cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Walter Tresch
Aktiv
I 1977 kom Tresch i verdscupen som best på ein tredjeplass i slalåm, før han vann kombinasjonen i Wengen.
Caer Caradoc
På toppen av åsen står eit åsfort frå jernalderen og seint i bronsealderen. Åsen er kalla opp etter fortet og Caer Caradog tyder på walisisk «fortet til Caradog». Ei lokal segn seier at dette var staden der den siste kampen til Caractacus fann stad mot dei romerske legionane under den romerske erobringa av Storbritannia, og at han etter slaget gøymde seg i ei grotte nær toppen. Andre hevdar at dette berre av ein av festningane hans.
Walter Tresch
Aktiv
Tresch la opp i 1977, etter å ha vunne fire renn i verdscupen i alpint. Fjorten gongar stod han på pallen, flest gongar (6) etter kombinasjonsøvingar.
Neápoli i Lakonía
Neápoli (gresk Νεάπολη) er ein distriktsby i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Neápoli var hovudsete i den tidlegare kommunen Viés, som no er ei kommunaleining i kommunen Monemvasiá.
Strømmen bru
Strømmen bru kan visa til:
Kristin Ørmen Johnsen
Kristin Ørmen Johnsen er ein norsk politikar (H) som er representant for Buskerud på Stortinget i perioden 2013-2017. Her er ho medlem i Valkomitéen og Helse- og omsorgskomitéen.
Kristin Ørmen Johnsen er utdanna sjukepleiar, og har m.a. jobba ved sjukehus i Dublin. Ho har mastergrad i organisasjon og leiing. Sidan 2004 har ho sete som rektor ved Høgskolen i Buskerud. Tidlegare har ho vore både dekan og prorektor ved HiBu.
Ho har lang politisk karriere med erfaring frå både Drammen Høgre og Buskerud Høgre sidan 1990-talet. Frå 2001-2004 jobba ho som statssekretær for Erna Solberg i regional- og kommunaldepartementet på Stortinget.
Kfar Glikson
Kfar Glikson (hebraisk skrift כְּפַר גְּלִיקְסוֹן, tyder Glickson-landsbyen) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg nær Binyamina og Pardes Hana-Karkur og høyrer til Menashe regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 269.
Landsbyen vart grunnlagd den 23. mai 1939 av emigrantar frå Romania som ei tårn og palisade-busetjing. Han vart kalla opp etter Moshe Gluecksohn, redaktør i Haaretz mellom 1922 og 1937.
Lahavot Haviva
Lehavot Haviva (hebraisk skrift לְהֲבוֹת חֲבִיבָה, tyder Haviva-flammene) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg aust på Sharonsletta nær Den grøne linja og høyrer til Menashe regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 264.
Landsbyen vart grunnlagd i 1949 av Hashomer Hatzair som immigrerte frå Tsjekkoslovakia, og vart kalla opp etter Haviva Reik. I 1951 vart han flytta tre kilometer aust til den noverande plasseringa (landområde som tidlegare høyrte til den avfolka arabiske landsbyen al-Jalama), medan Sde Yitzhak vart grunnlagd på den tidlegare staden året etter.
Mount Pisgah på Smith Island
Mount Pisgah er eit fjell med ei høgd opp mot 1860 moh nord i sentrale delar av Imeon Range på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Det er knytt via Kostenets Saddle til Drinov Peak i sørvest, og ligg oppom Dalgopolbreen i nord og Vetrinobreen i vest. Fordi toppane på Smith Island såg forgreina ut sett frå avstand, kalla amerikanske selfangarar i 1820-åra øya for Mount Pisgah Island etter Mount Pisgah i byen Durham i Connecticut. Namnet har sidan vorte avgrensa til fjellet her skildra.
Fjellet ligg 7,64 km nordaust for Mount Foster, 1,5 km nordaust for Drinov Peak, 3,9 km søraust for Gregory Point, 4,74 km sørvest for Mount Christi og 1,1 km vest for Mezek Peak.
Strømmen bru i Sør-Varanger
Strømmen bru er ei bru over Langfjorden i Sør-Varanger i Finnmark. Ho er ein del av Europaveg 6 mellom Kirkenes og Kirkenes lufthamn.
Brua er ca. 50 meter lang, og har berre eitt køyrefelt fordelt på begge retningar. Dette skaper ein flaskehals for trafikken langs vegen. Utbetring av Strømmen og Elvenes bru er blitt nemnde som viktige for å betra transporttilhøvet mellom Noreg og Russland.
Einar Sverre Pedersen
Einar Sverre Pedersen var ein norsk flygar som var sjefnavigatør i SAS.
Pedersen vart utdanna som navigatør i Little Norway under krigen. Han var seinare navigatør på Stockholmsruta, som var sambandsleddet mellom regjeringa i London og Sverige før han vart overført til 330 skvadron på Shetland. Han var med i den besetninga som flaug det første flyet til Noreg den 8. mai 1945 med den britiske forhandlingsdelegasjonen.
Pedersen vart tilsett i dåverande DNL i 1946 for å driva navigatørkurs for selskapet sine flynavigatører. Han utvikla ein metode for navigasjon i Arktis og over Nordpolen, noko som førte til at SAS vart det første flyselskapet med ruteflyging frå Europa til Asia over Nordpolen.
Saman med bror sin starta han i 1958 selskapet Norsk Polarnavigasjon AS, med det føremålet å utforska høva for oljeboring på Svalbard og i Alaska. Saman med ektefellen Ingrid starta han i 1963 flyselskapet Svalbardfly for intern transport på Svalbard.
Som pensjonist busette Pedersen seg i Anchorage i Alaska. For pionerinnsatsen sin i polarnavigasjon vart han utnemnd til æresdoktor ved University of Alaska.
Magick Brother
Magick Brother er debutalbumet til den progressive rockegruppa Gong, spelt inn i Paris i september og oktober 1969 og gjeve ut i mars 1970 på det franske selskapet BYG Actuel.
Bandet hadde nyleg fått inn bassisten Christian Tritsch, men han kom ikkje inn i tide til å spele på albumet, så songaren, låtskrivaren og gitaristen Daevid Allen spelte bassgitar sjølv. Eit bilete av Allen som spelar bass for albumet er på plateomslaget. Dei nytta seg òg av jazzkontrabassisten Earl Freeman og Barre Phillips, som spelte inn musikk for selskapet på same tid, på tre spor. Dieter Gewissler, som stundom spelte med Gong på denne tida og som normalt spelte fiolin, bidrog òg med noko «fri» kontrabass med boge på to spor. Plateomslaget vart trykt før den endelege rekkjefølgja på songane og titlane deira vart avgjort, så songane «Rational Anthem» (òg kjend som «Change the World») og «Glad To Sad To Say» vart oppførte feil.
Kort tid etter albumet kom ut, heldt bandet den første konserten sin på BYG Actuel-festivalen i den vesle byen Amougies i Belgia den 27. oktober 1969, introdusert på scenen av Frank Zappa.
Innhald
Alle songar er skrivne av Daevid Allen, men òg tilskriven kjærasten Gilli Smyth av rettslege årsaker.
Produsert av Jean Georgakarakos og Jean Luc Young.
Versjoen på CD har ei anna gruppering av spora og andre lengder:
Bewildered
«Bewildered» er ein popsong skriven i 1936 av Teddy Powell og Leonard Whitcup. Han vart ein hit i 1938 for Tommy Dorsey and His Orchestra, og vart òg spelt inn av Mildred Bailey same året. Songen vart spelt inn fleire gonger seint i 1940-åra, då i to forskjellige versjonar, av Red Miller Trio og Amos Milburn, og desse ndådde toppen av R&B-lista i 1948. Begge desse versjonane skil seg frå den originale publiserte melodien og inspirerte seinare innspelingar. «Bewildered» vart sidan spelt inn av mange andre R&B-artistar, som Billy Eckstine and The Ink Spots, som nådde ein fjerdeplass på R&B-lista og 27. plass på poplista. Eit tiår seinare vart han spelt inn av Mickey & Sylvia, igjen med ein annan melodi, som likna på innspelinga til Red Miller Trio. «Bewildered» vart òg spelt i 1990 av The Notting Hillbillies på albumet deira Missing...Presumed Having a Good Time
James Brown and The Famous Flames-versjonen
James Brown and The Famous Flames spelte inn «Bewildered» i 1959. Den doo-wop-aktige utgåva minna om Amos Milburn-versjonen, med ein kraftig triol-kjensle og ein kraftfull melismetisk vokallinje. Han vart først gjeven ut som eit spor på Brown-albumet Think! i 1960. Året etter vart han gjeven ut som singel, og nådde då Topp 10 på R&B-lista og vart den adnre singelen til Brown (etter «Think») som nådde Topp 40 på pop-lista.
«Bewildered» vart spelt mykje på konsertane til Brown gjennom karrieren hans. Han var med i ein medley på gjennombrotsalbumet hans Live at the Apollo og finst på fleire seinare konsertalbum, som Revolution of the Mind: Recorded Live at the Apollo, Vol. III (1971) og Love, Power, Peace (1992). Han spelte òg inn nye studioversjonar for album, som Prisoner of Love (1963) og Sex Machine (1970).
Medverkande
and The Famous Flames:
with the James Brown Band:
Sing Sing
Sing Sing Correctional Facility er eit fengsel i Ossining i Westchester County i New York, rett ved Hudsonelva. Fengselet husar litt over 1 700 fangar. <!-- Ossinings tidlegare namn, «Sing Sing», var avleidd frå den indianske stammen «Sinck Sinck» (eller «Sint Sinck») som tidlegare hadde dette området, og som «selde» det i 1685. Det indianske namnet kan verta med omsett «stein på stein» eller «stein oppå stein». Dette kan visa til dei store førekomstane av lagvise kalkstein i den sørlege delen av landsbyen.
Historie
Fengselet vart opna i 1828, og var då det tredje fengselet i New York. Det første, New York City's Newgate, vart bygd i 1797 i Greenwich Village og lagt ned då Sing Sing opna, og det andre var Auburn State Prison frå 1816.
Bygging
Dei innsattes arbeidskraft vart brukt til å bryta marmor frå eit brot i nærleiken, og til å byggja fengselet. Etter at fengselet var ferdigstilt, heldt fram innsette å bryta marmor frå området, og steinen vart selt til New York City og brukt til bygginga av kjende bygningar, som New York University, Grace Church, New York State Capitol og Bygningen til finansdepartementet i Washington D.C..
Den 26. november 1828 opna fengselsportane for første gong,. og fengselet var svært moderne for si tid. Det vart bygd etter det såkalla «Auburnsystemet», som bygde på tanken om at dei innsette skulle arbeida saman om dagen i grupper, men vart halde i total isolasjon om natta, og med absolutt stille mellom fanga, slik at dei fekk høve til å reflektera og den situasjonen dei var i. Dette førde til at det var strenge, og til dels brutale avstraffelser for regelbrot.
Allereie i 1830 vart det oppført ytterlegare to bygningar, ein med sjukestove og kjøkken, og eit kapell som romma 900 personar. Året etter vart det anlagt ein luftegård.
Utforming
Det første anlegget bestod av ei celleblokk, bygde i marmor, og var 476 fot (145,08 m) lang, 44 fot (13,41 brei og fire etasjar høg, og innehalde 800 celler. Kvar celle var 7 fot (2,13 meter) djup, 3,3 fot (1,01 meter) brei, og 6,7 fot (2,04 høg.
Den elektriske stolen
Den elektriske stolen vart teken i bruk for første gong i 1890-åra, og den første som vart avretta ved denne metoden var William Kemmler i Auburn-fengselet i august 1890.I Sing Sing vart den elektriske stolen første gan nytta 7. juli 1891, då Harris A. Smiler vart avretta. Ytterlegare tre vart avretta same dag. Fyrste kinna som vart avrettaart var Ruth Snyder den 12, januar 1928. Metoda vart sett på som så vellukka at Sing Sing i 1916 stod for alle avrettingane i New York, og detta var eit brot med dei tidlegare tradisjonane der dei dødsdømte vart avretta i det fylket der lovbrotet hadde skjedd.
Den elektriske stolen i Sing Sing vart siste gong brukt i 1963, og vart flytta frå Sing Sing til Green Haven fengsel i 1971. Den er på museum i Washington, DC
Tilsaman vart 614 menn og kvinner avretta i fengselet.
Beacon Head
Beacon Head er eit lite nes ved nordsida av innløpet til Lystad Bay på Horseshoe Island, utanfor Graham Land. Det fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee fordi det vart bygd ein tømmervete på neset av argentinarane som var i bruk under landmålinga av Horseshoe Island av Falkland Islands Dependencies Survey i 1955–57.
Sing Sing
Osborne
Han sette i gang ei rekkje reformar, og vart ein framtidsretta direktør for institusjonen, som opplevde at eit fleirtal av dei lauslatne innsette ikkje vende tilbake til fengsel etter løslatelse, men trekte seg frå stillinga mot slutten av 1916, utmatta av konfliktar med sina overordna og guvernør Charles S. Whitman. Whitman tapte det følgjande guvernørvalet for Al Smith. -->
Mount Foster
Mount Foster er eit fjell med ei høgd opp mot 2105 moh. i Imeon Range på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Det er det høgaste punktet i Sør-Shetlandsøyane.
Mount Foster har tre toppar, der sjølve Mount Foster er den sørlegaste. Toppen i midten er Evlogi Peak (2090 moh) og den nordlege er Antim Peak (2070 moh). Greg Landreth og laget hans var dei første til å klatre fjellet, den 29. januar 1996.
Fjellet er kalla opp etter kaptein Henry Foster, ein kaptein på HMS «Chanticleer» som utforska Sør-Shetlandsøyane i 1829.
Mount Foster er knytt via Zavet Saddle til Slaveykov Peak i sørvest og ligg oppom Bistrabreen i vest, Chuprenebreen i nord-nordvest, Rupitebreen i aust, Landrethbreen mot søraust og Dragomanbreen i sør-søraust. Fjellet ligg 5,5 km nordaust for Riggs Peak, 2,78 km sør-søraust for Garmen Point, 7,64 km sørvest for Mount Pisgah og 3,86 km nord-nordvest for Ivan Asen Point.
Lambdapunktet
Lambdapunktet for helium er temperaturen 2,17 K, og er den temperaturen der helium går frå flytande til superflytande tilstand. Ved denne temperaturen er tettleiken til helium og varmekapasiteten størst. Den superflytande væska har særleg liten viskositet. Han kan difor trenge gjennom dei finaste kapillarrøyr og vil trekkje seg oppover og spreie seg utover veggene i dei kara han vert oppbevart i.
Battle Point
Battle Point er ei klipperik og kjenneleg nes som ligg like nedanfor og søraust for Mount Dater på austkysten av Graham Land. Dette kystområdet vart fotografert av fleire amerikanske ekspedisjonar: U.S. Antarctic Service, 1939–41; Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48; U.S. Navy 1968. Det vart kartlagd av British Antarctic Survey, 1963–64, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter lter R.B. Battle (1919–53), ein britisk glasiolog som utforska erosjon i [[dalbotnar.
Fred «Sonic» Smith
Frederick Dewey Smith, med scenenamnet Fred «Sonic» Smith, var ein amerikansk gitarist, mest kjend som medlem av det innverknadstunge og politiske rockebandet MC5 frå Detroit. 31 år gammal gifta han seg og stifta familie med rockemusikaren Patti Smith. Dei samarbeidde musikalsk og fekk to barn i lag.
Etter MC5 stifta Smith bandet Sonic's Rendezvous Band, som gav ut ein singel, «City Slang», medan Smith levde. I 1988 samarbeidde han med Patti Smith på albumet hennar Dream of Life.
Fred Smith døydde i Detroit i 1994 etter eit hjarteinfarkt.
Holmenkollrennet 1988
Holmenkollrennet 1988 fann stad i tida 17. og 20. mars 1988 i Oslo.
Fred «Sonic» Smith
Ettermæle
I 2003 rangerte magasinet Rolling Stone Smith på 93. plassen på lista deira over dei 100 beste gitaristane gjennom tidene.
Holmenkollrennet 1988
50 km fristil
Dato: 19. mars
Fred «Sonic» Smith
Ettermæle
Bandet Sonic Youth tok namnet sitt etter kallenamnet til Smith.
Holmenkollrennet 1988
50 km fristil
<br style="clear:both;" />
Hiroki Mizumoto
Hiroki Mizumoto er ein japansk fotballspelar.
Holmenkollrennet 1988
Kombinert
<br style="clear:both;" />
Hopprenn
Dato: 20. mars
30 km klassisk stil
Dato: 17. mars
<br style="clear:both;" />
Chiren Heights
Chiren Heights er ei isdekt gruppe fjell ved foten av Velingrad Peninsula i Graham Coast på vestsida av Den antarktiske halvøya, som strekkjer seg 21 km frå nordaust til sørvest mellom Barilari Bay og Holtedahl Bay, og er 16 km brei. Gruppa grensar til Caulfieldbreen til sør, Simler Snowfield i vest, Hoek Glacier til nordvest, Bilgeribreen i nord og Weirbreen i aust. Her ligg Coblentz Peak heilt vest og Mount Zdarsky (1200 moh) nord i sentrale delar.
Høgdene er kalla opp etter busetnaden Tsjiren nordvest i Bulgaria.
Chablais-Alpane
Chablais-Alpane er ei fjellkjede i dei vestlege Alpane. Dei ligg mellom Genfersjøen og Mont Blanc-massivet. Col des Montets skil dei frå Mont Blanc-massivet i sør og Rhônedalen skil dei frå Bern-Alpane i aust.
Chablais-Alpane består av to tydelege delar, skilde av Val d'Illiez: Dents du Midi-massivet i sør med dei høgaste toppane, og dei alpine lågberga i nord.
Fjelltoppar
Dei største fjelltoppane i Chablais-Alpane er:
Hall
Hall kan visa til
Lahti-renna 1975
15 km
<br style="clear:both;" />
50 km
<br style="clear:both;" />
Kombinert
<br style="clear:both;" />
Hopprenn, normalbakke
<br style="clear:both;" />
Hopprenn, storbakke
<br style="clear:both;" />
10 km
<br style="clear:both;" />
Kjelder
[https://www.nb.no/items/eac3fb16c7b850d5d338f70af88beb7b?page=15&searchText=Lahti Arbeiderbladet 3. mars 1975]
Phil McDonald
Philip McDonald er ein engelsk lydteknikar, mest kjend som lydteknikar for EMI og seinare Apple Records under studioåra til The Beatles i lag med Geoff Emerick og andre. McDonald byrja i Apple som senior-lydteknikar i ein alder av 25 år. I tillegg til arbeidet med Beatles-albuma var han ansvarleg for lydteknikken på innspelingane til John Lennon, George Harrison, The Shadows, Paul McCartney, Ringo Starr, Roy Harper, Badfinger, Rhead Brothers, Roger Daltrey og Squeeze.
Eurovision Song Contest 1968
Eurovision Song Contest 1968 var den 13. utgåva av Eurovision Song Contest, den årlege songtevlinga for medlemmane av Den europeiske kringkastingsunionen (EBU). Tevlinga blei arrangert laurdag 6. april 1968 i Royal Albert Hall i London i Storbritannia. Katie Boyle leia sin tredje finale, og 17 land deltok. Finalen var den fyrste som ble produsert og send i farger, sjølv om dei fleste landa overførte han i svart-kvitt. Den store førehandsfavoritten var superstjerna Cliff Richard med «Congratulations», men i den spennande avrøystinga måtte han gje tapt med eit poeng for spanske Massiel og «La, la, la». Dette var den fyrste sigeren til Spania i Eurovision Song Contest. Noreg blei representert av Odd Børre og låten «Stress». Det norske bidraget blei nummer 13 med 2 poeng.
Sendinga
Dette var den tredje gongen Storbritannia arrangerte ein Eurovision-finale, men det var fyrste gongen landet var vertskap etter sjølv å ha vunne. Dei to fyrste gongane, i 1960 og 1963, hadde BBC tredd inn som vert etter at høvesvis Nederland og Frankrike avstod av økonomiske årsaker. I 1967 vann Storbritannia Eurovision Song Contest for fyrste gang – med Sandie Shaw og «Puppet on a String». BBC la nok ein gong finalen til London, denne gongen til det velkjende konserthuset Royal Albert Hall i South Kensington. Med 6000 publikummarar i salen var dette den største konsertarenaen i tevlinga til då.
17 land, dei same som året før, deltok i tevlinga. Rekkefølgja blei avgjort ved loddtrekking, og Portugal starta, mens Jugoslavia avslutta. I likskap med året før trekte Noreg startnummer 13.
TV-personlegdommen Katie Boyle var også denne gong programleiar, ein jobb ho også hadde i 1960 og 1963 – i tillegg til i 1974. Sendinga frå London blei overført til 25 land og eit potensielt publikum på 200 millionar menneske. I tillegg til dei 17 deltakerlanda blei finalen også sendt i Tunisia og Aust-Europa. Sendinga varte i 1 time og 37 minuttar.
Fargane kjem
For fyrste gong blei Eurovision Song Contest produsert og send i fargar, men det var berre eit fåtal land som overførte sendinga i fargar: Frankrike, Tyskland, Nederland, Noreg, Sverige, Sveits og Storbritannia, men Storbritannia sendte tevlinga direkte i svart-kvitt på BBC1. Fargesendinga blei fyrst vist i opptak på BBC2 dagen etter. NRK Fjernsynet overførte også sendinga i fargar, sjølv om Noreg var fleire år unna farge-tv. I Noreg kom fargane fyrst som prøvesendingar i 1972, og fast frå 1975. Men NRK hadde teknisk moglegheit til å motta og vidareformidle farge-tv-sendingar, noko kanalen også gjorde med sendingane frå Sommar-OL i Mexico same år. Svært få nordmenn hadde ein farge-mottakar i 1968, og difor fekk kommentator Roald Øyen oppgåva med å formidle fargeinntrykka til norske tv-sjåarar. Som Øyen sjølv kommenterte frå London: «Så sant jeg får tid, skal jeg prøve å gi dere en beskrivelse av de forskjellige fargesammensetninger i klær og kostymer (…), så kan dere også få noe å le av innimellom».
Hitar og vinnarar
Den soleklåre førehandsfavoritten dette året var vertsnasjonen sjølv, som blei representert av Cliff Richard og «Congratulations». Britisk presse var så sikre på britisk siger at dei stilte spørsmålet: «Kven blir nummer to?». Cliff Richard stilte sigerssikker på scena i blå dress og skjorte med frysjeblonder i halsen – til ville skrik frå tenåringane i salen. Men under den dramatiske avrøystinga blei den britiske superstjerna slegen av spanske Massiel med eit poeng. Selv om «Congratulations» ikkje vann Eurovision, blei songen likevel den klårt største hiten i Europa dette året. Songen toppa singellistene i blant anna Storbritannia, Irland, Sverige, Nederland og i Spania, som vann tevlinga. Også i Noreg gjekk den britiske låten til topps og blei liggjande på toppen av VG-lista i heile ni veker. Sidan har songen blitt ein evergreen og er framleis ein av dei aller mest kjende frå historia av Eurovision Song Contest. Under jubileumsshowet til Eurovision Song Contest i 2005 blei «Congratulations» kåra til den åttande beste låten frå dei fyrste 50 åra av tevlinga.
Vinnarlåten «La, la, la» fekk mindre kommersiell suksess. Songen var derimot omslutta av fleire kontroversar. Opphavleg skulle artisten Juan Manuel Serrat synge songen, men han blei erstatta med Massiel kort tid før den internasjonale finalen. Årsaka var at Serrat kravde å få syngje songen på katalansk, noko Franco-regjeringa nekta å godta. I songen blir ordet «la» sunge heile 138 gongar. I 2008 hevda ein spansk dokumentarfilm at general Franco hadde rigga avrøystinga i Eurovision Song Contest. Dokumentaren hevda at det spanske regimet hadde fått spanske TVE til å reise rundt i Europa for å kjøpe røystene til fleire av dommarane. Ein siger skulle betre det internasjonale omdømet til Spania. Massiel blei rasande over påstandane i dokumentaren og sa at ho vann fordi ho hadde ein betre song. Massiel meinte også at påstandane var drivne fram som følgje av hard konkurranse mellom spanske tv-kanalar, og at dokumentaren var laga for å trekkje sjåarar. José María Íñigo, mannen som fyrst kom med påstandane i dokumentaren, trakk seinare utsegnene sine. I staden sa han: «Om det hadde vore ein slik manipulering, hadde det nok skjedd med ein annan artist, tettare knytta til regimet.» Det svenske bidraget «Det börjar verka kärlek, banne mej», med Claes-Göran Hederström, blei også populær i Noreg. Songen kom på femteplass i tevlinga, godt hjelpt av seks poeng frå den norske jurygruppa. Etter finalen blei låten liggjande 13 veker på VG-lista med andreplass som høgaste notering, berre slått av «Congratulations».
Det norske bidraget
Noreg deltok i Eurovision Song Contest for niande gong, og for fyrste gong med ein låt som ikkje hadde vunne den norske finalen. Vinnarsongen, «Jeg har aldri vært så glad i noen som deg», blei nemleg trekt på grunn av plagiatpåstander. I staden var det andreplassen, «Stress» og Odd Børre, som blei sendt til London. Songen var komponert av Tor Hultin med tekst av Ola B. Johannessen, same duo som stod bak den norske vinnaren i 1967.
Noreg var det 13. landet ut på scena i London, og Øivind Bergh dirigerte orkesteret. Den norske songen fekk berre to poeng, eit frå Luxembourg og eit frå Spania. Den norske juryen gav 6 poeng til Sverige, 2 til Portugal, 1 til Finland og 1 til vinnarlandet Spania. Sverre Christophersen las poenga frå den norske jurygruppa frå studio på NRK Marienlyst i Oslo. Roald Øyen kommenterte sendinga frå London.
Dette året var Noreg på sett og vis representert gjennom to land. Wenche Myhre representerte nemleg Vest-Tyskland med songen «Ein Hoch der Liebe». I påskegul kjole song Myhre Vest-Tyskland inn til ein sjetteplass – utan å få poeng frå den norske jurygruppa.
Deltakarar
Liste over deltakarane og det offisielle resultatet. Tabellen er rangert etter startrekkefølgje, plasseringa og poengsummen er i kolonnane til høgre.
Cairn Gorm
Cairn Gorm (Cairngorm) (gælisk An Càrn Gorm, tyder «Blå- eller Grønåsen») er eit fjell i Dei skotske høglanda oppfor Strathspey og byen Aviemore. Med ei høgd på 1245 meter over havet er dette det sjette høgaste fjellet i Storbritannia. Det har gjeve namn til heile fjellkjeda, sjølv om desse åsane i røynda heiter Am Monadh Ruadh (Raudåsane) og ikkje Cairngorms. Cairn Gorm er det mest prominente av fjella i Cairngorm sett frå Speyside, men er ikkje det høgare.
Eurovision Song Contest 1968
Poengtavle
Tavla er ordna etter stemmerekkefølgja i finalen.
Cairn Gorm
Det meste av nordvestsida av fjellet er utvikla med skiløyper i Coire Cas. I tillegg til skitrekk, snøskjermar og skiløyper, finst det ein kabelbane i dalen på denne sida. Det står ein automatisk vêrstasjon på toppen av fjellet. .
Den 21.-22. november 1971 omkom fem elevar frå Ainslie Park High School i Edinburgh og ein instruktør frå Newcastle-under-Lyme i ein snøstorm ved Feith Buidhe på Cairn Gorm.
Shinzo Koroki
Shinzo Koroki er ein japansk fotballspelar.
Gene Orloff
Gene Orloff var ein USA-amerikansk fiolinist, konsertmeister, arrangør, kontraktør og studiomusikar.
Karriere
På slutten av 1940-talet var han med i Neal Hefti sitt orkester, saman med mellom anna Curley Russell, Shelley Manne og Flip Phillips, på ei plateinnspeling med Charlie Parker, og med Nat King Cole sin trio, The Muleskinners, som spelte for Woody Herman på vokal. .
Beneden Head
Beneden Head er ei bratt nes, 700 moh, som utgjer nordsida av innløpet til Andvord Bay, på vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, og kalla opp etter professor Edouard Van Beneden, president i Belgica-rådet som skreiv fleire zoologiske rapportar frå ekspedisjonen.
Baalbek distrikt
Baalbek distrikt (arabisk قضاء بعلبك) er eit administrativt distrikt i Beqaa guvernement i Libanon. Det administrative senteret er Baalbek. Han er det klårt største distriktet i landet i utstrekning og dekkjer eit areal på 2319 kvadratkilometer.
Dei største byane i distriktet er Hallanieh, Tamnine, Shmestar, Douris, Jdeide og Kasarnaba.
Balikh
Balikh er ei elv som spring ut i 'Ayn al-'Arus i Syria. Ho renn sørover og munnar ut i Eufrat ved den moderne byen Ar-Raqqah. Etter Khabur-elva, er Balikh den største sideelva til Eufrat i Syria. Ho er ei viktig vasskjelde og store delar av ho er kanalisert.
Hovudkjelda til Balikh er ei kartisk kjelde i 'Ayn al-'Arus, like sør for den syrisk-tyrkiske grensa. I tillegg får Balikh vatn frå periodevis elvar og wadiar frå Harransletta i nord, samt slette vest og aust for elvedalen. DEsse er Jullab, Wadi Qaramogh og Wadi al-Kheder.
Dubaivika
Dubaivika er ei vik i Dubai i Dei sameinte arabiske emirata (UAE). Ho endar ved Ras Al Khor viltreservat. Somme kjelder meiner at vika går så langt inn i landet som til Al Ain, og at dei gamle grekarane kalla ho Zaraelva Historisk delte vika byen i to – Deira og Bur Dubai. Det var langs Bur Dubai-området at medlemmar av Bani Yas-stamma først slo seg ned på 1800-talet, og grunnla Al Maktoum-dynastiet i byen. Tidleg på 1900-talet hadde vika ei lita hamn for dhow-båtar som kom så langt vekke frå som India eller Aust-Afrika. Sjølv om straumen i vika hindra skip å gå segle inn, var vika eit viktig element når det gjaldt plasseringa av handelsområdet i Dubai, sidan det var den einaste hamna i byen. Perlejaktindustrien i Dubai, som var hovudnæringa i byen, var hovudsakleg basert på fangst i vika.
Norsk Flyindustri Finnmark 5A
Norsk Flyindustri, Finnmark 5A var eit norskbygd amfibiefly, bygd hos Norsk Flyindustri på Fornebu sist på 1940-talet.
Flyet var konstruert av Birger Hønningstad og var det første tomotorflyet laga i Noreg. Det var tiltenkt rolla som ambulansefly for Finnmark. Det hadde si første flyging 17. september 1949.
Dubaivika
Fiske var òg ein viktig industri på den tida og det varme, grunne farvatnet hadde eit rikt dyreliv. I 1955 vart det lagt planar om å utvikle vika, mellom anna oppmudring av dei grunne områda, bygginga av ein molo og utvikle stranda med eit kaianlegg. Vika vart først oppmudra i 1961. Ho vart oppmudra igjen i 1960- og 1970-åra, så ho kunne ta i mot skip opp til 500 tonn. Oppmudringa auka skipstrafikken til Dubai, og byen fekk ein fordel i høve til Sharjah, det andre dominerande handelssenteret i regionen på den tida. Al Maktoum-brua, den første brua mellom Bur Dubai og Deira, stod ferdig i 1963. Sjølv om vika ikkje lenger er viktig som hamneområde, etter at Jebel Ali-hamna vart utvikla, finst det framleis mindre anlegg, som Port Saeed, langsmed henne.
Det er reist fleire iaugefallande bygningar langs vika, som Deira Twin Towers, Dubai Creek Tower, Sheraton Dubai Creek, Nasjonalbanken og Dubai handelskammer.
Alan Paterson
Alan Sinclair Paterson var ein britisk friidrettsutøvar frå Glasgow som vart europameister i høgdehopp 1950.
Paterson vart andremann i høgdetevlinga då Friidretts-EM 1946 vart avvikla i Oslo. Den 3. august 1947 sette han landsrekord med 2,02 meter ved eit stemne i heimbyen Glasgow, på same høgda som vinnaren Bill Vessie frå USA. Under dei olympiske sommarleikane 1948 i London enda Paterson på sjuandeplass. To år seinare var han den einaste som hoppa over 1,96 m ved EM i Brussel og vann dermed gull framom den allsidige svenske utøvaren Arne Åhman.
Chisel Peak
Chisel Peak er eit markant meisel-forma fjell med ei høgd opp mot kring 1400 moh ved søraustsida av Perplex Ridge på Pourquoi Pas Island i Marguerite Bay. Det vart namngjeven skildrande av UK Antarctic Place-Names Committee i 1979. Chisel er eit engelsk ord for meisel.
Københavns slott
Det markante tårnet låg mellom riddarsalen og portbygninga. Då Kristian IV blei krona i 1596 endra han noko på slottet og sette mellom anna spir med kopartak på tårnet. Opp gjennom åra endra dei fleste kongane på slottet slik at det etter kvart fekk vanskar med å bere si eiga vekt. Etter at Fredrik IV stod for store endringar i 1720-åra sprakk murane og bygningen var ikkje lenger formålstenleg som kongebolig. I 1731 avgjorde Kristian VI at slottet skulle rivast.
Ruinane av Københavns slott ligg under Christiansborg og blei funne av arkeologar i 1902. I 1917 vert ruinane gravne ut og det har vore offentleg tilgang til dei frå 1924.
Magal
Magal (hebraisk skrift מַגָּל, tyder Sigd) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg i Wadi Ara nord på Sharonsletta nær Den grøne linja og høyrer til Menashe regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 522.
Landsbyen vart grunnlagd i 1953 som ei Nahal-busetjing, og vart kalla opp etter sigden på merket til Nahal. Magal delvis eig og driv fabrikken Netafim, som driv med kunstig vatning.
The Rolling Stones, Now!
The Rolling Stones, Now! er det tredje amerikanske albumet av The Rolling Stones og kom ut i 1965 på det amerikanske plateselskapet deira London Records.
The Rolling Stones, Now! vert generelt rekna som eit sterkt album og det beste av dei tidlege amerikanske platene. Då det kom ut i februar 1965 nådde det femteplassen i USA og selde til gull. I 2003 vart albumet rangert på 181. plass av musikkmagasinet Rolling Stone på lista deira over dei 500 største albuma gjennom tidene.
Medverkande
The Rolling Stones
Andre medverkande
Organa Peak
Organa Peak (bulgarsk връх Органа, Vrah Organa) er eit fjell på 1270 meter over havet i Imeon Range på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane. Det ligg 6,8 km nordaust for Cape James, og 1,85 km sør-sørvest for Riggs Peak. Fjellet ligg oppom Letnitsabreen i aust og søraust, og Kremena forlandsbre i sør. Det er kalla opp etter den bulgarske herskaren Organa (600-talet) som regjerte over bulgarane og var onkelen til khan Kubrat.
Howard Johnson
Howard Lewis Johnson ( var ein USA-amerikansk jazzmusikar, mest kjend for å spele tuba og barytonsaksofon, sjølv om han òg spelte bassklarinett, trompet og andre blåseinstrument.
Johnson var kjend for det omfattande arbeidet sitt som studiomusikar og sidemann, mellom anna med George Gruntz, Hank Crawford og Gil Evans. Som leiar fronta han tubaensemblet Gravity og gav ut tre album med dei i 1990-åra for Verve Records. Det første av desse, Arrival, var ein hyllest til Pharoah Sanders.
Som sidemann
Med George Gruntz Concert Jazz Band
Med Mario Pavone
Eurovision
Eurovision vart skipa i 1954 i Genève i Sveits, og er ein del av Den europeiske kringkastingsunionen. Eurovision vart skipa for å bistå med utveksling av fjernsyns og radio-program og fjernsynsbilete i tilknyting til nyhendehendingar via Eurovision news exchange.
Eurovision har i dag 75 medlemmer i 56 land i Europa, Nord-Afrika og Midtausten. I tillegg kjem 61 tilknytte selskap i Europa, Afrika, Amerika, Asia og Oseania.
TV-sendingar via Eurovision kan kjennast att ved logoen som vert presentert samtidig med starten av «Te Deum» av Marc-Antoine Charpentier. Den fyrste Eurovisionssendinga gjekk på lufta 6. juni 1954 og var Narzissenfest i Montreux i Sveits.
Den mest kjende sendinga til Eurovision er kanskje den årlege songkonkurransen Eurovision Song Contest, som har gått på lufta ein gong i året sidan 1956. Utover denne kjem andre samsendingar som velsigninga til paven, Urbi et Orbi, og nyttårskonserten frå Wien i Austerrike i tillegg til nyhendebilete frå sportsarrangement.
Sajur
Sājūr (arabisk نهر الساجور) er ei 108 km lang elv som spring ut i Tyrkia og som munnar ut i Eufrat i Syria. Ho er den minste av dei tre elvane som munnar ut i Eufrat i Syria, og den einaste sideelva til Eufrat frå høgre. Det har budd folk kring Sajur sidan eldre steinalder.
Sājūr er 108 km lang og 60 km av dette er i Tyrkia. Ho har to kjeldeelvar som renn saman sør for Gaziantep. Frå der renn Sājūr søraustover til ho kryssar grensa til Syria. Elva renn så om lag austover til ho munnar ut i Eufrat på høgresida i området som i dag er reservoaret danna av Tishrindemninga. I Syria skjer elva seg gjennom ein dal på Manbijsletta mellom 20 og 100 meter djup, og opp mot 500 meter brei. Middelvassføringa er kring 4 kubikkmeter per sekund, men i februar og mars kan dette auke til 7 kubikkmeter per sekund.
Riggs Peak
Riggs Peak (bulgarsk връх Ригс, ‘Vrah Riggs’) er eit fjell på 1690 moh i Imeon Range on Smith Island i Sør-Shetlandsøyane. Det ligg 2,38 km sørvest for Neofit Peak, 5,4 km sørvest for toppen av Mount Foster og 8,6 km nordaust for Cape James. Det ligg oppom Letnitsabreen i sør og Gramadabreen i aust. Det vart kalla opp etter den amerikanske misjonæren og språkforskaren Elias Riggs (1810–1901) som medverka stort til å bygge opp att den bulgarske nasjonalkjensla og som organiserte den første omsetjinga (av Neofit Rilski), trykte og spreidde Bibelen på moderne bulgarsk.
Cairn Toul
Cairn Toul (frå skotsk-gælisk Càrn an t-Sabhail) er det fjerde høgaste fjellet i Skottland, berre forbigått av Ben Nevis, Ben Macdui og Braeriach. Det er det nest høgaste punktet i det vestlege massivet i Cairngorms med ei høgd på 1291 meter over havet.
Al Ain-oasen
Han ligg nord for Al Mutawa'a og aust for Al Jhali. Sentrum av Al-`Ain ligg i nord med grensa mellom Al-`Ain by og den omanske byen Al Buraimi i nordvest.
Like ved oasen ligg Al Ain nasjonalmuseum i aust og Al Ain palassmusem i vest.
Oasen er kjend for det underjordiske vatningssystemet «falaj» som fører vatn frå borehol til gardar og palmetre. Falajsystemet er eit eldgammalt system som er datert tusenvis av år attende og er mykje nytta i Oman, Dei sameinte arabiske emirata, Kina, Iran og andre land.
Al-Ain by har sju oasar. Den minste er Al Jahili-oasen. Dei andre er Qattara, Al Mutaredh, Al Jimi, Al Muaiji og Hili.
Widerøe Polar
Widerøe C. 5 Polar, òg kjend som Hønningstad C. 5 Polar, var eit ein-motors høgvinga fly for fem passasjerar.
Widerøe Flyveselskap vedtok seint på 1940-talet å byggja eit fly for sit eige bruk og satsa på eit flerbruksfly som kunne utstyrast med flottørar, ski eller hjulunderstell. Flyet vart teikna og konstruert av Birger Hønningstad og bygget i Widerøes verkstad på Fornebu.
Det hadde innelukket kabin med plass til pilot og fem passasjerar og kunne endrast til ambulanse- eller fraktfly. Flyet er i dag i Samlingane til norsk Luftfartsmuseum.
Takashi Inui
Takashi Inui er ein japansk fotballspelar.
Birger Hønningstad
Birger Hønningstad var ein norsk sivilingeniør og flykonstruktør.
Hønningstad konstruerte fleire fly først i sitt eige ingeniørfirma, Birger Hønningstad & Co, og etter andre verdskrigen i Norsk Flyindustri AS, der han òg var direktør.
Zárakas
Zárakas (gresk Ζάρακας) er ein tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Zárakas inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Monemvasiá.
Chubra Peak
Fjellet er kalla opp etter busetnaden Tsjubra aust i Bulgaria.
Chubra Peak ligg 2,6 km søraust for neset Lanchester Bay, 6,9 km sør-søraust for Milkov Point og 6,1 km sørvest for Sredorek Peak.
Stirling Castle
Stirling Castle er eit skotsk slott i Stirling. Det er eit av dei viktigaste slotta i Skottland, både historisk og arkitektonisk. Det stammar frå mellomalderen og ligg på toppen av Castle Hill, ei vulkansk klippe som er ein del av den geologiske formasjonen Stirling Sill. Dei tre steile klippesidene her gjev slottet eit sterkt forsvar. Den strategiske plasseringa betydde at slottet fram til 1890-talet beherska den sørlegaste elvovergangen over Forth. Det var ein viktig festning allereie frå det blei bygt. Dei fleste bygningane på borga stammar frå 1400- og 1500-talet. Det er få bygningar att frå 1300-talet, og dei ytre forsvarsverka mot byen er frå byrjinga av 1700-talet. Fleire skotske kongar og dronningar er blitt krona på Stirling, mellom dei Maria Stuart i 1542. Der har vore minst åtte kringsetjingar av Stirling Castle, dei fleste under dei skotske sjølvstendekrigane. Den siste var i 1746, då Bonnie Prince Charlie uten hell prøvde å overta borga. Stirling Castle er rekna som eit Scheduled Ancient Monument og er no ein stor turistattraksjon som blir driven av Historic Scotland.
Tidleg historie
Det er knytt fleire legender til Stirling eller "Snowdoun", som er det meir poetiske namnet. Historikaren Hector Boece skreiv i si Historia Gentis Scotorum på 1500-talet at romarane under Agricola konsoliderte Stirling, og at Kenneth MacAlpin, som blir rekna som i den fyrste skotske kongen, kringsette borga i Stirling då han erobra piktarnae sitt kongerike på 800-talet. Boece er likevel ikkje nettopp ein truverdig historikar. Ein annaa krønikeskrivar, William Worcester, knytte Stirling til legendariske kongen Arthur sitt hoff. Ifølgje overleveringane skulle Sankt Monenna ha grunnlagt eit kapell her og ha bygd Edinburgh. Legenda om Monenna er i røynda ei samanblanding av dei tidlege kristne av Modwenna og Moninne.
Prairie Wind
Prairie Wind er det 30. studioalbumet til den kanadiske musikaren Neil Young, gjeve ut 27. september 2005. Etter å ha å flørta med soulmusikk frå 1960-åra (Are You Passionate?) og laga ein rockeopera (Greendale) dei føregåande åra, var Prairie Wind tilbake til ein akustisk stil som minna om dei mest populære albuma hans, som Harvest og Harvest Moon. Albumet var delvis inspirert av sjukdommen og det nylege dødsfallet til faren, den kanadiske journalisten Scott Young, og albumet er dedisert til han.
Stirling Castle
Tidleg historie
Stirling Castle er fyrst nemnd i skrift kring 1110, då kong Aleksander I innvigde eit kapell her. Det har tilsynelatande vore ein etablert kongeleg stad, ettersom Alexander døydde her i 1124. Under styret til etterfølgjaren hans David I styre blei Stirling ein royal burgh, og slottet blei eit viktig administrativt senter. Kong William I etablerte ein hjortepark sørvest for slottet, men etter at han blei teken til fange av engelskmennene i 1174, blei han nøydd til å overgje fleire slott som Stirling og Edinburgh ved freden i Falaise. Det er ikkje funneteikn på at engelskmennene brukte slottet, og det blei formelt gjeve tilbake til skottane av Rikard I av England i 1189. Stirling heldt fram med å vera ein av dei føretrekte festningane til kongen, og William døydde her i 1214. Seinare skipa Aleksander III den nye parken (kjend som New Park) til jakt i 1260-åra.
Prairie Wind
Young spelte inn albumet i Nashville før han vart operert for aneurisme våren 2005. På somme av songane på albumet ser det ut til at Young konfronterer dødelegheita si.
Stirling Castle
Sjølvstendekrigane
Stirling blei verande eit senter for den kongelege administrasjonen til Aleksander III døydde i 1286. Døden hans utløyste ei arvefølgjekrise, der Edvard I av England blei beden om å mekla mellom dei moglege etterfølgjarane. Edvard reiste nord i 1291 og kravde at Stirling og andre kongelege slott skulle vera under hans kontroll medan meklinga fann stad. Edvard støtta John Balliol, og vona på at han ville bli marionetten hans. Men John nekta å underkasta seg krava til Edvard. I 1296 invaderte Edvard Skotland og innleidde dermed dei skotske sjølvstendekrigane, som kom til å vara i 60 år. Engelskmennene fann Stirling Castle øyde og forlate, og inntok slottet. Eit år seinare blei dei kasta ut att etter at Andrew Moray og William Wallace sigra i slaget ved Stirling Bridge. Mange frå garnisonen blei drepne i slaget, og dei engelske kommandantane sir William FitzWarin og sir Marmaduke Tweng flykta til borgen. Dei byrja raskt å svelta, og overgav seg så til skottane. Neste sommar skifta slottet hender igjen, då det blei forlate av skottane etter den engelske sigeren ved Falkirk. Edvard forsterka borga, men ho blei kringsett i 1299 av skottane, mellom dei Robert Bruce. Kong Edvard klarte ikkje å bryta kringsetjinga, og soldatane på borgen måtte overgje seg.
I 1303 fekk England igjen overtaket, og Stirling var den siste borga på skotske hender. Hæren til Edvard kom fram i april 1304 med minst 17 omleiringsmaskinar. Skottane, som var leia av sir William Oliphant, overgav seg den 20. juli, men Edvard gav nokre av dei ordre om å gå tilbake til slottet, ettersom han ikkje hadde fått prøvd ut den nyaste krigsmaskinen sin, "Warwolf", endå. Warwolf var ein stor blide som øydela porthuset til slottet. Sogerem til Edvard verka vera fullstendig. Han døydde i 1307, og Robert Bruce blei kort tid etter skotsk konge. I 1313 var det berre Stirling, Roxburgh, Edinburgh og Berwick som framleis var på engelske hender. Edvard Bruce, bror til kongen, kringsette Stirling, som var halde av sir Philip Mowbray. Mowbray foreslo ein byttehandel: han overgav slottet om det ikkje fekk unnsetjing innan 24. juni 1314. Bruce godtok forslaget, og trekte seg tilbake. Neste sommar drog den engelske hæren mot nord leia av Edvard II for å redda slottet. 23.–24. juni møtte kong Robert engelskmennene i slaget ved Bannockburn like ved slottet. Dette førte til eit stort engelsk nederlag. Kong Edvard prøvde å søkja tilflukt på borga, men Mowbray var fast bestemt på å halda ordet sitt, og dei engelske styrkane måtte flykta. Mowbray overførte slottet, og skifta samtidig side. Kong Robert gav ordre om at slottet og forsvarsverka kring det skulle øydeleggast, så det ikkje kunne brukast av engelskmennene att.
Prairie Wind
Young spelte første gongen avslutningssongen «When God Made Me» på Live 8-konserten i Barrie i Canada.
Stirling Castle
Sjølvstendekrigane
Krigen var ikkje over. Under den andre skotske sjølvstendekrigen kom Stirling Castle igjen under engelsk kontroll i 1336, då sir Thomas Rokeby blei kommandør. Det blei utført eit stort gjenopbyggingsarbeid, meir i tømmer enn i stein. Andrew Murray prøvde å kringsetja det i 1337, då krutvåpen blei brukt for fyrste gong i Skottland. Robert Stewart (den kommande kong Robert II) generobra Stirling under kringsetjinga 1341–1342. Maurice Murray blei utnemnt til borgherre, og forsterka borga. I 1360 blei Robert de Forsyth guvernør av Stirling Castle. Han vidareførte tittelen til sonen sin John og barnebarnet William, som var guvernør i 1399.
Prairie Wind
Utgjeving
Albumet debuterte på 11. plassen på Billboard 200-lista den 15. oktober 2015 med eit salstal på kring 72 000 eksemplar. Han låg på lista i 26 veker og hadde slet til gullplate den 23. januar 2006. Prairie Wind fekk to Grammypris-nominasjonar fo beste rockealbum av ein soloartist og beste rockesong av ein soloartist for «The Painter».
Stirling Castle
Tidlege Stuartar
Dei tidlege Stuart-kongane Robert II (styrte 1371–1390) og Robert III (styrte 1390–1406) oppførte dei eldste verna delane av borga. Robert Stewart, jarl av Menteith og regent av Skotland som bror til Robert III, utførte arbeid på både nord- og sørporten. Den noverande nordporten blei bygd på fundament frå 1380-talet, og er det eldste bevarte steinhoggararbeidet på borga. I 1424 gjekk Stirling Castle som ein del av enkesetet for Jakob I si kone Joan Beaufort. Dette skipa ein tradisjon som dei seinare monarkane fortsette. Etter mordet på Jakob i 1437 søkte Joan tilflukt her saman med sonen sin, den unge Jakob II. 15 år seinare, i 1452, var det på Stirling Castle at Jakob dolka og drap William, VIII jarl av Douglas, då denne nekta å gå med på ein potensielt forræderisk avtale med John av Islay, jarl av Ross og Alexander Lindsay, 4. jarl av Crawford. Jakob III (styrte 1460–1488) var fødd her, og utrbetra parken og det kongelege kapellet. I 1475 er det prov på at det blei laga artilleri på slottet. Kona til Jakob, Margrete av Danmark (1456-1486), døydde på Stirling Castle i 1486. To år seinare døydde Jakob under slaget ved Sauchieburn, som blei utkjempa på nesten same slagsmark som slaget ved Bannockburn, men på sørsida av slottet.
Prairie Wind
Utgjeving
I Noreg nådde albumet til tredjeplass.
Changbai
Changbaifjella (i Korea kalla Changbaekfjella) er ei fjellkjede langs grensa mellom Kina og Nord-Korea. Ho breier seg inn i dei kinesiske provinsane Jilin og Liaoning og dei nordkoreanske provinsane Ryanggang og Chagang. Dei fleste fjelltoppane er over 2 000 meter høge, mellom dei Paektusan med 2 744 moh.
Prairie Wind
Mottaking
Albumet vart av Robert Christgau rekna som «ei av dei nær døden-albuma» i lag med Mississippi John Hurt sitt Last Sessions (1972), Bob Dylan sitt Time Out of Mind (1997), Warren Zevon sitt The Wind (2003) og Johnny Cash sitt American VI: Ain't No Grave (2010).
Stirling Castle
Renessanseslott
Stort sett alle dei noverande bygningane på slottet blei oppført mellom 1490 og 1600, då Stirling blei kongeleg sentrum i Skottland under Stuart-kongane Jakob IV, Jakob V og Jakob VI. Arkitekturen i desse nye bygningane viser ei blanding av engelsk, fransk og tysk påverknad, og viste dei internasjonale ambisjonane til Stuartdynastiet. Jakob VI, som regjerte 1488–1513, heldt eit fullt renessansehoff (med alkymistar), og prøvde å skapa eit europeisk palass i Stirling. Han gav ordre om å utføra ombyggings- og renoveringsarbeid på dei kongelege slotta i Edinburgh, Falkland og Linlithgow, men det største arbeidet blei gjort på Stirling Castle med King's Old Building, Great Hall og festningsverka. Han renoverte også kapellet (den eine av kyrkjene på borga), og i 1501 fekk han anerkjenning frå paven for å ha skipa college of priests. Det er berre ein svært liten del att av festningsverkar, som var inspirert av fransk militærarkitektur, sjølv om dei militære detaljane i høgare grad blei lagde til for utsjånaden si skuld enn for å styrka forsvaret.
Changbai
Changbaifjella er habitat for eit stort tal sjeldne dyreartar, mellom dei bjørn, sibirtiger og amurleopard. Her veks òg den sjeldne koreatujaen. I Jilin er over 2 100 km2 av fjella verna gjennom naturvernområdet Changbai-shan.