cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andy Fairweather Low
Sidan 2000
I 2009 spelte Fairweather Low i bandet til Eric Clapton for 11 konsertar i Royal Albert Hall i London og på Clapton-turneen det året. I 2011 gjentok Fairweather Low det same for Clapton for nye konsertar i Royal Albert Hall.
I 2011 spelte Fairweather Low på Kate Bush-albumet 50 Words For Snow, og song korvokal på den einaste singelen frå albumet, «Wild Man».
I april 2013 spelte han på Eric Clapton Guitar Festival Crossroads i New York.
Sporeplante
Sporeplantar eller kryptogamar er eit samleomgrep for landplanter som formeirer seg ved hjelp av sporar, og blir brukt til å skilja landplantar frå frøplantar som nyttar frø. Til forskjell frå frøplantane utgjer ikkje sporeplantane ei naturleg gruppe, ettersom bregnene er nærare i slekt med frøplantar enn med mosane. Omgrepet er derfor lite nytta i botanikk i dag. Nyleg har nokre forfattarar brukt omgrepet berre for å visa til bregnar.
Sporeplantar oppstod i devontida for rundt 400 millionar år sidan, og viktige grupper av sporeplantar voks i grunne innsjøar og elvestrandmiljø. Fossilar av slike devonske sporeplantar finst melloma anna i devonfelta i nordre Andrée Land, heilt nord på Spitsbergen.
Den taksonomiske inndelinga Cryptogamia høyrde til i Linné si inndeling av planteriket i 24 klassar. Ho omfatta då alle plantar med skjulte formeiringsorgan, og var inndelt i fire ordenar: Algae (algar), Musci (mosar), Filices (bregnar) og Fungi (sopp). Seinare er Fungi og ein del av Algae blitt skide ut frå planteriket.
Dei naturlege gruppene som høyrer inn under sporeplantane er:
Grøn ideologi
Grønn ideologi er ei samling politiske ideologiar som tar utgangspunkt i ei økologisk forståing av røyndommen. Begrepet økologisme er et delvis overlappende begrep. Dei fleste grøne ideologiar er antiautoritære og ikkjevaldelege.
Denne grøne ideologien (økologisme) er trua på at verken sosialismen eller kapitalismen er den rette vegen. Begge samfunnsformar er baserte på vekst, noko økologistane ikkje anerkjenner. Dei går i staden inn for berekraftig utvikling og økologi, og melder seg ut av den tradisjonelle politiske høgre/venstre-aksen. Dei trur på ein liten stat men sterke lokalsamfunn (i ulik grad), men meiner at ein skal bidrage til fellesskapet så alle kan realisera seg sjølv i balanse med naturen. Ideologien går inn for eit miljøvennleg og økologisk samfunn som er berekraftig men samstundes òg produktivt.
Grøn politisk tenking fekk fyrst innverknad som ei av fleire opprørsrørsler i 1960-åra. Med eit antiautoritært preg blei den radikale miljørørsla eit alternativ til dei marxistiske rørslene på denne tida, og tok mange element av anarkistisk tradisjon opp i seg.
I Noreg er grøn ideologi særleg eit grunnlag for Miljøpartiet De Grønne.
Edvard vedkjennaren
Edvard vedkjennaren (engelsk Edward the Confessor) var den nest siste angelsaksiske kongen av England.
Liv
Edvard var son av kong Ethelred II den rådville, som var komen til makta då halvbroren Edvard martyren blei drepen i 978. Mor hans var Emma av Normandie, dottera til hertug Richard I av Normandie. Edvard var såleis halvt normannisk.
Edvard blei utdanna i Ely i East Anglia, men blei etter den danske invasjonen i 1013 send til tryggleik i Normandie saman med mora og broren Alfred. Her fullførte han utdanninga si.
Konge
Etter at halvbroren til Edvard, Hardeknut, døydde i 1042 blei Edvard krona til konge av England. Dei over tjue åra hans på trona var stort sett fredelege. Han gifta seg med Edith, dotter av jarl Godwin av Wessex, den mektigaste mannen i riket. Dei to fekk ingen barn.
Kong Edvard låg i konflikt med jarl Godwin, og forviste ei tid han og familien hans frå riket. Også kona Emma blei send i kloster for ei tid. Då hertug Vilhelm av Normandie (seinare Vilhelm erobraren vitja det engelske hoffet  i 1051, skal Edvard ha bede han overta trona etter han. Men då jarl Godwin kom tilbake frå eksil i Flandern med ein flåte måtte kong Edvard forhandla med han for å unngå borgarkrig, og normannarar blei lyst fredlause i England. Dette førte til at erkebiskop Richard av Canterbury og ein annan normannisk biskop måtte flykta, og Stigand blei ny erkebiskop.
For å oppfylla ein religiøs lovnad, restaurerte og utvida kongen eit lite kloster på Thorney like utanfor London. Klosterkyrkja fekk tilnamnet West Minster for å skilja henne frå St. Pauls katedral aust i byen. Kyrkja, som no er kjend som Westminster Abbey, blei seinare kroningskyrkje for engelske monarkar. Kyrkja stod ferdig rett før Edvard døydde, men han var for sjuk til å delta då ho blei innvigd 28. desember 1065. Han blei seinare gravlagd der, som den første av ei rekkje engelske kongelege.
Då Edvard døydde 5. januar 1066 var det uklart kven som skulle overta trona etter han. Hertug Vilhelm av Normandie meinte han var blitt lova henne, medan andre hevda at Edvard utnemnde Harold Godwinsson, sonen til jarl Godwin, til  tronfølgjar på dødsleiet. Dette blei aldri heilt klart, men saka blei avgjort då Vilhelm sigra over og drap Harold i slaget ved Hastings under den normanniske erobringa av England.
Helgen
Edvard fekk raskt tilnamnet «vedkjennaren», det vil seie ein som kjenner seg trua på Jesus Kristus, for å skilja han frå onkelen Edvard martyren. Begge dei to blei utnemnde til helgenar i den katolske kyrkja. Han blei seinare utropt til vernehelgen for England saman med Edmund av East Anglia. Dei blei seinare fortrengd av heilage Georg.
Piraja
Pirajaer lever i elver i Sør-Amerika. Hovudsakleg finst fiskane i Amazonas og i elver i Guyana og Paraguay. Arten Pygocentrus piraya lever i elva Rio São Fransisco i Brasil. Dei lever stort sett av frø og plantemateriale, og som predatorar og åtseletarar på insekt og andre fisk.
Nokre av fiskane kan gå til åtak på menneske. Dei har eit ufortent rykte på seg for å vera menneskeetarar, sjølv om visse territorielle artar kan angripa badande menneske for å forsvara territoriet sitt, særleg når vasstanden er låg.
Vandrehistorier om piraja seier at nokre av dei (Pygocentrus nattereri) kan eta alt kjøtet av eit stort dyr, som kveg eller menneske, på nokre sekund. Den amerikanske presidenten Theodore Roosevelt skildra fisken som særs blodtørstig og farleg etter å ha vitja Brasil i 1913, og vore vitne til at fiskar som var blitt fanga i eit lite område i fleire dagar av lokale fiskarar beit sund i ei ku som blei dytta oppi vatnet.
Ei anna vandrehistorie frå Brasil fortel at fiskane stimer raskt gjennom elvene og går til åtak på det første kveget som går i vatnet, slik at resten av bølingen kan gå trygt over. Denne åtferda blei funnen å ikkje stemma av forsking utført av Helder Queiroz og Anne Magurran i Biology Letters.
Piraja som blodtørstige fiskar er blitt skildra i fleire filmar, som James Bond-filmen You Only Live Twice frå 1967, Piranha frå 1978, Piranha II: The Spawning frå 1981 og Piranha 3D frå 2010.
Eidet i Bømlo
Eidet er ein gard på Selsøyo i Fitjarøyane i Bømlo kommune. Øya og garden høyrte tidlegare til Fitjar kommune. Garden ligg på vestsida av øya, på austsida av Brandasundet. Handelsplassen Brandasund ligg på andre sida av sundet.
Garden grensar til gardane Torgjo og Kvarven, som òg ligg på Selsøyo, i aust.
Garden var opphavleg husmannsplass under Brandasund i Føyen skipreide.
Namn
Garden har fått namn etter eidet han ligg på, som går tvers over Selsøyo.
Namnet har vorte skrive Eide, Eyde og i 1890 Eidet, som er namneforma som framleis er i bruk.
Pianokonsert nr. 22 av Mozart
'''Pianokonsert nr. 22 in Ess-dur''', K. 482, er eit concertante-verk for piano, eller pianoforte og orkester av Wolfgang Amadeus Mozart. Mozart komponerte solokonserten i desember 1785.
Dette er den første pianokonserten til Mozart med klarinettar i orkesteret. Det består av tre satsar:
Kjelder
''
Slam the Hammer Down
«Slam the Hammer Down» er ein song av det britiske rockebandet Slade, gjeven ut i 1984 som ein promosingel frå det amerikanske studioalbumet deira Keep Your Hands Off My Power Supply. Han var skriven av solovokalisten Noddy Holder og bassisten Jim Lea, og produsert av Lea. Dette albumet var ei ompakka utgåve av det originale albumet deira The Amazing Kamikaze Syndrome frå 1983
Shep Pettibone remiksa songen i to versjonar: Ein «Hot» miks på A-sida og ein «Hotter» miks på B-sida. Bandet framførte songen på Montreux-festivalen i 1984.
Krinídes
Krinídes (gresk Κρηνίδες) er ein distriktsby i periferieininga Kavála i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Krinídes var hovudsete i den tidlegare kommunen Fílippi, som no er ei kommunaleining i kommunen Kavála.
Lovesick Blues
«Lovesick Blues» er ein amerikansk revysong skriven av Cliff Friend og Irving Mills. Songen vart først framført i musikalen Oh, Ernest i 1922. Han vart innspelt av Emmett Miller i 1928 og seinare av countrysongaren Rex Griffin. Innspelinga til Griffin og Miller inspirerte Hank Williams til å framføre songen første gongen han deltok på Louisiana Hayride i 1948. Han fekk entusiastisk respons frå publikum, så Williams valde å spele inn sin eigen versjon trass i at han først møtte motstand frå produsenten Fred Rose og bandet sitt.
MGM Records gav ut «Lovesick Blues» i februar 1949. Han vart ein suksess over natta, og klatra raskt til toppen av Billboard si Top C&W-singelliste og 24. plassen på Most Played in Jukeboxes-lista. Billboard kåra songen til den beste countrysingelen det året, medan Cashbox kåra han til «Best Hillbilly Record of the Year».
Det er blitt spelt inn mange coverversjonar av songen. Den mest populære var Frank Ifield sin versjon frå 1962, og denne toppa UK Singles Chart. I 2004 vart Williams sin versjon lagt til National Recording Registry.
Bakgrunn og innspelingar
«Lovesick Blues» vart opphavleg kalla «I've Got the Lovesick Blues» og var publisert av Jack Mills, Inc. i 1922; Irving Mills skreiv teksten og Cliff Friend komponerte musikken. Han vart først framført av Anna Chandler i Tin Pan Alley-musikalen ''Oh! Ernest'' og først spelt inn av Elsie Clark den 21. mars 1922 med Okeh Records. Etter innspelinga registrerte Cliff og Friend opphavsretten på songen. Songen vart sungen i eit show på Boardwalk Club i New York City i juni 1922 og spelt inn av Jack Shea på Vocalion Records seinare på sommaren.
1. september 1925 sendte OKeh Records ut speidaren Ralph Peer og eit innspelingsmannskap til Asheville i Nord-Carolina. Blant dei aspirerande artistane som Peer spelte inn finn ein Emmett Miller. Han vart akkompagnert av Walter Rothrock på piano og Miller spelte inn fire songar for selskapet, inkludert «Lovesick Blues». B-sida til singelen var «Big Bad Bill (is Sweet William Now)» og kom ut i november 1925. 12. juni 1928 song Miller inn songen på nytt, akkompagnert av Georgia Crackers (Tommy Dorsey, Jimmy Dorsey, Eddie Lang og Leo McConville), men han selde dårleg. Miller sin versjon vart så spelt inn av countrymusikaren Rex Griffin i desember 1939 for Decca Records. Griffin omarrangerte songen ved hjelp av det originale refrenget - «I got a feeling called the blues»— som vers og omgjorde verset «I'm in love, I'm in love, with a beautiful gal» til eit nytt refreng.
Hank Williams-innspelinga
Hank Williams, som hadde høyrt både Miller og Griffin sine versjonar, byrja å spele songen på Louisiana Hayride kort tid etter han byrja å spele her i august 1948. Horace Logan, som var produsent for showet og programdirektør for KWKH, rapporterte at publikum «tok heilt av» første gongen Williams spelte songen på showet. I lys av den kraftige reaksjonen til publikum, valde Williams å spele inn songen på plate. Både bandet hans og produsenten, Fred Rose, meinte songen ikkje var bra nok til å spelast inn. Williams stod på sitt og innspelinga fann stad den siste halvtimen av ei innspeling i Herzog Studio i Cincinnati i Ohio, den 22. desember 1948. På denne innspelinga hadde Williams erstatta jazzmusikarar med eit moderne countryband, og brukte rytmegitar, mandolin, kontrabass, trommer og ein steelgitar. På innspelinga spelte Clyde Baum (mandolin), Zeke Turner (elektrisk gitar), Jerry Byrd (steelgitar), Louis Innis (rytmegitar), Tommy Jackson (fele) og Willie Thawl (bass). Med lite tid att, etterlikna Byrd og Turner arrangementet dei tidlegare hadde nytta på ei Ernest Tubb-innspeling av Jimmie Rodgers-songen «Waiting for a Train». I episoden av American Masters om Williams, fortalte Don Helms frå Drifting Cowboys «då dei spelte inn 'Lovesick Blues,' sa Fred til Hank, 'Den songen er ut av takt! Du har for mange taktslag der. Og du held den tonen for lenge.' Og Hank sa, 'Vel, når eg først finn ein tone eg likar, så vil eg halde på han så lenge eg kan.' Han prøvde å vere morosam. Og Fred sa, "Vel, eg skal sei deg kva eg kjem til å gjer. Den greia er så ute av takt at eg skal lage meg ein kopp kaffi, og når eg kjem tilbake har de kanskje spelt han inn på nytt.' Og det gjorde dei, men han var framleis ute av takt. Så Fred måtte leve med det resten av livet sitt.»  Williams kombinerte tekstarrangementet til Griffin med ein to-takts honky-tonk-spor, og lånte på jodlinga og takt-drop frå Miller-innspelinga. «Lovesick Blues» vart spelt inn på to forsøk.
MGM gav ut «Lovesick Blues» den 11. februar 1949 med B-sida «Never Again (Will I Knock On Your Door)». Singelen selde 50 000 eksemplar dei to første vekene. Den 26. februar 1949 skreiv Billboard: «Hank sin razz-mah-tazz-stil og fengande jodling gjer at denne singelen vil rotere mykje». Basert på stemmer sende til Billboard fekk plata 85 poeng av DJar, 82 av plateseljarar og 85 av jukeboks-operatørar. Mellom desse tre fekk songen i alt ein poengsum på 84. Maksimal poengsum var 100, så Billboard rekna plata som «Excellent». Songen gjekk til topps på Billboard's Top C&W singles-lista, der han låg i seksten veker og han nådde 24. plassen på Most Played in Jukeboxes. Magasinet kåra singelen til den beste country-songen i 1949, medan Cashbox kåra han til «Beste Hillbilly-song». I mars 1949 bad Wesley Rose Williams om å sende han platene til Griffin og Miller for å bevise at songen var i offentleg eige. Irving Mills, den opphavlege tekstforfattaren, saksøkte Acuff-Rose. Dei vart forlikte 1. november 1949 og kom til semje om at Mills og Acuff-Rose skulle dele opphavsretten til Williams-innspelinga. Mills heldt resten av rettane til songen sidan han òg kjøpte rettane til Friend under den store depresjonen.
The Crickets-innspelinga
The Crickets gav ut ein versjon av songen (basert på Williams sin versjon) i 1971 på Philips. Songen kom opphavleg ut som B-sida til singelen «My Rockin' Days». Besetninga bestod av Sonny Curtis på sologitar og vokal, Joe Osborn på bass, Jerry Allison på trommer og Glen Hardin på piano. Songen vart framført på The Old Grey Whistle Test i 1972. Seinare kom songen ut på albumet Bubblegum, Bop, Ballad And Boogies i 1973.
Ian McDonald
Ian McDonald er ein engelsk multiinstrumentalist som er mest kjend for å ha vore med å starte det progressive rockebandet King Crimson i 1969 og hardrockbandet Foreigner i 1976. Han er òg ein mykje nytta studiomusikar, hovudsakleg som saksofonist. Han spelar òg fløyte, vibrafon, klaverinstrument og gitar.
Med King Crimson spelte han på debutalbumet In the Court of the Crimson King. Like etter forlet McDonald og trommeslagar Michael Giles bandet og danna ei gruppe som gav ut albumet McDonald and Giles. Han dukka opp att i King Crimson i 1974 og var meint å bli fulltidsmelem, men fekk aldri høve fordi Robert Fripp valde å legge ned gruppa.
Han var så med på å danne bandet Foreigner i 1976, der han spelte gitar, samt treblåseinstrument og klaverinstrument. Han har òg spelt som studiomusikar og deltok på hitsingelen «Get It On (Bang a Gong)» av T. Rex, og innspelingar av Linda Lewis og Christine Harwood. I 1999 gav han ut soloalbumet Drivers Eyes.
I 2002 var han med å starte 21st Century Schizoid Band saman med andre tidlegare King Crimson-medlemmar.
Viggo Rossvær
Viggo Helge Rossvær er ein norsk filosofiprofessor som er professor II ved Universitetet i Nordland og tidlegare var professor i filosofi ved Universitetet i Tromsø (1979-2009). Han tok doktorgraden ved Universitetet i Oslo i 1972 på ei avhandling om Immanuel Kant og Ludwig Wittgenstein. Rossvær var førsteamanuensis i Oslo frå 1968 til 1979 og har sidan vore professor i Tromsø.
Viggo Rossvær har markert seg som ein sterk kritikar av utviklinga til universitetet dei siste åra. Særleg har han kritisert examen philosophicum for å vera eit øydelagt og dogmatisk studium.
Han er gift med filosofiprofessor Hjørdis Nerheim.
Mike Wedgwood
Mike Wedgwood er ein engelsk bassist og songar.
Etter ei tid med Arthur's Mother i 1971–72, gjekk han inn i Curved Air i 1972, og spelte på det tredje albumet deira, Phantasmagoria. Då bandet vart oppløyst, vart han verande med Sonja Kristina og var med å skipe ei ny utgåve av bandet. Dei spelte inn Air Cut (og fire spor som kom ut i 1990 på Lovechild) før dei vart oppløyste i 1973.
Etter å ha spelt i bandet til Kiki Dee på Yellow Brick Road-turneen til Elton John i England, og spelt på Elton-songen «Hard Luck Story», vart han med i Caravan, i 1974 og var med dei fram til 1976, og spelte på albuma Live at Fairfield Halls, 1974 (gjeve ut på Decca i 2002), Cunning Stunts og Blind Dog at St. Dunstans.
Han arbeidde med Gordon Haskell frå 1993 til 1995.
Wedgwood bur i dag i Danmark og arbeidar som soloartist. Han eig og driv Wedgwood Studio i Silkeborg.
Jurij Sedykh
Jurij Georgijevitsj Sedykh er ein sovjetisk/ukrainsk tidlegare sleggjekastar som representerte Sovjetunionen. Mellom 1976 og 1991 vart han to gongar olympiameister, tre gongar europameister og til sist verdsmeister i øvinga han tevla i. Han forbetra verdsrekorden i sleggjekast fem gongar, siste gongen til 86,74 m. under EM 1986 i Stuttgart, gjeldande verdsrekord også i 2012.
Sedykh flytta i 1992 til Paris i Frankrike, der han sidan har undervist i ulike idrettsfag på universitetsnivå.
Vindlast
Vindlast er den belastninga som ein bygningskonstruksjon vert utsett for i sterk vind.
Ein skil mellom statisk vindlast (vindtrykk), der det ikkje skjer vekselverknad mellom bygningen og vinden, og dynamisk vindlast der lekamen (ei bru, eit tårn eller liknande) kan ta opp turbulent energi og kome i svingingar. Ein nyttar standarar for kva vindlastar ein bygningskonstruksjon skal kunne tole.
Utforminga av bygningar må kunne tole visse vindlaster, og desse er påverka av vindskjer. Ingeniørar nyttar ei likning for vindsnøggleiksprofil som ser slik ut:
der:
Typisk er bygningskonstruksjoner utforma for å stå imot sterk vind med ein særs lang returperiode, som 50 år eller meir. Denne vindsnøggleiken finn ein frå historiske verdiar ved hjelp av ekstremverditeori for å føresjå framtidige ekstremvindar.
Larry Willis
Lawrence Elliott Willis var ein USA-amerikansk jazzpianist og komponist. Han har spelt innan mange forskjellige stilartar, inkludert jazzfusion, afrokubansk jazz, bebop og avantgarde.
Tidleg i karrieren spelte han fast med Jackie McLean og har sidan spelt med ei rekkje artistar, mellom anna klaverinstrument for Blood, Sweat & Tears (frå 1972). Han spelte i fleire år piano for Nat Adderley og Woody Shaw, og var i lange periodar med Roy Hargrove og Jerry Gonzalez. Seinare har han spelt med Paul Murphy og Hugh Masekela.
Som sidemann
Med Nat Adderley Med Gary Bartz Med Cindy Blackman Med Carla Bley Med Blood, Sweat & Tears Med Jerry Gonzalez and The Fort Apache Band Med Roy Hargrove Med Louis Hayes Med Jimmy Heath Med Joe Henderson Med Groove Holmes Med Clifford Jordan Med Robin Kenyatta Med Hugh Masekela Med Jackie McLean Med Carmen McRae Med Lee Morgan Med Alphonse Mouzon Med David «Fathead» Newman Med Valery Ponomarev Med Woody Shaw Med Steve Swallow Med Buddy Terry Med Norris Turney '''Med Fred Lipsius Med C. I. Williams
OGAE Second Chance Contest 1993
OGAE Second Chance Contest 1993 (OGAE SCC 1993) vart den sjuande gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Oslo i Noreg. Noreg vann tevlinga med songen «Din Egen Stjerne», sungen av Merethe Trøan.
For å kunne delta i OGAE Second Chance Contest 1993 måtte ein ha delteke i ein av dei nasjonale finalane i Eurovision Song Contest 1993, men hadde ein vunne ein nasjonal finale fekk ein ikkje delta.
Dei landa som deltok i OGAE Second Chance Contest 1993, som også hadde vunne den nasjonale finalen, fekk delta fordi dei ikkje kom vidare frå kvalifikasjonsrunden til finalen i Eurovision Song Contest 1993.
Jugoslavia har ikkje delteke i tevlinga sidan 1992, fordi landet vart oppløyst.
Lars Ivar Hansen
Lars Ivar Hansen er ein norsk historikar. Han er spesialist på samisk og nord-norsk historie i mellomalderen og tidleg nytid, han er professor ved Institutt for historie og religionsvitskap ved Universitetet i Tromsø.
Hansen tok hovudfag i historie ved Universitetet i Oslo ved Ødegårdsprosjektet i 1975. Han har vore historieforskar ved Universitetet i Tromsø sidan 1976. Han tok doktorgrad i 1990 på avhandlinga handel og endringer i det samiske samfunnet 1550 - 1700. Han vart utnemnd til professor i Tromsø i 1991 og har dessutan vore Professor II i eldre samisk kulturhistorie ved Mellomaldersenteret ved Universitetet i Oslo frå 1994 til 2002.
Hansen har argumentert for at Nord-Noreg best kan skildrast som ein redistributiv nordnorsk hovdingøkonomi i vikingtid og tidleg mellomalder, han har underbygd dette empirisk gjennom nærstudie av samfunnstilhøve i Astafjord. Dette er eit syn som er inspirert av Kåre Lunden og Michael Polanyi. Hansen har undersøkt korleis hovdingane i Bjarkøy/Trondenes gjennom skattlegging og handel tileigna seg prestisjeprodukt som dei utveksla for å byggja alliansar med andre stormenn. I følgje Hansen vart dette systemet nedbygd då kyrkja og kongemakta underla seg finneferda og finneskatten og erstatta det eksisterande skattsystemet med landskyldbasert leilendingsvesen.
Hansen har i om lag 30 år hatt som eit av sine prosjkt å forska på Astafjord i Sør-Troms' historie fram til ca 1730, i det som har vore omtalt som eit av dei meste omfattande lokalhistorie-/bygdebok-prosjekta i landet. Saman med arkeologen Bjørnar Olsen utgav han i 2004 boka «Samenes historie» som tok for seg tida fram til 1750. Boka har vorte rekna som standardverket om eldre samisk historie Ho var første bind i eit påtenkt tobindsverk om samisk historie frå forhistorisk tid fram til notida Saman med Bjørg Evjen redigerte han i 2008 boka «Nordlands kulturelle mangfold: etniske relasjoner i historisk perspektiv» som undersøkte tilhøvet mellom samar og nordmenn i det nordlege Nordland dei siste fire hundre åra.
I 2015 vart han vald inn i Det Norske Videnskaps-Akademi si gruppe for historie
Mechernich
Mechernich er ein by og ein kommune i Landkreis Euskirchen sør i delstaten Nordrhein-Westfalen i Tyskland. Kommunen har i kring 28 000 ibuarar og er 136,5 km² vid. Byen ligg 40 kilometer sørvest om Bonn.
Lise Klaveness
Lise Klaveness er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Meland. Ho vann sølv med Noreg under Fotball-EM 2005. Klaveness spelte 73 landskampar og skåra ni mål i åra 2002-11.
Midtbanespelar Klaveness spelte 1997-99 på IL Sandviken og der etter ein sesong kvar i Bjørnar IL og Athene Moss. Frå 2002 til 2011 var ho aktiv i Asker SK/Stabæk IF, med unnatak for sesongane 2006-07 då ho hjelpte svenske Umeå IK til to seriemeistertitlar. I 2010 vart ho toppskårar i den norske Toppserien frå sin offensive midtbaneposisjon og sentral bak Stabæks triumf i serien. Etter å ha vunne NM-finalen 2011 la ho opp.
Klaveness debuterte på Noregs landslag i 2002 og var med i VM-troppane 2003 og 2007. I 2005 hadde ho ei viktig rolle då Noreg tok seg til finalen i Fotball-EM 2005, der det vart norsk tap 1-3 mot Tyskland. Hausten 2007 vraka landslagssjef Bjarne Berntsen henne frå landslaget på ein måte som vekte mishag hos landslagskollegaer. Klaveness fekk ny tillit då Eli Landsem tok over som landslagssjef frå 2010. Ho la opp etter 2011-sesongen.
I 2018 vart ho direktør for elitefotball i toppleiinga i Noregs Fotballforbund etter Nils Johan Semb.
I 2022 vart Lise Klavenes valt til fotballpresident.
I 2022 mottok ho Fritt Ords Honnør for talen på det internasjonale fotballforbundet Fifa sin kongress i Qatar torsdag 31. mars 2022.
Op art
Op art (av optical art, optisk kunst) eller op-kunst er abstrakt kunst som gjer bruk av optiske illusjonar.
Ved å bruka vekslande sorte og kvite felt eller andre kontrastfarge kan til dømes kunstnara få verk til å sjå ut som om dei vibrerer eller flimrar.
Omgrepet blei føst brukt i Time Magazine i 1964, i samband med Julian Stanczak si utstilling Optical Paintings at the Martha Jackson Gallery. Då hadde kunstnarar allereie laga kunst av denne typen i fleire år. Det første op art-verket skal vera Zebras (1938) av Victor Vasarely. Dette består av horisontale svarte og kvite striper som bøyer seg slik at det oppstår eit tredimensjonalt inntrykk av ein sitjande sebra. Retninga kan førast tilbake til nyimpresjonisme, kubisme, futurisme, konstruktivisme og dadaisme.
Håkon Christie
Håkon Andreas Christie var ein norsk arkitekt som arbeidde med.
Liv
Håkon Christie vart fødd på Holter prestegård i Nannestad i Akershus. Mora Elisabet Theodora Stabell var redaktør for firebandsverket Prestegårdsliv (1966–69) og faren Hartvig Caspar Christie var prost og stortingsmann for Høgre.
Christie var utdanna arkitekt ved arkitektlinja på NTH i Trondheim. I 1949 vart han uteksaminert med ei diplomoppgåve om restaurering.
I studietida arbeida Christie med granskingar, mælingar og utgravingar av mellomalderbygningar i Bergen og Trondheim som assistent for arkitekt Gerhard Fischer. I 1944 vart han engasjert av Riksantikvaren ei tid. Han vart tilsett hjå Riksantikvaren i 1950, frå 1979 som førsteantikvar til han vart alderspensjonist i 1991, og deretter engasjert som forskar hjå Riksantikvaren og frå 1994 ved Norsk institutt for kulturminneforskning (NIKU).
Frå 1950 hadde Christie som hovudverksemd å arbeide med den landsdekkjande bokserien Norges kirker. Verket vart delt inn i band for kvart fylke, og skildra kvar einskild kyrkjebygning i fylket. Bygningane med inventar vart registrert og skildra på grunnlag av mælingar og annan dokumentasjon, bygningshistoriske og arkeologiske granskingar, arkivgranskingar, nedskriving av munnlege tradisjonar og så bortetter
Særleg gjorde Christie ein stor innsats når det galdt stavkyrkjene, og han er rekna som ein av dei fremste stavkyrkjeforskarane i Norden. Han stod for, eller tok del i, arkeologiske utgravingar og granskingar i mange kyrkjer, mellom anna i Urnes stavkyrkje i Luster kommune, og har påvist at dei stavkyrkjene frå mellomalderen som eksisterer i dag, som står på ei ramme av tre som ligg på stein i markoverflata, har som forgjengarar ei type stavkyrkjer som hadde stolpane sett ned i grunnen, ofte kalla stolpekyrkjer. Saman med utanlandske forskarar har Christie òg teke del i liknande granskingar på Færøyane, Grønland og Island.
Fuglemating
Fuglemating er det å mata ville fuglar med særskild tilpassa fuglemat av frø, dyreprodukt, sukkerløysing eller matrestar. Det finst fleire grunnar til at ein vil mata fuglar. Folk kan gjera det som fritidssyssel eller underhaldning, av tradisjon, som ein målretta innsats for å hjelpa ein truga art eller for å oppdretta jaktbare artar i naturen. Fuglemating er ein av dei vanlegaste måtane for menneske å ha forhold til ville dyr på i Vesten.
Historie
Ein finn omtale av fuglemating i hindutekstar som skildrar bhutayajna, ei offerform der ein gjev mat til levande vesen som fuglar. Dette er ein tradisjon som framleis blir halden i hevd. Den britiske naturforskaren James Fisher nemner den heilage munken Serf frå Fife, som levde på 500-talet, som den fyrste personen som er dokumentert til å ha mata fuglar. Han skal ha temd ei due ved å mata henne.
I Norden har det vore tradisjon i fleire hundreår å setja opp fuglenek med korn på til jul. Julenek eller kornband av havre kan sporast tilbake til 1700-talet, men er truleg vesentleg eldre. Før i tida var bøndene redde for småfuglane, som kunne laga stor skade på frøa. Dei trudde at om fuglane fekk ein eigen bit av dei fine, dyre frøa til jul, ville dei vera mindre glupske resten av året.
Vinteren 1890–1891 var svært hard i Storbritannia, og nasjonale aviser oppfordra folk til å leggja ut mat for fuglane. I 1910 erklærte Punch at fuglemating var blitt ein nasjonal fritidssyssel. I dag er det vanleg å mata fuglar heile året i Storbritannia. Fuglemating er òg den nest vanlegaste hobbyen i USA, etter hagearbeid. Februar blei utnemnd til «National Bird-Feeding Month» av Kongressen i 1994.
Vindfall
Vindfall er eit omgrep for tre som har blåst ned i kraftig vind. Når vindfallet ligg på rot, er det ofte spenningar i røtene, slik at det medfører fare ved rydning. Dette gjeld særleg i den næraste tida etter nedblåsinga.
Fuglemating
Metodar
Det finst ei mengd ulike typar av fuglematarar for foring av ville fuglar. Visse matarar som er tilpassa frø, er utforma som avlange røyr med hòl og sitjepinnar. Andre er utforma som plattformer, eller som små hus, og blir då ofte kalla for fuglebrett. Utforminga av fuglemataren skal i størst mogleg grad bidra til at ein kan unngår ureining frå avføringa til fuglane eller frå matrestar. Det er òg viktig at halda rovdyr av ulike slag unna. Vanlegvis kan ein henga mataren i ei line, eller setja han på ein stolpe, for å gjerda det vanskeleg for andre dyr å koma til maten og fuglane. Ein talgball er ein feittball som dannar sin eigen matar ein kan henga opp for småfuglar.
Ein set gjerne opp fuglebrett med tanke på småfuglar, men dei blir ofte òg vita av ekorn og kråker. Ved mating av ville rovfuglar kan ein nytta åte, men dette må ein typisk ha løyve til.
Verknad
Ein studie utført i Sheffield i England, fann at talet på hagefuglar auka med nivået av fôring. Denne effekten var berre tydeleg hjå dei artane som regelmessig tok til seg tilskuddsfôr, noko som aukar moglegheita for at fuglefôring hadde ein direkte effekt på talet deira. Derimot hadde tettleiken av fôringsstasjonar ingen effekt på kor mange forskjellige fuglearter som var tilstades i eit nabolag.
Fuglemating kan òg ha negative effektar. Mykje mating kan føra til for mange fulglar på ein stad, som kan ha negative effektar på nærområdet. Matrestar kan òg føra til ureining. I nokre byar er det innført forbod mot å mata fuglar på grunn av dette.
Adolf Strengehagen
Adolf Theodor Hansen Strengehagen var ein gruvearbeidar og stortingsmann frå Kongsberg. Han var medlem av Venstre.
Strengehagen var son til ein arbeidsformann ved sølvverket på Kongsberg. Han arbeidde sjølv på sølvverket frå 1867. I to år, 1871-73, gjekk han bergskulen, før han tok til att på verket. Han var arbeidsformann 1878-79 og og oppsynsmann 1897-95. Sidan var han stiger.
Han var medlem av Kongsberg bystyre frå 1881, ordførar i fire år. Også skulestyreformann i to år. Strengehagen var varamann til Stortinget perioden 1895-97. Alle dei tre sesjonane møtte han på tinget frå midten av juli, i staden for den faste representanten Thomas Münster. Han var fast representant på Stortinget frå byen i perioden mellom 1898 og 1906, sidan var han Kongsberg og Hønefoss sin representant 1906-12. Frå 1895 til 1900 var han medlem av landbrukskomiteen, sekretær i denne 1900-03. Medlem av Lagtinget 1900-12, som sekretær den siste valbolken. Elles var han medlem av militærkomiteen 1903-12 og av valkomiteen 1906-12
Strengehagen døydde i heimbyen i 1928.
Hesby sokn
Hesby sokn er eit sokn i Finnøy kommune i Ryfylke, med 1 763 innbyggjarar (2013) og eit areal på 25 km². Det femnar om Finnøy, den folkerikaste øya i kommunen med tettstaden Judaberg, og nokre inntilliggande øyar og holmar.
Stellaria
Stellaria kan visa til:
Igor Astapkovitsj
Igor Astapkovitsj er ein tidlegare sleggjekastar frå Minsk som vart europameister i 1990, og sidan fem sølvmedaljar og ein bronsemdalje i internasjonale meisterskapar i øvinga i tida 1991-2000.
Avshalom i Israel
Avshalom (hebraisk skrift אַבְשָׁלוֹם) er ein fellesbusetnad og regionssenter sør i Israel. Han ligg nær grensa til Egypt og Gazastripa og høyrer til Eshkol regionale kommune. I 2012 hadde han 199 innbyggjarar.
Landsbyen vart grunnlagd i 1990 og kalla opp etter Avshalom Feinberg, eit medlem av spionringen Nili som vart drepen i 1917 på veg til eit møte med britiske styrkar nord på Sinai, ikkje langt frå staden der landsbyen ligg. Landsbyen var først ein campingplass for immigrantar frå det tidlegare Sovjetunionen som ønskte å busetje seg i Hevel Shalom-området. I 1997, då desse busetjingane nekta å ta i mot dei, vart campingplassen ein permanent busetnad, og dei fleste innbyggjarne arbeidde i dei nærliggande landsbyane.
Alevtina Koltsjina
Karriere
Alevtina Koltsjina deltok under Vinter-OL 1956 i Cortina d'Ampezzo. Ho kom på fjerdeplass på 10 km her, men tok sølv med stafettlaget på 3 x 5 km. To år etter deltok ho i VM på ski i Lahti, der ho vart verdsmeister på same distansen. Like bra gjekk det ikkje under Vinter-OL 1960 i Squaw Valley, då ho igjen kom på fjerdeplass.
Koltsjina gjorde eit suverent ski-VM 1962 i Zakopane, der ho vart verdsmeister både på 5 km og 10 km. I 1963 vart ho tildelt Holmenkollmedaljen saman med ektemannen, Astrid Sandvik og Torbjørn Yggeseth. Under hennar tredje OL, vinter-OL 1964 i Innsbruck, fekk ho bronsemedalje på 5 km, men vart i tillegg olympisk meister i 3 x 5 km stafett for kvinner. Under VM på ski i Oslo i 1966 vart ho igjen verdsmeister på 5 km og tok sølv på 10 km.
Hennar fjerde og siste vinter-OL vart vinter-OL 1968 i Grenoble. I ein alder av 37 år tok ho her bronse på 5 km, og bronse med det sovjetiske stafettlaget på 3 x 5 km. Koltsjina var ikkje med i større internasjonale tevlingar etter dette. Sonen Fjodor Koltsjin deltok internasjonalt i nordisk kombinert.
Vassar Clements
Vassar Carlton Clements var ein USA-amerikansk jazz-, swing- og bluegrass-felespelar. Clements er blitt kalla «Faren til Hillbilly Jazz», ein improvisasjonsstil som blandar og låner frå swing, hot jazz og bluegrass, i lag med røtene til country og andre musikktradisjonar.
Wise byrja i 1949 å spele med Bill Monroe and the Blue Grass Boys og spelte med han i sju år. Han vart etter kvart ein mykje ettertrakta felespelar. Mellom 1957 og 1962 spelte han med bluesgrassbandet Jim and Jesse & the Virginia Boys, og spelte òg mykje med bluesgrassduoen Flatt and Scruggs på den populære kjenningsmelodien til TV-komedien The Beverly Hillbillies. I løpet av 1960-åra utvikla han eit alkoholproblem og byrja etter kvart å ta vanlege jobbar for å få endane til å møtest. Han klarte å bli edru og i 1967 flytta han til Nashville, der han vart ein mykje etterspurt studiomusikar. Han arbeidde då me Faron Young, Earl Scruggs, Nitty Gritty Dirt Band, Grateful Dead, Jimmy Buffett, Woody Herman, Linda Ronstadt og Paul McCartney.
Clements heldt si siste framføring den 4. februar 2005 i Jamestown i New York, og døydde 16. august 2005, 77 år gammal av lungekreft med spreiing til hjernen.
Kuben videregående skole
Kuben videregående skole er ein kombinert vidaregåande skule på Økern i Bydel Bjerke i Oslo. Skulen opna august 2013 og er den største vidaregåande skulen i Oslo med over 1 500 elevar frå hausten 2015. Skulen er del av Kuben yrkesarena og er samlokalisert med Fagskulen i Oslo.
Kuben er Oslo kommune si storsatsing på yrkesfagleg utdanning. Skolen har tilbod innan nye nye utdanningsmodellar som dobbeltkompetanseløpet Yrkes- og studiekompetanse og vekslingsmodellen innan fleire utdanningsprogram. Skolen utviklar samstundes ei avdeling for studiespesialiserande utdanning. I den avdelinga har skulen etablert det unike tilbodet, teknologilinje med innovasjon, entreprenørskap og forsking.
Utdanningstilbod
Kuben tilbyr heile sju forskjellige utdanningsprogram, med ei rekke programområder:
Historie
Tidleg på 2000-talet utarbeida Utdanningsetaten i Oslo planar for ei nysatsing på fag- og yrkesopplæring, då under namnet Risløkka kompetansesenter for yrkesfag. Bydelsutvalget i bydel Bjerke bestemte den 10. mars 2011 at namnet på skulen skulle vere Kuben videregående skole, og kompetansesenteret fekk namnet Kuben yrkesarena. Hausten 2013 stod skulen klar for oppstart. Fyrste rektor ved skulen er den tidlegare friidrettsutøvaren Kjell Ove Hauge.
Josh Graves
Burkett Howard «Josh» Graves var ein amerikansk bluegrassmusikar. Han hadde òg kallenamna «Buck» og «Uncle Josh», og skal ha introdusert resonatorgitaren (ofte berre kalla Dobro) i bluegrassmusikken kort tid etter han vart med i Lester Flatt, Earl Scruggs and the Foggy Mountain Boys i 1955. Han vart innlemma i International Bluegrass Music Hall of Honor i 1997.
Kai Øverland
Kai Øverland var ein norsk røyrleggjar, fagforeiningsleiar og politikar frå Trondheim. Han representerte Sosialistisk Valforbund på Stortinget frå 1973 til han døydde.
Øverland var son til ein glasmeister. Sjølv arbeidde han som røyrleggjar frå 1947 til 1969, der han var han tilsett som oppmålar ved Rørleggernes Forening i Trondheim.
Øverland melde seg inn i Sosialistisk Folkeparti då partiet vart skipa i 1961. Han var sentral for partiet i Sør-Trøndelag, landsstyremedlem i SF fram til 1968. Valperiodane 1968-71 og 1972-75 var han medlem i formannskapet for Trondheim. Lokalt var han elles styremedlem 1964-71 i Trondheim Sporvei, 1968–73 i Trondheim Trafikkselskap og 1972–73 i Trondheim og Omegn Boligbyggelag.
Øverland engasjerte seg mykje i kampen mot norsk medlemskap i EEC. Frå hausten 1973 var han stortingsrepresentant for Sør-Trøndelag og Sosialistisk Valforbund, eit samarbeid mellom Sosialistisk Folkeparti, Norges Kommunistiske Parti og andre venstreorienterte. På Stortinget var han medlem i Kommunal- og miljøvernkomiteen.
Aud Gustad tok over plassen hans i Stortinget.
Béatrice Hiéronyme de Lorraine
Béatrice Hiéronyme de Lorraine var ein monark innan det tysk-romerske riket som regjerande fyrsteabbedisse av den sjølvstyrande klosterstaten Remiremont i Frankrike.
Béatrice Hiéronyme var dotter av François Marie de Lorraine, prins de Lillebonne, og Anne de Lorraine. Ho var lenge medlem ved hoffet til kronprins Ludvig, der ho var kjend som Mademoiselle de Lillebonne. I 1686 blei ho føreslått som ekteskapspartner til hertugen av Modena, men planane blei ikkje noko av. I 1705 blei ho koadjutor og i 1710 abbedisse i Remiremont.
24. ubåtdivisjon
24. ubåtdivisjon (russisk 24-я дивизия подводных лодок (Ягельная Губа)) er ein russisk ubåtdivisjon underlagt Nordflåten og forlagt med heimehamn til Jagelnaja Guba.
Provinsen Tărgovisjte
Provinsen Tărgovisjte (bulgarsk Търговище област, Tărgovisjte oblast) er ein provins i Bulgaria. Han ligg nordaust i landet og grensar til provinsane Ruse og Razgrad i nord, Sjumen i aust, Sliven i sør og Veliko Tărnovo i vest.
Provinsen har desse kommunane:
Byar
Provinsen har desse byane:
Cheeta
Cheeta (også skrive Cheetah, Cheta og Chita) er ein oppdikta sjimpanse som opptredde i Tarzan-filmane frå 1930- til 1960-åra, og i fjersynsserien om Tarzan frå 1966 til 1968. Rolla er blitt spelt fleire ulike sjimpansar, som regel hannar, men også nokre hoer.
Pianokonsert nr. 23 av Mozart
'''Pianokonsert nr. 23 i A-dur''' (K. 488) er eit musikkverk for piano og orkester av Wolfgang Amadeus Mozart. Det vart i følgje Mozart sin eigen katalog ferdig den 2. mars 1786, kring same tida som operaen hans, Figaros bryllup hadde premiere. Det var ein av tre bestilte solokonsertar som vart gjeven denne våren og vart truleg framført av Moazart sjølv. Solokonserten er skriven for solo piano og eit orkester med ei fløyte, to klarinettar, to fagottar, to valthorn og strykarar.
Lekáni
Lekáni (gresk Λεκάνη) er ein landsby i periferieininga Kavála i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Lekáni var hovudsete i den tidlegare kommunen Orinó, som no er ei kommunaleining i kommunen Néstos.
A Beard of Stars
A Beard of Stars er det fjerde studioalbumet til den engelske psykedelisk folk-gruppa Tyrannosaurus Rex, og det siste før dei endra namn til T. Rex. Det kom ut 13. mars 1970 på Regal Zonophone.
Musikk
A Beard of Stars var det første albumet til Marc Bolan med den nye musikalske partnaren Mickey Finn. Det bestod av Bolan på vokal, gitar, orgel og bass og Finn på perkusjon og bass. Det var kjend for å vere det første albumet der Bolan nytta ein elektrisk gitar, sjølv om han hadde brukt instrumentet på singelen «King of the Rumbling Spires»/«Do You Remember» i 1969. I følgje Mark Deming i AllMusic var A Beard of Stars «vendepunktet der Marc Bolan byrja å utvikle seg frå ein angrande hippie til den fullstendig spradande rockestjerna han kom til å bli i løpet av eit par år. Men for dei som ikkje er kjend med det førre arbeiet hans, høyrest det framleis ut som verket til ein mann med sinnet plugga inn i ei tid av lysergisk forheksing».
Fire spor frå dette albumet, inkludert «Great Horse», vart berga frå ei innspeling våren 1969 for eit fjerde album med den originale perkusjonisten Steve Peregrin Took etter «King of the Rumbling Spires». Desse fire spora vart overdubba for utgjevinga av Finn, Bolan og Visconti. Fire spor til frå Took-innspelinga kom ikkje med på det endelege albumet og har sidan dukka opp på forskjellige samleplater. Tre av dei («Once Upon the Seas of Abyssinia», «Blessed Wild Apple Girl», «Demon Queen») kom ut medan Bolan levde, medan det fjerde («Ill Starred Man») kom ut posthumt.
Utgjeving
A Beard of Stars kom ut 13. mars 1970 på Regal Zonophone i Storbritannia og Blue Thumb i USA. Det nådde 21. plassen på UK Albums Chart.
Mottaking
I ei seinare melding skreiv AllMusic at albumet var ein «stor tranformasjon. A Beard of Stars held på sjarmen til den tidlegare musikken til Tyrannosaurus Rex, medan den naturlege karismaen og rockerørslene til Bolan endeleg tek grep. Det er slik ein unikt og særs behagleg plass i katalogen deira».
CR Flamengo
Clube de Regatas do Flamengo er ein brasiliansk fotballklubb, frå Rio de Janeiro, stifta 15. november 1895.
Helmand
Namnet kjem frå Avestan Haētumant, som tyder «oppdemd», og refererer til den kunstige vatninga i området Helmand. Helmand-provinsen er kalla opp etter elva.
Ana Fidelia Quirot
Ana Fidelia Quirot Moré er ein kubansk tidlegare friidrettsutøvar som særleg utmerkte seg på 800 meter, men òg var ein framifrå 400-meterløpar. Quirot vart verdsmeister på 800 m både under VM 1995 og VM 1997. Ho vann elles sølvmedalje i VM 1991, OL-sølv i 1996 og OL-bronse i 1992, alle på 800 meter. I sine personbeste løp på 800 m og 400 m fekk Quirot notert høvesvis 1.54,44 i 1989 og 49,61 sekundar i 1991.
Helmand
Geografi
Helmand har ei lengd på 1 150 km. Ho spring ut i Hindu Kush-fjella, kring 80 km vest for Kabul og ren nord for Unai-passet, aust i Hazarajat i Behsud, og flyt vestover til Daykundi og Uruzgan. Ho kryssar sørvestover gjennom ørkenen Dashti Margo til Seistan-myrene og innsjøområdet Hamun-i-Helmand kring Zabol ved den afghansk-iranske grensa.
Elva er relativt saltfri det meste av lengda si. Mykje av vatnet i elva vert nytta til vatning, sjøl om delar av elva dreg med seg mineralsalt som gjer ho mindre eigna til å vatne avlingar. Vassressursane vert hovudsakleg utnytta av bønder i Afghanistan, men munnar ut i Hamunsjøen og er òg viktig for bønder i Sistan og Balutsjistan søraust i Iran.
Ana Fidelia Quirot
Aktiv
I 1993 vart gravide Quirot alvorleg brannskadd då ein oljekokar i heimen eksploderte, og det ufødde barnet døydde. Etter talrike operasjonar byrja ho å trene att. Under verdsmeisterskapen 1995 sigra ho på 800 m med god margin til dei sterkaste finalemotstandarane. I 1996 kom ho på andreplass under Sommar-OL i Atlanta, eit løp som russiske Svetlana Masterkova vann. Sesongen etter avslutta Quirot sine mange år på friidrettsbana med å forsvare VM-tittelen på 800 m då VM i friidrett 1997 fann stad i Aten.
Helmand
Geografi
Ei rekkje vasskraftverk har skapt kunstige reservoar lange somme av dei afghanske elvane, som Kajakai over Helmand. Den viktigaste sideelva til Helmand er Arghandabelva, som òg har ei stor demning nord for Kandahar.
Området provinsen Helmand dekkjer vart ein gong kalla kongedømet Sakastan.
Vindfløy
Vindfløy er ei innretning som viser vindretning. Ho består gjerne av ein usymmetrisk konstruksjon som kan dreie om ein vertikal akse gjennom tyngdepunktet. Den delen som gjev størst luftmotstand vil pressast mot le. Til hjelp for retningsbedømminga er fløystonga òg ofte utstyrt med ein retningskross som syner nord, sør, aust og vest. På vêrstasjonar, særleg på flyplassar, kan fløyene som regel fjernavlesast. Fløya har ofte straumlinjeformer, stundom som ein hane (vêrhane) eller fiske. På meteorologiske stasjoner nyttar ein gjerne fløyer med plogform.
For seglskip i hamn var vindretninga avgjerande for segling ut av hamna. Derfor var det i seglskutetida ei mast med vindfløy, plassert høgt i terrenget og godt synleg frå hamna. Fleire slike er bevarte, mellom anna i Mandal og Skudeneshavn. Stadnamn fortel òg om plasseringa av vindfløyer i eldre tid, som Fløyen i Bergen, Fløya i Kristiansund, Fløyheia i Arendal og liknande.
Loutráki-Áji Theódori
Loutráki-Áji Theódori (gresk Λουτράκι-Άγιοι Θεόδωροι) er ein kommune i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Loutráki-Áji Theódori ligg for det meste nord for Korintkanalen og grensar i nordaust mot periferieininga Vest-Attikí i periferien Attikí. I nord og vest ligg Korintbukta, i søraust Saroniabukta.
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Sergej Litvinov
Sergej Nikolajevitsj Litvinov er ein sovjetisk/russisk tidlegare sleggjekastar frå Zukarov ved Krasnodar. Han tevla for Sovjetunionen og deretter for Russland. Han vart verdsmeister i øvinga to gongar (1983 og 1987) og olympiameister i 1988. I løpet av si tid som aktiv sette Litvinov tre verdsrekordar.
Sonen Sergej S. Litvinov er òg ein framifrå sleggjekastar.
Medaljar i internasjonale meisterskap
Litvinov døydde i Sotsji.
Loutráki
Loutráki (gresk Λουτράκι) er ein by i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas og hovudsete i kommunen Loutráki-Áji Theódori.
Richard Harvey
Richard Harvey er ein britisk musikar og låtskrivar. Han var opphavleg medlem av progrockgruppa Gryphon, men er i dag best kjend for filmmusikken sin. Han er òg kjend for gitarkonserten Concerto Antico, som han komponerte for gitaristen John Williams og London Symphony Orchestra.
Biografi
Richard Harvey var i tidleg alder musikalsk dyktig, og byrja å spele fløyte då han var fire år gammal. Då han gjekk ut frå Royal College of Music i London i 1972, spelte han blokkfløyte, krumhorn, og andre instrument frå mellomalderen og renessansen, i tillegg til mandolin og forskjellige klaverinstrument. Dette gjorde han til kandidat som musikar i London Philharmonic Orchestra. I staden valde han å arbeide med Musica Reservata, eit ensemble som spesialiserte seg på å spele tidlegmusikk med autentiske instrument. Slik kom han i kontakt med Brian Gulland, og i lag danna dei etter kvart Gryphon, eit uvanleg band som starta som ein folkekvartett som spelte periodeinstrument og som raskt utvikla seg til eit progressivt rockeband med seks bandmedlemmar.