cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Who Sell Out
Albumet
Albumet er kjend for at Roger Daltrey ikkje er solovokalist på dei fleste songane, og syng berre på tre songar, «Tattoo», «I Can See for Miles» og «Rael». «Heinz Baked Beans», «Medac» og «Silas Stingy» er sungne av John Entwistle; «Odorono», «Our Love Was/Is», «I Can't Reach You» og «Sunrise» av Pete Townshend; medan Daltrey og Townshend deler vokale på resten av songane.
I 2009 kom ei dobbel CD-utgåve av albumet ut.
Medverkande
Andre medverkande Teknisk
Purgstall an der Erlauf
Purgstall an der Erlauf er ein kommune (Marktgemeinde) i distriktet Scheibbs i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 56 km² og i kring 5 400 ibuarar. Landsbyen Purgstall ligg 299 meter over havet, 8 km nord om distriktshovudstaden Scheibbs.
Maskinkniv-produsenten Busatis høyrer heime i Purgstall.
Johannes Løkke
Johannes Pettersen Løkke var ein norsk arbeidar og politikar frå Kristiania. Han var ordførar i Notodden i over åtte år og stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet i fire år.
Far til Løkke var snikkar. Sjølv utdanna han seg til salmakar, sidan arbeidar og salmakar ved Norsk Hydros sekkefabrikk på Notodden frå 1921 til 1962.
Løkke engasjerte seg i arbeidarrørsla og var 1934-36 styremedlem i Norsk kjemisk industriarbeiderforbund. Lokalt var han formann i Hydroarbeidernes forening på Notodden i åtte år frå 1937. Frå same året var han også medlem i Notodden kommunestyre, ein posisjon han hadde til 1969, med unnatak for nokre av okkupasjonsåra. I 1944-45 sat Løkke i tysk fangeleir på Grini ved Oslo. Hausten 1945 vart han vald til ordførar i Notodden, eit verv han hadde til 1953. På Notodden leia han fleire kommunale nemnder. Han var også formann i samferdselsnemnda i Telemark frå 1948, og ei tid med i Tilsynskommisjonen for Bratsbergbanen. Seinare var han styremedlem i Årdal og Sunndal Verk.
Stortingsperioden 1950-53 representerte Løkke dei åtte kjøpstadene i Telemark og Aust-Agder på Stortinget. Heile fireårsperioden var han medlem i Protokollkomiteen. Han nådde ikkje heilt opp i nominasjonen då ordninga med eigne valkrinsar for byane og kjøpstadene vart avvikla. Såleis vart han verande vararepresentant til Stortinget 1954-57.
Pictures of Lily
«Pictures of Lily» er ein song av det britiske rockebandet The Who gjeven ut som singel i 1967. Songen nådde fjerdeplassen i Storbritannia, men klarte ikkje å nå Topp 50 i USA.
Songen er skriven av Pete Townshend. Townshend omtalte songen som «power pop» då han skildra songen i eit intervju med NME i mai 1967. Dette var første gongen dette omgrepet vart brukt.
822
822 (romartal DCCCXXII)
Pictures of Lily
I starten av songen klagar songaren på søvnløyse: Når faren hans gjev han bilete av Lily føler han seg betre og klarer å sovne. Etter kvart får han kjensler for Lily og ber faren om å introdusere han for kvinna. Faren fortel derimot at Lily har vore død sidan 1929. I starten sørgjer songaren over dette før han går tilbake til fantasien sin.
I følgje Pete Townshend i boka Lyrics av Rikky Rooksby fekk han inspirasjon til songen av eit bilete kjærasten hans hadde på veggen sin av den gamle varietéstjerna Lily Bayliss. Biletet var på eit gamalt postkort frå 1920-åra og nokon hadde skrive på baksida «Her er eit anna bilete av Lily - håpar du ikkje har dette». Mark Wilkerson har sitert Townshend på at songen omhandlar masturbasjon og kor viktig dette er for ein ung mann. Songen nemner derimot ikkje masturbasjon, og det er opp til lyttaren å gjette seg fram til dette.
Andre versjonar
Songen har vorte spelt av David Bowie, samt det argentinske punkbandet Attaque 77 på spansk.
Offenburg
Offenburg er ein by i Tyskland i delstaten Baden-Württemberg med om lag 57 000 innbyggjarar. Byen er den største i landkreisen Ortenaukreis.
Geografi
Offenburg ligg nær Rhinen mellom Karlsruhe og Freiburg. Den franske byen Strasbourg ligg rett vest på andre sida av Rhinen. Offenburg ligg ved munningen av elvedalen Kinzig. Kinzig renn ut av Schwarzwald og møter Rhinen nær Kehl.
Historie
Byen vart først nemnd i skriftlege kjelder frå 1148. I 1240 hadde Offenburg alt vorte ein fri keisarby. Byen vart nesten heilt øydelagd under niårskrigen. I 1803 mista Offenburg statusen sin som fri keisarby og kom inn under storhertugdømet Baden.
Offenburger Programm, som innehaldt tretten krav «i innbyggjarane av Baden sitt namn», vart kunngjort i Offenburg 12. september 1847 i oppkjøringa til den badenske revolusjonen under revolusjonane i 1848. Dette var det første demokratiske kravet i Tyskland. Offenburger Programm kravde grunnleggande rettar og menneskerettar, i tillegg til pressefridom og ein progressive sturktur for inntektsskatt. 19. mars 1848 vart kravet stadfesta av 20 000 medlemmar av Offenburg folkeforsamling.
Johann Gottfried Herder
Johann Gottfried Herder, var ein tysk teolog, filosof og diktar knytt til opplysingstida, Sturm und Drang og Weimarklassisismen. Herder er mest kjend for å ha sett romantikken i gang på tysk område. Han nyoppdaga ord som kjensle, innleving og ikkje minst folk. Han skapte òg omgrepa folkemusikk og folkekultur.
Tidlege år
Herder vart fødd i Mohrungen (polsk Morąg) den 25. august 1744, som son av klokkaren Gottfried Herder. Slekta hadde budd i eigna i mange år, og var opphavleg handverkarar. Familien kom frå vanlege kår. Mora var skomakardottera Elizabeth Pelz. Herder klaga seinare over at faren hadde gjeve han streng tukt i oppvekståra, men han sette mora svært høgt. Familien var svært religiøs og pietistisk orientert.
Då Herder var 17 år, tok han inn hjå ein diakon, som ville ha han som skrivar. Her fekk han lese meir vidarekommande litteratur, og kunne førebu seg på universitetet. Herder reiste frå Mohrungen 18 år gamal, i 1762, og kom til Königsberg.
Studietida
I Königsberg studerte Herder teologi, sjølv om han opphavleg skulle ha studert medisin. Han møtte Immanuel Kant, som gjorde varug inntrykk på han, og Herder følgde forelesingane til denne filosofen. Dei var svært ulike, og Herder la vinn på kjensler, medan Kant var oppteken av den klåre tankegangen og stringent fornuft. Herder las og Jean-Jacques Rousseau i denne tida. Han var og påverka av Johann Georg Hamann, som var far til Sturm und Drang-rørsla. Hamann lærte Herder til å stille seg kritisk til opplysningstida og dei klassiske ideala på 1700-talet. Desse ulike straumdraga var det Herder seinare freista å sameine i ein ny tenkemåte.
Riga
I 1764 kom Herder til Riga, der han tok til å arbeide som lærar ved universitetet i byen. Det budde mange tyskarar i byen, men desse var no underlagt Russland. I møtet med desse oppdaga Herder ei ny samkjensle, som gav utslag i tankar om nasjonalkjensle. Herder skjøna at eit folk med same språk og kultur eig ei samkjensle han meinte å kunne definere. Han tok til å nytte omgrepet Volkstum på denne tida, eit ord det ikkje er lett å omsetja frå tysk. I Riga skreiv han det første verket sitt, Fragmente über die neuere deutsche Literatur (1766). Her argumenterte han for ei tysk nasjonal røyst, heller enn å finne førebilete andre stader. Litteraturen skulle dømast historisk, ikkje etter reglar.
Kritische Wälder
Herder gav ut den neste boka si, Kritische Wälder, i 1769. Her tok han eit oppgjer med dei klassiske ideala som hadde rådd frå renessansen, og ivra for folkedikting og folketradisjon som litterær kjelde. Han kravde rom for røynsle og natur heller enn rasjonalisme, for kjensler og innleving. Verket varsla eit nytt romantisk straumdrag i tida. Boka vakte debatt, og Herder braut med tida opp og reiste frå Riga. Dei neste tre åra var han mykje på reise, først til Nantes. Sidan kom han til Paris, men vart vonsviken over kulturen i Frankrike, som han meinte var på veg ned. Sidan kom han til Strasbourg, og på vegen vidare råka han på Johann Wolfgang von Goethe, og desse to fann kvarandre på staden.
Herder synte stor virketrang i desse åra, hadde mange idear og store syner. Han ønskte å skifte på heile det menneskelege tenkesettet, utan å lykkast heilt med dette.
Bückeburg
Frå 1771 til 1776 budde Herder i Bückeburg, men treivst ikkje heilt i byen. Han vart gift med Karoline Flachsland i 1772, og fekk seks born med henne. Han skreiv opptakta til ein historiefilosofi i 1774, Auch eine Philosophie der Gechichte. Her sette han fram tanken om ein organisk historiemodell, der kvar kultur laut sjåast som eit menneske, med ulike livsfaser. Herder synte no tydeleg anti-positivistiske haldningar, og gav uttrykk for at han ikkje lika teknologisk framsteg.
Weimar
I 1776 flytte familien Herder til Weimar for å vera hofflærar der. I desse åra skreiv han dei største verka sine, mellom dei Ideen zur Philosophie der Geshichte der Menschheit, som bygde vidare på historiefilosofien frå 1774. Verket kom i fleire band fram til 1792, men vart aldri fullført. Her la han fram grunnfilosofien sin.
Herder budde i Weimar til han døydde i 1803, med unnatak av ei reise til Italia i 1788. Dei siste åra var ikkje lette for han. Frå tidlege år var han plaga av ein augesjukdom, som vart verre medan han vart eldre. Han var òg noko vrang av seg, og rauk med tida uklår med Goethe. Dette skuldast til ei mon Friedrich Schiller, som hadde meir sans for Immanuel Kant enn Herder hadde, og dette tolte ikkje Herder. Dei var ikkje samde om kunstsynet heller. Dei siste åra låg Herder i stadig polemikk med Kant-tilhengjarane. Dette kom til å skade han ein del, og Herder har sidan kome til å leva i skuggen av minnet om Kant. Han døydde av ein leversjukdom den 18. desember 1803, og er gravlagt i Weimar.
Verknad
Herder kom til å tyde mykje for romantikken, og utviklinga av ei ny kjensle for historieforsking og folkeminne. Han var ein av dei første som samla og gav ut folkeviser, og såg verdet av ulike folkekulturar. Visesamlinga hans er særeigen av di han samla stoff frå heile Europa og lenger unna, og såg alle kulturar som likestilte. Lærdomen hans var at alle folk hadde kvar sin identitet og soge som dei skulle ta vare på. Tankegangen kom til å tyde mykje for åndsutviklinga på 1800-talet, sjølv om han vart sett til sides i fagfilosofien på grunn av Kant.
Kurt Rutledal
Kurt Rutledal er ein norsk ingeniør og forfattar. Han bur i Bulandet i Askvoll kommune. Rutledal jobbar som prosessdataingeniør i Nordsjøen.
Myken-nytt
Myken-nytt er ei avis for øysamfunnet Myken lengst vest i Rødøy.
Myken ut kjem ut ved behov, om lag ein gong i månaden. Abbonnentane får melding om nye utgåver per epost, og kan laste avisa ned gratis, eller dei kan få ei papirutgåve mpt betaling. Annonseprisen er valfri.
Redaktør (2008) er Bjørn Skauge.
Grunge
Grunge-rock er ein musikksjanger som først og fremst blir sett i samband med ei rørsle frå Seattle på 1990-talet. Sjangeren blir også kalla Seattle-rock.
Stilen skulle i utgangspunktet vere ei vidareføring av heavy metal (sjå Alice in Chains), men etterkvart som musikkstilen til dei forskjellige grungebanda (sjå nedanfor) utvikla seg så forskjellig, vart sjangeren berre ei fellesnemning på «musikk frå Seattle». Felles for denne musikken var tunge, djupe toner med mørk stil og ofte angstfylte tekstar om sosial framandgjering, apati og eit ønske om fridom.
Mange reknar Neil Young som «gudfaren» til grungebanda. Han inspirerte både Pearl Jam, Nirvana og Sonic Youth.
Band som Pearl Jam, Alice in Chains, Nirvana, Puddle of Mudd og Soundgarden førte fram rørsla som ofte gav seg ut for å vere venstreorienterte og samfunnskritiske. Musikken tok også med seg «grungemoten», oftast lause klede, som til dømes flanellskjorter og dongeribukser og liknande.
Stortingsvalet 1961
Stortingsvalet 1961 var eit stortingsval i Noreg som vart halde den 11. september 1961. Arbeidarpartiet fekk nær halvdelen av alle røystene, men mista det reine fleirtalet dei hadde hatt på Stortinget sidan andre verdskrigen. Det nye partiet på Stortinget, Sosialistisk Folkeparti (SF), fekk ein viktig vippeposisjon. Einar Gerhardsen si tredje regjering heldt fram. Regjeringa måtte gå av i august 1963 på grunn av Kings Bay-saka. SF røysta saman med dei borgarlege partia for eit mistillitsframlegg mot regjeringa. John Lyng danna ei regjering som sat berre kort tid.
821
821 (romartal DCCCXXI)
Stortingsvalet 1961
Resultat
¹ Mandat frå borgarlege felleslister fordelt på einskilde parti.
Dei borgarlege felleslistene var:
Statistisk Sentralbyrå lagar ein statistikk over valresultatet med felleslistene oppløyst på dei einskilde partia. Resultata for desse partia på landsbasis vert då:
Geble Pedersson
Geble Pedersson var den første protestantiske biskopen i Noreg.
Geble var fødd på Teigstad på Dønna rundt 1490. Han var truleg av lågadelslekt. Frå 1523 til 1535 var han erkedegn i Bergen. I 1536 vart han utnemnd til katolsk biskop. Under reformasjonen oppheldt han seg i København. Her vart han vigsla til superintendent - reformasjonens namn på bispeembetet - saman med sju danske kollegaer. Herfrå reiste han attende til Bergen for å leie oppbygginga av den nye kyrkja i Bergen Stift.
Den første oppgåva han tok fatt på, var å få latinskolen på fote. Samstundes arbeidde han for at St. Olavs kyrkje skulle bli ei verdig domkyrkje.
Ved fødestaden vart det i 1999 reist ein seks meter høg granittbauta over kyrkjemannen og humanisten Geble Pedersson.
820
820 (romartal DCCCXX)
Den franske revolusjonen
Den franske revolusjonen eller den store franske revolusjonen er ei nemning på hendingar i Frankrike i tida frå 1789–99. Revolusjonen var ein politisk og sosial kamp mot føydalismen og monarkiet. Det var au revolusjonar i Frankrike i 1830, 1848 og 1871 (Pariskommunen), men tiårsperioden frå 1789 til 1799, fram til da Napoleon Bonaparte tok makta, er ei av dei mest skilsetjande hendingane i verdshistoria. Ein kan til dømes nemne at det var i august 1789 den første menneskerettserklæringa i verdshistoria blei vedteken, av den revolusjonære nasjonalforsamlinga i Paris. Mellom andre den norske Grunnlova av 17. mai 1814 er laga etter modell først og fremst frå grunnlovene i det revolusjonære Frankrike frå 1789 og framover.
Frankrike på slutten av 1700-talet var på randen av ein revolusjon. Landet var eit føydalistisk monarki med eit klart definert klassesystem. Ei lita gruppe priviligerte, mellom anna kongelege og geistlege på toppen, hadde absolutt makt over resten av folket.
Tov Flatin
Tov Aslaksson Flatin var ein lærar, gardbrukar, lokalhistorikar, folkeminnesamlar, statsstipendiat og kommunemann. Kjetil Aslaksson Flatin var bror hans.
Flatin var fødd i Seljord. Han gjekk Telemark lærarskule 1895-96 og på lærarseminar i Seljord 1898. Sidan var han lærar i Morgedal 1898-1900 og frå 1900 til 1943 i Flesberg. I Flesberg var han også gardbrukar. Elles var han formann i venstrelaget og ordførar i heradet.
Tidleg tok Flatin til med å samle inn og gje ut folkeminne, og var frå 1918 statsstipendiat. Tida 1913-28 gav han ut seks band om Gamalt fraa Numedal, medan firebandsverket om Flesberg-soga kom over ein periode på 30 år frå 1917. Også tre band bygdesoge for Seljord stod Flatin bak. Eit særkjenne ved forfattarskapen er det store innslaget av folkeminnestoff i bygdebøkene.
Han var med å stifte Numedal sogelag i 1912, også medstiftar og leiar av Landslaget for folkeminnesamlarar og styremedlem for Lågdalsmuseet. Perioden 1915-18 gav han ut tidsskriftet Numedal, og åra 1919-27 tidsskriftet Dølaminne.
Strå
Strå (norrønt strá) er ei daglegdags nemning på stengelen til gras, som ofte er hol, rund og ledda. I vid tyding kan omgrepet visa til alle runde, tynne stengler.
Tørka strå kan brukast til dyrefôr eller som materiale, til dømes til taktekking.
Å dra strå er ein gammal måte å trekka lodd om noko. Å trekka det kortaste strået tyder at ein tapar, medan å dra det lengste tyder at ein vinn. I ein del val har ein nytta strå for å velja ein kandidat der to toppkanditatar har fått like mange røyster. Dette er til dømes mogleg ved lokalval i Storbritannia, der ein også kan slå mynt eller krone. Slike metodar er også mogleg i lokalval fleire stader i USA. Han blei nytta 20. november 2015 ved delstatsvalet i Mississippi etter at begge kandidatane fekk 4 589 røyster. Trekkinga av to sugerøyr (engelsk drinking straw) førte til at Blaine Eaton blei gjenvald til Mississippi House of Representatives.
Elysium
Elysion eller Elysium er eit dødsrike i gresk og romersk mytologi. Dette er ein lukkeleg stad der ein rekna med at menneske som hadde døydd, og andre, kunne ha eit sorglaust tilvære som likna det gudane hadde.
Det blir også kalla «den elysiske sletta» eller «dei elysiske markene». Staden er nemnd i Ode til gleda og har gjeve opphav til gatenamnet Champs-Élysées i Paris.
Charles Gounod
Charles-François Gounod var ein fransk komponist frå romantikken. Han er best kjend for sin «Ave Maria» og operaene Faust og Roméo et Juliette.
Biografi
Gounod vart fødd i Paris, mora var pianist og faren teknisk teiknar. Mora var hans første pianolærar, og det var for henne at han først synte fram sitt musikalske talent. Han byrja på Paris Conservatoire der han studerte under Fromental Halévy.
Han vann Prix de Rome i 1839 for kantaten Ferdinand.
Gounod reiste sidan til Italia for å studere musikken til Palestrina. Han fokuserte på den religiøse musikken frå det 16. århundret.
Gounod vende til slutt tilbake til Paris og komponerte Messe Solennelle, òg kjend som Saint Cecilia Mass. Dette verket vart først framført i London i løpet av 1851, og var starten på karrieren hans som ein viktig komponist.
Han døydde i 1893 i Saint-Cloud i Frankrike. Då var han i ferd med å gjere ferdig rekviemet Le Grand Requiem, inspirert av bortgangen til sonesonen.
Parabelelva
Parabelelva (russisk Парабе́ль) er ei elv i Tomsk oblast i Russland og ei av sideelvane til Ob frå venstre. Elva er 150 km lang og har eit nedslagsfelt på. Elva har ei middelvassføring på 123 m³/s eller 3,9 km³/år.
Parabel oppstår der elvane Kjonga og Tsjuzik renn saman. Elva er farbare og ei viktig transportåre i Parabelskogo rajon i Tomsk oblast.
Nær landsbyen Parabel deler elva seg i to greiner. Eine renn her inn i Ob, medan den andre går meir enn 50 km lenger nordvest, 10-15 km frå Ob, før òg denne greina munnar ut i Ob, 7 km ovanfor landsbyen Kargasok.
Bjørn Engø
Bjørn Engø var ein norsk interiørarkitekt, formgjevar og emaljekunstnar. Han var utdanna ved Statens håndverks- og kunstindustriskole i Oslo.
Bjørn Engø formgav på 1950-talet modellane for elokseringsverksemda Emalox på Ryen i Oslo. Det var mellom anna skåler, fat, ljosestakar og vasar, alt i aluminium som vart «emaloxert» i mange ulike sterke fargar.
Frå eigen verkstad arbeidde han med emalje på kopar, det var ofte solide fat med dekorar i fleire fargar. Han arbeidde også med store utsmykkingsoppdrag i metall og emalje.
Usjajka
Usjajka (russisk Уша́йка) er ei elv i Tomsk oblast i Russland og ei av sideelvane til Tom frå høgre. Elva er 78 km lang.
Usjajka spring ut frå Kuznetsk Alatau, ei nordleg fortsetjing av Altajfjella. Ho munnar ut i Tom nær sentrum av Tomsk.
I følgje ei lokal segn kjem namnet frå ein unggut, Usjaj (russisk Ушай). Han var kjærasten til den vakre Toma, som gav namn til elva Tom.
Usjajka var farbar på 1800-talet, men vert ikkje lenger nytta til skipsfart. Usjajka deler Tomsk i ein nordleg og ein sørleg del, og det er over ti bruer som kryssar ho her. I den øvre delen renn elva gjennom skogområde og vatnet er kaldt, sjølv midt på sommaren, og klårt. I nærleiken av Tomsk vert derimot vatnet i Usjajka skittent på grunn av industri og utsleppp i området.
Hospitality Club
Hospitality Club er verdas største online gjestmild-teneste.
Snus
Snus er ei form for tobakk som ikkje vert røykt, men lagd inn i munnen, ofte under leppene, slik at verkestoffa kan absorberast gjennom slimhinnene.
Snusen kom til Noreg på 1600-talet. Snusen var då tørr finmalen tobakk som vart inhalert gjennom nasen, likt det ein i dag kalla snuff eller nasesnus. I byrjinga var det ofte storkarar som nytta snus, medan arbeidsfolk togg skrå. Snusinga førte ofte til at ein laut nysa, så om ein naus mykje var det von om å verta teken for «storkar».
Hospitality Club
Historie
Ifølgje organisasjonen sin eigen statistikk hadde Hospitality Club 553 092 medlemmer i november 2009, kor mange av desse som er aktive vertar eller besøkande er ikkje opplyst.
Snus
I dag er snusen samansett av finmalen tobakk som har vorte dynka i ei koksaltløysing, gjennomgått ein gjæringsprosess og tilsett ulike aroma, smak- og fargestoff. Snus er, til skilnad frå sigarettar, tillata å nyta innandørs på norske serveringsstader. Dei siste åra har talet på snusbrukarar auka i Noreg, noko som truleg har samanheng med endringane i røykelova.
Hospitality Club
Organisasjon
Medlemskap er gratis og skjer ved at ein registrerer seg på vevstaden åt organisasjonen. Hovudaktiviteten er å utveksle huslyd mellom reisande. Medlemmer kan ta imot reisande eller sjølv ta kontakt med andre medlemmer for å besøke dei.
Snus
Nokre forskarar meiner at det er ein samanheng mellom bruk av snus og munnkreft, men det er enno ikkje prova ein direkte samanheng. Snus er ulovleg å selje i mesteparten av EU-området.
Hospitality Club
Organisasjon
Klubben er drifta med hjelp frå mange friviljuge hjelparar frå rundt om i verda. Grunnleggjarane oppgjev motivasjonen for organisasjonen som «the idea that bringing people together and fostering international friendships will increase intercultural understanding and strengthen peace».
819
819 (romartal DCCCXIX)
Orkhomenós
Orkhomenós (gresk Ὀρχομενός) er ein distriktsby og ein kommune i periferieininga Viotía i periferien Sentral-Hellas i Hellas. Orkhomenós ligg nordaust for Livadiá og nordvest for Thíva og grensar i nord mot periferieininga Fthiótida, i aust mot Évvia.
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 11 621 innbyggjarar, medan kommunaleininga Orkhomenós hadde 8 869 og tettstaden med same namn 5 238 innbyggjarar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Javier Sotomayor
Javier Sotomayor er ein cubansk høgdehoppar og gjeldande verdsrekordhaldar i høgdehopp. Sotomayor er den einaste som nokonsinne har hoppa 2,44 m. Verdsrekorden hans på 2,45 vart sett i Salamanca i Spania den 27. juli 1993.
Biografi
Sotomayor er 1,95 m høg, og trenarane hans ville difor fyrst at han skulle bli korgballspelar. Han starta med aktivt høgdehopp som fjortenåring, og då han fylte 19 var han rangert som nummer 5 på verdsbasis. Sotomayor kunne ha OL-debutert under sommar-OL 1984 i Los Angeles, men leikane vart boikotta av Cuba og andre kommunistiske land. Derimot sette han juniorverdsrekord på 2,33 i Havana dette året. I 1987 vann han dei panamerikanske leikane og sette ny personleg rekord med 2,37 m.
I 1988 var Cuba eitt av få land som boikotta leikane i Seoul, og Sotomayor fekk difor ikkje delta. Den 8. september, få dagar før OL tok til, sette Sotomayor ny verdsrekord i Salamanca i Spania. Sotomayor hoppa heile 2,43 m og slo med det rekorden til svenske Patrik Sjöberg med éin centimeter. Den 4. mars 1989 under VM i friidrett innandørs i Budapest sette han den gjeldande verdsrekorden på 2,43 m og slo med det tyskaren Carlo Thränhardt sin rekord med éin cm. Den 29. juli 1989 forbetra Sotomayor sin eigen utandørs-rekord til 2,44 i San Juan i Puerto Rico.
Då Sotomayor sette verdsrekorden i Salamanca sommaren 1993, brukte han berre fire hopp før han tok rekorden. Fyrst hoppa han 2,32, deretter 2,35, tredje gongen 2,38 og fjerde gongen vart lista sett på 2,45, men han reiv på fyrste forsøket. På andre forsøket gjekk han over, sjølv om han sneia lett nedi lista. Sotomayor hadde også ein særeigen hoppteknikk, og han sette verdsrekorden med venstrebeinet.
I 1993 vart Sotomayor også verdsmeister under friidretts-VM i Stuttgart. Under VM i 1995 i Göteborg måtte han ta til takke med sølv, men i 1997 i Athen tok han nytt VM-gull. Sotomayor vart forhindra frå å delta i sommar-OL 1996 i Atlanta på grunn av cubansk boikott.
I 1999 vart Sotomayor teken i doping og vart straffa med to års utestenging frå idretten. Seinare vart straffa hans halvert av IAAF slik at han fekk han lov til å delta under sommar-OL 2000 i Sydney, 32 år gamal. Dette vart hans andre og siste OL-deltaking, og han tok sølvmedaljen bak russiske Sergej Kljugin. I juni 2001 vart Sotomayor igjen teken for doping. Han kunngjorde at han fullførte karrieren sin i september same året.
Jens Wendelboe
Jens Wendelboe i København, oppvaksen i Oslo) er ein norsk trombonist, komponist, arrangør og orkesterleiar innan jazz. Han blei utdanna ved Austlandet sitt Musikkonservatorium i 1979 og spelte på 80-talet blant anna i Radiostorbandet (1980-1984), Jazzpunkensemblet (1982-1985) og leidde sitt eige storband under namnet Jens Wendelboe Big Band som gav ut albumet  'lone attic i 1983. I 1984-1985 utdanna han seg til Master of Music Degree på Manhattan School of Music og gav samtidig ut storbandalbumet Letter from New York med amerikanske musikarar. Heime igjen starta han det som skulle bli Oslo Groove Company og leidde orkesteret i perioden 1985-1987. Frå 1991 har han leidd sitt eige storband Big Crazy Energy Band, og seinare jazzkvartetten Crazy Energy Jazz Quartet.
Som komponist har han fått NOPA sin pris for årets verk tre gonger, for «Suite to Bjørn» (1982), «Animal-Suite for 5 trombonar» (1986) og «Winter Landscape» (1996).
Batar
Batar (ukrainsk Батар, ungarsk Batár) er ei elv i Ukraina og Ungarn. Ho er ei venstre sideelv til elva Tisza, og dei renn i hop ved Tiszabecs. Kjelda hennar ligg nær landsbyen Tsjerna, kring 10 km aust for Korolevo, i Vynohradiv rajon. Han renn gjennom landsbyane Tsjerna, Hudia, Kholmovets og Magosliget.
John Entwistle
John Alec Entwistle var ein engelsk bassgitarist, låtskrivar og songar, som òg spelte valthorn. Han vart mest kjend som bassist i rockebandet The Who. Den aggressive spelemåten hans inspirerte mange rockebassistar som Steve Harris, Geddy Lee, Phil Lesh, Cliff Burton, Billy Sheehan, Lemmy Kilmister og Chris Squire.
Entwistle spelte bass som eit soloinstrument. Han hadde ei samling på over 200 instrument då han døydde.
Bakgrunn
Tidleg på 1960-talet spelte han i fleire tradjazz- og dixieland-band med skulekameraten Pete Townshend. Han har fortalt at han stara å spele bass då alle han kjende spelte gitar og derfor hadde behov for ein som kunne spele bass. Alt då han var 14 år bygde han sin eigen bassgitar ut frå fleire bilete av Fender-bassgitarar som han studerte nøye. Slik vart han ettertrakta og vart etter kvart med i bandet som først fekk namnet The Scorpions, seinare The Detours med kameratane Pete Townshend og Roger Daltrey og to år seinare hadde dette bandet utvikla seg til The Who.
Han vart kalla «The Ox» («oksen») på grunn av den sterke kroppsbygninga, emna hans til å «ete, drikke eller å gjere meir enn nokon av dei andre» og ikkje på grunn av storleiken sin eller emna til å stå stille under konsertar. Bill Wyman har kalla han den «stillaste mannen privat, men den mest lydhøyre på scenen». Av same grunn vart han ofte kalla «Thunderfingers» av dei andre i bandet og av Who-tilhengjarar.
John Entwistle skreiv fleire kjende Who-songar, som:
Desse songane, saman med anna av solomaterialet hans, viser ein mørk humoristisk sans som ofte ikkje gjekk i lag med med Pete Townshend sitt meir sjølvgranskande arbeid. Sjølv om han heldt fram med å levere songar til alle The Who-albuma bortsett frå Quadrophenia, skapte dette ein frustrasjon som gjorde at han var den første i The Who som gav ut eit soloalbum, Smash Your Head Against The Wall i 1971.
Entwistle deltok med korvokal og blåserarrangement, særleg på Quadrophenia, der han spelar fleire blåserinstrument, som på songen «5:15».
Framføringane hans med The Who på «A Quick One, While He’s Away» for Rolling Stones sitt Rock and Roll Circus i 1968 og på den legendariske Live at Leeds-konserten i 1970 er særleg kjent. På konserter var Entwistle og gitaristen Pete Townshend i stadig skiftande roller, med Entwistle som leverte hurtige melodilinjer og Townshend som forankra songen med rytmiske akkorder. Pete Townshend har hevda at det ofte var Entwistle som var den sologitaristen, medan hans sjølv i røynda spelte rolla ein trommeslagar normalt hadde. Trommeslager Keith Moon spelte derimot langs melodilinja og Townshend meinte at Moon hadde rolla som pianisten normalt hadde. Dette har gjort at mange har oppfatta musikken til The Who som komplisert. Entwistle sjølv hevda i mange intervju, mellom anna i Guitar Player's Chris Jisi i 1989 at i moderne forstand, hadde ikkje The Who ein skikkeleg bassist, då han sjølv spelte soloinstrument. Pussig var det til dømes for medlemmene av The Who å observere sologangane på «My Generation», spelt av Entwistle, medan publikum trudde dei kom frå Townshend. «Korleis gjer han det» stod å lese i alle andleta vendt mot Townshend medan han rista laus, medan Entwistle spelte for harde livet i det rolege hjørnet sitt.
Seinare karriere
Mot slutten av karrieren danna han The John Entwistle Band med den gamle venen, trommeslagaren Steve Luongo. Godfrey Townsend (ingen 'H' og ingen slektskap med Pete) spelte gitar og song. I 1999 og i 2000 spelte Entwistle igjen i The Who.
I januar og februar 2002 spelte Entwistle sine siste konserter i The Who i England, den aller siste var 8. februar i Royal Albert Hall. John Entwistle døydde på eit hotellrom på Hard Rock Hotel og Casino i Las Vegas 27. juni 2002, dagen før opninga av den amerikanske turneen til The Who i 2002. Akkurat kva rom han døydde på er halde hemmeleg for å unngå at tilhengjarane hans valfartar til staden.
Dødsårsaka vart slått fast å vere hjerteinfarkt, framkalla av ein ukjend mengd kokain. Han hadde kjempa med kokainbruk store delar av livet sitt.
Dei mange gitarane og bassane hans vart auksjonert på Sotheby's i London av sonen Christopher Entwistle for å møte forventa krav mot formuen til faren. På auksjonen uttalte Christopher at dette ville faren ha hata. Joy Division/New Order-bassisten Peter Hook var av dei som sikra seg ein del av bassgitarane.
Utstyr
Entwistle har brukt mykje forskjellige utstyr opp gjennom åra. Heilt i starten og på plata Tommy brukte han ein Fender Jazz Bass. På 1960-talet starta han å bruke Rickenbacker-bassar og det er dei som lagar den spesielle lyden i basssoloen i «My Generation», på 1970-talet (med unntak av Woodstockfestivalen og Tommy) brukte han ein Alembic Explorer, ut over mot 1980-talet brukte han Warwick-bassar og heilt i slutten av karrieren brukte han Status All-Graphite-bassar. Den mest kjente bassen han brukte, var ein Alembic Explorer, som han kjøpte av Geddy Lee frå bandet Rush
Tsjuzik
Tsjuzik (russisk Чу́зик) er ei elv i Tomsk oblast i Russland og ei av sideelvane til Parabel frå venstre. Elva er 382 km lang og har eit nedslagsfelt på. Elva har ei middelvassføring på 30,5 m³/s.
Elva renn saman med Kjonga og dannar elva Parabel, som munnar ut i Ob.
Gus Van Sant
Gus Van Sant er ein amerikanske regissør, fotograf, musikar og forfattar. Han bur i Portland i Oregon.
Han byrja karrieren med å regissere ulike fjernsynsreklamar. Han er homofil, og filmane hans handlar ofte om homoseksualitet og andre minoritetsgrupper utan å alltid setje dei i eit positivt lys.
Filmografien hans som manusforfattar og regissør omfattar ein adapsjon av Tom Robbins sin roman Even Cowgirls Get the Blues, som har eit mangfaldig skodespelarutval (Keanu Reeves, Roseanne Barr, Uma Thurman og cameoer av forfattaren William S. Burroughs og skodespelaren Heather Graham med fleire); og I drift mot Idaho, som også hadde Reeves på rollelista, pluss den no avlidne River Phoenix (Van Sant planla også å regissere ein biografifilm om kunstnaren Andy Warhol med Phoenix i hovudrolla, men kansellerte prosjektet da Phoenix døydde). Han er kanskje mest kjend for å ha regissert Good Will Hunting.
Gus Van Sant vann Gullpalmen under Cannes filmfestival i 2003 for filmen Elephant, som er inspirert av Columbine-massakren.
Som skodespelar har Van Sant opptredd som cameo i Kevin Smiths komediefilm Jay and Silent Bob Strike Back, der han spelte seg sjølv. I filmen teljar han pengar han har fått i inntekt frå Good Will Hunting-filmen.
Han har skrive filmmanus til dei fleste filmane han har regissert. Han har også skrive bøkene Pink og 108 Portraits, kor den siste inneheld fotografi som han har tatt.
Suupohjan Sanomat
Suupohjan Sanomat er ei lokalavis som kjem ut i Kristinestad i Österbotten i Finland. Opplaget er i underkant av 4000. Avisa har nedslagsområde i Kristinestad, Kaskis, Storå, Östermark og Närpes. Avisa vart grunnlagt i 1897, og er dermed den eldste finskspråklege avisa i Österbotten.
Group Portrait
Group Portrait er eit samlealbum av det amerikanske bandet Chicago, gjeve ut i 1991 av Columbia Records og Legacy Recordings og sidan av Chicago Records. Det inneheld hittar og albumspor frå dei første fjorten albuma til bandet, inkludert sjeldne spor.
Group Portrait skil seg frå dei andre offisielle samlealbuma til bandet og fekk ikkje eit nummer i tittelen.
818
818 (romartal DCCCXVIII)
Henning kyrkje
Henning kyrkje er ei langkyrkje frå 1872 i Steinkjer kommune i Trøndelag. Kyrkja står i grenda Henning.
Byggverket er i tre og har 360 plassar.
Tilgang til staden er via Riksveg 759.
817
817 (romartal DCCCXVII)
Aralsk Karakum
Aralsk Karakum er ein ørken som ligg nordaust for Aralsjøen i Kasakhstan og grensar til Syr-Darja i sør. Han har eit areal på 40 000 km².
Området er relativt flatt og har ei høgd som varierer frå 55 til 118 meter over havet. sanddynene kan verte opp til 25 meter høge.
I heile området finn ein gryter og i mange av desse er jordsmonnet salt. Området er tørt og dei uttørka elvefara får som regel berre vatn under snøsmeltinga om våren. I løpet av eit år fell det om lag 120 mm nedbør.
Sommaren varer frå mai til midten av september og er varm og ofte overskya. Temperaturen på ettermiddagen ligg normalt rundt 30-35 °C, men temperaturar opp til 43 °C er registrert. Om natta fell temperaturen til 15-18 °C. Om sommaren får ein ofte tørre vindar med støvstormar som lyfter sand og støv opp i lufta.
Området har noko vegetasjon, hovudsakleg i form av gras, som vert nytta til sauedrift.
Aliártos
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 10 887 innbyggjarar, medan kommunaleininga Aliártos hadde 6 094 og tettstaden med same namn 4 402 innbyggjarar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Bodil Fjellestad Eikrem
Bodil Fjellestad Eikrem er ein norsk kokk. Ho er frå Gloppen. Eikrem har arbeidd på kjende restaurantar som Lofoten Fiskerestaurant i Oslo og Spisekroken i Bergen. Ho er kjøkkensjef på Gloppen hotell i Sandane, og er kåra til Årets Bondelagskokk 2013/2014.
Christian Lindberg
Christian Lindberg (fødd 15. februar 1958 i Stockholm) er ein svensk trombonist, dirigent og komponist.
Lindberg begynte å spele trombone først som 17-åring og blei allereie etter to år tilsett i Kungliga Hovkapellet. Etter vidare utdanning blei han verda si første heiltids profesjonelle trombonesolist. Han har eit nært samarbeid med komponisten Jan Sandström, noko som bl.a. har resultert i to trombonekonsertar. Fleire andre komponistar har òg skrive musikk for Lindberg.
På starten av 2000-talet begynte Lindberg òg å dirigere og komponere profesjonelt. Han er sjefsdirigent for Nordiska Kammarorkestern i Sundsvall og Stockholms Läns Blåsarsymfoniker.
I 2003-2006 komponerte Lindberg ein konsert for bass-, tenor- og alttrombone og orkester med tittelen Chick'a'Bone Checkout, bestilt av Chicago Symphony Orchestra og tileigna orkesteret sin trombonist Charles Vernon, som urframførte verket 28. september 2006.
815
815 (romartal DCCCXV)
Georgi Părvanov
Georgi Sedeftsjov Părvanov er ein bulgarsk politikar som vart presidenten i Bulgaria den 22. januar 2002. Părvanov har vore medlem i Bălgarska Socialističeska Partija (det bulgarske sosialistpartiet) sidan 1981. Han har eksamen i historie frå universitetet i Sofia.
I høve med ei statsvitjing i 2006 vart Părvanov tildelt storkrossen av St. Olavs Orden.
Stortingsvalet 1965
Stortingsvalet 1965 var eit stortingsval i Noreg, 13. september 1965. Valdeltakinga var på 85,4 %. Arbeidarpartiet gjekk attende i høve til storingsvalet 1961, men fekk over 40 prosent av alle røystene. Venstresida fekk ikkje fleirtal i Stortinget. Dei borgarlege partia danna fleirtalsregjeringa Bortenregjeringa.
Resultat
¹ Mandat frå borgarlege felleslister fordelt på einskilde parti.
Dei borgarlege felleslistene var:
Statistisk Sentralbyrå lagar ein statistikk over valresultatet med felleslistene oppløyst på dei einskilde partia. Resultata for desse partia på landsbasis vert då:
I Can See for Miles
«I Can See for Miles» er ein song skriven av Pete Townshend frå The Who, og spelt inn for albumet The Who Sell Out i 1967. Han var den einaste songen frå albumet som vart gjeven ut som singel, den 14. oktober 1967. Singelen er den største The Who har hatt i USA.
Songen vart spelt inn i fleire studio i Storbritannia og USA og er eit døme på dei stadig meir sofistikerte studioteknikkane rockeband starta å bruke mot slutten av 1960-åra. Instrumentspora vart spelt inn i London, medan vokalen og tilleggsspor vart spelt inn i New York i Talentmasters Studios, før albumet vart mastra i Los Angeles ved Gold Star Studios.
Songen nådde tiandeplassen i Storbritannia og niandeplassen i USA. Sjølv om dei fleste band burde vere nøgd med slike plasseringar vart Townshend skuffa. Han har sagt at dette var for han den ultimate The Who-plata, men selde ikkje så godt som han hadde trudd. Songen er plassert på 258. plass på lista til musikkmagasinet Rolling Stone over dei 500 største songane gjennom tidene.
Songen kan ha inspirert The Beatles til å skrive «Helter Skelter». Paul McCartney har fortalt at han skreiv «Helter Skelter» etter å ha lese ei melding av The Who Sell Out der kritikaren skriv at «I Can See for Miles» var den «tyngste» songen han hadde høyrt. McCartney, som då ikkje hadde høyrt «I Can See for Miles», skreiv «Helter Skelter» i eit forsøk på å lage ein enno «tyngre» song.
«I Can See for Miles» vart lite spelt på konsertar medan Keith Moon var i live. Den kompliserte vokalharmonien var vanskeleg å gjere på scenen. Songen vart spelt på The Smothers Brothers Comedy Hour, men vart mima. Han vart spelt meir på konsertar frå 1979 og frametter då Kenney Jones vart trommeslagar i bandet. Songen hadde då ein mykje meir streit rytme.
Altevatnet
Altevatnet (samisk: Álttesjávri) er ein innsjø i Bardu kommune i Troms og Finnmark. Altevatnet er den tiande største innsjøen i Noreg.
Namnet Altevatnet er ei fornorsking av det samiske namnet Álddesjávri. Ordet jávri tyder innsjø, medan den fyrste delen av namnet truleg kjem av álda og har tydinga offerplass.
Molotsjna
Molotsjna (ukrainsk Молочна, russisk Моло́чная, Molotsjnaja) er ei elv i Zaporizjzja oblast i Sør-Ukraina. Namnet på elva tyder mjølkeaktig. Elva er knytt til den germanske mennonitt-kulturen.
I antikken vart elva kalla Gerrhus eller Gerros (gammalgresk Γέρρος).
Ho munnar ut i Molotsjnyjestuaret i Azovhavet. Elva er 197 km lang og drenerer eit område på 3 450 km². På ei tidlegare øy i elva ligg den arkeologiske staden Kamyana Mohyla.
Kokolith
Kokolith er eit blandingsprodukt av gips iblanda kokosfiber (frå kokosnøttskal). Materialet vart nytta som byggjemateriale for lettveggar i første halvdel av 1900-talet, og vart mellom anna nytta i Danmark i såkalla «vandrekirker», mellombelse kyrkjebygningar som skulle rivast eller flyttast når det vart bygd permanent kyrkjebygning på staden. Til dømes vart dette materialet nytta i den mellombelse Blågårds Kirke som vart bygd i 1905 i Blågårdens Sogn i København, teikna av Martin Nyrop, og i den mellombelse Aldersro Kirke i Aldersrogade i København, som tidlegare hadde vore mellombels kyrkje i Mariendals Sogn, teikna av Aage Bugge, og flytt til Aldersro i 1908, der ho seinare vart erstatta av den permanente Taksigelseskirken i Jagtvej på Østerbro i København i 1927.
Hans Gude
Hans Fredrik Gude var ein norsk kunstmålar under romantikken. Han var ein av våre fremste nasjonalromantiske målarane i Noreg.
Hans Gude var noko av eit vedunderbarn og fekk undervisning av Johannes Flintoe allereie som tolvåring, deretter gjekk han på Tegneskulen. 16 år gammal kom han til Düsseldorf i 1841. Her fekk han privatundervisning i eitt år før han fekk plass ved kunstakademiet i byen.
Gude arbeidde det meste av si yrkestid i Tyskland, der han som lærar først var knytt til Düsseldorf, deretter Karlsruhe og i dei siste tjue åra Berlin.
Gude mottok ei rekkje norske og utanlandske ordenar og æresutnemningar. I 1893 vart han tildelt Storkorset av St. Olavs Orden. Hans Gude var den første som vart gravlagd på Æreslunden på Vår Frelsers gravlund i Kristiania, da denne vart innvigd i 1903.
Verk
Landskapsmåleria formidlar det storfelte i det norske landskapet, i mange tilfelle knytt til høgfjellet. Seinare vart motivkrinsen meir knytt til kysten. Bruken av lys og skugge, skyer og solgjennombrot er typisk i mange av Gudes måleri. Gude hadde stor innverknad som lærar og inspirator for ein generasjon norske kunstmålarar. Hans økonomiske støtte til mange yngre kunstnarar var med å legge grunnen for ein gullalder i norsk målarkunst.
Hans mest kjende måleri er Brudeferd i Hardanger, som han måla saman med Adolph Tidemand. Gude måla landskapet og Tidemand personane. Måleriet vart til på bestilling til det store tablået i 1849 på Christiania Theater, der eit stort mannskor urframførte ein song av Halfdan Kjerulf (melodi) og Andreas Munch (tekst) over same tema. Både Tidemand og Gude var heime i Noreg dette året grunna dei revolusjonære hendingane i Sentral-Europa.
Jon Hellesnes
Jon Hellesnes er ein norsk forfattar og filosof. Han budde på Sandane i Gloppen kommune til han var 14 år. Hellesnes begynte i 1985 som professor i filosofi ved Universitetet i Tromsø, der han gjekk av med pensjon i 2007. Han heldt fram som professor II ved Høgskulen i Volda til 2008. I tillegg har han vore gjesteforelesar ved fleire universitet i Tyskland og ved University of Virginia i USA.
Han har skrive fleire bøker, både på norsk og fleire andre språk. Dei fleste bøkene hans handlar om filosofi. Hellesnes har gitt ut spenningsromanar under pseudonymet Alexander N. Wilken. Hellesnes er medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi i Oslo og Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab i Trondheim.
I 1995 vann han Melsom-prisen. I 2010 vart han tildelt Språkprisen for Illusjon?.
Dogs av The Who
Teksten til Dogs er skriven av Pete Townshend og basert på ei romantisk oppleving og øl på Greyhound racing. Både Roger Daltrey, Pete Townshend og John Entwistle har vokal på songen. Singelen selde ikkje stort då han kom ut, kanskje på grunn av den litt rare stilen. Songen inneheld både synging og prating og avsluttar med tekstlinja «Lovely buttocks». På korvokal og munnspel spelar venen til Pete Townshend, Chris Morphet. Singelen Dogs vart aldri gjeven ut i USA og vart først offisielt tilgjengeleg her på ei raritetssamling i 1987.
Ein seinare song, «Dogs Part Two», vart gjeve ut som b-sida til «Pinball Wizard». Trass i tittelen er dei to songane musikalsk heilt ulike. «Dogs Part Two» er ein instrumental tilskriven Keith Moon.
Berounka
Berounka er ei elv i Tsjekkia. Ho har namnet Mže (tysk Mies) frå kjelda si i Tyskland til ho renn i hop med Radbuza i Pilsen etter å ha kryssa den tsjekkiske grensa. Ho skiftar då namn til Berounka. Etter 139 km munnar ho ut i Moldau nær Praha.
Elva er populær blant kanopadlarar, som kan nyte dei naturskjønne omgivnadane rundt elva, særleg der ho renn gjennom det verna området Křivoklátsko. Her ligg det ruinar etter tre borgar, som er reist ovanfor elva.
Kongen i statsråd
Kongen i statsråd er i Noreg den høgste utøvande styresmakta.
Sigarett
mini|Diagram av ein sigarett. 1. Filter av 95% [[celluloseacetat.
Kongen i statsråd
Med kongen i statsråd meiner vi regjeringa samla i møte leia av Kongen. Etter skikken vil alle saker som skal opp i statsråd vere diskutert på førehand ved ein regjeringskonferanse eller førebuande statsråd, som Kongen ikkje deltek i.
Sigarett
2. Tipping paper for å dekke filteret.
Kongen i statsråd
Når det i norske lover er vist til at Kongen kan avgjere ei sak, blir det til vanleg meint Kongen i statsråd. Men det hender òg at lova viser til Kongen personleg. Til dømes var det Kongen personleg som i 1968 gav kronprins Harald lov til å gifte seg med Sonja Haraldsen, jf. [http://www.lovdata.no/all/tl-18140517-000-003.html#36 Grl. § 36], rett nok etter konsultasjonar med regjeringsmedlemane og leiande politikarar.
Sigarett
3. Rullepapir for å dekke tobakken.
Kongen i statsråd
Saker som gjeld Den norske kyrkja (som er namnet på statskyrkja i Noreg) vert avgjorde i kyrkjeleg statsråd. Her møter berre dei statsrådane som er medlem av Den norske kyrkja.
Sigarett
4. Tobakk.]]
Kongen i statsråd
Grunnlova har reglar om statsråd i §§ 27 - 31. Dersom Kongen er utanlands eller sjuk, er det kronprinsen som leier statsrådet (§ 41), er han elles forhindra frå å møte, kan statsministeren leie statsrådet, som gjer vedtak i Kongens namn (§ 13 og § 32).
Sigarett
Sigarett er finhakka tobakk pakka i sylinderforma papir. Sigaretten vert tend i den eine enden og røyken vert innhalert gjennom munnen i den andre enden, som ofte har eit oransje filter.
Moderne forsking har avdekt ein rimeleg sikker samanheng mellom sigarettrøyking og døyelege sjukdomar som lungekreft, hjartesjukdomar og KOLS. Per i dag vil norske legar fråråde folk å røykje og tilby kurs for å avslutte denne vanen.
Sidan 1. juni 2004 har det vore forbode å røykje på norske utestader med bakgrunn i røykjelova. Vasspiper er tillate å røykje, dersom desse ikkje inneheld nikotin.
Ordsoge
Det norske ordet «sigarett» kjem frå fransk cigarette, av spasnk cigarrito, som tyder 'liten sigar'. Ordet for sigar, cigarro, kan stamma frå mayaordet for røyking, sik’ar. Det spanske cigarro er også sett i samanheng med andre ord, som cigarra, spansk for 'sikade', eller cigarral, 'lysthage'.
814
814 (romartal DCCCXIV)
Kalvskinnet skole
Kalvskinnet skole er ein tidlegare barneskule i bydelen Kalvskinnet i Trondheim. Skulen blei teikna av Ole Falk Ebbell og var ferdigbygd i 1887. Skuledrifta slutta i 2010, etter langvarig politisk strid i kommunen. Ein starta i staden ei omfattande renovering av skulebygget, og andre brukarar som Birralee International School, skulefritidsordninga og Trondheim kommunale kulturskole flytta midlertidig ut.
Nedlegging
Kalvskinnet skole blei føreslått nedlagt i 2008 saman med fleire andre små skular. Han hadde då 91 elevar, og om lag 20 tilsette. Nedlegginga blei stoppa, men skulen blei i staden delvis slått saman med Ila skole med felles rektor. Klassetrinna skulle reduserast frå 1.-7. til 1.-4. klasse. Endringane førte til at mange elevar søkte seg vekk frå skulen, og til slutt blei undervisinga der avvikla.