cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jean Binta Breeze
Liv
Breeze blei fødd som Jean Lumsden i landsbyen Pattyhill i Hanover Parish nordvest på Jamaica, der ho også voks opp. Ho var ei av fire systrer. I store delar av barndommen blei ho oppfostra av besteforeldra sine, som var gardbrukarar. Faren arbeidde i byen som helseinspektør, og mora studerte for å bli sjukepleiar og jordmor. Mora lærte henne ei rekkje dikt utanåt, og ho framførte dikt frå ho var lita. Som tolvåring las ho opp «If» av Kipling for ein konkurranse, men sjølv har ho trekt fram framføringar av verka til den lokale diktaren Louise Bennet, «Miss Lou», som særskild inspirerande. Inspirert av dikta byrja ho også å skriva sjølv, og fekk sine første to dikt utgjeve i skuleavisa som elleveåring.
Jean gjekk ut frå Rusea’s High School. Ho gifta seg atten år gammal med sin tidlegare geografilærar, Brian Breese, i 1974, og paret fekk ein son saman. Dei skilde lag i 1978, men ho nytta etternamnet hans med ein endra stavemåte, Breeze, som diktar. Medan ho var gift virka Breeze som lærar ved vidaregåande skular rundt heimstaden i fem år. Ho var også kulturkoordinator, og arbeidde for Jamaica Cultural Development Commission.
Seinare studerte Breeze ved Jamaica School of Drama i Kingston med Michael Smith og Oku Onuora. Under studietida tok ho i bruk det afrikanske namnet Binta, som skal bety 'nær hjartet'. I 1977 var ho med på å skipa teatergruppa Sistren.
Frå 1979 til 1981 budde ho i Clarendon, der ho var del av ei rastafari-gruppe som la vekt på sjølvberging og jordbruk. Her fekk ho sitt andre barn, ei dotter. Seinare i livet fekk ho ei dotter til. Rundt denne tida byrja teikn på ein mental sjukdom å visa seg. Ho gjekk gjennom fleire nervøse samanbrot, og fekk etterkvart behandling for schizofreni.
Breeze byrja å laga eigne dikt på 1970-talet, og etterkvart også å framføra og spela dei inn. Ho hadde sin første opptreden i Montego Bay i 1981 saman med dub-diktaren Mutabaruka. Fleire av songane hennar blei spelt på jamaicansk radio.
Ho gav ut si første diktsamling, Answers, i 1983. Ho vitja London tidleg i 1985 etter å ha blitt invitert av diktaren Linton Kwesi Johnson, og hadde sin første britiske opptreden ved International Book Fair of Radical Black and Third World Books i mars det året. Ho vende tilbake til London i september 1985, og underviste i teater ved Brixton College i to år. Deretter slutta ho som lærar for å kunna opptre som diktar på fulltid. Ho busette seg seinare i Leicester i England. Ho opprettheldt også kontakten med Jamaica, og enda opp med å bu nokre månadar om gongen i kvart land.
Breeze gav ut diktsamlinga Ryddim Ravings i 1988 på Race Today Collective. Seinare skreiv ho manus for Hallelujah Anyhow, eit samarbeid mellom British Film Institute og Channel 4. Ho gav også fleire album. Ho bidrog på Woman's Talk (1986), og spelte inn Tracks i 1991 med Dennis Bovell's Dub Band.
Ho opptredde på turnear, mellom anna med litteraturgruppa Renaissance One, og ved årlege tilstellingar som Black History Month, festivalar som Glastonbury, Reggae Geel, London Liming, Marxism Festival og Ilkley Literature Festival, og ved markeringar, som femtiårsmarkeringa for «Windrush»-seglinga frå Jamaica til Storbritannia i 1998, og feiringa av syttiårsdagen til den amerikanske forfattaren Maya Angelou. Ho samarbeidde også med den afroamerikanske a cappella-gruppa Sweet Honey in the Rock.
Stil
Breeze byrja å dikta på same tid som dub-poesi, ei blanding av tala ord og reggae-rytmar, voks fram på Jamaica. Ho er ofte blitt omtalt som den første kvinna til å opptre innan sjangeren. Ho skreiv sjølv om vanskane med å ta del i denne mannsdominerte sjangeren, som ho opplevde som avgrensande, og har seinare utvida eller fjerna seg frå han. Ho brukt også andre musikkformer i arbeidet sitt, som jazz, blues, mento og kaiso.
Breeze blanda også lyrikk og andre litteratursjangrar. Diktframføringane hennar var ofte følgde av forteljingar. På same vis blandar boka The Fifth Figure lyrikk og prosa. Boka er delt inn i seksjonar basert på den jamaicanske kvadriljedansen.
Breeze dikta delvis på standard engelsk og delvis på jamaicansk patwa (patois). Dikta hennar var skrivne for framføring, ofte til jamaicansk musikk.
Tema
Breeze skreiv mykje om enkeltliv og kjensler, særleg om erfaringane til afrikanskætta kvinner i Jamaica og Storbritannia. Ho henta ofte bilde frå jamaicansk landsbygd og natur, og skildrar typisk arbeidarkvinner. The Fifth Figure tek for seg liva til fem generasjonar kvinner som flytter mellom Jamaica, Afrika og Europa. Ho tok også opp politiske og historiske emne, som krig, undertrykking og utviklingshjelp. Ho byrja diktinga si til støtte for People’s National Party og Michael Manley sitt forsøk på å utvikla eit sosialdemokrati på Jamaica. «Aid Travels With a Bomb» blei til dømes skrive då Jamaica ba om hjelp frå det internasjonale pengefondet.
Ho skreiv fleire dikt inspirert av personar, som «On Your Passing» om aktivisten og forfattaren C.L.R. James, «Song For Lara» om cricketspelaren Brian Lara, «Upstream» om songaren Stevie Wonder og «Seasons» om diktaren Linton Kwesi Johnson.
Jean Binta Breeze hadde schizofreni sidan tidleg i tjueåra. Eit av dei best kjende diktar hennar, «Riddym Ravings (the mad woman’s poem)», var inspirert av denne lidinga. I eit radiointervju i 2011 fortalde ho at ho berre kunne skriva når ho var frisk, og at det siste utbrotet hennar hadde redusert evne hennar til å opptre.
Nokre av dikta til Breeze var inspirerte av rastafarianismen, som «Tweet Tweet», som viser til Bob Marley og Zion. Andre hadde bibelsk inspirasjon, som «Spring Cleaning» og «Planted by the waters». «Isaiah» blanda Bibel og rastafarianisme med den moderne Midtausten-konflikten.
Breeze henta også inspirasjon frå Chaucer og moderne engelske stader, som i «The Wife of Bath in Brixton Market», og lokal engelsk dialekt, som «Mi Duck».
Prisar og utmerkingar
I 2003 blei Breeze tildelt eit NESTA-Fellowship over to år ved Cambridge.
Ho blei utnemnd til Honorary Creative Writing Fellow ved School of English ved University of Leicester.
I 2012 blei ho utnemnd til Member of the Order of the British Empire (MBE) i dronninga sine Birthday Honours for bidrag til litteraturen.
Breeze har påverka diktarar som Patience Agbabi, Zena Edwards og Jane King.
Ilkley
Ilkley er ein by i grevskapet West Yorkshire i England. Han har kring 14 000 innbyggjarar og ligg om lag 19 km nord for Bradford ved den sørlege breidda av elva Wharfe i ein av dalane i Yorkshire Dales.
Ilkely har vore ein kurstad og i lag med den omliggande landsbygda gjer dette turisme til ei viktig lokalnæring.
Ian Wallace
Ian Russell Wallace var ein trommeslagar innan både rock og jazz, mest synleg som medlem av progrockbandet King Crimson frå 1971 til 1972 og som studiomusikar for mange artistar.
Abu Raihan al-Biruni
Abu Raihan al-Biruni var ein persisk matematikar, astronom og kulturhistorikar. Han hadde kunne om både gresk og indisk astronomi og hadde vid oversikt over ulike kulturar. Boka hans om India byggjer på erfaringar frå eit langvarig opphald og inngåande studiar av den vitskapelege sanskritlitteratur. Han kan kallast den første samanliknande kulturforskaren i verda.
Ian Wallace
Wallace starta det første bandet sitt, The Jaguars, på skulen, før han vart med i The Warriors med Jon Anderson i tida før Anderson vart med i Yes. Wallace spelte ein gong med Yes i november 1968 medan Bill Bruford hadde ein pause frå bandet.
Wallace vart så med i Vivian Stanshall sitt Bonzo Dog Doo Dah Band, og så The World med Neil Innes før King Crimson. Han var med på albumet Islands i 1971, og konsertalbumet Earthbound i 1972, samt fleire seinare arkivutgjevingar. I mai 1972, mot slutten av ein amerikansk turn, forlet han Crimson-medlem Mel Collins og Boz Burrell bandet og starta å arbeide for Alexis Korner sitt Snape.
Wallace arbeidde så med Peter Frampton i 1975. Han vart invitert med i bandet til Bob Dylan i 1978 og var med på turneen hans i Japan. Den tunge trommestilen til Wallace var den drivande krafta på albumet Street-Legal.
Andre artistar Wallace arbeidde med var Ry Cooder i 1979 og Don Henley i 1980- og 1990-åra, samt El Rayo-X med David Lindley, Bonnie Raitt, Joe Walsh, Bob Dylan, Johnny Hallyday, Keith Emerson, Roy Orbison, Jackson Browne, the Traveling Wilburys, Eric Clapton, Jon Anderson, Alvin Lee, Crosby, Stills and Nash, the Quireboys, Brian Eno, Larry Coryell, Stevie Nicks, Lindsey Buckingham, Steve Marriott, Badger, Al Kooper, Tim Buckley, Lonnie Mack, Procol Harum (1993-turneen) og Warren Zevon.
Ein kort periode danna Wallace The Teabags i Los Angeles med Peter Banks (tidlegare i Yes), Jackie Lomax (tidlegare Badger), David Mansfield, Kim Gardner (òg frå Badger) og Graham Bell.
Wallace fekk kreftdiagnose i 2006 og døydde 60 år gammal i 2007.
Athanasius Kircher
Athanasius Kircher var ein tysk vitskapsmann og medlem av jesuittordenen.
Tretåbuttnebb
Trebuttnebb (Cholornis paradoxus) er ein medlem av buttnebbfamilien, Paradoxornithidae. Han er endemisk for Kina.
Denne arten er særs lik brunbuttnebb både i storleik, fjørdrakt og i læte. Men trebuttnebb skil seg frå alle andre buttnebb og frå alle andre i heile Passeriformes ved at han har to samansmelta tær. Storleiken er 20–21 cm og dei veg frå 31,5 til 39 gram. Fjørdrakta er som brunbuttnebb, og liknar elles meir på storbuttnebb enn andre artar i Paradoxornis.
Songen liknar song frå storbuttnebb, med ganske høge, tydelege og relativt formulerte songar, vanlegvis av opptil fire tonar. Men ropa skil seg frå dei åt storbuttnebb, med gutturale og korte skingrande høgfrekvente lydar og harde sprakande tonar.
Tunnelbær
Tunnelbær er bær som er dyrka under gjennomsiktig plast som over planta slik at planterekkene står inne i ein veksttunnel. Dyrking av bær som jordbær eller bringebær på denne måten skåner bæra frå ver og vind, og gjer at ein får ei tidlegare avling enn om ein skulle dyrke på friland.
Daggrybreen
Daggrybreen (japansk Akebono Hyôga) er ein isbre som flyt til kysten mellom Cape Hinode og Akebono Rock i Dronning Maud Land. Han ligg kring 50 km vest for Carstenfjella. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne av Japanese Antarctic Research Expedition, 1957–1962, som gav namnet Akebono Hyôga. Det norske namnet er ei omsetjing av det japanske namnet.
Blinisht
Blinisht er ein tidlegare landkommune i regionen Lezhë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Lezhë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Blinisht 3 361 innbyggjarar.
Alvitt
Alvitt (av staden Alve og -itt) er ein varietet av mineralet zirkon som finst i metamikt tilstand. Det vart først funne i Alve ved Arendal, skildra av D. Forbes og T. Dahll i 1855.
Sjå òg
malakon
Ouest Lausannois
Ouest Lausannois er eit distrikt i kantonen Vaud i det sørvestlege Sveits, på nordsida av Genfersjøen. Distriktet har eit areal på 26,3 km², og hadde 68 232 innbyggarar i 2010. Renens er hovudstad i distriktet.
Ouest Lausannois omfattar åtte kommunar. Dei er Bussigny-près-Lausanne, Chavannes-près-Renens, Crissier, Ecublens, Prilly, Renens, Saint-Sulpice og Villars-Sainte-Croix.
Meholmane
Meholmane eller Jocelyn Islands er ei øygruppe som ligg mellom Flatøyholmane og Rouse Islands i den austlege delen av Holmevika i Mac. Robertson Land i Antarktis. Øyane vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37, og namngjeven Meholmane. Dei fekk det engelske namnet i 1960 av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) etter Jocelyn Terry, som i mange år sendte nyhende og meldingar til Antarktis frå Radio Australia.
Lasse Arnesen
Lasse Arnesen er ein norsk tidlegare alpin skirennar frå Oslo, medlem i Idrettslaget Heming. Han vart norsk meister i utfor i 1988 og på ny i 1992, og gjekk til topps i kombinasjonen i 1986 og 1987. Under Vinter-OL 1992 i Albertville vart han nummer åtte i utforrennet.
Kapp Leeuwin
Kapp Leeuwin er det sørvestlegaste punktet i Australia. Det ligg i delstaten Western Australia.
Det finst nokre små øyar og klipper – St. Alouarn-øyane – som går lenger mot sør. Den næraste busetnaden er byen Augusta med rundt 1000 innbyggjarar.
I Australia blir Kapp Leeuwin rekna som punktet der Indiahavet møter Sørishavet, sjølv om dei fleste andre land og Den internasjonale hydrografiske organisasjonen reknar byrjinga av Sørishavet til å først ligga sør for 60°S breiddegrad.
Det fyrste skipet ein kjenner til som vitja området er det nederlandsk skipet «Leeuwin» ('Løvinna'), som kartla kystområdet i 1622. Neset er kalla opp etter dette skipet, av den britiske navigatøren og kartografen Matthew Flinders i 1801. Flinders var den første som segla heile vegen rundt Australia. Bukta austom det vesle neset – Flindersbukta – er kalla opp etter Matthew Flinders sjølv.
Fyrtårnet på neset er bygt av kalkstein og oppført i 1896. Det er 39 m høgt, med ein base 59 m over havnivå. Fyret var betent manuelt fram til 1982.
Området kring fyrtårnet er naturpark og består av heilandskap og tjukt kratt. Det er habitat for eit stort tal plante- og fugleartar.
Nora Industrier
Nora Industrier A/S er eit tidlegare norsk konsern. Selskapet vart grunnlagt i Oslo i 1978 som eit haldingselskap for m.a. bryggeria Frydenlund, Schou og Ringnes. I løpet av det neste tiåret voks firmaet til Noregs største næringsmiddelkonsern. I konsernet var det innlemma selskap som m.a. Idun-Giærfabrikken, Bjølsen Valsemølle og Nidar, og det kontrollerte òg aksjemajoriteten i tekstilselskapet Helly-Hansen. Nora Industrier vart i 1991 fusjonert med Orkla.
Stabburet
Stabburet AS er ein norsk matvareprodusent som produserer mange kjente merkevarer, for eksempel frossenpizzaene Grandiosa og Big One. I tillegg produserer Stabburet merkevarer som Nora syltetøy, saft og grønsaker, Stabburmakrell, Nugatti, Fun Light og Idun. Stabburet vart etablert av Gunnar Nilsen i 1943, og er no ein divisjon av Orkla Foods. Denne forretningseininga er ein del av Orkla Brands (Orklas merkevareverksemd). I 2007 var Stabburets driftsinntekter på 2.783 millionar kroner. Dei to markedsområda Daglegvare og Storhushalding stod for 72 % og 28 % av omsettinga.
Hovudkontoret ligg på Kolbotn i Akershus, og foretaket har om lag 1000 tilsette.
Daglegvareområdet er ansvarleg for sal og marknadsføring mot norsk daglegvarehandel, medan Storhushalding arbeider mot bensinstasjonar, storkioskar, gatekjøkken, kantiner, kafeteriaer/kroer og hotell. Bedrifta har òg fagfunksjonar for innkjøp, produktutvikling, produksjon/logistikk, forretningsutvikling/IS, økonomi, personal og informasjon.
Stabburet har totalt åtte produksjonsanlegg i Sør-Noreg. I tillegg kjem dei regionale salskontora.
Keynsham
Keynsham er ein by i grevskapet Somerset i England. Han har kring 15 500 innbyggjarar og ligg mellom Bristol og Bath i Sørvest-England. Han vart oppført i Domesday Book som Cainesham, som ein trur tyder «heimen til St. Keyne».
Området kring byen har vore busett sidan førhistorisk tid og her finst òg spreidd restar etter romarane. Han vart ein marknadsby i mellomalderen etter at Keynsham Abbey vart grunnlagd kring 1170. Han ligg ved staden der elvane Chew og Avon renn saman og har vore råka av kraftige flaumar fleire gonger. Chew Valley Lake vart derfor skapt for å kontrollere vasstanden i elva. Den store flaumen i 1968 sette store delar av byen under vatn.
Didrik Marksten
Didrik Marksten er ein norsk tidlegare alpin skirennar frå Oslo, medlem i IF Ready. Han vann eitt verdscuprenn, ei storslalåmtveling i franske St. Gervais i 1992. Under verdsmeisterskapen 1991 i Saalbach vart han nummer åtte i storslalåm og fekk same plassering i den alpine kombinasjonen.
Wheels of Fire
Wheels of Fire er namnet på eit dobbeltalbum innspelt av Cream. Utgjevinga vart ein stor suksess og nådde 3. plass i Storbritannia og gjekk heilt til topps i USA, og vart det første dobbeltalbumet i verda som selde til platinaplate.
Albumet vart òg gjeven ut som Wheels of Fire (In the Studio) og Wheels of Fire (Live at the Fillmore) som to single album, gjevne ut i lag, med liknande plateomslag. I 2003 vart albumet rangert på 203. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 største albuma gjennom tidene.
Dajç
Dajç kan vera:
Wheels of Fire
Bakgrunn
Etter at Disraeli Gears kom ut i november 1967, planla Polydor Records og Atco Records, at det tredjealbumet til Cream skulle verte eit dobbeltalbum, der Atco Records-produsenten Felix Pappalardi og gruppa ønskte å ha med fleire konsertopptak.
Innspeling
Bandet og Pappalardi hadde i juli og august 1967, spelt inn songar i studio i IBC Studios i London, og i Atlantic Studios i New York City i september og oktober same året. Fleire songar vart spelte inn i studio i Atlantic Studios i januar og februar 1968, under ein pause i turneen deira. Månaden etter, tinga Pappalardi eit mobilt platestudio i Los Angeles til the Fillmore og Winterland Ballroom i San Francisco. Ein tok opp seks konsertar i San Francisco, og songar som ikkje kom med på Wheels of Fire kom seinare ut på Goodbye, Live Cream og Live Cream Volume II.
Innspelingane av Wheels of Fire var ein av dei første gongane ein nytta åttespors bandopptakarar på ei tid då firesporsopptakarar var standard. Lydteknikarar på plate ein var Tom Dowd og Adrian Barber, medan konsertopptaka vart fanga til band av Bill Halverson.
Byen Lermontov
Lermontov (russisk Ле́рмонтов) er ein by i Stavropol kraj i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 130 km søraust for Stavropol.
Byen vart grunnlagd i 1953 og er kalla opp etter den russiske diktaren Mikhail Lermontov. Han fekk bystatus i 1956.
Altarduken
Altarduken er ein liten isbre like aust for Altaret ved enden av Grautskåla i Humboldtfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto under Den tredje tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39, men det vart kartlagt på ny av Noreg frå flyfoto og landmålingar under Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1956–60, og namngjeven Altarduken i samband med Altaret.
Distriktet Nyon
Distriktet Nyon er eit distrikt i kantonen Vaud i det sørvestlege Sveits. Distriktet har eit areal på 307,3 km², og hadde 88 640 innbyggarar i 2009. Byen Nyon er hovudstad i distriktet.
Distriktet Nyon omfattar 47 kommunar. Kommunane Nyon og Gland er dei einaste med meir enn 10 000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Arnex-sur-Nyon, Arzier, Bassins, Begnins, Bogis-Bossey, Borex, Bursinel, Bursins, Burtigny, Chavannes-de-Bogis, Chavannes-des-Bois, Chéserex, Coinsins, Commugny, Coppet, Crans-près-Céligny, Crassier, Duillier, Dully, Essertines-sur-Rolle, Eysins, Founex, Genolier, Gilly, Gingins, Givrins, Grens, La Rippe, Le Vaud, Longirod, Luins, Marchissy, Mies, Mont-sur-Rolle, Perroy, Prangins, Rolle, Saint-Cergue, Saint-George, Signy-Avenex, Tannay, Tartegnin, Trélex, Vich og Vinzel.
Kartografov Island
Kartografov Island er ei lita kystøy som ligg vest i munningen til Harald Bay i Oates Land i Antarktis. Ho vart fotografert til U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1957–58) og ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (1959). Øya vart namngjeven Ostrov Kartografov (Kartograføya) av den sovjetiske ekspedisjonen.
Brunbuttnebb
Brunbuttnebb (Cholornis unicolor) er ein medlem av buttnebbfamilien Paradoxornithidae. Han har leveområde i Himalaya innanfor austlege Nepal, India, Bhutan søraustlege Tibet, og i nordlege Myanmar og i Kina.
Denne arten er særs lik tretåbuttnebb både i storleik, fjørdrakt og i læte. Men desse to artane skil seg frå kvarandre ved at trebuttnebb manglar ei av tærne. Storleiken er 20-21 cm og dei veg frå 31,5 til 39 gram. Storbuttnebb er den arten som liknar mest på brunbuttnebb og tretåbuttnebb i farge og fjørdrakt.
Songen liknar song frå storbuttnebb, med ganske høge, tydelege og relativt formulerte songar, vanlegvis av opptil fire tonar. Men ropa skil seg frå dei åt storbuttnebb, med gutturale og korte skingrande høgfrekvente lydar og harde sprakande tonar.
Maldon i Essex
Maldon er ein by i grevskapet Essex i England. Han har kring 15 500 innbyggjarar og ligg ved estuaret til Blackwater.
Khmara Island
Khmara Island er ei lita øy som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) sør for Haswell Island i Queen Mary Coast. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47. Ho vart kartlagd på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1956 og kalla opp etter I.F. Khmara.
Prærie
Prærie (av fransk pré og frå latin pratum, 'eng') er dei vidstrekte, trelause, fruktbare grasslettene i Nord-Amerika, som strekkjer seg frå Nord- og Sør-Dakota til Ohio, og frå Canada til nordaustlege Kansas og Missouri.
Dammam storbyområde
Dammam storbyområde eller Stor-Dammam er eit storbyområde kring byen Dammam og forstadane. Området er nært knytt til byen både sosialt, økonomisk og kulturelt. Han er det største storbyområdet i Austprovinsen i Saudi-Arabia og består av tre nabobyar: Dammam, Dhahran og Khobar. Desse tre vert stundom kalla trippelbyane. Storbyområdet har eit folketal på kring 4,1 millionar innbyggjarar (2012). Stor-Dammam omfattar òg mindre byar som Al Qatif, Safwa og Ras Tanura. Staden er kjend for fiske og perledykking, oljeindustri, kunst, underhaldning, popmusikk og idrett. Området har eit variert landskap med parkar og strender langs Persiabukta. Stor-Dammam vert tent av King Fahd internasjonale lufthamn (KFIA), den største flyplassen i verda etter areal (kring 780 km²), kring 20 km nordvest for Dammam. King Abdul Aziz-hamna er den største ved Persiabukta og den nest største i landet etter Jidda.
Saudi Aramco, det største oljeselskapet i verda, har base i Stor-Dammam då dei første oljefelta i landet vart oppdaga her.
Før det vart oppdaga olje, var området kjend som ei viktig hamn og fiskeområde.
Europacupen i fotball 1981
Finalen
48 360 tilskodarar såg finalen på Parc des Princes i Paris 27. mai 1981. Venstrebacken til Liverpool, Alan Kennedy, skåra etter 81 minuttar det einaste målet i kampen.
Vinnarlaget Liverpool FC bestod av: Ray Clemence, Phil Neal, Phil Thompson (kaptein), Alan Hansen, Alan Kennedy, Terry McDermott, Graeme Souness, Sammy Lee, Ray Kennedy, David Johnson og Kenny Dalglish. Jimmy Case tok Dalglish sin plass i det 87. minutt.
Real Madrid stilte med: Agustín Rodríguez, Rafael García Cortés, Antonio García Navajas, Andrés Sabido, Ángel de los Santos, José Antonio Camacho, Uli Stielike, Vicente del Bosque, Juanito Gómez, Santillana Alonso (kaptein) og Laurie Cunningham. Rafael García Cortés bytta med Francisco Pineda i det 87. minutt.
Finaledommaren frå Europacupen 1976, Károly Palotai frå Ungarn, dømde også 1981-finalen.
Goro
I Danmark blir kakene framleis kalla gode raad. I Sverige blir kaka kalla gorån.
Nariyah
Nariyah, No'ayriyah, Nariya eller An Nariyah er ein liten by i Austprovinsen i Saudi-Arabia. Han ligg 150 km frå Jubail og har over 60 000 innbyggjarar.
Neston
Neston  er ein by i grevskapet Cheshire i England. Han har kring 15 000 innbyggjarar og ligg på Wirral-halvøya. Parkgate ligg nordvest for byen.
Worcester i USA
Worcester ligg om lag 64 km vest for Boston. Byen er kjend som ein mølleby. Byen har maskin- metall-, våpen-, tekstil- og papirindustri, samt framstilling av ler- og glasprodukt. Han er sete for Clark University, som vart grunnlagd i 1887, og har fleire høgskular og museum.
Byen var eit viktig senter for motstanden mot slavehald på 1800-talet. Ein årleg musikkfestival, som har eksistert sidan 1858, vert halden her kvar oktober.
A Taste of Honey av Bobby Scott
«A Taste of Honey» er ein popsong skriven av Bobby Scott og Ric Marlow. Han var opphavleg eit instrumentalt spor (eller tilbakevendande tema) skrive for broadwayutgåva av det britiske skodespelet A Taste of Honey i 1960 (som det òg vart laga film av med same namn i 1961). Både originalen og ei seinare innspeling av Herb Alpert i 1965 gav songen fire Grammy-prisar. Ein versjon med vokal vart først spelt inn av Billy Dee Williams (og gjeven ut i 1961 på Prestige), og spelt inn av The Beatles for debutalbumet deira Please Please Me i 1963. Barbra Streisand framførte songen som ein del av cabaretshowet sitt i 1962, og spelte inn songen for debutalbumet The Barbra Streisand Album. Albumet vann Grammyprisen for årets album i 1963.
Instrumentale versjonar
Den originale versjonen av «A Taste of Honey», «A Taste of Honey (refrain)» og «A Taste of Honey (closing theme)» kom ut på albumet til Bobby Scott i 1960, som òg heitte A Taste of Honey. Denne komposisjonen vann Grammy-prisen for beste instrumentale tema i 1963.
The Beatles
The Beatles framførte Lenny Welch si utgåve av songen, med ein litt endra tekst i refrenget, som ein del av repertoaret sitt i 1962. Då den instrumentale versjonen til Acker Bilk vart populær i Storbritannia på den tida, vart songen vald ut til debutalbumet deira i 1963, Please Please Me. Ein versjon frå denne tida kom ut i 1977 på albumet Live! at the Star-Club in Hamburg, Germany; 1962.
I USA kom songen først ut på VeeJay Records-albumet Introducing... The Beatles. Dei spelte òg «A Taste of Honey» sju gonger for BBC radio, inkludert programma Here We Go, Side by Side og Easy Beat. I 1967 vart McCartney inspirert til å skrive «Your Mother Should Know» basert på ei linje frå filmen A Taste of Honey.
Medverkande
Lydteknikar var Norman Smith
Andre artistar
Lenny Welch spelte inn ein tidleg versjon med vokal. Denne kom ut på singel i september 1962 og seinare på albumet Since I Fell for You. Denne versjonen tilskriv òg Lee Morris som låtskrivar, men et er uvisst om han skreiv teksten. Denne krediteringa finst ikkje på andre versjonar av songen, der berre Marlow/Scott er oppført. Johnny Rivers spelte inn songen på albumet sitt Changes.
Élie Ducommun
Élie Ducommun  var ein sveitsisk journalist og fredsaktivist, som i 1902 vann Nobels fredspris saman med Charles Albert Gobat.
Fredsprisen vann han for sitt arbeid som uløna generalsekretær for det internasjonale fredsbyrået i Bern frå det vart oppretta i Bern i 1890 til han døydde. Det internasjonale fredsbyrået var bindeledd mellom fredsorganisasjonar i forskjellige land. På fritida førebudde han program til internasjonale fredskongressar, pubilserte resolusjonar og korresponderte med fredsvener, i tillegg til å gje ut ei rekke skrifter.
David Attenborough
David Frederick Attenborough er ein britisk programleiar og forfattar som er kjend for ei rekke naturprogram og filmar. I 1985 vart han utnemnd til Knight Bachelor for arbeidet sitt. Med det fekk han retten til å bruka tiltaleforma sir.
Amblygonitt
Amblygonitt er eit viktig litiummineral som opptrer i større mengder på einskilde granittpegmatittar, t.d. i Sverige, Finland og USA. Mineralet er kvitt eller svakt farga og har triklin symmetri. Det er eit litium-aluminium-fosfat, (Li,Na)AlPO4(F,OH).
Jeropótamos
Jeropótamos (gresk Γεροπόταμος) er ein tidlegare kommune i periferieininga Réthymno i periferien Kreta i Hellas. Jeropótamos inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Mylopótamos.
Dajç i Lezhë
Dajç er ein tidlegare landkommune i regionen Lezhë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Lezhë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Dajç 3 834 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Dajç ein del av distriktet Lezhë. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Anučinbreen
Anučinbreen er ein isbre som flyt sørover til Nedresjøen nord i Gruberfjella i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga, og kartlagt frå flyfoto, av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen i 1938–39. Han vart kartlagt på ny frå flyfoto og frå landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1956–60, og igjen av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1960–61, som kalla breen opp etter Dmitrij Nikolayevitsj Anutsjin, ein sovjetisk geograf.
Den internasjonale hydrografiske organisasjonen
Organisasjonen har status som permanent observatør i SN si hovudforsamling.
81 land er med i IHO. Noreg er representert av Kartverket i arbeidet til organisasjonen.
Den gylne halvmånen
Den gylne halvmånen er namnet på eitt av dei to av dei viktigaste ulovlege produksjonsområda for opium i Asia. Det andre er Det gylne triangelet, og ligg i området mellom Sentral-, Sør- og Vest-Asia. Området overlappar tre land, Afghanistan, Iran og Pakistan, der fjellområda definerer halvmåneforma.
Estimat for heroinproduksjon av SNs kontor for narkotika og kriminalitet (UNODC) dei siste ti åra syner store endringar i området. I 1991 var Afghanistan den viktigaste opiumprodusenten og dyrka i alt 1 782 tonn. Landet gjekk då forbi Myanmar, som tidlegare hadde vore den fremste opiumprodusenten. Forholda for herionproduksjon var blitt dårlegare i Myanmar både på grunn av vekstvilkåra og strengar politikk. Afghansk heroinproduksjon auka på same tid, men fall i 2001 etter at Taliban utløyste ein fatwa mot heroinproduksjon. Afghanistan produserer i dag over 90 % av ikkje-medisinsk opium i verda. I tillegg til opiat, er Afghanistan òg den største produsenten i verda av hasj.
Grønsand
Grønsand eller grønsandstein er sand eller sandstein som er farga olivengrøn av glaukonitt. Ein finn hovudsakleg denne bergarten i marine sediment som er avsett sakte fleire stader i verda. Grønsand er stundom rik på fossil, særleg avleiringane frå seint i krittida rundt New Jersey i USA. Viktige grønsandsframbrot finn ein òg både nord og vest i Europa og i Nord-Amerika.
Grønfargen til grønsand kjem av mineralet glaukonitt, som er jern-kalium-silikat som forvitrar lett. På grunn av kaliuminnhaldet vert steinen nytta som hagegjødsel. Glaukonitten i grønsand vert òg nytta til å gjere vatn mjukare.
Paul Arne Skajem
Paul Arne Skajem er ein norsk tidlegare alpin skirennar frå Oslo, medlem i Idrettslaget Heming. Han vart norsk meister i storslalåm i 1981 og i slalåm i 1983.
Doug Kershaw
Douglas James «Doug» Kershaw er ein amerikansk felespelar, songar og låtskrivar frå Louisiana. Han har vore aktiv sidan 1948 og spelt inn femten album med fleire hittar på Hot Country Songs-lista.
Biografi
Kershaw var det sjuande barnet til ein alligatorjegar og voks opp i ein heim der ein talte cajunfransk, og lærte seg ikkje engelsk før han var åtte år gammal. På den tida spelte han alt fele, som han hadde byrja med då han var fem. Han lærte seg å spele i alt 28 forskjellige instrument. Den første konserten hans var på ein lokal bar, the Bucket of Blood, der han vart akkompagnert av mora på gitar. Etter han hadde lært opp broren Rusty til å spele gitar, danna han eit band, the Continental Playboys, med Rusty og den eldre broren Peewee i 1948.
Orpington
Orpington  er ein forstad i Stor-London i England. Han har kring 15 000 innbyggjarar og ligg søraust for sjølve London i Bromley.
Doug Kershaw
Biografi
Dei song først på fransk, men J.D. Miller, som eigde plateselskapet Feature, overtalte dei til å ta inn songar på engelsk i repertoaret. Då Peewee slutta i gruppa tidleg i 1950-åra, fortsette Doug og Rusty som ein duo. Dei bygde seg raskt eit solid rykte for sine energiske konsertar med cajun two-step og countryballadar. I 1955 spelte dei inn den første singelen sin, «So Lovely, Baby». Han kom ut på Hickory og nådde topp 5 på countrylista i august 1955. Kort tid etter vart dei invitert til å bli med på Louisiana Hayride, eit populært radioshow frå Shreveport i Louisiana. I 1957 spelte dei inn countryhitten «Love Me to Pieces». Dei vart medlemmar av Grand Ole Opry året etter. Trass i musikkarrieren, gjekk Doug inn på McNeese State University og tok ein grad i matematikk. På toppen av den tidlege karrieren sin, i 1958, valde Doug og Rusty begge å avtene militærtenesta si i hæren, der dei var i tre år. Dei fortsette der dei slapp i februar 1961 og spelte inn «Louisiana Man», ein song Doug hadde skrive medan han var i hæren. Songen vart ein stor hit på countrylista og er sidan blitt spelt inn av meir enn 800 artistar. Oppfølgjaren «Diggy Diggy Lo», gjorde det nesten like bra på countrylista. Då debutalbumet deira, Rusty and Doug, kom ut i juli 1964 hadde Kershaw-brørne vald å gå kvart til sitt.
Neftekumsk
Neftekumsk (russisk Нефтеку́мск) er ein by i Stavropol kraj i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kuma, rundt 240 km aust for Stavropol.
Han vart grunnlagd i 1961 som ein busetnad i samband med utvinning av olje. Han fekk bystatus i 1968.
Doug Kershaw
Biografi
Det tok tre år til før Doug fekk låtskrivarkontrakt med BMI. Trass i suksessen med solokarriera, var Kershaw plaga av depresjon og sorg. Faren tok sjølvmord då han var berre sju år gammal. Fram til 1984 kjempa Kershaw med alkhol- og dopmisbruk og vart kjend for den eksentriske måten å vere på. Han fortsette å spele utover i 1970-åra, men albuma hans klarte ikkje å gjenta suksessen frå 1960-åra. I 1981 fekk Kershaw igjen ein stor hit med «Hello Woman», som nådde topp 40 på countrylista. I 1988 spelte han inn ein duett, «Cajun Baby», med Hank Williams jr., som nådde topp 50 på countrylista.
Det belarusiske forsvaret
Det belarusiske forsvaret (belarusisk Узброеныя сілы Рэспублікі Беларусь – УС РБ, Uzbrojenyja sily Respubliki Bielaruś, russisk Boopyжённыe cилы Pecпyблики Бeлapycь, Vooruzhennye sily Respubliki Belarus) er samansett berre med landstyrkar (hæren) og fly- og luftforsvar - alt under kommando av det belarusiske forsversdepartementet. Belarus har ikkje kystlinje, og dermed ikkje marinestyrkar.
For året 2017 har IISS kalkulert med ei personellrame på 40 000 soldatar. Mesteparten er vernepliktige, og tenestetida er 18 månader, men det finst alternativ samfunnsteneste.
Jan Wouters
Jan Jacobus Wouters er ein nederlandsk tidlegare fotballspelar frå Utrecht som vart europameister i 1988, og vann Cupvinnarcupen 1987 med Ajax.
Klubbspel
Wouters spelte frå 1980 i seks sesongar på FC Utrecht, og var i 1985 sterkt delaktig då laget vart nasjonal cupmeister etter finalesiger 1-0 over Helmond. Sommaren 1986 gjekk turen til Amsterdam og Ajax. Gjennom fem og ein halv sesong i Ajax var han med å vinne den nederlandske cupen og Cupvinnarcupen, begge våren 1987, og verte seriemeister i 1990. I november 1991 vart han overført til Bayern München og spelte på det tyske storlaget i vel to år. Frå nyår 1994 gjorde han teneste i PSV Eindhoven, der han avslutta si tid som aktiv spelar med å verte cupvinnar våren 1996.
Landslagsspel
Wouters, som oftast vart tildelt ei defensiv rolle på midtbana, spelte 70 landskampar på Nederland i tida 1982-94 og skåra fire mål. Under EM i fotball 1988 spelte han alle kampane då Nederland vann meisterskapen etter tomålssiger over Sovjetunionen i finalen. Sidan fekk han mykje speletid både under fotball-VM 1990 og EM 1992. Også under VM i fotball 1994 var han med i fyrsteellevaren, og spelte sin siste landskamp då Nederland rauk ut or meisterskapen med kvartfinaletap 2-3, etter ein særs minneverdig kamp mot dei komande verdsmeistrane frå Brasil.
Merittar
I 1990 vart Wouters kåra til årets spelar i Nederland.
Latady Island
Latady Island er ei låg, isdekt øy utanfor Antarktis. Ho er kring 60 km lang og nesten 40 km brei, og ligg 72 km sør for Charcot Island og vest for Aleksanderøya og har eit aredal på 3300 km². Øya vart omtrentleg posisjonert, observert og skildra frå lufta av sir Hubert Wilkins i 1929, men han såg ikkje at det var ei øy. Latady Island vart først fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947-1948 og kartlagd frå desse bilete av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960. Latady Island vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter William R. Latady, ein flyfotograf og navigatør under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE).
Lautaro Island
Lautaro Island er ei øy som ligg like vest for Lemaire Island i Gerlachesundet. Ho vart truleg oppdaga av Belgica-ekspedisjonen (1897-99) under Gerlache. Ho vart namngjeven av Den chilenske antarktisekspedisjonen (1948-49) etter «Lautaro», eit av dei chilenske ekspedisjonsskipa i området det året.
Ungrej
Ungrej er ein tidlegare landkommune i regionen Lezhë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Lezhë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Ungrej 1 587 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Ungrej ein del av distriktet Lezhë. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
F.W. Woolworth Company
F.W. Woolworth Company, ofte berre kalla Woolworth's eller Woolworth, er eit tidlegare amerikansk handelskonsern med røter i ein «femcent-butikk» (nickelstore), der varene kosta mellom 5 og 10 cent. Han opna i Utica i New York i 1878 av Frank Winfield Woolworth (1852–1919). Han grunnla saman med bror sin Charles F.W. Woolworth Company i 1911 då seks liknande butikkjeder vart slått saman. Woolworth satsa på sal av billige varer, helst til same pris, og etter kvart voks det fram Woolworth-filialar i heile USA, og etter kvart òg i andre land.
I 1990-åra satsa konsernet meir på spesialforretningar, særleg sportsbutikkjeder. Dei siste varehusa med namnet Woolworth vart stengde i 1997, og i 1998 skifta konsernet namn til Venator Group, i 2001 til Foot Locker med sal av sportssko. Omsetnaden i 2006 var kring 5,5 milliardar amerikanske dollar.
Patrik Andersson
Patrik Andersson er ein svensk tidlegare fotballspelar frå Borgeby som vann VM-bronse i 1994 med Sverige, han hadde elles suksess med dei tyske klubbane Bayern München, Borussia Mönchengladbach og svenske Malmö FF. Andersson var forsvarsspelar og vart kåra til årets svenske fotballspelar i 1995 og 2001.
Klubbspel
Andersson var Malmö FF-spelar frå 1988 til han i desember 1992 vart overført til engelske Blackburn Rovers. Allereie i oktober 1993 gjekk han over til tyske Borussia Mönchengladbach, der han i 1995 var med å vinne den tyske cupen. I 1999 fekk han kontrakt med storklubben Bayern München. Med Bayern vann han i 2000 både bundesligaen og den tyske cupen. Året etter forsvarte Bayern og Andersson den tyske ligameistertittelen. Straks etter, den 23. mai 2001, deltok Andersson då Valencia CF og FC Bayern spelte 1-1 i meisterligafinalen. I den etterfylgjande straffetevlinga mislukkast Andersson som Bayerns fjerde eksekutør, Bayern vann likevel meisterpokalen då dei tre neste Bayern-straffene gjekk i mål og Valencias sjuande straffeskytar missa. Same sommaren vart Andersson overført til FC Barcelona. Han slo ikkje gjennom i den spanske storklubben og ved utgangen av 2003 vart han løyst frå kontrakten og reiste heim til Malmö FF. Med Malmö FF vann han Allsvenskan 2004. Han la opp i august 2005, etter at han slo opp ein tidlegare kneskade.
Landslagsspel
Andersson landslagsdebuterte i januar 1992 då Sverige var på tur i Australia, der heimelaget påførte gjestane to 0-1-tap. Sommaren same året deltok han i juni månad i tre av kampane då Sverige på heimebane spelte seg fram til semifinale i europameisterskapen. Seinare sommaren 1992 var han kaptein på det svenske landslaget som deltok i Sommar-OL i Barcelona. I verdsmeisterskapen 1994 spelte han alle kampane for eit svensk landslag som overraska stort og til sist sikra seg bronsepokalen etter siger 4-0 mot Bulgaria. Frå april 1998 til han spelte sin 96. og siste landskamp i mai 2002 var Andersson lagkaptein for Sverige. I den sjølvsame perioden deltok han i Fotball-EM 2000, ein meisterskap der Sverige som best fekk eit uavgjortresultat mot Tyrkia. Han skåra 3 landslagsmål.
Asimutbreen
Asimutbreen er ein liten, bratt sidebre til Vangengejmbreen, som heller ned søraust og så nordaust mellom Solhøgdene og Skuggekammen aust i Gruberfjella i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen i 1938–39, og kartlagd på ny frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1956–60, og namngjeven av dei.
Lavaux-Oron
Lavaux-Oron er eit distrikt i kantonen Vaud i det sørvestlege Sveits. Distriktet har eit areal på 134,5 km², og hadde 55 617 innbyggarar i 2009. Landsbyen Cully i kommunen Bourg-en-Lavaux er hovudstad i distriktet.
Lavaux-Oron omfattar 18 kommunar. Kommunane Pully og Lutry er dei einaste med meir enn 5 000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Belmont-sur-Lausanne, Bourg-en-Lavaux, Chexbres, Essertes, Ferlens, Forel, Maracon, Mézières, Montpreveyres, Oron, Paudex, Puidoux, Rivaz, Saint-Saphorin, Savigny og Servion.
IISS
IISS, Internasjonalt Institutt for Strategiske Studier (engelsk International Institute for Strategic Studies) er eit britisk forskingsinstitutt og tankesmie i området internasjonale relasjoner og liknande saker. Hovudkvarteret har sidan 1997 vore i Arundel House i London. I 2016 vart IISS rangert som den trettande beste tankesmie i verda.
Skiping
IISS vart skipa i 1958 med fokus på rustingskontroll og kjernefysisk nedrusting. Instituttet har gode samband med etablerte politikarar, særleg i USA og Storbritannia, og hadde stor innverknad på den intellektuelle strukturen under Den kalde krigen.
Salangsdalen kapell
Salangsdalen kapell ligg i Bardu kommune i Troms og Finnmark, og bebuarane i den sørlege delen av kommunen soknar til det.
Kapellet vart teke i bruk i 1982, då det vart bygd opp att etter ein brann.
Novoaleksandrovsk
Han vart grunnlagd i 1804 av nybyggjarar frå Sentral-Russland som landsbyen Novo-Aleksandrovskoje (russisk: Но́во-Алекса́ндровское). I 1832 vart Han omgjort til kosakk-stanitsaen Novoaleksandrovskaja (russisk: Новоалекса́ндровская). Han fekk bystatus som Novoaleksandrovsk i 1971.
Gateway Arch
Gateway Arch er eit monument i Saint Louis i Missouri i USA. Gateway Arch er utforma av den finsk-amerikanske arkitekten Eero Saarinen. Designet hans vart til etter ein designkonkurranse 1948.
Parken er eit monument over USA sin ekspansjon vestover og rolla Thomas Jefferson spelte i denne.
Monumentet er 192 meter høgt og 192 meter breidd ved basen og er det høgaste monumentet i USA. Fundamentet vart byrja i 1962 og sjølve byggearbeidet tok til 12. februar 1963. Monumentet vart fullført den 28. oktober 1965. Det vart innvigt den 10. juli 1967. Kostnaden for monumentet var 13 millionar dollar. Transportsystemet kosta 3,5 millionar. Monumentet veg 17 246 tonn.
Inne i monumentet finst eit spesialdesigna bergbane-liknande heissystem som ein kan ta seg opp til toppen med. På toppen er det ein utsiksplass, der ein gjennom 32 små vindauge kan sjå ut over Mississippielva, Sørlege Illinois og Saint Louis.
Qaisumah
Klimaet her er særs tørt og her kan det kome så lite som 5-10 mm nedbør i året. Temperaturane om sommaren når gjerne 45-51 ºC, medan ein om vinteren kan få frost. Kulderekorden på staden er seks minusgrader.
Kouloúkonas
Kouloúkonas (gresk Κουλούκωνας) er ein tidlegare kommune i periferieininga Réthymno i periferien Kreta i Hellas. Kouloúkonas inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Mylopótamos.
Leonard Woolley
Han gav mellom anna ut The Sumerians (1928), Ur of the Chaldees (1929 og seinare utgåver), Digging up the Past (1930), Ur Excavations (10 bind, 1927–55), The Development of Sumerian Art (1935) og Spadework (1953).
Pendulum av Creedence Clearwater Revival
Pendulum er det sjette studioalbumet til det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival, gjeve ut av Fantasy Records den 15. desember 1970 — det andre albumet deira det året. Ein singel frå albumet, «Have You Ever Seen the Rain?» i lag med «Hey Tonight», kom ut i januar 1971.
Oversyn
Pendulum var det einaste albumet av gruppa som ikkje inneheldt coverversjonar. Alle songane vart skrivne av John Fogerty. Det vart det siste albumet bandet gjorde med Tom Fogerty, som slutta for å satse på ein solokarriere. Det var òg det siste albumet med John Fogerty som einaste produsent.
Creedence nytta fleire instrument enn dei tidlegare hadde gjort på dette albumet, mellom anna med blåseinstrument og klaverinstrument, i motsetnad til tidlegare album som var dominert av gitar. Blant fleire mindre kjende Fogerty-songar («Pagan Baby», «Sailor's Lament», «It's Just a Thought», «Born to Move») inneheldt albumet to Topp 10-hittar, «Hey Tonight» og «Have You Ever Seen the Rain?». Begge songane nådde åttandeplassen i 1971. Han inneheld òg det avantgarde, psykedeliske musikkstykket «Rude Awakening #2».
Produksjon
Albumet vart spelt inn i Wally Heider Studios i San Francisco, og tok ein månad å fullføre—ei uvanleg lang tid for bandet. På tidlegare album, øvde gruppa på songane før dei gjekk i studio. Men på Pendulum lærte bandet seg songane medan dei var i studio. Det første opptaket av ein song vart framført av heile bandet, før dei forskjellige medlemmane la til forskjellige instrument og ekstra song-spor, som saksofonar, som vart spelt av John Fogerty sjølv, i tillegg til mykje bruk av klaverinstrument, spelt av Fogerty og Cook.
Albumet nådde toppen av salslistene i Australia og Noreg.
Danny Hutton
Daniel Anthony «Danny» Hutton er ein irsk-amerikansk songar, mest kjend som ein av tre solovokalistar i bandet Three Dog Night. Hutton var låtskrivar og songar for Hanna Barbera Records i 1965 og 1966. Hutton fekk ein liten nasjonal hit, «Roses and Rainbows», medan han var artist for Hanna-Barbera Records.
Kjelder
''
Anjou
Anjou er eit tidlegare fylke (kring 880), eit hertugdøme (1360), og ein provins sentrert rundt byen Angers i den nedre Loire-dalen i det vestlege Frankrike. Det tilsvarar stort sett dagens departement Maine-et-Loire.
Gallarar, romarar og frankarar
Det politiske opphavet til staden kan trekkjast tilbake til det galliske samfunnet Andes i antikken som etter erobringa til Julius Cæsar vart organisert som det romerske civitas Andecavi. Dette vart verna i ettertid som eit administrativ distrikt under frankarane med namna pagus, deretter comitatus av Anjou. Dette grevskapet, storleiken synest ha vore tilsvarande med bispedømet Angers, bestod av mesteparten av dagens departement Maine-et-Loire, men omfamna meir nordover, Craon, Candé, Bazouges (Château-Gontier), Le Lude, og i aust Château-la-Vallière og Bourgueil, medan det i sør ikkje inkluderte dagens by Montreuil-Bellay, og heller ikkje Vihiers, Cholet, Beaupréau, og ikkje distrikta vest for Ironne og Thouet på vestsida av Loire som danna territoriet Mauges. Det grensa mot nord til grevskapet Maine, i aust til Touraine, og i sør til Poitiers og Mauges, og i vest til grevskapet Nantes.
Frå byrjinga av regimet til kong Karl den skalla vart Anjous alvorleg truga av ein trussel frå to kantar, frå Bretagne og frå Normandie. Lambert, ein tidlegare greve av Nantes, hadde, etter å ha herja Anjou saman med hertug Nominoé av Bretagne, ved slutten av 851 med hell okkupert heile den vestlege delen til Mayenne. Fyrstedømet som han danna for seg sjølv vart då han døydde erobra av hertug Erispoé av Bretagne. Frå denne vart det overlevert til etterfølgjarane hans og vart såleis verande i familien til byrjinga av 900-talet.
Fulkoane
I den andre fjerdedelen av 900-talet hadde Fulko den raude teke tittelen greve, noko hans etterkommarane hans heldt i tre hundreår. Han vart etterfylgt først av sonen sin Fulko den gode (941 eller 942–ca. 960), og deretter av sonen hans, Godtfred Grisegonelle (Gråtrøye) (ca. 960–21. juli 987), som gjekk inn for å erobre tilbake dei gamle områda til Anjou frå naboane. Såleis vart vestlege Anjou teke tilbake frå Bretagne og i aust var alle distrikta til Saumur allereie på den tida teke av grevane av Blois og Tours.