cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lauvtre
Lauvtre er ei stor gruppe plantar som kan bli til tre og har store, flate blad. Grupperinga blir ikkje brukt systematisk innan botanikken, ettersom ho omfattar tre innan svært ulike familiar. Ho er likevel ei vanleg nemning fordi lauvtre har lik utsjånad og fordi veden deira gjerne har liknande struktur. Mange lauvtre er lauvfellande.
Dei fleste lauvtrea er einfrøblada, som bjørk og eik, eller tofrøblada, som bambus og palmetre. Blant nakenfrøingane finst òg ei slekt afrikanske bartre som har ei form for lauv. Det eineståande tempeltreet har òg lauvaktige blad.
Bruk
Frå gammal tid har ein brukt ved frå lauvtre til å laga reiskapar og andre ting som trong eit slitesterkt materiale. Men bruken fall vekk med industrialiseringa, og lauvtre blei ei stund gløymd som materiale. I dag har bruken auka igjen, og rundt 22 % av det produktive skogarealet i Noreg er lauvtredominert.
Sylte
Sylte kan ha fleire tydinga:
Akhladokhóri
Akhladokhóri (gresk Αχλαδοχώρι) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Sérres i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Akhladokhóri inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Sindikí.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Akhladokhóri 861 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 596 innbyggjarar.
1279
1279 (romartal MCCLXXIX)
297 Caecilia
297 Caecilia er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 9. september 1890 av Auguste Charlois ifrå Observatoire de Nice.
Hans Brattskar
Hans Brattskar er ein norsk embetsmann som har arbeidd som ambassadør på Sri Lanka, rådgjevar i SN og sidan 2008 leiar for regjeringa sitt klima- og regnskogprosjekt. Frå 2013 til 2015 var han statssekretær i Utanriksdepartementet i regjeringa Solberg.
Toccata, adagio og fuge i C-dur, BWV 564
Toccata, adagio og fuge i C-dur, BWV 564 er eit orgelverk av Johann Sebastian Bach, komponert i 1708 i Weimar. Det signerte manuskriptet har berre tittelen «Toccata i C-dur», men stykket har vorte kjend under den fulle tittelen. Verket er av unik blant orgelverka til Bach ved at ein har eit sakte parti mellom forspelet og fugen, sjølv om han leikt med ideen i mange år. Preludium og fuge i C-dur BWV 545 finst i ei tidlegare utgåve (transponert til H-dur) som seinare dukka opp som ein sakte sats frå ein orgelsonate i C-dur.
Sjølv om melodien er laga fullt og heilt av Bach, er opninga av toccataen liknande strukturen og stilen i opninga av Preludium, fuge og chaconne i C-dur (BuxWV 137) av Dietrich Buxtehude, som Bach hadde vitja berre nokre få år tidlegare go som inspirerte Bach musikalsk til ein viss grad på denne tida. Etter den overlessa, improvisasjonsliknande opninga, glir verket over i ein kontrapunktisk del med nokre få korte tema i concertato-stil, der det vert veksla mellom full og forholdsvis sparsommeleg tekstur, som samsvarar tutti- og sologrupper i concerto grosso. Adagioen er skriven i to heilt forskjellige seksjonar. Den første er ein lett, arie-liknande melodi for høgrehanda over eit enkelt akkordakkompagnement, medan den andre og mykje kortare dele er markert Grave, og legg vekt på kromatiske progresjonar, forhaldningar og dissonans.
Fugen er bygd på eit påfallande, sterk fiolinistisk tema i 6/8 og går tilbake til den concerto-liknande stilen frå toccataen, med særs frie, glimrande parti og ein virtuos kadens på slutten.
Kongsbergfenta
Kongsbergfenta eller Va de`kje du som leika med Guro er ein gangar eller lausslått i mange variantar. Hardingfeleverket har registrert 11 variantar av slåtten, for det meste i Telemark, men òg i Hallingdal, Voss og Setesdal. Mykje tyder på at slåtten har spreidd seg frå Telemark til dei andre dalføra etter dei vanlege ferdslevegane. Tor Grimsgard frå Hallingdal kan til dømes ha fanga opp slåtten på Kongsbergmarken. Telemarksformene skriv seg mest truleg frå Myllarguten, til mellom andre Øystein Hovdestad, Ånund Tveiten og Olav R. Berge. i Austre Telemark går lina via Hans Hansson Flatland og Svein Løndal. Namnet Kongsbergfenta følgjer Myllarguten, som nok har sett dette namnet på slåtten. Det er mogleg at denne slåtten opphavleg skriv seg frå Jon Kjos.
Variantgruppa har nummer 153 (Ei form i same gruppa er skriven ned som nr 101). Namnet Kongsbergfenta er knytt mest til formene i Vesttelemark. Namnet er knytt til Kongsberg (ei framand jente eller fente derifrå).
Variantgruppa
153:
Niels Aall
Niels Aall var ein norsk godseigar, kjøpmann, stortingsmann og statsråd.
Aall var fødd i Porsgrunn, der far hans dreiv trelasthandel. Etter fleire års utanlandsopphald, Frankrike og England, der han lærte seg språk og handelskunnskap, slo Niels Aall seg ned som kjøpmann i Skien. Frå 1810 var han rådmann i Skien og Porsgrunn.
2. mars 1814 vart han av Kristian Fredrik utnemnd til regjeringsråd, og sjef av 4. departement, som tok seg av handels- og tollvesenet. 19. mai 1814 vart han medlem av provianterinsgkommisjonen og føretok straks etter, saman med sorenskrivar Wilhelm F. K. Christie og Marcus Gjøe Rosenkrantz ei reise til England for å underhandle om Noregs sjølvstende, til inga nytte. I lag med statsråd Jonas Collett avslutta han Mossekonvensjonen i Moss 14. august. 28. november tok han avskjed som statsråd. Han var medlem av Stortinget 1815-16 som 1. representant frå Bratsberg amt. Han var då visepresident i Stortinget, og ei tid president i Lagtinget. Medlem av ni komitear, formann i komiteen for finans-, skatte-, bank- og pengestellet.
Aall overtok Ulefos Hovudgard med tilhøyrande skogar etter far sin. Under vanskelege konjunkturar overlet han eigedommen til sonen Hans. Han budde så ei tid på garden Brekke ved Skien, men flytta seinare tilbake til Ulefoss, der han døydde.
Aall var bror til eidsvollsmennene Jørgen Aall og Jacob Aall. Han var onkel til stortingsmennene Nicolai Cappelen og Ulrik Cappelen. Severin Løvenskiold var syskjenbarnet hans.
Utmerkingar
Aall var innehavar av St. Olavs Orden og Nordstjerneordenen.
Kohort
Kohort kan visa til:
Eastern Isles
Eastern Isles (kornisk Enesow Goonhyli) er ei øygruppe i Scillyøyane.
Geology
The underlying rock is coarse grained Hercynian granite topped by wind–blown sand. Some of the islands are linked with boulder ridges and sandy bars and at low tide can be viewed as one island. During the Roman occupation of England and Wales the area was a low–lying plain between St Mary's and St Martins and the present Eastern Isles small hills. The Isles of Scilly are a Geological Conservation Review (GCR) site for the largest assemblage of tied islands outside of Orkney and Shetland. Four islands represent the different stages in the linking of islands by a sandy bar or tombola and they are Teän (not part of the Eastern Isles) which is to the north–west, between St Martin's and Tresco; and Great Arthur, Great Ganinick and Little Ganinick which are to the south–east of St Martin's.
Wildlife and ecology
Most of the islands have dense cover of bramble Rubus fruticosus and bracken Pteridium aquilinum and grassland along the coastal fringes. Goldenrod (Solidago virgaurea) is locally abundant amongst the heath communities growing on the podzolic soils on the higher parts of the islands. The heaths are classified as a poor fit somewhere between H10 and H11 and the heather (Calluna vulgaris), bell heather (Erica cinerea) and bracken merge into pure bracken on the lower slopes. A feasibility study is needed to decide if the vegetation would benefit from grazing through a Higher Level Stewardship (HLS) agreement. With no resident botanist, together with the difficulty of recording on remote islands, there are not many plant records and the number of species for each of the Eastern Isles was finally published in 1971 from surveys carried out by J D Grose, Mr & Mrs J E Dallas and J E Lousley in 1938 and 1939. Lousley listed 111 species of higher plants in his 1971 Flora, and by 1999 further surveys recorded a similar number (114). Some of the islands have species that are only found on that island and not on the other Eastern Isles such as an oak tree found by Mr and Mrs Dallas on Great Gannick. Possible ancient woodland indicators such as butcher's-broom (Ruscus aculeatus), wood spurge (Euphorbia amygdaloides) and wood small-reed (Calamagrostis epigejos) have also been recorded on Great Gannick. The nationally rare orange bird's-foot (Ornithopus pinnatus) is found on the northern side of Great Ganilly.
The Eastern Isles are one of three main grey seal (Halichoerus grypus) pupping areas, Western Rocks and Norrard Rocks being the others. Four other mammals have been recorded: rabbit, brown rat described as a plague on some of the Eastern Isles, house mouse and the so-called Scilly shrew.
The isles are also home to breeding colonies of eight species of seabird; including three species of gull, as well as the common shag (Phalacrocorax aristotelis), great cormorant (Phalacrocorax carbo), northern fulmar (Fulmarus glacialis), razorbill (Alca torda) and puffin (Fratercula arctica). Several of the isles are closed to visitors during the birds' breeding season (15 April to 20 August).
Jacob Zuma
Jacob Gedleyihlekisa Zuma er ein sørafrikansk politikar og president i Sør-Afrika sidan 9. mai 2009.
Eastern Isles
Great Ganilly
Great Ganilly (Goonhyli Meur, great salt water down), is the largest of the Eastern Isles and consists of two hills joined together by a low sandy neck. The northern of the two hills has the highest point at 34 m and has a ruined Bronze Age entrance grave on the summit. Stones from the chamber have been used to make a pyramidal navigational marker. Other evidence of past occupation include a hut circle on the neck as well as the remains of field systems. A freshwater spring would have made living on the island during the kelp burning season possible. The hills have maritime heath on each summit and dense bracken communities on the lower slopes. A total of seventy-four plant species were recorded in the surveys of 1938 and 1939; the largest number of species on any of the Eastern Isles and includes Portland and sea spurge, sea–kale and balm–leaved figwort in the small sand dune system. Common thyme and orange bird's–foot grow on the heath, which is dominated by bell heather (Erica cinerea). Betony (Stachys officinalis) which is a common plant in Cornwall but known from only two places in Scilly was discovered simultaneously here, and on Tresco in 1998, but was not seen in 2000. Mammals recorded are rabbit, brown rat, house mouse and Scilly shrew.
Jacob Zuma
Zuma er fødd i Inkandla i KwaZulu-Natal i Sør-Afrika. Han var visepresident i Sør-Afrika frå 1999 til 2005 men måtte gå av etter skuldingar om valdtekt og korrupsjon. Han vart vald til leiar av African National Congress (ANC) i 2008. I desember i 2008 vart han på nytt tiltalt for korrupsjon.
Eastern Isles
Great, Middle and Little Arthur
The Arthurs (Ar Dhor, facing land), part of the Geological Conservation Review site (GCR), are three rocky islands joined by two beaches forming a crescent around Arthur Porth; compare with Great Ganinick and Little Ganinick (see below) where the process is ongoing. Great Arthur, as the name suggests, is the largest with a fringe of maritime grassland, dune vegetation and strandline vegetation. There are three entrance graves on the summit ridge connected by a prehistoric boulder wall. They are surrounded by maritime heath with English stonecrop on the bare areas. The area of blown sand is dominated by marram grass (Ammophila arenaria) which helps to stabilise the dunes and shelter a relatively rich flora of non-maritime plants such as a stunted grey sallow (Salix cinerea). This (probably the same) plant is recorded in both Louseley (1971) and Parslow (1997).
Middle Arthur has an unusual boat-shaped entrance grave on the summit with walls of standing slabs. A ceramic burial urn together with pieces of bone and flint were found during excavations in 1953. The island as a few patches of heather and some strandline vegetation on the sheltered parts of its shore, while Little Arthur has bracken on the deeper soils and heath on the summit with English stonecrop in the bare areas. Also on Little Arthur is a small area of strandline vegetation and sand dunes with slender St John's-wort (Hypericum pulchrum); a plant common in Cornwall but uncommon in the Isles of Scilly.
Menawethan
Menawethan (Men an Wedhen, the tree stone), is a steep-sided island to the south–east of the group with vegetation that is typical of islands with breeding seabirds. It was one of the first islands where Natural England carried out rat eradication. Some areas are covered in hottentot fig (probably carried to the island by gulls); thrift and sea campion also dominate in some areas. Other species recorded include Yorkshire fog, orache, common scurvy-grass and tree-mallow which forms temporary stands in some years. Brookweed (Samolus valerandi), a plant restricted to cliff flushes in Cornwall and an unusual plant in Scilly, grows among rocks above the shore. The rocky shore is used by grey seal for haul outs. There is a Bronze Age cairn on the summit. The island is recorded as Mynangwython c1588.
Little Ganilly
Little Ganilly (Goonhyli Bian, little salt water down) is just to the north of Little Arthur and has a small area of heath on the summit. Bracken dominates the slopes and there are maritime grassland and cliff communities along the coast which has several small caves on the east side. Surveys in 1938 and 1939 recorded 37 species of plants. The only mammals recorded are brown rats and grey seals which use the island as a haul out.
Manitoba
Manitoba er den austre av dei tre «prærieprovinsane» i Canada. Landbruk er ein viktig næringsveg her.
Eastern Isles
Great Innisvouls and Little Innisvouls
To the north–east of Little Innisvouls is a small rock called Mouls (Mols, wether (a castrated male sheep)), where a nationally scarce pseudoscorpion, Neobisium maritimum was found in 1927.
Manitoba
Hovudstaden, med over halvparten av innbyggjarane i provinsen, er Winnipeg. Andre viktige byar er Brandon, Thompson, Dauphin, Swan River, Churchill, The Pas, Selkirk, Portage la Prairie, Gimli, Flin Flon, Steinbach, Morden, Virden, Minnedosa, Emerson, Lockport, Neepawa og Winkler.
Eastern Isles
Great Ganinick and Little Ganinick
The islands of Great Ganinick and Little Ganinick (Kenninek, place of wild garlic), are part of the GCR and are in an early stage of the linkage of two islands by a tombola. The sand bar is building from Little Ganinick, northwards, towards the larger island although the sand supply does not appear to be sufficient to link the two islands. On the north side of Great Ganinick a "cuspate" shaped beach is forming. Great Ganinick has the only known oak tree in the Eastern Islands. Described by Mr and Mrs Dallas in 1938 as ″.... about 2 ft 6in (0.76 m) tall in tangle of bracken, bramble and honeysuckle. It was still there (or possibly one like it) in 1997. Great Ganinick is rich in plant species with 74 species recorded by Lousley including butcher's–broom, wood spurge, wood small–reed and white ramping–fumitory. Little Ganinick has grassland with strandline vegetation and seabird colonies.
Baseline Nunataks
Baseline Nunataks er ei lita gruppe nunatakar som ligg oppom platåisen, 5 nautiske mil sør for Mount McKenzie, langs sørsida av Aramis Range i Prince Charles Mountains. Dei vart vitja i januar 1957 av den sørlege gruppa til Australian National Antarctic Research Expeditions i 1956–57 leia av W.G. Bewsher. Denne var austenden av ei fotogrunnlinje (baseline på engelsk), med Mount Hollingshead ved vestenden, derfor namnet.
Eastern Isles
Nornour
Nornour (Ar Nor, facing the mainland), consists of one hill covered in bracken to the north of Great Ganilly, joined to it at low tide by a boulder causeway. There was a long period of habitation during the Bronze and Iron Ages when Nornour would have been part of a larger island; after a storm in 1962, the erosion of sand dunes uncovered hut circles. Eleven circular stone buildings were found, and the site was excavated in 1962–66 and 1969–73. Many features were found including doorways, dividing walls, steps, hearths, querns and stone-lined pits. Two of the buildings have since disappeared under beach boulders. Among the numerous Roman finds found in the two western huts were more than three hundred brooches, dating from the later first to the later third century AD. They were found in the upper layers of two of the prehistoric buildings, along with coins (late first to late fourth century), glass, miniature pots and pieces of small clay Gallic figurines. The earliest coins are from Vespasian (AD 69–79) and the later date indicate that the site was still being used into the late fourth century. Analysis of the brooches indicate they came from numerous places in Britain and the Continent; given that there are no comparable sites on Scilly, this suggests that the finds were not for trade but perhaps for paying respect to a local cult. The finds indicate a shrine, and Sulis has been suggested. With dates ranging over four centuries, it is unlikely that the objects came from a shipwreck. Despite attempts to protect the archaeological site sea erosion still occurs.
Riksetrane
Riksetrane (Aramus guarauna) er ein vassfugl som ser ut som ei stor rikse, men er skjelettmessig nærare traner. Arten finst hovudsakleg i våtmarker i varme delar av Amerika, der han primært beitar på eplesniglar av slekta Pomacea. Det engelske namnet 'limpkin' kjem av den haltande måten riksetraner går på. Riksetrane er einaste arten i familien Aramidae og medlem av ordenen Gruiformes, tranefuglar.
Utbreiing og utsjånad
Riksetraner finst på Florida-halvøya og sørlege Mexico via Karibia og Mellom-Amerika sør til Nord-Argentina. Det største utbreiingsområdet er i Sør-Amerika aust om Andesfjella, dessutan finst dei vest om Andes sør til ekvator.
Dei lever ved ferskvatn på marsk og sumpar, ofte der det finst høgt siv, samt i mangrovar. I Karibia lever dei òg på tørt land med kratt. I Mexico og i nordlege Mellom-Amerika kan dei leve opptil 1500 moh.
Eastern Isles
Nornour
The boilers of the paddle steamer Earl of Arran can be seen at low tide on the western shore. She hit Irishman's Ledge on 16 July 1872, when the Captain attempted to take a short cut through English Island Neck.
There is a small area of heath on the hill with heather and bell heather and in the disturbed area around the hut circles. The nationally scarce plants Portland spurge (Euphorbia portlandica) and balm–leaved figwort (Scrophularia scorodonia) have been recorded on Nornour, as has butcher's–broom, sea spurge (Euphorbia paralias) and sea spleenwort (Asplenium marinum) The endangered shore dock (Rumex rupestris) colony has not been seen since 1970.
Guther's
Guther's (or Gunther's) (Goothow, channels), is a small island which lies on the western side of the Eastern Isles and south of St Martin's. It has limited vegetation consisting of grass, docks and sea beet. Greater black-backed (Larus marinus) and herring gulls (L. argentatus) nest, as do common shags. It is possible to walk out to this island from St Martin's at exceptional low tides, but great care must be taken not to be cut off.
Hanjague
Hanjague (An Wynjek, the windy one) is a sea stack approximately one km north-east of Great Gannilly, and is the easternmost island in the archipelago. The island has no vegetation and is used as a roost by birds. -->
English Island
English Island er eit skjer med St Martin's i nord og Nornour i søraust.
Riksetrane
Utbreiing og utsjånad
Riksetraner har lange, mørkegrå bein og ein lang hals. Nebbet er langt, kraftig og nedbøygd, mørkt gult og mørkast ut mot spissen. Nebber passar til å ta sniglar ut av sniglehus, det har eit lite mellomrom mellom overnebb og undernebb når nebbet er klemt saman på spissen slik at det fungerer som ein pinsett. Mange individ har òg ei lita vriding mot høgre på enden av nebbet.
Denne fuglen kan vere enklare å høyre enn å sjå. Den mest vanlege lyden er eit høgt, vilt jammer eller skrik oftast om natta og ved daggry og skumring.
Levevis og føde
Riksetraner er stort sett aktive på nattid og i skumringa. I Florida, kor dei er mindre sky, er dei aktive om dagen. Men sjølv då oppheld deg seg nær ein skjulestad.
Med hjelp av lange tær kan dei stå på flytande vassplantar, dei er òg gode symjarar. De flyg godt, i flukt er halsen og beina utstrekte, vengene slår trongt og stivt, med eit rykkande oppslag, dei peikar over horisontalen mesteparten av tida.
Riksetraner beitar primært på grunt vatn og på flytande vegetasjon slik som vasshyasintar og vassalat. Dei går sakte med ein gangart skildra som haltande, steppande eller slentrande på jakt etter mat, søkjande med nebbet om vatnet er uklårt. De beitar på små vasslevande organismar, hovudsakleg eplesniglar. Tilgjenge av blautdyr har ein vesentleg effekt på den lokale utbreiinga av riksetraner. Når ei riksetrane finn ein eplesnigel, ber ho han til ein stad på land eller til grunt vatn og plasserer han i gjørme med opninga vendt opp. Her fjernar ho operculum eller lokket nennsamt og plukkar ut snigelen, oftast utan å bryte opp skalet. Operasjonen tar 10 til 20 sekund. Ofte kan det ligge att haugar av tomme skal.
Ferskvassmuslingar er ei sekundær matkjelde. Mindre vektige byttedyr er landsniglar, insekt, froskar og øgler.
Forplanting
Hannar har territorium på fleire hektar i storleik, som dei markerer med lyd og jagar andre hannar bort frå. Reiret er bygd på bakken, i tett flytande vegetasjon, i buskar, eller i tre. Reira er klumpete strukturar av siv, pinnar eller andre material. Kullet er på 5 til 7 egg, egga måler 6,0 cm x 4,4 cm og har ei bakgrunnsfarge som varierer frå gråkvit til gulbrun og til djup oliven, dekt med lysebrune og somme tider lillagrå flekker. Begge foreldra rugar, rugetida er ca. 27 dagar. Ungane er fødd med dun og kan gå, springe og symje. De følgjer foreldra på ei plattform av akvatisk vegetasjon, og vert fôra av begge foreldra. Etter 7 veker har dei full kroppsstorleik og forlèt foreldra etter ca. 16 veker.
Queich
Queich er ei elv i Rheinland-Pfalz i Tyskland, og ei av sideelvane til Rhinen frå venstre med ei lengd på 52 km. Ho har sitt utspring i Wasgau i dei sørlege delane av Pfälzer Wald ved Hauenstein og munnar ut i Rhinen ved Germersheim. I lag med elvane Speyerbach, Lauter og Schwarzbach dannar ho nedslagsfeltet i Pfälzer Wald. Elva renn gjennom byane Landau, Germersheim og Annweiler.
Haltdalen stavkyrkje
Haltdalen stavkyrkje, tidlegare òg kalla Haltålen stavkyrkje, står på frilutfsområdet til Trøndelag Folkemuseum på Sverresborg i Trondheim i Trøndelag fylke. Ho er ei enkel, vel ni meter lang, einskipa stavkyrkje med rektangulært skip og kor, begge med bratte, spontekte saltak. Koret er noko lågare enn skipet. Hjørnestavane har store flattrykte kuler nedst, noko ein ikkje kjenner frå andre stavkyrkjer. Kyrkja var soknekyrkje i Haltdalen i noverande Holtålen kommune fram til 1881. Etter at ho gjekk or bruk vart ho flytt til Vitenskapsmuseet i Trondheim, der ho vart reist på slutten av 1880-åra. Ved rekonstrueringa vart det også brukt delar av stavkyrkja frå Ålen, nabobygda til Haltdalen. I 1937 vart ho flytt til Sverresborg, der ho vart teken nedatt i 1940 grunna verdskrigen, og sett oppatt på slutten av 1940-åra. Kyrkja skal også ha vorte flytt nokre hundre meter i 1704. All flyttinga og endringane gjer henne vanskeleg å datere, men på grunnlag av nokre årringsdateringar og vurdering av stilelement og konstuksjon vert delar av kyrkja datert til siste halvdelen av 1100-talet.
Kopiar av kyrkja
Det er laga fleire kopiar av stavkyrkja seinare år. Ei vart gjeven som gåve frå Noreg til Island ved det islandske tusenårsjubileet for kristninga i 2000. Ho står på Heimaey. Ei anna heiter Haltdalen nye stavkyrkje og står mellom den gamle kyrkjegarden og nykyrkja i Haltdalen i Holtålen kommune. Ho vart vigsla 29. august 2004. Begge desse kyrkjene har svalgang, noko det er tydlege spor att av på originalen, og dei gjev truleg eit godt inntrykk av korleis kyrkja såg ut i mellomalderen. Ein tredje versjon står på Hølonda i Melhus kommune og heiter Kolbrandstad stavkyrkje. Ho vart bygd i 1999 og er utan svalgangar. I tillegg er det planar om å bygge ein kopi på Hindrem i Leksvik kommune. Haltdalstavkyrkja gav også inspirasjon til bygginga av Holzstabkirche St. Nikolai. Ho vart bygd av born og ungdommar på Bauspielplatz Roter Hahn i Lübeck i Tyskland i 2007.
Interiør og inventar
Kyrkja har alter, men elles er ho ribba for inventar. Det er merkje i veggene etter galleri og vindaugsopningar, og det er restar etter dekormåling frå 1600-talet på veggene.
Portalar
Kyrkja har tre portalar. Alle er enkle med lite eller ingen skurd. Vestportalen kjem frå Ålen stavkyrkje. Dei to andre portalane er på sørsida, ein i koret og ein i skipet.
Lauter ved Rhinen
Lauter (vert kalla Wieslauter i den øvre leia) er ei elv i Rheinland-Pfalz i Tyskland, og ei av sideelvane til Rhinen frå venstre med ei lengd på 55 km. Ho har sitt utspring i Pfälzer Wald på vestsida av det 611 meter høge fjellet Weißenberg. I lag med elvane Speyerbach, Queich og Schwarzbach dannar ho nedslagsfeltet i Pfälzer Wald.
Hov
Hov er er i nyare tid eit stadnamn. Namnet syner attende til hòv der dei norrøne gudane vart dyrka. Gardsnamn som Hovin, Torshov og Hoff fortel om slike førkristne hòv. Hov i Ålen er det gamle senteret i Røros- regionen. Hov i Land er ein tettstad i Søndre Land kommune. Hov på Færøyane er ein landsby på Suðuroy, medan Hovet er ei bygd i Hol kommune i Hallingdal.
Frå gamalt går lekken -hov inn i ei lang rekkje norske gardsnamn.
Lauter ved Rhinen
I dei øvre områda av elva vert ho kalla Wieslauter for å skilje ho frå den andre elva som heiter Lauter i Pfalz.
Abejar
Abejar er ein kommune i provinsen Soria i den autonome regionen Castilla y León, nord i Spania.
Srem
Det meste av Srem høyrer til distrikta Srem og Sør-Bačka i Vojvodina i Serbia. Mindre delar rundt Novi Beograd, Zemun og Surčin høyrer til byen Beograd. Den vestlegaste delen av området ligg i det austlege Kroatia, i Vukovar-Srijem fylke.
Byar
Byar i Srem:
Petrovaradin, Sremska Kamenica, Sremski Karlovci og Beočin ligg geografisk i Srem, men er ein del av Sør-Bačka distrikt.
Anders Buen
Anders Johnsen Buen var ein norsk politikar frå Gransherad i Telemark. Han var typograf og sidan journalist, og vart redaktør av Social-Demokraten, hovudorganet til Arbeidarpartiet, frå 1900 til 1903. Etterpå vart han redaktør av arbeidaravisa Ny Tid i Trondheim.
Buen var stortingsmann frå 1906 til 1921. Han var parlamentarisk leiar for Arbeidarpartigruppa frå 1915 til partiet vart kløyvd i 1921. Då vart han leiar for stortingsgruppa til Norges Socialdemokratiske Arbeiderparti, som vart skipa det året. Han redigerte også avisa Trøndelag Socialdemokrat i dei åra NSA eksisterte, frå 1921 til 1927. Denne avisa gjekk då opp i Arbeideravisa.
Yahyalı
Yahyalı er ein by og eit distrikt i provinsen Kayseri i Tyrkia. Det er det sørlegaste distriktet i provinsen og grensar til Taurusfjella. Byen har kring 20 000 innbyggjarar.
1280
1280 (romartal MCCLXXX)
Sylte i Fjord
Sylte er kommunesenteret og gard i Fjord kommune i Møre og Romsdal fylke. Staden har ligg ved Norddalsfjorden, nedst i Valldal. Valldalselva (også kalla Valldøla) renn ut i fjorden her. Sylte ligg på austsida av elva og elveosen, Muri ligg på motsett side av elva. Sylte er ein gamal gard (grend), men størstedelen av innmarka er no brukt til tomt for sentrumsbygg. Sjølve garden Sylte går om lag 2 km oppover i dalen og omfattar Ødegård og den skogkledde Syltemoa med sandtak. Fram til omkring 1955 var delar av Sylte ein allmening eigd av bønder oppover i dalen, på allmenningen stod naust og såkalla kyrkjebuder der bøndene kunne sette inn hesten og lagre private saker. På den tidlegare allmenningen er det no bensinstasjon, bilverkstad og daglegvareforretning.
Tresco
Tresco (kornisk Ynys Skaw) er den nest største av Scillyøyane i Cornwall i England. Ho er 2,97 km² stor og har 180 innbyggjarar (2001). Øya er om lag 3,5 km lang og 1,75 km brei.
Sylte i Fjord
Her ligg Sylte kyrkje, barne- og ungdomsskulen Valldal skule og andre sentrumsfunksjonar som kommunehus og bank.
Vozjegaelva
Vozjega eller Vozja (russisk Вожега eller Во́жа) er ei elv i Vologda oblast i Russland som munnar ut i innsjøen Vozje. Elva er 140 km lang og har eit nedslagsfelt på 1980 km².
Dei største sideelvane hennar er Tsjuzjga og Tavenga, begge frå høgre.
Elva renn tre kilometer frå byen Vozjega.
Vozjega er rik på fisk og er ei populær elv for både fiske og vassport.
Tresco
Dei fleste innbyggjarane bur i landsbyane New Grimsby og Old Grimsby midt på øya. Her finn ein butikk, postkontor, eit kunstgalleri, ein pub og eit hotell. Sør på øya ligg den subtropiske Tresco Abbey Gardens og Tresco Heliport.
Ángistro
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Ángistro 373 innbyggjarar, som alle budde i tettstaden med same namn.
Vaishnavi
Vaishnavi eller Vaisjnavi er eit ord frå sanskrit som tyder ei som er av Visjnu. Den mannlege forma er vaisjnava. Det er brukt om fleire gudinner innan hinduismen, særleg Lakshmi, som er kona til Vishnu, men òg om modergudinnene Durga og Kali. Ordet blir òg brukt om kvinner som dyrkar hinduguden Vishnu.
Tempelet Vaishno Devi i Jammu er eit populært pilegrimsmål vigd Vaisjnavi. Det blir vitja av fleire millionar menneske kvart år.
Som namn
Vaishnavi er brukt som jentenamn (også med andre skrivemåtar, som Vyshnavi), og som etternamn.
Olav Bruvik
Olav Bruvik var ein norsk fagforeiningsleiar og politikar for Arbeidarpartiet.
Olav Bruvik var statsråd og sjef for Sosialdepartementet (sosialminister) i Einar Gerhardsen si tredje regjering frå 18. februar 1961 til han døydde.
Olav Bruvik var fødd i Haus. Han tok Statens husindustriskole på Haus i 1929, og arbeidde som smed frå 1930 til 1935. Han var deretter stolstillarlærling ved Arna Fabrikker 1935-1937, gjekk på Lennings Texstiltekniske Institutt i Norrköping 1937-1938, og arbeidde så som stolstillar ved Arna Fabrikker 1938-1944.
Han blei med i motstandsrørsla under den andre verdskrigen, og fekk deltakarmedaljen i 1945.
I 1945 vart han nestformann i Norsk Tekstilarbeiderforbund, og var så formann frå 1949 til han døydde i 1962. Han var også medlem i sekretariatet i LO 1953-1961.
Verv
Tillitsverv i fagrørsla:
Tillitsverv i parti:
Havza
Havza er ein by og eit distrikt i provinsen Samsun i Tyrkia. Byen har kring 20 000 innbyggjarar.
1281
1281 (romartal MCCLXXXI)
Vest-Sahara
Geografi
Vest-Sahara ligg vest i det nordlege Afrika, og grensar i vest til Atlanterhavet, i nord til Marokko, i aust til Algerie og i sør til Mauritania. Landområdet har eit areal på 266 060 km², og har 1 110 km kystlinje og 2 046 km grenser mot andre land. Territoriet er i hovudsak steinørken og har lite vegetasjon.
Historie
Det tørre området vest i Sahara opplevde først vekst då kamelen blei introdusert, slik at handel og kommunikasjon blei lettare. Handelsruter mellom Marrakech og Timbuktu gjekk gjennom området. Sidan 700-talet har området vore muslimsk, noko som har prega kulturen.
Fra 1884 til 1975 var Vest-Sahara eit spansk protektorat kjent som Spansk Sahara. I 1975, før spanjolane hadde rokke å trekkje seg ut, okkuperte Marokko den nordvestlege delen av Vest-Sahara, og Mauritania den sørvestlege. Etter at Mauritania trekkte seg ut av området, okkuperte Marokko også denne delen og stod igjen som de facto administrasjonsmakt. Motstandsrørsla, Front Polisario, som tidlegare hadde kjempa mot spanjolane, leidde ein geriljakrig mot dei to nye okkupantane Marokko og Mauritania. Ei våpenkvile kom på plass i 1991.
Sidan området vart okkupert, har fleirtalet av dei saharawiske innbyggjarane budd i flyktingeleirar sørvest i Algerie. Der held også eksilregjeringa til. Front Polisario kontrollerer austlege delar av landet.
Etter at marokkanske styrkar rykte inn i området, har Marokko bygd ein 2 200 km lang forsvarsmur gjennom Vest-Sahara, som deler territoriet i to. Muren er nesten fire gonger lenger enn muren i Palestina og er beskytta av eit av dei største minefelta i verda. Mellom kvar femte til kvar tiande kilometer er det ein marokkansk militærpost. Muren hindrar folkesetnaden i dei okkuperte områda frå å kome i kontakt med folkesetnaden i flyktningeleirane i Algerie.
Politikk
Etter at området vart okkupert, utropte eksilregjeringa i Algerie Den sahariske arabiske demokratiske republikken. SADR har vorte godkjent av 70 statar, og av den Den afrikanske unionen. Noreg anerkjenner ikke marokkansk suverenitet over Vest-Sahara, men har heller ikke anerkjent staten SADR.
Økonomi
Trass i at Vest-Sahara for det meste består av ørken og halvørken, er det eit område som er rikt på naturressursar. Vest-Sahara har blant verdas rikaste fiskeforekomstar, og store fosfatgruver. Ein reknar med at det finst store olje- og gassreservar i havbotnen utanfor området. All økonomisk aktivitet i Vest-Sahara er kontrollert av den marokkanske regjeringa, som tilbyr skattelette og subsidiar til marokkanske busetjarar i dei okkuperte områda. Inntektene er likevel betrakteleg lågare enn i Marokko.
Flekkefjordsposten
Flekkefjordsposten var ei avis som blei grunnlagt i 1893 i Flekkefjord. Avisa blei nedlagd i 1973. Flekkefjordsposten konkurrerte mot avisa Agder.
White Island i Scillyøyane
White Island er ei av dei mindre øyane i Scillyøyane i England. Ho ligg like ved den nordlegaste av dei busette øyane i gruppa, St Martin's. Området mellom dei vert tørrlagd ved lågtvatn.
Øya er ikkje busett. Ho vert stundom rekna som ein del av St Martin's og i lag har dei eit areal på 2,3 km².
Voron ved Suda
Voron (russisk Ворон) er ei elv i Vologda oblast i Russland og ei av sideelvane til Suda i nedslagsfeltet til Volga.
Ved elva ligg landsbyen Kaduj.
Kløfta
Kløfta er ein tettstad i Ullensaker kommune i Viken. E6 passerer like ved Kløfta. Tettstaden har.
298 Baptistina
298 Baptistina er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 9. september 1890 av Auguste Charlois ifrå Observatoire de Nice.
My Child: Lebensborn
My Child: Lebensborn (på norsk: Mitt barn: Lebensborn) er eit BAFTA-belønna historiedrive simulasjonsspel for Ios- og Android-einingar, utvikla av norske Sarepta Studio og Teknopilot, gitt ut i 2018. I spelet skal ein vere adoptivforelder for eit krigsbarn i Noreg i perioden etter den andre verdskrigen.
Handling
Spelet er ei historiedrive gjennomgang av kvardagen til eit sju år gamalt krigsbarn fødd frå Lebensborn-prosjektet, i utgangspunktet bygd rundt Tamagotchi-liknande mekanikkar, der målet er å balansere barnets ulike behov for næring og omsorg. Spelarane adopterar barnet i 1951 då det skal byrje på skule, og konfronterast med ulike situasjonar og beslutningar for å hjelpe det gjennom ulike kapittel i barndomen. I byrjinga av spelet får spelaren valget mellom ein gut, Klaus, eller ei jente, Karin. Spelet informerar i byrjinga og slutten av kvart kapittel om den historiske bakgrunnen for hendingane.
Kristofer Leirdal
Kristofer Leirdal var ein norsk biletkunstnar frå Leirdalen i Aure kommune. Leirdal voks opp i snikkarverkstaden til far sin og tok tidleg til å arbeida i tre. Han fekk eit stipend for å studera på møbellinja ved Statens håndverks- og kunstindustriskole i Oslo, der han tok til i 1936. I 1938 kom han inn på Statens kunstakademi. I 1941 vart han tilsett som steinhoggar ved Nidarosdomen i Trondheim. Rett etter krigen studerte han ved Det Kongelige Kunstakademi i København, men kom i 1946 attende for å halda fram med arbeidet på Nidarosdomen.
My Child: Lebensborn
Handling
Total spilletid for spillet er om lag fire til fem timer.
Oreókastro
Oreókastro (gresk Ωραιόκαστρο) er ein kommune i dei nordlege forstadane til Thessaloníki i Makedonía i Hellas. Han høyrer til periferieininga Thessaloníki i periferien Sentral-Makedonía.
My Child: Lebensborn
Utvikling
Spelet er produsert av Teknopilot, med spelutviklingsselskapet Sarepta Studio som co-produsent, som eit ledd i multimedieplattformen Wars Don't End. Utviklarane intervjua norske krigsbarn, og har rådført seg med den norske gruppa Lebensborn Norway. My Child: Lebensborn vart folkefinansiert av 130 000 kroner i ei Kickstarter-kampanje i april 2017, og har også fått ulike støtteordningar frå Norsk filminstitutt på rundt 1,5 million kroner sidan 2015.
Kristofer Leirdal
Leirdal underviste på Kunstskolen fram til 1952, då han gjekk over til Institutt for form og farge ved NTH, der han fram til 1982 underviste arkitektstudentar i modellering.
Oreókastro
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
My Child: Lebensborn
Meldingar og mottaking
9. juni vart spelet My Child: Lebensborn omtala i den britiske avisa the Guardian som «Game of the Month». I Noreg vart spelet godt motteke, med spesiell skryt for å vere eit spel som bryt ny tematisk mark i dataspel, og for å vere eit hjarteskjærande innblikk i ei mørk tid i norsk historie.
Oreókastro
Administrativ inndeling
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 38 317 innbyggjarar, medan kommunaleininga Oreókastro hadde 21 716 og tettstaden med same namn 20 852 innbyggjarar.
My Child: Lebensborn
Meldingar og mottaking
I slutten av mars 2019 vart spelet gjort utilgjengeleg for kjøp for franske, tyske, russiske og austerrikske Android-brukarar.
Oreókastro
Byar og tettstader
Heile kommunen ligg innanfor storbyområdet til Thessaloníki. Byane og tettstadene i kommunen er:
My Child: Lebensborn
Meldingar og mottaking
Den 4. april 2019 vann spelet ein pris i den britiske film- og spel-utdelinga BAFTA for spel som gjer meir enn å underhalde i kategorien «Games Beyond Entertainment».
Sørkjosen
Sørkjosen (nordsamisk Reaššegeahči, kvensk Rässikäinen ) er ein tettstad med  i Nordreisa kommune i Troms og Finnmark. Staden ligg ved Reisafjorden, om lag 5 km nordvestom Storslett. E6 går gjennom Sørkjosen. Sørkjosen har også flyplass som dekkjer Nordreisa, Kvænangen, Skjærvøy og delar av Kåfjord kommune. Widerøe har ruter til Tromsø, Hammerfest og Kirkenes frå Sørkjosen lufthamn.
Tafilah
At-Tafilah (arabisk الطفيلة), òg skrive Tafila, er ein by sør i Jordan, 183 km sørvest for Amman, med kring 39 000 innbyggjarar. Han er hovudstaden i Tafilah guvernement og er kjend for dei grøne hagane sine med oliven- og fikentre, og vindruer. Tafilah vart grunnlagd av edomittane, som kalla byen Tophel.
Det finst meir enn 360 naturlege kjelder i at-Tafilah-området. Det ligg to fosfat- og sementgruver i at-Tafilah.
Historie
Den eldste kjende sivilisasjonen ein kjenner til ved Tafilah var Edom, og Tafilah ligg i ruinane etter den edomittiske byen Tophel. Hovudstaden i Edom var Busairah som ligg 23 km sør for Tafilah. Edomittane var ofte allierte med nabolandet Moab. Tafilah vart sidan erobra av nabatearane som hadde hovudstaden sin i Petra. Etter den romerske invasjonen, vart han styrt av ghassanidane, under Romarriket.
Tafilah kom så under muslimsk styre, men var ei kort stund styrt av krossfarar.
Den 25. januar 1918 øydela arabarar og dei allierte styrkane under arabaropprøret, leia av T.E. Lawrence og prins Zeid bin Hussein ein 900 mann stor, tyrkisk styrke nær Tafilah, som Lawrence skreiv om i Seven Pillars of Wisdom som «Tafileh».
17. mai
17. mai er den 137. dagen i den gregorianske kalenderen (138. under skotår). Det er 228 dagar att av året.
Døde
mai
Ybbs an der Donau
Ybbs an der Donau er ein by og ein kommune i distriktet Melk i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 23,8 km² og 5 600 ibuarar. Byen Ybbs ligg ved Donau, 224 meter over havet.
Det største elvekraftverket på Donau i Austerrike er nær Ybbs. Største sysselsetjar i kommunen er ein treindustrifabrikk, sidan 2010 eigd av finsk-svenske Stora Enso.
Jungfraubahn
Jungfraubahn er ei elektrisk, meterspora, tannstangbane i Sveits. Sidan august 1912 strekker ho seg frå Kleinen Scheidegg, 2 061 meter over havet, gjennom fjella Eiger og Mönch til skaret Jungfraujoch, den høgstliggjande jarnbanestasjonen i Europa. Den 9,34 kilometer lange bana stig nesten 1400 meter til endestasjonen på 3 454 moh. I meir enn sju kilometer går bana i tunnel. Bana ligg i Berner Oberland, med unnatak for dei siste meterane før endestasjonen som er i kantonen Valais.
Orkla Media
Orkla Media var den delen av Orkla-konsernet som av engasjert i drift av medieverksemder, no Edda Media. Selskapet vart ein av tre store medieeigarar i Noreg i 1990-åra og litt ut på 2000-talet. Dei to andre var A-pressen og Schibsted.
Orkla Media eigde mange verksemder innan dagspresse, vekepresse, elektronisk publisering, lokalradio/-fjernsyn og rein marknadsføring i mest heile Norden (Noreg, Sverige, Danmark, Finland, Polen, Litauen og Ukraina).
Orkla gjorde si første investering i mediemarknaden då Orkla Industrier kjøpte ein aksjepost i Janco Kabel-TV i 1983. Det første aviskjøpet vart gjennomført året etter, då partiet Høgre selde ut sin eigen aksjepost på 40% i avisa Nordstrand Østre Aker Blad (I dag; Nordstrands Blad). Orkla kjøpte aksjeposten for fire millionar kroner.
Orkla Media har tradisjonelt sett kjøpt opp medieverksemder i Austlandsområdet.
Mecom
28. juni 2006 vart det gjort kjend at styret i Orkla Media ville selje konsernet til det britiske selskapet Mecom - til sterke protestar frå tillitsvalde i heile konsernet. Dei tilsette frykta at utanlandsk oppkjøp ville føre til kraftige innstrammingar og nedbygging av medieverksemdene i konsernet.
Storslett
Storslett (nordsamisk Ráissa, kvensk Hansinkenttä) er ein tettstad og administrasjonssenteret i Nordreisa kommune i Troms og Finnmark. Han hadde. Staden ligg ved Reisafjorden ved utløpet av Reisaelva, om lag 5 km søraustom Sørkjosen. Det meste av folkesetnaden bur aust for elva. E6 går gjennom tettstaden.
Nordreisa kyrkje frå 1856 ligg på Storslett, det same gjer Haltibygget frå 2015. På staden finn ein òg Nord-Troms videregående skole, skolestad Nordreisa og Sonjatun helsesenter.
Binders Nunataks
Binders Nunataks er to små, lyse nunatakar som ligg 37 nautiske mil nord for Mount Scherger sør i Prince Charles Mountains. Dei vart kartlagde frå flyfoto og landmålingar av Australian National Antarctic Research Expeditions i 1957–60, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter ein oppdikta person i The Ascent of Rum Doodle, ein roman av W. E. Bowman.
Vytegraelva
Vytegra (russisk Вытегра) er ei elv i Vologda oblast i Russland og munnar ut i Onegasjøen.
Elva renn frå Matkozerasjøen og har ei lengd på 64 km. Nedslagsfeltet hennar er 1670 km ². Elva er ein del av Volga-Austersjø-kanalen og er regulert av ei rekkje sluser langs heile elva og er knytt til elva Kovzja via ein kanal.
Alan Turing
Alan Mathison Turing var ein britisk matematikar og logikar.
Turing er sett på som grunnleggaren av teoretisk datavitskap, spesielt på grunn av Church-turing tesen, og gjorde mykje arbeid med å formalisere kva det vil seie at noko er kalkulerbart med ein algoritme. Til dette brukte han det matematiske konseptet som seinare blei kjent som ein turingmaskin.
Under andre verdskrigen jobba Turing som kodeknekkar og var leiar for gruppa som knekte Enigma-koden ved Bletchley Park i England.
Turingtesten var ein test Turing fann på for å sjå om ein maskin kunne utvise menneskeleg intelligens. Testen, som berre reiknar intelligens på åtferdsnivået, er svært omdiskutert.
Etter krigen blei Turing dømd for homofili, som på den tida var straffbart i Storbritannia. Han mista tryggleiksklareringa si og blei tvungen til å ta hormonbehandling. Han døydde kort tid etterpå, mest truleg for eiga hand.
Pfinz
Pfinz er ei elv i Baden-Württemberg i Tyskland, og ei av sideelvane til Rhinen frå høgre med ei lengd på 60 km.
Ho har sitt utspring nord i Schwarzwald nær Pfinzweiler i Straubenhardt. Nær Durlach renn ho ut på den øvre elvesletta til Rhinen og held fram i fleire greiner og kanalar. Ho renn hovudsakleg nordvestover gjennom fleire byar og landsbyar nord for Karlsruhe, som Staffort. Pfinz munnar ut i Rhinen nær Dettenheim-Rußheim. Pfinz vert kryssa av to kanalar, ein nær Hagsfeld i Karlsruhe og ein ved Dettenheim-Rußheim.
Pfinz har gjeve namn til byen Pfinztal. Byen vart danna då fire tidlegare sjølvstendige landsbyar nær Pfinz vart slått saman på 1970-talet.
Området rundt elva vert tradisjonelt kalla Pfinzgau.
Kairouan
Kairouan (arabisk القيروان, også kjend som Kairwan, Kayrawan og al-Qayrawan) er ein by i Tunisia som ligg om lag 160 km sør for hovudstaden Tunis. Byen vert rekna med til dei heilage byane i islam, og er eit mykje besøkt pilegrimsmål for muslimar. Byen vart grunnlagt av arabarar i om lag 670, har i dag om lag 150 000 innbyggjarar, og har vore eit verdsarvområde sidan 1988. Namnet skriv seg frå det arabiske kairuwân (persisk kâravân) og tyder 'leir' eller 'kvilestad' (jf. karavanserai).
Byen vart grunnlagd av den arabiske generalen Uqba ibn Nafi som eit ledd i det veksande arabiske riket sitt forsvar mot berbarane. Sjølv om generalen fall i kamp mot berbarane femten år seinare, heldt byen fram med å vekse, og vart etter kvart kjend som «Mekka i Nord-Afrika». På 900-talet vart han hovudstad i Aghlabideriket, og var kjend for makt og rikdom.
På midten av 1000-talet kom Nord-Afrika under fatimidane sin kontroll, og byen vart invadert av beduinar og øydelagd i 1057. Under det osmanske riket vart hovudstaden flytta til Tunis på 1100-talet, men Kairouan har framleis status som heilag by og religiøst senter. Etter at franske styrkar tok kontroll over området i 1881, har det også vore tilgang til byen for ikkje-muslimar.
Byen vert i dag omtala som «byen med 50 moskéar», og mellom heilagdomane i byen kan ein nemne Stormoskéen med søyler av marmor og porfyr, og Moskéen med tre portar frå 800-talet. Byen har også spela ein viktig rolle i jødisk historie i Nord-Afrika, særleg på 800-1100-talet.
Attraksjonane i byen omfattar også den eldste minareten i verda, torget og medinaen. I tillegg er byen kjend for kunsthandverk og teppeproduksjon.
Gatescenene som skulle vere frå Kairo i Indiana Jones-filmen Raiders of the Lost Ark (Jakten på den forsvunne skatten) vart spela inn i Kairouan.
Forbundsdagen
Forbundsdagen (tysk Bundestag) er parlamentet i Tyskland.
Den fyrste forbundsdagen var forbundsdagen for Det nordtyske forbundet. Mellom 1871 og 1933 vart det tyske parlamentet kalla Riksdagen (Reichstag). Det (vest-)tyske parlamentet vart kalla forbundsdag att i 1949 med førebels sete i Bonn. Sidan 1998 har setet til det tyske parlamentet igjen vore i Berlin, i den gamle riksdagsbygningen ved Brandenburger Tor.
Eit val til til forbundsdagen vert kalla forbundsdagsval (Bundestagswahl). Siste forbundsdagsval var i 2021.
1282
1282 (romartal MCCLXXXII)
Nordvestterritoria
Nordvestterritoria (engelsk Northwest Territories, ofte forkorta NWT; fransk, les Territoires du Nord-Ouest) er eit kanadisk territorium. Det har ei flatevidd på 1 171 918 m², men berre 41 861 (2006). Sidan 1967 har hovudstaden vore Yellowknife.
Historie
Historia til dette kanadiske territoriet blei til i juni 1870 då Hudson's Bay Company overførte Rupert's Land og North-Western Territory til den kanadiske regjeringa. Denne digre regionen omfatta heile det noverande Canada bortsett frå Britisk Columbia, kysten av dei store sjøane, dalen rundt St. Lawrence-elva og den sørlege tredjeparten av Quebec, Maritimes, Newfoundland, Labradorkysten og dei arktiske øyane som no er del av landet. Namnet viser til den nordvestre plasseringa i høve til Rupert's Land.
Sessvollmoen
Sessvollmoen er ein tettstad i Ullensaker kommune i Viken. Staden har.