cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Raidet mot Cartagena i 1697
Pointis segla så direkte mot Frankrike att og lurte dei allierte sjørøvarane som hadde fått lovnad om å dele potten. Rasande vendte sjørøvarane attende og plyndra byen ein gong til, denne gongen avherda av dei franske soldatane, det som vart ein orgie i valdtekt, utpressing og mord.
Etterverknad
Franskmennene kom ikkje frå det uskadd, sidan den gule feberen hadde spreidd seg i flåten deira òg, og tok livet av fleire hundre sjømenn. Pointis kom seg likevel attende til Frankrike og gav Ludvig XIV hans del på to million livres. Resten av skatten gjorde Pointis til ein umåteleg rik mann.
Han gav ut Relation de l'expédition de Carthagène faite par les François en 1697 i Amsterdam året etter.
Bowmore
Bowmore (skotsk-gælisk Am Bogha Mòr) er ein landsby i regionen Argyll and Bute i Skottland. Han har kring 1000 innbyggjarar.
Sekstant
Sekstant er eit vinkelmålingsinstrument til å mæla vinkelen mellom ein himmellekam, vanlegvis sola, og horisonten. Saman med astronomiske tabellar og ei nøyaktig klokke kan ein no avgjera breiddegraden. Utan nøyaktig klokke, må ein avgjera middagshøgda, den høgaste stillinga til sola på himmelen ved gjentekne målingar og samanlikna med tabellane.
Med tabellar i kombinasjon med ei nøyaktig klokke kan ein òg avgjera lengdgraden sin.
Instrumentet vert nytta av navigatørar innan sjø- og luftfart til stadavgjerd. Med dagens satellittnavigasjonssystem, som GPS og andre, vert sekstanten stadig mindre brukt. Dei fleste langturseglarar vil likevel ha det ombord som ei reserveløysing. Minisekstant har òg vorte brukt for navigasjon over Grønlandsisen. For å skaffa ein «horisont» vart det brukt eit beger med kvikksølv som dannar ein vassrett spegel. Ein siktar mot spegelen og må etterpå halvera den mælte høgda. I realiten har ein ikkje lenger nokon horisont, men to bilete av sola, eitt direkte mot sola og eitt mot spegelbiletet til sola som ligg i same vinkel under horisonten som den verkelege sola ligg over.
Sekstanten, som vert meint teke i bruk i 1767, er ei vidareutvikling av oktanten, som ein meiner vart oppfunnen av engelskmannen John Hadley i 1731.
Omtrent samstundes kom amerikanaren Thomas Godfrey med ei tilsvarande oppfinning.
Instrumentet er innretta slik at det kan haldast i handa utan stativ, noko som er naudsynt både ombord i skip og i luftfartøy. Sekstanten består av ei ramme på 60 gradar (ein sjettedel av ei sirkelskive), og er forsynt med ein gradinndelt skala) med nonius, og dessutan ein bevegeleg radial arm, (alhidaden) med ein spegel og ved limbus ei rute med avlesningsmerke. Nyare sekstantar har finavlesninga ved hjelp av mikrometerskrue i staden for nonius. Denne er gradert direkte i vinkelminutt og ein brukar då ofte nemninga «trommelsekstant». Dessutan er det på rama montert ein fast spegel, optisk tilbehøyr og farga glas til å verna mot sollyset.
Lanzhou
Lanzhou (forenkla kinesisk 兰州, pinyin Lánzhōu, tradisjonell kinesisk 蘭州) er eit kinesisk byprefektur som ligg ved elva Huang He og er provinshovudstad i Gansu vest i Kina. Byprefekturet har eit areal på 13 100 km², og eit folketal berekna i 2008 til 3,31 millionar. Innanfor bygrensene budde i 2004 om lag 1,86 millionar.
Geografi
Byprefekturet Lanzhou omfattar fem distrikt (区 qū) og tre fylker (县 xiàn).
Lanzhou er ein dei mest forureina byane i heile verda. Sikten kan vere så liten at ein ikkje ser fjellet Lanshan, som reiser seg bratt tett sør for byen. Byen ligg i ei trong kløft der Huang He gjer ein sving slik at det er nesten inga fri luftutveksling med områda rundt. Lanzhou er tidvis plaga av store støvstormar frå Gobiørkenen, særleg om vinteren og våren.
Næringsliv
Viktigaste industrigreinene er tekstil, gummi, gjødsel, oljeraffineri, petrokjemi, maskinproduksjon, samt metallurgisk industri.
Lanzhou er senter for den omfattande petrokjemiske industrien i Gansu. Eit stort raffineri ved byen har røyrleidning til oljefelta ved Yumen. Det vert også laga utstyr til oljeindustrien. Tekstilindustrien er særleg kjend for produksjonen av ull- lervarer. I byen vert det bygt lokomotiv til dei kringgåande jarnvegane, samt maskinreiskapar og gruveutstyr. Aluminiumsvarer, kjemikaliar og kunstgjødsel vert produsert i ein stor skala. Ei mengde gummiprodukt vert framstilt. Lanzhou har sidan 1960-åra vore eit senter for den nasjonale kjernekraftindustrien.
Rob Davis
Davis og Cathy Dennis skreiv «Can't Get You Out of My Head» for Kylie Minogue. Denne songen gjekk til topps i alle land i Europa utanom eitt i 2001 og selde over fire millionar eksemplar. Davis og Dennis vannIvor Novello-prisen for songen det året. Songen vart opphavleg skriven for Sophie Ellis-Bextor, men ho avviste songen. I 2004 vann Davis Grammy-prisen i lag med medprodusenten Philip Larsen og Minogue for ein annan Minogue-singel, «Come into My World», i kategorien for beste dance-song. Songen nådde fjerdeplassen i Australia og nådde åttandeplassen i Storbritannia.
Han arbeidde òg med Jan Johnston og var medlåtskrivar på songen «One Foot Boy» av Mika på albumet The Boy Who Knew Too Much (2009).
Vélo-Vókha
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Madarah
Madarah er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Horten Verft
Horten Verft A/S (på folkemunne kjend som Verven) var eit verft i Horten kommune i Vestfold. Skipsverftet vart opphavleg anlagt i 1820, først som orlogsstasjon, frå 1850 som hovudverftet til marinen. I 1854 fekk det namnet Karljohansvern verft.
I 1968 overtok staten og gjorde om Karljhansvern til eit statseigd aksjeselskap under namnet Horten verft. Selskapet gjekk konkurs i 1987 og aktiviteten opphøyrde då. Verftområdet har sidan vorte omgjort til næringspark, og heiter i dag Horten Industripark as (HIP).
Visnepunkt
Visnepunkt eller visnegrense er ei grense for kor låg vassinnhaldet kan vere i eit jordsmonn før plantene visnar. I ein tørrvêrsperiode vil vegetasjonen nytte vatn som er lagra i jorda, og plantene visnar. Som regel er det noko vatn att i jorda, men det er så sterk bunde at plantene ikkje kan nytte seg av det.
Fysisk er visnepunktet definert (med symbol θpwp eller θwp) som vassinnhald ved eit sugetrykk på -1500 J/kg (eller -15 bar), eller negativt vassøyletrykk. Visnepunktet har ikkje noko konstant verdi, men er avhengig av jordsmonn, planter og atmosfæriske tilhøve.
Mick Taylor
Michael «Mick» Kevin Taylor er ein engelsk musikar som er mest kjend som tidlegare gitarist i The Rolling Stones.
Taylor vart med i The Rolling Stones i 1969 etter at Brian Jones hadde fått sparken, men gav seg alt i 1974, og vart då erstatta av Ronnie Wood.
Han starta å spele gitar alt som niåring og som tenåring danna han band i lag med kameratane kalla The Juniors (eller the Strangers). Dei fekk gjeve ut ein singel og hadde ei framføring på TV. Delar av bandet danna seinare gruppa The Gods som i 1966 varma opp for Cream.
Då Taylor var 16 år gammal (1965) hadde han ein kveld kome for å sjå John Mayall & the Bluesbreakers i Hatfield saman med nokre bandkameratar. Eric Clapton, som spelte i bandet då, møtte ikkje opp, og etter at Taylor hadde snakka med Mayall i pausen, enda han på scenen som gitarist på gitaren til Clapton.
Taylor vart kjend som eit musikalsk vindunderbarn og vart spurt om å verte med i the Bluesbreaker etter Peter Green gav seg. Før han fylte 18, spelte Taylor inn album og turnerte saman med den engelske blues-pioneren John Mayall. Frå 1966 til 1969 utvikla Taylor sin flytande, følsame og bluesbaserte gitarstil.
Då Brian Jones fekk sparken i the Stones, måtte dei ha ein ny gitarist og Jagger spurte John Mayall om råd. Han anbefalte Mick Taylor, som kom på prøvespel og fekk jobben. Ikkje mange år seinare følte han at The Rolling Stones var på veg inn i ein blindveg musikalsk sett og narkotikaproblema deira hadde vorte større. I tillegg vart han ikkje tilskriven som medlåtskrivar på enkelte av songane, og han følte han hadde fått nok og forlet bandet etter albumet It's Only Rock 'n' Roll kom ut i 1974.
Bandet vart særs overraska då Taylor fortalte at han forlet bandet. Jagger har seinare fortalt at han aldri har fått vite årsaka til at han forlet bandet, men at han syntest Taylor hadde viktige bidrag til bandet, mellom anna med å gjere det meir melodiøst. Han sa òg at det er mange som meiner perioden med Taylor i bandet var den beste perioden til the Stones.
I tida etter Stones spelte Taylor med fleire artistar, mellom andre Mike Oldfield, Carla Bley og Little Feat. Det første soloalbumet hans kom i 1979, før han la ut på turne med Alvin Lee frå Ten Years After og i 1983 spelte han med Bob Dylan, på albumet hans Infidels.
Siri (fleirtyding)
Siri kan visa til:
Bioncourt
Bioncourt er ein landskommune i departementet Moselle i regionen Grand Est (i regionen Lorraine før 2016) i nordaustlege Frankrike. Kommunen ligg i kantonen Château-Salins som tilhøyrer arrondissementet Château-Salins. I 2019 hadde Bioncourt 303 innbyggjarar.
Arealbruk
Størstedelen av territoriet i kommunen er brukt som jordbruksareal (90 % i 2018, nesten likt med bruken i 1990 på 90,1 %). Den detaljerte jordfordelinga i 2018 var som følgjer: eng (47,7 %), dyrka mark (42,3 %), skog (6,4 %), urbanisert område (3,5 %).
Namn
Namnet Bioncourt kjem frå det mellomalderlatinske ordet Bionis Curtis (år 933). I tid var landsbyen kjent under ulike skrivemåtar som Byoncort (1275), Biencort (1282) og Byoncourt (1296).
Uttalen av Bioncourt er [bjɔ̃ˈkuʁ]. Innbyggjarane vert på fransk kalla Bioncourtois [bjɔ̃kuʁˈtwa].
Historie
Landeigedommen Bioncourt, som gav namn til ein berømt adelsfamilie som no er utdøydd, gjekk til huset Guermange og deretter Custines på 1600-talet.
Herredømmet over Bioncourt vart kjøpt i 1730 av familien Catoire (adla i 1760). Ei grein som bar namnet selde det i 1780.
Cardross
Cardross (skotsk-gælisk Càrdainn Roast) er ein landsby i regionen Argyll and Bute i Skottland. Han har kring 2000 innbyggjarar.
Cardross ligg på nordsida av Firth of Clyde, halvvegs mellom Helensburgh og Dumbarton.
Bowers Corner
Bowers Corner er eit fjell som ligg 9 nautiske mil søraust for Lishness Peak heilt sør i Sentinel Range i Ellsworth Mountains. Fjellet ligg på austsida av enden av Nimitzbreen der han gjer ein sving og møter Minnesotabreen. Det vart først kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1957–59, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Richard A. Bowers i U.S. Navy Reserve, som leia bygginga av Amundsen-Scott-stasjonen under Det internasjonale geofysiske året 1956–57.
Väjern
Väjern er ein svensk tettstad i Sotenäs kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän. I 2005 hadde tettstaden 659 innbyggjarar.
Cowgirl in the Sand
«Cowgirl in the Sand» er ein song av Neil Young. Han kom ut i 1969 i lag med Crazy Horse på Everybody Knows This Is Nowhere. Songen er ein annan av dei mest kjende til Neil Young òg har stått på repertoaret hans sidan han vart laga. Songen er bygd kring ein enkel moll til dur akkordprogressjon, likande «Down by the River» og er eit flott grunnlag for Young sine langvarige gitarsoloar. Tekstmessig omhandlar ei promiskuøs og kanskje uoppnåeleg jente, og kjensla om sakn og lengsel er følbar. Songen vert rekna som ein klassikar. .
Dreamland
Dreamland er det sjuande soloalbumet til Robert Plant og det første han spelte inn med bandet Strange Sensation. Albumet kom ut juli 2002.
Cowgirl in the Sand
Andre framføringar
Det finst ei 16 minuttar lang konstertutgåve av songen på Live at the Fillmore East med Crazy Horse. Songen finst òg på Decade, Time Fades Away og Greatest Hits. Ei kortare, akustisk utgåve finst på konsertalbumet til Crosby, Stills, Nash & Young, Four Way Street frå 1971 og ei annan konsertutgåve finst på Live at Massey Hall 1971.
The Byrds spelte songen på det siste albumet deira, Byrds i 1973.
Dreamland
Mange av songane er coverversjonar, hovudsakleg blues, men òg nokre rockesongar. Albumet vart nomninert til to Grammy Awards i 2002 — Beste rockealbum og Beste mannlege rockesong
Provinsen Kărdzjali
Provinsen Kărdzjali (bulgarsk Кърджали област, Kărdzjali oblast) er ein provins i Bulgaria. Han ligg sentralt i den sørlege delen av landet og grensar til provinsane Smoljan i vest, Plovdiv i nordvest og Khaskovo i nordvest. I sør ligg nabolandet Hellas.
Byar
Provinsen har desse byane:
Madhbah
Madhbah er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Kamanneh
Kamanneh eller Kamane (arabisk كمانه, hebraisk skrift ) er ein beduinlandsby i Misgav regionale kommune i Israel. Han vart til då Suweid (Aust-Kammaneh) og Kamun (Vest-Kammaneh) og den nye landsbyen bestod av seks nabolag. Han ligg ved Har Kamun nord for den israelsk-arabiske byen Sakhnin. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen 1 100 innbyggjarar i 2005.
Historie
I 1963 erkærte israelske styresmakter området som militært treningsområde, og innbyggjarane stod i fare for å bli råka av villfarne kuler eller granatar. To år seinare vart landsbyen erklært «ikkje-anerkjent». I 1995 vart Kamanneh offisielt anerkjent av staten og vart ein del av Misgav regionale kommune.
Chariots of Fire: The Play av Vangelis
Chariots of Fire: The Play er eit musikkalbum av den greske musikaren Vangelis med musikk frå teateroppsetninga til Mike Bartlett av filmen Chariots of Fire. Albumet vart gjeven ut i Europa 23. juli 2012.
Skodespelet nytta både musikk som opphavleg var med i filmen og gjeve ut på albumet Chariots of Fire i 1981, men òg ny musikk komponert av Vangelis for teaterversjonen. Skodespelet vart ein stor suksess og gjekk både på Hampstead Theatre i London, før det flytta til Gielgud theater i West End.
Det nye albumet inneheld eit spor som var direkte henta frå filmmusikkalbumet («Abraham's Theme»), eit spor som var noko oppdatert for skodespelet, og eit spor frå filmmusikkalbumet som kom i ei ny drakt, med fleire synthesizerar og redigering. I tillegg var den religiøse «Jerusalem», som ikkje er skriven av Vangelis med. Denne songen er nytta i både filmen og skodespelet og inspirerte til tittelen til filmen. Alle dei andre spora har med nykomponert musikk, i alt elleve spor. Dei inneheld stundom referansar til tema som vart nytta i filmen, men er ofte heilt nye komposisjonar.
(Pronounced 'Lĕh-'nérd 'Skin-'nérd)
(Pronounced 'Lĕh-'nérd 'Skin-'nérd) er debutalbumet til Lynyrd Skynyrd frå 1973. Albumet inneheld fleire av dei mest kjende songane til bandet, som «Gimme Three Steps», «Simple Man», «Tuesday's Gone» og «Free Bird», som gjorde bandet til nasjonale stjerner.
Oversyn
Bassisten Leon Wilkeson slutta i bandet tidleg i innspelingsprosessen etter å ha spelt inn berre to songar. Gitaristen i Strawberry Alarm Clock, Ed King, vart spurt om å steppe inn for Wilkeson på bass for resten av innspelinga, sidan Wilkeson alt hadde skrive mange av basspartia. Bandet hadde då seks offisielle medlemmar. Ikkje lenge etter vart King medlem av bandet slik at dei kunne reprodusere dei triple gitarsoloane på konsertane deira. Wilkeson kom attende til bandet mot slutten av innspelingsperioden. Albumet selde til gullplate den 18. desember 1974, platina og dobbelt platina den 21. juli 1987 i USA. I 1975 nådde albumet 27. plassen på Billboard 200.
Albumet kom ut på ny i 2001 i ei utvida utgåve med bonusspor, inkludert demoar av mange av songane på albumet. Salstala fram til 2014 er rekna for å vere kring to millionar plater verda over.
Pronounced 'Lĕh-'nérd 'Skin-'nérd sette bandet raskt på rock and roll-kartet. I 2003 rangerte Rolling Stone albumet på 403. plassen på lista deira over dei 500 beste albuma gjennom tidene.
Väländan
Väländan er ein svensk tettstad i Haninge kommun i Stockholms län i landskapet Södermanland. I 2005 hadde tettstaden 451 innbyggjarar.
Holmenkollrennet 1953
Holmenkollrennet 1953 fann stad i tida torsdag 26. februar til søndag 1. mars 1953 i Oslo.
18 km
Dato: 26. februar
<br style="clear:both;" />
50 km
<br style="clear:both;" />
Kombinert
Dato: 28. februar-1. mars
Bracken Peak
Bracken Peak er ein fjelltopp, 1240 moh, som står sør for enden av Newcomerbreen og 5 km nordaust for Mount Malone, på austsida av Sentinel Range i Ellsworth Mountains. Det vart først kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto teken av U.S. Navy-skvadron VX-6 den 14.-15. desember 1959, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter H.C. Bracken, flykaptein på flyet som vart nytta under desse flyturane.
Holmenkollrennet 1953
Hopprenn
Dato: 1. mars
<br style="clear:both;" />
Beit Kama
Beit Kama (hebraisk skrift בֵּית קָמָה, tyder Akse-huset) er ein kibbutz nord i Negevørkenen i Israel i Bnei Shimon regionale kommune.
Historie
Kibbutzen vart grunnlagd den 18. april 1949 på landområdet til den kristne, arabiske landsbyen al-Jammama, som vart teken under den arabisk-israelske krigen i 1948. Grunnleggjarane av Beit Kama var immigrantar frå Ungarn som høyrte til Hashomer Hatzair-rørsla.
Busetnaden vart først kalla Safiach. Det noverande namnet kjem frå Jesaja 17:5: «Det blir som når ein haustar korn og handa samlar kornet og skjer av aksa.»
Les Gray
Thomas Leslie Gray var ein engelsk musikar mest kjend for arbeidet sitt med glam rockpop-gruppa Mud. Gray var òg kjend for å kunne etterlikne Elvis Presley.
Gray var originalt medlem av Mud frå 1966 og fram til dei vart oppløyste i 1979. Gray turnerte seinare med andre musikarar som Les Gray's Mud. Gray hadde òg ein solokarriere og fekk ein solohit i 1977 med ein coverversjon av «A Groovy Kind of Love.»
The Elder Scrolls IV: Oblivion
The Elder Scrolls IV: Oblivion er eit action RPG-spel utvikla av Bethesda Game Studios og gjeve ut av Bethesda Softworks og Take-Two Interactive-dotterselskapet 2K Games. Det er det fjerde hovudtittlen i The Elder Scrolls-fantasy videospelserien, etter The Elder Scrolls III: Morrowind og før The Elder Scrolls V: Skyrim. Oblivion kom fyrst ut i mars 2006 til Microsoft Windows og Xbox 360. Mobiltelefonversjonen av spelet blei given ut i mai 2006, og ein PlayStation 3-versjon i mars 2007. Etter ein rekkje med mindre utgivingar med ekstrainnhald, kom det ei større utvidingspakke, Shivering Isles, i 2007. The Elder Scrolls IV: Oblivion Game of the Year Edition (ein pakke som inkluderer både Shivering Isles og den offisielle utvidingspakken Knights of the Nine) kom ut i 2007 til Microsoft Windows, Xbox 360 og PlayStation 3. Ei fem års-jubileumutgåve blei given ut i 2011.
Ras al-Ein
Ras al-Ein (arabisk رأس العين; hebraisk skrift ) er ein liten arabisk landsby nord i Israel, i Galilea, nær Tzalmonelva. Han høyrer til Misgav regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 284.
The Elder Scrolls IV: Oblivion
Hovudhandlinga i Oblivion om at spelaren må hindre ein fanatisk kult kjend som «The Mythic Dawn» som planleggjar å opne portane til eit rike kalla «Oblivion». Spelet fortset å vere eit open world-spel slik som forgjengarane sine. Spelaren kan reise kvar som helst i speleverda når som helst og kan ignorere eller utsetje den hovudhandlinga på ubestemt tid. Eit evigvarande mål for spelarane er å forbetre ferdigheitene til karakteren, som er numeriske framstillingar av visse evner. Spelaren vel sju større og viktigare ferdigheiter, medan resten blir kalla «mindre ferdigheitar».
Ras al-Ein
Landsbyen vart anerkjent av staten i 1996. Innbyggjarane høyrer til Suad-stamma og palestinsk-kristne-medlemmar frå familien Nicola.
The Elder Scrolls IV: Oblivion
Utviklinga av Oblivion byrja i 2002, rett etter utgivinga av Morrowind. Totalt sett blei Oblivion godt mottatt av kritikarane, og har vunne ei rekkje prisar. Spelet fekk skryt for den imponerande grafikken, omfattande speleverda og NPCane. Pr. november 2011, har spelet selt over 3,5 million eksemplar.
Spelestil
Oblivion er eit rollespel (RPG) som er open world, som vil seie at spelet har ein open slutt og stor fridom. Spelet sluttar aldri, og spelaren kan halda fram å spela etter å ha fullført oppdraga i hovudhandlinga. Spelaren kan gjere store og små oppdrag, bli kjend med NPC-ar, kjempa mot monster, utvikla karakteren sin, og reisa kvar som helst i provinsen Cyrodiil medan ein spelar spelet (utanom dei områda som er bunde til eit spesielt oppdrag). Spelet har eit «fast travel»-system, som ein kan bruka gjennom å trykkje på eit ikon på kartet som vil bli tilgjenge kvar gong spelaren oppdag ein nytt stad. Dei største byane i verda er låst opp frå byrjinga av spelet.
Karakterutvikling er eit primært element i Oblivion. I byrjinga av spelet vel spelaren ein av rasane, som kvar har ulike naturlege evner, og tilpassar utsjånaden til karakteren sin. Det er alltid eit mål for spelarane å forbetra karakteren sine dugleikar, som er presentasjonar av evnene deira i visse område uttrykt i tal. Tidleg i spelet blir det vald sju hovudferdigheiter, medan resten vert kalla mindre ferdigheiter. Spelaren kjem opp i nivå opp kvar gong dei forbetrar hovudferdigheitene sine med ti poeng. Dette gjev høve til å forbetra eigenskapane sine. Eigenskapar dekkjer større område og kan påverke fleire ferdigheiter, som til dømes «snøggleik» og «smidigheit», medan ferdigheiter er meir spesifikke, til dømes «tung rustning» eller «skarpskyttar». Når spelaren kjem til anten 25, 50, 75 eller 100 poeng i ein ferdigheit blir det låst opp ein ny bonusevne knytt til denne ferdigheita. Alle dei 21 ferdigheitene i spelet fall under kategoriane ein eller fleire av kategoriane kamp, magi, og sniking. Kamp-ferdigheiter blir brukt til rustning og tunge våpen som knivar, økser, køller, og hamrar. Magiske ferdigheiter baserer seg på bruk av trylleformularar til å endra den fysiske verda, påverka andre, kjempa mot fiendar, mane fram monster, og til å lege sår. Snik-ferdigheiter tillèt spelaren å pirke opp låsar, pruta for varer, bruka tale til å manipulera folk, stele og ha ein utspekulert-kampstil, ved bruk av ein bue eller overraskingsåtak. Trylleformularane, våpen og andre verktøy som «lockpicks» som ein spelar treng kan kjøpast i butikkar, bli stole frå NPCar, funne som tjuvegods på lik av fiendar eller i grotter.
Oblivion kan spelast i anten fyrste- eller tredjepersons-vising, bortsett frå i mobil-versjonen, som blir spelt i isometrisk projeksjon. Spelaren kan endra på vanskegrada til ei kvar tid. Skjermen vis stadig HUD, som gjev informasjon om karakteren sitt liv, magi og utmatting, som alle kan aukast ved å komma opp i nivå. Liv kan bli restaurert ved hjelp av trylleformularar, eliksirar eller ved å sove. Tap av alt liv vil resultera i daud. Magi blir brukt når spelaren kastar trylleformularar, men kjem tilbake naturleg over tid eller ved hjelp av å sove eller drikke eliksirar. Utmatting påverkar karakteren sin effektivitet i kamp, og kan lindrast på same måte som liv og magi. Verda er fylt med ei rekkje fiendar, inkludert typiske fantasy-monster som gnomar og troll, og dyr som bjørn og ulv. Fiendar blir sterkare og får betre våpen og rustningar når spelaren kjem opp i nivå. Denne nivåskaleringa og nivåsystemet generelt har fått kritikk for å gjere spelet ubalansert. Karakterar med hovudferdigheiter som aukar kjappare slik som «friidrett» eller «rustning» kan komme opp i nivå for fort, noko som gjer spelet vanskelegare enn det som var meininga.
Handling
Handlinga i Oblivion skjer etter hendingane i The Elder Scrolls III: Morrowind, men det er ikkje ein direkte oppfølgjar til det eller nokon av dei andre spela. Handlinga går føre seg i Cyrodiil, ein provins i Tamriel, kontinentet der alle spela i serien så langt har funne stad. Historia byrjar med at spelaren er fengsla for eit ukjend lovbrot. Spelaren blir oppdaga av fangen i cella over gangen, der den ertande dialogen er avhengig av kva for ein rase spelaren har valt. Keisar Uriel Septim VII kjem inn i fengselet, leidd av imperiske livvakter kjend som The Blades, på flukt frå leiemordarar som har myrda dei tre sønene til keisaren og no er på jakt etter han. Keisaren og The Blades avdekkjer at cella til spelaren har ein hemmeleg inngang til ein del av kloakken i byen som fungerer som ein rømmingsveg. Spelaren blir benåda av keisaren og følgje gruppa i kloakken, der dei kjem under åtak av leiemordarane. Alle bortsett frå ein av The Blades-medlemmane blir drepne i kampane som følgjer. Når Uriel Septim skjønnar at han det er hans skjebne er å blir drepen av mordarane, gir han spelaren Amulet of Kings, ein amulett som blir boren av Septim-keisarar i Tamriel. Han beordrar spelaren å bringe den til ein mann kalla Jauffre, stormeisteren til The Blades. Umiddelbart etterpå drep ein av snikmordarar keisaren. Spelaren flyktar frå kloakken og drar ut i den opne verda Cyrodiil.
Spelaren, no anerkjend som Hero of Kvatch, returnerar til Weynon Priory med Martin, berre for å oppdage at staden har blitt besøkt av snikmordarar og at Amulet of Kings er blitt stolen. Spelaren eskorterar Jauffre og Martin til Cloud Ruler Temple, festningen til the Blades. Der blir Martin anerkjent som keisaren og er gjeven kommandoen over the Blades. Spelaren er offisielt blitt ein del av organisasjonen og start på leitinga etter amuletten. Etter å ha samla informasjon finn spelaren ut av at gruppa som er ansvarleg for Uriel Septim sitt attentat og tjuveri av amuletten er Mythic Dawn, ein kult dedikert til tilbedinga av Mehrunes Dagon, den daedriske prinsen av tilinkjesgjering. Kulten meiner at Dagon er den sanne skaparen av verda og ynskjer at han skal "reinse" den for alle ureiningar. Å drepe keisaren og dermed fjerne barrierane til Oblivion var det fyrste skrittet i å realisere denne idéen. Ved å studere kulten sine bøker, Commentaries on the Mysterium Xarxes, finn spelaren ut av the Mythic Dawn sin opphaldsstad. Spelaren infiltrerar så opphaldsstaden i håp om å finne amuletten. Idet spelaren gjer det, tek kult-leiaren, Mankar Camoran, med seg amuletten inn i ein portal. Spelaren stel boka som hadde opna den portalen og tek den med til Martin, som finn ein måte å opne denne portalen på. Spelaren treng å finne tre gjenstandar som er naudsynte for å gjenskape portalen: ein daedrisk artefakt, rustninga til den fyrste Septimen keisaren, og ein stor Welkynd-stein. Når alle tre er funne, avdekkjer Martin at ein siste ingrediens er naudsynt: ei stor Sigil Stone frå innsida av ei stor Oblivion-portal lik den som var utanfor Kvatch. Martin og Jauffre bestem seg for å tillate byen Bruma å bli gått til åtak på av Daedra slik at ein stor portal vil opne seg. Når den er der, får spelaren tak i steinen og steng portalen.
Spelaren blir send gjennom ein portal blir laga på Cloud Ruler Temple, som sendar han til Camoran sitt paradis. Spelaren kjempar mot Daedra, Mythic Dawn-medlemmar og andre hindringar, for å til slutt konfrontera Camoran sjølv og drepe han. Spelaren returnerer med the Amulet of Kings til Martin, og drar til Imperial City med The Blades for å gjentenne the Dragonfires og avslutte den daedriske invasjonen. Byen under åtak av Daedra og ein enorm figur av Mehrunes Dagon sjølv. Spelaren og Martin kjempar seg fram til the Temple of the One. Martin forklarar at dei er makteslause mot Dagon og at dei berre kan vinne over han éin måte. Han tek farvel med spelaren og knuser den Amulet of Kings, slår seg saman med sjelen til Akatosh, Tida sin drakegud, og blir dermed ein figur av Akatosh. Etter ein kamp, kastar Akatosh Dagon tilbake i Oblivion og slepp ut ein mektig brøl før han blir om til stein. Martin, viss sjel blei fortærd av amuletten, startar livet sitt etter døden med forfedrane sine. I ein telepatisk monolog til spelaren med ein optimistisk type, forklarer at medan Amulet of Kings er øydelagt og trona igjen ligg tom, er portalane til Oblivion no stengde for alltid, og at framtida til Tamriel no ligg i henda til spelaren. Imperiet sin rikskanslar takker spelaren for tenesta si under krisa og vel dei som den 7. meisteren av Cyrodiil.
Andre oppdrag
Det er mange andre klanar og organisasjonar spelaren kan bli medlem i utanom The Blades som spelaren får moglegheit til i hovudhandlinga.
Tilleggsinnhald
Det kom ut to tilleggspakkar til Oblivion. The Elder Scrolls IV: Shivering Isles blei given ut den 27. mars 2007 til Windows og Xbox 360. The Elder Scrolls IV: Knights of the Nine kom ut den 21. november 2006.
Tilbakemelding
Oblivion fekk universell anerkjenning frå kritikarane, og blei ein kommersiell suksess. Spelet hadde selt i 1,7 millionar eksemplar innan 10. april 2006, over 3 million eksemplar i januar 2007 og over 3,5 million pr. november 2011.
Endring i aldersgrensa
Den 3. mai 2006 endra Entertainment Software Rating Board (ESRB) i Nord-Amerika aldersgrensa på Oblivion frå T (Teen 13 +) til M (Mature 17 +).
«Aaron Manby»
«Aaron Manby» er det første dampdrivne stålskipet i verda. Det vart bygd i England i 1821 ved Rotherhithe på Themsen. Offiseren Charles Napier hadde ein visjon om ei rekkje dampdrivne skip på elva Seinen, og sette i verk bygginga av skipet.
Dei ulike skipsdelane vart laga ved Horseley Ironworks i Tipton i Staffordshire etter eit design utforma av kaptein Napier, ingeniøren Aaron Manby og sonen hans Charles. Delane vart deretter sende til Rotherhithe og sette saman der. Skipet fekk namn etter Aaron Manby, som var leiaren forHorseley Ironworks.
«Aaron Manby» var det første av i alt seks slike skip som trafikkerte Seinen på 1800-talet. Føremålet ved turane på Seinen var i all hovudsak av kommersiell art, anten det var frakt av passasjerar eller reine fornøyelsesturer. Det har vorte hevda at skipa var det første dampdrivne skipet til å kryssa Den engelske kanalen. Dette er feilaktig, sidan fleire dampdrivne trebåter hadde gjort den same bragden før «Aaron Manby». Skipet var derimot det første stålskipet til å segla ut i open sjø.
Prins Frederik (1599)
Frederik var namnet på første sonen til Kristian IV og dronninga Anne Kathrine. Fredrik blei fødd i 1599, og døydde same året. Han var den første som fekk tittelen «prins» i Danmark.
«Aaron Manby»
Skipet var ei kjempe på den tida, med ei vekt på 116 tonn og ei lengd på 120 fot. Motoren og padlehjula var designa av Henry Bell, ein oppfinnar og ingeniør som hadde skaffa seg ry etter designen av den dampdrivne trebåten «Comet». Padlehjula var 12 fot i diameter.
Etter at Charles Napier gjekk konkurs i 1827, fekk skipet franske eigarar og frakta til elva Loire, der det segla fram til 1855.
Prins Frederik (1599)
I 1609 fekk kongeparet ein ny son som dei kalla Frederik. Han blei seinare kong Fredrik III.
Kvisthopparfamilien
Kvisthopparfamilien, Stenostiridae, er ein biologisk familie av små sporvefuglar som er definert som eit resultat av nyare funn i molekylær systematikk (Beresford et al. 2005).
Denne nye kladen har fått namnet etter arten kvisthoppar, Stenostira scita, tidlegare plassert i flugesnapparfamilien. Arten er no sameint med slekta Elminia, tidlegare plassert i monarkfamilien og den nærskylde flugesnapparslekta Culicicapa. (Beresford et al. 2005, Fuchs et al. 2006)
Fleire andre afrikanske eller asiatiske artar kan tenkjast å falle inn i denne nye kladen. Slekta Myioparus i flugesnapparfamilien er morfologisk noko konvergent til Stenostira (Jønsson & Fjeldså 2006).
Stenostiridae er akseptert av Clementslista og av IOC World Bird List.
Artslista
Kvisthopparfamilien i rekkjefølgje etter eBird/Clements Checklist v2017 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Slekt Stenostira, utbreiing i sørlege Afrika
Slekt Chelidorhynx, Himalaya, Tibet, nordaustlege India, Sør-Kina sørover til nordlegaste Indokina
Slekt Elminia, utbreiing i Afrika sør for Sahara, men nord for Sør-Afrika
Skårleggar
Skårleggar er ein jordbruksmaskin som slår grøda og legg ho i ein skår på marka. Skårlegging vert nytta for gras (ofte kløver), raps og andre vekstar som treng å modnast (tvangsmodning) før dei vert hausta. Når skåren har tørka vart han samla inn med sjølvlastarvogner, pressa til ballar ved hjelp av ei ballpresse, eller hausta med ein skurtreskjar eller anna haustemaskin. Skårleggarar er vanlegare i Australia og Nord-Amerika enn i Europa.
Vålberg
Vålberg er ein svensk tettstad i Karlstads kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2005 hadde tettstaden 2 805 innbyggjarar.
Skårleggar
Dei fleste skårleggarane er sjøvgåande maskinar med drift på framhjula og styring på bakhjula, som på ein skurtreskjar, men nokre maskinar nyttar styrebremser i staden for styring på bakakselen. Det er vanleg med hydrostatisk drift som gjev trinnlaus utveksling. Det finst òg skårleggarar for traktor, med drift frå kraftuttaket.
Femios
Femios (på gammalgresk Φήμιος / Phémios etter φῆμις / phêmis, 'språk') er ein skald frå Homers Odysseen.
Som skald ved hoffet til Odyssevs, på Ithaka, dukkar han opp i den fyrste songen, under ein bankett organisert for belarane.
Som fortald i Odysseen: «Men frå loftet sitt av den umtenkte Penelopeia, Ikaros-dotteri, vel kunde høyre skalden.» Penelopeia bad skalden om å stoppa denne songen som smertefullt minna henne om den fråverande ektemannen hennar. Telemakhos bad mora om å la Femios kvad. Trass alt, hevda han, har andre heltar enn Odyssevs kjent ulykker då dei fór heim ifrå Troja.
Skalden dukkar opp igjen i song XXII, der han blir kalla Terpios-sonnen Femios, under massakren på belarane. Med lyra si i handa bønnfall han Odyssevs om å skåna han, og hevda at han vart tvinga til å opptre føre belarane. Telemakhos kom han til unnsetning og Odyssevs lét han gå.
Everhard van Weede Dijkvelt
Everard van Weede van Dijkvelt var eit nederlandsk medlem av riddarskapen i Utrecht og ein ambassadør i hoffet til Karl II av England.
I 1648 følgde han Godard van Reede, heer van Nederhorst til å hjelpe med fredsforhandlingane i Munster etter trettiårskrigen. I rampjaar 1672 vart han send til London for å overtyde engelskmennene om å ikkje støtte franskmennene, men han mislukkast. I 1678 reiste han til Brussel for å forhandle ein fredsavtale som endeleg ratifisert i Frankrike i 1684.
12. austlege meridianen
12. meridianen aust for nullmeridianen er ei lengdegradslinje eller meridian som strekkjer seg frå Nordpolen over Nordishavet, Europa, Afrika, Atlanterhavet, Sørishavet og Antarktis til Sørpolen.
Den 12. austlege meridianen dannar ein storsirkel med den 168. vestlege meridianen.
Frå pol til pol
Frå og med Nordpolen og sørover til Sørpolen, passerer den 12. austlege meridianen gjennom:
! scope="col" width="125" | Koordinatar ! scope="col" | Land, territorium eller hav ! scope="col" | Merknader ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Nordishavet ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Atlanterhavet ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Atlanterhavet ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Atlanterhavet ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Kattegat ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Austersjøen ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Middelhavet ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Middelhavet ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Atlanterhavet ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Atlanterhavet ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Sørishavet ! scope="row" | Antarktis
Madid
Madid er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Lákka Soulíou
Lákka Soulíou (gresk Λάκκα Σουλίου) er ein tidlegare kommune i periferieininga Ioánnina i Ípiros i Hellas. Lákka Soulíou inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Dodóni.
Færder kommune
Færder er ein øykommune i Vestfold og Telemark fylke, skipa 1. januar 2018 etter samanslåing av kommunane Tjøme og Nøtterøy. Den nye kommunen vart skipa etter kongeleg resolusjon frå Kommunal- og moderniseringsdepartementet av 18. mars 2016.
Første ordføraren i Færder kommune var Roar Jonstang. Ordførar frå 2019 er Jon Sanness Andersen.
Statsadvokat
Statsadvokat er nemninga på embetsmenn i påtalemakta med utdanning som juristar, og som har som arbeidsoppgåve å vere aktor i større eller på anna vis meir viktige straffesaker, det vil seie å føre slike straffesaker for domstolane på vegner av påtalemakta. I Noreg og Danmark er påtalemakta integrert i politiet, og statsadvokatane er leiarar av politiets etterforskning av alvorlege brotsverk, og overordna politiet i påtalespørsmål.
Malurtslekta
Malurtslekta er ei slekt i korgplantefamilien. Ho består av ei gruppe planter som stort sett inneheld hardføre urter og buskvokstrar (stauder). Plantene er fleirårige. Dei fleste er aromatiske med nesten nåleliknande blad. Blomane er små og sit i klasar.
Statsadvokat
Tittelen statsadvokat eller tilsvarande nemning på andre språk er nytta i fleire land om dei tilsvarende stillingane. Ordet statsadvokat vert difor vanlegvis nytta som ei omsetjing til norsk av stillingsnemningar som til dømes district attorney i USA, og Staatsanwalt på tysk.
Malurtslekta
Det vitskapelege slektsnamnet Artemisia kjem frå gudinna Artemis i den greske mytologien. Namnet «malurt» kjem av ei påstått evne til å kunne beskytte klede mot møll.
Ekte malurt blir nytta som krydder, mellom anna i brennevin.
Artar
Plants of the World Online nemnde nesten 470 godtekne artar i novmeber 2020, mellom anna:
Bellsbank
Bellsbank  er ein landsby i regionen East Ayrshire i Skottland. Han har kring 1500 innbyggjarar. Bellsbank ligg ved elva Doon, like sør for Dalmellington.
Valbo
Valbo er ein tettstad i Gävle kommun i Gävleborgs län i landskapet Gästrikland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 6 911 innbyggjarar.
Jacob Boreel
Jacob Boreel var ein ambassadør i Frankrike, sheriff og borgarmeister i Amsterdam i 1696. I 1664-1665 reiste han gjennom Russland med venen sin Nicolaes Witsen. I 1679 vart han ambassadør i Paris.
Jelsa skipreide
Jelsa (Jalsa, Jelsø) skipreide var ei av skipreidene i Ryfylke.
Geografisk femna ho om ytre delane av noverande Suldal kommune, eller nøyaktigare:
På Vestlandet vart skipreidene avløyste av tinglag først i begynninga av 1800-talet og Jelsa skipreide vart nemnd Jelsa tinglag. Etterkvart vart grensene regulerte slik at dei samsvarte betre med sokne- og kommunegrensene, og frå 1841 var Jelsa tinglag identisk med Jelsa sokn (og den seinare utskilde Erfjord sokn).
Akterspegel
Akterspegel er den plane eller svakt konvekse flata på tvers av lengderetninga heilt akter på mange båt- eller skipsskrog.
Akterspegelen er vanlegvis nesten like breitt som tverrsnittet til båten på det breiaste. Nokre speglar er i tillegg nesten like djupe som båten på det breiaste, medan andre båtar har eit lot akter, eller ein nederdel av ein akterstemn. Spegelen byrjar difor ganske høgt oppe, og undervassskroget går heilt ut i ein spiss som på spiss-stemna båtar.
På ein del tradisjonelle båtar langs norskekysten vert båtar med spegel gjerne kalla gavlbåtar, fordi akterspegelen på ein båt òg vert kalla gavl (sml. gavl på hus). Dette er nesten utan unntak båtar der spegelen (gavlen) byrjar ganske høgt oppe.
Springfield i Illinois
Springfield er hovudstaden i delstaten Illinois i USA. Byen, som òg er fylkessete for Sangamon County, hadde 113 300 ibuarar i 2021.
Springfield vart grunnlagd i 1821 og vart delstatshovustad i 1837. Abraham Lincoln budde i byen frå 1837, til han i 1861 tok over som president i USA.
Astronomen Seth Nicholson og musikaren Dale Oehler var frå Springfield.
Mount Bramhall
Mount Bramhall er ein fjelltopp i Walker Mountains, som ligg 9 km aust for Mount Hawthorne på Thurston Island. Det vart først kartlagd frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter dr. E.H. Bramhall, ein fysikar på Byrd-ekspedisjonen i 1933–35.
NM i orientering 1984
Noregsmeisterskapen i orientering 1984 vart avvikla 15. og 16. september på Ringerike i Buskerud. Menn og kvinner tevla på normaldistansen og i stafett.
Menn
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
Hestehovslekta
Hestehovslekta (Tussilago) er ei planteslekt i korgplantefamilien.
I Noreg finn ein berre arten hestehov (T. farfara).
Black Ice av AC/DC
Utviklinga av albumet vart forseinka fordi bassgitaristen Cliff Williams vart skadd og bandet bytte plateselskap frå Elektra Records til Sony Music Entertainment. Dei første låtskrivarsesjonane mellom gitaristane/brørne Angus og Malcolm Young fann stad i London i 2003. Innspelinga skjedde i mars og april 2008 i The Warehouse Studio i Vancouver i Canada. O'Brien prøvde å attskapa rockelyden frå det tidlege arbeidet til bandet, i motsetning til blues-orienteringa på Ballbreaker og Stiff Upper Lip, med forslag som å leggja til «soul-crooning» til synginga til Brian Johnson. Låtane vart for det meste spelt inn live i studio; lydteknikaren Mike Fraser brukte berre sparsam overdubbing og effektar for å halda spora så nær originalane som mogleg.
Black Ice vart berre gitt ut i fysiske format, ettersom gruppa ikkje selde musikken sin digitalt på den tida. Walmart fekk eksklusive rettar til å distribuera albumet i Nord-Amerika. Utgivinga vart promotert med ein omfattande marknadsføringskampanje, som inkluderte utstillingar av AC/DC-memorabilia. Dei fire singlane som vart gitt ut frå albumet var «Rock 'n' Roll Train», «Big Jack», «Anything Goes» og «Money Made». Black Ice nådde førsteplass i 29 land, inkludert Australia, Canada, Storbritannia, Tyskland og USA. Den var den nest mest selde plata i 2008, etter Coldplay-albumet Viva La Vida or Death and All His Friends, og hadde selt 6 millionar eksemplar på verdsbasis i desember. Kritikken var gjennomgåande positiv og rosa musikken og likskapen med det klassiske AC/DC-soundet, sjølv om enkelte kritikarar meinte at verket var for langt og inkonsekvent. Låten «War Machine» vann kategorien «beste hardrocksong» ved Grammy-utdelinga. Albumet i seg sjølv vart nominert til mange prisar, mellom anna Grammy, Brit, Juno og ARIA Music Awards, og vart støtta av ein verdsturné mellom 2008 og 2010.
Black Ice var den siste studioutgivinga til bandet med den grunnleggjande rytmegitaristen Malcolm Young, som forlét bandet i september 2014 etter å ha fått diagnosen demens.
Produksjon
Black Ice er det femtande studioalbumet til AC/DC i Australia og deira fjortande internasjonale utgåve. Bandet tok ein pause etter å ha avslutta Stiff Upper Lip-turneen i 2001, og tok opp att konsertane i 2003, med åtte framføringar som inkluderte innlemmingsseremonien deira i Rock and roll Hall of Fame, og dei opna tre konsertar for The Rolling Stones på Licks-turneen. I løpet av desse to åra skreiv gitaristane Angus Young og Malcolm Young musikk kvar for seg, før dei møttest i eit studio i London for å jobba med nye låtar.
Produksjonen av Black Ice vart forseinka av fleire grunnar. AC/DC forlét plateselskapet Atlantic Records, signerte ein avtale med Sony Music og bytte plateselskap internt i Sony frå Epic Records til Columbia Records. Bassisten Cliff Williams vart skadd i handa i 2005 og kunne ikkje spela på 18 månader. Medan Williams var i ferd med å friskne til, perfeksjonerte Young-brørne låtane dei hadde skrive. Angus avslørte at det ikkje var noko press frå Sony om at bandet skulle gi ut eit nytt album, ettersom plateselskapet gav ut DVD-ar og ommastringar av AC/DC-katalogen, og dermed kunne gruppa «tillata seg å lena seg tilbake og sei at me gjer eit nytt album når me trur me har alt me treng.» I eit intervju i 2004 sa vokalist Brian Johnson at Angus hadde skrive hardare riff enn på Stiff Upper Lip og at han skulle skriva songtekstar for første gongen sidan 1988-albumet deira Blow Up Your Video, men bidraget hans skulle enda opp med å bli minimalt, og alle spora på Black Ice vart kreditert Young-brørne. Johnson forklarte at brørne hadde gjort mesteparten av tekstskrivinga, og at bidraget hans var at han «hjelpte til med melodien og berre fylte ut hol som eg meinte måtte fyllast ut».
Sjølv om produsent Robert John «Mutt» Lange uttrykte interesse for å jobba med AC/DC igjen, tillét ikkje timeplanen hans dette. Då Young-brørne ringde Columbia Records-presidenten Steve Barnett for å kunngjera innspelinga av eit nytt album, tilrådde Barnett produsent Brendan O'Brien. Angus sa at bandet hadde vurdert å snakka med O'Brien sidan 1990-talet, fordi «han verka som ein svært kompetent fagperson» og fordi han og bandet ville ha nytte av å jobba med ein produsent dei ikkje hadde jobba med før.
Den 3. mars 2008 starta innspelinga i The Warehouse Studio i Vancouver, der Stiff Upper Lip vart spelt inn, og varte i åtte veker. Lydteknikaren Mike Fraser, som har miksa alle AC/DC-albuma sidan The Razors Edge, sa at dei spelte inn i grupper på tre låtar for å «halda ting interessant» og for å unngå for lange økter. Ifølgje Fraser hadde ikkje bandet øvd på låtane før dei gjekk i studio. Trass i «eit par justeringar i teksten, som får refrenget til å glitre litt betre» under innspelinga, var komposisjonane stort sett ferdige. Young-brørne fekk likevel nye idear under produksjonen, mellom anna låten «Anything Goes», som vart skrive då studioinnspelingane nesten var ferdige. Låtane vart for det meste spelt inn live i studio; instrumenta og korvokalen vart spelt inn i liverommet, og solovokalen vart spelt inn både i kontrollrommet og i ei overdubbing-bu. Opptredenane vart først spelt inn med analogt opptaksutstyr, ettersom Fraser meinte at analogt band formidlar «lyden av rock & roll», og deretter digitalisert for lydmiksing og overdubbing. Fraser unngjekk å endra originalopptaka - «eg brukte berre Pro-Tools som lydbandmaskin» - utan effektar på bass og rytmegitar, sparsame forseinkings- og klangeffektar på vokal og andre instrument, og berre overdubbar for sologitar og vokal.
Den første tittelen som vart vurdert for albumet var Runaway Train. Malcolm foreslo å bruka eit fotografi av ei kjend avsporing frå 1895 til omslaget, men ombestemde seg etter at han fann ut at Mr. Big hadde brukt det til albumet deira Lean into It. Ifølgje Angus vart Runaway Train forkasta fordi det hadde vorte brukt av mange musikarar, inkludert Elton John, Tom Petty og Eric Clapton, og han «ville ha noko unikt, nytt, annleis». Så han foreslo Black Ice, som refererer til spelejobbar om vinteren i Skottland. Han sa at «det rulla av tunga» og minte han om «radioåtvaringar nordpå om svart is.» Angus vart inspirert til å skriva songen med same namn av ei liknande åtvaring som han høyrde på bilradioen under produksjonen.