cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kokhav Ya'akov
Kokhav Ya'akov (hebraisk skrift כּוֹכַב יַעֲקֹב, tyder «Jakobsstjerna») er ein religiøs kollektiv, israelsk busetjing på den okkuperte Vestbreidda. Han ligg mellom Ramah in Benjamin og Bet-El nær al-Bireh, kring 10 minuttar med bil frå bydelane Pisgat Ze'ev og Neve Yaakov i Jerusalem. Han er underlagt Mateh Binyamin regionale kommune. I 2007 var folketalet 5 600. Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Katarina Howard
Undergang
Cranmer meinte at viss Katarina hadde hatt eit fysisk forhold med Dereham før ho vart dronning, ville det gjera ekteskapet med kongen ugyldig og han overrekte kongen eit brev med skuldingar mot Katarina den 2. november 1541 medan dei var til stades ved Allehelgensmessen. Kong Henrik nekta først å tru på skuldingane og meinte at brevet var ei forfalsking, og beordra Cranmer å undersøkja saka nærare. I løpet av eit par dagar vart det frembragt avgjerande bevis, mellom anna tilståingar underteikna av Dereham og Culpepper etter at dei hadde vorte torturerte i Tower of London, forutan eit kjærleiksbrev openbert skrive med Katarinas handskrift til Culpepper.
Kokhav Ya'akov
Historie
Landsbyen vart grunnlagd i 1985 av Amana, og heitte først Abir Ya'akov etter rabbi Ya'akov Abuhatzeira. I 1988 vart namnet endra til Kokhav Ya'akov.
Katarina Howard
Undergang
Katarina vart arrestert den 12. november. Det blir hevda at ho klarte å unnslippe frå vaktarane sine ei kort stund for å springa til kyrkja der Henrik deltok i messa. Ho banka på kyrkjedørene og skreik namnet til kongen. Til slutt vart ho arrestert av vaktene og sendt til rommet sitt i Hampton Court der ho vart låst inne, berre saman med hoffdama si Jane Boleyn. Ønsket hennar om å få møta kongen vart avvist og Cranmer avhøyrde henne. Sjølv den trauste Cranmer fann Katarinas fortvila, usammenhengende tilstand ynkeleg og sa «Eg fann henne i ei slik sorg og tungsinn som eg aldri tidlegare har opplevd av eit menneske slik at alle menn ville ha synst synd på henne». Han gav ordre til vaktene om å fjerna alle gjenstandar som kunne tenkjast å kunna bli brukt til å gjera sjølvmord.
Medan ekteskapskontrakten til ei førehand mellom Katarina og Dereham ville ha hatt den effekten å avslutta dei kongelege ekteskapa hennar, ville han òg ha tillate kongen raskt å annullera ekteskapet og forvisa henne frå hoffet. Katarina ville då ha vorte vanæra, vorte fattig og sendt i eksil, men ville ha sleppt den grimme lagnaden til Anne Boleyn. Likevel heldt ho sjølv standhaftig fast på at ein slik kontrakt aldri hadde eksistert og uttalte at Dereham hadde tvinga seg på henne.
Fengsling og død
Katarina vart verande i forvaring fram til parlamentet utskreiv eit vedtak den 21. januar 1542 som gjorde det mogleg å straffa hensikta å begå forræderi med døden. Dette løyste problemet med Katarinas antekne førehandskontrakt og gjorde henne utvitydig skuldig sidan ekteskapsbrotet eller horet til ei dronning var å vurdera som høgforræderi. Ho vart frakta til Tower of London den 10. februar 1542, og dagen etter signerte kong Henrik det overståande parlamentsvedtaket og avrettinga av Katarina vart sett for klokka 7 den 13. februar.
Natta før avrettinga brukte Katarina mange timar på å øva på korleis hovudet hennar skulle kvila på blokka. Ho døydde relativt fatta, men såg bleik og forskremt ut, rimeleg nok, og bad om hjelp for å stiga opp skafottet. Ho talte om «den fortente og rettferdige straffa» og bad om nåde for familien sin og om bønn for sjela si. Dei siste orda hennar var «Eg døyr som ei dronning, men eg vil heller ha døydd som kona til Culpepper».
Ho vart raskt halshogne med eit hogg, og kroppen hennar vart gravlagd i ei umerka grav i kapellet St Peter ad Vincula nær der kusina hennar Anne Boleyn låg. Kong Henrik VIII var ikkje til stades ved avrettinga. Liket hennar vart seinare identifisert i løpet av restaureringa av kapellet under dronning Victoria og ho er minna på ein plakett på vestveggen som er dedikert til dei som døydde på Tower Green.
Kong Frans I av Frankrike skreiv eit brev til Henrik der han spurde om Katarinas død, og beklaga «den lidderlige og klanderverdige åtferda til dronninga» og gav han råd om at «lettheita til kvinner ikkje kan bøya æra til ein mann».
Katarina Howard i biletkunst
Målarar heldt fram med å inkludera Jane Seymour i bilete med kong Henrik VIII i fleire år etter at ho var død, kongen såg tilbake på henne med glede sidan ho var den hustrua som gav han ein son. Dei fleste av desse bileta var kopiar av eit portrett måla av Hans Holbein den yngre sidan det var det einaste måleriet i full storleik som var tilgjengeleg. Etter at Katarina Howard vart avretta, vart likevel alle portretta hennar fjerna, sjølv Howard-familien fjerna biletet hennar frå familieportretta sine. Henrik tilgav henne aldri truløysa hennar og ingen våga å måla portrett av henne etter at ho var død.
I fleire århundre vart eit måleri av Hans Holbein meint å vera det einaste eksisterande portrett av ho – bilete NPG 1119 ved Det nasjonale portrettgalleriet i London, med tittelen «Ukjend kvinne, tidlegare kjend som Catherine Howard». Nokre historikarar tvilar i dag på at kvinna avbilda verkeleg er Katarina. I den seinare tida har historikaren Antonia Fraser overtydande argumentert for at dette portrettet er eit av Jane Seymours syster Elizabeth Seymour. Denne kvinna har ein bemerkelsesverdig likskap med Jane, spesielt rundt kinna, og ho ber kleda til ei enke, noko Katarina ikkje hadde nokon grunn til, men som Elizabeth hadde. I tillegg vert alderen på kvinna i biletet gjeve å vera 21 år, men Katarina nådde aldri denne alderen. Sjølv om ein aksepterer den tidlegaste moglege datoen for hennes fødsel, 1520, ville ikkje Katarina vorte 21 år før på slutten av 1541 eller 1542 der ho då var anten fengsla eller død.
Det er eit anna portrett som har vorte tileigna Katarina, ein akvarell i miniatyr som har vorte datert (i samsvar med kleda hennar og korleis miniatyren vart måla) til den korte perioden då ho var dronning. I dette biletet ber ho smykke som er oppsiktsvekkande like dei som Jane Seymour berar i dei offisielle portretta hennar. Opptegnelser viser at desse smykka tilhøyrde krona og ikkje dronninga sjølv og det er ingen opptegnelser som viser at smykka har vorte fjerna eller gitt til nokon annan. Den einaste andre moglegheita er at dette portrettet viser Henriks skotske niese, Margaret Douglas, hertuginne av Lennox, svigermor til Maria Stuart, dronninga til skottane.
Katarina Howard på film
Katarina vart første gong framstilt på film i 1926 i stumfilmen Hampton Court Palace, der ho vart spelt av Gabrielle Morton. I 1933 i The Private Life of Henry VIII vart ho spelt av den sensuelle britiske dansaren Binnie Barnes. I denne komedien vel Katarina å gje opp sin kjærleik og går ambisiøst i gang med å forføra kongen. Hennes tragedie skjer når ho forelskar seg i Thomas Culpepper. Denne unøyaktige framstillinga har sidan dominert framstillinga av ho på film som byrja med avrettinga av Anne Boleyn (spelt av Merla Oberon) og endar med Henriks ekteskap med Catherine Parr (spelt av Everley Gregg).
Den amerikanske skodespelaren Dawn Addams gjorde ein opptreden på 10 sekund som den dømde dronninga i den romantiske filmen Young Bess frå 1952 med Charles Laughton som Henrik VIII, Stewart Granger som Thomas Seymour og Jean Simmons som Elizabeth I.
Katarina Howard gjorde ein cameo-opptreden spelt av Monika Dietrich i den britiske slapstickkomedien Carry On Henry med Sid James som kong Henrik. To år seinare portretterte Lynne Frederick dronninga i filmen Henry VIII and his Six Wives med Keith Michell som kong Henrik VIII.
I 2001 spelte Michelle Abrahams dronning Katarina i David Starkey sin fjernsynsdokumentar om kong Henriks dronningar.
I 2003 spelte Emily Blunt ei langt meir sympatisk Katarina i ITV sitt fjernsynsdrama om Henrik VIII som valde å fokusera utelukkande på Katarinas seksuelle tilhøve. Atter ein gong vart ekteskapsbrotet hennar forklart som ønsket til slektningar om å gjera henne gravid. Ho vart vist skrikande og gråtande av frykt ved avrettinga, noko som ikkje er korrekt då dei historiske oppteikninga viser at ho opptredde langt meir verdig.
I 2009 og 2010 spelte Tamzin Merchant dronning Katarina i den tredje og fjerde sesongen av Showtime-produksjonen The Tudors.
Katarina Howard i historieskriving
Den viktorianske skribenten Agnes Strickland argumenterte for at Katarina var uskyldig i alle tiltalene som vart retta mot ho. Andre som den amerikanske historikaren Lacey Baldwin Smith har skildra hennes liv som «hedonistisk» og Katarina som ein «ungdomsforbryter». Alison Weir har i si bok frå 1999, The Six Wives of Henry VIII skildra henne som «ei tomhovud, lausaktig kvinne».
Andre biografiar har vore meir velvillige, særleg David Starkey som har sett fram revolusjonære teoriar om ekteskapsbrotet til Katarina, og feministaktivisten Karen Lindsey, som er velvillig men realistisk i vurderinga si av personlegdommen til Katarina Howard.
Fylkesveg 820 i Vestfold
Fylkesveg 820 i Vestfold går mellom Skjerven i Lardal kommune og Lønnskoll i Re kommune. Vegen er 6,2 km lang.
Sakazuki Rock
Sakazuki Rock er ei lita klippe som ligg like aust for Perleknausen på kysten av Dronning Maud Land. Ho vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957-62. Namnet «Sakazuki-iwa» (Vinkalkklippa) vart nytta av hovudkvarteret til JARE i 1962.
Jubb al-Jarrah
Jubb al-Jarrah (arabisk جب الجراح, òg skrive Jeb al-Jarah) er ein landsby sentralt i Syria i Homs guvernement. I nærleiken ligg al-Mukharram i aust, Salamiyah i nordaust og al-Qaryatayn lenger sør. I følgje Statistisk sentralbyrå i Syria, hadde Jubb al-Jarrah eit folketal på 2 255 i 2004. Som andre landsbyar i al-Mukharram-distriktet, er innbyggjarane i Jubb al-Jarrah hovudsakleg alawittar. Historikaren Matti Moosa hevdat at viktiga alawittar frå Ba'ath-partiet møttes i løyndom i Jubb al-Jarrah den 30. januar 1968 og der valde å avskaffe muslimske og kristne fag i syriske skular.
Prejmer
Prejmer (ungarsk Prázsmár, tysk Tartlau) er ein kommune i Brașov fylke i Romania.
Busetnader
Prejmer er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:
Brabazon-komiteen
Brabazon-komiteen var ein komite som blei nedsett av dei britiske styresmaktene under andre verdskrigen for å undersøka dei framtidige krava til britisk flyindustri på den internasjonale flymarknaden i det britiske imperiet etter at krigen var over.
Formannen til komiteen var John Moore-Brabazon, som var den første engelskmannen som hadde ført eit motorisert luftfartøy og var innehavar av det første flysertifikatet i Storbritannia. Han hadde vore transportminister, og vart seinare minister for militærflyproduksjon (Minister of Aircraft Production). Han vart i 1942 utpeikt av Winston Churchill til å leia komiteen som uoffisielt skulle få hans namn. Innan komiteen kom i gang, var han utnemnd til baron Brabazon av Tara.
Den første komiteen
Komiteen kom første gong saman i desember 1942. Det vart sett opp retningslinjer for kva slags fly ein venta ville kunna vera konkurransekraftige på ein framtidig sivil marknad. Ein såg òg på motortypar. Komiteen leverte i februar 1943 si første anbefaling til regjeringa. Ein hadde kome til at britisk flyindustri allereie hadde, eller snart ville ta i bruk, passande flytypar som kunne tilpassast sivilt bruk:
Den andre komiteen
Etter innstillingane til den første komiteen, vart det i mai 1943 sett saman ein ny, denne gongen med eit større innslag av folk frå flyindustrien der den første komiteen stort sett bestod av politikarar. Innstillinga hans var mykje meir spesifikk med tanke på kva for produsentar som skulle produsera kva for fly. I tillegg hadde komiteen fylt på med ytterlegare eit par kategoriar. Innstillinga til den andre Brabazon-komiteen kan verta slik summert:
Konklusjon
Til trass for arbeidet til komiteen, måtte ein tidleg sjå seg slegen av fly som Douglas DC-4 og Lockheed Constellation. Likevel vart eit par av flya som kom ut av arbeidet til komiteen, som de Havilland Comet, de Havilland Dove og Vickers Viscount, ein betinga suksess.
Fylkesveg 851 i Vestfold
Fylkesveg 851 i Vestfold går mellom Gåserud og Helgeland i Lardal kommune. Vegen er 1,5 km lang.
Cima de Gagela
Cima de Gagela er eit fjell i Dei lepontinske Alpane i Graubünden i Sveits.
Serbarar
Serbarar er ei sørslavisk folkegruppe med kjerneområde i Serbia, der dei utgjer ein majoritet. Det bur også mange serbarar i Montenegro, Bosnia-Hercegovina, Kroatia, Slovenia og Nord-Makedonia, og ein del i andre land i Europa og Nord-Amerika.
Språket til dei fleste serbarar er serbisk, eit språk som ligg svært nært andre serbokroatiske språk. Språket kan skrivast med kyrilliske bokstavar, som er det offisielle skriftspråket i Serbia, og med latinske bokstavar.
Kulturelt er serbarar nært knytt til resten av Søraust-Europa. Dei fleste serbarar tilhøyrer ortodoks kristendom.
Historie
Det første større serbiske riket, Storfyrstedømet Serbia eller Rascia, oppstod tidleg på 1000-talet. Rastko Nemanjić frå Nemanjić-dynastiet, seinare kjend som heilage Sava, grunnla den serbiske ortodokse kyrkja i 1219. Under Dušan den store blei riket utvida til det omfatta Nord-Makedonia, dagens Montenegro, nordlege Hellas og store delar av Albania.
I 1389 stod serbarane mot Det osmanske riket i Slaget på Kosovosletta, nær byen Pristina. Serbia kom først under osmansk styre i 1459. Den serbiske revolusjonen braut ut i 1804 og førte til lausrivinga av Serbia frå Det osmanske riket og opprettinga av eit moderne serbisk kongedøme. Etter at ein bosnisk serbar, Gavrilo Princip, snikmyrda erkehertug Franz Ferdinand av Austerrike gjekk Austerrike-Ungarn til krig mot Serbia, og starta med det første verdskrigen.
Etter krigen blei den sørslaviske Kongeriket av slovenarar, kroatar og serbarar skipa. Dette var forløparen til Jugoslavia. Under andre verdskrigen blei landet invadert av Nazi-Tyskland og delt opp i fleire delar - i «Den uavhengige staten Kroatia» blei serbarar forfølgde og utsette for folkemord av den fascistiske rørsla Ustasja.
Peace in the Valley
«Peace in the Valley» er ein song frå 1937 av Thomas A. Dorsey, opphavleg for Mahalia Jackson. Songen vart ein hit i 1951 for Red Foley and the Sunshine Boys og nådde sjuandeplassen på Country & Western Best Seller-lista. Han var av dei første gospelinnspelingane som selde ein million eksemplar. Foley-versjonen vart i 2006 innlemma av Library of Congress i National Recording Registry, den amerikanske, nasjonale platesamlinga.
Serbarar
Historie
Etter krigen blei Jugoslavia ein kommunistisk stat leia av Josip Broz Tito. Etter at Tito døydde i 1980 blei landet ustabilt, og blei delt opp til mange mindre statar på fredeleg og valdeleg vis. I fleire område oppstod det konflikt der etniske serbarar ønskte å vera del av Rest-Jugoslavia eller Serbia, medan majoritetane i områda ønskte sine eigne statar. Som følgje av uroa blei Serbia underlagt internasjonale sanksjonar, og mange serbarar måtte forlata Kroatia, Bosnia-Hercegovina og Kosovo.
Peace in the Valley
I 1950 vart han ein av dei første songane som vart spelt inn av ein ung Sam Cooke i tida hans som frontsongar i The Soul Stirrers.
Etter suksessen til Red Foley, spelte Jo Stafford inn songen i 1954 for gospelalbumet Garden of Prayer. Etter Elvis Presley (med The Jordanaires) spelte inn songen på det første julealbumet sitt i 1957, vart songen for alltid ein countrypop-favoritt. Sidan den gongen er songen blitt spelt inn av Little Richard i 1961 på det Quincy Jones-produserte gospelalbumet It's Real, Connie Francis i 1961 på albumet Sing Along with Connie Francis; George Jones i 1962 på albumet Homecoming in Heaven; Johnny Cash på At San Quentin; Loretta Lynn; Dolly Parton; Screaming Trees, som B-sida til «Dollar Bill»; Ronnie Milsap; Art Greenhaw med The Jordanaires, Tom Brumley og Light Crust Doughboys.
«Peace in the Valley» vart sungen av Eddie Clendening, i rolla som Elvis Presley, i Broadway-musikalen Million Dollar Quartet, som opna i New York i april 2010.
Trond Granlund har laga ein norsk versjon som heiter «Fred i sjela», og som gruppa Bjelleklang hadde på Norsktoppen ein periode.
Gulen Fiskarbondemuseum
Gulen fiskarbondemuseum er eit museum på Byrknesøy i Gulen kommune som viser korleis fiskarbonden levde før. Museet vart opna 30. mai 1998 og består av ei rekkje ulike tradisjonelle kystbygningar som viser korleis eit kystbruk var på 1800-talet. I sjøbua er det ei utstilling av gamle gjenstandar som i hovudsak er donert av Alf Sæternes. Museet si oppgåve er å ta vare på og synleggjere historia til fiskarbonden.
Historie
Museet vart opna av dåverande direktør for Kystmuseet i Sogn og Fjordane, Kristian Jansen. Namnet museet fekk er knytt til den tradisjonelle levevegen i Ytre Gulen dei siste 100 åra, ein kombinasjon av fiske og jordbruk. Fastbuande langs kysten hadde sjeldan høve til å livnære seg av berre jordbruk eller fiske åleine. Ein måtte derfor utnytte ressursane både på land og på sjøen for å klare seg. Ofte var det ei arbeidsdeling der mannen drog på fiske og kvinna hadde ansvaret for gardsdrifta. Derfor er «fiskarbonde» eit namngjeving som omfattar både mannen som var fisker og kona som var bonde.
Fiskarbondemuseet ligg i Barvågen, som er ein liten våg på vestsida av Byrknesøy like sørvest for sentrum på Byrknes. Museet består av et lite bruk på 3.5 dekar i ei vestvend helling mot Barvågen. I denne vågen er eit eldre naust- og sjøbumiljø. Bygningane har trekk som er svært typiske for Gulen; steinbygde naust, jordkjellarar og oppbygd brønn for takvatn. Våningshuset er frå 1844. Her er også eit steinmurt båtnaust, sjøbu i to etasjar, eldhus, brønn for takvatn, utedo og jordkjellar. Hele området rundt Barvågen er av Gulen kommune regulert til spesialområde bevaring.
I ei av sjøbuene var den første butikken på Byrknes. Dette var butikken til Nils Karlsen også kalla «Karl-Nils».
Bygningar
Her finst ei gammal skulestove med gamle pulter, og sjøbuloftet inneheld over 100 gjenstandar som er knytte til fiske og båt. Desse er samla inn i Ytre Gulen av Historielaget på Byrknes. Gjenstandane gjevne av Alf Sæternes (1906-1998) stammer frå garden Sæternes ved Brandangersundet. I Båtnaustet finst ein robåt av Nordfjordtypen som er ein seksring på grunn av at det er seks årer i båten. Når været var lagleg kunne ein setja opp ei mast og segl og segle. Båten er sannsynlegvis frå før 1910. Den kom opphavleg frå Fivelsdal i Gulen.
Artilleribataljonen
Bataljonen utdannar og husar artilleristar, sanitetspersonell og vaktsoldatar. Avdelinga utdannar også artillerijegerar, som innhentar informasjon om mål for artillerield. Artilleribataljonen stiller Batteri Piraya i beredskap for NATO Responce Force (NRF) i 2015. «Gjør rett, frykt ingen» er bataljonens motto. Ifylgje Forsvaret er mottoet eit valspråk som mange misunner. Det kan tolkast i mange positive retningar. Opphavet er noko usikkert, mest sannsynleg eit sitat frå keisar Napoleon, som var utdanna artillerist. Han sa i ein av sine talar til sine troppeførarar: «Gjer som artilleristane — gjer rett, frykt ingen». Soldatar i Artilleribataljonen bruker, på lik linje med andre bataljonar i Brigade Nord, den blå bereten.
Djupedalsleitet
Djupedalsleitet er ein isdekt skard mellom toppen av Djupedalen og Snuggerudbreen, sør for Filchnerfjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd og namngjeve av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).
Artilleribataljonen
Bataljonsstab
Bataljonsstaben er leiinga i bataljonen. I strid og under oppdrag er staben i kommandoplassen til bataljonen, der dei plasserer eldleiarlaga, observasjonspostar, bataljonsnettet og logistikk. Bataljonen er leia av bataljonssjefen, oberstløytnant Ole Kristian Karlsen.
Lokaliseringsbatteriet
Lokaliseringsbatteriet (LOKBTT) har som oppgåve å lokalisera artillerimål. Batteriet har tre troppar: WLS-troppen, Artillerijegertropp Alfa og Artillerijegertropp Bravo. WLS-troppen, som består av om lag 30 soldatar, har tre våenlokaliseringsradarar av typen ARTHUR (Artillery Hunting Radar) for å kontrabeskyta fiendens artilleri. Alle radarlaga er posisjonert på beltevogn BV206. Troppen er prega av teknologisk avansert materiell, og er eit satsingsområde innafor norsk-svensk artillerisamarbeid.
Oppgåva til Artillerijegertroppen er jegerteneste, der dei snik seg inn bak linjer til fienden. Der driv jegerane med observasjon og ettersporing av fienden med både artilleri og kampfly. For å bli artillerijeger må ein gjennom eit opptak. Artillerijegere i Alfa-troppen er vernepliktige og vert utdanna innafor jegerteneste. Dette inneber både skytekurs, patruljekurs, overleving, helikopter- og båtinnsetjing. Artillerijegerane får kurs i samband, nærkamp og sanitet nivå 3. Dei lærer òg å rettleia artilleri på fiendtlege mål. Dette gjer at artillerijegerar i Artillerijegertropp Alfa er spesielt godt skikka og førebudd for opptak i Artillerijegertropp Bravo. Mot slutten av tenesteåret, har troppen øvinga «Lynx», som er opptaket til Artillerijegertropp Bravo og eksamensøving. Soldatane som gjennomfører øvinga på ein tilfredsstillande måte kan få tilbod om plass i Bravo, ei profesjonell avdeling, med utelukkande verva soldatar.
Batteri Nils
Kanonbatteri Nils (BTTN) er eit av tre artilleribatteri i bataljonen. Batteriet har innrykk i august og står på vårberedskap. Batteri Nils består stort sett av vernepliktig personell. Batteriet har tre troppar: kanontroppen, eldleiartroppen og stabstroppen. Når ikkje eldleiartroppen bruker føtene, er dei oppsett på sekshjulingar og snøskuterar. Eldleiartroppen er artilleriet sitt auge i fremste linje. Dei opererer saman med kampstyrkane i Telemark bataljon, Panserbataljonen og 2. bataljon der dei tilrår bruken av artillerield, og deretter rettleiar skytinga. Oppgåva er å lokalisera mål ved bruk av mindre lag som er plassert i observasjonspostar (OP). Laga melder inn data på måla til kommandoplassen som vert drifta av stabstroppen. I kommandoplassen vert desse måldataa rekna om til skytedata som vidare vert sendt ut til kanonane. På denne måten veit artilleristane, som tilhøyrer kanontroppen, korleis dei skal retta artillerielden inn for å treffa målet som OP-troppen har lokalisert. På denne måten er alle tre troppane gjensidig avhengige av kvarandre for å kunne fungera saman som ei artilleriavdeling. Kanontroppen er oppsett på artillerivogner av typen M109AG3NM. Troppen har som oppgåve å skyta tung eld etter rettleiing frå stabstroppen. Stabstroppen er allsidig: Først og fremst driftar dei kommandoplassen til Batteri Nils Logistikklaga (tren) etterforsyner kanontroppen og eldleiartroppen med ammunisjon, drivstoff, forbruk og proviant. Stabstroppen er oppsett på NM-198 lettpansra kommandovogn, beltevogn BV206 og lastevogn Scania P-93. Avdelingsmerket deira er ein bjørn på grøn bakgrunn. Soldatane bruker raud avdelingstripe på uniforma.
Batteri Olga
Kanonbatteri Olga (BBTO) er likt organisert og utstyrt som Kanonbatteri Nils. BTTO har innrykk i januar og står difor på haustberedskap. På lik linje med Batteri Nils, består batteriet stort sett av vernepliktig personell. Batteriet har tre troppar, med same oppgåver som Batteri Nils. Soldatane i eldleiartroppen er utstyrt med HK416 semiautomatiske riflar og MINIMI lett maskingevær, og operer ofte åleine og isolert. Dette stiller krav til motivasjon og fysisk kapasitet til soldaten. Soldatane trener på nærkamp, strid i urbane område (SIBO) og skytetrening. Soldatane i eldleiartroppen nyttar mykje utstyr i strid, og kan risikera å måtte bera tungt utan bruk av snøskuter og sekshjuling. Avdelingsmerket til BTTO er ein gris teke frå ei teikning i Mannskapsavisa (Forsvarets Forum) av Kjell Aukrust. Soldatane bruker blå avdelingstripe på uniforma og avdelingsmerket på vogner og stridsvestar.
Batteri Piraya
Kanonbatteri Piraya (BTTP) er likt organisert som BTTN og BTTO, men består berre av verva soldatar og befal med lengre erfaring. Batteriet er eit profesjonelt artilleribatteri som er ein del av Hærens hurtige reaksjonsstyrke (HRS). Batteriet er lokalisert på Rena leir i Åmot kommune, og er ein del av styrkane Noreg kan senda utanlands på veldig kort varsel – oftast som ein del av eit samvirkesystem, som Minkebataljonen eller Telemark bataljon.
Stabsbatteriet
Stabsbatteriet har både innrykk om sommaren og vinteren. Batteriet er eit logistikk-kompani, og er det største og mest komplekse batteriet i Artilleribataljonen. Stabsbatteriet består av seks troppar. Vakt- og sikringstroppen har ansvaret for vakthald av Setermoen leir. Dei driftar vaktportalane, går streifrundar og passar på at tryggleiken i leir vert halde ved like. Garnisonstroppen syter for at heile Setermoen garnison fungerer som den skal. Garnisonstroppen er fordelt på kjøkkenet, «velferden», skytebana, FOKUS (Forsvarets høgskole), utstyrsdepotet, idrettskontoret og prestetenesta. Ammunisjons- og forsyningstroppen er avdelinga som syter for logistikkstøtte til bataljonen. Dei forsyner alle batteria med drivstoff, ammunisjon og mat. Troppen er oppsett på lastevogner Scania P-93. Reparasjonstroppen reparerer alle typar vogner og anna materiell i bataljonen. Kommandoplasstroppen syter for at resten av artilleriet fungerer ved at dei etablerer og driftar kommandoplassen til bataljonen. Kommandoplassen bruker panservogner M113, og husar bataljonsstaben i strid. Troppen har òg eigne sambandslag som etablerer relé ved hjelp av beltevogner Bv206. Sanitetstroppen driv hjelpeplassen og har som oppgåve å evakuera sjuke og såra soldatar. Det er sanitetstroppen som sikrar stridsevna til bataljonen. Sanitetsoldatane vert utdanna innan sanitet og SIBO. Soldatane i batteriet bruke ein karakteristisk blå-raud avdelingstripe.
Cugir
Cugir (ungarsk Kudzsir, tysk Kudsir eller Kudschir eller Kuschir) er ein by i Alba fylke i Romania.
Busetnader
Cugir er ein oraș (mindre bykommune) med desse busetnadane:
Northwood-ulukka
Northwood-ulukka fann stad 4. juli 1948 klokka 15:03 i luftrommet over Northwood i London i Storbritannia. To fly, eit Douglas DC-6 frå Scandinavian Airlines System (SAS) og eit Avro York frå Royal Air Force (RAF) kolliderte i lufta medan dei venta på å landa ved RAF Northolt. Alle 39 om bord i flya omkom. Det var den første dødelege ulukka til SAS, og var på den tida den dødelegaste flyulukka i Storbritannia.
DC-6-maskina, med registreringsnummer SE-BDA og namnet «Agnar Viking», var på ei internasjonal ruteflyging frå Bromma lufthamn i Stockholm via Amsterdam Schiphol lufthamn til Northolt. Avro York-flyet, ein del av 99. skvadron og med serienummer MW248, var undervegs frå RAF Luqa på Malta til Northolt. I tillegg til desse, deltok to andre fly over flyplassen som venta på løyve til å landa. Då ulukka fann stad var SAS-flyet klarert til ei høgd 2 500 fot, medan RAF-flyet skulle halda ei høgd på 3 000 fot. Det oppstod ein feilsituasjon i å stilla inn RAF-høgdemålaren på flyet. Ved ulukka heldt SAS-flyet på med ei stiging, etter at pilotane minutt tidlegare hadde vedteke å venda tilbake til Amsterdam.
Delay 1968
Delay 1968, eller berre Delay (som SACD-versjonen heiter) er eit samlealbum med dei tidlegaste opptaka til Can med songaren Malcolm Mooney. Han inneheld mellom anna songen «Thief», som sidan vart spelt av Radiohead.
Holger Czukay har sagt at Delay 1968 opphavleg var tenkt som det første albumet til bandet og skulle hatt tittelen Prepared to Meet Thy PNOOM («Pnoom» er namnet på det andre sporet på albumet, ein 27 sekund lang saksofoninstrumental, spelt inn som ein del av deira Ethnological Forgery Series). Då ingen plateselskap ville gje ut plata, valde Can å spele inn eit meir tilgjengeleg album. Dette vart debutalbuma deira Monster Movie i 1969. Delar av Delay 1968 sirkulerte som piratkopiplater i fleire år under namnet Unopened, og inneheldt andre songar spelt inn under dei same innspelingane. Desse kom sidan ut på andre samlealbum.
Kjelder
🇨🇦
Ivajlo Mladenov
Sin personlege rekord på 8,33 meter oppnådde Mladenov i juni 1995 i Sevilla, framleis gjeldande bulgarsk rekord i lengdehopp. Under verdsmeisterskapen 1995 i august kom han på åttandeplassen i øvinga.
Mladenov vart bulgarsk meister i lengdehopp både i 1993 og 1994. Frå 1996 var han mykje plaga av skadar.
Nyheia i Dronning Maud Land
Nyheia er eit stort område med eksponerte kystklipper på vestsida av Carnebreen i Dronning Maud Land. Det vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–1962 og namngjeve Shinnan-iwa.
Festningsporten
Festningsporten er eit isdekt skard midt i nordveggen på Festninga og fører opp til den flate toppen av fjellet, i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).
Anthology av Can
Anthology, òg kalla Anthology 1968–1993, er eit dobbelt samlealbum av krautrockbandet Can som kom ut i 1994. Fleire av songane på albumet er forkorta. Den første plata i samlinga har same innhald som den tidlegare samleplata Cannibalism.
Kjelder
🇨🇦
Anne Kristine Linnestad
Anne Kristine Tine Linnestad (tidlegare Eikebråten) er ein norsk politikar for Høgre. Ho var ordførar i Ski kommune frå 2011 til 2015.
Eikebråten har sete i Ski kommunestyre sidan 1999. I valperioden 2009-2013 var ho sjette vararepresentant til Stortinget for Høgre i Akershus. Frå 24. januar 2020 møtte ho som fast vara for statsråd Henrik Asheim.
Ho har sidan 2021 representert Akershus og Høgre på Stortinget.
Håkon Anton Fagerås
Håkon Anton Fagerås er ein norsk billethoggar. Han bur og arbeider i Oslo og Pietrasanta i Italia. Han er ein av få norske bilethoggarar som arbeider i marmor.
Han har hatt utstillingar hjå mellom anna Blomqvist og Kunstnarforbundet.
I 2011 vart monumentet hans over Roald Amundsen og den første ekspedisjonen til Sørpolen avduka. Han har gjort mange utsmykkingsoppdrag, mellom anna for St. Olavs hospital i Trondheim. Av portrettoppdrag kan Henrik Ibsen, Fridtjof Nansen og Barack Obama nemnast.
Fagerås mottok i 2011 Wesselprisen som vert delt ut av Norske Selskab.
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1961
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1961 var den fyrste av 39 årlege fotballturneringar der vinnarane av dei nasjonale cup-/pokalturneringane i Europa (UEFA) kunne delta. ACF Fiorentina frå Firenze vann turneringa etter sigrar 2-0 på bortebane og 2-1 på heimebane over Rangers FC frå Glasgow. Som den einaste av finalane i cupvinnarcupen vart turneringa i 1961 avslutta med heime-/bortekamp, sidan vart finalekampen lagd til ei førutbestemt bane.
Kampane
80 000 tilskodarar var til stades på Ibrox stadion i Glasgow 17. mai 1961. Dei såg Luigi Milan skåre to mål for Fiorentina, det fyrste i det 12. minutt og det andre etter 87 minuttars spel, utan at nokon av Rangers-spelarane makta finne nettmaskane. Carl Erich Steiner frå Austerrike dømde kampen.
I Believe (1953)
«I Believe» er ein popsong skriven av Ervin Drake, Irvin Graham, Jimmy Shirl og Al Stillman i 1953.
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1961
Laga
Fiorentina sitt vinnarlag bestod av: Enrico Albertosi, Enzo Ribotti, Piero Gonfiantini, Sergio Castelletti, Alberto Orzan, Claudio Rimbaldo, Dante Micheli, Kurt Hamrin, Dino da Costa, Liugi Milan og Gianfranco Petris.
I Believe (1953)
«I Believe» vart bestilt og introdusert av Jane Froman på TV-programmet hennar, og vart den første hitsongen som vart introdusert på V. Froman var plaga av at Koreakrigen oppstod i 1952, så kort tid etter den andre verdskrigen, og bad Drake, Graham, Shirl og Stillman om å skrive ein song som kunne tilby folket håp og tru. I tillegg til Froman, har «I Believe» blitt spelt inn av mange andre artistar.
Frankie Laine-versjonen låg 18 veker på toppen av UK Singles Chart. Laine fekk òg suksess med sin versjon i USA, der han låg tre veker på andreplassen.
Innspelingar
Det er òg laga fleire instrumentale versjonar:
Sørmarka i Stavanger
Sørmarka er eit bar- og lauvskogområde som ligg om lag fire kilometer sør for sentrum av Stavanger. Dette er det største samanhengande friområdet i kommunen. Området høyrer til i bydelane Hillevåg og Hinna, og er delt av motorvegen Europaveg 39 mellom Stavanger og Sandnes, jamvel om vegen på ei strekning gjennom skogen er lagt i tunnel.
Det laga til eit godt utbygd turvegnett i Sørmarka, til saman på om lag åtte kilometer, medrekna ei 3,7 kilometer lang lysløype (opplyst skiløype). Foreininga Sørmarkas Venner har bygd ein gapahuk på åsen Hinnaberget, som alle kan gjere seg nytte av, og der det alltid skal vere turr ved til å nøre opp eit bål med.
Skogen i Sørmarka er dominert av gran og furu, med innslag av lauvtre som til dømes bøk og lerk. Mesteparten av skogen, både bartrea og lauvtrea, er planta.
Na'ale
Na'ale (hebraisk skrift נַעֲלֶה, tyder Oppstemt) er ei kollektiv, israelsk busetjing på den okkuperte Vestbreidda. Han ligg nær Modi'in og høyrer til Mateh Binyamin regionale kommune. I 2006 hadde han 655 innbyggjarar.
Landsbyen vart grunnlagd i 1988 av ei gruppe tilsette i Israel Aerospace Industries.
Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Fylkesveg 860 i Vestfold
Fylkesveg 860 i Vestfold går mellom Svarstad i Lardal kommune og fylkesgrensa mot Buskerud ved Bergandammen. Vegen er 11,3 km lang.
Olav Lundanes
Olav Lundanes er ein tidlegare orienteringsløpar frå Ålesund. Åra frå 2010 til 2019 vann han 10 gullmedaljar i verdsmeisterskap, seks av dei på klassiskdistansen, to på mellomdistansen og to i stafett.
Aktiv
Lundanes voks opp på matrikkelgarden Eikenosa i det som ein gong var Borgund kommune. Alt frå barneåra var han aktiv i Emblem Idrettslag, om sommaren med orientering og om vinteren i langrenn. 16 år gammal flytta han til Oslo for å kunne lukkast med å nå eit nasjonalt toppnivå i orientering. Han melde seg inn i Østmarka OK og tevla for det idrettslaget fram til 2008.
Lundanes fekk sin debut i senior-verdsmeisterskap allereie i 2007 i Kyiv. I 2008-sesongen enda han på 19. plass på klassisk-distansen ved EM i orientering i Ventspils. Han kom femteplass på same distansen under NM 2008 i Tromsø.
Ved verdsmeisterskapen 2009 i Miskolc vart Lundanes nummer 4 på kortdistansen og 7 på den klassiske normaldistansen. Midt i september vart han norsk meister for fyrste gong. På normaldistansen i Haltdalen slo han andremann med nærare sju minutt. Han representerte då Halden Skiklubb, og tre dagar seinare sprang han i Holtålen laget inn til NM-gull på stafetten, Sidan var han med på å vinne NM-stafetten for Halden SK i 2010, 2016 og 2017.
Under verdsmeisterskapen 2010 i Trondheim vart Lundanes verdmeister på klassisk-distansen. Han avslutta meisterskapen med sølv på stafetten, på lag med Audun Weltzien og Carl Kaas.
I november 2011 vart Lundanes kåra til årets orienteringsløpar av Norges orienteringsforbund, ein pris han tok imot ved Orienteringsgallaen i Halden. Same kvelden vart Emblem Idrettslag og eit anna lag tildelt O-idrettens rekrutteringspris 2011. Prisen til Emblem IL var det foreldra hans som tok imot. I desember vart Lundanes tildelt Sunnmørsposten sin idrettspris for sine prestasjonar i o-løypa. Denne prisen, opphavleg kalla Nordvest-prisen, har avisa tildelt årleg sidan 1961 og kan berre mottakast ein gong.
Januar 2012 vart Lundanes utnemnd til MOT-ambassadør i Ålesund. Under europameisterskapen Falun i mai sprang Lundanes inn til siger på dei to lengste distansane. Den 19. juli triumferte han for andre gong på den lengste VM-distansen. I Le-Chalet-á-Gobet ved Lausanne slo han sølvmedaljøren Matthias Merz med 2 minutt og 52 sekund. Meisterskapen i Sveits avslutta Lundanes med å springe Noregs stafettlag inn til sølvplass, seks sekund bakom Tsjekkias Jan Procházka og fem sekund framom Sveriges ankermann.
Ma'ale Levona
Ma'ale Levona (hebraisk skrift מַעֲלֵה לְבוֹנָה) er ei israelsk busetjing på den okkuperte Vestbreidda. «Ma'ale Levonah» tyder «Røykjelsesoppstiginga» på hebraisk. Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Olav Lundanes
Aktiv
Vårsesongen 2013 var Lundanes plaga av både skade og av sjukdom. Usemje med landslagsleiinga førte til at han om sommaren let vere å stille opp i VM, endå om han var førehands-utteken.
Ma'ale Levona
Antikken
Ma'ale Levona ligg oppom ein eldgamal fjellovergang som er kjend for slaget ved Wadi Haramia, det første slaget til makkabearane mot selevkidane. Fjellovergangen, «Levonahoppstiginga» ligg aust for landsbyen og knyter Levonahdalen i nord til Shilohdalen i sør. Dei judeiske makebarane drap den samariske mysarken Apollonius i dette slaget.
Olav Lundanes
Aktiv
I 2014 i Asiago-Lavarone vann Lundanes sitt fyrste VM-gull på mellomdistansen. Thierry Gueorgiou vart utropt som vinnar av distansen, men etter nokre minutt vart det klart at franskmannen hadde sprunge forbi ein post og difor vart diskvalifisert. Dermed gjekk gullmedaljen til Lundanes. På klassisk-distansen tok Lundanes bronsemedaljen. Til Idrettsgallaen i januar 2015 var han prisnominert i kategorien «Åpen klasse», prisen vart tildelt Magnus Carlsen, verdsmeisteren i sjakk.
Ma'ale Levona
Moderne tid
Ma'ale Levona vart først grunnlags som ein Nahal-utpost. Han vart seinare ein sivil busetjing under kommunen Matte Binyamin regionale kommune. Han ligg nord på Vestbreidda i Shilo-Eli-blokka nær Ariel. Ma'ale Levona er heimstad for kring 120 familiar.
Olav Lundanes
Aktiv
I 2015 var Lundanes skadeplaga i vårsesongen. Såleis var det litt overraskande at han makta vinne bronsemedaljen på klassisk-distansen ved verdsmeisterskapen ved Inverness i Skottland. I september vann Lundanes sin andre kongepokal då han for fjerde gong gjekk til topps på klassisk-distansen i ein noregsmeisterskap. Tevlinga fann stad i eit fysisk krevjande myr-terreng på Frolfjellet i Levanger. Ved sesongslutt stod han att som tredjemann verdscupen.
30. april 2016 tok Lundanes sin åttande verdscupsiger då han vann mellomdistansen i polske Wroclaw. 15. mai skada han seg under Tiomila. På den niande etappen datt han og slo ei skulder ut av ledd. Frå leiarposisjon i stafetten for Halden SK måtte Lundanes bryte. Til VM 2016 i Bohuslän var Lundanes tilbake frå skade. Han innleia meisterskapen med sølvmedalje på mellomdistansen, 14 sekund attom Matthias Kyburz. To dagar seinare distanserte Lundanes alle konkurrentane på den 15,5 km lange klassisk-løypa i Tanum. Siste dagen i meisterskapen vann Noreg stafetten, for fyrste gong på elleve år. Carl Kaas sende Noreg i føringa på startetappen, Lundanes auka leiinga på andre-etappen og ankermann Magne Dæhli sikra tetplassen heilt inn i mål. Med sine to gullmedaljar og eine sølvmedalje var Lundanes den mestvinnande utøvaren i meisterskapen. I september vart han norsk meister på normaldistansen og i stafett med Halden SK. Han avslutta sesongen med ein andreplass på normaldistansen i verdscupfinalen i Aarau i Sveits, samanlagt enda han på tredjeplass i verdscupen i orientering 2016.
Under VM i Estland i juli 2017 forsvarte Lundanes gullmedaljen på normaldistansen. Også Noregs stafettlag forsvarte topp-plassen frå året. Startmann Eskil Kinneberg sende Lundanes ut på andreetappen som nummer 2. Lundanes skaffa Noreg ei luke på nesten eitt minutt til Frankrike. Ankermann Magne Dæhli heldt på leiinga og sprang Noreg inn til landets tolvte VM-gull i stafett. For sine prestasjonar i 2017-sesongen vart Lundanes prisnominert til Idrettsgallaen 2018.
Lundanes vann både tredje og fjerde EM-gull under EM i orientering 2018 i sveitsiske Ticino. 12. mai tok han seg av ankeretappen for det norske mannskapet som vann stafetten framom Sveits. Dagen etter vann Lundanes normaldistansen, sveitsaren Matthias Kyburz vart nummer 2. VM i Latvia i august 2018 opna Lundanes med å verte nummer 6 på mellomdistansen. Deretter vann han normaldistansen for tredje året i rad. Grunna magesmertar stod han over stafetten.
I 2019 deltok Lundanes i sitt tiande verdsmeisterskap. I Spydeberg den 14. august vart han den fyrste karen som vann klassisk-distansan fire gongar etter einannan. To dagar seinare sprang han i mål som sigerherre også på mellomdistansen og tok dermed sitt tiande VM-gull.
Ein skadeplaga Lundanes la opp etter 2021-sesongen.
Fylkesveg 865 i Vestfold
Fylkesveg 865 i Vestfold går mellom Brufoss i Lardal kommune og fylkesgrensa mot Buskerud ved Otterstad. Vegen er 5,5 km lang.
1860 München
Turn- und Sportverein München von 1860 e.V. er eit idrettslag heimehøyrande i bydelen Giesing i München i Tyskland. Laget, opphavleg ei rein turnforeining, vart skipa 17.mai 1860. I 2018 har 1860 München nærare 22 500 medlemer.
1860 München er aktivt med i basketball, boksing, bowling, bryting, fotball, friidrett, rulleskeiser, skiidrett, sykling, tennis, turn og i ulike vassbaserte idrettsgreiner.
Fotballaget til 1860 München vann den vesttyske cupfinalen 1964 og spelte i 1965 finale i cupvinnarcupen, ein kamp som enda med tap 0-2 mot West Ham United. Lagets største triumf på fotballbana kom då det lukkast gå til toppås i Bundesliga 1966. Sidan siste nedrykk frå bundesligaen i 2004 har 1860 München spelt i tysk 2. liga, sesongen 2017/18 i bayersk regionalliga. Frå 2005 har laget spelt heimekampane på nybygde Allianz Arena. 1860 München spelar i lyseblå-/kvitstripete trøyer og svarte bukser og strømper.
Fylkesveg 876 i Vestfold
Fylkesveg 876 i Vestfold går mellom Gran og Kleppan i Hof kommune. Vegen er 2,8 km lang.
Lavik-Oppedal
Lavik-Oppedal er eit ferjesamband på europaveg 39 som kryssar Sognefjorden frå Lavik i Høyanger kommune til Ytre Oppedal i Gulen kommune.
Sambandet var opphavleg ei sommarrute som vart oppretta mellom Lavik og Instefjord i 1955. I 1956 og 1957 gjekk ferja også til Vadheim. I 1964 vart sambandet ei heilårsrute, og Oppedal kom inn som stopp. I eit års tid framover gjekk ruta Lavik-Oppedal-Instefjord. Året etter vart endestoppen på sørsida av Sognefjorden flytt frå Instefjord til Brekke. Deretter gjekk ferja ruta Lavik-Oppedal-Brekke i 25 år.
I 1990 vart det opna ny veg mellom Instefjord og Oppedal. Då forsvann Oppedal midlertidig ut av ruta på grunn av opprusting av ferjeleiet. Ferjesambandet Lavik-Oppedal vart opna att i 1991, og Brekke vart nedlagt som ferjestopp. Sambandet blir drive av Fjord1 Fylkesbaatane med ferjene MF «Lifjord» og MF «Gloppen».
Precerebral arterie
Precerebrale arteriar er arteriar som fører til storhjernen (cerebrum).
Dømer er:
Gangbrekka
Gangbrekka er eit fjellpass mellom Jutulrøra og Brekkerista i H.U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59).
Galehorn
Galehorn er eit fjell i Wallis-Alpane i Sveits.
Tekopp
Ein tekopp er ein liten kopp med eller utan hank. Ved hjelp av tommelen og ein eller to fingre kan ein halde i hanken og løfte koppen utan å brenne fingrane når ein held i koppen. Ein tekopp er typisk laga av eit kjeramisk material som t.d. porselen. Tekoppar er til vanleg breiare og lågare enn kaffikoppar, men treng ikkje alltid vere det.
Tekoppar kjem vanlegvis i sett med ein kopp og ei tilhøyrande skål. Desse kan i sin tur vere ein del av eit teservice som kan bestå av ei tekanne, fløytemugge, sukkerkopp og slop bowl i tillegg til minst seks par koppar.
Kopper som normalt ikkje har tilhøyrande skål, kallast ofte krus.
Nokre samlarar får tak i talrike one-of-a-kind koppar med tilhøyrande skål. Finare tekoppar er typisk laga av fint kvitt translucent porselen og kan vere dekorerte med blomstermønster. Koppar kan vere til minne om ein plass, person eller hending. Desse kan òg samle på teskjeier som kan vere i sølv og med ein eventuell dekor av emalje som er langt på skaftet med liknande tema.
Dei første små koppane som var spesielt laga for å drikke den nye drikken te i Europa var eksportert frå den japanske hamna Imari. Tebollane i det fjerne Austen hadde ikkje hankar. Dei første europeiske etterlikningane, laga ved Meissen, var òg utan hank.
Kinesiske tekoppar er veldig små, normalt tar dei ikkje meir enn 30ml væske. Dei er designa for å bli nytta saman med Yixing tekanner eller Gaiwan.
Sacrilege
Kjelder
🇨🇦
Pizz Gallagiun
Pizz Gallagiun er eit fjell i Oberhalbsteinfjella på grensa mellom Italia og Sveits.
Joachim Haraldsen
Joachim Håkon Ljåstad Haraldsen, betre kjend som Noobwork, er ein norsk youtubar. Han oppretta YouTube-kanalen sin 10. februar 2013, og den første videoen vart lagt ut i mars same år. Youtube-kanalen hans hadde rundt NaN abonnentar og NaN visningar per 29. september 2019.
Haraldsen har sidan rundt tidleg 2019 vore inaktiv på YouTube. I 2020 grunnla Haraldsen Omaken Sports, seinare HEROIC, ein aktør i den profesjonelle e-sportsscena.
Absam
Absam er ein kommune i distriktet Innsbruck Land i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 51,9 km² og i kring 6 900 ibuarar. Landsbyen ligg 632 meter over havet.
Absam ligg i Unterinntal ved foten av fjellet Zunterkopf Haller, og nord om Hall in Tirol. Til Innsbruck er det om lag 15 kilometer.
Rajya Sabha
Rajya Sabha (sanskrit for 'stat-samling') er overhuset i det indiske parlamentet (Sansad). Overhuset har 245 representantar som hovudsakleg sit i seksårsperiodar. Desse er arrangerte slik at ein tredel av periodane ender kvart andre år. Dei fleste medlemmene blir valde inn av dei ulike territorium- og delstatsforsamlingane, men 12 medlemmer blir peikte ut av presidenten i India for bidrag til kunst, kultur, vitskap og samfunn. Visepresidenten i India er ordstyrar for kammeret.
Rajya Sabha blei skipa 3. april 1952 og heldt sitt første møte 13. mai same året.
Fordeling av setene i Rajya Sabha
Kammeret kan ha opptil 250 representantar, men har i praksis 245.
Lahti-renna 1977
Dei årlege internasjonale skirenna i Lahti 1977 vart avvikla dagane 24. til 27. februar. Sidan skirenna fungerte som såkalla Prøve-VM, var rennprogrammet utvida til å gjelde i alt 9 tevlingar. Dei sovjetiske utøvarane vann samtlege langrennsøvingar. Zinaida Amosova sigra i begge dei individuelle tevlingane og deltok på det sigrande stafettlaget. Sergej Saveljev forsvarte femmilstriumfen frå året før og Vasilij P. Rotsjev gjekk til topps på 15 km for tredje gong, begge var med å vinne stafetten for menn. Dessutan vann Aleksej Borovitin storbakkerennet i hopp. Dei to sigerherrane som ikkje representerte Sovjetunionen, var kombinert-rennaren Konrad Winkler frå Aust-Tyskland og skihopparen Walter Steiner frå Sveits.
15 km
<br style="clear:both;" />
Fylkesveg 877 i Vestfold
Fylkesveg 877 i Vestfold går mellom Hof og Haslestad i Hof kommune. Vegen er 2,5 km lang.
Lahti-renna 1977
4 x 10 km stafett
<br style="clear:both" />
Kombinert
<br style="clear:both;" />
Hopprenn, normalbakke
<br style="clear:both;" />
Hopprenn, storbakke
<br style="clear:both;" />
5 km
<br style="clear:both;" />
20 km
<br style="clear:both;" />
4 x 5 km stafett
<br style="clear:both" />
Periferieininga Páros
Periferieininga Páros (gresk Περιφερειακή Ενότητα Πάρου, Periferiakí enótita Párou) er ei av dei 13 periferieiningane i periferien Dei sørlege egeiske øyane. Ho vart oppretta ved den administrative reforma i 2010, og var tidlegare ein del av prefekturet Kykladane.