cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Christian Fredrik Michelet
Jurist og forretningsmann
Grunna svak helse gjekk ikkje Michelet offisersvegen. Han vart i staden student frå 'Aars og Voss skole' i 1882 og cand. jur. i 1886. Etter ei utanlandsreise var han fullmektig hos sorenskrivaren i Vinger og Odalen, og deretter advokatfullmektig hos Nils Nicolaysen i Kristiania. I 1890 opna han eigen advokatpraksis i Kristiania saman med Edmund Harbitz. Firmaet vann seg godt ry, og Michelet fekk fleire leiande stillingar i norsk næringsliv. Blant anna var han styreleiar i A/S Elektrisk Bureau frå 1896 og Toftes Cellulosefabrik frå 1897. Frå 1910 var han styreformann i Den norske Creditbank i seks år.
Stortingsmann
I 1894 kjøpte Michelet eigedomen Birkeli på Fornebu i Bærum. Frå 1897 var han med heradsstyret i Bærum og fekk sete i formannskapet. Han vart ordførar i 1899, ein posisjon han hadde til 1910. Perioden 1910-19 var han innvald til Stortinget frå Bærum og Follo krins. I den fyrste valbolken, 1910-12, var han sekretær i Odelstinget og formann i protokollkomiteen. Perioden 1913-15 var han medlem av sosialkomiteen. Han var medlem av utanrikskomiteen 1916-20 og militærkomiteen 1917-18. Frå 1919 formann i konstitusjonskomitéen og medlem av fullmaktskomiteen.
Utanriksminister
Michelet vart utanriksminister då Høgre-leiaren Otto Bahr Halvorsen i 1920 danna si fyrste regjering. Han vart då mykje oppteken av å betre handelsrelasjonane til vinproduserande land etter Noreg i 1919 hadde innført forbodspolitikken i alkoholspørsmålet. Det lukkast han å få i stand ein handelsavtale med Frankrike. Elles avviste han Danmark sine krav om at Noreg skulle godkjenne Danmarks herredømme over heile Grønland (sjå Grønlandssaka).
Michelet vart også utanriksminister i Otto Bahr Halvorsens andre regjering i 1923, og heldt fram som utanriksminister i Regjeringa Berge 1923-24. I denne perioden leia han forhandlingane med Danmark som munna ut i ein avtale om Aust-Grønland i 1924. Medan statsminister Halvorsen låg dødssjuk, frå 24. mars til han døydde 30. mai 1923, var Michelet fungerande statsminister.
Etterrakst
I juli 1926 vart Michelet samt seks andre medlemmer av Berge-regjeringa stilt for riksrett på grunn av regjeringa si støtte til Handelsbanken. Alle dei tiltalte vart frifunne den 25. mars 1927. Sommaren same året døydde Michelet av vådeskot heime på Birkeli i Bærum, etter at ei patron hadde kilt seg i salongrifla han brukte til å skremme fuglar vekk frå eigedomen.
Carl Joachim Hambro kallar Michelet ein «romantiker», i si framferd var han «en utpræget type for the leisured class som i Norge er så sjelden, kanskje dens sidste fremragende type». Mellom representantane på Stortinget var han kjent for si aktløyse og sine flåsete kommentarar. Men han kunne vere veltalande når det handla om saker han interesserte seg for.
«Dannebrog»
«Dannebrog» er det danske kongeskipet. Det vart bygd på Orlogsværftet i København i 1931 som avløysar for det førre kongeskipet, «Dannebrog», som var frå 1879 og var kongeskip til 1931. Kongeskipet til Danmark har dermed heitt «Dannebrog» sidan 1912, men to ulike skip har delt namnet.
Det noverande kongeskipet «Dannebrog» er teikna av N. K. Nielsen og vart sjøsett i 1931. Skipet er døypt av Dronning Alexandrine og tener no som offisiell og privat residens for den danske kongefamilien når dei er på reise i Danmark eller på offisielt besøk i utlandet.
Kalvsund
Kalvsund er ein tettstad i Öckerö kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 228 innbyggjarar.
Reflektor i astronomi
Ein reflektor er eit spegelteleskop der bieltet oppstår etter refleksjon frå ein konkav spegel. Dei to største reflektorane i verda, dei to Keck-teleskopa, med kvar ein diameter på 10 meter, er på Mauna Kea på Hawaii.
Steigarsau
Steigarsau er ein nordnorsk sauerase, avla fram i 1880-åra i Steigen i Nordland etter kryssing mellom importert sjeviotsau av typen sutherland og lokal nord-norsk spælsau.
Utsjånad og eigenskapar
Steigarsauen er ein middelsstor sau, høgstilt på nette bein, med ein levandevekt for søyer på rundt 70-80 kg. Rasen er kjend for god ullkvalitet.
Ryggen til steigarsauen skal vere lang og godt kjøttsett. Hovudet skal vere lett å kjenne att på bogen i naseryggen. Hårlaget på hovudet kan vere noko gulaktig, av og til med mørke flekkar, men ullfellen skal ikkje ha svarte hår. Nasebor og klauver skal vere svarte.
Miharashi-iwa
Miharashi-iwa er ein ås på 40 meter over havet, det høgaste punktet heilt nordaust på Aust-Ongul. Det vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957, og namngjeve Miharashi-iwa (Panoramautsiktfjellet).
Steigarsau
Historie
Det var Steigens Landboforening som ville betre sauehaldet i området ved å kjøpe inn vêrar og søyer av sutherland (også kalla nordskotsk sjeviot) og plasserte dei rundt om i Steigen. Desse sauene kryssa seg med lokale spælsauer, og resultatet av denne kryssinga vart utgangspunktet for steigarsauen. Seinare vart òg noko leicester-sau kryssa inn.
Steigarsauen vart presentert på ei utstilling i 1898, og etterkvart fekk han stor utbreiing i Nordland, Troms, og delar av Trøndelag. Den første stamboka vart utgjeven i 1934, men offisielt vart han ikkje godkjend som eigen rase før i 1954.
Norsk genressurssenter og Genressursutvalget for husdyr definerte i 2008 steigarsauen som ein nasjonal verneverdig rase. Norsk genressurssenter har i 2010 oversikt over om lag 650 vinterfôra sauer fordelt på om lag 14 besetningar. Det er usikkert kor reinrasa alle desse søyene er, og rasen er enno rekna som truga.
Basavan
Basavan, eller Basawan, var ein indisk miniatyrmålar, aktiv i den såkalla mogul-stilen i tida rundt 1556-1600. I samtida var han kjend som ein grundig observatør av den menneskelege naturen, flink med fargar og for bruken av portrettering i illustrasjonane til verket Akbarnama, den offisielle biografien til keisar Akbar den store i Mogulriket, som vert rekna som ei nyvinning i indisk kunst.
Aktiv
Lite er kjent om livet til Basavan, men namnet hans kan tyde på at han kan ha vore ein ahir (ein hinduisk kugjetar-kaste) frå det som i dag er Uttar Pradesh. Han vart hoffmålar hos Akbar den store, der han vart påverka av Abd al-Samad.
Meir enn 100 måleri er knytt til Basavan. Dei fleste av dei er illustrasjonar til manuskript. På mange av dei var Basawan designaren, medan ein annan kunstnar tilførte fargane. Mellom dei verka som med visse kan knytast til Basawan er illustrasjonane i Razmnama, Akbar-nama, Darab-nama, Jami av Baharistan og Timur-nama.
Basawan var ein av dei fyrste indiske kunstnarane som vart interessert i vestlege teknikkar, inspirert av dei europeiske måleria som jesuitt-misjonærar tok med til hoffet til Akbar. Dette kjem til syne i hans bruk av sterke kontrastar mellom lys og skugge og meir naturtru skildringar av tre og steinar; den vestlege påverknaden er likevel aldri dominerande i verka hans. Basavan var elles kjend for si utforsking av det romlege, skildring av bakgrunnen, fargestyrken, og den skarpe, kjenslevare karakteriseringa av figurane. Den samtidige historiografen Abu al-Fadl 'Allami skreiv om Basavan: «I utforming, portrettmåling, fargebruk og illusjonistisk måling hadde han ikkje sin like i verda».
Sonen hans, Manohar Das, tok over etter han som hoffmålar.
Kangos
Kangos er ein tettstad i Pajala kommun i Norrbottens län i Sverige. Staden blei grunnlagt på 1630-talet av Simon Hindersson.
Kallesignal
Kallesignal er eit kjenneteikn som identifiserer utsendaren av ei radiosending. Det kan bestå av eit namn (til dømes «Lillesand Radio») eller ein bokstavkombinasjon (til dømes «LAA») anten sendt på telefoni (opplesen ved hjelp av stemmen), eventuelt med det internasjonale fonetiske alfabet eller send på telegrafi ved hjelp av morsealfabetet.
Ein radiostasjon sitt oppkall til ein annan spesiell radiostasjon består av den andre stasjonen sitt kallesignal følgt av eige kallesignal. På amatørbanda er «CQ» oppkall til alle som mottek anropet. «Mayday» eller «SOS» er naudkalling til alle som mottek sendinga.
Eit kallesignal kan identifisera til dømes ein amatørradiostasjon, lokalradiostasjon, kringkastingsstasjon, kystradiostasjon, skipsradiostasjon, luftfartøy, flygekontrollenhet, satellittradiostasjon, politipatrulje, ambulanse, brannbil eller sentral for politi, brannvesen eller ambulanse.
Ein radiostasjon kan for identifikasjon bruka eit kallesignal i den internasjonale kallesignallista utarbeidde av SN sitt organ. I Noreg vert dette brukt  av mange sivile radiostasjonar, men ikkje av kringkastingen som berre brukar det ordinære namnet på kanalen, t.d. «NRK kanal 1».
Militære stasjonar i NATO-land nytter anten kallesignal i den internasjonale kallesignallista eller eigne taktiske kallesignal som kan vera vanskelege å identifisera av ukjende og som dagleg vert endra.
Fly kan bruka registreringsbokstavane eller forkorting som kallesignal. LN-ABC kan verta til forkorta LBC og kallast med «lima bravo charlie». Rutefly brukar vanlegvis rutenummeret som kallesignal. SAS-Noreg sin rute SK 123 vert kalla med «Scanor123» medan Norwegians rute DY456 vert kalla med «Norshuttle 456». Ein luftambulanse kan kallast med «Helidoc 03».
Identifikasjon kan òg gjerast digitalt på kringkastingsmottakere i t.d. FM-bandet, slik at ein på ein liten skjerm kan avlesa namnet på stasjonen.
Merknad
1. Kallesignala kan òg byrja med:
Palomar-observatoriet
Hovudinstrumentet er Hale-teleskopet, som vart innvigd i 1948, og var fram til 1976 den største spegelkikkerten i verda med ein diameter på 508 cm. Spegelen aleine veg 15 tonn og dei rørlege delane til instrumentet 530 tonn. Diameteren på kuppelen er 47 meter. Ved Palomar-observatoriet finst òg eit av dei største Schmidt-teleskopa i verda med ein diameter på 122 cm. Med dette instrumentet vart det i 1949-1956 laga det til no mest omfattande fotografiske himmelkartet, National Geographic Society – Palomar Observatory Sky Survey, som går ned til storleiksklasse 21. I 1970 vart det bygd eit teleskop med diameter 153 cm. Det minste teleskopet (Sleuth) stod ferdig i 2004 og er eit robotteleskop for automatisk søk etter planetar ved 10 000 stjerner per natt. Progammet til observatoriet er først og fremst konsentrert om undersøking av galaksar.
The Platters
Starten
The Platters vart skipa i Los Angeles in 1952 og vart først administrert av ein talentspeidar i Federal Records, Ralph Bass. Den originale gruppa bestod av Alex Hodge, Cornell Gunter, David Lynch, Joe Jefferson, Gaynel Hodge og Herb Reed, som kom med i gruppa etter han var ferdig med militærtenesta i desember 1952. Reed skapte namnet til bandet.
I juni 1953 slutta Gunter for å bli med i The Flaires og vart erstatta av førstetenoren Tony Williams. Bandet gav så ut to singlar med Federal Records, under styret til Bass, men hadde liten suksess. Bass bad så venen og låtskrivaren Buck Ram om å instruere gruppa i håp om å få ei hitplate. Ram gjorde nokre endringar i besetninga, mellom anna med å ta med ein kvinnelege vokalist, Zola Taylor. Seinare vart Hodge erstatta av Paul Robi. Under rettleiing frå Ram spelte The Platters inn åtte songar for Federal i R&B/gospel-stil og fekk nokre få mindre hittar på Vestkysten, og akkompagnerte syster til Williams, Linda Hayes. Ein av songane dei spelte inn for Federal var «Only You (And You Alone)», opphavleg skriven av Ram for The Ink Spots, men selskapet meinte ikkje denne var god nok for utgjeving, men det finst eksemplar av denne tidlege versjonen.
Pervouralsk
Pervouralsk (russisk Первоура́льск) er ein by i Sverdlovsk oblast i Russland. Byen ligg ved elva Tsjusovaja, ei sideelv til Kama, rundt 40 km vest for Jekaterinburg, og har om lag 130 000 innbyggjarar (2007).
Egersund kyrkje
Egersund kyrkje er ei lafta krosskyrkje ved torget i Egersund. Det har vore kyrkje på staden sidan tidleg mellomalder, men den noverande kyrkja vart oppført som langkyrkje i 1623–34. Så vart ho bygd om og utvida til krosskyrkje i 1785–88 av den tyske tømmermannen Ludvig Feyling, som mellom anna heva taket, bygde inngangspartiet mot sør og lagde ein ny preikestol, som vart montert utanpå den gamle. I 1940 vart den opphavelege preikestolen oppdaga bakom den nye og sett i stand. Årstalet 1583 er skore inn i døypefonten, og sjølv om det er usikkert om fonten er så gamal, er dette den eldste gjenstanden i sjølve kyrkja. Altartavla er frå 1607 og vart gjeven til kyrkja av lensherren Jørgen Kaas og hustrua Mette Banner. Altartavla er måla og signert av stavangermålaren Peter Reimers.
Pervouralsk
Historie
Soga til Pervouralsk startar i 1730 då Vasilij Demidov starta bygginga av eit jernverk på staden. Rundt fabrikken vart det i 1732 grunnlagt ein busetnad kalla Vasiljevsko-Sjajtanskij (russisk Васильевско-Шайтанский). I 1933 fekk busetnaden bystatus og endra samstundes namn til Pervouralsk, som tyder 'den første i Ural'.
Næringsliv
Pervouralsk har nest etter Jekaterinburg den raskast veksande økonomien i Sverdlovsk oblast, med ein årleg vekst i industriproduksjonen på 25-30 % og ein årleg omsetnadvekst i detaljhandelen på 20 %. Som følgje av dette er arbeidsløysa i byen særs låg, rundt 1 % og talet på ledige stillingar har vore høgare enn talet på arbeidsledige. Den største arbeidsgjevaren i byen er røyrprodusenten Pervouralskij Novotrubnyj Works.
Ain Sinan
Ain Sinan er ein busetnad på nordkysten av Qatar i kommunen Madinat ash Shamal.
Historie
J.G. Lorimer skildra Ain Sinan i Gazetteer of Gulf of Persia som ein landsby 6 km sørvest for Fuwayrit, med eit fort og ein 12 meter djup, mura brunn. Fortet vart sagt å ha blitt bygd av Al-Maadeed-stamma. Etter Al Maadeed forlet området, tok Bu Kuwara-stamma frå Fuwayrit over stammma, for å sikre seg vassforsyninga her.
The Platters
Starten
Trass i at det gjekk treigt i starten, tente The Platters gode pengar på å turnere, og hadde nok suksess til at The Penguins, som nettopp hadde hatt ein hit med «Earth Angel», bad Ram om å vere manager for dei òg. Med The Penguins klarte Ram å forhandle fram ein 2-for-1-avtale med Mercury Records. For å få signere kontrakt med The Penguins, insisterte Ram på at dei òg måtte ta The Platters. The Penguins kom aldri til å få ein hit for selskapet.
Suksess
Jean Bennett og Tony Williams var overtydd om at «Only You» hadde potensiale, så Ram fekk The Platters til å spele inn songen på nytt under den første innspelinga for Merury. Singelen kom ut sommaren 1955 og vart den første hitten til gruppa som nådde Topp 10 på poplista i USA og han toppa R&B-lista i sju veker. Oppfølgjaren, «The Great Pretender», med ein tekst som var skriven i vaskerommet på Flamingo Hotel i Las Vegas av Buck Ram, gjorde det enno betre enn debuten og vart den første hitten til The Platters som gjekk til topps nasjonalt. «The Great Pretender» var òg den største R&B-hitten deira og han låg 11 veker på toppen av lista. I 1956 dukka The Platters opp i den første store filmen basert på rock and roll, Rock Around the Clock, og spelte både «Only You» og «The Great Pretender».
Den unike vokalstilen til The Platters hadde råka ei nerve hos publikum og ei rekkje hittar følgde, inkludert tre nasjonale toppnoteringar og fleire moderate hittar som «I'm Sorry» (#11) og «He's Mine» (#23) i 1957, «Enchanted» (#12) i 1959 og «The Magic Touch» (#4) i 1956. The Platters fann snart suksessformelen med å oppdatere eldre standardlåtar, som «My Prayer», «Twilight Time», «Harbor Lights», «To Each His Own», «If I Didn't Care» og Jerome Kern sin «Smoke Gets in Your Eyes». Sistnemnte skapte ein viss kontrovers då enkja til Kern mislikte at songen til den avdøde mannen hennar skulle omgjerast til ein «rock and roll»-song. Han toppa både dei amerikanske og britiske hitlistene med eit Platters-aktig arrangement.
The Platters skilde seg òg frå dei fleste andre grupper på denne tida, fordi Ram gjorde gruppa til eit registrert aksjeselskap, der kvart medlem fekk 20% kvar, alle honorar og trygda betalt for seg. Etter kvart som medlemmane slutta, kjøpte Ram og føretakspartnaren hans, Jean Bennett, aksjane deira, som dei hevda gav dei eigarskap over namnet The Platters. Ein rettsdom hindra derimot seinare dette.
Gruppa vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1990 og i Vocal Group Hall of Fame det første året i 1998. The Platters var den første rock and roll-gruppa som fekk eit album på Topp 10 i Amerika. Dei var òg den einaste gruppa som hadde tre songar med i filmen American Graffiti: «Smoke Gets in Your Eyes», «The Great Pretender» og «Only You (and You Alone)».
Endringar i besetninga
Den andre manageren til bandet, Ram, valde å byggje gruppa kring den særeigne og allsidige røysta til Williams og måten han klarte å bringe liv i songane til Ram. I løpet av eitt år var òg Hodge og Jefferson ute og erstatta av Paul Robi og ei kvinne, Zola Taylor. Detaljane kring korleis barytonen Hodge gjekk ut er uklår. Forfattaren Peter A. Grendysa sa Hodge vart sparka av Ram i oktober 1954 etter å ha blitt skulda for å marihuanabruk, medan Bookers og plateselskapet vart fortalt at Hodge måtte gå på grunn av ein avvist sjekk på 15 dollar. Besetninga som då var att er den mest kjende utgåva av gruppa, den som fekk dei tørste hittane. Denne varte fram til 1960.
Som gruppe byrja The Platters å få vanskar med publikum i 1959, då fire mannlege medlemmar vart arresterte i Cincinnati for skuldingar om dopmisbruk og prostitusjon. Reed sa han mista kontakt med Taylor kort tid etter dette. Sjølv om ingen vart dømde, var rykte deira skadd og dei amerikanske radiostasjonane byrja å ta bort platene deira frå spelelistene, noko som tvang gruppa til Europa for å tene pengar.
I 1960 slutta vokalisten Williams for å fokusere på ein solokarriere, og vart erstatta av tenoren Sonny Turner. Mercury nekta å gje ut fleire Platters-innspelingar utan Williams på vokal, noko som førte til søksmål mellom selskapet og manageren Ram. Selskapet brukte to år på å gje ut gamle innspelingar med Williams, før kontrakte med gruppa gjekk ut. Songaren Jack Hammer, som var medlåtskrivar på fleire songar, som «Great Balls of Fire», spelte òg med gruppa.
Fleire endringar i besetninga følgde. I 1964 slutta Taylor og vart så erstatta av Beverly Hansen Harris, Barbara Randolph og i 1965 av Sandra Dawn. I 1965 slutta òg Robi, som vart erstatta av Nate Nelson, tidlegare frontmann i The Flamingos.
I 1969 slutta òg Reed, det siste orignale medlemmet i Platters, i gruppa. Reed leia sidan ei «offisiell» Platters-grupper. Nelson arbeidde òg med denne gruppa før han omkom av eit hjarteinfarkt i 1984.
Etter Reed slutta, fortsette Ram å marknadsføre si eiga Platters-gruppe. Turner slutta i 1970 (for å dane si eiga Platters-gruppe) og vart erstatta av Monroe Powell, som var konstant medlem frå 1970 til 1995, blant mange andre endringar i besetninga. Tony Williams skipa sin versjon av The Platters i 1971 og annonserte ein verdsturné. I 1995 oppstod ein krangel mellom Powell og manageren Jean Bennett (som hadde kjøpt Personality Productions, den administrative delen av føretaket til Platters, frå Ram i 1966) og dei to gjekk kvar sin veg. På denne tida var det lite aktivitet i gruppa. Powell og Johnson fortsette å turnere som The Platters, medan Bennett hyrte fem nye songarar til å vere «Buck Ram Platters», med førstestemma Myles Savage.
Rettsstrid
Fleire rettsstridar følgde så blant dei mange Platters-gruppene. Det var no ei rekkje godkjende og omstridde utgåver av Platters, inkludert utgåvene til Sonny Turner, Zola Taylor, Ritchie Jones (medlem 1984–85), Milton Bullock (medlem 1967–70), Paul Robi (styrt av enkja hans), Jean Bennett sitt «Buck Ram Platters», Monroe Powell, Herb Reed og fleire andre grupper med ingen noverande band til den originale gruppa. Mange hadde ein gong hatt tidlegare medlemmar som no anten hadde slutta eller hadde gått bort.
Powell, som hadde turnert som The Platters, vart saksøkt av Bennett for kontraktsbrot. Bennett og Power kom til ei semje om at Powell kunne turnere, men berre som «The Platters featuring Monroe Powell». I 1994 gav Jean Bennett ein lisens på namnet til ei hyllestgruppe for eit show på Sahara Casino i Las Vegas. Showet gjekk i 15 år.
Kort tid før Robi døydde av kreft i 1989, vann han ein lang rettsstrid mot Ram og fekk utbetalt kompensasjon og rett til å bruke namnet The Platters. Desse rettane vart teken frå enkja til Robi i 1997, og den eksklusive retten til å turnere som The Platters vart gjeven til Reed. Ei rekkje kjennelsar i 1999, 2002 og 200 gav Bennett retten til namnet.
Herb Reed døydde i juni 2012, 83 år gammal. Reed var den einaste i gruppa som var med på alle innspelingane til Platters. I 2011 fekk Herb Reed og selskapet hans retten til bandnamnet. I 2014 og 2015 bestod Platters av Frank Pizarro, Billy Cox, Wayne Miller, Cheo Bourne og Valerie Victoria, som turnerte med gruppa.
Andre besetningar
Forskjellige variantar av The Platters hare turnert under dette namnet sidan 1970-åra. Dei følgjande er somme av gruppene som på eit eller anna tidspunkt utan løyve kalla seg The Platters:
Rakel Viken
Rakel Viken fødd Bolset, var ei norsk meierske og bygdediktar frå Skei i Jølster. Ho vart mykje brukt til å skrive dikt og prologar, og noko av dette er utgitt i bokform.
Ho var gift med folkemusikaren Anders Olsson Viken, og er mor til musikaren Arne A Viken.
Whakapapa skisenter
Whakapapa Ski Area, tidlegare kjend som Whakapapa skifield, er eit kommersielt skisenter på nordsida av Mount Ruapehu i Tongariro nasjonalpark på New Zealand. Det er eitt av tre skisenter på fjellet, dei andre er Turoa på sørvestsida og Tukino på austsida. Whakapapa er det største skiområdet på heile New Zealand, og huser den lengste gondolruta, Sky Waka.
Whakapapa Skifield dekkjer 550 hektar og har 30 bakkar. Terrenget er delt opp i 30 % rekna som nybyrjarbakkar, 45 % for vidarekomne og 25 % for avanserte utøvarar. Skisesongen varer vanlegvis frå seint i juni til seint i oktober, avhengig av snø- og vindfordhold. Turoa har ein litt lengre sesong og opner gjerne ei veke før Whakapapa og stenger tidleg i november. Begge er drivne av Ruapehu Alpine Lifts.
Whakapapa Village ligg rundt 6 km unna skiområdet. Her finst det fleire overnattingsstader. Staden er prega av Chateau Tongariro, eit stort, prangande hotell bygd i 1929.
Klima
Iwikau, som ligg over 400 meter høgare enn Whakapapa Village, er kaldare året rundt, med ein årleg gjennomsnittstemperatur på 5,5 °C. Maksimumstemperaturar varierer mellom 16,6 °C i februar og 3,6 °C i juli. Minimumstemperaturar går frå 5,2 °C i februar til -3,1 °C i juli. Klimaet er klassifisert som Cfc etter Köppen si klimaklassifisering, eller maritimt subarktisk klima. Den tørraste månaden er februar, med 196 mm nedbør, og den våtaste er juli med 399 mm. Årleg har Iwikau 3733 mm nedbør.
Nils Torsteinsson Areklett
Nils Torsteinsson Areklett eller Niels Torstensen Arklet var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Naustdal i Sunnfjord.
I barneåra skal Areklett berre ha gått 3–4 dagar årleg i skule. Han tok i si tid over farsgarden i Naustdal. I 1833 var han 2. representant frå Nordre Bergenhus amt på Stortinget. Ved stortingsvalet i 1835 vart han vald til 1. varamann og møtte i 1836 frå 4. juli, og på omframstortinget 1836-37 i staden for Ola Olsson Heimsæter. Han var i 1833 medlem av tollkomiteen og i 1836-37 av militærkomiteen. Nokre år var han med i heradsstyret i Naustdal.
Han døydde på slektsgarden i Naustdal i 1871.
Jeffrey Foskett
Jeffrey Foskett er ein USA-amerikansk songar, låtskrivar og plateprodusent, mest kjend som turné- og studiomusikar for Brian Wilson og The Beach Boys sidan 1980-åra. Foskett vart skildra som The Beach Boys sin «viserektor» av dei turnerande medlemmene sine. I 1996 debuterte han som soloartist med albumet Thru My Window.
Diskografi
Studioalbum
Samlealbum
Distriktet Güzelyurt
Distriktet hadde eit areal på 381 kvadratkilometer før Lefke vart skild ut.
Folketal
Utviklinga av folketalet i distriktet:
Administrasjon
Distriktsadministrasjonen i byen Güzelyurt (Mórfou) representerer den nord-kypriotiske staten i distriktet.
Kapustin Jar
Kapustin Jar (russisk Капустин Яр) er ein russisk rakettbase i Astrakhan oblast mellom Volgograd og Astrakhan. Basen, som ligg inntil Znamensk og gjerne vert kalla ved det namnet, vart opna 13. mai 1946.
Til å byrja med nytta ein teknisk og vitskapleg støtte frå det overvunne Tyskland. Ei stor mengd militære testrakettar er vorten skoten opp frå basen, og dessutan mange satellittar og sondar. Den første raketten vart skoten opp frå basen den 18. oktober 1947 og var ein av dei elleve A-4-rakettar som var vorte erobra frå tyskarane.
Det statlege senteret for forsking og utvikling, GNIIP-8, prøveområde S, vart etablert ved Kapustin Jar i juni 1951. Fem atmosfæriske kjernevåpentestar med kapasitet (10 – 40 kilotonn TNT) vart utførte i 1957–61.
Jens Andreas Werenskiold Bugge
Jens Andreas Werenskiold Bugge var ein norsk geolog og son av Carl Bugge. Han tok doktorgrad i 1945. I 1954 vart han professor i malmgeologi ved NTH, og frå 1965 til 1983 var han professor i malmgeologi ved Universitetet i Oslo. Har arbeidde mykje med å undersøke norske jernmalmførekomstar.
Fossjåren
Fossjåren er ein stad i Orkland kommune som ligg ved vegen E39.
Postadressen er 7320 Fanrem.
Olaf Isaachsen
Olaf Wilhelm Isaachsen var ein norsk målar frå Mandal. Han vart kjend for sine røyndomsnære, livaktige folkelivsbilete og sine landskapsstudiar i klare fargetonar.
Liv og gjerning
Isaachsen var son til ein sorenskrivar og soneson til kjøpmannen Isaach Isaachsen. Han bestemte seg for å verte målar då han gjekk på Nissens Latin- og Realskole i Kristiania, oppmuntra av kusina Hedvig Erichsen Lund, som sjølv var målar. Frå han var 15 år gammal gjekk han i lære på Teikneskulen i hovudstaden, elev av Joachim Frich og Johannes Flintoe.
Etter tida i Paris laga Isaachsen måleri som vart rekna til stilretninga realisme. Han heldt til i Setesdal 1864-66, her måla han i 1866 Setesdalsstue, Kveste i Valle. På 1870-talet var han på ny utanlands og tok inntrykk frå den franske impresjonismen. Arbeida vart meir fargerike og fantasifulle.
Isaachsen er representert med over 20 måleri i Nasjonalmuséet i Oslo. Mellom hans mest kjende verk er Setesdalsloft frå 1878, Syrinbusk i Morgensol og Tore Hund ved Olav den helliges lik, begge dei siste frå 1881.
Avro Lancaster
Avro 683 «Lancaster» var eit britisk firemotors bombefly under andre verdskrigen. Flyet var det mest kjende bombeflyet til Royal Air Force, og vart teke i bruk i mars 1942.
«Lancaster»-flyet vart utvikla og bygd på flyfabrikken A.V. Roe and Company (AVRO) ved Manchester i tida 1941-46. I alt vart det bygd 7 377 flymaskinar i ulike variantar. Dermed vart Avro Lancaster det firemotors bombeflyet som det vart laga flest av i Storbritannia.
Aorere-elva
Aorere-elva ligg nord på Sørøya på New Zealand.
Utspringet ligg inne i Kahurangi National Park. Elva renn stort sett i nordleg retning i 40 km, før ho munnar ut i Golden Bay ved byen Collingwood. Den noraustlege enden til fotturruta Heaphy Track ligg i den øvre elvedalen til Aorere.
Sideelver til Aorere er Spey, Boulder og Slate.
Wilkins Sound
Wilkins Sound er eit sund i Antarktis som i stor grad er dekt av Wilkins isbrem. Det ligg på sørvestsida av Den antarktiske halvøya mellom vestsida av Aleksanderøya og kysten av Charcot Island og Latady Island lenger i vest.
Nordenden av sundet vart først sett og grovt kartlagd i 1910 av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot og vart observert frå lufta i 1929 av sir Hubert Wilkins. Forma til sundet vart skissert i 1940 under ein flytur med U.S. Antarctic Service (USAS). Det vart namngjeve av USAS etter sir Hubert Wilkins, som i 1929 fann ut at «Charcot Land» var ei øy og dermed indirekte oppdaga dette sundet. Latady Island ved sørvestsida av sunnet vart funnen i 1960 av D.J.H. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) etter å ha undersøkt flyfoto teken av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48.
Den 5. april 2009 sprakk den tynne isbrua til Wilkins isbrem utanfor kysten av Antarktis opp og forskarar trudde at dette kunne føre til at isbremmen kollapsa. Det finst rapportar om at isbremmen har sprukke opp i hundrevis av mindre isfjell. David Vaughan frå British Antarctic Survey meiner dette kjem av global oppvarming.
Wilkins isbrem
I 1993 varsla professor David Vaughan frå British Antarctic Survey (BAS) at den nordlege delen av Wilkins isbrem truleg ville forsvinne i løpet av 30 år om oppvarminga på halvøya heldt fram i same fart. 28. mars 2008 forsvann ein 4,5 km² stor del av Wilkins isbrem laus, og sette ein større del av isbremmen i fare. Sjølv om temperaturen kan ha spelt ei rolle i dette kan fleire jordskjelv på 5.0 og større langs Stillehav-Antarktis-ryggen òg ha medverka til dette. Forskarar vart overraska då dei oppdaga at resten av den 14 000 km² store isbremmen var i ferd med å bryte laus frå kontinentet. Det som er att av Wilkins isbrem no er berre landfast via ei smal isbru. Mot slutten av mai braut enno meir is laus og berre ei 2,7 km brei isstripe var att til å halde fast resten av isbremmen. Dette var første gongen ein hadde dokumentert at is braut seg laus om vinteren. Wilkins isbrem heng ikkje saman med innlandsbreane på same måte som til dømes Larsen B isbremmen gjer, og har derfor ein neglisjerbar effekt på høgda til havnivået. Isbremmen var nøye overvaka det neste året og 5. april 2009 kollapsa isbrua som knytte delar av isbremmen til Charcot Island. Dette skjedde på den tynnaste staden langs den 40 km lange brua.
Om heile isbremmen, som er på storleik med Jamaica, skulle kome til å bryte laus, vil han bli det klårt største isfjellet som nokon gong har gjort dette.
Edgeworthbreen
Edgeworthbreen er ein isbre i Antarktis som er 12 nautiske mil lang. Breen flyt sørvest frå kanten av Detroit Plateau nedanfor Wolseley Buttress til isbremmen vest for Sobral Peninsula på Nordenskjöld Coast i Graham Land. Han vart kartlagt frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (1960–61), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Richard Lovell Edgeworth, briten som fann opp «den berbare jernbanen», det første beltekøyretøyet, i 1770.
Léonce Élie de Beaumont
Jean-Baptiste Armand Louis Léonce Élie de Beaumont var ein fransk geolog. Han er kjend for den første geologiske kartlegginga av Frankrike og for ein teori om fjellkjededanning.
Élie de Beaumont foretok i 1821, på oppdrag frå regjeringa, ei vitskapleg reise til England, hovudsakleg for å studere dei geologiske tilhøva. Etter han kom attende byrja han som ingeniør i École nationale supérieure des mines de Paris og vart så utnemnd som ingénieur en chef. I 1829 vart han professor i geologi ved École des mines og 1832 professor ved Collège de France samt 1835 medlem av Académie des sciences, deär han 1853 vart vald til permanent sekretær.
Han er mest kjend for å i lag med Armand Dufrénoy utarbeide geologiske kart over Frankrike i skalaen 1:500 000, som vart gjeven ut i seks artiklar frå 1840 til 1842, samt tilhøyrande tekst: Explication de la carte géologique de la France (1841-48). Begge to fekk Wollastonmedaljen for dette verket i 1843.
Han fekk stor merksemd, men ikkje så mange tilhengjarar med Élie de Beaumonts Notice sur le systéme des montagnes (1849-52), der han deler inn fjellkjedene i visse system, etter hovudretninga deira, og framstiller teorien om at alle fjellkjeder med same retning vart løfta opp under same tidperiode, og oppløftinga hadde samanheng med avkjølinga av jorda. Av andre arbeid han skreiv finst Leçons de géologie pratique (tre volum, 1845). I 1867 fekk han oppdraget om å leie arbeidet for å opprette eit nytt, meir detaljert kart (i større skala) over Frankrike.
Han var medlem av Det franske vitskapsakademiet og vart permanent sekretær etter François Arago døydde i 1853. Han vart til og med medlem av Det prøyssiske vitskapsakademiet og utanlandsk medlem av Royal Society. I 1848 vart han utanlandsk medlem av Kungliga Vetenskapsakademien.
Berestol
Berestol er ei innretning for persontransport som blir bore av to eller fleire menneske. Det kan vera eit praktisk transportmiddel i tronge gater eller ulendt terreng.
Ein berestol er som regel utstyrt med to berestenger og blir som regel boren av to eller fire menn. Berestol med kalesje og dør med vindauge, såkal;a portechaise, var mykje brukt av aristokratiet og det høgare borgarskapet i Europa på 1600- og 1700-talet. Han kom trurleg til Europa frå Kina. I Aust-Asia og India har berestolar vore nytta heilt opp i moderne tid.
Kongesjaluppen «Stjernen»
Kongesjaluppen «Stjernen» er det minste norske dampskipet som framleis eksisterer.
Kongesjaluppen «Stjernen» vart bygd av Akers mekaniske verksted på oppdrag av Oskar II av Noreg og Sverige i 1899. Frå 1905 og fram til den fyrste verdskrigen vart ho brukt av Haakon VII av Noreg. I mellomkrigstida vart ho brukt om sommaren til ulike oppgåver, mellom anna som turbåt i Oslofjorden. Etter at tyske offiserar hadde nytta båten under den andre verdskrigen vart ho kassert på grunn av dårleg forfatning og seld. Ho vart transportert til Mjøsa og ombygd til fraktebåt.
Sjaluppen vart seinare gjenoppdaga ved Mjøsa, den var i ein svært dårleg forfatning. Ved hjelp av gåver og av dugnadar organisert av foreininga Marinemuseets Matroser vart ho sett i stand igjen, så mykje som mogleg av den opphavlege substansen til båten vart bevart. 21. mars 2000 vart ho sjøsett igjen.
Helleland kyrkje
Helleland kyrkje er ei langkyrkje frå 1832 på Helleland i Eigersund kommune kommune i Rogaland fylke. Kyrkja er lafta og har 500 sitjeplassar. Det har vore kyrkje på Helleland sidan mellomalderen.
Interiør og inventar
Kyrkja har galleri i vest og langs delar av sør- og nordveggen. Tidlegare hadde ho fleire galleri.
Altartavla vart måla av sokneprest Thorvald Egidius Isaachsen og gjeven i gåve til kyrkja i 1905. Inntil då hadde det stått ein trekross på altaret. Tavla fekk ny omramming i 1932. Døypefatet og mykje anna inventar er overført frå gamlekyrkja.
Robert Grant Aitken
Robert Grant Aitken var ein amerikansk astronom.
Aitken var knytt til Lick-observatoriet i California frå 1895 til 1935 og er særleg kjend for arbeidet sitt med dobbeltstjerner, som han oppdaga over 3000 av. Han var forfattar av The Binary Stars (2. utg. 1935) og New General Catalogue of Double Stars within 120° of the North Pole, ved utgjevinga i 1932 ei komplett nedskriving over dei 17 180 dobbeltstjernene som var kjend i 1927.
Saltvasskrokodille
Utbreiing
Saltvasskrokodillar lever i innlandsvatn, sumpar, marskland og brakkvatn i kystområde og estuar. Dei kviler og legg egg på land.
Ein finn krokodillen i Australia, Brunei, Papua Ny-Guinea, Indonesia, Filippinane, Malaysia, Vietnam, Kambodsja, Myanmar, Bangladesh og India, og på dei mindre øyane Sri Lanka, Solomonøyane, Palau og Vanuatu.
Krokodillane blei rekna som ein truga art på 1980-talet og flytta til den noko tryggare kategorien «sårbar» på 1990-talet, og så «livskraftig» i 1996. I dei fleste land er han regulert under CITES-konvensjonen appendix I, som forbyr handel med verdas mest truga artar. I Australia, Indonesia og Papua Ny-Guinea er dei omfatta av dei litt mindre strenge appendix II-reglane som regulerer handel.
Kånna
Kånna er ein svensk tettstad i Ljungby kommun i Kronobergs län i Småland. I 2010 hadde tettstaden 352 innbyggjarar.
Leather Jackets
Leather Jackets er det 20. studioalbumet til den britiske songaren Elton John, spelt inn i Sol Studios i England og Wisseloord Studios i Nederland. Albumet kom ut i 1986. Det var det første albumet hans som ikkje gav han nokon Topp 40-singlar i verken USA eller Storbritannia sidan Tumbleweed Connection i 1970-åra, som det ikkje vart henta singlar frå. Det er òg det Elton John-albumet som har gjort det dårlegast på albumlistene i karrieren hans. I 2006 omtalte John albumet som det han likte minst av dei han hadde laga, medan Bernie Taupin meinte dette var The Big Picture.
«Heartache All Over the World» var den einaste singelen som klarta inn på lista i USA, men nådde ikkje ein gong Topp 50. «Slow Rivers» er eit samarbeid med Cliff Richard som vart gjeven ut som singel i Storbritannia.
Roger Taylor og John Deacon frå Queen speler høvesvis trommer og bassgitar på songen «Angeline».
Dette var det siste studioalbumet til John som vart produsert av Gus Dudgeon.
Dette er det einaste av studioalbuma til John som per 2011 ikkje har blitt remastra.
Salstrofé
}
Minami-heito-zan
Minami-heito-zan er eit fjell i Antarktis på 480 moh. Det ligg oppom søraustenden av Langhovde, på kysten av Dronning Maud Land. Det vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957-62. Namnet «Minami-heito-zan» (Det sørlege flate fjellet) vart gjeve av JARE i 1973 og har tilknyting til Heitō-zan like nord for dette fjellet.
Eliasonbreen
Eliasonbreen er ein isbre som er 5 nautiske mil lang og ligg like vest for Mount Hornsby i Antarktis. Breen flyt sør frå Detroit Plateau og ut forlandsisen nord for Larsenfjorden på Nordenskjöld Coast nord i Graham Land i Antarktis. Han vart kartlagt frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (1960–61), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Eliason motorslede. Sleden vart funnen opp i 1942 i Sverige men vert no laga i Canada. Ein har nytta han i arktisk Canada sidan 1950 og i Antarktis sidan 1960.
Al `Adhbah
Al `Adhbah er ein busetnad i Qatar i kommunen Ash Shamal. Han var tidlegare ein beduinleir og hadde fem mura brunnar i 1917.
Erskinebreen
Erskinebreen er ein isbre som er 16 nautiske mil lang og ligg på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Breen flyt vest og ut i Darbel Bay nord for Hopkinsbreen. Han vart først kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1946–47, og namngjeve «West Gouldbreen». I lag med East Gouldbreen vart han rapportert å fylle ein tverrgåande dal over Graham Land, men etter meir nøye landmåling i 1957 synte ein at det ikkje var noko topografisk samanheng mellom dei to. Namnet Gouldbreen vart avgrensa til den austlege breen, og eit heilt nytt namn, etter Angus B. Erskine som leia den første gruppa frå FIDS ned breen, har sidan vorte godkjend for den vestlege breen.
Køyretøydekorasjon i Sør-Asia
Køyretøydekorasjon i Sør-Asia er ein tradisjon for å utsmykka køyretøy med og utan motor i Afghanistan, Bangladesh, India, Nepal og Pakistan. Særleg lastebilar i området er kjende for rike dekorasjonar, men ein kan også pynta bussar, bilar, rickshawar og vogner.
Køyretøy kan dekorerast med tekstil, tre, metall og plastikk og måleri av mange ulike slag. Ein kan til dømes måla mønster, tekst, blomar, dyr, personar og ulike symbol på køyretøya. Dekoreringa kan ha ulike regionale og personlege preg. Ho blir utført av særskilde yrkesgrupper.
Historie
Skikken med køyretøydekorasjon går tilbake til før utviklinga av motorkøyretøy. Tidlegare kunne ein pynta berestolar, haudaer, vogner og trekk- og ridedyr som esel, elefantar, kamelar og okser. Skikken med å pynta dyr med teppe, bjøller, duskar og måling er framleis utbreidd.
På 1920-talet fekk Kohistan Bus Company dekorert bussane sine for å tiltrekka passasjerar. På 1950-talet blei langtransport med lastebil vanleg i Sør-Asia, og køyretøy kunne dekorerast for å skilja seg ut og gje eigaren ein konkurransefordel. Rundt same tid byrja ein å dekorera rickshawar i Bengal, der til dømes brettet på baksida av rickshawen og taket over kunne pyntast.
og skikken blei overført til motoriserte rickshawar eller tuk-tukar på 1970-talet. Seinare er det blitt vanleg å bruka påklistra dekorasjonar i staden for eller i tillegg til å få køyretøyet måla direkte.
Motiv
Tidlege dekorasjonar av motorkøyretøy kunne vera relativt enkle religiøse motiv, som portrett av sikh-guruar eller sufi-helgenar. Gudar og etterkvart filmstjerner blei også vanlege.
Skøyen–Filipstadlinja
Skøyen-Filipstadlinja er ei dobbeltspora, elektrifisert jernbanestrekning på om lag to kilometer frå Skøyen stasjon på Skøyen i Oslo til Filipstad i Oslo som berre vert nytta for lokaltog som skal stå på Jernbaneverket sin driftsbanegård medan dei er ute av bruk i tider med liten trafikk, eller er til vedlikehald ved NSB trafikkservice AS, som vedlikeheld tog-materiell, primært tog frå morselskapet NSB.
Køyretøydekorasjon i Sør-Asia
Motiv
Tekst i form av kalligrafi eller enklare bokstavar kan innehalda dikt, utsegner, namn på gudar og religiøse leiar, og oppfordringar til å bruka hornet når ein køyrer forbi (horn please eller horn OK please).
Skøyen–Filipstadlinja
Skøyen-Filipstadlinjen var opphavlig ein del av Drammenbanen. Strekninga vart opna i 1872. Då Oslotunnelen opna i 1980 vart størstedelen av trafikken flytta frå Vestbanen til Oslo S, men nokre avgangar gjekk frå Oslo V fram til ruteskiftet i 1989. Linja hadde deretter ingen persontrafikk, men vart ei tid trafikert av godstog som skulle til og frå den dåverande containerhamna på Filipstad, som seinare vart lagd ned. Strekninga mellom Filipstad og Vestbanestasjonen vart lagt ned, og spora vart reve tidleg på 1990-talet.
Køyretøydekorasjon i Sør-Asia
Teknikkar
Ombygging som særleg blir gjort i Afghanistan og Pakistan kan gje eit ekstra nivå på toppen av køyretøyet som kan bli brukt til ekstra last eller som sovestad. Det er vanleg å bruka treverk som materiale i Quetta og Peshawar, medan plastikk er vanlegare i Rawalpindi. På landsbygda i Sind kan ein bruka kamelbein til dekorasjonar.
Skøyen–Filipstadlinja
Oppstallingsarealet for lokaltog på Filipstad ligg der godsstasjonen for Oslo Vestbanestasjon låg tidlegare. På arealet for den siste stutte strekninga herifrå og gjennom ei fjellskjering fram til det området der sjølve Vestbanestasjonen låg, der den gamle banen vart fjerna på 1990-talet, er det bygd ein rad med bustadblokker med garasjar for personbilar i den gamle fjellskjeringa under dei.
Køyretøydekorasjon i Sør-Asia
Funksjon
Mange av dekorasjonane på sørasiatiske køyretøy har ein lukkebringande funksjon. Bilde av demonfjes eller sko hengd frå undersida av køyretøyet kan vera meint å skremma vekk ulukke eller det vonde auget.
For langtransportsjåførar blir lastebilen ein heim heimefrå. Klirrande armband i førarhuset kan minna dei om konene heime.
Nevinnomyssk
Nevinnomyssk (russisk Невинномы́сск) er ein by i Stavropol kraj i Russland. Han ligg ved elva Kuban, rundt 50 km sør for Stavropol og har om lag 130 000 innbyggjarar (2007).
Nevinnomyssk vart grunnlagt i 1825 som ein stanitsa nær eit lite fort. Han fekk bystatus i 1939. Nevinnomyssk-kanalen startar i Nevinnomyssk.
Universitetet i Dodoma
Universitetet i Dodoma (engelsk University of Dodoma, swahili Chuo Kikuu cha Dodoma) er eit universitet i Dodoma, hovudstaden i Tanzania. Universitetet opna i 2007, då 1 000 studentar vart tekne opp i humaniora, utdanning, informatikk og virtuell utdanning. I 2008 opna program for helse og biologi.
Ifølgje Tanzania sin visjon for nasjonal utvikling for 2025 vil universitetet kunna ta imot 40 000 studentar innan diverse akademiske disiplinar. Dette er meir enn dobbelt så mange studentar som i dag studerer ved Universitetet i Dar-es-Salaam.
Komikar
Ein komikar som vender seg direkte til publikum blir kalla ein stand-up-komikar.
Changes av David Bowie
Singelen gjekk inn på UK Singles Chart for første gongen den 15. januar 2016 på ein 49. plass, veka etter at Bowie døydde.
Musikk og tekst
Bowie har sagt om songen at «han starta som ein parodi på ein nattklubbsong, ein slags bruk-og-kast». Det musikalske arrangementet følgde saksofonen til Bowie, pianoet til Rick Wakeman og strykarane til Mick Ronson, medan det stammande refrenget er samanlikna med The Who.
Teksten fokuserte på den store trongen ein kunstnar har til å fornye seg («Strange fascination, fascinating me / Changes are taking the pace I'm going through») og å distansere seg frå hovudstraumen i rocken («Look out, you rock 'n' rollers»). Songen er òg tolka som å annonsere« moderne ungdom som ein ny rase», eit tema som går att på albumsporet «Oh! You Pretty Things». Platemeldinga i Rolling Stone då Hunky Dory kom ut meinte at «Changes» kunne «oppfattast som ein ung mann sitt forsøk på å tenkje ut korleis han vil reagere når det er hans tur til å vere på den vonde sida av generasjonsskiljet».
Utgjeving og etterverknad
Bowie gjekk med på å la Peter Noone få spele ein versjon av «Oh! You Pretty Things», som mange seinare meinte var det opplagde singelvalet frå Hunky Dory, «Changes» vart vald ut som singel i januar 1972. Som albumet fekk det god kritikk, men gjekk akkurat ikkje inn på listene i USA og Storbritannia.
Songen vart spelt fast på konsertane til Bowie som Ziggy Stardust i 1972–73, og igjen på Diamond Dogs-turneen i 1974 og Station to Station-turneen i 1976. I følgje Bowie, «vart han eit monster som alle ropte etter på konsertane:  'Dye-vid, Dye-vid – do Changes!'  Eg hadde inga aning om at han skulle verte så populær.» I 2004 vart songen rangert på 127. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 største songane gjennom tidene.
Andre utgjevingar
Dei fleste hit-samlingane til Bowie har med «Changes», trass i at han ikkje nådde listene. Samleplatene Changesonebowie (1976), Changestwobowie (1981) og Changesbowie (1990) har alle henta titlane sine frå denne songen.
Bassisten Jimmy Johnson
I 1976 arbeidde Johnson med Alembic og GHS for å skape ein av dei første 5-strengs bassgitarane med ein låg H-streng. Johnson har budd i Los Angeles sidan 1979.
Den russiske marinen
Den russiske marinen (russisk Военно-морской флот России [ВМФ]; Vojenno-morskoj flot Rossii) er den sjømilitære greina av det russiske forsvaret. Marinen har skipstypeforkortinga RFS. Admiral Nikolai Jevmenov er øvstkommanderande.
Den moderne russiske marinen har utspring i den sovjetiske marinen etter at Sovjetunionen fall i 1991, men kan førast attende til tidleg på 1700-talet, då han blei grunnlagd av tsar Peter den store i samband med at Russland fekk tilgang til hamnar ved Austersjøen.
Den russiske marinen består i dag av fire flåtar og ein flotilje:
Nordflåten er den sterkaste delen av marinen med omtrent 55,000 mann. Her ligg også dei operative strategiske ubåtane, og hangarskip som «Admiral Kuznetsov».
Kärda
Kärda er ein svensk tettstad i Värnamo kommun i Jönköpings län i Småland. I 2005 hadde tettstaden 309 innbyggjarar. Kärda ligg cirka sju kilometer vest for Värnamo.
Evansbreen i Graham Land
Evansbreen er ein slak isbre i Antarktis som er 5 nautiske mil lang og 4 nautiske mil brei. Breen flyt austover frå platåskrenten og saman med Hektoriabreen mellom Shiver Point og Whiteside Hill, på austkysten av Graham Land. Han vart oppdaga av sir Hubert Wilkins på ein flytur, 20. desember 1928, og namngjeven «Evansfjorden» av han etter E.S. Evans frå Detroit. Vidare landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey i 1955 rapporterte at dette lågtliggande området ikkje var ein fjord, men forma var den nedre delen av Hektoriabreen og breen som no er skildra.