cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Picturesque Matchstickable Messages from the Status Quo
Bakgrunn
Sjølve albumet kom ut 27. september 1968, men selde ikkje godt nok til å gå inn på den britiske albumlista. Bandet planla å gje ut ein fjerde singel frå albumet, «Technicolour Dreams» med Wilde/Scott-songen «Paradise Flat» som B-side, men han vart trekt attende etter få dagar til fordel for ein song som ikkje var med på albumet. Den nye singelen var skriven av Rossi og Parfitt og heitte «Make Me Stay a Bit Longer», med bassisten Alan Lancaster sin «Auntie Nellie» som B-side. Han kom ut 31. januar 1969. Det var den siste singelen bandet gav ut under namnet «The» Status Quo og fekk gode meldingar frå kritikarane.
Ringgås
Ringgås (Branta bernicla) er ein fugl i andefamilien. Dette er ei lita gås, 55–66 cm lang med vengespenn på 106–121 cm og vekt på 1,2 til 2,2 kg. Ringgåsa har kort, tjukt nebb og svært kort hale. Ho er gjennomgåande mørk, men med heilt kvitt bakparti og ein kvit halsflekk. Ringgåsa har ei nær sirkumpolar hekkeutbreiing i høgarktiske område, ho er trekkfugl som overvintrar langs kystar av Nord-Amerika, Vest-Europa og Aust-Asia.
Johan Hyggen
Johan Gundersen Hyggen var ein gardbrukar og stortingsmann frå Røyken i Buskerud. Han var medlem av Venstre. Andreas Guttormsen Egge var farbror hans.
Ringgås
Skildring
Det er skildra tre til fire underartar:
Johan Hyggen
Hyggen var son til ein gardbrukar og tok over farsgarden i 1882. I yngre år gjekk han Sagatun Folkehøyskole. Han var medlem av heradsstyret i Røyken i mange år og formann i skulestyret. Hyggen var einmannskrinsen Buskerud sin representant til Stortinget i perioden 1906-09. Der var han medlem av næringskomite nr 1.
Ingerid Ragnvaldsdotter
Ingerid Ragnvaldsdotter (fødd ca. 1105) var dronning i Noreg i 1130-åra, da ho var gift med kong Harald Gille (norsk konge 1130-1136). Ingerid var dotter av den svenske stormannen Ragnvald Ingesson, som kan ha høyrt til den kongelege Stenkilætta.
Ringgås
Skildring
Branta bernicla hrota er ei lysare form med gråsvart til brun og lysgrå farger. Kroppen har ulike nyansar av gråbrunt på oversida, flankane og buken er monaleg bleikare enn ryggen og syner ein markert kontrast til oversida. Hovudet og halsen er svart, med ein liten kvit flekk på kvar side av halsen. Gjæser av denne underarten hekkar på Franz Josef Land, Svalbard, Grønland og i det nordaustlege Canada, dei overvintrar i Danmark, nordaustre England, Irland og på den atlantiske kysten av USA frå Maine til Georgia.
Al-Qutayfah
Al-Qutayfah (arabisk القطيفة ) er ein by sørvest i Syria som administrativt høyrer til Rif Dimashq guvernement og er senteret i al-Qutayfah-distriktet. Han ligg kring 40 km aust for Damaskus. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Qutayfah eit folketal på 26 671 i 2004.
Ingerid Ragnvaldsdotter
Biografi
Ingerid vart fyrst gifta med Henrik Skadelår, soneson av den danske kongen Svein Estridsson. Med Henrik fekk Ingerid sonene Magnus Henriksson (svensk konge 1160-1161), Ragnvald Henriksson (svensk riksjarl), Knut Henriksson og Buris Henriksson (begge hertugar av Slesvig). Ekteskapet kan ikkje ha vore lukkeleg, for Ingerid freista å rømme frå mannen, men vart avsløra. Henrik Skadelår døydde i 1134, og same år gifta Ingerid seg med den norske kongen Harald Gille. Med Harald fekk Ingerid sonen Inge Krokrygg (norsk konge 1136-1161). Året etter at sonen var fødd vart Harald drepen av den norske tronkrevaren Sigurd Slembe. Etter mannens død fekk Ingerid sonen Inge og stesonen Sigurd Munn (Haralds son med ei frille) godkjente som norske tronfølgjarar, og var politisk rådgjevar for sonen. Eit par år etter mannens død fekk ho sonen Orm Ivarsson med ein høvding frå Opplanda, Ivar Sneis. Ho vart seinare gift med den norske lendmannen Ottar Birting, men dei fekk ingen born. Den siste ektemannen hennar var enda ein norsk lendmann, Arne på Stårheim. Med Arne fekk Ingerid mellom anna sonen Nikolas Arnesson, biskop i Oslo og ein av leiarane for baglarane, og dottera Margret. Margret vart seinare mor til baglarkongen Filippus Simonsson.
Etter at sonen Inge vart drepen i eit slag utanfor Oslo i 1161, forlét Ingerid Noreg. Ho døydde truleg omkring 1170.
Ringgås
Skildring
Branta bernicla nigricans har ein veldig kontrastrik fjørdrakt i svart og kvitt med ein jamt mørk sotbrun rygg, likeeins farga underside der det mørke feltet går lenger bak enn hos dei andre underartane, og ein framtredande kvit flekk på kroppssida, han har òg større halsflekk som dannar ein nær komplett krage. Han hekkar i det nordvestlege Canada, Alaska og austlege Sibir og overvintrar hovudsakleg på vestkysten av Nord-Amerika frå det sørlege Alaska til California, men òg nokon i Aust-Asia, hovudsakleg Japan. Nokre har splitta ut asiatiske gjæser av denne forma som ein eigen underart orientalis, men dette er kontroversielt.
Habitat
Tidlegare var ringgåsa utelukkande ein kystfugl om vinteren, som sjeldan forlét tidevassona ved elvemunningar. I dei siste tiåra har det byrja å bruke landbruksareal litt inn i landet, beitar mykje på gras og vintersådd korn. Dette kan vere åtferd dei har lært ved å følgje andre gjæsartar. Matressurspress kan òg vere viktig i å tvinge ringgjæsene til denne endringa, ettersom populasjonen i verda blei meir enn tidobla til 400 000–500 000 ved midten av 1980-talet, moglegvis nådde bereevna for beite ved elvemunningar.
I hekkesesongen nyttar dei lågtliggjande, våt kysttundra til både hekking og beiting. Reiret er skålforma, fora med gras og dun, og ligg på ei høgd ofte ute i ein liten dam.
Ringgås i Noreg
Ein del av populasjonen av underarten B. b. hrota hekkar på Svalbard, nokre få av same populasjonen er hekkefuglar på Franz Josef Land og nokre hekkar på Grønland. Desse fuglane av hrota overintrar i Northumberland og Danmark, totalt kan det vere så mykje som 8000 individ.
Trekket
Ringgåsa er korkje hekkefugl eller overvintrar i fastlands-Noreg. Men hrota trekkjer dels over Sør-Noreg. Vårtrekket startar frå Danmark, vanlegvis mot slutten av mai og går i hovudsak langs kysten av Vestlandet, vidare over hav i retning Svalbard. Nokre held deretter fram til Franz Josef Land eller Grønland. Somme fuglar i denne trekkruta har blitt registrert over land frå Oslofjorden til Sogn. Eit individ som vart spora med satellittsendar viste seg å flyge ca. 2400 kilometer frå nordvestlege Danmark til Svalbard 30. til 31. mai 2011 med reisetid på 30 timar. Det er ei gjennomsnittleg fart på 80 km/t, toppfarta var 127 km/t. Etter 8 dagar tok same gåsa fatt på siste strekket til Grønland, ein tur som tok ca. 27 timar. Nominatforma bernicla trekkjer i stor grad langs Austersjøen mellom Sibir og Nordsjø-landa. Fuglar av denne underarten blir relativt ofte observert i Noreg under trekket, både vår og haust, til dømes var det registrert 20 observasjonar i 2010. Den amerikanske og austasiatiske forma nigricans er ein svært sjeldan gjest i Noreg.
Ringgåsa er ein av artane som vert omfatta av avtalen om vern av afrikanskeurasiatiske trekkjande vassfuglar, AEWA.
Raudlistevurdering
Truslar på Svalbard omfattar potensielt konkurranse med hvitkinngås og eventuell fenologisk «mismatch» som følgje av klimaendringar. I delar av overvintringsområdene i Danmark og England har mangelen på ålegras vore eit problem, men dette blir antatt å vera av mindre tyding no enn på 1990- og 2000-talet. Auka predasjon frå isbjørn og storjo i hekkeområdene på Svalbard kan vera ein potensiell påverknadsfaktor.
Det stort behov for ny kartlegging av artens hekkeområder på Svalbard.
Don't ask, don't tell
«Don't ask, don't tell» (norsk 'ikkje spør, ikkje fortell') er den vanlege nemninga på ein amerikansk militær forskrift som var i kraft frå 1993 til 2010 og gjennomførte Public Law 103–160, kodifisert i 10 U.S.C. Sec. 654. Forskrifta la ned forbod mot å diskriminera og krenka homofile og bifile personar i det amerikanske militæret som heldt legninga si skjult, samtidig som forskrifta forbaud opent homofile og biseksuelle personar å vera tenestemenn. Nærare bestemt forbaud forskrifta personar som «utviser en tendens til eller intensjon om å delta i homoseksuelle handlinger» frå å tenestegjere, med grunngjevinga om at deira tilstadevere «ville utgjøre en uakseptabel risiko mot den høye moralske standard, gode orden og disiplin og samhold i avdelingene som er essensiell for militær evne». Forskrifta var kontroversiell og møtte motstand både frå forkjemparar for homofile og bifile sine rettar og grupperingar som ynskte å føra vidare det tidlegare totalforbodet mot homofile og bifile i forsvaret. «Don’t Ask, Don’t Tell» vart oppheva 20. september 2011, og sidan har opent homofile og bifile personar kunna tenestegjere i det amerikanske forsvaret.
Innføring og oppheving
Forskrifta vart innført som eit kompromiss i 1993 av president Bill Clinton, som hadde lova å tillate alle borgarar uansett seksuell orientering å tenestegjere i militæret – eit brot med det gjeldande totalforbodet mot alle som ikkje var heteroseksuelle. Forskrifta vart utarbeida av blant anna Colin Powell. Ho vart underteikna 30. november 1993 og vart oppretthalden av Clinton sin etterfølgjar, George W. Bush. Under presidentvalkampen i 2008 gjekk demokratane sin presidentkandidat Barack Obama inn for å fjerne forskrifta heilt og la opent homofile og bifile tenestegjere i forsvaret fritt. Obama blei vald til president, men det fyrste forsøket på å fjerne forskrifta vart stansa i Senatet i september 2010, etter ein filibuster leia av republikanske John McCain. Eit nytt forslag vart fremma i desember same år og vedtatt i representanthuset med 250 mot 175 stemmer og i Senatet med 65 stemmer mot 31 stemmer. President Obama underteikna opphevinga 22. desember 2010, og ho tredde i kraft 20. september 2011. Den norsk-amerikanske obersten Margarethe Cammermeyer måtte gå på grunn av si legning, men fekk tilbake stillinga fordi forskrifta ennå ikkje var tredd i kraft då ho vart dimittert i 1992.
Harvey Milk var ein av tenestemennene i den amerikanske marinen som vart råka av forbudet mot homofile og bifile i det amerikanske militæret før «don't ask, don't tell» tredde i kraft. Milk tenestegjorde som løytnant i den amerikanske marinen under Koreakrigen om bord på ubåtredningsskipet USS «Kittiwake» (ASR-13). Han trakk seg fra marinen i 1955 med det som vert kalla «avskjed i unåde». Milk trakk seg for å ikkje bli stilt for krigsrett som open homofil. I 2021 oppkalla den amerikanske marinen skipet USNS «Harvey Milk» (T-A0-206) etter Milk, for å heidre han.
Goodwin Nunataks
Goodwin Nunataks er ei lita gruppe isolerte nunatakar som ligg kring 10 nautiske mil vest for Marshall Mountains i Antarktis, ved sørsida av Walcott Neve. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter Michael L. Goodwin, ein geomagnetikar og seismolog i US Antarctic Research Program ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1960.
Lake Rotoroa
Lake Rotoroa (māori for lang sjø) kan visa til:
Meall Garbh i Càrn Mairg-gruppa
Meall Garbh er eit fjell på nordsida av Glen Lyon i Dei skotske høglanda. Den flate toppen har to toppar som er neste like høge, 968 meter over havet.
Meall a' Bhuiridh
Meall a' Bhùiridh er eit fjell i utkanten av Rannoch Moor i Dei skotske høglanda i Skottland. Det ligg nær toppen av Glen Coe og Glen Etive, oppfor Kings House Hotel og vegen A82. Glencoe skiområdet ligg på nordsida av fjellet.
Fjellet har ei høgd på 1108 meter over havet.
Ferdinand Melsom
Ferdinand August Sigfred Melsom var ein norsk sjømann, skipsreiar og trelasthandlar frå Tønsberg.
Melsom var son til ein styrmann og reiste tidleg til sjøs. Sidan tok han navigasjonseksamen og var skipper. Frå 1886 dreiv han skipsreiarlag, sidan også trelasthandel. Han var busett i Kristiania til etter hundreårsskiftet, budde i Bærum frå før 1910.
Han skipa Ferd. Melsoms legat i 1922, «til fremme av det norske sprog (landsmålet)».
Gilmar Rinaldi
Gilmar Rinaldi er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Red Deer
Red Deer er ein by i den canadiske provinsen Alberta, som ligg omtrent midt mellom Calgary og Edmonton. Byen har 90 564 innbyggjarar (2011), og har hatt ein auke på over 20 % i perioden 2005-2011. Dette gjer byen til den tredje største i Alberta. etter Calgary og Edmonton.
Næringsvegar er både landbruk og oljeindustri, og byen er eit senter for omsetnad av både olje og landbruksvarar.
Byen har namn etter elva Red Deer, som er ei omsetjing av cree- namnet «waskasoo» som tyder 'elge-elva'.
Rudolf Koller
Rudolf Koller var ein sveitsisk målar. Koller, som både var fødd og døydde i Zürich, er særleg kjend i heimlandet for verket Gotthardpost.
Liv og gjerning
Saman med Böcklin reiste Koller i 1847 til Brussel. Derifrå reiste han åleine vidare til Antwerpen og Paris. I Louvre vart han kjend med verka til nederlenderar frå det 17. hundreåret, som han kopierte, og med verk av samtidige dyremålarar. Han vart kjend med den franske målarkolonien Barbizon og denne si vekt på måling i den frie naturen, noko som meir og meir prega hans eigne verk. I april 1848 reiste Koller, grunna dårleg økonomi, tilbake til Zürich.
1849 og 1850 måla han i Hasliberg. Sidan for han til München, der han vart kjend med landskaps- og dyremålaren Johann Gottfried Steffan. Vidare la han ut på reise til Ötztal og besøkte Zugspitze. I mai 1852 fekk han seg atelier i Zürich, og fekk mange oppdrag på dyremåleri.
1728 Goethe Link
1728 Goethe Link er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 12. oktober 1964 av Indiana Asteroid Program ifrå Goethe Link Observatory i Brooklyn i Indiana.
Rudolf Koller
Liv og gjerning
1857 måla han biletet Kuh im Krautgarten (Ku i kjøkenhagen). På den tid vart han ven med forfattaren Gottfried Keller og kulturhistorikaren Jacob Burckhardt. Seinsommaren 1858 oppheldt Koller seg ei tid Richisau-området i kantonen Glarus, der verket Richisau vart til.
Koller kjøpte i 1862 eit hus på Zürichhorn ved Zürichsjøen. Der budde og arbeidde han til døydde. Mellom anna hadde han ulike dyr, som han kunne studere til arbeida sine. Frå november 1868 til juni 1869 var han på reise til Firenze, Roma og Napoli, han la då vekt på naturinntrykka.
År 1873 fekk Koller sitt største oppdrag av styret i Schweizerische Nordostbahn. Selskapet skulle då gje ei gåve til industri- og jarnbanepionieren Alfred Escher i høve hans avskjed. Koller bestemte seg omgåande for å måle for å måle eit motiv frå St. Gotthard, då Escher hadde gått i bresjen for å få bygt tunnelen under St. Gotthard. I verket Gotthardpost skapar han ein dramatisk effekt gjennom samanstillinga av rørslene til den hastige hestevogna, dei skremte kalvane og dei rolege kyrne. Gotthardpost heng i dag i Kunsthaus Zürich.
I høve Koller sin syttiårsdag fann det i 1898 i Zürich stad ei stor utstilling som viste ein større del av hans verk. Over 20000 menneske besøkte utstillinga.
Koller døydde i heimen sin i 1905. Han vart gravlagd på Friedhof Sihlfeld i Zürich, jamsides Gottfried Keller.
Hanestad kyrkje
Hanestad kyrkje er ei lafta langkyrkje i Rendalen kommune i Innlandet. Kyrkja vart teikna av Carl Berner omkring 1919–20, oppført av byggmeister Kristoffer Brændhagen og innvigd i 1926. Mykje av inventaret vart utforma av arkitekten, som òg var ein framståande møbeldesignar.
Ivangorod festning
Ivangorod festning ligg i byen Ivangorod i Leningrad oblast i Russland. Ho ligg på austre breidd av elva Narva, ved grensa mellom Russland og Estland, og rett overfor festninga Hermannsfeste i Narva.
Historie
Festninga vart bygd i 1492 under styret til Ivan III av Moskva og vart oppkalla etter han. Festninga hadde til hensikt å forsvare området mot Sverdbrorordenen som kontrollerte området på andre sida av elva, mellom anna festninga Hermannsfeste. Festninga er firkanta, og dekker eit område på 150 m² og har 14 meter høge murar.
Festninga kom under svensk kontroll i 1581, men ved freden i Teusina i 1595 vart ho gjeve attende til russisk kontroll. I 1612 vart han erobra av svenskane att, og freden i Stolbovo i 1617 gjorde slutt på den ingermanlandske krigen og gjorde heile Ingermanland til svensk område att under Gustav II Adolf. I 1704 vart festninga russisk etter at Peter den store erobra ho under den store nordiske krigen.
Festninga er i dag eit museum.
Meall Garbh i Lawers-gruppa
Meall Garbh er eit fjell sør i Dei skotske høglanda. I lag med Meall Greigh dannar det den nordaustlege enden av Ben Lawers-fjella. Fjellet har ei høgd på 1118 meter over havet.
Vogn
Vogn (norrønt vagn) er eit køyretøy eller transportmiddel med overstell og hjul på minst éin aksling. Ei vogn kan trekkast eller dyttast av menneske, dyr eller ein motor.
Døme på vogner som er drivne med handkraft er barnevogn, handlevogn eller handkjerre. Eit vanleg eldre framkomstmiddel er hest og vogn, som i moderne tid er blitt erstatta av motorvogn, sporvogn og jernbanevogn. I samband med dyretransport viser vogntog til ei rekkje av vogner som følgjer tett etter kvarandre; i moderne bruk viser dette til ei eller fleire vogner trekte av ei motorvogn.
Half Century Nunatak
Half Century Nunatak er ein markant nunatak, med ein høg og bratt austleg skrent, 4 nautiske mil nord for Dismal Buttress på vestsida av den øvre Shackletonbreen i Antarktis. Han vart namngjeven av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62) som nær denne nunatak, feira 50-årsjubileet for då Roald Amundsen nådde Sørpolen.
Lokalkonstant
Ein lokalkonstant er ein konstant storleik som ein for kvar stad (kvar meridian) må legge til lokal middeltid for å få sonetid. For København er lokalkonstanten +9 min 41 s, for Oslo +17 min 6 s og for Stockholm –12 min 14 s.
Rolf Nordhagen (1894-1979)
Rolf Nordhagen var ein norsk botanikar frå Oslo. Han er særleg kjend for sine studiar om korleis islandsvalmuen måtte ha overlevd istidene. Grafikaren Johan Nordhagen var faren hans, og fysikaren Rolf Nordhagen (1927-2013) var sonen hans.
Ibn Khaldun
Ibn Khaldun var ein arabisk filosof, historikar og statsmann frå Nord-Afrika. Han er rekna som den viktigaste arabiske historikaren.
Rolf Nordhagen (1894-1979)
Rolf Nordhagen tok examen artium ved Kristiania katedralskole i 1912 og vart cand.real. 1918 frå Universitetet i Kristiania. I tida 1915-20 var han assistent ved Arboretet og Botanisk hage ved Bergens Museum. Han var så stipendiat frå 1920. I 1922 vart han dr.philos. på ei avhandling om 'Kalktufstudier i Gudbrandsdalen'. Drog på studieferd til Marokko i 1923 og 1926.
Etter å ha undervist ved Norges landbrukshøgskole på Ås, var Nordhagen åra 1926-45 professor i systematisk botanikk og plantegeografi, samt styrar av Botanisk hage ved Bergens museum. Då den andre verdskrigen var over, flytta han og familien til Oslo. Sidan arbeidde han som styrar for Botanisk hage og Botanisk museum ved Universitetet i Oslo fram til 1964.
Ibn Khaldun
Ibn Khaldun sitt verk er grunnlaget for mykje av det som er kjend om arabisk og berbisk historie frå rundt 800 til 1300, og stod bak nye tenkjemåtar om årsaker til statsoppløysing som minnar om moderne sosiologi og sosialøkonomi. Det best kjende verket hans er Muqaddimah, som også er kjend under det greske namnet 'Prolegomena'. Verket tek for seg soga til dei nordafrikanske folka og arabarstatane, men er også ein historiefilosofi.
Ibn Khaldun var fødd i Tunis i noverande Tunisia i år 732 etter muslimsk tidsrekning. Han kom frå ei utdanna slekt av stormenn som hadde postar i heile den arabiske verda. Ibn Khaldun hadde sjølv ei rekkje stillingar, mellom anna for sultanen av Marokko. I 1365 var han sendemann frå sultanen av Granada til kong Pedro I av Kastilla. I 1400 forhandla han med Timur Lenk som omleira Damaskus. Ibn Khaldun avslutta karrieren som dommar i Kairo.
Tinizong-Rona
Tinizong-Rona er ein kommune i distriktet Albula i kantonenen Graubünden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1232 meter over havet.
Kommunen vart skipa i 1998 frå kommunane Tinizong and Rona. Kommunesenteret er Tinizong.
Kommunen ligg i kreis Surses langs vegen til Julierpasset.
Lekter nr. 3
'''Lekter «Nr. 3»''' var den første byggekontrakten for A/S Stord og vart levert for Kullkompaniet af 1871 i Bergen. Dette var eit pioneroppdrag for verftet og fleire av dei tilsette tok Veritas sitt sertifikat i sveising
Det vart skrive byggekontrakt 18. august 1943. Lekteren skulle nyttast til frakting av kol og liknande i Bergen hamn. Lekteren vart sjøsett hausten 1943. Gudmor var Borghild Onarheim.
Lekteren vart klassifisert Det Norske Veritas for slep innaskjers og vart levert frå A/S Stord i januar 1944. Kullkompaniet af 1871 hadde lekteren fram til 1964, då Stord Verft A/S kjøpte lekteren attende. Lekteren vart kjøpt for å transportere 100 katodekassar produsert ved verftet for Sør-Norge Aluminium på Husnes og kassane vart lasta ombord på lekteren og slept over fjorden til Husnes.
I 1981 vart lekteren selt til Elias Stokken i Sagvåg på Stord. Stokke nytta lekteren til ymse slepeoppdrag, mellom anna for Stord Verft. I 1986 vart lekteren selt vidare til Godøysund Fjordhotell i Tysnes kommune ved Leif Einar Nilsen. Lekteren vart per november 1999 framleis på Tysnes og nytta som gatekjøken og kai.
Veronica Erstad
Veronica Erstad er ein norsk forfattar.
I 2015 vann biletboka hennar Kattejenta Illustrasjonsprisen til Kulturdepartementet for for illustrasjonane til Bo Gaustad.
Hasners ventil
Hasners ventil (plica lacrimalis) er ein slimmehinnefald nedst i tårekanalen. Den dekkjer til dels over kanalen og hindrar luft frå å strøyme opp i tåresekken.
Ventilen er imperforert (lukka) hjå opptil 70 % av nyfødde, men plar perforerast (opne seg) under den fyrste levemånaden. Perforeringa kan også ta lenger tid og medføra overflod av tårer, i tillegg til mukopurulent utflod, som er ei blanding av slim og puss. Storleiken og forma på ventilen er veldig varierande, og hjå somme (20 % ifylgje ein studie) er den fråverande.
Den er kalla opp etter den austerrikske oftalmologen Joseph Hasner.
1729 Beryl
1729 Beryl er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 19. september 1963 av Indiana Asteroid Program ifrå Goethe Link Observatory i Brooklyn i Indiana.
Halfway Nunatak
Halfway Nunatak er ein isolert nunatak i Antarktis, på vestsida av The Landing og nesten i midten av den øvre Skeltonbreen. Han vart kartlagd og namngjeven i 1957 av gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956–58.
Meall Greigh
Meall Greigh er eit fjell i den sørlege delen av Dei skotske høglanda. Med Meall Garbh dannar det den nordaustlege enden av Ben Lawers-fjella.
Fjellet har ei høgd på 1001 meter over havet.
Christian P. Storjord
Christian Angell Pedersson Storjord var ein norsk gardbrukar, kommunemann og stortingsmann frå Beiarn i Nordland. Han var venstremann.
Storjord var son til ein gardbrukar. Sjølv gjekk han 1867-68 på Nordland amt sin landbruksskule. Frå 1869 var han i to år gardsstyrar på Løvøy i Steigen, deretter to år i same stilling på prestegarden i heimbygda Beiarn. I 1873 overtok han farsgarden og dreiv denne sidan.
Storjord var medlem av heradsstyret i Beiarn 1876-1910, i 20 av dei 35 åra var han ordførar. Tida 1881-88 var han også kommunekasserar. Elles var han forlikskommissær, styreformann for Saltens fiskeriselskap og sat òg i mange andre framskotne posisjonar.
I alle stortingsbolkane frå 1889 til -97 var Storjord varamann til Stortinget for Venstre i Nordland. Perioden 1906-09 var han Søndre Salten krins sin representant på Stortinget. Han var då medlem av landbrukskomiteen. Grunna sjukdom, møtte han ikkje i 1909-sesjonen.
Wu Zetian
Wu Zetian av Zhong var keisarinne i Kina frå 690 til 705. I røynda hadde ho maka i Kina i ein periode på 40 år, ved at det var ho som fatta vedtaka sjølv om det formelt var familiemedlemmar som sat på keisartrona: Fyrst ektemannen hennar, keisar Gaozong av Tang, og deretter dei to sønene Zhongzong og Ruizong. Ho kalla styret sitt for Zhou-dynastiet, og det var eit mellomspel i Tang-dynastiet.
Under styret til Wu Zetian voks Kina i omfang, domstolane blei mindre korrupte, det gjekk føre seg ei kulturell og økonomisk blomstring, og dynastiet blei sett på som ei av stormaktene i verda.
Wu er den einaste kvinna som formelt har sete på den kinesiske keisartrona, og den einaste som er rekna med i den kinesiske keisarrekka.
Liv og virke
Wu Zetian var fødd i Wenshi, som er eit fylke i Shanxi-provinsen. I oppveksten blei ho oppfordra av faren, Wu Shihou, til å lesa bøker og konsentrera seg om skulefag; dette var høgst uvanleg for jenter i Kina på denne tida. Men far til Wu ønskte at dottera skulle bli velutdanna. Ho fekk mellom anna undervisning i politikk og retorikk. Utdanninga omfatta òg å læra å spela musikkinstrument og skriva poesi.
Bakgrunn
Far til Wu Zetian var ein tidlegare tømmerhandlar ved det nordlege grenseland i Kina, i det som no er provinsen Shanxi. Han slutta seg tidleg til grunnleggjaren og den fyrste keisaren av det seinare Tang-dynastiet, og fekk ei rekke framståande stillingar. Andrekona hans, fru Yang (Yang Shi), frå herskarslekta til det tidlegare Sui-dynastiet, auka den sosiale respekten hans. Wu Zetian var det andre barnet til paret. I barndommen budde Wu Zetian i Sichuan, der faren var øvstkommanderande.
Ved keisarhoffet
I 637 blei fjortenårige Wu ei av konkubinene til den regjerande keisaren Taizong, altså medlem av haremet hans. Då keisaren blei avsett og døydde tolv år seinare, blei ho sendt i kloster som buddhistnonne. Dette var vanleg praksis for keisarlege enker.
Ho kom likevel snart tilbake til hoffet, no som konkubine for den neste keisaren, Gaozong, som hadde forelska seg i henne. Kinesiske kjelder som er notorisk kritiske til Wu vil ha det til at det heile hadde byrja som eit ulovleg forhold mellom dei to medan keisar Taizong framleis var i live. Men uansett var eit slikt ekteskap som blei inngått (der ein mann overtok enkja til den døde faren eller bror sin) slett ikkje uakseptabelt etter den «barbariske» skikken som både Tang-herskarane og Wu Zetian stamma frå. I konfutsiansk samanheng var det likevel rekna som særs upassande. Det kan òg vera at det var keisar Gaozong si fyrstekeisarinne Wang som sørgde for at Wu fekk koma tilbake til hoffet; motivet til Wang kan i så fall ha vore at ho var svært sjalu på keisar Gaozong si konkubine Xiao, fordi ho var favoritten hans. Nokre kjelder hevdar at Wang ville leia merksemda til keisaren over på Wu, for å få spelt konkurrenten Xiao ut over sidelinja. Men då Wu faktisk blei den nye favoritten til keisaren, og dermed blei ein av dei mektigaste personane i riket, starta Wang og Xiao å samarbeida for å freista å pressa ut Wu. Det lykkast dei ikkje med.
Wu fekk fire søner og ei dotter med keisar Gaozong. Dottera døydde som nyfødd, og Wu skulda Wang for å ha kvelt barnet. Wang var den siste personen som var blitt sett i rommet der barnet låg, og ho hadde heller ikkje noko alibi. Wu skulda òg Wang og mora for å praktisera heksekunst. Wang blei funnen skuldig i alle tiltalane, noko som førte til at Gaozong skilde seg frå kona og nekta mora å opphalda seg i palasset. Wu blei no forfremja til fyrstekone og keisarinne over Kina. Moderne historikarar har lansert ulike teoriar om kva som kan ha skjedd. Det er mogleg at det faktisk var Wang som hadde tatt livet av dottera til Wu, men nokre historikarar meiner at det er like sannsynleg at Wu sjølv hadde drepe barnet for å kasta skulda på Wang. Det er òg mogleg at spedbarnet kan ha døydd av naturlege årsaker.
Medkeisarinne, regent, keisarinne og guddom
Keisaren var ved kronisk svak helse. I 660 blei han ramma av eit lammande slag, og i 674 blei Wu Zetian gjort til herskar saman med mannen. Keisar Gaozong og Wu var no «medkeisarar» saman. Men allereie året etter trekte keisaren seg tilbake frå all politikk. Kona blei gjort til regent, og som dette styrte ho i 24 år. Frå 678 var det ho som åleine tok imot hoffembedsmennene og framande utsendingar i keisarpalasset. Den eldste sonen hennar, Hoang, som var kronprins, døydde uventa i 675, og det var alminneleg mistenkt at mora hadde forgifta han. Den neste kronprinsen, Xian, blei forvist til Sichuan, og der blei han til slutt tvinga av mor si til å ta livet sitt i 684.
Då ektemannen til slutt døydde i 683 blei den unge sonen hennar Zhongsong keisar, men han blei avsett etter berre 55 dagar og erstatta med den fjerde sonen hennar, keisar Ruizong. Han var mindreårig, og derfor fortsette Wu Zetian å regjera som formyndarregenten hans.
I 690 abdiserte Ruizong «frivillig» for å bli «keisar-på-vent», og Wu Zetian blei den fyrste kvinna i kinesisk historie som ope sat på keisartrona i sitt eige namn. Ho hadde då allereie regjert i tretti år. For å konsolidera makta si byrja ho eit terrorvelde, med informantar og nådelause embetsmenn i tenesta si. I seinare historieskriving er ho òg blitt skulda for å ha bygd opp eit eige harem som blant anna omfatta buddhistmunkar.
Sjølv dei mest fordomsfulle kinesiske historieskrivarar har likevel måtta innrømma at ho hadde eit talent for å oppdaga og knytta til seg dyktige folk som tente styret hennar med effektivitet og lojalitet. Det gjekk eigentleg framover med riket i regjeringstida hennar. Økonomien blomstra og utvidinga av territoriet til riket heldt fram. Målt etter tal på hushald voks riket med 60 prosent i løpet av eit halvt hundreår. På alle vis var styret til Wu Zetian framgangsrikt.
Då eit manifest som gjekk til personangrep på henne og oppfordra til væpna oppstand blei lese opp for henne, skal ho ha vore så imponert av den elegante språkføringa til forfattaren at ho noterte at ministrane hennar hadde forsømt seg stort når dei ikkje hadde oppdaga dette talentet og rekruttert han til hoffet.
Sjølv om Wu Zetian herska som keisar, hadde ho ikkje tatt den tradisjonelle stillinga som «guddom», som keisarar normalt hadde. Dette gjorde ho i 696, og hadde dermed oppnådd ein posisjon som var fullt jambyrdig med dei mannlege motstykka sine. Stillinga hennar var dermed eineståande. Ho flytta hoffet frå Chang'an til den austlege hovudstaden, Luoyang, og sette i gang ei rekke store byggeprosjekt. Ho fremja buddhismen, og verker ha vore delaktig i nokre av verdas aller første trykkeriprosessar, særleg i trykkinga av ein gammal kort sutra som hadde spådd om ein framtidig kvinneleg herskar.
Zhou-dynastiet
Zhou-dynastiet blei grunnlagd av Wu då ho blei keisarinne av Kina i 690, og enda med den tvinga abdikasjonen hennar i år 705. Zhou-dynastiet til Wu, som var oppkalla etter det historiske Zhou-dynastiet (1046 f.Kr.–256 f.Kr.), oppfyller ikkje det tradisjonelle konseptet om eit dynasti. Dynasti involverer vanlegvis arv av herskarar frå ein familie. Wu sitt dynasti blir derfor vanlegvis ikkje sett på som eit fullstendig verkeleggjort dynasti, men heller eit avbrot av Tang-dynastiet til familien Li.
Avsetjing og død
20. februar 705 fann det stad eit palasskupp, og fleire av dei lojale folka til Wu Zetian og mange av dei antatte elskarane hennar blei drepne. Ho sjølv blei tvinga til å abdisera. Ho hadde då regjert som regent i 30 år, som monark i 15 år, som «gud» i 9 år; til saman i 45 år.
Mani Hussaini
Mani Hussaini er ein syrisk-norsk politikar, fødd i Qamishli i Syria. Han er sidan 2021 stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet, vald frå Akershus fylke. Perioden 2014-18 var han leiar i Arbeidernes ungdomsfylking (AUF).
Wu Zetian
Avsetjing og død
Ho døydde 16. desember same året, etter å ha vore halden i husarrest dei siste månadene av livet sitt.
Mani Hussaini
Hussaini kom til Noreg som flyktning med foreldra sine i 1999. I 2006 melde han seg inn i AUF. Etter den tid representerte han Arbeidarpartiet i høvesvis Ullensaker kommunestyre og Akershus fylkesting. Ved stortingsvalet i 2021 vart han som partiet sin femtekandidat i Akershus vald inn på Stortinget. På Tinget er han medlem i Energi- og miljøkomiteen.
Brusio
Brusio er ein kommune i distriktet Bernina i kantonenen Graubünden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 780 meter over havet.
Kommunen ligg i Brusio kreis i Val Poschiavo ved vegen frå Berninapasset til Italia. Han består av grendene Campocologno, Zalende, Campascio, Brusio, Piazzo og delar av Miralago samt dei små busetnadane Viano og Cavaione høgt i fjella.
KVS-Bygland
KVS-Bygland, tidlegare Bygland skogskule, er ein kristen privat vidaregåande internatskule i Bygland i Setesdal, som i dag er eigd av Indremisjonsforbundet.
Skulen starta opp i 1916 og har opp gjennom åra vore husmorsskule, landbruksskule og skogskule eigd av staten. Skogskulen var ein av fleire fylkeskommunale skogskular som berre utdanna skogsarbeidarar. Stadig søkkjande tilgang på elevar gjorde at skogskulen i år 2000 til slutt måtte leggje ned, og skulelokala stod utan aktivitet eit par år før Indremisjonen i 2002 tok over. Indremisjonen fekk overta eigedommane mot å sørgje for vidare skuledrift på Bygland. I starten blei skulen driven under KVS-Lyngdal, men står nå på eigne bein.
Det fyrste året hadde skulen 28 elevar. Elevtalet har stige for kvart år sidan då, og i 2010 hadde skulen 79 elevar og ein stab på 21 tilsette. Skulen er ein kristen vidaregåande skule. Lærarar må vedkjenne seg kristen tru og ta del i det sosialpedagogiske arbeidet på skulen. Skuledagane startar med ein kort andakt og ein inviterer til frivillige kristne møte på tysdagskveldane. Skulen har òg eit strengt reglement i høve til bruk av rusmiddel og ynskjer å påverke til ein positiv arbeidsmoral, i tillegg til å formidle den kristne trua.
Linjer på skulen
Skulen ligg nær naturen på Bygland, i hjartet av Setesdalen. Bygland ligg 10 mil nord for Kristiansand, 12 mil sør for Hovden og 12 mil nord-vest for Arendal. Rundt Bygland er det natur som ligg nært til både fjord, skog og høgfjellet. Det er gode forhold for aktivitetar med hest, jakt, fiske og turar i skog og mark sidan skulen disponerer om lag 42 000 mål med skog.
Næringsbygg
Næringsbygg er ein bygning som blir brukt til ulike typar næringsverksemd, til forskjell frå privat bruk som bustad eller fritidsbustad. Slike bygg kan nyttast både av offentlege og private verksemder, og kan omfatta produksjonsbygg, lagerbygg, kontorbygg, forretningsbygg, serveringsstader, overnattingsstader, helsebygg, utdanningsbygg og liknande.
Ein del bygg kan brukast både som næringsbygg og bustad. I så fall er det vanleg å rekna det som næringsbygg om næringsverksemda føregår i over halvparten av bygningsarealet.
Haukugle
Haukugle er ei ugle som hekkar i Noreg. Arten er den einaste i slekta Surnia.
Læte
Til liks med andre ugler har haukugla ei rad ganske ulike læter. Fuglen syng som ein del av paringsleiken med open nebb og reiser fjørdrakta under nebben. Han vippar opp og ned med stjerten og rører seg rykkvis i trea. Songen hannen utstøyter for å markere revir er tydeleg, og liknar eit rullande ”ho ho hoho y y yyyyyy”. Dette byrjar lågmælt og stig i lydstyrke. Om eit par møtes er songen kortare og kjem i blant i duett. Til paringsleiken høyrest også hoa sitt rop når ho tiggar, noko som minner om eit hest ”chæt”. Ungane sit rop når dei tiggar om mat er derimot eit ”tschschui-epp”. Læte for å skremme vekk fiendar eller artsfrendar er fresing eller klapring med nebben.
Utbreiing
Haukugla har ei sirkumpolar utbreiing og hekkar i nordlege delar av barskogsbeltet, tvers gjennom Europa, Asia og Nord-Amerika, med ein underart på det nordamerikanske kontinentet og ein i Eurasia.
Førekomst i Noreg
Fuglen hekkar i bjørkebeltet og i høgareliggande barskogar over heile Noreg, vanlegast i Nord-Noreg og fåtalig på Vestlandet. Hogstflater med spreidde attståande tre er gode biotopar, og talet på hekkande fuglar i låglandet har auka. Haukugla lever nomadisk, og fuglane som hekkar i her i landet kan like gjerne hekke i Sverige, Finland eller Russland. Talet på hekkande par kan vere mindre enn 100, i andre år 1000-10000.
Djalminha
Djalminha er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Haukugle
Hekking
Egga vert lagde frå tidleg i mars fram til midt i mai.
Føde
Haukugla er delvis dagaktiv. Ho sit og spanar etter bytte. Når ho oppdagar noko flyg ho fort fram og fangar byttet. Hovudføda er smågnagarar, spissmus og mindre fuglar. Også ryper kan vere bytte. Haukugla har god høyrsel og det hender at ho fangar gnagarar som røyver seg inne i snøen.
Meall nan Tarmachan
Meall nan Tarmachan er eit fjell i dei sørlege høglanda i Skottland nær Killin like vest for Ben Lawers. Det har ei høgd på 1043 meter over havet.
Tolstaja
Tolstaja (også skrive Tolstaya) er ei kvinneleg utgåve av etternamet Tolstoj. Det kan syna til
1730 Marceline
1730 Marceline er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 17. oktober 1936 av Margueritte Laugier ifrå Observatoire de Nice i Nice.
Marianne Sivertsen Næss
Marianne Sivertsen Næss er ein norsk lærar, byråkrat og politikar frå Hammerfest. Ho er sidan 2021 stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet frå Finnmark fylke.
Næss har vore avdelingsleiar ved Finnmarkssykehuset i Hammerfest og rektor ved den vidaregåande skulen i Hammerfest. Ho var ordførar i Hammerfest kommune frå 2019 til 2021. Ved stortingsvalet 2021 var ho partiet sin andrekandidat i Finnmark, innvald til Stortinget med god margin. På Tinget vart ho medlem i Energi- og miljøkomiteen. Etter komiteleiaren, Terje Aasland, vart utnemnd til statsråd i Støre-regjeringa, vart Næss vald til leiar av komiteen den 24. mars 2022.
You Win Again av Hank Williams
Bakgrunn
Hank Williams spelte inn «You Win Again» den 11. juli 1952, dagen etter at skilsmissa frå Audrey Williams var endeleg. Som «Cold, Cold Heart» var songen truleg inspirert av det stormande forholdet med eks-kona, som biografiforfattaren Colin Escott skriv:
I den originale teksten Williams skreiv, så heitte songen «I Lose Again», men dette vart snudd om av produsenten Fred Rose. Opningslinja «The news is out all over town», byrjar soga om ein fullstendig slått forteljar som ikkje klarar å forlate kjærasten, trass i hennar utruskap. Songen vart spelt inn i Castle Studio i Nashville med Jerry Rivers (fele), Don Helms (steelgitar) og Harold Bradley (rytmegitar), medan ein har spekulert i om Chet Atkins spelte sologitar og om Ernie Newton spelte bass.
«You Win Again» vart utgjeven som B-side til «Settin' the Woods on Fire», hovudsakleg fordi livlege, dansbare songar vart føretrekte som A-sider, radiospeling og jukeboks-handel. Likevel nådde «You Win Again» tiandeplassen på Most Played in C&W Juke Boxes-lista, der han berre låg ei veke.
Rapphøne
Rapphøne (Perdix perdix) er ein fugl i fasanfamilien.
Rapphøne hekkar ikkje lenger regelmessig i Noreg og blir vurdert til rødlistekategori regionalt utdøydd RE.
NM i alpine greiner 2023
Noregsmeisterskapen i alpine greiner 2023 vart avvikla i Trysil i tida frå 22. til 26. mars. Øvingane i vidlåm (super-g), utfor og superkombinasjon vart alle avlyste grunna veret.
Slalåm
Dato: 25. mars
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
Dato: 25. mars
<br style="clear:both;" />
Half Dome Nunatak
Half Dome Nunatak er ein nunatak som ligg 2 nautiske mil sør for Cobham Range i Antarktis, at munningen av Lucybreen. Han fekk dette namnet av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62) fordi den eine sida er avrunda og den andre er stupbratt.
Ytre Rendal kyrkje
Ytre Rendal kyrkje er ei lafta krosskyrkje ved Otnes i Rendalen kommune i Innlandet. Ho er soknekyrkje i Ytre Rendal sokn i Den norske kyrkja.
Kyrkja vart måla kvit ved ei restaurering i 1878, men fekk att raudfargen i 1930.
Jacob Breda Bull er gravlagd saman med kona si ved Ytre Rendal kyrkje i ein haug med eit stort minnesmerke.
Ontario Lacus
Eit elvedelta munnar ut i Ontario Lacus, det fyrste velutvikla dømet som er funne på Titan. I den nordre enden av innsjøen finn ein elvedalar som er fløymde over, og åsar som når ei høgd på éin kilometer.
Øvre Rendal kyrkje
Øvre Rendal kyrkje er ei lafta krosskyrkje ved Bergset i Rendalen kommune i Innlandet fylke. Kyrkja stod ferdig i 1759, men vart ikkje innvigd før i 1761.
Jacob Breda Bull voks opp på prestegarden i nærleiken, der det no er museum for han.
Francis Rossi
Francis Dominic Nicholas Michael Rossi er ein engelsk songar, låtskrivar og musikar. Han er mest kjend for å ha vore med å skipe rockegruppa Status Quo, der han er songar og gitarist.
Rossi byrja musikkarrieren sin 13 år gammal, då han saman med skulevenene sine skipa eit freakbeat-band, The Scorpions, som sidan endra namn til The Spectres og Traffic Jam før dei slo seg til ro med Status Quo i lag med Highlights-gitaristen Rick Parfitt, som kom inn i bandet i 1967. I løpet av ein karriere på over seks tiår har bandet seld 118 millionar plater og gjeve ut over 30 studioalbum og opna Live Aid på Wembley i 1985. Same året gav Rossi ut den første solosingelen sin, «Modern Romance», og spelte inn eit album som aldri kom ut, kalla Flying Debris. I 1996 gav han omsider ut det førte soloalbumet sitt, eit countryaktig album kalla King of the Doghouse, som vart slakta av kritikarane og selde dårleg. Han mottok Order of the British Empire for tenestene sine til musikken i 2010, og gav ut det andre soloalbumet sitt, One Step at a Time, og la så ut på den første soloturneen sin. Eit år seinare vart konserten hans i St. Luke's Church i London gjeven ut på eit konsertalbum. Rosssi song òg på Graham Bonnet sitt Line Up, Mitchell/Coe Mysteries sitt Exiled og The All This and World War II med Beatles-songar.
Ursula K. Le Guin
Ursula Kroeber Le Guin var ein amerikansk forfattar og kritikar som tok opp spørsmål knytta til kjønn og rase i verka sine. Ho fekk stor merksemd for romanen The Left Hand of Darkness (1969), der ho introduserte science fiction-universet Ekumen. Romanen, som skulle få fleire oppfølgjarar med handling frå same univers, etablerte Le Guin for alvor blant dei fremste science fiction-forfattarane. For The Left Hand of Darkness fekk Le Guin både Hugo-prisen og Nebula-prisen. Boka er gjeven ut på norsk under tittelen Mørkets venstre hånd (sjå nedanfor).
Le Guin er også kjent for bøker for unge i fantasiverda Jordsjø, som har vore i konstant nye opplag sidan utgjevinga.
I tillegg til The Left Hand of Darkness, har romanen The Dispossessed (1975) gjeve Le Guin både Hugo og Nebula. Sidan har ho fått Nebula for romanane Tehanu: The Last Book of Earthsea (1990) og Powers (2007)
Le Guin døydde 22. januar 2018 heime i Portland i Oregon etter fleire månader med dårleg helse.
Chuck Ainlay
Chuck Ainlay er ein amerikansk plateprodusent og lydteknikar. Han har arbeidd mykje med Mark Knopfler i solokarrieren hans i tillegg til nokre av innspelingane til Dire Straits.
I lag med Knopfler og Bob Ludwig fekk han i 2006 Grammy-prisen for beste kringlydsalbum for kringlydsproudksjonen av det kjende Dire Straits-albumet Brothers in Arms.
No Son of Mine
«No Son of Mine» er ein song av det britiske rockebandet Genesis frå albumet deira We Can't Dance i 1991. Det vart den første singelen som vart gjeven ut frå albumet og nådde sjetteplassen i UK og 12. plass i USA. I tillegg nådde han Topp 10 i mange europeiske land, mellom anna ein fjerdeplass i Noreg.
Tekst og musikk
Songen fortel soga om ein gut som rømmer heimefrå på grunn av mishandling i heimen, men vel å kome heim att og blir då kraftig irettesett av faren. Phil Collins har sagt at han skreiv teksten slik at det skulle vere uklårt om det var forteljaren eller mora som var offer for mishandlinga.
Videoen for songen er melankolsk og filma i sepiafarge. Videoen syner i røynda det teksten fortel, som er ein samtale mellom ein son og faren. Etter kvart ser ein snøflak som fyk vilt inne i huset, før ein etter kvart for sjå at heile scenen finn stad i ei snøkule som sonen held.
Songen har ein særeigen lyd i introduksjonen og andre stader i songen. Denne lyden vart av bandet kalla «elephantus» og vart skapt av Tony Banks då han tok opp lyden av gitaren til Mike Rutherford med ein sampler og så spelte av lyden i eit mykje lågare register. Arbeidstittelen på «No Son of Mine» var «Elephantus».
Den kortare radioversjonen tonar ut songen i avslutninga, i tillegg til at delar av det andre refrenget er korta ned.
B-sida til singelen var «Living Forever» frå albumet.
Konsertversjonar
Songen vart spelt under alle turneane til bandet frå 1991 til 2007. Songen vart på Calling All Stations-turneen nytta som opningsnummer på dei fleste konsertane.
Konsertopptak av songen finst på albuma The Way We Walk, Volume One: The Shorts og Live Over Europe 2007, og på DVD-ane The Way We Walk - Live in Concert og When in Rome 2007.
Songaren som tok over etter Phil Collins i Genesis, Ray Wilson, heldt fram å spele songen solo etter at han slutta i Genesis, men då akustisk.
Doping i idrett
Doping i idrett er bruk av stoff (ofte kalla dopingmiddel) som kan fremja idrettsprestasjonane til ein utøvar.
Vimmerby kommun
Vimmerby kommune ligg i det svenske lenet (fylket) Kalmar län i landskapet Småland. Administrasjonssenter i kommunen er Vimmerby.
Kommunen ligg i den nordvestre delen av lenet og har ei stor turistnæring på grunn av Astrid Lindgrens Värld som trekkjer til seg fleire hundretusen vitjande kvart år. Vimmerby kommune grensar til Västervik kommune i aust, Oskarshamn kommune i søraust, Hultsfred kommune i sør, Eksjö kommune i sørvest, Ydre kommune i vest og Kinda kommune i nord.
Doping i idrett
Historie
Testosteron, eit anabolt-androgent steroid som ofte vert kalla eit anabolt steroid, vart nytta av vektløftarar frå Sovjetunionen frå 1950-talet som del av eit statleg program. John Ziegler, som var lækjar for det USA-amerikanske vektløftarlaget, fekk høyra om teknikken, og prøvde ut små dosar testosteron på seg sjølve, den amerikanske trenaren deira og to utøvarar. Alle la på seg vekt og auka styrken meir enn noko anna treningsprogram, men hadde også bieffektar. På leit etter eit middel utan bieffektar fann Ziegler fram til det anabole steroidet metandrostenolon (Dianabol, DBOL), laga av Ciba Specialty Chemicals. Dette var «det første av de store ASS-preparatene innen idretten», men skulle også visa seg å ha biverknader.
Dei første dopingtestane skjedde i 1966. I 1967 kom IOC sine første lister over forbodne (prestasjonsfremjande) stoff. I samband med OL i Mexico i 1968 blei det nedlagt dopingforbod som galdt heile verda.
Vimmerby kommun
Administrativ historikk
Ved kommunereforma i Sverige i 1952 vart følgjande storkommunar danna: Vimmerby kommune vart danna 1. januar 1971 gjennom samanslåing av byen Vimmerby og kommunane Sevede, Södra Vi og Tuna, samt Locknevi forsamling frå den oppløyste Locknevi landkommune.
Doping i idrett
Historie
Bloddoping tok til seint på 1960-talet.
Vimmerby kommun
Tettstader
Vimmerby kommune har åtte tettstader. Tabellen med innbyggjarar per 31. desember 2006. Kommunens administrasjonssenter i feit stil.
Maurya
Maurya var eit geografisk omfattande og mektig rike og dynasti i den indiske oldtida, frå rundt 320 til 185 f.Kr. På sitt største omfattar riket størsteparten av det indiske subkontinentet, frå Himalaya i nord til Nord-Kerala og Andhra Pradesh i sør og frå Assam i aust til Pakistan, Balochistan og delar av Afghanistan i vest. Asjoka den store høyrde til Mauryadynastiet, som blei grunnlagd av Tsjandragupta Maurya.