cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arne Fjellbu
Prest
I fleire år var han sekretær i Norges kristelige studentforbund. Eit år var han luthersk prest i Berlin. Etter to år som prest i Borge i Østfold vart han i 1921 student- og hjelpeprest i Nidarosdomen, fra 1937 domprost i Nidaros.
Fjellbu var og aktivt med i kyrkjekampen før 1. februar 1942. I samband med at Quisling skulle innsettast som ministerpresident hadde Kyrkjedepartementet gitt ordre om at det skulle haldast ei særskild festgudsteneste i Nidarosdomen. Fjellbu kunngjorde då at den vanlege høgmessa vart utsett til kl. 14. Medan festgudstenesta stort sett berre hadde samla NS-medlemar, strøymde folk til domkyrkja for å høyre Fjellbu. Men ein halvtime før gudstenesta skulle ta til, greip politiet inn, stengde alle inngangar til kyrkja og jaga vekk dei som var på veg inn. Gudstenesta gjekk likevel sin gong, og på plassen utanfor samla det seg etter kvart fleire tusen menneske, som spontant tok til å synge salmar.
Den 19. februar 1942 vart Fjellbu avsett frå embetet, og frå 1. mai 1942 fekk han forbod mot å opphalde seg i Nidaros bispedømme. Under forvisinga var han mellom anna i Hvitsten, og frå juni 1943 på Andøya. Hausten 1944 flykta han til Sverige.
Biskop
Den 15. desember 1944 vart han utnemnd til konstituert biskop for dei frigjorde områda  av Noreg og deltok i frigjeringa av Finnmark.
I november 1945 ble han utnemnd til biskop i Nidaros og vart vigsla i Nidarosdomen den 13. januar 1946. Han var biskop av Nidaros fram til 1960. Fjellbu stod for signinga av Olav V i Nidarosdomen den 22. juni 1958. Biskop Fjellbu var frimurar.
Fjellbu i ettertid
På Nardo (Vestlia/Steinan) i Trondheim er ein veg, Arne Fjellbus vei, oppkalla etter han.
Ski-NM 1958
Noregsmeisterskapen på ski 1958 i nordiske greiner vart avvikla i tida frå 15. til 23. februar 1958. Langrennstevlingane fann stad i Oslo, med utganspunkt frå Ullevål stadion og innover i Nordmarka. Skihoppinga gjekk føre seg i Midstubakken. Mennene tevla i fire langrennsøvingar, spesielt hopprenn og kombinertrenn, kvinnene i 10 km langrenn.
Det var fyrste gongen noregsmeisterskapen i nordiske greiner fann stad i Oslo.
15 km
Dato: 22. februar <br style="clear:both;" />
30 km
Dato: 19. februar <br style="clear:both;" />
50 km
Dato: 16. februar <br style="clear:both;" />
3 x 10 km stafett
Dato: 15. februar
<br style="clear:both" />
Kombinert
Dato:
<br style="clear:both;" />
10 km
Dato: 15. februar <br style="clear:both;" />
Give A Little Something Back
«Give A Little Something Back» er ein song av den norske songaren Julie Bergan, gjeven ut 16. januar 2013. Songen er skriven av den britiske songaren Ben Adams, den norske modellen Sara Skjoldnes og Julie Bergan.
Songen deltok i Melodi Grand Prix 2013, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, og vart framført på engelsk av Julie Bergan. Bidraget deltok i den fyrste semifinalen, men gjekk ikkje vidare til finalen. Kva for plassering bidraget fekk er ikkje kjend, men det fekk ikkje representere Noreg. Ein av dansarane på scena var Daniel Sarr, som vann Eurovision Young Dancers 2011 for Noreg.
Penzance
Penzance (kornisk Pennsans) er ein hamneby i Cornwall i England. Han ligg på austkysten, ut mot Den engelske kanalen. Folketalet er omkring 20 000 (2004), og han er viktigaste byen på halvøya Penwith.
Anoksis
Anoksis (av gresk an, 'utan' og oxys, 'skarp') er ein tilstand der noko heilt manglar oksygen, det er ei ein anoksisk tilstand. Cellevev, organ, organismar eller økosystem kan vera anoksiske. Det motsette av anoksisk er oksisk. Ein tilstand der det finst oksygen, men der oksygennivået er lågare enn normalt, blir kalla hypoksis.
Penzance
Penzance fekk bystatus i 1614. Namnet kjem frå kornisk penn (som tyder særleg «hod» og «ende», men òg «landtunge», osb) og sans («heilagt» og «sankt»). Den første s blir uttalt som z, på grunn av «mutasjonssystemet» som blir brukt i kornisk og alle keltiske språk. Penlee House er eit kunstgalleri og museum, som er kjent for samlinga si av måleri av kunstnarar frå Newlynskolen.
Moranbreen
Moranbreen er ein isbre som er 19 km lang, og flyt inn i sørsida av Walterbreen, som flyt aust og ut i Schokalsky Bay, nordaust på Aleksanderøya i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, og kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1948-50. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser Clifford D. Moran i U.S. Navy som var flypilot i skvadron VXE-6 under U.S. Navy Operasjon Deep Freeze i 1966 og 1977.
Penzance
Staden er mest kjend gjennom Gilbert og Sullivan-stykket Piratane frå Penzance, der den fredelege staden vart gjord til heimby for sjørøvarar.
Anoksis
Ved anoksis kan berre prosessar som ikkje involverer oksygen finna stad, som anaerob metabolisme, anaerob respirasjon eller anaerob korrosjon. Anaerobe organismar som visse bakteriar kan leva i anoksiske miljø. Nokre slike organismar krev anoksiske miljø (dei er obligat anaerobe), medan andre føretrekk eit slik miljø, men kan klara seg der det finst noko oksygen (dei er fakultativt anaerobe).
Anoksisk vatn
Havvatn, sjøvatn og grunnvatn kan vera anoksisk. Dette skjer vanlegvis når vatn blir hindra frå å sirkulera, til dømes av eit fysisk stengsel eller av ei streng lagdeling i vatnet. Til dømes kan tungt, hypersalt vatn leggja seg i botn. Djupe fjordar med trong og/eller grunne opningar mot havet kan også få stilleståande vatn som kan bli anoksisk. I tillegg kan ein få anoksiske forhold om oksideringsraten av organisk stoff utført av bakteriar er større enn tilgangen på oppløyst oksygen.
Anoksi i medisinen
Anoksi i medisinsk samanheng viser til ein tilstand der eit organ eller vev får for lite oksygen, til dømes på grunn av manglande blodtilførsel til vevet eller lågt hemoglobininnhald i blodet (anemi).
Sant'Agnese fuori le mura
41.92306°N, 12.51889°W
Sant'Agnese fuori le Mura ('Heilage Agnes utanfor murane') er ein tidlegkristen basilika som ligg nord i Roma. Kyrkja er vigd til den unge jomfrumartyren Agnes, og huser relikviane hennar. Ho er bygd over katakombane der Agnes opphavleg blei gravlagd. Kyrkja er kjend for mosaikken i apsisen, som blei laga på 630-talet.
Den første kyrkjebygningen på staden blei oppført på midten av 300-talet. Den noverande kyrkja blei bygd av pave Honorius I på 600-talet, og har i stor grad same struktur no som då. Kyrkja ligg Via di Sant'Agnese og Via Nomentana i Quartiere XVII Trieste nordaust i Roma. Ruinar av ein tidlegare basilika frå 300-talet, og kyrkjebygningen Santa Costanza, ligg like ved.
Narechenbreen
Isbreen er kalla opp etter busetnaden og kurstaden Naretsjen sør i Bulgaria.
Darcy
Ein darcy og millidarcy (mD) er ei måleining for permeabilitet, kalla opp etter Henry Darcy. Måleininga er ikkje ei SI-eining, men vert mykje nytta i petroleumsindustrien og geologi. Som andre mål for permeabilitet har ein darcy dei same eingane som areal.
Definisjon
Permeabilitet måler kor mykje væske som kan renne gjennom ein stein (eller anna porøs media). Ein darcy er definert av Darcy-lova og kan skrivast som:
der:
Eit medium med ein permeabilitet på 1 darcy let ein straum på 1 cm³/s til ei væske med viskositet 1 cP (1 mPa·s) under ein trykkgradient på 1 atm/cm over eit tverrsnitt på 1 cm². Ein millidarcy (mD) er lik 0.001 darcy.
Legenda aurea
Legenda aurea, 'den gylne legenda', er ei samling soger frå 1200-talet, skriven av Jacobus de Voragine. Ho handlar om kristne helgenar knytte til kyrkjeåret og historia til langobardane. Boka var ei av dei mest lesne i seinmellomalderen, og blei omsett til ei rekkje språk. I Norden var ho godt kjend. Det blei trykt over 90 utgåver av henne før 1500.
Lindgrenitt
Lindgrenitt er eit mineral med den kjemiske formelen Cu3(MoO4)2(OH)2.
Det vart først skildra i 1935 etter ein førekomst i Chuquicamata-gruva i Antofagasta-regionen i Chile, og kalla opp etter den svenske-amerikanske geologen Waldemar Lindgren (1860–1939) frå Massachusetts Institute of Technology.
Det er ein sjeldan førekomst i Kløvereidnut i Telemark.
Det slovenske kvinnelandslaget i handball
Slovenia sitt kvinnelandslag i handball er det kvinnelege landslaget i handball for Slovenia. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Rokometna zveza Slovenije. Landslaget kvalifiserte seg til sin fyrste internasjonale meisterskap i 1997.
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Slovenia har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Hellemyr kyrkje
Det er ikkje kyrkjegard attmed kyrkja.
Grass Island i Sør-Georgia
Grass Island er ei lett synleg øy i innløpet til Strømnes i Strømnesfjorden i Sør-Georgia. Ho vart kalla «Mutton Island» så tidleg som 1912, men etter 1920 har namnet Grass Island vore i bruk.
Den 22. og 23. april 1982, etter at ei britisk spesialbåtteneste vart driven attende av snø i Cumberland East Bay, gjekk Special Air Service i land på Grass Island frå HMS «Antrim», og gjekk til åtak på argentinske stillingar frå her.
I 2000 vart øya fri for rotter etter at eit team frå New Zealand var med på utryddinga.
Ashes to Ashes
«Ashes to Ashes» er ein song skriven og spelt inn av den engelske musikaren David Bowie. Han vart gjeven ut som den første singelen frå albumet Scary Monsters (and Super Creeps) i 1980 og vart den andre førsteplassen til Bowie i Storbritannia. I tillegg til den musikalske kvaliteten er songen kjend for den nyskapande musikkvideoen, regissert av Bowie og David Mallet, og var på den tida den dyraste musikkvideoen som var laga til då.
Teksten omhandlar på ny karakteren Major Tom frå den tidlegare Bowie-songen «Space Oddity», som han igjen refererte til i 1995 på songen «Hallo Spaceboy» og i 2015 med «Blackstar». Songen har nyskapande lagdelt gitarsynth framført av Chuck Hammer. Melodien i songen vart remiksa i 2013 på singelen hans «Love Is Lost». Den originale tittelen på songen var «People Are Turning to Gold».
I eit intervju i 1980 skildra Bowie songen som «eit barnerim for 1980-åra. Eg trur barnerima i 1980-åra kjem til å bli som barnerima frå 1880- og 1890-åra som alle var heller fryktelege og hadde små gutar som fekk øyro skorne av og slikt.» Fleire år seinare har Bowie sagt at med «Ashes to Ashes» «oppsummerte eg verkeleg 70-talet for meg sjølv, og det ser ut til å vere ein god nok epitaf for det».
AllMusic-kritikaren Dave Thompson skildra songen og den tilhøyrande videoen som «ei særs medviten erkjenning av det då gryande New Romantic-miljøet.» Han vart rangert som den femte beste singelen i 1980 av NME.
Musikk og tekst
Musikkstilen på «Ashes to Ashes» er blitt skildra som kunstrock og new wave. Songen er kjend for ein delikat gitar synth-strykarlyd, med ein hardkanta funkbass som kontrapunkt, og kompleks lag med vokal. Den korliknande teksturen og temaet vart skapt av gitaristen Chuck Hammer med ein firespors gitarsynthesizer, kvar spelt med vide, intervallakkordar, som vart underbygd av Bowie sin uttrykkslause korvokal. Det rytmiske akkordtemaet kom frå ein gitarsynthkomposisjon av Chuck Hammer. Resultatet er blitt skildra som «ein av dei beste studioinnspelingane til Bowie». Frasen «ashes to ashes» («oske til oske») kjem frå den kristne Book of Common Prayer.
Songen er melankolsk og sjølvgranskande og Bowie tolkar på ny ein «a guy that's been in such an early song» («ein fyr frå ein så gammal song»), nemleg Major Tom frå den første hitten hans frå 1969, «Space Oddity». Det er sagt at songen «inneheld fleire meldingar per sekund» enn nokon annan singel frå 1980, men han inneheld òg enkle refleksjonar om moralen og den kunstnariske reisa til songaren:
I staden for ein hippie-astronaut som slappar av mellom stjernene, borte frå den krasse og materielle verda, skildrar songen Major Tom som ein «junkie, strung out in heaven's high, hitting an all-time low» (ein narkoman, oppe på himmelen, som når tidenes lågpunkt). Denne teksten vart tolka som eit ordspel på tittelen på Bowie-albumet frå 1977, Low, som omhandla korleis Bowie trekte seg inn i seg sjølv under narkotikamisbruken sin i Amerika kort tid før.
Dei siste linjene, «My mother said, to get things done, you better not mess with Major Tom», har vorte samanlikna med versa frå eit barnerim:
Bowie sjølv sa i eit intervju med NME kort tid etter singelen kom ut, «det er faktisk ein ode til barndommen, om du vil, eit populært barnerim. Han handlar om rom-menn som vert narkomane (ler).»
Utgjeving
«Ashes to Ashes» nådde 4. plass i Storbritannia den første veka han kom ut og klatra heilt til topps veka etter. Dette var den raskast seljande Bowie-singelen til då. Han vart gjeven ut med tre forskjellige omslag. Dei første 100 000 eksemplara kom med eitt av fire frimerkesett, alle med Bowie ikledd Pierrot-kostymet han hadd ei musikkvideoen til songen. B-sida, «Move On», var ein song frå det førre albumet, Lodger (1979). På den amerikanske utgåva av singelen var det «It's No Game (No. 1)» som var B-side. I USA nådde singelen 79. plassen på Cash Box Top 100-lista og 101. plassen på Billboard Bubbling Under the Hot 100-lista.
Mottaking
Deanne Pearson skreiv i Smash Hits at «det var eit rart val for ein singel» og «burde ha blitt verande midt på albumet», og konkluderte med at singelen «ikkje var ein hit». Billboard Magazine sa at «stramme rockerytmar la grunnlaget for ein nyanserik melodi» og at songen kombinerer «rock og danserytmar.»
Musikkvideo
Videoen til «Ashes to Ashes», regissert av Bowie og David Mallet, var ein av dei mest ikoniske i 1980-åra. Han kosta 250 000 britiske pund og var på den tida den dyraste musikkvideoen som var laga til då. Han nytta scenar både i solariserte fargar (hjelpt av ein nyskapande Quantel Paintbox-teknikk) og i naken svart-kvitt, med Bowie i det prangande Pierrot-kostymet som var den dominerande visuelle representasjonen frå Scary Monsters-fasen hans. Med i videoen var òg Steve Strange og andre Blitz Kids - deltakarar på tirsdagskveldane til nattklubben Blitz i London - som Judith Franklin, som designa klede for videoane til Strange's Visage og Darla Jane Gilroy, føregangarar (og seinare deltakarar i) New Romantic-miljøet som var kraftig påverka av musikken og stilen til Bowie. Kompleksiteten og den høge produksjonskostnaden av «Ashes to Ashes» gjer han til ein av dei viktigaste i utviklinga av musikkvideoen.
Bowie skildrar scenen av han sjølv og Blitz-ungdomen som marsjerer mot kamera føre ein bulldosar som eit symbol på «komande vald» Sjølv om det ser ut til at to av ungdommane bukkar no og då, så prøvde dei faktisk å trekkje kjolane sine bort frå bulldosaren slik at dei ikkje vart fanga. Scenane av songaren i romdrakta og andre scenar som viser han låst i det som ser ut til å vere eit polstra rom, var begge referansar til Major Tom og Bowie si nye sørgjelege tolking av han. I motsetnad til det mange trudde, er ikkje den eldre kvinna som skjenner på Bowie den verkelege mora hans.
Lesarane av Record Mirror kåra «Ashes to Ashes» og den neste singelen til Bowie, «Fashion», til dei beste musikkvideoane i 1980. Videoen vart filma i Pett Level i East Sussex, ti kilometer aust for Hastings.
MTV rangerte musikkvideoen til den 58. beste musikkvideoen gjennom tidene i 1999.
Kulissane frå musikkvideoen vart òg nytta for songen «Space Oddity» på The Kenny Everett Show i 1979.
Bowie brukte seinare same metoden for å setje videoen saman for videoen hans for «Day-In Day-Out» i 1987. Om den videoen sa han «eg byrja å arbeide på den måten på 'Ashes to Ashes' med David Mallet. Det var det første verkeleg store forsøket mitt og det vann prisar på den tida for den ny emåten å lage videoar på.»
Innhald
Alle songane skrivne av David Bowie.
Alternative versjonar
Det har lenge vore rykte om ein lengre versjon av songen, visstnok 13 minuttar lang med ekstra vers, ein lengre uttoning og ein synthesizersolo. Ein versjon som var 12:55 lang kom ut på piratkopialbumet From a Phoenix... The Ashes Shall Rise men var falsk, og repeterte berre solopartiet i songen. På liknande vis var ein 11:44 lang versjon av songen på piratkopialbum som Glamour, Vampires of the Human Flesh og Monsters to Ashes igjen berre den originale versjonen med ulike segment repetert og i sløyfer.
I august 2020 sa produsenten Tony Visconti at han ikkje var klar over nokre andre versjonar av songen, og sa at det ikkje vart spelt inn ekstra vers.
I populærkulturen
Oppfølgjaren frå 2008 til BBC TV-serien Life on Mars frå 2006 vart kalla Ashes to Ashes. Serien handla frå 1973 til 1981 og manusforfattarane meinte det var årets store Bowie-song det året. Dei lånte òg det kjende Pierrot-kostymet frå videoen som ein del av det visuelle designet i serien. I finalen til den første serien går ei bilbombe av akkurat under linja «One flash of light».
Fylkesveg 410 i Rogaland
Fylkesveg 410 i Rogaland går mellom Grødeim i Randaberg kommune og Finnestad i Stavanger kommune. Vegen er 1,8 km lang.
Friidrett under Sommar-OL 1996
Friidrettsøvingane under Sommar-OL 1996 i Atlanta vart avvikla i tida 26. juli til 4. august 1996. Det vart tevla i 44 øvingar, 24 for menn og 20 for kvinner. 2 053 utøvarar frå 191 land deltok i tevlingane. Tevlingane fann stad på Centennial Olympic Stadium med plass til 85 000 tilskodarar.
Under tevlingane vart det sett to verdsrekordar. Donovan Bailey frå Canada vann 100 meter for menn på rekordtida 9,84 sekundar. Arrangørlandet sin Michael Johnson forbetra sin eigen ferske verdsrekord på 200 meter med heile 34 hundredels sekund til 19,32 sekundar.
I tillegg til dei to verdsrekordane vart ei rad olympiske rekordar forbetra. Norske Vebjørn Rodal vart olympisk meister på 800 m med 1.42,58, Haile Gebrselassie frå Etiopia vann 10 000 m på 27.07,3, og Allen Johnson frå USA sigra med 12,95 sekundar i 110 m hekk. Charles Austin og Kenny Harrison, begge frå USA, tok gullmedaljar i høgdehopp og tresteghopp med høvesvis 2,39 m og 18,09 m. Mellom kvinnene sette franske Marie-José Pérec olympisk rekord med 48,25 sekundar på 400 m, og Deon Hemmings frå Jamaica gjorde det saem med 52,82 sekundar på 400 m hekk. Kinesiske Wang Junxia vann 5000 m for kvinner på 14.59,8, medan Fernanda Ribeiro frå Portugal gjekk til topps i milløpet med 31.01,6. Inessa Kravets frå Ukraina forbetra trestegrekorden tl 15,33 m, og Jelena Nikolajeva frå Russland kom i mål på rekordtida 41.49 minuttar i 10 km kappgang.
100 m
<br style="clear:both" />
200 m
<br style="clear:both" />
400 m
<br style="clear:both" />
800 m
<br style="clear:both" />
1500 m
<br style="clear:both" />
5000 m
<br style="clear:both" />
10 000 m
<br style="clear:both" />
Maraton
<br style="clear:both" />
20 km kappgang
<br style="clear:both" />
50 km kappgang
<br style="clear:both" />
110 m hekk
<br style="clear:both" />
400 m hekk
<br style="clear:both" />
4 × 100 meter stafett
3. august <br style="clear:both" />
4 × 400 m stafett
<br style="clear:both" />
Lengdehopp
<br style="clear:both" />
Tresteghopp
<br style="clear:both" />
Kulestøyt
<br style="clear:both" />
Diskoskast
<br style="clear:both" />
Sleggjekast
<br style="clear:both" />
Spydkast
<br style="clear:both" />
Tikamp
<br style="clear:both" />
10 km kappgang
<br style="clear:both" />
100 m hekk
<br style="clear:both" />
4 × 100 m stafett
<br style="clear:both" />
Høgdehopp
Italienske Antonella Bevilacqua var opphavleg nummer fire, men vart diskvalifisert for bruk av dopingmiddelet Efedrin. <br style="clear:both" />
Tresteghopp
Bulgarske Iva Prandsjeva var opphavleg nummer fire (14,92 m), ho vart seinare diskvalifisert for bruk av dopingmiddel. <br style="clear:both" />
Sjukamp
<br style="clear:both" />
Ingjald Ørbeck Sørheim
Ingjald Ørbeck Sørheim var ein norsk advokat; han vart cand. jur. i 1965. Han gjennomførte også Forsvarets russiskkurs. Ørbeck Sørheim var tidlegare ekspedisjonssjef i Handelsdepartementet (1976–79) og ressursavdelinga i Miljøverndepartementet (1979–82). Han var statssekretær ved Statsministerens kontor (SMK) under Regjeringa Brundtland I i 1981.
1982–83 var han administrerande direktør for Studentsamskipnaden i Oslo, i 1983 var han spesialrådgjevar i havbruk i Norges Teknisk-Naturvitenskapelige Forskningsråd. Frå 1984 var han privatpraktiserande forretningsadvokat.
Han var sekretær for Ottosenkomiteen som la grunnlaget for eit moderne masseutdanningssystem og opprettinga av distriktshøgskulane.
Andromeda
Andromeda var i gresk mytologi ein figur som var lenkja til ei klippe for å etast av eit sjømonster. Ho blei redda av Persevs som ho seinare gifta seg med.
Soge
Andromeda var dotter av Kefevs og Kassiopeia, konge og dronning av det fønikiske kongedømet Etiopia. Kassiopeia hadde skrytt av å vera like vakker som nereidane, og fekk hemnen til Poseidon over seg. Sjøguden sende ein flaum og eit sjømonster som drap både menneske og dyr. Orakelet i Ammon sa at det ikkje ville finnast hjelp før kongen utsette dottera si Andromeda for monsteret, og difor blei ho lenkja til ei klippe ved kysten.
Då Persevs kom tilbake etter å ha drepe gorgona Medusa fann han Andromeda. Persevs drap monstret, sette henne fri og gifta seg med henne, sjølv om ho var lova til Finevs. I bryllaupet fann det stad ein krangel mellom rivalane, og Finevs blei gjort om til ein stein då han fekk sjå hovudet til gorgona.
Etter at Andromeda døydde blei ho plassert blant stjernebileta i den nordlege stjernehimmelen av Atene, nær Persevs og Kassiopeia. Dette er kjend som stjernebiletet Andromeda. Dei antikke dramatikarane Sofokles og Evripides (og i nyare tider Pierre Corneille) gjorde forteljinga til emnet i tragediar. Forteljinga er òg visualisert i talrike antikke og seinare kunstverk.
Namn
Andromeda er den latiniserte forma av det greske Ανδρομέδη (Andromedē). Tydinga av namnet er «å tenkja på ein mann» frå ανδρας (andros) «av mann», sett saman med μηδομαι (mēdomai), «å tenkja, å opptakast av».
Andromeda har gjeve namn til stjernebiletet Andromeda, Andromedagalaksen, meteorsvermen Andromedidane og fjellet Mount Andromeda på Sør-Sandwichøyane.
Quiché Maya
Quiché Maya er det andre albumet til det norske progressive rockebandet Popol Vuh. Det kom ut i 1973.
Khadyzjensk
Khadyzjensk (russisk Хадыженск) er ein by i Krasnodar kraj i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Psjisj, rundt 80 km søraust for Krasnodar.
Han vart grunnlagt i 1864 som stanitsaen Khadyzjenskaja (russisk: Хадыженская). Bystatus vart gjeve i 1949.
Here Is the News
«Here Is the News» er ein song frå 1982 skriven og framført av Electric Light Orchestra (ELO). Han er det tiande sporet på albumet Time (1981) og vart gjeven ut på singel som ei dobbel A-side med «Ticket to the Moon» i januar 1982. Singelen nådde 24. plassen på den britiske singellista. Det vert nytta mykje synthesizerar på albumet, men òg gitar, bassgitar, piano og trommer. Songen er i strofisk form og varer tre minuttar og 43 sekund og endar med at han tonar ut.
Songen handlar om nyhendesendingar i framtidiga, eller rettare sagt nyhendesendingar i 2095 og stemmene frå nyhendereportarar kan høyrast i bakgrunnen her og der i songen.
Pool
Pool er ein by i Kerrierdistriktet, Cornwall mellom Redruth og Camborne. Cornwall College ligg i byen.
Toglinja Cornish Main Line som går gjennom Cornwall og heilt til London, går innom byen. Det er mange store butikkar og ein marknad mange kjem for å vere med på. South Crofty Mine ligg òg der.
Blerim Džemaili
Blerim Džemaili er ein sveitsisk fotballspelar med etnisk albansk opphav frå Makedonia, som i 2018 spela for Bologna i italiensk Serie A. Han har òg landskampar for Sveits. Han vart seriemeister i Sveits med FC Zürich i 2006 og 2007 og i Tyrkia med Galatasaray i 2015. Džemaili flytta til Sveits med familien sin frå Makedonia då han var fire år gammal.
Gravity Falls
Gravity Falls er ein animert TV-serie produsert av Disney Television Animation for Disney Channel og Disney XD, som gjekk frå 15. juni 2012 til 15. februar 2016.
Serien er skapt av Alex Hirsch og følgjer eventyra til ungdommane Dipper Pines (spelt av Jason Ritter) og tvillingsystera hans, Mabel (spelt av Kristen Schaal). Dei er sendt av garde i sommarferien for å vere med grandonkelen «Grunkle» Stan (spelt av Hirsch) i bygda Gravity Falls, som er full av paranormale krefter og overnaturlege vesen. Ungdommane hjelper Stan med å drive turistfella si, «The Mystery Shack», medan dei også granskar dei lokale mysteria.
Juni 2014 vart det stadfesta av den andre sesongen av serien ville ha premiere 1. august 2014 på Disney Channel og 4. august same året på Disney XD. November 2015 annonserte Hirsch at Gravity Falls ville avslutte med den andre sesongen, og serien kulminerte i ein finale på éin time, «Weirdmageddon 3: Take Back the Falls», som premierte 15. februar 2016. Før avslutninga av serien, vart ein maraton av tidlegare episodar av Gravity Falls send kontinuerleg på Disney XD frå 12. februar til 15. februar 2016.
Neptunbreen
Neptunbreen er ein isbre på austkysten av Aleksanderøya i Antarktis, 22 km lang og 7 km brei, som flyt aust og ut i George VI Sound og George VI-isen til sør for Triton Point. Sjølv om Neptunbreen ikkje ligg i fjellkjeda Planet Heights, har han i lag med andre brear i nærleiken fått namn etter planetar i solsystemet. Isbreen vart oppdaga frå lufta av Lincoln Ellsworth den 23. november 1935, og grovt kartlagt frå bilete tekne på denne flyturen av W.L.G. Joerg. Munningen av isbreen vart plassert på kartet i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE). Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter planeten Neptun etter ei landmåling av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1949. Toppen av isbreen vart kartlagt frå flyfoto tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, av Searle frå FIDS i 1960.
Fylkesveg 478 i Rogaland
Fylkesveg 478 i Rogaland går mellom Randaberg og Foren i Randaberg kommune. Vegen er 1,8 km lang og vert kalla Torvmyrvegen.
Star vs. the Forces of Evil
Star vs. the Forces of Evil er ein animert TV-serie produsert av Daron Nefcy som blir send på Disney XD. Seiren handlar om eventyra til Star Butterfly (spelt av Eden Sher), ei ung jente som er arving til trona i dimensjonen Mewni. Ho er send til Jorda for å fullføre utdanninga si og lære å bli ei passande prinsesse. Der møter ho tenåringen Marco Diaz, som blir romkameraten og bestevennen hennar.
Fowey
Fowey (kornisk Fowydh, uttalt [ˈfɔɪ]) er ein liten by, sokn og hamn for skipstransport ved munningen av elva Fowey i sørlege Cornwall i England. I samsvar med folketeljinga i 2001 var folkesetnaden på 2 273 innbyggjarar.
Tidleg historie
Undersøkinga i Domesday Book frå mellomalderen på slutten av 1000-talet har nedteikna herregardane ved Penventinue og Trenant, og eit nonnekloster som snart vart etablert i nærleiken av Tywardreath. Rundt 1300 løyvde klostret eit charter til folk som budde i Fowey. Denne mellomalderlandsbyen gjekk frå ei nordleg gate i nærleiken av Boddinick Passage til ei sørleg gate som i dag er Lostwithiel Street. Byen strekte seg eit stykke opp åsen og grensa på den andre sida av elva der handelsmennene hadde husa deira ned mot vatnet. Den naturlege hamna tillét at handelen utvikla seg med kontinentet og lokale skipseigarar leigde ofte ut skip til kongen som støytte til dei mange krigane hans, skjønt byen fekk òg eit rykte for piratverksemd, noko fleire andre byar òg fekk. På 1300-talet var hamna verna av 160 bogeskyttarar, men etter at desse vart trekt tilbake vart det bygd to blokkhus på begge sider av munningen til hamna. Trass i desse forsvara vart byen angripen av franske styrkar i 1457. Ei lita borg vart bygd på St Catherine’s Point, den vestlege sida av inngangen til hamna, ein gong rundt 1540. Forsvarsverka viste verdet sitt då eit hollandsk angrep vart slått tilbake i 1667.
Quetzalcoatlus
Quetzalcoatlus var ei flygeøgle i underordenen Pterodactyloidea som levde i Nord-Amerika for 65–75 millionar år sidan. Det var eit av dei største dyr som nokon gong har floge, truleg det aller største, med eit vengespenn på om lag 12 meter, og som når dyret sat på marka målte kring 3 meter. Quetzalcoatlusen sine fingrar, som sat på vengane, balanserte både kroppsvekta og vengane samstundes. Trass i at Quetzalcoatlus var ein flygeøgle så fann dyret det meste av maten på marka.
Fowey
Tidleg historie
Folka i Fowey tok hovudsakleg parti med rojalistane i løpet av den engelske borgarkrigen, men i 1644 førte jarlen av Essex ein parlamentarisk hær til Lostwithiel og okkuperte halvøya rundt Fowey. I august omringa rojalisthæren hæren til Essex og kong Karl I sjølv såg på Fowey frå Hall Walk over Polruan der han kom nært nok til å bli drepen av eit skot frå ein muskett. Den 31. august tvinga eit kavaleri frå parlamentarikarane vegen deira gjennom linjene til rojalistane og trekte seg tilbake mot Saltash. Dei etterlét seg fotsoldatane som måtte bli evakuert via sjøvegen frå Fowey. Essex og ein del offiserar greidde å unnslippe, men mesteparten av hæren overgav seg nokre få dagar seinare i nærleiken av Golant og deretter marsjert til Poole, men de fleste døydde før nådde fram.
Quetzalcoatlus
Utsjånad
Quetzalcoatlus var ei svært stor flygeøgle, med eit vengespenn på 10–12 meter. Når dyret stod på marka målte det 3 meter, noko som sidestiller det med Ornithocheirus. Quetzalcoatlus var elles ei typisk flygeøgle, med vengar som bestod av særs lange fingrar med hudhinner utspende imellom. I det ytre likna dyret Pteranodon på fleire vis, men hadde ikkje like lang hovudkam som denne. Quetzalcoatlus sin hovudkam bestod av bein som var dekte av ei mjuk fargerik hinne, truleg brukt til å imponere. Munnen var utforma som ein lang og tannlaus nebb, lik storken sin. Dyret hadde pelsliknande bust på kroppen samt ein kort svans. Quetzalcoatlus var varmblodig.
Fowey
Seinare historie
Inntektene frå hamna vart sterkt redusert då handelen gjekk til Plymouth og andre stader. Fiske vart viktig, men lokale handelsfolk dreiv ofte med kaperfart og ein del dreiv smugling ved sida av. Eksport av tinn, kopar, og jarnmalm, saman med viltfangst og kinaleire (ein komponent i porselen, òg kalla kaolin) vart viktige industriar i området og førte til utbetringar av rivaliserande hamner. Stranda West Polmear vart utgraven for å bli hamna ved Charlestown ein gong rundt 1800, og det same skjedde med Pentewan i 1826. . Joseph Austen frakta kopar frå Caffa Mill Pill ovanfor Fowey for ei tid ført han byrja arbeidet med den nye hamna i Par i 1829. Fowey måtte vente i ytterlegare førti år før den same utviklinga kom dit, men den naturlege djuvassforankringa på staden og tilknyting til jarnbana gav han snart ein fordel framfor dei kunstige hamnene med kort djupn i nærleikane av gruvene og verka for kinaleire. I mellomtida hadde eit fyrtårn vorte reist på Gribben Head av Trinity House for å forbetre navigeringa til Fowy og rundt bukta Par.
Hamnekommisjon i Fowey vart etablert ved parlamentslov i 1869 for utvikle og forbetre hamna. Den 1. juni det same året vart ein jernbanelinje med breidd på 2140 mm opna, Lostwithiel and Fowey Railway, og i 1873 opna Cornwall Mineral si Railway (CMR) jernbanelinje med sporbreidde på 1435 mm frå Newquay og Par til Caffa Mill Pill og Carne Point. Begge desse jarnbanene frakta i byrjinga berre frakt, men den 20 juni 1876 vart ein passasjerstasjon opna på CMR-linja. Lostwithiel-linja vart nedlagt mote slutten av 1879, men vart opna att av CMR som ein standard sporbreidde i 1895, og den korte opninga mellom dei to linjene ved Carne Point vart såleis fjerna. Passasjertog frå Par vart trekt tilbake etter 1934 og frå Lostwithiel i 1965. Par-linja vart til siste omgjort til ei dedisert jarnbane for frakt for kinaleire frå Par etter at alle toga gjekk via Lostwithiel.
Quetzalcoatlus
Quetzalcoatlus i populærkulturen
Quetzalcoatlus var med i det siste avsnittet av BBC-serien Dinosaurenes tid frå 1999. Ho er også med i Discovery Channel sitt TV-program When Dinosaurs Roamed America (2001) og i Dinosaur Planet (2003).
Fowey
Lokalstyre
I tilhøve til lokalstyre er Fowey eit sivilt sokn med eit byråd og ein ordførar. Lokalregjeringa sitt ansvar er delt av byrådet og Cornwall-rådet. Forutan byen Fowey i seg sjølv omfattar soknet kystområdet mellom munningen elva Fowey og bukta St. Austell Bay, inkludert Gribben Head og dei små busetjingane ved Menabilly, Polkerris, Polmear og Readymoney. Soknet Fowey ligg mellom valkretsane St Austell og Newquay for det britiske parlamentet og valkretsane for Europaparlamentet for Sørvest-England.
Geografi
Fowey ligg på sørkysten av (den austlege delen) av område til Cornwall for særskild vent naturområde. Det ligg i enden av Saints' Way og har ferje tvers over elva til Polruan og Bodinnick. Det er mange historiske bygningar i byen, blant anna ruinane av St Catherine's Castle, ei lita festning som vart bygd av kong Henrik VIII for å verne hamna. Readymoney Cove, ei lokal sandstrand, med eit stadnamn som seier noko om aktivitetane til fortida. Forfattaren Daphne du Maurier budde ei tid her i løpet av den andre verdskrigen.
Religiøse stader
Ei populær, om enn usannsynleg segn hevdar at Jesus vitja Fowey som born, saman med Josef frå Arimatea som handla tinn i dei lokale gruvene. Inngangen til hamna på den austlege sida av klippene mot sørvest for St Saviour's Point står ein kross til minne om dette påståtte besøket. Krossen er markert på svært tidlege charter og vart oppretthalde av munkane frå Tywardreath. Krossen er kjent lokalt som «Punches Cross», kanskje avleidd frå namnet Pontius Pilatus.
Eit stykke vest for fyrtårnet på vestsida av hamneinngangen, rett under toppen på klippekanten er det eit lite område med gras kjent som «Johnny May's Chapel». Dette namnet trur ein kjem frå ein metodistpredikant i ei tid då dei som ikkje stod i statskyrkja, vart forfølgt.
Fowey soknekyrkje er tileigna helgenen Finbarr. Kyrkja vart bygd tidleg på 1300-talet og helgeninnvigd på nytt i 1336. Det er eit midtskip og to sideskip med klerestorium. Sideskipa er uvanleg vide, og både sideskipa som klerestorium kan ha vore tillegg på 1400-talet. Tårna er på fire etasjar og avstivningsmur og ornamentband. Fontena er normannisk av lokal kvartsstein, tilsvarande til dei i Ladock, Feock og St Mewan. Monumenta omfattar to minneplater i messing frå midten av 1400-talet og dei av John Rashleigh, 1582, og Alice Rashleigh, 1602. Det er òg to seinare monument for Rashleigh-familien, John Rashleigh, ca 1610, og eit anna frå 1683.
Økonomi
Fowey har blomstra som ei hamn sidan mellomalderen, opphavleg som handel sin- og ein flåteby, deretter som eit senter for eksport av kinaleire. I dag er Fowey oppteke med trålfiske og yachtar.
Transport
Både Western Greyhound og First Devon and Cornwall opererer faste bussruter, nummera 25, 524 og 525, mellom Fowey, jernbanestasjonen i Par og St Austell.
Det går ferjetenester over elva til Bodinnick og Polruan.
Utdanning
Fowey har to skular, grunnskule og vidaregåande, som begge ligg i Windmill Road.
Kultur
Fowey har vore inspirasjon for fleire forfattarar, inkludert Arthur Quiller-Couch (som nytta signaturen 'Q'), Daphne du Maurier og Kenneth Grahame. Byen var den fremste bustaden til Q frå 1892 og framover og mange av historiene hans er plassert i «Troy Town», ein litterært stad som var ein tynn forkledning for Fowey. Daphne du Maurier Festival blir halde i Fowey kvar mai, den månaden ho vart fødd.
36. motoriserte infanteribrigade
36. motoriserte infanteribrigade (russisk: 36-я отдельная гвардейская мотострелковая бригада) er ein brigade i 29. kombinerte armé i Den russiske hæren som er forlagt i Borzja.
Fowey
Spora
Kysten utanfor Fowey er populære for fiskarar og undervassfiske. Mange fiskar og andre sjødyr finst rundt kysten av Cornwall, blant anna mulle, havabbor, makrell, hummar og blekksprut. Mange av desse kan ein sjå i akvariet i Fowey som ligg midt i byen. Her finst det blant anna ein sjeldan storpletta raudhai som er albino. Sjømaten som blir servert i mange av restaurantane i Fowey kjem frå elvemunning eller frå havet rett utanfor. Royal Fowey Yacht Club ligg i fronten til hamna.
Kjende innbyggjarar
Mange rike innbyggjarar med kjendisstatus hus rundt byen, noko som har pressa opp bustadprisane i området i ein slik grad at det har gjort det vanskeleg for dei lokale å få kjøpt bustad her. Mellmo anna bur underhaldningsartistane og ekteparet Lenny Henry og Dawn French i eit kostbart hus ved Readymoney Cove.
Kjelder
''
Fylkesveg 478
Fylkesveg 478 finst i fleire fylke i Noreg:
Allmenningens tragedie
Allmenningens tragedie er eit omgrep som skildrar ein tilstand der eit felles ressursområde vert lagt under sterkare press enn det som er samfunnsøkonomisk gunstig. Dette kan til dømes skje når for mange kyr vert slept ut på beite i allmenningen, for mange reinsdyr beitar på eit område, for mange båtar vert sette inn i fisket på eit bestemt havområde og liknande. Den enkelte aktøren vil berre rekne med den fortenesta aktøren sjølv kan oppnå ved å sleppe eitt dyr til ut på beite eller sette eitt nytt fartøy inn i fangsten – ikkje den nedgangen i forteneste som andre deltakarar vil oppleve.
Ein teori for å unngå ein slik situasjon er ved å privatisere allmenningen (ressursgrunnlaget) eller ved at styresmaktene gjev påbod om avgrensingar. Det fyrste har skjedd i landbruket i fleire land, medan det siste har skjedd i fleire fiskeri og pelagisk kvalfangst. Ein tredje stig ut av tragedien er at brukarane av ressursen organiserer seg og gjev seg sjølve påbod om reguleringar av bruken. Dette er relativt vanleg for beiteressursar men svært sjeldan for fisk.
Uttrykket «tragedy of the commons» vart innført av den amerikanske økologen Garrett Hardin i 1968, men omgrepet var velkjent tidlegare, mellom anna i debatten om inngjerdinga som jordeigarane gjorde av beiteområde (enclosure) i Storbritannia. I dag vert omgrepet ofte brukt i analysar av miljø- og ressursøkonomiske spørsmål.
Torridal kyrkje
Torridal kyrkje er ei arbeidskyrkje (langkyrkje) i Kristiansand kommune i Agder.
Kyrkja vart innvigd i 1978. I 2011 vart ho utvida med kyrkjelydsal, kontorlokale o.a. (arkitekt: Arkitektkontoret Sør).
Livet for tsaren
Livet for tsaren eller Ivan Susanin (Жизнь за царя, Zhizn' za tsarja) er ein opera i fem akter med musikk av Mikhail Glinka. Librettoen som bygger på historiske hendingar blei skriven av Nestor Kukolnik, Jegor Rozen, Vladimir Sollogub og Vasilij Zjukovskij.
Historie
Skapingsprosessen strekte seg over to år. Den opphavlege tittelen til verket var Ivan Susanin. Scenarioet skapte Glinka sjølv. Ved utforminga av teksta medverka fleire forfattar, fram til Jegor Rozen (sekretær til tsaren sin son) til slutt kompilerte den endelege versjonen. Denne sørga òg for at Susanin i stykket ikkje i altfor høg grad blei vist som ein ekta liveigen. Av den legendariske helten skapte Rozen ein ideell undersått: ein representativ mønsterbonde. Det er ikkje til å undra seg over at tsar Nikolaj I var vel tilfreds med operaen. Han var til stades ved prøvane, lét Glinka vitja han, helste han som ein god ven og forærte han etter oppføring ein verdifull ring. Allereie under prøvane endra Glinka tittelen til Livet for tsaren og tileigna operaen til tsaren.
Operaen blei urframført i Sankt Petersburg den 9. desember 1836 og var ein umiddelbar suksess. Han var lenge obligatorisk sesongopningsnummer ved dei russiske operahusa, og den første russiske operaen som fekk ein sjølvsagt plass på repertoaret. Han var òg ein av dei første russisk operaene som blei kjende utanlands.
Om operaen
Glinka ville òg musikalsk karakterisera russarane og polakkane. Det russiske miljøet blei framstilt på mange måtar, medan dei polske soldatane og hoffolket derimot var kjenneteikna av enkle polske dansar (masurka, polonese og krakowiak). I sentrum for dramaet står polariseringa, òg musikalsk, mellom to fiendteige nasjonar, nett som i Musorgskij sin opera Boris Godunov.
Operaen er kjenneteikna av landsbyatmosfæren, dei folkelege karakterane, den gjennomarbeidde handlinga og den folkeleg inspirerte musikken (der element frå den russiske bondemusikken og populærmusikken i landsbyane blei samansmelta til ein einskapleg musikkstil), noko som seinare skulle bli karakteristisk òg for andre nasjonalromantiske komponistar i Sentral- og Aust-Europa (Beřich Smetana, Antonín Dvořák, Stanisław Moniuszko og Ferenc Erkel). Men det er ei svært idealisert framstilling: bondejenta Antonia ber ein verdifull nasjonaldrakt, trehuset til Susanin er så reint og nydeleg som i eit eventyr og hovudsakleg er alle dei russiske hovudpersonane tapre og heltemodige. Det manglar vondskapsfulle figurar. Motstandaren blir framstilt som eit kollektiv: fiendelandet.
Det kjende sluttkoret, 'Ære, ære til den russiske tsaren!', er blitt føreslege fleire gongar som russisk og sovjetisk nasjonalsong. Korsatsen er svært effektfull og med ein konsis enkelheit og klangfarge inspirert av den fleirstemmige russiske folkemusikken. Det musikalske temaet står for den imaginærae «heilage figuren» til tsaren, som er identisk med det russiske fedrelandet.
Handling
Operaen føregår i ein russisk landsby med omgjevnader i 1613 og handlar om den historiske fedrelandshelten Ivan Susanin, som gav livet sitt i kampen mot de invaderande polske troppane og for den nyleg utropte tsaren Mikael I, den fyrste av ætta Romanov.
Akt I
I Dominin sluttar bøndene seg til landvernet for å forsvara fedrelandet mot inntrengarane. Antonida, dottera til bonden Susanin, drøymer om sin trulova Sobinin, som kjempar i det fjerne. Så lenge landet er uten herskar vil ikkje Ivan Susanin gje løyve til bryllaupet deira. Susanin oppfordrar folket til å gjera motstand. Russiske soldatar, blant dei òg Sobinin, kjem med gode nyheiter: Moskva er frigjort. Bojarane har lykkast eina seg om ein tsarkandidat: Mikhail Fjodorovitsj Romanov. No står ikkje noko i vegen for bryllaupet.
Akt II
I slottet til kong Sigismund feirar dei polske adelsmennene erobringane i Russland med festmåltid og dans. Ein bodberar fortel at russarane har teke tilbakr Moskva. Konge Sigismund sender ut ein tropp som skal oppspora og ta til fange den unge tsaren.
Akt III
Vanja, adoptivsonen til Susanin, vil slutta seg til dei russiske forsvararane og tena fedrelandet. Landsbybuarane helsar brudeparet Antonida og Sobinin. Susanin ber alle til bryllaupet. Då trenger plutseleg ein polsk tropp inn i huset til Susanin. Polakkane tvingar herren i huset til å føra dei til tsaren sin gøymestad. Susanin let som han går med på dette. Han lukkast å senda Vanja i smug for å åtvara tsaren. Deretter byrjar Susanin visa polakkane vegen. Når bryllaupsgjestene kjem finn dei berre den einsame og gråtande Antonida.
Akt IV
Sobinin legg i veg med kameratane sine for å redda Susanin. Vanja skundar seg til klosteret i nærleiken for å åtvara tsaren. Susanin leiar polakkane til ein vill skog med myrlendt mark. Når daggryet kjem forstår polakkane at Susanin har ført dei vill, og drep han, men døyr òg sjølve.
Epilog
I Moskva førebur ein seg til kroninga. I den jublande folkemassen er Antonida, Sobinin og Vanja. Dei sørgar over Ivan Susanin, og pratar om heltdåden hans. Folket hyllar den nye tsaren og det frigjorte Russland. Tsaren rosar Susanin som gav livet sitt for tsaren.
Lisetitt
Lisetitt er eit mineral som første gongen vart skildra i 1986 frå ein eklogitt ved Liset i Selje. Mineralet er fargelaust, rombisk og den kjemiske formelen er CaNa2Al4Si4O16. Mineralet er berre stabilt ved relativt høge trykk.
Asbjørn Krogtoft
Asbjørn Sverre Krogtoft er ein norsk popartist, visesongar, komponist og produsent, mest kjend under artistnamnet «ASA». Han er kjend for ein av dei mest populære og anerkjende komposisjonane innanfor norsk pop/rock, «Graveyard Paradise». ASA var frontfigur i gruppene 1-2-6 og Taboo før han fortsette platekarrieren som soloartist. I 1969 hadde han stor suksess med singlen «Rekkene». Året etter tok han fatt på utdanninga si ved Narvik ingeniørhøgskole.
«Graveyard Paradise» og supergruppe
Etter dette prøvde ASA seg med ei ny gruppe The Clan, der både Sverre Kjelsberg og Ottar Aasegg var med, men det einaste dei fekk ut av samarbeidet var å øve noen veker på ei hytte nord for Hamar og gjere éin spelejobb før gruppa vart oppløyst.
Tida etter 1-2-6 og Taboo
ASA kom med sitt første soloalbum Utopia i 1970, dette var eit konseptalbum om ein fantasifigur, kong Asa, og korleis han vart forvist frå jorda til staden som ikkje finst, Utopia. Til å binde saman songane skreiv han ein monolog i åtte deler som vert lest av Odd Grythe. Musikken vart framført i enkle arrangement med orgel som berande instrument. Mykje spelt frå denne plata var «Klovnen og de vise menn». Asa var populær i 1969–1970 og RCA gav ut samleplata August og våren, med innspelingar av 1-2-6, Taboo og solokarrieren til Asa. Den siste plata hans for RCA vart Mosaikk. Denne plata inneheld ein song der han best viste takksemd til inspiratoren sin Bob Dylan; «Bobby, You’re Not Allowed To Die». Mykje av teksten var sydd saman av strofer og titlar hentar frå songane til Dylan. Arve Sigvaldsen var produsent på alle utgjevingane til Asa på RCA.
Tidleg på 70-talet drog Krogtoft til Trondheim, der han tok høgskuleutdanning i elektronikk og lydteknikk. Han spelte samstundes i forskjellige grupper, deriblant Cimarron, som han laga ei plate saman med, og i 1975 kom soloplata Brocade. Denne viste ein meir innfløkt artist, med tekster som bar preg av interessa til Asa for surrealisme. Produsent var Ola Johansen, medan Pete Knutsen var den berande bjelken i backingbandet. Asa flytta til Oslo i 1976. Her vart han lydtekniker i Talent Studio, der han jobba som produsent og låtskrivar for mange artistar, mellom anna Lillian Askeland. Asa fekk òg jobben som vokalist i Popol Ace etter Jahn Teigen, og lagde albumet Curly Sounds med dei i 1977. I Talent Studio vart han òg kjend med Lars Børke, som han danna duoen Lasa med. Dei lagde to plater saman før Krogtoft flytta tilbake til Bodø i 1980. Den første soloplata hans vart laga i heimbyen fekk den treffande tittelen Snu pulken. Tittelkuttet var eit kraftig oppgjer med hovudstaden.