cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Stone Poneys av The Stone Poneys
The Stone Poneys er det første studioalbumet til The Stone Poneys, utgjeve 30. januar 1967. Om ein ser bort frå den tidlegare singelen So Fine», som var produsert av Mike Curb i 1965, var dette albumet den første offisielle innspelinga til Linda Ronstadt. Om det var meininga eller ikkje syner fotografiet på framsida bandet som ein moderne versjon av Peter, Paul and Mary og fleire av songane vart sungen med liknande tredelt harmonisong.
Under Cover – Chapter One
Undertittelen «kapittel ein», indikerte at det kom til å kome fleire coveralbum frå bandet, men så langt har det ikkje kome fleire.
Harald Offerdal
Offerdal vart attvald som ordførar for perioden 2015–2019.
Solanum incanum
Solanum incanum er ein planteart i søtvierslekta i søtvierfamilien. Han stammar frå Afrika sør for Sahara og Middtausten, aust til India. Arten er blitt introdusert til Taiwan og Vietnam.
Under Cover – Chapter One
Bakgrunn
Ideen til albumet kom til i 2008 i Los Angeles då eit bandmedlem på spøk sa at bandet burde spele inn Topp 40-hits. Etter kvart tende bandet på ideen og laga eit heilt album med coverversjonar. Kvart bandmedlem fekk kvar velje ut tre songar som skulle spelast inn, og i følgje plateheftet valde dei:
The Stone Poneys av The Stone Poneys
Utgjeving
Albumet kom ut på Capitol den 30. januar 1967 i både monolyd og stereo.
Solanum incanum
Planten er kjend under namn som thorn apple, bitter apple, bitterball og bitter tomato. Ein kan forveksla han med den liknande planten S. linnaeanum, som har overlappande vekstområde i Afrika.
Under Cover – Chapter One
Bakgrunn
Vokalisten Christian Hausl, som tidlegare hadde sunge med Tangerine Dream på albumet Madcap's Flaming Duty (2007), song vokal på størsteparten av songane.
The Stone Poneys av The Stone Poneys
Utgjeving
I mars 1975 gav Capitol ut albumet på ny under namnet The Stone Poneys Featuring Linda Ronstadt, etter at Linda Ronstadt hadde slått gjennom som soloartist med Heart Like a Wheel. Originalalbumet gjekk ikkje inn på albumlistene, men denne nyutgjevinga nådde 172. plassen på Billboard-lista.
Solanum incanum
I India i oldtida blei Solanum incanum domestiset til kulturplanten aubergine, Solanum melongena.
The Stone Poneys av The Stone Poneys
Utgjeving
Songane på albumet heller meir mot visesida enn rockesida av av folkrock-stilen. Kenny Edwards omtalte desse innspelingane: «Den første plata var i røynda berre bass, trommer og oss. Med ønskte noko som likna det me gjorde på scenen, med ein rytmeseksjon i tillegg. Eg trur ikkje me vart spelte på radio i det heile tatt.»
Dei fleste av songane på albumet vart skrivne av bandmedlemmane Bobby Kimmel og Kenny Edwards i lag. Edwards skreiv «Back Home» aleine. Kimmel og Edwards hadde alt skrive songar i lag før Ronstadt flytta til Los Angeles. Sjølv om song mykje harmonivokal gjennom karrieren - mellom anna i lag med Dolly Parton og Emmylou Harris, skilde desse tidlege songane seg frå det Ronstadt kom til å spele seinare i karrieren, sidan dette var i lag med to menn.
Thibi
Thibi er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Fredrik Konow
Fredrik Ludvig Konow var ein norsk kjøpmann, skipsreiar og politikar for Frisinna Venstre.
Konow var fødd i Bergen, der far hans var kjøpmann med stor verksemd. Sjølv fekk han merkantil utdanning gjennom tre års opphald i England, Tyskland og Frankrike. I 1885 overtok han forretningane etter faren, i første rekke som skipsreiar og fiskeeksportør. Han var også ein sentral aktør i Bergens nærings- og organisasjonsliv. Mellom anna var han styreformann for Bergens mekaniske verksted og for 'Norges oplysningskontor for næringsveiene', samt i årevis styremedlem i 'United Sardines Factories'. Han var og leiande bak skipinga av Bergens Kringkastingselskab i 1925, og var i 1933-34 medlem av det fyrste styret i Norsk Rikskringkasting. Elles var han styremedlem i Selskabet for de norske Fiskeriers Fremme. Han var belgisk konsul 1886-1912.
Konow var medlem av Bergen bystyre åra 1898-1901. Han hadde plass på Stortinget i periodane 1910-12 og 1919-21, begge gonger innvald frå Nordnes krins i Bergen og som representant for Frisinna Venstre. I den fyrste stortingsperioden var han sekretær i næringskomite nr 1. Medan han i den siste perioden var medlem av finans- og tollkomiteen, samt 1919 og 1921 i utanrikskomiteen.
Konow var finansminister både i Bratlie-regjeringa 1912-13, samt åra 1924-26 i Lykke-regjeringa. Som finansminister i Lykke-regjeringa arbeidde han med å hindre at den norske krona steig for raskt i verdi. Denne såkalla paripolitikken hadde brei støtte i Stortinget, men lukkast lite då den ikkje hadde den verknaden norske styresmakter såg føre seg.
Konow vart tildelt den belgiske Leopoldsordenen og Borgardådsmedaljen, kommandørkorset av St. Olavs Orden, samt storkors av den portugisiske Kristusordenen.
Trygve Andersen
Trygve Andersen er ein norsk, tidlegare fotballspelar frå Bergen. Han spela 27 landskampar for Noreg, dei aller fleste på midtstopparplass. Andersen spela for Bergens-klubbane Årstad og Brann, med Sportsklubben Brann vart han seriemeister i 1962 og 1963.
Klubbspel
Andersen spela for Årstad Idrettslag fram til 1960. I hans tid på laget spela Årstad i Hovudserien frå 1951 til -53, samt sesongane 1956/57 og 1958/59.
Etter overgangen til Brann var Andersen sterkt delaktig i at klubben vann Hovudserien 1961–62 og 1. divisjon i 1963. Han byrja spele for klubben straks etter at den unge Roald Jensen kom inn i Brann-angrepet og skapte furore på Brann-tribunane. Andersen var då kaptein for Brann, og den sentrale figuren i forsvarsspelet.
Landslagsspel
Andersen debuterte på Noregs landslag i ein kamp i Reykjavik, 8. juli 1957, der det vart norsk siger 3-0 etter mål av Gunnar Dybwad, Kjell Kristiansen og Arne Legernes. Det skulle gå nesten fire år før han fekk sin neste landskamp, då i ein kvalifiseringskamp til VM-1962 mot Tyrkia på norsk heimebane. 11. juni 1962 skåra han sitt einaste landslagsmål då Noreg vart feia av bana i København, Danmark vann landskampen 6-1. I mai 1965 spela Andersen sine to siste landskampar, den aller siste var ein VM-kamp i Trondheim som enda med 4-2 over Luxembourg.
Han la opp i 1966.
Charles Babbage
Charles Babbage var ein engelsk matematikar. Han er kjend for skissene sine av maskiner, til dømes ein differansemaskin (Difference Engine), som var forløparen for dagens datamaskinar. Påbegynte konstruksjonar og teikningar av desse maskinene finst på London Science Museum. I 1991 vart det produsert, på grunnlag av teikningane til Babbage, ein ferdig differansemaskin som fungerte slik det var tenkt. Han vart produsert med presisjonsnivå og toleransar som var fullt moglege på 1700-talet, noko som beviser at maskinen til Babbage ville ha fungert viss han hadde fått ferdigstilt han.
Bakgrunn og familie
Charles Babbage var den eldste sonen til Benjamin Babbage og Betsy Plumleigh Teape. Han vart anten født i Teignmouth i Devonshire eller i faren sitt hus i Crosby Row i Southwark i London. Sidan han vart døypt i St Mary's Newington i London den 6. januar 1792, reknar ein med at fødestaden var Londhon. Begge foreldra, Benjamin Babbage og Betsy Plumleigh Teape, var fødde i Totnes, og familien budde seinare i Teignmouth.
Charles Babbage hadde ein oppstykka skulegang på grunn av dårleg helse. Etter ein kraftig feber blei han send til ein landsens skule i Alpington i Devon for å koma seg. Ei kort stund var han elev ved King Edward VI Grammar School i Totnes, før helsa gjorde at han måtte ha privatlærarar att. Deretter vart han elev ved Holmwood academy i Enfield i Middlesex, med 30 elevar under presten Stephen Freeman. Skulen hadde eit bibliotek der Babbage kunne gjera seg kjend med matematikk. Etter vidare privat opplæring vart han student ved Universitetet i Cambridge.
Babbage dyrka studentlivet og dreiv mellom anna med sjakk- og whistspel, båtliv og dyrka revolusjonære idear. Han beundra Frankrike under Napoleon, som Storbritannia framleis var i krig med, og var kritisk til den ufleksible doktrinen ein følgde ved Cambridge, både i høve til religion og matematisk teori. Han vart vener med John Herschel, George Peacock og fleire andre som skipa Analytical Society i 1812. Han var også medlem i andre selskap som The Ghost Club, som tok for seg overnaturlege fenomen, og Extractors Club, som lova å fri eitkvart medlem frå galehuset om dei nokon gong skulle koma der.
I 1812 flytta Babbage til colleget Peterhouse. Han var rekna som den beste matematikaren der, og var forventa å få toppkarakter. I staden fekk han ein mindre prestisjefylt grad utan eksamen. Ei religiøs avhandling han hadde skrive var blitt avfeid som blasfemisk, men det er uklart om det var dette som gjorde at han ikkje avla eksamen.
Same året som han avslutte studiane sine, i 1814, gifta han seg med Georgiana Whitmore. Dei slo seg ned i Marylebone i London. Paret fekk åtte born, men berre fire levde opp. I 1827 mista Babbage far sin, kona og to born.
I oktober dette året la han ut på ei reise til Kontinentet for å koma seg. Saman med Richard Wright, som arbeidde for han, vitja han vitskapsfolk, fabrikkar og handverkarar for å studera teknikk og maskineri. Babbage hadde arva formuen etter faren, og hadde derfor solid økonomi. I april 1828, medan han var i Roma, fekk han vita at han var vorten utnemnd til professor i Cambridge, ei stilling han tre gonger tidlegare hadde prøvd å få utan å lukkast.
Babbage gifta seg ikkje opp att. Under reisa hans tok svigerinna hans Harriet Isaac seg av dei to yngste borna, medan mora hans passa på dei to eldste. Etter at han kom tilbake slo Babbage seg ned i 1 Dorset Street ved Manchester Square, medan mora tok vare på familien i Devonshire Street i nærleiken. Den einaste dottera hans, Georgiana, døydde som tenåring i 1834.
Virke
I 1816 vart Babbage medlem i Royal Society.
Frå 1828 til 1839 var Babbage lucasiansk professor i matematikk ved universitetet i Cambridge. Han bidrog med artiklar i fleire vitskaplege tidsskrift, og var delaktig i skipingar av The Astronomical Society i 1820 og The Statistical Society i 1834. Dei siste åra budde han i London og arbeidde med å konstruere maskinar som kunne utføre aritmetiske og algebraiske utrekningar.
Utrekningsmaskinane
Astronomar og navigatørar utfører mange rekneoperasjonar, t.d. multiplikasjon og divisjon, og heilt opp til dagane våre (før datamaskinar og andre elektroniske hjelpemiddel) har det viktigaste hjelpemidlet til dette vore logaritmar. Enklare logaritmetabellar strekkjer ikkje til for presisjonsbehova i astronomi og navigasjon. Sidan det er arbeidskrevjande å rekne ut ein logaritme for hand, vart det publisert logaritmetabellar i tjukke bind, med meir nøyaktige logaritmar. Desse vart framstilt ved hjelp av mange tilsette som rekna ut tabellar for hand. Deretter vart tabellane sett i bly for trykking. Denne arbeidskrevjande prosessen resulterte i mange feil, noko som skapte store og kostbare problem for fartøy.
Med bakgrunn i den høge feilfrekvensen i logaritmetabellane på denne tida, leitte Babbage etter ein metode for å gjere desse utrekningane manuelt. Målet var at utrekningar og setting skulle gjerast utan menneskeleg inngrep. Han kjende til, og var sikkert påverka av dei tidlegare arbeida med utrekningsmaskinar av Blaise Pascal og Gottfried Leibniz. I 1822 skildra han i eit brev til sir Humphry Davy idene sine om korleis ein utrekningsmaskin skulle kunne brukast til å rekne ut og trykkje matematiske tabellar.
Differansemaskinen
I 1821 presenterte Babbage ein modell til noko han kalla differansemaskinen (The Difference Engine) for Royal Astronomical Society. Formålet med denne maskinen var å framstille logaritmetabellar der logaritmeberekninga vart tilnærma av polynom med ein numerisk metode, differansemetoden. Ideen vart godkjent, og i 1823 mottok han eit bidrag frå den britiske regjeringa på 1500 pund for å realisere konstruksjonen.
Arbeidet vart påbegynt, men aldri avslutta. For det første var friksjonen i tannhjulmekanismane som kunne produserast med teknikken på den tida for stor – vibrasjonar var eit konstant problem. For det andre ombestemte han seg stadig med omsyn til korleis maskinen skulle konstruerast. I 1833 hadde han brukt 17 000 pund utan at han kunne vise til tilfredsstillande resultat.
Den analytiske maskinen
Mellom 1833 og 1842 gjorde han eit nytt forsøk. Denne gongen freista han å byggje ein maskin som skulle kunne programmerast til å utføre alle typar utrekningar, ikkje berre polynomfunksjonar. Denne maskinen kalla han «den analytiske maskinen» (the Analytical Engine). Konstruksjonen bygde på prinsipp frå vevstolproduksjonen til Joseph-Marie Jacquard, som brukte holkort til å styre arbeidet. Babbage tilpassa denne konstruksjonen til å styre korleis ulike matematiske utrekningar skulle utførast.
Fylkesveg 218 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 218 i Møre og Romsdal går mellom Rød og Småge i Aukra kommune. Vegen er 2,5 km lang.
Eidsfossen
Eidsfossen er ein foss i Gloppeelva aust på garden Eide i Gloppen kommune i Vestland. Fossen er ein kaskadefoss med eit fall på 32 meter. På grunn av den store vassføringa i elva er fossen eit tydeleg landemerke i kommunen, og er merkt som sjåverdig på kartet i vegboka til Norges Automobil-Forbund og av Statens vegvesen. Vassføringa er på sitt største mellom april og juli.
Charles Babbage
Den analytiske maskinen
Konstruksjonen var ferdig i 1835, men han såg aldri dagens lys. Dette skulda i stor grad dei tidlegare problema til Baggage med differansemaskinen, han fekk fleire avslag på søknad om økonomiske bidrag til arbeidet frå styresmaktene.
Yumi Umeoka
Yumi Umeoka er ein japansk fotballspelar.
Eidsfossen
Fossen blei bygd ut med elvekraftverk av Gloppen Energiverk (GEV) i 1917, og sidan 2000 driftet av Sogn og Fjordane energi (SFE). Kraftverket, Eidsfoss kraftverk, blei sist oppgradert i 2008.
Laksetrapp
Ved fossen er det bygd ei laksetrapp som skal hjelpa laksen å vandre frå Gloppefjorden til Breimsvatnet. Området rundt trappa er tilrettelagd for publikum med bruer og rekkverk.
Azúcar Moreno
Azúcar Moreno er ein spansk duo danna av systraene Toñi og Encarna Salazar i 1984. Duoen var deltakar i Eurovision Song Contest i 1990.
Skeda udde
Skeda udde er ein tettstad i Linköpings kommun i Östergötlands län i Östergötland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 539 innbyggjarar. Skeda udde ligg cirka 15 kilometer sør for Linköping.
Charles Babbage
Den analytiske maskinen
I oktober 1842 publiserte den italienske generalen og matematikaren Federico Luigi, Conte Menabrea ein forskingsrapport om den analytiske maskinen. Augusta Ada King, grevinne av Lovelace, ein mangeårig ven av Babbage, omsette rapporten til engelsk. Babbage føreslo at ho skreiv kommentarar til rapporten. I ein serie brev mellom 1842 og 1843, samarbeidde paret om sju kommentarar. I den eine kommentaren utarbeidde Ada Lovelace ein utføringstabell for eit program som Babbage skreiv for å rekne ut bernoullitala. I ein annan skreiv ho om eit generalisert algebraprogram som kunne utføre operasjonar på symbol i tillegg til tal. Av einskilde blir Lovelace rekna som den første programmeraren i historia. Ho byrja på arbeidet med ein meir detaljert skildring av den analytiske maskinen, men ho vart aldri ferdig. Over hundre år seinare vart eit av dei tidlege programmeringsspråka, Ada, kalla opp til minne om henne.
Seinare år
I 1837 lukkast ein svensk advokat, Georg Scheutz, i å byggje ein fungerande versjon av differansemaskinen. Konstruksjonen bygde på skildringane til Babbage frå 1834. Babbage var blant dei som undersøkte maskinen og uttalte seg positivt om han. Den britiske regjeringa kjøpte eit eksemplar av maskinen.
Arbeidet til Babbage med å forbetre produksjonen av tannhjulmekanismar til maskinane sine, har etter mange si meining bidrege til at britane fekk eit teknisk forsprang, og til at den britiske flåten vart overlegen under første verdskrigen.
Cape Paryadin
Cape Paryadin er eit nes som er det sørlegaste punktet på vesttuppen av Sør-Georgia. Det vart oppdaga i 1775 av ein britisk ekspedisjon under James Cook. Neset vart sett på ny i 1819 av ein russisk ekspedisjon under Bellingshausen, som namngav det etter Jakov Porjadin, navigatør på «Vostok».
Tangerine Dream Plays Tangerine Dream
Tangerine Dream Plays Tangerine Dream er det 99. albumet totalt og det 36. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, utgjeve i desember 2006. Albumet består av nyinnspelingar av Tangerine Dream sine komposisjonar av dåverande og tidlegare medlemmar av bandet.
I mars 2009 kom albumet ut på ny med eit anna omslag.
Komposisjonar
«Southpole Crossing» er den einaste komposisjonen som ikkje er gjeven ut tidlegare og var ein del av musikken til filmen Mandala, som ikkje er gjeven ut.
Ralf Wadepuhl medverka med «Logos Blue» frå Logos Live (1982) og «Desert Dream» frå Encore (1977). Denne utgåva av «Logos Blue» vart framført første gongen på ein turné i USA i 1988, då Wadepuhl var medlem av bandet.
«Alchemy of the Heart II», opphavleg frå Tyger (1987) er ein slags nedstrippa versjon av originalen, tilskriven både Paul Haslinger og Edgar Froese. Det er ukjend om dette er ein tidleg versjon av sporet som ikkje kom med på albumet, eller ei nyskaping frå seinare tid. «Beach Theme», som opphavleg var frå Thief (1981) er tilskriven Zlatko Perica, og denne versjonen er særs lik konsertutgåva han framført som gitarsolo på ein turné i Europa i 1997, som ein kan høyre på Valentine Wheels (1998).
«Phaedra 2005», opphavleg frå Phaedra (1974), er tilskriven Edgar Froese. Dette er ein ny versjon og er ikkje den same som kom ut på nyinnspelinga av albumet, som òg heiter Phaedra 2005. Fire andre spor er òg tilskriven Edgar Froese: «Convention of the 24» frå White Eagle (1982), «The Challenger's Arrival» frå The Keep (1983, utgjeve 1997), «Sphinx Red Lightning» frå Hyperborea (1983) og «Ride on the Ray» frå Underwater Sunlight (1986). Medan dei første tre spora er remiksar baserte på originalspora, og særs lik remiksane som er gjevne ut på Tangents, er det sistenemnde ei nyinnspeling.
«The Blue Bridge», opphavleg frå 220 Volt Live er tilskriven Thorsten Quaeschning og Linda Spa og det kan vere eit konsertopptak frå 2006. To andre spor er òg tilskriven Thorsten Quaeschning: Ei ny utgåve av «Logos Velvet», opphavleg frå Logos Live (1982), og ei ny utgåve av «Loved by the Sun», frå Legend (1986).
«Pergamon Sphere», opphavleg frå Quichotte (1980) er tilskriven Johannes Schmoelling, men i røynda same versjonen som kom ut på Tangents, der han var tilskriven Edgar Froese.
Charles Fefferman
Charles Fefferman er ein amerikansk matematikar.
Fefferman er vorte skildra som eit matematisk «vedunderbarn» og meistra til dømes differensialrekning då han var 12 år gammal. Mastergraden fullførte han med høgaste karakter ved University of Maryland i 1966, 17 år gammal og han tok doktorgraden ved Princeton University i 1969.
Han underviste ved Princeton eitt år og frå 1970 til 1973 var han ved University of Chicago. I 1971 fekk han full professorstilling, som den yngste gjennom tidene i USA. Han kom attende til Princeton University i 1973. I 1978 mottok han Fields-medaljen for resultata sine innan matematisk analyse. Han har særleg arbeidd med fourieranalyse, funksjoner med fleire komplekse variablar og partielle differensiallikningar.
Anacamptis laxiflora
Anacamptis laxiflora er ei plante i narrmarihandslekta Anacamptis i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Ho veks ikkje i Noreg.
Systematikk
Anacamptis laxiflora var tidlegare knytt til vårmarihandslekta Orchis med namnet Orchis laxiflora, men er, saman med fleire andre artar, flytta til slekta Anacamptis.
Utbreiing
Anacamptis laxiflora (engelsk namn loose-flowered orchid) veks i det sørlige Europa og eit stykke austover i Asia. På dei britiske øyane finst han berre på Jersey og Guernsey. Han blir òg kalla Jersey orchid.
Hybridar
Det er påvist at Anacamptis laxiflora kan danne hybridar med narrmarihand (Anacamptis laxiflora × morio, òg kalla Anacamptis ×alata). Hybriden er registrert på Jersey og Guernsey.
Erebus bretunge
Erebus istunge er ei bretunge som strekkjer seg 11–12 km ut i McMurdo Sound frå kysten av Ross Island nær Cape Evans i Antarktis. Bretunga har ein tjukkleik frå 50 meter ved snuten til 300 meter ved starten, der han sit fast i berggrunnen. Medlemmar frå Discovery-ekspedisjonen leia av Robert F. Scott (1901–1904) namngav og kartla istunga.
Den lange, smale Erebusbreen drenerer vestsida av Mount Erebus, ein aktiv vulkan som stig 3 794 moh. Fjellet får stadig tilførsel av ny is, sidan snøfallet på øya er større enn snøsmeltinga.
Pearson Point
Pearson Point er eit nes heilt sørvest på Birdøya, utanfor vestenden av Sør-Georgia. Namnet finst på eit kart frå 1921 av Det britiske marinedepartementet.
Bobby Kimmel
Bobby Kimmel er ein USA-amerikansk musikar og låtskrivar som i nyare tid har spelt i den akustisk visegruppa I Hear Voices. Han har vore aktiv som musikar i over 50 år og var med å skipe Stone Poneys i lag med Linda Ronstadt og Kenny Edwards.
Audun Åge Røys
Audun Åge Røys er ein norsk lokalpolitikar for Høgre. Etter kommunevalet 2015 blei han vald til ordførar i Bremanger kommune og tok over etter Karl Vidar Førde frå Senterpartiet.
`Uqran
`Uqran er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
John-Ragnar Aarset
John-Ragnar Kvam Aarset er ein norsk politikar frå Høgre. Han er frå 2015 generalsekretær i partiet.
Karriere
Aarset har frå 1998 ein Bachelorgrad i kultur- og samfunnsvitskap frå Universitetet i Oslo. Han var 1998–2000 leiar i Unge Høgre, 2001–2004 sekretariatsnestleiar i stortingsgruppa til Høgre, 2004–2005 politisk rådgjevar for kommunal- og regionalministeren Erna Solberg, og 2005–2008 kommunikasjonsrådgjevar i stortingsgruppa i Høgre. Aarset var statssekretær i Samferdselsdepartementet 2013–2015.
Lokalpolitisk har han hatt ei rekkje tillitsverv, mellom anna kommunestyrerepresentant i Hol 1991–1995 og fylkestingsrepresentant i Buskerud 1995–2002. I stortingsperioden 2001–2005 var han 1. vararepresentant for Buskerud Høgre, i perioden etter 2. vararepresentant.
Utanom partipolitiske verv og stillingar har Aarseth mellom anna arbeidd som kommunikasjonsrådgjevar 2000–2001 i PR-byrået Konsensus AS, som spesialrådgjevar 2008–2012 i PR-byrået Gambit Hill+Knowlton og 2012–2013 som dagleg leiar i Forum Nye Bergensbanen.
John-Ragnar Aarset var 2004–2013 styreleiar i Litteraturselskapet Det norske Samlaget. Han fekk prisen Årets nynorskbrukar frå Nynorsk kultursentrum i 2018.
Skede
Skede er ein svensk tettstad i Vetlanda kommun i Jönköpings län i Småland. I 2005 hadde tettstaden 345 innbyggjarar.
Marokko i Eurovision Song Contest
Marokko debuterte i Eurovision Song Contest 1980 i Haag i Nederland med songen «Bitakat Hob», framført på arabisk av Samira Bensaïd. Landet har berre delteke ei gong. Bidraget vart valt av SNRT.
Deltaking
Marokko er det fyrste, og førebels einaste, afrikanske og arabiske landet som har delteke i Eurovision Song Contest. Det var òg fyrste gongen eit av bidraga var sunge på arabisk.
Songen, «Bitakat Hob», fekk berre sju poeng i tevlinga, alle frå Italia, og enda på 18. plass.
På grunn av den dårlege plasseringa i 1980 trekte Marokko seg frå tevlinga og har aldri delteke sidan.
Framtidig deltaking
Den marokkanske kringkastaren 2M TV har uttrykkja sin intensjon om å verte medlem i Den europeiske kringkastingsunionen (EBU). 2M TV vil gje det marokkanske folk ein sjanse til å delta i Eurovision Song Contest. Kringkastaren har berre høve til å delta om dei vert medlem i EBU.
Peruque Point
Peruque Point er eit nes ved sørsida av Anchorage Bay på vestsida av Fortuna Bay i Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart frå 1931 av Det britiske marinedepartementet.
`Urum
`Urum er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Teruyuki Moniwa
er ein japansk fotballspelar.
Winter Wonderland
«Winter Wonderland» er ein vintersong, som regel rekna som ein julesong, skriven i 1934 av Felix Bernard (musikk) og Richard B. «Dick» Smith (tekst). Songen har vorte spelt inn av over 150 forskjellige artistar gjennom åra.
Historie
Dick Smith, som kom frå Honesdale i Pennsylvania, skal ha vorte inspirert til å skrive songen etter eit snøfall i Central Park i Honesdale. Smith skreiv teksten medan han låg på West Mountain Sanitarium, der han vart behandla for tuberkulose.
Den første innspelinga vart gjort av Richard Himber and his Hotel Ritz-Carlton Orchestra for RCA Bluebird i 1934. Mot slutten av ei innspeling der dei hadde tid til overs vart det foreslått at dei skulle prøve denne nye melodien. Studioorkesteret bestod av mange kjende studiomusikarar frå New York, mellom anna Artie Shaw. Guy Lombardo tok songen til Topp 10 på lista i USA. Songaren Johnny Mercer nådde fjredeplassen på Billboard-lista i 1946. Same vinteren nådde Perry Como topp ti. Como spelte inn ein ny versjon av songen for julealbumet sitt frå 1959.
På grunn av vintertemaet vert «Winter Wonderland» ofte rekna som ein julesong, sjølv om jula ikkje vert nemnt i teksten. Ein nemner «sleigh-bells» (kanebjøller) fleire gonger, noko som indikerer at songen syner til juletida. På svensk heiter songen «Vår vackra vita vintervärld» der tomtar vert nemnde.
Hege Riise
Klubbspel
Riise spelte på Setskog-Høland til 1999, bortsett frå 1996-97 då ho gjorde teneste i japanske Nikko Securities. Med Setskog-Høland var ho med å vinne NM-cupen i 1992 og med Nikko vann ho både den japanske serien og cupen i så vel 1996 som 1997. I 2000-sesongen vart ho Asker SK-spelar og lukkast då sikre seg NM-tittel nummer to. Seint i 2000 fekk Riise kontrakt med Carolina Courage i USA, eit lag ho førte til nasjonal cuptriumf i både 2002 og 2003. Etter ho reiste heim til Noreg spelte ho på Team Strømmen i 2005 og 2006.
Landslagsspel
Midtbanedirigenten Riise spelte 188 landskampar på det norske landslaget i tida 1990-2004, og noterte seg for 58 skåringar. Særleg utmerkte ho seg under Fotball-VM 1995 i Sverige, der ho var ei førande kraft bak den norske sigeren og vart kåra til den beste spelaren i turneringa. Også i seinare internasjonale meisterskap var ho ein sentral spelar for Noreg, med ei framifrå evne som spelstyrar og pasningsleggar.
Tim «Ripper» Owens
Timothy S. «Ripper» Owens er ein USA-amerikansk heavy metal-songar, som for tida spelar med Beyond Fear, Yngwie Malmsteen's Rising Force og Charred Walls of the Damned. Han vart først kjend som solosongaren i Judas Priest, og så i Iced Earth. Han tok kallenamnet «Ripper» frå Judas Priest-songen «The Ripper» då han spelte i hyllestbandet British Steel.
Med Judas Priest
Studioalbum
Konsertalbum
Samlealbum
Hege Riise
Trenar
Riise hadde arbeidd for LSK i fleire år, før ho frå 2019 er ho lagsjef (sjefstrenar) i klubben.
Mai Nakachi
Mai Nakachi er ein japansk fotballspelar.
Einar Brun
Einar Brun var ein norsk biolog som arbeidde med emne innan marinbiologi og med studiar av sjøfuglkoloniar. Han var mellom anna leiar ved Marinbiologisk Stasjon ved Universitetet i Tromsø og arbeidde med realisering av anlegg for lakseoppdrett.
Einar Brun voks opp i Sandefjord der han tidleg fekk interesse for ornitologi og tok til å merke fuglar for Stavanger Museum. Frå 1965 var han busett i Tromsø, knytt til Tromsø Museum og universitetet. Han var gift med kunstnaren Diana Mary (Dido) Berry.
Karriere
Frå 1955 arbeidde han med ringmerking i Sverige og Danmark og frå 1957 på øya Skokholm i Wales der han blei tilsett på fuglestasjonen frå 1958.
Brun tok hovudfag ved Zoologisk museum i Oslo i 1963, og doktorgraden på pigghudar ved universitetet i Liverpool i 1969.
Frå 1964 blei Brun tilsett ved Tromsø Museum. I 1972 blei han utnemnd til professor i akvatisk biologi ved Universitet i Tromsø, men returnerte til Tromsø Museum i 1975.
Brun dokumenterte funn av kvikksølv i sjøfuglegg i 1974, observerte nedgang i alkefuglpopulasjonar og dokumenterte dette ved eit symposium i Seattle i USA i mai 1975.
Fylkesveg 207 (fleirtyding)
Fylkesveg 207 finst i fleire fylke i Noreg:
Einar Brun
Karriere
Blant publikasjonane til Einar Brun finst ei bok i programmering for problem i statistisk analyse på Noregs første datamaskin med integrerte kretsar, Simulator for Automatisk Maskineri, SAM 2.
Ayodhya
Ayodhya er ein by i delstaten Uttar Pradesh i India, 555 km aust for Delhi. Byen har ei lang historie og er rekna som heimbyen til guden Rama. I nyare tid har byen vore sentral i konfliktar mellom indiske muslimar og hindunasjonalistar, etter at sistnemnde reiv ein moské frå 1600-talet, Babri Masjid, for å gje plass til eit hindutempel på staden som er rekna som fødestaden til Rama.
Den tidlegare hovudstaden i Thailand, Ayutthaya, er kalla opp etter Ayodha på grunn av stillinga til byen i Ramayana-eposet.
Sôyakysten
Sôyakysten er ein kyststrekning i Dronning Maud Land i Antarktis mellom vestlege delen av Skallevikhalsen og Flattunga på Kronprins Olav Kyst.
Det vart kalla opp etter ekspedisjonsskipet «Sôya» nytta under fire japanske antarktisekspedisjonar til Lützow-Holmkysten. Det norske namnet er ei omsetjing av det japanske, foreslått av Norsk polarinstitutt i 1991.
Baking
Baking er ein måte å laga til mat på ved hjelp av tørr varme, typisk i ein omn, men ein kan også bruka varm oske eller steinar. Det er vanleg å baka brød, kjeks og kaker, men ein kan også baka ei rekkje andre mattypar. Varmen blir gradvis overført frå yta til det ein bakar til senteret, slik at ein gjerne får ei sprø skorpe og eit mjukare indre. Baking kan kombinerast med grilling der ein bruker begge metodar samtidig eller etter kvarandre. Baking som prosess er også i slekt med røyking av mat.
Historisk har tradisjonelt heimebaking til dagleg bruk blitt utført av kvinner og baking i bakeri og restaurantar blitt utført av menn. Industriell produksjon av bakverk føregår automatisert i større fabrikkar. Ein person som lagar bakverk profesjonelt blir kalla bakar. Ein bakar som spesialiserer seg på søte bakverk kan ein kalla konditor.
Turkmensk Sahra
Turkmensk Sahra (persisk ترکمن صحرا) er ein region nordaust i Iran nær Kaspihavet, ved grensa til Turkmenistan, der dei fleste innbyggjarane er etniske turkmenarar. Dei viktigaste byane i Turkmensk Sahra er Gonbad, Aqqala, Kalaleh, Maraveh Tappeh, Gomishan og Bandar Torkaman. I følgje Ethnologue budde det over to millionar turkmenarar i Turkmen Sahra i 1997.
Baking
Teknikkar
I tillegg til å baka brød kan ein bruka teknikken til å laga bakverk som kaker, paiar, terter, quiche, småkaker, scones, kjeks, pretzelar og anna.
Ein kan også baka ulike typar kjøt, inkludert spekemat. Baking blir vanlegvis brukt til mindre kjøtstykke, kjøtpudding eller større kjøtstykke som kan ha fyll eller vera panerte eller dekte med ei røre. For nokre mattypar kan ein omgje dei med væte ved å baka dei i ein del væske (som vatn eller sjy) i botnen av eit lukka ilåt og la det dampa opp rundt maten. Ei anna form for baking er kjend som en croûte (fransk for 'i skorpe'), der ein nytter ei skorpe av deig til å verna maten mot direkte varmen og halda væta inne. Ein kan laga til kjøt, inkludert fjørfe og vilt, fisk og grønsaker en croûte. Nokre døme er Beef Wellington, der storfekjøt er omslutta av deig før baking; pâté en croûte, der ein farse er omslutta på same vis; og vietnamesisk pâté chaud. En croûte-metoden kan også brukast til å baka kjøt ved å grava det ned i glørne til ein eld – til dømes hjort. Ein kan også bruka salt til å laga ei vernande skorpe rundt det ein skal baka. Ein annan måte å verna maten frå direkte varme på er å baka det en papillote (fransk for 'i pergament'). I denne metoden dekker ein maten med by bakepapir (eller aluminiumsfolie). Egg kan brukast i baking til å laga ulike rettar. Saman med mjølkeprodukt er dei mykje brukt til ulike dessertar. Til dømes kan dei nyttast som tjukningsmiddel i bakt vaniljesaus. Retter som byggjer på dette, som crème caramel, er eit døme på mat som treng vern frå den direkte varmen i ein omn. Til dette bruker ein eit vassbad eller bain-marie. Kokefatet blir sett oppi eit anna, større fat som er fylt med vatn, slik at varmen frå omnen blir jamnare fordelt medan ein baker. Ein sufflé er ein annan eggerett som krev streng kontroll over varmen. Omnstemperaturen må vera heilt jamn og omnen kan ikkje delast med ein annan rett. Sameleis treng ein ein god baketeknikk og ein god omn for å laga ein baked Alaska på grunn av vanskane med å baka varm marengs og kald iskrem på same tid.
Baking kan også brukast til å laga rettar som pizza, bakt potet, bakte eple, baked beans, former og pastarettar som lasagna.
Baking i historia
Den eldste kjende forma for baking fann stad då menneske tok ville graskorn, blauta dei i vatn og moste blandinga til ei slags våt røre. Røra blei steikt ved å hellast på ei flat, varm helle, slik at ein fekk eit brødliknande produket. Seinare, når menneske hadde fått kontroll over elden, blei røra steikt på varme kol, og kunne lett lagast kvar gong ein tente ein eld. Dei gamle egyptarane baka brød med gjær, som dei allereie hadde brukt til å bryggja øl. Brødbaking med innebygde omnar byrja i det gamle Hellas rundt 600 f.Kr.
Baking var viktig i Romarriket. Frå rundt 300 f.Kr. blei bakarar av fine bakverk eit romersk yrke (kjend som pastillarium), og blei ein respektert profesjon ettersom slikt bakverk var viktig til festar og feiringar. Bakverk blei ofte laga spesielt for store bankettar, og ein bakar som kunne finna på nye lekkerbiskenar var høgt verdsett. Rundt år 1 var det over tre hundre slike bakarar i Roma, og Cato skreiv om korleis dei laga alle slags ulike mattypar og hadde økonomisk og sosial suksess som følgje av det dei skapet. Cato fortel om ei mengd ulike bakver, som libum (offerkaker laga av mjøl), placenta (gryn og karse), spira (som moderne pretzelar), scibilata (tortes), savaillum (søt kake), og globus apherica (fritert bakverk). Romarane bakte brød i ein omn med sin eigen skorstein, og hadde møller til å kverna korn til mjøl. Det blei skipa eit laug for bakarar i Roma i 168 f.Kr. Bakekunst blei kjend i heile Europa og etterkvart heilt til austlege delar av Asia. I London på 1200-talet var det mange reglar for kommersiell baking, meint å hindra falske mål, matvarer og dårleg tillaging. Det var tjue reglar berre for bakarar, mellom anna måtte kvar bakar laga merke med seglet sitt på brøda sine.
Frå 1800-talet blei nye hevemåtar utbreidde, som natron og bakepulver. Bakarar baka ofte matvarer heime og selte dei på gata. I London selte bakarar søte bakverk frå handkjerrer. Etterkvart kunne ein levera bakverk direkte til hushald, og omsetjinga auka. I Paris blei det opna kaféar med utdandørs servering av bakverk. Baking blei etterkvart ein kommersiell industri der ein brukte automatisert maskineri slik at ein kunne produsera større mengder med og distribuera dei vidt omkring.
Aromaen og konsistensen til nylaga bakverk er sterkt tiltrekkande, men desse eigenskapane går fort tapt. For å gjera bakverk meir haldbare og innbydande kan kommersielle produsentar bruka ulike tilsetjingsstoff og skildra varne som «heimelaga» eller liknande.
Utstyr
For å baka treng ein eit innestengd rom ein kan varma opp – typisk ein omn. Denne kan ein varma opp ved hjelp av ved, kol, gass eller elektrisitet. Ein kan setja inn og ta ut bakverk frå omnen med hjelp av omnshanskar eller flate reiskapar med lange handtak som er spesiallage for dette føremålet.
Flattunga
Flattunga er ei lita istunge som stikk ut i sjøen mellom Tottsukiodden og Observasjonsberget, ved vestenden av Kronprins Olav Kyst i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37, og namngjeven av dei.
Baking
Utstyr
Mange kommersielle omnar ha to varmeelement: eit for baking, som bruker varmluft og varmekonduksjon til å varma maten, og eit for grilling som hovudsakleg varmar gjennom stråling. Ein kan også baka i ei innelukka gryte som kan setjast over eld, kalla ulike ting som Dutch oven, French oven, bake kettle, doufeu eller cocotte.
Flattunga
Flattunga skil Kronprins Olav Kyst i nordaust frå Sôyakysten i sør.
Baking
Utstyr
Asiatiske kulturar har utvikla damping i korg for å få same effekt som baking med mindre bruk av feitt. Det finn stad elleve ulike reaksjonar under baking. Nokre av dei (som gelatinisering av stive) ville ikkje ha funne stad ved romtemperatur.
Bakeprosessen treng ikkje noko feitt når ein baker i omn. Feittinnhaldet har likevel mykje å seia for korleis produktet utviklar seg under baking. Høgt innhald av feitt som margarin, smør, smult eller vegetabilsk olje gjer at produktet breier seg ut i løpet av prosessen.
Kulturell og religiøs tyding
Baking, særleg av brød, har stor tyding i mange kulturar. Bakarvarer blir vanlegvis serverte på festar av alle typar, og ein kan då ha særskilde fine typar bakverk. Bakverk er til dømes ein viktig del av temåltid, som ettermiddagste, og av kaffilag.
Baking er nemnd i barnerim som «Bake kake søte» og «Pat-a-cake, pat-a-cake, baker's man».
Nonner ved benediktinarklosteret i Caltanissetta baka ei kake kalla Crocetta di Caltanissetta (Caltanissetta-krossen) til markeringa av krossmesse om hausten.
For jødar har bakverket matzo betydeleg religiøs og rituell tyding. Bakt matzobrød kan malast opp og brukast i andre rettar, til dømes gefiltefisk, og bakast på nytt. For kristne er brød ein viktig del av sakramentet til nattverden. Innan austleg kristendom kan ein baka brød i form av fuglar som barn ber ut på åkeren i ein vårseremoni til minne om dei førti riddarane frå Sebaste.
Fylkesveg 207 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 207 i Møre og Romsdal går mellom Finnøy ferjekai og Myklebust i Ålesund kommune. Vegen er 11,2 km lang utanom ferjestrekninga.
Sistan-bassenget
Sistan-bassenget er eit endorheisk nedslagsfelt som utgjer store delar av det sørvestlege Afghanistan og mindre del av det søraustlege Iran, eit av dei tørraste områda i verda og eit område utsett for lange periodar med tørke. Nedslagsfeltet er eit system av elvar som flyt frå dei høgareliggande områda av Afghanistan og ut i ferskvassjøar og myrer, før dei endar opp i den salte Godzareh-senkinga i Afghanistan, som er ein del av det store Sistan-vassdraget. Helmand er det største vassdraget i området og får vatn frå snøsmeling i fjella Hindu Kush, men andre elver bidreg òg.
Ein basalthaug, kalla Kuh-e Khwaja, stig opp frå sjøane og myrene i bassenget.
Innsjøar
Den lågaste delen av Sistan-bassenget inneheld ei rekkje grunne innsjøar, kalla hamunar. i fortida har det truleg vore ein enkel Hamunsjø, men det er i dag tre separate innsjøar. Frå nord til sør er desse:
Når det er stor vassføring vert dei tre hamunane ein enkel innsjø, noko som skjer kring kvart 20. år. Den vanlegvis tørrlagde elva Shela Rud vert fører då vatn frå Hamun-e Helmand og endar i Godzareh-senkinga. I 1885 var det ein særskild stor flaum og flaumvatnet fylte senkinga med vatn i tre år.
I nyare år, særskild i ein tørke frå 1998 til 2005, har hamunane tørka heilt inn.
Økologisk verdi
Sidan jordbruk er hovudnæringa i regionen, er livsopphaldet avhengig av snøsmelting og regn i dei høge fjella for å halde Sistan-bassenget og våtmarkene her gåande. Denne vasskjelda er varierande gjennom tidene og har derfor skapt store problem for innbyggjarane her. Ein alvorleg, seks år lang tørke mot slutten av 1900-talet og fram til 2005 gav ekstreme tilhøve for området.
Regionen er avhengig av våtmarksprodukta for å overleve økonomisk. Til dømes gjev siv mat til buskapen og brensel til matlaging og oppvarming, og råmateriale til bygg og handverk. Tilgjenget til vatn påverkar inntekta frå fiske og jakt, som er ei anna viktig inntektskjelde. Resultatet av tørken har ført til ein kollaps i den lokale økonomien og ei øydelegging av det økologiske systemet i våtmarksområda, med store skadar på jordbruket i elvedeltaet til Helmand.
Arkeologi
I meir enn 5 000 år har Sistanbassenget vore busett av sofistikerte kulturar og har derfor nokre viktige arkeologiske stader. Shahr-i Sokhta, eller «Den brende byen», i Iran, vart bygt kring 3100 fvt. nær ei fortida uttørka grein av Helmand, og vart fråflytta tusen år seinare, truleg fordi elva endra lei.
Shahdad er ein plass frå bronsealderen.
Kang og Zaranj i Afghanistan var store kultursenter i mellomalderen, no dekte av sand. Her finst teikn etter vatningssystem, inkludert kanalar, som framleis er synlege i Dasht-e-Margo og Chakhansur, medan kanalane mudra til andre stader, medan jordbruksområda vart dekte av sand. I dag er området tynt folkesett.
Utgravinga har òg avdekt borgkompleks og ruinane av eit parsistisk eldtempel på Kuh-e Khwaja.
Det finst andre viktige stader i området.
Ophrys fuciflora
Arten er av somme kjelder skildra som O. holosericea.
Utbreiing
O. fuciflora (engelsk namn late spider orchid) lever på Dei britiske øyane berre heilt søraust i England. I den britiske raudlista har arten status som sårbar (VU), til liks med lokalt i England.
Arten er registrert frå Estland med eit herbariebelegg, men det er uvisst om dette verkeleg skriv seg frå Estland. I så fall er arten rekna som regionalt utdøydd (RE).
Hybridar
I England er det påvist at Ophrys fuciflora kan danne hybridar med biblom (Ophrys apifera × fuciflora eller Ophrys ×albertiana) og med Ophrys sphegodes (Ophrys fuciflora × sphegodes eller Ophrys ×arachnitiformis). Båe er registrerte i Kent.
Sørhare
Sørhare, Lepus europaeus, er eit pattedyr i harefamilien. Sørharen er nært i slekt med vanleg hare, og er den mest utbreidde harearten lenger sør i Europa. Han har kome til Noreg ein gong etter 1800. På den norske svartelista er han oppført som ein framand art som utgjer ein ukjend risiko for stadeige artsmangfald. Han har etablert ein liten bestand i Østfold basert på innvandring av dyr som er sett ut i Sør-Sverige. Han vart òg sett ut fleire stader i Noreg rundt hundreårsskiftet til 1900-talet, men desse bestandane døydde etter kvart ut. Det opphavlege utbreiingsområdet til sørharen var Eurasia frå den europeiske atlanterhavskysten i vest til Mongolia i aust. Han er òg innført til mellom anna Argentina, Australia, Nord-Amerika, Sverige og Storbritannia. Formålet med spreiing av arten har stort sett vore å nytta han som jaktvilt. Sørharen er ein svært tilpasningsdyktig art, som kan leva i mange varierte landskapstypar.
Pig Point
Pig Point er eit nes på sørsida av innløpet til North Bay i Prince Olav Harbor på nordkysten av Sør-Georgia. Det vart truleg namngjeven av mannskap på Discovery Investigations som kartla Prince Olav Harbor i 1929.
Charles Julien Brianchon
Charles Julien Brianchon (uttale briãʃˈɔ) var ein fransk matematikar og offiser.
Gøril Kringen
Gøril Kringen er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Stjørdal som vart olympisk meister med Noreg under Sommar-OL 2000 i Sydney. Ho var ein innsatsfull forsvarsspelar.
Kringen var aktiv i Trondheims-Ørn frå 1990 til ho la opp i 2005. Perioden frå 1993 til og med 2003 var ho med om å vinne sju cupfinalar og sju seriemeisterskap for topplaget frå Trondheim.
I tida 1995-2001 spelte Kringen 72 landskampar, utan nokon gong å kome på skåringslista. Ho deltok i Fotball-EM 1997 og 2001, i den siste turneringa var ho lagkaptein, og ho var med i Fotball-VM 1999 og Sommar-OL 2000. Under sommarleikane i Sydney var Kringen midtstoppar og kaptein for det norske mannskapet som vann OL-finalen mot USA på såkalla «golden goal».
Français bretunge
Français bretunge er ei brei bretunge som er kring 5,5 km lang og som strekkjer seg ut i sjøen frå Françaisbreen. Han vart kartlagt i 1951 av Den franske antarktisekspedisjonen og vart namngjeven av dei etter «Français», ekspedisjonsskipet til Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot.
Eldor Bråthen
Eldor Bråthen er ein norsk lyrikar, lokalhistorisk forfattar og lærar.
Bråthen arbeidde mellom anna som skogsarbeidar før han vart lærar i Hedalen i Valdres. Han debuterte som forfattar med diktsamlinga Tømmerstokktankar i 1978. Han har sidan skrive fleire lokalhistoriske bøker med tema frå Hedalen.
Skegrie
Skegrie er ein tettstad i Trelleborgs kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 745 innbyggjarar.
Tarim i Jemen
Tarim (arabisk تريم, Tarīm) er ein historisk by i Hadhramautdalen sør i Jemen i Sør-Arabia. Tarim er rekna som det teologiske, juridiske og akademiske senteret i Hadhramautdalen. Det er eit viktig fokus for islamsk lære og skal ha den høgaste konsentrasjonen av etterkomarar etter den islamske profeten Muhammed (sayyid) i heile verda. Byen har utmerkt seg med å fø mange islamske lærte, som Imam al-Haddad. I tillegg er Tarim heimstaden til Dar al-Mustafa, ein kjend utdanningsinstitutt for tradisjonelle islamske vitskapar.
Geografi og klima
Hadhramautdalen er ein stor region sør i Jemen som strekkjer seg over 90 000 kvadratkilometer. Det består av ei smal, tørr kystslette som grensa til ein bratt skrent opp til eit vidt platå, og med djupe, wadiar her og der. Sjølv om sørkanten av Hadhramaut grensar til Arabiahavet, ligg Tarim kring 176 kilometer inn i landet frå kysten og 35 km nordaust for Seiyun. Karakteristisk for regionen er steinete platå med høgder opp til kring 900 meter over havet, skilde av mange dalar.
Den nærmaste flyplassen til Tarim ligg kring 30 km unna, i byen Seiyun. Dei einaste internasjonale rutene går til og frå Jidda i Saudi-Arabia og Dubai og Abu Dhabi i Dei sameinte arabiske emirata. Det går òg ruter til hovudstaden Sana’a.
Hadhramaut er generelt varmt og tørt. Den årlege middeltempeeraturen er kring 27 °C, men om sommaren kan temperaturen gå over 40 °C. OM vinteren fell middeltemperaturen ned mot 21 °C. Årsnormalnedbøren er 73 millimeter. Eit par gonger i året kan Hadhramaut få kraftige regnbyger, ofte med medførande flaum.
Førislamsk historie
Wadi Hadhramaut og sidedalane har vore busett sidan steinalderen.
Tidleg islamsk tid
Arabiske historikarar er samde om at Tarim vart grunnlagd på 600-talet. Innbyggjarane i området konverterte til islam tidleg etter islam vart skapt, då ein delegasjon frå Hadhramaut møtte profeten Muhammed i Medina i år 631. Tarim vert ofte omtalt som Al-Siddiqi-byen, til ære for Abu-Bakr al-Siddiq, den første sunnimuslimske kalifen (regjerte 632–634). Abu Bakr bad til Allah om å auke talet på lærde og vassmengdene i Tarim, sidan innbyggjarane stod ved han under Riddakrigane etter Muhammed døydde (632-633). Det oppstod eit slag ved Al-Nujir-festninga, der mange av følgjesveinane til profeten (sahaba) vart skadde og tekne til Tarim. Somme av dei leid martyrdød og vart gravlagde i Tarim.