cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kromitt
Dei viktigaste produsentane er Sør-Afrika og Russland. Den årlege verdsproduksjonen er på ca 12 mill. tonn. Det finst fleire mindre førekomstar i Noreg, mellom anna ved Feragen austom Røros, der det tidlegare var ei ganske stor drift. Kromittmalmen vart sendt til Trondheim, der det var ein kromsaltfabrikk ved Leirfossen.
Are Helseth
Are Helseth er ein norsk lege og politikar frå Arbeidarpartiet. Han var 1. vararepresentant til Stortinget frå Akershus fylke frå 2009 til 2017. Han møtte fast for Anniken Huitfeldt i den tida ho var statsråd.
Helseth er utdanna lege, og har hatt ei rekkje leiar- og forskingsstillingar i norsk helsevesen. I det sivile livet er han dagleg leiar ved Fürst Medisinske Laboratorium.
Kommunevåpen
Kommunevåpen er eit heraldisk våpen i form av skjold, flagg eller eller fane brukt som symbol for ein kommune. I Noreg bruker både primærkommunar og fylkeskommunar våpen som uttrykk for kommunalt sjølvstyre.
I Noreg er byvåpen kjende sidan 1500-talet. Frå 1920 blei det arbeid med systematisering av slike våpen for byar og etterkvart kommunar. Dei fleste norske kommunar har i dag kommunevåpen som følgjer heraldisk terminologi og som ikkje kan forvekslast med andre våpen. Nokre få har ikkje-godkjende våpen; desse kan ikkje brukast som flagg. Berre kommunen har bruksrett til våpenet sitt, og det er rettsleg verna mot misbruk i reklame og liknande.
Fylkesveg 155 (fleirtyding)
Fylkesveg 155 finst i fleire fylke i Noreg:
Mendel-basen
Mendel er ein tsjekkisk forskingsstasjon i Antarktis. Stasjonen ligg på James Ross Island ved nordspissen av Antarktishalvøya og er operert av Masaryk-universitetet. Han opna i februar 2006 og vert berre nytta i sommarsesongen. Ved stasjonen vert det gjennomført forsking innan biologi, geologi og klimatologi.
Stasjonen er oppkalla etter botanikaren Gregor Mendel.
Jørund Henning Rytman
Ved fylkestingsvalet 2003 vart han vald inn i fylkestinget og dermed vald til gruppeleiaren av fylkestingsgruppa.
Rytman begynte sin politiske karriere i FpU, og vart i 2001 2. nestformann. Året før vart han vald inn i FpUs sentralstyre. På landsmøtet i FpU i 2004 tok han ikkje nytt val som 2.nestformann i FpU. Han har også vore organisasjons- og reisesekretær i FpU på heiltid (1998–99). Rytman var også ansvarleg for etableringa av FrPs studentorganisasjon, Det Liberale Selskab, og han har vore leiar i Drammen Natur og Ungdom og nestleiar i Drammen SOS Rasisme.
Han er utdanna ved Handelshøyskolen BI i Buskerud (2000–2005).
Hausten 2005 etablerte han saman med ein del andre gründerar ei foreining som skal tale for saka til gründerane. Rytman er styreleiar for Gründerforeninga, og er også frimurar der han har graden II (Nidkjære St. Johannes medbror).
Spontan generasjon
Spontan generasjon er ein teori som går ut på at liv stadig kan oppstå av seg sjølve. Teorien stammar frå dei gamle grekarane som meinte at liv kunne oppstå av seg sjølv om ein berre utsette jord, luft, vann og eit eterisk stoff kalla apeiron, altså «livskraft», for dei rette tilhøva. Sjølv om det var heftig diskusjon rundt temaet var det ingen som klarte å motbevisa teorien før det franske vitskapsakademiet i 1860 utlova ein dusør for ei avklaring i saka. Louis Pasteur tok utfordringa og testa teorien.
Forsøk av Louis Pasteur
Det første Pasteur gjorde var å koka opp kjøtbuljong, lukka loket og la det stå. Blandinga gjæra ikkje. Tilhengjarar av spontan generasjon heldt då føre at når han lukka lokket, stengde han også ute livskrafta som fanst i lufta. Han fekk så laga ein glaskolbe der luft kunne strøyma fritt, men støv og andre smådelar i lufta ikkje kunne trengja helt inn. Buljongen gjæra heller ikkje då. Pasteur hadde også druesaft i slike kolbar og fann at ho ikkje gjæra til vin slik ho elles ville gjort. Desse eksperimenta overtydde det franske vitskapsakademiet, og Louis Pasteur fekk dusøren.
The Ventures av The Ventures
The Ventures er det andre studioalbumet til den amerikanske instrumentale rockegruppa The Ventures. Det kom ut 26. juni 1961 på Dolton Records.
Albumet vart eit «twangy» countryaktig album med mellomraske songar og nokre få kjappare rockelåtar. Det selde ikkje særskild godt og nådde ikkje høgare enn 105. plassen på Billboard Top 200, men nådde opp til 24. plassen på Cashbox-lista i USA.
Eiksmarka kyrkje
Ei kyrkje frå 1959 (teikna av Jahn H. Jahnsen) vart riven i 2013. Nytt kyrkjebygg (teikna av Terje Grønmo) vart oppført og innvigd i 2014. Namnet vart endra frå Grinilund kyrkje til Eiksmarka kyrkje i desember 2018.
Kyrkjemøtet i Kalkedon
Kyrkjemøtet i Kalkedon var eit økumenisk konsil som blei halde frå 8. oktober til 1. november 451 i Kalkedon i Bitynia, aust for Bosporossundet i Vesle-Asia. Det var det fjerde av dei sju universelt anerkjende økumeniske konsila, og blir dermed rekna som ufeilbarleg i sine dogmatiske definisjonar av den katolske og Den austlege ortodokse kyrkja. Kyrkjemøtet er det siste som blir rekna økumenisk av dei fleste protestantar og mange anglikanarar.
Møtet blei kalla saman av keisar Markian, og hadde 500 biskopar til stades. Spørsmåla dei tok for seg var ei fortsetjing av konflikten som hadde ført til Kyrkjemøtet i Efesos i 431.
Hovudtemaet var den eutykianske monofysittismen. Diskusjonane munna ut i den kalkedonske truvedkjenninga, som presiserer den guddommelege og menneskelege naturen til Jesus i større detalj enn den nikenske truvedkjenninga. Dei fremste talsmennene for monofysittisme blei fordømt (anathemisert) av konsilet.
Kyrkjemøtet i Kalkedon markerer eit vegskille i den ortodokse tradisjonen. Dei orientalske ortodokse kyrkjene aksepterer ikkje konsilet som autoritativt, då dei anerkjende monofysittismen. Den austlege ortodokse kyrkja, som då var del av same kyrkje som den katolske, fordømer monofysittismen som kjettersk.
Venableisen
Venableisen er ein isbrem, som er 60 km lang og 24 km brei, mellom Fletcher og Allison Peninsula i Ellsworth Land. Han vart kartlagt av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961-66. Isen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter J.D. Venable i US Navy, som var skipsoperasjonsoffiser i U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1967 og 1968.
Even Evensen
Even Evensen var ein norskembetsmann og stortingsmann, fødd og død i Drammen.
Evensen var son til ein arbeidar. Sjølv vart han student i 1849 og cand.jur. allereie to år etter. Han arbeidde som kopist i Justisdepartementet og var så nokre år fullmektig ved sorenskrivar- og byfutkontor. Konstituert byfut i Kristiansand i seks år, deretter overrettsakførar i byen frå 1860. I 1868 skifta Evensen beite då han vart utnemnd til fut og sorenskrivar i Tana. Få år seinare vart han byfut i Skien, der han ei tid var fungerande amtmann i Bratsbergs amt. Han avslutta arbeidslivet med å vere byfut i fødebyen Drammen frå 1884 heilt fram til 1907.
Evensen vart vald til fyrste representant for Finmarkens amt til Stortinget 1871-73 og seinare også for den neste treårsbolken. I den fyrste treårsperioden var han medlem av vegkomiteen, samt sekretær i Odelstinget. Han heldt fram i vegkomiteen også i den andre perioden, men var då sekretær i Stortinget.
Verdscupen i skihopping 1984
Verdscupen i skihopping 1984 omfatta 24 tevlingar. Turneringa tok til med eit normalbakkerenn 10. desember 1983 i Thunder Bay i Canada og vart avslutta i storbakken i Planica i Jugoslavia den 25. mars 1984. Dei 23 tevlingane fordelte seg på 8 i normalbakkar, 14 i storbakkar og 2 i skiflyging, begge skiflygingstevlingane fann stad i Oberstdorf i Vest-Tyskland.
Jens Weißflog frå Aust-Tyskland sikra seg FIS-premien, etter ein tett strid med fjorårsvinnar Matti Nykänen frå Finland. I tevlinga for landslag vann Finland, fattige 7 poeng framom Aust-Tyskland. Noreg kom på femteplass.
Kunstløp under Vinter-OL 1988
Kunstløp under Vinter-OL 1988 vart avvikla i dagane frå 14. til 27. februar i tre ulike ishallar i Calgary. 31 kvinner og 28 karar deltok i enkeltløpa, 15 par deltok i parløp og 20 par i isdans. Ingen norske var kvalifisert/påmeld.
Katarina Witt forsvarte meistertittelen frå førre Vinter-OL, som den fyrste enkeltløparen sida Sonja Henie gjorde det same i 1932.
Kvinner
<br style="clear:both;" />
Karar
<br style="clear:both;" />
Parløp
<br style="clear:both;" />
Isdans
<br style="clear:both;" />
Claudio Biaggio
Claudio Biaggio er ein tidlegare argentinsk fotballspelar.
Fylkesveg 151 i Telemark
Fylkesveg 151 i Telemark går mellom Mannebru i Bø kommune og Hørte i Sauherad kommune. Vegen er 1,7 km lang.
Barneleiken paradis
Paradis, også kjend som hink eller hinkespel, er ein leik som går ut på å hinka eller hoppa gjennom eit mønster på bakken utan å trø på strekane. Leiken er kjend over store delar av verda, og har gamle røter. Det finst ei rekkje ulike mønster og reglar for å hoppa paradis.
Historie
Dei eldste sikre spora ein har for paradis er frå 1600-talet, då fleire engelskspråklege kjelder nemner «scotch-hopper» som ein leik for gutar. I løpet av 1800- og 1900-talet gjekk han mange stader over til å bli ein jenteleik. I nyare tid er det blitt meir akseptert å leika for begge kjønn.
Voyeykovisen
Voyeykovisen er ein isbrem på kysten mellom Paulding Bay og Cape Goodenough i Antarktis. Han vart kartlagt av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (SovAE) (1958) og kalla opp etter Aleksandr I. Vojejkov (1842–1916), ein russisk klimatolog.
Barneleiken paradis
Mønster
Det finst nokre grunnmønster med variasjonar. Eit vanleg mønster har ruter i ei eller to rekkjer, med ein sirkel eller halvsirkel i enden. Ein vanleg variasjon har både ruter som ligg på rekkje og enkeltpar som ligg parallelt, og som ein må hoppa i med ein fot i kvar. Eit anna mønster er spiralforma, og er kjend som «snigel». Eit tredje mønster er danna av rader av ruter som saman dannar eit rektangel. Rutene er ofte nummererte. Dei kan også ha namn, som «himmel», «helvete».
Paradis kan ha mange ulike namn som viser til det at ein hoppar eller hinkar i dei (hinkespil, hopscotch, Hickeln), som viser til forma (avión, 'fly', norsk «flygaren»; mand, 'mann', escargot, 'snigel') eller som gjev leiken ein viss symbolsk (mondo, 'verda'; Himmel und Hölle, 'himmel og helvete', campana, 'klokke', skola, 'skule', peregrina, 'pilgrimsferd').
Reglar
Som regel går leiken ut på at ein skal hinka eller hoppa gjennom alle rutene til enden av paradiset, gjerne også tilbake igjen. Om ein trør på strekane, trør utanfor eller set feil fot ned, er ein ute av leiken.
Etterkvart som leiken fortset, kan ein auka talet på ruta steinen skal falla i, slik at ho blir vanskelegare å nå. I nokre variantar kan deltakarane skriva namnet sitt i ei av rutene og gjera henne forboden å hinka i for dei andre. Andre måtar å gjera leiken vanskelegare på er å kasta steinen over skuldra, hinka med motsett fot av den ein føretrekk, hoppa med føtene samla eller kryssa, eller i blinde.
Verknad
Paradis trener ein i å halda balansen og på kroppskoordinasjon i ulike krevjande stillingar, som å stå og røra seg på ein fot. I nokre variantar øver ein også på kasting og teljing. Leiken krev også at ein kan følga reglar og venta på tur.
Fylkesveg 422 i Oppland
Fylkesveg 422 i Oppland går mellom Brynsbakken og Brattliflata i Nord-Fron kommune. Vegen er 2,8 km lang.
Den armenske kalenderen
Den armenske kalenderen er danna av år delt inn i 12 månader med fem tilleggsdagar. Dagane i månaden har namn i staden for nummer, noko som er vanleg i avestiske kalendrar.
Byrjingsåret tilsvarer år 552 i den julianske og gregorianske kalenderen. Dette var ei tid då Den armenske apostoliske kyrkja fjerna seg frå den katolske.
Kalenderen bruker armenske tal og bokstavar. Datoer er markert med teikna ԹՎ eller liknande, gjerne med ein strek over for å indikera «t'vin» («i året»), etterfølgd av eitt til fire teikn frå det armenske alfabetet, der kvart teikn står for eit tal. For å omsetja dette til eit standardår, kan ein leggja 551 til det armenske årstalet.
Månader
Armenske månadnamn viser påverknad frå den parsiske kalenderen.
Dagar
Den armenske kalenderen gjev namn til dagane i månaden i staden for nummer, noko ein også finn i andre avestiske kalendrar. Einn finn parsisk påverknad i minst fem namn.
Sajanogorsk
Sayanogorsk (russisk Саяного́рск) er ein by i Republikken Khakasia i Russland med om lag 50 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 70 km sør for Abakan.
Byen vart grunnlagd i 1830. Han fekk bystatus i 1975 i samband med bygginga av Sajano-Sjusjensk vasskraftverk. Kraftverket, som er det største i Russland og det femte største i verda, ligg 30 km sør for byen. Det leverer mellom anna straum til eit gigantisk aluminumsverk, som ligg i Sajanogorsk. Ein stor del av innbyggjarane er tilsett ved aluminumsverket.
Paradismønster
Paradismønster er eit oversyn over ulike mønster brukt til barneleiken paradis. Det finst eit utal variantar av leiken.
Mange eldre mønster kan vera rektangelforma med ein halvsirkel på toppen. I enkle variantar har ein berre ei rekkje ruter etter kvarandre, men ulike variantar kan ha to rekkjer ved sidan av kvarandre eller dela nokre av rutene på tvers eller diagonalt.
Ein utbreidd type minner om eit fly med venger. Denne heiter mellom anna «flygaren» i Noreg. Her ligg nokre ruter parallelt medan andre ligg enkeltvis på rekkje. Desse mønstera kan byrja og slutta med rektangel, eller dei kan ha halvsirklar eller heile sirklar i byrjinga eller slutten.
Nokre paradis har ruter til vekselvis høgre og venstre, slik at ein hopper meir i slalåm enn å hinka rett framover.
Ein heilt annan type er «sniglen», eit spiralforma paradis der ein hinkar eller hopper inn og ut igjen.
Romsdalsmuseets kapell
Romsdalsmuseets kapell er ei lita langkyrkje frå 1952 i Molde kommune i Møre og Romsdal. Ho er plassert sentralt på Romsdalsmuseets område, og er ein del av friluftsmuseet. Kapellet var vigsla 22. mai 1952 av biskop Arne Fjellbu.
Bygget er av tre og har 80 sessar. Kapellet vart teikna av Jon Villa (1919-2014)  og bygd av gammalt tømmer frå fleire eldre bygningar. Det er bygd i gammal stil. I første omgang var det meint å vere eit utstillingskapell for museets kyrkjeinventar, men det skulle og kunne brukast til kyrkjelege handlingar, som  vigsel og dåp. Kapellet har vakkert inventar frå 1600-tallet. På altaret stod i flere år to 46 cm høge lysestakar i dreia tre. Dei var opphaveleg frå Hustad kyrkje i Fræna.
Michael Getz
Michael Getz var ein norsk handelsmann og politikar frå Trondheim.
Getz var son til ein kjøpmann i Trondheim. Sjølv var han handelsfullmektig i fødebyen. Han var i mange år medlem av bystyret i Trondheim, tidvis som ordførar. Getz var elles styreformann i den lokale sparebanken frå 1868 og medlem av styret i Noregs Bank frå 1869. I 1872 var han med i den skandinaviske komiteen som drøfta myntstellet, eit arbeid som resulterte i overgangen til kroner i myntsystemet i staden for dalar.
Sommaren 1875 døydde han under eit opphald på Sandvika fjellstue ved svenskegrensa i Verdal.
Fylkesveg 151 (fleirtyding)
Fylkesveg 151 finst i fleire fylke i Noreg:
Egmont nasjonalpark
Egmont National Park er ein nasjonalpark sør for New Plymouth, nær vestkysten på Nordøya på New Zealand. Han har fått namn etter fjellet som dominerer i parken, og som sjølv vart namngjeve av kaptein James Cook etter John Perceval, 2. jarlen av Egmont og First Lord of the Admiralty, som støtta den første reisa til Cook. Taranaki har vore māorinamnet på fjellet i mange hundre år, og fjellet har no to offisielle namn, Mount Taranaki og Mount Egmont.
Parken, som vart oppretta i 1900, er dominert av den sovande vulkanen Mount Taranaki. Årleg får parken ei stor mengde nedbør som for det meste er orografisk av natur etter som vestavindane som kjem inn over landet frå Tasmanhavet støyter mot Mount Taranaki og dei nærliggjande høgdedraga Pouakai og Kaitake ranges og vert tvinga til å stiga. Sidan området har ei stor årleg nedbørsmengd og eit mildt kystklima, er det ein frodig regnskog som kler foten av fjellet - denne skogen er nasjonalt viktig, etter som han er kjenneteikna av totalt fråvær av sørbøketre (slekta Nothofagus).
Økologi
Skogen er er rik på treslaga Northern rātā og Rimu, i tillegg til dekkfrøplantar, sjølv om økosystemet i heile parken viser tydelege spor av vegetativ soneseparasjon - dei nemnde to store treslaga er vanlege i dei lågare høgdene, medan Kamahi søkjer å dominera i den høgareliggjande småskogen. I desse urskogane er kronebregne, Blechnum discolor, dominerande mellom artene i underskogen.
Karakteren av plantesamfunna held fram med å endra seg med stigande høgde, til subalpine og alpine buskvekstar høgast oppe. Dette står i sterk kontrast til det omliggjande oppdyrka beite- og jordbrukslandet. Eit særskilt geomorfologisk kjenneteikn i denne parken er det radiale dreneringsmønsteret, som er tydeleg på satellittbiletet nede til høgre. Ahukawakawa swamp er eit sjeldant, høgtliggjande (920 m) våtmarksområde med torvmosar (Sphagnum) som ligg mellom Mount Taranaki og Pouakai range. Det inneheld mange endemiske artar som er tilpassa sur jord og låge temperaturar.
Jorunn Aanderaa
Jorunn Aanderaa  er ein norsk forfattar.
Ho har studert litteratur og arbeidd som lærar og i bokhandel og forlag. Aanderaa debuterte med diktsamlinga Hansen på jorden i 1966. Boka har undertittelen Et symfonisk dikt og inneheld grafisk oppstilt poesi og collage-prega dikt. I 1967 kom Tidssignalet og i 1969 Til. Sidan kom det ikkje noko ny utgjeving før i 2012, då Rat-a-tat-tat! kom ut på Flamme Forlag med etterord skrive av Eldrid Lunden.
Omleiringa av Capua i 1734
Omleiringa av Capua var den siste store militærhandlinga i den polske arvefølgjekrigen i Kongedømet Napoli. Austerrikske styrkar frå Habsburgmonarkiet, kommandert av den austerrikske marskalken Otto Ferdinand von Abensberg und Traun, stod imot ein sju månadar lang blokade som starta i april 1734 av franske og spanske styrkar under grev Marsillac. General Traun overgav festninga i Capua i november 1734 med full krigsære, hovudsakleg fordi dei mangla forsyningar og ammunisjon, men òg fordi det vart klart at det ikkje ville kome hjelpestyrkar til den isolerte garnisonen.
Bakgrunn
Etter at den polske arvefølgjekrigen braut ut hausten 1733, og meldingane om at dei Bourbon-allierte Frankrike og Spania planla operasjonar mot kongedøma Napoli og Sicilia, starta dei militære og politiske leiarane i Habsburgmonarkiet å planlegge forsvaret av Napoli mot den venta invasjonen. Dei leid av manglande ressursar og av at marskalk Otto Ferdinand von Abensberg und Traun og greven av Caraffa var usamde om det beste forsvaret for Napoli. Caraffa ville minimere garnisonen i festningane i landet og konsentrere dei austerrikske styrkane i ein enkelt arme som antunen kunne unngå eller tvinge fram ein konfrontasjon med spanjolane, medan Traun, som fekk viljen sin, ønskte å forsterke garnisonane og tvinge spanjolane til kringsetje dei.
Store garnisonar vart plasserte ved Pescara og Gaeta, og Traun sjølv tok kommando over 3 500 mann og okkuperte festninga ved Capua, nær nordvestgrensa mellom kongedømet og Kyrkjestaten. Caraffa var ansvarleg for forsvaret av byen Napoli og tryggleiken til den austerrikske visekongen.
Opptakt
Armeen til Karl av Parma, som talte kring 21 000 mann, marsjerte sørover frå Toscana der dei hadde mønstra, og nådde nordgrensa til Napoli den 28. mars 1734. Traun hadde teke det meste av garnisonen og bygd ei forsvarslinje ved Mignano, der han venta at slaget skulle stå mot dei spanske styrkane. Den 30. mars sendte derimot spanjolane, med hjelp frå lokale sympatisørar, 4 000 soldatar gjennom eit smalt fjellplass og truga flanken til stillinga til Traun. Då Traun fekk vite om dette, gav han ordre om ei hastig tilbaketrekking til Capua, og let etter seg krigsmateriell og leirutstyr langs vegen. Spanjolane heldt fram sørover til Napoli, og gjekk rundt Capua, og gjekk inn i byen den 10. mai, etter at festninga her hadde overgjeve seg. Kring 6 000 soldatar vart stasjonerte for å blokkere Capua, skjere av kommunikasjons- og forsyningslinjene.
Medan armeen til Karl marsjerte sørover, hadde ein spansk flåte sett i land styrkar på øyane Ischia og Procida i Napolibukta. Dei austerrikske garnisonane frå desse øyane hadde vorte ført til fastlandet, der dei gjekk inn i garnisonen i Capua (før denne vart blokkert) og Traun hadde då kring 6 000 mann i garnisonen. Austerrikarane håpte på hjelp frå styrkane til Florimund Mercy i Nord-Italia, men desse var opptekne mot den fransk-sardinske armeen.
Etter at den austerrikske armeen vart øydelagd i Bitonto i mai, kringsette dei spanske styrkane så dei tre gjenverande austerrikske utpostane: Pescara, Gaeta og Capua. Pescara var den første til å overgje seg, den 29. juli, og Gaeta overgav seg i august. Karl kunne då sende soldatar for å erobre Sicilia, og fokuserte dei gjenverande soldatane mot Capua.
Forsvaret
Festninga i Capua var ein diger konstruksjon, men vedlikehaldet hadde vore dårleg i åra før krigen braut ut. Festninga hadde fleire svake punkt:
Garnisonen, kommandert av marskalk Traun, bestod av 6 000 mann, inkludert 10 infanteribataljonar frå regimenta Heister, Göldlin, O'Nelly, Carl Lothringen og Schmettau, 6 grenaderkomani og kompani med hestelause kyraserar frå regimenta frå Pignatelli og Kokoržowa.
Traun kan òg ha hatt ein fordel av eit langvarig venskap med grev Marsillac, som kommanderte kringsetjingsstyrken. Dei to hadde kjempa i lag i tidlegare felttog, og til og med delt same telt ved fleire høve.
Omleiringa
Den 10. august sette Traun gang eit utarbeidd tokt mot den spanske blokaden, som no bestod av over 15 000 mann. I tillegg til å raide spanske forsyningar, gjekk han til åtak på ei båtbru spanjolane hadde set topp over elva Volturno. Han sendte fleire bataljonar ut Napoli- og Romaportane midt på natta og brikte fleire timar i eit forsøk på å nå og øydeleggje brua. Spanjolane klarte derimot å avverje åtaka, men desse var berre dekkoperasjonar, medan eit kompani på 500 handplukka menn plyndra landsbygda og vendte attende med 150 kyr, 90 vassbøflar og 1000 sauer. Forsøket på ta brua hadde kosta 300 austerrikarar livet, men dei hadde teke livet av meir enn 350 spanjolar og tok 52 fangar (som Traun sleppte fri med ein gong).
Kjelder
Kingdom of Naples, 1734-1825''] ''
Botzer
Botzer er eit 3 250 meter over havet høgt fjell i Stubaialpane i provinsen Bolzano i Italia.
Kingisepp
Kingisepp (russisk Ки́нгисепп eller Кингисе́пп), tidlegare Jamburg (russisk: Я́мбург) og Jama (russisk: Я́ма), er ein by i Leningrad oblast i Russland med om lag 50 000 innbyggjarar. Han ligg langs elva Luga, 137 km vest for Sankt Petersburg og 20 km aust for Narva.
Byen vart grunnlagd i 1384, då republikken Novgorod bygde ei festning mot svenskane der. Dei kalla ho Jama eller Jamskij Gorodok, etter ei finsk stamme som budde i området. Festninga stod imot omleiringar av Den tyske riddarordenen i 1395 og frå 1444 til 1448. På slutten av den livlandske krigen, vart han avstått til Sverige, men vart returnert tolv år seinare, i 1595. Etter freden i Stolbova hamna han igjen hos svenskene, som heldt på Jama som namn på byen.
Botzer
Frå landsbyen Ridnaun tok fjellklatraren Theodor Petersen og fjellføraren Alois Ennemoser seg heilt til topps på Botzer den 16. juli 1874, og vart dermed dei fyrste som kunne skode ut frå fjelltoppen.
Kingisepp
I 1703 vart byen omsider erobra av russarane under den store nordiske krigen, etter først å ha vorte halde av russarane i ein månad seint i 1700. Russarane omdøypte byen Jamburg. Fem år seinare tildelte Peter den store byen til Aleksandr Mensjikov som hertug av Izjora. Bynamnet vart uendra til 1922, då bolsjevikane kalla opp byen etter den estiske kommunistleiaren Viktor Kingissepp. Byen må ikkje forvekslast med den estiske byen Kuressaare, som tidlegare heitte Kingissepa.
Daniel Buskovius
Daniel Buskovius var ein svensk prest og vert rekna som nasjonalhelt i Sverige.
Daniel Buskovius skulle verta ein av fleire sentrale personar i dei hendingane som under dei nordiske krigane leidde fram til dei mange, store avståingane av fleire gamle norske landskap, der no elles tapet av Båhuslen i 1658 vert rekna som det største tapet av dei alle.
Biografi
Daniel Buskovius var son av soknepresten i Älvdalen, Johan Birgeri Moræus, og Justina Larsdotter. Han var gift med Brita Larsdotter.
Daniel Buskovius studerte i Västerås, og vart vigd til diakon i 1630. Som prest og kapellan i Älvdalen, var det han som under krigen mellom Sverige og Danmark-Noreg i 1644 hærtok Särna sokn og la dette gamle norske landskapet inn under Sverige.
Frå 1560 var Idre og Serna eitt av i alt ni «underlen» eller «futedøme» under Akershus len, men det er uvisst om denne administrative stillinga til Idre og Serna enno stod ved lag da Buskovius inntok landskapet og gjorde folket der til svenske undersåttar. Etter det me veit var hærsetjinga velsigna av og gjort på oppdrag frå dronning Kristina av Sverige. Sidan har Idre og Serna vore ein del av Sverige, utan at landskapet noko tid formelt har vorte avstått.
Fyrst i og med grensedraginga i 1751 vart det stadfest at Idre og Särna låg på den svenske sida av riksgrensa. Landshovding Peter Kruse i Falun hadde fått i oppdrag av det svenske Riksstyret å få svenske bønder frå Dalarna til å gjera eit innfall i Noreg. Ålmugen som samla seg i Mora ved dette høvet var slett ikkje uviljuge til dette. Men dei leit ikkje på dei landshovdingen ville ha til å leia ei slikt føretak. Det vart difor til at han spurte kven dei sjølv ynskte til å leia seg, og hopen ropa alle som ein: «Få vi vårom Daniel så farom vi glade åstad!» Buskovius ville som prest ikkje taka på seg eit slikt oppdrag. Landshovdingen og prosten, meister Olof, overtydde han likefullt til å takka ja. Han fekk vide fullmakter til å be folket i Sernadalen til gudsteneste, der dei skulle oppmodast til å leggja seg inn under svensk lov og rett, og verta del av det svenske folket. Tok ikkje folket i Sernadalen imot dette, skulle han herja bygdene der med eld og sverd. Som leiar for to hundre væpna menn frå Mora og Älvdalen, fylgd av ein gamal soldat og ein klokkar, som bar handbok og soknebodsklede som adjutantar, for Buskovius med flokken sin av stad. Etter fire dagsmarsjar kom dei til Serna, der folket utan å kny la seg inn under den svenske trona. Buskovius og fylgjet hans vart mottekne der utan at det flaut blod eller gjort freistnader på motstand av noko slag. Alt fyrste sundagen kunne Buskovius halda gudsteneste i den vesle stavkyrkja der, med nattverd og barnedåp. Mange born vart døypte. Nokre av borna som vart døypte var då så store at dei greip tak i handboka og reiv blad laus frå henne medan dåpen stod på. Dette har Buskovius sjølv skrive om i kyrkjeboka. Av dette kan vi slutta at det må ha gått lang tid mellom kvar gong det hadde vorte forretta gudsteneste i Serna kyrkje av norske prestar. Etter dette vende Buskovius om. Då hadde han med seg sendemenn frå kvart bygdelag i Serna, som på vegner av sernabuane med eid svor truskap til den svenske trona framføre landshovdingen. På grunn av denne dåden – som fekk Edvard Fredin å gjera han til hovudperson i diktsyklusen Vår Daniel –vart han kvart år løna med tolv tunner korn. I 1645 vart han kapellan ved Stora Kopparberget og i 1654 domprost i Kumla, Västerås stift. Der døydde han 11. juni 1677.
Morten Høglund
Morten Høglund er ein norsk politikar frå Framstegspartiet. Han vart vald inn på Stortinget frå Akershus fylke i 2001.
Høglund er utdanna ved handelsskule, og har gått på high school i Utah. Han arbeidde som seljar og ekspeditør 1986-90, seinare som utgreiingssekretær, utgreiingsleiar, politisk rådgjevar og etter kvart som leiar av Politisk avdeling i FrPs hovudorganisasjon 1990-2000. Han var politisk rådgjevar for stortingsgruppa til FrP 2000-2001.
Morten Høglund var medlem av Ski kommunestyre og formannskap 1987-1991; og varaordførar 1989–1991. Han var medlem av Asker kommunestyre og varaordførar 1995–2003. Han er medlem FrPs sentralstyre frå 2008.
Han var leiar av Oslo Dragebåtklubb 1988-1992 og styremedlem i European Dragonboat Federation 1991-1995.
Fylkesveg 425 i Oppland
Fylkesveg 425 i Oppland går mellom Hellå og Karistua i Nord-Fron kommune. Vegen er 4,8 km lang.
Bryn kyrkje
Bryn kyrkje er ei langkyrkje i Bærum kommune i Viken fylke.
Kyrkja var teikna av P.H. Holtermann og avløyste i si tid Tanum kyrkje, sjølv om denne ikkje vart riven etterpå.
Gustavo Zapata
Gustavo Zapata er ein tidlegare argentinsk fotballspelar.
Bryn kyrkje
Ved Bryn kyrkje er ein stor kyrkjegard med gravkapell.
Magerstein
Magerstein (italiensk Monte Magro) er ein 3 273 meter over havet høg fjelltopp i Rieserferner-massivet i Hohe Tauern i provinsen Bolzano i Italia. Fjelltoppen kjem i skuggen av den noko høgre Schneebiger Nock, som reiser seg om lag 1200 meter unna i nordvestleg retning på ei egg som strekker seg mellom dei to toppane. På nordsida av Magerstein breier Westliche Rieserferner seg, den største isbreen i Rieserferner-massivet.
Dei fyrste på toppen av Magerstein var Reinhold Seyerlen og professor Reuschle frå Stuttgart, saman med Stefan Kirchler, den 10. juli 1878.
DJ av David Bowie
«DJ» er ein song av den engelske musikaren David Bowie, gjeve ut i 1979 på albumet Lodger, og så på singel 29. juni 1979.
Songen er ein kynisk kommentar på kulten kring DJ-ar og har ein gitarsolo av Adrian Belew, som vart spelt inn i fleire forsøk og så miksa i lag for albumet. I ein biografi om Talking Heads vert det sagt at Bowie på denne songen prøvde å syngje som David Byrne, som var i ferd med å bli ven med Brian Eno på den tida.
Songen vart framført på konsert av Bowie første gong på Outside-turneen i 1995.
Musikkvideo
David Mallet regisserte ein video for songen, der Bowie øydelegg eit DJ-studio, miksa med Bowie som vandrar kring i London og tiltrekkjer seg folk som passerer forbi.
Pesk
Pesk (nordsamisk beaska), mudd, mutt (nsam. muoddá, akk. og gen. muottá) eller finnmudd er ei samisk pelskufte hovudsakleg laga av reinsdyr, gjerne reinkalvskinn. Pesken har ikkje opning framme, som ei kåpe, men blir trekt over hovudet. Han blir stramma i livet med belte. Innanfor pesken kan ein ha dork, ein innerpels der håra er vend inn mot kroppen.
Langs kantar og saumar kan pesken ha påsydde detaljar av skinn eller tekstil, til dømes band, duskar og flettearbeid.
Omleiringa av Kehl i 1733
Omleiringa av Kehl (14.–28. oktober 1733) var ein av dei første manøvrane i det franske Rheinland-felttoget i den polske arvefølgjekrigen, ved festningsbyen Kehl i øvre Rhindalen. Ein stor fransk armé kommandert av hertugen av Berwick kringsette og erobra festninga, som berre hadde ein liten garnison og var i dårleg stand.
Westisen
Westisen er ein markant isbrem som strekkjer seg kring 288 km frå aust til vest langs Leopold og Astrid Kyst i Aust-Antarktis mellom Barrier Bay og Posadowsky Bay. Han vart oppdaga og namngjeven av Den første tyske antarktisekspedisjonen i 1901–1903. under dr. Erich von Drygalski. Namnet skildrar retninga som den tyske ekspedisjonen først såg isbremmen. 21. februar 1902 sette skipet deira seg fast i isen, og han vart verande fast i pakkisen fram til 8. februar 1903.
22. armékorps
22. armékorps er ei operasjonell eining i det russiske forsvaret med hovudkvarter i Simferopol. Armékorpset er tilknytt Svartehavsflåten i OSK Sør.
Omleiringa av Kehl i 1733
Bakgrunn
Då han vart vald invaderte Russland og Austerrike (som støtta August III) Polen. Den 22. september måtte Stanislas, som ikkje hadde ein skikkeleg armé, søke tilflukt i Danzig (dagens Gdansk), og venta der på den franske støtta han var lova. Den 5. oktober vart August III utropt til konge verna av russiske styrkar i Warszawa. Storbritannia, Dei sameinte Nederlanda, Sverige, Danmark og Republikken Venezia anerkjende den austerrisk-russiske invasjonen av Polen som krigsårsak og ønskte å halde seg nøytrale. Spania, som trakta etter Kongedømet Napoli og Sardinia, som trakta etter Hertugdømet Milano, tok Frankrike si side.
22. armékorps
Manøverelement:
126. kystforsvarsbrigade i Perevalnoje
Omleiringa av Kehl i 1733
Bakgrunn
Hoffmennene til Ludvig XV (mellom andre prinsane av Conti og Eu, grevane av Clermont, Charolais og Belle-Isle, duc de Richelieu, og Moritz av Sachsen, halvbror til Augustus III og tidlegare kjæraste med Anna Ivanovna, no tsarina av Russland) støtta marskalk James FitzJames å danne ein armé for å invadere Rheinland med mål om å distrahere Austerrike frå hendingane i Polen og skaffe seg Hertugdømet Lorraine.
22. armékorps
Militær eldstøtte på operasjonelt nivå.
Omleiringa av Kehl i 1733
Opptakt
Landsbyen og festninga Kehl lågg nær markgrevskapet Baden (no ein del av den tyske delstaten Baden-Württemberg, men då ein del av Det tysk-romerske riket), like over Rhinen for den franske byen Strasbourg. Festninga i Kehl, og den i Philippsburg lenger nord, var strategisk viktige for å ha militær kontrll over dei store kryssingsstadane over Rhinen, som danna grensa mellom det franskkontrollerte Alsace og forskjellige fyrstedømet i riket.
Another Smash!!!
Another Smash!!! er det tredje studioalbumet til The Ventures, gjeve ut i september 1961 på Dolton Records.
Albumet gjekk inn på Billboard Top LPs-lista den 26. juni 1961 og låg på lista i fjorten veker med ein 39. plass som høgaste plassering.
Omleiringa av Kehl i 1733
Opptakt
Den 12. oktober marsjerte franske soldatar under Belle-Isle og Silly inn i Hertugdømet Lorraine og erobra hovudstaden, Nancy. Dei fekk raskt kontroll over resten av Lorraine, og dei to kommandantane let garnisonar vere att gjennom hertugdømet før dei sende det meste av styrkane sine inn i Alsace for å fokusere på felttoget ved Rhinen.
22. armékorps
8. artilleriregiment for dekning av kystlinja
Kornstad kyrkje
Kornstad kyrkje er ei langkyrkje frå 1871 i Averøy kommune i Møre og Romsdal. Kyrkje har 350 sitjeplassar.
Omleiringa av Kehl i 1733
Opptakt
Same dag, den 12. oktober, gav Berwick soldatar frå Strasbourg-leiren ordre om å krysse Rhinen. Ein stad nær Auenheim, kring 4 km nedanfor Kehl, bygde dei ei båtbru og 4 000 mann kryssa over til austbreidda. Nær Goldscheuer, 7 km ovanom festninga, byrja dei å byggje ei ny bru. To dagar seinare hadde mesteparten av armeen til Berwick kryssa Rhinen. General Phull, øydela brua mellom Kehl og Strasbourg, då franskmennene starta forflyttinga, og øydela i tillegg hus og andre bygg utanfor festninga som kunne gje franskmennene vern i eit åtak.
Omleiringa
Berwick gav først ordre om å byggje ei linje med circumvallasjon. Lokale innbyggjarar vart tvungen til å vere med på bygginga, og linja enda i begge ender ved Rhinen, ovanom og nedanom festninga. Kvartermeistrane til Berwick kravde òg at dei omliggande landsbyane måtte gje forsyningar til kringsetjarane. Hertugen av Württemberg signerte ein forsyningsavtale som han omtalte i rapportar til keisaren at han måtte skrive under på med særs stor tvang.
Den 17. oktober var Berwick klar til å grave kringsetjingslinjene, og det vart klart for Phull at hornverka til festninga mot elva var målet til Berwick, då Berwick starta å byggje batteri på ei øy mellom Kehl og Strasbourg. Den 18. oktober sendte Phull detaljerte instruksar til kommandantane sine vedrørande forsvarstaktikken og tilbaketrekkinga. Dei skulle halde hornverka til fienden anten kom gjennom muren eller artilleriet ikkje lenger var brukande, og forsvararane skulle då falle attende til den dekte vegen mellom hornverket og hovudfestninga, og så til sjølve festninga.
Franskmennene byrja å grave grøfter natt til 19. oktober. Den 21. oktober nådde linjene ein uferdig lunette på Rhin-sida av festninga, og franskmennene starta å setje opp eit batteri der den 23. oktober. Forsvarane var på denne tida redusert til musketteld og granatar, sidan det meste av artilleriet var demontert eller øydelagd av fienden.
Den 23. oktober opna franskmennene eld mot hornverket og muren til hovudfestninga med kanoneld. Etter to mislukka åtak frå grenaderane til Berwick, klarte dei ei kort stund å okkupere hornverket, men det vart gjenerobra av tyskarane dagen etter. Forsvararane prøvde eit åtak mot franske stillingar nær hornverket, men vart drivne attende. Den 27. oktober hadde franskmennene sett opp mange batteri og hamra nådelaust laus på hovudfestninga. Kring 1600 den 28. oktober starta den franske krysselden å skyte mot hornverket og kommandanten her bad om løyve frå Phull om å få trekkje seg attende. Dette vart innvilga. Phull heldt så eit råd, der det vart klart at berre 500 mann var stridsdyktige og at festninga berre kunne halde stand høgst tre dagar til. Phull valde derfor å heve det kvite flagget kring kl. 2000 den 28. oktober.
Etterverknad
Dårleg vêr enda det franske felttoget det året og Berwick, slo leir for vinteren på den franske sida av Rhinen, etter å ha sikra seg full kontroll over området. I 1734 heldt Berwick fram felttoget ned Rhinen, og klarte å kome rundt på flanken til den austerrikske forsvarslinja ved Ettlinjen, og heldt fram med omleiringa av Philippsburg, der han vart drepen av ei granat. Kringsetjinga vart fullført med suksess av hans nestkommanderande, marki d'Asfeld, og markerte slutten på dei viktige militære operasjonane i Rhindalen for denne krigen. Med freden i Wien i 1738 som enda krigen, trekte Frankrike seg etter kvart ut av Kehl og Philippsburg, men fekk annektere Lorraine.
Henrik Gerner
Henrik Gerner var ein norsk næringsdrivar og stortingsmann, fødd og død i Moss.
Gerner var fødd i Moss, der far hans var tollinspektør. Sjølv gjekk han på Herlufsholms skule og vart student i 1800. Han var elev av militærakademiet, ferdig utdanna offiser i 1804. Gerner tok avskjed frå det militære med kapteins grad i 1814, men var seinare sjef for borgarvæpninga i Moss i mange år.
År 1806 fekk Gerner borgarskap i Moss og dreiv forretning på mange felt. Han var både trelasthandlar, dreiv sagbruk og mylne, brennevinsbrenneri, tobakksfabrikk, teglverk, klesfabrikk og dei store gardbruka Melløs i Moss og Holmen i Rygge.
Gerner representerte Moss på Stortinget i 1815-16 og i 1818. På den fyrstnemnde tingsamlinga var han medlem av 11 komitear, mellom andre av komiteen vedkomande økonomi, handel og sjøfart i kjøpstadane. I 1818 var han medlem av Lagtinget og 13 komitear. Mellom anna deltok han i komiteane som drøfta meklarlova, priveligane til Nedenes len, kjøpstadsrettar for Ålesund og for Drøbak, Ålesunds handel med Danmark og Sverige, samt vernepliktslova.
22. armékorps
Militær logistikk
Henrik Gerner
I Moss har Gerner fått ei gate oppkalt etter seg; Henrich Gerners gate. I nummer 10 i gata ligg den freda Gernergarden, som han fekk bygd litt etter 1807.
Gerner var innehavar av Dannebrogordenen og Sverdordenen.
Otradnyj
Otradnyj (russisk Отра́дный) er ein by i Samara oblast i Russland med om lag 50 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Bolsjoj Kinel, ei sideelv til Samara, rundt 90 km aust for Samara.
Busetnaden Otradnoje (russisk: Отра́дное) vart grunnlagd på byrjinga av 1920-talet av bønder frå landsbyen Tsjernavki. I samband med oljeutvinning vart busetnaden Mukhanovo (russisk: Муханово) i 1946 grunnlagd like ved og i 1947 fekk han status som urbanliknande busetnad og namnet vart endra til Otradnyj. Han voks og tok opp busetnaden Otradnoje og i 1956 fekk han bystatus.
Christian Gjessing
Christian Gjessing var ein norsk skipsførar, forsikringsmann og stortingsmann frå Porsgrunn.
About Face
About Face er det andre soloalbumet til Pink Floyd-gitaristen David Gilmour. Albumet kom ut i mars 1984 og var produsert saman med Bob Ezrin. To av songane, «All Lovers Are Deranged» og den meir radiovenlege «Love on the Air», hadde tekst skriven av Pete Townshend frå The Who, som lenge hadde vore ven av Gilmour. Resten av songane er skriven av Gilmour aleine. I mai same året gav Pink Floyd-medlemmen Roger Waters ut sitt første soloalbum, The Pros and Cons of Hitch Hiking.
Christian Gjessing
Gjessing var son til ein offiser i det miltære. Sjølv arbeidde han til sjøs, fram til 1846 som skipper. Han var kasserar for skipsassuranseforeininga til Drammen og Holmestrand i tida 1846-66. I 1852 busette han seg han ein gard i Skoger som han åtte, og byrja samstundes som dispasjør. Etter nokre år i Skoger flytta han tilbake til Drammen, der han i «flere aar» var medlem av bystyret.
Gjessing var 2. representant for Drammen på Stortinget 1857 og det overordentlege Storting 1858. Han var då medlem av næringskomite nr 2. Til Stortinget 1862-63 var han 1. varamann, og møtte då frå april 1863 i staden for avdøde Frederik M. Olsen. Her fekk han plass i kyrkjekomite nr 1.
About Face
Historie
Albumet vart spelt inn i Frankrike med lydteknikar Andrew Jackson på ei tid då framtida til Pink Floyd var usikker. Albumet vart miksa av James Guthrie i Mayfair Studios i London.
Somme av musikarane som Gilmour arbeidde med var Jeff Porcaro, Pino Palladino, Deep Purple-organisten Jon Lord, Roy Harper, Michael Kamen (som òg arbeidde på Waters-albumet The Pros and Cons of Hitch Hiking), Sam Brown og Steve Winwood.
David Gilmour sa:
Visstnok vart somme av songane på About Face skriven av Gilmour då Roger Waters byrja å skrive Pink Floyd-albumet The Final Cut. Waters er sagt å ha nekta Gilmour tid til å gjere ferdig sine eigne songar, som gjorde at Gilmour ikkje fekk nokre av songane sine med på albumet. Av desse songane skal det ha vore «Murder», «Out of the Blue», «Near the End» og den musikalske orkestreringa av «Love on the Air» og «All Lovers are Deranged».
Lydbiletet
På albumet finn ein discoliknande singelen «Blue Light» (seinare remiksa av François Kevorkian og som ofte vart stemnd fram som den verste solosongen av ein Pink Floyd-medlem av Pink Floyd-magasinet The Amazing Pudding) og ein annan singel, «Love on the Air». «All Lovers Are Deranged» og «Murder» vart gjevne ut som singlar for radio i Nord-Amerika og den førstnemnde nådde 10. plass på Billboard's Mainstream Rock Charts.
David Gilmour sa seinare i eit intervju med DJ Redbeard, for radioprogrammet In the Studio with Redbeard i 2006 om About Face, «når eg ser tilbake på det, så har det sine store augneblikk, men det meste der er for 80-tals for min smak i dag.»
About Face vart gjeve ut på nytt i 2006 med ny digital lyd.
Turne
Etter About Face, la Gilmour ut på ein turne frå mars til juli 1984 i Europa og Nord-Amerika, der han spelte følgjande songar:
Musikarar på turneen
David Gilmour - gitar, klaverinstrument, vokal
Gregg Dechart - klaverinstrument
Sue Evans - perkusjon (July 5–16)
Mickey Feat - bassgitar
Jody Lincott - perkusjon (March–June)
Torsten Voss
Torsten Voss  er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar og bobkøyrar frå Güstrow i Mecklenburg-Frampommern. Han vart verdsmeister i tikamp i 1987 og tok OL-sølv i same øvinga i 1988. I bobsleigh vart han europameister i firarbob 1998 og 2001 og han vann tre VM-medaljar i øvinga perioden 1995-97. Voss tevla for Aust-Tyskland i friidrett og for det samla Tyskland i bobsleigh.
Fylkesveg 435 i Oppland
Fylkesveg 435 i Oppland går mellom Otta og Ødegården i Sel kommune. Vegen er 12,5 km lang.
Torsten Voss
Friidrett
Voss tok sølv i tikamp i junior-VM 1981. Året etter sette han med 8 387 poeng ny juniorverdsrekord, ein rekord som stod i i 34 år. I 1985 vann han europacupen i tikamp i Krefeld. Etter å ha vorte nummer fire i friidretts-EM 1986, langt unna tettaste medaljestriden, presterte han under verdsmeisterskapen 1987 i Roma sitt livs beste tikamp, med 8 680 poeng slo han nestemann, vesttyskaren Siegfried Wentz med over 200 poeng. I Sommar-OL 1988 tok Voss sølvmedaljen etter å ha oppnådd 8 399 poeng, landsmannen Christian Schenk vann med ein margin på 89 poeng.
About Face
Turne
Mick Ralphs - gitar, vokal
Bettine Jahn
Bettine Jahn, fødd Gärtz, er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Magdeburg som representerte Aust-Tyskland. Ho vart i 1983 verdsmeister på 100 meter hekk.
Torsten Voss
Friidrett
Voss var austtysk meister i tikamp 1982, 1983, 1987 og 1990.
Bettine Jahn
Aktiv
Som Bettine Gärtz deltok ho i dei olympiske sommarleikane 1980 i Moskva der ho vart nummer sju på korthekken. To år seinare kom ho på fjerdeplassen i europameisterskapen i Aten, eitt hundredels sekund bak landskvinna Kerstin Knabe på bronseplass.
Torsten Voss
Bobslede
Frå 1994 tevla Voss i bobsleigh. Både i 1995 og 1996 var han med å vinne VM-bronse i firarbob, høvesvis i Winterberg og i Calgary. I 1996 vann han EM-sølv i øvinga i St. Moritz. Vinteren 1997 tok han og lagkameratane Dirk Wiese, Christoph Bartsch og Michael Liekmeier sølvmedaljen i firarbob ved VM i St. Moritz og på bronsen i EM i Königssee. I 1998 vart Voss og lagkameratane Harald Czudaj, Steffen Görmer og Alexander Szelig europameistrar, medan laget hans enda på åttandeplassen under Vinter-OL i Nagano. Der etter vann Voss i firarbob bronse i EM 1999 i St. Moritz, gull i EM 2001 i Königssee saman med Matthias Benesch, Udo Lehmann og Alexander Szelig. Voss la opp etter han og laget tok bronsen i EM 2002 i Cortina d'Ampezzo.
About Face
Turne
Raff Ravenscroft - saksofon, fløyte, klaverinstrument
Bettine Jahn
Aktiv
Den 8. juni 1983 sette Jahn i Berlin austtysk rekord på 100 m hekk med eit løp på 12,42 sekundar, ei tid som 35 år seinare er gjeldande tysk rekord i øvinga. To månader seinare vann ho gullmedaljen på 100 meter hekk, i 2,4 sekundmeter medvind fekk ho notert ei vinnartid på 12,35 sekundar.
About Face
Turne
Roy Harper og Nick Mason var med han på konsertane i Hammersmith Odeon 28-30. april 1984.
Bettine Jahn
Aktiv
Etter som Aust-Tyskland boikotta Sommar-OL 1984, deltok ikkje Jahn i Los Angeles. Etter å ha vorte mor i 1985 prøvde ho fåfengt å nå sitt tidlegare nivå og ho la opp i 1988.
About Face
Salslister
Album
Singlar – Billboard (USA)
Krysokoll
Krysokoll eller koparkisel er eit blått til blågrønt mineral, som kjemisk er eit vasshaldig koparsilikat med varierande samansetjing, ofte delvis amorft. Det finst sekundært etter andre koparmineraler, anten som belegg eller som pseudomorfoser.
I Noreg er det funne i små mengder i Telemark og Årdal i Sogn.
Valerij Vasiljev
Valerij Ivanovitsj Vasiljev var ein russisk ishockeyspelar frå Volkhov som deltok på Sovjetunionen sitt landslag i 13 år. Med Sovjetunionen vann forsvarsspelaren Vasiljev ni VM-gull og to OL-gull i tida 1970-82.
Vasiljev spelte opphavleg på Torpedo Gorkij. I 1967 vart han overført til Dynamo Moskva og spelte for laget i den sovjetiske ishockeyserien fram til 1984. Sidan CSKA Moskva på den tida dominerte den innanlandske ishockeyen, vart han aldri seriemeister.
Frå Ishockey-VM 1970 deltok Vasiljev i nær samtlege meisterskaps-turneringar med det sovjetiske ishockeylandslaget i åra fram til 1982, delvis som lagkaptein. Både i 1973, 1977 og 1979 vart han kåra til den beste forsvarsspelaren i verdsmeisterskapen, og kom elles med på All Star Team i 1975 og 1981.
Fylkesveg 57 i Telemark
Fylkesveg 57 i Telemark går mellom Dolhus bru og Aspheim i Skien kommune. Vegen er 1,8 km lang.
Anders Gotaas
Anders Bottolfsson Gotaas var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Skogn i Nord-Trøndelag.