cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Omsetnadsavgift
I Noreg vart ei alminneleg omsetnadsavgift innført 1935. Ho var på 1 % og lagt på alle ledd i omsetnaden av varer og eigedommar. Frå 1940 vart avgifta auka til 3 %, og seinare same året til 10 % i samband med omlegging til ei sisteleddsavgift. Avgifta vart i 1947 sett ned til 6,25 %, i 1951 sett opp til 10 %, og i 1964 sett opp til 12 %.
Ian Mosley
Ian Francesco Mosley er ein britisk trommeslager og låtskrivar som særleg er kjend frå progressiv rock-bandet Marillion. Han har vore medlem av bandet sidan 1984, da han erstatta Mick Pointer. Han gav i 1996 ut soloalbumet Crossing the Desert under namnet Iris.
Thomas Funck
Kalle Stropp och hans vänner vart også laga som teikneserie i åra 1955 til 1960 av Nils Egerbrandt. Funck skreiv sjølv mesteparten av manusa. Serien vart publisert i tidsskriftet Veckospegeln, vekebladet Husmodern og i teikneseriebladet Blondie. Sidan gjekk teikneserien omatt i serieblada Nalle Lufs, Goliat og Bobo och Gnuttarna.
Omsetnadsavgift
Omsetnadnsavgifta vart som eit ledd i den norske skatteomlegginga erstatta av ei meirverdiavgift i 1970.
Ian Mosley
Før han vart heiltids rockemusikar, var han ein periode i byrjinga av 1970-talet òg trommeslagar på West End-oppsetjingane av musikalane Hair og Jesus Christ Superstar. Mosley spelte i bandet Darryl Way's Wolf frå 1973 til 1974, der han medverka på tre av albuma til bandet. I 1975 spelte han i bandet Trace, og han spelte òg med Gordon Giltrap på byrjinga av 1980-talet. I 1983 og 1984 var han med i tidlegare Genesis-gitarist Steve Hackett sitt soloband. Han har òg spelt saman med Manfred Mann.
Med Marillion
sjå diskografien til Marillion
Thomas Funck
Det vart også laga tre filmar som bygde på historiene hans, Kalle Stropp, Grodan Boll och deras vänner (1956), Kalle Stropp och Grodan Boll (1987) og Kalle Stropp och Grodan Boll på svindlande äventyr (1991).
Funck var far til dokkeskodespelaren Gustav Funck og bror til operettesongaren og regissøren Hasse Funck. Funck var ei tid gift med dokkemakaren og barneprogramleiaren Eva Funck.
Cecilia Young
Cecilia Young, som gift Cecilia Arne (januar 1712–) var ein av dei største engelske sopranane på 1700-talet. Ho var gift med komponisten Thomas Arne og var mor til komponisten Michael Arne. Ho tilhøyrde ein velkjend engelsk musikalsk familie som omfatta fleire profesjonelle songarar og organistar. Young hadde stor suksess gjennom det nære samarbeidet sitt med George Frideric Handel. Ho var med i fleire oratorium og operaer av han, mellom anna ved premierane av Ariodante (1735), Alcina (1735), Alexander's Feast (1736) og Saul (1739).
Kantonen Bern
Bern er ein kanton i det vestlege, sentrale Sveits. Kantonen har eit areal på 5 959 km², og hadde 969 299 innbyggarar i 2009. Kantonen er den nest største i Sveits, både kva gjeld flatevidd og folketal. Byen Bern er hovudstad i kantonen.
Cecilia Young
Bakgrunn og tidleg karriere
Cecilia Young blei fødd i London ein gong i januar 1712 og ble døypt den 7. februar. Young-familien var kjende musikarar, med både far hennar, Charles Young, og farbroren Anthony Young, var kjende organistar og mindre kjende komponistar. I tillegg til Cecilia, som var den eldste av fire, var også dei yngre systrene hennar Isabella og Esther songarar som fekk suksess. Den yngre broren Charles hadde ei stilling ved Finandsepartementet, og var ikkje professjonell musikar, men døtrene hans Isabella, Elizabeth og Polly følgde i fotspora til fastrene sine og blei også songarar med suksess.
Kantonen Bern
Geografi
Kantonen grensar i nord til kantonane Jura, Solothurn, i aust til Aargau, Luzern, Obwalden, Nidwalden og Uri, i sør til Valais, og i vest til Vaud, Fribourg og Neuchâtel.
Cecilia Young
Bakgrunn og tidleg karriere
Young fekk fyrst opplæring i musikk av faren, men blei etterkvart ein elev av Francesco Geminiani. Ho debuterte som profesjonell songar i ei rad konsertar i mars 1730. To år seinare hadde ho operadebuten sin i ei oppsetjing av John Frederick Lampe, svogeren sin, og J.S. Smith. Ho var med i fleire av operaene deira dei neste to åra. Gjennom tilknytinga til Lampe møtte Young den unge komponisten og framtidige ektemannen sin, Thomas Arne. Ho var med i den fyrste operaen hans Rosamund, som hadde premiere 7. mars 1733.
Kantonen Bern
Geografi
Kantonen vert ofte delt etter landskap. I nord ligg sjølandet (Seeland) og Bern-Jura, deretter kjem Mittelland med byen Bern, medan Oberland i sør er prega av storfjell. 43,3% av kantonen er jordbruksareal, og 31,0% er skogdekt. Om lag 19,3% er fjell, brear og innsjøar. Dei fem høgste fjelltoppane i Oberland er over 4 000 meter over havet, med Finsteraarhorn som den høgste.
Språk og samfunn
12,5% av innbyggarane i kantonen er utanlandske statsborgarar. I kring 84 % av folket snakkar bernerttysk, ein variant av sveitsartysk, medan 7,6 % snakkar fransk, desse bur i vest og i nord i kantonen. Om lag 67 % av innbyggarane er protestantar, dei fleste av desse er medlem av Schweizer Reformierte Kirchen, som er statskyrkje (Landeskirche). 16 % soknar til den katolske kyrkja.
Cecilia Young
Bakgrunn og tidleg karriere
I 1734 møtte Young komponisten George Frideric Handel etter at han hadde høyrd ein konsert ho heldt. Han var imponert over den unge songaren, og bestemte seg strakt for å hyra henne til rolla som Dalinda i operaen han arbeidde med, Ariodante. Verket hadde premiere ved Covent Garden Theatre den 8. januar 1735, og Young, i lag med resten av besetninga, blei teke entusiastisk imot. Dette var byrjinga på ei fruktbart samarbeid mellom Young og Handel som skulle vare det neste tiåret. Ho var med i fleire av produksjonane hans, mellom anna i rolla som Morgana i urpremieren på Alcina (1735) og i urpremierane på oratoria Alexander's Feast (1736) og Saul (1739). Ho song også tittelrolla i den fyrste London-framføring av Athalia, og tok del i fleire gjenoppsetjingar av verka til Handel tidleg på 1740-talet.
Kantonen Bern
Distrikt og kommunar
Bern består sidan 2010 av 10 distrikt (Verwaltungskreise), som er delt opp i til saman 396 kommunar. Dei ti distrikta er Bern-Mittelland, Biel/Bienne, Emmental, Frutigen-Niedersimmental, Interlaken-Oberhasli, Bern-Jura, Oberaargau, Obersimmental-Saanen, Seeland og Thun.
Historie
Bern slutta seg til det sveitsiske eidsforbundet i 1353. På den tid bestod kantonen Bern einast av nokre mindre område i nærleiken av byen. Dei neste 200 åra voks kantonen mykje, dels gjennom oppkjøp og dels gjennom erobringar. Mellom anna kom Aargau under kantonen i 1415, medan det meste av Vaud sitt landområde vart erobra i 1536.
Cecilia Young
Midten av livet og karrieren
I 1736 var Young i eit romantisk forhold med Thomas Arne. Far hennar var imot at dei skulle gifta seg, ettersom Arne var katolikk og ikkje følgde læra til Den engelske kyrkja. Trass i motstanden frå faren gifta Young seg med Arne den 15. mars 1737. Deretter opptredde ho i fleire av sceneverka til ektemannen, mellom anna dei svært populære maskespela Comus (1738), Alfred (1740) og The Judgement of Paris (1742). Young sine song- og skodespelartalent blei viktige delar av den tidlege suksessen hans.
Kantonen Bern
Historie
Ved danninga av republikken Helvetia i 1798 vart den dåverande kantonen delt i to, ein i sørvest med Lausanne til hovudstad og ein annan, kalla Oberland, med Thun til hovudstad. Då den sveitsiske føderasjonen vart restaurert i 1815, fekk kantonen Bern tilført land som hadde lege under bispedømmet i Basel, mellom anna Bern-Jura. Den utskilde kantonen i vest, derimot, vart til kantonen Vaud.
Cecilia Young
Midten av livet og karrieren
Anten seint i 1740 eller tidleg i 1741 fødde Young det einaste barnet sitt, den framtidige komponisten Michael Arne. Fram til no hadde karrieren til Young nesten berre vore i London. Dette endra seg etter at svigerinna hennar, den kjende songaren og skodespelaren Susannah Arne drog til Dublin i desember 1741 for å koma unna skandalen kring det nyleg havarerte ekteskapet hennar med skodespelaren Theophilus Cibber. Susannah byrja opptre i Dublin i lag med Handel våren 1742, og hadde stor suksess med urframføringa av Messiah der den 13. april. Suksessen inspirerte Thomas Arne og Cecilia til å prøva lukka i Dublin, og dei kom dit i juni, i lag med tenoren Thomas Lowe. Ekteparet Arne blei verande i Dublin i to sesongar, og framførte fleire oratorium av Handel i tillegg til fleire av verka til Thomas. Young song i dei fleste av desse konsertane, som i premieren på ektemannen sitt fyrste oratorium, The Death of Abel ved Smock Alley Theatre den 18. februar 1744. Young heldt også ein solokonsert i Dublin dette året som fekk ei entusiastisk mottaking.
Kantonen Bern
Historie
I tida 1815-1979 var Bern den største kantonen i Sveits. Etter Bern-Jura braut ut og vart eigen kanton i 1979, vart Graubünden den kantonen i landet med størst flatevidd.
Storm Front
Storm Front er det 11. studioalbumet til den amerikanske songar-låtskrivaren Billy Joel, gjeve ut den 17. oktober 1989. Det inneheld store hittar av Joel, «We Didn't Start the Fire», og «Leningrad». Begge desse nådde toppen av singellista i USA.
«I Go to Extremes» nådde sjetteplassen, medan «And So It Goes» (#37), «The Downeaster 'Alexa'» (#57) og «That's Not Her Style» (#77) alle gjekk inn på salslista.
Medverkande
Storm Front vart spelt inn med store endringar i bandet til Joe. Sidan det førre studioalbumet (The Bridge), vart både Russell Javors og Doug Stegmeyer, som lenge hadde spelt med Joel, sagt opp som høvesvis rytmegitarist og bassgitarist. Javors vart erstatta av Joey Hunting for plata og Tommy Byrnes på turné, medan Stegmeyer vart erstatta av Schuyler Deale. Andre faste i bandet, Liberty DeVitto, David Brown og Mark Rivera, vart verande. Joel henta òg inn perkusjonisten og multi-instrumentalisten Crystal Taliefero frå og med dette albumet.
Cecilia Young
Midten av livet og karrieren
Ekteparet vendte tilbake til London i august 1744. Kort tid seinare byrja Thomas Arne eit langvarig og nyttig samband med lysthagar i London, der konsertar med song blei utbreidd som underhaldning. Han blei utnemnd til offisiell komponist for Vauxhall Gardens i 1745, og presenterte også material i Marylebone og Ranelagh Gardens. Young song i fleire av desse konsertane i 1745 og 1746, mellom anna Colin and Phoebe, som ifølgje Charles Burney blei "constantly encored every night for more than three months".
Seinare liv og karriere
I 1746 byrja Young å ha tilbakevendande helseproblem som kom til å plaga henne resten av livet. Som eit resultat blei songframsyningane hennar mykje sjeldnare, og ho dukka berre opp i ein handfull sceneroller i løpet av det neste tiåret. Den siste var som Britannia i Eliza av Arne i 1754. Talet på konsertar blei også sterkt redusert, og hennar einaste opptredenar verde å merka seg var ein ein vinterkonsertsesong i 1748 i Dublin med paret Lampe, der ho song rolla som Galatea i Acis and Galatea av Handel, og nokre få konsertar i London i perioden 1747–1754. Ekteskapet til Young var også i ferd med å bli stadig meir ulukkeleg. I 1755 vendte ekteparet tilbake til Dublin for å opptre ved Smock Alley Theatre.I løpet av opphaldet braut ekteskapet saman for godt, og Thomas forlet Cecilia i Irland i lag med den unge niesa Polly. Thomas søkte om juridisk separasjon med grunngjeving om at ho var mentalt sjuk. Han gjekk med på å støtta henne med 40 pund i året, men i 1758 skreiv vennen hennar Mrs Delany at ho levde i tronge kår og måtte leva av songundervising i Downpatrick.
Cecilia Young og Polly vendte tilbake til London i 1762. Ho hadde berre ei kjend offentleg førestilling då ho dukka opp på ein veldedig konsert for Polly og mannen hennar, komponisten François-Hippolyte Barthélémon, i 1774. Ho blei forsona med ektemannen kort tid før han døydde i 1778. Deretter budde ho i lag med Polly og François til ho døydde i London i 1789.
Al-Wasitah
Al-Wasitah er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Chabahar fylke
Chabahar fylke (persisk شهرستان چابهار); tidlegare Chah Bahar fylke (persisk شهرستان چاه بهار) er eit fylke i Sistan og Balutsjistan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Chabahar. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket (inkludert delane av fylket som vart skild ut for å danne Qasr-e Qand fylke) 214 017. Utanom delar som seinare vart fråskild var folketalet i 2006 199 766. Fylket er delt inn i dei tre distrikta Sentral-distriktet, Dashtiari-distriktet og Polan-distriktet. Fylket har dei to byane Chabahar og Negur.
Vjasna
Vjasna (belarusisk Вясна, 'vår') er ein menneskerettsorganisasjon frå Belarus med sete i Minsk. Organisasjonen vart grunnlagt i 1996 av Aljes Bjaljatski for å yta politiske fangar og familiane deira økonomisk og juridisk hjelp.
Organisasjonen vart seinare forboden, og Aljes Bjaljatski vart den 24. november 2011 dømt for skatteunndraging til fire og eit halvt år i straffeleir.
Marillion
Marillion har heile vegen ikkje vore særleg godt likt i musikkpressa, men har hatt ein sterk tilhengjarskare, og vart av Classic Rock rangert på 38. plass på lista deira over dei 50 beste konsertartistane i 2008.
Besetning og stilendringar
Kjernen i bandet med Steve Rothery (sologitar, og det einaste medlemmet som var med før Fish), Pete Trewavas (bass), Mark Kelly (tangentinstrument) og Ian Mosley (trommer) har ikkje endra seg sidan 1984. Bandet har hatt fleire hitar i Storbritannia og har seld kring 15 millionar album på verdsbasis. .
Musikken til Marillion har endra stil gjennom karrieren deira. Den opphavlege stilen deira (med Fish på vokal) er best skildra som gitar- og keyboarddominert progressiv rock eller «neo-prog», og vert stundom samanlikna med Gabriel-perioden til Genesis.
I Nyar tid har stilen deira vorte samanlikna med Radiohead, Massive Attack, Keane, Crowded House, The Blue Nile og Talk Talk, sjølv om dei ikkje konsistent kan samanliknast med nokre av desse artistane.
Marillion var eit av dei første større banda i musikkindustrien som såg potensialet i ha kontakt med tilhengjarane sine via Internett, noko dei byrja med kring 1996. Bandet er òg kjend for å ha ein særs dedisert tilhengjarskare (som ofte kallar seg sjølv 'Freaks'), noko som dels kjem av det tette bandet mellom gruppa og tilhengjarane på nettsida deira. .
Fish-perioden
Marillion vart starta i 1979 som Silmarillion, etter J.R.R. Tolkien-boka Silmarillion, av Mick Pointer, Steve Rothery og andre. Dei spelte den første konserten sin i Berkhamsted Civic Centre i Hertfordshire den 1. mars 1980.
Bandnamnet vart korta ned til Marillion i 1981 og samstundes kom Fish og bassist Diz Minnett med i bandet etter ei prøvespeling i Leyland Farm Studios i Buckinghamshire den 2. januar 1981. Rothery og klaverspelar Brian Jelliman utgjorde resten av den første besetninga. Den første konserten deira vart spelt i Red Lion Pub i Bicester i Oxfordshire, den 14. mars 1981. Mot slutten av 1981 hadde Kelly erstatta Jelliman, medan Trewavas hadde erstatta Minnett i 1982.
Debutalbumet deira Script for a Jester's Tear kom ut året etter, i 1983. Under turneen etter albumet vart Mick Pointer sparka frå bandet. Det andre albumet Fugazi bygde vidare på det første med eit meir elektronisk lydbilete. I november 1984 gav Marillion ut det første konsertalbumet sitt, Real to Reel. Dette albumet nådde åttandeplassen på albumlista i Storbritannia.
Det tredje og bestseljande albumet deira var Misplaced Childhood. Bandet gjekk bort frå stilen på dei førre albuma og lagde ein meir kommersiell stil. Den første singelen frå albumet, «Kayleigh», vart mykje spelt på britisk radio og nådde til slutt andreplassen på singellista i Storbritannia, medan albumet gjekk heilt til topps på albumlista. Albumet hamna på sjetteplass på lista til Kerrang! over årets album for 1985. «Kayleigh» gjekk òg opp til 74. plass på den amerikanske Billboard Hot 100-lista, den einaste gongen dei gjekk inn på denne lista.
Det fjerde studioalbumet deira, Clutching at Straws, heldt fram popstilen frå det førre albumet, men hadde òg mørkare element. Albumet selde godt og den første singelen frå albumet, «Incommunicado», nådde sjetteplassen i Storbritannia. Albumet hamna på sjetteplass på lista til Kerrang! over årets album for 1987. På grunn av dei omfattande turneane, som manageren deira tente langt betre på enn bandet sjølv, slutta Fish i bandet. Fish gav bandet eit ultimatum om å velje anten han sjølv eller manageren, og bandet valde då manageren. Fish har sidan starta ein solokarriere. Den siste konserten hans med bandet vart i Craigtoun Country Park den 23. juli 1988.
Steve Hogarth-perioden
Etter Fish forlet bandet, fann dei Steve Hogarth, tidlegare klaverspelar og stundom vokalist i The Europeans. Hogarth kom frå ein New Wave-bakgrunn i staden for progressiv rock og hadde faktisk aldri eigd eit Marillion-album før han vart med i bandet. Det første albumet han medverka på var Seaons End, som bestod av songar som bandet alt hadde spelt inn demoversjonar av før Hogarth kom med i bandet. Han skreiv derimot tekstane til songane. Det andre albumet til Hogarth med bandet, Holidays In Eden, var det første han skreiv i lag med heile bandet. Albumet var det mest popaktige bandet spelte inn, men gjorde det likevel heller dårleg.
Holidays in Eden vart følgd opp med Brave, eit mørkt og komplekst konseptalbum. Dette var det første av mange Marillion-album som vart produsert av Dave Meegan. Albumet fekk god kritikk, men selde dårleg.
Det neste albumet, Afraid of Sunlight, vart det siste albumet til bandet på EMI. Nok ein gong selde albumet dårleg, på grunn av dårleg marknadsføring. Det er likevel eit av dei mest kritikarroste albuma til bandet og var med på lista til Q over dei 50 beste albuma i 1995. Albumet vart følgd opp av ei rekkje album der Marillion prøvde å finne sin stad i musikkindustrien. This Strange Engine kom ut i 1997 med liten marknadsføring frå det nye selskapet deira Castle Records, og bandet hadde ikkje råd til å turnere i USA. Dei amerikanske tilhengjarane klarte derimot å samle inn kring $60 000 på nettet for å få bandet over.
På det tiande albumet til bandet, Radiation, tok bandet ei ny retning, og tilhengjarane tok i mot det med blanda reaksjonar. marillion.com kom ut året etter og heldt fram i same retninga. Bandet var framleis misnøgd med handsaminga plateselskapet gav dei. Bandet valde så eit radikalt eksperiment og bad tilhengjarane om hjelp til å få midlar til innspelinga av det neste albumet med å bestille det på førehand, sjølv før innspelinga hadde starta. Resultatet var over 12 000 førehandsbesetillingar som gav bandet nok pengar til å spele inn og gje ut Anoraknophobia i 2001. Bandet klarte så å få ein avtale med EMI for å distribuere albumet. Albumet vart ein suksess og bandet klarte å finansiere det neste albumet på eiga hand, men valde å igjen søke støtte hos tilhengjarane for å få midlar til å marknadsføre det nye albumet. Denne gongen kom det inn 18 000 førehandsbestillingar.
Marbles kom ut i 2004 med ein dobbel_CD som berre var tilgjengeleg på nettsida til Marillion - ein slags takk for hjelpa til dei over 18 000 tilhengjarane som førehandsbestilte. I tillegg vart namna til desse 18 000 trykte i plateomslaget. Bandet gav ut «You're Gone» som den første singelen frå albumet, og denne nådde sjuandeplassen på singellista i Storbritannia, den første singelen deira på Topp 10 sidan «Incommunicado» i 1987. Den andre singelen frå albumet, «Don't Hurt Yourself», nådde 16. plass.
I april 2007 kom det fjortande albumet til Marillion ut, Somewhere Else, og dette var det første albumet deira på 10 år som nådde Topp 30 på albumlista i Storbritannia. I juli 2008 starta bandet ein konkurranse for tilhengjarane om å lage ein musikkvideo for singelen «Whatever is Wrong with You»", og poste han på YouTube. Premien til vinnaren var £5 000.
Happiness Is the Road kom ut i oktober 2008. Albumet var det første som kunne lastast ned på førehand via P2P-nettverk frå bandet sjølv. Når ein prøvde å opne fila, fekk ein sjå ein video som forklarte kvifor bandet hadde gått denne vegen. Nedlastarane fekk så høve til å kjøpe albumet til ein brukar-definert pris eller velje å laste ned DRM-frie filer gratis, i byte mot epostadressa til brukaren. Bandet forklarte at dei ikkje støtta ulovleg nedlasting, men at dei forstod av musikken deira ville verte distribuert på denne måten uansett og ønskte å gjere det beste ut av situasjonen.
2. oktober 2009 gav bandet ut eit akustisk album med nye arrangement av tidlegare songar (utanom ein ny song). Albumet heitte Less Is More. I september 2012 kjem det syttande studioalbumet til bandet, kalla Sounds That Can't Be Made. Delar av albumet vart spelt inn i Peter Gabriel sitt Real World Studios i 2011.
Bolsjojteateret
Bolsjojteateret (russisk Большой театр, Bolsjoj teatr, norsk omsetjing 'store teater') er eit teater i Moskva i Russland som hovudsakleg syner opera, operettar og ballett.
Teateret blei grunnlagt i 1776 av prins Peter Urussov og Michael Maddox. I byrjinga gav teateret førestillingar i private heimar, men i 1780 kjøpte det Petrovkateatret og byrja å produsera skodespel og operaer.
Den noverande bygningen blei bygd på Teatralnajaplassen i 1825 for å erstatta Petrovkateatret, som var blitt øydelagt av brann i 1805. Det nye teateret var utforma av arkitekten Osip (Joseph) Bove, som òg hadde bygd det nærliggande Malyjteatret i 1824.
På denne tida tilhøyrde alle russiske teater tsaren. I Moskva og St. Petersburg var det to teater, eit til opera og ballett og eit anna til tragediar og komediar. Opera og ballett blei sett på som finare enn drama, og operaen blei kalla «det store teateret» (bolsjoj er det russiske ordet for «stor» eller «storslegen»), medan dramateateret blei kalla «mindre teater» (malyj er det russiske ordet for «liten»).
Teateret blei innvigd 18. januar 1825. I byrjinga presenterte det berre russiske stykke, men i 1840 utvida det òg til utanlandske verk. Ein brann i 1853 gav omfattande skadar og gjenoppbygginga fann stad under leiing av Albert Kavos, sonen operakomponist til Caterino Kavos. Teateret opna igjen i 1856. Under andre verdskrigen blei teateret skadd av bomber, men blei raskt reparert.
Teateret er i dag mest kjent for ballettensemblet sitt, Bolsjojballetten.
Dorothea av Brandenburg
Dorothea av Brandenburg var dronning av Danmark og Noreg i rundt 50 år. Ho var dotter av markgreve Johan av Brandenburg og Barbara av Sachsen.
Dorothea var først gift med Kristoffer av Bayern og etter at han døydde med Kristian I. Ho fekk ikkje born i ekteskapet med Kristoffer. I ekteskapet med Kristian fekk ho tre born som voks opp; Hans, Margrete og Fredrik.
Hamnsund kyrkje
Hamnsund kyrkje er ei langkyrkje frå 1875 i Ålesund kommune i Møre og Romsdal fylke. Byggverket er i tre, har 350 sitjeplassar og galleri.
Yesodot
Yesodot (hebraisk skrift יְסוֹדוֹת, tyder Fundamenta) er ein religiøs moshav shitufi sentralt i Israel. Han ligg i Shephelah og høyrer til Nahal Sorek regionale kommune. I 2006 hadde han 434 innbyggjarar.
Hamnsund kyrkje
Historie
Bebuarane i dei grendene i Borgund sokn som låg nord om Grytafjorden, hadde to, ofte verharde fjordar, å krysse for å kome seg til kyrkje. Vatne kyrkje vart reist i 1868. Dei gardane langs Grytafjorden som låg nærast denne kyrkja, søkte  i 1869  om å verte overflytta dit. Dei fekk avslag, men i 1870 vart det vedteke at det skulle byggast eit kapell i Hamnsund.
Kyrkja
Arkitekt for kyrkja var byingeniør Hagbart Brinchmann Ålesund. Byggmeister var Knut Stokkeland, Vestnes.
Yesodot
Landsbyen vart grunnlagd ved eit sjekkpunkt langs Burmavegen i 1948 under arabisk-israelske krigen. Samfunnet hadde blitt grunnlagd to år tidlegare av immigrantar frå Ungarn og Polen.
Hamnsund kyrkje
Kyrkja
Ein kristusstatue på altaret er ein kopi av Bertel Thorvaldsens Kristus som står i Vor Frue kyrkje i København.
Yesodot
Kibbutzen vart grunnlagd på landområdet til den avfolka palestinske landsbyen Umm Kalkha i juli 1948.
Hamnsund kyrkje
Kyrkja
Kyrkja har ein døypefont i tre og orgel frå Vestre orgel- og pianofabrikk.
I 1957 vart kyrkja påbygd og utvida.
Christian Pravda
Christian Pravda var ein austerriksk skirennar som vart verdsmeister i utfor i svenske Åre i 1954. Han var fødd i Kufstein og døydde i Kitzbühel,
Aktiv
Pravda deltok i slalåmtevlinga under Vinter-OL 1948 i St. Moritz, men kom aldri til mål. To år seinare var han med til VM i alpine greiner 1950 i Aspen i den USA-amerikanske delstaten Colorado, der femteplassen i utforrennet vart hans beste plassering. Under dei olympiske leikane 1952 i Oslo vann Pravda sølvmedaljen i storslalåm, 1,9 sekundar bakom olympiameister Stein Eriksen frå Noreg. Dagen etter tok Pravda bronsemedaljen i utfor, italienaren Zeno Colò vann føre Othmar Schneider, ein landsmann av Pravda.
Høgdepunktet opplevde Pravda då han under VM i alpine greiner 1954 i Åre vann gullmedaljen i utfortevlinga. I tillegg tok han sølvet i kombinasjonen og vart nummer fire i slalåm.
Etter å reklamert for eit fransk skimerke vart han utestengd frå idretten i eitt år og gjekk glipp av Vinter-OL 1956.
Frå 1951 til 1958 vann Pravda åtte austerrikske meisterskap; tre i slalåm, to både i storslalåm og i kombinasjon, samt eitt i utfor. Han la opp som aktiv FIS-løpar i 1959. Fram til byrjinga av 1970-åra arbeidde han som skilærar i USA, flytta så heim til Kitzbühel i Tirol.
Finn Christian Jagge
Aktiv
Den 17. desember 1991 kleiv Jagge inn mellom verdstoppane i slalåm-øvinga. Han vann då i Madonna di Campiglio sitt fyrste renn i verdscupen i alpint. Mindre enn to månader seinare opplevde han høgdepunktet som ski-alpinist. Han sikra seg gullmedaljen i slalåm under vinter-OL i Albertville, 0,28 sekund føre Alberto Tomba frå Italia. Jagge vart same året tildelt Morgenbladets gullmedalje for 1992, saman med seglaren Linda Andersen.
Utover på 1990-talet tevla Jagge ofte jamnt med dei beste slalåmkøyrarane i verda. Han vann verdscuprenn i 1994, 1997, 1997/98-sesongen, to renn i 1998/99-sesongen og tok midt i desember 1999 sin sjuande og siste siger i verdscupen i slalåm på same staden der han åtte år tidlegare, på få dagar nær, tok sin fyrste siger.
Jagge la opp som aktiv alpinist i 2000.
Meirverdiavgift
Meirverdiavgift (forkorta mva.), tidlegare kalla meirverdiomsetnadsavgift (moms), er ei avgift på verdien som blir lagd til varer eller tenester i alle produksjons- eller handelsledd i omsetnaden innanfor eit land.
I Noreg vart meirverdiavgift innført i 1970 og erstatta den tidlegare omsetnadsavgifta, som ramma siste ledd, og som frå 1964 utgjorde 12 %. Avgiftsgrunnlaget på meirverdiavgifta er salssummen. Den generelle satsen er (frå 2013) 25 %, for næringsmiddel (redusert sats) 15 % og for persontransport, kringkastingsavgift, romutleige på hotell, ervervsmessig utlege av hytter, ferieleilegheiter og annan fritidseigendom (låg sats) 8 %. Kvar ledd i omsetnaden krev opp avgift av dei varene som blir omsette (utgåande avgift), men har samtidig frådragsrett for den avgifta som er betalt til eigne leverandørar (inngåande avgift). Det som den næringsdrivande skal betale til staten, ved terminvise avgiftsoppgjer, utgjer forskjellen mellom inngåande og utgåande avgift. Dersom den inngåande avgifta er høgare enn den utgåande, blir forskjellen utbetalt.
Gutiérrez Reef
Gutiérrez Reef er eit rev 400 meter nord-nordaust for nordenden av Isla Kopaitic i Duroch Islands på Trinityhalvøya i Antarktis. Det vart namngjeve av Den chilenske antarktisekspedisjonen (1948) etter ein båtsmann kalla Gutiérrez.
Frukost
Frukost er eit måltid ein et om morgonen eller føremiddagen. Måltidet er også kjend som morgonmat, morgonmål og i nyare tid dugurd. Frukost blir ofte kalla det viktigaste måltidet på dagen, ettersom å eta frukost har positiv innverknad både på blodsukkernivå i løpet av dagen og helse på lengre sikt.
Frukost kan vera eit lett måltid med bakverk, kornblanding, jogurt eller frukt, eller ein meir omfattande varmrett med kjøt, egg, grønsaker og liknande. Ein kan ha varme drikkar som te eller kaffi, eller kalde som jus eller mjølk, til.
Ein skil gjerne mellom kvardagsfrukost og helge- eller annan høgtideleg frukost.
Ordsoge
Ordet «frukost» er frå lågtysk og tyder 'tidleg måltid'. På norsk kalla ein tidlegare det første måltidet på dagen «morgonmat», «åbit» eller «føreåbit» og måltidet ein hadde etter dette «dugurd». I nyare tid har både «frukost» og «dugurd» blitt brukt om dagens første måltid.
Ulike frukostvanar
Kva ein et til frukost varierer med tid, stad og tilgang på mat, tilreiing og vanar. Eit stort måltid om morgonen gjer at ein kan arbeida lenge før ein treng mat att, men kan forseinka dagen eller gjera den som et for mett til å arbeida hardt. Eit mindre måltid gjer at ein kjem seg i gang, men kanskje må bryta av tidleg for å eta føremiddagsmat.
Tradisjonelt har ein anten laga til ein varmrett tidleg om morgonen eller ete kald mat frå dagen før. Med moderne kjøleskåp og andre kjøkkenmaskinar er det blitt vanlegare med nedkjølte matvarer, som pålegg på brødskiva eller kornblanding med mjølk til frukost.
Medan mange et frukost heime kan han også kjøpast av gateseljarar eller ved gatekjøkken, på kafé eller restaurant. I hotell og nokre herskapshus finst eigne frukostrom der ein kan eta frukost.
Fylkesveg 6560
Fylkesveg 6560 går mellom Skjærlia og Kotsøy i Midtre Gauldal kommune. Vegen er 40,2 km lang.
Frukost
Ulike frukostvanar
For nokre høyrer visse media, som morgonavis, radio eller fjernsynsprogram som frukost-tv til måltidet.
That's Not Her Style
«That's Not Her Style» er ein song av Billy Joel frå albumet Storm Front frå 1989, der han var opningsspor. Songen vart gjeven ut som den femte singelen frå albumet i 1990. Han vart skriven for den dåverande kona til Joel, Christie Brinkley.
Frukost
Varm frukost
Varm frukost kan til dømes vera graut, steikt kjøt eller fisk, kokt eller steikt egg, pannekaker og liknande.
Fylkesveg 6560
Han tar av frå E 6 ved Skjærlia og går austover via Budal til fylkesveg 30 ved Kotsøy.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 631 i Sør-Trøndelag.
Mount Hermanson
Mount Hermanson er ei isdekt fjell i Dronning Maudfjella i Antarktis, 3140 moh, som ligg ved toppen av Cunninghambreen, 4 nautiske mil sørvest for Gray Peak. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein J.M. Hermanson i U.S. Navy som var ein flyoffiser ved McMurdo-basen, 1957–58, og stabssjef for den amerikanske prosjektleiaren for Antarktis, 1959.
Frukost
Varm frukost
Ein utbreidd type varm frukost er britisk eller engelsk frukost, som finst i ulike utformingar i England, Skottland og Irland. Måltidet er blitt mindre vanleg i britiske heimar i moderne tid, men er til gjengjeld blitt til eit fastlagd måltid som blir servert på hotell og etestader.
Dalgan fylke
Dalgan fylke (persisk شهرستان دَلگان) er eit fylke i Sistan og Balutsjistan i Iran. Det administrative senteret er Galmurti. Det vart utskild frå Iranshahr fylke i 2007. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 52 419. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Jolgeh-ye Chah Hashem-distriktet. Fylket har éin by: Galmurti.
Frukost
Kald frukost
Kald frukost kan omfatta ulike typar brød eller kaker, kornblanding, jogurt, ost, oliven og frukt.
Ein utbreidd type kald frukost er «kontinental frukost», ein frukost av fastlandseuropeisk opphav med eit lett bakverk, som croissant eller brioche, med jus og kaffi til. Frukt og/eller jogurt er også vanlege med denne typen frukost.
That's Not Her Style
Songen var den minstseljande singelen frå albumet og nådde 77. plass på singellista i USA. Musikkvideoen til songen var eit konsertopptak av songen på Yankee Stadium. Det vart òg gjeve ut ein EP med fire songar.
GUBOPiK
Innanriksministeriets hovuddirektorat for bekjemping av organisert kriminalitet og korrupsjon i Republikken Belarus (GUBOPiK) er ein belarusisk spesialstyrke. Han er vorte skulda for ei rekke overgrep mot borgarrettane, mellom dei bruk av vald og tortur mot menneske som tilhøyrer opposisjonen mot presidenten i landet, Aleksander Lukasjenko.
Nasjonalparkriket
Nasjonalparkriket er ei regional profilsatsing for Nord-Gudbrandsdalen med reiseliv, landbruk og servicerelaterte næringar som hovudsatsingsområde.
Profilen er bygd opp med utgangspunkt i konsentrasjonen av 6 nasjonalparkar: Jotunheimen, Rondane, Dovre og Dovrefjell-Sunndalsfjella, Breheimen og Reinheimen, som alle har delar av arealet sitt innanfor regiongrensa.
Al-Wulayjat
Al-Wulayjat er ein landsby aust i det sentrale Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Lovbrot
Lovbrot er i vid meining slike handlingar eller slik framferd som er forbode ifylgje ei lov, eller ifylgje føresegner gjeve av offentleg styresmakt i medhald av ei lov. Men vanlegvis taler ein ikkje om lovbrot i alle høve der det er gjort noko som strir mot lova, men berre dersom det er fastsett i lova at handlinga eller framferda kan gjeve grunnlag for ein straffereaksjon.
`Amum
`Amum er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Fylkesveg 6562
Fylkesveg 6562 går mellom Sokna bru (Støren) og Folstadgrenda i Midtre Gauldal kommune. Vegen er 2,0 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 632 i Sør-Trøndelag.
Chuck Berry (1975)
Chuck Berry er det attande albumet til Chuck Berry, gjeve ut i 1975 av Chess Records. Somme utgåver av albumet har tittelen Chuck Berry '75. Dottera til Berry, Ingrid, syng korvokal på albumet.
Dette var det siste albumet Berry gav ut for Chess Records, 21 år etter debutalbumet hans for selskapet. Han flytta vidare til Atco Records, som gav ut det neste studioalbumet hans, Rock It, i 1979.
Hermitage Peak
Hermitage Peak er eit fjell, 750 moh, som ligg 4 nautiske mil nord for Mount Ubique i Surveyors Range i Antarktis. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand (1960–61) etter Hermitage i Berkshire i England, heimstaden til Royal School of Military Survey.
Hells Bells
«Hells Bells» er opningssporet på Back in Black, det sjuande studioalbumet til det australske hardrockbandet AC/DC, som var det første albumet deira etter at songaren deira Bon Scott døydde. «Hells Bells» er den andre singelen frå Back in Black, og kom ut 31. oktober 1980. Songen kom òg ut på Who Made Who, eit filmmusikkalbum av AC/DC frå 1986 for Stephen King-filmen Maximum Overdrive og på begge versjonane av AC/DC Live i 1992.
Komposisjon
«Hells Bells» byrjar med den langsame, sørgjelege klangen av eit tonn tung bronseklokke. Klokka var laga av John Taylor & Co. Bellfounders i Loughborough, og lyden av klokka vart spelt inn av Tony Platt ved hjelp av Ronnie Lanes mobile studio inne i klokkestøyperiet etter at innspelinga av Back in Black var ferdig i Compass Point Studios på Bahamas.
Mottaking
«Hells Bells» blir rekna av mange som ein av dei beste låtane til bandet. I 2020 rangerte The Guardian låten som nummer seks på lista si over dei 40 beste AC/DC-låtane, og i 2021 rangerte Kerrang! låten som nummer sju på lista si over dei 20 beste AC/DC-låtane.
Use in sports
«Hells Bells» vart brukt som inngangsmusikk for den tidlegare Major League Baseball-spelaren Trevor Hoffman på heimekampar frå 1998 til 2010.
Songen blir spelt før kvar heimekamp for New Jersey Devils når spelarane kjem ut på isen.
Den tyske fotballklubben FC St. Pauli frå Hamburg og den franske rugbyklubben RC Toulonnais frå Toulon opnar alle heimekampar med å gå ut til «Hells Bells», førstnemnde ofte med store fanoppvisningar og pyroteknikk.
Under surfekonkurransen Bells Beach i Victoria i Australia, blir «Hells Bells» spelt i høgtalarane i byrjinga av det første heatet kvar konkurransedag.
Hirmand fylke
Hirmand fylke (persisk شهرستان هیرمند) er eit fylke i Sistan og Balutsjistan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Dust Mohammad. Det vart utskild frå Zabol in 2007. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 73 254. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Qorqori-distriktet. Fylket har éin by: Dust Mohammad.
NM i alpine greiner 1954
Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1954 fann stad dagane 19.-21. mars 1954 på Voss i Hordaland.
Slalåm
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
Dato: 19. mars
<br style="clear:both;" />
Utfor
<br style="clear:both;" />
An Najil
An Najil er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Beit Hilkia
Beit Hilkia (hebraisk skrift בֵּית חִלְקִיָּה, tyder Hilkia-huset) er ein haredisk moshav sentralt i Israel. Han ligg i Shephelah nær Gedera og høyrer til Nahal Sorek regionale kommune. I 2006 hadde han 470 innbyggjarar.
Landsbyen vart grunnlagd i 1953 av tidlegare innbyggjarar i Jerusalem og ma'abarot som ønskte å kombienre haredisk tru og drive jordbruk. Han er kalla opp etter Hilkia, faren til profeten Jeremia (Jeremia 1:1).
Anne Hilarion de Costentin de Tourville
Anne Hilarion de Costentin, comte de Tourville var kommandant i den franske marinen og tente under kong Ludvig XIV. Han vart marskalk av Frankrike i 1693.
17 år gammal som riddar i Maltesarordenen, kjempa han det første sjøslaget sitt på ein fregatt for ordenen. 25 år gammal gjekk han inn i den franske marinen og deltok mellom anna i slaget ved Agosta i 1673 under den fransk-nederlandske krigen.
Han tente under Abraham Duquesne under felttoga i 1676, og vart kommandant i 1690 under niårskrigen. Han sette flagget sitt på «Soleil-Royal», der det vart verande fram til slaget ved La Hougue i 1692. I slaget ved Beachy Head (Victoire de Béveziers) i 1690, slo han ein engelsk-nederlandsk flåte og kapra eller søkkte 15 fiendtlege skip.
Den 29. mai 1692 påførte han den engelske og nederlandske flåten på 97 skip store tap i Barfleur med berre 45 skip, men vart tvungen til å trekkje seg attende. Han leid sjølv store tap etter slaget då brannskip gjekk til åtak på franske linjeskip som låg til kai for reparasjonar i Cherbourg.
Den 27. juni 1693, slo han ein konvoi på 59 engelske skip kommandert av George Rooke ved Kapp St. Vincent nær Lagosbukta i Portugal, under slaget ved Kapp St. Vincent.
Tourville pensjonerte seg etter freden i Ryswick og døydde i Paris den 23. mai 1701, rekna som ein nasjonalhelt.
Fleire franske marinefartøy frå 1700-talet og gjennom 1900-talet er kalla opp etter Tourville.
Herald Reef
Herald Reef er eit rev 1 nautisk mil sørvest for Petermann Island, som ligg på nordsida av French Passage i Wilhelm Archipelago i Antarktis. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot. Det fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 fordi revet ligg ved tilmosten til French Passage frå aust.
Fylkesveg 6564
Fylkesveg 6564 går mellom Rognes og Bjørgja i Midtre Gauldal kommune. Vegen er 6,3 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 633 i Sør-Trøndelag.
Hobnail Peak
Hobnail Peak er eit pyramideforma fjell like sør for Mount Tricouni, på austsida av Skeltonbreen i Victoria Land i Antarktis. Det vart utforska i 1957 av gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58), og namngjeve i samband med Clinker Bluff og Mount Tricouni.
An Naq`Ah
An Naq`Ah er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Kongekake
Kongekake er ei kake knytt til trettande dag jul i fleire ulike land.
Frankrike
Den franske varianten blir kalla galette des rois eller gâteau des rois (kaka til kongane) etter heilage tre kongar eller vise menn som etter tradisjonen vitja Jesusbarnet i Betlehem 12 dagar etter jul. I det nordlege Frankrike blir ho laga med smørdeig og mandelkremfyll. I det sørlege Frankrike blir ho tradisjonelt laga av søt briochedeig smaksett med appelsinblomevatn, forma til ein krans og dekorert med kandisert frukt og perlesukker. I kaka gøymer ein ei fève (bønne), som frå byrjinga av bokstaveleg var ei bønne men som på 1800-talet blei erstatta av ein figurin i porselen og seinare plast. Den som får kakebiten med figurinen blir utpeikt til konge eller dronning for dagen, og får bera papirkrona som følgjer med kaka.
Spania og Latin-Amerika
I den spansktalande verda et ein på trettandedagen, Día de lós Reyes Magos (dagen til tre vise kongane) mange stader ein roscón de reyes (kongekrans). Denne er i likskap med det sørfranske bakverket ei kransforma kake pynta med kandisert frukt. I kaka er det gøymd ein figurin som forestiller Jesusbarnet eller ei lita leike og dessutan ei tørr bondebønne. Den som finn figurinen blir utnemnd til konge eller dronning for høgtida, medan den som får bønna må kjøpa kransen neste år. I Catalonia går kaka under namnet tortell.
Portugal
I Portugal et ein mellom jul og trettandedagen, Dia dos reis (kongedagen) ei kransforma fruktkake kalla bolo rei. Denne blei introdusert til Portugal seint på 1800-talet på konditoriet Confeitaria Nacional med oppskrift frå Frankrike, og er laga av søt briochedeig blanda med rosiner, nøtter og kandisert frukt. Tradisjonelt inneheld denne òg ei tørka bønne som gjev finnaren plikt til å kjøpa kransen neste år.
Hellas
I visse delar av Hellas et ein på trettandedagen brødkaka vasilópita (βασιλόπιτα), som elles er typisk for nyttårsdagen. Kaka inneheld ein mynt eller ein pyntegjenstand som skal gje hell til den som finn han i sin bit.
Whippet
Opphav og alder
Rasen er omtalt alt på 1600-talet, men reknast ikkje for å ha vorte etablert skikkeleg før omkring midten av 1800-talet. Han vart anerkjent som eigen rase av American Kennel Club i 1888, men først i 1891 av The Kennel Club i Storbritannia.
Det finst fleire døme frå historia på små greyhoundliknande hundar, heilt tilbake til romartida, som hundane på statuen som vart funne i ruinane av Pompeii. Rasen vart likevel eigenleg skapt av nordengelske kolgruvearbeidarar på 1700-talet.
Opphavet er ikkje heilt fastslått, men han blir rekna å ha vorte kryssa fram med bruk av småvaksne greyhoundar og 2-3 ulike langbeinte terrierrasar. Seinare fatta òg den engelske overklassa interesse for denne vesle hunden og kryssa inn italiensk mynde, noko som gav han dagens form og fasong.
I England gjekk han lenge under tilnamnet «the poor man's race horse», fordi arbeidarane der var like spelegalne som overklassa, men dei rådde ikkje over dei same økonomiske ressursane. Greyhound var for kostbar, både å halde og å skaffe. Den vesle whippeten var langt rimelegare på alle måtar, men likevel nesten like rask som greyhound og difor like veleigna til veddeløp.
Bruksområde
Hunden er opphavleg avla for hetsjakt på hare og anna småvilt, men vart tidleg den engelske arbeidarklassen sin «veddeløpshest». I dag er rasen først og fremst ein god familiehund, sjølv om både hundeveddeløp og lure coursing er populært. I dei seinare åra har rasen òg vist seg ypparleg eigna som terapihund, spesielt i USA.
Lynne og veremåte
Whippet er skapt for jakt og fare, men er normalt ein svært roleg og harmonisk hund, som er både hengiven og barnekjær. Han kan vere litt reservert overfor framande, og han likar ikkje ståk og støy. Rasen har dessutan ein praktisk storleik. Han vert rekna som ein særs reinsleg hund.
Anna
Whippet er ein særs sosial rase som trivst dårleg åleine heime. Pelsen blir børsta 1-2 gonger i veka med ein mjuk børste.
Tom Stiansen
Aktiv
Stiansen vart nummer åtte i super-G under vinter-OL 1992 i Albertville. Fyrst fire år seinare, i januar 1996, fekk han sitt internasjonale gjennombrot med tredjeplassen i eit verdscuprenn i storslalåm i Adelboden. Knappe to månader seinare kleiv han eit trinn opp på sigerspallen, også då i storslåm på norsk heimegrunn i Kvitfjell i Øyer.
Den 1. desember 1996 vann Stiansen sin einaste siger i verdscupen. I Breckenridge i delstaten Colorado rende han ned til siger i slalåmtevlinga. Høgdepunktet for Stiansen kom då han tok gullmedaljen i slalåm under VM i alpine greiner 1997 i italienske Sestriere. Han vann framom franskmannen Sébastien Amiez og favoritten Alberto Tomba, som på «heimebane» vart vist til tredjeplassen. Året etter vart han nummer fire i slalåm under vinter-OL 1998 i Nagano.
Stiansen heldt fram å tevle i alpinløypene fram til 2005. I perioden 1996-2004 fekk han med seg sju pallplasseringar i verdscupen i alpint (1-2-4), dei to fyrste kom i storslalåm, dei fem siste i slalåmtevlingar.
Mount Hofmann
Mount Hofmann er eit snødekt fjell, 2 000 moh, mellom munningen av Hamiltonbreen og Heilmanbreen nord i Queen Elizabeth Range i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Walther F. Hofmann, ein glasiolog i US Antarctic Research Program på Rossbarrieren, 1962–63.
Probisjtip
Probisjtip (makedonsk Пробиштип) er ein by og ein kommune i regionen Aust i Nord-Makedonia. Den noverande kommunen vart oppretta i 2004 ved at ein slo saman dei to tidlegare kommunane Probisjtip og Zletovo.
Kommunen har eit areal på 325,57 km2 og hadde 13 417 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.
Dei største bydelane og busetnadene i kommunen var:
Anders Martinus Erdal
Anders Martinus Erdal var ein norsk lærar, gardbrukar og stortingsrepresentant frå Førde i Sunnfjord.
Erdal var lærar og klokkar i Naustdal frå 1888 til 1923. Han kjøpte eit gardsbruk sentralt i bygda og dreiv dette ved sidan av lærargjerninga. Erdal var også ordførar i Naustdal og leiar av den lokale sparebanken. Han skipa eit branntrygdelag og stilte seg i spissen for å skipe folkehøgskulen Sunnfjord Ungdomsskule, der han var styreformann i 20 år. Også formann i Sunnfjord indremisjon i 16 år. Perioden 1916-18 var Erdal varamann til Stortinget frå einmnansskrinsen Sunnfjord. Valbolken 1919-21 var han Nordre Bergenhus sin 4. representant på Stortinget, vald for Venstre.
Talleiv Halvorsson Espetveit
Han voks opp på garden Espetveit i Høydalsmo, men det er ikkje sikkert han var fødd der i bygda. Fleire stader i Telemark finst det stoveinteriør som ein meiner er etter Talleiv Målar. Mellom desse er stover i Rauland, Grungedal, Flekstveit i Lårdal og Midjås i Mo. Også finst det kister og ølbollar som han har måla. Stilen hans er påverka av barokken og av den franske régence-stilen.
The Notorious Byrd Brothers
The Notorious Byrd Brothers er det femte albumet til det amerikanske rockebandet The Byrds og vart gjeve ut i januar 1968 på Columbia Records. Musikalsk er albumet toppen av den psykedeliske perioden til bandet, der dei blanda folkrock, psykedelisk rock, country, elektronisk musikk, barokkpop og jazz. Av desse forskjellige stilane var det dei små hinta om country som fullstendig skulle prege det neste albumet deira. Med produsenten Gary Usher vart det nytta mykje studioeffektar og nye produksjonsteknikkar, som phasing, flanging og panorering. The Byrds innførte òg pedalsteelgitar og Moog-synthesizer i musikken sin for første gong. Dette var eit av dei første albuma der ein finn ein Moog.