cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Willie Hall
Hall byrja karrieren sin som trommeslagar i 1965, medan han framleis var på high school. Han spelte med the Bar-Kays og Isaac Hayes-bandet The Movement. I 1970-åra var han ein del av Stax-Volt Recording Section Team frå 1968 til 1977, og Hall spelte med mange store Stax-artistar, som The Emotions, Little Milton, Carla og Rufus Thomas, Johnnie Taylor, The Staple Singers, Albert King og Isaac Hayes. Hall produserte det siste albumet til Hayes på Stax, og spelte perkusjon på Hayes-albuma Hot Buttered Soul og The Isaac Hayes Movement og på «Theme from Shaft».
Hall spelte òg på albumet Universal Language med Booker T. & the MGs, og var seinare med gitaristen Steve «The Colonel» Cropper og bassisten Donald «Duck» Dunn som medlem av The Blues Brothers, som førte til at han var med i hitfilmen The Blues Brothers og oppfølgjaren Blues Brothers 2000. Han spelte seg sjølv i filmen Soul Men frå 2008.
Hall har turnert verda over og spelt med mange artistar, som The Blues Brothers, Steve Cropper, Cab Calloway, Aretha Franklin, Ray Charles, KC and the Sunshine Band, Bonnie Raitt, Earl Scruggs, Charlie Daniels Band, Todd Rundgren og Roger McGuinn, blant fleire.
Brit Awards
BRIT Awards eller berre BRITs er ein britisk musikkpris som blir delt ut årleg av British Phonographic Industry til utøvarar av populærmusikk.
Prisen har opphav i Britannia Awards, som blei delte ut i som ei markering av hundreårsjubileet for lydopptak. Frå 1982 blei det ei årleg tilstelling, British Record Industry Awards, støtta av næringsforeininga til den britiske musikkindustrien, BPI. Namnet blei endra til BRIT Awards i 1989. Namnet «Brit» kan vera ei forkorting for British eller Britannia, medan «BRITS» er eit bakronym for British Record Industry Trusts Show. Det finst også ei tilsvarande prisutdeling for klassisk musikk, Classic BRIT Awards.
Utdelinga blei send direkte på fjernsyn fram til 1989, då det var fleire problem ved utdelinga leia av Samantha Fox og Mick Fleetwood. Frå 1990 til 2006 blei tilstellinga teken opp og vist på fjernsyn kvelden etter. Frå 2007 blei utdelinga direktesend att, på fjernsynskanalen ITV. Fram til 2010 fann utdelinga stad ved Earls Court Exhibition Centre i London. I 2011 blei ho halden ved O2 Arena i London.
Ludwig Augustinsson
Hans Carl Ludwig Augustinsson er ein svensk fotballspelar som i 2018 spela for det svenske landslaget og for Werder Bremen i tysk Bundesliga. Han vart seriemeister i Danmark med København i 2016 og 2017.
Mýrina
Mýrina (gresk Μύρινα) er ein landsby og tidlegare kommune vest på øya Límnos i periferieininga Límnos i periferien Dei nordlege egeiske øyane i Hellas. Mýrina inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Límnos og er hovudsete i kommunen og periferieininga.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Mýrina 8 006 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 5 711 innbyggjarar.
Seaford i East Sussex
Seaford er ein kystby i grevskapet East Sussex på sørkysten av England. Han har kring 23 000 innbyggjarar og ligg aust for Newhaven og Brighton og vest for Eastbourne.
Merkaz Hever
Merkaz Hever (hebraisk מֶרְכַּז חֶבֶר) er ein fellesbusetnad i Ta'anakh-regionen nord i Israel. Han er ein del av Gilboa regionale kommune.
I 1982 vart han utvida og omgjort til ein fellesbusetnad.
Namnet Merkaz Hever er knytt til Jael, kona til kenitten Heber (Domarane 4:17), som òg har fått ein annan fellesbusetnad i nærleiken kalla opp etter seg (Merkaz Yael). Soga som er skildra i Domarane fann stad i dette området.
Nøtterøy prestegard
Nøtterøy prestegard er ein prestegard på Nøtterøy i Færder kommune i Vestfold og Telemark. Garden er knytt til Nøtterøy kyrkje og ligg like vest for denne, i Prestegårdsskogen, på motsett side av Kirkeveien. Garden stammar frå 1800-talet og er eit freda kulturminne. Hovudbygningen er eit kvitt, toetasjes hus. I tillegg er stabburet og forpaktarbustaden freda. Ved garden ligg òg Prestegårdsdammen.
Presten i Nøtterøy har i dag ein ny bustad.
Jérôme Boateng
Jérôme Boateng er ein tysk fotballspelar som har spela for Bayern München i tysk Bundesliga og for det tyske landslaget. Far hans kjem frå Ghana. Halvbror hans, Kevin-Prince Boateng, er landslagsspelar i fotball for Ghana. Han vart seriemeister i Tyskland med Bayern München i 2013 og 2014, vann den europeiske Meisterligaen i 2013 og VM for klubblag same året.
I 2009 var Boateng med på å vinna U21-EM med Tyskland. Han debuterte for Tyskland sitt A-landslag 10. oktober 2009 i ein VM-kvalifiseringskamp mot Russland, og vart utvist i debutkampen sin. Han var med i Tyskland sin tropp til fotball-VM i 2010, der han spelte i fem kampar. I EM i 2012 spelte han fire av Tyskland sine fem kampar.
Tongariro nasjonalpark
Tongariro nasjonalpark er den eldste nasjonalparken på New Zealand, og ligg sentralt på Nordøya. Han var den sjette nasjonalparken som vart oppretta i verda. Nasjonalparken har fått status av UNESCO som ein blanda kulturell og naturmessig verdsarvstad, det første kulturlandskapet på lista. Dei aktive vulkanfjella Ruapehu, Ngauruhoe og Tongariro ligg sentralt i parken.
Maoriane har ei rekkje religiøse stadar innanfor parken og fjelltoppane i Tongariro, inkludert Ngauruhoe og Ruapehu, er tapu (heilage). Parken omfattar fleire busetnader langs grensene sine, mellom desse er Ohakune, Waiouru, Horopito, Pokaka, Erua, National Park Village og Turangi. Tre skisportområde, Whakapapa, Turoa og Tukino, ligg inne i nasjonalparken.
Plassering
Tongariro nasjonalpark dekkjer 795,98 km², og ligg mellom 175° 22' og 175° 48' aust, og 38° 58' og 39° 25' sør i hjarta av Nordøya på New Zealand. Han ligg berre nokre få kilometer vest-sørvest av Tauposjøen. Etter vegen ligg parken 330 km sør for Auckland, og 320 km nord for Wellington. Han omfattar ein stor del av det vulkanske platået på Nordøya (North Island Volcanic Plateau). Åsane i Kaimanawa-fjella reiser seg rett mot aust. Whanganui-elva oppstår i parken og renn mot vest gjennom Whanganui nasjonalpark.
Det meste av parken ligg i Ruapehu District i regionen Manawatu-Wanganui, medan ein mindre nordaustleg del ligg i Taupo District i regionen Waikato, og i Hawke's Bay i nord.
Som ein kuriositet kan det nemnast at parken sin nøyaktige antipode fell saman med Cabañeros nasjonalpark i Spania.
Utbreiing
Tongariro nasjonalpark strekkjer seg kring fjellmassiva til dei tre vulkanane Ruapehu, Ngauruhoe og Tongariro. Pihanga Scenic Reserve, eit område som omfattar Rotopounamu-sjøen, Pihanga-fjellet og Kakaramea-fjellet, er ein del av parken, sjølv om det ligg utanfor han.
Langs grensene til parken ligg byane Turangi, National Park Village og Ohakune, lenger utanfor busetnadane Waiouru og Raetihi. Innanfor grensene til parken er den einaste busetnaden den turistbaserte landsbyen Whakapapa Village som berre tilbyr husvære for skituristar. To maori-kaingaer (busetnadar), Papakai og Otukou er ikkje del av parken, men ligg ved breidda til Rotoairasjøen mellom Pihanga Scenic Reserve og hovudområdet til Tongariro nasjonalpark.
Tongariro nasjonalpark er omgjeven av velhaldne vegar som grovt sett følgjer grensene og gir lett tilgang til parken. I vest går State Highway 4 gjennom National Park Village, og i aust går State Highway 1, på denne strekninga best kjend som Desert Road, parallelt til Tongariro-elva. State Highway 47 går saman med desse to riksvegane i nord. Det sørlege sambandet er State Highway 49. Jarnvegen North Island Main Trunk mellom Auckland og Wellington passerer National Park Village.
Vêrlag
Liksom resten av New Zealand ligg Tongariro nasjonalpark i den tempererte sona. Dei overvegande vestlege vindane samlar vatn over Tasmanhavet. Ettersom vulkanane i Tongariro nasjonalpark er dei første høgdedraga av betydning som desse vindane møter på Nordøya, ved sida av Mount Taranaki, fell det nedbør nesten kvar dag. Skilnaden i nedbørsmengde mellom aust- og vestsida er ikkje så stor som i Søralpane, fordi desse tre vulkanane ikkje tilhøyrer ei større fjellkjede, men der er likevel ein tydeleg regnskuggeeffekt, der Rangipo Desert på den austlege lesida har 1 000 mm nedbør årleg. I Whakapapa Village (1119 moh.) er den gjennomsnittlege årsnedbøren kring 2200 mm, i Ohakune (610 moh.) kring 1250 mm, og i større høgder, som til dømes Iwikau Village (1770 moh.), kring 4900 mm. Om vinteren ligg snøen ned til om lag 1500 moh. Temperaturane varierer dramatisk, til og med innanfor eit døgn. I Whakapapa kan dei falla under frysepunktet året rundt. Den gjennomsnittlege temperaturen er 13 °C, med eit maksimum på 25 °C om sommaren, og eit minimum på -10 °C om vinteren. Somme somrar er toppane til dei tre vulkanane snødekte, på toppen av Mount Ruapehu ligg det snø kvar sommar, og toppen er kledd av ein isbre.
Historie
For å unngå å måtte selja fjella til europeiske nybyggjarar, fekk den lokale iwien Ngati Tuwharetoa i 1886 målt opp fjellområda av Native Land Court, og heldt dei av (whakatapua) som reservat i namna til fleire høvdingar, der den eine var Te Heuheu Tukino IV (Horonuku), den øvste høvdingen i iwien Ngati Tuwharetoa. Den 23. september 1887 vart toppane av Mount Tongariro, Mount Ngauruhoe, og delar av Mount Ruapehu overførte til krona, på det vilkåret at det vart oppretta eit verna område her.
Dette 26,4 km² store området vart sett på som for lite til å oppretta ein nasjonalpark etter modell av Yellowstone nasjonalpark i Wyoming i USA, så fleire område vart lagde til. Då det newzealandske Parlamentet vedtok lova om å oppretta Tongariro nasjonalpark (Tongariro National Park Act) i oktober 1894, hadde parken eit areal på 252,13 km², men alle landområda vart ikkje lagde til før i 1907. Då lova vart revidert i 1922, vart parken utvida til 586,8 km². Vidare utvidingar, særleg Pihanga Scenic Reserve i 1975, auka parken til den noverande storleiken på 795,98 km². Den siste modifiseringa av lova vart føreteken i 1980. Tongariro nasjonalpark har vore administrert av det newzealandske miljøverndeparementet, New Zealand Department of Conservation (DOC), sidan dette vart oppretta i 1987.
Dei første aktivitetane i den unge Tongariro nasjonalpark var bygging av turisthytter i byrjinga av det 20. hundreåret. Men det var først etter opninga av jarnvegen i 1908 og vegutbygging i 1930-åra at talet på talet på tilreisande skaut i veret. Det andre lovvedtaket, Tongariro National Park Act 1922, starta ein del aktive vernetiltak, men det var først i 1931 at den første fast tilsette parkvaktaren byrja i arbeid. Vegbygging inn i Whakapapa valley hadde alt starta på 1920-talet. Den første skihytta vart bygd i 1923 i ei høgde på 1770 moh., deretter ein veg, og, i 1938, eit skitrekk. Denne tidlege turistutbygginga forklarar den heller uvanlege førekomsten av ein permanent busett landsby og eit fullt utbygd skisportanlegg inne i ein nasjonalpark. Hotellet Chateau Tongariro, som ennå i dag er eit senter i Whakapapa, vart bygd i 1929.
Vasskraftutbygginga Tongariro Power Scheme
Vasskraftplanen Tongariro Power Scheme vart utvikla for å ivareta og verna naturinteressene i så stor grad som råd. Planen tek sikte på å samla vatn frå fjella i det sentrale vulkanske platået, det går gjennom kraftstasjonane Rangipo (120 MW) og Tokaanu (240 MW), og slepper det ut i Tauposjøen. Planen omfattar eit tilsigsområde på meir enn 2600 km², og har teke i bruk ein serie av innsjøar, kanalar og tunnelar for å leia vatnet til dei to kraftstasjonane som kan produsera  1400 GWh pa, om lag fire prosent av den totale elektrisitetsproduksjonen i landet. Dette ekstra tilsigsomådet aukar vassføringa inn i Tauposjøen og ned Waikatoelva med 20 %.
Den vestlege avleiinga tek vatn frå seks elver og vassdrag frå Whakapapa-elva til Whanganui-elva, inn til Rotoairasjøen via Otamangakausjøen. Tokaanu kraftstasjonen har samband med Rotoairasjøen via ein seks kilometer lang tunnel gjennom Tihiafjellet. Denne fører også vatn frå Tongariroelva via Poutu-tunnelen og -kanalen.
På austsida av Ruapehufjellet vert vatnet leia frå Kaimanawafjella og frå kjeldene til Wahianoaelva gjennom ein 20 km lang tunnel inn til Rangipo demningen. Rangipo kraftstasjonen på 120 MW ligg 230 m under joroverflata. Turbinane er lagde i ei grotte som er hola ut i solid fjell og kledd med betong. Genesis Energy har utvikla klimamål saman med interessentar, desse har som føremål å avgrensa miljøpåverknadane frå kraftutbygging og -produksjon i Tongariro.
Somme av desse tiltaka omfattar regulering av vassnivået i innsjøar, økologiske overvakingsprogram, overeinskomstar med lokale iwi for utvikling av prosessar der iwi tek del i miljøovervaking og får tilgang på informasjon. Den elektriske krafta som vert produsert i Tongariroområdet, går inn i det nasjonale kraftforsyningsnettet, og vert derfrå distribuert til bustadar, kommersielle og industrielle kundar over heile New Zealand.
Geologi
Vulkanane Tongariro, Ngauruhoe og Ruapehu ligg i den sørlege delen av ei 2 500 km lang rad av vulkanar, der den indo-australske plata møter Stillehavsplata. Desse vulkanane er resultatet av indre tektoniske prosessar. Stillehavsplata glir under den indo-australske plata, og smeltar på gunn av dei høge temperaturane i astenosfæren. Denne magmaen, som er mindre tett og lettare, stig mot overflata og sprengjer seg gjennom dei svake delane av jordskorpa og set i gang vulkanske prosessar i området. Vulkanske prosessar har løfta opp fjella i Tongariro National Park i meir enn to millionar år.
Flora
Tongariro nasjonalpark har eit ulendt og delvis ustabilt terreng. Nord og vest i parken, nær Tauposjøen, strekkjer det seg ein regnskog av gultre- og dekkfrøplantar over eit område på 30 km², og opp i ei høgde på 1000 moh. I denne regnskogen veks Hall's tōtara (Podocarpus cunninghamii), kahikatea (Dacrycarpus dacrydioides), kamahi (Weinmannia racemosa), pahautea (Libocedrus bidwillii) og talrike epifytiske bregnar, orkidéar og sopp. Pahauteatre veks endå høgare opp, til ei høgde på 1530 moh., der dei dekkjer 127,3 km². I denne høgda finn ein også ein 50 km² stor sørbøkskog som inneheld raudsørbøk (Nothofagus fusca), sylvraudbøk (Nothofagus menziesii) og fjellsørbøk (Nothofagus solandri var. cliffortioides). Underskogsartar i skogane omfattar bregnar som kiokio, (Blechnum discolor) i tillegg til krattskog. Der er også eit 95 km² område med krattskog som består av kanuka (Leptospermum ericoides), manuka (Leptospermum scoparium), sellerifuru (celery-top pine) (Phyllocladus aspleniifolius), inaka (Dracophyllum longifolium), mosearten Rhacomitrium lanuginosum, små bøketre og innført røsslyng. I nordvest og omkring Mount Ruapehu, mellom ei høgde på 1200 og 1500 moh. dekkjer tussok-krattskog og tussokgras store område (om lag 150 km²), dette består for det meste av raud newzealandsk tussok (Chionochloa rubra), inaka, krøllblada neinei (Dracophyllum recurvum), (Empodisma minus) og myrbregne (Schoenus pauciflorus), til like med røsslyng og tussokartar som Festuca novaezelandiae og bluegrass (Poa colensoi). Ovanfor 1500 m består terrenget av grus og stein, og er derfor ustabilt. Likevel slår somme plantar seg ned her, som til dømes krøllblada neinei, snøtotara (Podocarpus nivalis), (Gaultheria colensoi), andre tussokgras (Rytidosperma setifolium), bluegrass og Raoulia albosericea, desse dekkjer eit område på 165 km². Mellom 1700 og 2020 m veks det berre nokre isolerte  Parahebe-artar, Gentianella bellidifolia og soleier. Over 2200 m veks berre skorpeaktige lavartar.
Fauna
I parken er det funne 56 ulike fugleartar, til dømes sjeldne stadeigne artar som kiwi (Apteryx mantelli), kākā (Nestor meridionalis), kaskadeand (Hymenolaimus malacorhynchos), bregnesongar (Bowdleria punctata vealeae), nyzealandbeltelo (Charadrius bicinctus) og karearea (Falco novaeseelandia). Andre vanlege fugleslag i parken er tui, korimako (Anthornis melanura ), nattsvermarugle (Ninox novaeseelandiae), igatagerygon (Gerygone igata), viftestjertar, og gråbrystbrillefugl (Zozterops lateralis) . Parken er også tilhaldsstad til dei to einaste innfødde pattedyra på New Zealand, den langhala og den korthala flaggermusa (Mystacina tuberculata og Chalinolobus tuberculatus). Det myldrar med insekt i Tongariro National Park, mellom desse nattsvermarar og weta. Som i resten av landet lever også i parken innførte dyr frå Europa, slike som svartrotte, røyskatt, katt, kanin, hare og hjort, og den opphavleg australske pungreven (Trichosurus vulpecula).
Aktivitetar
Hovudaktivitetane er fotturisme og fjellklatring om sommaren, og skisport og snøbrettkøyring om vinteren. Der er også høve til jakt, sportsfiske, terrengsykling, riding, rafting og flyturar. Mount Tongariro og nærområda er ein av fleire stader der Peter Jackson tok opp filmtriologien Ringdrotten, og turar til desse stadane vert arrangerte av tur- og innkvarteringsoperatørar.
Den mest populære turruta i Tongariro nasjonalpark er Tongariro Alpine Crossing. Det meste av denne ruta er også ein del av Tongariro Northern Circuit, ein to til fire dagars tur, som er ein av dei ni klassiske Great Walks på New Zealand. Avstikkarar til toppane til Mount Tongariro og Mount Ngauruhoe er det høve til frå desse rutene. Ei anna lengre rute er den tre til seks dagar lange Round the Mountain Track kring Mount Ruapehu. I tillegg til desse er det talrike kortare ruter som er høvelege til dagsturar. Innanfor dette nettverket av fotturruter ligg det tre leirplassar, to hytter for naudopphald, ni offentlege og fire private hytter. Saman med overnattingsstadane i Whakapapa er parken godt utbygd for turisme. Dessse rutene og stien til toppen av Mount Ruapehu vert også nytta om vinteren.
Vintersesongen er frå sist i juni til tidleg i november. Det største skisportområdet, som også heiter Whakapapa, ligg i nordhellinga til Mount Ruapehu. Det har 15 skiheisar, og dekkjer eit område på 5,5 km². Like ved dette området ligg 47 skiklubbhytter, dei fleste av desse har også tilgjenge for ikkje-medlemmer. Den næraste busetnaden ligg nedst, i Whakapapa. Eit litt mindre skisportområde, Turoa, ligg i den sørvestlege hellinga. Sjølv om det berre har ni skiheisar, er området 5 km² stort, nesten jamstort med Whakapapa. Der er inga innkvartering ved dette området, den næraste busetnaden er Ohakune. Desse to skisportområda vart lagde inn under offentleg administrasjon i 2000. Skipass er tilgjengelege i begge områda, og ein skiheis som skal gå mellom dei, er planlagd. I tillegg til desse største skisportområda ligg også det private Tukino ski area i parken, drive av Desert Alpine Ski Club, og Aorangi Ski Club i den sør-austlege hellinga. Det har to skitrekk og dekkjer eit område på 1,9 km².
Sisaala
Sisaala (Sissala) er eit gurspråk som blir tala i Ghana og Burkina Faso. Det er utbreidd rundt byen Tumu i Ghana.
Vest-Sisaala er eit ovrgangsspråk mellom burkina- og tumulung-sisaala.
Paasaal er eit liknande språk, og blir også kalla (sørleg) sisaala.
Put Your Hand in the Hand
«Put Your Hand in the Hand» er ein gospel-popsong komponert av Gene MacLellan og først spelt inn av den kanadiske songaren Anne Murray for det tredje studioalbumet hennar, Honey, Wheat and Laughter.
Han vart ein hit singel for det kanadiske bandet Ocean, som gav han ut som tittelsporet på debutalbumet sitt. Singelen nådde andreplassen på den amerikanske Billboard Hot 100, og vart den 22. mest selde singelen i 1971. Singelversjonen hadde ikkje med instrumentalpartiet mellom andre refreng og andre vers, og kuttar òg ut nokre repeteringar av refrenget.
Innhald
7" single
A1 «Put Your Hand in the Hand» – 2:52 A2 «Tear Down the Fences» – 2:53
Davisbreen
Davisbreen er ein isbre med mange bresprekkar, som er 9 km lang og som drenerer nordvestsida av Mount George Murray og flyt til kysten av Victoria Land ovanfor sørenden av Lamplugh Island. Isbreen medverkar til isen som flyt nord langs vestsida av Lamplugh Island og til Cheetham istunge. Han vart først kartlagt av Nimrod-ekspedisjonen,1907–09, under Ernest Shackleton, som namngav han etter John King Davis, førstestyrmann og seinare kaptein på ekspedisjonsskipet «Nimrod».
Put Your Hand in the Hand
Andre versjonar
Songen vart spelt av fleire artistar i 1970-åra, som Elvis Presley (som òg spelte MacLellan sin «Snowbird»), Randy Stonehill, Frankie Laine, Donny Hathaway, Joan Baez, Les Humphries Singers og ein tyskspråkleg versjon («Ich fand eine Hand») av Cindy & Bert. Evangelisten Garner Ted Armstrong spelte inn songen i ein episode av Hee Haw i januar 1976. Countrysongarane Sandy Posey, Lynn Anderson og Loretta Lynn og The Oak Ridge Boys spelte òg inn songen.
Den sørafrikanske songaren Ray Dylan spelte inn ein versjon til albumet sitt Goeie Ou Country - Op Aanvraag.
Andreas Granqvist
Andreas Granqvist er ein svensk fotballspelar som i 2018 spela for det svenske landslaget og for Helsingborg i Allsvenskan.
Marko Marin
Marko Marin er ein bosnisk-tysk fotballspelar som har spela for Werder Bremen i tysk Bundesliga og for det tyske landslaget. Foreldra hans er bosniske serbarar, og han flytta til Tyskland saman med dei som toåring i 1991.
Bahrat al Qadimah
Bahrat al Qadimah er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
DeAngelobreen
DeAngelobreen er ein sidebre som drenerer fjellsidene av Mount Robinson i Admiralty Mountains. Han flyt søraust og ut i Moubraybreen sør for Mount Ruegg. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Richard J. DeAngelo, flysoldat i United States Air Force som omkom då eit C-124 Globemaster kræsja i nærleiken i 1958.
Kondrovo
Kondrovo (russisk Кондрово) er ein by i Kaluga oblast i Russland med om lag 17 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Sjanja, en sideelv til Ugra, rundt 40 km nordvest for Kaluga.
Økonomi og næringsliv
Hovudnæringa i byen er framleis papirfabrikken KBK - Kodrovskaja Bumazjnaja Kompanija (russisk: Кодровская бумажная компания - КБК), som i dag framstiller pergament, notatbøker, toalettpapir og hygieneartiklar for kvinner.
Vestre Slidre prestegard
Vestre Slidre prestegard (gnr. 42 ) ligg nordvest for Vestre Slidre kyrkje (ofte kalla Slidredomen).
Både hovudbygning og stabbur er freda.
Rush av Eric Clapton
Rush er eit filmmusikkalbum til filmen med same namn, skriven og framført av Eric Clapton. Albumet inneheld den akustiske rockeballaden «Tears in Heaven», som han vann Grammyprisen for årets song, årets plate og årets beste mannlege popvokal for i 1993.
Musikars – Songar
«Help Me Up»
«Don't Know Which Way to Go»
«Tears in Heaven»
James Alexander
James Alexander var bassisten i The Bar-Kays då fire av seks bandmedlemmar, inkludert Jones, omkom i same flystyrten som tok livet av den kjende soulartisten Otis Redding. Alexander var det einaste Bar-Kays-medlemmet som ikkje var ombord på flyet, som Redding eigde, då det berre hadde plass til åtte personar. Det var Alexander sin tur til å fly kommersielt til målet deira. Alexander vart beden om å identifisere lika av bandkollegaene sine, inkludert Redding sitt.
Thetford
Thetford er ein by i grevskapet Norfolk i England. Han har kring 21 500 innbyggjarar og ligg like sør for Thetford Forest.
Merkaz Yael
Merkaz Yael er ein fellesbusetnad i Ta'anakh-regionen nord i Israel. Han er ein del av Gilboa regionale kommune.
Han vart grunnlagd i 1960 som ein del av prosjektet for å busetje Ta'anakh-regionen. Han var eit regionssenter for dei nærliggande busetjingane Prazon, Avital og Meitav.
Namnet «Merkaz Yael» er knytt til Jael (Domarane 4:17), helten i eit slag mot Sisera kona til kenitten Heber, og som òg har fått ein annan fellesbusetnad i nærleiken kalla opp etter seg (Merkaz Hever). Slaget fann stad i dette området.
Néa Koútali
Néa Koútali (gresk Νέα Κούταλη) er ein landsby og ein tidlegare kommune sør på øya Límnos i periferieininga Límnos i periferien Dei nordlege egeiske øyane i Hellas. Néa Koútali inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Límnos.
Songen Dance into the Light
«Dance into the Light» er ein song framført av Phil Collins og utgjeve i 1996 som den første singelen frå albumet Dance into the Light.
Néa Koútali
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Néa Koútali 2 526 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 442 innbyggjarar.
Songen Dance into the Light
Det var den einaste songen frå Dance into the Light på samlealbumet ...Hits.
Ash Shara'i` al `Ulya
Ash Shara'i` al `Ulya er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Wath-upon-Dearne
Wath-upon-Dearne (og skrive Wath-on-Dearne eller berre Wath) er ein by i grevskapet South Yorkshire i England. Han har kring 17 000 innbyggjarar. Han høyrte tidlegare til West Riding of Yorkshire og ligg om lag 8 km nord for Rotherham, om lag halvvegs mellom Barnsley og Doncaster.
VM i friidrett 2013
Verdsmeisterskapen i friidrett 2013, den 14. i rekka, vart avvikla på Luzjniki-stadion i Moskva i Russland mellom 10. og 18. august 2013. Gjennom meisterskapen vart det tevla i 24 øvingar for menn og 23 for kvinner. Frå 206 deltakarland vart påmeldt 1 974 utøvarar.
I meisterskapen vart sett tre meisterskapsrekordar. Bohdan Bondarenko frå Ukraina hoppa over 2,41 meter i høgdehopp, Jamaica sitt kvinnelag på 4x100 meter stafett kom i mål 41,29 sekundar, og Tatjana Lysenko frå arrangørnasjonen oppnådde 78,80 metter i sleggjekast.
Spydkastaren Andreas Thorkildsen fekk beste plasseringa av dei norske deltakarane, då han vart nummer sju i spydtevlinga. Jaysuma Saidy Ndure vart nummer åtte på 200 meter, det same vart Henrik Ingebrigtsen på 1500 meter. Femtusenmeter-løparane Sindre Buraas og Karoline Grøvdal kom begge på 13. plassen i respektive tevlingar.
100 m
Dato: 11. august
200 m
Dato: 17. august
400 m
Dato: 13. august
800 m
Dato: 13. august
1500 m
Dato: 18. august
10 000 m
Dato: 10. august
Maraton
Dato: 17. august
20 km kappgang
Dato: 11. august
110 m hekk
Dato: 12. august
4 × 100 m stafett
Dato: 18. august
4 × 400 m stafett
Dato: 16. august
Stavhopp
Dato: 12. august
Tresteghopp
Dato: 18. august <br style="clear:both;" />
Kulestøyt
Dato: 16. august
Diskoskast
Dato: 13. august
Sleggjekast
Dato: 12. august
Spydkast
Dato: 17. august
Tikamp
Dato: 11. august
200 m
Dato: 16. august
400 m
Dato: 12. august
800 m
Dato: 18. august
Maraton
Dato: 10. august
20 km kappgang
Dato: 13. august
3000 m hinder
Dato: 13. august
4 × 100 meter stafett
Dato: 18. august
Høgdehopp
Dato: 17. august
Stavhopp
Dato: 13. august
Lengdehopp
Finale: 11. august Kutsjerenko sitt resultat vart annullert i 2011
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
Dato: 12. august
Diskoskast
Dato: 11. august
Sleggjekast
Dato: 14. august
Spydkast
Dato: 18. august
Sjukamp
Dato: 12./13. august
Juan Guillermo Castillo
Juan Guillermo Castillo Iriart er ein uruguayansk fotballspelar som har spela som keeper for Deportivo Cali i den colombianske fotballigaen, og for Uruguay sitt landslag.
Ski-NM 1975
Noregsmeisterskapen på ski 1975 i nordiske greiner vart avvikla i dagane frå laurdag 8. til sundag 16. februar 1975. Meisterskapen fann stad i Heddal og Flatebygd i Aust Agder, og i Rælingen og Bærum i Akershus.
Mennene tevla i fire langrennsøvingar, to hopprenn og eitt kombinertrenn, medan kvinnene tevla i tre langrennsøvingar.
15 km
Dato: 9. februar
MTR Corporation Ltd.
MTR Corporation Ltd. er ei kinesisk verksemd skipa i 1975 for å stå for drifta av tunnelbanenettet i Hongkong. Verksemda har seinare engasjert seg på verdsmarknaden når det gjeld vedlikehald og drift av skjenegåande kollektiv persontrafikk i og mellom byområde.
Ski-NM 1975
15 km
Stad: Heddal
<br style="clear:both;" />
30 km
Dato: 11. februar
Stad: Heddal
<br style="clear:both;" />
50 km
Dato: 16. februar
Stad: Flatebygd
<br style="clear:both;" />
3 x 10 km stafett
Dato: 8. februar
Stad: Heddal
<br style="clear:both" />
5 km
Dato: 15. februar
Stad: Flatebygd
10 km
Stad: Flatebygd
<br style="clear:both;" />
3 x 5 km stafett
Dato: 16. februar
Stad: Flatebygd
<br style="clear:both" />
Kombinert
Dato: 8./9. februar
Stad: Rælingen
Normalbakke
Dato: 9. februar
Stad: Marikollen i Rælingen
<br style="clear:both;" />
Storbakke
Stad: Skuibakken i Bærum
<br style="clear:both;" />
Fjørtoftbåten
Det vart funne to båtar. Dei stod etter kvarandre i myra. Dei såg ikkje ut til å vere knuste. Den store båten var fylt med stein. Fett tolka det som at båtane var sette i myra, for at dei skulle gro ned,og verte vekk under torva. Han tolka det som eit offer. Tilstanden på trerestane som vart funne var vekslande.
Båtane har seinare vorte rekonstruert av Bernhard Færøyvik. Borda var klinka saman med jarnsaum. Dei var og klinka til banda. Den største båten var 9,86 meter lang. Han hadde seks bordgangar og var bygt av eik. Den minste båten var 5,72 meter lang og laga av furu. Ei noko usikker datering tidfester dei til 860 e.Kr +/- 90 år.
I 1951 vart det bygd fullskalakopi av båe båtane. Dei vart bygd av Sigurd Bjørkedal, og gjevne til Sunnmøre Museum av fiskarar i Haram.
Allen Alvoid Jones jr.
Allen Alvoid Jones jr. var ein amerikansk plateprodusent. Jones produserte fleire album for Albert King, og vart produsent og manager for The Bar-Kays. Han produserte alle innspelingane deira, inkludert den siste innspelinga for Mercury Records. Han skipa produksjonsselskapet deira, og produserte andre artistar som Kwick på EMI og var leiande produsent for Ebony Webb, òg på EMI. Jones var ein suksessrik låtskrivar, med songar framført av artistar som Elvis Costello og Albert King. Jones byrja karrieren som bassist, og enda opp med sitt eige studio (ONYX) i Memphis i Tennessee. Han gav mange artistar høvet til å arbeide i plateindustrien, lenge før det fanst fag på høgskulane som dekte desse områda. Jones kjende att ein hitsong og blømde hos Stax Records som låtskrivar, produsent og lydteknikar. Jones vann ein Grammy for bidraget sitt til Shaft. Han var òg medverkande i å byggje opp Ardent Studios og arbeidde i Studio A i Ardent i nesten ti år. Jones arbeidde for Bar-Kays på albuma og turneane deira fram til han døydde av eit hjarteinfarkt.
Debenhambreen
Debenhambreen er ein isbre som flyt inn i den nordlege delen av Wilson forlandsbre på kysten av Victoria Land. Han vart først kartlagt av Discovery-ekspedisjonen, og vart namngjeven under Terra Nova-ekspedisjonen etter Frank Debenham, ein geolog på ekspedisjonen og direktør i Scott Polar Research Institute i 1925–48.
Johan Nielssen
Johan Martin Nielssen var ein norsk målar frå Kristiansand, den fyrste som skildra motiv frå kystlandskap i Vest-Agder og i Lofoten på lerret. Han «laga stillferdige og ekte småbil[ete] frå Sørlandet».
Liv og virke
Nielssen var son til ein rik kjøpmann i Kristiansand. Han utdanna seg fyrst til agronom, før han i 1858 byrja på Tegneskolen i Kristiania. Der etter flytta han over til målarskulen til Johan Fredrik Eckersberg. Sidan reiste han til Akademiet i Düsseldorf og som andre samtidige norske målarar let han seg påverke av Hans Gude. Dei tidlege måleria til Nielssen høyrer til seinromantikken. Seinare orienterte han seg mot ei meir realistisk attgjeving av naturen. Sommaren 1870 var han på studietur til Lofoten og introduserte med det landsdelen i norsk målarkunst.
I 1873 gifta Nielssen seg med ei dotter til borgarmeisteren i Wien, noko som gav han mange oppdrag hos rike borgarar. Ekteskapet gjekk etter kvart over styr. I 1885 reiste han frå familien og såg ingen av dei att. Han flytta tilbake til Kristiansand, såra og deprimert. Nielssen henta sidan dei fleste av motiva sine i Kristiansand, Svinør, Spangereid og Kirkehavn.
Terje Strøm-Olsen gav i 2005 ut ei bok om Nielssen. Året etter arrangerte Sørlandets kunstmuseum ei stor utstilling med måleria hans. Både Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design, Nordnorsk kunstmuseum, Sørlandets kunstmuseum og Göteborg konstmuseum har verk av Nielssen. Mange av måleria hans enda elles som krigsbytte i Aust-Europa etter andre verdskrigen.
Moledet i Israel
Moledet (hebraisk מוֹלֶדֶת, tyder Heimlandet) er ein fellesbusetnad i Nedre Galilea nord i Israel. Han er ein del av Gilboa regionale kommune.
Samfunnet vart grunnlagd som ein kibbutz den 4. juli 1937 som ein del av tårn og palisade-nettverket, og vart kalla opp etter organisasjonen «Moledet» av grunnleggjarane, som var emigrantar til Palestinamandatet frå Tyskland. I 1944 vart samfunnet ein moshav shitufi kalla «Bnei Brit» etter organisasjonen Bnai Brith i USA, som donerte pengar for å kjøpe landområdet. Staden fekk namnet «Moledet-Bnei Brit» fram til 1957 då han fekk namnet «Moledet.»
Kondiás
Kondiás (gresk Κοντιάς) er ein landsby sør på øya Límnos i periferieininga Límnos i periferien Dei nordlege egeiske øyane i Hellas. Kondiás var hovudsete i den tidlegare kommunen Néa Koútali som frå 2011 inngår som ei kommunaleining i kommunen Límnos.
Bahwil
Bahwil er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Årestad
Årestad er ein eldstad der ein har ein åre, ein open eld utan skorstein. Røyken siv anten ut gjennom ein ljore eller sprekker i taket. Årestaden finst typisk midt i rommet, men han kan òg vera langs ein vegg.
Årar var vanleg i Europa til og med mellomalderen, og blei brukt til matlaging og oppvarming av hus. I Noreg hadde ein ofte eigne årehus: Eldhus, ljorestover eller røykstover. Hus med åre blei kalla årestove etter at skorsteinen blei teken i bruk andre stader. I rorbuer i Nordland hadde ein årestader heilt fram til 1900-talet. Der blei dei ofte plassert ved gavlveggen og kalla «flu».
Årestaden er heilag i nokre kulturar, som den gammalgreske og romerske, der høvesvis Hestia og Vesta var gudinner for han.
I overført tyding viser årestad (bokmål arnested) til ein opphavsstad for noko, liknande «vogge».
Bakgrunnsstoff
hearth Cagailt เตาอิฐ
Magic and Loss
Bakgrunn
Magic and Loss var opphavleg tenkt å hovudsakleg handle om tema kring magi etter at Reed høyrde soger om magikarar i Mexico. Under låtskrivinga mista Reed to gode vener og Reed utvida fokuset til òg å handle om tap og død. Magic and Loss var delvis inspirert av sjukdom og død hos to nære vener: låtskrivaren Doc Pomus, som hjelpte Reed inn i musikkbransjen 25 år tidlegare, og «Rita», som truleg var Rotten Rita, ein person som høyrte til miljøet kring Andy Warhol på midten av 1960-åra. Fotografi av Pomus og eit kvinneandlet dekkjer midten av tekstheftet som følgde CD-utgjevinga.
Singelen «What's Good»/«The Thesis» kom ut i mars og vart den andre singelen til Reed (etter «Dirty Blvd.») som gjekk til topps på Billboard Modern Rock Tracks-lista, og låg på toppen i tre veker. 12"-versjonen av singelen inneheld Reed som les «Harry's Circumcision» og «A Dream». Ein lengre versjon av «What's Good» kom ut tidlegare på filmmusikkalbumet til Wim Wenders-filmen Until the End of the World i 1991.
Mottaking
Magic and Loss vart stemt fram som det 16. beste albumet det året i den årlege Pazz & Jop-kåringa blant kritikarar, publisert i The Village Voice for 1992. Robert Christgau, som skapte undersøkinga, kritiserte at så mange stemte på albumet sidan han meinte det var eit «mislykka konsept» øydelagd av at Reed hadde eit uinteressant syn på døden. Christgau gav albumet karakteren «verken eller» i si eiga melding, og indikerte at albumet ikkje fristar til gjentekne lyttaringar trass i at det hang saman og hadde eit eller to høgdepunkt. I ei positiv melding skreiv Greg Kot i Chicago Tribune at albumet sner «ein stor rockar på sitt mektigaste: Slåande melodiar, gripande tekstar, ærlege kjensler strippa for melodrama.»
Statens havarikommisjon for transport
Statens havarikommisjon for transport, ofte avstytta til SHT og vanlegvis kalla Havarikommisjonen, er ein offentleg fast og ubunden kommisjon som skal granske ulukker og alvorlege hendingar i samband med transport i lufta, på landjorda og på sjøen, og såleis greie ut om tilhøve som kan gjere det mogleg å hindre transportulukker. Kommisjonen skal ikkje take stode til om det ligg føre sivilrettsleg skadebotansvar eller strafferettsleg skuld og ansvar for dei ulukkene som dei granskar; dei strafferettslege vurderingane av ulukker og hendingar er det politiet og påtalemakta som tek seg av.
Instruksen for havarikommisjonen vart fastsett av Samferdsledepartementet 21. juni 1999.
Soga
Havarikommisjonen har sitt opphav i ein kommisjon som hadde som oppgåve å granske flyulukker. Før 1989 vart det skipa ei kommisjon for kvar gong det skjedde ei flyulukke, den såkalla Flyhavarikommisjonen, som skulle granske korleis hendinga skjedde, årsakstilhøva og ansvarstilhøva. Vanlegvis vart det valt fagfolk frå Luftfartsverket og Forsvaret, og kommisjonen hadde ingen fast tilhaldsstad. Men 10. juli 1989 vart det skipa ein fast Havarikommisjonen for sivil luftfart (HSL) i samsvar med eit mønster som var etablert av den internasjonale luftfartsorganisasjonen ICAO (International Civil Aviation Organisation, ein særorganisasjon under SN), og kommisjonen fekk faste medarbeidarar med kontor i ein villa i nærleiken av Fornebu flyplass i Bærum kommune. I 1999 vart Havarikommisjonen for sivil luftfart (HSL) etablert som ein eigen etat under Samferdsledepartementet og flytta til mellombels lokale på Kjeller flyplass i nærleiken av Lillestrøm i Skedsmo kommune som fylgje av at Fornebu flyplass vart lagt ned hausten 1998, og i 2001 til nye lokale i Lillestrøm.
Havarikommisjonen fekk i 2002 utvida mandatet til òg å granske ulukker og alvorlege hendingar i jarnbanesektoren, og namnet vart endra til Havarikommisjonen for sivil luftfart og jernbane (HSLB). I 2005 var mandatet utvida til å femna om ulukker og alvorlege hendingar i vegsektoren, og namnet vart endra til Statens havarikommisjon for transport (SHT). Mandatet vart ytterlegare utvida i 2008 til å gjelde granskingar av ulukker og alvorlege hendingar i sjøfartssektoren, og det vart slutt på den gamle ordninga med sjøforklaringar. Samstundes vart den faste granskingskommisjonen for særskilde ulukker i fiskeflåten lagd ned.
Polarmåse
Polarmåse (Larus hyperboreus) er ein av dei større artane i måsefamilien. Dei hekkar sirkumpolart ved Nordishavet.
Skildring
Polarmåse er ein stor og tung måseart, ca. 62-68 centimeter i lengd med eit vengespenn på 138-158 centimeter. Jamført med svartbak har dermed polarmåse lengre kropp, men kortare venger. Han er uvanleg lys i alle fjørdrakter, utan svarte element i venger eller hale, og han har lysrosa bein. Når han sym på vatnet synest nakken tjukk, og i flukt han ser framtung ut med den runde buken og lange halsen. Først i det fjerde leveåret får polarmåsen den vaksne fjørdrakta.
Sommardrakta for vaksne fuglar er lys grå på oversida, og elles heilt kvit. Nebbet er tjukt og gult med ein raud flekk ytterst på undernebbet. Han har eit bleikt andlet med gul iris og vanlegvis gul augehudring. I vinterdrakta er hovud og halsen spraglete i gråbrunt.
Juvenile fuglar førekjem i ein mørk og ein lys fase. I den mørke fasen er fjørdrakta lys, gråbeige, finspreklete utan mørke område på venger eller hale. I den bleika, lyse fasen er drakta nesten rein kvit med berre eit snev av lyse sjatteringar. I begge fasane er nebbet svart på tuppen, som kontrast til ein bleikrosa base på nebbet. Irisen er mørk. Andre vinteren har drakta grove gråflekker, iris har blitt lys og nebbet har fått ein liten kvit flekk ytst på spissen av nebbet. Tredje vinteren blir oversida lysgrå, nebbet blir gult, men enno med svart og kvitt mot nebbspissen. Hovudet og halsen er gråspraglete.
Samanlikna med grønlandsmåse er polarmåsen større og grovare, har breiare venger, buttare vengespiss og er meir tjukknebba. Augehudringen hos vaksen grønlandsmåse er meir raudleg.
Lætet er eit skrattande rop som hos gråmåse.
Distribusjon og taksonomi
Polarmåse hekkar i dei arktiske regionane i det nordlege Russland, på øyar i det nordlege Sibir, i Alaska, Canada, på Svalbard, Jan Mayen, Island, Grønland og på Midwayøyane i Stillehavet. Europeisk polarmåse er i hovudsak ein partiell trekkfugl som overvintrar i farvatn nær hekkeområda. Fleire andre populasjonar i verda er trekkfuglar. Om vinteren finn ein polarmåse i Nord-Atlanteren og Nordsjøen så langt sør som på Dei britiske øyane, og Nord-Stillehavet og i nordlege USA, blant anna i Dei store sjøane. Nokre gongar kan streiffuglar komme til sørlege USA og nordlege Mexico. Polarmåse overvintrar regelmessig ved kysten av fastlands-Noreg, mest vanleg i Nord-Noreg. I Finnmark kan han òg førekomme om somaren.
Taksonomi
Det er ulike syn på taksonomien for polarmåse. Autoritetar som Clements et al. 2011, deler polarmåse inn i fire underartar:
Økologi
Polarmåse hekkar på kysten av svaberg eller bratte graskledde bakkar, men kan òg hekke fleire kilometer inn i landet i høge fjellskrentar eller på små øyar. Dei kan hekke parvis eller i små koloniar og byggjer eit reir på bakken eller på ein stein. Vanlegvis legg dei 2-4 egg.
Codex Cumanicus
Codex Cumanicus er eit handskrive dokument frå mellomalderen, skrive av katolske misjonærar til tyrkiske nomadar. Det er skrive i latinsk skrift, og er det eldste dømet på eit tyrkisk språk skrive med latinske bokstaver. Det er også den fyrste kjende skriftlege kjelda som nemner kosakkane. Manuskriptet blei skrive i 1303, og er husa i Biblioteca Marciana i Venezia (BNM ms Lat. Z. 549 (=1597)).
Polarmåse
Økologi
Utanfor hekkesesongen held dei seg stort sett langs kystar, vitjar ofte fiskerihamner og der det finst avløp frå kloakk og på søppelplassar.
Codex Cumanicus
Codex Cumanicus har to delar. Den fyrste er ei ordliste på latin, persisk og kumansk, og ei kolonne med kumanske verb, namn og pronomen med tydingar på latin. Den andre delen omfattar ei kumansk-mellomhøgtysk ordliste, informasjon om kumansk grammatikk, og ei samling dikt, setningar, forteljingar om religiøse leiarar og rundt 50 gåter.
Ski-NM 2017
Noregsmeisterskapen på ski 2017 i nordiske greiner vart arrangert vinteren 2016/17. Hovuddelen av noregsmeisterskapen vart avvikla i tida 2. til 5. februar med langrennstevlingar i Gran kommune. Dei individuelle kombinert-renna fann stad i høvesvis i november 2016 og mars 2017, eit over fire månader langt mellomrom. Eit normalbakke-renn på plast fann stad i oktober 2016, medan rennet i stor bakke, den eigenlege noregsmeisterskapen vart avvikla i Trondheim 25. januar. Meisterskapen var avslutta med langrennstevlingar i Sør-Fron i månadsskiftet mars/april.
Polarmåse
Økologi
Polarmåse er altetande som dei fleste måsane i slekta Larus, og et åtsel like gjerne små byttedyr. Han kan symje eller gå medan han søkjer føde, men kan òg plukke opp mat frå vatnet og fange mindre fuglar i flukt. Polarmåse følgjer ofte etter fiskebåtar.
Codex Cumanicus
Døme
Dei kumanske gåtene (CC, 119–120; 143–148) er ei viktig kjelde til studiar av tidleg tyrkisk folklore. Nokre døme er:
Holveg
Holveg er ein type veg som har fått ei nedsenkt U-form frå erosjon av lang tids ferdsle av folk og dyr. Slike vegar har vore i bruk over eit langt tidsrom, og kan sjeldan daterast direkte. Nokre kan likevel knyttast til gravfelt og andre kulturminne frå jernalderen.
Polarmåse
Status og truslar
Det er anslått at det er frå 277 200-437 200 hekkefuglar i verda, og av desse hekkane er 30 000 til 50 000 par av Grønland, hovudsakleg i den vestlege delen, 10 000-50 000 par i Sibir, 15 000 par i Alaska og titusenar i Canada. Den største populasjonen i Europa er på Island, kor 10 000 til 15 000 hekkande par. Andre store populasjonar i Europa er på Svalbard med ca. 4000 par, i Russland med 2500 til 10 000 par, og på Jan Mayen med 100-500 par. Bestanden i Grønland er anslått å vere stabil. Utviklinga av den europeiske populasjonen er usikker. Ifølgje Fuglar i Europa (Burfield & van Brommels (red) 2004) er bestanden på Svalbard stabile, medan andre (Nilsson 2007) hevdar at bestandane på Svalbard og Island kraftig redusert det siste tiåret. Populasjonen på Bjørnøya har vore i nedgang sidan 1986, der er det påvist høge verdiar av organiske miljøgifter. Global oppvarming blir antatt å representere ein reell trussel for arten fordi hekkeområda blir driven lenger og lenger mot nord.
Ski-NM 2017
Marit Bjørgen sanka fire gullmedaljar, Martin Sundby tok to gull, eitt sølv og ein bronse.
15 km klassisk stil
Stad: Gran
<br style="clear:both;" />
30 km fellesstart
Dato: 4. februar
Stad: Gran
50 km fristil
Dato: 1. april
Stad: Sør-Fron
<br style="clear:both;" />
3 x 10 km stafett
Dato: 5. februar
Stad: Gran
<br style="clear:both;" />
Sprint
Stad: Gran
<br style="clear:both;" />
10 km klassisk
Dato: 2. februar
Stad: Gran
<br style="clear:both;" />
15 km fellesstart/skibyte
Dato: 4. februar
Stad: Gran
<br style="clear:both;" />
30 km klassisk stil
Dato: 1. april
Stad: Sør-Fron
<br style="clear:both;" />
Holveg
Holvegar var vanlege før harde vegdekke som asfalt, og kan vera svært gamle. Det finst ofte gravhauger, varp og andre vegmerke langs desse ferdsleårene. Om vegen blei for djup og gjørmete av slitasje, kunne ein flytta ferdsla berre nokre meter til siden. Slik kan ein finna ei rekke parallelle holvegar som har blitt danna over lang tid. Det største holvegskomplekset i Østfold viste tett trafikk i oldtida ned mot Visterflo i Tune, truleg for å unngå Sarpsfossen. Dette holvehskomplekset er no rasert. Eit anna er påvist ved Kjellandsvik på Jeløy ved Moss.
Nir Yafeh
Nir Yafe (hebraisk נִיר יָפֶה) er ein fellesbusetnad i Ta'anakh-regionen nord i Israel. Han er ein del av Gilboa regionale kommune.
Han vart grunnlagd i 1956 av emigrantar til Israel frå Tunisia som ein del av ein plan om å busetje Ta'anakh-området.
Ski-NM 2017
3 x 5 km stafett
Dato: 5. februar
Stad: Gran
<br style="clear:both;" />
Sprint fristil
Dato: 3. februar
<br style="clear:both;" />
Normalbakke/10 km
Dato: 18. og 19. november 2016
Stad: Oslo og Beitostølen
<br style="clear:both;" />
Storbakke
Stad: Trondheim
<br style="clear:both;" />
Hans Peter L'orange
Hans Peter L'orange var ein norsk hærmann, fødd i Herøy på Sunnmøre.