cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bakrus
Bakrus, bakfyll, blåmåndag, tømmermenn og fyllesjuke er ulike nemningar på dei plagane eit menneske får etter stort inntak av alkoholhaldig drykk. Dei vanligste plagane under bakrus er hovudpine, kvalme, uro og sterk kjensle av å vere uvel.
Årsaka til bakrus er at kroppen, særleg hjernen, har tilpassa seg alkoholen etter eit stor alkoholinntak over fleire timar. Ein meiner at bakrus i hovudsak har si årsak i at hjernen slit med å venne seg til at alkoholen forsvinn som fylgje av at han vert forbrent i kroppen, hovudsakelig i levra. Det oppstår med dette ein slags abstinens. Bakrusen vert dessutan forverra av den uttørkinga av kroppen som vanlegvis fylgjer med stort alkoholinntak, drykken er i seg sjølv vassdrivande (urindrivande). Det kan truleg hjelp på bakrusen å syte for å få i seg rikeleg med alkoholfri væske både i tida då ein er rusa, og i tida etterpå. Skort på svevn, og dessutan at at svevnen ofte er av dårlegare kvalitet enn elles, er òg medverkande til bakrus.
Nord-Varanger kommune
Nord-Varanger kommune er ein tidlegare sjølvstendig kommune i Finnmark, opphavleg del av Vadsø formannskapsdistrikt. I tidlegare tider skilde ein mellom Vadsø kjøpstad og Vadsø landsokn, men i kommunal forstand var dei éi eining til 1. januar 1894 då landsoknet tok namnet Nord-Varanger og blei eigen kommune med 1296 innbyggjarar.
1. januar 1964 blei Nord-Varanger kommune slått saman med Vadsø til den nye Vadsø kommune. Nord-Varanger kommune hadde ved samanslåinga 1587 innbyggjarar.
Jakob A. Lothe
Jakob Mathias Antonsson Lothe var ein norsk skulemann, gardbrukar og politikar frå Lote i dåverande Gloppen, i dag i Eid kommune. Han var stortingsrepresentant for partiet Venstre 1925-27 og 1931-53.
Lothe vart uteksaminert frå Volda lærarskule i 1901, og var så eitt år lærar i Leikanger. Frå 1902 var han lærar rundt om i Gloppen herad, mellom anna på Gloppen folke- og framhaldsskule. I tillegg underviste han i mellomskulen på Sandane. Åra 1916-28 var han medlem av heradsstyret. I 1925 tok han over farsgarden på Lote og dreiv garden jamsides læraryrket til 1940. Han slutta formelt i skulen i 1949.
Perioden 1925-27 var Lothe vald inn på Stortinget for Venstre frå Sogn og Fjordane. Han stilte til val hausten 1927, men nådde ikkje heilt opp og vart vararepresentant. Etter representanten Per Hestetun omkom hausten 1928, møtte Lothe på Stortinget både i 1929 og 1930. Ved stortingsvalet hausten 1930 vart Lothe sikra plass for ein ny periode, ein plass han beheldt til 1953. På Stortinget var han formann i Kyrkje- og undervisningskomiteen frå 1934 til 1953. Frå 1945 til -51 var han parlamentarisk leiar i Venstre. Elles var han lagtingspresident og medlem i både Fullmaktskomiteen og Valkomiteen i alle sesjonane han var tingmann etter 2. verdskrigen.
Lothe var også aktiv i fråhaldsrørsla og i mållagsarbeid.
Alexander Nunataks
Alexander Nunataks er to kystnunatakar ved sørenden av Windmill Islands, som ligg ved kysten av Penney Bay 0,4 nautiske mil aust for foten av Browning Peninsula. Dei vart først kartlagde frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter fotograf H.N. Alexander, eit medlem av ein av to fotografiturar under Operasjon Windmill som tok flyfoto av området i januar 1948.
Fields Peak
Fields Peak er eit lite, men markant fjell 2,5 nautiske mil søraust for Brandenberger Bluff på nordsida av Mount Berlin i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter stabssersjant Samuel J. Fields i U.S. Army, som var eit eit medlem av 1956 Army–Navy Trail Party som brøyta veg frå Little America V til for å opprette Byrd-stasjonen der.
Levitskij
Levitskij eller Levitsky kan visa til:
Cathrine Dekkerhus
Cathrine Høegh Dekkerhus er ein norsk fotballspelar frå Kongsvinger som vann EM-sølv med Noreg i 2013. Ho spelar på LSK Kvinner FK (2020).
Dekkerhus debuterte for Noreg i januar 2013. Eit halvt år seinare fekk ho spele EM-finale mot Tyskland frå sin vande midtbaneplass. Også i 2014 og -15 spelte ho nokre landskampar, men vart ikkje teken med i VM-troppa 2015 og stoppa dermed opp med 23 landskampar.
Frå 2008 til -10 var Dekkerhus aktiv i Team Strømmen og etterfylgjaren LSK. Ho melde frå 2011 overgang til Stabæk IF og spelte for laget i seks år.
Gülcan Mıngır
Gülcan Mıngır er ein tyrkisk langsdistanseløpar som har spesialisert seg på hinderløp. Ho vart europameister i øvinga i 2012.
Aktiv
I 2011 deltok Mıngır i friidretts-VM i Daegu, men klarde ikkje å kvalfisere seg til finalen på 3000 meter hinder.
I juni 2012 rykte Mıngır heilt opp i verdstoppen på hinderdistansen, då ho i Sofia sette tyrkisk rekord med 9.13,53. Nokre få veker seinare viste ho seg forvorittstempelet verdig då ho under europameisterskapen i Helsingfors vann gullmedaljen framom Svitlana Schmidt frå Ukraina og tyske Antje Möldner-Schmidt. Vinnartida vart 9.32,9. I august månad 2012 vart Mıngır derimot slått ut i forsøksløpet etter å kome i mål på tida 9,47,35.
Jon Gunnar Jørgensen
Jon Gunnar Jørgensen er ein norsk filolog og professor i norrøn filologi ved universitetet i Oslo. Han har gitt ut ei rekkje vitskapelege artiklar og bøker. Jørgensen er spesialist på islandsk språk og litteratur med hovudvekt på vikingtid og mellomalderlitteratur med Snorre Sturlason som hovudfelt.
Robben Ford
Robben Lee Ford er ein USA-amerikansk blues-, jazz-og rockegitarist. Han var medlem av L.A. Express og Yellowjackets og har samarbeidd med Miles Davis, Joni Mitchell, George Harrison, Larry Carlton, Rick Springfield, Little Feat og Kiss. Han vart kåra til ein av dei 100 beste gitaristane på 1900-talet av magasinet Musician.
Som sidemann
Med Jerry Granelli
Med Keiko Matsui
Med Michael McDonald
Med Charlie Musselwhite
Med Tom Scott
Med Jennifer Warnes
Med andre
Ingeborg Flood
Ingeborg Boyine Flood var ein norsk forfattar, lyrikar og slektsforskar, kjend for ein allsidig og produktiv forfattarskap.
Familie og ekteskap
Ingeborg Flood var dotter av tollkontrolløren og forfattaren Just Wright Flood (1850–1936) frå slekta Flood og Stine Marie Olsen Mostad (1856–1922). Ho vart gift 18. mars 1939 gift med reiseføraren Herman Hoë Brodtkorb (1878-1946). Ho vart gift for andre gong 23. januar 1948 med arkitekten Finn Fauchald Narum (f. 1890).
Liv og virke
Sjølv om Flood ikkje hadde noka utdanning ut over gymnaset, hadde ho ei betydeleg intellektuell verksemd gjennom fleire tiår. Ho utmerka seg først som lyrikar, med debuten Nattevakt i 1929, og fire diktsamlingar til i løpet av 1930-åra. Den siste diktsamlinga hennar, Godt å være to, vart utgjeven i 1945. Sistnemnde vert rekna saman med Hverdagens under frå 1932 som den beste diktsamlinga hennar.
Mot slutten av 1930-åra byrja Flood ein løpebane som slektsforskar, med utgjevinga av boka Slekta Paulsen (Sorknes-slekten). Dette vart den første i ei lang rekkje personalhistoriske og genealogiske utgjevingar. Blant dei siste bøkene hennar i denne sjangeren var den slektshistoriske skildringa av hennar eigen familie, i Skiensfamilien Flood (1959). Ho var medarbeidar i fleire slektshistoriske publikasjonar og virka som redaktør for Norsk slektskalender.
Rundt 1950 la ho ein ny type utgjevingar til virket sitt, gjennom bøker beståande av skisser som bygde på gamle rettsdokument, blant anna med I kro og strede: kulturhistoriske skisser fra gamle tingbøker (1951) og Fra Nattmannshaugen til Hovedtangen: skisser fra gamle rettsdokumenter (1952). Ho dokumenterte òg lokalhistoria på Lysaker og Ullern. Ho var dessutan hovudredaktør for verket Norges Apotek og deres innehavere, der ho sjølv skreiv bind 3-6.
Flood var i 1948–51 styremedlem i Kunstnerforeningen, som i 1950 heidra henne med riddarkrossen av Purpurneseordenen.
Parelius Mentsen
Parelius Meyer Mentsen var ein norsk fagforeiningsmann frå Ballangen. Han var leiar for Landsorganisasjonen i Noreg i perioden 1965 til 1969.
Mentsen var bygningsmann og vart med tida formann og oppsynsmann i faget. Frå 1936 var han sekretær for samorganisasjonen i Finnmark. Under 2. verdskrigen deltok han i illegalt arbeid og vart arrestert ein gong, men sleppt fri etter kort tid.
I 1946 fekk Mentsen stilling som LO-sekretær ved hovudkontoret i Oslo. Fire år seinare vart han vald til nestformann i LO, ein posisjon han hadde til han tok over som øvste leiar i Landsorganisasjonen i 1965, og styrte organisasjonen i fire år.
Gjennom sine år i LO-leiinga var han mellom anna medlem i Rikslønnsnemnda, i rådet for Distriktenes utbyggingsfond og Statens likelønnsråd. Han var elles styremedlem i Arbeiderbladet, Folk og Forsvar og Sydvaranger Gruve.
Knut Torstensen Sjøli
Knut Torstensen Sjøli var ein norsk bygnings-handverkar og politikar frå Sand sokn i Nord-Odal. Han representerte Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1916 til 1945.
Sjøli var son til ein gardbrukar og tømrar. Også han tok opp tømraryrket og arbeidde som bygnings-handverkar frå femtenårsalderen. Han melde seg inn i Arbeidarpartiet i Hedmark og vart engasjert i politikken i Nord-Odal. Frå 1907 var han heradsstyremedlem i 30 år. Ein periode var han også varaordførar. Han var mellom anna med i skulestyret, helserådet, soknerådet, overlikningsnemnda og den kommunale gjeldskomiteen. Dessutan var han medlem i styra til det lokale elektrisitetsverket og i Tuberkulosehjemmet. Han var i si tid også medlem av Hedmark fylkesskattestyre og varamann til Riksskattestyret.
Sjøli vart vald inn på Stortinget hausten i 1915, som representant frå einmannskrinsen Vinger og Odalen, attvald 1918. Frå 1922 var han stortingsrepresentant for valkrinsen Hedmark, etter at valordninga var lagd om. Etter at Arbeidarpartiet vart sprengt i to i 1923, slutta store delar av tidlegare DNA-veljarar i Hedmark opp om det nye Norges Kommunistiske Parti. Dermed hamna Sjøli på varamannsplass ved Stortingsvalet 1924, og møtte på Tinget nokre få dagar i 1926-sesjonen og til saman tre veker i 1927. Gjennom stortingsvalet 1927 kom han inn att på Stortinget. Sidan vart han attvald i 1930, 1933 og 1936, og var såleis stortingsmann heilt til 1945. På Stortinget var Sjøli medlem 1916-18 i Justiskomite nr 2, 1919-21 i Universitets- og fagskulekomiteen, 1922-24 og 1928-30 i Justiskomiteen, 1931-36 i Protokollkomiteen og 1937-45 i Kommunalkomiteen.
Örkelljunga kommun
Örkelljunga kommune ligg i det svenske fylket Skåne län i landskapet Skåne. Administrasjonssenteret i kommunen ligg i Örkelljunga.
Tettstader
Örkelljunga kommune har fire tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
1734 Zhongolovich
1734 Zhongolovich er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Dora. Han blei oppdaga den 11. oktober 1928 av Grigoriy N. Neujmin ifrå Krim-observatoriumet i Simeiz på Krimhalvøya.
Piotr Świerczewski
Piotr Jarosław Świerczewski er ein tidlegare polsk fotballspelar.
Kork
Kork (frå latin cortex, 'bork') er eit materiale som blir vunne ut frå korklaget i borken til korkeik. Kork kan nyttast til å korka flasker og glas, til fottøy, flytemateriale eller som materiale i tavler, hus og anna. Ordet «kork» kan også visa til stengsel for opningar av andre material, og i overført tyding til noko som er stoppa opp, som ein trafikkork.
Korkeik (Quercus suber) veks særleg i dei vestlege middelhavslanda, som Portugal. Korken blir her særleg tjukk og kan skjerast av med 8–10 års mellomrom. Korkkambiet dannar stadig ny kork fram til trea blir rundt 150 år gamle.
Moinești
Moinești (ungarsk Mojnest) er ein by i Bacău fylke i Romania.
Busetnader
Moinești er ein municipiu (større bykommune) med desse busetnadane:
Nattergal
Nattergal (Luscinia luscinia) er ein fugl i flugesnapparfamilien.
Nattergal hekkar i Noreg spreitt og fåtalig i dei sørlegaste delane av landet frå Vest-Agder til Østfold og Akershus, og dessutan i sørlege delar av Buskerud, Oppland og Hedmark.
Nattergalen finn ein først og fremst i tett lauvskog med rik undervegetasjon i nærleiken av kulturmark eller våtmarker. Føda består hovudsakleg av invertebrater. Arten overvintrar i austlege delar av Afrika.
Mount Fonda
Mount Fonda er eit fjell, 695 moh, nordvest i Swanson Mountains, 6 nautiske mil sør for Greegor Peak i Ford Ranges i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart kartlagd av U.S. Antarctic Service (1939–41) under kontreadmiral Richard E. Byrd og vart kalla opp etter Howard B. Fonda som gav medisinsk utstyr til Byrd-ekspedisjonane i 1928–30 og 1933–35.
Fleming Peaks
Fleming Peaks er ei lita gruppe fjelltoppar 6 nautiske mil aust-søraust for Bailey Ridge, på nordsida av Boydbreen i Ford Ranges i Marie Byrd Land i Antarktis. Dei vart oppdaga og kartlagd av U.S. Antarctic Service (1939–41), og det vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Bernard Fleming, ein forskarassistent ved Byrd-ekspedisjonen (1933–35).
Tell Me Why av Genesis
«Tell Me Why» er ein rockesong av det engelske bandet Genesis frå 1991 på albumet We Can't Dance. Han vart seinare gjeven ut som singel i Europa (november 1992) og Storbritannia (februar 1993). Det var den siste singelen til Genesis med Phil Collins på vokal.
Preseli Hills
Preseli Hills eller Preseli Mountains (walisisk Mynydd Y Preseli/Y Preselau, òg skrive Presely) er ei åsrekkje nord i Pembrokeshire i Vest-Wales. Dei utgjer ein del av Pembrokeshire Coast nasjonalpark.
Det høgaste punktet i åsane er Foel Cwmcerwyn på 536 meter over havet og her finst mange førhistoriske funn, mellom anna spor etter busetnader frå steinalderen. Ein har funne ut at steinar frå åsane samsvarar med ei som vart nytta til å byggje den indre sirkelen i Stonehenge. Steinane kan ha vorte ført til Stoenhenge-området med isbrear.
Angus Nunatak
Angus Nunatak is nordern of two nunatakar som ligg like nord for Mount Brecher i Wisconsin Range av Horlick Mountains i Antarktis. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–60, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Gordon W. Angus, ein forskar på ionosfæren, Byrd-stasjonen vinteren 1961.
Tell Me Why av Genesis
Bakgrunn
Inntektene frå singelen vart donerte til bosniske Save the Children og Raude Krossen. Dette var i tråd med teksten i songen, som uttrykkte forakt for hykleriet kring mat og ly ("You say there's nothing you can do / Is there one rule for them and one for you?").
«Tell Me Why» vart gjeven ut som to forskjellige CD-singlar. Begge utgåvene kom i ein digipak med konsertversjonen av «Dreaming While You Sleep». Andre CD-versjonar av singelen inneheld fleire andre konsertopptak.
Óðarkeftr
Óðarkeftr eller Óðarkeptr var ein skald som levde omkring år 1000. Namnet er truleg eit tilnamn, og kan tyde «diktarkjeften».
Gallionsfigur
Gallionsfigur er ein figur festa til gallionen på eit skip, eller under baugsprydet på stamnen.
Óðarkeftr
I Skaldatal er Óðarkeftr oppført som skald hos kong Knut den store, og han må truleg ha gjort eit dikt, helst ei dråpa, til kong Knut. Etter ei opplysning i Landnåmaboka (Tordarbok) skal han òg ha gjort eit dikt om islendingen Gudleif Arason (Tangbrand sin hjelpeprest).
Gallionsfigur
Gallionsfigurar var mest utbreidde frå 1500- til 1700-talet, då seglskip gjerne hadde gallionar. Dei forsvann i stor grad rundt 1900, då ein i stadig større grad tok i bruk jernfartøy. Ein har likevel også seinare utstyrt enkelte skip med ein skulptur i baugen, ofte i form av ein figur. Gallionsfigurar har tradisjonelt vore tillagt magiske, vernande krefter, men er seinare blitt brukte meir som pynt.
Óðarkeftr
Noko meir om livet til Óðarkeftr veit ein ikkje, og ingen av skaldeverka hans er kjende i dag.
Gallionsfigur
Gallionfiguraktige utsmykkingar på skip er kjende frå langt tilbake i tid, mellom anna frå dei gamle egyptarane, fønikarane og vikingane. Felles for alle desse skipa var at figuren sat rett på stamnen. Utviklinga av ein bakk som sat over og utanfor stamnen frå 1500-talet gjorde at ein i staden sette gallionsfiguren på baugsprydet.
Ein har brukt ulike figurar til gallionsfigur. Egyptiske skip kunne ha heilage fuglar, fønikarane hestar som stod for snøggleik, medan grekarane kunne ha villsvin som stod for villskap og godt syn. Romarane kunne ha ein menneskefigur, ein centurion som stod for kampmot. Vikingskip blei ofte kjende som drakeskip fordi nokre av dei hadde drakehovud ved stamnen. Andre dyrefigurar som drakar, slangar, okser, delfinar og svaner var utbreidde i Nord-Europa i mellomalderen. På 1600-talet blei løver populære som gallionsfigurar. På 1700-talet nytta ein heller gjerne figurar som stod for namnet til skipet. Det blei vanleg å ha kvinner som gallionsfigurar, gjerne med bert bryst. Desse skulle verna skipet etter ei gammal tru som sa at nakne kvinner kunne stilla storm på havet, medan kvinner ombord på skip gav ulukke.
Store gallionsfigurar i harde treslag kunne gje skipa dei høyrde til vektproblem. Den britiske marinen gjekk i 1742 over frå eik og alm til mjukare treslag, som furu, men kunne også nytta teak, som var motsandsdyktig mot vêr og vind og skadedyr.
Bennett Nunataks
Bennett Nunataks er to nunatakar 0,5 nautiske mil frå kvarandre, som ligg 0,5 nautiske mil nord for Lackey Ridge i Ohio Range i Horlick Mountains. Dei vart kartlagde av US Antarctic Research Program Horlick Mountains Traverse party i desember 1958, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John B. Bennett, ein geomagnetikar-seismolog ved Byrd-stasjonen i 1960.
Kristine Minde
Kristine Minde (fødd Kristine Wigdahl Hegland ) er ein norsk fotballspelar frå Bergen. Minde er midtbanespelar. Frå 2020 har ho spela for Rosenborg Ballklub Kvinner. Tidlegare har ho spelt for Linköpings FC, Arna-Bjørnar og VfL Wolfsburg.
Minde har spelt landslagsfotball for Noreg sidan 2011. Ho var ein del av troppen som tok sølv i EM i fotball for kvinner 2013. Minde skåra det norske målet i opningskampen, der Noreg spilte 1–1 mot Island.
Pen Dinas
Pen Dinas er ei høgd sør for Aberystwyth på kysten av Ceredigion i Wales der det vart reist ei omfattande bygdeborg i jernalderen.
Namnet er meir korrekt «Dinas Maelor», noko som kan bli omsett til norsk som «Maelors festning» eller «Maelors by». Tradisjonen referer til det som festninga til kjempa Maelor Gawr. Pen Dinas referer strengt tatt til berre det høgaste punktet, «Pen y Dinas» eller «Toppen av festninga» (der eit Wellington-monument står i dag). På den sørlege toppen er det òg reist ein gravhaug frå bronsealderen.
Kristine Minde
Minde landslagdebuterte under Fotball-VM 2011 mot Australia i Leverkusen. Sidan har ho ofte spelt venstreveng i det norske angrepet, såleis som i EM-finalen 2013 då Noreg tapte 0-1 mot Tyskland. Ho var også med i Fotball-VM 2015 i Canada og Fotball-EM 2017 i Nederland.
Pen Dinas
Tidsfasar
Bygdeborga består eigenleg av to fråskilte festningar som vart bygd kvar for seg i ulike tidsepokar og som seinare vart kombinert i ein større struktur. Den første festninga som vart bygd var på den nedre nordlege toppen. Han består av ei ytre vollgrav og ein indre festningsvoll av steinfyll. Opphavleg hadde han vore omgjeve av ein palisade av tre. Hovudporten er på vestlege sida og danna av ein stein som gjev ei opninga i vollgrava og den indre vollen.
Etter at denne første festninga til slutt vart forlate gjekk det fleire tiåra før arbeidet byrja på eit nytt festningsverk på topp som låg høgare opp i sør. Den andre festninga er betre verna av ein brattare skråning på den vestlege sida. I sør og aust er store jordarbeid i terrassar vorte bygd møtt av leirskifer som igjen hadde vorte toppa med eit påleverk i form av ein palisade. Inngangen gjekk via ei opning i nord og sør. Dei er begge danna i form av ein smal passasje gjennom jordarbeidet og hadde òg bruer av tre for å krysse vollane. Den nordlege porten er bua mot venstre, truleg som eit forsvarsmiddel for å sinke åtakarar.
Til slutt vart den sørlege festninga òg forlate og det er bevis på at ein del av strukturen i tre ved den nordlege porten vart brunne. Dette kan ha vore ei følgje av fiendtleg åtak eller mangel på ressursar som førte til at festninga vart oppgjeve. Likevel vart forsvarsverket i den sørlege festninga ei tid seinare ombygd i ein annan struktur.
Den siste fasen til festninga var ombygginga av den nordlege seksjonen og konstruksjonen av festningsvollar som knytte dei to festningane saman og såleis lukka inne heile fjelltoppen. Då romarane kom til området ein gong rundt år 70 e.Kr. kan det ha ført til at festninga vart erobra eller at han hadde vorte forlate før den tida. Det einaste beviset på spor frå den romerske tida er eit forråd av mynt prega av romarane frå tidleg på 300-talet, moglegvis gjeve til ein heilagdom ved høgda.
Pen Dinas er ein av mange bygdeborger i området: bygdeborga ved landsbyen Bow Street og festninga Hen Gaer ligg rundt 6,5 km lengre nord, Goginan rundt 10 km i aust og Llanilar rundt 6,5 km i sør. Likevel er det mange trekk ved denne festninga som er felles med bygdeborger i aust, i grensetraktene mellom England og Wales (Welsh Marches), og som er ulikt frå ein del andre walisiske bygdeborger. Dette kan tyde at Pen Dinas vart bygd av menneske som flytta inn i dette området frå aust ein gong rundt 300 f.Kr (Stanford, 1972).
Arkeologiske funn frå Pen Dinas er få. Han einaste arkeologiske utgravinga som hittil er gjort er dei som vart leia av professor Daryll Forde i åra mellom 1933 og 1937, der det vart funne fragment av ein keramisk skål av ein type som er datert til rundt 100 f.Kr, og dessutan vart det funne perlehalsband, vekter frå ein vevstol, og fragment av korrodert jarn og bronse.
Tarasp
Tarasp er ein kommune i distriktet Inn i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1403 meter over havet.
Kommunen består av landsbyen Tarasp og 10 andre busetnader som ligg i nedre Engadindalen langs elva Inn, ved foten av Sesvennafjella.
Kommunen ligg i Sur Tasna kreis ved høgrebreidda av elva Inn. Han består av landsbyen Tarasp.
Norman Levi Bowen
Norman Levi Bowen var ein kanadisk mineralog, petrograf og geolog.
Brekken Idrettslag
Brekken Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i bygda Brekken i Røros kommune. Laget vart stifta i desember 1933 og driv med fotball og skiidrett. Tidlegare stod også handball på programmet. I 2020 hadde Brekken Idrettslag om lag 290 medlemer.
Krigsfangar og falne under andre verdskrig frå Gulen
Krigsfangar og falne under andre verdskrig i Gulen listar kjende falne, omkomne og krigsfangar frå Gulen kommune. Lista inneheld også personar som ikkje er drepne i strid, men som er falne som følgje av krigshandlingar.
Norman Levi Bowen
Han arbeidde ved Geophysical Laboratory ved Carnegie Institution i Washington, D.C. frå 1912 til 1937 og frå 1947 til 1956. Han var òg professor i petrologi ved University of Chicago frå 1937 til 1947. Han er kjent for sine eksperimentelle undersøkingar av mineral, bergartar og silikatsmelter, som har hatt stor tyding for forståinga av dei bergartsdannande prosessane. På mange måtar var studiane hans eit framhald av det arbeidetet som vart byrja av den norske geologen J. H. L. Vogt. Det klassiske verket til Bowen er The Evolution of the Igneous Rocks (1928).
Carl Theodor Rode
Carl Theodor Rode var ein norsk prest og politikar for Høgre. Frederik Rode var far hans.
Joséphine Baker
Joséphine Baker, fødd Freda Josephine McDonald var en amerikansk-fransk dansar, songar og varietéartist. Ho vart fransk statsborgar i 1937. I 2021 vart ho heidra av den franske presidenten då ho fekk ein gravplass i Panthéon i Paris.
Liv og virke
Joséphine Baker var etterkomar av nord-amerikanske urinnbyggjar og av slavar som opphavleg kom frå Afrika. Ho var uekte barn av vaskekona Carrie McDonald og den jødiske trommeslagaren Eddie Carson, og vaks opp i veldig fattige kår.
I 1921 vart Baker teken opp i ein vaudeville-trupp i St. Louis; då var ho berre femten år gamal og var allereie gift for andre gong med Willie Baker; dei skilde seg i 1925. Dette bringa ho til Broadway og Plantation Club, der ho umiddelbart vart med i musikalar som Shuffle Along (1921) og The Chocolate Dandies (1924). Ho vart ein nær venn av Eubie Blake og fleire av dei mest kjende jazzvokalistane på den tida. På denne tida fekk hun tilnamna «Black Venus», «Black Pearl» og «Creole Goddess»
I 1925 drog Baker til Paris og fekk jobb i oppsetjinga Revue Negre ved Théâtre des Champs-Élysées. Hennar erotiske dansenummer vart ein stor suksess; det vekte også oppsikt at ho var nesten naken på scena. Framsyninga vart send på europaturné, men etter ei tid braut Baker kontrakten og drog tilbake til Frankrike for å byrje i eit nytt engasjement ved Folies Bergère i 1926. I 1928 var Baker på ny på europaturné, og da vitja ho også København og Oslo, med sitt bananskjørt og framsyning av songen J'ai deux amours – mon pays et Paris.
Senere vart Baker stjerne i filmene Den sorte Venus (1934), Princesse Tamtam (1935), Moulin Rouge (1941), Falsk alarm (1940), An jedem finger zehn... (1954) og Carosello del varietà (1955). Ho hadde også eit kortvarig engasjement i New York, i oppsetjinga av Ziegfeld's Follies (1936).
Etter andre verdskrig adopterte Baker i åras laup tolv barn med ulik nasjonal og etnisk bakgrunn, som ho gjorde eit poeng av å oppdrage i ulike religionar for å bevise at barn kan komme godt overeins sjølv om dei i det ytre er svært forskjellige.
Carl Theodor Rode
Rode var ordførar og forlikskommissær i Kistrand, og han var medlem av Stjørdal heradsstyre frå 1881 til 1883.
Joséphine Baker
Liv og virke
I USA var Baker aktiv i kampen for borgarrettsrørsla saman med Martin Luther King jr., og deltok blant anna i marsjen mot Washington i 1963. Hun opptredde med en varietéforestilling i Oslo i 1957, og så seint som i 1972 var ho i NRK for å støtte den store innsamlingsaksjonen til fjernsynshuset. Eit hjarteattakk i 1964 avkorta karrieren hennar, og kort tid etter eit comeback i Carnegie Hall i 1975 døydde ho av hjerneslag. Etter at ho var daud vart Baker heidra i den franske hovudstaden ved at ein plass på Montparnasse fekk namnet «Place Josephine Baker».
Carl Theodor Rode
På Stortinget 1868-69 var Rode 2. representant frå Finnmarkens amt. Han var sekretær i kyrkjekomiteen.
Rode døydde i Kristiania i 1909.
Joséphine Baker
Utmerkingar
Baker fekk det franske krigskrosset Croix de Guerre for sitt motstandsarbeid under den andre verdskrigen. I november 2021 vart det kunngjort at ho ville få eit minnesmerke i Panthéon i Paris. Berre fem av dei 80 som tidlegare hadde fått eit gravminne der var kvinner; ho vart den sjette, og den fyrste svarte. Etter ønskje frå familien vart ikkje dei jordiske leivningane til Baker flytta frå Monaco til Panthéon; urna som vart sett ned i nasjonalmonumentet i Paris inneheldt jord frå USA, Frankrike og Monaco, som var dei tre landa som Joséphine Baker særleg var knytta til i si levetid.
MS «Balholm»
M/S «Balholm» er ein båt bygt for Fylkesbåtane i Sogn og Fjordane bygt ved A/S Stord. Skipet gjekk i fart i indre Sognefjorden frå 1949 til 1974.
Historie
Skipet vart sjøsett 23. juli 1948 og døypt av fru Røsberg. Båten vart klassifisert i Skipskontrollen for 276 passasjerar og levert til Fylkesbåtane 26. april 1949.
Ho vart sett inn i ruta Flåm-Høyanger med korrespondanse i Flåm med tog til Oslo. Om sommaren gjekk ho i rute Flåm-Fjærland med mange utanlandske turistar.
Då det kom fleire hurtigbåtar kvar dag frå Bergen til Årdalstangen, endra trafikkmønsteret seg og «Balholm» låg i opplag om vinteren. Om sommaren vart ho derimot nytta i ruta Flåm-Gudvangen. Då bilferja kom på same ruta vart det slutt for sjøbussen.
I september 1974 vart ho kjøpt av Tartan Arrow Ltd. i London og skifta namn til «Tartan Arrow V». I 1976 vart båten kjøpt av ein reiar i Nord-Irland og fekk no attende det gamle namnet sitt, «Balholm». I 1977-1979 låg båten i Nord-Irland og fungerte som hovudkvarter for ein yachtklubb.
26. januar 1979 forsvann «Balholm» under mystiske omstende. Avisa Sunday Express skreiv 11. februar 1979 følgjande: «M/S Balholm kom i vanskar utanfor kysten av Pembrokeshire. Ho dreiv hjelpelaus omkring. Dei seks personane ombord vart teken ombord i ein livbåt etter at dei hadde klart å ankre opp båten. Neste dag var båten forsvunne. Ingen kunne gje noko rimeleg forklaring på kvar M/S Balholm hadde teke vegen.»
Nadine Kleinert
Nadine Kleinert er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Magdeburg som tevla i kulestøyt. Ho vart europameister i øvinga i 2012, og vann elles tre VM-sølv, eitt OL-sølv og to VM-bronsar i tida 1999-2009.
Frederik Rode
Frederik Rode var ein prest og stortingsmann. Han var far til Carl Theodor Rode og Otto Rode.
Otto Rode
Otto Frederik Waldemar Rode var ein norsk gardbrukar og stortingsmann. Han var son til Frederik Rode og bror til Carl Theodor Rode.
Frederik Rode
Rode var fødd i København, far hans var generalkrigskommissær Hans Henrik Rode. Han vart student i Christiania i 1819 og cand. theol. i 1824. 1820-21 var han huslærar, og 1824-25 lærar ved katedralskulen i hovudstaden. Elles manuduktør i teologi.
Frå 1826 var Rode sokneprest til Alta-Talvik og prost i Vest-Finmarken, der han i «flere aar førte et fuldstændig nomadeliv for at betjene» dei vidstrakte embetsdistrikta. Sokneprest i Gjerpen 1834-54 og attåt prost i Bamble frå 1843. Stiftsprost i Christiania 1854 og hoffpredikant. 1859-75 var han sokneprest i Lier. Både i 1849 og 1859 fekk han flest stemmer før bispeutnemningar, Tromsø fyrst og Bergen sidan, men baud seg fri begge gongane.
Rode var 2. representant på Stortinget 1833 for Finnmark. Han var formann i komiteen om tiendrettane i Finnmark og sekretær i kyrkjekomiteen.
Henrik Ibsen gjekk til konfirmasjonsundervisning hos Rode i juni og juli 1843.
Etter at han slutta som prest i Lier, budde Rode i Kristiania. Døydde der i 1883.
Otto Rode
Rode var fødd på prestegarden i Gjerpen. Han vart gardbrukar på storgarden Frydenlund i Lier. I Lier hadde han ei rekke kommunale verv. 1900-03 var han 1. varamann til Stortinget frå Buskerud, møtte 11.-29. januar 1902 i staden for Bernhard Tandberg. Han representerte Høgre og møtte i vegkomiteen. Perioden 1903-06 var han 2. varamann.
Nadine Kleinert
Aktiv
Kleinerts fyrste seniormeisterskap var VM 1997 i Aten der ho kom på sjuandeplass. To år seinare i Sevilla i 1999 tok ho si fyrste medalje då ho vart nummer to i VM. Same resultat oppnådde Kleinert ved VM 2001. Si tredje sølvmedalje vann ho ved dei olympiske leikane 2004 i Aten. Året før Aten-leikane vart ho nummer sju i VM, året etter nummer fire. I 2005 støytte ho for fyrste gongen over 20 meter med eit støyt på 20,06 m i Hannover.
Otto Rode
Rode døydde 1911 på garden sin i Lier.
Nadine Kleinert
Aktiv
Den 29. juni 2012 vann Kleinert si fyrste og siste internasjonale gullmedalje. I europameisterskapen i Helsingfors vann ho med eit lengstestøyt på 19,18 m, og slo sølvvinanren med 27 centimeter. Derimot mislukkast ho å kvalifisere seg til kulefinalen under sommar-OL 2012 i London.
Mount Fridovich
Mount Fridovich er eit lite fjell, 440 moh, som ligg ved nordsida av enden av Leverettbreen og markerar den vestlege grensa til Harold Byrd Mountains. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Bernard Fridovich i U.S. Navy som var ein meteorolog som overvintra ved McMurdo Sound, 1957.
Skøyteløp under Vinter-OL 2006
Skøyteløpa under Vinter-OL 2006 i Torino omfatta som før ti individuelle tevlingar, fem for menn og like mange for kvinner. Nye øvingar i Torino-leikane var lagtempo for kvinner og menn, tevlingar med tre deltakarar på kvart lag, der lag møttest til utslagstevling etter føregåande kvalifiseringsløp. Tevlingane vart avvikla i dagane frå laurdag 11. til laurdag 25. februar 2006. 174 utøvarar, 97 menn og 77 kvinner, frå 19 land deltok i skøytetevlingane.
1000 m
Dato: 18. februar <br style="clear:both;" />
1500 m
Dato: 21. februar <br style="clear:both;" />
5 000 m
Dato: 11. februar <br style="clear:both;" />
10 000 m
Dato: 24. februar <br style="clear:both;" />
Lagtempo
Dato: 16. februar <br style="clear:both;" />
500 m
Dato: 14. februar <br style="clear:both;" />
Silves
Silves (uttale ) er ein by og kommune i Algarve sør i Portugal som ligg ved elva Arade. Silves var tidlegare hovudstad i Algarve, og blir derfor rekna for å ha ei viktig historisk tyding. Silves ligg kring 5 mil frå Faro, den noverande regionhovudstaden.
Skøyteløp under Vinter-OL 2006
1000 m
Dato: 19. februar <br style="clear:both;" />
3 000 m
Dato: 12. februar <br style="clear:both;" />
Flugefiske
Flugefiske er ei form for sportsfiske utøvd med spesialisert fiskeutstyr: Flugestong, flugesnelle og flugesnøre, med ei kunstig fiskefluge som agn, lokkemat. Ein kan driva med flugefiske i elvar, bekkar, innsjøar og i saltvatn.
Skøyteløp under Vinter-OL 2006
5000 m
Dato: 25. februar <br style="clear:both;" />
Flugefiske
Flugefiske i elv og vatn går ut på å kaste agnet ut dit kor fisken står, og såleis freiste fisken til å hogge ved å servere agnet på høveleg vis framfor han. Mange legg stor vekt på å skaffe seg kunnskap om kor fisken står før dei finn posisjonen dei skal kaste frå, og tek seg varsamt fram for ikkje å uroe den fisken dei har merka seg ut som bytte. Ofte må fiskaren ut i elva eller vatnet for å få det mest gunstige utgangspunktet, og vere kledd for dette. Då fiskefluga er særs lita og lett, skil fiske med fluge seg frå fiske med kastesluk ved at det er sjølve fiskesnøret, ikkje agnet, som utgjer den massen som skal til for å kaste ut agnet. Kasteteknikken og utstyret er difor særs ulikt det som vert nytta under kasteslukfiske.
Ved flugefiske tek ein utgangspunkt i at det kunstige agnet skal etterlikna den naturlege føda til fisken, som insekt og andre byttedyr som småfisk, reker, krabbar og liknande. Insekt ein etterliknar er ofte døgnfluger, men ein kan også ha agn som liknar mygg, steinfluger, vårfluger, maur og augestikkarar. I Noreg finst ein sterk tradisjon for fiske med våtfluge, som ofte imiterer fiskeyngel eller symjande insekt.
Geofysisk Institutt i Tromsø
Det Geofysiske Institutt i Langnesveien i Tromsø vart bygd i 1918. Saman med Haldde-Observatoriet i Kåfjord i Finnmark (1912-1926) var Geofysisk Institutt (1918-1927) forløparane til distriktsentralen for vêrvarslingstjenesta i Nord-Noreg. Dei gamle, nedlagde instituttbygningane, som no vert nytta som bustad med tre husvære, ligg på området der Meteorologisk Institutt/Vêrvarslinga for Nord-Norge har lokala sine i dag.
Soga
Planane om å skipe eit geofysisk institutt i Tromsø kom til under eit møte mellom professorane Krogness, Bjørn Helland-Hansen og Olaf Devik under ein konferanse i Stockholm i 1915. Ei pengeinnsamling vart sett i gang i Tromsø for å få reist høvelege husvære for vêrvarsling, og for måling og registrering av jordmagnetisme, og i desember 1918 var bygningane i Langnesveien 3b klare til innflytting. I 1928 vart Det geofysiske Institutt delt i to ved at Vêrvarslinga for Nord-Noreg vart verande i «Geofysen» i Langnesveien 3b, medan jordmagnetismemålingane, nordlysforskinga og anna geofysisk forsking vart flytt til Nordlysobservatoriet på nordsida av Prestvannet, og som fleire år seinare vart ein del av Universitetet i Tromsø.
Bjuvs kommun
Bjuv kommune ligg i det svenske fylket Skåne län i landskapet Skåne. Administrasjonssenteret i kommunen ligg i Bjuv.
Kommunen ligg nordvest i Skåne og grensar mot kommunane Åstorp i nord Svalöv i aust og sør og mot Helsingborg i sør og vest.
Tettstader
Bjuv kommune har fem tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
1735 ITA
1735 ITA er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 10. september 1948 av Pelageya Fedorovna Shajn ifrå Krim-observatoriumet i Simeiz på Krimhalvøya.
Kasjubisk
Kasjubisk (kasjubisk Kaszëbsczi jãzëk) er eit vestslavisk språk som blir tala i Kasjuba i Polen.
Christian S. Oftedal
Christian Stephansen Oftedal var ein norsk redaktør, forfattar og politikar frå Stavanger. Statsråd Lars Oftedal var far hans.
Christian S. Oftedal begynte å studere i 1926, og vart cand.mag. i 1931. Frå 1932 til 1940 var han som faren redaktør i Stavanger Aftenblad. Perioden 1937-40 var han med i formannskapet i Stavanger. Frå 1940 til 1945 sat han i tysk fangenskap, fyrst i Noreg og seinare i Tyskland.
Frå 1945 var Oftedal tilbake på redaktørstolen i Stavanger Aftenblad, ei stilling han hadde til han døydde. Hausten 1945 vart han vald inn på Stortinget frå kjøpstadene i Vest-Agder og Rogaland fylke. På Stortinget var han nestformann i Universitets- og fagskulekomiteen. Han var med i landsstyret i Venstre frå 1946, og i 1952 vart han vald til nestformann i partiet.
Oftedal var medlem i Nobelkomiteen frå 1946 til -48. I åra frå 1945 gav han ut ei rad bøker. Han er representert med ein salme i Norsk Salmebok.
Kjelder
Stortingsbiografi
Hauksongar
Hauksongar (Curruca nisoria) er ein medlem av songarfamilien, Sylviidae. Fram til år 2020 var han klassifisert i slekta Sylvia, etter det i Curruca. Han har eit vidt hekkeområde i Aust-Europa og vestlege Asia i habitat med buskar og spreidde tre, og han overvintrar i eit avgrensa område i Aust-Afrika. I ein periode på ca. 40 år var hauksongar ein sjeldan hekkefugl i Noreg.
Skildring
Hauksongar er ein stor og tungt bygd songar, 15,5–17 cm lang og kroppsmasse på 20–39 gram. Namnet kjem av det faktumet at haukssangerens utsjånad vagt liknar ein hauk i liten storleik, med ei hovudsakleg blygrå overside, eit gult auge og ei underside som er tungt vatra i grått mot ein kvit bakgrunn. Hannen og hoa har liknande fjørdrakt, men hannen er mørkare grå på oversida og meir markert tverrstripa på undersida enn hoa, som berre er litt stripa, og auget er tydelegare gult. Juvenile fuglar manglar den tydlege vatringa, er jamnare lysegrå i fjørdrakta og har ein mørk iris.
Lokkelætet er ein typisk høyrbar klapring som deretter stoppar på slutten, «trrrr-´t´t-´t». Du kan samanlikne lyden med ein opprørt gråsporv. Songen er karakterisert som med mange klåre vekslande tonar utan mønster. Songen kan forvekslast med hagesongaren sin, men er nesten alltid hardare, raspare og har litt høgare tonehøgde. Meir lyse plystrande tonar er vovne inn i strofene.
Hekkehabitat for arten er generelt og globalt skogshabitat, utkant av skog, plantasjar, parkar og fukthagar. Arten krev ei vis form for busk- og trevekster, opptil 3 meter høge. Dei hekkar i lågland, sjeldan høgare enn 1600 moh.
Utbreiing og systematikk
Hauksongar hekkar i store delar av Aust-Europa og tempererte regionar i vestlege Asia. Han er ein trekkfugl som overvintrar i Aust-Afrika, det vidaste området ligg i Kenya. Arten er ofte delt inn i to underarter med følgjande utbreiing:
Status og truslar
Den globale populasjonen blir ikkje sett på som trua og blir derfor plassert i kategorien livskraftig (LC) av International Union for Conservation of Nature (IUCN). Den globale bestanden blir antatt å vere stabil og estimert til førebels til 4–7,8 millionar vaksne individ.
Likevel er nokre randpopulasjonar trua, til dømes den svenske som er kategorisert som sårbar (VU) og i Noreg som kritisk trua (CR).
I ein periode frå 1972 til 2011 var hauksongar ein sjeldan hekkefugl i ytre Vestfold og Telemark. Han blir framleis funnen i Noreg i samband med hausttrekket, flest registreringar i Rogaland, Agder, Trøndelag og Nordland. I Sverige er han i tilbakegang, men hekkar hovudsakleg i kystområde, og spesielt på Öland og Gotland. Den svenske populasjonen er trudd å ha minka med mellom 30 og 70 % dei siste tiåra. I Danmark har han forsvunne heilt som hekkefugl. Opphør av beiting med gjengroing av habitat i tidlegare ope terreng med buskar og spreidde tre er trudd å vere årsaken til nedgangen. Arten er kategorisert som ein kritisk truga art på den norske raudlista.
Hn/Minecraft
Minecraft er eit sandkasse-/yverlìvingspel til telja, telefon og ei rekkja spelkonsollar. Spelet lèt spelaren byggja eller laga bygnader av terningar og dilikt med store skjermmòlar i ei 3D-verd. Minecraft er skapa av Mojang AB, men byrja som ei fritidsysla av Markus «Notch» Persson. Minecraft hev teke inngjevnad frå Dwarf Fortress, RollerCoaster Tycoon, Dungeon Keeper, og serskilt Infiniminer.
Spelgangen
Minecraft er eit skapande sandkassespel, der spelaren byrjar på ein tilfelleleg stad i ei tilfelleleg laga verd. Det er ingen røynleg ende på spelet, men det som mange reknar som det siste i rekkja av viktige hendingar er banen åt «enderdraken». For å koma dega må spelaren finna og «vøla» ein portal som fører til «Enden» der draken bur. I Enden er det ingen annan måte å koma attende på en å drepa draken, som so gjev ein portal attende til heimverdi.
Flestalle som spelar gjer det for å yverlìva, byggja og granska. Um natti kjem skræmsl som vil freista å skada spelaren, og detta er ei drivkraft til å byggja seg ei livd. Skræmsl finn ein òg i djupe hòlor og på myrke stader. Jamvel um ein oftast finn skræmsl på natti, kann ein òg møta på sume av deim um dagen. T.d. mumieliknande skaldaudingar i sandheidi. Eit av dei sermerkte skræmsli i spelet er «creeperen» (d.e. krjuparen) som er ein grøn uppstaden skapnad, på høgd med spelaren, med fjore stutte bein. Detta ovrar seg um natti, men kverv ikkje um dagen slik som hine skræmsli.
1736 Floirac
1736 Floirac er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Flora. Han blei oppdaga den 6. september 1967 av Guy Soulié ifrå Observatoire de Bordeaux i Bordeaux.
Hn/Minecraft
Spelgangen
Spelet gjev òg høve for fleirspel, der fleire kann spela samstundes i same verd. Her kann ein spela som ein vil, anten ein samarbeider um å byggja, tevlar um tilfangi, eller slæst og øydelegg for kvarandre. Kven som helst kann laga ein tenar med eigne sett med reglar for korleis dei skal spela.
Skapnader
Minecraft er rikt på skapnader utanom spelaren sjølv. Desse skapnadene, som ein ikkje kan spela som, vert kalla «mobs» (av engelske mobile), eit umgrìp som er vanlegt i spel.
Fiendslege skapnader
Desse skapnadene freistar å skada spelaren um dei kjem fyr nære. Dei vil òg fylgja spelaren.
Vìnsame skapnader
Desse freistar ikkje å skada spelaren.
Port Louis
Port Louis er hovudstaden på Mauritius og landet sin største by. Byen er oppkalla etter kong Louis XV. Port Louis er også namnet på distriktet byen ligg i, eitt av dei ni distrikta Mauritius er inndelt i.
Haldenstein
Haldenstein er ein kommune i distriktet Landquart i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 528 meter over havet.
Port Louis
Port Louis var i bruk som hamn allereie i 1638. I 1735, under fransk regjering, vart Port Louis administrativt senter for Mauritius og ein viktig forsyningsstopp for franske skip som skulle rundt Kapp det gode håp.
I byen i dag kan ein sjå m.a. ei festning bygd av britane i 1835, basargater, handleområdet Caudan Waterfront, Universitetet i Mauritius, sentralbank, Chinatown, naturhistorisk museum, og romersk-katolsk og anglikansk katedral. I Port Louis ligg også minnesmerket Aapravasi Ghat, til minne om dei mange indiske arbeidarane som vart henta inn til Mauritius for å arbeida på sukkerplantasjane i landet. Aapravasi Ghat er på UNESCO si verdsarvliste.
Job Bødtker
Job Dischington Bødtker var ein norsk embetsmann og stortingsmann, fødd i Skogn i Nord-Trøndelag. Han representerte Tønsberg på Stortinget i tida 1865-76.
Haldenstein
Kommunen ligg i Fünf Dörfer kreis nord for Chur ved venstrebreidda av Rhinen. Han består av landsbyen Haldenstein og grendene Batänja og Berg. Kommunen strekkjer seg frå Rhinen og opp til fjellet Calanda. Kommunen grensar til St. Gallen.
Job Bødtker
Bødtker var son til oberst i kavaleriet. Sjølv vart han student frå Møllers institutt i Christiania i 1835, og cand.jur. 1840. Han arbeidde i Kyrkjedepartementet frå 1842 til 1853, fyrst som kopist, seinare fullmektig og til sist byråsjef. Etter åtte år som fut Namdalen, fekk han i 1861 byfutembetet i Tønsberg, ei stilling han hadde i fjorten år.
Ved stortinga 1865-66, 1868-69, 1871-73 og 1874-76 vart Bødtker kåra til å representere bykrinsen Tønsberg på Stortinget. Alle stortingsesjonane var han med i Næringskomite nr 2, frå 1871 til -76 som formann i komiteen. Elles var han i 1865-66 sekretær i Komiteen om hjelpekyrkje i Trondheim, 1872-73 medlem i Trykkekomiteen, 1874-75 i Valomiteen og 1875-76 i Røysterettskomiteen. Valbolken 1874-76 hadde han også plass i Lagtinget.
Bødtker var med i tre kongelege kommisjonar; om skulelova i 1871, om utskiping i 1878, og om embetsgardar 1882-88. Han var formann i utskipings-kommisjonen.
Frå 1875 var Bødtker sorenskrivar i Nedre Romerike.
Han var gift med Fredrikke Sophie Sejersted (1825–1892). Ei av døtrene hans, Frederikke Dorothea (1853–1919), gifta seg med seinare statsminister Francis Hagerup.
Bødtker døydde i Fet i Akershus.
Anatolij Demjanenko
Anatolij Vasyljovitsj Demjanenko er ein sovjet-ukrainsk tidlegare fotballspelar og -trenar frå Dnepropetrovsk. Forsvarssspelaren var i maneg sesongar lagkaptein i Dynamo Kiev, ein klubb han vann cupvinnarcupen 1986 og over ti nasjonale trofe med. I 1988 spelte han EM-finale for Sovjetunionen mot Nederland.
Klubbspel
Demjanenko spelte i 1978 på Dnepr Dnepropetrovsk. Frå 1979 til -90 var han aktiv i Dynamo Kiev. Her var han i mange sesongar ein sentral spelar, mellom anna då Dynamo i mai 1986 for andre gong triumferte i cupvinnarcupen og slo spanske Atlético Madrid 3-0 i finalen i Lyon. Heime i Sovjetunionen vart han seriemeister fem gongar og cupmeister fire gongar med laget frå Kiev.
Etter eit mellomspel i FC Magdeburg og polske Widzew Łódź var Demjanenko i 1992/93 tilbake for ein siste sesong med Dynamo Kiev.
Landslagsspel
Demjanenko spelte 80 landskampar for Sovjetunionen over knappe ni år i tida 1981-90. Han var med i fyrsteellevaren under Fotball-VM 1982 og EM 1988, spelte tre kampar i Mexico-VM 1986 og ein einaste under verdsmeisterskapen i Italia 1990, hans siste landskamp. Høgdepunktet med landslaget kom under europameisterskapen 1988 i Vest-Tyskland der det var siger 2-0 over Italia i semifinalen og tap med same siffera mot Nederland i finalen. Demjanenko skåra seks i alt landslagsmål, mellom anna i debuten. Han var kaptein i 18 kampar, fordelt på to periodar i 1986-87 og 1988-90.
Alf Bjørnø
Alf Martin Bjørnø var ein norsk skogsarbeidar og politikar frå Brunlanes i Vestfold. Han representerte Arbeidarpartiet og Vestfold fylke på Stortinget frå 1973 til 1985.
Bjørnø var son til ein gardbrukar. Sjølv var han skogsarbeidar 1940-44 og anleggsarbeidar 1944-46. Sidan 1946 arbeidde han ved Treschow-Fritzøe, dei fire fyrste åra i skogen, sidan 1950 som maskinførar.
I lokalpolitikken var Bjørnø medlem i Brunlanes heradsstyre den lange perioden 1952-75. Frå 1960 til -71 var han formann i Teknisk utval i Brunlanes.
Bjørnø vart vald til stortingsrepresentant frå Vestfold i 1973, attvald ved dei neste to stortingsvala. Gjennom sine tolv år på Tinget var han medlem 1973-77 i Landbrukskomiteen, 1977-81 i Sjøfarts- og fiskerikomiteen og 1981-85 sekretær i Sjøfarts- og fiskerikomiteen. Frå 1981 var han med både i Arbeidarpartiet sitt internasjonale utval og han var formann i partiet sitt fiskeriutval.
Debra Dobkin
Debra Dobkin er ein USA-amerikansk vokalist, perkusjonist, plateprodusent og målar.