cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sovetsk i Kirov oblast
Opphavet til namnet Kukarka er usikkert. Forsøk har vore gjort på å spore det til anten udmurtisk (kar = «by») eller tyrkisk (kukar = «nedbrend skog»). Det er slektar ikkje til det russiske kukharka (кухарка–kvinneleg kokk).
Sovetsk (Kukarka) er fødestaden til Vjatsjeslav Molotov.
Gwadar
Gwadar er ein hamneby sør i Balutsjistan i Sørvest-Pakistan. I 2007 hadde byen rundt 53 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 100 kilometer aust for grensa til Iran og 460 kilometer vest for Karachi. Han ligg strategisk til i kystområdet Makran, nær Hormuzsundet mellom Omanbukta og Arabiahavet. Staden høyrde til tidlegare Oman, men blei kjøpt av Pakistan i 1958 og utvikla frå ein fiskarlandsby til ein planlagd by.
Gwadar har ei trafikkert hamn med oljeterminal og internasjonal flyplass. Den novarande hamna blei oppført i 2002, mykje med økonomisk støtte frå Kina.
Kolonne i matematikk
Ein kolonne i matematikk er ei rekkje tal stilt under kvarandre.
I ein tabell utgjer kolonnane den vertikale delen av tabellen, medan rekkjene utgjer den horisontale delen.
Nowhere to Run
«Nowhere to Run» er ein popsong frå 1965 av Martha and the Vandellas, gjeve ut for Gordy (Motown) og ein av signaturlåtane til bandet. Songen er skriven og produsert av produksjonsteamet til Motown, Holland–Dozier–Holland, og skildrar ei kvinne som er fanga i eit dårleg forhold med ein mann ho uansett elskar.
Oversyn
Holland-Dozier-Holland og Funk Brothers gav songen ei stor, hardt drivande instrumentering som minna om den tidlegare singelen «Dancing in the Street».
Songen kom ut på det tredje albumet deira, Dance Party og singelen nådde åttandeplassen på Billboard Pop Singles-lista og femteplassen på Billboard R&B Singles-lista. Songen nådde òg 26. plassen på lista deira i Storbritannia. B-sida til singelen var «Motoring».
Versjonen deira vart rangert på 367. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene.
The Dynamic Superiors spelte inn ein discoversjon av songen i 1977.
Dehestan
Dehestan (farsi دهستان) er eit undernasjonalt område i Iran. Det er mindre enn ein bakhsh (distrikt), men større enn ein enkel landsby. I 2006 var det 2 400 slike dehestan i Iran.
Europaligaen 2016
Europaligaen 2016 var ei internasjonal fotballturnering for klubblag som av ulike grunnar ikkje var kvalifisert til å delta i Meisterligaen. I finalen i Europaligaen 2016 på St. Jakob Park i Basel vann tittelforsvarar Sevilla FC 3-1 over Liverpool FC.
Turneringa med dei 48 kvalifiserte deltakarlaga byrja med seriespel i grupper à fire lag. Dei to beste laga i kvar av gruppene gjekk så vidare til cupspel, eit cupspel som etter fire cuprundar vart avslutta med finale. Vinnarlaget Sevilla FC slo i cuprundane etter tur ut Molde Fotballklubb med samanlagt 3-1, FC Basel, Athletic Bilbao etter ekstraomgangar, og i semifinalane Sjakhtar Donetsk. Finalist Liverpool FC eliminerte FC Augsburg, Manchester United, Borussia Dortmund og FC Villareal frå turneringa.
Finalen
34 429 tilskodarar var benka på tribunane i Basel då Sevilla og Liverpool møttest til finaledyst 18. mai 2016. Dei såg Daniel Sturridge sende Liverpool framom i det 35. minutt. Omgåande etter pausen utlikna Kevin Gameiro til 1-1, før Sevilla-kapteinen Coke Andújar syrgde for Sevilla-triumf ved sine to nettkjenningar etter 63 og 69 minutts spel.
Sevilla FC sitt vinnarlag bestod av: David Soria, Mariano Ferreira Filho, Adil Rami, Daniel Carriço, Sergio Escudero, Grzegorz Krychowiak, Steven Nzonzi, Coke Andújar (kaptein), Éver Banega, Vitolo Machín, Kevin Gameiro. Timothée Kolodziejczak spelte siste kvarteret i staden for Rami, medan Vicente Iborra og Sebastián Cristóforo entra bana i sluttminuttane, ut gjekk Gameiro og Banega.
Liverpool FC mønstra: Simon Mignolet, Nathaniel Clyne, Kolo Touré, Dejan Lovren, Alberto Moreno, James Milner (kaptein), Emre Can, Adam Lallana, Roberto Firmino, Philippe Coutinho og Daniel Sturridge. I den andre omgangen vart Firmino, Lallana og Touré bytta ut etter høvesvis 68, 72 og 81 minutts spel. Inn kom etter tur Divock Origi, Joe Allen og Christian Benteke.
Jonas Eriksson frå Sverige var kampleiar.
Schyttbreen
Schyttbreen er ein brei isbre som er kring 100 km lang, og som flyt nordover mellom Giæverryggen og Ahlmannryggen i Dronning Maud Land til Jelbartisen. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–1952) og kalla opp etter Stig V. Schytt, som var nestkommanderande og glasiolog på NBSAE.
Elizabeth Gaskell
Elizabeth Cleghorn Gaskell, fødd Stevenson, ofte kjend som Mrs Gaskell, var ein britisk forfattar av romanar og noveller i viktoriatida. Romanane hennar gav eit detaljert portrett av liva til mange samfunnslag, også dei svært fattige. Av denne grunnen er forteljingane hennar òg av interesse for sosialhistorikarar i tillegg til litteraturforskarar. Den første romanen hennar tok parti for arbeidarklassa. I ein annan tendensroman angreip ho dobbeltmoralen knytt til «falne» kvinner. Ho reiste òg mykje utanlands og skildra framande levevis og skikkar. Den siste romanen sin skreiv ho delvis i Paris, men døydde før han var fullført.
Dei best kjende romanane hennar er Cranford (1853), North and South (1855), og Wives and Daughters (Hustruer og døtre, 1864-1866).
Tidleg liv
Gaskell var fødd som Elizabeth Stevenson i 1810 i 93 Cheyne Walk i Chelsea, som den gongen låg i utkanten av London. Ho var det åttande og siste barnet til foreldra, men berre ho og broren John overlevde barndomen. Faren, William Stevenson, var ein skotsk unitarisk prest ved Failsworth i Lancashire, men gav opp stillinga si av samvitsgrunnar og flytta familien til London i 1806. Føremålet var å reisa til India etter å ha blitt privatsekretæren til jarlen av Lauderdale, som var utnemnd til generalguvernør av India. Denne stillinga blei ikkje noko av, og Stevenson fekk seg i staden stilling som keeper (bibliotekar) av Treasury Records (det viktigaste dokumentarkivet i riket). Kona til Stevenson, Elizabeth Holland, kom frå ein familie i Midlands som var vel knytt til unitariske familiar som Wedgwood, Turner og Darwin. Då ho døydde tre månader etter å ha fødd Gaskell, etterlét ho ein fortumla ektemann som ikkje såg anna alternativ for unge Elizabeth enn å senda henne av stad for å bu hjå moster si, Hannah Lumb, i Knutsford i Cheshire.
Medan Gaskell voks opp var framtida hennar svært usikker. Ho hadde ingen personleg formue og ingen trygg heim, sjølv om ho var fast gjest hjå moster si. Far hennar gifta seg opp att i 1814 med Catherine Thomson, og paret fekk ein son, William (fødd 1815) og ei dotter, Catherine (fødd 1816). Sjølv om Gaskell i nokre periodar ikkje såg faren og den nye familien hans på fleire år, vitja den eldre broren hennar John henne ofte i Knutsford. Planane for John si framtid var at han skulle gå inn i den britiske marinen som besteforeldra og onklane hans før han, men han hadde ingen inntreden og måtte i staden gå inn i handelsflåten for Det britiske austindiske kompaniet. John blei meld sakna i 1827 på ei sjøreise til India.
Det meste av barndommen til Gaskell budde ho i Cheshire hjå tanta Hannah Lumb i Knutsford, ein by ho seinare udøydeleggjorde som Cranford. Dei budde i eit stort, raudt murhus, Heathwaite, ved Heathside som i dag er oppkalla etter henne, Gaskell Avenue.
Ho var òg til ein del i Newcastle upon Tyne hjå familien til presten William Turner, ein kjend talsmann mot slaveriet, og i Edinburgh. Stemor hennar var syster av den skotske miniatyrkunstnaren William John Thomson, som måla det berømte portrettet av Gaskell frå 1832 i Manchester. I løpet av denne perioden møtte ho og gifta seg med William Gaskell, ein unitarisk prest som hadde sin eigen litterære karriere. Dei hadde kveitebrødsdagane sine i nordlege Wales der dei budde hjå onkelen til Elizabeth, Samuel Holland, som budde i nærleiken av Porthmadog.
Livet i Plymouth Grove
Ekteparet busette seg i industribyen Manchester. Omgjevnadene, industrien og arbeidarane der kom til å gje inspirasjon til romanane hennar. Dei fekk fleire born: Ein dødfødd dotter i 1833, følgd av Marianne (1834), Margaret Emily (1837), kjend som Meta, Florence Elizabeth (1842), ein høgt elska son William (1844–1845) som berre blei eitt år gammal, og som gjennom den tragiske døden sin blei ein katalysator for forfattarskap hennar gjennm anbefaling og oppmuntring frå ektemannen, og til sist Julia Bradford (1846). Dottera Florence blei gift med ein advokat og politikar, Charles Crompton, i 1862.
I 1850 leigde ekteparet ein nyklassistisk villa i 84 Plymouth Grove i Manchester, etter utgjevinga av den første romanen til Gaskell. Elizabeth Gaskell budde i dette huset med familien sin til ho døydde 15 år seinare. Alle bøkene til Gaskell bortsett frå ei blei skrivne ved Plymouth Grove medan ektemannen hennar heldt velferdsmøte og underviste fattige i arbeidsrommet sitt. Gjennom arbeidet til ektefellen fekk ho god kjennskap til fabrikkarbeidarane sine kår, noko som opprørde henne. Dei sosiale sirklane som ekteparet ferdast i inkluderte ein del litterære berømtheter, religiøse dissenter, og sosiale reformasjonsaktivistar, blant anna forfattarekteparet William og Mary Howitt. Charles Dickens og John Ruskin vitja Plymouth Grove. Gaskell-familien pleidde òg omgang med dei amerikanske forfattarane Harriet Beecher Stowe og Charles Eliot Norton, og dirigenten Charles Hallé budde rett i nærleiken og underviste den eine av dei fire døtrene i pianospel. Ein nær ven, Charlotte Brontë, er kjend for å ha budd der tre gonger, og ved eit høve å ha gøymt seg bak gardinene i stova då ho var altfor sjenert til å møta gjestane til Gaskell.
Gaskell døydde i Holybourne i Hampshire i 1865, 55 år gammal. Huset i Plymouth Grove blei verande i familien Gaskell sitt eige fram til 1913. Det blei kjøpt av University of Manchester i 1969, og i 2004 tok stiftinga Manchester Historical Buildings Trust over huset. Bygningen blei pussa opp i 2011, og er i dag open for publikum.
Den 25. september 2010 blei det avduka eit minnesmerke for Gaskell ved Poets' Corner («Poethjørnet») i Westminster Abbey. Minnesmerket består av eit panel i Hubbards minnevindauge, over grava til Geoffrey Chaucer. Panelet var ei gåve frå Elizabeth Gaskell sitt tippoldebarn Rosemary Dabbs.
Mary Barton (1848)
Handlinga finn stad i Manchester på 1830- og 1840-talet, og skildrar vanskane i dei lågare samfunnslaga i byrjinga av viktoriatida. Første halvdel av romanen fokuserer hovudsakleg på ulikskapane mellom rike og fattige. Andre halvdel handlar om eit drap. Forfattaren legg vekt på å skildra enkeltskjebner, ikkje skriva propaganda, men tidvis bryt den sosiale harmen gjennom. Løysinga hennar på dei sosiale problema var at det måtte koma til ei «forståing» mellom arbeidsgjevarar og arbeidstakarar.
Cranford (1853)
Den oppdikta byen Cranford har store likskapstrekk med heimbyen til forfattaren, Knutsford i Cheshire. Den humoristiske romanen har inga berande handling og består av ei rekkje episodar i liva til Mary Smith og dei to venninnene hennar, der det viktigaste som skjer er at Peter, den lenge fortapte broren, vender attende, noko som i seg sjølv ein mindre del av forteljinga. Romanen og dei seinare romanane My Lady Ludlow og Mr. Harrison's Confessions var utgangspunktet for tv-serien Cranford frå 2007.
Wives and Daughters (1864-1866)
Wives and Daughters blei først gjeven ut som føljetong i Cornhill Magazine frå august 1864 og fram til januar 1866. Elizabeth Gaskell døydde uventa i 1865 og fekk difor ikkje fullført føljetongen; den siste delen blei skriven av Frederick Greenwood. Den sentrale figuren i Wives and Daughters er Molly Gibson, den einaste dottera til ein lege og enkemann. Handlinga føregår i ein landsens engelsk by på 1830-talet.
Popularitet
Gaskell blei populær for forfattarskapen sin, særleg for spøkelsesfortelljnane som fekk støtte frå Charles Dickens ved at han gav dei ut i magasinet sitt Household Words. Desse har eit anna litterært drag enn romanane hennar, med ei klar gotisk åre.
Kontroversialitet
Gaskell var òg kontroversiell. Den første romanen hennar blei gjeven ut anonymt, men ho blei raskt avslørt. I romanen Ruth (1853) gjekk ho til åtak mot dobbeltmoralen rundt «falne» kvinner, og freista å heva rettne til uektefødde barn og retta opp igjen stillinga til den falne kvinna i samfunnet. Ho var førebudd på at boka kom til å vekka protestar, men den stormen av uvilje og hån som ho blei utsett for var langt heftigare enn ho hadde førestilt seg. Ho blei sterkt nedtrykt og mista sjølvtillita. Ho freista aldri å skriva ein tendensroman som sette samfunnet under debatt igjen. For biografien sin over Charlotte Brontë (1857) fekk ho truslar om æreskrenking frå dei personane ho omtalte eller angreip i boka. Den første biografien om dei tre systrene var elles ei hjertekjær forteljing, og bidrog stort til å byggja opp ryet til systrene Brontë.
Unitarisme
Unitarismen fremja forståing og toleranse overfor alle religionar, og sjølv om Gaskell freista å halda sine eiga overtydingar skjulte, var desse hjertesakene vesentlege for henne og forfattarskapen hennar. I North and South skildrar ho til dømes korleis «Margaret the Churchwoman, her father the Dissenter, Higgins the Infidel, knelt down together. It did them no harm» («Margaret kyrkjekvinna, far hennar dissentaren, Higgins den vantru, knelte saman. Det tok ingen av dei skade av.»)
Nytte av dialekt
Gaskell lét romanfigurane sine frå lågare samfunnsklassar nytta lokale dialektord. Ektemannen til Gaskellsamla på ord frå Lancashire-dialekten, og i eit brev frå 1854 til Walter Savage Landor forsvarte Elizabeth Gaskell bruken av dialektord fordi ho med det kunne gje uttrykk for elles useielege konsept: «... you will remember the country people's use of the word «unked». I can't find any other word to express the exact feeling of strange unusual desolate discomfort, and I sometimes «potter» and «mither» people by using it.»
Ralph M. Steinman
Ralph Marvin Steinman var ein kanadisk lækjar og vinnar av nobelprisen i medisin i 2011.
Land i Eurovision Song Contest
Land i Eurovision Song Contest gjev oversyn over land som har delteke i Eurovision Song Contest. 51 land har delteke i Eurovision Song Contest sidan tevlinga starta i 1956. Av desse har 25 vunne tevlinga. Eurovision Song Contest, organisert av Den europeiske kringkastingsunionen (EBU), vert arrangert årleg.
Ralph M. Steinman
Biografi
Steinman vart fødd i ein jødisk familie i Montreal i Kanada, men flytte snart til byen Sherbrooke i Sør-Quebec. Etter å ha fullført high school i Sherbrooke, flytte Ralph Steinman tilbake til Montreal, der han budde hjå besteforeldra medan han studerte ved McGill University. Han fullførte doktorgrad i medisin i 1968 ved Harvard Medical School i Boston, Massachusetts.
Land i Eurovision Song Contest
Tevlinga er open for alle aktive kringkastingsmedlemmar i EBU. For å vere aktivt medlem må kringkastaren vere i Det europeiske kringkastingsområde eller i eit av medlemslanda til Europarådet. Kven som kan delteke er ikkje bestemt av den geografiske plasseringa innanfor kontinentet Europa, til tross for «Euro» i «Eurovision» – han har heller ikkje ein direkte samband med Den europeiske unionen (EU). Fleire land som geografisk ligg utanfor grensene til Europa har delteke: Israel som ligg i Midtausten, Kypros og Armenia som ligg i Vest-Asia og Marokko som ligg i Nord-Afrika. I tillegg har fleire transkontinentale land, som berre har ein del av territoriet sitt i Europa, delteke: Tyrkia, Russland, Georgia og Aserbajdsjan. To av landa som tidlegare har søkt om å få delteke: Libanon som ligg i Vest-Asia og Tunisia som ligg i Nord-Afrika, ligg òg utanfor Europa. Qatar som ligg i Vest-Asia har òg vist sin interesse for å delteke. I 2015 fekk Australia i Oseania delteke i tevlinga på grunn av 60-årsjubiléet, trass i at landet ligg utanfor Det europeiske kringkastingsområde, ikkje er medlem av Europarådet og ikkje er aktivt meldem i Den europeiske kringkastingsunionen.
Talet på land som har delteke kvart år har vakse jamnt og trutt, frå sju i 1956 til over 20 i slutten av 1980-åra. Ettersom talet deltakarar har auka, har det mellom anna vorte arrangert kvalifiseringar. I 1993 vart Kvalifikacija za Millstreet arrangert i Slovenia. Då tevla sju austeuropeiske land om dei tre siste plassane i finalen i Irland. Etter 1993 vart det bestemt at dei seks landa med dårlegast poengsum ikkje fekk delteke i tevlinga året etter. I 1996 vart det introdusert eit nytt system. Lydopptak av alle dei 29 deltakarane vart sendt til dei nasjonale juriane. Dei 22 songane som fekk høgast plassering av juriane fekk delteke i Eurovision Song Contest. Vertslandet Noreg var direkte kvalifisert til finalen. Frå 1997 til 2001 vart det nytta eit system som gjorde at det landa med lågast gjennomsnittleg poengsum over dei fem føregåande åra ikkje fekk delteke. Kvart land kunne ikkje verte halden utanfor tevlinga i meir enn eitt år, før dei fekk vere med att.
Ralph M. Steinman
Biografi
I vaksen alder arbeidde Steinman som cellebiolog og immunobiolog ved Rockefeller University i byen New York. Hans viktigaste gjerning som lækjar var oppdaginga av det han kalla dendrittceller, eller forgreina celler, i 1973. Steinman døydde 30. september 2011 av kreft i bukspyttkjertelen. Han vart 68 år gamal.
Land i Eurovision Song Contest
Mellom 2001 og 2003 vart systemet frå 1994 og 1995 nytta. I 2004 vart det arrangert ein semifinale. Dei ti landa høgast poengsum frå året før kvalifisert seg for finalen, saman med «Dei fire store»: dei største økonomiske bidragsytarane til EBU. Alle dei andre landa deltok i semifinalen. Ti land kvalifiserte seg frå semifinalen, og det vart då 24 land i finalen. I 2008 vart det arrangert to semifinalar der alle landa, utanom vertslandet og «Dei fire store», deltok.
Ralph M. Steinman
Nobelprisen
3. oktober 2011 vart det kunngjort at Steinman hadde vunne nobelprisen i medisin saman med Bruce A. Beutler og Jules A. Hoffmann. Prisen vart tildelt Steinman for oppdaginga av dendrittcellene, og rolla dei speler i tilpasningsdyktig immunitet. Nobelkomitéen hadde ikkje blitt informert om dødsfallet då dei kunngjorde tildelinga. Ettersom ein etter reglane ikkje kan gje nobelprisen til avdøde personar, var komitéen i tvil om kva som skulle gjerast med prisutdelinga. Reglane spesifiserer også at ein kan utdela prisen posthumt dersom den kunngjorte prisvinnaren døyr før han mottek prisen. Difor konkluderte komitéen med at Steinman fekk behalda prisen fordi avgjerda vart gjort "i god tru."
Land i Eurovision Song Contest
Nokre land, som Tyskland og Storbritannia, har delteke om lag kvart år, i motsetnad til Marokko, som berre har delteke ei gong. To land, Tunisia og Libanon, har forsøkt å delteke, men trekte seg før finalen. Liechtenstein, som ikkje er medlem i EBU, forsøkte å delteke i 1969, 1976 og 2011 uten å lukkast. I 2010 fekk dei lov å delteke, men deltok ikkje grunna finansielle problem.
Deltakarar
<!-- UNDER ARBEID!
Scholastic
Scholastic Corporation eller Scholastic Inc. er eit globalt bokforlag kjend for å publisere undervisningsmateriell for skular, lærarar og foreldre, og selje og distribuere dei gjennom postordre, bokklubbar og bokmesser.
Det har også dei eksklusive rettane til å gi ut Harry Potter og Dødslekene-bokseriane i USA. Scholastic er verdas største utgivar og distributør av barnebøker.
Scholastic var på 1970-talet hovudsakleg kjend gjennom Scholastic bokklubbane sine, postordresal av barnebøker og magasinpublikasjonar retta mot ungdom: Wow (før- og barneskuleborn), Dynamite (unge ungdommar) og Bananas (ungdommar). <!--
Liste over nokre Scholastic-publikasjonar
• 2
Sandbach
Sandbach  er ein marknadsby i grevskapet Cheshire i England. Han har kring 17 500 innbyggjarar.
Sandbach er mest kjend som heimstaden til lastebilprodusentane Foden og ERF. Ingen av selskapa held lenger til i byen i dag.
Bad Moon Rising: The Best of Creedence Clearwater Revival
Bad Moon Rising: The Best of Creedence Clearwater Revival er eit samlealbum av den amerikanske rockegruppa Creedence Clearwater Revival. Det vart gjeve ut i 2003.
"Best of Creedence Clearwater Revival"
«CCR Mix» er ein song som berre finst på den asiatiske versjonen av albumet og ein song som vart framført på konsertar som ein medley av fleire songar, inkludert Proud Mary, Who'll Stop the Rain og Lodi.
Fan i Lezhë
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Fan 2 977 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Fan ein del av distriktet Mirditë. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Knutt
Knutt (russik кнут, 'pisk', frå nordisk for 'knute') er ein type pisk av fleire reimer på eit handtak som blei brukt til avstraffing, tortur og pinedød i Tsar-Russland. Pisken blei eit symbol på herskarane si rå undertrykking av russarane.
Knutten var laga av fletta oksesener eller reimer av ugarva skinn som var festa til eit langt handtak. Reimene hadde ru og skarpe kantar. Ofte var det festa metallkuler eller krokar til reimene. Den som skulle piskast, blei bunden fast til eit par pålar, ståande med ryggen berr. Slag med knutt er skadelegare enn enklare piskar, og kunne i mange tilfelle føra til at ein som blei piska døydde. Å bli dømt til hundre knutteslag var jamgodt med dødsstraff.
Historie
Pisken blei brukt til avstraffing for ei rekkje brotsverk på 1700-talet, særleg politiske brotsverk. Prins Aleksej, son av Peter den store som var skulda for høgforræderi, døydde etter to omgangar med knutt i 1718.
Under Katarina den store blei bruken innskrenka til å straffa simple brotsverk som mord, mordbrann og kyrkjerov. I 1845 blei den gamle knutten erstatta av ein trestrenga lêrpisk kalla pletj, men også omtala som knutt. I 1863 blei pisking avskaffa som straff for brotsverk blei avskaffa i Russland, men pisken blei likevel framleis brukt som straffe- og torturreiskap i russiske fengsel i  Sibir.
Syn på knutten
Fleire gruelege skildringar av knuttbruk blei spreidde i Vesten på 1700- og 1800-talet. I politisk retorikk brukte ein ofte knutt som symbol for eineveldig undertrykking. Å vera «under knutten» blei brukt om alle former for totalitære makttilhøve.
Kombinasjon i matematikk
Kombinasjon er eit omgrep i matematikk, særleg i samband med kombinatorikk.
Om ein har n forskjellige lekamar eller element a1, a2, .. an og tar ut m av dei, så vert desse m elementa sagt å danne ein kombinasjon av m-te klasse eller eit m-utval.
Mengda kombinasjonar av m-te klasse av n element er gjeven ved binomialkoeffisienten.
Mount Hussey
Mount Hussey er eit fjell på 2790 moh, som ligg ved fjellknausen ved toppen av Gruendlerbreen i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Keith M. Hussey, ein geolog ved McMurdo-basen, 1966–67.
Poria – Neve Oved
Poria – Neve Oved (hebraisk פּוֹרִיָּה - נְוֵה עוֹבֵד, tyder Poria - Arbeidsheim) er eit felleskap nord i Israel. Det ligg søraust for Genesaretsjøen nær Tiberias og høyrer til Emek HaYarden regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 896.
Landsbyen vart grunnlagd i 1949 av emigrantar frå Nord-Afrika. Tidlegare arbeidde dei fleste innbyggjarane i lokale fabrikkar eller nærliggande kibbutzim, men i dag arbeider dei fleste i Tiberias og Nedre Galilea.
NM i skiskyting 2000
Noregsmeisterskapen i skiskyting 2000, den 42. i rekka, vart avvikla i Meråker i Nord-Trøndelag dagane frå 29. mars til 2. april 2000.
20 km
<br style="clear:both;" />
10 km
<br style="clear:both;" />
15 km
<br style="clear:both;" />
7,5 km
<br style="clear:both;" />
10 km jaktstart
<br style="clear:both;" />
3 x 7,5 km stafett
<br style="clear:both;" />
Steve Winwood
Stephen Lawrence «Steve» Winwood er ein engelsk musikar og låtskrivar.
Winwood byrja tidleg å interessere seg for musikk, i første omgangen jazz og dixieland. Han byrja difor tidleg å spele ulike instrument, som trommer, gitar og piano og allereie då han var åtte år spelte han i eit familieband.
I byrjinga på 1960-talet byrja han i broren Muff Winwood sitt band, The Muff Woody Jazz Band. I 1963 slutta gitaristen Spencer Davis seg til bandet, og dei endra namn til The Spencer Davis Group. Spencer Davis Group spelte såkalla «blåaugd soul». Winwood vart rekna som å vere eit vedunderbarn då han til trass for den unge alderen sin var ein respektert keybordist på hammondorgel og hans klåre tenorstemme og song på linje med dei store soulsongarane.
Filmen About a Boy
For romanen, sjå About a Boy.
Steve Winwood
Gruppa hadde store hittar, som «Keep on Running» og «Gimme Some Lovin», men Winwood forlét gruppa i 1967 for å byrje i det meir psykedelisk orienterte bandet Traffic. I 1969 vart dette bandet oppløyst og Winwood slo seg saman med den gamle venen sin Eric Clapton som då akkurat hadde lagt ned Cream. Saman med to andre danna dei gruppa Blind Faith. Gruppa hadde ein stor hit i «Can't Find My Way Home», men det vart likevel ei kortliva gruppe då ho vart oppløyst alt i november same år. Traffic vart samla igjen i 1970 og fortsette fram til 1976 då ho vart oppløyst for godt.
Filmen About a Boy
About a Boy er ein USA-amerikansk dramafilm frå 2002, basert på romanen About a Boy av Nick Hornby. (På norsk: Gutter er gutter.) Regien er ved brørne Chris Weitz og Paul Weitz. Filmen vart Oscarnominert, men vann ikkje.
Steve Winwood
I 1977 gav han ut sit første soloalbum og i 1986 vart Back In The Highlife gjeve ut, og denne vart det store gjennombrotet til Winwood som soloartist med hitsinglane «Higher Love» og «Wake Me Up On Judgement Day». For den første av desse fekk han òg Grammy Award. Han stadfesta populariteten sin med albuma Roll With It frå 1988 og Refugees Of The Heart frå 1990, som begge vart storseljarar. I 1994 vart Winwood og Jim Capaldi frå Traffic gjenforeint, og desse gav ut albumet Far From Home. Winwood gav i 1997 ut albumet Junction Seven og fekk ein radiohit med songen «Spy In The House Of Love». Han hadde deretter eit lengre opphald før han gjorde comeback med About Time i 2003 som vart følgt opp med Nine Lives i 2008.
I 2004 sampla Eric Prydz Winwood-songen «Valerie» til megahiten «Call On Me».
Filmen About a Boy
Kjelder
アバウト・ア・ボーイ
Sanya Richards-Ross
Sanya Richards-Ross er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar, fødd i Kingston i Jamaica, som internasjonalt tevlar i 400-metersløp. Ho vann fem VM-gull og fire OL-gull på 400 meter og 4 x 400 m stafett i tida 2003-12. Richards-Ross vart verdsmeister på 400 m i 2009, og olympisk meister på same distansen under Sommar-OL 2012 i London. Hennar personlege rekord på 400 m, 48,70 sekundar, oppnådd i Aten 16. september 2006, er også landsrekord for USA.
Tetbury
Tetbury  er ein by i grevskapet Gloucestershire i England. Han har kring 5500 innbyggjarar. Han er bygd kring ei gammal bygdeborg der eit angelsaksisk kloster vart grunnlagd, truleg av Ine av Wessex i 681.
I mellomalderen vart Tetbury ein viktig merknad frå ull og tekstilar frå Cotswold. På denne tida vart Tetbury ullsekkløp starta, der deltakarane må berre ein 60 pund tung sekk med ull opp ein bratt bakke. Denne konkurransen vart framleis halden årleg.
Gandhis fredspris
Gandhis fredspris (engelsk International Gandhi Peace Prize) er ein pris som vert delt ut av regjeringa i India for ikkjevaldeleg innsats for sosial, økonomisk eller politisk endring. Prisen vart skipa i 1995, på 125-årsdagen til Mahatma Gandhi.
Sosnovka i Kirov oblast
Sosnovka (russisk Сосно́вка) er ein by i Kirov oblast i Russland med om lag 13 000 innbyggjarar. Han ligg på venstre breidda av elva Vjatka, 362 km sør for Kirov.
Staden vart først nemnt i 1699. I 1938 fekk landsbyen status som urbanliknande busetnad og i 1962 fekk han bystatus.
Kveiterav
Rav er tørka feitt frå kveite. Det er finnane, og den feite randa kring finnane, som vert opphengd og vindtørka. Ein kjenner til at rav har vorte tillaga frå før 1500. Det har vore ei viktig handelsvare. Den feitaste delen av fisken, som er att etter at ravet er fjerna, vert brukt til rekling.
Thank You Girl
«Thank You Girl» er ein song av The Beatles, skriven av John Lennon og Paul McCartney (Lennon–McCartney), og gjeven ut som B-side til singelen «From Me to You», som vart spelt inn same dagen (5. mars 1963). Songen kom ikkje ut på eit album i Storbritannia før Rarities i 1978, men kom ut som det andre sporet på The Beatles' Second Album i USA. Som B-side til singelen «Do You Want to Know a Secret», nådde han 35. plassen på Billboard Hot 100 våren 1964.
Bakgrunn
Songen heitte opphavleg «Thank You, Little Girl», og var skriven av Lennon og McCartney som ei hyllest til dei mange kvinnelege tilhengjarane til bandet. McCartney sa «Me visste at om me skreiv ein song kalla 'Thank You Girl', så ville mange av jentene som skreiv brev til oss ta det som eit genuint 'takk'. Så mange av songane våre var retta direkte mot fansen.»
Innspeling
Songen vart innspelt på 13 forsøk, det same talet på forsøk dei trengde for å gjere ferdig «From Me To You» den 5. mars 1963. Innspelinga er òg kjend for at det var første gongen to Lennon–McCartney-songar vart spelte inn, men først gjevne ut mykje seinare: «One After 909» (seinare spelt inn på ny for Let It Be) og «What Goes On» (seinare spelt inn på ny for Rubber Soul, tilskriven som Lennon–McCartney/Starkey sidan Ringo bidrog med litt tekst). Sjølv om begge songane vart innøvd, vart berre «One After 909» spelt inn.
John Lennon overdubba munnspelelet utan dei andre Beatles-medlemmane åtte dagar seinare. Fleire kjelder skriv at Lennon var kraftig forkjølt og trong fleire forsøk på å få eit bra nok resultat.
Samuel Plimsoll
Samuel Plimsoll var ein britisk politikar og reformator, no best kjend som mannen bak plimsollmerket.
Thank You Girl
Innspeling
Stereomiksen av songen (som finst på The Beatles' Second Album) er høyrbart forskjellig frå den originale monomiksen i mellomspelet. Ein kan mellom anna høyre eit par ekstra munnspellinjer.
Samuel Plimsoll
Samuel Plimsoll vart fødd i Bristol men flytte tidleg til Sheffield og forlét skulen i ung alder for å arbeida på eit bryggeri. I 1853 freista han å etablera seg i London som kolhandlar, men mislukkast og vart ruinert. I ein periode måtte han bu i eit losji for fattige, og røynsla gav han sympati med dei utslegne i samfunnet.
På den tida var livet til sjøs svært farleg, ein av fem britiske sjømenn omkom. Dødelegheita var større blant sjømenn enn i noka anna yrkesgruppe, tusenvis av skip forliste grunna overlast eller dårleg vedlikehald. Dei forferdelege tapa av sjømenn, og skjebnen til enkene fekk Plimsoll til å arbeida for tryggleik til sjøs. I 1868 vart han vald inn i parlamentet for det liberale partiet for kretsen Derby og arbeidd utrøytteleg for lovar som kunne sørgja for sikrare skipsfart. I 1872 gav han ut ei bok om tilhøva til sjømennene som gjorde eit sterkt inntrykk på opinionen.
I 1873 nedsette parlamentet ein kommisjon for å greia ut saka og i 1875 vart det vedteke ein sjøsikkerheitslov. Plimsoll såg på loven for utilstrekkeleg, men valde endå å støtta han. I eit parlamentsmøte den 22. juli same året erklærte likevel statsminister Benjamin Disraeli at loven ikkje ville verta vedtaken. Plimsoll vart rasande og karakteriserte parlamentsmedlemmane som «skurkar». Plimsoll fekk ei åtvaring, og bad om unnskyldning. Folkesetnaden delte likevel hans syn på at loven hadde vorte stoppa av skipsreiarane, og opinionen tvinga regjeringa til å fremja eit lovforslag som året etter vart føydd til «the Merchant Shipping Act».
Loven gav styresmaktene betre høve for å inspisera skip, og innførte ein lastelinje, som raskt vart kjent som plimsollmerket. Plimsoll vart gjenvald til parlamentet i 1880, men gav opp sin plass til William Vernon Harcourt, som han såg på ville halda fram arbeidet for sjøsikkerheit. Plimsoll vart utnemnd som ærespresident for det britiske sjømannsforbundet. Mot slutten av livet vitja han USA for å prøva å påverka amerikanarane til å ha ei meir balansert skildring av Storbritannia i lærebøkene sine.
Det er eit paradoks at dårlege skuter, såkalla flytande likkister, vart kalla for ein plimsoll etter han som kjempa for det motsette.
Mount Huxley i Antarktis
Mount Huxley er eit fjell på 1155 moh, som ligg mellom den nedre Conditbreen og Descentbreen, ved kanten av Ferrarbreen, i nordenden av Royal Society Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names etter Leonard Huxley, som redigerte Scott's Last Expedition i to bind i 1913.
Tom Wolfe
Thomas Kennerly Wolfe, kjend som Tom Wolfe, var ein USA-amerikansk forfattar og journalist, fødd i Richmond i Virginia. Han vert rekna som ein av pionerane i New journalism-rørsla på 1960-og 1970-talet.
Wolfe utdanna seg ved 'Washington and Lee University' og Yale University, frå sistnemnde universitet tok han ein doktorgrad i amerikanske studium.
Geir Bjørklund
Geir Bjørklund er ein norsk medisinsk skribent, journalist og redaktør. Han er medlem av World Association of Medical Editors.
Han er mest kjend som ein aktiv føregangsmann for biologisk medisin og kvikksylvfri tannbehandling. Mange av dei medisinske fagartiklane hans handla om helseeffektar av tannamalgam, og er vortne omtala i norske aviser. Bjørklund er òg kjend som grunnleggjar og tidlegare redaktør av tidsskrifta Tenner & Helse, organ for Forbundet Tenner og Helse, og Nordisk Tidsskrift for Biologisk Medisin. Han har òg hatt konsulentoppdrag for Statens helsetilsyn.
Mary Baker Eddy
Mary Baker Eddy var ein amerikansk forfattar som grunnla Christian Science-rørsla.
Eddy var fødd som Mary Morse Baker på ein gard i Bow i New Hampshire. Ho var plaga av sjukdom heile livet, og fekk blant anna mesmerismebehandling. Etter kvart tok ho avstand frå denne og andre handsamingar og utvikla sin eigen teori i hovudverket Science and Health (1875) om at lækjing av sjukdom utelukkande fann stad gjennom ånd og tru. «Mennesket er bevissthet og ånd, mens materien og det kroppslige, som sykdom, alder og død, er illusjon.» Ho såg på teoriane sine som ein ny vitskap.
Hovudverket Videnskap og helse : med nøkkel til skriften (Science and Health) er utgjeve på norsk i fleire utgåver, sist i 1994. Eit utdrag er utgjeve i antologien New Age, 2007.
Eddy døydde i Chestnut Hill i Massachusetts. I 1995 vart ho innvotert i Kvinnenes æresgalleri i USA.
Fame and Fashion
Fame and Fashion er eit samlealbum av den engelske musikaren David Bowie, gjeve ut i 1984 på RCA Records med snogar spelte inn frå David Bowie i 1969 til Scary Monsters (and Super Creeps) i 1980. Albumet kom ut på LP, kassett og CD. Fame and Fashion var det einaste RCA-albumet av Bowie som kom ut samstundes på både LP og CD.
Etter at Bowie forlet RCA Records og signerte for EMI Records tidleg i 1980-åra, fortsette RCa å utnytte populariteten til Bowie på den tida og gav ut samlealbum utan at han gav løyve til det eller at han var involvert. Kort tid etter utgjevinga av albumet og nyutgjevinga av heile RCA-katalogen hans på CD, fekk Bowie attende rettane til heile katalogen sin. Det var derfor ikkje mogeleg å få tak i nye Bowie-plater frå RCA-katalogen før han fekk ein ny avtale med Rykodisc om å gje ut alle platene han spå ny frå og med 1989. Dei originale RCA-CDane er derfor ettertrakta samlarobjekt, ikkje berre fordi dei er sjeldne, men fordi mange samlarar meinte dei var lydmessig betre enn nyutgjevingane.
Innhald
Alle songane skrivne av David Bowie utanom der andre er nemde.
Orosh
Orosh er ein tidlegare landkommune i regionen Lezhë i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Mirditë.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Orosh 1 899 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Orosh ein del av distriktet Mirditë. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Gunnar Olai Bakke
Gunnar Olai Olsson Bakke var ein norsk vaktmeister og stortingsmann frå Herand i Jondal.
Bakke var son til ein skreddarmeister. Sjølv utdanna han seg til møbelsnikkar i Bergen, og utdanna seg vidare i faget på reiser i Danmark, Sverige, Tyskland og USA. Åra 1907 til-10 var han sjømann på seglskuter som farta på Vest-India, Sør-Amerika og Afrika. Han gjekk Bergens tekniske kveldsskule og fekk seg stilling som vaktmeister på Sydneshaugen skole i Bergen.
Bakke var med å stifte Den kommunale tjenestemannsforening i Bergen og var formann i foreininga i fleire år. I åra frå 1916 til -24 var han forretningsførar for lag i Bergen tilslutta Norsk Treindustriarbeiderforbund.
Frå 1919 til 1936 var Bakke bystyremedlem i Bergen. Han var elles medlem i både bygningsrådet, likningsnemnda og i overskattetakstkommisjonen i byen. Åra 1928-31 var han med i sentralstyret til Arbeidarpartiet. I tida 1931-45 representerte han Bergen og Arbeidarpartiet på Stortinget, der han 1931-33 var medlem i Lovkomiteen og sidan i Universitets- og fagskulekomiteen.
VietJet Air
VietJet Air er eit vietnamesisk flyselskap, og det nest største i Vietnam etter Vietnam Airlines. Hovudkontoret er i Ho Chi Minh-byen. Selskapet har om lag 1 500 tilsette og opererte 20 fly per januar 2015. IATA-koden er VJ og ICAO-koden VJC. VietJet Air var tidlegare eit dotterselskap av Airbus.
Shirasebreen
Shirasebreen (japansk Shirase Hyōga) er ein stor isbre som flyt ut i Havsbotn, bukta som ligg inst i Lützow-Holmbukta i Antarktis. Området som breen dekkjer vart først kartlagt som ei bukt og namngjeven Instefjorden av Thorshavn-ekspedisjonane i 1936-37. Landmålingar gjort av JARE i 1957-62 avslørte at det låg ein stor isbre på staden, som dei kalla opp etter løytnant Nobu Shirase, leiaren for Den japanske antarktisekspedisjonen i 1911-12.
Ian Peak
Ian Peak er ein fjelltopp i Bowers Mountains i Antarktis, 4,5 km nordvest for Mount Stirling der det ligg oppom Leap Yearbreen og Champnessbreen. Det vart namngjeve av den geologiske gruppa frå New Zealand, 1967–68, etter Ian Smith frå Victoria University of Wellington, ein geolog i Antarktis den sesongen.
FM
Frekvensmodulasjon
Creedence Clearwater Revival Covers the Classics
Creedence Clearwater Revival Covers the Classics er eit samlealbum av Creedence Clearwater Revival. Det kom ut i 2009 og inneheld coverversjonar av andre sine songar som bandet spelte inn.
Slobodskoj
Slobodskoj (kyrillisk skrift Слободско́й) er ein by i Kirov oblast i Russland med om lag 35 000 innbyggjarar. Han ligg på høgre breidda av elva Vjatka, 35 km nordaust for Kirov.
Slobodskoj vart først nemnt i 1505 som ein festningsbusetnad. Frå 1562 var han kjend som «Slobodskoj posad» (Слободско́й поса́д). Staden fekk bystatus i 1780.
Irene Dunne
Irane Marie Dunne var ein amerikansk teater- og filmskodespelar og songar.
Bakgrunn
Dunne var fødd i Louisville i Kentucky. Faren, Joseph Dunn, var statleg dampbåtinspektør, og mora, Adelaide Henry, var ein musikkpedagog frå Newport i Kentucky. I 1909, då Dunne var elleve år gammal, døydde far hennar.
Skodespelar
Dunne vann eit stipend til Chicago Musical College. Ho turnerte til å byrja med saman med eit selskap og spelte musikalske komediar. Broadwaydebuten hennar kom i 1923 og ho hadde hovudrolla i mange musikalar. Seinare gjekk ho til filmen.
Dunne blei nominert fem gonger til Oscar for beste kvinnelege hovudrolle, for rolletolkingar i filmane Cimarron (1931), Theodora slår sig løs (1936), Hvor har du vært i natt? (1937), Stevnemøte (1939) og Vi kan stole på mamma (1948). Ho blei teken med på International Best Dressed List Hall of Fame i 1958.
I 1957 utnemnde president Dwight D. Eisenhower Dunne til ein av fem alternative amerikanske delegatar til SN som heider for dei mange velgjerande gjerningane hennar og interessa ho hadde for diverse konservative katolske og republikanske føremål. I 1965 blei ho vald inn som styremedlem i Technicolor, som den første kvinna nokonsinne vald inn i dette styret.
Dunne fekk dottera Mary Frances (fødd Anna Maria Bush) saman med ektemannen Francis Dennis Griffin. Dei adopterte henne i 1938 frå eit sjukehus for hittebarn i New York.
Dunne døydde fredeleg heime i Holmby Hills i Los Angeles i 1990.
Ho vart gravlagd på Calvary Cemetery i East Los Angeles i California. Dei personlege papira hennar blir tekne vare på ved University of Southern California. Dunne blei tildelt ei stjerne ved Hollywood Walk of Fame ved 6440 Hollywood Boulevard.
Filmar
(utval)
August Skeibrok
Berner August Berntsson Skeibrok var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Lista.
Skeibrok var son til ein gardbrukar. Sjølv var han i 1900/01 elev ved Kystartilleriets underoffisersskule i Kristiansand før han reiste til Nord-Amerika. Åra 1907-12 dreiv han eiga forretning i Brooklyn i New York. Han reiste i 1912 tilbake til Lista, der han slo seg ned som gardbrukar i Kjørrefjord.
Frå 1916 var Skeibrok medlem i Lista heradsstyre, ordførar 1925-31 og på ny i 1948. Han var også forlikskommissær, medlem i liknings- og overlikningsnemnda og hadde elles fleire andre kommunale tillitsverv i Lista herad.
Skeibrok representerte i tida 1931-45 valkrinsen Vest-Agder og partiet Høgre på Stortinget, heile tida var han medlem i Landbrukskomiteen.
Flatøsters
Flatøsters, vanleg østers eller europeisk østers (Ostrea edulis) er ein østers som førekjem naturlig i austre Atlanterhavet, utanfor kysten av Vest-Europa, omkring Storbritannia og nordover til Noreg og vestkysten av Sverige og i Middelhavet. Gjennom dyrking er flatøsters inført til andre delar av verda, mellom anna USA.
Fram til midten av 1800-talet var østersen vanleg langs heile norskekysten. Han var i 2010 rekna som sterkt truga, i 2015 somnær truga og no i 2021 som livskraftig i Noreg.
Raudlistevurdering
Fleire truslar er antatt å påverka flatøstersen i Noreg. Påverknad på habitat kan henda, men då lokalt. I tillegg kjem påverknad frå både framande og stedegne artar (eks. predasjon frå sjøstjerner). Den største trusselen når det kjem til framande artar er konkurranse med stillehavsøstersen, Magallana gigas. Effekten av dette er endå ikkje kjent. Det finst ingen data på høsting av østers, men det blir antatt at det er ein pågåande trussel som kan få store konsekvensar dersom det ikkje blir regulert.
Sjukdommane bonamiose og marteiliose blir sedde på som den største trusselen mot flatøsters. I det meste av utbreiingsområdet til arten har dette ført til ein kraftig reduksjon i bestandane, men bestandane i både Noreg og Sverige er førebels fri for desse sjukdommane. Import, gjenutsetting og evt. passiv transport av dyr kan innføra bonamiose til norske bestandar. Dette vil medføra høg døying/bestandsreduksjon på nærast permanent basis.
Konklusjon: Flatøsters blir vurdert til kategori livskraftig LC grunna mangel på data om eventuell bestandsnedgang og pågåande reelle truslar. Det blir likevel påpeika at dette kunnskapsgrunnlaget raskt kan endrast og at dette mogleg kan medføra ei endring i rødlistekategori.
Uxbridge
Uxbridge er ein stor forstadsby nordvest i London i England og det administrative senteret i London Borough of Hillingdon. Han ligg 24 km nordvest for Charing Cross og eit av dei største bysentra innanfor Londonplanen. Han var historisk ein del av soknet Hillingdon i grevskapet Middlesex og var eit viktig lokalt handelssenter i si tid. Som ein del av forstadsveksten kring London på 1900-talet, vart han eit bydistrikt i 1955 og har vore ein del av Stor-London sidan 1965. Uxbridge er i dag eit viktig handelssenter og Brunel University ligg her. Byen ligg nær grensa til Buckinghamshire.
Fleire historiske hendingar har funne stad i og kring byen, som forsøk på forhandlingar mellom kong Karl I og parliamentariane.
Empire Burlesque
Empire Burlesque er det 23. studioalbumet til Bob Dylan og kom ut på Columbia Records den 10. juni 1985.
Produksjonsteknikkane som er nytta på Empire Burlesque er typiske for 1980-åra og kritikarar i dag meiner at dette er eit av få Dylan-album som i dag høyrest ganske umoderne ut. Låtane vert derimot rekna for å vere nokre av dei sterkaste Dylan skreiv dette tiåret med «Tight Connection to My Heart» og «Dark Eyes» som to døme. Tilhengjarar og kritikarar debatterer framleis om albumet er bra eller ikkje, særleg samanlikna med klassikarane til Dylan frå 1960- og 1970-åra. Det er eit av dei mest kontroversielle albuma til Dylan når det er snakk om kvalitet. Albumet nådde 33. plass i USA og 11. plass i Storbritannia. I Noreg nådde albumet 7. plass.
Dylan vart akkompagnert av fleire studiomusikarar, som medlemmar frå Tom Petty and the Heartbreakers - Mike Campbell, Benmont Tench og Howie Epstein.
Innspeling
Før Dylan la ut på ein europeisk turné sommaren 1984 brukte han mykje tid i studioet sitt heime i Malibu for å spele inn demoar av nye songar, stundom akkompagnert av andre musikarar.
På øvingane for turneen testa Dylan ut minst tre av desse nye songane, og fann stundom tid til å pusse litt på tekstane deira under turneen.
Då turneen var over vendte Dylan attende til New York og byrja arbeidet på det neste studioalbumet. Som Clinton Heylin skreiv var innspelingane sporadiske mellom juli 1984 og mars 1985, i staden for ein samanhengande periode i studio. Dylan valde å produsere innspelinga sjølv. Arthur Baker, som tidlegare hadde arbeidd med New Order og Afrika Bambaataa, vart seinare henta inn for å mikse albumet, men mykje av produksjonen var av Dylan sjølv.
Ein av dei første avgjerslene hans var å ikkje bruke dei same musikarane på heile plata. I staden plukka Dylan ut eit utval av studiomusikarar. Ei avbroten innspeling med bandet til Al Green vart halden i Intergalactic Studios den 24. juli 1984. Ei innspeling med Ronnie Wood (The Rolling Stones), Anton Fig (mest kjend som trommeslagar i husbandet til David Letterman) og John Paris vart halden i Delta Sound Studios den 26. juli.
Resultatet av Delta-innspelinga var to songar: «Driftin’ Too Far From Shore» og «Clean Cut Kid». Den førstnemnde vart sett til side og ikkje gjort ferdig før i 1986, då Dylan spelte inn det neste albumet sitt, Knocked Out Loaded. Sistnemnde hadde opphavleg blitt spelt inn under Infidels-innspelinga i 1983, men først gjort ferdig no.
Wood sa seinare at han var overraska over kor lite autoritet Dylan hadde under miksinga av albumet. «Lydteknikarane sa 'Hei Bob, men treng ikkje dette,' og han sa 'Åh, ok.' Og dei laga ein miks etter sine øyre, og han berre stod utafor og let dei gjere det. Og eg sa, 'Hei, du kan ikkje la desse karane...sjå her! Dei har fjerna korvokalen!' eller 'Kva med trommene?!' Men det var noko bak i hovudet hans som ikkje tillet han å blande seg inn. Og likevel, om han hadde gått inn i kontrollrommet og dominert, slik han gjorde under innspelinga, kunne det blitt heilt utruleg.»
Under ei innspeling mellom juli og september 1984 (på Power Station), spelte Dylan inn ein demo av ein song kalla «Go 'Way Little Boy,» med Ron Wood og «cowpunk»-rockarane Lone Justice. Dylan og Wood spelte òg på Lone Justice sin versjon av «Go 'Way Little Boy», som vart spelt inn under den same innspelinga og til slutt vart gjeven ut som B-sida til singelen deira, «Sweet Sweet Baby (I’m Falling)». Ein bluessong kalla «Oh Baby» vart òg spelt inn med den same besetninga, men denne er aldri gjeven ut.