cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Valdemar Poulsen
Telegrafonen
Orda telegrafon er samansett av tele (fjern), grafi (skrift) og foni (lydar)
Bogegeneratoren
I 1902 fann han saman med ingeniøren Peder Oluf Pedersen opp bogeneratoren (òg kalla lysbogesendar). Han revolusjonerte den trådlause telegrafien. Bogegeneratoren var særs utbreidd inntil oppfinninga av radiorøyret. Bogegeneratoren viste seg òg veleigna til å transmittere tale og musikk, då han sende ut kontinuerlege bølgjer med ein fast frekvens.
Lyngby Radio
I 1917 overtok Post & Telegrafvæsenet Valdemar Poulsens og P.O. Pedersens forsøksstasjon nær Bagsværd Sø. Forsøksstasjonen vart i 1923 nytta til forsøk med spreiing av nyhende per radio. I dei følgjande åra fekk radioen gjennombrotet sitt i Danmark som massemedium, og stasjonen ved Bagsværd Sø vart seinare til den kjende Lyngby Radio.
Valdemar Poulsen fekk til dette, og dessutan dei fleste av forsøka med telegrafonen og lysbogesendaren og den første Lyngby Radio, framstelt det mekaniske på Oscar Clemmensens mekaniske verkstaden på Steen Winkelsvej like ved det gamle Radiohus på Rosenørns Allé. Den gamle fabrikkbygningen i tjærepapp står framleis i bakgarden til Steen Winkelsvej, der Oscar Clemmensen òg budde og der dei møttest for å gjennomføre forsøka og framstillinga.
Faget svakstraumselektronikk
Den oppsamla kunnskapen og samarbeidet med P.O. Pedersen førte til at faget svakstraumselektronikk, som den første staden i verda vart oppretta på Polyteknisk Læreanstalt.
Heider
Valdemar Poulsen vart kommandør av 2. grad av Dannebrogordenen i 1923, av 1. grad i 1939 og fekk Fortjenstmedaljen i gull med krone 1913. Poulsen vart tildelt Videnskabernes Selskabs gullmedalje 1907, han vart i 1909 æresdoktor ved universitetet i Leipzig og i 1914 medlem av Videnskabernes Selskab. Han vart i 1935 innvald som utanlandsk medlem av Kungliga Ingenjörsvetenskapsakademien i Stockholm. Han ligg gravlagd på Gentofte Kyrkjegard.
Han er målt av Knud Larsen saman med P.O. Pedersen 1915 (Frederiksborgmuseet). Dessutan er han portrettert på P.S. Krøyer sitt måleri frå 1904 Industriens Mænd (Frederiksborgmuseet). Mosaikk av Einar Nielsen i Stærekassen 1939. Byste av Johannes Bjerg 1939 (Statsradiofonien). Tresnitt av H.C. Olsen 1907.
Skvallerkålslekta
Skvallerkålslekta er ei planteslekt med sju artar som veks i Europa og Asia. Ein av artane, skvallerkål, er kjend som eit ugras i Noreg.
Acquaviva i San Marino
Acquaviva er ein av ni kommunar eller castelli i San Marino. Han har like under 2000 innbyggjarar.
Geografi
Han grensar til dei sanmarinske kommunane Borgo Maggiore og San Marino og dei italienske kommunane San Leo og Verucchio.
Historie
Kommunen er kalla opp etter ei lokalt viktig drikkevasskjelde.
Bjarne Walle
Bjarne Walle var ein norsk forfattar og treskjerar. Han budde heile livet i Bamble og i tillegg til å skriva dreiv han med treskurd, mest med skulpturar. Han var produktiv og hadde fleire utstilling i inn- og utland.
Hertugdømet Luxembourg
Grevskapet, seinare Hertugdømet Luxembourg (luxembourgsk Lëtzebuerg, tysk Luxemburg) var ein stat i Det tysk-romerske riket, og fedrelandet til Huset Luxembourg.
Historie
Første gong området vart nemnd var av Julius Cæsar i hans Kommentarar om Gallarkrigen. Den historiske regionen Luxembourg var ein del av den romerske provinsen Belgica Prima. Etter at germanske stammer invaderte området frå aust, vart Luxembourg ein del av Frankarriket, og med freden i Verdun i 843 vart han ein del av provinsen Midtfrankarriket i Lotharingien. Med freden i Ribemont i 880 vart området ein del av Austfrankarriket.
Moderne historikarar reknar at opphavet til Luxembourg kjem frå ordet Letze, som tyder festningsverk og som kan ha vist til anten restane av eit romersk vakttårn eller til ein primitiv tilfluktsstad tidleg i mellomalderen.
Grevskap (963–1353)
Med delinga av Lotharingien i 959 gjekk området til hertug Fredrik I av Øvre Lorraine frå Ardennes-Verdun-dynastiet, ein son av pfalzgreven Wigeric av Lotharingien. I 963 kjøpte grev Siegfried, truleg ein yngre bror av hertug Fredrik I, noko land frå abbed Wikerus av Saint Maximin-klosteret i Trier. Dette landområdet låg krign ruinane av ei ei, visstnok romersk, festning med det gammalhøgtyske namnet Lucilinburhuc (som omfte er omsett til «vesle borg»). Etter få år hadde grev Siegfried bygd ei ny borg over desse ruinane, på ei klippe som seinare vart kalla Bock Fiels. Denne borga dominerte eit område langs den gamle romarvegen mellom Reims, Arlon og Trier, noko som òg opna for handel og toll. Trass i den nybygde borga, ser det ikkje ut til at dette var hovudresidensen til Siegfried og etterkomarane hans. Den verkelege historia til Luxembourg byrjar med bygginga av denne borga.
Dei neste åra voks det fram ein liten by og ein marknad kring den nye borga. Dei første innbyggjarane var truleg tenarane til grev Siegfried og prestestanden frå Saint Michael-kyrkja. Det vart bygd bymur og ei vollgrav kring del ar av busetnaden.
I tillegg til den vesle byen nær Bock Fiels og romarvegen, oppstod det ein annan busetnad i Alzettedalen (i dag Grund-kvarteret). I 1083 hadde denne byen to kyrkjer og to bruer over elvane Alzette og Petruss. Innbyggjarane hadde forskjellige yrke som fiskarar, bakarar og møllarar. Same året vart det grunnlagd eit benediktinarkloster, Altmünster, av grev Konrad på åsen bak Luxembourg slott.
Henrik III var den første kjende greven som budde fast i Luxembourg slott. I eit dokument frå 1089 vert han omtalt som comes Henricus de Lutzeleburg, som òg gjer han til den første dokumenterte greven av Luxembourg.
Kring denne festninga utvikla byen seg gradvis og vart senteret i ein liten, men viktig stat av stor strategisk verdi for Frankrike, Tyskland og Nederlanda. Festninga i Luxembourg vart gradvis utbygd og forsterka over åra av etterkomarane, som gjorde ho til ein av dei mektigaste festningane i Europa. Det formidable festningsverket og den strategiske plasseringa gjorde at ho vart kjend som «Nordens Gibraltar».
Fleire medlemmar av Huset Luxembourg vart tysk-romerske keisarar, kongar av Båohmen, og erkebiskopar av Trier og Mainz. Frå tidleg i mellomalderen til renessansen hadde Luxembourg fleire forskjellige namn, avhengig av forfattarane. Desse var mellom andre Lucilinburhuc, Lutzburg, Lützelburg, Luccelemburc og Lichtburg.
Hertugdøme (1353–1790)
I 1443 gjekk hertugdømet til hertugen Filip den gode av Burgund frå det franske Huset Valois, og i 1477 gjennom ekteskap til erkehertug Maximilian I av Austerrike frå Huset Habsburg. Dei sytten provinsane i det tidlegare Dei burgundinske Nederlanda vart danna som ein viktig union av keisar Karl V med Den pragmatiske sanksjonen av 1549. I 1794 enda dei franske revolusjonære denne situasjonen.
Storhertugdøme (1815 til i dag)
Først med Wienerkongressen i 1815 vart denne situasjonen løyst, då Hertugdømet Luxembourg vart oppgradert til eit storhertugdøme av Den tyske konføderasjonen, og gjeven til kong Vilhelm I av Nederland i ein personalunion med Kongedømet Nederland.
Kjelder
''
James Clerk Maxwell
James Clerk Maxwell var ein skotsk fysikar og matematikar. Han er mest kjend for å ha rekna ut farten til elektromagnetiske bølgjer, og bevist at det var den same farten til ljoset. Han viste at når partiklar med elektrisk ladning endrar fart, som til dømes når elektron blir bremsa opp, blir det sendt ut ei form for elektromagnetiske bølgjer, med akkurat same fart som synleg ljos har. Slik påviste han at ljos i realiteten er elektromagnetiske bølgjer. Maxwell sette idéane sine inn i ein matematisk form, Maxwells likningar. Han viste at elektriske felt og magnetiske felt var to sider av same sak, og at eit magnetisk felt i eit referansesystem kunne opptre som eit elektrisk felt i eit anna referansesystem, og omvendt.
Mesteparten av det kjende arbeidet til Maxwell vart gjort på Cambridge, der han nytta matematikkunnskapane sine innan geometri og algebra. Ved hjelp av dette kunne han demonstrere at elektriske og magnetiske soner forflytta seg i bølgjer gjennom lufta. Dette offentleggjorde han i fire differensallikningar i magasinet Philosophical Magazine, der han i artikkelen «In Physical Lines of Force» hevda at ljos hadde same bølgjerørsle som elektriske og magnetiske fenomen. Slik fann ein ut at ljos er bølgjer av elektriske og magnetiske felt, elektromagnetiske bølgjer, som igjen førte til at Hertz oppdaga radiobølgjene.
Trålar
Ein trålar er eit fiskefartøy bygd for å føre ein trål, eit sekkeforma nett som vert slept langs botnen eller i vatnet etter fartøyet.
James Clerk Maxwell
Teoriane til Maxwell om elektromagnetiske bølgjer var ein stor del av grunnlaget for relativitetsteorien. Han gjorde òg viktige oppdagingar som førte til kvantemekanikken. I det heile vart Maxwell den viktigaste fysikaren på 1800-talet. Arbeida hans var grunnlag for mange av fysikarane på 1900-talet. Han innførte statistiske metodar i termodynamikk, og grunnla den kinetiske gassteorien, Maxwell-Boltzmanns fordelingslov. Her kartla han gassar i rørsle, og påviste korleis kinetisk energi fordeler seg i molekyla i ein gass ved ein bestemd temperatur. Maxwell er dessutan kjend for å vere den første som framkalla eit fargefotografi. Mange reknar arbeida til Maxwell for å vere like viktig som arbeida til Isaac Newton og Albert Einstein.
Trålar
Trålaren er utstyrt med ein stor port (trålport) akterut, som trålen vert slept ut og halt inn gjennom. Fryseanlegg om bord tillèt trålarar å operere i opent hav i veker om gongen. Trålarar med fileteringsanlegg eller andre anlegg for foredling av fangsten om bord vert kalla fabrikktrålarar.
Horatio Nelson
Horatio Nelson, hertug av Bronté, var ein britisk viseadmiral i den kongelege marinen (Royal Navy). Han vann stort ry for sigrane sine i Napoleonskrigane, særleg for slaget ved Trafalgar der store delar av den fransk/spanske flåten vart øydelagd og Nelson sjølv fall.
Full Circle av The Doors
Full Circle er det åttande studioalbumet til den amerikanske rockegruppa The Doors, gjeve ut i august 1972. Det var det andre albumet deira etter at Jim Morrison døydde, og det siste før An American Prayer i 1978. Albumet inneheld «The Mosquito», den siste Doors-singelen som gjekk inn på singellista.
Horatio Nelson
Liv og gjerning
Nelson var fødd i Norfolk. Påverka av onkelen, marineoffiseren Maurice Suckling, gjekk han inn i den britiske marinen. Han steig fort i gradane, gjorde teneste hos fleire av dei mektigaste kommandantane i marinen. 20 år gammal fekk Nelson sjølv kommandoen over eit krigsfartøy. Han fekk ry for sine taktiske evner og sitt personlege mot.
Full Circle av The Doors
Innspeling og komposisjon
Det første albumet deira utan Jim Morrison, Other Voices frå 1971, hadde nådd 31. plassen på Billboard-lista og vart ein moderat suksess, særskild med tanke på det store tapet Morrison var for bandet. Bandet, som no var ein trio med klaverspelaren Ray Manzarek, gitaristen Robby Krieger og trommeslagaren John Densmore, valde å spele inn Other Voices i øvingslokalet deira kalla The Workshop, der dei òg hadde spelt inn L.A. Woman, men for Full Circle valde dei å dra til A&M Studio i Hollywood. Medan Other Voices til ei viss grad var eit framhald av innspelingane for L.A. Woman (somme av songane var blitt arbeidd på før Morrison drog til Paris), var Full Circle eit enkeltståande album der bandet grov seg djupare ned i jazzen og arbeidde med dyktige studiomusikarar. Bruce Botnick, som hadde vore lydteknikar på alle Doors-albuma fram til då og vore medproduent på både L.A. Woman og Other Voices, ønskte ikkje å delta på innspelingane. I 2015 innrømde han for Uncut at han ikkje kunne hugse om han vart spurt å kome med eller ikkje, men hevdar han uansett ville ha takka nei.
Ridgewaybreen
Ridgewaybreen er ein kort isbre aust i Mountaineer Range, som flyt søraust mellom Spatulate Ridge og Gauntlet Ridge og ut i Lady Newnes Bay i Victoria Land. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) i 1966 etter Norman Ridgeway, seniorforskar ved Hallett-stasjonen i 1963-64.
Horatio Nelson
Liv og gjerning
Under dei franske revolusjons-krigane gjorde Nelson atter krigsteneste, for det meste opererte han i Mellomhavet. Flåten hans kjempa fleire mindre slag utanfor Toulon, den sørfranske marinebasen. I 1794 tok han del i fremste rekke då Korsika vart erobra om hausten, og bystaten Genova i 1795 tvinga til å gå imot franske interesser. Fleire gongar vart han såra i strid, ved Korsika mista han synet på eit auge.
Full Circle av The Doors
Innspeling og komposisjon
The Doors henta inn Henry Lewy for å erstatte Botnick, som igjen tok med seg Charles Lloyd og ei rekkje studiomusikarar. Lloyd spelte tenorsaksofon og fløyte på songane ,og spelte med bandet i Central Park og Hollywood Bowl. Som på Other Voices var det Manzarek og Krieger som song vokal, i lag med korvokalistar. Sjølv om begge albuma deira etter Morrison vert rekna som uviktige for Doors-fansen, skapte Full Circle ein global hit for bandet: «The Mosquito». I eit intervju med Uncut i 2015 sa Krieger:
Full Circle synte at bandet framleis utvikla seg musikalsk med den latinske blandinga i «The Piano Bird» og den komplekse funken på «Verdilac,» men spaninga i bandet auka mellom Manzarek, som ønskte å utforske jazz, og Densmore og Krieger, som ønskte å halde seg til rock. «Ray sa berre til slutt, 'Sjå her, eg dreg, eg er lei av dette, det fungerer ikkje,'» fortalte Krieger til Uncut i 2015. «Så me gav opp. John og eg prøvde å få det til å fungere. Ville me ha halde fram? Ja, heilt sikkert.»
I 1972 gav The Doors ut singelen «Get Up and Dance» i Storbritannia. B-sida, «Treetrunk», var ikkje med på albumet. I følgje Krieger vart ikkje songen med på albumet fordi han høyrdest altfor kommersiell ut. Songen vart til slutt gjeven ut på ny som ein del av den japanske utgåva av ein singelboks med The Doors i 2013.
Horatio Nelson
Liv og gjerning
Den 2. april 1801 gjennomførte Nelson flåteangrepet mot Danmark på reia i København. Der etter leia han blokaden av den franske og den spanske flåten ved Toulon. Etter desse flåtestyrkane lukkast flykte unna, forfylgde Nelson dei til Vestindia og tilbake, men mislukkast i å kome til krigføring.
I 1805 tok Nelson over Cádiz-blokaden. Den 21. oktober 1805 braut den fransk-spanske flåten ut av hamna. Flåten til Nelson tvinga krigsskipa til slag ved Trafalgar. Sigeren i slaget var den største til Storbritannia til sjøs under Napoleonskrigane. Om bord i HMS «Victory» vart Nelson dødeleg såra av ein fransk skarpskytar. Liket vart ført til England, der det vart statsgravferd frå St. Pauls katedralen i London.
Nelsons fall ved Trafalgar sikra han rolla som ein av Storbritannias mest heroiske menn. Slagsigeren og dauden gjorde at kommandoropet «England expects that every man will do his duty», heilt opp til våre dagar, rett ofte har vorte sitert i landet.
Full Circle av The Doors
Medverkande
Andre musikarar
Horatio Nelson
Liv og gjerning
Ved å trenge gjennom fiende-linjer braut Nelson med tradisjonell sjøkrigs-strategi, noko taktikken under slaget ved Trafalgar er eit klart døme på. Han var elles kjend for evna til å få fram det beste hos underordna, omtala som «the Nelson touch» (Nelson-grepet). Nelson sin innsats i Napoleonskrigane og hans heroiske framtoning som ein ein-arma, ein-øygd patriot bidrog til at han vart beundra og dyrka.
Full Circle av The Doors
Salslister
Billboard (USA)
Horatio Nelson
Liv og gjerning
Minnesmerket Nelsonsøyla vart reist 1840-43 på Trafalgar Square i sentrale London.
Angel av Mika Newton
«Angel» (engelsk for Englar) er ein song av den ukrainske songaren Mika Newton. Songen representerte Ukraina i Eurovision Song Contest 2011 og enda på sjetteplass med 81 poeng i den andre semifinalen og på fjerdeplass med 159 poeng i finalen. Teksten er skriven på engelsk.
T-Bone Burnett
Joseph Henry «T Bone» Burnett er ein USA-amerikansk musikar, låtskrivar og filmmusikk- og plateprodusent. Han turnerte i bandet til Bob Dylan på Rolling Thunder Revue. Etter turneen var over starta Burnett og to andre medlemmar av bandet til Bob Dylan The Alpha Band, etterfølgd av dei første soloalbuma i 1980.
Burnett har produsert artistar som Autolux, Roy Orbison, Lisa Marie Presley, John Mellencamp, Los Lobos, Counting Crows, Elton John og Leon Russell, BoDeans, Elvis Costello, Diana Krall, Natalie Merchant og The Wallflowers, i tillegg til Tony Bennett og k.d. lang på albumet A Wonderful World. Burnett vann Grammy-prisen for filmmusikken til O Brother, Where Art Thou? og for arbeidet sitt med Alison Krauss og Robert Plant. Han var nominert til Oscarprisen for låtskrivinga si for filmen Cold Mountain, og han vann Oscarprisen for beste song med «The Weary Kind» for Crazy Heart. Han starta plateselskapet DMZ, ein etikett under Columbia, og var involvert med Mark Heard og Tonio K i det kortvarige What? Records. Han hadde oversyn med musikken for filmane Walk the Line, The Big Lebowski og Inside Llewyn Davis.
Fylkesveg 776 (fleirtyding)
Fylkesveg 776 finst i fleire fylke i Noreg:
Game over
Game over (engelsk for «spelet over/slutt») er ei melding i mange dataspel som signaliserer til spelaren at spelet er avslutta. Meldinga er oftast motteken i negativ tyding i situasjonar der spelaren ikkje kan halde fram i spelet, som når ein har gått tom for liv eller ikkje greidd eit viktig delmål. «Game Over» kan òg nokre gonger symbolisere at spelaren har lukkast og greidd spelet.
I overført tyding kan «game over» uttrykke at eit slag er tapt.
Robert Falcon Scott
Robert Falcon Scott var offiser i den britiske marinen og ein oppdagar som leia to ekspedisjonar til Antarktis: Først Discovery-ekspedisjonen, og seinare Terra Nova-ekspedisjonen. På den siste ekspedisjonen leia Scott ei gruppe på fem til Sørpolen, som dei nådde 17 januar 1912. På tilbaketuren omkom Scott og dei fire andre som følgje av utmatting, svolt og kulde. Før han byrja på polarekspedisjonen hadde Scott følgd ei konvensjonell karriere som marineoffiser i fredstid utan å nå så langt som han ynskte. Ambisjonar fekk han til å gå over til utforskinga av Antarktis, noko han brukte dei siste tjue åra sine til.
Meldinga om at Scott var død gjorde han til ein britisk helt, ein status som heldt seg i meir enn femti år. Mot slutten av det 20. hundreåret vart statusen meir kontroversiell etter som ekspedisjonane hans vart omskrivne og diskuterte. Kommentatorar i det 21. hundreåret har likevel mest positivt å seie om Scott, og ser på skjebnen til den siste ekspedisjonen som resultat av uheldige omstende.
Ringerbreen
Ringerbreen er ein isbre som er 9 km lang og som flyt nordaust langs Saint Johns Range til Millerbreen i Victoria Land. Han vart namngjeven i samband med den markante morenen ved munningen, The Ringer. Namnet vart først nedskrive på eit kart frå New Zealand i 1961, godkjend av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1995.
Ghayl Bin Yamin-distriktet
Ghayl Bin Yamin-distriktet er eit distrikt i Hadhramaut guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 28 120 innbyggjarar.
Tare
Tare (frå norrønt þari) er ei samnemning for makroskopiske brunalgar som typisk høyrer til ordenen Laminariales. Det finst mange ulike artar, og dei varierer mykje både i struktur og funksjon. Dei er kjende for å vekse svært raskt (somme artar kan veksa opp til 30-60 cm om dagen) og kan hjå somme artar veksa til ei høgd på opptil 60 m. Fleire tareartar er fleirårige og kan bli over 20 år gamle.
Vanlege tareartar i norske farvatn er stortare, sukkertare, fingertare og butare. Tare blir i dag brukt til å framstilla alginat. Visse typar blir også brukt i matlaging, særleg i austasiatisk mat.
Paranoid av Black Sabbath
Paranoid er det andre studioalbumet av Black Sabbath, eit engelsk rockeband – utgjeve i september 1970. Det inneheld fleire kjende songar som «Iron Man», «War Pigs» og «Paranoid». Paranoid var det einaste av Black Debbath sine album som nådde førsteplassen på den britiske albumlista fram til utgjevinga av 13 i 2013. Det er rekna som eit av dei viktigaste og mest innverknadsrike innan heavy metal.
Eiken kommune
Eiken er ein tidlegare kommune i Vest-Agder fylke. Kommunen vart oppretta i 1916 og lagt ned i 1962.
Eiken kommune hadde same utstrekking som Eiken sokn i Lister prosti, og femnde øvste delen av Lyngdalen med området kring innsjøen Lygne og dalføra, fjella og heiene kring. Soknet og kommunen har namn frå garden Eiken ved nordenden av Lygne, der det har vore kyrkjestad sidan mellomalderen.
Kommunesoge
Eiken kommune vart skipa 1. januar 1916 ved at Eiken sokn vart skild ut frå Hægebostad kommune. Ved opprettinga budde det 932 personar i kommunen. I det store kommunebrigdet på 1960-talet vart Eiken innlemma i Hægebostad kommune att, og Eiken kommune vart lagt ned 31. desember 1962. Ved samanslåinga budde det 784 personar i Eiken.
Andrea Berntzen
Andrea Berntzen er ein norsk skodespelar. Ho vart kjend for hovudrolla som Kaja i Erik Poppes film Utøya 22. juli, og vart kåra til beste kvinnelege skodespelar under Amandaprisen 2018 for den rolla.
Berntzen har bakgrunn frå skulerevyen på Elvebakken vgs, og i 2017 vart ho kåra til årets kvinnelege skodespelar i Revykavalkadens oppsummering av skulerevyane i Oslo.
I 2018 var Berntzen elev ved Romerike Folkehøgskole. I 2021 spela ho rolla som «Marielle» i julekalenderen til TVNorge Nissene i bingen.
William Duddell
William du Bois Duddell er ein britisk elektroingeniør og fysikar. Han konstruerte eit termogalvanometer og ein oscillograf til undersøking av vekselstraum. Under forsøk med den elektriske lysbogen oppdaga Duddel «den syngande lysbogen», som vart brukt til å generere høgfrekvenssvingningar for radiosendarar før elektronrøyra overtok denne funksjonen.
Hanne Hogness
Hanne Hogness er ein norsk tidlegare handballspelar frå Trondheim. Kantspelaren vann OL-sølv både i 1988 og 1992, samt VM-bronse i 1986.
Hogness spelte handball både på Sverresborg Idrettsforening, Ås Idrettslag og Toten Håndballklubb. Ho fekk sin landslagsdebut i august 1986, men spelte einast opningskampen i VM 1986, meisterskapen då Noreg tok steget opp i verdseliten i handball med ein bronsemedalje. Frå 1988 var ho jamnt over den føretrekte spelaren på høgrekanten i det norske landslaget. Hausten 1988 bidrog ho mykje til norsk OL-sølv under sommarleikane i Seoul, ein prestasjon ho og landslaget gjentok då Sommar-OL 1992 fann stad i Barcelona. Hogness deltok i 186 landskampar og skåra 378 mål for Noreg, dei siste i 1994.
I Wanna Go
«I Wanna Go» er ein song av den amerikanske songaren Britney Spears. Songen kom ut 13. juni 2011.
Canon EOS 200D
Canon EOS 200D er eit digitalt spegelreflekskamera lansert i juni 2017 av Canon. Det har ei CMOS-biletbrikke i APS-C-format med ei oppløysing på 24,2 megapikslar. Kameraet er kring like stort som Canon EOS 100D.
Inês Henriques
Inês Henriques er ein portugisisk friidrettsutøvar frå Rio Maior som i 2017 vart den fyrste kvinnelege verdsmeister i 50 kilometer kappgang og i 2018 den fyrste kvinnelege europameisteren på same distansen.
Faetano
Faetano er ein av ni kommunar eller castelli i San Marino. Han har like over 1000 innbyggjarar.
Geografi
Han grensar til dei sanmarinske kommunane Montegiardino, Fiorentino, Borgo Maggiore og Domagnano og dei italienske kommunaen Coriano, Montescudo og Sassofeltrio.
Historie
Kommunen vart frivillig ein del av San Marino i 1463 under den siste utvidinga av republikken.
Grender
Faetano har fire grender (curazie):
Fylkesveg 774 (fleirtyding)
Fylkesveg 774 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesvei 774 (andre betydninger)
Bret Harte
Francis Bret Harte var ein amerikansk forfattar og diktar som hovudsakleg er hugsa for korte forteljingar om gruvearbeidarar, kortspelarar, gamblerar og andre romantiske figurar frå gullrushet i California. Harte hadde ei rekke ulike jobbar, mellom anna gruvearbeid, lærer, budbringar og journalist før han vart forfattar på fulltid. Han hadde flytta til California i 1853 og heldt til tid i gruvearbeidarleiren i nærleiken av Humboldt Bay (dagens by Arcata) som gav han materiale og inspirasjon til fleire verk. Hans «The Luck of Roaring Camp», som kom ut i 1868, gjorde han kjend over heile USA og skaffa han ein forfattarkontrakt med ein forleggjar i 1871. I ein karriere som strekte seg over meir enn fire tiår skreiv han poesi, skjønnlitteratur, skodespel, forelesingar, bokomtalar, leiarartiklar og magasinskisser. Då han flytta frå California og til den amerikanske austkysten og deretter til Storbritannia blei han inspirert til å skriva om nye emne og figurar i forteljingane sine, men forteljingane hans frå gullrushet er blitt oftast trykte opp att, tilpassa og beundra. Han var ein samtidig venn med Mark Twain, men vennskapen deira surna.
Bakgrunn
Hart var fødd i Albany i delstaten New York i 1836. Han blei døypt Francis Brett Hart etter oldefar sin, Francis Brett. Då han var ung endra faren hans Henry stavinga av familienamnet frå Hart til Harte. Francis kom seinare til å føretrekka å bli kjend med mellomnamnet sitt, som han stava med éin t.
Far til Henry, Bret sin farfar, var Bernard Hart, ein ortodoks jødisk innvandrar som var vellykka som handelsmann og blei ein av grunnleggjarane av New York-børsen. Bernard Hart forlet Henry og mora hans for å gifta seg med ei anna kvinne, og Henry blei oppdregen som kristen i den nederlandske reformerte kyrkja. Henry blei gift med Elizabeth Rebecca Ostrander Hart, som hadde engelsk og nederlandsk bakgrunn, i 1930. Bret blei fødd seks år seinare.
Som ivrig lesar som gut fekk han gjeve ut den fyrste teksten sin berre 11 år gammal. Det var eit satirisk dikt kalla «Autumn Musings» ('Haustgrubling'), no tapt. Framfor å få ros og oppmuntring opplevde han at diktet blei latterleggjort av familien. Som vaksen fortalde han til ein ven: «Slikt eit sjokk var latterleggjeringa deira for meg at eg lurte på om eg nokon gong ville skriva ei linje med poesi.»
Utdanninga hans var blitt avbroten fleire gonger då familien flytta rundt. Far hans døydde medan han var ung. Rundt 1845 flytta mor hans Elizabeth familien til Brooklyn. Den formelle utdanninga til Harte enda då han var 13 år i 1849. Han tok ulike jobbar ved eit advokatkontor og i eit apotek, og forsørga seg sjølv frå femtenårsalderen. På denne tida hadde broren hans Henry verva seg til hæren, og skreiv hyppige brev om opplevingane sine i den meksikansk-amerikanske krigen (1846–1848) og deretter krigen i California. Mora flytta til California i 1853 og gifta seg med ein tidligare klassekamerat fra gymnaset av den avdøde ektemannen. I slutten av 1854 kom Bret og systera Margaret til familien i California. Dei kom den lange veien med dampbåt, ei sjøreise som involverte fleire uhell, storm, revolusjon og skipsforlis, og som han sidan nytta i forfattarskapen sin.
I California
Dei fyrste åra i California var ikkje enkle. Harte budde nokre månader hjå familien, men søkte etter betalt arbeid der han måtte finna det. Han drog frå jobb til jobb før han fann seg fast bustad. Han arbeidde som gruvearbeidder, lærar for barn til gardbrukarar, diligencevakt, budbringar og journalist. Heile tida skreiv han dagbok og dikt. I nordlege California ved kystbyen Union (i dag Arcata), ei busetjing ved Humboldt Bay som fungerte som senter for forsyningar for gruvedrifta i innlandet, fekk han arbeid i eit trykkeri og kunne trykka sine eigne dikt av og til.
Wiyot-massakren i 1860, på mellom 80 og 200 menneske, hovudsakleg kvinner og barn, frå det fredelege wiyotfolket, blei rapportert i San Francisco og New York av Harte. Då han fungerte som assisterande redaktør for avisa Northern Californian skreiv Harte redaksjonelle leiarar om drapa medan sjefen hans, Stephen G. Whipple, var mellombels fråverande og hadde gjeve Harte leiaransvaret for avisa. Harte publiserte ei detaljert forklaring som fordømte hendinga: «eit meir sjokkerande og opprørande syn har aldri vorte vist for auga til eit kristent og sivilisert folk. Gamle kvinner rynkete og utslitne låg vald i blod, hjernane deira slått ut og dynka i dei lange grå håra deira. Småbarn knapt eit spenn lange med ansikta kløvde av øksar og kroppane fryktelege med sår.» Etter at han publiserte den redaksjonelle leiaren blei han trua på livet, og blei nøydd til å flykta ein månad seinare. Harte sa opp jobben og flytta til San Francisco, der eit anonymt brev trykt i ei avis er blitt tilskrive han. Det skulda samfunnet i det store og heile for å gje ei godkjenning av massakren. Ingen blei nokon gong stilt for retten for han, trass i bevisa av eit planlagt angrep og referansar til særskilde personar, mellom anna ein ranchar som heitte Larabee og andre medlemmer av ein uoffisiell milits som kalla seg Humboldt Volunteers. I 1850 var det rundt 2000 av wiyotfolket som budde i det tradisjonelle området sitt. Etter 1860 er det berekna at det var berre rundt 200 igjen.
Ekteskap
Harte gifta seg med Anna Griswold den 11. august 1832 i San Rafael i California. Ho var eldre enn han, og godt etablert i sin eigen musikalske karriere. Ingen av dei respektive familiane godkjende ekteskapet. Ekteskapet var vanskeleg, og sjølv om dei var gifte i nær førti år, budde dei berre saman i seksten år. Dei fikk likevel fire barn saman: Griswold (1863), Francis (1865), Jessamy (1873) og Ethel (1875). Harte var misnøgd med påverknaden som «sivilisasjonen» hadde på den amerikanske villmarka. Han var misnøgd med effektane som jernbanen førte med seg, og han mislikte sterkt behandlinga til dei kvite av minoritetane som urfolk, kinesarar og meksikanarar, som stod nedst på samfunnsstigen i busetjinga av det ville vesten. Han avskydde rasisme. I diktet «Plain Language from Truthful James» blei kvite som freista å svindla ein kinesar bedratt av sin eigen sjølvgodheit. Likevel førte det populære diktet, som han sjølv kalla «det verste eg nokon gong har skrive», til rasistisk antipati mot asiatar i California.
Dei fyrste litterære forsøka til Harte, både prosa og poesi, blei trykte i The Californian, eit tidleg litterært tidsskrift som blei redigert av forfattaren Charles Henry Webb. I løpet av den amerikanske borgarkrigen skreiv han 22 dikt. I 1868 blei han sjølv redaktør av The Overland Monthly, eit anna litterært magasin, og dette tidsskriftet var langt meir samstemt med pionererånda i begeistringa i California. Logoen til bladet, sporet av bjørnelabbar over togskjener, var skapt av Harte sjølv.
Salsbruket
Salsbruket er ein busetnad i Nærøysund kommune i Trøndelag, ved botnen av Oppløyfjorden. Staden vart bygd opp omkring Tresliperiet i Salsbruket, som brann ned 1985.
Wojciech Nowicki
Wojciech Nowicki er ein polsk friidrettsutøvar frå Białystok som i 2018 vart europameister og 2021 olympisk meister i sleggjekasting. Han har elles vunne bronsemedaljen i øvinga i tre verdsmeisterskap; 2015, 2017 og 2019, samt i EM i friidrett 2016 og Sommar-OL 2016. Han sette personleg rekord med 82,52 meter då han i 2021 vann sleggjetevlinga under dei olympiske sommarleikane i Tokyo.
Salsbruket
Salsbruket har variert småindustri, mellom anna kalksteinsbrot og produksjon av utstyr til oppdrettsnæringa. Her er det kafé med overnatting. Staden har også ei rik lakseelv som renn ut der tresliperiet låg før. Fint turterreng og fleire fiskevatn.
Wojciech Nowicki
Aktiv
Nowicki sette våren 2015 personbeste med 78,71 m under eit stemne heime i Białystok. Tre månader seinare kasta han nesten like langt i VM-finalen 2015 og fekk bronsemedaljen. Året etter vart han bronsemedaljør i så vel europameisterskapen som i Sommar-OL. Sommaren 2017 forbetra han den personlege rekorden til 80,47 m heime i Białystok, for så å vinne endå ein bronsemedalje under verdsmeisterskapen 2017 i London. 2. juli 2018 flytta Nowicki den personlege rekorden til 81,85 meter. Vel ein månad seinare vart han europameister i Berlin. Frå Doha-verdsmeisterskapen 2019 reiste han heim med si femte internasjonale bronsemedalje, hans tredje VM-bronse i rad. Høgdepunktet for Nowicki kom då han i den tredje omgangen av OL-finalen i Tokyo 4. august 2021 presterte livsbeste med eit kast på 82,52 meter. Dermed vart han olympiske meister, norske Eivind Henriksen vart nummer 2 med 81,58 m i sluttprotokollen.
Salsbruket
Namnet kjem av Salen i Fosnes, der sagbruket fyrst låg.
Marija Itkina
Marija Leontjevna Itkina var ein sovjetisk, kviterussisk friidrettsutøvar frå Smolensk som tevla for Sovjetunionen. I tida 1954 til -64 vann ho mange meistertitlar på 200 m og 400 m, og sette fleire verdsrekordar.
Aktiv
Itkina fekk sitt internasjonale gjennombrot då ho i EM 1954 i Bern vann 200 m på 24,3 sekundar og deltok på Sovjetunionen sitt sigrande lag på 4x100 m stafett. Året etter sette ho ein uoffiseill verdsrekord på 400 m med 53,9. Ho vart nummer sju på 200 m under OL i Melbourne hausten 1956.
I juni 1957 fekk Itkina notert ein offisiell verdsrekord på 54,0 i Minsk, og vel ein månad seinare ein ny på 53,6 i Moskva. Itkina vart så europmeister på 400 m under EM i friidrett 1958 i Stockholm, og fekk bronsemedaljen på 200 m. Den 12. september 1959 i Krasnodar forbetra ho verdsrekorden på 400 m til 53,4.
Under sommarleikane i Roma hamna Itkina på fjerdeplass i tre tevlingar; både på 100 m, 200 m og 4x100 m stafett. Ho vann sitt fjerde EM-gull då ho tangerte verdsrekorden sin på 400 m i Beograd i 1962. Itkina la opp etter å ha vorte nummer fem på 400 m under OL 1964 i Tokyo.
Tuntreet
Tuntreet er studentavisa til Universitetet for miljø- og biovitskap. Bladet kjem med 12 utgåver i året. Fyrste utgåve kom ut i 1946. I alt er det kring 40 medarbeidarar i bladet, og desse vert løna med gratis inngang på Studentsamfunnet. Opplaget ligg kring 1800.
Chiesanuova
Chiesanuova er ein liten kommune i San Marino med om lag 1000 innbyggjarar.
Geografi
Han grensar til dei sanmarinske kommunane San Marino og Fiorentino og dei italienske kommunane Sassofeltrio, Verucchio og San Leo.
Grender
Chiesanuova har sju grender (curazie):
Rimbreen
Rimbreen er ein isbre, 10 km lang og 2 km brei, som flyt nord frå polarplatået i ein djup dal mellom Robinson Peak og Mount Vishniac og ut i Mackaybreen i Victoria Land. Namnet tyder «felgbreen» på norsk og syner til eit sykkeltema som fleire av stadnamna i nærleiken er kalla opp etter av New Zealand Geographic Board (NZGB) i 1995.
Yale University
Yale University (YU) er eit privat universitet i New Haven i Connecticut. Det blei grunnlagt i 1701 og er USA sin tredje eldste institusjon for høgare utdanning. Yale har andreplassen i verda på Times si liste over dei beste universiteta i verda.
Skulen, som først låg i Old Saybrook, heitte opphavleg the Collegiate School, men endra namn i 1718 til ære for Elihu Yale som hadde gitt store gåver til universitetet. Det er medlem av samanslutninga Ivy League.
Det osmanske kalifatet
Det osmanske kalifatet (1517–1924) under Det osmanske dynastiet i Det osmanske riket var det siste sunnimuslimske kalifatet, og varte frå seinmellomalderen til tidleg i den moderne tida. Dei osmanske herskarane gjorde krav på autoriteten som kalifar etter at Murad I erobra Edirne (Adrianopel) i 1362, og overtok han frå mamelukkane etter at dei erobra Egypt i 1517. Som vernar av dei to heilage byane Mekka og Medina styrka Selim I det osmanske kravet på tittelen som kalifar i den muslimske verda.
Kalifatet forsvann på grunn av ein sakte tilbakegang i osmansk makt i høve til Vest-Europa, og fordi den osmanske statsdanninga enda gjennom delinga av Det osmanske riket i mandatområde etter første verdskrigen. Den siste osmanske kalifen Abdülmecid II heldt på stillinga si nokre år etter delinga, men med Mustafa Kemal sine sekulære reformer og det påfølgjande eksilet til den kongelege Osmanoğlu-familien frå Tyrkia i 1924, blei kalifatet avskaffa.
Yale University
Etter Harvard University har Yale det største pengefondet av alle utdanningsinstitusjonane i verda. Det er verdt 22,5 milliardar dollar.
Biblioteka ved Yale University har 12,025 millionar titlar, og er med det det fjerde største biblioteket i USA (2006).
Popular
«Popular» var det svenske bidraget i Eurovision Song Contest 2011, framført på engelsk av Eric Saade. Songen vart teken med på albumet Saade Vol. 1.
Stein Winge
Stein Winge er ein norsk teaterregissør fødd i Oslo.
Popular
Melodifestivalen 2011
Under framføringane i Melodifestivalen vart glas knust på scena. Det var lenge usikkert om det skulle gjerast i Eurovision Song Contest òg, sidan glaset måtte fjernast før neste framføring. Arrangørane annonserte i april 2011 at dei kunne knuse glas på scena. Glasburet vart ståande på eit teppe som vart rulla opp etterpå.
Brimnes
Brimnes var eit ferjeleie som var ein del av ferjesamabandet Bruravik-Brimnes i Hardanger. Det ligg i Eidfjord kommune i Hordaland på sørsida av Eidfjorden, som er den indre delen av Hardangerfjorden.
Popular
Melodifestivalen 2012
Eric Saade framførte delar av songen som opningsnummer i Melodifestivalen 2012, medan Élena Paparízou framførte sin eigen versjon av songen i pausen.
Stein Winge
Karriere
Winge er utdanna skodespelar, men gjekk raskt over til regi. Han vart først kjend gjennom oppsetjinga av Shakespeare sin Hamlet på Trøndelag Teater i 1972. Han var fast tilsett regissør ved Nationaltheatret i perioden 1971–1976. Etter det gjorde han ei rekkje oppsetjingar på Den Nationale Scene.
Brimnes
Ferjeleiet vart lagt ned då Hardangerbrua opna i 2013.
Brimnes eller Brynnes
Folkeminnesamlaren Halldor O. Opedal argumenterte i bøkene sine for at Brimnes er ei galen form, og at den rette namneforma burde vera Brynnes: ''«Der brynte dei eller lende med båtane sine på garden, og sjølve seier folki Brynnes med y. Bremnes med e er ei form som kontorfolk hev gripe ut or lufti. HSD brukar denne galne formi. No: Brimnes.»''
Stein Winge
Karriere
Han har sett opp førestillingar, hovudsakleg av Shakespeare (Hamlet, Richard II, Richard III, King Lear og Othello), Goethe, Tsjekov, greske tragediar og nesten alle av verka til Ibsen. Han er òg ein sterk fortolkar av samtidsverk som Merlin (Tancred Dorst), Tiden og rommet (Botho Straus) og Døden og jenta (Ariel Dorfman). Han har arbeidt ved alle norske teater, vore teatersjef ved Nationaltheatret og gjort fleire TV-produksjonar, og han har regissert fleire skodespel ved Los Angeles Theatre Centre. Han har hatt oppsetjingar i fleire byar i Europa.
Over ein 30-årsperiode har han regissert meir enn 150 oppsetjingar innan opera og teater. Han er tidlegare kunstnerisk leiar for Torshovteatret, og var teatersjef på Nationaltheatret frå 1990 til 1992. Sidan 1999 har han vore sjefregissør ved Den Norske Operaen. Han sette opp der opp La traviata i 2003 og Barabbas i 2004. Under Ibsenfestivalen 2006 hadde han regien på Ibsens Når vi døde vågner. Han blir i dag rekna for å vere ein av dei leiande regissørane i landet. I 2007 instruerte han Stiklestad-spelet. 16. august 2008 var det premieren på operaen Tosca på Oscarsborg Operaen med Stein Winge som regissør. Winge var med på å etablere Oscarsborg Operaen i 1998. Han var òg regissør for Wolfgang Amadeus Mozart sin opera Tryllefløyten, som vart oppført på Oscarsborg Operaen i 1998.
Winge har òg hatt biroller i filmane Afrikaneren (1966), Papirfuglen (1985) og Døden på Oslo S (1990) Og dessutan ei av hovudrollene Frank, i den NRK-produserte serien Koslig med peis (2010)
Utmerkingar
Av prisane Winge har vunne er også Heddaprisen. Denne vann han for sin regi av Il Trittico av Puccini. Han er òg utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs orden. Han fekk Kulturprisen av Oslo by i 2006.
Teresa Ciepły
Teresa Barbara Ciepły, fødd Teresa Wieczorek, var ein polsk friidrettsutøvar frå Brodnia som tevla i ulike sprintøvingar. Ho vann OL-gull i 1964 med Polen sitt lag på 4x100 meter stafett og vart europameister i 80 meter hekk i 1962.
Stein Winge
Personlege tilhøve
Winge har vore gift med skodespelaren Kari Onstad sidan 1964. Han er far til modell og skodespelar Viktoria Winge og skodespelar Julie Winge. Han var son av kunstnaren Sigurd Winge (f. 1909, d. 1970) og eksskodespelaren Eva.
Irene Ojala
Irene Ojala er ein norsk politikar for partiet Pasientfokus i Finnmark.
Camilla Henemark
Camilla Maria Skog Henemark, òg kalla La Camilla eller LaCamilla, er ein svensk songar, skodespelar, modell, politisk aktivist og førelesar. Ho er best kjend som vokalist i gruppa Army of Lovers.
Thomas Röhler
Thomas Röhler er ein tysk friidrettsutøvar frå Jena som i 2016 vart olympisk meister og 2018 europameister i spjutkasting. Han har ein personleg rekord i øvinga på 93,90 meter, oppnådd i Doha den 5. mai 2017.
Camilla Henemark
Bakgrunn
Henemark er dotter av frisøren Gerd Henemark og ein brittisk-nigeriansk advokat. Foreldra møtte kvarandre i England, men Camilla Henemark blei fødd og voks opp i Sverige. Henemark flytta 16 år gammal til eit bukollektiv og byrja studera teater ved Kulturama.
Teresa Ciepły
Aktiv
Ciepły var ein av dei beste kvinnelege sprintarane i verda i i byrjinga av 1960-åra. Ho deltok for Polen i 4x100 m stafett under sommar-OL 1960 i Roma, og vart løna med ein bronsemedalje.
Stein Winge
Personlege tilhøve
I eit intervju i 2005, på TV2-serien Tonje Steinsland møter..., fortalde han om ein vanskeleg barndom med mobbing på skulen og korleis dette prega han i vaksen alder. Det vanskelege tilhøvet mellom foreldra hans bidrog òg til at barndomen var tung.
Kristin Midthun
Kristin Midthun Ihle er ein norsk tidlegare handballspelar frå Oslo. Kantspelaren vann OL-sølv i 1988 og VM-bronse i 1986.
Midthun spelte i mange år på Oslo-laget IL Vestar og vart i 1989 seriemeister med laget. På Noregs handballandslag var ho i fleire sesongar det soleklare fyrstevalet på venstrekanten i angrepet. Frå debuten i 1982 deltok ho i 142 landskampar og skåra 302 mål. Ho var sterkt delaktig både då Noreg vann bronse i Handball-VM 1986 og sølv under Sommar-OL 1988 i Seoul. I november 1988, to månader etter sommarleikane, opptredde ho i landsdrakta for siste gong.
Teresa Ciepły
Aktiv
To år seinare vann ho to gullmedaljar i europameisterskapen i Beograd, fyrst i 80 meter hekkeløp og seinare i 4x100 meter stafett. I tillegg tok ho ein tredje medalje då ho sikra seg bronsen på 100 meter, bakom europameisteren Dorothy Hyman frå Storbritannia og vesttyske Jutta Heine.
Under sommarleikane 1964 i Tokyo vart Ciepły olympisk meister i 4x100 m stafett, saman med Irena Kirszenstein, Halina Górecka og Ewa Kłobukowska. I 80 m hekk vann ho sølvmedaljen på same tida, 10,5 sekundar, som olympiameisteren Karin Balzer frå Aust-Tyskland.
Ho var gift med sleggjekastaren Olgierd Ciepły.
Camilla Henemark
Modellkarriere
Henemark blei oppdaga som fotomodell av Sighsten Herrgård ved ei motevising på Beckmans. På 1980-talet arbeidde ho som modell sjølv og dreiv i tillegg modellbyrået «ZOO – People & Models». I november 1988 var ho avbilda på framsida av engelske trendmagasinet i-D.
Musikalsk karriere
Camilla Henemark byrja i musikbranssjen i 1984 som bakgrunnssongar i konseptet Per Cussion All Stars. Nokre år seinare møtte ho disco-transvestitten Barbie (alias Alexander Bard). Ho blei dansar for denne då han byrja samarbeida med frisøren og sminkøren Jean-Pierre Barda. I august 1987 danna desse tre og designeren Camilla Thulin musikkgruppa Army of Lovers. Gruppa hadde stor suksess tidleg på 1990-talet, særleg i Europa, men også i resten av verda. Etter interne kranglar forlét Henemark gruppa i november 1991. Ho har opptredd åleine og samarbeid med artistar som Orup, E-Type, Stakka Bo og Steve Blame. Då etterfølgjaren hennar i Army of Lovers, Michaela de la Cour, forlét gruppa vende Henemark tilbake til gruppa ei kort tid. Army of Lovers blei oppløyst i september 1996 men er blitt gjenoppretta i korte tidsrom i 2001, 2008 og 2013, då gruppa deltok i Melodifestivalen 2013 med songen «Rockin’ The Ride».
Sidan 2011 har Henemark vore medlem i popgruppa Happy Hoes.
Anna verksemd
Henemark har medverka i fleire TV-program, spelefilmer, teaterstykke, debattar, radioprogram, TV-såper og i aviser. I 1994 var ho mellom anna programleiar for ein erotisk TV-serie, Sjunde himlen, på svensk TV3. I 1995 spelte ho i Fyra friares fiasko (Love's Labour's Lost) av Shakespeare på Gripsholms slott. I 1997 hadde ho ei rolle i TV-serien Kenny Starfighter. I 2012 deltok ho i Let's Dance på TV4.
Henemark har verka som førelesar for Nationell prevention av suiciditet och psykisk ohälsa (NASP) der ho har teke for seg emne som ADHD, psykiske lidingar og sjølvmordstankar med utgangspunkt i eigne erfaringar.
Rivardbreen
Rivardbreen er ein isbre som er kring kring 2 km lang ved enden av Marshall Valley i Victoria Land. Isbreen vart observert og kartlagt av Troy L. Pewe, som var glasiolog under U.S. Navy Operasjon Deepfreeze i 1957-58. Han vart namngjeven av Pewe etter Norman Rivard som var assistenten hennar på denne ekspedisjonen.
Fylkesveg 769 (fleirtyding)
Fylkesveg 769 finst i fleire fylke i Noreg:
Habban-distriktet
Habban-distriktet er eit distrikt i Shabwah guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 29 846 innbyggjarar. Distriktet er kalla opp etter byen Habban som ligg As Sa'aid-distriktet. Byen ligg kring 275 km nordaust for Aden, kring 75 km inn i landet frå Adenbukta.
Rrajcë
Rrajcë er ein tidlegare landkommune i regionen Elbasan i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Prrenjas.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Rrajcë ein del av distriktet Librazhd. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Tang
Tang (norrønt þang) er ei daglegdags nemning for ulike brunalgar og ein del raudalgar som lever øvst i fjøremålet i havet. Tare veks typisk djupare. Dei fleste tang- og taretypane høyrer til i ordenane Fucales og Laminariales
Tang er ei koloniorganisme, enkelte artar kan verte fleire meter lange. Han fester seg normalt til sjøbotnen eller til ein stein og veks derifrå. Tang lever frå tidvassbeltet og til så djupt det er lys nok, i alle havområde. Fargen er oftast grønbrun eller brungrøn, men delar av plantane kan vere gulaktig. Ein del artar utviklar blærer som vert fylt med luft og bidreg til å halde planten oppreist i vatnet.
Tang- og tarebelta er viktige skjulestader for mange arter små sjødyr og fiskelarver som finn ly mot svoltne vekstar og dyr, samstundes er det godt med næring for dei.
Det finst mange ulike sortar tang og tare, til dømes havsalat, grisetang, blæretang og sagtang.
Bruksområde
Tang som har drive i land på strendene, vart tidlegare brukt som gjødsel på åkrar og som dyrefôr. I tillegg vart tangen brukt som isolasjon i husvegger og taket i staden for halm. På 1700-talet byrja ein brenna tang og tare for å vinna ut stoff dei var rike på. Oska blei først brukt til soda som blei brukt i glasindustrien. Seinare vann ein ut jod frå oska. I dag vinn ein ut alginat frå tang og tare. Ein del typar blir også brukt som mat for menneske.
Kjelder
Tang (alge) Fuko Limutahi
Stille protagonist
Ein stille protagonist kan brukast til å gje ei kjensle av mystikk og uvisse om identitet til spelet, eller for å hjelpa spelaren å lettare identifisera seg med figuren ein speler som. Stille protagonistar kan òg vera anonyme. Ikkje alle stille protagonistar treng å vera stille eller ikkje snakka til andre karakterar; dei kan til dømes ikkje laga nokon dialog som er høyrleg for spelaren.
The Best of Bob Dylan, Vol. 2
The Best of Bob Dylan, Vol. 2 er eit samlealbum gjeve ut i Storbritannia, New Zealand, Australia og Canada den 28. november 2000. Det er oppfølgjaren til The Best of Bob Dylan, Vol. 1, som kom ut tre år tidlegare i 1997. Albumet kom sidan ut i Europa og Japan, men er ikkje kome ut i USA.
Innhald
Begge songane vart spelte inn 16. mars 2000 i Santa Cruz Civic Auditorium i Santa Cruz i California.