cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zelenogorsk i Krasnojarsk kraj
Som ein lukka by gjekk han under kodenamnet Krasnojarsk-45 heilt til den russiske presidenten Boris Jeltsin i 1992 erklærte at slike byar kunne bruke sine historiske namn. Byen fanst ikkje på offisielle kart før då. Som tradisjonen var med sovjetiske byar som inneheldt hemmelege anlegg (som til dømes Oziorsk, kjend som Tsjeljabinsk-40, Tomsk-7 og Sarov, kjent som Arzamas-16), så er Krasnojarsk-45 i røynda eit postboksnummer og impliserer at staden ligg ein viss avstand frå byen Krasnojarsk.
Nusnäs
Nusnäs er ein svensk tettstad i Mora kommun i Dalarnas län i landskapet Dalarna. I 2005 hadde tettstaden 724 innbyggjarar. Nusnäs ligg cirka ti kilometer søraust for Mora, ved innsjøen Siljan. Staden er kjend for produksjon av dalahestar, ein av dei mest populære suvenirane frå Sverige.
Ridley Island
Ridley Island er ei øy som ligg 2 nautiske mil (3,7 km) nord for False Round Point på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Øya var kjend for både amerikanske og britiske selfangarar så tidleg som i 1822, og namnet Ridley har lenge vore i bruk.
Svingesjakt
Svingesjakt eller svingekammer er ein bratt tunnel eller sjakt som blir nytta i samband med vasstunnelen i eit vasskraftverk. Formålet er å utjamna trykket som oppstår ved brå endringar i vassmengda som går gjennom turbinen. Sjakta har samband til tilløpstunnelen (gjerne på begge sider av turbinen), og ut til fri luft. I nokre nyare kraftverk er sjakta derimot lukka, og då blir trykkendringane dempa mot eit luftputekammer, som er ei luftpute i tett holrom.
Oshiage-hama
Oshiage-hama er ei strand på nordaustsida av Skallen på kysten av Dronning Maud Land. Stranda ligg langs ei vik mellom Skallen og enden av Skallebreen. Det vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto teken under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957-62. Namnet «Oshiage-hama» (Strandvollen) vart gjeve av JARE i 1972.
Det første slaget ved Ypres
Det første slaget ved Ypres var det siste store slaget i det første krigsåret av den første verdskrigen, og varte frå 19. oktober til 22. november 1914. Slaget ved Ypres markerte slutten på kappløpet mot havet, der dei tyske styrkane prøvde å nå dei franske kanalbyane Calais og Dunkerque, som var hovudforsyningshamnar for den britiske ekspedisjonsstyrken. Bortsett frå ein tysk offensiv ved Verdun i 1916 blei det ingen tyske framstøyt før våroffensiven i 1918.
Mette Frederiksen
Mette Frederiksen er ein dansk sosialistisk politikar. Ho er leiar for Socialdemokraterne, og har vore statsminister i Danmark sidan juni 2019.
Bakgrunn
Frederiksen kjem frå Ålborg og er utdanna innan administrasjon samfunnsfag ved universitetet i heimbyen. I tillegg har ho ei masterutdanning i Afrika-studiar frå universitetet i København.
Politisk karriere
Ho var arbeidsminister i perioden 2011–2014 og justisminister i perioden 2014–2015 i regjeringa til Helle Thorning-Schmidt. Da Thorning-Schmidt trekte seg etter valnederlaget i 2015, blei Mette Frederiksen ny partileiar for Socialdemokratiet.
Føre valet til Folketinget 2019 utførte Frederiksen ei reorientering av Socialdemokratiet med vekt på forsvar av velferdsstaten kombinert med ein offensiv klimapolitikk og ei innstramming i innvandringspolitikken. Partiet gjorde eit godt val og heldt omtrent stillinga frå valet i 2015, men de andre partia på raud side gjorde alle gode val og sikra fleirtal for venstresida.
Mette Frederiksen tiltredde som dansk statsminister 27. juni 2019 og er den yngste statsministeren i dansk historie. Ho leier ei rein sosialdemokratisk regjering – den første i Danmark sidan 1982. Med berre 48 mandat (av 175) bak seg i Folketinget har regjeringa inngått ein parlamentarisk støtteavtale med Radikale Venstre, Socialistisk Folkeparti og Enhedslisten.
Rawson Plateau
Rawson Plateau er eit isdekt platå, 24 km langt og 3400 moh, som ligg mellom toppen av Bowmanbreen, Moffettbreen og Steagallbreen i Dronning Maudfjella. Det vart kartlagt på Byrd-ekspedisjonen (ByrdAE), 1928–30 og av U.S. Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64 og kalla opp etter Kennett L. Rawson, som deltok på Byrd-ekspedisjonen 1928–30 og 1933–35.
Tempe kyrkje
Tempe kyrkje er ei langkyrkje i Trondheim kommune i Sør-Trøndelag. Kyrkja er teikna av arkitekt Roar Tønseth.
Byggverket er av teglstein og har 240 sitjeplassar.
Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja.
Åre gamle kyrkje
Åre gamle kyrkje (svensk: Åre gamla kyrka) er ei mellomalderkyrkje bygd i stein og tre som ligg i Åre, Jämtland, Sverige. Kyrkja vart bygd på 1100-talet ved Sankt Olav Pilegrimsleia (svensk: S:t Olofleden), som i dag går frå Selånger Gamle Ruinkyrkje i Sundsvall over dei skandinaviske fjella til Trondheim. Kyrkja har om lag 150 sitjeplassar og har ope heile året frå klokka 08:00 til 20.00.
Nya Långenäs
Nya Långenäs er ein svensk tettstad i Härryda kommun i Västra Götalands län i Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 210 innbyggjarar.
Europameisterskapen på skeiser 1979/Menn
Europameisterskapen på skeiser 1979 for menn vart avvikla i Deventer i Nederland laurdag 20. og sundag 21. januar 1979. 29 utøvarar frå 14 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg. Dei norske utøvarane var Amund Sjøbrend, Kay Stenshjemmet, Jan Egil Storholt og Øyvind Tveter. Deltakarane elles kom frå Aust-Tyskland, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Spania, Storbritannia, Sveits, Sverige, Tsjekkoslovakia, Vest-Tyskland.
Jan Egil Storholt frå Noreg vart europameister framom landsmannen Stenshjemmet, Storholt vann både 500 meter, 5000 m og 1500 m, medan Stenshjemmet kneip sigeren på den avsluttande 10 000-meteren.
Skeise-EM 1979
Dato: 20./21. januar
<br style="clear:both;" />
500 meter
<br style="clear:both;" />
5000 meter
<br style="clear:both;" />
1500 meter
<br style="clear:both;" />
10000 meter
<br style="clear:both;" />
Nyåker
Nyåker er ein liten tettstad i Nordmalings kommun i Västerbottens län i Sverige.
Staden har ein nedlagt stasjon på Stambanan genom övre Norrland. Nyåker er mellom anna kjend for Nyåkers pepparkakor, som er ein av dei største produsentane av pepperkaker i Sverige.
Den kjende fotografen Sune Jonsson kjem frå Nyåker.
Elektrometer
Eit electrometer er eit elektrisk instrument for å måle elektrisk ladning eller elektrisk potensialskilnadar. Det finst mange forskjellige typar, får historiske handlaga mekaniske instrument til elektroniske apparat med stor presisjon. Moderne elektrometer er basert på vakuumrøyr eller faststoff-teknologi og kan nyttast til å spennings- og ladningsmålingar med særs lite tap av straum, ned til 1 femtoampere. Eit enklare, men liknande instrument, elektroskopet, virkar på liknande måte, men indikerer berre den relative storleiken til spenninga eller ladningen.
Øyfjell kyrkje
Kyrkja er lita og kvadratisk, og ho er bygd opp att på same staden der det stod ei eldre stavkyrkje. Det er uvisst kven som bygde kyrkja, men Olav Sveinungson Berge var med på tømringa. Preikestolen er laga av ein bygdemann som vart kalla Per Snikkar.
Byggverket er i tre med 60 sitjeplassar.
Arlington County
Arlington er eit fylke (county) i delstaten Virginia i USA, men vert ofte referert til som by. Arlington ligg ved elva Potomac, tvers overfor Washington, D.C., og har i kring 239 000 ibuarar (2020). Området fekk namnet Arlington County i 1920.
Den nasjonale Æresgravlunden i Arlington (Arlington National Cemetery), med nær 400 000 graver, ligg mindre enn ein kilometer nord om The Pentagon. Der er fleire minnesmerke, mellom dei Den ukjende soldats grav og Minnesmerket over dei falne i andre verdskrigen.
Forsvarsdepartementet i USA vert styrt frå bygningen The Pentagon, få hundre meter vest om Potomac. Staden huser også hovudkvartera til Defense Advanced Research Projects Agency (DARPA) og føretaka Boeing, Raytheon Technologies og den amerikanske greina til BAE Systems.
Ronald Reagan Washington National Airport ligg i Arlington County. Høgare utdanningsintitusjonar i Arlington er Marymount University, fleire campusar og forskingsprogram frå George Mason University – Antonin Scalia Law School, Schar School of Policy and Government og Jimmy and Rosalynn Carter School for Peace and Conflict Resolution, i tillegg til utdanningssenter for University of Virginia og Virginia Tech.
Kolonitida
Området som no utgjer Arlington County var del av Fairfax County i den britiske kolonien Virginia. Den britiske monarken gav landeigedommar i bytta mot politisk støtte og forsøk på utvikling av kolonien. Ein av dei han løyvde land til var Thomas Fairfax, som både Fairfax County og byen Fairfax har namn etter. Fylkesnamnet «Arlington» stammar frå Henry Bennet, earlen av Arlington, ein plantasje langs Potomacelva og Arlington House, familiehuset på denne eigedommen. George Washington Parke Custis, barnebarnet til fyrstedama Martha Washington, arva denne eigedommen i 1802. Seinare tilfall han Mary Anna Custis Lee, kona til general Robert E. Lee.
Hovudstadsområde
Området høyrde fyrst til det føderale området som blei oppretta for å husa den nye hovudstaden i USA, District of Columbia (D.C.). Dette kvadratiske distriktet med sider på 10 mi blei i perioden 1791–92 merka med grensesteinar kvar mile av Andrew Ellicott og fleire assistentar. Fjorten av desse steinane var i Virginia, og mange av dei står framleis.
Arlington-området blei gjeve tilbake til Virginia i 1847, som del av Alexandria County. I 1870 blei Alexandria City skild ut frå resten av fylket, og i 1920 blei fylket døypt om til Arlington County.
2000-talet
11. september 2001 flaug eit kapra fly inn i Pentagon. 189 menneske døydde etter flystyrten, både folk som arbeidde ved Pentagon og alle som var ombord i flyet, medrekna dei fem kaprarane. 11. september 2008 blei det opna eit minnesmerke for dei 184 offera like ved staden der flyet gjekk ned.
Kjende folk
Nokre kjende personar tilknytte Arlington er generalane Robert E. Lee og George S. Patton, astronauten John Glenn, visepresidenten Al Gore, musikarane Jim Morrison og Roberta Flack og skodespelarane Warren Beatty, Shirley MacLaine og Sandra Bullock.
The Capris
The Capris er ei USA-amerikansk doo wop-gruppe som vart ein one-hit wonder i 1961 med «There's a Moon Out Tonight». Dei oppleve ein ny popularitet i 1980-åra då tre av medlemmane kom saman att og The Manhattan Transfer spelte inn songen deira, «Morse Code of Love,» som gjekk inn på US Hot 100 og topp 20 på Adult Contemporary-lista.
Historie
Alle dei originale medlemmane var italiensk-amerikanarar frå bydelen Queens i New York i USA. Gruppa oppstod kring førstetenoren Mike Mincieli i 1958 og bestod av Nick Santo (Santmaria) som førstebaryton, andretenor Frank Reina, baryton Vinnie Narcardo og bass John Cassese. Namnet deira vart teken frå Lincoln Capri. I 1958 spelte dei inn to songar for Planet Records, «Indian Girl» og «There's a Moon Out Tonight.» Singelen selde dårleg og dei vart oppløyste. Frederick Allen, som hadde eit kveldsshow på radio, fortsette å spele songen deira og fanga interessa til Jerry Greene, som var tilsett ved Times Square Record Store. Greene kjøpte lydbandet og gav singelen ut på ny for Lost Nite Records. Radioverten Murray the K spelte ofte songen og han selde bra. Då dei forsstod at dei ikkje kunne møte etterspurnaden etter singelen, slede Greene og Lost Nite rettane sine til Old Town Records, som hadde kapasiteten som måtte til og i 1961 klatra songen til tredjeplassen på den nasjonale hitlista.
Ei stund turnerte The Capris igjen og spelte på store konsertstader i USA, men ingen av oppfølgjarane deira selde srleg got, og i 1963 byrja medlemmane i bandet å slutte. Somme fortsette å spele som The Capris, men utan ein nasjonal profil.
Nick Santo, som slutta i gruppa i 19622 og gjekk inn i politivesenet i New York i 1965, fortsette å skrive songar. I 1982 kom Santo, Mike Mincieli og Frank Reina saman at og fekk med sseg Tommy Ferrara frå The Del-Satins og Tony Danno. Dei spelte in albumet There's a Moon Out Again med 12 songar, inkludert ni songar av Santo. «The Morse Code of Love», ein av songane til Santo, vart raskt ein etterspurt song på oldies-radio og mange trudde det var ein gammal song av dei originale Capris. I 1984 spelte The Manhattan Transfer inn «The Morse Code of Love» som «Baby Come Back to Me» for albumet deira Bop Doo-Wopp og songen vart gjeven ut på singel. Songen nådde då 83. plassen på Billboard Hot 100 og 14. plass på Adult Contemporary-lista.
Santo døydde av kreft den 30. desember 2010.
Ein versjon av The Capris med Frank Reina var aktiv i 2015.
Diluvium
Diluvium er eit geologisk omgrep om overflatiske avleiringar som er danna av flaum-liknande hendingar. Dette er i motsetnad til alluvium, som er avleiringar som er lagt ned sakte og jamt.
I nesten alle senkingane mellom fjella sør i Sibir og nord i Mongolia fanst innsjøar som var demd opp av isen under istidene i pleistocen. Klimaendringar og endringar i dei hydrostatiske tilhøva gjorde at bresjøane vart tømde og fylte opp att. Då isdemningane brast medførte dette til katastrofale flaumar. Desse kraftige flaumane omforma dalane og bygde nye geologiske formasjonar. I elvedalane til Tsjuja og Katun kom det minst fem flaumepisodar i intervall mellom 23 og sju tusen år sidan. Dei største av desse innsjøane, Tsjuja og Kuraj, hadde volum på fleire hundre kubikkilometer. Enorme vassmengder vart sleppte laus samstundes og forma terrenget det rann over.
Paul Hornsby
Paul Hornsby er ein USA-amerikansk musikar og plateprodusent som har produsert plater for artistar som Charlie Daniels Band, The Marshall Tucker Band og Wet Willie.
I 1967 spelte han med Duane og Gregg Allman i The Hour Glass, før han byrja på produsentkarrieren sin. Han var først for Capricorn Records, før han vart sjølvstendig produsent. Han har òg spelt med Elvin Bishop, Captain Beyond, Gerry Goffin og Livingston Taylor.
BMP-1
BMP-1 (russisk:Боевая Машина Пехоты-1 - Боевая Машина Пехоты-1) er ei sovjetisk stormpanservogn. Den vart først introdusert tidleg i 1960-åra, og produsert av Kurganmasjzavod. Den vart erstatta i 1980-åra med ein oppgradert versjon BMP-2.
Paul Hornsby
Musikalske bidrag
Paul Hornsby har spelt med mellom andre:
BMP-1
Då BMP-1 vart oppdaga av vestlege militære i november 1967 var den verda si første stormpanservogn. Det skråstilte panseret kunne motstå 12,7 mm ammunisjon frå tunge mitraljøser. Med den glattbora kanona og AT-3 Sagger-raketten var ein alvorleg trussel mot NATO sine pansra personellkøyretøy og stridsvogner.
Paul Hornsby
Bakgrunnsstoff
Hornsby, Paul
Thank God It's Christmas
«Thank God It's Christmas» er ein julesong av det britiske rockebandet Queen. Han vart skriven av sologitaristen Brian May og trommeslagaren Roger Taylor.
Eklog
Eklog (gresk ἐκλογή eklogḗ «utval» eller «val», latinisert ecloga) er eit omgrep frå antikken sin litteratur med grunntydinga «eit utvald stykke» (utval, sitat) frå ein lengre litterær tekst eller frå eit einskild omfangsrikt dikt.
I litteraturen
Fleirtalsformen eclogae frå romersk lyrikk stod opphavleg berre for «utvalde dikt», men omgrepet blei under humanismen misforstått som ein litterær form, og i seinare språkbruk blir eklog ofte nytta som synonym for hyrdedikt.
Dei mest kjende dikta som i dag går under beteikninga eklog stammar frå Vergil.
Thank God It's Christmas
Det vart ikkje laga musikkvideo til songen, og han blir derfor sjeldan spelt på fjernsyn og er derfor ein mindre kjend julesong. Songen finst på fleire samleplater med julemusikk. Ei av dei er Now That's What I Call Christmas som kom i 1985, men som vart sletta i 1989.
Den fulle 12"-versjonen finst på julesamlinga The Edge Of Christmas med ein ekstra trommeintro. Han finst òg på den amerikanske samleboksen The Queen Collection.
Eklog
I litteraturen
Statius frå det første hundreåret etter Kristus omtalte einskilde dikt i samlinga Silvae som egloga; han er den første romerske diktaren som nytta omgrepet for eigne verk.
Thank God It's Christmas
7" vinyl
EMI / QUEEN 5
12" vinyl
EMI / 12QUEEN 5
Eklog
I musikken
Omgrepet blir òg nytta om pastoral musikk. Dei første viktige døma er pianoverk av tsjekkaren Václav Tomášek. Mellom komponistar som har nytta omgrepet i titlar er Jan Václav Voříšek, César Franck, Franz Liszt (i den første boka av Années de Pèlerinage), Antonín Dvořák, Gerald Finzi, Vítězslav Novák og Egon Wellesz. Igor Stravinskij gav andre og tredje sats av Duo Concertant (1932) titlane «Eclogue I» og «Eclogue II». Mellomsatsen av den tresatsige Ode (1943) har òg tittelen «Eclogue».
Wagonwheel Blues
Wagonwheel Blues er debutalbumet til den amerikanske indierock-gruppa The War on Drugs, utgjeve 19. juni 2008 gjennom Secretly Canadian.
Det er det einaste albumet frå gruppa som har bidrag frå trommeslagaren Kyle Lloyd.
Scotia-ekspedisjonen
Scotia-ekspedisjonen (Scottish National Antarctic Expedition, SNAE) 1902–04 var ein ekspedisjon til Antarktis, organisert og leia av den skotske naturforskeren William Speirs Bruce. Sjølv om ekspedisjonen vart overskygga av den prestisjefylte Discovery-ekspedisjonen under leiing av Robert F. Scott, gjennomførte Scotia-ekspedisjonen eit omfattande program med utforsking og vitskapleg arbeid. Den første meteorologiske stasjonen i Antarktis vart etablert, og det vart oppdaga nytt land austom Weddellhavet. Den store samlinga med biologiske og geologiske prøver førte saman med prøver frå dei tidlegare reisene til Bruce til etableringa av Scottish Oceanographical Laboratory i 1906.
Bruce hadde vore mesteparten av 1890-åra på ekspedisjonar til Antarktis og Arktis, og i 1899 var han den mest erfarne polarforskaren i Storbritannia. I mars same år søkte han å få delta på Discovery-ekspedisjonen. Forslaga hans om å utvide verkeområdet til ekspedisjonen til å dekke Weddellhavet med eit eige skip vart likevel avslått som «vondsinna rivalisering» av presidenten i Royal Geographical Society (RGS), Clements Markham. Som ein konsekvens vart Scotia-ekspedisjonen etablert som eit sjølvstendig, privat finansiert føretak.
Ekspedisjonen har vorte skildra som «den desidert mest kostnadseffektive og nøye planlagde vitskaplege ekspedisjonen i den heroiske tidsalderen for antarktisutforsking». Bruce fekk likevel ingen formell heider eller heider frå det britiske parlamentet, og ekspedisjonsmedlemmane vart trass i iherdig lobbyverksemd ikkje tildelt den prestisjefylte Polarmedaljen. Bruce leia ikkje fleire ekspedisjonar til Antarktis etter Scotia-ekspedisjonen, men han gjennomførte ei rekkje undersøkingar i arktiske strøk. Fokuseringa hans på grundig vitskapleg utforsking var ikkje lenger i tida, og i motsetnad til føretaka til Scott, Shackleton og Amundsen, mista resultata hans snart interessa til ålmenta. Det permanente minnet om Scotia-ekspedisjonen er Orcadas vêrstasjon som vart sett opp i 1903 på Laurie Island i Sør-Orknøyane og som har vore i kontinuerleg drift sidan.
Bakgrunn
Som medisinstudent etablerte Bruce kunnskapen sin om naturvitskap og oseanografi ved å ta sommarkurs med anerkjende lærarar som Patrick Geddes og John Arthur Thomson. Han jobba òg som frivillig for oseanografen John Murray og hjelpte til med å klassifisere prøver samla inn under Challengerekspedisjonen. I 1892 gav Bruce opp medisinstudiane og mønstra på ei ferd til Antarktis med «Balaena» som ein del av Dundee-ekspedisjonen 1892–93. På heimreisa byrja han å planleggje ein ekspedisjon til Sør-Georgia, men han lukkast ikkje med å skaffe finansiering. Deretter jobba han ved ein meteorologisk stasjon på toppen av Ben Nevis, før han vart med som vitskapleg assistent på Jackson-Harmsworth-ekspedisjonen 1894–97 til Frans Josefs land. Mellom 1897 og 1899 gjennomførte han ytterlegare turar til Arktis – til Spitsbergen og Novaja Semlja – først på ein privat ekspedisjon leia av major Andrew Coats, seinare som vitskapsmann på forskingsfartøyet «Princess Alice». Dette skipa var ått av Albert I av Monaco, ein anerkjend oseanograf som vart ein ven og støttespelar av Bruce.
Etter tilbakekomsten frå Arktis i 1899 sende Bruce eit langt brev til Royal Geographical Society (RGS) i London, der han søkte om ei vitskapleg stilling i den store antarktisekspedisjonen selskapet planla, seinare kjent som Discovery-ekspedisjonen. Hans nyvunne røynsler gjorde det «lite truleg at det fanst andre personar på dei britiske øyane som var betre kvalifisert». Brevet til Bruce skildra dei relevante røynslene hans i detalj. Det vart stadfesta motteke, men ikkje svara skikkeleg før det hadde godt over eitt år. Innan den tida hadde ambisjonane til Bruce overstige den opphavlege forventninga hans om ei underordna stilling i den vitskaplege staben. No foreslo han eit skip nummer to for ekspedisjonen, finansiert med skotske midlar, som kunne arbeide i Weddellhav-kvadranten medan hovudskipet var basert i Rosshavet. Dette forslaget vart avvist som «vondsinna rivalisering» av presidenten i Royal Geographical Society, Clements Markham. Etter ein oppheta korrespondanse avgjorde Bruce å fortsetje uavhengig av RGS. Slik vart ideen om ein særskilt nasjonal skotsk antarktisekspedisjon født. Bruce vart støtta av den velståande Coats-familien Som eit resultat hadde han likevel skaffa seg eit livslangt fiendskap med Markham.
«Scotia»
Hausten 1901 kjøpte Bruce den norske kvalfangstskuta «Hekla» for £2 620. I løpet av dei neste månadene vart skipet fullstendig ombygd til eit antarktisk forskingsfartøy med to laboratorium, mørkerom og omfattande spesialutstyr. To store roterande spolar, kvar med 6 000 famner (11 000 meter) kabel, vart installert på dekket for å kunne gjennomføre djupvasstråling etter marine prøvar. Utstyr for å gjere djupnemålingar vart installert, i tillegg til utstyr for å samle inn prøver frå sjøbotnen og for meteorologiske og magnetiske observasjonar. Skroget vart kraftig forsterka for å kunne motstå trykket frå den antarktiske isen, og skuta vart rigga om til ein bark med hjelpemaskinar. Dette arbeidet auka kostnadene for skipet til £16 700, som vart betalt av Coats-familien. Familien donerte til saman £30 000 av ekspedisjonen sin totale finansieringsbehov på £36 000. Under det nye namnet var «Scotia» klår for sjøtesting i august 1902.
Matthew Bellamy
Matthew James «Matt» Bellamy er ein engelsk musikar, songar, låtskrivar, multiinstrumentalist og komponist. Han er best kjend som vokalist, gitarist, pianist og låtskrivar for rockebandet Muse. Bellamy er kjend for sitt vide vokalspekter og evner på piano og gitar.
Scotia-ekspedisjonen
Personell
Den vitskaplege besetninga til ekspedisjonen bestod av seks personar, inkludert Bruce. Zoolog var David Wilton, som i likskap med Bruce hadde delteke på Jackson-Harmsworth-ekspedisjonen. Han hadde tileigna seg dugleik på ski og med hundekjøring gjennom fleire års opphald i Nord-Russland. Robert Rudmose Brown frå University of Dundee, tidlegare assistent i botanikkavdelinga ved British Museum, var botanikar i gruppa. Dr. James Harvie Pirie, som hadde arbeidt med Challenger-ekspedisjonen under John Murray, var geolog, bakteriolog og ekspedisjonslege. Robert Mossman leia meteorologi- og magnetismestudia, medan medisinstudenten Alastair Ross var taksidermist.
Matthew Bellamy
Oppvekst
Bellamy sin far, George Bellamy, var rytmegitarist i popgruppa The Tornados, som var aktive på 1960-talet. Med songen deira «Telstar» var dei det fyrste britisk bandet som fekk ein song øvst på hitlistene i USA. «Knights of Cydonia», ein singel frå Muse sitt fjerde album, Black Holes And Revelations, blir ofte sett på som ein heider til den songen. Singelen er space rock–inspirert og har ein musikkvideo som skildrar ein cowboy på søken gjennom eit framandt landskap.
Scotia-ekspedisjonen
Personell
Bruce valde ut Thomas Robertson som kaptein på «Scotia». Robertson hadde røynsle både frå Antarktis og Arktis, blant anna som kaptein på «Active» under Dundee-ekspedisjonen. Resten av offiserar og mannskap, til saman 25 personar, var skottar. Dei hadde inngått treårskontraktar, og mange hadde røynsle frå ishavsfangst.
Matthew Bellamy
Oppvekst
Bellamy si mor, Marilyn, vart fødd i Belfast, og flytta til England på 1970-talet. På den fyrste dagen sin i England møtte ho George, som på den tida jobba som drosjesjåfør i London. Dei flytta seinare saman til Cambridge der Matthew sin eldre bror Paul vart fødd, etterfylgt eit par år seinare av Matthew. På midten av 1980-talet flytta familien til Teignmouth i Devon. Etter at foreldra skilde seg budde Bellamy saman med mora og bror sin. Bellamy byrja å spele piano i ein alder av 6 år og gitar då han var 11. Den fyrste musikalske framføringa hans var i juni 1991, 12 år gammal, då han spelte piano framfor skulen sin, Teignmouth Community College.
Scotia-ekspedisjonen
Føremål
Målsetningane med ekspedisjonen vart publisert i Scottish Geographical Magazine og i Geographical Journal (utgjeve av RGS) i oktober 1902. Desse omfatta opprettinga av ein vinterbase «så nær Sørpolen som praktisk mogleg», djupvass- og anna forsking i Sørishavet, og systematiske meteorologiske observasjonar og studium, geologi, biologi, topografi og geofysikk. Det skotske preget på ekspedisjonen kom klårt til uttrykk i The Scotsman kort tid før reise: «Leiaren og alle vitskapsmenn og sjømenn på ekspedisjonen er skottar; finansieringa har i all hovudsak vorte samla inn på denne sida av grensa; det er eit produkt av frivillig innsats; og i motsetnad til ekspedisjonen som vil bli gjennomført samstundes i utforskinga av Antarktis, står han ikkje i gjeld til staten.»
Matthew Bellamy
Muse
Muse har opphav ved Teignmouth Community School i Teignmouth i Devon, der Bellamy hadde vore i ei rekkje band tidlegare med trommeslagar Dominic Howard, inkludert Carnage Mayhem og Gothic Plague. Når medlemmane av Gothic Plague forlét bandet grunna andre interesser, bad Bellamy og Howard Wolstenholme om å bli med i staden for. I 1994 vann dei skulen sin «Battle of the Bands» med bandnamnet Rocket Baby Dolls, som førte til at dei tok bandet meir seriøst. Dei avgjorde å skifta namn til eit meir profesjonelt eit, og Muse vart til. Bandet bestod (og består enno av) Matthew Bellamy, Christopher Wolstenholme (bass gitar og bakgrunnsvokal) og Dominic Howard (perkusjon). Muse sleit med å etablera seg dei fyrste åra, men har sidan fått verdsomspennande suksess. Muse blandar alternativ rock, kunstrock, eksperimentell rock, progressiv rock, klassisk musikk, elektronika og mange andre sjangrar. Bandet er òg kjent for sine energiske og visuelt blendande live-framføringar. Den 16. til 17. juni 2007 blei Muse det fyrste bandet som selte ut den nybygde Wembley Stadium i London. Muse har gjeve ut sju studioalbum; Showbiz (1999), Origin of Symmetry (2001), Absolution (2003), Black Holes And Revelations (2006), The Resistance (2009), The 2nd Law (2012) og Drones (2015). Muse har òg gjeve ut to live album, HAARP (2008) og Live at Roma Olympic Stadium (2013), som er eit samlealbum. Samlinga Hullabaloo (2002) bestod av to plater; den fyrste plata inneheld ei samling av 10 B-sider innspelt mellom mars 1999 og oktober 2001, mens den andre inneheld 11 live songar spelt inn den 28. til 29. oktober 2001 på Le Zenith i Paris.
Omtale
Bellamy blei rangert som nr. 19 på Gigwise si liste over dei 50 beste gitaristane nokon sinne. Total Guitar-lesarar kåra Bellamy til nr. 29 på ei liste over dei 100 beste gitaristane gjennom tidene. Riffen til «Plug in Baby» blei nr. 13 i Total Guitar si måling over dei 100 beste riffane nokon sinne.
Scotia-ekspedisjonen
Første ferda 1902–03
Den 26. januar 1903 sette «Scotia» segl mot antarktiske farvatn. Ekspedisjonen møtte tung pakkis 40 kilometer nord for Sør-Orknøyane den 3. februar, og dei streva med å manøvrere seg vidare. Dagen etter var likevel «Scotia» i stand til å ta seg vidare sørover. Ei lita gruppe vart sett i land på Saddle Island, der ei stor mengd biologiske og geologiske prøver vart samla inn. Istilhøva hindra vidare framdrift før 10. februar, då «Scotia» fortsette sørover, «lensande framover i sju knop under segl». en Den 17. februar var posisjonen 64°18'S, og fem dagar seinare passerte dei den 70. breiddegraden langt inne i Weddellhavet. Kort tid seinare tørna Robertson nordover igjen etter å ha nådd 70°25'S, då ny sjøis danna seg og truga skipet.
Matthew Bellamy
Omtale
I april 2005 rangerte magasinet Kerrang! han som nr.28 av dei 50 mest sexy artistane innan rock, og Cosmopolitan kåra han til den mest sexy rockaren i 2003 og 2004. Bellamy vann òg «Sexiest Man Award» på NME Awards i 2007. Han vann også i 2009, 2010, 2011, 2013 og 2014, og var nominert i 2012. Likevel seier Bellamy at han synest han er «for låg til å vera sexy» (han er 170 cm), og sa at prisen burde ha gått til Dom Howard, trommeslagaren i Muse.
Scotia-ekspedisjonen
Første ferda 1902–03
Då dei ikkje hadde lukkast med å finne land, måtte ekspedisjonen finn ein overvintringsstad. Denne avgjersla hasta sidan sjøen var i ferd med å fryse til, og skipet kunne bli sperra inne i isen. Bruce valde å setje kursen tilbake mot Sør-Orknøyane og freiste å finne ein ankerplass der. Jamført med det uttalte målet om å overvintre så langt sør som mogleg, låg Sør-Orknøyane meir enn 3 200 kilometer frå Sørpolen, men den nordlege plasseringa hadde fordelar. Den relativt korte perioden skipa ville liggje innefrose ville gje meir tid til tråling og mudring på våren. I tillegg låg øygruppa høveleg til for etablering av ein meteorologisk stasjon – den relative nærleiken til det søramerikanske fastlandet opna høva for permanent bemanning.
Det kravde éin månad med strevsam seglas før «Scotia» nådde Sør-Orknøyane. Etter fleire mislukka forsøk på å lokalisere ein høvelig ankerplass, og med roret alvorleg skadd av is, fann dei til slutt ei skjerma bukt på sørsida av Laurie Island, den austlegaste øya i øygruppa. Den 25. mars var skipa forsvarleg oppankra nokre hundre meter frå stranda, klår for å bli innefrose. Ho vart klargjort for å tene som vinterkvarter: maskinane vart demontert, dampkjelane tømt og eit segldukstak vart strekt over dekk. Deretter fekk Bruce sett i gang eit omfattande vitskapleg program som omfatta meteorologiske observasjonar, tråling etter havprøver, botaniske ekskursjonar og innsamling av biologiske og geologiske prøver. Den største oppgåva som vart gjennomført i denne perioden var bygginga av ei steinhytte, døypt «Omond House» etter Robert Omond, direktør for Edinburgh Observatory som var ein av ekspedisjonen sin støttespelarar. Denne skulle tene som husly for dei som skulle bli att på Laurie Island for å tene den planlagde meteorologiske stasjonen. Bygningen vart tørrmura av lokal stein; til tak vart det nytta trestokkar dekt med seglduk. Den ferdige hytta målte seks gonger seks meter, hadde to vindauge, og vart utrusta for seks personar. Rudmose Brown skreiv: «Med omsyn på at me ikkje hadde mørtel og murarverktøy, er det eit vedunderleg flott hus, og veldig solid. Eg vil difor tru at det vil bli ståande i hundre år ...»
Matthew Bellamy
Omtale
NME-magasinet kåra Bellamy til den 14. største Rock'n'roll-helten nokon gong, betre rangert enn John Lennon og Bob Dylan. Den 26. september 2008 tildelte University of Plymouth medlemmane i Muse ein æresdoktorgrad i kunst for arbeidet sitt innan musikk.
Scotia-ekspedisjonen
Første ferda 1902–03
Aktivitetsnivået auka då vinteren gjekk over til vår. Det vart gjort mange utfartar med hundesledar, òg til dei omkringliggande øyane. Ei trehytte vart bygd for magnetiske observasjonar, og det vart sett opp ein ni fot høg varde der unionsflagget og det skotske flagget vaia side om side på toppen. «Scotia» vart gjort sjøklar igjen, men var isfast gjennom september og oktober; det var ikkje før 23. november sterk vind braut opp isen i bukta og frigjorde ekspedisjonsskipet. Fire dagar seinare reiste ho mot Port Stanley, og etterlét ei gruppe på seks under Robert Mossman si leiing på Laurie Island.
Buenos Aires, 1903–04
Den 2. desember nådde ekspedisjonen Port Stanley og fekk dei første meldingane frå omverda. Etter ei vekes kvile seglte «Scotia» vidare til Buenos Aires for å bli reparert og utrusta for ein ny sesong. Bruce hadde ytterlegare eitt ærend i byen: han ville freiste å overtale dei argentinske styresmaktene til å overta ansvaret for den meteorologiske stasjonen på Laurie Island etter at ekspedisjonen hadde reist. Under overfarten til Buenos Aires gjekk «Scotia» på grunn i munningen av Río de la Plata og stod på grunn i fleire dagar før ho kom seg laus på julaftan, og ein taubåt fekk buksert henne til hamn.
Matthew Bellamy
Omtale
I januar 2010-utgåva av Total Guitar var Bellamy kalla «tiårets gitarist» og blei kunngjort som «sin generasjons Hendrix». I Guinness rekordbok 2010 er Bellamy kreditert for å ha verdsrekorda for flest gitarar knust på ein turné. Rekorden hans på 140 gitarar skjedde under Absolution-turneen. I april 2010 vart Bellamy kåra til den åttande beste frontmannen gjennom tidene av lesarane i magasinet Q.
Scotia-ekspedisjonen
Buenos Aires, 1903–04
«Scotia» låg i dokk i fire veker, og i mellomtida forhandla Bruce og dei argentinske styresmaktene om framtida til vêrstasjonen. Bruce vart assistert av den britiske sendemannen, den britiske konsulen og dr. W.G. Davis, direktør for det argentinske meteorologiske kontoret. Det britiske utanriksdepartementet hadde ingen ting imot planen. Den 20. januar 1904 stadfesta Bruce at det var inngått ei avtale om at tre vitskaplege assistentar frå dei argentinske styresmaktene skulle reise til Laurie Island og arbeide i eitt år under Robert Mossman – i første omgangen på åremål. Deretter overleverte han formelt Omond House med inventar og utrustning og alle magnetiske og meteorologiske instrument til argentinarane. Stasjonen vart omdøypt Base Orcadas og har vore i kontinuerleg drift sidan. Han har gjennomgått ei rekkje ombyggingar og utvidingar.
Ei rekkje av dei opphavlege ekspedisjonsmedlemmane mønstra av i Buenos Aires – nokre på grunn av sjukdom og éin på grunn av tenesteforsømming. Erstatningar vart rekruttert lokalt. «Scotia» forlét den argentinske hovudstaden 21. januar og nådde Laurie Island 14. februar. Ei veke seinare, då besetninga som skulle opphalde seg på Orcadas til dei vart henta av den argentinske kanonbåten «Uruguay» var kome i orden, sette «Scotia» segl for sin andre turen til Weddellhavet.
Matthew Bellamy
Privatliv
I ni år var Bellamy forlova med ein italiensk psykolog med namn Gaia Polloni. Dei skilde lag i 2009, og i 2010 byrja han å gå ut med den amerikanske skodespelaren Kate Hudson. Bellamy og Hudson forlova seg i april 2011. Dei fekk ein son saman, Bingham Hawn «Bing» Bellamy, som vart fødd i juli 2011 i Los Angeles. I desember 2014 blei det kjend at Bellamy og Hudson hadde skilt seg. Siden februar 2015 har Bellamy vore saman med modell og skodespelar Elle Evans, som òg spela hovudrolla i musikkvideoen til «Mercy», ein singel til bandets nyaste album, Drones.
Scotia-ekspedisjonen
Andre ferd, 1904
«Scotia» seglte søraustover i roleg vêr med retning mot den austre delen av Weddellhavet. Dei trefte ikkje på pakkisen før dei hadde passert polarsirkelen, og dei fortsette greitt fram til 3. mars då tett pakkis stoppa skipet ved 72°18’S, 17°59’V. Ei djupnemåling vart gjort og viste eit havdjup på 1131 famnar (2068 meter) – under halvparten av tidlegare generelle målingar. Dette tydde at dei nærma seg land. Nokre timar seinare nådde dei ein isbarriere som blokkerte vidare framdrift mot søraust. I løpet av dei neste dagane følgde dei iskanten sørover i 240 kilometer. Ei ny djupnemåling fire kilometer frå iskanten viste berre 159 famnar (291 meter), ein sterk indikasjon på at det fann seg land innanfor iskanten. Konturane av dette landet kom snart svakt til syne, og Bruce kalla det Coats Land etter hovudsponsorane sine. Dette var den første klåre indikasjonen på den austlege grensa til det indre av Weddellhavet, og tydde på at sjøområdet var vesentleg mindre enn ein tidlegare hadde trudd. Ei planlagd ilandstiging med eit sledeparti vart skrinlagt på grunn av tilstanden på sjøisen. Den 9. mars 1904 nådde «Scotia» den sørlegaste breidda si, 74°01’S. Her var skipet fastskrudd i isen, og utsiktene til å bli innesperra for vinteren melde seg. Det var i denne perioden med inaktivitet at sekkepipe-blåsaren Gilbert Kerr vart fotografert medan han spelte for ein pingvin. Likevel lausna isen sitt grep om skipet den 13. mars, og «Scotia» byrja å røre seg sakte mot nordaust ved hjelp av dampmaskina. På denne delen av sjøreisa gav det regulære programmet med djupnemålingar, tråling og innsamling av botnprøver ein omfattande dokumentasjon på oseanografien og det marine livet i Weddellhavet.
«Scotia» sette kursen mot Cape Town via ei rute som tok henne til Gough Island, ei isolert midtatlantisk vulkanøy som aldri tidlegare hadde vorte studert av vitskapsmenn. Den 21. april var Bruce og fem andre i land på øya og samla inn prøver. Skipet fortsette deretter til Cape Town, der ho kom fram 6. mai. Etter å ha utført ytterlegare undersøkingar i Saldanha Bay, seglte «Scotia» heimover 24. mai via St. Helena og Ascension.
Heimkomst og etterspel
Ekspedisjonen fekk ein varm velkomst då han kom fram til Clyde den 21. juli 1904. Ei offisiell mottaking med 400 gjester vart halde, der John Murray las opp eit telegram med gratulasjonar frå Edward VII. Bruce fekk Royal Scottish Geographical Society sin gullmedalje, medan kaptein Robertson fekk sølvmedaljen..
Eit viktig resultat av ekspedisjonen var katalogiseringa av over 1100 dyrearter, der 212 av desse til då var ukjende. Det kom likevel ingen offisiell heider frå London, der Markhams innverknad medverka til at arbeida til ekspedisjonen vart oversett eller rakka ned på. Deltakarane fekk ikkje den prestisjefylte Polar Medal, som hadde vorte skjenkt til medlemmar av Discovery-ekspedisjonen som vende heim to månader etter «Scotia». Polarmedaljen vart òg utdelt i samband med Ernest Shackleton sine ekspedisjonar, og dessutan Douglas Mawson sin ekspedisjon. Bruce kjempa i årevis for å rette opp det han meinte var ein grov urett, ei krenking av landet og ekspedisjonen hans, men til ingen nytte. Noko av motvilja som det etablerte miljøet i London viste, kan ha vore eit svar på den ope skotske nasjonalismen Bruce stod for, og som han viste i forordet han skreiv til Rudmore Browns ekspedisjonsskildringa: «Medan vitskap var amuletten til ekspedisjonen, pryda Skottland flagget deira; og det kan hende at i strevet etter å tene mennesket ved å leggje eit ledd til vitskapen sin gullkjede, at vi har vist at nasjonen Skottland er ei makt ein må rekne med.»
Eit viktig resultat av Scotia-ekspedisjonen, var Scottish Oceanographical Laboratory som Bruce etablerte i Edinburgh i 1906. Den offisielle opninga vart gjort av fyrst Albert av Monaco. Laboratoriet tente fleire funksjonar: som oppbevaringsstad for den store samlinga biologiske, zoologiske og geologiske prøver som hadde hopa seg opp i løpet av ekspedisjonen til «Scotia» og under dei tidlegare ekspedisjonane til Bruce i Arktis og Antarktis, dinest som ein base for utarbeiding av vitskaplege rapportar frå Scotia-ekspedisjonen, og ikkje minst som eit samlingspunkt der polarforskarar kunne møtast – både Nansen, Amundsen og Shackleton vitja laboratoriet – og nye, skotske polarbragder vart planlagd og organisert. Bruce kom likevel ikkje til å leie fleire antarktisekspedisjonar, og planane hans om ein kryssing av det antarktiske kontinentet vart skrinlagt på grunn av manglande økonomisk støtte. Han fortsette likevel å oppsøkja arktiske område i både vitskapleg og kommersiell samanheng.
Det tok fleire år å fullføre dei vitskaplege rapportane frå SNAE. Dei fleste vart publisert mellom 1907 og 1920, men eitt bind vart ikkje utgjeve før i 1992. Eit forslag om å gjere om laboratoriet til eit permanent nasjonalt skotsk institutt for oseanografi førte ikkje fram, og på grunn av pengeproblem vart Bruce tvinga til å stenge laboratoriet i 1919. Han døydde to år seinare, berre 54 år gammal.
Ekspedisjonsskipet «Scotia» vart rekvirert under første verdskrigen og vart nytta som lasteskip. Den 18. januar 1916 tok ho fyr og brann ut på ein sandbanke i Bristolkanalen. Havområdet nord for Antarktishalvøya og Sør-Orknøyane vart i 1932 namngjeven Scotiahavet etter «Scotia».
Ei moderne utgåve av «Scotia»-ekspedisjonen nytta i 2003 informasjon samla av SNAE som grunnlag for å undersøkja klimaendringane på Sør-Georgia i løpet av det siste hundreåret. Denne ekspedisjonen slo fast at bidraga deira til den internasjonale debatten omkring global oppvarming var eit verdig testament over SNAEs pionerarbeid.
Bitter-Sweet av Bryan Ferry
Bitter-Sweet er det sekstande studioalbumet til den engelske songaren Bryan Ferry, offisielt gjeve ut under namnet Bryan Ferry and his Orchestra.
Bakgrunn
Albumet består av nyinnspelingar av eldre songar av Ferry og Roxy Music på same vis som albumet hans frå 2012, The Jazz Age. Albumet var inspirert av at Ferry deltok i serien Babylon Berlin, eit tysk periodedrama basert på bøker av Volker Kutscher, sett til 1920-åra. Medan The Jazz Age utelukkande bestod av instrumentalar, inneheld Bitter-Sweet åtte spor med song. Albumet omfattar ragtime, blues og jazz. Seks av songane på albumet, «Alphaville», «Reason or Rhyme», «Bitter-Sweet», «Dance Away», «Chance Meeting» og «Bitters End» var alle nytta i lydsporet til Babylon Berlin.
Plateomslaget var designa i same stil som perioden musikkstilen var inspirert av.
Mottaking
Allmusic skreiv om albumet: «Som arrangert av Good og Fery, er dette alle smarte og romantiske produksjonar som framkallar den røykfylte stemninga i Babylon Berlins Weimar-republikk. Andre stader forvandlar Ferry den sofistikerte new-wave-stilen på «While My Heart Is Still Beating» frå Avalon frå 1982 til ei glatt, delvis tildekka kravling, og på liknande vis vert pop-eksotikken på tittelsporet «Boys and Girls» frå 1985 gjort om til ein saktebrennande flamenco-feberdraum. Særskild overtydande er Ferry og orkesteret hans i den kjappe utgåve av «Sign of the Times» frå The Bride Stripped Bare frå 1978, der dei drivande gitarlinjene på det originale sporet blir transponert til trompet. Dette er stemningsskapande jazz dryssa med det gylne støvet frå den glitrande rockefortida til Ferry.»
Pyrites Island
Pyrites Island er den største av tre småøyar som ligg nordaust for Gam Point og utgjer austsida av Esther Harbor, utanfor nordkysten av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. I 1913-14 vart klippene heil ytst på Gam Point og øyane kring kalla Esther, Pyritis (sic) eller Pyritic Islands av den skotske geologen David Ferguson, som rapporterte at dei bestod av pyritt med årer av kvarts. Frå skildringa til Ferguson kan det verke som at isklippene bak Gam Point har rykte fram sidan 1914 slik at «øya» i dag er landfast. Den høgaste av dei gjenverande øyane er øya som er skildra her. Namnet vart tilrådd av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 for at ho ikkje vart forveksla med «Esther»-namna i nærleiken.
Asemusstranda
Asemus Beach (bulgarsk ‘Brjag Asemus’) er ei strand på Robert Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho grensar til Debelyanov Point i sørvest, åsane på Alfatar Peninsula i nordvest og Divotino Point i nordaust. Stranda er snøfri om sommaren.
Det senegalesiske kvinnelandslaget i handball
Senegal sitt kvinnelandslag i handball er det kvinnelege landslaget i handball for Senegal. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Fédération Sénégalaise de Handball. Landslaget har delteke i internasjonale turneringar sidan 1974.
Terje Formoe
Terje Formoe er ein norsk låtskrivar og forfattar. Han starta som visesongar, platedebuterte i 1975 og har skrive tekstar for ei rekke norske artistar. Formoe er særleg kjend som skaparen av Kaptein Sabeltann, ein oppdikta sjørøvar som vart presentert i ein sommarmusikal for born i 1990.
Bakgrunn
Formoe er utdanna lærar. Han starta artistkarrieren som visesongar, og den første plata hans kom i 1975. Han arbeidde som marknads- og underhaldningssjef i Kristiansand Dyrepark frå 1984–94. Der framførte han eigne, musikalske familieforestillingar kvar sommar, mellom anna Vår dyreverden og dei populære sjørøvar-forestillingane med Kaptein Sabeltann frå 1990.
Terje Formoe har utgjeve ei rekke plater for born, først og fremst med musikken frå forestillingane om Kaptein Sabeltann, men også Livet er toppen! frå 1983 som inneheldt den kjende «Juliussangen». Formoe har også laga familieforestillinga Kjell Pell Pottitskrell i 1996 og utgjeve viseplata Umaskert i 2003. Mest kjend er han likevel for rollefiguren Kaptein Sabeltann, ein skikkelse som har vorte ein stor kommersiell suksess. Arbeidet med Sabeltann gav han Kardemommestipendiet i 1992, og det resulterte i Spellemannprisen 1994 i klassen «barneplater» for albumet Kaptein Sabeltann og hemmeligheten i Kjuttaviga. Han vart nominert til Spellemannprisen 2014 for albumet Den blå planeten.
Terje Formoe er dagleg leiar og styreleiar i Kaptein Sabeltann AS. Omsetningen i 2005 var på nesten 7 millionar kroner og resultatet nesten to millionar. Terje Formoe er også styremedlem i Piratprodukter AS, der han eig 51 prosent av aksjene. Piratprodukter hadde over 25 millioner kroner i omsetning i 2006.
Terje Formoe er bror til målaren Erik Formoe og far til skodespelaren Janne Formoe. Han bur og arbeider i Kristiansand.
Asemusstranda
Stranda er kalla opp etter den antikke romerske byen Asemus nord i Bulgaria.
Cleopatra av Samira Efendi
«Cleopatra» er ein popsong frå 2020 med den aserbajdsjanske songaren Samira Efendi. Songen vart utgjeven 10. mars 2020 og skulle ha vore det aserbajdsjanske bidraget til Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland, men tevlinga vart likevel avlyst på grunn av koronaviruspandemien i 2020. Songen er skriven av Luuk van Beers, Alan Roy Scott og Sarah Lake.
Om songen
«Cleopatra» brukar tre tradisjonelle aserbajdsjanske instrument: ein oud (eit gitar-liknande strengeinstrument), ein balaban (blåseinstrument) og ein tek (eit strengeinstrument på UNESCO-lista over munnleg og immateriell kulturarv). Songen vart offentleggjord 10. mars 2020, og den vert framført av Samira Efendi. Songaren skildrar «Cleopatra» som ein song som handlar om å stole på seg sjølv og å stå opp for seg sjølv, også når ting vert vanskelege. Han skal òg feire alle kulturar og seksualitetar. «Det er ein song som er meint for å inspirera folk til å vere den dei er og vere stolte over seg sjølv – akkurat som Kleopatra var. Ho var ei dronning som gjekk gjennom kjærleik, sorg og svik, men ho stod opp for seg sjølv og vert no hugsa som eit ikon av styrke og feminitet», sa songaren då «Cleopatra» vart lansert.
Resolution Subglacial Highlands
Resolution Subglacial Highlands er ei rekkje subglasiale høgland i det indre av Wilkes Land, som går nord nordvestover og skil Adventure Subglacial Trench frå Wilkes Subglacial Basin. Høglandet vart skissert av Scott Polar Research Institute (SPRI)–National Science Foundation (NSF)–Det tekniske universitetet i Danmark (TUD) sitt radioekkolyd-prosjekt, 1967–79 og vart kalla opp etter HMS «Resolution», var flaggskipet til den britiske ekspedisjonen, 1772–75 (kaptein James Cook, RN).