cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
8. strategiske missildivisjon
8. strategiske missildivisjon er ein russisk divisjon underlagd 31. strategiske rakettarmé i den stengde byen (ZATO) Pervomajskij i Kirov oblast.
Historie
Divisjonen vart sett opp i 1960 med basis i nokre siloar som vart kontrollerte av 24. strategiske missilregiment.
I desember 1990 vart divisjonen knytt til kommando- og kontrollkomplekset Handa frå grava, "Perimetr" eller «Система Периметр-РЦ» på russisk.
Natteramnfamilien
Skildring
Fuglar i natteramnfamilien har korte nebb, men eit særs stort gap, frå munnvikene stikk det ut lange, framretta bustar.
Under hekkesesongen gjev hannar karakteristiske summande lydar.
Som ugler har desse fuglane lydlaus flyging. Dei er hovudsakleg aktive seint på kvelden og tidleg om morgonen, eller om natta, og den viktigaste maten deira er møll og andre større flygande insekt som dei fangar i flukt.
Ein sovande natteramn sit ikkje oppreist, men ligg på magen, vanlegvis på på eit underlag av steinar og greiner. Nokre artar sit på langs etter tregreiner i staden for på tvers som er vanleg for fuglar flest. Dette gjer dei meir krevjande å oppdage.
Dvalenatteramn har ei unik evne til å gjennomgå ei form for dvale, fuglane kan redusere kroppstemperaturen sterkt i veker eller månader, andre artar i familien kan gå inn i torpor, ei stode av dvale for kortare periodar. Fuglar i natteramnfamilien legg éit eller to mønstra egg rett på bakken.
Artsliste
Natteramnar i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler: Slekt Eurostopodus
Zjmerynka
Zjmerynka vart først nemnd i skriftlege kjelder på 1700-talet. Han har hatt bystatus sidan 1903 og har sidan vore eit viktig trafikknutepunkt i området.
Natteramnfamilien
Artsliste
Slekt Lyncornis
Slekt Gactornis
Slekt Chordeiles
Slekt Lurocalis
Slekt Nyctiprogne
Slekt Nyctipolus
Slekt Systellura
Slekt Eleothreptus
Slekt Uropsalis
Slekt Setopagis
Slekt Macropsalis
Slekt Siphonorhis
Slekt Nyctiphrynus
Ceraunius Tholus
Ceraunius Tholus (Cerauniuskvelven) er ein vulkan i den nordlege halvkula til Mars, nordaust for Tharsis-fjella. Han er 130 kilometer brei ved foten og når 5,5 kilometer over slettene rundt. Kalderaen på toppen er 25 km på tvers.
Natteramnfamilien
Artsliste
Slekt Phalaenoptilus
Ceraunius Tholus
Like ved ligg vulkanen Uranius Tholus, og mellom Ceraunius og Uranius Tholus ligg krateret Rahe. Rahe vart danna ved at ein meteoritt slo inn i området med ein skarp vinkel. Ein 3,5 km brei og 300 meter djup dal på sida av Ceraunius Tholus munnar ut i Rahe. I denne munninga er det ei sedimentvifte, og det er mogeleg at vatn i Ceraunius Tholus var med på å danna denne.
Natteramnfamilien
Artsliste
Slekt Caprimulgus
Omleiringa av Almeida i 1762
Styrken som erobra Almeida var ein del av ein spansk storoffensiv for å ta Portugal. Ein knipetangmanøver i nord invaderte Portugal frå Galicia og kryssa Douro og truga Porto, medan ein sørleg styrke kryssa grensa frå Ciudad Rodrigo og gjekk mot den portugisiske festninga i Almeida. Ho vart erobra etter ei ni dagar lang omleiring, men ein ny spansk framrykking vart stoppa av 8000 britiske soldatar då dei skar av dei spanske forsyningslinjene i slaget ved Valencia de Alcántara.
Aranda sette opp ein garnison i Almeida, men festninga var berre i spanske hender fram til slutten av krigen. Ho vart då gjeven attende til portugisarane etter Paris-trakteten i byte for Cuba og Filippinane til Spania frå britane.
Kjelder
''
Saar
Tidlagere var Saar svært viktig for industrien i Saarland, som dreidde seg om kol, jern og stål. Råmateriale og ferdige produkt vart skipa på elva og vidare via Mosel til Rhinen og til dømes til Ruhrgebiet eller Rotterdam.
Saar renn gjennom følgjande departement i Frankrike, delstatar i Tyskland og byar:
På breidda av Saar ligg verdsarvstaden Völklinger Hütte. Ved Mettlach passerer Saar gjennom dei kjende Saar-svingane.
Mosel
Mosel (fransk Moselle, tysk Mosel, luxembourgsk Musel, nederlandsk Moezel, frå latinsk Mosella, «litle Maas») er ei elv som renn gjennom Frankrike, Luxembourg og Tyskland. Ho er ei av sideelvane til Rhinen frå venstre, og dei møtest ved Koblenz. Elva har gjeve namn til to franske departement: Moselle og Meurthe-et-Moselle.
Geografi
Elva har sitt utspring på vestsida av Ballon d'Alsace i Vogesane. Mosel renn gjennom regionen Lorraine, vest for Vogesane. Etter kvart renn ho inn i Tyskland, og Moseldalen dannar området mellom fjellregionane Eifel og Hunsrück. Den totale lengda hennar frå utspringet til munningen er om lag 545 km.
Av byar og landsbyar langs Mosel finn ein:
Sideelvar
Frå venstre: Madon, Terrouin. Esch, Rupt de Mad, Orne, Fensch, Gander, Syre, Sûre, Kyll, Salm, Lieser, Alf, Endert, Brohlbach, Elzbach.
Henry Purcell
Henry Purcell var ein engelsk komponist, organist og songar. Han komponerte barokkmusikk som med si særeigne blanding av italiensk og fransk musikk med element av eldre engelsk musikk skapte ein eigenarta stil som kom til å bli rekna som typisk engelsk barokkmusikk.
1169 Alwine
1169 Alwine er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 30. august 1930 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf og Mario A. Ferrero ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Henry Purcell
Livssoge
Purcell blei fødd i Westminster. Onkelen hans fekk han inn i koret i det kongelege kapellet (Chapel Royal), der han lærte å synga og skriva musikk. Det eldste verket hans me kjenner til er eit ode til kongen sin fødselsdag frå 1670.
Han var organist ved Westminster Abbey frå 1679 til 1682, og deretter ved Chapel Royal. I 1683 blei han hoffkomponist.
Mosel
Sideelvar
Frå høgre: Moselotte, Vologne, Meurthe, Seille, Saar, Olewiger Bach, Avelsbach, Ruwer, Feller Bach, Dhron, Ahringsbach, Kautenbach, Lützbach, Flaumbach, Altlayer Bach, Baybach, Ehrbach.
Økonomi
Moseldalen mellom Nancy, Metz og Thionville er eit industriområde med kolgruver og stålframstilling.
Mosel er gjort framkommeleg for store lasteskip frå Rhinen i Koblenz og opp til Neuves-Maisons, sør for Nancy. For mindre skip er elva forbunde til andre delar av Frankrike via Canal de l'Est og Canal de la Marne au Rhin.
Litteratur
Mosel vart hylla i Mosella, eit romersk dikt av Ausonius frå antikken. På 1900-talet vart elva og den lokale historia til byane langs breidda av ho skildra av den britiske reiseforfattaren Roger Pilkington.
Arnex-sur-Orbe
Arnex-sur-Orbe  er ein kommune i distriktet Jura-Nord Vaudois i kantonen Vaud i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 543 meter over havet.
Kommunen ligg i vestsida i Orbedalen.
Nied
Nied er ei elv i Lorraine i Frankrike og Saarland i [Tyskland], og ei av sideelvane til Saar frå venstre. Ho har sitt utspring der elvane Nied Allemande («Tyske Nied») og Nied Française («Fransk Nied») renn i hop ved Condé-Northen.
Nied Française er den største av dei to, og er 50 km lang, med kjelde nær Morhange. Ein annan by langs Nied Française er Pange. Nied Allemande er 57 km lang med utspring i Seingbouse, aust for Saint-Avold. Ein annan by ved Nied Allemande er Faulquemont.
Resten av Nied er 55 km lang, der 16 km renn i Tyskland. Ho renn gjennom Bouzonville og munnar ut i Saar ved Rehlingen-Siersburg.
Henry Purcell
Livssoge
I 1676 laga han musikk til stykka Aurenge-Zebe av John Dryden, og Epsom Wells og The Libertine. Året etter sette han musikk til tragedien Abdelazar av Aphra Behn, og i 1678 komponerte han musikk for ein nylaga versjon av eit Shakespeare-stykke.
Purcell skreiv ein einaste opera, Dido og Aeneas (1689). Dette er den barokke operaen som er blitt framført mest i nyare tid. Han skreiv også fleire anthem og andre komposisjonar til kyrkjebruk. Han skreiv også odar og hyllingsmusikk til kongelege høve, songar for solostemmer, kammermusikk og musikk for cembalo og orgel. Purcell hadde mellom anna ansvaret for musikken i gravferda til Karl II etter hans død.
I 1695 skreiv Funeral Music for Queen Mary til gravferda for dronning Maria II. Året etter døydde han sjølv, berre nokre og tretti år gammal. Gravferdsmusikken blei framført for hans eiga gravferd i Westminster Abbey.
Purcell etterlét seg ei enkje og tre barn. Kona gav ut ei rekke av verka hans posthumt.
Gamvik kyrkje
Gamvik kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1958 i Gamvik kommune i Troms og Finnmark. Kyrkja er den nordlegaste kyrkja på det europeiske fastlandet.
Gamvik kyrkje er bygd i betong med 224 plassar i kyrkjerommet og 80 i menighetssalen. Arkitektar for kyrkja var Gudolf Blakstad og Herman Munthe-Kaas.
Ein kan koma til staden via Fv263.
Tidlegare kyrkjer
Den fyrste kyrkja i Gamvik vart sett opp i 1856. Ho vart flytta dit frå Gullholmen i Tana, der ho hadde vore misjonskyrkje sidan 1719. Dette fyrste kapellet i Gamvik vart vigsla i 1858. Etter at den andre kyrkja vart bygd i 1894, stod dette samekapellet ved sida av hovedkyrkja fram til 1914. Den neste kyrkja vart bygd i 1894, og hadde 260 sitjeplassar. Denne vart, som dei fleste andre bygningane i denne delen av Finnmark, brent då dei tyske styrkane trekte seg attende under krigen. Kyrkja brann ned 5. november 1944.
Jubileum
Den noverende kyrkja vart vigsla av biskop Alf Wiig fjerde sundag etter påske, 27. april 1958. I 2008 var det 50-årsjubileum for den nye kyrkja.
Gunnarnes kapell
Gunnarnes kapell er eit kapell frå 1986 i Måsøy kommune i Troms og Finnmark. Kapellet høyrer inn under Nord-Hålogaland bispedøme og ligg i grenda Gunnarnes på Rolvsøya.
Terminalfart
Terminalfart til ein lekam som fell mot bakken er farten lekamen har når tyngdekrafta som trekk lekamen mot bakken er like stor som luftmotstanden (den atmosfæriske friksjonen som virkar i motsett retning av tyngdekrafta). Ved denne farten akselererer ikkje lekamen lenger og fell med konstant fart. Visst ein lekam fell nedover med større fart enn terminalfarten (til dømes at den kom frå tynnare luft eller endra form) vil den sakke av til den når terminalfarten.
Gunnarnes kapell
Byggverket er i tre og er bygd med 77 plassar.
Terminalfart
Terminalfarten til ein fallskjermhoppar i vanleg fritt fall er om lag 195 km/t. Dei når halvparten av terminalfarten etter berre 3 sekund, medan det tar 8 sekund å nå 90 % og 15 sekund å nå 99 % av terminalfarten. Fallskjermhopparane kan nå høgare fart visst dei legg armane og beina inntil kroppen, opptil 320 km/t.
Årsaka til at ein lekam når ein terminalfart er at luftmotstanden er direkte proporsjonal med rota av farten. Ved låg fart er luftmotstanden mykje mindre enn tyngdekrafta, og lekamen akselererer. Når farten aukar, aukar òg luftmotstanden heilt til den er like stor som vekta av lekamen. Luftmotstanden er òg avhengig av tverrsnittarealet. Dette er årsaka til at lekamar med stor overlate, slik som ein fallskjerm, har lågare terminalfart enn mindre lekamar som kanonkuler.
der
Denne likninga får ein frå friksjonslikninga ved å sette luftmotstanden lik mg, som er tyngdekrafta til lekamen.
Merk at lufttettleiken aukar når høgda minkar, om lag 1 % per 80 m (sjå hydrostatisk likning). Derfor minkar terminalfarten med 1 % når ein lekam har fall 160 m. Viss lekamen held seg uendra vil farten altså minke jo nærmare bakken ein kjem.
Tilnærming
Tilnærma terminalfart er mykje enklare å finne enn terminalfarten, fordi det er vanskeleg å finne verdien til C_d. Ein enkel skaleringsmetode er å henge ein lekam ut vindauget på ein bil i ein tynn tråd. Terminalfarten til lekamen er farten bilen har når lekamen heng med 45° vinkel. Dette kan ein enkelt vise matematisk fordi det skjer når luftmotstanden (i horisontal retning) er lik tyngdekrafta.
Utleiing
To krefter virkar på ein fallande lekam: tyngdekrafta og luftmotstanden. Dette kan uttrykkast som:
der
Terminalfarten har ein når F = 0, slik at eller ved å løyse med omsyn på v,
Ein kan finne farten som ein funksjon av tida når ein har tyngde og friksjonskrefter. Ein startar igjen med, og merk at F = ma. Dette fører til ei differensiallikning:
Vi omarrangerer ledda:
Løysinga på denne differensiallikninga involverer ein hyperbolsk funksjon, og er
Byttar vi ut q får vi løysinga:
Vi kan òg bruke denne funksjonen v(t) for å finne terminalfarten. Når t går mot uendeleg, vil tanh leddet gå mot 1, og vi får:
Kulturminne
Kulturminne er ei nemning på i vidaste tyding leivningar frå menneskeleg verksemd frå dei tidlegaste tider fram til i dag. I følgje den norske Kulturminneloven omfattar nemninga alle spor etter menneskeleg verksemd i det fysiske miljøet, mellom anna stader det knyter seg historiske, religiøse eller sogehendingar til.
Kulturminne som vert sett på som særleg viktig kulturarv, kan verta bandlagde gjennom freding. I Noreg er det Riksantikvaren som har forvaltingsmynde knytt til kulturminne. UNESCO har utpeika nokre kulturminne som dei ser på som svært viktige minne om menneskja sin historie til å vera verdsarv.
Typar
Kulturminna kan vera slike bygningar eller ting som hus, industribygg eller fartøy, eller eldre busetjingsspor, gravhaugar, jernvinner eller tjøremiler. Ein kan også finna dei som kulturlandskap i til dømes dyrka mark, beiteområde og utmark.
Vern
Ein kan verna kulturminne gjennom lovverk som seier at det er forbode å øydeleggja eller gjera visse endringar på dei. Ein kan også gje økonomisk støtte til vedlikehald av kulturminna, til dømes støtte til ei viss form for gardsdrift som opprettheld kulturlandskapet. Kommunar kan også få støtte til å registrere og ta vare på kulturminne gjennom samarbeidsprosjekt mellom Riksantikvaren og dei ulike fylkeskommunane. Lokale kulturminneplanar i Sogn og Fjordane fylke er eit døme på dette.
Kulturminne kan også flyttast til museum der ein syna dei fram til eit større publikum.
Tyding
Kulturminne kan vera viktige historiske kjelder for historikarar og arkeologar. Dei kan også gjeva ei kjensle av historie til vanlege folk. Flotte eller spesielle kulturminne er ofte mål for turisme, og har såleis stor økonomisk tyding.
Russisk dverghamster
Russisk dverghamster eller campbellsk dverghamster, vitskapleg namn Phodopus campbelli, er ein liten gnagar i hamsterfamilien. Han liknar den sibirske dverghamsteren.
Bregagliafjella
Bregagliafjella er ei fjellkjede av granitt i Graubünden i Sveits og Sondrio i Italia. Ho har fått namn etter den italienske dalen Val Bregaglia (tysk Bergell). Andre namn på fjellgruppa er Val Masino-Alpane og Masino-Bregaglia-Disgrazia, som er hovudryggen. Vicosoprano (1 067 m) er den største busetnaden i den sveitsiske delen av fjella.
Fjellkjeda er eit populært område for fjellklatring og inneheld toppar som Monte Disgrazia, Piz Cengalo og Piz Badile.
Ei kabelvogn går frå Pranzaira til Albignasjøen og Albignahytta (2 331 m) ligg 30-45 minutta til fots frå endestasjonen.
Brear
Største isbrear :
El Salvador
El Salvador (spansk, tyder 'frelsaren') er ein republikk (offisielt namn: República de El Salvador) som ligg i Mellom-Amerika og grensar til Guatemala, Honduras og i Fonsecabukta mot Nicaragua. Landet er det minste i Mellom-Amerika og har til skilnad frå dei fleste andre landa her ikkje kyst mot Det karibiske havet, berre mot Stillehavet. Landet har ein folkesetnad på kring 6,9 millionar menneske og har den største folketettleiken i regionen.
Namn
Namnet El Salvador tyder 'Frelsaren', og viser til Jesus. Namnet blei gjeve av conquistadoren Pedro de Alvarado som Provincia De Nuestro Señor Jesus Cristo, El Salvador Del Mundo ('Provinsen til herren vår Jesus Kristus, Frelsaren til verda'), og etterkvart forkorta til El Salvador. Landet tok namnet República de El Salvador ('Republikken til Frelsaren') då det blei til ein sjølvstendig republikk i 1823.
Namnet San Salvador blei gjeve til hovudstaden for å heidra paven si avgjerd om å gjera 6. august til dagen for Den heilage frelsaren.
I før-spansk tid var hovudstaden og området kjende som Cuscatlán (frå pipil-språk og tyder 'Juvellandet'). Dette namnet blir framleis noko nytta.
Geografi
El Salvador grensar til Guatemala og Honduras, og er det einaste mellomamerikanske landet som ikkje har kyst mot Det karibiske havet. Det høgaste punktet i landet er Cerro El Pital (2 730 meter).
Klima
Stillehavskysten vert gradvis varmare og fuktigare jo lenger sør ein kjem. San Salvador ligg i ei høgd på om lag 680 m, og sjølv her kjem temperaturen ofte over 30 °C i regntida, og over 34 °C i den tørre tida om vinteren. San Salvador har ein årleg nedbørsnormal på 1778 mm. Frå november til april har dei fleste områda regn mindre enn ein gong kvar andre eller tredje veke, bortsett frå kysten av Det karibiske havet.
Natur og miljø
Store delar av landet er dyrka mark (74,7 prosent); elles finn ein skog på 13,6 prosent av landarealet. Kysten har savannevegetasjon og mangroveskog. Fjellplatåa mellom fjellkjedene i landet har subtropisk vegetasjon, og eigner seg godt for jordbruk. I dei høgare fjellområda over 1200 meter finn ein lauvskog og grassletter. Den naturlege skogvegetasjonen er lauvfellande i tørketida. Tre av økonomisk tyding er mellom anna mahogni, vestindisk seder, cedrelaodorata, valnøtt og balsam.
Mykje av det opphavlege dyrelivet er fortrengd av jordbruket. Ein finn nordamerikanske pattedyrtypar som halvbjørnar og kattedyr her, og søramerikanske typar som maurslukarar, beltedyr og apar. Av krypdyr finst det fleire ulike artar øgler, slangar, krokodillar og skjelpadder. Fire av åtte havskjelpaddeartar i verda lever i El Salvador: Havlêrskjelpadde (Dermochelys coriacea), karett (Eretmochelys imbricata), Galapagos grøn havskjelpadde (Chelonia agasizzii) og bastardskjelpadde (Lepidochelys olivacea). Dei to førstnemnde artane er kritisk truga.
El Salvador før spansk herredøme
I nærleiken av Chalchuapa (departamento Santa Ana) i den vestlege delen av El Salvador er det funne steinskulpturar frå Olmek-kulturen, desse daterer seg til om lag 2000 år f. Kr.
I utkanten av den vesle byen Chalchuapa finn ein prov på at maya-kulturen var til stades, her finn ein pyramiden Tazumal. Liknande Maya-pyramidar finn ein også i San Andrés.
1524: Conquistadorane og erobringa av El Salvador
Pedro de Alvarado (1495–1541) var den fyrste conquistadoren som nådde området som me i dag kjenner som El Salvador. Han leia ein ekspedisjonsstyrke som prøvde å ta seg inn i området frå Guatemala, men han vart møtt med kraftig motstand frå pipilfolket. To påfylgjande ekspedisjonar i 1525 og 1528 måtte til for å leggja under seg pipilfolket og dei allierte mayaspråklege stammenaboane deira.
Kolonitid
Det fyrste initiativet til frigjeringa av El Salvador frå Spania kom i 1811. Ropet om sjølvstende kom frå kreoleliten. Mange intellektuelle og handelsmenn hadde gått lei av den overstyrande kontrollen som Spania framleis hadde over koloniane, og dei var svært interessert i å utvida eksportmarknaden til England og USA. Urfolkesetnaden sitt opprør mot spansk herredøme var sterk på denne tida, og dei vart tolka av dei republikanske fraksjonane som å tena deira interesser og syna at det var eit folkekrav at El Salvador kunne bli republikk. Det voks fram ei rørsle blant kreolane (spansk criollo) og mestizane (spansk mestizo). Folkekravet i sjølvstendeerklæringa 1811 feila då viseguvernøren av Guatemala sendte troppar til San Salvador for å slå ned rørsla. Men folkekravet døydde ikkje og fleira av menneska bak 1811-rørsla var del av 1821-rørsla.
El Salvador var fram til 1821 spansk koloni, før dei og resten av Den sentralamerikanske føderasjonen frigjorde seg frå spansk styre den 15. september d.å. Den sentralamerikanske føderasjonen vart stifta i 1823 av El Salvador, Guatemala, Honduras, Nicaragua og Costa Rica. I 1842 var det slutt med føderasjonen og El Salvador blei ein sjølvstendig stat.
1932 «La Matanza»
Den 2. desember 1931 vart president Arturo Araujo kasta frå makta i eit militærkupp leia av general Maximiliano Hernandez Martinez.
Borgarkrig 1980-1992
I 1992 blei ein 12 år lang borgarkrig mellom regjeringa og opprørarar avslutta. Krigen hadde då kosta 75 000 menneske livet.
Administrative politiske einingar
El Salvador er delt inn i 14 departement (sp. departamento). Mange av dei tidlege statsmennene i El Salvador var av fransk opphav, til dømes statsmennene Francisco Morazán Quesada (1792 - 1842) og Gerardo Barrios (1813 - 1865). Inndelinga i departement har opphav i fransk statstradisjon.
Gornergletscher
Gornergletscher er ein dalbre på vestsida av Monte Rosa-massivet, nær ved Zermatt i kantonen Valais i Sveits. Isbreen er om kring 14 km lang og mellom 1 og 1,5 km brei. Gornergletscher med alle brearmane dekker ei flatevidd på 57 km² (1999), noko som gjer det til det nest største bresystemet i Alpane (etter Aletschgletscher.
Fleire mindre brear renn inn i Gornergletscher. Ved sidan av hovudarma Gornergletscher er det Grenzgletscher, Zwillingsgletscher, Schwärzegletscher, Breithorngletscher og Theodulgletscher. Tidlegare var også Monte Rosa-gletscher knytt til bresystemet. Grenzgletscher er den største tilførselsbreen.
Gornersee er eit isvatn som vert danna der Gorner- og Grenzgletscher flyt saman. Vatnet vert fylt kvart år, men forsvinn om sommaren. Vanlegvis vert vatnet tømt etter jøkullaup. Det er ein av få isbrear i Alpane der dette fenomenet oppstår.
Bresystmet er kjelde til elva Gornera som renn gjennom sjølve Zermatt. Størsteparten av vatnet vert i dag likevel leidd til ein dam, og går så med til å produsere elektrisk kraft.
Avdijivka
Avdijivka (ukrainsk Авдіївка, russisk Авдеевка - Avdejevka) er ein by i Donetsk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring Population is 37237 (2005).
Julius Cæsar
Gaius Julius Cæsar (fødd 12. juli eller 13. juli mellom 102 fvt. og 100 fvt., død 15. mars 44 fvt.) var ein romersk militær, hærførar, statsmann og diktator.
Nokre gonger vert Cæsar rekna for å ha vore den fyrste røynlege romerske keisaren. Namnet «Cæsar» er utgangspunkt for tittelen keisar. Klassisk latinsk uttale av Cæsar var /kajsar/.
Omleiringa av Kassel i 1762
Omleiringa av Kassel fann stad mellom oktober og november 1762, då ein alliert styrke frå Hannover, Hessen og Storbritannia, kommandert av hertug Ferdinand av Braunschweig omleira og erobra den franskokkuperte byen Kassel. Det var den siste kamphandlinga i Vest-Europa under sjuårskrigen, og krigen enda året etter med freden i Paris.
Meldingane om at byen var erobra kom etter at dei første innleiingane til fredsavtalen hadde vorte underteikna i Paris, så det fekk ikkje den dramatiske innverknaden som hertugen hadde håpa på. Det vart erkjent at sidan den franske garnisonen heldt ut overraskande lenge, så gjorde det at franskmennene kunne forhandle fram ein meir fordelaktig avtale for deira del.
Store Måsværet
Store Måsværet er ei øy i Karlsøy kommune i Troms og Finnmark. Ho ligg mellom Grøtøya i vest og Nordkvaløya i aust. På austsida av øya ligg Hermannsfjorden og Lille Måsværet.
Øya er ikkje busett.
Arni i Aargau
Arni  er ein kommune i distriktet Bremgarten i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 568 meter over havet.
Nordre Land Idrettslag
Laga til Nordre Land spelar i kvite drakter med raude bukser. Fotballaget deltok i 2019 på nivå 5 i seriesystemet.
Skirennaren Hans Vinjarengen og skiskyttaren Rune Brattsveen var/er Nordre Land Idrettslag sine mest kjende medlemer.
Darío Verón
Darío Anastacio Verón Maldonado er ein paraguayansk fotballspelar som har spela som forsvarsspelar for Pumas i den mexicanske ligaen, og på Paraguay sitt landslag.
1170 Siva
1170 Siva er ein marskryssarasteroide. Han blei oppdaga den 29. september 1930 av Eugène Joseph Delporte ifrå Observatoire Royal de Belgique i Uccle.
Zululand (fleirtyding)
Zululand kan visa til:
Teater
Teater er ei kunstform der ein eller fleire skodespelarar opptrer, gjerne sminka og utkledde, for eller saman med eit publikum. Som oftast er ei framsyning nøye fastlagt og innøvd, men skodespelarane kan au improvisere.
Røter
Den best kjende forma for teater er truleg den der tilskodarane i ein sal ser inn på ein scene der eit dramatikarskrive skodespel blir framført gjennom handling og dialog.
Denne forma har utvikla seg frå gresk teater, som blei framført i amfiteater. Denne mykje elska kunstforma stamma opphavleg frå rituelle framføringar av myter gjennom musikk, ord og handling, ei form for teater ein kan finna i dei fleste kulturar.
Grekarane delte teateret inn i tre sjangrar, komedie, satyrspel og tragedie. Denne læra prega europeisk teaterkunst i lang tid framover, og dei som skreiv skodespel prøvde gjerne å skriva det ein eller det andre.
Utvikling
Teater er blitt brukt til underhalding og samfunnskritikk. I vår tid er likevel det reine teateret blitt mindre viktig. Det finst mange nye konkurrentar, både for publikum og dei som ønskjer å ytra seg, til dømes film, fjernsyn og andre media.
Greiner
Teateret har ei rekke greiner, frå miming der ein ordlaus skodespelar opptrer for tilskodarane, gjerne utan eller med minimalistisk scenografi, til opera og musikalar som kan vera eit fyrverkeri av musikk, dans, scenografi, lys og tekst.
Sjå au
Utøvarar som har sett spor
Moselle
Moselle er eit departementet nordaust i Frankrike. Departementet ligg i regionen Lorraine, og er kalla opp etter elva med same namn (vert vanlegvis kalla Mosel på norsk).
Historie
Moselle er eit av dei 83 opphavlege departementa som vart oppretta 4. mars 1790 under den franske revolusjonen. Det vart danna frå delar av den tidlegare provinsen Lorraine.
I 1793 vart dei utanlandske enklavane Manderen, Lixing-lès-Rouhling, Momerstroff og Créhange (Kriechingen), som alle høyrte til Det tysk-romerske riket, annektert av Frankrike og vart ein del av departementet Moselle.
Med Paristraktaten i 1814 etter det første tapet til Napoleon I då han sa frå seg trona, måtte Frankrike sei frå seg nesten alle områda dei hadde erobra sidan 1792. I nordaust av Frankrike vart derimot ikkje grensene ført tilbake til slik dei var i 1792, men det vart teikna opp nye grenser for å gjere ein slutt på dei innvikla grensene i området med alle eksklavane og enklavane. Som følgje av dette vart den franske eksklaven Tholey (i dag i Saarland i Tyskland) og eit par kommunar nær Sierck-les-Bains avstått til Austerrike. Områda som Frankrike hadde annektert i 1793 vart derimot stadfesta og godkjend. Frankrike fekk dermed større område godkjend enn det måtte avstå til Austerrike. Alle desse nye områda vart ein del av Moselle.
Då Napoleon kom tilbake og tapte sitt siste slag i slaget ved Waterloo var Wienkongressen i 1815 mykje strengare med Frankrike, og Frankrike fekk berre Tholey og kommunane rundt Sierck-les-Bains som avtalt i 1814, medan dei sørlege områda av Sarre vart trekt tilbake. I tillegg måtte Frankrike avstå området Rehlingen (i dag i Saarland) og den strategiske festningsbyen Saarlouis med områda rundt. Alle desse områda hadde vore ein del av Frankrike sidan 1600-talet, og ein del av Moselle sidan 1790. Mot slutten av 1815 gav Austerrike alle desse områda til Preussen, og det var frå desse områda Preussen invaderte Frankrike i den fransk-prøyssiske krigen i 1870-1871.
Så mot slutten av 1815 hadde Moselle grensene departementet hadde fram til 1871, noko mindre enn i 1790. Mellom 1815 og 1871 hadde departementet eit areal på 5 387 km². Préfecture (administrasjonsstad) var Metz og det hadde fire arrondissement.
Etter at Frankrike tapte den franske-prøyssiske krigen i 1870-1871, vart nesten heile Moselle i lag med Alsace og delar av departementa Meurthe og Vosges annektert av Tyskland etter Frankfurttraktaten med bakgrunn i at innbyggjarane i desse områda stort sett snakka tyske dialektar. Berre ein femtedel av Moselle vart verande i Frankrike. Bismarck angra seinare på at han ikkje tok heile Moselle då det viste seg at området vart rikt på jernmalm. Moselle eksisterte dermed ikkje lenger frå 1871, og dei tidlegare områda vart ein del av Elsaß-Lothringen. Det gjenverande franske området vart slått saman med departementet Meurthe, som danna det nye departementet Meurthe-et-Moselle med Nancy som préfecture.
Med fransk siger etter den første verdskrigen vart Alsace-Lorraine ført tilbake til Frankrike i 1919 etter Versaillestraktaten. Ein valde derimot å la det nye departementet Meurthe-et-Moselle vere i fred, og den delen av Moselle som vart annektert av Tyskland i 1871 vart slått saman med den tredjedelen av Meurthe som òg den gongen vart annektert av Tyskland, og dei danna det nye departementet Moselle.
Det nye departementet hadde no eit areal på 6 216 km², større enn den gamle utgåva fordi områda rundt Château-Salins og Sarrebourg var langt større enn områda rundt Briey og Longwy, som no låg i Meurthe-et-Moselle.
Under den andre verdskrigen vart Moselle ein del av Gau Westmark etter våpenkvilen 22. juni 1940. Adolf Hitler rekna Moselle og Alsace som ein del av Tyskland.
Moselle vart frigjeve av den amerikanske hæren i 1944 og returnert til Frankrike med dei same grensene som i 1919. Som følgje av desse tyske annekteringane er folkesetnaden i Moselle kjend for å vere svært franskpatrioitiske og hadde negative kjensler mot Tyksland mykje lenger enn resten av Frankrike, trass i at innbyggjarane i Moselle opphavleg snakka tyske dialektar.
Geografi
Departementet er i dag ein del av regionen Lorraine og grensar til departementa Meurthe-et-Moselle og Bas-Rhin, i tillegg til Tyskland (Saarland og Rheinland-Pfalz) og Luxembourg i nord.
Dei viktigaste elvane i departementet er:
Demografi
Innbyggjarane i departementet vert på fransk kalla Mosellans.
Ein større minoritet av innbyggjarane (mindre enn 100 000) snakkar ein tysk dialekt kalla platt lorrain eller Lothringer Platt (sjå rheinfransk).
Den tiårige svinginga i Stillehavet
Den tiårige svinginga i Stillehavet (PDO, av Pacific Decadal Oscillation) er eit klimatisk variasjonsmønster i Stillehavet som skiftar fase med ein tidsskala på eit par tiår, vanlegvis om lag 20 til 30 år. PDO vert kjenneteikna ved varmt eller kjølig overflatevatn i Stillehavet nord for 20° N. Under ein «varm», eller «positiv», fase vert det vestlege Stillehavet avkjølt og delar av dei austlege områda vert varmare. Under ei «avkjøling», eller ein «negativ» fase, skjer det motsette.
Mekanismane som gjer at mønsteret varer over fleire tiår er ikkje kjend. Det er foreslått at eit tynt lag med varmt vann om sommaren kan verne djupare kald vatn. Eit PDO-signal har vorte rekonstruert bak til 1661 ved hjelp av årringar på tre i Baja California.
Den intertiårige svinginga i Stillehavet (IPO eller ID, interdecadal pacific oscillation) syner liknande mønster for havoverflatetempreaturen og havnivåtrykket, med ein syklus på 15 til 30 år, men desse påverkar både det nordlege og sørlege Stilehavet. Største anomaliar i havoverflatetemperaturen finn ein bort frå ekvator. Dette er nok ganske annleis enn den kvasi-tiårige svinginga med ein periode på 8 til 12 år og maksimum havoverflatetemperaturanomaliar på begge sider av ekvator, som såleis liknar El Niño-mønsteret (ENSO).
Regimeendringar
Sjølv om det er fleire mønster som kjenneteiknar ei regimeendring, er dei viktigaste endringane mellom «varme» og «kalde» mønster som varer 5 til 20 år.
I alle tilfella på 1900-talet har regimeendringar i PDO vore knytte til liknande endringar i det tropiske havet.
Tilknytte endringar
Havnivåauke er påverka når store område med vatn vert varma opp og utvidar seg, eller vert avkjølt og trekkjer seg saman.
Val Bregaglia
Val Bregaglia (tysk Bergell Tal) er ein dal i Alpane i Sveits og Italia. Elva Mera (eller Maira) renn gjennom dalen som byrjar ved Malojapasset (1815 moh.) som fører over til Engadin (dalen til elva Inn, som igjen fører til Donau) og strekkjer seg vestover til Chiavenna (333 moh.) like etter Mera renn i saman med Liro. Frå her snur han sørover mot Comosjøen. Det meste av dalen ligg i det sveitsiske distriktet Maloja, medan den nedre delen ligg i den italienske provinsen Sondrio.
Vicosoprano, Stampa, Bondo, Soglio og Castasegna er landsbyar (tidlegare kommunar) på sveitsisk side. Av italienske kommunar finn ein Villa di Chiavenna, Piuro og Chiavenna.
3. serierunde i Oddsenligaen avdeling 3 2013
3. serierunde i Oddsenligaen avdeling 3 2013 vart den første fulle runden som vart gjennomført denne sesongen, sidan dei to føregåande rundane hadde kampar som vart utsette til mai og juni. Denne runden starta med ein kamp mellom og  fredag den 26. april, der Vindbjart vann heile 6–0. Øyvind Gausdal scora fem av måla og fire av dei kom før pause. Fire kampar vart spelte laurdag 27. april, og dei to siste på søndag 28. april og måndag 29. april
Sorbé
Sorbé eller sorbe er ein halvfrosen matrett av vin, likør, fruktsaft eller fruktpuré. Det kan også visa til ein drikk av ein av desse ingrediensane med knust is i.
Sorbé vert nytta både som kvilerett og dessert. Den vanlegaste måten å laga sorbet, er med sukkerlake, smak (frukt-/bærpuré, champagne, sitron eller anna) og eggekvite. Resultatet vert best dersom sorbeen vert laga i ismaskin. Har ein ikkje ismaskin, kan sorbeen frysast i fryseboks. Då må han rørast i tidt under innfrysing, for å unngå at han krystalliserer seg.
Ein kan laga sorbé med smak av det meste, men som regel blir det brukt frukt til å smaksetja retten. Bruk av alkohol, honning eller maissirup kan senka frysepunktet til blandinga og gjera sorbeen mjukare. Ein vinsorbé kan til dømes bli laga av raudvin, portvin, appelsin, siton, krydder og eggekvite (mulled wine sorbet), eller med dessertvin, sitronjus og eggekvite (Muscat sorbet).
Historie
Soga fortel at keisar Nero i det andre hundreåret sende slavar til fjells for å henta snø, som vart blanda med honning eller vin. I mellomalderen byrja arabarar i Andalusia å bruka sukker i staden for honning i oppskrifta. Saladin skal ha gjeve Rikard løvehjarte ein sorbé laga av frukt og snø frå Libanonfjellet som fredsgåve.
Venetianske handelsfolk tok til seg oppskrifta på isretten. Ifølgje tradisjonen skal den italiensk-fødde dronninga Katarina av Medici ha teke sorbeen med seg til Frankrike, då ho tok med seg italienske ismakarar til det franske hoffet. Ho skal ha smakt sorbetto tutti frutti ved Médici-hoffet i Firenze under ei mattevling der ein apotekar (eller i andre tradisjonar ein hønseoppdrettar), Ruggeri, laga ein rett av frosen frukt og sabayon.
Frå 1600-talet byrja England å importera «sherbet powders» frå Det osmanske riket av tørka flukt og blomar blanda med sukker. I 1662 fanst det eit kaffihus i London som reklamerte for «sherbets made in Turkie of Lemons, Roses and Violets perfumed». I 1670 opna Café Procope i Paris og byrja å selja sorbé.
Då europearane lærte korleis dei kunne frysa is gjennom endoterme reaksjonar byrja dei laga sorbetto ved å blanda fruktjus og smaksstoff til frosen sukkerlake. I USA skil ein gjerne mellom sherbet, ein is laga med meieriprodukt, og sorbet laga utan.
Aria di sorbetto er eit operaomgrep for ein mindre viktig arie som ein til dømes kunne nytta til å kjøpa sorbé.
Tine BA
TINE BA er morselskapet i  samvirkekonsernet TINE Gruppa som òg er eigar av varemerket Tine. Kjerneverksemda er produksjon og sal av mjølk, ost og andre meieriprodukt i Noreg og i utlandet.
TINE Gruppa består av mange heil- og deleigde dotterselskap, med ialt 5 353 tisette og ei årleg omsetjing på 14,7 milliardar kroner. Som eit samvirkeføretak er TINE BA eigd av om lag 18 000 mjølkeprodusentar over heile landet.
Historie
Selskapet var etablert i 1928 som «Norske Meieriers Eksportlag». Frå 1942 skifta  selskapet namn til «Norske Meieriers Salgssentral» og frå 1984 «Norske Meierier». TINE vart teke i bruk som varemerke for meierisamvirket i 1992.
Regionale meieriselskap og dotterselskap
Konsernet eig desse dotterselskapa:
Tine har i tillegg mindre eigardelar i ei rad andre selskap.
Blies
Blies er ei elv sørvest i Tyskland (Saarland) og nordaust i Frankrike (Moselle), og er ei av sideelvane til Saar frå høgre. Blies har sitt utspring frå tre kjelder i fjella Hunsrück nær Selbach i Tyskland. Ho er om lag 100 km lang, og munnar ut i Saar ved den franske byen Sarreguemines. Ho renn gjennom Sankt Wendel, Neunkirchen og Blieskastel (ein av fleire hundre landsbyar kalla opp etter elva). Den nedre delen av elva dannar grensa mellom Frankrike og Tyskland.
Tsjuhujiv
Tsjuhujiv (ukrainsk Чугýїв, russisk Чугу́ев, Tsjugujev) er ein by i Kharkiv oblast (provins) aust i Ukraina. Han er det administrative senteret i Tsjuhujivskyj rajon (distrikt), medan sjølve byen er eit eige rajon i oblastet. Byen har kring 30 000 innbyggjarar (2012).
Byen er kjend for matindustrien i byen, særleg produksjon av majones.
Byen vart grunnlagd av voivoden i Belgorod mellom 1540 og 1627.
Cæsar
Cæsar, nokre gonger stava Caesar, var tittelen til keisaren av Romarriket. Det var opphavleg eit eigennamn frå slekta til Gaius Julius Cæsar, men blei seinare også bruka som tittel av etterfølgjarane hans, ilag med ordet imperator. På tysk, russisk og dei skandinaviske språka er det variantar av caesar som er bruka som tittel for ein ekstra mektig konge (Kaiser, tsar, keisar), mens til dømes fransk og engelsk brukar variantar av imperator (empereur, emperor).
Då Galba tok makta i år 68 tok han òg tittelen cæsar, som nå var gått over frå å vera eit namn på keisaren til å vera ein tittel.
Ordet cæsar hadde opphavleg tydinga 'hårete', og må ha vist til ein mann av Iuliafamilien som anten hadde ein flott hårmanke eller tvert imot var temmeleg skalla.
Siemens
Siemens kan referere til
Arni i Bern
Arni  er ein kommune i distriktet Bern-Mittelland i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 849 meter over havet.
Hematoksylin
Hematoksylin er eit fargestoff som finst i det tropiske kampechetreet. Det vert nytta som kjernefargestoff i mikroskopiske preparat. Ved oksidasjon vert det raude fargestoffet hematein danna.
Transport Layer Security
Transport Layer Security (TLS) og forgjengaren Secure Sockets Layer (SSL) er kryptografiske protokollar som vert nytta for sikker kommunikasjon over Internett. TLS og SSL nyttar asymmetrisk kryptering for nøkkelutveksling, symmetrisk kryptering for data og meldingsautentiseringskodar for mellingar. TLS er basert på tidlegare SSL spesifikasjonar utvikla av Netscape. TLS vert nytta i samband med https, e-post, lynmeldingar og IP-telefoni.
Fotoautomat
Ein fotoautomat er eit større apparat som tek bilete, og framkallar dei automatisk. Fotoautomatar er på størrelse med ein telefonkiosk, med plass til 1-3 personar. Ofte blir slike automatar nytta til å ta passbilete.
Luino
Luino er ein liten by nær grensa mot Sveits på den austlege bredda av Lago Maggiore i Provinsen Varese i Lombardia i Nord-Italia. I 2005 var innbyggjartalet 14 179.
Historie
Luino er velkjend for marknaden sin, som vert halde kvar onsdag. Nokre seier at markenaden er den største i Europa. Rundt byen er det også eit imponerande landskap, og Luino er dimed ein populær turistdestinasjon, særleg blant turistar frå Sveits, Tyskland og Nederland.
Jernbanestasjonen i byen er også historisk viktig sidan han står på bana som eingong var den einaste ruta mot St. Gotthard-tunnelen. Både italienske og sveitsiske statsbaner bruker stasjonen i dag.
Økonomi
Før slutten av 1800-talet hadde Luino vorte ein industriby. Tekstilindustrien var særleg sterk her på grunn av dei mange vassdraga som ein kunne bruke for å produsere kraft til maskineriet. Sveitsiske industrimenn grunnla mange av tekstilfabrikkane i området. Selv om nokre teikn på dette tidlegare næringslivet finst enno i gate- og villanamn i Luino og andre byar i området (f.eks. Villa Hussy i Luino og via Stehli i nabokommunen Germignaga), aktiviteten i sektoren har no minka monaleg.
Eit fenomen som er veldig utbreidd her er grensearbeidet, dvs. folk som bur i distriket og reiser til arbeidet i Sveits kvar dag (på italiensk heiter desse arbeidarane frontalieri). På denne måten har Luino og nabokommunane vorte sovebyar til ein viss grad.
Kjende innbyggjarar
Folk frå Luino har bidrege mykje til italiensk 1900-talslitteratur. Både forfattaren Piero Chiara og diktaren Vittorio Sereni vart fødde her.
Som unge budde skodespelforfattaren og mottakaren av Nobelprisen i litteratur i 1997 Dario Fo her og i Porto Valtravaglia, som ligg nokre kilometer sør for Luino.
1171 Rusthawelia
1171 Rusthawelia er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Themis. Han blei oppdaga den 3. oktober 1930 av Sylvain Julien Victor Arend ifrå Observatoire Royal de Belgique i Uccle.
Orne i Lorraine
Orne er ei elv i Lorraine, nordaust i Frankrike, og ei av sideelvane til Mosel frå venstre. Ho har sitt utspring i åsane nordaust i Verdun. Ho renn austover og munnar ut i Mosel nær Mondelange, mellom Metz og Thionville.
Orne renn gjennom følgjande departement og byar:
Sambir
Sambir (ukrainsk Самбір, polsk Sambor) er ein by i Lviv oblast i Ukraina. Han er det administrative senteret i Sambir rajon (distrikt), medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet. Han ligg nær grensa til Polen.
Byen vart først nemnd på 1200-talet som Pohonytsj, då han vart øydelagd av tatarar. Innbyggjarane grunnla ein ny landsby, Ny-Sambir, kring to kilometer frå den gamle staden. I 1390 fekk staden Magdeburgrettar og var då eigd av voivoden Spytek av Melsztyn.
Arogno
Arogno  er ein kommune i distriktet Lugano i kantonen Ticino i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 606 meter over havet.
Siemens AG
Siemens AG er eit tysk industrikonsern med hovudkontor i München. Føretaket har om lag 414 000 tilsette verda over, av dei 167 000 i Tyskland. Omsetnaden for 2003 var 74 milliardar euro.
Føretaket vart grunnlagt 12. oktober 1847 av Werner von Siemens saman med Johann Georg Halske.
Bydelen Siemensstadt i Berlin har fått namnet sitt etter Siemens-konsernet.
Muren i Bergen
Muren i Bergen, Murhvelvingen, Mureporten eller Rosenkrantzke Muur, til dagleg oftast kalla Muren, er eit bygg som ligg på Østre Murallmenning i Bergen. Muren vart bygd i 1562 som privathus for lensherren Erik Rosenkrantz. Rosenkrantz hadde fått løyve frå kongen til å henta kleberstein frå klosterruinane på Munkeliv kloster. Steinane kan ein sjå i hjørne og innrammingar. Bygningen fekk skade i fleire av bybrannane på 1600-talet, og har vore gjennom mange ombyggingar, men er ein av få bygningar i Bergen som overlevd sidan 1500-talet.
I sokkeletasjen har det vore drive handel sidan 1600-talet. Buekorpsmuseet held til i bygningen, i det som ei gong var ein stor festsal.
Muren er i motsetnad til Stadsporten i Kalfarveien ikkje ein byport. Opphavleg låg der ein brønn under kvelvinga. Brønnen vart tildekt og den offentlege passasjen vart laga til i 1880-åra. Bygget vart skadd av brann i 1625, 1640 og 1643. I åra 1651-52 vart Muren reparert for offentlege middel, og etter det brukt av eit vaktkompani. Bygget hadde gavl òg mot aust og vest, og det noverande valmtaket er bygd etter brannen i 1702.
I 1880–82 vart private eigarar kjøpt ut av Brennevinssamlaget, og i 1922 vart samlaget kjøpt av A/S Vinmonopolet. Muren vart seld til kommunen i 1924. Kyrkjeverja hadde kontor i fyrste etasje i åra 1929-75. I 1565 feira Brynhilde Benkestok og futen Erik Hanssøn Schønnebøl eit staseleg bryllaup i denne salen. Seinare vart dette «Café for Striler». Brennevinssamlaget innreidde òg ein «Toddysal for et bedrestilt publikum» i første etasje, men der kom ingen. Muren vart freda i 1927.
Johannes Jørgensen
Johannes Jørgensen var ein dansk forfattar frå Svendborg. Som 16-åring reiste han til København for å verte student, og det vart han i 1884. Eit medfødt melankolsk gemytt og det at han tidleg hadde sans for mangfaldet i naturen og venleik prega livet hans. I København utvikla han radikale sosialpolitiske synspunkt som førte han inn i krinsen av kulturradikale kunstnarar, der han markerte seg.
Hammerfest kyrkje
Hammerfest kyrkje er ei kyrkje bygd i ein vifteplan frå 1961 i Hammerfest kommune i Troms og Finnmark fylke.
Johannes Jørgensen
Verk
Mellom verka hans finn ein:
Hammerfest kyrkje
Byggverket er i betong og er bygd med 525 plassar. Arkitekt for kyrkja var Hans Magnus.
Ein kan koma til staden via Riksveg 94.
Herbert Hoover
Herbert Clark Hoover var ein politikar frå USA. Han var president i USA frå 1929 til 1933. Han var nr. 31 i rekkja over presidentar. Han var president i USA under det store børskrakket i 1929, noko som kom til å prega regjeringstida hans.
Hoover stilte også opp i presidentvalet i 1932, men måtte gje tapt mot Franklin D. Roosevelt.
Satakunta
Satakunta (eldre svensk Satakunda) er eit av 19 landskap i Finland. Landskapet ligg mot vest i det sørlege Finland. Administrasjonssetet i landskapet er Björneborg. Satakunta grensar til landskapa Österbotten, Södra Österbotten, Birkaland, Egentliga Tavastland og Egentliga Finland.
Kommunar og regionar
Satakunta består av 18 kommunar, av dei er sju bykommunar. I dei siste åra vart følgjande kommunesamanslåingar gjennomført. Den[1. januar 2009 vart Kiukainen slått saman med Eura, Lappi vart slått saman med Raumo og Vampula vart slått saman med Huittinen. 1. januar 2010 vart Norrmark slått saman med Björneborg.
Kommunane i Satakunta utgjer tre økonomiske regionar. Oversynet nedanfor viser korleis kommunane fordeler seg på dei tre økonomiske regionane. Byane er oppført med feit skrift. {| class="" style="margin-bottom: 10px;"
Henrik Kalteisen
Henrik Kalteisen var ein tysk teolog som var erkebisp i Nidaros frå 1452 til 1458. Han møtte mostand frå kong Kristian I og kongskandidaten Marcellus, og fekk inga lang effektiv styringstid.
Bakgrunn
Opphavet hans er ukjent, men han var truleg frå Koblenz. Han studerte teologi ved universiteta i Wien og Köln, der han oppnådde både magister- og doktorgrad (seinast i 1430). Han gjekk inn i dominikanarordenen og var lenge inkvisitor. Seinare vart han teologisk og juridisk rådgjevar for paven, og budde då i Roma.
Erkebisp
Etter at Aslak Bolt døydde i 1450, ynskte domkapittelet kanniken Olav Trondsson som erkebisp, medan kong Kristian I ville utnemna Skålholtbispen Marcellus. Denne var ikkje ynskt av kurien, og pave Nikolas V providerte 28. februar 1452 Kalteisen til erkebisp i Nidaros.
Sommaren 1452 møtte han kongen i Kjøpenhamn, og vart godteken av han. Vinteren 1452-53 var han i Bergen, og utøvde der alle funksjonar som erkebisp. Han greidde mellom anna ut ei rekkje kyrkjerettslege spørsmål og ordna dei kyrkjelege tilhøva på Island. 20. mai 1453 kom han til Trondheim og vart formelt innsett som erkebisp. Dei sparsame kjeldene tyder på at han vart vél motteken av domkapittelet, men eit par av klostra i Trøndelag ynskte ikkje å stå under han.