cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mount Glowa
Mount Glowa er eit markant fjell 8 nautiske mil vest for Mount Hirman i Behrendt Mountains i Ellsworth Land i Antarktis. Det vart oppdaga og fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) i 1947–48 under Finn Rønne. Det vart namngjeve av Rønne etter oberst L. William Glowa, som støtta general Curtis LeMay på den tida RARE vart organisert.
Leonid Filatov
Leonid Aleksejevitsj Filatov ) var ein sovjet-russisk skodespelar, regissør, diktar og skribent. Han blei kjend som medlem av truppen til Taganka teater under regissøren Jurij Ljubimov. Trass i helseplager gjennom 1990-talet oppnådde han fleire prisar, som Statsprisen til den russiske føderasjonen og Russisk folkeartist i 1996.
Liv
Filatov var fødd i Kazan. Faren var Aleksej Jeremejevitsj Filatov (f. 1910), mora var Klavdia Nikolaevna Filatova (f. 1924). Familien flytta mykje, ettersom faren var radiooperatør og var mykje med på feltekspedisjonar. Foreldra skilte seg då Leonid var sju år gammal, og han flytta med mor si til Asjkhabad der ho hadde slektningar. Filatov fekk sine fyrste utgjevingar som skulegut i pressa i Asjkhabad.
Etter å ha fullført skulegangen drog han til Moskva i 1965. Her prøvde han å bli filmregissør, men kom ikkje inn ved det statlege filminstituttet VGIK. Filatov gav ikkje opp, og søkte etter råd frå ein medelev om opptak ved Sjtsjukin teaterskule. Han byrja på kurset til B.K. Lvova og L.N. Sjikhmatov i 1965, og gjekk ut frå skulen som skodespelar i 1969.
I 1969 blei Filatov skodespelar med truppen til Taganka teater i Moskva. Den fyrste hovudrolla hans var i ei dramatisering av 'Kva kan gjerast' av Nikolaj Tsjernysjevskij. Karrieren hans fortsette med roller i Mesteren og Margarita, Kirsebærhagen, 'Huset ved elvebreidda' , 'Fest setebelta', Pugatsjev, 'Antiverder', 'Kamerat' og 'Tru'. Han spelte rolla som Horatio i Hamlet, Kultsjitskij i 'Dei falne og dei levande', Federzoni i 'Galileos liv' og Players-21 (med Sergej Jurskij sin kreative kunstnarassosiasjon).
Frå 1985 til og med 1987, medan Taganka-teateret var leia av Anatolij Efros, var Leonid Filatov ved Sovremennik-teateret. Seinare vende han tilbake til Taganka. I 1993 blei Filatov med Nikolaj Gubenko, Natalja Sajko, Nina Sjatskaja og andre skodespelarer til å skipa foreininga Sodruzjestvo akterov Taganki (Содружествo актеров Таганки).
Han skreiv fleire skodespel, som 'Ein kunstnar frå Sherwoodskogen' og Scenens brysomme barn.
Fylkesveg 112 i Rogaland
Fylkesveg 112 i Rogaland går mellom Vikeså og Nedrebø i Bjerkreim kommune. Vegen er 8,2 km lang.
Leonid Filatov
Liv
Frå 1970 dreiv Filatov med film. Dei viktigaste rollene hans var i filmar som Gorod pervoj ljubvi, Krasj-landing, Golos, Zjensjtsjinij sjutjat vserjez, Gratsji, Suksess, Tsjitsjerin, Glemt melodi for fløyte, By utenfor folkeskikken og Blagotvoritelnjij bal.
I 1990 regisserte han filmen Scenens brysomme barn (russisk Сукины дети, Sukinij deti), basert på sitt eige drama, og spelte ei birolle. Filmen var med i den 17. internasjonale filmfestivalen i Moskva. På 1990-talet laga han også fleire dokumentarar om gløymde kulturelle ikon.
Frå 1970 skreiv Filatov songar i lag med Vladimir Katsjan.
Leonid Filatov var gift med skodespelaren Nina Sjatskaja. Paret fekk ein son.
Tuzan
Tuzan er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Gvulot
Gvulot (hebraisk skrift גְּבוּלוֹת, tyder Grenser) er ein kibbutz sør i Israel. Han ligg nordvest i Negevørkenen og høyrer til Eshkol regionale kommune. I 2006 hadde han 239 innbyggjarar.
Historie
Busetnaden vart grunnlagd på landområde eigd av Jewish National Fund den 12. mai 1943 av immigrantar frå Romania og Tyrkia, som var medlemmar av «kibbutz Eretz Israel Gimel»-gruppa til Hashomer Hatzair. Dei fekk økonomisk støtte av Keren Hayesod. Han vart først kalla Mitzpe Gvulot (hebraisk skrift מִצְפֶּה גְּבוּלוֹת, tyder Grensepost), og var den første av dei tre utkikkspunkta, i lag med Beit Eshel og Revivim. Det var den andre moderne, jødiske busetnaden i Negev, og den første i nærleiken av Gaza. Føremålet var å vakte over landområdet til JNF, i tillegg til å forske på jordsmonnet og klimaet i regionen og finne ut om det var høvande for jordbruk.
Han vart godteken som kibbutz i 1946. Før den arabisk-israelske krigen i 1948 var han delt i to, der nokre få familiar budde på staden der kibbutzen låg etter krigen, og resten i ein nærliggande militærbase. Under krigen var staden base for den 8. brigaden til Israel. Etter krigen, i 1949, flytta innbyggjarane til den noverande plasseringa av Gvulot, kring 1,5 km sør for basen.
Fowler ishaug
Fowler ishaug er ein særs stor ishaug i Antarktis mellom Evansstraumen og Carlsonfjorden, sørvest i Ronneisen. Ishaugen verkar å vere heilt dekt av is utanom Haag Nunataks, som stikk opp av overflata i nordvest. Han vart kartlagt av United States Geological Survey frå Landsat-bilete frå 1973–74 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Alfred N. Fowler i U.S. Navy som var offiser av U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1972–74.
Sør-Odal prestegard
Sør-Odal prestegard eller Strøm prestegard ligg rett vest for Strøm kyrkje.
Både kyrkja og prestegarden har røter attende til mellomalderen. Bygningane på prestegarden er av varierande alder. Hovudbygningen frå 1818 er eit laftebygg i to etasjar med ståande panel utvendig. Stilen er empire. Forpaktarbustaden er rekna for å vere frå litt før midten av 1800-talet, og stabburet er frå 1791. Bryggarhuset er frå 1920-åra, og ein driftsbygning er oppført i 1924. Det finst òg vognskjul og smie. Garden er i drift som forpaktingsbruk.
Prestegarden er rekna for å ha høg kyrkjeleg kulturverdi. Ei rekkje av bygningane er freda.
Fylkesveg 113 i Rogaland
Fylkesveg 113 i Rogaland går mellom Ivesdal og Skjæveland i Bjerkreim kommune. Vegen er 5,8 km lang.
Toninho Cerezo
Toninho Cerezo er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Golemani Peak
Golemani Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 2800 m i Bangey Heights nord i det sentrale Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Fjellet ligg oppom Patleynabreen i sørvest.
Anna av Kleve
Anna av Kleve (, på engelsk Anna of Cleves, også skrive Anne) var den nest eldste av dei tre døtrene til hertug Johann III av Dei sameinte hertugdømma Jülich-Kleve-Berg og Maria av Geldern. Ho var gift med den engelske kongen Henrik VIII, og var dermed den fyrste tyske dronninga av England. Av dei seks konene til Henrik VIII var ho den fjerde og den mest folkeleg populære. Ho overlevde både mannen sin og dei andre konene hans.
Barndom og ungdom
Lite er kjent om dei tidlege åra til Anna. Ho voks opp i Schloss Burg i nærleiken av Düsseldorf under omsorga til mora si. Faren var tilhengar av Erasmus av Rotterdam og ein moderat reformasjonskurs. Han stod nær Schmalkalden-forbundet, og var dermed i opposisjon til den katolske keisaren Karl V. Anna og dei to systrene hennar Amalie og Sibylle fekk ei gammaldags oppseding, med meir vekt på huslege syslar enn på framandspråk, song og musikk. Ved det vesle fyrstehoffet kledde ein seg heller ikkje etter italiensk mote, slik det var vanleg i adelege kretsar under renessansen. Allereie då Anna var ganske ung blei det skriv ein ekteskapskontrakt for henne med Franz I av Lothringen. Dette ekteskapet blei det ikkje noko av. Etter at faren døydde i februar 1539 overtok sonen hans, Vilhelm den rike, regjeringa i Jülich-Kleve-Berg. Han fortsette den politiske kursen til faren.
Leit etter koneemne i Europa
Etter at den tredje kona hans Jane Seymour var død, blei kong Henrik VIII av England ramma av djup sorg. Det blei likevel lagt planar om eit nytt ekteskap for han. Seglbevararen til kongen, Thomas Cromwell, søkte etter ein sterk allianse og freista å arrangera eit politisk gjevande ekteskap for kongen. Han skreiv brev til engelske ambassadørar i heile Europa. Sidan Henrik hadde late den andre kona si avretta, var denne leitinga svært vanskeleg. Dessutan ville Henrik berre gå med på ekteskapet om brura var svært ven. Han lét derfor hoffmålaren sin Hans Holbein den yngre portrettera fleire ekteskapskandidatar. Favoritten hans var Christine av Danmark, eit barnebarn av keisar Karl V. Keisaren var derimot imot ekteskapet, sidan eit forbund med den franske erkefiende England kunne skada den tysk-romerske forholdet keisaren hadde til Frankrike. Christine, som foraktfullt skal ha ytra «hadde eg to halsar, hadde den eine stått kongen av England til disposisjon», var òg imot ekteskapet.
Reisa til England
Etter underskrivinga av ekteskapskontrakten freista ein å finna ein trygg måte å få Anna til London på. Det var stor risiko for at brura til kong Henrik skulle bli tatt til fange av ein motstandar undervegs. Henrik planla først ei rask sjøreise. Kleve-ambassadøren var imot ei sjøreise om vinteren. Derfor blei ein einige om ei reise til lands der reiseruta skulle gå til Calais og derfrå over Den engelske kanalen til Dover. Under reisa lærte Anna etikettereglane ved det engelske hoffet og dei viktigaste engelske kortspela. Engelske observatørar kalla klesdrakta og veremåten hennar «svært uvanlege». Etter ei vekelang reise kom Anna fram til Rochester. Kongen, som ikkje kunne sjå brura si raskt nok, drog for å møta henne. 1. januar 1540 besøkte han henne i palasset til biskopen av Rochester.
Første møte med Henrik
Beretningar frå den spanske ambassadøren fortel om det fyrste møtet mellom Henrik og Anna av Kleve. Anna stod og såg på ein dyrekamp gjennom vindauget då kongen kom, med ytterklede på. Ho kjente han derfor ikkje att. Han gav henne ei gåve, som ho tok i imot, før ho vende merksemda mot dyrekampen att og ignorerte kongen. Han gjekk så ut og tok av ytterkleda før han kom inn igjen. Då kjente ho han igjen. Kongen skal ha vore svært skuffa, og meinte portrettet og utsendingane hadde overdrive venleiken hennar. Han fann klesdrakta hennar tung og landleg. Til Cromwell skal han ha sagt: «Eg kan ikkje sjå kva andre finn ved henne, og kan ikkje begripa kvifor så vise menn har sendt meg henne. Dei har sendt meg ein flamsk merr». Ein meir folkeleg variant av soga om dette fyrste møtet går ut på at han skal ha sett på henne, deretter sett bort og bedt om eit stort glas brandy. Henrik var no imot ekteskapet, og gav Cromwell ordre om å freista å finna ein måte å forhindra det på, gjennom å undersøka om ekteskapskontrakten med Frans I av Lothringen framleis var gyldig. Utsendingen hans sa at kontrakten var oppløyst for mange år sidan, og dette var dermed ingen utveg for kongen. Anna eidsvor sjølv på at ho ikkje var bunden til andre menn gjennom kontrakt.
Henrik måtte derfor gifta seg med Anna den 6. januar 1540.
Livet ved det engelske hoffet
Kongen brydde seg berre om Anna i dei første seks månadene av ekteskapet. Deretter erklærte han at «mannskrafta hans avskydde henne». Anna ignorerte råd frå hoffdamene sine. Hoffdamene var bekymra over misnøya til kongen. Anna trudde derimot at eit kyss var nok til å setja eit barn til verda.
Skilsmisse og liv i England
Mindre enn seks månader etter bryllaupet, den 9. juli 1540, lét Henrik ekteskapet bli erklært ugyldig. Som grunngjeving blei det oppgjeve at det gjaldt ein tidlegare ekteskapskontrakt mellom Anna og hertugen av Lothringen. Dessutan hevda Henrik at ekteskapet aldri var fullbyrda. Anna gav kongen ekteringen tilbake og erklærte seg innforstått med oppløysinga av ekteskapet. Ho bekrefta at ho og kongen aldri hadde hatt intim kontakt. Henrik var letta, og gav til gjengjeld Anna titlar og privilegium. Ho fekk Richmond Castle og Hever Castle, ein årleg sum på 2 600 pund, tittelen prinsesse av England og blei kalla «syster» av den tidlegare ektefellen sin. Anna budde resten av livet i England. Etter skilsmissa utvikla det seg eit vennskapeleg forhold mellom dei tidlegare ektefellane, og ho vitja ofte hoffet.
Thomas Cromwell blei skulda for høgforræderi og kjetteri. Han blei dømt til døden og avretta den 28. juli 1540. Bror til Anna, Vilhelm, hevda seg fram til 1543 mot Karl V, fram til han måtte avstå hertugdømmet Geldern til keisaren. Målaren Hans Holbein den yngre fall i unåde hjå kongen. Han fortsette som hoffmalar, men fekk ikkje lenger måla medlemmer av den kongelege familien.
To veker etter skilsmissa gifta kongen seg med Katarina Howard. Dette ekteskapet blei heller ikkje vellukka, og ho blei halshoggen den 13. februar 1542 skulda for eit tilhøve med kammertenaren sin.
Anna håpa ei kort tid at kongen ville venda seg til henne igjen. Desse vonene blei avviste av Cromwell sin etterfølgjar Stephen Gardiner.
Anna overlevde både Henrik og alle dei andre konene hans. Under Henrik sin etterfølgjar Edvard VI fekk ho problem, fordi han ikkje ville betala henne det Henrik hadde forplikta seg til. Men då Edvard døydde i ung alder og den tidlegare stedottera til Anna Maria kom på trona, betra situasjonen seg. Frå då av fekk Anna på nytt ei framtredande rolle ved hoffet, og denne posisjonen hadde ho livet ut. Ho viste seg offentleg siste gong då Maria steig opp på trona. Anna hadde status som tredje dame, etter Maria si syster Elisabeth, og reid ut etter den nye dronninga. Ho døydde den 28. juli 1557 av kreft. Då hadde ho konvertert til katolisismen. Anna blei bisett under ei kongeleg gravferd i Westminster Abbey i London. Holbein sitt portrett av Anna er eit av dei best kjende verka hans, og er i dag i Louvre i Paris.
Soga om «den flamske merra»
Om Anna verkeleg var så heslig som Henrik VIII skal ha skildra henne, er i dag sterkt i tvil. Uttryket «den flamske merra» som skal ha blitt brukt om henne blei kanskje fyrst funne på seinare av Horace Walpole. Andre utsegner om Anna kan òg vera laga for å gjera ei rask skilsmisse mogleg.
Anna av Kleve på film og tv
Elsa Lanchester spelte dronning Anna i filmen The Private Life of Henry VIII (1933), der Charles Laughton spelte Henrik VIII. I denne komedien har ein ei Anna som sjølv med vilje framstiller seg sjølv som lite attraktiv og som naiv, slik at Henrik skal få lyst til å skilja seg frå henne og ho dermed kan søka kjærleiken annanstad.
I BBC sin fjernsynsserie The Six Wives of Henry VIII frå 1970 var det Elvi Hale som spelte hovudrolla i den 90 minutt lange episoden om Anna. Keith Michell spelte Henrik VIII. I denne relativt historisk rette framstillinga kjem Anna til England full av ungdommeleg naivitet og frydefullt håp, men blir reint forskrekka når ho møter den tilkommande ektemannen sin. Ho gjer seg raskt til venns med den unge stedottera si prinsesse Elizabeth.
Joss Stone spelte Anna i TV-serien The Tudors frå 2009 til 2010.
Margarete Bonnevie
Margarete Ottilie Bonnevie var ein norsk kvinnesaksforkjempar, venstrepolitikar, humanetikar og forfattar. Ho var leiar for Norsk Kvinnesaksforening (NKF) 1936–1946 og stod i spissen for å gjenopplive og fornye kvinnesaksrørsla i Noreg i 1930-åra. Ho var også styremedlem i International Alliance of Women (IAW) frå 1939 til 1949. Bonnevie stod for ein klar progressiv likestillingslinje forankra i eit liberalt grunnsyn. NKF fekk i hennar periode som leiar ny formålsparagraf om å «virke for kvinners fulle likestilling med menn i stat og samfund» gjennom systematisk arbeid for «innflytelse på lovgivningen, og samarbeid med myndighetene». Bonnevie sa at NKF skal arbeide for løysingar som er til beste for alle kvinner og samfunnet, «være kapteinen som holder stø kurs» i likestillingskampen og «trekke opp hovedlinjene som skal følges og søke å få regjering, storting og kommunestyrer til å gjennomføre de reformer som er påkrevd». Bonnevie var vararepresentant i Oslo bystyre for Venstre og var medstiftar og styremedlem i Human-Etisk Forbund.
Familie og bakgrunn
Bonnevie var dotter av høgsterettsdommar, Høgreleiar og stortingsrepresentant Ole Larsen Skattebøl (1844–1929) og Karen Christine Poppe Rømcke (1854–1932). Ho vaks opp i Hallingdal, og gifta seg i 1913 med høgsterettsdommar Thomas Bonnevie (1879–1960). Ho var utdanna fransk translatør og arbeida 1906–1913 som fransk korrespondent i Norsk Hydro. Ho var mor til jurist og kvinnesakskvinne Grete Bonnevie.
Politisk engasjement
Som forfattar, aktiv debattant og leiar av Norsk Kvinnesaksforening (1936–1946) bidrog Bonnevie til å vekkje nytt liv i kvinnesaksrørsla, som hadde lege nede i 1920–30-åra. Ho stod for ein klar progressiv likestillingslinje. Andreas H. Hvidsten skriv at «Bonnevies liberale standpunkt kan oppsummeres som likestilling i rettigheter, friheter og muligheter – og en sterk tiltro til at en slik likestilling også vil føre til en større kulturendring hvor ‘meget som er skakt og vrangt [vil] bli rettet på, og at [...] mann og kvinne styrer samfund og hjem sammen. Dette ble også i stor grad NKFs standpunkt.» Bonnevie erklærte at Norsk Kvinnesaksforening skal «være kapteinen som holder stø kurs» i likestillingskampen og «trekke opp hovedlinjene som skal følges og søke å få regjering, storting og kommunestyrer til å gjennomføre de reformer som er påkrevd». Ho meinte at ein kvinnesaksorganisasjon gjerne kunne vere ein «elitetropp», berre han arbeider effektivt.
I resten av sitt liv kjempa Bonnevie, i skrift og tale, for kvinnesaka. Ho var tidleg ute med å sjå kva slags reformar som var nødvendige for at kvinner skulle kunne delta i yrkes- og samfunnslivet på lik linje med menn, slik som barnehagar, dagheim og moglegheit for deltidsarbeid. Men den viktigaste reformen ho føreslo var lønnsreformen, som ville innebere lik lønn for begge kjønn, og eit eige forsørgartillegg etter kor mange barn man hadde, betalt av lønningsmassen. Ho fremma reformforslaget sitt gjennom sin mindretalsinnstilling som medlem av barnetrygdkomitéen (1934–1937). Etter vervet i barnetrygdkomitéen vart ho aldri sidan oppnemnd i nokon offentleg komité eller utval. I 1956 la ho fram eit privat lovforslag som bygde på mindretalsinnstillinga si frå 1937. Forslaget vart aldri behandla i Stortinget.
Politisk var Margarete Bonnevie forankra i Venstre. I 1930-åra var ho ei tid vararepresentant for partiet til Oslo bystyre og leiar av Oslo Venstrekvinnelag. I 1956 var ho med på stiftinga av Human-Etisk Forbund, og sat i styret fram til 1958. Ho var styremedlem i International Alliance of Women frå 1939 til 1949.
Pakistan under vinter-OL 2022
Pakistan deltok under Vinter-OL 2022 i Beijing i Kina i perioden 4. til 20. februar 2022.
Tate Modern
Tate Modern i London er nasjonalmuseum for moderne kunst i Storbritannia. Saman med Tate Britain, Tate Liverpool, Tate St Ives og Tate Online er det ein del av gruppa Tate Gallery.
Museet held til i det tidlegare kraftverket Bankside Power Station, opphavleg teikna av Giles Gilbert Scott. Bygningen blei bygd i to etappar mellom 1947 og 1963, og var i bruk som kraftverk fram til 1981 Deretter blei han bygd om om av sveitsarane Herzog og de Meuron (Herzog & de Meuron) og opna som kunstmuseum den 12. mai 2000.
Tate-samlinga er permanent stilt ut i tredje og femte etasje i bygningen, medan fjerde etasje blir brukt til mellombelse utstillingar. Delar av andre etasje blir brukte til mindre utstillingar av samtidskunst.
Turbinhallen
Turbinhallen i fyrste etasje husa eingong generatorane til kraftstasjonen. No blir plassen brukt til bestillingsverk laga spesielt for Tate Modern, eitt kvart år. Følgjande kunstnarar har bidratt til turbinhallen:
Sponsa av Hyundai:
Vilhelmina
Vilhelmina er ein tettstad i Västerbottens län i Lappland i Sverige. Det er Vilhelmina kommuns administrasjonssenter og i 2005 budde det 3 633 innbyggjarar der.
Tettstaden heitte fram til 1799 Volgsjö. Han fekk namnet Vilhelmin etter dronning Frederika Dorothea Wilhelmina, gemalinna til Gustav IV Adolf.
Néo Sidirokhóri
Néo Sidirokhóri (gresk Νέο Σιδηροχώρι) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Rodópi i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Néo Sidirokhóri inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Komotiní.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Néo Sidirokhóri 2 778 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 567 innbyggjarar.
Fylkesveg 117 i Rogaland
Fylkesveg 117 i Rogaland går mellom Malmeim og Ørsdalen i Bjerkreim kommune. Vegen er 20,5 km lang.
Villshärad
Villshärad er ein svensk tettstad i Halmstads kommun i Hallands län i Halland. I 2005 hadde tettstaden 628 innbyggjarar. Villshärad ligg cirka ti kilometer nord for Halmstad.
Coldingham
Coldingham  er ein landsby i regionen Scottish Borders i Skottland.
Blant attraksjonar finn ein Coldingham Priory og ei kyrkje frå 1100-talet. Den noverande soknekyrkja er frå 1855.
Coldingham Bay ligg nær landsbyen. Sandstranda der er populær blant surfarar.
Charlottenberg
Charlottenberg er ein svensk tettstad og administrasjonssenter i Eda kommun i Värmlands län. Charlottenberg ligg vest i landskapet Värmland, 6 kilometer frå grensa til Noreg.
Namnet kjem av Charlotta Larsson, kona til Lars Daniel Larsson. Han grunnla eit jernverk der i 1827.
Charlottenberg har òg ein jernbanestasjon som ligg på Värmlandsbanan. Både toga mellom Stockholm og Oslo og toga mellom Karlstad–Oslo stoppar i Charlottenberg. Grensehandelen er viktig for Charlottenberg sidan prisane på norsk side er monaleg høgare på mange varer, derimellom mat og alkoholhaldige drikevarar. I løpet av det første tiåret på 2000-talet har det blitt bygd eit større kjøpesenter, Charlottenbergs Shoppingcenter, med Systembolag for å dekke etterspurnaden frå nordmenn.
With Frohavet
«With Frohavet», tidlegare «Silver River», er eit lasteskip bygd i 2007 ved Myklebust Verft AS. Skipet er eigd av Egil Ulvan Rederi. «With Frohavet» er eit stykkgodsskip, òg kalla reefer. Skipet er tilpassa stykkgods, som båtar, kontainerar og pallar, med høve for kjøle- og frysevarar. Skipet er utstyrt med losseutstyr for fiskefôr, 180 t/timen.
Historie
Skipet vart bygd i 2007 som «Silver River». I 2018 vart lasteskipet «Silver River» segla til Halsnøy Dokk. Her skulle det byggjast om til nye «With Frohavet», for Egil Ulvan Rederi. «With Frohavet» fekk montert forsyningsanlegg for fôr, og skulle gå i rute frå Estland til Nord-Troms.
Vinäs
Vinäs er ein svensk tettstad i Mora kommun i Dalarnas län i landskapet Dalarna. I 2005 hadde tettstaden 331 innbyggjarar.
Marónia
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Marónia 6 350 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 427 innbyggjarar.
Sadko
Sadko (Садко) er hovudfiguren i ein austslavisk episk bylina. Han var ein eventyrar, kjøpmann og gusli-spelar frå Novgorod.
Torsby
Torsby er ein svensk tettstad og centralort i Torsby kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2005 hadde tettstaden 4,012 innbyggjarar.
Sadko
Handling
Sadko frå Novgorod spelte gusli ved breidda til ein innsjø og ei elv. Tsaren over havet likte musikken hans, og tilbaud han hjelp. Sadko blei fortald at han skulle vedda med dei lokale kjøpmennene om han kunne fanga ein fisk med gullfinnar i sjøen; då han fangde fisken (med hjelp frå havtsaren), måtte kjøpmennene som hadde tapt veddemålet gje mange pengar til Sadko, slik at han blei ein rik mann.
Egil Ulvan Rederi
Egil Ulvan Rederi er eit norsk familiereiarlag som vart skipa i 1919. I dag vert reiarlaget drive av tredje og fjerde generasjon far og son.
Sadko
Handling
Sadko dreiv handel over sjøen med den nye rikdommen sin, men hadde ikkje vist nok respekt til sjøtsaren for hjelpa. Tsaren stoppa difor skipa til Sadko på sjøen. Han og sjøfolka hans prøvde å blidgjera tsaren med gull, utan å lukkast. Sadko forstod at han vil ha eit offer av ein levande sjel. Alle folka ombord trakk lodd om kven som skal ofrast, og Sadko trakk det kortaste strået, som av magi elle skjebne. Han blei kasta overbord og sokk ned i vatnet.
I undervassriket spela Sadko gusli for sjøtsaren, som dansa slik at sjøen blei uroleg, og alle sjøfolka bad til Mikola Mozjaiskij (vernehelgenen for sjøfolk; eller heilage Nikolas i andre variantar.) Helgenen bad Sadko om å stoppa å spela, og kutta strengane om tsaren ikkje vil la han stoppa. Tsaren var nøydd til å gje han eit val om ei ungjente til å gifta seg med for å halda han i riket sitt, og Mikola gav han råd om å velja den siste, og åtvara han mot å omfamna henne som kone (konsumera ekteskapet) om han ønskte å nokon gong venda tilbake til Russland. Tsaren viste Sadko eit utval av 900 (eller 300) ungjenter, og Sadko valde Tsjernava (diminutiv Tsjernavusjka), som opptredde sist. Dei to blir gifte, men Sadko omfamna ikkje brura si på bryllaupsnatta, og neste dag vakna han opp i heimbyen sin, saman med menneskekona si igjen.
Egil Ulvan Rederi
Frakt av stykkgods
Egil Ulvan Rederi AS har hovudsakleg tre faste stykkgodsruter. Desse er betente av With Junior, With Nord, Kristian With og With Frohavet.
Torsby
Selskapet Sebra Film held til i Torsby.
Sadko
Handling
Tsjernava blir forklart som ei nymfe for elva Tsjernava. I Arthur Ransome sin versjon frå Old Peter's Russian tales (1916) er den yngste dottera til havtsaren Volkhov, som også er namnet på elva Sadko alltid har elska.
Tolkingar
Soga er blitt tolka av fleire forfattarar og komponistar. Ho fekk særleg merksemd på 1800-talet med veksten av den slavofile rørla. Aleksej Tolstoj (1871–1872) skreiv diktet «Sadko» og Nikolaj Rimskij-Korsakov komponerte både det musikalske tablået Sadko og operaren Sadko (1898), som han sjølv skreiv mykje av librettoen for.
Phil Jagielka
Jagielka gjekk gjennom fotballakademiet til Sheffield United og ligadebuterte for klubben i 1. divisjon (nest høgste divisjon) 5. mai 2000. Han etablerte seg på førstelaget til Sheffield United i 2002/03-sesongen. I 2005/06-sesongen vart han kåra til årets spelar i den nest høgste divisjonen. Sommaren 2007 gjekk han til Premier League-klubben Everton for 4 millionar pund, det dyraste Sheffield United nokon gong hadde selt ein spelar for. Han vart kåra til årets spelar i Everton i 2008/09-sesongen.
Sadko
Tolkingar
Soga er gjenfortald på eller omsett til engelsk av Arthur Ransome i Old Peter's Russian tales (1916), Kate Blakey som «Sadko, the Rich Merchant Guest» i Slavonic Review (1924) og ein bylinaversjon samla av P.N. Rybnikov er omsett av James Bailey.
Åmot prestegard
Åmot prestegard ligg på austsida av Koppangveien på Rena, eit stykke nord for stasjonen og kyrkja.
Sadko
Tolkingar
I 1953 regisserte Aleksandr Ptusjko ein film basert på operaen, Sadko.
Phil Jagielka
Jagielka debuterte for England sitt A-landslag som innbytar i ein privatlandskamp mot Trinidad og Tobago 11. juni 2008.
Åmot prestegard
Hovudbygningen ligg heilt i sør på prestegardsområdet, medan driftsbygningen i aust strekkjer seg eit stykke nordover. Vest på tunet er borgstove (sidebygning), vognskjul og forpaktarbustad.
Hovudbygningen er ein tømmerbygning i to etasjar med panel som ein trur vart oppført midt på 1800-talet. Borgstova er rekna for å vere frå overgangen mellom 1700- og 1800-talet. Desse to bygningane er freda.
Prestegarden har i periodar vore brukt til andre førermål enn prestebustad, t.d. ungdomsklubb, og har bore preg av slitasje.
Prestegarden vart sist brukt som prestebustad i 2014, og vart lagt ut for sal i 2015.
Vinberg
Vinberg er ein svensk tettstad i Falkenbergs kommun i Hallands län i Halland. I 2005 hadde tettstaden 598 innbyggjarar.
Egil Ulvan Rederi
Frakt av lystbåtar
Egil Ulvan Rederi AS tilbyr frakt av lystbåtar i ulike storleikar. Dei fire stykkgodsskipa nemnt i avsnittet over er utstyrt med kranar for tungløft.
Historie
Reiarlaget vart etablert i 1919. I 1955 skilde sonane Mikal og Edvin lag. Mikal heldt fram med Frohavet, og Edvin dreiv fiske med Erik With. Egil Ulvan Rederi bygde sin første stålbåt, «With Junior», i 1966. R eiarlaget byrja etter dette å gå i fast rute langs kysten. Dette skipet var det fyrste skipet med namn With Junior, som seinare vart brukt på fleire av skipa til reiarlaget. I 1977 overtok reiarlaget eit til skip, «Snertholm», skipet vart omdøypt til «With Junior 2». Seinare, i 1994, overtok Egil Ulvan Rederi skipa Tresnes. Tresnes vart seinare døypt om til Mikal With. Reiarlaget fekk kontrakt med Ewos, Biomar og Stormøllen. Detta gav grunnlag til ei ny 14 dagar lang rute, Stavanger-Tromsø. I 1999, vart skipa With Junior bygd for reiarlaget. Dette vart omtalt som det meste moderne stykkgodsskipet langs kysten på denne tida. Mikal With (nr.2) vart i 2002 levert som nybygg frå Vaagland Båtbyggeri. I 2005 vart Kristian With levert frå Vaagland Båtbyggeri. Det vart i tillegg kontrahert fem fryseskip av Eimskip. I 2009 var With Junior (nr. 5) klår, og er i dag enno i drift som den einaste "levande" With Junior for reiarlaget.
Fylkesveg 121 i Rogaland
Fylkesveg 121 i Rogaland går mellom Gjedrem og Bjerkreim i Bjerkreim kommune. Vegen er 3,4 km lang.
La Chaux-de-Fonds
La Chaux-de-Fonds er ein by i distriktet La Chaux-de-Fonds i kantonen Neuchâtel i det franskspråklege Sveits. Han ligg i Jurafjella nokre kilometer sør for grensa til Frankrike. Etter Genève og Lausanne er han den tredje største byen i den fransktalande delen av Sveits med innbyggjarar.
Byen, som vart grunnlagd i 1656, er særleg kjend for produksjonen av ur og klokker. Kjente klokkeprodusentar som TAG Heuer, Breitling, Invicta, Corum og Movado har tilhald i byen. Klokkemerke som Omega og Rolex har også sitt opphav i La Chaux-de-Fonds.
Kommunen er hovudstad i distriktet med same namn.
Målaren Francois Barraud og skirennaren Georges Schneider var frå La Chaux-de-Fonds.
`Uwayrah
`Uwayrah er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
MS «With Harvest»
MS «With Harvest» er eit lasteskip bygd i 2014 ved Fiskarstrand Verft som byggnummer 77. Skipet vart levert 1. august same år til Egil Ulvan Rederi. Det har ei lengd på 69,9 meter, og ei breidde på 17,2 m. Skipet fraktar fiskefôr og har ein kapasitet på 3000 t. «With Harvest» er utstyrt med seks bulkrom på til saman 5000 kubikkmeter. Skipet er utstyrt med Graintec, lukka lastesystem, som lastar 300 tonn/t. Skipet brukar Graintec lossesystem som har ein kapasitet på 200 tonn/t, med rekkjevidde på 27 meter. Toppfarten på skipet er 14,3 knop, og det har ein «servicefart» på 13 knop.
Motortrøbbel vest for Hidra
1. mai 2020 fekk «With Harvest» motorhavari i Berrefjord, vest for Hidra. Redningsskøyta RS «Kristian Gerhard Jebsen» bistod skipet og hindra det i å gå på grunn. «With Harvest» var i området for å levera fiskefôr til Mowi sitt oppdrettanlegg.
Mastiks
Mastiks er ein lysegul harpiks som kjem frå mastikstreet (Pistacia lentiscus). Treet veks i heile middelhavsområdet, men heilt siden antikken har det meste av produksjonen gått føre seg på den greske øya Khíos. Mastiks kan brukast som ein slags tyggegummi, som medisin, i ferniss og i ulike typar mat og drikke.
Nuthin' Fancy
Nuthin' Fancy er det tredje studioalbumet til Lynyrd Skynyrd og det første som nådde topp 10 på albumlista i USA med ein niandeplass. Det selde til gullplate i 1975 og platinaplate i juli 1987 i USA. Albumet var det første bandet spelte inn med den nye trommeslagaren Artimus Pyle og den siste med gitaristen Ed King før Lynyrd Skynyrd kom saman att og gav ut Lynyrd Skynyrd 1991.
Mount Goodwin
Mount Goodwin er eit fjell og den nest høgaste toppen i Pirrit Hills i Antarktis. Det vart plassert på kartet av U.S. Ellsworth–Byrd Traverse Party den 10. desember 1958 og vart kalla opp etter Robert J. Goodwin, ein glasiolog med denne gruppa.
Vinbergs kyrkby
Vinbergs kyrkby er ein svensk tettstad i Falkenbergs kommun i Hallands län i Halland. I 2005 hadde tettstaden 216 innbyggjarar.
Harrisson ishaugar
Harrisson ishaugar er ein lokal ishaug, 22 km vest-sørvest for Henderson Island i Antarktis, der Shackletonisen glir over ei grunne på havbotnen. Isen vart oppdaga av det austlege sledelaget under Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav usen etter Charles T. Harrisson, ein biolog på ekspedisjonen.
Knoklar i menneskeskjelettet
Det finst 206 knoklar i menneskeskjelettet til eit vakse menneske. Fordi det finst anatomiske variasjonar så kan nokre individ ha fleire eller færre bein. Det vanlegaste er å ha ei halsribbe eller fleire lumbarvirvlar. Senebein, slik som kneskåla patella, kan òg variere.
Ein seier ofte at skjelettet består av 206 bein, men ulike teljemetodar gjev ulike svar. Det kjem an på om ein til dømes tel skallen som eitt eller fleire bein, som då er avhengig om ein reknar bein som har vakse saman (synostose) som eitt eller fleire. Talet på bein forandrar seg òg i løpet av livet. Fleire forbeiningssenter med brusk mellom slår seg saman til færre vaksne bein, ein prosess som oftast er ferdig i tjueåra.
Mount Goodman
Mount Goodman er eit fjell i Behrendt Mountains i Ellsworth Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1961–67, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Alan L. Goodman, ein polarlysforskar ved Eights-stasjonen i 1963.
Skomorokh
Skomorokh (russisk скоморох, gammalaustslavisk скоморохъ, kyrkjeslavisk скоморахъ, til samanlikning skomrośny, skomroszny på gammalpolsk) var ein austslavisk type gjøglar i mellomalderen. Ein skomorokh kunne synga, dansa, spela musikk og komponera og i tillegg opptre i konsertar og drama.
Etymologi
Ordsoga til ordet er ikkje heilt klar. Det finst hypotesar om at ordet er avleidd frå det greske σκώμμαρχος (jf. σκῶμμα, 'spøk'); frå det italienske scaramuccia ('narr'); frå arabisk masẋara og mange andre.
Historie
Skomorokhar opptredde i Kyivriket ikkje seinare enn ved midten av 1000-talet. Freskar som viser skomorokh-musikarar i Sofiakatedralen i Kyiv er daterte til 1000-talet.
Nestorkrønika omtaler skomorokhar som tenarar av djevelen. Den ortodokse kyrka tala ofte mot dei og andre former for folkekultur som som uærbødige, som forringe dyrkinga av Gud eller var direkte djevelske. For eksempel kalla Theodosius av Kyiv, ein av medgrunnleggjarane av Holeklosteret på 1000-talet, skomorokhar for "vondskap som skal unngåast av gode kristne". Kunsten deira var knytt til og retta mot vanlege folk, og motarbeidde vanlegvis dei herskande gruppene. Dei blei ikkje berre rekna som udugelege, men til og med ideologisk skadelege og farlege av både føydalherrane og presteskapet.
Dei blei forfølgde i tida då Kyivriket leid av mongolinvasjonar, og kyrkja gjekk inn for streng asketisk livnad. Kunstforma deira nådde eit høgdepunkt på 1400- til 1600-talet. Repertoaret deira omfatta spøkefulle songar, dramatiske og satiriske sketsjar kalla glumy (глуми på ukrainsk), framførte i masker og skomorokh-klede akkompagnert av domra, balalaika, gudok, sekkepipe eller buben (ein type tamburine). Russisk dokketeater var direkte knytt til skomorokh-opptredenar.
Skomorokhar opptredde på gater og torg der dei samspelte med tilskodarar og trekte dei inn i stykka sine. Vanlegvis var hovudkarakteren i ein skomorokh-opptreden ein enkel, morosam muzhik (ukrainsk мужик). På 1500- og 1600-talet kunne skomorokhar av og til gå saman og opptre i ei større gruppe kalla vataga (ukrainsk ватага, 'stor flokk'), som kunne omfatta 70 til 100 folk.
Skomorokhar blei ofte forfølgde av den russisk-ortodokse kyrkja og sivile styresmakter. I 1648 og i 1657 gav tsar Aleksej I ut proklamasjonar (ukaz) med forbod mot skomorokh-kunst, som blei rekna som blasfemisk. Eigedelane deira blei øydelagde og skomorokhane sjølv blei fengsla og forfølgde, men nokre ville framleis opptre under feiringar av høgtider. På 1700-talet svann skomorokh-kunsten gradvis bort. Nokre av tradisjonane blei overførte til balagans (балаган) og rajokar (райок).
Rolla til skomorokhar i å ta vare på og overlevera folklore var nært knytt til der viktige bidraget deira til uviklinga av sekulær musikk, fyrst i Kiyriket og seinare i Moskovittriket. Før innføringa av kristendommen mot slutten av900-talet var kyivsk musikk særleg kjenneteikna av ritualistiske tilbedingssongar, seremonialle songar (tl dømes til bryllaup og gravferder) og årstidssonger som koliadkij og haivkij. Med den bysantinske kristendommen kom bysantinsk messing og eit sterkt forsøk på å undertrykka innfødd musikk på grunn av den nære tilknyttinga han hadde til heidenskap. Dette forsøket var berre delvis velluka, fordi det hovudsakleg var retta mot meir fokerike byområde og let fjerne landsbygdområde vera. Dermed kunne folkemusikken haldast vedlike på landsbygda relativt urørt.
Magen i Israel
Magen (hebraisk skrift מָגֵן, tyder Skjold) er ein kibbutz sør i Israel. Han ligg nordvest i Negevørkenen og dekkjer 8 500 dekar og høyrer til Eshkol regionale kommune. I 2006 hadde han 480 innbyggjarar.
Kibbutzen vart grunnlagd av immigrantar frå Romania den 16. august 1949. Staden ligg på restane av Sheikh Nuran, ei slagmark under Operasjon Assaf i den arabisk-israelske krigen i 1948.
Simen Brenne
Simen Brenne er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Fredrikstad. Han vart noregsmeister i 2006 og 2007, samt seriemeister i 2013. Triumfane kom med tre ulike fotballag; Fredrikstad FK, Lillestrøm SK og Strømsgodset IF. Brenne var ein løpssterk spelar med ein bra skotfot.
Klubbspel
Brenne debuterte med Selbak TIF på nivå 3 i det norske seriesystemet. Etter sesongslutt i 1999 fekk han proffkontrakt med eliteserielaget Moss FK. Han slo gjennom i 2002-sesongen som angrepsspelar. Etter nedrykk i 2003 og deretter ein svak sesong på nivå 2, vende Brenne tilbake til fødebyen. Frå 2005 spelte han på Fredrikstad FK, nyopprykkt eliteserielag. Her fekk han vere offensiv midtbanespelar, ein posisjon han seinare alltid skulle ha. Eit høgdepunkt kom i noregsmeisterskapen i fotball 2006. NM-finalen mot Sandefjord Fotball enda med at FFK sigra 3–0. Sesongane 2007 og -08 gjorde Brenne teneste i Lillestrøm SK. Ein fin fyrstesesong vart krona med siger 2–0 over FK Haugesund i cupfinalen 2007. Etter ein svak andresesong flytta han i 2009 til Odd Grenland. Han lukkast betre med laget frå Skien, eit lag som hevda seg i eliteserien og nådde semifinalar i NM.
Før sesongstart i 2013 skreiv Brenne kontrakt med Strømsgodset IF. Han fekk ein del speletid, men hadde inga sentral rolle i eit lag som overraska stort og vart seriemeister. Året etter sat han på benken, sesongen 2015 var han innbytar i ein del kampar for Sarpsborg 08. Han avslutta si tid som aktiv med Råde IL på nivå 5 i 2016 og -17.
Landslagsspel
Brenne fekk sin landslagsdebut 24. mars 2007 i ein EM-kvalifiseringskamp mot Bosnia-Hercegovina. Fire dagar seinare vart han matchvinnar då Noreg vann 1-0 over Tyrkia, hans einaste landslagsmål. Etter sin tredje landskamp måtte han vente i over to år før han atter kom i spel med landslagsdrakt. Frå september 2009 til januar 2012 deltok han i 12 landskampar. I alt var han med i 15 landskampar, 13 av dei som innbytar.
Vindeln
Vindeln er ein svensk tettstad i Västerbottens län i Västerbotten. Det er administrasjonssenter i Vindelns kommun og i 2005 hadde tettstaden 2 356 innbyggjarar.
William Bouguereau
William Adolphe Bouguereau var ein fransk akademisk målar og tradisjonalist. I hans realistiske sjangermåleri nytta han seg av mytologiske tema med moderne tolkingar av klassiske emne, med særleg vekt på kvinnekroppen.
Bouguereau var fødd i ein handelsfamilie i La Rochelle. I ungdomsåra fekk han gjennom ein onkel interesse for religion og gresk mytologi. Særleg vart Bouguereau fascinert av den greske mytologien, og fekk etterkvart overtalt faren om å la han verte kunstmålar.
Booguereau laga måleri over ulike tema, frå storslåtte mytologiske komposisjonar til meir naturalistiske avbildingar av fattige kvinner og barn. Han laga minst 822 ferdige måleri. Målarstilen hans forandra seg svært lite gjennom livet.
Bouguereau fekk mykje merksemd og var ein populær målar, særleg i Frankrike og USA. Han mottok talrike prisar og fekk mykje heider, og selde bilete til høge prisar. Ettersom han var den vesentlegaste salong-målaren i sin generasjon, vart han håna av den impresjonistiske avantgarden.
Bealey-elva
Bealey-elva er ei lita elv i Søralpane på New Zealand. Ho er ei sideelv til Waimakariri River. Dalen ho renn gjennom dannar den austlege delen til fjellpasset Arthur's Pass. Elva og Bealey-busetnaden har fått namn etter Samuel Bealey, ein kvegfarmar og superintendent i Canterbury Province på 1800-talet.
I den første halvdelen av 1900-talet dumpa det newzealandske jarnvegsverket utrangerte lokomotiv og jarnvegsvogner i elva for å stabilisera elvebreiddene og hindra erosjon. Nokre av desse lokomotiva og vognene er tekne opp att av historisk intereserte grupper som har som mål å få dei attende i køyrbar stand.
Nes og Hidra kommune
Nes og Hidra kommune (Hitterø og Næs formanskabsdistrikt) var ein kommune i Vest-Agder fylke (då Lister og Mandal Amt), oppretta i 1837 og avvikla i 1893.
Området utgjer no ytre delane av dagens Flekkefjord kommune, det vil seie kyrkjesokna Hidra og Flekkefjord (då Nes sokn), unnateke Flekkefjord by, som var eige formannskapsdistrikt. Kyrkjesoknet Nes hadde namn etter garden Nes, som har vore kyrkjestad for området sidan mellomalderen. Det var på Nes ladestaden, kjøpstaden og byen Flekkefjord etter kvart voks fram, og då formannskapsdistrikta vart oppretta i 1837 hamna området som før var garden Nes og Nes kyrkje (sidan Flekkefjord kyrkje) i Flekkefjord formannskapsdistrikt, medan resten av Nes sokn vart lagt til Nes og Hidra formannskapsdistrikt.
Kommunesoge
Kommunen vart oppretta ved innføringa av formannskapslovene i 1837. Fyrste formannskapsmøtet vart halde 8. januar 1838 på garden Sunde i Nes. 8. oktober 1893 vart kommunen nedlagt og området delt i to delar; Nes kommune og Hidra kommune. Ved delinga budde det 2075 personar i Hidra og 1704 i Nes.
Skåre kyrkje
Skåre kyrkje er ei åttekanta kyrkje frå 1858 i Haugesund kommune i Rogaland fylke.
Byggverket er i tre og har 450 plassar (Rasmussen oppgir 550 plasser ). Kyrkjeklokkene frå den forrige Skåre kyrkje blei brukt i den nye. Kyrkja blei utvida i 1972. Den har ei defekt kyrkjeklokke frå mellomlalderen, ei frå 1621 og tre frå 1973. Altertavla er frå 1858, orgelet er frå 1958. Eit dåpsfat er frå 1627. Kyrkjerommet har galleri.
Haugesund fekk kjøpstadsrettar i 1854 og blei skilt ut frå Torvastad. I 1879 blei Haugesund og Skåre slått saman til eitt prestegjeld og i 1958 blei Skåre herred ein del av Haugesund kommune.
Milton Queiroz da Paixão
Milton Queiroz da Paixão er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar, kjend som Tita.
Wa`la
Wa`la er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Irene Bauer
Karriere
Bauer var opphavleg utdanna sekretær, og arbeidde for OECD i Paris, i Utanriksdepartementet, på Det kongelege slottet og ved Statsministerens kontor mellom 1965 og 1975. Ho vart cand.mag. med statsvitskap, offentleg rett, massekommunikasjon og petroleumsrett i fagkrinsen i 1977. Ho var tilsett hos Likestillingsombudet frå 1981 til 1983 og ved forhandlingskontoret i oljeavdelinga i Olje- og energidepartementet frå 1983 til 1988.
Frå 1987 til 1989 var Bauer politisk rådgjevar (då kalla gruppesekretær) for stortingsgruppa til Arbeidarpartiet med fraksjonsansvar for energi- og industrikomiteen og forbrukar- og administrasjonskomiteen. I 1989 var ho politisk rådgjevar (då kalla personleg sekretær) for næringsminister Finn Kristensen og for olje- og energiminister Arne Øien. Frå 1988 til 1990 var ho leiar for Norsk Kvinnesaksforening.
Etter at Bauer forlet regjeringsapparatet var ho tilsett i Klima- og miljødepartementet som byråsjef (1989–1991), underdirektør (1991–1997) og avdelingsdirektør (1997–2015). Ho arbeidde ved EFTA-sekretariatet i Brussel frå 1995 til 1997. I Klima- og miljødepartementet leia ho seksjonen for miljøsamarbeid med industriland, og i seinare år arbeidde ho med polarsaker og nordisk samarbeid.
Familie
Bauer var mor til komikaren Thomas Giertsen og Caroline Giertsen Øigarden.
Ronald Jensen
Ronald Jensen, opphavleg frå Sandnes i Sør-Varanger, er ein tidlegare skihoppar som representerte IL i BUL og fotballspelar for Stabæk Idrettsforening.
Aktiv
Jensen vart nummer 15 i normalbakken under verdsmeisterskapen i Oslo i 1966. Han deltok i den tysk-austerrikske hoppveka i 1966/67 og 1967/68, og vart begge gongane nummer 11 samanlagt. Hans beste plassering i enkeltrenn i hoppveka var fjerdeplassen i Bischofshofen 8. januar 1967. Under hopprennet i Svenska skidspelen i Falun i 1967 vart han nummer tre, bak landsmennene Lars Grini og Bent Tomtum. Han tok bronsemedalje i stor bakke på Voss under noregsmeisterskapen på ski 1967 og i stor bakke i Meldal i noregsmeisterskapen på ski 1970.
Sesongane frå 1971 til -73 spelte han på Stabæk sitt andredivisjonslag i fotball, der han var angrepsspelar.
A Sailor's Life
«A Sailor’s Life» (Roud 273; Laws K12) er ei engelsk folkevise som skildrar ei ung kvinne som prøver å finn kjærasten sin, ein sjømann. Til slutt får ho høyre at han har drukna og sørgjer over han.
Historie
Songen vart trykt som skillingsvise på 1700-talet og samla inn av W. P. Merrick i 1899 frå Henry Hills frå Lodswroth i Sussex. Han vart publisert i Penguin Book of English Folk Songs og spelt inn i 1960 av A. L. Lloyd for albumet A Selection from the Penguin Book of English Folk Songs. Han vart så spelt inn av Judy Collins på albumet hennar A Maid of Constant Sorrow i 1961 og Martin Carthy for hans Second Album i 1966, då med fiolinisten Dave Swarbrick.
Det truleg frå ein av desse kjeldene at Sandy Denny lærte songen. Ho song songen som soloartist og tok han med seg til Fairport Convention, som med Dave Swarbrick på fiolin, vart gjeven ut på Unhalfbricking i 1969. Denne versjonen var over elleve minuttar lang. Dette var ei innspeling som markerte byrjinga på engelsk elektrisk folk som førte fram til det viktige albumet Liege & Lief seinare på året.
Variantar
Ein har funne fleire variantar av songen:
Sherlie Matthews
Sherlie Matthews er ein USA-amerikansk songar, låtskrivar og plateprodusent, mest kjend som korvokalist for mange artistar frå midten av 1960-åra og fram til i dag.
Ho har sunge med artistar som Steely Dan, B.B. King, Barbra Streisand, Quincy Jones, Rita Coolidge & Kris Kristofferson, Burt Bacharach, Linda Ronstadt, Cher, The Rolling Stones, Lionel Richie, Ike & Tina Turner, Bill Cosby, Paul McCartney & Wings, Ella Fitzgerald, Billy Eckstine (Senior Soul, 1972), Steppenwolf, Neil Diamond, Bob Seger, The Temptations, Humble Pie, The Beach Boys, Seals and Crofts, Richard Harris, Crosby, Stills & Nash, Dickey Betts, Bob Dylan, Chuck Girard, Elton John og Keith Moon.
Nokre av innspelingane ho deltok på var mellom andre «Stayin' Alive» med Bee Gees, «With a Little Help from My Friends» med Joe Cocker, «Signed, Sealed, Delivered I'm Yours» med Stevie Wonder, «Black Cow» med Steely Dan, «The Bitch Is Back» med Elton John,  «Sweet Home Alabama» med Lynyrd Skynyrd, «Take Me in Your Arms (Rock Me a Little While)» og «I Been Workin' On You» med The Doobie Brothers og «You're No Good» med Linda Ronstadt.
Sápes
Sápes (gresk Σάπες) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Rodópi i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Sápes inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Marónia-Sápes, der han er hovudsete.
Storfors
Storfors er ein svensk tettstad og administrasjonssenter i Storfors kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2005 hadde tettstaden 2,442 innbyggjarar.
Sápes
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Sápes 8 383 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 3 351 innbyggjarar.