cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ingunn Utsi
Engasjement for urfolkskunst
Historisk sett har ikkje samane forhalde seg til landegrenser i nordområda, og då Sámi dáiddacehpiid searvi /Samisk kunstnarforbund (SDS) blei danna i 1979, tok det inn medlemmer frå både Noreg, Sverige, Finland og Russland. I dag har organisasjonen over 70 medlemmer som arbeider med forskjellige medium, frå duodji og kunsthandverk til biletkunst og fotografi.
Alver kommune
Ordførar i kommunen er Sara Hamre Sekkingstad (Sp), medan varaordførar er Øyvind Helland Oddekalv (Ap).
Ingunn Utsi
Engasjement for urfolkskunst
Det største kunstprosjektet som er blitt realisert gjennom SDS er vandreutstillingane «Arts from the Arctic», som opphavleg var initiert som ei verdsutstilling av urfolkskunst av World Craft Council og lansert i Kyoto i Japan i 1980. Prosjektet bestod av fem utstillingar med samtidskunst og kunsthandverk av arktiske urfolk i Alaska, Canada, Russland, Grønland og Sameland, fordelt på desse fem regionane. Ingunn Utsi hadde, saman med Rose-Marie Huuva, arbeidd med å organisera dette frå samisk side, noko som var eit nybrotsarbeid. Utstillingane hadde som målsetjing å visa breidda i den arktiske samtidskunsten. Ein av føresetnadene for utval av kunstverk var at dette skulle skje i nært samarbeid med dei deltakande folkegruppene, på premissane til urfolkskunstnarane. Totalt bestod dei fem utstillingane av rundt 200 kunstnarar og kunsthandverkarar frå 20 forskjellige urfolksgrupper. 37 av dei var samiske kunstnarar. Arbeidet med utstillinga strekte seg frå 1984 til 1995. Resultatet var ei stor hending der mange av urfolkskunstnarane fekk eit større medvit om verdien av eigen kunst. «Arts from the Arctic» opna òg auga til mange kunstinteresserte for dei kvalitetane som ligg i urfolkskunst, både frå eigen region og i det sirkumpolare området.
Alver kommune
= Geografi = Alver ligg i det geologiske området Bergensfeltet eller Bergensbuene. Kommunen omfattar 843 øyer og holmar.
Henrikh Mkhitarjan
Henrikh Hamleti Mkhitarjan er ein armensk fotballspelar som spelar for AS Roma.
Ingunn Utsi
Offentlege innkjøp og utsmykkingar (utval)
Kunsten til Utsi er innkjøpt til fleire offentlege samlingar og institusjonar, m.a. De Samiske Samlinger, Sametinget, Norsk kulturråd, Finnmark fylkeskommune og Nordnorsk Kunstmuseum.
Henrikh Mkhitarjan
Han har spela på midtbanen for Sjakhtar Donetsk i den ukrainske fotballigaen, og for det armenske landslaget.
Alver kommune
Det høgaste punktet i kommunen er Sørdalsnuten, på 957 meter over havet. Det lågaste punktet er i Austfjorden, og ligg 677 meter under havet.
Ingunn Utsi
Offentlege innkjøp og utsmykkingar (utval)
Eit omfattande oversyn over innkjøp, utsmykkingar og utstillingar av verka hennar er gjeve i Skavhaug (2004) Billedkunstneren Ingunn Utsi, s. 62-63
Henrikh Mkhitarjan
Mkhitarjan starta karrieren sin for toppklubben Pjunik i heimlandet, der han vart armensk seriemeister fire år på rad, frå 2006 til 2009. Han vart kåra til årets armenske spelar i 2009. Sommaren 2009 drog han til Ukraina og Metalurh Donetsk, der han vart klubbkaptein i juli 2010. I starten av 2010/11-sesongen vart han kjøpt av den ukrainske toppklubben Sjakhtar Donetsk. Han spela på Arsenal FC frå 2018.
Mkhitarjan debuterte for Armenia sitt A-landslag 14. januar 2007 i ein kamp mot Panama. Han skåra det første landslagsmålet sitt 28. mars 2009, i ein VM-kvalifiseringskamp mot Estland.
Glumslöv
Glumslöv er ein tettstad i Landskrona kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 1 861 innbyggjarar.
Thorvald Mejdell
Thorvald Mejdell var ein norsk forstmann frå Ringsaker.
Far til Mejdell var offiser i militærvesenet. Sjølv tok han andreeksamen i 1842, og vart cand.min./mineralog i 1847. I åra fram til 1852 var han så skogforvaltar for Kongsberg Sølvverk.
Deretter studerte Mejdell i tre år ved forstakademiet i Tharandt i kongeriket Sachsen. I 1855 vart han hyrt til rådgjevar i Indredepartementet. Saman med Jacob B. Barth vert han rekna som grunnleggjar av skogforvaltninga i Noreg. Han var forstmeister i Hedmark frå 1857 og i tida 1861-75 også for dei skogseigedomane Kyrkjedepartementet rådde over. Deretter arbeidde Mejdell i tida 1875 til 1892 for det privateigde skogselskapet Kiær & Co.
André Lhote
André Lhote var ein fransk målar og kunstteoretikar som laga både figurmåleri, portrett, landskapsbilete og stilleben.
Lhote, som var frå Bordeaux, byrja målarlivet som autodidakt, påverka av kunsten til Paul Gauguin og seinare Paul Cézanne. Frå kring 1911 vart han særleg oppteken av kubismen og slutta seg i 1912 til gruppa «Section d'Or». Den kubistiske stilen utvikla han på sin eigen måte, utan heilt å abstrahere figurar og andre element i bileta sine. Med åra vart koloritten kraftigare. Han spela ei større rolle som kunstkritikar og gav ut fleire bøker om kunst.
Lhote starta opp eit eige kunstakademi i 1922, der ei rekke norske målarar var elevar. Dermed kom han til påverke norsk målarkunst i mellomkrigstida. Mellom dei norske som tok sterke inntrykk av målarstilen hans var Georg Backer Berg, Nils Krantz, Inger Sitter, Aage Storstein og Olaf Willums.
Lhote er representert i Nasjonalgalleriet i Oslo.
Skarsdalen
Skarsdalen er ein isfyllt dal mellom Rootshorga og Hamrane i H.U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land. Han vart fotografert frå lufta av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) og kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59.
Pepar
Pepar (av norrønt piparr, frå latin piper, opphavleg frå dravidisk pippali) er ei nemning på krydder frå ulike plantar som vert nytta til å gje sterk smak til mat. Den best kjende typen i Noreg er svart pepar, som kan gje svarte, kvite eller grøne peparkorn. Pepar frå andre planteslag kan vera raud pepar (kajennepepar) og andre typar chilipepar, rosa pepar (peruviansk pepar, karibisk pepar) og sichuanpepar (szechuanpepar).
Langskallane
Langskallane er eit fjell i Antarktis på 350 moh. som ragar over nordenden av Langhovde på kysten av Dronning Maud Land. Det vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37. Det vart òg kartlagt av Den japanske antarktisekspedisjonen, 1957–62, og namngjeve «Chōtō-san» (Langskallane) i samband med namnet Langhovde.
Finnfjordbotn vidaregåande skole
Finnfjordbotn vidaregåande skole er ein offentleg vidaregåande skole som ligg i utkanten av Finnsnes i Senja kommune. Skulen vart grunnlagd i 1946 som landsgymnas med elevar frå Nordland, Troms og Finnmark. I 1970-åra var skulen i Finnfjordbotn forsøksgymnas, og har sidan vore ein utviklingsaktiv, vidaregåande skule.
Skulen har eit breitt tilbod innan studiebetrande utdanningsprogram, og «International Baccalaureate Diploma Programme» som alternativ til dei to siste åra. Det er eit globalt program, med undervisning på engelsk og større fagleg fordjuping enn på studiespesialisering. Finnfjordbotn er den nordlegaste IB World School i verda, og tek imot elevar frå heile Nord-Noreg og utlandet. Skulen har også internat med plass til 80 elevar.
Målefeil
Innan statistikk kan ikkje målingane vere fullkomne og ein gjer derfor ofte mange målingar for å oppnå så stor nøyaktigheit som mogeleg. Feila kan vere systematiske og skuldast uriktige målemetodar, feil i måleinstrumenta, forhold ved målinga og eigenskapar ved observatøren som gjev feil avlesing og så vidare. Sjølv om ein tar omsyn til systematiske feil, så vil ofte måleresultata variere på grunn av tilfeldige årsaker ein ikkje kan styre, og som gjev feil frå ei måling til den neste. Slike feil vert kalla tilfeldige.
Ikkje noko instrument kan måle heilt eksakt, og ein kan derfor ikkje finne den sanne verdien, og derfor i prinsippet ikkje heller mogeleg å finne målefeilen. For å skildra nøyaktigheita ved måleresultat nyttar ein i staden måleutryggleik.
Tresteinane
Tresteinane er tre småøyar som ligg nær kvarandre 1 nautisk mil (1,9 km) vest for Strandnebba heilt søraust i Lützow-Holmbukta. Ho vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto teken under Japanese Antarctic Research Expedition (JARE), 1957–62, og av dei namngjevne Mitsudomoe-jima. Det norske namnet er ei omsetjing av det japanske namnet og vart godkjend i 2004.
Nigel Waymouth
Nigel Waymouth er ein britisk designar og kunstnar, medeigar i butikken Granny Takes a Trip og ein av tomannsteamet Hapshash and the Coloured Coat som designa psykedeliske plakatar på 1960-talet. Sidan har han hatt ein solokarriere, mellom anna som portrettmålar.
Liv og virke
Nigel Waymouth vart fødd i India. Sin tidlege barndom var han i Argentina inntil han flytta til England i 1953. Han vart utdanna ved St Lawrence School og ved Harrow Weald County Grammar School, under rettleiing av den framtidige innanriksministeren Merlyn Rees. Han tok eksamen i økonomisk historie ved University College London.
Etter dette deltok han på kunstkurs ved ulike kunstskular i London. Då han forlét University College, arbeidde han òg som frilansjournalist i halvtanna år, der han skreiv artiklar om sosiale spørsmål for medisinske tidsskrift og redigerte eit sysselsetjingsmagasin. I januar 1966 opna han og to partnarar, Sheila Cohen og John Pearse, den originale rock-chic-motebutikken Granny Takes a Trip.
Waymouth var ansvarleg for dei stadig skiftande butikkfasadane; han designa òg interiøret og mange av dei tidlege kleda. Medan han framleis var involvert i Granny Takes a Trip, slo han seg i 1967 saman med kunstnarkollegaen Michael English, og saman byrja dei å designa mange av dei britiske pop-plakatane som var typiske på den tida.
Samarbeidet varte i nesten to år under namnet Hapshash and the Coloured Coat. Dei fleste av originalane til desse grafiske designa og nokre av kleda er no i den permanente samlinga til Victoria and Albert Museum. Hausten 2000 arrangerte museet ei stor retrospektiv utstilling av Hapshash and the Coloured Coat. Tate Gallery i Liverpool inkluderte òg mange av desse designa i utstillinga «Summer of Love Psychedelic Art, 1967» i 2005, som reiste til Brooklyn sommaren 2007.
Sidan 1970 har Waymouth hatt ein karriere som målar og portrettmålar. Arbeida hans har vore utstilte i Fischer Fine Art, London (1977, 1978, 1979); Alex Reid & Lefevre, London (1984), Jonathan Clark Fine Art, London (1988), Keller & Greene, Los Angeles (2005), Jonathan Cooper Park Walk Gallery, London (2006). Ei utstilling med tittelen Haphash Takes a Trip: The Sixties Work of Nigel Waymouth opna på Idea Generation Gallery i London i september 2011.
Han har vore inkludert i Royal Society of Portrait Painters gruppeutstilling. Arbeida hans er bestilte og samla av Rupert Murdoch, hertuginna av York, hertugen av Devonshire, Tom Hanks, Dominick Dunne, Diana Rigg, Peter Morton, Eric Idle og Mortimer Sackler.
Nigel Waymouth bur og arbeider i London. Han har to søner frå ekteskapet med interiørarkitekten Lady Victoria Waymouth (1947-2004): Louis Waymouth, som er forfattar på The Late Late Show with James Corden, og kunstkurator og skulptør, Adam Waymouth.
Sunnfjord kommune
Sunnfjord kommune er ein kommune i Vestland fylke som vart skipa den 1. januar 2020 då Førde, Naustdal, Gaular og Jølster kommunar slo seg saman.
Kommunen grensar til Kinn i nord/nordvest og Gloppen i nord, Stryn og Luster i aust, Sogndal i sør, Høyanger og Fjaler i vest/sørvest og Askvoll i vest.
Han har ei flatevidd på rundt 2208 km² og eit folketal på 21,959 (est. 2019).
Gaston Roelants
Gaston Roelants er ein belgisk tidlegare friidrettsutøvar frå landsbyen Opvelp i Flandern. Han er best kjend som hinderløpar, men deltok også på langdistansar heilt opp til maraton. Roelants vart europameister på 3000 meter hinder i 1962 og olympisk meister i same øvinga i 1964. Han sette to verdsrekordar på 3000 m hinder, den siste i 1965 med tida 8.26,4.
Aktiv
Roelants fekk sin meisterskapsdebut under sommar-OL 1960 i Roma. Her kom han på fjerdeplass på 3000 meter hinder. Frå august 1961 innleia han ei sigerrekke i hinderløp som skulle vare i fem år. I denne perioden vann han gullmedaljen på friidretts-EM 1962 i Beograd, og heldt fram året etter, den 7. september 1963, med å sette verdsrekord i Leuven på tida 8.29,6. I oktober 1964 sikra han seg gullmedaljen under sommarleikane i Tokyo med ei tid ned mot sin eigen verdsrekord. Han forbetra i 1965 verdsrekorden på distansen til 8.26,4, ein rekord som vart ståande i tre år.
Ved europameisterskapen i Budapest i 1966 vart Roelants sigerrekke på 3000 m hinder broten, då det vart bronsemedalje. Under dei olympiske leikane i Mexico-byen i 1968 vart han nummer sju på 3000 m hinder med tida 8.59,4, vel åtte sekundar bak olympiameisteren frå Kenya. Sidan i leikane kom han ellevteplass i maraton, i tynnlufta i Mexico brukte han over to timar og 29 minuttar.
Frå slutten av 1960-talet konkurrerte Roelants oftast på lange distansar. Han vann VM i terrengløp fire gongar; 1962, 1967, 1969 og 1972, tre gongar kom han på andreplass. To gongar sette han verdsrekord på 20 000 meter og 1 times løp. Dei siste rekordane frå 1972 var på 57.44,4 og 20 878 meter. I europameisterskapane 1969 og 1974 tok han høvesvis sølv- og bronsemedalje i maratonløp.
San Marino i Eurovision Song Contest 2011
San Marino deltok i Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf i Tyskland med songen «Stand By», framført på engelsk av Senit. Bidraget vart valt ut internt av den sanmarinske kringkastaren Radiotelevisione della Repubblica di San Marino (SMRTV).
Bakgrunn
San Marino debuterte i 2008 med gruppa Miodio. Dei enda sist i semifinalen med to poeng frå Andorra og tre poeng frå Hellas. Etter dette trekte San Marino seg frå tevlinga i 2009. Landet deltok heller ikkje i 2010. 22. desember 2010 annonserte SMRTV at dei att ville delta i Eurovision Song Contest.
Uttaking
SMRTV stadfesta 3. februar 2011 at den italienske songaren Senit ville representere San Marino i 2011.
I Eurovision
Sidan berre dei fire store og vertslandet var direktekvalifisert til finalen måtte San Marino kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane.
Semifinalen
Senit starta som nummer tolv i den fyrste semifinalen 10. mai 2011. San Marino fekk til saman 34 poeng og enda på 16. plass av totalt 19 bidrag. Kvart land kunne gje maks tolv poeng til ein song, og berre dei ti beste landa gjekk vidare til finalen. Sidan San Marino på 16. plass i semifinalen gjekk ikkje landet vidare til finalen.
Megiddo regionale kommune
Megiddo regionale kommune (hebraisk מועצה אזורית מגידו, Mo'atza Azorit Megido) er ein regional kommune nord i Israel og dekkjer Menasheplatået, og delvis i Jezreeldalen. Kommunen grensar til byen Yokneam Illit i nord, og Karmelberget i aust, og husar kring 9600 innbyggjarar fordelt på ni kibbutzim og fire moshavim.
Gnarp
Gnarp er ein svensk tettstad i Nordanstigs kommun i Gävleborgs län i landskapet Hälsingland. I 2005 hadde tettstaden 999 innbyggjarar.
Megiddo regionale kommune
Kommunen er kalla opp etter den antikke byen Megiddo og ruinane av denne byen ligg i nærleiken av kibbutz Megiddo.
Historie
Megiddo regionale kommune er ein av dei eldste regionale kommunane i Israel, og vart oppretta i 1945, tre år før sjølvstendet til Israel. Før 1945 var området ein del av Gush Nahalal, ein kommune i Det britiske mandatet.
Då han vart grunnlagd hadde kommunen berre 3 000 innbyggjarar frå fem innbyggjarar. Han heitte opphavleg «Harei Efrayim» (no. Efrayimåsane), og endra namn til «Megiddo» i 1952, sjølv om dette først vart offisielt godkjend i 1954.
Den eldste busetnaden i kommunen er kibbutz Mishmar HaEmek, som vart grunnlagd i 1926, medan den yngste er moshav Midrakh Oz, som vart grunnlagd i 1952.
Ramot Menashe biosfærereservat
84 million kvadratmeter av dei 170 million kvadratmetrane i Megiddo regionale kommune er eit naturreservat, med skogsområde, forskjellige vasskjelder, vulkanske åsar og arkeologiske stader. Parken er i dag i ferd med å få status hos UNESCO som biosfærereservat.
Giron Sámi Teáhter
Giron Sámi Teáhter (Samiska teatern) er eit svensk samisk profesjonelt, offentleg finansiert teater med sete og eigen scene i Kiruna.
Teateret blei grunnlagt gjennom ei avgjerd i Det svenske Sametinget i 1992 under namnet Sámi teáhter. Det er framleis formelt underlagt det svenske landbruksdepartementet, som står for den statlege reguleringa av anna samisk verksemd. Teateret har i oppdrag å vera eit samlande, turnerande teater for heile Sameland, men særleg i Sverige, og danna grunnlag for samisk kultur og språktilhøyre. Det framfører verk på samisk, men òg på svensk. I 2009 skifta teateret namn til det noverande Giron Sámi Teáhter ('Kiruna samisk teater').
Verksemda blir driven som ein ideell organisasjon med samiska organisasjonar, Kiruna kommune, Storuman kommune, Norrbottens läns landsting og Västerbottens läns landsting som hovudeigarar saman med det svenske Kulturdepartementet. Lillemor Mauritzdotter Nyhlén blei følgd som leiar av Lena Engqvist Forslund frå hausten 2008 til hausten 2014, varpå Ellen Marit Labba tillträdde som fungerande leiar. Hausten 2015 blei Åsa Simma utnemnd til ny teaterleiar.
I tillegg til verksemda i den nordlege hovudregionen har teateret også gjestespelt andre stader, som Dramaten i Stockholm og på Grønland, og har blant anna samarbeidd med Riksteatern.
Nabbøya
Nabbøya er ei høg, lita og berr øy som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) vest for Hamnenabben aust i Lützow-Holmbukta. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.
Henriette Lien
Henriette Lien er ein norsk skodespelar, dansar, programleiar, yogainstruktør, forfattar, foredragshaldar og coach.
Eventyrfilm
Eventyrfilm er ein filmsjanger som omfattar underhaldande spelefilmar med eventyrleg, det vil seia fantasifull og spennande, handling. Nemninga tilsvarar det engelske «adventure films».
På norsk kan «eventyrfilm» òg brukast om filmar med handling frå folkeeventyr, men dekker vanlegvis langt breiare enn det som på norsk blir forstått som eventyr.
Døme
Nemninga «eventyrfilm» kan brukast om ei rekke filmtypar, til dømes røyndomsfjerne actionfilmar og spenningsfilmar, science fiction- og fantasyfilmer, spektakulære skrekkfilmar, teikneseriefilmatiseringar og andre fantastiske filmdrama der talrike, overdrive spennande og merkverdige hendingar står i sentrum. Undergrupper kan vera handlingsmetta sjangerfilmar frå historiske periodar eller eksotiske miljø, slik som piratfilmar, riddarfilmar eller filmar frå til dømes gresk eller romersk oldtid.
Eventyrdrama kan føregå i eit historisk, eksotisk eller fantasisk miljø, og kan ha innslag av magi eller overnaturlege hendingar og vesen. Dei har gjerne òg karikerte skurkar og ein tydeleg helt, i eldre eventyrfilmar særleg ein maskert eller fektande eventyrar som på engelsk ofte blir kalla swashbuckler.
Påkosta eventyrfilmar med storslåtte tablå, visuelle effektar og meir eller mindre spennande handling har sidan 1930-talet vore særleg karakteristisk for den amerikanske filmproduksjonen i Hollywood.
Mont Collard
Mont Collard  er eit fjell med ei høgd opp mot 2350 moh, som står 3,5 nautiske mil sør for Perovfjellet heilt sør i Belgicafjella. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1957–58, under G. de Gerlache og vart namngjeven av han etter Leo Collard, ein belgisk minister.
Rauna Paadar-Leivo
Rauna Paadar-Leivo er ein finsk enaresamisk forfattar som skriv barnebøker, skodespel og romanar på nordsamisk. Ho er busett i Enare og tilsett ved Det finske Sametinget. Bøkene hennar er blitt omsett til finsk, norsk, russisk og enaresamisk. I 2000 blei ho tildelt kulturprisen til Enare kommune.
Merom HaGalil regionale kommune
Busetjingar
Fellesbusetnader
Kibbutzar
Moshavar
Jaco Pastorius
John Francis «Jaco» Pastorius III var ein innovativ amerikansk bassist som har ei stor rolle i den nyare jazzhistoria, og som blir rekna som ein av verdas mest innflytelsesrike elbassistar.
Han hadde ein spelestil som utmerkte seg med virtuose soli i det høge bassregisteret, flageolettspel i alle posisjonar og ein «syngande» tone. Frå 1979 gav han bass-solokonsertar der han stod aleine på scena. Credoet hans hans var: «Eg spelar bass som om eg spelar med menneskestemma. Eg spelar som eg snakkar.»
Pastorius fekk diagnosen bipolar liding i 1982 og døydde i 1987 etter eit slagsmål utanfor ei skjenkestove i Fort Lauderdale.
I 1988 valde lesarane av jazztidsskriftet Down Beat Pastorius inn i Jazz Hall of Fame som den einaste el-bassisten og som ein av fire bassistar totalt.
Barne- og ungdomstid
Pastorius var son av storbandsongaren og slagverkaren John Francis Pastorius II og Verna Katarina Haapala og var etterkommar etter tyske, irske, finske og svenske innvandrarar. Kort tid etter at han var fødd flytta familien til Oakland Park i Florida. Han gjekk på Northeast High School og var ein talentfull idrettsmann, god i baseball, basketball og amerikansk fotball. Han starta òg opp si musikalske karriere og spelte i fleire skoleband. Femten år gammal blei han med som trommeslagar i bandet The Las Olas Brass. Eit skada handledd gjorde det vanskeleg å spele trommer, så etter ei tid blei han erstatta av ein ny trommis samtidig som bassisten Kenny Neubauer forlèt bandet, og da skifta Pastorius instrument til elektrisk bass.
På undervisningsvideoen Modern Electric Bass seier Jaco Pastorius: «Eg skada handleddet mitt da eg spelte football, noko som fekk meg til å satse på bassen.»
Karriere
Pastorius spelte med Supremes og Nancy Wilson på lokale klubbar; han spelte òg med Ira Sullivan, Wayne Cochran og Peter Graves og det førte til at han fort fekk eit namn innom musikk-klubbmiljøet i Sør-Florida. Som medlem av husbandet Bachelors III Club i Fort Lauderdale kom han i kontakt med Pat Metheny og Paul Bley. Etter nokre semester ved University of Miami blei han i 1976 sjølv jazzlærar ved Frost School of Music i same by.
I 1975/76 spelte han med jazzrockbandet Blood, Sweat & Tears. Kort tid etter var han med på opptaka til Joni Mitchell sitt album Hejira. Han gav òg ut sitt eige soloalbum, Jaco Pastorius, der blant andre Herbie Hancock medverka. Dette albumet blei nominert til to grammyprisar. I april same år blei Pastorius med i gruppa Weather Report som han var med i fram til 1982. Det var her han feira sine største triumfar. Frå 1979 gav han fleire bass-solokonsertar, blant anna ved festivalen JazzFest Berlin. Frå 1981 hadde han sitt eige storband, Word of Mouth, der han kunne utfalde seg som komponist. I smågruppe-samanheng spelte han med Hiram Bullock og Kenwood Dennard, i Europa òg med Biréli Lagrène.
Misbruk og depresjonar
Tidleg i karriera heldt Pastorius seg unna rusmiddel, men i tida med Weather Report byrja han å eksperimentere med alkohol, seinare kom kokain til, og forbruket auka snøgt. Under turneen Word of Mouth i Japan oppførte han seg så uberekneleg at det skapte store problem for bandmedlemmane. Trommeslagaren Peter Erskine sin far, dr. Fred Erskine, antyda at Pastorius viste teikn til bipolar liding, og da dei kom tilbake frå Japan seint i 1982, fekk kona Ingrid han tvangsinnlagd på ein psykiatrisk klinikk. Dei stadfesta diagnosen og forordna litiumterapi for å stabilisere stemningssvingningane.
Etter to veker klarte han å overtale personalet om å sleppe han ut slik at han fekk spele med Peter Graves. Han lova å vende tilbake, men braut løftet. I 1986 var den psykiske helsa til Pastorius blitt enda verre. Han var kasta ut frå leilegheita si i New York og levde på gatene. Ingrid, som nå var eks-kona, fekk han innlagt på ny i juli 1986. På grunn av biverknadane vegra han seg mot litiumbehandling og fekk i staden tegretol. Han flytta tilbake til Fort Lauderdale i desember same år og igjen levde han på gatene i veker av gongen.
Død
11. september 1987 sneik Pastorius seg ut på scena under ein Carlos Santana-konsert og blei kasta ut frå lokala. Han tok seg fram til Midnight Bottle Club i Wilton Manors, Florida der han skal ha sparka inn ei glasdør etter å ha blitt nekta tilgjenge. I slåsskampen som følgde slo dørvakta, Luke Havan, Pastorius så brutalt at han hamna på sjukehus med fleire brot i andletet og skadar på høgre auge og venstre arm.
Den 21. september 1987 rundt klokka 22:00, etter ni dagar i koma, døydde den 35 år gamle Jaco Pastorius av skadane.
Havan blei skulda for forsettleg drap, men blei berre funne skuldig i uaktsamt drap. Han fekk 22 månaders fengsel, men slapp ut etter fire månader for god oppførsel. Seinare sa Luke Havan at han rekna bassisten som ein aggressiv narkotikamisbrukar.
Frå det første ekteskapet med Tracy har han barna John og Mary. Ho er vokalist og frontfigur i gruppa Queen Mary. Tvillingane han i 1982 fekk med den andre kona, Ingrid, er begge musikarar: Felix Pastorius er bassist og Julius Pastorius trommeslagar.
Musikalsk betyding
Med sin virtuose, solistisk prega spelestil omdefinerte Pastorius rolla til den elektriske bassen. Han viste kva den bandlause elbassen har av moglegheiter i jazzen, og fekk dermed ein pregande betydning for den seinare jazzhistoria. Spelestilen hans, med hurtige melodiske løp og bruk av flageolettar i alle posisjonane på gripebrettet sette ein heil ny målestokk for spel på bassgitar. Gode eksempel på det revolusjonerande spelet hans kan ein høyre på «Donna Lee» og hans eigen komposisjon «Portrait of Tracy», begge på debutalbumet Jaco Pastorius (1976) eller på Joe Zawinul-låta «A Remark You Made» på Weather Report-albumet Heavy Weather (1977). Mange seinare bassistar, til dømes Marcus Miller og Victor Bailey, er influert av Pastorius. I det heile påverka Pastorius etterfølgjande bassistar så sterkt at det kan samanliknast med den betydninga Charlie Parker fekk for utviklinga av saksofonspelet i jazzen eller Jimi Hendrix for elektrisk gitar. Jaco Pastorius gav i 1986 ut undervisningsvideoen Modern Electric Bass.
The Darkness
The Darkness er eit britisk rockeband skipa i Lowestoft i England. Bandet består av Justin Hawkins (solovokal, sologitar), broren Dan Hawkins (rytmegitar, korvokal), Frankie Poullain (bassgitar, korvokal) og Rufus Tiger Taylor (trommer, korvokal).
Jaco Pastorius
Prisar og utmerkingar
Soloalbumet Jaco Pastorius blei i 1977 nominert for to Grammy Awards, ein for heile albumet, i kategorien Best Jazz Instrumental Performance (group), den andre i Best Jazz Instrumental Performance (soloist)) for tolkinga av jazzklassikaren Donna Lee. Ei ny nominering følgde året etter i klassen beste jazz-solist for prestasjonane på Weather Report-albumet Heavy Weather. I kategorien Best Jazz Fusion performance, vocal or instrumental vann han saman med gruppa Weather Report ein Grammy i 1980 for live-albumet 8:30. I 1988 valde lesarane av jazzmagasinet Down Beat'' han inn i «Hall of Fame».
The Darkness
The Darkness slo gjennom med debutplata si, Permission to Land, i 2003. Med hjelp av singlane «I Believe in a Thing Called Love», «Growing on Me», «Get Your Hands off My Woman» og «Love Is Only a Feeling», selde albumet til 4x platinaplate i Storbritannia, med eit sal på over 1,3 millionar. I 2004 vann bandet tre Brit Awards: beste britiske gruppe, beste britiske rockeband og beste britiske album.
Etter ein lang turné etter debutplata, slutta Poullain i bandet i 2005 og vart erstatta av den tidlegare gitarteknikaren deira, Richie Edwards. Det andre studioalbumet, One Way Ticket to Hell... and Back, kom ut i november 2005. Åre etter slutta Justin Hawkins i bandet etter å ha fullført ei rehabilitering frå alkohol- og kokainmisbruk. Dette, kombinert med dårlege salstal for albumet, gjorde at Atlantic droppa bandet i oktober 2006. Etter oppløysinga skipa dei attverande medlemmane Stone Gods, og fortsette å spele i lag utan Hawkins, som skipa sitt eige prosjekt, Hot Leg.
Jaco Pastorius
Prisar og utmerkingar
1. desember 2008, på det som ville vore Pastorius sin 57. fødselsdag, fekk ein park i heimbyen Oakland Park nytt namn: Jaco Pastorius Park.
The Darkness
7. mai 2022 annonserte The Darkness at dei skulle spele konsertar att, med den originale bassisten Frankie Poullain, mellom anna på Download Festival 2011, og Isle of Wight-festivalen 2012. Det tredje albumet deira, Hot Cakes, kom ut 20. august 2012. Den originale trommeslagaren Ed Graham slutta så i bandet då turnélivet gjekk for hardt ut over privatlivet hans. I 2015 kom det eit fjerde album, Last of Our Kind, utgjeve 7. mai 2022. Det femte albumet, Pinewood Smile, kom ut 6. oktober 2017 og eitt år seinare, 15. juni 2018, kom konsertalbumet Live at Hammersmith. Det sjette studioalbumet deira, Easter Is Cancelled, kom ut 4. oktober 2019.
Jaco Pastorius
Pastorius I Noreg
Pastorius var i 1983 på Moldejazz med storbandet sitt, Word of Mouth, men han forlot scena etter berra ha spelt eit kvarter. Konserten fekk dårleg kritikk av nokre anmeldarar, som karakteriserte den som «oppstykket, tildels rotete, egosentrisk,» sjølv om andre meinte konserten var god. Seinare same året lovprisa Ketil Bjørnstad den same gruppa si liveplate som blei tatt opp under konsertar i Japan, og oppsummerte med at Pastorius skapte «revolusjon med sitt temperamentsfulle gitarlignende bass-spill som dessuten også innebar en klanglig fornyelse av instrumentet. Pastorius er en polyfon musiker. Han tenker i linjer, i "horisontale" strukturer ... i et overbevisende pastoriusk sammensurium».
The Darkness
Etter at covid-19-pandemien sette ein stoppar for verdsturneen deira i 2020, gjorde bandet ein enkel, strøyma konsert kalla «Streaming of a White Christmas», som òg vart gjeve ut som eit nytt konsertalbum i juni 2021.
Bandmaursmett
Bandmaursmett, Dichrozona cincta, er ein liten maurfugl i den biologiske familien Thamnophilidae. Han er monotypisk i slekta Dichrozona.
The Darkness
Tidlege år
Justin og Dan Hawkins spelte saman som tenåringar i eit band som, ifølgje Dan Hawkins, «gjorde mange Marillion-coverversjonar, Bruce Springsteen, Genesis» og var «litt prog-aktige». Justin Hawkins hadde i utgangspunktet vorte inspirert til å spela gitar av Brian May frå Queen, sidan han elska tonen og vibratoen.
Bandmaursmett
Dette er ein liten maursmett, 10 centimeter i lengd og veg 16 gram, med langt, tynnt nebb. Fjørdrakta har gråleg til kvit underside med mørke flekker over brystet. Krone og overside er brun. Overgumpen har eit kvitt band. Dekkfjørene er svarte med to gulbrune band, flygefjørene er bleikbrune. Hoa liknar, men har bleikare band og færre flekker.
The Darkness
Tidlege år
Opphavleg kjent som Empire, skapte bandet litt rykte i musikkbransje gjennom manageren deira Sue Whitehouse, som var basert på Savage & Best i Camden. Whitehouse hadde administrert dei sidan den gongen då Justin Hawkins dreiv og skapte av musikkjinglar.
Bandmaursmett
Dei lever i par, vandrar gjerne sakte på skogbotnen i relativt open underskog, og svingar ofte på halen frå side til side.
The Darkness
Tidlege år
Omdøypt til The Darkness vart dei kjente for konsertane sine, og slik var populariteten til bandet, dei spelte ein Carling Homecoming-konsert for London Astoria før dei hadde signert ein platekontrakt.
Bandmaursmett
Arten har habitat i subtropiske eller tropiske våte låglandsskogar med utbreiingsområdet innanfor landa Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, Peru og Venezuela.
The Darkness
Tidlege år
Joe Taylor, Aled Jones og Paul Scaife på The Tip Sheet høyrde først om bandet gjennom eit innlegg på oppslagstavla til The Tip Sheet, og hadde med Love Is Only a Feeling i januar 2002. Dei starta «Record of the Day», og nytta songen igjen rundt tida for SXSW i mars 2003. Dei ønskte å spela «Friday Night» òg, men dei vart fortalde at bandet spara songen til eit album.
A&R-mannen Nick Raphael sa i eit intervju med HitQuarters at det var ingen innleiande rop om å signera bandet «Det kunne ikkje ha vore mindre trøkk, og berre to plateselskap viste noka interesse for dei.» Han meiner årsaka til manglande interesse var at «Bedriften som heilskap syntest dei var ukule. Faktisk sa folk at dei var ein spøk og at dei ikkje var ekte.» Gjennom heile karrieren ville likevel kritikarar over heile verda stempla dei som eit «tulleband». Som ein del av Sony Music UK hadde Raphael freista å signera dei, men bandet valde i staden å gå med Atlantic Records.
Permission to Land og kommersiell suksess (2003–2005)
The Darkness henta inspirasjon til noko av arbeidet sitt frå det lokale nordlege Suffolk-området, inkludert «Black Shuck» som nemner den nærliggande landsbyen Blythburgh.
Suksessen til dette albumet førte til mykje turnering for bandet, inkludert europeiske delar av Metallica sin Summer Sanitarium Tour 2003. Deretter fortsette dei med å leia Carling Festival i 2004. Bandet vann tre BRIT Awards i 2004 som svar på albumet, Beste gruppe, Beste rockegruppe og Beste album. Dei vann òg to Kerrang!-prisar i 2004 for beste konsertband og beste britiske band. Den tredje singelen frå albumet, «I Believe in a Thing Called Love», var ein stor hit i Storbritannia, og det same var forsøket deira på å nå toppen av lista over jula i 2003, «Christmas Time (Don't Let the Bells End)», som akkurat ikkje klarte det. Begge singlane nådde andreplassen i 2003.
One Way Ticket to Hell... And Back og nedgang (2005–2006)
I oktober 2005, ein månad før albumet offisielt skulle sleppast, vann Justin Hawkins ein eBay-auksjon for ein kopi av One Way Ticket to Hell ...and Back for £350 under brukarnamnet 'turbogunhawk'. Han hevda at han gjorde dette slik at han kunne spora opp kven som selde den digitalt merka førehandskopien av albumet og prøve å forhindra at det skjedde igjen.
«One Way Ticket», den første singelen frå det andre albuma deira, vart gitt ut 14. november 2005, debuterte og nådde åttandeplassen på UK Singles Chart. Sjølve albumet vart gitt ut 28. november 2005 til blanda meldingar. Albumet vart produsert av rockeprodusenten Roy Thomas Baker, mest kjent for arbeidet sitt med Queen. Tidlege salstal i Storbritannia viste at albumet ikkje hadde selt like godt som forgjengaren Permission to Land. Albumet debuterte på nummer 11, og fall til nummer 34 i den andre veka etter utgivinga. Sjølv om plata sida har nådd platinastatus, står dette i kontrast til dei fem gongar platinastatus til debutplata.
Justin Hawkins slutta og oppløysing (2006)
I august 2006 vart frontmannen Justin Hawkins innlagt på ein rehabiliteringsklinikk etter uro for helsa hans, noko som fekk bandet til å avlysa fleire konsertar. Omtrent på same tid bekrefta bandet at dei skulle byrja å jobba med det tredje albumet sitt som skulle ut tidleg i 2007. Tabloidrykter hevda at Justin Hawkins forlét bandet etter å ha fullført rehabiliteringskurset sitt frå alkohol- og kokainproblem, og bandet ville fortsetja utan han, kanskje med Richie Edwards som frontfigur. Som svar på historia som vart rapportert av media, stadfesta The Darkness dette på det offisielle forumet deira: «Me beklagar at du måtte finna ut av dette gjennom avisene, men me håpte heilt til siste augneblinkar at dette – Justin sin exit – ikkje kom til å skje. Me – Dan, Ed og Richie – er framleis i totalt sjokk og kan ikkje seia på dette stadiet kva framtida bringar. Me vil gjerne takka alle fansen våre, partnarar og familie for den kontinuerlege støtta deira. Du vil høyra frå oss når me veit kva me vil gjera...»
Hawkins sin avgang, og det svake salet av One Way Ticket to Hell... førte til at Atlantic droppa bandet frå etiketten.
Ved å bruka pseudonymet British Whale fortsette Hawkins å gje ut ein coverversjon av Sparks-låten «This Town Ain't Big Enough for Both of Us», og nådde sjetteplassen på UK Singles Chart. I 2007 lanserte han eit mislykka forsøk på å representera Storbritannia i Eurovision Song Contest.
I 2011 gav Hawkins ei anna forklaring på at han forlét bandet, og sa at han hadde slutta fordi han følte at bandet hadde slutta å vera kreative.
Andre prosjekt (2006–2011)
9. november 2007 vart det kunngjort på nettstaden til studentforeininga til University of East Anglias at eit nytt band var blitt oppretta av Dan Hawkins (sologitar), Toby MacFarlaine (bass), Ed Graham (trommar) og Ritchie Edwards (vokal/gitar). Namnet på bandet var The Stone Gods.
I 2008 danna Justin Hawkins eit nytt band, Hot Leg med Pete Rinaldi (frå Anchorhead), Samuel SJ Stokes (tidlegare frå The Thieves) og Darby Todd (frå Protect the Beat). I 2009 gav Hot Leg ut eit album, Red Light Fever, som ikkje klarte å gjere store inntrykket på hitlista (81. plassen). Det var gjeve ut to singlar frå albumet, og to av dei klarte ikkje å nå lista.
I desember 2010 var både Hot Leg og The Stone Gods i pause.
Gjenforeining og Hot Cakes (2011–2013)
I mars 2011 vart dei fire originale bandmedlemmene gjenforeina. Dei spelte tre oppvarmingsshow i Norwich i Leamington og på Shepherd's Bush Empire i London, før dei opptredde på Donwload Festival i 2011. Dette vart følgt av eit «intimt» show på 100 Club i London, med Dark Stares som oppvarming og oppsiktsvekkande framferder frå Queen-gitaristen Brian May og komikaren Rufus Hound. Deretter turnerte bandet Japan, Storbritannia og Irland.
Ein ny song, «Nothing's Gonna Stop Us», vart utgjeven i februar 2012 som ei gratis nedlasting. Dei turnerte i Nord-Amerika, spelte med Crown Jewel Defense og Foxy Shazam, og opptredde deretter på Sweden Rock Festival i Sölvesborg i Sverige og den 18. Przystanek Woodstock. Singlane «Every Inch of You» og «Everybody Have a Good Time» vart gitt ut i høvesvis mai og juni 2012, i forkant av dei tredje albuma deira, Hot Cakes, som kom ut i august. Gjennom sommaren spelte The Darkness på ei rekkje festivalar, inkludert Big Top Tent på 2012 Isle of Wight-festivalen, og var opningsartisten for den europeiske og afrikanske etappen av verdsturnéen til Lady Gaga, The Born This Way Ball.
Ein ny song, «The Horn», som ikkje var med på noko album, vart gjeve ut i slutten av 2013 som ei digital nedlasting.
Last of Our Kind og ny besetning (2014–2017)
Bandet byrja arbeidet med det fjerde studioalbumet sitt i september 2014, med Emily Dolan Davies som erstatta Ed Graham på trommar. Det nye albumet, Last of Our Kind, vart gjeve ut 7. mai 2022 på bandet sitt eige plateselskap Canary Dwarf Records via Kobalt Label Services med singelen «Open Fire», som kom 23. mars. Det første sporet som vart sleppt frå albumet var «Barbarian», som kom ut med ein tilhøyrande animert musikkvideo 23. februar.
21. april 2015 gav bandet ei utsegn som sa at trommeslagar Davies hadde forlate bandet. Den 25. april 2015 vart det kunngjort via den offisielle Facebook-sida deira at Rufus Taylor, son av Queen-trommeslagar Roger Taylor, skulle bli med i bandet som erstattaren til Davies på trommer.
Dei vart annonserte som hovudattraksjon på Planet Rockstock 2015, som fann stad i Trecco Bay i Sør-Wales frå 4. til 7. desember 2015. The Darkness avslutta arrangementet 6. desember.
Den 20. november 2015 gav bandet ut ein musikkvideo for ein ny julesingel, med tittelen «I Am Santa» på YouTube-kanalen deira, som det vart kunngjort ville bli inkludert på luksusutgåva av Last of Our Kind-albumet.
Pinewood Smile (2017–2019)
The Darkness jobba med ein dokumentar, regissert av Simon Emmett. I eit intervju i 2016 sa Frankie Poullain: «Me er for augneblinken over eit år på veg til ein dokumentar i spelefilmlengde som vil overraska mange menneske.»
I mars 2017 kunngjorde The Darkness at det femte albuma deira skulle sleppast i 2017. Dette vart stadfesta i ei juli-utgåve av Planet Rock, og seinare på bandet si Facebook-side. Tittelen til albumet vart seinare avslørt som Pinewood Smile, og skulle sleppast 6. oktober same år. Den første singelen frå albumet, «All the Pretty Girls», vart gjeve ut 22. juli same år. Bandet la ut på ein vinterturné i Storbritannia i november og desember 2017.
I mai 2017 opptredde The Darkness på den australske turnerande musikkfestivalen Groovin' the Moo, og opptredde i seks regionale byar over heile Australia. Dei opptredde i røynda som eit oppvarmingsband for «hovudattraksjonen» til festivalen, Violent Soho, og varma opp for Guns N' Roses på den europeiske etappen av turneen deira.
I desember 2017 var Justin & Dan Hawkins deltakarar på julespesialen av Pointless Celebrities.
I 2018 støtta bandet den amerikanske supergruppa Hollywood Vampires på den europeiske turneen deira, som inkluderte dei første framferdene deira på britiske arenaer på fleire år. Dei annonserte òg det første konsertalbumet sitt, Live at Hammersmith, ei innspeling av konserten deira i desember 2017 på Eventim Apollo i London. Denne vart gjeve ut 15. juni 2018.
Bandet bidrog med temamusikk til det britiske barne-tv-programmet Catie's Amazing Machines som hadde premiere på CBeebies i oktober 2018.
Easter Is Cancelled (2019–2021)
I 2019 gav The Darkness ut albumet Easter Is Cancelled 4. oktober 2019 gjennom Cooking Vinyl. Easter Is Cancelled vart det fjerde albumet deira som nådde topp 10 i Storbritannia og toppa dei offisielle topp 40-listene for rock og metall og iTunes Rock Chart. Plata har oppnådd over 3 millionar strøyminga på Spotify åleine.
Albumet vart gjeve ut til ein generelt positiv respons frå musikkritikarar medan dei førre singelane «Heart Explodes» og «Rock and roll Deserves to Die» viste seg å vera ein radiohit på spelelistene til Radio 2, Absolute, Kerrang og fleire. Den komiske videoen til «Rock and roll Deserves to Die» har òg individuelt passert 1 million visningar.
I januar 2020 gav Darkness ut ein ny video for «In Another Life» med modellen Abbey Clancy. Sporet kom deretter inn på B-lista til BBC Radio 2.
Bandet starta den britiske turneen sin med Easter Is Cancelled-albumet 25. november 2019 i Irland, som kulminerte 20. desember på Roundhouse i London.
I 2020 freista bandet ein verdsomspennande turné over heile Europa, Australia, New Zealand og Nord-Amerika. Turneen vart brått avslutta i Adelaide i Australia den 15. mars på grunn av covid-19-pandemien og folk måtte halde seg heime. Bandet returnerte til Storbritannia for sporadiske show og livestream der det var mogleg, med eit mål om å omplanlegge resten av dei utsette datoane i New Zealand og Nord-Amerika i framtida.
I desember spelte bandet eit eingangsshow på The IndigO2 i London. Dei første planane om å opna showet og lydsjekken for eit avgrensa publikum vart avlyst i siste liten på grunn av koronaviruspandemien. Showet gjekk framleis, men berre tilgjengeleg via direktesending. Heile showet vart spelt inn for eit konsertalbum med tittelen Streaming Of A White Christmas utgjeve på CD og vinyl tidleg i 2021.
Motorheart (sidan 2021)
I det meste av første halvdel av 2021 vart bandet verande stort sett stille på sosiale medium. 19. november 2021 kom det nye albumet Motorheart. Den første singelen, «Motorheart», kom ut i august. Saman med albumutgivinga kunngjorde bandet ei omfattande liste over turnédatoar i Storbritannia i november og desember 2021.
Komnes kyrkje
Komnes kyrkje er ei langkyrkje i Ytre Sandsvær (no Kongsberg kommune) i Viken fylke. Kyrkja vart oppført i 1881 og avløyste ei stavkyrkje frå mellomalderen. Mykje av det gamle inventaret frå stavkyrkja har funne vegen til Efteløt kyrkje, medan Komnes kyrkje fekk nytt inventar i 1881.
Fareskilt
Utforming
Dei fleste norske fareskilt er trekanta med raud kant og svarte symbol på kvit botn. Norske fareskilt brukte til mellombels skilting i samband med vegarbeid har gul botnfarge. På Svalbard finst det eit fareskilt for isbjørn med svart botnfarge.
Atomubåtar i teneste
Dette er ei liste over atomubåtar som er i teneste.
Atomubåtar har energiforsyning frå spalting av atomkjernar. Drivstoffet gir frå seg radioaktiv stråling, og spaltinga av atomkjernar gir frå seg radioaktiv stråling.
Når ein ubåt tilhøyrande til dømes marinen til USA vert sett in commission, er fartøyet i aktiv teneste.
Lista er ikkje komplett. Ho vart sist endra seinsommaren 2022.
Blåskallemaurfugl
Arten har habitat i subtropiske eller tropiske våte låglandsskogar med utbreiingsområdet innanfor landa Belize, Colombia, Costa Rica, Guatemala, Honduras, Mexico, Nicaragua og Panama.
Manglerud Senter
Manglerud Senter er eit kjøpesenter i bydel Østensjø i Oslo. I 2011 hadde senteret ei omsetning på 717,8 millionar kroner og er eigt av OBOS Forretningsbygg AS. Senteret vart opna den 26. septemberen 1966, og var då eit av dei største handelssentruma i landet. Senteret gjekk gjennom ei ombygging i 2001.
Det er totalt 60 leigetakarar på senteret, mellom anna interiør- og motebutikkar, legesenter, tannhelsesenter, fysikalsk institutt, apotek, Vinmonopol, bilverksted og trafikkskole. Senteret ligg sentralt i bydel Østensjø ved Ringvegen, der det er kort veg til buss og T-bane. Der òg to store daglegvarebutikkar på senteret.
Folkehøgskolen Sørlandet
Folkehøgskolen Sørlandet er ein kristen folkehøgskole på Birkeland i Birkenes kommune i Agder fylke. Skulen tek årleg imot vel 120 elevar og er eigd av Normisjon, Indremisjonsforbundet og Norges KFUK-KFUM.
Bob Glaub
Bob Glaub er ein USA-amerikansk bassist og studiomusikar. Han har spelt med artistar som og band som Journey, Steve Miller Band, John Fogerty, Bruce Springsteen, Bob Dylan, Neil Diamond, Jerry Lee Lewis, Ringo Starr, Dusty Springfield, Aaron Neville, Linda Ronstadt, Stevie Nicks, Jackson Browne, Warren Zevon, Donna Summer, John Lennon, Rod Stewart, Crosby, Stills & Nash Bee Gees og mange andre.
Folkehøgskolen Sørlandet
Linjefag ved skulen er:
Historikk
Folkehøgskolen Sørlandet vart starta opp under namnet Sørlandets Kristelige Ungdomskole i 1912 av fire misjonsorganisasjonar, Indremisjonskretsene for Landsindremisjonen og Vestlandske indremisjonsforbund, Agder krets av Norges kristelige ungdomsforbund og Sørlandets kristelige ungdomsforening.
Skeppsholmen
Skeppsholmen er ei øy i Saltsjön og ein bydel i det sentrale Stockholm. Ho har brusamband med Norrmalm ved Blasieholmen og Kastellholmen. På Skeppsholmen ligg mellom anna Moderna museet, fullriggeran «Af Chapman» (1888) (som fungerer som vandrarhein) og Skeppsholmskyrkan.
Bydelen Skeppsholmen omfattar øyane og Kastellholmen. Bydelen har vassgrense mot Gamla stan, Norrmalm, Djurgården og Södermalm.
Skeppsholmen inngår i Ekoparken.
Kjelder
Norrmalm
Dropemaurvarslar
Dropemaurvarslar, Hypoedaleus guttatus, er ein maurfugl i den biologiske familien Thamnophilidae. Han er monotypisk i slekta Hypoedaleus.
Arten har utbreiingsområdet innanfor landa Argentina, Brasil og Paraguay. Han har habitat i subtropiske eller tropiske våte låglandsskogar.