cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Snow Petrel Peak
Snow Petrel Peak  er eit spisst fjell (605 moh) som markerer den austlegaste toppen på Mason Spur nordaust på Hillary Coast i Ross Dependency. Namnet finst på eit kart frå 1987 laga av geologen Anne Wright-Grassham, som hadde vore medlem av ei feltgruppe frå New Mexico Institute of Mining and Technology 1983-84. Det fekk dette namnet etter at det vart sett eit par snøpetrellar som flaug rundt toppen i fleire dagar i november 1983. GRuppa konkluderte med at dei hekka der.
Willy Favre
Willy Favre frå Les Diablerets var ein sveitsisk skirennar. Han vann sølvmedaljen i storslalåm under OL 1968 i Grenoble.
Favre vart under vinter-OL 1964 i Innsbruck nummer fire i storslalåmrennet. Han kom også på fjerdeplassen i den alpine kombinasjonen, basert åttandeplassen i utfor og 14. plassen i slalåmtevlinga.
Under VM i alpint 1966 i chilenske Portillo vart han nummer 5 i kombinasjonen og nummer 6 i storslalåm. Hans beste resultat og einaste pallplass i verdscupen, var ein andreplass som han oppnådde 9. januar 1967 i storslalåmrennet i Adelboden. Dette var det tredje første verdscuprennet for menn i den alpine skisoga.
I storslalåmtevlinga under vinter-OL 1968 kom Favre i mål på sølvplassen, men han var over to sekundar bak den triple olympiameisteren Jean-Claude Killy. Han la deretter opp som skialpinist på høgste nivå.
Bananblad
Bananblad er lauvet til bananplanten, som kan danna opptil 40 blad i løpte av ein vekstsyklus. Blada har ei rekkje ulike bruksområdet ettersom dei er store, fleksible, vasstette og dekorative. Dei blir brukte til matlaging, innpakking og matservering i ei rekkje ulike mattradisjonar i tropiske og subtropiske område. Blada har også dekorative og symbolske bruksområdet i fleire hindu- og buddhistiske seremoniar. I tradisjonell byggeskikk i tropiske området kan ein laga tak og gjerde av tørka bananblad. Banan- og palmeblad var historisk den viktigaste skriveunderlaget i mange land i Sør- og Sørast-Asia.
Bruk i matlaging
Bananblad er store, fleksible og vasstette. Dersom ein bruker dei rundt mat gjev dei maten ein aroma; damping i bananblad gjev til dømes retten ein mild søt smak og aroma. Sjølve blada blir ikkje etne, og blir kasta etter at ein har ete frå dei.
Indisk matlaging
Sørindisk og bengalsk mat blir tradisjonelt servert på bananablad, særleg i dei indiske delstatane Andhra Pradesh, Telangana, Tamil Nadu, Karnataka, Kerala, Odisha, Vest-Bengal og på Sri Lanka. I desse området er det skikk å servera mat på slike blad ved festlege høve, og banan kan ofte vera del av maten ein serverer. I Maharashtra et også folk mat frå bananblad ved særskilde høve, som Ganesj tsjaturti.
I bengalsk tradisjon bruker ein bananblad til å laga paturi, ein rett av marinert og krydra avbeina fersk fisk som blir dampa inni eit bananblad og så ete frå det.
Indonesisk matlaging
Innan indonesisk matlaging bruker ein bananblad i metodar kalla pepes og botok. Bananbladpakkane med mat blir dampa, kokte eller grilla på kol. Ein bruker også bananblad til å pakka inn ulike smårettar eller kue, som nagasari eller kue pisang og otak-otak, og til å pakka inn rettar med klissete ris, som lemper og lontong.
På Java kan ein også bruka bananblad forma til små kremmarhus kalla pincuk, vanlegvis til å servera rujak tumbuk, pecel eller satay. Ein festar pincuk med små torneaktige nåler laga av midtnervar frå kokopalmeblad kalla lidi semat. Ein kan halda ein pincuk i venstre hand medan ein bruker høgre hand til å eta med. Kremmarhuset er også ein eingongsbehaldar som ein kan kasta og som er lett å kompostera. Eit reint bananblad blir også ofte brukt som ei matbrikke, der ein plasserer tilskorne blad på fat av rattan, bambus eller leire og serverer mat på dei. Dekorerte, bretta blad på vovne bambusfat blir brukte til serveringsfat, tumpeng-kremmarhus for ris, og hadarar for godbitar som jajan pasar og kue.
Malaysia og Singapore
I malaysisk og singaporsk mattradisjon bruker ein bananblad til å pakke inn nokre typar kuih og otak-otak. Malayisk mat som nasi lemak er også ofte pakka inn med bananblad før ein pakkar dei inn med avispapir, ettersom bananblad tilfører risen duft.
Filippinsk mat
Bananblad er ein tradisjonell måte å servera mat på i filippinsk matskikk, med ris og andre rettar lagt ut på store bananblad (ein salo-salo, liknande ein buffet) og alle et frå med hendene (kamayan). Ein annan tradisjonell måte å servera mat på er ved å plassera han på eit bananblad inni ei voven bilao (ei drøftekorg av bambus). Opphavleg var bilao ein gardsreiskap brukt til å fjerna agn frå korn men i dag blir mindre vovne eller utskorne fat av same type brukt i filipinske restaurantar til å servera mat på. Bananblad blir også mykje brukt til å pakka inn mat med (binalot), og er høgt skatta for aromaen dei gjev maten. Nokre filippinske rettar sombytter bananblad er suman og bibingka.
Polynesisk matlaging
Hawaiiske imu-omnar har ofte bananblad langs sidene.
Karibisk og mexicansk mat
Pasteles frå Puerto Rico blir typisk laga av fersk grøn banandeig fylt med svinekjøt, og så pakka inn i bananblad som er mjukna ved elden. Mange risrettar frå Puerto Rico blir kokt med bananblad som lok for å tilføra smak og aroma. Fisk og svinebog kan pakkast inn i blad av kokebanan og bakast. Guanimes, kjende som puertoricanske tamales, er av maismjøl med koksonøttmjølk og andre ingrediensar, og pakka inn i bananblad. Søte kassavatortillaer og arepaer blir lagde på bananblad i nokre timar før steiking.
Mexicanske, særleg oaxacanske, tamales og ein lokal variant av lamme- eller barbacoa-tacoar blir ofte dampa i bananblad. Ein nyttar også blada til å pakka inn svinekjøt i den tradisjonelle retten cochinita pibil frå Yucatán.
Sentralamerikansk mat
Vigorón er ein tradisjonell rett frå Nicaragua. Han er laga av ein kålsalat kalla curtido (hakka kål, tomat, lauk og chilipepar marinert i eddik og salt), kokt maniok og chicharrones (steikt svin med skinn eller med kjøt), pakka inn i bananblad. Det finst også variantar av denne retten på Costa Rica.
Siffer
Eit siffer (frå arabisk as-sifr) er eit skriftsystem, eit symbol som vert nytta til å syne tal. I norsk og andre vestlege språk blir det nytta såkalla arabiske tal.
Bananblad
Sentralamerikansk mat
Vaho (eller baho) er ei blanding av kjøt, kokebanan og maniok kokt i bananblad. Tamales laga i heile Sentral-Amerika blir tradisjonelt pakka i bananblad før dei blir dampa, noko som gjev ein særmerkt smak til den nixtamaliserte maisdeigen.
Siffer
Babylonske siffer
Babylonarane, som var kjende for sine astrologiske observasjonar og utrekningar (som var hjelpt av oppfinninga si abakus), nytta eit seksagesimalt talsystem (base 60) som dei arva frå den sumeriske og akkadiske sivilisasjonen. Babylonarane innførte eit posisjonssystem, men mangla sifferet for talet null.
Egyptiske siffer
Dei gamle egyptarane nytta hieroglyfar til å skrive og seinare utvikla desse seg til tal. Dette skjedde i tida før 3000 f.Kr. Eit bilete av ein pinne tydde ein, ein hov var 10, ein spiral var 100, ein lotusblome var 1000, staven til farao var 10 000, eit rumpetroll var 100 000 og symbolet på ein million var ei kjensle, ein knelande mann med armane i lufta.
Bananblad
Sentralamerikansk mat
Nacatamal blir laga med hovudsakleg nixtamalisert masa (ein maisdeig laga i ein prosess kalla nizquezar) og smult og med smakstilsetjingar som salt og achiote (annatto). Fyllet kan vera krydra svinekjøt, ris, ei skive potet, paprika, tomat, lauk, oliven, stilkar av koriander og/eller grønmynte og av og til også kapers, rosinar eller fersk chili (raud eller grøn), alt pakka inn i bananblad. Denne retten er typisk for Nicaragua.
Siffer
Kinesiske siffer
Før i Kina brukte dei reknestavar. Dei hadde hengstavar og tsungstavar. Fram til nummer fem er Heng og Tsung ganske like bortsett frå at Heng er ståande stavar og Tsung er liggande. Sjølv om 6-9 er nokså like, bortsett frå at dei har venda dei. Heng representerte eintal, hundretal, titusental, osv, medan Tsung representerte tital, tusental, hundretusental osv. Viss du til dømes skriv ein dato som 1482, vart 4 og 2 skrive i Heng og 1 og 8 skrive i Tsung.
Siffer i mayakulturen
Mayaindianarane nytta tidleg eit avansert talsystem med mellom anna posisjonssystem (base 20) og null.
Bananblad
Ecuadoriansk mat
I kystregionar laga ein rettar som bollo, ei røre av kokebanan og peanutsmør fylt med fisk eller svinekjøt og pakka inn i bananblad. Retten blir så bakt i ein mursteinsomn eller dampa. I Manabi-provinsen blir det laga ein rett kalla tonga, ei kyllingstuing med ris farga med achiote og peanøttsalsa, som blir laga på eit bananblad og så pakka inn. Provinsar i Amazonas har maito, der grilla fisk blir servert med maniok og ris og pakka inn i bananblad.
Siffer
Siffer i mayakulturen
Posisjonsystemet deira kunne derimot ikkje utviklast fordi mayaene hadde gjort ein feil. I staden for å nytte 400 i posisjonssystemet sitt, så nytta dei 360. Men mayaindianarane høyrte til ein av dei kulturane som faktisk nytta seg av null (til liks med babylonarane.
Greske siffer
På slutten av det greske bronsealderen, ca. 1400-1200 f.Kr., brukte ein talsystem for lineær B. Det same systemet vart tidlegare brukt i den minoiske kulturen med lineær A.
Bananblad
Tradisjonell og religiøs bruk
Bananblad blri brukte av hinduar og buddhistar både som dekorative element ved særskilde høve, som ekteskap og andre seremoniar i Sør-India og Søraust-Asia. Balinesiske hinduar forma bananblad til haldarar for blomeoffer kalla canang til hyang (ånder eller guddommar) og gudar. Desse offerar blir så plasserte ulike stader i huset.
Siffer
Greske siffer
I det joniske talsystemet nytta ein alle dei 24 bokstavane i det greske alfabetetet samt tre ekstra eldre bokstavar for syne tal. Systemet vart skapt på 500-talet f.Kr. men vart først teken i ålment bruk på 100-talet f.Kr.. Dei første ni symbola synte til tala 1-9, dei neste ni til titala 10-90 og dei siste ni hundretala 100-900. Andre tal vart synt med å leggje saman desse symbola. Eit komma føre nokre av dei ni første symbola tydde at talet skulle multipliserast med 1,000. På denne måten kunne ein syne alle tal mellom 1 og 9,999 med maksimalt fire bokstavar. For 10,000 nytta ein bokstaven M som var den første bokstaven i det greske ordet myrios som tyder «urekneleg». Større tal vart skriven som multiplikativt med myriaden. Ein variant av dette system vert framleis nytta i dag, men på same måte som ein nytta romartal.
Bananblad
Til å skriva på
Banan- og palmeblad er historisk blitt brukt som det viktigaste skriveunderladet mange stader i Sør- og Søraust-Asia. Dette har påverka utviklinga av skriftsymbola deira. Dei avrunda bokstavane til mange alfabet frå Sør-India, Sri Lanka og Søraust-Asia, som oriya-, sinhala-, burmesisk, baybayin og javanesisk skrift, skal ha blitt påverka av dette. Skarpe vinklar og rette linjer langs årene til bladet med skarpe skrivereiskapar kunne lett ha delt bladet og skadd skriveunderlaget, slik at ein utvikla runda bokstavar med linjer som berre gjekk vertikalt eller diagonalt i desse områda.
Siffer
Romartal
Eit anna velkjend siffersystem er romartala: I, V, X, L, C, D, M (1, 5, 10, 50, 100, 500, 1000). Visse bokstavar i et latinske alfabetet vert altså nytta som siffer.
Bananblad
Til å skriva på
Sjølv bananbladet er delt inn i seksjonar som kan brukast som linjer. Ein trur at dette påverka utviklinga av rongorongo-skrifta frå Påskeøya slik at meir forseggjorte skrivetavler av tre fekk rifler for å imitera overflata til eit bananblad.
Siffer
Arabiske tal
Arabiske siffer (sjølv om dei eigentleg kjem frå India) er dei talsymbola som vert mest nytta internasjonalt, mellom anna i Noreg (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 0). Dei arabiske siffera har opphav i India der dei kom i bruk kring 400 f Kr. Frå den arabiske verda vart siffera spreidde i mellomalderen til Europa, der dei fekk det noverande utsjånaden sin og vidare vart spreidd utover heile verda.
Bananblad
Annan bruk
Blada inneheld apiin, som blir brukt til å laga nanopartikkelprodukt.
Siffer
Arabiske tal
I tabellen til høgre ser ein den noverande arabiske forma av siffera 0-9 og den noverande europeiske, med dei norske namna i parantes.
Den indo-arabiske varianten vert nytta i vissa språk, som nytta arabisk skrift trass i att språket ikkje er arabisk, eller høyrer til den arabiske språkgruppa, som til dømes farsi.
Det finst to variantar av dei arabiske siffera som vert nytta i trykt tekst: Dei versale siffera, som er den vanlegaste typen, med siffer som har same høgd som dei versale (store) bostavane, og dei gemene tala, som har varierande høgd og som ofte vert nytta i lag med minuskel- eller små bokstavar.
Felles for alle tre systema er at dei er skrivne frå venstre til høgre, sjølv om skriftspråk som er basert på det arabiske alfabeter vert skriven frå høgre til venstre. Merk at når siffera er grupperte for intervall eller retnings- og telefonnummer, så vert gruppene skriven frå høgre til venstre og så innbyrdes frå venstre til høgre.
Spreiingsmål
Spreiingsmål eller dispersjonsmål er i statistikk eit mål for spreiinga av observasjonane i eit observasjonsmateriale. Det mest vanlege er standardavvik. Eit anna spreiingsmål er variasjonsbreidd, som er skilnaden mellom største og minste observasjon.
Spreiingsmål
Eit spreiingsmål er eit reelt tal som er null om alle observasjoane er identiske, og aukar etter kvart som observasjoane vert meir forskjellige. Spreiingsmålet kan ikkje vere mindre enn null.
Dei fleste spreiingsmåla har same skala som storleiken som er målt. Med andre ord, om målingane har einingar som meter eller sekund, så har spreiingsmålet same eining. Av spreiingsmål finn ein:
Somme spreiingsmål er dimensjonslause. Med andre ord har dei ikkje einingar, sjølv om variabelen ein måler sjølv har einingar. Desse er:
Det finst òg andre spreiingsmål
Robert Bloch
Robert Albert Bloch var ein amerikansk forfattar av krim, skrekk, fantasi-litteratur og science fiction. Det mest kjente verket hans er romanen Psycho, som blei filmatisert av Alfred Hitchcock.
Freistadt
Freistadt er ein bykommune i Distriktet Freistadt i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 12,9 km² med i kring 7 800 ibuarar. Byen Freistadt ligg 560 meter over havet, om lag 38 km nordvest om Linz og 17 km sør for grensa mot Tsjekkia.
Robert Bloch
Bloch fekk ein Hugo-pris for novella «That Hell-Bound Train». Han har motteke The Bram Stoker Award for beste langnovelle i 1994, beste novellesamling i 1994, best sakprosa for sjølvbiografien sin Once Around the Bloch i 1993, samt heidersprisen i 1989. Han mottok hedersprisen frå World Fantasy Award allereie i 1975.
Hayy Al-Nahdha
Hayy Al-Nahdha er ein bydel i Ibri i Al-Dhahira guvernement i Oman. Han ligg kring tre kilometer frå sentrum av byen.
Freistadt
Freistadt vart bygd frå 1220 og hadde si blomstringstid i det 14.-16. hundreåret. Trettiårskrigen råka byen hardt og det fyrst ut på 1880-talet han kom på fot att. Både under 1. og 2. verdskrigen gjekk byen klar alvorlege kringshandlingar. I dag er byen eit skule-, helse- og handelssenter i distriktet som har namn etter byen.
Bizeux Rock
Bizeux Rock er ei lita øy som er 200 meter lang og som ligg 200 meter aust for Île des Manchots og like nordaust for Cap Margerie. Han vart kartlagt i 1950 av Den franske antarktisekspedisjonen og vart namngjeven av dei etter ei øy som ligg midt i utløpet til elva Rance i Frankrike.
Melodi Grand Prix 1993
Melodi Grand Prix 1993 var den 32. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. Åtte finalistar kjempa i finalen 6. mars 1993 som blei arrangert i Chateau Neuf i Oslo. Vinnarlåten blei «Alle mine tankar», framført av Silje Vige. Songen er skriven av far hennar, Bjørn Erik Vige. Silje Vige representerte Noreg i den internasjonale finalen i Millstreet, der «Alle mine tankar» kom på 5. plass med 120 poeng. Det var Noregs beste plassering på fem år.
Sendinga
NRK flytta dette året finalen til Chateau Neuf, der tevlinga sist blei arrangert i 1988. Det kom inn rundt 400 bidrag til den opne konkurransen, og ein jury plukka ut seks av dei til finalen laurdag 6. mars. I tillegg inviterte NRK Jahn Teigen og Tor Endresen til å delta. Dermed blei det åtte melodiar i finalen, det lågaste talet på finalistar sidan 1979.
Også dette året valde NRK eit tema for finalen – gamle, gode dagar – og kalla programmet Varieté Melodi Grand Prix. Publikum blei oppmoda om å kle seg i hattar og gamle kostyme, noko mange av publikummarane i Chateau Neuf hadde vald å gjere.
Johnny Logan som vann den internasjonale finalen året før, ønskte deltakarane lukke til i ein innspelt video, og programleiar Ingunn Kyrkjebø opna showet med eit song- og dansenummer. Rolf Løvland leia husbandet som akkompagnerte finalemelodiane.
Det var fleire debutantar i startfeltet dette året, men Tor Endresen og Jahn Teigen var attende i tevlinga. Det same var New Jordal Swingers og Rune Larsen som sist hadde deltatt høvesvis i 1978 og 1977. Fjorårets vinnar, Merethe Trøan, var òg tilbake, og Mia Gundersens syster, Toni Gundersen, song «Roser i regn».
Magikar Geir Gjelten, illusjonisten Finn Jon og sjongløren Tomm Percy stod for pauseunderhaldninga. Deretter kåra ti distriktsjuryar 16 år gamle Silje Vige til vinnar med «Alle mine tankar».
Røysting
Ti distriktsjuryar med ti medlemmar i kvar, kåra vinnaren. Kvar jury gav 1–6, 8 og 10 poeng til finalebidraga. Av dei hundre jurymedlemmane var det 60 lekfolk, og 40 fagfolk med tilknyting til popmusikk. Leif Erik Forberg frå NRK P2 var hovuddommar. «Alle mine tankar» leia under heile røystinga og vann klart.
Hendingar
To dagar før finalen melde VG om treigt billettsal og fleire hundre ledige plassar i Chateau Neuf. Avisa spekulerte på om det treige salet kunne kome av at publikum blei oppmoda om å kle seg ut i gamle klede, men NRK avviste at det var kostymeplikt.
Etter finalen arrangerte VG ei telefonrøysting der lesarane kunne røyste på favorittlåten sin. Tor Endresens «Hva» vann klart, mens «Alle mine tankar» blei nummer tre. 8000 ringde inn og røysta. Casino-general Hallvard Flatland meinte vinnarmelodien var «totalt sjanselaus» i Eurovision Song Contest 1993. VGs kritikar var derimot positiv og meinte juryane hadde valt rett låt.
Veka etter finalen blei det klart at vinnarmelodien hadde blitt spelt i NRK Rogaland hausten før. «Alle mine tankar» stod i fare for å bli diskvalifisert, sidan reglane til EBU ikkje tillèt at eit bidrag har vore spelt før tevlinga.
NRK bad EBU vurdere saka. Nokre dagar seinare kom EBU med ei utsegn der dei tilrådde NRK om å trekkje melodien, for å vere sikre på å unngå mulege protestar frå andre deltakarland. NRK trassa derimot tilrådinga og valde likevel å sende «Alle mine tankar» til den internasjonale finalen. «Vi tar sjansen», sa informasjonsleiar i NRK, Svein Kjos, til VG. Det kom heller ingen protestar, og det norske bidraget enda til slutt på ein sterk 5. plass i Eurovision Song Contest 1993.
Dette var siste gong NRK brukte ei manuell poengtavle i Melodi Grand Prix. Kvart år sidan har poengtavla vore digital.
Lago d'Isola
Lago d'Isola er eit reservoar i San Bernardino i Graubünden i Sveits. Innsjøen har eit overflateareal på 0,39 km².
Booth Spur
Booth Spur er ein liten fjellutstikkar ved nordsida av El-Sayedbreen og 1,5 nautiske mil sørvest for Mount Shirley på kysten av Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfotografi teken i U.S. Navy, 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant Robert M. Booth i US Navy, offentleg anleggsoffiser under Operasjon Deep Freeze 1968 og 1969.
Norvegiabåen
Norvegiabåen er ei flu, 2 meter under vatn, som ligg utanfor nordkysten av Bouvetøya, kring 500 km aust-nordaust for Kapp Circoncision. «Norvegia», skipet under den første Norvegia-ekspedisjonen leia av kaptein Harald Horntvedt, gjekk på skjeret her den 3. desember 1927. Det vart namngjeve etter skipet.
Over and Over av Bobby Day
«Over and Over» er ein song skriven av Robert James Byrd og spelt inn av han under scenenamnet Bobby Day. Versjonen hans gjekk inn på Billboard Hot 100 i 1958 og nådde 41. plassen. B-sida til songen var «Rockin' Robin». Thurston Harris sin versjon nådde 96. plassen på same lista.
Dave Clark Five-versjonen
I 1965 vart den mest sukessrike versjonen av songen spelt inn av The Dave Clark Five, eit av dei tidlege banda i den britiske bølgja midt på 60-talet. Denne versjonen vart sungen av Mike Smith. I USA gjekk «Over and Over» heilt til topps på den amerianske Billboard-lista, som den einaste singelen deira. Det var òg den siste hitten i 1965. Trass i suksessen i USA, nådde singelen berre 45. plassen i heimlandet Storbritannia.
Kunishige Kamamoto
Kunishige Kamamoto er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Over and Over av Bobby Day
Andre versjonar
I 1981 spelte Mike Love frå The Beach Boys inn songen på soloalbumet Looking Back With Love.
Punch (fleirtyding)
Punch kan visa til:
Grieg
Grieg kan syna til:
Klappmyss
Klappmyssen ynglar på pakkisen, men streifdyr kan vandra langt sørover, heilt til Portugal. Hannar kan nå ei lengd på 2,5 meter og vekt på 400 kilo, medan hoene er mindre, med ei snittvekt på 160 kilo.
Hefei
Hefei (hanzi 合肥; pinyin Héféi) er eit kinesisk byprefektur som er provinshovudstad i Anhui i det sentrale, austlege Kina. Byprefekturet har eit areal på 7 266 km2, folketalet vart i 2009 berekna til 4 914 300. Innanfor bygrensene budde i 2007 1 983 930 menneske.
Byprefekturet Hefei omfattar fire distrikt (区 qū) og tre fylke (县 xiàn).
Historie
Namnet Hefei er frå då Han-dynastiet organiserte området som fylke på 100-talet f.Kr. Frå 200-talet til 500-talet e.Kr. var det eit viktig grenseområde som dei nordkinesiske og sørkinesiske rika ofte kjempa om makt over. Under Tre rike-tida stod til saman fem slag om byen. I det største skal generalen Zhang Liao frå kongeriket Wei med 800 kavaleristar ha sigra over ein Wu-hær på 200 000 mann.
Under Sui-dynastiet (581–618) og Tang-dynastiet (618–907) var byen sete for prefekturet Lu, og var kjent under det namnet fram til 1400-talet. Under Ming- og Qingdynastia heitte byen Luzhou (庐州).
Byen var ei kort tid, 1853-62, provinshovudstad for Anhui. Han skifta namn til 'Hefei fylke' i 1912. Etter den andre sino-japanske krig vart Hefei i 1949 atter hovudstad for Anhui.
Tianjin-Pukou-jarnbana, med linje eit godt stykke aust for Hefei, stod ferdig i 1912. Hefei tapte då i høve byen Bengbu, som fekk mykje den rolla Hefei tidlegare hadde. Åra 1932–36 bygde eit kinesisk selskap ei jarnbane som knytte Hefei til Yuxikou og Wuhu. Jarnbana var primært bygd for å kunne utvikle dei rike kolressursane nord i Anhui. Næringslivet i Hefei drog nytte av jarnbana då det fekk avsetning for varene sine i i storbyar som Wuhu og Nanjing. Til dess var Hefei ein administrasjons- og regional marknadsby for det fruktbare landbruksområdet særleg sør for byen. Det vart handla med kveite, bønner, bomull og hamp, klede, lêrvarer, bambusprodukt og jarnvarer.
Frå eit folketal på rundt 30 000 midt i 1930-åra voks byen til meir enn det tidoble i løpet av dei neste tjue åra. Då Hefei vart provinshovudstad etter Anqing i 1949, vart den administrative rolla utvida. Veksten kom likevel særleg gjennom industriutvikling. Hefei fekk bomullsindustri, kolkraftverk, maskinindustri, aluminiumsverk, og kjemisk industri. Fleire universitet vart grunnlagt i byen.
Divisjon i matematikk
Divisjon eller deling i matematikk er ein av dei fire rekneartane i aritmetikken og er den omvendte operasjonen av multiplikasjon. Når ein utfører ein divisjon kallar ein det å dividere.
Når ein dividerer finn ein det talet, kvotienten eller brøken som gjev kor mange gonger eit visst tal, divisor eller nemnaren, finst i eit anna gjeve tal, dividenden eller teljaren. Å
Viss c gonger b er lik a, skriven: der b ikkje er null, så er a dividert med b lik c, skriven: Til dømes sidan
I uttrykket over vert a kalla dividenden, b divisor og c kvotienten.
Uttrykket kan òg skrivast
Divisjon med null er ikkje definert, og det er derfor ikkje mogeleg å dele på null.
Kulisse
Kulisse er oppbyggingar i form av måla plater, duk, inventar og andre innretningar på ei teaterscene eller under ei filminnspeling for å gjeve ein illusjon av den staden eller dei omgivnadene som handlinga i teaterstykket eller filmen går føre seg i. Kulissene kan til dømes illudere bygningar, landskap, eit rom, eller vere meir eller mindre fri fantasi. I somme høve vert bruk av kulissar redusert til eit minimum.
På teateret er kulissene vanlegvis laga slik at dei lett kan endrast eller byttast ut under skodespelets gong, ofte ved å kunne heisast opp over scena og senkast ned når det er bruk for dei, og/eller scena kan vere laga som ei dreiescene som kan svingast rundt, slik at den sektoren som syner dei rette kulissene kjem til syne for publikum.
Forfattarar av skodespel eller filmmanuskript vil ofte ha gjeve meir eller mindre klåre tilvisingar i manuskriptet om korleis ei scene skal innrettast med kulissar.
Siste glasiale maksimum
Siste glasiale maksimum (engelsk Last Glacial Maximum, forkorta LGM) viser til tida under den siste istida då isdekket var på sitt største. Dette fann stad for rundt 21 500-21 000 år sidan. Då var den globale gjennomsnittstemperaturen rundt 5°C lågare enn i dag. Klima over heile verda var tørrare, medan havnivået var rundt 125 meter lågare, ettersom mykje av vatnet i verda låg låst i isen.
På denne tida dekte innlandsis mykje av den nordlege halvkula. I Europa var Skandinavia, Dei britiske øyane Nordaust-Europa og delar av Sibir dekte av det skandinaviske isdekket. Store delar av Nord-Amerika låg under Laurentid-isdekket og andre isbrear. Det fanst også ei mengd brear i fjella i andre område, også sør i verda som i Sør-Amerika og Afrika.
Fylkesveg 715 i Rogaland
Fylkesveg 715 i Rogaland går mellom Birkeland og Hærem i Sauda kommune. Vegen er 1,2 km lang.
Rakettkastar
. . Rakettkastar (Engelsk: multiple rocket launcher) er ei type rakettartilleri, som har nokre ekstra kapasitetar i høve anna artilleri som kanonar og haubits. Dei kan skyte store salver på kort tid, har ofte lengre skotvidde, større og meir varierte stridshovud.
Gorna Orjakhovitsa
Gorna Orjakhovitsa (bulgarsk Горна Оряховица, «Øvre Orjakhovitsa») er ein by og ein kommune i provinsen Veliko Tărnovo i Bulgaria. Kommunen omfattar byane Gorna Orjakhovitsa og Dolna Orjakhovitsa i tillegg til 12 andre busetnader.
Kommunen har eit areal på 321 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 46 685 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 31 863 innbyggjarar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Lac de Joux
Lac de Joux er ein innsjø i Vallée de Joux i kantonen Vaud i Sveits. Med eit overflateareal på 9,5 km² er han den største innsjøen i Sveits som ligg over 1 000 meter over havet. Lac de Joux ligg i Jurafjella.
Halvorsen
Halvorsen er eit norsk patronymisk etternamn som kan syna til:
Rocher du Débarquement
Rocher du Débarquement er ein isfri holme som er 200 meter lang og 18,7 meter over havet, ved nordenden av Dumoulin Islands i Archipel de Pointe Géologie. Den franske antarktisekspedisjonen, 1837–40, under kaptein Jules Dumont d'Urville gjekk i land på vestsida av den høgaste av dei vestlegaste holmane i nærleiken den 22. januar 1840, og kalla denne «Rocher du Débarquement.» Ein har ikkje funne den eksakte holmen, men basert på flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, landmålignar og geologiske studiar gjort av Den franske antarktisekspedisjonen i 1950–52, samsvarar Rocher du Débarquement med staden som fekk dette namnet av d'Urville. Analysar av geologiske prøvar teken med frå ekspedisjonen gjorde at ein kunne vite at det var ei av øyane før Pointe Géologie».
Sachsebåane
Sachsebåane er ei gruppe fluer som ligg nær nordkysten av Bouvetøya, kring 300 meter søraust for Kapp Valdivia. Dei vart kartlagd og namngjeven under den første Norvegia-ekspedisjonen, 1927–28, leia av kaptein Harald Horntvedt. Dei er kalla opp etter Walter Sachse, navigatør på det tyske fartøyet som i 1998 klarte å finne den nøyaktige posisjonen til øya.
Fylkesveg 715 (fleirtyding)
Fylkesveg 715 finst i fleire fylke i Noreg:
Bailey Ridge
Bailey Ridge er ein sagtakka rygg 4 nautiske mil lang, som ligg mellom Mount Blades og Fleming Peaks i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Han vart oppdaga på flyturar på Byrd-ekspedisjonen i 1934, og vart namngjeven av U.S. Antarctic Service (1939–41) etter Clay W. Bailey, eit medlem på begge ekspedisjonane.
Janet Rock
Janet Rock er eit lite skjer 14 km vest-nordvest for Liotardbreen, som ligg like utanfor isklippene ved kysten av Antarktis. Han vart fotografert frå lufta i U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, vart kartlagt av Den franske antarktisekspedisjonen, 1952–53 og vart namngjeven av dei etter Paul Janet, ein fransk spiritist og filosof på 1800-talet.
Spiessbåane
Spiessbåane er nokre grunner som strekkjer seg opp til 700 meter nordaust for Kapp Lollo ved Bouvetøya. Dei vart først kartlagde i desember 1927 under den første Norvegia-ekspedisjonen leia av kaptein Harald Horntvedt og kalla opp etter kaptein Fritz A. Spiess, leiaren for den tyske ekspedisjonen som vitja Bouvetøya med «Meteor» i 1926.
Æsop
Æsop, på norsk òg skrive Esop og Aesop, frå gresk Αἴσωπος, Aísōpos og latin Aesopus, var ein gresk fabeldiktar som har gjeve namn til Esops fablar. Ein kjenner ingenting til livet hans frå truverdige kjelder, og truleg har ikkje Æsop eksistert, men vorte diktet opp som opphavsmann til fleire urgamle greske fablar. I følgje folketradisjonen skal han derimot ha vore ein frygisk slave som levde frå rundt 620 til 560 f.Kr. på øya Sámos i Hellas, der han ved eit tidspunkt vart sleppt laus frå slaveriet og til slutt drepen av folk i Delfi. Æsops korte, poengterte fablar har derimot vore populære heilt sidan antikken, både som underhaldning og moralforteljingar. Dei vert framleis fortalt over store delar av verda, gjeve ut som barnebøker og framstilt i barnefilmar, skodespel og teikneseriar.
Liv
Om Æsop har eksistert, så er fødestaden likevel uklår - Thrakia, Frygia, Etiopia, Sámos, Aten og Sardis har alle utropt seg som fødestaden hans.
Med tanke på kor lite informasjon som er samla om Æsop frå referansar til han i fleire greske dokument (han er nemnt av Aristophanes, Platon, Xenophon og Aristotles), var Æsop ein slave for ein gresk mann ved nemn Iadmon som budde på øya Sámos. Æsop må ha vorte lauslaten sidan han kunne stille opp og leie eit offentleg forsvar for ein viss demagog (Aristoles, «Retorikken», ii 20). Han levde så ved hoffet til Krøsus der han møtte Solon og var middagsgjest i selskap med Dei sju vise saman med Periander i Korint. I løpet av regimet til Peisistratos vart det sagt at han vitja Athen der han fortalte fabelen om Froskane som begjærte ein konge for å frårå borgarane frå å prøve og avsette Peisistratus for ein annan herskar. Ei anna historie med motsett forløp fortel at Æsop talte ut for vanlege folk mot tyranniet gjennom sine fablar, noko som opprørte Peisistratus som var motstandar av ytringsfridom.
Ifølgje historikaren Herodot fekk Æsop ein valdeleg død av borgarane av Delfi, men det er ikkje gjeve noko grunn for dette. Ulike forslag er seinare gjeve, som dei fornærmande sarkasmene hans, eit underslag av pengar som Krøsus hadde sendt med han til Delfi, og hans påståtte heilagbrott av ein sølvkopp. Ein syndebukk fekk skulda for avrettinga og borgarane i Delfi erklærte at dei var villige til å gje erstatning til Iadmon, ein soneson av ein tidlegare herre over Æsop.
Æsop har vorte skildra som ein særs stygg og deformert person, og slik vart han representert i ein marmorstatue i Villa Albani i Roma. I følgje ein annan gresk historikar, Plutark, som skreiv ned symposiet med Dei sju vise der Æsop var gjest, var det mange vitsar om den tidlegare statusen hans, men det vart ikkje sagt noko direkte nedsetjande om han. Borgarane i Aten fekk reiste ein statue av Æsop, laga av skulptøren Lysippus, der han ikkje var vansira.
Esops fablar
Esops fablar, eller på latin Æsopica, er ei samling med fablar som er tilskriven Æsop. Esops fablar har òg vorte eit generelt omgrep for samlingar med korte fablar som vanlegvis involverer dyr med menneskelege eigenskapar.
Fablane er framleis populære, mellom anna for å lære barn moral og god oppførsel. Mange av historiene i Esops fablar, «Reven og druene» («høgt heng dei og sure er dei!»), «Skjelpadda og haren», «Gjetarguten og ulven» (eller «Guten som ropte ulv») er kjende soger i dag.
Æsop har alltid vore populær i muntleg forteljing, men den første samlinga vi kjenner til og som sidan har gått tapt vart skrive ned av Demetrius Falarius på om lag 400-talet f.Kr. og var nedteikna på prosa. Den romerske fabeldiktaren Babrius sette fablane på vers i det gresk språket på 100-talet e.Kr. og denne samlinga eksisterer framleis. Det eksisterer òg ei latinsk utgåve av den romerske fabeldiktaren Fædrus som gjorde dei til ein del av sine eigne samlingar på vers ein gong mellom år 1 og 50 e.Kr.. Samlinga hans vart tonegjevande for all seinare fabeldikting. Ein munk frå 1300-talet, Maximus Planudes, ordna ei biografisk samling av Esops fablar.
Det er foreslått at ein sura eller eit kapitel i Koranen ved tittelen Luqman kan referere til Æsop, som var ein kjend figur i Arabia på tida til Muhammed.
Balholm
Balholm var namnet på ein tidlegare holme utanfor Kviknes Hotel i Balestrand kommune i Sogn og Fjordane som har gitt opphav til namnet på handelsstaden «Holmen». Sundet mellom holmen og fastlandet vart attfylt på 1970-talet. Balholm har tidlegare vore nytta som offisielt namn på tettstaden Balestrand.
Tyding
Fyrstelekken i namnet «Balholm» skriv seg frå det gamalnorske ordet bal, som tyder 'grønt belte langs fjorden'.
M/S «Balholm»
Motorskipet M/S «Balholm» var ein passasjer- og lastebåt bygd av A/S Stord (1949–1974) til reiarlaget Fylkesbaatane i Sogn og Fjordane, og vart driven frå 1949 til 1974. då båten vart seld til marineselskapet Tartan Arrow. Båten sokk utanfor Wales i 1979, og etter denne tid er det uvisst kva som har skjedd med han.
Balholm AS
Namnet Balholm har vorte teke i bruk som merkenamn for friskpressa fruktjuice frå Sogn, frå verksemda Balholm AS.
Dolna Orjakhovitsa
Dolna Orjakhovitsa (bulgarsk Долна Оряховица, «Nedre Orjakhovitsa») er ein by i kommunen Gorna Orjakhovitsa i provinsen Veliko Tărnovo i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2011 hadde byen 2 971 innbyggjarar.
Kozo Arai
Kozo Arai er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Mount Woollard
Mount Woollard er eit fjell (2675 moh) nesten 240 km (150 mi) vest for Heritage Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Det vart oppdaga av Marie Byrd Land Traverse Party (1957–58), og kalla opp etter George P. Woollard, som sat i Technical Panel on Seismology and Gravity for U.S. National Committee under Det internasjonale geofysiske året. Han lærte opp mange geofysikarar som drog til Antarktis.
Mount Woollard er eit isolert fjell og isolated mountain med berre Mount Moore 13 km lenger nord. Mount Moore stig 305 meter over snøoverflata. Det vart òg oppdaga av Marie Byrd Land Traverse Party den 4. februar 1958, og kalla opp etter John P. Moore som var ein helikopeterpilot ombord på USS «Atka», som omkom i ein styrt nær Kainan Bay i januar 1955.
Ivan Gontsjarov
Ivan Gontsjarov var ein russisk forfattar.
Gontsjarov var fødd i ein rik kjøpmannsfamilie i Simbirsk, og voks opp på eit gammalt adelsgods. Etter skule- og universitetsstudium blei han tenestemann i finansdepartementet, før han etter det liberale gjennombrotet i 1856 blei utnemnd til sensor. Fram til han døydde levde han som romanhelten sin Oblomov ugift og hengjeven til makelegheit og tradisjonelle vaner. Det einaste avbrotet i det elles rolege livet hans var ei sjøreise til Japan, som han byrja i 1852 som sekretær for admiral Putjatin, som han vende tilbake frå i 1855 gjennom Sibir.
Gontsjarov debuterte 1847 med forteljinga «Ei dagleg historie», som ved sida av Fjodor Dostojevskij sitt «Arme menneske» frå 1845 er rekna som det fremste verket frå den gryande realismen. I 1849 offentleggjorde Gontjarov ein del av den betydelegaste romanen sin Oblomov, som fyrst kom ut i komplett form i 1858. Oblomov er blitt sett på som eit av dei klassiske verka i den russiske litteraturen. Det gjev med ei brei og intim miljøskildring eit bilete av den viktigaste russiske overklassetypen på 1850-talet. Helten, ein velståande godseigar med moderne utdanning og edle ideal, sløser trass desse høge ideala vekk dagane sine i passivitet. Han blei opphavet til det russiske omgrepet oblómovsjtjina ('Oblomovs maner') om nokon som lever livet sitt på liknande vis. I 1868 gjorde Gontsjarov ferdig sin tredje roman, 'Avgrunnen' (dansk omsetjing 1900). Denne romanen fekk lite ros frå kritikarar. Den omfangsrike forteljinga skildrar livet til overklassa i Sankt Petersburg og Volgatraktene. Ein har rekna dei fremste delane i romanen som dei som byggjer på barndomsopplevingane til forfattaren sjølv. I likskap med Ivan Turgenjev i 'Fedrar og søner' skildrar Gontsjarov òg ein nihilisttype frå 1860-talet. Gontsjarov overvurderte gjerne sin eigen originalitet, og såg på seg sjølv som banebrytande innan russisk litteratur, men det sakte arbeidstempoet hans gjorde at ideane hans ofte blei føregripne av andre. Blant andre verk kan ein merka seg reiseskildringa hans frå japanreisa, Fregatten Pallas (1858).
Bibliografi
Utgjevingar på svensk:
Andy Ward
Andrew John 'Andy' Ward er ein engelsk trommeslagar innan progressiv rock.
Han var med å skipe det progressive rockebandet Camel i 1971, og var medlem av bandet fram til 1981, då alkohol- og dopmisbruk tvang han til å slutte. To år seinare var han ei kort stund med i det ny-progressive rockebandet Marillion, og var med i musikkvideoen til hitsingelen «Garden Party» frå debutalbumet deira Script for a Jester's Tear. I 1990-åra arbeidde Ward med Richard Sinclair sitt Caravan of Dreams og Going Going, med Sinclair, Hugh Hopper, Vince Clarke og Mark Hewins. I 1994 vart han med i supergruppa Mirage med medlemmar frå både Camel og Caravan. Andre prosjekt var Chrys&themums.
Place Stanislas
Place Stanislas er ein stor plass for fotgangar i byen Nancy i nordaustlege Frankrike. Sidan 1983 har den arkitektoniske heilskapen beståande av Place Stanislas, Place de la Carrière og Place d'Alliance har funnast med på Unesco liste over verdsarv. Arkitekturen og monumenta er meir typiske for ein hovudstad enn for ein provinsby. Lonely Planet-guideboka har kåra Place Stanislas til det 4. vakraste torget i verda.
Namn
Uttalen av Place Stanislas er [ plas stanis'las] på fransk. I dagleg tale blir namnet i fellesskap forkorta som Place Stan' [ plas 'stan] av lokalbefolkninga.
Opphavleg vart dette store torget kalla place entre les Deux Villes («torget mellom de to byane»), place devant l'hôpital Saint-Julien, («Torget føre Saint-Julien sjukehus»), deretter i 1755 place Royale («Kongetorget»), i 1792: place du Peuple («folkeplassen»), i 1804: place Napoléon («Napoleonplassen»), i 1814: place Royale, i 1831: place Stanislas, i 1848: place du Peuple og sidan 1851, place Stanislas.
Historie
Som ein del av dei diplomatiske manøvrane som var retta mot å annektera hertugdømmet Lorraine til kongeriket Frankrike, hadde Stanislas Leszczyński, tidlegare konge av Polen-Litauen og svigerfar til konge Ludvig XV, mottatt hertugdømmet som livrente i 1737.
Før tilkomma til Stanilas hadde Léopold (hertug frå 1690 til 1729) gjort rekonstruksjonen av Lorraine, herja av krigane i førre hundreår. Han omringa seg med arkitektar og kunstnarar som Germain Boffrand, som skulle danna Emmanuel Héré, Mique-familien, Barthélemy Guibal, Lamour ... Stanislas fann derfor ein gruppe av særs talentfulle kunstnarar ved tilkomma si. . Med barokk kunst frå Sentral-Europa, tilfører den ein stilinnovasjon i Lorraine som vil tena som inspirasjon for andre stader i Frankrike.
Før regimet til hertug Leopold vart denne staden brukt til utstilling  av domfelte i gapestokken .Torget var eit overordna prosjekt innan byplanlegging, vorte med barn av hertugen Stanisłas, som ein måte å knyta den gamle delen av Nancy med den nye delen som vart bygd under Karl III på 1600-talet. Torget ville òg vera ein Place royale («kongetorget») for å heidra svigerson til Stanislas, Ludvig XV av Frankrike. Planen kopla to vakre bygningar som allereie eksisterte, Hôtel de Ville («rådhuset»), i dag midt i kvarta, og Hôtel du Gouvernement. Byrådet i Nancy og regjeringa til hertugdømmet hadde plassane sine overfor kvarandre på dette tidspunktet.
Torget og de omgivande bygningane, som sameinast gjennom ein stor arkitektonisk harmoni, vart rita av den kongelege arkitekten Emmanuel Héré de Corny (1705–63). Bygginga vart starta i mars 1752 og vart endt i. november 1755. Barthélemy Guibal og Paul-Louis Cyfflé skapte ein bronsestatue av Ludvig XV, som stod midt på torget til han vart flytta under den franske revolusjonen og erstatta med ein enkel vengja figur.
Torget namn vart endra til Place du Peuple («folkets plass»), og seinare til Place Napoléon. I 1831 vart det sett ein bronsestatue som avbildar Stanisław (Stanislas på fransk) opp i midten av plassen, som sidan då er visst som Place Stanislas.
Torget har alltid vore brukt til offentlege samlingar og festleikar, men har gjennomgått fleire endringar gjennom åra og har òg vore ein parkeringsplass mellom 1958 og 1983. I løpet av 2004 og 2005 gjennomgjekk torget ei særs omfattande restaurering, inspirert av dei opphavlege 1700-talsplanane. Det ti månaders prosjektet kosta rundt 9 millionar euro. Den offentlege opninga av Place Stanislas i mai 2005 fall saman med 250-årsjubileumet til torget.
Bygningar
Place Stanislas er 125 meter langt og 106 meter breidd. Det er dekt med ljose okkre stein med to linjer mørke stein som dannar eit diagonalt kormotiv. Torget blir omgitt av ei arkitektonisk harmonisk samling bygningar, korav de interessantaste er:Hôtel de Ville (rådhuset i Nancy), som opptar plassen sin heile sørside med Préfecture de Meurthe-et-Moselle på dette søraustlege hjørnet.
Bygningane til nordsida vart halde lågare av forsvarsgrunn (for å tillata koreld mellom bastionane Vaudemont og Haussonville.
Klarsyn
Klarsyn eller clairvoyance er den evna det vert hevda at såkalla synske folk har til å sjå hendingar i framtida eller langt borte. Evne til å sjå inn i framtida er òg kalla framsyn.
Det har vore stor strid om framsyn og klarsyn verkeleg finst, og om korleis ein kan forstå fenomenet. I dagens forsking i parapsykologi er eksperiment gjorde om klarsyn kan provast i samtid. Eit eksempel er å seia eit tal som er generert av ein slumptalsgenerator eller lotterimaskin. Det er ikkje til no funne bevis for at fenomenet verkeleg eksisterer, og då det heller ikkje kan forklårast teoretisk, er omgrepet klarsyn kontroversielt.
Place Stanislas
Statuar
• Søre sida: Stanislas Leszczynski, Roi de Pologne, Duc de Lorraine et de Bar, 1737-1766 («Stanislas Leszczynski, konge av Polen, hertug av Lorraine og Bar, 1737-1766»)
• Nørdre sida: À Stanislas le Bienfaisant, la Lorraine Reconnaissante, 1831, Meurthe-Meuse-Vosges («Til velgjerande Stanislas, frå eit takknemleg Lorraine, 1831, Meurthe-Meuse-Vosges»)
Jernportar
for å smi dei brukte Lamour ei tidlegare kyrkje som smieverkstad. .
I rokokkostilen som fontener var dei laga av smijern, tynnt med ein hammar og dekorert med gullblad. Desse gav Nancy kallenamnet Ville aux Portes d'Or («byen med gullportane»).
Jernverket som etterliknar den omkringliggjande arkitekturen var ikkje uvanleg på 1700-talet. Tala til franske kongen Ludvig XV er funna på sideopningane medan våpenskjoldet hans dekorerer entablementet. Pilastrane som støttar jernverket er dekorerte med eikeblad som symboliserer styrke. Mange symbol framkallar Frankrike: kapitéler  som heng over pilastrane og dekorert med ein gallisk hane som ser på ei sol;  fleur de lys. Det er òg olivengreiner.
Dei graverte scenene til dekorasjon er av Dominique Collin (1725-1781). Ei scene representerer Stanislas besøker atelieret til kunstnaren.
Mazim
Mazim er ein landsby i Ad Dhahirah guvernement nordaust i Oman. Landsbyen ligg søraust for Abu Silah og nordvest for As Subaykhi langs Hovudveg 21, som går mellom landsbyen og Ibri, distriktshovudstaden. Landsbyen har eit stort grøntområde med tre vest for hovudvegen på veg inn i landsbyen.
I 1917 vart Mazim skildra som ei grend, kring 35 km nordvest for Ibri, og hadde festningsmurar. Det er blitt føreslått å byggje ein drivstoffstasjon for tankskip i Mazim.
Nord for landsbyen ligg grenda Masharub.
Hubert Strolz
Hubert Strolz er ein austerriksk tidlegare alpin skirennar frå Warth i Vorarlberg som vann ein gull- og ein sølvmedalje under dei olympiske leikane 1988, og VM-sølv året etter.
Aktiv
Strolz VM-debuterte med ein tiandeplass i storslalåm under VM i alpine greiner 1982 i Schladming. To år seinare vart han nummer seks i same øvinga under Vinter-OL 1984 i Sarajevo. I VM i alpine greiner 1987 nærma han seg ytterlegare ein medaljeplass med fjerdeplass i storslalåm og femteplass i super-G.
Strolz vart nummer tre i verdscupen i alpine greiner 1988, bakom sveitsaren Pirmin Zurbriggen og Alberto Tomba frå Italia. Same sesongen noterte Strolz seg for sin einaste siger i verdscupen då han, 17. januar 1988, kleiv til topps på pallen etter kombinasjonen i Bad Kleinkirchheim. Til gjengjeld hadde han heile 14 andreplassar og 18 tredjeplassar etter andre verdscuprenn.
Han la bort konkurranseskia i 1994.
Nationalmuseum i Stockholm
Nationalmuseum er eit svensk statleg sentralmuseum i Stockholm, og det største kunstmuseet i Sverige. Det har samlingar av måleri, skulptur og kunst på papir frå kring 1500-talet til 1900-talet, og dessutan kunsthandverk- og designgjenstandar frå 1500-talet til notida. Totalt omfattar samlinga rundt 700 000 gjenstandar. Museet ligg på Blasieholmen i Stockholm, i ein bygning som vart teikna for føremålet av den tyske arkitekten Friedrich August Stüler. Bygningen stod ferdig i 1866, men historia til museet går heilt attende til 28. juni 1792 då Konglig Museum vart oppretta. Museet er dermed eit av dei eldste kunstmusea i Europa.
Meaning of Life
Dansk Melodi Grand Prix 2007
Bidraget gjekk vidare frå den fyrste semifinalen til finalen i Dansk Melodi Grand Prix 2007 der han ikkje fekk nokre poeng og enda på ein firedelt sjuande- og sisteplass. Elmo fekk dimed ikkje representere Danmark i Eurovision Song Contest 2007.
Isaak Babel
Isaak Babel var ein sovjetisk journalist, dramatikar og novelleforfattar som av nokre blei hylla som «den største prosaforfattaren til den russiske jødedomen». Babel deltok i den russiske borgarkrigen på sida til Den raude hæren. Han blei fengsla i 1939, skulda for antisovjetisk verksemd, og avretta dagen etter ei summarisk rettssak. Han blei rehabilitert på 1950-talet. Verk av han blei brende på bokbåla rundt om i Nazi-Tyskland i 1933.
Tidlege år
Babel var fødd i ein jødisk familie i Odessa i ein periode med sosial omvelting og jødisk masse-emigrasjon frå Russland. Han overlevde pogromen i 1905 ved hjelp av kristne naboar som gøymde familien, men grandonkelen hans Sjoyl var ein av dei cirka 300 jødane som blei drepne.