cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
I Can't Read
Bakgrunn
Bowie spelte inn to nye versjonar av songen i 1997, ein for filmen The Ice Storm og ein annan versjon for albumet Earthling (1997). Denne sistnemnde versjonen kom ikkje ut før på Is It Any Wonder? (2020). Ice Storm-versjonen kom ut på singel i Tyskland og Skandinavia på Velvel Records i desember 1997. I januar 1998 kom han òg ut i Australia på Shock Records under eksklusiv lisens frå Velvel Records. Singelen låg tre veker inne på topp 200 i Storbritannia, der han nådde 73. plassen.
1997-singel / filmversjon
Singelen frå 1997 inneheld begge versjonane av songen. Den korte versjonen kom ut på lydsporet til «The Ice Storm» og den «lange versjonen» kom ikkje ut andre stader før EP-en Is It Any Wonder? i 2020.
Alpine greiner under Vinter-OL 2018
Alpine greiner under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang vart avvikla ved to skisenter, Yongpyong ei 20 km nordaust for Pyeongchang og Jeongseon, som ligg om lag 30 km søraust for arrangørbyen. Alpinøvingane gjekk føre seg i tida 13. - 24. februar 2018 og omfatta 11 tevlingar. Fem av øvingane var likearta for både kvinner og menn, medan den ellevte og siste øvinga var ei lagtevling med både kvinnelege og mannlege deltakar, denne øvinga stod på OL-programmet for fyrste gong.
Slalåm
Dato: 22. februar 2018
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
<br style="clear:both;" />
Super-G
Dato: 16. februar 2018
Utfor
Dato: 15. februar 2018
<br style="clear:both;" />
Make a Little Magic
Make a Little Magic er det ellevte studioalbumet til The Dirt Band, tidlegare kalla Nitty Gritty Dirt Band.
Alpine greiner under Vinter-OL 2018
Superkombinasjon
Dato: 13. februar 2018
Make a Little Magic
Albumet held fram den meir polerte softrockstilen dei byrja å spele etter dei forkorta namnet sitt til The Dirt Band, men på eitt og anna spor prøver dei seg på ein litt hardare, arenarock-aktig stil, som på «Badlands».
Alpine greiner under Vinter-OL 2018
Superkombinasjon
<br style="clear:both;" />
Make a Little Magic
Tittelsporet på albumet vart gjeve ut på singel og nådde 77. plassen på Billboard Hot Country Singles & Tracks-lista, men nådde 25. plassen på Billboard Hot 100 med Nicolette Larson på korsong. Albumet nådde 62. plassen på Billboard 200-lista. Albumet inneheld òg ein versjon av Cindy Bullens-songen «Anxious Heart».
Allmusic skreiv om albumet: «Sjølv om intensjonen med auka energi er verdsett -- og det same er den delikate, akustiske avslutningssongen «Mullen's Farewell to America», eit nikk til den meir progressive starten deira -- er albumet best når dei gjer det litt rolegare, som på dei par songane med Larson på vokal eller den lette rytmen på «Too Good to Be True».»
Alpine greiner under Vinter-OL 2018
Slalåm
Dato: 14. februar 2018
Storslalåm
Dato: 15. februar 2018
Super-G
Dato: 17. februar 2018
<br style="clear:both;" />
Kombinasjon
Dato: 23. februar 2018
<br style="clear:both;" />
Mannskapsrenn mixlag
Dato: 24. februar
<br style="clear:both;" />
Eivor Vindenes
Eivor Vindenes er ein norsk forfattar, redaktør og musikkprodusent.
Vindenes var tidlegare teikneserieredaktør i Jippi Forlag der ho i tillegg skreiv fleire historier til teikneseriebladet Forresten. Ho jobba og med seriar for Schibsted forlaga i ti år. Vindenes debuterte som forfattar med barneboka Alt kan reparerast som vart gitt ut på Samlaget i 2009. Året etter mottok ho Guro Sandsdalens litteraturpris for denne boka. I 2010 kom Den hemmelege vegen til månen. Eivor Vindens var tidlegare og vokalist i rockebandet The Ethnobabes frå Kongsvinger.
Ho arbeider i dag frilans innan fagfeltet litteratur. Ho er dessuten med i musikkollektivet bak plateselskapet Perfect Pop Records. Ho gjekk på Norsk Barnebokinstitutts forfattarstudium 2007-2009.
Eivor Vindenes voks opp på Skarnes i Hedmark, men familien kjem frå Vinnes i Hordaland. Ho bur no i Oslo.
Teieplikt
Dei vanlege formene av teieplikt omfattar gjerne opplysingar som rører ved ein person sin fysiske og psykiske helse og opplysingar som på annan måte høyrer til privatlivet hans. Det kan også vere kommersielle opplysingar og informasjon som kan vere til skade for fellesskapet dersom han vert offentleg kjend, jf. fvl. §19.
I ein del tilfelle kan det oppstå konflikt mellom teieplikt og andre omsyn, slik som opplysingsplikt eller opplysningar offentlegheita burde få kjennskap til. Døme kan vere opplysingar om forsvaret som ein meiner folk bør informerast om – eller informasjon som kan hjelpe å forhindre eller oppklare brotsverk. Unntaka er gjerne grunna i offentleg kontrollbehov. Unntaka er ofte kombinert med reglar som opplysingsplikt eller innsynsrett for offentlege.
Holger Badstuber
Holger Badstuber er ein tysk fotballspelar som har spela for Bayern München i tysk Bundesliga. Han har òg landskampar for Tyskland. Müller vart seriemeister i Tyskland med Bayern München i 2010.
Badstuber vart teken ut til Tyskland sin tropp til fotball-VM i 2010 før han hadde spelt nokon A-landskampar. Han debuterte for landslaget 29. mai, som innbytar i ein privatlandskamp mot Ungarn. Under VM i Sør-Afrika spelte han som venstreback i dei to første gruppekampane til Tyskland, mot Australia og Serbia, men vart så sett ut av laget for resten av turneringa. Han skåra det første landslagsmålet sitt i ein EM-kvalifiseringskamp mot Aserbajdsjan, 7. september 2010.
Bærøya
Bærøya er ei om lag 4 km lang øy i Vefsnfjorden i tidlegare Tjøtta, no Alstahaug kommune. Berggrunnen på øya består i hovudsak av kalkspatmarmor.
Namnet kan ha samanheng med at det er er plukka bær, då helst molter, på øya.
Det er fem fastbuande på Bærøya i 2016, flest i Bærøyvågen. Dei har postadresse 8880 BÆRØYVÅGEN. Øya har hurtigbåtsamband til Tjøtta og Husvika i Halsfjorden.
Schrandele
Schrandele er ein 3 393 meter over havet høg fjelltopp i Stubaialpane, i forbundslandet Tirol i Austerrike. Toppen, som har form som ein pyramide, høyrer til fjellområdet «Alpeiner Berge».
Schrandele er ein lite besøkt fjelltopp, då det krevst klateerfaring for å kome til topps. Fjellturistane i området går i staden på Schrankogel, ein topp i grannelaget som både er høgre og mykje lettare å nå.
Alois Tanzer skal ha vore den fyrste til topps på Schrandele. Sist i 1860-åra var han opp på toppen i eit oppdrag i høve landoppmåling.
Kjeld Nuis
Kjeld Nuis er ein nederlandsk skeiseløpar frå Leiden som under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang vann gull både på 1500 meter og sidan 1000 meter.
I 2019 vart han tildelt Oscarstatuetten.
Paris-kongressen
Parisfreden (eller Tredje parisarfred eller Paris-kongressen) vart inngått i Paris den 30. mars 1856 og gjorde slutt på Krimkrigen.
Trollholmsund
Trollholmsund ligg nokre km aust for E6, litt sør for Indre Billefjord i Porsanger kommune i Finnmark-området i Troms og Finnmark fylke. Det er 700 millionar år gamal kalkstein i området, som er erodert slik at det har vorte danna skulpturliknande formasjonar i terrenget. Det veks mellom anna lapprose (Rhododendron lapponicum), som i motsetning til andre rhododendronar treng kalk, på staden.
Paris-kongressen
Partane var Det osmanske riket med forbundsfellane Frankrike, Storbritannia og Kongedømmet Sardinia på den eine sida, og Russland på den andre.
Trollholmsund
Formasjonane i terrenget kan minna om troll, og i fylgje eit samisk sagn vart dei til då det kom troll frå vidda og frå Lakselv, berande på ei kiste med gull og sølv. Då dei kom ned til sjøen kom dei ikkje lengre, og medan dei stod der rann sola og trolla vart til steinstøtter.
Paris-kongressen
Vilkår og umiddelbar verknad
Russarane hadde lenge ønskt å herske over Svartehavet og få fri tilgang til Middelhavet og verdshava gjennom Bosporos. Traktaten tvang dei til å godta at Svartehavet skulle vere nøytralt territorium og lukka for alle krigsskip. Dei fekk heller ikkje ha fort eller nærvær av våpen langs havet. Desse fredsvilkåra innebar eit kraftig tilbakeslag for Russland i regionen.
Trollholmsund
Trollholmen er ein holme som ligg rett aust for fastlandet og Trollholmsundet.
Paris-kongressen
Vilkår og umiddelbar verknad
Moldova og Valakia skulle stå under nominelt ottomansk styre, men få uavhengige grunnlover og nasjonalforsamlingar – overvåka av sigerherrane. Det skulle haldast folkeavrøysting for å undersøke om det var stemning for ei samanslåing av dei to landa, og Moldavia vart tildelt den sørlege delen av Bessarabia (Budjak).
Traktaten demilitariserte Åland som høyrte til det russiske Storfyrstedømet Finland. Engelske og franske styrkar hadde øydelagt det ålandske fortet Bomarsund i 1854, og ønskte å forhindre at russarane brukte det som militærbase.
Langtidsverknad
Pariserfreden førte til ein ny maktkonstellasjon i Europa. Frankrike overtok som den nye kontinentalmakta etter Russland. «Den heilage alliansen» mellom Russland, Austerrike og Preussen frå 1815 gjekk i oppløysing og forholdet mellom Russland og Austerrike vart varig svekka. Sidan Russland vendte seg til Frankrike og Preussen, vart Austerrike isolert. Motsetnadene mellom Russland og Storbritannia vart større, og forholdet mellom desse landa betra seg først på byrjinga av 1900-tallet.
Det var ikkje mogleg å svekke Russlands militærmakt på lengre sikt. Nøytraliseringa av Svartehavet var ein av Russlands viktigaste ettergjevnader, men ordninga vart revidert allereie i 1871. Under den fransk-prøyssiske krigen oppheva Russland den 9. november 1870 einsidig nøytraliseringa og Londonkonvensjonen 3. mars 1871 stadfeste å avnøytralisere Svartehavet. Sunda var framleis sperra for framande krigsskip og berre sultanen kunne tillate krigsskip frå vennlegsinna statar å passere. Til gjengjeld var Russland fri til å byggje skip og festningar langs Svartehavet. Sevastopol vart igjen hamn for den russiske krigsflåten og kom til å spele ei aktiv militær rolle mot det osmanske riket i den russisk-tyrkiske krigen i 1877-78.
Nøytral sivil sjøfart fekk derimot varig verknad ved at Parisdeklarasjonen frå 16. april 1856 innleia ein ny æra innan den internasjonale sjøretten.
Statsrådsaka
Statsrådsaka var ein politisk strid i Noreg som varte frå 1850-talet til 1884 som ende med innføring av parlamentarisme i Stortinget. Venstreorienterte stortingsfolk kjempa for innføringa og dei konservative (Høgre), regjeringa og kongen var imot.
Bakgrunn
Saka gjekk ut på om statsrådane skulle ha plikt til å møta i Stortinget. Bakgrunnen var at Stortinget ville ha statsrådar som det kunne samarbeida med, for at regjeringa ikkje skulle føra ein politikk som gjekk mot viljen til Stortinget. Regjeringa og dei konservative leiarane var motstandarar av forslaget ettersom dei meinte det ville bryte med maktfordelingsprinsippet. Tilhengjarane, som var leia av Johan Sverdrup, meinte at regjeringa måtte ta omsyn til folkeviljen. Bjørnstjerne Bjørnson var ein annan støttespelar for endringane.
Krypt
Krypt (av gresk kryptein, 'løyna') er eit meir eller mindre underjordisk rom eller gang, ofte knytt til kristne bygningar.
Statsrådsaka
Vetostrid
I 1872 vedtok Stortinget for første gong at statsrådane skulle ha møterett i Stortinget. Ved å ikkje ha denne retten (eller plikta) kunne statsrådane unngå å måtte svare på kritikk. Regjeringa råda kong Carl XV frå å sanksjonera vedtaket. I 1874, 1876 og 1880 vedtok Stortinget det same, men den nye kongen, Oscar II, la ned veto kvar gong. I 1880 vedtok Stortinget å innarbeida møteplikta for statsrådar i Grunnloven. Regjeringa Selmer nekta å kunngjere vedtaket som gjeldande grunnlov.
Krypt
Hjå dei første kristne viste «krypt» til større rom i katakombene. Seinare viste dei til underjordiske gravkapell, særleg for helgenar, som ofte blei anlagde under kyrkjekor og etterkvart også under andre delar av kyrkjerommet.
Statsrådsaka
Vetostrid
Etter valet i 1882 hadde Venstre stor nok representasjon i Odelstinget til å stilla regjeringa for riksrett, ein prosess som blei innleia i 1883. Stortingsvalet i 1882 kan reknast som det første partivalet i Noreg, med Venstre (Sverdrup-tilhengjarar) og Høgre (embetsmenn). Sjølv om partia ikkje blei etablerte før i 1884, var omgrepa brukte allereie då.
Krypt
I Noreg fanst det krypter i mellom anna Michaelskyrkja i Munkeliv kloster i Bergen og i kyrkja på Kapittelberget ved Skien.
Statsrådsaka
Riksrett
Riksretten dømde regjeringa den 27. februar 1884, og Christian Selmer gjekk av som statsminister 1. mars. Aprilministeriet leia av Christian Schweigaard blei danna 3. april, men gjekk av etter eige ønske. Kongen lukkast ikkje i å utnemne ei ny konservativ regjering, og venstreleiaren Sverdrup blei ny statsminister 26. juni. I tida rundt domsavseiinga hadde det gått rykte om statskupp eller at kongen kunne bruka militærmakt for å hindra endringane. Odelstinget truga med ny riksrettsak om dei militære førebuingane for å leggja press på kongsmakta. 1. juli 1884 sanksjonerte kongen endeleg vedtaket om møteretten for statsrådar.
Seinare mista Venstre tilhengjarar og blei splitta. I 1889 stilte Høgre mistillitsforslag og Sverdrup gjekk av. Høgre tok altså i bruk systemet partiet lenge hadde kjempa imot, og dermed fekk parlamentarismen også eit gjennombrot i praksis.
Ole Torjeson Lindstøl
Ole Torjeson Lindstøl var ein lærar, gardbrukar, ordførar og stortingsmann frå Vegårshei i Aust-Agder. Han var far til Tallak Lindstøl.
Far hans var leiglending på eit bruk i Vegårshei. Sjølv vart han seminarist frå Holt seminar i 1840, og var dei neste ti åra omgangsskulelærar i heimbygda. Han kjøpte i 1850 garden Lindstøl i Søndeled og busette seg der året etter. I Søndeled var han medlem av heradsstyret 1853-1901, ordførar 1859-79. Lindstøl var den fyrste formannen i Søndeled bondevenforening, ein skipnad som stod bak opprettinga av den lokale sparebanken og ei brannkasse. Han var forlikskommissær frå 1856 og formann i sparebanken frå 1870. Under gjennomføringa av skulelova av 1889 var han formann i skulestyret.
Lindstøl var stortingsmann frå 1862 til 1888, heile tida frå Nedenes amt. Han var medlem av budsjettkomiteen 1862-74, jarnbanekomiteen 1872-88, valkomiteen 1872-76 og 1880-88 røysterettskomiteen 1875-76, skattekomiteen 1875-79 og 1882, fullmaktskomiteen 1880-88. Sesjonane frå 1878 til -88 var han medlem av Lagtinget. Han var då medlem av riksretten mot Selmer-ministeriet. I 1888 avslo han eit tilbod om å gå inn i Sverdrup-regjeringa. Lindstøl deltok i kroningsdeputasjonen til Trondheim i 1873 og var medlem av den kongelege tollkommisjonen 1879-80.
Han døydde på garden sin i Søndeled i 1905.
Konstans av Romarriket
Konstans (Flavius Julius Constans Augustus; fødd ca. 323, død 350) var romersk keisar frå 337 til 350. Han delte Romarriket saman med dei to brørne sine, og fekk sjølv tildelt den midterste delen, Italia og omland. Sidan blei han angripen av den eldre broren Konstantin II frå Gallia, men overvann han og overtok hans tredjedel av riket. Konstans blei stadig meir upopulær, grunna både det personlege livet sitt og at han føretrekte barbarar i livvakta si. Dette førte til at leiande offiserar i hæren gjorde opprør, og desse klarte under leiing av general Magnentius å drepa han i 350. Han var den 62. keisaren av Romarriket.
Bakgrunn
Konstans var den tredje og yngste sonen til Konstantin den store og den andre kona hans Fausta. Konstans blei utdanna ved hoffet til faren i Konstantinopel under oppsyn av diktaren Aemilius Magnus Arborius. Han blei trulova med Olympias, dottera til prefekten av pretorianargarden, Ablabius, men ekteskapet blei aldri inngått.
Då Konstantin den store døydde i 337 braut det ut blodig strid blant arvingane hans, ettersom det ikkje fanst noka klar arvefølgje etter keisaren. Han hadde tre søner og ein nevø som alle hadde tittelen cæsar, vanlegvis ein tittel gjeven til arvingen av trona. Då blodbadet stilna hadde dei tre sønene, den 21 år gamle Konstantin II, den 17 år gamle Konstantius II og den 14 år gamle Konstans, kome fram til ei form for forståing. Ein fem år gammal fetter som ikkje utgjorde ein trussel, Julianus, var også att. Dei tre sønene blei alle erklært keisar, augustus, den 9. september 337. Romarriket blei delt opp mellom dei i tre like delar, eller prefektur. Konstantin II tok prefekturet Gallia, Konstans tok prefekturet Italia (inkludert Roma og Nord-Afrika), og Konstantius II tok prefekturet i aust, som inkluderte ein del av Afrika. Kort tid seinare blei den unge Konstans nøydd til å ta seg av ein invasjon av sarmatarar i slutten av 337, og han vann ein solid siger over dei.
Som keisar
Først var Konstantin II verje for Konstans. Den opphavlege avtalen hadde gjeve Konstans den midtre delen av Romarriket. Han var ikkje nøgd med denne delinga, og brørne møttest i Viminacium i Moesia (dagens Serbia) i 338 for å sjå på grensene. Konstans greidde å forhandla seg fram til utvida sitt område ved at grensene blei sett ved Illyricum og Trakia. Dette var område som opphavleg meint å styrast av fetteren deira Dalmatius, slik far deira hadde føreslått delinga etter sin død. Konstantin II klaga snart på at han ikkje hadde motteke den mengda territorium som burde koma til den eldste sonen.
Forbitra over at Konstans hadde fått Trakia og Makedonia etter Dalmatius, sette Konstantin II fram eit krav om at Konstans skulle overgje dei afrikanske provinsane til han. Konstans gjekk med på dette for å oppretthalda den skrøpelege freden mellom brørne. Snart kom det til usemje om kva for delar av dei afrikanske provinsane som tilhøyrde Kartago, og såleis til Konstantin II. Dette førte til aukande uro og spenning mellom brørne. Ei anna årsak var Konstans formelt var blitt vaksen og myndig, men Konstantin II nekta å gje frå seg stillinga som verje. I 340 invaderte Konstantin II Italia. Konstans, som på denne tida var i Dacia, fekk sendt av stad ei utvald hæravdeling av disiplinerte illyriske soldatar med lovnad om at han ville følgja etter i eigen person med resten av hærstyrkane sine. Konstantin II blei lurt inn i eit bakhald ved Aquileia og drepen i kampane. Deretter tokKonstans over alle områda han hadde styrt; Hispania, Britannia og Gallia.
Underholdningsavdelingen
Underholdningsavdelingen er eit norsk humorprogram som baserar seg på sketsjar og musikalske innslag som vart sendt på NRK1 frå 2013 til 2016.
Programmet vart sendt på NRK1 for fyrste gong 16. februar 2013 og premieren vart sett av 835 000 sjåarar.
Konstans av Romarriket
Som keisar
Konstans byrja styret på energisk vis. I 341-342 leia han ein suksessfull krig mot frankarar, og i dei første månadene av 343 vitja han Britannia. Kjelda for dette besøket, Julius Firmicus Maternus, har ikkje oppgjeve in grunn til det, men den raske forflyttinga og risikoen det innebar å kryssa Den engelske kanalen midtvinters tyder på at det var av ein naudsynt militær grunn, som å slå ned åtak frå piktarar frå Caledonia.
Underholdningsavdelingen
På tross av gode sjåaartal kunngjorde NRK i juni 2016 at programmet ikkje vart fornya og at det var sett på pause inntil vidare.
Konstans av Romarriket
Religion
I religiøse spørsmål var Konstans tolerant i høve til jødar og jødedomen, men kunngjorde eit edikt som bannlyste heidenske ofringar. Han undertrykket donatistane i Nord-Afrika, ei sosial kristen sekt som andre kristne mislikte. Han støtta òg den nikenske truvedkjenninga mot arianismen. Bror hans Konstantius II i aust var derimot tilhengar av Arius og arianismen. Konstans vurderte seg som overhovudet til kyrkja, slik òg far hans hadde oppfatta seg, og innkalla til kyrkjemøtet i Sardica (Sofia) i 343 for å få avgjort denne konflikten mellom kristne ein gong for alle. Dette verka ikkje, og han innkalla til eit nytt slikt møte i 346. Dei to brørne gjekk til slutt til krig over spørsmålet mellom nikensk ortodoksi og arianismen. Konflikten blei berre løyst ved ein mellombels avtale som tillét kvar av keisarane til å støtta sitt føretrekte presteskap innanfor sine eigne område.
Underholdningsavdelingen
Format
Programmet er inspirert av det amerikanske humorprogrammet Saturday Night Live, og er i hovudsak basert på sketsjar framført framfor eit studiopublikum i tillegg til sketsjar som er spelt inn på førehand.
Kvart av programma opnar med ein kort monolog der deltakarane i ensemblet ynskjer velkomen til programmet. I den fyrste sesongen var det berre to av medlemma i ensemblet som ynskja velkomen. I avslutninga på kvart program står alle deltakarane samla og takkar sjåaren for å ha sett på.
Konstans av Romarriket
Homofili
Den romerske historikaren Eutropius hevdar at Konstans «hengav seg til store laster» i referanse til homofili. Aurelius Victor hevdar at han hadde eit rykte på seg for skandaløs åtferd med «kjekke barbariske gislar». Uansett sanninga i desse nedsettande påstandane, kom Konstans til å støtta ei avgjerd saman med Konstantius II som slo fast at ekteskap basert på «unaturleg samliv» skulle straffast grundig. Historikaren John Boswell meiner at denne avgjerda berre forbaud homofile ekteskap og ikkje all homofil aktivitet. Det er likevel truleg slik at Konstans vedtok loven under press frå ei veksande gruppe kristne leiarar i eit forsøk på å blidgjera folk som var provoserte av det dei oppfatta som den usømmelege åtferda hans.<
Underholdningsavdelingen
Format
Det fiktive husbandet Lenny's Orkester er ein fast gjengangar i den fyrste sesongen av Underholdningsavdelingen.
Studio
Innslag og sketsjar som er spelt inn framfor publikum er spelt inn i Studio 2 på NRK Marienlyst.
Konstans av Romarriket
Død
I dei siste åra av keisartida si utvikla Konstans eit rykte for å vera grusam og drive eit vanstyre. Han var dominert av favorittanesine og føretrekte ope dei utvalde livvaktene sine, og mista støtte i hæren. I 350 erklærte generalen hans Magnentius seg sjølv som keisar ved Augustodunum (i dagens Bourgogne i Frankrike) med støtte frå troppane langs grensa av Rhinen, og seinare i dei vestlege provinsane av riket. Konstans var i nærleiken då han fekk vita om Magnentius sitt forræderi. Ettersom han mangla støtte utover det umiddelbare keisarlege hushaldet, var han nøydd til å flykta for livet. Medan han anten freista å koma seg over til Spania eller Italia, klarte tilhengjarar av Magnentius å omringa han i ei festning i Vicus Helena (dagens Elne) i Pyreneane i sørvestlege Gallia. Han blei drepen medan han freista å søkja tilflukt i eit tempel.
Underholdningsavdelingen
Mottaking
Programmet fekk blanda mottaking frå kritikarane. Kritikar i VG, Øystein David Johansen, kalla programmet for «tidenes dårligaste lørdagsunderholdning». Dagbladet sin kritikar, Camilla Berg Hansen, var noko meir positiv og beskreiv programmet som «greit og blanda».
Prisar
I 2016 vart Kristine Riis nominert til Komiprisen i kategorien «Årets kvinnelige TV-komiker» og Martin Beyer-Olsen nominert i kategorien «Årets mannlige TV-komiker». Innslaget «Skavlan-parodi» vart nominert i kategorien «Årets TV-øyeblikk», medan Christian Mikkelsen vann kategorien «Årets gjennombrudd».
Jacobybreen
Jacobybreen er ein bratt isbre som drenerer austsida av Ames Range mellom Mont Boënnighausen og Mount Andrus i Marie Byrd Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William J. Jacoby, som var borar ved Byrd-stasjonen i 1968–69.
Terapiriding
Terapiriding var opphavleg eit omgrep som vart nytta om riding som behandling, rekvirert av lege. Ein ridefysioterapeut har ansvaret for behandlinga. I seinare tid har også riding og samvær med hestar breidd om seg som terapi for menneske med psykiske problem, autisme eller andre vanskar. Ikkje all riding for folk med funksjonshemming er terapiriding. I ridekonkurransar vert ryttarar med funksjonshemming delt inn i klassar etter kor alvorleg funksjonsnedsettinga er.
Valdres Folkemuseum
Valdres Folkemuseum er eit museum, stifta i 1901, som ligg på Storøya utanfor Fagernes i Nord-Aurdal kommune i Innlandet. Museet ligg på ein liten bergrygg som stikk ut i Strandefjorden. Nær inngangen ligg det større gardsbygningar frå dei forskjellige Valdreskommunane. Lengre inn på området har museet bygd opp eit fullstendig gardstun, ein husmannsplass og eit stølsområde.
Museet har 95 hus og anlegg, rundt 20 000 gjenstandar, og er det fjerde største friluftsmuseet i Noreg.
Alle gjenstandar i museet er originalgjenstander og har vorte samla frå garder og stader i området.
Saman med Bagn Bygdesamling og Bautahaugen Samlinger vart museet i 2006 ein del av Valdresmusea. Fra 2008 driftar Valdresmusea også Norsk institutt for bunad og folkedrakt. Instituttet har administrasjon og dokumentajonssenter i kjellaren på Valdres Folkemuseum, og bunadutstillinga finst i museet sine utstillingslokale.
Historie
Den dåverande skolestyraren ved Oppland jordbruksskole på Storhove, Nils K. Ødegård, var den som først lanserte tanken om eit eige museum i Valdres. Etter at han kom med forslaget i avisa «Samhold» 17. desember 1900, vart det kalla inn til møte på Fagernes 10. mars 1901. Der vart det vedteke å arbeide for å få til eit museum, og det vart valt ein frå kvart av dei seks herreda til å forestå saken.
Ola E. Bøe starta på eiga hand å kjøpe inn gjenstandar til museet, og saman med Knut O. Alfstad som var formann i styret hadde dei snart kjøpt inn fleire hundre gjenstandar. Ei større samling vart kjøpt av kjøpmann og antikvitetshandlar Jon Hoel som heldt til på Vangsnes i Vang. Ei anna større samling kom frå Louise Bang som heldt til på Bagn i Sør-Aurdal. Etter nokon år kjøpte dei deretter Handeloftet 1906. I 1909 var samlinga komme opp i 600 enkeltgjenstandar.
<!--
Nybygg
Etter flere års diskusjoner ble det høsten 2007 bestemt at det skal bygges nytt velkomstbygg ved museet. En storsal for konserter skal inn i bygget, sammen med kafé og butikk. Det nye bygget vil bygges som en fortsettelse av det gamle, og vil legge til 900 m² grunnflate. Bygget har asymmetrisk saltak hvor ene siden er i glass og andre siden er med torv. Andre fremtredende bygningsmaterialer er tre, stål og betong. Det er tegnet av Lund Hagem Arkitekter og er planlagt ferdigstilt våren 2009.
Viktige bygninger
Hoveloftet (stabbur, bygning 6) fra gården Hovi i Øystre Slidre, antatt bygd på 1200-tallet. Bygningen er kjøpt i 1944 og flyttet til det nåværende stedet. I øvre etasjen er det et litt uvanlig rom omtalt som «jomfruburet» og «syllaterrummet». Dørstolpene har dekorasjoner fra middelalderen. Bygningen ble restaurert i 1960.
Rognebygningen (hovedhus, bygning 7) fra gården Rogne i Øystre Slidre, antatt bygd i perioden 1670–1680. Tidligere var gården en kapteinsgard, deretter en lensmannsgard før den senere ble en skysstasjon. Kaptein Johan Reinert bodde på gården i årene fra 1670 til 1680, og senere bodde kaptain Jacob de Caucheron på stedet mellom 1712 og 1720. Valdres Folkemuseum kjøpte huset i 1917 og flyttet det til det nåværende stedet i 1923. Det er kjent at Michael Sars og Aasmund Olavsson Vinje overnattet i bygningen når når de reiste til Eidsbugarden.
Brennbygningen (hovedhus, bygning 11) fra Brenna i bygda Åbjør i Nord-Aurdal. Huset ble kjøpt i 1945 og flyttet året etter. Det er antatt at bygningen er fra rundt 1740. I øvre etasje er det innbygde senger slik at selv om resten av huset ble kaldt om vinteren så skulle sengerommet fortsatt være varmt.
Handeloftet (hovedhus, bygning 12) er den første bygningen ved Valdres Folkemuseum, og ble kjøpt fra gården Hande i Vestre Slidre 27. desember 1905 for 1000 kroner. Opprinnelig ble bygningen gjenreist ved Valdres Bygdesamling i 1906, men ble så flyttet på ny til det nåværende sted i 1923. Bygningen er antatt å være bygd i perioden 1530–1640. Svalgangen på utsiden av bygningen går rundt på tre sider. Selv om navnet loftet indikerer at det er snakk om et stabbur eller soveloft, så er det antatt at bygningen er lagd som et ordinært hovedhus.
Haftonbygningen (hovedhus, bygning 14) fra gården Hafton (Gnr 43.1) på Leirskogen i Sør-Aurdal. Huset er tømra i 1763 av byggmester Engebret Madslangrud. Huset er satt opp på museet i 1923. Tradisjonen sier at når bygningen ble reist på Hafton så kom tømmeret til gården på en eneste natt. Bygningen har et rom uten vinduer som skal ha blitt brukt til føderom. I annen etasje ble salen brukt for omgangsskole på Leirskogen.
Referanser
-->
Schrankogel
Schrankogel er ein 3 497 meter over havet høg fjelltopp i Stubaialpane, i forbundslandet Tirol i Austerrike. Toppen, som ligg for enden av fjelldalen Sulztal, høyrer med i fjellområdet Alpeiner Berge.
Nordaustsida av Schrankogel er dekt av ein snøbre som flyt over i isbreen Schwarzenbergferner, på alle andre kantar syner Schrankogel bratte bergsider.
Allereie 20. september 1821 steig botanikaren Johann Hargasser heilt opp under toppen av Schrankogel. Kring om 1840 vart presten Schöpf i Gries im Sulztal fyrstemann på toppen då han klatra opp vestegga.
7,62 × 54R
7,62 × 54R (òg kalla 7,62 Russian) er ein russisk riflepatron.
Patronen vart opphavleg utforma for den russiske Mosin-Nagant M91/30-rifla i 1891. Patronen vart brukt i tsartida og gjennom sovjetperioden i både rifler og maskingevær. Winchester Modell 1895 var òg kamra i dette kaliberet pga. ein kontrakt med den russiske regjeringa. Patronen vert framleis brukt i SVD-rifla, og dessutan i nokre moderne maskingevær. Kula er 7,92 millimeter i diameter, då dette er diameteren på løpet inni rillene i riflinga, medan på høgdene (bommen) i riflinga er løpet 7,62 millimeter.
Sylting
Sylting er ein teknikk for konservering av frukt, bær, grønsaker og sopp. Han inneber som regel å koka ingrediensen ein vil sylta saman med sukker og eventuelt pektinstoff, alginat eller andre fortjukkingsmiddel. Ein ender då opp med eit stivt eller geléaktig produkt som kan kallast syltetøy, marmelade, gele eller chutney. Sukkeret verker som konserveringsmiddel. Ei anna form for sylting er sursylting, der ein sylter ved hjelp av salt og sur lake. Produktet blir gjerne kalla pickles. Ein kan også sylta utan å koka råvarene, såkalla råsylting.
Etter kokinga har ein produktet i lufttette ilåt, som hermetikkglas.
Konsververingsmiddel og tilsetjingar
I tillegg til pektin, som kan finnast naturleg i mange sylteingrediensar, kan ein bruka andre konserveringsmiddel som anten også finst i ingrediensane eller blir tilsette. Dette kan til dømes vera sorbinsyre eller sorbat og benzosyre eller benzoat. Surleiksregulerande middel som askorbinsyre hindrar oksidasjon og bidreg dermed til betre haldbarheit, mellom anna ved å bevara fargen. I chutney kan ein tilsetja ulike krydder og smakstilsetjingar, som lauk, ingefær og chili.
Ved sursylting legg ein grønsaker som små agurkar, lauk eller gulrøter i saltvann og deretter i lake med eddik. Desse kan også vera tilsette krydder og sukker.
Reinert Tønnesson Bergsager
Reinert Tobias Tønnesson Bergsager var ein gardbrukar, skipper, skipsreiar og stortingsmann frå Lyngdal i Vest-Agder.
Bergsager var son av ein gardbrukar frå Austad sokn i Lyngdal. Sjølv var han i unge år skulehaldar. Sidan var han gardbrukar på Bergsager i Lyngdal, i tillegg skipper og skipsreiar, nokre år dreiv han også eit gjestgjeveri.
Han møtte på omframstortinget 1828 som 1. varamann frå Lister og Mandals amt, i staden for Ole Olsson Øveland. Til stortinga 1830 og 1833 var han 2. representant frå same valkrinsen, begge gongane medlem av tollkomiteen.
Han døydde på garden sin i Lyngdal i 1865.
Per Bergerud
Per Bergerud er ein tidlegare norsk skihoppar frå Flesberg i Buskerud, og noverande næringsdrivar. Han vart verdsmeister i 1985 då han vann rennet i storbakken i Innsbruck. I 1982 var han saman med Johan Sætre, Ole Bremseth og Olav Hansson med på laget som i Oslo vann den fyrste verdsmeisterskapen i skihopping for lag. Mellom 1978 og 1985 vart han noregsmeister åtte gonger. Han var medlem av Svene IL.
Karriere
Bergerud debuterte internasjonalt i den tysk-austerrikske hoppveka i 1974. Fyrst i 1977-sesongen slo han gjennom, kom då på medaljeplass i begge NM-renna og var som best på ein sjuandeplass i verdscupen. Sin fyrste siger i store, internasjonale tevlingar kom i 1978 i Bergiselbakken i Innsbruck, under den tysk-austerrikske hoppveka. Same sesongen vart han norsk dobbeltmeister. Dobbel noregsmeister vart han også i 1983. Gjennom åra vann Bergerud åtte NM-gull, to sølvmedaljar og to bronsemedaljar. Siste NM-gullet kom i 1985. I alt mottok han fem kongepokalar. I 1979 sigra han i Holmenkollen etter ein spennande duell med Johan Sætre.
Verdscupen i skihopping vart arrangert frå sesongen 1979/80. Bergerud vann dei neste sesongane i alt fire verdscuprenn. Det fyrste var eit skiflygingsrenn i Vikersund i 1980, sidan vann han to renn i Engelberg, 1981 og 1983. I mellom sigrane i Engelberg, vann han i 1982 sin andre siger i den tysk-austerrikske hoppveka, og atter i Innsbruck. Totalt vart han då nummer tre i hoppveka, bak den klare vinnaren Manfred Deckert og Roger Ruud. Den beste plasseringa hans samanlagd i verdscupen var femteplassen i 1983-sesongen.
Bergerud hamna eit godt stykke ned på resultatlistene i dei fleste internasjonale meisteskapane. I ski-VM 1978 i Lahti vart han nummer 11 i normalbakken som best, medan han under vinter-OL 1980 Lake Placid vart nummer 16 og 18 i dei to renna. Under ski-VM 1982 i Oslo var han med på gullaget i lagtevlinga, men bokførte 11. plassen i storbakkerennet som sin beste individuelle prestasjon.
Høgdepunktet for skihopparen Bergerud kom under Ski-VM 1985 i Seefeld, der han gjekk til topps i storbakken, Bergiselbakken i Innsbruck, og tok bronsemedaljen i normalbakken i sjølve Seefeld. I ei jamn tevling i Bergiselbakken, der Bergerud leia etter fyrste omgang, vann han føre finnane Jari Puikkonen og Matti Nykänen.
Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
I 1985 vart Bergerud tildelt Holmenkollmedaljen
Det greske herrelandslaget i handball
Hellas sitt herrelandslag i handball er det mannlege landslaget i handball for Hellas. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Omospondía Kheirosfairíseos Elládos. Landslaget kvalifiserte seg til sin fyrste internasjonale meisterskap i 2004.
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Hellas har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
70. sørlege breiddesirkelen
Kring verda
Frå og med nullmeridianen og austover, går parallellen 70° sør gjennom:
! scope="col" width="125" | Koordinatar ! scope="col" | Land, territorium eller hav ! scope="col" | Merknader ! scope="row" | Antarktis ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Sørishavet ! scope="row" | Antarktis ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Sørishavet ! scope="row" | Antarktis ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Sørishavet ! scope="row" | Antarktis ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Sørishavet ! scope="row" | Antarktis
P-35
P-35 (russisk П-35 (П-6), russisk marineindeks 4К44, NATO-kallenamn SS-N-3a Shaddock) er eit sovjetisk kryssarmissil mot sjømål.
Den russisk-persiske krigen (1722–1723)
Den russiske-persiske krigen, 1722-1723, av russiske historikarar kalla Det persiske felttoget til Peter den store, var ein krig mellom Russland and Persia (Iran), utløyst av at tsaren ønskte å utvida makta til Russland i regionane kring Kaspihavet og Sør-Kaukasus for å hindre at rivalane deira, Det osmanske imperiet, fekk kontroll over regionane no når safavidane vart gradvis svekka.
Før felttoget sikra Peter I av Russland ein allianse med den georgiske kongen Vakhtang VI av Kartli og med katolikosen av Armenia Asdvadzadur. Desse kristne herskarane søkte støtte hos russarane i konfliktane deira med Persia og det ekspansjonistiske Osmanske riket.
I juli 1722 gjekk om lag 22 000 russarar og kosakkar ombord i den nybygde kaspiske flotiljen leia av admiral Fjodor Apraksin frå Astrakhan. Dei vart seinare møtt av om lag 22 000 kavaleristar og kosakkar som marsjerte over land frå Tsaritsyn. Den 23. august 1722 erobra den russiske armeen Derbent sør i Dagestan. Men denne hausten tvinga stormar i Kaspihavet Peter den store til å vende attende til Astrakhan og etterlet russiske garnisonar i Derbent og Svjatoj Krest. I september 1722 slo Vakhtang VI leir ved Ganja med ein samla georgisk-armensk armé av 40 000 for å slutte seg til det russiske felttoget, men etter å ha fått meldingar om at Peter I hadde dradd nordover for vinteren, vendte dei attende til Tbilisi i november.
I desember 1722 erobra den russiske armeen og marinen, under generalmajor Mikhail Matjusjkin, tok Rasht og i juli 1723 heldt dei fram til Baku, som dei erobra. Suksessen til russarane og den tyrkiske invasjonen av dei persiske områda i Sør-Kaukasus våren 1723 tvinga Tahmasp II til å signere ein fredsavtale i St. Petersburg, der han overgav Derbent, Baku, og dei persiske provinsane Sjirvan, Gilan, Mazandaran og Astrabad til russarane den 12. september 1723.
I 1735, like før den russisk-tyrkiske krigen, gav tsarina Anna Ioannovna alle dei annekterte områda attende til Persia som eit vilkår for å opprette ein allianse med persarane mot Det osmanske riket.
Levon Patsjadzjan
Levon Patsjadzjan er ein armensk fotballspelar som har spela på midtbanen for Sanat Naft i den iranske fotballigaen, og for det armenske landslaget.
Patsjadzjan vart seriemeister i Armenia med Pjunik i fem år på rad, frå 2003 til 2007. I 2007 vart han kåra til årets armenske fotballspelar. I 2008 gjekk han over til den svenske klubben GAIS, i Göteborg. I 2009-sesongen var han på lån hjå Fredrikstad i den norske Tippeligaen, der han spelte fem kampar. Same året sa GAIS opp kontrakten hans, og han drog til iransk fotball.
Patsjadzjan debuterte for A-landslaget 18. februar 2004 i ein privatlandskamp mot Ungarn. Han skåra det første landslagsmålet sitt 28. mai 2008 i ein privatlandskamp mot Moldova.
Mick Gallagher
Michael William «Mick» Gallagher er ein britisk hammondorgel-spelar og best kjend som medlem av Ian Dury and the Blockheads and og for bidraga sine til to album av the Clash. Han har òg skrive musikk for filmar som Extremes (1971) og After Midnight (1990), samt Broadway-stykket Serious Money (1988).
Biografi
Han vart så medlem av Ian Dury and The Blockheads. Han spelte på to av dei mest innverknadsrike albuma til The Clash, London Calling (1979) og Sandinista! (1980), og spelte konsertar med bandet. Han spelte òg på det siste albumet deira, Cut the Crap (1985), men står ikkje oppført i omslaget for dette.
Gallagher arbeidde med Clash-trommslagar Topper Headon igjen då dei spelte inn Headon sitt Waking Up (1986), i lag med Bobby Tench og Jimmy Helms. Han har òg spelt med Paul McCartney, Robbie Williams, Dave Stewart og Annie Lennox. I nyare år har han spelt med The Blockheads og John Steel sitt The Animals and Friends.
No Matter What av Badfinger
«No Matter What» er ein song av Badfinger for albumet deira No Dice i 1970, skriven og sungen av Pete Ham og produsert av Mal Evans.
Innspeling
Demoversjonen av «No Matter What» vart opphavleg spelt inn av Ham på akustisk gitar og framført med ein mambo-rytme. Ein meir rocka versjon vart spelt inn av Badfinger i mars 1970 og produsert av Mal Evans. Songen vart spelt inn av bandet igjen i april 1970 i Abbey Road Studios og det var denne versjonen som kom ut på albumet og på singelen.
Songen har ein falsk slutt etter det siste refrenget. Etter ein kort pause vert den siste linja repetert to gonger før den siste akkorden kjem.
Utgjeving
I USA vart singelen gjeven ut med B-sida «Carry On Till Tomorrow», som var kjenningsmelodien for filmen The Magic Christian. Dette var ei redigert utgåve av versjonen som var på Magic Christian Music. I alle andre land kom singelen ut med B-sida «Better Days» frå No Dice.
Mottaking
Songen var den første for Badfinger på den britiske topp ti-lista med ein song dei hadde skrive sjølv. Songen nådde femteplassen der i januar 1971. I USA nådde songen åttandeplassen på Billboard Hot 100. I Sør-Afrika gjekk songen heilt til topps på albumlista.
Petter Hugsted
Karriere
Hugsted vart olympisk meister i hopp i under Vinter-OL 1948 i St. Moritz, føre Birger Ruud på sølvplass og Thorleif Schjelderup på bronseplass. Hugsted hoppa 65 meter i fyrste omgang og 70 meter i andre omgang, det lengste hoppet i tevlinga. Alle dei norske medaljane kom etter klart høgre stilkarakterar enn for dei sterkaste, utanlandske konkurrentane. Hugsted fekk 18 og to gongar 18,5 poeng i teljande karakterar for fyrstehoppet og tre gongar 19 for andrehoppet. Finnen Matti Pietikäinen hoppa 69,5 og 69 meter, men tapte totalt 12 stilpoeng i høve til Hugsted og hamna på fjerdeplass i tevlinga. For prestasjonen i OL-bakken vart Hugsted tildelt 'Sportsjournalistenes statuett' for 1948, den aller fyrste som vart utdelt. Han var også med i Ski-VM 1950 i Lake Placid, enda då på sjuandeplass, endå om han var berre femte beste nordmann.
Nasjonal rassikringsgruppe
Nasjonal rassikringsgruppe er ei samarbeidsgruppe for rasutsette fylke i Noreg. Gruppa vart vedteken oppretta i eit eige møte under Nasjonal rassikringskonferanse i Tromsø 14. mai 2001. Dei sju mest rasutsette fylka utnemner ein representant kvar til gruppa. Fylka som i dag er representerte i gruppa er: Finnmark, Troms, Nordland, Møre og Romsdal, Sogn og Fjordane, Hordaland og Rogaland.
Åshild Kjelsnes har vore leiar for Nasjonal rassikringsgruppe sidan 2006.
Mikis Theodorakis
Mikis Theodorakis var ein internasjonalt anerkjent gresk komponist og tidlegare politikar i Hellas. Han var først og fremst kjend som komponist og har sjølv komponert flere verk som har vore med å definera og gjera kjent gresk samtidsmusikk for heile verda. Theodorakis var samtidig også kjent for å ha dirigert mange ulike framføringer av kjente greske verk, til dømes «O Kaimos» ved Likavittou-teateret i 2001.
Musikken hans kan skildrast som lett og positiv, med tydelege fengjande rytmar. Eit sentralt instrument i mykje av musikken hans har vore det det tradisjonelle greske instrumentet bouzouki. Han debuterte i 1960 med albumet Epitaphios.
Eit av dei best kjente verka hans er filmmusikken til Zorba the Greek av Michael Kakoyianni, som er basert på romanen til Nikos Kazantzakis om bonden Alexis Zorba.
I 1983 vart han tildelt Leninprisen av Sovjetunionen, og i 2000 vart han nominert til Nobelprisen for fredsarbeid.
Personleg liv
Mikis Theodorakis vart fødd 29. juli 1925 på øya Khios i Egearhavet. Mora hans var frå Khios og faren frå Kreta.
I 1953 gifta han seg med Myrto Altinoglou, og saman fekk dei to barn: Georg Theodorakis, og Margarita Theodorakis.
Politisk verksemd
Innafor politikken har han halde ein tydeleg venstreorientert ståstad. Han engasjerte seg for første gong under den andre verdenskrigen då han melde seg inn i det greske kommunistpartiet KKE, på trass av den tyske okkupasjonen. Dette viser tydeleg kor samfunnsengasjert han var, noko som kjem fram i mykje av musikken hans.
Gjennom livet har han halde eit filososialistisk synspunkt. Etter den andre verdenskrigen, då det var borgarkrig i Hellas og den borgarlege sida ende opp med å ta makta i 1949, vart Theodorakis torturert og send i eksil på øya Makronisos.
Han hadde også eit langt og vennleg forhold med Cuba sin daverande kommunistiske statsminister, Fidel Castro. Samtidig har han bytta parti fleire gonger. I 1964 vart han vald in til det greske parlamentet for det meir moderate partiet EDA. Og i 1981, etter den greske juntaen, representerte han det sosialdemokratiske partiet PASOK. Grunna ein låg oppslutnad for partia på venstresida i 1989, valde Theodoraki å bli statsråd for Nytt Demokrati sin regjering (søsterpartiet til Høgre), leia av Konstantin Mitsotakis.
80. sørlege breiddesirkelen
Den '''80. sørlege breiddegraden''' er ein breiddegradssirkel som ligg 80 gradar sør for ekvator.
HAn går gjennom Antarktis og antarktiske isbremmar.
Kring verda
Frå og med nullmeridianen og austover, går parallellen gjennom:
! Land, territorium eller hav ! Merknader
Bjørn Tiller
Bjørn Tiller er ein norsk sjakkspelar. Han vart Noregsmeister i sjakk i 1983. Bjørn Tiller vart utnemnd til Internasjonal Meister i sjakk (IM) av Verdssjakkforbundet FIDE i 1982.
I Noregsmeisterskapen i sjakk på Lillehammer i 1982 delte han førsteplassen med den då berre 15 år gamle Simen Agdestein. Simen Agdestein vann stikkampen.
Bjørn Tiller deltok på det norske landslaget i sjakk-OL (VM for landslag) i 1976 og 1980. I 1976 vart det 3 poeng på 7 parti, medan det i 1980 vart 4 sigrar og 4 remisar på 8 parti, 75 % skåre.
I 1974 vart Bjørn Tiller junior-Noregsmeister.
Bjørn Tiller er medlem av Oslo Schakselskap.
Didrik Bøgvad
Didrik Kornelius Mortensen Bøgvad var ein norsk skipperborgar og gardbrukar frå Liknes sokn i Kvinesdal i Vest-Agder.
Bøgvad, som var son av ein sorenskrivar, slo seg opp som skipperborgar. Han busette seg på garden Øye i Kvinesdal, der han var fødd og der han døydde. Bøgvad var 4. representant på Stortinget 1842 for Lister og Mandals amt. Han var medlem av næringskomite nr 2.
Lüsener Fernerkogel
Lüsener Fernerkogel, eller Lisenser Fernerkogl, er ein 3 298 meter over havet høg fjelltopp i Stubaialpane, i forbundslandet Tirol i Austerrike. Toppen ligg på den nordaustlege enden av ei tre kilometer lang egg, der toppane Hintere Brunnenkogel (3 325 moh), Vordere Brunnenkogel (3 304 moh), Lüsener Spitze (3 231 moh) og Rotgratspitze (3 273 moh) og til sist Lüsener Fernerkogel reiser seg. Mot vest og Längental stuper alle desse toppane ned den steile Brunnenkogel-veggen, i aust breier isbreen Lüsener Ferner seg.
Peter Karl Thurwieser, Lipp Schöpf og Jackob Kofler klatra den 23. august 1836 opp vestveggen då dei vart dei fyrste som nådde toppen av Fernerkogel. Denne ruta vert lite nytta, då berget er mykje oppsprukke.
Anna R. Folkestad
Anna Rommetveit Folkestad er ein norsk forfattar og illustratør frå Stord. Ho debuterte i 2011 med biletboka Henrik And, og har sidan gjeve ut tre bøker om Unni og Gunni. For Unni og Gunni reiser fekk ho Nynorsk barnelitteraturpris for 2012.
The Rhythm of the Heat
«The Rhythm of the Heat» er ein song av Peter Gabriel frå albumet hans Security frå 1982. Arbeidstittelen på songen under innspelinga var «Jung In Africa». Songen var inspirert av opplevingane til den kjende psykologen Carl Jung, då han var i Afrika med ei gruppe trommeslagarar.
Delar av songen er nytta i ein formfilm for Tombstone. Songen vart òg nytta mykje under opninga av episoden «Evan» frå den første sesongen av fjernsynsserien Miami Vice.
Svenska kyrkan
Svenska kyrkan er eit protestantisk kyrkjesamfunn i Sverige. Ho var svensk statskyrkje fram til 1. januar 2000. I 1527 innførte Sverige lutherdomen og braut banda med Den katolske kyrkja.