cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Songen Frankie and Johnny
Innspelingar
Som jazzstandard har songen òg blitt spelt av mange band og instrumentalistar, som Louis Armstrong, Count Basie, Bunny Berigan, Dave Brubeck, Duke Ellington, og Benny Goodman. Champion Jack Dupree sette sin versjon i New Orleans, kalla «Rampart and Dumaine.»
Ace Cannon spelte inn ein instrumental versjon i 1994 for albumet Entertainer.
Filmar
Soga om Frankie og Johnny har inspirert fleire filmar, inkludert Her Man (1930, med Helen Twelvetrees), Frankie and Johnnie (1936, med Helen Morgan) og Frankie and Johnny (1966, med Elvis Presley). Terrence McNally-skodespelet Frankie and Johnny in the Clair de Lune i 1987, som vart omgjort til ein film i 1991 kalla Frankie and Johnny med Al Pacino og Michelle Pfeiffer.
Innspelingar
• 1916: The Leighton Brothers
• 1921: Paul Biese Trio
• 1925: Roba Stanley - Bill Patterson
• 1927: Frank Crumit
• 1927: Ted Lewis and His Band
• 1929: Jimmie Rodgers
• 1929: Gene Autry
• 1929: Nick Nichols
• 1929: Riley Puckett
• 1930: Al Bowlly & Ella Logan
• 1934: Helen Morgan
• 1934: Peggy Johnson and Her Orchestra
• 1939: Lead Belly
• 1946: Lena Horne
• 1949: Tex Morton
• 1950: Sid Phillis and His Orchestra
• 1952: Les Paul & Mary Ford
• 1954: Chet Atkins
• 1955: Slim Dusty med Joy McKean
• 1955: Urbie Green
• 1955: Anita O'Day
• 1955: Ethel Waters
• 1955: Burl Ives
• 1956: Lonnie Donegan
• 1956: Sammy Davis, Jr.
• 1957: Frances Faye
• 1957: Pete Seeger
Does Anybody Really Know What Time It Is?
«Does Anybody Really Know What Time It Is?» er ein song skriven og sungen av Robert Lamm for rockebandet The Chicago Transit Authority (seinare forkorta til Chicago) og spelt inn for debutalbumet deira The Chicago Transit Authority i 1969.
Songen Frankie and Johnny
Innspelingar
• 1957: Eddie Gomez and His Latin American Orchestra
Does Anybody Really Know What Time It Is?
Bakgrunn
Songen vart ikkje gjeven ut som singel før to andre songar frå det andre albumet deira, «Make Me Smile» og «25 or 6 to 4», hadde blitt hittar. Dette vart den tredje singelen til bandet på rad som nådde topp 10, då han nådde sjuandeplassen på den amerikanske singellista. I Canada nådde singelen andreplassen. Songen vart den 59. største hitten i Canada i 1970.
Songen Frankie and Johnny
Innspelingar
• 1957: Big Bill Broonzy
Does Anybody Really Know What Time It Is?
Bakgrunn
Det originale albumsporet inneheld ein kort «fri form» pianosolo av Lamm i starten. Eit talt vers av Lamm er miksa inn i det vokale siste verset på albumversjonen. Singelversjonen inneheld ikkje introen eller det talte verset, og vart opphavleg miksa og gjeve ut i mono. Ein stereoversjon vart gjeven ut på samlealbumet Only The Beginning.
Songen Frankie and Johnny
Innspelingar
• 1958: Gene Vincent and The Blue Caps
• 1958: The Coffee Bar Skifflers
• 1958: Morgana King
Does Anybody Really Know What Time It Is?
Bakgrunn
Ein 2:54 alng versjon (utan opningsfanfaren eller pianomellomspelet) vart gjeven ut på den originale vinylversjonen av Chicago's Greatest Hits, men var ikkje med på CD-versjonen av samlealbumet If You Leave Me Now. Denne versjonen vart nytta som radioversjon. Ein enno kortare versjon på 2:46 (som startar halvvegs i trompetsoloen) vart gjeven ut som promosingel, og denne kom ut i 2007 på The Best of Chicago: 40th Anniversary Edition.
Songen Frankie and Johnny
Innspelingar
• 1958: Putte Wickman Sextet
Does Anybody Really Know What Time It Is?
Bakgrunn
Ein konsertversjon på Chicago at Carnegie Hall syner ein utvida versjon av «fri form»-introen, og er der eit eige spor.
Songen Frankie and Johnny
Innspelingar
• 1959: Champion Jack Dupree
• 1960: Louis Armstrong
• 1961: Jerry Lee Lewis
• 1961: Brook Benton
• 1961: Roban And His Skiffle Group
• 1961: Charlotte Daniels & Pat Webb
• 1961: Rolf Cahn & Eric Von Schmidt
• 1962: Mr. Acker Bilk and His Paramount Jazz Band
• 1962: Little Stevie Wonder
• 1963: Sam Cooke
• 1963: The Village Stompers
• 1964: Edie Adams
• 1964: Rusty Adams
• 1966: Elvis Presley
• 1966: Wilf Carter
• 1966: Molly Camp
• 1970: Stompin' Tom Connors
• 1974: Rita Hovink
• 1974: Al Cook
• 1974: Lonnie Donegan Meets Leinemann
• 1975: Booker T. Sapps
• 1976: Blind John Davis
• 1977: The St. Louis Ragtimers
• 1977: Michael Bloomfield
• 1977: Jean Kittrell
• 1984: Blues Express
• 1990: Little Willie Littlefield
• 1991: David Olney
• 1994: David Allan Coe
• 1997: Carl Martin
• 1998: Mance Lipscomb
Kuppforsøk
Opprørarane som står bak eit kuppforsøk, har normalt ikkje brei tilslutning i folket. Opp gjennom åra har det vore gjort mange kjende kuppforsøk, og somme av desse har resultert i vellukka statskupp som har endra verdshistoria vår.
Songen Frankie and Johnny
Innspelingar
• 1999: Snakefarm
• 2000: Van Morrison, Lonnie Donegan & Chris Barber
• 2000: Ted Daigle
• 2000: Guy Van Duser & Billy Novick
• 2000: Tom Green
• 2001: Dook Joint
• 2001: Lee Rocker
• 2002: Alice Stuart
• 2004: Rob McNurlin
• 2006: Garrison Keillor
• 2006: Tom Turner
• 2007: Rikke Bruhn
• 2007: Mark Keeley
• 2007: Street Corner Renaissance
• 2007: Jerry Lawson Talk of the Town
• 2008: Freddie Hughes
• 2009: Duke Robillard's Jumpin' Blues Revue
• 2010: Robin Greenstein
• 2014: Britt Gully
• John Jackson
Instrumentalversjonar
• 1923: Isham Jones Orchestra
• 1924: Fate Marable's Society Syncopators
• 1924: Harvey Brooks Quality Four
• 1930: King Oliver and His Orchestra
• 1937: Bunny Berigan and His Orchestra
• 1939: Tanzorchester Fud Candrix
• 1947: Erroll Garner
• 1950: Tiny Grimes
• 1952: Choker Campbell and His Orchestra
• 1952: Joe Turner
• 1952: Sidney Bechet, Claude Luter et son orchestre
• 1953: Wilbur De Paris And His New New Orleans Jazz
• 1955: Tony Parenti, Red Allen, Tyree Glenn, Hank Duncan, Milt Hinton, George Wettling
• 1956: Guy Lombardo
• 1956: Georgie Auld and His Orchestra
• 1957: Rusty Dedrick
• 1957: Kai Winding Septet
• 1958: Firehouse Five Plus Two
• 1958: Bob Cooper
• 1958: Guy Lafitte - André Persiany
• 1958: Gene Rodgers Trio
• 1958: Carl Perkins
• 1958: 101 Strings
• 1959: Don Lang and His Frantic Five
• 1959: The Talkative Horns of Rex Stewart & Dickie Wells
• 1959: The Exotic Sounds Of Martin Denny
• 1960: Bobby Stewart Combo
• 1960: The Nashville All-Stars
• 1960: Humphrey Lyttelton and His Band
• 1960: Sonny Stitt
• 1960: Gigi Gryce Quartet med Richard Williams
• 1961: The Mus-Twangs
• 1961: The Diamonds
• 1961: Marty Grosz
• 1962: Al Hirt
• 1963: Bill Black's Combo
• 1963: Memphis Slim
• 1964: Willis Jackson
• 1966: The Ventures
Bystasjonen
Bystasjonen i Bergen er eit namn som både kan syne til
Songen Frankie and Johnny
Instrumentalversjonar
• 1969: Papa Oscars Dixielanders
• 1969: Claude Bolling
• 1970: Milt Jackson Quintet med Ray Brown
• 1973: Candy Johnson
• 1978: Pete Candoli
• 1982: Ron Carter/Cedar Walton
• 1983: Retro Jazz Group
• 1986: Genova Jazz Band - George Masso
• 1987: Clarence «Gatemouth» Brown
• 1988: Paris Washboard
• 1992: The Bobby Gordon Quartet med Adele Girard Marsala
• 1993: Frank Wess med Bobby Forrester & Tootsie Bean
• 1995: Antti Sarpila Classic Jazz Orchestra
• 1995: Mike Jones
Frankie
Ein versjon av songen vart omskriven av Mississippi John Hurt som «Frankie».
Frankie's Man, Johnny
Ein annan versjon av songen vart omskriven av Johnny Cash og kalla «Frankie's Man, Johnny».
Andre språk
Ein walisisk versjon av songen, skriven og framført av Dafydd Iwan vart framført i 1976 som «Baled yr Eneth Eithafol».
Silt
Silt er ein finkorna jordart som har kornstorleik frå 0,002 til 0,06 mm.
Silt med kornstorleik på 0,02–0,06 mm blir kalla grovsilt og er vanleg i såkalla finmoer. Andre nemningar for silt er mojord, som har ein karakteriserende partikkelstorleik kring 0,002–0,06 mm og består av anten kvabb (vanleg i Østerdalen og Hallingdal), koppjord (vanleg i Solør) eller mjele (vanleg på Romerike).
Vanuatu
Vanuatu er eit land som ligg i den sørlege delen av Stillehavet. Vanuatu består av ei rekkje mindre øyar som ligg ca. 1,750 km aust for Australia, 500 km nordaust for Ny-Caledonia, vest for Fiji og sør for Salomonøyane. Koloninamnet var Ny-Hebridane. Dette namnet er ikkje lenger i bruk unnateke til historisk bruk.
Provinsar
Vanuatu består av 6 provinsar:
Geografi
Vanuatu består av over 83 øyar. To av desse - Matthew- og Hunterøyane - vert gjort krav på av den franske oversjøiske staten Ny-Caledonia. Dei fleste av øyane er fjellaktige og vulkanske av opphav. Den største byen i landet er hovudstaden Port Vila.
Klima
Vanuatu har eit tropisk maritimt klima som er moderert av søraustpassaten i perioden mai-oktober. Resten av året er vindretningane variable, og det er mange tyfonar frå november til april. Årsnedbøren varierer frå 2300 mm i sør til ca. 4000 mm i nord. Middeltemperaturen i hovudstaden Vila er 22 °C i august og 27 °C i februar.
Husnes
Husnes er ein tettstad i Kvinnherad kommune i Vestland med. Attåt å vere den største bygda, er Husnes òg handelssentrum i kommunen. Det er òg ein av dei største tettstadane i Sunnhordland, med 2500 innbyggjarar i sentrum og meir enn 5000 innanfor "Husnes-området".
Historie
Av gammalt av veit ein at det har vore bygsla på Husnes sidan vikingtida, og at det har vore uavbroten busetjing minst sidan 1400-talet med gardsdrift. På denne tida var Husnes delt inn i eit knapt dusin større gardar, som saman omfatta det området som i dag utgjer Husnes og Sunde, med delar av Valen. Denne inndelinga og gardsdrifta var gjeldande heilt fram til slutten av 1800-talet, då Husnes opplevde folkeauke og dei første stega av industrialisering, med eige båtbyggjeri og sagbruk. På denne tida, og i dei kommande tiåra, var Husnes ei bygd med eit lågt, men stabilt, folketal, der dei fleste levde av fiske-, skog- eller jordbruk, noko som skulle vare heilt til 50-talet. På denne tida, og fram til 1960-talet låg Husnes sentrum vendt mot sjøen der SØRAL sitt kaiområde er i dag. Der var dampskipskai, utstillingshallar for det årlege fesjået, kolonialbutikk og postkontor.
På slutten av 1950-talet var fleire av dei tradisjonelle næringane ramma av krise, og folketalet gjekk nedover i Husnes-området. Like etter kom det nyoppstarta Sør-Norge Aluminium inn i biletet og sette i gang ei stor utbygging i 1962-65. Dette førte til ei stor omvelting i bygda; areal vart eksproprierte og vegar måtte leggjast om. Der sentrum hadde vore skulle det no byggjast arbeidsplassar i stor skala. Det nye Husnes vart bygt ut i samsvar med rådande teori for tettstadplanlegging på 1960-talet. Alle funksjonane var delte, for at folk skulle sleppe å bu i sentrum nær trafikken, samstundes som skulane òg skulle avskjermast. Det nye Husnes sentrum blei opparbeidd vest for Opsangervatnet, der det framleis ligg i dag, medan skuleområdet vart lagt om lag ein kilometer frå sentrum, mot Sunde.
Samstundes som utbygging og tilflytting tok til på 60- og 70-talet, vart både handel, skule og næringsliv ekspandert for å halde følge. Det første kjøpesenteret på Husnes stod ferdig på 70-talet, og har seinare vorte utbygd fleire gonger, seinast i 2007-2008. Skular vart pussa opp, og i 1979 stod den nye vidaregåande skulen ferdig. Samstundes vart det fleire bedrifter, som var med å skape arbeidsplassar utanfor SØRAL.
I dag er Husnes ei industri- og handelsbygd, med Hydro Husnes framleis som industrisentrum.
Namn
Frå gammalt av veit ein at Husnes nar namnet på den halvøya som er avgrensa av Husnesfjella i aust og endar i Bjellandsneset og Rørvikneset i vest. Før var staden delt inn i fleire større gardar og desse gardsnamna, som til dømes Undarheim, vert framleis brukt for å dele tettstaden inn i seksjonar. Først på slutten av 1800-talet vart «Husnes«» tatt i bruk som namn på tettstaden.
Handel og næringsliv
Husnes er handelssentrum i Kvinnherad kommune, og ein av dei største handelsstadane i regionen. Husnes Storsenter er Sunnhordlands største kjøpesenter med 53 butikkar, og det største handlesenteret mellom Haugesund og Bergen. Senteret er ei blanding av gammalt og nytt, og hadde nyopning i oktober 2008. I 2009 omsette dei for 545 millionar kroner. Den viktigaste arbeidsplassen i bygda er Sør-Norge Aluminium AS. Verksemda har, per mars 2013, 392 tilsette, men grunna finanskrisa har halvparten gått permitterte i lengre tid.
Andre store bedrifter i bygda er Sandvoll Entreprenør AS, Metro Reklame AS, Lead Inc., HMR Group (tidlegare Husnes Mekk&Rør), Byggern Teigen som har rundt 70 tilsette på Husnes og er representert på tre andre plassar i Noreg, samt i sju land over heile verda.
Kvinnheringen, den største lokale avisa for kommunen, og har hovudbøle på Husnes.
Skule og offentlege etatar
I juni 2010 flytta Politiet hovudkvarteret sitt i Kvinnherad frå Rosendal til Husnes. I tillegg finn ein pleieheim, helsesenter med lege og tannlege og eigen brannstasjon. Posten sin distribusjonssentral for Kvinnherad ligg òg på Husnes.
Husnes har eigen barneskule og ungdomsskule, samt vidaregåande skule. Kvinnherad vidaregåande skule stod ferdig i 1979, og hadde i mars 2013 402 elevar og 80 tilsette. I perioden 2009-2011 vart skulen utbygd og modernisert for 104 millionar kroner.
Mordechai Vanunu
Mordechai Vanunu  er kjend som ein israelsk kjernefysikar og varslar som i 1986 avslørde Israel sitt atomvåpenprogram og at Israel hadde slike våpen.
Vanunu var fødd i Marrakesh i Marokko av jødiske foreldre (faren var rabbinar). Han var i England då avsløringa kom, men då den israelske etterretningstenesta Mossad fekk vite om dette, sette dei opp ei honningfelle for han i Roma, der han vart neddopa og teken til Israel. I Israel vart han dømd til 18 års fengsel. Han sona desse 18 åra, med 11 av dei i isolasjon. Då han kom ut frå fengselet, hadde han framleis avgrensa fridom. Han kunne mellom anna ikkje snakke med utlendingar, og for brot på denne regelen vart han i juli 2007 dømd til nye 6 månader i fengsel.
Til Noreg
I 2015 gifta Vanunu seg med norske Kristin Joachimsen, og dei to søkte om familiegjenforeining i Noreg. Det skulle likevel gå to år før dei fekk positivt svar. Den 6. november 2017 søkte Vanunu til Høgsteretten i Israel om oppheving av restriksjonane som hindra attforening med ektefellen i Noreg. Dette var den tolvte gongen han søkte, men det vart likevel avslag. Nytt avslag kom i juni 2018.
Oddsenligaen 2013, avdeling 1
Oddsenligaen, avdeling 1 2013 starta 13. april 2013 og blir avslutta 19. oktober 2013.
rykte ned frå Adeccoligaen 2012. , og  rykte opp frå 3. divisjon 2012.
Vinnaren av avdelinga rykker direkte opp til Adeccoligaen. Dei tre siste laga rykker ned til 3. divisjon.
Treviso
Treviso (fransk Trévise, latin Tarvisium, venetiansk Trèviso) er ein by i Italia. Han er hovudstad i provinsen Treviso i regionen Veneto og har om lag 80 000 innbyggjarar.
Gard (fleirtyding)
Gard kan visa til:
Treviso
Byen er hovudkvarter for klesmerket Benetton og hushaldingsapparatprodusenten DeLonghi.
Geografi
Treviso ligg der elvane Botteniga og Sile renn saman, 30 km nord for Venezia og 50 km aust for Vicenza, 40 km nordaust for Padova, 120 km sør for Cortina d'Ampezzo. Byen ligg òg 15 km sørvest for elva Piave på sletta mellom Veneziabukta og Alpane.
Antikken
Enkelte forskarar meiner at den gamle byen Tarvisium har fått namnet sitt som ein busetnad for dei keltiske tauruskarane. Andre meiner at namnet kjem frå den indoeuropeiske rota tarvos, som tyder «okse».
Tarvisium, som først høyrte til venetarane, vart ein romersk municipium i 89 fvt. etter at dei la Gallia Cisalpina under seg. Borgarane vart ein del av den romerske stamma Claudia. Byen låg i nærleiken av Via Postumia som gjekk mellom Opitergium og Aquileia, to store byar på denne tida.
I romartida spreidde kristendomen seg til Treviso og i følgje segna var St. Prosdocimus, ein grekar som vart ordinert til biskop av St. Peter, førte den katolske trua til Treviso og dei omliggande områda. På 300-talet var den kristne busetnaden stor nok til at byen fekk ein biskop. Den første dokumenterte biskopen var Johan den fromme som vart biskop i 396.
Mellomalderen
Treviso låg i området som vart invadert av barbarar. Han vart derimot spart av hunarane under Attila og vart derfor eit viktig senter på 500-talet. I følgje segna var Trevis fødestaden til Totila, leiaren til austgotarane under gotarkrigen. Like etter gotarkrigen kom Treviso under det austromerske Eksarkatet Ravenna fram til 568 då han vart erobra av langobardar, som gjorde han til sete i eit av 36 hertugdøme. Byen fekk raskt løyve til å prege myntar. Den siste lombardiske kongen, Desiderius, heldt fram med å spy ut myntar då Nord-Italia var annektert til Frankarriket. Folk frå byen spelte òg ei rolle i grunnlegginga av Venezia.
Sorevnovanija
Sorevnovanija (russisk Остров Соревнования; Ostrov Sorevnovanija) er ei øy sør i Karahavet i Russland. Ho ligg i Sorevnovanijabukta, aust for Mikhailovhalvøya.
Treviso
Mellomalderen
Karl den store gjorde byen til hovudstad i eit grenseland, Marca Trevigiana, som varte i fleire hundreår.
Danny Seraphine
Daniel Peter «Danny» Seraphine er ein USA-amerikansk trommeslagar, plateprodusent, teater- og filmprodusent. Han er mest kjend som den opphavlege trommeslagaren i rockegruppa Chicago, som han spelte med frå 1967 til 1990.
Sorevnovanija
Øya er nesten trekanta og har ei lengd på 8 km og er i snitt 3,5 km brei. Midt på øya ligg ein liten innsjø. Øya ligg like ved Tajmyrhalvøya og sundet mellom dei er berre 500 meter breitt.
Treviso
Mellomalderen
Trevis vart medlem av Det lombardiske forbundet og fekk sjølvstende etter freden i Konstanz (1183). Etter kvart tok dei mektige familiane i Nord-Italia over. Da Romano styrte frå 1237 til 1260. Så oppstod kampane mellom ghibellinarar og guelfarar og guelfarane sigra i 1283. Marca kom under Da Camino-familien og var åstad for fleire kampar og herjingar i perioden 1329-1388 mellom dei forskjellige familiane som ønskte makta i byen.
Danny Seraphine
Biografi
Danny Seraphine var fødd i Chicago og byrja å spele trommer då han var ni år gammal ved St. Priscilla Catholic grade school. Då han var 15 år gammal slutta Seraphine ved Steinmetz High School. Han tok private timar hos den kjende perkusjonisten Bob Tilles ved DePaul University, der medlemmane av Chicago òg studerte.
Treviso
Den venetianske perioden
Etter at Scalige styrde byen i 1329–1339 gav byen seg sjølv til Republikken Venezia og vart den første landområdet deira på fastlandet. Frå 1318 hadde han òg ein kort periode eit universitet. Det venetianske styret førte til mange store fordelar, men Treviso vart samstundes involvert i krigane til Venezia. Frå 1381–1384 vart byen erobra og styrt av hertugen av Austerrike og så av Carraresi-familien fram til 1388. Etter å ha kome tilbake til Venezia vart det bygd festningsverk og massive murar og vollar. Desse vart vidare utbygd hundreåret etter av Fra Giocondo. Dei mange vassvegane rundt og i byen vart utnytta med fleire vasshjul, som gav kraft til dei mange møllene. Vassvegane farbare og «barconiar» kom frå Venezia til hamna i Treviso (Porto de Fiera) med varer og passasjerar langs Riviera Santa Margherita. Fiskarar kom med fersk fisk til marknaden i Treviso kvar dag, som framleis eksisterer i dag.
Danny Seraphine
Biografi
Han fortsette å gå i lære hos storband-trommeslagaren Chuck Flores, og to år hos jazztrommeslagaren Jo Jones i midten av 1970-åra.
Treviso
Dei franske og austerrikske periodane
Treviso vart erobra i 1797 av franskmennene under Mortier (hertug av Treviso). Den franske perioden varte til Napoleon sitt fall og byen gjekk så til Austerrike-Ungarn. Innbyggjarane som framleis var lojale til Republikken Venezia, som ikkje eksisterte lenger, var misnøgd med styret og i mars 1848 dreiv dei ut ein austerriksk garnison. Byen vart så bombardert og folket vart tvungen til å overgje seg i juni same år. Det austerrikske styret heldt fram til Treviso vart annektert med resten av Veneto til Kongedømet Italia i 1866.
Sorevnovanija
Det er to mindre øyar like ved Sorevnovanija. Ostrov Jezj er 1 km lang og ligg 2 km vest for det sørvestlegaste neset på Sorevnovanija. Den andre er litt større og ligg søraust for Sorevnovanija i ei lita bukt.
Riskhospitalet
Riskhospitalet er ein teikneserie av teikneserieforfattaren Frode Øverli, skaparen av m.a. Pondus. Riskhospitalet såg dagens ljos i 1997 og er ein humoristisk men til dels makaber parodi på eit vanstyrt sjukehus.
Tusen-Tore
Springaren Tusen-Tore eller Ravnåsen er mykje nytta i Numedal og austre Telemark. Slåttenamnet Tusen-Tore er knytt til ei gamal vise med det same namnet. Ravnåsen heiter etter spelemannen Jokum Ravnås frå Numedal. Slåtten har venteleg kome til Telemark med Fykerudane, først gamle Hans Fykerud og seinare sonen Lars Fykerud. Fykerud lærte og bort slåtten til hallingen Tor Grimsgard.
Danny Seraphine
Biografi
Seint i 1960-åra spelte Seraphine i forskjellige band, mellom anna eit med tenåringsvenene Walter Parazaider (saksofon og treblåseinstrument) og Terry Kath (gitar). Etter at Lee Loughnane (trompet), James Pankow (trombone), Robert Lamm (klaverinstrument) og Peter Cetera (bass) kom med i bandet, spelte dei under forskjellige namn, først the Missing Links, så The Big Thing (og stundom The Big Sound), før dei slo seg ned med Chicago Transit Authority. Det vart etter kort tid korta ned til Chicago etter trugslar om søksmål frå det eigentlege Chicago Transit Authority.
Tusen-Tore
Slåtten er bygd opp som ein tvibeitslått med to vek i dei mest einfelte utformingane. Dei fleste formene har tre vek. Springaren er tolleg gamal.
Variantgruppa
Slåtten har katalognummer 511 i band VI av hardingfeleverket. Gruppa tel sju variantar.
Danny Seraphine
Biografi
Seraphine var medlåtskrivar på fleire songar for bandet, som «Lowdown», «Little One», «Take Me Back to Chicago», «Show Me the Way», «Birthday Boy» og «Street Player». Han skreiv ofte i lag med David «Hawk» Wolinski, som var klaverspelar for Chaka Khan og Rufus. Songen hans «Street Player» vart sampla av The Bucketheads for dance-hitten «The Bomb! (These Sounds Fall into My Mind)», og seinare av rapperen Pitbull for hitten «I Know You Want Me (Calle Ocho)».
I 1974 investerte Seraphine i B'Ginnings, eit musikklokale med kapasitet til nesten tusen menneske, nordvest i Chicago.
Seraphine slutta i Chicago i 1990, etter innspelinga av Chicago 19. Han vart erstatta av Tris Imboden.
Tidleg i 2006 danna Danny Seraphine eit nytt band, California Transit Authority (CTA), med Marc Bonilla på sologitar, Mick Mahan på bassgitar, Ed Roth og Peter Fish på klaverinstrument, Mike Wallace på gitar, og Tower of Power-songaren Larry Braggs på vokal. Dei gav ut albumet Full Circle i 2007.
I 2009 kom filmen Lonely Street, der Seraphine var leiande produsent og musikalsk rettleiar. I 2010 gav Seraphine ut sjølvbiografien sin, Street Player: My Chicago Story. Same året gav han ut opplærings-DVDen «The Art of Jazz Rock Drumming», produsert av The Drum Channel.
Lovord
Seraphine har av musikkmagasinet Rolling Stone blitt rangert som ein av dei 100 beste trommeslagarane gjennom tidene.
Treviso
Verdskrigane
Under den første verdskrigen hadde Treviso ein strategisk posisjon nær den austerrikske fronten. Like nord for byen var slaget ved Vittorio Veneto med på å snu krigen i italienarane sin favør.
Sorevnovanija
Desse øyane og den nærliggande kysten ligg i det aude tundraområde i Sibir. Havet omkring øyane er fylt av pakkis med noko polynijaer om vinteren og klimaet er hardt sjølv på sommaren.
Sorevnovanija høyrer til Krasnojarsk kraj og er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa.
Historie
Området rundt øyane vart utforska av Otto Sverdrup på skipet «Eklips» i 1914, medan han leita etter Brusilov og Rusanov.
Peter Tessem og Paul Knutsen, som forsvann frå Roald Amundsen sin ekspedisjon i området i 1919, mista livet i dette området. I 1921 reiste ein sovjetisk-norsk ekspedisjon til området for å leite etter dei og fann restane etter eit bål og forkola bein. Ein trudde først at dette var restane etter nordmennene, men nyare undersøkingar viser at bålet truleg var etter Rusanov-ekspedisjonen.
Chioggia
Chioggia er ein kystby i provinsen Venezia i regionen Veneto i Italia med om lag 50 000 innbyggjarar. Han ligg på ei lita øy sør i Venezialagunen, om lag 25 km sør for Venezia. Ei vegfylling går mellom øya og fastlandet og til bydelen (frazione) Sottomarina.
Historie
Dei første skriftlege kjeldene som nemner Chioggia er frå 500-talet, då byen var ein del av Austromarriket. Chioggia vart øydelagd av kong Pippin av Italia på 800-talet, men vart bygd opp att rundt ein ny industri som basert seg på saltkjel. I mellomalderen vart sjølve Chioggia kalla Clugia major, medan Clugia minor var ein sandbanke om lag 600 meter lenger ute i Adriahavet. Han vart ein fri kommune og eit bispesete frå 1110, og fekk seinare ei viktig rolle under den såkalla Chioggiakrigen mellom Republikken Genova og Republikken Venezia og vart erobra av Genova i 1378 og av Venezia i juni 1380. Sjølv om byen stort sett var sjølvstyrt var han frå den tid alltid underlagt Venezia.
Treviso
Verdskrigane
Under den andre verdskrigen låg det ein italiensk konsentrasjonsleir der som hovudsakleg vart nytta for medlemmer av den jugoslaviske motstandsrørsla og jugoslaviske sivile. Leiren vart forlaten då Italia kapitulerte i 1943. Mot slutten av verdskrigen vart han bombardert av dei alliere den 7. april 1944. Store delar av gamlebyen frå mellomalderen, inkludert delar av Palazzo dei Trecento (som vart gjenoppbygd) vart øydelagd og sju tusen menneske mista livet.
580 Selene
580 Selene er ein asteroide i det ytre av hovudbeltet. Han blei oppdaga den 17. desember 1905 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.
Jordbruksreiskap
Jordbruksreiskapar er landbruksreiskapar som vert nytta innan jordbruk, som spade, grev, høygaffel, rive og så bortetter.
Şekeroba
Şekeroba er ein by i provinsen Kahramanmaraş i Tyrkia. Byen har kring 7000 innbyggjarar (2009).
Vitskap i 1924
Vitskapsåret 1924 er ei oversikt over hendingar, prisvinnarar, fødde og døde personar tilknytte vitskap i 1924.
7279 Hagfors
7279 Hagfors er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 7. november 1985 av Edward L. G. Bowell og er namnsett til ære for den norske radarastronomen Tor Hagfors.
Frode Øverli
Frode Øverli er ein av Noregs mest kjende teikneserieforfattarar. Den mest kjende teikneserien han står bak er Pondus, som er den norske serien som har levd lengst i eige blad. Han står òg bak seriar som Riskhospitalet, Rutetid og Pappa og Pestus.
Øverli har vunne Sproing-prisen to gonger, i 1998 og 2003, begge gongene for Pondus.
Namnedag
Ein namnedag er ein dag som er tileigna ein person sitt førenamn. Det er ein merkedag for personar som har dette namnet, og blir feira om lag som ein fødselsdag i nokre land, særleg i Hellas og Sverige. Kva namnedag ein har står i ei særskild liste. I Noreg blir ho gjeven ut i almanakken, medan den offisielle katolske helgenlista, som styrer katolske namnedagar, blir gjeven ut av Vatikanet.
Historie
Skikken med namnedagar oppstod i den kristne kyrkja, mest for å redusera tydinga av den heidenske fødselsdagsfeiringa. Det vart vanleg å ta namn etter den helgenen som i følgje kyrkja vakta over datoen dåpsdagen fall på. Når helgenane blei feira på sin dag, kunne dei som hadde namnet føla seg litt spesielle. Det var òg rekna som meir heldig å feira den dagen ein tok imot dåpen og frelsen på, framfor dagen ein blei fødd som eit syndig menneske.
Etter Reformasjonen fall mykje av den gamle helgendyrkinga bort i Norden, og Noreg mista sin tradisjon med namnedagar. I Sverige, derimot, levde han vidare. I øvre lag av samfunnet blei dagen feira på same måte som ein fødselsdag, og namnedagar har sidan vore feira i store delar av samfunnet i både Sverige og Finland.
I førstninga eksisterte det ingen standardiserte lister over namnedagar, men i 1747 fekk Sverige ein offisiell almanakk. To år senare vart namnedagar inkludert i denne almanakken. Etter dette har namnedagsfeiring vore vanleg i store delar av Sverige og Finland.
Notid
Namnedagsskikken blei teken opp att i Noreg av Almanakkforlaget i 1988, då dei fekk namneforskaren Kristoffer Kruken og andre til å laga eit framlegg om nye namnedagar. Desse var baserte på dei gamle namnedagane, men tok òg med nyare namn som var blitt vanlege sidan då. Listene over namnedagar blir oppdatert nå og då.
Dei katolske landa feirar namnedagar etter ei offisiell liste frå Vatikanet, men i mange land har namnedagsfeiring aldri slått rot. I Noreg har namnedagsfeiring vorten vanlegare dei siste åra, mens i Danmark er namnedagsfeiring svært uvanleg. I Finland ser ein det som viktig å fordela namna på dagane slik at størst mogleg del av folket får ein namnedag, medan lista frå Vatikanet held seg til helgenar, som dei stadig tek inn nye av.
Drama
Eit drama (frå gresk δράμα (drama), ‘handling’) er eit litterært stykke formidla av ein eller fleire skodespelarar gjennom tale, rørsler og ulike effektar. Dei kan bruka monologar eller dialogar til å uttrykka seg. Drama blir gjerne framført på teater, som skodespel, men kan også finna stad utandørs, som film, høyrespel eller anna. Drama høyrer til litteratursjangeren dramatikk.
Omgrepet blir også brukt om skodespelarkunst og -teori, som i utdanningsprogrammet «Musikk, dans og drama», og om valdsame hendingar, som «eit våpendrama».
Nokre døme på drama er skodespela til Henrik Ibsen og filmar av Steven Spielberg.
Nordkjempepetrell
Nordkjempepetrell (Macronectes halli) er ein stor, mørk sjøfugl i stormfuglfamilien. Arten lever pelagisk og er utbreidd sirkumpolart på kystar og til havs i den subantarktiske regionen. Hekkinga skjer på øyar, den største hekkepopulasjonen finst på Sør-Georgia.
Skildring
Med ei kroppslengd på ca. 90 centimeter og kroppsmasse på rundt 4,5 kilogram har nordkjempepetrell større kropp enn til dømes Phoebastria-abatrossane, men mindre vengespenn. Nordkjempepetrell kan oppnå vengespenn på over 2 meter. Kroppsmassen til hofuglar er ca. 80 % av hannen sin kroppsmasse. Fjørdrakta er gråbrun, framhovud og hals kan bli kvite. Unge fuglar er mørk brune. Kjempetretrellar har massive, gule nebb, nordkjempepetrellen med raudbrun nebbtupp, det sikraste kjenneteiknet som skil han frå sørkjempepetrell.
Denne arten lever på kystar i alle sørlege hav, i Sørishavet og i sørlege område av Stillehavet, Atlanterhavet og Indiahavet. Denne utbreiinga overlappar utbreiingsområdet til sørkjempepetrellen i ei viss mon, men sistnemnde held seg typisk lenger sør. Om sommaren hekkar og beitar han mellom 40 og 64 grader sør, men kan streife nord til 28° sør i vinterhalvåret.
Nordkjempepetrellane er ikkje typiske kolonihekkarar, men hekkar parvis i eigne territorium. Dei største hekkepopulasjonane, på over 1000 par, ligg på Sør-Georgia, Chathamøyane, Kerguelen, Crozetøyane og på Macquarieøya. Men dei hekkar òg spreidd i mindre tal på andre øyar. Oftast beitar dei einslege ute på havet, men kan òg samlast i blanda flokkar når dei følgjer fiskebåtar for å ta utkast.
I strandsona kan dietten bestå av åtsel av pattedyr og fuglar, dei kan og vere predatorar på pingvinar. Hoer et i større grad fisk og krepsdyr fanga på overflata av havet enn det hannar gjer. Nordkjempepetrellar kan dukke ned til 2 meter på jakt etter føda.
Reira er bygd av gras og annan vegetasjon, egglegging skjer frå august til oktober og det eine kvite egget har ei rugetid på ca. 60 dagar, etter det blir ungen heldt varm i 2-3 veker. Ungane kan flyge etter ca. 112 dagar og dreg ut på havet frå slutten av februar. Dei er mellom 9 og 11 år når dei blir hekkefuglar.
Arten har status som livskraftig, og bestanden er estimert til ca. 17 000-21 000 individ, og er trudd å vere aukande.
Skhodnja
Skhodnja (russisk Сходня), òg kalla Sukhodnja, Vkhodnja, Vykhodnja og Vskhodnja, er ei elv nordvest i Moskva i Russland, og den nest største sideelva til Moskvaelva etter Jauza. Ho er 47 km lang, der 5 km renn innanfor bygrensene til Moskva. Ho har eit nedslagsfelt på 17,2 km² innanfor byen.
Elva spring ut nær landsbyen Alabusjevo (del av Zelenograd) og munnar ut i Moskvaelva nær Tusjino lufthamn. Skhodnja er knytt til ein kanal, som fører vatn frå Volga gjennom Khimki-reservoaret til Moskva.
Piraziz
Piraziz er ein by og eit distrikt i provinsen Giresun ved kysten av Svartehavet i Tyrkia. Byen har kring 7 000 innbyggjarar (2010).
I Det osmanske riket heitte byen Piridede-Abdal.
Den lokale økonomien er basert på hasselnøtter og fiske i Svartehavet. Det er eit fattig distrikt og mange innbyggjarar har flytta til dei større byane i Tyrkia.
Pål Moddi Lue
Pål Moddi Lue (tidlegare Pål Moddi Knutsen ), kunstnarnamn Moddi, er ein norsk musikar og songar frå Medby på Senja. Moddi syng, spelar gitar og trekkspel, og skriv musikken og tekstane sine sjølv. Han gav ut debut-EP-en Rubato på Playground Music i august 2008. EP-en vart gjeven ut på split-vinyl med artisten Einar Stray. Moddi fekk god kritikk i det verdskjende internettmagasinet Pitchfork for konserten sin på Øyafestivalen i 2008. Hausten 2009 spelte Moddi inn studioalbumet Floriography i Greenhouse Studio i Reykjavik. Plata vart produsert av Valgeir Sigurðsson, og vart gjeven ut i februar 2010 på Impeller Records. I tillegg til songar med sjølvskrivne tekstar på engelsk inneheld plata ein versjon av visa «Krokstav-emne» med tekst av diktaren Helge Stangnes.
Neglinnaja
Neglinnaja (russisk Неглинная) er ei 7,5 km lang undergrunnselv i sentrum av Moskva, og ei av sideelvane til Moskvaelva. Ho renn i tunnelar under Samotetsjnajagata, Tsvetnoj aveny, Neglinnajagata og Aleksanderhagen og Zarjadje. Neglinnaja munnar ut i Moskvaelva i to fråskildre tunnelar nær Bolsjhoj Kamennyj-brua og Bolsjhoj Moskvoretskij-brua.
Historie
Neglinnaja rann som ei naturleg elv gjennom dei nordlege delane av Moskva og sørover gjennom sentrum av byen. Kreml vart bygd på ein ås vest for Neglinnaja og nytta elva som ein del av vollgrava. Vollgrava stoppa ikkje fiendane sine invasjonar, men sakka ned utviklinga av områda vest for Kreml, og byen vokste derfor først austover mot Den raude plassen og Kitaj-gorod. Då moskovittane slo seg ned på vestsida var områda rundt Neglinnaja framleis ledige sidan ho ofte flauma over.
Moskovittane beygde fleire dammar og oppretta ei rekkje på seks samanhengande vatn som vart nytta til brannsløkking, vassmøller, smelteverk, verkstader og offentlege bad. Det var fire bruer som kryssa Neglinnaja, Voskresenskij-brua (delar av ho vart grave fram i 1994), Kuznetskijbrua, Troitskijbrua og Petrovskijbrua (restane vart oppdaga under ombygginga av Malyj Teater).
Dei første planane om å bygge om Neglinnaja vart lagt fram i 1775 og utført i 1792. Ein ny kanal av murstein, ein sazjen (2,13 meter) brei, vart lagt parallelt til Neglinnaja og når kanalen stod ferdig vart Neglinnaja ført inn her. Arbeidarane fylte det gamle elveleiet med jord. Etter brannen i Moskva i 1812 vart kanalen så forureina at byen dekte til heile elva og den første Neglinnajatunnelen stod ferdig i 1817-1819. Dette skapte også dagens Neglinnajagata og Teaterplassen. Før kloakksystemet i Moskva vart sentralisert (1887) vart tunnellen nytta som kloakk og rann direkte ut i Moskvaelva.
Den første Neglinnajatunnelen vart erstatta (1910-1914) av ein tunnell med eit større røyr, men arbeidet vart avbrote på grunn av den første verdskrigen. Dette nye røyret, teikna av ingeniør Sjtsjekotov (Sjtsjekotovtunnelen), var av god standard for tida, men smale delar av det gamle røyrsystemet klarte ikkje å ta imot alt vatnet under flaumepisodar, og sentrale gater vart råka av flaum. , sist gong i 1965 og 1973.
I 1966 vart det bygd ein ny tunnell for Neglinnaja (1 km lang, 4 meter brei) under Zarjadje. I 1974-1989, etter flaumen i 1973, vart det bygd ein fire kilometer lang tunnel, som var 3,47 meter høg og 4,90 meter lang, frå Durovagata til Metropol Hotel (der tunnelen deler seg i to greiner). Den gamle tunnellen vart nytta som røyrleidning og kabelgate.
Dagens tjern på Manezjnajaplassen (1996) er ikkje Neglinnaja, men ei etterlikning. Den verkeleg elva renn for djupt.
Arıtaş
Arıtaş er ein by i provinsen Kahramanmaraş i Tyrkia. Byen har kring 7000 innbyggjarar (2009).
Helge Stangnes
Helge Stangnes er ein norsk lyrikar som debuterte i 1992 med samlinga Lys langs en fjord. Frå 1960 til 1991 arbeidde han som lærar ved skular i Tromsø, før han tok tok hovudfag med forsking på Senja-målet. Hovudoppgåva hans i norsk heitte Stadnamn frå Stonglandet og Lemmingvær på Senja : med vekt på historie, kultur - og arbeidsliv. Han har vore tilsett ved Institutt for språk og litteratur ved Universitetet i Tromsø, og er medlem av Nordnorsk Forfatterlag. Stangnes gir ut bøker på Nordkalottforlaget på Stonglandseidet. Han omtalar dikta sine som «brukspoesi» og dei er skrivne på tilnærma Senja-dialekt, for og frå nordnorsk kystkultur.
Hormon
Alle cellene i kroppen kan produsera fleire molekyl som regulerer produksjonen av andre molekyl, anten i cella sjølv eller i naboceller. Dei klassiske hormona regulerer kroppen på eit overordna nivå, heile organismefunksjonen. Dei kan òg ha meir lokale verkeområde.
Åsanfjorden
Åsanfjorden er ein fjord på vestsida av Langøya i Bø i Vesterålen, Bø kommune i Nordland. Fjorden strekkjer seg 10 km austover til Eide i botn av fjorden.
Fjorden startar mellom Floholman i nord og Nittingen i sør. Åsandøyan ligg midt i fjorden og frå her og innover har fjorden fastland på begge sider. Ei anna øy i den ytre delen er Torvøy. På sørsida av fjorden går Spjelkvikvågen og Husvågen sørover. Husvågen er òg ei grend i botn av denne vågen. Mellom Småskjeran og Dagfinnskjeret og inn til botn av fjorden vert han kalla Eidspollen.
Fv915 går langs nordsida av fjorden.
Anne av Bretagne
Anne av Bretagne (25. januar 1477–9. januar 1514) var den siste hertuginna av det sjølvstendige Bretagne. Gjennom ulike ekteskap var ho òg erkehertuginne av Austerrike og dronning av Roma (1490-1491), dronning av Frankrike (1491-1498) og dronning av Sicilia og Jerusalem før ho på ny blei dronning av Frankrike (1499-1514) og hertuginne av Milano.
Livssoge
Anne var dotter av hertug François II av Bretagne (1435-1488) og den andre kona hans, Marguerite de Foix, prinsesse av Navarra. Ho var det einaste barnet deira som levde opp, og mykje arv samla seg rundt henne. Elleve år gammal arva Anne hertugtittelen frå far sin då han døydde etter eit fall frå hesteryggen.
Ho skulle opphavleg ha gifta seg med prins prins Edward av Wales, men då prinsen døydde i 1483 blei ho i staden trulova med Maximilian, framtidig keisar av det tysk-romerske riket. Dei blei vigde på avstand den 19. desember 1490.
Personlegdom
Hertuginna var ei intelligent kvinne som brukte mesteparten av livet sitt på å styra Bretagne og å verna om sjølvstendet til hertugdømet. Ho støtta kunst og musikk. Mellom anna fekk ho laga ei illuminert (illustrert) tidebok (ei bønebok).
Ettermæle
Anne døydde på slottet i Blois i 1514. Med henne døydde òg det bretonske sjølvstendet ut, og frå då av høyrde til tittelen «hertug av Bretagne» dei franske prinsane.
På 1800-talet blei ho eit symbol for regionalistar og seinare nasjonalistar som ønskte sjølvstende for Bretagne. Det blei mellom anna hevda at hertuginna gjekk med tunge støvlar, på same møte som bøndene, for å nærma seg folket.
Halvdan Sivertsen
Halvdan Sivertsen er ein norsk visesongar. Han er fødd i Tromsø, men voks opp og bur i Bodø. Han har vunne fem Spellemannprisar (to av dei saman med Gitarkameratene) og fått Nordland fylkes kulturpris (2000).
Sivertsen er og kjent frå barneprogrammet Labbetuss som gjekk på NRK-TV i store delar av 80-talet. Han har sida 80-talet vore ofte å sjå som gjest i ulike program på TV.
Sivertsen har også delteke i Melodi Grand Prix, med songen «Liv laga» i 1981. Han enda på sjuandeplass.
Store Skagastølstind
Store Skagastølstind, eller berre Storen, er det tredje høgaste fjellet i Noreg og den sørlegaste toppen av Skagastølstindane. Storen er det einaste av Noreg sine tre høgaste fjell som krev klatring for å nå toppen den enklaste vegen.
Storen er ein del av den høgastliggande fjellryggen i Noreg, Styggedals- og Skagastølsryggen. Fjellområdet heiter Hurrungane og ligg sørvest i Jotunheimen. Det er eit av dei villaste fjellområda i Jotunheimen. Storen ligg på grensa mellom kommunane Luster og Årdal i Vestland. Toppunktet markerer kommunegrensa.
Historie
Storen ligg lett synleg frå den gamle ferdselsvegen over Sognefjellet og vart dermed tidleg kjent og skildra. I 1820-åra vart det gjeve ut fleire reiseskildringar frå områda rundt, der det utsjånaden til fjella vart skildra. Spekulasjonane gjekk òg om Storen kunne vere det høgaste fjellet i Noreg. Høgda vart målt frå nærliggande fjell i 1836 av Theodor Broch og av Harald Storm Wergeland i 1842, og det gjorde det klårt at Galdhøpiggen var høgare.
Storen hadde fram til byrjinga av 1870-åra ry som ubestigeleg, og det vart ikkje gjort forsøk på å nå toppen. I 1872 vart den engelske klatraren William Cecil Slingsby merksam på fjellet, under ei reise i Noreg. Han vendte tilbake både i 1874 og 1875 med mål om å prøve og klatre fjellet, men utan å få gjort seriøse forsøk på grunn av dårleg vêr.
I 1876 vendte Slingsby tilbake til Noreg, og hadde da fått med Emanuel Mohn. Knut Lykken frå Valdres vart engasjert som fjellførar, og etter ein særs vellykka tur gjennom Jotunheimen med mange førsteklartingar, starta dei frå Vormeli 21. juli, etter å ha vore dei første på toppen av Jervvasstind dagen før. Då dei etter ein strabasiøs tur gjennom Midtmaradalen og opp det som i dag vert kalla Slingsbybreen, var det berre Slingsby som heldt fram frå skardet mellom Storen og Vetle Skagastølstind, som no heiter Mohns skar. Fjellet var islagt og nordmennene var slitne og langt nær så erfarne som Slingsby på klatring under vanskelege tilhøve. Han lukkast med å nå toppen åleine og gjennomførte dermed den største klatreprestasjon i Noreg til då.
Etter denne bragda auka merksemda om Storen ytterlegare. Det var mange som følte at det stod om nasjonen si ære at ein nordmann gjentok bedrifta. Harald Pettersen var ein ung kunststudent som tok utfordringa og etter eit mislukka forsøk i 1877, gjennomførte han andreklatringa via Slingsby si rute i 1878.