cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gunhild Hoffmeister
Aktiv
Hoffmeister vart austtysk meister på 1500 m åra 1968-74 og 1976, samt på 800 m åra 1970-74 og 1976. Hennar personlege rekordar er 1.58,61 på 800 m og 4.01,4 på 1500 m, begge oppnådd i 1976. Ho la opp etter OL-sesongen 1976.
Hanne Lyngstad
Hanne Lyngstad er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Elverum som vart noregsmeister på mellomdistansar og i hinderløping fem gongar i tida 1998-2005.
Aktiv
Lyngstad var medlem av FIK Orion til 2000, sidan representerte ho osloklubben IK Tjalve. Særleg som medlem av Tjalve var ho med om å vinne ei rekke NM-medaljar i stafettløp. Ho sikra seg også nokre medaljar i terrengløp.
Nuclear Suppliers Group
Nuclear Suppliers Group (NSG) er ei fleirnasjonal gruppe av land som arbeider med å avgrense spreiing av materiale, utstyr og teknologi som kan nyttast for å produsera kjernefysiske våpen. NSG blei skipa i 1974, opphavleg med sju medlemmer. I dag er medlemstalet 48 (2014).
Nuclear Suppliers Group (NSG) blei danna i 1974 etter at India si prøvesprenging hadde vist at sivil kjernefysisk teknologi også kunne brukast til å utvikla kjernefysiske våpen. Nasjonar som hadde underteikna Ikkjespreiingsavtalen (Nuclear Non-Proliferation Treaty – NPT) såg dei måtte leggja større avgrensingar på eksport av utstyr, material og teknologi knytt til kjernefysikk om dei ville avgrensa spreiinga av kjernevåpen. Eit anna siktepunkt for skipinga av NSG var å få med land som ikkje hadde underskrive Ikkjespreiingsavtalen eller deltok i den såkalte Zangger-komitten, då spesielt Frankrike.
Fylkesveg 7124
Fylkesveg 7124 går mellom Sandneskorsen og Sandnesenget i Nærøy kommune. Vegen er 5,0 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 542 i Nord-Trøndelag.
Nils-Per Skarseth
Nils-Per Skarseth er ein norsk, tidlegare skihoppar frå Oslo. Han vart noregsmeister i stor bakke i Balbergbakken ved Lillehammer i 1973. Skarseth var då medlem av Løren Idrettslag.
2 Minutes to Midnight
«2 Minutes to Midnight» er ein song av det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden frå det femte studioalbumet deira, Powerslave (1984). Han vart gjeven ut som den tiande singelen til bandet, og den første frå albumet, den 6. august 1984. Singelen nådde 11. plassen på UK Singles Chart i Storbritannia og 25. plassen på Billboard Top Album Tracks.
Nils-Per Skarseth
Skarseth slo gjennom i 1971 då han vann sølvmedaljen i storbakken, eit godt stykke bak noregsmeisteren Bjørn Wirkola. Året etter deltok han under vinter-OL i Sapporo, der han vart nummer 33 i normalbakken. Han deltok i den tysk-austerrikske hoppveka i 1972/73, med 34. plass i Innsbruck 3. januar 1973 som beste enkeltresultat. Samanlagt vart han nummer 51. Seinare i 1973-sesongen vart han samanlagt nummer 11 og beste nordmann i den sveitsiske hoppveka. Med 841,0 poeng kom han 0,1 poeng føre Odd Grette. I februar vart Skarseth ein suveren noregsmeister i storbakken. Grunnlaget for NM-tittelen la han i fyrste omgang. Han hoppa då 119 meter, bakkerekord med 8,5 m og 10 m lengre enn nestemann. Også i andre omgang, med redusert fart, hoppa han lengst med sine 105 m. Lars Grini og Frithjof Prydz vann dei andre medaljane, over 20 poeng bak.
Skarseth fall og skada seg stygt under trening til den tysk-austerrikske hoppveka i Schattenbergbakken i Oberstdorf 29. desember 1973.
2 Minutes to Midnight
Oversyn
«2 Minutes to Midnight» vart skriven av Adrian Smith og Bruce Dickinson.
Hotolisht
Hotolisht er ein tidlegare landkommune i regionen Elbasan i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Librazhd.
2 Minutes to Midnight
Oversyn
Songen referer til Dommedagsklokka, ei symbolsk klokke nytta av Bulletin of the Atomic Scientists, som representerer nedtellinga til ein potensiell global katastrofe. I september 1953 nådde klokka to minuttar på midnatt, det nærmaste han nokon gong har vore midnatt, då USA og Sovjetunionen testa hydrogenbomber. I følgje Dickinson kritiserer songen «krigsromantikken», og særleg den kalde krigen.
«Rainbow's Gold»
Den første B-sida er ein coverversjon av songen «Rainbow's Gold» av det britiske progrockbandet Beckett, som dei gav ut i 1974. Songen var skriven av Terry Slesser og Kenny Mountain.
Hotolisht
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Hotolisht 5 706 innbyggjarar.
2 Minutes to Midnight
«Rainbow's Gold»
I følgje Nicko McBrain, som kommenterte singlen i «Listen With Nicko Part VI» (ein del av serien The First Ten Years), var medlemmane i Iron Maiden vener med medlemmar i Beckett.
Hotolisht
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Hotolisht ein del av distriktet Librazhd. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
2 Minutes to Midnight
«Mission From 'Arry»
Ei anna B-side, kalla «Mission from 'Arry», er ei innspeling av ein krangel mellom bassisten Steve Harris og trommeslagaren Nicko McBrain, som fann stad etter ein konsert i Allentown i Pennsylvania under World Piece-turneen. Under konserten braut bassutstyet til Harris saman, og han bad den nærmaste scenearbeidaren om å be McBrain spele ein lengre solo. Han klarte ikkje å få McBrain til å forstå meldinga og dette gjekk utover soloen hans, slik at han kjefta på scenearbeidaren etterpå. Vokalisten Bruce Dickinson syns krangelen som følgde var så morosam at han valde å ta han opp på lydband.
Medverkande
Henta frå singel-omslaget.
Marinerbreen
Marinerbreen er ein stor isbre som er over 100 km lang og som heller ned søraust frå platået i Victoria Land, mellom Mountaineer Range og Malta Plateau og som endar ved Lady Newnes Bay i Rosshavet, der han dannar den flytande Mariner bretunge. Den nedre delen og innløpet til dalen vart undersøkt i desember 1958 av kaptein John Cadwalader i US Navy og to medlemmar av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), på ein flytur frå isbrytarane USS «Glacier» og USCGC «Staten Island» som låg like utanfor sørenden av Coulman Island, i eit forsøk på å få i land ekspedisjonen på fastlandet. Han vart namngjeven av NZGSAE, 1958–59, som ei hyllest til arbeidet sjømennene gjorde i forskinga og utforskinga av Antarktis.
Ole Thorsen
Ole Thorsen var ein norsk landhandlar, gardbrukar, lensmann og stortingsmann frå Jelsa i Ryfylke.
Ole Thorsen var son til ein gardbrukar på garden Jelsa i soknet med same namnet. Sjølv arbeidde som handelsbetjent i Stavanger frå 1840 til -44, då han opna landhandel på Hjelmeland. Denne landhandelen dreiv han i 15 år. I 1859 kjøpte han garden Barkeland i Jelsa av svigerfaren, året etter vart han i tillegg lensmann i Jelsa. Han vart tilsett lensmann i Hetland i 1877, ei stilling han hadde heilt fram til 1899. Dei elleve fyrste åra i Hetland var han også vaktmeister ved distriktsfengselet.
Thorsen fekk plass i heradsstyret for Hjelmeland i 1848, der han seinare vart ordførar. Han var i med forlikskommisjonen både i Hjelmeland og seinare i Jelsa. Kringom 1890 busette han seg i Stavanger og var medlem av bystyret i fire år.
Ole Thorsen vart vald til stortingsmann ved fem stortingsval. Han var fjerde representant i 1857 og møtte også på det overordentlege storting 1858. Sidan vart han attvald til 1859-tinget og til 1862-63-tinget, dermed var han også til stades på det overordentlege stortinget i 1864. Perioden 1869-76 møtte han på alle tingsamlingane. I alle stortingssesjonane var han medlem av vegkomiteen, i den siste treårsperioden som sekretær. I tillegg var han frå 1862 medlem av Lagtinget, samt i 1864 medlem av jarnbanekomiteen.
Han døydde i Stavanger.
Rolf Nevanlinna
Rolf Herman Nevanlinna er kanskje den mest kjende finske matematikaren. Han er særleg kjent for arbeidet sitt med teori om funksjonar, Nevanlinna-teorien. I tillegg var han særs opptatt av kultur og politikk. Han var ein aktiv medlem av det finske nasjonalistiske partiet IKL og av den finske pro-tyske rørsla. Nevanlinna var òg ein talentfull amatørmusikar.
Han var professor i Helsingfors frå 1926 og var rektor ved Helsingfors universitet frå 1941 til 1945. Frå 1948 hadde han ei forskarstilling ved Det finske akademiet. Han fekk tilbodet om fleire utanlandske professorat, men oppheldt seg i Helsingfors heile livet, bortsett frå kortare besøk.
I 1981 vart det oppretta ein matematikkpris i hans namn, Rolf Nevanlinna-prisen, som vert delt ut kvart fjerde år.
Siv Mossleth
Siv Elisabeth Mossleth er ein norsk gardbrukar, kurshaldar og politikar. Ho har sidan 2017 representert Nordland og Senterpartiet på Stortinget.
Mossleth var varaordførar i Saltdal kommune frå 2011 til -17. Hausten 2017 fekk ho plass på Stortinget som andrekandidat for Nordland Senterparti, attvald til Tinget som fyrstekandidat i 2021. Perioden 2017-21 var ho medlem i Transport- og kommunikasjonskomiteen.
Grimsdalen
Dalen har vore en av dei viktigaste seterdalane i Gudbrandsdalen og har framleis fleire velbevarte setermiljø. Fylkesveg 27 mellom Atna og Folldal kryssar Grimsdalen i den nedre delen. Privat køyreveg på 50 km går mellom Folldal og Dovre gjennom dalen, passpunkt om lag 1170 m.o.h. Her ligg Grimsdalshytta (994 moh.), som er eigd av Den Norske Turistforening.
Tsjulym
Tsjulym (russisk Чулым) er ein by i Novosibirsk oblast i Russland med om lag 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Tsjulym, rundt 131 km vest for Novosibirsk.
Tsjulym vart grunnlagd i 1762 som busetnaden Tsjulymskoje (russisk: Чулымское) i samband med bygginga av Sibirvegen (russisk: Сибирский тракт–sibirskij trakt). I 1898 vart det bygd ein jernbane forbi busetnaden. Tsjulym fekk bystatus i 1947.
Jacob Svendsen
Jacob Svendsen var ein norsk hamnefut og stortingsmann frå Høvåg i Aust-Agder.
Jacob Svendsen var frå garden Holte i Høvåg. Faren var gardbrukar og sjømann. Sonen tok også til som sjømann og tok styrmannseksamen. Han dreiv sjømannsyrket i fleire år, budde fyrste tida på farsgarden før han busette seg i Lillesand og tok til med trelasthandel. I 1859 vart han tilsett som losoldermann og hamnefut i Lillesand, året etter vart han i tillegg innrulleringsbetjent.
Svendsen var medlem av Lillesand bystyre frå 1857 til 1892, 36 samfulle år. Han var også forlikskommissær og hadde mange fleire verv. År 1862-63 var han 3. representant frå Nedenes amt på Stortinget, møtte også på det overordentlege storting 1864. Ved stortingsvala i 1864 og 1870 nådde han ikkje heilt opp, men var 2. og 1. varamann frå amtet. Perioden 1874-76 var han på ny stortingsmann for amtet. I 1862-63 var han medlem av næringskomite nr 2, medan han i 1874-76 høyrde heime i tollkomiteen.
Han døydde i Lillesand straks etter han hadde runda 70 år.
Al Udayn-distriktet
Al Udayn-distriktet er eit distrikt i Ibb guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 143 578 innbyggjarar.
Fylkesveg 7126
Fylkesveg 7126 går mellom Klungvik og Værum i Nærøy kommune. Vegen er 21,8 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 543 i Nord-Trøndelag.
Louis Cennamo
Louis David Cennamo er ein engelsk bassgitarist som har hatt ein lang karriere der han spelt for ei rekkje viktige, britiske rock-, blues- og progressive rockeband.
Karriere
16 år gammal var Cennamo med å skipe blues/rockebandet Jimmy Powell and the Five Dimensions i 1964. Cennamo forle bandet seint i 1965 for å bli bassist i The Herd. Han spelte berre inn ein singel med dei, «So Much In Love» (med «This Boy's Always Been True»), før han slutta og skipa Patto's People i lag med Tim Hinkley, Viv Prince og Mike Patto, som spelte inn og gav ut ein enkelt singel, «Shimmy Shimmy Ko Ko Bop» / «Jump Back», seint i 1966.
Seint i 1960-åra var Cennamo studiomusikar, og spelte mellom anna på debutplata til James Taylor i 1968 og Al Stewart sitt Zero She Flies.
I 1969 var Cennamo med å skipe progrockbandet Renaissance. Cennamo hadde ei viktig rolle med å arrangere dei klassisk-inspirerte songane deira. Han var med på to album med bandet, men eit hardt turneringsliv gjorde at han gav seg våren 1970. Cennamo byrja så å spele med det britiske jazzrockbandet Colosseum, og spelte på albumet Daughter of Time (1970).
Cennamo vart så rekruttert av det progressive/blues/rockebandet Steamhammer (1970–72). Bandet turnerte mykje i Europa og spelte inn det eksperimentelle Speech i 1971.
Etter Steamhammer gav seg i 1973, skipa Cenammo Armageddon (1974–75) med den amerikanske trommeslagaren Bobby Caldwell, Steamhammer-gitaristen Martin Pugh og «Speech»-produsenten (og tidlegare Renaissance-kollegaen) Keith Relf. Bandet var basert i California, men spelte inn debutalbumet, Armageddon på Olympic Studios i London. Det vart gjeve ut på A&M Records seint på våren 1975. Då Relf døydde av elektrisk støyt i mai 1976 var det slutten for bandet.
Attende i England skipa Cennamo så Illusion med andre tidlegare medlemmar i Renaissance, og var med bandet for to album (1977–1979).
Etter 1980
Frå 1986 til 1995 var Cennamo involvert i eit deltids musikkprosjekt kalla Stairway (der Cennamo spelte gitar), med kollagaen frå Renaissance og Illusion, Jim McCarty. Det var eit hovudsakleg insturmentalprosjekt, og dei gav ut i alt fire plater.
I 2001 gav fire medlemmar frå det originale Renaissance og Illusion ut albumet Through the Fire under namnet Renaissance Illusion.
Marrbreen
Marrbreen er ein isbre 3,5 km vest for Goldmanbreen, som flyt nord frå Kukri Hills og ut i Taylor Valley i Victoria Land. Han vart kartlagt under Terra Nova-ekspedisjonen under Scott, 1910–13, som truleg gav han namnet.
Julia Mancuso
Julia Mancuso er ein USA-amerikansk alpinist frå Reno i delstaten Nevada som vart olympisk meister i storslalåm i 2006. Frå 2005 til 2014 har ho vunne fem VM-medaljar og fire OL-medaljar, meir enn nokon annan kvinneleg alpinist frå USA. Mellom desember 2006 og februar 2012 vann ho sju tevlingar i verdscupen i alpine greiner.
Aktiv
Mancuso debuterte i verdscupen i alpine greiner i november 1999, 15 år gammal. Sesongane 2002-04 vann ho til saman fem gullmedaljar i junior-verdsmeisterskapane i alpint.
Ho fekk sitt gjennombrot i 2005-sesongen, med bronsemedaljar i super-G og i storslalåm i VM i Santa Caterina. I januar 2006 fekk ho sine fyrste pallplasseringar i verdscupen. Under Vinter-OL 2006 overraska Mancuso stort og vann gullmedaljen i storslalåm framom finske Tanja Poutiainen og svenske Anna Ottosson. Rennet var prega av skodde og kraftig snøfall.
Mancuso tok sin fyrste siger i verdscupen då ho vann utforrennet i Val-d’Isère 19. desember 2006. Seinare i sesongen vann ho ytterlegare tre verdscuprenn, og enda på tredjeplassen i verdscupen i alpine greiner 2007. Einast austerrikarane Nicole Hosp og Marlies Schild kom framom henne då rekneskapen for alpinsesongen 2007 vart summert. Med i rekneskapen for Mancuso var ein sølvmedalje i kombinasjonen under VM i alpine greiner 2007 i svenske Åre, der arrangørtlandets Anja Pärson var klart best.
I 2010 sikra Mancuso seg to sølvmedaljar under vinterleikane i Vancouver, i høvesvis utfor og i kombinasjonen. Også frå VM i alpine greiner 2011 i Garmisch-Partenkirchen kom ho heim med ein sølvmedalje, då frå super-G-øvinga. Sesongen 2011 vann ho sin femte tevlingssiger i verdscupen, og i februar 2012 sin sjette og sjuande.
Både under alpint-VM 2013 i Schladming og Vinter-OL 2014 i Sotsji viste Mancuso seg som ein framifrå meisterskapsutøvar. I Schladming fekk ho bronsemedaljen i super-G-tevlinga, medan ho i Sotsji tok ein medalje av same valør i superkombinasjonen. Før VM-sesongen 2015 har Mancuso vunne tre medaljar i super-G, tre i kombinasjon/superkombinasjon, to i storslalåm og ein i utfor.
Epthianura
Epthianura er ei biologisk slekt av fire fugleartar i honningetarfamilien med fellesnamnet honningskvettar. Slekta er endemisk for det australske kontinentet med Tasmania.
Skildring
Honningskvettar er små honningetarar tilpassa livstilhøve på bakken. Generelt er dei litt meir butte og runde i kroppsbygginga enn andre honningetarar, og dei har korte, tynne nebb. Til likskap med andre honningetarar har dei ei penseltippa tunge. Kjønna i slekta har ulike fjørdrakter, hannane har lyse, eller i tilfellet med kvithovudhonningskvett, slåande fargar. Karminhonningskvett har lys karminraud farge på bryst, buk og hovud som namnet antyder, kvit strupe og ryggen er mørk gråbrun. Hofuglen derimot har raud gump, utanom det manglar dei karminfarga. Hannfuglar av appelsinhonningskvett og gulhonningskvett har fjørdrakt i lyst gult til gullfarge, medan hoene er mykje meir avdempa gråe. Den mest uvanlege arten i slekta er kvithovudhonningskvett, der hannen har ein slåande svart rygg og svart brystband og elles kvitt andlet og kvit eller lys buk. Gulhonningskvett og karminhonningskvett er uvanlege blant honningetarar i å ha sesongmessige skilnader i fjørdrakta, særleg hos hannar, som er mykje mattere i fargene utanfor hekkesesongen.
Slekta Epthianura er endemisk for kontinentet Australia, der dei er spreidd over fastlandet, og kvithovudhonningskvett finst dessutan på Tasmania. Kvithovudhonningskvett er den mest kystnære av desse artane. Honningskvettar har tilpassa seg eit breitt spekter av naturtypar i det sentrale og indre av Australia, sjølv om dei generelt er funne i miljø av meir buskkratt enn i skog og dei er òg sjeldan i høgtliggande område. Dei er spesielt tilpassa tørre miljø, men er òg hyppig langs elver i skogsområde, på mellombelse og permanente våtmarker, medrekna jordbruksområde.
Det er store hòl i kunnskapen om trekk og migrasjonsrørsler blant honningskvettar. Nokre artar er tilsynelatande nomadiske, i det minste i delar av utbreiingsområde. Det er òg tydeleg at mange av desse rørslene ikkje berre er faste sesongmessige, men avhengige av vêrtilhøve. Fuglane kan vere vanlege på somme lokalitetar i nokre år, men ikkje i andre år. På det viset kan dei å gjere bruk av uventa nedbør i tørre ørkenar.
Taksonomi og artsliste
Honningskvettar i Epthianura i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.5 frå desember 2010 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Elevthérios Venizélos på Kreta
Elevthérios Venizélos (gresk Ελευθέριος Βενιζέλος) er ein tidlegare kommune i periferieininga Khaniá i periferien Kreta i Hellas. Elevthérios Venizélos inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Khaniá.
Projeksjonsteikning
Projeksjonsteikning er ein del av den deskriptive geometrien der eit objekt vert avbilda i eit plan ved hjelp av projeksjonsstråler. I rettvinkla (ortogonal) projeksjon er alle projeksjonsstrålene parallelle og vinkelrette på planet. Det er denne projeksjonsforma ein nyttar i elementær projeksjonsteikning. På teiknearket avbildar ein objektet ved rettvinkla projeksjon i to tenkte plan: eitt som ligg horisontalt, kalla horisontalplanet, og eitt som står vertikalt, kalla vertikalplanet. Skiljelinja mellom dei to planane på teiknearket vert kalla grunnlinja. Biletet av objektet i horisontalplanet vert omtalt som horisontalprojeksjonen (grunnrisset) og i vertikalplanet vertikalprojeksjonen (opprisset).
Kjelder
प्रक्षेप Graphical projection Proyección gráfica Proiezione (geometria) Projectiemethode Проекция (геометрия) வீழ்ப்பு வரைபடங்கள் 投影図
Ottersøy
På Ottersøy er det ein liten nærbutikk og ein barneskule for 1-7 klasse. Her finst det ein stor tørrdokk som er eigd av Moen Slipp. Eit viktig føretak er Nærøysund Kraftbetong A/S.
Georg Wallace
Georg Wallace var ein norsk bakarmeister, kjøpmann og politikar, fødd og død i Bergen.
Wallace var son til ein kjøpmann. Sjølv etablerte hans seg som bakarmeister i heimbyen frå 1826, ei verksemd han dreiv til 1852. Han tok borgarskap i byen i 1841 og dreiv sidan som kjøpmann.
Wallace var med i Bergen bystyre heilt frå starten i 1838 og gav seg før 1875. Ved stortingsvalet i 1850 vart han vald ut til å vere Bergen by sin 4. representant. På Stortinget 1851 var han medlem av militærkomite nr 2.
The Three Bells
«The Three Bells», òg kjend som «Jimmy Brown» eller «Little Jimmy Brown», er ein song som vart gjort populær av The Browns i 1959. Singelen nådde toppen av den amerikanske country- og pop-lista, og slo den konkurrerande versjonen til Dick Flood. Versjonen til the Browns nådde òg 10. plassen på Hot R&B Sides-lista. Songen var basert på den franske songen «Les trois cloches» av Jean Villard Gilles og Marc Herrand frå 1945. Den engelske teksten vart skriven av Bert Reisfeld og først spelt inn av Melody Maids i 1948. Denne songen vart ein stor hit i 1952–53 for Edith Piaf og Les Compagnons de la chanson. Songen dokumenterer tre stadium i livet til «Jimmy Brown»—fødselen, bryllaupet og døden.
Innspelingar
Av dei mange musikarane som har spelt songen finn ein Edith Piaf og Les Compagnons de la chanson, som spelte inn den originale franske versjonen, Tina Arena, Brian Poole and The Tremeloes, Ken Parker, Ray Charles, Nana Mouskouri, Roy Orbison, Johnny Cash & the Carter Family, Floyd Cramer, Daniel O'Donnell, Chet Atkins, Elaine Paige, Sha Na Na, Andy Williams og Alison Krauss & Union Station. Han vart spelt inn på nederlandsk som «De drie klokken» og «Bim bam», på italiensk som «Le Tre Campane» av Schola Cantorum, og spansk med tittelen «Jimmy Brown» av vokalgruppa Mocedades.
«The Three Bells», òg kalla «The Jimmy Brown Song», vart spelt inn for Decca Records i 1951 av The Andrews Sisters. Jim Ed Brown, ein tredjedel av The Browns, gav ut songen i 1969.
I 1974 spelte Naďa Urbánková inn ein tsjekkisk versjon med hennar eigen tekst kalla «Zvony nelžou».
Anton Graff
Anton Graff var ein sveitsisk portrettmålar, ein av dei fremste på 1700-talet. Han er kjend for å måla mange av personlegdomane i samtida. Sonen Karl Anton Graff var landskapsmålar.
The Three Bells
Innspelingar
Songen vart parodiert av The Barron Knights som «The Chapel Lead Is Missing» på albumet Night Gallery i 1978.
Anton Graff
Liv og gjerning
Graff var fødd i Winterthur i Sveits. Etter ei læretid hos Ulrich Schellenberg i fødebyen, budde han ei rekke år i Augsburg, der han ernærte seg som portrettmålar. Frå 1766 budde han i Dresden, der han som akademiprofessor og hoffmålar laga mange bilete med historiske og allegoriske motiv, måla i tidas smak. Også her måla han mange portrett.
The Three Bells
Innspelingar
Med tekst på svensk av Britt Lindeborg, spelte Kikki Danielsson inn songen i 1979 på debutalbumet Rock'n Yodel som «Och vi hörde klockor ringa».
Dverghornugle
Dverghornugle (Otus scops) er ein ugleart i den biologiske slekta Otus. Ugla er ein vanleg hekkefugl i Sør- og Aust-Europa, Kaukasus og delar av sentrale og vestlege Asia. Ho er ein trekkfugl som overvintrar i Afrika sør for Sahara.
Anton Graff
Liv og gjerning
Graff hadde ei stor stjerne i samtida. Portretta hans er fulle av liv og karakter, og er elles prega av ein frisk og kraftig koloritt. Best lukkast han med mannlege portrett. Graff var svært produktiv. Han portretterte dei fleste av dei mest framståande personane i samtida. Mellom desse finn ein Lessing i 1771, Johann Gottfried Herder, Moses Mendelssohn, Friedrich Schiller i 1785, Fredrik II av Preussen og Christoph Willibald Gluck. Hans siste arbeid, i 1811, var eit sjølvportrett. Han raderte også enkelte blad, og laga ein del teikningar med sølvstift.
Graff er rikt representert i det tyske nasjonalgalleriet i Berlin, i Dresden og Leipzig.
Dverghornugle
Skildring
Dette er ei lita ugle som måler cirka 19 centimeter, ein typisk storleik for ei Otus-ugle. Storleiken er dermed som ein stare. Vekta varierer, dei kan vege i området 60-135 gram. Ho er ganske einsfarga brun eller gråbrun med mørkebrune strek og lysare flekke. Undersida er lysare enn oversida. Irisen er gul, føtene er fjørkledde i lyst brungult. Dverghornugler kan reise og senke øyrefjørene. I Europa er moglege forvekslingsartar i utkanten av folkesette område dei litt større ugleartane kyrkjeugle og dvergugle.
Dverghornugla sitt vanlegaste læte er eit kart og djupt «tjo(k)» som gjentakast kvart andre, tredje eller kvart fjerde sekund. Jamført med fødselshjelparfrosken, Alytes obstetricans, som lever i vestlege Europa, er tonane meir melodiske og noko lengre.
Brorparten av populasjonen er trekkfuglar. Dei hekker i eit belte frå Iberiahalvøya og nordvestlege Afrika i vest og austover til Bajkalsjøen og nordlegaste Mongolia. I Europa femnar området om Frankrike, Italia, Balkan, søraustlege Kviterussland og sørvestre Russland. Utanfor Europa på dei store øyane i Middelhavet, Anatolia, Midtausten, Kaukasus og vestlege Iran, sentrale Pakistan og inn i Afghanistan. Brorparten overvintrar i Afrika sør for Sahara i Sahelregionen nord om ekvator. Ein liten del av populasjonen rundt Middelhavet er standfuglar.
Dverghornugla hekkar i lauv- og blandingsskog, i jordbruksstrøk, skogkledde fjelltrakter, men òg i byparkar og andre halvopne habitat i urbane strøk. Ho plasserer reiret sitt i hole tre eller bygningar, men kan òg overta brukte reirplassar frå andre fuglar. Kullet er på 4-5 kvite egg som rugast av hoa i 24-25 dagar. Ungane blir tatt om hand av båe foreldra i 21-29 dagar innan dei er flygedyktige. Dverghornugla livnærer seg primært av insekt, men kan òg ta små virveldyr inkludert reptil.
Verdspopulasjonen er minkande og blir estimert til mellom 790 000 og 1,4 millionar vaksne individ. IUCN har kategorisert arten som livskraftig, LC.
Det finst berre særs få funn av dverghornugle i Noreg, og den første registreringa er frå 1954. I Artsobservasjoner.no har ein tre andre, Larvik i 2002 og Tromsø i 2013. Der er også registrert eit funn i 2018 på Eldfisk-feltet, lengst sør på den norske kontinentalsokkelen.
Lahti-renna 1962
Dei årlege internasjonale skirenna i Lahti 1962 vart avvikla helga 10. og 11. mars. Det vart skrive norsk skihistorie då nordmenn toppa tre av tevlingane. Harald Grønningen vann 15 km for tredje året i rad, Sverre Stensheim var suverent best på femmila, med landsmennene Grønningen og Magnar Lundemo på dei neste plassane, medan Ole Henrik Fagerås sigra i kombinert-tevlinga og fekk med seg landsmennene Arne Larsen og Tormod Knutsen på sigerspallen. I det spesielle hopprennet triumferte Otto Leodolter frå Austerrike.
15 km
<br style="clear:both;" />
50 km
<br style="clear:both;" />
Kombinert
<br style="clear:both;" />
Hopprenn
<br style="clear:both;" />
Christian Sommerfelt
Christian Sommerfelt var ein norsk prest og stortingsmann, fødd i Saltdal.
Sommerfelt var son til ein prest, og vart student frå Møllers institutt i 1837. Han vart cand.theol. i 1842, studerte seinare samisk, tok eksamen ved universitetet i Christiania. Etter å ha fullført dei teologiske studiane var han huslærar hos soknepresten i Asker, før han i 1845 var lærar ved ein privatskule på Lillehammer. Åra 1847-49 underviste han ved ein «høiere» allmennskule i Ringebu. Frå 1850 til -59 var Sommerfelt sokneprest i Nesseby, sidan hadde han tilsvarande embete i Etne 1859-67, i Aurdal 1867-74, før han avslutta yrkeslivet med 20 års teneste som sokneprest i Trøgstad.
Sommerfelt var i 1854 4. representant til Stortinget frå Finmarkens amt. Han var då medlem av justiskomite nr 1. På stortinget 1865-66 var han 5. representant for Søndre Bergenhus amt, medlem av gasjekomiteen.
Sommerfelt var mykje interessert i naturvitskap, og gjorde grundige botaniske studiar. Plantesamlinga si gav han til Universitetet i Oslo.
Han døydde i Kristiania.
Mazo de la Roche
Mazo de la Roche var ein kanadisk forfattar. Ho er mest kjend for den populære Jalna-serien, som utkom frå 1927 til 1958 i 16 bind.
Bakgrunn
Mazo de la Roche var einaste barn av seljaren William Roche og Alberta (Lundy) Roche. Ho hadde ein einsam oppvekst og familien flytta ofte. Ho fann tilflukt i bøker, og utvikla si eiga fantasiverd kalla «The Play», som ho utvikla med personar og hendingar. Ho var berre ni då ho skreiv si første novelle.
Fylkesveg 546 (fleirtyding)
Fylkesveg 546 finst i fleire fylke i Noreg:
Mazo de la Roche
Bakgrunn
Då ho var sju år gammal adopterte foreldra hennar den yngre kusina Caroline Clement, som hadde mista foreldra. Ho lét seg trekka inn i Mazo si fantasiverd, og vart etterkvart lispartnaren hennar. Paret levde eit tilbaketrekt liv. I 1931 adopterte Roche/Clement to barn. Eit søskenpar som hadde vorte foreldrelause, foreldra til barna hadde vore vener av Roche og Clement.
Ein av bustadene til familien i Mazos barndom var i nærleiken av ein større gard, drive som hobbybruk av ein rikmann. Det var utor denne staden at ho byrja å utvikla historiene som vart til Jalna-serien. Herregarden Benares Historic House i Clarkson i Ontario blir rekna for å vera denne staden, og staden blir no forvalta av Ontario Museum Association. Ein park i nærleiken har fått namnet Whiteoaks, henta frå serien.
Eit tilbakevendande spørsmål er uttala av namnet. Det skal uttalast may'zo og rosh.
Forfattarskap
Den første forteljinga hennar vart publisert i Munsey's Magazine i 1902, men skriving som karriere byrja ho med først etter at faren var død. Dei to første romanane hennar, Possession (1923) og Delight (1926), var romantiske forteljingar som gjorde lite inntrykk på kritikarane og bokkjøparane.
Den tredje romanen ho skreiv var Jalna. Den sende ho inn til tidsskriftet Atlantic Monthly i USA, der ho vann ein pris på 10 000 dollar for han. Sigeren i romankonkurransen og den følgjande utgjevinga gav forfattaren – som då var 48 år gammal – både ære, ry og inntekter. Serien vart ein suksess, og ho skreiv etterkvart 16 bøker i Jalna-serien, eller Whiteoak-krønikene. Serien skildrar Whiteoak-familiens liv gjennom 100 år, frå 1854 til 1954 Romanane vart ikkje skrivne i kronologisk orden, og kvar av dei kan lesast som ei sjølvstendig forteljing.
Oskulasjon
Oskulasjon tyder i matematikk så nær kontakt som mogeleg mellom to kurver utan at dei kryssar kvarandre. Dette skjer når kurvene i eit felles punkt i tillegg har felles tangent.
Mazo de la Roche
Forfattarskap
Serien har selt i meir enn 11 millionar eksemplar gjennom utgåver på ei lang rekke språk. Serien er filmatisert 2 gonger.
Jalnaserien
Serien er omsett til norsk av Liv Malling, og er utgjeven fleire gonger: 1934-60, 1962, 1974, 1976, 1980, 1987. Ho har også skrive andre bøker.
Oskulasjon
Funksjonane y = x^2 og y = x^4 oskulerer til dømes i origo.
Når ein sirkel oskulerer med ei kurve kallar ein sirkelen oskulasjonsirkelen til kurva. Sirkelen og kurva har då same krumming i kontaktpunktet.
Al Wade'a-distriktet
Al Wade'a-distriktet  er eit distrikt i Abyan guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 23 400 innbyggjarar.
I Fought the Law
Bobby Fuller Four-versjonen
Berre seks månader etter songen gjekk inn på Billboard Top 100, vart Fuller funnen død av røykforgifting i bilen til mora på ein parkeringsplass nær leilegheita hans i Los Angeles. Los Angeles Police Department erklærte at dødsfallet var sjølvmord, medan andre meinte han vart drepen. Fuller var berre 23 år gammal.
The Clash-versjonen
Versjonen deira kom først ut på ein EP, The Cost of Living i mai 1979 i Storbritannia, og så seinare i 1979 vart han gjeven ut på den amerikanske utgåva av albumet The Clash. Denne versjonen vart den første songen av The Clash som vart noko spelt på radio i Statane og er ein av dei mest kjende coverversjonane av songen. Konsertopptaket av songen frå Lyceum Theatre i West End i London den 28. desember 1978 vart teken med som det siste stykket i filmen Rude Boy frå 1980, regissert av Jack Hazan og David Mingay. The Clash var alle kledde i svart for konserten. Den 26. juli 1979 vart «I Fought the Law» gjeven ut på singel av bandet i USA.
I 1988 gav CBS Records ut singelen på ny. Songen kunne lastast ned for musikkvideospelet Rock Band.
I 1989 under Operation Just Cause, då det amerikanske militæret prøvde å fange Manuel Noriega i Panama, spelte dei amerikanske styrkane Clash-versjonen for full styrke for å presse Noriega til å overgje seg.
Songen vart òg nytta i filmen Robocop frå 2014.
Hank Williams jr.-versjonen
I 1978 gav countryartisten Hank Williams jr. ut ein versjon av songen på albumet Family Tradition. Songen vart gjeven ut som singel og nådde 15. plassen på Hot Country Singles & Tracks-lista i USA.
Dead Kennedys-versjonen
Punkbandet Dead Kennedys spelte inn sin versjon av «I Fought The Law» kort tid etter at San Francisco-politikaren Dan White myrda Harvey Milk og borgarmeisteren George Moscone i 1978. Det meste av teksten vart omskriven slik at songen verka å vere frå White sitt synspunkt, og refrenget vart endra til «I fought the law, and I won». Songen framsteller White som ein person som kom seg unna med mord.
Andre versjonar
Sam Neely sin versjon av songen nådde 54. plassen på Billboard si popliste og 61. plassen på countrylista i 1975. Ein annan countrversjon av songen vart spelt inn av Nitty Gritty Dirt Band og denne nådde 66. plassen i 1992.
Dave Courtney, ein «kjendisgangster» i London, spelte inn ein versjon med det skotske poppunkbandet Mute. Som Dead Kennedys-versjonen vart teksten endra til «I fought the law and I won».
I 1999 spelte Mike Ness frå Social Distortion inn songen for det andre soloalbumet sitt, Under the Influences, so nådde 174. plassen på Billobard-lista.
Andre artistar som har spelt inn songen er Richard Clapton, Ducks Deluxe, She Trinity, Beatsteaks, Viper, Bryan Adams, John Cougar Mellencamp, Johnny Cash, Bruce Springsteen, Roy Orbison, Tom Petty, Social Distortion, Stiff Little Fingers, Waylon Jennings, Gary Allan, Green Day, Alvin and the Chipmunks, Ska-P, the Jolly Boys, Grateful Dead, Stray Cats, Mary's Danish, Claude François, Mano Negra, the Big Dirty Band, Lolita No.18, the Brian Jonestown Massacre, Attaque 77, El Noi del Sucre, Die Toten Hosen, Status Quo, Nanci Griffith, La Vida Bohème, Anti-Flag, Chumbawamba, Tsuyoshi Kawakami and His Moodmakers, the Airborne Toxic Event, The Bad Shepherds, Johnny Marr og mange andre.
I 2003 spelte Colin Farrell ein versjon av songen i filmen Intermission. Mary's Danish-versjonen av songen vart nytta i filmen Buffy the Vampire Slayer (1992).
Den føderale krigen
Den føderale krigen hadde få ordinære slag. Det første, ved Santa Inés i desember 1859, gav føderalistane leia av Ezequiel Zamora siger. Men i januar 1860 førte ei kringsetjing av San Carlos til at føderaliststyrkene blei svekka og at Zamora blei drepen. I slaget ved Coplé i februar same året tapte føderalistane for regjeringsstyrkane.
Den nye føderalistleiaren John Chrysostom Falcon delte opp hæren og byrja ein geriljakrig. I 1862 vann dei føderale styrkane fleire viktige sigrar. Regjeringsstyrkane blei svekka av dette og av deserteringar frå eigne rekkjer.
22. mai 1863 skreiv president Jose Antonio Paez og føderalistleiaren John Chrysostom Falcon under ein fredsavtale. I desember same året blei Falcon vald til førebels president.
Krigen var den største Venezuela hadde hatt sidan sjølvstendet. Over 200 000 menneske døydde i krigshandlingar eller frå svolt og sjukdom som følgde borgarkrigen, i eit land med berre litt over ein million innbyggjarar.
Songen Have You Never Been Mellow
«Have You Never Been Mellow» er ein popsong skriven av John Farrar for Olivia Newton-John som tittelsporet på albumet med same namn.
I mars 1975 vart singelen den andre førsteplassen til Newton-John på rad på den amerikanske Billboard Hot 100 og han toppa òg Billboard Hot Adult Contemporary Singles-lista. «Have You Never Been Mellow» heldt fram suksessen Newton-John hadde som såkalla «crossover-artist» då songen òg nådde 3. plassen på Hot Country Singles-lista.
Songen vart nominert til Grammyprisen for beste kvinnelege popvokal det året.
I USA var singelen den fjerde på rad for Newton-John som selde til gullplate etter eit sal på 1 million eksemplar. «Have You Never Been Mellow» nådde òg toppen av singellista i Canada, 10. plass i Australia og 26. plass i Japan, men gjorde det heller dårleg elles i verda.
Andre versjonar
Songen vart framført som ein del av Broadway-musikalen Xanadu i 2007.
Det nederlandske bandet Party Animals sampla songen i 1996 på hitten deira «Have You Ever Been Mellow». Denne songen nådde toppen av den nederlandske singellista.
Punkbandet the Feederz spelte songen i 1984 på debutalbumet Ever Feel Like Killing Your Boss?. Nip Drivers var eit anna punkbandet som spelte inn songen.
Den australske songaren James Reyne spelte songen (berre kalla «Mellow») i 2004 på Speedboats for Breakfast. Den belgiske artisten Netsky sampla songen på debutalbumet Netsky i 2010. Me First and the Gimme Gimmes song songen i 2011 på EPen Go Down Under.
Ein fransk versjon av songen vart spelt av Nicole Rieu, kalla «Ma maison au bord de l'eau», i 1975.
Fylkesveg 7128
Fylkesveg 7128 går mellom Rød og Sør-Eitran i Nærøy kommune. Vegen er 5,1 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 546 i Nord-Trøndelag.
Marstonbreen
Marstonbreen er ein isbre som flyt austover frå Mount Marston og Doublefinger Peak og ut i Granite Harbour mellom Dreikanter Head og Kar Plateau. Den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) drog opp denne breen på veg til Mount Marston i oktober 1957. Dei gav isbreen same namn som fjellet.
Belojarskij
Belojarskij (russisk Белоярский) er ein by i Khanty-Mansia i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kazim, ei sideelv til Ob, rundt 330 km nordvest for Khanty-Mansijsk.
Historie
Belojarskij vart grunnlagd i 1969 som eit støttepunkt for bygginga av ein gassrøyrleidning frå Jamalhalvøya til Nadym i den europeiske delen av Russland. 1973 vart han urbanliknande busetnad og i 1988 fekk han bystatus.
Økonomi og næringsliv
Hovudnæringa i byen er drift og vedlikehald av gassrøyrleidningen til Tjumentransgas (russisk: Тюментрансгаз). Etter at det vart funne råolje i nærleiken starta selskapet RITEKBelojarskneft (russisk: РИТЭКБелоярскнефть) med utbygging av førekomstane
Lokalt viktig er òg tamrein- og pelsdyrhald, samt fiske.
Mourniés
Mourniés (gresk Μουρνιές) er ein distriktsby i periferieininga Khaniá i periferien Kreta i Hellas. Mourniés var hovudsete i den tidlegare kommunen Elevthérios Venizélos, som frå 2011 inngår som ei kommunaleining i kommunen Khaniá.
Witwatersrand
Witwatersrand er ei låg, sedimentær fjellkjede med høgder på 1700–1800 moh. som går i aust–vestleg retning gjennom Gauteng i Sør-Afrika. Namnet tyder på afrikaans «ryggen av kvitt vatn». Geologisk er ho kompleks, men dei grunnleggjande formasjonane er kvartsitt, konglomerat og leirskifer av Witwatersrandsystemet. Han utgjer eit kontinentalt vasskilje der vatnet renn nordover og ut i Limpopo og Indiahavet og sørover ut i Oranje-elva og Atlanterhavet. Witwatersrand ligg i provinsen Gauteng, tidlegare kalla PMW–området, eit akronym for Pretoria, Witwatersrand og Vereeniging.
«Rand», eller «revet», som Witwatersrand òg vert kalla, er berømt for å vere kjelda for 40 % av gullet som nokon gong har vorte vunne ut frå jorda. Gullårene strekkjer seg 280 km frå Klerksdorp i vest til Bethal i aust og er 3,6 km djupe einskilde stader. Den sørafrikanske valutaen rand er kalla opp etter han. Den nordlegaste spissen til revet vart oppdaga berre nokre få kilometer frå dagens Magaliesburg, ved Blaauwbank, i 1874.
Witwatersrand omfattar òg storbyområdet til Johannesburg, som strekkjer seg langs det gullberande revet. Storbyområdet er avlangt og strekkjer seg frå området Randfontein og Carletonville i vest til Springs i aust. Det inkluderer det enorme byområdet East og West Render, og dessutan Soweto.
Lunik
Lunik er ein tidlegare landkommune i regionen Elbasan i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Librazhd.
Witwatersrand
I juli 1852 vart det kjend at engelskmannen J.H. Davis hadde funne gull «i stor mengd» ved Paardekraal nær Krugersdorp, noko som var den tidlegaste gulloppdaginga i Rand. Davis selde gull til ein verdi av 600 oundt til styresmaktene i Transvaal, og vart kort tid etterpå beordra ut av landet på grunn av den gjeldande politikken om å halde det hemmeleg. I oktober 1853 oppdaga Pieter Jacob Marais, som var fødd i Cape Town, gull på breiddene av elva Jukskei, men òg dette funnet vart dyssa ned. Det første gruveselskapet, Nil Desperandum Co-operative Gold Company, vart danna ved Blaauwbank i 1874. Det vart teke ut gull ulike stader fram til 1886 då oppdaginga av hovudåra til Witwatersrand sette i gang det historiske gullrushet. Den etterfølgjande oppdaginga av andre rike og drivverdige årar av gull, førte til slutt til bygginga av det største urbane området i Afrika sør for Sahara.
For tida føregår den einaste «operasjonelle» gullgruveaktiviteten i området til Blaauwbank Gold Mine and Museum, som ligg nær Magaliesburg.
Lunik
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Lunik 2 621 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Lunik ein del av distriktet Librazhd. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
The Jazz Singer av Neil Diamond
The Jazz Singer er eit filmmusikkalbum av Neil Diamond frå 1980, frå filmen The Jazz Singer frå 1980. Filmmusikken kom ut på plate i november 1980 på Capitol Records. EMI Films (eigd av EMI, som òg eigde Capitol Records) produserte filmen. Filmmusikken vart gjeve ut i februar 1996 på Columbia Records i USA og Sony andre stader.
Filmen fekk blanda kritikk og vart ein middels suksess, men filmmusikken vart særs populært og vart det mestseljande albumet til Neil Diamond i USA, med over 5 millionar eksemplar og ein tredjeplass på albumlista der. Tre av songane gjekk inn på Topp 10 på Billboard Hot 100, «Love on the Rocks», «Hello Again» og «America» med høvesvis andre-, sjette- og åttandeplass.
Tjørebrenning
Tjørebrenning er utvinning av tjøre ved tørrdestilasjon av harpikshaldig trevirke. Det er særleg fururøter (tyri) som vert brukt.
Ulike metodar har vorte brukt ved tjørebrenning: Tjøregrov, brenning i jarngryte og milebrenning.
Underlaget
Milebrenning er vanlegaste tjørebrenningmetoden. Før ein kan bygge mila, må underlaget, den traktforma tjøredalen gjerast klar. Det har vore vanleg å grave han delvis inn i svakt skråande terreng. Ein del av underlaget vert oppbygd av stein eller stokkekonstruksjon. Underlaget å vere tett, slik at tjøra kan renne nedover i trakta. Til å gjere botnen tett har det tradisjonelt vorte brukt bjørkenever. Til ei stor mile kunne det gå med opp til 1500 neverflak. I seinare tid har papp og bølgjeblikk vorte brukt som underlag. I botnen av trakta er det ei helle med hòl, som tjøra kan renne ned gjennom. Under den oppbygde delen er det ein gang inn til midten. Under tappehòlet vert det plassert ei renne av ein uthola stokk, slik at tjøra kan samlast opp.
Furuveden
Det går med store mengder oppkløyvde fururøter til ei tjøremile. Det krevst svært mykje arbeid. Det har vorte rekna med at det tek nær eit årsverk å gjere veden klar.
Fururøtene bør helst vere så gamle at ytterveden har rotna vekk. Stubben bør då vere 10-15 år, eller meir. Ein kjenner døme på miler der det har vorte brukt ved frå meir enn 150 år gamle stubbar.
Arbeidet med stubbebryting gjer ein gjennom hausten. Når telen kjem kan røtene køyrast til milestaden. Så vert dei rensa og grovkløyvde. Så er det finkløyving til spik, sortering og oppstabling til tørk. At røtene er frosne kan gjere dei lettare å kløyve.
Bygging av mila
Bygging av mila er gjerne dugnadsarbeid. Ein røynd tjørebrennar må leie arbeidet. Det er viktig at mila får rett diameter, og at ho skrår rett mot toppen, ut frå mengda av ved ein har til rådvelde. I midten vert reist ein midtstokk, draget eller navlekjeppen. Han syner kvar sentrum i mila er, og er til hjelp for å få ho symmetrisk. Nedst i dalen legg ein lekter som peikar mot sentrum. Over dei vert beinkløyvd ved, gjerne frå stubbenden, lagd på tvers. Så byggjer ein mila over desse. Spiket vert lagd radialt, peikande mot sentrum. Den ringaste veden, som er ujamt kløyvd og har mindre harpiks, vert lagd ytst. Så stablar ein feitare ved, feitspik innover, slik at den feitaste ligg inn mot midtstokken. Etter kvart som mila veks, må ho rundast av, slik at ho har skap som ei flattrykt halvkule, når all spika er opplødd. Feitspiket ver lødd så tettpakka som råd. Toppen av mila jamnar ein med flis. Så vert ho banka, for å få spiket endå tettare sama. Draget i midten vert oppdrege, så det ert eit hol frå toppen til midthòlet i botnen.
Før brenninga vert mila dekt med flak av skogstorv. Dette vert gjort for å redusere lufttilgangen. Ein lèt det vere ei opning nedst i torvlaget. Her skal mila tennast. Torvflaka vert lagde med lyngsida ned.
Brenning av mila
Ein får best resultat av brenninga om det er roleg vêr. Vind fører lett til ujamn brenning.
Ringveden i ytterkant av mila vert påtend gjennom opninga nedst i torvdekket. Opninga i torva ver så tildekt. Målet er at varmen skal spreie seg innover og nedover i mila. Dei som passar mila skal syte for at varmen er optimal. Det harpikshaldig spiket vert varma under minimal tilgang til luft. Då vil tjøra smelte og renne ut or veden. Den ideelle temperaturen på tjøra er om lag 40° C. Er det varmare, vil ikkje tjøredampen kondensere. Milevaktene får vite mykje om temperaturen ved å sjå på røyken. Kvit røyk indikerer væte i mila. Det får ein så lenge torvdekket er fuktig. Er røyken blå eller svart er det fyr i kolet eller tjøra. Då må temperaturen senkast. Det gjer ein ved å minke lufttilgangen. Om det brenn med open flamme, må det leggast på torv, og gjerne kastast på våt sagflis. Det kan og brukast moderne isolasjonsmatter, som er lette å handtere. Er ein uheldig og misser kontrollen over elden, kan heile mila brenne opp, og ein får ikkje det forventa tjøreutbyttet. Det er særleg fare for dette om vinden vert sterk. Ved gulgrå røyk er temperaturen god. Er varmen for låg, tek ein vekk torv, så det vert betre trekk.
Epstein-Barr-virus
Epstein-Barr-viruset (EBV) eller menneskeherpesvirus 4 (HHV-4) er eit herpesvirus som infiserer meir enn av folkesetnaden i verda. Viruset kan valda ymse kreftformer, som Hodgkin-sjukdomen og Burkitt-lymfom. Det valdar òg kyssesjuke. EBV-viruset infiserer i hovudsak B-seller og epitelseller, men kan òg infisera naturlege drepeseller, T-seller og seller i glatt muskulatur. EBV-virus kan sitja latent i seller i kroppen, ute av rekkjevidda til immunsystemet, og slik skipa ein livslang infeksjon.
Tjørebrenning
Tjøra
Etter tre til fem timar vil første tjøra kome i renna. Dei første literane er tyntflytande og inneheld mykje vatn og terpentin. Dette vert samla i eit kar for seg. Den rette tjuktflytande tjøra kan og variere i konsistens og farge etter som utvinninga skrid fram. Mila vil gi tjøre i fleire døger. Ho vet etter kvart lågare. Mot slutten av brenninga kan ein del kol ytst i mila takast vekk, slik at ein er sikker på at varmen når inn til midten.
Epstein-Barr-virus
Epstein-Barr-viruset er mellom dei potensielle faktorane som kan bidra til multippel sklerose (MS) med sterkast prov. Over av alle MS-pasientar mot kring  av kontrollar er vortne infiserte med EBV.
Tjørebrenning
Tjøra
Når det ikkje kjem meir tjøre, dekkjer ein mila godt til og har på vatn. Då driv ein ut siste tjøreresten.