cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tormes
Tormes er ei elv i Spania. Ho spring ut i Prado Tormejón i Gredosfjella i Navarredonda de Gredos i provinsen Ávila. Ho renn gjennom provinsane Avila og Salamanca, og munnar ut i Duero i kommunen Villarino of Airs. Elva er 284 km lang. På grunn av dei varierande nedbørmengdene i området tørka elva tidlegare inn om sommaren, og mot slutten av 1960-åra vart det derfor dammen Santa Teresa bygd. Denne har ein kapasitet på 496 millionar kubikkmeter vatn som gjer at elva har vatn om sommaren og hindrar flaum i elva om vinteren.
I tillegg finst dammane Villagonzalo og Almendradammen.
Shota Iwata
Shota Iwata er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Rio Set
Set er ei elv i Catalonia nordaust i Spania og er ei av sideelvane til Segre, som igjen er ei av sideelvane til Ebro. Elva spring ut i Llenafjella i ei høgd på 950 meter over havet. Set er 45 km lang.
Treeiningssundag
Treeiningssundag markerer i kristen liturgi at Faderen, Sonen og Heilaganden er eitt i treeininga. Etter eit «festhalvår» med markering av inkarnasjonen av Gud i jula, Jesu oppstode i påska og Heilagandens komme i pinsa, følgjer eit «arbeidshalvår» med andeleg vekst som tema i kyrkja. Det vert symbolisert ved at den liturgiske fargen for treeiningstida er grøn.
Treeiningssundagen har opphav i gamal feiring av pinsa, som voks som høgtid i oldkyrkja, og etter kvart fekk sin eigen oktav, ein åtte dagars pinsefeiring som vart avslutta med treeiningssundagen.
Sundagane som følgjer frå treening og ut november månad var tidlegare nummerert som fyrste til 26. sundag etter treeining (tidlegare etter trefoldighet, etter trefoldighed eller etter trinitas). No får sundagane i andre halvdelen av kyrkjeåret, treeiningstida, nummeret rekna etter pinsa.
Solrun Toft Iversen
Solrun Toft Iversen er ein norsk dramaturg og teatersjef ved Det Vestnorske Teateret.
Loch Ettrick
Loch Ettrick er ein innsjø nær Thornhill og Ae i Dumfries and Galloway i Southern Uplands i Skottland.
Solrun Toft Iversen
Iversen studerte dramaturgi og jobba på teater i Danmark i 15 år før ho begynte å jobbe på Den Nationale Scene i Bergen i 2009, der ho var sjefsdramaturg frå 2011. Frå 2016 til 2017 var ho konstituert teatersjef ved Sogn og Fjordane Teater. I 2017 vart Iversen tilsett som teatersjef ved Hordaland Teater.
Iversen vart vald som ny leiar av Norsk teaterleiarforum (NTLF) i april 2020.
Flisa
Flisa er administrasjonssenter i Åsnes kommune i Hedmark i Innlandet fylke. Tettstaden har og ligg like nordom der Flisaelva renn ut i Glomma.
Shard End Lake
Shard End Lake er ein menneskeskapt innsjø i Shard End-området i Birmingham i West Midlands i England. Innsjøen vart skapt ut av eit gammalt dagbrot og ligg vest for Yorks Wood. Han vert forvalta av Kingfisher Country Park.
Mark van Bommel
Mark Peter Gertruda Andreas van Bommel er ein nederlandsk fotballspelar som har spela på midtbanen for Milan i italiensk Serie A, og for det nederlandske landslaget. Han har vorte seriemeister i tre ulike land: I Nederland med PSV fire gonger (2000, 2001, 2003 og 2005), i Spania éin gong med Barcelona (2006) og i Tyskland med Bayern München to gonger (2008 og 2010). Han var òg med på å vinna den europeiske Meisterligaen med Barcelona i 2006. I 2001 og 2005, medan han spelte for PSV, vart han kåra til årets spelar i Nederland. Van Bommel debuterte for A-landslaget 7. oktober 2000 i ein kamp mot Kypros, men fekk ikkje spelt i ei stor turnering før fotball-VM i 2006, då han var skada til fotball-EM i 2004. Han spelte alle Nederland sine kampar utanom éin under VM i 2006. I 2010 var han igjen med i Nederland sin VM-tropp, og spelte frå start.
Návpaktos
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Návpaktos 17 701 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 13 415 innbyggjarar.
Storvatnet i Tingvoll
Storvatnet er eit vatn som ligg i Tingvoll kommune i Møre og Romsdal.
Matjessild
Matjessild er feit vårsild tillaga etter gamal nederlandsk tradisjon. Namnet kjem frå det nederlandske ordet matjesharring. Harring tyder sild, og matjes tyder jomfrueleg. Dette fordi ein skulle bruke sild som ikkje var kjønnsmoden. Før nedfrysing vart ein del av produksjonen, vart Nordsjøsild eller Islandssild som var fanga tidleg på sommaren, salta i tønner. Ho vart heller lint salta, gjerne 17 - 18 kg salt på 100 kg sild. Silda vart gana. Då vart tokn og magesekk fjerna. Silda vart lagd i jamne lag i tønna med salt mellom kvart lag. Etter salting vart tønna oppfylt med saltlake på 17 - 18 %. Etter eit halvt døger vart tønna attslegen. Det var meir tidkrevjande for fiskarane å salte ei tønne matjessild enn å salte til spekesild. Den svake saltinga gjorde at matjessildtønnene tolde lite varme.
I dag vert kjøle- og fryseteknikk nytta under produksjonen av matjessild. Det er mykje den feite nordsjøsilda som vert nytta. Ho kan ha opp til 24% feitt. Ombord i snurpefartyet vert silda nedkjølt i sjøvatn til - 1,3 grader. På fabrikken vert ho gana og lagt i lake. Ved ganinga vert bukspyttkjertelen att i silda. Enzym frå den verkar på sildekjøtet og er med på modningsprosessen. Etter eit døger i saltlaken er matjessilda ferdig og vert nedfrosen.
Nederland får ein stor del av matjessilda produsert i Noreg. Dei meiner at det er det som er den verkelege matjessilda. Sild under same namn produsert i Sverige, Danmark eller Tyskland vert rekna som etterlikning.
Matjessild vert brukt både til middag, lunsj og fingermat.
Byfylke
Byfylke (kinesisk 县级市, xiànjí shì) er ei administrativ eining i Folkerepublikken Kina. Det ligg under provins og prefektur (eller byprefektur). Dei fleste byfylka blei danna i 1980- og 1990-åra, fram til 1997.
Byfylkeregjering
Ettersom Det kinesiske kommunistpartiet er den sentrale statsberande regjeringsinstitusjonen i heile Folkerepublikken Kina, har alle territorielle politiske nivå ein lokal partikomite. Det finst dessutan ei folkeregjering for byfylka.
Stør
Stør (Acipenser sturio, også kjend som alminneleg stør, europeisk stør eller håstørje) er ein art i slekta Acipenser i størfamilien. Han er ein sterkt truga art.
Fisken blir vanlegvis 1–2 meter lang og veg 150 kg, men kan bli opptil 3,5 meter lang og 315 kg tung. Han blir opptil 40 år gammal. Hannen blir kjønnsmogen i ein alder av 12–14 år, hoa mellom 16 og 18 år.
Fisken et muslingar, krepsdyr, mindre fiskar og virvellause dyr han finn på botnen.
Stør kan leva ved kysten av heile Europa bortsett frå Svartehavet. Han kan opptre heilt nord til Finnmark, men er svært uvanleg i norske farvatn. Til liks med mange andre størar gyter han i elvar. Egg og yngelen lever i ferskvatn og estuar ei tid. Dei vandrar så ut til havet, der dei lever på grunt vann i 7–15 år.
Den første punarkrigen
Krigane mellom Roma og Kartago vart kalla «Punarkrigane» av romarane fordi det latinske namnet på kartagarane var Punici, som kom frå Phoenici og refererte til kartagarane sitt fønikiske opphav.
Bakgrunn
På midten av 200-talet fvt. voks makta til Roma. Etter hundreår med interne opprør og uro, var den italienske halvøya tett sikra i romerske hender. Alle fiendar, som den latinske ligaen eller samnittane (Samnittarkrigane), var overvunne og invasjonen til Pyrrhos av Ípiros var slått tilbake. Romarane hadde ei enorm tr på sitt eige politiske system og militærvesen. På den andre sida av Tyrrenhavet og Siciliasundet, var Kartago alt ei etablert maritim og kommersiell stormakt og kontrollerte dei fleste handelsruter i Middelhavet. Byen var opphavleg ein fønikisk koloni og hadde vorte sentrum av eit omfattande handelsimperium som strekte seg langs kysten av Nord-Afrika så langt som til Iberia.
Mamertinane, ei gruppe italiske leigesoldatar, okkuperte i 288 f.Kr. byen Messana på den nordaustlege tuppen av Sicilia, drap alle menn og tok kvinnene som sine koner. Frå denne basen herja dei landbruksområda og vart eit problem for den sjølvstendige byen Syrakus. Då Hiero II kom til makta i 265 f.Kr. avgjorde han at det skulle gjerast eit endeleg oppgjer med mamertinane og Messana under omleiring. Mamertinane bad så om hjelp samstundes frå både Roma og Kartago. I starten ønske ikkje romarane å hjelpe soldatane som hadde urettmessig stole byen frå sine rettmessige eigarar. Vidare hadde Roma nyleg måtte ta seg av leigesoldatar etter nederlaget til Pyrrhos av Epirum (Rhegium, 271) og var truleg nølande med å hjelpe denne fraksjonen no. Derfor var Kartago den første byen som svarte på bøna og sende troppar til området. Roma svarte med å gå i allianse med mamertinane, truleg fordi dei ikkje ønska å sjå at makta til kartagarane skulle utvidast vidare over Sicilia og kome for nær Italia. Romerske troppar vart sende til Sicilia og tvinga eit nølande Syrakus til å slutte seg til alliansen. Dette var første gong ein romersk armé handla utanfor Italia. Snart var dei einaste partane i konflikten Roma og Kartago, og konflikten eskalerte til ein kamp om Sicilia.
Krigen på land
Sidan Sicilia var ei kupert øy med geografiske hindringar og et terreng der kommunikasjonslinjer er vanskeleg å oppretthalde, spelte krigen på land ei sekundær rolle i den første punarkrigen. Landoperasjonar var for det meste avgrensa til åtak i små skala og trefningar mellom arméane, nesten utan oppstilte slag. Omleiringar og landblokadar var dei vanlegaste operasjonane for den regulære arméen. Hovudmåla for blokade var dei viktige marinehamnene, sidan ingen av dei stridande partane var basert på Sicilia og begge trengde jamlege forsyningar av forsterkningar og kommunikasjon med fastlandet.
Trass i desse generelle forholda, vart to landkampanjar i stor skala utkjempa under den første punarkrigen. I 262 f.Kr. omleira romarane byen Agrigentum, ein operasjon som involverte begge konsulane sine arméar, totalt fire romerske legionar, og tok fleire månader å utføre. Garnisonen i Agrigentum klarte å kalle inn forsterkingar og ein kartagisk hjelpestyrke leia av Hanno kom for å styrke garnisonen. Då forsyningane frå Syrakus vart kutta, fann romarane seg òg omeleira og bygde ein ringvoll. Etter nokre trefningar vart slaget om Agrigentum utkjempa og vunne av Roma og byen fall.
Inspirert av denne sigeren prøvde Roma (256/255 f.Kr.) ein ny operasjon i stor skala på land, denne gongen med eit anna resultat. Etter fleire sjøslag gjekk Roma for ei rask avslutting av krigen og prøvde å invadere kartagiske koloniar i Afrika for å tvinge fienden til å akseptere vilkåra. Ein stor flåte vart bygd, både til å transportere hæren og utstyr og krigsskip til vern. Kartago prøvde å intervenere, men tapte i slaget ved Kapp Ecnomus. Den romerske arméen leia av Marcus Atilius Regulus gjekk i land i Afrika og starta å herje det kartagiske landbruksområdet. I byrjinga var Regulus sigrande og vann slaget ved Adys og tvinga Kartago til å be om fred. Vilkåra var så kraftige at forhandlingane braut saman. Kartagarane hyra Xanthippos, ein spartansk leigesoldat, i respons til å reorganisere hæren. Xanthippos klarte å avskjere den romerske hæren frå basen sin ved å reetablere kartagisk overtak til sjøs og sigra så og fanga Regulus i slaget ved Tunis.
Mot slutten av konflikten (249 f.Kr.), sende Kartago general Hamilcar Barca, far til Hannibal, til Sicilia. Hamilcar klarte å få kontroll over det meste av innlandet på Sicilia. Romerane utnemnde i desperasjon ein diktator for å ordne situasjonen. Men kartagarane sin suksess på Sicilia var sekundær til framgangen i krigen til sjøs. Hamilcar tapte aldri på Sicilia, men dette var irrelevant etter den romerske marinesigeren i slaget ved Aegatesøyane i 241 f.Kr.
Krigen til sjøs
Sidan det var vanskeleg å operere på Sicilia, vart krigføringa i den første punarkrigen hovudsakleg utkjempa til sjøs, inkludert dei avgjerande slaga. Krigføringa til sjøs gjorde at ein kunne opprette effektive blokadar av fiendtlege hamner, og dermed òg forsterkingar og forsyningar til troppane inne i landet. Begge sider av konflikten hadde offentleg finansierte flåtar. Dette gjorde at Kartago og Roma sin økonomi var avgjerande for krigen sitt forløp.
I byrjinga av krigen hadde Roma praktisk talt ingen erfaring med sjøkrig, medan Kartago hadde stor erfaring med sjøen på grunn av den sjøbaserte handel dei dreiv med. Men republikken forstod snart kor viktig det var med kontroll over Middelhavet i utfallet av konflikten.
Trass i dei romerske sigrane til sjøs, var det republikken som tapte flest skip og mannskap under krigen, mykje på grunn av uvêr. Ved minst to høve (255 og 253 f.Kr.) vart heile flåtar øydelagd i dårleg vêr. Vekta av corvusen på skipa var hovudsakleg årsaka til desse katastrofane. Mot slutten av krigen herska Kartago til sjøs, da Roma ikkje var villig til å finansiere enno ein ekspedisjonsflåte. Romarane bygde rettnok ein ny flåte betalt av donasjonar frå velståande borgarar. Den første punarkrigen vart avgjort i sjøslaget ved Dei egadiske øyane (10. mars 241 f.Kr.), der den nye romerske flåten under konsul Gaius Lutatius Catulus vann. Kartago mista nesten heile flåte sin og var ikkje økonomisk i stand til å finansiere ein ny eller å finne mannskap til skipa. Utan flåte var Hamilcar Barca avskore frå Kartago og tvunge til å overgje seg.
Etterspel
Roma vann den første punarkrigen etter 23 år med konflikt og erstatta til slutt Kartago som den dominerande sjømakta i Middelhavet. I krigen sitt etterspel, var begge statar finansielt og demografisk utmatta. For å avgjere dei endelege grensene i territoria, trekte dei det som dei rekna som ein rett linje over Middelhavet. Hispania, Korsika, Sardinia og Afrika vart verande kartagisk. Alt som var nord for denne linja vart gjeve til Roma. Roma sin siger hadde hovudsakleg grunnlag i at dei nekta å innrømme nederlag ved å alltid berre gå for total siger. Vidare var republikken sine evne til å trekke til seg private investeringar i krigen ved å spele på borgarane sin patriotisme for å finansiere skip og mannskap ein av de avgjerande faktorane i krigen, delvis i motsetnad til at dei kartagiske adelsmennene ikkje var tydeleg villige til å risikere formuane sine for felles gode. Slutten av krigen resulterte òg i den offisielle starten til den romerske marinen, som dreiv vidare ekspansjonen av Det romerske imperiet.
Tap
Det er alltid vanskeleg å fastslå talet på omkomne på begge sider i ein krig, særleg på grunn av utrekningar i historiske kjelder, vanlegvis med det føremål å fremme romerske verdiar. Men med det i tankane (bortsett frå tap i krigen på land):
Konklusjonen er at, sjølv om dei er usikre, var tapa definitivt høge på begge sider. Historikaren Polybius kommenterte at krigen var på den tida den mest destruktive med tanke på tap i militærhistoria, inkludert slaga til Aleksander den store. Ved å sjå på data frå den romerske folketeljinga på 200-talet fvt. noterte Adrian Goldsworthy seg at under konflikten mista Roma rundt 50 000 innbyggjarar. Dette ekskluderer støttetroppar og alle andre menn i hæren utan borgarstatus som kunne vere utanfor teljinga.
Fredsvilkår
Fredsvilkåra som var sett opp av romarane var særleg harde for Kartago som ikkje var i stand til å forhandle. Dei var:
Nanpi
Nanpi (南皮县; pinyin: Nánpí Xiàn) er eit fylke i provinsen Hebei i Folkerepublikken Kina. Det ligg under byprefekturet Cangzhou.
Den første punarkrigen
Politiske resultat
I tida etter krigen hadde Kartago praktisk talt ingen midlar og kunne ikkje ein gong betale dei oppløyste militære arméane. Dette førte til ein intern konflikt, leiesoldatkrigen, vunne etter ein hard kamp av Hamilcar Barca. Kanskje var det mest umiddelbare politiske resultatet av krigen Kartago sin nedgang som stormakt til sjøs. Vilkåra som vart underskrive i fredsavtalen gjorde Kartago sin økonomiske situasjon verre og hindra byen si gjenreising. Avgrensingane som romarane kravde skapte ytterlegare belastning på byen sine finansar og tvinga Kartago til å sjå mot andre område etter pengar til å betale Roma. Ein aukande aggressiv kartagisk okkupasjon av koloniane i Hispania var resultatet, og dette førte til slutt til den andre punarkrigen. Ein interessant samanlikning kan ein trekke til politikken til Tyskland etter nederlaget i den fyrste verdskrigen og Versaillestraktaten som førte til den andre verdskrigen.
Nanpi
Historie
Byen Nanpi vart grunnlagt i 221 f.Kr. under Qin-dynastiet. Mot slutten av Han-dynastiet, i 205 e.Kr. vart det halde eit viktig slag mellom Cao Cao og Yuan Tan, sonen til Yuan Shao. Cao Cao vann, og inntok byen. Det er mange fortidsminne frå denne perioden i fylket.
Den første punarkrigen
Politiske resultat
For Roma markerte slutten på den første punarkrigen starten på ekspansjonen utanfor den italienske halvøya. Sicilia vart den første romerske provinsen Sicilia, styrt av ein tidlegare praetor, i staden for å vere ein alliert. Sicilia vart veldig viktig for Roma som kjelde for korn. Sardinia og Korsika vart lagt til i 238 f.Kr. då Kartago var opptatt med leigesoldatkrigen og det var fritt fram for romarane.
Kryssaren «Königsberg»
«Königsberg» var den første av tre lette kryssarar av Königsberg-klassa eller K-klassa. Dei andre to var «Karlsruhe» og «Köln». «Königsberg» tok del i invasjonen i Noreg, Operation Weserübung. Skipet vart seinare senka utanfor hamna i Bergen og vart liggjande slik for resten av krigen.
Tekniske data
Grunna dei strenge rustingskrava i Versailles-traktaten kune den lette kryssaren «Emden» berre utstyrast med tårn med enkle skyts. Krava Bestemmelsane vart etterkvart letta på, noko som gjorde det mogleg å starte bygginga av meir moderne kryssarar. Ein av desse var «Königsberg».
For å spare vekt vart omtrent 85 % av skroget sveisa istaden for nagla. Dette førte derimot til ein betydeleg svakare konstruksjon. Ettersom skipet og hadde for kort rekkevidde, var ikkje skipet eigna til sin eigentlege oppgåve, som var sjøgåande teneste i Atlanteren. Kjølen til «Königsberg» vart laga den 12. april 1926 på Kriegsmarinewerft Wilhelmshaven
Hovedbevepninga var 9 kanonar i trillingtårn: eit forut og to akterut. Ein eigenskap ved klassa var at aktertårna ikkje stod i senterlinja til skipet. Ein hadde også seks 8,8 cm og åtte 3,7 cm luftverkanonar, og vidare åtte 20mm maskinkanonar som i 1945 vart auka til 18 stk. Skipet hadde dessutan 12 torpedorøyr og var utstyrt med to Heinkel He-60 sjøfly.
Teneste og skjebne
Etter ei rekke utanlandsreiser i 30-åra, byrja «Königsberg» kystovervakinga av den spanske kystfarvatnet i tida frå november 1936 fram til januar 1937 og den Spanske borgerkrigen. Etter krigsutbrotet var «Königsberg» skuleskip i Austersjøen og deltok i mineoperasjonar i Nordsjøen.
Den 17. juni 1942 vart vraket heva, snudd og etterkvart nytta som pir for U-båtar. Den 22. september 1944 kantra «Königsberg» på nytt og vart liggjande slik til etter krigen, då skipet vart hogd opp.
Joseph Tawadros
Joseph Tawadros  er ein egyptisk-australsk  oud-virtuos. Tawadros har vunne ARIA Award for Best World Music Album tre gonger; i 2012, 2013 og 2014.
Liv
Tawadros blei fødd inn i ein koptisk familie i Kairo. Familien hans utvandra frå Egypt til Australia då han var tre år gammal. Etter å først ha interessert seg for trompet, bestemte han seg for å læra å spela oud som åtteåring, etter å ha sett ein film om den egyptiske musikaren Sayed Darwish. Han er klassisk utdanna med ein bachelorgrad i musikk frå University of New South Wales, der han blei tildelt Freedman Fellowship for Classical Music. I 2000-åra studerte han også musikk i Egypt hjå fiolinspelaren Esawi Dagher, son av den legendariske fiolinspelaren Abdo Dagher. I åra som følgde oppheldt han seg tre månader av året i Egypt og lærte å spela andre instrument: bambusfløyta nay, arabisk siter eller qanun og cello.
Ved ARIA Music Awards 2012 vann han prisen for Best World Music Album. Han vann same prisen att i 2013 og 2014.
Stil
Tawadros har ein eklektisk musikkstil, og har ifølge Sydney Morning Herald teke ouden med seg ut av tradisjonell musikk frå Midtausten til vestleg klassisk musikk og jazz. «Eg liker ikkje å spela i ein særskild sjanger, eg elskar alle typar musikk,» har Tawadros sagt. Han har samarbeidd med musikarar som John Abercrombie, Jack DeJohnette, Roy Ayers, Bela Fleck, Joey DeFrancesco, Australian Chamber Orchestra og The Academy of Ancient Music.
Joseph Tawadros spelte 52 ulike instrument på albumet World Music (mellom anna oud, qanun, saz, violin, ney, portugisisk guitar, elektrisk bass, kalimba og trekkspel), og bror hans James spelte 11 perkusjonsinstrument.
ARIA Music Awards
ARIA Music Awards er ein musikkpris for alle sjangrar innan australsk musikk som blir delt ut årleg. Tawadros har blitt nominert seksten gonger og vunne fire prisar.
Takuro Okuyama
Takuro Okuyama er ein tidlegare japansk fotballspelar.
662
662 (romartal DCLXII)
Vasspissmus
Kjenneteikn
Vasspissmusa kan bli opptil 100 mm lang og er såleis stor til spissmus å vera. Halen er om lag like lang som resten av kroppen, og er naken. Resten av kroppen er dekt med ein kort, mørk pels som er særs mjuk å ta på. Undersida er lysare. Mellom beina og halen har dei nokre stive hår som fungerer som ein kjøl i vatnet.
Vasspissmus har giftig spytt som kan nyttast til å lamma større byttedyr som småfisk og frosk. Han vert difor rekna mellom dei giftigaste pattedyra som finst. I munnen har dei mange små, skarpe tenner som passar godt til å halda fast bytte.
Levevis
Vasspissmusa trivst best nær sakterennande elver og bekkar med ikkje så altfor grumsete vatn. Sjølv om han er ein god symjar og dykkar, sym han sjeldan langt frå bredda. Ein finn dei òg i skog langt frå vatn.
Det hender ein treffer på vasspissmus i familiegrupper, men dei heldt seg stort sett for seg sjølv. Arten er sterkt territorial, og er aktiv både dag og natt. Når dei søv i korte periodar, er det i hi dei grev ut hi fora med gras og mose. Desse ligg som regel i elvebredder.
Bangkok
Bangkok (thai กรุงเทพฯ, กรุงเทพมหานคร, Krung Thep eller Krung Thep Maha Nakhon) er hovudstaden og den største byen i Thailand. Byen ligg på austsida av elva Chao Phraya, 40 km frå munningen av elva. I 2005 hadde byen 6 642 566 innbyggjarar, medan storbyområdet (Bangkok Metropolitan Region) omfattar 10 787 211 menneske.
Historie
Bangkok vart gjort til hovudstad i 1782 etter at den tidlegare hovudstaden Ayutthaya vart rasert av styrkar frå Burma. Hovudstaden vart grunnlagd av Rama I, som var den fyrste kongen i Chakri-dynastiet. Moderniseringa av byen tok til for alvor frå 1950-talet. Då vart dei fleste kanalane som gjekk gjennom byen tetta igjen og bygg i vestleg stil vart oppført.
Namn
Det fulle formelle og seremonielle namnet på byen er:
Dette er det lengste stadnamnet i verda. Namnet Bangkok er ifølgje ein teori avleidd frå eit tidlegare namn for området, sett saman av bang, 'landsby' eller 'distrikt', og makok, 'villplommer'.
Vasspissmus
Formeiring
Vasspissmusa parar seg gjennom heile sommarhalvåret, men mest intensivt på forsommaren. Hannen snik seg forsiktig inn på området til hoa for å undersøka om ho er brunstig. Viss ho ikkje er det, vert det rett som det er slåsskamp i staden for paring ut av det.
Hoa parar seg som regel fleire gongar i løpet av ein sesong, ofte same dag som ho har fødd. På denne måten får ho ofte dei nye kulla så snart dei gamle er avvent. På ein sommar før ho gjerne opp to eller tre kull på 3-8 ungar.
Kjelder
* Vår fantastiske verden, Skandinavisk presse AB 1992
Bangkok
Administrasjon
Ulikt andre fylke, er Bangkok eit spesielt administrasjonsområde som har direkte val av ein guvernør for ein periode på fire år. 22. mai 2022 blei Chadchart Sittipunt vald til guvernør etter eit opphald i val sidan militærkuppet i Thailand i 2014.
Museum, bygningar, gater og parkar
Dei største parkane er mellom anna Chatuchak-parken, Dronning Sirikit-parken og Wachirabenchathat og Lumpini-parken.
Nabofylke
Nabofylka er Pathum Thani, Nakhon Nayok, Chachoengsao, Samut Prakan, Samut Sakhon, Nakhon Pathom og Nonthaburi.
VM i skiskyting 2005
Verdsmeisterskapen i skiskyting 2005, den 40. i rekka, vart avvikla i Hochfilzen i Austerrike frå 4. til 13. mars 2005. Det var tredje gongen staden var vert for ein verdsmeisterskap i skiskyting.
Meisterskapen omfatta 10 tevlingar, likt delt mellom kvinner og menn. Tyskland vann flest medaljar med ni stykke (3-4-2), medan Noreg tok flest gullmedaljar med sine fem triumfar. Ole Einar Bjørndalen vart forgrunnsfigur i meisterskapen med sine fire gullmedaljar, tyske Uschi Disl drog av garde med to gull og eitt sølv.
Sprint 10 km
Dato: 5. mars 2005 <br style="clear:both;" />
12,5 km jaktstart
Dato: 6. mars 2005 <br style="clear:both;" />
15 km fellesstart
Dato: 13. mars 2005 <br style="clear:both;" />
20 km
Dato: 9. mars 2005 <br style="clear:both;" />
4 x 7,5 km stafett
Dato: 12. mars 2005 <br style="clear:both;" />
Sprint 7,5 km
Dato: 5. mars 2005 <br style="clear:both;" />
10 km jaktstart
Dato: 6. mars 2005 <br style="clear:both;" />
12,5 km fellesstart
Dato: 13. mars 2005 <br style="clear:both;" />
15 km
Dato: 8. mars 2005 <br style="clear:both;" />
4 x 6 km stafett
Dato: 11. mars 2005 <br style="clear:both;" />
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 2004
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 2004 var ei norsk fotballturnering som vart arrangert i 2004. Det var den 99. Noregsmeisterskapen i fotball. Brann vart noregsmeister etter å ha slått Fotballklubben Lyn i finalen, som vart spelt søndag 7. november på Ullevaal Stadion i Oslo. Brann vann dermed noregsmeisterskapen for sjette gong.
Brann kom til finalen ved å slå Åkra, Norheimsund, Hødd, Bodø/Glimt, Bryne og Stabæk.
Lyn kom til finalen ved å slå Salangen, Østsiden, Frigg, Vard Haugesund, Hamarkameratene og Lillestrøm.
Kentaro Takada
Han spela for klubben Thespa Kusatsu.
Time kyrkje
Time kyrkje er ei langkyrkje i Time kommune i Rogaland fylke. Kyrkja var ferdig bygd i 1859.
Byggverket er i tre og har 700 sitjeplassar.
Forfattaren Arne Garborg sokna til Time kyrkje, og har skrive om henne i dagbøker og Knudaheibrev (1904). I 2016 lanserte Garborgsenteret Noregs største digitale formidlingsløype, Garborgløypa, i og ved Time kyrkje, Knudaheio og Garborgheimen.
663
663 (romartal DCLXIII)
Loktsjim
Loktsjim, Loksjma, Lotsjkim eller Lektsjim (russisk Локчим, Локшма, Лочким eller Лэкчим) er ei elv i Republikken Komi i Russland og ei av sideelvane til Vytsjegda frå venstre.
Elva har ei lengd på 272 km og eit nedslagsfelt 6,600 km². 53 km frå munningen har elva ei middelvassføring på 51,6 m³/s. Elva frys til i slutten av oktober og vert isfri att i april.
Dei største sidelvane hennar er Baljo, Pevk, Vuktyl, Sol, Lopyo, Tsjed, Bolsjoj Pevk, alle frå venstre.
Elva startar søraust i Komi, nær grensa til Perm kraj. Elva renn først sørover, før ho tar ein stor sving vestover og nordover. Breidda av elva er særs myrlendt. Tidlegare vart elva nytta til tømmerfløyting.
Ved landsbyen Lopydino møter ho sideelva Lopju Loktsjim, og frå her og 153 km ned til munningen kan ho nyttast til skipsfart. Lenger nede i elva ligg landsbyen Kortekeros og like etter munnar elva ut i Vytsjegda ved landsbyen Ust-Loktsjim.
Ballong
Ein ballong er ein mjuk behaldar fylt med ein gass som luft, helium eller hydrogen. Enkelte ballongar vert berre brukt til pynt, medan andre kan nyttast til forskjellige oppgåver. Tidlege ballongar vart ofte laga av dyreblærer, medan moderne ballongar som regel er laga av gummi, latex, kloropren eller nylon. Den moderne ballongen vart funne opp av Michael Faraday på 1800-talet, men masseproduksjon starta først på 1930-talet. Sidan ballongar er lette og billige, kan dei brukast på fleire område, og kan nyttast innan meteorologi (vêrballong) og som transportmiddel (luftballong)
Montone
Montone er ei elv i Romagna i Italia. Ho er den første av elvane med utspring i Appenninane frå nord som ikkje er ei av sideelvane til Po, men i staden munnar ut i sjøen.
Elva renn gjennom San Benedetto in Alpe, Portico di Romagna, Bocconi, Rocca San Casciano, Dovadola, Castrocaro, Terra del Sole, Forlì og etter å ha mottatt vatn frå Rabbi renn ho mot Ravenna med namnet Fiumi Uniti («Samla elvar»).
Slaget ved Ravenna vart utkjempa nær staden der elva renn saman med Ronco i 1512. Ei anna sideelv er Acquacheta som er kjend sidan Dante Alighieri nemnde ho i Den guddommelege komedie.
Lengwil
Lengwil er ein kommune i distriktet Kreuzlingen i kantonen Thurgau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar ( og eit areal på . Kommunesenteret ligg 470 meter over havet.
Han ligg i åsane Seerücken søraust for Kreuzlingen. Kommunen Han består av dei tidlegare kommunane Illighausen og Oberhofen, landsbyane Dettighofen og Lengwil og grenda Ast.
Yuki Fujimoto
Yuki Fujimoto er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Thespa Kusatsu.
664
664 (romartal DCLXIV)
Alexandroúpoli internasjonale lufthamn, Demokrit
Alexandroúpoli internasjonale lufthamn, Demokrit er ein flyplass som ligg sju kilometer frå Alexandroúpoli i Hellas, opna i 1944. I 1955 fekk lufthamna status som internasjonal lufthamn, og i 1975 vart ho bygd ut. Lufthamna er kalla opp etter filosofen Demokrit.
V-type-asteroide
V-type-asteroidar eller vestoidar er asteroidar med like spektrum til 4 Vesta, den langt største asteroiden i klassen og som er opphavet til namnet.
V-typane er moderat-lyse og like på den meir vanlege S-typen, som består av stein-jernasteroidar og ordinære kondrittar. Den relativt sjeldne V-typen inneheld meir pyroksen enn S-typen.
Spekteret til V-typen har eit kraftig absorpsjonstrekk opp mot 0,75 μm, eit rundt 1 μm og er veldig raud ned mot 0,7 μm. I dei synlege bølgjelengdene er spektruma til V-typane, inkludert Vesta sjølv, like spektruma til basalte akondritt HED-meteorittar.
Ein J-type har blitt føreslått for asteroidar med eit særs kraftig 1 μm absorpsjonstrekk likt det av diogenittmeteorittar. Desse kjem sannsynlegvis frå djupare delar av Vestas jordskorpe.
Fordeling
Dei aller fleste av V-type-asteroidane er medlemmar av Vesta-familien i lag med Vesta sjølv. Det er nokre marskryssarar som 9969 Braille, og nokre nærjordsobjekt som 3908 Nyx.
Det er også ei spreidd gruppe av objekt i nærleiken av Vesta-familien, men som ikkje er ein del av den. Desse inkluderer:
David Bowie (1969)
David Bowie er det andre studioalbumet til den britiske musikaren David Bowie, utgjeve frå 1969. Det vart opphavleg gjeve ut i Storbritannia av Philips som David Bowie og av Mercury i USA som Man of Words/Man of Music. Det kom ut på nytt i 1972 på RCA som Space Oddity (tittelen på opningssporet, som kom ut som singel i juli 1969 og nådde femteplassen på UK Singles Chart då. Space Oddity var òg namnet som vart nytta på CD-utgåvene frå 1984, 1990 og 1999, men då albumet kom ut i 2009, vart den opphavlege tittelen nytta, som òg er namnet på debutalbumet hans.
Plata er ei blanding av folkrock, balladar og progrock, og NME-redaktørane Roy Carr og Charles Shaar Murray har sagt om det at «noko av det høyrde til 1967, noko av det til 1972, men i 1969 verka det særs upassande. I hovudsak kan ein sjå på albumet i dag som alt Bowie hadde vore og litt av det han skulle bli, alt er rota i saman og kjempar om kontroll...»
Albumet kom ut etter Bowie hadde gjennomført overgangen frå kabaret/avantgarde-inspirert musikk til ein hippie/vise-basert stil, slik at albumet vart eit stort vendepunkt frå debuten hans i 1967.
«Don't Sit Down» er ein unotert 40 sekundar jam som kjem etter slutten av den andre songen på albumet. Denne var oppført som eit sjølvstendig spor på CD-utgåve av albumet i 1990-åra, men på 2009-utgåva av albumet, var det igjen eit løynd spor.
Space Oddity
Tittelsporet vert rekna som ein av Bowie sin mest kjende songar, og er hovudsakleg akustisk med skumle tonar laga på ein Stylophone, eit slags elektrisk lommeorgel. Tittelen og emnet i songen var inspirert av Stanley Kubrick-filmen 2001: A Space Odyssey og introduserte karakteren Major Tom. Songen er datert attende så tidleg som februar 1969. Han vart skriven for marknadsføringsfilmen Love You till Tuesday. Videoen var meint å marknadsføre Bowie for eit nytt plateselskap etter at han vart droppa av Deram Records i april 1968. Han vart beden av manageren sin Kenneth Pitt om må spele inn noko nytt, og slik kom «Space Oddity» til. Enkelte har sett på songen som ein metafor for heroinbruk, der nedteljinga i introen samsvarar heroinet som går gjennom nåla. Hitten «Ashes to Ashes» frå 1980 erklærte at «We know Major Tom's a junkie» («me veit at Major Tom er narkoman»).
Unwashed and Somewhat Slightly Dazed
«Unwashed and Somewhat Slightly Dazed» verka sterkt påverka av Bob Dylan med munnspel, skarp gitarlyd og snerrande vokal.
Seint i juli 1969, medan Bowie spelte på Maltese Song Festival på Malta, vart faren, Haywood «John» Jones, sjuk og døydde kort tid etter Bowie kom attende til Storbritannia. Jones hadde gjeve Bowie stabilitet i 1960-åra, både kjenslemessig og økonomisk, og dødsfallet hans skjedde samstundes med at Bowie var i ferd med å bryte samarbeide med den langvarige manageren sin, Ken Pitt, i tillegg til å kvitte seg med mange gamle vener. Bowie stod attende sint og tilbaketrekt og sa seinare til George Tremlett at «Unwashed and Somewhat Slightly Dazed» var eit forsøk på å fange den surrealistiske kjensla han hadde i vekene etter faren døydde. Bowie sa til ein intervjuar seint i 1969 at inspirasjonen til tittelen kom frå dei «rare blikka» han fekk på gata, og musikkjournalistar som Nicholas Pegg meiner at songen igjen handlar om brotet med Hermione Farthingale. Familien hennar var frå ein høgare samfunnsklasse enn Bowie, og ho likte visstnok ikkje pop-tendensane hans.
Songen byrjar langsamt, og flyttar seg frå å vere kompleks til å bli enkel. Han opnar med ein 12-strengs akustisk gitar, som går mellom akkordane Asus2 og D9. Den drøymande vokalen til Bowie og ei stundom klimpring frå ein elektrisk gitar indikerer at dette er enno ei vise, på liknande måte som «Letter to Hermione». Så kjem eit 20-taktar langt vers som destabiliserer songen fram til Bowie hentar fram ein Bo Diddley-rytme, med gitarriff og munnspel (spelt av Benny Marshall, frontmann i the Rats, der Bowie seinare henta fleire folk til Spiders from Mars). Bowie roper ut linjer som «I’ve got eyes in my backside» og «my head’s full of murders!». Etter den siste tekstlinja let Bowie musikarane jamme vidare i to minuttar, der munnspelet akkompagnerer riffa og Tim Renwick og Keith Christmas speler elektriske gitarsoloar. I uttoninga dukkar det til og med opp eit horn.
Songen vart spelt inn kring september 1969.
Tajuña
Tajuña (frå latin Tagonius) er ei elv sentralt i Spania, som renn gjennom provinsane Guadalajara og Madrid. Ho er ei av sideelvane til Jarama som igjen er ei av sideelvane til Tajo. Ho spring ut nær byen Maranchón (Guadalajara) ved ein stad kalla Fuente del Carro nær landsbyen Clares. Nær kjelda renn ho gjennom eit landskap som består av høge lyngheier, gjennom djupe dalar som består av leire, mergel og dolomitt. Det ligg eit reservoar i elva, La Tajera, nær Cifuentes. Ho renn gjennom landsbyane Brihuega og Renera i Guadalajara og renn inn i provinsen Madrid ved Ambite. Ho renn så nær Orusco, Carabaña, Tielmes, Perales de Tajuña og Morata de Tajuña før ho munnar ut i Jarama nær Titulcia.
Klima
Nedslagsfeltet har middelhavsklima og vert tørrare nær Jarama. Det meste av nedbøren i området kjem om hausten og vinteren.
David Bowie (1969)
Letter to Hermione
«Letter to Hermione» var ein farvelballade til den tidlegare kjærasten til Bowie, Hermione Farthingale, som òg er tema i «An Occasional Dream». , ei neddempa vise, som kunne vore på debutalbumet David Bowie. Farthingale forlet Bowie til fordel for ein amerikansk dansar ho møtte i Bergen, og dette skal Bowie i følge biografiane hans ha teke særs tungt. Hermione Farthingale var ikkje det sanne namnet hennar (ingen veit eller vil avsløre det verkelege namnet). Bowie møtte ho gjennom Lindsay Kemp og dansa med ho i filmen The Pistol Shot. Dei to vart eit par sommaren 1968 og budde i lag i South Kensington, der dei danna ein visetrio. Då dei to filma Love You Till Tuesday tidleg i 1969, var det over, og den siste dagen til Bowie og Farthingale i lag var på scenen då dei mima til «Sell Me a Coat» og «Ching-a-Ling» føre kamera.
I følgje Chris O'Leary er ikkje dette berre ein trist kjærleikssong, men ein særs tristkjærleikssong. . Marc Spitz, ein annan Bowie-biograf, kalla songen «sørgjeleg og bokstavleg», Nicholas Pegg kalla han «smerteleg intim», og biografane reknar med at dette er den sanne Bowie som talar og at han her tok av maska si.
Songen byrjar med ein akustisk gitarintro, som vert spegla i avslutninga, med tre vers imellom. Det første verset handlar om kor einsam songaren kjenner seg, det andre verset omhandlar rykte om korleis Hermione har det, og det tredje spekulerer i hennar nye kjæraste og lukka hennar. I midten av kvart vers føreslår Bowie at Hermione saknar han («You cry a little in the dark» - «Du gret litt i mørkret») som vert svara av ei kort linje («well so do I» - «vel, det gjer eg òg»).
I demoversjonen av songen, kalla «I’m Not Quite», er kjensla av «røyndom» enno sterkare, med ein dårleg, skurrete lydkvalitet, ein dempa gitar og ei var og keitete røyst. Råheita i demoen vart reinska bort då Bowie spelte inn «Letter to Hermione» for albumet sitt fire månader seinare. Her syng han meir affektert, og vel ei forsiktig ulukkeleg og vemodig stemme.
Demoversjonen vart spelt inn kring midten av april 1969, truleg i leilegheita til Bowie i Foxgrove Road i Beckenham, medan studioversjonen vart spelt inn i august 1969.
An Occasional Dream
Den andre «Hermione»-songen Bowie skreiv tidleg i 1969 var «An Occasional Dream», der hjartesorga og intimiteten i «Letter to Hermione» er byta ut med ei meir stoisk innstilling. Bowie vart sterkt inspirert av Jacques Brel og viseduoen hans Feathers spelte ofte Brel sin «Amsterdam», som Bowie seinare spelte inn. «An Occasional Dream» har eit forsøk på ei fransk kjensle der eit dødt kjærleiksforhold vert utforska, festa til eit kort og lagt i ein kasse. Songaren verkar like mykje å sørgje over at den vakre ungdomstida hans er over som at kjærasten forlet han.
Demoversjonen av songen vart spelt inn med John Hutchinson kring midten av april 1969. Hutchinson syng linjer ein takt etter Bowie, eller gjev korvokal, og stundom førstevokal. Studioversjonen har fløyteakkompagnement der Bowie stundom syng i eit særs lyst toneleie. Denne vart spelt inn juli-august 1969. Bowie spelte ein gong «An Occasional Dream» for BBC den 5. februar 1970, før han slutta å spele songen.
God Knows I'm Good
Keith Christmas, ein av gitaristane på albumet, har fortalt at Bowie skal ha grine ukontrollert då han lytta på opptaket av denne songen.
Songen vart spelt inn kring august-september 1969.
Cygnet Committee
«Cygnet Committee» har vorte kalla det første meisterverket til Bowie og er songen som kanskje mest peikar framover mot dei framtidige platene til Bowie. Hovudkarakteren i songen er ein som «bryt ned barrièrar for sine unge tilhengjarar, men finn ut at han berre gav dei ein mogelegheit til å avvise og øydeleggje han». Bowie sjølv skildra songen som noko ein hippie kunne ha laga, som var klar til å følgje kva for karismatisk leiar som helst.
Bowie var ikkje den einaste som kjende på eit mørke i hjartet av motkulturen. Pete Townshend hadde nettopp skrive ein rockeopera om falske messiaer, popkultisme og flokk-filosofi. For Bowie er «Cygnet Committee» inngangsporten til det han vart mest oppteken av i 1970-åra - overmenn, glam-fascisime, glam-vald, personlegdomskultar og forskjellige dystopiar. Somme av desse figurane er til stades i denne songen der dei skjer over strupar, drep barn og sviktar vener. Sjølv om Bowie endar songen med ei bøn om kjærleik og fridom, står ein att med linja «I want to live», det enklaste, mest audmjuke ynsket eit menneske kan ha.
Songen verkar å vere sett saman av tre-fire forskjellige songar. Minst ein av dei har ein føregangar: det andre og femte verset og starten av det tredje og sjette verset er nytta om att frå ein Bowie-song kalla «Lover to the Dawn», som han hadde spelt inn ein demoversjon av i lag med John Hutchinson tidlegare i 1969. To forholdsvis konsise, fire linjer lange vers, sungen med akustisk gitar, ei flytande basslinje og ein legato elektrisk gitar) vert etterfølgd av eit 13 linjer og 48 taktar langt vers, som byrjar det enkle 4/4-takts rockeakkompagnementet der teksten blir langt lausare og nesten fri form. Mønsteret gjentek seg og denne gongen tar det lange verset over og strekkjer seg i over fem minuttar til slutten av songen.
Songen er spelt inn kring august-september 1969.
Janine
Då frilansjournalisten George Tremleg intervjua Bowie seint i 1969, snakka Bowie hjarteleg om alle songane på albumet, men nemnte ikkje «Janine» i det heile, noko som fekk Tremlett til å spekulere i om Bowie rekna songen som dårleg og angra på at han tok han med på albumet. Dette verkar derimot ikkje å vere tilfelle, sidan Bowie faktisk tenkte på å bruke «Janine» som ein oppfølgjarsingel til «Space Oddity», og spelte songen på somme BBC-innspelingar i 1970. Songen er ein av dei meir livlege songane, på eit elles seriøst og inneslutta album. Tony Visconti likte denne songen best av alle på dette albumet, og songen er kanskje den som mest liknar på songane Marc Bolan skreiv på denne tida, som «King of the Rumbling Spires». Visconti var òg produsent for Marc Bolan og bandet hans T. Rex.
Det er ein song som peikar framover mot tema Bowie kom attende til 1970-åra, i dette tilfellet personlegdomsbrot, med til dømes tekstlinja «But if you took an axe to me, you’d kill another man not me at all».
Wild Eyed Boy from Freecloud
«Wild Eyed Boy from Freecloud» er ein annan av Bowie sine tibetanske songar, ein syklus som byrja med «Silly Boy Blue» og fortsette med «Karma Man». føregangaren til «Freecloud» er eit pantomimestykke kalla «Yet San and the Eagle», der soga er ein tibetansk gut som lever under kinesisk, kommunistisk undertrykking og «Freecloud» verkar å ha vore meint til å akkompagnere rørslene til skodespelarane, medan teksten stundom skildrar det som skjer på scenen (the hangman «folds the rope into its bag» eller «so the village dreadful yawns»). Men den ville guten (wild eyed boy) i Freecloud er ikkje berre ein tibetansk munk, men òg ein uforderva ungdom, som berre ved å eksistere støyter innbyggjarane som bur i landsbyen nedanfor. Bowie skildra denne soga i eit intervju i oktober 1969 med Disc & Music Echo: guten «bur på eit fjell og har utvikla ein vakker levemåte...på ein måte er han vel ein slags profet. Landsbybuarane mislikar det han seier og dei vel å henge han.» Guten overgjev seg til døden, men oppdagar så til sin store skrekk at fjellet tar hemn for han. «Så alt guten seier blir faktisk oppfatta galt, både av dei som fryktar han, og dei som elskar han.»
Bowie blandar fleire av sine inspirasjonskjelder inn i songen med Anthony Newley og Jacques Brel blanda med Fairport Convention. At songen er sett til kvelden før ei henging er som henta frå Child-balladane, ei kjensle av guddommeleg hemn på ein fordømd by er frå Brecht/Weill sin Pirate Jenny og den høgtsvevande teksten som skildrar fjella (t.d. «where the eagle dare not fly») har litt av Tolkien i seg. «Freecloud» var til dømes favoritten til Marc Bolan av Bowie sine songar og han var ein stor Tolkien-fan.
«Freecloud» opnar med Bowie som spelar variasjonar på D-akkorden på 12-strengs akustisk gitar. D til Dmaj7 til D7 til D6. Mønsteret går att gjennom heile songen. Det opnar versa og sirklar tre gongar gjennom dei. Gitarintroen har og det andre store motivet i songen, ei brå endring til akkorden C, som Bowie seinare nyttar til å ende versa på dramatisk vis og starte refrenget. Songen er bygd som ein omvendt pyramide og opnar med to lange, skildrande vers, som begge er 11 linjer lange, utan rytme eller verkeleg takt. Mønsteret vert broten då Bowie går over i mellomspelet, som har ein fast rytme med fleire lange tonar. Songen går nedover i ein spiral, raskare og raskare, først med eit slags refrengt, så eit par turbulent vers som omhandlar øydelegginga av landsbyen. Han endar med eit roleg 10 taktar langt coda, der guten er fri mellom ruinane av landsbyen, medan gitarmønsteret frå introen kjem attende. Dette indikerer ein syklus som vil starte på ny.
«Freecloud» vart først spelt inn 20. juni 1969 som B-sida til singelen «Space Oddity» og ein ny versjon vart spelt inn for albumet ein månad seinare. Den opphavlege versjonen er produsert av Gus Dudgeon og har eit langt enklare arrangement enn albumversjonen. Albumversjonen er produsert av Visconti som skal ha høyrt «eit wagnersk orkeste i hovudet sitt». Dudgeon nytta åttespor på med eit fåtal strykarar og blåsarar ,medan Visconti nytta 16 spor og eit 50 mann stort orkester, inkludert harpe og pauker. Dette var òg første gong Mick Ronson spelte gitar på ei Bowie-plate, sjølv om han ikkje er omtalt for dette på omslaget.
Bowie spelte songen på konsertane sine under Ziggy Stardust-turneen i 1973, og eit konsertopptak, der han glir fint inn i «All the Young Dudes», er gjeven ut på Ziggy Stardust - The Motion Picture.
Memory of a Free Festival
«Memory of a Free Festival» var Bowie sine minner om ein kunstfestival han organiserte i august 1969. Den lange slutten på songen («The Sun Machine is coming down / And we're gonna have a party») vart samanlikna med The Beatles sin «Hey Jude». Songen er òg tolka som ein hånleg kommentar til motkulturen han tilsynelatande lovprisa. Korvokalen i slutten av songen var mellom annan sungen av Bob Harris, kona Sue, Tony Woollcott og Marc Bolan. I 1970 delte Bowie songen i to og gav dei ut som a- og b-side til ein meir rocka versjon av songen, spelt inn av bandet han hadde med seg på The Man Who Sold the World som kom seinare på året: Mick Ronson, Tony Visconti og Mick Woodmansey - ei tidleg utgåve av bandet Ziggy Stardust and the Spiders from Mars.
Produksjon og utgjeving
Albumet vert ofte rekna for det første skikkelege Bowie-albumet, og det første som plateselskapa tykte det var verdt å gje ut att på nytt. Fleire kjende musikarar spelte på albumet, inkludert studiomusikarane Herbie Flowers, Tim Renwick, Terry Cox og Rick Wakeman, i tillegg til cellisten Paul Buckmaster, multiinstrumentalist og plateprodusent Tony Visconti og John Lodge (må ikkje forvekslast med Moody Blues-bassist John Lodge). Før resten av albumet vart spelt inn, var allereie songen «Space Oddity» gjeven ut på singel. Tony Visconti såg på singelen som ei useriøs, og lèt Gus Dudgeon ta seg av produseringa. Visconti produserte derfor resten av songane på albumet, bortsett frå det som seinare vart tittelsporet på plata. Tim Renwick, John 'Honk' Lodge, Mick Wayne og John Cambridge – alle frå bandet Junior's Eyes - spelte på albumet og var ei kort stund bandet til Bowie for somme konsertar og i oktober 1969 på BBC Radio.