cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tim Berners-Lee
Familie
Berners-Lee har vore gift to gonger. Kona Jane var ein medstudent i Oxford. Dei blei seinare skilde. Han møtte den andre kona si, Nancy Carlson, i Genève og gifta seg med henne i 1990. Dei har to barn.
Prisar og utmerkingar
I 1999 blei Berners-Lee nemnd som ein av dei 100 personane som hadde hatt mest påverknad på 1900-talet av Time magazine.
Berners-Lee blei utnemnd til offiser av Order of the British Empire i 1997, og blei adla som riddar-kommandør i 2004, med tittelen Sir Tim Berners-Lee. Han har også fått Order of Merit.
I 2001 blei han medlem i den britiske vitskapsorganisasjonen Royal Society. Han er også med i Institution of Electrical Engineers og American Academy of Arts and Sciences.
Berners-Lee er æresdoktor ved Open University (2000), Columbia University, Oxford University og University of Port Elizabeth (2001), Lancaster University (2004) og Universidad Politécnica de Madrid og Vrije Universiteit Amsterdam (2009).
Den 4. april 2017 blei han utnemnd som mottakar av Turing-prisen «for å ha funne opp verdsveven, den første nettlesaren, og for å ha utvikla dei grunnleggande protokollane og algoritmane som trengst for å skalere internett».
Prisar
Berners-Lee har også fått ei rekkje prisar for oppfinninga si:
Timepeace
Timepeace  er det sjuande studioalbumet til den amerikanske musikaren Terry Callier, gjeve ut i 1998. Det var det første albumet hans på nesten tjue år. Han hadde gjeve ut fleire album i 1970-åra, men gav seg med musikken tidleg i 1980-åra då han fekk foreldreretten over dottera si. Han byrja då å studere informatikk og sosiologi ved University of Chicago, der han sidan vart tilsett.
Mot slutten av 1980-åra byrja britiske DJ-ar å oppdage og spele musikken hans. I 1990-åra vart Callier etter kvart henta over til Storbritannia på spele på klubbar der, noko han ofte gjorde i feriane sine.
I 1994 gav Urban Species ut det første albumet sitt, Listen, der tittelsporet sampla basslinja og gitarriffet frå Callier-songen «You Goin' Miss Your Candyman» frå 1973. Seint i 1990-åra byrja Callier på eit comeback i plateindustrien og samarbeidde med Urban Species på EP-plata deira Religion and Politics i 1997 og medverka på Beth Orton-EP-en Best Bit, før han gav ut Timepeace i 1998.
Albumet nådde 92. plassen på den britiske albumlista. Callier vann Dei sameinte nasjonane sin Time For Peace-pris for eineståande kunstnarisk medverknad til verdsfred med dette albumet.
Forus
Forus er eit område nord på Jæren mellom Sandnes og Stavanger i Rogaland fylke. I området har mange oljeselskap hovudkvarter for verksemda si i Noreg. Forus er òg kjend for Forus Travbane.
Sjosja
Sjosja (russisk Вишера) er ei elv i Tver Moskva oblast i Russland og ei av sideelvane til Volga frå høgre. Elva er 163 km lang og har eit nedslagsfelt på.
Elva har utspring i Moskvahøgdene. Den øvre delen er særs svingete, med bratte breidder. Nedanfor landsbyen Turginovo vert breiddene lågare og her og der myrlendte. Etter at Sjosja renn saman med Lama, den største sideelva hennar, renn ho ut i Ivankovskoje-reservoaret.
Fylkesveg 52 i Hordaland
Fylkesveg 52 i Hordaland går mellom Seimsfoss og Guddal i Kvinnherad kommune. Vegen er 2,0 km lang.
Wii
Wii er ein spelkonsoll som er utvikla av Nintendo. Han er den femte stasjonære spelkonsollen frå selskapet og høyrer til same generasjon spelkonsollar som PlayStation 3 frå Sony og Xbox 360 frå Microsoft. Wii har fleire avanserte funksjonar samanlikna med tidlegare Nintendo-konsollar. Til dømes kan den trådlause handkontrollen brukast som ei handhalden peikeeining og registrerer rørsler i tre dimensjonar. Ein annan viktig funksjon er WiiConnect24, som gjer det mogeleg for konsollen å hente inn meldingar og oppdateringar over internett medan han er i sovemodus.
Wii er etterfylgjaren til Nintendo GameCube, og den fyrste utgåva av Wii er kompatibel med spel og utstyr utvikla for GameCube. Nintendo nemnde Wii-konsollen fyrste gongen på ein nyhendekoneranse på E3-messa i 2004 og avduka han seinare på E3-messa i 2005. Ein prototype av kontrollen vart vist fram under Tokyo Game Show i september 2005. Konsollen vart lansert i Nord-Amerika 19. november 2006, i Japan 2. desember 2006 og i Europa 8. desember 2006. Wii har i 2013 seld over 100 millionar eksemplar.
Seint i 2011 lanserte Nintendo ein ny modell av Wii, kalla Wii Family Edition, som fjerna støtte for Nintendo GameCube-spel og -maskinvare. Wii Mini, ei kompakt og billig utgåve av Wii, vart lansert seint i 2012. Denne utgåva kan ikkje spele GameCube-spel eller kople seg til internett.
Wii U, etterfylgjaren til Wii, kom ut i 2012.
Maskinvare
Wii finst i fargane kvit og svart, og han er den minste stasjonære spelkonsollen frå Nintendo hittil: han er 44 mm vid, 157 mm høg og 215,4 mm djup. Maskinen veg 1,2 kg og kan stå oppreist eller ligge vertikalt. Wii har 512 MB innebygd flashminne og har ein utgang for SD-minnekort bak ei luke på framsida. Han speler av Wii- og GameCube-spel, men ikkje DVD-plater.
Handkontrollen
Handkontrollen til Wii heiter Wii Remote (Wii-fjernkontrollen), og har fått namnet av di han liknar ein fjernkontroll. Han har sju knappar og ein styrekross. Lengst fram er det ein sensor som registrerer infraraudt ljos, men han kommuniserer med konsollen gjennom Bluetooth. Under skalet finst høgtalar, minne, vibrasjonsmotor og eit akselerometer som registrerer rørsle og kva stilling kontrollen er halden i. Ein utgang på undersida lèt ein kople ekstrautstyr til kontrollen, til dømes Nunchuk eller Classic Controller. Kontrollen er driven av to AA-batteri og gjev då også straum til eventuelt tilkopla ekstrautstyr.
Programvare
Wii har eit grafisk grensesnitt, Wii-menyen, som er forma som eit rutenett med grafiske ikon som representerer ulike kanalar. Ein navigerer i grensesnittet ved å peike mot TV-skjermen med Wii-fjernkontrollen. I øvre venstre hjørne ligg disk-kanalen, som startar spelet som ligg i Wii-konsollen. Vidare har ein Wii Shop-kanalen der ein kan kjøpe og laste ned programvare, Mii-kanalen der ein kan lage avatarar, i tillegg til andre kanalar for å vise bilde eller hente inn lokale vêrmeldingar eller nyhende. Med unntak av disk-kanalen kan alle kanalar flyttast rundt på i rutenettet ved å halde nede A- og B-knappane på Wii-fjernkontrollen. Innstillingane til konsollen er tilgjengelege frå nedre venstre hjørne på startskjermen.
I juni 2013 slutta Nintendo å oppdatere fleire kanalar, mellom anna Mii Contest-, Everybody Votes- og Nintendo-kanalen, i tillegg til kanalane som henta inn lokale vêrmeldingar og nyhende.
Limerickvers
Ein limerick, etter den irske byen Limerick, er eit kort skjemtevers på fem linjer med enderim på forma  AABBA. Verset har som regel eit stadnamn som avslutning på opningslinja, og gjerne eit humoristisk, overraskande poeng i sistelinja.
Form
Ein limerick skal vere på fem linjer. I førstelinja introduserast ein person som vert knytt til eit stadnamn. Første og andre linja har tre verseføter. Tredje og fjerde linje er kortare med to verseføter, og dei deler enderim. Ein god limerick har gjerne veksling mellom «kvinnelege» og «mannlege» rim. Det vil seie at om A-rimet har trykklett ending, som i ein troké, bør B-rimet ende på ei staving med trykk, som i ein jambe. Om stadnamnet, A-rimet, ender trykktungt, vert det motsett.
I 2., 3. og 4. linja vert det bygd opp ei forventing som løysest ut  med eit overraskande sluttpoeng i femte linja. Denne har tre verseføter og rimer på dei to første. Sluttpoenget kan spelle på aktuelle hendingar, fin eller grov humor.
Historikk
Bruken av namnet limerick på diktforma er dokumentert først i England i 1898 (New English Dictionary) og i Amerika i 1902. Samanhengen med den irske byen Limerick er uklar, men ein tradisjon fortel at improviserte vers av denne typen blei framførte i sosiale lag der ein også song «Will you come up to Limerick?».
Korte skjemtevers har vore i bruk på engelsk i fleire hundre år. Ein finn mellom anna vers med limerickform i Shakespeare -stykke frå 1600-talet, og i barnerim, som «Hickory Dickory Dock», trykka frå 1700-talet. På 1800-talet gjorde Edward Lear forma med eit stadnamn i slutten av førstelinja utbreidd, særleg gjennom A Book of Nonsense («ei tullebok») frå 1846, som nettopp inneheldt skjemtevers med vill humor. I Lear sine vers kom som regel førstelinja opp att i sistelinja.
Velimeşe
Velimeşe er ein by i provinsen Tekirdağ i Tyrkia. Han ligg i distriktet Çorlu, 13 km frå sentrum av byen. Til Tekirdağ er avstanden 52 km og til İstanbul 110 km. Byen har kring 8 000 innbyggjarar (2011).
Limerickvers
Historikk
Limerickdikting er augneblinkshumor, og limerickdikting kan bli bruka i tevlingar eller kappleikar. På midten av 1800-talet og først på 1900-talet heldt britiske tidsskrift og aviser limerickkonkurransar. I Noreg er limerick-tradisjonen fremja av NRK. På 1950- og særleg på 1960-talet vart limerick-konkurransar faste innslag i forskjellige program. Særleg populære vart konkurransane i Søndagsposten som forfattaren André Bjerke stod i bresjen for. Bjerke redigerte i 1958 samlinga En midjesmal frue fra Grue, med 50 av dei beste limerickane frå konkurransane i radioen.
Potsdam
Potsdam er ein by i Tyskland og hovudstad i delstaten Brandenburg med om lag 161 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Havel sørvest for Berlin, og er ein del av storbyområdet Berlin/Brandenburg.
Potsdam er kjend som tidlegare residens for dei prøyssiske kongane fram til 1918. Byen ligg ved fleire samanhengande innsjøar og eit unikt kulturlandskap, særleg parkane og palassa i Sanssouci, den største verdsarvstaden i Tyskland.
Potsdambydelen Babelsberg er òg ein av dei leiande aktørane innan europeisk filmproduksjon. Filmstudio Babelsberg er av historisk verdi som det eldste storskala filmstudioet i verda. Deutsches Filmorchester Babelsberg spelar ofte filmmusikk for både tyske og utanlandske filmar.
Byen utvikla seg til eit vitskapssenter på 1800-talet. I dag er det tre offentlege universitet og meir enn 30 forskingsinstitusjonar i Potsdam.
Geografi
Potsdam ligg sørvest for Berlin. Området vart forma av fleire store morener under den siste istida. I dag består byen av 75 % grøntareal og berre 25 % av bygningar og gater. Det er om lag 20 elvar og innsjøar i Potsdam, til dømes Havel, Griebnitzsee, Templiner See, Tiefer See, Jungfernsee, Teltowkanal, Heiliger See og Sacrower See. Den høgaste åsen er 114 meter høg og heiter Kleiner Ravensberg.
Historie
Potsdam vart sannsynlegvis grunnlagd på 600-talet av slavarar som ein landsby kalla Poztupimi, rundt eit slott. Namnet tyder kanskje under eiketrea. Han vart først nemnd i skriftlege kjelder i 993, og i 1317 vart han nemnd som ein liten by. I 1345 fekk han byrettar. I 1573 var han framleis berre ein liten kjøpstad med om lag 2 000 innbyggjarar. Trettiårskrigen (1618 - 1648) øydela om lag halvparten av byen.
I 1660 vart Potsdam vald som jaktstad for Fredrik Vilhelm I, kurfyrste av Brandenburg, hjarte i den mektige staten som seinare vart Kongedømet Preussen. Han husa òg prøyssiske kasernar.
Etter ediktet i Potsdam i 1685 trekte Potsdam til seg folk frå alle kantar av Europa. Den religiøse fridomen trekte til seg hugenottar frå Frankrike og folk frå Russland, Nederland og Böhmen. Ediktet førte til raskare vekst og betra økonomi.
Medan Berlin var den offisielle hovudstaden i Preussen og seinare Det tyske riket hald hoffet seg nær Potsdam og mange tilsette i staten slo seg ned her. I 1914 signerte Keisar Vilhelm II krigserklæringa i Neues Palais i Potsdam. Byen mista sin status som ein hovudstad nummer to i 1918, då den første verdskrigen enda og Vilhelm II abdiserte.
Etter byrjinga av Det tredje riket fann eit seremonielt handtrykk mellom President Paul von Hindenburg og den nye Kanslar Adolf Hitler stad 21. mars 1933 i Garnisonkirche i Potsdam, som symboliserte eit samarbeid mellom militæret (Reichswehr) og nazismen. Potsdam vart hardt råka av allierte bomber under den andre verdskrigen.
Regjeringa i Aust-Tyskland prøvde å viske ut alle spor etter det prøyssiske militæret. Mange historiske bygningar, nokre av dei øydelagd under krigen, vart rive ned.
Potsdam låg ved grensa til Vest-Berlin etter Berlinmuren vart reist. Muren førte til at reisetida til Aust-Berlin tok dobbelt så lang tid som før. Glienickebru over Havel gjekk frå Potsdam til Vest-Berlin, og her vart det utveksla spionar under den kalde krigen.
Etter gjenforeininga av Tyskland vart Potsdam hovudstad i den nyetablerte delstaten Brandenburg. Ein har mange planar om å rekonstruere byen slik han ein gong var, hovudsakleg Stadtschloss og Garnisonkirche.
Omleiringa av Kolberg
Omleiringane av Kolberg var tre omleiringar som Russland la på Kolberg i provinsen Pommern i Preussen (no Kołobrzeg) i 1759 til 1761 under sjuårskrigen. Dei to første omleiringane, seint i 1769 og frå august til september 1760 var begge mislukka, men den siste omleiringa frå august til desember 1761 enda med at dei russiske styrkane klarte å ta byen. Til dei to siste omleiringane fekk russarane støtte frå Sverige.
Preussen mista då den siste store hamnebyen sin ved Austersjøen, medan russarane klarte å opprette vinterkvarter i Pommern. Samstundes døydde derimot tsarina Elisabeth av Russland og etterkomaren hennar, nevøen Peter III av Russland som var venleg innstilt mot Preussen, gjorde med ein gong fred og returnerte Kolberg og andre russisk okkuperte område attende til Preussen.
Den første omleiringa måtte avsluttast på grunn av dårleg vêr, medan den andre omleiringa vart avslutta då prøyssarane klarte å lure russarane til å tru at dei stod opp mot ein prøyssisk styrke på 20 000 mann, medan det i røynda var under 4000.
Tottleben, som hadde kommandert dei russiske styrkane i Pommeren, gjorde høgforræderi og fortalte Fredrik II av Preussen om at russarane hadde planar om å omleire Kolberg på ny i 1761. Fredrik sendte derfor prins Friedrich Eugen av Württemberg frå den svenske fronten i Mecklenburg for å støtte byen.
Russarane starta omleiringa den 22. august under Pjotr Aleksandrovitsj Rumjantsev-Zadunaiskij. Han hadde i tillegg 23 russiske krigsskip og seinare seks svenske krigsskip til å bombardere byen frå sjøen. Då Rumjantsev gjekk på store tap under eit forsøk på å storme styrkane til Württemberg, valde han i staden å kutte forsyningslinjene til byen.
Den 30. september fekk Kolberg forsterkinga frå fleire tusen prøyssarar kommandert av Dubislav Friedrich von Platen. Festninga hadde då nesten 20 000 prøyssarar til å forsvare seg. Rumjantsev, mista marinestøtta si den 9. oktober på grunn av dårleg vêr, men fekk fleire soldatar som kom fram same månaden. Då prøyssarane var i ferd med å gå tom for forsyningar fekk Platen ordre om å dra til Berlin seint i oktober. I november forlet Württemberg Kolberg og braut gjennom dei russiske linjene for å slå seg saman med Platen og prøve å drive Rumjantsev bort bakfrå. Dei klarte det ikkje og Platen reiste mot Berlin som han fekk ordre om. Württemberg gjorde fleire forsøk på å kome seg attende til festninga, men då han mislukkast i det siste forsøket den 12. desember, klarte russarane å erobre Kolberg..
Den 16. desember kapitulerte Kolberg og Rumjantsev, kunne setje opp vinterkvarter i Pommern.. Med å dra ut omleiring ved Kolberg klarte Rumjantsev å halde styrken til Platen i sjakk, slik at Platen ikkje kunne reise til Schlesien og støtte Fredrik, som var hardt pressa. Då Platen omsider kom seg avgarde var det for seint for Fredrik, og han måtte trekke seg ut av Schleisen.
Etterverknad
Like etter omleiringa var over døydde tsarina Elizabeth av Russland den 5. januar 1762. Elisabeth vart etterfølgd av nevøen sin, Peter III av Russland, som var ein beundrar av Fredrik og delvis oppvaksen i Berlin.
Peter enda krigen med Preussen så snart han kom til makta med St. Petersburg-traktaten og gav alle dei russiske okkuperte områda attende til Preussen, medrekna Kolberg.
Fri keisarby
Ein fri keisarby (tysk freie Reichsstadt) var i Det tysk-romerske riket ein by som var direkte underlagt keisaren, i motsetnad til dei fleste andre byane som vart styrt av ein hertug eller kurfyrste. For det meste innebar keisarstyret berre at byane betalte ei årleg avgift til keisaren, elles var dei i praksis sjølvstendige bystatar. Frie byar vart òg sjølvstendig representert i Riksdagen til Det tysk-romerske riket.
I 1800 var 51 byar rekna som frie keisarbyar. I 1803 oppheva Riksdagen sjølvstendet til alle utanom seks — Hamburg, Augsburg, Nürnberg, Lübeck, Bremen og Frankfurt am Main. I 1805 mista Augsburg statusen gjennom Pressburgfreden, i 1806 skjedde det same med Nürnberg og Frankfurt am Main gjennom Rhinforbundet, og under Napoleonskrigane kom dei tre gjenståande frie keisarbyane under fransk styre. Etter Napoleonskrigane fekk Lübeck, Bremen og Hamburg igjen sjølvstendet sitt. Under samlinga av Tyskland i 1870 vart dei med i det tyske riket som eigne delstatar. Lübeck vart i 1937 fråtatt sjølvstyret sitt av nazistane. Dei to siste byane, Hamburg og Bremen, er framleis eigne forbundsland i forbundsrepublikken Tyskland, noko som er ein arv etter statusen deira som fri keisarby.
Fregattfuglar
Fregattfuglar er ein familie, Fregatidae, av tropiske pelikanfuglar. Det er klassifisert fem artar i ei slekt, Fregata. Dei vert òg kalla piratar. Venger, stjert og nebb er lange, hannane har ein raud strupesekk som dei kan blåse opp i hekketida for å trekke til seg make.
Fregattfuglane er pelagiske. Ein del av dietten tar dei ved å stele frå andre sjøfugl, ei åtferd som har gjeve namnet til desse fuglane. Dessutan skaffar dei mat ved å snappe fugleungar av andre artar. Dei er sesongvis monogame og hekkar i koloniar. Reira er lite forseggjorte byggverk i låge tre eller på bakken. Det er eitt egg i kvart kull og lengda på perioden for omsorg av ungane er den lengste av alle fuglar.
Skildring
Fregattfuglar er store slanke sjøfuglar, stort sett med svarte fjørdrakter, men dei fem artene har nokre mindre skilnader i utsjånad, og drakta varierer òg litt innanfor same arten. Hoene veg ca. 25 % meir enn hannfuglar, og generelt har hofuglane kvite felt på undersida. Fregattfuglar har korte nakkar og lange, smale venger, praktfregattfuglen opp til 2,4 meter, som smalnar til vengetuppen. Nebba er lange og tynne med skarp krok i enden. Halane er djupt kløfta, det er ofte berre synleg om halefjørene er slått ut. Beina og andletet er fullt fjørkledde. Føtene er korte og svake, symjehuda er redusert og ein del av kvar tå kan rørast fritt og dei kan gripe omkring tregreiner.
Hannane har raudfarga strupeposar, som dei blåser opp for å tiltrekkje partnarar i paringstida. Denne strupeposen er kanskje det mest iaugefallande trekket ved fregattfuglar.
Fregattfuglar har utilstrekkeleg feittsekretproduksjon frå gumpkjertelen til å gjere fjørene vassfråstøytande, og unngår å lande på sjøen. Fregattfuglar sym berre særs sjeldan, og med dei korte, svake beina kan dei heller ikkje gå godt.
Åtferd og økologi
Fregattfuglar lever på tropiske hav, og rir på termisk oppvind. Dei har ein stor veng i høve til kroppsvekta som tillèt dei å sveve langt utan vengeslag. Nett som seglarar er dei er i stand til å tilbringe natta i lufta, men dei vil òg flyge til kvileplassar på øyar.
Gjennomsnittleg levetid er ukjent, men til likskap med sjøfuglar som vandrealbatrossar og stormsvaler, oppnår fregattfuglar lang levealder. I 2002 blei 35 ringmerkte fregattfuglar funne att på Tern Island, Hawaii. Av desse var ti eldre enn 37 år, og ein var minst 44 år.
Fregattfuglar lever utelukkande pelagiske, og dei kan beite opp til 500 kilometer frå land. Ettersom dei ikkje landar vatnet, snappar dei byttedyra frå havoverflata ved hjelp av det lange nebbet med krok på. Dei tar hovudsakleg småfisk som flygefisk som er drivne opp til overflata av predatorar som tunfisk, men dei vil òg ete blekksprut. Fregattfuglar vil rane fangst frå andre sjøfuglar som suler, tropikkfuglar og lirer ved hjelp av høg fart og sterk evne til manøvrering, slik at dei trakasserer offera sine til å gulpe opp mageinnhald. Jamvel om fregattfuglar er kjente for denne kleptoparasittiske beiteåtferda, er kleptoparasittisme ikkje trudd å spele ein monaleg del av kosthaldet til alle fregattfuglartane, men i staden eit supplement til mat frå eigen fangst.
Fregattfuglar hekkar vanlegvis i store koloniar på øyar langt til havs. Storleiken av kolonien kan bli på opptil fleire tusen par. Dei føretrekkjer å bygge reir i tre eller buskar, men om det ikkje er tilgjengelege, kan dei hekke på bakken. Kullet er på berre eit egg, rugetida er 40-55 dagar. Ungane utviklar seg sakte og treng ytterligare fôring og omsut i over mange månader, totalt opp til 18 månader, normalt mellom 9 og 11 månader. Det generelle hekkemønstret går derfor i toårs syklusar.
Ei undersøking på Galapagosøyane viste at hofuglane reproduserer frå åtte-ni års alderen, hannfuglane frå dei var 10 til 11 år.
Artslista
Fregattfuglar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.9 frå august 2014 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Anonymous coward
«Anonymous coward» eller «Anonym feiging» er eit pseudonym som vert gitt til anonyme kommentatorar på webloggar, som tillèt folk å ikkje registrere seg. Denne praksisen oppstod på Slashdot, der den mildt nedsetjande frasen er meint å skulle overbevise anonyme til å logge inn. Nokre weblogg-motorar, slik som Scoop nyttar frasen «Anonymous Hero» («Anonym helt») i staden, kanskje for å unngå konfrontasjonar rundt namnet. Plastic.com, eit anna populært oppslagstavlesamfunn, nyttar det sterkare «Anonymous Idiot» (Anonym idiot).
Både Slashdot og Scoop (når konfigurert på det viset) tillèt innlogga brukarar å poste anonymt, og dermed tilby selektiv anonymitet (til dømes for å unngå å verte flau eller rettslege skritt). Desse postane vert likevel assosiert med brukaren (slik at dei ikkje kan moderere sine eigne meldingar), og treng ikkje vere trygt dersom Slashdot mottek ei stevning frå retten.
Variasjonar på namnet «Anonymous Coward» vert òg til tider nytta av troll for å mobbe namnet og/eller forvirre andre brukarar til å tru at dei postar som ein anonym feiging.
På Barrapunto, ein spansk klone av Slashdot, vart den anonyme brukaren kalla Pendejo sin nombre.
Redaktørane fann seinare ut at det var for fornærmande og endra det til El Pobrecito Hablador, som tyder fattig liten taler, noko som òg var eit av psevdonyma nytta av Mariano José de Larra, ein spansk journalist i det 19. århundre.
Ikkje alle nettsamfunn tillèt slik oppførsel, men nokon gjer det. Wikipedia tillèt anonym redigering, men kallar ikkje desse brukarane for anonyme feigingar (anonyme brukarar får IP-adressa si som brukarnamn).Slashdot tillèt praksisen og nyttar merkelappen. Meatball Wiki tillèt praksisen, men ber brukarar om å ikkje nytte den.
Fylkesveg 53 i Hordaland
Fylkesveg 53 i Hordaland går mellom Rosendal og Kletta i Kvinnherad kommune. Vegen er 1,8 km lang.
598 Octavia
598 Octavia er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 13. april 1906 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.
Zlín
Zlín (frå 1949 til 1989 Gottwaldov) er ein by i Zlín, søraust i Mähren i Tsjekkia, ved elva Dřevnice.
Utviklinga av den moderne byen er nært knytt til selskapet Bata Shoes, ein kjend skoprodusent. Under leiinga til Tomáš Baťas oppstod den moderne Zlín på første halvdel av 1900-talet, og byen utvikla seg frå ein søvnig småby til ein moderne by med (etter standard på den tida) hypermoderne arkitektur. Mellom anna ligg den høgaste bygningen i Tsjekkia i byen.
Songen The Times They Are a-Changin'
Songen vart rangert på 59. plass på lista til musikkmagasinet Rolling Stone over dei 500 største songane gjennom tidene.
Zlín
Zlín er òg kjent for ishockeylaget HC Zlín. Byen husar universitetet Univerzita Tomáše Bati ve Zlíně, skipa i 2000.
Songen The Times They Are a-Changin'
Inspirasjon og komposisjon
Dylan skreiv truleg songen i september og oktober 1963. Han spelte han som ein Witmark-demo denne månaden, ei utgåve som seinare vart gjeven ut på The Bootleg Series Volumes 1–3 (Rare & Unreleased) 1961–1991. Songen vart så spelt inn i Columbia studios in New York den 23. og 24. oktober, og innspelinga frå den siste dagen vart namesporet på det tredje albumet til Dylan.
Dylan har nemnt at han gjorde eit medvite forsøk på å skrive ein hymne for endring. I 1985 fortalte han Cameron Crowe: «Dette var definitivt ein song med ei meining. Han var påverka av irske og skotske balladar ...'Come All Ye Bold Highway Men', 'Come All Ye Tender Hearted Maidens'. Eg ønskte å skrive ein stor song, med korte konsise vers som vart lagt oppå kvarandre på ein hypnotisk måte. Borgarrettsrørsla og visesongrørsla var ganske nær kvarandre ei stund og allierte seg på denne tida.»
Dylan-biografen Clinton Heylin fortel korleis Tony Glover vitja Dylan i heimen hans i september 1963 og las ei linje av songen Dylan arbeidde med: «'Come senators, congressmen, please heed the call.' Glover snudde seg mot Dylan og sa, 'Kva er denne skiten, mann?' Dylan heva skuldrene og svarte, 'Vel, du veit, det ser ut til at det er det folk ønskjer å høyre.'»
Dylan-kritikar Michael Gray kalla songen «ein erketypisk protestsong». Gray meiner at songen er utdatert av endringane songen sjølv føresåg og at songen derfor vart politisk utdatert så snart han var skriven.
Mindre enn ein månad etter Dylan spelte inn songen vart president John F. Kennedy myrda i Dallas i Texas, den 22. november 1963. Kvelden etter opna Dylan ein konsert med «The Times They Are a-Changin'». Han fortalte biografen Anthony Scaduto: «Eg tenkte, 'Wow, korleis kan eg opne med den songen? Dei kjem til å kaste stein på meg.' Men eg måtte synge han, heile konserten min tok av frå der. Eg veit at eg ikkje forstod noko ting. Noko hadde berre gått gale i landet og dei gav applaus til songen. Og eg kunne ikkje forstå kvifor dei klappa, eller kvifor eg skreiv den songen. Eg forstod ingenting. For meg var det berre galskap.»
Andre utgåver
Songen har vorte spelt av mange andre artistar, mest kjend er mellom andre Joan Baez, The Seekers, The Byrds, Marc Bolan, Peter Paul & Mary, Phil Collins, Simon and Garfunkel, Bruce Springsteen og Nina Simone, Blackmore's Night og Les Fradkin.
The Byrds spelte songen i 1965 på albumet deira Turn! Turn! Turn!.
The Beach Boys spelte songen i 1965 på albumet Beach Boys' Party!.
Blokkerande høgtrykk
Omegablokkering
Ein omegablokkering har fått namnet sitt fordi høgdefeltet over eit slikt høgtrykk liknar den greske bokstaven omega. Det typiske mønsteret for ei omegablokkering er at ein har eit lågtrykk vest for høgtrykket og eit anna lågtrykk aust for.
Songen The Times They Are a-Changin'
Andre utgåver
Odetta spelte songen i 1965 på albumet Odetta Sings Dylan, RCA LSP3324.
Blokkerande høgtrykk
Rexblokkering
Rexblokkering har eit høgtrykk nord for eit lågtrykk. Ofte har både høgtrykket og lågtrykket ein lukka situasjon, som betyr at isobarane rundt trykksystema dannar sirklar. Rexblokkeringa er kalla opp etter meteorologen som først identifiserte dei.
Songen The Times They Are a-Changin'
Andre utgåver
Keb' Mo' spelte songen i 2004 på albumet Peace...Back by Popular Demand.
Jåttå
Jåttå er namn på eit område i Hinna bydel i Stavanger. I området ligg Fellesoperativt hovudkvarter (FOHK) og NATO sitt Joint Warfare Centre (JWC). Anlegga ligg rett ved Stavanger kommune sitt høgaste punkt, Jåttånuten (139 moh). I Jåttåvågen vart Viking Stadion opna i 2004. Ved stadionet er det oppretta ein ny haldeplass på jarnbanen Jærbanen, Jåttå haldeplass. Haldeplassen er i bruk når det er tilskipingar på stadion.
Songen The Times They Are a-Changin'
Andre utgåver
Bruce Springsteen spelte songen på ein konsert til ære for The Kennedy Center.
Burl Ives spelte songen i 1968 på albumet The Times They Are A-Changin', kalla opp etter Dylan-songen.
Billy Joel spelte songen på fleire konsertar og finst på konsertopptak.
Dizzy Gillespie
John Birks Gillespie var ein amerikansk trompetar, orkesterleiar, songar og komponist. Han har fått ei stjerne på Hollywood Walk of Fame, og vunne fleire grammyprisar.
Musikkstil
John Birks «Dizzy» Gillespie var ein av hovudpersonane i jazzen si utvikling på 1940-talet. Med sine rytmiske og harmoniske oppfinningar lukkast han med å endre jazzen sitt språk til eit meir moderne uttrykk som slo svært godt an verda over.
Saman med Charlie Parker (saksofon), Bud Powell (piano) og Kenny Clarke (trommer) vert han rekna for å vere ein av frontfigurane av den nyskapande stilen bebop. Dette er ein type jazzmusikk som består av raske, kompliserte og ofte asymmetriske melodiar.
Historie og musikalsk utvikling
Den unge Gillespie fekk si musikalske utdanning frå naboar og på grunnskulen. Etter å ha spelt piano i ei tid valde han trompet som sitt instrument. Men han fekk aldri nokon formell undervisning på instrumentet, han var ein sjølvlærd musikar. Dizzy Gillespie slutta på ungdomsskulen, som mange andre, for å jobbe på ein bomullsplantasje under depresjonstida. I 1935 flytta han attende til Philadelphia for å vere saman med mora. Etter nokre dagar fekk han jobb i Frankie Fairfax band der han fekk kallenamnet sitt, «Dizzy».
I mai 1937 spela Dizzy Gillespie inn si første plate. Etter dette flytta han til New York. Her fekk han han spele med Cab Calloway's band som var gjennombrotet hans som trompetsolist.
Dizzy som person
I ungdommen var Dizzy Gillespie ein opprørar, ein rebell. Som vaksen var han svært oppteken av å støtte ideelle politiske saker som til dømes raseintegrasjon. Biografen Alyn Shipton meiner denne endringa i karaktér i stor grad skuldast Gillespie si sterke gudstru og støtte for trusretninga bahai frå slutten av 1960-talet.
I 1989, i ein alder av over 70 år, etablerte han Sameinte nasjonars orkester.
Preston Heyman
Preston Heyman er ein britisk plateprodusent, trommeslagar og perkusjonist. Han er mest kjend for samarbeida sine med Kate Bush, og han var medlem av Tom Robinson Band. Han har bidrege på mange hitinnspelingar og arbeidd med ei lang rekkje artistar, som Terence Trent D'arby, Tin Tin Out, Massive Attack, Paul McCartney, Tina Turner og eit filmmusikkalbum med Mike Oldfield.
Med Gonzalez
Singles:
Med Kate Bush
Singlar:
Med World of Music, Arts and Dance
WOMAD Music And Rhythm by WEA Tyskland (1982) The Best of Music & Rhythm Pengosekan – Vic Coppersmith-Heaven
Med Randy California
Singlar:
Med Heaven 17
With Heaven 17 Feat. Jimmy Ruffin
Med Terence Trent D'Arby
Singlar:
Med Tina Turner
Singlar:
Med Tasmin Archer
Singlar:
Med Anastacia
Single:
Med Hedkandi
Fac 15 Stay With Me Till Dawn (2001) Twisted by the Pool (2001) Haven't You Heard (2002) FAC 15 Ft. Cathi Ogden
Med The Wolfmen
Singles
Jordan
Jordan (arabisk الأردن, al-Urdun), offisielt Det hashimittiske kongedømet Jordan (arabisk المملكة الأردنية الهاشمية, al-Mamlakah al-Urdunīyah al-Hāshimīyah) er eit arabisk kongedøme i Vest-Asia, ved austbreidda av Jordanelva. Det strekkjer seg inn i den historiske regionen Palestina. Jordan grensa til Saudi-Arabia i sør og aust, Irak i nordaust, Syria i nord, og Vestbreidda, Daudehavet og Israel i vest.
Warhammer
Warhammer er fleire rollespel som går føre seg i eit fantasi-univers laga av Games Workshop. Ein kan spela Warhammer-spel som penn-og-papir-rollespel, men betre kjend er brettspela, der ein bruker ulike småfigurar til å utkjempa slag. Spelet blei oppfunne i Storbritannia på 1980-talet, og har sidan spreidd seg til heile verda.
Jordan
Kongedømet oppstod i samband med at Vest-Asia vart delt mellom Storbritannia og Frankrike etter fyrste verdskrigen. I 1946 vart Jordan ein sjølvstendig, suveren stat, offisielt kalla Det hashimittiske kongedømet Transjordan. Etter at Vestbreidda vart erobra under den arabisk-israelske krigen i 1948, tok Abdullah I tittelen konge av Jordan og Palestina. Namnet på staten vart endra til Det hashimittiske kongedømet Jordan den 1. desember 1948.
The Lonesome Death of Hattie Carroll
«The Lonesome Death of Hattie Carroll» er ein høvessong av Bob Dylan. Songen vart spelt inn 23. oktober 1963 og gjeven ut på albumet The Times They Are a-Changin' i 1964. Songen fortel om ei faktisk hending der den 51 år gamle barjenta Hattie Carroll vart myrda av den rike unge tobakksbonden William Devereux «Billy» Zantzinger frå Charles County i Maryland (som i songen vert kalla «William Zanzinger»). Han vart dømd til berre seks månader i fengsel, men songen til Dylan gjorde at hendinga forfølgde Zantzinger så lenge han levde.
Teksten er ein kommentar til rasismen i 1960-åra, som ikkje verdsette livet til ei svart kvinne særleg høgt. På denne tida var Charles County strengt segregert. Songen sidestiller rikdommen til Zantzinger og den korte dommen hans.
Trass i at det var ein høvessong, har Dylan halde fram å spele songen på konsertane sine, i alle fall heilt fram til mai 2009. Konsertopptak av sogen finst på albuma The Bootleg Series Vol. 5: Bob Dylan Live 1975, The Rolling Thunder Revue (2002; innspelt 21. november 1975), The Bootleg Series Vol. 6: Bob Dylan Live 1964, Concert at Philharmonic Hall (2004; innspelt 31. oktober 1964) og Live 1962-1966: Rare Performances From The Copyright Collections (2018; innspelt 26. oktober 1963). Dylan har fått kritikk for å ha spelt songen på konsertar fram til Zantzinger døydde i 2009. Sjølv om songen i seg sjølv vert rekna som eit meisterverk, meiner til dømes Dylan-biografen Clinton Heylin, at han er på randen til injurierande.
Jordan
Sjølv om Jordan er eit konstitusjonelt monarki, har kongen vid utøvande og lovgjevande makt. Jordan er klassifisert som eit land med «middels menneskeleg livskvalitet» av Human Development Report frå 2011, og ein vekstmarknad med den tredje friaste økonomien i Vest-Asia og Nord-Afrika (32. friaste i verda). Jordan har ein økonomi i det «øvre sjiktet av middels». Jordan har hatt «høgare status» hos Den europeiske unionen sidan desember 2010, og er medlem av Euro-Middelhavet frihandelsområde. Landet var òg med å starte Den arabiske ligaen og Organisasjonen for islamsk samarbeid (OIC).
Historie
I antikken var dagens Jordan heimstad for fleire semittiske og kanaanittisk-talande kongedøme, som kongedøma Edom, Moab, Ammon, Israel og amalekittane. Til forskjellige tider av historia har regionen og nasjonane her vore underlagt mektige, utanlandske rike som Det akkadiske riket (2335-2193 fvt.), Det gamle Egypt (1400- til 1200-talet fvt.), Det hittitiske riket (1300- og 1200-talet fvt.), Det mellom-assyriske riket (1365-1020 fvt.), Det ny-assyriske riket (911-605 fvt.), Det ny-babylonske riket (604-539 fvt.) og akkamenidane (539-332 fvt.) og innimellom israelittane. Mesha-stelen skildra stordomen til kongane av Moab og sigrane deira over israelittane og andre nasjonar. Kongedøma Ammon og Moab er nemnde på oldtidskart, i skriftlege kjelder frå Det nære Austen, gamle gresk-romersk lekamar, og kristne og jødiske religiøse skrifter.
Transjordan i oldtida
På grunn av den strategiske plasseringa midt i den gamle verda, vart Transjordan kontrollert av oldtidsrika til persarane og seinare makedonske grekarar, som vart den dominerande makta i regionen, etter erobringane til Aleksander den store. Det fall seinare under det hellenistisk Selevkideriket frå nord og partianarane frå aust.
Det arameisk-talande Nabateiske kongedømet var ein av dei mest framtredande statane i regionen i midten av antikken, etter at selevkidane mista kontroll over regionen i 168 fvt. Nabatearane var mest truleg eit folk som var ei blanding av aramearar, kanaanittar og arabarar, som tidleg vart påverka av hellenistisk og partiansk kultur, og skapte eit unikt sivilisert samfunn, som vandra langs vegane i ørkenane. Dei kontrollerte regionale og internasjonale handelsruter i den gamle verda då dei dominerte eit stort område sørvest for Den fruktbare halvmånen, som omfatta heile det moderne Jordan i tillegg til den sørlege delen av Syria i nord og den nordlege delen av Den arabiske halvøya i sør. Nabatearane utvikla eit alfabtet, ein etterkomar etter det arameiske alfabetet, som vart ført vidare til danning av arabisk skriftsystem på 300-talet evt.. Språket deira var opphavleg arameisk (eit vestsemittisk språk), men vart blanda med sørsemittisk arabisk då arabiske stammer flytta inn i Nabatea på 200- og 300-talet evt. Det fungerte som eit mellomledd mellom arameisk og klassisk arabisk, der sistnemnde utvikla seg til moderne arabisk.
Nabatearane vart i stor grad erobra av hashmoneiske herskarar i Judea og mange av dei tvang innbyggjarane til å konvertere til jødedom seint på 100-talet fvt. Men nabatearane klarte å oppretthalde eit slags delvis sjølvstendig kongedøme, som dekte det meste av dagens Jordan og lenger aust, før dei vart teken av styrkane til Herodes og omsider annektert av Romarriket i 106 evt. Utanom Petra, klarte romarane å halde dei fleste av oldtidsbyane i Transjordan velståande, og dei hadde eit slags sjølvstyre som bystat under ein paraply av alliansen Dekapolis. Den nabateiske sivilisasjon etterlet mange storslåtte arkeologiske stader som Petra, som i dag vert rekna som eit av dei sju nye underverka i tillegg til at han er ein verdsarvstad.
Etter at Romarriket oppretta Syria, vart landet ein del av det judeiske vasallkongedømet til Herodes, og seinare provinsen Judea. Då dei jødiske opprøra vart stoppa, vart austbreidda av Transjordan ein del av provinsen Syria Palaestina, medan dei austlege ørkenane hama under partiansk kontroll og seinare dei persiske sassanidane. Av dei delvis sjølvstendige bystatane i Transjordan som fall under Dekapolis finn ein Gerasa (Jerash), Filadelfia (Amman), Rafana (Abila), Dion (Capitolias), Gadara (Umm Qais), og Pella (Irbid).
Då Austromarriket var på hell, kom Transjordan under det kristne arabiske kongedømet til ghassanidane, som var alliert med Bysants. Den bysantinske staden Umm ar-Rasas er ein verdsarvstad.
Mellomalderen til fyrste verdskrigen
Sidan Transjordan ligg nær Damaskus, låg det på 600-talet midt i hjartet av det arabiske islamriket og nytte derfor godt av fleire hundreår med stabilitet og velstand, som var med på å prege den noverande arabisk-islamske identiteten. Forskjellige dynasti styrte kalifata som Rashidunriket, omajadane og abbasidane. Fleire kjelder syner til at abbasidane oppstod i Transjordan-området, før dei tok over riket til omajadane. Etter at abbasidane mista makta, vart området styrt av fleire stridande makter som mongolane, krossfararane, ajjubidane og mamelukkane fram til det vart ein del av Det osmanske riket i 1516.
Omajade-kalifane bygde fleire landlege gods som Qasr Mshatta, Qasr al Hallabat, Qasr Kharana, Qasr Tuba og Qasr Amra. Av borger som vart bygde seinare i mellomalderen finn ein mellom anna Ajloun, Al Karak og Qasr Azraq og desse var i bruk av ajjubidane, krossfarane og mamelukkane.
På 1000-talet gjekk Transjordan inn i ei ustabil tid og vart ei slagmark for krosstoga, som enda med å bli slått av ajjubidane. Jordan leid òg av fleire mongolske åtak som vart stogga av mamelukkane.
I 1516 vart Transjordan ein del av Det osmanske riket og vart verande så fram til 1918, då den hashimittiske armeen under det store arabiske opprøret tok over, og sikra dagens Jordan med hjelp og støtte frå lokale stammer i Transjordan.
Det store arabiske opprøret vart ein suksess og dei fleste territoria i Hijaz og Levanten fekk sjølvstende, inkludert regionen aust for Jordan. Men det klarte ikkje å bli internasjonalt anerkjend som ein sjølvstendig stat, hovudsakleg på grunn av den hemmelege Sykes–Picot-avtalen frå 1916 og Balfour-erklæringa frå 1917. Dette vart av hashimittane og arabarane sett på som eit brot på tidlegare avtalar med britane, inkludert McMahon–Hussein-korrespondansen i 1915, der britane sa seg villig til å anerkjenne sjølvstende til ein arabisk stat i Hijaz og Levanten. Ein kom likevel til eit kompromiss då emiratet Transjordan vart skapt, styrt av hashimittane.
Det britiske Transjordan-mandatet
I september 1922 anerkjende Folkeforbundet Transjordan som ein stat under Det britiske mandatet og Transjordan memorandum, og ekskluderte territoria aust for Jordanelva frå alle forskrifter i mandatet som omhandla jødisk busetnad. The Permanent Court of International Justice og International Court of Arbitration oppretta eit råd i Folkeforbundet som i 1925 avgjorde at det skulle opprettast både ein jødisk og ein arabisk stat i mandatområdet Palestina, og Transjordan skulle opprettast som ein ny stat etter Det osmanske riket slik det var definert i folkeretten. Landet vart verande under britisk tilsyn fram til 1946.
Dei hashimittiske leiarane stod overfor mange vanskar då dei tok makta i regionen. Den mest alvorlege trugselen for stillinga til Emir Abdullah i Transjordan var stadige Wahhabi-åtak frå Najd og inn i sørlege område av territoriet hans. Emiren klarte ikkje å stoppe desse raida utan støtte, så britane opprettheldt ein militærbase, med ein liten RAF-styrke, ved Marka, nær Amman. Den britiske styrken hjelpte òg emiren (og sidan sultan Adwan) å stoppe lokale opprørarar ved Kura i 1921 og 1923.
Sjølvstende
Den 25. mai 1946 godkjende Dei sameinte nasjonane slutten av Det britiske mandatet og anerkjende Transjordan som eit sjølvstendig, suverent kongedøme. Parlamentet i Transjordan erklærte kong Abdullah som den første kongen sin.
Namnet vart endra frå Transjordan til Jordan i 1948. I følgje statsministeren Tewfik Abul Huda på den tida, vart namnet på kongedømet endra i 1946.
Etter krigen med Israel i 1948 okkuperte Jordan Vestbreidda og den 24. april 1950 annekterte Jordan formelt desse områda, noko som vart rekna som ulovleg og ugyldig av Den arabiske ligaen. Dette var eit ledd i ein «Stor-Syria-planen» til Jordan der dei ønskte å utvide områda sine, og som svar kravde Saudi-Arabia, Libanon, Syria og Egypt at Jordan skulle kastast ut av Den arabiske ligaen. Eit forslag om å kaste ut Jordan frå ligaen vart hindra av dissenterande stemmer frå Jemen og Irak. Den 12. juni 1950 erklærte Den arabiske ligaen at annekteringa var mellombels, eit praktisk tiltak og det at Jordan heldt området som ein «forvaltar» fram til ei framtidig avgjersle kom på bordet.
Den 20. juli 1951, då han drog frå al-Aqsa-moskéen i Jerusalem, vart Abdullah I myrda av Mustafa Ashu, ein palestinsk militant frå al-Jihad al-Muqaddas. Årsaka til attentatet var visstnok maktkampen om al-Husseini sin kontroll over Palestina, som Abdullah I hadde erklært var ein del av det hashimittiske kongedømet. Sjølv om Amin al-Husseini, den tidlegare stormuftien i Jerusalem, ikkje var direkte delaktig i attentatet, var Musa al-Husseini ein av seks som vart avretta av jordanske styresmakter etter attentatet.
I juni 1967, etter å ha signert ei militær pakt med Egypt månaden før, gjekk Jordan i lag med Egypt, Syria og Irak inn i seksdagarskrigen mot Israel. Han enda med israelsk siger og Israel erobra Vestbreidda. Etter krigen følgde ei rekkj opprør og mange palestinske paramilitære element (fedayeen) i Jordan. Desse særeigne, væpna, militære gruppene var i ferd med å bli ein «stat i staten», og truga Jordan sin rettsregel. Styrkane til kong Hussein vendte seg mot fedayeen og det braut open kamp i juni 1970. Slaget der palestinske krigarar frå forskjellige grupper i Palestinsk frigjeringsorganisasjon (PLO) vart kasta ut av Jordan vert ofte kalla Svart september.
Dei kraftigaste kampane skjedde nord i Jordan og Amman, då ein syrisk stridsvognstyrke invaderte det nordlege Jordan for å støtte fedayeen, men dei trekte seg raskt attende. Kong Hussein bad så USA og Storbritannia å gå inn mot Syria. Israel utførte fleire skinnåtak frå lufta mot syriske troppar etter amerikanarane hadde bede dei om det. Kort tid etter gav den syriske presidenten Nureddin al-Atassi om ei rask tilbaketrekking frå jordansk jord. Innan 22. september, møttest arabiske utanriksministrar i Kairo og arrangerte ein våpenkvile som byrja dagen etter. Sporadiske valdshandlingar fortsette likevel fram til dei jordanske styrkane, leia av Habis Al-Majali, klarte å drive ut fedayeen i juli 1971 med hjelp av irakiske styrkar.
Warhammer
Brettspel
Warhammer Fantasy Battles er krigsspelet som dei fleste kjenner som Warhammer. I tillegg finst det ulike andre brettspel — det brutale idrettsbrettspelet Blood Bowl, krigsspelet i større skala Warmaster, og Mordheim, eit krigsspel i mindre skala, og Warhammer Fantasy Roleplay, eit papir og penn-rollespel med utgangspunkt i Warhammer Fantasy Battles.
Jordan
Sjølvstende
I 1973 gjekk styrkar frå Den arabiske ligaen til åtak på Israel i Jom kippúr-krigen og kampane skjedde langs våpenkvilelinja frå 1967 langs Jordanelva. Jordan sendte ein brigade til Syria for å angripe israelske styrkar på syrisk land, men gjekk ikkje til åtak mot israelske styrkar frå jordansk territorium. Under Rabat-konferansen i 1974 var Jordan no i ein tryggare posisjon om å gå med på, i lag med resten av Den arabiske ligaen, at PLO var den «einaste legitime representanten for palestinarane», og sa dermed frå seg Jordan si rolle som representant på Vestbreidda.
Warhammer
Brettspel
Warhammer 40,000 er eit skyldt spel som skjer i verdsrommet i Warhammer-verda.
Jordan
Sjølvstende
I 1991 gjekk Jordan med på å delta i direkte fredsforhandlingar med Israel på Madrid-konferansen, med USA og Sovjetunionen som meklarar. Avtalen avslutta fiendskapen med Israel og erklæringa som vart signert tredde i kraft den 25. juli 1994. Som følgje av dette vart den israelsk-jordanske fredsavtalen signert den 26. oktober 1994. Kong Hussein vart seinare æra då biletet hans dukka opp på israelske frimerke, for å ære det gode tilhøvet han oppretta med naboen sin. Etter at fredsavtalen vart signert, bidrog ikkje USA berre med hundrevis av millionar dollar i årleg bistand til Jordan, men let òg landet opprette ein frihandelssone der varer dei produserte kunne eksporterast til USA utan å betale den vanlege importtollen, så lenge ein prosentdel av materiala som vart brukte, var kjøpt i Israel.
Heidi Sundal
Heidi Sundal er ein norsk tidlegare handballspelar frå Oslo, som vann  to OL-sølv og to VM-bronsar i tida 1986-93. Linjespelaren spelte i alle år på Nordstrand IF og vart noregsmeister med klubben i 1987.
Warhammer
Spelet
Warhammer Fantasy Battles blir utspelt på eit miniatyrlandskap med to hærar. Motstandarar lagar hærar som er likeverdige ved at kvar figur har ein poengverdi og at kvar hær skal ha same poengsum. Ein vanleg mann kostar til dømes 12 poeng mens ein drake kostar 350 poeng. Det finst mange typar soldatar, og ein kan variera hæren slik ein ønskjer. Hæren kan vera alt frå 100 til 50 000 poeng ettersom kor lenge kampen skal vara.