cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jon Carin
Jon Carin er ein produsent, artist og musikar, mest kjend for arbeidet sitt med Pink Floyd og meir spesifikt gitaristen David Gilmour og tidlegare medlem Roger Waters dei siste 25 åra. Tidleg i 1980-åra vart han kjend som frontmann i bandet Industry. Bandet fekk eit gjennombrot med singelen «State of the Nation» i 1983 og følgde opp med eit suksessrikt album, Stranger to Stranger. Kort tid etter vart banda oppløyst og Carin vart ein del av bandet til Roxy Music-vokalist Brian Ferry, og det var via Ferry at han trefte Gilmour. Han har medverka på alle album og framferder til Pink Floyd sidan 1987, og var medkomponist på singelen «Learning to Fly» På 2000-talet har han jobba mykje med solokarrierane til gitaristen til bandet David Gilmour og bassist Roger Waters. Seinare har han jobba blant anna med The Who, Pete Townshend, Seal, Elvis Costello, The Chieftains, Spinal Tap, og Richard Butler. I tillegg til å vere musikar er Carin òg låtskrivar og plateprodusent.
Jon Carin er rangert på 38. plass på lista til Digital Dreamdoor over dei 100 beste rockekeyboardistane gjennom tidene.
Moiderbreen
Moiderbreen er ein isbre som flyt vest og ut i austsida av Dalgliesh Bay på Pourquoi Pas Island i Marguerite Bay. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1979 i samband med nærliggande Perplex Ridge. Ordet moider er eit synonym på engelsk for «innvikla».
Verdsmeisterskapen i orientering 2001
Klassisk-distanse
<br style="clear:both;" />
Mellomdistanse
<br style="clear:both;" />
Kort-distanse
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
Anne Heggtveit
Anne Heggtveit er ein kanadisk tidlegare alpin skirennar, fødd i Rockliffe Park i delstaten Ontario, som i 1960 vart olympisk meister i slalåm og verdsmeister i kombinasjonen. Besteforeldra hennar utvandra frå Noreg.
Aktiv
15 år gammal deltok Heggtveit i VM i alpine greiner 1954 i Åre i Sverige, og imponerte ved å verte nummer sju i slalåm og ni i utfor. Likevel vart mange overraska då ho så vann storslalåmrennet i Holmenkollen Kandahar. Året etter vart ho skadd, og ho nådde ikkje å kome i god form til Vinter-OL 1956. I 1958 enda Heggtveit på sjuandeplass i utfor og åttandeplass i slalåm då VM i alpine greiner 1958 fann stad i Bad Gastein i Austerrike.
Høgdepunktet for Heggtveit kom under OL i Squaw Valley i California den 26. februar 1960. Etter fyrste omgangen i slalåmrennet leia ho med 1,5 sekund på Marianne Jahn frå Austerrike og med over tre sekundar til norske Inger Bjørnbakken på tredjeplass. Både Jahn og Bjørnbakken rann svake andreomgangar, Jahn vart sågar diskvalfisert. Dermed vann Heggtveit OL-gullet med over tre sekunds margin til sølvvinnar Betsy Snite frå USA, og var sju sekundar føre bronesemedaljør Barbi Henneberger frå Tyskland. Saman med tolvteplassar i både utfor og storslalåm førte det suverene slalåmrennet til at Heggtveit også vann gullmedaljen i kombinasjonen, ei papirtevling som einast gjaldt som VM-øving.
Ho la opp etter OL-sesongen.
Ballkjole
Ballkjole er ein type selskapskjole ein kan bruka til ball eller ei anna formell tilstelling, som ein galla. Slike kjolar har ofte låg skjering ved brystet og skuldrene, korte eller ingen erme og lange, vide skjørt. Ofte bruker ein lange, kvite hanskar til dei og fine smykke, medrekna ein tiara om ein er gift. Over kan ein ha stola, cape eller kappe. Om ein har ordensmerke kan desse festast ved brystet. Kjolen kan vera av syntetiske stoff eller tradisjonelle stoff som sateng, silke, taft og fløyel og vera pynta med blonder, perler, paljettar, broderi, volangar, band, rosettar og rysjar.
1850-åra
Aftankjolar frå midten av 1800-talet hadde gjerne utringa hals, trong bol, eit vidt skjørt og tidvis berre armar. Den spesifikke ballkjolen på denne tida hadde liknande utforming, med eit langt skjørt over underskjørt, smalt liv danna av korsett eller eit stivt livstykke og berre skuldrar og armar.
1860–1864
På denne tida hadde skjørta utvikla ei klokkeform, med ekstra utfylling bak.
1865–1867
Skjørt fekk mindre fylde framme, og blei forma meir flatt langst kroppen, medan sidene og baksida blei gjort fyldigare med plissering. Ofte kunne ein ha eit slep bak på skjørtet.
1868–1878
I løpet av dei neste ti åra blei bakdelen gjort endå fyldigare ved hjelp av kø.
1878–1884
Kø gjekk av moten, og det ekstra stoffet fekk i staden falla ned og enda i eit langt slep.
1890–1900
Timeglasfiguren med eit smalt liv blei viktig. Denne oppnådde ein ved hjelp av eit kjegleforma skjørt som var smalt i livet og vida seg ut mot bakken. Etter slutten av andre verdskrigen, i 1947, innførte Christian Dior den såkalla «New Look» med smal midje og vide, side skjørt.
1950-talet
Medan ballkjolar tidlegare var blitt brukt til private selskap, blei desse tilstellingane meir offentlege ved midten av 1900-talet. Tradisjonelle tilstellingar blei til dømes stadig meir erstatta av velgjeringsball. På 2000-talet har galla- og raud løpar-tilsetllingar blitt dei viktigaste stadene å bruka og syna fram ballkjolar på.
Høve der ein kan bruka ballkjole
I nyare tid kan skuleball og juleball vera høve der ein brukar ballkjole.
Tradisjonelt var debutantar kledde i kvitt, men i ulike kjolestilar. Stroppelause og ermelause kjolar er vanlege, og ein kan ofte ha lange kvite hanskar og tilbehøyr som ein bukett eller ei vifte til.
Skikkar kring debutantball kan variera frå stad til stad. Debutantar i New Orleans har brukt glitrande kroner og kjolar med Medici-krager og lange slep. I Texas kan ein bruka overdådig dekorerte kjolar med perler, band, paljettar og liknande, slik at kjolar kan vega godt over 30 kg. I Laredo blir fødselsdagen til George Washington feira med ein festival som inneber spesiallaga ballkjolar som er laust inspirerte av kolonitida eller «indianardrakt».
Ei anna aldersmarkering der ein bruker ballkjolar er quinceañera, ei latinamerikansk feiring av at ei jente blir femten. Kjolane ved dette høvet har ofte sterke fargar, og liknar tradisjonelle ballkjolar gjennom dei vide skjørta sine.
Slyngsøtvier
Slyngsøtvier (Solanum dulcamara) er ei fleirårig plante i søtvierslekta i søtvierfamilien (Solanaceae). Ho kan bli 20–200 cm lang, og har ein treaktig bakkestengel som ligg eller slynger seg, og ein øvre plantestengel som er opprett. Heile planta er giftig.
Utsjånad
Slyngsøtvier har ein klatrande eller liggande, forveda jordstengel, medan øvre del av stengelen er mjuk og raud-lilla. Blada er pilforma eller trekantforma, med inntil fire flikar (pilspisshorn) nærast bladfestet.
Camptonitt
Camptonitt er ein gangbergart av typen lamprofyr som er danna av plagioklas, titanaugitt, olivin, titanrik biotitt og amfibol (barkevikitt).
Bergarten har namn etter Campton Falls i New Hampshire i USA. I Noreg førekjem han i Oslofeltet og i ytre strøk av Sunnhordland og Møre og Romsdal.
Slyngsøtvier
Utbreiing
I Norden veks slyngsøtvier langs kysten og i låglandet nord til Nord-Trøndelag og indre Bottenvika.
Sandnesstaven
Sandnesstaven er ein fjelltopp, 2030 moh, ved nordenden av Conradfjella i Orvinfjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd av Noreg frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60, og namngjeve av dei.
Røldal kraftverk
Røldal kraftverk er eit vasskraftverk ved Røldal i Ullensvang kommune i Vestland fylke. Kraftverket blei sett i drift i 1966, og nyttar et fall på 382 meter. Reguleringsmagasinet er Valldalsvatnet (745-675 moh.), men det blir òg tatt inn vatn frå bekkeinntak i fjellet ovanfor Røldalsvatnet, samt frå Vasstølsvatnet (753-732 moh.) og Finnabuvatnet (909-893 moh).
Mount Aspiring/Tititea
Mount Aspiring/Tititea er det høgaste fjellet på New Zealand, utanom regionen der Aoraki/Mount Cook ligg.
Fjellet ligg i Otago, i nasjonalparken Mount Aspiring National Park, og høgda er 3 033 moh.. Maoriane kallar fjellet Tititea, som kan omsetjast med glinsande tind. Det fekk namnet sitt i desember 1857 av sjefslandmålaren i Otago Province, John Turnbull Thomson. Det vert også ofte kalla «Matterhorn på den sørlege halvkula», på grunn av den pyramideforma spissen når ein ser fjellet frå Dart River. Dei første som nådde toppen var major Bernard Head og kjentmennene Jack Clarke og Alec Graham den 13. november 1909. Følgjet til Head klatra til toppen på vestsida frå isbreen Bonar Glacier, ei rute som ikkje vart klatra på nytt før 1965.
Mount Aspiring/Tititea ligg litt vest for «det store skiljet» (Søralpane), 30 kilometer vest for innsjøen Lake Wanaka. Det ligg ved knutepunktet til tre store bresystem — Bonar Glacier, som tømmer seg i Waipara River, og Volta og Therma Glacier, som båe tømmer seg i Waitoto River. Waipara er tilførsleelv til Arawhata River, og både Arawhata og Waitoto renn ut i Tasmanhavet på vestkysten, mellom Haast og Jackson Bay.
Koltsjugino
Koltsjugino (russisk Кольчу́гино) er ein by i Vladimir oblast i Russland med om lag 45 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Peksja, ei sideelv til Kljazma, rundt 70 km nordvest for Vladimir.
Koltsjugino vart grunnlagd i 1871 som ein busetnad ved fabrikkar for handsaming av kopar og produksjon av tråd, som høyrte til den moskovittiske forretningsmannen A. G. Koltsjugin (derfor namnet Koltsjugino). Han fekk bystatus i 1931.
Byen er velkjend på grunn av fabrikken for produksjon av bordservise som ligg her. Denne fabrikken vart òg grunnlagt av Aleksander Koltsjugin. Dei fleste russiske teglass-haldarar vart laga i Koltsjugino.
Xianyang
Xianyang (kinesisk: 咸阳; pinyin: Xiányáng) er eit byprefektur i provinsen Shaanxi i det sentrale Kina. Prefekturet dekker eit areal på 10 213 km² og har om lag 5,1 millionar ibuarar. Byprefekturet Xianyang omfattar tre bydistrikt (区 qū), eitt byfylke (市 shì) og ti fylke (县 xiàn). Byen Xianyang ligg like nord for metropolen Xi'an, på nordbreidda av elva Wei He.
Samferdsle
Longhaibana, Kinas viktigaste jarnbanelinje i aust-vest-retning, strekker seg frå Lianyungang til Lanzhou stoppar i Xianyang.
Kinas riksveg 312 går gjennom området. Han fører frå Shanghai til ein grenseovergang til Kasakhstan. Vegen passerer mellom andre byane Suzhou, Nanjing, Hefei, Xinyang, Xi'an, Lanzhou, Jiayuguan i Gansu og Urumqi.
Historie
Det opphavlege Xianyang, som låg omtrent der dagens by ligg, var hovudstad i oldtidsstaten Qin under krigarrika-tida, og heldt fram som hovudstad under det kortvarige Qin-dynastiet.
Kort tid etter den første keisaren døydde i 210 f.Kr. braut ut fleire opprør. Tidleg i desember 207 f.Kr. overgav Qin-kongen Ziying seg til opprørsleiaren Liu Bang. Liu Bang erobra deretter Xianyang, men vart snart tvinga til å overlate byen til ein annan opprørsleiar, Xiang Yu, som hadde ein mykje større hær enn Liu Bang. Xiang Yu drap Ziying og brende ned Xianyang. Under denne brannen gjekk heile det kongelege biblioteket tapt, mellom anna dei einaste utgåvene av mange såkalla «forbodne bøker».
Etter å ha nedkjempa Xiang Yu, bygde Liu Bang i 202 f.Kr. ein ny by som han kalla Chang'an. Chang'an låg 28 kilometer unna det gamle Xianyang på motsett side av Wei-elva. Chang'an var seinare hovudstad for Det vestlege Han-dynastiet. Chang'an er i dag i den nordvestre delen av storbyen Xi'an.
Cappelenitt-(Y)
Cappelenitt-(Y) er eit sjeldant mineral skildra frå nefelinsyenittpegmatitt ved Langesundsfjorden av Waldemar Christofer Brøgger i 1884. Mineralet er òg funne i Canada, Kasakhstan og Tadsjikistan. Kjemisk er cappelenitt eit komplekst borosilikat av barium, yttrium og lantanoidar med formel Ba(Y,La)6Si3B6O24F2.
Det er kalla opp etter jernverkseigaren og mineraologen Diderik Cappelen (1856–1935), som fann mineralet.
Jarlsberg grevskap
Jarlsberg grevskap var Noregs andre, og siste, grevskap. Det vart opphavleg oppretta i 1673 som Griffenfeldt grevskap for Peder Schumacher Griffenfeld. Ifølge adelslova av 1821 vart Jarlsberg nedlagt som grevskap då den siste norske greven Peder Anker Wedel Jarlsberg døydde i 1893.
Sentrum for grevskapet var Jarlsberg Hovedgård som vart bygd som Griffenfeldgård (òg skrive Griffenfeldtgård og Griffenfeld gård) der den gamle kongsgarden og lensherreresideas Sem hovudgard hadde lege, 3 km nordvest for byen Tønsberg.
Etter Griffenfelds fall i 1676 vart grevskapet overført til kong Kristian V og kalla Tønsberg grevskap. Kongen overlét grevskapet i 1678 til greven i Laurvig, Ulrik Fredrik Gyldenløve som var kongen sin halvbror. I september 1683 selde Gyldenløve til den tyske adelsmannen baron Gustav Wilhelm von Wedel, som vart opphøgd i den dansk-norske lensgrevestand den 4. januar 1684. Von Wedel er stamfar for slekta Wedel-Jarlsberg. Gustav Fredrik Wilhelm Wedel gjorde om namnet til Jarlsberg i 1684. Namnet Jarlsberg er funne på, sannsynlegvis med øya Jarlsø som utgangspunkt.
I 1821 blir grevskapet slått saman med Laurvigen grevskap til Jarlsberg og Larvik amt, seinare Vestfold fylke.
Grevskapet vart nedlagt i 1893 ifølgje Norges adelslov, men herregarden er framleis i slekta sitt eige.
Robert McNamara
Robert Strange McNamara var ein USA-amerikansk næringsdrivar og politikar, fødd i San Francisco i California. Han var forsvarsminister i USA i tida 1961-68, under presidentane John F. Kennedy og Lyndon B. Johnson. Han hadde ei sentral rolle i opptrappinga av den militære innsatsen til USA i Vietnamkrigen. Deretter var han leiar for Verdsbanken frå 1968 til 1981.
Liv og gjerning
I 1946 byrja McNamara å arbeide for Ford Motor Company, fyrst med ansvar for finansanalysane. Ganske fort steig han til alt høgare posisjonar i selskapet. Han har fått mykje av heideren for den veksten Ford oppnådde i tida etter verdskrigen. I 1960 vart han den fyrste nestkommanderande i Ford Motors som ikkje var Ford-ætling.
Like etter tok McNamara over som sjef for Verdsbanken. I posisjonen som verdsbanksjef stod han for store utlån til land i den såkalla Tredje verda, mellom anna til store damprosjekt. Tanken bakom dei store låna var at landa skulle verte moderniserte og utviklast frå å vere dominerte av jordbruk, til å verte industribaserte. Låna førte derimot i mange tilfelle til stor og øydeleggjande statsskuld.
Sakaria Smutt
Sakaria Smutt (på engelsk Zacharias Smith ) er ein fiktiv person i J.K. Rowling sin serie om Harry Potter. Han går på Galtvort og var plassert i Håsblås-huset.
Skildring
Sakaria er skildra som høg, tynn, blond gut med oppadvendt nase. Han skal også ha brune auge og lys hud.
Grandidier Channel
Grandidier Channel er eit farbart sund mellom vestkysten av Graham Land i Antarktis, og nordenden av Biscoe Islands, og strekkjer seg frå Penola Strait sørvestover til området nær Larrouy Island. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Jean-Baptiste Charcot etter Alfred Grandidier, leiar i Société de Géographie. Charcot nytta dette namnet om heile farvatnet mellom fastlandet og Biscoe Islands, men det har sidan vorte avgrensa til den farbare leia som her er skildra.
Montgolfierbreen
Montgolfierbreen er ein isbre som flyt til Piccard Cove mellom Rozier- og Woodburybreen på vestkysten av Graham Land. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå flyfoto tekne av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1956-57. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Joseph M. Montgolfier (1740–1810) og broren Etienne J. Montgolfier (1745–1799), franske papirmakarar som fann opp varmluftsballongen i 1782–83.
Final Fantasy
Final Fantasy er ein franchise skipa av Hironobu Sakaguchi og eige av Square Enix som mellom anna inkluderer videospel og filmar. Det fyrste spelet i serien kom ut i 1987. Dei fleste spela i Final Fantasy-serien er ikkje relatert med kvarandre.
Spel
Det finst særs mange Final Fantasy-spel. I den nummererte hovudserien er det til no utgjeve tretten spel og det har blitt utgjeve filmar og seriar med opphav frå Final Fantasy-serien.
Alle utgjevingsdatoane i denne lista er for Japan.
Marita Lange
Marita Lange er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Halle an der Saale som vann sølvmedaljar i kulestøyt under sommarleikane i Mexico-byen i 1968 og ved europameisterskapen 1971, dessutan EM-bronsar i 1966 og 1969. Ho representerte Aust-Tyskland.
Lange var ein av dei tre beste kulestøytarane i verda på kvinnesida i tida 1966-71, landskvinna Margitta Gummel og sovjetiske Nadesjda Tsjisjova dei andre. I alle dei fire store internasjonale meisterskapane i perioden måtte Lange sjå seg overgått av den eine, eller av begge desse utøvarane. Dermed enda ho opp med to sølvmedaljar og to bronsemedaljar i utandørsmeisterskapane. Våren 1969 vann derimot Lange kuletevlinga i innandørs-EM i Beograd. I 1970 vart ho austtysk meister i kulestøyt. Sin personlege rekord oppnådde Lange i Aust-Berlin den 25. august 1974 då kula landa på 19,40 meter. Ho la opp same hausten.
Morrisonbreen
Morrisonbreen er ein isbre som er 6 km lang mellom Attlee- og Edenbreen, som flyt sør til enden av Cabinetfjorden, på austkysten av Graham Land. Han vart kartlagt i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), som namngav han etter Herbert Morrison, som var britisk innanriksminister og medlem av krigskabinettet. Breen vart fotografert av lufta i løpet av 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne.
Triptykon
Triptykon eller triptyk (av gresk  triptychon til triptychos, «tredelt») er eit tredelt måleri med ein midtdel (corpus) og to sidefløyer som kan lukkast over midtdelen som dører. Altarskåpa utvikla seg frå triptykon og har vore nytta som kyrkjekunst frå 1300-talet. Fløyene/dørene vart stengde og opna til fastsette høgtider for å markere gangen i kyrkjeåret.
Midtpanelet er ofte ei framstilling av sentrale motiv for kyrkja, så som krossfestinga og madonnaen med barnet, medan sidepanela viser bilete av helgenar, og/eller kyrkjebyggarar, grunnleggjarar av kyrkjelydar o.l.
Også tredelte biletkunstverk som ikkje er religiøse i sin karakter vert kalla for triptykon.
Vårlauk
Vårlauk er ei nemning for matlauk hausta tidleg, før laukdanninga er blitt markert. Ein kan bruka ulike typar lauk til vårlauk, som kepalauk (vanleg lauk) eller pipelauk. Både rot og plante av vårlauk blir brukt til mat, og han kan både etast rå, steikt og kokt. Han er særleg vanleg i asiatisk matlaging.
Vårlauk kan ha mange ulike utformingar, både lange og slanke som purre og lubnare, rundare og meir laukaktige. Dersom ein nytter raudlauk kan lauken vera raudleg, elles er han kvit nedst og grøn øvst.
Kriens
Kriens er ein kommune i distriktet Luzern i kantonen Luzern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 490 meter over havet.
Pendleton Strait
Pendleton Strait er eit sund mellom Rabot og Lavoisier Islands i Biscoe Islands. Den franske antarktisekspedisjonen leia av Charcot gav sundet namnet Pendleton Bay i januar 1909. British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934–37, oppdaga at det i røynda var eit sund og ikkje ei bukt, og gav det namnet Pendleton Strait. Det vart namngjeve av Charcot etter kaptein Benjamin Pendleton, ein amerikansk selfangar frå Stonington, CT. Kaptein Pendleton var kommandør for ein liten flåte som inkluderte sluppen «Hero» under kaptein Nathaniel B. Palmer som utforska området i januar 1821.
Kriens
Kommunen ligg ved foten av fjellet Pilatus og er ein vestleg forstad til Luzern.
Caliche
Caliche er ein porøs, sedimentær bergart danna ved utfelling av kalk (kalkspat) og/eller andre mineralsalt frå oppstigande grunnvatn på eller nær overflata i tørre strøk. Ein særleg type opptrer som leier av ureint chilesalpeter blanda med sand, gips, steinsalt, og ein heil del andre salt som delvis består av jodater, kromat og borat. Mektige caliche-avleiringar finst i eit belte ca. 700 km langt og frå 15 til 80 km breitt langs austskråningen av Andesfjella i ørkenstroka i det nordlege Chile. Ved reinsing utvinn ein hovudsakleg chilesalpeter, men òg ei rekkje andre produkt; til dømes det såkalla caliche jaune, som bl.a fører dei jodhaldige minerala lautaritt og dietzeitt, og ved raffinering gjev jod som eit verdifullt biprodukt.
I Noreg er det stadvis utvikla caliche-kalkstein mellom dei karbon-permiske lavastraumane i Oslofeltet.
Långås
Långås er ein svensk tettstad i Falkenbergs kommun i Hallands län i Halland. I 2005 hadde tettstaden 516 innbyggjarar.
Eric Rigler
Eric Rigler er ein USA-amerikansk sekkepipe- og tinnfløytespelar. Han har spelt som soloartist og med bandet Bad Haggis, og har spelt musikk for fleire filmar. Han har blitt skildra som «den mest innspelte sekkepipespelaren gjennom tidene». Han har spelt alle former for sekkepiper og tinnfløyter sidan han var barn, både solo, i sekkepipeband og andre grupper.
Han har spelt på filmmusikken til mange filmar, som Titanic, Million Dollar Baby, Road to Perdition, Braveheart, Cinderella Man, Robots, Austin Powers: The Spy Who Shagged Me, The Prince of Egypt og Master and Commander: The Far Side of the World.
Emerson Sheik
Emerson Sheik er ein qatarsk fotballspelar.
Eric Rigler
Han har stundom spelt i det Los Angeles-baserte rockebandet The Young Dubliners.
Lauritz Tvedt
Lauritz Johan Ananiasson Tvedt var ein norsk gardbrukar, militær-offiser og politikar frå Manger i Hordaland. Han var stortingsmann for partiet Høgre i tida 1919 til 1930.
Tvedt var son til ein gardbrukar på Tveit i Manger. Etter han tok eksamen ved Garden i hovudstaden, vart han sersjant i 1898. Seinare steig han i gradane, mellom anna til furer i 1915 og var kaptein 1921-35.
Tvedt tok over farsgarden i 1900. Kring 1910 var han i tillegg nokre år disponent for Manger Meieri sitt anlegg i Bergen. Mange år seinare, i tida 1941-43, var han disponent for det samla Bergensmeieriet. Han var dagleg leiar av Alversund og Manger Dampskibsselskap i 34 år; 1908-1942.
Jearl Miles Clark
Jearl Atawa Miles Clark er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som vart verdsmeister på 400 meter i 1993 og elles var med å vinne tre VM- og to OL-gull i stafettevlingar. Over ein 14-årsperiode vann ho tre individuelle medaljar og ni stafettmedaljar i ulike verdsmeisterskap og olympiske leikar.
Lauritz Tvedt
Frå 1904 til 1928 hadde Tvedt plass i heradsstyret i Manger, og var då ordførar 1910-13 og frå 1916 til 1928. Valperioden 1919-21 var han stortingsrepresentant frå valkrinsen Nordhordland. Deretter representerte han Hordaland på Stortinget frå 1922 til 1930. Han var i alle år tingmann for partiet Høgre og medlem i Vegkomiteen. I 1926-27 tok han sete i Riksretten i saka mot Berge-regjeringa.
Nagorno-Karabakh-krigen
Nagorno-Karabakh-krigen var ein krig som fann stad frå 1988 til 1994 i den vesle enklaven Nagorno-Karabakh i det sørvestlege Aserbajdsjan. Partane i konflikten var etniske armenarar i Nagorno-Karabakh, støtta av Armenia, og Aserbajdsjan, støtta av mujahedin frå Tsjetsjenia og Afghanistan. I 1988 erklærte det nyleg oppretta parlamentet i enklaven at dei ønskte å slutte seg til Armenia. Avgjersla vart boikotta og fordømd av den aserbajdsjanske folkesetnaden i enklaven, og ei folkeavstemming vart halden der majoriteten stemde for sjølvstende. Dette førte til auke valdshandlingar mellom dei etniske gruppene, der begge sider skulda den andre for å drive med etnisk reinsing.
Jearl Miles Clark
Aktiv
Miles var med på USAs lag som vann sølv i 4 x 400 metter stafett både i VM 1991 og OL 1992. Under verdsmeisterskapen 1993 i Stuttgart vann ho 400-meteren på med romsleg klaring til dei andre medaljevinnarane. Fem dagar seinare sprang Miles USA inn til gull også i 4 x 400 m stafett, saman med Gwen Torrence, Maicel Malone, Natasha Kaiser-Brown sette ho meisterskapsrekord med 3.16,7, 12-14 meter framom Russland på andreplassen.
Nagorno-Karabakh-krigen
Når Aserbajdsjan erklærte seg sjølvstendig frå Sovjetunionen, erklærte landet at Nagorno-Karabakh ikkje skulle få halde det sjølvstyret dei hadde hatt under sovjetisk styre. Dette førte til krigsutbrotet vinteren 1991. Våren 1992 okkuperte Armenia den såkalla Lachin-korridoren, landområdet som ligg mellom Nagorno-Karabakh og Armenia. Aserbajdsjan nytta seg av bølgjer av soldatar, og hadde forholdsvis store menneskelege tap. Menn helt ned i 16-årsalderen, fullstendig utan militær erfaring, vart kalla inn til militærteneste. Internasjonale initiativ feila i løyse konflikten på ein måte som begge parter kunne godta. Våren 1993 gjennomførte Armenia eit åtak på Nakhitsjevan, noko som førte til at Tyrkia truga med å blande seg inn. Russland stilte derfor opp styrkar langs den armenske grensa til Tyrkia, og sørgde på den måten for at Tyrkia ikkje gjekk inn i krigen. Når armenske styrkar erobra landområde langs den offisielle grensa mellom Aserbajdsjan og Iran, gjennomførte Iran ei åtvarande mobilisering. Trass i potensiell risiko, eskalerte krigen aldri til å bli ein storstilt regional konflikt, og ingen land intervenerte på vegner av nokre av partane mot den andre. I slutten av 1994 kontrollerte armenarane nesten heile enklaven og 9 prosent av ytterleg aserbajdsjansk territorium. Mot slutten av krigen vart det gjort opprør i Aserbajdsjan mot president Abülfaz Elçibay, og tropper vart fjerna frå frontlinja for å delta i kampane. Ofte førte dette til at armenarane kunne erobre heile byar utan å avløyse eit einaste skot. Den aserbajdsjanske presidenten vart til slutt styrta, og det nye regimet gjekk med på å forhandle om ein våpenkvile.
Jearl Miles Clark
Aktiv
Til VM 1995 i Göteborg kom Miles som tittelforsvarar, men var sjanselaus mot franske Marie-José Pérec, som vann ein suveren siger på 400 m, Miles måtte ta til takke med bronsen etter også å ha vorte slått av Pauline Davis med 0,04 sekund. Derimot forsvarte ho som ankerkvinne USA sitt i 4 x 400 m stafett, saman med eit elles heilt nytt mannskap; Kim Graham, Rochelle Stevens og Camara Jones. På USA-amerikansk heimebane i Atlanta var Miles ankerkvinne i 4 x 400 m stafett nok ein gong. Etter ei jamn tevling lukkast ho kaste seg i mål framom Nigeria og Tysklands ankerkvinner, Falilat Ogunkoya og Grit Breuer og sikre seg sin fyrste OL-triumf. Stevens, Malone og Graham sprang dei fyrste etappane for USA. I den individuelle øvinga over 400 m vart Miles nummer fem.
Den 14. juli 1997 sprang Miles Clark i Indianapolis sitt livs fortaste 400 meter, klokka inn på 49,40 sekundar. I friidretts-VM tre veker seinare brukte ho nøyaktig eit halvt sekund lengre tid på distansen, noko som gav henne bronsen, litt over eitt tidels sekund bak gullmedaljør Cathy Freeman og sølvvinnar Sandie Richards. Som ankerkvinne i 4 x 400 m stafett møtte Miles Clark tyske Grit Breuer i eit nytt drabeleg oppgjer om gullet, der Breuer fekk revansje og det USA-amerikanske laget måtte ta til takke med sølv. Også under VM 1999 i Sevilla måtte ankerkvinne Miles Clark gje tapt i kampen om stafettgullet, her var det Russlands Natalja Nazarova som braut målsnøret. Skilnaden mellom gull og sølv var nøyaktig den same som i 1997, 0,11 sekund. Tidlegare i Sevilla-VM vart Miles Clark nummer fire på 800 meter, med tida 1.57,40 var ho eit lite halvsekund unna bronsen, og nøyaktig eitt sekund bak sin personlege rekord på distansen, 1.56,40, oppnådd i Zürich to veker tidlegare. Miles Clark tok seg av startetappen då USA i 2000 forsvarte den olympiske meistertittelen i 4 x 400 m stafett, saman med Monique Hennagan, Marion Jones og LaTasha Collander, Jones vart elles frådømd medaljen fleire år seinare. I 2003 var Miles Clark med å vinne sitt tredje VM-gull i 4 x 400 m stafett under meisterskapen i Paris, ved det høvet i lag med Me’Lisa Barber, Demetria Washington og ankerkvinne Sanya Richards. Straks før ho fylte 38 år deltok Miles Clark i sitt siste meisterskap og enda på sjetteplassen på 800 m under OL 2004 i Aten.
Weinan
Byprefekturet Weinan omfattar eitt bydistrikt (区 qū), to byfylke (市 shì) og åtte fylke (县 xiàn). Byen Weinan ligg i Wei He-dalen på Guanzhongsletta, ved jarnbanelinja mellom Xi'an og Zhengzhou, hovudstaden i naboprovinsen Henan.
Søraust i byprefekturet reiser fjellmassivet Hua Shan seg, eit av Kinas fem mektige fjell.
Historikaren Sima Qian var fødd i Weinan.
Næring
Jordbruksproduksjonen i området er mellom anna basert på egg-produksjon, kveite og bomull. Også kiwifrukt, såkalla kinesiske stikkelsbær, vert dyrka.
Samferdsle
Longhaibana, Kinas viktigaste jarnbanelinje i aust-vest-retning, som strekker seg frå Lianyungang til Lanzhou, stoppar i Weinan.
Kinas riksveg 108 går gjennom området. Riksvegen tek til i Beijing og fører via Taiyuan, Xi'an og Chengdu sørover til Kunming i den sørvestlege provinsen Yunnan.
Historie
Arkeologiske utgravingar vitnar om at Weinan var eit kulturområde allereie under det vestlege Zhou-dynastiet.
I 1556 var fylket Hua i Weinan episenter i det mest daudbringande av alle historiske jordskjelv.
Länghem
Länghem er ein svensk tettstad i Tranemo kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 1 036 innbyggjarar.
Potamós tou Kámbou
Potamós tou Kámbou (gresk Ποταμός του Κάμπου, tyrkisk Yedidalga) er ein bydel i byen Karavostási i distriktet Levkosía i Republikken Kypros. Bydelen utgjer den vestlege delen av byen.
Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har bydelen vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er han administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som ein del av kommunen Lefke (Lévka). Fram til 2016 var kommunen ein del av distriktet Güzelyurt, men er frå 2016 ein del av distriktet Lefke.
Sandseten
Sandseten er eit heller flatt fjell 1 nautisk mil (1,9 km) sør for Krakken og like sørvest for Gneistoppen i Vestre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Det vart kartlagd på ny frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60, og namngjeve av dei.
Långasjö
Långasjö er ein tettstad i Emmaboda kommun i Kalmar län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 340 innbyggjarar.
Sarkofagen
Sarkofagen er eit noko isolert fjell kring 11 nautiske mil (20 km) sør for Mount Yakovlev i Dei russiske fjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd av Norsk Polarinstitutt frå flyfoto tekne under den norske antarktisekspedisjonen, 1958–59, og namngjeve Sarkofagen.
Verdscupen i alpine greiner 1990/Kvinner
Verdscupen i alpine greiner for kvinner i 1990-sesongen tok til 8. august 1989 i Las Leñas i Argentina og vart avslutta 18. mars 1990 i Åre i Sverige. Turneringa omfatta 31 renn og 33 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 9 slalåmrenn, 8 storslalåmrenn, 6 super-g-renn, 8 utforrenn og to kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn i slalåm og utfor.
Cancrinitt
Cancrinitt er eit oftast kvitt eller gult feltspatoid-mineral som kjemisk er eit karbonathaldig silikat av natrium, kalsium og aluminium. Det krystalliserer heksagonalt.
Verdscupen i alpine greiner 1990/Kvinner
Petra Kronberger frå Austerrike vann striden om den store FIS-premien, framom landskvinna Anita Wachter. Tredjeplassen i turneringa tok Michaela Gerg frå Vest-Tyskland.
Cancrinitt
Det vart først funne i 1839 i Uralfjella og er kalla opp etter den tidlegare russiske finansministeren grev Georg von Cancrin (1774–1845).
Det er funne i Noreg ved Langesundsfjorden, i Fensfeltet ved Ulefoss og på Seiland i Finnmark.
Moserbreen
Moserbreen er ein isbre som flyt ut i Andvord Bay like søraust for Aragobreen, på vestkysten av Graham Land. Han vart kartlagt av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897-99. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Ludwig F. Moser (1805–80), ein tysk fysikar som fann opp stereoskopisk fotografi i 1844.
Xerós
Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har bydelen vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er han administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som ein del av kommunen Lefke (Lévka). Fram til 2016 var kommunen ein del av distriktet Güzelyurt, men er frå 2016 ein del av distriktet Lefke.
Carbonado
Carbonado, ofte kalla «svart diamant», er ein mørk grå eller svart, ugjennomsiktig masse av særs små diamantkorn. Han vert mellom anna nytta på grunn av seigheita og hardleiken i industrien for saging og sliping. Han finst mellom anna i diamantførekomstar i Brasil.
Harvey Cirque
Harvey Cirque er ein dalbotn med ein liten isbre mellom Scheuermann Spur og Corell Cirque i den sørlege delen av Darwin Mountains i Antarktis. Dalbotnen ligg langs det omfattande Prebble Icefalls som gjev noko is til toppen av botnen. Det går noko is frå dalbotnen til Hathertonbreen. Han vart kalla opp etter geologen Ralph P. Harvey frå Case Western Reserve University i Cleveland i Ohio, som var med i United States Antarctic Program si leiting etter meteorittar i Antarktis (ANSMET) i Dei transantarktiske fjella i mange somrar frå 1992 til 2001.
Mouillardbreen
Mouillardbreen er ein isbre som flyt mot sørausthjørnet av Brialmont Cove, på vestkysten av Graham Land. Han vart fotografert av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) i 1956-57, og kartlagt frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Louis P. Mouillard (1834–1897), ein fransk pioner innan glideflyging.
Dierick Bouts
Dierick Bouts, eller Dirk eller Dieric Bouts, var ein nederlandsk målar. Han var fødd i Haarlem kringom 1415 og døydde i Leuven. Kunstmålaren Aelbert Bouts var sonen hans.
Liv og gjerning
I verka sine sameina Bouts impulsar frå brørne Eyck og Rogier van der Weyden, den siste var truleg læraren hans. Bouts var ein mykje objektiv målar og observerte røyndomen med ein kritisk avstand. Problemstillingar kring rom, perspektiv og oppbygging av eit bilete, nærma han seg på ein intellektuell måte. Dette går tydeleg fram i Eukaristitriptyken. Ein festscene vert gjennom ein streng geometrisk komposisjon forvandla til ein gripande og alvorleg Nattverden (ca 1465), ein av biletkomposisjonane i triptyken. Måleriet vart laga for Peterskyrkja i Leuven og var ferdig i 1467. Fløydørene til altaret hamna via omvegar i Berlin og München, men vart levert tilbake til Belgia som krigsskadegjenstand etter freden i Versailles.
Måleriet Hades i triptyken Ytste domen gir uttrykk for ei varare, meir lyrisk kjensle frå Bouts si side. Ho inneheld ei nyansert framstilling av resignerte kjensler og av nåde. Andre viktige verk er eit mannsportrett i halvfigur framom eitt vindauge, datert 1462, og som finst på British Museum. Måleriet er Bouts tidlegaste daterte måleri. Til rådhuset i Leuven måla Bouts i 1468 to historiske framstillingar av herleggjeringa som fylgjer av rettferd. Ytterlegare eitt viktig verk er Sankt Hippolyts martyrium i Frelsarkyrkja i Brugge.
Rodman Passage
Rodman Passage er eit sund mellom sørenden av Renaud Island og Rabot Island i Biscoe Islands. Det vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1908-10. Det vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Hugh Rodman i U.S. Hydrographic Office, som i 1890 skreiv rapportar om istilhøva i Nord-Atlanteren, eit pionerarbeid innan havis.
Arzamas
Arzamas (russisk Арзама́с) er ein by i Nizjegorod oblast i Russland med om lag 105 000 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Tjosja, ei sideelv til Oka, 100 km sør for Nizjnij Novgorod.
Historie
Arzamas vart grunnlagd i 1578 av Ivan den skrekkelege på landområde som på den tida var folkesett av mordvinske folk. I 1737 budde over 7 000 menneske i Arzamas og byen var ein viktig stoppestad på vegen frå Moskva til dei austlege områda av Russland. Byen var kjend for sine gjæser, laukar og for lêrhandverk.
Katarina den store gav Arzamas offisielle byrettar i 1781 og eit byvåpen basert på fargane til Arzamasregimentet. På byrjinga av 1800-talet hadde Arzamas over tjue kyrkjer og katedralar, der den fremste var Oppstandingskatedralen. Ho vart bygd i empirestil til minne om den russiske sigeren over Napoleon i 1812.
I Arzamas låg òg Aleksandr Stupin sin kunstskole mellom 1802 og 1862 og mange kjende russiske kunstnarar studerte der, mellom anna Vasilij Perov.
Mellom 1954 og 1957 var Arzamas hovudstad i Arzamas oblast.
Phil Manzanera
Phil Manzanera, eigentleg Philip Geoffrey Targett-Adams er ein engelsk gitarist, mest kjend som sologitarist i Roxy Music.
Han starta å spele gitar som åtteåring, då han budde i Venezuela. Då han starta på London's Dulwich College i 1966 var han med på å starte banda «Pooh and the Ostrich Feather». Han har spelt i Quiet Sun og vidare i Roxy Music, derhan tok over for David O'List. Han er kjent for sin spesielle punkaktige gitarstil tidleg i karrieren. Seinare vart han meir inspirert av sine latinske røter.
Phil Manzanera var med å produsere David Gilmour-albumet On An Island som kom ut i 2006. Han var òg med på turneen til albumet, der han spelte rytmegitar.
Bakgrunnsstoff
Biografi
Långsele
Långsele er ein svensk tettstad i Sollefteå kommun i Västernorrlands län i landskapet Ångermanland. I 2005 hadde tettstaden 1 620 innbyggjarar. Långsele ligg cirka tretten kilometer vest for Sollefteå.
Southwind Passage
Southwind Passage er eit farbart sund mellom Betheder Islands og Dickens Rocks, som ligg heilt nord i Biscoe Islands. Det vart namngjeve av kaptein Sumner R. Dolber, USCG, som var leiar for USCGC 1967-68.
Sjiktberga
Sjiktberga er eit markant fjell med fleire toppar, som ligg 4 nautiske mil (7 km) vest-sørvest for Ritschertind i Gruberfjella i Dronning Maud Land. Fjellet vart oppdaga av Den tyske antarktisekspedisjonen under Ritscher, 1938–39, og namngjeve Schichtberge på grunn av utsjånaden med fleire geologiske sjikt.
Hockey Cirque
Hockey Cirque er ein dalbotn med isbre som er 1 km brei langs austveggen av Ascentbreen i Miller Range i Antarktis. Han fekk dette namnet av ei geolog-gruppe frå Ohio State University i 1967–68, fordi det vart spelt ishockey i dalbotnen..
T-14 Armata
T-14 Armata (russisk Т-14 «Армата») er ei stridsvogn basert på Armata universell våpenplattform. Det er den første serieproduserte (2015) neste generasjons stridsvogn, men ikkje alle testar er gjennomførte enno (2018). Når dette skjer, skal etter planen 2. motoriserte infanteridivisjon ta i bruk denne stridsvogna for vidare utprøving.
Design
Den viktigaste nye funksjonen på denne stridsvogna er eit tårn uten soldatar som skal fjernstyrast av eit mannskap på tre som sit i ein panserkapsel framme i skroget på stridsvogna.
Væpning
Hovudvåpenet er ei 125-mm kanon med nemninga 2A82-1M. Avfyringsenergien skal vere større enn den på Leopard 2 med Rheinmetall 120 mm kanon, og med forbedra presisjon og eldkraft med 10 skot per minutt.
Mobilitet
T-14 drivs av ein ChTZ 12Н360 (A-85-3A) dieselmotor som produserar opp til 1 500 hk, med digital styring. Toppfart er 80-90 kilometer i timen og rekkevidda er omlag 500 kilometer.
Vern
Mannskapet på tre er verna av ein intern panserkapsel med over 900 mm RHA-ekvivalent panser. Både chassis og tårn skal utrustast med reaktivt panser (ERA) framme, på sidene og på toppen. Stridsvogna brukar eit integrert, digitalt styresystem som overvaker funksjon og tilstand hjå alle stridsvognmoduler, og i strid kan denne programvaren analysere truslar basert på utvendige sensorar og enten foreslå eller ta åtgjerder for å eliminera desse truslane. Dette er ein del av Afganit (russisk: Афганит) aktivt vernesystem som inneheld ein radar i millimeterbølgeområdet (26,5–40 GHz) som oppdagar, oppsporar og registrerar innkomande panservernmissil, både kinetiske prosjektil og tandem-ladningar. Radren har ei rekkevidde på omlag 100 kilometer.
Kommando og kontroll
T-14 brukar kryptert samband som bind saman fleire stridsvoner med leiing og stab, og kan gi måldata til artilleri og tene til luftsorsvar og etterretning.
Káto Devterá
Káto Devterá (gresk skrift Κάτω Δευτερά, tyrkisk Aşağı Deftera) er ein lokalstyrt busetnad i distriktet Levkosía i Republikken Kypros.
Ved folketeljinga i 2011 hadde busetnaden 2 054 innbyggjarar.
Långshyttan
Långshyttan er ein svensk tettstad i Hedemora kommun i Dalarnas län i landskapet Dalarna. I 2005 hadde tettstaden 1 764 innbyggjarar. Långshyttan ligg cirka 20 kilometer nord for Hedemora.
Trond Barthel
Trond Barthel er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Gjøvik som tevla i stavhopp og var norsk rekordhaldar i øvinga frå 1989 til 2018, den siste rekorden frå 1996 var på 5,72 meter. Med sine 11 NM-gull er han ein av dei friidrettsutøvarane som har vunne flest norske meisterskap i ei øving. Einast Jim Svenøy med 12 og Mette Bergmann med 17 har teke fleire NM-titlar på rad i same øving. Barthel var medlem av Gjøvik Friidrettsklubb.
Aktiv
Barthel gjekk fyrste gongen over 5-meteren i eit stemne på Nesbyen 3. september 1988, ei veke før 18-årsdagen. Frå 1989-sesongen var han Noregs beste stavhoppar i ti år framover. Den 22. mai 1989 på Nadderud stadion i Bærum tok han over som norsk rekordhaldar i stavhopp då han klarde 5,06 meter, ein centimeter over Wilhelm Sorteberg sin 13 år gamle rekord. Sidan den gongen har Barthel halde den norske rekorden i øvinga fram til denne dag. Seinare i 1989 forbetra han rekorden til 5,10 m i Budapest og til 5,20 m under noregsmeisterskapen i Stjørdal.
I 1990 forbetra Barthel noregsrekorden til 5,21 m i Moss, og året etter til 5,30 m på Lillehammer. Forsommaren 1992 la han på til 5,35 m i Oslo og tidleg på hausten til 5,36 m på Hønefoss. Han svinga seg i juli 1993 over 5,40 m i Oslo og over 5,45 m i Tønsberg.
Under EM i friidrett 1994 i Helsinki sette Barthel norsk rekord med 5,50 m, og rauk likevel ut i kvalifiseringa, med knappast mogleg margin. To andre utøvarar kvalifiserte seg til finalen med same høgda, men Barthel hadde fleire riv. Tolv dagar seinare tok Barthel seg over 5,52 m på Jessheim.
Barthel hadde stor framgang i 1995-sesongen og flytta noregsrekorden ved tre høve. Fyrst oppnådde han 5,60 m i Nairobi i mai månad, deretter klarde han 5,65 m i finske Kuortane i juni månad, og til sist gjekk han over 5,70 m under NM på Lillehammer i august månad. Men han var ikkje i nærleiken av å kvalifisere seg til VM-finalen.
Barthel sette sin siste norske rekord i stavhopp på 5,72 meter i svenske Halmstad 21. juli 1996, rekorden stod til den vart sletta av Sondre Guttormsen i august 2018. Våren 1997 enda Barthel som sjuandemann i innandørs-VM, hans beste internasjonale plassering, men det må då seiast at deltakarlista i innandørsmeisterskapane oftast ikkje er på same nivå som i utandørsmeisterskapane. I VM i friidrett 1997 i Aten hadde han marginane på si side og kvalifiserte seg til finalen, der han vart nummer 11.
I sin siste sesong på toppnivå, 1999-sesongen, gjekk Barthel to gongar over 5,65 m tidleg i sesongen og vart norsk meister i stavhopp for ellevte året i rad. Derimot bomma han totalt i kvalifiseringa under friidretts-VM og vart ståande utan teljande resultat.
Sóli
Sóli (gresk Σόλοι, tyrkisk Gemikonağı) er ein bydel i byen Karavostási i distriktet Levkosía i Republikken Kypros. Bydelen utgjer den sentrale delen av byen.
Etter den tyrkiske invasjonen i 1974 har bydelen vore utanfor kontroll frå styresmaktene. Frå 1983 er han administrert av Den tyrkiske republikken Nord-Kypros som ein del av kommunen Lefke (Lévka). Fram til 2016 var kommunen ein del av distriktet Güzelyurt, men er frå 2016 ein del av distriktet Lefke.
Horw
Horw (sveitsartysk Horb) er ein kommune i distriktet Luzern i kantonen Luzern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 441 meter over havet.
Khufu Corrie
Khufu Corrie er ein dalbotn som er kring 500 meter gangar 500 meter mellom Drune Hill i nord og Khufu Peak i sør på austkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Han vart omtalt som «Fossil Bluffbreen» i vitskaplege rapportar tidleg i 1960-åra og vert stundom i dag kalla «Moraine Corrie» og «Moraine Corrie Valley» fordi han ligg nær Fossil Bluff. Det offisielle namnet kjem frå det nærliggande fjellet Khufu Peak.
Långvik
Långvik er ein svensk tettstad i Värmdö kommun på øya Ingarö i Stockholms län i landskapet Uppland. I 2005 hadde tettstaden 536 innbyggjarar.
Schumacherfjellet
Schumacherfjellet er eit fjell, 1230 moh, som ligg 6 nautiske mil (11 km) sørvest for Nils Jørgennutane på vestsida av Ahlmannryggen i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59). Det er kalla opp etter Nils Jørgen Schumacher, ein meteorolog på NBSAE.
Bandopptakar
Bandopptakar er eit apparat som lagrar lyd, bilde eller data på eit magnetiserbart band.
Verkemåte
Bandet, som er samansett av ein plastfolie tilsett eit magnetisk materiale, vert ført forbi eit innspelingshovud. Ein vekselstraum som varierer i takt med signalet, framkallar der eit kraftig og varierande magnetfelt slik at bandet får ei magnetisering som varierer i takt med inngangssignalet. Når bandet seinare vert ført fordi eit avspelingshovud, vil det i dette hovudet skje ein induksjon som gjev ei vekselspenning som svarar til den som magnetiserte bandet tidlegare.
Det innspelte signalet vert viska ut ved at ein på nytt lèt bandet passere eit kraftig magnetfelt som vert danna ved hjelp av eit slettehovud. Andre kraftige magnetfelt kan derimot også skade innhaldet på eit magnetband.
Typar
Den vanlegaste typen lydbandopptakarar er framleis den analoge kassettspelaren, men han har fått sterke konkurrentar i form av digitale bandopptakarar, av desse DAT og DCC, som gjev ein vesentleg betre lydkvalitet. Dessutan vert bandopptakarar i stadig større omfang erstatta av andre lagringsmedia for digitale signal, kompaktplater (CD) med optisk lagring og magnetiske plater, harddiskar, minidiskar og liknande for magnetisk lagring.
Videobandopptakarar har fått ei stor utbreiing dei seinare åra. Desse verkar i prinsippet på same vis som lydbandopptakarane, men dei må lagra mykje større mengder informasjon og krev derfor meir avanserte tekniske detaljar.
Det finst også spesielle bandopptakarar for lagring av data, som bandlager. For digital lagring av video vert det brukt stadig meir optiske media (DVD) og magnetplater, som i harddiskar.
Planetkjerne
Planetkjerne er dei inste laga til ein planet.
Kjernane til steinplanetane i solsystemet er hovudsakleg bygde opp av jern som kan vera fast og/eller flytande. Jordkjernen er sett saman av faste og flytande lag.
Ebikon
Ebikon er ein forstad til byen Luzern, og ligg om lag fire kilometer nordaust for byen. Kommunen ligg langs den gamle hovudvegen mellom Luzern og Zürich. Han består av gatelandsbyen Ebikon og ein større del av Rotsee, øvre Rondalen (Rontal) og bydelen av Rathausen.
Gallipoli (fleirtyding)
Gallipoli kan visa til:
Hendingar
Media
Anna
Seversk
Seversk (russisk Се́верск) er ein lukka by i Tomsk oblast i Russland med om lag 105 000 innbyggjarar. Byen ligg femten kilometer nordvest for Tomsk på høgre sida av elva Tom.
Byen vart grunnlagt i 1949 som Pjatyj Potsjtovyj (russisk: Пя́тый Почто́вый). Frå 1954 til 1992 hadde han namnet Tomsk-7 (russisk Томск-7). Seversk fekk bystatus i 1956.
Seversk er heimstad for Den sibirske gruppa av kjemiske bedrifter, grunnlagt i 1954. Han omfattar fleire atomreaktorar og kjemiske fabrikkar for utskiljing, anrikning og gjenvinning av uran og plutonium. Atomvåpen vart produsert og lagra på bedriftene sine område.
Oktjabrskij i Basjkortostan
Oktjabrskij (russisk Октя́брьский) er ein by i Republikken Basjkortostan i Russland med om lag 105 000 innbyggjarar. Byen ligg på høgresida av elva Ik, 180 km vest for Ufa.