cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Waiting for an Alibi
Historikk
Då Moore forlét Thin Lizzy i juli 1979 vart Midge Ure henta inn for å hjelpa til med å fullføra ein turné i USA, og vart den første i ei rekkje gitaristar som framførte songen med bandet. Han vart etterfølgd av Dave Flett, Snowy White og John Sykes før Thin Lizzy vart splitta i 1983. I seinare inkarnasjonar av bandet spelte òg Vivian Campbell, Richard Fortus og Damon Johnson Moore sitt parti.
Nils Halvorsson Dahl
Dahl var frå garden Farsjø i Sannidal. Sjølv vart han gardbrukar på Dal i heimbygda, dessutan lensmann i Sannidal ei kort tid. I 1824 var han 2. representant frå Bratsbergs amt på Stortinget, der han var medlem av kyrkjekomiteen.
Dahl døydde på Holt i Sannidal i 1859.
Ren & Stimpy
Ren & Stimpy fekk positiv mottaking i løpet av den opphavlege kringkastinga og utvikla raskt ein kultstatus. Serien hadde ein varig innverknad innan animerte fjernsynsseriar og bana veg for satiriske program retta mot eit meir vaksent publikum, som Beavis and Butt-Head. Ren & Stimpy starta ei rekke trendar innan TV-animasjon, som å vise namna til dei medverkande på byrjinga av episodane, bruken av groteske nærbilete og eit skifte til ein rikare, meir harmonisk fargepalett.
Eit biprodukt av serien, Ren & Stimpy "Adult Party Cartoon", vart send i 2003 på kanalen Spike. På grunn av forseinkingar i episodeleveringa vart berre tre episodar sende, før Spike tok heile programmet av lufta.
Stridsvognsvæpning
Stridsvognvæpning består av eit hovudskyts, til vanleg ein kanon, og sekundære våpen som maskingevær og røykgranatkastarar.
Kanona
Alle moderne stridsvogner er væpna med ein kanon. Stridsvognkanonar er dei mest grovkalibra direkteskytande våpen i bruk i landstridføring, viss ein ser bort frå nokre artillerivåpen. Sjølv om kaliberet ikkje har gått opp vesentleg sidan andre verdskrig så er moderne stridsvognkanonar teknisk overlegne. Dei vanlegaste kalibera er 120 mm for vestlege stridsvogner og 125 mm for tidlegare austblokk-materiell. Dei fleste stridsvognkanonar i dag er glattløpa, med kanonane til britiske og indiske styrkar som nemneverdige unntak.
Dei første stridsvognkanonane vart utvikla frå lette artillerikanonar. Dei hadde låg utgangsfart på granaten, og avfyrde høgeksplosive granatar. Detta var tilstrekkeleg for rolla stridsvogner hadde under første verdskrig, nemleg å støtta infanteriet. Denne tankegangen var rådande til eit stykke ut i mellomkrigstida.
Ded Moroz
Ded Moroz, russisk Дед Мороз, norsk 'Bestefar Frost' eller 'Fader Frost', er ein segn- og eventyrfigur i aust-slavisk folkedikting der han opptrer som vinterkonge og skogens mektige herskar. Tidleg på 1900-talet vart skikkelsen del av den russiske nyttårsfeiringa med omtrent same rolle som julenissen i vestlege land. Etter 1935 vart Ded Moroz kjend som nyttårsnisse over heile det tidlegare Sovjetunionen og i Austblokklanda.
Ded Moroz, eller Morozko (Морозко) på russisk, er òg namnet på eit kjent russisk folkeeventyr og ein sovjetrussisk familiefilm frå 1964.
Stridsvognsvæpning
Kanona
I 1930-åra byrja to klasser av stridsvogner å utkrystalliserast. Infanteristøttevogna som heldt på sitt klassiske skyts, men ei ny klasse vogner som skulle kjempa mot andre stridsvogner dukka òg opp. Britane kalla desse cruiser tanks. Ved utbrotet av andre verdskrig hadde desse rundt 37 mm hovudskyts. I løpet av krigen vart det naudsynt med stadig kraftigare og kraftigare kanonen, og kaliberet auka frå 37 mm gjennom 50 og 75 mm opp til rundt 90 mm mot slutten av krigen. Løpa vart òg lengre og lengre for å gje prosjektila naudsynt utgangsfart.
Ded Moroz
Nyttårsnissen Ded Moroz
I den gamle russisk-ortodokse kyrkja var St. Nikolas, forbiletet for den moderne julenissen, den heilagste av alle helgenar og bringa òg der gåver. Men i Russland og den slaviske folketradisjonen er det eventyrskikkelsen Ded Moroz, som vanlegvis vert kalla Father Frost på engelsk og Väterchen Frost på tysk, som står sterkast som vinterkonge og ein slags julenisse. Det var likevel fyrst på 1910-talet han vart vanleg innslag på nyttårsfestar i Russland, ein skikk som vart avbroten i 1927, då det russiske kommuniststyret forbaud alle slike dekadente feiringar. Nyttårsfeiringa vart likevel gjeninnført av styresmaktene i 1935 som eit kulturpolitisk propagandagrep for å erstatte den kristne høgtidsfeiringa. Frå då av har Ded Moroz kome med gåver til borna på nyttårsaftan.
Stridsvognsvæpning
Kanona
Etter krigen var kalibrar frå 90 til 115 mm einerådande, før 120 og 125 mm kanonar vart vanlege frå 1970-talet. Infanteristøttevogna og både dei leitte og dei tunge stridsvognene forsvann, og igjen stod det som tidlegare var den middeltunga stridsvogna, no einerådande. Fleire faktorar bidrog til at utviklinga hadde slakka av. Ein faktor var stadig betre ammunisjon, og ein anna var at mengda pansring på stridsvogner ikkje følgde same utvikling som tidlegare.
Ded Moroz
Nyttårsnissen Ded Moroz
Etter sovjetrussisk mønster opptrer Ded Moroz vanlegvis under store, organiserte feiringar for barn ved nyttårstreet på nyttårsaftan. Då kjem han saman med barnebarnet Snegurotsjka (Снегурочка), 'Snøjenta', 'Snøjomfura' eller 'Snøprinsessa', og deler ut nyttårsgåvene personleg saman med ho. Ofte er gåvene standardiserte som på norske juletrefestar. Når borna er små kan òg Ded Moroz levere gåvene «i hemmelegheit» som den angloamerikanske julenissen, det vil seie leggje gåvene frå seg under treet. Ded Moroz kan òg få hjelp av dyra i skogen og av Snegovik (Снеговик), 'Snømannen', som ordnar med alle brev han får.
Stridsvognsvæpning
Kanona
Nesten alle stridsvognkanonar hadde rifla løp, før Sovjetunionen, Tyskland og USA på 1960-talet utvikla glattløpede kanonar. I dag er nesten alle stridsvognkanonar glattløpede.
Ded Moroz
Nyttårsnissen Ded Moroz
Ded Moroz liknar òg i det ytre på julenissen. Han har langt, kvitt skjegg og er kledd i ein fotsid, pelsfôra frakk eller tradisjonell kaftan som minner om biskopkjortelen til Sankt Nikolaus, ei rund pelslue på hovudet og dessutan kvite valenki eller høge støvlar (sapogi) i sølv eller med sølvornament. Frakken, vottane, lua og støvlane kan vere raude, kvite eller blå, for å skilja figuren frå den vestlege julenissen, og er ofte pryda med sølvdekor. Han ber elles ein magisk stav og kjem i ein trojka, ei russisk vogn eller slede som vert trekt av tre hestar.
Regionale variantar
Det finst nasjonale og regionale variantar av dei russiske figurane Ded Moroz og Snegurotsjka i fleire austeuropeiske land. Den offisielle «heimstaden» til Ded Moroz i Russland er byen Velikij Ustjug, medan den kviterussiske varianten Dzied Maroz høyrer heime i Bjelavjezjskaja Pusjtsja (Bittłowieżaskogen).
Det er òg liknande vinterpersonifikasjonar i tysk og vesteuropeisk tradisjon, til dømes alve- eller snømannsskikkelsen Jack Frost og Petter Rimfrost. I bildeboka Oles skitur (Olles skidfärd) frå 1907 fortel den svenske barnebokforfattaren og illustratøren Elsa Beskow eit vintereventyr om Kong Vinter, Onkel Rimfrost, gamle Mor Tø og Prinsesse Vår.
Eventyret «Morozko»
Det kjende russiske folkeeventyret «Morozko» (Морозко), vart fyrste gong utgjeve av folkloristen Aleksandr Nikolajevitsj Afanasjev i hans omfattande eventyrsamling som kom i åtte bind frå 1855 til 1867.
Stridsvognsvæpning
Sekundærskyts
Vanlegvis ber stridsvogner andre våpen for forsvar mot infanteri eller fly. Oftast er dette ein 7,62 eller 12,7 mm maskingevær montert koaksialt langs hovudvåpenet. Eit par franske stridsvogner (AMX-30 og AMX-40) har brukt ein 20 mm maskinkanon her. I tillegg har mange stridsvogner eit maskingevær for vognkommandøren eller laderen på taket av tårnet.
Ded Moroz
Eventyret «Morozko»
Eventyret handlar om rivaliseringa mellom to jenter i same familie: den vakre og arbeidssame fardottera Nastenka og den bortskjemde stemordottera Marfusjenka. Då stemora lèt Nastenka verta åleine igjen i skogen for å døy av kulde på julaftan, kjem Morozko og reddar den audmjuke og fromme jenta. Ho får varme klede, rike gåver og ei ridevogn. På veg attende møter ho òg unggutten Ivan som ho skal gifta seg med. Den misunnelege Marfusjenka freistar å gjera det same, men ho er for slem til å få hjelp og frys i hel i vinterskogen.
Stridsvognsvæpning
Sekundærskyts
Amerikanske og russiske 12,7 mm eller 14,5 mm maskingevær er òg i stand til å kjempa mot lettpansrede køyretøy på kort hold.
Ded Moroz
Eventyret «Morozko»
Den enkle moralen til eventyret er at ein skal vera nøgd med det ein har, og ikkje klage – då vil det gå ein godt.
Stridsvognsvæpning
Sekundærskyts
Nokre stridsvogner har vorte bygd om til spesialroller og har hatt uvanleg bevæpning slik som flammekastere, rakettkastarar eller korthold sitt bombekastere. I den tidlegare østblokken vart fleire vogner utstyrt med høvet for å fyra panservernsmissil gjennom løpet på kanonen. Detta var for å auka rekkjevidda, då hovudskytset ikkje kunne skyta presist ut til dei avstandane eit missil kunne.
Ded Moroz
Filmen Morozko
Morozko er òg ein sovjetrussisk eventyrfilm frå 1964. Den tyske tittelen på filmen er Väterchen Frost – Abenteuer im Zauberwald medan Father Frost er ein internasjonal, engelskspåkleg tittel, sjølv om filmen ofte vert kalla Jack Frost i USA. Filmen byggjer på figurar og forteljingar frå slavisk folklore, blant anna Fader Frost og heksa Baba Jaga.
Stridsvognsvæpning
Sikter og eldleiing
I byrjinga vart våpena sikta gjennom enkle optiske sikter. Avstandar vart i byrjinga estimert, nokon gonger med hjelp av siktet. Seinare vart stereoskopiske avstandsmålarar introdusert, og desse vart verande standard fram til laseravstandsmålar vart innførd. Presisjonen var ikkje så god, og skyting under rørsle var praktisk umogleg.
Moderne stridsvogner har ei rekkje system for å få til meir presis beskytning og kunne skyta medan vognen er i rørsle. Gyroskop stabiliserer løpet på kanonen, det vil seia at det automatisk vert kompensert for vognens rørsler. For skytteren ser det ut som om kanonen ligg stille i tilhøve til målet, medan vognen rører seg. Under andre verdskrig hadde ein stabilisering berre i horisontalplanet, men mot slutten av krigen og etterpå vart stabilisering i fleire plan raskt standardutstyr. Moderne stridsvogner stabiliserer hovudsiktet til skyttar, og "tvingar" kanonen til å følgja rørslene til siktet. Dette gjev ein mykje betre stabilisering enn tidlegare stabilisering, som prøvde å stabilisera sjølve kanonen.
Sensorar og datamaskiner hjelper til med avstandsmåling og sikting, med faktorar som lufttemperatur, luftfukt, temperaturen til kanonen, farten til stridsvogna og kor slite løpet er.
Nattsikter av ulikt slag gjer òg stridsvogna i stand til å kjempa om natta. Under andre verdskrig kom dei første nattsiktene. Disse bestod av infrarøde lyskastere og sensorar. Infrarødt lys er usynleg for det menneskelege auget, men med sensoren kunne ein bruka lyskasteren til å sjå målet. Ulempen er at straks fienden har ein infrarød sensor, så synst den som brukar lyskasteren svært godt i terrenget. På 1970-talet vart passive termiske sikter vanleg, altså eit sikte som ser varmestråling utan at ein treng ein infrarød lyskilde. I dag er ein kombinasjon av lysforsterkere og termiske sikter vanlege på stridsvogner.
Alchemy: Dire Straits Live
Alchemy: Dire Straits Live er eit dobbelt konsertalbum og det første konsertalbumet til det britiske rockebandet Dire Straits, gjeve ut 14. mars 1984 på Vertigo Records internasjonalt og av Warner Bros. Records i USA. Albumet vart innspelt i Hammersmith Odeon i London den 22–23. juli 1983, og inneheld nokre av dei mest kjende songane frå dei fire første albuma deira, EPen ExtendedancEPlay og filmmusikkalbumet Local Hero (komponert av Mark Knopfler). Mange av songane var omarrangert eller forlenga med improvisasjonar. Plateomslaget er henta frå eit måleri av Brett Whiteley. Alchemy: Dire Straits Live vart nymastra og gjeve ut på ny den 8. mai 2001.
Innspeling
Alchemy: Dire Straits Live vart spelt inn ved Hammersmith Odeon i London 22–23. juli 1983, dei to siste konsertane på den åtte månader lange Love Over Gold-turneen deira. Opptaka vart gjort av Mick McKenna ved hjelp av Rolling Stones Mobile. Nigel Walker var lydteknikar. Innspelinga vart miksa av AIR Studios i London i november 1983.
«Tunnel of Love» starta med ein nesten fire minuttar langs jam med element frå songen, etterfølgd av den korte «Carousel Waltz» og resten av songen.
Platemeldingar
William Ruhlmann skreiv på AllMusic om albumet at «musikken er langsam og stemningsskapande med den mumlande vokalen til Mark Knopfler, akkompagnert av fingerplukkinga hans på det som høyres ut som ein forsterka spansk gitar, og ropa frå publikum. Publikum jublar vilt og klappar og syng med, som om kvar song var ein livleg rockelåt».
CD
«Love over Gold», som vart gjeven ut som ein eigen singel i 1984, vart lagt til albumet for CD-utgåva, og uttoninga mellom side ein og to, og side tre og fire er fjerna. Fleire spor var lengre på CD-utgåva, og rekkefølgja er noko annleis: «Romeo and Juliet» og «Expresso Love» har byta plass.
Tre andre songar vart spelt inn òg, men finst ikkje på den offisielle utgåva: «Industrial Disease», «Twisting by the Pool» og «Portobello Belle», med ei forkorta utgåve av den siste songen på samleplata Money for Nothing, som kom i 1988.
Videoutgåve
Konsertfilmen vart opphavleg gjeven ut på Beta, VHS og Laserdisc, og digitalt mastra i 1995. Ein DVD og Blu-ray Disc-versjon med nymiksa 5.1 DTS-kringlyd kom ut i mai 2010. Songen «Love over Gold» er ikkje med på videoen, men er på DVDen og Blue-ray-utgåva, men finst på samleplata Sultans of Swing: The Very Best of Dire Straits.
Annibale Carracci
Liv og gjerning
Carracci var fødd i Bologna. I byrjinga av 1580-talet starta syskenbarnet hans, Ludovico Carracci, eit målarakademi i Bologna saman med Agostino Carracci, storebroren til Annibale. Dei tidlege verka til Carracci-brørne er vanskelege å skilje, så som freskane i Palazzo Fava i Bologna (ca 1583-84). Brørne arbeidde i lag i Bologna fram til 1595, då Annibale, som var mest kjend, vart kalla til Roma av kardinalen Odoardo Farnese for å dekorere galleriet i Palazzo Farnese i Roma.
Freskane i Palazzo Farnese
I Palazzo Farnese starta Carracci med å dekorere eit mindre rom som vart kalla Camerino. Tida 1595-97 måla han historier om Herkules, som passa vel då rommet også hyste ein gresk-romersk skulptur av Herkules. Seinare i 1597 leia han ei gruppe målarar som måla freskar i taket i den store salongen over temaet The Loves of the Gods. Freskane er detaljerte og spelar saman med illusjonistiske element, det heile innramma i ein stram renessansedekor. Dei er inspirert av mellom andre Michelangelos sixtinske kapell og freskane i Villa Farnesina. Dette verket inspirerte den seinare straumen av illusjonisme i barokken; til dømes hos Pietro da Cortona, Giovanni Lanfranco og seinare Andrea Pozzo og Giovanni Gaulli.
Gjennom 1800- og 1900-talet vart takfreskane i Farnese-palasset rekna mellom dei mest autoritative meisterverka innan freskomåling. Freskane hadde status både som lærebok over heltefigurar og som ein modell i måleteknikk. Carracci laga hundrevis av forarbeid før han måla taket.
Frå 1606 var han overmanna av tungsinn og slutta nesten fullstendig med måling. Han døydde i Roma vart gravlagd i Pantheon, nær Rafael.
Stil og motiv
Carraccis stil ber noko preg av naturalisme, men framfor alt av klassisisme. Han observerte mennesket sin anatomi, og la til visse idealiserande drag. Presisjonen i gestikuleringane påverka Nicolas Poussin, og gjennom han heile formspråket med gestikulering innan målekunsten.
Carracci var ein av de første italienske målarane som let landskapet spele ei viktigare rolle enn personane i biletet, slik som i meisterverket Flukta frå Egypt. Domenichino og Claude Lorrain var mellom elevane hans som vidareførte dette.
Alavus
Alavus (eldre svensk Alavo) er ein by og kommune i landskapet Södra Österbotten i Finland. Kommunen har cirka 9 500 innbyggjarar og eit areal på 843,1 km² der 52,5 km² er vatn. Alavus er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Kuortane, Seinäjoki, Töysä, Virdois og Etseri.
Eldorado av Electric Light Orchestra
Eldorado (stundom kalla Eldorado – A Symphony by the Electric Light Orchestra) er det fjerde studioalblumet til Electric Light Orchestra (ELO), gjeve ut i 1974.
Konsept
Eldorado er det første konseptalbumet til ELO. Jeff Lynne kom opp med historia før han skreiv musikken. Plottet følgjer ein Walter Mitty-liknande karakter som reiser inn i ei fantasiverd via draumane sine og rømmer frå røyndomen sin. Lynne byrja å skrive albumet som svar på kritikk frå faren, som elska klassisk musikk, og som sa at repertoaret til Electric Light Orchestra ikkje «hadde noko melodi». Påverknaden frå The Beatles er tydeleg, særleg i versa på «Mister Kingdom» som minnar om Beatles sin «Across the Universe».
Innspeling
Eldorado var det første albumet der Jeff Lynne hyrte eit orkester. På dei førre albuma hadde Lynne i staden lagt lag på lag med strykarar. Louis Clark var medarrangør og dirigerte strykarane, og vart sidan fulltidsmedlem i bandet. Dei tre faste strykeinstrumentalistane i bandet spelte òg på albumet, mest tydeleg på songane «Boy Blue» og «Laredo Tornado». Mike de Albuquerque slutta tidleg i innspelingsprosessen sidan turnélivet heldt han borte frå familien. Lynne spelte det meste, om ikkje alt, av bass og korvokal på albumet, sjølv om berre de Albuquerque står omtalt på plateomslaget. Kelly Groucutt erstatta de Albuquerque på den påfølgjande turneen, då cellisten Melvyn Gale òg kom inn. «Eldorado Finale» er ein tungt orkestrert versjon av «Eldorado Overture». Jeff Lynne sa om denne songen «Eg likar dei tunge akkordane og den noko teite slutten, der ein kan høyre kontrabassistane pakke saman bassane sine, fordi dei ikkje ville spele eit millisekund meir enn dei hadde fått betalt for».
Utgjeving og mottaking
«Can't Get It Out of My Head» vart gjeven ut som singel (med «Illusions in G Major» som B-side) og vart ein suksess i USA. Ein nedkorta versjon av «Boy Blue» vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet, men selde dårleg. Albumet selde til gullplate i USA. Verken albumet eller singlane gjorde det særleg bra i Storbritannia.
I 1978 gav filmskaparen Kenneth Anger ut filmen Inauguration of the Pleasure Dome frå 1954 ut på ny og nytta Eldorado som filmmusikk. I juli 2010 vart albumet av 'Classic Rock' kåra til eit av dei 50 albuma som bygde progrocken.
Jan Einar Thorsen
Jan Einar Thorsen er ein norsk tidlegare alpinist. Han tok bronsemedaljen i super-g under vinter-OL 1992 i Albertville og vann FIS-pokalen for nemnde disiplin i verdscupen i alpine greiner 1994. Thorsen var medlem av Voss Idrottslag.
Aktiv
Thorsen deltok i verdscupen frå 1987 til 1994. Han fekk sitt gjennombrot midt i desember 1987 då han vart nummer fire i eit utforrenn i Gherdeina. Fyrst under OL 1992 i Albertville oppnådde han sin fyrste pallplass i kamp mot verdseliten. Her erobra han bronsemedaljen i super-G. Nokre veker seinare kom han på pallen også i eit verdscuprenn, då han vart nummer tre i super-g i japanske Morioka. Berre seks dagar var gått og han var komen over Stillehavet og kunne klive opp på andreplassen etter ei utfortevling i Panorama i British Columbia.
Thorsen tok sin fyrste av tre verdscupsigrar i Val-d'Isère i byrjinga av desember 1992, ei super-g-tevling. Dei to neste triumfane kom vinteren 1994; i januar vann han storslalåm i Crans-Montana og i mars super-g i Vail i delstaten Colorado. Inn i mellom dei siste verdscupsigrane kom han på fjerdeplass i super-g under vinterleikane på Lillehammer. Thorsen var likevel den beste super-g-utøvaren i verdscupen 1994.
Ein kneskade gjorde at 1994-sesongen vart han siste.
Anyang
Anyang (kinesisk: 安阳市, pinyin: Ānyáng shì; det historiske Yin, også kalla Yinxu) er eit byprefektur nord i provinsen Henan i det sentrale Kina. Byprefekturet har eit areal på 7 355 km² og hadde knapt 5,2 millionar ibuarar i 2010. Anyang grensar i nord til provinsen Hebei og i vest til provinsen Shanxi.
Byprefekturet Anyang omfattar fire bydistrikt (区 qū), eitt byfylke (市 shì) og fire fylke (县 xiàn).
Samferdsle
Jingguangbanen, toglinja mellom Beijing i nord og Guangzhou i sør, har stoppestad her. Denne sterkt trafikkerte jarnbanelinja er også innom mellom andre Baoding, Shijiazhuang, Handan, Anyang, Zhengzhou, Wuhan, Changsha og Shaoguan.
Kinas riksveg 107 går gjennom området. Han fører frå Beijing til Shenzhen og er innom provinshovudstadene Shijiazhuang, Zhengzhou, Wuhan, Changsha og Guangzhou.
Historie
Byen Yin var dei siste hundreåra av Shang-dynastiet, den såkalla Anyang-perioden (ca. 1554 til ca.1045 f.Kr.), Kinas hovudstad, og var eit av den kinesiske sivilisasjons tidlege sentra. Truleg var Yin eit sentrum også i det førutgåande Xia-dynastiet.
Det skal ha vore Shang-kongen Pan Geng som gjorde staden til sin residensby. Sjølv om Shang-herskarane frå tid til annan flytta hovudstad, vart Yin verande sentrum for det åndelege universet deira. Tolv kongar regjerte frå Yin i løpet av ei åtte generasjonar lang periode. Byen vart øydelagt under det påfylgjande Zhou-dynastiets fyrste konge, krigarkongen Wu Wang på 1000-talet f.Kr.
Dagens by vart grunnlagt i 1368 e.Kr., under Ming-dynastiet.
Rockbridge County
Rockbridge County er eit county i den amerikanske delstaten Virginia. Ved folketeljinga i 2010 hadde det eit folketal på 22 307. Administrasjonsstaden og den største byen i fylket er Lexington.
Historie
Rockbridge County blei skipa i oktober 1777 av delar av Augusta og Botetourt, som no er nabocounty. Det fekk namn etter steinformasjonen Natural Bridge, eit landemerke i sørdelen av countyet.
Countyet blei skipa for å redusera reisetida til den næraste domstolen, for å sikra rettvise rettsakar haldne blant kjentfolk. Det fyrste rettsmøtet i Rockbridge County blei halde heime hjå Samuel Wallace den 7. april 1778. Det var færre slavar i Rockbridge County enn i mange andre delar av Virginia, og motstanden mot slaveriet var dermed sterkare her enn elles. Til dømes var fleire medlemmar av fakultetet ved Washington College (no Washington and Lee University) sterke slaverimotstandarar. Mange av dei rikaste innbyggjarane i Rockbridge County var likevel slaveeigarar som testamenterte slavane til enkjene og barna sine.
Cyrus McCormick fann opp sjølvavleggaren i nærleiken av Steele's Tavern nord i countyet.
Hochfernerspitze
Hochfernerspitze er ein 3 463 meter over havet høg fjelltopp i Zillertalalpane, i provinsen Bolzano i Italia. Fjelltoppen er den fjerde høgste i Zillertalalpane. Landegrensa mellom Austerrike og Italia går 500 meter nordaust for toppen langs ei lågare egg.
Hochfernerspitze er, saman med Hochfeiler, den høgste toppen i Zillertalalpane, i søraust, og Hintere Weißspitze i sørvest, del i eit veldig fjellmassiv. Nordvestsida av fjellet, som er opptil 70° bratt, er eit mektig syn med sine hengebrear. Opp nordveggen går ein av dei klassiske klatreturane på is.
Filosofiprofessoren og fjellmannen Rudolf Seyerlen frå Jena vart fyrst på Hochfernerspitze då han 8. august 1878 klatra til topps i lag med fjellførarane Stephan Kirchler og Hans Stabeler frå landsbyen Sand in Taufers.
Det austtyske herrelandslaget i handball
Aust-Tyskland sitt herrelandslag i handball var det mannlege landslaget i handball for Aust-Tyskland. Det representerte landet i internasjonale handballturneringar, og vart regulert av Deutscher Handballverband. Landslaget deltok i sin fyrste internasjonale meisterskap som sjølvstendig nasjon i 1964.
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Aust-Tyskland deltok. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Clara Hughes
Clara Hughes er ein kanadisk tidlegare idrettsutøvar frå Winnipeg i Manitoba i Canada. Ho tevla i både sykling og skeiseløp og er ein av eit fåtal utøvarar som har vunne olympiske medaljar i både sommar-OL og vinter-OL. Under Sommar-OL 1996 vann ho to bronsemedaljar i sykling, ein på bane og den andre på landeveg. Sidan sikra ho seg nye bronsemedaljar i 5000 meter på skeiser i dei olympiske vinterleikane 2002 og 2006, medan ho i Vinter-OL 2006 i Torino vart olympisk meister på spesialdistansen og i tillegg fekk sølv med Canada i lagtempo.
Tommy Mandel
Tommy Mandel er ein klaverspelar som er mest kjend for å ha spelt i bandet til Bryan Adams, frå 1981 til 1998, frå og med You Want It You Got It.
Like før han vart med i bandet til Bryan Adams, gav Mandel ut ein solo EP.
Han har òg spelt med Dire Straits og andre artistar.
Jordstengel
Jordstengel (rhizoma) er ein underjordisk stengel som finst hos nokre plantar. Jordstengelen skil seg frå røtene ved at han kan ha skjelblad eller arr etter blad.
Musica reservata
Musica reservata (av latin reservare; «reservert» i tydinga «eksklusiv»; òg musica secreta) er eit uformelt omgrep som blir nytta om ein a cappellastil og oppføringspraksis frå den andre halvdelen av 1500- og tidleg 1600-tal som er særmerkt av raffinement, eksklusivitet og eit intenst emosjonelt uttrykk. Stilen blei dyrka av kjennarar og musikkelskarar, hovudsakleg i Italia og Sør-Tyskland.
Omgrepet er henta ut frå spreidde kjelder med formuleringar som «musicam illam, quam vulgo reservatam iactitant» eller «ut fiat, quam vocant musicam reservatam» og det finst ingen eintydig definisjon, men stilen innbar:
Mange tekstar var skrivne av oppdragsgjevar eller komponist, men dei fleste stammar frå populære diktarar som Boccaccio, Bembo og Michelangelo. Tematikken var variert og kunne vere geistleg, verdsleg, frivol, komisk eller pastoral.
Det er vanskeleg å plassere enkeltverk i kategorien Musica reservata, då det meir er snakk om tilhøva verka blei til og oppført under og miljøet det skjedde i enn om ei stilretning eller ein skole. Musica reservata blei like fullt stildannande og bidrog i stor grad til utviklinga av musikken i renessanse og tidleg barokk. Viktige komponistar er Nicola Vicentino, Jakob Arcadelt, Adriano Banchieri og Philipp de Monte, men den fremste er Orlando di Lasso. Dei kromatiske madrigalane og motettane til den noko seinare Carlo Gesualdo syner trekk som peikar attende til musica reservata.
Öxabäck
Öxabäck er ein svensk tettstad i Marks kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 336 innbyggjarar.
Staden har ein liten daglegvarebutikk. Næraste handlesenter er i Kinna (ca. 17 km frå Öxabäck).
Öxabäck har hatt eit særs fremgangsrikt damelag i fotball, Öxabäck IF. Dei blei svenske meistrar heile seks gonger mellom 1973 og 1988, noko berre Jitex BK og Umeå IK har greid å tangere. Den siste tittelen vann laget i 1988. Etter 1999 blei damelaget nedlagt. Det blei òg seks svenske cupmeisterskap i åra mellom 1985 og 1991. Det einaste finaletapet i desse åra var i 1990 mot Malmö FF.
Öxabäck/Mark IF var innebandylaget til byen fram til 1999, då laget blei slått saman med Örby IF og Berghem IF, og danna Team Tygriket 99.
Oxbacken
Oxbacken er ein svensk tettstad i Nyköpings kommun i Södermanlands län i Södermanland. I 2005 hadde tettstaden 220 innbyggjarar og ligg like nord for Nyköping.
Achaean Range
Kjelder
''
Maren Haugli
Maren Haugli er ein norsk tidlegare skeiseløpar frå Jevnaker som vart norsk meister i 2006 og 2009. Sverre Haugli var bestefar hennar og Sverre Haugli dy ein eldre bror. I internasjonale meisterskap gjorde ho sine beste prestasjonar då ho vart nummer fem i Skeise-VM 2006 så vel som på 5 000 meter under Vinter-OL 2006 i Torino. Haugli var medlem i Jevnaker IF.
Paisley Underground
Paisley Underground er ein tidleg sjanger innan alternativ rock, hovudsakleg basert i Los Angeles. Sjangeren var mest populær på midten av 1980-åra.
Louis Clark
Louis Clark er ein britisk arrangør og klaverinstrument.
Han var dirigent for orkester og koret som stod bak lydbiletet til Electric Light Orchestra, først på albumet Eldorado i 1974. Han assisterte Jeff Lynne og Richard Tandy i å skrive strykearrangement. Han spelte seinare synthesizer for bandet under Time-turneen. I 1983 kom han attende og dirigerte strykarane på Secret Messages. I 1986 spelte han klaverinstrument med ELO på nokre få konsertar.
Seinare spelte han med ELO Part II.
Paisley Underground
Paisley Underground nytta element av psykedelia, fyldige vokalharmoniar og gitar i ein folkrockstil ala The Byrds. Meir generelt vart det nytta element frå 60-tals pop og garasjerock frå vestkysten av USA, frå the Seeds til the Beach Boys.
Louis Clark
I 1977 arrangerte han musikk for bandet Renaissance på Albert Hall-konserten deira. Tidleg i 1980-åra dirigerte han Royal Philharmonic Orchestra på ei rekkje innspelingar på Hooked on Classics. I 1985 arbeidde han igjen med Renaissance-songaren Annie Haslam og tekstforfattaren Betty Thatcher med RPO for albumet Still Life.
I 2011 vart Louis Clark leiar for English Pops Orchestra, som spelte konsertar med Hooked on Classics.
Paisley Underground
Paisley Underground-stilen hadde ein overraskande innverknad på Prince. Ikkje berre hadde albumet hans Around the World in a Day frå 1985 ein meir psykedelisk stil enn dei tidlegare songane albuma hans, men han kalla òg plateselskapet sitt, Paisley Park Records, opp etter miljøet, skreiv «Manic Monday» for the Bangles, og signerte Three O'Clock til selskapet sitt.
Mot slutten av 1980-åra forsvann miljøet, men seinare band som Mercury Rev og Grandaddy har begge innrømd at dei var påverka av denne stilen.
Louis Clark
Diskografi
Samlealbum:
Det ukrainske kvinnelandslaget i handball
Ukraina sitt kvinnelandslag i handball er det kvinnelege landslaget i handball for Ukraina. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Federatsiji handbolu Ukrajiny. Landslaget kvalifiserte seg til sin fyrste internasjonale meisterskap i 1994.
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Ukraina har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Bashful Brother Oswald
Beecher Ray Kirby, meir kjend som Bashful Brother Oswald, var ein amerikansk country,usikar, som populariserte bruken av resonatorgitar og dobro. Han spelte med Roy Acuff sitt Smoky Mountain Boys og var medlem av Grand Ole Opry.
Sjølv om han gav ut få innspelingar som soloartist, spelte han mykje som studiomusikar for andre, mellom anna på Nitty Gritty Dirt Band-albumet Will the Circle be Unbroken i 1972.
Facies
Facies er eit omgrep nytta i geologien for å syne særskilde eigenskapar eller fellestrekk hos bergartar.
Metamorf facies vert nytta om bergartar eller mineralgrupper som er danna under tilnærma like fysiske tilhøve, som grønskiferfacies, amfibolittfacies og eklogittfacies.
Sedimentær facies avspelgar tilhøva som bergarten vart danna under og omfattar summen av karakteristisk utsjånad, samansetjing, struktur og fossilinnhald ved ein avleiring. Døme på desse er djuphavsfacies, strandfacies, deltafacies, sandfacies og korallrevfacies.
Fornybare ressursar
Fornybare ressurser er naturressursar som blir danna på nytt i naturen og som ein bruka utan at dei blir brukt opp, så lenge produksjonsgrunnlaget blir halde ved like. Det motsette er lagerressursar eller ikkje-fornybare ressursar.
Kristinestad
Kristinestad (finsk Kristiinankaupunki) er ein kommune i landskapet Österbotten i Finland. Kommunen har ein folkesetnad på 7373 og eit areal på 809 km², der 678 km² er land. Kristinestad grensar til kommunane Sastmola, Storå, Bötom, Östermark og Närpes.
Kristinestad er ein tospråkleg kommune med svensk som majoritetsspråk (57,4 %) og finsk som minoritetsspråk (42,6 %).
Gamlebyen i Kristinestad er ein av dei beste bevarte trehusbusetnadene i Finland. Byplanen vart opphavleg teikna av landmålaren og ingeniøren Claes Claesson.
Arkeologi
I Bötomsbergen på grensa mot Bötom vart det på 1990-talet funne ein neandertalgrotte som vart kalla Varggrottan (finsk Susiluola). Grotta inneheld sannsynlegvis dei eldste spor etter neandertalarar som er funne i Norden. Utgravingane kjem til å halda fram over fleire tiår.
Ugrasklokke
Ugrasklokke (Campanula rapunculoides) er ein fleirårig 20-80 cm høg blomsterplante i klokkeslekta i klokkefamilien.
Ugrasklokka har lang jordstengel med tjukke knollar. Dei nedre blada er smalt hjarteforma med lange skaft, dei øvre blada er lansettforma og sitjande. Blomstrane 2-3 cm lange og mørkt blåfiolette, med kanthåra flikar. Blomstringa byrjar nedanfrå, mens planten enno veks.
Ugrasklokka vart innført til Norden som kjøkenplante på 1700-talet. Sidan har ho spreidd seg til hagar og parkar. Planten har ein greinete jordstengel, og ørsmå restar av rotstengelen er nok til at det spirer opp nye plantar. Har ugrasklokka komme inn i ein hage, er han svært vanskeleg å bli kvitt. Slik er ho blitt ein vanleg ugrasplante frå Sogn og sørover. Ho veks òg i Trøndelag og spreidd nordover til Troms. Opphavleg stammar ho frå Søraust-Europa og Vesleasia.
I Noreg er fagerklokka nokså vanleg på søraustlandet, i området frå Østfold til Mandal og nord til Elverum. Han er òg innført og forvilla i Stavanger og Randaberg, Fauske og Bodø, Sør-Varanger. Elles veks han i Europa og Vest-Asia.
Ole Christophersen Blom
Ole Christophersen Blom var ein norsk gardbrukar, ordførar og stortingsmann frå Kviteseid i Telemark. Christopher Olsen Blom var sonen hans.
Han var son til ein gardbrukar. Etter han hadde fått privatundervisning heime, gjekk han ei tid navigasjonsskule i Skien. I 1802 var han understyrmann, sidan var han forvaltar av Vråliosen sagbruk til 1817. Han tok i 1817 over farsgarden Nese i Kviteseid.
Blom var medlem av forlikskommisjonen frå 1817. Alleireie året etter vart han avsett av amtmannen, innattsett etter høgsterettsdom i 1820. Også medhjelpar åt presten i Kviteseid.
Han døydde på garden sin i Kviteseid i 1845.
Bernhard Kokk
Bernhard Kokk var ein norsk prest og stortingsmann frå Christiania.
Kokk var son til ein snikkar og brannmeister. Han gjekk på privat borgarskule og arbeidde tre år i snikkarverkstaden til faren. I 1848 vart han student og fire år seinare cand. theol. Dei komande åra var han lærar ved realskular i hovudstaden. Han tok eksamen i samisk i 1857, året etter vart han sokneprest i Lebesby. Sidan sokneprest 1864-71 i Tranøy og 1871-83 i Lødingen. Til sist sokneprest i Sørum fram til han døydde i 1893.
Kokk var 4. representant frå Finmarkens amt på Stortinget 1865-66, medlem av vegkomiteen.
Carl Axel Magnus Lindman
Carl Axel Magnus Lindman var ein svensk botanikar.
C.A.M. Lindman tok studenteksamen i 1874 og studerte botanikk og zoologi ved Uppsala universitet. Her vart han dosent i 1884 og tok doktorgrad i 1886. Han vart intendent og professor på den botaniske avdelinga på det svenske Riksmuseet.
Lindman utgav 1901-1905 Bilder ur Nordens flora. Verket bygde på dei gamle koparplatene Johan Wilhelm Palmstruch lagde til Svensk Botanik. Til andre utgåve (1917) gjorde Lindman sjølv 144 nye bilete.
Etter forskingsreiser i Sør-Amerika utgav Lindman Vegetationen i Rio Grande do Sul (1900). Han utgav òg ein Lärobok i botanik (1904) og Svensk fanerogamflora (1918). Han fann mange ubeskrivne planteartar og forfatta ei mengd vitskaplege artiklar.
Bilder ur Nordens flora vart utgjeven som ei nyutgåva av Magnus Fries på Wahlström & Widstrands bokförlag 1977-1978.
Närpes
Närpes (finsk Närpiö) er ein kommune i landskapet Österbotten i Finland. Kommunen har ein folkesetnad på 9 463 og eit areal på 985 km², der 977 km² er land. Närpes grensar til kommunane Kaskö, Kristinestad, Östermark, Kurikka, Malax og Korsnäs.
Utarma uran
Utarma uran, (engelsk: depleted uranium (DU)), er avfall frå anriking av naturleg uran til kjernefysisk brennstoff eller våpen. Natururan består til 99,28% av 238U og 0,72% 235U og ein mindre mengd 234U, som er kløyvbare. Ved anriking til kjernefysisk brennstoff skal halvparten av 235U aukast til 3-5%, til våpen upp til 90%. Avfallet består nesten berre av 238U. Alle isotoper er radioaktive og emitterar til størstedelen a-stråling med kort rekkevidde og låg penetrationsevne fordi alfastråling ikkje treng gjennom vanleg skrivepapir eller menneskehud. Den viktigaste eigenskapen til utarma uran ved bruk i ammunisjon er altså eigenvekta på heile 19.160 kg/m3. Bly har 11.340 kg/m3. Eit prosjektil av uran har dermed større kinetisk energi, rørsleenergi, enn tilsvarande prosjektil av bly. Dette gir økt gjennomtrengings– og øydeleggingskraft. Med slike eigenskapar vil prosjektil av utarma uran kunne trenge igjennom veldig tjukke panserplater. Den kinetiske energien gjer at prosjektilet etter treffet forstøvast inne i ei eventuell stridsvogn, og på grunn av den ekstreme varmeutviklinga vil støvet brenne opp med det same. Uran er eit av dei tyngste kjente grunnstoffa, og fordi utarma uran i utganspunktet er eit restprodukt av opprikingsprossesen av uran, er det ingen store utgiftar ved å produsere det. Det er desse eigenskapa som har gjort at utarma uran har vore brukt til slik ammunisjon.
Rufiji
Rufiji er den lengste elva i Tanzania. Ho spring ut austom Malawisøen og munnar ut i Indiahavet kring 200 km sør for Dar-es-Salaam ved Mafiakanalen og Mafiaøya. Elva er delvis seglbar, i alle fall fram til Kidatu-demningen. Delar av det øvre løpet til elva, mellom Kidatu og Mufindi, er meir eller mindre parallelt med jernbanesporet til Tanzania-Zambia-jernbanen.
Utarma uran
Giftig
Uran er eit tungmetall som kan deponeras i kroppens ulike organ, framfor alt i skjelettet og nyrene. Prosjektil som inneheld utarma uran vart første gang brukt på Balkan, men under Kuwaitkrigen vart det brukt i eit omfang som gjer at ein kan måle skaden på personell. Seinare er det òg brukt i Irak og Afghanistan. Etter beskjutningar i slaget om Falluja i 2004 er det vurdert at mengden underutvikla born som vart fødde i Falluja vart mangedobbla. Bruk av utarma uran er ei tenkbar orsak. Biologisk halveringstid for uranintak gjennom lungene er 3,8 år.
Rufiji
Næringsliv langs elva
I Rufijideltaet ligg 41 % (53 000 ha) av all mangroveskogen i Aust-Afrika. Elva er oppdemma ved Kidatu, men elles uregulert, og store delar renn gjennom det store Selous viltreservat. Området er derfor relativt upåverka av menneskeleg aktivitet. Deltaet er rikt på fisk, reker og krabbar året rundt. Dei viktigaste næringsvegar for lokale er risdyrking og hogst i mangroveskogen. Det bur kring 21 000 menneske i Rufijideltaet, og tre firedelar av dei dyrkar ris til sjølvforsyning. Vanskelege transportforhold bidreg til at deltabefolkninga har problem med å driva handel med fastlandet, og regionen er derfor blant dei fattigaste i Tanzania.
I den sentrale delen av elva, ved Kidatu, blei det bygd ein demning og eit større vasskraftverk på 1970-talet.
Ved den øvre delen av elva, i Mufindi, blei det bygd ein cellulose- og papirfabrikk, Mufundi Pulp and Paper Mill, på 1980-talet. Den finske ulandshjelpen FINNIDA støtta dette prosjektet.
Victoria II
Victoria II (forkorta Vic II) er eit historisk storstrategispel laga av Paradox Interactive som vart utgjeve den 31. august 2010. Spelet strekkjer seg frå tidleg på 1800-talet til tidleg på 1900-talet. Victoria II er oppfølgjaren til Victoria: An Empire Under the Sun.
Spelets omfang
Spelet går føre seg frå 1836 til 1936, der spelaren styrer ein nasjon gjennom den industrielle revolusjonen til slutten av mellomkrigstida. Som andre Paradox-spel, skjer handlinga i spelet på eit kart der land er representerte med ulike farger på kartet. Spelaren kan velje mellom to startpunkt, 1836 og 1860. Spelet har eit stort fokus på kolonisering og økonomi, og mindre fokus på krig enn andre spel av Paradox. Krigføring i spelet er mykje likt andre Paradox-spel, der ein har ein hær som består av forskjellige typar regiment.
Maybelle Carter
«Mother» Maybelle Carter var ein USA-amerikansk countrymusikar og opphavet til «Carter scratch-stilen» på gitar. Ho er mest kjend som opphavleg medlem i Carter Family i 1920- til 1940-åra, og som medlem av The Carter Sisters and Mother Maybelle.
13. mars 1926 gifta Maybell seg med Ezra Carter, og i 1927 skipa ho Carter Family i lag med svogeren A.P. Carter, som var gift med syskenbarnet hennar, Sara, som òg var med i trioen. Carter Family var eit av dei første kommersielt suksessrike countrygruppene. I lag med mannen fekk ho tre døtrer, Helen, June og Anita.
Carter spelte autoharpe og banjo, og ho var gitaristen i gruppa. Ho skapte ein unik stil for gruppa med ein nyskapande gitarstil som har fått namnet Carter Family-plukking, der ho brukte tommelen til å spele melodi på bassen og mellomstrengane, og peikefingeren til å fylle ut rytmen. Frå 1950-åra og utover vart ho populært kalla «Mother Maybelle» og fungerte som ein matriark i countrymiljøet, trass i at ho på det tidspunktet berre var i 40-åra. Maybelle og døtrene turnerte frå 1940- og gjennom 1960-åra som «The Carter Sisters and Mother Maybelle», men etter A.P. Carter døydde i 1960, tok gruppa attende namnet «The Carter Family», som ofte turnerte i lag med Johnny Cash, som vart svigersonen hennar i 1968.
Maybelle Carter spelte stundom solo i 1960- og 1970-åra. Den siste plata hennar kom ut i 1973, då ho var 64 år, og nådde høgt på Billboard countrylista. Maybelle deltok òg på The Nitty Gritty Dirt Band-plata Will the Circle Be Unbroken.
Maybelle Carter døydde i 1978 etter nokre år med dårleg helse, og vart gravlagd ved sidan av mannen sin, Ezra, i Hendersonville Memory Gardens i Hendersonville i Tennessee.
Närpes
Närpes er eit sentrum for finsk grønnsaksdyrking. I drivhusa i kommunen vert rundt 50 % av tomatane og rundt 30 % av agurkane i Finland dyrka.
Närpes kyrka er frå 1435, men har seinare vorte utvida fleire gonger.
Öxeryd
Öxeryd er ein svensk tettstad i Lerums kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 456 innbyggjarar.
Gullik Olsson Bolkesjø
Gullik Olsson Bolkesjø var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Gransherad i Telemark.
Far hans var gardbrukar på Bolkejsø. Sjølv tok han i si tid over farsgarden og dreiv denne. I 1839 vart han vald til ordførar i Hjartdal.
Bolkesjø var stortingsmann for Bratsbergs amt i 1827, på omframstortinget 1828, i 1833 og 1839. I 1827 var han medlem i komitear for berg- og skogvesen, 1833 av komiteen for gasje-, budsjett- og skattestellet, samt i 1839 av gasje- og pensjonskomiteen.
Han døydde på garden sin i Gransherad i 1859.
Faksekalk
Faksekalk (tidlegare faxekalk) er rein korallkalkstein frå den nedste del av tertiærsystemet (danien) i Danmark. Det er kalla opp etter Fakse, der denne kalksteinen blir brote i det største kalkbrotet i Dannmark. Ein hardare type av korall- og bryozokalk frå Fakse er omsett under namnet faksemarmor.
Det ukrainske herrelandslaget i handball
Ukraina sitt herrelandslag i handball er det mannlege landslaget i handball for Ukraina. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Federatsiji handbolu Ukrajiny. Landslaget kvalifiserte seg til sin fyrste internasjonale meisterskap i 2000.
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Ukraina har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Kahurangi Point
Kahurangi Point er eit nes i West Coast på Sørøya på New Zealand, og som stikk ut i Tasmanhavet. Det ligg i Kahurangi National Park mellom Karamea og Farewell Spit.
Kahurangi Point vert tradisjonelt sett på som det nordlegaste punktet i regionen West Coast, sjølv om neset for dei fleste føremål vert rekna som ein del av regionane Tasman/Nelson.
Ilías Kozás
EUROSONG 2013 - a MAD show
Som ein del av gruppa Koza Mostra deltok Kozás i EUROSONG 2013 - a MAD show, den greske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige. Gruppa deltok saman med Agáthonas Iakovídi under aliaset Koza Mostra feat. Agáthonas Iakovídi og framførte «Alcohol Is Free» på gresk og engelsk, ein song som er skriven av Státhis Pakhídis. Bidraget vann over dei tre andre bidraga med 36,72 prosent av røystene.
Eurovision Song Contest 2013
Etter sigeren i EUROSONG 2013 - a MAD show vart det klårt at «Alcohol Is Free» ville vere det greske bidraget i Eurovision Song Contest 2013. Hellas vart trekt ut til å delta i den andre semifinalen som fann stad 16. mai 2013 i Malmö Arena. Landet enda på andreplass med 121 poeng; tolv frå San Marino, ti frå Bulgaria, Albania og Romania, åtte frå Armenia og Tyskland, sju frå Aserbajdsjan, Finland, Malta og Noreg, seks frå Makedonia, Israel og Sveits, fem frå Latvia og Spania, tre frå Ungarn og to frå Island og Georgia. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget enda på andreplass med ei rangering på 5,00 og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget enda på tredjeplass med ei rangering på 5,55. Desse resultata gjeld berre om berre juryane og berre fjernsynssjåarane i alle deltakarlanda hadde røysta, men resultata er likevel upresist av di det ikkje er offentleggjort kor mange røyster kvart land fekk frå juryen og sjåarane. Hellas kvalifiserte seg til finalen der dei enda på sjetteplass med 152 poeng; tolv frå Kypros og San Marino, ti frå Russland og Albania, åtte frå Armenia, Storbritannia, Montenegro og Sveits, sju frå Romania, Italia, Austerrike og Bulgaria, seks frå Kviterussland, Tyskland og Danmark, fem frå Noreg og Kroatia, fire frå Malta, Aserbajdsjan og Makedonia, to frå Belgia og Israel og eitt frå Finland, Nederland, Ungarn og Latvia. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget fjerdeplass med ei rangering på 6,00 og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget enda på 14. plass med ei rangering på 12,28.
EUROSONG 2014 - a MAD show
Kozás vil delta i EUROSONG 2014 - a MAD show, den greske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark. Han har skrive songen «Kanénas den me stamatá», som vil verte framført på gresk av Konstantínos Martákis under aliaset Kóstas Martákis.
Det austtyske kvinnelandslaget i handball
Aust-Tyskland sitt kvinnelandslag i handball var det kvinnelege landslaget i handball for Aust-Tyskland. Det representerte landet i internasjonale handballturneringar, og vart regulert av Deutscher Handballverband. Landslaget deltok i sin fyrste internasjonale meisterskap som sjølvstendig nasjon i 1971.
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Aust-Tyskland deltok. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Elefantøya
Geografi
[[Fil:Piloto Pardo Islands Map.png|mini|venstre|
Kart over øygruppa ]]
Øya strekkjer seg omtrent frå aust til vest og er 853 meter over havet ved Pardo Ridge. Av stader på øya finn ein Cape Yelcho, Cape Valentine og Cape Lookout heilt nordaust og sør på øya, og landtunga Point Wild på nordkysten. Endurancebreen er den største breen som når sjøen.
Øya har ikkje noko nemneverdig planteliv eller naturleg dyreliv, men stundom finn ein bøylepingvinar og sel som vitjar øya, og ringpingvinar hekkar her til tider på året. Sidan det ikkje finst trygge ankringsplassar ved øya har det aldri vore permanente busetjingar her, trass i at øya har ei god plassering for både forsking, fiske og kvalfangst.
Vêret er normalt tåkete med mykje snø og vinden kan nå 150 km/t (40 m/s).