cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Attalea maripa
Attalea maripa, også kjend som maripapalme, er ein palme frå tropisk Sør-Amerika og Trinidad og Tobago. Treet kan bli opptil 35 meter og kan ha blad på opptil 10–12 meter. Det har ei gul frukt som kan etast. Ein kan også vinna ut planteolje frå fruktkjøtet og frøkjerna.
Skildring
Attalea maripa er ein stor palme som når ei høgd på 3,5–20 meter. Stammane kan ha ein diameter oå mellom 20 og 33 cm, men kan bli opptil 100 cm. Trea har 10-22 blad med lange bladstilkar. Fruktene er store og brune eller gule med ei lengd på 5–6,5 cm. Kvar frukt har 2–3 frø som er 4–6 cm lange og har ein diameter på 2,5–3 cm. Eit tre kan ha 1-4 fruktstandar som kan omfatta fleire hundre til over 2000 frukter.
Bruk
Huaoraniar frå Oriente i Ecuador et fruktjøtet (mesokarpen) og bruker bladstilk og bladaksar til å laga blåserøyrpiler og sovematter, bladstilkar til faklar, blada til opptenning og stammane til ved. I tillegg til å bruka palmen til mat bruker kayapófolk frå Brasil han som ei saltkjelde, og verdset han fordi han tiltrekk seg ville dyr. Blada blir også brukt til taktekking.
Instituto Federal da Bahia
Instituto Federal da Bahia (IFBA) er eit universitet i Bahia i Brasil.
Det blei oppretta i Bahia i 1910.
Yingling Nunatak
Yingling Nunatak er ein klipperik nunatak like sør for Windmill Islands, som ligg 1,3 km søraust for Goldenberg Ridge aust på Browning Peninsula. Han vart først kartlagd frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David L. Yingling, ein meteorolog ved Wilkes-stasjonen i 1960.
Gabriel Monsen
Gabriel Monsen var ein norsk losoldermann i Tananger, ordførar og stortingsmann.
Gabriel Monsen var son av ein losoldermann. Ein yrkesposisjon han sjølv hadde frå 1824. Han var også gardbrukar, og tillegg postopnar, gjestgivar, landhandlar og skipsreiar.
Goldstream Peak
Goldstream Peak er eit fjell med ei høgd opp mot kring 2800 moh ved samløpet mellom ryggane til Mount Gjertsen, Mount Grier og Johansen Peak i La Gorce Mountains i Antarktis. Fjellet vart geologisk kartlagd av ei feltgruppe frå Arizona State University i US Antarctic Research Program, 1980–81, og vart namngjeven av Edmund Stump, leiaren for gruppa. Namnet kjem frå ein kontakt mellom grunne intrusjonar på vestsida av toppen, som har skapt fargar i gull, gult og brunt langs ei bølgjande linje.
Gabriel Monsen
Han var den første ordføraren i Håland herad (nærast dagens Sola). Ordførar i Håland 1837-41, 1846-49, 1854-55, 1860-79, samt forlikskommissær i mange år.
1744 Harriet
1744 Harriet er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 24. september 1960 av Cornelis Johannes van Houten, Ingrid van Houten-Groeneveld og Tom Gehrels ifrå Palomar Observatory i San Diego County i California.
Gabriel Monsen
Monsen var valmann ved alle valting til stortingsval frp 1832 til 1879, bortsett frå eit val. Han var stortingsmann for Stavanger amt 1842-1848, vald som 3. representant i 1842, sidan som 4. representant. På alle tingsamlingane var han medlem av tollkomiteen. 1851 og 1854 var han 1. varamann til Stortinget.
Lokalt er han kjend for å ha bygt det såkalla Monsenhuset i Tananger, der han døydde.
The Way We Walk, Volume One: The Shorts
The Way We Walk, Volume One: The Shorts er det fjerde konsertalbum av det britiske rockebandet Genesis. Åtte av songane vart spelte inn i 1992 på We Can't Dance-turneen, medan dei tre andre vart spelte inn i 1986–87 under Invisible Touch-turneen.
Albumet konsentrer seg om dei kortare og kommersielle songane til Genesis, medan det tilhøyrande albumet, The Way We Walk, Volume Two: The Longs, fokuserer på dei lengre songane.
The Way We Walk, Volume One: The Shorts nådde tredjeplassen i Storbritannia og låg inne på lista i 18 veker. I USA nådde albumet 35. plass på albumlista og selde til gullplate.
Medverkande
Andre musikarar
Erik Bråtveit
Erik Erikson Bråtveit var den fyrste blinde studenten og den fyrste blinde presten i Noreg. Han gjekk på blindeskulen i Trondheim til 1916, tok middelskulen på Sand i Ryfylke med eksamen som privatist i 1918, eksamen artium ved Volda gymnas i 1921 og teologisk embetseksamen ved Teologisk fakultet, UiO i 1927.
At Bråtveit med sitt liv utførte ei bragd, blir klårt når ein ser på kva for utfordringar han møtte og tok tak i - også utanom slikt som alle blinde må slite med. Det var t.d. vanskeleg økonomi, redusert høyrsle, svekka balanseevne, manglande tilrettelegging av skolegang og studiar, ordinasjonsnekt, samfunnet sine negative haldningar til kva funksjonshemma kunne og burde gjere - og to foreldrelause nevøar som trong ein heim.
Skule og studiar
Pioneren frå den vesle fjellgarden i Suldal miste synet som 7-åring p.g.a. hjernehinnebetennelse. Som 9-åring blei han send den lange vegen til blindeskulen i Klæbu (seinare flytta til Dalen i Trondheim). Der fekk han att betennelsen i hjernen og var så sjuk at styraren på skulen skreiv heim for å førebu familien på at han truleg ikkje ville overleve. Dei kvitterte med å be om å få kista heim, men det kunne ikkje styraren sjå var mogleg. Utruleg nok overlevde han, men hadde nå også mista høyrsla på det eine øyret og delar av balanseevna.
Trass i at det korkje på middelskulen eller i gymnaset fanst lærebøker i blindeskrift, fullførte han på normaltid. I munnlege fag tok klassekameratar på seg å lese gjennom den daglege leksa for han. Andre hjelpte med å skrive av delar av pensum i språkfaga. Mykje måtte baserast på kva medelevane kalla den gode "huskestua" hans. Gode hjelparar gav han i denne tida rimeleg opphald mot at han hogg og bar inn all veden som husverten trengte. Økonomisk grunnlag elles fekk han ved å låne frå blindeforbundet og familie. Det var likevel ikkje nok til at han kunne reise heim i gravferda til mor si, noko han alltid var lei seg for, då han hadde eit nært tilhøve til henne. Studiet ved Teologisk fakultet ved Universitetet i Oslo fullførte han også på normaltid. Heller ikkje her fanst lærebøker i blindeskrift. Sjølv Bibelens grunntekster måtte han få frå utlandet, GT på hebraisk frå Tyskland og NT på gresk frå England. Snille medstudentar las notata sine frå førelesingane for han, slik at han kunne skrive dei i blindeskrift og bruke dei ved sida av eigne nedteikningar.
Prestegjerning
Då han hadde fått ordinasjonsløyve og biskop Lunde undersøkte om Asak kyrkjelyd kunne ha ein blind prest i vikariatet som var ledig der, svara dei at han fyrst måtte komme og halde "prøvegudsteneste". Det gjekk bra, og han blei akseptert. Ja, etter kvart meir enn det. Dei vart så nøgde med han at då den faste stillinga blei utlyst, innstilte dei Bråtveit som nummer éin. Dessutan arrangerte kyrkjelyden ein aksjon for å vise at dette var eit allment ønskje. Den resulterte i meir enn 1600 underskrifter. Stillinga fekk han, men vart tilsett som "midlertidig res. kap.", noko han formelt sett vart verande all sin dag!
Som hushaldar og medhjelpar i arbeidet fekk han tanta si, Kari Vetrhus, ei pensjonert lærarinne. Ho gjorde ein framifrå innsats gjennom sju år. Ho førte kyrkjebøker og følgde der han trong det. Då den yngste søstera hans, Madli, og mannen hennar døydde frå fire gutar, tok han til seg dei to eldste og fostra dei i ni år til dei var ferdige med gymnaset. Så då han gifta seg i 1935 med lærarinna Nora Øberg, og tante Kari fekk avløysing, hadde han allereie to gutar i huset. Den unge prestefrua gjekk inn i oppgåvene med liv og sjel. Saman utgjorde dei eit par som stadig var på farten, ikkje minst i sjukebesøk og foreiningsliv. Då kyrkjelyden ikkje hadde noko lokale utanom kyrkja, kom prestegarden til å fungere som forsamlingshus.
Under krigen la pastor Bråtveit ned embetet i protest mot nazistyret, slik dei fleste norske prestane gjorde. Tenesta heldt likevel fram og kyrkjelyden sytte for livsopphaldet. Han var såpass frittalande på preikestolen at hans kjære Nora stadig frykta at han skulle bli arrestert. Utruleg nok vart han ikkje teken. Noko av forklaringa kom for dagen etter krigen, då Torvald Øberg besøkte nokre hirdfolk som sat fanga på Akershus. Ein av dei fortalde (med løyve til å bringe vidare) at han og ein annan hadde entra prestegardstunet ein mørk haustkveld for å ta pastoren. Då dei nærma seg huset, høyrde dei hoggeljod frå uthuset. Hogginga vart iltrare og iltrare i mørkret. Dei usikre og engstelege ungdommane tenkte ikkje ein augneblink på at ein blind like gjerne kunne hogge ved i bekmørker som i dagsljos. Dei trudde det var skrømt og la beina på nakken.
Avskjed
Erik Bråtveit hadde mange positive personlege eigenskapar. Saman med ei lys kristendomsforkynning og ei livsrøynsle som gav djupn til å kunne setje seg inn andre menneske sin situasjon, gjorde det at han fekk god inngang hjå alle. Folk heldt av han. Då han ville søkje avskjed ved nådd aldersgrense, ba kyrkjelyden (og biskopen) han om å forsette til han blei 70 år. Men han kjende at det øyret han høyrde på, også begynte å svikte, så han bestemte seg for å gå av.
Halden Arbeiderblad skildra avskjedsgudstenesta m.a. slik: ''«Erik Bråtveit ble møtt med en enestående sympati fra hele soknet ved sin fratreden. En folkekjær prest tok farvel med sin menighet i går.... Hans gripende avskjedstale ble påhørt med stor oppmerksomhet, og vi tror det er få prester som har blitt så avholdt som den blinde forkynner i Asak»''. Ved audiensen hos kong Olav der han takka for gullmedaljen, var kongen svært interessert livshistoria hans. Men da han fortalte at han takka Gud for at han var blitt blind, undra kongen korleis det kunne ha seg. «Jo, det gjorde at jeg ble prest, og så fikk jeg komme til Dem, herre Konge!»
Bihu
Bihu er namnet på fleire årstidfestivalar i den indiske delstaten Assam, og på musikk og dans som er viktige delar av festivalane. Tradisjonelt har alle typar assamesarar, frå ulike stammergrupper, kastar og religionar, feira desse høgtidene.
Bihu blir feira ved tre årleg høve:
Nike, Inc.
Nike, Inc, tidlegare kjent som Blue Ribbon Sport (BRS, 1964–1971). Nike er eit amerikansk multinasjonalt selskap som lagar joggesko, treningsklede og idrettsutstyr. Nike vart grunnlagt 25. januar 1964 av friidrettsutøvaren Phil Knight og trenaren hans Bill Bowerman.
Bihu
Bohag-bihu
Bohag- eller rongalibihu er ein vårfestival som legg vekt på grøde og kjærleik. «Bohag» er namnet på den første månaden i det assamesiske året, medan «rongali» tyder 'moro'. Under høgtida reingjer ein hus, steller krøtter og ber til gudane for seg sjølv, dyra og heimane sine. Ein har på nye klede, lagar god mat og feirar med song og dans. Unge gutar og jenter kler seg i fargerike, tradisjonelle klede, som regel kvite, gylne eller raude på farge, og dansar bihu. Dansen er kjenneteikna av kvikke rørsler og skjer til tromming frå bihu-dhol, ein liten dholvariant, tál, små handcymbalar, blåseinstrumentet pepa laga av bøffelhorn, munnharpa gogona og rytmeinstrumenta toka av bambuspinnar og xutuli av bambus og leire.
Nike, Inc.
Selskapet er eit av dei største sportsselskapa i verda, og driv omfattande sponsorverksemd mellom anna igjennom idrettsarrangement og samarbeid med andre merke og kjendisar. Nike har til dømes lenge samarbeida med Apple.
Bihu
Bohag-bihu
Det finst fleire tusen ulike songar knytt til feiringa av høgtida, både på assamesisk og stammespråk. Ofte finst parallelle versjonar av songane på dei ulike språka. Songane handlar ofte om kjærleik og lengt, og kan samanlikna kjærleik mellom menneske med den opplevd av gudane, til dømes Krisjna og Rukmini. Dansen kan ha erotisk karakter.
Ifølgje ei legende frå sonowal-kacharifolka kom huchari, ein av bihudansane og musikken til han, til verda frå gudane då dei henta Brahma si dotter tilbake frå eksil. Kunnskapen kom frå Bathou eller Mahadeva ('den store guden', Sjiva).
Nike, Inc.
Nike har hovudkvarter i Washington County i Oregon. Selskapet hadde 74 400 tilsette i 2017.
Namn
Nike kjem frå ordet Νίκη (IPA naɪki) som er den greske gudinna for siger. Verksemda brukar merkenamn som Nike, Air Jordan, Nike Golf og Team Startar, men brukar òg namn til heleide dotterselskap som Cole Haan, Converse og Hurley International.
Damsnipe
Damsnipe (Tringa stagnatilis) er ei snipe i den biologiske familien Scolopacidae. Ho er ein hekkefugl på stepper og grasdekte, opne myrer og våtmarker frå Aust-Europa og austover over sentrale Sibir til i Aust-Asia. Ho er ein sjeldan streiffugl i Sentral-Europa, og ein svært sjeldan hekkefugl aust i Austerrike, Ungarn, Slovakia og Polen.
Nokre år blir det observert damsniper på streif i Noreg, og då mest i mai månad.
Skildring
Denne arten får ei kroppslengd på 22 til 26 centimeter, veg mellom 43 og 120 gram, hofuglar er i gjennomsnitt litt større enn hannar. Damsnipa er ei slank Tringa-snipe, har eit påfallande slankt, langt og rett nebb og svært lange, tynne gulaktig bein. Ho liknar i kroppsstorleik på gluttsnipe, men damsnipa er likevel klårt meir langbeint og elegant.
Hekkefjørdrakta har ei kremfarga til grå overside som er tydeleg flekka i mørkbrunt og gråleg kanelfarge. Brystet og kroppssidene har mørke flekker, på sidene er nokre flekker vinkelforma. Panna, kinna og augebryna er kvitaktig med vage og fine strek. I vinterdrakta er oversida gråleg, undersida kvit og hovud og nakke kvitaktig. Ungfuglar skilst frå vaksne damsniper med meir brun overside som har kremfarga flekker på undersida.
I flukt synest vengene mørke, og damsnipa syner eit kvitt, smalt, kileforma parti frå overgumpen opp mot skuldrene, samt lange utstikkande bein bak halen.
Utbreiing
Hekkeområdet for damsniper strekkjer seg frå austre Romania, austre Ukraina og vestre Russland gjennom eit belte over sørlegaste Russland, nordlege Kasakhstan til Zabajkalskij kraj i austlege Russland og antakeleg er området utvida aust til Ussuri.
Damsnipa er ein langdistansetrekkfugl som trekkjer i brei front. Vinterkvarteret er i Afrika sør for Sahara og i Sør-Asia til Vietnam, Indonesia og vidare til Australia. Fuglar som hekkar i vestlegaste delar av utbreiinga overvintrar sporadisk aust i Middelhavsområdet, i det sørlege Irak og Iran og på Den arabiske halvøya. Likevel er dei viktigaste overvintringsområda i Aust-Afrika, der damsniper er ein av dei vanlegaste vadefuglane ved innsjøane i Riftdalen. Viktige område for overvintring inkluderer Turkanasjøen, og Manyarasjøen i Tanzania. I det sørlege Afrika, er spesielt Okavangodeltaet viktig. Damsnipa er òg observert på Madagaskar og Seychellene.
Bihu
Magh-bihu
«Magh» er ein månad og «bhogali» tyder 'mat'. Denne bihuen fell ved innhaustinga og markerer byrjinga på ei tid med overflod. Han blir feira med mykje god mat. Bålbrenning, songar og trommer pregar også feiringa.
Tradisjonelt byggjer ein meji eller bhelaghar, høge stråstrukturar og stråhytter som ein et i og seinare set fyr på, til bhogali-bihu. Oska av desse blir seinare lagt på markene. I byar nøyer ein seg med mindre bål. Ein takkar eldguden for ein god haust og ofrar betelnøtter og riskaker kalla pitha til elden.
Ulike idrettar og spel er vanlege under denne høgtida. Dyrekampar som bulbul-, vassbøffel- og hanekamp blir haldne ulike stader. Ei mindre blodig tevling er eggkakking (koni-juj).
Damsnipe
Levevis og status
Når damsniper beitar på på grunt vatn og i gjørme, søkjer dei etter insekt, blautdyr, krepsdyr og liknande små byttedyr. Dei tar sjeldan insekt på tørt land, men plukkar bytte på vassoverflata og nede i slam eller vegetasjon. Ho er i utgangspunktet rørig og tar ofte korte spurtar for å fange eit byttedyr. Damsniper kan av og til beite i nærleiken av store fuglar som ender og hegrar for å utnytte byttedyr som blir forstyrra av dei større fuglane. Utanfor hekkesesongen kan fleire damsniper gjerne beite saman eller med andre vadefuglar, spesielt gluttsniper.
Bihu
Kjelder
Litteratur
Damsnipe
Levevis og status
Storleiken på den globale populasjonen er rekna til å ligge mellom 260 000 og 1 200 000 individ per 2006. Bestanden er trudd å vere minkande.
Junior Eurovision Song Contest 2007
Junior Eurovision Song Contest 2007 (JESC 2007) var den femte gongen Junior Eurovision Song Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Ahoy Rotterdam i Rotterdam i Nederland. Finalen fann stad laurdag 8. desember. Kviterussland vann tevlinga med songen «S druzijami», syngja av Aljaksej Zjyhalkovitsj.
Armenia, Bulgaria, Georgia og Litauen deltok i Junior Eurovision Song Contest for fyrste gong dette året.
12 poeng
Under er lista over landa som fekk 12 poeng.
NM i orientering 1998/langdistanse
Menn
<br style="clear:both;" />
Kvinner
<br style="clear:both;" />
Jerry Carrigan
Jerry Carrigan er ein USA-amerikansk trommeslagar og plateprodusent. Han vart først kjend som ein dela v den første bølgja av Muscle Shoals Rhythm Section og seinare som studiomusikar i Nashville i over tre tiår. Han har spelt med Elvis Presley, Tony Joe White, Al Hirt, Johnny Mathis, Andy Williams, Tom Jones, Henry Mancini, Joan Baez, Boston Pops, Larry Butler, Sammy Davis jr., Don McLean, Nana Mouskouri, Kenny Rogers, Paul Anka, Bobby Vinton, Steve and Eydie, Debby Boone, Wayne Newton og John Denver, som han òg turnerte med i 1980-åra.
Dombås kyrkje
Dombås kyrkje er ei krosskyrkje frå 1939 i Dovre kommune i Innlandet fylke. Kyrkja er oppført i sparagmitt frå Jondalen, frå eit steinbrot som vart opna kort tid i førevegen. Ho er teikna av Magnus Poulsson.
Brann i 2020
Kyrkja blei setje eld på natt til 20. februar 2020 og fekk skadar til ein verdi av rundt 20 millionar kroner.
Svenska skidspelen 1966
Svenska skidspelen 1966 vart avvikla i Umeå helga 12. og 13. mars 1966.
30 km
Dato: 13. mars <br style="clear:both;" />
Al Rehan
Al Rehan (arabisk الريحان) er ein liten landsby i sørlege delar av Libanon ved fjellet Al Rehan Jezzine distrikt. Landsbyen er omgjeve av fjell, furu og eikeskogar. Han ligg ei høgd på 740 til 1460 meter over havet, 83 km frå Beirut.
Svenska skidspelen 1966
4 x 10 km stafett
Dato: 12. mars <br style="clear:both" />
Kombinert
Dato: 12.-13. mars
<br style="clear:both;" />
Al Rehan
Etymology
Al Rehan er eit arabisk namn og er kalla opp etter basilikum (rehan på arabisk) som det veks mykje av i området.
Svenska skidspelen 1966
Hopprenn
Dato: 13. mars <br style="clear:both;" />
10 km
Dato: 12. mars <br style="clear:both;" />
3 x 5 km stafett
Dato: 13. mars <br style="clear:both" />
Jenins
Jenins (retoromansk Gianin) er ein kommune i distriktet Landquart i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 635 meter over havet.
Carl Andreas Fougstad
Carl Andreas Fougstad var ein norsk politikar og embetsmann.
Fougstad var fødd og oppvaksen i Alverstraumen på Lindåshalvøya i Hordaland, der far hans var lensmann. Sjølv vart han student frå Bergens skole i 1823 og i 1831 tok han juridisk embetseksamen. I 1828 var han eit halvt år formann for Det Norske Studentersamfund.
Frå 1832 var han tilsett i Finansdepartementet. Han var fullmektig frå 1835, byråsjef frå 1838 og frå 1840 som ekspedisjonssjef for avdelinga for det indre. 1838 til 1845 var han elles medredaktør av Departements-Tidende.
I 1830-åra var Fougstad ein sentral person i intelligenskrinsen, med mellom andre Anton Martin Schweigaard, Frederik Stang og Johan Sebastian Welhaven. Intelligenskrinsen var ei gruppe unge akademikarar med eit eliteprega syn på samfunn og politikk. Fougstad var medredaktør av tidsskriftet Vidar og av avisa Den Constitutionelle 1836-37. Ved sidan av Stang var han den i krinsen som skreiv mest om konstitusjonelle spørsmål. Saman med Stang gav han i 1835-36 ut Repertorium for Oplysninger og Undersøgelser vedkommende viktige Gjenstande for ottende ordentlige Storthings Virksomhed. Her vart krav framsett om statsrådars tilgang til Stortinget.
Fougstad gav ut skrifta Det norske Storthing i 1833 og Det norske Storthing i 1836. Han hadde eit positivt syn på at bøndene deltok i politikken, det ville framkalle «»denne Følelse av Værd og Selvstændighed, som kun tilhøre Borgere i en fri Stat». Derfor såg han ei hovudoppgåve for dei utdanna å oppdrage bøndene til å identifisere seg med det politiske systemet. Eit reint embetsstyre i den forstand at embetsmenn var dominerande i Stortinget var han motstandar av. Dei folkevalde burde stå friare i høve kongemakta enn det embetsmennene gjorde. Fougstad politiske syn var mindre elitistisk enn det som var gjengs i intelligenskrinsen.
Frå 1845 til 1850 arbeidde Fougstad som politimeister i Christiania, og frå 1850 til 1868 var han borgarmeister. Borgarmeister var ein statleg embetsmann som var medlem av magistraten, kollegiet som leia administrasjonen i byen. Han hadde ei sentral rolle i opprettinga av eit yrkesbrannkorps i byen frå 1861, med storbrannen i 1858 som bakgrunn.
Fougstads gate på Ila i Oslo er frå 1901 oppkalla etter Carl Andreas Fougstad.
Alexander Røsler
Alexander Røsler var ein norsk dokumentarfilmregissør, fotograf og sosialantropolog.
Biografi
Alexander Røsler vart fødd i ein jødisk familie i Dachau i Bayern i 1947, og kom til Noreg med familien sin som flyktningar i 1952. Før han starta som filmregissør, tok han mag. art i sosialantropologi. Då han reiste på feltarbeid til Amazonas i Peru, der han laga sin fyrste dokumentarfilm. Seinare har han jobba med UNICEF i Latin-Amerika og medverka på fleire dokumentarfilmar. Han regisserte og produserte filmar sjølv også, ofte dokumentarfilmar for organisasjonar som NORAD, Amnesty International og NRK.
Røsler sine mange dokumentarfilmar har vorte spelte på mange filmfestivalar. Han har også gjort karriere som fotograf, og har hatt fleire separatutstillingar. Han var dessutan kortfilmsjef for Norsk Film i to år.
I 1985 gav Røsler ut kortfilmen Sommerjubel, basert på ein roman av Rune Belsvik. I 1987 regisserte han langfilmen Trollsteinen. Kortfilmen Gutta kom i 1988, og Life Is Hard and Then You Die i 1989.
Røsler var busett på Lillehammer der han var professor ved Høgskolen i Lillehammer. Han var far til skodespelaren Benjamin Lønne Røsler.
Stevica Ristić
Stevica Ristić er ein makedonsk fotballspelar.
Høydalsmo
Høydalsmo er ei bygd i Tokke kommune i Vestfold og Telemark. Bygda ligg ved europaveg 134, og fylkesveg 45 startar her og går til Dalen og vidare til Setesdal. På Høydalsmo er Høydalsmo skule, ein kombinert barne- og ungdomsskule med skulefritidsordning og om lag 85 elevar. I samband med skulen er det samfunnshus og fotballbane.
Høydalsmo har eit aktivt idrettslag, Høydalsmo IL, som har vore vertskap for fleire store arrangement. Idrettslaget har lagt tilhøva godt til rette for langrenn på ski.
På Høydalsmo vegkro stoppar over 100 lastebilar kvar dag på veg mellom Haugesund og Oslo. I 2007 vart det derfor etablert ein bibliotekfilial der sjåførar kan låne lyd- og vanlege bøker til køyreturen.
Årviksand
Årviksand er den største bygda på Arnøya i Skjervøy kommune, med om lag 150 innbyggjarar. Bygda ligg ved Årvikbukta i Lopphavet, med utsikt til Fugløya. Årviksand er i dag den nordlegaste busette staden på øya, ved enden av Fylkesveg 347. I Årviksand er det postkontor, butikk, barneskule og barnehage.
Høydalsmo
Ein person frå Høydalsmo vert i Vest-Telemark kalla for ein «høysekk».
Årviksand
Under andre verdskrigen skjulte norske og sovjetiske partisanar seg for nazistane i ei hola i Rotvåg, eit stykke nord for Årviksand. Her observerte dei båttrafikken i området, og rapporterte både til London og Moskva. Då dei hadde lege der i nokre månader, vart dei oppgjevne til nazistane av lokale informantar, og nokre av dei vart drepne. Det er sett opp eit minnesmerke for dei avlidne partisanane midt i bygda.
Av næringsverksemd er fiskebruket Årvikbruket det viktigaste. Bruket har 13 fast tilsette, og hadde i 2008 ein omsetnad på 26 548 000. Her vert det produsert saltfisk, tørrfisk og klippfisk. Årviksand Verksted er ein bilverkstad med fem tilsette.
Nordiske greiner under vinter-OL 1972
Nordiske greiner på ski under Vinter-OL 1972 i Sapporo bestod av ti øvingar. Tre av øvingane var for kvinner, alle i langrenn, medan resten var for menn. Mennene tevla både i langrenn, kombinert og skihopping.
Menn
Dato: 5. februar
5 km
Dato: 9. februar
10 km
Dato: 6. februar
<br style="clear:both" />
3 x 5 km stafett
<br style="clear:both" />
15 km
Dato: 7. februar
<br style="clear:both" />
30 km
Dato: 4. februar
<br style="clear:both" />
50 km
Dato: 10. februar
<br style="clear:both" />
4x10 km stafett
Dato: 13. februar
<br style="clear:both" />
Normalbakken
Dato: 6. februar
Storbakken
Dato: 11. februar
<br style="clear:both" />
1745 Ferguson
1745 Ferguson er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Koronis. Han blei oppdaga den 17. september 1941 av John E. Willis ifrå U.S. Naval Observatory i Washington, DC.
NM i symjing 1961
Noregsmeisterskapen i symjing 1961 vart avvikla i eit basseng i Bugårdsparken i Sandefjord i dagane frå fredag 4. til sundag 6. august 1961. Meisterskapen omfatta 15 individuelle tevlingar, av dei 8 for menn og 7 for kvinner. Fire stafettar, likt fordelt menn og kvinner stod òg på programmet.
Christe Bjarne vart tildelt kongepokal for prestasjonen i 400 meter fri.
100 m fri
<br style="clear:both;" />
400 m fri
<br style="clear:both;" />
1500 m fri
<br style="clear:both;" />
200 m rygg
<br style="clear:both;" />
200 m bryst
<br style="clear:both;" />
Sviktstup
<br style="clear:both;" />
Kunststup
<br style="clear:both;" />
Salisbury Plain
Salisbury Plain er eit kalksteinsplatå sentralt i det sørlege England som dekkjer eit område på 780 km². Det er ein del av Sør-England kalkformasjon og ligg stort sett innanfor grevskapet Wiltshire, med ein liten del i Hampshire. Sletta er kjend for dei mange arkeologiske funna, mellom anna Stonehenge, eit av dei mest kjende landemerka i England. Sidan området har vore nytta til militærtrening i mange år er området tynt folkesett.
Dovre kyrkje
Dovre kyrkje er ei lafta krosskyrkje i Dovre kommune i Innlandet fylke. Kyrkja vart oppført og teken i bruk i 1736, men innvigd fyrst den 21. februar 1740. I 1840–41 fekk tårnet si noverande form, og kyrkja vart kledd med skiferplater.
NM i symjing 1961
100 m butterfly
<br style="clear:both;" />
Hermann Minkowski
Hermann Minkowski var ein polsk-tysk matematikar og teoretisk fysikar av litauisk og jødisk avstamming.
Minkowski er mest kjend for å ha skapt og utvikla geometri av tal, og for å bruke ulike geometriske metodar for å løyse vanskelege matematiske problem innan emne som talteori, matematisk fysikk og relativitetsteorien. Verka hans Geometrie der Zahlen (1909) og Diophantische Approximationen (1907) vert rekna som klassiske på dette området. Han var professor i Bonn, Königsberg, Zürich og Göttingen.
Allereie som student ved Königsberguniversitetet i 1883 vart han tildelt den matematiske prisen av Det franske vitskapsakademiet for manuskripta hans andsynes teorien om kvadratiske former, der han synte eit heilt tal som summen av fem kvadrattal. Han var òg ein god ven av den kjende tyske matematikaren David Hilbert.
Bror til Hermann, Oskar Minkowski (1858-1931), var ein kjend lege og forskar i Tyskland. Han var professor saman med den kjende greske matematikaren Constantin Carathéodory.
Han har fått asteroiden 12493 Minkowski kalla opp etter seg på grunn av prestasjonane sine innanfor fleire område av matematikk.
Pentapolis
Pentapolis (frå gresk πέντε (pente), «fem», og πόλις (polis), «by(-stat)») er ei geografisk og/eller institusjonell gruppering av fem byar. I antikken ville slike grupperingar truleg koma til av politiske, kommersielle og militære årsaker, noko som skjedde seinare med dei engelske Cinque Ports (fem hamnar).
Qendër Skrapar
Qendër Skrapar er ein tidlegare landkommune i regionen Berat i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Skrapar.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Qendër Skrapar 2 545 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Qendër Skrapar ein del av distriktet Skrapar. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Indiscreet av Sparks
Indiscreet er det femte studioalbumet til Sparks. Det kom ut i 1975 og vart sidan gjeve ut på ny med tre bonusspor. Albumet skilde seg frå glamrockstilen på Kimono My House og Propaganda, og la større vekt på teatralske element med meir bruk av orkesterarrangement og element frå andre stilartar enn rock, som jazz, storband, swing, vaudeville og klassisk musikk. Albumet var produsert av Tony Visconti, som òg produserte fleire spor for gruppa i 1997 for albumet Plagiarism. Songen «How Are You Getting Home?» vart nytta i Leos Carax-filmen Holy Motors.
Utgjeving
Indiscreet kom ut i oktober 1975 nesten eitt år etter det førre Sparks-albumet, og var det tredje og siste albumet dei spelte inn med den britiske besetninga si. Det var ikkje like populært som Kimono My House eller Propaganda. Det nådde 18. plassen på UK Album Chart og 169. plassen i USA. Dei neste to albuma deira gjorde det dårlegare i Europa og USA. Dei fekk ikkje større merksemd før i 1979 og No. 1 In Heaven.
«Get In The Swing» og «Looks, Looks, Looks» vart gjevne ut som singlar. Som albumet gjorde dei det berre modrat på singellistene og nådde høvesvis 27. og 26. plassen i Storbritannia, som førte til at Mael-brørne løyste opp den britisk-baserte versjonen av Sparks og vende heim att til Amerika.
Virusmembran
Virusmembranar er lipiddobbeltlag som omgjev ein del virus, inkludert visse bakterievirus, plantevirus og soppvirus. Dei inneheld protein frå viruset sitt eige genom og gjerne òg membranprotein frå vertssella. Dei har ulike roller, som vern av arvestoffet (DNA eller RNA), å løyna viruset frå immunforsvaret og å føra viruset inn i ei vertsselle. Nydanna virus med ein ytre membran kan forlata vertssella si utan å øydeleggja sellemembranen hennar, og treng slik heller ikkje å drepa vertssella si for å nå ut til nye vertsseller.
Ved inngang i ei vertsselle vil virusmembranen smelta saman med membranen til vertssella og virusarvestoffet vert ført inn i sella. Denne prosessen krev energi og vert drive av glykoproteinkompleks i virusmembranen. Desse glykoproteina syner seg gjerne som piggar på elektronmikroskopbilete. Glykoprotein i virusmembranar vert danna på yta av endoplasmatisk retikulum og sende inn denne organellen medan dei vert danna. Glykoprotein frå virus er ofte meir glykosylerte enn protein frå verten, kanskje for å løyna epitopar frå immunforsvaret.
I seller som har sellevegger, som hjå dei fleste bakteriane, soppar og planter, er tilhøva annleis for virus med membranar og dei lyt ha metodar for å trengja gjennom eller gå utanom selleveggen. Bakteriofagar i slektene Corticovirus og Tectivirus har ikkje ytre membranar, men indre membranar omgjevne av viruskapsidet. Bakteriofagar i slekta Cystovirus har derimot ein ytre membran. Bakteriofagar i slekta Plasmavirus, som infiserer dei sellevegglause bakteriane i slekta Mycoplasma, har òg ein ytre membran. Virus med to membranar er òg kjende, til dømes Vaccinia-viruset.
Karde
Karde (norrønt karði, gjennom lågtysk frå mellomalderlatin cardus, 'tistel') er ein reiskap eller maskin som kan brukast til å bearbeida ein flokete fibermasse til eit tynt, rensa, samanhengjande fiberflor. Denne prosessen, der ein greier fibera parallelle og fjerner ureiningar, blir kalda karding.
Ei handkarde er typisk to treplater med handtak. Kvar plate har tettsitjande tindar på ei side, liknande ein børste. Tindane er festa i eit lag av lêr.
I ein kardemaskin passerer fibermassen gjennom eit system av roterande valser med eit tindebeslag som er stukke gjennom eot belegg av lêr eller tettvevd tekstil, til dømes av bomull.
Den helgenerklærte biskopen Blasius av Sebaste, som mellom anna er vernehelgen for ullkardarar, har karde som helgenattributt.
Mount González
Mount González er eit markant fjell 1 nautisk mil aust for Asman Ridge i Sarnoff Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart kartlagd av U.S. Antarctic Service (1939–41) og av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65). Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Óscar González, ein geolog ved Universidad de Chile og eit medlem av US Antarctic Research Program Marie Byrd Land Survey II, 1967–68.
Hesse-determinanten
Hesse-determinanten eller Hesses determinant er ein determinant der elementa består av dei andrederiverte av ein funksjon. Han er kalla opp etter den tyske matematikaren Ludwig Otto Hesse (1811–74).
Om ein har ein funksjon med reelle verdiar
der x = (x1, x2, ..., xn) og Di er differnsieringsoperatoren med omsyn til det i-te argumentet.
Blazhe Ilijoski
Baže Ilijoski er ein makedonsk fotballspelar.
Christian Jürgensen Thomsen
Christian Jürgensen Thomsen  var ein dansk samlar, antikvar, museumsmann og forhistorikar.
Thomsen formulerte oppdelinga av forhistorias kulturar i eit treperiodesystem med steinalder, bronsealder og jernalder. Denne oppdelinga vart grunnleggjande for arkeologisk forsking i heile Europa.
Thomsen var fødd i København. I ungdommen studerte han i Paris. Vel heime i Danmark fekk han i oppgåve å ordna ei lokal samling med romerske og eldre skandinaviske myntar. Dei stilmessige endringane og tydinga deira kan ha sett Thomsen på tanken bak den relative dateringen av artefaktar, dvs. å plassera dem i ordensrekkjefølgje etter stilmessige kriterium. Denne innsikta kom til å få tyding då Thomsen den 11. desember 1816 avløyste Rasmus Nyerup som sekretær for Oldsagskommissionen. Her arbeidde han med å organisera samlingane til kommisjonen, noko som resulterte at Det Kgl. Museum for Nordiske Oldsager vart opna for ålmenta i 1819.
Thomsens ide var at forhistoria måtte ordnast i tre kronologiske periodar, først steinalderen, dinest bronsealderen, og så jernalderen. Dette var revolusjonerande og danna basis for all vidare arkeologisk forsking. Samlingane til museet vart ordna etter det nye systemet hans. Det kom til å inngå i Det danske Nationalmuseet i 1892.
I bokform publiserte Thomsen forskingsarbeidet sitt i 1836 i verket Ledetraad til Nordisk Oldkyndighed, som kom ut på tysk i 1837 og engelsk i 1848. Tanken bak treperiodesystemet vart spreidd over Europa. I 1832 vart Thomsen inspektør på Myntkabinettet i København saman med Ole Devegge og med P.O. Brøndsted som direktør. Etter at Brøndsted døydde i 1842 vart Thomsen direktør for Myntkabinettet.
Thomsen skaffa seg ei enorm myntsamling – ca. 27 000 eksemplar. Myntkabinettet fekk testamentert 114 danske eksemplar då Thomsen døydde. Resten vart auksjonert bort.
Goodwin Peak
Goodwin Peak er eit fjell, 2770 moh, som ligg 3 nautiske mil nordaust for Mount Bolton, på vestsida av Haworth Mesa i Wisconsin Range i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Edmund E. Goodwin, samfunnskontakt i staben til on the staff av Commander i U.S. Naval Support Force i Antarktis, i løpet av Operasjon Deep Freeze 1965 og 1966.
Kamenka
Kamenka (russisk Ка́менка, finsk Kaukjärvenkylä) er ein militær garnison i Vyborgskij rajon i Leningrad oblast som husar 138. motoriserte infanteribrigade. Områda sør for garnisonen var under Andre verdskrigen ein del av Mannerheimlinja.
Bteddine El Loqch
Bteddine El Loqch (arabisk بتدين اللقش; òg skrive Bteddine El Liqch) er ein fjellby i Libanon.
Sgairneach Mhòr
Sgairneach Mhòr er eit fjell i Skottland som ligg i ei fjellgruppe nør toppen av Pass of Drumochter. Fjellet ligg 13 km sørvest for Dalwhinnie og 4 km aust for den store Loch Ericht.
Chalaaboun
Chalaaboun (hebraisk שעלבים, Schaalabbin, arabisk شلعبون) er ein landsby i Sør-Libanon nær Ain Ebel.
Staden er nemnt i Gamletestamentet som Schaalabbin.
Sgairneach Mhòr
Sgairneach Mhòr ligg vest for vegen A9 og har ei høgd på 991 meter over havet.
Bteddine El Loqch
Bteddine El Loqch ligg 820 meter over havet i eit område av furuskog. Innbyggjarane er hovudsakleg maronittar.
Etymologi
Ordet Bteddine trur ein kjem frå «religionshus» eller «rettshus». El Loqch vart lagt til på 1800-talet av emir Bashir Shihab II for å skilje han frå Beit ed-Dine, senteret i Libanonfjella guvernement.
Hieronymus Georg Zeuthen
Hieronymus Georg Zeuthen var ein dansk matematikar.
Zeuthen var professor i København 1886 til 1910. Han utførte eit grunnleggande arbeid i den såkalla mengdgeometrien, eit område innanfor algebraisk geometri. Forelesningane hans om matematikkhistorie frå 1893, vart gjevne ut på ny i 1949 av Otto Neugebauer.
Hieronymus Georg Zeuthen vart utnemnd til æresdoktor ved Universitetet i Oslo i 1902.
Gudrun Waadeland
Gudrun Waadeland er ein norsk skodespelar, teaterinstruktør og tidlegare sjef for Riksteatret, ei stilling ho hadde i tolv år, frå 1975 til 1987. I 1971 gifta ho seg med skodespelar, teatersjef og forfattar Svein Erik Brodal. Per Ung laga i 1987 ei byste av henne som står hos Riksteatret i Oslo.
Biografi
Gudrun Waadeland fullførte examen artium i 1956 og studerte deretter jus eit år før ho kom inn på Statens teaterskole i 1957. Alt medan ho studerte debuterte ho på Nationaltheatret. Det skjedde i 1959 i ei rolle i skodespelet Tornerose av Hans Wiers-Jenssen. I 1964 tok ho mellomfag i teatervitskap og i 1966 grunnfag i kunsthistorie.
I 1960 byrja ho som skodespelar i Fjernsynsteatret. Deretter hadde ho rollar på Riksteatret og Edderkoppen Teater før ho kom til Det Norske Teatret. Frå 1970 vart ho fast knytt til Riksteatret og var i tillegg til å vere skodespelar òg kunstnarisk konsulent og instruktør.
1746 Brouwer
1746 Brouwer er ein asteroide i det ytre av hovudbeltet. Han blei oppdaga den 14. september 1963 av Indiana Asteroid Program ifrå Goethe Link Observatory i Brooklyn i Indiana.
Gudrun Waadeland
Biografi
Då Gudrun Waadeland i 1975 vart utnemnd til teatersjef for Riksteatret, var det mange tiår sidan det hadde vore kvinneleg teatersjef i Noreg. Dramatikarverkstaden Askeladden vart etablert i 1977 etter hennar initiativ, det same vart dukketeateravdelinga med ein dukkespelarutdanning (treårig) på nivå med skodespelarutdanninga på Teaterhøgskolen. Ho sette opp mykje samtidsdramatikk og spelte sjølv òg i mange stykke i tida ho var sjef på Riksteatret.
Frå 1999 har ho vore leiar for stiftinga Akershus Festning for Kunst og Kultur. Året etter opna ho Nordens litterære teater på Akershus festning. Der samarbeider ho med den danske regissøren Sam Besekow. Med han og Svein Erik Brodal har ho òg drive salongteateret Henrik Ibsens Teater, der ein spelar Henrik Ibsens Når vi døde vågner i ein versjon for to personar. Denne har òg turnert i utlandet.
Rosévin
Rosévin (av fransk rosé, 'lyseraud, rosa') er ein lyseraud, lett vintype som kan lagast på ulike måtar. Rosévin er typisk laga av raude vindruer, men også av grøne (kvitvinsdruer) eller blåe (raudvinsdruer). Han kan vera søtleg eller tørr på smak, blir som regel servert kald og blir drukken ung.
Roséliknande vinar kan ha vore blant dei tidlegaste vinane som blei laga ettersom tidleg vinlaging involverte kort maserasjonstid og lettare pressing enn ved moderne raudvinsproduksjon. I dag blir rosévin laga over heile verda.
Produksjon
Rosévin kan lagast gjennom kort maserasjon mellom saft og drueskal, typisk i 1-3 dagar. Mosten blir deretter pressa og sett til gjæring medan skala blir fjerna. Jo lenger safta er i kontakt med skala, jo djupare blir vinfargen. Ein annan type svært lys rosévin, kjend som vin gris (grå vin) blir laga ved å pressa raude druer rett etter innhausting, utan maserasjon.
Ein kan også laga rosévin som eit biprodukt av raudvin der ein skil ut ein del av mosten på eit tidleg tidspunkt, ein teknikk kjend som saignée (fransk for 'årelating'). Dette forsterkar raudvinen som blir att, medan den fråskilde rosa safta kan gjærast til ein mildare rosé.
Ein mindre vanleg måte å laga rosévin på er å behandla raudvin med absorberande kol som aktivt kol. Slike stoff trekk til seg fargestoff, men også andre stoff i vinen. Å blanda kvit- og raudvin er ikkje ein akseptert måte å laga rosévin på, bortsett frå ved produksjon av musserande rosévin.
Drikking
Rosévin har ein frisk, mild smak som gjer at han gjerne blir drukken om sommaren. Ein serverer gjerne vinen nedkjølt, typisk ved 8–12 °C.
Rosévin passar ikkje til å lagra i meir enn om lag 12 månader, og held seg også berre kort tid etter å ha blitt opna.
Typar
Det finst ei rekkje ulike typar rosévin. Den søtlege franske Rosé d'Anjou og dei tørre Tavel Rosé og Rosé de Provence er særleg kjende. Også dei svakt perlande portugisiske rosévinane (kjend som rosado på portugisisk og spansk) er omtykte.
Simon Holmesland
Simon Pedersson Holmesland var ein underoffsier, gardbrukar, lensmannog stortingsmann frå Holum i Vest-Agder. Peter Holmesland var sonen hans, Søren Jaabæk og Johan Holmesland brørne hans.
Han var fødd på Holmesland i Holum, faren var gardbrukar. Sjølv tok han underoffiserseksamen i 1844, og var underoffiser fram til 1856. Gardbrukar i Holum, i fyrste omgang fire år på garden Brinsdal, åra 1857-71 på garden Møll. Han var lensmann i Holum frå 1857 til 1871, deretter i same stilling i Vanse fram til 1894.
Holmesland var stortingsmann frå Lister og Mandals amt frå 1874 til 1879. Han var medlem av militærkomiteen. I si tid var han medlem av heradsstyret i Holum, og sidan av bystyret i Farsund. Elles var han formann i Lister fogderi sin matrikkelkommisjon.
Hino Jidōsha
Hino Jidōsha (japansk: 日野自動車株式会社) r ein japansk lastebil og bussprodusent, er eit dotterselskap til Toyota. Hino vore den leiande japanske produsenten av store og mellomstor lastebilar.
Histori
Føretaket har røter attende til Tokyo Gassindustri Ltd., som vart stifta i 1910. Den fyrste tida drev føretaket med sal av lampegass, men etter ei tid tok dei til å produsera elektriske artiklar og endra namn til Tokyo gass og elektroindustri (japansk: 東京瓦斯電気工業).
Paramillo-massivet
Paramillo nasjonalpark
Mykje av området ligg innanfor Paramillo nasjonalpark (Parque nacional natural Paramillo), som går frå massivet til låglanda ved Det karibiske havet. Økosystema i massivet er typiske for Tropiske Andes, og omfattar páramo og fjellskog.
Hino Jidōsha
Histori
Den fyrste lastebilen vart produsert i 1917. In 1937 gjekk bilavdelinga til Tokyo gass og elektroindustri saman med bilavdelingane til dei to føretaka Automobileindustriselskapet og Kyodo Kokusan K.K. ttil eit nytt føretak som vart kalla ''Tokyo Automobilindustri. I 1941 vart namnet endra til Dieselmotorindustryselskapet, som seinare vart til Isuzu motor''.
I 1942 vart ein del av føretaket skild ut, under namnet Hino tungindustri. Under 2. verdskrig vart det produsert skipsmotorar. Etter krigen vart namnet endra til Hino Jidōsha og produksjonen vart konsentret om lastebilar. Produksjon av bussar kom til noko seinare. For ein stutt periode vart det òg produsert personbilar. Samarbeidet med Toyota tok til i 1966. I 2001 eigde Toyota 50,46 % av aksjeane i Hino og Hino vart eit dotterselskap til Toyota. Frå 1973 har Hino vore den leiande japanske produsenten av store og mellomstor lastebilar.
Paramillo-massivet
Paramillo nasjonalpark
Dette er ein av to regionar der den truga fuglen paramillotapakulo (Scytalopus canus) lever.
Eit pattedyr som finst her er den sårbare brillebjørnen (Tremarctos ornatus).
Sverre Måseidvåg
Sverre Måseidvåg er ein tidlegare norsk skuleleiar. Han er cand. philol. frå Universitetet i Trondheim 1972.
Sverre Måseidvåg var leiar for Pedagogisk Tenestesenter for Indre- og Søre Sunnmøre ( 9 kommunar) i 1975-77. Han var tilsett som inspektør (prorektor) ved Volda lærarhøgskule i åra 1977-90 og rektor 1990-94. Måseidvåg blei vald som første rektor ved Høgskulen i Volda 1994-97. Han hadde studieopphald i 1997-98 ved Edith Cowan University i Perth i Australia.
Høstadfunnet
Høstadfunnet er eit arkeologisk funn i Golåsmyra på garden Høstad på Byneset, vest for Trondheim i 1899. Arbeidaren Knud Byahagen fann 13 gjenstandar av tre då han grov i torva. I dag er 11 av desse bevart ned NTNU Vitskapsmuseet. Funnet i myra er ein av dei mest sjeldsynte treskattane i Nord-Europa. Ved hjelp av C-14 metoden har ein tidfesta fleire av gjenstandane til rundt 800 f. Kristus. Av dei 11 godt bevarte gjenstandane er det 10 koppar eller kar og ein skammel. Det er to større fat, ein stor bolle og sju mindre skåler. Fleire av gjenstandane er utskorne. Den mest dekorerte er skammelen.
The Way We Walk, Volume Two: The Longs
Medan det tilhøyrande, føregåande albumet, The Way We Walk, Volume One: The Shorts, inneheld nyare popsongar, inneheld The Way We Walk, Volume Two: The Longs dei lengre songarn til bandet. Dei spelte mellom anna medleyar av gamle songar.
The Way We Walk, Volume Two: The Longs gjekk heilt til topps på albumlista i Storbritannia og låg inne på lista i ni veker. I USA nådde albumet 20. plass. Dette er det siste albumet til Genesis som nådde toppen av ei albumliste.
Medverkande
Andre musikarar
Mount Goorhigian
Mount Goorhigian er med ei høgd på 1115 moh det høgaste fjellet i Demas Range i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Martin Goorhigian, ein meteorolog i US Antarctic Research Program ved Byrd-stasjonen i 1961.
Lincang
Lincang (kinesisk: 臨滄; pinyin: Líncāng) er eit byprefektur vestsørvest i provinsen Yunnan i det sørvestlege Kina. Prefekturet grensar i vest til grannelandet Myanmar. Byprefekturet har eit areal på 24 469 km² og eit folketal på om lag 2,15 millionar.
Byprefekturet Lincang omfattar eitt distrikt (区 qū), fire fylke (县 xiàn) og tre autonome fylke (自治县 zìzhìxiàn).
Samferdsle
Kinas riksveg 214 går gjennom området. Han fører frå Xining i provinsen Qinghai til Jinghong i Yunnan. Også Kinas riksveg 323 leier inn i området. Han byrjar i Ruijin i provinsen Jiangxi og fører gjennom Guangdong og Guangxi og endar opp i Lincang.
1747 Wright
1747 Wright er ein marskryssarasteroide. Han blei oppdaga den 14. juli 1947 av Carl Alvar Wirtanen ifrå Lick Observatory på Mount Hamilton i California.
Schiehallion
Schiehallion (skotsk-gælisk Sìdh Chailleann) er eit fjell i Perth and Kinross i Skottland. Schiehallion har eit rikt planteliv, interessante arkeologiske funn og er ein unik stad i vitskapshistoria etter eit eksperiment på 1700-talet for å «vege jorda».