cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vevarar
Artar
Slekt Amblyospiza
Heidi Tjugum
Heidi Marie Tjugum er ein norsk tidlegare handballspelar frå Skoger som vart europameister 1998 og verdsmeister 1999 med Noreg. Ho vann elles OL-sølv 1992 og OL-bronse 2000, to EM-sølv og eitt VM-sølv i tida 1992-2002. Tjugum, som var målvakt, er som klubbspelar best kjend for sine år i Bækkelaget SK og danske Viborg HK.
Landslagsspel
Tjugum debuterte på det norske landslaget mot Sør-Korea 18. februar 1992 i Bodø. Hausten det året var ho med som tredjemålvakt då Noreg tok sølv etter finaletap mot nettopp Sør-Korea under Sommar-OL i Barcelona. Ho fekk ikkje plass i VM-troppa 1993, ei heller EM-troppa 1994. Frå 1996 byrja ho å spele ei viktigare rolle på landslaget, og under EM 1996 i Danmark vart ho kåra til beste målvakt i ein meisterskap som endå med finaletap mot vertslandet. Då Noreg tok sin fyrste internasjonale triumf ved Handball-EM 1998 storspelte Tjugum i finalen mot Danmark, ein kamp som enda med 24-16. Året etter gjorde ho solid innsats då Noreg vann VM på heimebane, men det var Cecilie Leganger som vakta målet i finalen mot Frankrike. Tjugum vart kåra til beste målvakt under Sommar-OL 2000, ei turnering der Noreg vann bronse. Ho var korkje med i EM 2000 eller VM 2001, men var fyrstemålvakt då Noreg i 2002 på ny tapte ein EM-finale i Danmark mot vertslandet. Tjugum spelte sin 175. og siste landskamp i 2003.
Klubbspel
Tjugum spelte på Glassverket IF til 1991. Ho melde då overgang til Bækkelaget SK, eit lag ho spelte på til 1997. Etter indre strid i oslolaget, reiste ho til Viborg HK i Danmark, der ho vart verande i seks sesongar. Frå 2003 til -05 spelte Tjugum på Nordstrand IF i Oslo, deretter trente ho Gjøvik/Vardal ei tid, frå 2007 til 2010 var ho målvakt i Storhamar IL.
Peter Edvard Vorum
Peter Edvard Vorum var ein norsk lærar og stortingspolitikar for Arbeidarpartiet.
Vorum vart fødd ved Steinnes i Sparbu som son av gardbrukar Christoffer Olsen Vorum (1843–1915) og Karoline Elvine Ertsaas (1855–1890). Han gjekk på Ogndal folkehøgskule frå 1901 til 1902 og vart uteksaminert ved Levanger lærarskule i 1905. Etter dette var han tilsett som lærer ved Falstad skuleheim og ein skule i Egge i 1905, og sidan ved ein skule i Andenes frå 1906 til 1909. Frå 1910 var han tilsett ved ein skule i Ytre Rendal, og vart vald som ordførar ved Ytre Rendal heradstyre gjennom sju periodar frå 1913 til 1934. I 1929 vart han tilsett som fylkesrevisor for Hedmark i 1929, og i perioden 1931 til 1933 var han formann i fylkestinget.
Vorum vart vald inn på Stortinget som 5. representant etter valet i 1933 frå valkretsen Hedmark fylke, der han fungerte som medlem av kyrkje- og skulekomiteen. Han vart attvald ved valet i 1936, og var òg då medlem av kyrkje- og skulekomiteen. Under okkupasjonen av Noreg melde han seg inn i Nasjonal Samling og vart rådmann for Åmot i perioden 1941 til 1945, og dessutan skuledirektør frå 1944. Vorum vart den einaste frå Den parlamentariske gruppa til Arbeidarpartiet frå 1936 som melde seg inn i partiet. Under landssvikoppgjeret vart han sikta for forræderi og i september 1948 vart han dømd til fem års tvangsarbeid og dessutan tap av lærarstillinga. Vorum døydde i april 1970 i ein alder av 85 år.
Royal Botanic Gardens i Kew
Royal Botanic Gardens i Kew, i daglegtale ofte kalla Kew Gardens, er eit omfattande hageanlegg med store botaniske drivhus mellom Richmond upon Thames og Kew i sørvestlege London. Kew Gardens fekk status som verdsarvstad i juli 2003.
Historie
Anlegget har opphav frå den eksotiske hagen ved Kew House grunnlagt av Lord Capel av Tewkesbury. Denne blei utvida av prinsesse Augusta, som var enkje etter Fredrik, prins av Wales. Georg III utvikla hagane med hjelp av William Aiton og Joseph Banks. Det gamle Kew House blei rive i 1802. Det tilstøytande Dutch House blei kjøpt av Georg III i 1781 som dagheim for dei kongelege borna. Huset er ein enkel mursteinsbygning som i dag har namnet Kew Palace. I 1840 fekk anlegget status som nasjonal botanisk hage. Under den nye direktøren for parken, William Jackson Hooker, blei hageanlegget utvida til 30 hektar og arboretet til 109 hektar, og seinare til den noverande storleiken på 121 hektar. Der er fleire drivhus og vinterhagar, eit herbarium og eit bibliotek her.
Trass i ugunstige vekstforhold, som atmosfærisk ureining frå London, tørr jord og lite regn, er Kew Gardens ei av dei mest innhaldsrike plantesamlingane i Storbritannia. I eit forsøk på å utvida samlinga under betre tilhøve har Kew oppretta to utestasjonar, ved Wakehurst Place i Sussex og Bedgebury Pinetum i Kent.
På 1800-talet prøvde ein å dyrka gummitre i eit forsøk på spreia dei utanfor Sør-Amerika. Kew har eit av dei viktigaste frømagasinene og samarbeider med Harvard universitet og det australske nasjonalherbariet for å byggja eit autoritativt oversyn over planteterminologi.
Publikum har tilgang til anlegget, men må betala inngangspengar. Den næraste jernbanestasjonen er Kew Gardens stasjon, medan Kew Bridge stasjon ligg i gangavstand nord for parken.
Sistan og Balutsjistan
Sistan og Balutsjistan (persisk استان سيستان و بلوچستان, Ostān-e Sīstān-o Balūchestān) er ein av 31 provinsar i Iran. Han ligg søraust i landet, ved grensa til Pakistan og Afghanistan. Provinshovudstaden er Zahedan.
Provinsen er den neste største provinsen Iran etter Kerman-provinsen, med eit areal på 181 785 km² og eit folketal på 2,5 millionar. Somme av fylka i provinsen er Chabahar, Qasar-qand, Dalgan, Hirmand, Iranshahr, Khash, Konarak, Nikshahr, Saravan, Sarbaz, Soran, Zabol, Zaboli, Zahedan og Zehak.
Folkesetnaden består av balotsj-folk, som utgjev majoriteten, etterfølgd av ein minoritet av sistanske persarar.
Geografi
Provinsen består av to område, Sistan i nord og Balutsjistan i sør. I lag utgjer Sistan og Balutsjistan eit av dei tørraste områda i Iran, med litt aukande nedbør frå aust til vest, og høgare luftfukt i kystområda. Provinsen er påverka av rådande vindar til forskjellige tider av året. Ein av desse er 120-dagarsvinden i Sistan.
Barber Cove
Barber Cove er ei lita vik med mange skjer som ligg mellom Bluff Point og Craigie Point, aust i Right Whale Bay ved Sør-Georgia. Namnet Scott Bay, som har ukjend opphav, vart nytta om vika på eit kart frå 1930 laga av Discovery Investigations. Ho vart kalla Barber Cove av UK Antarctic Place-Names Committee i 1963 etter korporal John M. Barber på HMS «Owen», som kartla området i 1961.
Onega i Arkhangelsk oblast
Onega (russisk Онега) er ein by i Arkhangelsk oblast i Russland, ved munningen av elva Onega.
Staden vart grunnlagd som busetnaden Ust-Onega og fekk bystatus den 19. august 1780. Han vart første gong nemnd i skriftlege kjelder i 1137.
Onega er ein liten hamneby i Onegabukta i Kvitsjøen. Om vinteren er Onegabukta som regel isdekt. Jernbanelinja mellom Arkhangelsk og Murmansk har stasjon her.
Litt utanfor byen ligg øya Kij, der det ein gong låg eit kloster. Onega var ein av Kvitsjøhamnene som hadde handelssamband med Noreg ved pomorhandelen.
Neptunmånen Halimede
Halimede er ein av månane til Neptun. Han er ein irregulær måne, og soleis sannsynlegvis eit resultat av ein kollisjon mellom ein større måne og ein asteroide eller komet.
Halimede vart oppdaga 14. august 2002 av Matthew J. Holman, John J. Kavelaars, Tommy Grav, Wesley C. Fraser og Dan Milisavljevic i lag med månane Laomedeia og Sao. Oppdaginga vart gjord frå Cerro Tololo Inter-American Observatory i Chile og Canada-France-Hawaii-teleskopet på Hawaii.
Tømmerneset
Tømmerneset er ei grend i Hamarøy kommune i Nordland som ligg inst i Sagfjorden. Ved brua over Sagelva helleristningar frå steinalderen. Ved E 6, som går gjennom Tømmerneset, er minnesmerke over falne sovjetiske soldatar frå den andre verdskriven. Fylkesveg 835 går til Steigen via den 8,1 km lange Steigentunnelen.
Bat Hefer
Bat Hefer (hebraisk skrift בַּת חֵפֶר, tyder Dotter av Hefer) er ein israelsk fellesbusetnad på Sharonsletta, aust for Netanya og like ved to kibbutzim; Bahan og Yad Hana.
Bat Hefer vart opphavleg grunnlagd som Sokho og kalla opp etter den antikke byen. Bygginga av den moderne landsbyen byrja i 1995, og dei første innbyggjarane flytta inn i 1996. Han vart bygd som ein del av Sju stjerner-prosjektet.
Bat Hefer er kalla opp etter «Hefer», eit administrativt distrikt i området med eigen høvding i tida til kong Salomo (1. Kongebok 4:10). Han dekkjer 1 000 mål og høyrer til Heferdalen regionale kommune. Landsbyen ligg mellom hovudveg 6 i vest og Den grøne linja i aust.
Europacupen i fotball 1986
Europacupen i fotball 1986 var ei fotballturnering der vinnarane av 30 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Juventus frå Torino. Turneringa var den 31. i rekka. Finalen fann stad 7. mai 1986 i Sevilla. FC Steaua București sikra seg pokalen i eit oppgjer mot FC Barcelona som vart avslutta med straffespark-tevling, då stillinga etter ekstraomgangar var 0-0. Det var fyrste gongen eit lag frå Romania, og Aust-Europa i det heile, vann den gjævaste fotballturneringa for klubblag i Europa.
Europacupen 1986 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt, stod det framleis likt vart det ekstraomgangar og til sist straffespark-tevling. Turneringa tok til 18. september 1985. Etter to ordinære cuprundar i september-november vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars-april 1986.
Steaua slo i turneringa ut høvesvis Vejle BK, Honvéd Budapest, Kuusysi frå Lahti og RSC Anderlecht. På si side vann Barcelona over Sparta Praha, FC Porto, tittelforsvarar Juventus og, etter ekstraomgangar i semfinalane, IFK Göteborg.
Finalen
Vinnarlaget FC Steaua bestod av: Helmuth Duckadam, Ștefan Iovan (kaptein), Adrian Bumbescu, Miodrag Belodedici, Ilie Bărbulescu, Lucian Bălan, Gavril Balint, Mihail Majearu, László Bölöni, Marius Lăcătuș og Victor Pițurcă. Veteranen Anghel Iordănescu kom inn i staden for Bălan i det 72. minutt og Marin Radu entra bana i det 112. minutt, ut gjekk Pițurcă.
FC Barcelona mønstra: Javier Urruticoechea, Gerardo Miranda, Migueli Bianquetti, José Ramón Alexanko, Julio Alberto, Ángel Pedraza, Bernd Schuster (kaptein), Víctor Muñoz, Marcos Alonso, Francisco Carrasco og Steve Archibald. José Moratalla tok plassen til Schuster i det 84. minutt og Pichi Alonso spelte dei siste ti minuttane av ekstraomgangane i staden for Archibald.
Franske Michel Vautrot var kampens dommar.
Tywyn
Tywyn (walisisk uttale ), tidlegare stava Towyn, er ein by ved Cardigan Bay sør i Gwynedd i Wales. Han er også eit community (ein slags kommune) og ein badeby. Her finn ein Cadfan-steinen, som har den eldste walisiske innskrifta ein kjenner til. Han er også endepunkt for den historiske jernbana Talyllyn Railway.
Ordsoge
Namnet er avleidd frå det walisisk tywyn ('kyst, strand, sanddyne'). Ein finn framleis store sanddyner nord og sør for byen. <!--In Middle Welsh, the spelling was generally Tywyn. In the Early Modern period, however, the spelling Towyn became common in order to reflect a slight change in pronunciation at that time. The modern spelling Tywyn better reflects the current pronunciation in modern Welsh as spoken in north Wales. With the standardisation of the orthography of the Welsh language in the first part of the 20th century, the spelling Tywyn came to dominate, and was accepted as the official name of the town in both languages in the 1970s. In Welsh, the town is sometimes referred to as Tywyn Meirionnydd. In origin, this usage probably refers to the cantref of Meirionnydd, but is now generally understood as referring to the historical county of the same name. In English, during the late 19th century and until the middle of the 20th century, the town was sometimes called Towyn-on-Sea. The place-name element tywyn is found in many other parts of Wales, most notably Towyn near Abergele.
History
It was previously in the historic county of Merionethshire.
Location
The town's historic centre lies about a kilometre from the beach, around the church of St Cadfan's. In the second half of the 19th century the town expanded considerably, mainly towards the sea.
To the north of the town lie the reclaimed salt marshes of Morfa Tywyn and Morfa Gwyllt, beyond which lie the Broad Water lagoon and the mouth of the Afon Dysynni. To the north-east lie the rich farmland of Bro Dysynni and the village of Bryn-crug, and to the east the hills of Craig y Barcud and Craig Fach-Goch. To the south towards Aberdyfi is the mouth of the Afon Dyffryn Gwyn and Penllyn Marshes.
The Tywyn coastal defence scheme, a £7.6m civil engineering project, to provide a new rock breakwater above the low-tide level, rock groynes, and rock revetment to protect 80 sea-front properties was officially unveiled by Jane Davidson, the Minister for Environment, Sustainability and Housing in the Welsh Assembly Government, on 24 March 2011.
Demography and language
At the time of the 2001 census, 40.5% of the population were recorded as Welsh speakers. By the 2011 census this had decreased to 37.5%. These relatively high figures (given the town's demography) reflect the use of both Welsh and English as the medium of instruction in Ysgol Penybryn, the town's primary school. An Estyn inspection report in 2010 noted that about 11% of the children at the school came from homes where Welsh was the main language.
The town's Welsh dialect has several notable features, with one Victorian observer stating that three languages were spoken there: English, Welsh and 'Tywynaeg'. During the 1860s, in the town's British School, a 'Welsh stick' (a version of the Welsh Not) was used to punish children who were caught speaking Welsh. Yet Welsh was the dominant language in Tywyn until the middle of the 20th century. Tywyn is now a very anglicised town, with the majority of its population (52.8%) having been born in England according to the 2011 census. Likewise, slightly more respondents claimed an English-only identity (35.0%) than a Welsh-only identity (33.7%).
Transport and tourism
The church is of interest for two medieval effigies, and for a stone inscribed with what is believed to be the oldest known writing in the Welsh language, dating back to the 8th century AD, and rescued from a local gateway in the 18th century.
Improved transport links during the 19th century increased Tywyn's appeal as a tourist destination. In the early decades of thatcentury, a creek of the river Dysynni allowed ships to approach the town's northern fringes, where there was a shipbuilding yard. The draining of the salt marsh and the channelling of the river brought this industry to an end, but during the early part of that century the town was made more accessible by building new roads along the coast to Aberdyfi and Llwyngwril.
The railway arrived in the mid-1860s (first as the Aberystwyth and Welsh Coast Railway, then as Cambrian Railways), and had a significant effect on the town. Tywyn railway station opened in 1863. The station is still open, and is served by the Cambrian Line.
Slate-quarrying in the Abergynolwyn area led to the building in 1865 of the Talyllyn Railway, a narrow-gauge line designed to carry slates to Tywyn. Two stations were opened in the town. Tywyn Wharf railway station was originally opened to enable slates to be unloaded onto a wharf adjacent to the main railway line. It is now the Talyllyn's western terminus and principal station. Pendre railway station was originally the passenger station, and now houses the locomotive and carriage sheds and works.
Notable visitors who stayed at Tywyn in the 19th century include:
The beach and its extensive promenade have long been key attractions. In 1877, a pier was built at Tywyn, but the structure only lasted a few months. The street called 'Pier Road', which leads from the town to the beach, offers a suggestion as to its location. The promenade was completed in 1889 at the cost of some £30,000, paid for by John Corbett (1817-1901) of Ynysymaengwyn.
There has been extensive bungalow and caravan development in the vicinity.
Other industries
Apart from tourism, agriculture has long been the most important industry in the area. Lead and copper used to be mined in the town's hinterland.
The Marconi Company built a Long Wave receiver station in Tywyn in 1914, working in duplex with the high-power transmitter station near Waunfawr. In 1921 the Tywyn and Waunfawr stations initiated a transatlantic wireless telegraph service with a similar RCA wireless transmitting station in New Brunswick, New Jersey, USA and RCA's receiver station in Belmar, New Jersey. This new transatlantic service replaced Marconi's obsolete transatlantic telegraph station in Clifden, Ireland following its 1922 destruction during the Irish Civil War.
Facilities and notable features
Much of the town's infrastructure was put in place by an industrialist from the English Midlands, John Corbett, who in the 1870s decided to develop the town into a major tourist resort to rival Torquay. As well as constructing a row of boarding houses and a grand esplanade, he developed the water and sewerage system. He gave land and money for a new Market Hall, built to celebrate Queen Victoria's Diamond Jubilee in 1897. He paid for Brynarfor (formerly a private school originally called the Towyn Academy and then Brynarvor Hall School) to be opened as 'Towyn Intermediate School' in 1894. He refurbished the Corbet Arms Hotel (from then on spelled with two 't's), and also contributed to the Assembly Room (1893), now Tywyn Cinema. Plaques commemorating his generosity may still be seen on the north end of the promenade and on the Market Hall. Another commemorative plaque was on Brynarfor (now demolished), and his portrait was hung there when the school first opened. However, the anticipated grand watering-place never took off, and these additions to the town were never matched.
In 1912, a drill hall was built in the Pen-dre area of the town for the Territorial Army (the 7th Battalion the Royal Welsh Fusiliers). The hall, now known as Neuadd Pendre, has recently been renovated, mainly with money from the National Lottery Big Lottery Fund and the Welsh Government. The hall houses a 3-manual 9-rank Wurlitzer Organ which was originally installed in a cinema in Woolwich in 1937.
After the First World War money was raised to build both the Tywyn Cottage Hospital (opened in 1922) and the Tywyn Institute (opened by David Lloyd George in 1926). The hospital is still in operation, but the institute is now closed. It was the location of the town's library before a new library building was built next to it in the early 1970s.
The main schools in Tywyn are the primary school, Ysgol Penybryn, and the secondary school, Ysgol Uwchradd Tywyn.
Local places of interest include Craig yr Aderyn (Bird Rock), Castell y Bere, Llanfendigaid Estate and Tal-y-llyn Lake. Hen Dyffryn Gwyn is a Grade II listed building dating from 1640 which retains many of its original features.
Religion
For many centuries, St Cadfan's church was the only place of worship in the town, but since the 19th century there have been several.
Following the Methodist Revival, the Calvinistic Methodists established a cause (i.e. a branch) in Tywyn at the end of the 18th century. Bethel Calvinistic Methodist Church (Welsh-speaking Presbyterian Church of Wales) was established in 1815. The current chapel was built in 1871 and altered in 1887. The chapel closed in early 2010 but services are still held in the vestry.
Bethany Calvinistic Methodist Chapel (English-speaking Presbyterian Church of Wales) was also built in 1871 as one of the 'Inglis Côs' ('English cause') chapels that were advocated by Lewis Edwards and fiercely criticised by Emrys ap Iwan. It was opened in part with a view to attracting the increasing numbers of visitors who were coming to Tywyn since the opening of the railway and who previously had been provided for only by the English services at St Cadfan's. The noted pacifist George Maitland Lloyd Davies was minister of Bethany and also of Maethlon Chapel in nearby Cwm Maethlon (Happy Valley) between 1926 and 1930.
Ebeneser (Welsh-speaking Wesleyan Methodist Church in Wales) was first built between 1817 and 1820, with the current building dating from 1883. John Cadvan Davies (1846–1923), Archdruid of Wales in 1923, was minister of Ebeneser between 1889 and 1892.
Bethesda Independent Chapel (Welsh-speaking Congregationalist) was first built in 1820, enlarged in 1865 and rebuilt again in 1892. It closed in January 2010.
Tywyn Baptist Church (English-speaking) was built in its present form in 1991.
The Church of St David is the town's Roman Catholic church and is part of Dolgellau Deanery. In its grounds is a sculpture of St David in Welsh slate by John Skelton.
Sport
In Samuel Lewis's A Topographical Dictionary of Wales (1833) it is reported that popular horse races were held on land to the north of the town every September. Between 1904 and 1947, Towyn Golf Club (originally the Towyn-on-Sea Golf Club) was also located on land to the north of the town.
The Towyn-on-Sea club opened with a 10-hole course in 1904, in 1906 a further eight holes were added. Attempts were made to re-establish the club following the Second World War but these proved unsuccessful.
In the past Tywyn has had a rugby union team, and it now shares a football team with neighbouring Bryn-crug (Tywyn & Bryncrug F.C.), playing their home matches in the village of Bryncrug. It also has a cricket club, Tywyn and District CC and a hockey team known as Dysynni Hockey Club. Also based in Tywyn is the Bro Dysynni Athletics Club.
Notable people
Arthur ap Huw's nephew David Johns (sometimes known as Dafydd Johns, David Jones or David ap John, fl. 1572-98) was another important figure in the Welsh Renaissance. A great-grandson of Hywel ap Siencyn, he copied an important manuscript of cywyddau (British Library Additional MS 14866) which includes several poems to the Ynysymaengwyn family.
Mobilnett
Eit mobilnett eller mobilnettverk er eit radionettverk beståande av fleire radiomaster eller basestasjonar fordelt utover eit landområde. Kvar mast dekkjer eit gjeve område, og for å unngå interferens med eventuelle nabomaster, brukar kvar av desse eit eige sett med frekvensar. Dei ulike basestasjonane er kopla saman i eit nettverk, noko som lèt ei stor mengd terminalar (til dømes mobiltelefonar) kommunisera med kvarandre på tvers av basestasjonane. Ei gruppe basestasjonar i eit område vert kalla ei celle, sidan terminalane (mobiltelefonane) i cella får oppkall frå alle mastene i cella, og systemet vel den beste basestasjonen å setja opp samtalen gjennom nettverket. Mobiltelefonen gjev melding til heimesentralen når den flyttar seg frå ei celle til ein annan. Denne cellestrukturen er årsaka til at mobiltelefonen vert kalla «cell phone» på engelsk. I Noreg har vi pr. 1. oktober 2012 fire selskap som har sina eigne kommersielle mobilnettverk. Desse selskapa er Telenor, Telia, Mobile Norway og Ice.net. Det finst i dag betydeleg fleire tilbydere av mobiltenester i Noreg (mobiloperatørar), men desse nyttar seg av eitt eller fleire av desse fire mobilnetta.
Tywyn
Notable people
Later additions to this manuscript contain several 18th-century Welsh poems, some of which relate to the Owen and Corbet family of Ynysymaengwyn and to the Reverend Edward Morgan. Edward Morgan (d. 1749), a native of Llangelynnin, was vicar of St Cadfan's from 1717. He was educated at Jesus College, Oxford, corresponded with Lewis Morris (1701–1765), and was one of the 18th-century owners of David Johns's manuscript. His brother John Morgan composed an elegy to Vincent Corbet of Ynysymaengwyn.
Mobilnett
I dei ulike mobilnettverka vert nytta ulike teknologiar for å gjera muleg kommunikasjon mellom ulike einingar. Telenor, Telia og Mobile Norway nyttar seg av GSM (2G), UMTS (3G), HSDPA (populært kalla 3,5G) og LTE (LTE er òg kalla "4G" sjølv om LTE pr. definisjon ikkje kvalifiserer til denne nemninga), over radiofrekvensområda 900, 1800 og 2100 MHz. Ice.net (Ice Noreg AS) opererer med teknologien 3G CDMA2000 over frekvensar i 450 MHz-området. I tillegg vedtok regjeringa 12. september 2009 at frekvensane i 800 MHz-bandet (som vart frigjort ved overgangen til digitalt fjernsyn) skal verta til nytta mobilt breiband. Nasjonal kommunikasjonsstyresmakt har ansvaret med å auksjonera ut desse frekvensane.
Tywyn
Notable people
In 1826, Edward Jones of Tywyn published Marwolaeth Abel, a Welsh translation of Der Tod Abels by the Swiss poet Solomon Gessner.
Mobilnett
Det er verd å merka seg at det som forbrukere kan oppleva som eitt enkelt mobilnettverk, i praksis kan vera fleire ulike teknologiar som kommuniserer saman over ulike frekvensar. Dette er òg årsaka til at ulike teknologiar (til dømes GSM og UMTS) ofte har ulik dekning i same område. I Noreg ligg til dømes UMTS i frekvensområdet rundt 2100 MHz, som gjev dårlegare inntrenging gjennom vegger enn ein oppnår med GSM i 900 MHz og NMT i 450 MHz. Ein generell regel når det gjeld radiofrekvensar er at jo lågare frekvensar, desto lågare datakapasitet, men samstundes lengre rekkjevidd. Høgare frekvensar gjev betre refleksjon av radiobølgjene, medan lågare frekvensar kan krumma, eller bøya radiobølgjene såg dei lettare passarane mindre hindringer.
Tywyn
Notable people
Since around 1860 the Anwyl of Tywyn family have lived outside the town at Tŷ Mawr. Their ancestral home was at Parc near Penrhyndeudraeth. The Anwyls are direct male line descendants of Rhodri ab Owain Gwynedd and as such are members of the House of Aberffraw and represent a surviving fragment of medieval Welsh royalty. -->
Mobilnett
==Kjelder=
Trine Haltvik
Trine Haltvik er ein norsk tidlegare handballspelar og -trenar frå Trondheim. Ho vann EM-gull 1998 og VM-gull 1999 med Noreg, og elles sølvmedaljar OL 1988, VM 1997 og EM 1996, og bronsemedaljar EM 1986 og OL 2000. Haltvik, som var høgre rykkrom-spelar, vann fem seriegull og tre cupmeisterskap med Byåsen IL. I tida 1984-2000 spelte ho 240 landskampar for Noreg og skåra 832 mål.
Landslagsspel
Haltvik debuterte på det norske landslaget mot Sverige 14. september 1984 og spelte sin siste landskamp i OL-bronsefinalen mot Sør-Korea 1. oktober 2000. Ho var med då Noregs handballkvinner fekk sitt internasjonale gjennombrot med bronsemedaljar under Handball-EM 1986 i Nederland, og to år seinare vann sølv under Sommar-OL 1990. Perioden 1991-95 kom ho ikkje med i troppane til dei ulike meisterskapane. Fyrst då Noreg spelte seg til bronsefinale under Sommar-OL 1996, var Haltvik tilbake på laget. I dei nestkomande meisterskapsturneringane var ho ein nøkkelspelar då Noreg tok sølv i EM 1996 og VM 1997, deretter gullmedaljar i EM 1998 og VM 1999, og til sist OL-bronse i 2000. Etter framifrå innsats i EM 1998 vart ho kåra til årets kvinnelege handballspelar av Verdas handballforbund.
Beit Hazon
Nabolaget vart grunnlagd av ei gruppe immigrantar frå England, Sør-Afrika og USA og er kalla opp etter Avrohom Yeshaya Karelitz, som òg vart kalla Hazon Ish.
Dominik Paris
Dominik Paris  er ein italiensk alpin skirennar frå Ulten i Bolzano-provinsen. Han vart verdsmeister i super-g under VM i alpine greiner 2019, den same 2019-sesongen steig han til topps i super-g-øvinga i verdscupen. Per 1.1.2022 hadde Paris vunne 20 renn i verdscupen i alpine greiner, 16 utforrenn og 4 super-g-renn.
Karsten Fonstad
Karsten Fonstad var ein norsk jarnbanetelegrafist og politikar, heimehøyrande i Arbeidarpartiet og Noregs Kommunistiske Parti. Han var stortingsmann for Ap i tre periodar.
Fonstad vart fødd som son av elektrikar Johannes Fonstad og Mathea Kristiansen. Han fullførte folkeskulen og amtsskulen i Ringsaker før han frå 1919 til 1920 vart uteksaminert ved Jarnbaneskulen. Etter dette arbeidde han i ein periode som stasjonsbetjent, før han i 1920 vart tilsett som jarnbanetelegrafist hos NSB. Frå 1923 var han stasjonert ved Moelv stasjon, og med unntak av krigsåra, tenestegjorde han i denne stillinga fram til 1946 då han vart jarnbaneekspeditør.
Han vart medlem av arbeidarungdomsrørsla og Arbeidarpartiet alt i 1916. Ved den store partisplittinga i 1923 følgde han fløya som støtta Komintern so linje, og vart medlem av det nye Noregs Kommunistiske Parti. Han forlét likevel NKP ved partisamlinga NSA/DNA i 1927, og gjekk inn att i Arbeidarpartiet.
I 1925 vart han medlem av Ringsaker heradstyre, og frå 1928 og fram til 1931 fungerte han som ordførar i kommunen. Fonstad kom inn på Stortinget som 1. suppleant etter valet i 1930 frå valkrinsen Hedmark fylke, der han vart medlem av landbrukskomiteen som erstatning for Kristian Lian frå oktober 1931. Han vart vald inn på Stortinget ved valet i 1933 som 6. representant, og sett som medlem av administrasjonskomiteen. Han vart attvald ved valet i 1936, der han då var medlem av veg- og jarnbanekomiteen. Etter at perioden hans på Stortinget var over vart han på nytt aktiv i lokalpolitikken som medlem av Ringsaker heradstyre.
Under okkupasjonen av Noreg vart han i 1941 fråteke sina kommunale verv. Han vart arrestert i februar 1945 og sat fengsla i Hamar fengsel fram til 14. februar då han vart flytt til Grini fangeleir. Der sat han fram til slutten av krigen. Fonstad døydde i juli 1970 og vart gravlagt i heimbygda Ringsaker.
Sámi dieđalaš áigečála
Sámi dieđalaš áigečála er eit vitskapleg tidsskrift som blir gjeve ut på samisk (alle artiklane har så langt vore på nordsamisk). Tidsskriftet blir gjeve ut av Senter for samiske studier ved UiT Noregs arktiske universitet og Samisk høgskole i Kautokeino, og blir i hovudsak finansiert av Noregs forskingsråd og vertsinstitusjonane. Frå og med 2010 er alle artiklane i tidsskriftet tilgjengelege i elektronisk form som open access.
Redaksjonen består av Harald Gaski, Samisk høgskole, Berit Anne Bals Baal, Kristina Labba, UiT, Lill Tove Fredriksen, UiT og Mikkel Nils Sara, Samisk høgskole.
Neptunmånen Sao
Sao er ein av månane til Neptun. Han er ein irregulær måne, og soleis sannsynlegvis eit resultat av ein kollisjon mellom ein større måne og ein asteroide eller komet.
Sao vart oppdaga 14. august 2002 av Matthew J. Holman, John J. Kavelaars, Tommy Grav, Wesley C. Fraser og Dan Milisavljevic i lag med månane Laomedeia og Halimede. Oppdaginga vart gjord frå Cerro Tololo Inter-American Observatory i Chile og Canada-France-Hawaii-teleskopet på Hawaii.
Ein Harod (Ihud)
Ein Harod (Ihud) (hebraisk עֵין חֲרוֹד אִחוּד) er ein kibbutz som ligg i Jezreeldalen nær Gilboafjellet nord i Israel. Landsbyen høyrer til Gilboa regionale kommune.
Kibbutzen ligg nær åstaden for det avgjerande slaget ved Ain Jalut, det første store tapet for mongolane i mellomalderen.
Miljø
Ein Harod Ihud er ein av dei første «grøne» kibbutzane i Israel. Kibbutzen har innført ei rekkje miljøsparande prosjekt.
Brandt Cove
Brandt Cove er ei vik på sørsida av Drygalskifjorden i Sør-Georgia, 1 nautisk mil nord for botnen av Larsen Harbour. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951–57, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Karl Brandt, ein amerikansk økonom og professor i jordbruksøkonomi ved Stanford University i California; forfattar av Whale Oil: An Economic Analysis.
Samitah
Samtah (òg skrive Şāmitah eller Samta) er ein by i Jizan-regionen, sørvest i Saudi-Arabia.
Beit Alfa
Beit Alfa (hebraisk בֵּית אַלְפָא, òg kalla Beit Alpha) er ein kibbutz i Nord distrikt i Israel, nær Gilboafjellet. Det ligg ruinar av ei eldgamal synagoge i kibbutzen, og han fekk namnet frå den arabiske landsby som ein gong stod her, Khirbet Bait Ilfa.
Plassering
Kibbutzen ligg på austkammen av Haroddalen, som ligg mellom Jezreeldalen og Beth She'andalen i Nedre Galilea. I sør og vest ligg dei bratte fjellsidene av Gilboafjellet. Dei næraste fjelltoppane er Har Barkan (497 m) og Har Gefet (318 m). Området nord og aust for kibbutzen er flatt, men fell austover mot Jordandalen. Nord for kibbutzen flyt elva Harod. 2,5 km sørvest for kibbutzen går tryggleiksmuren som skil dei israelske territoria frå dei palestinske sjølvstyresmaktene. I nærleiken ligg kibbutzenim Heftziba, Sde Nahum, Nir David og Ma'ale Gilboa. På den palestinsk sida ligg landsbyen Fakua.
Historie
På 500-talet var det ein jødisk busetnad her og frå denne står ruinane av ei synagoge att. Busetnaden vart etterfølgd av den arabiske landsbyen Bait Ilfa, som etter kvart vart fråflytta. Kibbutzen vart grunnlagd den 4. november 1922 av Hashomer Hatzair-pionerar. Dei første medlemmane kom frå Polen. Dei hadde alt erfaring frå 1921 då dei deltok i opprettinga av kibbutzen Geva. Den første tida var hard for pionerane, sidan staden låg i nærleiken av eit myrområde som gjorde dei utsette for malaria. I april 1927 var kibbutzen vitja av den tsjekkoslovakiske presidenten Tomáš Masaryk. Det var første gongen ein statsleiar vitja Palestinamandatet. I 1928 oppdaga medlemmane i den ærliggande kibbutzen Heftziba ruinane av Beth Alpha-synagoga, som låg på deira område. Under arabaropprøra i 1929 vart kibbutzen angripen og åkrane vart øydelagde. Då arabararopprøret braut ut på ny i april 1936, sette arabarane igjen markene i brann. I 1940 flytta somme av medlemmane, som høyrte til Hashomer Hatzair, til kibbutz Ramat Yohanan, i byte mot folks om støtta Mapai frå Ramat Yohanan. I følgje Jewish National Fund kom dette byte av ideologiske usemjer. I dei neste åra var kibbutzen eit av sentera nytta av den jødiske paramilitære organisasjonen Haganah. Den 1. april 1948 vart kibbutzen angripen av arabarar med bombekaster. Arabarane trekte seg attende då ei tropp britiske fallskjermjegerar nærma seg staden. Etter krigen i 1948-49 vart Gilboa utdanningsinstitutt grunnlagd i nordlege delen av kibbutzen. Under krigen mellom Israel og Hisbollah i 2006 tok kibbutzen i mot evakuerte frå grenselandsbyane som hadde blitt angripen med rakettane til Hizbollah frå Sør-Libanon. Etter krigen vart det oppretta eit innslusingssenter for etopiske emigrantar her. Kring 600 emigrantar bur her og lærer hebraisk og førebur seg for det israelske samfunnet.
Nordskot
Nordskot er ei grend i Steigen kommune i Nordland, som ligg ut mot Vestfjorden. Staden har anløp for skip, og det er drive jordbruk og fiske her. Like utanfor Nordskot ligg den gamle handelsstaden Grøtøy.
Bygda har ca. 80-100 innbyggjarar, som i sommarhalvåret aukar til rundt 150. Nordskot er endepunkt for fylkesveg 635 frå Saursfjord.
Sisteleddet i namnet kjem av norrønt skjóta, 'skyte', og siktar til den nordvestre utløparen av Skotstindan som skyt fram.
Newent
Newent er ein liten marknadsby i grevskapet Gloucestershire i England. Han har kring 5000 innbyggjarar og ligg kring 13 km nordvest for Gloucester like nord for Forest of Dean. Byen har eit bindeverkshus som marknadshus, og fleire andre historiske bygg. Det har vore ein busetnad her sidan minst romartida og byen vart første gong nemnd i Domesday Book.
Pongo de Mainique
Pongo de Mainique er ein pongo (canyon) i Peru som er 45 meter brei og 3 km lang, med 900 til 300 meter høge klipper på kvra side. Det er den einaste dalen som går gjennom heile Willkapampafjella. Han deler òg Rio Urubamba (ei av kjeldene til Amazonaselva) mellom Øvre Urubamba og Nedre Urubamba. Elva gjennom dalen vert rekna som det farlegaste stryket i Urubamba, men mange båtar reiser likevel langs elva, avhengig av vasstanden. Dalen vert kryssa av Incabrua, ein gammal løynd inngang til Machu Picchu.
Området er biologisk særs mangfaldig og regnskogen kring dalen inneheld fleire dyreartar enn nokon annan stad på jorda med liknande storleik.
Stryka i Pongo de Mainique vart filma i viktige scener i Werner Herzog-filmen Fitzcarraldo frå 1982 med Klaus Kinski. I 2006 sa Monty Python-skodespelar og BBC sin reisejournalist Michael Palin at dalen var favorittstaden hans på jorda.
Symfoni nr. 6 av Mozart
'''Symfoni nr. 6''' i F-dur, K. 43, vart komponert av Wolfgang Amadeus Mozart i 1767. I følgje Alfred Einstein i 1937-utgåva si av Köchel-katalogen, vart symfonien truleg starta i Wien og gjort ferdig i Olomouc, ein by i Mähren der familien Mozart reiste til då det var koppeepidemi i Wien.
Symfonien er i fire satsar og er den første Mozart skreiv i tonearten F. Han vart først framført i Brno den 30. desember 1767 Autografen på partituret er i dag bevart i Biblioteka Jagiellońska i Kraków.
Satsar og instrumentering
Instrumenteringa for den første framføringa var 2 fløyter; 2 oboar; 2 horn; fagott; strykarar og klaver-continuo. Fløyteen vert nytta i andre sats i staden for oboane. For første gong i ein symfoni nytta Mozart to obligatoriske bratsj-parti.
Første framføring
Symfonien var ein del av ein konsert arrangert av grev av Schrattenbach, bror til erkebiskopen av Salzburg, som vart halden av Mozart-familien den 30. desember 1767 på ei kro i Brno.
Sør-Khorasan
Sør-Khorasan (persisk استان خراسان جنوبی, Ostān-e Khorāsān-e Jonūbī) er ein av 31 provinsar i Iran. Han ligg aust i landet med Birjand som provinshovudstad. Andre større byar er Ferdows, Tabas og Qaen. I 2014 vart han plassert i Region 5.
Provinsen heitte opphavleg Quhistan og inngjekk i den større Khorasan, men historisk sett har Qohistan hatt sin eigen kultur, historie, miljø og økologi.
Sør-Khorasan er ein av tre provinsar som vart skapt etter delinga av Khorasan i 2004. I starten bestod provinsen berre av Birjand fylke og somme nye fylke som vart lagt til dette (som Nehbandan, Darmian og Sarbisheh), men i dei påfølgjande åra vart alle dei nordlege og vestlege byane og territoria i det gamle Quhistan (som Qaen, Ferdows og Tabas) lagt til Sør-Khorasan.
Sør-Khorasan består i dag av 11 fylke: Birjand, Ferdows, Tabas, Qaen, Nehbandan, Darmian, Sarbisheh, Boshruyeh, Sarayan, Zirkouh og Khusf.
Roaming
Gjesting eller roaming (frå engelsk roaming, 'vandring') er eit uttrykk som tyder at ein brukar av mobiltelefon med kundetilhøve til eit spesifikt mobilnett («heimenett») kan nytta eit anna mobilnett (det vitja nettet), utanfor heimenettets geografiske dekningsområde, for å få tilgjenge til mobiltenester, det vil seia å ringa ut, motta samtalar, senda og motta SMS/MMS og bruka datatenester. Høve for gjesting kan vera kommersielt framforhandla, eller pålagt av telestyresmaktene, i Noreg er dette Nasjonal kommunikasjonsstyresmakt.
Ein skil mellom internasjonal gjesting og nasjonal gjesting. Internasjonal gjesting kallar at det vitja nettet og hjemmenettet er i to ulike land. Internasjonal gjesting er svært utbreidd, og tyder at ein mobilkunde som reiser utanlands, får bruka mobilnettet til ein mobiloperatør i landet eller landa vedkomande vitjar. Det skjer ved at operatøren gjev roamingadgang til mobilkunden sin eigen mobiltilbyder. Slike avtaler er ofte gjensidige. Telenor og Telia har avtaler om gjesting i dei fleste land på kloden, Telenor i praksis i alle vesentlege land sett bort frå Mauritania. Nasjonal gjesting tyder at ein mobiltilbyder får bruka mobilnettet til ein annan operatør til sin trafikk, men utan å måtta innplassera basestasjonar eller anna utstyr i dette netta. I Noreg er berre Telenor pålagt å gje nasjonal gjesting til andre operatørar når desse har bygd mobilnett som dekker minst 30% av folkesetnaden, men samstundes ikkje har nasjonal dekning. I oktober 2007 vart Telenor pålagt av Post- og teletilsynet å gje den nye mobiloperatøren Network Norway nasjonal gjesting, nokon operatøren òg hadde framforhandla hos NetCom.
EU og gjesting
I oktober 2007 lanserte Europakommisjonen eit roamingdirektiv som vil redusera og samordna roaming-prisane i heile Europa. I november 2007 målbar Kommisjonen samstundes eit direktiv om revisjon av telereguleringen, der det vert foreslege å droppa den nasjonale reguleringen og pålegga om innanlands gjesting dersom konkurransen fungerer godt i det aktuelle marknader. Kommisjonen har frå 2007 òg arbeidde med eit forslag om å regulera prisane på internasjonal roaming med data – dataroaming. I 2013 fremja EU-kommissær Neelie Kroes eit forslag om å fjerna alle roamingutgifter.
Neptunmånen Laomedeia
Laomedeia er ein av månane til Neptun. Han er ein irregulær måne, og soleis sannsynlegvis eit resultat av ein kollisjon mellom ein større måne og ein asteroide eller komet.
Roaming
EU og gjesting
I april 2017 vart det klårt at mobilbrukarar skal kunna ringa, teksta, surfa på mobilen i heile EU utan å måtta betala noko ekstra frå 15. juni same år. Vedtaket gjeld òg EØS-land.
Christof Innerhofer
Christof Innerhofer er ein italiensk alpin skirennar frå Bruneck i Bolzano-provinsen. Han vart verdsmeister i super-g under VM i alpine greiner 2011 i Garmisch-Partenkirchen. Per 1.1.2022 hadde Innerhofer vunne 6 renn i verdscupen i alpine greiner, 4 utforrenn og eitt super-g-renn og ei kombinasjonstevling.
Sjenkursk
Sjenkursk (russisk Шенку́рск) er ein by i Arkhangelsk oblast i Russland på høgre sida av elva Vaga. Han har om lag 6000 innbyggjarar.
Sjenkursk vart først nemn i skriftlege kjelder i 1229. Ivan den grufulle kalla staden Vaga og inkluderte det i sin opritsjnina. Staden bestod på den tida av eit tømmerfort og var bustad for lokale biskopar.
Fjodor I av Russland gav Sjenkursk til svigerbror sin, Boris Godunov, som testamenterte han til sin eigen svigerson, Johan av Schleswig-Holstein. Romanovane gav distriktet til prins Dmitrij Trubetskoj som hans vottsjina. Då han døydde gjekk byen tilbake til krona. I 1640–1643 gav tsaren ordre om at ei ny festning skulle byggast i Sjenkursk. Katarina den store gav Sjenkursk bystatus i 1780.
Blind Faith av Blind Faith
Blind Faith er det einaste albumet til den britiske supergruppa Blind Faith, som bestod av Eric Clapton (The Yardbirds, Cream), Ginger Baker (Graham Bond Organisation, Cream), Steve Winwood (Spencer Davis Group, Traffic) og Ric Grech (Family).
Bandet og debutalbumet fekk mykje omtale, og då det kom ut toppa det listene i både USA, Storbritannia og Canada. I tillegg publiserte Rolling Stone tre meldingar av albumet i september-utgåva av magasinet i 1969, skriven av Ed Leimbacher, Lester Bangs og John Morthland.
Dei byrja på songane tidleg i 1969, og i februar og mars var bandet i London ved Morgan Studios, og førebudde innspelinga av albumet. Dei første, nesten ferdige songane dukka først opp då dei var i Olympic Studios i april og mai, med Jimmy Miller som produsent. Musikkmiljøet var alt klar over samanhengen, trass i at Clapton hevda at han berre laga eit soloalbum der Winwood skulle spele. Rockepressa kjøpte derimot ikkje dette og visste at Baker var involvert i tillegg.
Innspelinga av albumet vart avbroten av ein turne i Skandinavia, så ein turne i USA frå 11. juli til 24. august, støtta av Free, Taste og Delaney & Bonnie and Friends. Sjølv om albumet nådde toppen av listene, vart det spelt inn i all hast og side to inneheldt berre to songar, mellom anna den 15 minuttar lange «Do What You Like». Likevel klarte bandet å produsere to klassiske hittar, Winwood sin «Can't Find My Way Home» og Clapton sin «Presence of the Lord».
Plateomslaget
Utgjevinga skapte kontroversar, fordi plateomslaget synte bilete av ei topplaus pre-pubertal jente, som held eit modellfly i hendene, som enkelte såg på som eit fallossymbol. Det amerikanske plateselskapet gav ut albumet med eit alternativ omslag (eit bilete av bandet).
Kenneth Waltz
Kenneth Neal Waltz var ein amerikansk statsvitar. Han vert rekna som ein av dei mest sentrale teoretikarane på feltet internasjonal politikk innan statsvitskap. Waltz vert rekna blant grunnleggjarane av nyrealismen. Makt er eit sentralt analytisk omgrep for alle realistar, men hjå nyrealistar som Waltz legg ein større vekt på strukturelle høve, som maktbalanse, enn på sjølve statane.
Bakgrunn
Waltz tok bachelorgraden sin i økonomi ved Oberlin College. Vidare tok han mastergraden og doktorgraden sin i statsvitskap ved Columbia University. Han omarbeidde doktorgradsavhandlinga si til verket Man, the State, and War, som han gav ut i 1959, og som han fekk stor heider for. Waltz sette teoriar i internasjonal politikk inn i ein større historisk-filosofisk samanheng, og sorterte teoriane etter utgangspunkta deira i individet, staten eller det internasjonale politiske systemet – denne metoden fekk namnet nivåanalyse.
Waltz var president i American Political Science Association frå 1987 til 1988.
Anarkisk struktur
Waltz sine sentrale bidrag til statsvitenskapen er innanfor den realistiske tradisjonen. Kjernen i den klassiske realismen er, her representert ved formuleringa til Hans Morgenthaus frå Politics Among Nations, korleis interesseomgrepet er definert i omgrep om makt. Noko som spelar tilbake på korleis realisme er ei nemning på ein synsmåte der politikk er eit spørsmål om eigeninteresse og maktkapring. Realismen hevdar difor at det primære målet til statar er å styrkja maktposisjonen og trygginga si gjennom militære maktmiddel eller politisk overtaking.
I boka Man, the State, and War: A Theoretical Analysis presenterte Waltz tre ulike innfallsvinklar til å studera åtferd innan internasjonal politikk. Den fyrste tilnærminga omhandla den individuelle og menneskelege natur, den andre om nasjonalstaten, medan den tredje vurderte det internasjonale systemet.
I Theory of International Politics skildra Waltz i detalj hovudprinsippa i nyrealismen i internasjonal politisk teori. Her utvikla han ei strukturell tilnærming som klårt skilde seg frå tidlegare klassiske realistar, som E.H. Carr og Hans Morgenthau. Til skilnad frå Morgenthau, som tok utgangspunkt i at statar alltid kjaga etter makt på bakgrunn av den menneskelege naturen, lét Waltz seg inspirera av økonomiske teoriar. Her la Waltz meir vekt på grunnlaget til politikken, der målet til staten alltid var å overleva jamfør den anarkiske strukturen i det internasjonale systemet. Theory of International Politics utløyste framveksten av den nyrealistiske retninga innanfor internasjonal politisk teori, som mellom anna også er representert ved John Mearsheimer, Randall Schweller, Jack Snyder og Thomas Christensen.
Waltz slutta seg til at statane måtte fokusera på sjølvhjelp. Dimed ville eigeninteresser få nødvendigvis prioritet framfor til dømes moral. Waltz meinte statar alltid ville forfylgja eigeninteressene sine, uavhengig av andre statar inntil andre aktørar – statar eller internasjonale regime – forbaud eller avgrensa evna deira til å forfylgja desse.
Rasjonalistisk avskrekkingsteori
I The Spread of Nuclear Weapons: A Debate, med medforfattar Scott Sagan, argumenterte Waltz i retning av korleis spreiing av atomvåpen til fleire statar kunne ha ein positiv verknad på stabiliteten i internasjonal politikk. Dette argumentet hadde grunnlag i rasjonalistisk avskrekkingsteori. Dersom ein stat har atomvåpen, fører dette til at andre statar avstår frå å gjera ugjerningar mot dei, då ein vert truga med kraftige negative mottiltak, viktigare enn tradisjonelle forsvarsfaktorar. Scott Sagan argumenterte på si side imot spreiing av atomvåpen.