cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sheldon Riley
Privatliv
Riley er homofil, og vart diagnostisert med Asperger syndrom som seksåring. Han er kjend for sine flamboyante sceneantrekk, briller og ulike andletsmasker. Han seier han brukar masker for å rette fokus mot talentet sitt, og ikkje mot den han er.
Mailman, Bring Me No More Blues
«Mailman, Bring Me No More Blues» er ein song skriven av Ruth Roberts, Bill Katz og Stanley Clayton, og opphavleg spelt inn av Buddy Holly i 1957. Songen var ein del av konsertrepertoaret til The Beatles fram til 1962, men vart ikkje offisielt spelt inn av gruppa før i januar 1969 under Get Back-innspelingane.
Le temps perdu
«Le temps perdu» (fransk for Den tapte tida) var eit av dei to franske bidraga i Eurovision Song Contest 1956, framført på fransk av Mathé Altéry.
Mailman, Bring Me No More Blues
The Beatles-versjonen
Under Get Back-innspelingane spelte The Beatles inn mange coverversjonar, og mellom anna denne. Songen er ein meir langsam versjon enn den Holly spelte, og la vekt på det triste i teksten, i motsetnad til den meir livlege originalen.
Le temps perdu
Eurovision Song Contest 1956
«Le temps perdu» og «Il est là», framført av høvesvis Mathé Altéry og Dany Dauberson, vart vald ut internt til å representere Frankrike i den fyrste utgåva av Eurovision Song Contest.
Mailman, Bring Me No More Blues
Medverkande
"The Beatles-versjonen" Frå The Beatles Bible
Le temps perdu
Eurovision Song Contest 1956
Songen starta som nummer fem i finalen, etter Vest-Tyskland med «Im Wartesaal zum großen Glück» av Im Wartesaal zum großen Glück og før Luxembourg med «Ne crois pas» av Michèle Arnaud. Ein veit ikkje kva for plass bidraget enda på av di det ikkje vart gjeve nokre poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.
Ora i Israel
Ora (hebraisk אוֹרָה) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg sørvest for Jerusalem i Mateh Yehuda regionale kommune. I 2012 hadde Ora 1 229 innbyggjarar.
Historie
I 1953 donerte Percy Newman, ein britisk industrimann, pengar for å kjøpe 3 000 dekar med land i utkanten av Jerusalem. Jødiske emigrantar frå Jemen slo seg ned der og fekk landområde som var meint for fjørkredrift. Innbyggjarane budde i telt, utan innlagd vatn eller elektrisitet, før 1957. Før grunnlegginga av Kiryat HaYovel, var den næraste naboen Bayit Vegan, som ein kunne nå til fots eller med esel. Tilhøva var så vanskeleg at i 1954 var det berre 13 familiar att. Emigrantar frå Nord-Afrika slutta seg seinare til.
I 1990-åra, etter ei bølgje av russiske emigrantar til Israel, auka eggproduksjonen i moshaven frå 300 millionar til 500 millionar egg i året.
Toni Wine
Toni Wine er ein USA-amerikansk popsongar og låtskrivar, som skreiv songar for artistar som The Mindbenders («A Groovy Kind of Love»), Tony Orlando and Dawn («Candida») og Checkmates, Ltd. («Black Pearl») seint i 1960- og tidleg i 1970-åra. Wine song òg kvinnelege vokal for musikkgruppa i teikneserien The Archies, som var kjend for den store hitten «Sugar, Sugar». Ho delte solovokal på den andre Arhcies-singelen, «Jingle Jangle» med Ron Dante. I tillegg var Wine korvokalist på Gene Pitney sin «It Hurts to Be in Love» og på Willie Nelson sin «Always on My Mind».
Småort
Småort er ei nemning som blir nytta i Sverige av Statistiska centralbyrån (SCB) og er definert som ein samla busetnad med 50-199 innbyggjarar, der det er høgst 150 meter mellom husa. Ein småort kan likevel ha meir enn 200 innbyggjarar om delen fritidsbustader utgjer meir enn 50 %. Kvar småort har sin eigen småortskod.
I 2000 fanst det 2 690 småortar og i 2005 fanst det 2 876 småortar i Sverige. Mellom 2000 og 2005 vart 152 orter omdefinert som småort ettersom folketalet hadde sokke til under 50 innbyggjarar. 59 småortar hadde auka folketal og hadde antan vokse i hop med ein tätort eller blitt ein ny eigen tätort. 397 nye småortar kom til i same perioden. Avgrensinga av småortar blir justert kvart femte år, parallelt med tätorterna. Resultatet av 2005 årets småortsavgrensing vart publisert den 27. april 2007.
Ekspressbuss
Ekspressbuss er ein buss som går i rute mellom to stader, med ingen eller få stopp mellom endestasjonane. Typiske døme er flybussar som går i rute mellom ein flyplass og næraste by eller tettstad. Ekspressbussar har ofte komfortable sete, med setebelte. Dei er meir høgbygde enn bybussar, med bagasjeplass under golvet.
Bolanpasset
Bolanpasset er eit fjellpass i austre Balutsjistan vest i Pakistan, 120 km frå grensa til Afghanistan. Passet går gjennom Toba Kakar-fjella, ei sidekjede til Himalaya. Passet er rundt 89 km langt, og er danna av fleire tronge juv. På det vidaste er passet 26 km breitt, denne delen ligg sør for Mach på Lalejisletta. Bolanelva renn gjennom delar av passet.
Bolanpasset går frå Dadar på Karachi-slettene, omkring 100 meter over havet, til høgslettene rundt Quetta, omkring 1700 meter over havet. Det bind saman Jacobabad og Sibi med Quetta med både veg og jernbane.
Passet ligg strategisk til, og har blitt brukt av både nomadar, handelsfolk og erobrarar mellom Sentral- og Sør-Asia. Det var viktig i dei britiske felttoga i Afghanistan. I 1883 forhandla Robert Groves Sandeman fram ein avtale med khanen av Kalat, Khudadad Khan, der britane fekk kontroll over passet mot å betala ei årleg avgift.
Den lokale folkesetnaden er hovudsakleg stammar av brahuifolk.
Trollfjordslaget
Trollfjordslaget var ei hending under Lofotfisket den 6. mars 1890, der robåtfiskarane gjekk til aksjon mot dampbåtane som forsøkte å stenge dei ute frå torskefisket i delar av Trollfjorden. Dette var på mange måtar ein kulminasjon av dei konfliktene som allereie hadde gått føre seg mellom større, dampdrivne notbåtar og det tradisjonelle fiskeriet frå mindre opne båtar.
Reiaren og handelsmannen Ole J. Kaarbø hadde organisert fiske med not frå dampbåtar, og stengde dermed ute fiskarar med konvensjonelle reiskapar frå den inste delen av fjorden, der det var svært mykje torsk. Fiskarane meinte utestenginga var i strid med allemannsretten, og etter eit handgemeng fekk fiskarane brote opp sperringane.
Utløysande årsak
Kvelden i førevegen, 5. mars, hadde representantar for småbåtfiskarane bede dampbåtane hjelpe til med å bryte opp isen som låg i Trollfjorden, slik at fiskarane kunne kome til dagen etter. Dampbåtane gjorde dette, men i staden for å opne opp for fiskarane, stengde dei den inste delen av fjorden med not. Dei forlangde så betaling frå fiskarane for at dei skulle sleppe dei inn. Dette ville ikkje fiskarane akseptere, og det kom etter kvart til handgemeng mellom småbåtfiskarane og dampbåtmannskapa. Blant anna blei fiskarane spylt med skoldheitt vatn frå dampkjelane ombord i dampbåtane.
Etterverknader
Slaget i Trollfjorden blei i ettertid vidt kjent og engasjerte store delar av folket langs kysten. Også Stortinget tok etter kvart affære og framskunda arbeidet med ei ny Lofotlov. I mars 1891 vedtok Stortinget endringar i Lofotloven, der det mellom anna vart forbod mot bruk av not under lofotfisket.
Johan Bojer har skildra slaget i romanen Den siste viking.
Åkerriddarspore
Åkerriddarspore (Consolida regalis) er ei eittårig plante i småriddarsporeslekta i soleiefamilien.
Planta veks naturleg i Noreg.
Alle plantedelane medrekna frøa er giftige. Frøa kan innehalde opptil 1,4 % alkaloidar, i hovudsak lycoctonin.
Ramat Raziel
Ramat Raziel (hebraisk רָמַת רָזִיאֵל) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg i sentralt i Jerusalemkorridoren i Mateh Yehuda regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 448.
Landsbyen vart grunnlagd i 1948 og kalla opp etter David Raziel, ein kommandant i Irgun.
Astudillobreen
Astudillobreen er ein liten isbre som flyt ut i Paradise Harbor mellom Leith Cove og Skontorp Cove på Danco Coast i Graham Land. Isbreen vart kartlagt av Den chilenske antarktisekspedisjonen frå 1950–51, som nytta namnet, truleg etter eit ekspedisjonsmedlem.
Trond Trosterud
Trond Trosterud er ein norsk språkforskar og professor ved Institutt for språk og kultur ved UiT Noregs arktiske universitet. Han leiar Giellatekno, som utviklar samisk språkteknologi.
Trosterud var nestleiar i Språkrådet frå 2016 til 2019.
Trosterud har vorte skildra som "en av de mest aktive bidragsyterne til Wikipedia i Norge". I 2023 vart han tildelt prisen "Årets Wikipedianer" av Wikimedia Norge arbeidet hans med båe versjonane av Wikipedia på norsk, og den nordsamiske versjonen.
Langdistansebuss
Langdistansebuss er ein buss bygd for å nyttast på lange distansar, som mellom ulike byar. Dei er vanlegvis høgbygde, med bagasjeplass under golvet. Ekspressbussar er som oftast av denne typen.
Not the Same av Sheldon Riley
Om songen
Riley skreiv «Not the Same» saman med Cam Nacson og Timi Temple, og songen handlar om diskriminering og ekskludering. Riley skreiv teksta til songen seint i 2015, og teksta omhandlar oppveksten til artisten – om då han vart diagnostisert med Asperger syndrom som seksåring, oppveksten i kommunal leilegheit og om det å «flytte heimafrå, utan å vite om den seksuelle legninga si i ein djupt religiøs familie».
Etter den australske finalen debuterte «Not the Same» på tredjeplass på hitlisten til Australian Independent Label.
Marius Petipa
Marius Petipa var ein fransk ballettdansar og koreograf som verka mange år i Russland. Petipa er rekna som den mest innverknadsrike ballettmeisteren og koreografen i balletthistoria.
Liv
Petipa er kjend for den lange karrieren sin som ballettmeister ved den keisarlege balletten i St. Petersburg, ein posisjon han hadde frå 1871 fram til 1903. Han skapte over femti ballettar, der ein del har overlevd i ulike versjonar, anten i original eller rekonstruerte frå den opphavlege forma si.
Abu Futaira-distriktet
Abu Futaira-distriktet er eit distrikt i Mubarak Al-Kabeer guvernement i Kuwait.
Marius Petipa
Liv
Petipa var framgangsrik både som leiar og lærar og koreograferte mellom anna Svanesjøen i 1895, Tornerose 1890 og Nøtteknekkaren i 1892.
Petipa gjenoppliva ei stor mengd verk som var blitt skapt av andre ballettmeistrar. Fleire av desse omarbeidingane skulle gå vidare til å blir utgåvene som alle etterfølgjande produksjonar la til grunn. Dei best kjende av desse er Le Corsaire, Giselle, La Esmeralda, Coppélia, La Fille Mal Gardée (med Lev Ivanov) og Svanesjøen (med Lev Ivanov).
Ringer Valley
Ringer Valley er ein hengedal 10 km lang mellom Kuivinen Ridge og Stone Ridge i Saint Johns Range i Victoria Land. Den nedre og midtre delen av dalen er okkupert av Ringerbreen, som flyt nord til Millerbreen. Den øvre (sørlege) delen er stort sett isfri. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 2005 i samband med Ringerbreen og The Ringer.
Peter Birch-Reichenwald
Peter Birch-Reichenwald var ein norsk politikar som representerte Høgre. Christian Birch-Reichenwald var far hans.
Birch-Reichenwald vart student 1860 frå katedralskulen i heimbyen Christiania, tok juridisk embetseksamen i 1865. Dei neste åra var han fyrst fullmektig hos sorenskrivar, sidan hos advokat Bernhard Dunker. År 1870 vart han overrettssakførar og høgsterettsadvokat. Frå 1881 var han ekspedisjonssjef i Justisdepartementet si avdeling for fengselsstellet. Han var 1875-82 medlem av ein kongeleg kommisjon om statsallmenningane i Gudbrandsdalen. Kemner i Kristiania frå 1892.
Han var medlem av bystyret i hovudstaden frå 1880, varaordførar 1881-84, 1887-88 og ordførar 1888 til 3.9.1889. Seinare, 1895 til 1898, var han borgarmeister i Kristiania.
Birch-Reichenwald var frå 1889 til -91 statsråd i Arbeidsdepartementet i Emil Stangs fyrste regjeringm og han var 1894-95 statsråd og sjef i Indredepartementet i Emil Stangs andre regjering. Perioden 1892-94 var han stortingsrepresentant for valkrinsen Kristiania, Hønefoss og Kongsvinger. Han var då medlem av jarnbanekomiteen, og den i 1893 særskild valde kontraktørkomiteen.
Han vart utnemnd til riddar av St. Olavs Orden 1887 og forfremja til kommandør av 1. klasse i 1895.
Heyuan
Heyuan (kinesisk: 河源市; pinyin: Héyuán) er eit byprefektur noraust i provinsen Guangdong i Kina. Prefekturet har eit areal på 15 478 km² og eit folketal på 3,32 millionar. Byprefekturet Heyuan består av eitt distrikt (区 qū) og fem fylke (县 xiàn).
Samferdsle
Kinas riksveg 205 passerer gjennom prefekturet. Vegen tek til i Shanhaiguan i Hebei og endar sør i Shenzhen i provinsen Guangdong. Undervegs er han innom mellom andre Tangshan, Tianjin, Zibo, Huai'an, Nanjing, Wuhu, Sanming, Heyuan og Huizhou.
Statistiska centralbyrån
Statistiska centralbyrån (SCB) er byrået som er ansvarleg for å produsera offisiell statistikk i Sverige. Det sorterer under det svenske Finansdepartementet. I 2005 hadde byrået rundt 1 400tilsette. Det har kontor i Stockholm og Örebro.
Landskapsmåleri
Landskapsmåleri er biletleg skildring av naturformasjonar som fjell, dalar, elvar og skog, særleg der hovudmotivet viser eit vidt syn med elementa arrangert i ein samanhengande komposisjon. I andre måleri kan ein landskapsbakgrunn for figurar også vere ein viktig del av biletet. Himmelen er nesten alltid med i eit landskapsmåleri, og vêret er ofte eit element i komposisjonen. Detaljerte landskap som eit eige fagområde finst ikkje i alle kunsttradisjonar. Dei to viktigaste tradisjonane frå vestlege måleri og kinesisk kunst, går tilbake godt over tusen år i begge tilfella. Landskapsfotografi har vore viktig sidan det 19. hundreåret.
Statistiska centralbyrån
Statistiska centralbyrån vart oppretta i 1858 og avløyste då Tabellkommissionen som sentralt statleg organ. Svensk statleg statistikkproduksjon går tillbake til 1749, då arbeidet med tabellverket vart starta. Lokale kyrkjesokn hadde ført manntal over innbyggjarane frå 1686.
Landskapsmåleri
Historie
Dei tidlege kunstformene skildrar lite som eigentleg kan kallast landskap, sjølv om bakkelinjer og indikasjonar på fjell, tre eller andre naturformasjonar nokre gongar er med i biletet. Dei fyrste "reine landskapa" utan menneskelege figurar er freskomåleri frå det minoiske Hellas rundt 1500 f.Kr. Jaktscener i Nildeltaet frå Egypt i oldtida, kan gje ei sterk kjensle av landskap, men det vert lagt vekt på forma på plantar, menneske og dyrefigurar og ikkje på landskapet. Ein del romerske landskapsmåleri frå det første hundreåret f.Kr. og framover har overlevd, særleg freskomåleri som dekor i rom har vort bevart i arkeologiske byar som Pompeii, Herculaneum og andre stader, og som mosaikk.
Den kinesiske tradisjonen med blekkmåleri, shan shui ("fjell-vatn"), der det einaste teiknet på menneskeliv vanlegvis er ein vismann, eller eit glimt av hytta hans, brukar landskapet som bakgrunn for å framheve individet. Landskapskunst frå perioden fått status som klassisk og har vorte mykje etterlikna i kinesisk målarkunst.
Både den romerske og den kinesiske tradisjonen viser ofte store panorama av imaginære landskap. Ofte vert uttrykket forsterka av ei rekke spektakulære fjell; i Kina gjerne med fossefall, og i romarriket gjerne med hav, innsjøar eller elvar. Desse vart ofte nytta for å bygge bru over gapet mellom ei forgrunnsscene med figurar og den vide utsikta.
Riu o Te Ata Valley
Riu o Te Ata Valley er ein dal i Antarktis. Namnet er frå māori og tyder «morgondalen».
Rutebuss
Rutebuss er ein buss som går i fast rute. Det kan vera bussar drivne av eit rutebilselskap som fraktar passasjerar over korte avstandar i opplandet til ein by eller tettstad, bybussar nytta i ei bykjerne, flybussar, men òg bussar som går i rute over lengre distansar, som til dømes ekspressbussar mellom byar.
Septiktank
Ein septiktank er eit kammer av betong, glasfiber eller plast som kloakk frå hushaldning kan renne gjennom for å bli reinsa. Eit septiktank-anlegg er ei enkel form for kloakkrenseanlegg. Det er vanlegare å installere tankar nede i jorda enn oppå jordoverflata.
Bruk
Ein septiktank kan ha eit eller fleire kammer. Septiktank-anlegg har gjerne slamavskiljar, og avløpsvatnet renn gjerne frå den til infiltrasjonsgrøft.
Septiktankar med eit kammer blir berre nytta til lagring. Reinsing og drenering er ikkje ein funksjon i desse tankane.
Det er vanleg å ha septiktankar med to kammer. Desse har to brønnar, gjerne med diameter frå 0,7 til 2 meter, og høgd på 0,9 meter.
Slamavskiljar
Slamavskiljarar har same funksjon som ein septiktank, men slamavskiljar er gjerne større einingar som er oppdelt i fleire kammer. Ein slamavskiljar tek imot avløp frå dusj, vask og WC. Avløpsvatnet passerer frå kammer til kammer og i denne prosessen blir flyteslam og synkeslam halde tilbake i tanken.
Ukjend i matematikk
Ein ukjend i matematikk er ein storleik som skal bestemmast ut frå visse gjevne opplysningar. Det kan til dømes vere den ukjende storleiken som skal tilfredsstille ei bestemt likning. Ukjende vert vanlegvis symbolisert med bokstavar frå slutten av alfabetet: x, y, z.
Sør-Libanon
Sør-Libanon er eit geografisk område i Libanon som består av Sør guvernement og Nabatiye guvernement. Desse to guvernementa høyrte til den same provinsen, men vart delt tidleg i 1990-åra. Rashaya og Vest-Beqaa distrikt, dei sørlegaste distrikteta i Beqaa guvernement vert stundom òg rekna med i Sør-Libanon.
Statsvitjinga til Ahmadinejad
I oktober 2010 vitja den iranske presidenten Mahmoud Ahmadinejad Sør-Libanon. Dette var den første vitjinga hans av Libanon etter han tok over som president i Teheran i 2005. Både Israel og USA fordømde reisa som «provoserande». Ahmadinejad vart teken imot av titusenvis av Hizbollah sine støttespelarar.
Adān
Adān er eit bustadområde i Mubarak Al-Kabeer guvernement i Kuwait.
Sdot Micha
Sdot Micha (hebraisk שְׂדוֹת מִיכָה) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg vest for Beit Shemesh i Mateh Yehuda regionale kommune.
Johan Henrik Frøstrup
Johan Henrik Kintzell Frøstrup var ein norsk jurist, embetsmann, stortingsrepresentant og ordførar i Arendal.
Hammenhög
Hammenhög er ein tettstad i Simrishamns kommun i Skåne län i Sverige. Det ligg til Riksväg 9 i Österlen, cirka 15 kilometer vest for Simrishamn og er oppkalla etter ein stor gravhaug frå steinalderen. I 2005 hadde tettstaden 908 innbyggjarar.
Johan Henrik Frøstrup
Frøstrup var fødd i Barbu, far hans var fut. Han vart student i 1870 og cand. jur. i 1874. Han var deretter fullmektig hos sorenskrivar, frå 1877 var han overrettssakførar i Arendal. Fram til 1902 dreiv han sakførarpraksisen, sidan var han byfut i Skien.
Hammenhög
Staden er vurdert til å vere på lista over «Särskilt värdefulla kulturmiljöer i Skåne» på grunn av at det framstår som ein god eksponent for ein centralort frå siste del av 1800-talet og første del av 1900-talet. Dei eldre bygningane i Hammenhög, tinghuset, gjestgjevargarden, kyrkja og prestegarden, samt frøhandel og bilforhandlermiljøet er av spesiell interesse.
Johan Henrik Frøstrup
Han var ordførar i Arendal frå 1899-1901. Styreformann i Arendals sjøforsikringsselskap og i representantskapet for Nedenes sparebank.
Athenebreen
Athenebreen er ein isbre, 16 km lang, som flyt aust og saman med enden av Caseybreen der han munnar ut i Caseyfjorden, på austkysten av Den antarktiske halvøya. Han vart fotografert frå lufta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i august 1947, og av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i desember 1947. Han vart kartlagt frå FIDS i november 1960, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Athene, dottera til Zevs og guddommen til byen Aten i gresk mytologi.
Johan Henrik Frøstrup
Perioden 1900-03 var Frøstrup stortingsrepresentant for Høgre frå valkrinsen Arendal og Grimstad. På Stortinget var han medlem av justiskomiteen og sekretær i sjødugleikskomiteen.
Frøstrup vart gravlagd på Gjerpen kyrkjegard.
Hammenhög
Framleis produserast det frø i Hammenhög. Weibulls Trädgård, tidlegare Hammenhögs Frö har butikkutsal i sommarmånadane. Hammenhögs Gästis har tradisjonar attende til 1693.
Maudheimekspedisjonen
Maudheimekspedisjonen (òg kalla Den norsk-britisk-svenske antarktisekspedisjon, forkorta NBSX eller NBSAE) var namnet på ein norsk-britisk-svensk ekspedisjon til Antarktis under leiing av John Giæver i perioden 1949-1952. Ekspedisjonen vart finansiert og organisert av ein komité av britiske, svenske og norske ekspertar, med professor Harald Ulrik Sverdrup som formann og var den første verkelege internasjonale vitskaplege ekspedisjonen til Antarktis. Store delar av det vestlege Dronning Maud Land vart kartlagt og ekspedisjonen vart ein modell for seinare ekspedisjonar til Antarktis.
Namnet på ekspedisjonen kjem frå overvintringsstasjonen Maudheim (71°03'S, 10°55'V) som vart oppretta i samband med ekspedisjonen. Fleire depot og hytter for overnatting og oppbevaring av utstyr vart reist. Frå desse basane vart det gjort utalde turar, den lengste varte i åtti dagar. Tre av ekspedisjonsmedlemmene omkom 24. februar 1951 då dei under ein testtur med ein overhalt Weasel vart overraska av tåke. Køyretøyet hamna i vatnet då dei for seint oppdaga at over hundre meter av isbremmen hadde kalva. Berre fotografen Stig Hallgren overlevde ulukka, då han etter 13 timar drivande på eit isflak vart redda av kollegaene sine.
Alle ekspedisjonsmedlemmane mottok Maudheimmedaljen.
Terje Thorsen
Terje Thorsen er ein norsk forfattar og bokhandelmedarbeidar frå Lillehammer.
Han debuterte i 2009 med diktsamlinga Dikt fra ei nonne, og har sidan gjeve ut to samlingar til. Bokmeldarar har påpeikt eit slektskap mellom Thorsen si dikting og Jan Erik Vold og beatforfattarar som Jack Kerouac.
Wilhelm Bugge
Frederik Wilhelm Klumpp Bugge var ein biskop, teolog og stortingsrepresentant frå Trondheim. Frederik Moltke Bugge var far hans.
Bugge vart student frå Bergens katedralskule i 1854 og teologisk kandidat i 1862. Frå 1863 til -66 var han universitetsstipendiat i teologi, og samstundes 1865-66 lærar ved Aars og Voss skule i hovudstaden. Åra 1866 til 1870 var han sokneprest i Holmestrand.
Frå 1870 til 1894 var Bugge professor i teologi ved Universitetet i Oslo. Han forska og førelas i nytestamentleg eksegese, og det meste av hans omfattande skriftproduksjon omhandla i hovudsak dette emnet. Hovudverka hans er ei rekke oversetjingar av Det nye testamente. Dei var skrivne med tanke på ein større lesarkrins og hadde ei samanhengande framstilling av innhaldet og tankegangen i grunntekstane, samanstilt mot historisk-kritiske innleiingar og kommentarar. Alle vart trykt i fleire opplag og vart omsett til andre språk. Han laga også ei rekke forarbeid og utkast til ei ny, norsk omsetjing av bøkene i Nytestamentet.
Frå 1875 til 1876 var han og Johan Christian Heuch redaktørar av Luthersk Kirketidende. Forlaget fann at deira høgkyrkjelege linje samsvara for lite med indremisjonen sitt konservative kristensyn. Dei vart då fjerna frå redaktørkrakken. I staden var dei frå 1877 redaktørar for det nystarta Luthersk Ugeskrift, eit verv Bugge hadde fram til 1890. Gjennom dette organet deltok han jamt i debatten om kristendomen og kyrkja, der han hevda sitt høgkyrkjelege syn. Han var elles formann i sentralstyret for Det norske bibelselskap.
Bugge var frå 1881 til 1886 medlem av Kristiania bystyre. Perioden 1883-1885 var han 4. representant på Stortinget for Kristiania, Hønefoss og Kongsvinger. Han var medlem av budsjettkomiteen.
«Endurance»
«Endurance» var ein tremasta skonnertbark. Skipet vart bygd ved Framnæs Mekaniske Værksted i Sandefjord i 1912. «Endurance» var ekspedisjonsskipet til Ernest Shackleton under hans transantarktiske ekspedisjon i 1914. Skipet vart 21. november 1915 knust av pakkis i Weddellhavet i Antarktis.
Bygging av skipet
Skipet vart teikna av Ole Aanderud Larsen og bygd ved Framnæs Mekaniske Værksted i Sandefjord i sjøsett 17. desember 1912. Skipet vart bygd under leiing av skipsbyggar Christian Jacobsen.
Skipa vart opphavleg døypt «Polaris» og var konstruert for seglingar i polare farvatn med lettare pakkis. Skipet var ikkje konstruert for opphald i ismassar med stort trykk. Skipa var bygd i eik og edelgran. Lengda på skipet var 44 meter (144 fot), 7,6 meter brei (25 fot) og vog 350 tonn. I tillegg til segl hadde «Endurance» ein kolfyrt dampmaskin på 350 hk, som oppnådde ein toppfart på 10,2 knop (19 km/t).
Eigarskap
«Endurance» vart bygd for Adrien de Gerlache og Lars Christensen, som hadde planar om å frakte turistar til polare strøk for jakt på isbjørn. Økonomiske problem gjorde at de Gerlache trekte seg frå prosjektet og Christensen selde skipet til Ernest Shackleton for GB£ 11 600, som var mindre enn byggekostnaden. Shackleton omdøypte skipet til «Endurance» etter Shackletonfamilien sitt motto «Fortitudine vincimus» (engelsk: By endurance we conquer).
Siste ferda
Shackleton segla ikkje med «Endurance» frå Plymouth, England 6. august 1914 då skipet sette kurs for Buenos Aires i Argentina med kaptein Frank Worsley i kommando, men mønsret på der saman med andre mannskap. Kryssinga av Atlanterhavet var den første store seglinga for skipet og turen over tok meir enn to månader.
26. oktober 1914 segla skipet frå Buenos Aires til siste hamna før Antarktis, kvalfangststasjonen Grytviken på øya Sør-Georgia, der skipet kom fram 5. november. 5. desember segla skipet frå Grytviken i retning sørlege delen av Weddellhavet.
To dagar etter avgangen frå Sør-Georgia møtte «Endurance» pakkis og framdrifta gjekk ned. I vekesvis følgde «Endurance» havstraumane i pakkisen og la bak seg under 45 km per dag. 15. januar 1915 var «Endurance» 320 km frå målet sitt, Vahselbukta. Neste dag såg ein tette pakkismassar om morgonen og om ettermiddagen bles det opp til storm. Det var vanskeleg å få framdrift under slike vêrtilhøve og «Endurance» søkte ly bak eit berg, der skipet vart liggjande i tre dagar.
18. januar byrja vinden å løye og «Endurance» som berre var ein dags seglas frå målet, sette toppseglet og motoren på sakte. Pakkisen hadde blåse bort og «Endurance» gjorde sakte framsteg. Men etter ei stund støytte «Endurance» nok ein gong på pakkis. Shackleton avgjorde å jobbe seg gjennom pakkisen. Stormen kom tilbake og bles frå ei nordleg retning mot land og varte i seks dagar. 24. januar hadde vinden pakka saman pakkisen i Weddellhavet mot land og rundt «Endurance». Berre ein storm frå sør kunne løyse opp ismassane. «Endurance» flytte rundt i ismassane til skipet omsider vart knust av ismassane 21. november 1915.
Mannskap
Mannskapet på siste seglas med «Endurance» var følgjande 28 menn:
Blackboro fekk opphavleg ikkje bli med på ekspedisjonen på grunn av den låge alderen hans og manglande røynsle. Han vart med båten som blindpassasjer og fekk hjelp av William Bakewell, som var ein ven av han, Tim McCarthy og Walter How. Då han vart funnen var skipet kome så langt til havs at Shackleton ikkje hadde noko val enn å la han vere stuert. Blackboro beviste verdet sitt og mottok polarmedaljen i bronse. I tillegg vart han det første mennesket til å setje foten sin på Elefantøya.
Kjelder
''
Verdsmeisterskapen i roing 1983
Verdsmeisterskapen i roing 1983 fann stad på Wedau regattabane i Duisburg i dåverande Vest-Tyskland i tida frå 27. august til 4. september 1983. Mennene tevla i 12 i ulike båtklassar og kvinnene i 6.
Singlesculler
<br style="clear:both;" />
Toar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Toar med styrmann
<br style="clear:both;" />
Firar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Firar med styrmann
<br style="clear:both;" />
Dobbeltfirar
<br style="clear:both;" />
Åttar
<br style="clear:both;" />
Lettvekt singlesculler
<br style="clear:both;" />
Lettvekt dobbeltsculler
<br style="clear:both;" />
Lettvekt, firar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Lettvektsåttar
<br style="clear:both;" />
Dobbeltsculler
<br style="clear:both;" />
69. forsyningsbrigade
69. forsyningsbrigade (russisk 69-я бригада материального обеспечения) er ein forsyningsbrigade underlagd 1. stridsvognarmé i det russiske forsvaret. Han er forlagt til Dzerzjinsk.
Årdal stavkyrkje
Årdal stavkyrkje var ei stavkyrkje i Årdal i Sogn, som vart riven i 1867. Ein portal og ein baldakin frå kyrkja er bevart på Bergen museum.
Historie
Stavkyrkja vart truleg bygd i siste halvpart av 1100-talet. Anders Bugge daterer ho til 1150-70. Denne dateringa er bygd på stildrag ved portalen i kyrkja og på runeinnskrifter funne i kyrkja. Grunna ein figur av den heilage Botolv på ein antemensale frå kyrkja, som er bevart i Bergen museum, er det mogleg at kyrkja var vigd til den heilage Botolv.
Første skriftlege kjelde som viser til ei kyrkje i Årdal er frå 1323, då ein sira Dagfinn i Årdal er nemnt.
Kyrkja vart utvida mot vest allereie i mellomalderen med eit kvadratisk tilbygg av same breidd som kyrkja. På dette tilbygget stod stopulen.
Stavkyrkja vart riven i mai og juni 1867. Under golvet vart det funne myntar frå perioden 1205 til 1263.
Ne crois pas
«Ne crois pas» (fransk for Ikkje tru (at)) var eitt av dei to luxembourgske bidraga i Eurovision Song Contest 1956, framført på fransk av Michèle Arnaud.
Skyr
Skyr er eit magert og proteinrikt mjølkeprodukt frå Island. Det vert framstilt ved å ha løype i oppvermd skummamjølk, og er såleis ein ost, men produktet har konsistens meir som tjukk yoghurt. Skyr har ein mild syrleg smak og vert ofte seld smaksett med bær, frukt, vanilje eller sjokolade.
I moderne meieriproduksjon vert det nytta pasteurisert mjølk og det må difor i tillegg til løypa tilsetjast bakteriekultur ved framstillinga, medan ein før klarte seg med mjølkesyrebakteriane som naturleg var i mjølka.
Ne crois pas
Eurovision Song Contest 1956
«Ne crois pas» og «Les amants de minuit», framført av Michèle Arnaud, vart vald ut internt til å representere Luxembourg i den fyrste utgåva av Eurovision Song Contest.
Songen starta som nummer seks i finalen, etter Frankrike med «Le temps perdu» av Mathé Altéry og før Italia med «Aprite le finestre» av Franca Raimondi. Ein veit ikkje kva for plass bidraget enda på av di det ikkje vart gjeve nokre poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.
Årdal stavkyrkje
Utsjånad
I ein rapport frå 1722 står det at kyrkja er ein stavbygning med svalgangar omkring, tårn frå grunnen, bordkledd, måla innvendig og i godt hald. Kyrkja var treskipa med 16 søyler i skipet, seks på kvar langside og to mellom hjørnesøylene på kvar smalside. Koret var òg treskipa og kvilte på fire hjørnesøyler. Koret var, som vanleg, lågare og smalare enn skipet og firkanta avslutta.
Den samla lengda til kyrkja var 67 fot (21 meter). Skipet var 27 fot langt gonger 22 1/2 fot breitt (8 m x 7 m), tilbygget i vest 22 1/2 fot gonger 22 1/2 fot (7 m x 7 m) og koret 15 1/2 fot gonger 15 1/2 fot (5 m x 5 m). Høgda i skipet var 32 1/2 fot (10 meter).
Innskrifter
Den same presten Dagfinn som vart nemnt i 1323, vart truleg gravlagd ved kyrkja, og er nemnt på ein gravstein som vart funnen under eit trinn med innskrifta: "Her huilir Daghfin e... er her song. hans ártid e á Botolfsuoku ... bid pat. nost f. hns. sal." ("Her kviler Dagfinn som song (messe) her. Årtida hans er på botolfsvaka... Bed fadervår for sjela hans.")
Då kyrkja vart riven, vart det òg funne tre runeinnskrifter. Den eine innskrifta finst på ein om lag 40 cm lang trepinne, om lag 2 cm i diameter. Innskrifta er på versemål, og kan lesast, med normalisert norrøn stavemåte:
''Liggr í palli ''lifir heimsklega ''hinn er beð undir sér ''bleytir stundum ''Þar munu maðkar ''margir gaufa ''sem á dúni søfr dóttir Atla. Ord for ord kan dette omsetjast: ''Ligg i pallen (benken) ''lever tåpeleg ''den som leiet under seg ''bløyter stundom. ''Der vil makkar ''mange myldra, ''kor på dun søv dotter til Atle. Den nøyaktige meininga til dette verset er uviss, men det er tolka i erotisk lei, og som ei nidvise. Den andre innskrifta var på ein mindre trepinne, 9 cm lang, og er lesen: ''Guðríðr. In nomine patris et fili et spiritus sancti. Amen. Dominus Jesus Cristus. Amen.'' Den tredje innskrifta stod på ein av stolpane i stavkyrkja. Ho er lesen: Guð hjalpi Þér trautto. Dei tre første orda tyder "Gud hjelpe deg", det siste ordet er ikkje sikkert tyda. Trautt på Islandsk tyder "neppe", (gud hjelper deg neppe).
Hampetorp
Hampetorp er ein svensk tettstad i Örebro kommun i Örebro län i landskapet Närke. I 2005 hadde tettstaden 310 innbyggjarar. Det ligg ved den sørlege breidda av innsjøen Hjälmaren og det er ferjesamband til Vinön.
Roaring Valley
Roaring Valley er ein morenefyllt dal på nordsida av Mount Dromedary, tidlegare dekt av samanflytande isbrear frå nordaust og nord frå Mount Kempe og Mount Dromedary. New Zealand Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE), 1960-61, som namngav denne dalen, opplevde kraftig vind ved dei fleste leirane i området, men ingen så kraftige og øydeleggjande som i denne dalen. Roaringer eit engelsk ord for stormande.
Småriddarsporeslekta
Småriddarsporeslekta (Consolida) er ei planteslekt i soleiefamilien. Om lag 40 eittårige artar tilhøyrer slekta. Desse finn ein naturleg frå Vest-Europa aust til Sentral-Asia.
Slekta har berre ein art som veks naturleg i Noreg: Consolida regalis, åkerriddarspore.
Nemninga «riddarspore» blir òg nytta om plantar både i slektene Consolida og Delphinium. Artane i Consolida skil seg frå Delphinium gjennom blomsterstrukturen, der plantane i Consolida har ein meir open struktur, medan plantane i Delphinium har blomstrar som sitt og dannar ei søyle. Dei fleste artane i Delphinium er fleirårige, medan artane i Consolida er eittårige.
Tore Austad
Tore Austad er ein norsk skulemann og politikar, fødd i Skedsmo i Akershus. Han var kyrkje- og undervisningsminister i Willoch-regjeringa i tida oktober 1981 til juni 1983.
Austad tok eksamen ved Sjøkrigsskulen i 1956 og gjorde teneste som løytnant i marinen til 1958. I 1962 vart han cand.philol. frå Universitetet i Oslo og var så lektor ved Drammen handelsgymnas til 1964. Etter å ha vore «professor» i norsk ved University of Chicago i to år, kom han i 1966 tilbake til lektorstilling ved Kristiansand katedralskole.
Frå 1972 var Austad aktiv for partiet Høgre i lokalpolitikken i Kristiansand og Vest-Agder. Han var medlem i bystyret frå 1972 til -79, og formann i skulestyret i Kristiansand 1972-77. Frå 1976 var han også medlem i fylkeskulestyret i Vest-Agder.
Hausten 1977 vart Austad vald til stortingsrepresentant frå Vest-Agder, og sidan attvald både i 1981 og 1985. På Stortinget var han dei tre fyrste sesjonane medlem av Kyrkje- og undervisningskomiteen, og deretter formann i same komiteen 1980/81-sesjonen.
Den 14. oktober 1981 vart Austad utnemnd til statsråd i ei rein Høgre-regjering leidd av Kåre Willoch. Han fekk styre Kyrkje- og undervisningsdepartementet til 8. juni 1983, då representantar for Kristeleg Folkeparti og Senterpartiet tok plass i statsrådet. Austad måtte då vike for Kjell Magne Bondevik som sjef i Kyrkje- og undervisningsdepartementet. Austad var i resten av 1982-83-sesjonen med i Samferdslekomiteen og sidan medlem i Justiskomiteen 1983-85. I den siste fireårsperioden, 1985-89, hadde han sete i Forsvarskomiteen.
I 1989 gjekk Austad tilbake til lektorjobben i Kristiansand. Han tok også val til bystyret i Kristiansand og frå 1995 til 2007 var han i seks år meinig bystyremedlem og like lenge formannskapsmedlem.
Sho'eva
Moshaven vart grunnlagd som ein arbeidarlandsby i 1950 av emigrantar frå Jemen. Han vart derimot fråflytta alt i 1952 og busett att i 1959. Han er bygd på staden der landsbyen Saris, som vart øydelagd i 1948, låg.
Aske
Aske er ein EP av Burzum, eit soloprosjekt av Varg Vikernes. Aske er den andre utgjevinga i prosjektet. EP-en vart spelt inn april 1992 («Dominus Sathanas» i september same året), men utgjevinga fann ikkje stad før mars 1993.
Plateomslaget viser dei svarte ruinane etter kyrkjebrannen på Fantoft stavkyrkje. Kyrkjebrannen, som skjedde sumaren 1992, vart støtta av Varg Vikernes. I dei 1000 fyrste kopiane av Aske låg det ein lighter som vart meint som ei symbolsk støtte til brannen.
Alle songane er komponerte og framførte av Vikernes sjølv, med støtte av Samoth, frå svartmetallbandet Emperor, på bass.
Abdullah Al-Salem
Abdulla Al-Salem er ein av dei tidlegaste forstadane til Kuwait by. Han ligg strategisk til mellom den første og andre ringvegen i byen, aust for Shamiyah og vest for Mansouriah.
Jürgen Hingsen
Jürgen Hingsen er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Duisburg. Han forbetra verdsrekorden i tikamp tre gongar og vann fire sølvmedaljar i dei store internasjonale meisterskapane i tida 1982-86.
Aktiv
Hingsen var ein av verdas beste tikjemparar i tiåret 1979-88. Ved den vesttyske meisterskapen i Ulm midt i august 1982 sette han verdsrekord med 8 723 poeng. Under europameisterskapen i Aten nokre veker seinare vart han nummer to etter briten Daley Thompson, som samstundes tok over verdsrekorden med sine 8 743 poeng. Den 6. juni 1983 oppnådde Hingsen 8 777 poeng og var tilbake som verdsrekordhaldar. To månader etter var det tid for reprise på fjoråret, ved verdsmeisterskapen i Helsinki måtte han sjå seg slått av Thompson.
I ei tevling i Mannheim 8.-9. juni 1984 forbetra Hingsen verdsrekorden til 8 798 poeng. Under dei olympiske leikane i Los Angeles i august måtte han på ny nøye seg med sølvmedalje, atter ein gong vann Thompson og som i EM 1982 tok briten over som verdsrekordhaldar. Ved Friidretts-EM 1986 på tysk heimegrunn måtte Hingsen for fjerde meisterskap i rad sjå seg overgått av Thompson, med enno ei sølvmedalje i premiesamlinga.
Hingsens prestasjonar i Mannheim frå 1984 er i 2019 framleis tysk rekord i tikamp, etter nye tabellar utrekna til 8 832 poeng.
104. forsyningsbrigade
104. forsyningsbrigade (russisk 104-я бригада материального обеспечения) er ein forsyningsbrigade underlagd 29. kombinerte armé i det russiske forsvaret. Han er forlagt til Tsjita.
Attleebreen
Attleebreen er ein isbre 13 km lang, som flyt aust-søraust frå platåskrenten på austsida av Graham Land til enden av Cabinetfjorden nord for Bevinbreen. I løpet av desember 1947 vart breen kartlagt frå bakken av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon. Han vart namngjeven av FIDS etter Clement Attlee, ein britisk innanriksminister, og medlem av krigskabinettet og seinare statsminister av Storbritannia.
Vang kyrkje på Hedmarken
Vang kyrkje er ei åttekantkyrkje frå 1810 i Hamar kommune, Innlandet. Kyrkja har murveggar av pussa naturstein, og kyrkjerommet er mellom dei største i Noreg, med 1000 sitjeplassar. Kyrkja vart innvigd av biskop Bech 30. november 1810.
Helge Karset kalla den «Norges mektigste og mest monumentale landskirke», medan Carl Schnitler meinte kyrkja er «et av de bedste rokokoarbeider i Norge.» Svensken Sven Nilsson vitja Pihl i 1816 og vart svært imponert over bygget som han meinte var ein av finaste landskyrkjene i Noreg, «som äfven skulle kunna pryda en stad.»
Prestegarden, som ligg tett ved, heiter også Vang og har gitt namn til bygda. Ved den tidlegare prestegarden finn ein no Toneheim folkehøgskole. Hanna Winsnes budde der medan mannen var sokneprest.
Inventar
Orgelet til vart laga av Christian Ingelstad på Toten.
I kyrkja heng bilete av alle prestar etter reformasjonen, inkludert Peder Olsen som først var katolsk og så vart den første lutherske prest i Vang. Det er eit måla portrett av Pihl (med Dannebrogsordenen på) utført av slektningen Johannes Flintoe. Der er også eit portrett av presten Vincents Stoltenberg Bull, utført av hans nevø Matthias Stoltenberg. Det er også portrett av sokneprestane Winsnes, Andersen, Hille, Saxe, Frich, Selmer, Stabell og Smith. Mathias Stoltenberg måla også ei altertavle (fjerna i 1876) som kopi av altertavla i Søndeled kyrkje. Stoltenberg vart gravlagt på Vang.
Utforming
Kyrkja hadde opphavleg preikestolaltar, det vil seie at preikestolen var plassert rett over altaret, men er seinare ombygd fleire gonger. I 1877 vart tårnet med den flate hjelmen reve, også galleria og sakristiet vart reve - kor, nytt sakristi, barnedåpsrom, nye galleri og nytt tårn med spir kom opp. Ei restaurering i 1954 vart leia av Arnstein Arneberg.
Vang kyrkje kan ha vore modell for Gamle Hunn kyrkje i noverande Gjøvik. Dette var ei avlang åttekantkyrkje bygd i tømmer, med sentraltårn, sakristi i eit tilbygg i aust og hovudinngang med våpenhus i eit tilbygg i vest, som i tida frå 1821 til 1881 stod der den gamle kyrkjegarden i Gjøvik ligg no. Liknande åttekantkyrkjer i tømmer som kan ha vore teikna av Abraham Pihl/Svend Aspås, og/eller hatt Vang kyrkje som modell, står framleis på Jevnaker på Hadeland (Jevnaker kyrkje), og på Åmot i Nord-Torpa (Åmot kyrkje) i Nordre Land kommune. Rasmussen (1993) nemner Abraham Pihl som arkitekt også for Jevnaker kyrkje, sjølv om Jevnaker kyrkje vart sett opp over 10 år etter at Pihl var død.
Tidlegare kyrkjer
Den gamle kyrkja på Vang var også kjend som Klemenskyrkja fordi den var vigd til St. Clemens, sjøfararane og handelsmennene sin skytshelgen. Det er uklart om den tidlegare Hamar domkyrkje var soknekyrkje eller om dei fastbuande på Hamar sokna til Vang. Etter raseringa av Hamar i 1567 var kyrkja på Ridabu den nærmaste.
Vang med storgarden Aker eller Skjalderaker var tidlegare eit slags sentrum på Hedmarken, ei rolle som no Hamar har åleine. Kyrkjestaden var den same i katolsk tid, og vart omtala første gong i 1334, det var då ei steinkyrkje (truleg frå 1100-talet) kalla Ridarbu eller Clemenskyrkja (etter St. Clemens). Den første kyrkja på Vang var truleg annekskyrkje til Hamar. Den hadde eit avlangt rom med tårnfot som fortsatt står. Etter raseringa av Hamar domkyrkje på 1500-talet vart Vang hovudkyrkje, og den vart utvida tre gonger og fekk då form som ei krosskyrkje (truleg påbygg med stein frå domkyrkjeruinane). Etter at Hamar vart rasert (i 1567) fekk den eit tilbygg mot sør og seinare et tilbygg mot nord slik at det vart ei krosskyrkje. Hedmarkshistoria skriv at den opphavlege langkyrkja fekk ei fløy på nordsida i 1675 og ei på sørsida i 1693 - samstundes fekk kyrkja eit våpenhus i mur til erstatning for det tidlegare våpenhuset i treverk. Stein til utvidinga vart dels henta frå domkyrkjeruinane på Hamar. Biskop Hermans likstein frå domkyrkja skal ha vorte felt inn i veggen. Nes kyrkje i Ringsaker vart kort tid etter utvida på same måte. Tidleg på 1700-talet var Vang kyrkje i «usedvanlig» god stand. Gerhard Schøning laga ei teikning av krosskyrkja i 1775. I krosskyrkja sto den midtre delen i aust-vest retning. Saman med tårnfoten var den midtre delen den eldste og hadde truleg vore annekskirke for Hamar. 8. juli 1804 tok bygget fyr etter lynnedslag, ornament og klede vart redda, men av sjølve bygget var berre tårnfoten brukande. Det høge spiret var truleg sett opp av den kjende kyrkjebyggjaren Werner Olsen. Tårnet var 90 alen høgt og taket på tårnet var dekt med tjære og bek. Dei brannskadde murane vart rivne i 1805, medan tårnfoten vart brukt om att.
Hamrångefjärden
Hamrångefjärden er ein tettstad i Gävle kommun i Gävleborgs län i landskapet Gästrikland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 546 innbyggjarar.
Everyday av Buddy Holly
«Everyday» er ein song skriven av Buddy Holly og Norman Petty, spelt inn av Buddy Holly and The Crickets den 29. mai 1957, og gjeven ut den 20. september 1957, som B-sida til «Peggy Sue». På den originale singelen er ikkje The Crickets nemnt, men det er kjend at Holly spelar akutisk gitar; trommeslagaren Jerry Allison slår på knea sine for perkusjon; Joe B. Mauldin spelar kontrabass; og kona til produsenten Norman Petty, Vi Petty spelar celesta (eit tangentinstrument med ein klokkespel-liknande tone). Songen er berre så vidt over to minuttar lang. Han er rangert på 238. plassen på lista til Rolling Stone over ei 500 beste songane gjennom tidene.
Andre versjonar
I 1960 gav Bobby Vee ut ein versjon som B-sida av hitten «Rubber Ball».
John Denver spelte inn songen i 1971 for albumet Aerie og gav han ut på singel. Singelen nådde 81. plassen på poplista i USA og 21. plassen på Adult Contemporary-lista i 1972.
Don McLean spelte inn songen i 1973 for albumet Playin' Favorites og gav han ut på singel. Denne nådde 38. plassen på singellista i Storbritannia.
Ein versjon av James Taylor kom ut i 1985. Denne klatra heilt til tredjeplassen på Billboard si Adult Contemporary-lista i USA og til topps på tilsvarande liste i Canada. Han nådde òg 61. palssen på poplista og 26. plassen på countrylista i USA. Songen kom med på albumet That's Why I'm Here frå 1985.
Erasure spelte inn songen i 2002 på albumet Other People's Songs. The Trashmen og indierockbandet Rogue Wave spelte òg inn songen. Rockebandet Pearl Jam spelte songen på ein konsert i Lubbock i Texas, fødestaden til Holly. Han er òg blitt spelt på konsert av Deep Purple. Ein versjon innspelt av hellogoodbye kom ut på EP-en deira Ukulele Recordings i 2008. Phil Ochs brukte ein del av songen som ein del av hans «Buddy Holly Medley», som kom med på albumet hans Gunfight at Carnegie Hall i 1974.
Elliott Murphy spelte inn songen for ei fransk hyllestplate, Every Day Is a Holly Day, i 1989.
I 1990 spelte den britiske gitaristen Peter White inn albumet Reveillez-Vous.
Fiona Apple spelte inn in versjon for hyllestalbumet til Buddy Holly, Rave On Buddy Holly i 2011.
Hanaskog
Hanaskog er ein tettstad i Östra Göinge kommun i Skåne län i Sverige. I år 2005 hadde tettstaden 1 337 innbyggjarar.
Everyday av Buddy Holly
Andre versjonar
Patrick Stump spelte ein versjon av songen for hyllestalbumet Listen to Me: Buddy Holly i 2011.
Skeise-NM 1972 i firkamp
Noregsmeisterskapen på skeiser 1972 i firkamp for menn vart avvikla i Tønsberg helga 8. og 9. januar. Roar Grønvold frå Tønsberg Turn vart norsk meister i firkamp for fyrste og einaste gong.
Everyday av Buddy Holly
I film og fjernsyn
Songen vart nytta i filmen Stand by Me frå 1986, Big Fish frå 2003, We Need to Talk About Kevin, frå 2004 Mr. Nobody frå 2009 og i kunstfilmen Gummo.
Skeise-NM 1972 i firkamp
NM på skeiser 1972
Dato: 8./9. januar 1972
<br style="clear:both;" />
500 meter
<br style="clear:both;" />
5000 meter
<br style="clear:both;" />
1500 meter
<br style="clear:both;" />
10000 meter
<br style="clear:both;" />
High Wycombe
High Wycombe er ein by i den sørlege delen av Buckinghamshire i distriktet Wycombe i England. Byen ligg knapt 50 km nordvest for London; På Corn Market-bygnigen i sentrum av byen er avstanden på 29 miles inngravert. Byen har i overkant av 80 000 innbyggjarar. Wycombe er delvis ein industriby og marknadsby for dei omgjevande landdistrikta, og byen har hust ein marknad på High Street sidan mellomalderen. Sidan 1600-talet har industrien vore den dominerande økonomiske faktoren i byen. Folkesetnaden i Buckinghamshire er av dei rikaste i heile Storbritannia, men likevel finst det i Wycombe fleire relativt fattige område.