cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Xenon
Kjemi
Sjølv om Xenon er ureaktiv, kan ein likevel danne Xenonsambindingar med Fluor og Oksygen, slik som XeF2, XeF4, XeF6, XeO3 og XeOF4. Alle er kraftige oksydasjonsmiddel, og er kommersiellt tilgjengelege.
Oberhelfenschwil
Kommunen ligg mellom dalane Thur og Necker. Han består av landsbyen Oberhelfenschwil og grendene Wigetshof, Oberwil, Metzwil, Wasserfluh, Rennen, Winzlisau, Utenwil, Schwanden og Füberg.
1266 Tone
1266 Tone er ein asteroide i det ytre av hovudbeltet. Han blei oppdaga den 23. januar 1927 av Okuro Oikawa ifrå Tokyo.
Stuora Ábojávri
Stuora Ábojávri er ein innsjø som ligg i Kvænangen kommune i Troms og Finnmark.
Ponni
Ponni er ei nemning brukt om ein liten hest, i dag definert med mankehøgd til og med 148 cm, men også meir generelt om små hestetypar. Ponniar blir ofte brukt som pakkhestar eller til å ri på. Det finst eigne ponnikonkurransar der ryttarane må vera 16 år eller yngre.
Natteramnar og seglarfuglar
Den biologiske orden natteramnar og seglarfuglar (Caprimulgiformes) samlar froskemunnar, natteramnar og andre relaterte fugleartar. Utbreiingsområdet deira dekkjer det meste av verda, men dei finst ikkje i arktisk klima og på øyane på New Zealand.
Nattfuglar som natteramnar og potuar skjuler seg om dagen med hjelp av komplisert kamuflasjeteknikk, fjørdrakta etterliknar tørre blad og bork på tre, eit fenomen som òg kallast krypsis.
Ein antar at medlemmer i Caprimulgiformes har fjernt slektskap med ugler, Strigiformes.
Taksonomi
Caprimulgiformes samla tidlegare fem familiar, og framtidig åtte familiar, talet på artar i parentes:
Taksonomien av ordenen Apodiformes for seglarar og kolibriar, samt ordenen Caprimulgiformes for froskemunnar, natteramnar og andre relaterte fugleartar, blir for tida endra av taksonomiske autoritetar. Revisjonen av The Clements Checklist of Birds of the World, (eBird/Clements Checklist v2016), frå august 2016 har allereie iverksett ei endring slik at seglarar og kolibriar går inn i Caprimulgiformes. Apodiformes går ut som takson i denne klassifiseringa, og Caprimulgiformes blir den største ordenen nest etter sporvefuglar med 588 artar.
Gabbro
Gabbro er ein magmatisk bergart, ein djupbergart, også kalla intrusiv storkingsbergart, danna av høgt trykk og høg temperatur. Steinen er sett saman av jarn, plagioklas, mørk pyroksen, amfibol og olivin. Gabbro er ein basisk bergart.
Gabbro vert og kalla «svart granitt» somme tider, men dette er eit geologisk ukorrekt namn. Den mørke fargen kjem av eit stort innhald av jarn saman med det mørke pyroksenet. Gabbro er kvit og svartspetta, og ofte med noko brunt eller grønt. Steinen er massiv og ganske grovt korna. Nokre gongar har gabbro ei lagdeling, gjerne med koronastruktur.
Shohei Takahashi
Shohei Takahashi er ein japansk fotballspelar.
Gabbro
Gabbro er vanleg mange stadar i Noreg, men finst sjeldan i store førekomstar. Fleire stader har det vore, eller er, verksemd med steinbrot.
Shohei Takahashi
Han spela for klubbane Tokyo Verdy, Omiya Ardija og Vissel Kobe.
Gabbro
Anorthositt
er ein variant av gabbro. Det er ein plagioklas bergart, danna frå ein gabbrosmelte, i ein eigenarta danningsprossess. Ved Egersund har det vore steinbrot på denne bergarten. Steinen kan nokre gongar ha labradorisering, som er ei lysbryting i bergarten. Denne lysbrytinga oppstår i lommer av to typar plagioklas. Desse samansmelta lamellane er små og først synlege i elektronmikroskop.
Peridotitt
Peridotitt er ein variant av gabbro som er svært rik på olivin og pyroksen.
Erna Solberg
Erna Solberg er ein norsk politikar for Høgre. Ho var statsminister i Noreg 2013–2021. Solberg har vore partileiar i Høgre sidan 2004 og vart vald inn på Stortinget frå Hordaland sidan 1989. I 2005 vart ho òg parlamentarisk leiar. Solberg var leiar i Høgrekvinner sitt Landsforbund 1993–1994, kvinnepolitisk leiar i Høgre 1994–1998, kommunal- og regionalminister 2001–2005 og første nestleiar i Høgre 2002–2004.
Som kommunal- og regionalminister arbeidde ho særleg for eit styrkt velferdstilbod innanfor ei ramme av færre og sterkare kommunar, i tillegg til regionalt samarbeid på tvers av fylkeskommunane. Ho reformerte òg den norske asyl-, flyktning- og innvandringspolitikken, og etablerte ein fungerande praksis for rask behandling av asylsøknader utan grunnlag. Sidan ho tiltredde som partileiar i 2004, har Solberg særleg vektlagt den sosiale delen av – og det verdimessige grunnlaget for – Høgre sin politikk. Partiet har òg teke ei meir utprega pragmatisk retning.
Etter stortingsvalet i 2009 steig oppslutninga rundt Høgre som parti og Solberg som statsministerkandidat mykje på meiningsmålingane. Kommunestyre- og fylkestingsvalet i 2011 vart Høgre sitt beste sidan 1979. Framom stortingsvalet i 2013 var det eit uttalt mål for Høgre å danne ei koalisjonsregjering mellom Høgre, Framstegspartiet, Kristeleg Folkeparti og Venstre med Solberg som statsminister. Resultatet vart ei regjering med Frp og Høgre som hadde ein avtale med Venstre og Krf i Stortinget. Etter Stortingsvalet 2017 hadde Solberg framleis det parlamentariske grunnlaget for regjeringa si, og Venstre vart del av regjeringa i byrjinga av 2017. Hausten 2018 vedtok Kristeleg Folkeparti å forhandle om å gå inn i regjeringa dei med.
Bakgrunn
Erna Solberg vart fødd i Arna, som den gong var ein del av Haus kommune, i 1961 som dotter av konsulent Asbjørn Solberg (1925–1989) og kontorfullmektig Inger Wenche Torgersen (1926–). Faren var tilsett i Bergen Sporvei, og Erna Solberg voks opp som den mellomste av tre søstrer. Ho var først elev ved Nygård skule. Med dysleksi var ikkje skulegangen utan vanskar, men ho fekk først påvist diagnosen som 16-åring, og naut godt av sterke muntlege evner. På fritida var ho skulemusikant og aktiv speidar i KFUK, og tok pianotimar.
Solberg har studiekompetanse frå Langhaugen vidaregåande skule frå 1979. Ho er utdanna cand. mag. med mellomfag i sosiologi, mellomfag i samanliknande politikk, kurs i statistikk, mellomfag i sosialøkonomi og hovudfagskurs i statsvitskap frå Universitetet i Bergen frå 1986. Ho har òg deleksamen frå hovudfag i sosialøkonomi frå same universitet frå 1988.
Erna Solberg har vore gift med siviløkonom Sindre Finnes (1964–) sidan 1996, som tidlegare har vore både tilsett og tillitsvald i Høgre, og saman har dei to born. For sitt bidrag i heimen vart Finnes kåra til «Årets mann» av Høgres Kvinneforum i 2002. Familien har vore busett både i Rådal i Bergen og i Oslo.
Tidleg politisk arbeid
Allereie som gymnasiast tok ho på seg verv som medlem av arbeidsutvalet i Bergens Unge Høgre 1978–1979, leiar for Operasjon Dagsverk i 1979, medlem av sentralstyret i Norges Gymnasiastsamband 1979–1980 og elevrepresentant i Rådet for vidaregåande opplæring 1979–1980. Solberg var seinare lønna sekretær i Operasjon Dagsverk 1983–1985.
I studietida hadde Solberg ei rekkje tillitsverv som varamedlem av Bergen bystyre 1980–1983, medlem av Bergen skulestyre 1980–1983, formann i Bergen Unge Høgre 1980–1982, nestformann i Hordaland Unge Høgre 1980–1981, formann i Bergen Konservative Studenterforening 1985–1986, formann 1985–1987 og nestformann 1987–1989 i Sandviken Høgre, medlem av arbeidsutvalet i Bergen Høgre 1986–1988 og valkampleiar i Bergen Høgre framom bystyrevalet i 1987. Etter valet tok ho sete som medlem av bystyret og varamedlem av formannskapet fram til 1989, da ho vart friteken frå verva.
Ofoten prosti
Ofoten prosti er eit tenestedistrikt i Sør-Hålogaland bispedømme i Den norske kyrkja. Prosten har sete i Narvik. Prostiet er inndelt i prestegjeld og sokn. Soknet er grunneininga i Den norske kyrkja. Dei som arbeider i kyrkja er anten tilsette av soknet gjennom kyrkjeleg fellesråd, eller dei er tilsette i prostiet. Dei fleste prestane er tilsette i prostiet, og har tenesta si knytt til eitt eller fleire sokn.
Fetsund
Fetsund er ein tettstad i Fet i Lillestrøm kommune i Viken. Fet var fram til 1. januar 2020 kommunesenter i tidligare Fet kommune i Akershus fylke. Tettstaden har og ligg ved Glomma, like nordom staden der ho renn ut i Øyeren. Fetsund ligg kring ti kilometers køyring frå Lillestrøm og omtrent like langt frå Sørumsand.
Julesongar
Julesongar er songar av varierande innhald og form som har til felles at dei særleg blir framførte eller spela i tida rundt jul. Dei har ofte eit innhald som minner om jula, til dømes ved å visa til Jesusbarnet, juleevangeliet, julefeiring eller vinter, men kan også vera knytte til høgtida gjennom tradisjon, utan å ha noko eigentleg juleinnhald. Mange julesongar er gammalt folkeeige som er kjende og blir sungne av store delar av samfunnet. Dei kan dimed kallast både ekte og levande folkemusikk.
Gjennom historia har julesongar blitt sungne og utvikla både innan og utanfor den kristne kyrkja. Fleire julesongar har røter tilbake til mellomalderen, medan andre er blitt skrivne seinare. Ei særleg rik tid var 1800-talet, då mange av dei moderne juletradisjonane blei forma, og ei rekkje julesongar blei skrivne eller omsette frå andre språk.
På same måte som julemat og julepynt følgjer julesongar ulike tradisjonar innan ulike land og språksamfunn, men mange av dei er kjende i heile verda på mange ulike språk. Vanlege måtar å framføra julesongane på er i julespel og -opptog, ved gudstenester, konsertar og tilstellingar knytte til jul, og medan ein går rundt eit juletre.
Ordsoge
På norsk omfattar omgrepet «julesong» både julesalmar, folkesongar og visse nyskrivne songar sungne til jul. Andre språk kan ha meir innvikla ord for julesong.
Engelsk carol, spansk villancico og portugisisk vilancete viser i dag helst til julesongar, men var opphavleg namnet på ein type folkesong som blei framført ved alle slags festdagar. Songen bygde på mellomaldersk dansemusikk, og bestod av ulike vers og eit refreng. Medan denne musikkforma etterkvart for det meste døydde ut, levde nemninga vidare i julesongane. Det engelske omgrepet «carol» kan i dag også avgrensast til å berre omfatta julesongar i tradisjonell stil.
På fransk blir chants de Noël, 'julesong' som regel forkorta til berre noël, 'jul'. Noel eller Nowell har også vore i bruk som namn på, og tekst i, julesongar på engelsk.
Historie
Mytologisk kan song knytast til den kristne jula gjennom songen som ifølgje juleevangeliet blei framført av englane i samband med fødselen til Jesusbarnet. Gloria, etter Lukas-evangeliet, vart teken inn i julemessa alt i oldkyrkja.
Mellomalderopphav
Den kristne julesongtradisjonen går tilbake til kyrkjelege julespel og feiringar av juletida, som tok til i mellomalderen. Julesongane og -salmane feira den underbare fødselen av ein frelsar slik han blei skildra i juleevangeliet. Ein finn slike julesongar i både austleg og vestleg kyrkjetradisjon; nokre av dei har trekk av å vera utvikla frå tidlegare heidenske songar.
Tidlege julesongar var truleg einstemmige, men dei tidlegaste nedskrivne songane har fleire stemmer og var truleg skrivne for kyrkjekor. Songane frå mellomalderen kan ha tekst på latin, i nokre høve blanda med eit lokalt språk, før ein gradvis tok til å skriva på morsmålet. Dei tidlege julesongane følgjer mellomalderske skalaer, noko som gjev dei eit særeige preg.
Blant dei eldste kjende julesongane er tyske «Gelobet seystu Jesu Christ» frå rundt 1380, som er blitt tolka av Luther og Bach. Norske julesongar som stammar frå 1300-talet og framleis blir sungne er mellom anna «Eit barn er født i Betlehem» og «Eg synger julekvad».
I lag med den kristne songtradisjonen har ein også framført muntre songar utan kristeleg innhald, som songleikar, til dømes «Reven rasker over isen» og «Så går vi rundt om en enebærbusk», eller vitjesongar, som «Here we come awassailing» og «We wish you a Merry Christmas». Fleire av desse songane er kjende frå mellomalderen. «Boar's Head Carol», som blei gjeven ut i eit verk frå 1521 og dermed er ein av dei eldste nedskrivne engelske julesongane, skildrar serveringa av eit villsvinhovud.
Ulike land utvikla sine julesongtradisjonar. I Frankrike tilpassa ein liturgisk messing, sekulære songar eller dansemelodiar til folkelege julesongar, som «Entre le bœuf et l'âne gris» og «Noël nouvelet». Slike songar kunne så takast inn att i kyrkjegudstenester. I England blei julesongar forfina til framføring i adelege sirklar, ved hoffet og til trena kyrkjekor, som «This day Christ was born» av William Byrd eller «Alleluia, I heard a voice» av Thomas Weelkes.
Avskaffing
Reformasjonen førte med seg mange nye julesongar i tråd med ny protestantisk teologi, til dømes av Martin Luther. Seinare blei likevel feiring av jul med song og dans, drikking og umoral uglesett av puritanske retningar. «Bort, Verdens Jule-Glæde» byrjar ein av julesalmane til H.A. Brorson. Som ein av dei store diktarane i pietismen kom han til å stå for ei fornying av julesongane, med meir inderlege tekstar, som «Mitt hjerte alltid vanker» og «Her kjem me, dine arme små».
Etter at puritanarar for ei tid fekk makta i England, forsvann julesongar frå dei høgare laga der. Seinare medførte også den franske revolusjonen motstand mot dei kristne julesongane. Men sjølv om dei tradisjonelle julesongane gjekk ut av bruk i høgareståande samfunnslag, blei dei som mange andre juleskikkar haldne i hevd på landsbygda og blant «lågare klassar».
Gjenoppliving og nyskaping
På 1800-talet voks interessa for julesongar i heile det borgarlege Europa i lag med ei ny forståing av jul som ei familie- og gåvehøgtid. Songane blei særleg tekne i bruk i lag med den opphavleg tyske skikken med å gå syngande rundt eit juletre, men blei også tekne i bruk til juletilstellingar, ved skular og liknande, og framføringar ved mellom anna julekonsertar og som gatemusikk, ofte til veldedige føremål. Julegudstenester med sterkt innslag av julesalmar blei populære.
Ved hjelp av massemedia, frå trykte notar og tekstar til speling i radio og på fjernsyn, kunne songar spreiast raskt over store delar av verda. Folkesongar knytte til jul blei samla inn eller omsette og utgjevne. Den opphavleg tyske folkesongen «Fager er jordi» og den noko seinare «Å kom nå med lovsang» («Adeste fideles») er nokre slike mykje omsette songar.
Med den nye interessa for jul blei det også skrive mange nye julesongar, som «Glade jul», «Det kimer nå til julefest» og «Du grøne, glitrande tre». Nokre nylaga songar brukte eldre materiale, som eldre melodiar og i nokre høve tekstar frå andre songar; gjerne frå andre språk. Eldre folkesongar utan eigentleg juleinnhald kunne også tilpassast julefeiringa, som tyske «O Tannenbaum» ('Å edelegran'), eller den ukrainske nyttårssongen «Sjtsjedryk», som blei til engelske «Carol of the Bells». Tidleg på 1900-talet laga engelske komponistar julesongar i «mellomaldersk» stil, som «Ding Dong Merrily on High» av George Ratcliffe Woodward og «Masters in this Hall» av William Morris.
Mange av dei nyskrivne songane var salmar som, lik dei gamle kristne songane, la vekt på hendingane omtala i Juleevangeliet, men frå 1800-talet byrja ein òg å laga songar utan religiøst innhald. Denne trenden nådde Noreg utpå 1900-talet, då songar som «På låven sitter nissen» vart til. Av dei hundretals songane skrivne for å seljast til jul er dei fleste blitt gløymde, ulikt folkesongane som har levd i mange hundreår. Nokre moderne slagerar, som «Bjelleklang», «Feliz Navidad» og «White Christmas», er derimot blitt del av nye juletradisjonar.
Utbreiinga av kristen og vestleg kultur til andre delar av verda har ført til utvikling av fleire nye julesongtradisjonar. Omsette og nyskrivne julesongar kan tilpassast lokale stilar, som sørafrikansk korsong, karibisk calypso og liknande. Aguinaldo og nærskylde parang er karibiske tradisjonar der vandrande grupper framfører gamle spanske og nyskrivne julesongar i synkopert rytme med lokale instrument til.
Skikk og bruk
Ein syng elles særleg julesongar når ein går rundt juletreet julaftan og på juletrefestar eller ved kyrkjebesøk i samband med jula. Ofte blir dei brukte som allsong, men julesongane kan også framførast for tilhøyrarar. Gruppene som syng kan vera danna særskilt for dette føremålet, eller dei kan vera vanlege kor eller andre musikarar som opptrer med juleprogram. Frelsesarmeen er kjende for å opptre med julesongar til jul.
Musikarar kan også opptre med julekonsertar eller spela inn singlar eller plater med julesongar. I tillegg vert songane vert mykje spela på radio, fjernsyn og på handelsstader som torg og kjøpesenter i heile juletida. Julesongane kan brukast til å skapa julestemning, framkalla kjensler av glede og inderlegheit, eller for å få tilhøyrarane til å gjera store juleinnkjøp eller å gje pengar til gode føremål som songarane samlar inn for.
Nyare ritual knytt til julesongar er den anglikanske gudstenesteforma Nine Lessons and Carols, som oppstod seint på 1800-talet og er blitt kringkasta på BBC radio sidan 1928. Carols by Candlelight er ei opphavleg australsk samling der ein syng julesongar med levande lys. Samlingane tok til i Melbourne i 1938 og har sidan spreidd seg til andre byar, og blir vist på australsk fjernsyn. I Noreg har NRK sendt julekonsertar med Sølvguttene sidan 1965.
Klassisk musikk
Komponistar har brukt julesongar til å laga julemusikk sidan barokken. Dei har arrangert eldre songar etter sin musikkstil, laga nye verk basert på dei, og tidvis skrive nye songar.
Renessansekomponistar som Thomas Weelkes og Orlando Gibbons skreiv songar basert på bibeltekstar, men truleg til sekulære høve.
Orgelsongar som byggjer på julesongar har vore vanlege å spela til jul. Slike songar blei komponerte frå 1600-talet, men også på 1800-talet laga Felix Alexandre Guilmant og César Franck nye noël-komposisjonar.
Fleire verk som byggjer på julesongar blei skrivne på 1900-talet: Ralph Vaughan Williams sin Fantasia on Christmas Carols (1912), Victor Hely-Hutchinson sin Carol Symphony (1927) og Benjamin Britten sitt korverk A Ceremony of Carols (1942), basert på gamle engelske julesongar.
Populærmusikk
Mange nyare artistar har spelt inn juleplater med gamle og nye songar. I nokre minneverdige innspelingar kan dei med dette gjera ein julesong til «sin», som Jussi Björling med «O helga natt». Nyare songar kan til dømes gjerast kjende gjennom julesinglar, julekalenderseriar på fjernsyn eller som del av ein julefilm. Sidan julesongar er kjende og ofte alvorsfylte, eigner dei seg også godt til humoristisk parodiering.
Litteratur
A Christmas Carol (norsk Et julekvad) av Charles Dickens er ei klassisk engelsk juleforteljing som har «ein julesong» som tittel.
Fotografi
Fotografi er ei biletegjengjeving av røynda på ei flate som er laga ved hjelp av optikk (i motsetnad til til dømes måleri eller teikning). Gjengjevinga kan vera monokromatisk (einsfarga, gjerne svart-kvitt eller sepia) eller fleirfarga.
Fotografering skjer ved at ein eksponerer ei lysfølsam overflate, for eksempel ein film eller ei lysfølsam brikke, gjennom eit sett med linser (fotoapparat). Sidan rundt 2000 har det også blitt vanleg med digitalfotografi, der ein tek bilete ved hjelp av ein elektronisk sensor.
Reinli stavkyrkje
Reinli stavkyrkje er ei stavkyrkje i Sør-Aurdal kommune i Innlandet. Kyrkja vert datert til etter 1326.
Stein i St. Gallen
Stein er ein kommune i valkrinsen Toggenburg i kantonen St. Gallen i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 838 meter over havet.
Klasse
Ein klasse er ei gruppa av individ eller ting som har visse eigenskapar felles som skil dei frå andre grupper.
Omgrepet vert brukt i mange ulike samanhengar:
Ohioelva
Ohioelva er den største sideelva til Mississippielva ut frå volum. Ho er om lag 1579 km lang og ligg i det austlege USA.
Elva har vore viktig igjennom historia for indianarane og dei mange busetnadane som dukka opp langs elva. Dei siste 500 åra før europearane dukka opp, bygde Mississippikulturen opp fleire høvdingdøme og store jordvollar langs elva, som Angel Mounds nær Evansville i Indiana. I tusenvis av år har indianarane nytta elva for framkomst. Om lag år 1200 vart det ein langvarig krig i Kentucky mellom irokesarane, som invaderte området frå dagens New York, og osagefolk og andre stammer i Ohiodalen. Gjennom hundreåra har osage-, omaha-, ponca- og kawfolk flytta vest for Mississippielva, og slo seg på midten av 1600-talet ned i Missouri, Arkansas og Oklahoma og nærliggande statar.
Etter at europearane slo seg ned her tente elva stundom som grense mellom dagens Kentucky og Indianarterritoria. Ho var den viktigaste transportåra då nybyggjarane flytta vestover. Ohio renn gjennom eller langs grensa til seks amerikanske statar og nedslagsfeltet hennar omfattar fjorten statar. Gjennom den største sideelva hennar, Tennessee-elva, omfattar nedslagsfeltet mange av Sørstatane.
På 1800-talet var elva den sørlege grensa for Northwest Territory, og var dermed ei grense for dei frie områda og slaveområda. Ho vert stundom kalla «Mason-Dixon linja». Ho vert rekna som den naturlege vestlege forlenginga av den opphavlege Mason-Dixon-linja, som delte Pennsylvania og Delaware frå Maryland og Vest-Virginia (då ein del av Virginia). Det var dermed ei uoffisiell (og stundom omstridd) grense mellom Nordstatane og Sørstatane.
Ohioelva er ei klimatisk overgangssone, sidan vatnet renn langs dei ytre områda av fuktig subtropisk klima og fuktig kontinentalklima. Plante- og dyreliv frå begge klimasoner finst her. I Notes on the State of Virginia som kom i 1781-82 skriv Thomas Jefferson: «Ohio er den vakraste elva på jorda. Straumen er lett, vatnet klårt og leia er glatt og ubroten av berg og stryk.»
Geografi og hydrografi
Elva oppstår der elvane Allegheny og Monongahela renn saman. Point State Park i Pittsburgh i Pennsylvania markerer samløpet. Frå Pittsburgh renn ho nordvestover gjennom fylka Allegheny og Beaver, før ho brått snur sør-sørvestover ved grensa mellom Vest-Virginia, Ohio og Pennsylvania(nær East Liverpool i Ohio, Chester i Vest-Virginia og Midland i Pennsylvania). Frå der dannar ho grensa mellom Vest-Virginia og Ohio, oppfor Wheeling i Vest-Virginia.
Elva renn så hovudsakleg sørvestover og så vest-nordvestover fram til Cincinnati, før ho snur vest-sørvestover det meste av lengda si. Ho følgjer grensene til Vest-Virginia, Ohio, Kentucky, Indiana og Illinois, fram til ho munnar ut i Mississippi nær byen Cairo i Illinois.
Dei største sideelvane hennar, frå munningen og nedover, er:
Nedslagsfelt
Nedslagsfeltet til Ohioelva dekkjer, inkludert dei austlege område av Mississippielva sitt. Statar som vert drenerte av Ohioelva er:
Geologi
Frå eit geologisk standpunkt er Ohioelva ung. Elva oppstod stykkevis for mellom 2,5 og 3 millionar år sidan. Istider oppstod på denne tida og demma opp delar av elvane som rann nordover. Teayselva var den største av desse elvane. Den moderne Ohioealva renn i delar av den gamle leia til Teays. Dei gamle elvane vart omforma eller dekte av isbrear og innsjøar.
Øvre Ohioelva
Den øvre Ohioelva vart danna då ein av bresjøane rann over og inn i sideelv som rann sørover til Teayselva. Før dette skjedde enda Steubenvilleelva (som ikkje lenger finst) nordover og enda mellom New Martinsville og Paden City i Vest-Virginia. På same måte rann Mariettaelva (som ikkje finst lenger) sørover og enda opp mellom dei same byane. Innsjøen grov seg gjennom åsane mellom desse to elvane og dei vart ei og same elv.
Flaumvatnet forstørra den vesle Mariettadalen til same storleik som ei typisk stor elv. Den nye store elva drenerte så bresjøane og smeltevatnet på slutten av fleire istider. Dalen voks med kvar istid som oppstod.
Mange mindre elvar vart endra eller forsvann etter at den øvre Ohioelva vart danna. Dalane til nokre av dei tørrlagde elvane er framleis synlege på satellittbilete og flyfoto av åsane i Ohio og Vest-Virginia mellom Marietta i Ohio og Huntington i Vest-Virginia.
Historie
I 1669 førte René-Robert Cavelier de La Salle ein ekspedisjon av franske handelsmenn som vart dei første europearane som såg elva. Han reiste frå Canada og nådde kjelda til Ohio, og reiste så langt som til Ohiofalla før han vendte attende. Han kom tilbake seinare får utforske elva att under fleire ekspedisjonar. Ein italiensk kartograf som følgde han skapte det første kartet over Ohioelva. Frankrike gjorde krav på elva fram til områda deira i Nord-Amerika vart avstått til Storbritannia i 1763 etter sjuårskrigen (i dette området òg kalla den franske og indianske krigen).
19. mai 1749 gav kong Georg II av Storbritannia Ohio Company eit landområde rundt forgreininga i Ohioelva. Britane utforska området og dreiv handel med indianarane her, noko som førte til konflikt med franske styrkar som gjorde krav på regionen og hadde bygd fort langs Alleghenyelva. Dette var den direkte medverkande årsaka til den franske og indianske krigen i Nord-Amerika. Denne krigen var del av ein større global krig, sjuårskrigen, mellom anna utkjempa mellom Frankrike og England. Etter fleire nederlag i starten, fekk britane til slutt herredøme over Ohiodalen.
Fort Stanwix-traktaten i 1768 opna Kentucky for nybyggjarar og Ohioelva vart då den sørlege grensa for det amerikanske indianarområdet. I 1774 medførte Quebec-forordninga til at landområda aust for Mississippielva og nord for Ohioelva gjekk til Quebec. Dette stilla dei fransktalande i området, men gjorde Dei tretten koloniane arge. Dei førte denne hendinga opp som ein av dei utålelege forordningane som førte til den amerikanske revolusjonen.
Louisville i Kentucky vart grunnlagd ved den einaste store naturlege hindringa for elvefart på elva, Ohiofalla. Falla er ei rekkje stryk der elva fell 26 meter over ei lengd på 3 km. I dette området renn elva over hard, fossilrik kalkstein. Den første slusa vart bygd her i 1825 for å kome rundt stryka.
Sidan Ohioelva renn vestover, vart ho ein naturlege transportveg for pionerar som reiste vestover frå Pennsylvania. Etter å ha nådd munningen av Ohio, kunne nybyggjarar reiste nordover på Mississippielva til St. Louis i Missouri. Der kunne dei halde fram oppover Missourielva, somme opp Mississippi og somme lenger vestover over land. Piratar, som Samuel Mason, slo seg ned ved Cave-In-Rock i Illinois, og gjekk til åtak på reisande som passerte byen på elva. Dei tok livet av dei reisande, stal varene deira og bora båtane deira i senk.
Handelsskip og båtar reiste sørover på Mississippielva til New Orleans og stundom lenger ut i Mexicogolfen til andre hamnebyar i Amerika og Europa. Ohioelva vart mykje nytta til frakt denne vegen fordi turen aust over Appalachane var lang og strevsam. Behovet nybyggjarane hadde for tilkomst til hamna i New Orleans førte til Louisiana-kjøpet i 1803.
Som den sørlege grensa til statane Ohio, Indiana og Illinois, vart Ohioelva grensa for dei frie områda og statane som dreiv slaveri i åra før den amerikanske borgarkrigen. Uttrykket «seld ned elva» var eit klageuttrykk som slavane nord i Sørstatane, særleg Kentucky, nytta då dei hadde vorte skilde frå familiane sine og selde i Louisville og andre stader i Kentucky, før dei vart frakta ned Ohioelva og Mississippielva til New Orleans. Der vart dei selde til eigarar av bomulls- og sukkerplantasjar i sør. Før og under den amerikanske borgarkrigen, vart Ohioelva kalla «Jordanelva» av slavane. Å krysse elva tydde fridom i nord via Underground Railroad. Slike flukter vart fortalte om i romanar som Harriet Beecher Stowe sin Hytta hans farbror Tom.
Åkrane
Åkrane er ein tettstad i Fet i Lillestrøm kommune i Viken. Staden har og ligg fire km frå Fetsund og fem km frå Lillestrøm sentrum.
Historie
Staden låg i Fet kommune i Akershus fylke fram til 2020.
Ohioelva
Historie
I dag vert Ohioelva rekna som grensa mellom Midtvesten og Sørstatane.
Løyvet til Virginia gjorde at dei eigde landområda heilt til den andre sida av Ohioelva, altså var heile elva ein del av landområdet til Virginia. Der elva i dag dannar grensa mellom statane ligg heile elva framleis inn under statane i aust og sør, som til dømes Vest-Virginia og Kentucky. Wheeling Island, den største busette øya i Ohioelva, høyrer derfor til Vest-Virginia, sjølv om ho ligg nærare Ohio enn breidda til Vest-Virginia.
Elvedjupne
Ohioelva er ei naturleg grunn elv som har vorte gjort djupare ved hjelp av ei rekkje demningar. Dammane hevar vassnivået og har i hovudsak gjort om elva til ei rekkje reservoar, som gjer skipsfarten på elva enklare. Nær starten av elva, ved samløpet mellom Allegheny og Monongahela, er ho framleis forholdsvis grunn og er ikkje djupare enn 9 meter før etter Cincinnati. Frå utgangspunktet til Cincinnati er middeldjupna om lag 8 meter. Forbi Cincinnati er elva langt djupare og er 51 m djup like vest for Louisville i Kentucky. Frå Louisville vert elva gradvis grunnare fram til samløpet med Mississippi ved Cairo i Illinois, der ho er om lag 6 meter djup. Den naturlege djupa til elva varierer mellom 1 m og 12 m.
Byområde langs elva
Byar langs Ohioelva:
Vekslingskurs
Vekslingskursen mellom to valutaer seier kor mykje av den eine valutaen ein kan få for den andre. Ein gjev vekslingskursen ved å seia kor mykje av målvalutaen ein kan få for grunnvalutaen, til dømes ved at vekslingskursen mellom euro og amerikanske dollar er 1,2 dollar per euro.
Valutamarknaden er den største marknaden i verda. Ein har rekna ut at det dagleg blir omsett rundt 2 billionar amerikanske dollar på denne marknaden.
Storvatnet i Tranøy
Storvatnet er eit vatn som ligg i Senja kommune i Troms og Finnmark.
Asymmetrisk kryptering
Asymmetrisk kryptering, òg kjend som offentleg nøkkelkryptering, er ei form for kryptering der ein brukar har eit par med kryptografiske nøklar - ein offentleg nøkkel og ein privat nøkkel. Den private nøkkelen blir halden hemmeleg, mens den offentlege nøkkelen kan gjevast ut til kven som helst. Nøklane er matematisk relaterte, men den private nøkkelen kan ikkje avleiast frå den offentlege nøkkelen på ein praktisk måte. Ei melding kryptert med den offentlege nøkkelen kan berre dekrypterast med den tilsvarande private nøkkelen.
Til samanlikning nyttar symmetrisk kryptering ein einskild privat nøkkel til både kryptering og dekryptering.
Dei to hovudgreinene av asymmetrisk kryptering er:
Sjå og
.
Go Nishida
Go Nishida er ein japansk fotballspelar.
Han har spela for klubbane Yokohama FC, Avispa Fukuoka og Ehime FC (2019).
Band-in-a-Box
Band-in-a-Box er eit dataprogram som kan brukast for å dynamisk laga solostykke og musikk for band i forskjellige stilar og med forskjellige akkordprogresjonar. Programmet er laga av PG Music Inc.
Oleh Blokhin
Oleh Volodymyrovytsj Blokhin er ein ukrainsk fotballtrenar og tidlegare fotballspelar (klassisk forward).
Han skåra 211 mål på 432 kampar for Dinamo Kiev, og på Sovjetunionen sitt landslag skåra han 42 mål på 112 kampar.
AZ Alkmaar
AZ, forkorting for Alkmaar Zaanstreek, er ein fotballklubb i Alkmaar i provinsen Noord-Holland i Nederland. Klubben vart skipa i 1967 ved samanslåinga av klubben Alkmaar 54 med FC Zaanstreek, ein klubb frå nabobyen Zaanstreek. Den nyskipa klubben fekk namnet AZ 67, noko som vart endra til AZ i 1986. AZ har sidan 1998 spela fast i den nederlandsk toppdivisjonen, Eresdivisie.
Klubben vann den nederlandske seriemeisterskapen både i 1981 og 2009, og har to gongar kome på andrerplassen; 1980 og 2006. I stordomstida kring 1980 vann AZ 67 den nederlandske cupen og KNVB-pokalen tre gongar, høvesvis 1978, 1981 og 1982. AZ sikra i 2013 seg den fjerde KNVB-pokalen etter siger 2-1 over PSV Eindhoven på De Kuip i Rotterdam. I 1981 spela AZ 67 seg fram til finalen i UEFA-cupen. Etter tap 0-3 på bortebane for Ipswich, var det ikkje nok å vinne 4-2 heime i returmøtet, og spelarane på det nederlandske laget møtte nøye seg med sølvmedaljar.
Storvatnet i Harstad
Storvatnet er ein innsjø som ligg på Hinnøya i Harstad kommune i Troms og Finnmark.
AZ Alkmaar
Klubben har sidan 2006 spela heimekampane på AFAS Stadion, med plass til vel 17 000 tilskodarar. Raudt og kvitt er klubbfargane til AZ.
Stuora Gámasjávri
Stuora Gámasjávri er eit vatn som ligg på grensa mellom Noreg og Sverige. Den norske delen ligg i Bardu kommune i Troms og Finnmark. Innsjøen har eit samla areal på 4,11 km², der 2,85 km² av dette ligg i Noreg.
Lundermoen
Lundermoen er ein tettstad i Sørum i Lillestrøm kommune i Viken. Staden har og ligg mellom Frogner og Lørenfallet.
Charlie Burchill
Charles Burchill er ein skotsk musikar og komponist, mest kjend som gitarist i Simple Minds, som han var med å skipe i slutten av 1970-åra.
I tillegg til gitar, har Burchill spelt fiolin og saksofon på dei tre første studioalbuma til bandet, og tok over det meste av klaverinstrumentspelinga etter 1989 då Mick MacNeil slutta i bandet. Burchill er i lag med frontmannen Jim Kerr dei einaste originale medlemmane att i Simple Minds, som framleis er aktive.
Cesium
Cesium er eit grunnstoff med atomnummer 55 og kjemisk symbol Cs. Dette alkalimetallet har fleire radioaktive isotopar.
Spesielle kjenneteikn
Cesium er svært mjukt ved romtemperatur, og smeltar om ein held det i handa. Smeltepunktet er om lag 28 °C.
Historie
Cesium vart oppdaga i mineralvatn frå Durkheim i 1860. Robert Wilhelm Bunsen og Gustav Robert Kirchhoff identifiserte grunnstoffet ved hjelp av to klart blå spektrallinjer.
Bruk
Cesium kan brukast som katalysator.
Wattwil
Wattwil er ein kommune i valkrinsen Toggenburg i kantonen St. Gallen i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 610 meter over havet.
Strøsand
Strøsand er sand som kan spreiast på is og snø for å hindra at folk eller køyretøy skal gli på holka om vinteren. Det finst ulike typar, frå finsand til grov singel. Når strøsand vert nytta på vegar vert han som oftast spreidd med ein sandspreiar, medan ein på oppkjørslar og gardsplassar spreier sanden for hand eller med små sandspreiarar utan motor.
Det norske lovverket fastset at hus- og grunneigarar i tettbygde strøk har plikt til å strø gang- og sykkelveg eller kanten av køyrebanen utanfor eigedomen sin når det er glatt.
Sandkorna i sanden ein bruker skal i følgje Statens vegvesen ha ein maksimal storleik på 6 mm.
Urea
Urea er eit amid med kjemisk formel CH4N2O. Det vil seia ei organisk sambinding som inneheld nitrogen og ei karbonylgruppe. Sambindinga er òg kjend under namna urinstoff og karbamid. Det systematiske namnet er karbonsyrediamid. Reint urea er eit kvitt, krystallinsk, luktfritt stoff.
Oppdaging
Urea vart oppdaga av Hilaire Rouelle i 1773. Stoffet var den første organiske sambindinga som vart syntetisert frå uorganiske utgangsstoff. Dette vart gjort i 1828 av Friedrich Woehler. Han danna stoffet i ein reaksjon mellom kaliumcyanat og ammoniumsulfat under eit forsøk på å framstilla ammoniumcyanat (NH4CNO). Ved å danna urea motbeviste han vitalisme, teorien om at kjemikaliane i levande organismar var fundamentalt ulike andre materiale. Dette vart starten på fagfeltet organisk kjemi.
Bruk
Urea har mange bruksområde. Nokre eksempel er:
Framstilling
Stoffet kan utvinnast av urin og var den første organiske sambindinga som vart framstilt kunstig i laboratoriet.
I dag vert urea produsert i store mengder ved direkte reaksjon mellom ammoniakk (NH3)og karbondioksid (CO2).
Biologisk rolle
Urea er eit avfallsstoff frå nedbryting av protein. Det vert utskilt gjennom urinen.
1267 Geertruida
1267 Geertruida er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 23. april 1930 av Hendrik van Gent ifrå Union Observatory i Johannesburg.
Strøbil
Ein strøbil er ein lastebil med eit bakmontert spreiaraggregat, som vert nytta for å spreia sand eller salt på vegane om vinteren. Sand aukar friksjonen på vegen (gjer at den snø- eller isdekte vegen ikkje vert så glatt), medan salt tinar is og snø på vegen.
I Noreg er det salt som vert mest nytta. Grunnen til at snøen tinar er at saltet reduserer smeltepunktet til vatn. Salting av vegane reduserer ulykkene, men det fører samstundes til at bilane rustar. Karosseriet er ein av delane som er utsette for rust, men bremserøyr, hjulboltar, og så vidare, er og utsette for rustskadar. Andre skadeverknadar av salting er skade på vegetasjonen når saltet sig ned i grunnen. Salting er difor kontroversielt.
Lofoten prosti
Lofoten prosti er eit tenestedistrikt i Sør-Hålogaland bispedømme i Den norske kyrkja. Prosten har sete i Svolvær. Prostiet er inndelt i sokn. Soknet er grunneininga i Den norske kyrkja. Dei som arbeider i kyrkja er anten tilsette av soknet gjennom kyrkjeleg fellesråd, eller dei er tilsette i prostiet. Dei fleste prestane er tilsette i prostiet, og har tenesta si knytt til eit eller fleire sokn. Fram til 2004 var prestetenesta lokalt organisert i prestegjeld.
Mugarra
Store kalksteinsklipper med fossil av skjel finst i fjella. Sørsida av fjellet er ein 300 meter høg fjellvegg over Mugarrekolanda. I denne veggen hekkar dei fleste gribbane i området, om lag 60 stykk. Nordsida, som vender mot Durango, er òg bratt, men likevel dekt av bøk og kantabrisk steineik.
Langs ryggen av Mugarra er det mange klatreruter, men det er ikkje lov med fjellklatring for å ikkje forstyrre gribbane. Det vert likevel drive store dagbrot for å henge ut kalkstein langs ryggen. Dette har gjort uoppretteleg skade på fjellet like ved grensa til det verna området.
Frogner i Sørum
Frogner er ein tettstad i Lillestrøm kommune i Viken. Staden har.
Her ligg Frogner gamle kyrkje, Frogner nye kyrkje og Frogner stasjon på Hovudbanen.
Andalucía
Andalucía (stundom òg skrive Andalusia) er ein spansk autonom region. Han er den folkerikaste og den nest største ut frå areal av dei sytten autonome regionane i Spania. Hovudstaden og den største byen er Sevilla. Regionen er delt inn i åtte provinsar: Huelva, Sevilla, Cádiz, Córdoba, Málaga, Jaén, Granada og Almería.
Andalucía ligg sør for dei autonome regionane Extremadura og Castilla-La Mancha, vest for den autonome regionen Murcia og Middelhavet, aust for Portugal og Atlanterhavet, og nord for Middelhavet, Gibraltarsundet som skil Spania frå Marokko, og Atlanterhavet. Det vesle britiske oversjøiske territoriumet Gibraltar grensar mot den andalusiske provinsen Cádiz i austenden av Gibraltarsundet.
Kategenarane og romarane
Då dei fønikiske byane fall vart Kartago den dominerande makta til sjøs i det vestlege Middelhavet og den viktigaste handelspartnaren for dei semittisk e byane langs kysten av Andalucía. Mellom den første og andre punarkrigen fekk Kartago kontroll utanfor Andalucía og hadde heile Iberia utanom Baskarland. Andalucía vart utgangspunktet for krigen med romarane leia av Barkid Hannibal. Romarane slo kartagenarane og hærtok Andalucía, som då fekk namnet Baetica.
Vandalar og vestgotarar
Vandalane slo seg ei kort stund ned i regionen på 400-talet e.kr. før dei slo seg ned i Nord-Afrika. Etter dei forlét regionen tok vestgotarane over og måtte kjempe mot Austromarriket om kontrollen over området.
Muslimsk periode
Umayyad-kalifatet tok Den iberiske halvøya i 711–718 og det vestgotiske styret kollapsa. Berberaren Tariq ibn Ziyad, kjend i spansk historie og segner som Tariq el Tuerto (Tariq den einøygde), var ein Umayyad-general som leia erobringa av det vestgotiske Hispania i 711. Andalusisk kultur er kraftig påverka av over eit halvt tusenår under muslimsk styre i mellomalderen. Historia til Al-Andalus, Andalucía under muslimane, bestod av fleire etterfølgjande islamske statar. Under kalifatet vart namnet «Al-Andalus» nytta om eit mykje større område enn dagens spanske region, og i somme periodar vart det nytta om heile Den iberiske halvøya. Guadalquivirdalen i Andalucía var likevel maktsenter til muslimane på halvøya, med Cordoba som hovudstad. Ei oppdeling av området etter Almanzor førte til ei nedbryting av kalifatet (1031) i mange område. Taifaen i Sevilla var særleg leiande i dette.
Andalucía under Castilla
3. august 1492 forlét Columbus byen Huelva Palos de la Frontera og la ut på den første ekspedisjonen som førte til oppdaginga av Amerika. Mange frå Andalucía deltok i ekspedisjonen som enda mellomalderen og markerte starten på den moderne tidsalderen. Kontakt mellom spanjolane og Amerika, inkludert vedlikehald av kolonaie til slutten av kolonitida, skjedde nesten utelukkande gjennom Andalucía. Dette var ein periode med prakt og oppsving for regionen, som vart den rikaste og mest kosmpolitiske i Spania og ein av dei viktigaste på verdsbasis.
Adminsitrativ inndeling
Andre byar i Andalucía er:
Musikk
Musikkstilen og dansen flamenco kjem frå denne regionen. Improviserte flamencosongar frå Andalusia, kalla cante hondo, blir framførte av éin songar med mykje ornamentikk og noterepetisjon, men med lite rytme.
Mat
Sherry og gazpacho kjem frå Andalusia.
Språk
Spansken ein snakkar i Amerika er nært i slekt med den andalusiske dialekten fordi Sevilla var eit viktig utgangspunkt for den spanske koloniseringa av verdsdelen på 1500- og 1600-talet.
Pagasarri
Pagasarri er eitt av to fjell som ligg ved byen Bilbao i regionen Baskarland i Spania og er ein del av Baskarfjella. Sjølve toppen ligg på grensa mellom kommunen Bilbao, Arrigorriaga og Alonsotegi og har ei høgd på 673 meter over havet. Fjellet er ein del av det større massivet Ganekogorta.
Hytta nær toppen er eit populært turmål i helgene.
Ken Hisatomi
Ken Hisatomi er ein japansk fotballspelar.
Han har spela for klubbane Yokohama FC, Matsumoto Yamaga FC, Fujieda MYFC og Blaublitz Akita (2019).
Flemming Christensen
Flemming Christensen er ein dansk fotballtrenar og tidlegare landslagsspelar for.
Etter å ha vore stoppar som aktiv spelar, vart Christensen trenar for mellom anna Slagelse BI, 2005–2007 for Næstved Boldklub og frå 2007 for AB.
Sidan slutten av mai 2013 er Christensen trenar for.
Varebil
Varebil, også kalla kassevogn/«kassavogn», er eit nyttekøyretøy med lasterom, utan sete bak førarsetet og med fastmontert skillevegg mellom forseta og lasterommet.
Noreg
Etter norsk lovgjeving er ein varebil ein bil med maksimum totalmasse på 3500 kg som ikkje har sete bak førarsetet og som i tillegg har fastmontert skiljevegg mellom forsetene og lasterommet. Varerommet skal vera så stort at ei kasse minimum 140 cm lang, 90 cm brei og 105 cm høg passar inn. For å føra varebil krevst det førarkort klasse B, som for personbil.
Somájávri
Somájávri (finsk Somasjärvi og samisk Somášjávri) er eit vatn som ligg på grensa mellom Noreg og Finland. Den norske delen ligg i Nordreisa kommune i Troms og Finnmark og den finske i Enontekis kommune i Lapplands län. Innsjøen har eit samla areal på 2,68 km², der 0,93 km² av dette ligg i Noreg.
Rolleliste for Buffy the Vampire Slayer
TV-serien Buffy the Vampire Slayer hadde eit persongalleri som voks jamnt utover i serien. Sentralt kring hovudpersonen finn ein Scooby-gjengen, kalla slik av venen Xander Harris.
Buffy Summers
Buffy Summers, fødd 1980, var ei vanleg jente frå Los Angeles til ho vart kalla til Vampyrjeger då ho var 16 år gamal. Frå den tid har ho vore plaga med to identitetar: ein som vanleg skulejente med vanlege tenåringsvanskar, og ein som heltinne med særskilde krefter. Dette fører ho opp i ei rad med utrivelege hendingar, som ho lyt takle på ulike vis. Den "vanlege" Buffy er ikkje den mest oppvakte jenta på skulen, oppteken av skeiseløp og vener/gutar, og bur einsam med mor si (fram til søstera Dawn dukkar opp). Som jeger syner ho seg å vera før og vitug, men er og lojal mot venene sine. Desse hjelper ho og ut av ei rekkje kniper. Serien legg vekt på av venskapen mellom Buffy og dei andre i gjengen truleg bergar ho meir enn det som til då har vore vanleg for jegerar. I TV vart ho spela av Sarah Michelle Gellar, på film av Christy Swanson.
Willow Rosenberg
Willow var sett på som ein nerd og ein tapar, trass i at ho hadde det høgaste karaktersnittet på Sunnydale High. Ho er raudhåra, og var opphavleg mest oppteken av naturvitskap og data. Her var ho eksperten på skulen. Gjengen nytta Willow til å hacke seg inn i offentlege databasar, for å finne opplysningar om alt frå kloakkvegar til styre og stell. Frå slutten av andre sesong utvikla Willow interesse for trollkunne og hekseri, og vart med tida ei trent heks. Trylleformlane hennar har hjelpt gjengen mang ei gong. Etter at kjærasten Oz reiste av i fjerde sesong utvikla Willow eit tett band til medstudina Tara Maclay, noko som førte til at ho vart lesbisk. Willow har med tida utvikla så sterke krefter at det er tvil om ho er heilt menneskeleg lenger, og det er varsla at ho vil leva lenger enn godt er, og at dei same trolldomskreftene vil gjera henne galen. Mykje av sjette sesong krinsar om Willows vanskar med å styre eigne krefter. I serien var ho spela av Allison Hannigan.
Xander Harris
Xander Harris var den røynlege taparen på skulen, og Willows beste ven før Buffy kom inn i liva deira. Willow bar lenge på ei løynd trå til Xander, som aldri vart utvikla. Xander er den einaste i gruppa som aldri fekk overmenneskelege krefter, men har gjetord for lang røynsle med feltarbeid, og er ein trugen ven. Ved dei høva der Willow treng støtte, er det støtt Xander som bergar ho, og slik heile verda, gjennom venskapen til henne. Han har slik berga verda to gonger ved å leggje fram sin kjærleik til Willow. Xander har og ord på seg for å sjå det andre ikkje får med seg, og står som ein bror for Buffy. Han miste det eine auget sitt i sjuande sesong, og er nestkommanderande under Buffy i styringa av jegerherren. Han var spela av Nicholas Brendon.
Rupert Giles
Giles vart send av vaktarrådet for å halde oppsyn med, og trene Buffy. Han er frå England, og syner stundom erkebritiske vanar. Samstundes syner det seg at han var ein villbasse i unge år, då han kalla seg sjølv "Ripper", og leika seg med svartekunster. Dette kjem seinare att for å plaga han i form av den upålitelege ungdomsvenen Ethan Rayne. Giles utviklar eit faderleg forhold til Buffy, og dette fører til at han misser jobben som vaktar. Han er til stades som rådgjevar i alle år sidan. Etter at jegerherren voks fram tek han på seg å vakte over Faith, den andre "opphavlege" jegeren. Han var spela av Anthony Stewart Head.
DS «Orion»
DS «Orion» (kallesignal JQLF) var eit dampskip bygt i 1874 som passasjer- og lasteskip og det niande skipet til Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS). Det vart bygd ved H Murray & Co i Port Glasgow i Skottland for 85 000 spesidalar.
Med sine 681 bruttotonn og 180 fots lengd var DS «Orion» det største skipet til BDS då det vart levert.
Historie
Skipet vart levert i september 1874 og gjekk inn i ruta mellom Hamburg og Nord-Noreg. Skipet vart derimot forfølgd av uhell og sokk allereie på ein av dei første turane sine, den 5. desember 1874 ved Meløyvær. Det var vinter, og ein kunne ikkje heva skipet før våren etter, då det vart slept til Bergen for reparasjon. Dette var ikkje den einaste ulykka med «ulukkeskipet», som det vart kalla.
Etter kvart som ein ny generasjon skip kom i fart i Hamburgruta, vart «Orion» etter kvart overført til kystruta mellom Oslo og Hammerfest.
Omkring 1888/89 låg skipet ved Bergens Mekaniske Verksted for ombygging. Ein skulle fornye innreiinga, bygge nytt dekkshus av jern og byte inn ein ny compound-maskin på 529 iHk. Under ein test eksploderte den eine kjelen og skadde maskinbesetninga som var om bord. Etter avtale med Det Nordenfjeldske Dampskibsselskab var det Bergenske sin tur til å setje inn eit skip i hurtigruta frå 1. juli 1989 og gamle «Orion» vart då sendt til Trondheim. Den første turen i hurtigruta gjekk torsdag 7. juli det året.