cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krypsoleie
Krypsoleie er ei plante i soleiefamilien. Arten har ei sirkumpolar utbreiing og er mykje av ein kosmopolitt. Planta vert kring 20 cm høg og er mørkgrøn, snau eller håra. Krypande stengel med røter ved ledene og opprette greina stenglar. Bladet delt i tre tydeleg skafta flikar. Han har snau nøtt med kort rett nebb. Krypsoleie blømer kring juni månad på fuktige stader og i åkrar.
Den opphavlege utbreiinga av krypsoleie er i Europa, Nord-Afrika og tempererte delar av Asia. Han finst også innført i Australia, New Zealand, Nord- og Sør-Amerika. Krypsoleie er vanleg gjennom heile Noreg, og er funnen opp til 1230 moh. på Hardangervidda.
Live EP (Live at Fashion Rocks)
Live EP (Live at Fashion Rocks) er ein konsert-EP, spelt inn i 2005 av Arcade Fire & David Bowie. Dei spelte i lag 8. september på Fashion Rocks 2005 i New York.
Bowie bidrog seinare med vokal til Arcade Fire-songen «Reflektor», som var den første singelen og tittelsporet på det fjerde studioalbumet deira, Reflektor (2013).
Inntektene frå salet av EP-en vart gjevne til oppryddinga etter orkanen Katrina i New Orleans.
Volgoretsjensk
Volgoretsjensk (russisk Волгоре́ченск) er ein by i Kostroma oblast i Russland med om lag 18 000 innbyggjarar. Byen ligg ved høgre breidda av elva Volga, rundt 40 km sør for Kostroma.
Byen vart grunnlagd i 1964 som ein busetnad for arbeidarar ved Kostroma Statlege Distriktskraftverk. Han fekk bystatus i 1994.
Agung
Agung hadde fleire store utbrot i 1963-64, til saman i kring 1900 menneske omkom. Vulkanen er framleis aktiv, med eit stort og svært djupt krater som av og til spyr ut røyk og oske. Frå distanse framstår fjellet som heitt konisk, trass i at det har eit stort krater.
Frå toppen av fjellet er det mogleg å sjå toppen av Gunung Rinjani på øya Lombok, men begge fjelltoppane er ofte innhylla i skyer.
Maskanah
Maskanah (arabisk مسكنة ; òg skrive Meskene) er ein by nord i Syria i Manbij-distriktet i Aleppo guvernement. Byen ligg 100 km søraust for Aleppo ved Assadsjøen og Eufrat. Av stader i nærleiken finn ein Dayr Hafir, Humaymah Kabirah og Tell Ayoub i nordvest og al-Thawra i søraust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Maskanah eit folketal på 15 477 i 2004.
Historie
Bronsealderbyen Emar ligg nokre få kilometer nord for dagens by. Maskenah vart først nemnt av Stefanos av Byzantium i samband med felttoget til Septimius Severus mot Partia.
Etter den muslimske erobringa av Syria kom byen i skuggen av den nærliggande Balis. Regionen var underlagt herskarane i Aleppo fram til 1100-talet då atabegane i Mosul fekk meir kontroll. Området vart øydelagd under mongolinvasjonane på 1200- og 1300-talet. I 1210, under Ajjubide-dynastiet, vart al-Adil-minareten bygd. Mursteinsstårnet vart bygd i ein enkel, persisk arkitekturstil. Det vart bygd opp att under Hafez al-Assad sitt styre (1970-2000) og er eit av dei siste historiske byggverka att i byen.
Helikopterulukka på Heerodden
Helikopterulukka på Heerodden fann stad 30. mars 2008, då eit russisk helikopter av typen Mi-8 havarerte under landing på den russiske helikopterbasen på Heerodden utanfor Barentsburg på Svalbard. Det var ni passasjerar ombord, alle russiske og ukrainske statsborgarar heimehøyrande i Barentsburg. Tre personar omkom og to personar vart alvorleg skadde. Dei omkomne var kapteinen, styrmannen og éin av passasjerane tilsett hos Trust Arktikugol. Dei tre omkomne vart frakta til Longyearbyen om kvelden og sende til rettsmedisinsk undersøking i Tromsø. Dei alvorlege skadde, begge russiske statsborgarar, vart frakta til sjukehuset i Longyearbyen. Natt til 31. mars vart dei to skadde frakta med ambulansefly til den ortopediske avdelinga ved Universitetssjukehuset Nord-Noreg for behandling av brotskader.
Maskanah
Historie
Under osmansk tid var området hovudsadkleg busett av nomadiske folk. I 1838 vart Maskanah klassifisert som ein ruinlandsby («khirba») av den bibelske forskaren Eli Smith. Jordbrukslandskapet i Aleppo vilajet, inkludert Maskanah, vart konfiskert i 1876 av sultan Abdulhamid II som hans eige personlege eigedom. Landområdet vart seinare gjeve til staten som offentleg eigedom. I 1915 vart byen vitja av orientalisten Alois Musil og han nemner ei brakke, ein stor khan og ein telegrafteneste.
Helikopterulukka på Heerodden
På ulukkestidspunktet var det tett snødrev og under ti meter sikt. Ifylgje presseattaché Kolesnikov ved den russiske ambassaden i Oslo var årsaka til ulukka at helikopteret vart teke av eit stormkast under landing og kasta inn i hangarveggen. Det var fleire spor i hangarbygningane etter rotoren.
Maskanah
Historie
Under det franske mandatet, var byen senter for ein qadaa og tente som eit senter for mjølkeproduksjon og kveghandel. I 1945 hadde landsbyen 430 innbyggjarar.
Helikopterulukka på Heerodden
Det havarerte helikopteret var det einaste russiske helikopteret som var i aktivitet på Svalbard.
Maskanah
Geografi
Byen ligg på venstrebreidda av Eufrat i eit område der elva svingar austover på grunn av eit platå i nærleiken. Avstanden mellom byen og elva har variert med tida på grunn av endringar i elveleiet. Maskanah ligg på grensa mellom Den syriske ørkenen i sør og den frodige Manbijsletta i nord.
Kjelder
''
Statistiske regionar i Nord-Makedonia
Nord-Makedonia er delt inn i åtte statistiske regionar. Regionane har ingen administrativ funksjon. Dei grunnleggjande administrative einingane i Nord-Makedonia er dei 80 kommunane.
Ardal fylke
Ardal fylke (persisk شهرستان اردل) er eit fylke i Chahar Mahaal og Bakhtiari i Iran. Det administrative senteret i fylket er Ardal. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket (utanom delar som seinare vart fråskild til Kiar fylke) 68 740, og utanom desse delane som seinare vart fråskild var folketalet 60 526. Fylket er delt inn i to distrikt: Sentral-distriktet og Miankuh-distriktet. Fylket har éin by: Ardal.
Karbonyl
Karbonyl er ei toverdig funksjonell gruppe med kjemisk formel CO. Ho er med mellom anna i aldehyd (R–CO–H), keton (R–CO–R) og karboksylsyrer (R–CO–OH), der R står for ein hydrokarbonrest.
Andre sambindingar som inneheld karbonyl er til dømes fosgen og fleire metallkarbonyl, der pentakarbonyljarn [] og tetrakarbonylnikkel [] er viktige.
Svetla Dimitrova
Svetla Dimitrova  er ein bulgarsk tidlegare friidrettsutøvar som vart europameister på 100 meter hekk både i 1994 og 1998.
Aktiv
Ho kom tilbake på idrettsbana i 1992 og forbetra sin personleg sjukamp-rekord til 6656 poeng. Under Sommar-OL 1992 i Barcelona vart ho nummer fem i sjukamp med 6464 poeng, året etter nummer fire i EM.
Frå 1994 slutta Dimitrova å tevle i mangekamp og satsa på korthekken. Ho gjekk heilt til topps på 100 meter hekk då Europameisterskapen 1994 vart avvikla i Helsinki, med tida 12,72 sekundar hadde to tidels forsprang til russiske Julija Graudyn og si eiga landskvinne, Jordanka Donkova. I same meisterskapen sprang ho tredjeetappen for det bulgarske laget som i 4 x 100 meter stafett sikra seg bronsemedaljar på 43,00, like bak Tyskland (42,90) og Russland (42,96). Dei andre bulgarske bronsekvinnene var Desislava Dimitrova, Anelija Nuneva og Petja Pendareva.
Etter eit års pause, grunna barnefødsel, deltok Svetla Dimitrova i dei olympiske leikane i Atlanta, der ho snubla og fall i semifinalen. Under verdsmeisterskapen 1997 i Aten sigra Ludmila Engquist, som representerte Sverige, på 12,50 sekundar, framom Dimitrova 12,58 og jamaicanske Michelle Freeman 12,61. I 1998 forsvarte Dimitrova EM-tittelen i Budapest. Ho vann med 12,56 sekundar, slovenske Brigita Bukovec fekk sølvmedaljen på 12,61.
Doping
Dimitrova var utestengd frå friidrettsbanen i 1990 og 1991.
Jarabulus-distriktet
Jarabulus (arabisk جرابلس, Ğarābulus) er eit distrikt (mantiqah) i Syria som administrativt høyrer til Aleppo guvernement. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 58 889. Det administrative senteret er byen Jarabulus. Etnisk sett består distrikt av tyrkarar, arabarar og kurdarar. Byen Jarabulus hadde ein armensk minoritet fram til tidleg i 1970-åra då dei fleste flytta til Aleppo.
Eufrat går inn i Syria ved Jarabulus.
Inndelingar
Distriktet Jarabulus er delt inn i to underdistrikt eller Nāḥiyas (folketala er frå folketeljinga i 2004):
Rockin' Dopsie
Biografi
Rubin var venstrehendt og lærte seg å spele trekkspel opp-ned. Han spelte kring i Louisiana i 1950- og 1960-åra, før han i 1976 spelte på New Orleans Jazz and Heritage Festival, der han vart oppdaga og fekk kontrakt med det svenske selskapet Sonet, som gav ut det første albumet hans, Doin' the Zydeco, i 1976. Frå 1979 turnerte han i Europa med gruppa si, The Twisters, og han vart populær der med ei rekkje album for Sonet i slutten av 1970-åra og tidleg i 1980-åra.
I 1980-åra byrja han å bli kjend i USA. Han spelte trekkspel på den zydeco-aktige songen «That Was Your Mother» på Paul Simon sitt Graceland i 1986. Han spelte inn albumet Crowned Prince Of Zydeco i 1987. Det siste albumet hans kom i 1991, Louisiana Music, og vart nominert til ein Grammy. Dopsie spelte òg med Bob Dylan og Cyndi Lauper, og i 1992 dukka han opp i filmen Delta Heat.
Han døydde av eit hjarteinfarkt i 1993, 61 år gammal.
LoMsk
LoMsk er ei norsk folkrock-gruppe frå Lom kommune i Gudbrandsdalen. Bandet var stifta i 1982 av mellom andre Lars og Hans Bakke. Lars Bakke er sentral i bandet, og skriv det meste av tekstar og melodiar. Tekstane er skrivne på dialektprega nynorsk.
LoMsk gav ut si fyrste plate i 1994, og sidan den gong har det kome fire til. Av desse fem er fire konseptalbum: debuten Song om ei segn, Bukkerittet (2004), Amerikabrevet (2007) og Lavrans dotter (2009). Plata LoMsk frå 1998 hadde inkje spesielt tema. Amerikabrevet vart nominert til Spellemannprisen 2007 i klassen Viser.
Bandet vart også tildelt Austmannaprisen til Austmannalaget i 2004.
NM i skiskyting 2015
Noregsmeisterskapen i skiskyting 2015, den 57. i rekka, vart avvikla i Sirdal i Vest-Agder frå onsdag 25. til sundag 29. mars 2015.
10 km
<br style="clear:both;" />
15 km fellesstart
<br style="clear:both;" />
20 km
<br style="clear:both;" />
4 x 7,5 km stafett
<br style="clear:both;" />
10 km jaktstart
<br style="clear:both;" />
Road Tapes, Venue 1
Road Tapes, Venue #1 er eit dobbelt konsertalbum av Frank Zappa, gjeve ut posthumt den 31. oktober 2012, av Zappa Family Trust den Vaulternative Records. Det vart innspelt ved Kerrisdale Arena i Vancouver, den 25. august 1968.
Disk ein
1. «The Importance of an Earnest Attempt (By Hand)» 3:44
2/3. «Help, I'm a Rock/Transylvania Boogie» 9:30
5. «Hungry Freaks, Daddy» 3:59
7. «The Rewards of a Career in Music» 3:29
Disk to
2. «Shortly: Suite Exists of Holiday in Berlin Full Blown» 9:29
3. «Pound for a Brown» 3:13
4. «Sleeping in a Jar» 3:23
5. «Oh, i Sky» 2:42
6. «Octandre» 7:40 (Varèse)
7. «King Kong» 10:17
Ciccaba
Ciccaba er ei biologisk slekt av fire artar typiske ugler som finst i Amerika. Som Strix-ugler er dette mellomstore ugler og dei lever i fuktige skogsområde, brynjeugle så høgt som 1900 til 3100 moh. Slekta er ikkje godtatt av IOC World Bird List, der desse artane er lista som Strix-ugler.
Artslista
Ciccaba-ugler i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Teberda
Han vart grunnlagd i 1868 som ein karatsjai-busetnad og heitte opphavleg Bajtsjoralany-Kjabak. Han fekk bystatus i 1971.
Weybridge
Weybridge  er ein by i grevskapet Surrey i England. Han har kring 19 500 innbyggjarar og grenser i nord til elva Themsen ved munningen til elva Wey, som byen er kalla opp etter. Byen ligg innanfor pendlarbeltet kring London.
Dei fyrst nedskrivne formene av namnet stammar frå 600-talet, der staden blir kalla Waigebrugge og Weibrugge. Weybridge er nemnd i Domesday Book frå 1086 som Webrige og Webruge, og i seinare dokument som Waibrigge og Wabrigge på 1100-talet og Wybrugge og Weybrugge på 1200-talet. Namnet tyder ganske enkelt 'bru over Wey'.
Historie
I 1086 var staden var då delvis eigd av klosteret Chertsey Abbey og delvis av biskop Odo av Bayeux, som var halvbror til Vilhelm erobraren, og ein føydal undersått av han, Herfrid av Throwley.
Etter oppløysinga av klostera fekk Weybridge familien Rede som eigarar i tre år, før staden kom under den engelske krona i 1537. I juni same året byrja Henrik VIII å bygga Oatlands Palace her ved å utvida eit herskapshus frå mellomalderen nord for bysentrum. Noko av steinen brukt til grunnstein var tekne frå gamle Chertsey Abbey. Kong Henrik hadde meint palasset som bustad for den fjerde konna si, Anna av Kleve, men dette ekteskapet blei annullert etter eit halvår. Kongen gifta seg med den femte kona si, Catherine Howard, i Oatlands, men vitja sjeldan staden seinare. Palasset fortsette å tilhøyra krona fram til innføringa av Det engelske samveldet, då innhaldet blei selt og bygningane rivne. Berre inngangsporten frå rundt 1545 og muren ved sida av han står att.
Al Khabt-distriktet
Al Khabt-distriktet er eit distrikt i Al Mahwit guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 64 033 innbyggjarar.
Eric Haydock
Eric Haydock var den første bassisten i The Hollies frå desember 1962 til 1966. Han var ein av dei første britiske musikarane som spelte ein Fender Bass VI, ein 6-strengsbass. Sjølv om han vart rekna som ein veldig bra bassist, vart han erstatta i 1966 av Bernie Calvert, etter ein krangel med managerane til bandet.
Den 15. mars 2010 vart Haydock, i lag med Calvert og andre medlemmar i The Hollies, innlemma i Rock and Roll Hall of Fame.
Lennart Strand
Lennart Strand var ein svensk mellomdistanseløpar frå Malmö, som vann EM-gull på 1500 meter i 1946 og OL-sølv på same distansen i 1948. Han var verdsrekordhaldar på 1500 meter frå 1947 til -54.
Strand var svensk meister på 1500 m åra 1945-47 og 1949-50. Under EM i friidrett 1946 i Oslo vart han europameister på 1500 meter, åtte tidels sekund framom landsmannen Henry Eriksson.
I den svenske friidrettsmeisterskapen 1947 i Malmö tangerte Strand landsmannen Gunder Hägg sin verdsrekord på 1500 meter ved å springe på 3.43,0. Året etter tok han sølvmedaljen på 1500 meter då Sommar-OL 1948 vart avvikla i London, Henry Eriksson vann på tida 3.49,8. Strand deltok i friidretts-EM 1950, der han braut 1500-meterfinalen.
Genetikk
Genetikk er læra om gen, arv og variasjon i levande organismar. Det plar å høyre til biologien, men kryssar ofte over i andre livsvitskapar og har mellom anna ei sterk tilknyting til læra om informasjonssystem.
Mekanismane som ligg bak arven av genetiske trekk er framleis eit viktig prinsipp, men moderne genetikk har gjort det mogleg å studere funksjon og åtferd i spesifikke gen. Struktur, funksjon, variasjon og distribusjon av gen kan studerast i ulike kontekstar – inni cella, i organismen (t.d. dominans) eller i ein populasjon. Epigenetikk og populasjonsgenetikk er blant dei mange nye underfelta av genetikk. Genetikk studerer organismar i heile livsdomenet: bakteriar, planter, dyr og menneske.
Genetiske prosessar jobbar i kombinasjon med organismen sine omgjevnadar og erfaringar for å påverke utvikling og åtferd, ein dynamikk kjend som arv og miljø. Dei intra- og ekstracellulære tilstelnadane i celler og organismar kan skru gentranskripsjon av og på. Eit klassisk døme på dette er når to genetisk like frø vert plassert i to ulike klima, det eine i eit varmt klima og det andre i eit tørt. Snitthøgda skal i teorien vera like stor i dei to maisstilkane, men som følgje av manglande vatn og næringsstoff så vert den eine planta berre halvparten så høg.
Etymologi
Substantivet «genetikk» stammar frå gamalgresk γενετικός genetikos som tydar «genitiv» eller «generativ», som igjen stammar frå γένεσις genesis som tydar «opphav».
Adjektivet «genetisk» kom forut for substantivet og vart første gong nytta i 1860.
Genet
Den moderne og funksjonelle definisjonen av eit gen er at «det er ein porsjon (eller sekvens) av DNA som kodar for ein kjend cellulær funksjon eller prosess» (t.d. funksjonen: lag melaninmolekyl). Eit enkelt gen kan minna om det norske språket. Nukleotidane som utgjer gena kan sjåast på som «bokstavar» i språket. Eit gen kan ha mange nukleotidar, eller få, på same måte som ord kan vera store og små (t.d. «celle» vs. «elektrofysiologi»). Eit gen samhandlar ofte med nærliggjande gen for å framstille cellefunksjon, men kan òg verta yrkeslaust ved fråvær av dei nærliggjande gena. På same måte har ordet berre meining i ein viss setningskontekst. Ei rekkje nukleotidar kan setjast saman utan å forme eit gen (ikkje-kodande DNA), på same måte som bokstavar kan setjast saman utan å forme eit ord (t.d. sjyaskei). Likevel har alle ord bokstavar, og alle gen har nukleotidar.
Ein kjapp heuristikk som ofte er nytta (men ikkje alltid er sann) er «eitt gen, eitt protein», som visar til at enkelte gen kodar for enkelte proteintypar i cella (t.d. enzym, transkripsjonsfaktor, o.a.).
Sekvensen av nukleotidar i eit gen vert lest og omsett av ei celle for å lage aminosyrekjeder, som så brettar seg om til eit protein. Rekkjefylgja av aminosyrer i eit protein samsvarar med rekkjefylgja av nukleotidar i genet. Forholdet mellom nukleotidsekvens og aminosyresekvens er kjent som den genetiske koden. Aminosyrene i proteinet avgjer korleis det skal bretta seg om til ei tredimensjonal form — ein struktur som spelar ei viktig rolle i proteinet si funksjon. Proteina har ansvar for mange av funksjonane som held cellene levande. DNA-endring i eit gen kan endra aminosyresekvensen til proteinet og dermed endra både form og funksjon, noko som kan gjera proteinet ineffektivt eller vondarta (t.d. sigdcelleanemi). Endringar i eit gen vert kalla mutasjonar.
Historie
Observasjonen av at levande vesen arva trekk frå foreldra har vore gjort sidan oldtida, og vart nytta for å betre avlingsplanter og dyr gjennom selektivt utval. Den moderne genetiske vitskapa undersøkjer denne prosessen, og starta med Gregor Johan Mendel kring midten av 1800-talet.
Mendelsk og klassisk genetikk
Moderne genetikk starta med Gregor Johan Mendel, ein vitskapsmann og augustinsk munk som studerte arv hos planter. I papiret «Versuche über Pflanzenhybriden» (eksperimentering kring plantehybridisering), presentert i 1865 for «Naturforschender Verein» (Foreininga for naturforsking) i Brünn, spora Mendel arvemønster i somme av trekka i erteplanter og skildra dei matematisk. Sjølv om desse mønstra berre var synlege for nokre få trekk, så tyda arbeidet på at arv var partikkelforma, ikkje tileigna, og at arvemønstra for mange trekk kunne skildrast med enkle reglar og forholdstal.
Viktigheita av Mendels arbeid fekk ikkje utbreidd vellæte før etter hans død i 1890-åra, når andre vitskapsmenn med liknande utfordringar gjenoppdaga forskinga hans. William Bateson var talsmann for Mendels arbeid og innførte ordet «genetikk» i 1905. Bateson populariserte bruken av ordet «genetikk» for å skildra læra om arv i sin tale til «Third International Conference on Plant Hybridization» i London i 1906.
Etter gjenoppdaginga av Mendels arbeid prøvde vitskapsmenn å finne ut kva for eit cellemolekyl som var viktig for arv. I 1911 hevda Thomas Hunt Morgan at gen finst på kromosoma, etter eit forsøk med kjønnsbestemd kvitaugemutasjon i bananfluger. I 1913 nytta studenten hans, Alfred Sturtevant, koplingsgrupper for å vise at gena har ei lineær inretting på kromosomet.
Wilfred Bungei
Aktiv
Bungei kom på andreplass på 800 m under friidretts-VM 2001 i Edmonton, sveitsaren André Bucher vart verdsmeister. Året etter gjorde Bungei sitt livs raskaste 800 m då han i Rieti kom i mål på 1.42,34, ei tid i den absolutte verdstoppen.
Bungei deltok så ved Sommar-OL 2004 i Aten, der han vart femtemann på spesialdistansen. Ved VM i friidrett 2005 i Helsinki endan ha på fjerdeplassen. Han fekk sin fyrste siger i eit internasjonalt meisterskap då innandørs-VM 2006 fann stad i Moskva. Under VM i friidrett 2007 i Osaka vart han som i OL 2004 nummer fem.
Han la opp i 2012.
Rinjani
Gunung Rinjani er ein 3 726 meter høg stratovulkan på øya Lombok i Indonesia. Han er den nest høgste vulkanen etter Kerinci, og også det nest høgste fjellet i landet. Rinjani er ein av vulkanane som høyrer til vulkanbogen Sunda-bogen. Vulkanbogen oppstod gjennom subduksjon av den oseaniske jordskorpa, som høyrer til den australske tektoniske plata. Vulkanane i Sunda-bogen er for størstedelen høgeksplosive. Rinjani ligg ikkje særleg langt frå Tambora, som hadde eit svært kraftig utbrot i 1815.
Gunung Rinjani nasjonalpark vart oppretta i 1997, fjellet er såleis verna. I den 6 x 8,5 km vide kalderaen ligg den 230 meter djupe kratersjøen Segara Anak. Meir enn 20 landsbyar ligg om kring det som innbyggarane ærar for å vere eit heilag fjell.
Dei siste større vulkanutbrota fann stad i mai 2009 og i mai 2010.
Det aserbajdsjanske riksvåpenet
Det aserbajdsjanske riksvåpenet vart godkjent i si noverande form 1992. Den demokratiske republikken Aserbaijdsjan hadde eit liknande riksvåpen frå 1918 til oppløysinga i 1920. Våpenet er sirkulært og har ein raud flamme som sentralmotiv over eit stort sylv oktagram Rub el Hizb (۞) med gull ramme. Mellom kvar av spissane i den store stjerna er det mindre gull oktagrammar.
Flammesymbolet spelar på tydinga av namnet til landet: «Landet åt den evige elden». Bakgrunnsfargane er dei same som i nasjonalflagget. Under våpenet ligg ei eikegrein og eit kveiteaks.
Våpenet åt Sovjetrepublikken
Riksvåpenet åt den sosialistiske sovjetrepublikken Aserbajdsjan vart vedteke 1937, og er forma etter mønster av det sovjetiske riksvåpenet. Det viser ein oljeboringsrigg, ein soloppgang, hammar og sigd og ei raud stjerne. Våpenet er omkransa av kveiteaks og bomullsplantar og har øvst eit band med teksten "Proletarar i alle land, samein dykk!" i russisk og aserbajdsjansk: Бүтүн өлкəлəрин пролетарлары, бирлəшин! og Bütün ölkələrin proletarları, birləşin!.
Lenger ned har bandet teksten «Den sosialistiske sovjetrepublikken Aserbajdsjan» på russisk og azeri.
Harbor Lights
«Harbor Lights» er ein populær song av Hugh Williams (pseudonym for Will Grosz) med tekst av Jimmy Kennedy. Denne songen vart opphavleg sungen av Frances Langford i 1937, og vart gjeven ut igjen i 1950.
Versjonar
Songen er blitt spelt av mange artistar, og artistar med versjonar på salslistene er Sammy Kaye, Guy Lombardo, Bing Crosby, Ray Anthony, Ralph Flanagan, Elvis Presley, The Platters (åttandeplassen på Billboard-lista i 1960) og Ken Griffin. Andre versjonar vart spelt inn av The Ink Spots, Lawrence Welk, Willie Nelson, Jerry Lee Lewis, Vera Lynn, Clyde McPhatter, Arthur Tracy og Jon Rauhouse. Ein polsk versjon kalla «Portowe światła», med tekst av Herold (pseudonym for Henryk Szpilman), vart spelt inn i 1938 av Mieczysław Fogg (gjeven ut som Syrena Electro 2035), kort tid etter andre verdskrigen av Tadeusz Miller, og av Irena Santor i 1966.
Den bestseljande versjonen vart spelt inn av Sammy Kaye orchestra. Denne gjekk først inn på Billboard-lista 1. september 1950 og låg der i 25 veker, mellom anna nådde han toppen av lista.
Bing Crosby spelte inn songen 5. september 1950 for Decca Records. Denne låg 11 veker på Billboard-lista frå 3. november 1950 og nådde tiandeplassen.
Ray Anthony orchestra spelte inn songen for Capitol Records. B-sida var «Nevertheless». Denne versjonen gjekk inn på Billboard-lista 20. oktober 1950, låg der i 15 veker i alt og nådde ein 15. plass.
Ralph Flanagan gav ut ein versjon for RCA Victor Records. Denne låg fem veker på Billboard-lista frå 27. oktober 1950 og nådde 27. plassen.
Ken Griffin spelte inn songen for Columbia Records. Denne vrsjonen låg ei veke på Billboard-lista frå 20. oktober 1950, med ein 27. plass.
Marco T. y Los Gatos Montañeros gav ut ein versjon av songen 14. september 1987.
Songen vart spelt inn av Pat Boone i 1957 på albumet Howdy!
Rudy Vallée spelte inn ein versjon av songen i 1937.
I seinare år spelte Ace Cannon inn ein instrumental versjon i 1994 for albumet Entertainer.
Froland kyrkje
Froland kyrkje er ei langkyrkje frå 1718 i Froland kommune i Agder.
Det har vore kyrkje i Froland sidan mellomalderen. Før Froland vart eige prestegjeld i 18490, var Froland kyrkje anneks til Øyestad. Tidleg på 1700-talet stod gamlekyrkja til forfall, og dagens kyrkje vart innvigd på ein ny stad den 1. november 1718. Tårnet er frå 1727. Kyrkja vart ombygd og utvida i 1887 under leiing av Carl Svendsen. Samstundes vart det gamle inventaret kasta ut. Kyrkja vart restaurert i 1937 og 1959.
Mellom dei som er gravlagt på kyrkjegarden, er Nils Henrik Abel.
Whaley Bridge
Whaley Bridge  er ein liten by i grevskapet Derbyshire i England. Han har kring 6000 innbyggjarar og ligg ved elva Goyt. Byen ligg om lag 24 km sør for Manchester, 11 km nord for Buxton, 15 km aust for Macclesfield og 42 km vest for Sheffield.
E. Pauline Johnson
Emily Pauline Johnson, kjend som E. Pauline Johnson eller berre Pauline Johnson og også kjend under mohawknamnet Tekahionwake som bokstaveleg tyder 'dobbelt-liv', var ein kanadisk forfattar og artist som var populær seint på 1800-talet. Johnson var kjend for dikta sine og for framføringar som reflekterte urfolksopphavet hennar, med ein far som var mohawkhøvding. Johnson hadde også engelske påvekandar, ettersom mor hennar var innvandrar frå England. Eit kjent dikt av henne er «The Song My Paddle Sings».
Johnson gav ut poesi i Canada, USA og Storbritannia. Ho var del av ein generasjon av kanadiske forfattarar som byrja å forma ein eigen kanadisk litteratur. Omdømet hennar svann etter at ho døydde, men interessa for livet og forfattarskapen hennar auka frå slutten av 1900-talet. I 2002 blei det gjeve ut ei komplett samling av dei dikta hennar som er kjende.
Tidleg liv og utdanning
E. Pauline Johnson var dotter av engelskfødde Emily Susanna Howells Johnson (1824–1898) og mohawk-høvdingen George Henry Martin Johnson (1816–1884). Ho var fødd i Chiefswood, eit hus bygd av far hennar i 1856 på den 90 hektar (225 acre) store eigedommen hans i Six Nations-reservatet utanfor Brantford i Ontario. Ho var den yngste av fire barn.
Farmora hennar, Helen Martin, var fødd inn i ulveklanen og var av delvis nederlandsk opphav. Mor hennar, Catherine Rolleston, var opphavleg ei nederlandsk jente som var blitt adoptert i ein ulveklanfamilie etter å ha blitt teken til fange av mohawkar. Emily Susanna Howells hadde innvandra til USA i 1832 som liten saman med far sin, stemor si og sysken.
Begge familiane til Johnson sine foreldre var imot giftarmålet deira, og sjølv var Emily og George Johnson uroa for at familien deira av «blanda rase» ikkje kom til å bli sosialt akseptert. Dei blei likevel rekna som ein leiande kanadisk familie. Familien Johnson hadde ein høg levestandard, og både familien og heimen deira var velkjende. Chiefswood blei vitja av framståande intellektuelle og politikarar som oppfinnaren Alexander Graham Bell, målaren Homer Watson, antropologen Horatio Hale og guvernør-generalen av Canada og kona hans, lady og lord Dufferin.
Irving Saladino
Irving Jahir Saladino Aranda er en panamansk friidrettsutøvar frå Colón. Han vart verdsmeister i lengehopp i 2007 og olympisk meister i same øvinga i 2008. Saladino sette sin personlege rekord i Hengelo 24. mai 2008, der han landa på 8,73 meter.
E. Pauline Johnson
Tidleg liv og utdanning
Emily og George Johnson oppmuntra barna sine til å respektera og læra om både engelske og mohawk-tradisjonar. Ettersom barna hadde ein far frå urfolket, var dei etter britisk lov som galdt i Canada på den tida rekna som mohawkar og myndlingar (wards) av den britiske krona. Men etter det matrilineære slektskapssystemet i mohawkkulturen var dei ikkje rekna som mohawkar ettersom mor deira ikkje var det. Dei hadde ingen stammeklan og var ekskluderte frå viktige delar av kulturen.
Farfaren til barna, John Smoke Johnson, var ein Pine Tree-hovding og ein autoritet i liva deira. Han fortalde barnebarna sine fleire soger på mohawk, eit språk dei forstod men ikkje snakka flytande. E. Pauline Johnson sa at ho arva taletalentet sitt frå farfaren. Seinare i livet uttrykte ho sorg for at ho ikkje hadde teke til seg meir av mohawkkulturen frå han.
Vinjesenteret
Vinjesenteret er eit norsk senter for journalistikk og dikting som vert eigd og drive av Nynorsk kultursentrum. Senteret opna hausten 2021. Det ligg i eit eige nytt bygg, i nærleiken av Vinjestova i Vinje i Telemark. Mykje av aktivitet og formidling er knytt opp til diktarane Aslaug Vaa, Tarjei og Halldis Moren Vesaas, og journalisten og diktaren Aasmund Olavsson Vinje.
E. Pauline Johnson
Tidleg liv og utdanning
Ho blei kjend med engelsk litteratur av lord Byron, Tennyson, Keats, Browning og Milton. Ho likte også å lesa soger om amerikanske urfolk, som Longfellow sitt episke dikt The Song of Hiawatha og John Richardson sin roman Wacousta.
Litterær og dramatisk karriere
I 1880-åra skreiv og spelte E. Pauline Johnson i amatørteaterproduksjonar. I 1883 gav ho ut sitt første lengre dikt, «My Little Jean», i Gems of Poetry i New York. Etter dette auka ho produksjonen og gav ut fleire verk.
Kort tid etter at faren døydde i 1884 leigde familien ut Chiefswood. E. Pauline Johnson flytta med mora og ei syster til eit mindre hus i Brantford. Ho arbeidde for å livnæra dei, og fann at ho kunne tena nok med opptredenar på scenen. Johnson forsøga mor si fram til ho døydde i 1898.
I 1885 gav Charles G. D. Roberts ut Johnson sitt «A Cry from an Indian Wife» i The Week, eit blad gjeve ut av Goldwin Smith i Toronto. I diktet bygde ho på hendingane rundt slaget ved Cut Knife under Nordvest- eller Riel-opprøret i 1885. Roberts og Johnson blei venner for livet. Johnson var open om og stolt av mohawkidentiteten sin, men hadde lite å gjera med folk frå mohawk-kulturen som vaksen. I 1885 reiste Johnson til Buffalo i New York for å vera med på ein seremoni til ære for iroquoisleiaren Sagoyewatha, også kjend som Red Jacket. Ho skreiv eit dikt der ho uttrykte beundring for han og ba om forsoning mellom britisk-ætta folk og urfolk.
I 1886 fekk Johnson i oppdrag å skriva eit dikt for å markera avdukinga av ein statue til ære for Joseph Brant i Brantford. Brant var ein viktig mohawkleiar som var alliert med britane under og etter den amerikanske sjølvstendekrigen. Hennar «Ode to Brant» blei lese opp på seremonien den 13. oktober framfor «den største forsamlinga den vesle byen nokon gong hadde sett.» Diktet oppmuntra til brorskap mellom kanadiarar av urfolks- og europeisk opphav under det britiske styret. Det inspirerte ein lang artikkel i Toronto-avisa Globe, og auka interessa for Johnson si dikting og opphav. Diktet blei lese opp av forretningsmannen William F. Cockshutt under seremonien, ettersom Johnson skal ha vore for sjenert til å gjera det.
Gjennom 1880-åra bygde Johnson vidare på omdømet sitt som kanadisk forfattar. Ho gav jamleg ut verk i tidsskrift som Globe, The Week og Saturday Night. I slutten av 1880- og byrjinga av 1890-åra gav ho ut noko nesten kvar månad, for det meste i Saturday Night. Johnson var ein av fleire kanadiske forfattarar som bidrog til å skapa ein særeigen nasjonal litteratur. To av dikta hennar blei tekne med i W.D. Lighthall sin antologi Songs of the Great Dominion (1889), og Theodore Watts-Dunton lovprisa henne i meldinga si av denne boka. Han siterte heile diktet «In the Shadows» og kalla henne «den mest interessante diktarinna i live no.» I dei tidlege verka sine skreiv Johnson for det meste om kanadiske liv, landskap og kjærleik i ein post-romantisk modus som reflekterte litterære interesser ho delte med mor si meir enn mohawk-kulturen.
I 1892 opptredde Johnson på ei tilstelling for kanadiske forfattarar halden av The Young Men's Liberal Association. 16. januar 1892 opptredde ho ved Toronto Art School Gallery, som den einaste kvinna, med diktet «Cry from an Indian Wife». Ifølgje tilskodarar som William Wilfred Campbell og Duncan Campbell Scott fasinerte ho både med lesing og haldning, og gjorde kvelden til ein suksess. Ho var den einaste forfattaren som blei kalla tilbake for eit ekstranummer.
Opptredenen markerte byrjinga på ein femten år lang karriere for Johnson som diktopplesar. Frank Yeigh, som hadde organisert den liberale tilstellinga, signerte henne som artist. Han gav henne ei eiga framsyning den 19. februar 1892, der ho framførte eit nyskrive dikt for høvet, «The Song My Paddle Sings». Johnson blei oppfatta som ganske ung, sjølv om ho då var 31 år gammal, og som ein ven og eksotisk urfolksutøvar. Etter den første runden med opptredenar bestemte Johnson seg for å framheva urfolksaspekta ved framtredenen sin ved å bruka eit urfolksinspirert kostyme. Ho brukte dette kostymet i den første delen av opptredenen sin, der ho framførte dei dramatiske «indiske» versa sine. I pausen bytta ho til moterette engelske klede, og framstod i andre del av opptredenen som ei viktoriansk dame der ho las dei «engelske» versa sine.
Seinare liv
Johnson trekte seg tilbake frå opptredenar i august 1909. Ho flytta til Vancouver i British Columbia, der ho fortsette å skriva. Ho skreiv mellom anna ein artikkelserie for Daily Province, basert på soger vennen hennar, høvding Joe Capilano av squamishfolket frå Nord-Vancouver, hadde fortald henne. I 1911 gav ei gruppe vener av Johnson, som då var sjuk og fattig, ut ei samling av desse sogene under tittelen Legends of Vancouver. Dei er blitt verande klassikarar i litteraturen knytt til byen.
Ei av forteljinga hennar var ei squamish-soge om hamskifte, der ein mann blir omforma til steinformasjonen Siwash Rock. Ei anna fortel soga om Deadman's Island, ein holme utanfor Stanley Park i Vancouver. I eit dikt i samlinga kalla ho ein av yndlingsstadene sine 'den tapte lagunen' eller Lost Lagoon, ettersom det verka som om denne kilen forsvann når vatnet rann ut veg lågvatn. Denne vassmassen er seinare blitt gjort om til ein permanent ferskvassinnsjø, men blir framleis kalla «Lost Lagoon».
Dei posthume samlingane Shagganappi (1913) og The Moccasin Maker (1913) inneheld utvalde tekstar som først blei gjevne ut i tidsskrift. Johnson skreiv her sentimentale, lærane og biografiske tekstar om fleire ulike emne. Veronica Strong-Boag og Carole Gerson laga ei mellombels kronologisk liste over tekstane til Johnson i boka Paddling Her Own Canoe: The Times and Texts of E. Pauline Johnson (Tekahionwake) (2000).
Johnson døydde av brystkreft den 7. mars 1913 i Vancouver. Gravferda hennar var den største i byen til då, og fann stad på det som ville vore den 52. fødselsdagen hennar. Ho blei kremert, og urna nedsett ved Siwash Rock i Stanley Park. I 1922 blei det reist ei røys ved gravstaden, med ein inskripsjon som mellom anna seier «in memory of one whose life and writings were an uplift and a blessing to our nation».
Ettermæle
Johnson si avgjerd om å utvikla scenepersonlegdommen sin, og populariteten ho opppnådde, reflekterer at publikum ho møtte i Canada, England og USA var mottakelege for urfolkframstillingar på scena. På 1890-talet var interessa for nordamerikanske urfolk, eller indianarar, stor. Både Buffalo Bill Cody's Wild West Show og etnologiske utstillingar om dei var populære. Johnson og syskena hennar arva ei samling gjenstandar frå faren, mellom dei viktige wampumbelte og andemasker. Johnson brukte nokre av desse i opptredenane sine, men selde seinare dei fleste til museum, som Ontario Provincial Museum, eller til private samlarar, som amerikanske George Gustav Heye.
Medan ho hadde vore godt kjend og hatt eit godt omdøme i samtida, gjekk kjennskapen til Johnson tilbake etter at ho døydde. Først i 1961, då ein feira hundreårsdagen hennar, byrja Johnson bli anerkjend som ein viktig kanadisk kulturperson.
Forskarar har hatt problem med å idenitfisera det fullstendige verket til Johnson, ettersom mykje blei gjeve ut i ulike tidsskrift. Den første diktsamlinga hennar, The White Wampum, blei gjeven ut i London i England i 1895. Deretter følgde Canadian Born i 1903. Innhaldet i desse to bøkene blei gjeve ut saman med fleire ekstra dikt i samlinga Flint and Feather i 1912. Denne boka har kome i mange opplag, og er ei av dei bestseljande kanadiske diktsamlingane gjennom tidene. Sidan 1917-utgåva har Flint and Feather hatt den villeiande undertittelen "The Complete Poems of E. Pauline Johnson". I 2002 gav professorane Carole Gerson og Veronica Strong-Boag ut Tekahionwake: Collected Poems and Selected Prose som inneheldt alle Johnson sine dikt som var funne til då.
Christian Salvesen
Christian Salvesen Plc var eit skotsk transport- og logistikkselskap med ca 14 000 tilsette i seks land då det hausten 2007 vart kjøpt opp av det franske transportselskapet Norbert Dentressangle.
E. Pauline Johnson
Ettermæle
Fleire biografar og kritikarar har lagt mindre vekt på det skrivne verket til Johnson, ettersom dei meiner at framføringane hennar hadde mest å seia for det litterære ryet hennar då ho levde.
Christian Salvesen
Tidleg historie
Christian Salvesen emigrerte frå Mandal til Leith i Skottland i 1851, der han dreiv skipsmeklingsfirma saman med broren Johan Theodor Salvesen og James Turnbull. I 1872 trekte Christian seg ut av dette samarbeidet og etablerte sitt eige skipsmeklingsfirma, Christian Salvesen & Co.
E. Pauline Johnson
Ettermæle
Forfattaren Margaret Atwood medgav at ho ikkje hadde studert litteratur skriven av urfolksforfattarar då ho skreiv Survival: A Thematic Guide to Canadian Literature i 1972. Då boka kom ut hadde ho sagt at ho ikkje kunne finna verk av urfolk. Seinare skreiv ho: «Why did I overlook Pauline Johnson? Perhaps because, being half-white, she somehow didn't rate as the real thing, even among Natives; although she is undergoing reclamation today.»
Christian Salvesen
Tidleg historie
Frå byrjinga av 1900-talet involverte selskapet seg i kvalfangst. Med kvalfangstkompani på Island (Hellisfjord), Færøyane (Thorsvaag) og på Shetland, var Salvesen tidleg på 1900-talet den største aktøren innan nordfangsten.
E. Pauline Johnson
Ettermæle
Sidan slutten av 1900-talet har skriftene og opptredenane til Johnson blitt reevaluert av litterære, feministiske og postkoloniale kritikarar. Dei vurderte tydinga hennar som ei såkalla «ny kvinne» (New Woman) og eit døme på motstand mot regjerande tankar om rase, kjønn, urfolksrettar og Canada. Auken i litteratur skriven av kanadiske urfolk på 1980- og 1990-talet har påverka forfattarar og forskarar til å ta for seg munnleg og nedskriven urfolkslitteratur og histore, noko Johnson gav viktige bidrag til.
Christian Salvesen
Tidleg historie
Deretter etablerte selskapet seg i Antarktis og opererte frå 1908 til 1915 ein base på New Island på Falklandsøyane. I 1909 vart basen Leith Harbour (kalla opp etter basen til Salvesen i Skottland) på Sør-Georgia oppretta. I 1911 starta ein pelagisk fangst med kokeria «Neko» og «Horatio», hovudsakleg ved Sør-Shetlandsøyane. Leith Harbour var frå 1915 den største landstasjonen i verda, noko han vart verande til inntil all fangst frå Sør-Georgia opphøyrde tidleg i 1960-åra.
Borujen fylke
Borujen fylke (persisk شهرستان بروجن) er eit fylke i Chahar Mahaal og Bakhtiari i Iran. Det administrative senteret i fylket er Borujen. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 113 795. Fylket er delt inn i tre distrikt: Sentral-distriktet, Gandoman-distriktet og Boldaji-distriktet. Fylket har seks byar: Borujen, Boldaji, Faradonbeh, Gandoman, Naqneh og Sefiddasht.
Christian Salvesen
Tidleg historie
I perioden 1950–1962 tilhøyrde kvalkokeria «Southern Harvester» og «Southern Venturer» Christian Salvesen. Kvalkokeria var flytande fabrikkar, og mottok fangst frå rundt ti kvalbåtar kvar. Ein av selskapet sine kvalbåtar, «Southern Actor», er museumsskip ved kvalfangstmuseet i Sandefjord.
Moderne historie
Salvesen slutta med kvalfangst etter sesongen 1962/63, men fortsette som eit suksessrikt selskap innan transport og logistikk. I 1985 vart Salvesen eit offentleg aksjeselskap med varierte aktivitetar som shipping, teglverk, husbygging, fryselagring og utleie av generatorar. Selskapet fokuserte etterkvart på europeisk logistikk og kjøpte opp Swift Transport Services i 1993, samstundes som aktivitetar utanom logistikk vart selt.
E. Pauline Johnson
Utmerkingar
I 1922 blei det reist eit minnesmerke til Pauline Johnson i Stanley Park i Vancouver, ein stad ho verdsette då ho levde. I 1945 blei Johnson utnemnd til ein person av nasjonal historisk tyding (Person of National Historic Significance) i Canada.
Manbij
Manbij (arabisk منبج, Manbij; gammalsyrisk ܡܒܘܓ, Mabbug) er ein by in Aleppo guvernement i Syria, 30 kilometer vest for Eufrat. I følgje Statistisk sentralbyrå i Syria hadde Manbij eit folketal på nesten 100 000.
Alpeseglar
Alpeseglar (Tachymarptis melba, tidlegare Apus melba) er ein fugleart frå seglarfamilien (Apodidae). Arten koloniserer store delar av Sør-Europa, utbreiingsområdet strekker seg austover i Sentral-Asia til Himalaya, India, Sri Lanka, han lever dessutan i fleire område av Afrika.
Ronny Nilsen
Ronny Nilsen er ein norsk politimann, idrettsleiar og tidlegare friidrettsutøvar frå Bergen. Han var norsk meister i spjutkasting i 2000 og 2007. Nilsen var medlem i IL Norna-Salhus. Frå 2008 til –16 var han sportssjef i Norges Friidrettsforbund.
Manbij
Ruinane av den antikke byen «Hierapolis Bambyke», òg kalla «Hierapolis Eufratensis» eller «Hierapolis in Eufratia», ligg 20 km mot nord, med restane av akveduktar og dei bysantinske murane til Justinianus I av Austromarriket.
Alpeseglar
Skildring
Alpeseglarar er typiske seglarar med ein straumlinjeforma, langstrekt kropp og sigdforma, lange, spisse venger. Halen er tydeleg gaffelforma. Med ei kroppslengde på 20 til 23 centimeter, eit vengespenn på 51 til 58 cm og ein masse på 76 til 125 gram, er alpeseglar den klart største seglaren i det vestlege Palearktis. Hannane er i gjennomsnitt ca. 2 % større enn hoer. Bortsett frå storleiken, skil arten seg frå alle andre seglarar i det vestlege Palearktis med markeringane på undersida. Strupeområdet og heile buken er rein kvit, avbrote av eit skarpt definert, mørkt brystband. Resten av undersida og heile oversida er brun til gråbrun. Nebbet er svart, iris er brunsvart. Føtene er kjøttfarga, tærne er mørkebrune og klørne er svarte.
Ronny Nilsen
Aktiv
Nilsen var ein av noregs beste spjutkastarar i ein tiårsperiode. Så å seie alle desse åra stod han i skuggen av fyrst Pål Arne Fagernes og etter 2000 av Andreas Thorkildsen. 28. juni 1997 forbetra Nilsen sitt personbeste med over fire meter til 78,00 m. Det skulle gå nære på fem år før han forbetra seg til 79,33 m ved eit stemne i Florø. Året etter, den 22. mai 2004 i Tønsberg, presterte sitt livs beste kast. Spjutet landa på 84,73 meter. Dette vart einaste gongen han kasta over 80 meter.
Manbij
Atargatis-kulten
Tilbedinga av Atargatis av udøydeleggjort i De Dea Syria som tradisjonelt har blitt tilskriven Lucian av Samosata, som kom frå Kommagene, og som skildra den religiøse kulten kring Atargatis. I følgje De Dea Syria var tilbeding av ein fallisk karakter og tilhengjarane ofra små mannlege figurar av tre og bronse. Det stod òg ein stor fallos, sett opp som ein obelisk før tempelet, som vart seremonielt klatra ein gong i året og dekorert.
Metrisk rom
Eit metrisk rom i matematikk er ei mengd der det er definert ein metrikk eller eit avstandsmål mellom to vilkårlege element i mengda.
Ronny Nilsen
Aktiv
Nilsen deltok i Sommar-OL 2004, VM i friidrett 2005 og EM i friidrett 2006, utan nokon gong å vere i nærleiken til å kvalifisere seg til finale.
Alpeseglar
Skildring
Lætet er ei langtrekt trille som fell av litt på slutten.
Christian Salvesen
Kjelder
''
Øyvind Staveland
Øyvind Staveland (fødd 20. mai ) er ein norsk musikar og komponist. Han er mest kjend som medstiftar og medlem av Haugesunds-gruppa Vamp. Han var òg medlem av Vestlandsfanden i byrjinga av karrieren deira.
E. Pauline Johnson
Utmerkingar
I 1961, hundre år etter at ho blei fødd, blei Johnson minna med eit frimerke som avbilda henne. Med dette blei ho den første kvinna anna enn den britiske dronninga, den første forfattaren og den første kanadiaren av urfolksopphav til å bli æra på denne måten.
Metrisk rom
Eit metrisk rom har ein struktur berre bygd opp omkring avstanden mellom to objekt, og definisjonen gjer det mogleg å studere matematiske samanhengar basert på dei formelle eigenskapane til avstandsmålet. Eit matematisk resultat der beviset byggjer eine og åleine på dei generelle eigenskapane til ein metrikk, vil vere gyldig i alle metriske rom.
Manbij
Historie
Tempelet vart plyndra av Crassus då han var på veg for å møte parthianarane (53 fvt.).
Øyvind Staveland
Sjølv om også andre fleire av dei andre medlemmene i gruppa bidreg som låtskrivarar, må Staveland kunne seiast å vere Vamp sin hovudkomponist. Han står blant anna for melodien til kjente Vamp-låtar som «Tir'na Noir», «Harry», «Sitte' å' tenke'», «Ba», «Månemannen» og «Kim du nå va'», ein sang han også har skreve teksten til, og som han sjølve har kalla ein slags salme. Staveland har mellom anna samarbeida nært med lyrikaren Kolbein Falkeid, som har bidrege betydeleg med tekstar til Stavelands melodiar. Falkeid og Staveland var naboar på den tida då samarbeidet starta, og dette samarbeidet var ein utløysande årsak til at gruppa Vamp vart danna.
E. Pauline Johnson
Utmerkingar
Fleire skular i Canada er kalla opp etter Johnson: Barneskular i West Vancouver i British Columbia; Scarborough i Ontario; Hamilton i Ontario og Burlington i Ontario, og Pauline Johnson Collegiate & Vocational School i Brantford i Ontario.
Øyvind Staveland
Staveland har også laga musikken til den norske filmen Ikke naken, saman med son sinn, Odin Staveland.
Metrisk rom
Formell definisjon
Eit metrisk rom (V,d) er ei mengd V der det er definert ein metrikk d, det vil seie ein funksjon som for to element i mengda returnerer eit ikkje-negativ reelt tal:
Manbij
Historie
På 200-talet evt. vart byen hovudstad i provinsen Euphratensis og var ein av dei store byane i Syria. Procopius kalla han den største i denne delen av verda. Han låg derimot i ruinar då Julian samla soldatane sine der før han marsjerte til nederlaget og dødsfallet sitt i Mesopotamia, og Khosrau I heldt byen som gissel etter at den bysantinske keisaren Justinianus I av Austromarriket ikkje hadde klart å sette opp forsvar her. Harun bygde byen opp att mot slutten av 700-talet og han vart eit viktig knutepunkt mellom bysantinarar, arabarar og tyrkarar. Krossfararane erobra han frå seldsjukkane på 1100-talet, men Saladin tok han attende (1175), og seinare vart han hovudkvarteret til Hulagu og mongolane, som totalt ruinerte byen.
E. Pauline Johnson
Utmerkingar
Barndomsheimen til Johnson, Chiefswood frå 1856, er rekna som ein nasjonal historisk stad på grunn av den historiske tydinga både til henne og faren hennar. Huset er den eldste urfolksherregarden frå før den kanadiske konføderasjonen, og er no eit museum.
Ved opningsseremonien til Vinter-OL 2010 i Vancouver las skodespelaren Donald Sutherland opp desse linjene frå diktet «Autumn's Orchestra»
Alpeseglar
Utbreiingsområde
Det er identifisert 10 underartar, kvar med sitt utbreiingsområde og sine trekkvanar. Desse er: