cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Murdoch Nunatak
Murdoch Nunatak er ein nunatak 3 nautiske mil (6 km) nordaust for Donald Nunatak i Seal Nunataks, utanfor austkysten av Den antarktiske halvøya. Han vart først kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947, og vart namngjeven av dei etter W.G. Burn Murdoch.
Usjna
Usjna (russisk Ушна) er ei elv i Rjazan og Vladimir oblast i Russland og ei av sideelvane til Oka. Elva er 160 km lang.
Usjna oppstår nær landsbyen Butylitsy og renn søraustover. Elva er rik på fisk og er ei populær elv for vassport og fiske.
Dei største sideelvane hennar er Varikha, Kostianka, Kolp, Morozilka, Mars, Kestromka, Tetrukh, Vazjel, Vantsjug og Edon.
Biologisk rike
Likt andre kategoriar (med unnatak av arten) er det eit rent skjønsspørsmål kva gruppe ein vel å kalle eit rike. Av denne grunnen er svaret på spørsmålet om kor mange rike av organismar som finst vilkårleg.
Ulike systematikarar opererer med ulike system. Desse systema har stort sett mellom tre og tolv rike. I dag er systematikken derfor meir opptatt av slektskapen mellom organismane eller stamtre enn av kategoriar. Den følgjande tabellen over ulike system er derfor hovudsakleg av historisk interesse:
Fem-rike-systemet er framleis nokså vanleg i lærebøker. Men alle fem systema er akkurat like rette eller gale, nettopp fordi utdelinga av kategorien «rike» er et skjøns- og ikkje noko vitskapeleg spørsmål. I samtlege system er dessutan minst eitt av rika ei kunstig gruppering. (Dette gjeld for nokre [tidlege] definisjonar av dyr, plantar og sopp, og for alle definisjonar av prokaryotar, protistar og protoktistar.)
Akseløya
Akseløya er ei 8,5 km lang øy som skil Van Mijenfjorden og Bellsund, på vestkysten av Spitsbergen.
Øya har namn etter skonnerten «Aksel Thordsen», Tromsø, som var bruka i ekspedisjonen som Adolf Erik Nordenskiöld leidde til Svalbard i 1864.
Spellemannprisen 1995
Spellemannprisen 1995 blei delt ut våren 1996. Morten Harket vann prisen for Årets spellemann og vann totalt fire prisar for albumet Wild Seed. Arne Bendiksen vann heidersprisen frå juryen dette året og fekk då den første Spellemannprisen sin. I likskap med utdelinga av 1994-prisen, blei det heller ikkje dette året delt ut nokon pris innan nokon vise-klassar.
Lahn
Lahn er ei elv i Rheinland-Pfalz, Nordrhein-Westfalen og Hessen i Tyskland, og ei av sideelvane til Rhinen frå høgre med ei lengd på 242 km. Ho har utspring i Ederkopf i Rothaargebirge, den høgaste delen av Sauerland. Elva munnar ut i Rhinen ved Lahnstein, nær Koblenz. Viktige byar langs Lahn er mellom anna Marburg, Gießen, Wetzlar, Limburg an der Lahn, Weilburg og Bad Ems. Av dei største sideelvane til Lahn finn ein Dill, Weil og Aar.
Pointe de l'Au
Pointe de l'Au er eit fjell i Chablais-Alpane i Sveits.
Dulaylat al Mutayrat
Dulaylat al Mutayrat  er ein by i Madaba guvernement nordvest i Jordan.
Fylkesveg 271 i Troms
Fylkesveg 271 i Troms går mellom Lysnes og Vangshamn i Lenvik kommune. Vegen er 5,8 km lang.
Biologisk rekkje
I likskap med andre biologiske taksa (med mogleg unnatak av arten) er det eit rent skjønsspørsmål kva gruppe ein vel å kalle rekkje. Innanfor dagens systematikk er ein derfor meir opptatt av slektskapen mellom organismane eller stamtre enn av kategoriar.
I botanikken blir det vitskapelege namnet for ei rekkje danna ved at rota av namnet på typusslekta får endinga -phyta (for alger og landplantar) eller -mycota (for soppar). Dei tilsvarande endingane for underrekkjer er -phytina og -mycotina.
Kjelde
Artikkelen er omsett frå Wikipedia på riksmål/bokmål
Stigfjorden
Stigfjorden er ein fjord i Lurøy kommune i Nordland. Fjorden ligg mellom øyane Stigen i vest og Aldra i aust. Frå sør til nord strekkjer seg 13 km til Rundvedøya.
Fjorden har innløp i sør mellom Oddøya i vest og Grønsvikodden i aust. I nord grenser fjorden til Kvarøyfjorden.
Midtmaradøla
Midtmaradøla er ei 6–7 km lang elv i Årdal kommune i Vestland fylke. Elva startar som ei breelv frå Midtmaradalsbreen og renn frå der søraustover gjennom Midtmaradalen og munnar ut i elva Utla i Utladalen. Før elva munnar ut i Utladalen renn ho i to separate løp, og renn i den ca. 350 m høge Midtmaradalsfossen.
Pointe des Berons
Pointe des Berons er eit fjell i Mont Blanc-massivet på grensa mellom Sveits og Frankrike.
Ombo
Ombo er ei øy i Ryfylke. Øya ligg i Boknafjorden nordom Randøy i Hjelmeland kommune, og ho er den nest største i Rogaland. Ombofjorden ligg mellom Ombo i vest, som fjorden er kalla opp etter, og Jøsneset på fastlandet i aust. Det høgaste punktet på øya er Bandåsen på 511 moh.
Songar og ariar av Johann Sebastian Bach
Dette er ei liste over songar og ariar av Johann Sebastian Bach. Desse komposisjonane følgjer rekkefølgja til Bach-Werke-Verzeichnis (BWV) frå katalogen til Wolfgang Schmieder.
Ombo
Ombo har fleire småstader, blant anna Jørstadvåg, Tuftene, Skipavik, Skår, Vestersjø, Atlatveit og Eidssund.
Etter at vegen på Ombo vart bygd vart ein særegen fjellformasjon synleg frå den nye vegen. Fjellformasjonen ser ut som eit andlet og vart opphavleg kalla Adam. Blant dei lokale innbyggjarane er denne òg kalla for «Ombo-Gubben».
Songar og ariar av Johann Sebastian Bach
Sjå òg:
Ombo
Fram til 1. januar 2020 er Ombo delt mellom kommunane Hjelmeland og Finnøy. Etter ny kommunal inndeling frå 2020, er heile øya ein del av nye Stavanger kommune.
10. april
10. april er den 100. dagen i den gregorianske kalenderen (101. under skotår). Det er 265 dagar att av året.
Namnedag
Helgendag i den katolske kyrkja:
Nattsvermar
Nattsvermarar eller nattsommarfuglar er namnet på sommarfuglar som flyg om natta eller i skyminga. Omgrepet går tilbake på ei eldre, pragmatisk inndeling av sommarfuglar i natt- og dagsommarfuglar. Men til forskjell frå dei sistnemnde er ikkje nattsommarfuglar noko naturleg gruppe. Gruppa er òg svært ueinsforma og samansett. Namnet gjev heller ikkje noko fullgod skildring av åtferda til gruppa, sidan det finst somme «nattsvermere» som er dagaktive, og nokre «dagsommarfuglar» som er nattaktive. Omgrep nattsvermar er likevel framleis i bruk, om enn ikkje lenger i det biologiske fagspråket.
Dei mest kjende gruppene av nattsvermere er nattfly, spinnarar (med mellom andre tussmørkesvermarar), viklarar samt diverse mòlgrupper.
Jeannetteøya
Jeannetteøya (russisk Остров Жаннетты, Ostrov Zjannetty) er den austlegaste øya i DeLong-øyane i Aust-Sibir-havet. Ho vart oppdaga i 1881 av «Jeannette»-ekspedisjonen, leia av kapteinløytnant George W. DeLong. Ho er den nest minste øya i DeLong-øyane, er 2 km lang og har eit areal på om lag 3,3 km².
Den høgaste toppen på øya ligg 351 meter over havet. Ho er hovudsakleg dekt av isbrear og kornsnø. Øya vart kravd av USA i 1881, men er i dag underlagt Russland.
Geologi
Jeannetteøya består av folda gråvakke frå paleozoikum med konglomerat frå kenozoikum over. Gråvakken er grov og inneheld bitar av konglomerat her og der. Ein diskordans skil konglomeraten frå kenzoikum frå gråvakken under. Konglomeraten frå kenozoikum inneheld runde småstein, større steinar og blokker av kvarts, sandstein, kvartsitt, dioritt, andesitt-basalt og endra granitt.
Historie
Den amerikanske utforskaren og kapteinløytnanten George W. DeLong sette ut i 1879 om bord på «Jeannette» for å finne ope farvatn i Nordishavet nær Nordpolen og håpte å nå Wrangeløya. Skipet hamna derimot i pakkisen nær Heraldøya i september 1879 og vart fanga. Fartøyet dreiv mange hundre kilometer med isen og passerte nord for Wrangeløya. I mai 1881 kom dei til Jeannetteøya og Henriettaøya. Mannskap frå skipet gjekk i land på øya med det amerikanske flagget og erklærte ho amerikansk eigedom. Ekskursjonen var leia av George W. Melville og dei gjekk i land 2. eller 3. juni, bygde ein varde og plasserte eit dokument om hendinga inne i varden. Under den russiske polare hydrografiske ekspedisjonen leia av Boris Vilkitskij i 1914-1915, kom isbrytaren «Vajgatsj» til Jeanetteøya for å kartlegge henne og Henriettaøya, men tjukk is stoppa dei. I 1916 gav den russiske ambassadøren ut eit offisielt notat som sa at Russland rekna Jeanetteøya og fleire andre arktiske øyar som ein del av Det russiske riket. Dette kravet vart seinare opprettheldt av Sovjetunionen
Kjelder
''
Halaq ash Shuqayq
Halaq ash Shuqayq  er ein by i Madaba guvernement nordvest i Jordan.
Fylkesveg 283 i Troms
Fylkesveg 283 i Troms går mellom Bukta (Storsteinnes) og Aursfjord i Balsfjord kommune. Vegen er 24,6 km lang.
Nordvestøyane
Nordvestøyane er ei øygruppe nordvest for Spitsbergen, nær Albert I Land.
Sjerna
Sjerna (russisk Шерна) er ei elv i Vladimir og Moskva oblast i Russland og ei av sideelvane til Kljazma frå venstre.
Elva er 89 km lang og har ei breidde som varierer mellom 20 og 40 meter. Djupna er stort sett omkring 2 meter, men opp til 5 meter somme stader. Nedslagsfeltet hennar er 1860 km².
Dei største sideelvane til Sjerna er Moloktsja og Seraja, Njunga, Kosjinka, Meljozja, Sjerenka, Kilenka og Lubenka.
Vaigattøyane
Vaigattøyane er ei gruppe mindre øyar sør i Hinlopenstretet mellom Spitsbergen og Nordaustlandet på Svalbard.
Totalt areal er ca. 80 km². Dei største er som fylgjer: Wahlbergøya (46), Von Otterøya (20), Nyströmøya (7), Nordenskiöldøya (3,1) og Sofiaøya.
Øyane har namn etter eit gammalt namn på Hinlopenstretet, «Waygat». Waaigat er eit nederlandsk ord som tyder 'opning som vinden blæs frå'.
Elva Dill
Dill er ei elv sentralt i Hessen i Tyskland, og ei av sideelvane til Lahn frå høgre. Ho har sitt utspring 567 meter over havet nord for Haiger-Offdilln på austsida av Haincher Höhe, som ligg mellom Rothaargebirge og Westerwald. Elva renn gjennom Lahn-Dill-Kreis i Hessen, som er kalla opp etter elva, så sørover gjennom Dillenburg og Herborn, før ho munnar ut i Lahn ved Wetzlar.
Dill renn forbi mange stader som er kalla opp etter ho, som Offdilln, Dillbrecht og Fellerdilln.
Dei største sideelvane til Dill er Roßbach, Haigerbach, Aubach, Donsbach, Dietzhölze, Nanzenbach, Schelde, Aar, Ambach, Rehbach, Lemp og Blasbach.
Biologisk slekt
Slekt er ein kategori brukt i den biologiske systematikken. Ei slekt kan omfatta éin eller fleire artar, medan éi eller fleire slekter høyrer til i ein familie.
Boston
Boston er hovudstaden og den største byen i delstaten Massachusetts i USA. Boston er òg den største byen i regionen New England og er derfor ofte sett på som ein slags hovudstad i New England. Byen er ein av dei eldste og mest velståande i USA, med ein økonomi basert på utdanning, helsestell, finans og høgteknologi. Boston har nærare 620 000 innbyggarar. Saman med mellom anna kommunane Cambridge og Newton dannar Boston eit samanhengande byområde med nærmare 5 millionar innbyggarar.
Byen blei grunnlagt 17. september 1630 og er oppkalla etter Boston i England. Boston har spelt ei sentral rolle i historia til USA. Frigjeringskrigen frå Storbritannia starta her gjennom Boston Tea Party. Boston er mellom dei fremste både når det gjeld kultur og utdanning og har ei rekke kjente institusjonar på desse områda.
Boston blir styrt av ein borgarmeister og eit City Council. Borgarmeisteren, som er den dominerande styresmakta, blir vald for ein periode på fire år. Bystyret blir valt for ein periode på to år.
Historie
Boston var ein av dei tretten opphavlege statane i USA, og blei fyrst folkesett av europearar i 1630. Boston var ein av dei fyrste byane i USA til å gjera motstand mot den britiske kolonistyresmakta. I 1770 var det stor misnøye over skattane innførte av Storbritannia, og folk reagerte ved å gjera narr av soldater. Ved eit høve braut det ut døyeleg vald då britiske soldatar skaut mot ei folkemengd og drap fem personar i den såkalla Bostonmassakren. Ei betre kjend hending var då amerikanske patriotar kledde seg ut som indianarar, 16. desember 1773, og lurte seg ombord på båtar lasta med te frå det Austindia-kompaniet og velta fleire hundre kassar med te ut i vatnet, som ein reaksjon etter at britane aukte skatten på te i 1773. Dette blei seinare kalla Boston Tea Party. Briteae reagerte med å blokkera hamna med kampskip og innførte strengt militært styre i byen. Dette var del av opptakten til den amerikanske revolusjonen.
Kultur
Boston har ei rekke kjente kulturinstitusjonar
Børkdalsvegen
Børkdalsvegen er ei ferdselsåre over fjellet mellom Fron i Gudbrandsdalen og Svatsum i Vestre Gausdal. Frå Fronssida går vegen forbi Valsseter med setermuseum og aktivt seterbruk. Vegen passerer sidan vasskiljet og følgjer Dritudalen ned mot Gjelseter og vidare langsmed Håkåsetervatnet. Frå avkjøringa til Børkdalssetrene, går vegen over Svanvollane og følgjer elva Lebba gjennom idylliske skogområde til Enden i Svatsum. Dette er ein privat bomveg med betalingsstasjonar både ved Borgen i Fron og Enden i Svatsum.
Randøy
Randøy er ei øy i Hjelmeland kommune i Ryfylke. Øya ligg i Boknafjorden sørom Ombo mellom fjordane Gardssundfjorden i nord, Hjelmelandsfjorden i aust og Fisterfjorden i sør. Randøy har brusamband over Ølesundet til fastlandet.
Ho har eit areal på 16,8 km² og det høgaste punktet på øya er Randåsen på 373 moh.
Johann Wolfgang von Goethe
Johann Wolfgang von Goethe var ein tysk forfattar, politikar, humanist og vitskapsmann. Han var ein ragande figur under romantikken og innan tysk litteratur som skreiv dikt, romanar, skodespel og filosofiske verk. Han er særleg kjend for verk som Die Leiden des jungen Werthers, Wilhelm Meisters Lehrjahre og Faust.
Goethe var ein leiande figur i tysk litteratur seint på 1700-talet og ved byrjinga av 1800-talet. Han høyrde til Weimar-klassisismen, ein retning som hadde band til opplysingstida, Empfindsamkeit ('Sentimentalitet'), «Sturm und Drang» og romantikken. Verka hans blei spreidde i heile Europa og var ein viktig inspirasjonskjelde for musikk, litteratur og filosofi. Goethe påverka tyske filosofar som Hegel og Schelling, men også den britiske vitskapsmannen Charles Darwin.
Spellemannprisen 1996
Spellemannprisen 1996 blei delt ut våren 1997. D.D.E. vann prisen for Årets spellemann etter suksessen med albumet Det går likar no, og Odd Børretzen fekk heidersprisen frå juryen dette året og vann i tillegg klassen årets låt saman med Lars Martin Myhre. Det blei for første gong delt ut pris i klassane «dance/techno» og «danseorkester». Dance/techno har sidan utvikla seg via dance og dance/hip-hop til hip-hop/RnB som det heiter i dag.
Bøverbru
Bøverbru er ein tettstad i Vestre Toten kommune i Innlandet fylke. Staden har.
Cedi
Cedi (uttala 'sidi') er valutaen i Ghana. Valutakoden er GHC
Bøverbru
Nemninga «Bøfr-Broen» på ei bru over elva Bøvra finst i tinglyste dokument frå 1700-talet. Men tettstaden voks først opp rundt Bøverbru stasjon på Skreiabanen, som opna i 1902. Dette året blei òg Bøverbru teke i bruk som postadresse.
Cedi
1 cedi blir delt i 100 pesewa, men minste gongbare mynt er 50 cedi.
Organpipe Nunatak
Organpipe Nunatak er ein nunatak med ei høgd opp mot 150 m i isbreen som flyt vestover og ut i Holluschickie Bay, nordvest på James Ross Island. Han vart namngjeven skildrande av ein geolog i British Antarctic Survey (BAS i 1985–86, etter søylene ein kan sjå på fjellet, som minnar om orgelpiper.
Garving
I garveprosessen kan ein bruke vegetabilske, mineralske eller animalske garvestoff. Vegetabilsk garving var kjend heilt attende til førhistorisk tid, semsgarving er kjend frå antikken og mineralsk garving med alun eller koksalt er kjend frå tidleg mellomalder.
Vegetabilsk garving
Ved vegetabilsk garving (barking) vert huda lagt i vassbad til håra kan fjernast. Samstundes vert knust bork lagd i eit kar med vatn slik at garvestoffa trekkjer ut. Den hårlause huda vert så lagd i badet for barking. Etter barkinga vert underhuda skrapa vekk frå lêret.
Eikebork inneheld mykje garvestoff, men bork av bjørk og selje har vore meir brukt i Noreg. Garving med seljebork gir lysbrunt lêr, medan bjørkebork gir mørkt lêr.
Alungarving
Ved alungarving eller kvitgarving vert det brukt alun eller koksalt som garvemiddel. Saltet konserverer håra eller ulla, slik at det ikkje er nødvendig å røyte huda før garvinga. Metoden er helst bruka på skinn av sau, geit og småvilt.
Semsgarving
Ved semsgarving, trangarving eller feittgarving vert skinnet røytt med kalk før det vert innsmurt med feitt eller tran, bløytt og banka. Tradisjonelt vert det helst brukt skinn av småfe til semsking, og semska skinn vart brukt til klede.
Cedi
Valutaen har vore utsett for sterk inflasjon; i 1983 var kursen 1 USD = 90 cedi, i 1993 1 USD = 720 cedi og i 2003 1 USD = 8 500-8 800 cedi.
Garving
Semsgarving
Semsgarva skinn vert enno bruka til pusseskinn.
Cedi
Myntane finst i desse valørane:
Garving
Kromgarving
Kromgarving vart oppfunnen i 1853 og kom i praktisk bruk i 1870-åra. Metoden går ut på å få kromsalt i tilstrekkeleg mengd inn i rålêret. Metoden har mange fortrinn framfor vegetabilsk garving. Kromlêr toler nær innpå dobbelt så høg temperatur og det toler betre vatn og det er mjukare. Av den grunn vert det meste av overlêr, lêr til klede og og møbellêr kromgarva. Sålelêr, beltelêr, pakningslêr og bokbindarlêr vert enno garva vegetabilsk, sidan slikt lêr er fastare, mindre elastisk og mindre porøst.
Kombinasjonsgarving
Ein kan kombinere kromgarving og vegetabilsk garving. Slikt lêr vert bruka til møbellêr.
Some Things Never Change
Some Things Never Change er det tiande studioalbumet til det engelske rockebandet Supertramp, gjeve ut i mars 1997.
Oversyn
Some Things Never Change representerte eit steg attende til den tidlegare stilen deira (før Free as a Bird), med meir organiske innspelingsteknikkar enn på det førre studioalbumet deira. John Helliwell fortalte at «me spelte inn albumet på ein måte som Supertramp ikkje hadde gjort før og det var at alle var i studio i lag og gjorde det meir eller mindre live.»
Albumet inneheld singelen «You Win, I Lose», som vart ein liten hit i Tyskland og vart ein del spelt på radio i Canada.
Songen «Live to Love You» har både ein «taklingslyd» frå eit handheldt elektronisk spel, Coleco Electronic Quarterback, i tillegg til «Pop-o-matic bubble»-lydar frå brett spelet Trouble. Denne lyden var henta frå hitten deira «The Logical Song» frå 1979.
Mottaking
Allmusic skreiv at albumet har ein liknande stil og same sterke framføring som i gullåra til bandet, men mangla dei «innrivande, fengande melodiane» frå den tida, og det var derfor berre av interesse for fans av bandet og få andre.
Innhald
Alle songar skrivne og sungen av Rick Davies, utanom der andre er nemnde.
Medverkande
Andre medverkande
Sings the Ballads of the True West
Sings the Ballads of the True West er det 22. albumet til countryartisten Johnny Cash. Det vart gitt ut av Columbia Records i 1965. "Sings the Ballads of the True West" er eit konseptalbum, og inneheld ei rekkje balladar og andre songar som handla om den Ville Vesten og gamle historier frå Sambandstatane. Plata vart gitt ut på ny i 2002, då med to bonusspor.
Innhald
Songar utan oppgjeven komponist er laga av Cash.
Listeplassering
Singlar - Billboard (Nordamerika)
Mean as Hell!
I mars 1966 gav Columbia ut 'Mean as Hell! : Ballads From The True West', ein forkorta versjon av Sings the Ballads of the True West (altså, berre ei LP-plate, ikkje to, slik det var originalt).
Listeplassering
Album - Billboard (Nordamerika)
Audhumbla
Audhumbla (òg Audhumla eller Ødhumbla) er ei ku som etter skapingsforteljinga i norrøn mytologi det fyrste vesenet som vert til. Ho vert nokre gonger kalla «urkua».
Kua lika salt, og ho slikka difor på steinane rundt om i Ginnungagap. Ein av steinane eller saltblokkene viste seg å vera annleis enn dei andre. Fyrste dagen kua slikka på steinen kom eit menneskehår opp av steinen. Andre dagen kom eit hovud og eit andlet fram. Tredje dagen kom heile kroppen ut. Det var ein stor og ven mann som heitte Bure. Frå han stammar dei norrøne gudane, som vert kalla for æsene. Bure vart far til Bor, som saman med Bestla vart far til Odin, Ve og Vilje.
Gylvaginning
Kua er omtalt i Gylvaginning, ein del av Snorre Sturlasons Den yngre Edda, i tilknyting med Ginnungagap og Yme:
Audhumbla er ikkje nemnt på nytt i Den yngre Edda, og med unntak av ein omtale i Nafnathulur opptrer namnet ikkje i nokon annan kjelde frå oldtida. Kua er likevel generelt akseptert av forskarane som ein ekte del av norrøn mytologi og er ikkje avvist som eit påfunn av Snorre Sturlason.
Elva Ohm
Ohm er ei elv i Hessen i Tyskland, og ei av sideelvane til Lahn frå høgre med ei lengd på 59 km. Ho har sitt utspring i Vogelsberg aust for byen Ulrichstein. Ho renn hovudsakleg nordvestover og gjennom byane Ulrichstein, Mücke, Homberg, Amöneburg og Kirchhain. Ohm munnar ut i Lahn i Cölbe, nær Marburg.
Bivrost
Bivrost eller Bifrost er i norrøn mytologi ei bru som går frå menneskeheimen Midgard til gudeheimen Åsgard. På norrønt språk tyder Bifrost 'den skjelvande vegen' eller 'den flammande brua'. Brua er regnbogen, eller kan òg tolkast som nordlyset eller Mjølkevegen.
Ende
Det vert spådd at ved Ragnarok vil brua verta øydelagd. Snorre Sturlason skriv i den yngre Edda at når Muspelsønene rir over brua vil ho ramla saman.
Nesflaten
Nesflaten er ei bygd i Suldal kommune i Rogaland. Lokalt vert staden kalla berre Nes. Nesflaten ligg på nordsida av Suldalsvatnet, og Riksveg 13 går på utsida bygda. Frå Nesflaten er det ca 50 km til kommunesenteret Sand i Suldal og 30 km til Røldal i Ullensvang herad. Om lag 80 husstandar soknar til Nesflaten.
På Nesflaten ligg Nesflaten skule som er ein kombinert barne- og ungdomsskule. På skulen har Suldal bibliotek ein filial. Like ved skulen ligg Nesflaten barnehage.
Nesflaten hadde ein oppsvingsperiode under kraftutbygginga av Røldal-Suldal på 1960-talet, ein kan sjå resultatet av det ved nokre av dei særeigne husa som blei bygd på Nes i den perioden. Arkitekt Geir Grung teikna byggjefelt og bygg for kraftanlegget i særmerkt stil. I dag er den tidlegare messa og personalhotellet omgjort til Energihotellet.
Kamennyjeøyane
Kamennyjeøyane (russisk Каменные Острова; Ostrova Kamennyje) er ei øygruppe dekt av tundravegetasjon. Dei ligg i Karahavet, utanfor kysten av Sibir og vest for munningen til elvane Pjasina.
Dei største øyane er (frå aust til vest):
Havet omkring Kamennyjeøyane er dekt av pakkis med noko poljnia om vinteren, og det er òg mykje is rundt i havet om sommaren. Øyane er derfor fast til fastlandet store delar av året. Klimaet er hardt og sommaren varer berre om lag to månader.
Øygruppa høyrer til Krasnojarsk kraj i Russland. Ho er òg ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, som er det største naturreservatet i Russland.
Øyane vart utforska av den russiske geologen Baron Eduard Von Toll under ein ekspedisjon på vegne av det keisarlege russiske vitskapsakademiet.
Jølstra
Jølstra er ei elv som strekkjer seg frå Jølstravatnet ved Vassenden i aust og munnar ut i Førdefjorden i vest. Brulandfossen kraftverk brukar fall i elva.
Pointe des Ecandies
Pointe des Ecandies er eit fjell i Mont Blanc-massivet i kantonen Valais i Sveits. Det ligg nord for Pointe d'Orny.
Al Judayyidah
Al Judayyidah  er ein by i Madaba guvernement nordvest i Jordan.
Butikk
Butikk er eit lokale der ymse ting blir frambydde for sal. Han finst som regel på eitt eller fleire større rom der ein kan gå rundt og sjå på varene. Butikkar er den vanlegaste måten å driva handel med forbruksvarer på i Noreg og store delar av verda elles.
Karensdag
Karensdag er namnet på éin eller fleire dagar som må gå før ein får ein rett. Ordet tyder opphavleg «ventedag».
Ein bruker karensdagar i den norske trygdeordninga for arbeidsløyse, der ein må venta tre dagar før ein får trygd. Fram til 1. juli 1978 var det òg brukt i samband med sjukdom, der ein måtte venta tre dagar frå sjukemeldinga før ein fekk sjukepengar.
Kaktusfiken
Kaktusfiken, kaktusfrukt, fikenopuntia eller indisk fiken er frukta/bæret frå fikenkaktusen (Opuntia ficus-indica), ein kaktusart frå Sør- og Mellom-Amerika som vert dyrka i tropiske og subtropiske strøk. Den pæreforma frukta, med fargar i raudt, oransje, gult og grønt, har saftig, guloransje fruktkjøt med ein smak som liknar på fiken, og med litt grynete konsistens. Skalet er tjukt med mange tynne, skarpe tornar.
Karensdag
I dei seinare åra har ein særleg diskutert bruk av karensdag i samband med eigenmelding for sjukefråver. Norske borgarlege parti meinte det ville føra til lågare sjukefråver dersom arbeidstakarane sjølv tapte på å melda seg sjuke ein dag. Innføring av denne typen karensdag i Sverige viste at sjukefråveret gjekk ned, men etterkvart auka igjen, anten fordi folk som gjekk sjuke på jobb spreidde smitte eller blei meir alvorleg sjuke, eller hadde fleire fråversdagar når dei først var blitt borte ein dag og hadde tapt ei dagsløn.
Kaktusfiken
Kaktusfiken inneheld om lag 14 mg vitamin C, 220 mg kalium, 88 % vatn og 152 kJ tilført energi per 100 g etande vare.
8. mai
8. mai er den 128. dagen i den gregorianske kalenderen (129. under skotår). Det er 237 dagar att av året.
Domenico Scarlatti
Domenico Giuseppe Scarlatti var ein italiensk komponist frå den barokke perioden.
Han var son av Alessandro Scarlatti, ein annan kjend italiensk barokkomponist. Også den eldre broen Pietro Filippo Scarlatti var musikar og komponist. Truleg fekk Domenico den første musikkopplæringa av far sin. Han fekk den første stillinga si som organist i hoffet til visekongen i Napoli i 1701. Scarlatti var ein særs god cembalist, og ei (noko tvilsam) historie skal ha det til at han duellerte med Georg Friedrich Händel i Roma i 1708. Der vart, etter sigande, Scarlatti utropt til vinnar på cembalo, medan Händel var hakket kvassare på orgel.
I 1721 reiste Scarlatti til Portugal, for å vere musikklærar hjå det portugisiske hoff, og mellom oppgåvene der underviste han prinsesse Maria Barbara. I 1725 reiste han attende til Napoli, og i 1728 gifta han seg der med Maria Caterina Gentili. Men då prinsesse Maria Barbara gifta seg med den spanske kronprinsen i 1729, spurte ho om Scarlatti kunne koma til Spania for å vere musikkmeistar hjå det spanske hoffet. Scarlatti tok med seg familien, og budde i Sevilla fram til 1733, då han flyta til Madrid. Etter at Maria Caterina døydde, gifta Scarlatti seg om att i 1739 med spanske Anastasia Maxarti Ximenes.
Sjølv om Scarlatti skreiv både operaverk og kyrkjemusikk, så er han først og fremst kjent for sine 555 cembalosonatar (eller klaversonatar). Desse er truleg alle skrivne medan han arbeida for Maria Barbara, og truleg er mange skrivne som øvingsstykke for henne.
Fylkesveg 288 i Troms
Fylkesveg 288 i Troms går mellom Nordbyvatnet og Sand i Balsfjord kommune. Vegen er 15,2 km lang.
Domenico Scarlatti
Sonatane til Scarlatti er virtuose, dei er fulle av brå overgangar, lange sprang, ofte med kryssande hender, og han bruker ofte dissonante akkordar. Dissonansane er så «moderne», at dei vart tekne vekk i utgåver av notane som vart utgjevne på slutten av 1800-talet.
Havrettstraktaten
Havrettstraktaten (engelsk United Nations Convention on Law of the Sea, UNCLOS) er ein internasjonal avtale som regulerer ferdsel og økonomisk aktivitet på opent hav, og rettane kyststatar har til nære havområde.
Tre havrettskonferansar i regi av SN gav havrettstraktaten som resultat. Traktaten vart opna for signering i 1982 og var gyldig internasjonal rett i 1994 då 60 land hadde ratifisert avtalen. Havrettstraktaten har skapt universelle reglar for korleis konfliktar med omsyn til bruk av havet skal løysast, kven som har forvaltningsansvar for havområde og rettar til ressursar i internasjonalt farvatn.
Historisk bakgrunn
Havrettstraktaten vart naudsynt fordi den gamle tesen om «Mare Liberum» ikkje fungerte i ei moderne verd. Ideen om Mare Liberum (altså eit fritt og ope hav) vart først formulert av den nederlandske tenkaren Hugo Grotius i ei bok med same namnet. Før denne tid var det uklårt kva rettar som gjaldt på det opne havet. Pave Aleksander VI hadde tidlegare delt verda og hava mellom Spania og Portugal, og desse landa hevda denne eigarskapen. I takt med at handelsinteressene i særleg England og Nederland voks fram vart det uråd for desse landa å akseptere spansk og portugisisk eigarskap til hava. Dette ville hindra England og Nederland å handle med Asia og Amerika utan lov frå Spania og Portugal. Som eit svar på denne trongen til frie handelsvegar oppstod då tanken om eit ope og fritt hav. Realiteten i denne tesen var at eit land hadde kontroll med kysten sin så langt ut som ein kanon kunne skyte, ca tre nautiske mil. Alt utanfor der var ope for alle.
I takt med den teknologiske utviklinga i det tjuande hundreåret vart den fridomen problematisk. Mange nasjonar ønskte kontroll med havområda rundt kystane sine for å ha kontroll med mineralressursar, ureining og fiske. Dette prøvde Folkeforbundet å ta tak i. I 1930 vart det arrangert ein konferanse om temaet i Haag utan resultat. Eit av landa som underminerte ideen om opne og frie hav var USA. I 1945 erklærte Harry S. Truman einsidig at USA kontrollerte alle ressursar på sin kontinentalsokkel. Andre nasjonar følgde snart etter. Mellom 1946 og 1950 utvida Argentina, Chile, Peru og Ecuador sine suverene rettar til 200 nautiske mil for å få kontroll med dei rike fiskeområda i Humboldtstraumen. Andre land utvida territorialfarvatnet til tolv nautiske mil. I 1967 var det berre 25 land som framleis berre hevda ein rett på tre nautiske mil. 66 land kravde tolv mil og åtte land hevda rett heilt ut til 200 mil.
Den første havrettskonferansen
Mellom 1949 og 1956 vart det i SN gjennom Folkerettskommisjonen utarbeidd eit utkast til folkerett på havet. Dette arbeidet utgjorde grunnlaget for SNs første havrettskonferanse som fann stad i Genève i 1958. Konferansen vedtok følgjande fire konvensjonar, av desse har Noreg berre ratifiserte den første:
Den første havrettskonferansen vart rekna som ein suksess, sjølv om storleiken på territorialfarvatnet ikkje vart avgjort. Dette skapte konflikt mellom fjernfiskenasjonar og kystnasjonar.
Logaritme
Logaritme er eit matematisk omgrep. Logaritmen med grunntal b til et tal a er den eksponenten c grunntalet må vera opphøgd i for å gi talet:
Havrettstraktaten
Den andre havrettskonferansen
Den andre havrettskonferansen i 1960 førte ikkje til noko resultat på desse omstridde områda.
Logaritme
Grunntalet vert òg kalla basis for logaritmen. Talet a er antilogaritmen. Logaritmar med grunntal lik eulertalet e vert kalla naturlege logaritmar, medan briggske logaritmar har grunntalet 10. Grunntal 2 er òg vanleg.
Desimaltala i ein logaritme vert kalla mantissen, medan heiltalsverdien vert kalla karakteristikken. For ein logaritmeverdi lik 3,2727 er karakteristikken lik 3 og mantissen er 0,2727.
Havrettstraktaten
Den tredje havrettskonferansen
Havrettstraktaten innfører ei rad nye omgrep og reglar. Dei viktigaste nye tinga som kom inn i traktaten var: grenser for dei ulike havsonene, retten til navigasjon, statusen for arkipelagiske statar, eksklusive økonomiske soner, jurisdiksjon på kontinentalsokkelen, retten til mineral og liknande på havbotn i internasjonalt farvatn, vern av marint miljø, forsking og konfliktløysing.
Logaritme
For eit fast grunntal kan ein sjå på logaritmen som ein funksjon av argumentet x, og vert då kalla logaritmefunksjonen:
Havrettstraktaten
Den tredje havrettskonferansen
Traktaten avgrensar territorialfarvatnet til tolv nautiske mil. I territorialfarvatnet har kyststaten full jurisdiksjon og kan gje kva lovar dei vil og utnytte ressursane som dei vil, men må tillate uskyldig gjennomfart. Uskyldig gjennomfart er det aller meste, men til dømes ubåtar kan ikkje segle under vatn og militære fartøy kan ikkje true kyststaten eller øve med våpen. I sund som blir nytta til internasjonal trafikk er retten til transitt enno klårare slått fast. Døme på slike sund er Bosporus og Hormuz. Utanfor territorialfarvatnet er det høve til å opprette ei «tilstøytande» sone på tolv nautiske mil. I denne sona kan kyststaten handheve reglar knytt til toll, immigrasjon og hygiene. I tillegg kan ein handheve regelbrot som er utført inne i territorialfarvatnet.
Maryse Condé
Maryse Condé er ein franskspråkleg forfattar frå Guadeloupe. Ho er særleg kjend for å skriva historiske romanar som tek opp kjønn, rase og kulturelle konfliktar.
Havrettstraktaten
Den tredje havrettskonferansen
Den eksklusive økonomiske sona strekkjer seg 200 nautiske mil frå grunnlinja. Innanfor denne sona har kyststaten eksklusiv rett til å utnytte økonomiske ressursar. Dette vil for dette meste vere fiske og petroleumsutvinning.
Maryse Condé
Ho blei fødd som Maryse Boucolon, den yngste av åtte, i Pointe-à-Pitre på Guadeloupe. I 1953 sende foreldra henne til Paris for å studera ved Lycée Fénéleon og Sorbonne-universitetet, der ho gjekk ut med ei grad i engelsk.
Havrettstraktaten
Den tredje havrettskonferansen
Traktaten definerer arkipelagiske statar. Dette er statar samansett av mange øyer. Desse kan inkludere ein større del av havområda rundt staten som ein del av territoriet.
Maryse Condé
Maryse gifta seg med skodespelaren Mamadou Condé frå Guinea i 1959. Dei flytta til Vest-Afrika, ho underviste i Elfenbeinskysten i eitt år før dei busette seg i heimlandet hans og fekk fire ungar. Maryse skilde seg frå Mamadou og flytta til Ghana og Senegal før ho drog tilbake til Europa etter tolv år i Afrika.
Havrettstraktaten
Den tredje havrettskonferansen
I tillegg til reglar som definerer grenser til havs etablerer traktaten generelle plikter til å ta vare på det marine miljøet og fridomen til vitskapleg forsking. Traktaten opprettar og eit internasjonalt regime for å kontrollere utvinninga av mineral frå havbotnen i internasjonalt farvatn.
Maryse Condé
Etter ei tid i London som produsent for BBC Radio drog ho tilbake til Sorbonne der ho tok doktorgrad i karibisk litteratur i 1975 med eit studie av stereotypiske framstillingar av svarte (Stéréotypes du noir dans la littérature antillaise).
Havrettstraktaten
Den tredje havrettskonferansen
Statar utan kystlinje får rett til tilgang til hava utan å bli ilagt skatt frå transittland.
Maryse Condé
Condé underviste på ulike universitet og gifta seg etter kvart med Richard Philcox, den engelske omsetjaren av dei fleste bøkene hennar. Etter sin fjerde roman drog ho tilbake til Guadeloupe, som ho framleis vitjar med jamne mellomrom, før ho flytta til USA der ho i dag underviser ved Columbia University.
Havrettstraktaten
Kapittel 11 av traktaten
Kapittel 11 av traktaten etablerer eit regime for utvinning av mineral på havbotn i internasjonalt farvatn. På syttitalet var det stor merksemd rundt potensialet for utvinning av edle og sjeldne metall frå havbotn. Traktaten etablerer «The International Seabed Authority» som har rett til å innvilge søknadar om slik utvinning og til å krevje inn royalties av ei slik utvinning. USA har tatt sterk avstand frå denne delen av traktaten. USA meinte at denne delen av traktaten stod i motstrid til ein fri marknad og var redd for at royalties skulle gå til føremål som USA ikkje ønska å støtte. Dette er hovudgrunnen til at USA ikkje har ratifisert traktaten. Men USA har uttrykt støtte til dei andre delane av traktaten og etterlev desse.
Underskrifter og ratifikasjonar
Konvensjonen blei opna for underskriving 10. desember 1982 og tredde i kraft 16. november 1994. Han er i dag (2017) blitt ratifisert av 168 einingar, bland desse 167 land (164 medlemmar av SN og observatørar i SN).157
Land som har ratifisert traktaten (155):
Albania, Algerie, Angola, Antigua og Barbuda, Argentina, Armenia, Aserbajdsjan, Australia, Austerrike, Aust-Timor, Bahamas, Bahrain, Bangladesh, Barbados, Belgia, Belize, Benin, Bolivia, Bosnia og Herzegovina, Botswana, Brasil, Brunei, Bulgaria, Burkina Faso, Burma, Canada, Cape Verde, Chile, Cookøyane, Costa Rica, Côte d'Ivoire, Cuba, Danmark, Den dominikanske republikken, Djibouti, Dominica, Egypt, Ekvatorial-Guinea, Estland, Den europeiske unionen, Fiji, Finland, Frankrike, Gabon, Gambia, Georgia, Ghana, Grenada, Guatemala, Guinea, Guinea-Bissau, Guyana, Haiti, Hellas, Honduras, Island, India, Indonesia, Irak, Irland, Italia, Jamaica, Japan, Jordan, Kamerun, Kenya, Kina, Kiribati, Komorane, Den demokratiske republikken Kongo, Kongo-Brazzaville, Kviterussland, Kroatia, Kuwait, Kypros, Laos, Latvia, Lesotho, Libanon, Liberia, Litauen, Luxembourg, Makedonia, Madagaskar, Malaysia, Malawi, Maldivane, Mali, Malta, Marokko, Marshalløyane, Mauritania, Mauritius, Mexico, Mikronesia, Moldavia, Monaco, Mongolia, Montenegro, Mosambik, Namibia, Nauru, Nepal, Nederland, New Zealand, Nicaragua, Niger, Nigeria, Niue, Noreg, Oman, Pakistan, Palau, Dei palestinske territoria, Panama, Papua Ny-Guinea, Paraguay, Filippinane, Polen, Portugal, Qatar, Romania, Russland, Saint Kitts and Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent og Grenadinane, Samoa, São Tomé og Príncipe, Saudi Arabia, Senegal, Serbia og Montenegro, Seychellane, Sierra Leone, Singapore, Slovakia, Slovenia, Salomonøyane, Somalia, Sør-Afrika, Spania, Sri Lanka, Sudan, Surinam, Sveits, Sverige, Sør-Korea, Tanzania, Thailand, Tsjekkia, Togo, Tonga, Trinidad og Tobago, Tunisia, Tuvalu, Tyskland, Uganda, Ukraina, Storbritannia, Swaziland,  Ungarn, Uruguay, Vanuatu, Vietnam, Jemen, Zambia, Zimbabwe.
Logaritme
Denne funksjonen er ein av dei elementære grunnfunksjonane og har stort bruksområde i mange delar av matematikken og fysikken. For reelle positive verdiar vert logaritmefunksjonen definert som den inverse funksjonen til eksponentialfunksjonen. Definisjonen av funksjonen kan òg utvidast slik at han gjeld også for komplekse verdiar av argumentet.
Før innføringa av lommereknaren var logaritmar viktige for å kunna forenkla mange praktiske reknestykke: Rekneuttrykk som berre inneheld multiplikasjon og divisjon kan ved hjelp av logaritmar forenklast til uttrykk som berre inneheld addisjon og subtraksjon. Trykte logaritmetabellar var i mange år eit viktig hjelpemiddel for komplekse utrekningar. Charles Babbage utvikla forløparen til dagens reknemaskinar nett for å kunna generera logaritmetabellar. Reknestaven er basert på bruk av logaritmar.
Notasjon
Logaritmen med grunntal b til eit tal a vert normalt skriven logb a, men dersom grunntalet er underforstått vert det gjerne forenkla til log a. Standarden ISO 31-11 tilrår slik notasjon:
For logaritmar med grunntal 2:
For briggske logaritmar:
For naturlege logaritmar:
Logaritmen vert som regel skriven utan parentes rundt argumentet a, som vist i døma. Antilogaritmen vert skriven
Havrettstraktaten
Underskrifter og ratifikasjonar
Land som har signert, men ikkje ratifisert: Afghanistan, Bhutan, Burundi, Kambodsja, Den sentralafrikanske republikk, Tsjad, Colombia, El Salvador, Etiopia, Iran, Nord-Korea, Libya, Liechtenstein, Rwanda, dei Sameinte arabiske emirata, USA.
Jostedøla
Jostedøla er ei elv som renn gjennom Jostedalen. Jostedøla munner ut i Gaupnefjorden som er ein del av Sognefjorden.
Cliff Hugo
Clifford Clyde Hugo er ein USA-amerikansk bassist, mest kjend for å ha spelt i det engelske rockebandet Supertramp. Hugo arbeidde med Supertramp-medlemmet Carl Verheyen i Carl Verheyen Band frå 1997 til 2008. Han har arbeidd som studiomusikar for andre prosjekg ot artistar, som Rick Braun, Melissa Manchester, Willie Bobo, Moacir Santos, Paul Williams, Richard Elliot, Dan Hicks, Chris O'Connel, Manhattan Transfer, Mel Martin, Peppino D’ Agostino og Curt Campbell’s The Eclectic Beast Band.
I 2012 var Hugo med på The Beach Boys-albumet That's Why God Made the Radio.
Maryse Condé
Condé byrja forfattargjerninga sin med skodespel, men er blitt best kjend for romanane sine, kanskje særleg Ségou, sett i det afrikanske kongedømet Bambara på veg inn i kolonitida, og Moi, Tituba, sorcière noire de Salem, frå slaveritida i Karibia og USA. Ho har òg skrive noveller, barnebøker, artiklar og eit memoar, og redigert talrike antologiar.
Wisper
Wisper er ei elv i Hessen vest i Tyskland, og ei av sideelvane til Rhinen frå høgre med ei lengd på 30 km. Ho har sitt utspring vest i Taunus i Rheingau-Taunus-Kreis nær ein liten tettstad kalla Wisper. Ho renn sørvestover gjennom den tett skogkledde dalen med nokre ruinar av slott frå mellomalderen. Det omliggande området er eit populært friluftsområde. Ein kunstig innsjø, Wispersee, er fylt med aure og er ein populær fiskestad. Wisper munnar ut i Rhinen ved Lorch.
Amsterdamøya
Amsterdamøya er ei 18,8 km² stor øy nær Albert I Land ved nordvesthjørnet av Spitsbergen.
Like sør for øya ligg Danskøya på motsett side av det smale Danskegattet, og i aust går Smeerenburgfjorden som eit skilje mellom øyene og Vasahalvøya på fastlandet.
Området ligg i Nordvest-Spitsbergen nasjonalpark.
Pointe des Grands
Pointe des Grands er eit fjell i Mont Blanc-massivet på grensa mellom Sveits og Frankrike.
Palisade Nunatak
Palisade Nunatak er ein stor nunatak like nord for Rohss Bay og 2 nautiske mil (3,7 km) søraust for Hidden Lake på James Ross Island. Han vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1960–61). Den markante ryggliknande nunataken med vertikale søyler er det største frambrotet av bert fjell på James Ross Island. Han vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi han likna ein palisade.
Kaktus
Kaktus er ei plante i kaktusfamilien (Cactaceae), som høyrer til ordenen Caryophyllales. Familien omfattar 90 planteslekter, og om lag 2000 særprega artar av blomsterplanter. Kaktusen er utbreidd i varme, tørre strøk.
Kaktusar er sukkulentar som lagrar vatn i stammen eller røtene. Alle kaktusar er sukkulentar, men ikkje alle sukkulentar er kaktusar – namnet kaktus vert nokre gonger brukt feilaktig om andre tjukke, saftige planter. Det som fyrst og fremst kjenneteiknar kaktusar er ein sylindrisk, høg og greinete eller kort og kuleforma stengel. Desse er gjerne omdanna til tjukke, saftige ledd som tilpassing til overleving i tørre strøk. Dei fleste kaktusane er tilsynelatande bladlause, for blada er reduserte til små skjelliknande danningar eller er omdanna til tornar. Nokre få (i slekta Pereskia) har normale blad og er bladfellande. Storleiken og forma på plantene varierer frå små piggeballar til treliknande stammar med høgd på over 3 meter.
Kaktus er særleg utbreidd i Amerika, men finst også rundt Middelhavet og i Aust-Afrika. Frå arten fikenkaktus (Opuntia ficus-indica) kjem den etande frukta kaktusfiken. Safta frå andre kaktustypar vert brukt som ingrediens i ulike sminke- og hudpleiemiddel.
Piggane som dekkjer overflata på kaktusen vernar han mot skadar frå eventuelle tørste dyr som kan finne på å forsyne seg av vasslageret.
Dei små og til dels mellomstore kaktusane er populære stoveplanter, men toler ikkje overvatning, for kaktusar døyr av for mykje vatn. Plantecellene trekk då til seg vatn til cellemembranane rivnar, og planta sluttar å transportere vatn frå røtene. Likevel vil celle etter celle verte smitta av naboen under, til heile planta er eit vasse skinn.
Everybody Loves a Nut
Everybody Loves a Nut er det 23. albumet til countryartisten Johnny Cash. Det vart gitt ut av Columbia Records i Sambandstatane i 1966. Omslaget var teikna av Jack Davis, ein populær teikneserieskapar.
Innspeling
"A Cup Of Coffee" vart spelt inn 21. mars 1965. "The One On The Right Is On The Left" vart spelt inn 29. november 1965. Resten av songane vart spelt inn i januar 1966. Alle songane vart spelt inn i Columbia Recording Studio i Nashville i Tennessee.
Listeplassering
Album - Billboard (Nordamerika)
Singlar - Billboard (Nordamerika)
Khirbat as Sahilah
Khirbat as Sahilah  er ein liten landsby i Madaba guvernement vest i Jordan.
Karaginskijøya
Karaginskijøya (russisk Карагинский остров; Karaginskij ostrov) er ei øy i Karaginskijbukta i Beringhavet. Ho høyrer til Korjakia i Russland. Det 40 km breie sundet mellom Kamtsjatkahalvøya og denne øya vert kalla Litkesundet.
Sjølv om øya ikkje er busett har karagin-korjakane tradisjonelt heldt til på Karaginskijøya. Reinsdyrgjetarar heldt framleis til på øya i periodar av året.
Øya har eit areal på 2404 km², er 101 km lang og opp mot 27 km brei. Det høgaste punktet på øya er 912 m. Karaginskijøya er dekt av tundravegetasjon og underskog av seder. Om sommaren veks det mykje blomar på øya.
Øya ar ein Ramsarstad.
I dag er ho eit populært mål for turistar som kjem for å oppleve dyrelivet.
Tavleøya
Tavleøya er ei lita øy i øygruppa Sjuøyane nord for Nordaustlandet på Svalbard. Øya ligg 1 km nord for Phippsøya.
Nahe
Nahe er ei elv i Rheinland-Pfalz i Tyskland, og ei av sideelvane til Rhinen frå venstre med ei lengd på 116 km. Elva ligg i eit kjent vinområde i Tyskland. Namnet Nahe kjem frå det latinske ordet Nava, som har eit keltisk opphav som tyder «den ville elva». Nahe skil den nordlege delen av Pfalz frå Hunsrück.
Elva har sitt utspring i Nohfelden (Saarland) og renn gjennom Rheinland-Pfalz og munnar ut i Rhinen i Bingen. Andre byar langs Nahe er Idar-Oberstein, Kirn, Bad Kreuznach og Bingen.
Pointe des Plines
Pointe des Plines er eit fjell i Mont Blanc-massivet i Sveits.
Fylkesveg 294 i Troms
Fylkesveg 294 i Troms går mellom Kantornes i Balsfjord kommune og Sørbotn i Tromsø kommune. Vegen fylgjer austsida av Balsfjorden til Andersdal og vidare langsetter sørsida av Ramfjorden til Sørbotn. Vegen er 40,2 km lang.
Isbergantunnelen og tilstøytande veg er eit rassikringstiltak, opna 10. august 2007.
Somerville College
Somerville College er eit av dei mange collega som høyrer til University of Oxford i England. Somerville blei grunnlagt i 1879.
Anne Karin Torheim
Anne Karin Torheim er ein norsk forfattar, litteraturkritikar, omsetjar og skodespelar. Ho voks opp i Eid kommune i Sogn og Fjordane, og er i dag busett i Stavanger.
Ho debuterte med diktsamlinga Tida er verken ute eller inne i 1990, og sidan har ho gjeve ut to diktsamlingar til, éi prosabok og éin roman. Dessutan er ho representert i antologiar for både vaksne og born, og i læreverk for både grunnskulen og vidaregåande skule. Torheim har også omsett Alice Sebold-romanane Nesten evig (2008) og Alle min kjære (2004) til nynorsk.
Torsdagsfisken
Torsdagsfisken er ein song som vert framført av musikkgruppa De musikalske dvergene.
Anne Karin Torheim
Torheim sat i Det litterære Råd i Den norske Forfatterforening i seks år.
Pedersen Nunatak
Pedersen Nunatak er den vestlegaste av Seal Nunataks, som ligg 8 nautiske mil (15 km) nordaust for Cape Fairweather, utanfor austkysten av Den antarktiske halvøya. Han vart først kartlagd i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), og kalla opp etter kaptein Morten Pedersen på den norske selskuta «Castor», som dreiv fangst i antarktiske farvatn sesongen 1893-94.
Spellemannprisen 1997
Spellemannprisen 1997 blei delt ut i Chateau Neuf fredag 3. april 1998. Espen Lind vann heile tre prisar for albumet sitt, Red, og singelen «When Susannah Cries». Bjørn Eidsvåg blei Årets spellemann, og Lene Nystrøm fekk heidersprisen frå juryen dette året. Ein ny klasse som kom dette året var «hardrock», som blei vunne av Motorpsycho.
For første gong var prisutdelinga todelt. Første del blei via pop, rock og liknande klassar, medan andre del femna kategoriar som folkemusikk, gamaldans, jazz og viser. NRK produserte og overførte utdelinga og Claus Wiese og Herborg Kråkevik leia kvar sin del.
Erik Bergman
Erik Valdemar Bergman var ein finlandssvensk komponist.
Han studerte ved Helsingfors universitet i åra 1931–1933, etter det ved Sibelius-Akademin i Helsingfors og studerte seinare hos Heinz Tiessen i Berlin og Wladimir Vogel i Ascona.
Det siste verket sitt, Fantasi for trompet og orkester, komponerte Erik Bergman 92 år gamal, kort tid før han vart råka av hjerneblødning. Erik Bergman døydde den 24. april 2006 i Helsingfors etter lengre tids sjukdom.