cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kor
Typar
Det finst mange ulike slags kor, delt inn mellom anna etter kva slags medlemmer dei har eller kva slags musikk dei syng. Men mange kor er slik samansette at dei ikkje vil passa inn på nokre av listene.
Inndeling
Ved fleirstemt korsong delar ein gjerne songarane inn etter sitt stemmeleie, kalla sopran, alt, tenor og bass (av og til mezzosopran og baryton i tillegg). Ein snakkar òg om eit stemmeleie kalla gutesopran i korsamanheng, spesielt i gute- og barnekor.
Pauli Arbarei
Pauli Arbarei (sardisk Paùli Arbarèi) er ein kommune i Italia som ligg i provinsen Sud Sardegna i regionen Sardinia. Han har 616 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 15.14 km² og ligg i ei høgd på 140 meter over havet.
Per Inge Torkelsen
Per Inge Torkelsen var ein norsk forfattar, komikar, radiokåsør og sjølverklært klovn. Han var mellom anna kjend for uttrykket «gje ungdommen ei flaske brennevin før idretten tek dei». I 2007 vart Torkelsen vald inn i Stavanger bystyre for Venstre.
Per Inge Torkelsen stod oppført som klovn i telefonkatalogen.
Biografi
Torkelsen er utdanna adjunkt med lærarskule og engelsk grunnfag, men er best kjend som humorist. Han har arbeidd som postmann, skraphandlar og illusjonist, og han har vore noregsmeister i tryllekunst. Artistnamnet han brukte, var Monsieur M. Han har halde føredrag for bedrifter og vore engasjert debattant. Han har også vore programleiar på Barne-TV, og hadde i ein periode faste innslag i Norge Rundt. Torkelsen har lenge vore medlem av partiet Venstre. På slutten av 1970-talet var han leiar i Rogaland Unge Venstre. Frå 1980 sat han ein periode i kommunestyret i heimbyen Stavanger for Venstre. Han var leiar i Eiganes og Våland bydelsutval i 2003–2007. I 2007 vart han vald inn i bystyret, sjølv om han var kandidat nummer 59 på Venstre-lista; han vart kumulert opp til ein sjetteplass, og dermed fekk han fast plass i bystyret.
Han var berre 15 år då han vekte merksemd i riksmedia fyrste gong. Då lurte han alle arkeologane i Noreg ved å leggje fem kinesiske myntar i eit utgravingsfelt i Stavanger. På slutten av 1960-talet vart nemleg Stavanger kretsfengsel og nokre andre bygningar på torget i Stavanger rivne, og arkeologar dreiv samtidig utgravingar. Stavanger museum sende ut pressemeldingar om funnet, og snart var saka kjend over heile verda. Men etter ei tid kontakta far til Per Inge Stavanger Aftenblad for å fortelje sanninga.
Torkelsen er også kjend som ein ivrig talsmann for røykjarane, og har fleire gonger harselert rundt dette temaet. Han er også ein ivrig teikneseriesamlar og eigar av ei av dei største samlingane i Noreg, med over 28 000 hefte. Dei fleste av dei er utstilte i Barnemuseet i Stavanger. Han er også kjend for lanseringa av bøker som Den store stygge idrettsboka, Den store norske begravelsesboka, Ikkje heilt rektige og den kontroversielle Den store, stygge eldreboka. Bøkene hans er gjerne humoristiske med ein alvorleg undertone. Han har utover dette hatt suksess med revygruppa Løgnaslaget (saman med Dag Schreiner og Steinar Lyse). Dei har også spela inn fleire plater.
Torkelsen var ein av stiftarane av Den Store Norske Humorfestivalen, som kvart år går føre seg i Stavanger. Han var også med på å etablere Norsk Barnemuseum i Stavanger i 2001. Sidan 2003 har han vore fast kåsør i radioprogrammet Norgesglasset i NRK P1.
Elyaniv Barda
Elyaniv Felix Barda er ein israelsk fotballspelar som spelar i angrep for Racing Genk i den belgiske toppdivisjonen, og på Israel sitt landslag. Han var med på å vinna den israelske fotballserien med Maccabi Haifa i 2004 og 2005.
David Strange
David Tinsley Strange er ein britisk cellist og tidlegare leiar for strykarane i Royal Academy of Music og professor ved University of London.
Han studerte cello ved Royal Academy of Music. I 1973 vart han førstecellist i Royal Philharmonic Orchestra. I 1985 vart han førstecellist ved Royal Opera House Orchestra.
Ioann av Moskva
Ioann av Moskva eller Ioann Moskovskij var ein russisk mirakelmann i Moskva, som var fødd i Vologda. I ungdomen arbeidde han på eit saltkokeri og bar vatn. Han kombinerte hardt arbeid med fastetid og bøn. Seinare kom han til Rostov og byrja å leve som ein Kristi dåre.
Ivanovo oblast
Ivanovo oblast, (russisk Ивановская область) er ein provins i Russland og eit av føderasjonssubjekta i den russiske føderasjonen. Hovudstaden er Ivanovo, arealet er 23 900 km² og innbyggjartalet er 1 062 000 (2010).
Ioann av Moskva
Han bar tunge kross på seg og ei stor jernhette på hovudet, og vart derfor kalla «Ioann – den store hetta». I Moskva gjekk han berrbeint og nesten naken sjølv då kulden var på sitt strengaste. Han føresåg store problem for Russland, urolege tider og ein invasjon frå Polen. Han sa: «I Moskva vil det kome mange synlege og usynlege demonar». Han var ikkje redd for å seie sanninga til menneske, uansett kva samfunnslag dei kom frå. Sjølv til tsar Boris Godunov sa han ofte: «Kloke hovud, tenk på Guds hendingar. Gud ventar lenge, men slår sterkt».
Ivanovo oblast
Demografi
Den einaste større byen er Ivanovo (408 300 ibuarar).
Ioann av Moskva
Akkurat før han døydde ( 1589) skal Ioann ha fått ei lækjande gåve. Ein gong på vegen frå ein katedral kurerte han ein mann som ikkje kunne røre eine foten: Ioann tråkka på foten som om han ikkje meinte det og foten vart frisk.
Ivanovo oblast
Demografi
Det store fleirtalet av folket er etniske russarar. Ved folketeljinga i 2010 var den etniske samansetjinga: 5,2 oppgav ikkje etnisitet ved folketeljinga.
Ioann av Moskva
Ioann føresåg sin eigen død og spurte abbeden i Pokrovskij-katedralen (Vasilij-katedralen) om han kunne få ein gravstad. Han gjorde seg klar til gravferda, tok bort krossa og hetta og kasta kaldt vatn på seg tre gonger. Ioann døydde 3. juli 1589 og vart gravlagd i Pokrovskij-katedralen på Den raude plassen. Under gravferda hans skal eit menneske, som hadde lidd av ein augesjukdom i 20 år, ha vorte kurert.
Leivningane av Ioann vart oppdaga i 1672 og det vert hevda at nedbrytinga enno ikkje hadde starta. Han vart æra i Moskva som ein stor, synsk mirakelmann.
Fiskå
Fiskå, eller Fiskåbygd, er kommunesenteret i Vanylven kommune i Møre og Romsdal fylke. Tettstaden har og ligg ved Syltefjorden, ein sidearm til Vanylvsfjorden.
Popinolasjkifossen
Popinolasjkifossen (bulgarsk: Попинолъшки водопад) er ein foss i Pirinfjella i Bulgaria. Han ligg 20 km frå landsbyen Sandanski, i eit landområde kalla Popina laka. Han ligg i ei høgd på 1 230 meter i elva Basjliitsa. Høgda på fossen er estimert til 12 meter. 11. oktober 1965 vart fossen utpeikt som eit naturleg landemerke.
Vit
Vit eller Vid (bulgarsk: Вит) er ei elv sentralt i nordlege delar av Bulgaria med ei lengd på 189 km. Ho har sitt utspring i Balkanfjella ved foten av Vezjen i ei høgd på 2 030 meter, og munnar ut i Donau nær Somovit. Elva har eit nedslagsfelt på 3 220 km², og dei største sideelvane hennar er Kamenska reka, Kalnik og Tuchenitsa.
Av landsbyar langs elva finn ein Teteven, Pleven, Dolni Dabnik, Dolna Mitropolija og Guljantsi.
Perdaxius
Perdaxius (sardisk Perdàxius) er ein kommune i Italia som ligg i provinsen Sud Sardegna i regionen Sardinia. Han har 1 455 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 29.5 km² og ligg i ei høgd på 98 meter over havet.
Roar Flåthen
Roar Flåthen var leiar i Landsorganisasjonen (LO) frå 2007 til 2013. Han tok over etter Gerd-Liv Valla og vart etterfølgt av Gerd Kristiansen.
Flåthen har tidlegare arbeidd som mekanikar ved Kongsberg våpenfabrikk og vore tillitsvald i Jern og Metall og Fellesforbundet. Han vart innvald som 1. nestleiar på LO-kongressen i 2001. Han tok over som leiar av LO etter Gerd Liv Valla
The Long Run av Eagles
The Long Run er det sjette studioalbumet til det amerikanske rockebandet Eagles. Det kom ut i 1979 på Asylum. Det var det første Eagles-albumet utan den opphavlege medlemmen Randy Meisner, som vart erstatta av Timothy B. Schmit. Dette var det siste studioalbumet deira før Long Road Out of Eden i 2007. Det var òg det siste studioalbumet for Asylum Records.
Då det kom ut i september 1979 gjekk det rett inn på andreplassen på Billboard-lista i USA og nådde toppen av lista ei veke seinare, då dei skauv Led Zeppelin sitt In Through the Out Door ned frå toppen. Det var den siste førsteplassen deira i 1970-åra, og låg på toppen i åtte veker. The Long Run har seld meir enn sju millionar eksemplar i USA.
Det vart gjeve ut tre singlar frå albumet som alle nådde topp 10 på singellista. Desse var «Heartache Tonight», som nådde toppen av lista, tittelsporet og balladen «I Can't Tell You Why». Singlane nådde høvesvis 1., 8. og 8. plassen på lista. Bandet vann òg Grammy-prisen for «Heartache Tonight». Med på albumet var òg «In the City», ein song som vart først vart spelt inn av gitaristen Joe Walsh for filmen The Warriors. «The Sad Cafe» (om bandet sine opplevingar ved The Troubadour i Los Angeles) og «Those Shoes» vart òg mykje spelt på radio.
Mottaking
AllMusic skreiv om albumet at «oppfølgjaren til det ekstremt suksessrike og kritikarroste Hotel California var særs skuffande, sjølv om det selde fleire millionar eksemplar og gav dei tre hitsinglar» og la til «utruleg nok var visstnok The Long Run planlagt som eit dobbeltalbum, før det vart korta ned til ei plate. Om dette var dei beste songane, korleis høyrtes då resten ut?»
Julian Bahula
Julian Bahula er ein sørafrikansk trommeslagar, komponist og bandleiar, med base i Storbritannia.
Biografi
Bahula vart først kjend som trommeslagar i bandet Malombo. Han flytta til England i 1973 og skipa der gruppa Jabula, som i 1977 vart slått saman med saksofongruppa Dudu Pukwana til Jabula Spear. Eit anna prosjekt var bandet Jazz Africa. I 1980-åra spelte han med Dick Heckstall-Smith’s Electric Dream ensemble.
Gaupne gamle kyrkje
Gaupne gamle kyrkje er ei lafta langkyrkje som avløyste ei stavkyrkje som stod i same området i Gaupne i Luster kommune i Vestland. Ho vart bygd mellom 1647–1652, og er eit døme på gammal luthersk stil. Kyrkja har eit enkelt ytre, noko som var vanleg på den tida kyrka vart bygd, men taket og veggane inn i kyrkja står i sterk kontrast til dette. Alle veggane er måla i gult og raudt, og dekorert med blomstrar og drueklasar. Det er også måla bilete av alle apostlane. Veggane vart dekorert i 1658-60 av Nils målar.
Fleire delar frå stavkyrkja vart nytta om att, til dømes sideplankane i vestportalane. Desse er pryda med utskjeringar av ormar og drakar som slyngjer seg om einannan. Interiøret er rikt og fargestrålande dekorert. Altertavla i kyrkja er ei typisk katekismetavle frå reformasjonstida.
Gaupne gamle kyrkje vert i dag nytta til spesielle markeringar som den årlege olsokgudstjenesta.
I 1909 var kyrkja gjeven som gåve frå kyrkjelyden til Fortidsminneforeninga. Den nye soknekyrkja, Gaupne kyrkje, var då alt teken i bruk.
Romani rakkripa
Romani rakkripa eller romani, òg kalla norsk romani, svensk romani, skandoromani, rodi, rotipa eller reisandespråk, er eit språk med hovudsakleg skandinavisk grammatikk og indisk-basert ordforråd som tradisjonelt blir bruka av romanifolket (reisande, taterar, romanoar, romanisæl) i det vestlege Sverige, på Austlandet og i Trøndelag. Romani rakkripa er i Noreg definert som eitt av dei nasjonale minoritetsspråka.
Ordtilfang
Ordtilfanget i romani ber sterkt preg av historia til romanifolket. Kjernen av ordtilfanget kjem frå dei indoariske språka kring Panjab i Pakistan og det nordvestlege India. Mange ord liknar på dei tilsvarande orda i hindi — slik som tala frå ein til fem. Andre vesentlege kjelder er gresk, slaviske språk, romanske språk og germanske språk. Det finst òg enkelte hebraiske og finske ord i romani.
Mange ord som er innlånte frå skandinavisk er omforma med suffiks som -(d)ra, -us, -is og liknande.
Ordtilfanget i romani er presentert i Ordliste for skandoromani.
Grammatikk
Grammatikken står i sterk motsetnad til ordtilfanget i romani rakripa; både syntaksen (setningsoppbyggjinga) og morfologien (systemet av bøyingsendingar) er i det store og heile av sentralskandinavisk type.
Substantiv
Substantiva i romani tek vanlegvis -(a/e)r i ubunde fleirtal, og dei har etterhengd bunden artikkel som i dei fleste nordgermanske språka og målføra. Endingsvokalen i ubunden form blir halden i bøygde former. Typiske endingsvokalar er hankjønnsendinga -o og hokjønnsendinga -i.
Terry Oldfield
Terence Oldfield er ein engelsk musikar og komponist, og bror til Sally og Mike Oldfield.
Romani rakkripa
Substantiv
Avleiingsendingar inkluderer -ipa (rakra = ‘tala’, rakripa = ‘språk’, ‘tale’; nak = nase, nakkipa = ‘snus’) og -ar (tradra = ‘reise’, tradrar = ‘bil’).
Terry Oldfield
Historie
Oldfield slutta på skulen då han var 16 for å reise verda rundt og arbeidde som scenearbeidar for ymse band, som The Byrds. Under eit lengre opphald på den greske øya Hydra, byrja han å spele det første instrumentet sitt, fløyta. Tidleg i 1970-åra skipa han og broren Mike eit band kalla Barefoot (eller Barefeet) som spelte rock and roll på klubbar i Storbritannia. Broren Mike spelte kort tid etter inn det særs suksessrike albumet Tubular Bells og Terry spelte fløyte på ei konsertframføring av albumet i Queen Elizabeth Hall, 25. juni 1973 i London.
Terry er òg med på andre album av broren, Hergest Ridge (blåseinstrument - ikkje oppført), Ommadawn (panfløyte) og mykje på Incantations (fløyte).
Romani rakkripa
Syntaks
Den grunnleggjande setningsbygnaden i romani er stort sett av SVO-type (Subjekt-Verb-Objekt): Vårsnus rakrar romani (SVO) svarar ordrett til «Vi talar romani». Ved tilføying av adverb først i setninga får vi, som i all skandinavisk, reverseringa SV > VS: Ninna rakrar vårsnus romani (AVSO) «No talar vi romani.»
Terry Oldfield
Historie
Karrieren til Oldfield byrja for fullt då han vart spurt av BBC om å komponere musikk for ein serie kalla Great Railway Journeys of the World. Sidan den gongen har Oldfield skrive musikk for over 50 filmar og TV-produksjonar, og fått to Emmy-nominasjonar for Land of the Tiger og Twilight of the Dreamtime og ein BAFTA-nominasjon for BBC-serien Kingdom of the Ice Bear.
Pave Felix III
Felix III var pave frå 526 til 530. Fordi ein tidlegare pave som òg heitte Felix seinare blei erklært motpave, blir denne paven ofte òg kalla Felix IV.
Dutty Boukman
Boukman Dutty var ein sjølvlærd slave som var fødd på Jamaica. Namnet hans var eit kallenamn, der den fyrste delen tyder «skiten» (engelsk dirty), og den andre «bokmann». Han vart etter kvart seld av den britiske slavehaldaren sin til ein fransk plantasjeeigar etter at han prøvde å lære andre jamaikanske slavar å lese. Den nye slavehaldaren sette han til å vere slavedrivar, og seinare kusk. Nokre har også tolka namnet hans som at han var muslim, sidan ein også i Afrika viste til muslimar som «bokmenn»: «Det er truleg at Boukman var ein jamaikansk muslim som hadde ein koran, og at det var slik han fekk kallenamnet sitt.»
Pave Felix III
Han var frå Samnium og var sonen til ein Castorius. Etter at pave Johannnes I vart drepen av den austgotiske kong Theodoric den store, etterkom dei som skulle velje den nye paven kongen sine krav og valde kardinal Felix til pave. Valet fann stad nesten 2 månader etter at Johannes I døydde i fangenskap.
Dutty Boukman
I august 1791 opptredde Boukman i rolla som houngan (prest) saman med ei afrikanskfødd prestinne, og gjennomførte ein fridomsseremoni på Bois Caïman i fjella nord i landet og profeterte at slavane Jean-François Papillon, Georges Biassou og Jeannot Bullet skulle kome til å leie ei motstandsgruppe og eit opprør som skulle frigjere slavane på Saint-Domingue. Eit dyr, som symboliserte den ville, frie, og utemjande spirituelle krafta til skogen og forfedrane, vart ofra, ein la av ein eid, og Boukman og prestinna kom med sterke oppmodingar om å ta hemn over dei franske undertrykkjarane og «verte kvitt av guden til undertrykkjarane.» Encyclopedia of African Religion seier at: «Blod frå dyret, og ifølgje nokre, frå menneske òg, vart gjeve til deltakarane så dei skulle drikke det for å verne lagnadene sine i lojalitet overfor frigjeringa av Saint-Domingue.» Ei veke seinare var 1 800 plantasjar øydelagde og 1 000 slavehaldarar drepne. Boukman var ikkje den fyrste som prøvde å få i gang eit slaveopprør i Saint-Domingue: Padrejean hadde prøvd det same i 1676, og François Mackandal i 1757. Storleiken hans, den krigarliknande utsjånaden og det fryktelege temperamentet gjorde han til ein effektiv leiar, slik at han vart ei medverkande kraft for den haitiske revolusjonen.
Pave Felix III
Sidan Felix var kongen sin favoritt, førte det til at kongen skaffa kyrkja større fordelar. Han fekk godkjend at rettssaker mot geistlege skulle handterast av paven. Han definerte kyrkja si lære om nåde og fri vilje som svar på eit ønske om ei motsetning til semipelagianismen i Gallia.
Paven fekk to gamle byggverk på Forum Romanum i gåve frå dronning Amalasuntha. Desse var opphavleg Romuluistempelet og Templum sacrae urbis. Dette siste bygde Felix om og via det til helgenparet Kosmas og Damian som Kosmas og Damiankyrkja.
Felix prøvde å velje sin eigen etterfølgar: Bonifatius. Reaksjonen til senatet var å forby nokon som helst diskusjon om ein etterfølgar til paven resten av livet hans; heller ikkje å akseptere ein nominasjon til same stilling.
Fleirtalet av dei geistlege reagerte på Felix sitt forsøk på å få nominert Bonifatius med å velja Dioscorus til pave, mot mindretalet som stemde for Felix sin kandidat. Dioscorus fungerte som motpave i tjueto dagar, til han døydde. Bonifatius blei den offisielle etterfølgjaren til Felix.
Pestsjanyj
Pestsjanyj (russisk Остров Песчаный), òg kalla Ostrov Mel, er ei øy i Laptevhavet i Russland med ei uvanleg form. Ho er ein 12 km lang ellipseforma sandbanke som er brote sund i aust og søraust der tre mindre øyar er oppstått. Landtunga ligg rundt ein grunn lagune og på kart ser ho dermed ut som ein tropisk atoll. Øya er gold og folketom.
Pestsjanyj ligg 74 km aust for Bolsjoj Begitsjev og 62 km nord for kysten av Sibir.
Havet omkring Pestsjanyj er dekt av pakkis om vinteren og det er store poljnia rundt øya. Klimaet er særs hardt med mange stormar og låge temperaturar sjølv i løpet av den korte sommaren som berre varer to månader.
Det finst kvalross på øya.
Kjelder
''
Amitriptylin
Amitriptyline (seld som Sarotex i Noreg, elles som Elavil, Tryptanol, Endep, Elatrol, Tryptizol, Trepiline og Laroxyl) er eit trisyklisk antidepressiv som blir brukt i behandling av depresjonar og i nokon grad også sengevæting og migrene. Stoffet er kvitt og luktfritt, men har smak av lakris. Det er vassløyseleg og blir som regel gjeve i tablettform. Stoffet hemmar gjenopptak av serotonin og noradrenalin.
Voronezj oblast
Voronezj oblast (russisk Воронежская область) er ein provins i Russland og eit av føderasjonssubjekta i den russiske føderasjonen. Hovudstaden er Voronezj, arealet er 52 200 km² og innbyggjartalet er 2 335 000 (2010). Provinsen grensar til Ukraina i sør.
Demografi
Den einaste større byen er Voronezj (889 700 ibuarar).
Det store fleirtalet av folket er etniske russarar. Ved folketeljinga i 2010 var den etniske samansetjinga:
Myklebost i Vanylven
Myklebost eller Syvde, Syvdsbotn er ei bygd og ein tidlegare tettstad i Vanylven kommune i Møre og Romsdal fylke. Staden ligg inst i Syvdsfjorden.
Gunnar Knudsen
Knudsen vart fødd i Saltrød ved Arendal. Han tok artium i 1866, vart c. philos. i 1867 og ingeniør i 1869 ved Chalmerska Institutet i Göteborg. Knudsen utdanna seg i Kristiania (Oslo) og Sunderland 1870–71. Han var skipsreiar frå 1871, og dreiv omfattande fabrikkdrift frå 1887. Knudsen overtok godset Borgestad i 1882.
I 1891 vart Knudsen, som var venstremann, vald inn til Stortinget. I 1901 vart han minister i den svensk-norske regjeringa. Han var statsminister i to omgangar. Fyrste regjeringsperioden var frå 1908 til -10, andre regjeringsperioden var frå 1913 til -20.
Knudsen var partileiar i Venstre frå 1909 til 1927.
Venuspassasje
Venuspassasje er namnet på det astronomiske fenomenet at planeten Venus i bana si ikring sola (som ligg innanfor den bana jorda fylgjer rundt sola), unntaksvis passerer mellom sola og jorda på ein slik måte at Venus er å sjå på si ferd rett framfor solskiva. Sett frå jorda, passere Venus framfor solskiva som ei lita svart skive, og vil trenge fleire timar på å kome forbi den aktuelle delen av solskiva, avhengig av frå kva stad på jorda Venuspassasjen vert observert. Dette er eit godt døme på kor små planetane er i høve til sola. Planetane jorda og Venus er rekna for å tilhøyre den same storleiksklassa.
Venuspassasjar er sjeldne. Sidan 1631 har dette berre skjedd i 1693, 1761, 1769, 1874, 1882, 8. juni 2004 og 6. juni 2012.
Ein av ekspedisjonane i 1769 drog til Vardø for å observere passasjen. Dei fekk gode observasjonar, men observasjonane fekk ikkje den vitskaplege innverknaden dei burde ha hatt, i og med at ekspedisjonsdeltakarane måtte reise langt etterpå, måtte vente på audiens hos Kongen, og ikkje fekk publisert resultata sine før dei sentrale utrekningane hadde vorte gjort.
Nikolaj Kasatkin
Nikolaj Aleksejevitsj Kasatkin  var ein russisk kunstmålar som er rekna som ein av grunnleggjarane av sosialrealismen i russisk kunst.
Bakgrunn
Kasatkin var son av ein gravør og litograf.
I tida 1873-83 studerte han under Vasilij Perov og Illarion Prjanisjnikov ved Moskvas skule i måling, bilethogging og arkitektur. Sjølv underviste han ved same lærestaden frå 1894 til 1917. Frå 1891 var han medlem av Peredvizjnikij-gruppa. I 1903 blei han medlem av Det russiske kunstakademiet. I 1922 melde han seg inn Kunstnarforbundet i det revolusjonære Russland (AkhRR - Assoziazija chudoshnikow Rewoljuzionnoi Rossii).
Virke
I si første tid måla Kasatkin sjangerbilete. Han vigde seg så til å skildre livet til arbeidarane og gruvefolket i Donetsk-bekkenet, til dømes gruvearbeidaren. Mellom dei fremste verka frå denne tida er Trekkdyret (1885), Gruvearbeiderske (1894) og Skiftombyte (1895). Desse måleria bygger på inntrykk frå nokre reiser i Donetsk-bekkenet samt Ural, som han gjennomførte i åra frå 1892 til 1897.
Inntrykk frå den revolusjonære tida 1905/07 kjem til syne i bilete som Arbeidarkampar (1905) og Arbeidersker stormar ein fabrikk (1906). Med desse og andre verk vart Kasatkin ein vegbrøytar for den sosialrealistiske stilretninga.
I tida mellom 1906 og 1910 reiste han i det europeiske utland. Desse reisene førte han til Finland, Noreg, Sverige, Italia og til Tyrkia. Etter oktoberrevolusjonen tok Kasatkin del i den kulturelle og samfunnsmessige omveltinga i heimlandet. Han døydde i 1930 i fødebyen Moskva.
Tippeligaen 1994
Tippeligaen 1994 starta 21. april og slutta 22. oktober. Det vart spelt 22 rundar.
Dei tre laga som rykte opp frå 1. divisjon til denne sesongen var Vålerenga, Strømsgodset og Sogndal.
Dette var siste året Tippeligaen bestod av tolv lag. Dei to nedste laga rykte ned, og på grunn av overgangen til ein liga med 14 lag vart det ikkje spelt kvalifiseringskampar på slutten av sesongen.
Toppscorar denne sesongen vart Harald Martin Brattbakk (RBK) med 17 mål.
Lunde i Telemark
Lunde er ei bygd og ein tettstad i Nome kommune i Vestfold og Telemark fylke. Her ligg Lunde kyrkje.
Kjeragfossen
Kjeragfossen er den åttande høgaste fossen i Noreg og Europa ut frå totalt fall. Fossen stupar ned frå Kjerag i Lysefjorden i Sandnes kommune i Rogaland og er den høgaste fossen i fylket. Fossen har òg det tredje høgaste fallet i Noreg og Europa.
Lunde i Telemark
Bjervamoen tettstad
Tettstaden i Lunde blei som oftast kalla Bjervamoen. Han har og ligg 11 km vest for kommunesenteret Ulefoss og 16 km sør for Bø. Staden har vakse fram som stasjonsby ved Sørlandsbanen, der jarnbanestrekninga (Oslo-)Nordagutu-Lunde opna i 1925, mens strekninga fram til Kristiansand blei ferdig først i 1938.
Kjeragfossen
Fossen drenerer berre småvatn og tjern på toppen av Kjerag og om sommaren tørkar han ofte opp. Fossen har elles lite volum og kan blese bort i vinden før han når ned til fjorden nedanfor. Sjølv om høgda er stor gjer det vesle volumet i fossen sitt til at fossen ikkje vert rekna som særleg imponerande.
Lunde i Telemark
Lunde sokn
Lunde sokn høyrde til Bø prestegjeld fram till 1867, då dei to sokna Lunde og Ytre Flåbygd blei utskilde og danna Lunde prestegjeld. I 2002 blei Lunde og Ytre Flåbygd slegne saman til eitt sokn, Lunde og Flåbygd sokn, som i 2013 hadde omtrent 2 875 inbyggjarar, 315 av dei i gamle Flåbygd.
Næringsliv
Lundeheringane lever mest av av småindustri og offentleg tenesteyting, og i tillegg er det mange som pendlar ut av bygda. Landbruket har minka i omfang i høve til andre næringar.
Språk
Målet i Lunde har høyrt til austtelemåla, med tjukk L av både historisk L (kLam i handa) og gamalnorsk rð (nypløgd joLe). Det er det sørlegaste av desse måla, med typiske pronomenformer som me, konn og dekkan, men samstundes med innslag av vikværske trekk som t.d. uomlydt langform av sterkt presens (kommer, graver) og ein del monoftongering (hørt, kjørt). Språket til dei seinare par generasjonane har utvikla seg i retning av grenlandsmål. Eitt døme på dette er at den historiske kløyvde infinitiven (å lesa / å skrive) har ein tendens til å bli skifta ut med e-infinitiv i dei historiske jamvekts- og overvektsorda.
I 1908 blei nynorsk innført som målform i nokre skulekrinsar i Lunde, og før 1920 hadde omtrent 90% av skulebarna i kommunen nynorsk som skulemål. Frå 1960-talet minka talet på nynorskelevar stort. Den siste nynorskskulen var på Svenseid, og den blei lagt ned i 2009.
Raud blodlekam
Raude blodlekamar eller raude blodceller er den vanlegaste blodlekamen. Han er den viktigaste reiskapen for oksygentransport i blodet hos virveldyra.
Raude blodlekamar er òg kjende som erytrocyttar (frå gresk erythros for 'raud' og kytos som opphavleg tyda '(å vera) hol', til cyte som no tydar 'celle'). Ein schistocytt er ein raud blodlekam som blir delt.
Hjå virveldyr
Raude blodlekamar er mest hemoglobin. Det er eit molekyl sett saman av heme-grupper, desse inneheld jarn som bind til seg oksygen i lunger eller gjeller og slepp det laus andre stader i kroppen. Hemoglobin fraktar òg noko karbondioksid frå vevet til lunger eller gjeller. (Hos menneske er det meste av karbondioksidet, men berre 2 % av den totale oksygenmengda, til stades som løyst gass i blodplasma). Eit liknande molekyl, myoglobin, lagrar oksygen i muskel-celler.
Det er heme-gruppa i hemoglobinet som gjer dei raude blodlekamane raude, og blodet raudt. Åleine er blodplasma lyst gul-brunt. Dei raude blodlekamane endrar farge etter kor mykje oksygen som er bunde til hemoglobinet. Dess meir oksygen, dess ljosare raudt. Hemoglobin utan oksygen (deoksyhemoglobin) er mørkt og får dei små blodårene til å sjå blå ut gjennom huda (cyanose).
Det var eit stort utviklingsmessig steg for virveldyra når dei fekk proteinet som bind oksygen inn i ei celle, i staden for løyst i kroppsvæske. Blodet blir mindre viskøst og kan transportera oksygen lengre.
Hjå pattedyr
Dei raude blodlekamane hjå pattedyr har ikkje cellekjerne og difor heller ikkje DNA. Bortsett frå salamandrar i slekta Batrachoseps har alle andre virveldyr cellekjerne i dei raude blodlekamane sine. Hjå pattedyra har dei raude blodlekamane òg mista dei andre organellane sine. Det gjeld mellom anna mitokondriane, dei lagar difor energi med gjæring, via glykolyse av glukose med påfølgjande mjølkesyre-produksjon. Som dei fleste andre celler har heller ikkje dei raude blodlekamane insulinreseptorar og opptaket av glukose er difor ikkje styrt av insulin.
Blodlekamen har fasong som ei skive som er konkav på begge sider: som ein smultring som har grodd igjen i midten. Saman med mangelen på organellar gjer dette lekamen godt egna til å uveksla oksygen med omgjevnaden. Lekamane er mjuke så dei kan gå gjennom tronge kapillærar og sleppe oksygenet der. Kamelfamilien (Camelidae) har ovale lekamar, elles er dei runde hjå alle pattedyr.
I dei store blodkara ligg lekamane av og til side om side, som ein stabel tallerkar. Dette skjer oftast dersom det er spesielt høgt nivå av einskilde serumprotein, til dømes ved betennelsar. Milten verkar som eit lager for raude blodlekamar, men ikkje i like stor grad hjå menneske som hjå andre dyr. Hjå hundar og hestar held milten attende mange raude blodlekamar til vanleg. Desse blir sleppte ut i blodstraumen under hardt arbeide slik at evna til oksygentransport stig.
Hjå menneske
Ein typisk raud blodlekam er 6–8 µm. Dei er altså mykje mindre enn dei fleste cellene i lekamen. Ein typisk blodlekam inneheld om lag 270 millionar hemoglobinmolekyl.
Eit vaksent menneske har om lag 2–3 × 1013 raude blodlekamar. Dette er eit tal med variasjonar: kvinner har mellom 4 og 5 millionar raude blodlekamar per mikroliter blod, menn har mellom 5 og 6 millionar. Menneske som lever i høgder kor oksygentensjonen blir låg har høgare konsentrasjon av raude blodlekamar.
Raude blodlekamar mykje vanlegare enn andre partiklar i blodet. I ein mikroliter blod finn me til samanlikning 4 000–11 000 kvite blodlekamar og 150 000–400 000 blodplater. Til saman ligg det om lag 3,5 gram jarn i dei raude blodlekamane. Det er meir enn fem gonger så mykje som i resten av lekamen.
Produksjonen av raude blodlekamar blir kalla erytropoese. Dei raude blodlekamane blir til i den raude mergen me finn i fleire av dei store knoklane. Hjå foster er det levra som er den viktigaste produsenten av raude blodlekamar. Produksjonen blir auka av hormonet erytropoetin (EPO) som mellom anna blir nytta til doping i idrett. Ein faktor som aukar produksjonen er oksygentensjonen i lufta. Når lufttrykket søkk blir det mindre oksygen i lufta, sjølv om delen fortsatt er 21%. Det blir då fleire raude blodlekamar i blodet. Dette kan ein sjå på menneske som lever høgt over havet og på idrettsutøvarar i høgdehus. Medfødde hjartefeil der delar av blodet går utanfor lungene og ut i kroppen og gjev cyanose har same verknaden.
Raude blodlekamar veks opp på om lag sju dagar og lever i om lag 120 dagar. Den gamle cella bles opp til ein ballong, blir slukt av fagocyttar og øydelagt. Elementa han er bygd av blir slept ut i blodet. Hovuddelen av dei raude blodlekamane blir brotne ned i levra og milten. Heme-delen blir skilt ut av lekamen som bilirubin. Det er det som fargar urin og avføring mørk.
Dei skilde blodtypane hjå menneske kjem av variasjonar i glykoprotein på overflata til dei raude blodlekamane.
Dei raude blodlekamane kan skiljast frå blodplasma ved sentrifugering. Dersom ein blodgjevar gjev berre plasma blir han tappa for fullblod og dei raude blodlekamane sentrifugert i frå og ført attende med det same. Nokre idrettsfolk gjer det nesten på same viset: Dei tappar seg for blod og dei raude blodlekamane blir skilde ut og frosne (raude blodlekamar held i fem veker ved −78 °C). Så blir dei injisert rett føre ein konkurranse for å auke oksygenopptaket. Dette blir kalla bloddoping. Dette er vanskeleg å oppdaga og farleg, kroppen toler dårleg at blodet vert for seigtflytande (hyperviskøst). Difor er det ved distanseløp på ski ei grense for deltaking ved 18,5 g/dL hemoglobin i blodet. Ei overskriding av grensa er ikkje nødvendigvis bloddoping, men til dømes eit resultat av overdriven høgdetrening.
Sjukdomar
Mellom blodsjukdommar som involverer raude blodlekamar finn ein:
Diagnostikk
Ei rekke blodprøvar ser på dei raude blodlekamane. Ein kan få eit tal for mengda hemoglobin i gram per desiliter (Hb g/dL) eller ein kan få prosentvis del raude blodlekamar i blodet (hematokritt eller erytrocytt-volumfraksjon). Ein kan òg få blodtype etter skilde system, som ABO-, Rhesus- og Kell-systema.
Normalverdiar for menneske er; vaksne menn: 13,4 - 17,0 g/dL, vaksne kvinner: 11,7 - 15,3 g/dL. Born har høgare verdiar dei fyrste månadene etter fødselen, og har deretter lågare verdiar i 8-10 år.
Historie
Nederlendaren Jan Swammerdam var den fyrste som skildra ein raud blodlekam. Det var i 1658 og han nytta eit tidleg mikroskop.
Dalsfjorden i Sunnfjord
Dalsfjorden er ein fjord i Sunnfjord i Vestland fylke i kommunane Askvoll, Fjaler og Sunnfjord. Dalsfjorden skjer seg austover inn i landet sørom Atløy. Ytste delen av fjorden, frå Atløy til Straumsnes, heiter Vilnesfjorden. Samla lengd for Dalsfjorden med Vilnesfjorden er om lag 43 km. Den indre delen av fjorden er smal, berre ein halv til ein km breidd, medan han lenger ute er vidare. Denne variasjonen kan skuldast påverknad frå isbrear i istida.
På nordsida av Vilnesfjorden ligg mellom anna tettstaden Askvoll, som er kommunesenteret i kommunen med same namn. Mellom her, Fure på sørsida, Atløy og Værlandet lenger ute går det ferjesamband.
Vilnesfjorden sluttar der Dalsfjorden gjer ein sving rett nordover og så rett austover igjen. På nordsida denne delen av fjorden ligg bygda Holmedal. Eit stykke austover stikk Flekkefjorden sørover til Flekke. Dalsøyna ligg aust igjen for Flekkefjorden og på sørsida her ligg Dale i Sunnfjord, kommunesenteret i Fjaler som fjorden har namn etter.
Fjorden svingar seg vidare austover og Gaular kommune utgjer nordsida av fjorden. Her ligg gardsbruka Laukeland, Standnes og Hestad på nordsida, medan Strand ligg på sørsida i Fjaler. Litt lenger aust stikk Halsnes nordover i fjorden og her svingar Dalsfjorden søraustover forbi gardsbruka Sunde og Kleppe på nordsida. Fjorden forlet så Fjaler kommune og svingar rett austover igjen og inn til tettstaden Bygstad. Bygstad ligg ved Svædsundet og frå her held fjorden fram 1,5 km søraustover til botn av fjorden ved Osen der elva Gaula munnar ut.
Riksveg 609 går på nordsida av fjorden frå Helleset til Dale over Dalsfjordbrua. Frå her går Riksveg 57 vidare inn fjorden på sørsida. På delar av nordsida av fjorden frå Dale og inn til Bygstad går Fv391.
Yenice i Karabük
Yenice, òg kalla Çeltik, er ein by og eit distrikt i provinsen Karabük i Svartehavsregionen i Tyrkia. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2010), medan distriktet har kring 25 000. Byen ligg 444 meter over havet.
Den antoninske muren
Den antoninske muren var ein romersk forsvarsmur av stein og jord mellom romersk Britannia og Caledonia. Han gjekk tvers over det som i dag er det skotske låvlandet. Muren har namn etter keisaren som gav ordre om å byggja han, Antoninus Pius.
Bygginga byrja i 142 og var fullført i 144. Muren var 60 km lang, og gjekk frå Old Kirkpatrick ved Firth of Clyde til Bo'ness ved Firth of Forth. Han skulle erstatta Hadrians mur, som låg 160 km lenger sør. Det blei oppretta midlertidige fort og leirar nord for muren, men romarane klarte aldri å erobra området som var under piktisk og keltisk kontroll. Muren blei angripen fleire gonger.
Den antoninske muren var svakare enn Hadrians mur, men til å vera eit så stort byggverk fullført på berre to år i utkanten av imperiet var han eit imponerande stykke arbeid. For det meste bestod han av ein fire meter høg jordvoll med ei brei vollgrav på nordsida, og ein veg på sørsida. Det var opphavleg planlagd å byggja eit fort kvar tiande kilometer, med dette blei revidert til kvar tredje kilometer. Totalt blei det reist 19 fort langs muren før han blei gjeven opp.
Etter berre tjue år kom ein fram til at dei militære kostnadene med å halda muren var for høge, og legionane blei trekte tilbake til Hadrians mur i 164. Etter ein serie åtak i 197 vitja keisar Septimius Severus Britannia. Han byrja reparasjonar av muren i samband med eit felttog i dei nordlege delane av provinsen i 208. Romarane heldt muren i berre nokre år etter dette, men gjenreisinga gjorde at nokre seinromerske historikarar også kalla han «den severiske muren».
Det meste av muren er no borte, men seksjonar er synlege ved Bearsden, Kirkintilloch, Twechar, Croy, Falkirk og Polmont.
Ommadawn
Ommadawn er det tredje studioalbumet til den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeve ut 28. oktober 1975 på Virgin Records. Det nådde fjerdeplassen på UK Albums Chart. Albumet kom ut på ny på Mercury Records i juni 2010 med ekstra innhald. Ein oppfølgjar, kalla Return to Ommadawn, kom i januar 2017.
Bakgrunn og innspeling
Seint i 1974 var Oldfield blitt stadig meir skuffa over den negative responsen til det andre albumet hans, Hergest Ridge (1974). Men situasjonen skapte ein kreativ periode i eit forsøk på å levere noko som var «vert det og ein suksess» og som viste at han ikkje berre var ein one-hit wonder etter den uventa suksessen med debutplata, Tubular Bells (1973). Då han sette seg ned for å skrive ny musikk, ønskte å han unngå arbeid i eit profesjonelt studio og overtydde i staden selskapet hans Virgin Records om å setje opp eit 24-spors studio i heimen hans, kalla The Beacon i Kington i Herefordshire. Då Ommadawn kom ut hadde Oldfield alt flytta ut av Kington til Througham Slad Manor nær Bisley i Gloucestershire.
Kort tid etter innspelinga byrja i januar 1975, døydde mora til Oldfield. Han sa seinare at det berre var den nye musikken hans som kunne gje han ei form for trøyst etter dette. Etter å ha prøvd i fleire månader på å spele inn side ein, måtte alt spelast inn på nytt fordi originallydbandet var blitt heilt nedslite, truleg av dei mange overdubbane til Oldfield. Dei afrikanske trommene vart spelte inn i The Manor Studio i Shipton-on-Cherwell i Oxfordshire, der Oldfield hadde spelt inn dei to første albuma sine.
Fotografiert på plateomslaget var teken av David Bailey.
Musikk
Som dei to første albuma, består Ommadawn av ein enkel komposisjon delt i to av vinylplata. Oldfield brukar relativt få tema gjennom Ommadawn og utviklar dei grundig, både med musikalsk variasjon og ved å variere instrumenta som vert nytta. Kvar av dei to delane av Ommadawn har sine eigne tema som ikkje går att i kvar sine delar. Oldfield henta inspirasjon frå gammal keltisk musikk og skreiv musikk for tradisjonelle instrument som sekkepipe. Sekkepiper vart òg spelt inn, av ein musikar oppført som «Herbie», men innspelinga vart ikkje nytta på det endelege albumet.
Oldfield spelar kvart lag av lyd og mesteparten av instrumenta sjølv gjennom heile Ommadawn, med unntak av eit par musikarar som hovudsakleg er kjend som innan folkemusikken: Clodagh Simonds, Paddy Moloney og den tunge afrikanske tromminga til Jabula.
Oldfield spelar to elektriske gitarar, ein raud Gibson SG Junior og ein lys Fender Telecaster. Oldfield ser ut til å ha brukt to forskjellige bassgitarar på den tida: ein Fender Precision og ein Gibson EB-3. Ein akustisk bassgitar av Tony Zemaitis og ein Ramirez klassisk gitar er òg nytta på albumet. Pianoet på albumet er truleg eit Bösendorfer. Ein trur òg at det er nytta ein Fender lapsteelgitar på «On Horseback», men dette er ikkje oppført i omslaget. Mange av instrumenta til Oldfield frå denne perioden er vist i eit fotografi som kom med som ein del av plateboksen Boxed.
Historie og versjonar
Ein ny miks av Ommadawn vart laga i kvadrofonisk lyd og gjeve ut i plateboksen Boxed eit år seinare.
Den første konsertframføringa av albumet vart gjort av Liffey Light Orchestra på Trinity College Dublin den 1. mai 1977. Oldfield turnerte ikkje då albumet kom ut, men han byrja å spele delar av albumet på konsertane sine frå 1980 og frametter.
Oldfield-albumet Amarok frå 1990, vart rekna som ein oppfølgjar til Ommadawn, men enda opp med å bli noko heilt anna. Virgin hadde pressa Oldfield til å lage ein oppfølgjar til Tubular Bells. Ein faktisk oppfølgjar til Ommadawn, kalla Return to Ommadawn, kom ut i 2017.
Ommadawn vert dekt i siste episoden av dokumentarserien til Tony Palmer, All You Need is Love; episode 17 «Imagine (New Directions)». Her diskuterer Oldfield og Richard Branson albumet i lag med studiobiletet frå den tida.
Utdrag frå Ommadawn vart nytta i NASA-filmen The Space Movie i 1979. Ein liten del av Ommadawn «Part One» vart nytta som kjenningsmelodi til BBC-serien Jackanory.
I juni 2010 vart albumet gjeve ut på ny av Mercury Records med ein demoversjon av verket som bonusspor.
«On Horseback» og «In Dulci Jubilo»
Sjølv om Ommadawn er eit verk i to delar, er de teit tredje spor albumet, ein kort song av Mike Oldfield og William Murray kalla «On Horseback». «On Horseback» handlar om ein gong då Oldfield, Murray og Leslie Penning ridde kring området Hergest Ridge.
2010-utgåva av albumet inneheld «On Horseback» mot slutten av «Ommadawn (Part 2)» som del av det lange sporet, i tillegg til at «In Dulce Jubilo» er med som bonusspor. Tre andre bonusspor er òg inkludert: «First Excursion», «Argiers» og «Portsmouth».
Innhald
All tekst og musikk av Mike Oldfield, utanom der andre er nemnde.
Medverkande
Musikarar
Rajsko Praskalo
Rajsko Praskalo (bulgarsk: Райско пръскало) er ein foss i Bulgaria, og den fossen i landet og på Balkan med høgast fall. Han ligg ved foten av fjellet Botev (2 376 m) i Balkanfjella og er ein del av Dzjendemareservatet.
Fossen samlar vatn frå smeltande snø.
Paramusjir
Paramusjir høyrer til distriktet Severo-Kurilskij i Sakhalin oblast. Severo-Kurilsk er det administrative senteret i distriktet og med 2500 innbyggjarar er han den einaste busetnaden på Paramusjir. Byen er òg den største på Kurilane, men Kurilsk på Iturup er nesten like stor. Andre landsbyar som ein gong låg langs kysten av Paramusjir er i dag hovudsakleg spøkelsesbyar. Dette kjem delvis av eit krakk i det lukrative sildefiske og delvis av den katastrofale tsunamien som råka Kamtsjatka i 1952 og som tok om lag 2300 liv.
Geografi og naturhistorie
Geologisk er Paramusjir ei samanhengande kjede på 23 vulkanar. Minst fem av desse er aktive: Tsjikuratsjki på 1816 moh., Fusstoppen på 1772 moh., Tatarinova, Karpinskogo og Ebeko. Tsjikuratsjki, den høgaste toppen på Paramusjir har vore aktiv sidan 2002 og det siste utbrotet kom i august 2008.
Fleire artar aure og stillehavslaks gyt i elvane på øya, særleg i Tukharkaelva som med 20 km er den lengste elva på øya.
Fonologi
Mange fonologar dreg i tillegg inn eit funksjonelt perspektiv. Det er språklydane som gjer at vi skil teikna i eit språk frå kvarandre perseptuelt og som såleis utgjer grunnlaget for språket som kommunikasjonssystem. Menneska kan produsere og oppfatte mange ulike lydar, og språka i verda skil seg sterkt frå kvarandre med omsyn til kva lydar og lydlege skilnader som blir utnytta. Settet av språklydar som eit einskilt språk utnyttar, kan i stor grad karakteriserast som eit system, det vil seie ei «gruppe av mindre einingar som lagar ein samordna eller samverkande heilskap.»
Pimentel
Pimentel (sardisk Pramantèllu) er ein kommune i Italia som ligg i provinsen Sud Sardegna i regionen Sardinia. Han har 1 171 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 14.97 km² og ligg i ei høgd på 154 meter over havet.
Fonologi
Skiljet mellom fonologi og andre lingvistiske disiplinar
Fonologien grensar i fyrste rekkje mot fonetikk, morfofonologi og morfologi, og grenseoppgangen er vanskeleg og omdiskutert.
Beltekøyretøy
Beltekøyretøy er køyretøy som vert drivne fram på belte av stål eller gummi. Dei vert nytta i ulendt terreng, på våt mark og jamvel på vegar. Bruk av belte er mykje nytta på anleggsmaskiner, terrengkøyretøy og militære køyretøy.
Fonologi
Sentrale fonologiske termar
For å kunne drøfte ulike teoretiske tilnærmingar til fonologien lenger nede, er det praktisk å innføre ein del sentral fonologisk terminologi, som kan delast i to grupper:
Elvis' Golden Records Volume 3
Elvis' Golden Records Volume 3 er eit samlealbum av den amerikanske rock and roll-songaren Elvis Presley, gjeve ut av RCA Victor som LPM/LSP-2765 den 11. august 1963. Albumet var det tredje av til slutt fem plater i samlingar, og det 18. utgjevinga hans i alt. Samlealbumet inneheld singlar gjevne ut frå 1960 til 1962.
Paramusjir
Historie
Japan gjorde krav på Paramusjir og resten av Kurilane mot slutten av 1800-talet. Paramusjir hadde den nordlegaste japanske militærbasen fram til slutten av den andre verdskrigen. Desse basane vart sporadisk bombarderte av amerikanske fly og skip frå Aleutane frå 1943 til slutten av krigen. Her låg òg minst ein krigsfangeleir. I august 1945 invaderte Sovjetunionen Paramusjir, og etter krigen tok dei kontroll over heile Kurilane.
Beltekøyretøy
Ein av dei største føremonane med beltekøyretøy er at dei har svært lågt marktrykk. Dei kan difor nyttast på underlag med dårleg bereevne, som myr, gjørme og snø. Dei har òg god framkomstevne i ulendt terreng og på laust underlag.
Elvis' Golden Records Volume 3
Albumet vart gjeve ut på ny på CD i 1997 med seks bonusspor. Det selde til gullplate 1. november 1966 og platinaplate 27. mars 1992 i USA.
Innhald
Manageren til Presley, Colonel Tom Parker, såg for seg ein marknadsstrategi der Presley skulle gje ut filmmusikkallbum og uavhengige studioinnspelingar, i tillegg til singlar. I midten av 1963 selde studioalbuma til Presley langt dårlegare enn filmmusikkalbuma. Innspelingane seint i mai enda med at ein ikkje hadde nok materiale til eit vanleg album, og desse songane dukka opp på singlar og fyll på filmmusikkalbum og samleplata Elvis for Everyone. Den umiddelbare løysinga var nok ei samleplate med hit-singlar, og salstalet synte at det vart ein suksess.
Golden Records Volume 3 inneheldt åtte singlar som nådde topp fem på singellista i USA, i tillegg til fire B-sider, «Fame and Fortune», «I Gotta Know», «Little Sister» og «Anything That's Part of You». Fem A-sider «Stuck on You», «It's Now or Never», «Are You Lonesome Tonight?», «Surrender» og «Good Luck Charm» nådde førsteplassen.
Beltekøyretøy
Soge
Sjølv om beltedrivne køyretøy ikkje slo gjennom før tidleg på 1900-talet vart dei fyrste eksperimenta utførte i fyrste halvdelen av 1800-talet. Engelskmannen Georg Caley eksperimenterte med endelause belte på ei vogn så tidleg som i 1825. Han var interessert i å redusera marktrykket slik at vogna kunne nyttast på underlag med dårleg bereevne. John Heatcoat byggde vidare på denne ideen då han i 1834 bygde ein dampdriven beltetraktor. Belta på denne traktoren var laga av treplater som vart haldne saman av kraftig kanvas. Grunnen til at han var utstyrt med belte var at han skulle nyttast på blaut myr.
I 1888 bygde russaren Friodur Abramovitsj Blinov ein dampdriven beltetraktor, med ein sylinder over kvar beltevange. Glover and Chandler bygde òg ein dampdriven beltetraktor i 1888. I 1900 bygde Lombard Traction Engine Company i Penobscot ein dampdrive beltetraktor, med kraftige belteplater av eik som vart haldne saman av kjettingar.
Elvis' Golden Records Volume 3
Innhald
Det originale albumet vart først gjeve ut på CD i 1989. I 1997 kom det ut på CD igjen med seks bonusspor. Dette var to albumspor, to songar som opphavleg var gjevne ut på EP-ar og ei anna B-side, og dei to hitsinglane «Can't Help Falling In Love» frå filmmusikkalbumet Blue Hawaii. «The Girl of My Best Friend» var henta frå albumet Elvis Is Back!, og «Wooden Heart» kom frå filmmusikkalbumet til G.I. Blues. «Wooden Heart» vart gjeven ut på B-side to gonger, ein gong i 1964 og ein gong til i 1965, og B-sida «Wild in the Country» er tittelsporet til filmen med same namn. Dei to andre songane er filmsongar, «Follow That Dream» og «King of the Whole Wide World», frå EP-ar frå Presley-filmar Follow That Dream og Kid Galahad.
Aşkale
Aşkale (osmantyrkisk اش قلعه) er ein by og eit distrikt i provinsen Erzurum i Aust-Anatolia i Tyrkia. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2010).