cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Spiralen
Spiralen er ein 1 650 meter lang vegtunnel som slynger seg seks og ein halv gang i jamn stigning som ein heliks inne i Bragernesåsen i Drammen. Vegen er kommunal bomveg, open for køyring mot ei avgift. Den nedre tunnelopninga ligg attom Drammen sjukehus, 50 meter over havet, og den øvre ligg på Spiraltoppen (Nedre skanse, tidlegare kalla Breidablikk), 213 meter over havet. Namna Spiralen og Spiraltoppen (namnet på både staden og på vegen mellom øvre tunnelopning og parkeringsplassen) vart fastsett i 1986. På Sprialtoppen er det restaurant og eit vidt utsyn over byen, Drammenselva, Drammensfjorden, med fjella i Kongsberg og Numedal i det fjerne. Stiar og turvegar går innover i skogsområdet Drammensmarka. Drammens Museum har sitt friluftsmuseum 300 meter innanfor Spiraltoppen. Her er det 21 gamle tømmerhus som skal illustrere farne tiders gardsdrift og bygningstradisjonar i Buskerud.
Tunnelen er ni meter brei, kvar slyng har ein radius på 35 meter, og høgda i tunnelen, som opphavleg var 3,1 meter, er seinare auka, slik at moderne turistbussar kan køyre opp. Stigninga er 1:10.
Den nedre tunnelopninga ligg i eit tidlegare steinbrot som heilt frå byrjinga på 1900-talet hadde vore nytta til å skaffe stein til gatene i byen. Sjølve tunnelen vart òg bygd som eit steinbrot for å skaffe stein til utbygging av dei to gatene Rosenkrantzgata og Bjørnstjerne Bjørnsons gate på 1950-talet. Ingeniør Eivind Olsen lanserte då ideen om å hente steinen frå ein slik tunnel, som både ville verte ein attraksjon for byen og eit langt mindre skjemmande inngrep i naturen enn eit ope steinbrot. Arbeidet med tunnelen vart sett i gang i 1953 etter at 70 000 kubikkmeter med stein allereie var sprengd ut i steintaket. Tunnelen vart opna av kong Olav V i 1961, som var året for byen Drammens 150-årsjubileum. Eivind Olsen er heidra med ein plakett med teksten «Spiralens far - byingeniør i Drammen 1957-66» som er sett opp i nærleiken av utsynspunktet på Spiraltoppen.
Honkin' on Bobo
Honkin' on Bobo er det fjortande studioalbumet til det amerikanske rockebandet Aerosmith, gitt ut 30. mars 2004 på Columbia Records. Albumet inneheld 11 coverversjonar av blues og bluesrock frå 1950-åra og 1960-åra, med ein ny låt, «The Grind». Albumet hyllar dei tidlegaste innverknadane til Aerosmith og viser eit råare lydbilete samanlikna med dei nyare kommersielle albuma deira. Honkin' on Bobo vart produsert av Jack Douglas, som var produsenten til Aerosmith på dei aller fleste av utgivingane deira på 1970-talet.
Albumet selde over 160 000 eksemplar den første veka, og nådde femteplassen på Billboard 200. Honkin' on Bobo vart sertifisert til gullplate av Recording Industry Association of America den 11. mai 2004.
Bakgrunn
Etter at dei forlét Geffen Records i 1994, ønskte bandet at deira neste plate skulle vera eit bluesalbum. «Så,» sa vokalist Steven Tyler, «fekk me nyss om at Clapton skulle gjera det, og me sa: 'Faen!'... Me gjorde så utruleg mykje undersøkingar for dette albumet òg... Me tenkte òg på røtene våre, på å hylla dei tinga me elska: tidleg Yardbirds og alt. Nokre av Little Walter sine tidlege ting. Verkeleg obskure namn... Eg grov litt rundt meg sjølv i Chicago. Me hadde nokre flotte songar å jobba med - og så kom Clapton og gjorde det.»
Honkin' on Bobo vart spelt inn på ranchen til Joe Perry i nærleiken av Boston, og bandet forplikta seg til berre å spela når dei var i godt humør. «Me ønskte å gjera noko me ikkje har gjort før, og som begeistrar oss,» sa Perry. «Det er det som får oss til å ønskja å gjera ei ny plate. Elles ville me sagt: 'OK, me har gjort alt me kan gjera, så kvifor gidd me å gå inn igjen?'»
Albumtittelen vart foreslått av Tyler, som hadde høyrt uttrykket før, kanskje frå songen til det kanadiske country/bluegrass-bandet The Good Brothers, og mora bandet med det. Perry uttalte under eit radiointervju: «Me veit berre at det er ein frase som høyrest jazzaktig, ekkelaktig ut, så det fungerer for oss.»
Mange spor inneheld munnspel av Tyler, inkludert Little Walters-songen «Temperature». Denne vart spelt i ein episode av House of Blues Radio Hour som handla om munnspel. Den avgrensa utgåva av albumet kom med ein nøkkelring forma som eit munnspel. Det første forslaget til eit omslag var eit munnspel stappa ned i dongerishortsen til ein modell. Det vart nedlagt veto sa Tyler, «fordi eg er i eit band med fire andre gutar.»
«Stop Messin' Around» - ein Fleetwood Mac-cover, sungen av Perry - hadde aldri tidlegare dukka opp på eit Aerosmith-album, trass i at han hadde vore mykje spelt på konsertane til bandet i meir enn ti år.
Mottaking
Metacritic gav albumet ein skår på 69 av 100 baserte på 12 generelt positive meldingar. Stephen Thomas Erlewine i AllMusic sa at albumet er det beste bandet har gjort sidan Pump i 1989, og at det ikkje kan kallast eit «blues»-album fordi det er eit rockealbum. Han kalla albumet ei «overrasking» ved at, sjølv om plateomslaget og tittelen på albumet er dårleg, markerer det ei tilbakevending til Aerosmith. I meldinga si for Blendersa Jon Pareles at bandet gjorde sitt bluesalbum annleis enn dei fleste andre fordi, i staden for å laga «respektable» coverversjonar, lagar dei ganske respektlause coverversjonar som «You Gotta Move». Albumet synte for han at Aerosmith framleis kan rocka. Chris Willman frå Entertainment Weekly meinte at albumet ikkje levde opp til kva det burde vera fordi det er for høglydt, men nokre songar på albumet er gode.
David Fricke frå magasinet Rolling Stone skreiv ein artikkel for magasinet som samanlikna og kontrasterte Aerosmith sitt Honkin' on Bobo og Eric Clapton sitt Me and Mr. Johnson som òg utforska bluesinnverknader. Han sa at albumet til Clapton mest handla om smerte, medan albumet til Aerosmith handla om sex og å rømma frå elskarar. Han reknar òg Bobo for å vera eit dobbelt hyllestalbum - ei hyllest til dei opphavlege musikarane og ei hyllest til 1960-åras bluesrock-band - og reknar albumet for å vera overdriven, noko Aerosmith er gode på.
Innhald
I følgje plateomslaget:
Medverkande
I følgje plateomslaget: Andre medverkande
Produksjon
Gregers Krabbe
Gregers Krabbe var ein dansk adelsmann og diplomat i Kristian IVs teneste.
I 1651 utnemnde Fredrik III han til statthaldar i Noreg etter Hannibal Sehested. Krabbe sat i embetet til han døydde på Akershus festning.
Kotzebue
Kotzebue er ein by i Northwest Arctic Borough i Alaska. Han ligg på det nordlegaste ytterpunktet av Baldwinhalvøya og er oppkalla etter Otto von Kotzebue. Byen hadde ein folkesetnad på 3600 personar i 2005 der 70% av dei er inuittar.
Klima
Kotzebue har eit tørt subarktisk klima (Köppen Dfc) med lange, kalde og snøfyllte vintrar og korte, milde somrar.
Temperaturane kan svinga mykje gjennom årstidene. Om vintrane har det vore temperaturar nede mot −50 °C medan det om somrane har vore temperaturar opp til 29 °C (sist dette hende var 19 juni i 2013).
Kvite ryper
Kvite ryper (originaltittel: White Chicks) er ein amerikansk komedie frå 2004, regissert av Keenen Ivory Wayans. Filmen har Shawn Wayans og Marlon Wayans i hovudrollene som to FBI-agentar, Kevin og Marcus, som går undercover for å beskytte to millionærarvingar frå eit kidnappingsforsøk.
Filmen vart utgjeven på kino i USA den 23. juni 2004. Han fekk blanda mottaking på Metacritic og vart nominert til fem Razzies. Filmen tente inn over 113 millionar US-dollar internasjonalt og vart ein av dei mest innbringande filmane i 2004.
Petersfield
Petersfield  er ein by i grevskapet Hampshire i England. Han har kring 13 500 innbyggjarar og ligg 27 km nord for Portsmouth. Byen har ein jernbanestasjon på Portsmouth Direct Line mellom Portsmouth og London. Byen ligg på nordsida av South Downs.
Najd
Najd, Nejd eller Nesjd (arabisk نجد, Najd) er eit geografisk, sentralt område i Saudi-Arabia der kring 30 % av alle saudiarabarar bur. Najd består av regionane Riyadh, Al-Qassim og Ha'il.
Innbyggjarane i Najd er den dominerande minoriteten i Saudi-Arabia og i motsetnad til Hejaz, er Najd særs fjerntliggande og har i stor grad unngått å hamne under utanlandsk kontroll.
Geografi
Det arabiske ordet najd tyder «høgland» og var ein gong nytta om ei rekkje område på Den arabiske halvøya. Det mest kjende av desse var den sentrale regionen på halvøya som grensa i vest til fjella i Hejaz og Jemen og i aust til den historiske regionen Aust-Arabia og i nord til Irak og Syria.
Najd er eit platå som varierer frå 760 til 1525 meter over havet og heller frå vest til aust. Dei austlege delane (historisk kalla Al-Yamama) er markert av oasar med mange gardar og handelsaktivitet, medan resten tradisjonelt sett har vore tynt folkesett av nomadiske beduinar. Dei viktigaste topografiske trekka er dei doble fjella Aja og Salma i nord, nær Ha'il, høglandet Jabal Shammar og fjellkjeda Tuwaiq som strekkjer seg langs midten frå nord til sør. Her finst òg mange tørre elveleie (wadi) som Wadi Hanifa nær Riyadh, Wadi Na'am i sør, Wadi Al-Rumah i Al-Qassim-provinsen i nord og north, Wadi ad-Dawasir heilt sør i Najd ved grensa til Najran. Dei fleste landsbyane og busetnadane i Najd ligg i desse dalane, sidan det stundom kan renne vatn i desse dalane i det elles så tørre ørkenklimaet. Andre ligg nær oasar. Historisk har Najd vore delt inn i mindre provinsar som har bestått av grupper av småbyar, landsbyar og busetnader. Desse inndelingane er framleis kjende av innbyggjarane i dag, og kvar av desse har sin eigen variasjon av Nadj-dialekten og eigne vanar. Den viktigaste av desse provinsane er Al-'Aridh, som omfattar Riyadh og den historiske saudiarabiske hovudstaden Diriyah. Al-Qassim, med hovudstaden i Buraidah, Sudair med senter i Al Majma'ah, Al-Washm med senter i Shaqraa og Jebel Shammar med sin eigen hovudstad i Ha'il. I dagens Saudi-Arabia er Najd delt inn i tre administrative regionar: Ha'il, Al-Qassim og Riyadh, som består av eit samla areal på
Steinalderen
I yngre steinalder husa regionen den avanserte førhistoriske kulturen Al-Magar, som hadde eit sentrum i den sørvestre delen av dagens Najd. Al-Magar kan ha vore ein av dei fyrste kulturane i verda med utbreidd jordbruk og domestisering av dyr, særleg av hestar, før klimaendring i regionen førte til ørkenspreiing. Radiokarbondatering av fleire gjenstandar funne i samband med Al-Magar gjev ein alder på rundt 9000 år. I Shuwaymis, rundt 370 km sørvest for byen Ha'il, er det funne jaktscenar med det som verker vera tamhundar i band datert til rundt 8000 før notida. Desse kan vera dei eldste avbildingane av hundar ein kjenner.
Oldtida
I den førislamske oldtida var regionen folkesett av mange stammer, som kindittar, tayy og mange andre.
Under leiing av Usma bin Luai invdarte tayystammen fjella i Aja og Samra frå Banu Tamim nord i Arabia under utvandringa deira frå Jemen i år 115. Desse fjella vert no kalla Jabal Shammar. Tayyfolka vart nomadiske kamelgjetarar og hesteoppdrettarar nord i Najd i mange hundreår. Ei bufast gruppe av dei styrte stammen frå hovudstaden Ha’il.
På 400-talet vart stammene i Nord-Arabia ein stor trugsel for handelslinja mellom Jemen og Syria. Ḥimyarittane valde å opprette ein vasallstat som kontrollerte det sentrale og nordlege Arabia. Kindittane vart mektige og talrike og tok denne rolla, og i 425 evt. vart den himyarittiske kongen Ḥasan ibn 'Amr ibn Tubba’ til Ḥujr 'Akīl al-Murār ibn 'Amr, den første kongen (Ḥujr) av Kindah. Kindittane grunnla eit kongedøme i Najd i det sentrale Arabia i motsetnad til dei organiserte statane i Jemen. Den første hovudstaden deira var Qaryat Dhāt Kāhil, i dag kjend som Qaryat al-Fāw.
Ghassanidane, lakhmidane og kindittane var alle Kahlan- og Qahtan-vasallane utpeikte av bysantinarane, persarane og himyarittane til å verne grensene sine og interessene til keisardømet frå raid frå Adnani-stammene, som då var ein aukande trugsel. På 400- og 500-talet prøvde kindittane for første gong å samle alle stammene i det sentrale Arabia gjennom alliansar, og fokuserte på krigar med lakhmidane. Al-Ḥārith ibn 'Amr, den mest kjende av kongane deira, klarte til slutt å ta Lakhmid-hovudstaden al-Ḥirah sør i det dagens Irak. Seinare, kring 529, tok al-Mundhir byen attende og tok livet av kong Ḥārith og kring femti av familiemedlammane hans.
Corinne Suter
Corinne Suter  er ein sveitsisk alpin skirennar frå Schwyz. 2020-sesongen vann ho FIS-premien som verdas beste kvinnelege utforrennar og dessutan FIS-premien som verdas beste kvinne i super-g-øvinga. Under VM i alpine greiner 2021 vart ho verdsmeister i utfor. Suter hadde per 1.1.2022 vunne tre renn i verdscupen i alpine greiner.
Najd
Oldtida
I 525 invaderte aksumittane Ḥimyar, og kindittane mista støtta si hos himyarittane. I løpet av tre år hadde det kindittiske kongedømet blit delt i fire grupper: Asad, Taghlib, Qays og Kinānah, kvar leia av ein prins av Kindah. Desse små «fyrstedøma» vart styrta i 530- og 540-åra i ei rekkje opprør frå 'Adnānī-stammene i Najd og Ḥijāz. I 540 øydela lakhmidane alle dei kindittiske busetjingane i Nejd, og tvinga dei fleste av dei til å flytte til Jemen. Kindittane og dei fleste arabiske stammene byrja å støtte lakhmidane.
Muhammed-tida
I tida til den islamske profeten Muhammed, utførte Muhammed fleire militære raid i området. Det første var Nejd karavaneraid mot Quraysh, som fann stad i 624. Innbyggjarane frå Mekka leia av Safwan ibn Umayyah, som levde av handel, drog om sommaren til Syria for å gjere handel. Då Muhammed fekk vite om ruta til karavanen gav han Zayd ibn Haritha ordre om å gå etter karavanen, og dei plyndra karavanen for 100 000 dirham.
Invasjonen av Nejd skjedde i Rabi‘ Ath-Thani eller Jumada Al-Ula, i oktober 625 evt.
Muhammed førte soldatane sine til Nejd for å skremme bort somme stammer han meinte hadde mistenksame intensjonar. Somme forskarar meiner at Dhat al-Riqa-ekspedisjonen fann stad i Nejd som ein del av denne invasjonen.
Den mest autentiske meininga er i følgje «Saifur Rahman al Mubararakpuri», at Dhat Ar-Riqa‘-felttoget fann stad etter Khaibar fall (og ikkje som ein del av invasjonen av Nejd). Dette vert støtta av at Abu Hurairah og Abu Musa Al-Ash‘ari var vitne til slaget. Abu Hurairah slutta seg til islam nokre dagar før Khaibar, og Abu Musa Al-Ash‘ari kom attende frå Abyssinia (Etiopia) og vart med Muhammed ved Khaibar. Reglane som er knytte til bønene for frykt, som Muhammed observerte under Dhat Ar-Riqa‘-felttoget, vart avdekt under Asfan-invasjonen og forskarane meiner at dette fann stad etter Al-Khandaq (slaget ved grøfta).
Qatan-ekspedisjonen fann òg stad i Nejd. Banu Asad ibn Khuzaymah-stamma (må ikkje forvekslast med Banu Asad), var innbyggjarar i Katan, i nærleiken av Fayd, og var ei mektig stamme knytt til Quraysh. Dei budde nær åsen Katan i Nejd. Muhammed, fekk vite at dei planla eit raid mot Medina. Han sendte då 150 mann leia av Abu Salama `Abd Allah ibn `Abd al-Asad som raskt gjekk til åtak mot denne stamma.
Riddakrigane
Etter Muhammed døydde, truga dei ulmande spaningane mellom immigrantar til Mekka, muhajirun, og konvertittane i Medina, ansar, med å bryte ut å splitte Ummahen. Andre arabiske stammer ønskte òg å gå attende til lokalt leiarskap og lausrive seg frå Medina sin kontroll. Somme stader starta påståtte profetar å oppretta leiarar mot Medina, som Al-Aswad Al-Ansi og Musaylimah. Dette var hendingar som førte til ei splitting i det muslimske samfunnet. Ansar, leiarane til stammene i Medina, møtte i hallen eller huset kalla saqifah, for å diskutere kven dei skulle støtte som den nye leiaren sin. Då Abu Bakr vart informert om møtet, hasta han, Umar, Abu Ubaidah ibn al-Jarrah og nokre få andre til møtet for å hindre Ansar frå å gjere ei forhasta avgjersle. Under møtet erklærte Umar at Abu Bakr burde bli den nye leiaren, og erklærte truskap til Abu Bark, etterfølgd av Abu Ubaidah ibn al-Jarrah, og slik vart Abu Bakr den første muslimske kalifen.
Fråfall og opprør sentralt i Arabia vart leia av Ahmad bin farasee, ein sjølverklært profet, i det frodige området Yamamah. Han fekk stort sett støtte av den mektige stamma Banu Hanifa. Ved Buzakha nord i det sentrale Arabia, førte ein annan sjølverklært profet, Tulaiha som var stammehøvding for Bani Asad, eit opprør mot Medina for dei allierte stammene Banu Ghatfan, Hawazin og Tayy. I Najd førte Malik ibn Nuweira stammene i Banu Tamim mot styresmaktene i Medina.
Khalid slo Tulayha i 632 i slaget ved Buzakha. Restane av armeen til Tulayha trekte seg attende til Ghamra, 35 km frå Buzakha, og vart slått i slaget ved Ghamra i september 632.
Etter Ridda-kringane og fram til 900-talet
Følgjarane til Muhammed utvida raskt området under muslimsk styre utafor Arabia, og erobra enorme område (frå Iberia i vest til dagens Pakistan i aust) i løpet av få tiår. Slik vart Arabia raskt ein politisk periferi i den muslimske verda då fokusert flytta seg til meir utvikla, erobra land. Frå 900-talet til tidleg på 1900-talet var Mekka og Medina under kontrollen til ein lokal arabisk herskar, som vart kalla sharifen i Mekka, men det meste av tida svor sharifen truskap til herskaren i eit av dei store, islamske rika med base i Bagdad, Kairo eller Istanbul. Det meste av resten av det som vart Saudi-Arabia gjekk attende til tradisjonelt stammestyre.
Samlinga av Arabia på 1500-talet
PÅ 1500-talet la osmanarane til kysten av Raudehavet og Persiabukta (Hejaz, Asir og Al-Ahsa) til riket sitt og hevda suseranitet over dei indre områda. Ei av årsakene var å hindre portugisiske forsøk på å angripe i Raudehavet (derfor Hejaz) og Indiahavet. Kor mykje kontroll osmanarane hadde over desse landområda dei neste fire hundreåra varierte med kor mektig sentralstyret deira var. Det som vart den saudiarabiske kongefamilien, kjend som Al Saud, byrja i Nejd, sentralt i Arabia i 1744, då Muhammed bin Saud, som grunnla dynastiet, slo seg saman med den religiøse leiaren Muhammed ibn Abd al-Wahhab, som grunnla wahhabismen, ei streng, puritansk form for sunniislam. Denne alliansen som oppstod på 1700-talet gav den ideologiske drivkrafta til den saudiarabiske utvidinga og dannar framleis grunnlaget for det saudiarabiske dynastistyret i dag. Den første «Saudistaten» vart grunnlagd i 1744 i området kring Riyadh, voks raskt og kontrollerte ei kort stund det meste av dagens Saudi-Arabia, men vart øydelagd i 1818 av den osmanske visekongen i Egypt, Mohammed Ali Pasha. Ein mykje mindre, andre «Saudistat», som hovudsakleg låg i Nejd, vart skipa i 1824. Gjennom resten av 1800-talet kontrollerte Al Saud det indre området av det som vart Saudi-Arabia med ein annan arabisk familie, Al Rashid. I 1891 sigra Al Rashid over Al Saud, og dei vart drivne i eksil til Kuwait.
På byrjinga av 1900-talet hadde Det osmanske riket framleis kontroll eller suseranitet over det meste av halvøya. Eit lappeteppe av stammehøvdingar styrte Arabia under osmanarane, og sharifen i Mekka hadde forrang og styrte over Hejaz. I 1902 tok sonen til Abdul Rahman, Abdul Aziz, som seinare vart kjend som Ibn Saud, kontroll over Riyadh og førte Al Saud attende til Nejd. Ibn Saud fekk støtte hos Ikhwan, ein stammehær inspirert av wahhabismen, leia av Faisal Al-Dawish og som hadde vokse raskt etter skipinga i 1912. Med hjelp frå Ikhwan, klatre Ibn Saud å ta Al-Ahsa frå osmanarane i 1913.
I 1916 leia sharifen i Mekka, Hussein bin Ali, med støtte frå Storbritannia (som kjempa mot osmanarane i fyrste verdskrigen) eit pan-arabisk opprør mot Det osmanske riket for å skape ein samla arabisk stat. Sjølv om det arabiske opprøret frå 1916 til 1918 ikkje oppnådde målet sitt, førte sigeren til dei allierte i fyrste verdskrigen til at osmanarane mista kontrollen over Arabia.
Ibn Saud unngjekk å involvere seg i det arabiske opprøret, og forsette i staden kampen mot Al Rashid. Då han sigra tok han tittelen sultan av Nejd i 1921. Med hjelp frå Ikhwan, vart Hejaz erobra i 1924–25 og den 10. januar 1926 erklærte Ibn Saud seg sjølv konge av Hejaz. Eit år seinare la han til tittelen konge av Nejd. Dei neste fem åra styrte han dei to kongedøma som fråskilde einingar.
Etter erobring av Hejaz, endra leiarane av Ikhwan målet sitt til å spre wahhabismen inn i dei britiske protektorata Transjordan, Irak og Kuwait, og byrja å raide desse områda. Ibn Saud var i mot dette sidan han såg faren med ein direkte konflikt med britane. Samstundes mislikte Ikhwan innanrikspolitikken til Ibn Saud som baserte seg på modernisering og stadig fleire ikkje-muslimske utlendingar i landet. Dei vendte seg derfor mot Ibn Saud og etter etter ein to år lang kamp, vart dei slått i 1930 ved slaget ved Sabilla, der leiarane vart massakrerte. I 1932 vart dei to kongedøma Hejaz og Nejd slått saman til kongedømet Saudi-Arabia.
Store byar
Riyadh er den største byen i Najd, i tillegg til den største byen i landet, med eit folketal på meir enn 4 700 000 i 2009. Andre byar er Buraidah (505 845 i 2005), Unaizah (138 351 i 2005) og Ar Rass (116 164 i 2005). Mindre byar og landsbyar er Sudair, Al-Kharj, Dawadmi, Afif, Al Zulfi, Al Majma'ah, Shaqraa, Tharmada'a, Dhurma, Al-Gway'iyyah, Al-Hariq, Hotat Bani Tamim, Layla, As Sulayyil og Wadi ad-Dawasir, den sørlegaste busetnaden i Najd.
Cobblers Cove
Cobblers Cove er ei lita vik med ein ankerplass 0.5 nautiske mil vest for innløpet til Godthul, langs nordkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd og namngjeven Pleasant Cove av eit lag frå Discovery Investigations i 1929, men dette namnet var ikkje i bruk lokalt. South Georgia Survey, 1951–52, rapporterte at vika av kval- og selfangarar vart kalla «Skomaker Hullet» (cobbler's cove), fordi ho først vart vitja i tjukk tåke av ein norsk skyttar som ein gong hadde vore skomakar. Det engelske namnet på vika er det godkjende namnet.
Myelinprotein null
Myelinprotein null (P0) er eit immunoglobulin-transmembranprotein som finst i det perifere nervesystemet i landlevande ryggradsdyr, der det utgjer over 50 % av proteina i myelin. Det verkar som eit adhesjonsmolekyl som held membranytene i myelinet tett saman.
Hjå haiar og skater og ekte beinfiskar finst P0 både i det perifere nervesystemet og i sentralnervesystemet.
Ein Harod (Meuhad)
Ein Harod (Meuhad) (hebraisk עֵין חֲרוֹד מְאֻחָד) er ein kibbutz som ligg i Jezreeldalen nær Gilboafjellet nord i Israel. Han høyrer til Gilboa regionale kommune og har i alt 716 innbyggjarar. I 2009 byrja ei privatisering av kibbutzen.
Historie
Kibbutzen ligg nær slagmarka ved Ayn Jalut, der mongolane vart slått i 1260.
I 1921 slo 35 ungdomar frå Gdud HaAvoda opp telt ved Harod-kjelda. Gruppa byrja å dyrke marka som Palestina Land Development Company hadde kjøpt frå den arabiske landsbyen Nuris, aust i Jezreeldalen.
I 1923 grunnla gruppa ein kibbutz kalla opp etter kjelda, som er nemnt i Bibelen som ein stad der domaren Gideon heldt til (Domarane 7:1). I 1924 slutta medlemmar frå Havurat HaEmek-gruppa seg til kibbutzen. I 1925 vart Ein Harod eit senter for ei landsomfattande kibbutzrørsle som fekk medlemmar frå Yagur, Ashdot Yaakov og Ayelet HaShahar, og danna grunnlaget for Hakibbutz HaMeuhad. Ein Harod vart hovudkvarteret for rørsla.
Kibbutzen spelte ei viktig rolle i forsvaret av området under arabararopprøret i Palestina i 1936–1939 og var basen for ein spesialstyrke.
I 1945 hadde Haganah eit lite fengsel der dei heldt medlemmar frå Irgun under «jaktsesongen».
I 1952 oppstod det ei ideologisk usemje og Mapai-tilknytte braut bort og grunnla Ein Harod (Ihud). Mapam-tilknytte vart verande og tok namnet Ein Harod (Meuhad). Då den ideologiske usemja mellom dei to rørslene gav seg og Den samla kibbutzrørsla vart grunnlagd i 1981, vart kibbutzane slått saman.
Diaz Cove
Diaz Cove er ei vik med Kupriyanov Islands i munningen, 10 nautiske mil nordvest for Cape Disappointment, nær austenden av sørkysten av Sør-Georgia. Vika var kjend for tidlege selfangarar og restane av ei selskute ligg her. Ho vart oppdaga på ny i 1929 av kaptein Johannesen og kalla opp etter skipet hans, «Diaz».
Oslo bystyre
Oslo bystyre er Oslo sitt kommunestyre og fylkesting og dermed den øvste politiske styresmakta i byen. Det er den einaste folkevalde forsamlinga i Noreg som er både kommunestyre og fylkesting. Det har 59 medlemmar. Hovudoppgåvene til bystyret er å leggja hovudlinjene for utviklinga av Oslo og dei kommunale tenestene i byen, inkludert fordelinga av dei pengane kommunen har å rutte med.
Partigrupper
Etter Kommunestyre- og fylkestingvalet 2015 består Oslo bystyre av desse partigruppene:
Glockner-massivet
Glockner-massivet er eit område i den midtre delen av fjellkjeda Hohe Tauern i Alpane i Austerrike. Glockner-massivet ligg i forbundslanda Tirol, Salzburg og Kärnten. Dei tre forbundslanda møtest på fjellet Eiskögele (3 423 moh).
Oslo bystyre
Komitear
Bystyret har, i tillegg til forretningsutvalget og finanskomiteen, fire fagkomitear som førebur saker og kjem med anbefalingar til bystyret. Medlemmar til utval og komiteane vert valsw frå bystyret, og kvar av representantane til bystyret sit i ein av komiteane: Bystyremøta vert normalt haldne siste onsdag i månaden og er normalt opne for publikum. Dei interne sakene til bystyret og funksjonen som valkomite vert ivaretekne av forretningsutvalget i Oslo. Kontrollutvalet fører løpande tilsyn med den kommunale forvaltinga på vegner av bystyret, og ser til at kommunen har ei forsvarleg revisjonsordning.
Glockner-massivet
Høgste fjelltoppen i Glockner-massivet, og samstundes det høgste fjellet i Austerrike, er Großglockner, 3 798 meter over havet. Større delar av Glockner-massivet høyrer til kjerneområdet til nasjonalparken Hohe Tauern. Pasterze, den største isbreen i Austerrike, ligg i Glockner-massivet.
Oslo bystyre
Sekretariatet til bystyret
Sekretariatet til bystyret er administrasjonen til bystyret og er direkte underlagt ordføraren og Oslo bystyre. Sekretariatet har som hovudoppgåve å leggja til rette for arbeidet som vert gjort i bystyret og organa til bystyret.
Petra Vlhová
Petra Vlhová ( er ein slovakisk alpin skirennar frå Liptovský Mikuláš. Ho gjekk til topps i verdscupen i alpine greiner 2021 og sikra seg dermed den store FIS-premien som verdas beste kvinnelege ski-alpinist. Under VM i alpine greiner 2019 vart ho verdsmeister i storslalåm. Vlhová har pr 10.1.2022 sigra i 25 enkeltrenn i verdscupen i alpine greiner, 17 av desse sigrane kom i spesialøvinga slalåm.
Blaise Matuidi
Blaise Matuidi er ein fransk fotballspelar frå Toulouse som sidan 2011 spelar på den franske fotballklubben Paris Saint-Germain i Ligue 1. Midtbanespelaren Matuidi har sidan 2010 delteke i 42 landskampar og skåra sju mål. Han var med i landslagtroppane til fotball-EM 2012 og 2016, og til VM i fotball 2014.
Matuidi var knytt til Troyes AC i tre år til 2007. Perioden 2007-11 spelte han på AS Saint-Étienne. Sommaren 2011 vart han så overført til Paris Saint-Germain. Med PSG vart han seriemeister tre år på rad; 2014, 2015 og 2016, og dessutan cupmeister i 2015 og 2016.
Geva
Geva (hebraisk גֶּבַע, tyder Ås) er ein kibbutz i Jezreeldalen i Israel. Han ligg nær byen Afula og høyrer til Gilboa regionale kommune.
Historie
Geva vart grunnlagd i 1921 av jødiske emigrantar frå Polen og Russland i Palestinamandatet (Eretz Yisrael) under den andre og tredje immigrasjonsbølgja. I 1995 hadde han eit folketal på 547.
Gevatron syngetrupp vart grunnlagd av folk frå Geva i 1948. Dei spelte inn over 20 album. På det mest populære i 1980-åra song truppen i Yarkonparken i Tel Aviv føre 120 000 menneske.
Tzukei Yam
Tzukei Yam (hebraisk skrift צוּקֵי יָם, tyder Kystklipper) er ein fellesbusetnad sentralt i Israel. Han ligg på kysten av Middelhavet nord for Netanya og høyrer til Heferdalen regionale kommune, der han er den vestlegaste busetnaden. I 2006 hadde han eit folketal på 250.
Landsbyen vart grunnlagd i 1956, og vart kalla opp etter dei nærliggande klippene.
Abu `Urwah
Abu `Urwah er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Goldberg-massivet
Goldberg-massivet er eit område i den austre delen av fjellkjeda Hohe Tauern i Alpane i Austerrike. Massivet ligg i forbundslanda Salzburg og Kärnten. Hocharn, den høgste fjelltoppen, når 3 254 meter over havet. Andre kjende fjelltoppar i Goldberg-massivet er Schareck (3 123 moh.) og Hoher Sonnblick (3 106 moh.).
Vest i fjellområdet går den alpine passvegen Großglockner-Hochalpenstraße, medan den austerrikske hovudjarnbanestrekninga Tauernbahn ligg aust i Goldbger-massivet. Fjellområdet har fått namn etter dei gullfunna som i historisk tid vart gjort her, og i Raurisdalen kan ein enno vaske gull. Fjelltoppane Goldbergspitze og Goldzechkopf minner om dei gullgruvene som fanst i Hohe Tauern i seinmellomalderen og opp mot 1800.
Symfoni nr. 8 av Mozart
'''Symfoni nr. 8 i D-dur''', (K. 48), av Wolfgang Amadeus Mozart er datert til 13. desember 1768. Han vart skriven i Wien, då familien alt skulle ha vore attende i Salzburg. I eit brev til venen i Salzburg, Lorenz Hagenauer, skriv Leopold Mozart om forseinkinga at «vi kunne ikkje gjere oss ferdig tidlegare, sjølv om eg prøvde hardt.» Autografen til symfoni nr. 8 er i dag bevart i Staatsbibliothek Preusischer Kulturbesitz i Berlin.
Struktur
Symfonien er i fire satsar, og er instrumentert for to oboar, to horn, to trompetar, pauke og strykararar. Uvanleg for dei tidlege symfoniane til Mozart er bruken av paukar og trompetar. Han har vorte skildra som eit «seremoniverk».
Mobildekning
Mobildekning tyder den geografiske sendar-rekkjevidde eit mobiltelefoninett har internt i eit land eller område, og vert gjerne mælt som dekning i prosent av arealet (arealdekning) eller dekning til prosent av folkesetnadsdekninga.
Red Wave
Red Wave: 4 Underground Bands from the Soviet Union var eit delt dobbeltalbum som kom ut i 1986 med banda Akvarium, Kino, Alisa og Strannje Igry (Strange Games), alle russisk rock frå Leningrad. Det var første gong russik rock vart gjeve ut i USA.
Mobildekning
Globalt har meir enn 90% av folkesetnaden i verda mobildekning. I Noreg mæler operatørane sjølv sin dekning, og publiserer dekningskart. Telenor har elektronisk dekningskart på sina heimesider, og oppgjev (mars 2008) 99,86% folkesetnadsdekning og 86,33% arealdekning, Konkurrenten NetCom oppgjev "over 98%" folkesetnadsdekning i sin årsoppgave for 2006. Den mobile bredbåndstilbyderen Ice oppgjev 75% arealdekning, medan folkesetnadsdekninga deres er lågare fordi frekvensen er låg og radiobølgjene har problem med å nå gjennom bygningar i byar og tettstader.
Red Wave
Joanna Stingray, som utvikla eit venskapleg forhold med somme av dei viktigaste medlemmane av sovjetisk undergrunnsrock då ho først vitja Sovjetuionen, og Boris Grebensjtsjikov, frontmannen i Akvarium, hadde ideen om å publisere eit slikt album i vesten. Songane for samlinga vart spelte inn privat av dei fire Leningrad-banda og smugla av Joanna Stingray til USA. Produksjonen og utgjevinga vart gjort av det Los Angeles-baserte indie-selskapet Big Time Records den 27. juni 1986.
Tre av dei fire banda (Akvarium, Kino og Alisa) på dette albumet vart seinare ikonar innan russisk rock og er framleis særs populære i Russland.
Mobildekning
Dekninga er eit resultat av frekvensområdet til mobilteknologien. Ice-nettet i 450 MHz har rekkjevidd opptil 300 km per basestasjon og lange bølgjer som når ned i dalbunnene, men derimot låg datakapasitet og låg gjennomtrenging i bygningar. Sending i dagens GSM-band (900 MHz) gjev normalt 3-7 km radius rekkjevidd per basestasjon til lands og 97-120 km til hav sitt. Sending i høgare frekvensområde (1800, 2100 eller 2600 MHz) gjev 1-3 km rekkjevidd til lands. Dette gjev betre dekningsøkonomi i lågare frekvensband.
Red Wave
Side 1 (Akvarium)
Frå albuma Tabu, Deti Dekabrja  and Radio Afrika.
Side 3 (Alisa)
Alle songar frå albumet Energija.
Mobildekning
Internasjonalt innrapporterer mobiloperatørane dekningsgrad til organisasjonen GSMA (GSM Association), som publiserer både talstatistikk og europeiske og globale dekningskart kvart år.
Mobildekning 2008
Liste over land med ulik geografisk arealdekning finst under artiklane om hnhv 2G og 3G. Kartet nedanfor viser den geografiske utbreiinga av dekning for mobiltelefoni, uavhengig av kva for ein teknologistandard som vert nytta. Kjelde: GSMA Wireless Intelligence World Coverage 2008.
Best dekning i verda har Japan, Storbritannia, Tyskland, Sverige, Italia, Sveits, Austerrike, Malaysia, og Taiwan. Japan, Malaysia og Taiwan har tilnærma full 3G-dekning. I Sverige, der dei tre mobiloperatørane har særs sterke dekningskrav, er den nesten full 3G-dekning i den sørlege halvdelen av landet. Det same gjeld Storbritannia, der 3G-lisensane vart auksjonert bort til svært høge prisar og utbyggerne har bygd nesten full geografisk dekning sør for Skottland.
USA har ganske mangelfull dekning, og nesten ikkje nokon 3G-dekning. Ulike 2G-teknologiar har veikt stordriftsfordelene og dermed hemma utbygginga, og det er enno ei rekkje, ikkje-kompatible mobilsystem i bruk. Kva gjeld dekning, nytte og tenester, er det særs stor kvalitetsskilnad mellom Vest-Europa og Japan på den eine sidan og USA på den andre sida.
Lågast dekning har Afrika, Aust-Russland og Sibir, delar av Latin-Amerika, Australia og Canada. God dekningsøkonomi tyder alltid at dei meste folkesette områda vert først bygt ut, samstundes som brukarar i bystrøk brukar vegar og jarnbane og krev dekning på slike stadar. Dette set operatørane under stort utbyggingspress, men det er svært uvanleg å påleggja dem dekningsplikt for mobil. I nokre land har styresmaktene innført obligatoriske utbyggingsfond som vert finansiert av mobilbrukarane, og dette tiltaket har gjeve ekstremt god dekning i f.eks Tyrkia.
Mobildekning 2016
I 2009 vart nett med Long Term Evolution, LTE, sett opp i Oslo og Stockholm. Frå desember 2010 vart WiMax og LTE sett på som 4G teknologiar sjølv om dei var langt unna dataratar på 1 Gbit/s. I Noreg hadde 95% av folkesetnaden 4G-dekning hausten 2015, medan 49% av arealet hadde 4G-dekning. Telenor anslår at 98% av alle husstandar vil ha 4G-dekning innan utgangen av 2016. LTE-Advanced vert lansert av fleire selskap som 4G+, og har dataratar opp til 300Mbit/s, men dekningsgraden er pr april 2016 mykje lågare enn for LTE.
140 land hadde LTE-dekning hausten 2015, og 11 land hadde planar om å innføra 4G. OpenSignal.com skriv at Sør-Korea hadde best dekning, følgt av Japan, medan New Zealand hadde best fart på sit LTE-nett.
Adolf Salbubæk
Martin Adolf Salbubæk var ein norsk småbrukar og politikar frå Hasselvika i Rissa. Stortingsmann 1934-45 for Arbeidarpartiet.
Salbubæk var heile ungdomstida fiskar og jordbruksarbeidar heime hos foreldra. Han tok over småbruket Salbubekken i Fevåg i Stjørna etter dei, dyrka opp 50 dekar jord og bygde nye hus. Ved sida av småbruket dreiv han sildefiske og tok seg jobbar i fiskerinæringa.
Salbubæk melde seg inn i det Det norske Arbeidarparti i 1910. Gjennom mange år var han ein mykje aktiv organisasjonsbyggjar, stod såleis bak stiftinga av fleire lokale partilag i Trøndelag. Då Arbeidarpartiet vart splitta i 1923 støtta store delar av medlemsmassen i Trøndelag Komintern-linja. Desse var då med å danne Norges Kommunistiske Parti, mellom dei Salbubæk som var medlem i NKP eit par år før han melde seg inn att i DnA.
Frå 1922 til 1937 var Salbubæk heradsstyremedlem i Stjørna. Han hadde elles fleire andre kommunale verv. Hausten 1933 vart han vald inn på Stortinget som representant for Arbeidarpartiet og Sør-Trøndelag fylke. Tre år seinare vart han attvald og møtte på Stortinget til 1945. I begge valperiodane var han medlem i Sjøfarts- og fiskerikomiteen.
Under andre verdskrigen vart Salbubæk arrestert av den tyske okkupasjonsmakta og send til fangenskap i Tyskland. Han døydde «som følge av behandling i tysklandsfangenskap».
Kjelder
Stortingsbiografi
Kreuzeck-massivet
Kreuzeck-massivet er eit område i fjellkjeda Hohe Tauern i Alpane i Austerrike. Området dekker ei flatevidd på ikring 450 km² og ligg i forbundslanda Kärnten og i Tirol. I nord dannar Mölltal grense for massivet, i sør Oberdrautal. Mot vest er Iselsberg grensepost mot Schober-massivet.
Høgste fjelltoppane er Polinik (2 784 moh), Striedenkopf (2 749 moh), Hochkreuz (2 709 moh) og Kreuzeck (2 701 moh). Kreuzeck-massivet består i hovudsak av gneis og glimmerskifer.
Kreuzeck-massivet vert nytta til sommarbeite for husdyr og skogbruk.
Elephant Cove
Elephant Cove er ei lita sirkelforma vik som ligg 0.5 nautiske mil nord for Klutschak Point langs sørkysten og nær vestenden av Sør-Georgia. Namnet «Elephant Bay», truleg nytta av tidlege selfangarar i Sør-Georgia, vart nedteikna på kartet til den tyske ekspedisjonen under Kohl-Larsen, 1928–29, og eit kart av Discovery Investigations som kartla Sør-Georgia i denne perioden. Cove eller vik vert rekna som eit betre skildrande ledd for denne detaljen, i staden for bay eller bukt.
Byantikvaren i Oslo
Byantikvaren i Oslo er Oslo kommunes faginstans i alle spørsmål som gjeld å take vare på faste kulturminne i Oslo kommune, mellom anna antikvarisk verdfulle bygningar, anlegg, kulturlandskap og miljø, og det som har med arkeologi å gjere. Byantikvaren er delegert styremakt etter Lov om kulturminner. Kontorlokala ligg i Maridalsveien 3 i Oslo.
Hjå Byantikvaren er tilsett arkitektar, kunsthistorikarar, arkeologar og etnologar i til saman 25 faste stillingar. I tillegg kjem fleire feltarkeologar som gjer arkeologiske granskingar i terrenget i feltsesongen.
Byantikvarens oppgåver
Byantikvaren har som oppgåve å arbeide for at verneverdige kulturminne i Oslo vert teke vare på under all arealplanlegging, byggjeverksemd og anna bruk og forvaltning av det fysiske miljøet. I samband med utarbeiding av reguleringsplanar, og i samband med byggjetiltak som ikkje er avklara ved ein gjeldande reguleringsplan, skal Byantikvaren undersøke om planane kan kome i konflikt med kulturminne som er automatisk freda etter Kulturminnelova, som til dømes arkeologisk funnmateriale som ligg under jordoverflata. For å finne ut av dette, kan det verte sett i gang arkeologiske registreringar (granskingar) av staden ved at det til dømes gravast sjakter eller liknande inngrep i terrenget. Vert det gjort funn av spor og leivningar som er freda i samsvar med kulturminnelova, må det eventuelt gjevast dispensasjon for å kunne øydeleggje slike kulturminne ved bygging eller andre tiltak. Byantikvaren vil i slike høve sende saka til Riksantikvaren, som er den styresmakta som skal avgjere dispensasjonsspørsmålet.
Byantikvaren kan gjere framlegg om freding av nyare tiders kulturminne i Oslo, men det er Riksantikvaren som gjer vedtak i slike saker. Byantikvaren har rett til å gjere vedtak om mellombels freding, og er dessutan rette instans for søknader om å få endra bygg og anlegg som er verna etter vedtak om freding.
Byantikvarens Gule liste
Byantikvaren har laga ei såkalla Gul liste, som er eit oversyn over registrerte verneverdige kulturminne og kulturmiljø i Oslo. Registeret gjev opplysningar om kvar det ligg føre erkjente og prioriterte verneinteresser. Det er registrert flest bygningar og bygningsmiljø i Gul liste, men lista inneheld òg ein særs mangfaldig samling andre kulturminne.
Gul liste vert oppdatert fortløpande, både med tilføyingar og strykingar, men gjev aldri det fulle og heile oversynet over kulturarven i Oslo. Lista må i alle høve ikkje nyttast som om det berre er dei registrerte kulturminna og kulturmiljøa på lista som er antikvarisk verneverdige.
Sigurd Mathiesen
Sigurd Mathiesen var ein norsk forfattar frå Langesund. Han skreiv stemningsfulle verk med grunndrag frå nyromantikken, gjerne kring figurar med «spente sinn».
Mathiesen debuterte i 1903 med novellesamlinga Unge sjæle og romanen Hide Unas. Seinare kom mellom andre Nag (1906), Augustnætter (1907), Hjemlig jord (1908), Den evige krig (1921), novellesamlinga Lykkens vang (1924) og dagbokromanen Johannes Veum (1927). Dessutan gav han ut skodespelet Satan som seirer (1910) og diktsamlinga Gjennem aarene (1917).
Under psevdonymet Leo Lønn gav Matiesen ut dei kulturhistoriske romanane Dengang – I den gamle kjøbmandsgaard og I den gamle kjøbmandsgaard i 1933-34, og En ny tid, den siste i 1950 under eige namn.
Mathiesen var gift med forfattaren Anna Munch.
Verk
Sigurd Mathiesen gav totalt ut seksten bøker som inneheldt noveller, romaner, dikt og skodespel.
I 1999 blei Unge sjeler og andre noveller gjenutgjeven på Aschehoug forlag av Knut Brynhildsvoll. Boka blei også omsett til tysk og russisk.
I 2008 var det femti år sidan Sigurd Mathisen døydde. Aschehoug forlag lanserte i dette høvet Brynhildsvoll si 300 sider lange store studie om Mathiesens debutverk Unge sjæle: Syv fortællinger, med tittelen ''Sigurd Mathiesen. Norges bortglemte laurbærblad''. Same året gav plateselskapet Grappa i samarbeid med Køppen forlag ut ei lydbok i serien Mørkets mestere, der forfattaren Hans Herbjørnsrud las to av Sigurd Mathiesen sine noveller, «Blodtirsdagen» og «Den sorte uke». Denne utgjevinga blei kåra til «Årets lydbok» av Fredrik Wandrup i Dagbladet 24.12.2008.
Symfoni nr. 9 av Mozart
Satsar og instrumentering
Symfonien er instrumentert for 2 fløyter, 2 oboar, fagott, 2 horn, 2 trompetar, pauke, cembalo og strykarar. Han er i fire satsar.
Treholt-saka
Treholt-saka var den største spionsaka i nyare norsk historie. Arbeiderpartipolitikaren og diplomaten Arne Treholt vart 20. januar 1984 arrestert på Fornebu flyplass og sikta for spionasje. Den 20. juni 1985 vart han dømd til 20 års fengsel og inndragning av 1,1 million kroner av Eidsivating lagmannsrett, for landssvik og spionasje til fordel for Sovjetunionen og Irak. Mellom annea fastslo retten at han hadde hatt ei rekkje hemmelige møtar i utlandet med KGB-folk som var utvist fra Noreg for spionasje, at han hadde avslørt graderte politiske og militære opplysninger til KGB, og at han hadde motteke store pengebeløp fra Iraks og Sovjets etterretningstjenestar, som til dels hadde vorte plassert på hemmeleg konto i Sveits.
Treholt anka dommen frå lagmannsretten til Høgsteretten, men trekte anka under forhandlingene i Høgesterett i 1986, og lagmannsrettsdommen vart dermed ståande. Treholt har fire gonger ha straffesaka si gjenoppteken, og fått avslag alle gongene. Den siste anmodninga vart avslått av Kommisjonen for gjenopptaking av straffesaker i 2011, etter at Geir Selvik Malthe-Sørenssen, ein privatetterforskar engasjert av Treholt, hevda at bevisa i Treholt-saka var fabrikkerte. Malthe-Sørenssen vart i 2016 avslørt for å ha fabrikkert bevis som skulle reinvaske Treholt. Treholt sine anmodningar om gjenopptaking vart også avvist av Høgsteretts kjæremålsutvalg i 1988 og 1992 og av Kommisjonen for gjenopptagelse av straffesaker i 2008.
Domen
Domen vart på fleire hundre sider, og nesten 100 sider vart gradert hemmeleg med det same. Etterkvart vart delar av domen nedgradert, men løyndomar i og i samband med domen førte til stor interesse hjå almenta og pressa.
Den kalde krigen på 80-talet
Regjeringa Willoch fekk tåle mykje kritikk for denne saka i 1985. Det vart òg partipolitisk debatt om domen fordi det viste seg at eit fleirtal av domarane var Høgre-folk.
Venediger-massivet
Venediger-massivet er eit område i fjellkjeda Hohe Tauern i Alpane i Austerrike. Venediger-massivet ligg i forbundslanda Salzburg og Tirol og strekker seg litt inn i Italia. Großvenediger er den høgste fjelltoppen i massivet og når 3 657 meter over havet.
Venediger-massivet ligg lengst nordvest i Hohe Tauern. Av fjellområda i Hohe Tauern er Venediger-massivet det med flest isbrear. Her er meir enn 100 fjelltoppar over 3 000 moh.
Yazd-provinsen
Yazd-provinsen (persisk استان یزد, Ostān-e Yazd) er ein av 31 provinsar i Iran. Han ligg sentralt i landet og provinshovudstaden er byen Yazd. I 2014 vart han plassert i Region 5. Provinsen dekkjer eit areal på 131 575 km² og er delt inn i ti fylke: Abarkuh fylke, Ardakan fylke, Bafq fylke, Behabad fylke, Khatam fylke, Mehriz fylke, Meybod fylke, Ashkezar fylke, Taft fylke og Yazd fylke. I 2016 hadde provinsen 1,1 millionar innbyggjarar.
Geografi
Yazd-provinsen ligg i ein oase der ørkenane Dasht-e Kavir og Dasht-e Lut møter kvarandre. Sjølve byen vert stundom kalla «brura til Kavir» på grunn av plasseringa i ein dal mellom Shir Kuh, det høgaste fjellet i regionen på 4 075 meter over havet, og Kharaneq. Sjølve byen ligg 1 203 meter over havet.
Fokino i Brjansk oblast
Fokino (russisk Фо́кино) er ein by i Brjansk oblast i Russland med om lag 15 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Bolva, ei sideelv til Desna, rundt 15 km nord for Brjansk.
Han vart grunnlagd i 1954 og fekk bystatus ti år seinare.
Weinfelden
Weinfelden er ein kommune i kantonen Thurgau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 432 meter over havet. Weinfelden er hovudstad i eit distrikt med same namnet.
Etter som Weinfelden ligg i midten av kantonen, har ein del av kantonsadministrasjonen tilhald i byen. Også Thurgauer Kantonalbank har hovudsete i byen. I vinterhalvåret held kantonsrådet møta sine i Weinfelden.
Historie
Allereie i år 124 e.Kr. var det ei romersk bru over elva Thur ved Weinfelden. I romartida vart staden kalla Quivelda. Namnet Weinfelden er først dokumentert i 838.
Weinfelden var lenge den klart største byen i Thurgau. År 1798 leia Paul Reinhart frigjeringa av området, som til dess hadde vore underlagt det sveitsiske eidsforbundet. I 1803, etter oppløysinga av republikken Helvetia, vart Thurgau erklært ein sjølvstendig kanton i nettopp Weinfelden. Småbyen Frauenfeld vart hovudstad i kantonen.
Hausten 1830 tala Thomas Bornhauser til ei stor folkemengd i Weinfelden, der han kravde ei liberal grunnlov for kantonen. Den liberale grunnlova vart proklamert året etter, som ei av dei tidlegaste, demokratiske grunnlovene i Europa.
Portrett av både Paul Reinhart og Thomas Bornhauser heng i dag i rådhuset i Weinfelden.
Symfoni nr. 10 av Mozart
'''Symfoni nr. 10 i G-dur''', K. 74, vart skriven av Wolfgang Amadeus Mozart, truleg under den første reisa hans til Italia våren 1770.
Symfonien er skriven for to oboar, to horn og strykarar. Stykket varer om lag 9 minuttar. Symfonien har form som ein italiensk overture og består av satsane:
På det signerte partituret, som ikkje inneheld nokre merknader av Mozart, står det skrive «Ouverture zur Oper Mitridate» (Ouverture for opera Mitridate) skriven av Johann Anton André, som så er stryke over, bortsett frå ordet «Ouverture». André trudde tydlegevis at stykket var meint som ein overture til Mitridate, re di Ponto (som har ein annan overture enn denne symfonien).
Barneskule
Barneskule eller barneskole viser til barnetrinnet av grunnskulen.
I Noreg omfattar det dei sju første åra i den 10-årige grunnskulen. Dei tre øvste klassetrinna (8.–10. klasse) blir kalla ungdomsskule eller ungdomstrinnet.
Djatkovo
Djatkovo (russisk Дя́тьково) er ein by i Brjansk oblast i Russland med om lag 35 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Bolva, ei sideelv til Desna, rundt 40 km nordvest for Brjansk.
Historie
Busetnaden vart oppretta i 1626. Han fekk bystatus i 1927.
Brjansk oblast var eit senter for partisanrørsla under den andre verdskrigen. I februar 1942 klarte sovjetiske partisanar å vinne attende kontrollen i Djatkovo og nærliggande landsbyar. Området låg langt inne i nazi-okkupert område. Partisanane gjenoppretta sovjetisk styre og dreiv eit sjukehus og diverse butikkar. Området vart gjenerobra av tyske styrkar i juni 1942.
Økonomi og næringsliv
Djatkovo er mest kjend for glasverket sitt og for Djatkovo krystallmuseum (eit museum for glaskunst), som er det største i landet i sitt slag. Byen har òg ein større møbelfabrikk.