cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Polaritet i statsvitskap
Polaritet er eit omgrep i internasjonal politikk som vert nytta for å forklåra maktfordelinga mellom land innanfor eit internasjonalt system. Ein pol i denne samanhengen vert rekna som eit politisk område, fyrst og fremst statar, som har innverknad på andre statar ved hjelp av økonomisk, militær og politisk makt. Polaritet tek ei konkret form via ulike globale institusjonar, til dømes: Verdsbanken, IMF, SN eller fleirstatlege militære samarbeid som NATO eller Warszawapakta.
Yizre'el
Yizre'el (hebraisk יִזְרְעֶאל) er ein kibbutz nordaust i Israel. Han ligg i Jezreeldalen nær Afula og høyrer til Gilboa regionale kommune. I 2008 hadde han eit folketal på 549.
Kibbutzen vart grunnlagd den 20. august 1948 av tidlegare Palmach-soldatar, like vest den avfolka palestinske landsbyen Zir'in (Ruinane av denne var framleis synleg i 1984.) Han vart kalla opp etter den antikke byen Jezreel, som låg i området og høyrte til Jissikar-stamma (Josva 19:18). Den 6. september 1969 vart han ein av dei første kibbutzar som gjekk bort frå systemet der barna sov i felleshus, og i staden let dei få sove heime hos foreldra.
Mount Larsen i Victoria Land
Mount Larsen er eit fjell, 1560 moh, med ei bratt nordside, 3 nautiske mil (6 km) sørvest for Hansen Nunatak ved sørsida av munningen av Reevesbreen i Victoria Land. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) under Scott, som namngav det etter kaptein Carl Anton Larsen, ein norsk antarktisfarar som utforska austkysten av Den antarktiske halvøya i «Jason», 1892–93, noko som markerte starten på den kommersielle kvalfangsten i Antarktis. Larsen førte mange kvalfangstekspedisjonar fram til han døydde i desember 1925 medan han segla i Rosshavet.
Ma'abarot i Israel
Ma'abarot  er ein kibbutz i Israel. Han vart grunnlagd i 1932 og husar i dag kring 850 menneske. Landsbyen høyrer til Heferdalen regionale kommune.
Historie
Ma'abarot var den tredje kibbutzen som vart grunnlagd av kibbutz Artzi og ligg på Sharonsletta, nær den gamle vegen frå Petah Tikva til Haifa. Han vart grunnlagd av ferdigutdanna ungdommar frå den venstreorienterte sionist-ungdomsrørsla Hashomer Hatzair i Romania, som immigrerte til Palestinamandatet i 1924.
Då dei kom til Palestina måtet gruppa vente i fleire år før det vart tilgjengeleg landområde for ein busetnad, og i mellomtida arbeidde dei som innleigd arbeidskraft. I 1932 fekk dei tak i eit landområde i Wadi Hawarith/Heferdalen-området av Jewish National Fund. Dei bygde så hus og gardsbygningar. I løpet av åra fekk kibbutzen fleire innbyggjarar frå andre Hashomer Hatzair-grupper frå Bulgaria, Ungarn, Tyskland (dei fleste russarar) og Chile.
Lee Evans
Lee Edward Evans var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Madera County i California som vann gull både på 400 meter og 4 x 400 m stafett under Sommar-OL 1968 i Mexico.
Evans vann AAU-meisterskapen på 440 yards både i 1966 og 1967. Den fyrste verdsrekorden var han med å setje i 1966 i Los Angeles. Han sprang då ein av etappane på USA sitt stafettlag i 4 x 400 m stafett, eit lag som fekk notert tida 2.59,6.
I 1968 sprang Evans inn til sin tredje AAU-triumf på spesialdistansen og vann også NCAA-tittelen (studentmeisterskapen) på 400 meter. Den 31. august sigra han 400 m då USA heldt uttakingsstemne til sommarleikane 1968, eit stemne som fann stad i South Lake Tahoe i California, ein plass like høgt over havet som Mexico-byen. I meir enn 2 200 meter over havet vann Evans løpet på tida 44,06, offisielt 44,0, og fortbetra dermed verdsrekorden med fire tidels sekund. Under sjølve OL i Mexico-byen seks veker seinare tangerte han sin eigen verdsrekord på 400 meter i kvalifiseringsheatet med tida 44,0. I OL-finalen forbetra han rekorden til 43,86 sekundar og vann gullmedaljen framom landsmennene Larry James og Ron Freeman. Få dagar seinare vann dei same tre utøvarane og startmann Vince Matthews OL-gull på 4 x 400 m stafett, etter å ha sett verdsrekord med den fabelaktige tida 2.56,1. Begge desse verdsrekordane frå Mexico-OL gjaldt til 1988.
I 1969 vann Evans AAU-meisterskapen på 400 meter for fjerde året på rad, og i 1972 tok han sin femte og siste AAU-siger. Han var tiltenkt plass i USA sitt lag i 4 x 400 m stafett under Sommar-OL 1972 i München, men utestengingar og skade på lagkameratar hindra USA å stille lag.
Bambi
Bambi er ein amerikansk teiknefilm frå 1942 produsert av Walt Disney. Han hadde premiere den 13. august 1942. Filmen var den femte i rekkja av Disney-klassikarane og er basert på boka Bambi, A Life in the Woods av Felix Salten. Filmen vart ein av dei mest sette i 1942, midt under den andre verdskrigen. Musikken var komponert av Edward H. Plumb, og sangtekstane var skrivne av Frank Churchill.
Bambi vart gjenutgitt på kino i 1947, 1957, 1966, 1975, 1982, og 1988. Han vart utgjeven på video som VHS i 1989 og 1997, og digitalt reinsa for utgjeving på DVD den 1. mars 2005. Ein oppfølgjar til filmen laga for DVD, Bambi 2, kom ut i 2006.
Utgjevingar
Soga om Bambi blei først fortald i Bambi, ein Leben im Walde som kom ut i 1923. Forfattaren, Felix Salten, var fødd Siegmund Salzmann i Budapest men hadde vakse opp i Wien. Boka skildra oppveksten og utfordringane til rådyrkalven Bambi. Boka blei omsett til engelsk i 1928. Ho er også omsett til norsk fleire gonger, av André Bjerke i 1949 og Halldis Moren Vesaas i 1966.
I 1942 blei laga filmen Bambi som vart tufta på den boka til Salten. Handlinga vart flytta frå Europa til Amerika, Bambi blei blitt til ein kvithalehjort, og filmen var gjort meir koseleg og mindre brutal enn boka. Filmskaparane la vekt på å gjera dyra naturtru, og teiknarane høyrde foredrag, vitja dyrehagen i Los Angeles og hadde levande hjortekalvar henta inn frå Baxter State Park i studio. I bakgrunnsteikningane av skogen er vorte gjenskapt realistisk med blad som fell, og årstidenes gong. Filmen var produsert på det same høge budsjett som var nytta på Snehvit og de syv dvergene og Pinocchio. Han vart ein kraftanstrengelse på toppen av dei økonomiske problema som Pinocchio og Fantasia hadde skapt, og Disney sjølv vart i dårleg humør. Til trass for problema var prosjektet gjennom, og sala til filmen dekt omkostningene.
Det blei også laga sovjetiske filmar om Bambi. Detstvo Bambi («Barndommen til Bambi») og Junost Bambi («Ungdommen til Bambi») var filma med levande dyr og skodespelarar og gjeve ut i 1985 og 1986. Over 60 ulike dyreartar var med i desse to filmane. Salten skreiv ein oppfølgjar om barna til Bambi som kom ut omsett som Bambi's Children, The Story of a Forest Family i 1939 og på tysk som Bambis Kinder, eine Familie im Walde først året etter.
Verknad
Den storaugde, klossete framtoningen til Bambi som kalv sjarmerte tilskodarar frå filmen kom ut, og er blitt eit omgrep for søte, uskuldige dyreungar. Filmen, som viser at mor til Bambi blir skoten under jakt, førte til sorgtunge reaksjonar frå barn som såg filmen, og til ein del motstand mot jakt i det verkelege livet. Mellom anna har rockestjerna og Paul McCartney nemnd filmen som ei kjelde til sitt dyrevern.
Aldersforsking
Aldersforsking eller gerontologi er læra om aldring og aldersknytte endringar i livsprosessane frå mogen alder og til individet døyr. Aldersforsking femnar om disiplinar frå grunnleggjande biologi, klinisk medisin, humaniora og samfunnsvitskap.
Aldersforsking skil seg frå geriatri ved at geriatri handlar om sjukdomar knytte til aldring.
I Noreg er det Norsk Gerontologisk Institutt som står for mykje av aldersforskinga. Norsk Selskap for aldersforskning er eit interesseselskap for feltet.
Zanjan-provinsen
Zanjan-provinsen (persisk استان زنجان, Ostâne Zanjân) er ein av 31 provinsar i Iran. Han ligg i Iransk Aserbajdsjan og folkesetnaden er aserbajdsjanarar. Hn er ein del av Region 3 i Iran. Provinshovudstaden er Zanjan. Provinsen dekkjer eit areal på 36 400 km² og har like over éin million innbyggjarar (2011), som for det meste bur på landsbygda. Provinsen ligg 330 km nordvest for Teheran.
Geografi og klima
Zanjan dekkjer kring 1,34 % av Iran. Folketettleiken er kring 4,25 personar per km². Zanjan grensar til Aust-Aserbajdsjan, Vest-Aserbajdsjan, Hamadan, Kurdistan, Gilan, Ghazvin og Ardabil.
Av shahrestan, eller fylke i Zanjan-provinsen, finn ein:
Zanjan har eit fjellklima prega av kalde, snørike vintrar i fjella og moderat klima på slettene om vinteren. Om sommaren er vêret varmt. Den normale maksimumstemperaturen er kring 27 °C, medan den normale minimumstemperaturen om vinteren er -19 °C. Temperaturer over 30 ºC er derimot ikkje uvanleg på varme dagar, og heller ikkje temperaturer ned til -27 °C om vinteren.
Ghouta
Damaskus Ghouta er eit grønt jordbruksbelte som ligg sør og aust for byen Damaskus. Området skil byen frå dei grøne beitemarkene på grensa til Den syriske ørkenen. Det har gjeve innbyggjarane forskjellige typar korn, grønsaker og frukt i tusenvis av år. På 1980-talet byrja veksten til Damaskus å erstatta jordbrukslandet i området med bustader og industri, og den grøne sona minka.
Avlingar
I Ghouta dyrker ein plommer, poppel- og valnøttre og bomull i tillegg til mais, alfalfa, bygg og kveite.
Ressursar og farar
Dette området har mange forskjellige miljøproblem, inkludert vassmangel og særs lite årleg nedbør. Det er så lite vatn i området at grunnvassnivået har auka dramatisk i store delar av Ghouta. Det er i tillegg stadig aukande forureining frå trafikken i Damaskus, industri, avfall og kloakk.
Før luftåtak frå den syriske hæren til Bashar al-Assad under den syriske borgarkrigen budde det rundt to millionar menneske i Ghouta. Krigen har redusert folketalet til rundt 400 000 og ført til svolt og underernæring blant innbyggjarane.
Åndalsnes Idrettsforening
Åndalsnes Idrettsforening, forkorta ÅIF, er ei idrettsforeining frå Åndalsnes i Møre og Romsdal. Foreininga vart stifta 25. mai 1917. Laget har aktivitetar innan både fotball, handball, ski og turn.
Fotball
Seniorlaget spelar i 3. divisjon avdeling 18. Laget har heimebane på Øran stadion på Åndalsnes. I mai 2007 vart det lagt kunstgras på Øran og 25. mai var det offisiell opning av bana samstundes som ÅIF feira 90 år. I 1995 hadde ÅIF si beste plassering nokonsinne då laget rykte opp i 1. divisjon avdeling 1, kor dei hamna på 10. plass med 18 poeng. Men året etter var laget nede i 2. divisjon att.
Supporterklubben heiter Gråberget.
Otto Thott Fritzner Müller
Otto Thott Fritzner Müller var ein norsk skulemann og politikar frå Trondheim, busett i Halden. Han representerte partiet Høgre på Stortinget i åra 1919-24.
Müller var son til ein skulemann og tok sjølv den same yrkesvegen. Fram til 1892 hadde han ymse lærarpostar, mellom anna i Drammen og heimbyen Trondheim. Frå 1892 til 1935 var han tilsett ved Fredrikshald off. skole, både som klasselærar, adjunkt, overlærar og til sist rektor i elleve år. 1912-18 var han også revisor i Halden Sparebank.
I tida 1910-25 var Müller bystyremedlem i Halden, ordførar 1914-16. Han var elles medlem i fattigstyret og i likningsnemnda i kommunen. Dessutan var han styreformann 1917-23 for Fredrikshalds teater. Hausten 1918 vart Høgre-mannen Müller vald til å representere einmannskrinsen Fredrikshald på Stortinget 1919–21. Tre år seinare vart han attvald til ein ny treårsperiode, då som ein av fire representantar frå dei fem kjøpstadene i Østfold fylke, framleis for partiet Høgre. Begge tingperiodane var han med i Kyrkje- og skulekomiteen, formann i den fyrste treårsbolken.
Shallop Cove
Shallop Cove er ei vik som ligg inst i Queen Maud Bay på sørsida av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og fekk dette namnet på grunn av restane av ein sjalupp som vart funnen her av South Georgia Survey i 1956.
Meitav i Israel
Meitav (hebraisk מֵיטָב, tyder «Den beste») er ein moshav nordaust i Israel. Namnet kjem frå frå 1. Mosebok 47.11: «Josef...gav dei eigedom i den beste delen av landet.» Han ligg i Ta'anakh-området og høyrer til Gilboa regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 379.
Moshaven vart grunnlagd i 1954 av emigrantar frå Kurdistan og Irak. Det var den tredje busetnaden som vart grunnlagd i Ta'anakh og vart først kalla Ta'anakh Gimel (tyder Ta'anakh 3).
Distriktet Amstetten
Distriktet Amstetten er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 1186 km² og har 115 000 ibuarar (2018). Byen Amstetten er administrasjonssenter for distriktet.
Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 34 kommunar, av dei 3 bykommunar og 18 såkalla 'Marktgemeide'.
Distriktet Weinfelden
Distriktet Weinfelden er eitt av fem distrikt (tysk; bezirk) i kantonen Thurgau i det nordlege Sveits. Distriktet har eit areal på 227 km² og hadde 49 657 innbyggarar i 2009. Byen Weinfelden er hovudstad i distriktet. Distriktet grensar i sør mot kantonen St. Gallen.
Distriktet Weinfelden omfattar 18 kommunar. Weinfelden og Bischofszell er dei to med meir enn 5000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Affeltrangen, Amlikon-Bissegg, Berg, Birwinken, Bürglen, Bussnang, Erlen, Hauptwil-Gottshaus, Hohentannen, Kradolf-Schönenberg, Märstetten, Schönholzerswilen, Sulgen, Wigoltingen, Wuppenau og Zihlschlacht-Sitterdorf.
Orlogsfartøy
Orlogsfartøy (òg orlogsskip) er eit namn på krigsskip. Nemninga kjem frå det nederlandske ordet for krig; oorlog.
Le Couteur Peak
Le Couteur Peak er ein fjelltopp mellom Cirque og Omega Peak, nord i Millen Range. Det vart namngjeve av den sørlege gruppa frå New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63, etter P. C. Le Couteur, ein geolog med denne gruppa.
Einar Ragnvaldsson
Einar Ragnvaldsson oftast kalla «Torv-Einar» (Torf-Einarr) må ha vore fødd før 880 og døydde ein gong i tida 910-946. Han var jarl på Orknøyane og blir rekna som den verkelege grunnleggaren av det norske jarledømmet på øyriket. Han var òg ein dugande skald.
Bakgrunn og oppvekst
Far til Einar var Ragnvald Mørejarl og mora var ei frillekone som vi ikkje kjenner namnet på. I Orknøyingasoga (kap. 5 og 6) er det nemnt at han hadde fire brør, eller halvbrør, dei var: Rollaug, Hallad, Rolv (Gange-Rolv) og Tore (Tore Teiande). Berre dei to siste var ektefødde søner av Ragnvald jarl. Ein femte bror var Ivar som fall på ei hærferd saman med Harald Hårfagre.
Det er ikkje kjent kven som var mor til Einar sine born, men sogene nemner at han hadde tre søner: Arnkjell, Erlend og Torfinn. Orknøyingasoga (kap. 8) fortel at alle sønene vart jarlar på Orknøyane etter faren. Torfinn, med tilnamnet «Hausakljuv», var den lengstlevande av dei. Etter den islandske landnåmaboka (kafli 74) hadde Einar òg minst ei dotter som heitte Tordis; ho vart gift på Island
Det er lite vi veit om oppveksten til Einar. Faren, mørejarlen, må ha budd ein stad på Møre og det har vore gissa på Giske. Kanskje var det her Einar vaks opp. Som frilleson, og truleg òg yngste son, hadde Einar eit dårleg tilhøve både til far sin og brørne, og då han tok over jarledømet på Orknøyane etter broren Hallad Ragnvaldsson, verkar det til at han på eit vis vart utvist frå heimen. Sogeskrivaren legg desse orda i munnen på faren: «… di før du fær, og di seinare du kjem att, di betre tykte eg det var». Einar fekk skip av faren og om hausten segla han vest over havet. Truleg hende dette heilt på byrjinga av 890-åra.
Mektig krigar og jarl
Det høyrer med til soga at Halvdan før dette hadde vore med på å drepe Ragnvald Mørejarl, far til Einar, og slik fekk Einar hemn. Av dikta hans kan vi lese eit visst overmot med brodd mot dei mektige halvbrørne, at det vart han, frillesonen, som hemna faren. I ei lausavise nemnde han dette:
Etter desse hendingane tok Einar makta over øyane, han blir rekna som stamfar til orknøyjarlane, og orknøyingasoga fortel at han sidan rådde lenge og døydde i sottedauden. Snorre skriv dette om han i soga om Harald Hårfagre : «''Dei kalla han Torv-Einar, for di at han lét skjera torv og hadde til ved, av di de var skoglaust paa Orknøyane. Sidan vart Einar jarl yvi øyane og var ein megtug mann. Han var ljot og einøygd, men meir gløggsynt enn andre folk»''.
I røynda blir det rekna som noko uvisst kvifor han fekk tilnamnet «Torv-Einar» (Torf-Einarr); det er særs truleg at folk på Orknøyane skar torv til brensel, lenge før Einar vart jarl. Men namnet var truleg i bruk på hans tid slik vi finn det i eit lite skaldevers, rett nok av ein ukjend diktar: :
Det blir oftast rekna med at Einar døydde i 910, men tidsrekninga er usikker. Etter som han var yngste sonen til Ragnvald Mørejarl, kan han då ikkje ha vore særs gamal i 910. Dette dødsåret gir òg ei uvanleg lang styrigstid for sønene hans (frå 910 til 954), og det verkar meir truleg at Einar kan ha levd monaleg lenger, kanskje heilt til midten av 940-åra.
Historisk bakgrunn
Snorre (og Orknøyingasoga) fortel at Harald Hårfagre først erobra Orknøyane i ei krigsferd «vest om havet» og gav dei deretter til Ragnvald Mørejarl i sonebot. Versjonen er rekna som særs usikker og blir ikkje støtta av andre kjelder, t. d. frå det latinske sogeverket Historia Norvegiae må ein forstå det slik at det var mørejarlen som sjølvstendig erobra øyriket. Når Orknøyingasoga (i kap. 8) fortel at det seinare vart kravd ei bot på 60 merker gull til kong Harald Hårfagre, eit bot som Einar tok på seg å betale, var dette ikkje å rekne som skatt til ein lensherre, men derimot som ei bot for drapet på kongssonen Halvdan.
Det er lite truleg at Einar rådde over Orknøyane i eigenskap av den norske kongen sin jarl. Opphavleg tok han over riket som ein representant for den norske mørejarlætta, deretter talar alt for at han herska over øyriket sjølvstendig og nokså snart sa seg fri frå både jarlemakt og kongsmakt i Noreg.
Einar har sett spor etter seg som skald òg på det viset at namnet hans er nytta i versesamlinga Háttatal i Snorre si Yngre Edda, der eit særskild versemål av drottkvede har fått namnet "Torf-Einarháttr" etter han.
Notar
<references group="Note"/>
Ahituv
Ahituv (hebraisk skrift אֲחִיטוּב) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Hadera og høyrer til Heferdalen regionale kommune. I 2012 hadde han eit folketal på 1 010.
Moshaven vart grunnlagd i 1951 av immigrantar frå Iran og Irak.
Paragraf
Paragraf (frå gresk paragraphos, skrive ved sidan av, lagt til) er ein avgrensa del av eit regelverk. Kvar paragraf ermerkamed teiknet § og eit tal. Paragrafteiknet § er eigentleg danna av to samanskrivne s-ar, og står for latin signum sectionis, 'avsnittsteikn'.
Omgrepet blir brukt når ein lagar lover, føresegner, vedtekter, traktatar og likande. Kvar paragraf tar for seg ein avgrensa del av dei mange reglane som eit større regelverk består av. Kvar paragraf kan bestå av fleire avsnitt, i norsk lovspråk kalla ledd, som igjen kan bestå av mange setningar, i norsk lovspråk kalla punktum. Kvar paragraf kan også innehalde nummererte underpunkt og/eller bokstavar.
I eit større regelverk vil vanlegvis fleire paragrafer vere samla i eit kapittel, der paragrafane handlar om liknande problemstillingar.
Systemet med å dela opp lovtekster i paragrafar blei innført av glossatorane som studerte romarretten på 1100- og 1200-talet. Alle norske lover frå og med Grunnlova av 17. mai 1814 er inndelt i paragrafar.
Ane Riel
Ane Riel er ein dansk forfattar.
Før ho debuterte som romanforfattar skreiv Riel fleire barnebøker. Den første romanen Slagteren i Liseleje kom ut i 2013. For den vann ho Det Danske Kriminalakademis debutantpris i 2014. I 2015 kom kom den andre romanen; Harpiks. For den harho motteke Niels-Prisen, Harald Mogensen-prisen og Glassnøkkelen, alle i 2016.
ho er fødd Brahm Lauritsen og er dotter av forfattar og illustratør Mette Brahm Lauritsen.
Riel er gift med jazzmusikaren Alex Riel.
NM i skiskyting 1969
20 km
Dato: 15. februar 1969
<br style="clear:both;" />
4 x 7,5 km stafett
Dato: 16. februar 1969
<br style="clear:both;" />
Kjelder
Sportsboken 1969. Norsk kunstforlag. Oslo 1969.
Poa Cove
Poa Cove er ei lita vik 0.8 nautiske mil (1,5 km) sørvest for Maineset i sørausthjørnet av Maiviken i Cumberland Bay i Sør-Georgia. Ho vart grovt kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Nordenskjold. Ho vart kartlagd på ny i 1929 av mannskap på Discovery Investigations, og i 1951 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter arten Poa, som er ein grasart som veks nær vika.
Distriktet Münchwilen
Distriktet Münchwilen er eitt av fem distrikt (tysk; bezirk) i kantonen Thurgau i det nordlege Sveits. Distriktet har eit areal på 156 km² og hadde 41 496 innbyggarar i 2009. Byen Münchwilen, som ligg nær midten av av distriktet, er hovudstad. Distriktet grensar i søraust mot kantonen St. Gallen og i vest mot kantonen Zürich.
Distriktet Münchwilen omfattar 13 kommunar. Dei tretten kommunane er Aadorf, Bettwiesen, Bichelsee-Balterswil, Braunau, Eschlikon, Fischingen, Lommis, Münchwilen, Rickenbach, Sirnach, Tobel-Tägerschen, Wängi og Wilen.
Cdparanoia
cdparanoia er ein CD-rippar for Linux og UNIX, som er laga for å overføra data så feilfritt som muleg frå CD til ei lydfil. cdparanoia er i stand til å kompensera for feiljusterte CD-lesarar. Det er støtte for lydfilformata Wave, AIFF, AIFF-C og raw.
cdparanoia starta som ein modifikasjon av cdda2wav, i 1994, men utvikla seg snart til eit eige prosjekt. Versjon III kom ut i 1998. Programmet er svært minimalistisk, men det finst fleire grafiske overbygg, som til dømes XCFA, som gjer det lettare å nytta. Slike overbygg legg som oftast òg til meir funksjonalitet, som støtte for fleire filformat.
Live: Take No Prisoners
Live: Take No Prisoners er det tredje konsertalbumet til den amerikanske rockemusikaren Lou Reed. Det kom ut i 1978 og var eit dobbeltalbum, spelt inn i The Bottom Line i New York City.
Reed har fleire lange og morosame monologar mellom songane, mellom anna om opphavet til «Walk on the Wild Side» og ein tale mot musikkmeldarar, særleg Robert Christgau.
Innspeling
Live: Take No Prisoners vart spelt inn i perioden då Reed nytta binaurale innspelingar på albuma sine, der eit mannekenghovud med mikrofonar i kvart øyre vart nytta til å ta opp lyden. På baksida av plateomslaget står det: «Produsert av Lou Reed for Sister Ray Enterprises LTD. Dette er ei binaural lydinnspeling.»
Bruce Springsteen, som snakka nokre linjer på studioversjonen av songen «Street Hassle», var i publikum under innspelinga av konsertalbumet. Under framføringa av «Walk on the Wild Side» på Take No Prisoners snakkar Reed til musikaren i publikum og sa «Hei Bruce. Springsteen er bra, forresten. Han får godkjent av meg. Eg syns han er groovy.»
Reed sa seinare, «alle seier at eg aldri snakkar. Eg var i heimbyen min New York, så eg snakka... eg tenkte på å kalle albumet Lou Reed Talks, And Talks, And Talks... men me kalla det Take No Prisoners fordi me gjorde ein jobb, ei fenomenal tinging på eit lite hotell i Quebec. Brått sat denne fulle fyren aleine heilt framme og ropte 'LOU!! MAN!! TAKE NO PRIS'NERS, LOU!!'. Og så tok han hovudet sitt og slo det så hardt han kunne til trommerytmen. Og det var berre halvvegs gjennom!»
Plateomslag
Illustrasjonane på plateomslaget vart offisielt tilskriven Brent Bailer men den spanske illustratøren Nazario vann i 2000 eit søksmål etter det vart avgjort at den originale teikninga var blitt teikna av han for ei magasinframside i 70-åra. RCA måtte betale Nazario 4 millionar pesetas (kring 24 000 euro). Nazario har sagt at om Lou Reed hadde spurt han om løyve, ville han truleg ha gjeve han det gratis.
Mottaking
Alex Neilson skreiv i The Wire at «dette er albumet eg valde å hugse Reed for. Umotivert, konfliktfylt, øydelagd av sin eigen glans – men som med judomeisteren som bruker styrken til motstandarden mot han, utnyttar Reed nettopp desse ingrediensane til å lage noko verkeleg overskridande.» AllMusic sa «I dei få augneblinka når Lou er foksuert nok til å faktisk framføre ein song frå start til slutt (som »Pale Blue Eyes» or «Coney Island Baby»), er han i fin form, og høyrest lettslept, men entusiastisk ut, men desse augneblikka skjer ikkje særskild ofte.» Christgau sa det var «i røynda ei komedieplate. Lenny Bruce er ein tydeleg innverknad. Og eg takkar Lou for å uttale namnet mitt rett.»
Latino Peak
Latino Peak er ein Antarktis fjell (2290 moh) som ligg 4 nautiske mil (7 km) sør-sørvest for Mount Hazlett i Victory Mountains i Victoria Land. Det er det høgaste fjellet i nærleiken av forgreininga der den store Tucker og Pearl Harborbreen flyt saman. Vestsida vert drenert av Summersbreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og 1. januar 1970 vart det namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Terry L. Latino frå U.S. Navy som var ved McMurdo-basen på Ross Island sommaren 1965-1966. Latino tente seinare i Vietnamkrigen i 1968-69.
Potsjep
Potsjep (russisk Почеп) er ein by i Brjansk oblast i Russland med om lag 17 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 80 km sørvest for Brjansk.
Potsejp vart grunnlagd i 1457 og vart nemnt som ein viktig by i Storhertugdømet Litauen. Han kom under Storfyrstedømet Moskva i 1503 og var lite viktig til rundt 1710, då hetman Ivan Skoropadskyj gav han til Fyrst Mensjikov. Sistnemnde grunnla fortet Aleksandropolis i nærleiken og starta produksjon av segl til russiske skip i Potsjep.
Industrien gjekk tilbake etter Mensjikov fall og byen stagnerte til 1750, då han kom inn under ein annan hetman, Kirill Razumovskyj, som planla å bygge sommerresidensen sin der. Det einaste minnet om desse planane er den vakre Gjenoppstandelseskyrkje, bygt i barokkstil av Antonio Rinaldi på 1750-talet.
Karl Schwarzschild
Karl Schwarzschild var ein tysk fysikar og astronom. Han er mest kjend for det teoretiske arbeidet sitt; og då særskilt for å finna den fyrste løysinga på likningane i den generelle relativitetsteorien til Albert Einstein. Han er far til astronomen Martin Schwarzschild.
Schwarzschild gav bidrag til dei fleste område av astronomien, men er særleg kjent for sine arbeid over fotografisk fotometri, geometrisk optikk, eigenrørsla til stjernene, stellarstatistikk og teorien for strålingstransport. Schwarzschild er òg kjent for viktige bidrag til relativitetsteorien, mellom anna løysinga av Einsteins feltlikningar, som dannar grunnlaget for teorien for svarte hòl.
Schwarzschild leidde dei to observatoriuma Göttingen og Potsdam dei siste fem åra før den fyrste verdskrigen braut ut. I 1914 melde han seg for frivillig hærtenesta og døydde to år seinare av ein hudsjukdom han fekk på austfronten. I Tautenburg, ved Jena i Tyskland vart Schwarzschild-observatoriet grunnlagt i 1960. Det er utstyrt med eit 2-meter universalspegleteleskop som i sitt slag er det største i verda. Det har fire forskjellege optiske system og kan mellom anna nyttast som Schmidt-teleskop.
Asteroiden 837 Schwarzschilda er namnsett etter han.
Relativitetsteori
Schwarzschild hadde så tidleg som i 1900 kome med eit framlegg om at geometrien i universet ikkje var evklidsk. I 1916, kort tid etter at den generelle relativitetsteorien vart offentleggjord og i det siste leveåret hans, hadde Schwarzschild funne den fyrste eksakte løysinga på feltlikningane åt Einstein. Frå denne løysinga kom han fram til konsepta til det som i dag vert kalla svarte hòl og Schwarzschild-radius.
Seltso
Seltso (russisk Сельцо, tyder 'liten landsby') er ein by i Brjansk oblast i Russland med om lag 18 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Desna, rundt 20 km nordvest for Brjansk.
Seltso vart grunnlagd som urbanliknande busetnad i 1938 og fekk bystatus i 1990.
Dampcentralen i Oslo
Dampcentralen i Oslo var det fyrste kommunale elektrisitetsverket i Oslo, bygd i 1892 av Christiania Elektricitetsværk, som vart skipa av Christiania (Oslo) kommune dette året. Verket var eit kolkraftverk, og låg i sentrum av Oslo, i ein staseleg bygning i Rosenkrantz' gate 14 som framleis eksisterer i ombygd tilstand, teikna av arkitekt Holm Hansen Munthe. Bygningen vart mellom anna utstyrt med ein monumental portal i grorudgranitt.
Kraftverket produserte berre likestraum til å byrje med, og var ikkje i stand til å levere kraft utanfor ein radius på 1 200 meter. Tre dampmaskiner dreiv generatorar med ein effekt på 900 kW, og spenninga var på 240 volt. Desse fyrste dampmaskinene var laga i Stuttgart i Tyskland, ein fjerde vart bygd på Nylands Verksted i Oslo. I 1895, tre år etter at verket var sett i drift, hadde det 473 abonnentar, i 1900 var talet kome opp i 1 517. Prisen for straum til lys var 75 øre per kWh (kilowatt-time) i 1893, og produksjonskostnadene 42 øre. I 1900 var prisen kome ned på 50 øre per kWh, og produksjonskostnadene var på 14 øre.
I 1900 vart vasskraftverket i Maridalen, Hammeren kraftstasjon, sett i drift for å levere all den straumen Oslo, etter dåtidas meining, skulle komme til å trenge i all framtid. Etter at vasskraft med tida vart dominerande i elektrisitetsproduksjonen, vart Dampcentralen i Rosenkrantz' gate omgjort til eit suppleringskraftverk.
Vika varmesentral
Då fjernvarme kom til, vart Dampcentralen ombygd for å fungere som supplement til dei søppelforbrenningsanlegga og andre varmesentralar i Oslo som leverer fjernvarme til byen, det vil seie å sende oppvarma vatn gjennom eit nett av røyrleidningar i ein lukka krins for at kvar bygning som er knytt til dette nettet kan hente ut varme av vatnet til sitt eige oppvarmingsanlegg gjennom ein varmevekslar. Dampcentralen har no namnet Vika varmesentral, og fungerer berre som ein såkalla spisslastsentral som vert fyrt med elektrisk kraft og olje. Sentralen vert såleis berre nytta når oppvarminga av vatnet i fjernvarmeanlegget ikkje vert dekt fullt ut av andre sentralar, og då med fornybar energi så langt det er mogleg. Kapasiteten ved Vika varmesentral er 100 MW elektrisk straum og 50 MW olje.
St. Valentin
St. Valentin er ein by og ein kommune i distriktet Amstetten i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 45,7 km² og i kring 9 300 ibuarar. Byen St. Valentin ligg 272 meter over havet, ei 20 km vest-nordvest om distriktshovudstaden Amstetten.
Gudinna Jord
Jord opptrer som ei åsynje i den norrøne gudelæra. Ho er då ei personifisering av den fruktbare jorda. Ho vert òg kalla Fjorgyn, som tyder 'jord' eller 'land'.
St. Valentin
Nazi-Tysklands aller største produsent av panservogner, Nibelungenwerk, heldt til i St. Valentin. Dei seinare år er ein underleverandør til bilindustrien og ein landbruksmaskinfabrikk dei største sysselsetjarane i kommunen, begge eigd av utanlandske multinasjonale konsern.
Gudinna Jord
Ifølgje Gylfaginning er Jord både dotter og kone til høvdingen blant æsene, Odin, og mor til eldste sonen hans, Tor. I neste bolk av Gylfaginning er ei anna Jord nemnd som dotter av jotunkvinna Nótt og Ánarr.
Elin Nilsen
Elin Nilsen er ein norsk tidlegare langrennsløpar som representerte Bossmo og Ytteren IL i Rana. I perioden 1991 til 2001 vann ho åtte stafettmedaljar for Noreg i 4x5 km stafett, fordelt på OL-sølv i 1992, 1994 og 1998, VM-sølv i 1995, 1997 og 2001, samt VM-bronse i 1991 og 1993. Hennar beste individuelle plasseringar i internasjonale meisterskap er to fjerdeplassar på 30 km, høvesvis under vinter-OL i Albertville i 1992 og i Nagano i 1998. Nilsen vann åtte norske meisterskap i langrenn i tida 1992-2002.
Aktiv
Nilsen tok bronsemedaljen på 15 km under NM 1990 på Gjøvik, og vart nummer fire på 30 km i same meisterskapen. Året etter fekk ho sin internasjonale meisterskapsdebut i VM på ski, då ho gjekk tredjeetappen for Noregs lag som tok bronse på stafetten. Ho etablerte seg i noregstoppen i langrenn frå 1992-sesongen av. Med to NM-gull og ein bronse i Trondheim var ho i 1992 sjølvskriven på stafettlaget under dei olympiske leikane i Albertville. Etter at Solveig Pedersen, Inger Helene Nybråten og Trude Dybendahl hadde lagt grunnlaget, kunne Nilsen gå Noreg i mål til OL-sølv. Også i dei to nestkomande vinterleikane, 1994 på Lillehammer og 1998 i Nagano, tok Nilsen sølvmedaljar i 4x5 km stafett med Noreg.
Nilsen hevda seg mellom verdseliten frå 1992. Ho vart nummer 10 på 5 km under Vinter-OL 1992 og kom på fjerdeplass på den avsluttande 30-kilometeren. Dei sju neste sesongane vann ho alle gongane ein sølvmedalje eller ein bronsemedalje med det norske stafettlaget, men individuelt måtte ho nøye seg med sjetteplassar i VM 1995 og VM 1997 som best. Både under Vinter-OL 1998 og ski-VM året etter var Nilsen med i kampen om ein bronsemedalje, ved begge høva vart ho nummer fire.
Under NM 1994 i Vegårshei tok Nilsen sitt tredje NM-gull. Sidan vart ho norsk meister på 15 km i 1997, på 5 km i 1998, og på både 15 km og 30 km i 1999. I 2002 tok ho sitt åttande og sitt siste noregsmeisterskap i langrenn. To år seinare fekk ho NM-bronsen på tremila, hennar 19. NM-medalje, alle vunne i individuelle tevlingar.
Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Nilsen heldt fram med å vinne Skarverennet til 2006, hennar trettande siger i rennet sidan den fyrste i 1988.
Australia i Eurovision Song Contest
Australia debuterte i Eurovision Song Contest i 2015, i utgangspunktet som eit eingongstilfelle. I debuten var Australia direktekvalifisert til finalen og enda på ein femteplass. Det gode resultatet gjorde at Australia fekk delta vidare, og i tevlinga året etter kom landet på ein andreplass etter å ha vunne juryavrøystinga. Australia har sidan blitt ein fast deltakar i Eurovision Song Contest, og har fast plass i tevlinga til 2023. Fram til 2021 kvalifiserte landet seg til finalen alle gongane, og hadde ein 20. plass som dårlegaste plassering. I 2021 mista Australia sin førebels einaste finale, då Montaigne ikkje kvalifiserte seg frå den fyrste semifinalen.
Historikk
Australia har historiske og tette band til Europa, og ein stor del av befolkninga har røter frå ulike europeiske land. Tilknytinga til Europa var ei medverkande årsak til at den australske kringkastaren SBS byrja å sende Eurovision Song Contest allereie i 1983. Dei fyrste åra blei tevlinga sendt i opptak på grunn av tidsskilnaden, og med kommentarane til den legendariske kommentatoren til BBC, Terry Wogan.
Vegen mot Eurovision
Frå 2010 til 2014 heldt SBS si eiga telefonavrøysting der australske sjåarar kunne røyste på finalesongane. Dei australske røystene blei ikkje rekna med i det offisielle resultatet i Eurovision Song Contest. Eit skritt nærare deltaking kom i 2013, då Australia hadde ein eigen videoreportasje i pausen i andre semifinale. Under finalen i 2014 fekk Australia sitt eige pausenummer, leia av Jessica Mauboy, ein av dei store artistane i Australia. Mauboy fekk seinare representere landet i 2018.
Debuten
Fleire ikkje-europeiske land som Israel og Marokko har delteke i Eurovision Song Contest, sidan kringkastingsområdet til EBU også omfattar delar av Midtausten og Nord-Afrika. Australia ligg godt utenfor kringkastingsområdet, og SBS er berre partnarmedlem i EBU. For å kunne delta må kringkastaren vere aktivt medlem av unionen. Australia si stadige tettare tilknyting til tevlinga, og det faktum at Eurovision Song Contest hadde 60-årsjubileum i 2015, gjorde at EBU likevel let Australia få delta i finalen i Wien i 2015. Australia fekk også lov til å røyste i begge semifinalane og finalen. Deltakinga var i utgangspunktet tenkt som eit eingongstilfelle.
Nyhendet vakte stor merksemd i Australia, og i mars 2015 valde SBS den fyrste australske Idol-vinnaren Guy Sebastian til å representere landet. I finalen kom Australia på ein sterk femteplass med toppoeng frå både Austerrike og Sverige. Noreg gav ti poeng til debutanten.
Ny deltaking
Den gode plasseringa, kombinert med engasjementet til Australia, gjorde at EBU let landet få delta på nytt i Eurovision Song Contest 2016 i Stockholm. Denne gongen måtte Australia gjennom semifinalane, og SBS valde artisten Dami Im og bidraget «Sound of Silence» til å representere landet. Det andre forsøket til Australia gjekk enda betre enn debuten, og «Sound of Silence» vann juryavrøystinga med klår margin. I telefonavrøystinga blei Australia nummer fire, slik at landet enda på ein andreplass samla. Paul Clarke, den australske delegasjonsleiaren, kalla innsatsen til Dami Im i tevlinga for ein «ekte historisk augneblink for australsk musikk, ein augneblink då Europa verkeleg opna armane sine for oss».
Adirim
Adirim (hebraisk אַדִּירִים) er ein liten moshav i Gilboa regionale kommune i Israel. Han ligg nær Barak og Dvora, 6 km. sør for Afula. Han vart grunnlagd den 20. februar 1956 av emigrantar frå Marokko.
Australia i Eurovision Song Contest
Ny deltaking
Suksessen gjorde at Australia også fekk delta i 2017, og landet har sidan blitt ein fast deltakar i Eurovision Song Contest, men fram til 2019 vurderte EBU frå år til år om Australia skulle få delta. I 2019 sikra SBS seg ein avtale som gjev landet fast plass i tevlinga til 2023. Same år arrangerte også Australia for fyrste gong ein nasjonal finale, Eurovision – Australia Decides, til å velje ut det australske bidraget til Eurovision Song Contest.
Adirim
I 2012 hadde Adirim 239 innbyggjarar.
Namnet
Namnet Adirim kjem frå Bibelen; «Han bad om vatn, ho gav han mjølk. Ho kom med rømme i ei praktfull skål.» (Domarane 5:25)
Australia i Eurovision Song Contest
Kva skjer om Australia vinn?
Som følgje av tidsskilnaden og den store geografiske avstanden til Europa, får ikkje SBS arrangere Eurovision Song Contest i Australia om landet skulle vinne. I staden skal SBS inngå eit samarbeid med ein europeisk kringkastar og saman med han arrangere Eurovision Song Contest ein stad i Europa.
Bidrag
Under er ei liste over deltakarane, plasseringane og poenga til Australia i Eurovision Song Contest sidan debuten i 2015.
Kommentatorar og poengopplesarar
Australske SBS byrja å sende Eurovision Song Contest på fjernsyn i 1983 og brukte kommentarsporet til BBC, med Terry Wogan, fram til 2001. Kanalen brukte igjen BBC-kommentaren i 2002, og igjen frå 2005 og frem til Wogan gjekk av med pensjon i 2008. Frå 2009 har SBS brukt eigne kommentatorar.
Sjåvinisme
Sjåvinisme (fransk chauvinisme) er ein overdriven og fanatisk patriotisme. Uttrykket er mest bruka om å fremje og forherleggjere eiga gruppe eller nasjonalitet.
Horst-Dieter Höttges
Horst-Dieter Höttges er ein tysk tidlegare fotballspelar frå Mönchengladbach som spelte VM-finalen 1966 og EM-finalen 1972, to kampar som enda med høvesvis vesttysk tap i 1966 og siger i 1972. Han var elles med i troppene til VM 1970 og 1974.
Sjåvinisme
Uttrykket kjem frå den skrytande franske soldaten Nicolas Chauvin, som skal ha vore ein veteran frå Napoleonskrigane, og som dessutan var framstilt som ein erobringsivrig soldat i brørne Coignards vaudeville La Cocarde tricolore frå 1831.
Europacupen i fotball 1987
Europacupen i fotball 1987 var ei fotballturnering der vinnarane av 30 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar FC Steaua București. Turneringa var den 32. i rekka. I finalen 27. mai 1987 i Wien vann FC Porto 2-1 over Bayern München. Det var tredje gongen eit lag frå Portugal vann Europacupen i fotball, tidlegare vann Benfica i 1961 og 1962.
Horst-Dieter Höttges
Klubbspel
Höttges spelte 1963/64-sesongen på Borussia Mönchengladbach i ein regional serie. Frå 1964 til 1978 var han høgreback i Werder Bremen. I Höttges fyrste sesong på Werder lukkast klubben vinne sitt aller fyrste ligagull. Tre år seinare vart Werder nummer to i Bundesliga. Til saman spelte Höttges 420 bundesligakampar og skåra 55 mål.
Landslagsspel
Höttges debuterte på det vesttyske landslaget i mars 1965. Han spelte sin 18. landskamp då Vest-Tyskland tapte VM-finalen 1966 2-4 mot arrangørlandet England. Den 21. mai 1969 i Essen la han på til 10-0 i ein VM-kvalifiseringskamp mot Kypros, hans einaste landslagsmål. Under VM 1970 i Mexico deltok han i dei fire fyrste kampane til Vest-Tyskland, men ikkje den høgdramatiske semifinalen mot Italia. To år seinare var han på plass då Vest-Tyskland vann fotball-EM 1972 med overbevisande 3-0 mot Sovjetunionen i finalen. Då VM i fotball 1974 fann stad i heimlandet fekk han eit innhopp i kampen mellom Vest-Tyskland og Aust-Tyskland, eit oppgjer som enda med austtysk siger 1-0. Det var 66. og siste gongen Höttges var aktiv i den vesttyske landslagsdrakta.
Europacupen i fotball 1987
Europacupen 1987 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt, stod det framleis likt vart det ekstraomgangar og til sist straffespark-tevling. Turneringa tok til 17. september 1986. Etter to ordinære cuprundar i september-november vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars-april 1987.
Vinnarlaget frå Porto slo i turneringa ut høvesvis Rabat Ajax frå Malta, Vitkovice frå Ostrava i Tsjekkoslovakia, Brøndby IF frå København og Dynamo Kiev. Finalist Bayern München vann mot PSV Eindhoven, Austria Wien, RSC Anderlecht og Real Madrid.
Finalen
57 500 tilskodarar såg finalen på Praterstadion i Wien 27. mai 1987. Bayern tok leiinga i det 25. minutt ved Ludwig Kögl. To skåringar i det 77. og 80. minutt snudde kampen og sikra siger 2-1 til Porto. Rabah Madjer utlikna og innbytar Juary Filho vart matchvinnar.
Vinnarlaget FC Porto bestod av: Józef Młynarczyk, João Domingos Pinto (kaptein), Eduardo Luís, Celso Dias, Augusto Inácio, Quim, António Sousa, António André, Jaime Magalhães, Rabah Madjer og Paulo Futre. Juary Filho spelte heile andre omgang i staden for Quim, og António Frasco tok plassen til Inácio i det 65. minutt.
Alexis Ponnet frå Belgia var kampdommar.
Ski-NM 1961
Noregsmeisterskapen på ski 1961 i nordiske greiner vart avvikla i tida frå 23. februar til 9. mars 1961. Mennene tevla i fire langrennsøvingar, spesielt hopprenn og kombinertrenn, kvinnene i 10 km langrenn. Meisterskapen tok til på Røros og heldt fram i Trondheim. Sterk vind i Gråkallen i Trondheim førte til avlysing av hopprenna, som vart flytta til Marikollen i Rælingen.
15 km
<br style="clear:both;" />
30 km
Dato: 23. februar
Stad: Røros
One More Night av Phil Collins
«One More Night» er ein song av Phil Collins frå det tredje albumet hans, No Jacket Required frå 1985. Songen vart gjeven ut som den første singelen frå albumet Singelen vart òg gjeve ut på samlealbumet Hits i 1998 og Love Songs: A Compilation... Old and New i 2004. «One More Night» vart den andre singelen til Phil Collins som gjekk heilt til topps i USA, etter «Against All Odds», og var den fjerde singelen hans som nådde Topp 10 i Storbritannia med ein fjerdeplass som høgaste plassering. Det var òg den første singelen hans som nådde toppen av adult contemporary-lista i USA.
Ski-NM 1961
30 km
<br style="clear:both;" />
One More Night av Phil Collins
Historie
Collins leika seg med trommemaskinen sin då han starta å sei refrenget på songen. Resten av songen vart skriven raskt. B-sida til singelen i Storbritannia var «I Like the Way», medan USA fekk «The Man with the Horn».
Ski-NM 1961
50 km
Stad: Trondheim
<br style="clear:both;" />
One More Night av Phil Collins
Historie
Musikkvideoen til songen var regissert av Jim Yukich, der Collins spelar piano i ein bar. Han vart filma i ein pub eigd av Richard Branson i London (som videoen for Sussudio).
I populærkulturen
I 1990-åra nytta American Red Cross songen i ein reklame for naudsentera deira. Songen vert òg nytta i opninga av The Color of Money av Martin Scorsese frå 1986.
Ski-NM 1961
Kombinert
Dato: 25. februar og 9. mars
Stader: Røros og Rælingen
<br style="clear:both;" />
Spesielt hopprenn
Dato: 9. mars
Stad: Rælingen
<br style="clear:both;" />
10 km
Dato: 21. februar
Stad: Rena
<br style="clear:both;" />
Pierre Puvis de Chavannes
Pierre Cécile Puvis de Chavannes, var ein fransk kunstmålar. Sett vekk frå dei tidlege verka, vert arbeida hans rekna til symbolismen. Han laga mange veggmåleri til offentlege bygningar.
Liv og gjerning
Puvis de Chavannes var fødd i Lyon, familien hans var av øvre middelklasse. I 1844 reiste han til Paris, der han studerte hos Eugène Delacroix og særleg Thomas Couture.
Han påverka ein heil generasjon kunstnarar. Georges de Feure var ein av dei følgde han nærast. Bilethoggaren Auguste Rodin var kanskje den som henta mest inspirasjon frå Puvis de Chavannes sine arbeid. Også skandinaviske kunstnarar mottok sterke impulsar, dei danske målarane Anna Ancher og Marie Triepcke var av dei som i Paris gjekk i lære hos Puvis de Chavannes. Den svenske prinsen, Eugen, studerte hos han åra mellom 1887 og 1889.
Juryen i Paris-salongen avviste måleri frå hans hand i åtte år, før han endeleg i 1861 fekk sitt gjennombrot med verka Concordia og Bellum. Særleg viktig for Puvis de Chavannes var det at den franske regjeringa kjøpte inn eit av arbeida hans til muséet i Amiens.
I 1890 var han med å grunnleggje den nasjonale kunstforeininga i Frankrike, kalla Société Nationale des Beaux Arts. Han var første formannen i foreininga. Frå 1926 har kunstforeininga stått for utdelinga av prisen Prix Puvis de Chavannes.
Åndalsnes gravlund
Åndalsnes gravlund ligg på Åndalsnes i Rauma kommune.
På gravlunden er graver for fem falne frå samveldestatane (Commonwealth War Graves).
Smaaland Cove
Smaaland Cove er ei vik som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) vest for Doubtful Bay langs søraustkysten av Sør-Georgia. Namnet Doubtful Bay vart gjeven til denne via av mannskap på Discovery Investigations i 1927, med namnet Smaaland Bay for bukta som låg 1 nautisk mil (1,9 km) i aust. South Georgia Survey, 1951–52, rapporterte at begge namna var godt etablerte lokalt, men at dei alltid vart nytta omvendt. For å følgje dei lokale namna vart dei to namna byta om.
Åndalsnesløpet
Åndalsnesløpet er eit mosjonsløp på 5,2 km, som blir arrangert kvart år på Åndalsnes i Rauma kommune. Løpet vart arrangert for første gong i år 2000. Deltakartalet var i 2009 på ca. 300. Løpet går første laurdag etter 17 mai kvart år.
Løyperekordar
Løypa er forhaldsvis flat, men med ein lengre motbakke. Underlaget er stort sett gruslagte stiar, men òg litt gras og ca.500 m asfalt. Start og mål er på Øran Stadion, løypa går i ein runde over Setnesmoen og tilbake langs elva Rauma.
I samband med mosjonsløpet blir det arrangert det eit barneløp på 600 m.
Internasjonalisme
Internasjonalisme er ei politisk rørsle som går inn for større økonomisk og politisk samarbeid mellom nasjonar og land, noko som ein ser på som godt for alle partar. Tilhengarar av denne rørsla hevdar at land burde samarbeide ettersom landa sine langsiktige interesser er meir verdfulle enn eigne kortsiktige mål.
Internasjonalisme er i sin natur motstykke til isolasjonisme, ekstreme former av nasjonalisme eller nasjonal sjåvinisme, og grunnlaget for den politiske ståstaden er at land og kulturer er jamlike, trass i stor skilnad på eigenart. På ein høgre-venstreskala vil internasjonalismen vera langt til venstre, og eit motstykke til høgresida som strevar etter økonomisk globalisering i eit marknadsøkonomisk system.