cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sardinia
Natur
Sardinia har mange uvanlege dyre og planteartar, som middelhavsmunkesel og villsvin. Ein sardisk øgleart finn ein berre på Sardinia, Sicilia og Maghreb. Sardinia manglar derimot mange vanlege artar som hoggorm og murmeldyr, som ein elles finn på kontinentet. Fleire område på Sardinia er verna ved hjelp av strenge lover.
Kultur
Sardinia er ein av to italienske regionar der innbyggjarane er anerkjend som ein «popolo» (eit eige folk) av ei lokal lov (som ikkje er ein del av grunnlova). Den andre regionen er Veneto.
Sardinia har rike tradisjonar innan musikk. Ho er heimstad for ei av dei eldste formene av fleirstemd song, generelt kalla Canto a Tenores. Fleire store namn innan musikk som Frank Zappa, Ornette Coleman og Peter Gabriel fann øya uimotståeleg. Sistnemnde reiste til byen Bitti i dei sentrale fjellområda og spelte inn den no kjende plata Tenores di Bitti. Strupelydane som er ein del av denne songen liknar mongolsk strupesong. Ein annan fleirstemt syngestil, som liknar meir på den korsikanske Paghjella og som er liturgisk av natur, finst òg på Sardinia og vert kalla Cantu a Cuncordu.
Eit unikt instrument frå Sardinia er launeddas. Tre røyrblad produserer ein særeigen harmoni, som har røter fleire tusen år tilbake.
Tradisjonen med Cantos a Chiterra (gitarsongar) har opphavet sitt frå byplassane, der artistane konkurrerte mot kvarandre. Den sardiske kulturen lever framleis og unge menneske tar aktivt del i tradisjonell musikk og dans.
Sport
Cagliari er heimstad til fotballklubben Cagliari Calcio, som vart grunnlagd i 1900 og som spelar i Serie A, den italienske toppdivisjonen.
Språk
Italiensk er utan tvil det mest utbreidde språket på Sardinia, men sardisk vert òg mykje tala. Sardisk er eit romansk språk med latinsk opphav, men med obskure førromerske element frå mellom anna fønisk, etruskisk og språk i det nære austen. Sardisk vert framleis mykje brukt på landsbygda og nytta kulturelt i folkesongar og dikt. Som skriftleg språk byrjar det òg å få meir slagkraft, trass i hissige debattar om mangelen på standard rettskriving og kontroversielle løysingar på dette problemet. Den regionale administrasjonen har godkjend bruk av Limba Sarda Comuna i offisielle dokument.
I byen Alghero i nord vert det snakka ein dialekt av katalansk (namnet på byen på katalansk er L'Alguer) etter då øya var ein aragonesisk koloni i tidlegare tider. Dei to mest utbreidde sardiske dialektane er campidanesisk, frå slettene (Campidano) som dekkjer det meste av dei sørlege områda (frå Cagliari til Oristano) og logudoroisk (Logudoro), frå dei sentrale områda og nesten til Sassari.
Transport
Tog på Sardinia går over heile øya, men er heller saktegåande. Nokre av dei går på smalspor. Mange turistar tar trenino verde-banen som går gjennom dei villaste områda på øya. Det går seint, men gjev dei reisande flott utsyn over naturen som ein ikkje får frå hovudvegen. Toget går frå Cagliari til Arbatax i sør og Sassari til Palau i nord.
Økonomi
Sardinia sin valuta er, som i Italia, euro. Tradisjonelt kalla sardarane valutaen sin francu, også då dei brukte lire. Det har vore fleire gull- og sølvgruver i drift på øya.
Hovudnæringa på Sardinia er i dag fokusert på turisme (særleg rundt Costa Smeralda), industri, handel, service og informasjonsteknologi. Aukande inntekter kjem òg frå den kjende vine og gastronomi.
Turisme
Øya har fleire fine turistområde, mellom anna Costa Smeralda og Gennargentu. Øya er særleg kjend for strendene sine, men har òg mange andre flotte stader.
Marint og offshore
Saipem, ein entreprenør i olje- og gassindustrien er eit dotterselskap under Eni, opererer skipsverftet Intermare i Arbatax på Sardinia. Hovudverksemda er bygging av oljeplattformer.
Bogatyrryggen
Bogatyrryggen er ein vulkanrygg sentralt på øya Iturup i Kurilane i Russland. Den høgaste toppen på ryggen er Stokap som òg er det høgaste punktet på øya med ei høgd på 1634 meter over havet.
When I Paint My Masterpiece
«When I Paint My Masterpiece» er ein song skriven av Bob Dylan som vart gjeven ut på Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II i 1971. Applausen på slutten av «Tomorrow is a Long Time» (som er songen rett før denne på albumet) lagar ein samanhengande overgang mellom dei to songane. Sjølv om det er applaus i byrjinga av songen, er det faktisk ei studioinnspeling.
Thaksin Shinawatra
Thaksin Shinawatra, thai ทักษิณ ชินวัตร, er ein thailandsk politikar, leiaren av populistpartiet Thai Rak Thai og fram til september 2006 statsministeren i landet. Som sjef for firmaet Shin Corporation, som kontrollerer m.a. den største mobiltelefonoperatøren i landet, Advanced Info Service, er han òg Thailands rikaste person.
Partileiar i det politiske partiet Palang Dharma frå 1996, og leiar for Thai Rak Thais frå 1998. Fekk sin første regjeringspost i 1994, då han tente som utanriksminister. Han vart statsminister 9. februar 2001.
Omstridd
Thaksin Shinawatra er ein omstridd toppolitikar i Thailand, men har lenge hatt stor stønad i delar av folkesetnaden.
Den 19. september 2006, medan Thaksin var i eit SN-toppmøte i New York, blei han avsett i eit militærkupp.
When I Paint My Masterpiece
«When I Paint My Masterpiece» vart òg spelt inn av The Band, som gav ut sin versjon først på albumet deira Cahoots frå 1971. Dylan og the Band spelte songen saman på nyårsaftan seinare det året, opptaket vart gjeve ut som eit bonusspor på konsertalbumet Rock of Ages frå 1972.
«When I Paint My Masterpiece» vart òg spelt av Grateful Dead seint på 1980-talet og tidleg på 1990-talet.
Napoléon Bonaparte
Napoléon Bonaparte var keisar av Frankrike under namnet Napoléon I frå 18. mai 1804 til 6. april 1814. Han erobra og regjerte over det meste av det vestlege og sentrale Europa. Han vert rekna som ein dei store feltherrane gjennom historia. Napoleonskrigane vart utkjempa frå 1800 til 1815.
Liv
Napoleon vart fødd i Ajaccio på øya Korsika som son av Carlo Bonaparte og Laetitia Ramolino. I 1778 vart han send til militærskulen i Brienne i Frankrike der han vart utdanna til artillerist. Den franske revolusjonen i 1789 nye vegar fram for den ambisiøse unge Napoleon. Han steig raskt i dei militære gradene. I 1795 var han den yngste generalen i Frankrike. Året etter vart han utpeika som leiar av dei franske styrkane nord i Italia. I 1796–1797 sigra han over Austerrike i eit effektivt felttog, og avtala etter eige syn fred i Campo Formio. Frå 1798 til 1799 var Napoleon i Egypt. Han prøvde å gjera Egypt til ein del av det franske koloniveldet.
Då han kom attende til Frankrike i 1799 gjorde Napoleon statskupp, det såkalla Brumairekuppet. Han utnemnde seg sjølv til fyrstekonsul, i praksis militærdiktator. Etter eit felttog i 1800 kunne Austerrike på nytt tvingast til fred. Sjølv med Storbritannia vart det fred ei kort stund (freden i Amiens i 1802).
I 1804 lét Napoleon seg krona til keisar av Frankrike og det fyrste franske keisardømet vart etablert. I krigane sigra Storbritannia på havet, medan Napoleon vann sigrar på landjorda. I 1805 vann han over styrkar frå Russland og Austerrike i slaget ved Austerlitz. I 1806 sigra han over styrkar frå Preussen i slaget ved Jena-Auerstädt. I 1807 vart det fred med Russland etter slaget ved Friedland. Russland gjekk med i den såkalla 'kontinentalblokaden'. Målet var at Storbritannia skulle stengjast ute frå alle handel med kontinentet.
Etter indre stridar i Spania der tronarvingen Ferdinand avsette far sin, kong Carlos IV, gjekk Napoleon i 1808 inn med styrkar i Spania og utropa den eldre broren sin Joseph til konge av Spania. Storbritannia sette i land styrkar i Portugal. Dei britiske styrkane vart leia av Arthur Wellesley (seinare kjend som hertug av Wellington). Målsetnaden var å hjelpa den spanske geriljaen.
I og med at franske styrkar var bundne opp i Spania såg Austerrike rom for å slå attende. Dei gjekk til krig i 1809. Gjennom å flytta styrkane raskt lukkast det for Napoleon å slå austerrikarane ved Eckmühl og slå dei heilt i slaget ved Wagram.
Etter nederlaget i Russland i 1812, døydde store delar av dei franske styrkane under attendetoget om vinteren. Ein tysk frigjeringskrig fylgde der Napoleon tapte i slaget ved Leipzig.
Napoleon abdiserte den 11. april 1814, men leidde i 1815 Frankrike i hundre dagar. Etter nederlag i slaget ved Waterloo vart Napoleon send i eksil til den isolerte øya St. Helena sør i Atlanterhavet, der han seinare døydde.
Ekteskap og tilhøve til andre kvinner
Frå 11. mars 1810 (sjølve bryllupet ved stadfortredar) var han gift med erkehertuginne Marie Louise av Austerrike, som vart den andre keisarinna hans. Dei fekk eitt barn; Napoléon Francis Joseph Charles Bonaparte (20. mars 1811-22. juli 1832), konge av Roma. Han er òg kjend som Napoleon II av Frankrike, men han regjerte aldri i røynda.
Samband med andre kvinner førte til i det minste to uekte barn, som begge fekk sine eigne etterkommarar:
Truleg fekk Napoleon barn med fleire andre kvinner:
Indre Eidsfjord kyrkje
Utanfor kyrkja står ein bauta til minne om dei som omkom då D/S Havskaaren forliste utanfor Kvalnes i Lofoten 19. desember 1946.
Kløve haldeplass
Kløve haldeplass ligg på Klyve i Voss i Vestland og er ein haldeplass på Bergensbanen. Han vart opna i 1931. Frå 1908 var det lasteplass på Kløve.
Kløve haldeplass ligg mellom Urdland stasjon og Ygre stasjon, 375,90 km frå Oslo. Haldeplassen består av ei plattform og eit leskur.
Det er lokaltoga i Raundalen som stoppar på Kløve.
Benny Feilhaber
Benny Feilhaber er ein brasiliansk-amerikansk fotballspelar som har spela for AGF i den danske fotballigaen, og for det amerikanske landslaget. Han vart fødd i Brasil og flytta til USA med familien sin då han var seks år gammal. Han debuterte for USA sitt A-landslag 25. mars 2007 mot Ecuador.
Skjerstad
Skjerstad er ein tidlegare kommune i Nordland fylke. 1. januar 2005 vart Skjerstad innlemma i Bodø kommune, med servicetorg i Misvær. Den 1. januar 2004 hadde kommunen 1 030 innbyggjarar.
Området ligg sør for Skjerstadfjorden, som er den midterste delen av Saltfjorden, som skjer seg inn frå Bodø. Skjerstadfjorden er 32 km lang og opp til 8 km brei. Frå sør går den 16 km lange Misværfjorden opp til Skjerstadfjorden. Området er svært berglendt, og Lurfjelltind når 1284 meter over havet.
Sørum kommune
Sørum kommune var ein kommune i Akershus fylke. Kommunen låg på Romerike, på begge sider av Glomma, og grensa i nord til Ullensaker, i aust til Nes og Aurskog-Høland, i sør til Fet og i vest til Gjerdrum og Skedsmo. Administrasjonssenteret i Sørum kommune var Sørumsand.
Kommunen vart oppretta i 1963 da dei tidlegare kommunane Sørum og Blaker vart slått saman. Den 1. januar 2020 var kommunen slege saman med Fet og Skedsmo kommunar til nye Lillestrøm kommune.
Namnet Sørum kjem av norrønt suðr (sør) og heim. Kommunevåpenet vart godkjent i 1981 og har ei raud rose med fem kronblad mot ein gull bakgrunn. Motivet er basert på det gamle adelsvåpenet til Sudreimsætta.
Næringsliv
Jordbruksarealet og husdyrholdet var det største blant kommunane på Nedre Romerike. Jordbruket har vore viktig vest for Glomma der anslagsvis 40 % av arealet er dyrka mark. Korndyrking og storfehald var dei viktigaste driftsformene. Det kuperte landskapet vest for Glomma skapte tidlegare problem for mekaniseringa av jordbruket, og store areal er derfor planert ut. Industrien er dominert av verkstadindustri og kjemisk industri. Det er kraftstasjonar i Rånåfoss og Bingsfoss, begge i Glomma.
Samferdsel
I nordvest går E6 gjennom kommunen. Fylkesveg 171 (Frogner–Sørumsand–Aurskog) knyter kommunen med E6 til Lillestrøm og Oslo. Det er fylkesvegar på begge sider av Glomma til Nes (fylkesveg 173 og 175), og på austsida til Fet (fylkesveg 172). Heilt i sør går fylkesveg 170 Fetsund–Bjørkelangen, bygd som kompensasjon for Aurskog-Hølandsbanen (Sørumsand–Skulerud) som vart lagt ned i 1960. Det er bruer over Glomma ved Bingsfoss og Rånåsfoss. Hovedbanen og Gardermobanen frå 1998 går gjennom kommunen i nordvest. Kongsvingerbanen følgjer austsida av Glomma.
Norsk Folkehjelp
Norsk Folkehjelp vart skipa i 1939 som den humanitære og partipolitisk uavhengige solidaritetsorganisasjonen til den norske fagrørsla, og har som oppgåve å syne internasjonal solidaritet i praksis ved å støtte utsette grupper som til dømes urfolk, fattige bønder, kvinner og ungdom, slik at dei sjølv vert i stand til å fremje interessene sine. Organisasjonen legg difor stor vekt på å finne dei rette samarbeidspartnarane i landa dei er engasjerte i, og gjere det mogleg for dei å drive arbeidet vidare sjølve.
Organisasjonen er engasjert i meir enn 30 land. og arbeider for rettferdig fordeling av makt og ressursar og vern om liv og helse ved å arbeide internasjonalt med langsiktig utviklingsarbeid, med rydding av eksplosiv og miner etter krig og konflikt, og med hjelpearbeid der det er akutt naud. Norsk Folkehjelp har arbeidd seg opp til å verte ein av dei fremste organisasjonane i verda på sivil, humanitær rydding av landminer, og har arbeidd aktivt både i Noreg og internasjonalt for å få til internasjonale forbod mot å lage og nytte landminer og klasevåpen. Norsk folkehjelp er soleis ingen politisk nøytral organisasjon, men tek standpunkt i viktige samfunnsdebattar, og kan velje lokale samarbeidspartnarar som kan stå i opposisjon til, eller vere i konflikt med makthavarane i landet sitt.
I Noreg driv Norsk Folkehjelp sanitets- og redningsteneste, og flyktninge-, asyl- og intergreringsarbeid.
Oslofjordens Friluftsråd
Då organisasjonen vart skipa, var det mange som otta seg over at det skulle verte stendig verre for folk flest å kunne nytte Oslofjorden og strandareala kring fjorden til friluftsliv og båtliv, då den aukande utbygginga med hus og hytter i strandsona, og den aukande forureininga av vatnet som kom frå industrien og frå kloakksystema og andre tilhøve la hindringar i vegen. Sida 1930-åra har Oslofjordens Friluftsråd soleis hatt som si viktigaste oppgåve å syte for at ålmenta fekk tilgang til strender, svaberg og holmar ved å kjøpe areal eller få avtaler med grunneigarar om bruksrettar. Spesielt har rådet fått mange avtaler med Forsvaret om å nytte deira grunn i fredstid. Soleis har rådet vore med på å trygge at over tjue tusen dekar langs Oslofjorden har vorte friluftsområde. Mykje av dette ligg på fastlandet eller har samband med fastlandet, men mange av areala er fyrst og fremst lagt til rette for dei som nyttar fritidsbåtar og kan nå dei på denne måten. Forvaltninga og drifta av areala er det hovudsakleg organisasjonen Skjærgårdtjenesten som tek seg av, som Oslofjordens Friluftsråd yter økonomisk stønad til, og har sekretariatet for.
På somme av friområda, særleg i Indre Oslofjord, ligg det frå før bygningar som med tida har vorte teke i bruk som fritidshus, såkalla kystledhytter, og kvart år er det meir enn 4000 som vitjar desse hyttene.
I og med at Oslofjorden Friluftsråd er interesseorganisasjon for friluftslivet, er organisasjonen høyringsinstans for planer og politiske saker som har med friluftslivet å gjere. Ein viktig faktor i arbeidet har òg vore innsatsen for Friluftsloven og for at allemannsretten i utmark ikkje vert svekka. På fritt grunnlag taler dessutan organisasjonen friluftslivets sak overfor Stortinget og departementa. Till dømes er det framleis ei aktuell sak å arbeide for minska forureining, sjølv om kvaliteten på vatnet i fjorden har betra seg vesentleg etter dei tiltaka som er gjort.
Bakgrunnsstoff
Oslofjordens Friluftsråds internettsider
Horta
Horta eller Hortavær er eit fiskevær i Leka kommune i Trøndelag. Været ligg om lag 10 km nordvest for Leka og består av om lag 360 øyar, holmar og skjer. Mellom Horta og Leka ligg Hortafjorden.
Horta vart avfolka i 1967. I dag gjenstår det nokre bygg på hovudøyane Burøya (Ytterøya) og Vågøya (Innerøya). Staden var i sine glansdagar eitt av Ytre Namdal sitt største dunvær med over 2000 opparbeida reirplassar.
Horta er fredat etter naturvernlova som natur- og fuglereservat.
Genesis Live
Genesis Live er det første konsertalbumet til den engelske rockegruppa Genesis, utgjeve i juli 1973 på Charisma Records. Det vart opphavleg spelt inn for ei radiosending på det amerikanske rockeprogrammet King Biscuit Flower Hour, og albumet bestod av innspelingar frå konsertane deira ved Free Trade Hall i Manchester og De Montfort Hall i Leicester i februar 1973 under turneen deira for det fjerde studioalbumet deira, Foxtrot (1972).
Genesis Live vart det første albumet deira som gjekk inn på topp 10 i Storbritannia då det nådde niandeplassen. Etter den amerikanske utgåva kom ut i 1974 nådde albumet 105. plassen der.
Historie
Konsertopptaka til albumet vart gjort i De Montfort Hall i Leicester i England med Pye Mobile Recording Unit, lydteknikar Alan Perkins, den 25. februar 1973, utanom «Return of the Giant Hogweed», som vart spelt inn i Free Trade Hall i Manchester i England dagen før, medan bandet var på turné for albumet Foxtrot. Desse innspelingane vart opphavleg gjort for det amerikanske radioshowet King Biscuit Flower Hour, sjølv om dei aldri vart sendt her.
Ein ommastra versjon av albumet kom ut i 1994 på Virgin i Europa og Atlantic i Nord-Amerika.
Eit konsertopptak av «Supper's Ready» frå Foxtrot-turneen er aldri offisielt gjeve ut, men eit opptak av songen frå turneen året etter vart kom ut på plateboksen Genesis Archive 1967-75 i 1998. Gabriel skal derimot ha spelt inn noko av vokalen på ny, før dette opptaket kom ut.
Nokre få doble LPar som vart sendt til radiostasjonar inkluderte den 23 minuttar lange versjonen av «Supper's Ready» frå konserten i Leicester. Om denne testtrykkinga var meint som det faktiske albumet er ukjend. Uansett vart ikkje «Supper's Ready» inkludert.
Mottaking
Rolling Stone gav albumet ei kort, men positiv melding og kommenterte at «dette albumet går ein lang veg i å fange den gripande krafta og mystikken som gjer at Genesis-fans kallar bandet 'det beste konsertbandet nokonsinne'.»
Innhald
Alle songar av Tony Banks, Phil Collins, Peter Gabriel, Steve Hackett og Mike Rutherford, utanom «The Knife» av Banks, Gabriel, Anthony Phillips og Rutherford.
Bolsjoj Semiatsjik
Bolsjoj Semiatsjik er ein vulkan aust på Kamtsjatkahalvøya i Russland. Han består av fleire stratovulkanar og lavadomar.
Akinori Sakai
Akinori Sakai er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Kawasaki Frontale.
Akira Ito
Akira Ito er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Kawasaki Frontale, Omiya Ardija, Sagan Tosu og Tokushima Vortis.
Messing
Messing er ei legering med kopar og sink som hovudelement. Messing inneheld vanlegvis 10-40 % sink. Legeringa kan òg ha andre tilsatsmateriale, som tinn, aluminium, jern og bly. Messing er eit slitesterkt materiale med gyllen overflate og vert mykje brukt til dekorative føremål.
Tettleik
Den vanlege legeringa CuZn37 har ein massetettleik på om lag 8 400 kg/m3.
Jüdischer Friedhof Berlin-Weißensee
Historie
I andre halvdelen av 1800-talet viste det seg at på grunn av den sterke veksten til det jødiske trussamfunnet i området ville gravlunden i Schönhauser Allee, som det jødiske trussamfunnet hadde brukt frå 1827, snart vera fullt belagt. Trussamfunnet kjøpte difor ein 42 hektar stor eigedom i den dåverande forstaden Weissensee. Ein arkitektkonkurranse frå 1876 gav ingen tilfredsstillande resultat, og planane måtte omarbeidast fleire gonger, før arkitekten Hugo Licht fekk oppdraget å utforme gravlunden. Lichts planer omfatta ein totalplan for gravlunden samt ei rad bygningar, ein mur og inngangsport. Arbeidet med gravlunden byrja i 1879, og året etter kunne han opnast.
I byrjinga var det berre enkle graver, men fort oppstod det også praktgraver for byens velståande jøder. Omkring 1900 hadde gravlunden eit areal på over 400 000 m2.
Gravene er ordna i 120 felt som har strenge geometriske former. Hovudinngangen ligg ved enden av Herbert-Baum-Straße. Ein ekstra inngang i den noverande Indira-Gandhi-Straße som vart opna i 1924, er i dag stengd. Det finst 150 000 graver på gravlunden. Det står store tre på større delar av området, og mange gravfelt er overvaksne med eføy.
I nærheten av den stengde inngangen i Indira-Gandhi-Straße vart det ved slutten av første verdskrigen kring 1917/18 anlagt eit eige æresfelt for falne jødiske soldatar.
Fricktal
Fricktal er eit landskap heilt nord i den sveitsiske kantonen Aargau. Det ligg mellom Basel i vest, Rhinen (og dermed Tyskland) i nord og Jurafjella i sør. I aust strekkjer det seg nesten til elva Aare.
Fricktal høyrde sidan 1300-talet og inntil 1799 til Breisgau (og dermed til Vorderösterreich), og var altså ein habsburgsk eigedom. Etter at franske soldatar hadde okkupert området i 1799, vart Fricktal i 1802 utropt til ein eigen kanton i Den helvetiske republikken. Men allereie i 1803 vart Fricktal slått til kantonen Aargau.
Heilt inntil byrjinga av 1900-talet var Fricktal ein rein landbruksregion, og vart gjentekne gonger heimsøkt av hungersnaud. Først dei seinare 50 åra har Fricktal – pga nærleiken til Basel – sett ein økonomisk framgang med mellom anna etablering av industri.
Pink Floyd The Wall
Pink Floyd The Wall er ein film av den britiske filmregissøren Alan Parker frå 1982, basert på Pink Floyd-albumet The Wall frå 1979. Manuset var skrive av Pink Floyd sin vokalist og bassist Roger Waters. Sjølv om Waters tenkte på seg sjølv i hovudrolla, vart det til slutt Bob Geldof som fekk den jobben. Hovudrolla i filmen heitte Pink og var laust basert på livssoga til både Waters og den tidlegare frontfiguren i Pink Floyd, Syd Barrett. Filmen har òg Kevin McKeon i rolla som ein ung Pink, og Bob Hoskins og Joanne Whalley i små roller.
Filmen er svært metaforisk med mange symbolske bilete og lydar. Det er svært lite dialog i filmen og han har ei ikkje-lineær historie, som berre vert bore fram av tekstane i Pink Floyd sin musikk. Enkelte ser på filmen som ein einaste lang musikkvideo for heile albumet. Dei einaste songane på albumet som ikkje er med i filmen er «Hey You» (sjølv om det vart laga klipp som skulle brukast under filmen og råopptak finst som bonusmateriale på DVD-utgåva) og «The Show Must Go On».
Spreidd rundt i filmen finn ein femten minutt med utførlege animasjonssekvensar av den politiske karikaturteiknaren og illustratøren Gerald Scarfe, som spela ei sentral ei sentral rolle i den generelle estetikken til filmen. Animasjonssekvensane skildrar dristige og marerittaktige syn på krig, særleg skildringa av den tyske bombinga av England under andre verdskrigen, som følgjer songen «Goodbye Blue Sky».
Handlingssamandrag
Pink Floyd The Wall skildrar bygginga og til slutt nedrivinga av ein metaforisk mur. Sjølv om filmen kan tolkast på mange måtar, gjenspeglar muren i seg sjølv ein slags isolasjon eller framandgjering. Pink, som er den sørgjelege helten i filmen, vert skildra i forskjellige fysiske og mentale stadium. Først møter vi Pink som ein ung, engelsk gut, som veks opp tidleg på 1950-talet. Den unge Pink er sterkt påverka av at faren døydde under andre verdskrigen og har eit usunt forhold til den nevrotiske mora si (som kveler han med omsorg og ignorerer han). Etter kvart som åra går vert han ei suksessrik rockestjerne i USA, men er framleis mentalt forvirra og desillusjonert. Pink giftar seg seint på 60-talet (som ein kan sjå ut frå kleda personane i bryllaupet har på seg), men med åra veks han og kona stadig lenger og lenger frå kvarandre. Pink konsentrerer seg om musikken sin, medan kona vert involvert i gruppe mot atomvåpen. Ho innleiar til slutt eit kjærleiksforhold til leiaren av gruppa, medan Pink er på turné.
Etter at Pink finn ut om forholdet hennar bryt han saman på eit hotellrom i Los Angeles. Han barberar av alle kroppshår (slik som Syd Barrett hadde gjort då han dukka opp under innspelinga av Wish You Were Here) og lukkar seg heilt inne. Ein lækjar vert send inn til han og gjev han ei sprøyte. Sprøyta får Pink til å hallusinere på konserten sin der han får eit slag av stormannsgalskap. Han trur han har vorte leiar av ei valdeleg og rasistisk hatgruppe, som har stor likskap til moderne nynazistgjengar. Melodien i «In the Flesh» vert gjenskapt som ein militær marsj med ein fanfare og kyrkjeorgel med wagnerske overtonar. Konsertane hans har vorte samlingar der Pink hysterisk peiker ut minoritetar i publikum og oppmuntrar sine trufaste tilhengjarar om å «setje dei opp langs muren». Etter kvart som hallusinasjonane vert verre og verre og til slutt hamnar ut av kontroll, kjempar samvitet til slutt imot.
I den siste sekvensen må Pink opp i ein bisarr sjølvutnemnd domstol, som vert vist som ein animasjonssekvens med musikk i same stil som musikalane Berthold Brecht og Kurt Weil laga. Denne delen av filmen er eit tydeleg symbol på sinnstilstanden til Pink. Mange meiner at denne rettsalsscena liknar den klimatiske rettsalsscena i Alice i Eventyrland. Dommaren (som er animert som to svære rumpeballar med ein britisk advokatparykk, som snakkar ut av anus) dømer Pink til å vise seg for sine likemenn og gjev han ordre om å rive ned muren, etter å ha høyrd Pink si mor, skulelæraren og kona hans uttale seg.
Dokumentar
Det vart laga ein dokumentar, kalla The Other Side of the Wall som viste produksjonen av filmen. Denne inneheld intervju med Parker, Scarfe og klipp av Waters. Dokumentaren vart først vist på MTV i 1982. Ein annan dokumentar vart laga i 1999 med tittelen Retrospective, og denne inneheld intervju med Waters, Parker, Scarfe og andre personar i filmen sitt produksjonsmannskap. Begge dokumentarane er ekstramateriell på DVD-utgåva av filmen.
Heinzenberg GR
Heinzenberg (retoromansk Mantogna) er vestsida av Hinterrheindalen i kantonen Graubünden i Sveits mellom Viamala og den smale dalen i Rothenbrunnen. Austsida av dalen vert kalla Domleschg. Regionen er kalla opp etter Heinzenberg slott nær landsbyen Präz.
Heinzenberg-området strekkjer seg om lag 10 km frå sør til nord
122 Gerda
122 Gerda er ein ganske stor asteroide i det ytre av hovudbeltet. Han er ein S-type-asteroide. Han vart oppdaga av C. H. F. Peters den 31. juli 1872 og namnsett etter Gerd, kona til guden Frøy i norrøn mytologi.
Ski kommune
Ski var ein kommune i Akershus fylke. Kommunen grensa til Oppegård og Oslo kommune i nord, Enebakk og Hobøl i aust, Ås i sør og mot Frogn i vest. Den 1. januar 2020 vart kommunen slegen saman med Oppegård kommune til Nordre Follo kommune.
Ski var òg namnet på administrasjonssenteret i kommunen. Ski fekk sommaren 2004 bystatus, og er eit knutepunkt for jarnbanen i Oslo-området. Ski er regionsenter for Follo-området.
Namnet «Ski» kjem frå den gamle forma Skeidi. Skeidi er igjen ei avleiing av ordet skeid, som tyder ein stad der ein held kappløp eller kappriding. Ski kommune har hestehovud i sitt kommunemerke.
Kommunen omfatta tettstadane Ski (om lag 12000 innbyggjarar), Langhus (15000), Kråkstad (2000) og Siggerud (1000).
Jozy Altidore
Josmer Volmy Altidore er ein amerikansk fotballspelar som i 2011/12-sesongen spela for AZ i den nederlandske fotballigaen og for det amerikanske landslaget. I 2009/10-sesongen var han lånt ut til Hull City i engelsk Premier League. Foreldra hans kjem frå Haiti.
Hallgeir
Hallgeir eller Halgeir er mannsnamn av norrønt opphav. Hallgeir har namnedag den 14. august.
Det norrøne Hallgeirr er sett saman av hallr som tyder 'stein' eller 'helle', og geirr som tyder 'spyd'.
Bruk
I dag er Hallgeir eit sjeldan namn som er lite brukt utanfor Noreg. I 2009 var det 951 norske menn som heitte Hallgeir, og 147 som heitte Halgeir.
Kvaløya i Sømna
Kvaløya eller Sørkvaløya er ei øy i Sømna kommune i Nordland. Ho har eit areal på 9,6 km² og om lag 60 innbyggjarar. Ho er skild frå Sømnahalvøya ved Vennesund, som Vennesund bru går over.
Ida M. Tarbell
Ida Minerva Tarbell var ein forfattar og journalist frå USA. Som journalist vart ho kjend som ei av dei leiande «muckrakers» (møkkagravarane).
Ho vart kjend for sin undersøkjande journalistikk knytt til oljeselskapet Standard Oil Company. Ho skreiv ein artikkelserie i 19 delar frå november 1902 og fram til oktober 1904. Artiklane vart samla og publisert som The History of the Standard Oil Company i 1904. Artikkelserien var viktig i prosessen fram mot oppsplittinga av Standard Oil i 1911. Standard Oil vart mellom anna skulda for kartellverksemd.
Andre bokutgjevingar Life of Abraham Lincoln (1900), The Business of Being a Woman (1912), The Ways of Women (1915), biografiar om Elbert H. Gary (1925) og Owen D. Young (1932), The Nationalizing of Business, 1878–1898 (1936), og sjølvbiografien, All in the Day's Work (1939).
Ho døydde av lungebetennelse i 1944, 86 år gamal.
Sortland kommune
Sortland, på nordsamisk Suortá, er ein kommune i Vesterålen i Nordland fylke. Han dekkjer område på øyane Langøya og Hinnøya, som er skilde av Sortlandssundet. Kommunen grenser til Øksnes og Andøy kommune i nord, i Kvæfjord kommune i aust, Lødingen og Hadsel i sør og  Bø kommune i vest. Kommunesenteret er Sortland, som òg er regionssenter for Vesterålen.
I Sortland ligg mellom anna Jennestad gamle handelsstad, med historisk butikk, dampskipsekspedisjon, postopneri og grafittgruve.
Bolsjoj-Kekuknajskij
Bolsjoj-Kekuknajskij eller Bolsjaja-Kekuknajskij er ein vulkan sentralt på Kamtsjatkahalvøya i Russland. Han består av to skjoldvulkanar - Bolsjoj (1301 moh) og Kekuknajskij (1401 moh). Lavastraumane og sinderkjeglene deira har demd opp dalen som går gjennom fjellet og danna innsjøane Bolsjoje Goltsovoje og Maloje Goltsovoje. Det siste utbrotet skjedde ved Kekukkrateret for om lag 7200 år sidan.
Steigen kommune
Steigen er ein kommune i Nordland fylke.
Hiroshi Eda
Hiroshi Eda er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Kawasaki Frontale.
Edward Hopper
Edward Hopper var ein amerikansk målar som er mest kjend for dei realistiske skildringane sine av einsemda i USA i samtida si.
Eit av dei mest kjende måleria hans er Nighthawks frå 1942 som viser nokre einsame menneske som besøkjer ein nattopen bar. Hopper vil vise den psykiske framandgjeringa mellom personane i måleriet. Det gav inspirasjon til plakaten Boulevard of Broken Dreams av den austerrikske målaren Gottfried Helnwein. I versjonen hans er det Humphrey Bogart, Marilyn Monroe og James Dean som besøkjer baren, og bakom disken står Elvis Presley. Det er også laga ein versjon der det er figurar frå fjernsynsserien The Simpsons som utgjer personane på biletet. Andre har også late seg inspirere av kunsten hans. I 2007 gav den norske forfattaren Frode Grytten ut boka Rom ved havet, rom i byen, som inneheld ti noveller baserte på måleri av Hopper.
Jungfrauregion
Jungfrauregion er ein region i Berner Oberland i Sveits. Han er kalla opp etter det kjende fjellet Jungfrau (som tyder jomfru).
Edward Hopper
Hopper er kjend for lysbruken i måleria sine. Både i måleri som Nighthawks, der bymiljø vert skildra, og i måleri der ein ser inn i eit rom, spelar lyset ei avgjerande rolle. I fleire av måleria til Hopper er horisontlinja gøymd, noko som bidreg til ei draumeliknande stemning.
Han er som sagt utdanna i USA, men reiste også mange gonger til Paris då han var ung. Reisinga betydde mykje for Hopper, noko ein kan forstå ved å sjå på måleria hans. Fyrst og fremst er det kanskje reisinga gjennom USA som gjenspeglar seg i måleria, men han besøkte også Mexico og Europa.
Dei siste måleria hans vart laga i 1965 og heitte Chair Car og Two Comedians.
Tomorrow is a Long Time
«Tomorrow Is a Long Time» er ein song av Bob Dylan frå 1963. Songen vart først gjeven ut på samlealbumet Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II, som kom ut i 1971.
Utgåva som finst på plate er ei konsertinnspeling frå den kjende Town Hall Concert i New York City, 12. april 1963. Utgåva vart òg gjeven ut på den sjeldne trippel-LP-samlinga Masterpieces (1978).
Ein demo av «Tomorrow Is a Long Time» vart spelt inn i New York City i desember 1962 som ein del av «The Witmark Demos», ei innspeling som har eksistert på piratopptak i mange år. Sjølv om andre songar frå same innspelinga er gjevne ut offisielt, er dette opptaket framleis berre tilgjengeleg på piratopptak.
Dylan framførte òg songen på Skip Weshner Show (WBAI Studios) i New York City i februar 1963.
Ei anna utgåve av same song vart spelt inn under innspelinga av albumet New Morning i Studio E, Columbia Recording Studio, New York City, 4. juni 1970. Produsent var Bob Johnston. Denne utgåva finst òg på piratopptak.
Fleire utgåver av songen vart gjeven ut før Dylan si Town Hall-innspeling. Ian and Sylvia spelte inn songen på plate i 1964 og Odetta inkluderte han på albumet Odetta Sings Dylan i 1965.
Elvis Presley spelte inn sin versjon i RCA Studio B i Nashville, 26. mai 1966. Songen vart gjeven ut på filmmusikken til spelefilmen Spinout (RCA Victor LSP 3702 (stereo) og RCA Victor LPM 3702 (mono)) 31. oktober 1966. Produsent var Felton Jarvis. Dylan sa at dette var hans favoritt-coverversjon av alle songane hans.
Andre utgåver
Andre artistar som har spelt songen er mellom andre: • 1962: Bob Dylan (gjeven ut i 2010)
• 1963: Ian and Sylvia
• 1964: The Brothers Four
• 1964: Carol Hedin
• 1964: Hamilton Camp
• 1964: Linda Mason
Pixies
Pixies er eit amerikansk band innanfor sjangeren alternativ rock. Bandet blei starta i 1986 av Charles Michael Kitridge Thompson IV (òg kjend som Black Francis og Frank Black) og Joseph Alberto Santiago. Dei fekk med seg Kim Deal og David Lovering. Dei gav ut fire album, ein EP og tolv singlar. Bandet blei oppløyst i 1992, men kom saman igjen i 2004.
Tomorrow is a Long Time
Andre utgåver
• 1964: Bud and Travis
• 1965: The Silkie
• 1965: Dorinda Duncan
• 1965: Odetta
• 1966: Elvis Presley
Eemmeer
Eemmeer er ein innsjø midt i Nederland mellom provinsane Flevoland og Utrecht, Noord-Holland. Han har eit areal på 13,4 km² og har ei øy kalla Dode Hond. Eemmeer er ein av fleire perifere innsjøar som vert nytta til geohydrologisk å fråskille polderane i Flevoland frå det høgare gamle fastlandet. Eemmeer er tilkopla innsjøen Gooimeer i vest ved eit punkt der begge innsjøane vert kryssa av hovudvegen A27 og Nijkerkernauw i aust.
Tomorrow is a Long Time
Andre utgåver
• 1966: The Aquamen
Berleporten
Berleporten er ein vegtunnel på Fylkesveg 5712 i Bremanger kommune i Vestland. Tunnelen går gjennom Vasslihamrane mellom Lågeidet og Berlepollen på øya Bremangerlandet. Tunnelen er 860 meter lang. Tunnelen knyter Berlepollen saman med resten av Bremangerlandet.
Tomorrow is a Long Time
Andre utgåver
• 1966: The Pozo-Seco Singers
• 1967: Glenn Yarbrough
• 1967: Sebastian Cabot
• 1967: Dorris Henderson med John Renbourn
• 1968: Dion
• 1968: Wally Whyton
• 1969: Shirl Milete
• 1969: Harry Belafonte
• 1969: Levitt & McClure
• 1970: We Five
• 1971: Rod Stewart
1076 Viola
1076 Viola er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Polana, ei undergruppa av Nysa-familien. Han blei oppdaga den 5. oktober 1926 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Tomorrow is a Long Time
Andre utgåver
• 1972: Sandy Denny
• 1973: Dave Travis Bad River Band
• 1973: Heaven & Earth
• 1975: Country Joe
• 1979: Nana Mouskouri
• 1982: Chris Hillman
• 1986: Passion Fodder
• 1986: The Black Family
• 1994: Danielle Howle
• 1999: Dream City Film Club
• 1999: Susan Hamlin
• 2000: Michel Montecrossa
• 2001: Rosalie Sorrels
• 2005: Barb Jungr
• 2005: Nickel Creek
• 2007: Nick Drake
• 2007: Redwing
• 2008: The Millers
• 2010: Doug Jayne
• 2012: Zee Avi
• 2013: Justin Rutledge
• 2014: Phosphorescent
• 2015: Keb' Mo'
Svensk versjon
Ulf Dageby skreiv ein svensk tekst til songen, kalla «Men bara om min älskade väntar», som er blitt framført mange gonger.
Andre språk
Ein portugisisk versjon kalla «O Amanhã É Distante» vart skriven og framført av Geraldo Azevedo i 1985. Denne versjonen vart òg framført av Zé Ramalho i 2008.
Benny Holst skreiv og framførte ein dansk versjon kalla «Rastløs» i 2004. Denne versjonen vart òg framført av Bosnjak & Bilde i 2010.
Husflid
Husflid er handverksmessig produksjon av varer for eigen bruk eller for sal. Husflidproduksjon skjer i heimen og treng få og enkle tekniske produksjonsmiddel. Husfliden omfattar teknikkar som vevnad, strikking, treskurd, smiarbeid og rosemåling.
Ordsoge
Omgrepet husflid er sett saman av orda hus og det lågtyske ordet flid (jf. flittig) og er kjend frå tidleg 1800-tal i tydinga flid i heimen. Biskop Jacob Neumann brukte omgrepet i sin omtale av Asker prestegjeld i 1817.
I vår tyding skal Henrik Wergeland vere rekna som opphavsmann til uttrykket. Eilert Sundt brukar omgrepet om arbeid som oppfyller stundene mellom hovudarbeida og som sysselset kvar hand i familien — til skilnad frå fabrikkdrift og handverk som hovudsyssel. Han har problem med å definere emnet, sidan det «er noget Usikkert og Svævende i Husflidens Navn og Begreb».
Sundt si bok gav støtet til etablering av dagens husflidlag; Den norske husflidforening vart stifta i 1891. Formålet med husflidlaga å lære opp folk i husflidarbeid, og å etablere utsal for husflidprodukt. Opplæring i husflid var hjelp til sjølvhjelp og for mange eit alternativ til fattigkassa.
Fotnotar
sv::hemslöjd handicraft Heimwerken
Slackware
Slackware er ein av dei tidlegaste linuxdistribusjonane, og er blant dei eldste som framleis vert oppdatert. Filisofien bak Slackware er stabilitet og det vert berre inkludert stabile og nøye gjennomtesta programvarepakkar i distribusjonen.
Ygre stasjon
Ygre stasjon ligg på Ygre i Voss herad i Vestland og er ein stasjon på Bergensbanen. Han vart opna i 1908. Det er lokaltoga i Raundalen som stoppar på stasjonen.
Brita Borge
Brita Borge ) var ein norsk politikar for Høgre. Ho vart innvald på Stortinget frå Hordaland i 1985. Ho var vararepresentant i perioden 1981–1985.
Ygre stasjon
Ygre ligg mellom Kløve haldeplass og Gjerdåker haldeplass, 168,0 moh, 379,03 km frå Oslo.
Britt Harkestad
Britt Harkestad er ein norsk politikar for KrF. Ho vart innvald på Stortinget frå Hordaland i 1985, og møtte fram til 1993. Ho er utdanna lærar, og har bl.a. vore barnearbeidar i Det vestlandske indremisjonsforbundet (no Indremisjonsforbundet).
Brita Borge
Borge var busett på Osterøy i Hordaland. Som pensjonist brukte ho mykje av si tid på Hordaland Senior Høgre.
Ygre stasjon
Stasjonsbygningen vart flytt til Ygre frå Nesttun ved Bergen i 1904. Han er teikna av Baltazar Lange og vart ført opp på Nesttun i 1880 til Vossebanen.
Stasjonsområdet med stasjonsbygningen og uthuset, som er teikna av Paul Armin Due, er freda.
Tomoaki Kuno
Tomoaki Kuno er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Kawasaki Frontale.
Italiensk Graubünden
Italiensk Graubünden eller Italiensk Grigioni (italiensk Grigionitaliano eller Grigioni italiano; tysk Italienischbünden; retoromansk Grischun talian) er ein region i kantonen Graubünden i Sveits der ein snakkar italiensk og lombardisk.
Det ligg heilt sør i kantonen og omfattar distrikta Moesa (i vest) og Bernina (i aust), og kommunane Bivio i Albula og Bregaglia i Maloja. Det bur kring 15 000 innbyggjarar i desse områda og av desse talar over 85 % italiensk eller lombardisk.
Askim IF
Askim Idrettsforening er eit idrettslag heimehøyrande i Askim. Idrettslaget vart skipa 23. januar 1893 som Askim Skiklub. Askim IF er aktivt med i basketball, friidrett, handball, innebandy, orientering, skiidrett og symjing.
10.–12. august 2007 arrangerte Askim IF noregsmeisterskapen i friidrett på Askim stadion.
1077 Campanula
1077 Campanula er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 6. oktober 1926 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
123 Brunhild
123 Brunhild er ein ganske typisk steinete S-type-asteroide i hovudbeltet. Han blei oppdaga av C. H. F. Peters den 31. juli 1872 og namnsett etter Brunhild, ei valkyrie i norrøn mytologi.
Åk
Åk er ein bere- eller dragereiskap for menneske eller dyr.
Åk for menneske kan òg kallast børetre, herdatre eller vassele. Det er laga av eit trestykke som blir lagt over skuldrene, bak nakken, eller over eine skuldra. På kvar side heng ein ei bør, til dømes ei vassbøtte. Eit åk har ofte tau med krokar i enden på kvar side for å gjera det lettare å hekta på bører. Den delen som tynger beraren kan vera skoren til for å gjera beringa lettare.
Åk for dyr er ei treramme som særleg blir brukt til trekkoksar. Det finst ulike utformingar som kan festast til nakke, hovud eller framom mankehøgda
Symbolsk bruk
I romarriket var «åket» ei galgeforma oppstilling av tre spyd som ein overvunnen fiende måtte gå under, som eit teikn på underkasting. Det latinske ordet for «åk» i denne tydinga er ingum.
Øksninga
Øksninga er ei øy i Bindal kommune i Nordland. Ho ligg der Bindalsfjorden endar og Tosen held fram vidare nordaustover.
Ho har eit areal på om lag 8,7 km² og det høgaste punktet er Øyhotten på 255 meter over havet.
Hallgjerd
Hallgjerd, Hallgerd og Halgerd er kvinnenamn av norrønt opphav. Hallgjerd har namnedag den 14. august.
Det norrøne Hallgerðr er sett saman av hallr som tyder 'stein' eller 'helle', og gerðr som tyder 'gjerde' eller 'vern'.
Hallgjerd Hoskuldsdatter (Hallgerðr Höskuldsdóttir) er kona til sogehelten Gunnar frå Lidarende.
Bruk
Namnet er sjeldan i Noreg og lite kjend elles. Det finst som Hallgerður på Island. I 2009 var det 73 norske kvinner som heitte Hallgerd, 45 som heitte Hallgjerd og 19 som heitte Halgerd.
Tetsuya Oishi
Tetsuya Oishi er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Marie Brenden
Marie Brenden var ein norsk politikar for Ap. Ho vart innvald på Stortinget frå Oppland i 1985. Ho var vararepresentant i perioden 1981–1985.
Erika
Erika og Erica er kvinnenamn med tre moglege avleiingar. I europeisk samanheng er dei avleidd av Erik/c, eit gammalhøgtysk namn som tyder 'eineherskar' eller 'hovding'. I japansk tradisjon kan Erika vera ei samansetjing av namnet Eri og etterstavinga -ka. Ein siste inspirasjon for namnet kan vera det latinske erica, som tyder 'lyng', og er namnet på ei plantegruppe av lyng.
Erika har namnedag 18. mai i Noreg og 24. januar i Sverige.
Stuart Holden
Stuart Holden er ein skotsk-amerikansk fotballspelar som spelar for Bolton Wanderers i engelsk Premier League, og for det amerikanske landslaget. Han vart fødd i Skottland og flytta til Houston i Texas med familien sin då han var ti år gammal. Han gjekk til Bolton frå MLS-laget Houston Dynamo 25. januar 2010. Han representerte USA i sommar-OL i Beijing i 2008, der han skåra eitt mål. Han debuterte for USA sitt A-landslag 4. juli 2009 mot Grenada, og skåra eitt mål i debutkampen.
Erika
I 2008 var det 821 kvinner som heitte Erika og 411 som heitte Erica i Noreg.
Hufvudstadsbladet
Hufvudstadsbladet (HBL, på folkemunne Husis, på finsk også Hubla eller Höblä) er ei finlandssvensk dagsavis som blir gjeven ut i Helsingfors. Ho vart grunnlagt i 1864 av August Schauman og det første nummeret kom ut den 5. desember same år.
I byrjinga utkom Hufvudstadsbladet seks dagar i veka og vart seld berre til abonnentar. I slutten av 1800-talet vart Hufvudstadsbladet den største dagsavisa i Finland. I dag er ho den største svenskspråklege avisa i Finland, med eit opplag på omkring 50 000–55 000 per utgjevingsdag.
Namnet blir skrive Hufvudstadsbladet av historiske grunnar. Avisa, som frå og med 2004 kjem ut i tabloidformat, har også finskspråklege lesarar i Helsingfors.
Den andre hundreårskrigen
Den andre hundreårskrigen er namnet enkelte historikarar  nyttar om ei rekkje krigar og militære konfliktar mellom Kongedømet England (seinare Storbritannia) og Frankrike frå om lag 1689 til 1815. Uttrykket ser ut til ha vorte først nytta av JR Seeley i det viktige verket hans The Expansion of England: Two Courses of Lectures (1883). Som med hundreårskrigen skildrar ikkje namnet ein enkel krig, men ein generell vedvarande periode der dei to krigførande maktene var i strid med kvarandre. Namnet syner korleis krigane mellom dei to nasjonane påverka kvarandre i kampen om verdsherredøme for Frankrike og Storbritannia. Det var ein krig mellom og over framtida til kolonirika til dei to statane.
Dei forskjellige krigane mellom dei to statane på 1700-talet involverte stort sett andre europeiske land i store alliansar, men bortsett frå kvadrupelalliansekrigen der dei var allierte, stod Frankrike og Storbritannia alltid på kvar si side. Somme av krigane, som sjuårskrigen, har vorte rekna som verdskrigar og omfatta slag i dei blømande koloniane i India, Amerika og langs skipsrutene rundt heile jorda.
Krigsrekkja starta då den nederlandske Vilhelm III vart konge av England under revolusjonen i 1688. Den seinare kongefamilien Stuart, som konverterte til romersk katolisisme, søkte vennskap med Ludvig XIV. Jakob I og Karl I var begge protestantar og hadde prøvd så langt som mogeleg å unngå og involvere seg i trettiårskrigen og søkte fred med Frankrike på 1500-talet. Karl II og Jakob II hadde til og med aktivt støtta Ludvig XIV i krigen hans mot Den nederlandske republikken. Vilhelm III var derimot imot det katolske regimet til Ludvig XIV og gjekk i spissen for protestantismen. Dette medførte spaningar mellom dei to landa dei neste tiåra då Frankrike verna jakobittane som ønskte å styrte Stuart-familien, og etter 1715 Huset Hannover.
Etter Vilhelm III endra motstanden mellom Frankrike og Storbritannia seg frå religion til økonomi og handel. Dei to statane kappast om å dominere koloniriket i Amerika og Asia. Sjuårskrigen var den største og mest avgjerande av konfliktane.