cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arnt Hagen
Hausten 1965 vart Hagen vald inn på Stortinget for Møre og Romsdal, etter å ha vore vararepresentant i den då avslutta stortingsperioden. Han representerte fylket i 12 år fram til 1977. Til mars 1968 var han medlem av Justiskomiteen, resten av den fyrste valbolken var han med i Sjøfarts- og fiskerikomiteen. Valbolken 1969-73 var han medlem av Kommunalkomiteen, den siste sesjonen også av Valkomiteen. Han heldt fram i Kommunal- og miljøvernkomiteen i heile si siste fireårsperiode, då som nestformann i komiteen. Hagen var medlem av Senterpartiet sitt sentralstyre og formann for programkomiteen i partiet i tida 1973-77.
Frå 1977 til 1994 var Hagen utbyggingssjef i Møre og Romsdal fylkeskommune.
Han gav i 1996 og 1998 ut to minnebøker, I solgangsbris og skjelle og I kamp for distrikta. om sitt arbeid som politikar og byråkrat.
Semarang
Semarang er ein storby på nordkysten av øya Java i Indonesia. Byen er den mest folkerike i Midt-Java-provinsen og hyser provinsstyresmaktene. I sjølve Semarang bur vel 2 millionar ibuarar, men over 6 millionar menneske er busett i storbyområdet. Flesteparten av ibuarane er javanesarar.
Semarang var ein viktig hamneby for Nederlandsk Ostindia. Framleis spelar byen med hamna ei viktig rolle regionalt.
Kent Nielsen
Kent Nielsen er ein dansk fotballtrenar og tidlegare -spelar frå Frederiksberg. Midtstopparen vart europameister med Danmark i 1992 og spelte 54 landskampar i tida 1983-92. Han har elles vunne både den nasjonale serien og cupen som spelar, såvel som trenar.
Nand Baert
Ferdinand Baert, kjend som Nand Baert var ein belgisk radio- og fjernsynsprogramleiar. Han var mellom anna kommentator for Belgia under Eurovision Song Contest 1956.
Kent Nielsen
Nielsen spelte på Brønshøj BK frå 1980 til -86. Han fekk sin landslagsdebut 5. oktober 1983 mot Polen. Frå 1987 til sommaren 1989 hadde han suksess med Brøndby IF, og vann to seriegull og den nasjonale cupmeisterskapen. Deretter gjorde han teneste i forsvarsrekka til engelske Aston Villa FC i to sesongar, men med ny trenar hausten 1991 mista han plassen i fyrsteellevaren. Tidleg i 1992 gjekk han til Aarhus GF (AGF) og tok plass i forsvaret til han la opp etter 1994-sesongen. Under EM i fotball 1992 i Sverige deltok han i fire av dei fem kampane til Danmark, mellom anna finalen i Göteborg, der han gjorde ei flott redning på målstreken, i ein kamp Danmark vann med 2-0 over Tyskland. EM-finalen vart hans siste i den danske landslagsdrakta. Han skåra tre mål for Danmark på 59 oppgjer.
Sidan 2000 har Nielsen vore klubbtrenar i dansk toppfotball. Lengst tid har han hatt hos AC Horsens 2001-08 og Aalborg BK 2010-15.
Beaminster
Beaminster  er ein by i grevskapet Dorset i England. Han har kring 3000 innbyggjarar. Han ligg ved vegen A3066, mellom Bridport og Crewkerne, i dalen elva Brit renn gjennom. Byen er kjent for Beaminsterfestivalen, ein årleg ni dagar lang musikk- og kulturfestival.
Under borgarkrigen var byen på parlamentet si side, og vart plyndra av rojalistiske styrkar i 1644.
Fordi jernbanen ikkje vart lagt til Beaminster på 1800-talet, opplevde han ikkje same vekst som andre byer, og han er derfor ein av de minste byane i Storbritannia.
Thomas Natvig
Thomas Natvig var ein norsk skipper, hamnefut og stortingsmann frå Kristiansand.
Natvig var son til ein koffardiskipper som døydde i krigsfangenskap i England. Han vart sjølv sjømann, og var skipper til 1843. I 1841 førte han barken «Ledaal» til Batavia, og skal ha vore den fyrste skipperen som viste det norske flagget i Ostindia.
År 1843 flytta Natvig til Stavanger, der han var navigasjonslærar til dess han i 1852 fekk ei stilling i tollverket. Allereie året etter vart han hamnefut og losoldermann i Stavanger, frå 1855 også innrulleringsbetjent.
Natvig var valmann frå 1847 til -73. Sjølv representerte han Stavanger på Stortinget 1851, 1857, det overordentlege Storting 1858 og 1859-60-tinget. I alle stortingssesjonane var han medlem av næringskomite nr 2, frå 1857 var han også medlem av Lagtinget. I 1856 og 1861 var Natvig medlem av kongelege kommisjonar som handsama høvesvis styrmannseksamenen og loslova.
I Stavanger er Thomas Natvig heidra med Losoldermann Natvigs vei som ligg på Kampen.
Dato
Dato er ei tidfesting av eit visst døgn i ein kalender. Han kan oppgjevast med tal eller ei blanding av tal og bokstavar.
Det vanlegaste datosystemet i verda i dag er den gregorianske kalenderen. Den internasjonale standarden ISO 8601 fastset ein felles skrivemåte for tid og dato etter denne kalenderen. Her skal ein skriva den største eininga først (år) og deretter fallande verdiar. Ein tilrår at tala blir skrivne med bindestrek imellom, ikkje punktum. Ein dato etter denne standarden blir skriven 2023-September-. Ein vanlegare norsk skrivemåte er 1. September 2023.
Ordsoge
Ordet «dato» kjem frå latin. Det er eigentleg ei kasusform (dativ eller ablativ) av datum, 'gjeve', som også er opphavet til ordet «data». Bruken kjem frå mellomalderdokument der ein i underskrifta gjerne skreiv at noko var 'gjeve' eller 'utferdiga' på ein viss dato.
Bruk
Datoar kan visa kva tid noko har hend eller er venta å henda, noko ein til dømes finn på billettar, kvitteringar og liknande. På identifikasjonsdokument, attestar, diplom og liknande kan fødselsdato, testdato, utgjevingsdato og liknande ha ei viktig tyding. Datoar kan også brukast på bygningar, minnesmerke og liknande for å visa til tida ein bygde noko på, tida nokon levde eller ei viss tid ein vil minnast.
Med datostempling kan ein anten oppgje datoen der noko hende, eller eit anna tidspunkt ei viss tid seinare. Dette kan vera til hjelp på mellom anna matvarer, slik at ein kan halda styr på kor gamle dei er og kva tid dei bør brukast, eller lånemateriale frå eit bibliotek der ein kan ha materialet ei viss tid.
Norske skrivereglar
Datoar kan skrivast på fleire måtar på norsk. Dei følgjande skrivemåtane er rekna som korrekte: Det skal ikkje brukast skråstrekar i korrekt norsk.
Om ein skriv månedsnamnet med bokstavar, skal ein ha punktum og mellomrom etter talet:
Forkorta årstal skal skrivas uten apostrof:
Ein kan bruka ordet «den» om ein bruker ord i datoen, som «den 4. juli», men ikkje om ein berre bruker tal (4.7.1989).
Andreas Möller
Andreas Möller er ein tidlegare tysk fotballspelar frå Frankfurt am Main. Han spelte 85 landskampar for Tyskland og skåra tjueni gonger. Han spelte for Tyskland i VM i 1990, 1994 og 1998. Og i EM i 1992 og i 1996. Han spelte for Eintracht Frankfurt, Borussia Dortmund, Schalke 04 og Juventus. Han blei europameister med Tyskland i 1996. Med Borussia Dortmund vart han ligameister i 1995 og 1996 og vann meisterligaen i 1997 og intercontinentalcupen same året, og han vart også cupmeister med klubben i 1989. Med Juventus vann han UEFA-cupen i 1993. Han vann også den tyske cupen med Schalke 04 i 2001 og 2002.
Mineralsamling
Mineralsamling er ein hobby som går ut på å samle, ordne og studere mineralprøvar. Det finst fleire retningar innan mineralsamling, frå samling av vene prøvar og smykkesteinar, til samling av på ein meir systematisk og vitskapleg måte. Nærskylde område er samling av meteorittar, bergartar og fossil.
Hobbyen er særleg populær i USA, der samlarane vert kalla rockhounds, men er blitt stadig meir populær i Europa òg. Kvart år vert det halde mange mineralmesser, mellom anna i Tuscon og Denver i USA og München i Tyskland. Fleire land gjev ut tidsskrift både av amatørar og profesjonelle forlag. Dei venaste eksemplara av somme mineral kan gå for skyhøge prisar, og mineral er derfor ei handelsvare. Sidan dette skapar ein del utplyndring av førekomstar, som har gjort skade for både forskinga og grunneigarane, er ein del førekomstar blitt verna ved freding.
Norske Amatørgeologers Sammenslutning (NAGS) bestod i 2006 av 36 lokale samskipnader og gjev ut tidsskriftet Stein, som kjem ut ein gong i kvartalet.
Bjørnar Seppola
Bjørnar Johannes Seppola er ein forkjempar for finsk språk og kvensk kultur.
Bjørnar Johannes Seppola er av Seppola-slekta og busett i Skibotn i Storfjord kommune. Han tok hovudfag i finsk i 1996 ved Universitetet i Tromsø. Han har gått i fronten for m.a. finsk undervisning i skulen  og var ein av dei første som underviste i finsk i grunnskulen i Noreg. Han har tidlegare vore leiar i Norske Kveners Forbund og har sidan 1. januar 2010 vore leiar i Kvensk Finsk Riksforbund.
Istra i Romsdal
Istra er ei sideelv til Rauma med ei lengde på 17 km.
Elva har sitt utspring i Reinheimen og renn nordover gjennom Isterdalen til ho munnar ut i Rauma om lag 3 km før utløpet i Isfjorden ved Veblungsnes nær Åndalsnes.
Istra har ei lakseførande strekning på 10 km og er ei sjøaureelv.
Elva vart verna i Verneplan III, seinare vart Raumavassdraget verna i Verneplan IV.
Etymologi
Ifølge moderne språkforsking kan opphavet til elvenamnet vere ei hypotetisk indoeuropesk språkrot der es eller is tydde vatn, òg flytande, men at ordet seinare fekk den snevrare tydinga «vatn i fast form».
Andre europeiske elvenamn som kan ha same språklege opphav:
Wallacea
Området har namn etter den britiske oppdagelsesreisande naturforskaren Alfred Russel Wallace (1823–1913), som også er kjend for å ha definert den faunaregionale skillelinja kalla wallacelinja.
Geografi
Wallacea er avgrensa av wallacelinja i vest og av lydekkerlinja i aust. Filippinane blir som regel rekna som ein eigen region. Øyene i Sundaland vest for linja, som Sumatra, Java, Bali og Borneo, har ein pattedyrfauna som likner på den i Fastlands-Asia, med tigrar, nashorn og menneskeapar, medan dei frå Lombok og austover hovudsakleg har pungdyr og fuglar som likner på dei i Australasia. Sulawesi har teikn på begge.
Medan landlevande dyr kunne kryssa over til Sundaland frå fastlandet og frå øy til øy under istider då havnivået var lågare, kunne dei ikkje lett kryssa ope hav til Wallacea. Øyene i denne økoregionen har derfor få landpattedyr, landfuglar og ferskvassfiskar med asiatisk opphav. På liknande vis hadde Australia og Ny-Guinea i aust ein grunn kontinentalsokkel som laga eit geografisk samband mellom dei, ein region forskarar mellom anna har kalla Australia-Ny-Guinea, Meganesia, Papualand og Sahul. Dette området har mange pungdyr, landlevande og ferskvassfiskar ein ikkje finn i Wallacea. Fuglar, reptil og insekt hadde lettare for å kryssa sunda, og Wallacea har mange artar av denne typen av både asiatisk og australsk opphav.
Linja som skil Wallacea frå Australia–Ny-Guinea blir kalla lydekkerlinja. Weberlinja er ei midtlinje mellom dei asiatiske og australske flora- og faunaområda, og følgjer dei djupaste sunda i det indonesiske øyriket.
Plantane i Wallacea er hovudsakleg av asiatisk opphav, og botanikarar tek med Sundaland, Wallacea og Ny-Guinea i floraprovinsen Malaya, ein del av Malesia.
Deram Records
Deram Records er eit tidlegare britisk plateselskap som låg under paraplyen til Decca Records og som fungerte som platemerke for både alternative og progressive artistar. Som dei fleste andre subsidiære plateselskap under Decca så vart Deram sitt motstykke i USA distribuert under London Records.
Deram var i all hovudsak aktivt mellom 1966 og 1973, men fungerte i praksis over ein lengre periode heilt til byrjinga av 1980-talet. Decca brukte Deram Records i marknaden mot både Island Records, Harvest Records (som var ått av EMI) og Vertigo Records (som vart starta av Philips Records), men feila i å etablere seg på lang sikt.
Frå starten av var artistar innan popsjangeren sidestilt med artistar og band innan progrocken, trass i at Decca ønskte å gjere Deram til eit merke berre for alternativ musikk. Både David Bowie og Cat Stevens fekk likevel ein tidleg suksess på selskapet, før dei omsider flytta over til høvesvis Philips Records og Island Records. Tre av dei tidlege hitlåtane deira var Procol Harum sin «A Whiter Shade of Pale», The Move sin «Night of Fear» og «I Can Hear the Grass Grow».
I 1969 starta Decca eit reint progressivt merke under namnet Nova, som varte i mindre enn éit år. Dette har sidan ført til forvirringar sidan fleire utgjevingar har kome under namnet Deram Nova og Decca Nova. Decca gav sidan ut to album på vinyl av Justin Hayward (The Moody Blues) under namnet Songwriter (1977) og Night Flight (1980). Deram hadde blant anna punkrockbanda Bananarama, The Modettes, Splodgenessabounds og TV21 under kontrollen deira tidleg på 1980-talet før merket forsvann under Decca Records igjen, som sidan vart kjøpt opp av Universal Music.
Malmen minette
Minette er ein type jernmalm danna av sedimentære avsetjingar frå juratida som innheld hematitt og limonitt. Han har eit jerninnhald på 25–30 prosent.
Førekomsten finst i Lorraine i Frankrike og i Luxembourg, og har historisk hatt stor tyding for industrien i området.
Minette kan også visa til ei form for lamprofyr.
Michael Hossack
Michael Joseph Hossack var ein USA-amerikansk trommeslagar, mest kjend for perioden han spelte i The Doobie Brothers.
Hossack tente fire år i den amerikanske marinen under Vietnamkrigen. Då han kom heim att i 1969 til New Jersey hadde han planar om å arbeide i politiet, men vart overtydd til å prøvespele for det California-baserte bandet Mourning Reign. Han flytta så til San Francisco med bandet, som signerte for eit produksjonsselskap som nyleg òg hadde signert kontrakt med det nye rockebandet The Doobie Brothers.
22. juni 2001, medan han var på veg til ein konsert i Caesars Tahoe i Lake Tahoe, fekk Hossack fleire beingbrot i ei motorsykkelulukke på Highway 88 og måtte flygast med helikopter til Sacramento for operasjon. Hossack kom attende til bandet etter fleire månader. I 2010 fekk han så påvist kreft og gav seg i bandet for å passe på helsa. Han døydde av sjukdommen i 2012, i heimen sin i Dubois i Wyoming, 65 år gammal.
Hossack vart posthumt innlemma i Rock & Roll Hall of Fame i 2020 i lag med resten av The Doobie Brothers.
Jolle
Jolle er ein liten open båt, laga for å kunne roast, seglast eller for å drivast fram med ein liten påhengsmotor. Joller kan vere av ulike utformingar, bygd i tre eller av kunstmateriale (plast), men er vanlegvis kjenneteikna av å ha ein flat aktererspegel (dei er flate bak). Dei vert nytta som lettbåtar eller hjelpebåtar på større båtar, for å take seg fram mellom båt og land og så bortetter. Joller for segling, bygd etter særskilde reglar for dei einskilde typane, vert nytta som konkurransebåtar i regattaer.
Seglsport
Joller som vert nytta til seglsport, regattaer, er bygde etter særskilde reglar og kan være frå under åtte fot til over atten fot lange. Dei har gjerne ein kjøl som er lagd som ei flat loddrett plate, eit «sverd», plassert sentralt i ei kasse i båten for kjapt å kunne senkast ned gjennom ei spalte i båtbunnen når det trengs under bruk. Dei minste typene av slike segljoller er godt eigna for born frå sju- åtteårsalderen til å lære seg å segle i, då dei er trygge og gjev borna god kjennskap til korleis det er å segle.
Goúves
Goúves (gresk Γούβες) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Goúves inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Khersónisos og er hovudsete i kommunen.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Goúves 10 731 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 539 innbyggjarar.
Mount Booth
Mount Booth er ein fjelltopp, 1575 moh, som ragar over samløpet mellom fjellryggane ved sørvestenden av Murphy Valley i Olympus Range i McMurdo Dry Valleys. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 2004 etter John F. (Johan) Booth, ein vitskapleg teknikar som overvintra åtte gonger ved Palmer-stasjonen og Amundsen-Scott-stasjonen mellom 1994 og 2004.
Hedevig Lund
Hedevig Lund  var ein norsk målar under romantikken. Ho var blant dei første norske kvinnene som fekk ei profesjonell utdanning som kunstnar. Lund vart kjend som portrettmålar, og måla fleire portrett av eidsvollmenn på bestilling frå Eidsvollsgalleriet. Måleria hennar Bunadkledd pike i svalgang (1849) og Landskapsstudie fra Borrevannet (1878) er ved Nasjonalgalleriet.
Liv og virke
Hedevig Lund var fødd i Kristiansand som dotter av Ole Wilhelm Erichsen og kona hans Abel Marie, fødd Isaachsen. Faren var statsråd og marineminister og eigar av Semb Hovedgård i Borre i Vestfold. Hedevig Lund fekk først opplæring i målarkunst av Johan Gustaf Köhler i Stockholm, der ho budde medan faren var statsråd.
Ho hadde si første utstilling i Børslocalet i Christiania (Oslo) i 1845. I 1846-47 var ho elev av Karl Sohn og Adolph Tidemand i Düsseldorf. Ho tok særleg til seg den idealiserande portrettstilen til Sohn.
Som kunstnar er Lund særleg kjend for portretta sine. Ho fekk eit gjennombrot med eit portrett av mora som ho måla i Düsseldorf i 1846 og stilte ut i februar 1847 ved Christiania Kunstforening. Dette bildet er no i privat eige. Seinare utførte ho fleire bestillingsverk til Eidsvollsbygningen sitt galleri over medlemmer av Riksforsamlinga. Ho måla portrett av kvinner frå borgarskapet, og var relativt aktiv fram til 1854. På denne tida måla ho også nokre sentimentale seinromantiske genrebilde, til dømes av kvinner i folkedrakt. Ho laga også kopiar av portrett.
Ho gifta seg med offiseren, forfattaren og landskapsmålaren Bernt Lund i 1847. Også han hadde studert måling i Düsseldorf. Lund arbeidde som vegingeniør, og reiste mykje. Hedevig følgde ofte med han på reisene. Begge ektefellane hadde ein lang pause i målinga, Hedevig måla svært lite i 20-25 år frå 1856. Men saman måla dei altertavla Jesus i Getsemane (1867/68) som i dag er i Stokken kyrkje, medan ei identisk altertavle til Våler kyrkje i Solør truleg blei utført av Hedevig Lund åleine. Ho måla også eit portrett av ektemannen i 1870.
Ekteparet tok over Semb Hovedgård frå mor til Hedevig i 1880. Rundt denne tida byrja dei også å måla att. Hedevig Lund måla no fleire landskap frå området i ein fornya stil. Landskapsstudie Borrevannet (1878) er frå denne tida. Dette landskapsmåleriet er no ved Nasjonalgalleriet.
Kjende verk
Bunadkledd pike i svalgang frå 1849 er eit nasjonalromantisk prega portrett som framstiller ei ung kvinne i folkedrakt eller bunad. Drakta kan ikkje stadfestast til ein bestemt stad, men sølja til kvinna kan peika mot Hallingdal. Kvinna har eit strikketøy hengande i eine handa. Svalgangen ho står i ser ut til å vera eit bygg i tradisjonell norsk lafteteknikk. Bakgrunnen er ein pittoresk dal med høge fjell, nokre av dei snøtoppa.
Landskapsstudie fra Borrevannet (1878) er ei naturtru skildring av Borrevannet med ein tørr grasbakke i framgrunnen og vatnet i bakgrunnen. Ulike tre rammar inn utsynet mot horisonten, og bildet «framstår som en invitasjon videre inn i landskapet». Norsk kunstnerleksikon skildrar det som «friluftsmaleri utført med lys palett, men med en bevisst komposisjon og utpenslet overflate.»
Utstillingar
I 1927 blei det halde ei minneutstilling over verka til ekteparet Lund hjå Blomqvist Kunsthandel i Oslo.
Verk av Hedevig Lund blei viste ved desse kollektivutstillingane:
Finse stasjon
Finse stasjon er i ein stasjon på Finse på Bergensbanen, opna i 1908. Stasjonen ligg på kilometer 302,10 rekna frå Oslo S over Roa stasjon og Gjøvikbanen, som var den ruta persontoga på Bergensbanen nytta tidlegare. Det er ikkje bilveg fram til stasjonen. Stasjonsbygningen er teikna av arkitektane Paul Armin Due, Gudmund Hoel, Bjarne Friis Baastad, bygd opphavleg i 1904 i jugendstil, ombygd i 1916 i nyklassisistisk stil.
Stasjonen ligg 1222,2 meter over havet i Ulvik herad, og er den stasjonen i Noreg som ligg høgst til fjells. Fram til jarnbanelina vart lagt inn i fjellet i den lange Finsetunnelen, som opna i 1993 og munnar ut rett attmed Finse stasjon, var det difor base på stasjonen for mannskap og utstyr for å rydde snø på denne mest vêrharde høgfjellsstrekninga av Bergensbanen. Men etter at tunnelen opna, har snøryddinga hatt utgangspunkt i stasjonane Geilo og Myrdal i kvar sine meir lågtliggande ender av høgfjellsstrekninga. Maskinelt og anna snøryddingsutstyr frå farne tider å sjå på Rallarmuseet i Austre lokomotivhall på Finse stasjon, på andre sida av sporet i høve til stasjonsbygningen og plattforma.
I våre dagar er det såleis ikkje nemneverdig mannskap på Finse som er knytt til drifta av jarnbanen, slik det var i tidlegare tider. I den fyrste tida var venterommet på stasjonen kyrkjeleg vigsla og utstyrt med eigen døypefont, av di det skulle vere høve til om naudsynt å døype i all hast eventuelle barn som vart fødde her oppe, og ikkje var liv laga.
Hall Island i Willisøyane
Hall Island er ei lita, bratt og graskledd øy mellom Verdant Islands og Proud Island i Willisøyane i Sør-Georgia. Ho vart kartlagd under Discovery Investigations i perioden 1926-1930 og namngjeven av UK Antarctic Place-names Committee (UK-APC) etter offiseren Geoffrey P.D. Hall i Royal Navy (RN), som var offiser på HMS «Owen» under landmålinga av området i 1960-1961.
Bjarte Engen Vik
Bjarte Engen Vik er ein tidlegare kombinertrennar og skihoppar. Han vann tre individuelle VM-titlar i kombinert og vart olympisk meister i 1998. Dessutan var han med å vinne to lagtevlingar under verdsmeisterskapar, og lagtevlinga under OL i 1998. I alt vann han tolv (7-4-1) medaljar i dei store meisterskapane, fem individuelle og sju i lagtevlingar. Han vann verdscupen i kombinert i 1998 og 1999. Mellom mars 1996 og januar 2001 vann han 26 verdscuprenn. Han vart noregsmeister i kombinert seks gongar og fekk til to NM-bronser, den eine i skihopping. Vik, som representerte Bardufoss og Omegn Idrettsforening, hadde sin store styrke i hoppbakken.
Nordisk meisterskap i sykling 1988
Nordisk meisterskap i landevegssykling 1988 vart avvikla ved Kungsbacka i Sverige frå 5. til 8. august.
Bjarte Engen Vik
Karriere
Vik deltok i sin fyrste internasjonale meisterskap i Falun 1993, der han vart nummer fire i verdsmeisterskapen. Året etter fekk han bronsemedaljen i kombinertøvinga under OL på Lillehammer, etter å ha tapt spurten om sølvet mot Takanori Kōno frå Japan. Seinare i olympiaden gjekk han andreetappen for Noregs tremannslag i lagtevlinga. I ski-VM 1995 i Thunder Bay var han med å vinne eit nytt lagsølv for Noreg, den gongen eit firemannslag.
Nordisk meisterskap i sykling 1988
181 km fellesstart
Beste norske: Nr 10 Bjarne Johansen <br style="clear:both;" />
Bjarte Engen Vik
Karriere
I 1997 tok Vik sølvet i kombinertøvinga i verdsmeisterskapen i Trondheim, vel halvminuttet bak verdsmeisteren Kenji Ogiwara frå Japan. Deretter gjekk Vik andreetappen på Noregs vinnarlag i lagtevlinga; dei andre på laget var Halldor Skard, Knut Tore Apeland og Fred Børre Lundberg. Under vinter-OL 1998 vart Vik dobbeltvinnar då han vann den individuelle øvinga framom Samppa Lajunen frå Finland, og sidan då han deltok for Noreg i lagtevlinga. I lagtevlinga hadde han hjelp av lagkameratane førnemnde Skard, Lundberg og Kenneth Braaten.
Bianca Maria Piccinino
Bianca Maria Piccinino er ein italiensk journalist, programleiar og forfattar. Ho var den første kvinna til å leia eit italiensk nyhendeprogram, nyheitssendinga 17:00.
Piccinino har også mellom anna vore kommentator for Italia under Eurovision Song Contest 1956 og 1957.
Nordisk meisterskap i sykling 1988
100 km lagtempo
<br style="clear:both;" />
50 km lagtempo
<br style="clear:both;" />
Shine With Me
«Shine With Me» er ein song av den norske songaren Haji, gjeven ut 23. januar 2013. Songen er skriven av Haider Saleem og Morad Aziman.
Melodi Grand Prix 2013
Songen deltok i Melodi Grand Prix 2013, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, og vart framført på engelsk av Haji. Bidraget deltok i den andre semifinalen, men gjekk ikkje vidare til finalen. Kva for plassering bidraget fekk er ikkje kjend, men det fekk ikkje representere Noreg.
Bjarte Engen Vik
Karriere
Vik vart individuell verdsmeister for fyrste gong i Ramsau am Dachstein i 1999. Han vann då normalprogrammet i kombinert med to hopp i hoppbakken og eit langrenn over 15 kilometer. Sidan vann han også ei såkalla sprinttevling (halvprogram), ei då fersk øving som stod på VM-programmet for aller fyrste gong. I begge tevlingane sigra han med om lag eit halvt minutts forsprang til høvesvis Samppa Lajunen og Kenji Ogiwara. I lagtvelinga i Ramsau vart det norsk sølv med Vik på sluttetappen.
Vik tok sine siste gullmedaljar i ski-VM 2001 i Lahti. Han sigra i normalprogrammet med over eit minutt til Samppa Lajunen, medan han i sprinttevlinga vart nummer ni. Vik gjekk så tredjeetappen for Noregs lag som gjekk til topps i lagtevlinga, elleve sekundar føre Austerrike. Kenneth Braaten, Sverre Rotevatn og Kristian Hammer var dei andre på meisterlaget.
Frå 1996 til 2000 vann Vik kvart år kombinert-øvinga i Holmenkollrenna, ein prestasjon som berre Lauritz Bergendahl, Johan Grøttumsbråten og Rauno Miettinen kunne vise til.
Vik la opp som kombinertrennar i 2001.
Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
I 1997 vart Vik tildelt Holmenkollmedaljen, saman med Stefania Belmondo og Bjørn Dæhlie.
Jon Robert Smith
Jon Robert Smith er ein amerikansk tenorsaksofonist, som har spelt mykje innan rock and roll, R&B, deltablues, jazz og fusion.
Utvald diskografi
Som leiar
David Seaman
Klubbspel
Seaman fekk sin ligadebut hausten 1982 med Peterborough United i 4. divisjon. I oktober 1984 vart han overført til Birmingham City, der han gjennom to sesongar var med både på opprykk til 1. divisjon og nedrykk året etter. Perioden 1986-90 gjorde han teneste i Queens Park Rangers. Sommaren 1990 vart Seaman overført til Arsenal FC og dei neste 13 sesongane var han fyrstemålvakt for laget frå London. I hans tid på laget var han med å vinne tre ligameisterskap, fire FA-cupfinalar, ligacupen i 1993 og cupvinnarcupen i 1994. Nær 40 år gammal fekk han i 2003 kontrakt med Manchester City, der han fekk godt med speletid i den eine sesongen før han la opp i 2004.
Jon Robert Smith
Utvald diskografi
As sideman
Programvara Shogun
Shogun er ei fri og open samling verkty skriven i C++. Programmet har talrike algoritmar og datastrukturer for maskinlæring. Shogun er lisensiert under GNU General Public License versjon 3.
Main Island i Willisøyane
Main Island er hovudøya i Willisøyane som ligg like utanfor vestenden av Sør-Georgia. Ho vart oppdaga i 1775 av ein britisk ekspedisjon under James Cook, og vart kartlagd under Discovery Investigations i perioden 1926-1930. Ho fekk dette namnet fordi ho er hovudøya (som tyder main island på engelsk) i gruppa.
Modal samansetning
Modal samansetjing er den verkelege mineralsamansetjinga av ein bergart, i motsetnad til ein norm eller normativ samansetjing, som er berekna ut frå ein kjemisk analyse etter avgjorte reglar. Den modale samansetjinga kan avgjerast ved hjelp av mikroskop ved såkalla punktteljing av eit tynnslip eller polerslip.
Stromatolitt
Stromatolittar eller algematter (frå gresk strōma, matte, lag, stratum, og lithos, bergart) er laminerte sedimentære strukturar danna ved lagvis binding av kalkslam på overflata av koloniar med blågrønbakteriar eller grønalgar.
I dag blir dei danna i tidevassonen i grunne havområde, der det veks matter av samanfiltra algetrådar. Ofte opptrer stromatolittar i dag i saltsjøar og marine laguner der det finst lite av grasande organismar; til dømes Hamelin Pool Marine Nature Reserve i Shark Bay i Vest-Australia og Cuatro Ciénegas i Mexico.
Stromatolittar var meir utbreidd på jorda i prekambrium. Arkeiske fossil vert rekna å vere eincella koloniar av blågrøne algar, medan yngre (proterozoiske) fossil er prehistoriske former for grønalgar. Ein art av stromatolittar som var vanleg i geologihistoria er Collenia.
Identity
Identity er det einaste albumet til Zee, eit kortvarig band som bestod av klaverspelaren i Pink Floyd, Richard Wright, og Dave Harris frå New Romantic-bandet Fashion. Albumet kom ut i 1984. Wright har seinare sagt at han følte Identity var eit «eksperiment som gjekk feil», og at det aldri skulle ha vorte laga. Albumet vart skriven og produsert av Wright og Harris, og all teksten vart skriven av Harris.
Grytavatnet
Grytavatnet er ein innsjø som ligg i Ålesund kommune, Møre og Romsdal. Det var det største vatnet i tidlegare Ørskog kommune, dersom ein ser bort frå Svartløkvatnet, som ligg i tre kommunar: Ørskog, Skodje og Vestnes.
Grytavatnet ligg lengst fram i Vagsvika og er omkransa av fleire høge fjell, som for eksempel Sandegga (1364 moh.), Storbotnshornet (1370 moh.), Grytavasstinden (1328 moh.) og Lauparen (1434 moh.).
Grytavatnet ligg 664 moh. og er med det det tredje høgast liggande vatnet i Ørskog kommune, etter Litlebotnsvatnet (841 moh.) og Isvatnet (935 moh.).
Identity
«Confusion» vart gjeven ut som singel med «Eyes of a Gypsy» som B-side.
I 2019 kom albumet ut på ny med bonusspor.
45. ingeniørkamuflasjeregiment
45. inzjenerno-maskirovotsjnyj polk, «45. ingeniør-kamuflasje regiment»er eit ingeniørregiment i det russiske forsvaret som er underlagt Den russiske føderasjonens ingeniørstyrkar i Forsvarsdepartementet i Russland. Regimentet er forlagt til Murom, Vladimir oblast, og har ekstra kapasitet for kamuflasje og villeiing i form av oppblåsbare narremål, så som rakettramper, panservogner, stridsvogner og anna militært materiell.
Øye kyrkje i Surnadal
Øye kyrkje er ei langkyrkje frå 1871 på Skei/Surnadalsøra i Surnadal kommune i Møre og Romsdal. Kyrkja har 300 sitjeplassar.
Det er kyrkjegard ved kyrkja.
Jean-Pierre Papin
Jean-Pierre Roger Guillaume Papin er ein tidlegare fransk fotballspelar frå Boulogne-sur-Mer. Han spelte 54 landskampar for Frankrike og skåra tjuesju gonger. Han spelte for Frankrike i VM i 1986 og i EM i 1992. Han spelte for blant anna Girondins Bordeaux, Club Brugge, Olympique Marseille, FC Bayern München og AC Milan.
Mount Boreas
Mount Boreas er eit markant fjell i Antarktis på 2180 moh. Det ligg mellom Mount Aeolus og Mount Dido i Olympus Range i Victoria Land. Fjellet vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1958–59) etter Boreas, guden for nordavinden i gresk mytologi.
Handbook of the Birds of the World
Handbook of the Birds of the World (HBW) er eit engelskspråkleg bokverk produsert av det spanske forlaget Lynx Edicions. Dette er den første handboka som dekkjer alle kjende fugleartar. Serien er redigert av Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal og David A Christie.
Alle 16 planlagde band er no publiserte. Banda kom ut i årlege intervall frå 1992, og serien vart komplett med band 16 i desember 2011. Dette er det første gongen alle artane finst illustrert og handsama i detalj i eit enkelt verk for ein klasse i dyreriket.
Sidan første bandet kom i 1992, har serien fått fleire internasjonale prisar. Det første bandet vart valt som årets fuglebok av magasina Birdwatch og British Birds, og det femte volumet vart anerkjent som Outstanding Academic Title av Choice Magazine, i magasinet American Library Association. Det sjuande volumet, som i tillegg til å få utmerkinga årets fuglebok av Birdwatch og British Birds, vart òg æra med Best Bird Reference Book in the 2002 WorldTwitch Book Awards. Den same åtgaumen vart òg tildelt band 8 eit år seinare.
Kvart band er stort, 32 gonger 25 cm, og veg mellom 4 og 4,6 kg, det har vore framlegg om «gaffeltruckboka» som ein betre tittel.
Som eit supplement til det Handbook of Birds of the World, og med det endelege målet å spreie kunnskap om verdas fuglefauna, starta forlaget Lynx Edicions i 2002 nettstaden Internet Bird Collection (IBC). Det er eit fritt tilgjenge, nettbasert audiovisuelt bibliotek av fuglane i verda med sikte på å leggje videoar, bilete og lydopptak som demonstrerer ei rekkje biologiske aspekt for alle artar. Det kan gjelde underartar, fjørdrakter, føde, hekking, etc. IBC er ein ikkje-profitt freistnad på å samle av materialar frå meir enn hundre bidragsytarar frå heile verda. Biblioteket har i dag over 45 000 videoar og 32 000 bilete som representerer over 84 % av dei verdsomspennande artane, og nytt materiale kjem til dagleg.
I byrjinga av 2013 lanserte Lynx Edicions det nettbasert oppslagsverket HBW Alive, som inkluderer innleiinga i alle band, alle familieskildringar, samt alle artsskildringar frå dei 17 publiserte HBW-banda. Sidan starten har taksonomien blitt grundig revidert og oppdatert to gonger, ein gong for ikkje-sporvefuglar og ein gong for sporvefuglar, etter utgjevinga av dei to banda av HBW and BirdLife International Illustrated Checklist of the Birds of the World.
Band 1: Strutsar til ender
Dette bandet vart publisert i 1992. I motsetnad til seinare band, har ikkje dette eit innleiande essay, i staden har det ein 38 sideoversikt ved Eduardo dei Juana om biologi av fuglar. HBW prosjektet fekk velkomst i forordet av Christoph Imboden. Grupper som blir dekt i dette bandet er som følgjer:
Band 3: Hoatzin til alkefuglar
Dette bandet vart publisert i 1996. Det har eit innleiande essay av naturalisten Robert Bateman om «kunst og natur». Grupper som blir dekt i dette bandet er som følgjer:
Band 4: Sandhøns til gaukar
Dette bandet vart publisert i 1997. Det har eit innleiande essay om artsomgrep og artsgrenser i ornitologi av Jürgen H. Haffer.
Grupper som blir dekt i dette bandet er som følgjer:
Band 5: Slørugler til kolibriar
Dette bandet vart publisert i 1999. Det har eit innleiande essay om risikoindikatorar og statusvurdering av fuglar av Nigel J. Krage.
Grupper som blir dekt i dette bandet er som følgjer:
Band 6: Musfuglar til Hornfuglar
Dette bandet vart publisert i 2001. Det har eit innleiande essay med tittelen «On Avian Bioacoustics» av Luis Baptista og Don Kroodsma.
Grupper som blir dekt i dette bandet er som følgjer:
Band 7: Jakamarar til hakkespettar
Grupper som blir dekt i dette bandet er som følgjer:
Band 8: Breinebbar til tapakuloar
Dette bandet vart publisert i 2003. Det har eit innleiande essay om historia åt fugleklassifiseringa av Murray Bruce.
Grupper som blir dekt i dette bandet er som følgjer:
Volum 9: Kotingaer til erler og piplerker
Grupper som blir dekt i dette bandet er som følgjer:
Band 10: Larveetarar til trastar
Dette bandet vart publisert i 2005. Det har eit innleiande essay med tittelen «The Ecology And Impact Of Non-Indigenous Birds» av Daniel Sol, Tim Blackburn, Phillip Cassey, Richard Duncan og Jordi Clavell.
Grupper som blir dekt i dette bandet er som følgjer:
Band 11: Flugesnapparar til songarar
Publisert i september 2006. Det har eit innleiande essay om den økologiske tydinga av fuglebestanden av Cagan Sekercioglu med eit forord av Paul R. Ehrlich.
Grupper som blir dekt i dette bandet er som følgjer:
Band 12: Grottefuglar til meiser
Publisert i oktober 2007. Med eit forord om fossile fuglar av Kevin J. Caley.
Grupper som blir dekt i dette bandet er som følgjer:
Band 13: Pungmeiser til varslarar
Utgjeve i oktober 2008. Med eit innleiande essay om fugletrekk av Ian Newton.
Band 14: Buskvarslarar til sporvar
Publisert i oktober 2009. Forordet har tittelen «Birding Past, Present and Future – a Global View» av Stephen Moss.
Grupper som blir dekt i dette bandet er som følgjer:
Band 15: Vevarar til parulaer
Bandet kom ut i oktober 2010. Forordet om vern av verdas fuglar er skrive av Stuart Butchart, Nigel Collar, Alison Stattersfield og Leon Bennun.
Følgjande grupper er skildra i dette bandet:
Band 16: Kardinalar til trupialar
Bandet kom ut i desember 2011. Forordet om klimaendringar og fuglar er skrive av Anders Pape Møller.
Følgjande grupper er skildra i dette bandet:
Ekstra band: Nye artar og global indeks
Publisert i juli 2013. Ei omfattande innføring av Jon Fjeldså om endringar i makrosystematikk for fuglar og eit forord om historia til BirdLife International. Skildring av 84 nye artar, inkludert 15 vitskaplege skildringar av nylege oppdaga fuglar i Amazonas.
Hedrum kyrkje
Hedrum kyrkje er ei langkyrkje frå mellomalderen i Lågendalen i Larvik kommune (Vestfold og Telemark). Som oftast vert kyrkja datert til om lag 1100. Det vart feira 950-årsjubileum i 2010, men dette gjeld truleg ei trekyrkje som skal ha vore der rundt 1060.
Lur
Lur er eit blåseinstrument av tre eller metall. Det er eit langt naturhorn utan fingerhol der ein former lyden ved hjelp av leppene (embouchure).
Lurar har lang historie. I Norden kan dei førast tilbake til bronsealderen. Lurar av bark (t.d. olderlur) eller tre tekka med never (neverlur), eller tæger (tåglur) var nytta i norsk seterdrift heilt til 1900-talet.
Ein kjenner liknande lurar med lengd på opptil 4–5 meter frå Karpatane, Alpane (alpehorn) og Pyreneane.
Under Pressure
Det var den siste førsteplassen til Queen i Storbritannia før «Innuendo» nesten ti år seinare.
Lur
Eit eige lag for lur og bukkehorn, Norsk Lur-og Bukkehornlag, blei skipa i 1996.
Under Pressure
Produksjon
Queen hadde arbeidd på ein song kalla «Feel Like», men var ikkje heilt nøgd med resultatet enno. Bowie hadde opphavleg kome til Mountain Studios for å synge korvokal på ein annan Queen-song, «Cool Cat», som til slutt vart redigert bort fordi han ikkje var nøgd med opptaket. Då han kom fram byrja dei å arbeide i lag og skreiv songen saman. Den endelege versjonen som vart «Under Pressure» utvikla seg frå ein jam bandet hadde med Bowie i studioet hans i Montreux i Sveits og er derfor tilskriven alle fem musikarane. Scat-synginga som dominerer mykje av songen kjem av improvisasjonane som vart gjort under jamminga. I følgje Queen-bassist John Deacon (sitert i eit fransk magasin i 1984), var det meste av songen hovudsakleg skriven av Freddie Mercury, sjølv om dei alle medverka til arrangementet. Den tidlegare versjonen utan Bowie, «Feel Like», finst på mange piratkopialbum og var skriven av Queen-trommeslagar Roger Taylor.
Lur
Bronsealderlurar
I Noreg er det funne 4 bronselurar og i Danmark, Sverige og Nord-Tyskland omkring 40. Lurane er opptil 2 meter lange. Dei er S-forma bronserøyr med konisk mensur og skålforma munnstykke (omtrent som på ein moderne basun). Lydopningen er forsynt med ei ornamentert plate. Bronselurane er oftast funne to og to saman. Dei er stemd i same tone, men svinga symmetrisk og har sannsynlegvis vore brukt i religiøs kult. Slike lurar er ofte avbilda på helleristingar frå bronsealderen.
Under Pressure
Produksjon
Det er noko forvirring om kven som skreiv basslinja i songen. John Deacon sa (i det japansk magasinet Musiclife i 1982, og i det førre nemnde franske magasinet) at David Bowie hadde laga linja. I eit nyare intervju, seier gitarist Brian May og trommeslagar Roger Taylor at det var Deacon som skreiv bassen. I følgje Bowie sjølv var basslinja alt skriven før han vart involvert. Han vart seinare sampla av Vanilla Ice på singelen hans «Ice Ice Baby» i 1990. Queen og Bowie fekk først honorar for denne singelen først etter singelen hadde vorte ein hit.
Innhald
Singel 1981
Mottaking
I september 2005 skreiv nettmagasinet Stylus at basslinja var den beste i heile pophistoria. I november 2004 skreiv Stylus-kritikar Anthony Miccio at 'Under Pressure' er «den beste songen gjennom tidene» og skidlra han som Queen sitt 'opus'.
Konsertversjonar
Sjølv om det var eit samarbeidsprosjekt, var det berre Queen som først byrja å spele songen på konsertane sine. Bowie valde ikkje å framføre songen før på Freddie Mercury Tribute Concert i 1992, då han og Annie Lennox song songen som ein duett (akkompagnert av dei andre i Queen). Etter at Mercury døydde og Outside-turneen i 1995, har Bowie spelt songen på nesten alle konsertane sine, med bassist Gail Ann Dorsey på Mercury sine vokalparti. Songen vart òg spelt på A Reality Tour av Bowie i 2004, då han ofte tileigna songen til Freddie Mercury. Queen + Paul Rodgers har nyleg òg framført songen. Som regel var det Roger Taylor i lag med Mercury sjølv som song Bowie sine vokal parti då Queen og Mercury framførte songen på konsertane sine.
Rah Mix
Ein remiksa versjon (kalla «Rah Mix») vart gjeven ut i desember 1999 for å promotere Queen sitt Greatest Hits III og nådde 14. plass på den britiske singellista. Denne remiksen inneheld òg nye songar skriven av Brian May og Roger Taylor.
Innhald
To CD-singlar (ein utvida med multimedia) kom ut 6. desember 1999 og ein 7" biletdisk kom ut 13. desember 19999. Sidan «Bohemian Rhapsody» vann ei kåring The Song of The Millennium, vart denne gjeven ut som B-side under tittelen «The Song of The Millenium/Bohemian Rhapsody»
Listeplassering
Under Pressure (1981):
Under Pressure – Rah Mix (1999):
Anaïd Iplicjian
Anaïd Iplicjian er ein tysk skodespelar. Familien hennar er frå Armenia. Ho var programleiar for Eurovision Song Contest 1957.
Lotte Sejersted
Lotte Smiseth Sejersted er ein norsk tidlegare alpin skirennar frå Bærum. Ho vann 16 gullmedaljar i norske meisterskap i alpine greiner i tida mellom 2007 og 2014. Sejersted er medlem i Stabæk Idrettsforening. Adrian Sejersted er bror hennar.
Karriere
Nett fylt 16 år vart Sejersted noregsmeister i utfor under NM 2007 på Bjorli, samt sølvvinnar i super-G. Året etter, i 2008, vart det sølvmedalje i utfor i NM i Hafjell. Ved NM i alpine greiner 2009 på Oppdal vann ho super-G framom Kristina Riis-Johannessen, og tok bronsen i utfor. Også i superkombinasjonen fekk ho ein gullmedalje. I 2010 sikra ho seg gullmedaljane i utfor og i superkombinasjonen.
Den 1. februar 2011 rann Sjersted ned til gullmedalje under junior-VM i alpint i Crans-Montana i Sveits. Dermed vart ho den tredje norske kvinnelege alpinisten som vart juniorverdsmeister. Julie Lunde Hansen i 1991 og Mona Løseth i 2009 var dei to føregåande.
I NM i alpine greiner 2011, som vart arrangert i Oppdal og Trysil, vann ho alle dei fem gullmedaljane; utfor, super-G, superkombinasjon, storslalåm og slalåm. Prestasjonen sakna sidestykke på kvinnesida, ingen kvinne-alpinist har klart å vinne fem gull i eitt og same noregsmeisterskapen. Under noregsmeisterskapen 2012 vann ho utfor, super-G og superkomibinasjonen, medan ho i 2013 vann super-G og i 2014 utfor.
Sejersted kom på tiandeplassen i utfortevlinga i VM i alpine greiner 2011 i Garmisch-Partenkirchen. To år seinare vart ho nummer 13 i super-G i alpin-VM 2013, hennar beste plassering i meisterskapen. Under Vinter-OL 2014 i Sotsji gjorde ho sitt beste internasjonale meisterskapsrenn og vart nummer seks i utfor. Sejersteds beste plasseringar i verdscuprenn er to femteplasser i utfor, den fyrste i Lenzerheide i mars 2011 og den andre i Val-d'Isère straks føre jul i 2013.
Etter ho den 9. januar 2016 pådrog seg ein alvorleg krossbandskade i Zauchensee, kom Sejersted aldri tilbake i alpinløypa.
Ktheju tokës
«Ktheju tokës» (norsk 'vend attende til landet') er ein albansk popballade frå 2019 som vert framført av songaren Jonida Maliqi. Songen vann den albanske songtevlinga Festivali i Këngës i desember 2018 og var det albanske bidraget til Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv i Israel.
Bakgrunn
«Ktheju tokës» er skriven av den albanske låtskrivaren Eriona Rushiti, og tittelen viser til albanarar og andre folkeslag som har utvandra frå heimlanda sine. Songen tek særleg for seg albanarar som har drege frå heimlandet, blant anna som følgje av Kosovokrigen. Songen vert framført av songaren Jonida Maliqi og var ein av deltakarane i den tradisjonsrike songtevlinga Festivali i Këngës i regi av den albanske kringskastaren RTSH. I finalen 22. desember 2018 vann «Ktheju tokës», og vart dimed det albanske bidraget til Eurovision Song Contest 2019.
Eurovision Song Contest
I januar 2019 vart Albania trekt til å delta i den andre semifinalen av Eurovision Song Contest. Semifinalen vart arrangert i Expo Tel Aviv i Israel torsdag 16. mai, og Albania hadde startnummer 14. I avrøystinga vart «Ktheju tokës» blant dei ti beste i semifinalen, og kvalifiserte seg dimed til finalen laurdag 18. mai. I finalen vart songen nummer 17 av 26 deltakarar.
Where the Action Is
Where the Action Is er det 20. studioalbumet til den amerikanske instrumentale rockegruppa The Ventures. Det vart utgjeve i 12. februar 1966 på Dolton Records. Albumet nådde 33. plassen på Billboard Top 200-lista.
Stein Gullikstad
Stein Erik Gullikstad frå Røros er ein norsk tidlegare kombinertrennar. Han representerte Røros Idrettslag.
Where the Action Is
Albumet inneheld fleire instrumentale coverversjonar av hittar frå den tida, som «Lies», «Action», «Hang On Sloopy» og «She's Just My Style», i tillegg til nokre originale songar. Dei spelte mellom anna ein dansbar versjon av ein reklame-jingel, «No Matter What Shape (Your Stomach's In)».
Stein Gullikstad
Karriere
Gullikstad vann to NM-medaljar i kombinert, ein bronse i 1973 og ein sølvmedalje i 1976. Han deltok for Noreg i kombinertøvinga i to internasjonale meisterskap. Under VM i Falun i 1974 vart han nummer 10, medan han under vinter-OL 1976 i Innsbruck kom på 22. plass.
Hans fremste prestasjon var andreplassen i Holmenkollen i 1973. Gullikstad vart då nummer to. Endå om han var langt bak den suvere vinnaren, Rauno Mietttien frå Finland, viste han den tidlegare olympiameisteren Franz Keller frå Vest-Tyskland til tredjeplassen.
Veien Frem
Veien Frem var eit antifascistisk tidsskrift starta av Nordahl Grieg i februar 1936. Tidsskriftet fekk ei forholdsvis kort levetid. Det kom med åtte utgåver i 1936 og åtte utgåver i 1937. Eit utval av artiklar frå Veien Frem ved Odd Hølaas vart utgjevne i 1947.
I artikkelen «Dramaet i Moskva» (februar 1937) angreip Grieg åtte norske forfattarar som kritiserte Moskvaprosessane. Grieg hadde fått med seg fleire kjende personar då han starta tidsskriftet, men etter at tidsskriftet framstod med ein tydeleg stalinistisk profil i samband med diskusjonen om Moskvaprosessene, fall dei fleste frå. Diktet «Sprinterne» vart òg publisert her.
Synthpop
Synthpop eller synth-pop er ein undersjanger av new wave-musikk som fyrst blei utbreidd på slutten av 1970-talet og har synthesizer som hovudinstrument. Før det blei ein eigen sjanger brukte ein synthesizerar på 1960- og byrjinga av 1970-talet i progressiv rock, elektronisk musikk, kunstrock, disco og særleg krautrocken til grupper som Kraftwerk. Han blei ein tydeleg eigen sjaner i Japan og Storbritannia i post-punk-tida som del av new wave-rørsla frå slutten av 1970-talet til midten av 1980-talet.
I tillegg til synthesizer er òg bruk av trommemaskin og sequencer vanleg, og desse er dei dominerande instrumenta. Synthpop bløma på 1980-talet, då desse instrumenta byrja å bli meir tilgjengelege, og blei gjort kjend gjennom artistar som A-ha, Ultravox, Depeche Mode, The Human League og Madonna.