cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Avalon av Roxy Music
Bakgrunn og produksjon
Phil Manzanera har sagt om tittelsporet, «Avalon», «Då me spelte inn det tredje eller fjerde albumet i London, arbeidde me ofte i same studioet som Bob Marley, som var i etasjen under og laga alle desse kjende albuma. Det måtte berre smitte over ein stad.» Rhett Davies fortalte soga om korleis songen vart til: «Med songen 'Avalon' måtte me spele inn heile songen på nytt mot slutten av albumet. Me heldt faktisk på å mikse albumet, og versjonen av songen som me hadde laga fungerte rett og slett ikkje. Så medan me miksa, spelte me inn heile songen med ein heilt annan groove. Me var ferdig den siste helga me miksa. Me la til noko perkusjon og så nokre trommer, og så på sundag, då det var roleg i studioet, brukte dei å la lokale band komme inn og spele inn demoar. Bryan og eg drog ut for ein kaffi, og me høyrde ei jente syngje i studioet ved sidan av. Det var eit band frå Haiti som hadde kome inn for å spele inn nokre demoar, og Bryan og eg såg på kvarandre og sa 'For ei fantastisk røyst!' Det viste seg å vere Yanick Étienne, som song alle dei høge tonane på 'Avalon'. Ho kunne ikkje eit ord engelsk. Kjærasten hennar, som var bandmanager, kom inn og omsette. Og så miksa me songen dagen etter.»
I 2003 gav Virgin ut Avalon på Hybrid Super Audio CD med ny 5.1-kanals kringlyd produsert av Rhett Davies og Bob Clearmountain.
Plateomslag
Plateomslaget til albumet vart designa av Peter Saville. Sjølv om det ikkje var like opplagt som på tidlegare album, fortsette Avalon tradisjonen med å ha kvinner på framsida av Roxy Music-album. Kvinna var kjærasten (og kort tid etter kona) til Ferry, Lucy Helmore, med ein mellomalderhjelm og ein falk på handa. Meininga var å sende tankane til den siste reisa til Kong Arthur til Avalon.
Mottaking
I 1982 vart Avalon stemd fram til det 11. beste albumet det året av ei rekkje kritikarar. Lista vart trykt i The Village Voice. I 1989 vart albumet rangert på 31. plassen av Rolling Stone på lista dei over dei 100 beste albuma i 1980-åra. I 1993 inkluderte Entertainment Weekly plata på 25. plassen på lista deira over dei 100 beste elsk-eller-hat-CD-ane. I 2000 vart albumet stemt fram til 187. plassen i boka til Colin Larkin kalla All Time Top 1000 Albums. I 2003 vart albumet rangert på 307. plassen av Rolling Stone på lista deira over dei 500 beste albuma gjennom tidene. Det var den høgaste av fire Roxy Music-album på lista (etter Siren på 371. plassen, Country Life på 387. plassen og For Your Pleasure på 394. plassen). Avalon og Country Life var ikkje med på den reviderte lista frå 2012, men Avalon vart henta inn att på ein 336. plass på den oppdaterte lista frå 2020. I 2012 førte Slant Magazine albumet på 45. plassen på lista si over dei beste albuma frå 1980-åra.
Albumet har som regel alltid fått god kritikk. I ei melding for Rolling Stone skreiv Kurt Loder: «Avalon tar lang tid før det slår inn, men når det endeleg skjer, så er det eit bra album. Bryan Ferry opptrer som ein merkverdig uttrykksfull klaverspelar og songar som med sine kjende manerar har underordna seg i ein rik, velvillig sjølvsikkerheit. Og Andy Mackay skin i ei rekkje roller (obo-meditasjon hans på på Ferry sin 'Tara' er særskild deilig). Ti år etter debuten har Roxy Music mjukna opp: sporadiske sterke pianoakkorder i 'While My Heart Is Still Beating', som minnar om den mektige stemninga i 'A Song for Europe', men lyden er mjukare, meir draumeaktig og mindre bestemt dramatisk no. Låtskrivinga til Ferry har derimot sjeldan verka sterkare.»
Mark Coleman i The New Rolling Stone Album Guide gav plata 4,5 av 5 stjerner og skreiv «denne stramme, vakre songsamlinga representerer eit modent høgdepunkt. Den kontrollerte, kaotiske og intense kvaliteten i dei tidlege albuma er heilt borte, og Manzanera og Mackay gjev berre skjelettgitar og saksofonlinjer. Ferry fyller ut detaljane, skaper lagdelte synthlandskap rundt sine tragiske scenariar og melodiske drøvtyggingar. Den gjennomgripande innverkanden til Avalon på den britiske popscenen på 80-talet kan ikkje overvurderast. Statusen til Roxy Music blir ytterlegare forsterka av at dei ikkje gav ut eit nyare comeback-album. Så langt, i alle fall.» Spin Alternative Record Guide gav Avalon ni av ti: «Avalon er eit av tidenes beste kline-inferno, ein synthbasert versjon av Al Green-plata Call Me, Van Morrison sitt Moondance og João Gilberto sitt Amoroso.»
Medverkande
Roxy Music
Andre medverkande
Produksjon
Det matematisk-naturvitskaplege fakultetet på UiO
Fakultetet vart grunnlagt i 1811 som ei underavdeling av Filosofisk fakultet. I 1861 fekk det statusen som eit sjølvstendig fakultet.
Det har vore to nobelprisvinnarar knytte til fakultetet, Odd Hassel fekk nobelprisen i kjemi i 1969 og Ivar Giæver fekk nobelprisen i fysikk i 1973. Ein som ragar høgt er òg professor emeritus Arnt Eliassens Balzanpris i meteorologi i 1996 og Ole-Johan Dahl og Kristen Nygaards Turing-prisar frå 2001 og John Von Neumann-medaljar frå 2002 for objektorientert programmering.
I 2022 var det kring 6 000 studentar og 830 doktorgradskandidatar ved Mat-Nat. Solveig Kristensen er dekan ved fakultetet, Bjørn Jamtveit er prodekan for forsking og Knut Mørken prodekan for utdanning.
Fleire fagmiljø ved Mat-Nat markerer seg internasjonalt, som til dømes Institutt for teoretisk astrofysikk, som deltek i ESA og NASA sitt program «Solar and Heliospheric Observatory».
Let’s Spend the Night Together
«Let’s Spend the Night Together» er ein song av The Rolling Stones frå 1967, skriven av Mick Jagger og Keith Richards. Han har vorte spelt av mange andre artistar, mest kjend David Bowie i 1973.
Songen vart gjeven ut på singel i januar 1967 og nådde tredjeplassen på singellista i Storbritannia. I USA vart han òg gjeven ut på den amerikanske utgåva av albumet Between the Buttons. På grunn av den då kontroversielle teksten (som omhandla eit forslag om kjønnsleg omgang), valde dei fleste radiostasjonane i staden å spele baksida av singelen, «Ruby Tuesday». Dei to songane gjekk begge inn på den amerikanske Billboard Hot 100, «Let’s Spend the Night Together» stoppa på 55. plass, medan «Ruby Tuesday» gjekk til førsteplassen. Både «Ruby Tuesday» og «Let’s Spend the Night Together» hadde med Jack Nitzsche på piano.
Andre utgjevingar
«Let’s Spend the Night Together» vart gjeven ut på følgjande studioalbum:
Ein konsertversjon finst på Still Life (American Concert 1981) (1982).
David Bowie-utgåva
David Bowie spelte inn ei glamrock-utgåve av «Let’s Spend the Night Together» for albumet Aladdin Sane, som kom ut i april 1973. Han vart òg gjeven ut som singel i USA og Europa, men gjekk ikkje inn på singellistene.
Bowie si utgåve inkluderte ein pulserande synthesizer-effekt og han hadde lagt til eit eige vers mot slutten:
Forfattar Nicholas Pegg skildrar innspelinga som «raskare og råare» enn Stones-utgåva, medan NME-redaktørane Roy Carr og Charles Shaar Murray skriv at Bowie klarte det kunststykket å slå the Stones med ein av deira eigne songar.
Ei utgåve av songen finst òg på konsertalbumet Ziggy Stardust - The Motion Picture, spelt inn på Hammersmith Odeon i London i juli 1973.
Andre versjonar
Songen er òg spelt inn av
Sapancasjøen
Sapancasjøen (tyrkisk Sapanca Gölü) er ein ferskvassinnsjø i Tyrkia, mellom İzmitbukta og Adapazarıenga. Innsjøen har eit tilsigsområde på 251 km², og ei flatevidd på 45 km². Den største djupna er 52 meter. Sapancasjøen ligg i eit tektonisk søkk.
Winthrop Graham
Winthrop Graham er ein jamaicansk tidlegare friidrettsutøvar som vann sølvmedaljen på 400 meter hekk både under Friidretts-VM 1991 og Sommar-OL 1992, i 1993 tok han VM-bronsen i øvinga.
Aktiv
Gjennom 1987-sesongen forbetra Graham sitt personbeste i 400 meter hekk med over halvtanna sekund til 48,49 sekund. Han vann øvinga ved dei panamerikaniske leikane i Indianapolis, under verdsmeisterskapen i Roma rauk han derimot ut i semifinalane. Året etter flytta han den jamaikanske rekorden til 48,04 då han vart femtemann i øvinga under dei olympiske sommarleikane i Seoul. Saman med Howard Davis, Devon Morris og Bert Cameron vann han OL-sølv på den lange stafetten, einast USA sitt lag sprang fortare.
År 1990 sigra Winthrop Graham på 400 meter hekk i Goodwill Games. I VM-finalen 1991 i Tokyo forbetra Graham si bestenotering til 47,74 sekund og vann dermed sølvmedaljen bakom Samuel Matete frå Zambia. I 4 x 400 m stafett sikra Seymour Fagan, Devon Morris, Patrick O’Connor og Graham bronse til Jamaica bakom Storbritannia og USA.
Også under Sommar-OL 1992 i Barcelona presterte Graham personbeste med sine 47,66, noko som heldt til sølv bakom Kevin Young. I verdsmeisterskapen 1993 i Stuttgart sprang Graham over mål på 47,62 sekund og tok bronse, to hundredels sekund bak sølvmedaljør Matete og like knapt framom Stéphane Diagana på fjerdeplass. To veker før meisterskapen i Stuttgart slo Graham både Matete og verdsmeister Kevin Young i Weltklasse Zürich. Han sette då landsrekord og livsrekord med tida 47,60 sekund.
Néos Mylótopos
Néos Mylótopos (gresk Νέος Μυλότοπος) er ein distriktsby i periferieininga Pélla i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Néos Mylótopos var hovudsete i den tidlegare kommunen Kýrros, som no er ei kommunaleining i kommunen Pélla.
Joseph Haydn sine oratorium
Joseph Haydn skreiv tre eller fire oratorium, avhengig av korleis ein deler inn verka hans. Hoboken-Verzeichnis, som kategoriserer oratorium som kategori XXI, nemner tre:
Wilhelm Bjørknes
Wilhelm Bjørknes var ein norsk landhandlar, emissær og kunstmålar. Han dreiv landhandelen på Byrknes i Gulen kommune frå 1936.
Bjørknes måla rundt 125 altartavler i kyrkjer, kapell og bedehus over heile landet, og rundt 25 av desse er i heimfylket; Sogn og Fjordane. I Sogn og Fjordane har han blant anna måla tavlene i Byrknesøy kapell i 1911, Bulandet bedehuskapell i 1917, Mjømna kyrkje i 1927, Ljosheim kapell i 1930, Vadheim bedehuskapell i 1954, Askrova bedehuskapell i 1957 og Værlandet bedehuskapell i 1959.
Tommy Denander
Tommy Denander er ein svensk gitarist, låtskrivar og plateprodusent. Han er mest kjend for rolla si i AOR-prosjektet Radioactive.
Oppedal i Gulen
Oppedal i Gulen kan vise til:
Tommy Denander
Denander har arbeidd med artistar som Michael Jackson, Paul Stanley, Alice Cooper, Deep Purple, Anastacia, Ricky Martin, Hollywood Vampires, Rob Thomas, Jeff Beck, Peter Cetera, Richard Marx, Rob Zombie, Vince Gill, Ke$ha, Steve Perry og mange fleire.
Majuli
Majuli eller Majoli (uttalt ) er ei elveøy i Brahmaputra i den indiske delstaten Assam. Ho er blant dei største elveøyane i verda, men har mista mykje av landmassen gjennom endra elveleie og vassførsel i elva og påfølgjande erosjon.
Øya blei danna i 1760-åra, då eit jordskjelv førte til at eit langt, smalt landområde mellom to elvar blei omslutta av Brahmaputra. Eit nytt jordskjelv i 1950 førte til auka sediment i elvevatnet og kraftigare erosjon av øya. Klimaendringar har forsterka desse endringane i elva, og presset mot Majuli og andre elvebreidder i Assam.
Majoli er rundt 80 km lang og 10-15 km brei. Øya blei målt til å omfatta 1200 km² i 1901, men desse målingane kan ha teke med mindre øyar og elvebotn rundt. I 1917 hadde Majoli ei flatevidd på 751 km², medan i 2001 var ho berre 422 km². Rundt øya finst eit tjuetals småøyar der 18 er rekna som stabile.
Øylandskapet er prega av sand og våtmarksområde. Det blir dyrka fleire ulike typar ris her. Fleire delar av øya er ville område der det lever ei rekkje ulike fugletypar.
Majuli har vore eit religiøst senter for vaisjnavisme (Visjnu-dyrking) sidan 1400-talet. Det finst fleire heilage samfunn eller kloster (sattra) som byggjer på læra til Sankardev her. På grunn av landtapet har 28 sattra flytta frå øya, medan 28 er att. Sattraene er religiøse og kulturelle hovudpunkt for dei ulike landsbyane på øya. Lokal musikk, dans, kunst og festivalar blir haldne fram her.
Det finst til saman 243 større og mindre landsbyar på øya. Fleire av desse har måtta flytta som følgje av landtapet. Innbyggjarane kjem frå ulike folkegrupper som mishing og deori (dei to største), sonowal kachari, som opphavleg dreiv med gullvasking i elvene under Ahomriket, urfolket koch, dei dravidiske fiskarane kaivartta og fleire andre. Bustadane til mishing- og deorifolk er kjenneteikna av pålehus.
Måleteknikken hengul haithal ('sinober-auripigment') der ein måler masker, båtar og liknande med naturlege pigment kjem frå Majuli.
Viktige høgtider på øya er raslila, typisk i midten av november, som feirar guden Krisjna, Radha og gopiane, Bathow-podja til ære for guden Sjiva, risplantefestivalen ali-ai-ligang i februar/mars og haustfestivalen paal naam ved Auniati sattra.
Holmsenfjellet
Holmsenfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 682 meter over havet.
Folkedikting
Folkediktning er eit omgrep laga etter modell av Johann Gottfried von Herder sitt Volkslied (folkevise). Ideen til Herder innebar at det fanst ein litteratur som lever i øyre og hjarte, uavhengig av dei klassiske sjangerkrava. Dette var dikting som gav direkte uttrykk for særpreget eller lynnet til folkesjela (nasjonen). Omgrepet verka svært inspirerande på mange som byrja å samla inn munnleg litteratur (Brørne Grimm, M.B. Landstad og Asbjørnsen og Moe) eller byrja å skriva med inspirasjon frå folkedikting (Henrik Wergeland, Oehlenschlæger eller Bürger) Utover 1800-talet kom anonymt opphav og munnleg tradisjon til å overta som dei viktigaste kjenneteikna på folkedikting. Denne fokuseringa førte til ein ny kunnskap om den munnlege traderinga, men skapte òg eit kunstig skarpt skilje mellom folkedikting og litterær diktning. Ideen om at folkediktinga gav uttrykk for tankane til sjølve folket og lynnet hang framleis ved, og har for så vidt ein reell bakgrunn sidan det munnleg traderte er blitt omdikta, tildikta og tilpassa gjennom fleire generasjonar. Men folkediktinga er likevel ikkje reint nasjonal. Eventyrtypane er i høgaste grad internasjonale medan den konkrete utforminga er lokal.
Inspirert av Herder sine idear byrja lærde menn i Tyskland å interessera seg for den folkelege diktinga. I Tyskland gav brørne Grimm i perioden 1812 til 1815 ut folkeeventyr, og deira arbeid var ein viktig inspirasjon for Asbjørnsen og Moe som er dei mest kjende innsamlarane av eventyr og segner i Noreg. Asbjørnsen og Moe gav i 1832 ut ei stor samling med eventyr og segn frå heile Noreg.
På 1800-talet var nasjonsbyggjarane mest interesserte i dei «store» folkediktsjangrane: Folkeviser, eventyr og segner. Men etter kvart blei det òg samla inn stev, slåttestev, barnerim, ordtak, gåter og andre småsjangrar.
26. serierunde i Tippeligaen 2000
'''Den 26. runden i Tippeligaen 2000''' vart gjennomført med Molde-Rosenborg laurdag 21. oktober og resten av kampane sundag 22. oktober. Rosenborg, som alt hadde vunne serien, spelte berre 1-1 borte mot Moss. Brann og Viking hadde like mange poeng på andre og tredjeplassen, men Brann måtte vinne med tre mål meir enn Viking for å gå forbi, om begge to vann sine kampar. Viking klarte derimot berre 1-1 borte mot Stabæk, medan Brann vann 4-0 heime mot Molde og sikra seg sølvet. Viking tok bronsen.
Folkedikting
I litteraturhistorier er folkediktinga ofte blitt plassert i perioden mellom den norrøne diktinga og reformasjonen (perioden 1350-1500), men dette er i beste fall ein hypotese, delvis fordi ein nesten ikkje har kjelder som kan fortelja noko om folkedikting i denne perioden, men òg fordi ein stor del av folkediktinga må ha fått form lenge etter reformasjonen.
26. serierunde i Tippeligaen 2000
Haugesund hadde alt rykka ned, men vann sin kamp 1-0 mot Lillestrøm. Start og Vålerenga møttest til ein direkte nedrykkskamp. Begge hadde like mange poeng, og om Bryne tapte, ville den som vann òg klatre forbi Bryne og opp på trygg plass. Bryne vann derimot 1-0 mot Odd Grenland, medan Vålerenga slo Start og sikra seg dermed kvalikplassen. Start rykka som følgje av tapet ned i lag med Haugesund.
Eláti i Tríkala
Eláti (gresk Ελάτη) er ein landsby i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Eláti var hovudsete i den tidlegare kommunen Éthikes, som no er ei kommunaleining i kommunen Pýli.
Ato Boldon
Ato Jabari Boldon er ein tidlegare sprintar frå Trinidad og Tobago. Boldon held den nasjonale rekorden på 50, 60 og 200 meter sprint. Fram til nyleg heldt han også nasjonalrekorden på 100 m sprint på 9,86, men denne vart slått med ein hundredel av Richard Thompson i 2011.
Aktive år
I 1988 flytta Ato Boldon til byen New York, der han begynte å spela fotball. Det var friidrettstrenaren på skulen hans i New York som oppdaga det unge fotballtalentet og oppmuntra han til å trena sprint. Han heldt likevel fram med fotballen også. I 1990 flytta han til San José i California for å gå på high school, der han fortsette treninga og stadig forbetra tidene sine.
I 1992 OL-debuterte Ato Boldon på sommar-OL 1992 i Barcelona der han deltok på 100 meter og 200 meter sprint, men utan å kvalifisera seg til finalen. Derimot vann han gullmedaljar på dei same distansane seinare same året under junior-VM i Seoul. Han deltek også på VM i friidrett 1995 i Göteborg, der han spring inn til bronse på tida 10,03.
I 1996 går Ato Boldon på college. Han spring no 100 meter på under ti sekund, med årsbeste på 9,93. Han representerer igjen Trinidad og Tobago i sommar-OL 1996 i Atlanta. I finalen spring han 100 meter på 9,90, berre slått av Donovan Bailey og namibiske Frankie Fredericks. 200 metersfinalen fullførte han på 19,80, med Michael Johnson på fyrsteplass og Fredericks på andre. Ato Boldon vart no éin av dei fyrste seks mennene i historia til å springa 100 meter på under 10 og 200 meter på under 20 sekund.
I 1997 pressa Ato Boldon sin personlege 100-metersrekord ned på 9,89. Under VM i friidrett i Athen vart han verdsmeister på 200 meter på 20,04 framfor Frankie Fredericks. På 100 meter fekk han plutseleg krampe, og greidde difor berre ein femteplass på 10,02.
Året etter spring han 100 meter på 9,86, og held fram den gode utviklinga i 1999, før han utviklar ein skade og må avslutta sprintsesongen tidleg. Dette skapte utfordringar for han året etter, då det blei arrangert sommar-OL i Sydney. Likevel vann han her sitt første olympiske sølv på 100 meter sprint, med Maurice Greene på fyrsteplass. På 200 meter vann han ein ny olympisk bronse til heimlandet.
Under VM i friidrett 2001 i Edmonton var Boldon plaga med ryggskadar. Han greidde i utgangspunktet ein fjerdeplass på 100 meter med tida 9,98, men då amerikanaren Tim Montgomery seinare vart fråteken sølvmedaljen for doping, vart Ato Boldon si tid oppgradert til bronse. Dopingdommen øydela også for heile det USA-amerikanske laget på 4 x 100 meter stafett, som vann gull i 2001. Denne gullmedaljen vart i staden gjeven til Sør-Afrika, og Trinidad og Tobago med Ato Boldon på ein av distansane, fekk sølv.
Ato Boldon kjende seg i aukande grad lei av sprintkarrieren i 2002. Det vart ein dårleg sesong der han aldri sprang raskare enn 10,23, og på toppen av det heile vart han påkøyrt av ein berusa sjåfør i Trinidad. Boldon gjorde likevel eit mindre comeback i 2003, då han greidde 100 meter på 10,09. Under sommar-OL 2004 i Aten gav han seg etter eit skuffande første heat på 100 meter sprint. Etter dette kunngjorde Ato Boldon at han avslutta sprintkarrieren sin.
Etter karrieren
Etter 2004 har Ato Boldon vore involvert i politikk i heimlandet ein periode, men i 2007 han ja til å bli trenar for det olympiske friidrettslaget til Saudi-Arabia.
Ato Boldon har vorte ein populær sportskommentator for amerikanske CBS og NBC dei seinare åra. Han kommenterte friidrett under både sommar-OL 2008 og 2012 for NBC. I 2012 vart han nominert til Emmy-prisen for sportskommentarane, men vann ikkje.
Ingeborgfjellet
Ingeborgfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 620 meter over havet.
Breznik i Bulgaria
Kommunen har eit areal på 383 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 6 945 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 4 123 innbyggjarar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Knutsufsene
Knutsufsene er fleire små klippeframspring 9 km aust for Deildegasten sørvest i Gruberfjella i Dronning Maud Land. Klippene vart først oppdaga og kartlagt frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938–39, og kartlagt på ny frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60. Dei vart kalla opp etter Knut Ødegaard, ein radiotelegrafist i 1958-59 med den norske antarktisekspedisjonen.
Fylkesveg 535 i Vestfold
Kommunar og knutepunkt
Bøgata Innlagveien
Quatro av Suzi Quatro
Quatro er det andre studioalbumet til den amerikanske musikaren Suzi Quatro, gjeve ut i oktober 1974 på Rak Records, med unntak av USA og Canada (der albumet kom ut på Bell Records), Japan (EMI Records) og fleire land i Europa (Columbia Records).
«The Wild One» vart nytta i Floria Sigismondi-filmen The Runaways frå 2010.
Heinola
Heinola var ein landsby då svenskekongen Gustav III i 1776 bestemte at staden skulle vere administrativt sentrum i regionen. Jamsides voks staden sin posisjon som handelssentrum for kringliggjande regionar.
Då Finland hamna under russisk styre i år 1809 den regionale administrasjonen flytta austover. Heinola vart tildelt byprivilegiar i 1839.
Etter andre verdskrigen voks framom alt treforedlingsindustrien i Heinola. Frå 1970-talet minka indsustrien si økonomiske rolle, medan handels- og tenestesektoren auka i omfang.
Trojan
Trojan kan visa til:
Veslenuten
Veslenuten er eit lite klippeframspring 6 km vest for Indrebergbreen på kysten av Dronning Maud Land. Ho vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, and gjeven namnet Ko-iwa av dei. Det norske namnet er ei omsetjing.
Jørgenfjellet
Jørgenfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 681 meter over havet.
Indre Oppedal
Indre Oppedal er ei bygd i Gulen kommune i Vestland fylke. Ho ligg på sørsida av Sognefjorden, om lag tre kilometer aust for ferjestaden Ytre Oppedal. Busetnaden ligg langs dei nedste to kilometrane av dalføret til Storelva, men mest på vestsida av elva ned mot fjorden. Fylkesveg 5586 passerer gjennom bygda.
Mitzpe Yair
Mitzpe Yair (hebraisk skrift מצפה יאיר, tyder Yair-utposten) er ein uautorisert israelsk busetjing på den okkuperte Vestbreidda. Han ligg to kilometer søraust for Susia og høyrer til Har Hebron regionale kommune. Han vart grunnlagd by Meir Am-Shalem i oktober 1998, og i følgje Gideon Levy, var det gjort som hemn for mordet på ein innbyggjar frå Susya, Yair Har-Sinai, som han så vart kalla opp etter.
Mitzpe Yair er ein uautorisert busetjing som vert rekna som ulovleg etter israelsk lov. I 2007 avslørte Peace Now at ein overbetjent i politiet budde der, trass i den ulovlege statusen. Betjenten fekk ordre om å flytte i juli same året.
Petaloúdes
Petaloúdes (gresk Πεταλούδες) er ein tidlegare kommune på vestsida av øya Ródos i periferieininga Ródos i periferien Dei sørlege egeiske øyane i Hellas. Petaloúdes inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Ródos
Lindströmfjellet
Lindströmfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 966 meter over havet.
Bøler
Bøler er ein drabantby og eit bustadstrøk i Oslo med 10-15 000 innbyggjarar. Han ligg søraust i Oslo med grense til Østmarka. Grovt sett går området frå Østensjøvannet til Nøklevann.
Tidleg historie
Det var først i 1827 at garden kom i private hender. I 1879 vart garden overteken av Anton Johannesen, men då utbygginga av Bøler starta på 50-talet var det sønnesønnen som dreiv garden. Bøler gard ligg enno godt verna, ikkje langt frå Bøler T-banestasjon.
Utbygging etter andre verdskrig
Utbygginga av Bøler tok til etter andre verdskrigen, hovudsakleg frå midten av 1950- til byrjinga av 1960-talet. Utbygginga starta opp i 1954. I 1957 vart dei karakteristiske tre høgblokkene i Bølerlia bygde etter teikningar av arkitektane Preben Krag og Jens Selmer. Dei to vann Sundts premie for arkitektur for prosjektet i 1956-57.
Nye Bøler kyrkje vart vigsla 28. august 2011. Kyrkja som er teikna av Hansen&Bjørndal Arkiteter har vorte eit nytt landemerke på Bøler. Gamle Bøler kyrkje stod først på landbruksutstillinga på Ekeberg i Oslo i 1959. Ho var konstruert som ein monterbar arbeidkirke i tre, teikna av arkitektane Harald Hille og Odd Kjeld Østby. Etter at utstillinga vart stengd, vart kyrkja flytta til Bøler som ei mellombels løysing, men vart ståande fram til 2009.
Bøler kom for ein dag i søkelyset i verda då Nikita Khrusjtsjov under norgesbesøket i 1964 stakk av frå det offisielle programmet og gjorde eit spontanbesøk i bydelen. Forfølgd av ulande sirener gjekk ferda i Rolls-Royce frå Østensjøveien og Eterveien, opp Bølerlia og ned Utmarkveien, for deretter å returnera attende til Oslo sentrum.
Svein Olav Agnalt
Svein Olav Agnalt er ein norsk lokalpolitikar for Ap som er ordførar i Skiptvet kommune.
Bøler
Utbygging etter andre verdskrig
Bøler er ofte omtalt i forfattarskapen til Tova Nilsen, som voks opp i ei av dei tre høgblokkene i Bølerlia på 1960-talet.
Svein Olav Agnalt
Han vart vald inn i kommunestyret fyrste gong i 1971 og har variert politisk erfaring, blant anna frå AUF i Østfold. Han har også vore medlem av fylkestinget i Østfold, medlem av fylkesstyret for Arbeidarpartiet i Østfold og fjerde vararepresentant til Stortinget. Før han vart ordførar i 2007 hadde han også erfaring som varaordførar i tolv år.
Agnalt har bakgrunn som journalist, og byrja å skrive som 20-åring. Frå 1975 til 1978 var han tilsett i NBBL, sidan vart han redaktør av Østfold-Posten i Askim fram til 1985. Fram til han vart ordførar var han tilsett som dagleg leiar i Norsk Dekor AS.
Bøler
Utbygging etter andre verdskrig
På Bøler ligg òg kunstnarkolonien Trolltun Borettslag, eit borettslag for billetkunstnarar, kunsthandverkarar og fotografar. På slutten av 1990-talet fekk Bøler lite hyggeleg merksemd i media på grunn av framvoksteren av eit miljø med nasjonalistar, med gruppa Boot Boys som sentral aktør. Dette miljøet er borte.
På Bøler ligg den eldste produsenten i verda av eter, Den Norske Eterfabrikken.
Skulpturen Don Quijote er plassert nær Bøler T-banestasjon. Han vart bygd i stål og akryl og laga av billedhugger Fritz Røed. Rytteren i kamp med vindmøller etter Miguel dei Cervantes Saavedras romanfigur har vorte Bølers emblem.
Taggen Sædfuck vart laga av Paul Vidar Sævarang og Ol Kristian Stavnsborg sensommeren eller hausten 1986.
Hultsfred
Hultsfred er ein svensk by og centralort i Hultsfreds kommun i Kalmar län i landskapet Småland. I 2005 hadde byen 5,305 innbyggjarar. Hultsfred er kjend for Hultsfredsfestivalen, ein av dei største musikkfestivalane i Skandinavia og er Rock City i Sverige.
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1971
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1971 fann stad på Karaiskakis-stadion i Aten. London-laget Chelsea FC vann finalen, den 11. i sitt slag, etter laget i den fyrste finalen 19. mai spelte 1-1 mot Real Madrid, og Chelsea vann omkampen den 21. mai med siffera 2-1. 42 000 tilskodarar var til stades på den fyrste kampen, medan 19 917 såg det avgjerande oppgjeret.
Hultsfred
I mange år var treindustri det som kjenneteikna staden. Omkring 1970 hadde Hultsfreds-Hus 1100 tilsette.
Mezenryggen
Mezenryggen er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 422 meter over havet.
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1971
Kampen
Peter Osgood gav Chelsea leiinga i det 56. minutt den 19. mai, og Ignacio Zoco utlikna for Real Madrid heilt på tampen av ordinær tid. I omkampen sende John Dempsey og Osgood Chelsea opp i leiing 2-0 til pause, skåringane kom etter 32 og 38 minuttar. Ein halvtime ut i den andre omgangen reduserte Sebastián Fleitas til 1-2, fleire mål kom ikkje.
Sastamala
Birkaland, vest i Finland. Kommunen har i kring 25 000 innbyggarar og dekker eit areal på 1387,6 km², av dette er 96,1 km² vatn.
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1971
Kampen
Rudolf Scheurer dømde den fyrste finalekampen og Anton Bucheli den andre, begge dommarane var frå Sveits.
Sastamala
Kommunen, som er reint finskspråkleg, vart danna i 2009 gjennom samanslåinga av Vammala, Mouhijärvi og Äetsä.
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1971
Laga
Vinnarane frå Chelsea FC var Peter Bonetti, John Boyle, David Webb, John Dempsey, Ron Harris (kaptein), Charlie Cooke, Alan Hudson, Keith Weller, Tommy Baldwin, Peter Osgood, Peter Houseman, John Hollins, Paddy Mulligan, Derek Smethurst.
Fylkesveg 3148
Fylkesveg 3148 i Vestfold og Telemark går mellom Gauterød og Slagen kyrkje i Tønsberg kommune. Vegen er 3,2 km lang.
Fram til 2019 hadde vegen nemninga fylkesveg 536 i Vestfold.
Hultsfred
Staden er første gong nemnd i 1320, då den blei kalla Huluzrydh, rydningen ved innsjøen Hulingen. Dette blei seinare nemnd som Hulingsryd i skrift og etter kvart til Hullsre i muntleg form før den noverande forma blei etablert. Hultsfreds Slätt var mellom 1798 og 1918 Calmare Regimentets faste øvingsplass. I 1927 blei staden köping etter at det tidlegare hadde høyrt til Vena kommun. Eiga kyrkje blei bygd i 1938, og då den nye storkommunen blei etablert i 1971, blei Hultsfred centralort. I dag er det jernbanessamband med Stockholm, Linköping, Nässjö, Oskarshamn og Kalmar, og jernbanen, som kom i 1874, har hatt stor tyding for utviklinga av byen.
Ferdinand Lunde
Ferdinand Lunde var ein norsk målar, fødd i Berlin og død i Oslo.
Lunde gjekk i målarskule hos Bjarne Engebret og seinare på Statens kunstakademi. Seinare starta han sjølv målarskule i Oslo, saman med Aase Asp Lunde, og «er mest kjend som pedagog». Ei tid var han formann i Unge Kunstneres Samfund.
Han måla helst landskap, oftast i friske fargar. Motiv fann han på stader som Hadeland, Skåtøy og Tjøme, fleire motiv syner tre og skog. Elles måla han bybilete frå Oslo, figurbilete, portrett og stilleben. Han nytta ei «forenkla naturalisme med få detaljar» og la stor vekt på komposisjonen. Bileta hans vert sagt å ha «ei stillferdig ro og reflektert holdning» i Norsk kunstnerleksikon.
Årets lokalavis
Årets lokalavis er ei utmerking som vert delt ut kvart år av Landslaget for Lokalaviser, som ei utmerking til ei av organisasjonen sine medlemsaviser. Han vart delt ut for fyrste gong i 1989. Avisa Hallingdølen har vunne prisen fire gonger, i 2005, 2008, 2012 og 2014.
Mateh Binyamin regionale kommune
Mateh Binyamin Regional Council (hebraisk skrift מועצה אזורית מטה בנימין, Mo'atza Azorit Mateh Binyamin) er ein regional kommune som dekkjer 42 israelske busetjingar og utpostar sør i Samariafjella på den okkuperte Vestbreidda. Kommunsenteret ligg i Psagot. Kommunen er kalla opp etter den gamle israelittiske Benjamin-stamma, som skal ha halde til i dette området.
Wollert Konows plass
Wollert Konows plass er ein plass foran det tidlegare kommunehuset til Fana kommune på Nesttun, som no ligg i Fana bydel i Bergen kommune. Plassen er oppkalla etter Wollert Konow som var ein norsk brukseigar og politikar (V, FV) frå Stend i Fana. Han satt på Stortinget for Søndre Bergenhus amt frå 1880 til 1888, 1898 til 1900 og 1910 til 1912, og var statsminister frå 1910 til 1912. I 1925 vart ein byste av Konow, laga av Ambrosia Tønnesen, avduka på plassen.
Ylöjärvi
Ylöjärvi er ein by og ein kommune i landskapet Birkaland i Finland. Kommunen har 32 000 innbyggarar og dekker eit areal på 1324,1 km², av dette er 208,6 km² vatn. Byen Ylijärvi ligg ved største innsjøen, Näsijärvi.
Byen ligg 14 kilometer vest for Tammerfors, den tredje største byen i Finland. Nærleiken til Tammerfors gjer at folketalet i Ylöjärvi har vakse snøgt dei seinaste åra. Ylöjärvi er ein finskspråkleg kommune.
Ylöjärvi og Kongsvinger er vennskapsbyar.
Mönsterås
Mönsterås er ein svensk tettstad og centralort i Mönsterås kommun i Kalmar län i landskapet Småland. I 2011 hadde tettstaden 4,731 innbyggjarar. Staden ligg ved Kalmarsund kring 30 km sør for Oskarshamn, kommunesenter i Mönsterås kommun. Staden har ein allsidig industri og ei hamn med trevareeksport.
Mönsterås har vore kjend som marknadsplass og tingstad frå 1300-talet.
Angela Hagen
Angela Hagen er ein norsk forfattar frå Torvika i Rauma. Ho debuterte i 2011 med novellesamlinga Mørk bil bak.
Hagen har også skrive Hundedagane, eit teaterstykke for born.
Hagen er utdanna i mediefag frå Høgskulen i Volda, busett i Molde og skriv på nynorsk. Ho arbeider med informasjon for Møre og Romsdal fylkeskommune.
Convair CV-240-familien
Convair 240 var eit passasjerfly produsert av Convair mellom 1947 og 1956. Flyet vart utvikla på grunnlag av ein førespurnad frå American Airlines om å laga eit passasjerfly med trykkabin til å erstatta det klassiske Douglas DC-3.
Det første utkastet til Convair var utforma med to motorar og 40 sete, noko som òg er forklaringa på at flyet har nemninga CV-240. Den første prototypen flaug 16. mars 1947, og den første produksjonsmodellen vart levert til American Airlines den 28. februar 1948. 75 fly vart leverte til dette selskapet, og 50 vart leverte til Western Airlines, Continental Airlines, Pan American World Airways, KLM og Trans-Australia Airlines.Convair 240 var òg det første private flyet som vart brukt i ein amerikansk presidentkampanje. I 1960 brukte John F. Kennedy ein CV-240 med kallenamn «Caroline» i den første valkampen sin. Flyet er teke var på og stilt ut ved National Air and Space Museum.
Sivile variantar
Convair Model 110 er modellnemninga på ein prototype utan trykkabin med sete for 30 passasjerar. Vengespennet var på 89 fot (27,13 meter) og lengda var på 71 fot (21,64 meter). Maskina hadde to motorar på 2 100 hk (1,567 kW) av typen Pratt & Whitney R-2800-SC13G. Berre eitt eksemplar vart bygd.
Convair CV-240 er den første produksjonsversjonen som var utstyrt med to motorar av typen Pratt & Whitney R-2800.
Convair CV-240-21 Turboliner er ein versjon konvertert til turboprop med Allison T38-motorar. Han vart den første turbopropen som flaug i USA (den 29. desember 1950), men problem med motorane medførte at utviklinga vart avslutta og prototypen vart konvertert tilbake til stempelmotor.
Convair CV-300 er ein ombygd Convair CV-240 med to motorar av typen R-2800 CB-17 og naceller tilsvarande dei brukt i CV-340. Ein CV-300 var involvert i ei ulukke som drap tre medlemmar og manageren til rockebandet Lynyrd Skynyrd.
Convair CV-340 vart bygd for United Airlines og vart òg nytta av KLM. Maskina var i all hovudsak ein CV-240 som var forlengt slik at det vart plass til fire sete meir. Vengespennet vart òg auka for å betra yting i større høgder. United erstatta DC-3 maskiner med CV-340. Dei hadde 52 CV-340 på vingane i 16 år utan ei fatal ulukke. KLM nytta flytypen frå våren 1953 inntil midt i 1963. Mange CV-340 flymaskiner vart konverterte til CV-440 standarden.
Convair CV-440 Metropolitan er ein CV-340 med forbetra lyddemping og høve for vêrradar. Maksimum vekt auka til 49 700 pund. Det var høve til å auka frå 44 til 52 passasjerar ved å erstatta området for kabinbaggasje med to fleire rader av seter, kjent att ved å ha eit ekstra kabinvindauge. Denne varianten vart implementert for fleire flyselskap som Lufthansa og Scandinavian Airlines System. Finnair brukte denne flytypen frå 1953 til 1980 utan ein einaste ulukke.
Convair CV-580 er ei ombygging frå Convair CV-340 eller CV-440 flymaskiner til å ha to Allison 501 D13D/H turboprop motorar med firebladers propellar i staden for stempelmotorane med trebladspropellar, ein større vertikal halefinne og modifiserte horisontale stabilisatorar. Ombygningen vart utført av Pacific Airmotive på oppdrag frå Allison Engine Company. Kostnaden for konverteringen var rundt GBP 175 000 per flymaskin og tok 60 dagar. Partnair-ulukka i 1989 var ein CV-580.
Convair CV-600 er ein ombygning av ein Convair CV-240 flymaskin til å ha Rolls-Royce Dart turbopropmotorar med firebladspropellerar i staden for stempelmotorar med trebaldpropellerar. CV-600 ombygninger vart utført av Convair. CV-600 flaug første gong for Central Airlines den 30. november 1965. CV-600-flymaskinen som flaug for Air Metro Airways var konfigurert til å ha 40 passasjerar ombord. I 2012 vart den siste Convair CV-600 (Rhoades Aviation) teken ut av teneste.
Gómfi
Gómfi (gresk Γόμφοι) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Gómfi inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pýli.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Gómfi 4 782 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 962 innbyggjarar.
Convair CV-240-familien
Sivile variantar
Convair CV-640 er ei oppgradering av ein Convair CV-340 eller CV-440 med Rolls-Royce Dart turboprop motorar med firebladers propellerer i staden for stempelmotorar med trebladers propellerer. CV-600 ombygninger vart utført av Convair. I 2012 var totalt sju Convair CV-640-flymaskiner enno i teneste hos flyselskap, ein hos Rhoades Aviation og seks hos C&M Airways.
Convair CV 5800 er ein ombygning av ein C-131 Samaritan av Kelowna Flightcraft Ltd. i Canada. CV 5800 er ein C-131 Samaritan strekt med 14 fot 3 tommar med Samaritanen sin opphavlege haleeining i staden for den større halen nytta til CV-580. Desse ombyggingane fekk òg nye luker for frakt, digital flyelektronikk med EFIS og Allison 501-D22 motorar i staden for dei originale R-2800 motorane.
Convair C-131 Samaritan er ei nemning nytta av United States Air Force for flymaskiner av typane CV-240/340/440. Maskinene vart nytta til medical evacuation og VIP under denne designasjonen.
Brukarar av Convair i Noreg
Fleire heilt eller delvis norske flyselskap har nytta flymaskiner i Convair CV-240-familien. Millom desse kan nemnast Mey-Air som hadde CV-240-maskiner, Fred. Olsen Flyselskap som hadde CV-340-maskiner, Nor-Fly Charter som hadde CV-440-maskiner, Partnair som hadde CV-580-maskiner kor ein forulykket, Polaris Air Transport som hadde CV-240-maskiner, Scandinavian Airlines System som hadde CV-440-maskiner og Stellar Air Freighter som hadde CV-440-maskiner.
Av dei 20 SAS-flyene var følgjande fem registrert i Norges luftfartøyregister:
Tesil
Ein tesil er ein type sil som blir nytta til å fange teblad når ein fyller te i ein tekopp. Silen kan vere ein netting eller ei plate med mange hol. Ein tesil har eit handtak som ein kan halde i ved bruk.
Når ein lagar te på tradisjonell måte med varmt vatn i ei tekanne er teblada lause og ikkje i ein tepose. Sidan teblada ofte ikkje smaker så godt er det vanleg å fjerne dei ved å filtrere teen gjennom ein tesil. Silen passar som regel opninga på koppen og fangar teblada når teen blir helt i koppen.
Nokre høge, sylinderforma tesilar kan òg nyttast til å trekke ein enkelt kopp med te, på same måte som teposar, teklyper, teballar og teegg blir nytta. Ein fyller då tesilen med ønskt mengd teblad og lèt dei vere i koppen til teen får den ønskte styrken. Ein tar så ut tesilen med teblada når teen er klar til å drikkast. Ved å nytte ein tesil på denne måten kan ein trekke fleire koppar etter kvarandre.
Bruken av tesil minka på 1900-talet etter som bruken av teposar vart meir og meir vanleg. Likevel er bruk av tesil føretrekt av tekjennarar som hevder at å la teblada flyte fritt framfor å vere inneslutta i ein tepose gir ein betre te ved at diffusjon av smak og aroma ut av teblada ikkje blir hindra. Mange hevder òg at produsentane av teposar ofte nyttar te av dårlegare kvalitet, det som blir kalla støvkvalitetste.
Tesilane er vanlegvis laga av sterlingsølv, rustfritt stål eller porselen. I den seinare tid har det òg komme tesilar av plast. I enkelte tilfelle kan ein òg finne tesilar av bast eller bambus. Det er ikkje uvanleg at tesilane kjem i sett; den eine delen er sjølve tesilen og den andre ein liten kopp eller skål som tesilen kan drype eller renne av seg i når ein skal servere fleire koppar te. Ein tesil kan òg vere ein kunstgjenstand laga av gull- og sølvsmedar eller til og med i fint porselen.
Skåbu
Skåbu (av norrønt skaði, 'skade') er ei bygd i Nord-Fron kommune som ligg 870 moh og er ei av dei høgst liggjande bygdene i Noreg.
Bygda ligg i ein sidedal til Gudbrandsdalen, mot Jotunheimen. I området finst fangstanlegg langs dyretrekket frå Murudalen, blant anna med dyregrav frå 1100-talet. I tillegg finst jarnvinneanlegg frå mellomalderen. Skåbu vart råka av flaumen Storofsen i 1789. Skåbu kyrkje er frå 1927. Skåbu har hatt meteorologisk målestasjon sidan 1968. Kommunikasjon er mogleg via Jotunheimvegen til Bygdin, via Espedalen og Gausdal til Lillehammer (92 km), via riksveg 255 til Vinstra (27 km), i tillegg til fjellveg mot Murudalen. I dag er området viktig for friluftsliv og vintersport. Skåbu Tradisjonsbygg AS og Krogenæs Møbelfabrikk ligg i Skåbu. Skåbu hadde 600 fastbuande i 2005.
Tesil
Tetrekkekorger (eller infusjonskorger) liknar på tesilar, men dei passar i toppen av ei tekanne og blir fylt med teblad ved trekking av te. Det er ikkje noko klart skilje mellom tetrekkekorger og tesilar og dei kan nyttast om kvarandre.
Fylkesveg 537 i Vestfold
Fylkesveg 537 i Vestfold går mellom Gauterød og Brekke i Tønsberg kommune. Vegen er 4,8 km lang.
Kunstig hjarte
Kunstig hjarte er ei innretning som kan erstatta eit menneskehjarte. Slike hjarte blir typisk brukte medan ein ventar på ein hjartetransplantsjon, eller som ei permanent erstatting for eit hjarte når ein hjartetransplantasjon ikkje er aktuelt. Ein har gjort forsøk på å laga kunstige hjarteinnretningar sidan 1940-talet, men det første kunstige hjartet som blei sett inn i ein pasient med hell var typen Jarvik-7 frå 1982 som blei utforma av ei gruppe som omfatta Willem Johan Kolff og Robert Jarvik.
Historie
Fram til 2015 hadde hjarta til 1 400 pasientar blitt bytte ut med SynCardia sitt «Total Artificial Heart (TAH)» ved kring 100 stader i Nord-Amerika, Vest-Europa, Russland, Tyrkia, Israel og Australia. Denne typen kunstig hjarte blir drive av trykkluft som blir ført inn i kroppen via ein slange.
Fram til andre kvartal 2020 hadde hjarta til 13 pasientar blitt bytte ut med Carmat TAH tre stader (Tsjekkia, Kasakhstan og Danmark). Denne typen kunstig hjarte blir drive av elektrisitet som blir ført inn i kroppen via to elektriske ledninger.
DS «Vøringen» (1891)
D/S «Vøringen» var eit dampskip bygt i 1891 og levert til Hardanger Sunnhordlandske Dampskibsselskap som lokalrutebåt 28. mai dette året. Skipet kosta 207 000 kroner å bygge og var stort og romsleg, ikkje minst takka vere påtrykk frå bydirektøren i selskapet som på den tida var Christian Michelsen. Den første kapteinen på skipet var Helje Aga.
Tyskarane ønskte å beslaglegge skipet i mai 1940, men HSD klarte å overtyde dei om at skipet var i ustand, og tyskarane valde eit anna skip i staden (DS «Hardangerfjord»). For å hindre at tyskarane skulle ta skipet, vart ho lessa med utstyr og lagt i opplag i Ørjehamn som «varehus», men i april 1941 fann tyskarane henne og ho vart rekvirert av tyskarane som transportfartøy etter å ha vorte utstyrt med luftvernskanonar.
Skipet vart funne i Narvik i mai 1945 i dårleg forfatning. Det vart nytta til å nokre turar med mat for dei allierte i Nord-Noreg og kom attende til Bergen den 27. mai 1945. Den 29. november hadde ho den første reisa si til Hardanger, men var no måla svart. Ho vart måla kvit att i 1947. Ho vart lagt ut for sal i november 1950 og seld i 1951 til ukjende belgiske opphoggarar, og forlet Bergen den 25. mai.
Haka-dans
Haka er ein seremoniell dans i maorikulturen. Dansen vert framført av ei gruppe dansarar, og nyttast for å visa byrgskap, styrke og samhald. Haka vert ofte sett på som ein krigsdans som skal gjera mannlege krigarar klåre til strid, men haka har vorte dansa av både kvinner og menn.
Kjenneteikn
Rytmisk tramping med bein og tromming på kroppen, framspring av tunge og felles brøling kjenneteiknar haka-dans.
Framvising
Det finst ulike variantar av haka, som vert nytta i ulike samanhengar. Æresgjestar kan ynskjast velkomen med ein variant av haka. Haka-dans kan elles verta framført ved viktige hendingar, sportslege eller festlege høve, eller dansast i samband med gravferder.
Haka i rugby
Det newzealandske herrelandslaget i rugby union – òg kjent som All Blacks – har gjort dansen internasjonalt kjend, då laget alltid dansar ein variant av haka føre kvar kamp. Mange av dei newzealandske rugbyspelarane er sjølv maoriar.
Il ritorno di Tobia
Il ritorno di Tobia (Tobias' heimkomst) er eit oratorium av Joseph Haydn (Hob. XXI:1) i to akter.
Bakgrunn
Haydn komponerte Il ritorno di Tobia i 1775 die Tonkünstler-Societät i Wien, og baserte valet av historie og den musikalske utforminga etter Wiensk smak på 1700-talet: Librettoen, skriven av Giovanni Gastone Boccherini, bror til komponisten Luigi Boccherini, var på italiensk, som var på moten, og handlinga, teken frå Tobits bok, var særs innanfor musikk, biletkunst og litteratur.
Boccherini sin libretto avgrensar seg til den siste delen av Tobits bok, der Tobias kjem heim og den den blinde far hans, Tobit, blir kurert. Tidlegare hendingar, som Tobias sitt giftarmål med Sarah, og eventyra han har opplevd på reisa, er berre fortald etter heimkomsten. På denne måten blir handlinga driven framover av kjensler og retrospeksjon heller enn konfliktar, og verket føyer seg difor etter dei tre dramatiske einskapane til Aristoteles.
Verket blei fyrst framført i april 1775, i lokala til den wienske Tonkünstler-Sozietät, og blei godt motteke. Konfliktar mellom Tonkünstler-Sozietät og Haydn sette derimot ein stoppar for fleire framføringar, og verket blei lagt til sides i nokre år. I 1781 byrja ein å planleggje ei nyoppsetjing, men dette skjedde fyrst i 1784, og då i sterkt forandra form: Lengda på ariane blei kutta ned (i sær fordi ein ikkje fann nokon passande songar til å spela Anna), og korparti blei lagt til. Denne freistnaden viste seg derimot i bli ein fiasko; trass i alle forandringane i verket blei nyoppsetjinga ein fiasko, då heile Opera seria-genren ikkje lengre var rekna som like relevant.
Ensemble
Solistar:
Hebrearkor (SATB) og orkester
Form
I likskap med ein Opera seria, men til sterk forskjell frå Haydn sine seinare oratorie, brukast koret berre i opninga, og avsluttingane av kvar akt; stordelen av verket dominerast difor av veksel mellom ariar og resitativ. I sær ariane må trekkjast fram som særs virtuose, noko som både vann verket mykje merksemd, men gjorde det vanskeleg å få ordna oppsetjingar. Bruken av orkesteret er, i likskap med mykje av Haydn sin øvrige musikk frå same tid, prega av den musikale Sturm und Drang-rørsla, som kjenneteiknast av eit særs kraftig og kjensleladd uttrykk, men som har mindre flyt og eleganse ettertida har assosiert Haydn med.
Mottaking
Verket fekk i si eiga tid ein blanda mottaking. Haydn var sjølv stolt av verket, og trekte det i ein sjølvbiografisk skisse frå 1776 fram som eit av sine mest vellukka verk, men framføringane av verket i 1775 blei hindra av at Haydn kom i konflikt med Tonkünstler-Societät. Nyoppføringa i 1784 er rekna som mislukka, då publikum sin smak hadde endra seg for mykje sidan verket blei skriven.