cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Île aux Cochons
Viktig fugleområde
Øya har status som viktig fugleområde (IBA) av BirdLife International fordi ho er hekkestad for sjøfugl, mellom anna store pingvinbestandar. Ho har den største kolonien kongepingvin med kring ein halv million hekkande par, samt mange bøylepingvinar, gulltoppingvinar og nordleg klippehopparpingvinar. Ho har òg den største kolonien vandrealbatrossar i Indiahavet, med kring 1200 par, samt fire millionar par marionkvalfuglar og ein million par kortnebbdukkpetrellar. Det finst òg kergulenender. Her finst store bestandar med sørleg elefantsel, antarktisk pelssel og subantarktis pelssel.
Finkenstein am Faaker See
Finkenstein am Faaker See (slovensk: Bekštanj) er ein kommune i forbundslandet Kärnten i Austerrike. Kommunen er 102 km² vid og har i kring 8 900 ibuarar. Kommunesenteret Finkenstein ligg 662 meter over havet, ei fire kilometer i luftlinje sør om byen Villach, skild frå byen av ein åsrygg.
Kommunen, som har namn etter ein borgruin, består av fire større landsbyar; Fürnitz, Finkenstein, Grödersdorf, Faak am See og over tjue mindre landsbyar og grender.
Bente Nordby
Bente Nordby er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Raufoss som vart olympisk meister med Noreg i 2000. Målvakta vann elles OL-bronse i 1996 og EM-sølv i 2005. Nordby var gjennom fleire sesongar ei av dei aller beste kvinnelege målvaktene i verda og spelte 172 landskampar i tida 1991-2007.
Nordby spelte på Raufoss/Vind til 1992, då ho melde overgang til topplaget Sprint/Jeløy (seinare Athene Moss). Etter Sommar-OL 2000 fekk ho kontrakt med Carolina Courage, men vart snøgt overført til San Diego Spirit, begge laga i USA. Frå 2002 til -04 var Nordby Kolbotn-spelar. Deretter vakta ho målet til Asker SK i ein sesong og vann NM-finalen 2005 med klubben, før ho i 2006-07 gjorde teneste i svenske Djurgården/Älvsjö. Ho avslutta si aktive karriere med 18 månader i Olympique Lyon i 2008-09.
Rydbo
Rydbo er ein svensk tettstad i Österåkers kommun i Stockholms län i landskapet Uppland. I 2005 hadde tettstaden 520 innbyggjarar.
RT-21M
RT-21M (NATO-kallenamn SS-20 SABER, russisk ракета средней дальности) var eit sovjetisk langdistansemissil. Missilet er best kjent i Noreg under NATO-kallenamnet SS-20 SABER. Missilet hadde mellomdistanse rekkjevidde og 3 kjernefysiske stridshovud. Missila var operative frå 1976 til 1988. 654 missil vart bygd. Missila vart øydelagt i mai 1991 i samsvar med INF-avtala.
Tekniske detaljar og utvikling
Høgda til missilet var 16,5 meter, det var 1,79 meter i diameter og vog 37,1 tonn. Det var basert på to trinn med fast brennstoff frå missilet RS-14 (NATO nemning SS-16 Sinne). Opphavleg rekkjevidde var frå 600 til 5 500 kilometer, den siste utgåva hadde ein rekkjevidde anslege til 7 500 kilometer. Ved utplassering var missilet utstyrt med eit stridhovud på 1,6 tonn med ein sprengkraft på 1 megatonn. Seinare utgåver kunne ta to eller tre MIRV-baserte stridhovud, kvar av dei på 150 kilotonn. CEP (ein tenkt sirkel der det var minst 50 % sjanse for treff av stridhovudet) vart òg forbetra, frå 550 meter til 150-450 meter.
Missilet var meint å erstatta dei eldre R-12 Dvina (NATO kallenamn SS-4 Sandal) og R-14 Chusovaya (NATO kallenamn SS-5 Skean) som var utplassert frå åra 1958 og 1961 i Sovjetunionen og land tilhøyrande Warszawapakten. Utviklingsfasen av RT-21M starta i 1966 og designen til missilet vart godkjent i 1968, oppgåva med vidare utvikling vart gjeve til Moscow Institute of Thermal Technology. Prøveskyting starta i 1974 og utplassering vart påbyrja den 11. mars 1976 med dei første einingane operative i august same år. Fram til 1986 vart i alt 48 utskytningssteder etablert med totalt 405 RT-21M (SS-20) missil, i alt vart det laget 654 slike missil.
Bakgrunn for utvikling/utplassering
Under den kalde krigen hadde Warszawapakten ein stor overvekt av konvensjonelle styrkar i Sentral-Europa og dei antok at NATO ville bruka taktiske atomvåpen for å stoppa eit massiv konvensjonell Sovjetisk offensiv. RT-21M (SS-20) gav sovjetstyrkane eit presist taktisk atomvåpen dei inntil då mangla, tidlegare missil hadde vesentleg dårlegare presisjon. RT-21M (SS-20) var nøyaktig nok til å kunna slå så godt som ut kvar og ein Nato-base og våpenlager med svært liten varslingstid. Sovjetunionen fekk følgjeleg evna til å slå ut NATOs taktiske atomstyrkar ved presise angrep.
USA utplasserte Pershing II mellomdistanserakettar og Tomahawk kryssarmissil som eit svar på utplasseringa av RT-21M (SS-20) etter at NATO i 1979 gjorde det såkalla Dobbeltvedtaket.
INF-avtalen og destruksjon
Etter USAs utplassering av Pershing II og Tomahawk var Sovjetunionens fordel med RT-21M (SS-20) nøytralisert og begge partar fekk auka interesse for ein nedrusting av taktiske atomvåpen i Europa. Den såkalla INF-avtala vart forhandla fram og underteikna av USA og Sovjetunionen i 1987, og blant punkta ein vart samd om var destruksjon av RT-21M (SS-20), Pershing II og Tomahawk. Missila og deira køyretøy vart øydelagt i mai 1991, berre nokre få vart verna for å stillast ut på museum. I Kiev i Ukraina er ein RT-21M (SS-20) stilt ut på Den store fedrelandkrigen-museet, det er òg eit missil stilt ut ved National Air and Space Museum i Washington, DC i USA.
Rydal
Rydal er ein svensk tettstad i Marks kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 405 innbyggjarar. Rydal ligg cirka sju kilometer nord for Kinna.
Rydal ligg ved elva Viskan. Her bygde den svenske industrimannen Sven Erikson i 1853 eit mekanisert bomullsspinneri, som framleis er i funksjon. I 1913 hadde det ca. 200 tilsette. Her bygde ein òg det første vasskraftverket i Sverige. Det blei sett i drift i 1882 og produserte elektrisitet til lampane i spinneriet. Staden har eit godt bevart fabrikkmiljø, og blir rekna som eit minnesmerke over gjennombrotet til industrialismen i Sverige.
Rydals Museum viser mellom anna levevilkåra for tekstilarbeidarane i svunne tider.
Kjelder
''
Nordfjord sorenskriveri
Nordfjord sorenskriveri omfatta nordre delen av Sogn og Fjordane fylke. Det vart etablert i 1592. Den 01.01.2002 skifta sorenskriveriet namn til Nordfjord Tingrett. Vart så lagt ned 01.01.2005 då Nordfjord vart innlemma i Fjordane Tingrett.
Sorenskrivaren i Nordfjord skal ha vore busett på Apalset i Gloppen fram til ca. 1700. Etter den tid har han for det meste halde til på Eid.
Arkiv
Arkivet etter Nordfjord Sorenskriveri er avlevert til Statsarkivet i Bergen. Det eldste materialet i sorenskrivar-arkivet går tilbake til 1641.
Taktekkar
Ein taktekkar er ein handverkar som har spesialisert seg i tak- og membrantekkarfaget. Sentrale kunnskapar omfattar diffusjonstetting, isolering og tekking av flatt tak, skråtak og bogetak. Taktekkarar arbeider også på terrassar, jorddekte konstruksjonar, våtromsmembranar og i tunnelar. For alle oppgåver er gode materialkunnskapar og riktig vurdering av underlaget viktig.
Opplæringa av faget skjer på vidaregåande skule i fire år. Første trinn omfattar bygg- og anleggsteknikk, andre trinn klima-, energi- og miljøteknikk, og siste to trinn faget sjølv med fagbrev til slutt.
Olav W. Rokseth
Olav William Rokseth er ein norsk journalist og forfattar frå Trondheim. Han debuterte i 2011 med kriminalromanen Et spørsmål om beskyttelse.
Rokseth er utdanna samfunnsvitar og er busett i Oslo. Han arbeider som redaktør i På sykkel.
Bekfuru
Bekfuru (Pinus rigida), også kjend som pitchpine, er eit furuslag som høyrer heime i det austlege Nord-Amerika. Det kan trivast på ulik jordsmun, og får ei høgd på 6-30 meter. Bekfuru har god motstandskraft mot skogbrann. Den tjukke barken vernar stammen mot brannskadar. Om trekruna vert øydelagd, kan det vekse nye skot rett frå stamma.
Trevirke
Sjølv om bekfuru ofte er krokete, og det kan vekse fleire stammer frå same rot, har trevirke vorte nytta til mange formål. Veden inneheld mykje harpiks, og er tung, hard og dermed slitesterk. Bruksområde har vore jernbanesviller, props i gruvegangar, og skipsbygging. Colin Archer brukte Pich Pine til garnering i polarskipet «Fram». Nokre av dei tidlege redningsskøytene hadde kjøl av bekfuru. Trevirket som har vore i handelen som Pitch Pine har og kome frå andre amerikanske furuslag, særleg Longleaf Pine (Pinus palustris).
He's a Rebel
«He's a Rebel» er ein song skriven av Gene Pitney og opphavleg spelt inn av jentegruppa The Blossoms. Songen var produsert av Phil Spector som gav ut versjonen deira på ein singel tilskriven The Crystals, og singelen toppa Billboard Hot 100-lista i november 1962. Det var den første førsteplassen til Spector sidan «To Know Him Is to Love Him» (1958).
I 2004 vart «He's a Rebel» rangert på 263. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene. Billboard kåra songen til den 31. beste på lista si over dei 100 beste jentegruppesongane gjennom tidene.
Historie
Songen handlar om ei jente som forelskar seg i ein ung mann som er på kanten av samfunnet. Trass i at han vert mistyda av andre, hevdar songaren at han er snill og trufast og sverjar å vere det same mot han. Steve Douglas spelar ein saksofonsolo i mellomspelet av songen. Pianoriffet i starten av songen vart spelt av Al DeLory. I motsetnad til det som var vanleg for Spector-produksjon var det ikkje strykarar på innspelinga.
Pitney skreiv «He's a Rebel» for The Shirelles, men dei takka nei. Spector fekk vite at Vikki Carr skulle til å spele inn songen for Liberty Records som debutsingelen hennar, og ønskte å få ut sin eigen versjon først. The Crystals var på turné på austkysten av USA på denne tida, så Spector fekk The Blossoms, ei gruppe frå Los Angeles, til å spele inn songen. Han sette likevel The Crystals som artistnamn på innspelinga. Mary Thomas hugsa at «me vart lang i andletet» då ein radiovert omtalte songen som «ein ny Crystals-song». Kvintetten måtte så byrje å spele «He's a Rebel» på konsertane sine, sjølv om førstevokalisten Barbara Alston ikkje kunne etterlikne songaren i Blossoms, Darlene Love. På grunn av dette vart den 15 år gamle Dolores «LaLa» Brooks førstevokalisten deira året etter med oppfølgjaren «Then He Kissed Me».
«He's a Rebel» kom ut seint i august 1962 med B-sida «I Love You Eddie». Innan 3. november hadde «He's a Rebel» nådd toppen av Billboard Hot 100. Songen bak var Pitney sin «Only Love Can Break a Heart», og som låtskrivar eller artist hadde han då dei to bestseljande singlane i USA samstundes. I Storbritannia nådde «He's a Rebel» 19. plassen.
Andre versjonar
Vicki Carr spelte inn songen i 1962 med eit band som inkluderte Wrecking Crew-trommisen Earl Palmer. Versjonen nådde 115. plassen i USA, men i Australia klatra songen heilt til 5. plassen i 1962.
Debbie Byrne spelte inn songen på albumet hennar, She's a Rebel (1974).
Barbi Benton spelte inn ein versjon i 1976 på albumet hennar Something New.
I 1977 spelte The Boones spelte inn ein versjon som B-sida til Debby Boone sin «You Light Up My Life»
Straight Up av Badfinger
Straight Up er det tredje albumet til det britiske rockebandet Badfinger, gjeve ut i desember 1971 i USA og februar 1972 i Storbritannia. Det kom ut på The Beatles sitt Apple Records, og inneheldt hitsingelen «Day After Day» og «Baby Blue», og den populære «Name of the Game». Alle desse var skrivne av songaren og gitaristen Pete Ham. Albumet var ei endring frå den meir rockeprega stilen deira på dei to første albuma. Straight Up fekk middels kritikk då det kom ut, men mange meinte det var det beste albumet deira til då. Rolling Stone-kritikaren David Fricke har kalla det «Badfinger sitt power-pop-høgdepunkt».
He's a Rebel
Andre versjonar
I 1977 spelte det Los Angeles-baserte punkbandet The Zippers ein versjon av songen.
Straight Up av Badfinger
Det tok ni månader å få laga Straight Up med produsenten Geoff Emerick innimellom turneane deira. Då Apple valde å legge desse innspelingane på hylla tok George Harrison over produksjonen. Han vart etter kvart for oppteken med The Concert for Bangladesh og kunne ikkje halde fram. Harrison gav så prosjektet vidare til den amerikanske produsenten Todd Rundgren, som dermed vart produsent på det meste av albumet.
He's a Rebel
Andre versjonar
Maureen McGovern spelte inn ein versjon i 1979 på albumet hennar Maureen McGovern.
Straight Up av Badfinger
Utgjeving
I USA nådde albumet 31. plassen på Billboard Top 200 LPs-lista. Singelen «Day After Day» vart den største hitten deira i USA med ein fjerdeplass på Billboard Hot 100, og selde til gullplate innan 4. mars. Sjølv om albumet ikkje klarte å nå topp 40 i Storbritannia, nådde singelen «Day After Day» 10. plassen der.
He's a Rebel
Andre versjonar
Alisha's Attic spelte inn ein versjon for filmen Bean i 1997. The Morning Benders spelte inn songen for EP-en Bedroom Covers EP (2008).
Straight Up av Badfinger
Utgjeving
Den neste singelen, «Baby Blue», nådde 14. plassen på Hot 100, og «Name of the Game» vart ein populær song på amerikansk radio.
He's a Rebel
Andre versjonar
I 2011 vart songen sampla av electro-rapduoen Chiddy Bang for «Rebel».
Straight Up av Badfinger
Utgjeving
Straight Up kom ut på CD i 1993 med bonusspor og vart nymastra i 2010.
Sørrollnes kapell
Sørrollnes kapell er eit kapell på Sørrollnes i Ibestad kommune i Troms og Finnmark fylke. Kapellet er ei langkyrkje i tre som er bygd for 110 sitjeplassar. Det vart innvigd i 1976. Kapellet er modellert på ei typeteikning for kyrkjestove frå firmaet Ric. Bjørn. Sørrollnes Kapellforening står bak drifta av kapellet.
He's a Rebel
Andre versjonar
Rapperen G-Eazy sampla songen i songen «Rebel»
Straight Up av Badfinger
Medverkande
Badfinger
Richard Landis
Richard Landis er ein USA-amerikansk studiomusikar, songar, låtskrivar og produsent. Han har arbeidd med musikk i over 40 år, og er rekna som ein av dei fremste produsentane innan country.
Han har arbeidd med mellom andre Van Stephenson, Eddie Rabbitt, Kenny Rogers, Lorrie Morgan, Doug Supernaw, Neil Diamond, Poco og Vince Gill. Han har produsert mellom andre Juice Newton, Red Rider og The Nitty Gritty Dirt Band.
He's a Rebel
Andre versjonar
Det amerikanske poppunkbandet Chumped framførte ein versjon av songen i august 2015 for The A.V. Club sin A.V. Undercover-serie.
Straight Up av Badfinger
Medverkande
Teknisk
Sørrollnes kapell
Det kvitmåla kapellet har ikkje altartavle, men ein enkel trekross på fondveggen. Til høgre for krossen heng eit bilete som er måla i kopi etter Heinrich Hofmann sitt bilete av Jesus i bøn i Getsemane i Riverside Church i New York.
Gravplassen ligg nokre hundre meter nord for kapellet, aust for Kirkegårdsveien.
Goslaritt
Goslaritt eller sinkvitriol er eit kvitt mineral som ein meiner finst i små mengder som efflorescens på sfaleritt (sinkblende) i kontaktførekomstar i Oslofeltet. Det er kjemisk eit vasshaldig sinksulfat, ZnSO4·7H2O. Andre naturleg hendande hydrat av sinksulfat er mellom anna bianchitt ZnSO4·6H2O og gunningitt ZnSO4·H2O, som begge er kjent frå Glomsrudkollen sinkgruver i Modum.
Lars Berg (fleirtyding)
Lars Berg kan syna til
Michał Serwacy Wiśniowiecki
Prins Michał Serwacy Wiśniowiecki var ein polsk-litauisk szlachcic av Gediminid-opphav.
Hamnespy
Hamnespy (Didemnum vexillum), og kalla japansk sjøpung, er ein art sjøpung som naturleg høyrer heime i Japan. Arten har spreidd seg til europeiske farvatn. Han vart første gong påvist i Noreg i 2020 i Engøysundet i Stavanger. Etter det har arten spreidd seg nordover langs Vestlandskysten. Vinteren 2023 vart han påvist så langt nord som i Måløy.
Arten kan etablere seg på kunstige overflater som bryggjer, blåser, fortøyingar og båtskrog. At han kan spreie seg på båtar, gjer det vanskeleg å stogge spreiinga.
Rådhusplassen i Oslo
Rådhusplassen i Oslo er ein stor plass som ligg mellom Oslo rådhus og bryggene inst i Pipervika, ei vik i Indre Oslofjord. Men Rådhuset på nordsida av Rådhusplassen har ikkje hovudinngangen frå denne plassen, men frå Fridtjof Nansens plass på nordsida av rådhuset.
Som ein del av den kunstneriske utsmykkinga av Rådhuset er det på Rådhusplassen skulpturar og springvatn.
I 1998 vart ein part av Rådhusplassen mot Kontraskjæret i aust gjeve namnet Rolf Strangers plass etter Rolf Stranger (1891-1990), og ein part heilt i vest gjeve namnet Brynjulf Bulls plass etter Brynjulf Bull (1906-1993). Båe hadde vore ordførarar i Oslo i lange periodar for kvart sitt politiske parti, Høgre og Arbeidarpartiet.
He's Sure the Boy I Love
Bakgrunn
I 1962 spelte The Blossoms inn «He's a Rebel» med Phil Spector. I staden for å The Blossom gav Spector ut songen under namnet til The Crystals utan å informere gruppa medan dei var på turné. Etter at «He's A Rebel» vart ein hit, henta Spector The Blossoms attende for å spele inn «He's Sure the Boy I Love».
Innspeling
Medan The Crystals var på turné, spurte Phil Spector Darlene Love frå The Blossoms om å spele inn «He's Sure the Boy I Love». Etter å ha fått namnet fjerna frå «He's A Rebel», bas Love Spector om å gje ho ein kontrakt der ho skulle få tre cent per plate. Songen vart spelt inn i Gold Star Studios i Los Angeles i november 1962. The Wrecking Crew spelte eit arrangement laga av Jack Nitzsche, medan Larry Levine var lydteknikar.
Kontrovers
Då The Blossoms oppdaga at Spector igjen hadde fjerna dei som artistar frå ei innspeling, hamna Patsy Wright i ein konfrontasjon med Spector. The Crystals vart òg sinte på Spector for at dei måtte syngje enno ein song på turné som ikkje var deira song. For å høyrast ut som Darlene Love, øvde førstevokalisten i The Crystals, La La Brooks, på introduksjon til «He's Sure the Boy I Love» med California-aksent.
Revaya
Moshaven vart grunnlagd i 1952 av organisasjonen Hapoel Hamizrachi. Han vart busett av emigrantar til Israel frå Irak og Marokko. Han tok òg i mot somme etiopiske jødar som immigrerte til Israel i 1990-åra.
Moshaven heitte opphavleg «P'rona B», etter den nærliggande «P'rona» (Tel Rehov). Namnet vart endra til Revaya, etter den nærliggande kjelda med same namn.
Moshaven er ein av fire busetjingar i ei gruppe Revaya, Sde Trumot, Tel Teomim og Rehov. Desse fire busetjingane vart grunnlagde nær kvarandre og danna ei gruppe i lag.
Osen kyrkje
Osen kyrkje er ei langkyrkje frå 1877 i Osen kommune i Trøndelag fylke.
Skreddar
Ein skreddar er ein handverkar som utformar og tilverker klede og kostyme. Faget har røter tilbake til 1200-talet. Det vert delt i to disiplinar, dameskreddar og herreskreddar.
Osen kyrkje
Byggverket er i tømmer og har 306 sitjeplassar.
Skreddar
I Noreg i dag ligg utdanninga til dette yrket innan utdanningsprogrammet Design og handverk. Ein må gå to år på skule og to år i lære ute i føretak. Første skuleåret er Vg1 Design og handverk og andre skuleåret er Vg2 Design og tekstil.
Osen kyrkje
Det er kyrkjegard ved kyrkja.
Rydboholm
Rydboholm er ein svensk tettstad i Borås kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 970 innbyggjarar.
Oh No Not My Baby
«Oh No Not My Baby» er ein song skriven av Gerry Goffin og Carole King. Teksten skildrar korleis vener og familie igjen og igjen åtvarar songaren om at partnaren til songaren er utru.
Historie
Den første utgåva av «Oh No Not My Baby» vart gjeven ut av Maxine Brown, og ifølgje ho hadde songen først vore spelt inn av The Shirelles, men ikkje gjeve ut. Songen kom ut i september 1964 og låg sju veker inne på topp 40 på Billboard Hot 100 i desember 1964 - januar 1965 og nådde 24. plassen. Songen vart sidan gjeven ut på det andre studioalbumet hennar, Spotlight on Maxine Brown, gjeve ut i 1965.
Once in Royal David's City
«Once in Royal David's City» er ein engelsk julesong som fyrst blei skrive som eit dikt av Cecil Frances Alexander. Ho gav han ut i 1848 i boka Hymns for Little Children. Eit år seinare oppdaga organisten Henry Gauntlett diktet, og skreiv melodi til teksten.
Oh No Not My Baby
Rod Stewart-versjonen
I 1973 gav Rod Stewart (i lag med Faces-bandmedlemmane Ron Wood, Kenny Jones og Ian McLagan) ut «Oh No Not My Baby». Han produserte versjonen sjølv og gav han ut på singel. Denne nådde sjetteplassen på den britiske singellista i september 1973 og sidan 59. plassen på både den amerikanske og kanadiske singellista før året var omme. B-sida, tilskriven Faces, var «Jodie» skriven av Ron Wood, Rod Stewart og Ian McLagan.
Once in Royal David's City
Tekst
Hymns for Little Children av Cecil Frances Alexander var ei diktsamling med føremål om å forklara delar av den apostoliske truvedkjenninga til bruk ved sundagsskular eller i heimen. «Once in Royal David's City» fortalde soga om Jesu fødsel for å forklara delen «fødd av Maria møy». Andre kjende salmar frå samlinga er «All Things Bright and Beautiful» (om «Gud Fader, den allmektige, som skapte himmel og jord») og «There is a green hill far away» (om «vart krossfest, døydde og vart gravlagd»).
Alexander var gift med den anglikanske presten William Alexander, som blei erkebiskop av Armagh. Dei best kjende dikta hennar er minna i eit vindauge i St Columb's Cathedral i Derry.
Melodi og moderne bruk
Henry John Gauntlett var organist i fleire kyrkjer i London, mellom anna St Olave's i Tooley Street i Southwark frå 1827 til 1846, Christ Church Greyfriars og Union Chapel i Islington frå 1852 til 1861. Han var redaktør for fleire salmebøker, og skreiv sjølv over tusen salmemelodiar. Arrangementet hans til «Once in Royal David's City» etter melodien «Irby» er hans mest kjende.
Sidan 1919 har Festival of Nine Lessons and Carols ved King's College Chapel i Cambridge byrja gudstenesta si på julaftan med dr. Arthur Henry Mann sitt arrangement av «Once in Royal David's City» som inngangssong. Mann var organist ved King's frå 1876 til 1929.
I Mann sitt arrangement blir fyrste verset sunge av ein gutesolist frå college-koret. Det andre verset blir sunge av koret, og kyrkjelyden syng med på det tredje verset. Bortsett frå det fyrste verset blir salmen akkompagnert med orgel.
Denne carolen var den fyrste innspelinga King's College Choir gjorde under Boris Ord for EMI i 1948.
Tekst og melodi
<poem style="float:left;"> 1 Once in royal David's city Stood a lowly cattle shed, Where a mother laid her baby In a manger for his bed: Mary was that Mother mild, Jesus Christ her little Child.
3 And through all His wondrous childhood He would honor and obey, Love and watch the lowly maiden, In whose gentle arms He lay: Christian children all must be Mild, obedient, good as He.
4 For he is our childhood's pattern; Day by day like us he grew, He was little, weak, and helpless, Tears and smiles like us he knew: And he feeleth for our sadness, And he shareth in our gladness.
5 And our eyes at last shall see him Through his own redeeming love, For that Child so dear and gentle, Is our Lord in heaven above: And he leads his children on To the place where he is gone.
6 Not in that poor lowly stable, With the oxen standing by, We shall see him: but in heaven, Set at God's right hand on high, Where like stars his children crowned, All in white shall wait around.
Wow av Kylie Minogue
«Wow» er ein dansepopsong av den australske songaren Kylie Minogue spelt inn til det tiande studioalbumet hennar, X (2007). Songen vart skriven av Minogue, Greg Kurstin og Karen Poole, og vart produsert av Kurstin. Songen kom ut som andresingel frå albumet i Australia og Storbritannia i februar 2008 til blanda mottaking. Han vart utgjeven som den tredje singelen frå albumet i Europa i juni 2008.
Utgjeving og listeplasseringar
«Wow» vart først utgjeven 16. februar 2008 i Australia og New Zealand, og deretter i Storbritannia to dagar etter. «Wow» var opphavleg meint å vere den første singelen i USA, men vart trekt tilbake. Seinare vart «All I See» den einaste singelen frå albumet som vart utgjeven i USA. Minogue nytta fleire songar frå albuminnspelinga som bonussongar. «Cherry Bomb» var B-sida på den første britiske singelen, og er ein rein electropopsong. B-sida på den andre singelen i Storbritannia og den australske singelen var «Do It Again», som er ein electropop- og dansepopsong med element av house, medan den tredje låten var «Carried Away».
«Wow» debuterte på 32. plassen på UK Singles Chart, og klatra til nummer fem to veker seinare. Songen nådde ellevteplassen i Australia og vart på hitlistene i seks veker. I USA nådde singelen nittandeplass på Billboard-danselistene.
Gunvor Eldegard
Gunvor Eldegard er ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet. Ho har sete på Stortinget for Akershus fylke sidan 2005. Eldegard var ordførar i Ski kommune frå 2003 til ho vart vald inn på Stortinget i 2005. Amund Kjernli (Ap) tok då over som ordførar. Eldegard sat i formannskapet i kommunen frå 1999 til 2003.
Ho er utdanna elektrikar frå 1981, og ingeniør frå Kongsberg ingeniørhøgskole 1983–1985. Ho har arbeidd i Kværner, og frå 1995 som dagleg leiar og ansvarleg leiar i ERC A/S. Ho var leiar i organisasjonen Kvinner i mannsyrker frå 1991 til 1993, og var landsstyremedlem i KS mens ho var ordførar.
Hagevatnartåka
Hagevatnartåka (teknisk nemning: Henize 3-1475) er ei planetarisk tåka som ligg rundt 18.000 lysår unna jorda i stjernebiletet Skytten. Tåka er spesiell ved S-forma ho har, som kjem av jetstrålar. Desse kan ha snøggleikar på opp mot fire millionar kilometer i timen, og er med det mellom dei raskaste oppdaga. Sentralstjerna har ein masse tre til fem gonger sola sin, og ein luminositet meir enn 12.000 gonger større.
Ski-NM 1953
Meisterskapen var den siste der stafettevlinga stod mellom mellom krinslag, og ikkje idrettslag.
17 km
Dato: 20. februar
<br style="clear:both;" />
30 km
Dato: 19. februar
Stad: Trondheim
<br style="clear:both;" />
50 km
Dato: 15. februar
Stad: Oslo
<br style="clear:both;" />
4 x 10 km stafett
Dato: 15. februar
Stad: Oslo
Gan Sorek
Gan Sorek (hebraisk skrift גַּן שׂוֹרֵק, tyder 'Sorekhagen') er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg på kystsletta kring fire kilometer sørvest for Rishon LeZion. Han dekkjer 700 dekar og høyrer til Gan Raveh regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 326.
Ski-NM 1953
4 x 10 km stafett
<br style="clear:both;" />
Gan Sorek
Moshaven vart grunnlagd på landormådet til den avfolka palestinske landsbyen Nabi Rubin i 1950 av immigrantar frå Polen og Romania. Han er kalla opp etter den nærliggande elva Nahal Sorek.
Ski-NM 1953
Kombinert
Dato: 20./21. februar
Stad: Trondheim
<br style="clear:both;" />
Hopprenn
Dato: 22. februar
Stad: Granåsen i Trondheim
<br style="clear:both;" />
Rosenbergbreen
Rosenbergbreen er ein bratt isbre med store bresprekkar som drenerer vestsida av Ames Range mellom Mount Kosciusko og Mont Boënnighausen i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Theodore J. Rosenberg, ein forskar på ionosfæren ved Siple-stasjonen i 1970-71,
Ole Olsen Qvam
Ole Olsen Qvam var ein lensmann, gardbrukar og stortingsmann frå Vang i Oppland.
Qvam var son til ein gardbrukar på Leirhol i Vang. Faren døydde tidleg og mora gifta seg oppatt til garden Kvam i same bygda. Han hadde gode evner og fekk etter konfirmasjonen i to år undervisning av presten i Vang. Sidan var han kontorist hos lensmannen i Vang, og etter at denne døydde tok han over lensmannsstillinga. Han kjøpte garden Kvale, ein gard som han dreiv fram til eit mønsterbruk.
Qvam var 2. representant frå Kristians amt på Stortinget 1821, 1822 og 1824. På alle tingsamlingane var han medlem av Lagtinget. I 1821 var han medlem av fire komitear og i 1824 av komiteen om jordbruk og fedrift. Han var medlem av riksretten mot Herman Wedel Jarlsberg, men var utskoten i riksrettssaka mot Thomas Fasting.
Rydebäck
Rydebäck er ein tettstad i Helsingborg- og Landskrona kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 4 485 innbyggjarar hvorav 4 445 i Helsingborgs kommun
Rubeybreen
Rubeybreen er ein brei, isbre med mykje bresprekkar som flyt nord til vestsida av Hullbreen aust for Mount Giles, nær kysten av Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Ervin B. Rubey i US Navy, offiser for Antarctic Support Activities ved McMurdo-basen, sommaren 1969-70.
Yardena
Yardena (hebraisk יַרְדֵּנָה) er ein moshav i Beit She'an-dalen nord i Israel. Han ligg kring 13 km nord for Beit She'an, i nærleiken av Beit Yosef i Emeq ha-Ma'ajanot regionale kommune.
Yardena vart grunnlagd i 1952 av emigrantar til Israel frå Kurdistan. Han vart kalla «Yardena» etter plasseringa nær Jordanelva, som heiter Yarden på hebraisk.
Life av Thin Lizzy
Life (med undertittelen Live, og merka Life:Live på dei originale vinyl-utgåvene) er eit dobbelt konsertalbum av det irske rockbandet Thin Lizzy, gitt ut i 1983. Dette dobbeltalbumet vart spelt inn under avskjedsturneen deira i 1983, hovudsakleg på Hammersmith Odeon i London i Storbritannia. Phil Lynott hadde motvillig følt at det var på tide å oppløysa gruppa etter 1983-turneen, og for å markera høvet vart dei tidlegare Thin Lizzy-gitaristane Eric Bell (1969-73), Brian Robertson (1974-78) og Gary Moore (1974, 1977 og 1978-79) med på scena på slutten av desse konsertane for å gjera nokre nummer. Dette vart kalla «The All-Star Jam».
Versjonane av «Renegade», «Hollywood» og «Killer on the Loose» med Snowy White hadde vorte framført to år tidlegare då han framleis var med i bandet. Deltakinga til White vart berre kreditert til «Renegade».
Lynott skildra den langsamare tempoversjonen av «Don't Believe a Word» som det opphavlege arrangementet. Ein versjon av songen med det langsamare arrangementet finst på Moore-albumet Back on the Streets frå 1978, med Lynott på bassgitar og solovokal og Brian Downey på trommer.
Innhald
(CD-utgåva kombinerer side 1 og 2 på CD 1 og side 3 og 4 på CD 2)
Vest-Norden
Vest-Norden er eit geografisk omgrep som omfattar dei vestlege delane av Norden: Færøyane, Island og Grønland. Nokon gonger vert òg Noreg og Danmark tekne med. Omgrepe er elles lite nytta utanfor sjølve Vest-Norden. Dei vestnordiske landa er samla i Vestnordisk Råd, som igjen samarbeider tett med Nordisk Råd.
Språket yaqui
Ortografi og fonologi
Yaqui blir skrive med ulik ortografi i USA og Mexico. Vokalane er representert på same måte i dei to ortografiane, yaqui har dei same fem vokalane som spansk (a, e, i, o, u), og dei blir skrive på same måte. Vokalane kan vere kort eller lang, vokallengd er markert med dobbelskriving av vokalane.
Yaqui har konsonantane b, ch, (d), (f), (g), h, k, l, m, n, p, r, s, t, v, w, y, og ein eller to glottal plosiv. Lydane d, f, g finst berre i lånord.
Morfologi
Yaqui har kasus, akkusativ har suffikset -t (evt. -a for stammar på -t). Fleirtalsendinga er -im for konsonantstammar og -m for vokalstammar.
Adjektiv har mykje til felles med verb, dei blir t.d. bøygd i tempus.
Syntaks
Yaqui er eit SOV-språk.
Hackneyhest
Hackneyhest er ein hesterase frå Storbritannia som vert brukt som køyre- og oppvisningshest.
Raseskildring
Hackneyhesten er ein høgreist køyrehest med store paraderørsler.
Historie
Ordet hackney kjem truleg av gammalfransk haquenee som tyder ridehest. Frå fyrst av vart denne hestetypen nytta til riding, gardsarbeid, jakt og lett kavaleri. På 1700-talet vart det kryssa inn arabarhest, noko som gjorde hesten lettare og meir elegant. Ettersom vegane vart betre vart det meir fokus på køyreeigenskapar for å dekkje etterspurnaden etter vognhestar. Stamboka for rasen går attende til 1883. Hackneyhesten vart særs etterspurd både på dei britiske øyene og andre stadar i verda, mellom anna Sør-Afrika og Argentina. Han vart også kryssa inn i andre rasar og mange av hesterasane vi har i dag har hackneyblod i årane. Rasen opplevde stor nedgang etter at bilen fekk sitt gjennomslag, men nokre få oppdrettarar heldt fram med å avle fram Hackneyhestar.
Polevskoj
Polevskoj (russisk Полевской) er ein by i Sverdlovsk oblast i Russland med om lag 75 000 innbyggjarar (2008). Byen ligg rundt 50 km sørvest for Jekaterinburg.
Hackneyhest
Historie
Hackneyponnien er ein ponniversjon av hackneyhesten, avla fram på 1800-talet ved å krysse hackneyhest med fellponni.
Rehov
Rehov, òg kalla Rehob, var ein viktig by i bronse- og jernalderen i Tel Rehov (hebraisk תל רחוב) og ein arkeologisk stad i Jordandalen i Israel, kring 5 km sør for Beit She'an og 3 km vest for Jordanelva. Ein av dei største by-haugane frå antikken i Israel ligg her, med eit areal på 120 000 m² og delt inn i ein «Øvre by» (40 000 m²) og ein «Nedre by» (80 000 m²). Det eldste kjende funnet av biavl i verda er funne i Rehov. Rehov var ein felles israelittisk-kanaanittisk by, og det er estimert at folketalet var 2 000.
Polevskoj
Historie
Byen vart grunnlagt i 1718 som ein busetnad ved kopargruver. Den første gruva vart opna i 1702 og den kommersielle utbygginga starta i 1718. I 1724–1727 vart det bygt ein fabrikk for å handsame koparen.
Hackneyhest
Førekomst
Hackneyhesten har status som kritisk truga på Rare Breeds Survival Trust si liste over sjeldne rasar.
Polevskoj
Historie
Dagens by omfattar områda til dei tidlegare busetnadane Gumesjki, Polevskoj og Severskij.
Hackneyhest
Bruk
Hackneyhesten vert i stor grad nytta til køyrekonkurransar innan hestesport, og til ulike oppvisninger og utstillinger.
Grandidieritt
Grandidieritt er eit blåleg-grønt mineral, eit borosilikat med samansetjing (Mg,Fe)Al3(BU3)(SiO4)O2. Det er særs sjeldant og vart først oppdaga i 1902 sør på Madagaskar. I Noreg påvist frå Vestpolltind på Hinnøya og frå Moi i Rogaland.
Rehov
Eldgamle bikubar
I september 2007 vart det rapportert om eit funn av 30 intakte bikubar og restar av 100-200 fleire frå midten av 900-talet fvt. og tidleg på 800-talet fvt. i ruinane av Rehov. Bikubane var bevis for ein avansert honningproduserande biavlsindustri (jordbruk) for 3000 år sidan. Bikubane, som var laga av strå og leire, vart funnen i metodiske rekkjer på 100 bikubar. Tidlegare har referansar til honning i gamle tekstar frå regionen (som uttrykket «landet av mjølk og honning» i Det gamle testamentet) trudd å berre ha synt til honning frå dadlar og fiken. Oppdaginga har bevist kommersiell produksjon av bihonning og bivoks.
Grandidieritt
Det er kalla opp etter den franske oppdagaren Alfred Grandidier, 1836–1912.
Rehov
Eldgamle bikubar
I tillegg til bikubar vart det funne restar av bier og bilarver og pupper. Ved hjelp av DNA frå restane av bier på staden, fann forskarar i 2010 at biene var underartar som likna på anatolisk bier, som ein no berre finn i dagens Tyrkia. Det kan hende at beitelandet til biene har endra seg, men meir truleg er det at innbyggjarane i Tel Rehov importerte bier fordi dei var mindre aggressive enn dei lokale bien og høvde betre for honningutbytte (tre ti låtte gonger meir enn naturlege israelske bier).
Bikubane vart daterte ved hjelp av karbon-14-metoden ved Universitetet i Groningen i Nederland, ved hjelp av organisk stoff (kveite funnen nær bikubane).
Dishnicë
Dishnicë er ein tidlegare landkommune i regionen Gjirokastër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Këlcyrë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Dishnicë 1 159 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Dishnicë ein del av distriktet Përmet. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Granat i geologi
Granat er ei gruppe silikatmineral som krystalliserer kubisk. Dei opptrer ofte i vene krystallformer.
Alle granatar har den same kjemiske summeformelen X3Y2(SiO4)3, der X står for toverdige grunnstoff som kalsium, magnesium, mangan og jarn, medan Y står for treverdige grunnstoff, vesentleg aluminium, jarn og krom.
Granatar med sterke, vene fargar og høg glans vert ofte slipte og nytta som smykkesteinar. På grunn av hardleiken deira vert dei elles nytta som slipemiddel. Produksjon av granat for dette formålet fann tidlegare stad ved Kongsberg.
Av varietetar finn ein mellom anna hessonitt og melanitt.
Agnes Ravatn
Agnes Ravatn er ein skribent, forfattar og omsetjar frå Ølen i Vindafjord. Ho debuterte som forfattar i 2007 med romanen Veke 53. Ho skriv fast for Dag og Tid og Dagbladet og er busett i Valevåg. Ravatn var festspeldiktar på Dei nynorske festspela i 2014.
Verdal Idrettslag
Verdal Idrettslag er eit idrettslag heimehøyrande i Verdal i Trøndelag, stifta 12. desember 1916. Idrettslaget er aktivt med i fotball, handball og skøyteløp. Fotballaget seplar kampane på Ørmelen sentralidrettsanlegg, medan handballaget spelar i Verdalshallen.
Verdal IL sitt kvinnelag i fotball spelte i toppserien i 1997-sesongen, der laget ennda desidert sist. Mennene sitt lag deltok i 2. divisjon i ein sesong på 1970-talet.
Skøyteløparen Hanne Eriksson vart nummer to i sprint-NM både i 1985 og 1986.
Hans Frode Asmyhr
Hans Frode Kielland Asmyhr er ein norsk politikar frå Framstegspartiet. Han er oppvaksen i Sørum kommune og vart vald inn på Stortinget frå Akershus fylke under 2005 og vald på nytt under 2009.
Verdal Idrettslag
Fram til 1984 var også friidrett ei idrettsgrein i laget. Friidrettsgruppa braut då ut og danna Verdal FIK.
Hans Frode Asmyhr
Asmyhr er cand.jur. frå UiO (1998), og har arbeidd som politisk rådgjevar og sekretariatsleiar for stortingsgruppa til FrP frå 1998-2005.
Peter Lacy
Peter Lacy , òg kjent som Peter von Lacy eller Pjotr Petrovitsj Lassi, var ein irsk-russisk offiser frå Limerick i Irland, og seinare general og adelsmann i teneste hos tsaren i Russland. Han var formelt guvernør for det russiske Guvernementet Livland 1727-1751.
Han var ei stund i Frankrike frå oktober 1691, men forlét solkeisardømet til Ludvig XIV til fordel for militær teneste i Austerrike. Under austerriksk teneste i Russland frå 1697, med slaget ved Narva og feltoperasjonar i Livland, vart han skadd under den store nordiske krigen mot Sverige og forfremma til oberst. Året etter leia han ein brigade mot svenskane i slaget ved Poltava, og tok teneste hos prins Anikita Repnin, som var guvernør i Livland. Lacy var blant dei første som inntok Riga, og vart i 1712 kommandør på borga i byen. I 1719 var han med marinestyrken til Fjodor Apraksin, og gjekk i land og øydela svenske våpenarsenal og -fabrikkar ved Umeå.
I 1726 vart Lacy øvstkommanderande i Livland etter Repnin, og tre år seinare guvernør i provinsen. Her vart han kjent med grevinna av Kurland, den seinare tsarina Anna av Russland, som gjorde Lacy til øvstkommanderande. Han sigra over polakkane i den polske arvefølgjekrigen i 1734, og han vart russisk øvstkommanderande i den russisk-tyrkiske krigen frå 1736. Etter sigeren over tyrkarane 1739 tok han igjen aktivt opp guvernørposten i Livland.
Peter Lacy var igjen øvstkommanderande under den russisk-svenske krigen (1741-1743), vann ein knusande siger over svenskane ved Villmanstrand i august 1741, og erobra i praksis heile det sørlege Finland året etterpå. Etter dette vart han verande aktiv guvernør og øvstkommanderande i Livland til han døydde i Riga 19. april 1751.
Europameisterskapen på skeiser 1984/Menn
Europameisterskapen på skeiser 1984 for menn vart avvikla i Larvik laurdag 21. og sundag 22. januar 1984. 30 utøvarar frå 12 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg. Dei norske utøvarane var Rolf Falk-Larssen, Geir Karlstad, Bjørn Nyland og Tom Erik Oxholm. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Aust-Tyskland, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Polen, Romania, Sovjetunionen, Sverige, Vest-Tyskland. Hilbert van der Duim frå Nederland forsvarte meistertittelen frå førre europameisterskap, han var også bestemann av alle på 500-meter. Hans van Helden, som representerte Frankrike, vann 1500, medan Sovjetunionens Igor Malkov sigra på 5 000 m og svensken Tomas Gustafson på 10 000 m.
Skeise-EM 1984
Dato: 21./22. januar
<br style="clear:both;" />
500 meter
<br style="clear:both;" />
5000 meter
<br style="clear:both;" />
10000 meter
<br style="clear:both;" />
Scambosbreen
Scambosbreen er ein isbre som er kring 65 km lang og som flyt til Sulzbergerisen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Theodore A. Scambos ved National Snow and Ice Data Center i Boulder i Colorado, som var ekspert i bruk av fjernmåling for feltstudiar av isen i Antarktis frå 1980-åra til i dag.
Rydöbruk
Rydöbruk er ein svensk tettstad i Hylte kommun i Hallands län i Halland og Småland. I år 2005 hadde tettstaden 385 innbyggjarar. Grensa mellom Småland og Halland går gjennom Rydöbruk.
Kstovo
Kstovo (russisk Ксто́во) er ein by i Nizjegorod oblast i Russland med om lag 65 000. Byen ligg på høgresida av Volga, 20 km søraust for Nizjnij Novgorod.
Historie
Landsbyen Kstovo vart grunnlagt på 1400-talet. Med bygginga av Novogorkovskij Oljeraffineri (russisk: Новогорьковский нефтеперерабатывающий завод) på 1950-talet vart det bygt ein ny by nokre få kilometer søraust for den gamle landsbyen Kstovo, på det høgareliggande området mellom elvane Volga og Kudma.
Sidan då har den vestlege delen av byen sentrert seg rundt den opphavlege landsbyen og er framlies landleg i karakter og vert vanlegvis kalla Gamle Kstovo (Staroje Kstovo), medan den nyare austlege delen av byen, som vart bygt på 1950-talet og framleis veks, vert kalla Nye Kstovo (Novoje Kstovo). Nye Kstovo har gjennom utvidinga si heilt eller delvis innlemma fleire mindre landsbyar.
Kstovo fekk status som urbanliknande busetnad i 1954 og bystatus i 1957.
Økonomi
Den viktigaste arbeidsgjevaren og historisk sett årsaka til at byen eksisterer, er LUKOIL-Nizjegorodnefteorgsintez (tidlegare NORSI-Oil og Novogorkovskij Oljeraffineri).
Det er òg eit asfaltverk, eit spritdestilleri, ein fabrikk for regummiering og resirkulering av dekk og elles den vanlege samlinga av lokale matindustriverksemder. Eit varmekraftverk forsyner det lokale nettet med elektrisitet og varmt vatn til byen.
Byen har ein stort marknad for jordbruksprodukt og eit utval av supermarknadar og andre butikkar.
Correggio i Italia
Correggio er ein liten bykommune i den italienske provinsen Reggio Emilia i regionen Emilia-Romagna.
Staden var busett allereie i romartida, seinare blei området folkesett av langobardane. På 1400- og 1500-talet blømde byen som hovudstad i ein liten signoria. Nokre kjende renessanseforfattarar var verksame i byen på den tida, til dømes Ludovico Ariosto og Torquato Tasso.
Renessansemålaren Antonio Allegri, betre kjend som il Correggio, og komponist og organist innan den venetianske skulen, Claudio Merulo, var begge fødde i byen.
Crozetøyane
Crozetøyane (fransk Îles Crozet eller offisielt Archipel Crozet) er ei subantarktisk øygruppe sør i Indiahavet. Dei utgjer ein av fem administrative distrikt i Dei franske sørterritoria.
Geografi
Utanom holmar og skjer osv. består Crozetøyane av seks øyar. Frå aust til vest er desse:
(1) Gruppe på to store øyar (Grand Île—Big Island og Petite Île—Little Island) og kring 20 klipper.
Aust- og vestgruppa ligg 94,55 km frå kvarandre (frå Île des Pingouins til Île de la Possession)
Crozetøyane er ikkje busette, utanom forskingsstasjonen Alfred Faure (Port Alfred) på austsida av Île de la Possession, som har vore kontinuerleg bemanna sidan 1963. Tidlegare var det òg forskingstasjonar ved La Grande Manchotière og La Petite Manchotière.
Geologi
Analysar av magnetiske anomaliar på havbotnen indikerer at Crozet-platået vart danna kring 50 million år sidan. Øyane er av vulkansk opphav og basalt. Steinprøvar indikerer at det vulkanske opphavet går attende til minst 8,8 millionar år.
Klima
Crozetøyane har eit maritimt klima og somme område er tempererte regnskogar.
Øyane får mykje nedbør med over 2000 mm per år. Det regnar i snitt 300 dagar av året og vindstyrkar over 100 km/h (27 m/s) skjer 100 dagar per år. Det er vorte målt temperaturar opp til 18 °C om sommaren, men han går sjeldan under -5 °C sjølv på vinteren.
Plante og dyreliv
Øyane er ein del av økoregionen Tundra i Sør-Indiahavet som omfattar fleire subantarktiske øyar. I dette kalde klimaet er vegetasjonen hovudsakleg avgrensa til gras, mosar og lav, medan dyrelivet består av insekt, sjøfugl, selar og pingvinar.
Det finst fire artar pingvinar på Crozetøyane. Mest finst det av gulltoppingvin og det hekkar 2 millionar par på øyane, og kongepingvinen. Austleg klippehopparpingvin finst her òg, og det finst ein liten koloni med bøylepingvinar. Andre fuglar her er maskeslirenebb, petrellar og albatross, inkludert vandrealbatross.
Av dyr på Crozetøyane finn ein pelssel og sørleg elefantsel. Spekkhoggarar er observert jaktande på sel i området. Crozetøyane er kjend som ein av særs få stader i verda der spekkhoggarar med vilje standar seg sjølv (og seinare klarar å kome seg laus att) i jakta på sel. Dette er særs sjeldan oppførsel og som oftast sett i Patagonia i Argentina. Ein trur at dette er noko spekkhoggarane lærer vidare til nye generasjonar.
Crozetøyane har vore eit naturreservat sidan 1938. Innføring av ytre artar (mus, rotter og sidan kattar for å ta seg av skadedyra) har hardt råka det originale økosystemet. Grisar har vorte innført på Île des Cochons og geiter på Île de la Possession — begge for å nyttast til mat - men er i dag utrydda.
Ei anna uro er overfiske av patagonsk tannfisk og albatrossbestanden vert overvaka. Farvatna kring Crozetøyane vert patruljert av franske styresmakter.
Historie
Crozetøyane vart først oppdaga den 24. januar 1772 av ekspedisjonen til Marc-Joseph Marion du Fresne, ein fransk oppdagar. Hans nestkommanderande Jules (Julien-Marie) Crozet gjekk i land på Île de la Possession, og gjorde krav på øygruppa for Frankrike. Marion du Fresne kalla øyane opp etter Crozet sidan han alt hadde kalla opp Marion Island etter seg sjølv.
Tidleg på 1800-talet vart øyane ofte vitja av selfangarar og i 1835 var selane nesten utrydda frå øyane. Sidan vart kvalfangst hovudaktiviteten kring øyane, særleg kvalbåtar frå Massachusetts. I 1841 var det eit dusin kvalbåtar kring øyane. I løpet av nokre år var talet auka til tjue frå berre USA. Jaktperioden var derimot kortvarig og øyane vart sjeldan vitja resten av hundreåret.
Det var ofte forlis ved Crozetøyane. Den britiske selskuta «Princess of Wales» sokk i 1821 og dei overlevande var to år på øyane. «Strathmore» forliste i 1875. I 1887 forliste franske «Tamaris» og mannskapet hennar stranda på Île des Cochons. Dei knytte ei melding til foten av ein albatross, som vart funnen sju månader seinare i Fremantle, men mannskapet vart aldri berga. På grunn av dei mange forlisa kring øyane sendte Royal Navy eit skip til øyane med nokre års mellomrom for å sjå etter stranda overlevande.