cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karen
Bruk
I Danmark var Karen eit svært populært namn under første halvdelen av 1900-talet. I 2007 heitte 1 % (31&nsbp;973) av danske kvinner Karen. Det er framleis svært mykje brukt på Grønland, der 2 % (501) av kvinner heitte Karen i 2004.
Frå 1940-talet blei Karen også utbreidd i den engelskspråklege verda, og på 1950- og 1960-talet var det blant dei ti mest brukte jentenamna i USA.
Namnet er kjend frå omgrep som karenmesse og karensdag. Innan norsk litteratur kjenner ein det særleg frå novellene «Karen» av Alexander Kielland og «Karens Jul» av Amalie Skram.
Kjelder
Karen
Rein da Curnera
Rein da Curnera (tysk Curnerarhein) er ei sideelv til Vorderrhein frå høgre og ei av dei viktigaste kjeldeelvane til Rhinen. Ho får igjen vatn frå fleire kjelder og brear i sørenden av dalen. Elva er kring 8 km lang og renn nordover gjennom Val Curnera. Om lag halvvegs langs elva vart det bygd ei demning av Kraftwerke Vorderrhein AG (det lokale kraftlaget). Her tar Rein da Curnera imot Rein da Maighels frå venstre.
Rein da Curnera munnar ut i Vorderrhein nær Tschamut i Tujetschdalen.
Det tredje riket
På sitt aller største, i 1942 strekte det tredje riket seg frå Frankrike i vest til Volga, grensa til Asia, i aust, og frå Noreg i nord til ørknane i nord-Afrika. På det tidspunktet var verda inne i dei kanskje aller viktigaste dagane av andre verdskrigen, med slag som skulle komme til å avgjera framtida både i Afrika og kanskje aller viktigast i Stalingrad.
Fleire og fleire tyskarar la ned liva sine for Hitler og det 3. riket sin kamp for utviding og rasereinsing, men kampen vart heile tida hardare, ettersom dei allierte voks seg sterkare og sterkare. I 1945 tapte nazistane krigen og Tyskland vart okkupert og delt inn i fire soner: ei sovjetisk, ei fransk, ei storbritannsk og ei USA-amerikansk. Okkupasjonen heldt fram til 1949, då den sovjetiske sona vart omgjord til Den tyske demokratiske republikken (Aust-Tyskland) og dei tre andre sonene til Forbundsrepublikken Tyskland (Vest-Tyskland).
Ole-Anton Teigen
Ole-Anton Teigen er ein norsk småbrukar frå Svensby i Lyngen som var leiar i Norsk Bonde og småbrukarlag frå 2007 til 2011.
Teigen vann ei kamprøysting på landsmøtet til Norsk Bonde og småbrukarlag med 48 mot 44 røyster. I 2010 vart han kasta etter benkeforslag.
Teigen var lenge aktiv i SV. Han har i ei årrekke vore i kommunestyret i Lyngen, fylkestingsrepresentant i Troms i perioden 2003 til 2007 og første vara til Stortinget frå 2001 til 2009. I kommunepolitikken har han sidan vore innom Arbeidarpartiet, men gjekk så over til Senterpartiet.
Dissipasjon
Dissipasjon er eit omgrep i fysikken der mekaniske modar, som bølgjer eller svingingar, som mistar energi over tid, som regel på grunn av friksjon eller turbulens. Energitapet vert omdanna til varme der temperaturen til systemet aukar. Slike system vert kalla dissipative system.
Til dømes seier ein at ei bølgje som får gradvis mindre amplitude dissiperer. Korleis dette går føre seg er avhengig av kva slags bølgje det er snakk om. Ei atmosfærisk bølgje vil til dømes dissipere nær overflata på grunn av friksjon mot landmassen, og i høgare nivå på grunn av strålingsavkjøling.
Dissipasjonskreftene er dei som ikkje kan skildrast ved hjelp av hamiltonske likningar. Friksjon og liknande krefter fører til ein meir indirekte eller isotropisk energifordeling.
I numerisk fysikk vert ein numerisk dissipasjon òg kalla ein «kunstig dissipasjon» eller «kunstig diffusjon». Dette tyder at når den reine adveksjonslikninga, som per definisjon er dissipasjonsfri, vert løyst av ein numerisk tilnærmingsmetode som reduserer amplituden og endrar forma på den opphavlege bølgja på liknande måte som ein diffusjonsprosess, så vert metoden sagt å innehalde dissipasjon.
Mercury-Atlas 8
Mercury-Atlas 8 var ei bemanna romferd i det amerikanske Mercury-programmet. Mercury-Atlas 8 vart skoten opp den 3. oktober 1962 frå Launch Complex 14 ved Cape Canaveral Air Force Station i Florida og var den femte amerikanske bemanna romferda. Ombord romsfartøyet, som hadde kallenamnet Sigma 7, gjennomførte atronauten Wally Schirra 6 omløp rundt jorda. Schirra og Sigma 7 gjorde den første landinga i Stillehavet,.
Denne romferda hadde vore den som var lengst ute i verdsrommet til no. Wally Schirra som var utdanna testflygar, hevda etter romferda at han ikkje vart imponert over utsikta. "Same old deal, nothing new" hadde han sagt under debriefinga.
Romkapselen Sigma 7 er no utstilt i «the United States Astronaut Hall of Fame» i Titusville, Florida.
Orwellsk
«Orwellsk» er eit adjektiv som skildrar ein situasjon, ide eller samfunnsmessig tilstand som George Orwell identifiserte til å vere øydeleggjande for velferda til eit fritt og ope samfunn. Omgrepet definerer ei haldning og ein brutal og sterkt kontrollert politikk praktisert av moderne undertrykkjande styresmakter, med bruk av propaganda, overvåking, feilinformasjon, fornekting av sanninga, og manipulasjon av fortida, inkludert bruk av «ikkje-person», tilfelle der ein person med tidlegare eksistens er fjerna frå dei offentlege arkiva og frå minnet. Ofte omfattar dette dei tilhøva som er skildra i romanane hans, spesielt i romanen 1984, men politisk dobbelttale blir kritisert gjennom alt av arbeid hans, til dømes i boka Politics and the English Language.
Romanen 1984 brukar tema frå livet i Sovjetunionen og krigstidsliv i Storbritannia som inspirasjon for fleira av motiva. Orwell utvikla idéar om personleg fridom og statleg styresmakt då han var britisk koloniadministrator i Burma.
Priština
Priština (serbisk Приштина; albansk: Prishtinë/Prishtina) er hovudstaden i Kosovo.
Det er hevda at namnet på byen stammar frå det serbiske ordet Prišt, 'Svartedauden' eller 'pesten', men dette er ikkje allment akseptert.
Innbyggjartalet i byen er estimert til 500 000, mesteparten albanarar. Det er også grupperingar av serbarar, bosniaker og sigøynarar i byen. Innbyggjartalet er usikkert pga. manglande folketeljingar etter konflikten; somme hevder at så mange som ein million menneske bur i Pristina. UNMIK har hovudkvarteret sitt i Pristina, saman med dei fleste andre internasjonale organisajonar som er i Kosovo.
Tidleg historie
Pristina voks fram som ein handelsby ved viktige handelsruter gjennom Balkan. Byen kom under serbisk herredømme på 1180-/90-talet. I mellomalderen var han ein av residensbyane for dei serbiske kongane inntil det tyrkiske ottomanarriket invaderte området. Etter slaget på Kosovo Polje i 1389 vart Serbia gradvis først ein ottomansk vasallstat, og så innlemma i det ottomanske riket. I 1423 er det belagt ein ottomansk domstol i byen. Heile Serbia vart underlagt ottomanarane i 1459. Befolkninga i Pristina, både serbisk og albansk, vart i den komande tida meir og meir påverka av tyrkisk kultur, samtidig som fleire og fleire konverterte til islam.
I 1689-1690 og igjen i 1737 vart byen okkupert av austerrikske styrkar, i samband med krigar mot ottomanarane. Ved begge høve vart austerrikarane støtta av lokale opprørarar, og lokalbefolkninga vart utsett for harde represaliar frå ottomanarane etter at austerrikarane hadde trekt seg tilbake. Frå 1870 gjorde diverse albanske grupperingar opprør mot det ottomanske styret. I 1880-1881 kom det meste av Kosovo under kontroll av albanske opprørarar organisert i Prizren-ligaen, dei inntok Pristina i januar 1881, men opprøret vart slått ned i mars same året. Samstundes var kongeriket Serbia interessert i å ekspandera sørover inn i Kosovo og Makedonia. Under den russisk-tyrkiske krigen i 1877-1878 nådde serbiske styrkar fram til Pristina i januar 1878, men rakk ikkje å innta byen før våpenstillstand vart inngått. Serbia etablerte eit konsulat i Pristina i 1889. Mange muslimske albanarar var mistenksame mot Serbia sine planar for området, og den serbiske konsulen vart drepen av ukjende gjerningsmenn i 1890.
Under serbisk og jugoslavisk styre
Våren 1912 braut eit nytt albansk opprør ut. Dette førte til opprettinga av den sjølvstendige staten Albania. Størstedelen av Kosovo kom òg under kontroll av dei albanske opprørsstyrkane, innan juli hadde Pristina òg blitt tatt av opprørarane. I august gav dei ottomanske styresmaktene etter for opprørarane sine krav, men i oktober same året invaderte Serbia, Montenegro, Bulgaria og Hellas det ottomanske riket, i den første balkankrigen. I Kosovo kjempa dei invaderande serbiske og montenegrinske styrkane hovudsakleg mot dei albanske opprørsstyrkane. I starten på november var heile Kosovo okkupert av dei invaderande styrkane. Den albanske befolkninga vart utsett for massive overgrep - ein dansk journalist rapporterte at 5000 albanarar hadde blitt drepne av serbiske styrkar i Pristina. Grensene etter balkankrigen vart fastsett av stormaktene, Storbritannia, Austerrike-Ungarn, Russland Italia, Frankrike og Tyskland ved London-traktaten i mars 1913. Dei vart samde om å gi størstedelen av Kosovo, inkludert Pristina, til Serbia. Under den første verdskrigen vart byen okkupert av bulgarske styrkar frå november 1915 til oktober 1918, då den serbiske hæren gjenerobra byen og resten av Kosovo, med støtte av franske og italienske styrkar.
Etter den første verdskrigen vart Pristina del av det nyoppretta kongeriket Jugoslavia. Før den andre verdskrigen vart mange muslimske albanarar deporterte til Tyrkia. Dei vart identifiserte som tyrkiske av den serbiske regjeringa og vart sende til «heimlandet» sitt. Mange emigrerte òg meir eller mindre frivillig for å sleppe unna undertrykkjande forhold i Jugoslavia, der t.d. undervisning på albansk språk ikkje vart tillate.
Under den andre verdskrigen vart Pristina, okkupert av tyske styrkar som hadde invadert frå Bulgaria i april 1941. Etterpå vart det meste av Kosovo, med Pristina, innlemma i det italiensk-okkuperte Stor-Albania, etter den italienske kapitulasjonen i september 1943 vart italienarane erstatta av tyske troppar. 19. november 1944 evakuerte dei tyske styrkane Pristina, forfulgt av den sovjetiske raude arméen og bulgarske styrkar. Dei jugoslaviske kommunistiske partisanane under Tito tok så over byen og området.
I 1946 vart Pristina hovudstad for den sosialistiske autonome regionen Kosovo. Mellom 1953 og 1999 auka folketalet i byen drastisk, frå ca. 24 000 til nærmare 300 000. Alle grupperingane auka i denne perioden, men den største auken var blant den albanske delen. Ved byrjinga av 1980 var 70 % av innbyggjarane av albansk etnisitet. Frå 1960-talet av fekk provinsen Kosovo større sjølvstyre, og fleire albanarar kom i reelle maktposisjonar. I 1969 vart det etablert eit universitet i Pristina, som underviste på både serbisk og albansk. I 1981 braut det ut studentdemonstrasjonar ved dette universitetet, som utvikla seg til omfattande demonstrasjonar i heile provinsen for større sjølvstyre eller sjølvstende for Kosovo. Desse vart slått ned av jugoslaviske tryggingsstyrkar, og eit ukjent tal menneskeliv gjekk tapt (overslag varierer mellom 10 og 1000).
Under Kosovokrigen
I 1990 tok Slobodan Miloševic bort autonomien til Kosovo. Deretter innførte dei serbiske styresmaktene eit hardt regime som førte til at dei fleste høgståande stillingane vart reserverte serbarar. Universitet i Pristina vart sett på som ei hovudsete for albansk nasjonalisme, og vart derfor så å seie reinsa for albanarar. 800 lærarar fekk sparken og mellom 22 000 og 23 000 studentar vart utviste. Leia av Ibrahim Rugova oppretta albanarane si eiga «skyggeregjerning» med LDK som det leiande partiet. Dei oppretta parallelt ein infrastruktur og kunne tilby utdanning og gratis helsevesen til den albanske befolkninga, noko private donasjonar gjorde mogeleg.
Makoto Kono
Makoto Kono er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Bellmare Hiratsuka.
The Best of Chris Rea
The Best of Chris Rea er det andre samlealbumet til Chris Rea, gjeve ut i 1994.
«You Can Go Your Own Way» og «Tell Me There's a Heaven» vart gjevne ut som singlar seint i 1994 for å marknadsføre albumet.
«Three Little Green Candles» er eit bonusspor som kom ut litt tidlegare på singelen «You Can Go Your Own Way».
Fylkesveg 360
Fylkesveg 360 (Fv360) går mellom Notodden og Øygarden i Sauherad kommune. Veglengda er 29,2 km.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, men har no status som fylkesveg etter at forvaltingsreforma trod i kraft.
Foot of the Mountain
Albumet Foot of the Mountain som kom ut i 2009, er det niande studioalbumet til den norske pop-bandet A-ha.
Kozo Minemori
Kozo Minemori er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Verkhojanskfjella
Verkhojanskfjella (russisk Верхоянский хребет, Verkhojanskij khrebet) er ei fjellkjede aust i Sibir med ei lengd på om lag 1000 km gjennom republikken Sakha i Russland. Ho dannar ein stor boge mellom Lena og Aldanelva i vest og Janaelva i aust. Den høgaste fjelltoppen ligg i sør og er 2480 meter over havet. Det er kol, bly, sølv og sink i fjella. Fjellkjeda ligg like vest for grensa mellom den eurasiatiske plata og den nordamerikanske plata.
Den lågaste temperaturen som er målt i eit busett område er registrert i denne regionen, som har eit djup snødekke det meste av året. Under siste glasiale maksimum hadde fjellkjeda store isbrear som har gjeve fjella ein alpin karakter.
Yusuke Sasuda
Yusuke Sasuda er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Bellmare Hiratsuka.
Volga–Austersjøkanalen
Volga–Austersjøkanalen (russisk:Волго–Балтийский водный путь), tidlegare kjend som Mariinskkanal-systemet (russisk: Мариинская водная система), er ein serie kanalar og elvar i Russland som bind Volga saman med Austersjøen. Den samla lengda mellom Tsjerepovets og Onegasjøen er 368 km.
Vassvegen vert mykje brukt til frakt av mellom anna olje, malm, kol, korn og tømmer. I dei siste åra har Volga–Austersjøkanalen også fått auka viktigskap som ei turistrute.
Kamnik-Alpane
Kamnik-Alpane (slovensk Kamniške Alpe, tysk Steiner Alpen) er ei fjellkjede som høyrer til Dei sørlege kalksteinsalpane nord i Slovenia og langs grensa til Austerrike. Namnet kjem frå byen Kamnik. Etter den største elva i fjellkjeda, Savinja, vert fjella òg stundom kalla Savinja-Alpane (slovensk Savinjske Alpe, tysk Sannthaler eller Sulzbacher Alpen). Elva Kamniška Bistrica har kjelda si i Kamnik-Alpane. Det finst ein liten isbre nedanfor Skuta, som er den austlegaste isbreen i Dei sørlege Alpane.
Volga–Austersjøkanalen
Historie
Etter at Peter den store vann Finskebukta frå Sverige vart det naudsynt å sørgje for eit påliteleg system for elvetransport mellom hamna i St. Petersburg og det russiske innlandet. Den tidlegaste kanalen over Vysjnij Volotsjok, fullført i 1709, hadde dette som føremål. Han vart følgd av det ambisiøse prosjektet Ladogakanalen.
Under Aleksander I av Russland vart den tradisjonelle vassvegen over Vysjnij Volotsjok komplementert av ein kanal via Tikhvin (1811) og Mariinskkanal-systemet (1810), der den sistnemnde vart den suverent mest populære av dei tre.
Mariinskkanal-systemet
Mariinskkanal-systemet var eit storslått monument over vassbyggjeteknikken på 1800-talet, og det viste seg å vere av vital tyding for økonomien i nasjonen. Kanalsystemet starta på Volga-sida ved Rybinsk og gjekk derifrå opp elva Sjeksna, over Belojesjøen, opp elva Kovzja, gjennom den kunstige Mariinsk-kanalen (seinare Novomariinsk) som kryssa vasskiljet mellom Volga og Onega, og til slutt ned elva Vytegraelva til Onegasjøen. Derifrå segla fartøya via Svir, Ladoga, og Neva ned til Finskebukta.
Kamnik-Alpane
Fjelltoppar
Dei viktigaste fjelltoppane er
Volga–Austersjøkanalen
Mariinskkanal-systemet
I 1829 vart Nord-Dvina-kanalen opna, som via Kubenskojesjøen batt kanalsystemet saman med Nord-Dvina og Kvitsjøen. I dei påfølgjande tiåra vart systemet utvida med endå tre kanalar – Belozerskij, Onezjskij, Novoladozjskij. Desse kanalane leidde båtane rundt dei store og stormfulle sjøane i systemet. Dei vart innvigde mot slutten av hundreåret.
Via Onega har vassvegen også samband til Kvitsjøkanalen som vart bygt på 1930-talet av gulagfangar, til ein enorm kostnad i menneskeliv.
Mariinskkanal-systemet var heile tida under betring i sovjettida, og to sluser vart bygde på elva Svir (i 1936 og 1952), og 3 sluser vart bygde i Sjeksna-elva. Men trass i betringane vart det klart at systemet ikkje lenger var i stand til å tilfredsstille transportbehovet i landet, og at noko måtte gjerast.
Kamnik-Alpane
Fjelltoppar
Totalt strekkjer 28 fjell seg over 2000 meter i fjellkjeda. Den slovenske delen av kjeda dekkjer om lag 900 km². Om lag tre fjerdedelar av overflata er skogkledd, medan dei høgare toppane er trelause og berglendte.
Grenser og fjellovergangar
I aust grenser Kamnik-Alpane til Celjehøglandet ved elva Dravinja. I nordvest ligg Karavankane og Vellachdalen.
Volga–Austersjøkanalen
Ombygging 1960–1964
Maksimaldimensjonane på dei nye slusene er 210 m lengd, 17,6 m breidd og 4,2 m djupn, noko som tillèt skip opp til 5000 tonn å trafikkere kanalen. Slike skip kunne segle direkte over dei store sjøane Ladoga og Onega, noko som var for farleg for mindre båtar, som måtte ta omvegen via kanalane som leidde rundt sjøane. Typisk reisetid for ruta Tsjerepovets–St. Petersburg gjekk ned frå 10–15 dagar til 2,5–3 dagar.
Den nye kanaltraséen følgjer nokre stader traséen til det gamle Mariinsk-systemet, medan han andre stader ikkje følgjer same trasé. Seks av dei åtte slusene i kanalen ligg langs 35 km av nordhellinga mot Onega, med ei samla løftehøgd på 80 meter. På sørsida er det berre to (parallelle) sluser, med løftehøgd på 13 meter, som ligg nær byen Sjeksna ved Sjeksna-elva, 50 km oppstraums frå Tsjerepovets. Kanaltraséen på nordsida følgjer det oppdemde elveleiet til Vytegraelva. Toppnivået i kanalen, mellom Pakhomovo-slusene på Vytegraelva og demninga til Sjeksna-reservoaret er 278 km langt. Det omfattar ein 40 km lang kunstig kanal, elva Kovzja, Belojesjøen og elva Sjeksna. Traséen på sørsida følgjer Sjeksna-elva ned til Rybinsk-reservoaret.
Kamnik-Alpane
Grenser og fjellovergangar
Dei viktigaste fjellovergangane mellom Kärnten og Øvre Krain er Jezersko Pass (slobensk Jezersko sedlo tysk Seebergsattel) og Pavličpasset (slovensk Pavličevo sedlo, tysk Paulitschsattel). På den slovenske sida finst det skiområde, medan turismen i Vellachdalen er retta mot kurstader.
Nothing Is Easy: Live at the Isle of Wight 1970
Nothing Is Easy: Live at the Isle of Wight 1970 er eit konsertalbum av Jethro Tull, gjeve ut 2. november 2004. Det vart spelt inn den femte og siste dagen av Isle of Wight Festival 1970, der Jethro Tull spelte mellom The Moody Blues og Jimi Hendrix.
Strøno
Strøno er ei øy i Bjørnafjorden kommune i Vestland fylke. Ho ligg eit lite stykke vest for Halhjem, på nordsida av Bjørnafjorden og aust for Lysefjorden. Strøno har eit areal på 6,6 km² og om lag 600 innbyggjarar. Øya har brusamband til fastlandet.
Nothing Is Easy: Live at the Isle of Wight 1970
DVD
Som med Living with the Past vart albumet gjeve ut både på CD og DVD. DVDen kom ut 22. mars 2005 og inneheld mange av dei same songane som på CDen.
Strøno
Det høgaste punktet på øya er Hjortåsen på 248 meter over havet.
Folketalsutvikling:
Jannike
Jannike og Jannicke er skandinaviske kvinnenamn av lågtysk opphav. Jannike har namnedag den 21. april i Noreg og den 11. januar i Sverige. Jannik er ei kortform av namnet.
Jannike kjem frå lågtysk der det blei danna som eit diminutiv for Johanne eller ei kvinneleg form av Jan. Dette igjen kjem frå Johannes, eit namn som kjem frå hebraisk og tyder 'Gud er nådig'. I dag er Janke og Janneke vanlege nederlandske former av namnet. Andre skrivemåtar er Janich, engelsk Janeka og ungarsk Janika.
Dalai Lama
Dalai Lama er tibetanarane sitt religiøse og politiske overhovud. Den noverande Dalai Lama heiter Tenzin Gyatso, og er den fjortande inkarnasjonen av bodhisattvaen Avalokiteshvara. Det gutebarnet som blir fødd når den noverande Dalai Lama døyr blir barnet den nye Dalai Lama.
Durra
Durra, sorghum eller sorgum (Sorghum bicolor eller Sorghum vulgare) er ein eittårig kornplante av slekta Sorghum.
Planten er særleg viktig i tropiske område ettersom han toler tørke svært godt. Framfor alt er han ein viktig mat- og fôrplante i Afrika. Ein dyrker òg durra i tempererte område.
Dyrking
Ein reknar med at menneske tok til å dyrka vill durra fann for rundt 2 000 år sidan i Aust-Afrika, truleg i Etiopia, Sudan eller øvre Egypt. I India og på den arabiske halvøya har ein likevel gjort mykje eldre funn av durra som kan ha vore dyrka.
Bruk
Dei mange ulike durratypane blir vanlegvis delte inn i fire grupper etter bruksområde:
I fleire regionar i India lagar ein eit ugjæra brød av durra som blir kalla bhakri. I Nigeria bryggar ein øl og i Kina lagar ein eit brennevin, ''maotai, av durra.
Trysil kommune
Trysil er ein kommune i Hedmark i Innlandet fylke med omkring 7000 innbyggjarar. Han grensar i nord til Engerdal og Rendalen, i vest til Åmot, og i sørvest mot Elverum og Våler. Den austre delen av kommunen er ei utbuling mot Sverige, slik at Sverige der omgir kommunen både i nord, aust og sør.
Jord- og skogbruk er dei viktigaste næringane, og Trysil er dessutan Noregs elgkommune, med 1000 elg felt i 2002.
Det største skianlegget i Noreg, Trysilfjellet, ligg i Trysil kommune. Skisporten har stått sterkt i Trysil og kommunen har fostra mange store skilauparar. Kommunevåpenet er pryda av to skistavar med tradisjonelle trinser.
Trysil hadde eige ordførarval i 2003. Ole Martin Norderhaug fekk 59,9 % av stemmene og vart vald til ordførar.
Jablonovyjfjella
Jablonovyjfjella er ei fjellkjede i Sibir i Russland. Ho strekkjer seg om lag 1600 km nordaustover frå Mongolia og går like aust for Bajkalsjøen. I nordaust går ho over i Stanovojfjella. Fjellkjeda utgjer ein del av vasskiljet mellom Nordishavet og Stillehavet. Fjellkjeda er ikkje særleg høg, men lang og tynn. Den høgaste toppen er Sokhondo på 2500 meter over havet.
Hjeltnes vidaregåande skule
Hjeltnes vidaregåande skule er ein vidaregåande skule som ligg i turist- og hagebruksbygda Ulvik i Hardanger. Dette er den einaste gartnarskulen på Vestlandet. Skulen blei grunnlagt i 1901, og heitte då Fruktdyrkingskulen på Hjeltnes. Frå 1. november 1994 fekk skulen namnet Hjeltnes gartnarskule, og frå hausten 2010 endra skulen namn til Hjeltnes vidaregåande skule.
Skulen ligg ca to og en halv times køyreretur frå Bergen. For elevar som kjem langvegs frå, kan skulen tilby internat og servering av fire måltid på kvardagene.
Skulen har ein kapasitet på om lag 60 elevar innan forskjellige programfag. Desse er naturbasert reiseliv, blomsterdekoratør, anleggsgartnar, idrettsanleggsfag og gartnar. I tillegg har skulen oppretta eit fagskuletilbod innan arborist (trepleie) som vil starta opp hausten 2010. Gartnarutdanninga har både heltidstilbod og deltidstilbod.
Om programfaga
Naturbasert reiseliv er ei treårig utdanning som kombinerer yrkesutdanning og studiekompetanse. Etter utdanning kan ein til dømes jobba som naturguide, aktivitetsutviklar for reiselivsbedrift eller ein kan starta eiga bedrift som tilbyr naturbaserte opplevingar. Reiselivsnæringa etterspør slik utdanning og ynskjer å ta imot elevar til utplassering i bedrift.
Blomsterdekoratør – ein blomsterdekoratør arbeider med levande og tørka plantemateriale til ulike formål. Oppgåver som å laga bukettar, kransar, brudebinderi, samanplantningar, pynting av ting og rom, dekorering av scener, vindauge og bordpynting er ein del av kvardagen til ein blomsterdekoratør. Ein bør vera kreativ, like å arbeide med planter, ha estetisk sans og vera serviceinnstilt.
Anleggsgartnar- og idrettsanleggsfag – ein anleggsgartner byggjer og vedlikeheld grøntanlegg som til dømes parkar, friluftsområde, miljøgater, gatetun, hagar og kyrkjegardar. Faget er svært allsidig og har tilknyting til gartnarfaget og bygg- og anleggsfag. Ein bør lika å arbeida ute med plantar, stein og maskiner. Ein driftsoperatør i idrettsanlegg skal kunna forvalta, driva og vedlikehalda ulike typar idrettsanlegg.
Gartnar – ein gartnar arbeider med produksjon, sal og vedlikehald av planter, både utandørs og i veksthus. Det er ein stor marknad for gartnar innan hagedesign, plantedesign, plantebruk, vedlikehald og rettleiing til kundar i hagesenter eller i eiga bedrift. Ein gartnar kan òg knyta faget mot naturbasert reiseliv. Etter ei praktisk gartnarutdanning kan ein ta eit fjerde påbyggingsår og få studiekompetanse.
Avdelingane til skulen
Hjeltnes vidaregåande skule har sju ulike avdelingar der elevane får praktisk undervisning. Dei sju avdelingane er som fylgjer:
Desse avdelingane gjev elevane høve til å få praktisk undervisning, i tillegg til utplassering i verksemder som ein del av utdanninga.
Den praktiske undervisninga går mykje føre seg ute, medan den teoretiske delen av utdanningane og noko praktisk undervisning blir gjeve i skulen sitt undervisningsbygg som vart ferdigstilt i 1999. Undervisningsbygget rommar og kjøkken og kantine.
Historia
Hjeltnes gartnarskule blei etablert 1. mars 1901, og vart kalla Fruktdyrkingsskulen på Hjeltnes. Den gong var det fruktdyrking som stod i høgsetet ved skulen, og skulen var ei føregangsverksemd på dette området. Men skulen var også ei føregangsverksemd når det gjaldt likestilling mellom kvinnelege og mannlege ungdomar. Skulen har gjennom sine 108 år skifta frå å vera privat, til statleg, og til slutt fylkeskommunal. Det var i 1990 at skulen blei lagd om til vidaregåande skule, men den fylkeskommunale overtakinga vart ikkje gjennomført før 1. november 1994. Sidan 1988 har Hjeltnes gartnarskule utdanna anleggsgartnarar, og i 1995 oppretta skulen blomsterdekoratørlina. Desse to utdanningane har vore dei som dei siste åra har tiltrekt seg flest elevar til skulen. I 2008 blei endå ei ny utdanning etablert på skulen, og denne gongen med studiespesialisering. Denne lina heiter Naturbasert reiseliv, og blei oppretta som eit svar på trong for kompetanse innan opplevingsturisme rundt om i fjordnoreg.
Tora
Tora er eit norrønt kvinnenamn avleia av Tor. Namnet var mykje brukt rundt år 1900, men tapte populariteten og gjekk nesten ut av bruk rundt 1970. I dag er det i ferd med å bli teke i bruk igjen.
Rein da Maighels
Rein da Maighels (tysk Maighelserrhein) er ei av hovudkjeldene til Rhinen og eit av tilløpa til Rein da Curnera. Kraftverket Kraftwerke Vorderrhein AG har bygd ei demning som skapte reservoaret Lai da Curnera som elva no munnar ut i.
Rein da Maighels spring ut frå Maghelsbreen (retoromansk Glatscher da Maighels) ved Piz Ravetsch, nær staden der grensa til kantonane Graubünden, Ticino og Uri møter kvarandre. Frå breen renn Rein da Maighels nordover, gjennom Val da Maighels, så austover gjennom Val Platta' mellom Piz Cavradi og Piz Piogn Crap, så inn i Val Curnera og ut i Lai da Curnera-reservoaret.
Kjelder
''
SS-24V
SS-24
Eberbach kloster
Eberbach kloster er eit nedlagt cisterciensarkloster nær Eltville am Rhein i Rheingau i Tyskland. Med sine imponerande bygningar i romansk og tidleg gotisk stil er klosterkomplekset rekna som eit av dei mest utsegnskraftige døma på arkitektonisk arv i delstaten Hessen. Vinteren 1985/1986 vart interiørscenene til filmen Rosens navn tatt opp her.
Historie
I 1136 grunnla Bernard av Clairvaux klosteret som det første cisterciensarklosteret på austsida av Rhinen. Eberbach vart tidleg eit av dei største og mest aktive klostera i Tyskland, herifrå skipa dei nye kloster; Schönau kloster i Odenwald (1142), klosterkyrkja Otterberg i Rheinland-Pfalz (1144), Val-Dieu kloster i Belgia (1155) og Arnsburg kloster i Wetteraukreis, Hessen (1174). Då Eberbach var på sitt mektigaste på 1100 og 1200-talet budde det om lag 100 munkar og 200 andre medlemmer av ordenen i klosteret.
Kultivering av vinmarker og vinproduksjonen gav profitt slik at klosterdrifta vart ein økonomisk suksess.
I løpet av trettiårskrigen fekk klosteret store skadar. Etter åtaket frå den svenske hæren i 1631 vart klosterkyrkja og biblioteket plyndra og munkane måtte flykte. I 1635 kom 20 munkar attende for å starte ei arbeidskrevjande oppbygging.
På 1700-talet kom ein ny periode med stor økonomisk framgang, rekneskapsbøker syner at profitten vart investert på mengemarknaden i Frankfurt.
Med den franske revolusjonen sette den endelege tilbakegangen inn for Eberbach. 18. september 1803 vart klosteret med jordterritorium og innhald ekspropriert og kom under prins Friedrich August av Nassau-Usingen.
Etter sekulariseringa
Jorda gjekk frå Nassau-Usingen til kongeriket Preussen i 1866, og i 1945 til delstaten Hessen som åtte klosteret til og med 1997. Bruksområda har variert. Fram til 1873 vart det drive eit asyl her og fram til 1912 eit fengsel. Vindyrkinga vart teken opp att og heldt fram i perioden under delstaten. Etter monaleg restaureringsarbeid er Eberbach no ein vektig plass for kulturelle arrangement, utstillingar og filminnspelingar som til dømes innspelinga av scener til filmen etter Umberto Eco si bok Rosens navn i 1985. Om natta til den 26. april 2005 fekk klosteret store flaumskader etter regnvêr som fekk elva Kisselbach til å gå over breiddene.
Stiftinga Kloster Eberbach
1. januar 1998 overførte Hessen heile klosterkomplekset til ei velgjerande stifting kalla «Stiftung Kloster Eberbach» som har til føremål å verne det arkitektoniske og kulturelle monumentet ved drive tilsyn med at klosteret blir forvalta på ein passande og kontrollert måte for berekraftig nytte, så vel som å halde ved like dei historiske tradisjonane med vinproduksjon.
Bygningane
Bygningsmassen formar ein av dei mest imponerande klosterstadene i Tyskland der dei tar vare på strukturar av høgste kvalitet frå periodar i romantikken, gotikken og barokken. Innhaldslista Oculus Memoriae overlevde frå år 1211 og gjev informasjon om eigedomar og innhald i komplekset. I dag inkluderer komplekset:
Vinproduksjon
Vinmarkene til klosteret var dei største i mellomalderens Europa, ca. 300 hektar. I dag er dei fleste av markene åtte av delstaten Hessen og drivne av selskapet Hessische Staatsweingüter GmbH Kloster Eberbach, som no driv det største samanhengande arealet for vinproduksjon i Tyskland. Av 200 hektar som er kultivert er tre fjerdedelar planta med riesling, men her finst òg chardonnay, pinot blanc, pinot gris, pinot noir og dornfelder.
Bruken i dag
Klosteret er åstad for konsertar i Rheingau musikkfestival og for liknande arrangement. Dei opne områda kan vitjast dagleg, med eller utan guide. Ein kan tinge og nytte rom til konferansar og andre treff. To gongar årleg er her vinauksjonar og her er òg vinsmaking for grupper.
Dale kyrkje i Sogn
Dale kyrkje står i grenda Dale ved Lustrafjorden i Luster kommune i Vestland og er ei mura langkyrkje frå kring 1240. Dale sokn er fyrste gong nemnt i brev frå biskop Arne i 1306, medan kyrkja og prestestova er nemnt første gong i 1321. Bygget har skip med rektangulært grunnplan og eit smalare og lågare kor. Mellomalderkyrkja hadde ikkje tårn. Tårnet i form av ein takryttar vart sett på i 1634-34, men tårnet er seinare kraftig ombygd. Våpenhuset vart oppført i 1646-48. Det er gravkammer i ein krypt under golvet og kyrkja tok mest betalt for gravplass under koret, men i 1804 kom det forbod mot gravlegging inne i kyrkja. De står fortsatt omkring 60 kister med balsamerte leivningar i krypten.
Kyrkja utmerkjer seg med eit godt bevart barokkinteriør og ein klebersteinsportal som er mellom dei aller fremste steinarbeida ein har frå mellomalderen i Noreg. Klebersteinen til kyrka vart truleg broten i Kleberseggi på Indre Hafslo, og den høge kvaliteten på steinarbeidet tyder på at det har vore folk frå utlandet som har hogd til portalen og dei andre klebersteinsdelane i kyrkja.
Kyrkja er soknekyrkje i Dale sokn i Sogn prosti.
Sokneprestar
Namn og tenestetid.
Fylkesveg 361
Fylkesveg 361 (Fv361) går mellom Ørvella og Gransherad i Notodden kommune. Veglengda er 9,6 km.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, men har no status som fylkesveg etter at forvaltingsreforma trod i kraft.
Yasunori Takada
Yasunori Takada er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Shonan Bellmare, Yokohama FC og Thespa Kusatsu.
Ranger-programmet
Ranger-programmet var den fyrste freistnaden til USA på å ta nærbilete av yta til månen. Ranger-sondane var utforma til å fly rett ned mot måneyta medan dei tok bilete fram til dei slo ned i yta.
Kvar Ranger-sonde hadde seks kamera om bord. Kameraa var like med unnatak av skilnader i eksponeringstid, synsfelt, linser og avlesingstid. Bileta frå dei vellukka Ranger-sondane var betre enn jordbaserte bilete med ein faktor på 1000, og synte at det ville verta ei utfordring å finna ein jamn landingsstad for Apollo-programmet.
Johannes Kepler
Johannes Kepler var ein tysk matematikar, astronom og optikar. Kepler er mest kjend for at han formulerte lovene for planetane sine rørsler. Desse vert kalla dei keplerske lovene. Kepler var ein nøkkelperson under den vitskaplege revolusjonen på 1600-talet. Verka hans danna eit av grunnlaga for Isaac Newton sin teori om universll gravitasjon.
Livssoge
Som ung tok Kepler utdanning i matematikk. Seinare drog han til Polen, der han vart assistent for Tycho Brahe. Da denne døydde i 1601 utnemnde keisar Rudolf II han til keisarleg matematikar. Slik vart han både ein kjend astronom og fekk tilgang til dei fremste forskingsresultata i samtida.
SS-27 MOB
SS-27
Hår
Hår er i vidaste tyding alle slags trådforma utvekstar på mange ulike organismar, men blir særleg brukt om slike vekstar hos menneske, der ein bruker mykje tid på å barbere, stella og ordna det. Hår hos andre pattedyr enn mennesket blir gjerne kalla pels.
Oppbygging
Hår hos virveldyr, spesielt pattedyr, er laga av keratin, eit protein det også finst mykje av i negler, fjører og overhud. Hår er dødt materiale som blir bygd opp i hårsekkar. Det kan skjerast i utan at ein kjenner smerte, men gjer vondt å dra i fordi ein då dreg i den levande huda dt er festa i. Hårstrå fell som regel ut med jamne mellomrom.
I høve til dei fleste andre pattedyra har menneska lite synleg hårvekst på kroppen. Det veks likevel små, nesten usynlege hår over mesteparten av menneskekroppen. Slike små hår kallar ein velushår.
Stora Kalsøy
Stora Kalsøy har eit areal på 6 km² og den største busetnaden på øya er Bakkasund.
Hår
Oppbygging
Synleg hår blir kalla terminalhår. Ein deler gjerne dette inn i hovudhår og kroppshår. Håret veks tettast på hovudet, og denne hårtypen blir lenger enn dei fleste andre pattedyrhårtypar. Kroppshår elles tek vanlegvis til å gro når ein kjem i puberteten.
Eduardo
Eduardo kan vera:
Rein da Tuma
Rein da Tuma er ei elv i Sveits i kantonen Graubünden. Ho spring ut aust for Rossbodenstock frå to eller tre fjellbekkar som renn over Tuma Alp og ut i Tomasee. Før dei når innsjøen renn dei over ei slette og dannar små meander. Rein da Tuma renn ut av Tomasjøen i nordaust og renn som Vorderrhein forbi landsbyen Tschamut i kommunen Tujetsch.
Kohei Tojo
Han spela for klubben Bellmare Hiratsuka.
Vasspest
Kjenneteikn
Vasspesten veks under vatn og står oppreist. Blada er om lag 1 cm lange og 2 mm breie, er mørkt grøne på farge og sit motsett eller i tretalskransar langsetter den lange og slakke stengelen. Ho-blomen har raude begerblad og kvite kronblad, og er om lag 4 mm brei. Han vert pollinert av vatnet, men det er ikkje kjend seksuell reproduksjon frå Norden. Vegetativ spreiing – avleggarar og liknande – er derimot eit stort problem; små plantedelar spreiar seg via vatn, båtar, fugl, fiskeutstyr og utslepp frå akvarium.
Vasspest i Noreg
Vasspesten vart først funnen i Europa i 1817, då han vart innført til Irland. I Noreg vart han innført i 1925 i Østensjøvannet i Oslo. Sidan då har han spreidd seg langs kysten til Rogaland og nordover til mjøsområdet.
Albansk
Albansk er eit indoeuropeisk språk tala av meir enn seks millionar menneske, hovudsakleg i Albania og Kosovo og i nærområda. Språket utgjer ei eiga grein innan dei indoeuropeiske språka, og stammar truleg frå ein dialekt av illyrisk som blei tala på Balkan i antikken.
Dei fleste albansktalande bur på Balkanhalvøya, søraust i Europa. Albansk er offisielt språk i Albania og Kosovo, og har offisiell status i Nord-Makedonia, Montenegro og Serbia. Ei form av språket, arabëresh vert også tala av nokre få i Calabria-området sør i Italia. I tillegg finst det albansktalande grupper i Hellas og Tyrkia, og i land albanarar har utvandra til, som Sverige, Tyskland og USA.
Det finst to hovuddialektar av albansk: Gegisk (gegë) som blir tala nord for elva Shkumbin, og toskisk (toskë) som blir tala i Sør-Albania, Hellas, Italia og Tyrkia. Språket har ei mengd lånord frå gresk, tyrkisk, romanske og slaviske språk.
Albansk er eit SVO-språk med fem kasus: Nominativ, akkusativ, dativ, genitiv og ablativ.
Ein har brukt ulike skriftsystem for å skriva språket sidan dei første skriftlege kjeldene frå 1400-talet. Toskiske dialektar blei opphavleg skrivne med greske bokstavar medan gegiske blei skrivne med latinske bokstavar. Under osmansk påverknad blei også begge dialektane skrivne med den tyrkiske versjonen av arabisk skrift. Ein har også brukt kyrillisk skrift og nokre lokale alfabet. Den noverande bruken av det latinske alfabetet blei fastsett ved Monastir-kongressen i 1908. Alfabetet byggjer på det latinske med tilleggsbokstavane ë, ç og ni digrafar (dh, gj, ll, nj, rr, sh, th, xh, zh).
VV 283
VV 283, CGCG 043-099 eller MCG+01-33-036 er ein irregulært forma galakse som ligg rundt 500 millionar lysår unna jorda i stjernebiletet Jomfrua. Galaksen er sannsynlegvis eit resultat av to galaksar som har kollidert. Lik mange kolliderande galaksesystem er VV 283 veldig lyssterk i det infraraude, der han stråler med ein energi som svarer til nesten tusen milliardar gonger den energien som sola sender ut.
Troisdorf
Troisdorf er ein by i Tyskland i delstaten Nordrhein-Westfalen med om lag 75 000 innbyggjarar. Byen ligg i kreisen Rhein-Sieg-Kreis.
Troisdorf ligg om lag 22 km sør for Köln og 13 km nordaust for Bonn.
Historie
Dei første busetnadane i området går tibake til 800- og 900-talet og i bydelen Bergheim vart den første kyrkja bygd rundt år 700.
I 1952 vart Troisdorf ein fri by, og i 1969 vart byområdet utvida med bydistriktet Sieglar og landsbyane Altenrath og Friedrich-Wilhelms-Hütte.
Rundt 9600 utlendingar bur i Troisdorf. Dei to største gruppene er tyrkarar og grekarar.
Nygårdsparken
Nygårdsparken ligg mellom Møhlenpris og Nygård i Bergen og dekker eit område på 74,2 dekar. Parken vart opna i 1885, etter at legane Joachim Grieg Wiesener (1843-1888) og Klaus Hanssen (1844-1914) hadde danna ”Nygaards Parkselskab” i 1880.
Parken vart utforma i engelsk stil, er tilplanta med bøk, alm, lind og rododendron, og den har dammar med koloniar av svaner og gjæser.
Parkområdet har vore nytta til utstillingar, idrettskonkurransar, konsertar og andre underhaldningsarrangement. Den har leikepark, og er spesielt populær på solskinnsdagar.
Reppisch
Reppisch er ei elv i Sveits. Ho spring ut i Türlersee og renn saman med Limmat som kjelda hennar nær byen Dietikon. Reppisch renn gjennom Säuliamt (distriktet Affoltern) i kantonen Zürich, eit område som framleis har delvis urørt natur.
Mellom Birmensdorf og Dietikon kryssar elva ein smal dal som vert nytta som skytefelt for den sveitsiske hæren stasjonert i infanteribrakkene i nærleiken. Dalen kan derfor stundom vere lukka.
Like før ho renn inn i Dietikon går elva under Mutschellenpassstrasse og Bremgarten-Dietikon-Bahn-jernbanen. Våren 1999 var det storflaum i området og denne vegen og jernbanen var stengd i fleire dagar.
Kvænangen kommune
Kvænangen kommune (nordsamisk Návuona suohkan, kvensk Naavuonon komuuni) ligg lengst nord i Troms-delen av Troms og Finnmark fylke. Kommunen grensar mot Loppa kommune i nord, Alta i aust, Kautokeino i sør, Nordreisa i sørvest, og Skjervøy i vest. Kvænangen høyrer til regionen Nord-Troms.
Namnet Kvænangen kjem av «kvæner» ('kvener') som er norsk for «finsktalande folk», og angr som er norrønt for «fjord».
Næringsverksemda i Kvænangen har lenge vore basert på primærnæringane jordbruk, skogbruk og fiske, men dei fleste sysselsette i kommunen arbeider no innan tenesteytande næring. Nye næringar som har hatt vekst i kommunen er fiskeoppdrett og turisme.
Kommunesenteret i Kvænangen er Burfjord. Næraste flyplass er Sørkjosen lufthamn i nabokommunen Nordreisa, med flyruter til Tromsø, Hammerfest og Kirkenes.
Historie
Kvænangen kommune vart oppretta i 1863, då han vart skilt ut frå Skjervøy kommune. Folketalet var då 2785. I 1965 vart Meilandsområdet på fastlandssida av Haukøysundet, med 12 innbyggjarar, overført frå Skjervøy til Kvænangen, og i 1972 gjekk eit ubygd område same vegen.
Folketalsutvikling
Folketalsutvikling for Kvænangen kommune frå 1875:
MS «Pallas» (1941)
MS «Pallas» (kallesignal LKRR) var eit motorskip bygt i 1941 som passasjer- og lasteskip for Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS).
Jeanette
Jeannette og Jeanette er kvinnenamn av fransk opphav. Dei er dimimutivsformer av Jeanne, ei kvinneleg form av Jean, som er den franske forma av Johannes. Tydinga av namnet er 'Gud er nådig'.
MS «Pallas» (1941)
Det Bergenske Dampskibsselskab hadde som tradisjon å namngje skipa sine etter fenomen og objekt på nattehimmelen. Pallas er den nest største asteroiden i solsystemet. Dette var det fjerde skipet i flåten til BDS med dette namnet.
Jeanette
Namna har mange ulike skrivemåtar, som Janet, Janeth, Janett, Janette, Jannet, Jannit, Jeanet, Jeaneth, Jeanett, Jeannet, Jeannett, Zsanett, Žanet.
MS «Pallas» (1941)
Skipet var systerskip til MS Sirius (1941), MS Deneb (1942), MS Capella (1942) og dei seinare skipa MS Mercur (1946) og MS Luna (1946).
Jeanette
Jeanette har namnedag den 21. april i Noreg, 29. mai i Sverige og 15. november i Finland. Janette har også namnedag den 15. november i Finland.
MS «Pallas» (1941)
Historie
Skipet vart bygt ved Bergen Mekaniske Verksted i Bergen og kosta nesten 1,4 millionar kroner då det vart levert i november 1941. Det er få til ingen rapportar om kvar skipet gjekk under andre verdskrigen. 2. oktober 1944 vart skipet rekvirert av den tyske marinen og fekk tysk mannskap. Ei veke etter krigen var over var «Pallas» på Helgeland, der det transporterte tyske militære. 4. juni 1945 vart det levert attende til BDS i Mosjøen.
Jeanette
Namnet Jeanette blei teke i bruk i Noreg seint på 1800-talet, men blei først utbreidd på byrjinga av 1980-talet.
MS «Pallas» (1941)
Historie
«Pallas» var attende i teneste 20. september 1945 etter nokre botnreparasjonar ved Bergen Mekaniske Verksted. Den første turen gjekk til Oslo for å byrje lasting for Svalbard med vinterutstyr og anna. «Pallas» var framme på Svalbard seint i oktober og attende i Bergen 10. november. Skipet byrja så å gå i kystfart mellom Oslo og Kirkenes, og tidleg i 1950-åra i ilgodsruta mellom Stavanger og Tromsø, og i 1954 i ildgodsruta til Hammerfest.
17. januar 1950 gjekk «Pallas» på grunn ved Lille Molla vest for innløpet til Raftsundet i Lofoten i sør-sørvestleg kuling og snøbyer. Skipet hadde los ombord og han hadde sett kursen før han gjekk ned for å drikke kaffi. Kapteinen kontrollerte kursen, som ein var blitt samde om, med kartet, men då han kom ut av styrehuset fekk han brått land rett forut, og gav straks ordre om hardt styrbord. Skipet rørte då grunna og byrja å ta inn vatn. Skipet fekk stor lekkasje i to-rommet og ein sette skipet på land ved ein høveleg stad med sandgrunn. Bergingsdamparen kom frå Harstad for å assistere skipet og fekk dradd det av utan problem på første forsøk. Lekkasjen vart så tetta nokolunde og skipet for inn til Svolvær for ytterlegare tetting, før skipet skulle gå til Bergen for reparasjon. Under sjøforklaringa meinte kapteinen at rormannen kunne ha mistyda kursen som vart gjeven andre gongen. Skipet låg på slippen til midten av mars.
Nesten tre år seinare, 5. november 1952, gjekk «Pallas» igjen på grunn i Raftsundet, denne gangen på Trollholmen på veg sørover frå Tromsø til Stavanger. Då dei kom inn i sundet frå nord ville ikkje roret lystre. Kapteinen var til køys, men vakna då det vart gjort forskjellige manøvrar med motoren. På brua var 1. styrmannen, los og rormann. Det vart straks slått akterover, men dette tar noko tid, då motoren må reduserast ein del til kring 100 omdreiningar. Båten gjekk med 12,5 knops fart og gjekk i røynda på grunn med denne farten. Det viste seg at toppstykket ved magneten til bremsen på motoren var blitt sprengt. Dei hadde nettopp fått nytt toppstykke, då dette var blitt øydelagd ved to høve tidlegare på turen. Skipet køyrte seg godt opp på grunna og stod hardt til, men låg ikkje vêrhardt til. Det fekk noko lekkasje. Bergingsbåten MS Salvage kom til assistanse frå Narvik. Det klarte ikkje å få «Pallas» av grunna, og «Traust» vart òg tilkalla. Før «Traust» nådde fram, klarte derimot «Salavage» å dra «Pallas» laus. «Pallas» hadde fått baugskade, men lekkasjen vart tetta og det fekk løyve til å segle til Bergen for reparasjon. 3. desember var skipet klar for fart igjen etter å ha blitt reparert i Bergen. Seint i april 1955 gjekk skipet ut av ilgodsruta til Hammerfest. Det gjekk først ein tur til Newcastle, før det for til Warnemünde med sild. I mai gjekk det inn i ruta til Oslo-Kirkenes. 6. juli slo BDS og Det Nordenfjeldske Dampskibsselskab saman sine ruter til Kirkenes, og «Pallas» hadde gått den siste turen sin her. Etter ein tur til Valencia i Spania via London og Antwerpen, og nokre turar til Antwerpen, fekk «Pallas» ei overhaling på verftet i Laksevåg. Det drog så til Dunkerque, Rouen og Newcastle, før det i desember 1956 byrja å gå i linjefart mellom Bordeaux og Casablanca, dei første åra i lag med MS Deneb (1942) på vinterstid. Det hadde òg enkelte anløp i Italia og Sør-Frankrike. Seint i september 1958 kom «Pallas» til Bergen for ei overhaling og via Newcastle og Antwerpen var det attende i ruta mellom Bordeaux og Casablanca att utpå hausten. Sommaren 1960 var igjen i Bergen for overhaling. Det drog så til Steinkjer og lasta for Rouen i Frankrike, og så frå Hamburg til Bergen. Vintersesongane 1960-1964 segla skipet i linjefarten mellom Casablanca og Bordeaux, og gjekk på sommaren i trampfart. I slutten av juni 1960 var det komen til Oslo via Antwerpen. På seinsommaren og hausten dette året hadde det fleire turar mellom Stavanger/Sandnes, Odda og Newcastle. Sommaren 1962 hadde det mellom anna anløp i Vadsø, Swansea, Dublin. Hausten dette året vart det klassifisert og låg i opplag fram til linjefarten kom i gang i oktober. Sommaren 1963 låg det i opplag, før det i oktober gjekk frå Bergen til Dagenham, og så inn i linjefarten att.
19. juni 1964 for skipet frå Frankrike frå siste gangen og 30. juni 1964 vart det kjend at «Pallas» vart selt til Det Nordenfjeldske Dampskibsselskab i Trondheim, og fekk namnet «Knut Jarl». Det vart så sett inn i ruta mellom Oslo og Kirkenes. I januar 1967 byrja det å gå i rute Sandnes-Tromsø.
I august 1967 vart det selt til utanlandske eigarar, Pidalion Shipping Co. Ltd. i Pireus i Hellas, og vart omdøypt til «Skyros». I 1970 fekk «Skyros» nye, greske eigarar, George Daifas & andre. Skipet vart selt til ein ukjend eigar i Famagusta på Kypros i 1974 og fekk namnet «Levant Hope», men alt same året vart det selt til Spania for opphogging.