cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leksands IF
Leksands IF er ein idrettsklubb i Leksand i Sverige. Klubben vart skipa i 1919, og vart svenske mestarar i ishockey for herrer i 1969, 1973, 1974 og 1975.
Mapudungun
Mapudungun eller mapuche er det tradisjonelle språket til mapuchefolket i Chile og Argentina. Det er eit isolert språk, eller utgjer ein eigen språkfamilie saman med huilliche.
Opphav
Det finst ulike spekulasjonar om opphavet til mapundungun, og det er gjort forsøk på å kopla det til ulike sør- og sentralamerikanske språkfamiliar. I dag har språket fleire lånord frå chilensk spansk og quechua. Chilensk spansk har også lånt ord från mapudungun.
Tenna i Sveits
Tenna er ein kommune i distriktet Surselva i kantonenen Graubünden i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1654 meter over havet.
Kommunen ligg i Safien kreis på ein terrasse ovanom vestsida av Safiendalen. Han består av landsbyen Tenna som er delt inn i Ausserberg, Mitte og Innerberg samt grendene Acla og Egschi langs vegen i dalen.
Nafissatou Thiam
Nafissatou Thiam er ein belgisk friidrettsutøvar frå Brussel som vart olympisk meister i sjukamp i 2016 og på ny i 2021, verdsmeister 2017 og europameister 2018 i same øvinga.
Aktiv
Thiam vart juniorverdsmeister i sjukamp i 2013. Året etter oppnådde ho 6 508 poeng ved meistermøtet i Götzis i Austerrike og ho tok bronsen i sjukampen ved europameisterskapen i Zürich. I 2016 sette ho personleg rekord med 6 810 poeng då ho vann den olympiske gullmedaljen i Rio de Janeiro.
Våren 2017 vann Thiam femkampen i innandørs-EM i Beograd. Ho vann i mai månad meistermøtet i Götzis, der ho sanka 7 013 poeng og vart den fjerde utøvaren med over 7 000 sjukamppoeng. I tillegg sette ho belgisk rekord i spydkasting med 59,32 meter. Under verdsmeisterskapen 2017 i London viste ho seg atter som den beste sjukjemparen og vann med ein margin på 88 poeng. Både ved EM 2018 i Berlin og VM 2019 i Doha stod kampen om fyrsteplassen mellom Thiam og Katarina Johnson-Thompson frå Storbritannia. I Berlin vart det belgisk triumf og britisk sølv i sjukampen, i Doha bytta dei to utøvarane plass på sigerspallen. Sommaren 2021 vart dei olympiske sommarleikane avvika i Tokyo, og fem år etter ho vann OL-gull i Brasil, sikra Thiam seg OL-gull nummer 2.
Millerand Island
Millerand Island eller Cap Millerand er ei høg, kupert øy som ligg 6,5 km sør for Cape Calmette, utanfor vestkysten av Graham Land. Millerand Island vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen (1908-1910) under Jean-Baptiste Charcot. Millerand Island vart namngjeven av Jean-Baptiste Charcot, truleg etter Alexandre Millerand, ein fransk politikar.
Gilavar
Gilavar er ein varm sørleg vind som bles over det austlege Aserbajdsjan og særleg i Baku og Shamakhi året gjennom Gilavar er ein av dei to rådande vindane i Baku, i lag med khazri.
Péra Khorió
Péra Khorió (gresk skrift Πέρα Χωριό, tyrkisk Perahoryo) er ein distriktsby på Kypros og ein lokalstyrt busetnad i distriktet Levkosía i Republikken Kypros.
Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 637 innbyggjarar.
Gulen og Masfjorden Utvikling
Gulen og Masfjorden Utvikling AS, (GMU), er eit utviklingsselskap for næringslivet i nabokommunane Gulen kommune i Sogn og Fjordane og Masfjorden i Hordaland. GMU har kontor i Sløvåg industriområde med lokale i bygga til Wergeland Holding. Dette er strategisk plassert, då det er fleire verksemder som er basert akkurat i Sløvåg, men GMU har som målsetjing å utvikla næringsliv overalt i Gulen og Masfjorden.
GMU sitt arbeid
GMU si verksemd kan bestå i å gje folk opplæring i å skipa eiga verksemd, laga i stand utviklingsprosjekt for eksisterande verksemder eller andre fellesprosjekt, eller å vera kontaktledd mellom næringsliv og det offentlege. Dagleg leiar driv aktivt med etablerarrettleiing.
GMU samarbeider både med Innovasjon Norge, Gulen Næringsråd og med ulike næringsfond i kommunane. Dagleg leiar i GMU er Torill Torsvik Størkersen.
Aktuelle prosjekt
29. juni 2010 vart verksemda Sløvåg Næringsbygg skipa av GMU, i samarbeid med ymse verksemder i Gulen og Masfjorden. Målsetjinga med dette er å få oppretta eit næringsbygg og næringshage, der dei ulike verksemdene i Sløvåg kan nytta ulike fellestenester. GMU jobbar også med selskapet Fjordgass AS (eitt av selskapa innanfor Wergeland Holding) for å prosjektera gassrøyrleidning for å frakta gass frå Trollfeltet inn til Sløvåg.
Jim Haas
James Edwin Haas var ein USA-amerikansk songar som song for mange artistar, som John Denver, Neil Diamond, Jackson Browne, David Cassidy, Leif Garrett, Pink Floyd, og Barry Manilow. Leif Garrett sa etter Haas var død at på fleire spor på dei tidlege albuma hans, så erstatta faktisk Haas all vokalen hans. Han var medlem av Roger Waters sitt The Bleeding Heart Band.
Södertälje SK
Södertälje SK er ein idrettsklubb i Södertälje i Sverige. Klubben vart skipa i 1902, og vart svenske mestarar i ishockey for herrer i 1925, 1931, 1941, 1944, 1953, 1956 og 1985.
Richmond Peak
Richmond Peak er det høgaste fjellet (3595 moh.) i Toney Mountain-massivet i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-71. Fjellet vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Addison E. Richmond jr. i det amerikanske utenriksdepartementet og styreleiar i Interagency Committee on Antarctica, 1971-72.
Salema i Portugal
Salema eller Praia da Salema er ein landsby vest i Algarve i Portugal. Han ligg i kommunen Vila do Bispo, rundt 10 mil vest for Faro. Historisk var staden ein fiskarlandsby, men i nyare tid har han blitt eit populært turistmål med fleire lokale sandstrender.
Augustinus Johannesson Sellevold
Augustinus Johannesson Sellevold var ein norsk fiskarbonde og politikar frå Nordland.
Sellevold var fødd på garden Bø i Bjørnskinn. I barneåra gjekk han årleg åtte dagar i skule. Kunnskapstrongen var stor, så han las elles alt han kom over av ymse skrifter. Då han fekk tilstrekkeleg inntekt, kunne han også kjøpe seg bøker, og han lærte seg ved sjølvstudium mellom anna tysk. 12 år gammal byrja han å skrive vers, med blekk laga av sot og vatn. Han reiste på fiske fyrste gong i tiårs-alderen, dette levde han av til han var 24 år. Då hadde han skaffa seg rorbu og hjellbruk i Nyksund. I 1837 kjøpte han garden Sellevold i Dverberg, busette seg der og dreiv ein kombinasjon av landbruk og fiskeri.
Sellevold var 4. representant for Nordlands amt på Stortinget 1845 og 1848. I 1845 var han medlem av næringskomite nr 1 og i 1848 av Lagtinget, bankkomiteen, og komiteane om skattestellet i byane og om pengekrisa.
Sellevold var også aktiv i lokalt styre og stell, sat 1840-66 i heradstyret og formannskapet i Dverberg. Han var ordførar i 1840–44, 1848–52, 1856–60, formann 1861–62 og varaordførar 1863–64. Perioden 1842-72 var han forlikskommissær.
Sellevold stifta i 1860 Dverberg Misjonsforening. Han var også aktiv for fråhaldssaka. «Efter et farefuldt forlis paa en reise til Tromsø 1874 blev han døv og da dette tok til, kunde han ikke motta nyt valg som stortingsmann.»
I samtida var Sellevold også kjend som diktar av salmar og andre vers, som han gjerne forfatta medan han rodde fiske. Enkelte av dikta og småskriftene kom på trykk, delvis i aviser. Elles vart lite bevart for ettertida. Hausten 2009 vart hans «Stenkjærs klagesang» frå 1854 utgjeven på cd, songen av Ola Fjellvikås.
80 år gammal var Sellevold tildelt Borgardådsmedaljen i sølv. I sine siste år var han blind. Han døydde i 1893.
Ved Dverberg kyrkje står ein bauta over Sellevold.
Carl Michael Bellman
Carl Michael Bellman var ein svensk skald, fødd og død i Stockholm. Hans mest kjende verk er diktsyklusane Fredmans epistlar og Fredmans sånger.
Bellman vert rekna som ein av Sveriges nasjonaldiktarar. Diktinga hans har vore svært viktig for seinare svensk litteratur, innverknaden hans har vore jamført med den rolla William Shakespeare spela på engelskspråkleg litteratur..
Bellman sin litterære produksjon er både rik og variert; den omfattar mellom anna dikt, viser, ordensparodiar og salmar. Mellom figurane i songane hans finn ein urmakaren Fredman, musikaren Movitz, korporal Mollberg og den prostituerate Ulla Winblad, men òg gestaltar henta frå den bibelske, greske, romerske og norrøne mytologien. Melodiane i songane lånte han, til liks med andre songforfattarar, ofte frå samtidige musikkstykke.
Roseland-halvøya
Roseland-halvøya, eller berre Roseland, er eit distrikt vest i Cornwall i Storbritannia. Roseland ligg sør i grevskapet og her ligg byen St Mawes og landsbyar som St Just og Gerrans. Ho er ei halvøy, skild frå resten av Cornwall av River Fal. I aust ligg Den engelske kanalen.
Hans Jørgen Bauck
Hans Jørgen Bauck var ein norsk sakførar, tenestemann og Høgre-politikar frå Trondheim.
Bauck var son til ein kjøpmann. Han vart student frå Trondhjems Katedralskole i 1879 og tok juridisk embetseksamen i 1883. I tida 1881-86 var han eidsvoren fullmektig hos byfuten i Trondheim, sidan dreiv han som overrettssakførar i tida 1886–1905. Frå 1904 var han borgarmeister i Trondheim til han døydde.
Bauck var ordførar i Trondheim perioden 1902-04. Valbolken 1913-15 representerte han einmannkrinsen Kalvskinnet og partiet Høgre på Stortinget, der han som medlem av Jarnbanekomiteen arbeidde for å få bygt Dovrebanen.
Al-Samawa-distriktet
Al-Samawa-distriktet er eit distrikt i Al Muthanna guvernement i Irak.
1832 Mrkos
1832 Mrkos er ein asteroide i det ytre av hovudbeltet. Han blei oppdaga den 11. august 1969 av Ljudmila Ivanovna Tsjernikh ifrå Nautsjni ved Krim-observatoriumet. Asteroiden er namnsett etter Antonín Mrkos, ein tsjekkisk astronom.
Sunda
Sunda eller sundanesisk er eit malayopolynesisk språk som blir tala av rundt 27 millionar menneske på den vestlege tredelen av den indonesiske øya Java, det vil seie av om lag 15 % av folket i Indonesia. Rundt 60 % av dei sundatalande brukar også indonesisk, og rundt 5 % brukar nederlandsk.
Fonetikk
Sundanesisk blir skrive med latinske bokstavar. Det er eit tydeleg fonetisk språk, det vil seie at det er sterkt samsvar mellom ortografi og uttale. Språket har fem reine vokalar: og to nøytrale vokalar: Språket har ingen diftongar. Konsonantane vert skrive: p, b, t, d, k, g, c (uttala: tskj), j, h, ng, ny (som i Canyon), m, n, s (ustemd), w, l, r (rulle-r ) og y. Andre konsonantar, ofte frå lånord, blir endra etter dette mønsteret: → p, v → p, sy → s, sh → s, z → j, og ch → h.
Ole Erichsen
Ole Erichsen var ein norsk konditor, fabrikkeigar og politikar for Høgre frå Trondheim.
Liv og gjerning
Erichsen tok eksamen ved kjemilinja ved Trondhjems Tekniske Læreanstalt i 1881. Han arbeidde deretter som konditor i faren sitt konditori i Trondheim, åra 1884-86 gjekk han i konditorlære og arbeidde på ein sjokoladefabrikk i Düsseldorf. I 1886 tok han over Erichsens konditori i Trondheim og E. Erichsens Dampchokolade- & Sukkervarefabrik etter faren Ernst Erichsen, og drev familiefirma fram til sonen Odd Erichsen tok styringa i 1920. Ole Erichsen var delaktig i oppstartinga av hermetikkfabrikken Trondhjem Preserving Co., Trondhjems Aktiebryggeri A/S og Nidar Chokoladefabrik A/S, og var styreformann i fleire industrielle foretak.
Erichsen var medlem av Trondheim bystyre frå 1897 til 1922, varaordførar 1911–1912. Elles var han styremedlem i Den Norske Fællesforening for Haandværk og Industri frå 1898, medlem av arbeidsutvalet i Norsk Arbeidsgiverforening, formann i Trondhjems Håndverks- og Industriforening i 12 år, medlem av Norges Husflidsråd 1910-25, formann i Norske Konditorers Landsforening frå 1917.
Dei to stortingsperiodane 1906-09 og 1913-15 representerte Erichsen valkrinsen «Bratøren og Ihlen» på Stortinget. I fyrste perioden, då han hadde sete i næringskomite nr 2, vart han vald på programmet til Samlingspartiet, i den andre perioden møtte han for partiet Høgre og var medlem av justiskomite nr 2 og av tollkomiteen.
Han var riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden frå 1947 og riddar av Dannebrogordenen, og vart tildelt Kongens fortenestemedalje i gull.
August Embretsen
August Embretsen var ein norsk snikkar, gardbrukar og stortingsmann frå Åsnes, medlem av Arbeidarpartiet.
Liv og gjerning
Embretsen var frå garden Ingelsrud i Åsnes, eit bruk som far hans dreiv. Sjølv gjekk han amtsskulen og byrja i 1896 i snikkarlære i Kristiania. Sidan arbeidde han som snikkar og gardbrukar i heimbygda Åsnes.
Embretsen vart vald inn på Stortinget i 1909 frå valkrinsen Solør, på tinget var han medlem av kyrkjekomiteen. Etter han vart attvald hausten i 1912, tok han sete i vegkomiteen og i Lagtinget. Han døydde året før stortingsperioden var over, Theodor Aaset tok då over ombodet etter han.
Eva Hove
Hove har vore rektor ved Stranda ungdomsskole.
Tortona
Tortona er ein industri- og handelsby.
Byen vart grunnlagt kring 120 fvt, men staden var bygt før den tid.
The Minnows
The Minnows er ei gruppe småøyar og skjer som ligg aust for Flounder Island i Fish Islands, utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934–37. Ho fekk dette namnet ('Småfiskane') av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 fordi ho ligg i Fish Islands ('Fiskeøyane').
1833 Shmakova
1833 Shmakova er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 11. august 1969 av Lyudmila Ivanovna Chernykh ifrå Krim-observatoriumet i Nauchnij.
Ronnie Barron
Ronnie Barron var ein amerikansk skodespelar, klaverspelar, organist og kvit soul-songar i 1970-åra. Han var mest kjend som studiomusikar for ei rekkje artistar, i tillegg til samarbeidet med Dr. John, som òg kjem frå New Orleans.
Han har mellom anna spelt for Paul Butterfield, Canned Heat, Ry Cooder, Tom Waits, Eric Burdon & The Animals, Delaney & Bonnie and Friends og fleire.
Hudson-Bergen Light Rail
Hudson–Bergen Light Rail (HBLR, Bybanen i Hudson–Bergen) er ein dobbeltspora, elektrisk driven sporveg for persontrafikk i Bayonne, Jersey City, Hoboken, Weehawken, Union City og North Bergen i New Jersey, bygd etter bybanestandard.
Salema
Salema kan visa til:
Pantaleón og tjenerinnene
Historia handlar om ei gruppe prostituerte, kalla «vitjande», som er spesielt utvalde for å tene den peruanske hæren i brakker i jungelen. Han er basert på verkelege hendingar som forfattaren, ifølgje han sjølv, kunne observere på reisene sine i Amazonas-regnskogen i tida frå 1958 til 1962.
Handling
Romanen fortel om ein kaptein i den peruanske hæren, Pantaleón Pantoja, som av sin overordna, og mot si eiga vilje, er trekt inn i eit oppdrag for å løyse problem rundt utilfredsstilte seksuelle behov hos soldatane som er utstasjonert på avsidesliggande stader i peruansk Amazonas. Pantoja er vald ut til dette oppdraget fordi han er ein mønstermilitær, utan lastar og utan born.
Oppdraget som Pantoja er beordra til å utføre er skiping og organisering av vitjingstenester kalla «Tenarinneordning for garnisonar, grensepostar o.l.», òg kalla Tenarinneorganisasjonen. Dette er i røynda transport av prostituerte med elvebåt og flybåt til dei militære postane rundt senteret Iquitos i Loreto-regionen. Tenestene blir sett i verk for underoffiserar og soldatar, sidan kjem planar for å gå vidare til høgare grader, og alt er hemmeleg. Blant desse prostituerte, er det ei mykje forførande kvinne Olga Arellano, som nærmar seg Pantaleón og til slutt får han til å vere utru mot kona Francisca.
Sidan blir Olga Arellano drepen av ei gruppe rasande sivile frå ein landsby. Pantaleón kjem til gravferda i den militære uniforma si og held ein tale med føremålet å heve moralen til arbeidarane. Dermed røpar han offentleg at tenestetilbodet er driven av det militære, og røpar løyndomen om at han er involvert. Dette skandaliserer hæren så mykje at den militære leiinga ser seg tvinga til å gje Pantaleón ordre om å legge ned verksemda. Denne kompliserte situasjonen gjer òg at Pantaleón Pantoja får beskjed om at den militære karrieren hans har kome til ein slutt, men dei overordna i Lima gjev han ein siste sjanse, og sender han langt bort, til den kalde Titicaca. Han får kommandoen over ein garnison som ligg der.
Forteljinga er heldt i ein laussluppen satirisk og komisk tone, den pliktoppfyllande Pantaleón utførte oppdraget med effektivt militært byråkrati. General Scavino skildra arbeidet til Pantaleón Pantoja på følgjande vis: «Hadde han enda bygd opp en middelmådig mangelfull organisasjon. Men den tosken har gjort det til den mest effektive organisasjonen i de væpnede styrker.»
Første filmen i 1975
Den første filmversjonen av Pantaleón y las visitadoras vart filma i Den dominikanske republikken i 1975, etter at den peruanske regjeringa sette restriksjonar på filming i Peru. Filmen vart regissert av José María Gutiérrez Santos og Mario Vargas Llosa sjølv, han hadde sjølv ein liten ubetydelig rolle som militær.
Astromerítis
Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 307 innbyggjarar.
Pantaleón og tjenerinnene
Første filmen i 1975
Filmen vart ingen stor suksess, og vart dessutan stoppa av militærregimet i Peru. Etter gjeninnføringa av demokratiet fekk filmen premiere den 26 november 1981, men ein scene var sensurert bort.
Andre filmen i 1999
Den andre filminga av Pantaleón y las visitadoras vart gjort av Francisco J. Lombardi i Peru i 1999. Lombardi hadde tidlegare filmatisert ei anna bok av Vargas Llosa, La ciudad y lós perros. Av skodespelarane kan nemnast peruanske Salvador del Solar som Pantaleón Pantoja, og colombianske Angie Cepeda i rolla som Olga Arellano.
Dramatisering
Den colombianske film- og teaterregissøren Jorge Alí Triana og dottera hans Veronica Triana laga ei oppsetting for teater av Pantaleón y las visitadoras, førestillinga hadde verdspremiere i 2009 på den spanske Theatre Repertorio Español i New York, med musikk av colombianaren Andrés Cabas og ein internasjonal oppsetting.
David Hood
David Hood er ein USA-amerikansk bassist frå Muscle Shoals i Alabama. Han spelar òg trombone og er medlem av Alabama Music Hall of Fame.
Hood starta karrieren sin i The Mystics og som musikar i FAME Studios, før han drog til Muscle Shoals Sound Studio der han produserte songar for Willie Nelson og Cher i tillegg til andre. David Hood har spelt på bass på album av Boz Scaggs, Cat Stevens, Paul Simon, Bob Seger, Bugs Bunny, Traffic, The Staple Singers, Frank Black, Odetta, John Hiatt, Etta James, John Altenburgh, Johnny & The MoTones og Percy Sledge.
Sonen hans, Patterson Hood, er frontmann og ein av tre låtskrivarar i bandet Drive-By Truckers.
Vincent av Danmark
Prins Vincent av Danmark er prins av Danmark, greve av Monpezat og son av kronprins Frederik av Danmark og kronprinsesse Mary av Danmark.
Mite Skerry
Mite Skerry er ei lita øy sør i innløpet til Lystad Bay, utanfor Horseshoe Island. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1958 og kjem av den vesle storleiken. Mite tyder midd på engelsk.
Vincent av Danmark
Prinsen er nummer fire i arvefylgja til den danske trona, etter far sin, den eldre broren Christian og den eldre systera Isabella.
Lena Skjerdal
Lena Skjerdal er ein norsk vokalist, komponist og tekstforfattar frå Sogndal, men er no busett på Leikanger i Sogn og Fjordane. Saman med Magne Thormodsæter (bass) og Erik Halvorsen (piano) dannar ho Lena Skjerdal Trio. I 2009 albumdebuterte dei med plata Home. Skjerdal er mellom anna kjend for samarbeid med Kari Malmanger, der dei kombinerar tradisjonssong og elektronikk. Ho har ein mastergrad i musikketnologi frå NTNU i Trondheim.
Khezri
Khezri eller khazri (aserbajdsjansk Xəzri) er namnet på ein kald nordavind i Kaspihavet som bles over Absjeronhalvøya og særleg Baku gjennom heile året. Khazri er ein kystvind og ein av dei rådande vindane i området.
Pierre-Ambroise Bosse
Pierre-Ambroise Bosse er ein fransk friidrettsutøvar frå Nantes som vart verdsmeister på 800 meter under Friidretts-VM 2017 i London og tok EM-bronsen på same distansen i 2012. Hans personlege rekord på 1.42,53 vart oppnådd i 2014.
Molecule Island
Molecule Island er den austlegaste av Bragg Islands, som ligg i Crystal Sound 7,5 nautiske mil (14 km) nord for Cape Rey i Graham Land. Ho vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1958–59). Namnet kjem frå tilknytinga til Atom Rock som ligg i same gruppa.
Rame-halvøya
Rame-halvøya er ei halvøy søraust i Cornwall i England i Storbritannia. Halvøya er omgjeve av Den engelske kanalen i sør, Plymouth Sound i aust og estuaret til River Lynher i nord Den største busetnaden er Torpoint på austkysten. Halvøya er kalla opp etter Rame Head sør på halvøya. Her ligg òg landsbyen og soknet Rame. Heilet området har status som Area of natural beuaty, særskild vent naturområde.
Busetnader på Rame-halvøya
Andre stader på halvøya er: Antony, Cawsand, Crafthole, Cremyll, Fourlanesend, Freathy, Higher Wilcove, Kingsand, Lower Tregantle, Maker, Millbrook, Mount Edgcumbe House, Mount Edgcumbe Country Park, Penlee, Portwrinkle, Sheviock og St John og Withnoe Barton.
Mondovì
Mondovì er ein by og ein kommune i provinsen Cuneo i regionen Piemonte i Italia. Kommunen har i kring 23 000 ibuarar og ei flatevidd på 87,3 km². Byen, som ligg på ein åsrygg, 395 meter over havet, er delt opp i ulike bydelar, alt etter når dei vart bygt.
Mondovì vart grunnlagt i 1198 av overlevande etter ein øydelagd landsby, samt folk frå ein nærliggjande landsby.
Peristeróna
Peristeróna (gresk Περιστερώνα, tyrkisk Peristerona) er ein distriktsby på Kypros og ein lokalstyrt busetnad i distriktet Levkosía i Republikken Kypros.
Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 226 innbyggjarar.
Tonnelle Avenue
Tonnelle Avenue er ein bybanestasjon på Bybanen i Hudson-Bergen. Stasjonen ligg på 51st Street i North Bergen, og opna 25. februar 2006.
Cervia
Cervia er ein by og ein kommune i provinsen Ravenna i regionen Emilia-Romagna i Italia. Kommunen har i kring 29 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 82,2 km². Byen ligg ved Adriahavet og er ein badeby med stor turisme.
Joanna Fiodorow
Joanna Fiodorow er ein polsk sleggjekastar frå Augustów. Ho vann i 2019 VM-sølv i øvinga, tidlegare sikra ho seg bronsemedaljen både i EM 2014 og EM 2018.
Aktiv
Fiodorow vart nummer 10 i sleggjekasting under dei olympiske leikane i London i 2012. To år seinare tok ho bronsen i øvinga ved europameisterskapen i Zürich, meteren bakom sølvvinnar Martina Hrašnová frå Slovakia og heile fem meter kortare enn hennar eiga landskvinne, Anita Włodarczyk.
Den 29. juli 2017 sette Fiodorow personbeste med 75,09 meter ved eit stemne Cetniewo. I europameisterskapen 2018 tok ho ein ny bronsemedalje, atter var landskvinna Anita Włodarczyk i ei eiga klasse. Under verdsmeisterskapen i Doha hausten 2019 kasta Fiodorow 76,35 meter, ny livsbeste i sleggjekast og sølvmedalje.
Jørgen H. Gunnestad
Jørgen Hanssen Gunnestad var ein norsk gardbrukar og politikar frå Våle i Vestfold. Han representerte partiet Høgre på Stortinget i tida 1913-21.
Gunnestad var son til ein gardbrukar i Våle. Han tok eksamen ved borgarskulen i Holmestrand i 1879, og ved Jarlsberg amtsskule året etter. Frå 1879 var han lennsmannsdreng og sidan lensmannfullmektig. Han arbeidde så på farsgarden, som tok over i 1888.
Gunnestad var medlem av heradsstyret i 15 år og disponet for Holmestrand meieri. I tre stortingsperiodar frå 1913 til -21 representerte han einmannskrinsen Skoger på Stortinget, vald på Høgre sitt program. Han var medlem i Tollkomiteen i dei to fyrste treårsbolkane, i den siste bolken var han medlem i Landbrukskomiteen.
Henjum
Henjum er ein gard på Systrond i Sogndal kommune i Sogn. Garden har matrikkelnummer 17, og på dialekt er namnet Henja.
Henjatunet
Henjum er ein av dei siste gardane som har eit intakt klyngjetun. På det meste var det over hundre bygningar i tunet. Dei eldste bygningane er Heljestova og Palnastova, som båe er frå 1743. Det året brann heile tunet ned, men alle bygningane vart bygde opp att på dei same tuftene. I 1864 var det utskifting av innmarka, og då måtte alle husa unnateke desse to stovene flyttast. Ei ny utskifting i 1936 vart ståande som den største utskiftinga i Noregshistoria. Under båe utskiftingane vart nokre av gardane flytte ut or tunet, mellom desse var Ådnegarden og Skakgarden. Dei gardane som er att i klyngjetunet, er Bårdgarden, Kolabakken, Oddmundgarden, Tamburgarden, Palnagarden, Heljegarden og Eggjagarden.
I motsetnad til Havråtunet, er det framleis aktiv gardsdrift i Henjatunet. Tamburgarden og Eggjagarden er i drift med fruktdyrking og sauehald, medan Heljegarden og Palnagarden vart lagde ned i 2006.
Eggjagarden
I Eggjagarden på Henja vert det drive småskala gardsturisme. Marit Henjum og Ingvar Halsnes tok over gardsbruket seint på 80-talet. Tidleg på 90-talet byrja dei med gardsturisme, ei attåtnæring som viste seg å verta ein stor suksess. Dei tilbyd omvisning i frukthage, vandring på gravhaugar og gjennom klyngjetunet, guida tur til fjellstølen Stoksete, leigepressing av frukt, sal av eplepress og har sjenkjeløyve for eigenprodusert cider og raudvin. I Eggjastova, ei gamal sperrestove frå 1765, serverer Åse Kongsvik gourmetmat med lokal tilknyting. Henjatunet Eggjagarden er med i Sogn Fruktrute.
Etter at Ingvar døydde i 2007, har Marit og ungane drive både garden og turismen vidare, delvis med hjelp frå friviljuge i bygda.
Henjagrendi
Henjagrendi er ei grend som strekkjer seg frå Skrivareiki midt i bygda til Henjaelvi i den indre delen av bygda. Grenda omfattar gardane Nybø, Henjum, Røysum og Holen, og på mange av gardane er det aktiv drift med fruktdyrking og sauehald. Jogarden på Røysa er ein av dei to store bringebærleverandørane i kommunen, og plasttunnelane pregar landskapet på denne garden. Elles i grenda er landskapet prega av frukthagar og slåttengjar.
Dei av gardane som har matrikkelnummer 17 og som ikkje ligg i Henjatunet, er anten skilde ut frå ein av hovudgardane eller flytt ut or tunet under ei av utskiftingane.
Henjadalen
Henjadalen og fjellområda rundt er eigd i sameige av bøndene i Henjagrendi. Området er prega av den 10 km lange Henjadalen, som nedst er ein trong elvedal, men øvst ein vid bredal. Gjennom dalen renn Henjaelvi. Sidedalen Friksdal, ein utprega bredal, er sers rik på kulturminne.
Stølane i dalen er frå gamalt skilde i to ålmenningar. I Stoksete ålmenning ligg desse stølane: I Nyastøl ålmenning ligg desse stølane:
Moss Islands
Moss Islands er ei gruppe småøyar og skjer som ligg aust for Midas Island og nord for Apendice Island i Hughes Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd i detalj og gjeven det skildralde namnet Moos Inseln (Moseøyane) av Den svenske antarktisekspedisjonen under Nordenskjold i 1902.
Halny
Halny er ein varm, kraftig vind som bles gjennom dalane. Han kan ofte føre til øydeleggingar og skape snøras.
Halny opptrert oftast i oktober og november, og stundom i februar og mars, men er sjeldan i andre månader.
1834 Palach
1834 Palach er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Eos. Han blei oppdaga den 22. august 1969 av Luboš Kohoutek ifrå Hamburger Sternwarte i Bergedorf i Hamburg.
Öckerö kommun
Öckerö kommune er ein kommune i det svenske lenet (fylket) Västra Götaland, i landskapet Bohuslän. Administrasjonssenteret i kommunen ligg i Öckerö.
Heile Öckerö kommune vert kalla den nordre skjergarden til Göteborg. Kommunen består av ti busette øyar som alle ligg mellom øyene Vinga og Marstrand. Øyane heiter Grötö, Hyppeln, Källö-Knippla, Björkö, Fotö, Hälsö, Kalvsund, Rörö, Hönö og øya Öckerö. Øvrige øyer har ingen faste innbyggjarar. Hönö er den største øya.
Kommunikasjon
Det går ei kostnadsfri bilferje til Lilla Varholmen på Hisingen i Göteborg og til Hönö og Björkö. Frå Hönö finst fast samband (bru) til øyane Öckerö og Fotö. Frå Öckerö finst det fast samband vidare til Hälsö og frå Burö kostnadsfri bilferje vidare til øyane i nord (Källö-Knippla, Hyppeln og Rörö). Frå Björkö går det personferje til Kalvsund og Grötö. Frå sentrum i Göteborg finst bussamband mellom sentralstasjonen og Lilla Varholmen.
Tettstader
Öckerö kommune har åtte tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Olai Pedersen Wiig
Olai Pedersen Wiig var ein bonde og stortingsmann frå Trøgstad i Østfold.
Far til Wiig, Peder Wiig, var eit mekanisk geni som konstruerte mange oppfinningar og som til sist busette seg i København. Sjølv vart Olai i 1831 gardbrukar på Stikla i Båstad sokn i Trøgstad. Til liks med faren var han oppteken av mekaniske studiar. På garden sin hadde han mylne, sagbruk og teglverk. I 1868 bygde han ei lita papirmylne, som han flytta til Bønsdalen i Eidsvoll like før han døydde.
Wiig var i årevis medlem av heradsstyret i Trøgstad, ordførar 1844-47.
Wiig døydde på garden sin i Båstad i 1887.
Independence I-kulturen
Independence I-kulturen viser til den eldste arkeologiske kulturen som fanst på Grønland, i lag med Saqqaqkulturen. Han har namn etter fjorden der ein gjorde dei fyrste arkeologiske funna frå han. Independence I-kulturen fanst på Nord-Grønland frå kring 2200 f.Kr. til 2000 f.Kr. (med usikkerheitsmargin 2500-1800 f.Kr.). Den yngste dateringa er frå kring 1730 f.Kr. og stammar frå Jørgen Brønlund Fjord.
Levesett
Independence I-kulturen var ein jegerkultur. Det er ikkje funne båtar etter dei, så ein reknar med at dei levde av fangst på landjorda (hovudsakleg etter moskusfe, men òg sel, isbjørn, fjellrev, fuglar og snøharar) og fiske. Fiske og fangst av kvalross og sel fann stad med harpunar, truleg frå iskanten eller kysten. På grunn av levesettet sitt oppsøkte dei fuktige, men grasrike fjorddalar som var snøfrie om sommaren. Det var særleg i desse områda at moskusfeet heldt til. Desse fjorddalane var meir eller mindre skilte av isbrear og steinfylte, graslause ørkenar, slik at det viktigaste byttedyra deira nokså sikkert blei verande i same område og derfor kunne utgjera eit nokså sikkertt jaktbytte. Dette utgjorde også ein fare for overbeskatting av moskusfebestandar som ikkje nødvendigvis kunne byggja seg opp att.
Det fann stad ei vis vandring mellom innlandet og kystområde. Til dømes har ein funne mikroflekker på Peary Land frå same blokk frå stader som ligg 35 km unna kvarandre.
Reiskapar
Ein brukte hovudsakleg flint til reiskapsmateriale, særleg stålgrå og blålig flint frå Washington Land, som fanst i større og mindre førekomstar rundtom i lendet til å samla opp og bruka. Sjølve reiskapsframstillinga ser ein ofte synt har funne stad utendørs på bustadane, der det er funne møddingar av flintavfall.
Dei vanlegaste jaktvåpena var forsynt med skafttunge-flintspissar, det vil seia markerte flintspissar med ein «hale» ein kunne kila inn i eit skaft av tre. Frå Independence I-kulturen i Canada og Saqqaq-kulturen i Vestgrønland kjenner ein harpunhovud med ein slisse i enden til små, trekanta flintspissar, men desse er ikkje kjende frå Nord- og Aust-Grønland.
Dei hadde ein slags kniv med eit tjukt og sterkt steinblad som ein kunne laga djupe groper med i knoklar (blant anna for at få tilgang til margen) og tenner. Av andre reiskapar kan nemnast spatelforma eller trekanta skrabarar av stein med svakt utboga, avrunda hjørne til å behandla skinn av dei døde dyra.
Ein annan viktig reiskap var synåla laga av fuglebein. Denne viser at Independence I-folket må ha hatt evne til å laga både skinntøy og truleg også skinntelt som kunne verna mot det harde klimaet med tre lange vintermånader der temperaturen kunne gå ned til -50°C.
Bustader
Bustadene deira var "midtgangsbustader", eit namn dei har fått på grunn av ein steinsett gang som gjekk omtrent midt gjennom bustaden og var rundt 50 cm brei. Han låg alltid vinkelrett på kystlinja. Bustadene hadde ein sentral eldstad og ein stad til å oppbevara brensle nær inngangen. Inst i bustaden var det eit slags kjøkken med sitje- og soveplassar på begge sider. Ein variant hadde sovestader på tre sider. Fordelinga av funne gjenstandar tyder på at det kan ha vore ei vis kjønnsdeling av dei to sidene i bustaden, i det minste i yrkesmessige omsyn.
Militærkrossen
Frå 1993 kunne utmerkinga tildelast personell same kva grad. Samtidig vart Militærmedaljen - som vart delt ut til menig personell - teken ut av bruk.
Independence I-kulturen
Bustader
Innvendig målte bustadene mellom 2,5-3 x 3-4 m, tilsvarande ait areal på 7-12 m², medrekna plassen til midtgangen. Det er berekna at plassen kan gje opphald til 4-6 vaksne og eit par små barn.
Funn av talrike tapte gjenstandar tyder på at golvet har vore dekt av eit langhåret skinn som kunne verna mot kulden frå jorda, men gjorde det vanskeleg å finna at det ein mista. Det er ikkje funne tranlampar, så det einaste lyset i bustaden kom frå eldstaden.
Militærkrossen
Norske innehavarar
Gregers Gram, Arthur Pevik og Birger Rasmussen frå Oslogjengen er kjende norske innehavar av Militærkrossen, medan Max Manus og Edvard Tallaksen frå same gruppe begge vart tildelt Militærkrossen med spenne for innsatsen sin under andre verdskrigen.
Independence I-kulturen
Bustader
Ein går ut frå at bustaden hadde vegger av skinn som kanskje har kvilt på ein trekonstruksjon. Det er att ringar av stein etter dei som heldt teltduken fast.
Josephine av Danmark
Prinsesse Josephine av Danmark er prinsesse av Danmark, komtesse av Monpezat og dotter av kronprins Frederik av Danmark og kronprinsesse Mary av Danmark.
Independence I-kulturen
Forsvinning
Folket i denne kulturen var på Nord- og Nordaust-Grønland i rundt 500 år, deretter forsvann dei. Ein veit ikkje sikkert om dei døydde ut eller trekte mot sørvest til nordkanadiske område.
Bergenline Avenue
Bergenline Avenue er ein bybanestasjon på Bybanen i Hudson-Bergen. Stasjonen ligg på 49th Street i Union City, og opna 25. februar 2006.
Kunstnaren Pøbel
Pøbel er ein norsk gatekunstnar med base i Stavanger, mest kjend for sine store sjablongmåleri på forlatne bygningar i Lofoten. Han har òg stilt ut på sentralstasjonane i Oslo og Trondheim, saman med bergensaren Dolk. Dei to er sett som dei fremste gatekunstnarane i Noreg. «Pøbel» er eit pseudonym, hans verkelege namn er ikkje offentleg kjend.
Amor
Amor var ein romersk kjærleiksgud som hadde stor likskap med den greske kjærleiksguden Eros.
Eit anna namn for guden Amor var Cupido.
Minimalstat
Minimalstat eller nattvekterstat, er ein liberalistisk statsmodell der statleg regulering og sosial tryggleik er avgrensa til eit minimum. Dette inneber at staten har få oppgåver, i all hovudsak berre å verne borgarane mot kvarandre med politi og rettsstell, i tillegg til å verne borgarane mot ytre fiendar med eit forsvar. Alle andre oppgåver skal vere opp til private ordningar og borgarane sjølv.
For klassiske liberalistar, minarkistar og nyliberalistar er minimalstaten den einaste rettferdige måten å styra ein stat på, ettersom skattlegging og paternalistiske og moralistiske inngrep i borgarane sine liv er minimal.
Diplomatarium
Diplomatarium er ei samling av diplom, det er offentlege aktstykke frå mellomalderen som i ettertida er vortne ordna systematisk eller kronologisk. På 1800-talet vart innsamling, omsetjing og prenting av mellomalderdiplom sett i gang.
Ordet «diplomatarium» kjem frå nylatin.
Stein Skaftesson
Stein Skaftesson (norrønt: Steinn Skaftason) var ein islandsk skald som levde på byrjinga av 1000-talet.
Far hans var den mektige lovseiemannen og skalden Skafte Toroddsson og mor hans var Tora Steinsdotter. Dei budde på garden Hjalle i Ølfus (Hjalli i Ölfus) på Island. Bror til Stein var Torstein Skaftesson og syster hans var Torkatla, som var gift med Katli (Kettil), bror til biskop Isleif (Ísleifur Gissurarson).
Stein Skaftesson er nemnt i dei norrøne kongesogene, til dømes i Soga om Olav den Heilage, i Flatøyboka og i Fagerskinna. Det finst ei eiga islendingesoge om han, Steins þáttr Skaftasonar.
Snorre skildrar han som ein fager mann, ein ovkar i idrott, og han slo stort på og var ærekjær. Han var truleg hos Olav den heilage i Noreg i tida omkring 1026, og skal då ha kome litt på kant med kongen. Truleg våren 1028 for han vest til England der han tok teneste hjå kong Knut den store, og Snorre skriv at han «var lenge hos han i akt og ære».
Middleton Railway
Middleton Railway er den eldste offentlege jarnbana i verda i kontinuerleg drift, og ligg i den engelske byen Leeds. Banen vart grunnlagd i 1758 som ein bane for transport av kolvogner med hestar. I 1812 vart lokomotivet Salamanca det første kommersielle damplokomotiv som fungerte vellukka. Dette lokomotivet hadde tannhjul som dreiv toga fram på tannstenge som gjekk langs skinna. Seinare vart banen ombygd til konvensjonell adhesjonsbane.
Stein Skaftesson
I Skaldatal har Snorre ført opp Stein Skaftesson som skald, men berre knytt til kong Knut.
Truleg gjorde han dikt både om kong Olav og kong Knut, men ikkje noko av diktinga hans er blitt bevart.
Middleton Railway
Middleton Railway er i dag ei museumsjarnbane, og har vore i drift sidan 1960. Den vert drive av frivillige organisert gjennom Middleton Railway Trust Ltd. Toga går på den rundt 1,6 km lange strekninga mellom Moor Road i Hunslet og Park Stansa i utkanten av Middleton Park i England.
Anleggelse av banen for koltransport
Det har vore drive utvinning av kol i Middleton sidan 1200-talet, frå Bell pit, gin pits og seinare daggruver eller horisontale stollar. Anne Leigh som var arvingen til Middleton Estates, gifta seg med Ralph Brandling frå Felling i nærleiken av Gateshead ved River Tyna. Dei budde i Gosforth og overlét drifta av Middleton gruvene til agentar. Charles Brandling var etterfølgjaren deira. Richard Humble frå Tyneside var frå 1754 hans agent. Brandling konkurrerte med Fentons i Rothwell som transporterar kol til Leeds via elva, noko som gav ein konkurransefordel i tilhøve til gruvene i Middleton. Humble fann ein løysinga ved å byggja ein gruvebane, noko som forresten var vanleg der han kom frå i Nord-England. Den første gruvebanen vart bygd i 1755, og kryssa Brandling før den gjekk ut til kaiene ved elvebreidda langs Thwaite Gate.
I 1757 foreslo han å byggja ein gruvebane mot Leeds. For å sikra at den skulle verta varig sokne Brandling å få den ratifiserte i-en ein parlamentslov (Act of Parliament), (31 Geo.2, c.xxii, 9. juni 1758). Detta var den første parlamentslov for bygging av ei jarnbane.
Billeg kol frå Middleton gjorde at Leeds gradvis utvikla seg til å verta eit sentrum for utvikling av næringar som trong kol som varmekjelde. Dette førte til produksjon og tilarbeiding av blant annan keramikk, murstein, glas, metall og brygging, eller kol vart brukt som energikjelde for møller og fabrikkar.
Innføring av damplokomotiv
I på byrjinga av 1800-talet var det vanskelege tider for koltransporten på banen. På grunn av Napoleonskrigene vart hæren ein stor oppkjøpar av arbeidshestar og fôr, noko som gav prisstiging på dette, og tilsvarande auka transportkostnader for Middleton Colliery. Verksemda vart nøydd til å vurdera andre transportmetodar og ein fekk ida om dampdrivne tog.
I 1812 var Salamanca det første kommersielle damplokomotiv som fungerte vellukka. Tre andre lokomotiv hadde vorte bygd før det som vart teke i bruk for Middleton kolgruver, og jarnbana vart betent av lokomotiv i meir enn tjue år. Ei rekkje andre nyvinningar kan påkallast å koma frå denne jarnbanedrifta. Som den første banen som brukte damplokomotiv for godstog var den òg den første linja som tilsette ein lokomotivføre. #Den første profesjonelle lokomotivføra i verda var den tidlegare gruvearbeidaren James Hewitt. Han hadde fått sin opplært av Fenton, Murray & Wood's forsøksføre. Den første som vart drepe i ei jarnbaneulukke var høgst sannsynleg den 13 år gamle guten John Bruce. Han vart køyrd i hjel då han i februar 1813 løp langs spora. Avisa Leeds Mercury rapportert at dette vil «fungera som ei åtvaring til andre».
David Joy (1825–1903) var liten gut då han såg toget, men vart ikkje så imponert. Han gav denne skildringa av toget: «Vi budde i Hunslet Lane, London Road, der den gamle kolbanen frå Middleton Pits i Leeds køyrde bak huset vårt litt unna, og vi vann til å sjå damp frå lokomotivet stiga over trea. Eg hugsar eg gjekk med min dadda, som heldt handa (eg måtte strekkja handa opp til ho, sidan eg var så lite) medan vi stod og såg på lokomotivet med sit tog av kolvogner passarar. Vi vart fortalt at det ville koma opp som eit lyn, men det kom berre ruslande som ei lita kjerre.» Då han vart voksen vart han jarnbaneingeniør.
Kjeleeksplosjonar og tilbakegang til hestar
Dampkjelen til Salamanca eksploderte den 28. februar 1818 og drepa lokomotivføraren. Som eit resultat av krafta i eksplosjonen vart «han drege, med stor kraft, til eit nærliggande område i ein avstand på hundre yards». Dette skjedde som eit resultatet av at føraren hadde tukla med tryggleiksventilen. Ein annan kjeleeksplosjon skjedde den 12. februar 1834 og igjen vart lokomotivføraren drepe. Denne gongen er den meste sannsynlege årsaka ein svært sliten kjele som ikkje var fagmessig reparert etter Blenkinsop's død. Lokomotivføraren som vart drepe ved dette høvet var Hewitt. Banedrift med damplokomotiv vart forlaten, og igjen tok hestetransporten over.
Attende til damplokomotiv
Damp vart gjeninnført i 1866 med lokomotiv frå det lokale firmaet Manning Wardle. I 1881 vart jarnbana omgjort til 4 ft 8 1/2 i (1,435 mm) sporvidde slik at den kunne koplast til Midland Railway. Andre tilknytingar var til Great Northern Railway i 1899 og sidespor betente transportbehovet til Robinson & Birdsells skrapyard og Clayton, Sons & Cos ingeniørverksemd.
Middleton Estate & Colliery Co. vart ein del av National Coal Board i 1947. Ein viss rasjonalisering fann stad. Gjennomgangen ved bysenteret ved Kidacre Street vart stengd, og til slutt vart koltransporten konsentrert om strekninga frå GNR-sambandet til Broom Pit. Museumsfolk, spesielt frå Leeds University, fekk lov til ha sin verksemd i ein forlaten del av linja, mellom Moor Road og GNR-sambandet. Eigarane av banen då var Messrs. Clayton, Son & Co. Då Broom Pit vart stengt i 1968 stifta museumsfolka Middleton Railway Trust for å driva museumsjarnbane. Dei retta opp igjen Broom Pit opprettheldt kontinuerleg drift av banen.
Omlegging til museumsdrift
I juni 1960 vart Middleton Railway den første jarnbana med standard sporvidde som vart overteke og drifta av frivillige utan betaling. Passasjertilbodet vart opphavleg gjeve i berre ei veke og var ein toetasjes vogn frå Swansea and Mumbles Railway (den største i Storbritannia med plass til 106 passasjerar). Denne vart trekt av eit diesellokomotiv frå 1931 frå Hunslet Engine Company like i nærleiken. Men frivillige frå Middleton Railway opererte deretter ein frakttjeneste frå september 1960 til 1983.
Regulær passasjerdrift byrja 1969.
Middleton Steam Railway har eit representativt utval av lokomotiv som er bygd i Jack Lane, Hunslet-området av dei kjende maskinfabrikantane i Leeds som John Fowler & Co., Hudswell Clarke, Hunslet Engine Company, Kitson & Co. og Manning Wardle. Eit av lokomotiva er "Sir Berkeley", som vart kjent i TV-versjonen av "Railway Children" i 1968. Lokomotivet er ått av Vintage Carriages Trust of Ingrow nær Keighley.
Banen og stasjonenen
Sjølv om banen med trafikk startar ved Moor Road, byrjar linja ved Balm Road Branch som går forbi Middleton Railway med Leeds - Sheffield linja til Hallam & Pontefract Line si. Tilkoplinga til hovudnettverket har likevel vorte lukka, slik at dette tilgjenget ikkje har vorte brukt sidan 1990. Denne delen av sporet kryssar Beza Road, Tulip Street og Moor Road. Dette høvet er for tida berre brukt ved spesielle høve sidan linja og sporvekslane treng oppgradering om dei skal vera i regulær nytte.
Nokre få meter frå Moor Road planovergang ligg Moor Road som er den viktigaste stasjonen til linja. Her ligg maskinhus museet og verkstader saman med ei enkelt plattform for tog. Staden var ein gong ein overgang mellom linja til Midland Railway via "Balm Road Branch" og linja til Kidacre Street kullgruve nær sentrum av byen.
Applecross
Applecrosshalvøya (skotsk-gælisk A' Chomraich) er ei halvøy i Wester Ross i Dei skotske høglanda på vestkysten av Skottland. Namnet Applecross er minst 1300 år gammalt. Ho ligg ved den vesle Applecross Bay, mot Inner Sound. På andre sida av sundet ligg øya Raasay i Indre Hebridane.
Moureaux Islands
Moureaux Islands er to øyar og nokre skjer som ligg 4 km vest-nordvest for Pelletan Point i Flandres Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd og namngjeven av medlemmar av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, som gjekk i land på ei av øyane i februar 1898.
Frölunda HC
Frölunda HC er ein idrettsklubb i Göteborg i Sverige. Klubben vart skipa i 1944, og vart svenske mestarar i ishockey for herrer i 1965, 2003, 2005 og 2016.
Kufa-distriktet
Kufa-distriktet er eit distrikt i Najaf guvernement i Irak.
Kappe
Kappe er eit klesplagg festa ved skuldrene og hengjande laust nedover kroppen. Kapper finst i mange ulike lengder og kan vera draperte av enkle, flate tøystykke eller vera formsydde. Dei kan berast opne framme eller på ei side, delvis lukka (til dømes i halsen) eller vera lukka heilt rundt. Plagga kan ha kragar, hetter og ei viss form for erme.
Ordet «kappe» kjem frå mellomalderlatin cap(p)a gjennom norrønt kápa. Det er i slekt med «kåpe».
Ein kjenner kapper frå heile verda. I Norden finst det døme på kapper frå bronsealderen.
Măglizj
Măglizj (bulgarsk Мъглиж) er ein by og ein kommune i provinsen Stara Zagora i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Măglizj og 14 andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 389 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 10 180 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 3 269 innbyggjarar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Weehawken Port Imperial
Weehawken Port Imperial er ein bybanestasjon på Bybanen i Hudson-Bergen. Stasjonen ligg i Weehawken, og opna 29. oktober 2005.
Malmö Redhawks
Malmö Redhawks er ein idrettsklubb i Malmö i Sverige. Klubben vart skipa i 1972 som Malmö IF, og vart svenske mestarar i ishockey for herrer i 1992 og 1994.
Al-Meshkhab-distriktet
Al-Meshkhab er eit distrikt i Najaf guvernement. Det administrative senteret er byen Al-Meshkhab. Jordsmonnet i Al-Meshkhab er frodig og alluvialt, og har god vasstilførsel frå Meshkabkanalen (frå elva Eufrat). Jordbruk er hovudnæringa i Al-Meshkhab med avlingar som ris, dadlar og kveite. Alle innbyggjarane er arabiske sjiamuslimar.
Fidenza
Fidenza er ein by og ein kommune i provinsen Parma i regionen Emilia-Romagna i Italia. Kommunen har i kring 26 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 95 km². Fidenza ligg 75 meter over havet, 23 kilometer vest for provinshovudstaden Parma.
Aucklandskarv
Aucklandskarv (Phalacrocorax colensoi) er ein kystbunden sjøfugl i skarvefamilien. Han er endemisk for Aucklandøyane, sør for New Zealand.
Skildring
Dette er ein mellomstor skarveart, ca. 63 centimeter med kroppssvekt på rundt 2 kilogram. Fjørdrakta er i svart og kvitt. Strupen og heile undersida til undergump er kvit, vengene har kvite flekker som formar seg til eit band når vengene er folda saman. Eit felt av berr hud rett under nebbrota er i blågrått og får raud farge i hekketida. Beina er bleikraude, og augeringen er blå.