cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vestbreidda
Rettsleg status
Folkeretten (Paragraf 49 i Den fjerde Geneve-konvensjonen) forbyr «overføring av folk frå ei okkuperande makt til okkuperte territorium», som gjer at den israelske regjeringa har eit ansvar om å ikkje busetje israelske borgarar på Vestbreidda.
Den 27. september 2013 har 134 (69,4%) av 193 medlemsland i Dei sameinte nasjonane anerkjent Staten Palestina innafor Dei palestinske territoria, som av Israel vert rekna som eit samanhengande territorium, der Vestbreidda dannar kjernen i ein eventuell stat.
Politisk status
Den framtidige statusen til Vestbreidda, i lag med Gazastripa ved Middelhavet, har vore tema for forhandlingar mellom palestinarar og israelarar, sjølv om den noverande Vegkartet for fred, føreslått av «Kvartetten» som bestod av USA, Russland, Den europeiske unionen og Dei sameinte nasjonane, førestiller seg ein sjølvstendig palestinsk stat i desse territoria, side om side med Israel. Men «Vegkartet» seier at i den første fasen må palestinarane stoppe alle åtak mot Israel, medan Israel må legge ned utpostane. Sidan ingen av desse vilkåra er møtt sidan Vegkartet vart «akseptert» av alle sider, har ikkje dei endelege forhandlingane byrja.
Den palestinske sjølvstyresmakta meiner at Vestbreidda bør vere ein del av den suverene staten deira, og at den israelske militærkontrollen er eit brot på retten deira til sjølvstyre. Dei sameinte nasjonane kallar Vestbreidda og Gazastripa israelskokkuperte territorium. Mange israelarar og støttespelarane deira nyttar omgrepet omstridt territorium, fordi dei gjer krav på delar av territoriet, og påpeiker at landet ikkje på 2000 år har vore ein suveren stat.
Den palestinsk folkeopinionen er mot det israelske militære og dei israelske nybyggjarane på Vestbreidda som eit brot på retten deira til ein eigen stat og suverenitet. Den israelske opinionen delt i fleire syn:
Geografi
Vestbreidda dekkjer eit areal på 5628 kvadratkilometer, som utgjer 21,2% av det tidlegare Palestinamandatet (utanom Jordan) og har generelt eit kupert terreng. Den totale lengda på landegrensa i regionen er 404 km. Terrengert består hovudsakleg av høgland med djupe innsnitt, noko vegetasjon i vest, men noko aude i aust. Høgda går frå -408 m ved breidda av Daudehavet til det høgaste punktet i Nabi Yunis, på 1 030 meter over havet. Vestbreidda har ikkje kystlinje.
Det er få naturressursar i området, utanom særs dyrkbar mark, som utgjer 27 % av landarealet i regionen. Markene er stort sett nytta som permanente beitemarker (32 % av dyrkbar mark) og sesongbasert jordbruk (40 %). Skogar utgjer berre 1 %, med ingen permanente avlingar.
Palestinsk administrasjon
Osloavtalen frå 1993 fastsette at den endelege statusen til Vestbreidda var underlagt ei framtidig semje mellom Israel og dei palestinske leiarane. Etter denne foreløpige avtalen trekte Israel militærstyret sitt frå delar av Vestbreidda, som vart delt inn i tre administrative område:
Område A, 2,7%, er underlagt full sivil kontroll av Dei palestinske sjølvstyresmaktene, og utgjer palestinske byar og somme landlege område utanom israelske busetjingar i nord (mellom Jenin, Nablus, Tubas og Tulkarm), i sør (kring Hebron), og eit sentralt sør for Salfit. Område B, 25,2%, utgjer andre landlege område, mange nærare midten av Vestbreidda. Område C utgjer alle israelske busetjingar, tilkomstvegar til busetjingane, buffersoner (nær busetjingar, vegar, strategiske område for Israel) og nesten heile Jordandalen og Judeaørkenen.
Ei undersøking av SN Sentrale humanitære samordningseining i 2007 fann at kring 40 % av Vestbreidda var oppteken av israelsk infrastruktur.
Område annektert av Israel
Gjennom Jerusalemlova har Israel utvida den administrative kontrollen sin over Aust-Jerusalem. Dette har ofte blitt tolka som jamgodt med ei offisiell annektering, men Ian Lustick, som gjekk gjennom rettsstillinga i dei israelske tiltaka og kom fram til at det ikkje hadde funne stad ei annektering. Dei palestinske innbyggjarane har rettsleg fast residens-status. Tryggingsrådet til SN avviste Jerusalemlova som ugyldig. Sjølv om permanente innbyggjarar om dei vil kan få israelsk borgarskap om dei møter visse vilkår, søkte ikkje dei fleste palestinarane om israelsk borgarskap av politiske årsaker. Det er forskjellige årsaker kvifor Vestbreidda ikkje er blitt annektert av Israel etter erobringa i 1967. Den israelske regjeringa har ikkje formelt stadfesta ei offisiell årsak, men historikarar og analytikarar har kome med mange årsaker, dei fleste av dei demografiske.
Israelske busetjingar
I desember 2010 budde 327 750 israelarar i 121 busetjingar på Vestbreidda, offisielt anerkjende av dei israelske styresmaktene, og 192 000 israelarar bur i busetjingar i Aust-Jerusalem. Det finst kring 100 busetjingar til som ikkje er offisielt anerkjende av dei israelske styresmaktene og som i følgje israelsk lov er ulovlege, men som har fått infrastruktur, vatn, kloakk og andre tenester av styresmaktene.
Storevar
Storevar er ei bygd i Sandefjord kommune i Vestfold og Telemark. Staden er rekna som ein del av tettstaden Melsomvik og ligg ved Tønsbergfjorden, tre kilometer sørom Melsomvik.
Vestbreidda
Israelske busetjingar
Det internasjonale samfunnet (inkludert Dei sameinte nasjonane) meiner alle israelske busetjingar på Vestbreidda bortanfor den grøne linja er ulovlege etter folkeretten. Særleg Den europeiske unionen reknar busetjingane som ulovlege. Store delar av den israelske ålmenta er mot dei stadige utbygginga av jødiske busetjingar på Vestbreidda. Dei fleste rettsforskarane reknar òg busetjingane som eit brot på folkeretten, men somme forskarar, som Julius Stone, og Eugene Rostow hevdar dei er lovlege etter folkeretten av forskjellige årsaker.
Vestbreidda-barrieren
Dei som støttar sperringa hevdar ho er naudsynt for å verne israelske sivile frå palestinske åtak, som har auka under Al-Aqsa Intifada; det har redusert terroriståtak med 90% frå 2002 til 2005, over ein 96% reduksjon frå 2002 til slutten av 2007.
Motstandarar av sperringa hevdar det er eit ulovleg forsøk på å annektere palestinske land forkledd som tryggleik, at det bryt folkeretten, og at det er eit forsøk på å skaffe seg ein fordel i ei framtidig forhandling, og kraftig avgrensar palestinsk livsopphald, særleg ved å avgrense høvet til å flytte seg fritt.
Palestinske guvernement
Etter signeringa av Osloavtalen vart Vestbreidda delt inn i 11 guvernement styrt av Dei palestinske sjølvstyresmaktene. Sidan 2007 er det to guvernement som hevdar å vere lovmessig styrt av Dei palestinske sjølvstyresmaktene, eit på Vestbreidda og eit på Gazastripa.
Økonomi
Økonomien i Dei palestinske territoria er kronisk i depresjon, og arbeidsløya er alltid over 20 % etter 2000 (19 % på Vestbreidda første havldel av 2013).
Paliastomi
Paliastomi (georgisk პალიასტომი, stundom transkribert som Paleaostom) er ein liten innsjø nær byen Poti i Georgia. Han er forbunde til Svartehavet via ein smal kanal. Overflatearealet er 17,3 km² og middeldjupet er 2,6 meter. Arkeologar har funne spor etter det historiske riket Kolchis nær og i innsjøen. Han er òg ein viktig fiskestad.
Innsjøen er ein del av Kolkheti nasjonalpark.
Verket
Verket er ein plass på Hurumlandet i Asker kommune, rett vest for Klokkarstua. Han er ein endemorene frå ein isbre, som gjer Drammensfjorden berre om lag 200 meter brei på denne staden. Mesteparten av tangen er sand- og grustak, men namnet Verket blir òg bruka om busettinga der. Verket med sine 122 innbyggjarar blir rekna som ein del av tettstaden Svelvik på Vestfoldsida av fjorden. Det er ferje frå Verket til Svelvik.
Tuvasenkinga
Tuvasenkinga (russisk Тувинская котловина eller Tuvinskaja kotlovina) ligg mellom fjella i det sørlege, sentrale Sibir. Desse fjella er Tannu-Ola-fjella, Aust-Sajan og Vest-Sajan og Altajfjella. Ho har oppstått i ein kombinasjon av landheving og senkingar. Området er ein del av republikken Tyva og har ei høgd som varierer mellom 500 og 1000 meter.
Akhisar
Akhisar (osmansk-tyrkisk اقحصار) er eit distrikt og ein by i provinsen Manisa i Egearregionen vest i Tyrkia. Akhisar er òg den antikke byen Thyatira eller Thyateira.
Demokratiske Sosialistar
Demokratiske Sosialistar var eit tidlegare politisk parti i Noreg. Det vart danna i 1973. Det fulle namnet var Demokratiske Sosialistar AIK. AIK stod for «Arbeiderbevegelsens informasjonskomité mot norsk medlemskap i EF», som bestod av medlemmer i Det norske Arbeidarpartiet som var mot norsk medlemskap i det som no heiter EU, Den europeiske unionen. Fleirtalet i AIK braut ut av Arbeidarpartiet i 1972, under striden framfor den første folkeavstemminga om norsk EU-medlemskap.
Akhisar
Byen har ei historie som går attende til 3000 fvt. og har vore eit travelt handelssenter med ei strategisk plassering ved fleire viktige vegar i antikken og mellomalderne. Det var ein av dei første byane i verda der det vart brukt pengar. I Akhisar låg òg ein av Dei sju openberringskyrkjene. Byen er òg nemnd i Bibelen som Thyateira.
Demokratiske Sosialistar
Demokratiske Sosialistar AIK deltok i stortingsvalet i 1973 som ein del av Sosialistisk Valforbund, saman med SF, NKP og uavhengige sosialistar. DS AIK tok så del i prosessen for å omgjera valforbundet til eitt politisk parti, som da det vart skipa i 1975 fekk namnet Sosialistisk Venstreparti. DS AIK vart oppløyst i 1976, til liks med SF, som avtala i samlingsprosessen. Fleirtalet i NKP ville likevel ikkje vera med, og dette partiet heldt fram som eige parti utanfor SV.
Akhisar
I dag er Akhisar framleis eit handels- og forretningssenter i regionen. Kring 10 % av tobakkproduksjonen i Tyrkia vert gjort her. Her vert òg dyrka oliven og produsert olivenolje.
Demokratiske Sosialistar
Demokratiske Sosialistar AIK spela ei viktig rolle i samlingsprosessen som førte fram til skipinga av valforbundet og partiet SV. Utan at desse nei-folka frå DNA hadde brote ut og deltatt i prosessen, ville truleg verken valforbundet eller eit samla venstresosialistisk parti vorte ein realitet, for motsetningane mellom SF og NKP var for store til at eit tosidig samarbeid hadde komme på tale.
Da DS AIK vart danna, vart stortingsrepresentant Berit Ås vald til leiar. Ho vart med det den første kvinnelege partileiaren i norsk historie. Ho vart òg den første leiaren i det samla SV.
Jens Jensen Gram
Jens Jensen Gram var ein dansk-norsk embetsmann og stortingsmann.
Gram var fødd i København. Han var ferdig utdanna cand. jur. i 1804. Frå 1806 til 1810 var han tilsett i kanselliet. 1810 tilsett hos sorenskrivaren i Ringerike og Hallingdal, år 1815 vart han sjølv sorenskrivar i same. Året etterpå kjøpte han godset Ask i Ringerike og busette seg der.
Ved valet til riksforsamlinga i 1814 var Gram 1. varamann frå Buskerud. Både til Stortinget i 1818 og 1821 var han representant frå amtet. Også ved det overordentlege storting 1822 var han til stades. På alle desse tinga var han odelstingspresident. Han var medlem av 23 komitear både i 1818 og 1821. I 1818 var han formann i fire komitear, medan han i 1821 var formann i sju. På stortinget høyrde Gram til opposisjonen, men bøygde av då han kom under press frå kongen.
Gram døydde i Kristiania.
Lene Ask
Lene Ask er ein norsk fotograf, illustratør, teikneserieskapar og forfattar.
Ask debuterte med teikneserieromanen Hitler, Jesus og farfar om ei ung jente frå sørvestlandet som reiser til Tyskland på jakt etter ein farfar som ho aldri har møtt. Ho vann Sproingprisens debutpris og Kultur- og kirkedepartementets tegneseriepris 2006 for denne. Boka vart òg vald til Stavanger bibliotek sitt leseprosjekt Hele Rogaland leser i 2011 og trykket opp i 50 000 eksemplar.
Teikneserieboka Kjære Rikard (2014) vart til etter at Ask fann ei brevsamling i Misjonsarkivet i Stavanger. Med utgangspunkt i breva fortel ho den sanne historia om Rikard Jakobsen, misjonærsonen som vart fødd på Madagaskar i 1875.
I tillegg til å illustrera eigne bøker har ho òg illustrert dei til andre, blant anna bøkane av Andrea Bræin Hovig, om Ville Wilma.
Ho har fleire høve vore gjest på Raptus teikneseriefestival, seinast i 2014.
Aleksandr Zinovjev
Aleksandr Aleksandrovitsj Zinovjev var ein internasjonalt kjend logikar, sosiolog og forfattar frå Russland.
Han var son av ein fattig russisk bonde og utmerkte seg som jagarpilot under den andre verdskrigen og seinare som forskar. Han vart professor og internasjonalt anerkjend innan feltet logikk. Etter dette ofra han frivillig samfunnsstatusen sin i 1970-åra med kritiske utsegner mot det politiske systemet i Sovjetunionen og vart til slutt send i eksil i 1978 for romane sine Gapende høyder (1977, omsett til norsk 1982) og Den lyse fremtid (1978, omsett til norsk 1980). Han heldt fram å utvikle ideane sine om samfunnet og la dei fram i forfattarskapen sin. Han skapte sin eigen originale sjanger, sosiologisk roman.
Han kom tilbake til Russland i 1999 etter 21 år i eksil, men var kontroversiell. Mellom anna støtta han Slobodan Milošević og såg på Josef Stalin som eit av dei største menneska i historia.
Vågsfjorden i Nordfjord
Vågsfjorden er ein delfjord av Nordfjord i Kinn kommune i Vestland. Han ligg mellom Husvågøy i sør og sjølve Vågsøy i nord. På sørsida av Vågsøy ligg Fåfjorden. Fjorden strekkjer seg 8,5 km frå vest til aust.
Det vestlege innløpet til fjorden ligg mellom Hovden på Husvågøy og Vombaneset. Like innanfor Vombaneset ligg tettstaden Vågsvåg og litt lenger aust tettstaden Holvika. Byen Måløy ligg på søraustsida av Vågsøy og sørlege delar av byen ligg òg ved fjorden. Frå her går Ulvesundet nordover til Sildegapet på sørsida av Stadlandet. På nordsida av Husvågøy ligg bygda Husvåg. Søraust for Måløy ligg Skavøypollen og tettstaden Tennebø. Fjorden endar på nordsida av Gangsøya.
Det går ferjesamband over fjorden frå Oldeide på sørsida av Fåfjorden til Husvågøy og Måløy. Riksveg 16 går langs nordsida av fjorden til Måløy.
Minusinskgropa
Minusinskgropa eller Khakas-Minusinsk-gropa (russisk Минусинская (Хакасско-Минусинская) котловина eller Minusinskaja (Khakassko-Minusinskaja) kotlovina) er den sørlege delen av den store Minusinsksenkinga i Khakasia i Krasnojarsk kraj i Russland. Det ligg langs fjella i det sørlege Sibir. Området grensar til Kuznetsk Alatau i sør, til Aust-Sajan i aust, til Abakhanfjella i vest og til Vest-Sajan i nord. Høgda varierer mellom 200 og 700 meter over havet og består av ei slette med spreidde småhaugar og enkelte dalar.
Elva Jenisej og dei store sideelvane hennar, Abakan, Oja og Tuba renn gjennom dalane. Dei største byane i området er Minusinsk og Abakan. Gropa inneheld mange innsjøar, inkludert fleire saltsjøar. Senkinga er eit viktig jordbruksområde og har òg kolførekomstar.
Thyatira
Thyateira eller Thyatira er det antikke namnet på den tyrkiske byen Akhisar. Han ligg langt vest i Tyrkia, sør for Istanbul, kring 80 km frå Middelhavet.
Byen heitte først Pelopia (gresk Πελοπία), men vart kalla Thyateira (Θυάτειρα) av kong Selevkos I Nikator i 290 fvt. Han var i krig med Lysimakhos då han fekk vite at kona hadde fødd han ei dotter. I følgje Stefanos av Byzantium kalla han byen «thuateira» frå gresk «θυγατήρ» (thugater), som tyder «dotter», men det er meir truleg at det er eit eldre lydisk namn. I antikken låg Thyatira på grensa mellom Lydia og Mysia. Han var kjend for farging og var eit senter for indigohandel. Ein har mellom anna funne inskripsjonar i ruinane av den antikke byen som syner til farging.
I tidleg kristendom var det ei viktig kristen kyrkje i Thyateira, nemnd som ei av Dei sju openberringskyrkjene i Johannes’ openberring. I følgje Openberringa skal ei kvinne kalla Jesabel ha kalla seg sjølv profeti Tyatira, «men som med læra si lokkar tenarane mine til å driva hor og eta avgudsoffer».
Pizzas d'Anarosa
Pizzas d'Anarosa (eller Grauhörner) er eit fjell i Dei lepontinske Alpane i Sveits.
Sus av DumDum Boys
Sus er det sjette studioalbumet til den norske rockegruppa DumDum Boys. Det vart utgjeve i 1996.
Valenciennes
Valenciennes (nederlandsk: Valencijn) er ein by og kommune nord i Frankrike. Han er sous-préfecture (administrasjonssenter) i departementet Nord i regionen Hauts-de-France, og har om lag 40 000 innbyggjarar. Storbyområdet hadde 399 677 innbyggjarar i 1999.
History
Valenciennes vart først nemnd i 693 i eit lovdokument skrive av Klodvig II. På 800-talet vart området erobra av normannarar. Då Frankarriket vart oppretta byrja byen å utvikle seg. I 1008 førte matmangel til byllepest.
På 1300-talet vart tårnet I Dodenne bygd. På 1400-talet vart hertugdømet Hainsault, som Valenciennes var ein del av, ein del av Burgund. I 1524 kom Karl V av Det tysk-romerske riket til Valenciennes. Med produksjon av ull og fin lin klarte byen seg økonomisk på eiga hand.
Rundt 1560 vart Valenciennes eit tidleg senter for calvinisme. I 1562 oppstod dei første motstandsrørslene mot religiøs forfølging i Nederland, då ei gruppe protestantar vart dømd til brenning på bålet. I 1580 vart byen erobra av Alexander Farnese og protestantismen vart fjerna.
Med Nijmegen-traktaten tok Frankrike kontroll over Valenciennes i 1678 og dei sørlege områda av Hainault. Kort tid etter vitja Vauban byen for å lage festningsverk her.
Byen vart omleira i 1793 under Napoleonkrigane.
Store sjøar-senkinga
Store sjøar-senkinga (mongolsk Их нууруудын хотгор eller Ikh Nuuruudyn Khotgor) er ei stor halvtørr senking i Mongolia, som dekkjer delar av Uvs, Khovd, Zavkhan og Govi-Altai aimagane. Det dekkjer eit område på over 100 000 km² og har ei høgd som varierer mellom 750 og 2000 meter over havet. Ein liten del av senkinga heilt nord ligg i Russland.
Senkinga har fått namn etter dei seks store mongolske innsjøane Uvs Nuur (saltsjø), Khar-Us Nuur (ferskvatn), Khyargas Nuur (salt), Khar Nuur (fersk), Airag Nuur (fersk) og Dörgön Nuur (salt), samt mange mindre innsjøar. Han inkluderer òg solontsjakar og store sandområde som dekkjer eit område på 14 000 km². Dei nordlege områda er dominert av tørre stepper og dei sørlege områda av halvørkenar og ørkenar. Store elvar som renn gjennom området er Khovd Gol, Zavkhan Gol og Tesiin Gol.
Senkinga grensar til Altajfjella i vest, Khangaifjella i aust og Tannu-Ola-fjella i nord.
Senkinga er eit stort ferskvassbasseng i Mongolia og inneheld viktige våtmarksområde i Sentral-Asia. Våtmarksområdene består av samanhengande, grunne innsjøar med store sivområde i ørkenane og på steppene. Våtmarksområda har mange utryddingstrua trekkfuglartar som skiestork (Platalea leucorodia), svartstork (Ciconia nigra), fiskeørn (Pandion haliaetus), havørn (Haliaeetus albicilla), svanegås (Cygnopsis cygnoides) og stripegås (Anser indicus). Berre nokre få individ av kvitpelikan (Pelecanus onocrotalus) er att ved dei store sjøane i Mongolia. Dei hekkar i nedslagsfelta til elvane og innsjøane som har mykje fisk og ein rik vegetasjon.
Sykkylven kommune
Sykkylven er ein kommune på Sunnmøre i Møre og Romsdal med om lag 7600 innbyggjarar. Kommunesenteret er Aure. Kommunen grensar til Fjord og Stranda i aust og til Ørsta i sørvest. I nord ligg Storfjorden med Ålesund på andre sida. Om lag 3/4 av folket i kommunen bur langsmed den åtte kilometer lange Sykkylvsfjorden, ein sidefjord av Storfjorden. Kommunikasjonen på tvers av fjorden vart monaleg betre då Sykkylvsbrua vart opna i 2000 mellom krinsane Vik og Ikornnes.
Lise Myhre
Lise Myhre er ein norsk teikneserieskapar som lagar teikneserien Nemi.
Sykkylven kommune
Namnet «Sykkylven» er truleg eit gamalt fjordnamn. Sistelekken -ylven tyder truleg ‘lågt fuktig lende’, medan fyrstelekken anten kan kome av ‘sekk’ (jf. det faktum at det er tale om ein sekkefjord) eller av ‘stilleståande eller langsamt rennande vatn’, eventuelt ‘lita vik’ (jf. skrivemåten Síkiflir).
Wien
Wien er hovudstaden i Austerrike og ein av dei ni delstatane i det føderale landet. I mars 2004 hadde byen over 1,6 millionar innbyggjarar.
Lise Myhre
Myhre er fødd på Lørenskog og oppvaksen på Skedsmokorset. Ho har studert grafisk design og kunsthistorie på Santa Monica College of Art i California i eitt år, og deretter eitt år grafisk design med Merkantilt Institutt i Oslo.
Wien
Wien er sete for mange internasjonale organisasjonar, som OPEC og IAEA, og er dessutan den tredje SN-byen i tillegg til Genève og New York. Byen er eit viktig transportknutepunkt med fire flyplassar, og blir òg vitja av mange turistar. Elva Donau renn gjennom byen.
Sykkylven kommune
Historie
Sykkylven var del av Ørskoug prestegjeld og tinglag, og Ørskoug kommune frå 1837. Sykkylven vart skild ut frå Ørskog som eigen kommune i 1883. Bygdene Ramstaddalen og Søvikdalen på sørsida av Storfjorden vart tilførte frå Ørskog i 1955.
Wien
Historie
Byen oppstod som den romerske festningsleiren Vindobona. I 1278 blei han senteret for Det habsburgske riket, noko som har gjort at byen i dag er større og meir praktfull enn plasseringa i dagens vesle Austerrike skulle tilseia. Heile den indre byen blei utsett for store øydeleggingar under den andre verdskrigen, men står nå på UNESCO si liste over verdas kulturarv.
Den indre kjernen blei bygd i mellomalderen. Fram til midten av 1800-talet omkransa av festningsverk som kom til på fjorten- og femtenhundretalet for å halda fiendar, i første rekkje tyrkarane, ute.
Etter kvart førte dei vernande murane til at byen nesten blei kvelt, ettersom det ikkje fanst naturlege gjennomfartsvegar mellom bykjernen og omlandet. Frå 1809 til 1850 hadde ruinane av festningsverket stått uendra, men i 1857 let keisar Franz Josef dei riva. Ettersom noko av det hadde vore 600 meter tjukt, frigjorde ein eit enormt byggjeområde. Etter ein stor konkurranse blei forslaga til tre prisvinnarar omarbeidde av regjeringa, og Ringstrasse blei til på området. Det inneheld rundt 30 offentlege bygg, 38 statuar, 7 fontenar og 5 parkar.
I 1922 blei Wien utskilt frå Niederösterreich og blei ein sjølvstendig delstat. Den sosialdemokratiske byregjeringa (Raude Wien) blei internasjonalt anerkjent for sitt sosiale pionerarbeid. Det blei etablert eit solid sosialt sikkerheitsnett og det blei bygd mange kommunale arbeidarbustader med høg standard.
Den første republikken var prega av sterke motsetningar mellom den kristeleg-konservative regjeringa og den sosialdemokratiske opposisjonen. Det kulminerte med innføringa av den fascistiske «stenderstaten» i 1934, då hæren blei bruka for å slå ned væpna motstand frå sosialdemokratiet (Oppstanden i Wien i 1934). Under det kristeleg-fascistiske diktaturet blei Wien direkte underlagd regjeringa og den sjølvstendige byforvaltninga nedlagd.
I 1938 lét den austerrikskfødde tyske rikskanslaren Adolf Hitler den tyske hæren marsjere inn i Austerrike og erstatta med det den meir sjølvstendige «austrofascismen» med eit reint nazistisk styre som del av Stor-Tyskland. Dette innebar blant anna forfølging av jødane, og mange «ariske» innbyggjarar i Wien begynte å truge, plage og rane jødar og kaste dei ut frå husa sine. Antisemittismen hadde vorte bruka politisk av høgresida i byen heilt sidan hundreårsskiftet. Av dei knapt 185 000 jødiske wienbuarane blei ca. 120 000 tvinga til emigrasjon, ca. 60 000 blei drepne, og berre 5 243 av dei overlevde andre verdskrigen.
Den 17. mars 1944 begynte luftangrepa mot Wien. Under desse blei over ein femdel av byen øydelagd. Stephansdomen, der elles hadde unngått luftangrepa, blei òg ramma av brann, men ikkje som følgje av kamphandlingar men derimot etter ei plyndring. I april 1945 blei Wien erobra av den sovjetiske hæren.
Sykkylven kommune
Historie
Norsk møbelfaglig senter ligg i Sykkylven, og er eit dokumentasjonssenter og museum for møbelindustrien.
Næringsgrunnlag
Hovudnæringa i Sykkylven er industri, med hovudvekt på møbelindustri. Dei mest kjende møbelfabrikkane er Ekornes, Scandinor ANS, Hjellegjerde, Brunstad og Formfin. I tillegg er der industrigreiner som produserer transformatorar, emballasjeprodukt, stålkomponentar, baderomsinnreiing, bygningsprofilar og utstyr til skip og oljeinstallasjonar. Der er òg fleire underleverandørar, sørvisbedrifter og design- og arkitektkontor.
Tettstader og bygder
Sykkylven har tre tettstader: Av bygder og bygdelag kan desse nemnast:
Offentlege institusjonar
I Sykkylven prestegjeld har ein to sokn: Sykkylven og Ikornnes. Prestegjeldet høyrer til Austre Sunnmøre prosti i Møre bispedømme. Sykkylven kyrkje vart vigsla i 1990, etter at gamlekyrkja brann ned i 1983. Ikornnes kyrkje vart vigsla i 1978.
Sykkylven lensmannsdistrikt i Sunnmøre politidistrikt høyrer til Sunnmøre tingrett.
Sykkylven har ein vidaregåande skule, Sykkylven vidaregåande skule, med yrkesfaglege og studieførebuande studieprogram.
Friluftsliv og kultur
Sykkylven er ei fin bygd for fjellturar. Der er mange høve til gåturar og til skiturar, til dømes på Fjellsætra der det er skianlegg for alpint (Sunnmørsalpane skiarena) og for langrenn. Dei høgaste tindane, som Råna på 1586 moh., eignar seg for fjellklatring.
I kulturlivet merkar Sykkylven seg ut med eit rikt musikkliv med sju korps, ti kor, storband og fleire band.
Sykkylvsbladet med redaksjonslokale på Aure var lokalavis for kommunen frå 1946 til og med 2020. Etter ei samanslåing med Sunnmøringen vart avisa erstatta av Nyss frå 2021.
Folketalsutvikling
Folketalsutvikling for Sykkylven kommune frå 1883: ''aDette talet omfattar ikkje eit område som var del av Ørskog kommune fram til 1955, då det vart overført til Sykkylven kommune. Dette området hadde då 348 innbyggjarar.''
Maren Uthaug
Maren Uthaug er ein norsk-dansk samisk forfattar, stripeteiknar og bloggar  frå Kautokeino.
Uthaug flytta til Danmark i 1980, og er busett i København. Debutromanen Og sådan blev det handlar òg om ei samejente som flyttar til Danmark, men er ikkje sjølvbiografisk. Ho har gjeve ut fleire satiriske tegneseriebøker om samisk kultur og har teikna stripa Ting jeg gjorde. I 2018 mottok ho DR Romanprisen for Hvor der er fugle.
Lise Myhre
Før ho skapte Nemi, laga ho ei rekkje andre seriar, blant anna Anne And (ei slags hyllest til Charlie Christensens Arne And) i gratisavisa Planetarium C og M. P. som starta i Larsons Gale Verden i 1996. Året etter laga ho ein ny serie i LGV, Den svarte siden, som etter kvart utvikla seg til Nemi.
Nemi debuterte i Dagbladet i 1999, og blei etterkvart til ein av dei to mest populære teikneseriane i Noreg (ved sida av Pondus). Nemi fekk eige blad i 2003, etter at Myhre hadde skifta forlag frå Bladkompaniet til Egmont.
Myhre har òg illustrert dikt av Edgar Allan Poe og André Bjerke med figurane frå Nemi, og illustrert platecover (for blant anna Gothminister), skoledagbøker, skolebøker (fysikk for vidaregåande skule) og skrekkbøker.
Lise Myhre bur i Oslo.
Fossnes
Fossnes er ein tettstad i Sandefjord kommune i Vestfold og Telemark. Staden har og ligg åtte kilometers køyring nordom tettstaden Stokke.
Her ligg Arnadal kyrkje frå 1882.
Fred Zinnemann
Fred Zinnemann eller Alfred Zinnemann var ein amerikansk regissør.
Han har vunne to oscarprisar for beste regi med filmene En mann fremfor alt (A Man for All Seasons) og Herfra til Evigheten, (From Here to Eternity). Andre kjende filmar er Et streif av sol (1948), High Noon (Sheriffen, 1952), Sjakalen (1973) og Julia (1977).
Han har fått ei stjerne på Hollywood Walk of Fame.
Periferieininga Xánthi
Periferieininga Xanthi (gresk Περιφερειακή ενότητα Ξάνθης, Periferiakí enótita Xántis) er ei periferieining i Hellas i periferien Aust-Makedonía og Thráki. Hovudstaden i periferieininga er Xánthi.
Geografi
Xanthi er den minste periferieininga i Thráki både i folketal og areal. Xanthi grensar til Bulgaria langs Rodopifjella i nord og til Egearhavet i sør. Periferieininga Kavála ligg i vest, medan Dráma ligg i nordvest og Rodópi ligg i aust. Fjella Koúla ligg i aust og Papíkio i nordaust.
Klima
Periferieininga har hovudsaleg middelhavsklima i sørlege og sentrale område. I nord og i høgareliggande strøk har ein derimot hovudsakleg kontinentalklima med kalde vintrar.
Administrativ inndeling
Tidlegare var Xánthi eit prefektur. Frå 2011 er periferieininga delt inn i fire kommunar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferieininga er:
Totem av DumDum Boys
Totem er det sjuande studioalbumet til den norske rockegruppa DumDum Boys. Det vart utgjeve i 1998.
Hals på Tustna
Hals (IPA [hɑ:ʂ]) er ein matrikkelgard på Tustna i Aure kommune på Nordmøre i Møre og Romsdal.
Garden omfattar Halsnesset og vidare nordetter Solåsundet til om lag midt i gardsbruket Slettet under matrikkelgarden Innersetra.
B.nr. 9: Dalan (Dalen)
Dalan (dial. ["dɑɽaɲ:], dativ ["dɑɽɔ]) vart bygsla den 27. desember 1847, og den 8. september 1866 vart plassen frådelt b.nr. 6 (Søstua) som sjølveigande bruk.
B.nr. 10: Slettet
Slettet (dial. ['ʃ l et:ɛ] dativ ["ʃ l et:a]; av slætt (‘slåttemark’)), som opphavleg høyrte til b.nr. 6 (Søstua), vart tidleg slege saman med b.nr. 4 (Steinteigen) under g.nr. 24 Indresetra). Innanfor den halvparten av bruket som høyrte til Søstua vart det òg bygd skule i 1890-åra. Denne skulen vart nedlagd i 1972, men skulehuset står framleis der og er bruka som skulemuseum.
Eidsfjorden i Nordfjord
Ved Nordfjordeid munnar Eidselva, som kjem frå Hornindalsvatnet som ligg 6 km lenger aust.
Riksveg 16 går på nordsida av fjorden, medan Fylkesveg 662 går på sørsida.
Pizzo Alzasca
Pizzo Alzasca er eit fjell i Dei lepontinske Alpane i kantonen Ticino i Sveits.
Kermadecøyane
Kermadecøyene (Kermadec Islands) er ei øyrekkje i det sørlege Stillehavet. Øyene har høyrt til New Zealand sidan 1887.
Øyrekkja ligg mellom 29° og 31.5° sørleg breidde og 178° til 179° vestleg lengde, 800 – 1000 km nordaust for Nordøya på New Zealand, og ein liknande fråstand sørvest for Tonga. Sentrum av Kermadecgruppa ligg om lag ved:.
Geografi
Øygruppa omfattar fire hovudøyer (tre av dei kan reknast som øygrupper, fordi hovudøyene har mindre øyer og holmar nær inntil seg) og somme isolerte klipper, og desse er frå nord til sør:
Undervassfjell nord og sør for Kermadecøyane er ei forlenging av ryggen mellom Tonga og New Zealand.
Vêrlag
Øyene har eit subtropisk klima med ein gjennomsnittleg månadstemperatur på 22,4 °C i februar og 16,0 °C i august. Nedbørsmengda er om lag 1 500 mm i året, med minst regn frå oktober og ut januar.
Geologi
Øyene er ein vulkanboge, danna ved den konvergente grensa der Stillehavsplata glir under Den indo-australske plata. Den underliggjande Stillehavsplata forma Kermadecgropa, ei åtte km djup havrenne aust for øyene. Øyrekkja ligg langs den undersjøiske Kermadecryggen, som går sørvest frå øyene mot Nordøya på New Zealand og nordaust mot Tonga (Kermadec-Tongabogen). Dei fire hovudøyene er toppane til vulkanar som hevar seg høgt nok frå havbotnen til å nå over havoverflata. Der er fleire andre vulkanar i kjeda som ikkje når havflata, men som dannar undervassfjell med mellom 65 og 1500 meter vatn over toppane. Undervassfjellet Monowai Seamount, der toppen ligg 120 m under havflata, ligg midtvegs mellom Raouløyaog Tonga. 100 km sør for L'Esperance Rock ligg den lite undersøkte ryggen Star of Bengal Bank, som truleg har undervassvulkanar. Lenger mot sør ligg undervassfjella South Kermadec Ridge Seamounts, det sørlegaste av desse, Rumble IV Seamount, ligg berre 150 km nord for Nordøya på New Zealand. Fjellryggen når til sist fram til øya White Island i Bay of Plenty, i den nordlege enden til det vulkanske området Taupo Volcanic Zone. Øyene er utsette for mange jordskjelv på grunn av platerørsler og vulkansk aktivitet.
Raoul og Curtis er båe aktive vulkanar. Vulkanane på dei andre øyene er ikkje aktive, og dei minste øyene er eroderte restar av utsløkte vulkanar.
Georgine
Georginer (Dahlia) er ei slekt i korgplantefamilien med opphav i Mellom-Amerika, og er nasjonalblomen i Mexico. Det latinske namnet kjem frå den svenske biologen Anders Dahl. I Tyskland og grannelanda fekk blomane namn etter den russiske biologen Johann Gottlieb Georgi.
Plantane i denne slekta er mangårige, bladrike knollplantar med vakre blomar. Hagegeorginene som blir dyrka i dag, kjem frå ei last røter som kom til Nederland frå Mexico i 1872 og gav staselege, raude blomar med spisse blad. Gartnarar kryssa desse georginene, som vart kalla Dahlia juarezii, med andre georginer, og la grunnlaget for alle dei mange moderne hybridane som finst i dag.
Systematikk
Slekta har rundt 35 artar som er inndelte i fire seksjonar:
Kermadecøyane
Miljøarbeid
Innførte kattar, rotter og geiter øydela skogane og reduserte talet på sjøfuglar. Overbeiting av geitene fordreiv skogane på Macauleyøya, etterlét opne grassletter og forandra undervegetasjonen på Raouløya. Kattar og rotter reduserte talet på sjøfuglar på hovudøyene frå millionar til nokre titusen. Styresmaktene på New Zealand har arbeida i fleire tiår for å berga øyene. I 1937 vart dei gjort til naturreservat, og havområdet omkring vart gjort til eit marint reservat i 1990. Geitene vart fjerna frå Macauley i 1970 og frå Raoul i 1984, og skogane har byrja å koma seg. Fuglelivet er enno eit kjenneteikn for desse øyene, og koloniar med sjøfuglar held til på småøyer og holmar utanfor hovudøyene, der dei er trygge for rotter og kattar. Ein freistar no å fjerna rotter og kattar frå øyene, likeeins somme innførte skadelege plantar.
Georgine
Systematikk
Ein georginehybrid er:
Kermadecøyane
Miljøarbeid
Miljødepartementet har sett restriksjonar på tilgang til øyene. På Raoul tillet departementet frivillige tilgang for å driva miljøarbeid eller overvaka departementet sine prosjekt. Folk som er engasjerte i naturstudiar får også koma i land her. På dei andre øyene er det berre tilgang for forskarar som driv vitskaplege studiar om øyene.
Massachusetts
Massachusetts er ein delstat i USA. Hovudstaden er Boston. Massachusetts er òg kalla Utdanningsstaten, sidan Harvard universitetet, ligg der. Sjølve delstaten har ei rik historie. Det var her dei fyrste immigrantane frå «Mayflower» kom i land, og «Teselskapet i Boston» ved oppktakten til den amerikanske sjølvstendekrigen fann stad her.
Uleåborgs län
Uleåborgs län, finsk Oulun lääni, var eit len i Finland som saman med dei andre lena blei avskaffa i 2010. Det grensa til Västra Finlands län, Östra Finlands län og Lapplands län, og i aust til Russland. Uleåbrogs län høyrde til landskapet Österbotten.
Det hadde eit areal på 57 000 km² og eit folketal på 456 000 (2002).
Landskap
Landskapet Uleåborg vart oppretta i 1775. Etter Fredrikshamn-traktaten vart delar av Lappland annektert til landskapet, og i 1922 vart Petsamo ein del av landlskapet. I 1936 vart Lappland utskilt i eit eige landskap.
Regionar
Uleåborgs län var delt inn i 2 regionar:
Kommunar
Uleåborgs län omfatta i 47 kommunar.
Rubber Soul
Rubber Soul er det sjette studioalbumet til The Beatles. Det kom i desember 1965 og var produsert av George Martin. Albumet vart spelt inn i løpet av om lag fire veker for å nå julesalet. Her viser The Beatles at dei var påverka av folkrock-stilen til The Byrds og Bob Dylan og albumet vart sett på som eit stort kunstnerisk framsteg for bandet og fekk god kritikk og selde bra. Rolling Stone plasserte albumet på femteplass på lista deira over dei 500 største albuma gjennom tidene.
Historie
Musikalsk gjekk The Beatles i fleire retningar, mellom anna element frå samtidig folkrock av The Byrds og Bob Dylan. Albumet var òg eit av dei første der the Beatles nytta uvanlege rock n' roll-instrument, som på «Norwegian Wood (This Bird Has Flown)». Sjølv om både the Yardbirds og the Kinks hadde nytta element av indisk musikk i sin eigen musikk, vert denne songen generelt akseptert som den første popsongen der ein faktisk nyttar sitar, eit indisk strengeinstrument, og «Norwegian Wood» sette i gang ei musikalsk bølgje med bruk av uvanlege instrument på midten av 1960-talet. Songen vert i dag rekna som ein av hjørnesteinane i det som vanlegvis vert kalal «verdsmusikk» og var ein viktig milepåle for bruken ikkje-vestlege element i vestleg popmusikk. George Harrison hadde nyleg vorte introdusert for indisk klassisk musikk og sitaren av David Crosby frå the Byrds. George Harrison vart raskt fanatisk interessert i sjangeren og start å ta sitarleksjonar frå den kjend indisk sitarvirtuosen Ravi Shankar. Ringo Starr nytta forskjellige rytmiske arrangement med bruk av maracas og tamburin gjennom heile albumet.
Det vart òg eksperimentert med innspelingsteknikkar og keyboardsoloen i «In My Life» høyrest ut som ein cembalo, men er i røynda spelt på eit vanleg piano. George Martin fann ut at han ikkje klarte å følgje tempoet på songen å samtidig spele det han skulle i barokkstil, så han prøvde å spele inn songen på halv fart og så setje opp farten på bandet etterpå. Andre innovative produksjonsteknikkar var bruken av elektronisk lydprosessering på mange instrument, mellom anna den kraftig komprimerte og utlikna pianolyden på John Lennon sin «The Word». Denne effekten vart etter kvart særs populær i sjangeren psykedelisk musikk.
Tekstmessig var albumet eit stort framsteg. Sjølv om eit par tidlegare Beatles-songar hadde uttrykt romantisk tvil og negativitet, representerte songane på Rubber Soul langt meir sofistikerte, tankefulle og fleirtydige tekstar. Særleg vart forhold mellom gut og jente flytta frå enkle kjærleikssongar til meir nyanserte og til og med negative skildringar. «Norwegian Wood», ein av dei mest kjende døma og ofte omtalt som ein av Beatles sine første forsøk på djupare tekstar ala Bob Dylan, er ein poetisk fleirtydig affære mellom songaren og ei mystisk jente. «Drive My Car» er eit satirisk stykke om omvendt sjåvinisme. Songar som «I’m Looking Through You», «You Won’t See Me» og «Girl» viser alle meir kjenslemessige, og til og meg bitre og depressive skildringar av romantikk, medan «Nowhere Man» var ein av dei første Beatles-songane som ikkje hadde eit romantisk tema.
Lüleburgaz
Lüleburgaz (thrakisk Bergula, bulgarsk Люлебургас eller Беркулен, gresk Αρκαδιούπολις/Αρκαδιούπολη) er ein by og eit distrikt i provinsen Kırklareli i Marmararegionen i Tyrkia. Byen har 100 000 innbyggjarar (2010) og den største byen i provinsen.
Lüleburgaz er kjend for moskeen og brua frå 1500-talet, begge kalla opp etter storvesiren Sokollu Mehmet Paşa og visstnok teikna av den kjende arkitekten Mimar Sinan.
Rubber Soul
Historie
Etter at albumet og singelen «We Can Work It Out» og «Day Tripper», som kom samstundes, var ferdig innspelt var Beatles utslitt etter nesten fleire år med samanhengande innspelingar, turnering og filmproduksjon. Dei tok så ein tre månadar lang ferie den første delen av 1966 og nytta denne tida til å utforske nye retningar som skulle påverka dei framtidige musikalske arbeida deira.
Fram til seint i karrieren vart «hovudutgåva» av Beatles sine album alltid i mono, medan stereomiksen vart brukt mindre tid på. Monomiksane hadde vokalen i eine kanalen og instrumenta i den andre. Slik var det òg med Rubber Soul. Dei første albuma vart spelt inn på tosporsopptakarar, medan dei her nytta fire spor. I stereomiksen kunne derfor ha hatt vokalen i midten og instrument på begge sidene, men George Martin ønskte at albumet skulle høyrast bra ut på ein platespelar i mono. Derfor eksperimenterte han med å la vokalen ligge til høgre, instrumenta til venstre og ikkje ha noko i midten.
Songen «Wait» var opphavleg spelt inn for albumet Help!, men vart ikkje rekna for bra nok til å kome med her. Årsaka til at songen då vart nytta på Rubber Soul vart at dei mangla ein song og dei måtte ha albumet ut før jul. Dei valde derfor å nytte «Wait» i staden for å lage ein ny song.
Utgjeving
Det vart gjeve ut to forskjellige stereoversjonar på vinyl i USA. Den vanlege amerikanske stereomiksen og ein «Dexter Stereo»-versjon (òg kalla «Austkystversjonen»), som hadde eit lag med klang på heile albumet.
Rubber Soul kom ut i USA tre dagar etter den britiske utgåva og låg inne på listene i 59 veker. Han toppa lista seks veker i strekk frå 8. januar 1966. Albumet selde 1,2 millionar eksemplar i løpet av ni dagar og har i dag seld over 4 millionar eksemplar berre i USA.
Den amerikanske utgåva hadde òg andre songar og forskjellige rekkefølgje enn den britiske utgåva for at ho skulle høyrast ut som eit «folkrock»-album. «I’ve Just Seen a Face» og «It’s Only Love», to songar som ikkje kom med på Help! vart inkludert, medan «Drive My Car», «Nowhere Man», «If I Needed Someone» og «What Goes On» vart fjerna. Desse vart seinare gjeve ut på samlinga Yesterday and Today.
Albumet kom på CD i april 1987 med innhaldet frå den britiske utgåva.
Mottaking
Albumet vart ein kommersiell suksess og låg på den britiske albumlista i 42 veker frå 11. desember 1965. Juledag erstatta det Help! på toppen av lista og vart liggande der i åtte veker. Albumet fekk god kritikk og vart omtalt som eit stort kunstnerisk steg framover. Den tidlegare Merseybeat-stilen hadde vorte omforma til ein omfattande, sofistikert pop/rock, som skulle prege musikkstilen deira resten av karrieren. John Lennon sa seinare at albumet var det første der Beatles hadde fullstendig kreativ kontroll på innspelinga med nok studiotid til å utvikle og utbetre musikalske idear og stilar. Den amerikanske utgåva av albumet var ei stor inspirasjonskjelde for Brian Wilson i Beach Boys, som «svarte» med å gje ut Pet Sounds i 1966. Då albumet kom på CD i 1987 gjekk det inn på lista igjen for tre veker, og ti år seinare gjekk det igjen inn på lista.
Nikolaj Zimjatov
Nikolaj Semjonovitsj Zimjatov er ein tidlegare russisk langrennsløpar. Han representerte Sovjetunionen.
Rubber Soul
Mottaking
Rubber Soul vert ofte omtalt som eit av dei største albuma i pop- og rockhistorien. I 1998 stemde lesarar av Q det fram som det 40. beste albumet gjennom tidene, medan same magasin plasserte albumet som nummer to på lista over dei 100 største britiske albuma gjennom tidene. I 2001 plasserte VH1 albumet på 6. plass på ei tilsvarande liste. Rolling Stone kalla albumet det 5. beste gjennom tidene. I 2006 valde Time ut albumet som eit av dei 100 beste gjennom tidene.
Nikolaj Zimjatov
Han vann i alt fem olympiske medaljar, av desse fire gull.
I OL 1980 i Lake Placid vann han gull på 30 km, 50 km og i stafetten. Fire år seinare, under OL i Sarajevo, vann han igjen gull på tremila, medan det sovjetiske laget denne gongen tok sølv på stafetten.
Vinsj
Vinsj er ein trommel som vert nytta til å dra inn eit ståltau, eller trosser, for å trekkja ei last. Vinsjar finst i mange ulike storleikar frå småvinsjar med sveiv til kraftige vinsjar med trekkraft på fleire hundre tusen Newton. Bruksområda er svært varierte og femnar om skogbruk, bilberging, kraner og så vidare.
Rubber Soul
Medverkande
Produksjon og andre musikarar
Vinsj
Skogbruk
I skogbruket vert vinsj nytta for lunning av tømmer, som oftast heiltømmer. Alt frå små eintromla vinsjar monterte på landbrukstraktorar til kraftige totromla vinsjar monterte på stammelunnarar er i bruk. Totromla traktormonterte vinsjar er òg vanlege. Vinsjane kan vera bak- eller frontmonterte, men i Noreg er bakmontering mest vanleg. Nokre lastetraktorar har frontmontert vinsj som vert nytta for å få tak i tømmer som ligg vanskeleg til.
Kabelkraner, som vert nytta for å henta ut tømmer i ulendt terreng, nyttar kraftige fleirtromla vinsjar. I Noreg har det ofte vorte nytta mindre kabelkraner, der vinsjen er ein kraftig totromla traktormonterte vinsj, medan det i Nord-Amerika har vore vanleg med store kabelkraner, som nyttar større vinsjar.
Soge
Dei fyrste vinsjane som vart nytta innan skogbruk var utstyrte med eigne motorar. Motor og vinsj stod på meiar og vinsjen vart nytta for å flytta utstyret. Dei eldste vinsjane av denne typen var utstyrte med dampmaskinar, men så snart driftsikre motorar med intern forbrenning vart tilgjengelege tok desse over.
Anleggsmaskinar
Bulldosarar er av og til utstyrte med bakmontert vinsj, som vert nytta til vinsja inn til dømes grovt tømmer, til å trekkja laus seg sjølv eller andre anleggsmaskinar, eller til å flytta på andre tunge gjenstandar. Gravemaskinar nytta vinsjar heilt fram til 1960-talet, då hydraulikk tok over. Før det vart vanleg med hydraulikk vart det òg nytta vinsj for å heva bladet på bulldosarar, for å heva og senka bladet på skrapelastarar, osb.
Bilvinsjar
Firehjulsdrivne terrengbilar er ofte utstyrte med ein eintromla vinsj. Denne vert nytta for å trekkja laus køyretøyet med om ein køyrer seg fast i terrenget eller som hjelp for å komma opp bratte bakkar. Bergingsbilar er òg utstyrte med vinsj, som vert nytta for å trekkja trekkja andre køyretøy inn på vegen og for å dra bilar opp på bergingsbilen.
Skipsfart
Innan sjøfart vert vinsjar nytta til å trekkja skip på plass ved kaia under fortøying, ankervinsjar, for å trekkja inn nøter på notbåtar, for å løfta stykkgods under lasting og lossing. På seglbåtar vert det nytta vinsj for å heila og låra segl.
Fåfjorden
Fåfjorden er ein delfjord av Nordfjord langs kommunegrensa mellom Bremanger og Kinn i Vestland. Fjorden ligg på sørsida av Husvågøy og nord for Bremangerlandet og strekkjer seg om lag 10 km frå vest til aust.
Tettstaden Andebu
Andebu er ein tettstad i Sandefjord kommune i Vestfold og Telemark med. Det var administrasjonssenter i den tidlegare Andebu kommune.
Fåfjorden
Det vestlege innløpet ligg mellom Eikholmane i nord og Nyken i sør. Det meste av fjorden har bratte fjellsider utan busetnader. Aust i fjorden ligg derimot Oldeide på sørsida, og frå her går det ferje nordover til Husvågøy og Måløy. Lengst aust går fjorden på sørsida av Gangsøya og endar ved Rugsundøya. Her går Skatestraumen søraustover til Frøysjøen.
Frå Oldeide og austover går Riksveg 616 langs sørsida av fjorden.
Tommy Shaw
Tommy Roland Shaw er ein amerikansk gitarist, songar, låtskrivar og artist mest kjend som frontmann og gitarist i rockebandet Styx. Innimellom periodane sine i Styx har han òg spelt i andre grupper, som Damn Yankees og Shaw Blades, i tillegg til at han har gjeve ut fleire soloalbum.
Shaw vart medlem av Styx i desember 1975, då han tok over for den originale gitaristen deira, John Curulewski. Det første albumet hans med Styx, Crystal Ball (1976), var kalla opp etter ein av songane hans.
Pizzo Barone
Pizzo Barone er eit fjell i Dei lepontinske Alpane i Sveits. Det ligg sør for Pizzo Campo Tencia og er den høgaste toppen i Valle Verzasca i kantonen Ticino. Frå Sonogno går det ein sti til toppen.
Renovasjon
Renovasjon omfattar innsamling av avfall frå hushald og næringsliv, mottak på returpunkt og gjenvinningsstasjonar, sortering og kvalitetssikring av avfall og vidarelevering av dette avfallet til materialgjenvinning eller forbrenningsanlegg.
Karadeniz Ereğli
Karadeniz Ereğli er ein by og eit distrikt i provinsen Zonguldak i Tyrkia, ved kysten av Svartehavet ved munningen av elva Kılıçsu. Byen har kring 100 000 innbyggjarar (2010).
Fjorden Nordfjord
Nordfjord er ein fjord i landskapet Nordfjord i Vestland. Han ligg i kommunane Kinn, Bremanger, Stad, Gloppen og Stryn. Fjorden er 106 km lang frå Husvågøy i vest til Loen lengst inne i landet og er med det den sjette lengste fjorden i landet.
Fjorden har innløp ved Klovningen vest for Husvågøy mellom Vågsøy i nord og Bremangerlandet i sør. På kvar si side av Husvågøy går to delfjordar, Vågsfjorden på nordsida og Fåfjorden på sørsida. Måløy ligg ved fjorden på søraustsida av Vågsøy. Litt lenger aust ligg Rugsundøya der Rugsund og Saktestraumen går på kvar side av øya og sør til Frøysjøen på austsida av Bremangerlandet. Vidare innover i fjorden ligg bygda Bryggja på norsida og Davik på sørsida.