cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Høyrslehemming
Handsaming
Høyrslehemming av meir uttalt grad er eit stort sosialt handikap og ofte ei psykisk påkjenning. Handsaming av lettare høyrslehemming hos born, særleg i skulealderen, og førebyggjande arbeid er viktige tiltak.
Tiltak mot høyrslesvekkingar kan gå ut på å forsterka lyden som kjem inn på øyret ved bruk av høyreapparat, eller stimulera høyrenerva gjennom cochleaimplantat. Nokre høyrslesvekkingar kan betrast ved operative inngrep (otosklerose, kroniske betennelsar). Frå 2000-talet er det også gjort dyreforsøk med genterapi der ein kanskje kan utvikla høyrsle gjennom utvikling av nye hårceller.
I tillegg til medisinske tiltak finst det fleire måtar høyrslehemma kan kommunisera med høyrande og med kvarandre på. Høyrslehemma kan bruka ulike teknikkar for å fungera i det høyrande samfunnet, som teiknspråk, skrift, munnavlesing og auditorisk-verbal opplæring. Høyrslehemma kan bruka alminneleg teknologi som teksting, internett og SMS, særskilde innretningar som teksttelefon og teleslynge eller tilpassingar som dørklokke med lys, vibrerande vekkarklokke og liknande. Dei kan også dra nytte av skrift- eller teiknspråktolkar og av spesialtrena nøyrehundar.
Noreg
Totalt reknar ein med at det er mellom 250,000 og 300,000 høyrslehemma i Noreg, av desse er rundt 3,500–4,000 døve. Sidan mange høyrslehemmingar kjem seinare i livet er delen høyrslehemma barn lågare enn i den totale folkemengda, ein reknar delen ligg på 3–5 %.
Det finst fleire norske interesseorganisasjonar for høyrslehemma, mellom anna Hørselshemmedes Landsforbund og Norges Døveforbund. Norges hørselsvern er ei samanslutning av samskipnader frå heile landet, som har til føremål å ivareta interessene til høyrslehemma og best mogleg hjelpe dei til å bli uavhengige av si nedsette høyrsle.
Kfarhata Zgharta
Kfarhata (òg kalla Kfar Hata, Kferhata, Kafrhata, arabisk كفرحاتا) er ein landsby i Zgharta distrikt i Nord guvernement i Libanon. Han er heimstaden til El Chemor-familien, som ein gong herska over Zgharta under osmanarane.
Grunden Rock
Grunden Rock er ein holme 15 moh, omringa av ei gruppe skjer, like aust for Hut Cove langs sørsida av innløpet til Hope Bay, nordaust på Den antarktiske halvøya. Han vart oppdaga av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld i 1901–04. Falkland Islands Dependencies Survey namngav i 1945 heile gruppa etter Toralf Grunden, eit medlem av den svenske ekspedisjonen som overvintra ved Hope Bay i 1903, men i 1952 vart namnet avgrensae til berre holmen, etter at det vart oppretta eit lyssignal på holmen av dei argentinske styresmaktene året før.
Sander Post
Sander Post er ein estisk fotballspelar. Frå 2013 har han spelt for Flora Tallinn.
Post debuterte for FC Elva i 16-årsalderen i 2001 som forsvarar. Etter to sesongar i Elva flytta han til JK Viljandi Tulevik. 19 år gamal begynte Post den profesjonelle karrieren sin hjå FC Flora i Tallinn, den største klubben i Estland, i 2004. Same sesongen hadde han eit kort opphald hjå JK Tervis Pärnu, der han spelte 19 kampar og skåra 8 mål.
16. juni 2005 skreiv Post under kontrakt med den danske 1. divisjonsklubben Vejle Boldklub på ein eittårs utlånsavtale, men fekk berre spela éin seriekamp for klubben. Sommaren 2006 vende han attende til Flora. Fram til 2008 spelte han mest som midtstoppar, men vart flytta til å spela som spiss fordi laget mangla ein spiss grunna skadeproblem. Post spelte bra i den nye rolla si og skåra 19 mål på 20 kampar.
21. august 2008 skreiv Post under for den nederlandske klubben Go Ahead Eagles på ein eitt års låneavtale for ca. € 60 000 med ein kjøpsklausul på € 200 000. Berre éin dag seinare skåra han det første målet sitt for Go Ahead Eagles i debutkampen sin i Eerste Divisie, den nest høgste divisjonen. I det 72. speleminuttet skåra han 1-1-målet mot RKC Waalwijk. Avtalen vart forlenga for ein ny sesong sommaren 2009.
I 2010 kom Post tilbake til Flora midt i sesongen. Han skåra 24 mål på 17 kampar i den estiske toppdivisjonen 2009/2010 og blei verdas mest effektive toppskårar i ein toppserie, med 1,412 mål per kamp.
Han starta 2011-sesongen i Estland med å skåra eit mål mot JK ​​Nõmme Kalju. 31. mars 2011 skreiv han under på ein treårskontrakt med Aalesund i Tippeligaen. AaFK var på leit etter ein erstattar for Tor Hogne Aarøy (204 cm) som forlét klubben for ein karriere i Japan.
Frå 2012 til 2013 spelte han i angrep for Aalesund i Eliteserien.
Kirkcaldy Spur
Kirkcaldy Spur er ein utstikkar på nordvestsida av Coxcomb Peak nordvest i Shipton Ridge i Allan Hills i Oates Land. Han vart undersøkt av New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) Allan Hills Expedition (1964) som gav dei namnet etter J.F. Kirkaldy, ein geologiprofessor ved Queen Mary College, London. Merk at det offisielle namnet på staden er feilstava i forhold til namnet på Kirkaldy.
Forspelet til Charles Darwin sin evolusjonsteori
Forståing av artsdanning før Darwin
Tenking om evolusjon, forståinga av at artar endrar seg over tid, har røter i antikken, blant idéane til dei gamle grekarane, romarane og kinesarane samt i islamsk vitenskap i mellomalderen. Med biologisk taksonomi på slutten av 1600-talet, blei vestleg biologisk tenking påverka av to motseiande idéar. Den eine var essensialismen, trua på at alle artar har viktige eigenskapar som er ufråvikelege, eit konsept som hadde utvikla seg frå den aristoteliske metafysikken i mellomalderen, og som passer godt med naturteologi. Den andre idéen var utviklinga av den nye anti-aristotelisk tilnærminga til moderne vitskap: ettersom opplysningstida skreid fram, spreidde evolusjonær kosmologi og den mekaniske filosofien seg frå naturvitskap til naturhistorie. Naturforskarar tok til med å fokusere på variasjonen av artar. Framveksten av paleontologi med omgrepet 'utrydding' underminerte det statiske synet på naturen ytterlegare. I byrjinga av 1800-talet, kom Lamarck sin teori om omdanning av artar, den første komplette evolusjonsteorien.
Charles Darwin viste til evolusjonære idéar så langt tilbake som til Aristoteles, Tidlege kristne kyrkjefedrar og europeiske lærde i mellomalderen tolka den bibelske skapinga biletleg heller enn ei bokstaveleg historisk framstilling. Organismar vart skildra ut frå mytologiske og heraldiske tydingar og dessutan ved den fysiske forma si. Naturen vart trudd å vere ustabil og lunefull, med formlause fødslar etter blanding av artar, og spontan generering av liv.
. Den protestantiske reformasjonen inspirerte til ei bokstaveleg tolking av Bibelen, der skapingsomgrepet kom i konflikt med funna i ny vitskap som søkte forklaringar i samsvar med filosofien til René Descartes og induksjonsprov etter Francis Bacon. Etter omveltingane i den engelske borgarkrigen, ønskte Royal Society å vise at vitskapen ikkje truga religiøs og politisk stabilitet. John Ray utvikla ein innverknadsrik naturteologi med rasjonell orden. I taksonomien hans var artane statiske og faste, tilpassing og kompleksitet var utforma av Gud, og variantar viste små skilnader som skuldast lokale tilhøve. I Guds velvillige utforming, forårsaka rovdyra heldigvis rask død, men lidingane forårsaka av snylting var eit vondt problem. Den biologiske klassifisering som Carl von Linné la fram i 1735, såg òg på artar som fastsette i samsvar med den guddommelige planen. I 1766 foreslo Georges Buffon at liknande artar, som til dømes hestar og esel, eller løver, tigrar og leopardar, kan vere variantar som stammar frå ein felles stamfar. Ussher-kronologien frå 1650-talet hadde berekna skapinga til år 4004 f.Kr., men geologane på 1780-talet kom til at verda var mykje eldre. Wernerianarane trudde at lag i geologien var avsettingar frå krympande hav, men James Hutton la framlegg om ein sjølvopphaldande uendeleg syklus, i tråd med aktualitetsprinsippet.
Bestefaren til Charles Darwin, Erasmus Darwin, skisserte ein hypotese om omdanning av artar i 1790-åra, og Jean Baptiste Lamarck publiserte ein meir utvikla teori i 1809. Begge tenkte at spontan generering produserte enkle former for liv som gradvis utvikla større kompleksitet, tilpassa miljøet ved å arve endringar frå forfedrar årsaka av bruk eller ikkje-bruk. Denne prosessen vart seinare kalla Lamarckisme. Lamarck trudde det var ein ibuande progressiv tendens til at organismar kontinuerleg utvikla større kompleksitet i parallelle, men åtskilte linjer utan utrydding. Étienne Geoffroy Saint-Hilaire hevda at det skjedde omdanning av organismar etter rekapitulasjonsteorien i tidlegare epokar når miljøet verka på befrukta egg, og at strukturar i dyreanatomien vart avgjort av ein vedvarande, pågåande plan demonstrert av homologi i biologien. Georges Cuvier gjekk sterkt imot slike idéar, og hevda at ikkje-relaterte, faste artar viste likskapar som reflekterte ei utforming etter funksjonelle behov. Det paleontologiske arbeidet hans på 1790-talet hadde etablert tydinga av konseptet «utrydding», forklart med lokale katastrofar, etterfølgt av framvekst av andre artar i dei påverka områda.
Første utviklinga av Darwin sin teori
Darwin reiste til Edinburgh i 1825 for å studere medisin. I det andre året sitt neglisjert han dei medisinske studia for å studere naturhistorie og brukte fire månader på å hjelpe Robert Grant si forsking på marine virvellause dyr. Grant avslørte entusiasmen sin for omdanning av artar, men Darwin avviste idéen. Ved Universitetet i Cambridge, der Darwin begynte å studere i 1827, lærde Darwin vitskap som naturteologi av botanikaren John Stevens Henslow, og leste verk av William Paley, John Herschel og Alexander von Humboldt. Fylt med iver for vitskap, studerte han geologi hos Adam Sedgwick.
I desember 1831 vart han medlem av Beagle-ekspedisjonen som geolog og naturforskar. Han las Principles of Geology av Charles Lyell, og frå første stopp på land, på Santiago, Kapp Verde, fann ein nøkkel til forståinga av landskapet si geologiske historia i Lyell sin uniformitarianisme. Darwin oppdaga fossil som likna store beltedyr, og noterte den geografiske fordelinga av moderne artar i von om å finne sentrum for skapinga. Ettersom HMS «Beagle» nærma England i 1836, noterte han at artar kanskje ikkje er uforanderlege.
Richard Owen synte at fossil av utdøydde artar som Darwin hadde funne i Sør-Amerika likna nolevande artar på same kontinent. I mars 1837, kunngjorde ornitologen John Gould at «Darwin sin nandu» var ein eigen art ulik den tidlegare skildra nanduen, jamvel om territoria deira overlappa, akkurat som spottefuglar samla på Galapagosøyane representerte tre distinkte artar, kvar unik for ei bestemt øy, og at fleire ulike fuglar frå desse øyane alle var klassifisert som finkar. I ein serie av notatbøker, spekulerte Darwin på om det er mogleg at «ein art endrar seg til ein annan» for å forklare desse funna, og rundt juli skisserte eit einskild evolusjonstre som eit ættetre, og dermed forkasta han Lamarck sine uavhengige utviklingslinjer som går vidare til stadig høgare former. Utanom vanleg konvensjon, søkte Darwin svar hos oppdrettarar av raseduer og dyreoppdrettarar så vel som etablerte forskarar. I dyrehagen hadde han sitt første syn av ei ape, og vart djupt imponert over kor menneskeleg ein orangutang verkte.
Mot slutten av september 1838 byrja han å lese Thomas Malthus sin An Essay on the Principle of Population med sitt statistisk argument for at menneskelege folkesetnader, viss uavgrensa, ville utvide seg og kjempe for å overleve. Darwin knytte dette til kampen for tilværet blant dyreliv og til botanikaren de Candolle sin warring of the species blant plantar; han såg umiddelbart for seg «ei kraft som hundre tusen kilar» pressar veltilpassa variasjonar inn i «hola i naturøkonomien», slik at dei overlevande førte vidare former og evner, medan ugunstige variasjonar blir utsletta. Innan desember 1838 hadde han notert ein likskap mellom korleis oppdrettarar vel ut eigenskapar og Malthus sin natur som vel blant variantar kasta opp tilfeldig, slik at «alle delar av nyleg utvikla organiske strukturar blir gjennomført praktiske og perfeksjonerte».
Vidareutvikling
Darwin heldt fram med forsking og omfattande revisjon av teorien sin medan han konsentrerte seg om å publisere vitskaplege resultat frå Beagle-ferda. Han skreiv utkast til idéane sine til Lyell i januar 1842. Deretter gjorde han ei 35-siders grovskisse med blyant av teorien. Darwin byrja teoretisering i korrespondanse med botanikaren Joseph Dalton Hooker i januar 1844 og innan juli hadde han skisse til eit 230 siders essay, utvida med forskingsresultat for å publisere om han døydde tidleg.
I november 1844 publisert den skotske journalisten Robert Chambers ei populærvitenskapelige bok Vestiges of the Natural History of Creation som utvida den offentlege interessa for omgrepet omdanning av artar. Vestiges brukte prov frå fossil og embryologi for å stø kravet om at levande ting hadde gått frå det enkle til det meir komplekse over tid. Men boka la framlegg om ein lineær progresjon i staden for forgreiningar ved avstamming, og ignorerte tilpassing. Darwin las ho kort tid etter utgjevinga, og forakta den amatørmessige handsaminga av geologi og zoologi. Vestiges fekk monaleg innverknad på opinionen, og den intense debatten bidrog til å bane veg for aksept av den meir vitskaplege sofistikert Origin ved å flytte diskusjon om evolusjonær utvikling inn i det etablerte vitskaplege miljøet. Medan nokre naturforskarar var villige til å vurdere omdanning, var Herbert Spencer ein aktiv forkjempar for Lamarckisme og progressiv utvikling på 1850-talet.
Hooker vart overtalt til å ta med seg eit eksemplar av essayet i januar 1847 og gav endeleg ei side med notat til Darwin som sårt trengd tilbakemelding. Påmint om den manglande kompetansen Darwin hadde i taksonomi, byrja han ein åtte års studie av rankeføttingar, og vart den leiande eksperten på deira klassifisering. Ved hjelp av teorien sin, oppdaga han homologiar som viser at små endringar av kroppsdelar tener ulike funksjonar for å møte nye miljøtilhøve, og han fann eit mellomstadium i utviklinga av særkjønn.
Studien av rankeføttingar overtydde Darwin om at variasjon oppstår heile tida og ikkje berre som svar på endra omstende. I 1854 fullførte han den siste delen av skrivinga etter Beagle-ekspedisjonen og byrja å arbeide heiltid på evolusjonsteorien. Tenkinga endra seg frå det synet at artar berre blir danna i isolerte populasjonar, slik som på øyar, til vektlegging av artsdanning utan isolasjon; det vil seie, han såg aukande spesialisering innanfor store stabile bestandar som kontinuerleg utnyttar nye økologiske nisjar. Han gjennomførte empirisk forsking med fokus på veikskapar med teorien sin. Han studerte utvikling og anatomiske skilnader mellom ulike rasar av mange domestiserte (avla) artar, vart aktivt involvert i rasedueavl, og med hjelp av sonen sin Francis, eksperimenterte han på måtar som plantefrø og dyr kan spreie seg over hava slik at dei koloniserer fjerntliggande øyar. Innan 1856 vart teorien hans mykje meir sofistikert, med mange indisium som stønad.
Hundepersille
Hundepersille, Aethusa cynapium, er ein plante i skjermplantefamilien. Han veks i Europa, Vest-Asia og Nordvest-Afrika og er einaste medlem av hundepersilleslekta. Han veks òg vilt i Noreg. Ein reknar med tre underartar: Møllepersille, skogpersille og ugraspersille, derav dei to siste veks vilt i Noreg. Heile planten er giftig.
Masaharu Suzuki
Masaharu Suzuki er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Lac du Vernex
Lac du Vernex er eit reservoar langs elva Saane/Sarine i Rossinière, i Pays d'Enhaut i kantonen Vaud i Sveits.
Fylkesveg 3978
Fylkesveg 3978 i Agder fylke (tidlegare Fylkesveg 151 i Vest-Agder) går mellom Try og Kjerr i Kristiansand kommune. Vegen er 5,6 km lang.
Spjelkavik vidaregåande skule
Historie
Frå hausten 2012 vart skulen ein IB World School og med International Baccalaureate Diploma Programme.
I 2013 presenterte Aftenposten ein statistikk som sa at Spjelkavik VGS var grundigast i Ålesund vurderingsmessig. I ordinær karakter samanlikna med eksamensresultat, som ein fasit, gjekk kvar tiande elev ned éin karakter ved eksamen. Ved Fagerlia VGS, til samanlikning, gjekk sju av ti ned éin karakter ved eksamen. Statistikken spegla grundig vurdering ved skulen.
Skulen kan òg skilta med gode resultat i Fysikkolympiaden, der tidlegare elevar har kvalifisert seg til å representera Noreg internasjonalt.
Kfaryachit
Kfaryachit (òg kalla Kafaryachit, Kfaryashit, arabisk كفرياشيت) er ein landsby i Zgharta distrikt i Nord guvernement i Libanon. Innbyggjarane er maronittiske katolikkar.
Hombron Rocks
Hombron Rocks er ei gruppe skvalpeskjer som ligg utanfor Thanaron Point på Trinityhalvøya i Antarktis. Dei vart oppdaga av ein fransk ekspedisjon, 1837–40 under kaptein Jules Dumont d'Urville og vart namngjeven av han etter Jacques Hombron, som var kirurg på ekspedisjonen. Skjera vart kartlagte av Falkland Islands Dependencies Survey i 1946.
Mannfolkarbeid
Mannfolkarbeid er arbeid som tradisjonelt har vorte utført av mannfolk, som til dømes arbeidd som vert utført med hest, som pløying, horving, tømmerkjøring, å køyra høy, møkk og så vidare. Såing, slått, tresking, tommerhogst, jakt og fiske, slakting, bygging og vøling av hus og anna snikkararbeid er andre døme. Vedhogst var òg mannfolksarbeid og ofte var det kårkallen som sat i skottet og kløyvde ved. Å fora og ta seg av hestane var òg mannfolkarbeid og kvinnfolka skulle helst ikkje visa seg i stallen. Det fanst likevel unntak, ved at ungmøyer kunne verte sette til å skyssa embetsmenn når karane var opptekne med onnearbeid. Ølbrygging hadde ikkje kvinnfolk greie på, så dette var mannfolkarbeid. Det same var tilfelle for brenning, som i eldre tid var lovleg. Kvinnfolka skulle heller ikkje vera med på fiske, men nokre stadar langs kysten var det viktig å «ha godt haill» når ein la ut på fiske. Det var spesielt i Nord-Noreg at denne skikken vart sett på som viktig.
Å driva handel var òg mannfolkarbeid og mange livnærte seg som hest-, krøter- eller skreppehandlarar. Som det går fram av namnet var yrke som embetsmenn, sysselmenn, fylkesmenn og lensmenn mannfolkarbeid. Andre øvrigheitspersonar, som til dømes prestar, var alltid menn. Å arbeida som lærar og klokkar var òg mannfolkarbeid, som av òg til vart utført som attåtarbeid av gardbrukarar. Handverk som båtbygging, notbøting, skomakararbeid og så vidare var mannfolkarbeid.
Om ein mann utførte kvinnfolkarbeid, som til dømes mjølking eller matlaging vart det rekna som ei stor skam. Fram til midten av 1900-talet var det ikkje uvanleg at kallen stod med hendene i lommene og såg på at kjerringa mjølka.
Borge Point
Borge Point er eit nes på austsida av Mikkelsen Harbor på Trinity Island i Antarktiske Arkipel. Neset vart kartlagd og namngjeven av den norske kvalfangaren Hans Borge under kartlegginga hans av Mikkelsen Harbor, truleg i 1914–15.
Sirkelkrok
Sirkelkrok er ein ongel som vert brukt både av yrkesfiskarar og sportsfiskarar. Han har fått namn etter utsjånaden, som nærmar seg sirkelform. Ein vitig detalj er spissen, som er benda minst 90 grader rett innover, mot leggen på andre sida av gapet.
Frislepp av fangst
Sirkelkroken er særleg godt eigna når ein fiskar etter fisk som skal sleppast fri. Det kan vere under fang og slepp fiske, der ein når fisket startar har bestemt at fisken skal sleppast fri. Det kan vere at det er reglar som gjer at fisken ein får ikkje er lovleg. Fisken held ikkje minstemål, eller det er andre, gjerne lokale reglar ein må fylje. For å hjelpe til å verne laksebestanden er det i mange elvar reglar for at hofiskar skal sleppast fri. Skapet på denne ongelen, og då særleg den innbøygde spissen, gjer at han fester seg særleg lett i lepper eller munnvikar på fisken. Det vert då enklare å få fisken av kroken utan å skade han.
Fiske
Når ein fiskar med sirkelkrok er det anbefalt å ikkje gjere raske tilslag. Sidan spissen vender inn kan ein då lett rykke kroken ut av munnen til fisken utan at han krøkjer.
Det finst svært mange utformingar av fiskekrokar, som og liknar på sirkelkrok. Men krokar der spissen ikkje er innbøygd, vil feste seg lenger inne i fisken, som då lettare vert skada om han skal sleppast fri.
Det er og viktig at agnet vert festa slika at det ikkje skjuler spissen på kroken.
Yrkesfiskarar brukar gjerne sirkelkrok under linefiske. Det er ein passiv fiskereiskap. Når fisken vil spytte ut att kroken etter å ha teke agnet, hukar sirkelkroken lett i leppe eller munnvik.
The Jackson 5
The Jackson 5 var ei amerikansk popgruppe som bestod av syskena i den afro-amerikanske familien Jackson frå Gary i Indiana. Popgruppa var aktiv frå 1962 til 1990, og vart byrjinga til den musikalske karrieren til Michael Jackson. Nokre av dei mest kjende singlane til The Jackson 5, var «I Want You Back», «ABC», «Blame It on the Boogie» og «Can You Feel It». I 1997 vart The Jackson 5 innvald i The Rock and Roll Hall of Fame.
Gruppekarrieren
The Jackson 5 begynte med brørne Jackie, Tito, Michael, Jermaine og Marlon. I 1969 fekk dei platekontrakt med Motown Records, og dette førte til at heile Jackson-familien flytte til Los Angeles. Michael, yngstemann i gruppa, var frontfigur då dei slo gjennom med sin fyrste singel, «I Want You Back». Dei starta eit samarbeid med songarinna Diana Ross, som hjelpte dei med debutplata Diana Presents The Jackson 5 frå same året. I åra 1970 - 1975 gav gruppa ut til saman ni album og vart svært populære.
I 1975 vart Jermaine Jackson erstatta med veslebror til Michael, Randy. Både Jermaine og Michael begynte med solokarrierar på åttitalet, noko som gjorde at Jackson 5 vart mindre aktive. Jermaine vart med att i 1984, men både Michael og Marlon slutta i 1987.
NM i orientering 1987
Noregsmeisterskapen i orientering 1987 vart avvikla 19. og 20. september i Siljan i Telemark med Porsgrunn Orienteringslag som arrangør. Menn og kvinner tevla i normaldistansen og stafett. Den individuelle løypa for menn var 14,3, km lang og hadde 16 postar, kvinnene sprang 8,5 km og måtte innom 10 postar.
The Jackson 5
Familien Jackson
Foreldra til Jackson-familien heitte Joseph og Katherine Jackson. Katherine Jackson var Jehovas vitne, og oppdrog ungane sine i det same. Dei fekk til saman ti born, og dei fleste av desse vart profesjonelle musikarar i ei eller anna form.
NM i orientering 1987
Menn
<br style="clear:both;" />
The Jackson 5
Familien Jackson
I tillegg fekk Joseph Jackson dottera Joh'Vonnie Jackson (fødd 30. august 1974) med Cheryle Terrell.
NM i orientering 1987
Stafett
<br style="clear:both;" />
The Jackson 5
Kjelder
av Jon Vidar Bergan.
Mount Sabatier
Mount Sabatier er eit fjell 1145 moh, som ligg like nord for Mount Senderens og 1,5 km nordaust for Paradise Beach sør på Sør-Georgia. Fjellet finst på kart frå 1930-åra. Det vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter professor Paul Sabatier (1854-1941), ein fransk kjemikar, som i lag med Jean-Baptiste Senderens som medverka med forsking til at ein i 1907 kunne herde kvalolje.
Fylkesveg 152 i Vest-Agder
Fylkesveg 152 i Vest-Agder (Årosvegen) går mellom Hølledale og Åros Camping i Søgne kommune. Vegen er 1,4 km lang.
Thamarit
Thamarit eller Thumrayt er ein landsby i Dhofar guvernement, sørvest i Oman.
Kfarzeina
Kfarzeina eller Kfar Zeina er ein landsby i Zgharta distrikt i Nord guvernement i Libanon.
Thamarit
Klima
Thumrait har varmt ørkenklima (Köppenklassifisering BWh) med svært varme somrar og varme vintrar. Det kjem svært lite nedbør. Det fell noko regn frå februar til april, og frå juni til august på grunn av monsunen.
Masaki Tsuchihashi
Masaki Tsuchihashi er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Bidean nam Bian
Bidean nam Bian, ligg sør for Glen Coe i Highland i Skottland, og er det høgaste punktet i det tidlegare grevskapet Argyll. Det er eit komplekst fjell med mange ryggar og mindre toppar. Ein av toppane, Stob Coire Sgreamhach, har status som munro. Fjellet har ei høgd på 1150 meter over havet.
Melodi Grand Prix 2000
Melodi Grand Prix 2000 var den 39. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. Ti finalistar deltok i finalen 4. mars 2000 som blei arrangert på NRK Marienlyst i Oslo. Vinnarlåten blei «My Heart Goes Boom», framført av Charmed. Vinnarlåten er skriven av Morten Henriksen og Tore Madsen. Charmed representerte Noreg i den internasjonale finalen i Stockholm og kom på 11. plass med 57 poeng.
Sendinga
For sjette år på rad gjekk finalen av stabelen på NRK Marienlyst med Stine Buer og Hans Christian Andersen som programleiarar. Dette var første gong finalelåtane blei framførte utan levande musikk, all musikk var ferdiginnspelt. Dette er også førebels den siste finalen som blei avvikla i studio på Marienlyst, alle norske finalar har sidan blitt haldne i Oslo Spektrum.
Også dette året gjekk NRK ut og inviterte låtskrivarar til å sende inn bidrag for å heve kvaliteten på songane i tevlinga. Dei fleste artistane var ukjende, men både Jan Werner Danielsen og Arnold B Family kom attende til tevlinga.
Tv-sjåarane og ein fagjury avgjorde resultatet, og Charmed vann superfinalen med full pott frå alle juryar.
Røysting
Resultatet blei avgjort av telefonrøyster som blei fordelte på fem regionar. Kvar region gav 1–8, 10 og 12 poeng ut frå kor mange røyster kvar song hadde fått. I tillegg var det ein fagjury i studio som gav 2, 4, 6, 8, 10,12, 14, 16, 20 og 24 poeng. Fagjuryen bestod av Gunilla Holm Platou, Kyrre Fritzner, Marte Krogh, Torstein Bieler og juryleiar Hege Tepstad.
Superfinale
Same system blei brukt som under første runde, men denne gongen gav kvar region 8, 10 og 12 poeng til dei tre låtane som fekk flest telefonrøyster. Fjerdeplassen fekk 0 poeng. Fagjuryen gav 0, 16, 20 og 24 poeng.
Hendingar
Sendinga blei ein stor suksess for NRK, og før finalen fokuserte pressa på at NRK hadde forsøkt å modernisere tevlinga. Og forventningane blei innfridde: «Løssluppen stemning i studio, unge programledere og masse selvironi bidro til et mer spenstig Grand Prix enn tidligere.» skreiv NTB etter finalen. VGs kommentator meinte til og med at tevlinga hadde blitt for frisk: «tonen i slagerkonkurransen ble så hip at det var problematisk å henge med fra tid til annen.» Aftenposten meinte Melodi Grand Prix plutselig var blitt relevant og tidsriktig. Pressa var også einig i at rett låt vann. Vinnarlåten blei også ein hit og låg heile elleve veker på VG-lista med 3. plass som beste notering.
Over 400 000 røyster kom inn i dei to røysterundane, noko som var ny rekord. Sjåartalet var også høgare enn åra før: 1 346 000 nordmenn såg finalen, noko som motsvarar 79 prosent av alle norske sjåarar.
Datçahalvøya
Datçahalvøya er ei 80 km lang, smal halvøy sørvest i Tyrkia mellom Gökovabukta i nord og Hisarönübukta i sør. Det administrative distriktet Datça, i provinsen Muğla, utgjer nesten heile halvøya. Byen Datça ligg om lag halvvegs ute på halvøya.
Tidleg på 1900-talet vart ho kalla 'Reşadiyehalvøya.
Den austlege halvdelen av halvøya er berr, kupert og tynt folkesett. Midt på halvøya ligg byen Datça, som strekkjer seg mot sørvest. Den vestlege delen av halvøy er òg fjellendt med toppar på over 1000 meter somme stader. Lengst vest på halvøya ligg Deveboynuneset.
Kjelder
''
Jacquinot Rocks
Jacquinot Rocks er ei gruppe skjer kring halvvegs mellom Hombron Rocks og Cape Ducorps og 1,5 km utanfor nordkysten av Trinityhalvøya i Antarktis. Dei vart kartlagte i 1946 av Falkland Islands Dependencies Survey som namngav skjera etter Honoré Jacquinot, ein kirurg på den franske ekspedisjonen under kaptein Jules Dumont d'Urville som utforska denne kysten i 1838.
Fylkesveg 155 i Vest-Agder
Fylkesveg 155 i Vest-Agder går mellom Lonelia og Holmen i Søgne kommune. Vegen er 4,6 km lang.
House Full
House Full: Live at the L.A. Troubadour er eit konsertalbum av Fairport Convention, innspelt i 1970 og gjeven ut i 1986. Det må ikkje forvekslast med Live at the L.A. Troubadour. Albumet er det einaste konsertalbumet til Fairport med Richard Thompson.
Dilekhalvøya
Dilekhalvøya (tyrkisk Dilek Yarımadası) er ei halvøy i distrikta Didim og Kuşadası i provinsen Aydın vest i Tyrkia.
Halvøya vart gjort til ein nasjonalpark på 109,85 kvadratkilometer, Dilek Yarimadası Milli Parki (Dilekhalvøya nasjonalpark), i 1966, som er delvis open for ålmenta. Delar av deltaet til elva Büyük Menderes vart lagt til parken i 1994 og heile området fekk namnet Dilekhalvøya - Büyük Menderes-deltaet nasjonalpark.
Thissor
Thissor er ein landsby i Dhofar guvernement, sørvest i Oman.
Valkrinsen Rorschach
Valkrinsen Rorschach er ei eining på mellomnivå i kantonen St. Gallen i Sveits. Valkrinsen vart danna då den nye kantonsskipnaden av 10. juni 2001 trådde i kraft frå 2003. I valkrinsen på 50,4 km² budde 41 047 menneske i 2010.
Khaldieh
Khaldieh er ein landsby i Zgharta distrikt i Nord guvernement i Libanon. Innbyggjarane er maronittiske katolikkar.
Valkrinsen Rorschach
Valkrinsen Rorschach omfattar dei ni kommunane Berg, Goldach, Mörschwil, Rorschach, Rorschacherberg, Steinach, Thal, Tübach og Untereggen.
Bilberry Hill
Bilberry Hill er ein ås i Lickey Hills nord i Worcestershire, 16,5 km sørvest for Birmingham og om lag 40 km nordaust for Worcester. Bilberry Hill ligg oppfor og vest for landsbyen Cofton Hackett og er ein del av den populære Lickey Hills Country Park. Åsen har ei høgd på 244 meter over havet.
Majestetskrenking
Majestetbrot eller majestetskrenking er eit brotsverk utført mot eit statsoverhovud eller kongehus. Det kan ha form av ei ytring eller ei handling. Brotsverket er kjend frå Roma i antikken og fram til moderne tid, men er blitt avskaffa i mange konstitusjonelle monarki.
Innan kyrkjerett blei majestestbrot, med støtte frå pave Innocentius III, sett på som kjetteri, ettersom gjerningen var retta mot Gud. Den tyske keisaren Fredrik II gjorde i 1238 straffa for brotsverket til brenning på bål. Etter dette kom straffa til å inngå i den såkalla keisarretten, og fekk stor speiing i Europa.
Noreg
Ifølgje Christian 5s Norske Lov 1687 skulle ein som var skuldig i brot mot kongen si «Ære, Liv og Gods, den højre Haand af hannem levendis afhuggis, Kroppen parteris og læggis paa Stægle og Hjul, og Hovedet med Haanden sættis paa en Stage». Kongen hadde også ei særstilling etter straffeloven av 1902. Med straffeloven av 2005 blei majestetskrenking ikkje eit eige brotsverk, og monarken er verna mot brotsverk på samle linje som andre borgarar.
Michael Karoli
Michael Karoli vart fødd og voks opp i Straubing i Bayern, og flytte til St. Gallen i Sveits til han var ferdig på skulen. Han lærte å spele gitar, fiolin og cello som barn, og spelte i fleire jazz- og danseband. I 1966 møtte han og vart ven med Holger Czukay, som var gitarlæraren hans ei stund. Han byrja så å studere juss, men slutta i 1968 for å starte Can i lag med Czukay, Irmin Schmidt, Jaki Liebezeit og David Johnson. Hovudrolla hans i band var som gitarist, men han spelte òg stundom fiolin, og seinare song han òg noko. Han var medlem av bandet så lenge det varte, frå 1968 til 1979. Han var òg med på gjenforeiningane i 1986 og 1991.
Majestetskrenking
I Sverige
Omgrepet majestätsbrott blei innført i Sverige gjennom 1864 års strafflag. Brotsverket blei avskaffa 1948.
Brotsverk mot kongen kunne reknast som majestetsbrot eller høgforræderi. Mordforsøk på eit statsoverhovud skulle reknast som høgforræderi, men andre åtak som fornærming eller ærekrenking av statsoverhovudet skulle reknast som majestetbrot. Alle former for vald eller mishandling mot ein kongeleg person førte til dødstraff eller straffearbeid på livstid. Det var reservert kongen sjølv å døma i saka, statsadvokaten fekk ikkje reisa påtale om ikkje eit kungsdrap hadde funne stad.
Michael Karoli
Diskografi
Solo:
Majestetskrenking
I Thailand
Thailand si moderne lovgjeving mot majestetsbrot er ein av dei strengaste i verda. Ein som ytrar seg nedsetjande om monarken risikerer å bli dømt til fengsel i opptil 15 år. I januar 2010 blei den australske forfattaren Harry Nicolaides dømt til tre års fengsel for å i ha håna kong Bhumibol i ein roman. Dommaren gav som grunn for dommen at Nicolaides hadde skildra privatlivet til ein fiktiv prins i romanen, og gjeve inntrykk av at den kongelege makta blei misbrukt i Thailand.
Michael Karoli
Bakgrunnsstoff
🇨🇦
Naoki Sakai
Naoki Sakai er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Çatalcahalvøya
Çatalcahalvøya er ei halvøy i den europeiske delen av Tyrkia (Aust-Thraki).
Halvøya grensar til Svartehavet i nord, Marmarahavet i sør og Bosporos i aust. I vest er grensa meir utydeleg, men vanlegvis vert grensa trekt ved grensa til provinsen Istanbul. Med denne grensa er halvøya kring 90 km lang og 40 km brei. Çatalcahalvøya er nesten eit speglbilete av Kocaelihalvøya som ligg på andre sida av Bosporos. Det ligg fleire naturlege og kunstige innsjøar på Çatalcahalvøya som Durusuvatnet, Büyükçekmecevatnet og Küçükçekmecevatnet.
Historie
Under regjeringstida til den austromerske keisaren Anastasius I (491-518) vart det bygd ein forsvarsmur frå Evcikstranda i nord og Silivri i sør for å forsvare Konstantinopel frå hunarane og andre fiendar. Den 40 km lange muren var ein av dei lengste festningsvollane i Europa. Men fiendar som avarar (616), bulgararar (813) og petsjenegar (1090) klarte likevel å kringsetje Konstantinopel. Etter 1371 fall det meste av Çatalcahalvøya til osmanske tyrkarar. Heile halvøya vart ein del av Det osmanske riket med erobringa av Konstantinopel i 1453. Sidan den gong har Çatalcahalvøya vore tyrkisk, utanom eit bulgarsk åtak under den første balkankrigen og ein kort okkupasjon frå Hellas mot slutten av det første verdskrigen.
I dag
Çatalcahalvøya (i lag med Kocaelihalvøya på andre sida av Bosporos) er den mest industrialiserte regionen av Tyrkia. Om lag to tredelar av Istanbul, ein av dei mest folkerike byane i verda med 13 millionar innbyggjarar, dekkjer Çatalcahalvøya. Folketettleiken på halvøya er større enn 2000 per kvadratkilometer.
Lago di Val Viola
Lago di Val Viola (Lagh da Val Viola) er ein innsjø i Graubünden i Sveits. Innsjøen ligg nær Lago di Saoseo i regionen Poschiavo.
Pennington County i Minnesota
Pennington County er eit fylke i den USA-amerikanske delstaten Minnesota. Fylket ligg nordvest i delstaten. Flatevidda til Pennington er 1601 km². Folketalet var 13 930 i 2010. Fylkesadministrasjonen held til i byen Thief River Falls.
Bizarre Records
Bizarre Records var eit plateslekap danna for artistar oppdaga av rockemusikaren Frank Zappa og kompanjongen og manageren hans Herb Cohen.
Pennington County i Minnesota
Fylket vart grunnlagt i 1910. Ved folketeljinga 2000 vart 49,0 % av ibuarane registrert som norskætta og 15,4 % tysk ætta.
Bizarre Records
Bizarre vart opphavleg skipa som eit produksjonsselskap. I 1967 missa selskapet til Zappa, Verve Records, høve til å fornye avtalen sin med Zappa. Dette gav Zappa og Cohen ein fordel då dei skulle forhandle sin eigen produksjonsavtale med Verve. Føremålet med å opprette sitt eige produksjonsselskap var å gje Zappa fullstendig kunstnarisk kontroll over musikken sin og verka han planla å produsere for andre.
Tidleg i 1969 vart Bizarre Records oppretta som eit selskap distribuert av Warner Bros. Records, som òg omfatta Reprise Records. Bizarre-etiketten vart forma samstundes med eit anna selskap, Straight Records, som òg vart distribuert av Warner Bros. Då Bizarre og Straight vart skapt, var planen til Zappa å gje ut album med avantgarde-artistar på Bizarre, og plater med meir ordinær musikk på Straight. Den første utgjevinga i denne serien var dobbeltalbumet The Berkeley Concert av Lenny Bruce. Bizarre gav ut den doble debutplata til Wild Man Fischer, kalla An Evening with Wild Man Fischer, tidleg i 1969.
I 1973 enda distribusjonskontraktane til Bizarre og Straight med Warner. Mange Bizarre og Straight-innspelingar vart gjevne ut på ny av Warner og/eller Reprise. Same året starta Zappa og Cohen eit nytt selskap, DiscReet Records, nok ein gong distribuert av Warner Bros.
Kifraya
Kifraya er ein sunnimuslimsk landsby med somme maronittar i Koura distrikt i Nord guvernement i Libanon. Landsbyen er kjend for vinen sin.
Fylkesveg 158 i Vest-Agder
Fylkesveg 158 i Vest-Agder (Trysnesvegen) går mellom Hallandvik og Trysnes i Søgne kommune. Vegen er 4,7 km lang.
Mount Jacquinot
Mount Jacquinot er eit pyramideforma fjell, 475 moh, med ein fjellvegg på nordsida, som ligg 4,5 km sør for Cape Legoupil og 1,5 km aust for Huon Bay, på nordsida av Trinityhalvøya i Antarktis. Det vart oppdaga av ein fransk ekspedisjon, 1837–40. under kaptein Jules Dumont d'Urville, som namngav det etter løytnant Charles Jacquinot, kaptein på korvetten «Zelée» under ekspedisjonen.
Det var noko omstridd kven som fann det antarktiske kontinentet først — Edward Bransfield eller Nathaniel Palmer. I desse debattane vart Mount Jacquinot ofte nemnt.
Collett & Leuch
Collett & Leuch var eit norsk handelshus i Christiania, skipa før 1716 av Peder Mortensen Leuch (1692–1746) og Peter Collett (1694–1740). Firmaet endra namn til Collett & Søn i 1786.
Handelshuset hadde store interesser i trelasteksport og åtte skogområde og sagbruk i tillegg til industri. Ved Akerselva dreiv dei mellom anna Glads mølle og Bentse Brug i åra 1748–1789/1798.
Firmaet var og med blant dei som gav pengar slik at det vart mogleg å skipa Det Kongelige Frederiks Universitet - Universitetet i Oslo.
Drifta ved Collett & Leuch opphøyrde i 1821.
Irmin Schmidt
Irmin Schmidt er ein tysk klaverspelar og komponist, mest kjend som ein av medlemmane som starta bandet Can.
Bakgrunn
Schmidt studerte musikk ved konservatoriet i Dortmund, ved Folkwang Hochschule i Essen, Mozarteum i Salzburg, og han studerte komposisjon med Karlheinz Stockhausen ved Rheinische Musikschule i Köln.
Han starta å arbeide som dirigent og framførte konsertar med Bochum Symfoni, Wien Symfoni og Dortmund Ensemble for Ny Musikk, som han starta i 1962. I løpet av denne tida fekk han fleire prisar som dirigent. Schmidt arbeidde òg som Kapellmeister ved Theater Aachen, som dosent for musikkteateret og chanson ved dramaskulen i Bochum, og som konsertpianist.
I 1968 starta Schmidt det eksperimentelle krautrockband Can med Holger Czukay, Michael Karoli og Jaki Liebezeit. Schmidt var klaverspelar i Can fram til gruppa vart oppløyst i 1979. Han deltok i begge gjenforeiningane til Can i 1986 og 1991.
Schmidt har skrive filmmusikk til meir enn 40 filmar og fjernsynsprogram, inkludert Knife in the Head (1978) og Palermo Shooting (2008). Han har òg spelt inn nokre soloalbum og skrive ein opera basert på Mervyn Peake sin Gormenghast. Kona hans Hildegard Schmidt har vore ansvarleg for styret av Can og plateselskapet deira, Spoon Records, sidan 1970-åra.
Schmidt bur i dag i det sørlege Frankrike.
Bakgrunnsstoff
🇨🇦
Anthony de la Roché
Antoine de la Roché (òg skrive Antonio de la Roché, Antonio de la Roca og Anthony de la Roché) var ein engelsk handelsmann fødd i London. Far hans var ein fransk hugenott og mor hans var engelsk. Under ei handelsreise mellom Europa og Sør-Amerika kom han ut av kurs og vart den første til å nå Sør-Georgia. Oppdaginga var den første av land sør for den antarktiske konvergensen.
Maartin Allcock
Maartin Allcock, òg kjend som Martin Allcock, er ein multi-instrumentalist og plateprodusent.
Anthony de la Roché
Oppdaginga av Sør-Georgia
Etter å ha kjøpt eit 350-tonns skip i Hamburg og fått løyve frå spanske styresmakter til å drive handel med Spansk Amerika kom de la Roché til Kanariøyane i mai 1674 og i oktober same år kom han fram til Callao i visekongedømet i Peru. På tilbaketuren hans i april 1675 frå Chiloé i Chile til Baía de Todos os Santos i Bahia i Brasil vart han overraska av ein storm ved Isla de los Estados ved Eldlandet og blåst ut av kurs. Dei søkte ly i Drygalskifjorden på Sør-Georgia.
Maartin Allcock
Han var fødd i Middleton i Lancashire og studerte musikk i Huddersfield og Leeds. Han byrja å spele profesjonelt i januar 1976 i danseband og folkeklubbar. Den første turneen hans var i 1977 med Mike Harding som ein av the Brown Ale Cowboys. Han flytte mellombels til Bretagne i 1978, og lærte kokkeyrket der. Då han kom attende til Manchester studerte han for å bli chef, og arbeidde på Shetlandsøyane i 1980.
Anthony de la Roché
Oppdaginga av Sør-Georgia
Neste dag klarna vêret opp og seglasen mot Brasil heldt fram. Antonio de la Roché kom til Salvador og deretter til La Rochelle i Frankrike 29. september 1675.
Maartin Allcock
I 1981 vart han medlem av the Bully Wee Band, ei keltisk folkemusikkgruppe, og frå oktober 1985 til desember 1996 vart han sologitarist i Fairport Convention, og i fire år spelte klaverinstrument med rockebandet Jethro Tull frå januar 1988 til desember 1991. Sommaren 1991 spelte han òg klaverinstrument for The Mission.
Anthony de la Roché
Oppdaginga av Sør-Georgia
James Cook kjende til oppdaginga til Antoine de la Roché og nemnte dette i skipsloggen sin då han kom til Sør-Georgia 14. januar 1775. Cook og mannskapet hans var dei første til å gå i land på Sør-Georgia. Øya vart kartlagt og teke på vegne av den britiske monarken. Øya fekk namnet Isle of Georgia etter Georg III av Storbritannia.
Maartin Allcock
Studioarbeid og produksjon
Karrieren til Allcock omfattar meir enn 200 album, mellom anna med Robert Plant, Beverley Craven, Judith Durham, den bretonske gitaristen Dan Ar Braz (seks album), Ralph McTell, Dave Swarbrick, Yusuf Islam og Dafydd Iwan. Han byrja å produsere walisisk musikk i 2005 og har produsert ti album for Sain Records i Caernarfon. Allcock var med å grunnleggje The Bad Shepherds, men forlet bandet i september 2009 for å gjere andre prosjekt. Han er ein bassgitarist og turnemanager for låtskrivaren Beth Nielsen Chapman. Han skriv for tida i Acoustic Magazine.
Anthony de la Roché
Gough Island
Fleire dagar etter at dei forlét Sør-Georgia kom dei ei ny folketom øy, der dei fann vatn, ved og fisk. Dei heldt seg seks dagar på øya utan å sjå teikn til andre menneske. Ein trur at dei var dei førte til å gå i land på Gough Island, ei øy som vart oppdaga av portugisaren Gonçalo Álvarez i 1505 eller 1506.
Maartin Allcock
Andre samarbeid
Som plateprodusent
Anthony de la Roché
Anna
Roché Peak, det høgaste punktet på Birdøya på nordspissen av Sør-Georgia er kalla opp etter Antoine de la Roché.
Queen Mary University of London
Queen Mary University of London (uformelt Queen Mary, QMUL eller QM) er eit offentleg forskingsuniversitet i London i Storbritannia og eit college under statlege University of London. Med røter attende til 1785 vart Queen Mary skipa då fire historiske college vart slått saman, og har vore ein del av University of London sidan 1915.
Hovudcampusen for Queen Mary ligg i Mile End-området i East End of London, med andre område i Holborn, Smithfield og Whitechapel. Han har kring 17 000 fulltidsstudentar og 4 000 tilsette. Kring 20 % av studentane kjem frå utlandet. Queen Mary er delt inn i tre fakultet - Faculty of Humanities and Social Sciences, Faculty of Science and Engineering og Barts and The London School of Medicine and Dentistry – som er vidare delt inn i 21 akademiske departement og institutt.
Tjörn
Tjörn er den sjette største øya i Sverige. Ho ligg på den svenske vestkysten i Bohuslän. Øya utgjer mesteparten av Tjörn kommune og har eit areal på 147 km² og kring 15 000 innbyggjarar. Om sommaren aukar folketalet til kring 30 000.
Tjörn har fastlandsamband via Tjörnbrua til Stenungsund. Den største tettstaden på øya er Skärhamn.
Målaren Karl Nordström var frå Tjörn.
Canty Point
Canty Point er eit nes på vestsida av innløpet til Börgen Bay på søraustkysten av Île Anvers i Antarktiske Arkipel. Det vart grovt kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99, og kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1955. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter John Canty i FIDS, som var radiotelegrafist og mekanikar ved Arthur Harbour-stasjonen i 1955 og som deltok under sledeturen som vitja neset.
Mount Senderens
Mount Senderens er eit fjell på 1315 moh. som ligg like sør for Mount Sabatier og 1 nautisk mil (19 km) nord for Rogged Bay ved sørenden av Sør-Georgia. Fjellet finst på eit kart frå 1930-åra. Det vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Jean-Baptiste Senderens (1856–1937), ein fransk kjemikar, som i lag med Paul Sabatier gjorde arbeid som førte til at ein kring 1907 kunne herde kvalolje.
Jeff Kinney
Jeff Kinney er ein USA-amerikansk designar og utviklar av dataspel. Han er også forfattar, og er særleg kjend for bokserien En pingles dagbok.
Kinney er forfattar av bestseljarar på New York Times si bokliste. Time Magazine har Jeff med i si topp 100-liste over verdas mest ? personar. Jeff er også mannen bak nettstaden Poptropica.com, som Time Magazine har på lista over dei 50 beste nettstadane. Han vaks opp i Washington D.C., og flytta til New England i 1995.
Dobbeltalbum
Eit dobbeltalbum er eit audioalbum som er fordelt på to plater, typisk ei grammofonplate eller ein CD.
Eit dobbeltalbum er vanlegvis, men ikkje alltid, gjeve ut slik fordi innspelinga er lengre enn kapasiteten på ei enkelt plate. Plateartistane tenkjer ofte på doble album som eit enkelt musikkverk, men det finst unntak som John Lennon sitt Some Time in New York City og Pink Floyd sitt Ummagumma (begge døme på ei studioinnspeling og eit konsertalbum gjevne ut i lag), og OutKast sitt Speakerboxxx/The Love Below (i røynda to soloalbum, eit for kvar av dei to medlemmane i duoen).
Etter at CDane kom, er album stundom gjevne ut med ei bonusplate med ekstra materiale som eit supplement til hovudalbumet. Desse kan innehalde konsertopptak, alternative studioopptak, songar det ikkje var plass til på hovudalbumet, eller eldre materiale som ikkje tidlegare er gjeve ut. Stundom kan ein CD bli gjeven ut i lag med ein DVD med til dømes musikkvideoar av songane på albumet eller DVD-Audio-versjonar av dei same innspelingane. Desse kan reknast som ei ny form for dobbeltalbum. Somme slike plater vert òg gjevne ut som tosidige plater kalla DualDisc.
Det same prinsippet gjeld for trippelalbum, som består av tre einingar. Utgjevingar med meir enn tre plater vert som regel kalla ein plateboks.
Historie
Det første doble studioalbumet vart gjeve ut av den franske songar-låtskrivaren Léo Ferré med Verlaine et Rimbaud, som kom ut i desember 1964 på Barclay Records.
Det første rockealbumet som var dobbelt, var Bob Dylan sitt Blonde on Blonde, som kom ut i juni 1966. Frank Zappa sitt Freak Out! vart spelt inn tidlegare, men gjeve ut ei veke seinare.
Det bestseljande dobbeltalbumet gjennom tidene er Michael Jackson sitt HIStory: Past, Present and Future, Book I med over 33 millionar selde eksemplar (66 millionar einingar) verda over. Det nest mest selde dobbeltalbumet, og det bestseljande konseptalbumet i verda er Pink Floyd sitt The Wall med over 30 millionar eksemplar (60 millionar einingar). Andre dobbeltalbum som har seld i store mengder er The Beatles sitt White Album, The Rolling Stones sitt Exile on Main St., Billy Joel sitt Greatest Hits I & II og Smashing Pumpkins sitt ''Mellon Collie And The Infinite Sadness.