cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peacock Heights
Peacock Heights er ei rekkje bratte fjell og ryggar som strekkjer seg over 11 nautiske mil (20 km) og med ei breidde på 5 nautiske mil (9 km) frå Mount Nares i Churchill Mountains. Fjellet stig frå kring 600 moh ved Starshotbreen til kring 2600 moh nær Mount Nares og dannar skiljet mellom Flynnbreen og Donnallybreen. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Dennis S. Peacock (Peacock Peak), direktør i Solar-Terrestrial Physics Program, Division of Atmospheric Sciences i National Science Foundation, 1975–87; nestleiar for Upper Atmospheric Research, 1988–91; sjefsforskar for U.S. Antarctic Program, 1991–2002, og i dag leiar for Polar Sciences Section i National Science Foundation (NSF) Office for polarforsking.
Husum
Husum er ein by og ein kommune vest i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 23 478 i 2021 og kommunen omfattar 25,8 km². Byen ligg ved Husumbukta av Nordsjøen, 43 kilometer sørvest om Flensburg.
Thorvald Nilsen
Thorvald Nilsen var ein norsk marineoffiser og polfarar. Han deltok som nestkommanderande på Roald Amundsen sin sørpolekspedisjon 1910–1913, og var kaptein på ekspedisjonsfartøyet «Fram». Medan Amundsen erobra Sørpolen, leia han eit utbytterikt oseanografisk tokt i Sør-Atlanteren etter at landpartiet var sett i land i Bay of Whales (Kvalbukta).
Nilsen var som torpedobåtsjef i nøytralitetsteneste under første verdskrigen 1914–1918 og vart så utnemnd til adjutant ved 2. Sjømilitære distriktskommando i Kristiansand. 1918 gifta han seg med Frida Lem frå Selje, og to år seinare tok han dispasjøreksamen. Ekteparet flytta til Buenos Aires for godt 1920, etter at Nilsen hadde fått tilbod om ei stilling i firmaet John M. Bugge Assuranse- og Dispachørforretning som havariagent for nordiske selskap. Nilsen overtok firmaet etter Bugge døydde.
Nilsen vart i 1913 utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs orden «for fortjeneste av Roald Amundsens ekspedisjon til Sydpolen som fører av «Fram».» Han vart òg tildelt Sydpolsmedaljen. Nilsen var riddar av den franske Æreslegionen.
RS «Oslokjøpmannen»
RS 57 «Oslokjøpmannen» er ei tidlegare redningsskøyte som vart bygd for Redningsselskapet i 1953. Ho vart konstruert av Rich G. Furuholmen, og bygd av Sigurd Sagen, Hommersåk. Dette var den siste redningsskøyta som vart bygd i tre. RS «Oslokjøpmannen» var finansiert av Oslo kjøpmannsforeining, som og var med på å gi skøyta namn.
Fram til 1968 var «Oslokjøpmannen» i teneste som redningsskøyte. Ho var stasjonert som utrykknngsfartøy ved Kvadsheim på Jæren, og Borhaug på Lista. Ho berga 1 fartøy frå totalforlis, og gav assistanse til totalt 65 fartøy.
Laivorganisasjonen Ravn
Ravn (skipa 1990) er ein organisasjon som driv med laiv eller levande rollespel. Ravn vart skipa kring 1990, og er med dette truleg den eldste laivorganisasjonen i Noreg. Ravn har hovudsete i Oslo, men har medlemmer over heile landet. Dei fyrste åra brukte Ravn å halde to store laivar eller spel i året; ein sommarlaiv der spelet gjekk føre seg i Ravn si eiga verd Ravnariket og ein meir historisk basert vinterlaiv. Dei seinare åra har Ravn endra fokus til å bli meir ei gruppe som legg til rette for laivhobbyen.
Ravn har organisasjonsnummer 979 434 774 i Brønnøysundregistra. Leiar er Kristian Spilhaug (2011).
Ravnariket
Ravnariket er ei fiktiv verd der handlinga i mange av laivane til Ravn har gått føre seg. Mykje av bakgrunnsstoffet ligg på nettet i wikien Encyclopedia Corvia.
Bakgrunnsstoff
Nettsida til Ravn, Redet
Encyclopedia Corvia
NM i orientering 1978/langdistanse
Menn
<br style="clear:both;" />
Kvinner
<br style="clear:both;" />
In Loving Memories: The Jerry Lee Lewis Gospel Album
In Loving Memories: The Jerry Lee Lewis Gospel Album er eit studioalbum av Jerry Lee Lewis. Det kom ut på Mercury Records i 1971.
Bide
Bide eller bidé, uttalt bidé (frå fransk og på fransk skrive bidet), òg kalla setebadekar, er ein liten kum eller lågt plassert vaskeservant spesielt laga for å vaske underlivet (kjønsorgana og endetarmsopninga) og føtene.
Bidé er ikkje så vanlege i Noreg, men er ofte eit fast inventar i baderom i kontinental-Europa og fleire andre stader i verda.
In Loving Memories: The Jerry Lee Lewis Gospel Album
In Loving Memories kom ut 1. januar 1970 og marknadsført av Mercury. Albumet klatra til 18. plassen på countrylista til Billboard. Greg Adams frå AllMusic meinte «My God's Not Dead» og «I'll Fly Away» var dei beste på albumet.
Europameisterskapen på skeiser 1952
Tittelforsvarar Hjalmar Andersen vart europameister, over 4 tidspoeng føre nederlendaren Kees Broekman. Hjallis Andersen var bestemann både på 5000 meter og 10000 m. Lassi Parkkinen gjekk fortast av alle på 500 m og Wim van der Voort stod for bestetida på 1500 m.
Skeise-EM 1952
<br style="clear:both;" />
500 meter
<br style="clear:both;" />
5000 meter
<br style="clear:both;" />
1500 meter
<br style="clear:both;" />
10000 meter
<br style="clear:both;" />
Port of Spain
Port of Spain er hovudstaden i Trinidad og Tobago og ligg på vestkysten av Trinidad. Byen hadde i 2000 eit innbyggjartal på 38 000. Han er ein viktig hamne- og handelsby, og har internasjonal lufthamn, ein flotestasjon og eit skipsverft. I byen er det produksjon av rom, øl og sigarettar, plastvarer, tekstil og hermetikk. Byen har eige universitet.
Port of Spain har vore hovudstad i landet sidan 1774, og var hovudstad i Vestindia-føderasjonen mellom 1958 og 1962.
Mount Perez
Mount Perez er eit fjell (1610 moh) ved sørsida av den øvre delen av Suvorovbreen, 6 nautiske mil (11 km) sørvest for Hornblende Bluffs i Wilson Hills. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Manuel J. Perez, ein flyfotograf i U.S. Navy og US Geological Survey (USGS) som oppretta geodetisk kontroll for stadane mellom Cape Adare og Wilson Hills i løpet av 1962-63.
Scar Bluffs
Scar Bluffs er tre svarte, rektangulære og bratte klippeframspring 50 km sør for Cape Hudson på Mawson Peninsula. Dei vart fotograferte av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958 og ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), 1959. Dei vart namngjevne av Antarctic Names Committee of Australia (ANCA) etter Special Committee on Antarctic Research (SCAR) frå Det internasjonale vitskapsrådet.
Rolv Laache
Rolv Laache var ein norsk historikar og arkivar frå Oslo. Han var son til Søren Laache.
Rolv Laache tok artium ved Oslo katedralskole i 1905 og studerte deretter i England. Åra 1917-23 var han amanuensis ved Universitetsbiblioteket i Oslo, og frå 1923 til 1947 arbeidde han som arkivar ved Riksarkivet. Frå 1947 var han statsstipendiat, kosta av Kyrkje- og undervisningsdepartementet.
Laache vart dr.philos. i 1930 på ei tre band stor avhandling: Henrik Wergeland og hans strid med prokurator Praëm: Aktmessig fremstillet, for det meste efter utrykte dokumenter (1927-30). Han gav også ut Torvslaget i 1929, Nordmenn og svensker efter 1814 i 1941, Henrik Wergeland og hans historielærer i 1945 og Om hellener og barbarer i 1946.
Grit Breuer
Grit Breuer er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Röbel/Müritz i Mecklenburg-Vorpommern som til og med 1990 representerte Aust-Tyskland, der etter det samla Tyskland. Ho vart europameister på 400 meter i 1990 og 1998 og vann elles EM-gull 1990 og VM-gull 1997 i 4 x 400 meter stafett. Til saman vann ho seg gull-, tre sølv- og like mange bronsemedaljar i dei store internasjonale utandørsmeisterskapane.
Aktiv
Breuer markerte seg i verdstoppen på spesialdistansen 400 m då ho under IAAF sitt verdscupstemne for 1989 vart nummer to på tida 50,67, fattige 0,07 sekund bakom vinnaren, kubanske Ana Fidelia Quirot som representerte Americas. Under friidretts-EM 1990 vann Breuer 400-meteren på ny personleg rekord, 49,50 sekundar. På den lange stafetten i same meisterskapen sprang ho Aust-Tyskland inn til suveren siger, etter at Manuela Derr, Annett Hesselbarth og Petra Schersing hadde ført laget i tet. Året etter presterte Breuer sitt livs snøggaste 400-meterløp i VM-finalen i Tokyo på tida 49,42, noko som gav henne sølvmedaljen etter som franske Marie-José Pérec noterte seg for 49,13 sekundar. Like etter verdsmeisterskapen sette Breuer i Köln personbeste på 200 meter med 22,45 sekundar.
Etter ho var utestengd frå idretten grunna doping, tok det tid før Breuer var god for tider under 50 sekundar på 400 meter. I 1997 nærma ho seg sitt tidlegare toppnivå og fekk gleda av å springe Tyskland inn til siger i 4 x 400 m stafett under VM 1997 i Aten, eitt tidels sekund framom USA si ankerkvinne. Med seg på vinnarlaget hadde ho Anke Feller, Ute Rohländer og Anja Rücker. Den 12. august 1998 vart Breuer klokka inn på 49,51 i eit stemne i Zürich. Dermed var ho favoritt til EM-tittelen på distansen i Budapest, og ho innfridde med triumfar både individuelt og saman med Feller, Rohländer og Silvia Rieger i stafett.
Sesongane 1999-2004 såg Breuer 49-talet på 400 m ein einaste gong, i Stuttgart sommaren 2001 vann ho eit løp på tida 49,78 sekundar. Ho kneip EM-sølvet på spesialdistansen i 2002 og i 4 x 100 m stafett vann bronse i VM 1999 og sølv i VM 2001. Si tolvte og siste internasjonale medalje tok Breuer då ho som ankerkvinne spurta Tyskland inn til gullmedalje i 4 x 400 m stafett under europameisterskapen i München, etter at Florence Ekpo-Umoh, Birgit Rockmeier og Claudia Marx hadde teke seg av dei tre fyrste etappane.
Doping
Breuer og lagvenninna Katrin Krabbe vart i 1992 stengd ute i eitt år frå idretten av det nasjonale friidrettsforbundet. Ei dopingprøve viste bruk av clenbuterol, eit stoff som ikkje stod på dopinglista då prøva til Breuer vart teke. Likevel valde Det internasjonale friidrettsforbundet å utvide utestenginga til tre år.
Cape Reichelderfer
Cape Reichelderfer er eit avrunda, hovudsakleg isdekt nes 4 nautiske mil (7 km) aust for DeBusk Scarp, som ligg på vestsida av Stefansson Strait på austkysten av Palmer Land. Dette neset vart sett av sir Hubert Wilkins som utforska denne kysten under ein flytur den 20. desember 1928. Det vart kartlagd i 1940 av U.S. Antarctic Service (USAS) og feilaktig kalla Cape Rymill på den tida. Det vart sett på ny i 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne som namngav det etter Francis W. Reichelderfer, som var sjef i U.S. Weather Bureau.
Moody Island
Moody Island er ei isdekt øy mellom Kizer Island og Steventon Island i Sulzberger isbrem i Marie Byrd Land i Antarktis. Ho vart kartlagd frå landmålingar av US Geological Survey (USGS) og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959-65). Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter E.L. Moody, hundefører i Byrd-ekspedisjonen (1933-35).
Plagiarism
Plagiarism er det 17. studioalbumet til det amerikanske rockebandet Sparks. Det er eit slags hyllestalbum med nye, alternative versjonar av somme av dei mest kjende songane deira.
Utgjeving
Plagiarism vart ikkje ein like stor suksess i Europa som føregangaren Gratuitous Sax & Senseless Violins, og nådde ikkje høgt på albumlistene nokon stad. Dei to singlane gjorde det godt nok til å nå nedre delar av UK Singles Chart. Den første singelen frå albumet, «The Number One Song in Heaven», vart sungen i lag med Jimmy Somerville og nådde 70. plassen i oktober 1997. Remiksar av singelen nådde 28. plassen på den amerikanske Billboard Hot Dance Music/Club Play-lista i 1999. Det var så langt den siste singelen deira på lista. Den andre singelen, «This Town Ain't Big Enough for Both of Us», gjorde det betre og vart spelt i lag med Faith No More. Denne nådde 40. plassen i Storbritannia i desember 1997 og vart den siste topp 40-singelen deira i Storbritannia til no.
Retninga høgre
Høgre er den retninga vi vender mot når vi snur oss med klokka eller med sola. Den motsette retninga er venstre.
Til sjøs brukar ein nemninga styrbord om høgre side av båten, orientert ut frå normal fartsretning-
Ordet høgre kjem frå av norrønt høgri, og er komparativ av høg. , og kan ha samanheng med ordet hag, i tydinga 'flink, hendig'. Til ordet høgre er det i mange språk i europeisk kulturkrins knytt positive eigenskapar. Det kan ha samanheng med at dei fleste menneske er sterkare og meir førlege i høgrehanda enn i venstrehanda.
Kjelder
Oikea
Cape Rymill
Cape Rymill er eit bratt nes ovanfor den sentrale delen av Hearst Island langs austkysten av Palmer Land. Det er kalla opp etter John Rymill av medlemmar frå East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS) som kartla denne kysten til lands og frå lufta i 1940. Rymill var leiaren for British Graham Land Expedition (BGLE), og i 1936 for ein sledetur austover over Den antarktiske halvøya.
Lakkolitt
Lakkolitt er ein forholdsvis liten, rundaktig bergartsmasse i djupet, gjerne samansett av granitt, kvartsporfyr eller syenitt. Karakteristisk for lakkolitten er at det opphavlege magmaet har trengt seg inn mellom to lag, slik at det overliggande laget bular opp. I snitt blir difor lakkolitten forma som ein hatt med flat botn. Diameteren er vanlegvis mindre enn 16 km, og tjukkleiken varierer frå nokre hundre meter til nokre få kilometer.
Funafuti
Funafuti ein atoll og hovudstaden i Tuvalu. Staden hadde i 2002 eit innbyggjartal på 4 500. Atollen er sett saman av meir enn 30 mindre øyar og har i alt eit areal på 2,8 km². Staden har turisme.
Churnet
Churnet er ei elv i England. Ho har utspringet sitt i myrlandskapet i Staffordshire ved The Roaches. Ho renn gjennom Tittesworth-reservoaret, gjennom byen Leek og følgjer så same retning som Caldonkanalen inntil ho renn saman med denne kanalen.
34th Street
34th Street er ein bybanestasjon på Bybanen i Hudson-Bergen. Stasjonen ligg på East 35th Street and Avenue E i Bayonne, og opna 22. april 2000.
Styles Bluff
Styles Bluff er ein lysfarga fjellskrent på søraustsida av Edward VIII Plateau, som ligg ut i sjøen 2 km nord for Cape Gotley. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne av Thorshavn-ekspedisjonane i 1936-37. Han vart først vitja i februar 1960 av eit lag frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) leia av D.F. Styles, som var assisterande direktør i Antarctic Division i Melbourne, som klippa er kalla opp etter.
Niebüll
Niebüll er ein by og ein kommune nordvest i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 10 139 i 2021 og kommunen omfattar 30,6 km². Byen ligg på ein geest, 14 kilometer sør om grensa mot Danmark.
Perseus Peak
Perseus Peak er eit markant, pyramideforma fjell i Antarktis langs Tentacle Ridge, nordvest for Medusa Peak i Cook Mountains. Fjellet består av sandstein. Det vart namngjeve i samband med andre fjell i området etter Persevs, helten i gresk mytologi som drep Medusa ved å kutte av ho hovudet med sverdet til Merkur.
Poorman Peak
Poorman Peak er eit fjell (1610 moh) nær toppen av Suvorovbreen, 9 nautiske mil (17 km) vest-sørvest for Mount Ellery i Wilson Hills. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Dean A. Poorman i US Navy, flymaskinist med skvadron VX-6 ved McMurdo-basen, 1967.
I Can Breathe
«I Can Breathe» (engelsk for Eg kan puste) er ein song frå 2014. Songen er skriven av Aminata Savadogo.
«I Can Breathe» var eit av bidraga i Dziesma 2014, den latviske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.
Bidet
Bidet var små tettbygde fransk hestar som vart nytta til det meste, både som trekkdyr og kløvdyr, men framfor alt som ridehest for folk flest, og særleg for statens tenestemenn. Hesten er dokumentert å ha eksistert frå fjortenhundretalet. På 1800-talet gjer veg- og jarnbaneutbygginga slike små hestar meir og meir overflødige, ettersom større og sterkare trekkdyr vart meir høvelege i transportsamanhang. Talet på dei to bidet-hestetypane, Breton bidet (frå Bretagne) og Morvan bidet (frå Morvan), var sterkt fallende pr. 1850, og ved slutten av hundreåret var så godt som alle vekke.
Bidet-hestane har gjeve opphavet til nemninga for den spesielle kummen for intim kroppsvasking, bideet.
Western-musikk
Opphav
Western-musikk var direkte påverka av tradisjonell folkemusikk frå England, Wales, Skottland og Irland, og mange cowboysongar, sungen kring leirbåla på 1800-talet, som «Streets of Laredo», kan sporast attende til europeiske folkeviser.
Dei tidlege cowboybanda, som spegla livet på slettene og ranchane der musikken oppstod, var stringband, stundom med munnspel. Otto Gary, ein tidleg leiar for eit cowboyband, sa at autentisk western-musikk berre hadde tre rytmar, og at alle kom frå gangartane til hesten—gange, trav og galopp.
DS «Arcturus» (1910)
DS «Arcturus» (kallesignal MGJF - LCHH) var eit dampskip bygt i 1910 som lasteskip for Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS).
Western-musikk
Opphav
I 1908 publiserte N. Howard «Jack» Thorp den første boka med western-musikk, kalla Songs of the Cowboys. Han inneheldt berre tekstar og ingen notar, men vart populær vest for Mississippielva. Dei fleste av desse cowboysongane har ukjend opphav, men av dei mest kjende finn ein «Little Joe, the Wrangler», skriven av Thorp sjølv.
DS «Arcturus» (1910)
Historie
Skipet vart bygt ved Bergen Mekaniske Verksted i Bergen og kosta 283 507 kr då det vart levert i desember 1910. Skipet gjekk i rute Trondheim-Vestlandet-London.
Western-musikk
Opphav
I 1910 gav John Lomax ut boka Cowboy Songs and Other Frontier Ballads som spreidde western-songane over heile landet. Boka hans inneheld mange av dei same songane som i boka til Thorp (han samla dei fleste av dei før boka til Thorpe vart publisert). Samlinga til Lomax inneheld derimot notar til mange av songane. Lomax publiserte ei samling til i 1919 kalla Songs of the Cattle Trail and Cow Camp.
DS «Arcturus» (1910)
Historie
Kl 0945 den 1. desember 1939 vart skipet torpedert og senka av den tyske ubåten «U 31» med kapteinløytnant Johannes Habekost. Skipet var då på veg frå London til Stavanger med kol. Torpedoen trefte akter på babord side og skipet byrja å søkkje med ein gong. To av livbåtane vart øydelagde, men to flåtar kom klar, medan skipet sokk på to minutt. Ni av mannskapet klarte ikkje å nå flåtane og omkom. Åtte andre kom seg på dei to flåtane og batt dei saman. Morgonen etter vart dei oppdaga av eit britisk fly, som sende eit dansk fartøy (D/S «Ivar») til posisjonen deira og berga dei til Fredrikshavn i Danmark.
Western-musikk
Opphav
Då radio og innspelingsutstyr vart lettare tilgjengeleg, fann musikken eit publikum som tidlegare hadde vorte ignorert av musikkskular og Tin Pan Alley. Mange innbyggjarar i det vestlege Nord-Amerika føretrekte musikk dei kjende til og som omhandla dei sjølv og området dei budde i.
DS «Arcturus» (1910)
Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1 277 bruttoregistertonn og 757 nettoregistertonn og lasteevna var 1 850 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 2 323 m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av BMV. Oppgjeven yting var 630 iHk (indikerte hestekrefter) og 145 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 13 knop.
Western-musikk
Opphav
Det første suksessrike cowboybandet som turnerte i austlege område var Otto Gray's Oklahoma Cowboys som vart sett i saman av William McGinty, ein pioner frå Oklahoma og tidlegare Rough Rider. Bandet spelte på radio og turnerte i varieté-krinsar frå 1924 til 1936. Dei spelte derimot inn få songar, så dei vert ofte oversett av historikarar som omtalar western-musikk.
DS «Arcturus» (1910)
Skipet
I 1930 vart det sett inn straumlinjeror. I 1932 vart mastene avkutta for å setje inn manchesterbru og i 1933 fekk båten radio. Ein ny radio og eit peileapparat vart sett inn i 1938.
Western-musikk
Opphav
Sjølv om mange har inntrykk av at western-musikk starta med cowboyen, så er ikkje dette tilfelle. I følgje Doug Green si Singing in the Saddle, var den første western-songen publisert alt i 1844. Tittelen var «Blue Juniata» Songen omhandla ei ung indianarkvinne som venta på indianarkrigaren sin langs breidda av elva Juniata i Pennsylvania (som på denne tida vart rekna som «vesten»). Songen vart sungen av pionersønene over hundre år seinare og vert framleis sungen i dag. Western-songane som følgde har omhandla mange sider av Vesten, som fjellfolk, 49-arane, immigrantar, dei fredlause, rettsmennene, cowboyane og den vakre naturen. Wester-musikk handlar ikkje berre om den amerikanske cowboyen.
Popularitet
Gjennom 1930- og 1940-åra vart western-musikk populær gjennom romantiseringa av cowboyen og dei idealiserte skildringane av Vesten i Hollywood-filmar. Syngande cowboyar som Roy Rogers og Gene Autry, song cowboysongar i filmane sine og vart populære i heile USA. Filmprodusentar starta å nytte fullt orkestrerte fireparts harmoniar og sofistikerte musikalske arrangement i filmane sine. Bing Crosby, den mest populære songaren på denne tida, spelte inn mange cowboy- og western-songar, og spelte i filmen Rhythm on the Range (1936). I denne perioden inneheldt dei fleste radioprogram western-musikk. Western swing utvikla seg òg i denne perioden. developed during this time.
Nyoppdaging
Sjølv i dag føretrekker innbyggjarar i Vesten musikk om seg sjølv, kulturen sin og landet omkring seg. Eldre musikk er framleis til sals i butikkane og på Internett. Det vert stadig skrive ny western-musikk og ein av dei som har medverka stort til å få sjangeren opp att er Michael Martin Murphey. Syngegruppa Riders in the Sky spelar inn ei blanding av Western og Western Swing og har vunne Grammy-prisar for arbeidet sitt med Disney på Toy Story 2 (1999) og Monsters, Inc (2001).
The Thom Bell Sessions
The Thom Bell Sessions er ein EP spelt inn av Elton John hausten 1977, men først gjeven ut av MCA Records i juni 1979. Prosjektet var ein avstikkar for John på denne tida. Fram til då hadde han nesten berre arbeidd med tekstforfattar Bernie Taupin og plateprodusent Gus Dudgeon. I tillegg nytta ikkje John det faste bandet sitt.
Prosjektet førte John i lag med den legendariske R&B-låtskrivaren og produsenten Thom Bell, som tidlegare hadde arbeidd med artistar som The Stylistics, The Delfonics og The Spinners. Visstnok vart forholdet mellom produsenten og artisten vanskeleg ganske raskt, og innspelinga enda før dei fekk spelt inn eit heilt album. Bell produserte alle songane og var medlåtskrivar på den eine songen i lag med nevøen LeRoy Bell og Casey James, som i lag utgjorde den populære duoen Bell & James. Bell og James skreiv dei andre songane på EPen.
CD-versjon The Complete Thom Bell Sessions
I februar 1989 gav MCA Records ut denne på CD, med tre songar i tillegg.
Al-Ariqah
Ariqah eller ‘Arīqah (arabisk عريقة) er ein landsby sør i Syria med kring 3 000 innbyggjarar. Han ligg i hjartet av det berglendte vulkanplatået Lejah. Administrativt høyrer Ariqah til Mantiqat Shahba (Shahba-distriktet) i As Suwayda guvernement. Ariqah er mest kjend for ei vulkansk grotte som ligg i ei 10 meter djup hól i midten av landsbyen. Grotta vert kalla Arigagrotta og strekkjer eg frå to til tre kilometer inn i gamle lavastraumar. Ho er den største kjende grotta i det sørlege Syria.
Bergens Tekniske Museum
Bergens Tekniske Museum er eit museum på Møhlenpris i Bergen. Muset vart skipa i 1989, og har tilhald i ein bygning oppført i 1912 i Thormølensgate 23 av AS Bergens Elektriske Sporvei som verkstad og oppstillingsplass for trikkar. Bygningen vart nytta til dette fram til 1965, då bytrikken i Bergen vart lagt ned, og deretter fekk anleggseksjonen i Bergen kommune disponere bygningen til sine føremål fram til 1989. Riksantikvaren har freda bygningen.
Bammarboda
Bammarboda er ein tettstad i Österåkers kommun i Stockholms län i landskapet Uppland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 205 innbyggjarar.
Bergens Tekniske Museum
Bergens Tekniske Museum vil syne den tekniske utviklinga i Bergen og på Vestlandet elles, med hovudvekta på transport og kommunikasjon. Museet legg vinn på å skape ei levande utstelling som gjer greie for korleis dei tekniske innretningane verkar, og publikum skal ha høve til å kome i fysisk kontakt med gjenstandane. Frå museet går det ei trikkeline ut i byen som det vert køyrd museumstrikk på i sommarsesongen.
Al-Ariqah
Historie
Historisk sett har ‘Arīqah vorte rekna som sentrum i det utilgjengelege Lajat, og mange hus frå bysantinsk tid står framleis i byen og er busett av lokale innbyggjarar. Her finst òg ruinar av eit bysantinsk kloster kalla «Deir Ariqa».
Bergens Tekniske Museum
Museet er ein paraplyorganisasjon for foreiningar og grupperingar som har den tekniske utviklinga på 1900-talet som sitt interesseområde. Dessutan har museet ein rad privatpersonar, verksemder og institusjonar som medlemar, og det er desse friviljuge som utan vederlag driv Bergens Tekniske Museum. Eit valt styre ivaretek interessene til museet.
Al-Ariqah
Historie
I 1596 var Al-Ariqah oppført i osmanske skattelister som 'Ahiri og var ein del av Bani Abdullah nahiya i Hauran qada. Han hadde ein heilt muslimsk folkesetnad som bestod av 18 hushaldningar og 3 ungkarar. Skattane vart betalte for kveite, bygg, sommaravlingar, geiter og/eller bikubar og ei vassmølle.
Fimbulisen i Antarktis
Fimbulisen er ein stor isbrem ved kysten av Dronning Maud Land i Antarktis. Han er omtrent 41 000 km² i utstrekking og ligg på den austre delen Kronprinsesse Märtha Kyst frå 3° vest til 3° aust. Fimbulisen får næring frå isbreen Jutulstraumen, liggjande mellom Maudheimvidda og Fimbulheimen.
Retninga venstre
Venstre er, sett frå menneskeleg synsstad, det som ligg på same side som hjarta. Den motsette retninga er høgre.
Til sjøs bruker ein omgrepet babord om venstre side av båten.
Ordet kjem frå norrønt vinstri,  og har truleg samanheng med vin, 'vinr (venn),.
Samtidig som ordet venstre er knytt til hjartesida, den gode, kjærlege sida av kroppen, er det òg knytt til uheldige eigenskapar. Det har samanheng med at venstrehanda hos dei fleste menneske er mindre førleg enn høgrehanda.
Kjelder
Vänster
22nd Street
22nd Street er ein bybanestasjon på Bybanen i Hudson-Bergen. Stasjonen ligg på East 22nd Street and Avenue E i Bayonne, og opna 15. november 2003.
Ønskekonserten
Ønskekonserten er eit radioprogram på NRK P1 som kvar veke sidan starten i 1950 har spelt plateønska til radiolyttarane. Programmet er det mest populære faste radioprogram i Noreg nokosinne.
Historikk
Heilt sidan fyrste sending under namnet Ønskekonserten til radiolytterne 28. januar 1950 har Ønskekonserten formidla gratulasjonar og helsingar mellom slekt og venner i Noreg leidd av ei ønskeplate. Sjølv om fjernsynet kom til på 1960-talet, fleire radiokanalar på 1980-talet og andre musikk- og medietilbod sidan, er framleis Ønskekonserten eit omgrep for fleire generasjonar og vert send kvar veke som ein oppegående radioklassiker.
Kjenningsmelodien til Ønskekonserten har i alle år vore Bojarenes inntogsmarsj av Johan Halvorsen.
Langkampfen
Langkampfen er ein kommune i Distriktet Kufstein i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 26,5 km² og i kring 4 200 ibuarar. Den omfattar dei tre landsbyane Unterlangkampfen, Oberlangkampfen og Niederbreitenbach. Kommunesenteret ligg 504 meter over havet, 8 kilometer sørvest om byen Kufstein.
Krossfararstatane
Krossfarerstatane var føydalstatar oppretta av krossfararar under krosstoga frå 1000- til 1200-talet. Statane var styrte av vesteuropearar, og fanst hovudsakleg i det austlege middelhavsområdet.
Kronologi
Reconquista, 'gjenerobringa' av den iberiske halvøya frå maurarane, føre til opprettinga av mange mindre katolske rike. Bortsett frå kongedømet Valencia blir ikkje desse kalla krossfararstatar.
Første krosstoget
Like etter det første krosstoget blei det oppretta fire krossfarerstatar i Levanten:
Tredje krosstoget
Under det tredje krosstoget blei Kongedømet Kypros oppretta. Rikard Løvehjerte erobra Kypros mens han var på veg til Det heilage landet, og øya blei styrt av etterkomarane av kongane av Jerusalem heilt til 1489.
Fjerde krosstoget
Under det fjerde krosstoget blei delar av det bysantinske riket delt i fem statar:
Det fjerde krosstoget hadde erobringa av Konstantinopel som mål, for å endra tilknytinga til byen frå ortodoks til katolsk kristendom. Før dette blei gjennomført blei dei erobra av Keisarriket Nikea i 1261. Dei andre krossfararstatane blei erobra av Det osmanske riket. I tillegg oppretta venetianarane Hertugdømet Arkipelaget i Egearhavet etter fjerde krosstoget. Thessaloniki og Det latinske imperiet blei teke av bysantinarane. Etterkomarar av krossfararane styrte Athen og Peloponnes/Morea inntil 1400-talet, då området blei teke av osmanarane.
Nordlege krosstog
Under dei nordlege krosstoga oppretta Den tyske ordenen ein stat som seinare blei til Preussen.
Store Molvik
Store Molvik er ei fråflytta bygd i Berlevåg kommune i Troms og Finnmark. Ho ligg ved Molvikbukta på austsida av Tanafjorden i eit dalsøkk, rundt 20 kilometer sørvest for Berlevåg sentrum. Busetnaden, som no vert brukt til fritidsbustader, ligg på ein stor strandvoll mellom Molvikvatnet og sjøen. Lengre opp i dalen ligg eit hyttefelt.
Ein kommunal grusveg frå Berlevåg er open i sommarhalvåret, og om vinteren er det ei godkjend snøscooterløype langs vegen.
I området rundt finst det ei rekkje gamle strandlinjer som følgje av landhevinga etter siste istid.
DS «Midnatsol» (1910)
Historie
I 1907 vart den fjerde vekentlege hurtigruteseglinga oppretta, og Det Bergenske Dampskibsselskab og Det Nordenfjeldske Dampskibsselskab (NFDS) fekk kontrakten. Bergen fekk o to avgangar i veka til Vadsø, og nye skip var naudsynt. I 1908 kontraherte Det Bergenske Dampskibsselskab eit nytt hurtigruteskip for å erstatte det aldrande DS «Capella», og kontrakten gjekk til Bergens mekaniske værksted (BMV) i Solheimsviken.
Det var det første skipet til BDS der ein modell av skipet vart testa i ein tank før skipet vart bygt.
I hurtigruten
DS «Midnatsol» vart sett inn i fast rotasjon i hurtigruten i juni 1910, og avløyste DS «Capella» frå 1885. DS «Capella» hadde gått som erstatningsskip etter at DS «Astræa» forliste i januar same år. 19. januar 1915 grunnstøtte ho ved Kiberg mellom Vadsø og Vardø. Ved lågvatn stod skipet tørt til midtskips, og forsøk på å trekkje ho av skjæret med to kanonbåtar var mislukka. Ho vart seinare trekt av grunnen av to bergingsbåtar, og fekk store skadar i botnen av skroget i prosessen. I 1930 vart innreiinga bygt om og modernisert. I 1936 vart det innført daglege avgangar i hurtigruten, og DS «Midnatsol» var eit av dei 14 skipa som gjekk i fast rotasjon.
Under åtaket på Noreg i 1940 var DS «Midnatsol» undervegs til Trondheim. Do ho kom til hamna vart ho midt i den tyske invasjonsflåten. Skipet vart liggjande lenge i Trondheim hamn, for alle hurtigruteavgangar vart innstilt i kjølvatnet av invasjonen og krigshandlingane. Først i juli 1940 starta seglingane igjen, men med redusert frekvens. Den 30. august 1941 på sørgåande i Lopphavet mellom Øksfjord og Skjervøy, passerte ho ein tysk konvoi. Konvoien kom under åtak, og to skip vart torpedert og sokk. DS «Midnatsol» tok ombord omkring 200 av dei overlevande. Den farlege situasjonen i Finnmark førte til at hurtigruten snudde i Tromsø, medan strekninga Tromsø – Kirkenes vart trafikkert av mindre skip og kuttarar – den såkalla «Erstatningsruten».
DS «Midnatsol» kom velberga gjennom krigsåra, og heldt fram i den reduserte hurtigruten i dei første etterkrigsåra. I det siste vinterhalvåret av krigen, vart skipet segla til inst i Osterfjorden. Skipet gjekk attende til normal verksemd i juni 1945.
Skipet
DS «Midnatsol» hadde ein tonnasje på 978 bruttoregistertonn, 505 nettoregistertonn, og lasteevna var på 510 dødvekttonn. Skipet hadde lasterom framom og akterfor kjelerommet, og lasting og lossing føregjekk med skipskranar framme og midtskips. Hovudmaskinen var ein kolfyrt trippel ekspansjon dampmaskin bygd ved Bergens mekaniske verksted. Oppgjeve yting var 1 508 ihk (indikerte hestekrefter) og 233 nhk (nominelle hestekrefter), og på prøveturen oppnådde skipet 13,44 knop. Ved levering hadde ho 132 køyeplassar fordelt på 53 på 1. plass (1. klasse), 34 på 2. plass, og 45 på 3. plass. Plasseringa av passasjerklassene var tradisjonell, med 1. plass akter, 2. plass midtskips, og 3. plass framme. 1. plass spisesalong hadde store vindauge, og låg midtskips på stormdekket. På dekket over (promenadedekk) låg 1. plass røykesalong, og over denne låg den opne kommandobrua med bestikklugar og kapteinlugar like bak.
Lasterommet var på 530 m³. I 1940 var kjølerommet på 510 m³.
NM i orientering 1979/langdistanse
Noregsmeisterskapen i orientering 1979 i langdistanse vart avvikla helga 30. juni og 1. juli ved Mo i Rana i Nordland.
Menn
<br style="clear:both;" />
Kvinner
<br style="clear:both;" />
Cape Schlossbach
Cape Schlossbach er eit nes på austenden av Prehn Peninsula mellom Hansen- og Gardnerfjorden på austsida av basen på Den antarktiske halvøya. Neset vart oppdaga av Finn Rønne i 1940 eller og 1947–48, og han namngav det etter offiser Isaac Schlossbach, nestkommanderande på ekspedisjonen og offiser på skipet Port of Beaumont i Texas.
Vanhoffen Bluff
Vanhoffen Bluff er ein fjellskrent (225 moh) like aust for Jackabreen på nordkysten av Heardøya. Den tyske antarktisekspedisjonen under Drygalski, undersøkte i 1902 området, og gav namnet Kap Vanhoffen til ei klippe kring 3 km lenger nordvest, nær The Sentinel. ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) undersøkte øya i 1948 og overførte dette namnet til denne klippa, sidan det ikkje var noko markante høge klipper i nordvest.
Gjøvik Glassverk
Gjøvik Glassverk er namnet på fleire verksemder som har laga glas på Gjøvik sidan 1807. Verksemda danna grunnlaget for bydanninga på Gjøvik.
Björnömalmen och Klacknäset
Björnömalmen och Klacknäset er ein tettstad i Värmdö kommun på øya Ingarö i Stockholms län i landskapet Uppland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 568 innbyggjarar.
Gjøvik Glassverk
Gjøvigs Glasværk vart skipa i 1807 av den tyske glasblåsaren Caspar Kauffeldt på garden Hunn i det som vart Vardal kommune. Han hadde vakse opp på Biri Glassverk der faren var hyttemeister. Rundt verket utvikla det seg eit lite lokalsamfunn som la grunnlaget for byen på starten av 1800-talet. Verksområdet er i dag ein del av Gjøvik sentrum.
Over ein hundreårsperiode laga Nøstetangen glassverk etterfølgd av Hurdal glassverk og deretter Gjøvigs Glasværk glas i Noreg. Etter kvart som produksjonen vart flytta følgde mange av glasblåsarane med. Dei heldt ofte fram med å produsere dei same modellane på den nye plassen. Det kan derfor vere vanskeleg å fastslå sikkert om eit produkt er laga ved eine eller andre verket og når det vart laga.
Aktiviteten ved glasverket kan delast inn i tre periodar frå 1807 til produksjonen endeleg vart lagd ned i 1843.
1807-1809
Produksjonen starta opp i 1807 med 7 mann. Det einaste produktet verket kunne produsere var taffelglas.
1809-1819
I 1809 vart produksjonen av kvitt glas overført frå Hurdal Glassverk. Denne perioden representerer glansperioden for verket. I 1817, arbeidde det 24 mann ved glasverket. Produksjonen ved verket omfatta i denne perioden taffelglas, kvitt glas og butelje- og og apotekarglas. Verket hadde òg eige glassliperi. Gjøvikglaset representerte empirestilen. Produksjonen vart innstilt i 1819, men drifta vart sett i gang i 1823 i mindre omfang.
1823-1843
Frå 1825 blei det produsert farga glas ved Gjøvik Glassverk. Den spesielle fargen gjøvikblå har sidan blitt kjent over heile landet som spesielt og eksklusivt for produkta frå Gjøvik. Til å framstille denne vart det nytta kobolt frå Blaafarveværket på Modum. Blåfargen finn ein òg i byvåpenet til Gjøvik. Glasverket vart lagt ned i 1843 av sonen til grunnleggaren Wexel Hansen Kauffeldt.
Sutton Crag
Sutton Crag er ein fjellknaus, 1490 moh, som ligg nord for og heng saman med ein lang rygg vest for fjellet Mount Paget i Allardyce Range på Sør-Georgia. Han vart kartlagt og uoffisielt kalla Sentinel eller Sentinel Peak av British South Georgia Expedition i 1954-55. For å unngå forveksling med andre stader, namngav UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1957 klippa etter George A. Sutton, leiaren for ekspedisjonen som nådde toppen i 1954.
Pope Mountain
Pope Mountain er eit stort sett isfritt fjell (1345 moh) like ved toppen av Tomilinbreen, 3 nautiske mil (6 km) søraust for Governor Mountain i Wilson Hills. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Thomas J. Pope i U.S. Navy Reserve, navigatør på LC-130F Hercules-flyet i løpet av Operasjon Deep Freeze, 1968.
Bergshamra
Bergshamra er ein svensk tettstad i Norrtälje kommun i Stockholms län i landskapet Uppland. I 2005 hadde tettstaden 751 innbyggjarar.
Cape Sharbonneau
Cape Sharbonneau er eit avrunda, snødekt nes på sørsida av innløpet til Lehrkefjorden, på austkysten av Palmer Land. Medlemmar av East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS) utforska denne kysten i 1940. Dei kartla neset som ei øy dei kalla opp etter Charles W. Sharbonneau, ein snikkar ved East Base. Det vart oppdaga at det var eit nes i 1947 under ein sledetur av medlemmar frå Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) og Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS).
Olai Fauske
Olai Fauske var ein norsk portrett- og prospektfotograf.
Arbeid
I 1905 gjekk Fauske i lære hos fotograf Otto Talle i Bergen. Same år etablerte han seg som fotograf på heimstaden. I 1912 etablerer han seg med atelier i Førde og grunnlegg firmaet O. Fauske. Fauske reiste mykje rundt og fotograferte i heimbygda og områda rundt - for det meste prospektkort og portrett. Sambygdingar og andre frå Sunnfjord som hadde utvandra til USA var ein viktig del av Fauske sitt kundegrunnlag. Firmaet vart etter Fauske døydde overteke av Tom Vassdal.
Fotoarkivet
Både negativarkivet, bedriftsarkivet og gjenstandar etter Olai Fauske er bevart. Negativarkivet omfattar kring 8000 negativ, og er tilgjengeleg på nett hos Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane. Gjenstandar frå Fauske sitt atelier i Førde er bevart ved Sunnfjord Museum.
Morris Island
Morris Island er ei isdekt øy som ligg 5 nautiske mil (9 km) vest for Farmer Island i Sulzberger isbrem. Ho vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant J.E. Morris i U.S. Navy Reserve ombord på USS «Glacier» som gjekk langs denne kysten i 1961-62.
Sjå òg
Morris Island (Antarctica)
Molvikelva i Berlevåg
Molvikelva (nordsamisk Stuorrajohka, i øvre løp Skierrevárjohka) er ei elv i Berlevåg kommune i Troms og Finnmark. Ho har utspringet sitt på nordaustsida av fjellet Baikačearru. Elva renn først mot nord, men vest for Sløketoppen snur ho mot vest-sørvest og renn ned Molvikdalen. Elva munnar ut i Tanafjorden ved Store Molvik og er 14,8 kilometer lang.
Vassdraget er utan noka fast busetjing, men det er eit hyttefelt i Molvikdalen. Ein kommunal grusveg til mellom Berlevåg og Store Molvik går langs nedre del av elva.
Söll
Söll er ein kommune i Distriktet Kufstein i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 45,9 km² og i kring 3 700 ibuarar. Kyrkja i Söll ligg 703 meter over havet.
Turisme er hovudnæring i kommunen.
Al-Shaykh Badr-distriktet
Al-Shaykh Badr-distriktet (arabisk منطقة الشيخ بدر ) er eit distrikt (mantiqah) i Tartus guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 52 981. Senteret i distriktet er byen Al-Shaykh Badr.
Portal Mountain
Portal Mountain er eit stort fjell i Antarktis. Fjellet har ei brei iskappe på toppen, og ligg sør for Lashly Mountains, på sørsida av hovudstraumen til Skeltonbreen der denne kjem ned frå polarplatået.
Fjellet vart oppdaga av gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (CTAE, 1956–58), som namngav det etter tilknytinga til The Portal.
Al-Shaykh Badr-distriktet
Inndelingar
Distriktet al-Shaykh Badr er delt inn i tre underdistrikt eller Nāḥiyas (folketala er frå folketeljinga i 2004):
DR Update
DR Update er ein dansk nyhendekanal som er driven av DR. Kanalen sender nyhende både på Internett og fjernsyn. DR Update produserer små, kompakte nyhendeinnslag, som frå starten vart oppdatert kvar dag mellom 7.00 og 23.00. Ein kan sjå klippa i ein eigen avspelar på nettstaden til DR Update samt på fjernsynskanalen DR Update. Kanalen er den fyrste i Danmark som er utvikla for Internett, i og med at brukaren sjølv er i stand til å velje kva for innslag vedkommande vil sjå. Fjernsynskanalen DR Update har ein plass i det digitale bakkenettet i Danmark. Canal Digital og Yousee distribuerer også kanalen i programpakkane sine. Fjernsynskanalen sender kontinuerleg nyhendesendingar på 10 minutt, noko som vil seie seks nyhendesendingar i timen. Kanalen er driven i samarbeidd med regionalradioane til DR, som har fått utlevert 100 såkalla DV-kamera. Dermed kan DR Update byggje på det eksisterande korpset av nyhendejournalistar over heile landet. DR Update produserer også nyhenda på DR1 klokka 12.00, 15.00 og 17.50.
Turbulence Bluffs
Turbulence Bluffs er tre høge klipper med vertikale fjellveggar som flyt saman med isdekket i søraust. Dei ligg langs austsida av Robertbreen 30 km nordaust for Rayner Peak i Enderby Land. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), 1954-66. Dei fekk dette namnet av ANARE på grunn av kraftig turbulens då dei prøvde å lande eit helikopter der i 1965.
NM i symjing 1974
Noregsmeisterskapen i symjing 1974 vart avvikla på Lillestrøm i Akershus fylke i dagane frå 1. til 4. august 1974. Meisterskapen omfatta 24 individuelle tevlingar, samt 3 stafettar for menn og 2 for kvinner.
Kongepokalane vart tildelt Ove Wisløff frå Alta Svømmeklubb for prestasjonen i 200 meter bryst og Bjørg Jensen frå Kirkenes Svømmeklubb for sigeren i 800 meter fri. Wisløff forbetra den nordiske rekorden på begge brystdistansane.
100 m fri
<br style="clear:both;" />
200 m fri
<br style="clear:both;" />
400 m fri
<br style="clear:both;" />
1500 m fri
<br style="clear:both;" />
100 m rygg
<br style="clear:both;" />
200 m rygg
<br style="clear:both;" />
100 m bryst
<br style="clear:both;" />
200 m bryst
<br style="clear:both;" />
100 m butterfly
<br style="clear:both;" />
200 m butterfly
<br style="clear:both;" />
200 m medley
<br style="clear:both;" />
400 m medley
<br style="clear:both;" />
800 m fri
<br style="clear:both;" />
Boo
Boo er ein svensk tettstad i Nacka kommun i Stockholms län i landskapet Uppland. I 2005 hadde tettstaden 21 776 innbyggjarar.
Ein av forstadane i Boo er Orminge.
8th Street
8th Street er ein bybanestasjon på Bybanen i Hudson-Bergen. Stasjonen ligg på 8th Street and Avenue C i Bayonne, og opna 31. januar 2011.
Newman Island
Newman Island er ei isdekt øy som ligg i Nickerson isbrem på kysten av Marie Byrd Land. Ho vart kartlagd frå landmålingar av US Geological Survey (USGS) og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter J.F. Newman, USN, som var offiser under Operasjon Deep Freeze i 1966.
Simpson Head
Simpson Head er eit kjenneleg nes på 1065 moh på nordsida av New Bedfordfjorden 6 km nordvest for Cape Kidson, på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av medlemmar frå U.S. Antarctic Service (USAS). I 1947 vart det fotografert frå lufta av medlemmar frå Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla det frå bakken. Det vart namngjeve frå FIDS etter sir George C. Simpson.
Marthinius Skøien
Marthinius Skøien var ein norsk fotograf.
Skøien var fødd på Gran på Hadeland. Han reiste tidleg til Christiania for å læra om fotografering. Han fotograferte i Christiania med skiftande adresser og var òg ofte i Lofthus i Hardanger. I 1896 køpte han ein eigedom ved Adamstuen i Ullevålsveien og kalla staden for «Skøienlund». På Skøienlund bygde han eit stort atelier og her utførte han alt fremkallingsarbeidet sjølv. Skøien fekk premiar på utstillingar i inn- og utland. Han fotograferte ein serie landskapsbilete på minst 234 motiv som vart selt gjennom bokhandlerne og var berekna på turistar. Skøien var den fyrste som anla eit lystrykkeri i Noreg. Han må ha fotografert vekselsvis i Christiania og Lofthus, det finst daterte bilete frå Lofthus frå 1883. Han overtok òg B. Schrøders plater frå Lofthus. I 1971 vart platene redda av Josef Lutro, som fann dem hos den skomakeren Skøien hadde losjert hos, og fekk dem plassert i Hardanger Folkemuseum i Utne. Den yngste dottera, Joron Margaretha vart buande på Adamstuen som gift. Ho tok hand om alt Skøiens utstyr og alle glasplatene. I 1955 gav ho platene til Riksantikvaren og sjølve fotoutstyret til Norsk Folkemuseum. Marthinius Skøien er òg representert i billedsamlingen ved Norsk Maritimt Museum og Nasjonalbiblioteket.
Pritchard Peak
Pritchard Peak er ein fjelltopp i Antarktis med ei høgd opp mot over 1800 moh 3 nautiske mil (6 km) søraust for Saburro Peak i Doll Mountains i Britannia Range. Det er kalla opp etter oberst Marion Graham Pritchard jr., som tente som nestkommanderande og så offiser på 109 Airlift Wing i løpet av overføringa av LC-130-operasjonane frå U.S. Navy til Air National Guard
Espen Olsen
Espen Olsen er ein norsk fotballspelar som hausten 2011 spelar for Strømmen i den norske Adeccoligaen. Han var Sogndal sin toppskårar i 1. divisjon i 2010-sesongen med 12 seriemål. Han kom til Sogndal frå Stabæk, som han skreiv under ein 3,5 års kontrakt med 20. august 2007, men han tilbrakte delar av denne tida på lån hjå Start. Olsen kom til Stabæk frå Hamarkameratene, der han spelte 171 kampar og skåra 46 mål, for om lag éin million kroner. Olsen har tidlegare spelt for både Strømmen og Lørenskog, og på to sesongar skåra han 50 mål for sistnemnde i 2. divisjon. I august 2011 vende han attende til Strømmen etter å ha fått lite speletid i Sogndal.
Bakgrunn
Olsen kom til Ham-Kam før 2002-sesongen, og blei året etter toppskårar i klubben, da laget rykte opp til Tippeligaen. Han hadde ikkje like stor suksess etter opprykket, og sleit med å skåra mål, sjølv om han spelte dei fleste kampane på topp saman med Geir Frigård. Vårsesongen 2005 gjekk heller ikkje bra, med berre eitt mål. Men då Ham-Kam kjøpte Markus Ringberg, utvikla dei to spissane eit godt samarbeid, som for Olsen sin del resulterte i sju mål i løpet av haustsesongen. Med åtte mål blei han igjen lagets toppskårar, og han blei også kåra til årets spelar av lagets supportarar.
Etter den positive haustsesongen i 2005, då han blei klubbens toppskårar med åtte mål, blei Espen Olsen den største overraskinga da Åge Hareide tok ut troppen til landslaget sin årlege januar-tur. Olsen hadde aldri tidlegare spelt landslagsfotball, heller ikkje på aldersbestemt nivå. Laget drog til California i USA for å møta Mexico og USA i to treningskampar. Han fekk spela i begge kampane, men klarte ikkje å utmerka seg nemneverdig. Etter sesongen blei han også kåra til Ham-Kams beste spelar på klubben si heimeside.
Aurskog kapell
Aurskog kapell er gravkapellet ved Aurskog kyrkje i Aurskog-Høland kommune, Viken fylke. Det vart teikna av B. Askvig og oppført i 1963–64.