cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Pretty Things
Dick Taylor var barndomskamerat med Keith Richards og var med i starten av The Rolling Stones. Då Brian Jones kom med i dette bandet ønskte dei at Dick Taylor skulle spele bass og han slutta. The Pretty Things gav seg i 1980, men har i etter tid vorte foreint att og held framleis konsertar.
Den første singelen deira var «Rosalyn» som vart ein liten hit i Storbritannia i 1964. Større suksess fekk dei med singlane «Don't Bring Me Down» (1964) og «Honey I Need» (1965) og debutalbumet The Pretty Things frå 1965. Bandet slo aldri heilt igjennom og fekk ikkje fleire hittar i heimlandet. Trass i den heller laber kommersiell suksess har The Pretty Things vore inspirasjonskjelde for andre meir kommersielt suksessrike band, som The Rolling Stones, og David Bowie spelte inn to av songane deira på albumet Pin Ups. Fleire av platene deira er likevel kritikarroste. Albumet S.F. Sorrow frå 1968 vert rekna som ei av dei beste psykedeliske rockeplatene som finst og vert òg rekna for å vere den første rockeoperaen som er spelt inn, etterfølgd av Tommy av The Who. På dette albumet hadde bandet vore gjennom utskiftingar og bestod av May, Taylor, Wally Allen (bass), Jon Povey (tangentinstrument) og Twink (trommer).
Musikkmagasinet Rolling Stone utnemnde i 1970 Parachute til det beste albumet dette året. Men verken dette eller S.F. Sorrow selde særleg bra. Taylor og Twink slutta i bandet i 1969. The Pretty Things held fram utover 70-talet med tre ujamne album. Bandet vart gjenforeint med May, Taylor, Alan, Allen og Povey i 1978.
Eugenio Montale
Eugenio Montale var ein italiensk forfattar. Han fekk i 1975 Nobelprisen i litteratur «för hans särpräglade diktning som med stor konstnärlig känslighet tolkat humana värden i tecknet av en illusionsfri livssyn.»
Liv
Montale var den yngste av dei seks barna til ein forretningsdrivande frå Genova. I 1917 blei han innkalla til krigsteneste og opplevde det siste krigsåret ved fronten i Sør-Tirol. Etter krigen budde han i Genova og byrja interessere seg for litteratur. Han blei kjend med forfattarar og kritikarar og var i 1922 med på å grunnlegge tidsskriftet Primo tempo.
Allereie den første boka hans Ossi di seppia (1925) gjorde han til ein kjend forfattar. I 1927 flytta han til Firenze og i 1929 blei han spurd om å leie det kjende biblioteket Gabinetto Vieusseux. Denne posten mista han i 1938 av di han nekta å gå inn i fascistpartiet. Året etter gav han ut si andre og kanskje beste diktsamling, Le occasioni. Den tredje, La bufera e altro, kom i 1956 og i 1971 gav han ut diktsamlinga Satura. I dikta sine skildrar han ofte landskap i Liguria.
Montale skreiv ganske få verk, fire korte lyrikksamlingar, ein quaderno («læreverk») i omsetting av poesi, fleire bøker om prosaomsetting, to bøker om litteraturkritikk og ei om prosa. Han arbeidde for florentinske aviser og frå 1948 for Corriere della Sera i Milano.
Springar
Springar er nemninga på eit særskild slag norsk folkedans eller bygdedans som vert dansa av par i 3/4-takt. Ordet «springar» er nytta om dansen i heile hardingfeleområdet, og her vert det skild mellom ulike slag springar, alt etter tradisjonen i det særskilde området. Utanfor hardingfeleområdet er nemninga oftast springleik eller pols. Rundom og polskdans er òg nytta.
Para dansar i ring mot sola, og dansen består gjerne av ei samankjeding av ulike figurar og tak som kan gjevast personleg utforming. Ei rekkje opne tak der gut og jente lager ulike figurar for kvarandre vekslar med samdanstak som rundsvingen, der gut og jente «omfamnar» kvarandre og virvlar rundt eigen akse mens dei forflyttar seg framover i ringen.
Dans og rytme skil seg noko frå dal til dal, slik at ein tradisjonelt snakkar om valdresspringar, hallingspringar, numedalsspringar, sigdalsspringar, telespringar, og vestlandsspringar i ulike utformingar. Hemsedalsspringar, kryllingspringar og tinnspringar er mindre nytta til dans no, men har opplevd ei nyoppliving dei seinare åra.
Etter regelen vert springaren spela og dansa i 3/4-takt. I Hardanger og Vest-Telemark finst det slåttar som bryt på takta, men som likevel har vore nytta til dans. I andre område er det rekna som stor skade om spelemannen bryt med dansetakta. Regelen er òg at takta oftast har vore svært jamn, men det kan skiljast grovt mellom tosvikt og tresvikt. Tosviktområdet har sentrum i Telemark, og har spreidd seg oppover til Numedal og Krødsherad med tida. Valdresspringaren har òg utvikla tradisjon for tosvikt.
Telespringaren skil seg òg frå dei andre springarslaga ved opptakt og eit noko rolegare foredrag. Der dei andre springarslaga byrjar på nedstrok, har telespringaren oppstrok på første slaget i takta (først i slåtten).
Takayuki Fujikawa
Takayuki Fujikawa er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Verdy Kawasaki.
Austre Moland
Austre Moland er ein tidlegare sjølvstendig kommune i Aust-Agder fylke. Han vart oppretta som Austre Moland formannskapsdistrikt i 1837 og omfatta då Austre Moland, Barbu og Tromøy.
Frå 1. mai 1878 fekk dei tre områda status som sjølvstendige kommunar. Austre Moland hadde då 2 524 innbyggjarar.
Støv på hjernen
Støv på hjernen er ein norsk spelefilm frå 1959, produsert av Contact Film A/S og regissert av Øyvind Vennerød, manus ved Jørn Ording og Øyvind Vennerød.
Zancleum
Zancleum (òg kalla i tabianium og dacium) er den første alderen i epoken pliocen. Han starta for 5 332 000 ± 50 000 år sidan og enda for 3 600 000 ± 50 000 år sidan. Zancleum kjem etter messinium i miocen og før piacenzium i sein pliocen.
Batteri
Omgrepet batteri blir brukt om:
Slaur
Ein slaur er ein udugeleg lathans.
Ordet kan ha tvisynte konnotasjonar. Sagt imellom ungdomar kan uttrykket vere karsleg og vennskapeleg omtale av eigne (heller middelmådige) prestasjonar. T.d. «Du kjeme no alltid for seint, du din slaur!»
Bóbr
Bóbr (tsjekkisk Bobr, tysk Bober) er ei elv som renn gjennom nordlege delar av Tsjekkia og sørvestlege delar av Polen. Elva er ei sideelv til Oder og med ei lengd på 272 km er ho den tiande lengste i Polen. Ho har eit nedslagsfelt på 5876 km².
Mikal Urheim
Mikal Urheim er ein samisk lærar, forfattar og predikant frå Tysfjord i Nordland. Urheim har vore sentral i arbeidet med å fremje lulesamisk språk, han sat mellom anna i språknemnda som laga den gjeldande lulesamiske rettskrivinga, og han sat som lulesamisk representant i Samisk utdanningsråd.
Urheim var statsstipendiat fra 1993.
Finnsnes kyrkje
Finnsnes kyrkje er ei arbeidskyrkje i Senja kommune i Troms og Finnmark.
Kyrkja vart teikna av arkitekt Nils Toft og er bygd i betong og tegl. Ho stod ferdig i oktober 1979 og vart vigsla av biskop Kristen Kyrre Bremer.
Finnsnes kyrkje ligg i sentrum av kommunesenteret Finnsnes like ovanfor Finnsnesvatnet. Ho ligg på ein haug, der konstruksjonen hennar følgjer det naturlege terrenget, og er godt synleg frå byen. Koret, eller fronten, hjå kyrkja er konstruert i vinkel og har retning mot aust. Nært kyrkja er det ein park, i tillegg til ein del grøntareal rundt ho.
Som arbeidskyrkje har ho attåt sjølve kyrkjerommet forsamlingsrom for kyrkjelyden, ungdomsrom, barnehage, kontor og kjøkken. Såleis er ho utstyrt med alt kyrkja treng som ein institusjon. Kyrkja har 750 sitteplassar i form av flyttbare stolar.
Gryterett
Gryterett eller berre gryte er ein varmmatrett der dei fleste ingrediensane er kokte saman i eit kokekar, gjerne i ein krydra saus.
Nokre klassiske gryteretter er mellom anna frikassé, som kan lagast med kjøt frå høne, kalv eller lam, franske retter som pot-au-feu, ei gryte med kokekjøt, grønsaker, krydder og urter, bouillabaisse med sjømat, kvitvin, lauk, kvitlauk og urter og coq au vin, spekka fjørfe kokt med vin, sopp og kvitlauk.
I moderne matlaging kan retten «gryte» ofte visa til lett- og hurtiglaga halvfabrikata frå poser og pakkar der ein berre tilset til dømes vatn og steikt kjøtdeig og gjev dei eit raskt oppkok før servering.
Davi Cortes da Silva
Davi Cortes da Silva er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Fylkesveg 223 i Oppland
Fylkesveg 223 i Oppland går mellom Hedalen stavkyrkje og Blautmyrsetra i Sør-Aurdal kommune. Vegen er 7,2 km lang.
Vibeke Tandberg
Vibeke Tandberg er ein norsk biletkunstnar og fotograf. Ho er utdanna ved Institutt for fotografi ved SHKD i Bergen.
Tandberg er mest kjend for fotokunst med seriar av manipulerte fotografi. Ho gjev gjerne seg sjølv ei rolle i bileta.
Agni
Agni er ein gammal vedisk gud, personleggjeringa av elden, som framleis blir tilbeden innan hinduismen. Namnet tyder eld, og har samband med orda for eld på latin, ignis og russisk, ogon. Fordi elden blir tend på ny kvar dag, er Agni alltid ung, men samstundes er han udøyeleg. Han er sendebod for dei andre gudane, og tek med seg offer som blir brend på elden til dei.
Fylkesveg 224 i Oppland
Fylkesveg 224 i Oppland går mellom Fossholt og Hallom i Sør-Aurdal kommune. Vegen er 6,3 km lang.
Agni
Det finst vidare rundt to hundre hymne til Agni i Vedaene.
Agni var viktigare i den tidlege vediske religionen, som la stor vekt på brennoffer, enn han er i hinduismen av i dag. Likevel er offerelden framleis eit element i mange seremoniar, og ein kan ikkje halda ein hinduisk vigsel utan å påkalla Agni, eller å gå rundt elden hans sju gonger.
Agni er ein av gudane som vakter dei åtte himmelretningane, asjta dik palaka. Retninga hans er søraust.
Mytologisk familie
Guden kan òg ha ulike namngjeven foreldre: Urguden Dyaus og Prthivi, Kasyapa og Aditi, eller ei dronning som haldt svangerskapet sitt skjult for ektemannen. Agni er blitt omtalt som tvillingen til Indra, og står berre etter denne herskarguden når det gjeld makt og ærefrykt i vedisk tru.
Framstillingar
Innan hindukunst er Agni ofte raud, gjerne med to eller tre fjes som speglar både dei øydeleggjande og dei livgjevande eigenskapane til elden. Håret og auga er svarte. Han kan ha fleire armar og føter. Han rir på ein bukk eller sit i ei vogn dregen av geiter (av og til papegøyar). I handa har guden gjerne ei ause som ein bruker til å ofra til elden med. Andre ting han kan ha kan vera ein stav, ein rosenkrans eller ei vasskrukke.
Dei siste tre versa i det første Rigveda-hymna skildrar guden som mektig, men god:
Åt deg, å Agni, som driv vekk myrkret, kjem me
dag etter dag med bøner
og med ærefrykt. [7]
Herskaren over offer, den strålande,
vaktar over allheimslovane
som trivst i sin eigen bustad, [8]
som ein far mot ein son.
Ver med oss for velferda vår. [9]
Smørstabbrean
Smørstabbrean (Smørstabbreen) er den største isbreen i Jotunheimen og ligg ved Smørstabbtindan aust for Sognefjellet. Smørstabbrean er ein platåbre med tre brearmer, Bøverbrean og Leirbrean mot vest og Sandelvbrean møt nordaust.
Isbreen er lett tilgjengeleg frå Krossbu ved Riksveg 55 og frå Leirvassbu. Om sommaren er det fast føring over breen mellom desse to hyttene. DNT har i mange år halde brekurs på Smørstabbrean med utgangspunkt i Krossbu.
Shirin Ebadi
Shirin Ebadi er ein iransk advokat og forkjempar for menneskerettar. I 2003 vart ho den fyrste muslimske kvinna til å motta Nobels fredspris.
Arbeidskyrkje
Arbeidskyrkjene er ikkje først og fremst konstruerte for å ha eit sakralt preg, men med vekt på kva som er praktisk og funksjonelt.
Pattedyr
Pattedyr eller sogdyr (Mammalia) er ein dyreklasse innan zoologien som høyrer til virveldyra. Det finst over 5 000 nolevande artar av pattedyr, mellom anna mennesket, og ein finn representantar for klassa i nær sagt alle økosystem på jorda. På grunn av storleiken til dei fleste pattedyra utgjer dei ein vesentleg del av biomassen i dei fleste lokale faunaer.
Kjenneteikn
Det finst ei rekke felles kjenneteikn hos pattedyr:
Opphav og utvklingsstadium
Pattedyra stammar frå amniote krypdyr. Strukturar av øvre delar av kraniefunn har gjort det mogleg å identifisere tre hovudgrupper som byrja spalte seg av i karbontida i Paleozoikum:
Paleozoikum
Synapsidane var kjenneteikna med eitt par opningar i kranietaket for feste av tyggemusklar. Dette var òg den første gruppa av amniotar som spreidde seg til landjorda. Dei første synapsidane utvikla seg vidt ut i herbivore og karnivore former som har fått samlenamnet pecylosauriar.
Frå ei anna tidleg gruppe av karnivore synapsidar kom dei første forløparane til pattedyra, therapsidane. Desse var den einaste gruppa av synapsidar som overlevde Paleozoikum og utvikla seg vidare. Dei fleste var små, men nokre var opp til fire meter. Therapsidane er dei første med ein effektiv gange på meir rette ekstremitetar festa under dyret. Sidan stabiliteten vart redusert når dyret heva seg over bakken, utvikla cerebellum (muskelkoordineringssenteret) i hjernen seg mykje. Kranieform og muskelsystemet i kjeven forandra seg mot auka effektivitet i næringsopptaket.
Therapsidane utvikla seg i talrike herbivore og karnivore former, men dei tidlegaste formene døydde ut i den store utdøyingsperioden i enden av perm. Tidlegare vart pelycosauriar og therapsidar omtala som «pattedyrliknande krypdyr», men dette gjer ein ikkje lenger sidan dei ikkje er ein del av den eigentlege krypdyrlinja.
Mesozoikum
Ei therapsid gruppe av kjøttetande og pattedyrliknande krypdyr som overlevde inn i mesozoikum var cynodontane (Cynodontia). Desse utvikla fleire nye trekk som ein finn att hos pattedyr av i dag, mellom anna viktige endringar i skjelettet og sekundært ganetak som gjorde det mogleg å puste sjølv om det heldt eit byttedyr i munnen, togg mat eller saug mjølk av mora. Innanfor den mangfaldige cyodontforgreininga var det ei lita gruppe kjøttetarar kalla trithelodontider som likna mest på dei etterfølgjande pattedyra.
Dei første pattedyra som utvikla seg i sein trias var små spissmus-liknande dyr med stort kranium, kjeve med ny form og ein ny type difydont tannsett der tennene berre vart skifta ut ein gong. Til samanlikning hadde dei tidlegare og meir primitive amniotane eit polyfyodont tannsett med kontinuerleg utskifting av tennene gjennom heile livssyklusen. Den forandra kjeveutforminga resulterte i at enkelt knoklar frå kjeveopphenget vart vidare redusert og hamna til slutt i mellomøret som øyreknoklar. Ein reknar med at dei første pattedyra var endoterme, men med lågare kroppstemperatur enn dei moderne placentale pattedyra.
Hår eller pels hadde ein viktig funksjon som isolasjon. Dette tyder på at talg- og sveittekjertlar må ha utvikla seg samstundes for å smørje håra og gi auka varmetap når det var naudsynt.
Ein trur dei tidlegaste pattedyra klekka ut ungane frå egg i lite utvikla form slik at dei var avhengige av morsmjølk, varme og skydd. Denne forma for reproduksjon ser vi i dag berre hos monotrematane nebbdyr og maurpiggsvin.
Kenozoikum
Allereie midt i trias hadde dei tidlege pattedyra utvikla nesten alle dei nye trekka som ein finn hos moderne pattedyr. Det gjekk likevel nærare 150 millionar år før dei breidde seg ut i stort mangfald. Dette fenomenet trur ein skuldast at pattedyra i byrjinga levde «i skuggen av» dinosaurane. Medan dinosaurane var talrike og i stort artsmangfald, døydde alle grupper av synapside amniotar ut - med unntak av pattedyra sine forløparar. Dei spissmusliknande pattedyrartane som overlevde var sannsynlegvis nattlege arter.
Det var ikkje før i krit, og særleg i den seinare eocentida som byrja for 54 millionar år sidan, at den raske utbreiinga av dei «moderne» gruppene starta. Denne utviklinga i kenozoikum kan delvis forklarast med den store mengda tomme habitat som stod att etter dei utdøydde amniote gruppene mot slutten av krit.
Vilkåra for at desse gruppene av dyr greidde å utvikle seg i stor stil var at dei hadde stor rørsleevne, var endoterme, hadde utvikla ei form for «intelligens», var tilpassingsdyktige, fødde levande ungar som dei tok seg av (yngelpleie) og som ernærte seg av mjølk som hodyra sjølv produserte.
Det var ikkje lenger nok å legge egg i reir og la ungane skaffe seg føde frå det ytre miljøet som einaste reproduktive taktikk.
Klassifisering
Klassifiseringa av dyr og planter har gjennomgått mange endringar etter Carl von Linné sin opphavlege taksonomi i Systema naturae frå 1735. For pattedyr nyttar lærebøkene i stor grad klassifiseringa til George Gaylord Simpson frå 1945 og McKenna & Bell sin revisjon av Systema naturae som vart etablert i 1997. Med moderne DNA-analyse har ein òg kunna finne ny informasjon om kva slektskap og opphav dei ulike artane har.
Underklasser og ordenar
Tradisjonelt har pattedyr vore delt inn i dei følgjande tre underklassene: Nemninga placentale pattedyr tyder «pattedyr med morkake», frå det latinske ordet for kake, placenta. Pungdyr har faktisk både livmor og morkake og ein har etterkvart kome fram til at skilnaden mellom pungdyr og dei andre pattedyra som føder levande ungar elles er liten. I moderne taksonomi er difor pungdyr og placentale pattedyr er slegne saman i ei felles underklasse Theria.
Ei moderne klassifisering av pattedyr i underklasser med tilhøyrande ordenar ser difor slik ut:,
Nominasjonane til Nordisk råds litteraturpris frå Noreg
Sidan 1962 har Nordisk råd årleg delt ut Nordisk råds litteraturpris for eit skjønnlitterært verk skrive på språket i eit av dei nordiske landa. Frå Noreg har det heilt frå starten i 1962 vore nominert to kandidatar kvart år, og norske forfattarar har vunne prisen til saman 11 gonger. Nominasjonane vert gjort av ein nasjonal komité på tre personar (to ordinære medlemmer + ein suppleant). Komitémedlemmene vert utpeika av Nordisk ministerråd for fire år i gongen.
Nominasjonane til Nordisk råds litteraturpris frå Noreg
Vinnarar utheva med feit skrift.
Jeorá Matos Ferreyra
Jeorá Matos Ferreyra er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Verdy Kawasaki.
Mitre Peak på New Zealand
Mitre Peak er eit ikonisk fjell på Sørøya på New Zealand. Det er ein av dei mest fotograferte tindane i landet. For maoriane var fjellet kjent som Rahotu.
Den eigenarta fasongen på fjelltoppen har gjeve den namnet sitt, etter mitraen, hovudplagget til kristne biskopar. Det vart namngjeve av mannskapet på HMS «Acheron».
Noko av årsaka til fjellet sin status er plasseringa. Nær kysten i Milford Sound, i Fiordland National Park, sørvest på Sørøya, er det eit fantastisk syn. Det stig til 1 692 meter over vassflata i fjorden, og er i røynda ei gruppe på fem tindar, sjølv om det ser ut som ein tind frå dei lettast tilgjengelege utsiktspunkta.
Fylkesveg 225 i Oppland
Fylkesveg 225 i Oppland går mellom Tollefsrud og Nerby i Sør-Aurdal kommune. Vegen er 6,3 km lang.
Vestre Memurubrean
Vestre Memurubrean er ein isbre i Jotunheimen. Hellstugubreen er ein nordleg utløpar av same isbre. Breen ligg aust for Hellstugutinden og sør for Vestre Memurutinden i Lom kommune i Innlandet.
Inishmurray
Inishmurray (òg kalla Inismurray, 'Øya til Muiredach') er ei øy om lag 7 km utanfor kysten av County Sligo i Republikken Irland. Ho har eit areal på 0,9 km². På øya ligg det ruinar av eit tidleg irsk kloster. St. Molaise grunnla klosteret her på 500-talet. Klosterbusetnaden vart plyndra to gonger av vikingar, først i 795, som òg er det første dokumenterte åtaket av vikingar på Irland, og seinare i 807. Same året vart Rathlin Island og Inisbofin åtaka, mogelegens av dei same vikingane.
Yttermuren er imponerande med ei høgd på 4,5 meter på det høgaste og ein tjukkleik på opp til 3 meter. Det er i tillegg fleire bygg tilknytte klosteret, som eit bedekammer med steintak, to kyrkjer, ein clochan, ei stor sekskanta celle og andre ruinar. Heile komplekset er bygd av lokal kalkstein.
Innbyggjartalet var i 1880-åra på det høgaste med like over 100 innbyggjarar, men dei siste flytta til fastlandet i november 1948. Nokre bygningar står framleis att, inkludert 15 hus og den einaste skulen på øya.
Kornstad
Kornstad er ein kyrkjestad i Averøy kommune i Møre og Romsdal fylke. Staden ligg på vestkysten av Averøya, ved Kornstadfjorden.
Rami Shaaban
Rami Shaaban er ein svensk fotballspelar. Han spelar for tida keeper i Hammarby IF. Shaaban har tidlegare spelt for det engelske topplaget Arsenal F.C..
Kornstad
Kornstad var ein eigen kommune frå 1897 til 1964. Kommunen blei oppretta 1. januar 1897 då Kvernes kommune blei delt i fire. Kornstad kommune hadde ved etableringa 1.599 innbyggjarar.
1. januar 1964 blei det meste av Kornstad med 1356 innbyggjarar slått saman med Kvernes og det meste av Bremsnes til den nye Averøy kommune.
Vevang krins i Kornstad med 562 innbyggjarar blei på same tid overført til Eide kommune.
Vinter-OL 2018
Vinter-OL 2018, dei 23. olympiske vinterleikane, vart avvikla i tida 9. til 25. februar 2018 med byen Pyeongchang i Sør-Korea som arrangør.
Noreg
Røystinga gjekk føre seg i 2 rundar. I første runde fekk Tromsø seks røyster, Oslo fem røyster og Trondheim ei røyst. I andre runde var Trondheim utelukka, og både Tromsø og Oslo/Lillehammer fekk seks røyster. Idrettspresident Odd-Roar Thorsen stemte for Tromsø («bruka dobbeltrøyst») og avgjorde dermed avstemminga til fordel for Tromsø.
Dermed blei det opp til Stortinget om Noreg skulle søke OL til Tromsø i 2018.
I slutten av september 2008 blei det gjennomført ein kontrollrapport av Veritas. Rapporten viste at dei statlege utgiftene ville bli dobbelt så høge som arrangørane hadde budsjettert. Tromsø 2018 hadde sidan Brennpunkt-dokumentaren «Bak lukkede dører - spillet om et OL» den 19. februar 2008 slite med låg oppslutting i folket, og kultur- og kyrkjeminister Trond Giske sa at det var opp til idretten å bestemme skjebnen til OL. 6. oktober blei det vedteke at NIF skulle trekke søknaden om Tromsø som OL-kandidat. 9 av 12 representantar i idrettsstyret stemte for å trekke søknaden.
Torbjørn Rødland
Torbjørn Rødland er ein norsk biletkunstnar og fotograf.
Vinter-OL 2018
Europa
I Polen er Zakopane med Kraków og Sanok med Ustrzyki Dolne og Zagórze kandidatar. Zakopane var ein av kandidatane til OL i 2006. Nokon andre kandidatar: Vaduz (Liechtenstein); Østersund/Åre og Falun (Sverige); Gorenjska (Slovenia); Jaca (Spania); Alma Ata (Kasakhstan); Sofia (Bulgaria); Borjomi (Georgia); Stara Planina (Serbia).
Andre verdsdelar
I Tyrkia er Bursa ein kandidat; i Chile er Santiago ein kandidat; i Libanon er Bsharri ein kandidat.
Torbjørn Rødland
Rødland er mest kjend for fotokunst med seriar av fotografi. Mellom anna av menneske i natur.
Hans Jonas
Hans Jonas var ein tysk-amerikansk jødisk filosof og etikar. Han har påverka miljø-filosofar som Murray Bookchin.
Livssoge
Jonas vart fødd i Mönchengladbach der far hans åtte ein tekstilfabrikk. Mora var dotter til den øvste rabbinaren i Krefeld. Jonas studerte filosofi og teologi i Freiburg, Berlin, Heidelberg, og fekk til slutt doktorgrad ved Marburg der han studerte under Martin Heidegger og Rudolf Bultmann. I Marburg trefte han Hannah Arendt som også var doktorand der, og dei to blei vennar for livet.
I 1933 blei Heidegger medlem av det tyske nazistpartiet, noko Jonas tok som eit personleg svik. Han forlét Tyskland det same året då Det Tyske Blindelaget viste bort alle dei jødiske medlemmene sine. Han drog til England og derifrå til Palestina i 1934. Der trefte han Lore Weiner, som han blei trulova med. I 1940 kom han tilbake til Europa for å bli med i den britiske hæren, som hadde laga ein spesiell brigade for tyske jødar som ville slåst mot Hitler. Han blei send til Italia, men han fann likevel tid til å skriva fleire brev til Lore som inneheldt ei blanding av filosofi og kjærleik. Dei to gifta seg i 1943.
Etter krigen drog han tilbake til Mönchengladbach for å leita etter mor si, men fann ut at ho hadde blitt send til gaskammera i Auschwitz. Han drog tilbake til Palestina og deltok i Israel sin krig mot dei arabiske statane i 1948. I 1950 reiste han til Canada og i 1955 til New York, der han budde resten av livet. Han døydde i New York den 5. februar 1993.
Lære
Jonas meinte at den moderne «teknologiske alderen» hadde skapa ei krise i den vestlege verda. Teknologi gjev mennesket meir makt «over materie, over alt som lever på jorda, og over mennesket sjølv.» Slik makt gjer oss meir fridom. Men me har brukt fridommen utan ansvar eller verdikjensle. Kvar av oss veit at gjerningene våre vil føra til veldig mange problem for menneske i framtida, til og med for andre folk i notida. Men dei fleste av oss driv på med slik framferd likevel, som om ingen andre og ingenting har «verd i seg sjølv». Det er, sa han, som om me som bur i den teknologiske alderen har spurd «Kvifor må me bry oss om framtida til dei fjerne etterkomarane våre, eller framtida til jorda vår?» og svara «Me har ingen grunn til å bry oss, iallfall ikkje grunn nok til å minska bruken av makta me har.»
Jonas hevda at det viste at tildriven som lét oss bruka teknologi utan å tenka på følgjene og tildriven som fekk vanlege folk til å bli nazistar var den same. Etikkane som til då hadde funnest hadde ikkje rekna med dei nye maktene menneske hadde no, og kunne ikkje regulere denne tildriven. Det var nødvendig å skapa ein ny etikk som kunne takla eit slikt problem. «Tidleg etikk trengde ikkje å tenka på den globale tilstanden eller den fjerne framtida og tilværet til mennesket,» sa Jonas, «men no er det veldig viktig.»
Piacenzium
Piacenzium (òg kalla astium, redonium eller romanium) er den andre alderen i epoken pliocen. Han starta for 3 600 000 ± 50 000 år sidan og enda for 2 588 000 ± 50 000 år sidan. Piacenzium kjem etter zancleum og før gelasium.
Hans Jonas
Lære
I sitt best kjente verk Das Prinzip Verantwortung (norsk «prinsippet ansvar») frå 1979 skapte Jonas denne etikken med hjelp av filosofi. Han tok Immanuel Kant sine kategoriske imperativ og skapa nye imperativ frå dei: «Handle slik at gjerningane dine samsvarar med det varige og ekte menneskelege livet», og «ikkje skad vilkåra som trengst for at mennesket kan vera til på jorda.» Dei siste åra av livet sitt søkte Jonas også til teologi for å skapa grunnar for etikken sin.
Piacenzium
Han vert vanlegvis kalla tidleg pliocen, og stundom uoffislet mellompliocen.
Trymskvida
Trymskvida (norrønt Þrymskviða) er eit eddadikt som skildrar den morosame soga om jotunen Trym som stel hamaren Mjølner frå guden Tor, og om korleis Tor får hamaren attende. Forskarane er ikkje einige om kor gammalt diktet er. Nokre trur at det er ein ung kristen parodi på dei gamle gudane.
Samandrag
Tor vaknar ein dag og finn ikkje Mjølner. Han ber Loke å finna ut kven som har stole han. Loke flyg til Jotunheimen og finn jotunen Trym. Trym seier at han har stole Tor sin hamar og:
Gudane talar med Frøya og får vita at ho aldeles ikkje vil gifta seg med Trym. Dei held da møte til å finna ut korleis dei kan hitta hammaren. Heimdall har eit forslag:
Kledd som Frøya fer Tor no til Jotunheimen med Loke kledd som ei terne. Trym held bryllaup med forkunnmat og Tor et umåteleg mykje. Trym vert mistenksam men Loke gjev han ei forklaring som han går med på:
Seinst lèt Trym bera inn Mjølner til å vigja brura. Då Tor kjenner hamaren sin drep han Trym og all hans ætt.
Torsvisa
Soga om Tor si brureferd har vore folkekjær i Norden gjennom tida. Om lag 1400 var rímur-diktet Þrymlur skapa i Island, det skildrar den same soga som Trymskvida. Noko seinare vart truleg den fyrste Torsvisa dikta i Noreg og sidan breidde ho seg ut til Sverige og Danmark. I ei norsk oppskrift frå kring 1750 lyder den fyrste strofa slik:
Salteeøyane
Salteeøyane (Oileán an tSalainn på irsk) er ei gruppe på to småøyar om lag 5 km utanfor sørkysten av County Wexford i Republikken Irland. Dei to øyane heiter Great Saltee (Store Saltee) (0,89 km²) og Little Saltee (Litle Saltee) (0,40 km²). Dei har vore fråflytta sidan tidleg på 1900-talet og har vore i privateige hos Neale-familien sidan 1943. Det er ikkje lov med camping på øya og det berre lov å vitje øyane mellom kl. 1100 og 1630. Det går stundom båtar til øya frå landsbyen Kilmore Quay på fastlandet. I lag dannar øyane eit av dei største fuglereservata på Irland. Mange forskjellige artar av sjøfugl hekkar her, som havsule, skarv, lundefugl, alke, lomvi. I tillegg har dei ein koloni med gråsel.
Heinrich Heine
Heinrich Heine, fødd som Harry Heine men døypt til Christian Johann Heinrich Heine da han konverterte til kristendommen i 1825, var ein tysk-jødisk forfattar. Han er særleg kjend for diktet «Die Lorelei», men òg for mange andre dikt og for si skarpe penn som sakprosaforfattar med utgangspunkt i utopisk sosialisme.
Kagu
Kagu (Rhynochetos jubatus, fransk cagou) er ein langbeint, blågrå fugl som er endemisk for tett fjellskog i Ny-Caledonia. Dette er den einaste overlevande medlemmen av familien Rhynochetidae. Ein annan, større art i slekta, Rhynochetos orarius, har vore skildra frå holocene subfossile funn. Kaguar har nesten ikkje flygeevne, byggjer eit reir på bakken av pinnar og legg eitt egg. Dei har vist seg sårbare for introduserte rovdyr, og er truga av utrydding. Leveviset åt arten er lite kjent fordi han er sjeldan og han lever i habitat som ikkje er lett tilgjenglege.
Yoshiyuki Kato
Yoshiyuki Kato er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Kagu
Skildring
Kagu er ein bakkelevande fugl på storleik med høns funnen i skog og buskskog i Ny-Caledonia. Til å vere ein fugl som lever på skogbotnen, har han uvanleg ljos fjørdrakt, oskegrå til kvit farge. Han har dun på kroppen som bidreg til å halde huda tørr og til varmeisolasjon i det tropiske klimaet. Han kan reise opp ein fjørtopp for å vise til andre medlemmar av arten. Han er nesten utan flygeevne, brukar vengene til oppvisingar, han har mønstre på handsvingfjørene. Han brukar dessutan vengene til å flytte seg fort gjennom skogen og til glideflukt når han må vike unna farar. Kaguen har ikkje redusert storleik på vengene som mange artar utan flygeevner, men manglande muskulatur gjer dei til dårlege flygarar. Både beina og nebbet er raudfarga, auga er store og plassert slik at dei gjev godt kikkertsyn. Kikkertsyn er nyttig til å søke byttedyr blant planterestar på bakken og til å sjå under dårlege lystilhøve i skogen. Dei syner lite kjønnsdimorfisme utover ein skilnad i talet striper på handsvingfjørene. Kaguar har ein eigenskap dei ikkje deler med andre fugleartar, dei har strukturar av utvekstar som dekkjer naseborane. Det er desse strukturane som gav arten slektnamnet Rhynochetos, avleidd frå det greske 'rhis' som tyder nase og 'chetos' som tyder korn. Ein annan unik eigenskap hos arten er at han berre har ein tredel av raude blodceller samanlikna med andre fuglar, men tre gonger mengda hemoglobin per raud blodcelle.
Yoshiyuki Kato
Han spela for klubbane Verdy Kawasaki og Fukuoka Blux.
Kagu
Skildring
Kaguar gjer ei rekkje ulike lydar, oftast i duett om morgonen, kvar duett varar i ca. 15 minutt.
Forplanting
Kaguar er monogame, para held revir på rundt 100-280 mål. Reiret er enkelt bygd som ein haug med lauv, men i nokre tilfelle kan egga liggje rett på bakken. Reiret er ikkje gøymt, men ligg vanlegvis ved sida av ein trestamme, stokk eller ved låg vegetasjon. Eitt grått, litt skjolda egg veg 60-75 gram. Rugeplikta blir delt mellom foreldra. Kvar fugl rugar egget i ca. 24 timar, skiftet skjer midt på dagen kvar dag. Under kvar rugeøkt ligg fuglen på egget heile tida bortsett frå tidleg på morgonen, då vil fuglen gå kort bort for å kalle på maken, og nokre gonger òg ta føde. Rugetida varer i 33-37 dagar, som er lang tid for storleiken på egget. Begge hjelper i å ta vare på ungar og tidlegare avkom som kan bli verande i territoriet til foreldra i mange år etter at dei er flygedyktige.
Finnkroken kyrkje
Finnkroken kyrkje er ei langkyrkje frå 1907 på Reinøya i Karlsøy kommune i Troms og Finnmark. Kapellet ligg på den delen av øya som inntil 1. januar 2008 var del av Tromsø kommune. Kapellet er eigd av Noregs KFUK-KFUM.
Byggverket er i tre og har 140 plassar.
Columbia Hills
Columbia Hills er eit uoffisielt namn på nokre låge åsformasjonar i Gusev-krateret på Mars. Namna er gjevne av Mars Exploration Rover- prosjektmedlemma og er ikkje godkjende av IAU. Åsane blei observerte av MER - A, Spirit, når han landa inne i krateret i 2004. Dei ligg omtrent tre kilometer unna landingsplassen. Dei er namnsette til minne om astronautane som døydde i Columbia-katastrofen. Den 2. februar 2004 fekk kvar av toppane namn etter dei sju astronautane som døydde i ulykka.
Dei sju toppane er, frå nord mot sør:
Fylkesveg 226 i Oppland
Fylkesveg 226 i Oppland går mellom Fønhus bru og Skåneberget i Sør-Aurdal kommune. Vegen er 21,1 km lang.
Orkidéfamilien
Orkidéfamilien (eller marihandfamilien) er ein familie i aspargesordenen. Han er den største familien med blomstrande plantar, som omfattar om lag 22-25 000 artar i nesten 900 slekter. Han er utbreidd over heile verda og har representantar i alle habitattypar bortsett frå på isbrear. Fleire av slektene har meir enn 1000 artar. Vaniljeslekta er medlem av familien.
Utbreiing
Orkidear finst overalt i verda. Hovudvekta av orkideane finst i tropiske strok, men dei finst overalt frå øyer nær Antarktis til Nord-Europa.
I Noreg finn ein 20 slekter med 32 artar og ein del underartar. Dei finst i heile landet.
Klassifisering
Orkideane utgjer familien Orchidaceae i ordenen Asparagales. Av di familien er so stor er det noko usemje om dei innbyrdes tilhøva i familien, men i dag reknar ein fem underfamiliar. Underfamilien Epidendroidea er den største, med ca. 15 000 artar i 400 slekter.
Underfamiliane over står i tilhøve til einannan som spesifisert i APG-systemet. Alle underfamiliane ligg på same «nivå». Di mindre intendert ein familie er, di tidlegare skilde han seg frå dei andre utviklingsmessig.
Skildring
Alle orkidear er eittfrøblada, slik liljer og alle typar gras òg er. Difor går alle nervane i blada parallelt frå bladfestet og møtest i spissen av bladet.
Alle orkideblomar er symmetriske om ein vertikal akse. Dei har fem kronblad, ofte med sterke fargar, pluss ei «leppe», som er eit omdanna kronblad. Utsjånaden kan variera enormt, og mange orkideblomar vert rekna som svært vakre.
Veobrean
Veobrean (Veobreen) er ein isbre i Jotunheimen i Lom kommune i Innlandet. Han ligg mellom Store Memurutindan og Leirhøe. Like sør for Veobrean ligg Austre Memurubreen og i sørvest ligg Hellstugubreen. Nunataken Veobreatinden stikk opp av breen til ei høgd på 2188 meter over havet.
Orkidéfamilien
Livssyklus
Som alle plantar har orkidear generasjonsveksling mellom ein haploid gametofyttgenerasjon, og ein diploid sporofyttgenerasjon. Orkidear er karplantar, so det er sporofytten som er den synlege planten.
Veobrean
Breen har eit areal på 9 km² og er den 33. største isbreen på det norske fastlandet.
Orkidéfamilien
Livssyklus
Alle artar lever i symbiose med sopp i minsto ein del av livssyklusen. Hjå alle artar treng frøet næring frå sopp.
Forplanting
Orkideane har veldig ulike og spesialiserte pollineringsstrategiar, men hovudvekta nyttar insekt pollinering. Mange artar er avhengige av ein einaste insektart. Dei slepp difor alt pollenet på ein gong, sidan det kan gå lenge mellom kvar vitjing.
Dei fleste insektpollinerande artane lokkar insekt med fargar og lukt, men få har nektar.
Hjå slekta Ophrys liknar blomen på hoa til den pollinerande insektarten, og produserer ofte holege kjønnsferomonar. Pollenet vert overført medan hannen freistar para seg. Arten Ophrys insectifera (flugeblom) liknar på ei ho-fluge, og finst i Nordland og på Søraustlandet.
Somme artar vert vitja av orkidefluger, som treng stoff som orkideen skil ut for å produsera feromon.
Holåbreen
Holåbreen er ein isbre i Breheimen i Skjåk kommune i Innlandet og Luster kommune i Vestland. Breen ligg ved Holåtindan.
Orkidéfamilien
Forplanting
Somme artar fangar insektet inni blomen. Pollen vert overført når insektet forlèt planten.
Holåbreen
Holåbreen har eit areal på 20 km² og er den 20. største isbreen på det norske fastlandet. Ytre Gjelåbreen er ein brearm av Holåbreen.
Orkidéfamilien
Forplanting
Somme artar sjølvpollinerer, og somme forplantar seg ukjøna.
Levekår
Somme artar veks i mose på steinar, og somme er terrale (veks på jord).
Orkidear i Noreg
Liste over orkideartar og underartar i Noreg. Vitskaplege namn står i kursiv, norske namn i parentes:
Denne klassifiseringa er henta frå den norske nettstaden Artsdatabanken. Fylgjande skil seg frå ein del andre klassifiseringar:
Orkidear i Nord-Europa
Andre slekter som er representerte i Norden:
På Dei britiske øyane finn vi òg:
I Baltikum finst dessutan:
Bilete
Bilete av dei fleste norske orkideartane.
Stemmegaffel
Ein stemmegaffel er ein stålgaffel med to tindar som gjev ein klar tone i ei viss tonehøgde når ein gjev tindane eit lett slag. Vanlege stemmegaflar kling i kammertonen a' = 440 Hz, og vert bruka ved stemming av musikkinstrument eller av kordirigentar når dei skal gje tone til koret. Stemmegaffelen vart oppfunnen i 1711 av trompetisten John Shore.
Tonen frå stemmegaffelen er svak, vi kan berre så vidt høyre han om ve legg gaffelen heilt innåt øyra. Set vi ein vibrerande stemmegaffel på ein lekam som gjev resonans, til dømes ei bordplate, vert lyden kraftig forsterka.
1993
1993 (romartal MCMXCIII) var eit normalår som byrja på ein fredag i den gregorianske kalenderen.
Basilique Sainte-Marie-Madeleine de Vézelay
Basilique Sainte-Marie-Madeleine de Vézelay er ei kyrkje som i si tid høyrde til abbediet Sainte-Marie-Madeleine de Vézelay i byen Vézelay i Bourgogne (Burgund) i departementet Yonne i Frankrike. Kyrkja vert rekna for eit av hovudverka i romansk kyrkjearkitektur og skulptur.
Kyrkja er bygd i romansk stil i tida 1120–1150, men koret og tverrskipet vart bygd i gotisk stil i tida 1185–1190. Om lag 1347 vart vesttårnet i gotisk stil reist. Sjølve abbediet Sainte-Marie-Madeleine de Vézelay vart skipa i 858 eller 859. I mellomalderen var kyrkja eit særs viktig pilegrimsmål av di ho hysa relikviane etter sankt Maria Magdalena (Sainte-Marie-Madelaine). Difor vart kyrkja òg nytta av pilegrimar på veg til katedralen Santiago de Compostela (Saint-Jacques-de-Compostelle på fransk) i byen med same namn i Nordvest-Spania, der Sankt Jakobs relikviar ligg.
Historia til kyrkja
Etter at abbed Geoffroy la i 1037 fram for publikum Maria Magdalenas relikviar, tok mirakel til å skje, pilegrimar strøymde til, og Vézelay vart ein av dei viktigaste etappane på pilegrimsvegen til Santiago de Compostela. Opphavleg hadde abbediet Sankta Maria (jomfru Maria) som sin helgen, men det vart i 1050 lagt under Maria Magdalenas vern i staden, og i 1058 godtok paven høgtideleg relikviane som ekte. Omdømmet som abbediet opparbeida seg, fekk den litle landsbyen til å bløme og vokse til ein by som drog til seg prominente pilegrimar, som hertugen av Burgund og hoffet hans i 1084. Abbediet og kyrkja spela òg ei rolle i samband med krosstoga. Bernard av Clairvaux (heilagkåra som sankt Bernard) var her i 1146 og preika for det andre krosstoget, og i 1190 var Philippe-Auguste og Richard Løvehjarta her i samband med det tredje krosstoget.
Men med tida missa abbediet tilslutnad og status. I 1458 konstaterte pave Pius II at pilegrimane heldt seg unna og inntektene frå almissene svikta, og i 1537 erstatta pave Paul III alle munkane med femten kannikar under leiing av ein abbed som kongen peika ut. I 1568 og 1569 vart abbediet okkupert og plyndra, i 1790 hadde Sainte Marie-Madeleine vorte ei vanleg soknekyrkje, i 1793 vart skulpturane på portalane vandaliserte, og i 1819 slo lynet ned i tårnet og sette i gang ein brann. Dei andre bygningane i abbediet var selde under den franske revolusjonen og nytta som steinbrot til ulike føremål. Med unnatak av ein bygning, er det praktisk talt ikkje noko att.
I 1840 vart det sett i gang ei omfattande og gjennomgripande restaurering av kyrkja under den franske arkitekten Eugène Viollet-le-Duc, vidgjeten for si innsats for å få restaurert bygningar og andre konstruksjonar frå fransk mellomalder. Restaureringa vart avslutta i 1876 ved at relikviane til Sankt Maria Magdalena var ført attende til kyrkja. I 1920 fekk kyrkja rang av basilika i samsvar med dei reglane som gjeld for slikt i den katolske kyrkja, og som i og for seg ikkje har noko med bygningstypen basilika å gjere. I 1979 vart basilikaen oppført på verdsarvlista til UNESCO.
Snotbreen
Snotbreen er ein isbre som ligg på austsida av Snota i Surnadal kommune i Møre og Romsdal. Breen startar rett aust for skaret mellom toppane av Snota og går 1 km ned mot Snotvatnet. Den merkte stien frå Trollheimshytta til Snota kryssar den øvste delen av breen.
Live at Leeds
Live at Leeds er det første konsertalbumet til The Who og det einaste konsertalbumet som kom ut medan bandet var aktivt. Det vart først gjeve ut 16. mai 1970 av Decca og MCA i USA og 23. mai 1970 i Storbritannia av Track og Polydor. Albumet har seinare vorte gjeve ut i fleire ulike format. I 2003 vart albumet rangert på 170. plass på lista til musikkamagasinet Rolling Stone over dei 500 største albuma gjennom tidene.
Peter Hognestad
Peter Hansson Hognestad var ein norsk prest, biskop, forfattar og salmediktar.
Hognestad vart fødd i Time kommune på Jæren, og voks opp i grenda Hognestad. Han utdanna seg innan teologi, og vart Cand.theol. i 1891.
Live at Leeds
Albumet er av fleire trekt fram som det beste konsertalbumet i rockehistoria    og er inkludert i boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die. Albumet er òg ein del av lista Album gjennom tidene med høgast lyd til musikkmagasinet Q.
Bakgrunn
Etter dei gav ut albumet Tommy i midten av 1969 la The Who ut på ein omfattande verdsturne og kom tilbake til England året etter med ønske om å spele inn eit konsertalbum frå turneen. Dei ønskte derimot ikkje å høyre på dei om lag 80 timane med musikk dei hadde spelt inn for å velje ut kva som var dei beste songane for albumet. Det gjekk rykter om at Pete Townshend øydela lydbanda for å unngå piratopptak, men dette vart seinare avkrefta av Roger Daltrey i eit intervju.
Peter Hognestad
Hognestad var ein aktiv målmann som i 1903 vart tilsett som stiftskapellan i Oslo stift for å halda gudstenester på nynorsk. I 1908 gav han ut den nynorske utgåva av tekstboka til den norske kyrkja. Han deltok i utforminga av Altarboka frå 1920 og Nynorsk salmebok frå 1925.
Live at Leeds
Bakgrunn
To konsertar vart så planlagt, eit ved University of Leeds og eit anna i Hull, for å spele inn albumet. Konsertane vart haldne 14. februar (Leeds) og 15. februar (Hull) 1970, men tekniske problem med innspelinga frå Hull-konserten — bassgitaren vart ikkje spelt inn på enkelte av songane — gjorde at dei valde konserten frå Leeds for albumet. Trass i at mange tilhengjarar og kritikarar har rosa Leeds-konserten, meinte bandmedlemmene at innspelinga i Hull høyrdest betre ut med betre akustikk i lokalet.
Peter Hognestad
I 1908 vart Hognestad tilsett som lærar i gammaltestamentleg teologi ved Menighetsfakultetet. I 1916 vart han biskop i Bjørgvin bispedøme. Han var engasjert i arbeid for fred, avhald og økumenisme.
Live at Leeds
Omslag
Plateomslaget ser ut slik plateomslaga piratopptak såg ut på denne tida, eit enkelt brunt pappomslag med «The Who Live At Leeds» trykt i enkle blå eller raude bokstavar, som om dei var stempla på med blekk. Det opphavlege plateomslaget kunne opnast opp og hadde ei lomme på kvar side på innsida med plata på eine sida og forskjellige ting på andre sida, som bilete, tekstar, ei oppskrift for røykbomber og ein tidleg «Maximum R&B»-plakat som synet Pete Townshend som gjer vindmølla på Rickenbackeren sin.
Peter Hognestad
Hognestad er mellom anna kjend for å ha omsett salmen «Det hev ei rosa sprunge».
Live at Leeds
Omtale
Omdømet til albumet har vorte så høgt at spisesalen i University of Leeds har vorte erklært eit nasjonalt landemerke i Storbritannia og minna med ein blå plakett.
Live at Leeds har blitt omtalt som tidenes beste rockekonsertalbum gjennom tidene av The Daily Telegraph, The Independent, BBC, Q, og Rolling Stone. I 2003 var det rangert på 170. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene. Den 17. juni 2006, over 36 år etter den originale konserten, drog The Who attende for å spele på The Refectory, ein konsert organisert av Andy Kershaw. Kershaw sa at konserten var «blant dei beste han hadde sett». I 2012 kåra lesarane av Rolling Stone albumet til det beste gjennom tidene.
Utgjevingar
I 1996 vart albumet første gong gjeven ut på CD. Den nymastra CDen inneheldt songar og introduksjonar til songane som vart fjerna frå den opphavlege utgjevinga. Enkelte stader, mellom anna på «My Generation», vart dei opphavlege vokalpartia erstatta av nye opptak av Daltrey.
«Fortune Teller» og «Young Man Blues» er R&B-songar som var ein del av standardrepertoaret til The Who på denne tida. «Shakin' All Over» er ei utgåve av Johnny Kidd frå 1960 og «Summertime Blues» ei utgåve av ein Eddie Cochran-song.
«My Generation» er dradd ut til nesten seksten minuttar og inneheld utdrag av «See Me, Feel Me» / «Listening To You», «Sparks», instrumentalriffet frå slutten av «Naked Eye», «The Seeker» og fleire andre ukjende tema. «Magic Bus» er dradd ut til sju og eit halvt minutt (klippa ned til 9:42). Resten av spora er stort sett som på albuma, men spelt som ein hard-rock power trio i staden for å prøve å gjenskape lydbilete frå originalinnspelinga.
Ein liknande konsert frå seinare på året vart gjeven ut i 1996 som Live at the Isle of Wight Festival 1970 i lag med filmen Listening to You: The Who at the Isle of Wight Festival.
I 2001 vart albumet gjeve nut på ny som del av Universal Deluxe Edition-serien. Deluxe-utgåva inneheld meir prat mellom songane og ei nesten komplett framføring av Tommy på plate to, som inneheld alle songar på plata bortsett frå «Cousin Kevin», «Underture», «Sensation» og «Welcome», som ikkje vart framført på konserten. På konserten vart Tommy framført mellom «A Quick One, While He's Away» og «Summertime Blues»; Deluxe Edition.
Eit utdrag frå denne innspelinga av «We're Not Gonna Take It»— med tittelen «See Me Feel Me/Listening to You»—vart òg tidlegare gjeven ut i boksen Thirty Years Of Maximum R&B.
Under konserten vart «Summertime Blues», «Shakin' All Over», «My Generation» og «Magic Bus» spelt etter Tommy, men for å gjere det lettare for lyttaren vart heile Tommy-delen av konserten plassert på plate to, og dei fire andre songane plasserte på slutten av plate ein.
Tyl
Tyl er eit fleirtydig ord ofte brukt på Vestlandet. I tidlegare tider skal det ha stått for ein trufast arbeidstræl, men er no forstått som ein som fer med tull. Ifølge Oddvar Torsheim er det eit uttrykk for «ein intelligent tosk».
Tyl var òg eit bokverk av Halvor Folgerø og Finn Tokvam, der den torsheimske forståinga fekk stort boltrerom.
Tyl er også namnet på eit norsk rockeband ifrå Hordaland.
Hold Your Fire
Hold Your Fire er det 12. albumet av det kanadiske progressive rockebandet Rush. Albumet vart utgjeve i 1987 på Mercury Records.
Sjølv om Hold Your Fire inneheld så godt som like mykje synthesizerar som føregangaren, Power Windows, er gitarriffa og soloane meir fremstående på fleire av songane på dette albumet.