cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bareket
Bareket (hebraisk skrift בַּרֶקֶת) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg i Shephelah kring fem kilometer nordaust for Ben Gurion internasjonale lufthamn og dekkjer 2 500 dekar og høyrer til Hevel Modi'in regionale kommune. I 2007 var folketalet 1 300.
Kvitgumpseglar
Skildring
Utbreiingsområdet er stort sett Afrika sør for Sahara, lengst sør på kontinentet er dei trekkfuglar. Det finst dessutan hekkefuglar i Marokko og sør på Den iberiske halvøya som trekker sørover for overvintring.
Bareket
Landsbyen vart grunnlagd i 1952 av medlemmar av Hapoel HaMizrachi som hadde immigrert frå Habban distrikt søraust i Jemen. Han vart i starten kalla Kfar Halutzim (Pionerlandsbyen) og så Tirat Yehuda Bet (etter den nærliggande Tirat Yehuda), før han fekk det noverande namnet sitt. Som Nofekh, Shoham og Ahlama (det tidlegare namnet på Beit Arif) i nærleiken, er namna knytte til ein av dei 12 steinane i Hoshen, den heilage brystplata som den jødiske høgstepresten hadde på seg (Andre mosebok 28:17).
Kvitgumpseglar
Skildring
Kvitgumpseglarar parasitterer svalereir for hekking, i Spania kan dei hekke i nedlagde bygningar.
Det finst ein godkjent observasjon av to individ i Noreg i 1986. I 2014 vart artsnamnet på norsk endra frå kafferseglar (bokmål: kafferseiler) til kvitgumpseglar.
Storleiken på populasjonen er ikkje estimert, men er trudd å vere aukande. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.
The Sweet av The Sweet
The Sweet er eit samlealbum gjeve ut som debutalbumet til Sweet i USA og Canada, i staden for det britiske albumet Funny How Sweet Co-Co Can Be frå 1971. Det andre studioalbumet deira, Sweet Fanny Adams, kom heller ikkje ut i USA, men songar frå dette og det tredje albumet deira, Desolation Boulevard, vart kombinert til ein amerikansk versjon av albumet.
Dette albumet bestod hovudsakleg av singlar og B-sider gjevne ut i Storbritannia og Europa i 1972 og 1973. Ein av singlane, «Little Willy», var den første og største hitten til Sweet i USA. Singlane «Wig-Wam Bam», «Hell Raiser» og «Block Buster» var òg på albumet. Albumet selde ikkje godt og nådde berre 191. plassen på Billboard 200.
Innhald
Alle songane skrivne og komponerte av Brian Connolly, Steve Priest, Andy Scott og Mick Tucker utanom der andre er nemnde.
Den amerikanske CD-utgåva av dette albumet inneheld konsertopptak av songen «Need a Lot of Lovin'» i staden for studioutgåva, visstnok som ein feil. Studioutgåva var berre tilgjengeleg som B-side av singelen «Block Buster» og kom ut i 2005 på Sweet Fanny Adams.
Popol Vuh (fleirtyding)
Popol Vuh har fleire tydingar:
Ledda Bay
Ledda Bay er ei grunn bukt på nordsida av Grant Island, utanfor kysten av Marie Byrd Land. Ho vart oppdaga og først kartlagd frå USS «Glacier» (kaptein Edwin A. McDonald, USN) den 4. februar 1962. Ho er kalla opp etter R.J. Ledda i U.S. Navy, som var kvartermeister ombord på «Glacier» då bukta vart oppdaga.
Belle & Sebastian
Belle & Sebastian er eit skotsk indieband frå Glasgow som blei skipa i 1996 av Stuart Murdoch og Stuart David. Debutalbumet deira, Tigermilk, kom ut i 1996. Etter ein pause på åtte år gav dei ut albumet A Bit of Previous i mai 2022.
Bandnamnet Belle & Sebastian er inspirert av barneboka Belle et Sébastien av den franske forfattaren Cécile Aubry.
Ekholt kyrkje
Ekholt kyrkje er ei arbeidskyrkje frå 1980 i Moss kommune i Viken. Kyrkja er teikna av Harald Hille og bygd i murverk. Ho har vifteplan og 295 sitjeplassar.
Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja. Ein nyttar kyrkjegarden ved Rygge kyrkje.
Kentbreen
Kentbreen er ein isbre som drenerer austsida av Markham Plateau i Queen Elizabeth Range og flyt aust for kring 28 km og ut i Lowerybreen. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961–62) etter Kent i England.
Planovergang
Ein planovergang er ein stad der ei jernbane eller sporveg kryssar ein offentleg eller privat veg i same plan.
Regba
Regba er ein moshav shitufi nord i Israel. Han ligg nær Nahariya, og høyrer til Mateh Asher regionale kommune. Namnet er symbolsk, som i Regev (jordklump). I 2005 hadde han eit folketal på kring 600. Landsbyen vart grunnlagd i 1946 av ei gruppe veteranar frå den britiske hæren frå Tyskland, Nederland og engelsktalande land. Han vart opphavleg grunnlagd som ein kibbutz og vart ein moshav shitufi i 1949.
Festo eucharistias
Dagen vart feira med gudsteneste til takk for at den store nordiske krigen hadde tatt slutt, etter at Karl XII fall ved Fredrikshald og general Armfeldt gjorde den katastrofale tilbaketrekkinga si frå Trøndelag, og dei siste svenske troppane var ute av landet 13. januar 1719. Dagen vart markert med takkegudsteneste, offisielt fram til 1766, då den danske prinsessa Sofia Magdalena vart gift med den svenske kronprinsen Gustaf (III).
Snøklokke
Snøklokke (Galanthus nivalis) er ei plante i snøklokkeslekta i påskeliljefamilien. Arten kjem opphavleg frå Mellom- og Sør-Europa og Vest-Asia.
I Noreg er arten ein framandart som er innført som prydplante og som vart funnen forvilla i 1860. Arten er i auke og er ganske vanleg på Austlandet og i kyststrøk til Trøndelag, derfrå meir spreidd til Troms. Ei form med fylte blomar (fylt snøklokke, G. nivalis f. pleniflorus) er vanleg som dyrka og ofte forvilla. I Framandartslista 2018 er arten registrert med potensielt høg risiko (PH).
Dave Matthews
David John Matthews er ein USA-amerikansk songar, låtskrivar, musikar, skodespelar og plateselskapseigar, mest kjend som solovokalist, låtskrivar og gitarist i Dave Matthews Band (DMB). Matthews vart fødd i Johannesburg og flytta ofte mellom Sør-Afrika, Storbritannia og USA i oppveksten. Matthews byrja å spele akustisk gitar då han var ni år gammal.
Flugeblomslekta
Flugeblomslekta (Ophrys) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.
Dave Matthews
Frå 1991 til 2003 fokuserte Matthews hovudsakleg på låtskriving og speling med Dave Matthews Band, som han skipa i Charlottesville i Virginia i 1991. Sidan den gongen har han òg spelt mykje solo og produsert andre sine plater. I perioden frå 2000 til 2010 selde bandet hans fleire billettar enn nokon andre band i Nord-Amerika. Albumet Away from the World i 2012 gjorde dei til den einaste gruppa som har hatt seks studioalbum på rad på toppen av Billboard-lista i USA. Denne rekorden vart forlenga til sju plater på rad med albumet Come Tomorrow i 2018.
Flugeblomslekta
Systematikk
På verdsbasis har flugeblomslekta mange artar, men det er stor usemje om kor mange og om korleis ein skal gruppere dei i artar og underartar. Ulike klassifiseringar opererer med frå nokre titals til fleire hundre artar, og i tillegg kjem ei stor mengd hybridar. Berre ein art, flugeblom, er representert i Noreg. Han var òg den einaste i Norden, men i 2004 vart ein ny art, biblom, funne i Danmark, der arten ser ut til å ha etablert seg på fleire lokalitetar. Han er no òg funne i Sverige.
Leningradbukta
Leningradbukta er ei bukt i isbremmen langs Dronning Maud Land like vest for Lazarevisen. Leningradskiy Island ligg inst i bukta. Ho vart kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (SovAE) i 1959 og vart namngjeven av dei etter byen Leningrad.
Dave Matthews
I tillegg til musikk har Matthews vore skodespelar. Han har òg vunne to Grammy-prisar: ein med Dave Matthews Band i 1997 for beste rockesong av duo eller gruppe («So Much to Say») og ein i 2004 for beste mannlege rockevokal («Gravedigger») frå soloalbumet hans.
Kingbreen
Kingbreen er ein isbre like nordvest for Mount Ida, som flyt nord frå Queen Alexandra Range og ut i Rossisen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Hugh A. King i U.S. Navy, som var øvstkommanderande ved [[Hallett-stasjonen i 1964.
Flugeblomslekta
Etymologi
Namnet Ophrys kjem frå det gammalgreske substantivet ófrys (ὀφρύς), som tyder augebryn.
Jostein Nerbøvik
Jostein Nerbøvik var ein historikar frå Volda. Han er særleg kjend for Norsk historie 1870-1905, ei bok som kom i to utgåver, 1973 og 1999, og har vore mykje nytta som læreverk på norske høgskular og universitet. Seinare skreiv han fire historiebøker om Volda i tidsrommet 1800-1945, samt artiklar og bøker om historiske tilhøve i Telemark.
Liv og gjerning
Nerbøvik studerte historie ved Universitetet i Oslo og avla eksamen i 1967 med hovudfagsoppgåva Antiparlamentariske straumdrag i Noreg 1905-1914. I 1971 vart han tilsett på Distriktshøgskulen i Bø i Telemark. Han underviste i historie ved høgskulen til 1982. I 1983 flytta han tilbake til Volda for å undervise ved Møre og Romsdal Distriktshøgskule, som etter samanslåing seinare fekk namnet Høgskulen i Volda. År 1993 disputerte han til doktorgraden (dr. philos.) ved Universitetet i Trondheim og vart same året utnemnd til professor i historie ved Høgskulen i Volda.
Vadstena
Den største turistattraksjonen er Vadstena kloster.
Flugeblomslekta
Artar i Noreg
Artsdatabanken opererer med ein art i Noreg:
I tillegg er det ein ny art i Sverige og Danmark:
På Dei britiske øyane veks òg:
Jostein Nerbøvik
Liv og gjerning
Nerbøvik skreiv ei lærebok for grunnfagsstudiet i historie ved norske høgskular, i den fyrste tida etter han fekk lærarstilling ved distriktshøgskulen i Bø. Verket Norsk historie 1870-1905, som kom i 1973, vart også teken i bruk på universitet. Ein omarbeidd og utvida versjon av boka kom i 1999.
Nerbøvik var særskilt oppteken med å studere framveksten av det moderne Noreg. Politiske stridslinjer i tidsrommet 1905-1940 vart særleg opplyst i hans yngre år, med verk som Antiparlamentariske straumdrag i Noreg 1905–1914, Bondevener og andre uvener, og Bønder i kamp: Bygdefolkets krisehjelp 1925–35. Den siste boka, som kom i 1991 og var grunnlaget for doktorgradsarbeidet, var bygd på stoff som han tidlegare hadde arbeidd med og presentert i artikkelform. Seinare bøker, som Nasjonsbygging og modernisering (2000) og ''Volda-soga 1800-1945. Myndige møringar 1740-1870'' (2004) krinsar om dei same tema, den eine handsama temaet ut frå ein teoretisk ståstad, den andre frå ei konkret, lokal setting.
Frå kring 1990 og til han døydde arbeidde Nerbøvik med bygdebøker for Volda, med samletittelen Volda-soga 1800-1945. Han rakk å fullføre fire band Volda-soge.
Aktivisme
Perioden 1990-97 var Nerbøvik ein leiande forkjempar for Nynorsk kultursentrum og Ivar Aasen-tunet, det nasjonale opplevingssenteret for nynorsk skriftkultur som vart opna på garden Åsen i Hovdebygda i Ørsta i 2000. . Nerbøvik heldt fram å undervise i Volda, men var i dei seinare år oftast busett i Oslo, der han døydde.
Sandnes kapell i Bygland
Sandnes kapell er ei åttekantkyrkje frå 1949 på Sandnes i Bygland kommune i Agder fylke.
Aligudarz fylke
Aligudarz fylke (persisk شهرستان الیگودرز) er eit fylke i Luristan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Aligudarz. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 134 802. Fylket er delt inn i dei tre distrikta Sentral-distriktet, Zaz va Mahru-distriktet og Besharat-distriktet. Fylket har éin by: Aligudarz.
Sandnes kapell i Bygland
Kyrkja har 60 plassar.
Kyrka vart vigsla i 1949, men hadde då vore i bruk i fleire år etter at den vart påbegynt i 1940. Det er ein mindre kopi av Sandnes kyrkje, som vart flytta til Åraksbø i 1935.
Norrköping
Norrköping er ein svensk by og administrasjonssenter i Norrköpings kommun i Östergötlands län i landskapet Östergötland. I 2011 hadde byen 87,247 innbyggjarar.
Byen ligg ved utløpet til Motala ström i Bråviken av Austersjøen. Elva fell 22 meter frå sjøen Glan ned til havnivået og plassen har i all tid blitt brukt for vasskrafta si. Byen fekk bystatus i 1384. Tydinga si som hamne- og industriby fekk Norrköping på 1600-talet av forretningsmannen Louis de Geer (1587-1652), som kom hit frå Holland. På 1800- og store delar av 1900-talet var Norrköping kjend som «Sveriges Manchester» med fleire tekstilverksemder.
Byen har allsidig industri med mellom anna tre-, papir- (avispapir), celluloseindustri og elektroteknisk industri. Her er òg ei oljehamn. Byen er eit trafikknutepunkt ved E4 og jernbana Stockholm–Malmö. Byen har òg ein flyplass. Norrköping er sete for fleire statlege institusjonar som Invandrarverket, Kriminalvårdsstyrelsen, Luftfartsverket, Sjöfartsverket og Sveriges meteorologiska och hydrologiska institut. Kolmården dyrepark ligg nordaust for sentrum.
Lazarev Bay
Lazarev Bay er ei bukt som skil Aleksanderøya frå Rothschild Island og grensar i sør til Wilkins isbrem som møter austsida av Rothschild Island og vestsida av Aleksanderøya (delvis Cape Vostok, Havre Mountains og Lassus Mountains). Nordkysten av Aleksanderøya vart oppdaga frå avstand av ein russisk ekspedisjon i 1821 under Fabian Gottlieb von Bellingshausen. Bukta vart først kartlagd frå flyfoto teken av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947-48, av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter løytnant Mikhail Petrovitsj Lazarev (1788-1851), nestkommanderande på den russiske ekspedisjonen og offiser på sluppen «Mirnyy». To mindre øyar ligg inne i isen i Wilkins isbrem med Lazarev Bay, Dint Island og Umber Island.
Norrköping
Historie
Norrköping er omtalt som by allereie på 1200-talet, og fekk ein blomstringstid på 1600-talet som den første industristaden i Sverige og eksporthamn for jernverka; ei tid landet sitt nest største byen. Ny industrivekst på 1800-talet.
Bykjernen ber preg av byplanlegginga på 1600-talet, med rettvinkla gateplan. Norrköping vart sterkt skadd av russiske åtak i 1719, og berre få bygningar frå 1600- og 1700-talet er verna, blant dei Hedvigskyrkja frå 1670-åra (gjenreist 1719). Byen har interessante industribygningar frå 1800-talet langs Motala ström. Dei gamle industribygningane er seinare teke i bruk til andre formål, bl.a Arbetets museum. Her ligg òg bymuseet, og lenger nord teateret Carl-Johansparken og ruinane av slottet Johannisborg frå 1613. Her er òg nytt konsert- og kongressenter frå 1994.
På 1960-talet opplevde tekstilindustrien nedgangstider og nedleggingar, og det drygde til 1990-talet før det sentrale «industrilandskapet» fann ny bruk som filial til Linköpings universitet («Campus Norrköping») og ulike kunnskapsintensive verksemder.
Idrett
Norrköping har òg eit godt fotballag, IFK Norrköping.
Laila Kaland
Laila Kaland, fødd Lothe var ein norsk sjukepleiar og politikar frå Gloppen i Nordfjord. Ho representerte Møre og Romsdal og Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1985 til 2001.
Laila Lothe var fødd og oppvaksen på Rygg i Gloppen kommune, dotter til ein handelsmann. Ho utdanna seg til sjukepleiar i Bergen i 1961. Sidan arbeidde ho ved sjukehuset i Ålesund åra 1968-72. Familien busette seg i Sykkylven, der ho var tilsett på Sykkylven sjukeheim 1972-79 og som sjukepleiesjef for Sykkylven kommune 1979-85.
Kaland var medlem av kommunestyret i Sykkylven 1976-83, og av fylkestinget i Møre og Romsdal 1980-85. Valperioden 1981-85 var ho fyrste vararepresentant for Arbeidarpartiet til Stortinget frå Møre og Romsdal og møtte på Tinget ved fleire høve. Frå 1985 til 2001 var Kaland fast representant for Møre og Romsdal. I den fyrste fireårsbolken var ho medlem av Kyrkje- og undervisningskomitéen, i den neste av Sjøfarts- og fiskerikomitéen der ho vart sekretær frå då den andre Brundtland-regjeringa kom til makta hausten 1990. Valperioden 1993-97 var ho medlem av Kontroll- og konstitusjonskomitéen. I tillegg var ho med i Fullmaktskomiteen frå 1993 til 2001, og i Valkomiteen 1997-2001.
Al Makhzan Al Fawqi
Al Makhzan al Fawqi er ein landsby sørvest i Jemen. Han ligg i Abyan guvernement.
Biblom
Biblom (Ophrys apifera) er ei plante i flugeblomslekta Ophrys i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Ho veks ikkje i Noreg.
Utbreiing
Biblom er ein ny art i Norden. Han vart først observert i 2004 i Danmark, der arten ser ut til å ha etablert seg på fleire lokalitetar. Han er no òg registrert i Sverige (svensk namn biblomster). Han er førebels ikkje raudlistevurdert i Sverige.
I Danmark er arten (dansk namn biblomst) klassifisert som sårbar (VU).
Biblom (engelsk namn bee orchid) lever over det meste av Dei britiske øyane utanom Skottland. I både den britiske og den irske raudlista har arten status som livskraftig (LC), på same måte som lokalt i England og Wales.
Hybridar
I England er det påvist at biblom kan danne hybridar med flugeblom (Ophrys apifera × insectifera, òg kalla Ophrys ×pietzschii), men denne er svært sjeldan. Hybriden med Ophrys fuciflora (Ophrys apifera × fuciflora eller Ophrys ×albertiana) er påvist i Kent.
Azna fylke
Azna fylke (persisk شهرستان ازنا) er eit fylke i Luristan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Azna. I folketeljinga i 2011 var innbyggjartalet 71 586. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Japelaq-distriktet. Fylket har dei to byane Azna og Momenabad.
Norvegiabukta
Norvegiabukta er ei vik på nordsida av Kapp Ingrid på vestsida av Peter I Øy. Ho kalla opp etter «Norvegia», det norske forskingsfartøyet som vitja øya i februar 1929. Mannskapet deltok i kartlegginga av øya, i sjømålingar og mudring.
A Fistful of Alice
A Fistful of Alice er eit konsertalbum av Alice Cooper. Det kom ut i 1997 og vart spelt inn året før i Sammy Hagar's Cabo Wabo club i Cabo San Lucas i Mexico. Slash spelar gitar på delar av albumet. Med på albumet er òg Rob Zombie på vokal og Sammy Hagar på gitar. Den siste songen «Is Anyone Home?», er ei studioinnspeling spelt inn for dette albumet.
Live At Cabo Wabo '96 er eit nyutgjeving frå 2005 av A Fistful of Alice.
Koerwitzbreen
Koerwitzbreen er ein slak isbre som flyt nordaust frå Mount Griffith i Hays Mountains til Karo Hills. Han vart oppdaga og grovt kartlagt på Byrd-ekspedisjonen i 1928-30. Isbreen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Peter H. Koerwitz, ein biolab-styrar ved McMurdo-basen i 1965.
Mjölby
Mjølby fekk bystatus først i 1920, men det har budd folk der sidan jernalderen. Elva Svartån som renn gjennom byen har mange fossar som har blitt utnytta til mølledrift, som òg har gjeven byen namnet sitt. Jernbanen har frå 1870-talet har vore viktig for byen.
Al Makhzan Al Qa`i
Al Makhzan al Qa`i er ein landsby sørvest i Jemen. Han ligg i Abyan guvernement.
Steikt flesk
Steikt flesk er ein tradisjonell middagsrett som mellom anna er kjend frå fleire skandinaviske land. Han er sett saman av pannesteikte fleskeskiver som kan serverast med saus, stappe, stuing, mjølbollar, poteter og grønsaker. Flesket kan òg serverast som tilbehøyr til ulike potet- og fiskeretter. Ein bruker gjerne skiver av lettsalta sideflesk til steikt flesk, men kan også bruka spekeflesk eller bacon.
I dansk matlaging blir den tradisjonelle forma for steikt flesk servert med persillesaus og kokte poteter. Dette er rekna som ein dansk nasjonalrett som er blitt særskild populær på valdagar.
I Noreg er steikt flesk brukt i mange kombinasjonar, til dømes i retten «flesk og duppe» der duppe er ein kvit saus. Steikt flesk er ein ingrediens i åbitfrukosten frå Sør-Trøndelag. Det kan også serverast til kumle eller saman med flatbrød til fiskerettar som gammalsei og plukkfisk. På Finnskogen blir steikt flesk gjerne servert med motti, kokte bollar av rugmjøl eller havre. I Telemark blei potetgraut (lokalt jordeplegraut) servert med steikt flesk som erstatning for smørauge.
I svensk matlaging kan ein til dømes servera steikt flesk til råraka (potetpannekake), äggakaka eller palt (raspeball).
Elles er steikt bacon ein viktig del av ein varm britisk (engelsk) frukost.
Bergensdalen prosti
Bergensdalen prosti er eit tenestedistrikt i Bjørgvin bispedømme i Den norske kyrkja. Prosten har sete i Storetveit.
Bjørgvin bispedømeråd vedtok i møte 13. juni 2016 å opprette eit nytt prosti i Bergen frå 1. oktober 2017. «Bergensdalen prosti» dekkjer nokre av sokna som tilhøyrde Bergen domprosti og Fana prosti. Prostiet er inndelt i sokn. Soknet er grunneininga i Den norske kyrkja. Dei som arbeider i kyrkja er anten tilsett av soknet gjennom kyrkjeleg fellesråd, eller dei er tilsett i prostiet. Dei fleste prestane er tilsett i prostiet, og har tenesta si knytt til eit eller fleire sokn.
Sokn
Det er ni sokn i prostiet.
Rheinberg
Rheinberg er ein by i distriktet Wesel i Nordrhein-Westfalen i Tyskland. Han ligg på venstrebreidda av Rhinen, om lag 10 km nord for Moers og 15 km sør for Wesel.
Under sjuårskrigen fann slaget ved Rheinberg stad her den 12. juni 1758.
Han er heimbyen til supermodellen Claudia Schiffer.
Hybridsnøklokke
Hybridsnøklokke (Galanthus ×valentinei) er ei plante i snøklokkeslekta i påskeliljefamilien. Arten er ein hagehybrid med snøklokke og kantsnøklokke som foreldreartar (G. nivalis × G. plicatus).
I Noreg er arten ein framandart som er innført som prydplante og som vart funnen forvilla i 1911. Arten finst spreidde stader i låglandet og i kyststrøk frå Austlandet til Bergen. I Framandartslista 2018 er arten registrert med låg risiko (LO).
Borujerd fylke
Borujerd fylke (persisk شهرستان بروجرد) er eit fylke i Luristan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Borujerd. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 320 547. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Oshtorinan-distriktet. Fylket har dei to byane Borujerd og Oshtorinan.
Dalen kyrkje
Dalen kyrkje kan vise til:
Middelhavssporv
Middelhavssporv (Passer hispaniolensis) er ein fugl i sporvefamilien. Han lever i middelhavsområdet og sørvestlege og sentrale Asia. Arten liknar på den nært nærskylde gråsporv, og dei to artane viser det nære tilhøvet med hybridisering, noko som kompliserer identifisering av individ av denne arten.
Skildring
Middelhavssporven er 15-16 centimeter lang og har kroppsvekt på 22-38 gram. Hoer liknar mykje på hofuglar av gråsporv i fjørdrakta, men kan ha ei aning lysare underside. Hannfuglar av middehavssporven har kastanjebrun isse, svart smekk og elles svart brystparti og kraftige svarte strek på undersida. Han har kvite kinn der gråsporven er grå. Nebbet er kraftig og kjegleforma.
Beit Arif
Beit Arif (hebraisk skrift בֵּית עָרִיף, tyder Sky-huset) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Shoham og høyrer til Hevel Modi'in regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 724.
Middelhavssporv
Skildring
Lætet til denne sporven liknar gråsporvlætet, men er meir metallisk i tonen enn gråsporven.
Beit Arif
Moshaven vart grunnlagd i 1949 av immigrantar frå Bulgaria i ruinane etter den fråflytta arabiske landsbyen Dayr Tarif. Han heitte opphavleg Ahlama (hebraisk skrift אחלמה) (Andre mosebok 28:19), etter ein av dei tolv steinane i Hoshen, den heilage brystplata som den jødiske høgstepresten hadde på seg. Tre andre nærliggande busetnader, Bareket, Shoham og Nofekh, er òg kalla opp etter desse steinane.
Middelhavssporv
Skildring
Middelhavssporven har ei fragmentert utbreiing frå Makaronesia i vest der han er introdusert, og gjennom middelhavsområdet til Sentral-Asia. Hekkeområdet inkluderer Iberia, Sardinia, Balkan, Kanariøyane, Nordvest-Afrika, Kypros, austlege Anatolia, Levanten, nordlege Iran, sørlege Kasakhstan og nordvestre Kina. Overvintringsområde finst fragmentert i Nord-Afrika, sørlege Iran, Pakistan og Nordvest-India. Han lever året rundt i nokre område som Iberia og Nordvest-Afrika. Streiffuglar når så langt nord som til Skottland og Noreg. Det er dokumentert eit funn på Lista i 1990 og eit ved Larvik to år tidlegare. Habitatet for denne arten er fuktige, nær vatn, gjerne kultiverte, men òg i steppeområde og halvørken. Føda er først og fremst vegetabilsk, slik som grasfrø, dessutan virvellause dyr.
Populasjonen er estimert til å ligge mellom 61 og 131,5 millionar individ og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.
Melodi Grand Prix 1979
Sendinga
NRK fekk inn 312 songar i den opne konkurransen, og ein jury beståande av Kjell Karlsen, Fred Nøddelund og Øyvind Westby, plukka ut åtte av dei til finalen laurdag 10. februar 1979. Finalen blei halden i Studio 2 med Egil Teige som programleiar. Dei åtte finalistane blei akkompagnerte av Kringkastingsorkestret under leiing av Egil Monn-Iversen.
Dette året gjorde NRK ein vri som på mange måtar synleggjorde kringkastaren si innstilling til konkurransen på 1960- og 1970-talet. Studio var fullstendig ribba for dekorasjonar, og artistane stilte opp i kvardagsklede. Det var heller ikkje publikum i studio, anna enn dei medverkande artistane og låtskrivarane. «Det er lydbiletet vi satsar på i Grand Prix, så det er betrakteleg mindre glitter og stas enn vanlegvis altså, men det skulle vel ikkje ha noko betyding for det musikalske utbyttet?» innleia Teige. Fråværet av all den unødvendige staffasjen gjorde finalen til ein av dei kortaste i konkurransen si historie, berre 41 minutt.
Blant artistane var kjende ansikt som Inger Lise Rypdal, Gudny Aspass og førehandsfavorittane Anita Skorgan og Hanne Krogh. Også Tore Johansen, kjend frå Travellin' Strawberries, deltok i finalen. Som året før blei vinnaren kåra av ein fagjury på ni personar. Til slutt vann Anita Skorgan med diskolåten «Oliver».
Avstemming
Også dette året blei vinnaren kåra av ein fagjury på ni personar. Medlemmane var valde av NOPA, Norsk populærkomponisters forening. Sigurd Jansen var formann, og kvar medlem gav 5, 4, 3, 2 og 1 poeng til sine topp fem favorittlåtar.
Hendingar
Etter finalen varsla Skorgan og Kruse at «Oliver» skulle givast ut i dei fleste europeiske landa før den internasjonale finalen. Dette var første gong ein norsk Melodi Grand Prix-vinnar blei gitt ut før Eurovision Song Contest. Pressa var også relativt positive til vinnarlåten dette året. Mona Levin karakteriserte låten som ein «internasjonal akseptabel melodi» og la til at «'Oliver' går rett inn i øret så man nynner med, og den må formodes å skaffe Norge flere poeng enn fjorårets bidrag til finalen». Det gjorde han òg – «Oliver» innkasserte 57 poeng og ein 11. plass, Noregs beste plassering sidan 1973.
Den norske finalen blei spelt inn om ettermiddagen 10. februar og send i opptak på radio og fjernsyn seinare same kveld. Dette var vanleg på 1970-talet for å kunne redigere bort tekniske feil. Pressa måtte derimot sjå sendinga frå eit anna rom på NRK Marienlyst, og dei fekk ikkje til i studio før etter at opptaket var ferdig. Då hadde dei fleste artistane allereie reist.
Little Willy
«Little Willy» er ein song skriven av låtskrivarane Nicky Chinn og Mike Chapman og framført av det britiske glamrockbandet The Sweet, gjeve ut i 1972 som ein singel utan album i Storbritannia, der han nådde fjerdeplassen på singellista. Han kom ut i USA i september 1972 og var med på debutalbumet deira i USA, The Sweet. Han vart den største hitten deira i USA og nådde tredjeplassen på Billboard Hot 100. Billboard rangerte songen på 18. plassen for heile 1973.
I ei seinare melding av glitterrock skreiv Bomp! at sjølv om rockeskribentane nesten alle «hata songen», vart han ein salssuksess og «var med å lansere glitterrock-formelen».
«Little Willy» vart mykje nytta i pilotepisoden av fjernsynsserien Life on Mars.
LaVergnebreen
LaVergnebreen er ein sidebre som er kring 13 km lang, og som flyt aust langs sørsida av Seabee Heights og ut i Liv-breen like sørvest for McKinley Nunatak. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Cornelius B. de LaVergne, nestkommanderande for Antarctic Support Activity ved McMurdo-basen i løpet i U.S. Navy sin Operasjon Deep Freeze i 1961.
Odds & Sods
Odds & Sods er eit samlealbum av det britiske rockebandet The Who. Det består av unytta studioopptak og sjeldne utgjevingar, gjevne ut på Track Records i Storbritannia og Track/MCA i USA i 1974.
Bakgrunn
Hausten 1973, medan Roger Daltrey, Pete Townshend og Keith Moon førebudde filmen Tommy, fekk John Entwistle ansvaret for å setje saman eit album for å hindre piratkopiplatene som kom ut med konsertane til The Who.
«Eg prøvde å arrangere det som ein slags alternativ Who-karriere - kva singlar me kunne ha gjeve ut og kva albumspor som kunne ha kome ut», forklarte Entwistle. Han og produsenten på soloalbuma hans, John Alcock, sette saman Odds & Sods frå forskjellige lydband. Det vart samla saman nok songar til to plater, men berre ei vart gjeven ut. «Det kunne ha vore eit dobbeltalbum, det var så mykje materiale», sa Entwistle då albumet kom ut.
Albumet nådde tiandeplassen på den britiske albumlista og åttandeplassen i USA.
Innhald
Alle songar skrivne av Pete Townshend, utanom der andre er nemnde.
Medverkande
The Who
Dietmar Hamann
Dietmar Hamann er ein tysk tidlegare fotballspelar frå Waldsassen. Han vann VM-sølv med Tysklands landslag under verdsmeisterskapen 2002. På klubbnivå var han med å vinne UEFA-cupen 1996 for Bayern München og UEFA-cupen 2001 og Meisterligaen 2005 for Liverpool FC. I tillegg sigra Hamann og FC Bayern i Bundesliga 1994 og 1997, samt Liverpool FC i FA-cupen 2001 og 2006.
Pankratz Bay
Pankratz Bay er ei bukt i vestenden av Siple Island, utanfor kysten av Marie Byrd Land. Bukta er like sør for Lovill Bluff og opnar opp mot Wrigley Gulf. Ho vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi i U.S. Navy, 1959-65. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Leroy M. Pankratz frå US Antarctic Research Program (USARP) som var geomagnetikar og seismolog ved Byrd Station i 1965.
Sometimes a Fantasy
«Sometimes a Fantasy» er ein song av Billy Joel frå albumet Glass Houses i 1980. Songen vart gjeven ut som den siste singelen frå albumet og nådde 36. plasse på den amerikanske Billboard Hot 100.
Songen startar med at Joel slår eit nummer på ein telefon (som ein kan sjå på singelomslaget). Telefonnummeret som vert ringt er 516-673-1112. Teksten handlar om ein seksuelt frustrert mann som prøver å overtyde kjærasten om ha telefonsex. Han forklarer at han er einsam sidan dei er langt borte frå kvarandre.
Musikkvideo
Videoen starta med Joel i senga og ringer nummeret til kvinna. Ho plukkar så opp telefonrøyret og musikken starta. Gjennom telefonen syng Joel teksten til ho. Mot slutten av videoen viser det seg at det heile var ein fantasi og at ingen svarte på telefonen.
Anna
Singelversjonen er 39 sekundar lengre enn albumversjonen. Albumversjonen tonar ut tidlegare enn singelversjonen. Singelversjonen er aldri gjeven ut andre stader.
Rygge kyrkje
Rygge kyrkje er ei langkyrkje frå omkring 1170 i Rygge i Moss kommune i Østfold i Viken fylke. Kyrkja er oppført i stein av varierande farge (grå og gråblå granitt og gneis, rødbrun porfyr), medan takkonstruksjonen er av tre og tekka med teglstein. Dette er ei av dei største, best bevarte og rikast utstyrte mellomalderkyrkjene i Østfold.
Ved kyrkja ligg kommunens einaste kyrkjegard på begge sider av fylkesveg 332. På sørsida av vegen står eit gravkapell frå 1962.
Tyrkiasnøklokke
Tyrkiasnøklokke (Galanthus elwesii) er ei plante i snøklokkeslekta i påskeliljefamilien. Arten kjem opphavleg frå Balkan og Tyrkia.
I Noreg er arten ein framandart som er innført som prydplante. Arten vart funnen forvilla i 2006 og er kjend frå ei handfull lokalitetar i Akershus og Vestfold. I Framandartslista 2018 er arten registrert med låg risiko (LO).
Beit Nehemia
Beit Nehemia (hebraisk skrift בֵּית נְחֶמְיָה, tyder 'Nehemjahuset') er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Shoham og høyrer til Hevel Modi'in regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 730.
You May Be Right av Billy Joel
«You May Be Right» er ein song skriven og framført av Billy Joel frå albumet Glass Houses i 1980. Songen vart gjeven ut som singel og denne nådde sjuandeplassen på den amerikanske singellista, men gjekk ikkje inn på lista i Storbritannia slik dei føregåande singlane «All for Leyna» (UK #40) og «It's Still Rock and Roll to Me» (UK #14), hadde gjort. Den japanske singelen hadde «Close to the Borderline» som B-side.
Beit Nehemia
Landsbyen vart grunnlagd i 1950 på landområdet til den øydelagde, arabiske landsbyen Beit Nabala av jødiske immigrantar frå Persia (Iran), og vart kalla opp etter Nehemia, ein rikmann som donerte pengar til stiftinga for Beit Nehemia.
You May Be Right av Billy Joel
«You May Be Right» og «All for Leyna» vare berre 4 minuttar og 15 sekundar og er dei lengste songane på Glass Houses. «You May Be Right» vart òg med på Greatest Hits - Volumes I and II. Songen låner eit riff frå Buffalo Springfield-hitten «Rock and Roll Woman» på albumet Buffalo Springfield Again.
Songen vart nytta som kjenningsmelodi for fjernsynsshowet Dave's World, sungen av Southside Johnny. Songen vart framført av Garth Brooks i konsertvidoen This Is Garth Brooks frå Dallas, og av Brooks i 1997 i New York med Joel som gjest.
Songen er òg blitt spelt av AVAIL, Alvin and the Chipmunks, Keith Urban, The Vindictives, the New Directions glee club i Glee, Southside Johnny og Rock Bottom Remainders.
Koscobreen
Koscobreen er ein isbre som er kring 37 km lang, og som flyt frå Anderson Heights i nærleiken av Bush Mountains og nordover og ut i Rossisen mellom Wilson Portal og Mount Speed. Han vart oppdaga av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41, og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein George F. Kosco i U.S. Navy som var sjefsluftforskar og sjefsforskar under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47.
Skeise-VM 1970 for menn
Verdsmeisterskapen på skeiser 1970 for menn vart avvikla på Bislett stadion i Oslo helga 14. og 15. februar 1970. 33 utøvarar frå 13 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg.
Ard Schenk frå Nederland vart verdsmeister, tre veker etter han hadde vorte europameister. Norske Magne Thomassen vart andremann, nederlendaren Kees Verkerk kom på tredjeplass. Thomassen vann 500-meteren, Schenk sigra på 1500 meter og hans landsmann Jan Bols var best på begge dei lengste distansane.
Skeise-VM 1970
Dato: 14./15. februar 1970
<br style="clear:both;" />
Tore A. Liltved
Tore A. Liltved var ein norsk Høgre-politikar frå Arendal. Han møtte på Stortinget frå Aust-Agder som vararepresentant perioden 1981-86 og på fast plass frå 1989 til 1997.
Liltved, som var son til ein forretningsmann, var lærar ved Moland ungdomsskule frå 1966 til -81. Han engasjerte seg i lokalpolitikken for Høgre og var medlem av kommunestyret i Moland frå 1972 til 1981. Valbolken 1980-81 var han ordførar for dåverande Moland kommune.
Etter stortingsvalet hausten 1981 rykte fyrste vararepresentant Liltved inn på Stortinget då den valde Høgre-representanten frå Aust-Agder, Astrid Gjertsen, vart statsråd i den nyskipa Høgre-regjeringa leia av Kåre Willoch. Gjertsen vart sitjande i Willoch-regjeringa til regjeringa vart felt våren 1986, så Liltved møtte fast heilt dess, då han framleis var 1. vararepresentant i perioden 1985-89. Han tok over som fyrstekandidat for Aust-Agder Høgre ved stortingsvalet 1989 og både då, og fire år seinare, sikra han seg fast plass på Aust-Agder-benken på Stortinget. Liltved var 1981-85 medlem av Forbrukar- og administrasjonskomitéen, 1985-86 av Sosialkomiteen, 1989-93 av Kyrkje- og undervisningskomitéen og 1993-97 av Kommunalkomitéen. I tillegg var han medlem og seinare sekretær av Valkomiteen 1989-97, samt nestleiar av Fullmaktskomitéen 1993-97.
Iram Haq
Iram Haq er ein norsk skodespelar, filmregissør og songar. Ho har gjort seg merka som filmskapar, både med kortfilmar og spelefilmar, og har vunne Amandaprisen to gongar og Kanonprisen tre gongar for filmane sine. Haq har utdaning som art director frå Westerdals reklameskole.
Bakgrunn
Haq vaks opp på Stovner. Foreldra hennar var arbeidsinnvandrarar frå Pakistan, og Haq hevdar at ønskjet deira om å skjerme henne frå norsk kultur kom av at dei ikkje «hadde tid til å integrere seg, de måtte jobbe og sikre sin fremtid for barna. Du skal ha overskudd og mot til å klare å integrere deg.»
Skuespiller
Haq spela hovudrolla som Jasmin, med Bjørnar Teigen som motspelar, i filmen Import-eksport. Haq hadde også rolla som Fatima Silmandar i humorserien Borettslaget, som sjukepleiar i dramaserien Berlinerpoplene og som eit av drapsofra i Varg Veum-filmen Falne engler.
Kortfilmar
Haq har laga fleire kortfilmar. Den første filmen hennar heitte Trofast. Utan filmerfaring skreiv Haq manus, var skodespelar, regiassistent og kostymeansvarleg. Filmen vart plukka ut til filmfestivalen i Venezia som einaste norske bidrag i 2004. Haq debuterte som regissør med kortfilmen Skylappjenta, der ho spela hovudrolla og skreiv manuset sjølv. Skylappjenta er ein ny versjon av Raudhette, med tokulturell problematikk. Filmen har vunne fleire norske prisar og den internasjonale Ellen Award på festivalen Aspen Shortfest, og var plukka ut til Sundance filmfestival i 2010.
Spelefilmar
Haq debuterte som spelefilmregissør med filmen Jeg er din, som hadde premiere 18. august 2013. Denne filmen hadde ho også sjølv skrive manus til. For filmen vann hun Kanonprisen 2013 i klassen beste manus.
Den andre spelefilmen hennar Hva vil folk si hadde noregspremiere 6. oktober 2017. For denne filmen vann ho prisane for beste regi og beste filmmanus under både Amandaprisen 2018 og Kanonprisen 2017. Filmen vann dessutan Amanda-klassene beste norske kinofilm og beste mannlege skodespelar (Adil Hussain) og var nominert i ytterlegare tre klasser.
Biletbok
Haq gav også ut Skylappjenta som biletbok på Cappelen Damm forlag, med illustrasjonar av Endre Skandfer. Boka var nominert til Kulturdepartementets debutantpris, og vart også nominert til UPrisen 2010.
Roman
Den fyrste romanen til Haq, Uelsket, vart gjeven ut 2021.
The Five Faces of Manfred Mann
The Five Faces of Manfred Mann er det første studioalbumet til den britiske beat/R&B-gruppa Manfred Mann. Det vart først gjeve ut i Storbritannia den 11. september 1964 på His Master's Voice. Seint i oktober/tidleg i november kom albumet ut i Canada på Capitol Records. Den kanadiske sporlista var nesten den same som den britiske, men tok med «Do Wah Diddy Diddy» i staden for «I've Got My Mojo Working». Innspelinga har blitt kalla «eit av dei beste bluesbaserte albuma i den britiske invasjonen; det er eit hitt, rockande album med dugande musikarar».
Den amerikanske versjonen av albumet (det andre albumet deira i USA etter The Manfred Mann Album) kom ut i februar 1965 på Ascot Records (ein etikett under United Artists) med eit heilt anna innhald. Denne versjonen er meir pop-prega enn den britiske versjonen av The Manfred Mann Album, med songane «Sha-La-La», «Come Tomorrow», og «Hubble Bubble (Toil and Trouble)»; og songar srivne av frontmannen Paul Jones i tillegg til den tradisjonelle amerikanske folkevisa «John Hardy». Det inneheld òg ein mindre del av R&B- og jazzsongar.
Amerikansk versjon
I følgje Sundazed-utgåva:
Medverkande
Musikar
Teknisk
Salslister
The Five Faces of Manfred Mann nådde tredjeplassen på UK Albums Chart og er den høgaste plasseringa bandet fekk på denne lista. Den amerikanske verjsonen av albumet nådde berre 141. plassen på Billboard 200 og låg fire veker på lista.
Tanum kyrkje
Tanum kyrkje kan vise til:
Kristina Šmigun
Kristina Šmigun, gift Kristina Šmigun-Vähi i 2007, er ein estisk, tidlegare langrennsløpar frå Tartu. Ho vart verdsmeister på 10 km jaktstart i 1999 og olympisk meister både på 10 km og 15 km under vinter-OL 2006. Både faren Anatoli Šmigun og den eldre systera Katrin Šmigun var habile langrennsløparar som i si tid hevda seg godt i internasjonalt langrenn.
Aktiv
Kristina Šmigun fekk sølv på 15 km fristil og bronse på 30 km klassisk stil i VM 1999 i Ramsau. Under VM i 2003 tok ho fire medaljer; gull på 10 km jaktstart, sølv på 10 km og 15 km klassisk, og bronse på 30 km i fristil. Mellom 1999 og 2007 vann Šmigun 16 renn i verdscupen. Sesongane 2000 og 2003 kom ho på andreplass samanlagt i verdscupen.
12. februar 2006 vann Šmigun olympisk gull på 15 km duathlon, og vart dermed den fyrste estiske kvinna som vann ein gullmedalje i eit vinter-OL. Fire dagar seinare fekk ho eit nytt OL-gull då ho sigra i 10 km klassisk stil. Under OL 2010 sikra ho seg ein sølvmedalje på 10 km fristil, bak svenske Charlotte Kalla.
Fyrstbiskop
Ein fyrstbiskop (tysk Fürstbischof) var i Det tysk-romerske riket ein biskop som samstundes var ein kurfyrste med personleg stemme (virilstemme) i riksdagen. Fyrstbiskopen var geistleg herskar over eit fyrstbispedøme (Fürstbistum) og samstundes verdsleg herskar over eit riksumiddelbart territorium som vart kalla høgstift (Hochstift). Høgstiftet var ofte av mykje mindre utstrekking enn fyrstbispedømet, men kunne ha monalege storleikar (t.d. over 10 000 km² i Salzburgs tilfelle). Dei respektive nemningane for erkebiskopar var fyrsterkebiskop, fyrsterkebispedøme og erkestift (Fürsterzbischof, Fürsterzbistum, Erzstift). Òg ein del abbedar, abbedisser og prostar var riksumiddelbare; desse vart kalla riksprelatar.
Fyrstbiskopane var ein av dei viktigaste grunnsøylene i Det tysk-romerske riket. Såleis var fyrsterkebiskopane av Mainz, Triar og Köln dei fremste kurfyrstane i riket. Fyrstbiskopane vart ofte òg rekna for å vere keisaren sine viktigaste støttespelarar. Biskopane sin fyrstestatus gjekk tilbake til dei tysk-romerske herskarane sin politikk i tidleg mellomalder: I motsetnad til dei mektige verdslege fyrstefamiliane hadde ikkje biskopar dynastiske interesser. Ofte vart biskopane til og med utnemnde av keisarane.
I byrjinga av Det tysk-romerske riket fanst det rundt 92 fyrst(erke)biskopar, dvs alle biskopar innan riket var riksfyrstar. Talet vart gradvis redusert, delvis fordi bispedømma hamna utanfor riket (t.d. Aquileia i Italia, Bisanz i Frankrike, Chur i Sveits), delvis fordi fyrstbiskopane mista riksumiddelbarheia (t.d. Chiemsee, Gurk, Seckau), delvis fordi bispedøma vart protestantiske og stemmane deira vart overteke av verdslege herskarar (t.d. Magdeburg av Brandenburg, Meißein av Sachsen, Schwerin av Mecklenburg). Den einaste protestantiske biskopen som vart verande riksfyrste, var fyrstbiskopen av Lübeck.
Før napoleonskrigane (dvs. rundt 1792) fanst det enno fem fyrsterkebispedømer og 24 fyrstbispedømer (sjå lista). Fire av desse vart annektert av franske soldatar mellom 1794 og 1799 (Bisanz, Chur, Lüttich, Seten). Resten vart, med unntak av Regensburg, sekularisert gjennom Reichsdeputationshauptschluss i 1803.
Posadowsky Bay
Posadowsky Bay (tysk Posadowskybai) er ei open bukt i nærleiken av Gaussberg, like aust for West isbrem. Ho vart oppdaga i februar 1902 av Den tyske antarktisekspedisjonen under Erich von Drygalski, som namngav ho etter grev Arthur von Posadowsky-Wehner, ein tysk statssekretær som støtta Drygalski-ekspedisjonen.
Delfan fylke
Delfan fylke (persisk شهرستان دلفان) er eit fylke i Luristan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Nurabad. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 137 385. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Kakavand-distriktet. Fylket har éin by: Nurabad.
Det er eit fjellendt område nordvest i provinsen. Byen Nurabad er ein av fem byar som ligg høgare enn 2 000 meter over havet i Iran og har særs kalde vintrar.
Sigurd Manneråk
Sigurd Manneråk var ein norsk politikar frå Marnardal i Vest-Agder. Han representerte Vest-Agder og Senterpartiet på Stortinget perioden 1993-97.
Manneråk var son til ein gardbrukar. Sjølv vart han utdanna lærar i Kristiansand i 1964. Etter eit år som lærar i Laudal, var han skulestyrar i Herøy frå 1966 til -73. Perioden 1973-75 var han pedagogisk konsulent i Rygge, før han så var rektor i tolv år ved Liknes skule i Kvinesdal. Han skifta så beite, ettersom han var helse- og sosialsjef i Kvinesdal kommune åra 1987-93.
Frå 1970-talet deltok Manneråk i politisk verksemd for Senterpartiet. Han var med i kommunestyret i Kvinesdal 1980-87, siste fire åra som varaordførar. Samstundes som han var varaordførar i heimekommunen, hadde han fast plass i fylkestinget i Vest-Agder. Hausten 1993 vart han vald til stortingsrepresentant for Senterpartiet, på Stortinget var han medlem av Kyrkje-, utdannings- og forskningskomitéen.
Etter han gjekk ut av Stortinget var han 1997-2002 tilsett ved Agderforskning som leiar av Senter for videreutdanning. Til sist leia han eit selskap utgått frå Høgskolen i Agder.
Let It Rock av Chuck Berry
«Let It Rock» er ein song frå 1960 av Chuck Berry frå albumet Rockin' at the Hops. Same året vart songen gjeven ut på singel og nådde då 64. plassen i USA på Billboard Hot 100-lista. Han vart gjeven ut på singel i Storbritannia i 1963 der han nådde sjetteplassen.
Songen vart opphavleg tilskriven Edward Anderson. Det fulle namnet til Chuck Berry er Charles Edward Anderson Berry.
Songen handlar om å arbeide på ei jernbanelinje medan eit tog nærmar seg arbeidarane. Gitarriffet i opninga, akkordstrukturen og melodien i versa minnar om ein annan Berry-song, «Johnny B. Goode», som òg nemner tog.
Andre versjonar
Songen er blitt spelt av mange andre artistar, som The Connection, The Grateful Dead, Rockpile, The Rolling Stones, Motörhead, Jerry Garcia, Hasil Adkins, Skyhooks, The Yardbirds, Widespread Panic, The MC5, Bob Seger, The Stray Cats, George Thorogood, The Head Cat, Shadows of Knight, John Oates, The Georgia Satellites, Jeff Lynne og The Refreshments.
The Rolling Stones spelte inn songen på ein konsert i Leeds i 1971 og dette vart gjeven ut som B-sida til «Brown Sugar» i Storbritannia i 1971. Songen vart òg gjeven ut på den spanske utgåva av Sticky Fingers. I 1972 vart «Let it Rock» gjeven ut på singel i Tyskland, med B-sida «Blow with Ry» frå albumet Jamming with Edward! frå 1972. «Let it Rock» opnar konsertvideoen The Rolling Stones: Some Girls Live In Texas '78, som kom ut i 2011.
Drama av Yes
Drama er det tiande studioalbumet frå det engelske progressiv rock-bandet Yes, utgjeve i august 1980. Dette er det einaste albumet vokalist Jon Anderson ikkje medverkar på, då han slutta i bandet etter dei mislukka «Golden Age/Paris-innspelingane» i 1979, og vart erstatta av Trevor Horn. Rick Wakeman slutta samstundes, og vart erstatta av Geoff Downes.
Albumet kom på 18. plass på Billboard 200 i USA, på andreplass på UK Albums Chart i Storbritannia, og på 11. plass på VG-lista topp 40 i Noreg.
Bakgrunn
Etter at dei vart ein trio, starta Chris Squire, Steve Howe og Alan White skriving og innspeling av nytt material. Trevor Horn og Geoff Downes spelte saman i duoen Buggles, og heldt på med innspeling av det nye albumet sitt, då dei høyrde at favoritten deira-bandet Yes heldt på med innspelingar i nabostudioet. Horn og Downes håpte kanskje på å få autografane til heltane sine, men vart i staden invitert med i bandet, og Yes var «gjenoppstått».
Musikken er relavtivt «hardare» enn tidlegare, av og til på grensa til hardrock. Dei fekk igjen med seg Eddie Offord som produsent, og spelte inn åtte låtar. Seks av desse vart brukt på albumet, medan dei to andre, «Go Through This» og «We Can Fly from Here» vart spelt på konsertane og finst i ein konsertversjon på samleboksen The Word Is Live. Sistnemnde låt vart spelt inn på nytt og gjeve ut i ein forlenga versjon på albuma Fly from Here i 2011.
Albumet vart forholdsvis godt motteke, men Trevor Horn hadde problem med stemma under konsertane, og song til tider surt og falskt. Han vart òg møtt med fy-rop frå tilhengarar av Jon Anderson. Dette gjorde at Horn slutta i bandet tidleg i 1981. I mai 1981 vart det sendt ut eit presseskriv der Chris Squire annonserte at Yes ikkje lengre eksisterte.