cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Baug
Antonymet til baugen er akteren.
Typar
Det finst fleire typar baugar. Av desse finn ein mellom andre:
Betalingsmiddel
Baug vart i tidlegare tider brukt om ringforma ting og gjerne sett i samband med fordums betalingsmiddel i gull og sølv, som gjerne var forma som ringar eller spiralar som vart brote av (såkalte baugabrot) og brukt som betalingsmiddel. Ein kan difor òg kalla baug ei tidleg form for pengar.
Heimaey stavkyrkje
Det var dåverande statsminister Jan P. Syse som foreslo ei stavkyrkje som gåve.
Med kyrkja vart det også gjeve eit altarfrontal som er ein nøyaktig kopi av Olavfrontalet. Originalen er frå 1300-talet og var truleg laga i Trondheim.
Døypefonten i kyrkja er laga av lavastein frå utbrotet til Eldfell i 1973.
907 Rhoda
907 Rhoda er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 12. november 1918 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.
Fiskereiskapar
Fiskereiskapar viser til reiskapar eller delar av dei som blir brukt til fiske. Fiskereiskapane er oppbygde av ulike delar, som kvar for seg kan kallast fiskereiskapar
Mellom yrkesfiskarar er vanleg å dele fiskereiskapane inn i passive reiskapar, som er i ro under fangstprosessen, og aktive reiskapar, der fiskaren aktivt fangar fisken.
Til passive reiskapar reknar ein:
Aktive reiskapar er:
Andre fiskereiskapar kan vere hov, fiskestong, fiskefelle og fiskespyd. Delar kan vera søkke, blåse, krok, snelle, fiskefluge og så bortetter.
ACF Fiorentina
ACF Fiorentina er ein fotballklubb frå Firenze i Italia. Klubben vart danna som Florentia Viola i 2002, etter at forgjengaren AC Fiorentina gjekk konkurs same året. ACF Fiorentina fekk sitt noverande namn i 2003 og reknar klubbhistoria tilbake til 1926, då AC Fiorentina vart stifta gjennom ei samanslåing av to lokale fotballag. Klubben er vide kjend for sine klubbfargar med lilla trøyer og bukser.
Fiorentina vann Cupvinnarcupen i 1961, og tapte finalen i same turneringa året etter. Klubben nådde i 1957 finalen i Europacupen, der det vart tap for Real Madrid, Europas beste fotballag i siste halvdel av 1950-åra. I 1990 tapte Fiorentina finalespelet i UEFA-cupen, borte-/heimekamp, med 1-3 for Juventus. Fiorentina har vunne to seriemeisterskap i Italia, fyrst i 1956 og så på ny i 1969. Seks gongar har klubben gått til topps i den italienske cupen; Coppa Italia.
Sidan 1931 har Fiorentina spela på Stadio Artemio Franchi, eit stadion med plass til 47 282 tilskodarar.
Spelarstall
22. september 2021
Høgaste fjella i Grane
Høgste fjella i Grane er fjelltoppar i Grane kommune med ein primærfaktor på minst 50 meter. Fjella ligg, med få unnatak, i Kvigtind-massivet og i Børgefjell langs eller nær ved kommunegrensa mot Hattfjelldal kommune i aust.
908 Buda
908 Buda er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 30. november 1918 av Maximilian Franz Joseph Cornelius Wolf ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.
Nordfjorden i Malangen
Nordfjorden er ein fjordarm av Malangsfjorden i Balsfjord og Målselv kommune i Troms og Finnmark. Fjorden strekkjer seg 19 km sørvestover til Nordfjordbotn i botn av fjorden.
Fjorden har innløp mellom Sandsneset i nord og Målnesodden i sør. Vest for Målnesodden går Målselvfjorden sørover. Medan Nordfjorden går austover frå Målneset går fjordarmen Aursfjorden sørover langs Målneset. På nordsida av fjorden ligg bygdene Nordbynes og Meistervik, medan Hamnvåg ligg på sørsida. Mellom Mestervik og Laneset svingar fjorden sørover til Nordfjordbotn. På sørsida av Laneset ligg vågen Stålvikbotn.
Station to Station
Station to Station er det tiande studioalbumet til den engelske musikaren David Bowie, gjeven ut 23. januar 1976 av RCA Records. Det vert ofte rekna som eit av dei viktigaste albuma hans og er kjend for å introdusere den siste store «rollefiguren» til Bowie, The Thin White Duke. Innspelingane vart produserte av Bowie og Harry Maslin, og vart spelt inn i Cherokee Studios i Los Angeles i California, siste halvdel av 1975 etter han var ferdig med innspelinga av Nicolas Roeg-filmen The Man Who Fell to Earth. Biletet på plateomslaget er eit stillbilete frå filmen. Under innspelinga var Bowie kraftig påverka av dop, særleg kokain, og hevdar sjølv at han ikkje hugsa mykje av innspelinga.
Nordfjorden i Malangen
Riksveg 858 går langs nordaustsida av den indre delen av fjorden til Oldervik. Frå her og vidare ut fjorden går Fv286. På sørsida går Fv184
Station to Station
Med singelen «Golden Years», som kom ut før albumet, nådde det topp fem på albumlistene i både Storbritannia og USA. Etter utgjevinga la Bowie ut på Isolar-turneen, der han ofte stod på scenen i rolla som The Thin White Duke. Då albumet var fullført, flytta Bowie til Berlin for å kome seg bort frå dopkulturen i Los Angeles. Musikkstilane utforska på Station to Station kulminerte med dei mest kritikarroste albuma hans, den såkalla Berlintriologien, spelt inn med Brian Eno i løpet av dei tre neste åra.
I 2020 vart albumet rangert på 53. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene. Albumet har blitt gjeve ut fleire gonger og vart ommastra i 2016 som ein del av plateboksen Who Can I Be Now? (1974–1976).
Bakgrunn
I følgje biografen David Buckley, var Bowie, som på denne tida budde i Los Angeles, driven av eit «astronomisk» kokainmisbruk og levde på ein diett som bestod av paprika og mjølk, og var det meste av 1975 og 1976 i «ein tilstand av psykisk terror». Soger - hovudsakleg frå eit intervju som delvis vart trykt i Playboy og Rolling Stone — sirkulerte om songaren som levde i eit hus fullt av gamle egyptiske ting, brennande svarte talglys, at han såg lik som fall forbi vindauga sitt, at hekser prøvde å stele sæden hans, at han fekk hemmelege meldingar frå The Rolling Stones, og at han levde i dødsfrykt frå Aleister Crowley-tilhengjaren Jimmy Page. Bowie sa seinare om L.A., «den jævla plassen burde vore fjerna frå jorda». Det var under filminga av den første store filmrolla hans, The Man Who Fell to Earth, at Bowie byrja å skrive på ein delvis sjølvbiografi kalla The Return of the Thin White Duke. Han skreiv òg musikk som han trudde skulle nyttast i filmen, men dette vart aldri noko av. Bowie anbefalte då John Phillips frå The Mamas and the Papas til å skrive og produsere den originale musikken for filmen i staden for. Regissøren Nicolas Roeg åtvara stjerna om at rolla som Thomas Jerome Newton truleg ville henge ved han ei stund etter produksjonen var ferdig. Med løyve frå Roeg utvikla Bowie sin eigen utsjånad for filmen og tok dette med seg ut i ålmenta og dei to neste plateomslaga det neste året. Det same gjorde Newton si kjensle av skjørheit og reservertheit.
The Thin White Duke vart talerøyret for Station to Station, og ofte det neste halve året òg for Bowie sjølv. Han var ulasteleg kledd i kvit skjorte, svarte bukser og vest, og The Duke var ein hol mann som song songar om romansar med ein forpint intensitet utan å føle nokon ting, «is utkledd som eld». Personen har vorte skildra som «ein galen aristokrat», «ein amoralsk zombie», og «ein kjenslelaus, arisk supermann». For Bowie sjølv var The Duke «verkeleg ein ufyseleg karakter.»
Produksjon
Tidlegare titlar for albumet var The Return of The Thin White Duke, og Golden Years. Station to Station vart medprodusert av Harry Maslin, produsenten som hadde vore med på innspelingane av «Fame» og «Across the Universe» på Young Americans. Tony Visconti, som hadde vore borte frå Bowie i tre år, hadde nyleg kome attende til Bowie og miksa Diamond Dogs og vore medprodusent på David Live og Young Americans, var ikkje med på dette albumet sidan han var oppteken med andre prosjekt. Bowie nytta bandet han kom til å spele med resten av tiåret, med bassist George Murray frå Young Americans, trommeslagar Dennis Davis og rytmegitarist Carlos Alomar.
Innspelingsprosessen som vart utvikla med dette teamet sette standarden for albuma til Bowie opp til og med Scary Monsters (and Super Creeps) i 1980. Akkompagnementet vart spelt inn av Murray, Davis og Alomar; saksofon, klaverinstrument og sologitar vart lagt til (her av høvesvis Bowie, Roy Bittan og Earl Slick); solovokal og til slutt ymse produksjonstriks for å fullføre songen. I følgje Bowie: «Eg fekk nokre ganske fantastiske ting ut av Earl Slick. Eg trur det fanga fantasien hans som fekk han til å lage støy og teksturar på gitaren, i staden for dei riktige notane.» Alomar sa «Det var eit av dei mest fantastiske albuma eg har gjort nokon gong ... Me eksperimenterte så mykje på det». Maslin la til «Eg elska dei innspelingane fordi me var fullstendig opne og eksperimentelle i måten me gjorde det på».
Bowie sjølv hugsa nesten ingenting av innspelinga av albumet, ikkje ein gong studioet, og sa: «Eg veit det var i LA fordi eg har lese at det var det». Songen var ikkje aleine i kokainbruken under innspelinga og Carlos Alomar sa «om det finst ei linje kokain som held deg vaken til kl. 08 om morgonen slik at du kan gjere gitarparten din, så tar du den linja med kokain ... kokainbruken er driven av inspirasjonen.» Som Bowie hadde Earl Slick berre vage minne om innspelinga: «Det albumet er litt uklårt — av opplagte årsaker! Me var i studio og det var sprøtt - mange timar, mange seine kveldar.»
Plateomslaget nytta eit svartkvittbilete frå The Man Who Fell to Earth, der Bowie, som rollefiguren Thomas Jerome Newton, går inn i ein romkapsel som vil ta han heim att til heimplaneten hans. Bowie hadde insistert på eit skore svartkvitt-bilete sidan han meinte det originale fargebiletet hadde ein himmel som såg kunstig ut. Då Rykodisc gav ut katalogen til Bowie på ny tidleg i 1990-åra, vart fargeversjonen nytta. Baksida av plateomslaget syner Bowie som teiknar det kabbalistiske sefirot med kalk - noko han gjorde på filmsettet.
Stil og tema
Station to Station er ofte omtalt som eit overgangsalbum i karrieren til Bowie. Nicholas Pegg, forfattar av The Complete David Bowie, kalla det «nøyaktig halvvegs mpå reisa frå Young Americans til Low», medan for Roy Carr og Charles Shaar Murray, «deler det effektivt 70-talet for David Bowie. Det avrundar æraen med Ziggy Stardust og plastikksoul, og introduserer den første smaken av den nye musikken som følgde på Low.» I følgje Bowie sjølv hadde den eurosentriske smaken på Station to Station det musikalske opphavet sitt i songar som «Aladdin Sane (1913-1938-197?)» og «Time» (1973), medan funk- og discoelementa var ei utviklinga frå soul-stilen på Young Americans (1975). I tillegg hadde Bowie byrja å bli inspirert av krautrock og elektronisk musikk av band som Neu! og Kraftwerk. Tematisk vitja albumet på ny konsept ein fann i songar som «The Supermen» frå The Man Who Sold the World (1970) og «Quicksand» frå Hunky Dory (1971): Nietzsche sitt 'overmenneske', okkultismen til Aleister Crowley, nazistane sin fascinasjon med mytologien kring den heilage gralen og Kabbalah. Pegg rekna temaet på albumet som ein samanstøyt mellom «okkultisme og kristendom».
Forfattaren David Sheppard skildra musikken på Station to Station som «iskald, syntetisert funk-rock.» AllMusic-skribenten Stephen Thomas Erlewine skreiv at «i kjernen er Station to Station avantgarde kunstrock», som omfattar «alt frå episke balladar og disco til syntetisert avant pop» medan det strekkjer «den lausrivne plastikksoulen frå Young Americans til det elegante, robotiske ekstreme.» I følgje Robert Christgau hadde eksperimenteringa til Bowie med afroamerikanske musikkstilar modna seg då Station to Station vart spelt inn, då plata approprierte dei «i ein særskild romsleg og ru kontekst». Han sa det la soul til «den mekaniske, fragmenterte, og heller brukte elegansen» utforska på Aladdin Sane. Pitchfork-skribenten Laura Snapes skildra stilen på plata som «ein hybrid av elektronisk R&B,» medan Erlewine rekna det som «skummel avant-pop.» I 2016 skildra Michael Gallucci frå Ultimate Classic Rock songane som «kunstfunk».
Det kristne elementet på albumet kom mest tydeleg fram i den salmeliknande «Word on a Wing», sjølv om kommentatorar meiner at religion, som kjærleik, berre var ein annan måte for the Duke «å teste kjensleløysa si» på. Bowie sjølv hevdar at i songen så er i det minste «lidenskapen genuin». Då han spelte songen live i 1999 sa han songen kom til under «dei mørkaste dagane i livet mitt ... eg er sikker på det var eit rop om hjelp». Avslutningsballaden «Wild Is the Wind», var den einaste coverversjonen på albumet, og har vorte hylla som ein av dei beste vokalprestasjonane til Bowie nokon gong. Bowie vart inspirert til å spele inn songen etter å ha møtt songaren, pianisten og låtskrivaren Nina Simone, som song denne songen på albumet Wild Is the Wind (1966).
Scenen frå The Man Who Fell to Earth der Thomas Jerome Newton sit føre mange fjernsynsskjermar, er sagt å delvis ha inspirert den mest livlege songen på albumet, «TVC15». Visstnok omhandlar òg songen kjærasten til Iggy Pop som vart eten opp av fjernsynet, og har vorte kalla «upassande munter» og «den skeivaste hyllesta til The Yardbirds ein kan tenke seg».
Det er sagt at tittelsporet melder om «ein ny periode med eksperimentering» for Bowie. «Station to Station» var delt i to: ein langsam, illevarslande, pianodriven marsj, introdusert av lyden av eit komande tog sidestilt med gitarfeedbacken til Earl Slick, etterfølgd av ein livleg rock/blues-seksjon. Berman skreiv for Pitchfork at «tittelsporet er ein viktig prog-disco-suite som legg ein kurs frå andeleg tomrom mot ekstatisk religiøs oppvakning.» I 1999 fortalte Bowie UNCUT, «sidan Station To Station har blandinga av R&B og elektronika vore eit mål for meg». Trass i støyen frå toget i opninga, hevdar Bowie at tittelen ikkje referer til togstasjonar, men til Krossvegsandakten (Stations of the Cross), medan linja «From Kether to Malkuth» viser til mystiske stader i Kabbalah, ei blanding av kristne og jødiske referansar. Fikseringa på det okkulte kom òg til uttrykk i linjer som «white stains», namnet på ei diktsamling av Aleister Crowley. Teksten nemner òg narkotikamisbruken til Bowie («It's not the side effects of the cocaine / I'm thinking that it must be love»). Påverka av krautrock var dette den tydlegaste forsmaken på den komande «Berlintrilogien».
Singlar og unytta opptak
Alle songane på Station to Station, utanom tittelsporet, kom etter kvart ut på ein singel. «Golden Years» vart gjeven ut i november 1975, to månader før albumet. Bowie vart visstnok full før han framførte songen på fjernsyn for det amerikanske showet Soul Train, noko som førte til filmklippa ein kan sjå i musikkvideoprogram. Singelen nådde åttandeplassen i Storbritannia og tiandeplassen i USA (der han låg på lista i 16 veker), men som «Rebel Rebel» for Diamond Dogs (1974), var han ikkje heilt representativ for albumet som skulle kome.
«TVC15» vart redigert ned og gjeven ut som den andre singelen i mai 1976, og nådde 33. plassen i Storbritannia og 64. plassen i USA. «Stay» vart òg redigert ned og kom ut same månad, samstundes med RCA-samlinga Changesonebowie, sjølv om han ikkje var med på samleplata. I november 1981, då kontrakten til Bowie med RCA var i ferd med å gå ut, gav dei ut «Wild Is the Wind» i samband med Changestwobowie-samlinga. Han kom ut i Storbritannia med katalognummeret BOW10 og hadde «Golden Years» som B-side. Andre versjonar av singelen hadde «Word on a Wing» og ein musikkvideo laga for utgjevinga. Denne nådde 24. plassen i Storbritannia og låg på lista der i 10 veker.
Ein annan song som visstnok vart spelt inn under innspelinga av albumet i Cherokee Studios, var ein cover av Bruce Springsteen sin «It's Hard to Be a Saint in the City», og denne kom først ut i 1990 på Sound and Vision-boksen. I følgje Nicholas Pegg, bestod innspelinga i Cherokee truleg av ekstra lydspor til songen som opphavleg vart spelt inn i Sigma Sound Studios under innspelinga av Young Americans. Harry Maslin og Carlos Alomar har hevda at dei aldri spelte inn songen under Cherokee-innspelingane, medan Tony Visconti meiner at songen mest truleg bestod av ekstra lyd spor spelte inn i Olympic og Island Studios under Diamond Dogs-innspelinga, med Aynsley Dunbar på trommer, Herbie Flowers på bass og Mike Garson på klaverinstrument. Songen kom seinare ut på The Best of David Bowie 1974/1979.
Utgjeving og mottaking
Station to Station vart gjeven ut i januar 1976 og nådde tredjeplassen på Billboard Top LPs & Tape, og låg inne på lista i 32 veker. Det var den høgaste plasseringa til Bowie på den amerikanske albumlista, fram til The Next Day i 2013. Det selde til gullplate i USA den 26. februar 1976. I Storbritannia låg det på lista i 17 veker og nådde ein 5. plass. Det var siste gong eit av studioalbuma hans hamna lågare på lista i heimlandet enn i USA.
The Heart of Chicago 1967–1997
The Heart of Chicago 1967–1997 er det femte samlealbumet og det 23. albumet i alt av det amerikanske bandet Chicago, gjeve ut i 1997. Det vart sett saman for å feire 30-årsjubileet deira som band.
Station to Station
Utgjeving og mottaking
Billboard meinte at Bowie hadde «funne den musikalske nisjen sin» etter songar som «Fame» og «Golden Years», men at «det 10 minuttar lange tittelsporet er keisamt». NME kalla det «eit av dei viktigaste albuma som er komen dei siste fem åra» og kåra det seinare til det nest beste albumet det året. Begge meinte at tekstane var vanskelege å fatte.
The Heart of Chicago 1967–1997
Ideen var å knyte saman dei to periodane til bandet på ein CD: James William Guercio- og Columbia Records-tida i 1970-åra, og David Foster- og Warner Bros. Records-tida i 1980-åra. I tillegg la bandet til to nye songar, «The Only One» produsert av Lenny Kravitz og «Here In My Heart» av James Newton Howard. Begge songane vart ein suksess på adult contemporary-marknaden, der «Here In My Heart» toppa AC-lista og «The Only One» vart ein topp 20-hit på AC-lista.
Station to Station
Utgjeving og mottaking
Rolling Stone-journalist Teri Moris applauderte dei meir rocka augneblikka på albumet, men skjelna at han var på veg bort frå sjangeren, og meinte at «det tankefulle, profesjonelle forsøket til ein stil-medviten artist som har høvet til å skrive og framføre krevjande rock & roll eksisterer fint ved sidan av fascinasjonen hans for andre stilar ... sjølv om det er liten tvil om dugleiken hans, lurer ein på kor lenge han vil halde på med rocken.» Circus skreiv at «Bowie var aldri ein som opprettheld kontinuitet i arbeidet sitt eller livet sitt» og meinte at Station to Station «gjev kryptiske, ekspresjonistiske glimt som fører oss til å kjenne konturane og hjartebanken i sjela til mannen bak maska, men som aldri heilt syner andletet sitt.» Meldinga fann òg forskjellige referansar til tidlegare Bowie-verk, som «tettleiken» på The Man Who Sold the World, «popkjensla» på Hunky Dory, «dissonans og angst» på Aladdin Sane, «den uimotståelege perkusjonen» frå Young Americans, og «den ungdommelege mystisismen» frå «Wild Eyed Boy from Freecloud», og konkluderte med «at det viser at Bowie dreg ut dei mest krevjande delane av den svingete reisa si».
The Heart of Chicago 1967–1997
Albumet selde til gullplate i april 1997, men mange kritikarar og fans mislikte konseptet og meinte at dei markante stilartane frå dei to periodane ikkje passa i lag, i tillegg til at mange kjende songar mangla. For å balansere dette, vart det gjeve ut eit nytt album, The Heart of Chicago 1967-1998 Volume II, året etter. Rhino Records gav i 2002 ut den doble ''The Very Best of: Only the Beginning med songane i kronologisk rekkefølgje.
Station to Station
Utgjeving og mottaking
Station to Station vart røysta fram til det 13. beste albumet i 1976 i Pazz & Jop, ei årleg avstemming blant amerikanske kritikarar, publisert i The Village Voice. I meldinga si for avisa var kritikaren Robert Christgau noko reservert over lengda på songane, og den fjerne kvaliteten i røysta til Bowie, men rekna «TVC 15» som «favorittsongen hans innan rock and roll på særs lang tid» og skreiv «romslegheit har alltid vore gimmicken hans, og ein kvar som kan slå saman Lou Reed, disco og Dr. John fortener å halde på med det i fem minutt og 29 sekund.» Han rangerte albumet som det fjerde beste i si røyst til avstemminga.
The Heart of Chicago 1967–1997
Innhald
Albumet nådde 55. plassen på albumlista i USA, der det låg på lista i 27 veker. Det nådde òg 21. plassen i Storbritannia.
Station to Station
Etter utgjevinga
Innspelinga av Station to Station var ferdig i desember 1975 og Bowie starta på filmmusikken til The Man Who Fell to Earth i lag med Paul Buckmaster. Bowie venta at han kom til å få heile ansvaret for filmmusikken, men etter å ha skrive fem eller seks stykke, «vart eg beden om å levere musikken min i lag med andre sin musikk ... og eg sa berre, 'Drit, de får ingenting av det'. Eg vart så rasande. Eg hadde lagt ned så mykje arbeid i det.» Harry Maslin meinte derimot av Bowie var «utbrent» og ikkje kunne ha gjort ferdig prosjektet uansett. Songaren kollapsa til slutt, og innrømde seinare, «eg låg i bitar over heile golvet». Berre ein instrumental komponert for filmen såg dagens lys, og utvikla seg til «Subterraneans» på det neste studioalbumet, Low.
Etter å ha gjeve opp filmmusikkalbumet, la Bowie ut på ein turne for Station to Station, som starta 2. februar 1976 og var over 18. mai 1976. Kraftwerk sin «Radioactivity» vart nytta som overture for konsertane, medan det vart vist klipp frå Luis Buñuel og Salvador Dali sin surrealistfilm Un chien andalou. På scenen var Bowie kledd i kleda til The Duke med svart vest og bukse, ein pakke Gitanes (franske sigarettar) plassert godt synleg i lomma, og flytta seg stivt rundt blant «eit teppe av kvitt lys», ein effekt som gav turneen kallenamnet 'The White Light Tour'. I 1989 sa Bowie, «eg ønskte å gå attende til ein slags ekspresjonistisk tysk-film-utsjånad ... og lyssettinga til, til dømes Fritz Lang eller Pabst. Ein svart-kvit-film-kjensle, men med ein intensitet som på eit vis var aggressiv. Eg trur for meg, personleg, teatralsk, så var det den mest suksessfulle turneen eg har gjort.» Station to Station-turneen vart opphavet til eit av dei mest kjende piratkopialbuma av artisten, henta frå ei radiosending den 23. mars 1976 av konserten i Nassau Coliseum. Eit konsertalbum vart offisielt gjeve ut mange år seinare.
Bowie fekk kritikk under turneen for hans påståtte pro-fascistiske synspunkt. I 1974 hadde han sagt i eit intervju, «Adolf Hitler var ein av dei første rockestjernene ... minst like god som Jagger ... han scenesette eit land», men klarte å unngå og verte fordømd. På Station to Station-turneen førte ei rekkje hendingar til at han fekk offentleg merksemd. I april 1976 vart han i tollen i Aust-Europa fråteken nazi-effektar. Same månad vart han sitert i Stockholm for å ha sagt at «Storbritannia kunne ha nytt godt av ein fascistisk leiar». Bowie la skulda på narkotikamisbruket sitt og rollefiguren The Thin White Duke for den dårlege dømmekrafta. Kontroversen kulminerte den 2. mai 1976, kort tid før turneen var over, i den såkalla 'Victoria Station-hendinga' i London, der Bowie kom køyrande i ein Mercedes kabriolet og visstnok gav ei nazihelsing til menneska der. Dette vart fanga på film og eit bilete vart publisert i NME. Bowie sjølv hevdar at fotografen tok bilete av han medan han vinka til folka, noko som var støtta av ein ung Gary Numan som var til stades den dagen. «Tenk over det. Om nokon filmar nokon som vinkar, så vil du få ei nazihelsing kvar gong han strekkjer ut armen. Alt du treng er ein drittsekk i ei musikkavis eller noko slikt til å lage ei sak av det ...» Skampletten vart derimot hengande ved til så stor grad at linjene «To be insulted by these fascists/It's so degrading» frå «It's No Game» på Scary Monsters fire år seinare vart tolka som eit forsøk på å gravlegge hendinga ein gong for alle.
Ettermæle
Station to Station var ein milepåle i overgangen til Bowie til 'Berlintriologien'. Bowie sjølv sa om albumet, «når det gjeld musikken, så var Low og etterkomarane direkte oppfølgjarar frå tittelsporet», medan Brian Eno meinte at Low var «eit framhald frå Station to Station». Det har òg vorte skildra som «enormt påverkande på post-punken». Roy Carr og Charles Shaar Murray skreiv i 1981, «Om Low var Gary Numan sitt Bowie-album, så var Station to Station Magazine sitt.» Stylus meinte i 2004 at «på same måte som få hadde venta dette frå Bowie, så var det få som kopierte det ... i stor grad er dette eit album for seg sjølv, ein stil som aldri vart noko av.».
Han har blitt skildra som «enormt innverknadsrikt på post-punk». Roy Carr og Charles Shaar Murray skreiv i 1981, «Om Low var Gary Numan sitt Bowie-album, så var Station to Station Magazine sitt.» Men Stylus erklærte i 2004 at «akkurat som få hadde venta det neste grepet til Bowie, var det få som kopierte det ... for det meste er dette ein einsleg, forlaten stil». Rob Sheffield rekna det som eit «space rock-meisterverk» i The Rolling Stone Album Guide (2004), og skreiv at Bowie hadde spelt inn «den mest intense musikken i heile livet hans». Jem Aswad frå NPR skildra albumet som «banebrytande is-funk» som «bana vegen for ikkje berre tusenvis av artistar som var inspirert av det, men òg for den glimrande bølgja av eksperimentering som følgde dei neste fem åra: Low, Heroes, Lodger og Scary Monsters.»
Meir enn tjue år etter utgjevinga rekna Bowie sjølv både Station to Station og Low «flotte, forbanna gode» album, men fordi han var så fråverande tilstanden hans under innspelinga, lytta han til Station to Station «som eit musikkverk av ein heilt annan person». Han forklarte: «Først er det innhaldet, som ingen faktisk har vore veldig tydeleg om. Sjølve songen «Station to Station» i stor grad omhandlar krossvegsandakta. Alle referansane i songen har å gjere med Kabbalah. Det er det næraste albumet til ei magisk avhandling som eg har skrive. Eg har aldri lese ei melding som verkeleg forstod det. Det er eit ekstremt mørkt album. Ei elendig tid å leve gjennom, må eg sei.»
Bowie spelte inn at «Stay» på ny under ei øving for Earthling-turneen sin, spelt inn tidleg i 1997 og miksa i midten av 1997. «Stay '97» kom først ut i 2020 då han kom ut på Is It Any Wonder?.
CD-utgåve
Albumet har kome ut på CD fleire gonger. Første gongen var i 1985 på RCA, med det originale svartkvittomslaget. Albumet kom ut igjen på ny i 1991 på Rykodisc, med to konsertopptak som bonusspor. Utgåva frå 1999 på EMI kom med ein 24-bit digitalt ommastra lyd, men utan bonusspora. Begge nyutgjevingane nytta fargeutgåva av plateomslaget, og fotografiet dekka heile framsida av omslaget. I 2007 gav EMI Japan igjen ut albumet med det originale svartkvitbiletet på ei mini-LP-utgjeving. I 2010 vart albumet gjeve ut på ny på EM i ei spesial- og luksusutgåve, og begge etterlina eit mini-LP-omslag, inne i ein større boks. Luksusutgåva inneheldt både stereo- og kringlydmiksar av albumet, produsert av Harry Maslin.
Albumet vart ommastra igjen i 2016 for plateboksen Who Can I Be Now? (1974–1976) og året etter kom det på individuell CD. Plateboksen inneheld både den originale miksen frå 1976 og stereomiksen frå 2010 av albumet. 1976-miksen nytta det originale plateomslaget, medan 2010-miksen nytta fargeomslaget.
Innhald
Alle songar skrivne av David Bowie, utanom der andre er nemnde.
2010-utgåva
Ei spesial og luksus-utgåve av albumet kom ut i 2010 med heile konserten frå Nassau Coliseum frå 1976 på to CD-plater (på begge utgåver) og ein Dolby 5.1-miks av albumet (på luksusutgåva).
Spesialutgåve og digital nedlasting
Spesialutgåva med tre CD-plater inneheld eit 16-siders hefte og tre fotokort. Den digitale nedlastingsutgåva inneheld det same lydinnhaldet og eitt bonusspor.
Luksusutgåve
Luksusutgåva kom med fem CD-plater, ein DVD og tre 12" LP-plater i ein solid boks. Han inneheld òg eit 24-siderfs hefte, ein plakat og to mapper med samlemateriale.
CD 1: Station to Station 2010 analog transfer
CD 2: Station to Station 1985 CD-master
CD 3: Station to Station sintelutgåve av fem spor EP
CD 4 & 5: Live Nassau Coliseum '76
DVD
LP 1: 180-grams 12" av Station to Station frå den originale analoge masteren i stereo
LP 2 & 3: 180-grams 12"-plater av Live Nassau Coliseum '76
Medverkande
Per plateomslaget og biografen Nicholas Pegg.
Aursfjorden
Aursfjorden er ein fjordarm av Nordfjorden langs kommunegrensa mellom Balsfjord og Målselv i Troms og Finnmark. Fjorden strekkjer seg 9,5 km søraustover til Aursfjordbotn i botn av fjorden.
Fjorden har innløp mellom Storvikneset i nordvest og Ausnes i søraust. Eit godt stykke inn i fjorden ligg grenda Keianes på vestsida, medan grenda Aursfjord ligg tvers over fjorden på andre sida.
Fv184 går langs austsida av fjorden.
Kari Foseid Aakre
Kari Foseid Aakre var ordførar i Osterøy kommune frå 2003 til 2015. Ho representerer Arbeidarpartiet
Ikkje-metall
Ikkje-metall er dei grunnstoffa som er isolatorar i kondensert tilstand (sjølv om dei fleste under normale tilhøve er gassar), og elles ikkje har eigenskapar som er typiske for metall. Ikkje-metalla har stort sett høg elektronegativitet og dannar negative ion. Dei dannar oftast kovalente bindingar med kvarandre eller ionebindingar til metall. Eit ikkje-metall består av molekyl.
Med unntak av hydrogen står ikkje-metalla i øvre høgre del av periodesystemet og er skilde frå metalla med ei diffus skrå line av halvmetall. Bortsett frå vatn (dihydrogenmonoksid), som er nøytralt, er oksid av ikkje-metall sure – t.d. karbondioksid (dannar kolsyre i vatn), nitrogendioksid (dannar salpetersyre) og svoveltrioksid (dannar svovelsyre).
Følgjande faste stoff, væsker og gassar høyrer til ikkje-metalla: hydrogen, karbon, nitrogen, fosfor, oksygen, svovel, selen, fluor, klor, brom, jod, helium, neon, argon, krypton, xenon og radon. Sjølv om mindre enn 1/4 av talet på grunnstoff er ikkje-metall, utgjer dei meir enn 3/4 av stoffmengda på jorda.
Jon Mannsåker
Jon Jørundson Mannsåker var ein norsk prest og stortingsrepresentant for Venstre.
Biografi
Mannsåker vart fødd i Odda. Han tok lærareksamen på Stord i 1901, fekk tittelen cand. theol. i 1911, praktisk teologisk eksamen og prestevigd i 1912. Same år vart han styrar av Hardanger Folkehøgskule. Denne stillinga beheldt han heilt fram til 1928, og kombinerte henne med å vera hjelpeprest i Ullensvang 1914 - 1928. I 1928 vart Mannsåker utnemnd til residerande kapellan på Voss og same året vald inn på Stortinget for Venstre. Han var Stortingsrepresentant for Venstre fram til 1933, då han slutta i stillinga for å verta residerande kapellan i Trefoldighets menighet i Oslo. Dette året vart Kristeleg Folkeparti skipa, fordi Venstre sitt nominasjonsmøte ikkje ville nominera Nils Lavik på den ledige stortingsplassen etter Mannsåker. I åra 1940 - 1950 var Mannsåker sokneprest i Trefoldighets menighet. I åra 1948 - 1952 representerte han Venstre i Oslo bystyre, og i perioden 1954 - 1957 var han varamann til Stortinget frå Oslo.
I 1963 fekk Mannsåker Kongens fortenestmedalje i gull for sitt livslange ungdoms- og fråhaldsarbeid.
Mannsåker var ein ihuga målmann, og var den første teologen som skreiv eksamensoppgåvene sine på nynorsk. Han var og den første presten i Oslo som tala og skreiv nynorsk.
Mannsåker var opptatt av musikk, og særleg kyrkjemusikk. I 1936 gav han ut ei ny norsk koralbok, saman med kantor A. Sandvold.
Mannsåker vart i 1912 gift med Anna Erika Stueland. Borna deira var evnerike. Dei fem borna som voks opp var politikaren Bergfrid Fjose, historikaren Dagfinn Mannsåker, omsetjaren Jørund Mannsåker, legen Vidar Mannsåker og presten Inge Mannsåker.
I dag står ein bautastein med ein byste av Jon Mannsåker på tunet til Hardanger Folkehøgskule på Lofthus.
6. divisjon fotball for herrar
6. divisjon i fotball for herrar er det sjuande nivået i det norske seriesystemet for norsk herrefotball. Divisjonen er frå 2011-sesongen den tredje øvste ikkje-nasjonale i systemet, og det er dei forskjellige fotballkrinsane som avgjer kor mange avdelingar dei skal ha.
Jonas Gahr Støre
Jonas Gahr Støre er ein norsk politikar og har vore leiar i Arbeidarpartiet sidan 14. juni 2014. Han blei statsminister i Noreg etter valet i 2021. Frå 17. oktober 2005 var han utanriksminister i regjeringa Stoltenberg II. Frå september 2012 fekk han stillinga som helseminister i same regjeringa.
Bakgrunn
Støre blei fødd i Oslo som son av skipsreiaren Ulf Jonas Støre og hustrua Unni Gahr. Han gjekk på Marinens befalskole ved Sjøkrigsskolen i Bergen i 1979 til 1981, før han deretter tok utdanninga som statsvitar med spesialisering i historie og sosialøkonomi ved Institut d'études politiques de Paris i Frankrike frå 1981 til 1985. Støre talar fylgjeleg flytande fransk. Han blei også teken opp som doktorgradsstudent ved London School of Economics, men slutta etter fåe veker. I staden underviste han ved Harvard Law School i 1986, og arbeidde deretter som forskar ved Bedriftsøkonomisk Institutt frå 1986 til 1989.
Støre blei så tilsett som spesialrådgjevar ved Statsministerens kontor. Under EØS-forhandlingane tidleg på 1990-talet var Gahr Støre spesialrådgjevar for Gro Harlem Brundtland og aktiv deltakar i utforminga og forhandlinga av avtalen. Seinare blei han ekspedisjonssjef i Utanriksdepartementet. I 1998 blei Støre eksekutivdirektør (stabssjef) ved Gro Harlem Brundtland sitt kontor i Verdshelseorganisasjonen (WHO).
I åra 2002–2003 var Støre arbeidande styreleiar i analyseselskapet Econ, før han blei generalsekretær i Raudekrossen i august 2003. Denne jobben hadde han til han blei utanriksminister hausten 2005.
Ved stortingsvalet 2009 blei han vald inn på Stortinget som fast representant for Oslo, men heldt fram i regjeringa som utanriksminister.
Jonas Gahr Støre er gift med sosiologen og forskaren Marit Slagsvold, og saman har dei tre born.
Marit Aksnes Aase
Marit Aksnes Aase var ordførar i Samnanger kommune frå 1999 til 2015. Ho representerte Kristeleg Folkeparti.
Ragnar
Ragnar er eit gammalt nordisk mannsnamn. Det er sett saman av «Ragn-», ei ordlekk som er skyld Regin eller Gamalgermansk Reiks (landsstyrar eller rådar, ofte nytta om gudar), og «-ar», ei samantrekking av Harjar som kan tyda hærførar eller krigar. Den fulle tydinga av namnet er då «gudekjempe» eller «gudekrigar». Den kvinnelege forma av Ragnar er Ragna. Ragne er ei kortform.
Ragnar har namnedag 25. mai.
Bruk
Ragnar var i bruk i kongsætta i vikingtida, men var ikkje i bruk igjen før på 1800-talet (sjå nasjonalromantikken). Var middels populær i første halvdel av 1900-talet, men vert lite brukt i namngjeving no.
I 2009 var det 5 314 menn som heitte Ragnar i Noreg.
1611
1611 (romartal MDCXI) var eit normalår som byrja på ein fredag i den gregorianske kalenderen og eit normalår som byrja på ein måndag i den julianske.
Leptictidium
Leptictidium var ei slekt pattedyr. Leptictidium levde i regnskogane i Nord-Amerika og Eurasia gjennom eocen frå 50 til 35 millionar år sia.
Frøy
Frøy (norrønt Freyr) er ein grødegud eller fruktbarheitsgud frå den norrøne gudelæra. Han er òg kjend under namnet Ingve eller Ingve-Frøy. Saman med Odin og Tor var Frøy ein av hovudgudane i den norrøne gudeverda. Lekken mellom Ingve og Frøy skriv seg frå ein tidleg samanslåing mellom grødeguden Frøy og den gamalgermanske stammeguden Ingwaz, som er ættefar til dei sørskandinaviske folka, daner, svear, anglar og juter.
Historier
I Heimskringla av Snorre Sturlason, eller dei norske kongesogene, vert Ingve-Frøy skildra som stamfar til Ynglingeætta. Ynglingeætta var ei norsk kongsætt.
Ved Ragnarok vil Frøy vera ein av dei fyrste som fell, i kamp med jotunen Surt.
7. divisjon fotball for herrar
7. divisjon i fotball for herrar er det åttande nivået i det norske seriesystemet for norsk herrefotball. Divisjonen er frå 2011-sesongen den fjerde øvste ikkje-nasjonale i systemet, og det er dei forskjellige fotballkrinsane som avgjer kor mange avdelingar dei skal ha.
Frøy
Eigedelar
Frøy hadde eit sverd som kunne hogga av seg sjølv. Dette gav han til Skirne da han henta kona til Frøy, jotunen Gerd. Frøy saknar sverdet mange gonger, spesielt under Ragnarok, når han blir drepen fordi han ikkje har sverdet.
7. divisjon fotball for herrar
Avdelingar
Følgjande krinsar har avdelingar i 7. divisjon i 2013.
Frøy
Eigedelar
Han eigde eit skip med namnet Skidbladne eller Skibladner (Skíðblaðnir). Skipet vart bygd av dvergane Ivaldesønene. Skipet kunne segla like godt på land som på vatn, og med ein gong det var sett på vatnet fekk det medvind. Skipet kunne òg brettast saman slik at det fekk plass i ei lomme.
Austre valkrins
Austre valkrins (nordsamisk: Nuortaguovllu válgabiire, bokmål: Østre valgkrets) er ein valkrins ved Sametingsvala i Noreg frå og med valet i 2009. Krinsen vert også kalla valkrins 1. Stemmerett i krinsen har dei som er busette der og er innførte i manntalet til Sametingsvalet. I 2017 var det 2 303 personar som var registrerte i manntalet i området.
Frøy
Eigedelar
Guden hadde to dyr, grisegalten Slidrugtanne (Slídhrugtanni) eller Gyllenbørste (Gullinborsti), og hesten Blodughofi («med blodig hov»).
Austre valkrins
Krinsen femner kommunane Sør-Varanger, Nesseby, Vadsø, Vardø, Båtsfjord, Tana, Berlevåg, Lebesby og Gamvik i Finnmark fylke.
Frøy
Eigedelar
Frøy hadde to tenarar, Byggvir og Bejla. Tenarane vert knytt til kornhausting.
Austre valkrins
Ved valet i 2017 vart det vald inn inn fem sametingsrepresentantar frå krinsen. Sametinget skal til saman ha 39 representantar.
Frøy
Namnet Frøy
Namnet Frøy tyder herre. Namnet vert i Noreg nytta som førenamn, både som kvinnenamn og mannsnamn, og som del av andre namn, både stadnamn (og dermed etternamn) som Frøyland, og førenamn, som Frøydis.
Austre valkrins
Krinsordninga ved Sametingsvala vart endra framfor valet i 2009. I staden for dei 13 krinsane ein nytta ved Sametingsvala i 1989, 1993, 1997, 2001 og 2005, er det frå 2009 sju krinsar. Austre valkrins tilsvarar dei to tidlegare krinsane Varanger valkrins, med Sør-Varanger, Nesseby, Vadsø, Vardø og Båtsfjord kommunar og Tana valkrins, med Tana, Berlevåg og Gamvik kommunar, i tillegg til Lebesby kommune som tidlegare høyrde til Porsanger valkrins.
Parti og vallister som stilte til Sametingsvalet i 2017 i Austre valkrins
Desse partia og vallistene stilte til Sametingsvalet i 2017 i krinsen.
909 Ulla
909 Ulla er ein asteroide i det ytre av hovudbeltet. Han blei oppdaga den 7. februar 1919 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.
Elnett
Elnett er transmisjonslinjer som overfører elektrisk energi frå kraftverk til forbrukarar, som industri og privare bustader, ofte over store avstandar. Dei fleste land har nasjonale elnett, men mange nasjonale elnett er knytte saman, slik at elektrisk energi kan overførast mellom naboland.
Generatorane i kraftverks er trefase synkrongeneratorar og energien vert overført over trefasenett. I Europa er frekvensen standardisert til 50 Hz, men i andre regionar, som til dømes Nordamerika, vert 60 Hz nytta. I Japan vert det i den austlege delen av landet nytta 50 Hz, medan den vestlege delen nyttar 60 Hz. Grunnen til dette er at nokre private føretak nytta europeiske og andre nordamerikanske generatorar. Denne stoda er uheldig på det viset at ein ikkje kan knyta saman dei to netta med transformatorar.
For å redusera det ohmske tapet når energien vert overført over store avstandar vert spenninga transformert opp og overført over høgspenningsstamnett. Frå sentralnettet (stamnettet) vert spenninga transformert ned før energien vert overført til forbrukarane. I Noreg har elnettet delt inn i tre nivå: sentralnett, regionalnett og lokale distribusjonsnett.
Sjukepleiar
Ein sjukepleiar er ein helsearbeidar utdanna i sjukepleie. Sjukepleiarar arbeider i alle delar av helsetenesta. Sjukepleiarar driv både med direkte sjukepleie og leiing av sjukepleietenesta.
Foss
Foss eller eit vassfall er ein del av eit vassdrag der vatnet går over ein meir eller mindre bratt avsats. Vatnet kan ante falle fritt eller renne langs fjellsida. Om fallhøgda er fordelt over ein lengre strekning vert det gjerne kalla eit fossestryk eller stryk, men det er ikkje noko definert skilje mellom desse omgrepa.
Elnett
Internasjonale nett
Mange nasjonar samarbeider om generering og distribusjon av elektrisk energi. Nordel, til dømes, knyter saman stamnetta i dei nordiske landa, ISTE knyter saman stamnetta i vest- og sentralauropa. Desse regionane er vidare knytt saman i ETSO, som femnar om dei fleste europeiske landa.
Føremonane med å knyta saman nasjonale elnett er at ein då kan skapa ein felles marknad, der ledig kapasitet i eit land, eller region, kan overførast til eit naboland, eller naboregion. I Noreg, til dømes, varierer kapasiteten til å generera elektrisk energi med nedbørsmengda. Når vassmagasina er fulle lyt ein konverterer den statiske energien i magasina til elektrisk energi før vatnet renn over og energien går tapt som varme i elvene. Denne overskotsenergien vert så overført til dei andre nordiske landa og selt der. Norsk overskotsenergi fører difor til å ein kan brenna mindre kol i danske kolkraftverk, noko som førerer til mindre utslepp av drivhusgassar. I år med lite nedbør kan energien flyta den andre vegen. Forutan inntekter frå sal av energi gjev dette innsparingar i form av at ein ikkje treng å bygga ut like stor resevekapasitet som ein ellers ville ha bruk for.
Sentralnettet
Sentralnettet i Noreg har ei spenning på 300 eller 420 kV effektivverdi. Grunnen til at det vert nytta så høg spenning er at det reduserer effekttapet i leiarane. Effekttapet er
der R er den Ohmske motstanden i leiarane og I_{rms} er effektivverdien til straumen. Om ein aukar spenninga med ein faktor på 1000, til dømes, vert straumen redusert med ein tilsvarande faktor. Etter som tapet er proporsjonalt med kvadratet av effektivverdien til straumen fører dette til ein reduksjon av effekttapet med ein faktor på 10^6 (ein million), om ein går ut frå at motstanden er som før.
Regionalnettet
Regionalnettet har i Noreg ei spenning på 66 eller 132 kV effektivverdi.
Lokale fordelingsnett
Fordelingsnettet ut til privatbustader har i Europa ei spenning på 230 V effektivverdi. Tre forskjellige hovedtypar fordelingsnett er i bruk:
Kjelder
Електрически далекопровод
Foss
I ein foss vert det danna små vassdropar og bobler som reflekterer lys slik at vatnet ser kvitt ut. Energien til det rennande vatnet i ein foss vert kalla fossekraft, eller vasskraft. Energien kan verta nytta til å produsera elektrisitet i eit vasskraftverk.
Fossar kan dannast over eit hardt lag der det er lausare bergartar under, som Niagarafalla, eller der ein trong, yngre dal er grave ut i botnen av ein vidare dal, som til dømes Victoriafalla i Zambezi. I Noreg er dei fleste fossane danna der erosjonen etter isbreane under den siste istida har laga bratte trinn i dalen, som til dømes i Rjukan. Dei høgaste fossane i Noreg finn ein på Vestlandet, medan dei aust- og nordnordske fossane gjerne har størt vassføring. Mange av dei høgaste fossane i verda finn ein på Vestlandet.
Sjukepleiar
Autorisasjon
Det er Statens autorisasjonskontor som gjev autorisasjon som helsepersonell og kvar helsearbeidar får eit eige registreringsnummer i helsepersonellregisteret (HPR)
Autorisasjonen skal sikre at sjukepleiaren har dei nødvendige kvalifikasjonar for yrket. Autorisasjonen tek slutt ved fylte 75 år. Sjukepleiarar som ynskjer å jobbe som sjukepleiar etter fylte 75 år må søkje om lisens.
Tittelen «Sjukepleiar» er ein verna yrkestittel med heimel i lov 1999-07-02 nr 64: Lov om helsepersonell m.v. (helsepersonellova) med seinare endringar. Personar utan autorisasjon har ikkje tilgang til å nytte same tittel eller tittel som liknar eller kan gje inntrykk av at vedkommande har autorisasjon. Den gamle nemninga «Offentleg godkjend sjukepleiar» fall bort med denne lova.
Spesialisering
Nokon sjukepleiarar er spesialsjukepleiarar, med etterutdanning i spesialfelt som anestesisjukepleie, intensivsjukepleie, nevrosjukepleie, barnesjukepleie eller operasjonssjukepleie. Jordmødrer og helsesjukepleiarar (tidlegare helsesøstrer) er òg spesialsjukepleiarar, med unntak av nokre eldre jordmødrer.
For dei fleste spesialutdanningane er det krav om to års klinisk erfaring som sjukepleiar før ein kan byrje på vidareutdanning. Utdanninga skjer på høgskulane. Utdanningane tek frå 1,5 år til 2 år.
Bakgrunnsstoff
& &
Bygda Sørfjorden
Sørfjorden er ei av to grender på austsida av Sørfjorden i Rødøy kommune i Nordland. Fylkesveg 431 går mellom Sørfjorden til den andre grenda Oldervika; begge grendene har postadresse Sørfjorden. Staden er framleis busett. Han har ikkje eigen skule eller barnehage, men her finst eigen butikk med post i butikk-ordning og bokutleige, og ein sommaropen kafé.
Fylkesvegen i Sørfjorden har berre samband til omverda via ferjesambandet til Torghatten Nord mellom Sørfjorden, Jektvik og Kilboghamn. I Sørfjorden ligg også Sørfjorden kyrkje.
Gammel Dansk
Gammel Dansk er ein kryddersnaps frå Danmark, eit brennevin med ein kraftig og lang bitter smak. Gammel Dansk blir laga av De Danske Spritfabrikker. Opp mot 20 ulike urter, mellom dei rogn, blir brukte til å laga drikken.
I Danmark blir han særleg drukken som «morgenbitter».
Albrigt Sangolt
Albrigt Sangolt var ordførar i Sund kommune frå 1995 til han døydde i 2010. Han representerte Høgre. Etterfølgjaren hans som ordførar vart Ove Trellevik.
Vinnytsia oblast
Vinnytsia oblast (ukrainsk: Вінницька область) er ein provins (oblast) i Ukraina. Provinsen har eit areal på 29 832 km². I 2006 hadde Vinnytsia oblast 1 328 158 innbyggjarar og administrasjonssenteret ligg i byen Vinnytsia.
Provinsen grensar til Romania i sør og til Tsjernivtsi- og Ternopil oblast i vest, Zjytomyr oblast i nord og Kiev oblast i nordaust, Tsjerkasy oblast i aust og Kirovohrad- og Odessa oblast i søraust.
Wilhelmus van Nassouwe
Wilhelmus van Nassouwe (og kjend som Het Wilhelmus) er Nederland sin nasjonalsong. Han er og verdas eldste nasjonalsong.
Teksten
1. (Eerste couplet) Wilhelmus van Nassouwe ben ik, van Duitsen bloed, den vaderland getrouwe blijf ik tot in den dood. Den Prinse van Oranje ben ik, vrij onverveerd, den Koning van Hispanje heb ik altijd geëerd.
3. (Derde couplet) Lijdt u, mijn onderzaten die oprecht zijt van aard, God zal u niet verlaten, al zijt gij nu bezwaard. Die vroom begeert te leven, bidt God nacht ende dag, dat Hij mij kracht zal geven, dat ik u helpen mag.
4. (Vierde couplet) Lijf en goed al te samen heb ik u niet verschoond, mijn broeders hoog van namen hebben 't u ook vertoond: Graaf Adolf is gebleven in Friesland in den slag, zijn ziel in 't eeuwig leven verwacht den jongsten dag.
5. (Vijfde couplet) Edel en hooggeboren, van keizerlijken stam, een vorst des rijks verkoren, als een vroom christenman, voor Godes woord geprezen, heb ik, vrij onversaagd, als een held zonder vreden mijn edel bloed gewaagd.
6. (Zesde couplet) Mijn schild ende betrouwen zijt Gij, o God mijn Heer, op U zo wil ik bouwen, Verlaat mij nimmermeer. Dat ik doch vroom mag blijven, uw dienaar t'aller stond, de tirannie verdrijven die mij mijn hart doorwondt.
7. (Zevende couplet) Van al die mij bezwaren en mijn vervolgers zijn, mijn God, wil doch bewaren den trouwen dienaar dijn, dat zij mij niet verrassen in hunnen bozen moed, hun handen niet en wassen in mijn onschuldig bloed.