cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paul Olaf Bodding
Liv og arbeid
Då Bodding kom hadde Skrefsrud allereie nokre år drive med litterært arbeid: Luthers katekisme, Vogts bibelhistorie, ei salmebok med til saman 171 nummer og boka om overleveringane frå forfedrane var trykte på santal-språket. No kom Bodding nyleg uteksaminert frå Universitetet og hadde med Tischendorfs greske utgåve av Det nye testamentet som gåve til Skrefsrud. Med dette «erta» han Skrefsrud til å byrje å omsetje Bibelen. Den svenske filologen Ernst Heuman (9. juli 1858 - 25. juli 1926) og Bodding sjølv skulle vere kritikarar for omsetjingsarbeidet. Frå 1. mai same år tok dei også til med eit månadleg kyrkjeblad, «Pera Hor» (venen). Bodding fekk av Skrefsrud oppdraget å «snu» samlinga hans på ca. 13 000 ord frå engelsk-santali til santali-engelsk. Slik fekk han arbeidd seg inn i det store ordtilfanget som Skrefsrud hadde samla, men utvidde det med kvart - slik at ordboka blei på meir enn 30 000 ord.
Bodding var formann for konferansen til 1923 då han flytte attende til Mohulpahari for å fullføre det litterære arbeidet sitt. Ei ny utgåve av Bibelen var i trykken, og denne skulle være slik at både Det nye og Det gamle testamentet hadde same format slik at dei kunne bindast saman til ei bok, samstundes skulle Bibelen få eit grundig noteapparat. Denne utgåva låg føre i 1929. Samstundes med dette arbeidet tok han til med reinskrivinga av ordboka som etter kvart blei til verket (eller leksikonet) med fem store bind: A Santhal Dictionary. Bodding var særs grundig i alt arbeidet han gjorde: For å kjenne seg trygg under den endelege reinskrivinga av ordboka, hadde han eit råd på fire-fem santalar sitjande på verandaen. Dei kunne han når som helst kalle inn og var det han kalla «det levande leksikonet mitt». Då året 1934 kom var arbeidet fullenda og Bodding flytte til Oslo der ordboka blei trykt. Verket fekk lovande omtale og blei hylla som «eit leksikon omfattande alt med santalane»
Néa Tríglia
Néa Tríglia (gresk Νέα Τρίγλια) er ein distriktsby i periferieininga Khalkidikí i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Néa Tríglia var hovudsete i den tidlegare kommunen Tríglia, som no er ei kommunaleining i kommunen Néa Propondída.
Paul Olaf Bodding
Liv og arbeid
I 1891 blei han gift med Clara, f. Braathen, i 1897 med Ingeborg Bahr, f. Børresen og i 1922 med Christine, f. Larsen. Bodding fekk ikkje born i nokre av ekteskapa.
Bodding er, ifølgje biografen Olav Hodne, betre kjend internasjonalt enn han er i Noreg per idag. I Dumka, Jharkhand i India, ligg framleis hovudkontoret for NELC og Boddings botaniske og etnografiske samlinger blei lenge lagra i dette hovudkvarteret for kyrkja. I dag er samlingane flytte til Etnografisk museum i Oslo. Det lokale indiske folket minnast framleis Boddings liv og dødsdagen hans. Også på Gjøvik blir Boddings fødselsdag feira kvart år mellom misjonsvener.
Språkforskar
Bodding nytta mykje tid på å dokumentere og nedteikne den folkloristiske kulturarven frå det indiske santalfolket. I tillegg til å vere misjonær, var han først og fremst kjend som språkforskar. Han danna grunnlaget for santal-språket sin grammatikk – og etablerte eit latinsk alfabet for santali som fortsatt er nytta av majoriteten av folket (minoriteten nyttar same alfabetet som hindi). Han omsette Bibelen til santali. Det nye testamentet blei trykt i 1906 og Det gamle testamentet i 1914. Heile Santalbibelen i Bodding si handskrift er å finne i manuskriptsamlinga i Universitetsbiblioteket i Oslo. Boddings ordbok i fem bind er framleis eit viktig referanseverk og eit omfattande leksikon for og om santalfolket.
Ettermæle
Bodding var involvert i det som på hans tid blei rekna som ein skandale då den andre kona hans, Ingeborg (f. Børresen), forlèt han – og rømde frå heimen i Benagaria (Santalmisjonens første misjonsstasjon) med ein indiskfødd muslim. Etter at Bodding og den tredje kona hans, Christine Larsen Bodding reiste frå India i 1934, forsøkte dei først å etablere seg i Noreg. Motviljen mellom misjonsfolket mot Bodding som fråskilt og gjengift, verka til at ekteparet blei tvungne til å reise frå Noreg til Odense i Danmark, der Christine hadde familien sin. Bodding blei i 1938 gravlagd på Assistens Kyrkjegard i Odense. Utanfor Gjøvik kyrkje står det i dag eit minnemerke over Paul Olaf Bodding. I Gjøvik finn ein òg P. O. Boddings veg i Sørbyen ved bustad- og skuleområdet Viken.
Andre kjelder
Paul Olaf i folketeljinga til digitalarkivet for 1885, Gjøvik
Piritaelva
Elva har eit nedslagsfelt på 799 km² og ei middelvassføring på 7–8 m³/s.
Høyanger kommune
Høyanger er ein kommune i Ytre Sogn i Vestland fylke.
Kommunesoge
Høyanger kommune vart oppretta 1. januar 1964 ved at kommunane Lavik og Kyrkjebø vart slegne saman. I tillegg vart garden Nybø og bruket Nygjerdet overførte til Høyanger frå Vik kommune. I grove trekk fekk Høyanger kommune same grensene som det Lavik (Ladevig) formannskapsdistrikt hadde då det vart oppretta i 1837, men Bø sokn, som høyrde til Lavik i 1837, høyrer no til Hyllestad kommune, og området lengst vest på sørsida av fjorden, frå og med Ytre Tredalen og til Åkre, som hadde høyrd til Evenvik formannskapsdistrikt (Gulen kommune) i 1837, kom med i Høyanger kommune i 1964.
Næringslivets Hovedorganisasjon
Næringslivets Hovedorganisasjon (NHO) er ein landsomfattande interesseorganisasjon som arbeider for å styrke konkurranseevna til norsk næringsliv. Medlemmene er næringslivsføretak med verksemd i Noreg.
Høyanger kommune
Folketalsutvikling
Folketalsutvikling for noverande Høyanger kommune frå 1920:
Næringslivets Hovedorganisasjon
Historie
NHO vart stifta 1. januar 1989, då dei tre organisasjonane Norges Arbeidsgiverforening (N.A.F.), Norges Industriforbund (NI) og Norges Håndverkerforbund (NH) vedtok å slå seg saman. Før etableringa av NHO hadde N.A.F hovudansvaret for arbeidsgjevarfunksjonane, medan NI og NH arbeidde med ønæringspolitiske spørsmål. Den nye organisasjonen var frå starten av landsomfattande.
Høyanger kommune
Næringsliv
Ein vinn ut aluminium ved aluminiumsverket til Norsk Hydro.
Næringslivets Hovedorganisasjon
Dagens situasjon
Tore Ulstein er president og John G. Bernander er  administrerande direktør i NHO. Svein Oppegaard er direktør for arbeidslivspolitikk, Ole Erik Almlid er direktør for kommunikasjon og samfunn, Petter Haas Brubakk for næringspolitikk og Geir F. Høiby for organisasjon og økonomi.
NHO sitt arbeid
NHO tek opp næringspolitiske saker som medlemsbedriftene er opptekne av. NHO gjennomfører tarifforhandlingar med arbeidstakerorganisasjonane (til dømes Landsorganisasjonen) på vegner av medlemsbedriftene. NHO gjev medlemsbedriftene advokathjelp ved tvistar om arbeidsrettslige spørsmål.
Landsforeiningar i NHO
Det er 21 landsforeiningar i NHO, og desse dekkjer ulike bransjar.
Bakgrunnsstoff
Næringslivets Hovedorganisasjon
Leikanger
Leikanger er ein tettbygd stad og ei bygd i Sogndal kommune i Sogn. Saman med Hermansverk dannar Leikanger ei bygd med meir eller mindre samanhengande busetnad som vert kalla Systrond. Systrond eksisterer rett nok ikkje som offisielt namn og Statistisk Sentralbyrå nyttar nemninga Hermansverk/Leikanger om den delen av bygda som tilfredsstiller deira krav til omgrepet tettstad. Bygda er sete for Sogn og Fjordane fylkeskommune og for Fylkesmannen i Sogn og Fjordane som held til i Statens hus Sogn og Fjordane (offisielt lokalisert til Hermansverk) som vart opna av moderniseringsminister Morten Andreas Meyer i mai 2005. Til saman bur det drygt 2 100 innbyggjarar på Systrond.
Namnet Leikanger er opphavleg knytt til kyrkjestaden om lag ein kilometer aust for kaiområdet i retning Hermansverk, og namnet kjem av norrønt leik (kamp, leik) og vangr (slette, vang), noko som kan tyda på at staden har vore ein sentral møteplass i tidlegare tider der ein kanskje har møttest til idrett og eller tvekamp. Det er elles rike fornminnefunn frå både jarnalder og vikingtid i bygda.
Media
Sogn Avis har hovudkontor på Leikanger.
One Times One
One Times One er det 102. albumet totalt og det 39. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, utgjeve i desember 2007.
Dette var den første plata i ein serie omtalt som «cupdiscs», der lengda var kring 40 minutt, som var typisk for lengda på ei LP-plate. Platene kom i eit enkelt pappomslag i staden for det vanlege CD-omslaget i plast. Så langt består serien av 11 plater.
Dette albumet inneheld fire heilt nye komposisjonar av Edgar Froese, og ein instrumental versjon av eit vokalspor som opphavleg kom ut på Madcap's Flaming Duty (2007) og ein remiks av «Loved by the Sun». Denne er basert på ein versjon som kom ut på Tangerine Dream Plays Tangerine Dream (2006), men har ekstra gitar.
Eiterfjorden i Måsøy
Det er ingen busetnader ved fjorden, men Riksveg 889 går langs heile vestsida.
Zenon
Zenon er eit gresk namn og viser til fleire personar:
Geoelektrisk kartlegging
Geoelektrisk kartlegging er ein målemetode som måler variasjonar i den elektriske leiingsevna til undergrunnen for å finne ut den geologiske oppbygginga.
Metoden har vorte nytta til å lokalisere vassførande lag, grusavsetningar og til å påvise svake soner i berggrunnen.
Klima i USA
Klimaet i USA er kjenneteikna med nokre av dei mest ekstreme vêrfenomena ein har på jorda, som tropiske orkanar, tornadoar, snøstormar, store temperaturskilnadar, og enorme nedbørsmengder. Landet har ein minimums- og maksimumstemperatur som varierer frå -62 °C til 57 °C, og stader har fått 1000 mm regn på mindre enn ein dag, medan andre område har fått 25 meter snø på berre ein vinter.
Dei 48 samanhengande statane ligg alle innanfor den tempererte sona, så ein kan vente seg både behagelege temperaturar og stundom svært kalde eller varme forhold så godt som alle stader. Folk på Miami Beach har sett snø falle til bakken (januar 1977), medan temperaturen har blitt så høg som 49 °C i North Dakota, som ligg på same breiddegrad som Frankrike. Mexicogolfen sender opp mykje fukt over dei austlege områda av landet, slik at Minneapolis kan vere like fuktig som New Orleans midtsommars. Forholda er tørrare og friskare i Rocky Mountains, og vêret i California er ei verd i seg sjølv. I dei indre områda her finn ein både den steikande varme Death Valley og dei snøkledde Sierra Nevadafjella.
New England og den sentrale atlanterhavskysten
New England har eit typisk temperert klima med fire årstider: Ein varm sommar, ein kald vinter, ein solrik, men ofte kjølig vår og ein frisk, kjølig haust. Kortid som helst på året, men særleg frå oktober til juni, kan området kome ut for ein nor'easter, som har fått dette namnet fordi vinden bles frå nordaust når eit uvêr nærmar seg. Når dei flyttar seg opp langs kysten fører nor'easter vanlegvis med seg ein dag og to med regn, vind og gråvêr. Like ofte kan derimot eit høgtrykk flytte seg sørover frå Canada og gje nokre dagar med klårt og fint vêr.
Dei store kystbyane sørover langs kysten har eit klima mykje likt New England, men det vert gradvis varmare jo lenger sør ein kjem. Washington DC er i middel om lag 5 °C varmare enn Boston, som er nok til at sommaren nesten er subtropisk. Vinteren er òg litt mildare og byen får berre halvparten av snømengda som Boston får. Sommaren på austkysten er disig, varm og fuktig. Dei verste varmebølgjene kan sende temperaturen opp mot 40 °C når ein tørr vestavind strøymer nedover Appalachane, ei fjellrekkje som går parallelt med kysten frå Maine til Alabama. Stader i høgda er nokre grader kaldare enn områda ved kysten. Vinterkulda kan vere brutal frå dei øvre områda av staten New York og nordover i New England, der temperaturane kan bli lågare enn -35 °C. Dei store kystbyane får sjeldan temperaturar lågare enn -15 °C, men kvar vinter kan dei få snøstormar med sterk kuling og over 30 cm snø, som kan stenge flyplassar og motorvegar for ein dag eller meir. Orkanar og tornadoar oppstår ikkje så ofte i desse områda, men begge kan vere katastrofale når dei først slår til. Sjølv orkanar som berre kjem i nærleiken av desse områda kan skape farlege straumkvervlar og dønningar langs kysten. Bortsett frå alt dette har dei store kystbyane mykje fint vêr, særleg om våren og hausten då temperaturane er moderate og lufta forholdsvis klår.
Sørstatane
Klimaet i denne sørlege delen av USA er varmt og fuktig stort sett heile året bortsett frå midt på vinteren. Den midla maksimumstemperaturen er høgare enn 26 °C frå mai til oktober frå Louisiana til Georgia. Litt meir behageleg er det på kysten der sjøbrisen vanlegvis gjev litt vind på kysten på varme ettermiddagar, eller i Appalachane, som strekkjer seg så langt sør som til det nordaustlege Alabama og nordlege Georgia. Dei lange somrane i dette området inneheld vanlegvis ein del regn- og torebyer, og stundom ein tropisk storm eller orkan, som kan gje enorme nedbørsmengder.
Vinteren er meir varierande med klåre og fine dagar, ofte behageleg mildt, men av og til bitande kaldt, og ein kan ha alt frå kraftige torevêr til snø. Under El Niño-år regnar det ofte meir om vinteren her. Området frå Arkansas til Carolina er utsett for isstormar. Tornadoar kan oppstå året rundt, men er vanlegast om vinteren og tidleg på våren.
Nordlege delar av Florida har mykje det same klimaet som i resten av Sørstatane, men sør for Orlando er klimaet tropisk. Det er sjeldan frost her, og sola er skarp sjølv på vinterstid. Det meste av nedbøren kjem om sommaren i så godt som daglege regn - og torebyer med mange lynnedslag. Frå juni til november kjem òg ofte ein del av nedbøren i samband med orkanar som råkar Florida i gjennomsnitt ein gong i året.
Dei store sjøane og Midtvesten
Dei sentrale områda av USA har eit kontinentalklima, som vert påverka av element frå alle retningar. September og oktober er ofte den finaste tida på året, då den verste varmen frå sommaren har gjeve seg, og vinterkulda enno ikkje har kome. Vintrane her er like kald og ofte kaldare enn i dei nordaustlege områda, og ofte med stor vindavkjølingseffekt, men snøfallet varer som regel berre i korte periodar om gongen. Unntaket er langs den sørlege og austlege kysten av Dei store sjøane, der kaldluft som strøymer over dei relativt varme innsjøane om hausten og tidleg på vinteren fører til store snøfall. Av og til kan det kome ein meter snø på ein dag og to, medan områda ein times køyretur innanfor ikkje får noko. Varmeperiodar om vinteren her er tørrare og meir solrik enn i nordaust.
Ettermiddagane seint på våren og om sommaren kan ofte ha intense torevêr, særleg i områda frå Iowa og det sørlege Minnesota sør for Dei store innsjøane til Ohio. Kystområda av innsjøane har stort sett moderate temperaturar om sommaren, bortsett frå når varmebølgjer byggjer seg opp. Sommaren har ofte overraskande høg fukt på grunn av all fukta som fordampar frå jordbruksområda. Kombinert med varmestråling frå asfalt og bygningar kan fukta i byar som St. Louis og Chicago halde nattetemperaturen over 25 °C.
Dei store slettene
Området frå North Dakota til Texas har steppeklima, ei overgangssone mellom det fuktigare regimet i aust og det tørrare området i Rocky Mountains og ørkenane lenger vest. Sommardagane kan bli svært varme, men luftfukta vert lågare når ein kjem lenger nordvest. Hausten er den mest behagelege tida på året her. Kaldfrontar om vinteren kan presse kald luft sørover frå Canada til Texas i løpet av få dagar. Like raskt kan lufta varmast opp, særleg like aust for Rocky Mountains der Stillehavsluft kan erstatte polarlufta på ein augneblink. I enkelte tilfelle har temperaturen stige med over 20 °C i løpet av få minutt.
Dei nordlege slettene er kaldare enn lenger sør, medan nedbørsfordelinga varierer frå aust mot vest. I søraustlege delar av Texas får Houston om lag 1200 mm på eit år, medan Del Rio i Rio Grandedalen lenger vest berre får halvparten. Utan store fjellrekkjer i området kan lågtrykk som utviklar seg aust for Rocky Mountains samle luft inn frå alle kantar, og vinden kjem ofte over 15–17 m/s (stiv kuling) på slettene, og vindstille er det sjeldan. I tørre vårsesongar kan støv blese opp i lufta og gje himmelen ein koparfarge og til og med sleppe frå seg eit tynt støvlag. Dette er ei påminning om dei katastrofale «Dust Bowl» sandstormane på 1930-talet. Når det er fukt i lufta og frontar nærmar seg, kan det oppstår kraftige tornadoar på desse slettene.
Rocky Mountains
I dei store ørkenområda i Arizona, sørlege delar av Nevada og søraustlege delar av California er somrane brennande heite og svært tørre, bortsett frå eit par veker (vanlegvis i juli og august) i samband med monsunen (ein svakare versjon av den indiske monsunen). Temperaturane vert då litt lågare, men fukta aukar.
Byane i den austlege fjellsida, som Denver, har eit meir steppeliknande klima med torevêr om sommaren, kulde om vinteren og stundom periodar med kraftig vind. Utan mykje fukt til å regulere temperaturen, kan våren og hausten i Rocky Mountains vere både varm og kald.
Vestkysten
Lenger nord har ein derimot regn oftare, og skyene kan gjerne ligge ei veke og to i slengen. Somrane her er òg solrike som i California, men sidan dei ligg lenger nord er temperaturen nokre gradar lågare. Dei fleste lågtrykka om vinteren er svakare enn dei på austkysten, men det finst unntak. Lengre regnperiodar kan medføre flaum, og kraftig vind kan velte straumleidningar. Stundom kan polarlufta strøyme over Rocky Mountains og dei vestlege områda av Washington kan bli dekte av både is og snø heilt ut til kysten.
Under El Niño-hendingar aukar vanlegvis nedbøren i California om vinteren, medan dei nordvestlege områda får tørke. La Niña fører til motsette forhold og Seattle og Portland får meir regn enn vanleg, medan California får tørke.
Hawaii
Den 50. staten i USA har tropisk klima med passatvind, mykje sol og stabile temperaturar. Sommaren er berre litt varmare enn vinteren, og skilnaden mellom dag- og nattetemperaturane er stort sett rundt 6 °C året gjennom. Dei største klimatiske skilnadane på Hawaii er geografiske. På grunn av vedvarande nordaustleg passatvind, får austsidene av øyane mest nedbør. Hilo på øya Hawaii får om lag 3300 mm i løpet av eit år, medan vestkysten slik som Konakysten på øya Hawaii er nesten heilt tørre. Utslepp frå dei to vulkanane kan av og til blande seg med tåke og lage ei disig blanding som dei lokale innbyggjarane kallar «vog».
Honolulu, på søraustkysten av Oahu, har svært lite nedbør om sommaren, og akkurat nok nedbør om vinteren til å halde vegetasjonen grøn. El Niño-hendingar fører til at Hawaii vert litt tørrare enn vanleg. Sjølv om havområda rundt Hawaii er litt for kjølig til at orkanar kan oppstå, hender det av og til at ein og anna passerer forbi.
Hermansverk
Hermansverk er ei bygd og administrasjonssenter i Sogndal kommune i Vestland. Staden var fylkeshovudstad i tidlegare Sogn og Fjordane fylke fram til regionreforma. Staden har fått namn etter kjøpmannen Herman Brun som verka i 1840-åra. Staden ligg på nordsida av Sognefjorden. Busetnaden på Hermansverk er vaksen saman med bygda Leikanger, og til saman har desse.
Dei to elvane Henjaelvi (Storeelvi) og Njøselvi (Vetleelvi) renn gjennom tettstaden. Frå gamalt av vert området vest for Henjaelvi kalla Henjasanden. Mellom elvane ligg sjølve det opphavlege Hermansverk. I 2010 var den nye sentrumsplassen ferdig, og denne har fått namnet Borgaren. Frå Borgaren og framover langs Henjaelvi er det ei flat strekkje, som heiter Riverdalen. Dette området vart tidlegare kalla «Byen», sidan det var den einaste plassen i bygda som hadde gatelykter.
All administrasjon for stat og fylke vart samla på Hermansverk då Statens Hus opna her i 2005. Fylkeskommunen flytte inn i Fylkeshuset i 1989.
Planteforsk Njøs som forskar på bær og frukt ligg òg her. I 1919 bygde Halvard Drægni ein konservesfabrikk. Denne vart overteke av Lerum AS i 1982 og ombygd til brusfabrikk i 1993, men seinare lagd ned. Like ved har Skald Forlag i dag hovudkontor.
Oppe i lia ovanfor Hermansverk ligg Henjatunet, eit klyngjetun med 6 gardsbruk.
Fylkesveg 113 i Oppland
Fylkesveg 113 i Oppland går mellom Nerset i Østre Toten kommune og Børsvollsvea i Vestre Toten kommune. Vegen er 4,8 km lang.
Aukštojas
Nmnet Aukštojas vart foreslått av Libertas Klimka, ein professor i historie ved Vilnius pedagogiske universitet etter at han vann ein konkurranse om kva den «nyoppdaga» åsen skulle heite. Aukštėjas var ein av dei viktigaste gudane i gammal litauisk mytologi og vart rekna som skaparen av verda. Åsen vart døypt 20. juni 2005 under ein uoffisiell seremoni. Namnet vart offisielt godkjend 18. november same året.
Jurij Gagarin
Jurij Aleksejevitsj Gagarin var verdas fyrste romfarar og den fyrste som reiste rundt jordkloden i verdsrommet. Han var helt av Sovjetunionen og mottakar av mange heiderstilvisingar. Etter hans død blei byen Gzhatsk omdøypt til Gagarin.
Gagarin, saman med ein kopilot, omkom i ei jetflyulykke den 27. mars 1968.
Purple Diluvial
Purple Diluvial er det 103. albumet totalt og det 40. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, utgjeve i april 2008.
Dette var den andre plata i ein serie omtalt som «cupdiscs», der lengda var kring 40 minutt, som var typisk for lengda på ei LP-plate. Platene kom i eit enkelt pappomslag i staden for det vanlege CD-omslaget i plast. Så langt består serien av 11 plater.
Plata inneheld berre tre lange komposisjonar. To av dei er komponerte og framførte av Thorsten Quaeschning, medan den kortaste, «Armageddon in the Rose Garden, Part Two», er komponert og framført av Edgar Froese.
Geofon
Ein geofon er eit apparat som vert nytta til å registrere skjelvingar i undergrunnen som kjem av kunstige sprengingar. Skjelvingane forplantar seg gjennom jordlaga som elastiske bølgjer og geofon måler kor lang tid det for desse bølgjene å nå fram til utvalde observasjonspunkt. Dette vert særleg nytta innan petroleumsgeologien for å undersøke lagstillinga og andre geologiske tilhøve i undergrunnen.
Når liknande undersøkingar vert gjort frå skip for å undersøke grunnen under havbotn, vert eit tilsvarande apparat kalla hydrofon.
Music for the Royal Fireworks
Music for the Royal Fireworks (HWV 351, «Musikk for kongeleg fyrverkeri») er ein musikalsk suite komponert av Georg Friedrich Händel i 1749 då han var tilsett hos kong Georg II av Storbritannia for fyrverkeriet i Green Park i London den 27. april 1749. Dette var for å feire slutten på den austerrikske arvefølgjekrigen og signeringa av Aix-la-Chapelle-traktaten i 1748.
Musikarane spelte i eit spesialbygt bygg som vart teikna av Servandoni, ein teaterdesigner. Musikk var bakgrunnsmusikk for det kongelege fyrverkeriet som var konstruert av Thomas Desguliers, son til presten og vitskapsmannen John Theophilus Desaguliers. Framsyninga var derimot ikkje like suksessfullt som musikken var. Den enorme trebygningen tok fyr etter at eit lågrelief av kong Georg II kollapsa. Musikken hadde vorte framført offentleg seks dagar tidlegare, den 21. april 1749, då det var ei full øving av musikken i Vauxhall Gardens. Over tolv tusen menneske, som kvar betalte to shilling og seks pence, kom for å sjå, og skapte ein tre timar langt trafikkork av hestevogner fordi hovudruta sør for elva var stengd etter at ein boge i den nybygde London Bridge hadde kollapsa.
Då musikken vart publisert, ønskte Händel å presentere verket som ein ouverture, men krona hadde alt gjeve det tittelen «Music for the Royal Fireworks», som propaganda til fordel for den elles upopulære avtalen og monarken.
Musikk og instrumentering
Music for the Royal Fireworks opnar med ein fransk ouverture og inneheld ein bourrée og to menuettar.
Verket består av fem satsar:
<ol> <li>Ouverture: Adagio, Allegro, Lentement, Allegro <li>Bourrée <li>La Paix: Largo alla siciliana <li>La Réjouissance: Allegro <li>Menuett I og II </ol>
Det vart instrumentert for eit stor blåseensemble som bestod av 24 oboar, 12 fagottar (og ein kontrafagott), ni trompetar, ni valthorn, tre par pauker og fleire skarptrommer.
Det fulle ensemblet speler på alle satsane bortsett frå den rolege Bourrée og den første menuetten, som berre vert spelt av oboar, fagottar (og strykarar).
Ernst Zermelo
Ernst Zermelo var fødd i Berlin i Det tyske keisardømet. Han studerte ved universiteta i Berlin, Halle og Freiburg og tok doktorgraden ved universitetet i Berlin i 1894 innan variasjonsrekning. Han vart verande på universitetet i Berlin som assistenten til Planck, og starta gjennom han å studere hydrodynamikk. I 1897 reiste han til Göttingen, som på denne tida var eit leiande matematisk senter i verda der han gjorde ferdig habilitetestesen sin i 1899.
I 1910 vart Zermelo leiaren for det matematiske instituttet på Universitetet i Zürich, men trekte seg frå her i 1916.
I 1900 på den internasjonale matematikkongressen i Paris gav David Hilbert det matematiske samfunnet ei utfordring då han la fram dei kjende Hilbert-problema, ei liste på 23 uløyste grunnleggjande spørsmål som matematikarane burde løyse det komande hundreåret. Dei første av desse var eit problem innan mengdelære, kontinuumhypotesen som vart introdusert av Cantor i 1878.
Zermelo byrja å arbeide med mengdelære og i 1902 gav han ut den første artikkelen sin som omhandla grunntal. I 1904 tok han eit steg vidare innan kontinuumhypotesen då han beviste velordningsteoremet. Dette resultatet gjorde Zermelo kjend, og han vart professor i Göttingen i 1905. Ikkje alle matematikarar godkjende beviset hans, mellom anna fordi han hadde nytta utvalsaksiomet, som ikkje på denne tida var eit godteke aksiom. I 1908 klarte han derimot å lage eit nytt bevis som vart akseptert i breiare kretsar.
I 1922 utbetra både Adolf Fraenkel og Thoralf Skolem kvar for seg aksiomsystemet til Zermelo. Dette førte til ti aksiom, i dag kalla Zermelo–Fraenkel aksioma (ZF), og er i dag det mest nytta systemet innan aksiomatisk mengdelære.
Ernst Zermelo døydde i 1953 i Freiburg im Breisgau i Vest-Tyskland.
Måsøyfjorden
Måsøyfjorden er ein fjord i Måsøy kommune i Troms og Finnmark mellom Hjelmsøya og Måsøya. Fjorden har ei lengd på 9 km frå nord til sør og har opning ut mot Barentshavet i nord. I sør grensar fjorden til Breidsundet som ligg på sørsida av Hjelmsøya og Måsøysundet som ligg på sørsida av Måsøya. Lenger sør går Kullfjorden vidare sørover.
I nord startar fjorden mellom Svartviknæringen i vest og holmen Måsøykalven i aust. I sør endar han mellom Straumsnesodden i vest og Varnesset i aust. To småbruk ligg ved fjorden på Hjelmsøya, kalla Russesund og Svartvik. Fjorden er 119 meter på det djupaste, like vest for Måsøykalven.
Navestielva
Navesti (estisk Navesti jõgi) er ei elv i Estland. Ho renn gjennom fylka Järva, Viljandi og Pärnu. Ho er ei av sideelvane til Pärnuelva.
Navesti er 100 km lang med eit nedslagsfelt på om lag 3000 km². Heile elva har eit fall på 60,2 m.
Ho er kjend for å vere rik på aure, gjedde, mort, gullbust, årbuk og andre fiskeartar.
Pennsylvaniatida
Pennsylvaniatida eller sein karbon er ein epoke i karbon som varte om lag frå 318,1 ± 1,3 millionar år sidan til 299 ± 0,8 millionar år sidan. Som med dei fleste andre geologiske periodar er berglaga i perioden veldefinerte, men det nøyaktige start- og sluttidspunktet er usikkert med ein feilmargin på eit par millionar år. Pennsylvaniatida er kalla opp etter Pennsylvania, der det er rikt på bergartar frå denne epoken.
I Nord-Amerika der bergartane frå perioden hovudskleg består av marin kalkstein, vert pennsylvaniatida nytta som ein periode mellom mississippitida og perm. I Europa er berglaga frå mississippi og pennsylvania meir eller mindre samanhengda og vert handsama i lag som karbon.
Pallíni i Khalkidikí
Pallíni (gresk Παλλήνη) er ein tidlegare kommune i periferieininga Khalkidikí i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Pallíni inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Kassándra.
Zenon frå Kition
Zenon frå Kition (ca. 334 fvt.-262 fvt.) var ein gresk filosof frå Kition på Kypros. Zenon var grunnleggjaren av den stoiske filosofien som han lærde i Aten frå rundt 300 fvt. Han baserte dei moralske ideane på kynikarane og la stor vekt på godheita og sinnsroa som kom når ein levde eit dydig liv i harmoni med naturen. Filosofien vart særs populær og vart den dominerande filosofien frå den hellenistiske perioden gjennom romartida.
Han var opphavleg elev hos Platon i Aten.
Mississippitida
Mississippi eller tidleg karbon er ein geologisk epoke i karbontida. Han er den første av to epokar i karbon og varte frå om lag 359 til 318 millionar år sidan. Som med dei fleste andre geologiske tidsrom er perioden veldefinert, men start- og sluttidspunktet er usikre og har ein feilmargin på nokre millionar år. Mississippitida har fått namn etter frambrot av bergartar frå epoken i Mississippidalen i USA.
I Nord-Amerika, der laget hovudsakleg består av marin kalkstein, vart han tidlegare rekna som ein eigen geologisk periode mellom devon og pennsylvaniatida. I Europa er mississippi og pennsylvania meir eller mindre eit samanhengande berglag og vert som regel berre omtalt som karbon, eller stundom sein eller øvre karbon og tidleg eller nedre karbon.
Ryggefjorden
Ryggefjorden er namnet på to fjordar i Noreg:
Kullfjorden
Kullfjorden eller Kulfjorden (samisk Seahkkavuotna) er ein fjord i Måsøy kommune i Troms og Finnmark. Fjorden strekkjer seg 9 km sørover til Sekken i Vesterbotnen.
Fjorden har innløp mellom Trollfjordneset i vest og Fiskeneset i aust. Inst i fjorden deler han seg i to små armar. Austerbotnen går søraustover, medan Vesterbotnen går sørvestover. Kullfjorden er 83 meter på det djupaste, nesten heilt ytst i fjorden.
Det er ingen busetnader ved fjorden.
Fylkesveg 114 i Oppland
Fylkesveg 114 i Oppland går mellom Fall i Søndre Land kommune og Raufoss i Vestre Toten kommune. Vegen er 28,3 km lang.
Sions vises protokollar
mini|[[Sergej Nilus gav ut Sions vises protokoller i 1905 som vedlegg til tredjeutgåva av boka si 'Den store og den vesle: Antikrists kome og Satans herredøme over jorda'. Nilus heva at «protokollane» stamma frå den første sionistkongressen i Basel i 1897.
Bildet viser tittelbladet på Nilus si bok i utgåva frå 1912. Blant symbola er ein russisk-ortodoks kross øvst og fleoire okkulte symbol for antikrist: pentagram med tetragrammet, tarotkortet «VII - Vogna» og davidstjerne med initialar.]]
Sions vises protokollar er eit antisemittisk verk som opphavleg kom ut på russisk og gjev seg ut for å vera ein hemmeleg møteprotokoll frå den første sionistkongressen i Basel i 1897. Skriftet er ei forfalsking. Skriftet skildrar ein jødisk plan om verdsherredøme. Det har blitt brukt av ei rekkje antisemittar som «bevis» i kampen mot jødenes påståtte, samfunnsøydeleggjande sammensverjingar. Skriftet kan sjåast som ein tidleg konspirasjonsteori.
«Protokollane» blei gjevne ut for første gong i 1903 i den russiske avisa Znamya ('Banneret'). I 1905 kom den versjonen som etter kvart gjekk sin sigersgang internasjonalt, først trykka i ei antijudaistisk bok om Antikrist og Satan av den kristne mystikaren Sergej Nilus. Nilus hevda at kjelda hans hadde stole dokumentet frå eit (oppdikta) sionistisk hovudkvarter i Frankrike,
Opphav
Sions vises protokollar er eit tidvis ordrett plagiat av tekstar og idear frå franske og prøyssiske romanar som kom ut på 1850- og 1860-talet. Opphavleg handla det om konspiratoriske jesuittar, siden om samfunnskritisk satire utan tanke på rase eller religion, men snart om ekstrem antisemittisme. Sjølve «Protokollane» blei først formidla som pamflett i Det russiske keisarriket på 1870-talet, så gjentatt på 1890-talet då det hemmelege politiet i Russlad utnytta det antisionistiske innhaldet i ein svertekampanje mot moderne reformrørsler. Jødene blei dermed gjort til syndebukkar for revolusjon og arbeidarrørsla, liberalisme, humanisme, demokrati, sekularisering (avkristning) og andre modernitetar som undergrov den tradisjonelle makta til tsarveldet og kyrkja. Professor i tysk ved universitetet i Yale skreiv i 1987 at novella «Biarritz» frå 1868 av Herrmann Goedsche under aliaset Sir John Retcliffe, er opphavet til protokollsvindelen.
Spreiing
Bilprodusenten Henry Ford omsette og trykte Sions vises protokollar i avisa si, Dearborn Independent, mellom 1920 og 1927, saman med artiklar der han skulda jødane for å undergrava det amerikanske samfunnet. Dette unnskulda han seg for seinare.
Påverknad
Sions vises protokollar blei endelig avslørt som ein bløff i ein artikkelserie i londonavisa The Times i 1921. Likevel presenterte tyske nasjonalsosialistar verket i skulane i det tredje riket på 1930-talet. «Protokollane» blei også brukt til å legitimera holocaust, den organiserte masseutryddinga av jødar under andre verdskrigen. Den falske teksten har framleis politisk kraft, særleg i Midtausten i konflikten mellom arabiske grupperingar og jødar i Israel. Sions vises protokollar blir også brukt av nynazistar for å rettferdiggjera jødehat og nazisme i dagens samfunn.
Påståtte band til den hemmelege organisasjonen illuminati
Ei tolking av teksten si rolle i ein større samanheng er presentert av W.G. Carr i bøkene hans, t.d. Pawns In The Game. Der blir det presentert eit endå større komplott, der denne boka blir brukt som manipulasjon for å skape fiendskap mot jødar i ein langsiktig plan for å øydeleggja alle religionar, inkludert jødedommen, for til slutt å prøve å skape eit positivt bilde av satanismen. Eit av måla til plottmakarane presentert i Carr si bok er å opprette staten Israel som ein provokasjon mot særskilt dei Islamske nasjonane og vidareutvikla denne konflikten i parallell med ein storkrig mellom den kristne Vesten og den ateistiske kommunismen. Planen presentert i Protokollane blir her framstilt som prinsipielt i tråd med måla til lusiferdyrkande satanistar, som jamfør teorien nyttar dei same taktikkane og samstundes legg skylda på jødane.
Innhald
Innhaldet er ei veldig detaljert skildring av ulike sider av ein plan for å omforme bokstavleg tala alle verdas land til å komme under eit sentralisert styre. Metodane nemnde for å oppnå dette, og forklaringa rundt, er ekstremt kyniske og undertrykkande. Til dømes går dei ikkje av vegen for å svelta i hel heile samfunn eller å utsetja folk for smitte av sjukdom bevisst for å undergrave tilliten til levedyktigheiten av styresettet der, slik at dei sjølve kan koma inn med sine ressursar og få ta over styringa.
At det verkeleg er jødar som står bak slike planar er avvist tallause gongar, sjølv om det er presentert slik i teksten, på ein måte som får jødane til å framstå i svært dårleg lys.
Innhaldet er svært sjokkerande i det negative menneskesynet sitt, og er bokstavleg tala ei krigserklæring mot folk flest, der ingen verkemiddel ser ut til å vere utelukka og sjølv målet virkar å vera eit tilrøva, tvunge og hardt diktatur.
Antisemittisk slagkraft
Dette er eit svært komplisert og uttenkt skriv med klare inspirasjonar og plagiat frå fleire tidlegare bøker, m.a. av Maurice Joly. Det inneheld eit svært nedlatande språk mot verdas arbeidarklasse og er gjennomsyra av nedlatande haldningar mot alle andre folk enn jødar, der forfattaren vert framstilt som ein talar ved eit hemmeleg møte blant innvidde medlem i ein slags hemmeleg jødisk organisasjon. Nivået på kynismen og menneskefiendtlegskapen både i skildringa av planen og av endemålet, som i den forfalska, antisemittiske teksten er eit verdsvidt kongedøme med ein jødisk konge på trona, gjer han svært provokativ om nokon trur på innhaldet.
Årsaka til at han har hatt slik nedslagskraft er at han summerar opp veldig mange faktiske plager som folk kan kjenna seg att i, t.d. fattigdom, sjukdom, krig og naud, og vrir dette til på ein særs utspekulert måte som får det til å sjå ut som at desse problema er villa av leiande krefter i ei hemmeleg, mektig jødisk røyrsle.
Del av skulda for at dette skrivet framleis blir brukt som antijødisk propaganda er nok at planen det skildrar er temmeleg detaljrik, djevelsk kløktig i sine drøftingar av ulike sider i planen og det ligg tydelegvis mykje tanke bak. Dette er ingen enkel mobbandes plakat, eller eit slagord mot jødane, heller ei skildring av eit sinnrikt og ondskapsfullt system av mange element på nær sagt alle sider av samfunnet, frå kontroll av overnasjonale organ til kontroll av individet sine hobbyar, som er skrive på ein slik måte at det verkar som ei samling av internt jødiske møteprotokollar som har vorte lekka. Eit anna element er at det i teksten står skrive at leiarskapet bak dette komplottet har tenkt å la sine egne jødiske kameratar verte ofra for å skape sympati for seg sjølve og for å kunne stemple all motstand og kritikk mot planen som antisemittisme. Så ein forstår at den psykologiske manipulasjonen av lesarane ligg på eit avansert nivå i denne oppdiktinga, og for å avvæpne den kan det være lurt å ta den trusselen alvorleg, sidan å gøyme vekk faktorane som kan overtala folk utan å forklare grundig kvifor det er feil, kan skapa eit grorom for vidare misforståing og hat. Argumentasjonen må bli meir tung enn berre eit antisemittisk stempel, fordi det kan gjere meir skade enn gagn i dette tilfellet.
Sitat frå sida til ADL om boka, ein av dei eldste og største organisasjonane mot jødehat:
"I 1935 skreiv ein sveitsisk domar som var domar i ei rettsak mot to sveitsiske nasjonalsosialistar anklaga for sirkulasjon av protokollane:
Kjelder
oppgav desse kjeldene:
Misplaced Childhood
Misplaced Childhood er det tredje studioalbumet til det neo-progressive rockebandet Marillion. Det kom ut i 1985 og er det besteseljande albumet deira. Det nådde førsteplassen på albumlista i Storbritannia i juni 1985 og låg i alt 41 veker inne på lista.
Albumet inneheld to av dei mest kjende singlane til bandet, «Kayleigh», som nådde andreplassen i Storbritannia og gjorde det godt òg elles i verda, og "Lavender", som nådde femteplassen i Storbritannia. Fish var kjæraste med ei jente som heitte Kay Lee på denne tida og Kayleigh var ein song som stort sett handla om henne.
Misplaced Childhood var det første fullstendige konseptalbumet til bandet, og består av to kontinuerlege musikkstykke på side to av vinylplata. På konsertar bandet heldt før albumet kom ut, sa Fish opphavleg at det neste albumet deira berre ville inneheld to spor, 'Side ein' og 'Side To'. Under Misplaced Childhood-turneen annonserte Fish at «No er det tid for ein song til... songen heiter 'Misplaced Childhood'», og bandet spelte heile albumet i sin heilskap.
Soga har tematiske element om tapt kjærleik, brå suksess, godkjenning og tapt barndom, i lag med ein livleg avslutning. I følgje Fish kom han på konseptet i løpet av ein ti timar lang syre-trip. Fleire av songane og titlane inneheld sjølvbiografiske referansar, som «Kayleigh» om tidlegare kjærastar og «I was born with the heart of Lothian» om den tradisjonelle regionen i Skottland - Fish var frå Midlothian.
Mottaking
Albumet toppa lista til lesarane av magasinet Sounds i 1985 for beset album og kom på sjette plass på lista til Kerrang! over årets beste album i 1985. Albumet kom på fjerdeplass på lista til magasinet Classic Rock over dei 30 beste konseptalbuma gjennom tidene. I Q & Mojo Classic Special Edition Pink Floyd & The Story of Prog Rock, låg albumet på 17. plass på lista deira over «40 Cosmic Rock Albums».
Ferdinand von Zeppelin
Ferdinand Graf von Zeppelin var ein tysk offiser og luftskipskonstruktør.
Zeppelin var elev på militærskulen i Ludwigsburg og vart i 1858 utnemnd til løytnant. I 1859 vart han kalla til ingeniørkorpset og han deltok frå 1863 som observatør i den amerikanske borgarkrigen og seinare – i 1866 – som generalstabsoffiser i den tyske krigen og i den fransk-tyske krigen 1870–1871. Frå 1882 til 1885 var Zeppelin kommandør for ulanregimentet Ulmanschliessend og Württemberg sin gesandt i Berlin. I 1891 tok han som generalløytnant avskjed, men vart i 1906 utnemnd til general av kavaleriet.
I 1908 kjøpte militæret det fullt funksjonsdyktige luftskipet Z3. Inntil 1914 gjorde Deutsche Luftschiffahrgesellschaft (Delag) meir 1 500 flygingar og frakta 35 000 personar utan uhell. Under den første verdskrigen vart det klart at zeppelinarane ikkje var egna i krig, då dei utgjorde ei alt for stor åtaksflate.
Zeppelinfjellet ved Ny-Ålesund på Spitsbergen er kalla opp etter han.
Juozapinė
Juozapinė er ein ås nær Vilnius i Litauen. Han vart tidlegare rekna som det høgaste punktet i landet med ei høgd på 292,7 meter over havet. Denne statusen har no Aukštojas med ei høgd på 293,84 meter over havet etter at nye målingar vart gjort. Juozapinė er faktisk berre det tredje høgaste punktet i Litauen, det nest høgaste er Kruopinė med 293,65 moh, om lag 10 km vest for Juozapinė.
Khaniótis
Khaniótis (gresk Χανιώτης) er ein landsby i periferieininga Khalkidikí i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Khaniótis var hovudsete i den tidlegare kommunen Pallíni, som no er ei kommunaleining i kommunen Kassándra.
Tournaisium
Tournaisium er ein av tre aldrar i epoken mississippi i karbon. Han varte frå 359,2 ± 2,5 millionar år sidan til 345,4 ± 2,1 millionar år sidan. Alderen før er famennium i devon og alderen etter er viseum. I denne alderen vart oppstod urskogar og forsvann igjen og danna grunnlaget for dagens karbonbaserte drivstoff som kol, petroleum og andre fossile drivstoff. Namnet kjem frå den belgiske byen Tournai/Doornik.
Fylkesveg 115 i Oppland
Fylkesveg 115 i Oppland går mellom Reinsvoll og Helset i Vestre Toten kommune. Vegen er 6,6 km lang.
Metodisme
Metodismen er ei retning innan kristendommen med om lag 70 millionar tilhengjarar (1999). Metodistane omfattar i dag fleire kyrkjer, der mange samarbeider i World Methodist Council.
Den største kyrkja er United Methodist Church med ca. 14 millionar medlemer over heile verda. Metodistkyrkjene i Skandinavia høyrer til denne kyrkja.
Bakgrunn
Metodismen har opphav i forkynninga til brørne John Wesley og Charles Wesley på 1700-talet. Brørne Wesley var ordinert som prestar i Den anglikanske kyrkje og hadde arbeida som misjonærar i Nord-Amerika. John Wesley hadde blitt skuffa over det han hadde utretta der og følte at det hadde vore til lita nytte. Under ein gudsteneste i London opplevde han ei form for personleg vekkinga og dette blei eit stort gjennombrot. Han vart no oppteken av å forkynne bodskapen for alle.
Metodismen sin grunnleggjar John Wesley (1703-1791) opplevde pinsen si kraft, sjølv om han levde lenge før pinsebevegelsen sin «fødsel» i 1906. Det vert fortald om høglydt latter og om folk som fall i golvet under Heilage-anden si kraft. Også tungetale skjedde. Wesley var overtydd om at dette var frå Gud, sjølv om fleire metodistar var skeptiske.
Wesley-brørne og dei som dei forkynte for, danna etterkvart fleire grupper og bygde eigne kapell.forkynninga deira var tildels prega av kritikk mot kyrkja. Dei skulda kyrkja for ikkje å gjere nok for menneske som hadde ein vanskeleg livssituasjon. Dei vart heller ikkje godt motteken av kyrkja, og dei vart utestengd frå å halde gudstenester. Seinare gjekk nokre av medlemane vekk og organiserte eigne kyrkjer. Wesley-brørne vart likevel aldri utmelde av den anglikanske kyrkje.
Nokre av metodistane sine tankar har hatt ein viss påverknad på seinare predikantar og rørsler. Ein kan finne direkte eller indirekte påverknad innan Heilagdomsrørsla, Frelsesarmeen, Pinsevennene og Smiths venner.
Engelske Fred Pratt Green er blant metodistkyrkja sine store salmediktarar. Han er blant anna representert i Norsk Salmebok nr. 98
Lære
Teologien liknar i utganspunktet den følgd av Den anglikanske kyrkje. Likevel følgjer ein visse av tankane til dei reformerte, og også puritanismen har sett sitt preg. Tanken om at ein skal bli fridd frå synd spelar ei stor rolle. Ein ønskjer å oppnå eit personleg forhold til Kristus og trua. Dei fleste metodistkyrkjer praktiserer barnedåp.
United Methodist Church
United Methodist Church er det største metodistsamfunnet, med omkring 11 millionar medlemer i verda. Metodistkyrkjene i Skandinavia er ein del av dette samfunnet, der dei saman med metodistane i Baltikum utgjer eit bispedømme.
Metodismen i Noreg
Til Noreg kom metodismen i 1850-åra. Det var sjømannen Ole Peter Petersen frå Fredrikstad som tok med seg metodismen til Noreg. Han hadde opplevd eit møte med metodistane i Amerika.
Metodistkyrkja i Noreg hadde 10190 tilskotsteljande medlemer i 2019, fordelt på 47 kyrkjer.
Barn og unge
Metodistkyrkja driv barne- og ungdomsarbeid i dei fleste aldersgrupper. Dei har blant anna eige speidarkorps. Metodistkyrkja har også oppretta eit eige forbund som tar seg av dei unges interesser i kyrkjelydane. Det vet halde søndagsskule på alle gudstenester, og det vert også drive barne-, ungdoms- og vaksenkor i regi av kyrkjelydane.
Konrad av Bayern
Konrad av Bayern var ein cisterciensarmunk som var son av hertug Henrik den svarte av Bayern. Domkyrkja i Molfetta i Bari er vigd han. Han er vernehelgen for Molfetta, sjølv om han teknisk sett berre er saligkåra og ikkje utropt til helgen av den katolske kyrkja.
I 1153 vende Konrad tilbake til Europa då han høyrde at Bernhard var blitt sjuk. Medan han var i Bari fekk han vita at Bernhard hadde døydd. Han vitja grava til den heilage Nikolas i Bari, og slo seg så ned som einebuar i ei hole i Modugno ved Molfetta. Han budde her til han døydde den 17. mars 1154 eller 1155.
Konrad blei gravlagd i domkyrkja i Molfetta. Her oppstod det ein lokal kultus kring han, og kyrkja blei etterkvart vigd til han som San Corrado. Han blei saligkåra 7. april 1832 av pave Gregor XVI. Den offisielle minnedagen hans er 15. februar, men han blir også minna 14. februar, 9. februar og på dødsdagen 17. mars. Molfetta har også ei translasjonsfeiring den 10. juli.
Fylkesveg 117 i Oppland
Fylkesveg 117 i Oppland går mellom Einavoll og Eina stasjon i Vestre Toten kommune. Vegen er 15,6 km lang.
Geokjemi
Geokjemi er studiet av den kjemiske samansettinga til jorda og andre planetar, dei kjemiske prosessane og reaksjonane som styrer samansettinga av bergartar og jord, og syklusane til stoff og energi som transporterer dei kjemiske komponentane i jorda, samt samspelet deira med hydrosfæren og atmosfæren. Geokjemien høyrer inn under geologien.
Geokjemi er viktig innan leiting etter malm.
Dei viktigaste felta innan geokjemi er:
Den norske geologen Victor Goldschmidt var med på utviklinga av den moderne geokjemien og er i ettertida omtalt som «geokjemiens far», og ideane til faget vart utvikla av han i ei rekkje publikasjonar frå 1922 under tittelen Geochemische Verteilungsgesetze der Elemente.
Uritalisk
Uritalisk er eit tenkt urspråk som alle italiske språk skal stamma frå. Teorien om eit slikt urspråk er omstridd. Sjølv om ulike italiske språk har fleire påfallande likskapar, til dømes i verbalsystema, skil dei to eller tre hovudgruppene seg så mykje at dei truleg ikkje stammar frå språk som har vore gjensidig forståelege.
Martin Henriksen
Martin Henriksen er ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet. Han vart innvald på Stortinget frå Troms i 2013.