cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brian Eno
Soloarbeid
I 1981 kom Eno attende frå ei reise til Ghana og før On Land, oppdaga han Miles Davis-songen «He Loved Him Madly» frå 1974, ei melankolsk hyllest til Duke Ellington påverka av både afrikanske musikk og Karlheinz Stockhausen. Som Eno skreiv i plateomslaget til On Land, «den revolusjonerande produksjonen til Teo Macero på dette stykket verka for meg å ha den «romlege» kvaliteten eg var etter, og som Federico Fellini-filmen Amarcord frå 1973, vart det ein prøvestein eg stadig vendte attende til.»
Johannesbrødtre
Uekte johannesbrødtre er det indiske treet Cassia fistula som tilhøyrer same familie.
Resett
Historie
Før etableringa av Resett var redaktøren Helge Lurås skeptisk til norsk krigføring i utlandet. Skepsisen han kjem óg til uttrykk i Resett som har publisert analysar av NRK Dagsrevyen si dekning av Libya-konflikten.
Brian Eno
Soloarbeid
Eno skildrar seg sjølv som «ikkje-musikar» og var opphavet til uttrykket «handsamingar» for å skildre endringane han gjorde i lyden til musikkinstrument. Dette var for å skilje rolla si frå dei tradisjonelle musikarane. Han nytta «studio som eit låtskrivarverktøy» og førte delvis til karrieren hans som produsent. Metodane hans vart på midten av 1970-åra rekna som unike, til så stor grad at han på Genesis-albumet The Lamb Lies Down on Broadway, er han tilskriven med 'Enossification'; på Robert Wyatt sitt Ruth Is Stranger Than Richard med ein Direct inject anti-jazz raygun og på John Cale sine Island-album som berre å vere «Eno».
Johannesbrødtre
Det har namn etter døyparen Johannes som skal ha hatt belgane som einaste føde under opphaldet sitt i ørkenen.
Resett
Historie
I følgje journalisten Carline Tromp byggjer Resett på same oppskrift som Breitbart, med sensasjonsprega overskrifter om muslimar og islam, og skulningar mot hovudstraumsmedium og politikarar om løgn og bedrag. Resett har óg drive harde kampanjar mot einskildpersonar.
Brian Eno
Obscure Records
Eno starta Obscure Records i Storbritannia i 1975f or å gje ut album av mindre kjende artistar. Den første i gruppa av tre utgjevingar inkluderte hans eige Discreet Music, og det no kjende The Sinking of the Titanic (1969) og Jesus' Blood Never Failed Me Yet (1971) av Gavin Bryars. Den andre sida av Discreet Music bestod av fleire versjonar av Pachelbels Kanon, komposisjonen Eno tidlegare hadde vald ut til å spelast før Roxy Music kom inn på scenen. Her hadde han nytta algoritmiske transformasjonar slik at verket nesten ikkje var til å kjenne att. Side 1 bestod av ei bandsløyfe for å generere musikk frå relativt sparsamt instrument. Desse lydbanda hadde vorte nytta som bakgrunn i samarbeida hans med Fripp, mest merkbart på Evening Star. Det vart berre gjeven ut 10 album på Obscure, inkludert album av John Adams, Michael Nyman og John Cage. På denne tida var han òg tilknytt artistar i Fluxus-miljøet.
Resett
Eigarar
I 2018 var 21 eigarar i Resett.
Brian Eno
Samarbeid
I 1975 samarbeidde Eno med the Wolf i ein rockeversjon av Sergej Prokofjev sin klassiske Peter og ulven. Produsert av Robin Lumley og Jack Lancaster, deltok Gary Moore, Manfred Mann, Phil Collins, Stephane Grapelli, Chris Spedding, Cozy Powell, Jon Hiseman, Bill Bruford og Alvin Lee på albumet. I 1975 spelte òg Eno synthesizer og gjorde handsamingar på Quiet Sun-albumet Mainstream i lag med Phil Manzanera, Charles Hayward, Dave Jarrett og Bill MacCormick, og han spelte og medverka med songar og vokal på Phil Manzanera-albumet Diamond Head.
Resett
Eigarar
16 eigarar kom til i 2018; Nye aksjonærar var (2018) mellom anna finansaktørar Geir Eyvind Hesselberg, Wenche Skullerud, Harald Dahl og Joakim Olsen Saunes, i tillegg til medarbeidarar i Resett
Brian Eno
Samarbeid
I 1980–1981 samarbeidde Eno med David Byrne frå Talking Heads på My Life in the Bush of Ghosts, som var bygd kring radiosendingar Eno samla inn då han budde i USA, i lag med samplingar frå innspelingar frå heile verda, hovudsakleg inspirert av afrikanske og arabiske rytmar.
Resett
Kontroversar
Politiske kommentatorar i Dagsavisen og Dagbladet har hevda at Resett stadig bryt Ver Varsam-plakaten, og at Resett difor må reknast som ein politisk kampanje og ikkje ei avis. Ein forskingsrapport som analyserte artiklar og kommentarfelt i Resett, fann ingen klare brot på Ver Varsam-Plakaten.
Brian Eno
Samarbeid
Han arbeidde med David Bowie som låtskrivar og musikar på den viktige «Berlintriologien» hans, albuma Low, "Heroes" og Lodger, samt det seinare albumet Outside, og songen «I'm Afraid of Americans». I 1980 utvikla Eno ei interesse for alternative gitarstemmingar, som førte til «gitarkitektur»-diskusjonar med Chuck Hammer, tidlegare gitarist for Lou Reed. Etter å ha vore involvert i No-Wave som førte han i kontakt med den «fråfalne» artisten Greg Belcastro, som introduserte han for gitarteknikkane til Sonic Youth, har Eno òg samarbeidd med John Cale, tidlegare medlem i Velvet Underground, på triologien hans Fear, Slow Dazzle og Helen of Troy, Robert Wyatt på hans Shleep, med Jon Hassell, med den tyske duoen Cluster, med låtskrivararane Harold Budd, Philip Glass og Roberto Carnevale. Eit nytt samarbeidd med David Byrne kalla Everything That Happens Will Happen Today kom ut digitalt i august 2008.
Resett
Kontroversar
3. januar 2018 stod Resett bak offentlegjeringa av «Grande-saken». Seinare kritiserte Resett VG for å ha tia om saka i fleire år, før VG etter Resett si avsløring skal ha forsøkt å gjere saka til si eiga utan å kreditere Resett.
Brian Eno
1990-åra
I 1992 gav Eno ut eit album med tungt synkoperte rytmar kalla Nerve Net, med bidrag frå fleire tidlegare samarbeidspartnarar som Robert Fripp, Benmont Tench, Robert Quine og John Paul Jones. Albumet vart i siste augneblink gjeve ut til fordel for My Squelchy Life, som hadde meir pop-orienterte songar, med Eno på vokal. Fleire songar frå My Squelchy Life kom ut i 1993 på boksen Eno Box II: Vocals. Eno gav òg i 1992 ut verket The Shutov Assembly, innspelt mellom 1985 og 1990. Dette albumet omfattar atonalitet og unngår dei mest vanlege toneartar, skalaer og tonehøgder. Mykje av musikken endrar seg gradvis og utan merkbar fokus, og er ein av dei mest varierte ambiente samlingane til Eno. Eno nytta ikkje vanlege instrument, bortsett frå handsama tangentinstrument.
Resett
Kontroversar
Resett publiserte fleire artiklar om Sumaya Jirde Ali, etter at ho ropa ukvemsord om justisminister Sylvi Listhaug på ei prisutdeling. Omtala av Ali blei kritisert av Unge Høgre sin leiar, Sandra Bruflot og av Erna Solberg som kalla henne «forkastelig». Ali klaga i februar 2018 Resett inn for PFU, men klaga blei ikkje behandla, då Presseforbundet endra vedtektene slik at det ikkje lenger var mulig for Resett og andre redaksjonar som ikkje var medlem av grunnorganisasjonene i pressa å få klager behandla. Aftenposten, Dagbladet, Morgenbladet og Dagsavisen kritiserte Resett si redaksjonelle linje i behandlinga av Ali. Ein forskingsrapport konkluderte med at det var uklart om Resett ville blitt felt i PFU for den redaksjonelle omtala si av Sumaya Jirde Ali.
Brian Eno
1990-åra
I 1990-åra vart Eno i stadig aukande grad interessert i sjølvskapande musikksystem, som førte til det han kalla generativ musikk. Grunnlaget for generativ musikk er ei blanding av fleire sjølvstendige lydspor, med forskjellige lydar, lengder og i somme tilfelle stillheit. Når kvart individuelle spor er ferdig, starta det opp att og blandar seg inn med andre spor som gjer at lyttaren kan høyre ein nesten uendeleg kombinasjon av lydspor. I eit tilfelle av generativ musikk rekna Eno ut at det ville ta nesten 10 000 år å lytte gjennom alle dei mogelege kombinasjonane for eit enkelt stykke. Eno har presentert denne musikken som seg sjølv og for andre artistar, samt i kunst- og lydinstallasjonar, mellom anna «I Dormienti (The Sleepers)», Lightness: Music for the Marble Palace, Music for Civic Recovery Centre, The Quiet Room og «Music for Praha».
Resett
Kontroversar
27. februar 2018 blei Resett felt av Pressens Faglige Utvalg etter å ha publisert ein artikkel om redaktør Erik Sønstelie i 2017 utan å gje han tilsvarsrett. Organet blei òg kritisert for manglande opplysningskontroll og for ikkje å ivareta skiljet mellom kommentarar og faktiske opplysningar.
Brian Eno
2000-åra
I 2004 gav Fripp og Eno ut eit nytt ambient samarbeidsalbum, The Equatorial Stars.
Resett
Kontroversar
Dåverande kunnskaps- og integreringsminister, Jan Tore Sanner meinte politiet burde etterforska om kommentarar på nettstaden Resett braut med lova for hatefulle ytringar etter å ha lese kommentarfelt i etterkant av terrorangrepet 15. mars 2019 i Christchurch på New Zealand. Redaktør Helge Lurås meinte Resett verken legitimerte eller applauderte kommentarar, men oppfordra Sanner til å melde kommentarar han meinte fall utanfor ytringsfridomen.
Brian Eno
2000-åra
Eno kom attende i juni 2005 med Another Day on Earth, det første store albumet hans sidan Wrong Way Up (med John Cale) med vokal (ein trend han heldt fram med Everything That Happens Will Happen Today).
Resett
Kontroversar
I 2019 omsette NRK Satirisk 39 utdrag frå Anders Behring Breivik sitt «manifest» og la dei i kommentarfeltet på Resett under det oppdikta namnet Jan A. Johansen. Alle innlegga blei aksepterte av Resett sin moderator. Særleg innlegga med aggressiv tone fekk mange bifall.
Brian Eno
2000-åra
Tidleg i 2006 samarbeidd Eno med David igjen for ei nyutgjeving av My Life in the Bush of Ghosts i samband med 25-årsjubileet for albumet. Åtte spor som tidlegare ikkje var gjevne ut, spelt inn i 1980-1981, vart lagt til albumet, medan ein song, «Qu'ran», vart fjerna etter krav frå muslimar. Då albumet kom ut kunne ein gå til den offisiell nettstaden for albumet og lovlege laste ned lydspora til to av songane frå albumet, «A Secret Life» og «Help Me Somebody». Ein kunne så mikse songane på ny og laste dei opp på nettsida slik at andre kunne lytte til dei og kommentere dei.
Seint i 2006 gav Eno ut 77 Million Paintings, eit program for generativ video og musikk for PC. Som tittelen indikerer er det mogeleg å sjå 77 millionar måleri med programmet.
Resett
Kontroversar
Resett blei 23. april 2019 låst ute av Google sitt reklamesystem adSense, for brot på retningslinjene. Google meinte at avisa i strid med regelverket hadde oppfordra lesarane sine om å klikke på annonsar. Annonsørane fekk refundert utgiftene sine, og Resett fekk ikkje lenger vise adSense-annonsar. Nettstaden var på førehand blitt svartelista av store annonsørar. I oktober 2019 rapporterte Resett at dei igjen brukte Google adSense.
Smithsonian Institution
Smithsonian Institution er nasjonalmuseet til USA, kalla opp etter James Smithson. Institusjonen består av mange museum og galleri, i tillegg til National Zoo. To museum ligg i New York og dei andre i Washington, DC. Dei samla utstillingane har meir enn 142 millionar lekamar.
Brian Eno
2000-åra
I 2007 vart musikken til Eno nytta i filmutgåva av Irvine Welsh-samlinga Ecstasy: Three Tales of Chemical Romance. Han spelte òg tangentinstrument på Voila av Belinda Carlisle, der ho syng alle songane på fransk.
Resett
Kontroversar
30. april 2019 avslutta betalingstenesta Vipps kundeforholdet sitt til Resett med grunngjevinga at avisa var «så polariserende» og hadde «misbrukt merkevaren Vipps». Utestenginga skapte reaksjonar, då Vipps er ei essensiell teneste, og stortingsrepresentant Sigbjørn Gjelsvik stilte spørsmål ved om ikkje Vipps har kontraheringsplikt. Vipps omgjorde vedtaket etter kort tid.
Brian Eno
2000-åra
I 2007 gav Eno òg ut ein komposisjon kalla «Grafton Street» på det tredje albumet til Dido, Safe Trip Home, som kom ut i november 2008.
Resett
Kontroversar
18. september 2019 sendte Lars Gule ein Resett-artikkel om Abid Raja med kommentarfelt til politiet, då han meinte at ein kommentar til artikkelen framstod som eit trugsmål retta mot ein stortingsrepresentant. Kommentaren var framsett på Facebook utan mogleik for førehandsmoderering, og han vart raskt fjerna av redaksjonen. Menneskerettsjuristen Njål Høstmælingen vurderte at andre kommentarar til artikkelen var «godt innenfor ytringsfrihetens trygge rammer».
Brian Eno
2000-åra
I 2008 gav han ut Everything That Happens Will Happen Today med David Byrne, skreiv lydar og musikk for dataspelet Spore og skreiv eit kapittel til Sound Unbound: Sampling Digital Music and Culture, redigert av Paul D. Miller (òg kjend som DJ Spooky).
Resett
Kontroversar
I januar 2020 publiserte Resett namnet på ei terrorsikta kvinne som var henta til Noreg. Forsvararen til kvinna bad om midlertidig forføying for å hindre publisering, men trekte dette etter nokre dagar.
Brian Eno
2000-åra
Eno avslørte på radio i mai 2009 at ein hudtransplantasjon han fekk etter ein alvorleg brannskade delvis bestod av menneskehud og delvis karbonfiber.
Resett
Kontroversar
Ein av Resett sine journalistar byta den 22. juli 2020 profilbilete på sin eigen Facebook-konto til eit bilete av ein tempelriddar med visir og brynje. Dette utløyste krasse reaksjonar, ettersom gjerningsmannen bak terroraksjonene 22. juli 2011 hadde hevda at han hadde utført aksjonane som leiar for tempelriddarane – ein væpna munkeorden som for øvrig opphøyrde å eksistere mange hundreår tidlegare. Journalisten blei avsett, og redaktør Helge Lurås sa det var viktig for Resett å ta fullstendig avstand frå Breivik sin terroraksjon og alle andre ekstremistar.
Brian Eno
2000-åra
I juni 2009 vitja Eno Luminous Festival i Sydney Opera House, som var den første konserten hans på mange år. «Pure Scenius» bestod av tre improviserte konsertar same dagen, med Eno, og den australske improvisasjonstrioen The Necks, Karl Hyde frå Underworld, den elektroniske artisten Jon Hopkins og gitarist Leo Abrahams.
Resett
Kontroversar
Hans Geelmuyden har latt Resett publisere innhald frå sin blogg, og har gitt uttrykk for at Resett har eit demokratisk fundament.
Brian Eno
2000-åra
Eno skreiv musikk for Peter Jackson-filmen The Lovely Bones, som kom ut i desember 2009.
Resett
Forhold til Norsk Redaktørforening
I 2018 søkte Helge Lurås om medlemskap i Norsk Redaktørforening, men søknaden vart avslått. Avslaget blei grunngjeve med gjentatte brot på Ver Varsam-plakaten, tilbodet om formidling av eit stort pengebeløp til eit ønska intervjuobjekt og oppfordring av boikott av andre medium.
Somalistraumen
Somalistraumen er ein havstraum i Indiahavet. Han går utanfor kysten av Somalia og Oman mellom ekvator og 8-9 ºN og er ein vestleg grensestraum, tilsvarande Golfstraumen i Atlanterhavet. Om sommaren går han nordaustover og er til dels kraftig med ein snøggleik på 5-6 knop (9–10 km/t) og stor vasstransport. Straumen skiftar retning med monsunen, som kjem mellom april og oktober, slik at straumen om vinteren går sørvestover. Han er då ikkje like sterk og permanent. Straumen om sommaren fører til oppvelling av kaldt, næringsrikt vatn ved kysten.
Brian Eno
2010-åra
I mai 2010 spelte den same Pure Scenius-besetninga som i 2009 'This is Pure Scenius!' på Brighton Festival i England.
Melanokratisk
Melanokratisk er eit omgrep i geologien som tyder mørkfarga. Det vert nytta om om magmatiske bergartar som er rike på mørke mineral. Mesokratiske bergartar har omtrent like mykje mørke og lyse bestanddelar, medan leukokratiske bergarter hovudsakleg består av lyse mineral.
Brian Eno
2010-åra
Eno gav ut eit nytt soloalbum på Warp Records seint i 2010. Small Craft on a Milk Sea vart laga i lag med samarbeidspartnaren Leo Abrahams og Jon Hopkins, og kom ut i november.
Plateproduksjon
Frå byrjinga av solokarrieren sin i 1973, vart Eno ein etterspurd produsent – sjølv om mangementet hans i dag skildrar han som ein «lydlandskap-skapar» i staden for produsent. Det første albumet Eno er tilskriven som produsent på er Lucky Leif and the Longships av Robert Calvert. Eno har produsert album for ei rekkje artistar, som Talking Heads, U2, Devo, Ultravox og James. Han produserte delar av albumet When I Was a Boy av Jane Siberry i 1993. I 1994 og 1996 vann han prisen som beste produsent på BRIT Awards.
Eno spelte i 1986 på albumet Measure for Measure av det australske bandet Icehouse. Han remiksa to songar for Depeche Mode, «I Feel You» og «In Your Room», begge singlar frå albumet Songs of Faith and Devotion frå 1993. I 1995 medverka Eno med ein av fleire remiksar av «Protection» av Massive Attack (opphavleg frå albumet Protection).
I 2007 produserte han det fjerde studioalbumet til Coldplay, kalla Viva la Vida or Death and All His Friends, som kom ut i 2008. Han arbeidde òg med Grace Jones på albumet hennar Hurricane, der han er tilskriven som «produksjonsrådgjevar» og bandmedlem. Han har ofte samarbeidd med Daniel Lanois, og arbeidde på det tolvte studioalbumet til U2, kalla No Line on the Horizon, som kom ut i 2009.
Microsoft-lyden
I 1994 møtte Microsoft-designerane Mark Malamud og Erik Gavriluk Brian Eno og spurte om han kunne skrive musikk for Windows 95. Resultet vart den fire sekund lange oppstartsmusikken for operativsystemet Windows 95, The Microsoft Sound (.wav).
Generativ musikk
I 1996 samarbeidde han med å utvikle systemet SSEYO Koan for generativ musikk (av Pete Cole og Tim Cole frå intermorphic) som han nytta på albumet Generative Music 1.
Anna arbeid
Eno har òg vore aktive i andre kunstnariske felt, og produsert videoar for galleri og samarbeid med visuelle kunstnarar. Kortstokken «Oblique Strategies» som han og kunstnaren Peter Schmidt laga på midten av 1970-talet, er skildra som «100 Worthwhile Dilemmas» og meint som støtte for å vende opp-ned på tankeprosessen til skapande kunstnarar. Eit anna samarbeid var med Russell Mills på boka More Dark Than Shark. Han skreiv òg musikk for Robert Sheckley sin In the Land of Clear Colours, ei forteljande soge med musikk opphavleg publisert i av eit lite kunstgalleri i Spania. Eno opptredd som Father Brian Eno på «It's Great Being a Priest!»-konvensjonen i «Going to America», den siste episoden av situasjonskomedien Father Ted, som vart send første gong 1. mai 1998 på Channel 4.
I mars 2008 samarbeidde Eno med den italienske kunstnaren Mimmo Paladino for eit show der lydlandskapa til Eno vart nytta på Ara Pacis i Roma.
I oktober 2008 samarbeidde Eno med Peter Chilvers for å skape ein applikasjon kalla Bloom, Trope, og Air for iOS-plattforma.
«Lizard Point» frå On Land vart nytta i filmen Shutter Island i 2010.
Påverknad
Eno vert ofte omtalt som ein av mest påverkande musikarane i popmusikken. Ein kritikar hos Allmusic hevdar at Eno «for alltid endra måten musikk vert tilnærma, komponert, framført og oppfatta, og alt frå punk til techno til new age ber hans umiskjennelege påverknad» Han har spreidd teknikkane og teoriane sine gjennom produksjonen sin. Den særeigne stilen hans har påverka dei mange prosjekta han var involvert i, som «Berlintriologien» til David Bowie (som var med å gjere minimalisme populært) og albuma han produserte for Talking Heads (med afrikansk musikk og polyrytmar som Eno foreslo), Devo og andre grupper. Det første samarbeidet til Eno med David Byrne, My Life in the Bush of Ghosts i 1981, var ein pioner innan samplingsteknikkar og bana veg for verdsmusikk. Eno og Peter Schmidt sin Oblique Strategies har vorte nytta av mange band, og produksjonsstilen til Eno har vore påverkande innan mange generelle område: «innspelingsteknikkane hans har vore med på å endre måten moderne musikarar – særleg elektroniske musikarar – nyttar studioet. Det er ikkje lenger eit passivt medium som ein kommuniserer ideane sine gjennom, men er i seg sjølv eit nytt instrument med tilsynelatande endelause mogelegheiter.»
Han var ikkje berre oppfinnaren av ambient musikk, men vert rekna som ein stor bidragsytar til sjangeren. Ambient Music Guide hevdar at han førte musikken «frå mørket og inn i det populære medvitet fundamentale idear om ambient musikk, inkludert ideen om moderne musikk som ein subtil atmosfære, som chill-out, som impresjonistisk, som noko som skapar rom for roleg ettertanke og avslapping.» Det banebrytande arbeidet hans innan elektronisk musikk har sagt å ha ført stor merksemd og nyskapingar i rolla elektronisk teknologi har for innspeling av musikk i dag.
MGMT skreiv ein song om Eno, kalla «Brian Eno» for albumet Congratulations i 2010.
Jacopo da Pontormo
Jacopo Carrucci, betre kjend som Jacopo da Pontormo eller berre il Pontormo, var ein italiensk kunstmålar, ein av dei tidlege og mest framståande av dei florentinske manieristane.
Liv og gjerning
Carrucci var fødd i Pontormo, ein by nær Empoli. Tilnamnet fekk han etter fødebyen, slik brukvisa ofte var i samtida. Han vart opplært målar i den florentinske stilen, rimeleg sikkert av Andrea del Sarto og truleg av Leonardo da Vinci og Piero di Cosimo. Pontormo slo gjennom med utsmykkinga av Mediciane sin villa i Poggio a Caiano, i nærleiken av Firenze. I 1523 måla han ei rad freskar med motiv frå lidingssoga til Jesus Kristus.
Pontormos litt kantete teikningar med påverknad frå Michelangelo og Dürers grafikk, og hans uvanlege bruk av fargar, kjem særleg fram i hovudverket Gravlegginga (1525-28). Biletet Kvinne med hund frå 1532 viser den manieristiske portrettstilen hans. Pontrmo er også kjend for si gåverike teikning.
Rosso Fiorentino var ein rivalane hans, medan Agnolo Bronzino var hans elev og etterfølgjar.
Europameisterskapen på skeiser 1954
Europameisterskapen på skeiser 1954 vart avvikla i Davos i Sveits helga 6. og 7. februar 1954. 43 utøvarar frå 13 land deltok i meisterskapen, av dei seks frå Noreg. Dei norske utøvarane var Hjalmar Andersen, Sverre Haugli, Finn Hodt, Knut Johannesen, Torstein Seiersten og Roald Aas. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Belgia, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Sovjetunionen, Storbritannia, Sveits, Sverige, Ungarn, Vest-Tyskland.
Boris Sjilkov frå Sovjetunionen vart europameister framom nordmannen Hjalmar Andersen. Sjilkov presterte bestetid på 1500 meter og Andersen vann 5 000 m så vel som 10 000 m. Sovjets Jevgenij Grisjin gjekk fortast av alle på 500 m.
Skeise-EM 1954
Dato: 6./7. februar 1954
<br style="clear:both;" />
500 meter
<br style="clear:both;" />
5000 meter
<br style="clear:both;" />
10000 meter
<br style="clear:both;" />
Morbær
Morbær er ei treslekt i morbærfamilien. Trea er store med hjarteforma blad, små blomar og saftig, velsmakande frukt, som liknar bjørnebær. Det finst i alt ti artar.
Svart morbær, Morus nigra, høyrer heime i Iran, men vart alt i antikken dyrka i middelhavslanda, og i nyare tid òg lenger nord i Europa. Fruktene er svartfiolette, og vert mest nytta sylta.
NM i friidrett 1969
Noregsmeisterskapen i friidrett 1969, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Fana stadion i dåverande Fana kommune dagane 15.-17. august 1969. Meisterskapen omfatta 19 tevlingar for menn og 12 for kvinner. Ny øving for året var 1500 meter for kvinner.
Britt Ramstad, tidlegare Britt Krogh-Sørensen, og Arne Kvalheim vart tildelt kvar sin kongepokal, Ramstad for sigeren på 800 meter og Kvalheim for triumfen på 1500 meter.
Morbær
Kvit morbær, Morus alba, stammer frå Kina, men har vore dyrka i middelhavslanda sidan 1200-talet. Det har ikkje så god frukt som det svarte, men er eit særs viktig nyttetre ved silkeavlen.
NM i friidrett 1969
100 m
<br style="clear:both;" />
200 m
<br style="clear:both;" />
1500 m
<br style="clear:both;" />
5 000 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
110 meter hekk
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
1000 meter stafett
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Stavhopp
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
400 m
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
100 meter hekk
<br style="clear:both;" />
Lewis Furey
Lewis Furey er ein kanadisk komponist, songar, fiolinist, pianist, skodespelar og filmregissør.
Karriere
Furey vart fødd i Montreal i Quebec av franske og amerikanske foreldre, og vart utdanna som klassisk fiolinist, og opptredde som 11-åring som solist i konsertserien Matinées pour la jeunesse til Montreal Symphony Orchestra. Frå 1961 til 1965 studerte han ved Conservatoire de musique du Québec à Montréal. Seinare studerte han ved Juilliard School i New York City. I 1972 byrja han å spela inn eigne rockekomposisjonar. I dei følgjande åra produserte han tre album med popmusikk: Lewis Furey (1975, A & M 4522), The Humours of Lewis Furey (1976, A & M 4594) og The Sky is Falling (1979, Aquarius AQR-521). Karakteristiske trekk ved albuma var den Lou Reed-liknande vokalstilen til Furey, ei rekkje songar med homofilt innhald (spesielt den lokale radiohiten Hustler's Tango), og eksotiske arrangement med uvanleg bruk av fiolin og banjo og dessutan element av klezmermusikk.
I 1975 byrja han eit nytt eventyr som filmkomponist. Hans første filmmusikk, for regissør Gilles Carle sin La Tête de Normande St. Onge (1975), vann ein Canadian Film Award. I 1977 arbeidde han på Gilles Carle-filmen L'Ange et la femme saman med den framtidige kona si, skodespelaren og songaren Carole Laure. Dette prosjektet innebar meir enn å komponera åleine; Furey og Laure er kjent for å utføra ei sexakt i filmen. Furey komponerte òg for Allan Moyle-filmen The Rubber Gun, som trass i den dristig klingande tittelen handla om familiar ramma av narkotikabruk. Seinare på 1970-talet produserte Furey og Laure ei rekkje vellykka teaterrevyar i Paris. Furey fungerte òg som produsent og ofte òg som låtskrivar for ei rekkje album av Carole Laure, og byrja med Alibis (1979, RCA KKL-1-0290), ein hit i Québec i 1979. I 1980 skreiv Furey musikken til ein annan Gilles Carle-film, Fantastica, med Laure i hovudrolla som Lorca. Furey spelte òg i filmen og vart nominert til ein Genie Award i Canada for «Beste hovudrolle».
Furey vidareutvikla karrieren sin innan film- og fjernsynsmusikk med produksjonar som ein Gilles Carle-film frå 1983, Maria Chapdelaine, basert på den klassiske Québec-baserte Louis Hémon-romanen med same namn. Filmmusikken hans til denne filmen vann ein Genie Award. I 1984 skreiv han manuset til Night Magic, med Leonard Cohen som medforfattar.
Med base i Frankrike sidan slutten av 1970-talet har Furey halde fram å komponera filmmusikk for film og fjernsyn i tillegg til å produsera og skriva for suksessfulle album av Laure, som She Says Move On (1991) og Sentiments naturels (1997). Ein sceneproduksjon basert på sistnemnde gjekk i over ein månad i Paris i 1998.
Songane til Furey har vorte spelt inn av ulike andre artistar som Céline Dion, som spelte inn «Michael's Song» (La ballade de Michel) og «Lista to the Magic Man» (Dans La Main D'un Magicien) til filmen The Peanut Butter Solution (1985), begge skrive av Eddy Marnay; Tom Robinson, som spelte inn «Closing a Door» (Cabaret '79, 1982) og «Love Comes» (North by Northwest, 1982); og Petula Clark. Dei to første albuma hans vart hittar i Japan og er berre tilgjengeleg på CD som japanske nyutgivingar.
Han er bror av den kanadiske dramatikaren/skodespelaren/pianisten Richard Greenblatt, forfattar av det store suksesstykket 2 Pianos, 4 Hands.
Here Come the Warm Jets
Here Come the Warm Jets er debutalbumet til Brian Eno som soloartist. Det var produsert av Eno, og kom ut på Island Records i 1974. Musikkstilen på albumet er ein hybrid av glamrock og kunstrock, liknande musikken på dei tidlegare albuma til Eno med Roxy Music, men med songar som er meir lunefulle og eksperimentelle. Fleire gjesteartistar spelar på albumet, som Robert Fripp frå King Crimson og medlemmar av Roxy Music, Hawkwind, Matching Mole og The Pink Fairies. I utviklinga av teksten og musikken til albumet, nytta Eno uvanlege metodar som å danse for bandmedlemmane sine og få dei til å spele musikk deretter eller synge ord utan meining for seg sjølv som eit danne eit grunnlag for tekstane. Here Come the Warm Jets nådde 26. plass i Storbritannia og 151. plass i USA, og fekk hovudsakleg god kritikk. Det kom ut på CD i 1990 og igjen i 2004. Kritikar Steve Huey frå Allmusic sa om albumet at «det framleis høyrest spanande ut, framoverretta med mange detaljar, som avslører nye ting kvar gong det vert spelt.»
Produksjon
Here Come the Warm Jets vart spelt inn i løpet av tolv dagar i Majestic Studios i London i september 1973 av lydeteknikar Derek Chandler. Det vart miksa i Air og Olympic Studios av Eno og lydteknikar Chris Thomas. Tittelen på albumet vart opphavleg av Eno skildra som eit slanguttrykk for urinering. Men i eit intervju i 1996 forklarte Eno at tittelen kom frå eit notat han hadde skrive for å skildre handsaminga av gitaren på tittelsporet, som han kalla «warm jet guitar...fordi gitaren høyrdest ut som ein stemnd jet.»
Eno nytta seksten musikarar på albumet, inkludert John Wetton og Robert Fripp frå King Crimson, Simon King frå Hawkwind, Bill MacCormick frå Matching Mole, Paul Rudolph frå Pink Fairies, Chris Spedding og alle medlemmane frå Roxy Music utanom vokalist Bryan Ferry. Eno valde dei fordi han meinte dei var inkompatible med kvarandre musikalsk sett.
Eno rettleia musikarane ved hjelp av kroppsspråk og dansing, samt verbale forslag, og påverka spelinga deira og lydane dei skapte. Han følte dette var ein god måte å kommunisere med musikarane på på denne tida. Etter innspelinga av kvart individuelle spor, kondenserte Eno dei og miksa instrumenta kraftig, slik at spora ikkje lenger høyrdest ut som det musikarane hadde spelt inn under innspelinga.
Utgjeving
Here Come the Warm Jets kom ut i januar 1974. Albumet vart eit av dei bestseljande albuma til Eno og nådde 26. plass i Storbritannia i mars 1974, og 151. plass i USA. Eno planla ein turne med bandet The Winkies men måtte skrinlegge dette då han fekk ei kollapsa lunge. Etter han vart frisk att spelte Eno ein konsert i lag med Nico, Kevin Ayers og John Cale.
I starten fekk albumet stort sett positiv kritikk og særleg eksperimenteringa vart trekt fram. Kritikar Lester Bangs frå Creem skreiv at det var «utruleg», medan Robert Christgau, òg frå Creem gav det karakteren «A» I 1974 vart Here Come the Warm Jets stemnd fram som eit av dei beste albuma det året i Village Voice sin Pazz & Jop-avstemming av kritikarane. I januar 1980 kåra Trouser Press albumet til eit av dei beste albuma i 1973.
I november 2003 kåra Rolling Stone albumet til det 436. beste albumet gjennom tidene. I 2004 rangerte Pitchfork Media albumet på 24. plass på lista deira over dei 100 beste albuma frå 1970-åra.
Livius Smitt
Livius Smitt var ein norsk embetsmann og stortingsmann, fødd i Vinje i Telemark. Han vart medlem av Høgre då dette partiet vart danna i 1884.
Smitt var presteson. Jacob Sverdrup Smitt var bror hans. Han vart student i 1858 og cand. jur. fem år seinare. Deretter var han i nokre år tilsett på justiskontoret til Høgsteretten. 1866-67 var han fullmektig hos sorenskrivaren på Voss. Frå 1867 var han overrettssakførar i Florø. Til sist byfut i Brevik frå 1881. I 1874 grunnla han avisa Nordre Bergenhus Amtstidende, frå 1879 også redaktør.
Smitt var 1868-69 formann i matrikkelkommisjonen for Sunn- og Nordfjord. Perioden 1874-82 var han ordførar i Florø.
Han døydde i Brevik 1890.
Dingle Lake
Dingle Lake er ein saltsjø som ligg like vest for Stinear Lake på Breidneset i Vestfold Hills. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter Robert Dingle, som var øvstkommanderande ved Davis-stasjonen i 1957.
Marte Huke
Marte Huke er ein norsk lyrikar.
Ho debuterte i 2002 med diktsamlinga Delta, og har sidan utgjeve fleire diktsamlingar og ein roman.
Huke har studert litteraturvitskap og språk ved Universitetet i Bergen, gått ved Skrivekunstakademiet i Hordaland og teke det toårige forfattarstudiet litterär gestaltning ved Universitetet i Göteborg. Ho er busett i Trondheim og var fylkeskunstnar for Sør-Trøndelag fylke i 2002.
Ho voks opp på Ler i Melhus kommune.
Fylkesveg 660
Fylkesveg 660 (Fv660) går mellom Eidsvåg i Nesset og Åfarnes i Rauma. Veglengda er 62,7 km.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, men har no status som fylkesveg etter at forvaltingsreforma trod i kraft
Jerry Marotta
Jerome David «Jerry» Marotta er ein trommeslagar frå USA. Han er bror til Rick Marotta, som òg er trommeslagar og låtskrivar.
Maghar
Maghar (arabisk المغار, hebraisk מַעָ'ר, òg al-Maghar eller Mghar) er ein arabisk landsby i Nord distrikt i Israel med eit areal på 19 810 dekar. Maghar fekk lokal kommunestatus i 1956. Det var 19 900 innbyggjarar i Maghar i slutten av 2009.
Antikken
Maghar vart kalla Zar i romartida. Mange olivenlundar og vinpresser syner om ei lang historie med jordbruk i området, og mange grotter i åssidene syner at det har budd folk her lenge. Namnet på landsbyen kjem frå arabisk og tyder «grottene».
Jerry Marotta
Marotta har òg spelt trommer på songen «Whole Lotta Trouble» av Stevie Nicks og Michael Campbell i 1989 på albumet The Other Side of the Mirror. Han har òg spelt med Ani DeFranco, Sarah McLachlan, Marshall Crenshaw, The Dream Academy, Suzanne Vega, Carlene Carter, Tears for Fears, Elvis Costello, Cher, Carly Simon, Lawrence Gowan, Ron Sexsmith og mange andre.
Maghar
Osmansk tid
I 1596 var landsbyen oppført i osmanske skattelister som Magar Hazur, ein del av Tabariyya nahiya i Safad Liwa. Innbyggjarane var utelukkande muslimar og bestod av 169 hushaldningar og 17 ungkarar. Skattane vart betalte for kveite, bygg, oliventre, geiter og/eller bikubar, og ei presse for oliven eller druer.
På 1800-talet vitja den franske oppdagaren Victor Guérin landsbyen, som han kalla el-Mehar, med 1200 innbyggjarar. Han var delt inn i tre bydelar med muslimar, kristne og drusarar. I 1881 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine El Mughar som ein «stor, steinbygd landsby med kring 1 100 muslimar, drusarar og kristne, som ligg i ei åsside med store olivenlundar i sør og vest, ei stor kjelde og brikeh som gjev god vassforsyning.»
Jerry Marotta
I tillegg har han arbeidd som songar, låtskrivar og plateprodusent. I 1996 produserte han Ellis Paul sitt A Carnival of Voices.
Maghar
Det britiske mandatet
I folketeljinga i 1922, utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde Mughar wa Mansura eit folketal på 1377. Av desse var 265 muslimar, 676 drusarar og 436 kristne. All dei kristne var romersk-katolske. I folketeljinga i 1931 var folketalet i Maghar, i lag med Al-Mansura, i alt 1733, i 373 busette hus. Av desse var 307 muslimar, 549 kristne og 877 drusarar.
I 1945 var folketalet i Maghar, i lag med Al-Mansura, 2 140, alle arabarar, som eigde 55 583 dekar land i følgje ei offisiell landmåling. 7 864 dekar var plantasjar og irrigert land, 18 352 for korn, medan 55 dekar vart utbygd (urbant) land.
Með hækkandi sól
«Með hækkandi sól» (norsk omsetjing 'med den stigande sola') er ein song frå 2022 med den islandske systertrioen Systur. Songen vann den islandske songtevlinga Söngvakeppnin 2022 og var det islandske bidraget til Eurovision Song Contest 2022 i Torino.
Maghar
Staten Israel
Under Operasjon Hiram, 29–31. oktober 1948, overgav byen seg til den framrykkande israelske hæren. Mange av innbyggjarane flykta, men somme vart verande att og vart ikkje drivne bort av dei israelske soldatane. Byen vart verande i unntakstilstand fram til 1966.
Eia Uus
Eia Uus er ein estisk forfattar fødd i Haapsalu.
Maghar
Staten Israel
Under Israel-Libanon-konflikten i 2006, vart to innbyggjarar i Maghar drepne og fleire skadde i åtak frå Hizbollah-rakettar og klasebomber. Den 25. juli vart den 15 år gamle Doua Abbas drepen av ein rakett som traff huset hennar. Den 4. august vart den 27 år gamle mora til to, Manal Azzam, og to andre innbyggjarar alvorleg skadd då ein rakett traff eit bustadbygg.
Eia Uus
Liv
Eia Uus var fire år i Thailand medan ho voks opp. Ho studerte seinare engelsk filologi og estisk litteratur i Tallinn, og tok magistergrad i 2012. Ho har også budd eit år i Frankrike. Uus har arbeidd i eit reklamebyrå og som omsetjar frå engelsk.
Mergel
Mergel er ei kalkhaldig leire. Han inneheld vanlegvis 25–75 % kalsiumkarbonat. Han kan innehalde dolomitt i staden for kalsiumkarbonat. Mergel vart tidlegare brukt som jordforbetringsmiddel for å tilføre nyttevekstane kalsium. Dette vart kalla mergling.
Eia Uus
Virke
Eia Uus debuterte med Kuu külm kuma, ein klassisk utviklingsroman som handlar om ein manisk-depressiv kostskuleelev i Thailand. For å illustrera sinnstilstanden hennar blir kvart kapittel opna med eit sitat av Sylvia Plath. I den neste bokasi skildra ho livet til unge intellektuelle.
Með hækkandi sól
Om songen
«Með hækkandi sól» er skriven av den anerkjende islandske låtskrivaren Lovísa Elísabet Sigrúnardóttir, også kjend under pseudonymet Lay Low.
Teksta handlar om at sola kjem tilbake etter ein lang og mørk islandsk vinter. For kvar dag etter vintersolkverv står sola høgare og høgare på himmelen, og islendingane kallar denne perioden «með hækkandi sól», som kan omsetjast til 'med sola som står høgare kvar dag'.
Opphavleg var teksta skriven frå synspunktet til ei islandsk kvinne frå 1700- eller 1800-talet. Denne kvinna var i såkalla vistarband, ei islandsk liveigenskapsordning som gjekk ut på at alle jordlause skulle vere tilsette på ein gard. Ein person som ikkje eigde eller leigde eigedom, måtte difor ta arbeid på garden til ein bonde. I eit intervju forklarte Sigrúnardóttir at «fattige menneske ikkje eigentleg hadde noko kontroll over liva sine, og vart tvinga til å jobbe for andre og leve under deira styre». Ho la også til at teksta kan relaterast til mange menneske, og i mange ulike situasjonar, «som alle ser litt håp når sola står høgare på himmelen, og dagane vert varmare».
Agnieszka Grochowska
Agnieszka Grochowska er ein polsk skodespelar fødd i Warszawa.
Með hækkandi sól
Om songen
Sigrúnardóttir skreiv songen med tanke på Söngvakeppnin, og spurde systertrioen Sigga, Beta og Elín om dei ville framføre songen. Systrene takka ja og vann tevlinga laurdag 12. mars 2022, då under artistnamnet Sigga, Beta og Elín. Med sigeren vart «Með hækkandi sól» det islandske bidrag til Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia. Songen kvalifiserte seg frå den fyrste semifinalen, og i finalen enda songen opp som nummer 23 av 25 bidrag med 20 poeng.
Agnieszka Grochowska
Karriere
I 2009 spelte ho den kvinnelege hovudrolla i den norske filmen Upperdog av Sara Johnsen. For denne rolla vart ho tildelt Amandaprisen for 2010 i klassen Beste kvinnelege hovudrolle. I 2011 er Grochowska aktuell med heile 4 polske filmproduksjonar.
Eia Uus
Virke
Uus har også skrive reisebøker omg Frankrike og Paris.
Mahadjanapada
Mahadjanapada (sanskrit महाजनपद, mahājanapada, 'stort land') er ei nemning for fleire større rike som fanst i Nord-India mellom 500- og 200-talet f.Kr., ein grunnleggjande periode i indisk historie. Samtidige buddhistiske tekstar nemnar 16 slike rike. Nokre av desse er også kjende frå vediske tekstar — dette gjeld Gandhara, Kambodja, Kuru/Pantsjala, Matsya, Kashi og Kosjala. Resten av rika — Avanti, Asjvaka, Sjurasena, Vatsa, Tsjedi, Malla, Vridji, Magadha og Anga — var nye statsdanningar. Desse var delvis danna av eldre statar og delvis av nye landområde i aust som byrja bli meir viktige.
Mahadjanapada-rika var anten monarki eller styrt som ein slags republikkar eller oligarki, danna som høvdingdøme av ein eller fleire klanar. Det fanst også ei rekkje mindre statar med liknande styresett, som Koliya-, Moriya-, Jnatrika-, Sjakya- og Littsjavi-statane. Sistnemnde fekk etterkvart svært mykje makt.
Institusjonsdanninga og den sosiale lagdelinga i denne perioden tyder på eit stabilt, landbruksbasert samfunn. I Mahadjanapada-tida blei det utvikla to ulike skriftystem, brahmi og kharoshti, som blei forløparane til ei rekkje moderne indiske skriftsystem. Ein byrja også ta i bruk myntar av kopar og sølv.
Fleire byar voks til under Mahadjanapada-tida, som storbyar, marknadsbyar og busetnader med bymur. Det blei også utvikla ei rekkje laug (shreni). Nokre av desse blei etterkvart til kastar.
Det fanst fleire ulike religiøse strøymingar i denne tida, typisk i mindre sekter som ajivika og carvaka. To sekter blei etterkvart til eigne religionar, buddhismen grunnlagd av Gautama Buddha, og djainismen, grunnlagd av Mahavira. Begge religionane stilte spørsmål ved dei gamle vediske normene. Dei preika begge ikkje-vald og motstand mot dyreofringar. Dei hadde system med omvandrande munkar og kloster, og gav kvinner moglegheit til å delta i desse systema.
Tekstar
Buddhistteksten Anguttara Nikaya nemner dei seksten Mahadjanapada-rika fleire gonger. Digha Nikaya nemner tolv av dei, men utelèt fire av dei (Assaka, Avanti, Gandhara og Kamboja). Tsjulla-Niddesa nemner også Kalinga og Yona, medan ho utelèt Gandhara. Djainteksten Bhagavati Sutra har eit anna religiøst og geografisk fokus, og nemner desse Mahadjanapada-rika: Anga, Banga (Vanga), Magadha, Malaya, Malavaka, Accha, Vaccha, Kochcha, Padha, Ladha (Lata), Bajji (Vajji), Moli (Malla), Kasi, Kosala, Avaha og Sambhuttara.
Panini skreiv sanskritgrammatikken sin i denne perioden, medan Yaska skreiv det etymologiske verket Nirukta. Talemåla i Mahadjanapada-rika var stort sett prakritspråk.
Tunbalderbrå
Tunbalderbrå er ei urt i korgplantefamilien. Arten har ei sirkumpolar utbreiing. Planta er kring 10 cm høg og er mørkgrøn, tettblada og med kortskafta korger. Blomane er utan kantkroner. Dei har gulgrøne midtkroner i høg innhol topp, og har sterk lukt. Tunbalderbrå blømer kring juni månad i tun og gater, og langs vegar og jernbanar.
Planten kom opphavleg til Noreg som ballastplante. Han er spreidd over heile Noreg i ny tid. Han er vurdert som ein framand art med potensielt høg risiko for å vera invasiv av Artsdatabanken.
Anga
Anga (sanskrit अंग, IAST ) er eit historisk område nordaust i Sør-Asia. Det var eit viktig rike på 500-talet f.Kr. før det blei teke over av Magadha i same hundreåret.
Anga er eit av dei «seksten store rika» som er nemnde i buddhistiske tekstar som Anguttara Nikaya. Det er også nemnd i djaintekstar som Vyakhyaprajnapti, og i hinduverket Mahabharata.
I følgje informasjon frå Mahabharata låg riket i eit område som i dag tilhøyrer delstatane Bihar og Jharkhand i India, seinare også delar av Bengal. Elva Champa (dagens Chandan) danna grensa mot Magadha i vest medan nordgrensa var danna av elva Koshi.
Hovudstaden i riket var Champa (campā). Byen låg på høgresida av elva Ganges nær samanrenninga med Champa. han var ei tid særs rik, og var ein av seks viktige byar i Oldtids-India (Digha Nikaya). Bhagalpur i Bihar blir ofte identifisert som staden Champa låg, og omfattar to landsbyar kalla «Champa-nagara» og «Champa-pura».
Ifølgje Mahabharata blei ein av pesonane i verket, Karna, utropt til konge av Anga av herskaren Duryodhana.
Reinfann
Reinfann er ein art i korgplantefamilien. Planta er utbreidd i Europa og Asia. Reinfann er kring 80 cm høg, med ein stiv trehard stengel, som ofte er noko raudfarga. Han har krypande jordstengel. Blomane er gullgule korger i halvskjerm. Dei har sterk aromatisk lukt. Planten blømer kring august månad i skogkantar, vegkantar og i ur. Han finst over heile Noreg, og er funnen opp til 1160 m i Oppdal.
John Utheim
John Jonsson Utheim var ein norsk lærar, forfattar, Venstre-politikar og amtmann. Peder J. Utheim var bror hans.
Utheim var frå Kornstad på Nordmøre, der far hans var gardbrukar. Sjølv var han lærar i omgangsskule i Kvernes 1862 og Kornstad 1862-64. I 1868 vart han student og tok til på universitetet i hovudstaden. Han studerte fyrst filologi, sidan teologi, og vart uteksaminert cand. theol. i 1874. Mellom 1870 og -75 var han lærar både på Qvams skole og huslærar i Trøgstad. Frå 1875 var han lærar på Oslo katedralskole. I 1878 byrja han i lærarstilling på Sjøkrigsskulen i Horten, frå 1890 med yrkestittelen dosent. Både i 1879 og 1881 var Utheim skipsforvaltar på «Nornen» sitt tokt til England og Spania.
Utheim var medlem av bystyret i Horten frå 1883 til 1902, ordførar 1899-1901.
Perioden 1892-1894 var Utheim 2. representant til Stortinget frå Jarlsberg og Larvik amt. Han var då sekretær i militærkomiteen, 1893-94 medlem av valkomiteen og 1894 sekretær i konsulatkomiteen.
Utheim var 1898 medlem av kongeleg kommisjon om den sivile legetenesta i Noreg, og formann 1902 i ein parlamentarisk kommisjon om inndeling av einmannskrinsar ved stortingsval. Han var også forfattar av ymse verk om stortingsval og andre tema.
Utheim var amtmann i Nordre Bergenhus amt frå 1902, til han døydde i 1910.
Utheim var republikanar, og agiterte i 1905 mot innføring av monarki som styreform.
Han døydde hausten 1910 i Leikanger i Sogn.
Andrus Point
Andrus Point er eit kjenneleg, klipperikt nes som stikk austover ut i Lady Newnes Bay mot den flytande istunga til Parkerbreen i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser H.R. Andrus, logistikkoffiser på skipet «Commander» i Antarktis 1962–66.
Steven Nistor
Steven Nistor er ein USA-amerikansk trommeslagar, mest kjend for arbeidet sitt med Daniel Lanois og Sparks.
Nistor har spelt for produsentane Rick Rubin, Danger Mouse, Daniel Lanois, Tucker Martine, Randall Dunn, Steve Albini, Ryan Freeland, John Hill, Warren Defever og Scott Litt og spelt i lag med Iron & Wine, Sam Amidon, Tinariwen, The Avett Brothers, Van Dyke Parks, Marissa Nadler, Sparklehorse, «Weird Al» Yankovic, Peter Buck, Emmylou Harris, Gnarls Barkley, Todd Rundgren, Wild Belle, Brian Eno, Iggy Pop, Lonnie Holley, Garth Hudson, Aoife O’Donovan, Passion Pit, The Flaming Lips, Josh Klinghoffer, Ben Sollee, Beth Orton, His Name Is Alive, Hal Willner, Trixie Whitley, Laura Veirs, Bill Frisell, Michael Gibbs, Robert Plant, Buddy Guy, Alison Krauss, Skerik, Jim White, Bernie Worrell, i tillegg til å vera medlem av gruppene Sparks, Brian Blade's Mama Rosa og WL.
Konglepalmar
Konglepalmar (Cycadophyta) er ei plantegruppe av nakenfrøingar med treaktige arter som kan minna om palmar i vekstformen og bregnar i bladea. Namnet er misvisande, ettersom konglepalmar ikkje er i nær slekt med palmar og ikkje har konglar.
Konglepalmane er ei gammel plantegruppe som truleg oppstod i karbontida. Ho var mest artsrik og variabel i mellomtida til jorda, mesozoicum. Då konglepalmane dominerte, kan ein førestilla seg at frøa kunne spreiast av dinosaurar.
Fylogeni
Familiane, slektene og artane av konglepalmaer er:
Monica Isakstuen
Monica Isakstuen (tidlegare Monica Isakstuen Stavlund) er ein norsk forfattar.
Ho debuterte i 2008 med diktsamlinga Sånn, borte. I 2009 kom romanen Avstand, og i 2011 kom diktsamlinga Alltid nyheter.
Isakstuen er oppvaksen i Asker og busett i Fredrikstad.
Merkedag
Merkedagar er dagar det er knytt visse merke, minne eller hendingar til. Dei kan vera knytte til historiske eller mytiske hendingar, høgtider eller anna. Ein kan markera merkedagar med samlingar, flaggheising og ulike seremoniar og ritual.
Frå gammalt av er det knytt vêrteikn til ein del merkedagar. Andre kan det vera fest faste gjeremål til, eller det kan vera ting ein ikkje bør gjera på denne dagen.