cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marry the Night
«Marry the Night» er ein dance-popsong påverka av electro-rock og house. Sporet har elektroniske kyrkjeklokker, ein drivande electro-orgellyd, technorytme og ein funk rock-påverka breakdown. Songen fekk stort sett positive tilbakemeldingar frå kritikarar. Singelen blei ein av Gaga sine lågast rangerte på verdsbasis. Han nådde nummer 29 på Billboard Hot 100-lista i USA, den første og hittil einaste singelen til Lady Gaga som ikkje kom på minst topp ti der.
Lady Gaga regisserte musikkvideoen, som blei filma i New York City. Ho har framført songen under Formel 1 i India, MTV Europe Music Awards, for det britiske fjernsynsprogrammet X Factor og ved andre høveForm
Skriving og innspeling
«Marry the Night» vart skriven av Lady Gaga og Fernando Garibay medan dei var på The Monster Ball Tour, og vart produsert av begge to. Songen var fyrst nemnt av Lady Gaga som eit spor på Born This Way, på Ryan Seacrest sitt radioshow, der ho skildra songen som ein av favorittane sine på albumet.
Gaga ville ha ein ny musikksjanger, og gjorde det klårt at ho ikkje ville at fansen skulle like songen. Ho ville skrive ein song som kunne skildre kor ho hadde kome med Born This Way og med livet sitt. I eit intervju med NME forklarte Gaga at hovudinspirasjonen bak songen var songaren Whitney Houston og la til: «Denne songen handlar om meg som reiser tilbake til New York. Eg skreiv om motet eg måtte ha for å seie 'eg hatar Hollywood, eg vil berre leve i Brooklyn og lage musikk'».
Mottaking
«Marry the Night» fekk fleire positive meldingar frå kritikarar. Stephen Thomas Erlewine i Allmusic gav songen ei positiv vurdering, og syntest den «glitrar med ein neonpuls». Sal Cinquemani i Slant Magazine kalla «Marry the Night» eit stand-out-spor på albumet og syntest den var «ein verdig etterfølgjar til Dance in the Dark.» Christian Blauvelt i Entertainment Weekly samanlikna songen med arbeidet atv den italienske plateprodusenten Giorgio Moroder. Caryn Ganz i Spin var imponert over sporet. Tim Jonze i The Guardian samanlikna refrenget med songen "It's My Life" av Dr. Alban.
Evan Sawdey i Popmatters gav songen ei negativ vurdering, m.a. grunna «den meiningslause instrumentaldelen etter 3:30». Kerri Mason frå Billboard fann påverking av gotisk rock i songen, men gjekk vidare til å kalle det «kompromisslaus disco-driven pop» som kunne ha vore eit produksjonsnummer på Gaga sitt debutalbum The Fame (2008). Robert Copsey frå nettstaden Digital Spy kalla songen eit «elektro-dundrande nummer med euforiske synthar og oppløftande melodi». Han syntest òg at songen var fengande.
Dora i Libanon
Dora (arabisk الدورة ) er ein forstad nord for Beirut i Matn distrikt i Libanonfjella guvernement. Forstaden har handels- og bustadområde. Dora vert administrert av Bourj Hammoud kommune.
Demografi
Dora er hovudsakleg ein kristen forstad i Beirut, men folk frå andre trusretningar bur her òg. Utanlandske arbeidarar, hovudsakleg egyptarar, irakarar og folk frå Sri Lanka bur i dei billigare områda.
Økonomi
Dora er ein av dei travlaste forstadane i Beirut med mange føretak og fabrikkar. Dora handelssenter er eit fleirbrukssenter og eit av dei største kjøpesentera i Libanon, City Mall. Her er òg kino.
Bourj Hammoud
Bourj Hammoud eller Burj Hammud (arabisk برج حموﺪ, armensk Պուրճ Համուտ) er ein forstad nordaust i Beirut i Libanon i Matn distrikt og er ein del av Stor-Beirut. Forstaden er busette av mange armenarar. Bourj Hammoud er eit industriormåde og eit av dei tettast folkesette distrikta i Midtausten.
Historie
Bourj Hammoud vart grunnlagd av overlevande det armenske folkemordet i 1915 og voks hovudsakleg i 1930-åra. Då dei sjuke og utmatta armenarane som hadde overlevd daudemarsjane i Deir ez-Zor (Syria) nådde Beirut etter Det osmanske riket kollapsa, fekk dei løyve til å bygge skur på austbreidda av Beirutelva som på den tida var eit myrlendt område. Dei fekk så løyve til å reise hus og bygningar som framleis står i dag. I 1952 vart Bourj Hammoud ein sjølvstendig kommune og er i dag ein del av Nord-Metn.
Bourj Hammoud og kommunen vart grunnlagd av den armensk-katolske presten Paul Ariss, som la grunnlaget for den livlege byen og senteret for det armenske samfunnet i Libanon. Han var i lang tid ordførar i kommunen. Hovudgata i Bourj Hammoud er kalla opp etter han.
I den tidlege tida var det to rivaliserande armenske politiske parti i byen, den armenske revolusjonsføderasjonen og Det sosialdemokratiske Hunchaki-partiet, som kjempa om kontroll i den nyoppretta slummen. Dette førte til forskjellige kranglar og attentat i det armenske miljøet i Libanon. Det heile toppa seg under Libanonkrisa i 1958, då dei to paria og støttespelarane deira vart poliserte på grunn av ein religiøs strid over kva katolikos som skulle leie Den armenske apostoliske kyrkja. Forholdet mellom dei to partane betra seg utover i 60- og 70-åra.
Borgarkrig
Den libanesiske borgarkrigen truga det armenske samfunnet i Beirut. Armenarar følte dei måtte halde saman i denne urolege tida, og samla seg i Bourj Hammoud. Mange armenarar tok til våpen for å forsvare byen mot motstandardane, men dei armenske politiske partia prøvde å halde seg nøytrale så best dei kunne. På grunn av dette utøvde maronittiske militsgrupper sterkt press mot armenarane og gjekk til og med til angrep på eit kvarter i Bourj Hammoud.
Israel-Libanon-konflikten i 2006
Under Israel-Libanon-konflikten i 2006 tok kyrkjene og skulane i Bourj Hammoud i mot flyktningar, og gav dei mat og ly. Etter konflikten føreslo Tyrkia å sende somme av soldatane sine til Libanon som ein del av UNIFIL. Dei fleste armenarane var sterkt i mot dette. Dei heldt demonstrasjonar mot dei tyrkiske styrkane i Bourj Hammoud.
Geografi
Bourj Hammoud ligg like utafor hovudvegen og er omgjeve av Dora, Karantina, Sin el Fil og Achrafieh.
Dei fleste bustadområda og husa i Bourj Hammoud vart bygde frå 1930-åra til 1970-åra. Dei er som regel to til fire etasjar høge.
Pasjtunarar
Pasjtunarar er ei folkegruppe som stammar frå området mellom Hindukush nordaust i Afghanistan og nordlege delar av Indus i Pakistan. Målet deira er vanlegvis pasjto. Pasjtunarar er også blitt kalla afghanarar.
Pasjtunarane er den største folkegruppa i Afghanistan, med eit estimert folketal på rundt 11 millionar tidleg på 2000-talet, mellom 42 og 60 % av innbyggjarane i landet. Det finst også mange av dei i Pakistan, rundt 25 millionar eller 11 %, og mindre grupper held til i fleire delar av India. I Pakistan lever pasjtunarar særleg i område sør for Quetta.
Ein del pasjtunarar har danna ei rørsle for å skipa ein sjølvstendig nasjonalstat kalla Pakhtunistan. Denne rørsla har hatt lita oppslutting, mellom anna fordi stamme og klan speler ei større rolle enn etnisitet.
Norsk Pathanmisjon har vore aktiv blant pasjtunarar.
Vessela Kristensen
Ho er professor ved avdeling for klinisk molekylærbiologi ved Universitetet i Oslo, og leiar av forskningsgruppa Cancer Genome Variation ved Oslo universitetssykehus.
Ho vart medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi i 2020.
Reléstasjon
Ein reléstasjon eller repeater i eit data- eller telenettverk er ei eining som sender vidare eit signal som elles ikkje ville nådd fram til mottakaren. Viss det er radioskugge mellom sendar og mottakar, anten på grunn av terreng, landskap eller bymiljø, kan ein høgplassert reléstasjon nå begge partar og kopla trafikken vidare. Med repeater vert det mogleg å nå fram over lange avstander sjølv med lite og fleksibelt utstyr, som til dømes berbar radio eller ei lita antenne på eit køyretøy. Signalforsterkinga skjer begge vegar, både på opplink og nedlink.
Ein reléstasjon sikrar ei stabil linje over større avstandar, for eksempel ved krysning av hav. Det finst både analoge og digitale teknologiar, og dei vert brukt både på elektriske og optiske kablar, og til radiokommunikasjon og kringkasting. Innan kommersiell mobiltelefoni bruker ein repeaterar for å gje dekning der signalstyrken elles ville ha vorte for låg, til dømes i bygningar eller i tunnelar. Utandørs vert repeaterar brukt for å auka det geografiske dekningsområdet til ein basestasjon, eller for å sikra dekning inn i dalføre.
Ein reléstasjon er eit bindeledd i ei sambandskjede. Hjelpekorps plar nytta reléstasjonar for å utvida sambandsdekninga mellom fjell og vidde. Det er vanleg at militære styrkar har eigne sambandsavdelingar som set opp radiorelé slik at troppane har kontakt med kvarandre.
Grete Kirkeberg
Grete Kirkeberg Mørk er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Eidskog i Hedmark. Ho vart tre gongar noregsmeister på 5 000 meter og fire gongar på 10 000 meter. Elles vann ho sju NM-gull i terrengløp og eitt i gateløp.
Aktiv
Kirkeberg vann NM-gull på 5 000 m i 1985. Sommaren 1986 var ho i sitt livs form. Då Ingrid Kristiansen den 5. juli sette verdsrekord på Bislett stadion i Oslo, kom Kirkeberg i mål på 32.37,9 og livsbeste på distansen. Fem veker seinare, den 10. august 1986, presterte Kirkeberg livsbeste også på 5 000 m. Under NM i friidrett på Sandnes vann ho distansen på tida 15.45,9. Sidan vann Kirkeberg gullmedaljen på 5 000 m i NM 1992 og på 10 000 m i noregsmeisterskapen i 1994, 1996, 1997 og 1998.
Kirkeberg deltok mykje i terrengløp og gateløp. Peroden 1985-87 vart ho norsk meister i terrengløp sju gongar. I 1993 vann ho NM halvmaraton og Stockholm maraton. Høgdepunktet kom då ho saman med Hilde Stavik og Brynhild Synstnes tok sølvmedaljen i verdsmeisterskapen i halvmaraton 1994 i Oslo. Åra 1996 og 1998 sigra Kirkeberg i Stockholmmaraton.
Etter å ha vore medlem i Skotterud IL til 1982, representerte Kirkeberg 1982-88 Høybråten og Stovner IL, 1990-94 Kongsvinger IL og 1995-98 SK Vidar.
Complete Clapton
Complete Clapton er eit dobbelt samlealbum av Eric Clapton, som kom ut 9. oktober 2007, samstundes med sjølvbiografien hans.
Som med The Rolling Stones sitt Forty Licks, var kvar disk samla av to forskjellige plateselskap: disk ein var nesten identisk til The Cream of Clapton av Polydor, og disk to av Warner Bros. Records.
Samlinga nådde 14. plass i USA og 5. plass i Noreg.
Petrelë
Petrelë er ein tidlegare landkommune i regionen Tirana i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Tirana.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Petrelë 5 542 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Petrelë ein del av distriktet Tirana. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Helen Bannerman
Helen Bannerman var ein skotsk forfattar av barnebøker. Ho er best kjend for den fyrste boka si, The Story of Little Black Sambo (Lille Sorte Sambo) frå 1899.
George Rooke
Sir George Rooke var ein engelsk marinekommandant som var flåteadmiral i Royal Navy. Han er kjend for å tenesta si i krigar mot Frankrike og vert i dag særleg hugsa for sigeren i Vigobukta og for erobringa av Gibraltar for britane i 1704.
Helen Bannerman
Liv
Bannerman var fødd i Royal Terrace i Edinburgh. Ho var det fjerde barnet i ein syskenflokk på sju, og den eldste dottera. Faren var Robert Boog Watson (1823-1910), som var prest i Free Church of Scotland og malakologimalakologi (blautdyrforskar), og mora Janet (1831-1912) var dotter at Helen Brodie og papirmakaren og filantropen Alexander Cowan. Frå ho var 2 til ho var 12 budde ho på Madeira, der far hennar var prest i den skotske kyrkja. Då familien vende tilbake til Skottland var dei mykje hjå mostra til Bannerman, Mrs Cowan, i 35 Royal Terrace på Calton Hill.
Daraa guvernement
Dara`a guvernement (arabisk مُحافظة درعا, Muḥāfaẓat Dar‘ā ) er eit av fjorten guvernement i Syria. Det ligg sørvest i landet og dekkjer eit areal på 3 730 km². Det grensar til Jordan i sør, Quneitra guvernement i vest, Rif Dimashq guvernement i nord og Al-Suwayda guvernement i aust. Guvernementet har eit folketal på 998 000 (2010). Hovudstaden er byen Daraa.
George Rooke
Tidleg liv
Rooke vart fødd i St Lawrence nær Canterbury i 1650. Han gjekk inn i marinen som frivillig i 1672, og tente i dei nederlandske krigane og vart kommandant i 1673.
Daraa guvernement
Fleire samanstøytar skjedde i guvernementet under den syriske borgarkrigen.
Helen Bannerman
Liv
Ettersom kvinner ikkje hadde åtgang til skotske universitet måtte ho ta universitetseksamen privat. Ho fekk graden Lady Literate in Arts (LLA) frå University of St. Andrews i 1887.
Austen Chamberlain
Biografi
Austen Chamberlain vart fødd i Birmingham som eldste son til statsmannen Joseph Chamberlain. Han hadde ei eldre syster, men mora døydde i barselseng med Austen. Faren gifte seg opp att fem år seinare, men hadde eit distansert forhold til eldstesonen i lang tid etter dødsfallet. Austen Chamberlain voks opp med fleire halvsysken, m.a. Neville Chamberlain.
George Rooke
Tidleg liv
I mai 1692 tente han under Russell i slaget ved Barfleur, og utmerkte seg stort i eit nattåtak på den franske flåten ved La Hogue, der han klarte å setje tolv av skipa deira i brann. Han vart slått til riddar kort tid etter.
Daraa guvernement
Distrikt
Guvernementet er delt inn i tre distrikt (manatiq):
Helen Bannerman
Liv
Ho blei forlova med Dr William Burney Bannerman i 1874, og gifta seg med han etter å ha teke graden sin. Doktor Bannerman var lege og offiser i Indian Medical Service (IMS). Paret drog til India i 1889, og slo seg ned i Madras (dagens Chennai), den noverande delstatshovudstaden til Tamil Nadu ved den indiske søraustkysten. Paret var 30 år i India, og fekk fire barn der: Døtrene Janet (f. 1893) og Day (f. 1896) og sønenen James «Pat» Patrick (f. 1900) og Robert (f. 1902). Ho laga forteljinga i den fyrste boka si, The Story of Little Black Sambo, for å muntra døtrene under ei lang reise. Deretter illustrerte ho forteljinga med akvarellar og fekk henne innbunden. Boka blei teken av ein ven til ein forleggjar i London og selt for 5 pund. Bannerman hadde bede vennen om å ikkje selja opphavsretten, men dette blei likevel gjort, og forfattaren tente aldri meir på den store suksessen til boka. Boka blei gjeven ut av Grant Richards i London i 1899, og kom ut året etter i USA. Amerikanske forleggjarar laga nye illustrasjonar som flytta handlinga i boka frå Sør-India til dei amerikanske Sørstatane, med samtidas rasistiske avbildingar av afroamerikanarar. Dette gav seinare boka eit rasistisk rykte, noko Bannerman seinare fann ut og blei lei seg for.
Hestesport
Hestesport er ei samlenemning for ulike idrettar og konkurransegreiner der hestar vert nytta. Nokre er utbreidde over heile verda, medan andre har meir lokal tilknyting.
Helen Bannerman
Liv
Seinare gav Bannerman ut fleire bøker, men dei blei ikkje like store suksessar.
Ekteparet Bannerman vende tilbake til Edinburgh i 1918, der Wiliam døydde i 1924. Helen fekk slag i 1939, og blei sengeliggjande. Ho budde i 11 Strathearn Place saman med dottera Day. Her døydde ho i 1946 av blodpropp i hjernen. Ho er gravlagd i Grange Cemetery sør i byen. Day gjorde ferdig ein uferdig tekst og bilete og gav dei ut i mora sitt namn som The Story of Little White Squibba i 1966.
NM i turn 1973 for kvinner
Noregsmeisterskapen i turn 1973 for kvinner vart arrangert i Kristiansund helga 26.–27. mai med Kristiansund Turnforening som arrangør. Deltakarane tevla i åttekamp, med både obligatoriske og sjølvvalde program i dei fire øvingane: bom, frittståande, hopp og skranke.
Austen Chamberlain
Biografi
Etter college vart Austen sendt til Paris der han studerte politikk, før han reiste vidare for å studera ved universitetet i Berlin. På desse studiereisene fekk han møta fleire store namn i europeisk politikk, m.a. Otto von Bismarck. Han vendte tilbake til Storbritannia i 1888.
George Rooke
Den spanske arvefølgjekrigen
Då den den spanske arvefølgjekrigen braut ut i 1702, kommanderte han eit mislukka tokt mot Cádiz, men på veg heim øydela han den spanske skatteflåten i slaget ved Vigobukta, som han Parlamentet takka han for.
Austen Chamberlain
Biografi
Allereie i 1892 vart Chamberlain vald inn som parlamentsmedlem for partiet til faren, Liberal Unionist Party. Då partiet vann valet i 1895 vart han Chamberlain regjeringsmedlem, og vart sitjande fram til 1906, då dei liberale vann valet. Frå 1915 - 1917 var han minister for Britisk India. I 1919 vart han utnemnd til finansminister i koalisjonsregjeringa til Lloyd George og sat til 1921. I denne tida deltok han m.a. i forhandlingane i Den anglo-irske traktaten. I 1924 vart han på nytt statsråd, denne gongen utanriksminister i regjeringa Baldwin fram til 1929. Som utanriksminister freista han å byggja bru mellom Frankrike og Tyskland.
Chamberlain var ein av drivkreftene bak Locarnoavtalen frå 1925. Denne avtalen sikra fred mellom sju europeiske land, og var svært viktig for europeisk samarbeid etter fyrste verdskrigen. Austen Chamberlain vann Nobels fredspris for avtalen i 1925 saman med Charles Gates Dawes, og prisutdelinga for 1926 var også i tilknyting til denne fredsavtalen.
Dei siste åra sine var Austen Chamberlain sterkt oppteken av å åtvara mot eit nasjonalistisk Tyskland. Locarnoavtalen vart diverre også broten utan varsel av nettopp Nazi-Tyskland i 1936. Austen Chamberlain døydde i 1937, 73 år gamal. Ti veker seinare vart halvbroren Neville Chamberlain britisk statsminister.
George Rooke
Den spanske arvefølgjekrigen
Han kommanderte den allierte marinestyrken i erobringa av Gibraltar i juli 1704, og vart den militære guvernøren på Gibraltar frå 24. juli til 4. august.
Shumskiy Cove
Shumskiy Cove er ei vik sør i Hanusse Bay på nordvestsida av Arrowsmith Peninsula i Graham Land. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar og flyfoto frå 1956-59. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Petr A. Sjumskij, ein russisk glasiolog som i 1955 gav ut ein viktig artikkel om petrologien til is.
George Rooke
Den spanske arvefølgjekrigen
Den 13. august 1704 gjekk han til åtak på den franske flåten utanfor Málaga, slaget enda taktisk uavgjort, men var ein stor strategisk siger i å støtte dei allierte i Gibraltar. På grunn av helsa si trekte han seg frå tenesta i februar 1705o og vendte attende til eigedomen sin i St Lawrence nær Canterbury der han døydde.
Det vart reist ein statue til ære for Rooke i Gibraltar i 2004, under 300-årsjubileet.
NM i turn 1973 for kvinner
I sjølvvalde øvingar var Unni Holmen den beste i frittståande og hopp og Jill Schau i skranke. På bommen fekk dei same to lik bestekarakter.
Åttekamp
<br style="clear:both;" />
Børste
Tradisjonelle børstar er gjerne laga med bust frå dyr eller plantefibrar, medan meir moderne versjonar ofte er laga med kunstbust (kunstig bust). Ein viktig del av børsten er skaftet, som kan vera laga av bein, tre, plast eller andre plastliknande materiale.
Bruksområde og funksjonar
Generelt sett brukar ein børstar til å behandla flater på ein skånsam måte. Dette kan vera harde flater som møblar, golv og andre vanlege gjenstandar eller mjukare flater som hår, pels og stoff. På harde flater skal det ofte fjernast noko, som små partiklar, støv og skit. På mjukare flater kan dette òg vera tilfelle, men når ein børstar hår eller pels er det vanlegvis mest for å gjera det finare og jamnare. Å forandra utsjånaden (eller frisyren) på håret er eit vanleg føremål med å bruka ein børste til. Det finst òg børstar for mindre skånsam bruk: ein stålbørste blir brukt til å fjerna måling, rust eller liknande frå harde overflater.
Attleborough
Attleborough  er ein marknadsby i grevskapet Norfolk i England. Han har kring 9500 innbyggjarar og ligg mellom Norwich og Thetford.
Børste
Typar
Nokre børsttypar:
P!nk
Alecia Beth Moore, kjent som P!nk eller Pink er ein amerikansk songar og låtskrivar fødd i Doylestown i den amerikanske delstaten Pennsylvania. Ho hadde gjennombrotet sitt med debutalbumet Can't Take Me Home i 2000. Stemmen hennar har ofte vorte samanlikna med Janis Joplin, som P!nk har uttalt er ein av forbileta hennar.
Liv
Alecia Beth Moore vart fødd i Doylestown i Pennsylvania som dotter av James og Judy Moore; ho er av irsk og tysk opphav på farssida og av litauisk-jødisk på morssida. Ho har òg ein bror ved namn Jason. Ho høyrer til ikkje nokon religion.
Som lita var P!nk glad i å synge og danse. Ho var med i gospelkoret i kyrkja og har òg sunge opera. Som tenåring var ho songar i eige lokalband kalla Middleground. Mora og faren skilde seg då P!nk var liten, noko som gjekk hardt innpå henne. Ho skreiv songen «Family Portrait» frå albumet Missundaztood om skilsmålet. Faren var vietnamveteran og politisk aktiv. Dette virkte inn på oppsedinga til P!nk; ho lærde tidleg å utvise sympati med dei svake gruppene i samfunnet. P!nk var ikkje gammal før ho hjelpte faren med å dele ut mat til heimlause. Då ho var 16 år gammal deltok ho på «open mic» på Club Fever. Ho imponerte stort, og DJen lét henne synge kvar helg. Under ein av desse framferdene var det ein representant frå eit plateselskap tilstades. Han leitte etter ein tredje medlem til ei jentegruppe og var svært imponert over det han så. Alecia slutta på skulen, Central Bucks West High, og vart med i gruppa Choice som bestod av 3 kvite jenter som song RnB. Gruppa varte i 2 1/2 år. Men folk hadde fått auga opp for Alecia og ho fekk tilbodet om solokontrakt. Ho tok kallenamnet P!NK, (inspirert frå karakteren Mr. Pink i filmen Reservoir Dogs).
Norgesbesøk
9. november 2009 heldt P!nk konsert i Oslo Spektrum med turneen Funhouse Festival, 25. juli 2010 opptredde ho med sitt Summar Carnival på Odderøya i Kristiansand for over 10,000 tilskodarar. Konserten var den siste på P!nk sin lange europaturné.
Tone E. Solheim
Tone E. Solheim er ein norsk forfattar. Ho er frå Jølster i Sunnfjord kommune.
I 2021 debuterte ho som forfattar med ungdomsromanen Svarttrasta syng om natta, som vart gjeven ut på Det Norske Samlaget. Boka vart tildelt Nynorsk barnelitteraturpris.
He Ain't Heavy, He's My Brother
«He Ain't Heavy... He's My Brother» er ein popballade skriven av Bobby Scott og Bob Russell og opphavleg spelt inn av Kelly Gordon i 1969. Songen vart eit år seinare ein stor hitt for The Hollies og igjen same året for Neil Diamond. Han har vorte spelt av mange andre artistar gjennom åra.
Opphavet til songen
Scott og Russell hadde møtt kvarandre ved Johnny Mercer, ein nattklubb i California. Sjølv om Russell var dødssjuk av lymfom og dei berre møtte kvarandre andlet til andlet tre gonger, klarte dei å skrive songen i lag.
Opphavet til tittelen
The Den første redaktøren i magsinet Kiwanis, Roe Fulkerson, publiserte ein artikkel i september 1924 kalla «He Ain't Heavy, He's My Brother»; men variantar av setninga går heilt attende til minst 1884.
Lister
The Hollies-versjonen, som har med Elton John på piano, vart gjeven ut i Storbritannia den 1. september 1969 og den 1. desember 1969 i USA. «He Ain't Heavy» nådde tredjeplassen i Storbritannia og sjuandeplassen i USA. I lag med songen «Carrie», vart songen gjeve ut på singel på ny seint i 1988 i Storbritannia, etter at han hadde vorte nytta i ein fjernsynsreklame for ølet Miller Lite. Denne gongen nådde han førsteplassen i Storbritannia i september 1988.
Neil Diamond-versjonen av songen, spelt inn for albumet Tap Root Manuscript, nådde 20. plassen på Billboard «Hot 100 Singles»-lista seint i 1970.
The Justice Collective-versjonen
Songen gjekk til topps på julelista det året i Storbritannia.
Singelen gav Melanie C hennar 12 førsteplass på lista i Storbritannia og gjorde ho til den einaste kvinnelege artisten som har klart dette i ein kvintett, kvartett, duo og solo og ei gruppe.
Andre artistar
Andre artistar som har spelt inn songen er mellom andre Per Gessle, Donny Hathaway, Radka Toneff, Barry Manilow, Paul Carrack, Heine Totland, Bobby Goldsboro, Christer Sjögren, Al Green, Glen Campbell og Cher
Axbridge
Axbridge  er ein by i grevskapet Somerset i England. Han har kring 2000 innbyggjarar ved elva Axe nær sørenden av Mendip Hills.
Skontorp Cove
Skontorp Cove er ei vik i Paradise Harbor, som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) søraust for Bryde Island langs vestkysten av Graham Land. Ho er kalla opp etter Edvard Skontorp, ein dyktig norsk kvalskyttar, som var kaptein på ein kvalbåt for Salvesen and Co. frå Leith i Skottland.
Arabisk i Eurovision Song Contest
Arabisk i Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det arabiske språket i Eurovision Song Contest. Den fyrste gongen ein song på arabisk vart framført i Eurovision Song Contest var i 1980 då Marokko debuterte med «Bitakat Hob» av Samira Bensaïd. Sidan den gong har fem land delteke med til saman fem ulike bidrag som har vorte framført på arabisk; eitt frå Marokko, eitt frå Israel, eitt frå Bulgaria, eitt frå Danmark og eitt frå Italia. Av landa som kan delta er arabisk offisielt språk i Algerie, Egypt, Israel, Jordan, Libanon, Libya, Marokko og Tunisia.
Peggi Blu
Peggi Blu (Blue) er ein USA-amerikansk skodespelar, songar og vokallærar. I 1986 var ho vinnar av Star Search Grand Champion (kvinnelege vokalist). Ho har arbeidd som vokallærar i American Idol i fleire år.
Monsterhavet
Monsterhavet (originaltittel The Sea of Monsters) er ein fantasyroman basert på gresk mytologi skriven av Rick Riordan og gjeven ut i 2006. Det er den andre boka i Percy Jackson-serien og oppfølgjaren til Lyntyven. Monsterhavet skildrar eventyra til den tretten år gamle halvguden Percy Jackson. Han og venene hans må redde satyr-venen sin, Grover, frå Cyclops Polyfemos og redde Halvblodsleiren frå ei åtak ved å bringe Det gylne skinnet til leiren for å kurere furutreet Thalia som har vore forgifta.
Leaving Louisiana in the Broad Daylight
«Leaving Louisiana in the Broad Daylight» er ein song skriven av Rodney Crowell og Donivan Cowart. Songen vart først spelt inn av Emmylou Harris, som Crowell hadde spelt med seint i 1970-åra, og ho gav ut songen i 1978 på albumet Quarter Moon in a Ten Cent Town.
Harmah
Klima
Harmah ligg midt i den arabiske ørkenen og har særs varme somrar, og relativt kjølige vintrar. Fukta er låg året rundt.
Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad
Leaving Louisiana in the Broad Daylight
The Oak Ridge Boys gav så ut songen i desember 1979 som den tredje singelen frå albumet deira The Oak Ridge Boys Have Arrived. «Leaving Louisiana in the Broad Daylight» vart den andre singelen til The Oak Ridge Boys som gjekk til topps på countrylista.
Edvard Skontorp
Edvard Skontorp (f. 1885) var ein norsk kvalfangar. Han vart skyttar 22 år gammal i 1907 og gjorde teneste som skyttar i alle sesongane fram til 1948-1949. Han var tilsett i fleire av dei store kvalfangstselskapa og var òg fangstbestyrar i fleire sesongar, mellom anna for Salvesen and Co. i Leith i Skottland. Han var kjend som ein dugande skyttar og for dette vart Skontorp Cove eller Skontorpvika på Bryde Island utanfor Graham Land i Antarktis kalla opp etter han. Vika vart nytta som ankringsplass for kvalkokeria til Salvesen i 1910-åra.
Skontorp arbeidde 1919-1922 for Tønsberg Hvalfangeri frå Husvik på Sør-Georgia.
Nabay
Nabay er ein kommune i Matn distrikt i Libanonfjella guvernement i Libanon. Nabay ligg 16 km frå hovudstaden Beirut. Han ligg 500 moh, og strekkjer seg over 388 hektar.
Av stader i nærleiken finn ein Ramiyah, Bsalim, Majdub og Al Mutaylib. Dei næraste større byane er Tripoli, Batroun, Byblos, Beirut, Saida og Tyr.
Hjalmar Gullberg
Hjalmar Gullberg  var ein svensk forfattar og poet. Han var sjef for det svenske Radioteatern 1936-1950 og medlem av av Svenska Akademien 1940-1961.
Gullberg var fødd utanfor ekteskap og voks opp hjå fosterforeldre. Han studerte latin, gresk og litteraturhistorie ved Universitetet i Lund.
Gullberg var redaktør, filosofie hedersdoktor og oversetter av greske drama, franske 1600-tals og spanskspråkleg lyrikk. I 1930-åra fekk han gjennombrot som poet både hjå kritikarane og publikum; hans dikt sameinte det kvardagslege og ofte ironiske med emne som høyrde heime innom den tradisjonelle lyrikken: kjærleik, åndlegheit, fridom og sorg. Under andre verdskrigen vart han ein av Sveriges mest lesne og elska poetar, og gjorde samtidig mykje for å presentere lyrikk og teater via radio. Gullberg var ei drivande kraft bak «Dagens dikt», valde ofte sjølv ut kva som skulle lesast. Han valde til dømes Det eviga av Tegnérs den 9. april 1940, nokre timar etter meldinga om den tyske invasjonen i Danmark og Noreg.
Gullberg leid mot slutten av livet av ein muskelsjukdom som gjorde at han ein periode var tvinga til å leve i respirator. Etter ei slik behandling ville han ikkje atter oppleve det. Han tok sitt eige liv gjennom å drukna seg i sjøen Yddingen i Holmeja.
Gullberg er gravlagd på St. Pauli kyrkjegard i Malmö.
The Ultimate Collection: Music + Video – 1991–1996
The Ultimate Collection: Music + Video – 1991–1996 (engelsk for Den ultimate samlinga: Musikk + Video – 1991–1996) er det andre videoalbumet, tredje samlealbumet og det tolvte albumet til den greske songaren Sákis Rouvás. Albumet er sett saman av ein DC og ein DVD, gjeve ut tidleg i 2005 av Universal Music Greece og inneheld 20 hitsongar og 13 musikkvideoar frå hans fem fyrste album gjeve ut under det tidlegare selskapet PolyGram.
Sporliste
CD
DVD
Demningsamanbrotet i Laos i 2018
Demningsamanbrotet i Laos i 2018 fann stad då ein demning i vasskraftprosjektet Xe-Pian Xe-Namnoy, som var under konstruksjon i Champasak-fylket i Laos, den 23. juli 2018. Kollapsen førte til utbreidd øydelegging og heimløyse blant innbuarar i naboprovinsen Attapeu. 25. september var 40 menneske erklærte som døde, minst 98 til var sakna (kanskje så mange som 1100 menneske til), og 6600 andre var blitt nøydde til å forlata heimane sine.
Strategisk kommunikasjon
Strategisk kommunikasjon viser til rolla kommunikasjonen har i ein organisasjon i arbeidet med å oppnå dei overgripande og strategiske måla til organisasjonen. Strategiske kommunikasjon dreier seg mellom anna om ekstern og intern målgruppeanalyse, overgripande bodskap, tidsplanar, val av kommunikasjonskanal og andre føresetnader for både kontinuerlege kommunikasjonsinnsatser og tilfeldige reklamekampanjar. Strategisk kommunikasjon er framleis under forsking og utvikling.
Cava vin
Cava er ein spansk musserande vin som vert laga i Catalonia. Cava vert laga på same måte som champagne.
Soge
Fransk champagne vart introdusert i Catalonia etter okkupasjonen av den franske hæren i 1823 til 1827. Luis Justo y Villanueva, frå Instituto Agrícola Catalão de Santo Isidro var drivkraften bak arbeidet med ein musserande vin laga etter champagne-metoden (méthode champenoise), men av dei lokale druene i Penedès. Frå eit jordbruksmøte i år 1862 vart utfordringa definert med å utarbeida ein lokal musserande vin av kvalitet som kunne presenterast i dei internasjonale utstillingane. På verdsutstillinga i Paris i 1867 vart dei fyrste katalanske musserande vinane stilt fram. Selskapet til Réus Soberano & Cia de Domènec Soberano i Maestras og Francesc Gil i Borràs var dei fyrste som kommersialiserte det. Josep Raventós i Fatjó, frå Adega de Codorníu, tok del i møtet i Instituto Santo Isidro i 1872, som ville enda opp med å verta avgjerande for interessa for cava.
I 1887 kom Vinlus-pesten til Penedès, som øydela avlingane til mange vingardar. Dette førte til at ein gjekk over til andre druesortar. På grunn av den skiftande marknaden, med sterk internasjonal konkurranse, brukte store selskapar mogleiken til å utvikla nye produkt som cava.
I 1972, etter konflikten med Frankrike om det franske verna omgrepet Champagne (spansk champaña), vart Regulatory Council for Sparkling Wines oppretta, som lanserte Cava-merket, med det vanlege namnet som allereie hadde vorte brukt sidan 1959.
Metode
Den tradisjonelle metoden for å laga cava er den same som Champagne-metoden (méthode champenoise) med nokre tilpassingar med dei lokale høva i Penedès-regionen.
For at vinen skal kunne verta kalla cava, må han liggja i minst ni månader på bunnfall. Ofte ligg han lenger enn dette.
Druesortar
Dei mest brukte druene for å laga cava er: macabeo, parellada og xarel-lo. Desse druene har ulike eigenskapar som utfyller kvarandre og gjev cavaen den ikoniske smaken:
Andre druesortar som Chardonnay og Subraat kan òg brukast i tillegg. Dersom ein skal laga rosé-cavaer brukar ein òg dei sorte variantane Grenache, Monestrell, Pinot Noire og Trepat.
Sukkerinnhald
Cava vert delt inn i ymse kategoriar etter sukkerinnhald:
Rabieh
Rabieh (arabisk الرابية) er ein forstad heilt nord i Stor-Beirut i Libanon, kring 20 minuttars køyretur frå Beirut. Han ligg ved foten av Libanonfjella, på vegen til Bikfaya. Rabieh fekk ein kraftig auke i folketalet seint i 1980-åra, etter den libanesiske borgarkrigen. Dei fleste innbyggjarane i Rabieh er kristne, og vert rekna som eit av dei dyraste områda å busette seg i Libanon. Det ligg mange flotte villaer i åssida.
I'm Deranged
«I'm Deranged» er ein song skriven av David Bowie og Brian Eno i 1995 for albumet Outside. Musikalsk og tekstmessig deler songen mange tema med «Look Back in Anger» frå Lodger (1979), inkludert ein engel som syner seg for artisten. Dei to songane vart ofte spelt saman under Outside-turneen i 1995.
Victoria i Britisk Columbia
Victoria er provinshovudstad i Britisk Columbia i Canada. Byen ligg på sørsida av Vancouver-øya, og er med sine 80 032 innbyggjarar (2011) den største byen på øya. Victoria storbyområde har eit innbyggjartal på 344 630 (2011), som gjer det til det 15. største storbyområdet i Canada. I området finn ein mellom anna Royal Roads University.
Historie
Før europearar kom til området på slutten av 1700-talet var området rundt Victoria heimstad for fleire Coast Salish-folk, mellom anna songheefolk. Spanjolar og britar byrja å utforska nordvestkysten frå Juan Pérez si ferd i 1774 og James Cook si i 1778. Sjølv om Victoria-området ved Juan de Fuca-sundet ikkje blei utforska før i 1790, vitja spanske sjøfolk Esquimalt Harbour (like vest for sjølve Victoria) i 1790, 1791 og 1792.
I 1841 fekk James Douglas i oppdrag å skipa ein handelspost på sørtuppen av Vancouverøya. Douglas grunnla Fort Victoria på staden der den noverande byen ligg i påvente av resultatet av Oregon-traktaten i 1846, som kom til å fortsetja grensa mellom Britisk Nord-Amerika og USA langs 49. breiddegrad frå Rocky Mountains til Strait of Georgia. Byen blei skipa som ein handelspost for Hudson's Bay Company i 1843 på ein stad som opphavlleg heitte Camosack med tydinga 'brus av vatm'. Ei kort tid blei busetnaden kalla «Fort Albert», før han blei omdøypt til Fort Victoria i november 1843 til ære for dronning Victoria av Storbritannia. Songheefolka busette seg i ein landsby tvers over hamn frå festningen. Songhee-landsbyen blei seinare flytta nord for Esquimalt i 1911. Kronkolonien blei skipa i 1849. Mellom 1850 og 1854 blei det gjort ei rad avtalar, kjende som Douglas Treaties, med urfolkssamfunn om å kjøpa ulike landeigedommar i bytte for varer. Desse avtalane bidrog til at ein kunne byggja ein by på staden og gjera han til kolonihovudstad, men det er blitt reist spørsmål rundt kor etiske forhandlingane og oppretthaldinga av rettane frå kolonistyresmaktene var.
Då det blei kjent at ein hadde funne gull på fastlandet i Britisk Columbia mainland i San Francisco i 1858 blei Victoria hamn, forsyningsbase og utstsyrssenter for gullgravarar på veg til funnstaden i Fraser Canyon. Gullrushet førte til at folketalet voks frå 300 til over 5000 på nokre dagar. Victoria fekk status som by i 1862. I 1862 var Victoria episenter for ein kopparepidemi som særleg råka canadiske urfolk hardt. Rundt to tredelar av alle urfolk i Britisk Columbia døydde. I 1865 skipa Royal Navy basen sin for Nord-Stillehavet i Esquimalt, som i dag husar Canada sin base CFB Esquimalt. I 1866 blei øya politisk sameint med fastlandet, og Victoria blei utnemnd til hovudstad for den nye sameinte kolonien United Colonies of Vancouver Island and British Columbia i staden for New Westminster, noko som var upopulært på fastlandet. Victoria blei provinshovudtad då Britisk Columbia blei del av Canadakonføderasjonen i 1871.
Ein utviklingsboom innan eigedom og utbygging enda like før fyrste verdskrigen, slik at Victoria er prega av mange edvardianske bygningar. Etter andre verdskrigen har Victoria-området hatt ein nokså jamn vekst, og blitt heim til to større universitet.
Leonard Whiting
Leonard Whiting er ein engelsk skodespelar og songar, mest kjend for rolla si som Romeo i filmversjonen til Zeffirelli av Romeo og Julie i lag med Olivia Hussey som Julie, ei rolle han fekk Golden Globe-prisen som beste nykommar for.
Whiting song òg solovokal på debutplata til The Alan Parsons Project, Tales of Mystery and Imagination i 1975.
Møre og Fjordane Heimevernsdistrikt 11
Møre og Fjordane Heimevernsdistrikt 11 forkarta HV11 som har territorielt militært ansvar over Sogn og Fjordane avgrensa sørover til Sognefjorden og nordover til Nordmøre. HV11 består av distriktsstab, Heimevernets ungdom, innsatsstyrke og forsterkingsstyrke. Distriksstaben er lokalisert på Setnesmoen, 3 km sør for Åndalsnes sentrum.
Distriktets innsatsstyrke har namnet Archery, som kjem frå ein operasjon under andre verdskrig.
Waikanae
Waikanae (, maoriuttale [ˈwaikaˈnaɛ]) er ein by på kysten av New Zealand, i området kjent som Kapiti Coast. Namnet er maori og tyder 'vatn' (wai) 'av multen'.
Byen ligg rundt 6 mil nord for hovudstaden Wellington, mellom Paraparaumu, som ligg åtte kilometer sørvest for byen, og Ōtaki, som ligg 15 kilometer nordaust.
Det finst ein annan busetnad med liknande namn, Waikanae Beach i nærleiken av Gisborne på austkysten av Nordøya.
Geografi
Waikanae ligg i eit ope dyrka landskap og skog mellom Tasmanhavet og Tararuafhella. Saman med nabobusetnaden Waikanae Beach er byen eit roleg område busett av småbarnsfamiliar og pensjonistar. Like nord for Waikanae ligg den vesle bygda Peka Peka.
Området rundt byen er kjenneteikna av den 5 kilometer lange stranda si og den vide elvemunningen vend mot Kapiti Island, som ligg fire kilometer ut i Tasmanhavet. Kapiti Island Nature Reserve omfattar Waikanae Estuary Scientific Reserve. Langdistanse-fotturruta Te Araroa går gjennom Waikanae.
H̨awţah Sudayr
H̨awţah Sudayr eller Hautat Sudair (arabisk حوطة سدير) er ein by i Saudi-Arabia, 140 km nord for hovudstaden Riyadh.
Waikanae
Klima
Tararua-kjeda skjermar Waikanae frå sør og aust, og Kapitiøya skjermar han frå vest. Staden unngår dermed dei sterke vindane og sotrmane frå området rundt Cooksundet. Dei grunne djupnene ved Waikanae-stranda gjev høgare vasstemperaturar enn ein finn i dei djupare vatna ved Wellington harbour i sør. Den rådande vindretninga er frå nordvest, noko som driv regnskyer innover i landet til åskjeda, slik at ein får mykje nedbør om vinteren og våren.
Hemi Matenga Memorial Scenic Reserve
Bakom Waikanae ligg eit skogkledd reservat på 330 hektar, Hemi Matenga Reserve, på ei åsside med utsyn mot byen. Skogen går opp til 514 moh., og omfattar ein av dei mest omfattande kohekohe-skogane som er att på New Zealand. Reservatet har namn etter den tidlegare eigaren sin, Hemi Matenga Waipunahau frå Ngati Toa, som døydde i 1912. Det går fleire gangstiar gjennom reservatet, som dannar ei fortsetjing av Tararuafjella.
Historie og kultur
Arkeologisk og etnografisk forsking tyder på at Waikanae fyrst kan ha blitt folkesett av moa-jegarar så tidleg som for tusen år siden. Påfølgjande bølgjer av busetjarar frå iwiane Ngati Apa, Rangitane og Muaupoko gjorde at området har halde fram med å ei viktig historisk og mytologisk tyding for maoriar på New Zealand.
I 1824 gjekk ein styrke på 2000-3000 krigarar frå kystiwiar i land på Waikanae Beach. Dei var samla for å ta Kapiti-øya frå Ngāti Toa under leiinga til Te Rauparaha. Etter å ha kryssa sundet i ein flåte av waka-kanoar i mørkret blei angriparane møtte og overvunne då dei gjekk i land på nordsida av Kapiti.
Marae
Whakarongotai Marae ligg i Waikanae. Dette er ein marae, eller maorimøtestad, for Te Atiawa ki Whakarongotai, og omfattar Whakarongotai eller Puku Mahi Tamariki wharenui (møtehus).
Folkesetnad
Waikanae er definert av Statistics New Zealand som eit middels urbant område og dekkjer. Det hadde eit estimert folketal på 13 850 i juni 2021, med ein folketettleik på 467,59 folk per km2.Ved folketeljinga i 2018 var 90,9 % europearar/pākehā, 9,2 % maoriar, 2,1 % stillehavsfolk, 4,5 % asiatar og 2,0 % andre folkegrupper (totalt meir enn 100 % sidan ein kunne oppgje meir enn ein etnisitet).
Samfunnstilbod
Sentrale Waikanae Village omfattar to supermarknadar, tre bankar, eit helsesenter, tre apotek, formings- og kunstbutikkar, ein postbutikk, ein krigsminnehall, eit mindre samfunnshus, Kapiti Coast Museum, ei kyrkje, eit bibliotek, ein kino og fleire andre butikkar, restaurantar og verksemder. I nærleiken ligg Ngā Manu Nature Reserve, to barneskular, ein golfbane, ein bowlingklubb, Waikanae Park rugby og cricketområde, og fleire pensjonistsenter.
Mahara Gallery er eit kunstgalleri som opna her i 1996.
Byen ligg ved State Highway 1 og jernbanelinja North Island Main Trunk. I februar 2017 blei det opna ei omkøyring som gjorde at State Highway 1 kunne omgå bysentrum.
Byen er det nordlege endepunktet for Kapiti Line på Metlink-linja. Denne tenesta har vore verksam sidan februar 2011, med den nyleg gjenoppbyggde Waikanae jernbanestasjon.
Corba
I Bologna kunne til dømes 1 corba svara til 78,6 liter. 1 corba kunne delast i 2 staio eller 60 boccali.
Jack Fjeldstad
Jack Fjeldstad var ein norsk skodespelar og sceneinstruktør. Han er framom alt kjend for hovudrolla i filmen Ni liv frå 1957.
Fjeldstad debuterte i 1939 på Søilen Teater i Oslo. I tida 1942-50 var han i kortare tidsrom tilsett både ved Carl Johan Teatret, Stavanger Teater og Det Norske Teatret. Sidan arbeidde han 1952-59 ved Folketeatret, 1960-62 ved Nationaltheatret og 1962–86 ved Det Norske Teatret, alle saman i Oslo.
Fjeldstad hadde sentrale roller i Pygmalion, Vildanden, Frøken Julie og Trost i taklampa. I 1975 fekk han Kritikarprisen for tittelrolla i Vaktmeisteren av Harold Pinter. Han utmerkte seg i nær sagt alle slags dramatiske stykke, i komediar og likso vel som i verk med tragiske figurar og stolte karakterar. Fjeldstad spelte i over 30 spelefilmar. Av desse peikar rolla som Jan Baalsrud i Arne Skouen sin film, Ni liv, seg ut.
Til Fjeldstads viktigaste instruktørarbeid høyrer Andorra av Max Frisch, Myrfolket av Wole Soyinka og Kristina av Kåre Holt, den siste til 1100-årsjubileet for byen Tønsberg.
Jeanette Nilsen
Jeanette Nilsen er ein norsk tidlegare handballspelar frå Skien. Målvakta vart europameister i 1998 og verdsmeister i 1999. Ho vann elles sølvmedalje i EM 1996 og VM 1997, samt OL-bronse i 2000.
På klubbnivå var Nilsen aktiv på ei rad av norske lag; Gulset IF, Gjerpen IF, Nordstrand IF, Larvik HK, Stabæk IF, Njård IL 2008-10 og Selbu 2010-11?. Dessutan var ho ei tid burvaktar i danske Kolding.
Nilsen spelte fire landskampar i 1991, men måtte så vente i fem år før ho på ny kunne ta på seg ei norsk landslagsdrakt. Ho var med i troppa som vann EM-sølv i 1996, utan å delta i finalen. Derimot spelte ho i VM-finalen 1997, som atter med norsk tap mot Danmark. Tidlegare i same meisterskapen gjorde han sin aller beste landskamp då Noreg snudde åttedelsfinalen mot Austerrike. Både i 1998 og 1999 deltok ho då Noreg vann sine fyrste meisterskapsgull i handball, EM 1998 og VM 1999. I begge meisterskapane måtte ho sjå finalen frå tribuneplass, etter som Cecilie Leganger og Heidi Tjugum vart rekna for fyrste- og andremålvakt i troppane. Nilsen spelte ein kamp under Sommar-OL 2000, der Noreg til sist vann bronsen. Landslagstida hennar tok slutt med EM 2000. I alt stod Nilsen 91 kampar i Noregs mål. Ein gong kom ho på skåringslista, mot Ungarn i hennar 88. kamp under nettopp EM 2000 skåra ho likså godt to gongar.
Axminster
Axminster  er ein marknadsby i grevskapet Devon i England. Han har kring 5500 innbyggjarar. Byen er bygd på ein ås oppfor elva Axe, som renn mot Den engelske kanalen ved Axmouth. Det vert halden marknad her kvar torsdag.
Slomer Cove
Slomer Cove (bulgarsk залив Сломер, ‘Zaliv Slomer’) er ei 11,2 km brei vik som trengjer 5.9 km inn på nordvestkysten av Trinityhalvøya på Den antarktiske halvøya sør for Kapp Kjellman og nord for Auster Point.
Vika er kalla opp etter busetnaden Slomer nord i Bulgaria.
Corbinoeffekt
Corbinoeffekt er ein effekt som oppstår når ein elektrisk straum vert ført radielt gjennom ei metallplate som står loddrett på eit magnetfelt. Feltet vil då bøye straumen til sida slik at det oppstår ein sirkulær straumkomponent i plata.
Corbinoeffekten er eit spesialtilfelle av halleffekten. Effekten vart oppdaga i 1911 av italienaren Orso Mario Corbino.
Pitkjaranta
Pitkjaranta (russisk Питкяранта, finsk Pitkäranta) er ein by i republikken Karelia i Russland med om lag 13 000 innbyggjarar. Han ligg på nordaustbreidda av Ladoga, den største innsjøen i Europa.
Byen vart grunnlagd på 1800-talet.
Diriyah
Diriyah (arabisk الدرعية), tidlegare skrive Dereyeh og Dariyya, er ein by i Saudi-Arabia like nordvest for hovudstaden Riyadh. Diriyah var opphavleg heimen til den saudiarabiske kongefamilien, og tente som hovudstad i det første saudiarabiske kongedømet frå 1744 til 1818. I dag er byen sete for Diriyah guvernement, som mellom anna omfattar landsbyane Uyayna, Jubayla og Al-Ammariyyah.
Bydelen Turaif i Diriyah vart ein verdsarvstad i 2010.
Stad
Den moderne byen er bygd lågare nede, ved foten av åsen der Turaif ligg. Nord for byen, inne i dalen, ligg fleire hagar, palmelundar og små gardar og eigedomar. Dammen Al-Ilb ligg lenger nord.
Historie
Historia til sjølve Diriyah går attende til 1400-talet. I følgje historikarar frå Nejd, vart byen grunnlagd i 1446-7 av Mani Al-Mraydi (مانع المريدي), ein av ættfedrane til den saudiarabiske kongefamilien. Mani og klanen hans kom frå området Al-Qatif aust i Arabia, og vart invitert hit av Ibn Dir' (ابن درع), som då herska over ei gruppe busetjingar som i dag utgjer Riyadh. Ibn Dir' skal ha vore ein slektning av Mani' Al-Mraydi.
I starten slo Mani' og klanen hans seg ned i Ghusaybah (الغصيبة) og Al-Mulaybeed (المليبيد). Heile busetjinga vart kalla Al-Dir'iyah. Seinare vart Turaif (طُريف) busett. Mange familiar frå andre byar eller beduinstammer i den nærliggande ørkenen, slo seg etter kvart ned i området og på 1700-talet var Diriyah ein kjend by i Nejd.
Dei opphavlege innbyggjarane i Diriyah drog der frå i 1818 og dei fleste flytta til Riyadh. Diriyah stod tom i nesten 200 år, før området vart busett på ny seint på 1900-talet, dei fleste tidlegare nomadar (beduinar), og ein ny by vart grunnlagd av den saudiarabiske staten seint i 1970-åra. Denne nye Diriyah voks og er i dag ein liten, men moderne by og sete i sitt eige guvernement.
Den tunisiske revolusjonen
Den tunisiske revolusjonen, også kjend som Sjasminrevolusjonen, var ein folkeleg oppstand mot styret til president Zine El Abidine Ben Ali som byrja i desember 2010. Opprøret blei utløyst av sjølvpåtenninga til fruktseljaren Mohamed Bouazizi den 17. desember. Demonstrasjonar og sivil ulydnad i ei rekkje byar førte til at presidenten gjekk av og forlét landet den 14. januar 2011. Oppreisten førte vidare til at regjeringspartiet Rassemblement Constitutionel Démocratique (RCD) og overvakingspolitiet i landet blei oppløyste.