cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pireusløva
Løvestatuen hadde stått i Pireus sidan det fyrste eller andre hundreåret e. Kr, og var eit kjent landemerke. So kjend var statuen at italienarane kalla Pireus Porto Leone, 'Løvehamna'. Statuen viser ei sitjande hannløve. Han har hol hals og spor etter eit røyr etter ryggen, noko som tyder på statuen har vore i bruk som fontene. Løva er i kvit marmor og er om lag 3 meter høg.
Runeinnskrifter på sidene av statuen skal vere frå 1000-talet. Innskriftene er forma som ein forseggjord lindorm med runene skrivne på det buktande kropsbandet, mykje likt slik det kan vere gjord på runesteinar frå Skandinavia. Ein teori er at dei som rissa runene var væringar, skandinaviske krigarar som var i teneste hjå Keisaren av Bysants, som var sende til Hellas for å slå ned eit opprør.
Innskriftene og tolkingar
Innskriftene vart ikkje gjenkjende som runer før den svenske diplomaten Johan David Åkerblad såg statuen på slutten av 1700-talet. Dei vart fyrst tolka på midten av 1800-talet av Carl Christian Rafn frå det Kongelige Nordiske Oldskrift-Selskab. Innskriftene er kraftig nedslitne av vêr, noko som hadde gjort ein del av runene vanskelege eller umoglege å lese på 1800-talet. Dette har berre vorte verre seinare, når luftforureing òg har fått gjere sitt, og at statuen har kome i vegen for skotvekslingar har heller ikkje hjelpt.
Dette er slik Rafn las innskriftene, med dei leselege runene vist i feit skrift og dei rekonstruerte i vanleg skrift:
På venstre side av løva:
Rafn si lesing har vorte kraftig kritisert, Sophus Bugge sa i 1897 mellom anna dette om tolkinga til Rafn:
Bugge hadde vore i Venezia og studert statuen og fått laga ei gipsavstøyping av runeinnskriftene. Dette er hans tolking av innskriftene:
På høgre side av løva:
Det har vorte lagt fram fleire andre tolkingar òg, men i dag er det ingen det er særleg stor semje om, og dei originale runeinnskriftene på Pireusløva er no vorte nær heilt uleselege.
Fotnotar
Denne artikkelen byggjer på «Pireaus Lion» henta frå Wikipedia på engelsk, «Pireuslejonet» henta frå Wikipedia på svensk og «Pireusløven» henta frå Wikipedia på bokmål 6. juni 2007.
1222
1222 (romartal MCCXXII)
47 Aglaja
47 Aglaja er ein stor og mørk hovudbelteasteroide. Den vart oppdaga av Karl Theodor Robert Luther 15. september 1857. Den er namnsett etter Aglaia ein av gratiea in gresk mytologi.
Älplihorn
Älplihorn er eit fjell i Albulafjella i Graubünden i Sveits.
Eidselva i Nome
Eidselva ligg i Nome kommune i Vestfold og Telemark. Ho har utspringet sitt i Flåvatn, og munnar ut i Norsjø ved Ulefoss. Elva høyrer til Skiensvassdraget, og er ein viktig del av Telemarkskanalen. På strekninga frå Ulefoss opp til Flåvatn er det bygd fem sluseanlegg (14 slusekammer), med total løftehøgd på om lag 57 meter.
I elva er det fire vasskraftverk Eidsfoss, Vrangfoss, Ulefoss og Aall-Ulefoss.
Jern(II)sulfat
Jern(II)sulfat, jarn(II)sulfat eller ferrosulfat, tidlegare kalla jernvitriol eller jarnvitriol, er eit salt med kjemisk formel FeSO4. Det er lysegrønt på utsjånad, ikkje giftig og kan lett løyast i vatn. Rette kjemiske namnet på stoffet er jern(II)sulfat, der det romerske totalet markerer ladningen til jernet, for å skilja det frå jern(III)sulfat.
Bruk
Jernvitriol blir seld hos dei fleste større fargehandlarar. Stoffet er mykje brukt som beisemiddel i farging av garn med planter. Det gjer at gule fargar blir grågrøne, raude blir brune, og brune blir gråbrune eller svartbrune.
Jernvitriol kan også brukast til overflatebehandling av treverk. Nokre månader etter påføring vil treverket få ein brunleg til sølvgrå fargetone. Nytt panel må stå og tørka i 5-6 veker før påføring. Behandlinga gjer at treveggen kan stå ubehandla i årevis, men hindrar ikkje fukta i å kome inn i treverket. Beising med jernvitriol er derfor mindre eigna i slagregnområde.
Hochwanner
Hochwanner er med 2 744 meter over havet det nest høgaste fjellet i Tyskland etter Zugspitze (2 962 moh). Fjellet ligg i fjellkjeda Wettersteingebirge i Alpane og på grensa mellom Bayern i Tyskland og Tyrol i Austerrike.
Partnair
Partnair var eit norsk charterselskap som vart danna i 1985 ved ei samanslåing av fleire selskap, mellom anna Nor-Fly Charter. Selskapet hadde hovudbase på Fornebu.
Selskapet opphøyrde kort tid etter at eit av flya, ein Convair CV-580, LN-PAA styrta i Skagerrak den 8. september 1989.
Nerussa
Nerussa eller Neruza (russisk Нерусса eller Неру́за) er ei elv i Orjol oblast og Brjansk oblast i Russland og ei av sideelvane til Desna frå venstre. Ho munnar ut i Desny fire kilometer nedanfor byen Trubtsjevska.
Elva har ei lengd på 161 km og eit nedslagsfelt på 5630 km². Ho spring ut vest i Det sentralrussiske høglandet, i nærleiken av byen Dmitrovska Orlovskij.
Digeråi
Digeråi er ei elv i Notodden kommune i Vestfold og Telemark. Ho har utspringet sitt i Sjåvatnet på grensa til Hjartdal kommune, og munnar ut i Tinnsjå som er ein del av Skiensvassdraget.
1223
1223 (romartal MCCXXIII)
Trådvisp
Ein trådvisp er ein visp laga av metalltråd som er bunta saman til handtak i eine enden og spreidde utover i ein full eller broten boge i andre enden. Oftast er trådane haldne saman med nokre rundar av metalltråd ytst i bogen, slik at dei skal halde på forma gjennom mange års bruk. Trådvispar eignar seg generelt godt til lett samanvisping av egg og til røring av tynne rører. Enkelte trådvispar har ein spirallagt tråd kring ytterbogen; desse er dei av trådvispane som eignar seg best til pisking av egg eller krem. Trådvispar har tradisjonelt vore handlaga av omreisande handverkarar av romanifolket.
Karin Andersen
Karin Andersen er ein norsk politikar og stortingsrepresentant for Sosialistisk Venstreparti som er kjend for innsatsen sin for kampen mot fattigdom og inkludering av ulike grupper i samfunnet. Ho vart vald inn på Stortinget frå Hedmark fylke i 1997, og var vararepresentant i perioden 1989–1993. Andersen er busett i Hamar.
Karin Andersen arbeidde som barnehageassistent frå 1977 til 1997, og studerte i vaksen alder samfunnsplanlegging ved Universitetet i Tromsø (1996) og Høgskolen i Lillehammer (1996–1997).
På Stortinget har ho vore medlem av Fullmaktskomiteen (1997–2001), Kommunalkomiteen (1997–2001 og 2001–2005), Valkomiteen (2001–2005), Den utvida utanrikskomiteen (2001–2005) og leiar av Arbeids- og sosialkomiteen (2005–2009). I perioden 2009–2013 er ho fyrste nestleiar i Arbeids- og sosialkomiteen. Frå 1999 til 2005 var Andersen parlamentarisk nestleiar i SV.
Andersen var fylkestingsmedlem frå 1987 til 1995, og fylkesvaraordførar i Hedmark i perioden 1991–1995. Ho var medlem av Kongsvinger kommunestyre frå 1983 til 1997, éin av periodane (1987–1991) var ho også formannskapsmedlem. Andre politiske verv ho har hatt er leiar av Hedmark SV (1986–1987) og medlem av hovudstyret (1985–1987), landsstyret (1985–1988 og 1995–1996) og sentralstyret (1995–1996) i SV.
Ho fekk Klar Tale-prisen i 1998, for å setje det vanskelege offentlege språket på dagsorden, og prisen Årets Fattigmann i 2008, for bidraget hennar til kampen mot fattigdom.
Knut Anders Fostervold
Knut Anders Fostervold, er ein norsk syklist og tidlegare fotballspelar i Molde Fotballklubb.
Fostervold har spelt i klubbane Rival, Sandefjord, Stokke, Eik-Tønsberg og Grimsby (lån), men det var i Molde han hadde det meste av karrieren som fotballspelar. I perioden 1994 – 2002 spela han 172 eliteseriekamper i forsvaret til klubben, og skåra 13 mål. Frå 1997 til 2001 var han og kaptein på laget.
Etter ein kneskade i 2002 måtte han leggje fotballskorne på hylla, og valde då å satse på sykling. I løpet av få år jobba han seg opp til å bli ein av Noregs beste syklistar, og syklar no for Team Sparebanken Vest. Han deltok i temporittet i VM både i 2006 og 2007, utan å oppnå store resultat. I september 2007 sette han norsk rekord på 10 og 20 kilometer temposykling.
Fostervold er den eldre broren til til Guro Fostervold som jobbar i TV 2-sporten.
Dei britiske øyane
Dei britiske øyane er ei øygruppe utanfor den nordvestlege kysten av Europa. Dei største av desse er øyane Storbritannia og Irland. Med mange mindre britiske øyar har øygruppa over 6.000 av dei. Den totale flatevidda er 315 134 km².
Dalåni
Dalåni er ei elv i Fyresdal kommune i Vestfold og Telemark. Ho startar der elva Finndøl møter Songedalsåi, og munnar ut heilt nord i Fyresvatnet.
Dei britiske øyane
Nemninga britisk kjem av Britannia, som var ei nemning nytta på England og Wales medan landa var ein del av Romarriket. Etter kvart har nemninga britisk vorte knytt til statsdanninga det sameinte kongeriket Storbritannia og Nord-Irland, som i norsk språkbruk blir korta til Storbritannia.
Frå 1801 til 1922 utgjorde øygruppa det sameinte kongeriket Storbritannia og Irland. Etter dette var Republikken Irland ein sjølvstendig stat. Såleis er det to sjølvstendige statar på dei britiske øyane.
I tillegg er det nokre øyar som ligg direkte under den britiske krona som britisk kroneigedom. Det gjeld øya Man (Isle of Man) og øygruppene rundt Guernsey og Jersey. Øyane er formelt ikkje ein del av det sameinte kongeriket Storbritannia og Nord-Irland.
Piz Alv i Oberhalbsteinfjella
Piz Alv er eit fjell i Oberhalbsteinfjella i Graubünden i Sveits.
1224
1224 (romartal MCCXXIV)
Det pakistanske flagget
Det pakistanske flagget er loddrett delt i to ulike delar med bakgrunnsfargane kvitt og grønt. Det har ein kvit halvmåne og ei stjerne til høgre. Flagget blei utforma av Syed Amir-uddin Kedwaii, som la ei kvit stripe til eit tradisjonelt muslimsk flagg.
Flagget og stjerna er eit muslimsk symbol, og det grøne feltet, som dekker tre fjerdedelar av flagget, står for islam. Den kvite siste fjerdedelen står for dei andre religiøse minoritetane i Pakistan. Dei to fargane saman står også for fred og rikdom. Halvmånen kan stå for framsteg og stjerna for lys og kunnskap.
Opphavet til nasjonalflagget er flagget brukt av All India Muslim League, som kjempa for å skilja ut eit muslimsk land frå Britisk India. Flagget deira var heilt grønt, med midtstilt kvit halvmåne og stjerne. Det blei innført som partiflagg 30. desember 1906. 17. august 1947, like før Pakistan fekk sjølvstende i 1947, blei flagget med den kvite delen lagt til innført som nasjonalflagg.
Handelsflagg
Handelsflagget blei først innført 17. mars 1956, då med blå duk og grøn halvmåne og stjerne i kvit kanton (i hjørnet). Dette blei raskt omgjort. Den 22. oktober 1956 innførte ein eit handelsflagg med raud duk og nasjonalflagget i kantonen.
Presidentflagg
Presidentflagget er basert på nasjonalflagget, men har det gulfarga merket til presidenten i den grøne delen av flagget. På dette merket står halvmånen og stjerna i ein krans og har namnet til Pakistan på urdu under. Tidlegare var det pakistanske presidentflagget heilt grønt og hadde presidentmerket i midten.
Mikronesiaføderasjonen
Mikronesiaføderasjonen er ein forbundsrepublikk i regionen Mikronesia i den nordlege delen av Stillehavet. Landet er tilslutta USA gjennom ei avtale om fri assosiering.
Førde stadion
Førde stadion er eit idrettsanlegg i Førde i Sunnfjord. Anlegget består av ei idrettsbane med grasbane for fotball samt gode fasilitetar for friidrett. I tillegg har anlegget ei kunstgrasbane med flaumlys. Anlegget ligg i tilknyting til Førdehuset, og fasilitetar for garderobe/dusj ligg i Førdehuset.
Førde Fotball sitt 2. divisjonlag for herrar spelar heimekampane sine på grasbana, medan dei andre laga frå kommunen stortsett nyttar seg av kunstgrasbana eller ei av dei tre andre kunstgrasbanene i kommunen. Førde stadion har ein total publikumskapasitet på kring 3000.
1. februar
1. februar er den 32. dagen i den gregorianske kalenderen. Det er 333 dagar att av året (334 under skotår).
1225
1225 (romartal MCCXXV)
Banja Luka
Banja Luka eller Banjaluka er den største byen og hovudstaden i Republika Srpska i Bosnia-Hercegovina. Banja Luka er òg den nest største byen i heile Bosnia-Hercegovina med om lag 225 000 innbyggjarar, og den største byen i regionen Bosanska Krajina. Han ligg nordvest i landet ved elva Vrbas. Byen var kjend i det tidlegare Jugoslavia for ein by full av trefeltsgater, hagar og parkar. Byen er sete for nasjonalforsamlinga i Republika Srpska og Universitetet i Banjna Luka, eit av to universitet i Republika Srpska.
Jernvitriol
Jernvitriol kan syne til:
Banja Luka
Banja Luka ligg i Banjalukadalen i Dei dinariske Alpane, og områda rundt byen er skogkledd.
Banja Luka vart først nemnd i dokument i 1494, men ein har funne spor etter romerske busetnadar her, mellom anna den gamle festninga Kastel midt i byen. Slavarane slo seg ned her på 600-talet. Ein av dei første offentlege bygningane som vart bygd etter Kastel var eit fransiskanarkloster bygd i 1378 i naboområdet til Banja Luka. Det var først på midten av 1500-talet, som ein del av Det ottomanske riket, byen verkeleg utvikla seg då Ferhat Pasa Sokolovic bygde over 200 prosjekt frå handverkar- og salsbutikkar til kveitevarehus, bad og moskear, i tillegg til sanitæranlegg. I 1688 vart byen sett i brann av austerrikarar, men vart raskt bygd opp att, og Banja Luka vart etter kvart eit strategisk militærsenter. Byen vart derimot ikkje moderinisert før han kom inn under styret til Austerrike-Ungarn seint på 1800-talet.
Under Den andre verdskrigen vart byen okkupert av romersk katolske kroatar (som var for nazistane), og serbiske og jødiske familiar i byen vart deportert til nærliggande konsentrasjonsleirar.
I 1969 øydela eit kraftig jordskjelv mange bygningar i Banja Luka, mellom anna ein stor bygning kalla Titanik i midten av byen. Med hjelp av frå resten av statane i Jugoslavia vart byen bygd opp att, men mange av dei gamle bygningane frå den ottomanske perioden var totalt øydelagd.
Det vart gjort store endringar i byen under Jugoslavia-krigane på 1990-talet. Enkelte kroatar og muslimar vart teken til interneringsleirar, og alle moskeane som vart bygd på 1400- og 1500-talet vart øydelagd, mellom anna Ferhadijamoskeen, som på den tida stod på UNESCO si verdsarvliste. Eit forsøk på å rekonstruere moskeen i 2001 førte til opprør av serbarane, og gateslagsmål mellom serbarar og bosniarar. Andre moskear er derimot vorte oppført på ny, og ein reknar med at ein i nær framtid skal få opp ein rekonstruksjon av Ferhadijmoskeen òg.
Høgskulereforma
Høgskulereforma var namnet på prosessen der 98 mindre statlege høgskular med verknad frå 1. august 1994 blei slått saman til 26 større einingar.
I tillegg blei ei rekkje kunstfagutdanningar samla i to kunsthøgskular, ein i Bergen og ein i Oslo.
Målet med reforma som blei initiert av dåverande statsråd Gudmund Hernes var at høgskulane skulle drivast meir effektivt med hjelp frå stordriftsfordelar.
Hernes leia før han blei statsråd det offentlege utvalet som i NOU 1988:28 Med viten og vilje lanserte tanken om samanslåing og samlokalisering av høgskulane. Han ville at lærarkrefter som tidlegare blei brukt til administrative oppgåver heller skulle setjast til undervising og forsking. Stortingsmelding nr 40 (1990-91) Fra visjon til virke, om høgre utdanning frå Kyrkje-, utdannings- og forskingsdepartementet blei lagt fram av Hernes som statsråd.
Ei evaluering av reforma frå Norsk institutt for forsking og utdanning etter fem år slo fast at den ikkje hadde lykkast med måla og at den meir effektive drifta som blei målt i stor grad kom som ei følgje av lågare statlege løyvingar, og ikkje meir effektiv drift. Reforma gav dessutan faglærarane meir administrativt arbeid.
Høgskulereforma førte til at kvart fylke fekk kvar sin høgskule, sett bort frå Agderfylka som delte ein skule. Fleire fylke hadde fleire høgskular, der Møre og Romsdal og Nordland toppa med tre kvar.
Johan Litleskare
Ole Johan Jonsson Litleskare var ein gardbrukar, gartnar og lokalhistorikar.
Litleskare var fødd i Åsane i Hordaland og voks opp i Alversund, dit foreldra hans flytta. Sjølv utdanna han seg til gartnar, tok seinare over farsgarden då han var odelsgut.
Etter Litleskare i 1925 kom med Øydejorder, gløymde gardsnamn og borttynte gardar i Nordhordland, gav han frå 1929 ut eit titals arbeid om ymse kyrkjer i Nordhordland. Han skreiv òg mange artiklar prenta i sogelagsskrift og i aviser.
Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
Dag Erik Pedersen
Dag Erik Pedersen er ein norsk journalist som jobbar som sportsanker i NRK. Han har tidlegare hatt ein lang karriere som profesjonell landevegssyklist. Han har tre etappesigrar i Giro d'Italia. Tidleg på 80-talet prøvde han seg og som popsongar og har gjeve ut to singlar og eit album.
Salstrofé i musikkbransjen
Salstrofé i musikkbransjen vert utdelt for visse tal selde plater, album og singlar. Det er bransjeorganisasjonane i kvart land som står for tildelinga, men plateselskapa må som regel betale ein kontingent for å få sertifisert salstala.
Noreg
I Noreg er det bransjeorganisasjonane IFPI og FONO som tildeler salstroféa.
Krava for albumtrofé vart endra 6. september 2006. Tilsvarande tal var tidlegare 20 000 og 40 000. Ein tel med nedlasting via internett og til mobil når ein reknar ut salstala. For singlar gjeld sal av heile låtar, mens for album må ein selje minst 3/4 av heile albumet.
USA
I USA er det bransjeorganisasjonen RIAA som tildeler salstroféa.
Storbritannia
I Storbritannia er det British Phonographic Institute som tildeler salstroféa.
Tyskland
I Tyskland er det IFPI Deutschland/Bundesverband Phono som tildeler salstroféa.
Adventfjorden
Adventfjorden er ein fjord på øya Spitsbergen, som høyrer til øygruppa Svalbard. Adventfjorden er ein sidefjord på sørsida av og om lag midt i Isfjorden. Adventfjorden er om lag sju km lang og 3–5 km brei. Inst på sørvestsida av fjorden ligg administrasjonssenteret for øygruppa, Longyearbyen, med flyplass og delar av gruveanlegga til Store Norske Spitsbergen Kulkompani.
Namnet er ei forvansking av Adventure Bay, sannsynlegvis etter den engelske kvalfangstbåten «Adventure» som var stasjonert i Isfjorden i 1656. Fjorden var i gammal tid og kalla Billefjorden; dette namnet vert no nytta om ein annan fjord.
Helsepersonellova
Lov om helsepersonell m.v. (helsepersonellova, forkortet hlspl.) av 2. juli 1999 er ei lov som regulerer verksemda, pliktene og rettane til helsepersonell og verksemder som yter helsehjelp Noreg.
Lova sitt formål er å bidra til tryggleik for pasientane og kvalitet i helsetenesta, og tillit til helsepersonell og helseteneste. Mange av reglane i lova blir forvalta av Helsetilsynet i fylket og Statens helsetilsyn.
Oppheving av andre lover
Helsepersonellova § 77 oppheva frå den tida lova vart sett i kraft ei rekkje andre lover som omhandla ulike grupper av helsepersonell:
Sunde i Førde
Sunde er ei grend like utanfor Førde sentrum i Sunnfjord kommune. Folketalet i grenda har auka betrakteleg etter at det for nokre få år sidan starta utbygging av eit stort nytt bustadfelt, kalla Farsundfeltet. Sunde Oppvekstsenter ligg i grenda og består av barnehage og barneskule.
Dalaåi
Dalaåi er ei elv i Vestfold og Telemark. Ho har utspring i Oftevatnet ved Høydalsmo i Tokke kommune, og munnar ut i Sundkilen i Kviteseidvatnet i Kviteseid kommune. Systemet høyrer til Skiensvassdraget.
Ait
Ein ait (eller eyot) er ei lita øy i ei elv. Namnet vert særleg nytta om øyar i elva Themsen og sideelvane hennar i England.
Ei slik øy består som regel av avleiringa i vatnet som har samla seg opp over tid. Dei er ofte lange og smale og kan vere permanente øyar. Dei kan òg erodere bort og sedimenta dei bestod av kan verte førte ned elva og danne nye øyar. Ei elv med mange slike øyar vert kalla ei anastomoserende elv eller forgreina elv.
Bijeljina
Bijeljina (kyrillisk: Бијељина) er ein by og kommune i nordaustlege delar av Republika Srpska i Bosnia-Hercegovina. Byen ligg på den flate og grøderike sletta Semberija, og berre 6 km frå grensa til Serbia.
Byen vart første gong nemnd i dokument etter presten Dukljanin, der han nevnar at grev Bele-Pavlimir vann over ungararar i «dalen Belina». Bijeljina vert òg nemnd 3. mars 1446, då ein handelsmann frå Dubrovnik vart røva her.
Bijeljina har i dei siste 500 åra skifta ut heile folkesetnanden. Første gong var då tyrkarane kom i 1520 og andre gong då austerrikarane kom i 1716.
Serbarane frå dette området støtta oppstanden leia av Karadjordjević, men dei mislykkast, og dei lei store nederlag i forsøk på å frigje fanga serbarar frå tyrkarane i tida 1875-1878.
Det pakistanske riksvåpenet
Det pakistanske riksvåpenet blei godkjent i 1954, og skal symbolisera det ideologiske og det økonomiske grunnlaget, rettesnorene og kulturarva til nasjonen.
Våpenet er sett saman av eit skjold med fire felt der fire viktige jordbruksprodukt er avbilda: Bomull, kveite, te og jute. Over skjoldet står den muslimske halvmånen og stjerna, som ein også finn i det pakistanske flagget. Det er delvis omgjeve av ein blomekrans laga av sjasmin, nasjonalblomen til Pakistan, med ei utforming som minnar om plantebasert kunst frå Mogulriket. Nedet står eit band med det pakistnaske mottoet ايمان، اتحاد، نظم, (Iman, ittehad, nazm, urdu som tyder 'tru, eining, disiplin'.)
1226
1226 (romartal MCCXXVI)
Barneoppseding
Barneoppseding eller oppdraging er ein prosess som føregår frå fødsel til vaksen alder der barn lærer normene i eit samfunn. Ein bruker ulike middel i oppseding, som ros, straff eller å vera eit føredøme. Oppsedinga kan føregå medvite, basert på ein viss filosofi eller pedagogikk, eller meir «naturleg» og umedvite. Synet på kva som er god barneoppseding er knytt til kulturen ein høyrer til.
Dei som står bak oppsedinga er som regel nære eldre slektningar av barnet, men også resten av samfunnet i form av naboar, lærarar eller andre institusjonstilsette kan delta i sosialiseringsprosessen. Som regel er foreldre dei viktigaste barneoppsedarane, men eldre søsken, besteforeldre, tanter og onklar kan òg spela ein stor rolle.
Teoriar
Tenkarar har kome fram til mange ulike teoriar om barneoppseding.
Jean-Jacques Rousseau (1712-1778) la i verket Emile fram ei mest mogleg naturleg oppseding som skulle hjelpa barnet til å styrka kroppen og sinnet, og framfor alt hjelpa det til å utvikla medkjensle.
Половое воспитание
Med Israel for fred
Med Israel for fred (MIFF) er ein norsk interesseorganisasjon som arbeider for å skape større sympati for Israel og jødar.
MIFF vart starta som ei arbeidsgruppe blant norske studentar i Oslo i 1975. Organisasjonen vart formelt stifta tre år seinare, i 1978. Organisasjonen har vakse frå 6720 medlemmer i 2007 til 10 633 medlemmer i 2017.
Thailandsk dans
Thailandsk dans (thailandsk รำไทย, ram thai) er ei rekkje ulike former for dans som blir utøvd i Thailand.
Dans har tradisjonelt vore den viktigaste dramatiske uttrykksforma i Thailand, gjennom «klassisk dans» og meir folkelege dansedrama. Landet har også ei rekkje folkedansar, oppvisingsdansar som ofte stammar frå folkedansar, og ulike importerte dansar.
Khon
Khon er ein maskedans som er i slekt med klassisk indisk dans og følgjer den indiske Natyasjastra-tradisjonen. Denne dansen framstiller tradisjonelle soger frå Ramakien, den thailandske versjonen av indiske Ramayana. Koreografi, kostyme og roller er fastlagde etter tradisjonen, som stammar frå Sukhothai og Ayutthaya-riket. Dansen er kjend for å ha 108 basistrinn. Overkroppen blir halden rett opp medan dansaren rører føtene på ulike måtar. Fingerrørsler er viktige og forteljande, og dansarar kan tidvis bruka utstyr på fingrane som gjev inntrykk av lengre negler og uthever desse rørslene.
Lakhon nai (sjå under) blir ofte også rekna som ein klassisk dans.
Lakhon
Lakhon er ei dramatisk danseform som kan fortelja fleire moglege forteljingar, som folkesoger og buddhistiske djatakasoger. Ho kan ha røter i javanesisk dans. Lakhon nai blei opphavleg berre oppført ved det kongelege hoffet av kvinner frå haremet, og har mange gestar og kostymer til felles med klassisk dans. Lakhon nok hadde opphavleg berre mannlege dansarar og blei framført offentleg, tradisjonelt ved buddhisttempel. Også her bruker ein gjerne klassiske kostyme medan nokre rollefigurar kan bruka maske. Dramaforma er friare enn khon, og kan leggja større vekt på komikk.
Nora
Manora, menora eller nora er ein type dansedrama frå Sør-Thailand og Nord-Malaysia. Namnet kjem frå den typiske heltinna i eit stykke, kinnarien Manora (eit vesen frå ei djatakasoge som er halvt fugl, halvt menneske). Ei førestilling kan ha forteljande, rituelle og underhaldande element. Danseforma inneheld animistiske, buddhistiske og hindu-element, men er i dag særleg ei viktig danseform blant thailandske muslimar.
Ei fullstendig førestilling må haldast over fleire kveldar. Mindre delar og faste dansenummer kan framførast åleine utan kontekst. Dansen er kjenneteikna av langsame, rytmiske rørsler med føter, armar og fingrar.
Likay
Likay er ei populær form for danseteater som ofte blir framført i landsbyar og ved tempelfestar. Handlings- og kostymeval ligg ganske fritt, og dei fargerike, glitrande kleda kan hentast frå fleire ulike periodar.
Opphavleg blei likay framført av mannlege dansarar. Etterkvart har også kvinnelege og kathoey-utøvarar kome til.
Oppvisingsdans
Ei rekkje dansar med røter frå ulike delar av Thailand, både frå hoff- og folkedans, kan brukast til oppvising ved høve som høgtider, for å æra gjester eller som rein underhaldning.
Ei viktig gruppe slike dansar er fon thai (eller fawn thai), som blei innført ved det thailandske hoffet av Chao Dararasami på 1800-talet. Dei omfattar gjerne fon tian (lysdans), fon leb (negledans frå Chiang Mai), fon ngiew (slørdans frå Chiang Rai), fon marn gumm ber (sommarfugldans) og fon marn mong kol (gledesdans). Dansen blir framført parvis, ofte av 4-6 par av kvinnelege dansarar, men ved større tilstellingar kan fleire hundre ta del.
Fleire av folkedansane nemnde under blir også brukt til oppvising.
Folkedansar
Det finst ei rekkje ulike typar folkedans frå ulike delar av Thailand. Landet kan delast inn i fem kulturelle regionar: Sør-, Sentral-, Aust- og Nord-Thailand og Isan (nordaust).
Sphaerocarpos drewei
Sphaerocarpos drewei er ein levermose, som berre er funnen ein plass i California. Arten veks på berr jord i skråning, og er svært utryddingstrua.
Thailandsk dans
Sør
Sør-Thailand har nære kulturelle band til Malaysia. Mellom folkedansar herfrå kan nemnast parasoll- og viftedansen (tari kipus payong).
Sentral
Sentrale Thailand omfattar området rundt Bangkok. Folkedansar herfrå er mellom anna kampdansar med stokkar og sverd, ein bambusdans (lao kra top maai) der dansaren tek trinn mellom rørlege bambusstokkar, og hanekampdans (rabam chon kai).
Nord
Lokale folkegrupper har ulike dansetradisjonar. Fleire fon-dansar kjem herfrå, i tillegg til dei nemnde over er fon sao mai, 'silkevevardansen' ein meditativ dans med langsame, elegante rørsler.
Ram dap er ein knivdans med hovudsakleg mannlege utøvarar. Dansarane opptrer med store knivar som dei svingar rundt og held mellom tennene.
Fleire nordthailandske dansar er knytt til tru, mellom anna andedans, ein dans som kan brukast i rituale for forfedrane, eller fugl- og løvedansen king kala, ein dans knytt til tai yai-folk som blir framført ved wan ok phansa, høgtida ved slutten av vassa.
Isan
Isan eller Nordaust-Thailand er prega av møte mellom kulturar frå Thailand, Kambodsja og Laos.
Fleire dansar herfrå byrjar med namnet «serng» følgd av ein reiskap brukt i dansen, som serng krapo, 'kokosnøttdansen', serng kratip khoa, 'riskorg-dansen'. Desse dansane er mykje raskare enn fon-dansane.
Typiske instrument brukt til å akkompagnera dansen er ulike rytmeinstrument som langtromme, mong (ein type gonggong), pin (ein slags lutt), charb (cymbalar) grab (liknande kastanjettar) og blåseinstrumentet knene.
Romvong
Romvong eller ramwong er ein dans som blei populær over heile landet på 1940-talet. Han er avleidd frå den eldre folkedansen ramthone. Ramwong blir dansa parvis av fleire par. Han er karakterisert av grasiøse handrørsler.
Wai kru ram muay
Wai kru er ein seremoni som blir halden før ein muay thai-kamp, og kan kallast ein rituell dans. Både oppvisinga og kampen er akkompagnert av pipande blåseinstrument, pee chawa.
Dansen har som føremål å signa og visa fram boksaren og teknikken hans. Han nytter også oppvisinga til å takka læraren og familien sin.
Konspirasjonsteoriar kring 11. september-åtaket
'''Konspirasjonsteoriane kring 11. september 2001''' går ut frå at terroråtaket denne dagen skreiv seg frå ein konspirasjon hjå USA-administrasjonen og dei hemmelege tenestene. Vidaregåande hypotesar går òg ut frå ei kopling til vestlege medium for å hindre at den eigentlege bakgrunnen for desse brota vart avslørt.
USA-regjeringa som opphav til eller innforstått med åtaka
Mange nettstader og ei rekkje forfattarar fremjer forklaringar på hendingane den 11. september 2001 som skil seg frå framstillinga i dei offisielle granskingane og dei etablerte media. Dei talar alle om andre bakmenn for åtaka enn det islamistiske terrornettverket al-Qaida under leiing av Osama bin Laden. Skadane som oppstod skuldast heller ikkje sjølvmordsaktivistar. Med dette seier desse menneska direkte eller indirekte at USA-regjeringa under George W. Bush sjølve stod for eller medvite tillét åtaka, då visse krinsar i USA kom særs godt ut av åtaka. Prov vart systematisk øydelagt eller halde attende av regjeringa, og ei inngåande kriminalteknisk granskning vart forhindra.
Medias åtferd
Nokre konspirasjonsteoretikarar meiner media vart sentralstyrt, slik at spreiinga av «sannare» og «uroande» informasjon om åtaka kunne haldast attende. Andre går berre ut frå ein medviten eller umedviten sjølvsensur knytt til målet om å halde på inntekta og den sosiale statusen. Ludwig-Sigurt Dankwart skriv til dømes: Strukturane i konkurransesamfunnet er tilstrekkeleg til å forklare at aktørar i media og regjeringar stillteiande held seg til ein konsensus kring framstillinga av hendingane, for å vera på den sikre sida.
Forfattarane
Dei som skriv konspirasjonsteoretiske bøker og nettsider om 11. september 2001 ser gjerne på seg sjølv som skeptikarar, som upartisk stiller spørsmål ved "den offisielle versjonen" og gjer merksam på uoppklarte problem. Dei reknar framstillinga til USA-regjeringa om al-Qaida-gruppa som utførte åtaka og overraska USA som ein uprova "konspirasjonsteori".
I USA har særleg verka til David Ray Griffin, Michael Ruppert og Webster Griffin Tarpley vorte kjende. Nettstaden til Scholars for 9/11 Truth vert òg ofte sitert. Her går akademikarar kritisk gjennom den offisielle framstillinga. Den viktigaste publikasjonen er avhandlinga til professor Steven Jones om kollapsen til World Trade Center. På nettet sirkulerer òg ei rekke kritiske dokumentarfilmer om temaet. Størst virkning har filmen "Loose Change" hatt. Forretningsmannen Jim Hoffman og radioprogramleiaren Alex Jones stør offentlege tilstellingar og demonstrasjonar med krav om nye kriminaltekniske granskingar.
Dei fleste forskarar og journalistar avviser konspirasjonsteoriane i desse bøkene. Mange kritiserer argumenta som uhaldbare og reknar forfattarane deira som "konspirasjonsfantastar".
Snov
Snov (russisk og ukrainsk Снов) er ei elv i Brjansk oblast i Russland og i Tsjernihiv oblast i Ukraina og ei av sideelvane til Desna frå høgre.
Konspirasjonsteoriar kring 11. september-åtaket
Motiva til USA-regjeringa
Dei fleste konspirasjonsteoretikarane meiner USA-regjeringa medvite lét 11. september skje, for å legitimere dei påfølgjande krigane og bu det amerikanske folket på dei. Etter slutten på den kalde krigen og dei kommunistiske regima i Europa, måtte Vesten fullføre eit skifte av fiendebilete. Difor var terroråtaka den 11. september 2001 naudsynte. Den påfølgjande erklæringa av "Krigen mot terrorisme" var eit ledd i strategien frå 1990-åra for å få oljefelta i Sentral-Asia og Midtausten under amerikansk kontroll. Konspirasjonsteoretikarane meiner USA hadde hjelpt fram Taliban til makta, før desse vart styrta under Afghanistan-krigen av di dei ikkje ville tillate bygginga av ein oljerøyrleidning for amerikanske oljeselskap.
Skuldingane frå konspirasjonsteoretikarane overlappar såleis med dei nøytrale vurderingane om at USA nytta terroråtaka som eit høve til å spele ut globalstrategien til dei nykonservative miljøa. Då SNs tryggingsråd etter 11. september-åtaka vedtok tiltak mot terrorisme i to SN-resolusjonar, tok NATO-landa seg rett til å gå til krig mot Afghanistan. Før Irak-krigen freista USA og Storbritannia å rettferdiggjere den planlagde invasjonen med at regimet til Saddam Hussein var knytt til al-Qaida. Så vart det offentleggjort undersøkingar som synte at ein monaleg del av folket i USA trudde den irakiske diktatoren stod bak 11. september-åtaka. Seinare vart det publisert fråsegner der den dåverande forsvarsministeren Donald Rumsfeld rett etter åtaka ville det skulle lagast ei kopling til Irak. Tidlegare finansminister Paul O'Neill påstod seinare at åtaket på Irak var fastsett av Bush-regjeringa allereie i januar 2001.
Snov
Elva frys vanlegvis til om vinteren. Den nedre delen av elva vert nytta til vatning.
Konspirasjonsteoriar kring 11. september-åtaket
Motiva til USA-regjeringa
Konspirasjonsteoretikarar legg særleg merksemd på samrøret av hemmelege tenester med næringslivs- og militærinstitusjonar (det militær-industrielle komplekset). Dei ser difor strategidokumentet frå den nykonservative tankesmia PNAC frå september 2000 som eit sentralt dokument. Der vart det uttrykt som naudsynt at USA for å sikre eit verdsomspennande hegemoni, måtte ha tydelege påplussingar i militærbudsjetta. For å få til dette trong USA ei langvarig innanriks- og utanrikspolitisk omvelting, ein prosess som berre kunne framskundast ved "ei katastrofal og fremjande hending - lik til dømes eit nytt Pearl Harbor". Konspirasjonsteoretikarane ser det ikkje som tilfeldig at PNAC her vel å syne til ei historisk hending som frå den eine dagen til den andre drog USA inn i den andre verdskrigen, eit knapt år før terroråtaka. PNAC gjekk i 1998 offentleg inn for eit åtak på Irak. Mellom medlemmene i tankesmia finn vi mange sentrale medlem av Bush-regjeringa, som Donald Rumsfeld og arvtakaren Paul Wolfowitz samt visepresident Dick Cheney. Cheney fungerte fram til han vart visepresident som styreleiar for Halliburton-konsernet, som tente gode pengar på krigane i Afghanistan og Irak.
Åtaket på Pentagon
Dei fleste teoriane seier at bygningen ikkje vart råka av noko passasjerfly. Dei som held desse teoriane, tviler på at dei publiserte fotografia viser vrakrestar frå det aktuelle flyet (Flight 77). Dei går vidare ut frå ein planlagt kollisjon med ein fjernstyrt drone ("Global Hawk") og/eller at bygningen vart råka av ein kryssarrakett. Spekulasjonane grunnast mellom anna med at plenen framom Pentagon skulle hatt tydelege spor etter det styrtande passasjerflyet. Det same gjeld for føremåla som stod i nærleiken av bygningen. Holet som vart laga i yttermuren var altfor lite, og kan ikkje vere laga av nasen til flyet. Dei seks tonn tunge jetmotorane på båe sider av skroget skulle derimot ha ført til eit velkjent skadebilete på fasaden. Den påståtte farten på 850 km/t er ikkje mogleg for eit passasjerfly i så låg høgd over bakken. I tillegg ville ein slik påstått manøver frå piloten kravd evner som sjølv ikkje erfarne yrkespilotar sit med. Vidare valde ikkje bakmennene den trefte fløya av bygningen tilfeldig. Denne fløya var nemleg på åtaksdagen under oppussing og forsterking, utført av eit firma der fleire regjeringsmedlem var innblanda. Denne fløya ligg òg på motsett side av kontoret til forsvarsministeren og så langt unna som råd er frå dette kontoret.
Sjølv om regjeringa sa dei vart overraska over åtaka (med passasjerfly som flygande bomber), vart ei liknande hending simulert i oktober 2000 og mars 2001, med same flytypen. Ein gjekk her ut frå at dei massive vrakrestane etter flyet låg strødd ein stad på innsida av yttermuren. Kongressgranskinga kom difor fram til at Boeing 757-flyet nærmast gjekk heilt i oppløysing då det trefte veggen og byrja å brenne. Skeptikarane meiner jetmotorane av stål- og titanlegering i alle høve skulle ha vore nær uskadde. Og ved ein slik grad av oppløysing ville heller ikkje 184 av dei 189 passasjerane kunne identifiserast eintydig av Hæren.
Det var òg overvakingskamera kring Pentagon som filma hendinga, men som umiddelbart vart konfiskerte av FBI. Det fleste av filmane er enno ikkje frigjevne. Sidan 2002 har nokre einskildbilete frå overvakingskamera ved parkeringsplassen utanfor Pentagon vore vist. På desse opptaka kan ein ikkje sjå noko passasjerfly. Den synlege røyken på eit av bileta kan i følgje konspirasjonsteoretikarane heller ikkje stamme frå nokon Boeing. I tillegg syner eldkula like etter kollisjonen med veggen, eigenskapar som kan tyde på ei anna årsak. I mai 2006 vart det til slutt offentleggjort fleire bilete frå kameraopptak ved den same parkeringsplassen. Desse kunne likevel ikkje stilne spekulasjonane om eit anna flygande objekt. Alle innsamla delar frå det som trefte Pentagon er framleis innelåst i skjul for ålmenta. Ei gransking av desse prova har enno ikkje funne stad.
Nettspekulasjonane kring åtaket på Forsvarsdepartementet møter motstand òg mellom konspirasjonsteoretikarar. Innvendingane deira går ut på at dei fleste vitna snakkar klårt om eit passasjerfly, og på at dei manglande store og talrike einskilddelane frå fly ved samanstøyt med massive bygningar slett ikkje er noko uvanleg.
Detaljar frå kollapsane til WTC-tårna
Så godt som alle konspirasjonsteoretikarar ser på samanrasinga av Tvillingtårna og Bygning 7 som resultat av sprenging.
Tvillingtårna
Nokre av teoriane set opp desse tesane:
I lys av desse tesane kjem konspirasjonsteoretikarane med følgjande vurderingar og kommentarar:
Bygning 7
Skeptikarar reknar samanrasinga av Bygning 7 i WTC, ein bygning som ikkje vart treft av noko fly, som særleg påfallande. Den sokk saman over seg sjølv ettermiddagen den 11. september. At dette skulle skuldast brann og ruinfragment er i følgje konspirasjonsteoretikarar ikkje mogleg. Den hadde færre skadar frå Tvillingtårnkollapsen enn andre bygningar som stod nærmare tårna og hadde liknande uvesentlege brannar, men som vart ståande intakt. I denne samanhengen held dei fram fråsegna frå eigaren av Bygning 7 frå ein TV-dokumentar. Larry Silverstein nyttar her uttrykket "pull it", noko som òg er fagsjargong for sprenging av høghus. Silverstein kunngjorde seinare at han meinte å få ut brannfolk frå bygnigen om føremiddagen.
Konspirasjonsteoretikarar framhever at Bygning 7 romma eigne CIA-, forsvars- og børstilsynskontor, og at millionar av granskningspapir var lagra der. Mellom anna granskningsdokument knytt til internasjonal narkotikahandel, kvitvasking av pengar og terrorisme. Mellom 23. og 25. etasje låg borgarmeisterens naudkommandosentral frå 1999. Dette var ein bunker som var utstyrt med eiga energiforsyning og vern mot biologiske åtak, samt eksplosjonar og enorm vindsnøggleik. Konspirasjonsteoretikarar trur det dreidde seg om ein kommandosentral for åtaka, og som berre var oppretta for dette eine formålet.
I granskingsrapporten vert ikkje Bygning 7-kollapsen nemnd, berre evakueringa av bygningen. Ei offisiell forklaring av samanrasinga er ikkje komen enno. Den ansvarlege myndigheita, NIST, uttalte at dei ville rette opp dette i løpet av 2006.
Flight UA 93
I følgje regjeringa gjekk Flight UA 93 i bakken etter oppstand frå passasjerane mot kaprarar i nærleiken av tettstaden Shanksville i Pennsylvania. Alle om bord skal ha døydd då flyet trefte bakken. Registreringane til ferdsskrivarane er hittil ikkje fullstendig offentleggjort.
Snov
Elva spring ut 7 km søraust for byen Novozybkov og renn om lag 20 km langs grensa mellom Ukraina og Russland, før ho renn inn i Tjsernigov oblast i Ukraina. Her renn ho gjennom Snovsk og Sednev. Snov munnar ut i Desna 12 km oppfor Tsjernigov.
Konspirasjonsteoriar kring 11. september-åtaket
Flight UA 93
Frå den konspirasjonsteoretiske sida er det to ulike forklaringar på hendingane i Shanksville. Den eine reknar maskinstans som sannsynleg, då vrakdelar er funne 10 km unna. Andre trur at Boeing 757-flyet aldri flaug over Shanksville. Båe sider meiner eit militærfly av typen Thunderbolt var aktivt i området. Eit C-130 skal òg ha vore i nærleiken.
Den siste forklaringa kjem til slutninga om at ein ikkje kan sjå noko teikn til ein flystyrt på bileta frå nedslagskrateret. Ein nyttar her òg vitnefråsegner som framhever mangelen på signifikante spor i krateret, dei såg korkje flydelar eller likdelar. Liksynsmannen på staden gav i praksis opp etter tjue minutt. Han trekte fram at han ikkje eingong hadde funne blodspor. Dette motseier rapportane om funn av menneskelege fragment som kan skiljast frå kvarandre. Men sjølv desse rapportane stemmer ifølgje konspirasjonsteoretikarar ikkje i det heile med rettstekniske avgjerder om verknaden av ein flystyrt på menneskekroppen.
Dei innvender vidare at nesten alle vitna berre uspesifikt snakkar om eit fly. Meir nøyaktige opplysningar om utsjånad og flyeigenskapar tyder etter deira meining meir på ein Thunderbolt. Denne skal då ha sloppe ei bombe etterfølgd av menneskelege likdelar og ein ladning flydelar, for å gje eit skinn av flystyrt for Flight 93.
Om lydprova
Forløpet av oppstanden på flyet vart rekonstruert utifrå vitneprov om telefonsamtalar frå mobiltelefonar og flytelefonar, som dei pårørande fekk fra ofra. Konspirasjonsteoretikarar meiner dei pårørande vart narra ved hjelp av ein røystsimuleringsteknikk, der røysta til eit menneske kan kopierast under ein telefonsamtale. . Dei tviler òg på om det i det heile var mogeleg på den tida å ringje med mobiltelefon frå eit fly i den høgda. Alexander K. Dewdney, professor i matematikk og informatikk, utførte i nokre eksperiment med leigde fly. Han nådde den konklusjonen at sjansen for å få samband var under éin prosent. Difor var sjansen for at dei 13 samtalane som i følgje den offisielle soga vart ført frå flyet som krasja i Pennsylvania infinitesimal (matematisk for "svært liten"), altså kvasi-"umogleg". I tillegg ser skeptikarar på innhaldet i samtalane som teikn på ein manipulasjon.
Rapportar om telefonsamtalar er òg publisert i mindre mengd frå dei andre kapra passasjerflya. Òg her reknar skeptikarane rapportane som lite truverdige, då detaljane kring desse sprikte eller gong på gong vart endra for å passe inn i dei generelle rammene. Mathias Bröckers og Andreas Haus tek til dømes kritisk for seg skildringane av samtalen frå Barbara Olsen på AA 77. Det er frå henne opplysningane om tapetknivane stammar, dei som flykaprarane skal ha nytta til å ta over alle dei fire passasjerflya.
I tillegg skulle den berga ferdsskrivaren i førarrommet ha fanga opp reaksjonen til kaprarane. Eitt minutt før flyet styrta, enda opptaket i taleregistratoren på Flight 93. Etter utsegner frå dei pårørande som har høyrd opptaket, skal passasjerane ha erobra førarrommet kort tid før dette. Etter det granskingskommisjonen seier, samrådde dei seg om å gå til åtak på kaprarane for å styrte flyet i bakken. Opptaket er ennå ikkje gjort offentleg for ålmenta, i staden finst berre ein transkripsjon. Gerhard Wisnewski kallar denne protokollen for ei forfalsking, av di den saknar dei standardmessige opplysningane. Spekulasjonar har òg oppstått kring ferda til Flight 93 på grunn av det offisielt fastsette tidspunktet for styrten, som skil seg med tre til sju minutt frå andre rapportar.
Framferda til regjeringa
Måten Bush-regjeringa og især Bush sjølv oppførte seg på under åtaka har vorte kritisert av skeptikarane for å underbyggje tesane deira. Dei ser den umiddelbare reaksjonen hans som nølande eller avventande, som om terroråtaka ikkje kunne skiplast.
Presidenten vitja den 11. september ein grunnskule i Florida. Det er ikkje klart eksakt kva tid Bush fekk kjennskap til det fyrste åtaket, som fann stad medan han var på veg til skulen. Etter fråsegner frå visepresident Cheney var dei ansvarlege organa allereie informert om talet på flykapringar. Bush sa han rett før møtet med borna hadde sett bilete frå krasjet i Nordtårnet på TV, og tolka det som ei ulukke. Under tilstellinga vart han informert av stabsjef Andrew Card om det andre krasjet, samt om hovudsaka, nemleg at USA no utan tvil var under åtak ("America is under attack"). Presidenten stansa likevel ikkje tilstellinga for å verte skydda av Secret Service, men høyrde i staden vidare på barna som las frå ei øvingssoge i ei barnebok. Mot slutten av vitjinga heldt han ei kort tale om terroråtaka, men utan å gå inn på spørsmål frå journalistane. Kort tid etter at presidenten forlèt skulen på veg til Air Force One, kom åtaket på Pentagon. Til då hadde han ikkje fatta nokon avgjerder.
Bushs gjentekne fråsegn om at han før han gjekk inn i klasserommet hadde sett på TV at AA 11 styrta inn i Nortårnet, har òg ført til spekulasjonar, av di TV-bilete frå denne hendinga fyrst vart vist dagen etter. Ein trur her at staben hans syna han eksklusive bilete, og dette meiner dei berre kan skuldast førehandskjennskap.