cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Teretistris
Dette er små, vevre insektetande sporvefuglar, begge artar ca. 13 centimeter i kroppslengd og med fjørdrakt dels i klår gulfarge og dels i kvitt til lyst grått.
Slekta var tidlegare rekna som medlem av parulafamilien, men frå 2017 er sett inn i sin eigen familie, kubaparulafamilien.
Artslista
Teretistris i rekkjefølgje etter eBird/Clements Checklist v2017 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Samsung i7500
Samsung i7500, også kalla Samsung Galaxy er ein mobiltelefon utvikla av Samsung. Han er den fyrste Android-telefonen frå Samsung og blei lansert fyrste gongen i april 2009. Mobiltelefonen kom 21. oktober 2009 ut i Noreg.
High Street i Lake District
High Street er eit fjell i Lake District i England. Toppen er på 828 meter (2718 ft), og utgjer det høgaste punktet i austenden av nasjonalparken. Fjellet har namn etter romarvegen ein trur gjekk over det.
Historie og namn
Romarvegen ein trur gjekk her kryssar fjellet på veg mellom festningane i Brougham (Brocavum) nær Penrith og ved Ambleside (Galava). High Street-fjella ligg i eit av dei rolegare områda av Lake District, og har ganske slake bakkar og eit flatt topplatå. Desse eigenskapane kan ha overtydd romerske landmålarar til å bygga vegen sin over fjelltoppane i staden for gjennom dalane, som på den tida var tett skogkledde og myrlendte, og derfor gjorde dei utsette for bakhaldsåtak. Naturen til den romerske vegen er likevel problematisk, sidan mykje av han er senka ned i ei utholing, i staden for å byggast på toppen av ein voll eller agger på vanleg romersk vis.
Den flate toppen av fjellet blei òg brukt som arena for sommarmesser av lokalbefolkninga på 1700- og 1800-talet. Folk frå dalane rundt samla seg her kvart år den 12. juli for å gje forvilla sauer tilbake til eigarane sine; det blei også halde spel, bryting og hesteveddeløp. Toppen av High Street er framleis kjend som Racecourse Hill, og heiter det på kart. Den siste sommarmessa blei halden i 1835. I dag kan ein av og til finna fell-ponniar beitande på toppen.
Topografi
Elva Kent, som renn sørover gjennom byen Kendal og ut i Morecambe Bay, har kjelda si på sørsidene av High Street. Kent har ein høgdeskilnad på 300 m i løået av 40 km (1000 feet in 25 miles), og blir sagt å vera den raskast rennande elva i England.
Austsida av High Street er forriven og stupbratt og fell mot Haweswater-reservoaret. Det er to fjellsjøar, eller tarn, under dei austlege klippene — Blea Water og Small Water; Blea Water ligg i ein klassisk fjellbotn og er 200 feet djup, den djupaste sjøen i Lake District.
Toppen
Det går ein mur langs ryggen av den flate toppen. Det høgaste punktet er markert med ei kvitmåla trianguleringssøyle frå Ordnance Survey. Ein har utsyn frå Penninane i aust til ein stor boge av Lakeland-åsar som fyller den vestlege horisonten. Helvellyn-kjedar og Southern Fells skil seg særleg ut.
Klatring
Frå Mardale kan ein ha ei flott åsvandring, med utsikt ned til Riggindale der ein ein gong kunne ha sett kongeørn. Riggindale hadde den einaste fuglen av denne typen som fanst i England, ein einsleg hann, som hadde vore der sidan 2004, men fuglen er ikkje blitt sett sidan 2016. Ein kan òg gå opp på High Street frå Patterdale, Kentmere og Troutbeck. Heile sør-til-nord-traversen av High Street-ryggen frå Ings nær Windermere til Eamont-dalen i den nordlege enden av Ullswater er ein 30 kilometer lang fottur over tolv toppar, og bør berre utførast av erfarne turgåarar.
Teljemerke
Teljemerke er eit merke som vert brukt til å telja med. Teljemerke vert òg kalla teljestrek og på engelsk tally.
Det eldste teljemerket er funne på eit 30 000 år gammalt ulvebein og er det eldste kjende talteiknet. Ein måte å bruka teljemerke på er å la kvar femte strek gå over dei fire føregåande. Teljemerke er blitt brukte i matematikkundervisinga på barneskulen.
Omegabreen
Omegabreen er ein isbre som flyt til kysten like sør for Kapp Omega i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, som gav han namnet.
Siouxfolk
Siouxfolk er ei større gruppe nordamerikanske urfolk. Dei tala opphavleg ulike språk kalla siouxspråk, men talar no gjerne engelsk eller fransk. Siouxfolk er knytte til dei store slettene (Great Plains) i USA og Canada, no omfatta av Nord- og Sør-Dakota, Nebraska, Minnesota, Montana, Manitoba og sørlege Saskatchewan. Siouxar kan delast inn i tre hovudgrupper ut frå språklege og kulturelle likskapar: Santee, yankton-yanktonai og lakota.
Fleire stammar med tette band og gjensidig forståelege språk danna Den store siouxnasjonen (The Great Sioux Nation), kalla Oceti Sakowin, 'dei sju rådsbåla' av dei sjølv. Namnet «sioux» er avleidd av fransk nadousioux som igjen kom frå ojibwa na dou esse, 'fiendar' eller 'ormeaktige'. Ojibwafolk og siouxar låg ikkje uventa i strid.
Siouxfolk er på mange måtar «typiske indianarar» frå utanforståande framstillingar, som Hollywood-filmar, teikneseriar og liknande, i form av ridande krigarar med fjørpryd busette i tipiar. Siouxar deltok i det kjende Slaget ved Little Bighorn og døydde i Wounded Knee-massakren i 1890. Kjende siouxar frå koloniseringstida var Sitting Bull, Crazy Horse og Red Cloud.
Tore Linné Eriksen
Tore Vitalis Linné Eriksen er ein norsk historikar og professor i utviklingsstudiar ved Høgskolen i Oslo og Akershus.
Chronicle, Vol. 2
Chronicle, Vol. 2 er eit samlealbum av Creedence Clearwater Revival, utgjeve av Fantasy Records i november 1986.
Vinylutgåva av Chronicle, Vol. 2 inneheld ein forkorta versjon av «Molina», utan den siste saksofonsoloen.
Kari Toverud Jensen
Kari Toverud Jensen er ein norsk sjukepleiar og pedagog med doktorgrad. Ho er førsteamanuensis ved Institutt for sykepleie og helsefremmende arbeid ved Oslomet – storbyuniversitetet. I 2011 blei ho vald som den første rektoren ved den dåverande Høgskolen i Oslo og Akershus, som vart skapt ved samanslåing av Høgskolen i Oslo og Høgskolen i Akershus. Høgskulen blei seinare til Oslomet – storbyuniversitetet. Ho sat i stillinga fram til 2015.
Jensen har sjukepleiarutdanning frå Høgskolen i Oslo, og tok senere doktorgrad i pedagogikk (dr.polit.) ved Universitetet i Oslo i 2006. Ho blei tilsett som førsteamanuensis ved Høgskolen i Oslo, der ho også blei dekan for sjukepleiautdanninga.
Al Jirbah
Al Jirbah er ein landsby i Jizan-regionen, sørvest i Saudi-Arabia.
Howard Peaks
Howard Peaks er ei rekkje fjelltoppar ved sørsida av Tourmaline Plateau som strekkjer seg på tvers av Deep Freeze Range i Victoria Land i Antarktis. Dei vart kartlagde av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1955–63, og vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter Hugh C. Howard, ein kokk ved McMurdo-basen fire somrar, 1963–64 til 1966–67.
Newbiggin-by-the-Sea
Newbiggin-by-the-Sea er ein by i grevskapet Northumberland i England ved kysten av Nordsjøen. Han har kring 7000 innbyggjarar og var ein gong ei viktig hamn for utskiping av korn og ein kolgruveby. Han har framleis ei lita fiskehamn som nyttar tradisjonelle flatbotna båtar.
Chris Young
Christopher Alan Young er ein USA-amerikansk countrysongar og låtskrivar. I 2006 vann han sesong 4 av fjernsynsshowet Nashville Star. Etter dette fekk han kontrakt hos RCA Records Nashville og gav ut det sjølvoppkalla debutalbumet sitt same året. Det gav han han to hitsinglar på Hot Country Songs-lista med «Drinkin' Me Lonely» og «You're Gonna Love Me». Det andre albumet hans, The Man I Want to Be, kom ut 1. september 2009. Det inneheld singlane «Voices», «Gettin' You Home (The Black Dress Song)» og tittelsporet, som alle nådde toppen av countrylista. Det tredje albumet til Young, Neon, gav han to førsteplassar til med «Tomorrow» og «You» i 2011 og topp 5-hitten «I Can Take It from There» i 2012. Oppfølgjaren A.M. frå 2013, og produserte tre nye singlar som nådde topp 5 «Aw Naw», «Who I Am with You» og «Lonely Eyes». Det femte albumet hans, I'm Comin' Over, kom ut 13. november 2015. I 2017 vart Young innlemma i Grand Ole Opry.
Diskografi
Studioalbum
Songar
Singlane hans er mellom anna
Syrisk Kurdistan
Syrisk Kurdistan eller Vest-Kurdistan (kurdisk Rojavayê Kurdistan), òg stundom berre kalla Rojava som tyder vesten på kurdisk, er ein de facto autonom region nord og nordaust i Syria. Syrisk Kurdistan er ein del av eit større geografisk område av Kurdistan, som omfattar delar av austlege Tyrkia (Tyrkisk Kurdistan), nordlege Irak (Irakisk Kurdistan), nordvestlege Iran (Iransk Kurdistan) og områda nord i Syria (Syrisk Kurdistan) busett hovudsakleg av kurdarar. Kurdistan dekkjer omtrentleg dei nordvestlege Zagros og austlege Taurusfjella. Sidan 2012 har mykje av Syrisk Kurdistan vore kontrollert av kurdiske militsar som ein del av den syriske borgarkrigen og i november 2013 erklærte representantar frå kurdiske, arabiske, assyrisk kristne og andre mindre minoritetar ei de facto regjering i regionen.
Den syriske borgarkrigen
Under den syriske borgarkrigen vart Folkevernseiningane (YPG) vart skapt under administrasjonen til Den øvste kurdiske komiteen for å kontrollere kurdisk busette område i Syria. Den 19. juli 2012 erobra YPG byen Kobanê (Ayn al-Arab), og dagen etter Amûdê og Efrîn. Dei to kurdiske hovudgruppene, Kurdisk nasjonalt råd (KNR) og Det demokratiske unionpartiet (PYD), danna sidan eit felles leiarskap for å styre dei erobra byane. 24. juli hadde dei syrisk-kurdiske byane Dêrika Hemko (Al-Malikiyah), Serê Kaniyê (Ra's al-'Ayn), Dirbêsî (Al-Darbasiyah) og Girkê Legê (Al-Ma'bada) òg kome under YPG sin kontroll. Dei einaste store kurdiske byane som er under den syriske staten sin kontroll i dag er Hasakah og Qamishli.
HaOn
Fram til juli 2007 vart han driven som ein kibbutz, men ei gjeld på 50 millionar NIS gjorde at føretaka og landområda deira måtte seljast attende til staten.
Heartland Music Presents Creedence Clearwater Revival
Heartland Music Presents Creedence Clearwater Revival er eit samlealbum av det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival gjeve ut i 1992.
Innhald
CD 1:
CD 2:
Trebåt
Trebåt er ein båt laga heilt eller hovudsakleg av treverk. Slike båtar blir bygga av profesjonelle trebåtbyggarar, eller i nokre tilfelle av amatørar som ein hobby.
I dag er trebåten ein moderne båtkonstruksjon som ofte kombinere flere typer materialar. Det finst ei rekkje ulika typar, som snekke, skøyte, seglbåt og motorbåt.
Sjølv om plastbåten er ein stor aktør finst det framleis mange trebåtar, og nokre er på museum som har samla gamle og spesielle modellar. Det blir også halde trebåtfestivalar der ein viser fram trebåtar.
Nokre kjende trebåtar er for vikingskipa, «Fram» og Redningsskøyta. Kjende norske trebåtbyggarar er Colin Archer, Johan Anker og Bjarne Aas.
Freden i Utrecht
Avtalen enda dei franske ambisjonane til Ludvig XIV i krigen og bevarte det europeiske systemet basert på maktbalanse.
Forhandlingane
Frankrike og Storbritannia hadde vorte samde i oktober 1711, då førebuingane til freden vart signert i London. Denne første avtalen var basert på ei underforstått godkjenning av delinga av dei spanske områda i Europa. Etter dette vart det opna ein kongress i Utrecht den 29. januar 1712 der dei britiske representantane var John Robinson, biskopen av Bristol, og Thomas Wentworth, Lord Strafford. Motvillig aksepterte Dei sameinte provinsane innleiingane og sende representantar, men keisaren nekta å gjere dette før han vart sikra om at dei innleiande diskusjonane ikkje var bindande. Då han fekk denne lovnaden sende keisaren representantane sine i februar. Sidan Filip ikkje enno var anerkjend som konge av Spania, sende dei først ikkje ein fullmektig, men hertugen av Savoie sende ein, og Portugal var òg representert.
Eit av dei første spørsmåla som vart diskutert var omfanget av garantiane som Frankrike og Spania måtte gje for at kronene deira skulle haldast fråskilde og det vart ikkje gjort framsteg før etter 10. juli 1712, då Filip signerte eit avkall. Storbritannia og Frankrike hadde alt signert ein våpenkvile og forhandlingane gjekk no raskare, og hovudavtalen vart til slutt signert den 11. april 1713.
Hovudavtalen
Med avtalen vart barnebarnet til Ludvig XIV, Filip, hertug av Anjou, respektert som konge av Spania (som Filip V), og stadfesta arvefølgja stipulert i testamentet til den avdøde kong Karl II. Filip vart derimot tvungen til at både han og etterkomarane måtte sei frå seg alle rettar til den franske trona, trass i at det var tvil om dette var lovleg. På liknande vis måtte prinsane av Frankrike, inkludert hertugen av Berry (det yngste barnebarnet til Ludvig XIV) og hertugen av Orléans (nevøen til Ludvig) på same vis sei frå seg alle krav om den spanske trona.
Områda til Spania i Europa var så delt: Savoie fekk Sicilia og delar av hertugdømet Milano, medan Karl VI (den tysk-romerske keisaren og erkehertug av Austerrike), fekk Dei spanske Nederlanda, Kongedømet Napoli, Sardinia og resten av hertugdømet Milano. Portugal fekk anerkjend suvereniteten sin over landområda mellom Amazonaselva og Oyapock i Brasil. I 1715 fekk portugisarane òg attende Colonia del Sacramento, som var teken av Spania i Uruguay.
I tillegg avstod Spania Gibraltar og Menorca til Storbritannia og gjekk med på å gje britane Asiento, ein verdifull kontrakt om monopol på slavehandel. I Nord-Amerika avstod Frankrike til Storbritannia krava sine om territoria til Hudson's Bay Company i Rupert's Land, Newfoundland og Acadia. Den tidlegare delte øya Saint Kitts vart òg avstått til Storbritannia. Frankrike måtte òg respektere britisk overhøgd over irokesarane og handelen med indianarane i det kontinentale innlandet var open for kjøpmenn frå alle nasjonar. Frankrike fekk elles halde dei andre områda dei hadde hatt før krigen starta i Nord-Amerika, inkludert Île-Saint-Jean (i dag Prince Edward Island) og Île Royale (i dag Cape Breton Island), der dei reiste festninga Louisbourg.
Det vart òg signert ei rekkje handelsavtalar.
Dovre prestegard
Dovre prestegard er Skjelstad gard, som vart prestegard då Dovre prestegjeld vart oppretta i 1860. Garden ligg høgt oppe i fjellsida eit stykke nord for kyrkja.
Freden i Utrecht
Hovudavtalen
Etter å ha signert Utrecht-avtalane, var franskmennene framleis i krig med keisar Karl VI og med Det tysk-romerske riket fram til 1714, då fiendskapen enda med Rastatt-traktaten og Baden-traktaten. Spania og Portugal vart formelt verande i krig med kvarandre fram til Madrid-traktaten i 1750, medan Det tysk-romerske riket og det no bourbonske Spania ikkje gjorde fred før i 1720.
Dovre prestegard
Garden har fem bygningar med freda eksteriør, mellom dei det lafta våningshuset på halvannan etasje, som vart oppført mellom 1863 og 1870. Også låve, stall, fjøs og stabbur er oppført før 1899. Bygningane har gjennomgått vesentlege endringar gjennom åra, men vert rekna for å utgjere eit heilheitleg kulturmiljø.
Nabogarden på den andre sida av elva Einbugga er Tofte, der det skal ha stått eit kapell som gjerne vert rekna som første inkarnasjon av Dovre kyrkje.
Freden i Utrecht
Svar til avtalane
Territorieendringane gjekk ikkje så langt som Whig-partiet i Storbritannia hadde sett, og meinte at franskmennene hadde gjort tilnærmingar til fred i 1706 og igjen i 1709. Whig-partiet følgde trufast den anti-franske politikken til Vilhelm III og hertugen av Marlborough. I 1710 var det derimot Tory-partiet som hadde kontroll over Underhuset og dei ønskte Storbritannia ut av den europeiske krigen. Dronning Anne og rådgjevarane hennar hadde kome til same konklusjon.
Maktbalansen
Det europeiske konseptet om maktbalanse, først nemnd i 1701 av Charles Davenant i Essays on the Balance of Power, vart eit vanleg debatt-tema under krigen og på konferansane som førte til signeringa av avtalen. Konseptet var ein nøkkelfaktor i dei britiske forhandlingane og kom til syne i dei endelege avtalane. Dette temaet vart verande ein viktig faktor i europeisk politikk fram til den franske revolusjonen (og dukka opp att på 1800-talet).
Filmmusikken Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1
Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 er filmmusikken brukt i filmatiseringa av Harry Potter og Dødstalismanene av J.K. Rowling.
Grand Funk Lives
Grand Funk Lives er eit studioalbum av Grand Funk Railroad frå 1981. Det var det første albumet deira sidan dei vart oppløyst første gongen i 1976. Sjølv om det vert rekna som eit gjenforeiningsalbum, var ikkje bassisten Mel Schacher eller klaverspelaren Craig Frost med lenger.
Songen «Queen Bee» vart nytta i animasjonsfilmen Heavy Metal i 1981.
Lister
Album Singlar
Leiv Stensland
Leiv Stensland er ein norsk elektrikar og politikar frå Odda i Hordaland. Han representerte Hordaland og Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1985 til 1993.
Stensland var son til ein industriarbeidar. Sjølv gjekk han på lærlingeskule og yrkesskule i Odda frå 1949 til -52. Etter eit år på elektrikarlinja, byrja han i lære. Han arbeidde så som elektrikar hos L.L. Reisæter i Odda frå 1953, tok fagbrev i 1958. I 1978 fekk han jobb som oppsynsmann i Odda kommune.
Stensland var medlem i Odda kommunestyre samanhengande frå 1960 til 1985. Han hadde plass i formannskapet 1968-75 og var ordførar 1980-85. Elles hadde Stensland ei rad med leiarposisjonar i Odda. Mellom anna var han formann 1964-80 i eldreomsorgsutvalet og 1972-79 i sosialstyret. Han var òg styreformann 1976-80 for sjukeheimen i Odda, og 1976-80 for Fylkessjukehuset i Odda, samt 1977-80 for Stord sjukepleieskule.
Oswaldtwistle
Oswaldtwistle  er ein by i grevskapet Lancashire i England. Han har kring 12 500 innbyggjarar. Byen ligg langs Leeds and Liverpool Canal, 5 km søraust for Blackburn. Byen har vokse saman med Accrington.
Ralph Doubell
Ralph Doubell er ein australsk tidlegare friidrettsutøvar frå Melbourne som vart olympisk meister på 800 meter i 1968.
I 1967 deltok Doubell på 800-meter under sommar-universiaden 1967 i Tokyo, der han vann på tida 1.46,7. Hausten 1968 overraska Doubell stort då OL-finalen på 800 meter fann stad i Mexico-byen. På oppløpssida sprang han forbi kenyanaren Wilson Kiprigut, som låg i teten, og sikra seg gullmedaljen på tida 1.44,3, tangering av verdsrekorden til Peter Snell frå New Zealand.
Etter OL-sesongen kom han ikkje i nærleiken av tidlegare prestasjonar, og skadar leidde til at han la bort piggskoa i 1972.
Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
OL 1968 i Mexico-byen: Gullmedalje – 1,44,3/1.44,40, framom Wilson Kiprigut 1.44,5/1.44,57
Dmitrij av Uglitsj
Dmitrij Ivanovitsj eller Tsarevitsj Dmitrij, òg kjend som Dmitrij av Uglitsj (russisk: Дмитрий Угличский, tr. Dmitrij Uglitjskij) eller Dmitrij i Moskva (russisk: Дмитрий Московский, tr. Dmitrij Moskovskij) var ein russisk tsarevitsj som var son av Ivan den grusame og blei drepen i ung alder. Seinare blei han etterlikna av ei rekkje folk som er blitt kjende som falske dmitrijar. Han er rekna som ein helgen i den russisk-ortodokse kyrkja.
Zvenigovo
Busetnaden vart grunnlagd i 1860. I 1927 fekk han status som urbanliknande busetnad. Han fekk bystatus i 1974.
Aranes
Aranes er eit fjell sør i Libanon. Det har ei høgd på 670 moh.
Maktbalanse
Maktbalanse er ein teori i internasjonal politikk om at det internasjonale systemet har ein ibuande tendens som prøver å oppnå ein viss likevekt mellom maktene. Den sentrale tanken er at dersom ein stat eller ein koalisjon av statar prøver å sikre seg ein altfor dominerande stilling i forhold til dei andre statane, så vil det oppstå ein motkoalisjon som hindrar at dette skjer. Teorien om om maktbalansen prøver å forklare korleis det internasjonale systemet fungerer og korleis dei enkelte statane bør oppføre seg.
Den europeiske politikken på 1700- og 1800-talet vert gjerne sett på som den klassiske perioden i maktbalansepolitikken fordi dei viktigaste maktene, Storbritannia, Frankrike, Russland, Austerrike og Preussen i denne perioden i stor grad hadde maktbalanse som rettesnor for utanrikspolitikken sin. Det vert rekna som ein fordel for maktbalansen om det er minst fem stormakter som deltar som sjølvstendige aktørar og at desse er villige til å danne skiftande koalisjonar når maktforholda endrar seg.
Den første verdskrigen reiv vekk grunnlaget for dette klassiske europeiske maktbalansesystemet, mellom anna fordi Tyskland vart nekta å gjeninntre som likeverdig deltakar etter freden. I samband med den andre verdskrigen braut systemet endeleg saman. Maktbalansen mellom supermaktene USA og Sovjetunionen frå 1945 har få parallellar i historia. At det ikkje braut ut krig mellom supermaktene er blitt forklart med trugselen frå kjernevåpna (terrorbalansen), framveksten av nye internasjonale samarbeidsformer og at supermaktene kunne konkurrere i andre delar av verda.
Alternativet til maktbalanse er mellom anna kollektiv tryggleik eller aukande økonomisk og politisk integrasjon, slik tilfellet har vore etter den kalde krigen.
Mount Huggins
Mount Huggins er eit stort kjegleforma fjell, 3735 moh, som ragar over toppen av Allisonbreen, Dalebreen og Potterbreen i Royal Society Range i Antarktis. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) som namngav det etter Sir William Huggins, leiar for Royal Society, 1900–05. Fjellet vart først klatra av Richard Brooke i 1957.
Blue Weaver
Derek John «Blue» Weaver er ein britiske tangentspelar, studiomusikar, låtskrivar og plateprodusent.
Han var med å starte bandet Amen Corner og etterfølgjaren Fair Weather og Weaver erstatta Rick Wakeman i Strawbs då Wakeman forlet dei for å starte Yes. Han forlet Strawbs i 1973 og turnerte med Mott the Hoople i USA. Han har òg arbeidd med Streetwalkers, Pet Shop Boys og Bee Gees.
Parisbreen
Parisbreen er ein isbre, 15 km lang, som flyt nordvest mellom Zwieselhøgda og Gråkammen til Humboldtsøkket i Petermannkjedene i Wohlthatmassivet. Han vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39. Han vart kartlagt frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kartla breen på ny i 1960–61, og gav han namnet Lednik Parizjskoj Kommunyj (Paris kommune-breen).
Palmeøyane naturreservat
Palmeøyane naturreservat består av tre flate, klippete øyar av erodert kalkstein og den kringliggande sjøen, 5,5 km utafor kysten og nordvest for Tripoli i Libanon.
I alt dekkjer reservatet eit areal på 4,2 kvadratkilometer og har status som eit særskild verneområde i Middelhavet etter Barcelonakonvensjonen frå 1995. Øyane har òg status som Ramsar-stad sidan 1980 og er rekna som eit viktig fugleområde av BirdLife International. På øyane finst havskilpadder (Chelona mydas), sjeldan munkesel og kvile- og hekkeområde for trekkfuglar.
Øyane
Den største av dei tre øyane er Palmeøya (arabisk جزيرة النخيل, Jazeerat an-Nakheel) òg kalla Kaninøya (arabisk جزيرة الأرانب, Jazeerat al-Araneb). Namnet 'Araneb' (kaninar) kjem frå dei mange kaninane som var på øya under Det franske mandatet tidleg på 1900-talet. Palmeøya har eit flatt terreng og dekkjer 180 796 kvadratmeter. Det høgaste punktet på øya er berre 6 meter over havet. Den klippete kystlinja strekkjer seg frå nordvest til sør, medan sandstrender ligg i nord og aust. Midten av øya er av jord, og syner spor etter menneskeleg busetnad med ein ferskvassbrunn og ein gammal saltfordampingsdam og restane etter ei krossfararkyrkje. Øya vart rehabilitert og brunnen vart restaurert og vatnet vart nytta til kunstig vatning av dei 570 palmetrea på øya. Styresmaktene bygde òg ein kai og stiar avgrensa område på øya for fritid og forsking.
Ramkineøya (arabisk جزيرة رمكين, Jazeerat Ramkine), òg kalla Fanarøya (arabisk جزيرة الفنار, Jazeerat al-Fanar) er den minste av øyane med eit areal på 34 903 kvadratmeter; og ligg nordvest for Palmeøya. Ramkineøya er hovudsakleg klipper som stig til kring 12 meter over havet. Det står eit lite fyr på øya, i tillegg til kanonstillingar og underjordiske bunkerar frå tidleg på 1900-talet. Eit solenergi-drive navigasjonslys er sett inn i det gamle fyret. Øyane er offentleg eigedom og vart erklært eit verneområde den 9. mars 1992.
Historie
Øyane har vore ein viktig busetnad, noko dei mange ostraka frå sein romersk tid og mellomalderen, og dei mange cisternene syner. Den første utgravinga av Palmeøya fann stad i oktober 1973 og synte fundamentet til fleire bygningar daterte til krossfarartida, bygd med delar av tidlegare bygg, som søyler og bitar av kapitel.
Kjelder frå mellomalderen som nemner øyane utafor Tripoli er den arabiske geografen Idrisi som vitja byen på 1100-talet då han vart styrt av Raymond III; Idrisi skreiv: Utafor byen Tripoli ligg fire øyar på ei rekkje. Den første av desse, og nærast land, er Nascissusøya; ho er særs lita og ikkje busett. Så kjem Søyleøya, så Munkeøya og så Ardhakunøya. Krossfararane bygde ei kyrkje på den største øya. Det var her Alice av Champagne, enka til Hugo I av Kypros kom i 1224 for å gifte seg med Bohemond V av Antioka. Det kongelege bryllaupet fann stad i denne kyrkja, som fortalt av arabiske historikarar. Kyrkja var tileigna apostelen Thomas. Fleire år seinare var øya åstad for ein blodig massakre, då mamelukkane gjekk inn i Tripoli i 1289 og innbyggjarar flykta i panikk til hamna og over til øya. Mange søkte tilflukt i kyrkja der dei vart drepne då mamelukkane tok dei att. Øya vart etter dette forlate i mange år.
I dag vert Palmeøyane styrt og overvaka av Tripoli miljøvernskomite. Øyane vart opna for ålmenta i 1999, men berre mellom juli og september. Lokale fiskarar fraktarar passasjerar over til øyane frå Tripoli.
Trugslar
Under krigen i 2006 mellom Israel og Hizbollah oppstod det eit stort oljeutslepp etter at israelarane bomba det libanesiske energiverket Jiyyeh. Dette forstyrra det skjøre økosystemet. Olja dekte strandsona av øyane og tok livet av mikroorganismar og algar som er viktige matkjelder for dyrelivet i området. Olja var òg ein trugsel for både skjelpadder og trekkfuglar. Eit oppreinskingsprosjekt vart utført av World Conservation Union.
Al Karbus
Al Karbus er ein landsby i Jizan-regionen, sørvest i Saudi-Arabia.
Conrad Clausen
Conrad Gudrow Clausen var ein lærar, redaktør, historikar og forfattar frå Askøy.
Liv
Clausen var fødd i Tacoma i USA og kom til Noreg i 1908. Han hadde utdanninga si frå Elverum lærarskule og underviste ved ymse skular på Askøy.
Norsk Polarinstitutt-breen
Norsk Polarinstitutt-breen er ein isbre som flyt sørvest mellom Perovfjellet og Mount Limburg Stirum i Belgicafjella. Han vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen i 1957-58, under G. de Gerlache, som namngav han etter Norsk Polarinstitutt i Oslo.
Conrad Clausen
Liv
Conrad Clausen var med og fekk reist bauta over Olav Nygard i Modalen i 1931. Han fekk reist steinkrossen over Kirkia à Aske (fyrste kyrkja på Askøy, truleg bygd kring 1150). Clausen fekk òg reist Håkonarminnet på Håkonarhaugen på Seim i 1961 og minnesmerke over diktaren Ragnvald Vaage i Kvinnherad (1972). Han var dessutan med og fekk reist bauta over Arne Bjørndal i Hosanger og minnesmerke over Olaf Hanssen på Os (1983).
Clausen vart nytta mykje som kåsør i NRK mellom anna i programmet Middagsstunden.
Conrad Clausen var ein nær ven av diktaren Olav Lavik.
Redaktør og lagmann
Han var redaktør for fylgjande blad og skrifter:
Han var formann i fylgjande lag:
Verkliste
Conrad Clausen skreiv og/eller redigerte:
Kunstløp under Vinter-OL 2010
Kunstløp under Vinter-OL 2010 vart avvikla i dagane frå 14. til 25. februar i idrettshallen Pacific Coliseum i Vancouver. 30 kvinner og 30 karar deltok i enkeltløpa, 20 par deltok i parløp og 23 par i isdans. Ingen norske utøvarar var kvalifisert/påmeld.
Kvinner
<br style="clear:both;" />
Karar
<br style="clear:both;" />
Parløp
<br style="clear:both;" />
Isdans
<br style="clear:both;" />
Tine Stange
Tine Stange er ein norsk handballspelar som er aktiv i Larvik Håndballklubb. Ho vart europameister med Noreg i 2010 og har vunne både meisterligaen og cupvinnarcupen og ei rekke gongar vorte noregsmeister og seriemeister.
What's Funk?
What's Funk? er eit studioalbum frå 1983 av Grand Funk Railroad. Det var det siste studioalbumet deira med originale songar.
Tine Stange
Stange spelte på Ramnes IF i lågare divisjonar til 2003. Sidan har ho spelt på det norske topplaget og vunne samtlege norske seriegull i perioden. Med Larvik vann ho Meisterligaen 2011, Cupvinnarcupen 2005 og 2008. Ho er seriemeister 14 gongar, noregsmeister minst åtte gongar.
Stange	landslagsdebuterte 21. juni 2007 mot Sør-Korea og deltok i sin siste landskamp mot Spania den 21. mars 2016. Ho fekk sin meisterskapsdebut under VM 2009, men fekk lite speletid i ein meisterskap som enda med norsk bronse. Året etter vart ho meir brukt då ho og Noreg vann EM-trofeet etter finalesiger over Sverige. Gjennom ni år spelte ho 50 kampar med det norske flagget på brystet og skåra 61 mål.
Michael Brecker
Michael Leonard Brecker var ein amerikansk jazz-saksofonisten og komponist. Han vart omtalt som «ein roleg, venleg musikar rekna som den viktigaste tenorsaksofonisten sidan John Coltrane», og vann 15 Grammy-prisar både som musikar og komponist. Han vart æresdoktor ved Berklee College of Music i 2004, og vart innlemma i Down Beat Jazz Hall of Fame i 2007.
Den seinare tida (2001-) tok han del i turneen «Directions in Music» med Herbie Hancock piano, Roy Hargrove trompet, Brian Blade trommer og John Patitucci bass, dei gjesta Moldejazz 2002. Han gav ut Michael Brecker/Pat Metheny Special Quartet frå Kongsberg Jazzfestival (2000). Vidare var han hovudgjest ved Moldejazz 2003 der han innleidde eit lengre samarbeid med Farmers Market, og dessutan spelte med Urban Connection.
Tidleg liv og karriere
Han var fødd i Philadelphia i Pennsylvania og voks opp i Cheltenham Township, ein lokal forstad. Faren, som var ein amatør-jazzpianist, spelte tidleg jazz for Brecker. Han voks opp som ein del av ein generasjon jazzmusikarar som ikkje såg rock som fienden, men som eit levedyktig musikalsk alternativ. Brecker byrja å studere klarinett, og gjekk over til altsaksofon på skulen, før han slo seg til med tenorsaksofon som hovudinstrument. Han gjekk ut frå Cheltenham High School i 1967 og etter berre eitt år på Indiana University flytta han til New York City i 1969, der han sette seg på kartet som ein dynamisk og spanande jazz-solospelar. Han markerte seg først som 21 åring som medlem av jazz-rockbandet Dreams—eit band der han spelte med den eldre broren, trompetisten Randy Brecker, trombonist Barry Rogers, trommeslagaren Billy Cobham, klaverspelar Jeff Kent og bassist Doug Lubahn. Dreams vart kortvarig, berre eitt år, men Miles Davis vart sett på nokre av konsertane deira før innspelinga hans av Jack Johnson.
Sidemann og leiar
Brecker var etterspurd som soloist og sidemann. Han spelte med band som spelte alt frå standard jazz til standard rock. I alt deltok han på over 700 album, anten som bandmedlem eller som gjesteartist. Han sette merket sitt på mange pop- og rockeinnspelignar som soloist. I 1972 spelte han til dømes på James Taylor-albumet One Man Dog, på songen «Don't Let Me Be Lonely Tonight» i lag med andre akustiske instrument og enkel vokal. I 1975 spelte han med Paul Simon på albumet Still Crazy After All These Years, der soloen på tittelsporet er dominerande. Solane hans er ofte nytta i mellomspelet, eller lagt til som avsluttande del. Denne kombinasjonen av musikalsk struktur og instrumentering er typisk (og til ein viss grad definerande) for denne jazzrockstilen. Andre kjende samarbeid var med Steely Dan, Lou Reed, Donald Fagen, Dire Straits, Joni Mitchell, Eric Clapton, Billy Joel, John Lennon, Aerosmith, Dan Fogelberg, Frank Sinatra, Frank Zappa, Bruce Springsteen og Parliament-Funkadelic.
Brecker spelte òg med leiande jazzmusikarar på denne tida, som Herbie Hancock, Chick Corea, Chet Baker, George Benson, Quincy Jones, Charles Mingus, Jaco Pastorius, McCoy Tyner, Pat Metheny, Elvin Jones og Claus Ogerman.
Seinare karriere
Tidleg i 1980-pra var han òg medlem av Saturday Night Live Band. Brecker er mellom anna med i bakgrunnen under Eddie Murphy sin James Brown-parodi. Etter ein kort periode som medlem i supergruppa Steps Ahead med Mike Mainieri, spelte Brecker inn eit soloalbum i 1987. Debutalbumet er kalla opp etter han sjølv og består av meir tradisjonell jazz. Her spelar han mellom anna EWI (Electronic Wind Instrument), som Brecker tidlegare hadde nytta i Steps Ahead. I 1987 spelte han det nye albumet sitt på JVC Newport Jazz Festival, og nytta òg her EWI. Brecker heldt fram å spele inn eigne album gjennom 1990- og 2000-åra og vann fleire Grammy-prisar. Solo- og gruppeturneane hans var utselde verda over.
Han turnerte i 2001 med gruppa Hancock-Brecker-Hargrove. Denne turneen var tileigna jazzpionerane John Coltrane og Miles Davis. Brecker hylla Coltrane med å spele signaturstykket til Coltrane, «Naima». Denne komposisjonen er eit av dei definitive verka for tenorsaksofon og er ein krevjande solo, som synte dugleiken til Brecker på instrumentet. Konsertalbumet frå turneen, Directions in Music: Live At Massey Hall (2002), vann ein Grammy for beste jazzinstrumentalalbum i 2003.
På Mount Fuji Jazz Festival i 2004 opplevde Brecker ein sterk smerte i ryggen. Kort tid etter, i 2005, fekk han diagnosen myelodysplastisk syndrom (MDS). Trass i at det vart leita verda over, klarte ikkje Brecker å finne ein høvande stamcelledonor. I 2005 vart han operert med ein eksperimentell stamcelletransplantasjon. Seint i 2006 verka han å vere betre, men behandlinga synte seg å ikkje vere ein kur. Han heldt den siste konserten sin 23. juni 2006, då han spelte med Hancock i Carnegie Hall.
Ettermæle
Den 11. februar 2007, fekk Brecker to posthume Grammy-prisar for albumet i lag med broren Randy frå 2005, Some Skunk Funk.
Den 22. mai 2007, vart den siste innspelinga hans, Pilgrimage, gjeve ut og fekk god kritikk. Det vart innspelt i august 2006 med Pat Metheny på gitar, John Patitucci på bass, Jack DeJohnette på trommer og Hancock og Brad Mehldau på piano. Brecker var kritisk sjuk då det vart spelt inn. Brecker fekk igjen to posthume Gramm-prisar for albumet året etter og fekk dermed i alt 15 Grammy-prisar.
NM i padling 1971
Noregsmeisterskapen i padling 1971 gjekk føre seg i Tønsberg i Vestfold helga 17. og 18. juli. Egil Søby frå arrangørklubben Tønsberg Kajakk Klubb vart tildelt kongepokalen for siger på 10 000-meteren.
K1 1000 meter
<br style="clear:both;" />
K4 1000 m
<br style="clear:both;" />
K1 500 meter
<br style="clear:both;" />
Kjelder
Sportsboken 1971. Norsk kunstforlag. Oslo 1971.
Dick Wagner
Dick Wagner er ein amerikansk rockegitarist og låtskrivar, mest kjend for arbeidet sitt med Alice Cooper, Lou Reed og KISS.
Han spelte i bandet The Frost mot slutten av 1960-åra, som gav ut tre album på Vanguard Records. Litt seinare vart han rekruttert til bandet til Lou Reed i lag med gitarist Steve Hunter. I lag er dei mest kjend for introen til Rock 'n' Roll Animal og konsertversjonen av «Sweet Jane». Kort tid etter førte produsent Bob Ezrin både Wagner og Hunter til innspelingar med Alice Cooper. Wagner hadde alt spelt på School's Out.
Wagner spelte med Alice Cooper på fleire album, mellom anna det banebrytande Welcome to My Nightmare i 1975.
Wagner har òg spelt eller skrive songar for Aerosmith, Lou Reed, Burton Cummings, KISS, Meat Loaf, Steve Perry, Ringo Starr, Etta James, Peter Gabriel, Rod Stewart, Tina Turner, Air Supply, Hall & Oates Roy Orbison, Jerry Lee Lewis, Little Richard og mange fleire.
Ringebu prestegard
Ringebu prestegard ligg rett nord for Ringebu stavkyrkje i Ringebu kommune i Innlandet. Prestegarden er frå 1743 og var prestebustad fram til 1991.
Eigedomen er i dag eit museum og kunstgalleri, og lokale vert leigde ut.
Keep On Chooglin'
Keep On Chooglin' er eit samlealbum av Creedence Clearwater Revival som kom ut i 1999.
Tidssignalet frå Nauen
Tidssignalet frå Nauen var eit fast innslag i NRK sine radiosendingar i åra før andre verdskrigen. Det vart sendt to gonger i døgnet kl. 13:00 og kl. 19:00. Det vart alltid annonsert med «Vi får tidssignalet fra Nauen». NRK fekk signalet frå: Grossfunkstelle Nauen, den eldste radiostasjonen i Brandenburg i Tyskland. Signalet varte i 30 sekund, først 25 sekund med korte impulsar, deretter ein lang tone på fem sekund.
Nauen kringkastar
Nauen kringkastar vart oppretta i 1906 og har spelt ei viktig rolle i Tyskland. Før den fyrste verdskrigen hadde Tyskland allereie i 1911 gjennom denne kontakt med koloniane sine, mellom anna Togoland (no Togo) og Tysk Sørvest-Afrika (no Namibia). Britisk etterretning avlytta stasjonen under begge verdskrigane. Stasjonen overlevde andre verdskrigen utan alvorlege skadar, men han vart stengd av sovjetiske okkupasjonstyrkar etter 1945. Antennemastene på 200 meter vart rivne og all verksemd opphøyrde.
Francesco Petrarca
Francesco Petrarca var ein italiensk diktar og humanist, rekna som stilskapande for den tidlege italienske renessansen. Han er ofte kalla humanismens far. Han er og rekna som far til det moderne italienske språket, i lag med Dante Alighieri. Petrarca var og ein av dei første som definerte «den mørke mellomalderen».
Liv
Petrarca vart fødd i byen Arezzo i Toscana, ikkje langt frå Firenze. Han studerte juss i Bologna, og hadde god kontakt med pavehoffet i Avignon gjennom faren, som og var jurist. Han var oppteken av romersk historie, og mellom dei tidlege arbeida hans finn ein eit verk om den romerske borgarkrigen. Han var godt kjend med latin, og nyoppdaga ein bunke brev frå Cicero i 1345. Dette opna auga hans for eit nytt syn på klassisk latin. På grunnlag av slike funn, og ålmenn nyfikne, innsåg han at hans eiga tid hadde gløymt mykje av det som var gamalt, og såg det som ei oppgåve å gjera det gamle kjent att.
Petrarca hadde i røynda akta seg til å verte prest, men gav opp dette i 1327, etter at han hadde sett ei fager kvinne i Avignon. Dette var Laura de Noves, ei jente han vart hugteken av, og skreiv dei fleste av dikta sine til. Ho var alt gift med ein fransk adelsmann, men inspirerte Petrarca til ei lang rekkje stilskapande kjærleiksdikt (316 i alt).
Petrarca var glad i å reise, og var ein av dei mest farande forfattarane i samtida si. Han var i mange byar, i både Frankrike og Italia. Han reiste og mykje som sendemann og diplomat. Trass i at han var tilsett i kyrkja, vart han far til to born, ein son og ei dotter, som han sjølv fostra.
Han og dottera Francesca flytte til ei bygd utanfor Padova i 1368, og ho og familien hennar stelte for han dei siste åra han levde. Han døydde i huset sitt i 1374.
Verk
Petrarca er vel mest kjend for dikta sine, som danna skole i lang tid etter. Han skreiv mange sonettar, og er og rekna som stilskapande innan denne forma. Dei fleste dikta er skrivne til Laura de Noves, som både er historisk, og samstundes eit poetisk ideal. Ho ber det same namnet som laurbærkransen diktarane fekk i heidersløn. Petrarca sjølv var den første som vart heidra slik sidan antikken. Laura er ikkje oppnåeleg, og tykkjest vera eit av dei første døma på eit stilistisk kvinneideal av dette slaget i europeisk litteratur. Dikta vart utgjevne i samlinga Canzionere kring 1340. Tematikken byggjer på dei gamle høviske trubadur-visene frå mellomalderen.
Det vart snart skrive musikk til dikta hans. Dei første italienske madrigalane vart skrivne over sonettane om Laura tidleg på 1500-talet, og dikta har inspirert til musikk langt opp i nyare tid.
Peoria County
Peoria County er eit fylke i den USA-amerikanske delstaten Illinois. Fylket dekker eit areal på 1630 km². Om lag 180 000 menneske bur i fylket.
Megahertz
Hertz
Peoria County
Fylket vart grunnlagt i 1825. Administrasjonssenteret ligg i byen Peoria.
Al Kawahilah
Al Kawahilah er ein landsby i Jizan-regionen, sørvest i Saudi-Arabia.
Europeisk kolonisering av Amerika
Starten av den europeiske koloniseringa av Amerika vert ofte datert til 1492, sjølv om det var minst eitt tidlegare forsøk på kolonisering. Dei første kjende europearane som nådde Amerika var vikingane på 1000-talet, som oppretta fleire koloniar på Grønland og ein kortvarig busetnad i L'Anse aux Meadows (51°N) i eit område dei kalla Vinland, på dagens Newfoundland. Busetnadane på Grønland varte i fleire hundreår, ein periode der europearane og inuittane stort sett berre hadde fiendtleg kontakt. Mot slutten av 1400-talet hadde den norrøne busetnaden på Grønland kollapsa.
I 1492 segla ein spansk ekspedisjon leia av Kristoffer Columbus til Amerika og introduserte den nye verda for den vestlege verda på den tida. Etter dette følgde europeisk erobring, utnytting og kolonisering raskt etter og vart utvida. Dette skjedde først langs kysten av Karibia på øyane Hispaniola, Puerto Rico og Cuba, og sidan tidleg på 1500-talet i det indre av både Nord- og Sør-Amerika. I 1497 segla John Cabot frå nord og gjekk i land på kysten av Nord-Amerika, og eit år seinare nådde den tredje reisa til Columbus kysten av Sør-Amerika. Etter kvart kom heile den vestlege halvkula under europeisk kontroll, noko som førte til endringar i landskapet, folkesetnaden, samt plante- og dyrelivet. Berre på 1800-talet forlet 50 millionar folk Europa for å reise til Amerika.
Tidleg statssponsa kolonistar
Den første fasen av moderne europeisk aktivitet i regionen starta med Christofer Columbus sine kryssingar av havet (1492–1500), sponsa av Spania som hadde som opphavleg mål å finne ei ny rute til India og Kina. Desse vart følgt av andre utforskarar som John Cabot, sponsa av England, som kom på leiting etter rikdomane som spanjolane hadde funne. Andre busetjarar inkluderte Giovanni da Verrazano, sponsa av Frankrike, og ifølgje nokre den tyske Didrik Pining og, den kanskje mytiske, polakken John av Kolno 1473, sponsa av Danmark.
Inspirert av erobringa av aztekarane, inkaene og andre store innfødde amerikanske folkesetnader på 1500-talet, forventa dei første engelskmennene det same då dei først etablerte ei busetjing i Jamestown i Virginia. Hovedmålet til denne kolonien var håpet om å finne gull eller høvet for å finne ein passasje gjennom Amerika til India. Det tok ein sterk leiar som John Smith til å overtyde kolonistane i Jamestown om at å leite etter gull ikkje var på ta vare på dei umiddelbare behova sine og at «han som ikkje arbeider skal ikkje ete.»
Den indiske frigjeringsrørsla
Den indiske frigjeringsrørsla omfattar ulike grupper, leiarar og ideologiar knytt til lausrivinga av Britisk India frå Det britiske imperiet. Rørsla byrja som eit forsøk på å oppnå meir sjølvstyre for indarar, men utvikla seg til å gjera krav på sjølvstende, og enda med delinga av kolonien og opprettinga av Pakistan og India i midten av august 1947. Ulike verkemiddel, frå valdeleg opprør til ikkje-valdelege strategiar som boikottar og sivil ulydnad, blei tekne i brukt under kampen. Rørsla hadde også mykje å seia for gjenreisinga av indisk kultur etter anglifiseringa av delar av det indiske samfunnet.
Europeisk kolonisering av Amerika
Tidleg statssponsa kolonistar
Andre tidlege oppdagarar som Francis Drake kom til Amerika for å plyndre rikdomen til dei spanske busetjarane. Til saman var der eit sterkt drag på byrjinga av kolonitida for å kome til Amerika for dei moglege imperielle rikdomane som var der, men sanninga var at desse rikdomane var sparsame. Der var ikkje noko spesielt som dreiv desse kolonistane vekk frå England, berre eit overveldande høve for ekstrem rikdom. Sjølv om desse rikdomsbyggande forsøka slo feil, vart dei første permanente europeiske busetjingane i dagens USA etablert.
Peterbreen
Peterbreen er ein kort, brei isbre som flyt nordaust og ut i Jutulstraumen like aust for Neumayerskarvet og Mellebynuten i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59. Han er kalla opp etter Peter Melleby, som var sjef for sledehundane under NBSAE.
Europeisk kolonisering av Amerika
Tidleg statssponsa kolonistar
Desse krysingane av havet vart følgt, særleg av Spania, av ein fase med erobringar. Spanjolane hadde akkurat fullført ein krig mot muslimar på den iberiske halvøya. Dei erstatta dei amerikanske lokale stammene og innførte ein ny religion, kristendommen. Europeiske sjukdomar og omsynslause arbeidssystem desimerte den amerikanske folkesetnaden. Afrikanske slavar vart introdusert for å erstatte amerikanarane. På den andre side innførte ikkje spanjolane språket sitt i same grad og den katolske kyrkja evangeliserte i quechua, nahuatl og guaraní, noko som medverka til utviding av desse amerikanske språka og utrusta dei med skriftssystem. Ein av dei første skulane for amerikanarar vart grunnlagt av Fray Pedro de Gante i 1523.
Den indiske frigjeringsrørsla
Den best kjende personen frå frigjeringsrørsla er truleg Mahatma Gandhi, som utvikla livshaldninga si satyagraha som framtredande leiar av fridomsrørsla. Andre kjende namn er Jinnah og Nehru, dei to første leiarane av Pakistan og India.
Europeisk kolonisering av Amerika
Tidleg statssponsa kolonistar
Portugisarar gjekk over frå ein innleiande plan om å etablere handelsstasjonar til utbreidd kolonisering av det som i dag er Brasil.
Homburg
Teksten til Reid inneheld dei same surrealistiske, draumeaktige bileta og kjensla av resignasjon og unytte som i debutsingelen. Òg på denne songen finn ein den rike og djupe hammondorgellyden til Matthew Fisher, men pianoet og gitaren tar større plass i det totale lydbiletet. Temaet er ikkje like Bach-aktig som på «A Whiter Shade of Pale», men singelen vart likevel kritisert for å vere for lik føregangaren. B-sida av singelen er «Good Captain Clack» frå albumet Procol Harum.
Europeisk kolonisering av Amerika
Religiøse immigrantar
Andre busetjingar, som Pennsylvania, vart danna for å garantere sikre hamner for spesielle grupper (kvekarane), men vart opna opp for andre retningar med komplett religionsfridom. Historiene til desse vellykka overskygde forteljingane om amerikansk forfølging (som Anne Hutchinson-tilfellet) og trekte lidande folk bort frå den gamle verda.