cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Linni Meister
Musikkarrière
Meister starta tidleg med song, og song i kor frå ho var sju år gammal. Den profesjonelle musikkkarrieren starta sommaren 2007 då ho spela inn ein coverlåt av Destiny's Childs «Survivor» i samband med at ho skulle vere med i Robinsonekspedisjonen. Låten vart utgjeve på C+C Records, og fekk dårleg mottaking av pressa, mellom anna terningkast éin i VG. Året etter gav Meister ut singelen «Where my limo at», ein ironisk song om livet i rampelyset. I mai 2009 gav ho ut popsingelen «My Ass» som kom inn på iTunes Music Stores liste over dei hundre mest selde songane i Noreg. Melodien vart lansert i samband med lanseringa av filmen Død snø i utlandet. Ho har òg sunge inn ein russelåt, produsert av geniAL. Låta var for russebussen Cheezy.
Anna
Ho er òg kjend for å angiveleg ha vorte fråstolen private videoklipp med intime scener med sin tidlegare svenske kjæraste Kristian Hilberg på ferietur i 2006. Videoen vart deretter lasta opp på ulike pornografiske nettstader. Paret prøvde sidan å inngå eit samarbeid med pornofilmprodusenten Thomas «Rocco» Hansen for å kunna tena pengar på den stolne filmen, då skaden likevel hadde hendt. Paret trekte seg etter kort tid frå avtalen. Filmprosjektet vart avslutta og aldri lansert. Heile situasjonen førte òg til at Meister vart sparka frå Team Aylar.
Filipstad i Sverige
Historie
Filipstad fekk byprivlegium 6. april 1611 og er i og med det den tredje eldste byen i Värmland, etter Karlstad og Kristinehamn. Staden er oppkalla etter prins Karl Filip som var son til Karl IX og bror til Gustav II Adolf.
Linni Meister
Anna
Jula 2008 fekk Meister merksemd i samband med ei FHM-framside der lesarane kunne skrapa bort bikinioverdelen hennar. Ho har tidlegare arbeidt som sex-spaltist i same bladet.
Sommaren 2010 gifta ho seg med Bernhard Berntzen i Las Vegas, men giftarmålet vart aldri gyldig fordi dei ikkje kom seg til eit tinghus i Noreg. I januar 2011 tok forholdet slutt. Saman har dei sonen Dennis Michael Meister.
Filipstad i Sverige
Historie
1904 er eit viktig årstal i Filipstad si historie. Då starta nemleg eit bakeri, som seinare fekk namnet Wasabröd, og som er den største knekkebrødsfabrikken i verda. Fabrikken har heile tida hatt mykje å seie for Filipstad, då den er tørste arbeidsgivaren der. Mange meiner at Wasa har hatt for stor tyding ved at ein ikkje har satsa på det øvrige næringslivet. OLW, som er stor innan snacksbransjen, er òg eit storføretak som ligg i Filipstad sidan 1968.
Winchester Model 70
Winchester Model 70 er eit repetergevær med boltmekanisme produsert av Winchester Repeating Arms.
Model 70 har vore i produksjon sidan 1936. Rifla har opp gjennom åra kome i forskjellige form og i forskjellige kaliber. Rifla har vore særs populær i USA til sivilt bruk.
Dei seinare åra vart kvaliteten særs variabel, og i 2006 vart den gamle fabrikken i New Haven i Connecticut lagt ned. Det var Browning som eigde den gamle Winchester fabrikken, og Browning vert igjen eigd av FN Herstal. Så i 2008 starta Browning opp med nyproduksjon av Winchester M-70 på FN Herstal's fabrikk i Columbia i Sør-Carolina.
Dei nye modellane vert produsert etter høgare kvalitetskrav enn på den gamle fabrikken. Den nye modellen har òg fått ein heilt ny avtrekkarmekanisme som er særs god.
Det kan nemnast at eldre våpen av typen Pre-64, er i USA ettertrakta blant samlarar.
Kaliber
Modell 70 har blitt levert i følgjande kaliber: .22 Hornet, .22-250 Remington, .223 WSSM, .225 Winchester, .220 Swift, .243 Winchester, .243 WSSM, .250-3000 Savage, .25-06 Remington, .25 WSSM, .257 Roberts, 6,5 x 55 mm Mauser, .264 Winchester Magnum, .270 Winchester, .270 WSM, 7 x 57 mm Mauser, .284 Winchester, 7 mm Remington Magnum, 7mm WSM, .300 Savage, .30-06 Springfield, .308 Winchester, .300 H&H Magnum, .300 Winchester Magnum, .300 WSM, .300 RUM, 7,92 x 57 mm Mauser, .325 WSM, .338 Winchester Magnum, .35 Remington, .358 Winchester, .375 Holland & Holland Magnum, .416 Remington Magnum og .458 Winchester Magnum.
Dawn of the Black Hearts
Dawn of the Black Hearts er det andre konsertalbumet til Mayhem. Svartmetallalbumet er kanskje mest kjent for sitt kontroversielle plateomslag: eit fotografi av den daude vokalisten Dead, etter sjølvmordet hans i april 1991. Albumet vart kåra til det mest kontroversielle plateomslaget av Gigwise.com i artikkelen deira «The 50 Most Controversial Covers of All Time».
Albumet vart utgjeve 1995, fem år etter innspeling. 300 kopiar vart opphavleg utgjevne av Warmaster Records, eit dotterselskap til Columbia. Desse inneheldt berre åtte spor frå konserten i Sarpsborg, 28. februar 1990. Desse tidlegaste kopiane i inneheldt òg Mayhems logo i gullblekk.
Albumet har vore utgjeve fleire gonger på CD av andre plateselskap; også Warmaster Records har gjort det same. Desse versjonane inneheld ofte ein konsert frå 1986 frå Ski, med Messiah på vokal. Nokre av plateselskapa hevder – feilaktig – at konserten er frå Lillehammer med vokalisten Maniac og Manheim på perkusjon. Lillehammer-konserten gjev akt på å vera meir eksluvist og sjeldan enn Ski-konserten.
Medverkande
Frå 1990, Sarpsborg:
Frå 1986, Ski (bonusspor):
Skilbrei
Skilbrei er ei grend i Sunnfjord kommune i Vestland fylke. Grenda ligg nord for Skilbreivatnet. Vegsambandet E39 passerer Skilbrei, om lag tolv kilometer nord for Sande, kommunesenteret i Gaular. Skilbrei ungdomssenter ligg på vestsida av E39. Senteret er leirstad for Fjordane krins av Norsk Luthersk Misjonssamband Fjordane krins.
Førde lufthamn Bringeland ligg tre km vest for Skilbrei.
Jabal Habashy-distriktet
Jabal Habashy-distriktet er eit distrikt i Taiz guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 24 544 innbyggjarar.
Auguste Comte
Isidore Auguste Marie François Xavier Comte var ein fransk filosof. Han skapte positivismen og vert rekna som ein av grunnleggjarane av moderne sosiologi.
Comte studerte ved den polytekniske skulen i Paris, der han fanga interesse for naturvitskap og av radikale politiske idear. Påverka av filosofen Henri Saint-Simon, som han vart personleg kjend med, fekk han interesse for historie og samfunnsstudiar. Gjennom hovudverket, det seks band store Cours de philosophie positive som kom ut 1830–42, teiknar Comte den historiske utviklinga frå eit opphavleg teologisk stadium, der fenomen vert forklart ved inngrep av «gudar» eller «ånder», vidare til eit metafysisk stadium, der årsakene er «idear» eller «krefter», til det positive eller vitskaplege stadium, basert på nøyaktige observasjonar.
Lahti-renna 1959
Dei årlege internasjonale skirenna i Lahti 1959 vart avvikla helga 28. februar og 1. mars. Norske Sverre Stenersen sigra i kombinertøvinga. Dei andre vinnarane kom alle frå arrangørlandet: Toimi Alatalo vann 15 km, Arto Tiainen femmila, Juhani Kärkinen det spesielle hopprennet, sistnemnde framom nordmannen Anders Woldseth medan Siiri Rantanen fekk bestetid i kvinnelangrennet.
15 km
<br style="clear:both;" />
50 km
<br style="clear:both;" />
Kombinert
<br style="clear:both;" />
Hopprenn
<br style="clear:both;" />
10 km
<br style="clear:both;" />
Bengtsfors
Bengtsfors er ein svensk tettstad og centralort i Bengtsfors kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland, mellom innsjøane Lelången og Bengtsbrohöljen. I 2005 hadde byen 3,194 innbyggjarar.
Blant turistattraksjonane på staden er Halmens Hus og Gammelgården, som er det største friluftsmuseet i Vest-Sverige.
Industri
I mange år var sulfittfabrikken ein viktig industri. I Bengtsfors låg tidlegare Volvos bilseteproduksjon, som seinare blei seld og vart ein av Lear Corporations fabrikkar. Staden var derimot aldri optimalt sett frå eit lokaliseringssynspunkt, sidan transportvegen var lang og hadde låg kapasitet. Det var dåverande finansminister, Gunnar Sträng, som i 1965 ved hjelp av statleg finansiell hjelp fekk Volvo til å leggje seteproduksjonen til Bengtsfors. Våren 1999 vart fabrikken lagt ned, sidan ein ville flytte fabrikken nærare personbilproduksjonen i Göteborg. sidan det var den største arbeidsgivaren på staden med over 800 tilsette, vart bygda hardt råka. Det økonomiske tilbakeslaget vart noko milda av at Lear Corporation i fleire år etter nedlegginga fortsette å betale leige for lokala.
Kommunikasjon
I mange år hadde Bengtsfors to jernbanestasjonar. Den vestre stasjonen var endestasjon for Lelångenbanen, som vart opna i 1895. Han knytte Bengtsfors med Uddevalla. Dei austlege stasjonen ligg ved DVVJ (Dal-Västra Värmlands Järnväg), som knytte Bengtsfors med Mellerud og Årjäng. Lelångenbanan er nedlagt. På DVVJ går det turisttrafikk sørover om sommaren, men den regulære persontrafikken på DVVJ har teke slutt.
Nordover brukast banen til dresinsykling.
Asker kunstforening
Asker kunstforening er ei kunstforeining i Asker, skipa i 1970.
Kunstforeininga har som føremål å formidle biletkunst og kunsthandverk og gje folk i Asker kunnskap om kunst ved å arrangere føredrag, utstillingar med omvisingar, sal av kunst, og dessutan kjøpe inn kunst til si eiga samling. Talet på kunstverk i foreininga si eiga samling har med tida vorte stort. Verk frå samlinga vert lånt ut til skular, seniorsentre og andre offentlege bygningar i kommunen. Foreininga skiper til 8 – 10 utstillingar i året.
John Benbow
John Benbow var ein engelsk offiser i Royal Navy. Han gjekk inn i marinen 25 år gammal og jakta mellom anna på algeriske sjørøvarar før han forlet marinen og gjekk inn i handelsflåten der han vart verande til den ærerike revolusjonen i 1688, då han vende attende til Royal Navy og vart utnemnd til offiser.
Benbow kjempa mot Frankrike i niårskrigen, og tente på og seinare kommanderte fleire engelske fartøy og tok del i Beachy Head, Barfleur og La Hogue i 1690 og 1692. Han vart kjend under felttoga mot Salé og mauriske sjørøvarar, kringsette Saint-Malo og kjempa i Vestindia mot Frankrike under den spanske arvefølgjekrigen.
Suksessen og ryet til Benbow gjorde han både til kjendis og at han vart forfremma til admiral. Han var så involvert i ei sak under kamphandlinga i august 1702, der fleire av kapteinane hans nekta å støtte han då han kommanderte ei skipsskvadron. Benbow fekk fleire av kapteinane stilt for tetten og seinare fengsla eller avretta for dette, men han levde ikkje sjølv lenge nok til å oppleve dette. Desse hendingane medverka til ryet hans og fleire referansar til han i seinare populærkultur.
Fylkesveg 148 i Nordland
Fylkesveg 148 i Nordland går mellom Andvågen og Siva i Alstahaug kommune. Vegen er 2,0 km lang.
Sykesbreen
Sykesbreen er ein nordoverflytande isbre som ligg like aust for Plane Table i Asgard Range i Victoria Land. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter den newzealandske filmregissøren Jeremy Sykes som omkom i ei helikopterulukke i nærleiken ved Mount McLennan den 19. november 1969.
Kinna
Kinna er ein svensk tettstad og centralort i Marks kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 14,555 innbyggjarar. Kinna ligg cirka 29 kilometer sørvest for Borås og 50 km søraust for Göteborg.
Den noverande tettstaden har oppstått ved at «gamle» Kinna (som blei köping i 1947) i løpet av 1970-talet voks saman med dei nærliggande tettstadene Skene og Örby. Administrativt vart Kinna nedlagt som eigen kommune i 1971, då fleire kommunar i området blei slått saman til den nye storkommunen Mark.
Folkesetnaden i tettstaden fordeler seg omtrent som følgjer mellom dei tre tidlegare tettstadene (2005):
Svenljunga
Svenljunga er ein svensk tettstad og centralort i Svenljunga kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 3,379 innbyggjarar.
Svenljunga ligg ved elva Ätran.
SOAS, University of London
SOAS, University of London eller School of Oriental and African Studies er eit universitet i sentrale London som blei grunnlagd i 1916 som del av University of London. Dei viktigaste faga ved SOAS er humaniora, politikk, rettsvitskap, kultur og språk i tilknyting til Afrika, Midtausten og Asia. Det er den einaste høgare utdanningsintitusjonen som spesialiserer seg på desse områda.
Skildring
Universitet har hovudcampus er ved Russell Square i bydelen Bloomsbury, saman med systeruniversitetet University College London. I 2001 opna det også ein campus ved Vernon Square i bydelen Islington ikkje så langt unna.
Det er knytt to galleri til universitetet. The Percival David Foundation of Chinese Art har ei av dei mest omfattande samlingane av kinesisk keramikk og porselen i Europa. Brunei Gallery har ei vidfemnande samling med samtidige og historiske gjenstandar frå Afrika, Midtausten og Asia.
Studentar
(utval)
Delphyne Burlet
Delphyne Burlet er ein fransk tidlegare skiskyttar frå Chamonix som vann ein gullmedalje i lagtevlinga og ein sølvmedalje på stafetten under VM i skiskyting 1993. Sidan fekk ho OL-bronse i 1994 og VM-bronse i 1999, også desse med franske stafettlag.
Aktiv
Burlet vart som best nummer fem på 7,5 km då dei olympiske vinterleikane 1992 fann stad i Albertville i heimlandet. Året etter vart ho under VM 1993 i bulgarske Borovets verdsmeister i lagtevlinga, saman med Nathalie Beausire, Anne Briand og Corinne Niogret. Etter to femteplassar i dei individuelle øvingane, avslutta Burlet med å ta sølv i stafetten over 4 x 7,5 km i lag med Véronique Claudel og førnemnde Niogret og Briand. Dei same fire utøvarane tok bronsemedaljen på stafetten under Vinter-OL 1994 på Lillehammer.
I 1999-sesongen kom Burlet på femteplassen på 7,5 km då VM i skiskyting vart avvikla i finske Kontiolax. På stafetten vann ho atter ein bronsemedalje. Ho la opp etter OL-sesongen 2002.
Kantlavordenen
Kantlavordenen (Lecanorales) er ein biologisk orden av sopp som vanlegvis dannar lav. Han høyrer til klassen Lecanoromycetes i divisjonen Ascomycota. Denne ordene omfattar 26 familiar, 269 slekter og 5695 artar.
Anne Karin Kaasa
Anne Karin Kaasa er ein norsk musikar og songar frå Bygland i Setesdal. Ho deltok i Melodi Grand Prix 1992 med låta «Morgongry» som enda på sjetteplass. I 1991 gav ho ut debutalbumet Svalande vind, og i 1992 kom albumet Solefallstime, i 1993 kom Venerus - frå sans og samling II. I 1999 kom ho og Sondre Bratland med plata Barn av sommaren. År 2010 kom ho ut med si første plate på 11 år; Spor i landskap. I 2012 gav ho ein CD med julesongar, Eg såg deg.
Kantlavordenen
Familiar
Underordenen Lecanorineae
Anne Karin Kaasa
I dag bur Anne Karin Kaasa i Kristiansand.
Kantlavordenen
Usikker plassering (incertae sedis)
Uplasserte familiar;
Det finst fleire slekter i Lecanorales som ikkje er blitt plasserte heilt sikkert i ein familie. Desse er:
Fylkesveg 166 i Nordland
Fylkesveg 166 i Nordland går mellom Hestøya og Enokvalen i Herøy kommune. Vegen er 6,0 km lang.
Fylkesveg 181 i Nordland
Fylkesveg 181 i Nordland går mellom Hildset og Våg i Dønna kommune. Vegen er 4,6 km lang.
Rugsund sokn
Rugsund sokn er eit kyrkjesokn i Davik prestegjeld, i dagens Bremanger kommune. Soknet omfattar eit areal på 246,1 km², og hadde 2 179 ibuarar i 1950. Dagens soknekyrkje, Rugsund kyrkje, er frå 1838.
Kurfyrstedømet Mainz
Erkebispedøme Mainz (tysk Erzbistum Mainz) eller Kurfyrstedømet Mainz (tysk Kurfürstentum Mainz eller Kurmainz) var eit viktig kyrkjeleg og sidan verdsleg kurfyrstedøme i Det tysk-romerske riket mellom 780–782 og 1802. I hierarkiet til den romersk-katolske kyrkja var erkebiskopen av Mainz primas Germaniae, representanten til paven nord for Alpane. Utanom Roma er Stolen i Mainz den einaste andre stolen som vert omtalt som «Den heilage stolen», sjølv om dette namnet er sjeldan nytta om Mainz.
Erkebispedømet var eit viktig kyrkjeleg fyrstedøme i Det tysk-romerske riket. Det bestod av fleire ikkje-samanhengande landområde med område nær Mainz på begge sider av Rhinen, område langs elva Main oppfor Frankfurt (med distriktet Aschaffenburg); Eichsfeld-regionen i Niedersachsen og Thüringen; og områda kring Erfurt i Thüringen. Erkebiskopen var òg tradisjonelt kurfyrste og erkekanslar i Tyskland, og leiar av valkollegiet frå 1251 til 1803.
Historie
Bispestolen vart oppretta i romartida, i byen Mainz, som hadde vore ein romersk provinshovudstad kalla Moguntiacum. Bispedømet vart først viktig då det fekk status som erkebispedøme i 780-782. Dei første biskopane før 300-talet har legendariske namn, og starta med Crescens. Den første stadfesta biskopen av Mainz var Martinus i 343. Mainz vart først viktig då St. Boniface vart biskop i 747. Boniface var tidlegare ein erkebiskop, men denne tittelen gjekk ikkje til bispestolen før etterkomarane hans, Lullus.
I 1802 mista Mainz status som erkebispedøme. I sekulariseringa som følgde Reichsdeputationshauptschluss i 1803, vart setet til kurfyrsten Karl Theodor von Dalberg flytta til Regensburg, og kurfyrstedømet mista områda sine i vest til Frankrike, medan dei austlege områda langs Main nedanfor Frankfurt gjekk til Hessen-Darmstadt og Nassau, og Eichsfeld og Erfurt gjekk til Kongedømet Preussen. Dalberg fekk halde Aschaffenburg-området som Fyrstedømet Aschaffenburg. I 1810 slo Dalberg Aschaffenburg, Frankfurt, Wetzlar, Hanau og Fulda saman og danna det nye Storhertugdømet Frankfurt. Dalberg gjekk av i 1813 og i 1815 delte Wienerkongressen områda hans mellom Kongedømet Bayern, Kurfyrstedømet Hessen-Kassel, Storhertugdømet Hessen og fristaden Frankfurt.
Det moderne bispedømet Mainz vart grunnlagd i 1802, innanfor områda til Frankrike og i 1814 vart området utvida inn i Hessen-Darmstadt.
Biskopar og erkebiskopar
{| width=100% |
Dzjeptsjisjte
Dzjeptsjisjte (makedonsk Џепчиште; albansk Xhepçisht) er ein landsby i kommunen Tetovo i regionen Polog i Nord-Makedonia. Dzjeptsjisjte var tidlegare eigen kommune, men vart innlemma i Tetova i 2004.
Saltatorar
Skildring
Dette er store medlemmer i tanagarfamilien, typisk rundt ca. 21 centimeter. Nokre morfologiske trekk er felles for mange av dei 14 artane, først og fremst nebbforma. Alle saltatorar har ganske store og kraftige, konisk forma nebb. Halen er relativt lang for alle artar. Dei er òg relativt like i storleik, varierande frå ca. 18,5 centimeter for orinocosaltator, opp til 24 cm for storsaltator.
Fjørdrakta har i regelen ustreka overside og underside, oversida jamt grønleg eller grå, undersida i regelen lysare. Unntaka er krattsaltator og antillsaltator, som begge har lange grøne striper på undersida. Mange artar har distinkte teikningar på og rundt hovudet, ofte kvit strupe og øvre bryst. Ei kvit eller lys augebrynstripe i varierande form er karakteristisk, men stripa manglar for fire artar, desse er: hettesaltator, sotsaltator, skifersaltator og bambussaltator. Sotsaltator har størt avvik i fjørdrakt ettersom han syner seg som stort sett svart med oransje nebb.
Krav til habitat er i varierande grad skog, gjerne lågtliggande opptil ca. 2000 moh. Oransjenebbsaltator er den einaste saltatoren som går godt over 3000 moh. i Andes. Føda er varierande frå art til art, men alle et vegetabilsk føde med påfyll av insekt. Fleire artar er skildra med blad på dietten, til dømes er tjukknebbsaltator i sørlegaste Brasil ein bladetar, som òg tar frukt i sesongane. I låglandet i Argentina et krattsaltatorar maur og biller.
Alle artane er trudd å vere stort sett standfuglar.
IUCN har kategorisert bambussaltator som nær truga, elles er artane livskraftige.
Artslista
Saltator i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2017 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Molkom
Molkom er ein svensk tettstad i Karlstads kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2005 hadde tettstaden 1 883 innbyggjarar.
Tidlegare var Molkom centralort i Nyeds kommun og tingsplats i Nyeds härad. Namnet Nyed kjem frå soknet som Molkom tidlegare låg i, Nyeds socken.
På hausten 2006 vart Nyeds skola innvigd. Den inneheld førskuleklasse til år 9. klasse. Tidlegare vart Nyeds skola kalla Åsvallaskolan.
Son i Noreg
Son er ein tettbygd stad med hamn ved Oslofjorden sør i Vestby kommune i Viken fylke, kjenneteikna av arkitektur frå den såkalla hollendar-tida, ein periode frå om lag år 1500 til inn på 1800-talet då nederlandsk skipsfart og handel med norsk tømmer hadde mykje å seie for utviklinga på den norske aust- og sørlandskysten. Tømmer vart utskipa frå hamna i Son etter å ha vorte fløytt ned elva Såna, som på nedre parten heiter Hølenselva.
Molkom
Tettstaden har om lag 2 000 innbyggarar og ligg mellom Karlstad og Filipstad i Värmlands län. På 1800-talet var Molkom eit av Värmlands største bruk, og framleis finst det mange industriføretak der - spesielt innanfor stålbransjen.
Son i Noreg
I si tid, frå 1604, var Son ladestad under Christiania med eigne tollrettar, og med formannskapslovene frå 1837 vart Son bykommune. Men etter 1720, då Moss vart kjøpstad og dessutan kunne eksportere større mengder trelast frå eit større omland, tok velstandsveksten i Son slutt. No er Son ein part av eit samanhengande tettbygd område ikring Moss, som ligg i grannefylket Østfold, og er dessutan ei populær hamn for fritidsbåtar.
Molkom
Jernbanen
Bergslagsbanan Kil–Daglösen–Ställdalen går gjennom Molkom. Stasjonen i Molkom ligg 32 km frå Kil og 109 km frå Ställdalen. Før Molkom på banen ligg Deje og etter Molkom kjem møtestasjonen i Lindfors. Trafikken på jernbanen vart opna 1. mars 1876. Det var jernbanen som gjorde at samfunnet Molkom voks. Tidlegare forslag på jernbanestrekning var via Norum, sør for Molkomssjön, og sidan dette forslaget hadde vunne hadde Molkom med stort sannsyn ikkje vokse til den staden som han no er.
Etymologi
Stadnamnet Molkom er nemnt første gongen i 1503 og vart då skrive Molchen og Molchom. Det avsåg då ein gard, som sidan fekk gi namn til nærliggande jernbanestasjonen. Namnet kan vere danna av det forsvenska ordet muld eller mold med tydinga ’mull’.
Ei skrøne seier at namnet Molkom kom til på følgjande vis: Bøndene i Karlstad dreiv kvart år dei kyrne dei ville selje til den store husdyrmarknaden i Filipstad. Vel framme i Molkom – litt meir enn halvvegs – var det tid for å mjølke kyrne. På dialekt heitte det då at det var tid for å «molk om» kyrna, og derav namnet Molkom.
Roma Mineralvannfabrikk
Roma mineralvannfabrikk vart starta i 1920 av Martin Bergersen, og held til på Lillestrøm i Lillestrøm kommune. Roma produserer ulike typar mineralvatn og leskedrikkar som vanlegvis blir seld kassevis frå fabrikkutsalet eller frå andre, eigne utsalsstader.
Roma Mineralvannfabrikk er ein av fire produsentar i Noreg som har lisens til å produsere og selje RC Cola.
Doom and Gloom
Songen nådde 61. plassen på UK Singles Chart, 26. plassen på Billboard Japan Hot 100 og 30. plassen på Billboard Rock Songs-lista i oktober 2012.
Rolling Stone kåra «Doom and Gloom» til den 18. beste songen i 2012.
Songen vart spelt under rulleteksten til filmen A Good Day to Die Hard.
Komposisjon
Opningsriffet på songen vert spelt av Jagger. Richards kommenterte at Jagger var drivkrafta bak songen og at Jagger spelte opningsriffet: «Eg bryr meg ikkje. Han hadde aldri lært seg å spele gitar utan eg viste han korleis han skulle gjere det.»
Musikkvideo
Ein musikkvideo for songen kom ut 20. november 2012 og var regissert av Jonas Åkerlund i Cité du Cinéma i Saint-Denis med Noomi Rapace.
Herrljunga
Herrljunga er ein svensk tettstad og centralort i Herrljunga kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde byen 3,746 innbyggjarar.
Protestsong
Ein protestsong er ein høvessong som er knytt til ei rørsle for samfunnsendringar. Det kan vere folkeviser, klassiske songar eller kommersiell musikk generelt. Av samfunnsrørsler som har mange protestsongar knytte til seg finn ein slavefrigjering, stemmerett for kvinner, fagrørsla, borgarrettar, krigsmotstand, feministrørsler, dyrevernrørsler og fleire.
Protestsongane er ofte situasjonsmessige og har vorte tilknytte ei samfunnsrørsle gjennom samanhengen. «Goodnight Irene» fekk til dømes stempelet som ein protestsong fordi han vart skriven av Lead Belly, ein svart straffange og sosialt utskot, sjølv om det på overflata er ein kjærleikssong. Eller dei kan vere abstrakte, uttrykkjande, i meir generelle former, motstand mot urettferd og støtte for fred eller fredstankar, men publikum veit vanlegvis kva dei refererer til. Beethoven sin «Ode til gleden» er ein song som støttar universelt brorskap og er ein slik song. Det er ein setting frå eit dikt av Schiller som feirar fellesskapen til alle levande og Beethoven sjølv la til linjene om at alle menneske er brør. Songar som støttar status quo kvalifiserer ikkje som protestsongar.
Vita Semerenko
Viktorija Oleksandrivna Semerenko, kjend som Vita Semerenko, er ein ukrainsk skiskyttar frå Krasnopilija i Sumy oblast. Ho vann OL-gull på 4 x 6 km stafett, og har elles individuelt vunne fire bronsemedaljar i dei internasjonale skiskytingsmeisterskapane i tida 2011-14, samt to VM-sølv i stafett, 2008 og 2013. Også tvillingsystera Valj Semerenko er skiskyttar på høgste nivå.
Aktiv
Si fyrste individuelle bronsemedalje vann Semerenko på 15 km under VM 2011 i Khanty-Mansijsk. Både i 2012 og 2013 tok ho bronse på 7,5 km under skiskytings-VM i høvesvis Ruhpolding og Nove Mesto. Ved VM i Nove Mesto vann både ho og tvillingsystera bronsemedaljar på 4 x 6 km stafett.
Semerenko la under Vinter-OL 2014 i Sotsji beslag på tredjeplassen for trdje gong på rad på 7,5 km. Få dagar seinare gjekk ho fyrsteetappen på Ukraina sitt lag som vart olympisk meister på 4 x 6 km stafetti. Dei andre på gullaget var Julija Dzjyma, systera Valj Semerenko og ankerkvinna Olena Pidhrusjna.
Oksana Khvostenko
Oksana Jurijivna Khvostenko er ein ukrainsk tidlegare skiskyttar frå Tsjernihiv. Ho vann to stafett-sølv i VM 2003 og 2008, og to individuelle bronsar, begge ved VM i skiskyting 2008.
Aktiv
Khvostenko debuterte i verdscupen i skiskyting 1996. Ho stod fyrste gongen på sigerspallen i verdscupen då eit ukrainsk stafettlag kom på andreplass i Lake Placid i 1999. I individuelle tevlingar måtet ho vente til desember 2006 før ho kunne klive på pallen, ho vart då nummer tre på 15 km i austerrikske Hochfilzen. Vel ein månad seinare, 21. januar 2007 i Pokljuka i Slovenia, vann ho fellesstarten etter prikkfri skyting, hennar einaste internasjonale siger.
Khvostenko gjekk startetappen då Ukraina sitt kvinnelag sikra seg sølvmedaljen på 4 x 6 km stafett under VM i skiskyting 2003 i russiske Khanty-Mansijsk. Fem år seinare, under VM 2008 i Östersund, plussa Khvostenko på tre med fleire internasjonale medaljar. Både på 7,5 km og 15 km kom ho i mål til bronsemedaljar, og på stafetten fekk ho sølv, som sist i lag med Oksana Jakovleva, medan systrene Vita Semerenko og Valj Semerenko var ikkje med på 2003-laget.
Jabal Iyal Yazid-distriktet
Jabal Iyal Yazid-distriktet  er eit distrikt i 'Amran guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 84 393 innbyggjarar.
Hillesøy kyrkje
Hillesøy kyrkje er ei langkyrkje i tre frå 1889 på Kvaløya i Tromsø kommune, nærare bestemt på Austein på Brensholmen, lengst sørvest i kommunen.
Mellom klenodia inne i kyrkja er to tyske altarskåp frå rundt 1500. Det har vore kyrkje på Hillesøy sidan mellomalderen, men i 1889 vart det bygd ei ny kyrkje på Austein inne på Brensholmen. Tidlegare omfatta soknet òg store bygder på Nord-Senja, slik som Husøy, Botnhamn med fleire. Kyrkja har 304 sitjeplassar.
I soknet ligg òg Bentsjord kapell.
Götene
Götene er ein svensk tettstad og centralort i Götene kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde byen 4,727 innbyggjarar.
Lyngen kyrkje
Historie
Det første gudshuset i Lyngen vart bygd på Karnes i 1731, men flytta til Lyngseidet i 1740. Det var tre årsaker til flyttinga. Det var lettare for presten frå Karlsøy å kome til Lyngseidet, samane i Ullsfjord ville få lettare veg til kyrkja, og på Karnes var det mangel på vatn og ved. I 1770-åra vart det bygd ei ny kyrkje som kosta om lag 230 riksdalar. Det gamle kyrkjebygget vart seld for 16 riksdalar.
Sjipkovitsa
Sjipkovitsa (makedonsk Шипковица; albansk Shipkovicë) er ein landsby i kommunen Tetovo i regionen Polog i Nord-Makedonia. Sjipkovitsa var tidlegare eigen kommune, men vart innlemma i Tetova i 2004.
Lyngen kyrkje
Historie
Fyrst i 1840–1846 fekk kyrkja den utsjånaden ho har i dag. Ein tysk arkitekt ved namn Lydke kom med teikningar for den omfattande ombygginga. Det gamle tårnet frå 1775 som stod midt på kyrkja, vart rive ned, og eit nytt tårnhus med våpenhus, loft, klokketårn og spir vart bygd i den nygotiske stilen. Kyrkjebygget fekk i tillegg fleire sitjeplassar ved at det vart bygd galleri i to høgder. Kyrkja har i dag 310 sitjeplassar. Grunnmuren er frå då krosskyrkja vart påbyrja i 1770, og det tilbygde sakristiet og tårnhuset har fått same type grunnmur som resten av bygningen. Under krigen nytta tyskarane kyrkja som stall. I dag er kyrkja restaurert og er del av eit lite sentrumsmiljø med ein del eldre trehus på Lyngseidet. I 1951 vart eit dåpshus bygd like ved kyrkja. Dåpshuset skulle vere eit varmt venterom for born som skulle døypast. No vert dåpshuset nytta som kontor.
Hillesøy kyrkje
Inventar
Veggane i kyrkja er av ubehandla tre. Forsida på galleriet er dekorert med måleri av englar, noko som vart gjort i 1931, samstundes som preikestolen vart måla. Det heng to store lysekroner i taket, og der heng òg ein modell av ein fembøring.
Sjipkovitsa
Den tidlegare kommunen Sjipkovitsa hadde 7 820 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002, medan sjølve landsbyen hadde 2 826 innbyggjarar.
Hillesøy kyrkje
Inventar
Altarskåpet som er plassert på altaret, er eit særs godt bevart eikeskåp laga i Lübeck i Tyskland mellom 1460 og 1470. Hovudpartiet i skåpet er delt i tre delar, separerte av veggar. Den midtre delen er den største, og inneheld ein skulptur som er nyare enn dei to andre skulpturane i skåpet. Midtskulpturen viser Jesus. Skulpturen til høgre er av Maria som holder Jesusbarnet i hendene, medan den venstre skulpturen viser Maria si mor, Anna av Jerusalem, som held Maria i armane. Maria held i sin tur Jesusbarnet i armane sine. Dørene viser Jesus på krossen og himmelferda. Altarskåpet vart restaurert av Tromsø Museum i 1963.
I koret, på høgre sida sett frå kyrkjeskipet, står eit anna altarskåp. Også dette er før-reformatorisk, og skåpet har truleg opphaveleg stått i Baltestad kyrkje. Skåpet har tre skulpturar som viser St. Tomas, Maria Magdalena og St. Andreas.
Orgelet er frå 1979.
Historie
Truleg var det allereie bygd ei kyrkje på Hillesøy før den fyrste kyrkja vart bygd på Tromsøya i 1240–50. Ved reformasjonen låg det tre kyrkjer og eit kapell innanfor dagens soknegrenser: Øyfjord kyrkje, Baltestad kyrkje, Hillesøy kyrkje og Håja kapell. Når desse kyrkjene vart bygde og akkurat kvar dei låg, er usikkert. Alle kyrkjene låg under Trondenes prestegjeld. Hillesøy var i lang tid plaga av mangel på prestar, og kyrkja skal ha vore i særs dårleg forfatning i 1716, ifølgje Thomas von Westen.
I 1731 vart Hillesøy eige prestegjeld med Øyfjord og Baltestad under seg, før Hillesøy vart lagd under Lenvik i 1759. Baltestad kyrkje vart då lagd ned. Då Lenvik kyrkje vart riven i 1855, fekk Hillesøy kyrkje det gamle altarskåpet frå Baltestad i gåve.
I 1770 vart det bygd ei ny kyrkje på Hillesøy. Utover 1800-talet vart stadig nye område overført til soknet frå Tromsø og Senja, og kyrkja vart for lita. Det vart difor bygd ei ny kyrkje i 1889. Plasseringa på Brensholmen var dels for å gjere seilingsforholda frå Senja lettare, dels for å plassere kyrkja midt i soknet. Bortsett frå altarskåpa vart alt av katolsk inventar kasta i prosessen med å byggje ny kyrkje.
Happy Cola
Happy Cola var ein norsk cola som vart utvikla på etter krigen og som kom på marknaden i 1950. Colaen vart tappa på spesielle flasker som hadde karakteristiske ringar.
Essensen til Happy Cola var utvikla av Storm Kjemiske i Oslo på oppdrag av Mineralfabrikenes Landsforening.
Carillon
Carillon er den opphavlege franske nemninga på store klokkespel (tårnklokkespel) som er monterte i kyrkjetårn og andre liknande konstruksjonar for å spele melodiar på som skal høyrast over store område, til dømes i ein by.
Nemninga carillon vert nytta internasjonalt, og kan i eit visst mon òg nyttast om små klokkespel som inngår som musikkinstrument i orkester.
Gje meg handa di
«Gje meg handa di, ven» er ei vise som Sondre Bratland gav ut i 1988 på eit album med voggeviser. Teksten er ny og melodien er den irske folkesongen «Down by the Salley Gardens» frå 1600-talet. Andre artistar har òg gitt ut songen på plate. Mellom dei er Anne Karin Kaasa på albumet ', Hanne Krogh på albumet ', Carola og med Helge Borglund på . Den er òg på albumet Have Yourself a Merry Little Christmas med Kurt Nilsen og Helene Bøksle. Desse to framførte også songen under NRKs minnekonsert etter terroråtaka i 2011 i Oslo domkyrkje den 30. juli.
Madagaskar under vinter-OL 2018
Madagaskar deltok under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang i Sør-Korea i perioden 9. til 25. februar 2018.
Kylie av Kylie Minogue
Kylie er debutalbumet til den australske songaren Kylie Minogue, utgjeve den 4. juli 1988 av PWL. Albumet vart produsert av Stock, Aitken og Waterman, som har òg skrive ni av dei ti songane på albumet. Mest av komposisjonen er dansepop med stor teen pop og tyggegummipop-elementar. Albumet har fått blanda meldingar frå kritikarar.
Listeplasseringar og sal
Kylie nådde nummer to på den britiske albumlista den 16. juli 1988, og låg på førsteplass i fire veker frå 21. august 1988 og i ytterlegare to veker frå 13. november 1988. Kylie vart sertifisert til platina sju gonger i Storbritannia og har selt 6,5 millionar eksemplar over heile verda. Albumet selde 1,8 millionar eksemplar i 1988 og vart det mest selde albumet det året. Kylie var det første albumet av ein kvinneleg soloartist til å selja meir enn to millionar eksemplar i Storbritannia, og er det 58. mest selde albumet gjennom tidene.
I Australia nådde albumet andreplassen for tre veker, og var på hitlistene for tjueåtte veker i alt. Albumet vart setifisert til platina seks gonger i Australia. I New Zealand er det lengste og berre albumet hennar som nådde førsteplassen. Albumet debuterte på tiandeplassen og seinare nådde førsteplassen for seks veker. Albumet blei verande på albumlista i 53 veker i alt. Albumet nådde Topp 10 i Tyskland, Noreg og Sveits, og selde 143 627 eksemplar i Sverige.
Kylie nådde femtitredjeplassen på Billboard 200 i USA. I 1989 vart albumet sertfisert gull i USA og har selt over 500 000 eksemplar. Kylie har selt i alt over 5 million eksemplar i heile verda.
Singlar
Singelen «Loco-Motion» vart utgjeven 4. juli 1987. Han låg sju veker på førsteplass på den australske singellista, og var den mestseljande singelen i landet på 1980-talet. Han vart då gjeven ut som den fjerde singelen frå albumet. «I Should Be So Lucky» vart den første singelen til albumet, utgjeven 29. desember 1987. Songen nådde førsteplassen på topplistene i Australia og Storbritannia. Den andre singelen «Got to Be Certain» nådde førsteplassen på salslista i Australia og fekk moderat suksess i resten av verda. Han nådde andreplassen i Storbritannia og blei verande på lista i tre veker. Songen nådde òg den Top 10 i Tyskland og Sveits. Minogue spelt inn på nytt songen «Locomotion» i april 1988 med nye tittelen «The Loco-Motion». Den kom ut som den tredje singelen til albumet og var den høgaste på UK Singles Chart av ein kvinneleg artist. I Nord-Amerika nådde songen førsteplassen i Canada og tredjeplassen i USA på Billboard Hot 100. «Je Ne Sais Pas Pourquoi», den fjerde singelen, nådde andreplassen i Storbritannia. «It's No Secret» vart utgjeven som singel i Australia, New Zealand, Nord-Amerika og Japan. «Turn It into Love» vart utgjeven berre i Japan som den femte singelen og nådde førsteplassen for ti veker.
Sporliste
Alle songar er skrivne og produsert av Stock Aitken Waterman, bortsett frå der andre er nemnde.
Beaumont Bay
Beaumont Bay er ei isfylt bukt på vestsida av Rossisen i Antarktika, mellom Young Head og Harris Point som Dickeybreen munnar ut i. Ho vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og kalla opp etter admiral sir Lewis Beaumont i britiske Royal Navy, ein arktisk polfarar som var særskild oppteken av denne ekspedisjonen.
Mikhail Zjelev
Mikhail Zjelev var ein bulgarsk tidlegare hinder- og landistanseløpar. Han vart europameister i 3000 meter hinder i 1969.
Aktiv
Zjelev deltok ved europameisterskapen 1966 i Budapest, utan å gå vidare frå forsøksløpar. Frå 1967 til 1971 vann han derimot tre strake hindersigrar i Balkanleikane, i 1967 sigra han også på 10 000-meter og i 1969 på 5 000 meter.
OL-sesongen 1968 forbetra Zjelev den personlege rekorden til 8.36,8 og overraska med å verte nummer seks i hindertevlinga under dei olympiske leikane i Mexico-byen hausten 1968.
Under europameisterskapen 1969 i Aten gjorde Zjelev sitt livs løp og vann gullmedaljen på tida 8.25,0, seks tidels sekund framom Aleksandr Morozov frå Sovjetunionen. Også i 1970-sesongen høyrde han til den absolutte verdstoppen i øvinga, sigerstida 8.29,4 i ein semifinale i europacupen for landslag var den beste oppnådd av ein europear, einast to australiarar sprang fortare i 1970.
Zjelev var sjanselaus på å nå hinderfinalen då EM 1971 fann stad i Helsinki. Under Sommar-OL 1972 i München kvalifiserte han seg til finalen, men enda som 12. og sistemann.
Zjelev vart bulgarsk meister på 3000 m hinder i 1966, 1968–1970, samt 1974. Han vart elles bulgarsk meister på 10000 meter i 1968, og på 5000 meter i 1969 og 1970.
Bring Your Daughter... to the Slaughter
«Bring Your Daughter... to the Slaughter» er den andre singelen frå albumet No Prayer for the Dying av Iron Maiden frå 1990.
Songen vart opphavleg spelt inn og gjeven ut av Bruce Dickinson for filmmusikken til A Nightmare on Elm Street 5: The Dream Child, men Steve Harris likte songen så godt at Iron Maiden spelte han inn på ny. Det vart den einaste singelen til bandet som gjekk heilt til topps på den britiske singellista, trass i at han vart bannlyst på BBC og derfor lite spelt på radio.
Bakgrunn
Originalversjonen av songen, som vann ein Golden Raspberry-pris for «Verste originale song» i 1989, og er i følgje Dickinson, «heilt forskjellig frå Iron Maiden-versjonen. Arrangementet er det same, men min er på ein måte...smygande. Maiden køyrer på ein måte berre på». Originalversjonen til Dickinson var med på The Best of Bruce Dickinson i 2001.
Bruce Dickinson sa «Me skal gje denne ut på singel på julaftan for å skremme livskiten av Cliff Richard». Dette førte til at songen konkurrerte med Cliff Richard sin «Saviour's Day» om å bli førsteplassen på singellista i juleveka 1990, men sidan han ikkje kom ut offisielt før ei veke etter jul, gjekk han rett til topps på den britiske singellista den 30. desember 1990. Dette skjedde trass i at songen var bannlyst av BBC, som nekta å spele songen på Radio 1 og berre viste eit 90 sekundar langt konsertopptak av songen på hitprogrammet Top of the Pops. B-sida var versjonar av «I'm a Mover» (opphavleg av Free) og Led Zeppelin-songen «Communication Breakdown».
I tillegg til dei vanlege 7"- og 12"-utgåvene, kom singelen ut som ei spesialutgåve på 7" kalla «brain pack».
Musikkvideo inneheld klipp frå filmen The City of the Dead/Horror Hotel (John Llewellyn Moxey, 1960).
Som dei fleste songane frå No Prayer for the Dying vart «Bring Your Daughter to the Slaughter» sjeldan spelt etter den påfølgjande turneen, No Prayer on the Road, men han vart spelt på enkelte konsertar i 1992, 1993 og 2003.
Medverkande
Frå singelomslaget:
NM i alpine greiner 1988
Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1988 vart avvikla med slalåm og storslalåm i Ål i Buskerud dagane 6. – 7. februar, og med superstorslalåm og utforrenn på Voss i Hordaland i tida frå 24. – 26. mars 1988. Det var fyrste gongen øvinga superstorslalåm (super-g) stod på programmet i ein noregsmeisterskap.
Slalåm
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
<br style="clear:both;" />
Utfor
<br style="clear:both;" />
Superstorslalåm
<br style="clear:both;" />
Fylkesveg 382 i Nordland
Fylkesveg 382 i Nordland går mellom Nesna og Hammarøya i Nesna kommune. Vegen er 8,1 km lang.
Lindsey Vonn
Lindsey Caroline Vonn er ein USA-amerikansk tidlegare alpinist frå Saint Paul i delstaten Minnesota. Ho vann verdscupen i alpine greiner i 2008, 2009, 2010 og 2012 og vann to VM-gull i 2009 og eitt OL-gull i 2010. I alt tok ho sju medaljar i verdsmeisterskapane 2007-11 og OL 2010. Vonn har 59 rennsigrar i verdscupen, austerrikske Annemarie Moser-Pröll med 62 sigrar er den einaste kvinna med fleire topplasseringar i den alpine verdscupen.
Aktiv
17 år gamle Lindsey Kildow deltok i dei olympiske leikane 2002 i Salt Lake City, og vart som best nummer seks i kombinasjonen. Ho fekk sin fyrste verdscupsiger den 3. desember 2004, då ho vann eit utforrenn i Lake Louise i Canada. Seinare i same sesongen kom ho på fjerdeplassen i både utfor og kombinasjon under VM i alpine greiner 2005 i Santa Caterina i Italia.
Under utfor-treninga ved Vinter-OL 2006 i Torino rende ho ut av løypa og vart frakta til sjukehus med helikopter. Trass i ei skadd hofte stilte ho i utfortevlinga, der ho enda på åttandeplassen. I VM i alpine greiner 2007 i Åre vann Kildow sølvmedaljar i både super-G og utfor, begge gongane bak arrangørlandets Anja Pärson.
Sesongane 2008-10 var Lindsey Vonn verdas beste kvinnelege alpinist. Desse tre sesongane vann ho i alt 26 renn i verdscupen, mellom dei to slalåmrenn i 2008/09-sesongen, dei to einaste sigrane ho har i den greina. I VM i alpine greiner 2009 i Val-d’Isère sikra ho seg gullmedaljane i både utfor og super-G. Også under Vinter-OL 2010 vann ho gullmedaljen i utfor, medan ho hamna på bronseplassen i super-G.
I 2011 var Vonn svært bær ved å vinne sin fjerde strake alpine verdscup, men sterke 1725 poeng vart tre poeng for lite mot hennar argaste konkurrent frå dei to føregåande sesongane, Maria Riesch frå Tyskland. Og under verdsmeisterskapen 2011 i Riesch sin heimby, Garmisch-Partenkirchen, måtte Vonn nøye seg med ei einsleg sølvmedalje frå utforrennet.
Den 26. mars 2013 klatra Vonn til topps på sigerspallen for 59. gong etter eit verdscuprenn. I Maribor i Slovenia vann ho då sitt tredje storslalåmrenn i verdscupen. 29 av sigrane i verdscupen har kome i utfor, 20 i super-G.
I VM i alpine greiner 2013 i Schladming fall Vonn i super-G-rennet og braut både eit bein og skadde eit kne som spolerte resten av sesongen. Ho hadde likevel nok poeng til å vinne FIS-pokalen som beste utforennar for sjette sesong på rad, 2008-13. FIS-pokalen i super-G vann ho fire år på rad, 2009-12.
Vonn la opp etter verdsmeisterskapen 2019 i Åre.
Ho var gift 2007-13 med den USA-amerikanske alpinisten Thomas Vonn.
Mala Retsjitsa
Mala Retsjitsa (makedonsk Мала Речица; albansk Reçicë e Vogël, «Vesle Retsjitsa») er ein landsby i kommunen Tetovo i regionen Polog i Nord-Makedonia.
Busetnaden hadde 8 353 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002.
Jabal Murad-distriktet
Jabal Murad-distriktet er eit distrikt i Ma'rib guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 10 280 innbyggjarar.
NM i padling 1972
Noregsmeisterskapen i padling 1972 gjekk føre seg i Flekkefjord i Vest-Agder helga 15. og 16. juli og i Bærum 12. og 13. august. K 1-øvingane vart avvika i Flekkfjord, K2 og K4 i Bærum.
K1 500 meter
<br style="clear:both;" />
K1 10000 meter
<br style="clear:both;" />
K2 500 m
<br style="clear:both;" />
K2 1000 m
<br style="clear:both;" />
K4 1000 m
<br style="clear:both;" />
K1 5000 m
<br style="clear:both;" />
K2 500 meter
<br style="clear:both;" />
Systematikk med oversyn over maurfuglartar
Systematikk med oversyn over maurfuglartar viser til vitskapen sitt syn på taksonomien for maurfuglar, inndeling av maurfuglar i grupper, og relasjonar til dei næraste slektningane av maurfuglar, i eit kort samandrag med komplett artsoversyn.
Maurfuglamilien Thamnophilidae vart tidlegare rekna som ein underfamilie, Thamnophilinae, innanfor ein større familie Formicariidae som òg inkluderte maurrikser og maurpittaer. Den gongen var den større familien kjent som «maurfuglfamilien» og underfamilien Thamnophilinae var kalla «typiske maurfuglar». I denne artikkelen refererer både «maurfuglar» og «maurfuglfamilien» til dagens definisjon av familien som har det vitskaplege namnet Thamnophilidae.
Thamnophilinae vart fjerna frå Formicariidae, og maurrikser og maurpittaer stod att fordi ein vart klår over skilnader i strukturen på brystbeinet, sternum, og i syrinx, og på grunn av Sibley og Ahlquist sine studiar i DNA-DNA-hybridisering. Seinare har maurpittaer vorte isolert i sin eigen familie Grallariidae. Thamnophilidae-maurfuglar er medlemmar av infraorder Tyrannides, ein av to infraordenar i underordenen Tyranni. Ein trur no at Thamnophilidae har ein ganske basal posisjon innan infraordenen med omsyn til slektningane i maurriksefamilien, maurpittafamilien, tapakulofamilien, myggetarfamilien, og òg omnfuglfamilien. Dessutan trur ein at søstergruppa av Thamnophilidae er myggetarfamilien. Omnfuglar, tapakuloar, maurrikser og maurpittaer blir antatt å representere ei anna stråling i den tidlege splitten.
Maurfuglamilien samlar over 200 artar med fellesnamna maursmettar, maurvireoar, maurfuglar og maurvarslarar. Namna refererer til relative storleikar av fuglar, aukande i rekkjefølgja gjeve, med unntak, snarare enn nokon særleg likskap med verkelege smettar, vireoar eller varslarar. I tillegg er medlemmer av slektene Phlegopsis og Phaenostictus kjende som maurvaktarar, Pyriglena som gloauge og Neoctantes og Clytoctantes som grovnebb. Sjølv om systematikken Thamnophilidae er basert på studium frå midten av 1800-talet, då færre enn halvparten av dagens artar var kjente, har moderne analysemetodar i stor grad stadfesta systematikken. Ein trur det finst to store kladar, ein klade samlar dei fleste maurvarslarar og andre større artar med kraftige nebb, og dessutan slekta Herpsilochmus. Ein annan klade er dei klassiske maursmettar og andre meir slanke artar med lengre nebb. Med det vart det stadfesta monofyli av dei fleste slektene.
Thamnophilidae inneheld fleire store eller mykje store slekter og mange små eller monotypiske. Fleire, som er vanskeleg å tilordne, synest å danne ein tredje, hittil ukjende klade sjølvstendig avleidd frå forfedrane til maurfuglar. Resultata stadfestar òg mistankar frå tidlegare forskarar om at nokre artar, særleg i Myrmotherula og Myrmeciza, må tildelast andre slekter. På grunn av vanskane med prøvetaking frå eit så stort mengd ofte dårleg kjende artar, ventar likevel enno plassering av einskilde slekter på stadfesting.
Artslista
Maurfuglar i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Slekt Euchrepomis
Slekt Cymbilaimus