cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Norges Varemesse
Norges Varemesse er ei stifting (sjølveigande organisasjon), skipa i 1920 som ei foreining, med føremål å leggje til rette for og skipa til utstillingar, kongressar, konsertar, konferansar og liknande for næringslivets arrangørar og utstillarar. Stiftinga eig og driv eit stort utstillingssenter på Lillestrøm på Nedre Romerike og arenaen Oslo Spektrum i Oslo. I styret og rådet for stiftinga sit representantar for mellom anna Næringslivets Hovedorganisasjon, hovudorganisasjonen Virke, Innovasjon Norge, Norges Fiskarlag, Nærings- og handelsdepartementet og Norsk Landbrukssamvirke (dei bondeeigde samvirkeføretaka i Noreg).
Atla saga Ótryggssonar
Atla saga Ótryggssonar er ei forholdsvis ny tekst i sjangeren islendingesoge, truleg skriven på 1800-talet. Handlinga er lagt til Noreg og Island i landnåmstida; hovudpersonen Atle har vore kolbítr («oskeladd») gjennom ungdomstida, før han hemner far sin og utvandrar til Island. Det eldste kjende handskriftet er frå 1820, og står i ein kontekst med eldre sogetekster.
Marty Walsh
Martin Kevin Walsh er ein USA-amerikansk gitarist, låtskrivar, arrangør, komponist og plateprodusent. I 1979 fekk Walsh høvet til å spela på sin første hit, «Love Pains», av Yvonne Elliman. I løpet av karrieren sin som studiomusikar på 1980-talet deltok Walsh som gitarist på hittane «I Was Country When Country Wasn't Cool» av Barbara Mandrell, «9 to 5» av Dolly Parton, «She Works Hard for the Money» av Donna Summer og «Heartlight» av Neil Diamond. Blant Walsh sine bidrag på album til artistar som John Denver, Eddie Kendricks, Seals and Crofts, Julio Iglesias, Kenny Rogers og John Fogerty, var han òg turnerande musikar med Supertramp, og deltok i innspelinga av albuma Brother Where You Bound i 1985 og Free as a Bird i 1987. Walsh medverka på tre LeAnn Rimes-album på slutten av 1990-talet, Sittin' on Top of the World (1998), LeAnn Rimes (1999) og I Need You (2001).
Ved sida av studioarbeidet har Walsh skrive musikk for Air Supply, Gary Wright, Agnetha Fältskog frå ABBA og ei rekkje TV-seriar, mellom anna Roundhouse. Walsh vart òg sett i musikkvideoen til Eddie Money for «Shakin'» som rytmegitarist i 1982.
For tida er Walsh assisterande professor ved Berklee College of Music i avdelingane for ensemble og musikkproduksjon i Boston i Massachusetts.
Gargoyle's Quest II
Gargoyle's Quest II: The Demon Darkness er eit action-rollespel utvikla og utgjeve av Capcom. Det er forløparen til Gargoyle's Quest og har liknande spelemekanikkar, som kombinerer datarollespel med siderullande action i ein makaber fantasy-setting.
«Celebrity Eclipse»
«Celebrity Eclipse» er eit cruiseskip ått av Celebrity Cruises. Skipet vart bygd hjå Meyer Werft GmbH i Tyskland.
Gargoyle's Quest II
Spelet vart utgjeve til Nintendo Entertainment System i Japan juli 1992, i Nord-Amerika oktober 1992 og i Europa juni 1993. Ei utvida utgåve av spelet til Game Boy vart utgjeve i 1993 berre i Japan, under tittelen Makaimura Gaiden: The Demon Darkness. I 2014 vart NES-utgåva av spelet gjeve ut på nytt til Nintendo 3DS og Wii U gjennom Virtual Console. Den spelbare figuren i Gargoyle's Quest II er demonen Firebrand, som debuterte i Ghosts 'n Goblins-serien som ein antagonist
«Celebrity Eclipse»
Vulkanutbrotet i mars 2010
Etter at luftrommet over Storbritannia vart stengt på grunn av utbrotet til den islandske vulkanen Eyjafjallajökull i mars 2010, vart skipet brukt til å hente 2 000 britiske turistar i Spania.
Ulukker
31. mai 2011 fall ein 31 år gamal filippinsk mann frå mannskapet overbord, 12 km nord for Cherbourg-Octeville i Frankrike. Verken «Celebrity Eclipse» eller den franske kystvakta fann mannen att.
Loch Tay
Loch Tay (skotsk-gælisk Loch Tatha) er ein innsjø sentralt i Dei skotske høglanda i Skottland, i distriktet Perthshire.
Han er ein lang og smal innsjø med ei lengd på 23 km og ei breidde på kring 1,5-2 km. Han er den sjette største innsjøen i Skottland ut frå areal og over 150 meter djup på det djupaste.
Ben Lawers på nordsida er med ei høgd på 1214 meter over havet det 10. høgaste fjellet på Dei britiske øyane. Killin ligg ved enden av innsjøen og Kenmore ved utløpet til River Tay. Dei mindre busetnadane Acharn, Ardeonaig og Ardtalnaig ligg på sørsida av innsjøen, medan Fearnan og Lawers ligg på nordsida. Innsjøen får vatn frå elvane Dochart og Lochay, samt fleire mindre elvar.
Det er populært med laksefiske i innsjøen.
Innsjøen og området rundt er omtalt i den tradisjonelle skotske 'Loch Tay Boat Song'.
I jernalderen budde folk på menneskeskapte øyar i innsjøen, kalla crannogs. Ein har funne meir enn 20 slike crannogs, som i dag ligg under vatn. Ein crannog er gjennoppbygd sør i innsjøen.
Loch Treig
Loch Treig (skotsk-gælisk Loch Trèig, som tyder 'dødssjøen') er ein 9 km lang innsjø med bratte sider, 20 km aust for Fort William i Lochaber i Highland i Skottland. Det er ingen vegar langs innsjøen, men jernbanen West Highland Line følgjer austbreidda.
Sidan 1929 har Loch Treig vore eit reservoar, skapt bak Treig Dam. Dette er ein del av Lochaber vasskraftsystem. Då vassnivået vart heva med bygginga av demninga, vart dei vesle grendene Kinlochtreig og Creaguaineach i sørenden lagt under vatn.
Sportsklubben Falken
Sportsklubben Falken er eit idrettslag heimehøyrande i Trondheim. Laget vart stifta i 1925 og organiserte seg i Arbeidernes Idrettsforbund (AIF). Falken deltek aktivt i skeiseløp og sportsdans.
Hamaam
Hamaam (arabisk حمام, hebraisk חַמָּם) eller Wadi Hamam er ein beduinlandsby nær Genesaretsjøen og Har Arbel nord i Israel. Han er den austlegaste delen i al-Batuf regionale kommune. Her finst ein forholdsvis moderne moské og utgangspunktet for stigen opp det bratte fjellet Har Arbel. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på 1 300 ved slutten av 2005.
Sportsklubben Falken
Falken, som var knytt til bydelen Lademoen, dreiv tidlegare også med fotball, friidrett, ishockey, orientering og ski, i tillegg til skeisesport. Fotballaget deltok i 2. divisjon 1966 og 1969, men enda begge gongane sist i avdelinga si. Kringom 1980 svikta rekrutteringa til fotballaget og laget deltok i seriefotballen i lag med Nidelv Idrettslag som Nidelv/Falken. Samarbeidet tok slutt før 1990 og fotballgruppa nedlagd.
Skeiseløparane Henry Wahl, Hjalmar Andersen, Sverre Farstad, Villy Haugen, Jan Egil Storholt og Eskil Ervik er dei mest kjende Falken-medlemene.
Dylan Thomas
Dylan Marlais Thomas var ein walisisk forfattar som særleg er kjend for dikta sine, som «Do not go gentle into that good night» og «And death shall have no dominion». Han skreiv også essay, noveller, høyrespel og radioforteljingar som Under Milk Wood, Portrait of the Artist as a Young Dog og A Child's Christmas in Wales.
Liv
Thomas var fødd i Swansea som son av Florence Hannah (f. Williams; 1882–1958), som var sydame, David John Thomas (1876–1952), som var lærar. Thomas hadde ei åtte år eldre syster, Nancy Marles (1906–1953). Ungane snakka berre engelsk, medan foreldra var tospråklege i engelsk og walisisk. David Thomas underviste i walisisk heime. Far til Thomas gav han namnet Dylan etter Dylan ail Don, ein person i det walisiske nasjonaleposet Mabinogion. Mellomnamnet hans Marlais fekk han til ære for grandonkelen William Thomas, ein unitarisk prest og diktar med skaldenamnet Gwilym Marles. Den walisiske uttalen av Dylan, er [ˈdəlan], men Thomas føretrekte den anglisert uttalen. 1925 til 1931 var Thomas elev ved Swansea Grammar School for boys, der far hans var engelsklærar. Dette var den einaste formelle utdanninga hans.
Bibliografi
(utval)
Brevroman
Brevroman er ein roman som har form av ei rekke brev. Brevromanen var ein svært populær sjanger på 1700-talet og eit stykke ut på 1800-talet. Han gjev høve til å oppleva hovudperson i forteljinga på nært holdet, anten han har ei fiktiv handling eller er ei forteljing frå det verkelege livet.
Då brevromanen oppstod danna han ein ny forteljarmåte der brevskrivaren normalt skildra noko han nyleg har opplevd. Med dette  formidlar ein ei augeblinksstemning. Historia kjem ikkje som eit fjernt tilbakeblikk, men medan ho blir opplevd. Handlinga forflyttar seg inn i lesaren, der romanen vert psykologisk og gjer kvinner synlege som heltinner og skribentar. Slik skaffa romanane seg i første rekke ein kvinneleg lesarkrins.
Sjangeren voks fram ved at brev på 1600- og 1700-talet ofte blei skrivne med tanka på å setjast i omløp, ofte gjennom avskrifter som sirkulerte i ein utvald krins. Ein annan faktor, ifølgje Göran Hägg, er at eldre litteratur manglar ein tradisjon for å attgje tankane til enkeltpersonar. Brev (i lag med dagsboknotat og fiktive avisutklipp) «forklarte »dermed korleis forfattar og lesar fekk kjennskap til til tankane deira.
Den første romanen til å utforska sjangeren var Aphra Behn sin trilogi Lover-Letters Between a Noble-Man and his Sister frå 1684–87 med handling frå Monmouthopprøret. Her blir forma nytta til å presentera forteljinga frå fleire synsvinklar. Forteljarstemme kjem i bakgrunnen i første delen; seinare dukkar ein synleg forteljar opp.
Samuel Richardson si bok Pamela, som kom ut i 1740, var først tenkt som ei eksempelsamling for utrente brevskrivarar. Som utgangspunkt valde Richardson ei ung tenestejente som blir utsett for uønskt merksemd frå herren i huset, og skriv til foreldra sine for å få råd. Forfattaren blei etterkvart så gripen av soga at han endra prosjektet til ein roman. For å gjera han troværdig, lét han Pamela gå over til dagboknotat i staden for brev. Pamela fekk stor innverknad på seinare litteratur, både med omsyn til form og tema. Rousseau følgde i Richardson sine fotspor med Julie, eller den nye Héloïse (1760).
Admiralty Sound
Admirality Sound er eit sund som strekkjer seg frå nordaust til sørvest mellom Seymour og Snow Hill Island frå James Ross Island, utanfor nordaustenden av Den antarktiske halvøya. Den vide nordaustlege delen av sundet vart namngjeven Admiralty Inlet av den britiske ekspedisjonen under kaptein Ross, som oppdaga det den 6. januar 1843. Det vart oppdaga at det var eit sund og ikkje ei bukt i 1902 av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld.
Nordiske greiner under vinter-OL 1960
Nordiske greiner på ski under vinter-OL 1960 i Squaw Valley bestod av åtte øvingar. To av øvingane var for kvinner, begge i langrenn, medan resten var for menn. Mennene tevla i både i langrenn, kombinert og skihopping.
Normalbakke / 15 km
Dato: 22. februar 1960
<br style="clear:both" />
10 km
Dato: 20. februar 1960
<br style="clear:both" />
3x5 km stafett
Dato: 26. februar 1960
Peter Carl Fabergé
Peter Carl Fabergé, fødd Carl Gustavovitsj Fabergé var ein russisk juvelér. Han er best kjent for Fabergéegga, påskeegga han laget av edle metall og smykkesteinar.
Bakgrunn
Han var fødd i St. Petersburg som son av juveléren Gustav Fabergé og den danske kona hans Charlotte Jungstedt. Familien til Gustav Fabergé var hugenottar som hadde flykta frå Frankrike etter tilbakekallinga av ediktet i Nantes. Dei flykta først til Tyskland og deretter, rundt 1800, til Livland som den gongen var del av Russland.
Peter Carl Fabergé byrja utdanninga si ved St. Annes Gymnasium, den tyske skulen i St. Petersburg. I 1860 flytta familien igjen, denne gongen til Dresden. Kort tid etter dette drog Carl på studietur til Frankfurt am Main, der han lærte seg juvelérkunsten.
Juvelér
I 1864 vende han tilbake til St. Petersburg der han byrja å jobba med faren. Han tok over leiinga av føretaket i 1872.
I 1897 utnemnde det svenske hoffet Fabergé til hoffgullsmed og i 1900 representerte arbeida hans Russland på verdsutstillinga i Paris. Han vart hoffgullsmeden til tsaren i 1910. Selskapet til Fabergé var det største i Russland med 500 tilsette og avdelingar i St. Petersburg, Moskva, Odessa, Kiev og London. Dei fleste av dei tilsette til Fabergé i St. Petersburg var finske arbeidarar, og det var dei som laga dei kjende Fabergéegg a. Selskapet produserte rundt 150 000 objekt mellom 1882 og 1917.
I 1917, midt i kaoset rundt oktoberrevolusjonen, selde han aksjane sine i selskapet til tilsette og flykta frå Russland. Ved hjelp av den britiske ambassaden kom han seg først til Finland og drog derfrå til Wiesbaden i Tyskland.
Etter å ha budd ei stund på Bellevue Hotel i Lausanne i Sveits, døydde han og vart gravlagd på Cimetière du Grand Jas i Cannes i Frankrike. Der ligg han ved sida av kona si Augusta.
Nordiske greiner under vinter-OL 1960
3x5 km stafett
<br style="clear:both" />
15 km
Dato: 23. februar 1960
<br style="clear:both" />
30 km
Dato: 19. februar 1960
<br style="clear:both" />
50 km
Dato: 27. februar 1960
<br style="clear:both" />
4 x 10 km stafett
Dato: 25. februar 1960
Peanøtt
Peanøtt eller jordnøtt (Arachis hypogaea) er ein art i erteblomfamilien og frøa til arten, som også er kjende som jordnøtter. Namnet «peanøtt» kjem frå engelsk peanut ('ertenøtt') og førsteleddet blir uttalt /pi/ eller /pia/ på norsk.
Nordiske greiner under vinter-OL 1960
4 x 10 km stafett
<br style="clear:both" />
Peanøtt
Peanøtta stammar frå Sør-Amerika, men blir i dag dyrka overalt i tropane. Planten er ca. 50 cm høg og har raudgule, sterile blomar i dei øvre bladhjørnene. I dei nedre bladhjørnene sit kleistogame blomar (blomar som set frø utan at dei har opna seg) på skaft. Etter blomstringa forlengar skafta seg seg, bøyer seg nedover og presser den unge frukta, ein tofrøa belg, ned i jorda, der han mognar. Storleiken på belgen varierer, det vanlegaste er ei lengd på 3–4 cm.
Nordiske greiner under vinter-OL 1960
Normalbakke
Dato: 28. februar 1960
Peanøtt
Peanøtter er eit viktig produkt som kan etast eller seljast rå, rista eller salta. Store mengder blir mole til jordnøttmjøl som kan brukast til dyrefôr, ofte blanda med anna fôrmjøl. Frøa kan også pressast til jordnøttolje (arachisolje), som blir brukt i hushaldningar og i industrien.
Loch Trool
Loch Trool er ein innsjø i Galloway, sørvest i Skottland i dalen Glen Trool. Han er kjelda til Water of Trool som renn ut i Water of Minnoch og vidare til Cree.
I 1307 fann slaget ved Glen Trool stad her.
Kim Rune Hagen
Kim Rune Hagen er ein norsk musikar frå Heddal i Notodden. I 2007 blei han kjend gjennom den norske versjonen av idol, som gjekk på TV2. Han blei stemd ut etter ein semifinale. Hagen gav ut debutalbumet sitt So Free på plateselskapet Bluestown Records den 16. november 2009.
Franks Casket
Franks Casket (Franks skrin), som òg vert kalla Auzon Runic Casket, er det moderne namnet på eit 22.9 cm lang, 19 cm breitt og 10.9 cm høgt skrin av kvalbeinplater som er dekte på utsida med utskorne bilete i relieff og med tilhøyrande innskrifter i anglo-saksiske runer og latinske bokstavar. Ein reknar med at det er laga i Northumbria i England i det åttande hundreåret, men hadde etter ei ukjend forhistorie hamna hos ein bondefamilie i landsbyen Auzon i distriktet Haute Loire i Frankrike. På tysk vert skrinet som oftast kalla Runenkästchen von Auzon (runeskrinet frå Auzon) og tilsvarande på fransk, Coffret d'Auzon eller Coffret runique d'Auzon.
Namnet «Franks skrin» er ein honnør til briten Sir Augustus Wollaston Franks, som fekk kjøpt skrinet etter at det var sett til sals som løyse plater i ein antikvitetsbutikk i Paris, og i 1867 donerte det til British Museum i London. På lokket var felta langs langsidene brekt av, og det som kan ha vore der opplysande innskrifter, til liks med dei som finst langs randa på andre av platene, har gått tapt. Den høgre sideplata fylgde heller ikkje med; plata vart seinare funne på garden og innkjøpt av Museo nazionale del Bargello i Firenze.
Skrinet er interessant i skandinavisk samanheng av di det på frontplata finst ein scene som kan kjennast att frå både soga om den mytiske meistersmeden Volund som er skildra i Volundkvadet (Volundarkviða) i Den eldre Edda, og frå ein av scenene på ein førkristen biletstein som har fått namnet «Ardre kyrka (VIII)», funnen under golvet i Ardre kyrkje på den svenske øya Gotland i Austersjøen. Denne biletsteinen er tidfesta til 700 – 800 e.Kr.
På Franks skrin er scenen frå myten om Volund kombinert med ein scene som syner dei tre vismennene, magerane, på vitjing hjå Maria og Jesus, poengtert ved at det over hovudet på dei er skrive «mager» med runer. Elles syner andre bilete på skrinet både dei mytiske tvillingane Romulus og Remus, kjende frå mytane om grunnlegginga av byen Roma, den fyrste jødisk-romerske krigen (båe er identifiserbare på grunn av innskrifter), og andre hendingar som er vanskelege å tolke.
Kva slags autoritet skrinet vart laga for, kva det har vorte nytta til, og korleis dei ulike scenene skal tolkast i høve til den openberre kristne scena med Jesus, Maria og magerane, er framleis uløyste spørsmål som mange har freista gje svar på.
Henrik Ameln
Henrik Ameln var ein norsk dispasjør, advokat og Høgre-politikar. Han var ein framståande sjørettskunnig som arbeidde mykje med sjøforsikring, og ein talefør stortingsrepresentant. Ameln var både fødd og døydde i Bergen, faren var dispasjør og assurandør.
Morsø kommune
Morsø kommune er ein dansk kommune på Jylland i Region Nordjylland. Kommunen vart oppretta i 1970 ved ei samanslåing av fleire sognekommunar og ved kommunereforma i 2007 vart dette ikkje endra.
Henrik Ameln
Forsikringsmann
Ameln tok examen artium ved Hambros skole i Bergen i 1897, og vart cand.jur. i 1902. Frå 1903 var han overrettssakførar, og arbeidde då særleg med sjøretts- og forsikringssaker. I 1904 gjekk far og son Ameln i kompaniskap og konsentrerte verksemda om sjøforsikring og erstatningsoppgjer etter forlis og havari. Henrik Ameln avla dispasjøreksamen i 1911, og arbeidde som dispasjør frå 1917. Han studerte budsjett- og reknskapsføring i Sverige, Danmark og USA 1923-24. Som overrettssakførar og dispasjør vart han kjend som ein av dei fremste sakkunnige ved fastsetjing av erstatningsbeløp, både for skipa og av sjølve fraktegodset. Både under første og andre verdskrig spela han ei nøkkelrolle i oppbygginga av ei offentleg ordning med varekrigsforsikring. Ameln var også opphavsmann til krigskaskoforsikringa for skip, der skipsreiarane deltok etter prinsippet om hopehav, og både krigskaskoforsikringa og varekrigsforsikringa viste seg særleg nyttig då handelsflåten leid store tap under første verdskrigen.
Morsø kommune
Kommunen har 20,993 innbyggjarar og administrasjonsenteret ligg i Nykøbing Mors.
Henrik Ameln
Forsikringsmann
Ameln var aktiv i opprettinga av 'Krigsforsikringen for norske skib' og 'Norsk Varekrigsforsikring', formann for sistnemnde 1914-31. Krigsforsikringa for norske skip vart avvikla etter første verdskrig, men i 1935 vart 'Den Norske Krigsforsikring for Skib' etablert. Ameln var då formann i Norges Rederforbund sitt assuranseutval og spela, saman med Thorolf Wikborg, ei avgjerande rolle i opprettinga av tiltaket. Han var styremedlem og viseformann i Den Norske Krigsforsikring for Skib 1935-44, trekte seg uviljes frå styret i 1944. Ameln fekk mange andre tillitsverv i skipsfartsmiljøet, mellom anna var han formann i Det Norske Veritas 1929-45 og sekretær i Bergens Rederiforening 1907-44.
Politikar
I Bergen Høyre var Ameln styremedlem frå 1908, og formann 1920-23, 1927-28 og 1931-34. Han var også medlem av sentralstyret i Høgre 1916-19 og av Høgre sitt arbeidsutval 1923-29. Ameln var innvald i Bergen bystyre 1910–25 og 1934-45, det meste av tida var han medlem av formannskapet, og var dessuten ordførar 1920-22. Amelns gjekk allereie i 1911 inn for offentleg sjuketrygd i Bergen. Han leia etableringa av krinssjukekassa i byen, som primært var mynta på industriarbeidarar. Dette var eit pionérarbeid som la grunnlag for tilsvarande ordningar andre stader. Han har vore omtala som «syketrygdens far» i Noreg.
Ameln representerte einmannskrinsen Nygaard (Bergens 1. krets) på Stortinget 1913-15. På ny stortingsrepresentant 1922-33. Han markerte seg innan finanspolitikk, men ivra også for å effektivisere stortingsarbeidet. I si første periode, 1913-15, var han medlem i budsjettkomitéen, 1922-24 var han nestformann i finanskomiteen. Tida 1922-33, då han representerte Bergen by, var han heile tida medlem i valkomiteen. Han var 1925-30 formann i justiskomiteen og 1931-33 formann i lovkomiteen. I tillegg leia han ei rekke komitear som skulle gjere stortingsarbeidet meir rasjonelt. odelstingspresident 1926-27. Trass i at Ameln var omstridd, til dels hata, som partipolitikar, var han på same tid respektert på tvers av partigrensene som organisator. Arbeidet med å sette opp eit oversiktleg og tidsmessig statsbudsjett og moderniseringa av statens rekneskapssystem vert gjerne rekna for Amelns største bragder som stortingsrepresentant.
Ameln var særleg kjend for sine kvikke og ofte infame replikkar, også frå talarstolen. Han mislikte Noregs Banks dåverande direktør, Nicolai Rygg, og sa ein gong at «Norges Bank har ikke noe hode, bare en rygg». I ein forsvarsdebatt med statsminister Johan Ludwig Mowinckel frå Venstre sa Mowinckel først at «herr Ameln vil jeg ikke innstille til major engang», og fekk sporenstreks svar frå Ameln: «Men jeg vil innstille statsministeren til klossmajor.» Ameln var jamnt i konflikt med formannen i Høgre, Carl Joachim Hambro. Før stortingsvalet 1933 var Ameln mellom pådrivarane for eit samarbeid mellom Høgre og Nasjonal Samling. Lokalt i Bergen vart det ein realitet, noko som ergra Hambro sterkt.
Utnemningar
Ameln vart i 1932 utnemnd til kommandør av 2. klasse av St. Olavs Orden «for fortjeneste av A/S Norsk Varekrigsforsikring». Han var også kommandør av den franske Æreslegionen.
Demon's Crest
Spelet vart utgjeve til Super Nintendo Entertainment System i Japan oktober 1994, i Nord-Amerika november 1994 og i Europa mars 1995. Det vart gjeve ut i emulert utgåve gjennom Virtual Console-tenestene til Wii U i 2015 og New Nintendo 3DS i 2016.
Krzysztof Zalewski
Krzysztof Zalewski (, Lublin) er ein polsk songar. Han vann den polske versjonen av Idol 2003.
Distriktet Kerýnia
Distriktet Kerýnia (gresk Επαρχία Κερύνειας, Eparkhía Kerýnias, tyrkisk Girne kazası) er eit distrikt i Republikken Kypros. Distriktet ligg på nordsida av øya Kypros og har eit areal på 640 kvadratkilometer.
Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har heile distriktet vore utanfor kontroll frå styresmaktene, frå 1983 administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som distriktet Girne.
Folketal
Utviklinga av folketalet i distriktet (frå 1996 er det tal frå folketeljingar i Nord-Kypros):
Administrasjon
Distriktsadministrasjonen i eksil i byen Levkosía (Nikosia) representerer den kypriotiske staten i distriktet. Fungerande leiar for distriktsadministrasjonen (gresk έπαρχος, éparkhos) er (i 2016) Andréas Louká.
Kommunar og busetnader
Distriktet har tre kommunar som er kontrollerte av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros (innbyggjartal 2011 i parentes):
Utanom kommunane har Kerýnia 44 registrerte busetnader som er kontrollerte av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros. Dei største er (innbyggjartal 2011 i parentes):
Kvitskarvet
Mount Krüger vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, og kalla opp etter Walter Krüger, meteorologisk assistent på ekspedisjonen. Det vart kartlagd av Den norsk-britisk-svenske antarktisekspedisjonen (NBSAE) (1949–1952), leia av John Schjelderup Giæver.
Skeise-NM 1982 i firkamp
Noregsmeisterskapen på skeiser 1982 i firkamp for menn vart avvikla på Oppdal i Sør-Trøndelag helga 6. og 7. mars. Rolf Falk-Larssen frå Trondhjems Skøyteklubb vart norsk meister i firkamp for fyrste gong.
NM på skeiser 1982
Dato: 6./7. mars 1982
<br style="clear:both;" />
500 meter
<br style="clear:both;" />
5000 meter
<br style="clear:both;" />
1500 meter
<br style="clear:both;" />
10000 meter
<br style="clear:both;" />
William Otis
William Smith Otis var ein amerikansk ingeniør og oppfinnar. Otis fann opp ein dampdriven framskuffemaskin – den første motoriserte anleggsmaskinen og ein forløpar til gravemaskinen.
Otis var fødd i Pelham i Massachusetts. Det var i Massachusetts han bygde sin første maskin, i 1835, til konstruksjonen av jernbanelinja mellom Norwich og Worcester. Maskinen utførte gravearbeid ein til då hadde gjort for hand med bytter og spader. Maskinen gjorde arbeidet på ein liknande måte som ved kroppsarbeid, med ei bytte som grov ut jord og deretter roterte 90 grader og tømde innhaldet ein passande stad, til dømes ei vogn. Sjølve bytta blei løfta ved hjelp av dampkraft, men den skinnegåande maskinen måtte dragast framover av hestar og utliggaren måtte svingast ved hjelp av menn med tau.
Etter dette drog Otis til Philadelphia der han utvikla maskinen vidare. Han overtalte formannen ved lokomotivselskapet Garrett and Eastwick, Joseph Harrison, til å utvikla ein prototyp. Denne blei teken i bruk i 1837, til å byggja Western Railway. Selskapet Harrison & Eastman bygde etterkvart seks dampgravemaskinar til. Desse kosta 6000 dollar kvar, og fleire blei selde utanlands, til Russland og England. Selskapet Carmichael, Fairbanks and Otis åtte to maskinar, ein av dei var prototypen.
I 1839 fekk William Otis patent på dampgravemaskinen sin. Same året døydde han av tyfoidfeber, berre tjueseks år gammal. Det blei ikkje bygd nokon fleire dampgravemaskinar dei neste tjue åra, men dei som allereie var laga blei tekne i bruk. Oppfinninga blei lovprist i avisene som nyttig og arbeidssparande, men noko tungvint å bruka. Rundt borgarkrigstida tok selskap som John Souther til å konstruera nye, forbetra gravemaskinar.
Conon på månen
Conon er eit lite, men markant månekrater eller ringfjell som ligg i aust i fjellrekkja Montes Apenninus. like vest for Conon ligg den lange fjellryggen Mons Bradley. Dei nærmaste kratera med eigne namn er Galen, kring 70 km mot aust, Aratus, like langt mot nordaust.
Kanten av Conon er skarpt definert og er ikkje blitt særleg erodert av seinare nedslag. Den indre veggen har noko variable breidd, og den indre botnen dannar ei oval form. Denne irregulære forma kan kome av at flata var grov og ujamn då krateret vart danna.
Loch Tulla
Loch Tulla (skotsk-gælisk Loch Toilbhe) er ein liten innsjø nær Bridge of Orchy og Glen Coe i Skottland i det sentrale høglandet. Det finst gytande laks i innsjøen.
Conon på månen
I sør ligg Sinus Fidei ei bølgjete rille som går sør-søraustover. Denne rilla vert kalla Rima Conon, og er kalla opp etter krateret.
Satellittkrater
Dei nærmaste kratera til Conon er:
Ma'alot-Tarshiha
Ma'alot-Tarshiha (hebraisk מַעֲלוֹת-תַּרְשִׁיחָא; arabisk معالوت ترشيحا) er ein blanda by i Nord distrikt i Israel, kring 20 km aust for Nahariya, og kring 600 meter over havet. Byen vart grunnlagd i 1963 ved ei kommunesamanslåing mellom den arabiske byen Tarshiha og den jødiske byen Ma'alot. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde byen i desember 2009 20 600 innbyggjarar.
Tarshiha
Ein trur Tarshiha vart bygd over ein kanaanittisk busetnad, Haki, datert attende til 1000- til 2000-talet fvt. Krossfararkjelder frå 1100- til 1200-talet omtalar Tarshiha som Terschia, Torsia og Tersigha. I krossfarartida vart Tarshiha plyndra av krossfarar i 1266.
Osmansk tid
I 1573, under Det osmanske riket, vart landsbyen Tarshiha plyndra av den libanesiske høvdingen Mansur ibn Furaykh. Ei skatteliste frå 1596 syner at landsbyen høyrte til Akko nahiya og hadde 107 hushaldningar, alle muslimar. Innbyggjarane betalte skatt for bier og geiter, i tillegg til ei presse som anten vart nytta for oliven eller druer. Seinare i den osmanske perioden vart han ein av dei store bomullsprodusentane i Galilea.
Det britiske mandatet
I 1945 var folketalet i Tarshiha estimert til å vere 3 840. Det totale folketalet i Tarshiha med Al-Kabri var 5 360 arabarar.
Staten Israel
Tarshiha låg i eit område som var meint å høyre til den arabiske staten i følgje delingsplanen til SN frå 1947. Under den arabisk-israelske krigen i 1948, vart landsbyen erobra av det israelske militæret i operasjon Hiram den 29. oktober. Landsbyen vart boba av tre israelske fly kvelden den 28. oktober. Dette skjedde etter langvarig artillerield og fleire flyåtak om morgonen, då soldatane i landsbyen og dei fleste innbyggjarane trekte seg nordover til Libanon. Ein SN-observatør rapporterte den 1. november 1948 at palestinske landsbyar kring Tarshiha var fråflytta og vart plyndra av israelske styrkar. The New York Times la til at plyndringa verka å vere systematisk, der israelske militærkjøretøy vart nytta til å frakte bort utbyttet. I desember 1948 hadde kring 700 landsbybyarar, hovudsakleg kristne, kome attende til landsbyen.
Arabarar som ikkje hadde registrert seg før november 1948, vart rekna som ulovlege og deporterte om dei vart oppdaga. Ein amerikansk kvekar som arbeidde som hjelpearbeidar, skildra eit raid på Tarshiha den 15. januar 1949. Alle menn over seksten år vart utspurte av eit panel på åtte israelarar. 33 familieoverhovud og 101 familiemedlemmar, frå 1 til 79 år gamle, vart deportert. I desember 1949 stoppa det israelske utanriksdepartmenetet ei plan det israelske militæret hadde om å reinske Tarshiba og fem andre landsbyar langs den libanesiske grensa for gjenverande arbarar og skape ein 5 til 10 km brei arabarfri sone. Arabarar i Galilea vart verande i unntakstilstand fram til 1966.
Ma'alot
Ma'alot vart grunnlagd som ein utviklingsby for jødiske immigrantar frå Romania, Iran, Libanon og Marokko, i 1957. Dei første hiamene vart bygd på Har HaRakafot.
Ma'alot-Tarshiha
I 1963 vart Ma'alot slått saman med den større Tarshiha, og den samanslåtte byen fekk nytt namn.
Den 15. mai 1974 vart ein grunnskule i Ma'alot angripen av terroristar frå Folkefronten for frigjeringa av Palestina i det som vart kjend som Ma'alot-massakren. 22 tenåringar og tre lærarar frå Safed på ein klassetur vart drepne i åtaket. Dei hadde sove på golvet inne i bygningen. I tillegg vart tre israelske kvinner, ei av dei gravid, eit fire år gammalt barn og to menn drepne av dei same terroristane før skulebarna vart drepne.
Ma'alot-Tarshiha fekk offisielt bystatus i 1996.
Nesten 700 Katyusha-rakettar landa i nærleiken av Ma'alot-Tarshiha under den andre Libanonkrigen. Tre arabiske innbyggjarar i byen vart drepne i eit rakettåtak.
Cølostat
Cølostat er eit spegelsystem som dannar eit stasjonært ikkje-roterande bilete av sola under den daglege rørsla til sola over himmelen. Han består av to roterande planspegel. Primærspegelen følgjer sola og reflekterer lyset mot sekundærspegelen, som sender det vidare i ei fast retning.
Cølostaten går inn som ein viktig del av tårnteleskopet. Det er òg mogleg å sende sollys i ei særskild retning ved hjelp av berre éin roterande spegel, men då vil solbiletet dreia seg. Eit slikt instrument vert kalla ein heliostat eller siderostat.
Jordnøttolje
Jordnøttolje, arachisolje eller peanøttolje er ei vegetabilsk olje laga av peanøtter (jordnøtter). Olja er lysegul og nesten luktfri. Ho kan ha ein mild smak, men olje laga av rista peanøtter har ein tydeleg peanøttsmak. Ho blir brukt som matolje på om lag same måte som olivenolje i hushaldningar og i næringsmiddelindustrien. Jordnøttolje er særs stabil og ikkje-tørrande. Over 50 % av feittsyreinnhaldet er oljesyre, 20–30 % er linolsyre. Olja inneheld også små mengder linolensyre og mindre mengder palmitin-, stearin- og arachidinsyre.
Trinidad
Trinidad er med sine 4 821 km² den største øya i øygruppa Dei små antillane og i øystaten Trinidad og Tobago.
Geografi
Øya Trinidad er, i motsetnad til dei andre øyane i området, ikkje av vulkansk opphav, men var tidlegare ein del av det søramerikanske fastlandet. Landskapet er mykje kupert, då øya er prega av tre aust-vest-gåande fjellkjeder, med det 940 meter høge Cerro del Aripo som det høgste. I nord dominerer regnskog, i sør savanne med innslag av oppdyrka landområde.
Klimaet er tropisk med dagstemperaturar i kring 30 °C, om natta fell temperaturen ned til 20 °C. Størsteparten av årsnedbøren på 2 000 mm kjem mellom juni og oktober.
Demografi
I fylgje folketeljinga i år 2000 budde 1 262 366 menneske på Trinidad og Tobago. Folketalsveksten er årleg på 0,3 % til 0,4 %, medan folketettleiken er 251 per km².
Dei kristne utgjer 40,3 % (29,4 % katolikkar, 10,9 % anglikanarar), elles er det 23,8 % hinduar, 5,8 muslimar og eit fåtal jødar.
Port-of-Spain er største byen og hovudstad i Trinidad og Tobago. Den neste største byen på øya er Chaguanas med om lag 67 000 innbyggarar.
Engelsk er embetsspråk for staten Trinidad og Tobago, det vert og snakka fransk, spansk, hindi, kinesisk og kreolsk (patois).
Kultur
Calypso-musikk og -dans, steelbandet med instrumentet steelpan, og musikkretninga soca er alle kunstformer med opphav på Trinidad. Calypsoen er særleg knytt til det årlege karnevalet. Eitt av dei mest kjende karnevalsopptoga i verda finn stad på Trinidad.
Næringsliv
Etter ein byrja utvinne jordolje i 1910 har utvinning og raffinering av olje, samt produksjon av gass, vore hovudnæring på Trinidad. Den billege energien vert også nytta til å drive smelteverk. Den største naturlege asfaltførekomsten i verda, den såkalla Asfaltsjøen (Pitch Lake). Hamna i Port-of-Spain er den største på øya.
Historie
Øya vart oppdaga for europearane den 31. juli 1498. under Christoffer Columbus si tredje reise. Columbus kalla øya opp etter tre fjelltoppar, difor har ho namnet som viser til den heilage treeininga (Trinidad på spansk). Frå 1552 fall Trinidad under spansk herredømme og ho låg under den spanske krona i om lag 250 år.
Antarctic Sound
Antarctic Sound er eit sund kring 50 km lang og frå 7 til 13 km brei, mellom Joinville Island og Den antarktiske halvøya. Sundet vart namngjeven av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld etter ekspedisjonsskipet «Antarctic» som i 1902, med Carl Anton Larsen som kaptein, vart det første fartøyet som segla gjennom.
Ndola
Ndola er den tredje største byen i Zambia, med 475 194 innbyggjarar (førebels folketeljing 2010). Han er provinshovudstad i Copperbelt, og er industrielt og kommersielt sentrum i Koparbeltet, kopargruveregionen i Zambia og Kongo. Ndola ligg på ca. 1 300 moh., 320 km nord for den zambiske hovudstaden Lusaka.
Namnet «Ndola» kjem frå elva Ka Ndola, som har utspring i Kaloko-åsane og renn ut i Kafubuelva.
Historie
På staden der byen ligg budde opphavleg lambafolk, som skal ha kome hit frå noverande Tanzania. Sjølve byen blei grunnlagd i 1904 av John Edward «Chiripula» Stephenson, seks månader etter Livingstone, slik at han er den nest eldste byen frå kolonitida i Zambia. Ndola byrja som ein innhegna boma og handelsstasjon, noko som la grunnlaget for den administrative og økonomiske stillinga byen har i dag.
I 1907 nådde hovudjernbanelinja til Rhodesia Railways til byen. Passasjerar kunne reisa sørover til Bulawayo, som hadde samband med Cape Town. Linja blei forlenga inn i Kongo og etterkvart bunden saman med Benguela-jernbanen til atlanterhavshamna Lobito.
I 1961, under Kongokrisa, kræsja eit fly med høgtståande SN-personell ombord, mellom dei generalsekretæren Dag Hammarskjöld, i utkanten av Ndola.
Not Now John
«Not Now John» er ein song av Pink Floyd frå 1983 og albumet The Final Cut. Songen er den einaste songen på albumet sungen av David Gilmour, i tillegg til Roger Waters, som syng resten av songane. Songen vart korta ned og gjeven ut på singel, der ordet «fuck» vart sensurert. Dette var den einaste singelen frå albumet.
Tyding
Teksten, skriven av Roger Waters, omhandlar krig (særleg Falklandskrigen) og kritikk av statsminister Margaret Thatcher, i tillegg til generell kritikk av grådigheit og korrupsjon, som Waters meinte var ein fare for samfunnet. Han syner òg det bestikkelege og ufruktbare arbeidet i Amerika, Europa og Japan i etterkrigstida. Teksten fortel hovudsakleg om endringar i global handel og at ein ny leiar dukkar opp i forbruksvareindustrien, Japan.
«John» i tittelen referer ikkje til ein spesifikk person, men vert meir nytta på same vis som «mate» eller «pal».
Video
Musikkvideoen for songen syner eit japansk barn som går gjennom ein fabrikk på leit etter ein soldat. Barnet vert møtt av fabrikkarbeidarar som speler kort og geishajenter før han fell død om frå eit stillas og vert funnen av ein krigsveteran frå andre verdskrigen (spelt av Alex McAvoy, som òg spelte læraren i Pink Floyd The Wall).
Komposisjon
I motsetnad til dei andre songane på The Final Cut er «Not Now John» ein livleg song med eit drivande tempo. Gilmour og Waters deler vokalen, på liknande vis som på «Comfortably Numb» på The Wall og dei representerer forskjellige «roller» eller synspunkt - Gilmour er den sjølvtente uvitande lekmannen, medan Waters er den intellektuelle, ansvarlege observatøren av ulukkene i verda. Water syng derimot versa knytt til rolla til Gilmour mot slutten av songen.
Singel
«Not Now John» vart gjeven ut på singel den 3. mai 1983. Setninga «fuck all that», som vert gjenteken fleire gonger gjennom songen, vart byta ut med «stuff all that».
«The Hero's Return» vart gjeven ut som B-side og inneheldt eit ekstra vers som ikkje er på albumversjonen. Ein 12"-utgåve vart òg gjeven ut i Storbritannia, med dei to spora frå singelen på side ein og albumversjonen av «Not Now John» på side 2. Singelen nådde 30. plass i Storbritannia og 7. plass den amerikanske Top Tracks rocklista.
Kjelder
The Final Cut
Soini Nikkinen
Soini Mikael Nikkinen var ein finsk spjutkastar frå Kiuruvesi. Han vann bronsemedaljen i spjutkasting under Friidretts-EM 1954 i Bern.
Aktiv
Nikkinen deltok i Sommar-OL 1948 og Sommar-OL 1952, enda på høvesvis tolvte- og åttandeplass. Perioden 1951-56 var han kvart einaste år mellom dei tre beste spjutkastarane på verdsstatistikken. Han vart finsk meister i 1952 og kom på tredjeplass i europameisterskapen 1954. I 1955 sette han landsrekord med eit kast på 79,64 meter. Den 24. juni 1956 sette han verdsrekord med eit kast på 83,66 meter i Kuhmoinen. Allereie ti dagar seinare vart rekorden forbetra med 10 cm av polske Janusz Sidło. Nikkinen fekk ikkje delta i Melbourne-OL grunna misnøye med oppførselen hans i samband med ein landskamp i Hamburg. .
Engan
Engan er ei bygd i Drivdalen i Oppdal kommune. Bygda ligg ei 14 kilometer sør om kommunesenteret. E6 og Dovrebanen passerer gjennom Engan, der det var stasjon 1921-71.
Elvegjelet Mågålaupet er ved Engan.
Det er skiferbrot i dalsida.
You av Tornike Kipiani
«You» (norsk 'du') er ein song frå 2021 som er komponert og vert framført av den georgiske songaren Tornike Kipiani. Songen vart utgjeven i mars 2021 og var det georgiske bidraget til Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland.
Om songen
Etter å ha vunne den georgiske versjonen av Idol i januar 2020, vart Kipiani vald til å representere Georgia i Eurovision Song Contest 2020. EBU vedtok i midten av mars å avlyse Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien. Nokre dagar etter avlysinga vedtok Georgias offentlege kringkasting at Kipiani skulle representere landet i Eurovision Song Contest 2021.
1. mars 2021 kunngjorde den georgiske kringkastaren at Kipiani skulle framføre låten «You». Denne er skriven av Kipiani sjølv og vert skildra som ein song innan sjangrane rock, poprock og bluesrock. I tillegg til Tornike Kipiani deltok Gori jentekor, Aleko Berdzenishvili, Marian Shengelia og Mariko Lezhava på innspelinga. Songen vart utgjeven 15. mars.
Det vart òg spela inn ein musikkvideo til songen, regissert av Temo Kvirkvelia.
Eurovision Song Contest
Georgia deltok i den andre semifinalen av Eurovision Song Contest, som vart arrangert i Rotterdam Ahoy i Rotterdam i Nederland torsdag 20. mai. «You» enda nest sist i semifinalen og kvalifiserte ikkje seg til finalen laurdag 22. mai 2021.
Svenske Emilia Sandquist var kunstnarisk ansvarleg for sceneshowet til Georgia under tevlinga. Sandquist har tidlegare regissert sceneshow for fleire artistar i svenske Melodifestivalen.
Ause
Ausa er ein kjøkkenreiskap som består av ein behaldar som kan vera halvkuleforma, sylindrisk eller likna ei djup skål og som er festa til eit skaft. Sjølve behaldaren kan ofte ha ein tut. Enden på skaftet kan ha form som ein krok for at ausa skal kunna hengjast på kanten av ei stor gryte, kasserolle, mjølkespann, vassbøtte eller knagg og å forhindra at ho druknar i væska.
Ein kan laga auser av tre, metall, glas eller plast.
Nytte
Ausa vert framfor alt brukt til å handtera all slags matretter og råvarer som har ein flytande eller for det meste flytande konsistens, som t.d. vatn, olje, øl, supper, sodd eller mjøl. Dei er brukt både til å flytta væske frå eit kar til eit anna, til å drikka av og til å mæla med. Dei ulike typane har gjerne eigne nemningar som vassause, fløyteause, sauseause eller sauseskei, ølause, mjølause eller måleause. Små drikkeauser av tre vert gjerne kalla koks.
Auser finst i mange storleikar og for ei rekkje spesialiserte føremål, frå små sauseauser til store vassauser og mjølkeauser, òg kalla spannauser eller måleauser, som rommar ein liter eller meir.
På 1600-, 1700- og 1800-talet var auser av tre ofte brukte som drikkekar til vatn, mjølk og øl i Noreg, og ølauser hadde gjerne skoren eller måla dekor. Frå Telemark kjenner ein òg tvilling- og trillingauser som er brukt til å drikke øl av. Slike auser er skorne i tre med to eller tre samankopbla kar. Mellom kara er det hol slk at ølet kan flyta fritt mellom romma. Ei trillingause frå Treungen i Nissedal i Telemark som er datert 1799 har denne innskrifta: «Drik mig ud om Du kaan seen saa Til den Tredie maan: Jørgen H S H.»
Mjølkeauser vart brukte både til å ausa opp og til å drikka mjølk eller myse av. Melkeøser har gjerne eit djupt blad og kort skaft. I eldre tider var mjølkeauser gjerne laga i tre, men i seinare tid vart det meir vanleg med mjølkeauser i metall, først i kopar med hank av jarn, seinare i emaljert jarnblikk og så i rustfritt stål. Mjølkeause er òg brukt som nemning på dei måleausene i ulike storleikar som vart brukte til å ausa mjølk og fløyte opp i spanna kundane hadde med seg før det vart innført sal av mjølk i flaskar.
Auser finst òg i endå større dimensjonar i smelteverk og vert brukt til intern transport av smelta metall.
Ausekar er ei ause med ei form som er spesielt tilpassa arbeidet med å tømma ein båt for regn- eller sjøvatn.
Al Wakrah
Al-Wakrah (òg skrive Al Wakra, arabisk skrift الوكرة) er hovudstaden i Al Wakrah kommune i Qatar. Austsida av Al Wakrah ligg ved kysten av Persiabukta. Byen vert styrt av sjeik Abdulrahman bin Jassim Al Thani, og var opphavleg ein liten fiske- og perlelandsby. I løpet av åra har han utvikla seg til ein liten by med meir enn 30 000 innbyggjarar, og vert rekna som ein av dei store byane i Qatar.
Historie
Byen var historisk eit senter for perlefiske i åra då den qatarske økonomien var heilt avhengig av perleindustrien. I 1898 var det kring 200 båtar i nærleiken mellom Al Wakrah og Al Bidaa. I 1925 var det 250 båtar her.
Idrett
Idrettsklubben i Al Wakrah er Al-Wakrah Sports Club, og fotballaget deira spelar på øvste nivå i Qatar. Heimebanen er Al-Wakrah stadion, som kan nyttast til fleire føremål. Kapasiteten er i dag 20 000 tilskodarar, men det er planar om å utvide dette til 43 500 for fotball-VM 2022.
«Celebrity Reflection»
«Celebrity Reflection» er eit cruiseskip som er under bygging ved Meyer Werft GmbH i Tyskland. Etter leveringa i november 2012 vil skipet vere ått av Celebrity Cruises.
Lengdegradskommisjonen
Lengdegradskommisjonen (engelsk Commissioners for the Discovery of the Longitude at Sea, kjend som The Board of Longitude) var ein britisk statleg kommisjon skipa i 1714 for å styra tildelinga av prisar til dei som kunne løysa problema med å finna lengdegraden til havs. Problemet kunne anten løysast gjennom astronomiske observasjonar, til dømes av månen, eller nøyaktige ur.
Vanskane med å finna rett lengdegrad til sjøs hadde allereie ført til fleire større forlis, som ulukka ved Scilly-øyane i 1707. I 1714 skreiv dronning Anne av Storbritannia under på ein lov, Longitude Act, som utnemnde 24 lengegradskommisjonærar. Desse var framståande personar frå politikk, marine, matematikk og astronomi, og skulle administrera prisane til dei som måtte finna løysingar på problemet. Kommisjonen hadde ikkje formelle møte før minst i 1737, men medlemmer tok for seg og kommenterte  forslag kvar for seg tidlegare.
Medlemmar i kommisjonen var mellom anna dei øvste admiralane i den britiske marinen, parlamentspresidenten (Speaker of the Honourable House of Commons), ministrane for handel og for marinen (First Commissioner), leiaren for Royal Society, den kongelege astronomen ved Greenwich-observatoriet og leiande professorar frå Oxford og Cambridge. Ved namn kan ein mellom anna nemna Thomas Herbert, 8th Earl of Pembroke, biskopane Philip Bisse og George Smalridge, Thomas Trevor, baron Trevor og Thomas Hanmer frå grunnlegginga av kommisjonen.
Hovudprisane var:
Fleire personar fekk mindre løyvingar: Urmakaren John Harrison fekk til saman 5000 pund i fleire omgangar medan han arbeidde med å laga ei klokke som gjekk korrekt til havs, 3000 pund til enkja etter Tobias Mayer, som samla inn månedata til tabellar brukt i The Nautical Almanac og mindre løyvingar til Leonhard Euler, Richard Dunthorne, Israel Lyons og andre.
Lengdegradsprisen blei aldri utdelt. Sjølv om John Harison klarte å laga ei løysing, blei han motarbeidd av personar med meir astronomiske og akademiske tilbøyingar, og blei aldri tilkjent hovudprisen frå kommisjonen. I slutten av livet fekk han i staden ei påskjønning direkte frå det britiske parlamentet. Lengdegradskommisjonen blei oppløyst av parlamentet i 1828, då ein rekna lengdegradsprobemet for løyst.
Folkefrelsar til oss kom
«Folkefrelsar til oss kom» (Veni Redemptor Gentium) er ein salme av biskop Ambrosius av Milano (d. 397). Salmen vart omsett av Martin Luther i 1523. I 1905 fekk han norsk språkdrakt ved Bernt Støylen. Melodien som vert brukt er kjend frå Erfurt i Tyskland i 1524.
Salmen er den eldste kjende kristne salmen som framleis vert sungen. Han er ein adventssalme og har nr 1 i Norsk Salmebok.
Enger
Enger er ei grend i Søndre Land i Innlandet, på austbreidda av Randsfjorden.
Enger kyrkje er i grenda.
Martyralleen
Martyralleen eller Şəhidlər Xiyabanı (tidlegare Kirovparken) er ein gravplass og minnesmerke i Baku i Aserbajdsjan tileigna dei som vart drepne av den raude armeen under Svart Januar og seinare til dei som vart drepne i Nagorno-Karabakh-krigen.
Historie
I tida etter fyrste verdskrigen braut det ut kampar som følgje av den russiske borgarkrigen. Fire grupper kjempa om kontroll over Baku-området då Det russiske imperiet kollapsa. Dei som kjempa mot kvarandre var bolsjevikane, mensjevikane, armenarar og aserbajdsjanarar. Mange vart drepne i kampane, inkludert menn frå ein liten britisk styrke som vart sendt for å hindre at Baku fall til osmanarane eller tyskarane.