cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Konstantin den store
Kristen
På 330-talet sigra Konstantin over gotarar og gjenerobra den tidlegare provinsen Dakia. Han førebudde eit slags krosstog mot Persarriket då han blei sjuk i 337. Han drog for å ta kurbad i Helenopolis (Altinova) og gjennomgjekk katekumenat som førebuing til å ta imot den kristne dåpen. Konstantin vende så tilbake mot Konstaninopel, men nådde berre Nikomedia før enden nærma seg. Han blei døypt av biskopen i byen, Eusebios, og døydde kort tid seinare. Han blei gravlagd i Apostelkyrkja i Konstaninopel, som han sjølv hadde bygd.
Ettermæle
Keisar Konstantin stod bak bygginga av fleire storslåtte kyrkjebygg: Den første Hagia Sofia i Konstantinopel, den gamle Peterskyrkja i Roma, og Gravkyrkja i Jerusalem, der mora Helena hadde funne «den sanne krossen».
Gerd Brantenberg
Brantenberg fekk Mads Wiel Nygaards legat i 1983.
Skardstinden
Skardstinden (2373 moh.), òg kalla Skardstind, ligg i Lom kommune i Innlandet. Skardstinden vert rekna som det femte høgaste fjelleti Noreg. Skardstinden ligg aust i Jotunheimen, 2,5 km vest for Galdhøpiggen.
Skardstinden er ein del av det såkalla Skardstindmassivet, som har tre toppar: Skardstinden (2373 moh.), Nåla (2310 moh.) og Vestre Skardstinden (2219 moh.).
Shohei Matsunaga
Shohei Matsunaga er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Ehime FC.
Masato Yoshihara
Masato Yoshihara er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Avispa Fukuoka.
Bagnères-de-Bigorre
Bagnères-de-Bigorre er ein liten by og kommune sørvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Hautes-Pyrénées i regionen Midi-Pyrénées. Kommunen har om lag 8 000 innbyggjarar, og ligg ved elva Adour.
Massongex
Massongex er ein kommune i distriktet Saint-Maurice i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 308 meter over havet.
Kommunen ligg på venstresida for elva Rhône. Han består av landsbyen Massongex og åtte grender, som Daviaz.
Bourdonrøyr
Eit bourdonrøyr vert brukt til å måla trykk og temperatur med. Bourdonrøyret er eit bøygd eller spiralforma, ofte ovalt røyr. Når trykket aukar inni røyret, vil det prøva å retta seg ut.
Den franske urmakaren Eugene Bourdon tok patent på bourdonrøyret i Frankrike i 1849.
Bourdonmanometer
Eit manometer er eit instrument til å måla trykk med.
Utsida av bourdonrøyret har større overflata enn innsida. Difor vil innsida utvida seg mest når trykket aukar inni røyret. Det same fenomenet kan ein sjå når ein skrur på trykket i ein hageslange, og svingane prøver å retta seg ut. Den mekaniske rørsla av bourdonrøyret er proporsjonal med trykkendringa inni røyret.
Eit bourdonmanometer vert brukt til å måla trykk frå 0,25 til 3000 bar.
Bourdonrøyr i termometer
Temperaturendring inni ein lukka behaldar fører til trykkendringar. Eit termometer med bourdonrøyr fungerer akkurat som manometeret. Bourdontermometeret har ein væskefylt kolbe der det dannar seg eit trykk. Trykket vert overført til bourdonrøyret gjennom eit kapillarrøyr.
Indikator
Målinga vert oftast vist på ei måleskiva, ein analog måleindikator. Då kan den mekaniske rørsla frå bourdonrøyret overførast til mekanisk rørsla på ein visar.
Yosuke Miyaji
Yosuke Miyaji er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Avispa Fukuoka.
Storsmeden
Storsmeden er eit fjell vest i Rondane, ein del av Rondane som vert kalla Smiubelgen.
Det er lettast å nå toppen av fjellet langs vestryggen. Erfarne fjellfolk kan òg klatre via Veslesmeden langs austryggen.
Åmøyfjorden
Åmøyfjorden er ein liten fjord i Stavanger kommune. Fjorden ligg mellom Åmøy i Rennesøy i nord og Hundvåg i Stavanger i sør. I vest grenser fjorden til Byfjorden, som går vidare sørover på vestsida av Hundvåg til sentrum av Stavanger og nordover til Kvitsøyfjorden. I aust held fjorden fram som Horgefjorden. Ei rekkje holmar og småøyar skil Åmøyfjorden frå Horgefjorden, som Vågholmen, Storholmen, Kuppholmen, Spolen, Klovningen, Odda, Sandøya, Eigerøya, Dei gule skjera og Sauholmen.
Fjorden er om lag 4 km lang og om lag 3 km brei.
Hildegunn
Hildegunn er eit kvinnenamn av norrønt opphav. Det er sett saman av hildr og gunn, som begge tyder 'strid'. Det har namnedag den 17. september.
Namnet har variantar som Hilgunn, Hillgunn og Hildegunna. Ein finn også dei to namneledda i motsett rekkefølge, i namna Gunnhild og Gunnhilde.
Bruken av namnet i Noreg auka frå 1930-åra, og hadde eit høgdepunkt frå midten av 1940-talet til byrjinga av 1980-talet. Bruken låg då på mellom 0,10 og 0,16 %.
I 2009 var det 1 915 norske kvinner som heitte Hildegunn. 142 heitte Hildegun, 25 heitte Hillgunn og 11 heitte Hildgunn.
Párnitha
Párnitha (gresk Πάρνηθα), stundom kalla Parnes og Parnetha og i eldre tider Parnes eller Parnis, er ei skogkledd fjellkjede nord for Aten i Hellas og den høgaste på halvøya Attikí med 1 413 moh. Den høgaste toppen heiter Karavóla (Καραβόλα). Mykje av fjellet er ein nasjonalpark. Toppen ligg 18 km nord for Akhárnes og 30 km nord for Aten. Fjellet dekkjer eit område på om lag 250 km². Andre toppar er Órnio (Όρνιο - 1 350 m), Aéras (Αέρας - 1 160 m), Avgó (Αβγό - 1 150 m), Xerovoúni (Ξεροβούνι, tyder «tørt fjell» - 1 120 m) og Mavrovoúni (Μαυροβούνι - 1 095 m).
Om fjellet
Av byar rundt fjellet finn ein Asprópyrgos, Fylí, Akhárnes (Menídi), Varymbómbi, Thrakomakedónes, Dekélia, Avlónas og Ájos Stéfanos, i tillegg til busetnaden Ájos Merkoúrios. Frå toppen kan ein sjå mellom anna fjella Pendéli i aust, Ymittós i søraust og Egáleo i sør, i tillegg til Den thriasiske sletta, Saroniabukta, inkludert øyane Salamína og Éjina og buktene Nord-Évvia-bukta og Sør-Évvia-bukta med øya Évvia på andre sida. Ein kan òg sjå store delar av storbyområdet Aten.
Skogar av gresk gran og aleppofuru dekkjer fjellsidene under tusen meter, og er ofte truga av skogbrann, som i 2005 og 2007. Over tusen meter er det stort sett gras og kratt, og under 300 meter stort sett jordbruksområde og urbane forstader. Ein kan finne om lag tusen planteartar på fjellet, inkludert krokus og tulipanar. Fjellet inneheld òg kronhjort.
Etter den enorme skogbrannen i slutten av juni 2007 forsvann 80 % av dei sjeldne skogane. Forskarar reknar med at det kan ta hundre år før området kjem seg på fote att og at dette kan føre til tyngre luft i Aten og at problema med smog kjem til å auke. Temperaturane kan kome til å stige og flaum kan verte eit problem i fleire år framover.
Mex i Valais
Mex er ein kommune i distriktet Saint-Maurice i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1118 meter over havet.
Kommunen ligg på eit høgt platå til venstre for elva Rhône og aust for fjellet Dents du Midi. Han består av gatelandsbyen Mex.
Abdullah Gül
Abdullah Gül var president i Tyrkia frå 2007 til 2014. Han høyrer til partiet AKP.
Gül har utdanning i økonomi frå Universitetet i Istanbul, med doktorgrad derfrå i 1983. Han arbeidde som økonom ved den islamske utviklingsbanken i Jidda frå 1983 til 1991.
I april 2007 utnemnde regjeringa Erdogan Gül til sin kandidat for presidentposten, til harde protestar frå opposisjonen. Protestane kom i stor grad av Gül si fortid som islamist. Gül vart vald til president 28. august 2007. 28. august 2014 tok Recep Tayyip Erdogan over embetet.
Personleg liv
Abdullah Gül vart fødd i Kayseri 29. oktober 1950 som son til Adeviye Gül og Ahmet Hamdi Gül.
Leksvik kommune
Leksvik er ein tidlegare kommune i Nord-Trøndelag fylke. Han vart skipa i samband med innføringa av formannskapslovene i 1837.
Lysefjorden
Lysefjorden er namnet på to fjordar i Noreg:
Code Napoléon
Code Napoléon (eigentleg kalla Code civil des français eller dei franske sin sivile kode), er ei tidlegare sivil lov i Frankrike. Code Napoléon vart laga av Napoléon Bonaparte. Lova tredde i kraft 21. mars 1804.
Levajok fjellkyrkje
Levajok fjellkyrkje (Lævvajåga duoddargir’ko) ligg i Tanadalen i Polmak sokn i Indre Finnmark prosti. Levajok har vore preikestad frå gammalt av, ved at presten heldt husmøte på ettermiddagane nokre gonger i året. Frå 1962 var det ei fast høgmesse i Levajok for året. Desse gudstenestene vart heldt i heimen til Samuel Mikkelsen, ein av dei få fastbuande i Levajok, på den tida av året då reindriftssamane kom forbi. Gudstenestespråket var som oftast samisk.
I 1970 vedtok soknerådet i Polmak å reise ei fjellkyrkje på Levajok. Arbeidet vart i gjennomført med stor dugnadsinnsats og i hovudsak finansiert med lokalt innsamla middel. 19. august 1973 vart kyrkja vigsla av biskop Kristen Kyrre Bremer.
Meditasjon
Meditasjon er ein teknikk for å konsentrera sinnet, som regel brukt for å utvikla seg andeleg eller roa seg ned. Han blir særleg brukt i samband med austlege religionar som hinduisme, buddhisme og djainisme, der han har ein svært lang tradisjon.
Under meditasjon er det vanleg å fokusera på éin enkelt ting, som ei staving (som aum), eit mantra (som Na Nach Nachma), eit bilete (som ein mandala), eller eit objekt (som eit levande lys eller sin eigen ande). Det er vanleg å sitja stille i lang tid når ein mediterer, gjerne med krosslagde bein og særleg i den såkalla lotusstillinga, men ein kan òg meditera medan ein ligg eller går.
Hyperkopling
Ei hyperkopling er ein peikar i eit hypertekstdokument som kan visa til ein annan stad i dokumentet, eit anna dokument, eller ein annan ressurs.
Hyperkoplingar blir særleg brukte til å binda saman verdsveven (World Wide Web) gjennom HTML-kode.
Storjuvtinden
Storjuvtinden, eller Storgjuvtinden, er eit fjell som ligg i nærleiken av Galdhøpiggen, det høgaste fjellet i Noreg. Fjellet ligg mellom Leirdalen og Visdalen.
Storjuvtinden er det tolvte høgaste fjellet i landet av fjell med primærfaktor større enn 50 m.
Entalpi
Entalpi er definert som summen av den indre energien i eit system og trykket multiplisert med volumet til systemet. Dette kan skrivast:
H = U + pV
der H er entalpi, U er indre energi, p er trykk og V er volum.
Eigil Lehmann
Eigil Lehmann i Bergen var ein norsk prest, diktar og målmann.
Entalpi
Entalpi er ein tilstandsfunksjon. Det vil seia at endringa i entalpi når eit system går frå ein tilstand til ein annan er uavhengig av vegen mellom tilstandane.
Når trykket er konstant, og det ikkje vert utført anna arbeid, er endringa i entalpi like varmen som vert tilført systemet. Ein reaksjon er eksoterm når produkta har lågare entalpi enn reaktantane.
Forbundet Frie Fotografer
FFF har forhandlingsrett med staten for vederlag og midla frå desse forhandlingane vert forvalta av Norsk Fotografisk Fond. Midla skal fordelast tilbake til dei som har rett på det, i form av stipend og stønader til verksemd som er i deira felles interesser. Dette dekkjer òg drift av FFF og stønad til Fotogalleriets utstillingsverksemd.
I tillegg til å ivareta dei politiske interessene til medlemene og tilhøvet til offentlege styresmakter, er FFF også ansvarleg for den årlege Fotografenes Stipendutstilling som er grunnlaget for å fordele dei statlege stipenda og garantiintekter retta mot det fotokunstnariske miljøet.
Eigil Lehmann
Han arbeidde mykje med bibelsk leksikografi, og gav ut i alt to ordbøker for Det nye testamentet. Han gav ogso ut to ordbøker om dei nordiske øymåla, ei som galdt islandsk, og ei som galdt færøysk. Han skreiv attåt dette dikt gjennom heile livet, og gav ut i alt fire diksamlingar.
Forbundet Frie Fotografer
FFF tek opp medlemer etter eit poengutrekningssystem, der ein oppnår poeng på grunnlag av kunstnarisk utdanning og/eller kunstnarisk verksemd. Det er berre kunstnariske kriterium som vert lagt til grunn for medlemskap i FFF.
Eigil Lehmann
Lehmann var heidersmedlem i Vestmannalaget og Vestlandske Mållag, og var med på skipinga av Ivar Aasen-sambandet i 1965. Han har vore i styret for Norsk bokreidingslag og Halldor O. Opedals fond, og var med i Norsk Måldyrkingslag. I 1964 fekk han Sokneprest Alfred Andersson-Ryssts fond.
Forbundet Frie Fotografer
FFF vert drive for midlar løyvt av Norsk Fotografisk Fond og medlemsavgifter. FFF vert dagleg drive av ein fast administrasjon.
Riskafjorden
Riskafjorden er ein fjordarm av Gandsfjorden i Sandnes kommune i Rogaland. Fjorden ligg på sørsida av øya Uskjo og strekker seg 3,5 km søraustover frå innløpet til tettstaden Hommersåk. Innløpet ligg rett aust for Hillevåg i Stavanger. Frå botn av fjorden går Uskasundet nordover på austsida av Uskjo til sørsida av innløpet til Høgsfjorden.
Midt i Riskafjorden ligg Riskaholmane.
Leka kommune
Leka er ein kommune i Trøndelag fylke og den nordlegaste i både fylket og Namdalen. Han består av øya Leka og Madsøya, i tillegg til Gutvik på fastlandet. Fiskeværa Sklinna og Horta er òg ein del av Leka.
Geografi og geologi
Øya Leka har ei brei strandflate og elles berglendt landskap. Det høgaste punktet er Vattinden (418 moh). Lekamyra ligg sør på øya. Berggrunnen består av serpentinitt og gabbro som tilhøyrer Leka ofiolittkompleks. På vestsida er det gul og rustraud serpentinitt og på sør- og austsida gabbro. Øya er kåra til det geologiske nasjonalmonumentet i Noreg av nettstaden ut.no.
1436 Salonta
1436 Salonta er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 11. desember 1936 av György Kulin ifrå Konkoly Obszervatórium i Konkoly.
Frafjorden
Frafjord eller Frafjorden er ein fjordarm av Høgsfjorden i kommunane Gjesdal og Sandnes. Han er den inste delen av Høgsfjorden og strekkjer seg frå Dirdal og inn til bygda Frafjord i Gjesdal, eit stykke på om lag 6 km.
Som den andre sidefjorden til Høgsfjorden, Lysefjorden, har òg Frafjorden bratte sider og nordsida strekkjer seg nesten 700 meter rett til vers. Her ligg Stordalsknuten med ei høgd på 692 meter over havet, Sveknuten på 764 moh og Dypingsknuten på 791 moh., like nord for Frafjord. Ved Frafjord munnar Frafjordåna ut i fjorden.
Salvan i Sveits
Salvan er ein kommune i distriktet Saint-Maurice i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 912 meter over havet.
Kommunen ligg i Trientdalen. Han består av landsbyen Salvan og fleire grender, omfattar Les Marécottes og fram til 1912, Vernayaz, Miéville og Gueuroz.
Skirennaren Fernande Bochatay er frå Les Marécottes.
Horgefjorden i Stavanger
Horgefjorden er ein fjord på grensa mellom kommunane Stavanger og Strand. Han er ein sentral fjord og grensar til fleire andre fjordar i området. I vest ligg Åmøyfjorden som går vidare til Byfjorden og sentrum av Stavanger. I nord ligg Hidlefjorden, i aust ligg Idsefjorden, i søraust ligg Høgsfjorden, som går vidare til Frafjorden og Lysefjorden, og i sør ligg Gandsfjorden.
Fjorden er om lag 6 km lang og om lag like brei.
Midt i Horgefjorden ligg øya Horge, som fjorden er kalla opp etter. Av øyar som ligg rundt Horgefjorden finn ein Hidle i nord, Heng i aust, Lindøy og Vassøy i sør og Åmøy i nordvest. Ei rekkje holmar ligg mellom Horgefjorden og Åmøyfjorden. Mellom Horge og Vassøy ligg Vassøyosen som er ein del av fjorden.
Fjorden vert kryssa av ferjesambandet mellom Stavanger og Tau.
Einar Skålaglam
Einar Helgesson Skålaglam (norrønt: Einarr skálaglamm Helgason) var ein islandsk skald som levde på slutten av 900-talet. Han høyrde til i ei av dei islandske stormannsættene.
Slekt og familie
Etter den islandske Landnåmaboka (Landnámabók) var Einar sine foreldre var Helge Ottarson og Nidbjørg Bjolansdotter. Farfar hans var landnåmsmannen Bjørn den Austrøne som var son til Kjetil Flatnes. Foreldra til mora var den skotske «kongen» Beolan (Bjólan) og Katlin, dotter til Gange-Rolf
Einar var bror til Osviv Helgesson som var synsk og som det blir fortalt om i Soga om Laksdølane.
Om livet hans
I Egilssoga er det fortalt om Einar at han var tidlig stor og sterk for alderen og at han tok til å dikte alt medan han var ung, og han var ivrig etter å lære. Ein sumar på tinget gjekk Einar til teltet til Egil Skallagrimsson og fekk tale med han om skaldekunst. Sidan vart dei gode vener.
Einar var lenge utanlands «hjå høgborne menn»; han var gjevmild og hadde oftast lite pengar. Han vart sagt til å vere ein dugande og gild kar, og han var ein av hirdskaldane hos Håkon Sigurdsson Jarl. Truleg var han òg ei tid hos Harald Blåtann i Danmark. Han var med i slaget ved Hjørungavåg i 986 mot den danske invasjonsflåten, der nordmennene fekk siger. Etter det Jómsvíkingsoga fortel, var Einar først kjend som Skjoldmøy-Einar. Han fekk tilnamnet Skålaglam etter at Håkon jarl gav han eit par magiske vektskåler i sølv med vektlodd, som var slik laga at dei gav frå seg ein klang (glam) som ein kunne ta varsel av. Truleg fekk han desse skålene i skaldeløn etter at han dikta dråpa Vellekla til jarlen.
Under ei reise frå Noreg til Island drukna han i Breidafjord. I den islandske Landnåmaboka er det sagt at Einar Skålaglam drukna ved Einarskjeret i Selasundet.
Diktverk
Diktverka til Einar Skålaglam finn vi i dei norrøne kongesogene, i Skaldskaparmål i Den yngre Edda, og i Soga om Jomsvikingane. Vi kjenner til desse:
Notar
<references group="Note"/>
Toshiya Sueyoshi
Toshiya Sueyoshi er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Avispa Fukuoka, Sagan Tosu og Oita Trinita.
Kurt Aust
Kurt Aust (psvd. for Kurt Østergaard) er ein dansk forfattar og frilansskribent. Han er utdanna pedagog, og har vore busett i Noreg frå 1982 og skriv på norsk. Aust debuterte som forfattar i 1999.
Pástra
Pástra (gresk Πάστρα) er eit fjell på grensa mellom periferieiningane Attikí og Viotía. Det er ein del av fjellkjeda Kitherónas og den høgaste toppen heiter Koúrteza (Κούρτεζα) eller Tsoúka (Τσούκα) og er på 1 025 moh.
Historie
Det låg fleire busetnadar rundt Pasta i antikken, som Oinoi (Οινόη), Eleftherai (Ελευθεραί), Erythrai (Ερυθραί) og Ysiai (Υσιαί). Fleire festningsverk vart bygd i fjellsida frå rundt 400 fvt. til moderne tider.
I desember 1997 styrta eit fly på Pastra då det skulle lande på flybasen i Tanágra.
Religiøse bygg
På Pastra ligg klosteret Profítis Ilías (Προφήτης Ηλίας) og kyrkjene Ájos Dimítrios (Άγιος Δημήτριος), Ájos Athanásios, (Άγιος Αθανάσιος), Ajía Marína (Αγία Μαρίνα), Ajía Triáda (Αγία Τριάδα) og Ájos Jeórjos (Άγιος Γεώργιος).
Matti Aikio
Matti Aikio, eigentleg Mathis Isachsen, var den første samiske forfattaren i Noreg.
Memurutindan
Memurutindan er ei rekkje tindar i Jotunheimen i Lom kommune i Innlandet. Størst er Store Memurutinden som med ei høgd på 2366 meter over havet er det åttande høgaste fjellet i Noreg. Det ligg på nord for Austre Memurubreen og sør for Veobreen. Store Memurtinden er òg den mest markante av desse tindane med ein primærfaktor på 336 meter.
Matti Aikio
Matti Aikio vart fødd og døydde i Karasjok. Han var son av ein lærar. Aikkio studerte mellom anna pedagogikk i Trondheim, og arbeidde som lærar mellom 1896 og 1906 i Finnmark og Sør-Noreg.
Memurutindan
Andre tindar i massivet er Austre Memurutinden og Vestre Memurtindan. Austre Memurutinden har ei høgd på 2301 moh og er den 21. høgaste fjelltoppen i landet. Mellom Store og Austre Memurtinden går Memuruskardet. Vestre Memurutindan består av fem tindar på 2280, 2243, 2230, 2140 og 2049 moh. Den høgaste av desse fem er den 26. høgaste fjelltoppen i landet. Vestre Memurtindan ligg mellom Austre og Vestre Memurubreen.
Matti Aikio
Aikio lærte seg norsk først i 1890, som 18-åring. Romanane og dramaa sine skreiv han på norsk. Han gjev eit nøyaktig bilete av den harde kvardagen til den samiske minoriteten, og kampen dei fører for eigen identitet og sjølvstende.
Frå 1921 vart Aikio statsstipendiat.
Den liguriske republikken
Den liguriske republikken (italiensk Repubblica Ligure) var ein kortvarig fransk klientrepublikk oppretta av Napoleon den 14. juni 1797. Han utgjorde den gamle Republikken Genova, som dekte det meste av regionen Liguria, nordvest i Italia. I juni 1805 vart området annektert av Franrkike og vart ein del av départementet Apennins.
Etter Napoleon sitt fall i 1814 vart Republikken Genova kortvarig gjenopptatt mellom 28. april og 28. juli. Etter Wienerkongressen vart derimot avgjort at den tidlegare republikken skulle gå til Kongedømet Kongedømet Sardinia og vart annektert 3. januar 1815. Den liguriske republikken nytta det tradisjonelle genuesiske flagget, ein raud kross på kvit bakgrunn.
Exnerfunksjon
Exnerfunksjonen er eit mål på trykk som stundom vert brukt for å erstatte trykket i datamodellar. Han kan til dømes definerast som
der p_0 er overflatetrykket, vanlegvis ved 1000 hPa; R_d er gasskonstanten for tørr luft og c_p er varmekapasiteten for tørr luft ved konstant trykk. T er temperatur og {\theta} er potensiell temperatur.
Omelett
Omelett er ein matrett basert på egg, som både kan vera enkel og innvikla. Ordet har opphav i fransk, og omelettar vert ofte rekna som ein del av det klassiske franske kjøkenet.
Den enklaste typen omelett er vispa egg tilsett nokre få krydder som vert steikt i ei panne. For å gjera måltidet fyldigare kan ein tilsetja ei rekkje andre ingrediensar, som mjølk, grønsaker, kjøt og smakstilsetjingar. Korleis røra vert vispa har òg mykje å seia for den ferdige omeletten. Det skal mellom anna vera betre å bruka ein gaffel enn ein visp for å piska egga, slik at eggekviten held saman og omeletten blir luftig.
Stortingsrepresentantar 1886-1888
Stortingsrepresentantar 1886-1888 er ei liste over stortingsrepresentantar som vart valde i stortingsvalet 1885. Desse sat på Stortinget i tida frå 1886 til 1888. Det var totalt 114 representantar, fordelt med 84 til Venstre, 30 til Høgre.
Neue Synagoge i Berlin
Neue Synagoge (den nye synagogen) er ein stor synagoge i Oranienburger Straße i bydelen Mitte i Berlin. Han vart bygd mellom 1859 og 1866 som hovudsynagoge for jødane i Berlin. Med sin praktfulle orientalsk-mauriske stil med inspirasjon frå Alhambra er Neue Synagoge eit viktig arkitektonisk verk frå midten av 1800-talet i Berlin.
Utkastet til bygningen vart utarbeidd av Eduard Knoblauch, da han vart sjuk, tok Friedrich August Stüler over arbeidet med bygningen og utførte dei indre romma.
Bygning
Fasaden mot Oranierburger Straße er rikt arrangert med formsteinar og terrakotta, aksentuert med farga glasursteinar og eit lett tilbaketrekt inngangsparti. Blikkfang er kuppelen, flankert av to små paviljongliknande kuppeltårn på sidefløyene. Attom fasaden var vestibylen og hovudsalen med plass til 3000 menneske. Bygningen er òg eit viktig minnesmerke frå tidleg jarnbygging; det nye byggstoffet jarn er tydeleg synleg i form av jarnsøyler og er òg bruka i kuppelkonstruksjonen og i den tapte golvstrukturen i hovudsalen.
Historie
Under rikskrystallnatta i 1938 vart synagogen stukken i brann, men brannen vart sløkt. Bygningen var på dette tidspunktet allereie freda og unngjekk dermed meir øydelegging. I 1943 vart han sterkt skada av bomber. Hovudbygningen er bevart, og er vorte omdanna til Centrum Judaicum, men blir ikkje lenger bruka som synagoge.
Spesifikk varmekapasitet
Spesifikk varmekapasitet, eller berre spesifikk varme (Symbol: C eller c) er eit mål på varmenergien som krevst for å heve temperaturen til eit visst stoff med ein grad. Vanlegvis er mengde spesifisert per masse, t.d. vatn har ein masse-spesifikk varmekapasitet på om lag 4184 joule per kelvin per kilogram. Volum-spesifikk og mol-spesifikk varmekapasitet vert òg brukt.
Spesifikk varme er ein intensiv eigenskap, som tyder at det er ein eigenskap av sjølve stoffet, og ikkje storleiken eller forma til prøven. Verdien av han er avhengig av den mikroskopiske strukturen til stoffet.
Den spesifikke varmen til så godt som alle stoff kan målast, inkludert reine grunnstoff, kjemiske sambindingar, legeringar, løysingar og komposittmateriale.
Tidlegare vart omgrepet òg kalla eigenvarme.
Symbol og standarar
Spesifikk varmekapasitet vert vanlegvis uttrykt i anten masse eller stoffmengd, men for enkelte væsker og faste stoff vert òg volum brukt. Når det er snakk om volum-spesifikk varmekapasitet vert som regel indeksen v brukt, og for masse-spesifikk varmekapasitet vert m brukt, men sidan denne er den mest vanleg vert ikkje alltid indeksen tatt med. Når stoffmengd er storleikseininga, vert symbolet den store bokstaven C, men stundom vert òg m brukt her òg. Ein annan variant vert av og til brukt i kjemi, der C er symbolet for entalpi (H for mol eller h for masse) vert brukt som indeks.
I ingeniørkunst vert som regel masse-spesifikk og volum-spesifikk varmekapasitet brukt, og desse vert som oftast skrive cm og cv for å ikkje forveksle dei. Ein bør derimot passe seg òg ikkje forveksle cv med varmekapasiteten for gass med konstant volum (som nemnt under), og heller ikkje indeksen m som òg stundom vert brukt for molar varmekapasitet. Av og til må ein bruke to indeksar for å indikere intensive storleikar, slik som C_{V,m} for molar varmekapasitet for gass med konstant volum.
I SI-systemet er eininga for spesifikk varmekapasitet anten joule per gram per kelvin (J g–1 K–1) eller joule per mol per kelvin (J mol–1 K–1).
Symbola for spesifikk varmekapasitet er derfor som følgjer:
Dei spesifikke varmekapasitetane til stoff som består av molekyl (og som altså ikkje er einatomiske varierer i forhold til temperaturen. Derfor må ein i tillegg nemne kva temperatur ein har målt varmekapasitetane i. Døme på to måtar og oppgje varmekapasitet på er:
Vatn (væske): cp = 4,1855 J g–1 K–1 (15 °C) Vatn (væske): CvH = 74,539 J mol–1 K–1 (25 °C)
Trykket som den spesifikke varmekapasiteten vert målt under er særleg viktig for gassar og væsker. Standardtrykket var tidlegare nesten alltid ein standardatmosfære, som er definert som det midla trykket i havnivået, som er nøyaktig 1013,25 hPa. I 1982 rådde derimot IUPAC til at «standard trykket» burde vere definert som nøyaktig 1000 hPa. Dette var eit rundt tal, og var nyttig sidan relativt få folk bur og arbeider nøyaktig i havnivå. Så derfor bør ein nemne trykket som den spesifikke varmekapasiteten er målt under. Eit døme på dette er:
Vatn (gass): CvH = 28,03 J mol–1 K–1 (100 °C, 1013,25 hPa)
Kjelder
Calor específica
Det fleirspråklege bibliotek
Det fleirspråklege bibliotek (DFB) ved Deichmanske bibliotek er eit nasjonalt kompetansesenter for fleirkulturelle bibliotektenester og rådgjevar for bibliotek.
DFB kjøper inn og låner ut bøker, lydbøker, film og musikk på mange språk. Desse språka er: Albansk, amharisk, arabisk, bosnisk, burmesisk, dari, engelsk, finsk, fransk, hausa, hindi, joruba, kinesisk, kroatisk, kurdisk, litauisk, nederlandsk, oromo, panjabi, pashto, persisk, polsk, portugisisk, rumensk, russisk, serbisk, shona, somali, spansk, swahili, tagalog, tamil, thai, tigrinja, tsjetsjensk, tyrkisk, twi, ungarsk, urdu og vietnamesisk.
Historie og bakgrunn
Då arbeidsinnvandringa til Noreg skaut fart på slutten av 1960-talet, var Deichmanske bibliotek tidleg ute med å fange opp behova til dei mange innvandrarane i hovudstaden. Det var hovudsakleg pakistanarar som kom til Noreg på denne tida, og dei fyrste bøkene på urdu vart kjøpt inn av biblioteket tidleg på 1970-talet. Etter kvart kom det andre grupper til Noreg. Dette førte til etterspurnad etter bøker på språk som arabisk og tyrkisk.
Bibliotek i andre delar av Noreg merka også ei auke i etterspurnaden etter bøker på fleire språk. Deichmanske bibliotek fekk derfor eit nasjonalt ansvar for det fleirspråklege tilbodet, og frå 1975 har Staten ved Kulturdepartementet gjeve ei årleg løyving til verksemda.
Tilbodet vart raskt populært, og krava til kompetanse og auka arbeidsmengde tvinga fram nye måtar å organisere verksemda på. I 1983 oppretta Deichmanske bibliotek Avdeling for innvandrerlitteratur. I 1996 skifta avdelinga namn til Det fleirspråklege bibliotek og vart lansert som nasjonalt kompetansebibliotek av Statens bibliotektilsyn (nå ABM-utvikling).
Det fleirspråklege bibliotek har tre hovudfunksjonar:
Målgruppene til Det fleirspråklege bibliotek er:
Nettenesta Bazar
Det fleirspråklege bibliotek har utvikla og driv nettenesta «Bazar», som er ei netteneste på 14 språk, laga spesielt for språklege minoritetar i Noreg. Føremålet med Bazar er å lette den enkelte sin overgang frå heimlandet til Noreg, fremje integrasjon i det norske samfunnet og sikre kontakten med samfunnsutvikling, kultur og språk i heimlandet. Bazar inneheld informasjon om norsk samfunn og kultur, norskopplæring, organisasjonar og aviser frå mange land.
Forlagsverksemd
Det fleirspråklege bibliotek har fått eineretten i Noreg til å omsetje og utgje bøker frå det britiske forlaget Mantra Lingua. Bøkene er tospråklege barnebøker med tekst på norsk (bokmål) og parallelltekst på arabisk, kurdisk, persisk, somali og urdu. Det er til no kome ut 5 bøker:
Det indiske riksvåpenet
Det indiske riksvåpenet er eit emblem som viser tre løver frå toppen av Asjoka-søyla i Sarnath. Løvene står på ein kapitel som viser ein galopperande hest til venstre, ein okse til høgre og eit dharmahjul i midten. Under står det skrive satyameva jayate, 'berre sanninga sigrar', med devanagariskrift (सत्यमेव जयते).
Utforminga av våpenet blei vedteke 26. januar 1950, same dagen som India blei erklært republikk.
STS-2
STS-52 var den andre romturen i det amerikanske romferjeprogrammet og den andre romturen der romferja Columbia vart nytta. Såleis vart Columbia den første bemanna romfarkosten som vart nytta om att fleire gonger.
Kenta Hiraishi
Kenta Hiraishi er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Ube Yahhh-Man og Avispa Fukuoka.
Botnsfjorden
Botnsfjorden er den inste delen av Idsefjorden Strand kommune. Han har innløp sør for Jørpeland og strekker seg 3 km sørover til Botne. På austsida av fjorden ligg grendene Jøssang og Notavik.
Den vitskapelege komiteen for antarktisforsking
Den vitskaplege komiteen for antarktisforsking (Scientific Committee on Antarctic Research, forkorta SCAR) er ein komité under Det internasjonale vitskapsrådet som vart oppretta i 1958 i samband med Det internasjonale geofysiske året. Arbeidsområdet til SCAR er initiering, utvikling og koordinering av vitskapleg forsking i Antarktis. Den faglege verksemda i SCAR blir handtert av faste vitskaplege grupper, og SCAR gjev råd til dei konsultative møta under Antarktistraktaten og dessutan andre organisasjonar andsynes forsking og bevaring som påverkar forvaltinga av Antarktis og Sørishavet.
Delegatmøte i SCAR vert haldne annakvart år for å handtere administrative spurnader. Eit styre valt frå delegatane er ansvarleg for den daglege administrasjonen av SCAR gjennom sekretariatet ved Scott Polar Research Institute i Cambridge, England.
I forkant av delegatmøta arrangerer SCAR ein større open konferanse for å rette merksemda mot antarktisspørsmål, og dessutan møte i dei vitskaplege gruppene for slutthandsaming av forskingsprogramma for eventuell godkjenning av delegatane.
I 2002 mottok SCAR den prestisjefylte Fyrsten av Asturias-prisen for internasjonalt samarbeid.
Twilight-serien
Twilight er ein bokserie skriven av den amerikanske forfattaren Stephenie Meyer. Serien består av fire bøker som kom ut mellom 2005 og 2008. Dei fire bøkene har kome ut på norsk med titlane Evighetens kyss (eng. Twilight), Under en ny måne (New Moon), Formørkelsen (Eclipse) og Ved daggry (Breaking Dawn). I november 2009 var det blitt selt over 85 millionar eksemplar av bøkene, og dei var blitt omsette til minst 38 ulike språk.
Serien er også blitt filmatisert. Twilight-filmen kom ut i 2008 og den andre, The Twilight Saga: New Moon i 2009. Den tredje filmen, The Twilight Saga: Eclipse, har utgjevingsdato 30. juni 2010.
Store Knutsholstinden
På midten av 1800-talet vart Knutsholstinden sett på som ubestigeleg, og dessutan trudde enkelte at han den var Noregs høgaste fjell. Johannes Heftye si førsteklatring i 1875 vart sett på som ei stor bragd, og vart i samtida samanlikna med Slingsby si klatring av Storen. Mellom Slingsby og Heftye oppstod det eit kjensleladd, offentleg ordskifte, med nasjonalistiske undertonar. Som ei følgje av dette, og for å vise at Storen var eit enkelt fjell å klatre, fann Heftye ruta på Storen som seinare har vorte normalvegen, Heftye-ruta.
Levanger kommune
Levanger kommune (sørsamisk: Lievangken tjïelte) ligg i Trøndelag fylke. Han grensar i nordaust mot Verdal, i sør mot Stjørdal og i sørvest mot Frosta. Over Trondheimsfjorden ligg Inderøy kommune. Det som i dag er Levanger kommune er eit resultat av kommunesamanslåingsprosessen i 1962 og 1964, og var tidlegare kommunane Levanger, Skogn, Frol, Åsen og Ytterøy.
Byen Levanger ligg ved Trondheimsfjorden. Han har hatt bystatus to gonger, fyrst frå 1836 og fram til kommunesamanslåinga i 1962, deretter fekk han igjen bystatus i 1997. Hovudnæringar i kommunen er jordbruk med sine 120 km² med jordbruksareal, industri og offentleg verksemd.
Næringsliv
Det finst spor av handel i Levanger-området heilt frå jarnalderen. Byen ligg sentralt, med tilgang til sjøen, veg og jarnbane til Jamtland i Sverige og Trondheim i sør.
Den viktigaste industriverksemda i Levanger kommune er Norske Skogs papirfabrikk som sysselset om lag 650 årsverk på tettstaden Skogn. Gjennom 1990-talet har det vore freistnader på å byggje eit gasskraftverk i tilknyting til papirfabrikken, noko som vart godkjent av Stortinget. Planane er igjen aktuelle etter at gassrøyrleidning inn Trondheimsfjorden ser ut til å koma på plass (2005).
Sjukehuset Levanger har om lag 1000 årsverk, og er såleis den største einskildverksemda i fylket.
Johan Helmich Roman
Johan Helmich Roman var ein svensk barokk-komponist. Han har vorte kalla «far til svenske musikken» eller «den svenske Händel».
Liv
Roman vart fødd i Stockholm i familien til Johan Roman, medlem av det svenske kongekapellet. Familienamnet «Roman» kan kome frå det finske stadnamnet Rauma, sidan forfedrane til Johan kom frå Finland. Som gut fekk han truleg den første musikalske utdanninga si hos faren. Han vart medlem av det kongelege kapellet i 1711 som fiolinist og oboist. Rundt 1715 gav kongen Roman løyve til å studere utanlands og den unge komponisten var seks år i London. Han studere nesten heilt sikkert under Johann Christoph Pepusch, møtte Francesco Geminiani, Giovanni Battista Bononcini, og viktigast, Georg Friedrich Händel, som med musikken sin gjorde eit varig inntrykk på Roman.
Roman reiste attende til Sverige i 1721. Han vart like etter utpeikt til visekapellmeister ved det kongelege kapellet og seks år seinare vart han kapellmeister av Kungliga Hovkapellet. I 1720-åra fekk Roman utbetra standarden ved kapellet og i 1731 heldt han dei første offentlege konsertane i Sverige. Det einaste verket hans som vart publisert medan han levde var ei samling av 12 sonatar for fløyte, violone og cembalo, som kom ut i 1727. I 1730 gifta Roman seg, men kona døydde berre fire år seinare. I 1734 reiste komponisten frå Sverige og vitja fleire europeiske land—Austerrike, England, Frankrike, Tyskland og Italia. Han kom attende til Stockholm i 1737, og førte med seg ein musikalsk rikdom frå mange komponistar som han framførte ved det kongelege kapellet. I 1738 gifta Roman seg att. I 1740 vart han vald til medlem av det nyoppretta Kungliga Vetenskapsakademien.
Den suksessrike karrieren til Roman gjekk nedover i 1740-åra. Den viktige vernaren hans, dronning Ulrika Eleonora av Sverige, døydde seint i 1741. I 1742 vart Roman hindra av sine eigne helseproblem. I 1744 komponerte Roman eit av dei flottaste verka sine, Drottningholmsmusique: ei stor samling orkestersuitar for bryllaupet til kronprins Adolf Fredrik av Sverige og Louisa Ulrika av Preussen. Ironisk nok var det på grunn av Adolf Frederick og Louisa Ulrika at karrieren til Roman gjekk nedover. Den nye kronprinsessa hadde forskjellig musikksmak og mannen hennar oppretta eit særs sterkt konkurrerande kapell. Til slutt døydde den andre kona til Roman i 1744 og etterlet komponisten med fem born.
I 1745 trekte Roman seg attende frå posten som leiar for det kongelege kapellet på grunn av dårleg høyrsel, som hadde vorte raskt dårlegare dei siste åra. Han slo seg ned på eigedommen Lilla Haraldsmåla i Ryssby socken, nær byen Kalmar søraust i Sverige. Bortsett frå eit enkelt besøk til Stockholm i 1751–52 for å dirigere gravferdsmusikken til kongen og den påfølgjande og kroningsmusikken til Adolph Frederik, nytta Roman dei siste leveåra sine på å omsetje europeisk musikkteori til svensk og tilpasse religiøse tekstar til svensk. Han døydde på Lilla Haraldsmåla i 1758. Verka hans har aldri gått i gløymeboka, for alt ni år etter han døydde heldt Kungliga Vetenskapsakademien ein minneseremoni der verka til Roman vart dokumentert. Kopiar av verka til Roman er funne i manuskript så seint som i 1810.
Musikk
Ein av dei mest kjende komposisjonane til Roman er «Drottningholmsmusique» eller «Musikk for eit kongeleg bryllaup». Det består av ei samling 24 korte musikkstykke med lengder frå om lag eitt til seks minutt. Roman skreiv denne musikken for bryllaupet i august 1744 for kronprins Adolf Fredrik av Sverige og hans Louisa Ulrika av Preussen. Bryllaupet deira fann stad på Drottningholm slott. Festen varte fire dagar. Stykka frå «Drottningsholmsmusikken» vart tilsynelatande vald ut og tilpassa hendinga. Roman hadde òg åtte musikkstykke i reserve. Desse stykka er kjende som Suite i D-dur, stundom kalla «Vesle Drottningsholmsmusikken». Begge er moderne namn, namngjevne av den svenske dirigenten og musikaren Claude Génetay.
Ost
Ost (norrønt ostr) er eit meieriprodukt som vert laga av mjølk (eller eit anna mjølkeprodukt) ved at protein og feittinnhaldet får stivne (koagulere) og at resten, i hovudsak vatn og vassløyselege stoff, vert skilt ut. Osten består i hovudsak av feitt, protein (kasein) og kalsium, og ei avskild vassløysing av vatn, vatnoppløyselege protein, mjølkesukker (laktose) og ein del mineral og vitamin.
Ku-, geite- og sauemjølk er dei mest vanlege mjølketypane som blir brukt til produksjon av ost. Men mjølk frå mellom anna reinsdyr, esel, lama, vassbøffel, kamel, hest, sebra og jak blir òg brukt.
Ost er eit konsentrert mjølkeprodukt – det går med ca. 10 liter mjølk til 1 kg ost.
Ysting
Produksjon av ost skjer ved at ein får mjølk til å skilja seg til ostemasse og myse. Dette kan ein gjera ved å syrne mjølka, til dømes gjennom oppvarming, eller ved å tilsetja løype. Deretter blir mysa silt vekk, og ein sit att med eit mindre væskehaldig ostestoff. Så kan ein salte, bruke bakteriekulturar, lagre og mogne, og vidareutvikle osten på ulike måtar. I nokre høve lagar ein også ost av den fråsilte mysa, som brunost.
Historie
Ost har vore brukt i mange tusen år. Det var i osten ein først fann aminosyra tyrosin, namnet avleidd frå det greske ordet tyri for ost. Etter den greske mytologien var Polyphemus den første ostemakaren. Det nøyaktige opphavet til det greske ordet for ost, tyri (uttala «tee te») er ukjent. Ost vert kalla tyros i Iliaden av Homer, cyclops av Euripides og frosken av Aristophanes.
Aristoteles og Dioscourides gav oss dei første oppskriftene på produksjon av ost. Ifølgje Ktissios åt ikkje dronning Semiramis ost «utanom ost produsert frå kvite kyr.» Grekarane, som må ha misforstått osten sin påverknad på kroppen, gav ost til brytarane for å fremje uthaldet.
Osteløype må ein hente frå den fjerde magen til ein kalv som får mjølk. Av di ein kan spore bruken av ost nærare 10 000 år attende i tid, kan ein vere rimeleg sikker på at kjennskapen til framstilling og bruk av løype har vore kjend sidan den tid.
I dag finst det over 1 000 sortar ost i verda. Cheddar er den desidert vanlegaste typen.
Bruk
Ost vert ofte brukt som ei avslutning på eit måltid, som ein dessert, eller retten før desserten. Frankrike er verdas største osteland. Der vert det produsert over 350 sortar ost. På finare restaurantar, som Le Canard i Oslo, har dei eigne ostekelnerar og eit stort utval av ost. Ost er òg ofte brukt som pålegg på brødskiver og som ingrediens i matrettar. Pizza er eit døme på ein matrett som nyttar smelta ost til å toppe matretten.
Typar av ost
Surmjølksost er ost laga ved at ein skiljer syrna mjølk, medan ein bruker usyra mjølk i søtmjølksost. Surmjølksmetoden er ein svært gammal metode, og blei i Noreg brukt til å laga ferskost (som kvarg og opphengd mjølk) eller lagra ost (som pultost og gammalost).
Alle ostar er variantar av dei 18 grunnleggjande ostetypane: camembert, cheddar, edamer, gaudaost, handkäse, hytteost, limburger, mursteinsost, mysost, neufchatel, parmesan, provolone, romano, blåmuggost (roquefort), sapsago (schabziger), smøreost (kremost), sveitserost og trappistost.
Harde ostar, som cheddar, inneheld mindre væske og meir feitt enn mjuke ostar, som brie.
Composite Gazetteer of Antarctica
Composite Gazetteer of Antarctica (CGA) er det internasjonalt anerkjente stadnamnregisteret for Antarktika. Det blir gjeve ut av Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) og inneheld alle antarktiske toponym publisert i nasjonale stadnamnregister, i tillegg til grunnleggande informasjon om desse namna og relevant geografisk informasjon. Registeret omfattar òg International Hydrographic Organization (IHO) General Bathymetric Chart of the Oceans (GEBCO) sitt register for undersjøiske kjennemerke sør for 60 °S.
I oktober 2012 inneheldt CGA 36 857 geografiske namn for 18 858 kjennemerke, inkludert 500 med to eller fleire heilt forskjellige namn som kjem frå følgjande kjelder:
Nasjonale instansar for antarktiske stadnamn
Land/offisiell instans:
Argentina: Instituto Geográfico Militar Sección Toponimia del Servicio de Hidrografía Naval de la Armada Argentina and Instituto Antártico Argentino; Australia: Australian Antarctic Names and Medals Committee; Bulgaria: Antarctic Place-names Commission; Canada: Geographical Names Board of Canada; Chile: Instituto Hidrografíco de la Armada de Chile and Instituto Geográfico Militar; Kina: Den kinesiske stadnamnkomiteen; Frankrike: Commission de Toponymie des TAAF, Institut Géographique National; Tyskland: Ständiger Ausschuß für Geographische Namen; Italia: Comitato per i nomi geografici antartici; Japan: Den japanske antarktiske stadnamnkomiteen; New Zealand: Antarctic Place-names Committee of New Zealand; Noreg: namnekomiteen ved Norsk Polarinstitutt ; Polen: Komiteen for polarforsking under Det polske vitskapsakademiet; Russland: Russiske interadministrative kommisjon om geografiske namn; UK: British Antarctic Survey UK Antarctic Place-names Committee; Uruguay: Instituto Antártico Uruguayo; USA: United States Board on Geographic Names; GEBCO: GEBCO Sub-Committee on Undersea Feature Names.
Lierne kommune
Lierne (sørsamisk: Lïjre) er ein kommune i Trøndelag fylke. Han vart til i 1964 då Nordli og Sørli vart slegne saman.
Kommunen er kjend for bjørnebestanden sin. Sjølv om talet på bjørnar i området er ganske lite, skapar dei store problem for sauebøndane der.
Flyktningerennet er eit langrennsløp som vert skipa kvart år i kommunen. Løypa går frå Lierne over grensa til Sverige, og er den same som fleire flyktningar følgde under den andre verdskrigen.
Folkekrosstoget
Bakgrunn
Pave Urban II planla at krosstoget skulle legge i veg 15. august 1096, men månader før dette slo store styrkar av bønder og smålåtne riddarar seg uventa saman og sette avgarde mot Jerusalem på eiga hand. Bøndene hadde vorte råka av tørke, svolt og pest i fleire år før 1096, og for enkelte var dette sett på som eit høve til å forlate all denne lidinga. Det som oppeldna bøndene var mellom anna fleire astronomiske fenomen som skjedde frå starten av 1095, mellom anna meteorregn, nordlys, ein måneformørking og ein komet. Eit utbrot av mjølaukesoppsott, som vanlegvis likevel hadde ført til omfattande pilegrimsreising, skjedde òg like før rådet i Clermont. Millenarianisme, trua om at enden er nær, var populær tidleg på 1000-talet og fekk ein oppvsing i denne perioden. Reaksjonen var alt anna enn venta. Medan Urban hadde venta eit par tusen riddarar, enda han opp med 40 000 krossfararar, hovudsakleg utrente soldatar, inkludert kvinner og born.
Ein karismatisk munk og mektig talar kalla Peter Eremitt av Amiens var den spirituelle leiaren til rørsla. Han var kjend for å ri på eit esel og var kledd i enkle klede. Han hadde forkynt om krosstoget gjennom Nord-Frankrike og Flandern og hevda at han var utpeikt av Kristus sjølv (og bar visstnok eit guddommeleg brev til å bevise det), og det er truleg at enkelte av tilhengjarane hans trudde det var han og ikkje Urban som kom med ideen om krosstoget. Det vert ofte tenkt at hæren til Peter bestod av uvitande og inkompetente bønder som ikkje hadde peiling på kvar dei skulle, og som trudde at kvar storby dei møtte på vegen var Jerusalem. Dei mange pilegrimane som reiste i Europa i lange periodar før dette må derimot ha gjort at folk flest var klar over kor langt borte Jerusalem låg. I tillegg til mange utrente bønder var det òg ein del lågarerangerte riddarar som førte dei, som t.d. Fulcher av Chartres og Walter Sans-Avoir.
Jødeforfølging
Preikene om det første krosstoget utløyste antisemittisme. I delar av Frankrike og Tyskland vart jødar sett på som like store fiendar som muslimar, og dei vart sett på som ansvarlege for krossfestinga, og dei var meir synlege enn dei fjerne muslimane. Mange lurte på kvifor dei skulle reise tusenvis av mil for å kjempe mot ikkje-truande, når dei hadde ikkje-truande så nær heimane sine.
Det er òg truleg at krossfararane trong pengane. Rhinland-samfunnet var relativt velståande, både fordi dei var isolerte og fordi dei ikkje hadde restriksjonar på lån av pengar, som dei kristne hadde. Mange krossfarar måtte setje seg i gjeld for å kunne kjøpe våpen og utstyr til ekspedisjonen. Sidan den vestlege kristendomen ikkje tillet åger (i motsetnad til ortodoks kristendom, som berre regulerte det) stod mange krossfarar i gjeld til jødiske pengeutlånarar. Med utstyret dei kjøpte for pengane tok dei så livet av jødane som ein del av det kristne oppdraget.
Takuya Ito (1974)
Takuya Ito er ein japansk fotballspelar.
Folkekrosstoget
Walter og franskmennene
Peter samla hæren sin ved Köln den 12. april 1096, og planla å stoppe der og preike til tyskarane og samle fleire krossfararar. Franskmennene ville derimot ikkje vente på Peter og tyskarane, og under Walter Sans-Avoir si leiing la eit par tusen franske krossfararar i veg før Peter og nådde Ungarn den 8. mai. Dei reiste gjennom Ungarn og nådde elva Sava ved grensa til Austromarriket ved Beograd. Den beogradske kommandanten vart overraska og hadde ikkje fått ordre om kva han skulle gjere med dei. Han nekta derfor å sleppe dei inn og tvinga krossfararane til å plyndre landsbygda rundt etter mat. Dette førte til trefningar med garnisonen i Beograd og for å gjere det enno verre prøvde seksten av Walter sine menn å rane marknaden i Semlin i Ungarn. Dei vart fråtekne rustning og klede, som vart hengt ned frå bymurane, og til slutt fekk krossfararane løyve til å halde fram til Nish, der dei fekk mat og venta på beskjed frå Konstantinopel. I slutten av juli kom hæren til Konstantinopel med austromersk eskorte.