cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Otto Lilienthal
Han har likevel hatt stor innverknad på flyging. Han utførte ca. 2 000 flygingar med glideflyet sitt frå 1891 til han døydde fem år seinare. Lilienthal gjorde den grunnleggjande forskinga innan aerodynamikk og forma til flyging. Han la grunnlaget for Wright-brørne si motoriserte flyging nokre år seinare.
Lilienthal opplevde ein del flystyrtar med glideflyet sitt, men desse var alle i låg fart og høgd og gjorde difor ikkje så mykje skade. Den 9. august 1896 knakk vengen på glideflyet hans som følgje av eit kraftig vindkast, han fall 17 meter rett ned og brekte ryggen. Han døydde neste dag, etter å ha sagt: «''Opfer müssen gebracht werden!» («offer må gjerast»)
Tegel lufthamn er oppkalla etter Lilienthal. Det finst eit minnesmerke over Lilienthal i Berlins ortsteil Steglitz. Dette minnesmerket heiter Flyberget.
Abendroth Peak
Abendroth Peak er ein fjelltopp 6,5 km nordaust for Stockton Peak ved skiljet mellom Murrish- og Gainbreen i Palmer Land i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Ernst K. Abendroth, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Palmer-stasjonen i 1968.
Dolgansk
Dolgansk er eit språk i den nordtyrkiske gruppa av de tyrkiske språka, og det næraste slektspråket er sakha. Det har rundt 1 000 talarar på Tajmyrhalvøya i Russland.
Dolganarane skil seg frå sakhafolk ved at dei driv med reindrift, og i alle fall før Oktoberrevolusjonen var dei nomadiske. Språkleg er skilnaden gruppene i mellom så liten at ein viktig grunn til at dei blir rekna som to språk den etnografiske skilnaden dei i mellom.
På same måte som finsk, ungarsk og tyrkisk har dolgansk vokalharmoni, det er agglutinerande, og har ikkje kjønn. Ordstillinga er som regel subjekt–objekt–verb.
Skriftsystem
Dolgansk fekk skriftspråk rundt 1920, basert på det latinske alfabetet. Etter omlegginga til kyrillisk i 1937 fekk dolgansk eit nytt alfabet, med desse tilleggsbokstavane og digrafane,  Дь дь, Һ һ, Ҥ ҥ, Нь нь, Ө ө, Ү ү, i tillegg til det vanlege kyrilliske а-я.
Publikasjonar
I Dudinka kjem det ut ei avis, Tajmyr, som regelmessig publiserer på dolgansk.
Baruk
Baruk, òg skrive Baruck og Barukh er eit mannsnamn med opphav i det hebraiske ordet, ‘velsigna’. Namnet er i nær slekt med namnet Mubarak, òg skrive Barak, og som i arabisk har same tydinga.
Bruken av namnet i Noreg
Namnet har aldri vore vanleg i Noreg:
Tatjana Averina
Averina deltok internasjonalt frå 1970 og vart nummer tre i Skeise-EM 1971. Både i 1974, 1975 og 1976 kom ho på andreplass i den årlege verdsmeisterskapen i firkamp, slått av høvesvis Atje Keulen-Deelstra frå Nederland, Karin Kessow frå Aust-Tyskland og Sylvia Burka frå Canada. På tampen av 1974-sesongen sette Averina verdsrekord både 1500 m og 1000 m på Medeo-bana i Kasakhstan, rekordar ho forbetra fleire gongar på same bana nær eitt år seinare. Ho forbetra då også 500-meterrekorden, sist til 41,06 sekundar.
Under dei olympiske vinterleikane 1976 i Innsbruck opna Averina med å vinne bronsemedaljen på 1500 m, for deretter å sikre seg bronse nummer to på 500-meteren. Sidan vann ho gullmedaljen på 1000 m, før ho avslutta medaljehausten gjennom å vinne 3000 meter med minimal margin, fire og fem hundredels sekund framom sølv- og bronsemedaljørane, bronsen gjekk elles til Lisbeth Korsmo. I firkamp-VM 1978 i Helsinki vart Averina verdsmeister framom landskmannen Galina Stepanskaja. Averina deltok i Vinter-OL 1980, utan å utmerke seg.
Atanarjuat
Atanarjuat er ein canadisk film frå 2001, laga av og med inuittar, basert på ei gammal inuittsoge. Han har namn etter hovudkarakteren Atanarjuat frå Igloolik, og går føre seg ein gong i fortida. Filmen blei regissert av Zacharias Kunuk. Han var den fyrste spelefilmen skriven, regissert og spelt inn på inuktitut.
Atanarjuat hadde premiere ved filmfestivalen i Cannes i mai 2001, der han vann Caméra d'Or. Han blei gjeven ut i Canada 12. april 2002. Filmen vann seks Genie-prisar, inkludert beste film. I 2015 blei han røysta til den beste kanadiske filmen nokonsinne av filmmakarar og kritikarar ved Toronto internasjonale filmfestival.
Filmen hadde også kommersiell suksess. Han blei den mest inntenande filmen i Canada i 2002, og tente inn over 5 millionar US-dollar på verdsbasis.
Toddy Pond
Toddy Pond er eit tjern i eit lukka basseng på steinflatene 3,5 km nordvest for Flaggship Mountain i Convoy Range i Victoria Land i Antarktis. Namnet kjem frå ein drykk som sjøfolk ofte drakk, som namna til Rum Pond og Tot Pond i området. Han vart namngjeven av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) i 1989-90.
Tidsskriftet Fortid
Fortid er eit faglitterært tidsskrift, som publiserer historierelaterte artiklar og bokmeldingar. Bladet vart stifta i 2004, og har sidan kome ut jamleg.
Tidsskriftet blir gitt ut av historiestudentane ved Universitetet i Oslo, som òg sit i redaksjonen. Bidragsytarar er historiestudentar, ved Universitetet i Oslo eller andre lærestader, i tillegg til norske og utanlandske historieforskarar. Målgruppa er historiestudentar og historikarar, men òg andre som har interesse for historie. Tidsskriftet vurderer difor alle bidrag som har ein relevans for historiefaget. Ein kan tinga tidsskriftet av redaksjonen, eller kjøpa det ved ulike bokhandlar og kioskar i Oslo eller i studentbokhandelen Studia i Bergen.
Fortid kjem ut ein gong i kvartalet, og oftast er ein bolk av nummeret via eit særskild tema. Per 2010 hadde bladet eit opplag på 600. Fortid er medlem av Norsk tidsskriftforening og blir distribuert gjennom interpress.
Redaksjonen arrangerer vanlegvis sleppfest ein gong i halvåret, for nummer ein og nummer tre, ofte på Filologisk Forening si ølstove Uglebo. Føredragshaldarar ved desse tilstellingane har vore ulike etablerte historieforskarar, som Erik Reinert og Geir Lundestad.
Fortid på pensum
Artiklar frå Fortid har vorte brukt på pensum ved universitet og høgskular.
Fylkesveg 1316
Fylkesveg 1316 i Viken fylke går mellom Ørje og Damholtet i Marker kommune. Vegen er 17,4 km lang.
Fram til 2019 hadde vegen nemninga fylkesveg 843.
Schimperbreen
Schimperbreen er ein isbre aust i Herbert Mountains i Shackleton Range, som flyt nord-nordaust til Slessorbreen. Han vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967, og kartlagd i British Antarctic Survey (BAS), 1968–71. I samband med at stadnamn i området vart kalla opp etter glasiologar, kalla United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) breen etter Karl Friedrich Schimper (1803–67), ein tysk botanikar som i 1835 la fram den første teorien om at det var isen under istida i Europa som var opphavet til flyttblokker.
Fylkesveg 861 i Østfold
Fylkesveg 861 i Østfold går mellom Nygård og Ana i Aremark kommune. Vegen er 13,7 km lang.
Mordechai Gebirtig
Mordechai Gebirtig, fødd Mordekhai Bertig i Kraków i det noverande Polen, var ein jødisk poet og songskrivar, og han blir sedd på som ein av dei viktigaste og mest folkekjære forfattarane av songar og dikt på jiddisch.
I dag er Gebirtig kan hende mest kjend for songen «Es brent» ('Det brenn'), skriven i 1938 som reaksjon på pogromen i shtetlen (småbyen) Przytyk i 1936. Songen kan òg sjåast som eit varsku i høve den komande katastrofen kjend som Holocaust. Denne songan har sidan i opphavleg jiddisch form eller hebraisk omsetjing vorte bruka mykje under minnesmarkeringar for Holocaust.
Mordecai Gebirtig var fødd i Kraków i det som da var stormakta Austerrike-Ungarn og budde i det jødiske arbeidarkvarteret der heile livet. Det var òg der han vart skoten av ein nazist på den illgjetne blodige torsdagen 4. juni 1942. Han levde elles av å vere møbelarbeidar; dikting, musikk og teater var berre attåt.
Virke som diktar
Frå 1906 var han medlem av eit jødisk amatørteater i Kraków. Han skreiv òg songar og teatermeldingar for Der sotsial-demokrat, det jiddischspråklege organet til det (austerrikske) sosialdemokratiske partiet, som han høyrde til. Dette partiet si avdeling i Galizia var i praksis ein seksjon av Bund, og det vart etter første verdskrigen og opprettinga av den andre polske republikken formelt slått saman med det polske Bund, som vart det store partiet til det polske jødiske proletariatet. Det kjempa for jødisk kulturell autonomi, bygd på sekularisme og jiddisch språk i eit demokratisk, sosialistisk Polen.
Det var i eit slikt miljø Gebirtig utvikla seg, oppmuntra av skribentar og jiddisch-aktivistar som Avrom Reyzn.
Gebirtig var fem år i den austerriksk-ungarske hæren, og det var ikkje før i 1920, under den andre polske republikken, at han gav ut den første songsamlinga si, med den talande tittelen Folkstimlekh («frå folket»). Songane hans spreidde seg raskt, og mange såg dei som reine folkesongar. Bruka av kjende jiddisch-artistar som Molly Picon, vart songane til Gebirtig vanlege innslag i mange slags teaterframsyningar på jiddisch verda over.
Ein av dei kunstnarane som formidlar Gerbirtig sine dikt og songar, er den norske artisten Bente Kahan.
Bäckefors
Bäckefors er ein svensk tettstad i Bengtsfors kommun i Västra Götalands län i landskapet Dalsland. I 2005 hadde tettstaden 689 innbyggjarar.
Cape Tennyson
Cape Tennyson er eit nes på nordkysten av Ross Island, kring 25 nautiske mil (46 km) søraust for Cape Bird. Det vart oppdaga i februar 1900 av den britiske antarktiskekspedisjonen (1898–1900) under Carsten Borchgrevink, og vart namngjeve av han etter den engelske diktaren Alfred Tennyson.
Larry Fast
Lawrence Roger «Larry» Fast er ein synthesizer-eksper og låtskrivar. Han er best kjend for Synergy, ein serie album med synthesizermusikk mellom 1975 og 1987 og for bidraga sine til artistar som Peter Gabriel, Foreigner og Hall and Oates.
Hundreårets 100 bøker etter Le Monde
Den fullførte lista er ei blanding av store romanar, poesi, teaterstykke og teikneseriar. Dei fyrste femti bøkene på lista, vart tekne for seg i eit essay av Frédéric Beigbeder, der han retta merksemda mot at dei fleste titlane var franske.
Aasmund Såmundsson Nordgaard
Nordgaard var son til ein gardbrukar og byggmeister i Brunkeberg sokn, Såmund Såmundsson Gjersund, som hadde bygt Brunkeberg kyrkje. Sonen Aasmund laga døypefonten til kyrkja. I døypefonten kom seinare for dag eit skriv der Aasmund fortel om seg sjølv: '' «Ung reiste jeg til Kjøbenhavn for at lære noget og blant andet var der en Englænder, der var Manikus og lærte paa Akademiet at tegne, hvorved vandt jeg nogen Færdighed i Smidning og Dreining og Gjørtlerarbeide og Grundene i Bygnings og Maskinvæsenet. Efter min hjemkomst blev jeg 1801 antaget af Jacob Aall, eier af Næs Jernværk som Værksmester, mod at saavel denne som hans Broder Niels Aall skulde bekoste Reiser i Udlandet for enmere at perfektionere mig, som skeede ved Reiser mest i Sverige. 1806 blev jeg færdig med Opførelsen af Ulefos Saugbrug og som jeg ikke kunde tiene toe Herrer, blev det besluttet, at jeg fremdeles skulde blive hos Hr. Niels Aall.»''
Nordgaard reiste til København for å gå veterinærskule, men gjekk snart over i byggfaget. Komen til Nes jernverk i 1801, bygde han ein masovn. Frå 1804 til 1806 var han tilsett hos Niels Aall på Ulefoss. Der bygde han ein kjerrat på Ulefoss sagbruk.
Frå 1806 var han gardbrukar på Dalen i Mo i Telemark.
Seinare leia han bygginga av hovudbygninga på garden Søndre Brekke etter at Aall hadde kjøpt eigedomen i 1810.
Nordgaard studerte kanalbygging i Sverige, Trollhätte kanal, og var den fyrste som lanserte planar om kanalisering av vassdraget oppover i Telemark. Han foreslo også sluseverket ved Løveid.
Slektningen Simon Nordgaard skreiv: '' «At han var den første som fremkastet ideene til sluseverket ved Løveid vil vel ingen bestride. Jeg har selv sett modellerne dertil, de var fullstendige og detaljerte utførdte og oppstillede på sagbekken på Dalen. Jeg tror han også var i Kristiania med modellerne, men han var forann sin tid, og ingen annen heftede sig med dem. Foruten modellerne til sluseverket gjorde han også vogner som gikk på jernbaneskinner og skulle være til at trække gods over Geiteryggen, de var indrettet således at når den ene vogn gikk opp gikk den andre ned. Også denne modell erindrer jeg at have seet».
Stortingsmann
Nordgaard representerte Bratsberg ved det fyrste Stortinget, hausten 1814. 10. oktober var han med i deputasjonen til Kristian Fredrik. Sidan var han med i delegasjonen som reiste til Stockholm for å forhandle med Sverige om vilkåra for unionen mellom Noreg og Sverige.
Nordgaard døydde 1864 på garden sin i Mo i Telemark.
Nordgaard etterlet seg to legat for Telemark: 'Aasmund Nordgaards legat for arbeidere', samt 'Aasmund Nordgaards legat av Vannverket'.
Berlin–Tegel internasjonale lufthamn
Berlin–Tegel internasjonale lufthamn (Flughafen Berlin-Tegel) er ein av to lufthamner i Berlin. Ho ligg i den nordlege bydelen Reinickendorf. I 2015 hadde lufthamna ein trafikk på 21 millionar passasjerar.
Lufthamna vart bygd av franske ingeniører på 48 dagar under Berlinblokaden i 1948 for å transportera forsyningar til den kringsette byen. Då flyplassen var ny hadde den ein rullebane på 2,4 km, den lengste i Europa. Flyplassen vart modernisert på 1970-talet, og byrja å erstatta Tempelhof lufthamn som den viktigaste lufthamna i Vest-Berlin. Tempelhof var omgjeve av moderne bybebyggelse, og rullebanene var for korte til moderne jumbojetar.
Det var planlagt å leggja ned lufthamna 2. juni 2012 i samband med at alle sivile lufthamner i Berlin skulle slåast saman til Berlin Brandenburg lufthamn. Denne var planlagd opna dagen etter. Sidan opninga av den nye flyplassen er blitt forseinka, er også stenginga av Tegel blitt utsett.
Union Observatory
Union Observatory eller Johannesburg Observatory (IAU-kode 078) er eit tidlegare astronomisk observatorium i Johannesburg i Sør-Afrika som var i drift mellom 1903 og 1971. Det ligg på Observatory Ridge, det høgaste punktet i byen på 1808 moh. i bydelen Observatory.
Observatoriet og annekset det hadde, Leiden Southern Station, er kjende for å vera staden ein oppdaga rundt 6000 dobbelstjerner og Proxima Centauri, som blei oppdaga av Robert Innes. Ein identifiserte 578 småplanetar her, eit rekordtal på denne tida. Minor Planet Center listar opp 147 småplanetar som blei oppdaga av astronomane Harry Wood, Cyril Jackson, Hendrik van Gent, Ernest Johnson, Ejnar Hertzsprung, Jacobus Bruwer og Joseph Churms ved observatoriet.
Direktørar
Direktørar for obervatoriet var:
Leiden Southern Station
Leiden Southern Station (081) var eit samarbeid mellom Leiden Observatorium i Nederland og Union Observatory. Frå 1938 til 1954 var det eit anneks for Union Observatory, og blei flytta til Hartbeespoort i 1954 på grunn av lysforureining. Det var verksamt til 1978.
Mount Acton
Mount Acton er eit høgt, dominerande fjell ved vestryggen i Welch Mountains i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) i 1974. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser William Acton i U.S. Navy som var driftsoffiser for staben til øvstkommanderande under U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1967–68, og nestkommanderande, 1968–69.
Umm Qarn
Umm Qarn er ein busetnad i Qatar i kommunen Al Daayen.
Beinkjør
Sumaren 2002 flytta dei til Bergen for å prøve lukka i det harde punkmiljøet og rekrutterte ny trommeslagar.
Bandet spelte ei rekke konsertar rundtom i landet imellom 2002 til 2006. I 2007 spelte dei på festivalen Støy i Sogndal, i januar og på festivalen Fres i Fresvik. Plata Rock For Rus kom ut i 2008. Blant «Såggning» og «Framtid i Lærdal» inneheldt plata tyske gloser, direkte engelske oversettingar, snodige punklåtar og ein coverlåt av E68, der teksten var skrive av den dåverande politimannen Kristen Olav Grøttebø.
I 2010 gjekk bandet i studio med ny leadgitarist og spelte inn ein slags temaplate om folket og livet i Lærdal og Indre Sogn. 15. november kom albumet Skot & Skrømt.
Dhul-hidja
Dhu al-hidja eller dhul-hidja er den siste månaden i det muslimske året. Dette er månaden ein utfører hadj. Viktige datoar er arafa-dagen den 9. og id ul-adha den 10.
Sagrada Família
Temple Expiatori de la Sagrada Família, til dagleg Sagrada Família (Den heilage familie), er ein romersk-katolsk basilika i Barcelona, teikna av den katalansk-spanske arkitekten Antoni Gaudí. Gaudí sitt arbeid med kyrkje-bygninga er del av UNESCO sin verdsarv. I november 2010 vart kyrkja vigd til basilika av pave Benedikt XVI.
Bygginga av Sagrada Família tok til i 1882. Gaudí tok over leiinga i 1883 då den opphavlge hovudarkitekten gjekk av. Gaudí endra byggestilen kraftig, han utforma ein særeigen arkitektonisk stil der han kombinerte former inspirert av både gotikken og jugendstilen.
Mindre enn ein fjerdedel av bygninga stod ferdig då Gaudí døydde i 1926. Framdrifta i byggearbeidet gjekk sakte, etter som det var basert på midlar innsamla frå private. Arbeidet stoppa opp under den spanske borgarkrigen og kom så smått i gang att i 1950-åra. Fyrst i 2010 stod bygninga halvferdig. Planen er at Sagrada Família skal stå ferdig i 2026, hundre år etter Gaudís død.
Piita Irniq
Piita Taqtu Irniq, tidlegare Peter Irniq, er ein inuittisk politikar i Canada. Han var den andre i stillinga commissioner of Nunavut frå april 2000 til april 2005.
Liv
Irniq blei fødd i Lyon Inlet nær dåverande Repulse Bay i Nordvestterritoria (no Naujaat i Nunavut). Irniq er ein lærar inan inuittisk kultur som har budd det meste av livet i Kivalliq-regionen i Nunavut, mellom anna Naujaat, Coral Harbour, Baker Lake, Chesterfield Inlet, Rankin Inlet og Iqaluit. Han har også budd i Vest-Arktis (Nordvestterritoria), Manitoba og Ontario.
Irniq var eksekutiv assistent for assistent-kommisjonæren av Nordvestterritoria frå 1974 til 1975. I 1975 blei han folkevald for Nordvestterritoria og representerte Keewatin-regionen i fire år. Han var den fyrste inuitten til å bli assisterande regiondirektør for Department of the Executive i Keewatin-regionen (noverande Kivalliq), ei stilling han hadde frå 1979 til 1981.
Han blei oppsynsmann for fornybare ressursar, den fyrste inuitten som hadde denne stillinga, og oppmuntra til tilsetjing av inuittar i avdelinga. I 1982 blei Irniq utnemnd til formann (Speaker) for Keewatin Council, ei stilling han hadde til 1983. Han blei vald til leiar for Keewatin Inuit Association, og hadde stillinga i fem år.
Irniq blei direktør for Inuit Cultural Institute i 1992. Eit år seinare blei han kommunikasjonsdirektør for Nunavut Tunngavik Incorporated.
Som medlem av Nunavut Implementation Commission var Irniq med i komiteane for Communication og Governmental Operations. Han var talsperson for Commission on Nunavut in Canada and overseas, og var aktiv involvert i å prøva å oppnå rettferd for tidlegare elevar ved Joseph Bernier residential school i Chesterfield Inlet som hadde opplevd fysisk og seksuelt misbruk frå tilsette.
Irniq var assisterande direktør ved Nunavut, Heritage/Culture, Department of Education, Culture and Employment for styesmaktene i Nordvestterritoria, der han hadde ansvar for å utvikla kulturelle program og tenester for det nye territoriet Nunavut frå 1997 til 1998. Han var viseminister for Culture, Language, Elders and Youth i 1998–99. Mandatet hans var å verna om tradisjonell inuittisk kultur og språk.
I august 1999 blei Irniq send til Legislative Assembly of Nunavut for å skipa avdelingane for Official Languages, Access to Information og Conflict of Interest. Frå april 2000 til april 2005 var han commissioner of Nunavut.
Irniq er også kjend for å skriva ei spalte kring inuittiske perspektiv for avisa Nunavut News/North.
I 2003 blei han utnemnd til Commander of the Order of St. John. I 2005 blei han utnemnd til styret for Canadian Race Relations Foundation. Han har også vore hovudkosulent for National Film Board of Canada sitt prosjekt Unikkausivut: Sharing Our Stories.
Åssiden kyrkje
Åssiden kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1967 i Drammen kommune i Viken fylke. Kyrkja er oppført i raud teglstein og har 350 sitjeplassar i kyrkjesalen og 250 i tilstøytande sal. Kyrkjegarden er ved Åssiden kapell, om lag 1,7 km lengre vest, nær grensa til Nedre Eiker kommune.
Litteraturhistorie
Hovudformer
Ut frå dei synspunkta som synest å ligga under den eine eller annan type av litteraturhistorie kan ein dela litteraturhistoria i ulike hovudformer:
Ein kan òg avgrensa litteraturhistoria til ein enkelt nasjon eller kultur, eller til ein viss generasjon eller periode. Innan fleire retningar av litteraturvitskapen på 1900-talet har interessa for ytre samanhengar eller ytre årsaker vike for ei meir verksentrert interesse.
Frå 1970-åra og framover har ein stilt spørsmål ved sjølve det teoretiske grunnlaget for litteraturhistoriske framstillingar, og det er reist tvil om litteraturhistorier i det heile er mogleg som anna enn ei forteljing styrt av den som skriv og dei vilkåra som vedkommande er underlagt i si tid og samfunnet sitt. Metahistorisk refleksjon er kome inn med stor tyngde, men litteraturhistorier blir likevel framleis skrivne og i all hovudsak med same strukturar og med same målsetjing som tidlegare.
Mount Adkins
Mount Adkins er eit fjell oppom nordsida av Mosbybreen like vest for munningen av Fentonbreen i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961–67. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Thomas Adkins, ein kokk ved Palmer-stasjonen vinteren 1965.
Arne Arnesen
Arne Arnesen var ein norsk kjøpmann og stortingsmann, opphavleg frå Uskedalen i Kvinnherad.
Tryggve Point
Tryggve Point er eit nes 1 nautisk mil (1,9 km) nordvest for Turks Head på vestsida av Ross Island. Det vart først kartlagd under Terra Nova-ekspedisjonen, 1910–13, under Robert Falcon Scott, som namngav det etter Tryggve Gran, ein norsk skiekspert under ekspedisjonen.
Arne Arnesen
Arnesen var son av ein gardbrukar og landhandlar i Kvinnherad. I unge år var han tilsett på faren sin landhandel, tok i 1865 til i forretninga til Edvard Grieg i Bergen. Nokre år etter etablerte Arnesen seg som skipshandlar med eige handelshus i Bergen. I 1877 flytta han til Kristiansund der han dreiv skipshandel og handla med sild og fisk.
Arnesen var medlem av bystyret i Kristiansund i 22 år, nokre år ordførar og varaordførar. Han hadde også andre tillitsverv i Kristiansund, mellom anna var han direktør i Kreditbanken. Arnesen var særleg interessert i fiskeripolitikken, styremedlem i det lokale fiskeriselskapet i 25 år.
Året før Norsk Selskap til Skipbrudnes Redning (NSSR) vart danna i 1891, hadde Arnesen teke initiativet til eit lokalt basert redningsselskap for Kristiansund og mørekysten. Etter bybrannen i Ålesund i 1904 organiserte han den fyrste hjelpesendinga dit.
Han vart vald til varamann for Venstre ved stortingsvalet i 1900. Ettersom den valde representanten for Kristiansund døydde, møtte Arnesen fast på Stortinget frå januar 1901. Perioden 1903-06 møtte han for Kristiansund som fast representant. I 1905 røysta han for republikk ved valet av styresett. Arnesen var varamann til Stortinget 1906-09. Han møtte i 1907 frå 1. mai og han vart innkalla på ny i mai 1908. Vel framkomen i Kristiania døydde han den 9. juni 1908.
Han vart tildelt 7. juni-medaljen.
Fylkesveg 863 (fleirtyding)
Fylkesveg 863 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesveg 863 i Østfold
Fylkesveg 863 i Østfold går mellom Fossby og Aremark kyrkje i Aremark kommune. Vegen si lengde er 10,6 km.
Tindved
Tindved (Hippophaë rhamnoides) er ein busk i sylvbuskfamilien. Han er 0,5 til 3 meter høg, med vedtornar og smalt avlange blad som er sylvglinsande på undersida. Han har småe, gulgrøne blomar og ertestore, oransjegule frukter, som er særs rike på C-vitamin. Kvistene er seige og sterke og vart nytta til rivetindar. I Asia er tindved ein viktig steppeplante. I Noreg veks tindved på havstrand og i urer frå Trondheim til Ibestad i Troms, og planten er dessutan funnen viltveksande i Lom, Skjåk og Stryn, på havstrand nær Grimstad, og fossil i kalktuff i Øyer. Tindved er vanleg på lyngheiane i Jylland.
Bente Kahan
Bente Kahan er ein norsk skodespelar og musikar (gitar), kjend for si formidling av jiddisch kultur.
Etter utdanning frå Tel Aviv og New York City (1981) har ho arbeidd ved teater i Israel såvel som ved Nationaltheatret, Kahan etablerte Teater Dybbuk - Oslo (TDO, 1990) og har produsert fleire musikalske oppsetningar. Vidare har ho spelt klezmer med Gjertrud Økland, nederlandske Di Gojim og andre. Ho er kunstnarisk leiar for Jewish Cultural and Educational Center of the White Stork Synagogue i Wrocław (2005-), der ein blant anna finn The Bente Kahan Foundation. (etablert 2006).
Mjellfonn
Mjellfonn eller mjøllfonn er ei snøfonn der snøen er laus. Fonnene blir ofte utløyste som snøras midtvinters når vêret er kaldt. Mjølfonnene er vanskelege å forutseie. Framom fonna er det eit kraftig vinddrag. I bratte fjellsider kan fonna gå ut frå fjellsida.
Fylkesveg 864 i Østfold
Fylkesveg 864 i Østfold går mellom Holmegil og Haugeby i Aremark kommune. Vegen er 10,3 km lang.
Carl Hall
Carl Hall var ein USA-amerikansk songar, skodespelar og musikalsk arrangør. Han vart fødd og oppvaksen i West End i Pittsburgh i Pennsylvania. Ei sjølvtøyming med å snakka om alderen sin betyr at ingen var sikre på fødselsdatoen hans før etter at han døydde.
Liv og virke
Hall byrja å syngja i kyrkja, i tillegg til å opptre med korgrupper på Herron Hill Junior High og Schenley High School. Etter enda utdanning vart han rekruttert som medlem av Raymond Rasberry si anerkjende Ohio-baserte gospelgruppe, The Rasberry Singers, som spelte inn på det amerikanske plateselskapet Savoy Records. Han hadde vorte forsongaren til ensemblet då dei gav ut ein singel for Vee-Jay Records. Hall forlét gruppa for å tenestegjera i den amerikanske hæren, men i 1962, etter å ha dimittert, song han på nattklubbar.
Hall spelte òg inn ei rekkje soulmusikk-singlar i 1960- og 1970-åra, og starta med ein mislykka periode i 1964 med Mercury Records der ein av produsentane hans var Quincy Jones. Ein versjon av Frankie Laine-låten «I Believe» vart gitt ut under namnet C. Henry Hall. Han skulle bli døypt om til Carl Henry Hall på den andre Mercury-singelen sin, «Summertime», og i 1965 vart han oppført som Carl Hall på «My Baby's So Good», produsert i lag med Jones. Ingen av desse gjorde inntrykk på hitlistene, så i 1967 gjekk han og plateselskapet frå kvarandre.
Han slo seg deretter saman med den leiande R&B-produsenten i New York, Jerry Ragovoy - som var så imponert over Hall sitt fire-oktav-spekter at han hjelpte han med å sikra seg ein kontrakt med Warner Brothers/Reprise-dotterselskapet Loma Records. Saman spelte dei inn dei no ettertrakta låtane «You Don't Know Nothing About Love» / «Mean It Baby» (november 1967) og «I Don't Want to Be Your Used to Be» / «The Dam Busted» (våren 1968) i ein sterkt gospelinspirert stil. Mangel på promotering frå Loma sørgde for at ingen av dei gjorde det bra, og selskapet gjekk deretter ut av verksemda månader etter at sistnemnde ikkje klarte å bli ein hit. Ragovoy produserte òg ein annan singel på Atlantic i 1972 og deretter året etter, eit no etterspurt spor kalla «What About You» på Columbia. Han skreiv og produserte sin siste singel for det vesle NYC-etiketten Martru i 1987.
Seinare i karrieren, som vokalist, kan Carl Hall høyrast på Lou Courtney-klassikaren «What Do You Want Me To Do» og ulike spor av Stephanie Mills.
Han opptredde i teater over tre tiår, og byrja med Tambourines to Glory, ein gospelbasert musikal, i 1963. Hall opptredde òg på Broadway, mellom anna i oppsetninga av musikalen The Wiz.
Say Na Na Na
«Say Na Na Na» (norsk omsetjing 'sei «na, na, na»') er ein popsong frå 2019 som vert framført av den tyrkiske programleiaren og songaren Serhat. Songen var det sanmarinske bidraget til Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv i Israel. «Say Na Na Na» er komponert av Serhat sjølv, med tekst skriven av den amerikanske skribenten Mary Susan Applegate. Serhat deltok òg for San Marino i Eurovision Song Contest 2016, men vart slått ut i semifinalen.
Bakgrunn
Songen vart internt vald ut av den sanmarinske kringkastaren San Marino RTV som det sanmarinske bidraget til Eurovision Song Contest 2019. Songen er komponert av Serhat, og han har skrive teksta saman med den amerikanske skribenten Mary Susan Applegate. Serhat har kalla songen ein «universell hymne til positivitet». Musikkvideoen til songen vart filma i Istanbul og lansert 7. mars 2019.
Serhat deltok for San Marino i Eurovision Song Contest 2016 med songen «I Didn't Know». Songen hamna på tolvteplass i sin semifinale og gjekk ikkje vidare til finalen. Serhat spelte seinare inn ein ny versjon av songen saman med Martha Wash, og denne versjonen nådde 25.-plassen på amerikanske Billboards hitliste Dance Club Songs i 2018. Dette er ein av få Eurovision-låtar som har klart å ta seg inn på dei offisielle amerikanske hitlistene.
Eurovision Song Contest
I januar 2019 vart San Marino trekt til å deltake i den fyrste semifinalen av Eurovision Song Contest. Semifinalen vart arrangert i Expo Tel Aviv i Israel tysdag 14. mai, og San Marino hadde startnummer 17 – siste bidrag ut på scena. «Say Na Na Na» vart blant dei ti beste i semifinalen og var vidare til finalen laurdag 18. mai. Dette var andre gongen San Marino hadde nådd finalen sidan debuten i 2008. I finalen vart songen nummer 19 av 26 deltakarar, den beste plasseringa til San Marino i Eurovision Song Contest til då.
Universell utforming
Universell utforming vil seia å planleggja omgjevnader, produkt, institusjonar og tenester slik at dei kan brukast av så mange menneske som mogeleg. Føremålet kan vera å oppnå like mogelegheiter til samfunnsdeltaking og betra tilgjenget for menneske med nedsett funksjonsevne.
Universell utforming kan til dømes vera trinnfri tilkomst til transportmiddel og bygningar, personleg service som eit tillegg til sjølvbetening eller teksting av filmar. Universell utforming skil seg frå tilgjenge ved at den ikkje krev spesialløysningar for enkeltgrupper, som til dømes separat inngang for rullestolar. I ei universelt utforma løysning er det hovudløysninga som skal vera brukbar for alle.
Baggetorp
Baggetorp er ein svensk tettstad i Vingåkers kommun i Södermanlands län i Södermanland. I år 2005 hadde tettstaden 519 innbyggjarar.
Victoria Upper Lake
Victoria Upper Lake er ein innsjø av smeltevatn ved enden av Øvre Victoriabreen i Victoria Land. Han vart kalla opp etter plasseringa ved breen av den amerikanske geologen Parker E. Calkin i 1964.
Bäckhammar
Bäckhammar er ein svensk tettstad i Kristinehamns kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2005 hadde tettstaden 318 innbyggjarar. Bäckhammar ligg cirka 18 kilometer sør for Kristinehamn.
Petah Tikva
Petah Tikva eller Petah Tiqwa (òg Petach Tikva; hebraisk: פֶּתַח תִּקְוָה), òg kalla Em HaMoshavot (Mor til Moshavot), er ein by i Det sentrale distriktet i Israel, 10,6 km aust for Tel Aviv. Han vart grunnlagd i 1878, hovudsakleg av religiøse ortodokse jødar, òg kalla Gamle Yishuv, og vart ein permanent busetnad i 1883 med pengestøtte frå baron Edmond de Rothschild.
I følgje Statistisk sentralbyrå, hadde byen 213 898 innbyggjarar mot slutten av 2012.
Etymologi
Namnet på Petah Tikva vart valt av grunnleggjarane i 1878 frå profetiet til Hosea (2:15), «Der vil eg gje henne vingardane tilbake, og Akor-dalen skal bli ein port til von. Der skal ho svara som i ungdomsdagane, som då ho drog opp frå Egypt.»
Historie
Petah Tikva vart grunnlagd i 1878 av religiøse pionerar frå Europa, som var leia av Yehoshua Stampfer, Moshe Shmuel Raab, Yoel Moshe Salomon, Zerach Barnett, og David Gutmann, i tillegg til den litauiske rabbien Aryeh Leib Frumkin som bygde det første huset der. Det var den første moderne jødiske jordbruksbusetnaden i det osmanske Sør-Syria (derfor kallenamnet «Mor til Moshavot») og har sidan vorte ein av dei mest folkerike byane i Israel.
Han var opphavleg meint å vere ein ny busetnad i Akordalen, nær Jeriko, og pionerane kjøpte land i det området. Abdülhamid II oppheva kjøpet og forbaud dei å slå seg ned der, men dei heldt på namnet Petah Tikva som eit symbol på ambisjonane sine.
Dei kjøpte så eit lite område, 3,40 km² frå landsbyen Mulabbis (variantar: Mlabbes, Um-Labbes), nær kjelda av Yarkon. Sultanen tillet dette, fordi kjøpet deira låg i ei malaria-myr, og dei måtte kome til å flytte når malariaen kom, og grunnla byen Yehud nær den arabisk landsbyen Yehudiyya, kring 20 km mot sør. Med pengehjelp frå baron Edmond de Rothschild klarte dei å drenere myrane nok til at dei kunne flytte attende i 1883, og fekk med seg emigrantar frå den første Aliyah, og seinare den andre Aliyah.
Under Sinai- og Palestinafelttoget i fyrste verdskrigen, vart Petah Tikva ein flyktningby for innbyggjarar i Tel Aviv og Jaffa, etter at dei vart sende i eksil av dei osmanske styresmaktene då dei nekta å tene i den osmanske hæren mot dei invaderande britiske styrkane. Byen leid store tap sidan han låg mellom dei osmanske og britiske frontane under krigen.
Petah Tikva vart ein skule for tusenvis av pionerarbeidarar, som studerte jordbruk der før dei sjølv drog ut for å grunnleggje busetnader i andre delar av landet. Jordbruksskulane er framleis aktive i dag. Petah Tikva var òg fødestaden til arbeidarsionistrørsla, inspirert og oppfordra av skriveria til A. D. Gordon som budde i byen.
Det første registrerte arabiske åtaket på jødar i det som skulle verte Israel, fann stad i Petah Tikva i 1886. Petah Tikva var òg åstad for eit arabaropprør i mai 1921, der fire jødar mista livet.
Tidleg i 1920-åra byrja industrien å utvikle seg i Petah Tikva-regionen. I 1921 fekk Petah Tikva status som lokal kommune av dei britiske styresmaktene, og i 1937 fekk han bystatus. Den første borgarmeisteren, Shlomo Stampfer, var son av ein av grunnleggjarane, Yehoshua Stampfer.
Byutvikling
Etter Israel vart skapt i 1948 vart fleire tilstøytande landsbyar – Amishav og Ein Ganim i aust (kalla opp etter ein bibelsk landsby (Josva 15:34)), Kiryat Matalon i vest, mot Bnei Brak, Kfar Ganim og Mahaneh Yehuda i sør og Kfar Avraham i nord – slått saman med Petah Tikva, og folketalet steig til 22 000.
I dag er folketalet over to hundretusen og han er den tredje største byen i Tel Aviv storbyområde («Gush Dan»).
Petah Tikva er delt inn i 33 bydelar.
Økonomi
Fleire høgteknologiselskap har flytta inn i industriområda i Petah Tikva, som no husar det israelske hovudkvarteret til Oracle Corporation, IBM, Intel, Alcatel-Lucent, ECI Telecom og GlaxoSmithKline. Det største datasenteret i Israel, driven av selskapet TripleC, ligg òg i Petah Tikva. Det israelske føretaket Teva, som er ein av dei største medisinprodusentane i verda, har hovudkvarteret sitt i Petah Tikva. Ein av dei leiande matvareprodusentane i Israel, Osem, opna i Petah Tikva i 1976.
Turks Head
Turks Head er eit stupbratt, svart nes over 200 meter over havet, 5 nautiske mil (9 km) aust-søraust for Cape Evans på vestsida av Ross Island. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og fekk dette namnet fordi det likna på eit hovud sveipt i ein turban.
Petah Tikva
Idrett
Det største stadionet i Petah Tikva har 11 500 seter og heiter HaMoshava stadion. Petah Tikva har to fotballag, – Hapoel Petah Tikva F.C. og Maccabi Petah Tikva F.C..
Berlin Brandenburg lufthamn
Berlin Brandenburg internasjonale lufthamn (BER, fullstendig namn Flughafen Berlin Brandenburg «Willy Brandt») er ei ny lufthamn som vert bygd på grensa mellom delstatane Berlin og Brandenburg i  Tyskland. Ho representerer ei utviding av Berlin-Schönefeld lufthamn.
Lake Vashka
Lake Vashka er ein innsjø nær midten av Barwick Valley, kring 7 km aust for Webb-breen i Victoria Land. Han vart namngjeven av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) (1958–59) etter Vashka (Vaska), ein sledehund under Terra Nova-ekspedisjonen i 1910-13.
Matias Furevik
Matias Furevik var ein norsk forkynnar og forfattar. Han var fødd i Naustdal og gjekk på Sunnfjord ungdomsskule 1906-1907 og 1907-1908 og tok diakoniutdanning og bibelskule i Kristiania og Stavanger. Furevik var knytt til Samemisjonen, der han vart første krinssekretær i Bergen krins.
Berlin Brandenburg lufthamn
Byggjearbeida byrja 5. september 2006, og det var planlagt å opna lufthamna 3. juni 2012. Den 8. mai 2012 vart det gjort kjent at opninga var utsett med minst to månader. Grunnen var at brannvernsteknikken ikkje kunne fungera optimalt innan den planlagde opningsdatoen.
17. mai 2012 erklærte regjeringssjefen i Berlin, Klaus Wowereit, at lufthamna skulle takast i bruk 17. mars 2013. Seinare vart opningsdatoen sett til 27. oktober 2013. 6. januar 2013 vart det gjort kjent at lufthamna ikkje kunne opnast til det planlagde tidspunktet, på grunn av graverande, «nesten grufulle» problem. Etter nye planar skal lufthamna takast i bruk 31. oktober 2020, medan Berlin–Tegel internasjonale lufthavn etter planen skal stengja 8. november same år.
Tilkomst
Flughafen Berlin Brandenburg stasjon er ein underjordisk jernbanestasjon innanfor flyplassområdet. Han handsamar internasjonal fjerntrafikk, regiontrafikk og S-Bahn-trafikk. Regiontrafikken vert supplert med busslinjer.
Matias Furevik
Furevik gav ut forteljingar om Finnmark og samane, og historia om D.N.L. Finnemisjonsforbund.
Lake Vashka
Vashka Crag er ein bratt fjellknaus ved austenden av The Fortress, ei rekkje på fire haugar på nordsida av Barwick Valley i Victoria Land. Han vart namngjeven av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE), 1959–60. i samband med Lake Vashka, som like nedanfor og mot søraust.
Hovuddirektorat for organisering og mobilisering
Hovuddirektorat for organisering og mobilisering (Russisk:Главное организационно-мобилизационное управление Генерального штаба Вооружённых Сил Российской Федерации (ГОМУ ГШ ВС РФ)) — er eit sentralt organ for militær leiing i Russland. Oppgåva til dette direktoratet er å tilpassa organisasjonen gjennomgåande hjå alle militære element samstundes med at dei skal organisere og førebu mobilisering og anna innkalling av vernepliktige i heile Russland. Sjefen for dette direktoratet er underlagt sjefen for Generalstaben i Russland og samstundes ein av dei nestkommanderande i Forsvarsdepartementet i Russland
Fylkesveg 865 i Østfold
Fylkesveg 865 i Østfold går mellom Årbu i Aremark kommune og Østbymoen i Halden kommune. Vegen er 15,7 km lang.
Den store ufreden
Den store ufreden (finsk isoviha, svensk stora ofreden) er eit omgrep som vert nytta i finsk historie om den russiske invasjonen og okkupasjonen av det svensk-kontrollerte Finland frå 1714 og fram til freden i Nystad i 1721, som enda den store nordiske krigen. Stundom vert uttrykket nytta om heile den store nordiske krigen.
Under krigen kjempa finske soldatar i Polen og Russland, men dei vart òg sende ut for å forsvare områda i Baltikum, der dei gradvis måtte bukke under for åtaka til Peter den store. Etter nederlaget i Poltava i 1709, var ikkje den svenske armeen lenger til nok hjelp. Russland erobra Viborg i 1710 og invaderte resten av Finland i 1713, der dei slo den finske armeen i slag i Pälkäne i 1713 og Storkyro (Isokyrö) i februar 1714.
Etter sigeren i Isokyrö vart Mikhail Golitsyn guvernør i Finland. Finnane starta geriljakrig mot russarane. Som hemn måtte dei finske bøndene betale store skattar til russarane (som var vanleg på den tida). Plyndringa var omfattande, særleg i Österbotten og i samfunna nær hovudfartsårene. Kyrkjene vart plyndra og Isokyrö brende ned til grunnen. Russarane nytta brente jords taktikk i eit fleire hundre kilometer breitt belte for å hindre svenske motåtak. Om lag 5 000 finnar mista livet og kring 10 000 vart tekne som slavar, og berre nokre få tusen av desse kom nokon gong attende. Tusenvis, særleg funksjonærar, flykta òg til det (relativt) trygge Sverige. Dei fattigare bøndene gøymde seg i skogane for å unngå herjinga til okkupasjonsmakta og tvangsutskrivinga. . Nådeløysa var verst mellom 1714 og 1717 då den frykta svenske greven Gustaf Otto Douglas, som hadde gått over til russarane i løpet av krigen, leia okkupasjonen.
I tillegg til røvinga til russarane vart Finland, i lag med dei baltiske landa, råka av pest. I Helsingfors mista 1185 menneske livet, nesten to tredjedelar av innbyggjarane.
Sjølv den svenske vestsida av Bottenhavet vart herja av russarane. Byen Umeå vart brend ned av russarane den 18. september 1714 og etter å ha vorte bygd opp att, vart han herja igjen i 1719, 1720 og 1721.
Det tok fleire tiår før den finske folkesetnaden og økonomien kom seg på fote att etter freden i 1721, men då vart Finland igjen plaga under den mindre ufreden, som ikkje råka landet like hardt.
Gagausisk
Gagausisk (Gagauz dili) er eit tyrkisk språk som blir snakka av gagausarane i Moldova og Bulgaria, av rundt 150 000 menneske. Språket er offisielt i den sjølvstyrte regionen Gagaus i Moldova.
Gagausisk vart skrive med det greske alfabetet fram til 1957, då gjekk dei over til det kyrilliske alfabetet. I 2000 skifta gagausarane over til ein tyrkisk versjonen av det latinske alfabetet, med ein del tilleggsbokstavar for ikkje-tyrkiske ord.
Mount Allan
Mount Allan er det største massivet (1600 moh) i Traverse Mountains, isolert i nord og sør av låge pass, ved Rymill Coast i Palmer Land. Det vart namngjeve i 1977 av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Thomas J. Allan (1940–66), ein radiotelegrafist i British Antarctic Survey (BAS) ved Stonington Island, 1965–66, som mista livet under ein sledetur med J.F. Noel nær Tragic Corner ved Fallieres Coast i mai 1966.
Ole Johnsen Hyenæs
Ole Johnsen Hyenæs var ein norsk bonde og forfattar. Han var fødd i Gloppen. Hyenæs var haugianar.
Donald Fagen
Donald Jay Fagen er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som songar, låtskrivar og klaverspelar i bandet Steely Dan, som han var med å skipe tidleg i 1970-åra. Han har òg gjeve ut fire soloalbum, og i 2001 var than innlemma i Rock and Roll Hall of Fame. Etter at Walter Becker døydde i 2017, er Fagen det einaste originale medlemmet att i Steely Dan.
Andreas Hval
Andreas Henriksen Hval var ein norsk prest og politikar for Høgre frå Norderhov i Buskerud.
Hval var son til ein gardbrukar. Sjølv vart han student i 1867 frå Nissens skole i Kristiania, tok deretter teologisk embetseksamen i 1873. Han var lærar ved Ringerikes Realskole 1869–72 og ved Aars og Voss skole i hovudstaden 1873–75. Sidan var han tilsett ved Hartvig Nissen sin jenteskule 1875–76, stiftskapellan i Hamar stift 1876–77, residerande kapellan i Sør-Odal 1877–80. Frå 1880 til han døydde var Hval fengselsprest ved Trondhjems Straffeanstalt.
Hval høyrde til den generasjonen av yngre embetsmenn i Trondheim som tok leiinga i den konservative Grundlovsforeningen i 1880-åra. Han var 2. vararepresentant til Stortinget frå krinsen Trondhjem og Levanger 1889–91, då han møtte heile 1890-sesjonen og fram til 9. mars 1891 i staden for Jacob Aall Bonnevie. Stortingsperioden 1892–94 hadde han fast plass. 1890-91 var han medlem av konstitusjonskomiteen, medan han 1892-94 var sekretær i kyrkjekomiteen. Hval skal ha vore relativt moderat i byrjinga av sitt stortingsliv, men fylgde etterkvart partiet Høgre si linje.
Åra 1900-10 var Hval aktiv i foreiningslivet, mellom anna som sekretær og forretningsførar i Den norske kirkes presteforening.
Cape Royds
Det står ei hytte på Cape Royds bygt av Ernest Shackleton i løpet av ekspedisjonen hans 1907–1909.
Hytta til Shackleton
Då Shackleton drog ut i McMurdo Sound i 1908 etter at han ikkje klarte å gå i land i King Edward VII Land valde han å bygge ei hytte ved Cape Royds, eit lite nes 37 km nord for Hut Point der Scott hadde base i løpet av Discovery-ekspedisjonen. Heile laget overvintra i denne hytta vinteren 1908. Då våren kom vart lagera køyrte på sledar til Hut Point, slik at om havisen skulle smelte for tidleg mellom desse to stadane så hamna dei ikkje i ei farleg stilling. Shackleton vendte ikkje attende til hytta etter å ha reist så langt sør han kom, men overlet hytta til professor Edgeworth David og før heile ekspedisjonen drog derfrå vart hytta sett i stand. Det vart hengt eit brev på veggen inne i hytta som sa det var nok forsyningar og utstyr for femten mann i eitt år. Omnen var i god stand og brevet enda med ein invitasjon om å nytte det ein måtte ønskje av forsyningane. Hytta vart så låst og nøkkelen hengdt på ein synleg plas på døra.
Scott kunne ha nytta denne basen under Terra Nova-ekspedisjonen, sidan det var lite truleg at han ville få dei same isproblema han hadde ved Hut Point, men hadde ei semje med Shackleton om at ingen av dei skulle nytte kvar andre sine anlegg. Eit tidlegare medlem frå Shackleton-ekspedisjonen vitja hytta under Scott-ekspedisjonen 1910–1913. Hytta var intakt og brødet låg framleis på borda slik det hadde vore etterlate. Raymond Priestley, som hadde gått ut av døra på hytta to år tidlegare, skildra det å kome attende til staden som «veldig skummelt». Priestly tok med seg ein boks med smør, boksar med syltetøy, ein plumpudding og pepperkaker, som alle framleis var ferske.
Oslo tingrett
Oslo tingrett er tingretten i Oslo med lokale i Oslo tinghus. Rettskretsen omfattar Oslo kommune og fagkretsen omfattar alle sivile tvistemål og straffesaker. Sorenskriver i tingretten er (2018) Geir Engebretsen. Ankedomstol er Borgarting lagmannsrett.
Cape Royds
Hytta til Shackleton
I dag har Antarctic Heritage Trust i New Zealand ansvar for staden. Hytta vart restaurert i januar 1961 av newzealandske styresmakter og er oppført på Antarktistraktaten si liste over historiske stader og kulturminne i Antarktis. Heile området er definert som spesielt verneområde i Antarktis (ASPA nr. 157) i eigenskap av å vere eitt av dei viktigaste områda for menneskeleg aktivitet i Antarktis og eit symbol på den heroiske tidsalder for antarktiske utforskingar.
Oslo tingrett
Oslo tingrett er Noregs største domstol. Her vert omtrent ein femtedel av alle sivile tvistemål og straffesaker i Noreg handsama. Tingretten er delt i åtte rettsavdelingar med avdelingsleiarar, i tillegg er den ei administrasjonsavdeling med direktør. I 2009 vart det handsama over 10 800 saker. Dette fordeler seg på 3 110 straffesaker (meddomsrett), 5 034 einedommarsaker og 2 661 sivile saker. I 2011 hadde Oslo tingrett ei bemanning på omtrent 200 årsverk, her omtrent 72 dommarar og 21 dommarfullmektigar og 85 saksarbeidarar.
Artisten Sigrid
Sigrid Solbakk Raabe, kjent under artistnamnet Sigrid, er ein norsk songar og låtskrivar. Ho er syster av musikaren og låtskrivaren Tellef Raabe.
Bälgviken
Bälgviken er ein tettstad i Eskilstuna kommun i Södermanlands län i Södermanland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 260 innbyggjarar.
Jimmy Maelen
Jimmy Maelen var ein amerikansk perkusjonist frå 1960- til 1980-talet. Han arbeidde med artistar som Roxy Music, Bryan Ferry, Peter Gabriel, James Taylor, Dire Straits, Barry Manilow, Alice Cooper, Kiss, Madonna, Bryan Adams, Michael Jackson, Mick Jagger, David Bowie og John Lennon. Han har òg spelt på hittar av Bob James, Duran Duran, Carly Simon, Barbra Streisand, Yoko Ono, Meatloaf, Alice Cooper, BJ Thomas og mange fleire. Seint i 1970-åra og tidleg i 1980-åra var han som regel førstevalet som perkusjonist i New York City. Særleg i gullalderen til discoen var han suksessfull og arbeidde med remix-teamet Michael Barbiero og John Luongo og la perkusjon på danseversjonar på mange discoklassikarar.