cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Helpless av Neil Young
«Helpless» vart opphavleg spelt inn av bandet til Young, Crazy Horse tidleg i 1969, før bandmedlemmene hans i CSNY (han slo seg saman med trioen midtvegs i 1969) overbeviste han om at songen ville passe dei betre. Songen er enkel, og i røynda er det repetering av ein melodi over ein fallande D-A-G akkordprogressjon. Men trass i (eller kanskje på grunn av) den enkle songen, var det vanskeleg for gruppa å finne eit passande arrangement, og det vart spelt inn mange forskjellige versjonar av songen før dei til slutt valde den langsame versjonen som finst på albumet. På denne siste versjonen var Young i framgrunnen, song versa og refrenget, medan bandmedlemmene er med og korer på refrenget. Instrumenta som vart nytta var akustisk gitar, elektrisk gitar med volumpedal og tremolo, piano, bass og trommer. Det vart ein av dei mest akta songane på Déjà Vu (musikkmagasinet Q omtalar det som ein av utstillingsgjenstandane på albumet) og han har vorte spelt mykje på konsertane til Young dei neste tretti åra. Ein alternativ utgåve av CSNY finst på Neil Young sin Archives Vol. 1. Denne har munnspelet til Young meir tydeleg i miksen.
I opningslinja nemner Neil Young «town in North Ontario», ein by i Nord-Ontario, og mange har trudd at dette er heimstaden til Young i Ontario, der han vart fødd. Young sjølv snakka om dette i eit intervju i 1995:
Medverkande
Andre medverkande
Perseus Project
The Perseus Project er eit non-profit-prosjekt for å laga eit digitalt bibliotek (Perseus Digital Library). Det er basert ved Tufts University i Medford i Massachusetts i USA, der det blir drive av Department of Classical Studies. Planlegginga byrja i 1985, og dei fyrste samlingane vart oppretta i 1987.
Målet er eit omfattande og fritt tilgjengeleg nettbibliotek for humaniora, med eit tydeleg fokus på innsamling av kjelder om antikken, spesielt på den arkaiske og klassiske perioden. Kjeldene er vanlegvis omsette, men dei respektive originaltekstane (vanlegvis gresk eller latin) er tilgjengelege, til liks med nokre eldre ordbøker.
Det blir òg i aukande grad lagt ut materiell om andre fagområde, om USA-amerikansk historie på 1800-talet eller renessansen i England, som gjekk gjennom det norrøne språket.
Mister Gay World
Mister Gay World (MGW) er ein årleg internasjonal venleikstevling for homofile menn.
Deltakarar
39 land har deltatt minst ein gong i tevlinga.
Nils Johan Heatta
Heatta byrja arbeida i NRK i 1974 og vart reporter i NRK Sami Radio i 1982. Etter det vart han vaktsjef og i 1985 sjef for sameradioen, som vart eigen divisjon i NRK 1992. Heatta vart dermed direktør for NRKs samedivisjon, og samstundes del av toppleiinga i NRK.
Heatta er rekna som ein av eldsjelene bak dei samiske nyheitssendingane, Ođđasat, som har gått både på NRK1 og svensk og finsk TV frå 2001.
Agüero Point
Agüero Point er ei trapesforma og stort sett isdekt nes som stikk 900 m aust-nordaustover frå austkysten av Ioannes Paulus II Peninsula og ut i Hero Bay på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Neset dannar sørsida av innløpet til Stoyanov Cove og nordsida av innløpet til Prisoe Cove, og skil enden av Urdovizabreen i nord frå Medvenbreen i sør.
Viskafors
Viskafors er ein svensk tettstad i Borås kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 3 677 innbyggjarar. Viskafors har fått namnet sitt etter elva Viskan.
Spinning Wheel
«Spinning Wheel» er ein song frå 1968 av det amerikanske bandet Blood, Sweat & Tears. Songen vart skriven av den kanadiske songaren deira, David Clayton-Thomas, og kom ut på albumet Blood, Sweat & Tears.
Songen vart gjeven ut på singel i 1969 og nådde andreplassen på den amerikanske Billboard Hot 100 i juli det året, der han låg i tre veker. «Spinning Wheel» vart halde borte frå toppen av lista av både «The Love Theme from Romeo and Juliet» av Henry Mancini og «In the Year 2525» av Zager and Evans. I august det året toppa songen Billboard Easy Listening-lista i to veker. Songen nådde òg 45. plassen på US R&B-lista.
Ives ishaug
Ives ishaug er ein ishaug kring 1,5 km lang ved enden av Weberfjorden, ein isfyllt fjord som ligg mellom Bennett Dome og Berlioz Point på Beethoven Peninsula, sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Han vart kartlagt av United States Geological Survey frå flyfotografi teken av U.S. Navy 1967–68 og Landsat-bilete frå 1972–73. I samband med at stadnamn i området vart kalla opp etter komponistar, vart han namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Charles Ives, ein amerikansk komponist.
Kershaw Ice Rumples
Kershaw Ice Rumples er eit stort område med uroa is mellom Fletcher ishaug og Korff ishaug, sørvest i Ronneisen. Isen vart flyfotografert av U.S. Navy i 1960-åra og fotografert av NASA Earth Resources Technology Satellite (ERTS-1), 1973-74. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter John E.G. Kershaw, ein pilot i British Antarctic Survey (BAS), 1974-75.
Spinning Wheel
«Spinning Wheel» vart nominert til tre Grammyprisar i 1970, og vann kategorien beste instrumentale arrangement. Arrangøren for songen var saksofonisten Fred Lipsius. Songen vart òg nominert til årets singel og årets song. Albumet vann prisen for årets album.
Songen endar med den austerrikske melodien «O Du Lieber Augustin» («Jo mere vi er sammen» eller «Did You Ever See a Lassie?») frå 1815. Heilt til slutt kan ein høyre trommeslagaren Bobby Colomby sei: «That wasn't too good», etterfølgd av latter frå resten av gruppa.
Dave Hitchcock
Dave Hitchcock er ein tidlegare plateprodusent som arbeidde med Genesis, Caravan, Camel, Curved Air og Renaissance.
Biografi
David Hitchcock arbeidde som fast produsent for Decca Records før han vart sjølvstendig produsent. Han arbeidde med Decca Records og Charisma Records og skipa selskapet Gruggy Woof Productions.
I 1992 gav han opp produksjonskarrieren for å bli manager for Monty Python før han skipa sitt eige rekneskapsføretak, DBM Ltd, «For artistar, produsentar, forfattarar og andre skapande folk - 85 % av det me gjer er musikkrelatert.»
Hall Peak
Hall Peak er eit fjell, 2170 moh i Heritage Range i Antarktis, som ragar over dei øvre delane av Rennellbreen, Schmidtbreen og Larson Valley. Det vart namngjeve av den geologiske gruppa frå University of Minnesota som arbeidde i desse fjella i 1963–64 etter Walter D. M. Hall, ein geolog i denne gruppa.
Dave Hitchcock
Biografi
==Somme album produserte av David Hitchcock ==
Røvik kyrkje
Røvik kyrkje er ei langkyrkje i Røvik på Skålahalvøya i Molde. Kyrkja vart innvigd i 1905 og har 260 sitjeplassar.
Ein god del av inventaret kjem frå gamle Bolsøy kyrkje, som vart riven i 1906. Det gjeld mellom anna altartavla, døypefontwn, preikestolen og kyrkjeklokkene.
Athing Mu
Athing Mu er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Trenton i New Jersey som vart olympisk meister på 800 meter i 2021 og verdsmeister i 2022. Mu sette landsrekord med 1.55,04 ved eit stemne i Eugene den 21. august 2021.
Wadi Har
Wadi Har er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Kealey ishaug
Kealey ishaug er ein ishaug, 70 km lang og 28 km brei, og dannar den vestlege grena av den større Fowler ishaug. Han ligg like nord for samløpet mellom Talutisfjorden og Carlsonfjorden, ved sørvestsida av Ronneisen. Han vart kartlagt av United States Geological Survey (USGS) frå imagery provided by NASA Earth Resources Technology Satellite (ERTS-1), 1973-74. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Gerald P. Kealey i U.S. Navy som var militærlege ved Sørpolstasjonen i 1971,
Korff ishaug
Korff ishaug er ein ishaug, 130 km lang og 35 km brei og som ligg 80 km aust-nordaust for Skytrain ishaug sørvest i Ronneisen. Han vart oppdaga av gruppa som kryssa Ellsworth Land i 1957–58 og vart namngjeven av gruppa etter Serge A. Korff, visestyreleiar i rådet for kosmisk stråling i U.S. National Committee, 1957-59.
Romsdals futedømme
Romsdals futedømme eller Romsdals fogderi var eit futedømme i Romsdals amt (no Møre og Romsdal fylke) og svarer til distriktet Romsdal.
Unhalfbricking
Unhalfbricking er det tredje albumet til det britiske folkrockbandet Fairport Convention og kom ut i 1969. Det vert sett på som ein overgang i historia deira og markerte eit steg bort frå amerikansk påverknad mot meir tradisjonelle engelske folkeviser. Denne prosessen hadde starta på det førre albumet, What We Did On Our Holidays og nådde eit høgdepunkt på oppfølgjaren Liege & Lief, som kom ut seinare same året.
Sjølv om det på tida inneheld Bob Dylan-songar som ikkje enno var utgjevne, markerte albumet Sandy Denny som moden songar og låtskrivar, mellom anna «Who Knows Where the Time Goes?», ein song spelt av mange andre artistar og i dag rekna som ein klassikar. Den einaste tradisjonelle songen på albumet, «A Sailor's Life», vert rekna som sentral i utviklinga av engelsk folkrock.
Endringar i besetninga til bandet, ikkje berre på grunn av den musikalske retninga, men òg ytre hendingar, markerer dette albumet som eit vendepunkt i bandhistoria. 1969 var eit produktivt år for Fairport Convention; frå What We Did On Our Holidays til Liege & Lief gjekk det mindre enn tolv månader.
Bakgrunn
Den 11. mai 1969, to månader før albumet kom ut, vart trommeslagar Martin Lamble og kjærasten til gitaristen Richard Thompson drepen i ei bilulykke då bandet var på veg heim frå ein konsert i Birmingham. Simon Nicol sa seinare: "Det var eit stort vendepunkt, trur eg. Etter dette tenkte vi mykje på kva vi skulle gjere, om vi skulle gje oss eller ikkje. Det hadde vore morosamt så lenge det varte, men det ville krevje mykje å halde fram. Det hadde gjeve oss mykje, men hadde no òg teke mykje: var det verdt det om det kosta menneske livet? Martin var berre 18 eller 19 år gammal. Han ville blitt så mykje meir enn berre ein trommeslagar, ein annan musikar: det var noko særs spesielt med han." Ashley Hutchings sa òg om plateomslaget: "Når eg tenkjer på albumet tenkjer eg på den forferdelege bilulukka. På biletet på baksida sit vi alle og et rundt eit bord. Skjorta og skinnvesten eg har på meg er det eg hadde på meg då ulukka skjedde. Eg hugsar at det var blodflekkar på dei. Du gløymer ikkje slike ting som det."
Unhalfbricking var derfor ei vanskeleg tid for gruppa, men vart særs godt motteke. Etter ein periode med harde tankar om framtida, valde dei å halde fram med folkrock-stilen og fiolinisten Dave Swarbrick vart invitert med som eit fulltidsmedlem for oppfølgjaren, Liege & Lief.
Produksjon
Fairport Convention hadde vorte invitert til musikkutgjevarane til Bob Dylan i London for å høyre songane frå The Basement Tapes, som då ikkje var gjeven ut enno. Bassgitaristen i bandet, Ashley Hutchings, sa «Me likte alt saman. Me ville ha spelt alle songane om me hadde fått lov». Dei nytta songane «Percy's Song», «Million Dollar Bash» og «If You Gotta Go, Go Now» (omsett til fransk som «Si Tu Dois Partir») for albumet. Den franske teksten for sistnemnde vart skriven under ein pause i ein konsert på Middle Earth Club. I følgje gitaristen Simon Nicol «Eg trur me kjeda oss og det var ein av årsakene til at me kom opp med denne sprø ideen. Tre eller fire av oss slo oss saman i garderoben; dei var anten franske vitjande eller franske studentar i London, og det skjedde der den kvelden.»
Den mannlege vokalisten i bandet, Iain Matthews, forlet bandet under innspelinga av Unhalfbricking for å lage sitt eige album, Matthews' Southern Comfort, etter å ha berre delteke på eit spor, «Percy’s Song». Sandy Denny song solovokal på alle dei andre songane, inkludert hennar eigne songar, «Autopsy» og «Who Knows Where the Time Goes?». Den lange «A Sailor's Life», ei tradisjonell engelsk folkevise nedskriven av A. L. Lloyd, var alt ein del av klubbrepertoaret til Denny. Versjonen på Unhalfbricking har vorte skildra som «vendepunktet i historia til Fairport frå tidleg samtidig americana til engelske songar» og av Richie Unterberger på Allmusic som «eit tydleg signal om det som skulle kome».
Gitarist Richard Thompson medverka med to songar til albumet. Opningssporet «Genesis Hall», ein langsam song i valsetakt, der han spelte dulcimer, og Sandy Denny song vokal. Songen var B-sida til singelen. Genesis Hall var kallenamnet på det tidlegare Bell Hotel i Drury Lane, som hadde vorte okkupert tidleg i 1969 og seinare vart kjend då politiet kasta alle ut. «Cajun Woman», som opnar andre sida av albumet, inneheld Dave Swarbrick på fiolin for første gong med Fairport.
Tittel og plateomslag
Tittelen kom frå eit ordspel av bandet, som dei kom på medan dei reiste til og frå konsertar. Målet med leiken «Ghosts» var å «unngå å kome fram til eit verkeleg ord», og «Unhalfbricking» var det Sandy Denny som kom opp med.
Plateomslaget til den britiske utgåva hadde verken tittelen eller bandnamnet på framsida, berre eit bilete (av Eric Hayes) av foreldra til Denny, Neil & Edna Denny, som står utanfor huset sitt i Arthur Road, Wimbledon sør i London, og ein kan så vidt sjå bandet utanfor hageporten. Ein kan sjå St Mary's Church i Wimbledon i bakgrunnen. Joe Boyd sa seinare at biletet på «Unhalfbricking» vart teken tidleg på våren, like før ulukka. Omslaget på den amerikanske utgåva til A&M Records var eit bilete av sirkuselefantar med eit lite innsett bilete av bandet.
Mottaking
John Mendelsohn i Rolling Stone skreiv om Unhalfbricking i lag med Liege and Lief og skildra det som «Fairport Convention på sitt beste», og trekte fram «Percy's Song» som «ein juvel på albumet». Han likte ikkje «A Sailor's Life» like godt og meinte den var for lang.
Bandet fekk for første gong suksess på den britiske albumlista, og albumet låg totalt åtte veker på lista med 12. plass som beste plassering. Singelen «Si Tu Dois Partir» låg ni veker på den britiske singellista og nådde 21. plass. Fairport Convention spelte på Top of the Pops den 14. august 1969 og mima til songen med roadie Steve Sparks på perkusjon.
I 2004 plasserte musikkmagasinet Q Unhalfbricking på 41. plass på lista si over dei 50 beste britiske albuma gjennom tidene, og same året skildra The Observer albumet som «eit gjennomført engelsk meisterverk», og plasserte det på 27. plass på si liste over dei 100 beste britiske albuma. Året etter tok Robert Dimery med albumet i boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die. Sandy Denny-songen «Who Knows Where the Time Goes?» vart stemd fram som «tidenes beste folkevise» av lyttarane på Radio 2 Folk Awards 2007.
Produksjon
Kjelde:
Vistträsk
Vistträsk er ein svensk tettstad i Älvsbyns kommun i Norrbottens län i landskapet Norrbotten. I 2005 hadde tettstaden 258 innbyggjarar. Vistträsk ligg cirka 17 kilometer vest for Älvsbyn.
Vitaby
Vitaby er ein tettstad i Simrishamns kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 841 innbyggjarar.
Vissefjärda
Vissefjärda er ein tettstad i Emmaboda kommun i Kalmar län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 673 innbyggjarar.
Gudaf Tsegay
Gudaf Tsegay Desta er ein etiopisk friidrettsutøvar som vart verdsmeister på 5000 meter ved VM i friidrett 2022, i den same meisterskapen vann ho sølvmedaljen på 1500 meter. Ho tok bronsen på 1500 m ved VM i friidrett 2019 og på 5000 m under Sommar-OL i 2021. Tsegay sin personlege rekord på 1500 m er 3.54,0, på 5000 m er bestetida 14.13,3, begge rekordane er frå 2021-sesongen.
Abelone Møgster
Abelone Karia Larsdotter Møgster  frå øya Møkster i Austevoll kommune var ei norsk motstandskvinne under den andre verdskrigen.
Ho starta landhandel i eit naust i Vestrevågen på Møkster i 1910. På 1920-talet lånte ho pengar for å lage veg til Naustvågen lenger sør på øya. Der ville ho bygge ny butikk. Ho meinte at det ville gi betre hamneforhold. Etter at vegen var ferdig bygde ho kai og ny landhandel i Naustvågen. Denne stod klar på siste del av 1920-talet, truleg i 1927. Frå denne landhandelen dreiv ho handel med «spisendes og slitendes», som ho sjølv kalla det. Ho dreiv og fiskemottak og rutebåtekspedisjon, for fiskarane og øyfolket.
Den 25. juni 1942 vart Møgster arrestert av tyskarane for å ha hjelpt englandsfararar under flukt frå Noreg. Ho var utsett for tortur og overført til Bergen kretsfengsel. Seinare vart ho send til Grini. Derifrå gjekk ferda vidare til kvinneleiren Ravensbrück som NN-fange. Ved årsskiftet 1944/1945 vart ho overført til fangeleiren Mauthausen i Austerrike. Mauthausen var ein rein utryddingsleir. I midten av mars 1945 kom ho med den siste av Folke Bernadottes kvite bussar som henta fangar i denne leiren. Ferda gjekk så via Danmark til rehabiliteringsleir i Sverige. Tidleg i juni 1945 kom ho endeleg attende til Noreg og Møkster.
Abelone Møgster var den eldste norske kvinna som overlevde fangenskapet som NN-fange. I fangenskap fekk ho tilnamnet «Engelen frå Ravensbrük». Etter krigen fekk ho Kongens fortjenstmedalje i gull for innsatsen for Noreg.
Abelone Møgster var ugift.
Ved tusenårsskiftet var Abelone Møgster ein av ti som vart nominert til utmerkinga som Århundrets vestlending av avisa Bergens Tidende.
Georgisk i Junior Eurovision Song Contest
Georgisk i Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det georgiske språket i Junior Eurovision Song Contest. Fyrste gongen ein song på georgisk vart framført i Junior Eurovision Song Contest var i 2007 då Georgia debuterte med «Odelia ranuni» av Mariam Romelashvili. Sidan den gong har Georgia delteke med til saman fjorten ulike bidrag som har vorte framført på georgisk. Av landa som kan delta er georgisk offisielt språk i Georgia.
Aleko Point
Aleko Point (Nos Aleko), òg kalla Aleko Rock, er eit kupert nes midtvegs langs kysten av Emona Anchorage aust for Livingston Island, og stikk 150 meter sørvestover.
Ei namnlaus, 400 meter brei vik ligg på nordvestsida av neset. Neset dukka fram i nyare tid då isbreane i området trekte seg attende og vart først registrert av bulgarske forskarar i februar 1995.
Aleko er namnet på eit fjell i Rilafjella ved fjellet Vitosja og er kalla opp etter Aleko Konstantinov (1863–97), ein bulgarsk forfattar.
OGAE Second Chance Contest 1990
OGAE Second Chance Contest 1990 (OGAE SCC 1990) vart den fjerde gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Östersund i Sverige. Sverige vann tevlinga med songen «Mitt I Ett Äventyr», sungen av Carola Häggkvist.
For å kunne delta i OGAE Second Chance Contest 1990 måtte ein ha delteke i ein av dei nasjonale finalane i Eurovision Song Contest 1990, men hadde ein vunne ein nasjonal finale fekk ein ikkje delta.
Martin ishaug
Martin ishaug er ein ishaug, 11 km lang og 6 km brei, i George VI-isen og George VI Sound, 19 km sørvest for Kirwanfjorden, utanfor austkysten av Aleksanderøya og vestkysten av Palmer Land. Han vart kartlagt som ein ishaug frå U.S. Landsat-bilete frå januar 1973. Han vart namngjeven i 1977 av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter sir David Martin (1914–76), administrasjonssekretær i Royal Society i 1947–76, som hadde ei leiande rolle i å organisere Royal Society-ekspedisjonen i Det internasjonale geofysiske året i 1956-58.
Band of Joy av Robert Plant
Band of Joy er eit album av den engelske rockesongaren Robert Plant og bandet hans Band of Joy. Det kom ut den 13. september 2010 og debuterte på 5. plass på Billboard 200-lista. I Noreg nådde albumet 2. plass på VG-lista.
Den første singelen frå albumet var «Angel Dance».
Mottaking
Reaksjonane på albumet var positive. Metacritic, som samlar saman respekterte kritikarar, gjev albumet ein gjennomsnittleg score på 80 av 100,, som tyder «generelt positive meldingar». Rolling Stone rangerte albumet på 8. plass på lista si over dei beste albuma i 2010. Q rangerte i januar 2011 Band of Joy som det nest beste albumet i 2010.
Prisar
Albumet var nominert til to Grammy Awards, for beste americana-album og songen «Silver Rider» for beste rockevokalprestasjon for ein soloartist. Robert Plant vart nominert til beste britiske mannlege soloartist på Brit Awards 2011
Who Knows Where the Time Goes?
«Who Knows Where the Time Goes?» er ein song skriven av den engelske visesongaren Sandy Denny. Songen vart opphavleg spelt inn av Denny privat i 1967, og igjen med ho sjølv på gitar (og ein strykeseksjon) for All Our Own Work med Strawbs. Den mest kjende versjonen er sungen av Denny på Fairport Convention-albumet Unhalfbricking frå 1969.
I 2007 vart Unhalfbricking-versjonen kåra til «den beste folkevisa gjennom tidene» av lyttarane på BBC Radio 2. Denne versjonen vart nytta som avslutningsmusikk i filmen Don't Worry About Me (2009).
Struktur
Den langsame songen har tre vers som skildrar forskjellige observasjonar («Across the evening sky all the birds are leaving») og er i E-dur, men inneheld òg mange mollakkordar i den tonearten.
Andre versjonar
Av dei mange artistane som har gjort coverversjonar av denne songen finn ein mellom andre 10,000 Maniacs, Mary Black, Eva Cassidy, Judy Collins, Lonnie Donegan, Nanci Griffith, Susanna Hoffs, Deanna Kirk, Charlie Louvin, Cat Power, Eddi Reader, Julianne Regan (med Fairport Convention), Kate Rusby, Nina Simone, Matthew Sweet og Kate Wolf.
Judy Collins-versjonen er tittelsporet på albumet hennar Who Knows Where the Time Goes frå 1968, men ein tidlegare versjon vart gjeven ut som B-side til «Both Sides, Now» (1968). Begge desse kom ut før Fairport Convention-innspelinga.
Ein versjon av Nina Simone (frå konsertalbumet hennar Black Gold frå 1970) vert nytta i filmen The Dancer Upstairs, medan versjonen til Judy Collins kan høyrast i filmane The Subject Was Roses og A Walk on the Moon.
Kantonen Fribourg
Geografi
Fribourg grensar til kantonane Bern i nord og aust, og Vaud i sør og vest. På motsett side av Neuchâtelsjøen ligg kantonen Neuchâtel. Fribourg har tre eksklavar i Vaud og ein i Bern, medan Bern har to enklavar i Fribourg.
Landskapet er ganske flatt i den vestlege delen av kantonen, medan det i aust stig opp og inn i Bern-Alpane. Neuchâtelsjøen på 429 moh er det lågastliggande punktet i kantonen, medan den 2 389 meter høge fjelltoppen Vanil Noir på grensa mot Vaud er det høgste punktet. Elva Saane renn frå sør til nord gjennom kantonen, ho samlar opp i seg størstedelen av nedbøren i kantonen. I nordvest grensar Moratsjøen opp mot kantonen.
Språk og samfunn
16,7 % av innbyggarane er utanlandske statsborgarar. Fransk er det mest utbreidde talemålet i Fribourg, om lag to av tre er fransktalande. Resten talar ulike alemanniske dialektar. I kring 70 % av folket soknar til den romersk-katolske kyrkja, og ei 15 % er protestantar.
Distrikt og kommunar
Fribourg består av 168 kommunar som er samanslutta i sju distrikt. Dei sju distrikta er; Broye, Glâne, Gruyère, Sarine, Lac, Sense og Veveyse.
Dei største byane er kantonshovudstaden Fribourg og Bulle.
Historie
Kantonen Fribourg slutta seg til den sveitsiske konføderasjonen i 1481. Området består av land som hovudstaden Fribourg har skaffa seg. Dagens storleik/flatevidd vart nådd i 1803 då kommunen Murten vart lagt til kantonen, mot viljen til dei fleste innbyggarane på staden.
Kantonen Fribourg slutta seg i 1846 til separatististrørsla av katolske kantonar, det såkalla Sonderbund. Etter den sveitsiske borgarkrigen i 1847, overgav Fribourg sine troppar seg til den føderale hæren.
Waqash
Waqash er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Fylkesveg 145 i Rogaland
Fylkesveg 145 i Rogaland går mellom Husvegg og Kydland i Hå kommune. Vegen er 2,4 km lang.
José Oscar Bernardi
José Oscar Bernardi er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Mount Harry
Mount Harry er eit fjell 14 nautiske mil søraust for FitzGerald Bluffs i Ellsworth Land i Antarktis. Det er det vestlegaste fjellet av ei rekkje små toppar som ligg søraust for skråningane. Fjellet ligg i ei gruppe nunatakar fotografert av Lincoln Ellsworth den 23. november 1935. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi i U.S. Navy frå 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Jack L. Harry, ein topografisk ingeniør og medlem av landmålingsgruppa i Marie Byrd Land i 1967–68.
Gimme Back My Bullets
Gimme Back My Bullets er det fjerde studioalbumet til Lynyrd Skynyrd, gjeve ut 2. februar 1976. Han nådde 20. plassen på den amerikanske albumlista. Albumet selde til gullplate i USA i 1981.
Albumet skulle opphavleg heite Ain't No Dowd About It, ei hyllest til produsenten Tom Dowd, som bandet var fan av. Det er det einaste albumet deira før flystyrten som tok livet av fleire bandmedlemmar som ikkje har seld til platinastatus i USA. Det inneheld likevel nokre mindre hittar med «Gimme Back My Bullets» og «Double Trouble».
Vittangi
Vittangi er ein svensk tettstad i Kiruna kommun i Norrbottens län i landskapet Lappland. I år 2005 hadde tettstaden 789 innbyggjarar.
Elin Agdestein
Elin Rodum Agdestein er ein norsk politikar for Høgre. Ho har vore vald inn på Stortinget frå Nord-Trøndelag fylke sidan 2013.
Bakgrunn og yrkeskarrière
Agdestein har examen artium frå Steinkjer gymnas frå 1976, eksamen i kunsthandverk frå Røros VGS frå 1977, ex. phil. frå Universitetet i Trondheim frå 1978, utdanning som ergoterapeut frå Høgskolen i Sør-Trøndelag frå 1983 og kurs i styrearbeid frå Høgskolen i Nord-Trøndelag frå 2004. I perioden 1990–1991 hadde ho eit opphald ved University of California, Los Angeles.
Ho var tilsett ved treningssentet til NKS for funksjonshemma barn i Levanger 1977–1978, Dikemark sjukehus i 1979, Tåsen sykehjem i 1980, Ullevål sjukehus i 1980 og Sunnaas sjukehus i 1981. Vidare var ho kommuneergoterapeut i Namdalseid 1985–1988, leiande ergoterapeut ved Namdal sjukehus 1987–1989 og leiande ergoterapeut i rehabiliteringstenesta i Steinkjer kommune 1991–1994. Agdestein var også styreleiar og dagleg leiar ved Steinkjer Montessoriskole frå 2003 og prosjektleiar for etablering av Steinkjer medisinske senter 2006–2007. Ho er næringsdrivande konsulent frå 1995 og avdelingsleiar i Dr Agdestein AS frå 2000.
Politisk arbeid
Agdestein var medlem av Steinkjer kommunestyre 2003–2013, medlem av formannskapet 2007–2013 og gruppeleiar 2007–2013. Ho var også medlem av Nord-Trøndelag fylkesting 2009–2013, gruppeleiar på fylkestinget 2011–2013 og 1. vararepresentant til Stortinget frå Nord-Trøndelag 2009–2013. Andre verv ho har vore med i er medlem av Trøndelagsrådet, medlem av Sparebank 1 SMN representantskap og medlem av Landsdelsutvalget for Nord-Norge og Nord-Trøndelag.
Hausten 2013 vart ho vald inn på Stortinget frå Nord-Trøndelag. Agdestein vart med dette den første Høgre-representanten på distriktsmandat så vel som den første kvinnelege representanten frå fylket etter 1993.
Vittaryd
Vittaryd er ein svensk tettstad i Ljungby kommun i Kronobergs län i Småland. I 2010 hadde tettstaden 318 innbyggjarar.
Røbekk kyrkje
Røbekk kyrkje ligg på Røbekk i Molde. Kyrkja er ei langkyrkje i sveitserstil teikna av Gabriel Smith og innvigd i 1898.
Kyrkja vart bygd som erstatning for den gamle Bolsøy kyrkje, som vart innvigd i 1726 og låg på Bolsøya. Denne vart riven i 1906. Til Røbekk kyrkje høyrer ein prestegard og ein kyrkjegard, som oftast omtala som Røbekk kyrkjegard.
Zijān
Zijān er ein landsby vest i Jemen. Han ligg i Sana'a guvernement, nordaust for byen Sana'a.
Mount Havener
Mount Havener er eit fjell med ei høgd opp mot 2800 moh like ved toppen av Guerrerobreen i Doyran Heights i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Det vart først kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy, frå 1957–59, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Melvin C. Havener, ein mekanikar ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1957.
Fylkesveg 147 i Rogaland
Fylkesveg 147 i Rogaland går mellom Varhaug og Ualand i Hå kommune. Vegen er 10,3 km lang.
Amadok Point
Amadok Point (Nos Amadok) er eit nes på sørkysten av Livingston Island i Antarktis som stikk 400 m ut i Bransfield Strait. Neset vart kalla opp etter den thrakiske kongen Amadokos II, 415-384 fvt. Neset er snøfritt om sommaren.
Coalburn
Coalburn  er ein landsby i regionen South Lanarkshire i Skottland. Han har kring 1000 innbyggjarar.
Rudolf Steiner
Rudolf Joseph Lorenz Steiner var ein austerrkisk tenkjar, pedagogisk teoretikar, forfattar og føredragshaldar, vidgjeten for å ha utvikla ei lære, antroposofien, om menneskets individuelle åndelege kosmiske tilknyting og stegvise åndelege utvikling i sitt jordiske liv. På grunnlag av dette menneskesynet etablerte han den pedagogikken som går under nemninga steinerpedagogikk eller waldorfpedagogikk.
Bakgrunn
Rudolf Steiner kom til verda i den vesle byen Donji Kraljevec i regionen Međimurje i det området som no er nordaustre Kroatia, men som då var ein part av Austerrike-Ungarn; han hadde austerrikske foreldre og var tyskspråkleg. Han døydde i Dornach i nærleiken av Basel i Sveits, der han hadde skipa eit sentrum for den antroposofiske rørsla. Dette senteret hadde han kalla Goetheanum etter Johann Wolfgang von Goethe, som var og framleis er særs viktig i antropologisk og steinerpedagogisk samanheng.
Ingvild Kjerkol
Ingvild Kjerkol er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet og helse‑ og omsorgsminister i Regjeringa Støre frå 2021. Ho har vore vald inn på Stortinget frå Nord-Trøndelag fylke sidan 2013. Frå 2021 har ho vore helse- og omsorgsminister i Støre-regjeringa.
Bakgrunn
Kjerkol har utdanning frå NTNU, der ho har ein samfunnsvitskapleg bachelorgrad innan psykologi. Ho har også studert drift og vedlikehald av EDB-system ved Høgskolen i Sør-Trøndelag. Ingvild Kjerkol har jobba som både lærar og miljøarbeidar i Stjørdal kommune. I 2009, før ho vart fylkesråd, jobba ho i ein periode som næringspolitisk rådgjevar i ALLSKOG.
Politisk karriere
Kjerkol var au pair i Frankrike da ho i 1995 vart spurd om å stille på lista til Arbeidarpartiet for første gong, den gongen som listefyll. Ho vart vald inn og like etter vakna den politiske interessa hennar for fullt. I 2003 vart ho også medlem av Nord-Trøndelag fylkesting.
Kjerkol var 1. vararepresentant til Stortinget frå Nord-Trøndelag 2005–2009, med knapp margin frå å bli vald inn, og 2. vararepresentant 2009–2013. Ho har møtt som vararepresentant i Stortingets kommunal- og forvaltningskomité og Stortingets familie- og kulturkomité. Kjerkol er medlem av sentralstyret i Arbeidarpartiets sidan landsmøtet i 2009.
Ho har vore leiar i Stjørdal Arbeiderlag sidan 2011, kasserar i Stjørdal Arbeidarparti i fleire år og sete i styret i Nord-Trøndelag Arbeidarparti, både som direktevald og tiltredande medlem. Kjerkol var ordførerkandidaten til Arbeidarpartiet i Stjørdal i 2007, men Arbeidarpartiet kom ikkje i posisjon, og Kjerkol var gruppeleiar for partiet i både Stjørdal kommunestyre og Nord-Trøndelag fylkesting 2007–2009. Ho tredde frå verva som gruppeleiar i kommunestyret og fylkestinget da ho vart fylkesråd for regional utvikling (med politisk ansvar for næring, regional forsking og utviklingsplan) hausten 2009. Kjerkol var fylkesrådsleiar i eit samarbeid mellom Arbeidarpartiet, Høgre og Kristeleg Folkeparti 2011–2013.
Stortingsrepresentantar 1895-1897
Stortingsrepresentantar 1895-1897 er ei liste over stortingsrepresentantane i valperioden frå 1895 til 1897. Stortinget hadde totalt 114 representantar, fordelt med 57 til Venstre, 33 til Høgre, 12 til Det Moderate Venstre og til Centrum. For 10 representantar manglar partitilknyting.
Bakgrunnsstoff
Norsk samfunnsvitenskapelig datatjeneste
Sønnmørs og Nordfjord amt
Sønnmørs og Nordfjord amt var eit amt som eksisterte frå 1675 til 1678. Amtet bestod av dei to futedømma Nordfjords futedømme og Sønnmørs futedømme. Amtmann var Christian Lindenow. I 1679 vart dei to futedømma Sønnmøre og Nordfjord innlemma i Bergenhus stiftsamt; i 1689 vart Sunnmørs fogderi lagt under Romsdals amt, men framleis tilhørande Bergenhus stiftsamt.
Patsjisi
Patsjisi (hindi पचीसी, også skrive pachisi og pacheesi) er eit brettspel som stammar frå det gamle India og er kjend som forløparen til ludo (kjend som parchis i Spania og Parcheesi i USA). Spelet er ei tevling om å få brikkene sine først rundt ei ruteløype og så til sentrum av brettet. Det kan ha to eller fire spelarar; fire spelarar kan danna lag mot kvarandre.
Spelet går føre seg på eit krossforma brett, tradisjonelt laga av klede, med fire ulikt farga spelebrikker for kvar spelar og seks kauriskjel eller indisk terning til å avgjera korleis ein spelar kan flytta.
Namnet «patsjisi» er avleidd av hindi patsjis som tyder 'tjuefem'. Dette er den største verdien ein kan få av kauriskjelkasta i det vanlegaste verdisystemet.
Bakgrunn
Patsjisi er blitt kalla Indias nasjonalspel. Dette og liknande indiske spel kjende som tsjaupar ('spel') har lang tradisjon i India, og er kjende frå ei rekkje samanhengar. Gudepar som Sjiva og Parvati er blitt avbilda medan dei speler slike spel, mellom anna i eit bilde frå 500- eller 600-talet. Eit spel med terningar er også sentralt i handlinga i det sentrale hinduverket Mahabharata. Ofte går ein ut frå at spelet som hovudpersonane er med i der er patsjisi, men dette treng ikkje stemma. Skikkeleg patsjisi er ikkje dokumentert frå før 1500-talet.
Blant stormogulane var patsjisi/tsjaupar populært. Særleg Akbar den store var glad i spelet, og skal ha fått kjempemessige brett laga i alle palassa sine. Her spelte han mot hoffolk med seksten slavar kledde i ulike fargar som «brikker». Midtpunktet i brettet var ein stor stein på fire føter, og desse kan ein framleis sjå i Agra og Allahabad.
Utstyr
Patsjisibrettet er forma som ein kross med eit stort kvadrat i midten (tsjarkoni) der ein starter og ender spelet. Kvar arm har tre rader med ei rekkje av åtte ruter kvar. Tolv ruter er freda som «borger» der brikker ikkje kan takast. Desse ligg på enden av kvar midtrad og som nummer fire frå byrjinga av dei ytre radene. Brettet kan vera av ulike material, men den vanlegaste forma er ei stykke sterkt tøy med rutene broderte på. Broderia kan vera enkle eller forseggjorte, i nokre høve med perlebroderi.
Kvar spelar har fire bikubeforma brikker som har ein farge for kvar spelar, typisk svart, grøn, raud og gul. I nokre variantar kan spelarar ha opptil 16 brikker kvar.
Sju kauriskjel, eit indisk terningsett eller ein vestleg terning kan brukast til å avgjera korleis spelarane kan flytta brikkene.
Spelets gang
To spelarar som sit overfor kvarandre kan spela, eller fire spelarar dannar to lag (gult og svart mot raudt og grønt). Spelaren eller laget som får alle brikkene til målet først vinn. Spelet startar og sluttar i midten.
Ved bruk av kauriskjel kastar ein dei og ser kor mange av dei som landar med opningen øvst. Kombinasjonen avgjer korleis ein kan flytta og kven som startar. Som regel bruker ein seks skjel, men i nokre variantar bruker ein sju, som gjev litt ulike verdiar.
Den som får høgast verdi ved starten av spelet byrjar; deretter går turen mot klokka. I nokre variantar får ein ikkje starta før ein får verdien 2, 3 eller 4.
Verdiane 6, 10 og 25 gjev ein bonus som gjer at dei kan setja ei brikke i spel og får ein ny tur. I andre variantar gjer 10, 25 og 30 at ein kan setja ei brikke i spel medan 7 og 14 gjev bonusar. Brikkene går først langs midtraden der spelaren som styrer dei sit. Deretter kan dei flyttast mot klokka langs yttersidene.
Etter å ha gått rundt brettet skal ei brikke tilbake opp midtraden til sentrum, som ho berre kan gå inn i om spelaren får nøyaktig det han treng til å få henne inn. Brikker som har unnagjort rundturen kan leggast på sida for å markera at dei er ferdige.
I mange variantar kan meir enn ei brikke frå same lag eller spelar vera i ei rute. Landar ei brikke i same rute som ein motstandar står i, blir motstandaren si brikke teken, og må tilbake til start. Tekne brikker kan berre bli med i spelet att gjennom eit bonuskast. Den som tek ei brikke, får gjerne eit tilleggskast. I nokre variantar av spelet kan ikkje spelarar venda tilbake til midten før dei har teke minst ei brikke frå ein motstandar.
Dersom ei brikke står i ei borg kan ikkje ein motstandar flytta inn i henne. Fire borger, ei for kvar spelar, ligg 25 ruter før midten. Det er vanleg å la brikkene venta i desse til ein slår nøyaktig 25. Dette er opphavet til namnet patsjisi, eller «twenty five».
Kast som gjev bonus fører også til at ein kan gjera nye kast. Desse blir gjort før ein flytter, og ein kan velja kva brikker ein skal bruka dei til. Ein kan bruka alle kasta på éi brikke, eller bruka dei på fleire.
Det finst ei rekkje små variantar av reglane. I nokre spel kan ein berre ta brikka i mål med eit bonuskast. Nokre gonger skil ein kasteverdien og bonus, slik at ein bonus gjer at ein kan ta ei brikke ut i spelet, men berre ei brikke som alt er i spel kan gå skritta. Ofte straffar ein tre bonuskast på rad med å fjerna den siste bonusen og la spelaren stå over neste tur.
Roy Keane
Roy Maurice Keane er ein irsk tidlegare fotballspelar frå Cork. Han er framom alt kjend for sine 11 suksessfulle år som midtbanespelar for Manchester United. Åra 1994-2004 var han med om å vinne Meisterligaen 1999, sju ligatitlar og fire FA-cupfinalar for Manchester-klubben. Keane var ein drivande, tevlingssterk og aggressiv spelar med stor arbeidskapasitet.
Patsjisi
Spelets gang
Dersom alle brikkene til ein spelar er i spel og han får ein bonus, kan han få ein tilleggsverdi som gjer at ei brikke kan flytta ein ekstra plass.
Roy Keane
Klubbspel
Keane spelte på Nottingham Forest frå 1990 til klubben i 1993 rykte ned til nivå to i det engelske ligasystemet. Sommaren 1993 vart han overført til Manchester United for ein nasjonal rekordsum. Allereie våren 1994 kunne han glede seg over dobbeltriumf med United, triumf i ligaen og siger i FA-cupen. To år seinare kopierte Keane og Manchester United dobbeltsigeren. Etter ligapokal nummer tre i 1997, kom høgdepunkta tett i mai 1999. I løpet av to veker sanka Manchester United tre pokalar, fyrst tok laget heim ligameisterskapen, deretter vart det 2-0-siger over Newcastle United i FA-cupfinalen og til sist siger 2-1 mot Bayern München i meisterligafinalen. Keane måtte gå av bana med skade etter få minuttar i FA-cupfinalen, medan han var suspendert i meisterligafinalen. Som lagkaptein frå 1997 førte Keane klubben til tre nye ligatitlar etter 1999, før han avslutta sigersrekka med FA-cuptriumf i 2004. I sin siste storkamp for Manchester United, FA-cupfinalen 2005, måtte Keane sjå at Arsenal FC kneip pokalen, etter straffesparktevling. I desember 2005 fekk Keane kontrakt med skotske Celtic FC. Med Glasgow-klubben vann han den skotske serien i 2006, utan å ha vist gammal styrke. Han la opp ved sesongslutt.
Patsjisi
Tilknytte spel
Det finst mange indiske spel som minner om patsjisi, og som kan vera forløparar eller avleiingar av spelet. Tsjaupar følgjer eit liknande løp, men har noko andre reglar. Asjte kasjte er eit liknande løpsspel der brikkene går i ein spiral inn mot midten. Eit koreansk spel, yut eller yunnori, har eit løp rundt eit brett med eit liknande verdisystem for kast. I dette spelet kan spelaren sjølv forma løypa noko.
Roy Keane
Klubbspel
Keane vert også hugsa for å ha sparka ned Manchester City-spelaren Alf Inge Håland bakfrå i ein ligakamp i 2001.
Patsjisi
Tilknytte spel
Patolli er eit brettspel kjend blant aztekarane som minner om patsjis. Parqués er ein kolombiansk variant av spelet som truleg byggjer både på det indiske og det innfødde spelet.
Roy Keane
Landslagsspel
Keane spelte 67 landskampar for Irland i tida 1991-2005. Han spelte alle fire kampane til laget under VM i fotball 1994, og var med i VM-troppa 2002. Før meisterskapen kom i gang, uttrykte han misnøye med landslagssjefen, Mick McCarthy, og vart send heim. Åra 1997-2002 var Keane kaptein på laget i 21 kampar. Han skåra 9 landslagsmål.
Patsjisi
Tilknytte spel
Kommersielle avleiingar av spelet utvikla i Vesten er elles mellom anna ludo, spanske parchis og dei amerikanske variantane Parcheesi og Sorry!
Mister Gay World 2009
Mister Gay World 2009 (MGW 2009) var den fyrste gongen Mister Gay World vart arrangert. Tevlinga vart halden i Whistler i Canada. Finalen fann stad sundag 8. februar. Max Krzyzanowski vann tevlinga for Irland.
Kunstige språk i Junior Eurovision Song Contest
Kunstige språk i Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av ulike kunstige språk i Junior Eurovision Song Contest. Den fyrste gongen ein song vart framført på eit kunstig språk i Junior Eurovision Song Contest var i 2008 då Georgia deltok med «Bzz..» av gruppa Bzikebi. Sidan den gong har to land delteke med til saman tre ulike bidrag som har vorte framført på eit kunstig språk; to frå Georgia og eitt frå Albania.
Schaus ishaugar
Schaus ishaugar er ei gruppe små ishaugar i Wilkinsisen, som strekkjer seg aust-vest like utanfor nordsida av Eroica Peninsula, som ligg utanfor sørvestkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Han vart kartlagt av United States Geological Survey (USGS) frå flyfotografi teken av U.S. Navy 1967-68 og frå Landsatbilete teken 1972-73. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser Richard Schaus i US Navy, i Division of Polar Programs i National Science Foundation (NSF), der han var flyprosjektleiar 1979-80.
SuperTed
SuperTed er ein walisisk animert barneserie som gjekk på BBC frå 1983 til 1986. Serien handla om ein teddybjørn med magiske superkrefter. Han hadde 36 episodar.
I Noreg blei serien send av NRK på Frokost-TV på slutten av 1980-talet.
Handling
På ein leiketøyfabrikk blir ein liten teddybjørn med ein fabrikasjonsfeil kasta inn på eit mørkt lagerrom. Der blir han funne av Prikken, eit prikkete vesen frå verdensrommet. Prikken gjev teddybjørnen liv med hjelp av kosmisk støv, og tek han så med seg til ei fortrylla sky. Der gjev Moder Natur leikebjørnen fantastiske krefter, og han blir til SuperTed. SuperTed brukar superkreftene sine til å kjempa mot vondskap, og hovudfiendane hans er den slemme cowboyen Tex og dei to hjelparane hans: den tjukka og klønete Bolla, og det svært lettskremte skjelettet Beinet.
Norsk versjon
Serien blei omsett til norsk av Morten Lange, og dei norske stemmane var ved Sverre Anker Ousdal, Åre Lindtner Næss, Finn Schau, Per Lillo-Stenberg, Kari Gjærum, Mari Bjørgan og Trond Brænne som forteljaren.
Waterloo Lily
Bakgrunn
Waterloo Lily er det einaste albumet til Caravan med Steve Miller som klaverspelar. Miller tok med seg ei meir jazzaktig kjensle til musikken til Caravan enn det som hadde vore på dei førre albuma og han spelte meir på Wurlitzer piano enn Hammondorgel slik den førre klaverspelaren Dave Sinclair gjorde. Gjesteartistane Phil Miller og Lol Coxhill frå det førre bandet til Steve Miller, Delivery, spelte på «Nothing at all», ein instrumental utforma etter Miles Davis sin «Right Off». Kort tid etter Waterloo Lily, slutta Richard Sinclair og Steve Miller i Caravan for å spele med Phil Miller og Coxhill i eit nytt Delivery, som førte til skipinga av bandet Hatfield and the North.
Plateomslaget er ein detalj frå «The Tavern Scene» frå A Rake's Progress av William Hogarth.
Songen «The Love in Your Eye» har vore fast på konsertane til Caravan i mange år.
Innhald
Alle spor av Coughlan, Hastings, Sinclair, utanom «It's Coming Soon» og «Songs and Signs» av Miller.
Holit
Holit (hebraisk skrift חוֹלִית, tyder Sanddyne) er ein kibbutz i Hevel Shalom-området sørvest i Israel. Han ligg nær Nir Yitzhak i Eshkol regionale kommune. Han har eit folketal på kring 120 innbyggjarar.
Historie
Kibbutzen vart grunnlagd i 1978 som ei Nahal-busetjing nær Yamit på Sinaihalvøya. Etter den egyptisk-israelske fredsavtalen i 1979 måtte Israel evakuere alle busetjingane sine på halvøya.
I 1982 vart kibbutzen flytta til den noverande plasseringa.
Leticia
Leticia er ein by i republikken Colombia, hovudstaden i Amazonas-departementet, den sørlegaste byen i landet (4,09 ° sør 69,57 ° vest) og den einaste store hamna i Colombia som ligg ved Amazonaselva. Han ligg 96 meter over havet og her er den gjennomsnittlege lufttemperaturen 27 °Celsius. Leticia har lengje vore utskipingshamna i landet for tropiske akvariefiskar. Leticia har ca. 33 000 innbyggjarar på vestre breidda av Amazonas, og ligg på det punktet der Colombia, Brasil og Peru møtast i eit område som blir nemnt Tres Fronteras.
Ein langvarig grensestvist mellom Colombia og Peru som mellom anna femna om territoriet for Leticia, vart avslutta med hjelp av Folkeforbundet i 1934 etter at desse to nasjonane var engasjert i ein væpna konflikt kjent som Colombia-Peru-krigen.
Tidleg historie og etymologi
I den tidlege historia blir det nemnt ein portugisisk oppdagingsreisande som døydde av svolt saman med resten av mannskapet på staden der noverande Leticia ligg. Den peruanske kapteinen Benigno Bustamante, den gongen guvernør i Loreto-regionen, grunnla sjølve byen den 25. april 1867. Legenda seier at når den peruanske regjeringa vedtok å kolonisere området, for å hindre at den colombianske regjeringa kravde det først, fann dei eit kross innskrive med orda «San Antonio». Byen fekk først namnet etter denne krossen.
Den 15. desember 1867, vart hamna i San Antonio døypt om til Leticia av den peruanske ingeniøren Manuel Charon. Charon kalla opp hamna for å ære den unge kvinna Leticia Smith, busett i den peruanske byen Iquitos.
Ein krigstilstand mellom Colombia og Peru om byen starta i september 1932 då to hundre peruanarar, seinare etterfølgt av militære troppar, okkuperte offentlege bygningar i Leticia. Mann-mot-mann kampar følgde mellom små colombianske og peruanske styrkar i byrjinga av 1933. Konflikten varte til mai 1933, då ei våpenkvile forhandla fram av Folkeforbundet tredde i kraft for å avgjere konflikten. Folkeforbundet tildelte endeleg det omstridde området til Colombia i juni 1934.
Folkesetnaden i Leticia
Sjølv om intervensjonen av Folkeforbundet offisielt enda krigen, heldt den colombianske regjeringa fram sin skeptisk til peruanarar, og bestemte seg for å fylle Leticia med folk frå Bogotá for å sikre lojaliteten til Colombia. Dei fleste av menneska som kom frå Bogotá frå 1940 til 1965 lever framleis i Leticia i dag. Etter det har byen utvida seg kraftig, jamvel om industrien i byen er mykje den same med landbruk og turisme som dei viktigaste kjelder til inntekt.
1970-talet
På 1970-talet vart ulovleg narkotikahandel ein ny måte å tene pengar på i denne regionen. På slutten av 1960-talet og på 1970-talet vart narkotiske stoff kjøpt og selt i fullt dagslys.
For Leticia, var dette ei tid for stor vekst. Fleire rike kartelleiarar bygde store hus, slik som Casa Grande og bidrog til økonomien. Narkotika vart frakta med lastebil til båtar på Putumayo. Dette var for å unngå frakt med fly. Konseptet var å byggje ein 70 km veg til den vesle byen Tarapacá. Dei første 12 km var alt som var ferdig før medlemmene til kartellet vart arrestert.
Stoffverksemda vart til slutt bremsa ned når nytt og tøffare politi vart ført til Leticia. Dei stoppa mange narkotikakartelleiarar i byen, og tok slike kjende stader som Casa Grande til fordel for regjeringa.