cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ramallah
Den første intifadaen
Innbyggjarane i Ramallah vart tidleg med på Den første intifadaen. Under demonstrasjonane vart det brend bildekk i gatene og massane kasta steinar og Molotov-cocktail. IDF svarte med tåregass og gummikuler. Skular i Ramallah vart stengde med tvang og opna gradvis for berre nokre timar kvar dag. Det vart gjort husarrestar og innført portforbod som hindra reiser og eksport, i det som palestinarar såg på som ei kollektiv avstraffing.
I 1991 bestod den palestinsk delegasjonen til Den internasjonale fredskonferansen i Madrid av mange folk frå Ramallah. Etter kvart som Intifadaen vart trappa ned og fredsprosessen gjekk vidare, vart dagleglivet i Ramallah starta opp att. Den 13. september skjedde det kjende handtrykket føre Det kvite huset mellom den israelske statsministeren Yitzhak Rabin og den palestinske leiaren Yasser Arafat, og skulebarn i Ramallah delte ut olivenkvister til israelske soldatar som patruljerte gatene. I desember 1995, som eit ledd i Osloavtalen, trekte det israelske forsvaret seg ut til utkanten av byen. Den palestinske sjølvstyresmakta vart oppretta og tok kontroll over byen.
Den andre intifadaen
Unge Ramallah-innbyggjarar demonstrerte dagleg mot det israelske forsvaret, med marsjar mot israelske kontrollpunkt i utkanten av byen. Over tid vart marsjane erstatta med sporadisk bruk av kuler mot israelske soldatar, og forskjellige åtak på jødiske busetjarar, særleg langs dei israelske vegane. Hæren innførte kontrollpunkt for å hindre rørsle inn og ut av Ramallah.
Den 12. oktober 2000 vart to israelske reservesoldatar, Vadim Norzhich og Yosef Avrahami, lynsja i Ramallah. Dei hadde svinga feil veg, og hamna inn ein mobb, som særleg var rasande etter Muhammad al-Durrah-hendinga på Gaza. Den rasande gruppa tok livet av dei to soldatane, lemlesta lika deira og drog dei gjennom gatene. Seinare på ettermiddagen utførte det israelske forsvaret luftåtak mot Ramallah, øydela politistasjonen, og Israel karte seinare å fange og rettsforfølgje somme av dei som var involvert i drapa.
I 2002 vart Ramallah okkupert på ny av Israel i ein operasjon kalla Operasjon Defensive Shield, som førte til portforbod, straumbrot, stengde skular og butikkar. Mange institusjonar i Ramallah, inkludert statlege institusjonar, vart vandalisert og utstyr vart øydelagd eller stolen. Det israelske forsvaret tok over lokale fjernsynsstasjonar i Ramallah, og dei sosiale og økonomiske tilhøva vart kraftig forverra. Mange flytta frå byen. Israel si sperring på Vestbreidda har ytterlegare isolert Ramallah frå resten av Palestina.
Den palestinske sjølvstyresmakta
Yasser Arafat hadde hovudkvarteret sitt på Vestbreidda, Mukataa, i Ramallah. Sjølv om et var ei mellombels løysing, var Ramallah i røynda hovudstaden til Den palestinske sjølvstyresmakta, og nesten alle statlege hovudkvarter låg her. I desember 2001 heldt Arafat møte ved Mukataa, men budde med kona og dottera si i Gaza by. Etter sjølvmordsbombinga i Haifa, vart Arafat tvungen til å halde seg i Ramallah. I 2002 vart eigedomen delvis øydelagd av israelske forsvarsstyrkar og bygningen til Arafat vart avskoren frå resten av området.
Arafat døydde den 11. november 2004 ved Percy training hospital of the Armies nær Paris. Han vart gravlagd ved Mukataa den 12. november 2004. Staden er framleis hovudkvarter for Den palestinske sjølvstyresmakta og det offisielle kontoret til Mahmoud Abbas.
Mange land har oppretta diplomatiske band til Den palestinske sjølvstyresmakta i Ramallah, og i 2010 var desse Argentina, Australia, Austerrike, Korea, Sør-Afrika, Noreg, Sri Lanka, Sveits, Kina, Polen, Portugal, Nederland, Russland, Jordan, Brasil, Finland, Danmark, Irland, Tyskland, India, Japan, Tsjekkia, Canada og Mexico.
I november 2011 vitja kong Abdullah II av Jordan Ramallah for første gongen sidan 2000.
Klima
Dette området har eit middelhavsklima med tørre somrar og milde, regnfulle vintrar, stundom nedbør som snø. Årsmiddelnedbøren i Ramallah er 694 mm. Det minste som er målt på eit år er 307 mm og det meste 1591 mm.
Folkesetnad
I 1896 var folketalet i Ramallah estimert til å vera rundt 2,061 menneske.
I folketeljinga frå 1922, utført av dei britiske styresmaktene under Palestinamandatet, hadde Ramallah eit folketal på 3,104}. 2,972 av dei var kristne, 125 muslimar og 10 jødar. Av dei kristne var 2,162 ortodokse, 1 syrisk-ortodoks (jakobitt), 332 katolikkar, 144 gresk-katolske (melkittar), 211 anglikanarar (Church of England) og 122 «anna». Folketalet hadde auka til 4,286 ved folketeljinga i 1931, med 3,766 kristne, 519 muslimar og 1 jøde, i totalt 1014 hushaldningar.
Birthday Blues
Birthday Blues er det sjette albumet til den skotske visesongaren Bert Jansch, og kom ut i 1969.
4. serierunde i Tippeligaen 2000
'''Den 4. runden i Tippeligaen 2000''' vart utført med to kampar laurdag 29. april og fem kampar 30. april. Både Bodø/Glimt og Viking vann sine kampar 4-1 mot høvesvis Moss og Haugesund. Etter denne runden låg fire lag i teten av tabellen med åtte poeng kvar og Brann på førsteplassen med best målskilnad.
Ramallah
Folkesetnad
I landsbystatistikken frå 1945 var folketalet 5,080, med kristne i majoritet. Mellom 1948 og 1967 endra innbyggjarbildet seg kraftig då svært mange kristne utvandra. Litt ovar halvparten av dei 12,134 innbyggjarane var kristne i 1967, den andre halvdelen var muslimsk.
Birthday Blues
Albumet vart spelt inn medan Jansch var medlem i Pentangle, og både bassisten Danny Thompson og trommeslagaren Terry Cox frå dette bandet spelar på albumet. I tillegg er det produsert av Shel Talmy som produserte innspelinga til Pentangle.
Ramallah
Folkesetnad
Folketalet i Ramallah gjekk kraftig ned i slutten av 1900-talet, frå 24,722 i 1987 til 17,851 i 1997. I folketeljinga til Palestinsk statistisk sentralbyrå frå 1997 utgjortde palestinske flyktningar 60,3 % av denne folkesetnaden. Folk som var yngre enn 20 år utgjorde 45,9 % av folkesetnaden, folk mellom 20 og 64 utgjorde 45,4 %, medan innbyggjarar over 64 utgjorde 4,7 %.
Ført i 2005 passerte folkesetnaden 24,000. I ei framskriving frå Palestinsk statistisk sentralbyrå frå 2006 hadde Ramallah 25,467 innbyggjarar. Ved folketeljinga i 2007 hadde byen {{formatnum:27460]] innbyggjarar. Ulike kjelder har ulik del kristne blant befolkninga, men dei rekner med at dei utgjer rundt 25 %.
Venskapsbyar
Ramallah er venskapsby med:
Stepanakert
Stepanakert (armensk Ստեփանակերտ) eller Xankändi (aserbajdsjansk Xankəndi, Khankendi) er den største byen i Nagorno-Karabakh og hovudstad i denne de facto sjølvstendige republikken som internasjonalt framleis er rekna som del av Aserbajdsjan. Byen ligg i ein dal ved austkanten av fjellkjeda Karabakh, på venstre elvebreidd av Qarqarçay.
Byen er eit regionalt senter for kultur og utdanning. Han husar Artsakh universitet, musikkskular og eit kulturpalass. Næringslivet byggjer på tenesteindustri og har ulike verksemder, som fødevareindustri, vinmaking og silkeveving er dei viktigaste. I 2021 hadde Stepanakert rundt 75 000 innbyggjarar.
Styresmakter og politikk
Under Sovketunionen var Stepanakert hovudstad for Nagorno-Karabakh sjølvstyrande oblast i Den aserbajdsjanske sosialistiske sovjetrepublikken, frå 1923 til 1991. Då Artsakh erklærte sjølvstende i 1991 heldt Stepanakert fram i stillinga som politisk og kulturelt senter i den sjølverklærte republikken. Byen husa alle nasjonalinstitusjonane - regjeringsbygget, nasjonalforsamlinga, presidentpalasset, konstitusjonsretten, alle departementa, tinghusa og andre statlege verksemder.
Kultur
Vahram Papazyan dramateater i Stepanakert blei skipa i 1932. I 1967 blei det monumentale komplekset Vi er våre fjell reist nord for Stepanakert. Det er vidt rekna som eit symbol på den armenske arva til den historiske regionen Artsakh. Kulturpalasset i byen har namn etter Charles Aznavour. Artsakh statsmuseum i Stepanakert har ei viktig samling av oldtidsgjenstandar og kristne manuskript.
Kyrkja i byen frå 1800-talet blei riven på 1930-talet for å byggja Stepanakert dramateater. I resten av sovjettida var det ikkje nokre tradisjonelle kyrkjer i Stepanakert, sjølv om dei fleste innbyggjarane tilhøyrde den armenske apostoliske kyrkja.
I 2007 opna ei kyrkje vigd Surp Hakob (Heilage Jakob). Ho var den einaste opne kyrkja i byen til 2019. Ein byrja bygga Domkyrkja til den heilage Guds mor 19. juli 2006. Bygginga gjekk sakte på grunn av manglande økonomiske ressursar. Kyrkja opna endeleg i 2019.
Skøyteløp under Vinter-OL 1968
Skøyteløpa under Vinter-OL 1968 under vinterleikane 1968 omfatta åtte distansar, fire for menn og like mange for kvinner. Tevlingane fann stad på ei kunstfrosen bane i Grenoble i dagane frå fredag 9. til laurdag 17. februar 1968. 129 utøvarar; 86 menn og 43 kvinner, frå 19 land deltok i skøytetevlingane.
500 m
Dato: 14. februar <br style="clear:both;" />
1500 m
Dato: 16. februar <br style="clear:both;" />
5 000 m
Dato: 15. februar <br style="clear:both;" />
10 000 m
Dato: 17. februar <br style="clear:both;" />
500 m
Dato: 9. februar <br style="clear:both;" />
Medina Peaks
Medina Peaks er nokre ulendte, hovudsakleg isfrie, fjelltoppar på ein rygg 15 nautiske mil (28 km) lang som strekkjer seg nord langs austsida av Goodalebreen til kanten av Rossbarrieren. Delar av toppane vart oppdaga og grovt kartlagde på Byrd-ekspedisjonen, 1928-30. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Guillermo Medina, teknisk leiar i U.S. Navy Hydrographic Office, 1954–60, og i Naval Oceanographic Office, 1960-64.
Christopher Marlowe
Christopher «Kit» Marlowe (døypt 26. februar 1564, død ) var ein engelsk dramatikar, diktar og omsetjar frå elisabethansk tid. Han var den fremste elisabethanske tragedieforfattaren før William Shakespeare, og er kjend for dei ypperlege blankversa sine, dei intense hovudpersonane sine, og sitt eige utidige dødsfall.
Skøyteløp under Vinter-OL 1968
1000 m
Dato: 11. februar <br style="clear:both;" />
Christopher Marlowe
Marlowe var den yngste av dei unge studentane, university wits, i London. Han hadde sju år med humanistiske studiar i Cambridge bak seg, men dei litterære gåvene hans var openberre. Han hadde slipt evnene sine med omsetjingar frå klassisk diktning. Allereie det fyrste dramaet hans, Tamburlaine den store, blei ein stor suksess, og det verker som om samtida forstod at noko nytt var kome til engelsk teater. Det er Tamburlaine sin veldige patos og lidenskapelege maktbegjær som er det eigentlege temaet i dramaet. Det dristige biletspråket og effektfulle augneblinkar gav dramaet nerve, og blankverset til Marlowe hadde ein fri og vekslande rytme som var innovativ. Marlowe staka ut ein ny kurs for engelsk drama som han på grunn av den tidlege døden sin ikkje blei meir enn byrjinga på, men han overlét scena til ein verdig følgjer i William Shakespeare, som sjølv anerkjente Marlowe sin innverknad og forvalta den store arven.
Det blei gjeve ordre om å arrestera Marlowe den 18. mai 1593. Det blei ikkje gjeve nokon grunn, men ein går ut frå at det var samband med skuldingar om blasfemi — eit manuskript anteke skrive av Marlowe skal etter det som blir sagt ha innehalde «vile heretical conceipts». Han blei ført for det kongelege rådet for utspørrjng den 20. mai, og etter dette blei han beordra om å rapportera til dei dagleg. Ti dagar seinare blei han stukken i hel av Ingram Frizer. Om drapet hadde samband med arresten hans har aldri blitt påvist.
Tidleg liv
Marlowe var son av ein skomakar i Canterbury, John Marlowe, og kona hans Catherine. Den nøyaktige fødseldatoen hans er ukjend, men han blei døypt den 26. februar 1564, og det er sannsynleg at han var fødd nokre dagar tidlegare. Han var såleis berre to månader eldre enn den samtidige William Shakespeare, som blei døypt den 26. april 1564 i Stratford-upon-Avon.
Marlowe var elev ved The King's School i Canterbury og sidan student ved Corpus Christi College ved University of Cambridge. Han mottok graden Bachelor of Arts i 1584. I 1587 nølte skulen med å gje han ein mastergrad på grunn av eit rykte om at han hadde konvertert til katolisismen og hadde tenkt å gå på det engelske colleget i Reims i Frankrike for å bli prest.
Han fekk likevel graden som planlagt etter at det kongelege rådet (Privy Council) blanda seg inn på vegner av Marlowe, og talte om hans «trufaste handlemåte» og «gode teneste» for dronninga. Kva teneste dette innebar blei ikkje utdjupa av rådet, men brevet har ført til mange spekulasjonar, hovudsakleg teorien om at Marlowe fungerte som spion for Francis Walsingham sine såkalla hemmelege tenester.
Litterær karriere
Dido, dronning av Kartago var det fyrste dramaet til Marlowe. Det var kanskje skrive i samarbeid med Thomas Nashe. Det korte dramaet blei trykt for fyrste gong i 1594 av bokseljaren Thomas Woodcock, og tittelsida oppghev at det var skrive av Marlowe og Nashe, og at det vart spelt av skodespelartroppen Children of the Chapel, som opphavleg besod av guteskodespelarar. Desse slutta å ha faste framsyningar i 1584, men det verker som om dei hadde sporadiske framsyningar heilt fram til byrjinga av 1590-talet. Det er derfor usikkert kva tid Dido blei sett opp, men ein gong mellom 1587 og 1593 er det sannsynlege tidsrommet.
Tamburlaine var det fyrste stykket av Marlowe som beviseleg blei sett opp på ein scene i London i 1587. Stykket er ein milepåle i tidleg engelsk drama ved å vera eit vendepunkt frå klossete språkføring og laus forteljargang hjå tidlegare engelske dramatikarar, og til eit friskt og levande språk og intelligent kompleksitet. Det er òg blant dei aller første engelske skodespela som nytta blankvers. Saman med Thomas Kyd sitt drama Den spanske tragedie er Tamburlaine rekna som byrjinga på den modne fasen av elisabethansk teater. Tamburlaine var ein suksess, og blei raskt etterfølgt med Tamburlaine Del II.
Jøden fra Malta, som truleg blei skrive ein gong mellom 1589 og 1590, handlar om den barbariske hemnen til ein maltesisk jøde mot autoritetane i byen. Stykket har ein prolog avlevert av ein figur som representerer Niccolò Machiavelli. Handlinga omfattar religiøs konflikt, intrigar og hemn, fortalt mot eit bakteppe av den politiske maktkampen mellom Spania og Det osmanske riket.
Edvard den andre var eit stykke som opphavleg hadde den lange tittelen The Troublesome Reign and Lamentable Death of Edward the Second, King of England, with the Tragical Fall of Proud Mortimer, og blei fyrst sett opp i 1592 eller 1593. Handlinga tek for seg avsetjinga av kong Edvard II av England av baronane hans og dronninga, som er fortørna over innverknaden som favorittane til kongen hadde i hoffet og statsaffærane. Det er eit av dei tidlegaste historiske skodespela i England, og såleis ei nyvinning frå Marlowe. Historiske skodespel hadde inntil då vore krønikespel, og Shakespeare sitt Henrik VI er eit døme på den gamle typen der namnet til ein konge i tittelen ikkje var avgjerande for handlinga. Marlowe gav i staden ein historisk karakterstudie, denne gongen av ein svak og udugeleg konge, dels av dronninga hans som utviklar seg frå ei tolmodig hustru til ei hemngjerrig kvinne som tar fienden til mannen sin som sin elska.
Massakren i Paris er eit kort og enklare skodespel som verker å ha blitt skrive av Marlowe. Grunnen til tvilen er at den einaste bevarte tekstkopien av stykket verker å vera ein rekonstruksjon frå minnet av den teksten som skodespelarane framførte, og stykket blei sett opp ti gongar i tida 21. juni til 27. september 1594. Stykket fortel om Bartolomeusnatta, ein veldig massakre natta til 24. august 1572 då mellom 1000 og 2000 hugenottar i Paris blei drepne, og som engelsk publikum oppfatta som eit av dei aller mørkaste døma på katolsk forræderi. Saman med Den tragiske historie om doktor Faustus er Massakren i Paris rekna som Marlowe sitt farlegaste skodespel, sidan oppviglarar og agitatorar i London kasta seg på temaet i stykket for å fremja mord på flyktningar frå Nederlanda. Doktor Faustus, basert på den anonyme tyske boka Historia von D. Johann Fausten, var den fyrste dramatiserte versjonen av soga om Faust. Marlowe følgjer opplegget til den tyske fortellingen i korleis den lærde Faustus sel sjela si til djevelen i bytte mot kunnskap og eit liv i vellyst. Medan andre versjonar av denne djevelpakta kan sporast tilbake til 300-talet, skil Marlowe seg betydeleg frå desse ved å la tittelfiguren sin vera ute av stand til å brenna bøkene sine eller angra seg framfor ein barmhjertig Gud for å få kontrakten sin annullert mot slutten av stykket. Marlowe sin Faustus blir i staden sliten sund av demonar og blir dratt skrikande til helvete.
Skodespela til Marlowe hadde svært stor suksess, utan tvil takka vera det imponerande nærværet på scena til skodespelaren Edward Alleyn. Han var uvanleg høg for si tid, og dei staute rollene som Tamburlaine, Faustus og Barabas blei truleg skrivne spesielt for han. Marlowe sine skodespel var fundamentet i repertoaret til Alleyn sitt teaterselskap, Admiral's Men, gjennom heile 1590-talet.
Marlowe skreiv òg det mytologiske diktet Hero and Leander (utgitt med ei utviding av George Chapman i 1598), den populære og lyriske The Passionate Shepherd to His Love, og omsetjingar av Ovid si Amores og den fyrste boka av Lucanus sitt Pharsalia. To delar av Tamburlaine blei gjevne ut i 1590. Alle andre verk av Marlowe blei gjevne ut etter at han døydde. I 1599 blei omsetjingane hans av Ovid forbodne, og alle kopiar blei brunne offentleg som ein del av erkebiskop John Whitgift si forfølging i det som blei rekna som støytande skrifter.
Arrestasjon og død
Tidleg i mai 1593 blei det postert fleire løpesetlar i London som truga protestantiske flyktningar frå Frankrike og Nederlanda som hadde busett seg i byen. Ein av desse løpesetlane, «Nidskriftet om den hollandske kyrkja», skrive på blankvers, inneheldt fleire hentydingar til Marlowe-skodespel og var signert «Tamburlaine». Den 11. mai gav det kongelege rådet ordre om å arrestera dei ansvarlege for desse nidskrifta. Dagen etter blei Marlowe sin kollega Thomas Kyd arrestert. Bustaden hans blei gjennomsøkt, og det blei funne eit fragment av ein kjettersk traktat. Kyd forsikra at denne hadde tilhøyrt Marlowe, som han hadde skrive saman med «i eit rom» rundt to år tidlegare.
Det blei lagt fram ulike forklaringar for døden til Marlowe dei neste åra. Francis Meres seier at Marlowe blei «stukken til døde av ein sjofel tenestemann, ein rival av han i utuktig kjærleik» som straff for hans «epikurisme (nytesjuke) og ateisme». I 1917 skreiv Sidney Lee i Dictionary of National Biography at Marlowe blei drepen i eit fylleslagsmål, og dette er ei vanleg oppfatting.
Den offisielle forklaringa blei fyrst funnen att så seint som i 1925, då forskaren Leslie Hotson oppdaga rapporten til likskodemannen om undersøkinga av Marlowe sin død som blei halde to dagar etter drapet, fredag den 1. juni 1593. Marlowe hadde vore heile dagen i eit hus i Deptford, som tilhøyrde enka Eleanor Bull. Der hadde det òg vore tre menn saman med han: Ingram Frizer, Nicholas Skeres og Robert Poley. Alle tre hadde vore tilsette av den eine eller andre av Walsinghamane. Skeres og Poley hadde bidratt til å snøra inn konspiratorane i Babingtonkomplottet, og Marlowe hadde ein krangel med dei om ei rekning (i dag kjent som «Reckoning», «rekneskapen»). Dei utveksla «diverse vondskapsfulle ord» medan Frizer sat ved eit bord mellom dei andre to og Marlowe låg bak han på ein sofa. Marlowe hadde nappa til seg Frizer sin dolk og såra han i hovudet. I den følgjande kampen, i følgje rapporten, blei Marlowe stukken over det høgre auget, noko som drap han momentant. Juryen konkluderte med at Frizer hadde handla i sjølvforsvar, og i løpet av ein månad blei han gjeven nåde. Marlowe blei gravlagd i ei umerka grav på kyrkjegard til St. Nicholas i Deptford like etter det rettslege likskodet den 1. juni 1593
Skøyteløp under Vinter-OL 1968
1500 m
Dato: 10. februar <br style="clear:both;" />
LUX
LUX kan visa til:
Skøyteløp under Vinter-OL 1968
3 000 m
Dato: 12. februar <br style="clear:both;" />
May Peak
May Peak er eit pyramideforma fjell på over 2200 m på vestsida av Reedybreen, som ligg 1 nautisk mil (19 km) vest for Stich Peak i Quartz Hills i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Robert L. May i US Navy, helikopterpilot ved McMurdo-basen, 1962-63.
Kerogen
Kerogen er ei blanding av organisk sambinding som finst i sedimentære bergartar. Det er uløyseleg i vanlege løysemiddel på grunn av stor molekylvekt (over 1000) for bestanddelane. Den løyselege bestanddelen av petroleum blir kalla bitumen. Når kerogen blir oppvarma til riktig temperatur i jordskorpa, avgjer einskilde typar av kerogen råolje eller naturgass, som blir kalla hydrokarbonar (fossilt brensel). Når slikt kerogen er tilstades i høg konsentrasjon i bergarter slik som skifer, og ikkje er varma opp til ein tilstrekkeleg høg temperatur til å avgje hydrokarbonet sitt, kan dei danne oljeskiferavsetningar.
Stoffet er samansett som eit makromolekyl av karbon, hydrogen, litt oksygen og mindre mengder svovel og nitrogen, vanlegvis innanfor grensene 77–83 % karbon, 5–10% hydrogen og 10–15% oksygen.
I Got a Woman
«I Got a Woman» (opphavleg kalla «I've Got a Woman») er ein song av den amerikanske R&B/soulmmusikaren Ray Charles, gjeven ut på singel i desember 1954 på Atlantic med «Come Back Baby» på B-sida. Begge sidene kom seinare ut på albumet Ray Charles i 1957 (seinare kalla Hallelujah I Love Her So).
Innspeling
Songen vart spelt inn seint i 1954 i Atlanta-studioet ved Georgia Tech-radiostasjonen WGST. Det var den første hitten til Charles og han klarta raskt til toppen av &B-lista i januar 1955. Charles fortalte Pop Chronicles at han framførte songen i meir enn eit år før han spelte han inn 18. november 1954. Songen førte til fleire hittar for Charles i perioden då han var på Atlantic. Songen vart seinare rangert på 239. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene, ein av fem Charles-songar på lista. Ray Charles spelte inn songen på ny som «I Gotta Woman» (ABC-Paramount 10649) og denne nådde 79. plassen på Billboard pop-lista i 1965.
The Beatles-versjonen
The Beatles spelte inn to versjonar av songen for BBC-radio. Den første versjonen vart spelt inn 16. juli 1963 på BBC Paris Theatre i London for Pop Go The Beatles. Denne versjonen vart først gjeven ut i 1994 på samlealbumet Live at the BBC.
Den andre versjonen vart spelt inn 31. mars 1964 ved Playhouse Theatre i London for Saturday Club-radioshowet. Denne versjonen vart gjeven ut i 2013 for On Air – Live at the BBC Volume 2 og er kortare enn Live at the BBC-versjonen.
Andre versjonar
Andre versjonar som nådde pop- eller R&B-lista i USA er versjonane til Jimmy McGriff (#20 pop, #5 R&B, 1962), Freddie Scott (#48 pop, 1963) og Ricky Nelson (#49 pop, 1963).
Songen er òg blitt spelt av andre artistar, som
Bandet Dire Straits nemner songen i sin eigen song, «Walk of Life», frå 1985 på albumet Brothers in Arms 2:44 uti songen.
Kanye West-songen «Gold Digger» inneheld eit sample (og ein interpolasjon under introen) av songen. Refrenget på «I Got a Woman» er sungen gjennom songen av Jamie Foxx, som spelte Charles i biografifilen Ray i 2004.
Fylkesveg 175 i Aust-Agder
Fylkesveg 175 i Aust-Agder går mellom Bråstad og Åmholt i Arendal kommune. Vegen er 3,6 km lang.
Large Underground Xenon Detector
Large Underground Xenon Detector (LUX) er ein partikkelpåvisar som er meint å finna mørk materie. Han ligg inne i ei gruve i Sanford Underground Research Facility i Sør-Dakota og er den mest kjenslevare påvisaren i verda.
Lewis Rocks
Lewis Rocks er eit område med klippeframspring som strekkjer seg ovre 6 km ved sørvestfoten av Mount June i Phillips Mountains i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65) og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John H. Lewis, ein geolog i US Antarctic Research Program (USARP) som vitja Fosdick Mountains, 1967-68.
What If av Dixie Dregs
What If er det tredje studioalbumet til det amerikanske jazzfusionbandet Dixie Dregs, gjeve ut i 1978.
Stilen deira på albumet kan minne om jazzfusion-stilen Jeff Beck og The Mahavishnu Orchestra på denne tida, men sjølv om musikken deira er full av jazz-aktige improvisasjonar og haldninga til tungrock, brukte bandet òg element av country, folk og klassisk musikk.
Allmusic skreiv om albumet: «Dei sterkaste augneblinka på What If er Morse-songane som har blanda inn folkemusikk, som den nesten reine countrykomposisjonen 'Gina Lola Breakdown'. Imponerande er òg det einaste sporet West skreiv, 'Travel Tunes'. Denne songen lever opp til namnet sitt ved å flytte mellom melodiar som tilsynelatande kjem frå britiske folkemusikk, kvasse fusion-rytmar, eit karibisk-aktig mellomspel og streit rock and roll. At Dixie Dregs gjer dette syner kor kreative dei er, og at det fungerer syner kor dugande musikarar dei er. Musikken er utan merkelappar - full av kjensler og logikk på same tid og lidenskapleg utført. Det er verdt kvar krone.»
Opningssporet, «Take It Off the Top», vart nytta som kjenningsmelodi for Friday Rock Show som gjekk på BBC Radio frå 1978 til 1993.
Kuberry Rocks
Kuberry Rocks er eit lite område med eksponerte klipper ved nordenden av Coulter Heights. Klippene ligg 11 km nordvest for Matikonis Peak, nær kysten av Marie Byrd Land. Dei vart kartlagte av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65 og vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Richard W. Kuberry, ein geomagnetikar/seismolog ved Byrd-stasjonen i 1969-70.
Kim Leine
Kim Leine Rasmussen er ein dansk-norsk romanforfattar fødd i i Bø kommune i Telemark. Leine flytta til Danmark 17 år gamal og utdanna seg til sjukepleiar. Seinare flytta han til Grønland kor han budde i 15 år. I 2004 vendte han att til Danmark og i 2007 debuterte han med romanen Kalak i 2007.
Fylkesveg 176 i Aust-Agder
Fylkesveg 176 i Aust-Agder går mellom Bråstad og Myra i Arendal kommune. Vegen er 2,2 km lang.
Kim Leine
I 2012 gav han ut romanen Profeterne i Evighedsfjorden. Den vart same år lønna med Jytte Borberg-prisen, Politikens Litteraturpris og Statens Kunstfondonds Produktionspræmie. Seinare vart boka tildelt De Gyldne Laurbær og Radioens romanpris.
I 2013 fekk han Nordisk Råds litteraturpris for boka.
Mefalsim
Mefalsim (hebraisk skrift מְפַלְּסִים, tyder Vegbanarar) er ein kibbutz sør i Israel. Han ligg nær Gazastripa og dekkjer 11 000 mål. Han ligg i Sha'ar HaNegev regionale kommune. I 2012 hadde han 950 innbyggjarar.
Landsbyen vart grunnlagd i 1949 av medlemmar av ungdomsrørsla MAMLT, dei fleste av dei immigrantar frå Argentina og Uruguay. Han vart kalla opp etter immigrantar frå Latin-Amerika som bana veg for andre til å gjere aliyah. Etter Israel trekte seg ut frå Gaza i 2005, tok Mefalsim i mot somme av familiane som måtte flytte. Sidan 2001 har dusinvis av rakettar skotne opp frå Gazastripa råka landsbyen. Nokre få bygningar er blitt øydelagde, mellom anna ein barnehage (2012).
Bartender's Blues
Innspeling og komposisjon
«Bartender's Blues» er Taylor sitt forsøk på å strekkja seg til å skriva countrymusikk, som ikkje var den typiske sjangeren han skreiv i. Det var òg eit forsøk på å gi eit anna perspektiv enn det vanlege countrymusikk-temaet med ein kunde som fortel sine problem til bartenderen. I denne songen får bartenderen fortelja historia si. Bartenderen kjenner seg fanga og ulykkeleg i jobben sin, og leitar etter ein «honky tonk-engel» som kan redde han. Allmusikk-kritikaren Stephen Thomas Erlewine skildra songen som «James Taylor sitt inntrykk av kva livet i ein honky tonk må vera.»
Forfattaren Aaron A. Fox ser songen som ein klassisk countrymusikk-metafor om bartenderen som bruker snakkeferdigheitene sine til å «reparera sosiale brot», men som i prosessen blir «den typen tosk han foraktar, som hatar jobben sin sjølv når han tenner sigarettane og ler av vitsane til kundane sine medan han ser dei falla ned på knea.» Sue Simmons-McGinity noterer korleis songen bruker den vanlege countrymusikkmetaforen om ein «honky tonk-engel» som har potensial til å redda mannen sin, men i motsetning til i mange countrysongar, blir ikkje engelen i «Bartender's Blues» «kone og mor for å vera hjelpsam.»
Linda Ronstadt syng harmonivokal og Dan Dugmore spelar pedalsteelgitar medan Danny Kortchmar speler gitar.
Mottaking
Allmusic-kritikaren Bill Janovitz seier om framferda til Taylor at «Taylor høyrest omtrent like overtydande ut i forsøket sitt på rein country som han er som Nashville-låtskrivar; det vil seia ikkje særleg», sjølv om han meiner det er eit «prisverdig forsøk på å skriva ein ekte countrylåt» som er «vakker musikalsk», spesielt melodi. Han rosar òg bidraga til Ronstadt og Dugmore. Taylor sjølv uttalte at «Eg synest det er ein grei, men lett song.»
George Jones-versjonen
Songen vart gitt ut i løpet av den første veka i 1978 og heldt seg på Billboard-lista i fjorten veker, og nådde ein topp på sjetteplassen. Det var første topp 10-singelen til Jones på to år. Han vart ein berebjelke for konsertane til Jones og er med på mange av samleplatene hans. Han spelte songen som ein duett med Trisha Yearwood for Bradley Barn Sessions i 1994. Amy Grant spelte «Bartender's Blues» på hyllestalbumet George Jones & Friends: 50th Anniversary Tribute Concert. Harlem Hamfats spelte inn songen på Harlem Hamfats, Vol. 4.
Salslister
James Taylor si innspeling nådde 88. plassen på Billboard Country Singles-lista i 1977. George Jones si innspeling nådde sjetteplassen på same hitliste i 1978.
EHF-meisterligaen i handball 2017/Menn
Meisterligaen i handball 2017 for menn var ei turnering arrangert av Europas handballforbund (EHF) som tok til med kvalifiseringsspel, deretter spel i fire grupper à seks lag. Dei 16 beste laga i gruppespelet gjekk så vidare til utslagsspel med heimekamp og bortekamp. Vinnarane av kvartfinalane møttest til finalespel i Köln helga 3. og 4. juni.
Finalen
Vardar mønstra mellom andre målvakta Arpad Šterbik og målskårarane Timur Dibirov (6), Vuko Borozan (3), Luka Cindrić (3), Ivan Čupić (3), Daniil Sjisjkarjov (3), Joan Cañellas (2), Alex Dujshebaev (2), Ilija Abutović (1) og Mijajlo Marsenić (1)
Med sin 5 fulltreffarar skåra Nikola Karabatić flest mål for PSG.
Amerikansk teiknspråk i Eurovision Song Contest
Amerikansk teiknspråk i Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av amerikansk teiknspråk i Eurovision Song Contest. Den fyrste og førebels einaste gongen ein song har vorte framført på amerikansk teiknspråk i Eurovision Song Contest var i 2011 då Litauen deltok med «C'est ma vie» av Evelina Sašenko. Ingen av deltakarlanda har amerikansk teiknspråk som offisielt språk.
Rosemary Lane
Rosemary Lane er det sjuande albumet til den skotske visesongaren Bert Jansch, og kom ut i 1971.
Solayoh
«Solayoh» var det kviterussiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Alena Lanskaja. Songen er skriven av Marc Paelinck og Martin King.
Lanskaja vann Eurofest 2013 og vart vald ut til å representere Kviterussland. Ho vann med songen «Rhythm of Love», men 5. mars 2013 annonserte Nayjanalhaja dziarzjaunaia teleradyjokampanija Respubliki Belarus (NDTRK RB) at songen vart bytta ut med «Solayoh». Kviterussland vart tildelt ein plass i den fyrste semifinalen 14. mai 2013 i Malmö Arena.
Lan Marie Berg
Lan Marie Nguyen Berg er ein norsk politikar frå Oslo som tingsperioden 2021-25 representerer Oslo og Miljøpartiet Dei Grøne på Stortinget.
Berg var byråd for miljø og samferdsel i Oslo, samt byrådets nestleiar frå 2015 til 2021. 16. juni 2021 vedtok Oslo bystyre mistillit til Berg, heile byrådet, leia av Arbeidarparti-mannen Raymond Johansen, valde då å gå av. Ved stortingsvalet 2021 var ho Oslo MDG sin fyrstekandidat, både ho og andrekandidat Rasmus Hansson vart stortingsrepresentantar. På Tinget fekk Berg plassen 1. nestleiar i Energi- og miljøkomiteen, og ho vart vald til parlmentarisk nestleiar.
As Tears Go By
«As Tears Go By» er ein song av The Rolling Stones skriven av Mick Jagger, Keith Richards og manageren deira Andrew Loog Oldham. Songen vart først gjeven ut og gjort populær av britiske Marianne Faithfull i 1964.
Songen vert rekna som den første songen Jagger og Richards skreiv. Fram til då hadde bandet berre spelt andre sine blues-songar. Ei myte om opphavet til songen var at manageren til Rolling Stones, Andrew Loog Oldham, låste Jagger og Richards inne på eit kjøken og tvinga dei til å skrive ein song i lag. Den opphavlege tittelen var «As Time Goes By», som òg er tittelen på ein song som Dooley Wilson syng i filmen Casablanca. Det var Oldham som endra «Time» til «Tears». Stones hadde til då ikkje spelt balladar før og Oldham gav i staden songen til Faithfull, som då var 17 år, som ei B-side. Resultatet vart derimot så bra at plateselskapet, Decca, endra songen til ei A-side, som vart ein populær singel. Han nådde fjerdeplassen på den britiske singellista og var det store gjennombrotet for Faithfull. I USA gjekk songen opp til 22. plass på Billboard Hot 100.
Passgang
Passgang eller pass er ein gangart hos hest. Passgang er ein totakta gangart, som trav, men i passgang flyttar hesten begge beina på same side samtidig. Det er ikkje alle hestar som har passgang. Islandshestar som i tillegg til skritt, trav, galopp og tølt meistrar passgang, kallast femgjengarar. Det vert halde konkurransar i pass for islandshest.
As Tears Go By
The Stones spelte inn si eiga i 1965. Han kom ut som B-side til «19th Nervous Breakdown» i Storbritannia. Denne innspelinga er kjend for tungt strykeinstrument av Mike Leander. I USA vart songen gjeve ut som ein eigen singel og han kom ut på albumet December’s Children (And Everybody’s). Songen nådde sjetteplassen på Billboard-lista.
Passgang
Bakgrunnsstoff
Horse gait
Nahal Oz
Nahal Oz (hebraisk skrift נַחַ"ל עֹז, tyder «Mektig straum» eller «Styrken til Nahal») er ein kibbutz sør i Israel. Han ligg i nordvest i Negevørkenen nær grensa til Gazastripa og nær utviklingsbyane Sderot og Netivot i Sha'ar HaNegev regionale kommune. I 2006 hadde han 290 innbyggjarar.
Historie
Nahal Oz vart nasjonalt kjend i april 1956 då han vart angripen av egyptiske soldatar, som tok livet av innbyggjaren Ro'i Rutenberg.
Privatiseringa av kibbutzen byrja i 1997.
As Tears Go By
Songen vart første gongen spelt på konsertar av the Stones i november 2005 under A Bigger Bang-turneen.
Fylkesveg 177 i Aust-Agder
Fylkesveg 177 i Aust-Agder går mellom Nedenes og Tingstveit i Arendal kommune. Vegen er 1,3 km lang.
As Tears Go By
Andre utgåver
Andre artistar som har spelt songen er mellom andre Vanessa Paradis, The Primitives, Nancy Sinatra, PP Arnold og Psychic TV.
Lambdaverdi
Lambdaverdi eller λ-verdi er ein verdi for termisk konduktivitet, òg kalla spesifikk varmeleiingsevne, og er ein materialeigenskap som uttrykkjer varmestraumen gjennom materialen ved ein viss temperaturskilnad. Han vert målt i watt per kvadratmeter flate ved ein temperaturskilnad på 1 K per meter tjukkleik, dvs W/mK. Praktisk lambdaverdi er mellom anna avhengig av fuktinnhald og temperaturnivået til materialen. For anisotrope materialar (t.d. treverk) er lambdaverdien retningsavhengig.
Mackey Rock
Mackey Rock er ei isolert klippe på austsida av Sulzbergerisen, 15 km sørvest for Mount Iphigene, på kysten av Marie Byrd Land. Ho vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65). Klippa vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Steven Mackey, ein feltassistent med US Antarctic Research Program (USARP) under den andre kartlegginga av Marie Byrd Land, sommaren 1967-68.
Piz Blas
Piz Blas er eit fjell i Dei lepontinske Alpane, på grensa mellom kantonane Graubünden og Ticino. Med ei høgd på 3 019 moh er Piz Blas det høgaste fjellet i Val Cadlimo (Ticino), ein dal som vert drenert av Reno da Medel, ei sideelv til Rhinen. På nordsida (Graubünden) ligg fjellet oppfor Lai da Curnera og Lai da Nalps, som begge renn ut i Rhinen.
McGee Rock
McGee Rock er ei isolert klippe ved sørsida av Parker Pass, kring 9 km sør for Zuncich Hill i Marie Byrd Land. Ho vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Klippa vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Wayne R. McGee, som var utstyrsoperatør ved Byrd-stasjonen i 1966.
Chtaura
Chtaura er ein by i Libanon i den frodige Beqaadalen som ligg mellom Libanonfjella og Anti-Libanonfjella. Han ligg halvvegs langs hovudvegen mellom Beirut og Damaskus. Han ligg 44 km frå Beirut.
Mont Blava
Mont Blava er eit fjell i Wallis-Alpane i Sveits. Fjellet ligg oppfor reservoaret Grande Dixence.
Chtaura
Chtaura er eit senter i dalen for bankvesen, samferdsle og handel. Nokre kilometer sør for Chtaura ligg landsbyen Tannayal.
Mount Menzies
Mount Menzies er det høgaste fjellet (3355 moh) på eit stort fjellmassiv mellom Mount Mather og Mount Bayliss, som ligg på sørsida av Fisherbreen i Antarktis. Det vart oppdaga av flykaptein J. Seaton frå eit Beaver-fly under ANARE i 1956, og kartlagd av den sørlege geolog-gruppa under ANARE leia av K.B. Mather i 1957-58. Mount Menzies vart namngjeven av ANCA etter Robert Menzies, statsminister i Australia, 1939-41 og 1949-66.
Laminær rørsle
Laminær rørsle er rørsle i væsker eller gassar slik at dei einskilde partiklane følgjer parallelle linjer (straumlinjer) utan virvlar. Med aukande fart oppstår det virvlar eller turbulens.
NM i orientering 2000
Noregsmeisterskapen i orientering 2000 vart avvikla i tida 14. til 17. september i Asker med Asker Skiklubb som arrangør. Menn og kvinner tevla i klassisk og kort løype, samt stafett. Bjørnar Valstad vann gullmedalje i alle tre øvingane for menn.
Normal-løype
<br style="clear:both;" />
Kort løype
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
Cerros de Mavecure
Cerros de Mavecure eller Mavicure, Mavicuri er tre kuppelforma fjell eller bergåsar som reiser seg bratt opp i eit elles flatt landskap i Guainía-departementet aust i Colombia. Meir spesifikt ligg dei ca. 50 km sør for byen Inírida ved Inírida-elva. Området har berre tilgjenge via elva. Geologisk sett er området ein del av Guyanaskjoldet, eit prekambrisk grunnfjellsskjold. Dei lokale bergartane her er skildra som deformerte med porfyrisk struktur, magmatiske bergartar.
Dei tre fjella heiter Pajarito (liten fugl), Mono (ape) og Mavicuri og er høvesvis 712 moh., 480 moh. og 170 moh.
Cerros de Mavecure har namn etter våpenet som dei innfødde brukte til å fange byttedyr: 'Mavicure' tyder blåserøyr og 'cerro' er spansk for ås.
Desse fjella blir rekna som ein av dei viktigaste turistattraksjonane i Guainía og ligg innanfor eit urfolksreservat for puinave, eit urfolk som lever i spreidde landsbyar i elvebassenget Inírida i Guainía-departementet, søraust i Colombia og i ei overgangssone mellom Amazonas-jungelen og Llanos-slettelandet. Mavecure blir rekna som ein heilag stad av dei mange etniske gruppene som lever i området.
Populærkultur
Cerros de Mavecure blir synt fram i sluttscena i filmen Embrace of the Serpent. Guvernøren for Guainía tildelte Ciro Guerra, regissøren av filmen, Order of the Inrida Flower for «å verdsette respekten og verdien til urfolket, og på same måte gje departementet anerkjenning for turisme og kultur».
Kathrine Johnsen
Kathrine Johnsen var ein norsk-samisk lærar og tilsett i NRKs Sameradio. Ho er ein av dei viktigaste personane for samisk språk og kultur etter andre verdskrigen, og vart kalla «Sameradioens mor».
Night of the Living Dregs
Night of the Living Dregs er det fjerde studioalbumet til Dixie Dregs, gjeve ut i 1979. Den første halvdelen av albumet vart spelt inn i studio, medan den andre halvdelen var konsertopptak frå Montreux Jazz Festival den 23. juli 1978.
Konsertopptaka vart spelt med den nye klaverspelaren, T. Lavitz, som sidan vart fulltidsmedlem i bandet då Mark Parrish slutta.
Albumet vart nominert til Grammyprisen for beste rockeinstrumental.
Allmusic skreiv om albumet: «Gjennom heile albumet spelar Steve More brennheit gitar, Allen Sloan spelar Jean-Luc Ponty-aktig fiolin som ein vill kalkun og Andy West spelar frenetiske, poppande bass, og saman spelar dei som om dei er i eit rivningsderby av komposisjonar med sofistikerte rytmar og harmoniar, som framleis gjev rikeleg med velnøye»
Ove Christian Owe
Ove Christian Owe var ein norsk apotekar, redaktør og politikar frå Holmestrand. Han var 1919-21 stortingsmann og 1923-25 ordførar 1923-25 i Bodø.
Owe arbeidde ved Hortens apotek frå 1892 til 1897. Åra 1897–1902 var han farmasøyt og provisor ved Bodø apotek. Sidan var han fram til 1907 redaksjonssekretær i Dagsposten i Trondheim, deretter 1909–10 redaksjonssekretær i Morgenbladet i Oslo og 1910-12 redaktør i bladet Akershus i Lillestrøm. Åra 1912-15 var Owe generalsekretær i Norges Farmaceutiske Forenings og redaktør av tidsskriftet til foreininga. I 1913 var han Noregs delegat ved den internasjonale farmasi-kongressen i Haag.
I 1915 leia Owe det fyrste universitetkurset son videreutdanna provisorar og apotekarar. Same året oppretta han Tordenskiolds apotek i Bodø. Han engasjerte seg i politikken i Bodø, mellom anna var han formann i Bodø kommunikasjonskomité og 1923-25 ordførar i byen. Valbolken 1919–21 representerte han valkrinsen Bodø og Narvik på Stortinget, vald for Frisinnede Venstre og med sete i Jarnbanekomiteen.
Sommaren 1925 flytta Owe til Oslo og oppretta i 1926 Rosenkrantz apotek, som han styrte til han døydde.
Sir Abu Nu’ayr
Sir Abu Nu’ayr er nesten heilt rundt med ein diameter på fire kilometer, og ei 1 km lang forlenging i søraust, slik at ho har form som ein drope.
Yalu
Yalu (鸭绿江, pinyin: Yālǜjiāng) eller koreansk Amnokgang eller Amnok, er ei grenseelv mellom Folkerepublikken Kina og Nord-Korea.
Ho spring ut 2500 meter over havet ved Paektufjellet i Changbaifjella og renn etter 790 kilometer ut i Gulehavet mellom den kinesiske byen Dandong og den koreanske byen Sinŭiju. Dei viktigaste sideelvane er Changjin-gong, Hŏch'ŏn-gong og Tongro-Gong. Nedslagsfeltet til elva er på 31 739 km².
I Sakchu noko ovanfor Sinŭiju, er det på koreansk side vorte bygd éit av dei største vasskraftverka i Asia, Supung-demninga, 100 meter høg og over 850 meter lang.
Den einaste brua som ikkje vart øydelagt under koreakrigen kryssar mellom Sinŭiju og Dandong og blir i dag kalla Den kinesisk-koreanske venskapsbrua.
Sir Abu Nu’ayr
Crescent Petroleum har konsesjon på oljeboring i Sir Abu Nu’ayr-området. Nordaust for øya ligg Fateh-feltet, i nord Sirriøya i Iran og i vest rike olje- og gassfelt som høyrer til Abu Dhabi.
Øya er eit verneområde og har blitt registrert på lista over våtmarksområde som er internasjonalt viktige under Ramsarkonvensjonen,  og vart i 2012 oppført som ein potensiell verdsarvstad av UNESCO.
Jak
Jak er eit langhåra pattedyr som minner veldig om ein okse. På tibetansk viser ordet jak eigenleg berre til hannen, og ein hojak heiter dri eller nak. På norsk seier ein jak om begge kjønn, medan hanndyret kan kallast jakokse. Ville jakar blir nesten to meter lange, medan tamme jakar er ca halvparten så lange. Begge typane har langt hår for å verne seg mot kulde. Ville jakar er anten svarte eller brune, medan tamme jakar òg kan vere kvite. Det er berre hos dei tamme at det kan finnast albinoar.
Lågtemperaturfysikk
Lågtemperaturfysikk er ei grein av fysikken som omhandlar dei fysiske eigenskapane til materien ved temperaturar nær det absolutte nullpunktet.
Jak
Tamme jakar
Det finst òg kryssingar av jakar med storfe. Desse blir kalla dzo.
Fylkesveg 178 i Aust-Agder
Fylkesveg 178 i Aust-Agder går mellom Natvig og Asdal i Arendal kommune. Vegen er 1,4 km lang.
Alex Costa
Alex Rodrigo Dias da Costa ( er ein brasiliansk tidlegare fotballspelar. Han var ein stor og sterk midtstoppar, som etter tur hadde stor suksess med Santos i heimlandet, PSV i Nederland, Chelsea i Storbritannia og PSG i Frankrike.
Klubbspel
Alex slo gjennom i Santos FC, ein klubb han vann to seriemeisterskap med. Frå sommaren 2004 spelte han på den nederlandske storklubben PSV Eindhoven i tre sesongar, og vart seriemeister alle tre sesongane. Ved sesongstart i august 2007 var han på plass i London-klubben Chelsea FC. Med laget frå den britiske hovudstaden tapte han meisterligafinalen 2008, før det vart triumfar i FA-cupen 2009, Premier League 2010 og FA-cupen 2010. Mot £4,2 millionar vart han i januar 2012 overført til Paris Saint-Germain, der var han med om å vinne den fransk toppserien dei neste to åra. Etter kontrakten med PSG gjekk ut i 2014, spelte han to sesongar for AC Milan i Italia.
Landslagsspel
Alex spelte 17 landskampar for Brasil i tida 2003-08. Høgdepunktet var triumfen i Copa América 2007.
EHF-meisterligaen i handball 2018/Menn
Meisterligaen i handball 2018 for menn var ei turnering arrangert av Europas handballforbund (EHF) som tok til med kvalifiseringsspel, deretter spel i fire grupper à seks lag. Dei 16 beste laga i gruppespelet gjekk så vidare til utslagsspel med heimekamp og bortekamp. Vinnarane av kvartfinalane møttest til finalespel i Köln helga 26. og 27. mai.
Finalen
Ludovic Fabregas og Diego Simonet skåra kvar sine 6 mål for Montpellier.
Nir Am
Landsbyen vart grunnlagd den 19. august 1943 av immigrantar frå Bessarabia som var medlemmar av Gordonia ungdomsrørsle, inkludert Zvi Guershoni, som seinare vart eit medlem av Knesset. Over ei tid tok kibbutzen òg i mot immigrantar frå Argentina, Frankrike og Sør-Afrika.
Mount Matin
Mount Matin er eit massivt, hovudsakleg snødekt fjell som ligg oppom Hotinebreen på Kiev Peninsula, på vestsida av Graham Land. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, leia av Jean-Baptiste Charcot, som namngav det etter avisa Le Matin, som bidrog økonomisk til ekspedisjonen.
Mount Matin vart klartra den 5. desember 2010 og så rend på ski ned att via sørvestryggen av Phil Wickens, Derek Buckle, Mike Fletcher, Dave Wynne-Jones og Richmond MacIntyre under Alpine Club Antarctic Expedition.
Shapeshifter av Gong
Med hovudkarakteren Zero the hero, held albumet fram Gong-mytologien, som var ein sentral del av Radio Gnome-trilogien på 70-talet, som bestod av Flying Teapot og Angels Egg i 1973 og You i 1974.
Utgjevingar
I åra etter 1992 har et kome forskjellige utgåver av albumet med forskjellig nummerering av spora. På den originale plata har nettsida til Gong ført opp nummer 12: «Là Bas Là Bas» og nummer 13: «I Gotta Donkey» - desse finst ikkje på Lightyear-utgåva frå 1997. Denne utgåva har eit anna avslutningsspor kalla «Goddess Invocation Om Riff», som var eit konsertopptak frå Sankt Hans-aftan ved Ynys Witren i 1992.
Piz Bleis Marscha
Piz Bleis Marscha er eit fjell i Albulafjella, i Graubünden i Sveits.