cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Diomedesøyane
Store Diomedes er det austlegaste punktet i Russland, og trass i at ho er den vestlegaste av dei to øyane vert plasseringa til øya rekna som aust på kartet. På same måte vert Vesle Diomedes, som ligg aust for Store Diomedes, rekna som vest på kartet. Denne forvirringa mellom aust og vest har opphav i at 180°-meridianen går i nærleiken av dei to øyane. Av geografiske og politiske årsaker vert Store Diomedes rekna som ein del av det vi kallar den austlege verda, sjølv om ho ligg på 169 grader vest. Attu Island i Aleutane ligg endå lenger vest enn Vesle Diomedes og vert rekna som det vestlegaste punktet i verda, sjølv om ho ligg på 173 grader aust.
15 km søraustover ligg Fairway Rock, som vanlegvis ikkje vert rekna som ein del av Diomedesøyane.
Ørnetåka
Ørnetåka (katalogisert som M16, NGC 6611 (sjølve stjernehopen) og IC 4703 (sjølve tåka)) er ein lys stjernehop av nyleg danna stjerner med ei tilhøyrande emisjonståka som ligg rundt 7000 lysår unna i stjernebiletet slangen.
I 1995 fotograferte romteleskopet Hubble tåka for første gong. Biletet viste tre pillarar samansette av kald interstellar hydrogengass og støv. I pillarane føregår det aktiv stjernedanning.
I 2007 blei det offentleggjord at dei tre pillarane ifrå 1995-biletet kanskje er blitt øydelagde av sjokkbølgja frå ein supernovaeksplosjon. Det er blitt estimert at den eventuelle øydelegginga skjedde for 6000 år sidan, men lyset frå ho vil nå jorda først om 1000 år, då tåka ligg 7000 lysår unna.
Diomedesøyane
Historie
I avtalen for amerikanarane sitt kjøp av Alaska i 1867 vert øyane nytta som grensa mellom dei to nasjonane. Grensa går midt mellom dei to øyane og «held fram nordover i Nordishavet til ho forsvinn fullstendig».
Sidan den internasjonale datolinja går mellom dei to øyane kan ein frå Alaska sjå inn i «morgondagen» i Russland.
Under den kalde krigen var sundet grensa mellom USA og Sovjetunionen og vart kjend som Isteppet. I 1987 sumde Lynne Cox frå den eine øya til den andre og vart gratulert samstundes av både Ronald Reagan og Mikhail Gorbatsjov.
Store Diomedes var tradisjonelt den austlegaste landmassen før Den internasjonale datolinja vart oppretta, og var derfor den første landmassen som gjekk inn i eit nytt år, om ein nytta lokal soltid. Når ein nyttar offisiell tid har store område aust i Russland, i tillegg til New Zealand, den same tidssona. Etter 1995 vert delar av Kiribati rekna som lenger aust, fordi den internasjonale datolinja no går aust for dei, og i ei høgare tidssone (UTC+14).
Store Diomedes er i dag fråflytta. Folk måtte flytte til fastlandet for å unngå kontakt på tvers av landegrensa. Vesle Diomdes har 170 innbyggjarar som består av inupiat-eskimoar. Landsbyen der har ein skule og ein butikk. Posten vert levert av helikopter, men er avhengig av godt vêr.
Bingöl
Bingöl (zazaki Çewlig eller Çolig) er ein by aust i Tyrkia. Byen er omgjeve av fjell og fleire innsjøar, og det tyrkiske namnet er tyder tusen sjøar. I nyare tid har byen vorte eit populært turistmål. Det bur kring 90 000 innbyggjarar (2010) i byen.
Bingöl er administrasjonssenter i provinsen Bingöl.
I mellomalderen vart Bingöl kjend som Romanoupolis (gresk Ῥωμανοῦπολις) etter den austromerske keisaren Romanos I Lekapenos.
Klima
Bingöl har eit kontinentalklima (Köppen si klimaklassifisering: Dsa), med varme og tørre somrar og kalde og snørike vintrar. Dei tørraste månadane er juli og august og den våtaste februar og desember.
Süßer Trost, mein Jesus kömmt
Süßer Trost, mein Jesus kömmt, BWV 151, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.
Han vart komponert i Leipzig i 1725 for tredje juledag. Stykket vart framført på nytt 1728-1731 i Leipzig.
Koraltemaet er basert på salmen «Lobt Gott, ihr Christen, allzugleich». Teksten til Nikolaus Herman dukka først opp med ein melody som kan ha vore ei kyrkjeleg utgåve av ein ukjend verdsleg melodi eller dans: «Kommt her, ihr lieben Schwesterlein», som ein finn i Ein Christlicher Abentreien i Leipzig i 1554.
Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert for tverrfløyte, obo d’amore, to fiolinar, bratsj og basso continuo, samt fire songsolistar (sopran, alt, tenor, bass) og firedelt kor.
Det består av fem satsar:
Makedonia i antikken
Makedonia (gresk Μακεδονία) var namnet på eit kongedøme i antikken i dei nordlegaste områda av Hellas, som grensa til Ípiros i vest og Thrakia i aust. I ein kort periode var staten den mektigaste i det antikke nære Orienten etter Aleksander den store erobra det meste av den kjende verda.
Tidleg historie
Den første makedonske staten oppstod på 700-talet fvt. eller tidleg på 600-talet fvt. under Argead-dynastiet då makedonarane skal ha kome til området frå vest. Deira første konge skal ha vore Perdikkas I. Rundt tida til Aleksander I av Makedonia starta makedonarane å utvide områda sine inn i Eordaia, Bottiaea, Piería, Mygdonia og Almopia. Nær den moderne byen Véria bygde Perdikkas I (eller meir sannsynleg son hans Argaevs I) hovudstaden sin, Aigai (i dag Vergina).
Etter ein kort periode under Persarriket og Darios Hystaspes fekk staten sjølvstende sitt under kong Alexander I (495–450 fvt.). Før 300-talet fvt. dekte kongedømet om lag same området som Gresk Makedonia i det moderne Hellas. Området vart stadig hellenisert i denne perioden, sjølv om framståande grekarar skal ha sett på makedonarane som primitive.
Ein samla makedonsk stat vart etter kvart oppretta av kong Amyntas III (393–370 fvt.), men det var framleis store skilnadar mellom dei kvegrike kystslettene og dei aggressive isolerte stammene lenger inne i landet. Dei kontrollerte fjellovergangane der barbarane invaderte Illyria frå. Amyntas hadde tre søner, dei første to Alexander II og Perdikkas III regjerte berre ei kort tid. Peridikkas III sin arving vart avsett av Amyntas sin tredje son, Filip II av Makedonia, som gjorde seg sjølv til konge og skapte ein periode med makedonsk dominans i Hellas.
Ekspansjon
Filip sin son, Aleksander den store (356–323 fvt.) klarte ei kort stund å utvide den makedonske makta til ikkje berre dei greske bystatane, men til heile Persia, inkludert Egypt og land så lang aust som til utkantane av India. Aleksander lét dei erobra områda få ha sine styresett og spreidde gresk kultur og kunnskap i heile det store riket sitt. Sjølv om riket delte seg opp i fleire hellenske regime kort tid etter hans død, gjorde erobringane hans varige inntrykk, ikkje minst i dei nye gresktalande byane i dei vestlege områda av Persia.
Trass i at riket vart delt opp i stridande kongedøme styrt av Aleksander sine generalar, vart Makedonia verande eit nøkkelområde som stadig vart kjempa om. Antipater og son hans Kassander fekk kontroll over Makedonia, men glei inn i ein lang periode med indre uro etter Kassander sin død i 297 fvt.. Det vart ei stund styrt av Demetrios I (294–288 fvt.), men gjekk inn i borgarkrig.
Demetrios sin son, Antigonos II (277 fvt.–239 fvt.) klarte å få i stand ro og velstand, og slo tilbake eit åtak frå Galatia, men mista kontroll over dei mange tidlegare kontrollerte greske bystatane. Han oppretta eit stabilt monarki framkalte Antigonid-dynastiet. Etterfølgjaren hans Antigonis III (239 fvt.–221 fvt.) bygde vidare på dette og gjenoppretta makedonsk makt i området.
Nedgang
Under Filip V av Makedonia (221 fvt.–179 fvt.) og son hans Persevs av Makedonia (179 fvt.–168 fvt.) kom kongedømet i konflikt med den aukande makta til Den romerske republikken. På 100-talet fvt. og 1. hundreåret fvt. kjempa Makedonia i ei rekkje krigar. Dei leid to store tap, som til slutt førte til deira nederlag i 197 fvt. då romarane slo Filip V, og 168 fvt. då romarane slo Persevs. Dette førte etter kvart til Makedonia sitt nederlag, avsetjinga av Antigonid-dynastiet og opphevinga av det makedonske kongedømet. Andriskos klarte ei kort stund å gjenopprette monarkiet i 149 fvt., men leid nederlag året etter då Makedonia vart omorganisert til den romerske provinsen Makedonia.
Svid
Svid (russisk Свидь) er ei elv i Arkhangelsk oblast i Russland. Ho er 61 km lang og spring ut frå innsjøen Vozje på grensa til Vologda oblast og renn frå der nordover og munnar ut i innsjøen Latsja.
Svids renn gjennom eit nesten aude landskap. I den øvre delen er ho 40 til 120 meter brei og renn her mellom myrlendte og skogkledde breidder. Dei midtre delane av elva vert meir steinete og elva dannar fleire mindre stryk. På denne strekninga smalnar elva inn til 10-15 meter og renn raskare med høgare breidder. I den nedre delen av elva vert breiddene igjen låge og myrlendte. Ho munnar ut sør i Latsja, som renn vidare gjennom Onega til Kvitsjøen.
Piz Schumbraida
Piz Schumbraida er eit fjell i Ortler Alpane, på grensa mellom Italia og Sveits.
Ål
Ordet ål har fleire tydingar på norsk:
Rognhaugen
Rognhaugen er eit fjell i Gran kommune i Innlandet. Det har ei høgd på 720 meter over havet.
Matkjeda Wienerschnitzel
Wienerschnitzel er ei kjede med snøggmat-restaurantar i USA, skipa i 1961 (som Der Wienerschnitzel). Kjeda spesialiserer seg på pølse i brød. Etestadane deira finst hovudsakleg i California og Texas, med ein del i Arizona, Colorado, Illinois, Louisiana, New Mexico, Nevada, Utah og Washington.
Tåkedis
Tåkedis er ei form for dis med små vassdropar i lufta. Han kan oppstå som ein naturleg del av vêret eller ved vulkansk aktivitet, og er vanleg i kald luft over varmare vatn, i utanda luft i kulde og i sauna. Ein kan òg få danna kunstig tåkedis med sprayboksar viss fuktforholda ligg til rette for det.
Den einaste skilnaden mellom tåkedis og tåke er sikt. Viss sikta er mindre enn 1 kilometer vert det kalla tåke, elles er det tåkedis eller tørrdis. Sett frå avstand er tåkedisen blåaktig, medan tørrdisen er meir brunfarga.
1324
1324 (romartal MCCCXXIV) var eit skotår som byrja på ein sundag i den julianske kalenderen.
Europeisk ål
Europeisk ål, eller berre ål (Anguilla anguilla), er ein slangeforma fisk som lever både i salt- og ferskvatn. Ålen er utbreidd frå Nord-Afrika og nordover til Kvitsjøen. Han har eit særeige livsmønster og uklår forplanting. Ålen gyter i Sargassohavet. Yngelen spreier seg derifrå, og kjem attende etter fleire år, når han er klår til å gyta.
Når ålen er ute av vatnet, dannar han eit slim som gjer at han kan overleva lenge utan tilførsel av vatn. Dette gjer at ålen kan koma seg over små landområde. Ved transport av ålfangst på landjorda, vert ålen lagd i kar utan vatn. Slik overlever han lenger enn han ville ha gjort om han vart lagd i t.d. ein stamp med vatn.
Fangst av ål
Fiske av ål går stort sett føre seg ved hjelp av teiner eller ruser, men det vert òg brukt stong på hobbybasis. Ålen er rekna som ein delikatesse, men er ein lite brukt matfisk i Noreg i dag. Det meste av ål som vert fiska i Noreg, vert eksportert til Asia, særleg Japan. Det vart i 2005 fiska 158 tonn ål i Noreg. Ålen er ein truga art, og står på raudlista. Miljøvernarar har difor bede om stopp i fisket av ål i Noreg.
Frikyrkje
Frikyrkjer er protestantiske kyrkjesamfunn som er uavhengige av statsmakta, i motsetnad til Den norske kyrkja, som er ei statskyrkje.
Dei første frikyrkjene vart grunnlagde på slutten av 1500-talet, i sluttfasen av reformasjonen. Med Bibelen og Den heilage ande som autoritetar som stod over pavemakta, opna reformasjonen for etablering av ei rad kyrkjesamfunn. Religionsfridomen var likevel avgrensa i dei fleste landa som var omfatta av reformasjonen. Medlemmer av frikyrkjene valde derfor ofte å utvandre til Amerika.
I Noreg vart det lovleg å organisere frikyrkjer då Dissentarlova vart vedteken i 1845, og Venesamfunnet (Kvekarane) vart godkjent som eit frittståande kristent kyrkjesamfunn. I 1877 vart Den Evangelisk Lutherske Frikirke (ofte kalla frikyrkja) etablert som ein reaksjon på statens innblanding i norsk kyrkjeliv. I Noreg får frikyrkjer no økonomisk stønad frå stat og kommune, på line med Den norske kyrkja.
Andre frikyrkjer i Noreg er
Dei fleste frikyrkjene er medlem i Norges Kristne Råd.
Marxisme-leninisme
Marxisme-leninisme er ein kommunistisk ideologi som vart hovudstraumdraget i dei kommunistiske partia frå midten av 1920-åra, då han vart vedteken som ideologisk grunnlag for den Tredje Internasjonalen («Komintern») då Josef Stalin vart leiar i Sovjetunionen. Men i andre samanhengar har ulike grupper bruka omgrepet for å skildre den ideologien dei hevdar å representere.
Få år etter Vladimir Lenin døydde hadde Stalin kome til makta i Sovjetunionen. Ifølgje G. Lisitsjkin er marxismen-leninismen ein separat ideologi sett saman av Stalin i hovudsak i boka Spørsmål i leninismen). Marxismen-leninismen vart då offisiell ideologi for den sovjetiske staten og for Komintern.
Kommandørøyane
Geografi
Kommandørøyane er den vestlegaste delen av Aleutane, men dei ligg fleire hundre kilometer frå resten av øygruppa. Terrenget er forholdsvis variert med foldefjell, vulkanplatå, terrasseforma sletter og låge fjell. Øyane har oppstått som følgje av vulkanar langs kanten av Stillehavsplata og Den nord-amerikanske plata, men er utdøydde for lenge sidan. det høgaste punktet er Steller på Beringøya med ei høgd på 755 meter over havet. Det høgaste punktet på Mednyj er Stenjegertoppen på 647 meter over havet.
Klimaet er relativt mildt og maritimt med ein del nedbør (220-240 nedbørsdagar i året). Somrane er kjølige og kjend for mykje tåke.
Marxisme-leninisme
Etter at Sovjetunionen og Folkerepublikken Kina vart uvener, hevda begge dei to store statsberande kommunistpartia at dei var einaste rette arvingen til marxismen-leninismen. I Kina hevda dei først at Mao Zedong hadde tilpassa marxismen-leninismen til kinesiske tilhøve, men sidan at denne oppdateringa gjaldt overalt, difor termen marxismen-leninismen-Mao Zedong si tenking (enklare kalla «maoismen»). Denne varianten vart offisiell ideologi for Folkerepublikken Kina så lenge Mao levde, og sameleis for dei kommunistpartia som følgde Kina.
Kommandørøyane
Innbyggjarar
Den einaste permanente busetnaden på øyane er landsbyen Nikolskoje nordvest på Beringøya. Han hadde i 2005 om lag 750 innbyggjarar. Folkesetnaden består nesten berre av russarar og aleutarar. Det meste av øyane og det omliggande havet (36 486.79 km²) er ein del av Komandorskij Zapovednik, eit naturreservat. Hovudnæringa til innbyggjarane er hovudsakleg fiske, innsamling av sopp, styring av zapovedniken, økoturisme og statstenester.
Marxisme-leninisme
I Nord-Korea vart marxismen-leninismen offisielt skifta ut med «juche» i 1977. Dette er ein ideologi der omgrep som klasse eller klassekamp ikkje er inne i biletet, altså er han ingen marxistisk variant i det heile. Men styret der er framleis vanlegvis rekna for kommunistisk eller stalinistisk grunna den politiske og økonomiske strukturen i landet.
Kommandørøyane
Naturhistorie
Øyane ligg i det produktive Beringhavet og langt frå menneske. Kommandørøyane har derfor eit rikt marint dyreliv og relativt få landlege organismar. Mellom anna finn ein store mengder pelssel (om lag 200 000 individ) og stellersjøløver (om lag 5000 individ). I tillegg finn ein mykje havoter, steinkobbe og largasel. Havoterbestanden er stabil og kanskje til og med aukande, sjølv om han er minkande i resten av Aleutane.
Marxisme-leninisme
I dei andre tre kommunistiske statane som finst i dag – Cuba, Vietnam og Laos – har dei styrande partia framleis marxismen-leninismen som offisiell ideologi, men dei har noko ulike tolkingar av han i praktisk politikk. Nokre noverande kommunistiske parti i tillegg til desse held òg fram med å sjå marxismen-leninismen som den grunnleggjande ideologien sin, sjølv om somme har modifisert han for å tilpasse seg nye eller lokale tilhøve.
I partinamn er omgrepet til vanleg bruka av kommunistparti som ønskjer å skilje seg ut frå andre kommunistparti i same landet, parti som dei då truleg ser på som revisjonistiske. Dette gjaldt til dømes det norske partiet AKP (m-l), som no er gått inn i partiet Raudt, i høve til det eldre Norges Kommunistiske Parti.
Kommandørøyane
Naturhistorie
På land er dyrelivet langt mindre variert, men ein finn to endemiske underartar av fjellrev (Alopex lagopus semenovi og A. l. beringensis). Sjølv om bestandane av desse er forholdsvis stabile no, har dei vorte kraftig redusert i tidlegare år på grunn av jakt etter pelsen deira. Av andre dyr på land finn ein villrein, amerikansk mink og rotter, som alle er innført på øya av menneske.
Marxisme-leninisme
Marxismen-leninismen er ikkje synonym med marxisme generelt.
Kommandørøyane
Naturhistorie
Over ein million sjøfugl hekkar i store koloniar i nesten alle kystklippene på øyane. Dei mest vanlege er havhest, lomvi, polarlomvi, dueteist, hornlunde, topplunde, skarv, måse og krykkje, sam den særs lokale raudkrykkje, som berre hekkar i eit par andre koloniar rundt om i verda. Ved innsjøar og elvar på Beringøya finn ein òg sjøfugl og snipe, men desse finn ein nesten ikkje i det heile på Mednyj. Av trekkfuglar som hekkar eller stoppar på øya finn ein stellerand, sibirlo og beringterne. Av rovfugl finn ein stellerhavørn og jaktfalk. Total er det registrert over 180 fugleartar på Kommandørøyane.
Av fiske i fjellbekkane finn ein hovudsakleg laksefisk, som arktisk røye, Dolly Varden-røye, aure (Salmo purpuratus), stillehavslaks, sockeye-laks, sølvlaks og pukkellaks.
Beringøya var den einaste kjende habitaten til Stellers sjøku, ei enorm (over 4 tonn stor) sjøku som liknar manatar. Sjøkua vart jakta på og døydde ut berre 40 år etter ho vart oppdaga i 1741. Brilleskarv, ein stor skarvart som i praksis ikkje kan fly, døydde òg ut på grunn av jakt rundt 1850.
Det finst ingen skog på Kommandørøyane. Vegetasjonen er dominert av lav, mose og forskjellige myrplanter med lågt gras og nokre dvergtre. Høge skjermplanter er òg vanleg. Det er ingen amfibiar eller reptilar.
Historie
Kommandørøyane har fått namn etter Kommandør Vitus Bering, som døydde der i 1741 etter at skipet hans «St. Peter» forliste ved Beringøya då han skulle reise heim att etter den andre Kamtsjatkaekspedisjonen frå Alaska. Bering omkom på øya i lag med det meste av mannskapet sitt. Grava hans på Beringøya er eit beskjeden monument. Om lag halvparten av mannskapet hans klarte å overleve vinteren på grunn av det rike dyrelivet og naturalist og lege Georg Wilhelm Steller, som tvinga dei til å ete tang for å lækje dei for skjørbuk. Dei oppdaga mellom anna Stellers sjøku. Etter kvart vart det bygd ein mindre båt av restane av «St. Peter» og dei overlevande kom seg tilbake til Kamtsjatka med mange verdifulle oterpelsar. Då det vart oppdaga havoter i området førte dette til eit jag av pelsjegarar kalla «Promysjlennikij», som igjen førte til at Russland vart utvida inn i Alaska. Steller sjøku, som berre heldt til rundt Beringøya, vart utrydda i 1768.
Aleutiske folk vart flytta til Kommandørøyane tidleg i 1825 av Det russisk-amerikanske selskapet frå Aleutane for at dei skulle drive handel med og jakt på sel. Dei fleste av desse aleutarane kom frå øya Atka og dei som heldt til på Mednyj kom frå Attu, som i dag begge er amerikanske øyar. Eit blandingsspråk kalla Mednyj-aleutisk, med aleutiske røter og russisk verbbøying, utvikla seg hos innbyggjarar. I dag er øyane om lag 2/3 russisk og 1/3 aleutisk.
Grensestrid
To mindre grupper skjer nær Mednyj, Sjøløveskjeret (russisk Сивучий Камень eller Sivutsjij Kamen) og Havoterskjera (russisk Камни Бобровые eller Kamni Bobrovyje), vert av enkelte amerikanarar rekna som eit omstridd område. Dei amerikanske styresmaktene har derimot ikkje gjort krav på øyane og reknar dei som russisk territorium.
Zarqaelva
Zarqa (arabisk نهر الزرقاء, hebraisk: נחל יבוק, Yabok) er den nest største sideelva til Jordanelva, etter Yarmouk. Ho er den tredje største elva i området etter vassføring og nedslagsfeltet omfattar det tett folkesette områda aust for Jordanelva, i Jordan. Ho spring ut nær Amman og flyt gjennom ein vid og djup dal (som er identifisert som den bibelske elva Jabbok) før ho munnar ut i Jordanelva etter eit samla fall på 1090 meter. Elva er kraftig forureina og oppreinskinga av elva har høg prioritet hos det jordanske miljødepartementet.
Geologisk sett er Zarqa kring 30 millionar år gammal. Kjelda til elva ligg ved 'Ain Ghazal, ein stor arkeologisk stad som er datert attende til yngre steinalder. Arkeologiske funn lalngs elva indikerer at området hadde eit rikt plante- og dyreliv i tidlegare tider.
King Talal-dammen vart bygd over den nedre delen av Zarqa i 1970-åra og skapte eit vassreservoar med ein kapasitet på 55 millionar kubikkmeter, som vart auka i 1987 til millionar kubikkmeter.
Jan Axel Blomberg
Band
Konsertmusikar
Giró Nunatak
Giró Nunatak er ein nunatak 4 nautiske mil nordvest for Vaca Nunatak i Panzarini Hills-delen av Argentina Range i Pensacolafjella i Antarktis. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1956–67, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein G.A. Giró, argentinsk øvstkommanderande ved General Belgrano-stasjonen, vinteren 1965.
1325
1325 (romartal MCCCXXV) var eit normalår som byrja på ein tysdag i den julianske kalenderen.
Vedgass
Vedgass er eit drivstoff i gassform framstllt av knott eller trekol, som er trevirke eller avfall frå trevirke, kappa opp i småbitar. Vedgassen vert utvunnen ved ufyllstendig forbrenning av knott eller trekol. Gassen inneheld stort sett karbonmonoksid, karbondioksid, hydrogen og metan, og er giftig. Vedgassen inneheld tjere og andre ureiheiter og må reinskast før han kan nyttast som drivstoff i forbrenningsmotorar.
Moher-klippene
Moher-klippene (engelsk Cliffs of Moher, irsk Aillte an Mhothair, 'Klippene til ruinen') er nokre kjende klipper ved kysten av County Clare i Irland. Dei ligg ved sørvestenden av platået The Burren, og strekkjer seg i 14 km langs kysten.
I sørenenden når dei 120 moh. ved Hag's Head, og 8 km lenger nord når dei den største høgda si på 214 meter like nord for O'Brien's Tower, eit rundt steintårn bygd i 1835 av Sir Cornelius O'Brien, før dei blir lågare. Dei næraste busetnadane er landsbyane Liscannor, som ligg 6 km sør, og Doolin 7 km nord.
Klippene er eit viktig turistmål. Herfrå kan ein sjå Aran-øyane i Galway Bay, fjella Maumturks og Twelve Pins i nord og Loop Head i sør. Klippene er ein av dei viktigaste turistattraksjonane på Irland, med rundt 1,5 millionar vitjande kvart år.
Geologi og dyreliv
Klippene består for det meste av skifer og sandstein. Ein kan sjå 300 millionar år gamle elve- og bekkefar i dei lågaste delane av landskapet.
På klippene finst kring 30 000 fuglar frå 29 forskjellige arter. Lundefugl hekkar her i store koloniar i utilgjengelege delar av klippene, og på den vesle «Goat Island». Her finst også ravn, hauk, måke, lomvi, storskarv og alpekaie.
Schwalmere
Schwalmere er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits.
Brattsund bru
Brattsund bru er ei spennbetongbru som kryssar Brattsundet mellom Brattholmen og Storøya i Meløy kommune i Nordland. Brua er 194 meter lang og har eit hovudspenn på 122 meter. Ho er ein del av fylkesveg 464, fastlandssambandet til Åmøya og Grønnøya.
Vedgassgenerator
Vedgassgenerator, eller vedgassaggregat er eit aggregat som vert nytta til å produsera vedgass. På grunn av mangen på anna drivstoff vart det under 2. verdskrig nytta vedgass som erstatning både for bilar og traktorar. Køyretøya måtte då utstyrast med vedgassgeneratorar, som produserte vedgass ved ufullstendig forbrenninga av knott. Vedgassgeneratorane tok stor plass og vart som oftast monterte på utsida av køyretøyet. Både front og bakmonterte aggregat var i bruk. I tillegg tok knotten mykje plass.
Korona
Korona (frå latin corona, 'krone') er det ytste laget av atmosfæren til sola. Han ligg langt frå sola, og strekker seg mykje lengre ut enn jordatmosfæren. Koronaen er som regel usynleg sett frå jorda, på grunn av det sterke lyset sola sender ut. Berre under solformørking, der sola blir skjult av månen, kan ein sjå koronaen som ein slags ring rundt månen.
Innanfor koronaen ligg den djupraude kromosfæren, og innanfor denne igjen ligg fotosfæren, laget som sender ut lyset ein kan sjå på jorda. Koronaen er mykje varmare enn fotosfæren, over ein million Kelvin.
Sulanda
På grunn av avskoging har elva fått langt mindre tilførsel av vatn og talet på fisk i elva er sterkt redusert.
Archaeopteryx
Archaeopteryx, nokre gonger referert til som urfuglen, er ei biologisk slekt av fugleliknande dinosaurar, og ei sannsynleg overgangsform mellom fjørkledde dinosaurar og moderne fuglar. Namnet er frå gammalgresk ἀρχαῖος (archaios) tyder 'gamal' og πτέρυξ (pteryx), som tyder 'fjør' eller 'veng'.
Hagatjennhaugen
Hagatjennhaugen er eit fjell i Hurdal kommune i Viken. Det har ei høgd på 718 meter over havet og er det 6. høgaste fjellet i Akershus av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Archaeopteryx
Archaeopteryx levde i sein jura for rundt 150 millionar år sidan, i det som no er sørlege Tyskland i ei tid då Europa var ei øygruppe i eit grunt, varmt tropisk hav, mykje nærare ekvator enn i dag.
Han likna ei skjor i storleik og form, og han voks til om lag 0,5 meter i lengd. Dei største individa kunne moglegvis nå storleik som ein ramn. Trass liten storleik, breie venger, og evner til å flyge eller ta glideflukt, hadde Archaeopteryx meir til felles med små theropode dinosaurar enn med moderne fuglar. Særleg delte han følgjande funksjonar med deinonychosauridar, (dromaeosauridar og troodontidar): kjevar med skarpe tenner, tre fingrar med klør, ein lang hale med bein, tå nummer to som kunne utvidast som «slossklo», fjør, som peikar mot at han var homeoterm, samt ulike skjelettfunksjonar.
Funksjonane nemnt over gjer Archaeopteryx til ein klår kandidat til ei overgangsform som lenkjer dinosaurar og fuglar. Dermed spelar Archaeopteryx ei vektig rolle ikkje berre i studiet av opphavet åt fuglar, men òg i studiet av dinosaurar.
Det første komplette eksemplaret av Archaeopteryx vart annonsert i 1861, berre to år etter at Charles Darwin publiserte The Origin of Species, og eksemplaret vart eit vektig framlegg i debatten om evolusjonsteorien. Etter den tid har 10-11 ekstra fossil av Archaeopteryx dukka opp. Trass variasjonar blant desse fossila, er dei fleste ekspertar samde i at alle restar som er funne høyrer til ein og same arten, men det blir framleis diskutert.
Mange av desse fossila viser fjør. Det er av dei eldste, om ikkje det eldste direkte bevis for fjørdanning. Vidare, fordi desse fjøra er av ei avansert form, flygefjør, er fossila prov på at fjør hadde vore i utvikling då Archaeopteryx oppstod, før sein juratid.
Kjelder
Denne artikkelen bygger på innleiinga til «Archaeopteryx» frå, den 2. januar 2016.
1326
1326 (romartal MCCCXXVI) var eit normalår som byrja på ein onsdag i den julianske kalenderen.
Dunajøyane
Dinajøyane eller Duunaj Aryta (russisk Острова Дунай) er ei øygruppe i Laptevhavet i Russland. Dei ligg nær munningen av elva Lena, nordvest for Lenadeltaet.
Dunajøyane er ei kompakt øygruppe og kysten av øyane er særs uordentleg med smale strandryggar, sandbankar og myrområde. Den største øya er 16 km lang og er 8 km brei. Øya i søraust vert kalla Jegorsjaøya.
Tore Elias Hoel
Tore Elias Hoel er ein norsk lektor, lyrikar og ungdomsbokforfattar frå  i Harstad.
Dunajøyane
Sundet mellom desse øyane og Lenadeltaet vert kalla Proliv Dzjijelligestiakh-Oburuosa.
Tore Elias Hoel
Han har skrive seks ungdomsromanar, to diktsamlingar og ein libretto til ein opera for born. Han er utdanna cand. philol. og har undervist i norsk litteratur på universitet, distriktshøgskule og lærarhøgskule og i norsk og historie på vidaregåande skule. Han bur i Bodø og arbeider på Bodø videregående skole.
Dunajøyane
Området har eit hardt arktisk klima og det er fast is mellom øyane og Lenadeltaet om lag ni månader av året.
Tore Elias Hoel
I intervju har Hoel fortalt at han i diktsamlingane sine prøvde å utvida den politiske lyrikken i ekspresjonistisk retning. Etter ein pause i forfattarskapen begynte han å skriva romanar for ungdom. Desse relativt korte romanane har alle eit avgrensa tidsforløp (handlinga skjer innanfor eitt døgn), og dei tar utgangspunkt i ei kaoskjensle (oppløyste familiar, eit samfunn utan styring) der også sorg og sakn står sentralt. I alle romanane har kunst ein plass, som utveg til å byggja ein ny identitet. Språket i romanane er kortfatta og sakleg.
Hoel skreiv i 2005 librettoen til ein opera for born, Jomfru Rosenving på Santavajasø. Musikken blei laga av Sigmund Lillebjerka. Operaen blei framført i 2005 i Bodø og Mo i Rana.
Hoel sat òg i den nemnda som Språkrådet oppnemnde i januar 2010 for å normere nynorsk. Nemnda avslutta arbeidet sitt i 2011, og resultatet blei Rettskrivinga av 2012.
Bakgrunnsstoff
[[Kategori:Forfattarar frå Troms}}
Tritt auf die Glaubensbahn
Tritt auf die Glaubensbahn, BWV 152, er ein kyrkjeleg kantate komponert av Johann Sebastian Bach.
Teksten er skriven av Salomo Franck.
Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert for blokkfløyte, obo, bratsj d’amore, gambe og basso continuo, samt to songsolistar (sopran, bass) og firedelt kor.
Det består av seks satsar:
Kachelotplate
Kachelotplate er ein sandbanke i Nordsjøen nær kysten av Tyskland vest for øya Juist. Sandbanken blei avteikna allereie i 1840 på eit kart frå regionen. Kachelotplate vart først rekna som ei øy i 2003, då store nok delar av øya stakk opp av sjøen ved flo sjø til at ein kunne rekna henne som permanent.
Øya består berre av sand, men det har byrja å vekse gras der. Den nye øya er 2,5 km lang og opp til 1,3 km brei. Namnet er avleidd av fransk cachalot, som tyder 'spermkval'.
Haskill Nunatak
Haskill Nunatak er ein langstrekt nunatak, 1710 moh, som ligg 2,5 nautiske mil vest for Dyrdal Peak sør i Forrestal Range i Pensacolafjella i Antarktis. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert E. Haskill, ein sambandsmann ved Ellsworth-basen vinteren 1957.
Wienerschnitzel
Wienerschnitzel er ein tradisjonell austerriksk rett som særleg er knytt til Wien. Han er laga av eit tynt stykke kalvekjøt mørna med ein kjøthammar, dyppa i egg, vend i brødsmular og steikt.
Ordet «wienerschnitzel» kan sporast tilbake til 1862. Opphavet til retten er uklart. Ei utbreidd soge skulle lenge ha det til at han blei importert til Austerrike i 1857 av feltmarskalk Radetzky, men dette blei tilbakevist av mathistorikaren Heinz-Dieter Pohl i 1972. Pohl fann fram samanliknbare rettar frå 1700-talet som inspirasjon for wienerschnitzelen.
Helheim
Helheim(en), helgard eller ganske enkelt hel er i norrøn mytologi eit dødsrike, heimen til gudinna Hel. Der herskar ho over dei daude som ikkje kjem til Åsgard. Dei som døyr i kamp, og ikkje på sotteseng, kjem til Valhall eller Folkvang hjå æsene.
Juist
Juist er ein av dei sju busette austfrisiske øyane i Niedersachsen ved kysten av Tyskland. Øya ligg i Vadehavet sør i Nordsjøen mellom øyane Borkum i vest, Memmert i sørvest og Norderney i aust. Han er òg kommune i landkreis Aurich.
Helheim
Mytologisk geografi
Helheimen ligg i Nivlheim, under den tredje rota til verdstreet Yggdrasil. Nivlheim er ein kald stad og den nedste av alle verdene. Namnet Nivlheim tyder skoddeheimen eller tåkeheimen. I helheimen går dei daude kring som skuggar i skoddeheimen. Vegen til helheimen, helvegen (norrønt helvegr), går nord og ned og over Gjallarbrua.
Juist
Juist er 17 km lang og 500 til 1000 meter brei (avhengig av nivået på tidvatnet). Det er to landsbyar på øya: Den største landsbyen Juist, og Loog.
Helheim
Mytologisk geografi
Over Gjallarbrua kjem ein til jernskogane. Grantrea er endra til svarte metalltre, kvar ei nål er skarp som ein dolk. Etter kvart tek jernskogen slutt, og dei svarte trea i Nivlheim kjem att. Om ei stund kjem ein til byen Valgrind. Valgrind er byen til Hel, vakta av ulven Garm ved hola Gnipa.
Juist
Transport
Juist har ferjesamband til Norddeich på fastlandet, men båtane kan derimot berre nå øya ved flo sjø, noko som vanlegvis tyder ein gong om dagen. Juist har derimot ein småflyplass, men vêret set ofte ein stoppar for avgangar til og frå øya, særleg om vinteren.
Helheim
Mytologisk geografi
Nåstrand, der draken Nidhogg gnagar på rota til Yggdrasil, skal grensa opp til eller vera ein del av helheimen. Nåstrand vert omtala som stranda åt dei daude. Helheimen ligg ved den kalde kjelda eller brunnen Kvergjelme. Elva Gjoll eller Gjall flyt frå Kvergjelme i fjella i Nivlheim og omkrinsar helheimen. Elva Gjoll skal det vera umogleg å kryssa ut av helheimen. Sjølv ikkje gudar kan koma seg ut av helheimen. Inngangen til helheimen er vakta av Garm, ein monsterliknande og stor hund. Modgud, tenestekvinna til Hel, står vakt ved Gjallarbrua. Brua er brulagd med gull og er den einaste vegen inn til helheimen. Vatnet i elva Gjoll er for ein stor del skum og virvelstraumar der det flyt bein. Dei som kjem ut i elva vert snøgt rivne sund mot botnen av elva.
Juist
Historie
På 1600- og 1700-talet byrja Juist og dele seg i to etter fleire stormfloder. Rundt år 1770 byrja å folk å lukke det nesten to km breie sundet som hadde oppstått med sand. Så seint som i 1928 vart nordsida av øya reparert. Dette skapte ein innsjø på øya, og med tida har det tyngre saltvatnet trengd ned i sanden, medan regnvatn har vorte liggande att oppå. Derfor har vatnet vorte eit ferskvatn, og øya får derfor ikkje tilført ferskvatn frå fastlandet.
Helheim
Mytologisk geografi
Den gigantiske Ræsvelg («liketar») sit på enden av verda, og ser ut over helheimen. I form av ei ørn med flagrande venger får han vinden til å blåsa.
Juist
Historie
Stranda og sanddynene på vestsida av Juist eroderer kvart år, som på alle Dei austfrisiske øyane. Kanten på sanddynene flyttar seg fem meter sørover kvart år. Alle øyane bortsett frå Juist og Langeoog har store betongmolar i den vestlege enden for å hindre dette.
Turisme
Turisme er ein av hovudnæringane på Juist, og i nesten alle bygningar på øya er det gjesterom. Det er òg fleire hotel og ungdomsherberge. Øya er mellom anna populære for folk med pustevanskar på grunn av den reine lufta som er her.
Signal de Botrange
Signal de Botrange er det høgaste punktet i Belgia, i Hautes Fagnes, med ei høgd på 694 meter over havet. Det er toppen av eit breitt platå, og ein veg kryssar toppen ved sida av ein kafé.
I 1923 vart det seks meter høge Baltia-tårnet reist her, slik at besøkjande kunne nå ei høgd på 700 meter. Eit steintårn vart bygd i 1934, der toppen av tårnet er 718 meter over havet.
Midt på vinteren er toppen ofte utgangspunkt for mange langrennsruter
1327
1327 (romartal MCCCXXVII)
Helheim
Opphav
Odin kasta Hel ned til Nivlheim, ettersom han var redd for kva Hel og brørne hennar kunne gjera mot æsene. Ho fekk herredømet der og bygde seg eit rike. Helheimen var ikkje eit helvete som ein vart send til som straff for vonde gjerningar, han minna meir om andre gamle europeiske dødsrike, til dømes det greske Hades. Snorre Sturlason seier i sine soger at alle som døyr av elde eller sjukdom hamnar hjå henne, men truleg kom alle som ikkje vart henta av valkyrjene til Åsgard dit. Balder, som vart skoten av ei pil under leik, hamna mellom anna hjå Hel.
NRK Drama
NRK Drama er ei avdeling i NRK Program Oslo som produserer drama for radio og fjernsyn. Avdelinga har 35 faste tilsette og ei rekke personar som er tilknytte avdelinga på kortare kontraktar.
Årleg produserer NRK Drama rundt 25 timer fjernsynsdrama for NRK sine fjernsynskanalar. I tillegg omfattar NRK Drama Radioteateret, som produserer rundt 30 høyrespel i året.
Aga i Ullensvang
Aga er ei grend på vestsida av Sørfjorden i Ullensvang kommune. Grenda er mest kjend for friluftsmuséet Agatunet, som er eigd av Hardanger Folkemuseum. Men grenda er framleis befolka. Ungane frå Aga går på barneskule på Vikebygd skule, og reiser nordover til Hauso skule for å gå på ungdomsskule.
Aga er også eit etternamn. Kjende namneberarar er kokken Frode Aga, og fotografen Arvid Aga.
Marifjell
Marifjell er eit fjell i Nannestad kommune i Viken. Det har ei høgd på 717 meter over havet og er det sjuande høgaste fjellet i Akershus av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
NRK Sápmi
NRK Sápmi (tidlegare NRK Sámi Radio) er ei avdeling i NRK som sender radio- og fjernsynsprogram for samisktalande. Radiosendingane starta i 1946 i Tromsø, med Katrine Johnsen som programleiar. I 1976 vart NRK Sámi Radio flytta til Karasjok, og i 1984 flytta radioen inn i sine noverande lokale.
Frå 1991 har kanalen sendt vekentlege fjernsynsprogram for born, og frå hausten 2001 har kanalen produsert fjernsynssendinga Ođđasat saman med SVT og YLE og NRK, med sendestad frå NRK Sámi Radio. NRK Sámi Radio produserer også radio- og TV-program for NRK sine lokal- og rikssendingar.
NRK Sámi Radio har lokalkontor i Tana, Kautokeino, Manndalen i Kåfjord, Tromsø, Skånland, Tysfjord, Snåsa og Oslo. Desse kontora har omkring 17 årsverk. Hovudkontoret har rundt 60 årsverk.
Amasya
Amasya (i antikken kalla Amaseia) er administrasjonssenter i provinsen Amasya nord i Tyrkia. Byen har kring 100 000 innbyggjarar (2010).
I antikken var Amaseia (Αμάσεια) ein festningsby på klippene ovanom elva.
Klima
Amasya har eit middelhavsklima med varme somrar og kalde, regnfulle vintrar.
Kontrarevolusjon
Kontra-revolusjon betyr mot-revolusjon, og kan brukast både om det dei representerer som kjempar aktivt mot ein pågåande revolusjon og om ei samfunnsmessig endring bort frå viktige delar av det grunnlaget ein revolusjon opphavleg hadde. Det er likevel sjeldan at samfunnet går fullt ut attende til noko som var før, oftare blir endringar av dei etter-revolusjonære samfunna (viss desse regima har vara ei tid) til nye stats- eller samfunnsformer, som verken er fullt restaurerte før-revolusjonære regime eller eit direkte framhald av revolusjonsregimet, men noko nytt som har trekk frå begge.
Dette kan ein hevde skjedde både i Frankrike nokre år etter den store revolusjonen frå 1789 og framover, og i Russland/Sovjetunionen nokre år etter revolusjonane i 1917.
I Frankrike blei dei revolusjonære, anten dei var radikale eller moderate, avløyst av general Napoleon Bonaparte, som utropte seg til keisar. Rett nok eit progressivt keisardømme for si tid, med like rettar for statsborgarane, blant anna. Ei tydeleg blanding av arv frå både monarkiet og revolusjonen.
I Sovjetunionen skjedde noko tilsvarande, da generalsekretær Josef Stalin tok makta i det sovjetiske kommunistpartiet og i landet, og styrte det eineveldig som ein «Raud Tsar». Politikken hans var ei merkeleg blanding av brutal modernisering og den mellomalderske monarkens mistru til alle potensielle konkurrentar, ei blanding av å halde på nokre av revolusjonen sine former (namn på land og parti, raude flagg og -stjerner), men gjeninnføre tsarismen sine former og innhald på andre område, mellom anna distinksjonar og skarpe skilje mellom offiserar og mannskap i hæren. Stalinismen var sjølvsagt verken tradisjonell tsarisme eller opphavleg revolusjonær «sovjetisme», sovjeta hadde inga makt i det heile under Stalin. Stalinismen kan kanskje beskrivast som eit slags totalitært statskapitalistisk moderniseringsregime, verken kapitalistisk i vanleg forstand eller sosialistisk i eigentleg meining.
Erlenmeyerkolbe
Ein erlenmeyerkolbe eller e-kolbe er ein kolbe av glas eller plast som ofte vert nytta på laboratoriet. Kolben har flat botn, konisk buk og smal eller brei sylinderhals. Det finst modellar både med og utan skrukork, med hette, og med hylse for propp, kork og anna sliputstyr. På sida er det ofte merkt av ein grov skala for volum. Erlenmeyerkolben er oppkalla etter den tyske kjemikaren Emil Erlenmeyer.
Den smale halsen gjer at fordampinga vert mindre enn frå til dømes eit begerglas.
Bruk
Erlenmeyerkolbar vert gjerne nytta under titrering, derav namnet titrerkolbe. Forma gjer det mogleg å røra eller rista innhaldet ganske kraftig utan søl, derav namna rørekolbe og ristekolbe.
Aiguille d'Argentière
Aiguille d'Argentière (3901 moh) er eit fjell i Mont Blanc-massivet, på grensa mellom Frankrike og Sveits.
Dei første som klatra til topps på fjellet var britane Edward Whymper og Anyhony Reilly saman med dei franske fjellførarane Michel Croz, Michel Payot og Henri Charlet den 15. juli 1864. Ruta dei nytta gjekk over vestsida og nordvest-egga.
1328
1328 (romartal MCCCXXVIII)
Loop Head
Loop Head er eit nes på vestkysten av øya Irland. Det ligg rett nord for fjorden som utgjer estuaret til elva Shannon, i County Clare i Republikken Irland.
Loop Head er godt synleg i terrenget takka vere eit stort fyrtårn og ei høg LORAN-mast.
Ekarma
Ekarma (russisk Зкарма) er ei vulkansk øy nord i Kurilane i Russland. Øya har eit areal på 30 km² og er 7,5 km lang og 5 km brei. Den vestlege vulkanen på øya har ei høgd på 1170 meter over havet. Ekarma er framleis aktiv og det siste kjende utbrotet kom i 1980.
Mellom Ekarma og Sjiasjkotan ligg Ekarmasundet. Administrativt høyrer øya til Sakhalin oblast.
Rodney District
Rodney District ligg heilt nord i Regionen Auckland på New Zealand, og vart danna i 1989 ved samanslåing av Helensville og Rodney County. Administrasjonssenteret i distriktet er Orewa, og distriktet omfattar Kawau Island i nord. Distriktsstyret er leia av ein ordførar og tolv rådsmedlemmer.
Rodney strekkjer seg frå dei imponerande svarte vulkanske sandstrendene ved Muriwai i vest til til fritidsområda på Hibiscus Coast («Hibiscuskysten») i aust. Området omfattar ei rekkje offentlege friområde. På austspissen til halvøya Whangaparaoa Peninsula ligg friområdet Shakespear Regional Park, og nord for Orewa ligg Wenderholm Regional Park og Mahurangi Regional Park. Goat Island marine reservat, også kalla Cape Rodney til Okakari Point marine reservat, var det første marine reservatet på New Zealand, og vart opna i 1977. Det dekkjer ei kystlinje på om lag fem km, når 800 m ut i sjøen, og har eit areal på fem km², der alt marint liv innanfor er verna.
Hertugdømet Benevento
Dei neste tiåra erobra Benevento fleire område frå austromarane, men hovudfienden vart no sjølve Lombardia i nord. Kong Liutprand blanda seg inn fleire gonger og la fram eit eige forslag om kven som skulle ta over hertugdømet. Etterfølgjaren hans, Ratchis, erklærte hertugdøma Spoleto og Benevento for framand land der det ikkje var lov å reise utan løyve frå kongen.
Då Karl den store tok det lombardiske kongedømet i 773 vart hertug Arechi II opphøgd til fyrste under det nye Frankarriket som kompensasjon for at nokre av områda hans vart gjeve tilbake til Kyrkjestaten.
Rodney District
På vestsida av Rodney er den naturlege hamna Kaipara Harbour den dominerande landskapsformasjonen. Dette er den største naturlege hamna på den sørlege halvkula, med ein omkrins på 3 000 km. Området her var tidlegare kjent for kaurisagbruka sine.
Hertugdømet Benevento
I 1022 erobra Henrik II både Capua og Benevento, men reiste tilbake etter at han ikkje klarte å ta Trioa. Normannarane kom til Sør-Italia i løpet av denne perioden og Robert Guiscard erobra Benevento i 1053 etter keisar Henrik III hadde gjeve løyve til det, og gav fyrstedømet til paven og Kyrkjestaten.
Rodney District
Kumeu, Matakana, og Huapai er kjende distrikt for vindyrking.
Rodney District er inndelt i tre område som kvar inneheld sine tettstader og busetnader:
Rodney District kan i framtida verta nedlagt dersom kommisjonen som ser på omstrukturering av Aucklandregionen (Royal Commission of Inquiry into Restructuring Auckland's Councils) tilrår nedlegging av dei lokale distrikta. Planane om omstrukturering av Auckland til ein by, kan føra til at dei noverande sju distrikta i regionen vert samanslegne. Dette kan gjera at det alt i 2009 kan vera eit underkontor for regionstyresmaktene i Auckland både i Warkworth, Orewa, og Helensville i staden for distriktsstyret i Rodney District. Eit samla bystyre i Auckland (Auckland City Council) kan i ganske nær framtid verta tillagd administrasjonen av alle distrikta i Regionen Auckland, og distrikta Manukau, North Shore, Papakura, Waitakere og Rodney vil dermed verta borte. (I tillegg kanskje òg Franklin District).
Herring Nunataks
Herring Nunataks er to markante nunatakar som ligg 3 nautiske mil nordvest for Mount Lechner vest i Forrestal Range i Pensacolafjella i Antarktis. Dei vart kartlagde av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Earl F. Herring, ein lagersjef ved Ellsworth-basen, vinteren 1957.
Breifjorden
Breifjorden er ein fjordarm av Vinjefjorden i Surnadal, Tingvoll og Sunndal kommune på Nordmøre. Fjorden er ei fortsetjing av Halsafjorden og Trongfjorden i nord. Breifjorden er 9,5 km brei, eller lang, og strekkjer seg 5 km frå nord til sør, som er den generelle retninga til heile fjordsystemet.
Fjorden har innløp mellom Aksneset i vest og Båtvikneset i aust og deler seg vidare i fire fjordar. Desse er Hamnesfjorden i nordaust, Surnadalsfjorden i aust, og Stangvikfjorden og Ålvundfjorden i sør. Nesøya utgjer den sørlege grensa til fjorden der Stangvikfjorden (i aust) og Ålvundfjorden (i vest) går på kvar si side av øya. Kjergroneset dannar den austlege grensa til fjorden.
Polyphaga
Polyphaga er den største og mest mangfaldige underordenen av biller. Polyphaga omfattar 144 familiar i 16 undergrupper, spreidd over over 300 000 kjente artar om lag 90 % av alle kjente billeartar.
Breifjorden
Vest i fjorden ligg grenda Vågbøen i Tingvoll.
Polyphaga
Polyphaga kan vidare delast inn i fem infraordenar:
Ustia
Ho er 477 km lang, har eit eige nedslagsfelt på og 107 km frå munningen ei middelvassføring på 92,4 m³/s.
Ved elva ligg landsbyen Oktiabrskij, sentrum i Ustianskij rajon.
Dei største sideelvane hennar er Lojga, Kotsjkurga og Koksjenga, alle frå venstre.
Elva frys til seint i oktober eller i november og er islagd til slutten av april eller byrjinga av mai. Frå april til juni er det vårflaum.
Midgardsormen
Midgardsormen (norrønt Miðgarðsormr) er i norrøn mytologi ein stor orm som ligg i havet rundt menneska si verd, Midgard, og bit seg sjølv i halen for å skape ein heil ring.
Opphav og mytologi
Æsene eller gudane såg for seg at Midgardsormen kunne verta farleg om han fekk veksa for mykje. Difor kasta dei han ned i verdshavet som omkransa Utgard. Midgardsormen voks så stor at han kunne omkransa heile verden og bita seg sjølv i halen. Så lenge Midgardsormen ligg i ro, held han verda saman. Snorre Sturlason var den einaste som kalla ormen Midgardsormen, det eigentlege namnet er Jormungand.
Tor og Midgardsormen
Guden Tor var ved eit høve ute på fisketur, og heldt på å fiske opp sjølvaste Midgardsormen. Ved eit anna høve prøvde Tor å løfta ormen som hadde form av ein huskatt hjå Utgards-Loke. Guden greidde såvidt å få katten til å løfta ein pote, noko som var både skremmande og imponerande for dei som visste kva katten eigentleg var.
NRK mP3
NRK mP3 (tidlegare: mPetre) er ein radiokanal frå NRK, skipa 31. juli 2000 under opningsshowet på Norway Cup.
mP3 sender frå Tyholt i Trondheim og er ein DAB-kanal, men sender og over 13 sendarar i FM-nettet som dekker fleire større stader i Noreg.
mPetre tv
NRK mP3 sendte frå og med hausten 2002 fram til sommaren 2004 tv-programmet mPetre TV i samsending med NRK2. Denne sendinga gjekk frå kl 18.00 til 20.00 fredag og natt til laurdag, og gjekk tidlegare også natt til søndag, men denne sendinga vart seinare kutta ut.
Nordliskampen
Nordliskampen er eit fjell i Hurdal kommune i Viken. Det har ei høgd på 707 meter over havet og er det 8. høgaste fjellet i Akershus av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.