cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amandus Adamson
I samband med den russiske revolusjonen og den estiske frigjeringskrigen vende Adamson i 1918 tilbake til heimbyen sin Paldiski i nordvestlege Estland. Her budde han livet ut.
Joerg Peninsula
Joerg Peninsula er ei kupert, fjellrik halvøy, 22 nautiske mil lang og 3 til 10 nautiske mil brei, som ligg mellom Trailfjorden og Solbergfjorden på Bowman Coast i Graham Land i Antarktis. Halvøya ligg i området utforska frå lufta av sir Hubert Wilkins i 1928 og Lincoln Ellsworth i 1935, og sørkysten vart kartlagd av W.L.G. Joerg frå flyfotografi teken av Ellsworth. Ho vart vidare kartlagd og fotografert frå lufta av United States Antarctic Service i 1940 og kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey i 1947. Halvøya vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter W.L.G. Joerg (1885–1952), som var ein amerikanske geograf, polar kartograf og arkivar, som gjorde viktige bidrag til antarktisk kartografi, fagterminologi og historie. Joerg var styreleiar i United States Board on Geographic Names 1943–47, og medlem av Advisory Committee on Antarctic Names, 1947–52.
Herrestad
Herrestad er ein tettstad i Uddevalla kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 2 412 innbyggjarar. Herrestad ligg cirka fire kilometer vest for Uddevalla.
Ein Naqquba
Ein Naqquba (arabisk عين نقوبا, hebraisk עֵין נַקוּבָּא) er ein arabisk landsby sentralt i Israel. Han ligg vest for Jerusalem i Mateh Yehuda regionale kommune. I 2007 hadde han eit folketal på 2 000.
Landsbyen vart grunnlagd i 1962 av flyktningar frå landsbyen Bayt Naqquba, som vart avfolka under den arabisk-israelske krigen i 1948. Landområda til denne landsbyen hadde blitt til Beit Nekofa. Landsbyen var ein del av Ein Rafa fram til 1976, då han vart rekna som ein eigen landsby.
Lowestoft
Lowestoft er ein by i Suffolk i Aust-England med omtrent 70 000 innbyggjarar. Byen som ligg på austsida av nasjonalparken The Broads ved breidda som blir kalla Oulton Broads og grensar til Nordsjøen, ligg rett ved det austlegaste punktet på Dei britiske øyane: Lowestoft Ness.
Lowestoft har éin venskapsby, med byen Plaisir i Frankrike, og var òg ven med byen Katwijk i Nederland fram til 1990-talet.
Dei to rockegruppene The Darkness og Stone Gods kjem herifrå.
Magnier Peninsula
Magnier Peninsula er ei hovudsakleg isdekt halvøy 18 km nordvestover frå Graham Coast i Graham Land i Antarktis. Ho er 17 km brei mellom Leroux Bay i nordaust og Bigo Bay i sørvest. Magnier Peaks står på nordenden av halvøya, medan Lisiya Ridge.
Halvøya vart namngjeve av Chile og fekk namn etter Magnier Peaks.
Herstadberg
Herstadberg er ein svensk tettstad i Norrköpings kommun i Östergötlands län i Östergötland. I 2005 hadde tettstaden 257 innbyggjarar.
Ulster Yearbook
Ulster Yearbook (Ulster Year book) var ei statistisk årbok som vart gjeven ut av den nordirske regionalregjeringa frå og med 1926. Ho vart ført vidare under britisk direktestyre frå og med 1972, og har i seinare tid fått namnet Northern Ireland Yearbook. Fyrste utgåva koma ut i 1926, og var «Published by Authority of the Minister of Finance», som den gongen var Hugh Pollock. Utgjevinga var heimla i §11 av Census Act (Northern Ireland), seinare utgåver var heimla i revidert lovverk. Ifylgje 1926-føreordet skulle årboka innhalda statistikk som vart tilgjengeleg gjennom året 1925. Føremålet vart skildra slik:
The object of the Year Book is to present in a simple, convenient, and accessible form, statistical and other information regarding Northern Ireland and its people; their environment and social conditions, health and education, transport and communication, agriculture, trade and industry. Utgjevingane auka svært mykje i volum gjennom utgjevingsperioden, og organiseringa av statistikken skifta og noko.
Utgjevingar og namneendring
Ulster Yearbook/Year Book var aldri ei årbok i tydinga av at ho kom ut kvart år. Desse utgjevingane kom:
Som me ser av dette oversynet, har Ulster Yearbook kome ut med noko ujamne mellomrom frå 1926 til lenge etter innføringa av direktestyre frå London. Opphaldet mellom 1938 og 1947 oppgåva må opplagt ha skuldast andre verdskrigen. Etter innføringa av Britisk direktestyre mista lokale politikararar ogso kontrollen over innhaldet i publikasjonen.
Blomsterpotte
Blomsterpotte eller plantepotte er ei potte som kan brukast til å dyrka plantar i. Dei blir brukt i gartneri, heimar og hagar til å dyrka fram småplantar til vidare bruk eller til å husa potteplantar permanent. Potter finst i ulike storleikar, og kan ha enkel utforming eller vera meir dekorative.
Tradisjonelt blei blomsterpotter gjerne laga av brent leire (terrakotta). I dag er det blitt vanlegare med blomsterpotter av plastmateriale. Ein har også gått meir over til å bruka pluggbrett i staden for potter ved oppal av småplantar.
Historie
Ein har brukt potter til formeiring og transport i lang tid. Allereie frå Det gamle Egypt er det kjend at potter blei brukte til plantetransport. Også dei gamle grekarane og romarane brukte blomsterpotter. Den greske filsofen Theofrastos skildra i si 'Plantehistorie' frå 300-talet f.Kr. korleis ein sådde trefrø i potter. I si bok om jordbruk frå 100-talet f.Kr. skildrar Cato den eldre korleis potter ein hadde sådd frø eller planta stiklingar i kunne knusast og planten plantast i jorda. Arkeologiske pottefunn støtter denne skildringa. Pottene ein har funne har hol i botnen, kanskje både for å gje drenering og for å la røtene veksa ut frå potta.
Ulster Yearbook
Utgjevingar og namneendring
It is hereby declared that Northern Ireland remains part of His Majesty's Dominions and of the United Kingdom and it is hereby affirmed that in no event will Northern Ireland or any part thereof cease to be part of His Majesty's dominions and of the United Kingdom without the consent of the Parliament of Northern Ireland.
Blomsterpotte
Historie
Potter har også vore brukt til dekorasjon. Funn frå Pompeii og Herculaneum tyder på at ein kunne setja dei opp rundt eit basseng i midten av eit atrium. Under renessansen kunne ein bruka fint utforma potter til dømes i hjørnene av parterre-design, langs terrassekantar eller på toppen av murar.
Ulster Yearbook
Utgjevingar og namneendring
I 1960-62 utgåva finst det ei særleg interessant politihistorisk framstilling som leier fram til ei detaljert utlegging kring samtidas samtidas Royal Ulster Constabulary (RUC) og organiseringa av denne styrken. Denne er særleg interessant fordi den Irske Republikanske Armeeen (IRA) innleidde ei kampanje mot nordirske grensestasjonar i 1956, og denne pågjekk til 1962. Årboka skisserer førehistoria til denne grensekampanja og dei unionistiske styresmaktene sitt syn på korleis denne vart gjennomførd og møtt. I denne går det fram at styresmaktene såg på dette som resultat av inntenging over grensa frå sør, at kampanja hadde vore lite effektiv ut over å setja politistyrkane og den britiske hæren på sterkare prøver, at grensevegar hadde vorte blokkerte for å verna seg mot slike aksjonar, og at lover som gav høve til å halda folk arrestert i 48 timar for avhøyr hadde vore nytta. I 1966-1968 utgåva er den fyrste valdhendinga i det som førde fram til den sterke oppbløminga av vald frå inngangen til 1970-talet, Ulster Volunteer Force sitt drap i 1966.Det er vel heller indirekte fornekta "There have been no armed subversive activity since 1961."
I 1974-årsboka finst det ein gjennomgang av styringsmodellane for Irland frå 1801 og for Nord-Irland frå kløyvinga etter Government of Ireland Act (1920) og heilt fram til det nyss innførde direktestyret frå London. Denne framstillinga omgår reaaliteten - at dei unionistiske styresmaktene og dei sentrale styresmaktene hadde mista kontrollen over Nord-Irland. Årbokserien gjev heller ikkje nokon forsøk på å diskutera autoritære trekk i lovverk og politipraksis, skreddarsaum av valordningar og systematisk diskriminering av den nasjonalistiske minoriteten. Det synest opplagt at den unionistiske slagsida i serien vedvarte til lenge etter innføringa av direktestyret
Sidan fyrst på 2000 talet har Northern Ireland Yearbook kome ut. Det er ei handbok for ovseryn over politikk og offentleg sektor, og utgjevinga av dette skriftet er det magasinet AgendaNi som står for. Dei fyrste åra etter namneskiftet var det likevel ein offentleg publikasjon, spreidd av the Stationery Office. Då hadde dei historiske og politiske slagsidene vorte klårt dempa. Denne publikasjonsserien kjem framleis (2019) ut i oppdaterte utgåver, men no med privat utgjevar.
Relevans for å skaffa seg innsikt
Det er mangt kritisk å seia om denne statistiske årsbokserien, men det mest positive bør og seiast. Det er ei gullgruve for den som vil skaffa seg innsikt i sosialhistorie, økonomisk historie, og organiseringa av det offentlege Nord-Irland, irekna unionstilhøvet til Storbritannia gjennom det Foreinte Kongedømet, retts- og politihistorie, utdanningshistorie m.m. Særleg gjeld dette for historisk statistikk frå den førdigitale fasen, og den strekkjer seg som kjent lengre enn Stormontregimet 1921-1972. Men dersom ein treng innsikt i politisk historie eller kritiske kontekstar til det ein finn her, må ein gå til faglitteraturen om Nord-Irland, og den har vorte massivt stor dei seinaste tiåra.
Primære arkivstudie kan avdekkja mykje, og då kan Public Record Office of Northern Ireland (PRONI) i Titanickvartalet på det gamle verftsområdet til Harland and Wolff i Belfast ofte gje svar på mange spørsmål. For den som er særleg interessert i styresmaktene fram til 1972, finst ein svært god katalog i bokform.
Guildford
Guildford er ein by i Surrey i England, og administrativt senter for regionen Søraust-England. Han var tidlegare òg administrativt senter for grevskapet Surrey, men dette vart flytta til Kingston.
Historie
Historia til byen går tilbake til angelsaksisk tid. Namnet kjem truleg frå eit sanddekke – gylle – vadestad i elva Wey. Alfred Atheling, son av kong Ethelred II, hadde budd i Normandie under den danske invasjonen av England. Omkring 1040, nokre år etter Knut den store var død, kom han tilbake til England. Han møtte jarlen Godwin av Wessex i Guildford, og vart overlaten til kongen, som blinda og lemlesta han; Alfred døydde kort tid etter mishandlinga.
Frå 1300- til 1700-talet hadde byen store inntekter frå handel med ull.
Skulefag på Galtvort
Fag ved Galtvort Hogwarts دراسة النبات السحري Školski predmeti u Hogwartsu Assignatures de Hogwarts Hogwarts es:Anexo:Asignaturas de Hogwarts गुप्त-कलाओं से रक्षा Školski predmeti u Hogwartsu Mata pelajaran Hogwarts Materie di studio a Hogwarts Mata pelajaran Hogwarts Disciplinas de Hogwarts Хогвортски предмети Školski predmeti u Hogwartsu Hogwarts 霍格華茲科目
Bob Dylan at Budokan
Bob Dylan at Budokan er eit konsertalbum av Bob Dylan frå 1979 (1978 i Japan) av Columbia Records.
Guildford
Historie
I 1927 vart Guildford eit anglikansk bispesete. Guildfordkatedralen vart vigsla i 1961.
Bob Dylan at Budokan
Albumet består hovudsakleg av dei mest kjende songane hans med radikalt forskjellige arrangement samanlikna med originalane. Dylan hadde med seg dei same musikarane som spelte inn Street-Legal. Med seg hadde han eit stort band med blåsarar og korsongarar.
Rhythm of Love
Rhythm of Love er det tredje albumet til den australske songaren Kylie Minogue. Det vart utgjeve i november 1990, og fekk positive kritikkar. Det vart topp 10-album i Australia og Storbritannia og produserte fire topp 10-singlar.
Guildford
Historie
I 2002 freista Guildford å få full bystatus (city), men dette vart avslått og byen er enno ein town.
Bob Dylan at Budokan
Songane vart spelt inn under to forskjellige konsertar den 28. februar og 1. mars 1978. Albumet fekk nokre av dei dårlegaste meldingane i heile karrieren til Dylan og kritikarane var hovudsakleg misnøgd med arrangementet, som dei fann var for glatt og sterilt. Magasinet Rolling Stone samanlikna dei nye arrangementa med Las Vegas-musikk.
Rhythm of Love
Albuminformasjon
Albumet var det fyrste som inneheldt songar ho sjølv hadde skrive. Det var ei endring frå tyggegummipopen på dei tidlegare albuma hennar, og freista å presentere ein meir stilig og moderne lyd. Fleire av spora vart populært hitar på klubbar i Storbritannia, Europa, Australia, New Zealand og Asia. Albumet nådde nummer ni på den britiske albumlista.
Bob Dylan at Budokan
Bob Dylan at Budokan nådde 13. plass i USA og selde til platina her, medan det i Storbritannia nådde 4. plass. I Noreg nådde albumet 2. plass.
Verdsmeisterskapen i orientering 1985
Verdsmeisterskapen i orientering 1985, den 11. i sitt slag, vart avvikla ved Bendigo i delstaten Victoria i Australia dagane frå 4. til 6. september. Det var fyrste gongen ein verdsmeisterskap i orientering vart lagt til eit land utanom Europa. Deltakarane kom frå 22 land.
Klassisk-distanse – 15,2 km/23 postar
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
Klassisk-distanse – 8,4 km/14 postar
<br style="clear:both;" />
Mont Eyskens
Mont Eyskens er eit stort fjell- og ismassiv med ei høgd opp mot 2300 moh like nord for Mont Derom i Dronning Fabiolafjella i Antarktis. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen under Guido Derom, 7. oktober 1960, og kalla opp etter Albert Eyskens, piloten på eit av to fly som belgarane nytta til å rekognosere området.
Pasteur Peninsula
Pasteur Peninsula er ei brei halvøy 5 nautiske mil (9 km) lang frå nord til sør og 5 til 8 nautiske mil (15 km) brei mellom Guyou Bay og Bouquet Bay, på nordenden av Brabant Island i Antarktiske Arkipel. Ho vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Charcot til ære for Louis Pasteur, ein kjend fransk kjemikar.
Herb Alpert
Herbert «Herb» Alpert er ein USA-amerikansk musikar som er mest med gruppene Herb Alpert & the Tijuana Brass, Herb Alpert's Tijuana Brass eller TJB. Alpert er òg sjef for eit plateselskap og er «A'en» i A&M Records, eit plateselskap han starta med partnaren Jerry Moss og til slutt selde til Polygram. Alpert har òg laga abstrakt ekspresjonistiske måleri og skulpturar i over tjue år, som stundom vert utstilte. Alpert og kona Lani Hall er filantropar gjennom Herb Alpert Foundation.
Alpert har hatt fem album på toppen av Billboard-lista i USA av i alt 28 album, vunne ni Grammy-prisar, fjorten platinaalbum, og femten gullplater. Fram til 1996 hadde Alpert seld 72 million album verda over. Alpert er den einaste plateartisten som har nådd toppen av den amerikanske Billboard Hot 100-lista både som vokalist («This Guy's in Love with You», 1968) og som instrumentalist («Rise», 1979).
Rai i Kuwait
Rai (arabisk skrift الرَّي) er eit område i Farwaniya guvernement i Kuwait. Her ligg Avenues Mall, det nest største kjøpesenteret i verda etter Dubai Mall.
Christmas Time (Don't Let the Bells End)
«Christmas Time (Don't Let the Bells End)» er ein song gjeven ut av det britiske hardrockbandet The Darkness. Singelen kom ut 15. desember 2003 for å konkurrere om toppen av den britiske singellista over julehelga. Han nådde til slutt andreplassen på lista. Songen kom seinare ut på «Christmas edition» av debutalbumet deira, Permission to Land, som kom ut i somme område av Europa 22. desember 2003.
Bakgrunn
Songen har ein uvanleg struktur for ein julesong. Songen nemner dei vanlege tinga som julehøgdtida, julenissen og bjøller, levert i falsetten som er varemerket til Justin Hawkins. Eit skulekor syng korvokal på songen, og deltok òg i musikkvideoen. Dei kom frå Haberdashers' Aske's Hatcham College i New Cross i London, der mora til Justin og Dan gjekk ein gong.
Songen klarte ikkje å nå toppen av den britiske singellista i juleveka og hamna bak dei relativt ukjende Gary Jules og Michael Andrews med ein coverversjon av Tears for Fears-songen «Mad World».
Tradisjonelle norske bruksbåtar
Tradisjonelle bruksbåtar er ei vanleg nemning på båttypar som var i bruk fram til motoriseringa av fiskeria. Ein tek med båtar langs kysten og båtar brukt på elvar, vatn og innsjøar.
I tillegg til fiske har båten vorte brukt til transport av folk, dyr og varer. Kyrkjeferder har vore vanleg å gjere i båt. Mange gardar og grendelag langs kysten og fjordane har hatt eigne kyrkjebåtar. Talet på bruksbåtar har vore stort. I 1880 fanst det truleg kring 100 000 slike båtar i Noreg. Av desse var om lag 20 000 storbåtar, med meir enn tre årepar. For å få oversikt over dei ulike båttypane, deler ein dei inn etter geografisk utbreiing, storleik og bruksområde. Fleire båtar passar ikkje inn i dette mønsteret. Brukaren har hatt ynskje om korleis båten skulle fungere. Båtbyggaren har vald nye løysingar.
Vassborne sjukdommar
Vassborne sjukdommar er sjukdommar som kjem av patogene mikroorganismar som vert overførte direkte når ein drikk vatn med smitte i. Dessutan kan inntak av dei same bakteriane vere kjelde til matforgifting dersom ein brukar vatnet i matlaging. Ifølgje Verdshelseorganisasjonen (WHO) utgjer diarésjukdommar omtrent 4,1 % av sjukdommane i verda – gjennom målet «Global burden of disease» (GBD) – og dei er årsak til 1,8 millionar dødsfall kvart år. Eit overslag viser at 88 % av dette igjen skuldast dårleg vassforsyning, hygiene og sanitære forhold, og at ein finn det mest hyppig hjå born i utviklingsland. Vassborne sjukdommar kan kome av protozoar, virus eller bakteriar, og mange av dei er tarmparasittar.
Til og med før ein hadde oppdaga bakterieteorien var det vanleg praksis å sverje til øl, vin og te i staden for vatne. Om karavanane som kryssa Sentral-Asia langs silkevegen, skriv oppdagaren Owen Lattimore at: «Grunnen til at vi drakk så mykje te, var det dårlege vatnet. Reint vatn, ukokt, drikk ein aldri. Det finst ei overtru om at det fører til blemmer på føtene.»
Tradisjonelle norske bruksbåtar
=Geografisk inndeling= Den første som sette opp ei geografisk inndeling av norske bruksbåtar var C.F.Diriks i 1863. Bernhard Færøyvik brukte om lag same inndelinga.
Ein skil mellom austnorsk og vestnorsk båtbyggartradisjon. Skiljet går mellom Jæren og Agder.
Austnorske båtar
Kjenneteikn på austnorske båtar er at dei er breie og djupe; gode å segle, men tunge å ro. Det vert brukt rorkult på roret. I området der ein brukar desse båtane er skiljet mellom flo og fjøre lite. Ein har mindre trong om å drage dei på land. Ofte ror ein båtane inn i båthuset og lèt dei ligge på vatnet. Det er difor ikkje noko krav om at båtane skal vere lette. Den austnorske båttradisjonen er ein del av ein tradisjon som og omfattar Bohuslän og Kattegatområdet.
Den gamle bruksbåten på Sørlandet, sjekta, hadde to eller fire årar. Årane var runde og lag mellom tollepinnar. Koggen i Telemark, og snekka lenger aust, er liknande båtar.
Bygging
Austnorske båtar har fleire og smalare bordgangar enn vestnorske. Stamnane er sett rett på kjølen. Dei er gjerne festa med stamnkne, krumvaksne laskar. På dei minste båtane, sjekta og prammen har bordinga for det meste vore av furu, medan kjøl, stamnar og band er av eik. Botnbordet vert festa til kjølen ved at det vert sett inn i eit uthogge spor, spunninga, og ikkje spikra til kjølen. Båtborda vert skøytte ved at dei vert lagde ende i ende, og så vert ein skøytelask sett over skøyten på innsida. Lasken er ofte like tjukk som bordet. Årefestet er tollegangar og tollepinnar. Toftene er festa til ripa på båe sider med eit toftekne. Dei forsterkar då båten tverrskips.
Riggen
Den dominerande riggtypen på austnorske båtar er spriseglet. Det er ukjent når det gamle råseglet vart avløyst av spriseglet. Ein reknar med at spririggen har vore i bruk i over 300 år.
Vestnorske båtar
På grunn av likskapen i byggemåte reknar ein den vestnorske tradisjonen å rekke frå Jæren og nordover til forbi grensa til Russland. Vestlandsbåtar er smalare, lettare og meir lettrodde samanlikna med austnorske båtar. Overgangen mellom kjøl og stamn er meir avrunda ved at det vert innsett eit overgangstykke, lottet eller stemnet. Medan forholdet mellom lengd og breidd gjerne er 3 : 1 på austnorske båtar, er det 4 : 1 eller meir på vestnorske. Dei vestnorske er bygde av færre bord enn austlandsbåtane. På vestnorske båtar finn ein til vanleg keipar og firkanta årar som ikkje vert vridde under roing.
Fasettfjellet
Fasettfjellet er eit fjell, 2425 moh, som står nord for Flogstallen nordaust i Borgmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59).
Tradisjonelle norske bruksbåtar
Vestnorske båtar
Dei ulike båttypane får namn etter staden dei vert bygde eller brukte.
Langs kysten frå sør finn vi:
Båtar på sørlege Vestland
Båtane på Sør-Vestlandet, strekninga sør for for Bergen, har vorte delt to hovudgrupper: rogalandsbåtar og hordalandsbåtar. Båtane i Rogaland har hatt ein del felles med austlandsbåtar. Ofte er dei bygde med berre ein bete. Styrken på tvers vert auka ved at ei eller fleire tofter vert feste til ripa med toftekne. Båtbyggarane tok tidleg til å sette eit bord, vaterbord, vinkelrett oppe på ripa.
Noko som kjennemerker rogalandsbåtane er dei korte stamntoppane. Dei er grovare bygde enn andre båtar på Sør-Vestlandet. Til liks med desse ligg esinga øvst på ripbordet. Elles er dei noko ulike etter kvar dei er bygde og kven som har bygt dei. Dei tre viktigaste typane har vore boknabåt, aslakbåt og tingvikbåt. Rogalendingane har ofte kjøpt båtar frå Hardanger.
Båtar frå Hordaland har ofte få men breie bordgangar. Hardangerbåtar merkjer seg ut med det jambreie ripbordet. Esinga ligg i på innsida øvst på ripbordet. Ho gir feste for keipane som ligg rett på ripa. Havfiskarane i Sunnhordland ville gjerne ha oselvarar. Dei sette særleg pris på at han var mjuk, lettrodd og ein god seglar. Færing, og stundom seksæring var bygde med tre omfar. Til å hogge ut dei breie halsane må båtbyggaren ha utvald tømmer. Etter kvart som slikt trevirke vart vanskeleg å skaffe, vart oselvaren òg bygd med 4 omfar. Havfiskarane rekna ikkje desse som like gode sidan dei vart stivare og tyngre. Til landnotfiske var det derimot fordel med stive og sterkare båtar.
Båtar frå midtre Vestlandet
Båtane frå Vestlandet mellom Bergen og Stad skil seg frå båtane lenger sør. Dei har sterkare innved. Ein finn jamt ein bete meir enn på sunnhordlandsbåtane. Esingane, som her går frå rong til rong, er plasserte nedst på ripbordet. Det fører til at keipane ikkje kan ligge flatt ned på rip og esing som på hardangerbåtar. Dei er festa på innsida av ripsbordet, og vert oftast stødde mot esinga med keipsneller. Midtvestlandsbåtane har òg eit bord meir enn sunnhordlandsbåtar av same storleik. Det øvste bordet, ripbordet, smalnar markert mot endane. Dette er òg ulikt båtar lenger sør.
Ein delar gjerne båtar frå dette området inn i fire grupper: Nordhordlandsbåtar, med masfjordbåtar og osterfjordbåtar, sognebåtar, sunnfjordbåtar og nordfjordbåtar.
Båtane i Nordhordland har meir felles med båtane i Sogn og Fjordane enn båtar lenger sør i Hordaland. Dette kjem truleg av geografiske tilhøve. Sjøvegs kommunikasjon har vore enklare nordover enn sørover. Sognebåten har vore ein lett bruksbåt som var godt eigna inne i fjordane. Han er lettare banda enn båtane ved kysten. Elles merkjer han seg ut mellom båtane på Vestlandet med den bratte framstamnen, og ripsbordet som stig mot denne stamnen.
Sunnfjordbåten, flatbotna og med hogde botnbord, eigna seg godt til fiske mellom øyane på kysten.
Viktigaste område for bygging av nordfjordbåt har vore Gloppen Det vart og bygt båt andre stader der det var eigna skog. Båten vart brukt inne i fjordane og ute ved havet. Då nordfjordfiskarane i 1850–60-åra reiste lenger til havs med linene sine, vart nordfjordbåten noko endra. Bakskuten vart forlengd og såleis fyldigare, og båtane høgare borda. Denne typen nordfjordbåt kom òg i bruk lenger sør i fylket.
Båtar på nordlege Vestland
Båtane i Møre og Romsdal har stort sett vore av tre hovudtypar; sunnmørsbåt, romsdalsbåt og geitbåten på Nordmøre. I Romsdal har det også vorte brukt sunnmørsbåtar sør om Hustadvika og nordmørsbåtar nordanfor. Båe desse båtane er havbåtar og er bygde for seglas ut til fiskegrunnar på opne havet langt ut for land. Fiskarane frå Møre og Romsdal drog lenger ut enn dei gjorde andre stader langs vestlands- og trøndelagskysten. Båe desse båttypane var mjuke, og greidde seg godt i krapp sjø.
Det asymmetriske råseglet som truleg vart først brukt på Sunnmøre, kom etter kvart i bruk på heile denne kyststrekninga, også sør om Stadt.
Sunnmørsbåten vert og kalla snedbetning på grunn av den særeigne byggemåten, med skrålagde bord i framdelen. Første bord bakfrå er høvla beint av på skrå ned til kjølen litt framom midten på båten. Dette vart kalla snedet, og er det som har gitt båttypen namn. Esinga ligg på det omfaret som kreftene verkar sterkast på under segling, kalla æsingbordet. På åttringane kunne det vere 2 omfar til ovanfor, men det vanlege var eitt, ripstødet. I tillegg hadde storebåtane ekstra bord framme og bak, kjempene. Då vart det eit skar i ripa, ripskaret. Det gjer at årane her kjem lågare mot sjøna. Årane får ein høvlegare vinkel mot sjøen og båten vert betre å ro. Under segling vert det sett eit eige skvettbord, kalla dregle, i ripskaret. Dei lange årane, som på åttringane kunne vere opp mot 7 meter lange, ligg på skjeggkeipar av bjørk, som vert nagla faste.
Street-Legal
Street-Legal er det 18. studioalbumet til Bob Dylan og kom ut på Columbia Records i juni 1978. Albumet var ei heilt ny musikalsk retning for Dylan, som her nytta eit stort pop-rock-band med kvinnelege koristar for første gong.
Crewe
Crewe er ein by i dei sørlege delar av Cheshire i England. Det er den største byen i det administrative distriktet Crewe and Nantwich.
Limbé
Byen ligg ved Limbéelva. Sjølv om avskoginga i resten av landet er høg, er dalen langs denne elva framleis svært grøn.
I byen ligg sjukehuset Bon Samaritaine («Den miskunnsame samaritanen»), der det er gjort mykje forsking på malaria. Vidare finn ein museet Musée de Guahaba, som er kjent for tainokunst, i byen.
Tradisjonelle norske bruksbåtar
Båtar på nordlege Vestland
Den mest kjende byggestaden for sunnmørsbåtar er Bjørkedalen i Volda. Her har det vore ein samanhengande båtbyggartradisjon i allefall 400-500 år attende i tid. På Stranda i Storfjorden bygde dei også snidbetningar, heilt fram til 1920-åra.
Crewe
Crewe er nok mest kjent for tilknytinga si til jernbaneindustrien i England sidan det er eit viktig knutepunkt. Det er òg staden der Crewe Works er lokalisert.
Street-Legal
Etter suksessen med Blood on the Tracks og Desire vart Street-Legal nok ei gullplate for Dylan, men han nådde berre 11. plassen i USA, og var det første studioalbumet hans som ikkje nådde Topp 10 i heimlandet sidan 1964. I Storbritannia vart det derimot det mestseljande albumet hans og nådde 2. plass på lista.
Crewe
Frå 1946 til 2002 låg hovudkontoret til Rolls-Royce Motors i Crewe.
Det lokale fotballaget i Crewe er Crewe Alexandra F.C.
Street-Legal
I 1999 kom albumet ut på ny med ny miks og ny mastering.
Tradisjonelle norske bruksbåtar
Båtar på nordlege Vestland
Nordmørsbåten, geitbåten, er bygd for å meistre straumsjø og krappe bårer på det heller grunne havområdet kring nordmørsøyane. Den jamne bogen frå kjølen, gjennom lottet til stamnen, gjer at han vender legg under beiting i høg sjø.
Carlisle
Carlisle er ein by i Cumbria i det nordvestlege England. Han ligg omkring 16 km frå grensa til Skottland, og utgjer hovuddelen av distriktet City of Carlisle. Byen er administrasjonssenter både for distriktet og grevskapet, og var tidlegare administrasjonsby for grevskapet Cumberland.
Tradisjonelle norske bruksbåtar
Båtar på nordlege Vestland
Ved bygging av geitbåt vert det brukt hogne halsar. Det krev tilgang til godt tømmer. Nemninga geitbåt vert av nordmøringar sett på som eit heidersnamn. Andre stader vert geitbåt brukt som utnamn på andre sine båtar. Ein reknar med to typar av geitbåt: Aurgjeldgeita og Søfjordingen. Mange geitbåtar har ein renning på ripsbordet som smalnar bakover.
Båtar Nordafjells
Dei dominerande båttypane nordafjells har vore åfjordsbåten og nordlandsbåten. Konstruksjonen av desse båttypane har så mykje felles at dei lett kan blandast saman; dei har lang kjøl som er forlenga av lott opp mot dei karakteristiske bratte stamnane. På åfjordbåten er lottet og nedste del av stamnen krumma oppover frå vasslina. Øvst oppe er framstamnen litt utfallande. På nordlandsbåten er framstamnen rettare, oftast med ein innsving øvst. Dei er smalare enn vestlandsbåtane lenger sør. Høvet mellom lengd og breidd ligg gjerne mellom 4 : 1 og 4,5 : 1.
Street-Legal
Innspeling
Skrivinga tok brått slutt den 16. august då nyhenda om at Elvis Presley hadde døydd nådde han. Dylan har sidan forklart at han ikkje snakka med nokon på ei veke etter dette.
Björn Skifs
Björn Skifs er ein svensk songar og skodespelar frå Vansbro i Dalarna.
Hestra
Hestra er ein tettstad i Gislaveds kommun i Jönköpings län i Småland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 1 326 innbyggjarar.
Street-Legal
Innspeling
Seinare på hausten, vart kampen om foreldreretten trekt til retten då Sara søkte løyve frå retten om å flytte til Hawaii med borna. Dylan planla samstundes ein verdsturne, den første på tolv år. Dylan hadde skrive lite musikk dei siste åra og dei store kostnadane som rettssakene mot kona hadde medført, gjorde at han nærma seg økonomiske problem. Turneen ville derimot gje han inntekter, så han kjøpte eit gammal tre etasjars hus i Santa Monica i California, som raskt vart ombygd til øvingslokale og studio.
Bozhinovbreen
Bozhinovbreen (bulgarsk Божинов ледник, ‘Bozhinov Lednik’) er ein 5 km lang og 2,5 km brei isbre på Danco Coast i Graham Land på Den antarktiske halvøya som ligg nord for Krebsbreen og sør for Nobilebreen. Han flyt vestover og ut i Gerlachesundet ved Charlotte Bay.
Isbreen er kalla opp etter den bulgarske flypioneren Georgi Bozjinov (1879-1955) som bygde eit fly som det vart teke patent på i Frankrike i 1912.
Lågning
Lågnng er i fonetikken ein overgang til eit vokalfonem som er representert av fonetisk lægre lydar.
Tradisjonelle norske bruksbåtar
Båtar i Trøndelag
Åfjordsbåten, som har namn etter båtbyggarbygda Åfjord på Fosen har vorte brukt frå Flatanger i Nord-Trøndelag til Aure og Smøla på Nordmøre.
Lågning
Døme på lågning i eldre norsk er overgang frå vinter til vetter, brink til brekke.
Sheep
«Sheep» er ein song av det engelske rockebandet Pink Floyd, gjeve ut på albumet Animals i 1977. Songen hadde opphav attende til 1974 under tittelen «Raving and Drooling». Han vart skriven av bassisten Roger Waters.
Street-Legal
Innspeling
Før øvingane kunne kome i gang, måtte Dylan få tak i eit band, og han tok raskt kontakt med fleire musikarar, mellom andre medlemmer frå Rolling Thunder Revue-turneen, Steven Soles, David Mansfield, Rob Stoner og Howie Wyeth.
Sheep
Historie
Under turneen deira i 1974 framførte Pink Floyd tre nye songar i første halvdelen av konsertane, etterfølgd av heile The Dark Side of the Moon. Desse tre nye songane var «You've Got to Be Crazy» (som seinare vart «Dogs»), «Shine On You Crazy Diamond» og «Raving and Drooling» (som seinare vart «Sheep»).
Street-Legal
Innspeling
Soles, Mansfield, Stoner, Wyeth, pianist Walter Davis, Jr. og perkusjonist Otis Smith kom til California seint i november og tidleg i desember, men Dylan var ikkje klar til å starte øvingane heilt enno, sidan rettssaka ikkje var over enno og han var i ferd med å gje ut filmen ''Renaldo and Clara'. Til slutt var rettssaka over, og borna måtte vere i California, der Dylan kunne vitje dei. I byte måtte Dylan signere ein avtale om at han aldri skulle møte McFree igjen.
Tradisjonelle norske bruksbåtar
Båtar i Trøndelag
I Stadsbygd og Rissa vart det bygt store båtar av åfjordstypen; staværingsbåtar. Då mange av desse båtane vart brukt på lofotfiske, vart båtar frå Trøndelag som dukka opp der kalla staværingar. Tradisjonen med lofotbåtar frå Trøndelag ser ut til å starte i 1806.
Björn Skifs
Björn Skifs blei kjend som popsongar og låtskrivar på 1970-talet med songar som «Hooked on a feeling» (med gruppa Blåblus) og «Michelangelo». Frå 1990-talet satsa han i større grad på musikalar, TV-skjetsar og filmar. Skifs har vore med i Melodifestivalen fire gonger, to av dei som vinnar. Hans «Håll mitt hjärta» har lege nest lengst på hitlistene til det populære radioprogrammet Svensktoppen. Songen låg på lista i 142 veker frå 2003 til 2006.
Sheep
Historie
Under framføringane av «Raving and Drooling», vart innspelingar av ein DJ frå BBC Radio kalla Jimmy Young spelt etter at opptaket vart kutta opp og spreidd rundt tilfeldig. Dette var Roger Waters sin idé om ein mann som var «raving and drooling» (eller var galen). Teksten var på dette tidspunktet ganske forskjellig frå det som vart «Sheep».
«Raving and Drooling» var opphavleg ein meir jam-basert song. Grunnmotivet var alt på plass - der ein lang note frå vokalisten (Waters) vart krysstona inn i den same noten på ein synthesizer. Waters hadde enno ikkje skrive seksjonane som repeterer F♯7 og A7 (som «You better watch out! There may be dogs about» og så vidare), så desse partia, som heilt tydeleg var ein del av songstrukturen, vart framførte instrumentalt.
Både «You've Got to Be Crazy» og «Raving and Drooling» var opphavleg planlgt for albumet dei skulle spele inn etter turneen (Wish You Were Here), men planane vart endra og dei enda begge opp i anna form på Animals. I november 2011 vart begge versjonane av spora spelte frå Wembley offisielt gjevne ut som ein del av Experience- og Immersion-versjonane av albumet Wish You Were Here.
Innspeling
Songen vart spelt inn i april, mai og juni 1976 i bandet sitt Britannia Row Studios i Islington i London.
Street-Legal
Innspeling
Øvingane starta mot slutten av desember, mellom anna av mange av tidlegare Dylan-songar, som vart omarrangert til ein meir vaksenpop-aktig stil, som var populær på denne tida, med saksofon og kordamer. Det vart gjort mange utskiftingar i personellet fram mot starten på verdsturneen i februar 1978. Turneen kom i gang i Japan den 16. februar 1978 og fekk god kritikk av både publikum og presse. Ein av konsertane vart seinare gjeven ut på Bob Dylan at Budokan, med fleire nye arrangement av gamle Dylan-songar. Turneen enda 1. april i Australia.
Tradisjonelle norske bruksbåtar
Nordlandsbåt
Nordlandsbåten har ei svært vid geografisk utbreiing: Frå grensa mot Trøndelag og til Aust-Finnmark og vestre del av kysten i Nord-Russland. Ein reknar at dei store sesongfiskeria er ein viktig grunn til dette. Fiskarar frå eit stort område samlast. Dei kappsegla og kapprodde. Båtbyggarane merka seg eigenskapane til dei beste båtane. Ein annan viktg grunn til den store utbreiinga er mangel på tenleg skog til båtbygging. Det har vorte bygt båtar i Troms og Finnmark, men ofte ikkje nok til det som var naudsynt. Det vart kjøpt båtar frå Nordland.
Dei viktigaste stadane for bygging av nordlandsbåt er Bindalen, Rana og Salten. Nord til og med Rana finn ein gran og denne vert brukt til båtbygging. Lenger nord vert det brukt furu.
Street-Legal
Innspeling
Etter turneen starta Dylan å øve inn dei nye songane med turnebandet sitt. Innspelinga tok berre fire dagar og var ferdig i god tid før den europeiske delen tok fatt.
Tradisjonelle norske bruksbåtar
Båtar i Troms og Finnmark
I eldre tid var nordlandsbåtar av ymse storleikar viktigaste bruksbåtane i Troms og Finnmark. Det vart ikkje bygt nok båtar til å dekke etterspurnaden. Det var stor skort på trevirke som eigna seg til båtbygging. Noko nybygging var det likevel, som til dømes i Alta og i Varanger. Dei fleste båtane vart difor kjøpte i Nordland. Ofte var det nordlendingar som var på vårtorskefiske i Finnmark som selde båten, som dei hadde sjølve hadde brukt nokre år, til lokale fiskarar. Når båten ringnast av brukt og elde, vart han seld innover i fjordane der han kunne brukast til mindre krevjande aktivitetar. Ofte enda det med at båten vart dregen på land, snudd på stamnane og gjort om til fjøsgamme eller liknande. Av storbåtar var det få fembøringar og heller fleire åttringar som vart brukt av finnmarksfiskarane.
Street-Legal
Ettermæle
Street-Legal fekk generelt ikkje god kritikk i heimlandet, medan dei var meir positive i Storbritannia. Mellom anna skreiv Michael Watts frå Melody Maker at albumet var det beste Dylan-albumet sidan John Wesley Harding. Særleg har kritikaren trekt fram produksjonen som dårleg, noko som mellom anna kom av den vesle tida Dylan hadde i turnepausen til innspelinga.
Tradisjonelle norske bruksbåtar
Båtar i Troms og Finnmark
I fjordbotnane i Tana og Varanger var basken ein vanleg båttype. Han er ein flatbotna båttype som er bygd for grunt vatn. Ein eigen type vart brukt i vatn og innsjøar. Han var så lett at han kunne berast mellom vatna. Basken var og i bruk aust for Finnmark. Båten som er utstilt på Norsk Sjøfartsmuseum er bygd i Petsamo på Kolahalvøya.
Carlisle
Sentrum er kompakt og dominert av historiske bygningar, inkludert eit slott, eit godt museum, ein katedral, særs godt verna bymurar og ein rettsbygning som er av arkitektonisk interesse.
Fordi Carlisle er den siste engelske byen før grensa til Skottland vart han i perioden der dei to var separate kongedømme eit viktig militært støttepunkt. Carlisle slott, som står nokså intakt, vart bygd i denne perioden, i 1092 av Vilhelm Rufus. Maria av Skottland vart fengsla der, og han er enno den offisielle basen til King's Own Bordar Regiment. På grunn av stadige flyttingar av grensa under dei skotske frigjeringskrigane har byen eit skotsk preg.
Tullie House museum fortel historia om grenseområdet, inkludert mykje material om Hadrianmuren, som går nær byen. Museet er prislønt for utstillingane sine.
Carlsislekatedralen har det største austvindauget blant europeiske katedralar. Vestenden vart riven av Oliver Cromwell for å skaffe material til å forsterke slottet.
Gulmaure
Gulmaure (Galium verum) er ei plante i maurefamilien. Arten har ei sirkumpolar utbreiing. Planta er kring 3 dm høg, stengelen er opprett og dunhåra med fire render. Blada er smale med innrulla kantar, og korthåra på undersida. Gulmaure har smal, tettblomstra topp og god lukt. Ho får ei snau, slett frukt. Planta blømer kring juli månad i turre grasbakkar. Ho finst over heile Noreg, men sjeldan lengst i nord. Gulmaure er funnen opp til 1080 m på Hardangervidda.
Jack Daugherty
Jack Daugherty var ein musikar og produsent som er mest kjend som produsent for bandet The Carpenters.
John Barlow Jarvis
John Barlow Jarvis er ein USA-amerikansk låtskrivar, komponist, pianist og plateartist. Han hadde heldt til i Nashville i Tennessee frå 1982 til 2014, før han flytta til Lake Tahoe.
Jack Daugherty
Tidleg i karrieren spelte han trompet i bandet til Woody Herman. I 1960-åra hadde han nesten trekt seg heilt ut av musikkindustrien og arbeidde i flyselskapet North American Aviation. Han hadde framleis kontaktar innan musikkindustrien, mellom anna John Pisano, som var gitarist i bandet til Herb Alpert, The Tijuana Brass. Daugherty gav ein demokassett med Karen og Richard Carpenter til Herb Alpert via Pisano. Dette førte til at Carpenters fekk platekontrakt på selskapet til Alpert i 1969, medan Daugherty fekk ein personleg produksjonskontrakt. Han produserte innspelingane til Carpenters frå 1969 til 1972.
Kjelder
''
John Barlow Jarvis
Frå 1974 av byrja han å spele i bandet til Rod Stewart. Utover på 70-talet spelte han òg med artistar som Ringo Starr, Harry Nilsson, Delbert McClinton, Air Supply, John Cougar Mellencamp, Leo Sayer, Art Garfunkel, Stephen Bishop og mange fleire.
Etter han flytta til Nashville i 1982, spelte han med mange countryartistar, som Garth Brooks, Tammy Wynette, Shania Twain, Dusty Springfield, Bob Seger, Hank Williams jr., George Strait, Reba McEntire, Jimmy Buffett, Lionel Richie, Steve Earle og mange fleire.
I 2015 skreiv Jarvis musikk for videospelet Fallout 4.
Saba (fleirtyding)
Saba kan visa til:
Pefaur (Ventimiglia) Peninsula
Pefaur (Ventimiglia) Peninsula er ei tungt isdekt halvøy 11 km nordvest frå Danco Coast på vestsida av Den antarktiske halvøya. Ho grensar til Hughes Bay i nordaust og Charlotte Bay i sør, og er skild frå Brabant Island i nordvest av Gerlachesundet.
Halvøya vart namngjeven av Argentina og Chile, etter J. Pefaur, som var biolog ved University of Concepción som arbeidde ombord på marinefartøyet «Yelcho» under Den chilenske antarktisekspedisjonen 1967-68.
Kevin Savigar
Kevin Savigar er ein engelsk klaverspelar, plateprodusent, låtskrivar og komponist med base i Los Angeles. Han er mest kjend for eit langvarig samarbeid med Rod Stewart, men har òg arbeidd for ei rekkje andre artistar, som Bob Dylan, George Harrison, John Mellencamp, Pat Benatar, Marilyn Manson, Willie Nelson, Randy Newman, Sinead O'Connor og Peter Frampton, blant fleire.
Shamiya
Shamiya er ein forstad i Kuwait by. Han ligg i Hovudstadguvernementet i Kuwait.
Auguste Piccard
Auguste Antoine Piccard var ein sveitsisk forskar og oppfinnar. I 1953 konstruerte han batyskaf, eit undervassfartøy som sonen hans, nokre år seinare, skulle bruke til å dykke til botnen av Marianegropa med. Tidlegare dreiv han meteorologiske observasjonar ved hjelp av sine mange ballongferder.
Dogs av Pink Floyd
«Dogs» (opphavleg kalla «You've Got to Be Crazy») er ein song av det engelske rockebandet Pink Floyd, utgjeve på albumet Animals i 1977.
Auguste Piccard
Piccard utdanna seg ved det føderale instituttet for teknologi i Zürich og vart fysikar ved Det frie universitetet i Brussel i 1922. I 1930 konstruerte han aluminiumgondolen som tok av frå Augsburg i Tyskland 27. mai 1931 og brakte han og Paul Kipfer opp til 15 781 meters høgd i atmosfæren for å måle kosmisk stråling. Den 18. august 1932 nådde Piccard og Max Cosyns 16 940 meter frå Dübendorf i Sveits. Piccard gjennomførte 27 ballongferder, helt opp til 23 000 meter. Etter andre verdskrig byrja han med djupdykking. I 1953 gjekk han ned til 3150 meter med gondolen Bathyscaphe Trieste.
Dogs av Pink Floyd
Komposisjon
Musikken vart skriven i 1974 av David Gilmour og Roger Waters, med tekst av Waters, og opphavleg kalla «You've Got to Be Crazy». Waters endra delar av teksten og transponerte tonearten slik at både han sjølv og Waters kunne syngje songen. Han fekk då namnet «Dogs». Versjonen på Animals er 17 minuttar lang.
Auguste Piccard
Piccard sine ballongferder har vore særs viktig for meteorologifaget. Han var professor i fysikk og meteorologi, og det var interessa for kosmisk stråling som brakte han opp i stratosfæren. Piccard var eit multitalent og engasjerte seg seinare i havforsking. Erfaringane frå ballongferda brukte han no til å dykke ned i havdjupet.
Dogs av Pink Floyd
Komposisjon
Hovudtemaet består av ganske uvanlege akkordar for Pink Floyd. I den endelege versjonen er akkordane D moll 9, E♭maj7sus2/B, A sus2sus4 og A♭sus2(♯11). Alle desse akkordane inneheld grunntonen i songen, D - sjølv som ein tritonus, som er tilfellet i den fjerde akkorden.
Auguste Piccard
Han var far til forskaren Jacques Piccard og tvillingbror til kjemikaren Jean Piccard.
Dogs av Pink Floyd
Komposisjon
Songen tonar inn med ein akustisk gitar stemt i D med akkordar klimpra i ein kvikk, synkopert rytme med eit bordunaktig Farfisaorgel som spelar akkordtonane (A, B, A og A♭). Etter dei første seksten taktane, byrjar Gilmour å syngje. For den tredje repetisjonen, kjem bassgitar, Hammondorgel, trommer og sologitar inn. Etter denne repetisjonen kjem den første av fleire gitarsoloar, framført av Gilmour på ein Fender Telecaster i staden for hans vanlege Fender Stratocaster. Etter det neste verset kjem ein klaversolo. Til slutt, etter seks repetisjonar av hovudtemaet, vert tempoet halvert og ein langt meir langsam og ny akkordprogresjon byrjar, som til slutt vert oppløyst i ein F, der to sologitarar spelar ein langsam harmonisert melodi, og ein rolegare, tredje gitar spelar dekorative, bøygde strenger med mykje klang og ekko.
Songen vert så strippa ned til akustisk gitar med ein Dm9-akkord og ein bass som slår forsiktig på E, den niande i akkorden. Ein ny akkordprogresjon følgjer B til C/B til A(add♭6) og så A, A/F, A/E til Dm. Etter ein annan gitarsolo over denne progresjonen, syng Gilmour ein melismatisk vokal med harmoniar frå Richard Wright, som endar med tekstlinja «So have a good drown/As you go down all alone/Dragged down by the stone», og den dissonante A/F-akkorden gå attende til Dm9.
Den midtre delen er ein langsam del i 6/4-takt, bygd kring lag på lag av synthesizer og dei fire akkordane frå hovudtemaet med lyden av hundar som bjeffar gjennom ein vocoder. Eit av hyla til hunden er henta frå ei tidlegare Pink Floyd-innspeling, «Seamus». Det siste ordet til Gilmour, «stone», går som eit ekko i mange takter, før det gradvis vert forvrengd og mistar menneskeleg karakter og tonar ut. Det dukkar opp att seinare i den instrumentale delen av «Sheep». Det er ingen gitarar i denne delen. Gradvis startar ein synthesizer-solo som når eit klimaks og den akustiske gitaren kjem attende i det opphavlege tempoet og rytmen.
Partiet frå byrjinga kjem så om att, men denne gongen er det Waters som syng førstestemme. Ein tredje gitarsolo endar i ein tredelt harmoni spelt som fallande forstørra akkordar, som fører til den langsame, harmoniserte gitarmelodien til Gilmour i F-dur, slik som i den første parten av songen. Dette fører fram til det siste verset, der Waters syng ein ny, repterande melodi med seksten linjer som alle byrjar med «Who was...». Gitarane vekslar mellom D-moll og C-dur, medan bassen spela ein fallande F, E, D og C, og skapar ei kjensle av F6 etterfølgd av C/E. Opphavleg vart teksten til Waters («Who was born in a house full of pain», etc.) gjenteke av Gilmour og Richard Wright i ein kanon, men i den endelege innspelinga vart dette berre gjort på dei siste par linjene, og sungen av Waters sjølv ved hjelp av ein forseinkingseffekt. Denne seksjonen vert først oppløyst i ein B og så til A, før det vert avslutta med bassen som går A, F og E bass og til slutt attende til Dm9, medan teksten endar med «dragged down by the stone».
«Dogs» er den einaste songen på Animals der Gilmour syng førstestemme og står oppførst som medlåtskrivar. Det var òg siste gongen Wright song på ein Pink Floyd song før han slutta i bandet i 1979.
Konsept
«Dogs» er ein del av det Orwell-aktige konseptet om å samanlikna oppførselen til menneska med forskjellige dyr. «Dogs» omhandlar den aggressive, omsynslause og konkurrerande forretningsverda, og skildrar ein mektig forretningsmann. Dei to første versa skildrar den rovgriske karakteren hans - tilsynelatande sjarmerande og respektabel med «slips, fast handgrep, glimt i auge og eit smil» («club tie and a firm handshake, a certain look in the eye and an easy smile»), medan han bak fasaden ligg og ventar på «eit lett bytte han kan slå til mot i rette augneblink» («to pick out the easy meat...to strike when the moment is right») og dolke dei som stolte på han i ryggen. Dei neste versa skildrar korleis han innser tomheita i livet sitt når han vert eldre, og trekkjer seg attende til dei rike i sør, men uelska: «just another sad old man, all alone and dying of cancer», og drukna under vekta av ein metaforisk stein.