumde dalen over og skapte ein 520 km² stor innsjø som varte i to år og som trekte til seg vassfugl som sjeldan var å sjå i dalen.
Stinius Fredriksen
Stinius Fredriksen var ein norsk bilethoggar og målar.
Stinius Fredriksen vart fødd i Stavanger. Han studerte under Wilhelm Rasmussen på kunstakademidet 1921-1923, under Émile Antoine Bourdelle i Paris 1923-1924 og under Charles Despiau i 1928 og 1933.
Han har laga mange offentlege minnesmerke som ein mellom anna kan sjå i Oslo, Stavanger, Trondheim og Kirkenes. Frå 1927 jobba han med vestfronten på Nidarosdomen og var ansvarleg for mange av statuane der. I Bergen kan ein sjå skulpturar av kunstnaren på tinghuset. I Stavanger domkyrkje er han blant anna ansvarleg for statuen av sankt Svithun på austfasaden. Han laga ein skulptur av Sankt Olav på Washingtonkatedralen.
Han har òg laga statuar blant anna av Franklin D. Roosevelt og Lars Hertervig.
Perlehøns
Dette er ein familie av insektetarar og frøetarar, bakkehekkande fuglar som liknar mange artar i fasanfamilien, men perlehøns har generelt fjørlaust hovud, jamvel om begge medlemmer av slekta Guttera har ein karakteristisk svart kam, og gribbperlehøne har ein dunete brun flekk på nakken. Dei fleste artane av perlehøns har ei mørk grå eller gråsvart fjørdrakt med tette, kvite flekker, men begge medlemmene av slekta Agelastes manglar flekkene. Medan fleire artar er relativt godt utforska, er bustperlehøne og dei to medlemmene av slekta Agelastes enno relativt lite kjente. Hos artar der ein kjenner leveviset finn ein jamt over monogami, pardanning for livet. Likevel har sporadisk bigami vore registrert for hjelmperlehøne. Alle perlehøneartar er sosiale, og lever vanlegvis i små grupper. Hjelmperlehøne og gribbperlehøne lever helst i opne eller halvopne habitat, dei andre artane finst hovudsakleg i skogshabitat. Dei er store fuglar som måler 40-71 centimeter, og veg 700-1600 gram.
Fylogeni
Nolevande Galliformes etter John Boyd.
Artsliste
Perlehøns i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Slekt Agelastes
Slekt Numida
Slekt Guttera
Slekt Acryllium
Daman og Diu
Daman og Diu er eit tidlegare forbundsterritorium i India. Hovudstaden var Daman. 26. januar 2020 blei det slått saman med Dadra og Nagar Haveli til det nye forbundsterritoriet Dadra og Nagar Haveli og Daman og Diu.
Ved folketeljinga i 2011 hadde territoriet eit folketal på 242,911.
Historie
I over 450 år var desse små kystområda ved Arabiahavet ein del av portugisisk India, saman med Goa og Dadra og Nagar Haveli. 19. desember 1961 blei Goa, Daman og Diu innlemma i India etter ein invasjon. Innlemminga blei først anerkjent av Portugal i 1974. Goa, Daman og Diu utgjorde eit enkelt unionsterritorium fram til 1987, då Goa ble ein eigen delstat. Daman og Diu blei då eit separat forbundsterritorium, der kvar av dei to enklavane utgjorde kvart av dei to distrikta i territoriet.
Hovudspråket i Diu er gujarati, medan innbyggjarane i Daman stort sett snakkar marathi. Portugisisk er språket til rundt 10 % av innbyggjarane. Minoritetsspråket er i tilbakegang, sidan det ikkje blir brukt i skuleverket. Det finst også kreolspråk basert på portugisisk, nemleg língua da casa ('heimespråket') i Daman, og língua dos velhos ('språket til dei gamle') i Diu.
Geografi
Diu er ei lita øy utanfor kysten av Saurashtra-halvøya i delstaten Gujarat. Øya utgjør ca. 20 km², og er bunden saman med Gujarat av fleire bruer. Byen Diu ligg på austspissen av øya, som elles omfattar sandstrender ut mot Arabiahavet, jordbruksdistrikt inne på øya og sumpområdet inn mot Gujarat.
Daman er eit noko større landområde på 71 km². Det ligg på grensa mellom Gujarat og Maharashtra, nord for Mumbai. Byen Daman ligg ved munninga av elva Damanganga.
Både Daman og Diu er prega av den portugisiske fortida, og i begge byane finst det store portugisiske festningsverk, gammal byarkitektur og rikt utsmykka katolske kyrkjer. Ei liberal haldning til alkohol som også er ein arv frå kolonitida har gjort begge enklavane til populære reisemål for indarar frå område med meir restriktiv lovgjeving.
Alligatorar
Alligatorar er ei slekt av krypdyr i ordenen krokodiller. Ho omfattar to nolevande artar: Amerikaalligatoren Alligator mississippiensis og den kinesiske alligatoren Alligator sinensis. Sjølve namnet «Alligator» kjem frå ein anglisering av det spanske uttrykket: «El Legarto», «øgla». Dette er misvisande, sidan alligatoren ikkje er i nær slekt med øglene.
Toshiharu Morinaga
Toshiharu Morinaga er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Tokyo Verdy.
Keiji Takachi
Keiji Takachi er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Tokyo Verdy, Okinawa Kariyushi FC, FC Ryukyu, Sagan Tosu, Yokohama FC og FC Gifu.
Ryøya
Ryøya er ei øy på rundt 1,42 km² som ligg i Straumsfjorden, strategisk plassert mellom Kvaløya og Malangshalvøya i Tromsø kommune, om lag 15 km sørvest av Tromsø by i luftlinje. Det høgaste punktet på øya er om lag 74 moh. Ryøya består for det meste av lyngkledde rabbar i kupert terreng med spreidd furu- og bjørkeskog. Geologisk sett består Ryøya for det meste av glimmergneis, glimmerskifer og dolomitt.
Mot sør skil Litjestraumen Ryøya frå Malangshalvøya, og i nord skil Rystraumen Ryøya frå Kvaløya. Begge desse to straumane kan komme opp i 7 knop, og kan skape vanskar for båtar og skip av alle storleikar på veg til eller frå Tromsø. Rett oppfor Ryøya ligg Kvaløya med ein populær utfartsstad kalla Hella. Her kan ein oppleve gamle hus frå gamal tid i Tromsø, båttrafikk tett på og ein anerkjend lokasjon for sportsfiskarar.
På Ryøya har Universitetet i Tromsø med det medisinske fakultet, avdeling for Arktisk Biologi, utplassert rundt 20 moskus med tanke på forsking. Moskusane gjekk fritt på heile øya, og spesielt i brunstperioden, tidleg på hausten vart det frårådd mot all ferdsel på Ryøya. Den siste moskusen på øya vart avliva våren 2018 etter at det nest siste dyret vart funne daudt med plast i magen i 2017.
Oddetal og partal
I matematikken er alle heiltal anten odde eller par.
Eit tal er par (liketal), dersom det er eit mangfald (også kalla eit multiplum) av 2. Alle andre tal er odde (ulike tal). Døme på partal er −4, 8, 0 og 70. Døme på oddetal er − 5, 1 og 71. Som ein ser er talet 0 eit partal, fordi det er lik med 2 ganga med 0.
Settet av partal tal kan skrivast:
Settet av oddetal kan visast slik:
Den eigenskapen ved eit tal at det er anten odde- eller partal blir kalla paritet. To tal som har same paritet (dvs. at begge er par eller odde), gjev eit partal som resultat, når ein legg dei saman eller trekker dei frå kvarandre. For at få eit oddetal, skal ein rekne med to tal av ulik paritet.
Når ein gangar eller deler to oddetal, blir resultatet alltid eit oddetal. Derimot vil både to partal og to tal med ulik paritet gje eit partal som resultat.
Dzjankoj
Dzjankoj (ukrainsk og russisk Джанкой, krimtatarisk Canköy) er ein by nord på Krimhalvøya i Ukraina og det administrative senteret i Dzjankoj rajon. Han ligg kring 93 km frå hovudstaden på Krim, Simferopol. To jernbanelinjer, Kharkiv-Sevastopol og Armjansk-Kertsj, kryssar Dzjankoj. I 1926 fekk Dzjankoj bystatus. Byen har kring 35 000 innbyggjarar i dag.
Oddetal og partal
Dersom ein førestiller seg at det berre fanst oddetal, ville det ikkje vere råd å trekke tal frå kvarandre eller legge dei saman, for det ville gje eit meiningslaust resultat. Derimot ville det vere mogleg å gange eller dele.
Dzjankoj
I byen er det mange fabrikkar som produserer bilar, armert betong, tøy, kjøt og anna.
Oddetal og partal
I det titalssystemet, vi normalt nyttar, er eit tal partal eller oddetal avhengig om det siste sifferet i talet er eit oddetal eller eit partal. Dersom det siste sifferet 1, 3, 5, 7 eller 9, er det eit oddetal; i motsett fall er det eit partal.
Talsystem med andre grunntal enn 10
Regelen om at eit tal er partal dersom det siste sifferet er eit partal gjeld i alle talsystem der grunntalet er eit partal. Tal i det binære talsystemet vere oddetal om det siste sifferet er 1 og partal om det siste sifferet er 0.
Eit tal i et talsystem med eit grunntal som er eit oddetal vil pariteten til eit tal vere avhengig av om summen av siffera i talet (tverrsummen) er eit partal eller eit oddetal.
Kjelde
Wikipedia på dansk den 04.01.2007
Jón Þorláksson
Jón Þorláksson var statsminister på Island frå 8. juli 1926 til 28. august 1927. Han var den første og einaste leiaren av det konservative partiet på Island (Íhaldsflokkurinn), som i 1929 gjekk saman med det liberale partiet på Island og danna Sjølvstendepartiet (Sjálfstæðisflokkurinn). Frå 1933 fram til han døydde, var han borgarmeister i Reykjavík.
Livsløp
Jón Þorláksson (ofte omskrive til Thorlaksson) var bondeson frå Vesturhópshólar i Húnavatnssýsla nordvest på Island. Han, dei to systrene hans og ein bror var uvanleg gåverike. Ei av systrene, Björg Þorláksdóttir, var til dømes den første islandske kvinna som fekk ein doktorgrad (frå Sorbonneuniversitetet i Paris i 1926). Jón Þorláksson tok eksamen ved Menntaskólinn í Reykjavík i 1897 om den beste i sin klasse, og med dei beste karakterane som nokon gong er gjevne til ein student ved denne skulen. Han studerte til sivilingeniør ved Polytekniskt Læreanstalt (seinare Danmarks Tekniske Højskole) i København, og tok eksamen i 1903. I 1905 vart han riksingeniør på Island, og i dei følgjande 12 åra sette han i gang bygging av vegar og bruer kringom i landet, han fekk bygd vasskraftverk og starta bruken av landet sine store mengder av termisk energi til å varma opp bustader. Jón drog seg attende frå dette embetet i 1917. Han starta eit selskap som importerte byggemateriell, men arbeidde også som sjølvstendig ingeniør med mange oppgåver. Jón vart vald inn på Alltinget i 1921, på ei liste som stod i opposisjon til den veksande sosialismen på Island. Han var meir respektert enn populær, og vart snart leiar for dei konservative og liberale grupperingane på Alltinget, og han var med på å danna det Konservative partiet på Island i 1924. Jón Þorláksson vart finansminister i regjeringa som det Konservative partiet danna i 1924. I 1925 skreiv han opp verdien av den islandske krona, samstundes som Winston Churchill revaluerte det engelske pundet. Då statsminister Jón Magnússon døydde brått i 1926, vart Jón statsminister også. Etter valnederlaget til det Konservative partiet ved Alltingsvalet i 1927, vart Jón Þorláksson leiar for opposisjonen. Som nemnt var han den første leiaren av Sjølvstendepartiet på Island (Sjálfstæðisflokkurinn) då dette vart danna ved ei samanslåing av det Konservative partiet og det mindre Liberale partiet i 1929. Han vart borgarmeister i Reykjavík i 1933. På grunn av sviktande helse sa han frå seg leiarskapen i Sjølvstendepartiet i 1934, og døydde eit år seinare. Han var gift og hadde to adoptivdøtrer.
Politiske tankar
Jón Þorláksson var ein klassisk liberalist som hadde teke opp økonomiske idéar av den kjende svenske økonomen Gustav Cassel. I ein artikkel frå 1926 skil han mellom konservative og radikale idéar på ei side, og liberale og autoritative på den andre. Han held fram at begge desse idésetta kan førekoma i alle fire kombinasjonane. Motstandarane hans på den islandske venstresida eller i sosialistrørsla er t.d. — påstår han — både radikale og autoritative. Stundom må liberale vera radikale også, men no må dei vera konservative, fordi hovudoppgåva deira er å ta vare på fridommen som er vunnen i stridar gjennom 1800- og 1900-talet, og verja landet mot sosialismen. På denne måten definerte Jón Þorláksson seg som ein konservativ liberalist. I ei fråsegn til generalforsamlinga til det Konservative partiet i 1929, gjer han kort, men klårt, greie for dei klassiske liberale idéane om korleis menneske ikkje kan unngå å tena felles interesser når dei arbeider i eit konkurransemiljø, sjølv om dei arbeider berre for sine eigne interesser. Der forsvarar han òg frihandel og avgrensa påverknad frå styresmaktene. Jón Þorláksson føreslo offentleg å privatisera dei to forretningsbankane på Island som vart styrte av staten. Under depresjonstida i 1930-åra, den andre verdskrigen og i ettertid, følgde ikkje Sjølvstendepartiet opp tankane hans i eitt og alt, men det er vorte sagt at Davíð Oddsson, som vart leiar av Sjølvstendepartiet på Island i 1991 og som var statsminister dei følgjande 13 åra, er Jón Þorláksson sin intellektuelle arving, og han har privatisert, liberalisert og stabilisert den islandske økonomien.
Slependen
Slependen er namnet på eit område som ligg på fastlandet vest for Sandvika og Gyssestad i Bærum kommune og nordaust i Asker kommune. Slependen er òg namnet på ein stoppestad i Bærum for lokaltrafikken på Drammensbanen gjennom kommunane Asker og Bærum, men denne stoppestaden ligg strengt teke godt utanfor det området som tradisjonelt har vorte sett på som Slependen. Motorvegen E-18 på strekninga mellom Oslo og Drammen går gjennom Slependen.
Slependen i Bærum er prega av bustadhus, somme bustadblokker og somme mindre bygningar for tenesteytande verksemder. Slependen i Asker er prega av småhus, nye bustadblokker, bygningar for små og store kontor- og handelsverksemder, med varehuset til IKEA som det mest dominerande innslaget i landskapet, og i tillegg eit arealkrevjande vegsystem for å avvikle den støyande og forureinande kombinasjonen av stor gjennomgangstrafikk og stor lokaltrafikk.
Frå Slependen går det ei vakker bogebru i kvitmåla betong, Nesøybrua, i stor høgde over det smale sundet Grønsund til Nesøya. Brua stod ferdig i 1957, utvida i 1983. Sørover under bogen kan ein sjå kor vakkert det er langs heile sundet mellom øya og fastlandet og ut i Holmenfjorden utanfor Holmen. Tidlegare stod det ei privat bru i tre her, bygd i åra 1919 – 20 av eigaren av Nesøya.
Namnet Slependen, som tyder enda på slepa, er eit namn frå hestekøyretøya si tid. Namnet var opphavleg knytt til sundet mellom Nesøya og fastlandet, og kjem seg av at ein vinterveg frå Oslo over fjordisen, ei slepe, enda inst i bukta rett nordvest for staden der brua til Nesøya ligg no; herfrå gjekk transporten vidare over land. Etter at fjordisen hadde lagt seg, var det kjappare og lettare å nytte isen enn landevegane når transportane på denne strekninga måtte gjerast med hest med slede eller med såkalla slep.
Slependen i farne tider
På 1800-talet, og tidlegare òg, har den opphavlege Slependen nede ved sundet vore eit viktig transportknutepunkt med både brygger og tollstad. Store mengder kalk som skulle nyttast til mørtel for muring, brent på dei om lag tretti kalkomnane som var i sving i Asker kommune, og på eit tilsvarande tal i Bærum kommune, vart skipa ut til både utland og innland herfrå, både til «Sverrig, Dannemark eller Provincerne». Slæbens-kalk vart etter kvart eit omgrep for all kalk som var skipa ut frå Asker-landet, sjølv for den kalken som eigenleg var brend i Bærum eller Røyken. Det er framleis spor etter både brygga og tollstaden, som dessutan kan kjennast att på at det er fullt av uoppløyselege kalksteinspartiklar både på sjøbotn og i jorda på land i sundet kring det vesle neset attmed brua over til Nesøya. Jarnverket Bærum Verk nytta òg i ein viss mon tollstaden for innføring av jarnmalm frå dei førekomstane det hadde ved Kragerø, og ved somme høve dessutan for utskiping av ferdigprodukta, som var omnar, stangjarn, og i tillegg einskilde gongar tømmer. Andre varar som verket trong, som til dømes malt til ølbrygging, erter, korn og brennevin, har ifylgje oppteikningar frå 1684 òg vorte importert over tollstaden, då frå København i Danmark.
Inst i bukta på Slependen var det på 1800-talet ein husmannsplass med ti oppsittarar under garden Berger, ein gard som låg litt lenger inne i Asker kommune. Garden Nes, som låg på høgdedraga mellom Neselva og sundet mot Nesøya, og som har gjeve namn åt Nesøya, hadde òg ein husmannsplass med namnet Slæben i området, ifylgje kjelder frå 1771. Garden hadde dessutan ein såkalla kalkbrygge ved Grønsundberget inne i Slependen, som det i lange tider vart skipa ut kalk over frå kalkomnane i området, mellom anna frå gardens eigen kalkomn, som dessutan andre bønder hadde skaffa seg rett til å nytte for sin eigen del for å brenne kalk til utskiping.
Dei vegane som no heiter Slependveien og Nesbruveien var i tidlegare tider ein samanhengande del av vegen mellom Oslo og Drammen på strekninga frå Sandvika, over Sandvikselva på Løkke bro i Sandvika, via Slependen, Næs bro (Nesbru), Ravnsborg, Hvalstad og fram til Asker. På det langstrekte, flate jordet på Slependengene, den austlege luten av det som seinare vart kalla Billingstadsletta, vart det i 1880 laga til ein privat travbane som i dei neste åra vart nytta både til travløp og sykkelløp, men som snart vart lagd ned av di han låg for langt vekk frå Oslo for dei som var interesserte i slikt. Over denne travbanen vart det i 1923 bygd ein ny parsell av vegen mellom Oslo og Drammen på strekninga frå Slependen til Nesbru. Denne vegen fekk i 1973 namnet Billingstadsletta etter namnet på sletta ho gjekk over, men hadde tidlegare hatt namnet Drammensvegen som resten av den samanhengande vegen mellom Oslo og Drammen. Ved bygginga av motorveg Europaveg 18 og andre vegomleggingar, vart denne Drammensvegen stykka opp, og det vart difor turvande med nye vegnamn som gav meining i samsvar med dei nye tilhøva.
Velonádes
Velonádes (gresk Βελονάδες) er ein landsby nordvest på øya Kérkyra i periferieininga Kérkyra i periferien Dei joniske øyane i Hellas. Velonádes var hovudsete i den tidlegare kommunen Esperíes, som no er ei kommunaleining i kommunen Nord-Kérkyra.
1155 Aënna
1155 Aënna er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 26. januar 1928 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Kjelder
Lista de asteroidi
Pervomajsk i Luhansk oblast
Pervomajsk (ukrainsk Первомайськ, russisk Первомайск) er ein by i Luhansk oblast i Ukraina. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2011). Sidan 2014 har byen vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Luhansk.
Alakurtti
Alakurtti (russisk Алакуртти; finsk Alakurtti) er ein by på 6 671 innbyggjarar (2002) som ligg sør for «halsen» til Kolahalvøya i Murmansk oblast i det nordvestlege Russland. Alakurtti vert administrert frå Kandalaksja. Byen var inntil 1940 del av det finske Lapplands län.
Historie
Den 30. november 1939 vart Alakurtti brent ned av finske troppar under tilbaketrekking. I mars 1940 vart byen del av den karelo-finske sosialistiske sovjetrepublikken i Sovjetunionen. I juni 1941 vart byen teken av tyske og finske troppar og den 14. september 1944 igjen av sovjetiske troppar. I 1953 vart Alakurtti del av Murmansk oblast.
Sidan januar 2015 har Alakurtti vore forlegningstad for ein brigade av den russiske nordflåten (basen hadde vore umanna sidan 2009).
Eirik Ivarsson
Eirik Ivarsson var ein norsk erkebiskop som stod sentralt i striden mellom kong Sverre og den katolske kyrkja.
Bakgrunn
Eirik var av god ætt. Faren hans, Ivar Skrauthanke, hadde vore biskop i Nidaros på 1140-talet. Eirik hadde òg studert ved St. Victorklosteret i Paris, og vart vigsla til biskop i Stavanger av Øystein Erlendsson i 1171.
Erkebiskop
Trass motstand frå kong Sverre vart Eirik vald til erkebiskop etter at Øystein Erlendsson døydde i 1188. Erkebispevalet sommaren 1188 veik på fleire punkt frå dei forskriftene som i 1153 var gjevne for slike val. Det fann ikkje stad ved metropolitansetet, og forgjengaren hadde før han døydde nærast utpeikt Eirik som etterfølgjaren sin. I tillegg var Eirik ein ivrig gregorianar som gjekk inn for ei sterkare kyrkje, og det var difor naturleg at kong Sverre talte imot å velje han.
Flekke
Flekke er ei bygd og ein tettstad med i Fjaler kommune i Sunnfjord i Vestland fylke, om lag åtte kilometer frå kommunesenteret Dale i Sunnfjord, inst i Flekkefjorden, som er ein om lag fem kilometer lang sidefjord søraustover frå Dalsfjorden. Hovuddalføret går sørover mot Guddal og Hyllestad, og landskapet er prega av skogkledde lier.
Jordbruk er den tradisjonelle næringa i Flekke. Men mange arbeider òg i kommunsenteret Dale eller på Haugland Internasjonale Senter midtvegs i Flekkefjorden, der Røde Kors Nordisk Unitet World College («Verds-gymnaset») har tilhald med 200 studentar frå heile verda, leirskule, overnattingsplassar, sommarakademi og kulturbygg. Senteret har dessutan ein rehabiliteringsavdeling med mellom anna eit innandørs miljø- og terapibasseng, ope for publikum. Sogn og Fjordane Røde Kors er eigaren av den gamle lensmannsgarden der senteret ligg. Både den gamle, restaurerte hovudbygningen, Bekkerhuset, og sjølve senteret, er arkitektoniske perler.
Lakse- og aurefiske gjeng føre seg i Guddalsvassdraget, som Flekkeelva og Guddalselva er delar av, og i fjellvatna. Vassdraget er lakseførande opp til Harefossen. Nedslagsfeltet for Guddalsvassdraget dekkar halve flatevidda av kommunen, om lag 200 km2. Det er organisert sal av fiskekort for heile dette området.
Det er fleire restaurerte, gamle ferdselsvegar i Flekke, mellom anna Den Trondhjemske Postvei, og dessutan oppmerkte turstigar til mellom anna Flekkestølen og Nipa, til Langelia (Jarstadheia) og til Håheia. Lettare og kortare turalternativ er til dømes postvegen gjennom Stavsdalen, gamlevegen til Igelkjøn. Andre alternativ er turar frå Haugland, gjennom Hovlandsskaret til Hegnes eller Bortheim /Dale.
Hiroshi Miyaji
Hiroshi Miyaji er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Tokyo Verdy.
Emma Hjorth
Emma Alethe Hjorth var ein norsk pedagog  som særleg er kjend for å ha skipa Emma Hjorths Hjem i Bærum kommune, den fyrste institusjonen eller heimen  i Noreg for psykisk utviklingshemma personar. Ho var frå garden Nedre Lippestad i Hobøl kommune, og hadde etternamnet Lippestad til ho i 1890 fekk nytt etternamn då ho gifta seg med arkitekt Ingvar Magnus Olsen Hjorth.
Emma Hjorth vart lærarinne i 1879, og deretter tilsett ved det «institutt for åndssvake piker» som broren, Johan Anton Lippestad, nyss hadde skipa på Thorshaug i Kristiania, no Torshov i Oslo; seinare fekk denne skulen namnet Torshov offentlige åndssvakeskole. Etter å ha fått stipend, var ho eitt års tid kring 1884 hjå to større institusjonar for psykisk utviklingshemma i Philadelphia og Boston i Sambandsstatane, og gjorde seinare fleire studiereiser til institusjonar i Europa.
I mange år var Emma Hjorth fyrstelærarinne på skulen på Torshov, før ho i 1898 skipa sin eigen institusjon, som til å byrje med låg i Vollen i Asker, Fru Hjorths pleie- og aldershjem, og hadde to pasientar. Ho flytta institusjonen til Solvang på Asker året etter, og deretter til garden Tokerud i Bærum kommune, som ho kjøpte i 1903 og innreidde til pleieheim for "ikkje dannelsesdyktig åndssvake", og som med tida skulle verte kjend som Emma Hjorths Hjem. I 1910 ble to nye gyggnader reist, og heimen hadde da plass til 100 "alumner". I 1915 vart heile institusjonen gjeve med både bygningar, grunn og ein rekkje legat til staten, og vart då gjort til sentralinstitusjon for Sør-Noreg. Etter dette var Emma Hjorth med i styret for tilsynskomiteen for institusjonen, og frå 1919 dessutan formann i styret for organisasjonen Hjemmenes Vel.
Emma Hjorths hjem vart lagd ned i 1996 som fylgje av ansvarsreformen, som var ei stor omlegging av hjelpetiltaka for psykisk utviklingshemma for å gje dei eit liv meir i samsvar med det som er vanleg for folk flest. Eit museum med namnet Emma Hjorths Museum vart opna i det einaste gjenverande byggnaden på det opprinnelege Emma Hjorths hjem 12. november 1998, altså på hundreårsdagen for skipinga av den heimen i Asker som vart den spede spira til institusjonen. Museet syner «en historie om åndssvakeomsorgen i Norge», med hovudvekta på tida frå 1898 til 1945, og gjev innsyn i livet på institusjonen ved hjelp av utstilte bilete, gjenstandar og tekster.
Emma Hjorth vart heidra ved at ein veg i området ved Emma Hjorths hjem fekk namnet Emma Hjorths vei i 1949, og ved at ein skule for psykisk utviklingshemma vart skipa med namnet Emma Hjorths skole i 1961, nedlagd i 1996 og erstatta i 1998 av ein nybygd, ordinær barneskule som òg fekk namnet Emma Hjorths skole.
Wadi Hamir
Wādī Ḩamīr er ein wadi sør i Irak, nær byane Mukhāţ, Tall Mukhāţ, Nukhayb og Ar Raţţāwī. Han ligg like nord for grensa til Saudi-Arabia langs vegen frå Bagdad til Arar-feltet. Wadien spring ut i den varme ørkenen i Nord-Saudi-Arabia, og følgjer eit naturleg søkk sør for Nukhayb.
Gyldenløvefeiden
Gyldenløvefeiden er nemninga på krigshandlingane mellom Sverige og Danmark-Noreg frå 1676-1679. Denne delen av den skånske krigen har fått namn etter Ulrik Frederik Gyldenløve som var halvbror til kong Christian V, og som på den tida var statthaldar i Noreg.
Bakgrunn
Gyldenløvefeiden var i hovudtrekk ei rekke norske manøvrar i Bohuslän der ein freista å ta attende det ein hadde mista i Krabbekrigen og ved freden i København i 1660. Ein periode hadde ein mista Trøndelag til Sverige, og heller ikkje hadde Danmark-Noreg makta å ta attende Jämtland og Härjedalen. Men det aller viktigaste for Christian V å vinne attende var Skåne. Tanken at den norske invasjonen i Bohuslän skulle distrahere svenskane og legge grunnen for eit større dansk inntog i Skåne.
Norsk frammarsj 1676
Halden med Fredrikssten festning fungerte som støttepunkt for dei norske styrkane. Her vart dei utstyrt og proviantert før innmarsj i Sverige. Hit vart òg dei daude og såra norske soldatane frakta attende. Krigshandlingane starta ved at danske styrkar gjorde landgang i Skåne på forsommaren 1676. Dette var klarsignalet for dei norske styrkane som låg ved Halden. Frå norsk side var det i første rekke statthaldaren sjølv samt oberst Tønne Huitfeldt som leia dei landbaserte styrkane medan den suksessrike viseadmiral Mathias Bjørn kommanderte ein solid marinestyrke. Gyldenløve invaderte Sverige med ein styrke på 1000 dragonar og 4000 fotsoldatar og tok snart Uddevalla og Vänersborg.
Tilbaketrekking 1676/1677
Nordmennene hadde så langt hatt små tap, og allereie i juni stod Gyldenløve klar til å gå inn i Göteborg, men måtte trekke seg då han mangla tungt artilleri, krigsflåten hadde ikkje rukke å koma til forsterking frå sjøsida og dei danske styrkane lenger sør hadde no gått på ei rekke nederlag og kunne ikkje koma han til støtte. Dei norske troppane trekte seg først attende til Uddevalla og deretter heilt til Svinesund. Dei overvintra der, samt i områda ved Halden og Fredrikstad.
Ny offensiv 1677
Våren 1677 skulle ein på ny med felles dansk-norsk innsats freiste å sikre herredømme over Göteborg. Den norske styrken talte no i alt 16.000 mann, og medan det hittil hadde vore folket i Smålenene som hadde måtte bidra med forsyningar og middel til hæren, byrja ein no å pålegge borgarane i Kristiania krigsskatt for å finansiere ein ny offensiv. Ein del streiftog i Värmland og Dalsland skulle hindre svensk troppesamling, samt sette svenske militære installasjonar ut av spel. Gyldenløve gjekk over Svinesund med 5000 mann, og inntok raskt Uddevalla på nytt utan særleg motstand. Ein del hærstyrkar vart sett att i stilling her, medan resten gjekk mot Marstrand der ein gjekk til åtak i juli.
Svensk motoffensiv hausten 1677
Vänersborg hadde vore på svenske hender etter den norske tilbaketrekkinga året før. Herifrå gjorde svenskane no eit utfall for å prøve å ta Uddevalla attende. 29. august 1677 kom det til eit slag mellom 5-6000 norske soldatar og eit noko større tal svenske. Nordmennene var no godt trena og krigsvante og påførte dei svenske styrkane eit stort nederlag.
Svenskane vinn fram
På eit tidspunkt i 1676 hadde dei danske troppane kontroll over heile Skåne, med unntak av Malmö. Dei svenske styrkane var dregne attende til Småland, og hadde så langt berre greidd å vinne små uthaldande slag. Men den svenske kong Carl XI synte seg å ha gode evner som feltherre, og medan nordmennene heldt kontrollen over Bohuslän, vann svenskane stadig meir attende av dei sørlege områda. Det norske felttoget har isolert sett vore ein suksess, men dei danske tapa i Skåne og storpolitikken i Europa for øvrig gjer at ein i 1679 får ein avslutning av krigen som i hovudsak går i svenskane sin favør.
Freden i Lund
Freden i Lund vart inngått i 1679 utan at Sverige måtte avstå land til Danmark-Noreg. Til tross for at norske styrkar i praksis hadde heile Bohuslän under kontroll, vart denne krigsinnsatsen dermed meir som ein historisk parentes å rekne.
Jalòn
Jalòn er ei elv i provinsen Soria i Spania og ei av sideelvane til Ebro. Elva er 224 km lang og spring ut i Sierra Ministra og munnar ut i Ebro ved Torres de Berrellén.
Dionysos
Opphav
Dionysos kan ha kome frå den thrakiske guden Sabazios. Han blei innlemma i den greske gudeverda, og kanskje slått saman med ein mindre gresk gud. Seinare kom han med i den romerske mytologien som Bacchus, med slektskap til den italiske guden Liber. Dyrkinga av guden kan ha erstatta den av jordbruksgudinna Demeter.
Symbolikk
Guden er knytt til tre typar skapningar som var halvt dyr og halvt menneske: kentaurar, satyrar og silenar. Symbola hans er fiken, vinranke og den ville slektningen til vinplanten, giftig eføy. Både Dionysos og dei som følgde han hadde gjerne ein thyrsus, ein stav dekt av eføy med ein furukongle på toppen.
Dyrking
Gresk teater blei utvikla frå Dionysos-tilbedingar der ein framførte såkalla dithyrambos, alvorlege forteljande songar sunge til hans ære. Den mest kjende forma av Dionysosdyrking er likevel orgiane, som blei kalla bakkanaler av romarane. Tilbedarane slapp seg heilt laus, dansa ville dansar og rusa seg, for å oppnå ekstase. Dei skal òg ha utført vald mot seg sjølv og andre, og hatt vill sex. Kvinnene som dyrka Dionysos blei kalla menader, bakkanter i romersk tradisjon, og kunne vera farlege å koma ut for.
På grunn av villskapen, og rykte om at ein planla brotsverk og politiske samansverjingar på desse festane, blei dei i hovudsak forbodne av det romerske senatet i 186 f.Kr. Bakkanalane blei likevel feira i lang tid etterpå.
Myter om Dionysos
Etter at det var fødd blei barnet plassert hos Agave og Ino, men sjalu Hera oppspora dei og gjorde alle, bortsett frå guten, galne. Dionysos drog til fjellet Nysa (Pangéo) der han voks opp saman med ein flokk nymfer. I ein annan versjon kjem han til nymfene først, men blir sjølv galen.
Som ung mann drog Dionysos så til Asia, der han blei dyrka som ein viktig gud. Dette stemmer med at han opphavleg var ein viktig asiatisk gud. Då han kom tilbake til grekarane var mange imot denne nye guden på grunn av villskapen hans.
Motstykke
Apollon blei rekna som motstykket til Dionysos. Medan vinguden stod for den mørke og ukontrollerte ekstasen, stod Apollon for harmoni og måtehald.
Kaizers Orchestra
Kaizers Orchestra var ei alternativ rockegruppe frå Bryne i Noreg. Gruppa vart skipa i Bergen av vokalisten og låtskrivaren Janove Ottesen og gitaristen Geir Zahl, begge frå Bryne, saman med keyboardisten Helge Risa og trommeslagaren Rune Solheim. Kaizers Orchestra er den einaste norske musikkgruppa som har selt hundretusen av norskspråklege plater utanfor Noreg, og dei er store i både Tyskland, Danmark og Sverige. Dei syng på brynedialekt og gjer flittig bruk av utradisjonelle instrument.
Kaizers Orchestra har gitt ut åtte studioalbum, vunne fire Spellemannprisar og i 2002 ein Alarmpris i klassen rock for beste liveband. Dei gav seg som band på ubestemt tid etter den siste konserten deira 14. september 2013 i Stavanger.
Historie
Historia startar i Bergen, der to barndomsvener frå Bryne, vokalisten og låtskrivaren Janove Ottesen (f. 1975) og gitaristen Geir Zahl (f. 1975), starta rockebandet gnom saman med keyboardisten Helge Risa (f. 1975) og trommeslagaren Rune Solheim (f. 1976). Dei gav året etter ut albumet Mys. I 1999 vart Jon Sjøen (f. 1972) ny kontrabassist og gruppa skifta namn til Kaizers Orchestra, som vart utvida med gitaristen Terje Vinterstø (f. 1977) året etter. Sjøen vart i 2003 erstatta av Øyvind Storesund (f. 1974).
Debutalbumet Ompa til du dør (2001) selde over 90 000 eksemplar. Også dei neste studioalbuma gjekk til topps i Noreg: Evig Pint (2003), Maestro (2005), Maskineri (2008) og Våre demoner (2009). Bandet har også nådd Topp 5 på den norske singellista med ep-ane Død manns tango (2002), Mann mot mann (2002) og Maestro (2005), og Topp 20 med Enden av november (2008) og Under månen (2009). Kaizers Orchestra er vorte ein stor konsertattraksjon. Både Zahl (2007 og 2010) og Ottesen (2004) har gjeve ut soloalbum. Vinterstø kallar seg nå Terje Winterstø Røthing, og har gjeve ut kritikarroste album med bandet Skambankt.
Kaizers Orchestra hamna på Topp 10 med 2010-singlane «Philemon Arthur & The Dung» og «Hjerteknuser», som begge er med på fyrste del av trilogien Violeta Violeta. Volume I av trilogien kom ut i 2011. Volume II vart urframført på Øyafestivalen 2011 og kom ut på album i november same året. Trilogien vart fullført hausten 2012 med lanseringa av Violeta Violeta Volume III.
Medlemmer
Alle medlemmene i gruppa har artistnamn som sluttar med «Kaizer», i likskap med artistnamna til The Ramones.
Tidlegare medlemmer
Diskografi
{|
Johan II av Frankrike
Johan II, med tilnamnet den gode, var konge av Frankrike frå 1350 til 1364. Han var son av Filip VI og Johanna av Burgund.
Han gifta seg i 1332 med Bonne av Luxemburg (1316-1349), ho døydde av pest. Ho var syster til keisar Karl IV av det tysk-romerske riket.
Barn
Johan vart gift i 1350 med Johanna I av Auvergne, (1326-1361). Ho døydde òg av pest.
I løpet av Johan II si tid som regent vart Frankrike invadert av England, seinare er dette rekna som ein del av hundreårskrigen. I 1356 vart Johan teken til fange i Poitiers. I 1360 gav Frankrike frå seg landområde og betalte løysepengar for få kongen frigjeven. I løpet av innsamlinga av løysepengar vart Johan II sett fri mot eit gissel. Då gisselet rymde vende han friviljug attende til fangenskapet. Han døydde i London.
Shu Nagai
Shu Nagai er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Tokyo Verdy.
Wadi Ar'ar
Wadi Arar, òg kalla Wadi `Ar`ar og Wādī `Ar`ar, er ein wadi sentralt i Den nordlege grenseregionen i Saudi-Arabia. Wadi Arar spring ut kring 125 km frå Arar flyt frå sørvest til nordaust, forbi Arar by og flyt saman med mange wadiar og sha’ibar, før ho kryssar grensa til Irak. Wadien ligg mellom 31°00’nord og 30°45’N og 40°30’aust og 41°05’ A.