cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
You’ve Really Got a Hold on Me
Utgjeving
Songen vart gjeven ut på Tamla den 9. november 1962 som B-sida til «Happy Landing». «Happy Landing» gjorde det bra i regionen, men DJ-ar over heile landet snudde plata fordi dei likte «Hold On Me» betre. Med «You've Really Got a Hold on Me» som A-side nådde singelen Topp 10 på Billboard Hot 100 Pop-lista, med ein åttandeplass som beste plassering, og gjekk heilt til topps på Billboard si R&B-liste vinteren 1962-63. The Miracles si originalutgåve vart i 1998 innlemma i Grammy Hall of Fame. Det var den andre singelen til gruppa som selde over ein million eksemplar, etter «Shop Around». Songen kom ut på albumet The Fabulous Miracles over tre månader etter singelen kom ut.
Filmar
The Miracles si utåve er nytta i fleire filmar gjennom åra:
Adh Dhagharir
Adh Dhagharir er ein landsby i Jizan-regionen, sørvest i Saudi-Arabia.
Namnet Sol
Sol kan vera førenamn for menn og kvinner.
Det norske kvinnenamnet Sol (med lang o) har opphav ordet sol og viser dermed til sola. Som engelsk mannsnamn kan Sol (kort o) vera ei kortform for namn som Solomon.
You’ve Really Got a Hold on Me
Medverkande
The Miracles
Namnet Sol
Føreleddet Sol-, som finst i mange kvinnenamn, kan koma frå sól, 'sol' og visa til den norrøne gudinna Sol, frå salr, 'hus' eller frå sölr, 'gul'. Døme på namn med Sol- som førsteledd er Solbjørg, Solgunn, Sollaug, Solveig og Solvor. Namnedelen finst også som sisteledd, til dømes i spanske Marisol.
You’ve Really Got a Hold on Me
The Beatles
«You Really Got a Hold on Me» var den første songen som vart spelt inn for det andre albumet til The Beatles i Storbritannia, With the Beatles, med John Lennon og George Harrison på solovokal med Paul McCartney på harmonivokal. The Beatles fekk tak i eit importert eksemplar av The Miracles og inkluderte han i repertoaret sitt tidleg i 1963. I eit intervju i 1968 sa Smokey Robinson at han likte versjonen deira.
Namnet Sol
Bruken av namnet i Noreg
Namnet Sol er ikkje sikkert påvist som personnamn før på 1900-talet. I 2009 var det 368 kvinner som hadde Sol som førenamn.
You’ve Really Got a Hold on Me
The Beatles
The Beatles spelte inn songen den 18. juli 1963. Denne innspelinga fann stad medan Please Please Me framleis låg på toppen av albumlista, fire månader etter det kom ut, og midt i ein hektisk turné. Innspelinga tok sju forsøk, der fire av dei var komplette. Gruppa spelte så fire utdrag til av songen. Den endelege versjonen var ei blanding av opptak 7, 10 og 11.
The Beatles spelte «You Really Got a Hold on Me» ved fire høve for BBC radio i 1963. Eit av desse opptaka, frå 30. juli 1963, kom ut på Live at the BBC. Eit konsertopptak frå Stockholm i oktober 1963, kom ut i 1995 på Anthology 1. Songen vrt igjen framført i 1969 under innspeinga av Let It Be og var med i dokumentarfilmen Let It Be frå 1970.
Namnet Sol
Bruk i kultur
Sol Angelica er ein person i Sagaen om Isfolket av Margit Sandemo.
You’ve Really Got a Hold on Me
Andre versjonar
«You've Really Got a Hold on Me» har blitt spelt av mange andre artistar sidan han kom ut: The Supremes gjorde ein versjon produsert av Berry Gordy med Hal Davis og Marc Gordon bak miksespakane, og kom ut i 1964 på albumet deira A Bit of Liverpool. Gruppemedlemmet Mary Wilson song i tett harmoni med solovokalen til Diana Ross. The Temptations sin versjon, produsert av Smokey Robinson, kom ut i 1965 på albumet deira The Temptations Sing Smokey. Eddie Kendricks song solovokal med Paul Williams song harmonivokal på vers 1 og 2, medan David Ruffin song tett harmoni på sisteverset. The Zombies spelte inn songen i 1965 på debutalbumet Begin Here. Barbara McNair spelte inn ein versjon i 1968 og i 1969 spelte Jackson 5, med Michael Jackson på vokal, inn songen, som var meint for, men ikkje kom med på albumet Diana Ross Presents The Jackson 5. Laura Nyro spelte inn songen i 1971 på albumet hennar Gonna Take a Miracle.
Small Faces spelte inn songen for albumet deira From the Beginning i 1967.
Eddie Money spelte songen i 1977 på debutalbumet sitt.
Countryartisten Mickey Gilley spelte inn songen i 1984. Denne versjonen nådde andreplassen på Billboard Hot Country Singles i USA og gjekk heilt til topps på RPM Country Tracks-lista i Canada.
Mike and the Mechanics spelte inn songen for albumet deira Beggar on a Beach of Gold i 1995.
Cyndi Lauper spelte inn songen for albumet At Last i 2003.
She & Him spelte inn songen på debutalbumet deira Volume One i 2008.
Rod Stewart spelte songen på albumet Soulbook i 2009.
Phil Collins spelte inn songen for albumet sitt Going Back in 2010.
Jinkx Monsoon spelte inn songen på albumet deira The Ginger Snapped i 2018.
Torghattbreen
Torghattbreen er ein isbre som flyt til sjøen like vest for Disheia i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto av Japanese Antarctic Research Expedition, 1957–1962, som gav breen namnet Ichime. Det norske namnet vart gjeve av Norsk Polarinstitutt i 1973.
Fylkesveg 392
Fylkesveg 392 finst i fleire fylke i Noreg:
Degania Bet
Degania Bet (hebraisk דְּגַנְיָה ב') er ein kvutza eller kibbutz nord i Israel. Han ligg sør for Genesaretsjøen like nær Degania Alef og høyrer til Emek HaYarden regionale kommune. I 2008 hadde han eit folketal på 514.
Landsbyen vart grunnlagd i 1920 av emigrantar under den andre Aliyah, leia av Levi Brevda (Levi Ben Amitai). Han var den første planlagde kibbutzen og vart utforma og bygd av arkitekten Korenberg. Ein av grunnleggjarane var Levi Eshkol. Under Palestinaopprøra i 1920 vart han angripen og stod folketom i fleire månader.
Vladimir Trofimenko
Vladimir Trofimenko er ein  sovjet-russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Syzran. Han deltok for Sovjetunionen i stavhopp og vart europameister i øvinga i 1978.
Degania Bet
Ein kjend innbyggjar er Michael Kolganov, som tok bronse i roing sommar-OL 2000.
Vladimir Trofimenko
Aktiv
Trofimenko presterte sterke 5,37 meter innandørs i 1974. To år seinare vann han sin einaste sovjetiske meistertittel i stavhopp, men fekk ikkje plass i OL-troppen. Under europameisterskapen i friidrett 1978 sigra han med eit hopp på 5,55 meter, framom finnane Antti Kalliomäki og Rauli Pudas. Same sesongen gjorde han sitt livs beste stavhopp då han svinga seg over 5,61 meter.
Året etter fekk ein bronsemedalje i den europeisk hallmeisterskapen med 5,45 meter, slått av Władysław Kozakiewicz frå Polen og sin eigen landsmann, Konstantin Volkov. Same sommaren vart han nummer to i sovjet-meisterschapen.
Aleksandr Krupskij
Aleksandr Konstantinovitsj Krupskij er ein russisk tidlegare stavhoppar frå Irkutsk som representerte Sovjetunionen og seinare Russland. Han vart europameister i 1982 under EM i Athen. I tillegg vann han tre medaljar frå ulike innandørs-EM i tidda 1981-85.
Krupskij vart europameister i Athen i 1982, då han hadde færre riv enn landsmannen Vladimir Poljakov og bulgararen Atanass Tarev som til liks med Krupskij klarde 5,60 m. Sin personlege rekord på 5,82 meter sette Krupskij i Budapest den 20. august 1984.
Verdscupen i skiskyting 1999
Verdscupen i skiskyting 1999 tok til 11. desember 1998 og vart avslutta 14. mars 1999. Turneringa omfatta 23 individuelle tevlingar for begge kjønn. Renna fann stad i Hochfilzen i Austerrike, Osrblie i Slovakia, Oberhof og Ruhpolding i Tyskland, Antholz i Italia, Kontiolahti i Finland, Lake Placid i USA, Valcartier i Canada og Oslo i Noreg.
I Missed Again
«I Missed Again» er ein song av Phil Collins frå albumet Face Value i 1981.
Verdscupen i skiskyting 1999
Dei mannlege utøvarane tevla i tre 20 km normalprogram, ni stk 10-kilometer sprint, ni jaktstartar à 12,5 km og to 15 km fellesstart. I tillegg vart det arrangert seks stafettar over 4 x 7,5 km. Sven Fischer frå Tyskland vann turneringa for andre gong, framom fjorårsvinnar Ole Einar Bjørndalen. Tyske Frank Luck vart tredjemann.
Dei kvinnelege utøvarane tevla i tre 15 km normalprogram, ni stk 7,5 km sprint, ni jaktstartar à 10 km og to 12,5 km fellesstart. I tillegg vart det arrangert seks stafettar over 4 x 7,5 km. Magdalena Forsberg frå Sverige sigra for tredje året i rad, Olena Zubrilova frå Ukraina og Uschi Disl frå Tyskland kom på dei neste plassane.
I Missed Again
Songen handlar om sinnet og frustrasjonen Collins kjende etter det første ekteskapet hans gjekk i oppløysing, som mange andre songar på albumet. Den originale demoen hadde namnet «I Miss You, Babe» og teksten var langt tristare. Han skreiv om teksten, gav songen eit anna temp og kalla han «I Missed Again» i eit forsøk på å gjere han meir morsom enn trist, som Collins sa under Classic Albums «Making of Face Value». Demoen finst som på singelen «If Leaving Me Is Easy».
Some Kind of Wonderful av Soul Brothers Six
«(She's) Some Kind of Wonderful» er ein song skriven av John Ellison og først gjeven ut av gruppa hans, Soul Brothers Six, i 1967. Singelen nådde 91. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100.
Han er ikkje knytt til den andre songen med same namn skriven av Gerry Goffin og Carole King (og spelt inn av mellom andre the Drifters og Marvin Gaye).
I Missed Again
I videoen for songen ser ein Collins med ein kvit bakgrunn som syng og mimar dei forskjellige instrumenta.
Saksofonsoloen på songen vert spelt av ein av dei mest kjende jazzmusikarane i Storbritannia, Ronnie Scott.
Jade
Jade er ein sjeldan, vakker, svakt gjennomskineleg og oftast grøn bergart. Han består hovudsakleg av ante nefritt, eit amfibolmineral, eller av jadeitt, ein pyroksen. Begge minerala opptrer i særs fine trådar eller fibrar, som gjer at dei filtrar seg inn i kvarandre og gjer bergarten særs hard og seig.
Jade finst hovudsakleg i Kina, Burma og Mellom-Amerika. Han vart før nytta til våpen, men no passar han godt som smykkestein og finst i mange fargar. Det vanlegaste er grøne og oransje variantar, men det finst òg kvite, gule, raude og blå variantar. Den eigentlege jaden er ein hard og seig bergart og blir brukt til pyntegjenstandar og skulpturar. Det at han er så seig, gjer han spesielt godt eigna til utskjering. Særleg i Kina er jade populært. Jade er ikkje spesielt kostbart, men er samstundes ein ven smykkestein.
Fylkesveg 392 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 392 i Møre og Romsdal er ein kort sambandsveg mellom E 39/E 136 og i Breivika i Spjelkavik i Ålesund kommune. Vegen er 197 meter lang.
Jade
Namnet jade kjem frå det spanske [piedra dei] ijada, som er belagt tidleg på 1500-talet. Orda tyder «(stein av) flanken» og har samanheng med førestillinga om at jade kunne lækje nyrekolikk. Men namnet liknar òg litt på det kinesiske 玉 - pinyin: Yù, og sidan det er i Kina jadekunsten står sterkast, blir jade no særleg knytt til det kinesiske omgrepet. Opp gjennom kinesisk historie og i kinesisk kunsthistorie har ein likevel ikkje alltid halde seg presist i språkbruken. Det finst difor døme på kunstgjenstandar av ven stein som vert omtalt som jade, men utan at det eigentleg er jade.
Mellom anna i den kinesiske byen Aksu vert drive med jadeutskjering i dag.
Ekkolokalisering
Ekkolokalisering er orientering gjennom reflektert lyd, mest i form av ultralyd (høgfrekvent lyd). Nokre dyr har utvikla ekkolokasjon til det ekstreme (eit sanseapparat), for betre å kunne orientere seg i mørke og å kunne fange byttedyr dei elles ikkje ville sett. Også menneske brukar ekkolokalisering, men ikkje i same utstrekning. For alle som brukar ekkolokalisering er høyrselen veldig viktig. Ekkolokalisering fungerer nesten heilt som audioelektroniske navigasjonsapparat som ekkolodd og sonar.
Ekkolokalisering hos dyr
Biologiske grupper som tannkvalar og flaggermus er døme på pattedyr som har utvikla eit sanseapparat som brukar ekkolokalisering. Hos tannkvalane sit ekkolokaliseringsorganet som sender ut klikkelydar i pannekulen, som blir kalla ein melon eller kvalmelon og er danna av eit feitt (kalla akustisk fett) som truleg forsterkar lyden. Det kan også tenkast at bardekvalar har utvikla ei primitiv form for ekkolokalisering, men dette er fortsatt berre ein teori som det ikkje er bevis for.
Med hjelp av ekkolokalisering kan tannkvalar og flaggermus nøyaktig bestemme kvar dei er og kvar eit eventuelt bytte oppheld seg. Dei kan såleis lett orientere seg i stummande mørke. Ekkolokalisering kan forklarast ved at dyret sender ut ein serie med lydbølgjer, som blir reflekterte tilbake når dei treffer noko, til dømes ein fisk. Dei reflekterte lydbølgjene blir så omdanna til eit bilete av det dei treffer i hjernen til dyret. Biletet gjev kunnskap om både avstand, størrelse og eventuell rørsle.
Vansbro
Vansbro er ein svensk tettstad og centralort i Vansbro kommun i Dalarnas län i landskapet Dalarna. I 2005 hadde byen 2,030 innbyggjarar.
Fylkesveg 170 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 170 i Møre og Romsdal går mellom Våge og Øygarden i Rauma kommune. Vegen er 4,7 km lang.
Guds seder
Guds seder (arabisk أرز الربّ, Horsh Arz el-Rab) er ein av dei store skogane med libanonseder (Cedrus libani ) som voks i Libanonfjella i antikken. Tømmeret frå skogane vart utnytta av assyrarar, babylonarar og persarar, i tillegg til fønikarane. Skogen var lovprisa av egyptarane for skipsbygging; Det osmanske riket nytta òg treverket i jernbanebygginga.
Historie
Fjella i Libanon var ein gong dekte av tette sederskogar og treet er eit symbol for landet. Etter hundreår med hogst, har desse skogane vorte markant mindre.
Det vart ein gong sagt at det var eit slag mellom halvgudane og menneska over den vakre og guddommelege sederskogen sør i Mesopotamia. Denne skogen, som vart verna av guden Enlil, vart fullstendig hogd ned av menneske for kring 4700 år sidan, etter å ha vunne slaget mot halvgudane som verna skogen. Historia fortel òg at Gilgamesh nytta seder til å bygge byen sin.
I løpet av hundreåra hogg assyrarane, babylonarane, persarane, fønikarane, egyptarane, romarane, israelittane og tyrkarane i skogane. Fønikarane nytta seder til handelsflåten sin. Dei trengde tømmer for skipa sine og sederskogen gjorde dei til den første handelsnasjonen i verda. Egyptarane nytta sederharpiks i mumifiseringsprosessen og sedertre for nokre av dei første papyrusrullane med hieroglyfar. Kong Salomo nytta sedertømmer til å bygge tempelet sitt i Jerusalem. Keisar Hadrian av Romarriket hevda at skogane var romarane sin eigedom, og øydelegginga av skogane stoppa opp for ei stund.
Omtanke for den bibelske «Guds seder» går attende til 1876, då 102 hektar av skogen vart omgjeve av ein høg steinmur, betalt av dronning Victoria av Storbritannia, for å verne unge tre frå å bli etne av geiter. Likevel brukte britiske soldatar sedertre til å bygge jernbanar under fyrste verdskrigen.
Talet på sedertre i Libanon har minka kraftig. Libanon er likevel framleis kjend for desse trea, og har det både på emblemet og flagget til landet. Trea overlever i fjellområda der dei er den dominerande tretypen. Dette er tilfellet i fjellsida av Makmel som tårnar over Kadishadalen, der Guds seder strekkjer seg opp til 2000 meter. Fire tre har nådd ei høgd på 35 meter, og stamma deira har ein omkrins på 12-14 meter.
Verdsarv
I 1998 vart Guds seder lagt til verdsarvlista til UNESCO.
Noverande status
Skogen er i dag strengt verna. Det er mogeleg å vitje skogen med autorisert guide. Etter ein førebuande fase der landområdet vart reinska for avfall, sjuke planter behandla og jordsmonnet gjødsla, starta «Komitteen av vener av sederskogen» eit skogplantingsprosjekt i 1985. Dette vil først vere synleg om eit par tiår, sidan sederen veks langsamt.
Al `Ulayin
Al `Ulayin er ein landsby i Jizan-regionen, sørvest i Saudi-Arabia.
Selitë i Mirditë
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Selitë ein del av distriktet Mirditë. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Fylkesveg 170 (fleirtyding)
Fylkesveg 170 finst i fleire fylke i Noreg:
Jordskorpe
Jordskorpa er den ytre delen av jorda og ligg over den underliggande mantelen. Grensa mellom dei to vert kalla Moho eller Mohorovičićs diskontinuitet. Under havområda er jordskorpa berre i snitt 8 til 10 km tjukk og består av bergartar av basaltisk samansetning. Under kontinenta er skorpa i snitt 35 km tjukk og har ei granittisk samansetning.
Alexis Pinturault
Alexis Pinturault er ein fransk skirennar frå Moûtiers. Han har sidan 2014 vore ein av dei aller beste alpine sikrennarane i verda, med storslalåm som spesialøving. Pinturault vann gullmedaljen i kombinasjonen under Verdsmeisterskapen 2019 i Åre, to år tidlegare vann han VM-gull med Frankrike i lagøvinga. Tre gongar har han vunne bronsen i storslalåmøvinga; Vinter-OL 2014, VM 2015 og VM 2019. Under vinterleikane 2018 sikra han seg sølvmedaljen i kombinasjonen. I verdscupen i alpine greiner vart Pinturault andremann i 2019 og 2020, tidlegare enda han på tredjeplassen i turneringa både i 2014, 2015 og 2016.
Matamata-Piako District
Matamata-Piako District er eit distrikt (Terrotorial Authority) i regionen Waikato på New Zealand. Det ligg aust for byen Hamilton.
Distriktet omfattar den sørlege delen av Hauraki Plains og mykje av Thames Valley, og grensar i aust til Kaimai Ranges. Elvene Piako og Waihou renn gjennom distriktet.
Byane Matamata, Morrinsville og Te Aroha ligg alle i distriktet, og distriktsstyret har sete i Matamata. Dei viktigaste næringsvegane er mjølkeproduksjon og oppdrett og trening av fullblodshestar.
Hettebreen
Hettebreen er ein isbre, som er 11 km lang og flyt nord mellom Hettene og Austhamaren i Sør-Rondane i Antarktis. Han vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og namngjeven av dei.
Hoehn Peak
Hoehn Peak er eit fjell med ei høgd opp mot 2 000 moh ved toppen av Matterhornbreen. Toppen markerer sørenden av Morelli Ridge i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (1997) etter Robert C. Hoehn ved sivilingeniøravdelinga ved Virginia Polytechnic Institute and State University, som studerte økosystemet i Lake Bonney i løpet av sesongen 1974–75.
Malung
Malung er ein svensk tettstad og centralort i Malung-Sälens kommun i Dalarnas län i landskapet Dalarnaved Västerdalälven. I 2011 hadde tettstaden 5,126 innbyggjarar.
Djurås
Djurås er ein svensk tettstad og centralort i Gagnefs kommun i Dalarnas län i landskapet Dalarna. I 2005 hadde byen 1,253 innbyggjarar.
Malung
Malung er eit handelssentrum og har stor skinn- og pelsvareindustri. Her er folkehøgskule med folkemusikkutdanning og stor dansebandfestival kvar sommar.
There & Back av Jeff Beck
There & Back er eit studioalbum av gitaristen Jeff Beck, gjeve ut i juni 1980 på Epic Records. Albumet nådde 10. plassen på den amerikanske Billboard Jazz Albums-lista og 21. plassen på Billboard 200, og 36. plassen på Sverigetopplistan.
Albumet er instrumentalt og går meir i retning av instrumental rock, samstundes som det har nokre av jazzfusion-elementa frå dei to førre utgjevingane, Blow by Blow (1975) og Wired (1976). «Star Cycle» vart nytta som kjenneningsmelodi i mange år for både Mid-South Wrestling i USA og det britiske musikkprogrammet The Tube. «The Pump» vart nytta i filmen Risky Business i 1983. «Too Much to Lose» er ein instrumental coverversjon av ein song skriven av klaverspelaren Jan Hammer.
Lakselvbukt naturreservat
Lakselvbukt naturreservat er eit naturreservat i Tromsø kommune i Troms og Finnmark. Det omfattar eit våtmarksområde ved bygda Lakselvbukt i Sørfjorden (indre del av Ullsfjorden), rundt 12 kilometer frå fjordbotnen. Vestre del av området omfattar ytre del av estuaret til Lakselva, medan den mindre Leirelva munnar ut i den austre delen av området. Reservatet består av eit stort strandengkompleks med vegetasjon av nordleg type, med soneringar frå salteng til brakkvannseng. Pølar med trådtjønnaks er godt utvikla, noko som er sjeldan i Troms. Området har regionalt verd i botanisk samanheng.
Reservatet vart oppretta i 1995 for å verne eit stort strandengkompleks i ei bukt med elvemunning.
Jedermann
'Jedermann. Das Spiel vom Sterben des reichen Mannes' (Einkvar. Spelet om rike menns død) er eit skodespel av Hugo von Hofmannsthal. Skodespelet vart synt for fyrste gongen 1. desember 1911 i Zirkus Schumann i Berlin i Tyskland med Max Reinhardt som iscenesetjar. Frå 1920 har skodespelet vore synt som innleiing på dei årlege Salzburger Festspiele (Festspela i Salzburg i Austerrike), ettersom dette skodespelet opna det fyrste av desse festspela, som Hugo von Hofmannsthal var med på å skipe.
I'm Happy Just to Dance with You
«I'm Happy Just to Dance with You» er ein song skriven av John Lennon og Paul McCartney og spelt inn av The Beatles for filmmusikken til A Hard Day's Night. George Harrison syng solovokal og i filmen er framføringa den første gongen ein kan sjå Harrison syngje ein av Beatles-songane.
Komposisjon
Songen vart skriven spesifikt for at George Harrison skulle syngje han, sidan han mangla sjølvtillit til å skrive eigne songar. Fleire år seinare skildra McCartney songen som ein «formelbasert song», og Lennon sa «eg ville aldri ha sunge songen sjølv.»
Innspeling
Gruppa spelte ein versjon av songen på BBC-radioprogrammet From Us to You. Innspelinga fann stad den 17. juli 1964 i BBC Paris Studio i London, og vart først sendt 3. august det året.
Andre versjonar
The Cyrkle gav ut ein versjon av songen i 1967 på albumet deira, Neon. Anne Murray spelte ein versjon av «I'm Happy Just to Dance with You» i 1980 på albumet hennar Somebody's Waiting. Denne versjonen vart òg gjeven ut på singel i midten av 1980-åra, og nådde 64. plassen på Billboard Hot 100 og 23. plassen på Billboard country-lista. Randy Bachman og Burton Cummings inkluderte ein versjon av songen i 2007 på albumet deira Jukebox. The Smithereens spelte inn ein versjo i 2008 på albumet deira, B-Sides The Beatles.
Fylkesveg 171 (fleirtyding)
Fylkesveg 171 finst i fleire fylke i Noreg:
Falling in Love (Is Hard on the Knees)
«Falling in Love (Is Hard on the Knees)» er ein song av det amerikanske hardrockbandet Aerosmith som kom ut på det 12. studioalbumet deira, Nine Lives (1997). Songen vart skriven av Steven Tyler, Joe Perry og Glen Ballard, som hadde signert for å produsera Nine Lives. Sjølv om han vart fjerna frå rolla halvvegs i produksjonen og erstatta av Kevin Shirley, vart Ballard framleis kreditert for bidraga sine til albumet; han skreiv òg «Pink» med Tyler og Perry og «Taste of India» med Tyler og Richard Supa.
Songen vart gitt ut som singel 11. februar 1997 og toppa Den spanske singellista og nådde andreplassen i Canada i fire veker. Den toppa òg UK Rock Chart og den amerikanske Billboard. Mainstream Rock-lista. Andre stader nådde låten ein fjerdeplass i Tsjekkia, medan han nådde topp 10 i Finland og topp 30 i Island, Sverige, Sveits og Storbritannia. På den amerikanske Hot 100 nådde den 35. plassenen.
Musikkvideo
Det vart produsert ein musikkvideo for å promotera singelen. Videoen vart regissert av Michael Bay, og hadde eit surrealistisk landskap skildra som «12 Monkeys møter Brazil». Mange supermodellar, som Angie Everhart, er med som sjukepleiarar, herskerinner og prinsesser. Videoen til songen vann bandet ein MTV Video Music Award for beste rockevideo i 1997.
Innhald
Amerikansk CD- og kassettsingel
Britisk og australsk CD-singel
Mattis Mathiesen
Mattis Leonid Rakov Aleksewitch Mathiesen var ein norsk fotograf og filmprodusent frå Ålesund, busett i Bærum i Akershus.
Saman med Knut Andersen og Knut Bohwim starta han i 1962 selskapet Teamfilm, som produserte mange av Olsenbanden-filmane. Han fotograferte mellom anna filmane Elskere' og Vildanden'', begge frå 1963. Han var produsent for Viva Villaveien! (1989) og filmutgåva av Fredrikssons fabrikk (1994).
Mathiesen vart tildelt Aamot-statuetten i 1970.
Ma'agan
Ma'agan (hebraisk מַעֲגָן, tyder Hamn) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg ved sørbreidda av Genesaretsjøen og høyrer til Emek HaYarden regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 323.
Kibbutzen vart grunnlagd på landområde som høyrte til den palestinske landsbyen Samakh, som vart avfolka i 1948.
Márkomeannu
Márkomeannu er ein markasamisk kultur- og musikkfestival som starta opp i 1999. Festivalen blir halde i markebygdene i Ofoten og Sør-Troms i slutten av juli kvart år. Omsett til norsk betyr Márkomeannu 'spetakkel i marka'.
Bak festivalen står mange av eldsjeler frå bygda, og festivalen blir driven på frivillig basis. I 2010 fekk festivalen middel til ei produsentstilling, og denne personen jobbar med festivalen heile året.
If Leaving Me Is Easy
«If Leaving Me Is Easy» er ein song av Phil Collins frå albumet Face Value i 1981. Han vart gjeven ut som den tredje singelen frå albumet og nådde 17. plassen i Storbritannia. Han vart ikkje gjeven ut som singel i USA. Collins syng i ein høg falsett i refrenget.
Eric Clapton si rolle
Dette var den første av to singlar med Eric Clapton. Den andre singelen var «I Wish It Would Rain Down» frå det siste albumet til Collins i 1980-åra, ...But Seriously. Clapton spelte òg dobro for «The Roof is Leaking» som ikkje vart nytta i den endelege utgåva.
Juvenilt vatn
Juvenilt vatn eller magmatisk vatn eller gass er vasslege løysingar og gassar som stammar direkte frå eit magma, utan å vere blanda med materiale frå jordoverflata. Vatnet vert sleppt løys under vulkanutbrot som hydrotermale væsker.
Kvutzat Kinneret
Kvutzat Kinneret (hebraisk קְבוּצַת כִּנֶּרֶת) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg sørvest for Genesaretsjøen nær Tiberias og høyrer til Emek HaYarden regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 896.
Historie
Landsbyen vart grunnlagd i 1908 som Havat Kinneret (hebraisk חוות כנרת, tyder Kinneret gard). Namnet kjem frå det gamle hebraiske namnet på Genesaretsjøen og frå ein bibelsk landsby som låg ved Genesaretsjøen ligg lenger nord. Denne høyrte til Naftali-stamma (Josva 19:35). I 1913 vart han ein kibbutz. Biavl og honningsal var ei av dei første næringane her.
Gravplass
Aust for kibbutzen ligg ein historisk gravplass der mange pionerar og leiarar for arbeidarrørsla ligg gravlagd. Av desse finn ein Berl Katznelson, Nachman Syrkin, Rachel Bluwstein, Ber Borochov og Avraham Hartsfeld.
Jimmy Ienner
Han har delteke på 85 gull- og platinaalbum, og fått fleire Grammyprisar og to Oscarprisar, inkludert ein for filmmusikken til Dirty Dancing. Han arbeidde òg med musikken til filmane The Big Chill, White Men Can’t Jump og Sister Act.
Fylkesveg 171 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 171 i Møre og Romsdal går mellom Sæbø og Voll i Måndalen i Rauma kommune. Vegen er 6,5 km lang og går på nordvestsida av Måndalen frå Sæbø, kryssar elva Måna på bru ved Bruaset og går tilbake til Voll på søraustsida av dalen.
Julefred
Julefred kan visa til fleire former for fred i jula. Omgrepet kan visa til at ein lèt strid og konflikt ligga, eller ei generell kjensle av ro og kvile der ein let arbeid og stress liggja og samlar seg til feiring. Freden kan vera ein motsats til krig og vald, som den kjende hendinga under første verdskrigen der soldatar skipa til uoffisielle våpenkviler julaftan fleire år på rad, eller den gamle nordiske julefredsordninga der til dømes drap blei straffa hardare om dei fann stad under høgtida. Den nordiske tradisjonen stammar frå mellomalderen, og blir halden i hevd gjennom årlege lysingar i Åbo i Finland klokka tolv kvar julaftan. I Noreg er det forbod mot jakt og fangst i tida frå og med julaftan til og med nyårsaftan.
Historikk
Historisk var julefred ei tid kring jul der det skulle herska fred. Det kunne skipast til «julevakt» som gjekk rundt og passa på at freden blei halden. Fram til 1500-talet var lovar som forbaud valdshandlingar innfelt i det norske lovverket. Ein Baltzer Thorbiørnsen som drap ein mann i jula fekk bøtene sine dobla fordi han hadde brote julefreden. Etter den svenske Östgötalagen voks bota på drap frå 26,7 mark med 3 mark om det blei utført under julefredstida, som varte frå julaftan til tjuandedagen. Julefred skulle gjelda også motstandarar og fiendar. Ein skulle la rettstvistar og liknande kvile denne tida. Ein kan finna gjenklang av dette når ein i moderne tid melder at kyrkjeasylantar skal få julefred ved å vita at dei ikkje vil bli pågripne eller tekne ut av landet i juletida.
I Magnus Lagabøtes bylov var julefreden sett frå tomasmessedag 21. desember og varte til tjuandedag jul jul 13. desember.
Dyr skulle også ha fred i jula, både husdyr som gjerne fekk ekstra mat til jul, fuglar som fekk kornband, og rovdyr og skadedyr. I juletida skulle ein ikkje nemna dyr som ulv, bjørn, rotte og mus med namn, men bruka omskrivingar.
Markeringar
Eit utbreidd teikn på at julefreden senka seg var ringinga av kyrkjeklokkene ved solnedgang. Den store klokka kunne i dette høve kallast «Mariklokka». Etter at ein høyrde denne skulle alt arbeid ta slutt. I nyare tid kan til dømes butikkar stenga samtidig som julefreden blir lyst.
Den finske byen Åbo (Turku) har ein lang tradisjon for å utlysa julefred. Tradisjonen med å lysa ut freden frå rådhustorget og seinare rådhuset har røter frå mellomalderen. Sidan 1886 har han blitt utført årleg frå balkongen på Brinkala-huset, med unntak i 1917 og 1939, under verdskrigane. Lysinga har vore send på finsk radio sidan 1935 og på fjernsyn sidan 1983. Ho blir også send på svensk fjernsyn.
Isingbreen
Isingbreen er ein isbre som flyt nordvest mellom Isingen og Kvitkjølen i Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Breen vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto tekne under Maudheimekspedisjonen (1949–1952), leia av John Schjelderup Giæver, og frå flytfoto teken av den norske ekspedisjonen (1958–59).
Hammeren kraftstasjon
Hammeren kraftstasjon er eit vasskraftverk frå 1900 på Hammeren attmed Skjersjøelva i Maridalen i Oslo, og det eldste i landet som er i dagleg drift. Verket nyttar fallet frå Skjersjøen i Nordmarka ned til Maridalsvannet. Frå Skjersjøen, som er demma opp med ei demning kalla Skjersjødammen, vert vatnet leia ned til kraftstasjonen gjennom ei 2,4 kilometer lang, nedgrave røyrgate. Fallhøgda er på 108 meter. Røyrgata og kraftstasjonen ligg på austsida av elva.
Nedslagsfeltet er på om lag 153,5 kvadratkilometer, tilsiget er på om lag 116 millionar kubikkmeter, og magasinkapasiteten er på 78,3 millionar kubikkmeter. Ettersom Maridalsvannet er hovudvasskjelda for drikkevassforsyninga for Oslo, og vatnet frå Skjersjøen renn ned i Maridalsvannet både i Skjersjøelva og gjennom røyrgata for kraftverket, inngår nedslagsfeltet i drikkevassforsyninga for byen. Det er drikkevassrestriksjonar både for Skjersjøen, Skjersjøelva og Maridalsvatnet. Vatnet som drivt kraftverket vert ikkje ureina på grunn av dette, og er like reint som vatnet elles når det renn ut att i Skjersjøelva og Maridalsvannet.
Soga
Hammeren kraftstasjon er eit kulturminne med nasjonal verdi. Det var Oslo kommunes fyrste vasskraftverk, og er eit av anlegga i NVEs temaplan Kulturminner i norsk kraftproduksjon frå 2006. Kraftverket vert i dag drive som eit såkalla småkraftverk. På byggjetida vart det rekna med at kraftstasjonen ville dekke alt som Oslo hadde bruk for av elektrisitet i all framtid, men verket produserer ikkje meir energi enn det som 800 husstandar i vår tid treng i eit normalår. Difor har Hammeren kraftverk i dag sitt største verde som eit viktig tekniske kulturminne.
Vatna i Nordmarka vart regulert med dammar allereie på midten av 1600-talet for at vassdraga skulle nyttast til tømmerfløyting og drift av sagbruk. Det var tømmerfløyting i Skjersjøelva, og tilhøva langs elva låg dessutan godt til rette for drift av sagbruk og anna industri knytt til skogen, som til dømes smelteverk og smier som trong trekol framstilt ved trekolbrenning i skogane. På vestsida av elva låg på 1600-talet Kamphaugsaga, og i 1792-1793 bygde Peder Anker ein vassdriven stongjarnhammar på Hammeren ved fossen nedst i elva, der kraftstasjonen vart bygd seinare. Namnet Hammeren på staden skriv seg truleg frå denne stongjarnhammeren.
Før det vart vedteke at Kristiania by skulle nytte vasskraft i produksjonen av elektrisk straum, var det eit kommunalt dampkraftverk (kraftverk drive av dampmaskiner), Dampcentralen i Rosenkrantz' gate nede i byen, som forsynte byen med straum til gatelys og industri. Dette dampkraftverket hadde vore i drift i åtte år før Hammeren kraftverkt vart sett i drift. Men straumen var dyr, og då kraftverket berre leverte likestraum, var det ikkje i stand til å levere kraft utanfor ein radius på 1200 meter frå kraftverket. Dette kraftverket hadde ikkje kapasitet til at Kristiania Sporveier kunne leggje om drifta til til elektriske vogner i staden for å nytte hestar framfor vognene. A/S Kristiania elektriske sporvei, som kom i drift i 1894, nytta straum frå sitt eige dampkraftverk på Majorstua.
Thames-Coromandel District
Populasjon
Distriktet hadde i juni 2008 eit estimert folketal på 26 800. Ved folketeljinga i 2006 budde 3 768 i Whitianga, 1 476 i Coromandel og 3 555 i Whangamata.
Fylkesveg 173 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 173 i Møre og Romsdal går mellom Vik i Innfjorden og Berill i Rauma kommune. Vegen er 7,3 km lang.
Hammeren kraftstasjon
Soga
Bygginga av Hammern kraftstasjon tok til i 1898, og stasjonen vart sett i drift sommaren 1900. Kraftverket var eit pionertiltak, ettersom ingen av dei som hadde med dette å gjere, hadde vore med på slikt tidlegare. Alt av byggjearbeid måtte gjerast manuelt og med enkle hjelpemiddel. Det var ei stor utfordring å konstruere og byggje røyrgata med dei to parallelle røyra på eit slikt vis at dei stod mot det store vasstrykket som var naudsynt for å drive turbinane. Røyr av stål av ein kvalitet som vart nytta i skipsbygginga, vart kjøpte inn frå Skottland i delar og klinka saman med handemakt i grøfta for røyrgata. Og då kraftverket stod ferdig med seks aggregat etter to års arbeid, fungerte alt etter planen. Mellom anna fekk det nye transportsystemet i byen, trikken, all den elektriske straumen som var naudsynleg for drifta.
Thames-Coromandel District
Lokalstyre
Thames-Coromandel District Council vart danna ved samanslåing av dei tidlegare Thames og Coromandel County Councils.
Hammeren kraftstasjon
Eigedomstilhøva og drifta av kraftverket
Kristiania (Oslo) fekk sitt kommunale elektrisitetsverk i 1892. I 1930 vart namnet endra til Oslo Lysverker, som i 1991 fekk namnet Oslo Energi AS. Oslo Energi vart i 1996 delt opp i to selskap, Oslo Energi Nett AS med dotterselskap, og Oslo Energi Holding AS med dotterselskap. Fleire av dotterselskapa vart i perioden mellom 1996 og 2006 selt eller integrert i holdingselskapet ECO energi Holding og ligg under Oslo kommune. Oslo Lysverker er i dag eit dotterselskap under E-CO Energi Holding, som eig Hammeren kraftverk, medan E-CO Energi AS, ved Solbergfoss kraftverk, står for drifta av kraftverket.
Revisjonsdepartementet
Revisjonsdepartementet var eit departement, avdeling av statskipnaden i Noreg i perioden 1822-1918.
Revisjondepartementet vart skipa etter kongelege resolusjonar av 23. mars og 6. juni 1822 og etter kongeleg kunngjering av 23. juli 1822. Departementet skulle stå føre revisjon og desisjon av alle rekneskapar som tidlegare hadde lege under dei enkelte departmenta, med unnatak for alle skifte og det som låg til overformynderiet. Rekneskapa for desse siste skulle justisdepartementet ha ansvar for.
Med lov av 8. februar 1918 vart revisjonsdepartementet avvikla, og oppgåvene overført til den nyopretta statsrevisjonen. Statsrevisjonen skifta namn til riksrevisjonen i 1938.
Fylkesveg 173 (fleirtyding)
Fylkesveg 173 finst i fleire fylke i Noreg:
Verdstre
Verdstre er eit motiv som opptrer i fleire religionar og mytologiar, særleg innan indoeuropeiske, sibirske og amerikanske urfolkstradisjonar. Verdstreet kan vera eit kjempemessig tre som held oppe himmelen, og slik bind saman himmelen, jorda og underverda gjennom røtene. Det kan også vera sterkt knytt til motivet livstreet.
Spesifikke verdstre er mellom anna égig érő fa i ungarsk mytologi, Ulukayın og Bayterek i tyrkisk mytologi, Andndayin Ca˙r i armensk mytologi, Modun i mongolsk mytologi, Yggdrasil i norrøn mytologi, Irminsul i germansk mytologi, eika i slavisk, finsk og baltisk mytologi, Iroko i yorubareligion, Jianmu i kinesisk mytologi, og Ashvattha (ein Ficus religiosa) i hindumytologi.
Kthellë
Kthellë er ein tidlegare landkommune i regionen Lezhë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Mirditë.
Orsa
Orsa er ein svensk tettstad og centralort i Orsa kommun i Dalarnas län i landskapet Dalarna, 15 km nord for Mora. I 2011 hadde tettstaden 5,308 innbyggjarar.
Kthellë
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Kthellë 2 209 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Kthellë ein del av distriktet Mirditë. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Jotundekket
Bergartane vart utsette for erosjon i seinprekambrium og kambrium–ordovicium og så dekte med sedimentære avleiringar. Under den kaledonske orogenesen for kring 425 millionar år sidan vart jotundekket med overliggande sediment skyvd fleire hundrekilometer søraustover og stundom over yngre avleiringar. Jotundekket ligg derfor i dag oppå yngre fylitt og kvartsskifer.
Eärendil
Eärendil er namnet på ein sentral helt i legendariet til J.R.R. Tolkien. Namnet hans tyder "Hav-ven" på alvespråket Quenya.
Legendariet
I Midgard kom sønene til Fëanor brått over alvane i Falas, og staden vart herja. Elwing kasta seg på sjøen med silmarillen om halsen, og Valaen Ulmo berga ho ved å gje ho fugleham. Som ein måse flaug ho for å finne Eärendil som siglde hava i skuta si, Vingilot (Brimblomen). Ho landa på dekket, og fekk att den opphavlege skapnaden sin. Med Silmarillen på panna vann han gjennom skuggehava og nådde Valinor. Her bar han fram erendet sitt, og Valaene fekk medkjensle med folka i Midgard. Men Eärendil og Elwing fekk valet mellom å leva som alvar eller menneske, sidan dei var av båe ætter. Eärendil let Elwing velja først, og ho valde alvelivet for Lúthiens skuld. Då valde Eärendil sameleis, og Varda gav han ei ny oppgåve, som var å segle over himmelkvelven med silmarillen på panna. Frå Midgard vart han då rekna som ei stjerne, og høgt æra av alvane.
I Ringdrotten kjem det fram at det er lyset frå stjerna Eärendil som blir samla i ei lita glassflaske til hjelp for Frodo Skrepping på vegen til Mordor. Denne flaska blir sidan teken med vest til Valinor.
Diktet Eärendilinwë er ei poetisk attgjeving av forteljinga, som er fletta inn i Ringdrotten, og i fiksjonen dikta av Bilbo Skrepping.
Inspirasjon
Bakgrunnen for soga om Eärendil fann Tolkien i eit gamalengelsk dikt av Cynewulf frå om lag 1000. Diktet heiter Crist, og skildrar Jesus. I dette diktet festa Tolkien seg særskild ved to verseliner:
Eller omsett: Ver helsa, Earendel, bjartast av englar, send til Midgard for mannesønom.
Tolkien tok til å undre seg over kva namnet Earendel kunne tyde, og utvikla legendariet sitt frå dette. Dei første dikta om Earendel, som han kalla han på denne tida, er frå om lag 1915.
På gamalengelsk kan namnet Earendel tyde lysstråle, men er og knytt til det norrøne namnet Aurvandil ("lysvandrar"). Namnet finst i forteljinga om Hrungne. Stjerna Venus var og kalla "Aurvandils tå". I Tolkiens verd er Venus identisk med stjerna Eärendil. Namnet er og ein variant av kongenamnet Horvendel hjå Saxo Grammaticus. Namnet er brukt på far til Hamlet.
''Difor står profetordet så mykje fastare for oss. Og dette ordet gjer de vel i å halda fast på. Det er ei lampe som skin på ein mørk stad til dagen gryr og morgonstjerna stig opp i hjarta dykkar.''
Orda "den sanne morgonstjerna", nytta om Kristus, finnast og i Johannes´ Openberring.
Chronicle, Vol. 1
Chronicle, Vol. 1, òg kjend som Chronicle: The 20 Greatest Hits, er eit samlealbum av det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival. Det kom ut i januar 1976 på Fantasy Records, samstundes med singelutgjevinga av «I Heard It Through the Grapevine».
Chronicle, Vol. 1 er ein singelsamling med 13 a-sideer og 7 b-sider. I motsetnad til dei to førre utgjevingane Creedence Gold inneheld Chronicle Vol. 1 alle hittane til bandet.
Det er ein bestseljar i katalogen til bandet, og selde 8x platina i USA. Samlinga ligg på 59. plass på den oppdaterte versjonen av lista til Rolling Stone over dei 500 beste albuma gjennom tidene. Det har selt ca. 6,5 millionar eksemplar i USA sidan 1991, då Nielsen SoundScan byrja å registrere salstal for Billboard.
Medverkande
I følgje plateomslaget
Fotografregisteret
Fotografregisteret er ein del av Registre over norske fotografer og fotografiske samlinger, og vart oppretta av Sekretariatet for fotoregistrering. Det er drive av Preus museum og Nasjonalbiblioteket.
Al `Usaylah
Al `Usaylah er ein landsby i Jizan-regionen, sørvest i Saudi-Arabia.
Rättvik
Rättviks kommun ligg ved den austlege delen av Siljan mellom Falun og Mora i Dalarna.
Rättvik ligg i eit område som er prega av tradisjonelt jord- og skogbruk. Sidan midten av 1900-talet har Rättvik vore ein populær turiststad, og kulturlivet lokkar framleis mange turister frå heile verda. Blant arrangementa kan nemnast Rättviks marknad, Musik vid Siljan og Classic Car Week.
Den 628 meter lange Långbryggan er ei bru ut til ein liten øy i Siljan. På Hedsåsberget finn ein det 28 meter høye og over 100 år gamle tretårnet Vidablick.
Rafoss
Rafoss er ei bygd i Kvinesdal, 33 km austnordaust for Flekkefjord. Bygda hadde brevhus til 1960-talet. Elva Kvina med Rafossen renn gjennom bygda.
Canyon
Ein canyon (via engelsk, av spansk cañón, 'røyr, trakt') er ein dal med steile sider som er oppstått ved at ei elv har grave seg ned gjennom hard berggrunn. Dei blir ofte danna av elver i dei øvre løpa sine der straumen deira er sterk og rask. Ordet blir brukt om store dalar av denne typen, medan mindre dalar blir kalla gjel eller juv.
Verdas mest kjende canyon er Grand Canyon i USA, som har rundt 1,6 km høge dalsider. Det finst lengre og djupare canyonar i Kina, Nepal og Peru. I Noreg er det fleire mellomstore canyonar. Sautso ved Alta er den mest kjende i Noreg. Han er ca. 400–425 meter djup og 7,5 km lang og ligg øvst i Altaelva i Finnmark.
Ravid
Ravid (hebraisk רָבִיד, tyder Halskjede) er ein liten kibbutz nord i Israel. Han ligg vest for Genesaretsjøen og høyrer til Emek HaYarden regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 60.
Canyon
Ein annen kjend norsk canyon er Jutulhogget, som er 100–240 meter djup og 2,5 km lang. Han går frå Østerdalen til Rendalen og stammar fra slutten av den siste istida.
Ravid
Landsbyen vart grunnlagd i 1981 og kalla opp etter eit fjell i nærleiken. Forsøk på å opprette ei busetjing mislukkast to gonger i 1980-åra, men det gjekk tredje gongen då tidlegare soldatar frå Nahal prøvde på ny i 1994.
Canyon
Hellemojuvet ved Tysfjorden i Nordland er også kjend. Han er forma av Hellemoelva.
Solveig
Solveig er eit kvinnenamn med opphav i det norrøne namnet Sǫlveig. Dette namnet er sett saman av sǫl 'sal, hus' eller 'sol' og –veig av ukjent opphav, men som kan tyda 'styrke' eller 'stridande'.
I Noreg har Solveig namnedag 1. september.
Bruken av namnet i Noreg
Populariteten til namnet steig kraftig først på 1900-talet, med ein topp i 1920-åra, slik at det kring 1930 var det mest brukte kvinnenamnet i Noreg.
Fylkesveg 104 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 104 i Møre og Romsdal går mellom Sjøholt i Ørskog kommune og Skodjevåg i Skodje kommune. Vegen er 8,5 km lang.
Jenningsbreen
Jenningsbreen er ein isbre som er 19 km lang og som flyt nordover langs vestsida av Lunckeryggen i Sør-Rondane i Antarktis. Han vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og namngjeven etter løytnant James C. Jennings i U.S. Navy, som var andrepilot og navigatør på flytokta som tok bilete av breen og andre kystområde mellom 14 og 164 gradar aust.
Nina Afanasieva
Nina Afanasieva er ein russisk samisk politikar og språkaktivist.
Liv og virke
Nina Jelisejevna Afanasieva vart fødd i landsbyen Varsino. Foreldra hennar var samar og ho voks opp med kildinsamisk som morsmålet sitt.
I 1963 fullførte ho studiane sine i pedagogikk ved Institut Narodov Severa i Leningrad og jobba fram til 1983 som lærer i russisk språk og litteratur, og dessutan tysk ved vaksenopplæringa i Apatity og Murmansk.
Tony Camillo
Tony Camillo var ein USA-amerikansk plateprodusent, orkestrator og arrangør.
Nina Afanasieva
Liv og virke
Sidan 1980 har Afanasieva arbeidd med bevaring og utvikling av det trua samiske språket på Kolahalvøya. Ho er medforfattar av den første ordboka frå kildinsamisk til russisk som vart utgitt i 1985 under redaksjon av Rimma Kurutsj. I tillegg til ordboka har Afanasjeva bidratt til ei rekke lærebøker og didaktisk materiale på kildinsamisk. I 2010 var ho òg forfattar av ei kildinsamisk-russisk ordbok.
Tony Camillo
Han har arbeidd på mange soul-, pop- og discoinnspelingar i 1960- og 1970-åra, mellom anna innspelingar av Dionne Warwick, Eric Carmen, The Stylistics, Dazz Band, Millie Jackson, Chambers Brothers, Peaches & Herb, Sha Na Na, Grand Funk Railroad, Stevie Wonder, The 5th Dimension, Martha Reeves, The Supremes, Parliament og Tommy James.
Kneling
Kneling er ei nedsenkt kropsstilling der eit eller begge knea rører bakken. Ho kan brukast til ei rekkje ulike føremål, som ei kvilande stilling, til å uttrykka høgtid, respekt eller underkasting, eller i samband med ulike aktivitetar.
Tony Camillo
Han var medprodusent og arrangør på Gladys Knight and The Pips-hitten «Midnight Train to Georgia» i 1973. For denne fekk han ein Grammy. Han var òg medlåtskrivar og produsent på hitten deira «I Feel A Song», som nådde toppen av Billboard R&B-lista (21. plassen på poplista).
Kneling
Det finst ulike variantar av stillinga. Ho kan vera symmetrisk, med begge knea i bakken, eller asymmetrisk, med eit kne i bakken og det andre meir løfta, som når ein sit på huk. Ho kan minna meir om ståing, med opprett kropp og lår, eller sitjing, der låra kviler på dei bøygde føtene. Vidare kan ein kvila foten på bakken slik at fotsålen vender oppover, eller setja tærne i bakken slik at ein eller begge fotsålane vender bakover.
Nina Afanasieva
Liv og virke
Etter perestrojka i 1987 har Afanasieva vore aktiv som samisk politikar og minoritetsaktivist. Ho var ein av grunnleggarane av Foreininga Samisk i Murmansk oblast i 1998, og leidde denne organisasjonen frå 1990 til 2010.
Kneling
Bruk
Kneling med eit kne i bakken og den andre foten i bakken med kneet opp kan brukast til ulike handlingar, som friing eller skyting.
A Whiter Shade of Pale
«A Whiter Shade of Pale» er debutsingelen til det britiske bandet Procol Harum og kom ut 12. mai 1967. Songen er skriven av Gary Brooker, Keith Reid og Matthew Fisher. Singelen nådde toppen av singellista i Storbritannia den 8. juni 1967 og vart liggande der i seks veker. Utan mykje reklame nådde songen femteplass i USA. Singelen er ein av mindre enn 30 singlar som har seld minst 10 millionar eksemplar på verdsbasis.
Kneling
Bruk
Kneling med begge knea og føtene kvilande på bakken er ei vanleg sitjestilling som mellom anna er utbreidd i Japan, der ho har det formelle namnet seiza.
Ein finn døme på kneling i samband med fleire former for religionsutøving. Det er del av den muslimske bønestillinga. I fleire kristne samfunn kneler ein også ved bøn, eller når ein tek imot nattverd.