cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hugo Sánchez
Landslagsspel
Sánchez nådde under karrieren å spele heile 75 landskampar og skåra 29 mål for det meksikanske landslaget, som han representerte mellom 1977 og 1998. Han var ein del av den meksikanske troppen både til VM i 1978 i Argentina, VM i 1986 i Mexico og VM i 1994 i USA. Han var òg med om å vinne det nordamerikanske meisterskapet CONCACAF Gold Cup i 1977.
Markmus
Markmus, Microtus agrestis, er eit pattedyr i hamsterfamilien. Markmusa lever i Eurasia, frå Portugal, Storbritannia og Noreg i vest, aust til Bajkalsjøen.
Betzet
Betzet er ein moshav i Vest-Galilea nord i Israel. Han høyrer til Mateh Asher regionale kommune og er ein del av Moshavrørsla, like ved byane Shlomi og Nahariya.
Moshaven vart grunnlagd i 1951 på landområde som høyrte til den palestinske landsbyen Al-Bassa, som vart øydelagd i den arabisk-israelske krigen 1948. Grunnleggjarane var immigrantar til Israel frå Balkan, særleg det tidlegare Jugoslavia og Romania. Samfunnet er kalla opp ette den antikke landsbyen Betzet som skal ha lege i nærleiken. I 2005 hadde han eit folketal på kring 300.
Området dekkjer kring 2200 mål. Dei fleste innbyggjarane lever av dyrking av bananar, avokado og kalkunavl.
Datasnoking
Datasnoking er å uløyves bryta seg inn på andre sine datamaskinar for å utnytte eller endre data, eller for å nytta maskina til eigne føremål. Nokre driv med datasnoking som fritidssyssel, medan andre gjer det for å få tak i informasjon eller for å nytta datamaskina til å spreia søppelpost, for tilgangsnektingsåtak, osb.
Kriminelle bryt seg inn på andre sine datamaskinar for å nytta dei til ljossky aktivitet som å freista å få tak i passord til nettbankar, personnummer (nettfiske), eller for å gjera det vanskelegare å spora dei når dei går til åtak på andre maskinar. Hemmelege tenester til statar driv òg med datasnoking i samband med spionasje og føretak kan nytta datasnoking i samband med industrispionasje, der målet er å få tak i foretningsløyndomar til konkurrentar.
Datasnokarar nyttar ulike metodar, som trojanar, shellcode, falske e-postar, nettfiske, nettsidekapring, osb.
Tiltak mot datasnoking
Det finst fleire tiltak for å unngå datasnoking, som å nytta brannmur, antivirusprogram og å syta for å ha oppdatert systemprogramvare og brukarprogram. Eit effektivt tiltak kan vera å ikkje opna vedlegg til e-post frå ukjente avsendarar og ikkje gå inn på nettstadar ein ikkje har tillit til. Ein vanleg måte å bryta seg inn på andre sine maskinar på er å leita opp ukrypterte trålaust nett, så når ein nyttar skile er det viktig at ein er nøye med å passa på at trafikken er kryptert.
The Bootleg Series Vol. 12: The Cutting Edge 1965–1966
The Bootleg Series Vol. 12: The Cutting Edge 1965–1966 er den tiande utgjevinga i Bob Dylan Bootleg Series, utgjeve på Legacy Records i november 2015. Albumet består av innspelingar som stort sett ikkje var gjevne ut før frå 1965 og 1966 av demoinnspelingar og unytta opptak frå innspelingane av albuma Bringing It All Back Home, Highway 61 Revisited og Blonde on Blonde. Det vart gjeve ut tre forskjellige utgåver av samlinga samstundes: ei dobbeltutgåve med høgdepunkta frå samlinga, ei luksusutgåve på seks plater og ei samlarutgåve som berre var til sals ein kort periode på den offisielle nettsida til Dylan med heile 18 plater og ni vinylsinglar i mono. Desse gjenskapte dei originale singlane som vart gjevne ut frå denne tida. Samlarutgåva, eller Collector's Edition, var unik sidan han inkluderte «...kvar einaste note som vart spelt inn i 1965 og 1966, kvart einaste alternative opptak og alternative tekst.»
Tittelen på samlinga, «The Cutting Edge», er eit uttrykk om å vere i fronten av ei rørsle, og vert brukt ironisk av Dylan i sjølvbiografien sin frå 2004, Chronicles: Volume One, då han skreiv om musikkmiljøet seint i 1950- og tidleg i 1960-åra.
The Sweet's Biggest Hits
The Sweet's Biggest Hits er eit samlealbum av det engelske rockebandet Sweet.
Albumet kom ut trass i at Sweet berre hadde gjeve ut eitt og eit halvt studioalbum til då og bestod hovudsakleg av singlar dei hadde gjeve ut dei føregåande åra.
Al Khamilah
Al Khamilah er ein landsby sørvest i Jemen. Han ligg i Abyan guvernement.
Al Kawd
Historie
Den 19.-20. mai 1994, under den jemenittiske borgarkrigen i 1994, slapp to fly som høyrte til opprørarane to bomber nær gravplassen i al-Kawd, og tok livet av fire gutar.
Den 15. november 2011 tok soldatar lojale til al-Qaida på Den arabiske halvøya over byen, som eit ledd i slaget ved Zinjibar.
Harmon Bay
Harmon Bay er ei bukt på nordenden av Bear Peninsula mellom nordaustsida av Moore Dome, enden av Parkbreen og nordvestenden av Gurnon Peninsula, på Walgreen Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto av U.S. Navy, 1959-66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offsier Robert H. Harmon, som var nestkommanderande på USCGC «Burton Island» under U.S. Navy Operasjon Deep Freeze, 1969.
Fiachra Trench
Fiachra Terence Wilbrah Trench er ein irsk musikar og komponist frå Drogheda i County Louth i Irland.
I 1972 produserte han og spelte klaverinstrument på If-albumet Waterfall, i tillegg til debutalbumet til Solid Gold Cadillac. I 1973 spelte han piano på If-albumet Double Diamond.
Han og låtskrivarpartnaren hans i 1980-åra, Ian Levine, skreiv og produserte somme populære Hi-NRG-hittar for Miquel Brown, Barbara Pennington og Evelyn Thomas. Han laga strykearrangement på Boomtown Rats-hitten «I Don't Like Mondays» og «Fairytale of New York» av The Pogues. Andre artistar han har arbeidd med Van Morrison, Elvis Costello, Art Garfunkel, Sinéad O'Connor, The Corrs, Phil Lynott, Sweet, Joan Armatrading og Paul McCartney. Han lærte den avdøde kona til McCartney, Linda, å spele piano. I 1996 var han dirigent på det franske bidraget i Eurovision Song Contest, «Diwanit bugale», komponert og framført av Dan Ar Braz.
The Manfred Mann Album
The Manfred Mann Album er den amerikanske debutplata til den britiske R&B/popgruppa Manfred Mann. Ascot Records gav ut albumet i USA den 17. september 1964 for å utnytte den massive suksessen til singelen «Do Wah Diddy Diddy». Albumet består hovudsakleg av coverversjonar av kjende R&B-songar som «Smokestack Lightning» av Howlin' Wolf, «Hoochie Coochie Man» av Muddy Waters og «Down the Road a Piece» av Will Bradley.
Holzrichterbreen
Holzrichterbreen er ein brei sidebre som flyt på nordaustsida av Kronprins Olavfjella i Antarktis mellom Mount Wade og Mount Oliver og munnar ut i Goughbreen like nord for Mount Dodge. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Max A. Holzrichter i U.S. Navy som var stabssjef for U.S. Naval Support Force i Antarktis i 1964 og 1965.
Ingfrid
Ingfrid eller Ingefrid er eit kvinnenamn som kjem frå det norrøne gudenamnet Ing og frid, vakker. Det norrøne namnet Ingifríðr fekk etterkvart formene Ingerid og Ingrid i norsk språk, og vart først teke i bruk i den historiske forma i siste halvdelen av 1800-talet. Ei sideform av namnet er Ingfrida.
Ingfrid har namnedag 10. februar.
Bruken av namnet i Noreg
Namneforma Ingfrid vart teken i bruk på slutten av 1800-talet, i Trondheim i 1884
Juan de Dios Ramírez Perales
Juan de Dios Ramírez Perales er ein meksikansk pensjonert fotballspelar som spelte i forsvaret. Ramírez spelte gjennom karrieren eine og åleine for klubbar i den heimelege serien. Han var mellom anna tilknytt UNAM Pumas, Chivas Guadalajara og CF Monterrey. Han spelte dessutan 49 kampar for det meksikanske landslaget. Han representerte sitt land under VM i USA i 1994. Han var òg med om å vinne gull med Mexico under CONCACAF Gold Cup i 1993.
Holmevika
Holmevika er ei bukt i Mac. Robertson Land i Antarktis som er 35 km brei. Det ligg mange øyar i bukta som ligg nord for Framnesfjella. Holmevika er stort sett snøfri og vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen i januar-februar 1937, og namngjeven av dei mange holmane i vika.
Planking
Planking er ein aktivitet der ein legg seg med nasen mot bakken og hendene inntil kroppen som ein planke, på ein uvanleg stad. Det å få teke eit bilete av det, og leggja det ut på internett, er ein del av spelet. Ein konkurrerer i å finna den mest uvanlege og originale plassen å ligga. I visse høve, der ein har prøvd å planka på risikable stader, har planking ført til dødsfall.
Hangursbanen
Hangursbanen var eigd av Voss Resort Fjellheisar, som er ein del av Voss Resort.
Bana
Bana hadde eit strekk på 1 126 meter, to master og ei topphøgd på 660 meter over havet. Botnstasjonen låg i Hangursvegen 15, kring 500 meter frå Voss stasjon. Dei to gondolane, med namna Dinglo (raudmåla) og Danglo (blåmåla), hang ved hjelp av eit hjulsystem på kvar sin berekabel, og var festa i kvar sin ende av den same trekkvaieren, slik at dei gjekk samstundes frå høvesvis topp- og botnstasjonen. Namna på dei to gondolane, Dinglo og Danglo, kjem av at dei svaia og dingla fram og attende ved mastekryssing og i vind.
Frå botnstasjonen nytta bana om lag fem minutt til toppstasjonen. Ved full fart kunne bana gå 8 m/s, men til vanleg var farten er kring 5-6 m/s. Mykje vind tvinga bana til å gå saktare enn dette, og ved for mykje vind må bana stengjast av tryggleiksårsaker.
Driften
Bana var i drift i turistsesongen (1. juni-1. september), og i skisesongen om vinteren. Om sumaren gjekk bana kvar dag frå klokka 10 til 17.
Tidlegare måtte det sitja ein person ved nedre stasjon for å styra gondolbana. Det var då 3-4 personar på jobb, der to var i gondolane, ein styrte bana og ein tok billettar. Ved seinare tids modifikasjonar kunne bana kan styrast av berre ein person ved at berre ein bondol var i drift og den andre gjekk tom. Personen som var på jobb i gondolen vart ofte kalla ein dinglar.
Friluftsaktivitetar
Hangursbane var òg mykje brukt av hanggliderar og paragliderar, både sumar- og vinterstid.
Historikk
Bana vart bygd i 1963 av Hordaland Mekaniske Verkstad (HMV) og eit mekanisk verk frå Bern i Sveits.
Bilete av den nye Hangursbanen og Hangursrestauranten
<Gallery> Fil:Hangursbanen voss 2019.jpg|Den nye banen Fil:Hangurstoppen cafe.jpg|Den nye restauranten </Gallery>
Ineta Radēviča
Ineta Radēviča er ein latvisk tidlegare friidrettsutøvar frå Krāslava i Latgale-regionen som vann EM-gull 2010 i lengdehopp og VM-sølv i same øvinga i 2011.
Patty Griffin
Patricia Jean Griffin er ein USA-amerikansk songar-låtskrivar og musikar. Ho er vokalist og speler gitar og piano, og er kjend for ein nedstrippa stil innan visesjangeren. Songane hennar er blitt spelt inn av ei rekkje musikarar, som Emmylou Harris, Ellis Paul, Kelly Clarkson, Rory Block, Dave Hause, Sugarland og The Chicks.
I 2007 fekk Griffin prisen årets artist av Americana Music Association, og albumet hennar Children Running Through vann prisen for beste album.
I 2011 vann Griffin med albumet Downtown Church Grammyprisen for beste tradisjonelle gospelalbum og i 2019 for beste folk-album med det sjølvoppkalla albumet hennar.
Viktor Röthlin
Viktor Röthlin er ein sveitsisk tidlegare langdistanseløpar frå Kerns som i 2010 vart europameister i maratonløping, tidlegare vann han EM-sølv i 2006 og VM-bronse i 2007 på same distansen. Han sette sin endelege personlege rekord då han i 2008 vann Tokyo maraton på tida 2.07.23.
Maximilian Henrik av Bayern
Maximilian Henrik av Bayern var frå 1650 til han døydde i 1688 erkebiskop av Köln. Han var òg biskop av Hildesheim, Lüttich og Münster.
Liv
Maximilian Heinrich var fjerde born av hertug Albrecht VI av Bayern-Leuchtenberg og Mechtildis av Leuchtenberg.
Marivan fylke
Marivan fylke (persisk شهرستان مریوان, kurdisk شارستانی مەریوان) er eit fylke i Kurdistan-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Marivan. Fylket er delt inn i dei tre distrikta Sentral-distriktet, Khav og Mirabad-distriktet og Sarshiv-distriktet. Fylket har dei to byane Marivan og Kani Dinar. Marivan fylke grensar til Saqqez fylke i nord, Sanandaj fylke i aust og søraust, Paveh fylke i sør og Irak i vest og nordvest.
Maximilian Henrik av Bayern
Liv
Maximilian Heinrich var menneskesky og trekte seg 1673 tilbake til klostret St. Pantaleon i Köln. 1683 vart han valt til biskop av Münster, men vart ikkje stadfesta i stillinga av paven.
Han døydde 5. juni 1688 i Bonn og vart bisett i Trekongarkapellet i Kölnerdomen.
Pietro Metastasio
Pietro Antonio Domenico Trapassi, kjend under pseudonymet Metastasio, var ein italiensk diktar og librettist.
Biografi
Foreldra til Metastasio var Felice Trapassi frå Assisi og Francesca Galasti frå Bologna. Etter ein militær karriere i dei pavelege troppane etablerte faderen seg som grønthandlar i Via dei Cappellari i Roma. Paret hadde også to døtrer og endå ein son.
Allereie som barn kunne Pietro seia fram dikt spontant. Ved eit slikt høve blei han oppdaga i 1709 av m.a. Giovanni Vincenzo Gravina, som var kjend for den juridiske og litterære danninga si. Gravina var så begeistra over sjarmen og talentet til den vesle Pietro at han fekk løyve frå foreldra til å adoptera guten få veker seinare. Det var Gravina som gav den 11-årige guten kunstnarnamnet Metastasio.
Metastasio er rekna som ein av grunnleggarane av sjangeren opera seria.
Ein kjenner til over 60 lyriske tragediar og librettoar og eit stort tal kantatar, oratorium, canzonetter, sonetter, elegiar m.m. Dei fremste komponistane i samtida, som Pergolesi, Durante, Jommelli, Leo, Paisiello, Hasse, Porpora, Scarlatti, Vinci og Gluck, sette musikk til tekstane hans.
Operaer
Med namnet på den fyrste komponisten som tonesette den aktuelle librettoen. {{2kolonnar|
Andre verk
}}
EM i friidrett 2018
Europameisterskapen i friidrett 2018, den 24. i rekka, fann stad på Olympiastadion i Berlin i Tyskland frå måndag 6. til sundag 12. august 2018. 1572 deltakarar frå 50 land var påmeld til meisterskapen, der det vart tevla i 48 øvingar; jamt fordelt på menn og kvinner. Dei russiske utøvarane deltok formelt som representantar for Det europeiske friidrettsforbundet, etter som Russlands Friidrettsforbund var utestengd frå idretten av Det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF). Det var tredje gongen europameisterskapen vart avvikla i Tyskland, sist i München i 2002.
Storbritannia toppa medaljetabellen med sju gullmedaljar, også Polen vann sju gull. Flest medaljar fekk arrangørlandet Tyskland med 19 (6-7-6). Sprintaren Dina Asher-Smith frå Storbritannia og mellomdistanseløparen Jakob Ingebrigtsen frå Noreg vart meisterskapets største profilar; Asher-Smith med to individuelle gull og eitt stafettgull, Ingebrigtsen med triumfar både på 1500 meter og 5 000 meter.
Al Khawr i Jemen
Al Khawr er ein landsby sørvest i Jemen. Han ligg i Abyan guvernement.
Hermund Høgheim
Hermund Høgheim er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Bergen som i åra 1954-57 vart norsk meister i stavhopp og 1957 i tikamp. Perioden 1954–1960 vann han i tillegg til saman seks NM-sølv i stavhopp og tikamp, samt NM-bronsar på 100 meter. Høgheim var medlem i IL Norrøna.
Medaljar i noregsmeisterskap
Han vart noregsmeister i tikamp i 1957, åra 1956, 1958, 1959 vart han andremann.
Hoodbreen
Hoodbreen er ein isbre som er kring 10 km lang og som flyt nordover frå Siege Dome i Commonwealth Range i Antarktis. Han munnar ut i Rossisen mellom Commonwealth Range og Separation Range. Isbreen vart oppdaga av gruppa under Nimrod-ekspedisjonen som følgde Ernest Shackleton mot Sørpolen, og vart kalla opp etter admiral sir Horace Hood, som Jameson Adams, eit medlem av gruppa hadde tent under på HMS «Berwick».
Klippene Chevron Rocks ligg nær enden av Hoodbreen.
Be'erot Yitzhak
Be'erot Yitzhak (hebraisk skrift בְּאֵרוֹת יִצְחָק, tyder Yitzhak-brunnane) er ein religiøs kibbutz sentralt i Israel. Han ligg nær Yehud og høyrer til Hevel Modi'in regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 380.
Kypros i Eurovision Song Contest 1982
Finalen
Radiofonikó Ídrima Kýprou hadde ein intern uttaking der dei valde ut bidraget som representerte Kypros i Eurovision Song Contest 1982. Ánna Víssi fekk representere landet med «Móni a agápi», som ho framførte på gresk. Ho hadde òg skrive songen sjølv. I finalen enda Kypros på femteplass med 85 poeng; tolv frå Noreg og Nederland, åtte frå Finland og Sveits, sju frå Spania og Israel, seks frå Vest-Tyskland, fem frå Portugal, Austerrike og Jugoslavia, fire frå Luxembourg og tre frå Storbritannia og Belgia. Saman med femteplassane i 1997 og 2004 er dette den beste plasseringa til Kypros i Eurovision Song Contest fram til i dag.
Be'erot Yitzhak
Historie
Kibbutzen låg opphavleg nær Gaza (der kibbutz Alumim i dag ligg) i 1943 av ei gruppe immigrantar frå Tsjekkoslovakia og Tyskland som var medlemmar av Alliansen av religiøse pionerar (Brit Halutzim Dati'im), og vart kalla opp etter rabbi Yitzhak Nisanboim. Namnet er òg til minne om patriarken Isak som leitte etter vatn i dette området.
I 1947 hadde landsbyen eit folketal på 150. Under den arabisk-israelske krigen i 1948 leid kibbutzen store tap og vart kraftig øydelagd av den egyptiske hæren i slaget ved Be'erot Yitzhak, som omfatta luftåtak. I følgje ein rapport frå Jewish National Fund, vart egyptarane drivne ut langs bakken og leid tap på fleire hundre mann. Landsbyen vart fråflytta og heimane øydelagde. I 1949 prøvde ein å opprette kibbutzen på ny i ruinane av Wilhema. I 1952 flytta innbyggarane til den noverande staden.
Hull Bay
Hull Bay er ei isfylt bukt fylt opp av Hullbreen, mellom Lynch Point og Cape Burks, på kysten av Marie Byrd Land i Antarktis. Ho vart oppdaga av U.S. Antarctic Service, 1939-41, og har fått namn frå Hullbreen. Breen vart kalla opp etter den amerikanske statssekretæren Cordell Hull.
Hey Stoopid
Hey Stoopid er det 19. studioalbumet til heavy metal-artisten Alice Cooper. Det kom ut 2. juli 1991 med gjesteframferder av Slash (då medlem av Guns N' Roses), Ozzy Osbourne, Vinnie Moore, Joe Satriani, Steve Vai, Nikki Sixx og Mick Mars (begge frå Mötley Crüe).
Tore Bergan
Tore Bergan er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Oslo som i åra 1982-84 vart norsk meister på 100 meter, i 1982 også på 200 meter. Han var medlem i Rustad IL til 1977, sidan representerte han Oslo Idrettslag.
Bergan var Noregs beste sprintar i åra frå 1981 til 1984. I desse fire sesongane vart han anten nummer 1 eller 2 i på dei tok kortaste distansane. Til saman sanka han fire NM-gull og fem NM-sølv på 100 meter pluss 200 m i tida 1981-85. Men han kom aldri opp eit 100-meternivå som Audun Garshol nådde på sitt beste i 1970-åra, ei heller eit 200-meternivå som Carl Fredrik Bunæs nådde i 1960-åra.
Medaljar i noregsmeisterskap
I tillegg vann Bergan NM-gull i 4x100 m stafett i 1982 og 1985, og NM-sølv i same øving i 1981 og 1986.
Duilio Davino
Davino spelte dessutan 84 kampar for det meksikanske landslaget. Han representerte landet under VM i 1998 i Frankrike, og spelte alle fire kampane i turneringa, som endte med at dei vart utslått i åttedelsfinalane.
Bonnie Tyler
Bonnie Tyler er ein britisk popsongar. Ho er kjend for den særprega hese stemma si som ho fekk etter å ha fjerna nokre knutar på stemmebanda. Ho har vunne fleire prisar og har mellom annna vorte nominert til Grammy-prisen tre gonger.
Hits
Bonnie Tyler gav ut sin fyrste singel i 1975. I 1976 gav ho ut hit-en «Lost in France», og ho platedebuterte med The World Starts Tonight i 1977. Året etter kom ho ut med slageren «It's a Heartache» som vart populær både i Noreg og mange andre land. Suksessen til Bonnie Tyler heldt fram utover 1980-åra, då ho gav ut den kanskje aller mest kjende songen hennar, «Total Eclipse of the Heart» i 1983. Andre hits ho har hatt er «Bitterblue», «Fool's Lullaby» og «Sally Comes Around». Tyler sin suksess avtok noko utover 1990-åra, men ho har gjeve ut studioalbum heilt fram til i dag. Albumet Rocks and Honey frå 2013 har vorte hennar sekstande studioalbum.
Eurovision
Den sjuande mars vart det kunngjort at Bonnie Tyler vart sendt for å representera Storbritannia i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö. Tyler vart utvald av ein intern BBC-jury, slik Engelbert Humperdinck vart utvald på same måten til Eurovision i Baku året før. Bonnie Tyler vil då framføra balladen «Believe in Me» i ein alder av 61 år.
Kjelder
, forfattar: Jon Vidar Bergan.
Qorveh fylke
Qorveh fylke (persisk شهرستان قروه) er eit fylke i Kurdistan-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Qorveh. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket (inkludert delar som seinare vart skild ut til å danne Dehgolan fylke) 196 972; og utanom desse delane som seinare vart fråskild var folketalet 138 470. Fylket er delt inn i dei tre distrikta Sentral-distriktet, Serishabad-distriktet og Chaharduli-distriktet. Fylket har dei fire byane Serishabad, Qorveh, Delbaran og Dezej.
Sanandaj fylke
Sanandaj fylke (persisk شهرستان سنندج)  er eit fylke i Kurdistan-provinsen i Iran. Det administrative senteret er Sanandaj. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 409 628. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Kalatrazan-distriktet. Fylket har dei to byane Sanandaj og Shuyesheh.
Mayday
Mayday er eit internasjonalt nødsignal for skip og luftfartøy som blir brukt over radiotelefoni. Det er avleidd av det franske uttrykket m'aidez!, 'hjelp meg!'. Bruken blei vedteken i 1948.
Sebastian Coe
Sebastian Newbold Coe er ein britisk politikar og tidlegare friidrettsutøvar frå London som tevla på mellomdistansane. Coe er sidan 31. august 2015 president i Det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF). Han var leiar i LOCOG, organisasjonskomitéen til Sommar-OL 2012. I si tid som aktiv idrettsutøvar vann Coe to OL-gull på 1500 m; 1980 og 1984, samt eitt EM-gull på 800 m i 1986. Frå 1978 til 1986 vann han fire OL-medaljar og like mange EM-medaljar. To gongar forbetra Coe verdsrekorden på 800 meter og ein gong på 1500 meter. Den siste verdsrekorden på 800 m, 1.41,73, gjaldt i 16 år.
Mayday
Bruken av ordet oppstod i 1923, då ein radiooffiser ved Croydon lufthamn i London blei beden om å finna eit ord som kunne uttrykka nød og var lettå forstå av alle flygarar og bakketeneste i ein nødsituasjon. På denne tida føregjekk mykje av flytraffiken mellom Croydon og Le Bourget lufthamn i Paris. Offiseren, Frederick Stanley Mockford, føreslo uttrykket «mayday» frå det franske m'aider ei kortform av venez m'aider ('kom og hjelp meg').
Før ein tok i bruk «mayday» var morsesignalet SOS eit tilsvarande nødsignal. I 1927 tok International Radiotelegraph Convention i Washington i bruk stemmesignalet «mayday» i staden for SOS.
Sebastian Coe
Politikk
I 2000 vart Coe utnemnd til adelsmann (Lord Coe) på livstid. Som høgadelsmann er han medlem av det britiske overhuset. Frå 2005 til 2012 var han leiar av organsisjonen som dreiv fram London-OL 2012.
Coe var nestleiar i Det internasjonale friidrettsforbundet 2007-15. Ved kongressen i forbundet i Beijing i august 2015 vart han vald til leiar av organisjonen med støtte frå 115 av delegatane, 92 røysta for motkandidaten Serhij Bubka.
Idrett
I 1979 forbetra Coe verdsrekordane på både 800 m og 1500 m. 800-metersrekorden på 1.42,33 presterte han på Bislett stadion i Oslo, 1500-metersrekorden på 3.32,0 kom i Zürich i august månad. Han vann alle tevlingane han stilte opp i i 1979.
Under Sommar-OL 1980 i Moskva var Coe favoritt på 800 m, men måtte sjå seg slått av landsmannen Ovett; 1.45,40 mot 1.45,85. Derimot lukkast Coe vinne 1500-meteren framom austtyske Jürgen Straub, med Ovett på bronseplass.
Liman i Israel
Liman er ein moshav i Vest-Galilea nord i Israel, 5 km nord for Nahariya. Han høyrer til Mateh Asher regionale kommune og Moshavrørsla.
Sebastian Coe
Idrett
Den 10. juni 1981 gjorde Coe sitt livs snøggaste 800-meterløp då han i Firenze vart klokka inn på 1.41,73, ei tid som var verdsrekord i 16 år til dess Wilson Kipketer forbetra den. Seinare i sesongen forbetra han verdsrekordane på ei engelsk mile og på 1000 m. Han vann 800 m ved verdscupfinalen i Roma i suveren stil, og gjekk gjennom heile sesongen utan å tape eit einaste løp.
Liman i Israel
Samfunnet vart grunnlagd i 1949 av ei gruppe demobiliserte soldatar på delar av landområdet til den avfolka palestinske landsbyen Al-Bassa, og vart opphavleg kalla Tzahal. Sidan vart namnet endra til Liman til ære for den amerikanske senatoren Herbert H. Lehman. I 2005 hadde han eit folketal på kring 500. Dei fleste innbyggjarane driv med jordbruk.
Sebastian Coe
Idrett
Coe var storfavoritt på 800 meter ved friidretts-EM i Aten i 1982. Han leia på oppløpssida, men stivna og vart vist til sølvplass bak vesttyske Hans-Peter Ferner. Det viste seg at han var smitta av toksoplasmose, noko som gjorde at han trekte seg frå 1500 m i meisterskapen. Sjukdomen førte til at 1983-sesongen gjekk fløyten og han deltok såleis ikkje i den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett i Helsinki.
Coe fekk høve til å delta på både 800 m og 1500 m under Sommar-OL 1984. På 800 meter måtte han sjå seg klart slått av Joaquim Cruz frå Brasil, som med 1.43,00 var i mål over seks tidels sekund føre Coe på sølvplassen. Derimot tok han gullmedaljen på 1500 meter då han med ei fabelaktig snøgg sisterunde på 53,2 sekundar sette ny olympisk rekord med 3.32,5, førehandsfavoritten Steve Cram fekk sølv med 3.33,4.
Liman i Israel
Kjelder
''
Sebastian Coe
Idrett
To år seinare vart Coe europameister på 800 meter i Stuttgart, der han fekk fylgje av landsmennene Tom McKean og Steve Cram på sigerspallen. På den avsluttande 1500-meteren tok han sølvmedaljen, slått med vel eit halv sekund av landsmannen Cram. Den 7. september forbetra Coe den personlege rekorden på 1500 meter til 3.29,77 ved eit stemne i Rieti i Italia, og vart dermed fjerdemann under 3.30 på distansen.
Coe gjekk skadd i 1987-sesongen og han klarte ikkje å kvalifisere seg til Seoul-OL i 1988. Han vart britisk meister på 1500 meter i 1989, same året vart han nummer to på 1500 meter i verdscup-finalen. Han la opp vinteren 1990, etter at sjukdom sette han utanfor samveldeleikane.
Appenzell Ausserrhoden
Appenzell Ausserrhoden er ein kanton i det nordaustlege Sveits. Kantonen har eit landareal på 243 km², og hadde 53 316 innbyggarar i 2009. Kantonen grensar til kantonane Appenzell Innerrhoden og St. Gallen. Herisau er hovudstad i kantonen, men domstolen har sete i Trogen.
Geografi
Landskapet er prega av slake høgdedrag og låge, skogkledde fjell. Over halvparten av areal vert nytta til landbruk. Det høgste fjellet, Säntis, er 2 502 meter over havet, og er trekantonspunkt for dei tre kantonane Appenzell Ausserrhoden, Appenzell Innerrhoden og St. Gallen.
Demografi, språk, religion
13,2% av innbyggarane er utanlandske statsborgarar. Tysk er dominerande talemål. 51% av folket er protestantar, medan 31% soknar til den romersk-katolske kyrkja.
Kommunar
Appenzell Ausserrhoden består av 20 kommunar: Bühler, Gais, Grub, Heiden, Herisau, Hundwil, Lutzenberg, Rehetobel, Reute, Schönengrund, Schwellbrunn, Speicher, Stein, Teufen, Trogen, Urnäsch, Wald, Waldstatt, Walzenhausen og Wolfhalden.
Historie
Appenzell høyrde opphavleg til fyrstedømet St. Gallen, men frigjorde seg og danna i 1411 «volksbund Appendzell». I 1452 gjekk det i allianse med i det sveitsiske eidsforbundet, og frå 1513 har det vore ein fullverdig medlem av forbundet.
Fram til 1597 utgjorde Appenzell Ausserrhoden saman med Appenzell Innerrhoden kantonen Appenzell. Etter reformasjonen vart Appenzell i 1597 delt i to delar, den protestantiske Ausserrhoden og den katolske Innerrhoden. Heilt til 1999 hadde begge status som halvkantonar. Til dess hadde kantonen ei halv røyst under avrøystingar i det sveitsiske stenderrådet. Sidan har kantonen hatt ei røyst, medan dei fleste andre kantonane har to røyster.
Greatest Hits av Kylie Minogue
Greatest Hits er eit samlealbum av den australske songaren Kylie Minogue som kom ut i 1992. Det inneheld nitten singlar frå dei fire albuma Kylie, Enjoy Yourself, Rhythm of Love og Let's Get to It, og dessutan tre nye songar som vart innspelte spesielt for dette albumet. Songane på albumet vart i stor grad skrivne av Stock Aitken Waterman-teamet, og denne utgjevinga markerte slutten på Minogue sitt profesjonelle samarbeid med dei. Albumet vart gjenutgjeve 18. november 2002 med heilt ny grafisk utforming og ein bonus-CD med remiksar.
Listeplasseringar og sal
Greatest Hits nådde fyrsteplass på UK Albums Chart, og vart det tredje fyrsteplass-albumet hennar i Storbritannia. Salet nådde målet for platinaplate med 300 000 eksemplar. Albumet var òg vellukka i Australia og nådde tredjeplassen på hitlista. Albumet vart seinare sertifisert platina i landet med sal over 70 000 eksemplar.
Singlar
Den første singelen frå albumet var «What Kind of Fool (Heard All That Before)». Songen kom ut i august 1992 i Storbritannia og nådde fjortandeplassen på UK Singles Chart. Den andre singelen var «Celebration», ein coverversjon frå songen av Kool & the Gang. Songen kom ut i november 1992 og nådde 20. plassen på UK Singles Chart. Den var òg den siste singelen av Minogue for PWL.
Hartford
Hartford er ein by i USA og delstatshovudstad i Connecticut. Byen vart grunnlagd i 1635 og hadde i kring 125 000 ibuarar ved folketeljinga i 2010.
Næringsliv
Store forsikringsselskap som Aetna og The Hartford Financial Services Group har hovudkontora sine i Hartford, så vel som våpenprodusenten Colt Firearms og det internasjonale konsernet United Technologies Corporation.
Hylestad kyrkje
Hylestad kyrkje står på Hylestad ved Otra i Valle kommune og er den eine av to soknekyrkjer i Valle og Hylestad sokn i Otredal prosti.
Det er ei åttekanta kyrkje i lafta tømmer frå 1839, oppført av Anders «Kyrkjebyggar» Thorson Syrtveit etter typeteikning av Hans Ditlev Franciscus Linstow. Syrtveit bygde fleire kyrkjer i Setesdal. Hylestad kyrkje har 200 plassar og to galleri. I våpenhuset er det kopi av Hylestadportalane frå stavkyrkja, med motiv frå heltesegna om Sigurd Fåvnesbane. Altertavla har motiva «korsfestelsen» og «nattverden». Eit orgel med tolv stemmer vart laga av Brødrene Torkildsen Orgelbyggeri i 1991, står på galleriet.
Dagens kyrkje står på Rysstad, det gamle senteret i kommunen og er den tredje kyrkja i dette soknet. Den første, Hylestad stavkyrkje vart teken ned på 1600-tallet, og langkyrkja som hadde overtatt etter den hadde i 1830-årene begynt å forfalle. Da vart kyrkjestaden flytta frå Bjørgum på den austre sida av Otra til Rysstad på den vestre. Grunnen til dette var at dei fleste i soknet budde på vestsida av elven. Kyrkja vart reist ved den nye postvegen, dagens riksveg 9, det var ikkje lenger trong om å ro til kyrkje. Truleg vart brukbar materiar frå den gamle kyrkja brukt om att i den nye, på den tida var det lite skog i området.
Ahisamakh i Israel
Ahisamakh (hebraisk skrift אֲחִיסָמָךְ, tyder Støttebroren) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg i Shephelah og høyrer til Hevel Modi'in regionale kommune. I 2012 hadde han eit folketal på 1 288.
Landsbyen vart grunnlagd i 1950 av flyktningar frå Msallata i Libya. Han er kalla opp etter den bibelske Danite Ahisamakh (2. Mosebok 31:6)
Iceberg Bay
Iceberg Bay er ei bukt på sørkysten av Coronation Island mellom Cape Hansen og Olivine Point i Sør-Orknøyane i Antarktis. Ho vart namngjeven av Matthew Brisbane, som grovt kartla sørkysten av Coronation Island under rettleiing av James Weddell i 1823.
Al Ma`ar
Al Ma`ar er ein landsby sørvest i Jemen. Han ligg i Abyan guvernement.
Melodi Grand Prix 2010
Melodi Grand Prix 2010 var den 48. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. 21 songar deltok i tre delfinalar og Siste sjanse. Av desse kom åtte til finalen 6. februar 2010 i Oslo Spektrum i Oslo. Vinnaren blei «My Heart Is Yours», framført av Didrik Solli-Tangen og skriven av Hanne Sørvaag og Fredrik Kempe. Solli-Tangen representerte Noreg på heimebane i Eurovision Song Contest 2010 i Bærum, der han kom på 20. plass med 35 poeng.
Sendingane
Etter Alexander Rybaks siger i Eurovision Song Contest 2009 var interessa rundt Melodi Grand Prix langt høgare enn vanleg. NRK fekk inn rundt tusen bidrag i den opne konkurransen – rundt tre gonger så mange som året før. Dette var per då også det høgaste talet på bidrag som hadde komen inn til tevlinga. Juryen med Per Sundnes i spissen, plukka ut 21 av låtane til å delta i Melodi Grand Prix 2010.
Som åra før bestod tevlinga av tre delfinalar, Siste sjanse og finalen i Oslo Spektrum. Dei tre delfinalane blei arrangert i Ørland fredag 8. januar, Bodø laurdag 16. januar og Skien laurdag 23. januar. Sju melodiar ble presenterte i kvar delfinale, og dei to med flest telefon- og SMS-røyster kvalifiserte seg direkte til finalen, medan tredje- og fjerdeplassane gjekk vidare til Siste sjanse i Sarpsborg laurdag 30. januar. I tillegg gjekk dei to femteplassane med høgast røyster i prosent vidare til Siste sjanse. Dei åtte bidraga i Siste sjanse kjempa parvis mot kvarandre i ei utslagscup, og dei to som blei ståande att, gjekk til finalen i Oslo Spektrum laurdag 6. februar. Programleiarar for alle sendingane var Per Sundnes og Marte Stokstad.
Også på artistsida var det stor interesse dette året, og hausten 2009 gjekk spekulasjonane høgt i media om kven som skulle delta. Då NRK offentleggjorde deltakarane i desember, var det også mange kjende namn i startfeltet. Popbandet A1, Venke Knutson, Maria Arredondo, Maria Haukaas Storeng, Heine Totland og Gaute Ormåsen var nokre av dei kjende artistane som deltok. Keep of Kalessin skreiv også Melodi Grand Prix-historie ved å bli det aller første metallbandet som deltok i tevlinga. Den doble Eurovision-vinnaren Rolf Løvland var dessutan attende som låtskrivar.
Åtte av dei 21 låtane enda opp i finalen, og startrekkjefølgja blei trekt direkte på NRK2 fire dagar før finalen. Sjåarane røysta i to omgangar, først røysta dei fire låtar vidare til gullfinalen, før sjåarane røysta om att blant dei fire gullfinalistane. I tillegg til sjåarane sine telefon- og SMS-røyster, var det fire fagjuryar. Den store vinnaren blei Didrik Solli-Tangen og «My Heart Is Yours». Han fekk dermed representere Noreg på heimebane i Eurovision Song Contest.
Resultat i finalen
'''Oslo Spektrum, Oslo, laurdag 6. februar 2010'''
Røysting i finalen
Dei fire mest populære songane i første runde gjekk vidare til gullfinalen. Det fulle resultatet frå første runde blei aldri offentleggjort, og gullfinalistane blei presenterte i tilfeldig rekkjefølgje. I gullfinalen blei resultatet avgjort av ei blanding av fagjuryar og sjåarane sine telefonrøyster. Dei tre delfinalestadene og Siste sjanse-byen hadde kvar sin fagjury som gav 2 000, 4 000, 6 000 og 8 000 poeng til dei fire gullfinalistane. Etter fagjuryane blei telefon- og SMS-røystene presenterte. Dei blei delte inn i fem ulike geografiske regionar ut frå kor i landet røystene blei gitt. Kvar røyst talde eitt poeng. Poenga for landsdelane under motsvarar dermed talet på mottatte telefon- og SMS-røyster.
Delfinale 1
'''Hangar E, Ørland hovudflystasjon, Ørland, fredag 8. januar 2010''' * «Rewind Love» kom på 5. plass, men fekk ei ny moglegheit i Siste sjanse. Årsaka var at han var blant dei to femteplassane med flest røyster.
Delfinale 2
Bodø Spektrum, '''Bodø, laurdag 16. januar 2010''' * «Life Is Here Today» kom på 5. plass, men fekk ei ny moglegheit i Siste sjanse. Årsaka var at han var blant dei to femteplassane med flest røyster.
Delfinale 3
'''Skien fritidspark, Skien, laurdag 23. januar 2010'''
Siste sjanse
'''Sarpsborghallen, Sarpsborg, laurdag 30. januar 2010'''
Deltakarane var 3. og 4. plassane frå de tre delfinalane. De to siste plassane gjekk til dei to femteplassane som hadde fått prosentmessig flest telefonrøyster.
Hendingar
Den suverene vinnaren i finalen blei Didrik Solli-Tangen og «My Heart Is Yours», men det var Bjørn Johan Muris «Yes Man» som blei tevlingas største hit. «Yes Man» låg på VG-lista i 17 veker, og seks veker som nummer 1. Saman med Wenche Myhres «La meg være ung» frå 1964, er dette den største listesuksessen til ein ikkje-vinnar i Melodi Grand Prix gjennom tidene. «My Heart Is Yours» låg sju veker på lista, med ein andreplass som beste notering.
«Heart» blei «hard»
Etter finalen blei Didrik Solli-Tangen si engelskuttale ein stor snakkis. Songaren uttalte t-en i «heart» som ein d, altså «my hard is yours». I amerikansk-engelsk kan rett nok t-en høyrast ut som ein d i laupande uttale, men uttalen gav uansett songtittelen ei heilt ny meining, noko også pressa og Twitter-kommentatorar visste å ha moro med. Solli-Tangen sjølv tok kritikken med godt humør og lova å ta eit uttalekurs, og i den internasjonale finalen song han med ein distinkt t-lyd i «heart». T-skjorteselskapet Probat trykte også opp eigne t-skjorter med teksten «My hard is yours», som Didrik Solli-Tangen brukte fram mot den internasjonale finalen.
Rekordstor interesse
Interessa rundt årets tevling var rekordhøg, dette fordi Noreg var vert for Eurovision Song Contest 2010. Før finalen omtala pressa Melodi Grand Prix heile 3 317 gonger, noko som var ny rekord. Billettsalet til delfinalane og finalen var òg historisk høgt, og rett før jul var det selt fem gonger så mange billettar som året før. Dette året var det også 50 år sidan den første norske finalen blei arrangert, og NRK spelte på den høge interessa ved å følgje oppladinga og sendingane tett både på radio og nett. NRK P1 sende meir enn ti timar med vorspielsendingar under tevlinga, og VGTV hadde også eigne sendingar før og under kvar delfinale og finale. Ørland skreiv også historie som den minste staden som har arrangert ein delfinale. For første gong deltok også Forsvaret i arrangementet, sidan delfinalen blei arrangert i ein av hangarane ved Ørland hovudflystasjon. Hangaren er bygd for å huse NATOs AWACS-overvakingsfly.
Den stjernespekka deltakarlista fekk positiv merksemd i pressa, og til og med den legendarisk sarkastiske Eurovision-kommentatoren Jostein Pedersen var strålande positiv: «Det er så mange artige kombinasjoner her. Dette lover veldig godt. Uten å ha hørt en tone, er jeg er imponert over bredden.» sa den ellers så kritiske kommentatoren til VG Nett. Han var derimot ikkje like positiv til programleiar Per Sundnes og kåra han til «Noregs dårlegaste programleiar». Kommentaren gjorde at NRK Nordland valde å avslutte sommarjobb-kontrakten dei hadde med Pedersen.
Jodling
Jodling (tysk Jodel) er ein songstil med raske vekslingar mellom brysttonar og falsettsong. Jodling er utbreidd i alpeområde i Sveits og Austerrike (Tyrol). Teknikken finst også i ein del afrikanske tradisjonar, og har spreidd seg til amerikansk countrymusikk.
Jodling eller jodleinspirasjon har også vore brukt i andre typar musikkverk, som operaen Wilhelm Tell (1829) av Rossini eller i musikalen The Sound of Music.
Onward av Yes
«Onward» er ein song frå det engelske progressiv rock-bandet Yes, utgjeve i 1978 på albumet Tormato. Songen er skriven av Chris Squire og er ein av dei få reine balladane til bandet. Songen er 4 minutt og 5 sekund lang.
Struktur
Songen er ein melodisk og direkte kjærleikserklæring skrive av bassisten i bandet, Chris Squire, til den dåverande kona si Nikki. Med den pompøse og kjensleladde orkestreringen skilde denne songen saman med instrumentalen «Madrigal» seg sterkt ut frå resten av albumet, som er minimalistisk produsert og har ein meir direkte rockestil. Teksten er særs atypisk for progressiv rock, då han handlar om kjærleik.
Konsertversjonar
Offisielle utgjevingar med konsertopptak av «Onward»:
Alternative versjonar
På ny-utgjevinga av albumet Tormato frå 2004 finst ein instrumental orkesterversjon av songen som «skjult bonus-spor».
Medverkande
På originalinnspelinga frå 1978 medverkar: med
Judith Weir
Judith Weir CBE er ein britisk komponist og den fyrste kvinnelege Master of the Queen's Music.
Saqqez fylke
Saqqez fylke (persisk شهرستان سقز; kurdisk سه‌قز) er eit fylke i Kurdistan-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Saqqez. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 205 250. Fylket er delt inn i dei tre distrikta Sentral-distriktet, Sarshiv-distriktet og Ziviyeh-distriktet. Fylket har dei to byane Saqqez og Saheb.
Judith Weir
Liv
Weir var fødd i Cambridge i England, med skotske foreldre. Ho studerte under John Tavener ved North London Collegiate School, og deretter under Robin Holloway ved King's College, Cambridge, som ho gjekk ut frå i 1976. Musikken hennar byggjer ofte på kjelder frå mellomalderen og frå tradisjonelle soger og musikk frå heimlandet til foreldra, Skottland. Sjølv om ho har oppnådd internasjonal anerkjenning for orkester- og kammerverka sine, er Weir best kjend for operaene og teaterverka sine. Frå 1995 til 2000 var ho kunstnarisk leiar for Spitalfields Festival i London. Ho hadde stillinga Composer in Association for City of Birmingham Symphony Orchestra frå 1995 til 1998. Ho blei tildelt Lincoln Center sin Stoeger Prize i 1997, South Bank Show sin musikkpris i 2001 og ISM sin Distinguished Musician Award i 2010. I 2007 var ho den tredje vinnaren av Queen's Medal for Music. Ho var Visiting Distinguished Research Professor in Composition ved Cardiff University frå 2006 til 2009.
I 2005 blei Weir utnemnd til CBE for bidrag til musikk. I 2014 blei ho utnemnd til Master of the Queen's Music etter Peter Maxwell Davies. I mai 2015 vann Weir The Ivors Classical Music Award ved Ivor Novello Awards.
Den Kongelige Ballet
Den Kongelige Ballet er eit internasjonalt anerkjent klassisk ballettkompani med base i Det Kongelige Teater i København. Det er eit av dei eldste ballettkompania i verda, og stammar frå 1748, då Det Kongelige Teater blei stifta.
Judith Weir
Liv
Weir er medlem av Incorporated Society of Musicians. I 2018 blei ho vald som Honorary Fellow av Royal Society of Edinburgh.
Den Kongelige Ballet
Balletten blei endeleg organisert i 1771 som ein reaksjon på den store populariteten som fanst for franske og italienske dansestilar. Det Kongelige Teater har tent som heimstad for balletten sidan han blei skipa. Det Kongeligee Teaters Ballettskole blei grunnlagd i 1771 av den franske Hofdansemester Pierre Laurent. Skulen blei vidareutvikla av den italienske ballettmeisteren Vincenzo Galeotti og August Bournonville skipa den romantiske Bournonville-tradisjonen til kompaniet.
Historie
Frå byrjinga tilsette Den Kongelige Ballet nokre av dei leiande franske og italienske dansarane og koreografane. Det Kongeligee Teaters Ballettskole blei grunnlagd i 1771 for å levera innfødde dansarar. Eit par år etter at ballettskulen var grunnlagd debuterte Anine Frølich som ein av dei fyrste.
Onward av Yes
Kjelder
Yes
Den Kongelige Ballet
Historie
Ein av dei tidlege ballettmeistrane, Vincenzo Galeotti, blir rekna for å vera den eigentlege grunnleggjaren av Den Kongelige Ballet. Han var ballettmeister frå 1775 fram til han døydde i 1816, og innførte ballett d'action og førebudde til den romantiske balletten. Vincenzo Galeotti sin ballett Amors og Ballettmesterens Luner frå 1786 er framleis ein del av repertoaret til ballettkompaniet. Dette er verdas eldste ballett som framleis blir utført med den opphavlege koreografien sin.
Judith Weir
Musikk
Musikkspråket til Weir er noks konservativt, med det som er skildra som «knack of making simple musical ideas appear freshly mysterious.» Det fyrste bestillingsverket hennar, King Harald's Saga frå 1979, byggjer på Heimskringla og slaget ved Stamford bru, og er eit monodrama utan akkompagnement. Det fyrste sceneverket henna, The Black Spider, var ein opera i ei akt som hadde premiere i Canterbury i 1985 og bygde laust på kortromanen av same namn av Jeremias Gotthelf. Ho har seinare skrive ein annan «mikro-opera», tre operaer i full lengd og ein opera for fjernsyn. I 1987 hadde den fyrste halvlange operaen hennar, A Night at the Chinese Opera, premiere ved Kent Opera. Deretter følgde tre operaer i full lengd - The Vanishing Bridegroom (1990), Blond Eckbert (1994), som var bestil av English National Opera, og Miss Fortune (Achterbahn) (2011). I 2005 hadde fjernsynsoperaen hennar Armida premiere på den britiske fjernsynskanalen Channel Four. Verket var laga i samarbeid med Margaret Williams. Weir sine bestillingsverk omfattar mellom anna woman.life.song (2000) for Jessye Norman og We are Shadows (1999) for Simon Rattle. I januar 2008 var Weir fokus for BBC si årlege komponinsthelg ved Barbican Centre i London. Det fire dagar lange programmet enda med ei urframføring av det nye bestillingsverket hennar CONCRETE, ein kormotett. Verket var inspirert av sjølve Barbican-bygningen, ein modernistisk sementbygning. Ho skildra det som «an imaginary excavation of the Barbican Centre, burrowing through 2,500 years of historical rubble».
Den fyrste offentlege framføringa av Weir sitt arrangement av den britiske nasjonalsongen, «God Save the Queen», blei framført ved nygravlegginga av kong Rikard III ved domkyrkja i Leicester den 26. mars 2015.
Kjelder
<references group="" responsive="1">
Den Kongelige Ballet
Historie
Ein annan viktig ballettmeister i ballettkompaniet var den danske dansaren August Bournonville, som er eit sentralt namn i dansk balletthistorie. Ryet til Den Kongelige Ballet internasjonale kjem fyrst og fremst av repertoaret han etterlet seg.
Larvik Harbour
Larvik Harbour er ei lita bukt sørvest for Lagrange Peak søraust på Brabant Island i Antarktiske Arkipel. Bukta vart grovt kartlagd av ein britisk ekspedisjon, 1920-22, og namngjeven av norske kvalfangarar etter Larvik sør i Noreg.
Contigo hasta el final
«Contigo hasta el final» (engelsk for Med deg til slutten) var det spanske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på spansk og engelsk av ESDM. Songen er skriven av David Feito, Raquel del Rosario og Juan Luis Suárez, og vart gjeven ut 5. mars 2013. 7. mars 2013 vart songen gjeven ut på albumet Todos tenemos un sueño.
Eurovision Song Contest 2013
Spania som er ein del av dei fem store var direktekvalifisert til finalen i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, der landet enda på 25. plass med 8 poeng; seks frå Albania og to frå Italia. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget enda på 26.- og sisteplass med ei rangering på 22,92 og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget enda på 26.- og sisteplass med ei rangering på 19,64. Desse resultata gjeld berre om berre juryane og berre fjernsynssjåarane i alle deltakarlanda hadde røysta, men resultata er likevel upresist av di det ikkje er offentleggjort kor mange røyster kvart land fekk frå juryen og sjåarane.
Etterklang
Etterklang er eit fenomen der lydbølgjer i eit rom vert reflekterte frå veggar, golv, tak, møblar, etc. Kvar gong dei vert reflekterte vil noko av energien bli absorbert i romflatene og lydtrykket avtek ved kvar refleksjon. Refleksjonane fører òg til at lydfeltet i rommet vert meir diffust. I store rom tek det lengre tid mellom kvar refleksjon enn i små rom. Store rom har difor lengre etterklangstid enn små rom og meir diffuse lydfelt.
Referansar
Weergalming Реверберация Reverberació Reverb Efterklang Nachhall Reverberation Reverberación Resono Erreberberazio Réverbération (acoustique) Reverberación Riverbero Реверберация Aidėjimas അനുരണനം Galm 残響 Pogłos Reverberação Реверберация Reverberation Klang Reverb Реверберація Revèrbero