cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Slaget ved San Pietro
Slaget ved San Pietro, òg kjend som slaget ved Crocetta eller slaget ved Parma vart utkjempa den 29. juni 1734, mellom soldatane til Frankrike og Sardinia på den eine sida og Habsburg-austerrikske soldatar på den andre, som ein del av den polske arvefølgjekrigen, mellom landsbyen La Crocetta og byen Parma, då i hertugdømet Parma. Austerrikske soldatar gjekk til åtak på ei fransk-sardisk skyttargravsstilling og vart til slutt drivne attende, mellom anna fordi kommandanten deira, Florimund Mercy, omkom og nestkommanderande Fredrik av Württemberg vart skadd. Begge sider leid store tap i slaget, som varte det meste av dagen.
Bakgrunn
Etter at kong August II av Polen døydde i februar 1733, prøvde dei europeiske stormaktene med diplomati og militær makt, å påverke valet av etterfølgjaren hans. I august 1733 vart Stanisław Leszczyński vald til konge av den polske riksdagen, medan Fredrik August, kurfyrste av Sachsen vart vald i oktober same år med støtte frå Russland. Stanisław hadde hovudsakleg støtte hos Frankrike, medan Fredrik August vart støtta av Russland og Habsburg-keisaren Karl VI. Den 10. oktober erklærte Frankrike krig mot Austerrike og Sachsen, for at dei skulle trekkje militærstyrkane sine ut av Polen, og kort tid etter invaderte dei både Rheinland og Habsburgområda i det som i dag er Nord-Italia. Det italienske felttoget vart utført i samarbeid med kong Karl Emmanuel III av Sardinia, som Frankrike hadde lovd hertugdømet Milano til i Torinotraktaten, signert i september 1733.
Allierte tar Milano
I oktober 1733 tok ein samla fransk-sardisk armé, med over 40 000 mann leia av Karl Emmanuel, raskt kontroll over områda til Milano utan særleg motstand frå dei om lag 12 000 austerrikske soldatane som forsvarte hertugdømet. Etter å ha erobra Tortona i februar 1734 slo dei leir for vinteren.
I november 1733 slo den 81 år gamle franske marskalken de Villars seg til armeen. Han og Karl Emmanuel var usamde om strategien, sidan Karl var skeptisk til franskmennene og ønskte å sikre Milano for seg sjølv, medan Villars ønskte å sikre sørenden av fjellovergangane over Alpane for å hindre austerrikske forsterkingar å nå Italia. Taktikken til Karl Emmanuel var mellom anna å med vilje forseinke rørsler som ikkje passa inn med måla hans. Villars vart frustrert og bad om å verte kalla attende i mai 1734. På veg til Frankrike vart han sjuk og døydde i Torino i juni. DEi franske soldatane i armeen vart då kommandert av generalane de Broglie og Coigny, som vart gjort til marskalkar.
Seint i juni 1734 vendte Karl Emmanuel attende til Torino, fordi kona Polyxena av Hessen-Rotenburg var sjuk. Han bad dei franske marskalkane om å unngå offensive handlingar fram til han vendte attende, sjølv om dette truleg var eit ledd i forseinkingstaktikken hans.
Austerriksk felttog
Som svar til at dei allierte erobra Milano, organiserte Austerrike ein armé for å ta dei attende. Sidan Karl Emmanuel insisterte på å sikre området kring Milano, klarte nokre austerrikske soldatar å krysse Alpane til skansen i Mantova så tidleg som november 1733, og forsterka styrken der til om lag 7 000 mann. Mot slutten av året hadde garnisonen vokse til 12 000, hovudsakleg soldatar henta frå skansane i hertugdømet Milano. Fredrik av Württemberg oppretta patruljar langs elvane Po og Oglio for å overvake rørslene til dei allierte i januar 1734, og forskansa grensa mellom Tirol og Milano. I mars hadde storleiken på armeen vokse til 24 000 og feltmarskalk Florimund Mercy hadde teke kommando over styrkane. Han heldt fram å oppretthalde ei defensiv stilling, sidan han tenkte at ei offensiv handling ville gjere Mantova eller Tirol for svake. Det var først tidleg i april at den austerrikske armeen marsjerte ut for å møte dei allierte, og samla seg langs elva Mincio. Eugene av Savoie gav i eit brev datert 26. april Mercy ordre om å starta felttoget. Dei totale styrkane til Austerrike i Nord-Italia hadde no vokse til meir enn 55 000.
Den 1. mai starta venstreflanken til den austerrikske armeen å krysse Po, og tvinga franske avdelingar på sørbreidda å vende attende mot Parma. Gjennom mai flytta denne flanken, kommandert av Fredrik av Württemberg, seg opp elva mot Parma, medan høgreflanken, under marskalk Mercy, flytta seg meir langsamt, forseinka på grunn av mangel på forsyningar. Den aldrande Mercy vart òg råka av hjerneslag i denne perioden og han mista synet. 1. juni dreiv Fredrik bort ei avdeling franske soldatar som var stasjonerte for å forsvare bruhovudet ved Colorno, ikkje langt frå Parma. Frå 3. til 8. juni kryssa mesteparten av den allierte armeen Po ved Sacca og slo seg saman med forsvarsstilligna der. Den 4. og 5. juni dreiv ei avdeling av sardiske soldatar austerrikarane frå Colorno, som trekte seg attende til Sorbolo for å planlegge eit åtak mot den allierte stillinga i Parma.
Slaget
Marskalk Coigny avgjorte å halde stand ved Parma, og den 28. juni sette han opp ei sterk stilling utanfor bymurane. Han ankra venstreflanken ved forsvarsverka i byen og høgreflanken ved landsbyen Crocetta, der han vart verna av myrområda kring elva Taro. Vegen mellom Crocetta og Parma gjekk langs ei vegfylling, og Coigny hadde grave djupe grøfter på kvar sider av vegen.
Marskalk Mercy kryssa Taro i front av armeen sin og om lag kl. 1000 fyrte han av skot mot den franske fortroppen, som trekte seg attende. Då Mercy nådde Crocetta gav han ordre til Fredrik, som kommanderte venstreflanken til austerrikarane, om å angripe med ein gong. Prinsen meinte han først måtte få fleire soldatar over elva og setje dei opp i linja. Mercy sa då «gjer som du vil, eg gjer det på min måte» og leia høgreflanken inn i slaget. Soldatane hans byrja å rykke fram og fylte grøfte med faskiner i eit knusande bombardement frå dei allierte. Den første bølgja vart driven attende, men Mercy heldt stand åtaket, og sendte utkvilte regiment inn i åtaket. Dei heldt fram arbeidet med å fylle att grøftene, mellom anna ved å kaste lika av soldatane sine ned i dei. Dei var på veg til å ta den første franske linja då Mercy vart treft og drepen av ei muskettkule, og skapte forvirring og uorden i linjene.
Fredrik kom då fram, tok over kommandoen og gjenoppretta ordenen. Austerrikarane fekk kontroll over vegfyllinga og starta å fylle grøfte på andre sida, denne gongen med lika til fienden. Fredrik fekk to hestar skoten under seg, og trekte seg etter kvart attende frå slagmarka med mindre skadar. Austerrikarane heldt derimot fram åtaket og dreiv franskmennene til murane ved Parma under tunge kampar. Franskmennene heldt desperat stand, og klarte etter kvart å stoppe det austerrikske åtaket. Austerrikarane trekte seg attende sørover då mørkret fall på.
Etterverknad
Austerrikarane fekk 6 172 drepne og skadde soldatar, mellom anna marskalk Mercy og seks generalar. Det var òg mange som deserterte. Franskmennene fekk 4 000 drepne og skadde soldatar og sardinarane 400. Sjølv om dei allierte klarte å halde slagmarka, vart det ikkje rekna som ein stor siger på grunn av dei store tapa.
Fredrik søkte tilflukt i borga Montechiarugolo der han skreiv ein rapport om slag til keisaren, og skulda nederlaget på omsynsløysa til Mercy. Austerrikarane trekte seg etter kvart attende til elva Secchia, der dei i juli fekk forsterkingar og ein ny kommandant, feltmarskalk Königsegg. Det skjedde lite då dei to armeane stod på kvar si side av Secchia fram til september, før Königsegg starta ei rekkje manøvrer som enda med at austerrikarane tapte ved Guastalla, igjen med store tap, den 19. september. Austerrikarane trekte seg då attende til Oglio, ei stilling dei heldt resten av året.
Mange av innbyggjarane i Parma var vitne til slaget, mellom andre den venetianske skodespelarforfattaren Carlo Goldoni, som då var i byen.
Stavanger-Viking
Stavanger-Viking var ein ishockeyklubb frå Stavanger som spelte heimekampane sine i Siddishallen.
Klubben blei danna i 1996 då Viking Ishockeyklubb gjekk konkurs. Han gjekk sjølv teknisk konkurs i 2001. Frå 1998 til 2001 spelte klubben i Eliteserien.
The Buddha of Suburbia av David Bowie
The Buddha of Suburbia er eit filmmusikkalbum frå 1993 av den engelske musikaren David Bowie inspirert av miniserien The Buddha of Suburbia som opphavleg gjekk på BBC2, basert på romanen The Buddha of Suburbia av Hanif Kureishi. Sjølv om det er klassifisert som eit «lydsporalbum», er det berre tittelsporet som faktisk vart nytta i serien.
Albumet kom ut mellom Black Tie White Noise (1993) og Outside (1995). Det var produsert og miksa i Mountain Studios (Montreux) i Sveits og tok i følgje Bowie berre seks dagar å skrive og spele inn, og femten dagar å mikse på grunn av tekniske problem.
Bakgrunn
Under den korte presseturneen til Bowie for Black Tie White Noise tidleg i 1993, snakka han med Hanif Kureishi, som føreslo at Bowie kunne skrive musikk for den komande miniserien hans The Buddha of Suburbia for BBC. Musikken Bowie laga var korte «motiv – kombinasjonar av gitar, synthesizer, trompet, perkusjon og sitar.» Etter ein kom fram til at musikken ikkje passa for showet, gjekk Bowie attende til den nye musikken i lag med Erdal Kizilcay, og omforma songane ved å forvrenge dei, spele dei inn på ny og leggje til vokalmelodiar til songane. Berre tittelsporet var uendra frå det originale lydsporet. Albumet vart klassifisert og gjeve ut som eit filmusikkalbum i november 1993.
Fylkesveg 804 i Telemark
Fylkesveg 804 i Telemark går mellom Førstøyl og Heimdal i Tokke kommune. Vegen er 5,8 km lang.
The Buddha of Suburbia av David Bowie
Bakgrunn
Seinare i 1990-åra vurderte Bowie å spele inn «Dead Against It» på ny, ein av songane frå dette albumet, under både Outside i 1995 og Earthling i 1997, men om han vart spelt inn kom han ikkje ut på ny.
Sletting
Trass i at Bowie trekte albumet fram som favorittalbumet hans var både den europeiske versjonen frå 1993 og den amerikanske versjonen frå 1995 ute av opplag i mange år. Eller som Bowie sa det «Sjølve albumet fekk berre ei enkelt melding, ei god melding faktisk, og det eksisterer i røynda ikkje i katalogen min - det var klassifiset som eit lydspor og fekk overhovudet ingenting til marknadsføring. Ei stor skam.»
Albumet kom ut på ny 17. september 2007, i Storbritannia og 2. oktober 2007 i USA.
Inspirasjonar
På den europeiske versjonen av albumet skreiv Bowie omfattande notat om emna og produksjonsteknikkane som vart nytta, og avslører ei liste over 'restar frå 1970-åra' som inspirasjon for songane hans. Lista omfatta dei følgjande referansane:
Tekstar etter fri assosiasjon, Pink Floyd, Harry Partch, kostyme, bluesklubbar, Unter den Linden, Brucke Museum, Pet Sounds, vener av Krays, Roxy Music, T-Rex, The Casserole, Neu!, Kraftwerk, Bromley, Croydon, Eno, postituerte & Soho, Ronnie Scott's Club, reiser gjennom Russland, einsemd, O'Jays, Philip Glass i New York-klubbar, Die Mauer, dop.
Piotr Zieliński
Piotr Zieliński er ein polsk fotballspelar, som i 2018 spela for Napoli i italiensk Serie A. Han har òg landskampar for Polen.
George VI-isen
George VI-isen er ein stor isbrem som dekkjer George VI Sound mellom Aleksanderøya og Palmer Land i Antarktis. Isbremmen strekkjer seg frå Ronne Entrance, ved sørvestenden av sundet til Niznik Island, kring 55 km sør for det nordlege innløpet mellom Cape Brown og Cape Jeremy. Han vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i samband med George VI Sound.
Fylkesveg 804 (fleirtyding)
Fylkesveg 804 finst i fleire fylke i Noreg:
Psy
Park Jae-sang er ein sørkoreansk rappar, låtskrivar, dansar og plateprodusent. Han er betre kjend under artistnamnet Psy (koreansk skrift 싸이). Han har laga humoristiske videoklipp, gjort fleire sceneopptredenar og opptredd på TV-program som The Ellen DeGeneres Show, Extra, Good Sunday: X-Man, The Golden Fishery og Saturday Night Live.
Psy tok utdanning ved Boston University og Berklee School of Music, men fullførte aldri noka grad.
Musikkvideoen til låten «Gangnam Style» var den mest sette videoen på YouTube. Videoen er per desember 2022 blitt sett over fire milliardar gonger.
Camilla Carstens
Carstens spelte på Fjellhammer IL før ho melde overgang til franske Metz. Sidan var ho aktiv på danske lag, fyrst Ikast i tida 1998-2001 og sidan på Kolding IF, heile tida som rykkrom-spelar.
Carstens debuterte på landslaget i oktober 1998. Ho var med i den norske troppen som vann handball-EM 1998, utan å få mykje speletid i meisterskapen. To år seinare deltok ho også for Noreg i handball-EM i Romania, men vart som i 1998 sitjande mykje på innbytarbenken.
Viking Ishockeyklubb
Viking Ishockeyklubb  (1968-1996) var ein ishockeyklubb frå Stavanger som spelte heimekampane sine i Siddishallen. Viking spelte til samman 18 sesongar i Eliteserien i ishockey for menn. Viking Ishockeyklubb vart avvikla etter sesongen 1996-1997, og Viking Hockey vart skipa.
Video Games av Lana Del Rey
«Video Games» er debutsingelen til den amerikanske songaren Lana Del Rey. Han er ein kammerpop-ballade med element av indiepop og triphop og vart produsert av Robopop. Teksten og musikken er skriven av Del Rey og Justin Parker. Han vart først gjeven ut på Internett den 29. juni 2011 og vart seinare gjeven ut på EPen Lana Del Rey, før han kom ut som første singelen frå studioalbumet Born to Die den 10. oktober 2011, på Interscope Records. Songen fekk stort sett gode meldingar frå kritikarane, som hylla den unike stemma hennar.
«Video Games» selde særs godt og nådde førsteplassen i Tyskland og Topp 10 på singellistene i Austerrike, Belgia, Tsjekkia, Nederland, Frankrike, Irland, Polen, Skottland, Sveits og Storbritannia. Musikkvideoen til songen vart regissert og klypt av Del Rey sjølv der ho syng songen filma med eit webkamera blanda med arkivklipp.
Singelen selde til platinaplate i minst ni land og vann ein Ivor Novello-pris for «Best Contemporary Song» i 2012 i tillegg til at han vart nominert til fleire andre prisar.
Alessandro Cambalhota
Alessandro Cambalhota er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Fylkesveg 714 (fleirtyding)
Fylkesveg 714 finst i fleire fylke i Noreg:
Unionspartiet
Til unionsspartiet sokna rundt 20 av representantane som møtte på Eidsvoll. Gruppa vart leia av grev Johan Caspar Herman Wedel Jarlsberg, Severin Løvenskiold, Nicolai Wergeland, Peder Anker og Jacob Aall.
Unionspartiet tala for ei grunnlov som opna for at ein kunne inngå ein frivillig union med Sverige.
Johannes Vold
Johannes Vold er ein tidlegare fotballspelar frå Vigrestad i Rogaland. Han var angrepsspelar, seriemeister 1972 og 1973 med Viking Fotballklubb.
Klubbspel
Vold melde seg inn i Bryne FK hausten 1961. Fram til 1970 var han aktiv i fyrst 3. divisjon og frå 1965 i 2. divisjon. Både i 1968 og 1969 var han toppskårar i avdeling A. Åra 1971-73 var han Viking-spelar. Etter seriebronse i 1971 var han med om å vinne 1. divisjon i 1972 og 1973. Med høvesvis 15 og 11 nettkjenningar var han sesongane 1972 og -73 laget sin toppskårar i serien. Vold avslutta si tid som aktiv med spel for tredjedivisjonslaget Vigrestad IK i åra 1974 til -76.
Adenbukta
Adenbukta (arabisk خليج عدن - Ḫalīǧ ʻAdan, somali Gacanka Cadmeed) er ei om lag 900 km lang bukt som ligg vest i Arabiahavet. Bukta går aust-vest og har Jemen-kysten i nord og den somaliske kysten på Afrikas horn i sør.
Adenbukta knyt Indiahavet saman med Raudehavet via Bab el-Mandeb mellom kysten av Djibouti og Jemen. Ved hjelp av Suezkanalen i Egypt kan ein koma seg frå Indiahavet og heilt opp til Middelhavet gjennom Adenbukta. Dei siste åra har den viktige sjøfartsvegen vore sterkt plaga med piratar.
Bukta er kalla opp etter hamnebyen Aden i Jemen. Historisk vart Adenbukta kalla «Berberabukta» etter den gamle somaliske byen Berbera på sørsida.
Simonyspitze
Simonyspitze er eit 3 473 meter over havet høgt fjell i Venediger-massivet i Hohe Tauern i Alpane, på grensa mellom forbundslanda Tirol og Salzburg i Austerrike.
Adenbukta
Hydrografi
Temperaturen i Adenbukta varierer frå 15 °C og 28 °C, avhengig av årstid og monsunen. Saliniteten i bukta på 10 meters djupne varierer frå of the gulf at 10 m depth varies from 35,3 ‰ langs austkysten av Somalia til så mykje som 37,3 ‰ i midten av bukta, medan oksygeninnhaldet i Adenbukta på den same djupnra typisk er mellom 4,0 og 5,0 mg/L.
Simonyspitze
Namnet fekk fjellet på eit møte i Oesterreichischen Alpenverein den 15. mars 1865 etter eit framlegg frå kartografen Franz Keil. Slik ynskte han å heidre geografen og alpeforskaren Friedrich Simony. Fjelltoppen vart bestige fyrste gongen 28. juli 1871 av fjellklatraren Theodor Harpprecht frå Stuttgart og fjellføraren Josef Schnell.
Before We Were So Rudely Interrupted
Before We Were So Rudely Interrupted er eit album frå 1977 av The Animals, her kalla The Original Animals.
Adenbukta
Handel
Adenbukta er ei viktig skipsrute, særleg for olje frå Persiabukta, noko som gjer ruta til ein viktig del av verdsøkonomien. Kring 11 % av petroleum frakta på verdshava, passerer gjennom Adenbukta på veg til Suezkanalen eller raffineri i regionen. Dei største hamnebyane langs bukta er Aden i Jemen, Djibouti by i Djibouti og Zeila, Berbera og Bosaso i Somalia.
Viking Hockey
Viking Hockey  (1998-2014) var ein ishockeyklubb frå Stavanger som spelte heimekampane sine i Siddishallen. Viking Hockey vart selt til Stavanger Hockey og avvikla i 2014.
Before We Were So Rudely Interrupted
Historie
Tittelen syner til den første setninga i den første artikkelen til William Connor i Daily Mirror etter den andre verdskrigen: «As I was saying before I was so rudely interrupted,...».
Adenbukta
Handel
I tidlegare historie var byen Seera, like sør for den moderne byen Aden, ein viktig hamneby for handel i regionen. Seera, eller Krater, var den viktigaste hamna i det førislamske kongedømet Awsan, og etter annekteringa av kongedømet Saba på slutten av 400-talet, spelte han ei viktig rolle i sambandet mellom Afrika og Arabia.
India får inn 50 milliardar US-dolla i import og 60 milliardar US-dollar i eksport gjennom dette området kvart år. På grunn av dette og for å verne handelen for andre land, har India eit krigsskip i området.
Before We Were So Rudely Interrupted
Historie
Albumet vart remastra og gjeven ut på CD i 2000 av Repertoire Records.
Adenbukta
Handel
Seint på 2000-talet utvikla bukta seg til eit senter for piratveksemd. I 2013 hadde åtaka i farvatnet minka ein god del på grunn av aktiv privat tryggleik og internasjonale marinepatruljar.
Before We Were So Rudely Interrupted
Mottaking
Albumet fekk god kritikk då det kom ut. Rolling Stone-skribent Dave Marsh kalla det «overraskande bra, eit enkelt album med den originale besetninga, igjen dominert av Price og Burdon». Bruce Eder frå Allmusic kalla det «ikkje langt frå ein tapt klassikar».
Adenbukta
Økologi
Geologisk sett er ikkje bukta gammal, og Adenbukta har eit unikt biologisk mangfald med mange forskjellige typar fisk, korallar, sjøfugl og virvellause dyr. Dette rike økologiske mangfaldet har nytt godt av forholdsvis lite forureining i bukta. Miljøvernsgrupper fryktar derimot at mangelen på koordinerte forsøk på å kontrollere forureininga i området kan endre dette. Kvalar, delfinar og sjøkyr var ein gong vanlege i bukta før tala deira vart kraftig reduserte på grunn av ulovleg jakt av Sovjetunionen og Japan i 1960- og 1970-åra.
Byar
Byar ved kysten av Adenbukta:
Ruzizi
Geografi og geologi
Ruzizi er ei grenseelv mellom Kongo-Kinshasa i vest og Rwanda i i aust. I tillegg er ho saman med Tanganyikasjøen grense til Burundi. Elva går langs den austlege Riftdalen. Den omgjevande elvedalen er meir kupert i nord enn i sør. I nærleiken av munningen i sør forbind ei bru Burundi med Kongo.
Flora og fauna
Rusizi nasjonalpark ligg ved deltaet til Ruzizielva. Det finst òg nilkrokodillar her. Ein av desse, kalla Gustave, er blitt kjend i nyare tid for å ha drepe og ete fleire menneske.
Ein dokumentarfilm om Gustave fortel at det rundt 1950 var bøflar, elefantar og vortesvin her, men at dei sidan då er blitt drive bort av menneske. Det einaste av dei større dyra som er att i tillegg til krokodillar er flodhest.
Kraftutvinning
Den første Ruzizidammen (Ruzizi I) blei oppført ved utløpet frå Kivusjøen i 1958. Denne har endra vassnivået og vassmengda i elva. Dammen, som leverer elektrisitet til Bubanza, Kigoma og dessutan Mururo (Rwanda) har ein kapasitet på 30 MW. Ein annan dam (Ruzizi II) blei oppført i 1989 med ein kapasitet på 44 MW. Demningane er felleseige for dei tre nabolanda.
Ettersom kraftproduksjonen ikkje svarte til etterspurnaden, blei det planlagt eit tredje kraftverk (Ruzizi III) med støtte frå Den europeiske investeringsbanken (EIB)  og den afrikanske utviklingsbanken.
Ein har òg lagt planar om eit fjerde kraftverk, Ruzizi IV.
Krasnokamsk
Staden vart grunnlagt i 1929 og fekk bystatus i 1938.
Before We Were So Rudely Interrupted
Mottaking
Albumet selde derimot svakt og det vart ikkje halden ein turne. Stilen høvde heller ikkje inn med punkrocken og discoen som var populær på denne tida. Albumet nådde 70. plass på lista i USA, 24. plass i Nederland og gjekk ikkje inn på lista i Storbritannia i det heile.
Batley
Batley er ein liten by i West Yorkshire i England. Han ligg nord for Dewsbury, like ved motorvegen M62.
Byen var i viktoriansk tid eit sentrum for det som vart kalla «the shoddy trade», den tilsmussede næringa. Filler og gamle klede vart resirkulert til teppe, pledd og uniformer. Eigarane av føretaka som dreiv med dette vart kalla shoddy barons og det var òg ein shoddy King. Det store huset som no er Bagshaw Museum i Wilton Park vart bygd av ein av desse «baronane».
Batley Grammar School har hatt fleire kjende elevar: Sir Titus Salt, som grunnla mønsterlandsbyen Saltaire og dessutan Joseph Priestley, Josiah Wedgwood og kaptein James Cook.
Byen har saman med Dewsbury slite med økonomiske problem i lengre tid, og begge har vorte med i eit EU-program for å avhjelpe dette.
Olav Nysæter
Olav Nysæter er ein norsk tidlegare fotballspelar. Han var angrepsspelar og toppskårar i 1. divisjon i 1983 med Kongsvinger IL.
Klubbspel
Åra 1973 og -74 spelte Nysæter på femtedivisjonslaget Vaaler. Sidan var han aktiv på Flisa IL sitt lag, ein divisjon høgre i seriesystemet. Frå 1980 spelte han for Kongsvinger IL, ein fotballklubb som i 1982 vann 2. divisjon A. I klubbens fyrste sesong i norsk toppdivisjon skåra Nysæter 14 mål og vart toppskårar i serien. Han la opp i 1987.
Landslagsspel
Nysæter var med i 2 landskampar, begge kvalifiseringskampar til Sommar-OL 1984. Kampane fann stad i Poznan i Polen den 9. november 1983 og i Potsdam i dåverande Aust-Tyskland tre dagar seinare. Begge enda med norsk 0–1-tap.
Falnes kyrkje
Falnes kyrkje er ei langkyrkje frå 1851 i Skudeneshavn i Karmøy kommune i Rogaland fylke.
Byggverket er i tømmer og har 600 sitjeplassar.
Det er kyrkjegard ved kyrkja.
Drenovë
Drenovë (makedonsk Дреново, Drenovo) er ein tidlegare landkommune i regionen Korçë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Korçë.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Drenovë ein del av distriktet Korçë. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Musikkgruppa Tintern Abbey
Historie
Bandet gav berre ut ein singel på Deram Records, «Beeside»/«Vacuum Cleaner» (Deram 164), i desember 1967. Singelen var produsert av Jonathan Webber, men selde dårleg. Dei spelte så inn songen «Snowman», som var klar for utgjeving då Smith slutta i gruppa. Paul Brett vart då henta inn som gitarist. I tillegg kom organisten Terry Goldberg, opphavleg frå Mark Leeman Five med i bandet. «How Do I Feel Today»/«Do What You Must» var planlagt for utgjeving i april 1968, men kom aldri ut. Det var òg planar om eit heilt album i august 1968, men innan den tid var banet oppløyst.
Sidan bandet vart oppløyst har singelen «Beeside»/«Vacuum Cleaner» vore ettertrakta blant samlarar (ofte selt for over tusen britiske pund) og har blitt trekt fram som eit av dei beste døma på britisk psykedelia.
I 2006 vart det gjeve ut ein 7" vinyl-EP med fire songar bandet spelte inn i 1968.
Kalksinter
Kalksinter er eit porøs, korna eller tråda kalkavsetning.
Stavanger Hockey
Stavanger Hockey Ishockeyklubben Stavanger er ein ishockeyklubb frå Stavanger, som er ein del av Stavanger Oilers som spelar heimekampane sine i Siddishallen. Elitelaget spelar i Eliteserien i ishockey for kvinner.
Skedsmo Ishockeyklubb
Skedsmo Ishockeyklubb  Skedsmo IK (SIK)  er ein ishockeyklubb frå Skedsmo, som er medlem av Norges Ishockeyforbund som spelar heimekampane sine i Skedsmo Ishall. Elitelaget spelar i 3. divisjon ishockey for menn.
Shaka Samvat
Sjaka-kalenderen (sanskrit, også kalla Shaka Samvat eller Saka Samvat) eller Salivahana-kalenderen er ei tidsrekning frå Sør-Asia som i dag har offisiell status som indisk nasjonalkalender. Ei moderne form av kalenderen har offisielt vore i bruk i India sidan 1957. Kalenderen er ein av fleire hindukalendrar.
Året då kalenderen byrjar svarer til år 78 i den vestlege (gregorianske) kalenderen. Byrjinga av året ligg i månaden tsjaitra, dagen etter vårjamdøgn. Dette svarer til 22. mars i den vestlege kalenderen. Eit år i kalenderen har 365 dagar, 366 ved skotår. Den første månaden (tsjaitra) har normalt 30 dagar, 31 ved skotår. Dei neste fem månadane har 31 dagar kvar, dei andre har 30.
Bruk
Kalenderen har vore i bruk på mange gamle inskripsjonar i Sør- og Søraust-Asia. I dag blir han brukt av The Gazette of India, All India Radio og kalendrar og utsegner frå dei indiske styresmaktene, saman med den gregorianske kalenderen.
Kalenderen er også i bruk blant hinduar på Java og Bali. Den stille dagen, nyepi, er ei balinesisk nyttårsmarkering etter denne kalenderen. Nepal bruker ein avleidd kalender, Nepal Sambat.
Opphav
Kalenderen har eksistert i ulike former, både som ein månekalender og som ein lunisolar kalender. I nord starta ein ny månad ved fullmåne og i sør ved nymåne.
Utgangspunktet til kalenderen er omdiskutert. Mange kronologiar plasserer byrjinga med tidspunktet då kong Tsjasktana kom på trona i Gujarat, i år 78. Ein har funne innskrifter gjort under han, datert til år 11 og 52, i Andhau i Kutch. Desse årstala blir tolka som sjakakalenderåra 11 (89 e.Kr.) og 52 (130 e.Kr.).
Andre moglege utgangspunkt for kalenderen er regjeringstida til kong Kanisjka eller faren hans Vima Kadphises av Kusjanriket, kong Sjalivahana av Satavahanariket, Vonones II av Partia eller av Nahapana av Veststaprane.
Baktun
Ein baktun (eigentleg b'ak'tun [ɓak'tun]) er 20 k'atun-syklusar i den lange mesoamerikanske kalenderen. Han inneheld 144 000 dagar, lik 394,26 tropiske år. Den klassiske perioden i mayasivilisasjonen gjekk føre seg i løpet av den 8. og 9. baktunen i den noverande kalendersyklusen. Den noverande baktunen starta 13.0.0.0.0 — 21. desember 2012 ved å nytta GMT-korrelasjonen.
Arkeologen J. Eric S. Thompson uttalte at det er feil å seia at ein dato i den lange kalenderen på til dømes 9.15.10.0.0 er i «den niande baktunen», analogt med å skildra år 209 e.Kr. som i «andre hundreåret e.Kr.» Likevel er praksisen så godt etablert blant mayaepigrafar og andre mayastudentar, at å endra han ville gjera meir skade enn å føra han vidare. Dagens praksis med å omtala dagens baktun som «baktun 13» eller «trettande baktun» kan stå, sjølv om det eigentleg er den fjortande baktunen. Alternativt kan den første baktunen i staden refererast til som den 0. eller null for å unngå denne tvitydinga.
Kallenamn
Kallenamn er namn som ikkje er gjevne formelt, men blir brukte i tiltale eller omtale i visse samanhengar. Menneske, dyr, stader og ting kan ha kallenamn, og ein finn dei i ei rekke ulike samfunn, men dei er meir utbreidde i somme. Kallenamn kan lagast på ulike måtar, til dømes som kjælenamn eller aukenamn, etter eit standardisert mønster eller ved eit tilfelle. Dei kan ta utgangspunkt i formelle føre- og etternamn, stilling eller eigenskapar til den dei nemner. Kallenamn kan ganske enkelt vera ein måte å få lettare ord å seia på, men kan også brukast til å skapa samhald innan ei gruppe eller til mobbing. Medan kallenamn kan vera flyktiga, kan dei òg gå over til å bli faste namn.
Vanlege opphav for kallenamn
Forenkla former og forkortingar av eigentlege namn er ein vanleg måte å skapa kallenamn på. Det kan til dømes vera vanleg å korta lengre namn namn ned til ei eller to stavingar (som «Joe» frå Joseph eller «Sanna» frå Susanna), eller å bruka førstedelen og ei typisk tilleggstaving som «-i» (som i «Kjelli») eller «-en» (som i «Leifen»). Lydane i namna kan også forenklast, som når Joakim blir til «Jokke» eller Karl blir til «Kalle». Språk kan ha ulike mønster for å forma kallenamn som etterkvart kan skilja seg frå det opphavlege namnet, noko ein mellom anna ser i britiske kjælenamn, der «Peg» kan vera ei form for Margaret og «Bobby» ei form for Robert.
Kjælenamn er særleg vanlege innan familiar og parforhald. Dei er ofte namn som høyrest koselege ut, anten ved ei positiv tyding eller gjennom lydar som gjer dei søte. Diminutiv og andre namn som gjer den omtalte «liten» er vanlege, til dømes «Vesla», «Baby» eller det eigentlege namnet saman med forstavingar som «Vesle-» («Lil'» på engelsk, «P'tit» på fransk) eller etterstavingar som «-ella», «-ette» og «-ino». Forenkla namn skapt gjennom barnespråk, til dømes «Dadda» eller «Totto», er også utbreidde. Visse faste ord blir mykje brukte som kjælenamn, til dømes «kjære», «tesoro» (italiensk for 'skatt') eller «honey» (engelsk for 'honning'), men det kan også oppstå mindre typiske namn som bygger på særlege hendingar.
Tilnamn er skildrande namn som kan gjevast innanfor ei gruppe, til dømes ein kameratgjeng. Dei kan visa til utsjånad eller evner (til dømes «Blondie» eller «Sterke-Per») eller noko ein minnest ved denne personen (til dømes Eirik Blodøks). Slike tilnamn kan ofte vera humoristiske og nokre gonger ironiske (Harald Hårfagre hadde uflidd hår). Tilnamn kan også oppstå ut frå hendingar, ordspel på namn eller liknande. Mange av dei kan vera fornærmande, som «Bolla» eller «Stilken».
Ofte blir kallenamn gjeve av andre enn personen som blir kalla, men ein kan også velja sitt eige kallenamn.
Dyrenamn kan vera bokstavelege kallenamn, namn som blir brukte til å kalla på dyr. Dei kan då ha ei særskild utforming som gjer dei lette for dyr å kjenna att.
Grunnar til bruk
Kallenamn kan brukast av praktiske årsaker, særleg fordi eit namn er for langt eller for å skilja mellom ulike folk med same namn. Ein kan også bruka slike namn for å skjula identiteten sin.
Bruk av kallenamn kan også symbolisera ulike tilhøve, som avstand eller nærleik. Det å gje eller bruka eit kallenamn om nokon kan visa kjennskap, som at nokon høyrer til same gruppe eller har ei historie saman. Vaksne som kallar nokon med eit kallenamn dei hadde på skulen er eit døme på dette. Dersom nokon har eit innarbeidd kallenamn og ein vel å ikkje bruka dette, men i staden det fullstendige namnet, kan ein markera avstand.
Kallenamn kan også brukast til å avvisa nokon eller ei oppfatting av dei. Bruk av kallenamn kan visa at ein ikkje bryr seg om nokon sin verkelege identitet, symbolisert gjennom namnet. Til dømes kan det vera sårande om ein bruker belasta klengenamn ut frå nokon sitt etniske opphav, som «boy» eller «Blackie» om folk med farga hud. Andre grunnar til å bruka kallenamn er for å fjerna noko av makta til den ein omtaler, som når djevelen og andre vonde makter er omfatta av namnetabu og i staden blir omtala som «Gamle-Eirik» eller «Old Nick».
Kallenamn kan innførast for å oppmuntra til ei viss oppfatting av nokon eller noko. Ein herskar kan til dømes gå inn for å få eit godt ettermæle og oppmuntra sogeskrivarar og liknande til å gje han positive tilnamn. Stader kan marknadsførast gjennom tilnamn, til dømes «Nordens Paris» for Tromsø.
Utbreiing
Visse miljø er meir kjende for å bruka kallenamn enn andre, og forsking tyder på at dei blir laga og brukt noko meir i maskuline miljø enn elles. Ein kan finna velutvikla kallenamnsystem i mellom anna kostskular, militæret og innan idrettsmiljø. Kriminelle og andre undergrunnsmiljø, som motstandsrørsler eller hemmelege selskap, kan bruka kallenamn medvite for å gøyma identiteten sin.
I Romarriket blei kallenamn tekne i bruk for å skilja folk med like namn frå kvarandre. Desse namna, kjende som cognomen, blei stadig meir offisielle, og blei brukte som tiltalenamn og som namn i slektsgreiner. Fleire romarar er kjende for ettertida gjennom sine cognomen, som Cæsar (fleire moglege tydingar) og Cicero ('kikert').
I norrøn tid vart kallenamn brukt som tilnamn for å skilje folk frå kvarandre, sidan namneskikken med personnamn og farsnamn som skifta mellom kvar generasjon elles kunne føra til mange like namn. Kallenamna kunne spela på utsjånad og vera lite smigrande, som tilnamna til Harald Blåtann eller Erling Skakke. Andre kunne visa til særskilde evner eller handlingar, som nemningane til Einar Tambarskjelve eller Sigurd Jorsalfare. Elles var det vanleg å gje epitetar etter kvar ein kom frå, som Hårek frå Tjøtta.
Nokre former for media, særleg tabloidar, bruker ofte uformelle kortnamn (som «Moskva-Marit» eller «Gazza»), medan ein i mange internettsamfunn er kjend under lettskrivne namn (ofte kalla «nick» eller «handle») i staden for sitt verkelege namn.
Bakgrunnsstoff
Прозвище
Filchner-Ronne-isen
Filchner-Ronne-isen, òg kalla Ronne-Filchner-isen er isbrem i Antarktis på grensa til Weddellhavet.
Skildring
Rønneisen er den største og den vestlege delen av Filchner-Ronne-isen. Han grensar i vest til foten av Den antarktiske halvøya (Graham Land med Zumberge Coast og Orville Coast) og Ellsworth Land. Offiser Finn Rønne, leiaren for Ronne Antarctic Research Expedition (RARE) i 1947-48, oppdaga og fotografert ei stripe langs heile den nordlege delen av denne isbremmen under to flyturar i november og desember 1947. Han namngav bremme «Lassiter Shelf Ice» og gav landområdet han meinte låg innanfor namnet «Queen Elizabeth Land». I 1957-58 under Det internasjonale geofysiske året vitja ei gruppe ved Ellsworth-basen, då under kaptein Ronne, isbremmen og fann ut at han var større enn tidlegare kartlagd, og at han strekte seg langt sørover. Sidan namnet til kaptein James Lassiter hadde blitt brukt om ein kyst i Palmer Land, godtok Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) namnet Ronne Ice Shelf for denne store isbremmen.
Filchnerisen er den austlege delen av Filchner-Ronne-isen. Han grensar i vest til Berkner Island og i aust til Coats Land. Den austlege delen av denne isbremmen vart oppdaga i januar–februar 1912 av Den tyske antarktisekspedisjonen under Wilhelm Filchner. Filchner namngav isen etter Kaiser Wilhelm, men keisaren bad om at isen skulle kallast opp etter oppdagaren. Isen får hovudsakleg istilførsel frå Slessorbreen, Recoverybreen og Support Force-breen, alle ligg aust for Berkner Island.
Nedbryting
I oktober 1998 braut isfjellet A-38 av utanfor Filchner-Ronne-isen. Det hadde ein storleik på kring 150 gonger 50 km og var dermed større enn delstaten Delaware. Det braut seinare opp i tre delar. Eit isfjell med om lag same storleik kalva i mai 2000. Det målte 167 gonger 32 km og vart kalla A-43. Ein trur at denne isen vart observert i november 2006 frå kysten av Sørøya på New Zealand, den første gongen ein hadde sett isfjell frå det newzealandske fastlandet sidan 1931. Ei gruppe små isfjell vart sett utanfor søraustkysten av øya, og eit av dei dreiv nær nok til at det var synleg frå åsane oppom byen Dunedin. Om desse faktisk var restane av kalvinga, så har dei reist kring 13 500 km i løpet av 5,5 år.
Frå 12. januar til 28. oktober 2012 braut eit område som var større enn delstaten Rhode Island av frå Ronne-Filchnerisen og delte seg i mange mindre bitar. Moderate-Resolution Imaging Spectroradiometer (MODIS) tok bilete av hendinga.
Isen i Filchner-Ronne-isen kan vere så tjukk som 600 m og vatnet under er kring 1400 m på det djupaste.
Kainositt
Kainositt er eit brunleg, sjeldan mineral, originalskildring frå ein granittpegmatitt på Hidra ved Flekkefjord av A. E. Nordenskiöld i 1886. Det er kjemisk sett eit karbonatsilikat av kalsium og lantanoid, Ca2(Ce,Y)2Si4O12(CO3)·H2O, med rombisk symmetri.
Fiskereiskapen gilje
Ei gilje er ein fiskereiskap som truleg har røter tilbake til steinalderen. Giljene vart brukt til laksefiske og var vanleg på Vestlandet i Noreg.
Utsjånad
Ei gilje er eit stillas bygd i strandsona. På denne festa ein ei not, kalla giljenot ellet sitjenot, som fungerte som ein stor håv. Nota vart senka slik at den låg flatt under vatn, men hadde eit hjørne over vatn. Giljene vart bygd på stader der fisken vandra. Oppe i stillaset var det plass til to fiskarar på vakt.
Metode
Fisket med gilje er best i tussmørke. Dei to vaktmennene i stillaset sat oppe på toppen av gilja og stirde ned i sjøen. Når laksen kom, drog dei i to tau, og laksen vart fanga. Så måtte dei ro ut til nota og få laksen om bord før dei tok ein ny runde i gilja.
Skatt i Noreg
I Noreg skattar ein prosent av inntekt og av formue. Det er mange fråtrekk i inntekta før ein kjem til det som er skattbar inntekt. I Noreg var skatteprosenten i 2008 på inntekt 28, både for private og bedrifter. Inntekt over 420 000 kroner for privatpersonar blir skattlagt med 37% og inntekt over 682 500 blir skatta 40 %.
Fiskereiskapen gilje
Historie
Denne fiskemetoden har trulig røter tilbake til steinalderen, og var utbredt på Vestlandet før i tida. Laksefiske med gilje og not var nesten einerådande fram til midt på 1800-talet. Men mot slutten av 1800-talet kom ein ny reiskap, kilenota. Kilenota var sjølvfiskande i motsetnad til fiske med gilje. I dag er dei fleste giljene kulturminne som ikkje er i bruk.
Skatt i Noreg
Formuesskatten i Noreg i 2008 var på 0,9 prosent for formuar mellom 220 000 og 540 000. Formue over 540 000 blir skattlagt med 1,1 prosent.
Personskatten går til stat, fylke og kommune etter ei fordeling som blir fastsett i statsbudsjettet. Skatten går til å finansiere offentlege velferdsordningar og andre tiltak som det offentlege står ansvarleg for. I tillegg til skatt betaler dei fleste mange andre avgifter som går inn i statskassa. Mange næringar har spesielle skatteregime. Dette gjeld til dømes petroleumsnæringa og reiarlaga. Den einaste skatten kommunane sjølv avgjer om dei vil skrive ut er eigedomsskatten. I 2006 hadde 63 prosent av kommunane innført eigedomsskatt på bustader. Alle kommunane hadde eigedomsskatt på «verker og bruk».
Novolazarevskaja-stasjonen
Novolazarevskajabasen (russisk Станция Новолазаревская) er ein russisk, tidlegare sovjetisk, forskingsstasjon i Antarktis. Stasjonen ligg i Schirmacheroasen i Dronning Maud Land, 75 km frå kysten av Antarktis, som han er skild frå av Lazarevisen. Han vart opna 18. januar 1961 av Den sjette sovjetiske antarktisekspedisjonen. Om sommaren kan opp mot 70 personar ha plass her.
Skatt i Noreg
Rettsgrunnlag
Folket sin rett til sjølv å fastsetje sine skattar er eit grunnleggjande prinsipp i eit demokrati. I Noreg er dette prinsippet nedfelt i Grunnloven § 75 bokstav a:
Novolazarevskaja-stasjonen
Novolazarevskaja har ei flystripe. I 2010 starta GLONASS arbeid på Novolazarevskaja. Refernasestasjonestasjonen gjer at personellet på Novolazarevskaja har tilgang til Internett.
Skatt i Noreg
Rettsgrunnlag
Skattar, avgifter og toll blir vedteke av Stortinget for eitt år om gongen gjennom dei årlege skatte-, avgifts- og tollvedtaka (plenarvedtak). Stortinget må dermed kvart år ta stilling til om det er ynskjeleg å endre skatte- og avgiftsopplegget. Det kviler i utgangspunktet ingen andre avgrensingar på Stortinget si skattleggingsmyndigheit enn dei som følgjer av Grunnloven. Forbodet mot tilbakeverkande lover i Grunnloven § 97 er eit døme på ei slik avgrensing.
Meir detaljerte skattereglar er gitt i ei rekkje lover med tilhøyrande forskrifter. Sentrale lover er mellom anna Skattelova, Folketrygdlova, Arveavgiftslova, Eigedomsskattelova, Meirverdiavgiftslova, Særavgiftslova og Tollova.
Minóa Pediáda
Minóa Pediáda (gresk Μινώα Πεδιάδα, «Den minoiske sletta») er ein kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Minóa Pediáda ligg søraust for Iráklio og grensar i aust mot periferieininga Lasíthi. I sør ligg Libyahavet.
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Cecilie Broch Knudsen
Cecilie Broch Knudsen er ein norsk biletkunstnar og administrator innan norsk kunstsektor.
Bakgrunn
Cecilie Broch Knudsen blei fødd i New York som dotter av ambassadøren Ditlef Knudsen og Anna Sophie Broch.
Ho var sambuar med målaren Odd Nerdrum frå 1977 til 1991. Saman fekk dei tre barn, blant desse er kuratoren Nora Ceciliedatter Nerdrum.
Virke
Knudsen er utdanna ved Statens håndverks- og kunstindustriskole, Statens Kunstakademi og Statens yrkespedagogiske høgskole. Ho var rektor ved Kunsthøgskolen i Oslo frå 2007 til 2015, og rektor ved Einar Granum Kunstfagskole i perioden 1996–2007.
Diktarstien
I 1992 hadde Hardanger Folkemuseum ei utstilling der korte, poetiske tekstar av Terje Johanssen var hogde i stein. Året etter blei ein av steinane lagt som den første skiferhella i ein påbyrja diktarsti i museumstunet på Utne, i samband med 85-årsdagen til diktaren Olav H. Hauge. Ideen var utvikla av Broch Knudsen og den dåverande direktøren for museet, Ågot Gammersvik. Seinare har ein ny diktar fått «Skiferhella», og æra av å sjå sin tekst på ei skiferhelle i Diktarstien kvart år. Alle steinane er utforma, og teksten hogd ut, av Broch Knudsen. I 2017 gav Nynorsk kultursentrum avd Olav H. Hauge-senteret og Hardanger og Voss museum avd. Hardanger folkemuseum ut ei jubileumsbok som presenterte alle tekstane og steinane i Diktarstien.
Nordisk meisterskap i sykling 1981
Nordisk meisterskap i sykling 1980 vart avvikla ved Odense i Danmark frå 31. juli til 2. august.
180 km fellesstart
<br style="clear:both;" />
100 km lagtempo
<br style="clear:both;" />
Kvinner, 55 km
<br style="clear:both;" />
Nordiske greiner under vinter-OL 1980
Nordiske greiner på ski under Vinter-OL 1980 i Lake Placid bestod av ti øvingar. Tre av øvingane var for kvinner, alle i langrenn, medan resten var for menn. Mennene tevla i både i langrenn, kombinert og skihopping.
Skihopp (K90) & 15 km
Dato: Måndag 18. februar 1980
<br style="clear:both" />
5 km
<br style="clear:both" />
10 km
<br style="clear:both" />
4 x 5 km stafett
<br style="clear:both" />
15 km
Dato: Søndag 17. februar 1980
<br style="clear:both" />
30 km
Dato: Torsdag 14. februar 1980
<br style="clear:both" />
50 km
Dato: Laurdag 23. februar 1980
4x10 km stafett
Dato: Onsdag 20. februar 1980
Normalbakken (K90)
Dato: Søndag 17. februar 1980
. <br style="clear:both" />
Storbakken (K120)
Dato: Laurdag 23. februar 1980
<br style="clear:both" />
Steinar Hovde
Steinar Hovde var ein norsk geistleg og idrettsutøvar fødd i Ålesund.
Karriere
Han var landslagspelar og kaptein i volleyball med bakgrunn frå KFUM Ålesund, KFUM-Oslo og OSI, med i alt 20 kampar for Noreg. Han var også kapellan i Eidsvoll, sokneprest i Giske og Stranda, og sokneprest og prost i Nes.
Steinar Hovde og Leif Hovde er brør.
Bletchley
Bletchley er ein by som ligg i Milton Keynes i England. Fram til 1995 var han ein del av Buckinghamshire, men det året vart Milton Keynes ei sameint styresmakt, og dermed vart Bletchley ein by innanfor ein større by. Han låg opphavleg sør for sjølve Milton Keynes, men dei to byane har no vakse saman.
Evangelismós
Evangelismós (gresk Ευαγγελισμός) er ein landsby i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas og hovudsete i kommunen Minóa Pediáda.
Bletchley
Namnet er av angelsaksisk opphav, og tyder «Blæccas skog». Den eldste kjende notering om byen er frå 1100-talet, då det vart skrive Blechelai.
Mollaj
Mollaj er ein tidlegare landkommune i regionen Korçë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Korçë.
Bletchley
Bletchley ligg ved den romerske vegen Watling Street, som i dette området enno har det gamle namnet sitt. I viktoriansk tid var byen ein viktig endestasjon på jarnbana, noko som førte til stor vekst. Han er òg forbunde med Midlands gjennom Grand Union-kanalen.
Mollaj
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Mollaj 3 438 innbyggjarar.
Bletchley
Landsbyane Water Eaton og Fenny Stratford har vorte innlema i Bletchley.
Mollaj
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Mollaj ein del av distriktet Korçë. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Bletchley
Byen er mest kjend for Bletchley Park, staden der britiske kryoptoanalytikarar mellom anna knekte den tyske Enigma-koden under andre verdskrigen.
Ark av The Animals
Ark er eit gjenforeiningsalbum frå 1983 av dei originale medlemmane av The Animals. Det var det andre og siste forsøket på ei gjenforeining av den originale besetninga.
Blues from Laurel Canyon
Blues from Laurel Canyon er eit studioalbum frå 1968 av John Mayall med britisk bluesmusikk. Det var det første albumet hans etter at bandet hans Bluesbreakers vart oppløyst i mai 1968. Det var òg det siste albumet hans for Decca før han flytta til Polydor.
John Mayall syng og spelar munnspel, orgel og gitar på albumet. Andre musikarar er ein ung Mick Taylor (gitar), Colin Allen (trommer) og Stephen Thompson (bass). Gitaristen Peter Green er med på sporet «First Time Alone». Lydteknikar var Derek Varnals. All songane på albumet var skrivne av Mayall.
Tittelen på albumet kjem frå Laurel Canyon i California USA (i Los Angeles-området) der John Mayall budde frå 1969 til 1979. Plata dokumenterer eit besøk han hadde der før han flytta til USA på meir permanent basis. Området vart føretrekt av mange musikarar på den tida. Albumet vart spelt inn i Decca Studios i West Hampstead i London i England mellom 26. og 28. august 1968, og kom ut på Decca.
Albumet var nyskapande for si tid, særleg innafor blues. Det første sporet opnar med eit jetfly som landar og glir over i ein drivande rytme. Det var ingen synlege skilje mellom songane på vinylalbumet. Songane glir over i det neste sporet, andre stoppar på ein akkord før neste spor umiddelbart byrjar. Det vert nytta tablatrommer. Den siste songen er ein lang song som flyttar seg inn i ein lang gitarsolo med Mayall på Hammondorgel og glir over i ein uakkompagnert gitar som spelar dei same tonane om att og om att, medan songen tonar ut.