cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Warfog
WARFOG er ein norsk interesseorganisasjon av og for menneske med skader etter arbeidsinnsats gjort i krigssonar, men òg anna væpna offentleg teneste.
Organisasjonen har etablert eit nettverk som dei ønskjer skal vere ein ressurs for alle som på ein eller annan måte er berørte av problemstillingar knytte til mentale skader som posttraumatisk stressliding (PTSD) etter slikt arbeid, og å heve kunnskapen om førstehjelp for psykiske traume.
Hovudmålet til organisasjonen er å hjelpe dei mange som har utvikla PTSD og/eller andre psykiske skader som følgje av traumatiske opplevingar under tenesta, og hjelpe dei tilbake til eit betre liv.
Polarsirkel
Ein polarsirkel er ein tenkt sirkel rundt jorda som er parallell med ekvator og markerer skiljet mellom tempererte og polare strøk. Det finst to polarsirklar, den sørlege og den nordlege. Den nordlege går mellom Noreg og er ofte det me meiner når me seier Polarsirkelen.
Kvar polarsirkelen ligg blir bestemt av korleis jordaksen heller i høve til planet på banen jorda går i. Han er difor ikkje statisk, pga. den jamne variasjonen i aksehellinga til jorda flyttar til dømes den nordlege polarsirkelen seg meir enn 14 meter nordover i året. Områda som ligg mellom ein polarsirkel og ein av polane har midnattssol minst ein dag i året.
Den nordlege polarsirkelen har nordleg breiddegrad 66° 33' 38" N og går mellom anna gjennom Noreg, Sverige, Finland, Russland, Alaska i USA, Canada og Grønland.
Den sørlege polarsirkelen har sørleg breiddegrad 66° 33' 38" S og går gjennom Balleny-øyane som New Zealand gjer krav på.
Bac Mòr
Bac Mòr er ei øy i Treshnish Isles i Indre Hebridane i Skottland. Ho vert stundom kalla The Dutchman's Hat eller Cap på engelsk, på grunn av forma på øya.
Warfog
WARFOG vart oppretta i 2002 som eit uformelt friviljug nettverk av og for skadde veteranar frå blant anna FN- og NATO-teneste. Nettverket inkluderer òg pårørande, pluss mange støttemedlemer.
Fylkesveg 466 i Nordland
Fylkesveg 466 i Nordland går mellom Ørnes og Tukthuset på Meløya i Meløy kommune.
Trasear: Ørnes – Ørnes ferjekai 0,2 km, Meløysund – Tukthuset 10,7 km.
Warfog
Organisasjonen famnar òg andre yrkesgrupper, men har likevel valt å behalde «Warfog» som namn på organisasjonen og deira nettbaserte forum.
WARFOG vert driven på ideell basis. Alt av tilgjengelege ressursar og midlar går direkte til å hjelpe skadde veteranar og familiane deira.
Bac Mòr
Det gæliske namnet har fleire mogelege tydingar. Mòr tyder stod, medan Bac kan tyde «breidde» eller ei «hindring».
Bac Mòr har vulkansk opphav og toppen i midtne er ei tidlegare vulkankjegle. Den lågtliggande sletta rundt toppen er ei glasaktig lavaslette. Trass i at det ikkje finst trygge landgangsplassar på øya, er det restar av sommarfjøs her.
Treshnish Isles er ikkje busette og er eigde av The Hebridean Trust. Dei har status som Site of Special Scientific Interest (stad av særskild vitskapleg interesse) og Special Protection Area (særskild verneområde) på grunn av sjøfuglane som hekkar her.
Pathumwan
Pathumwan eller Pathum Wan er eit distrikt i Bangkok i Thailand. Folkesetnaden er 52 613 i 2013.
Historie
Kong Mongkut, som herska frå 1851–1868, gav ordre om å bygge eit lite lystslott på staden. Dette var Pathumwan-slottet eller 'Lotus-slottet'. Han fekk også bygd buddhisttempelet Wat Pathum Wanaram like ved.
Sra Pathum-slottet ('Lotusdamslottet') vart bygt ferdig i 1916, på tomta til Prins Mahidol Adulyadej.
Siam Center-kjøpesenteret opna i 1973, og er det eldste i området.
Ein av Thailand sine første radiokringkasting-stasjonar, «Saladaeng Station», låg på hjørnet av Witthayu-vegen (kjend som «Wireless Road») og Rama 4-vegen.
Lumphini-stadionet har flytta sin verksemd, thaiboksing, frå stadionet på Rama 4-vegen, og stadionet hadde sin siste kamp der i 2014.
Næringsliv
Distriktet har ei rekkje kjøpesenter, Siam Center, Siam Paragon, MBK Center kjend som mah boon krong, Bonanza Mall, CentralWorld (tidlegare World Trade Center), BigC Ratchadamri, Narayana Phan, Gaysorn, Central Chit Lom og Siam Discovery Center.
Administrasjonseininger
Underdistrikta (khwaeng) er
Karelarar
Karelarar er namnet på ei finsk-ugrisk folkegruppe som bur hovudsakleg i republikken Karelen i Russland og dessutan i Finland. Dei talar frå gamalt av karelsk, sjølv om stadig fleire no nyttar russisk. Ved folketeljinga i Russland i 2010 vart det registrert 61 000 karelarar der, 46 000 av dei i republikken Karelen. 26 000 oppgav at dei meistra karelsk språk.
Tim Conway
Thomas Daniel Conway, kjend som Tim Conway, var ein amerikansk komikar og skodespelar. Han vart fødd i Willoughby i Ohio.
Góry Złote
Góry Złote (Dei gylne fjella, tsjekkisk Rychlebské hory, tysk Reichensteiner Gebirge) er ei fjellkjede i Aust-Sudetane på grensa mellom Polen og Tsjekkia.
John Couch Adams
Samstundes med Adams gjorde U.J.J. Leverrier tilsvarande oppdaging, noko som førte til at J.G. Galle oppdaga planeten i 1846.
Cairn na Burgh Beag
Cairn na Burgh Beag er ei av Treshnish Isles i Indre Hebridane i Skottland.
Cairn na Burgh Beag er den minste av dei to «Carnburgs» (som er kallenamnet deira) nordaust i Treshnish Isles. Den andre er Cairn na Burgh Mòr. Den større av dei to ligg ved innløpet til Loch Tuath på vestsida av Mull. Desse graskledde øyane er begge restar av gamle lavastraumar og har ein særeigen profil: Flat på toppen med klipper rundt.
Idrettsskolen Numedal folkehøgskole
Idrettsskolen Numedal folkehøgskole er ein frilynt folkehøgskule i Rollag kommune i Viken fylke. Skulen har plass til kring 100 elevar fordelt på 4 internat og er eigd av Rollag kommune.
Skulen vart etablert i 1906, og da fokuserte skulen på landbruksutdanning. I 1986 valde skulen å satse utelukkande på idrett. I 2003 selde Buskerud fylkeskommune skulen til Rollag kommune, som dermed vart den einaste kommunen i landet som eig og driv ein folkehøgskule.
Syltefjorden
Syltefjorden er namnet på fleire fjordar i Noreg:
Jingzhou
Jingzhou (荆州; pinyin: Jīngzhōu) er eit byprefektur sør i provinsen Hubei i det sentrale Kina, der det har ei lang grense mot Hunan-provinsen. Byprefekturet har eit areal på 14 168 km² og knapt 5,7 millionar ibuarar i 2010.
Byprefekturet Jingzhou omfattar to bydistrikt (区 qū), tre byfylke (市 shì) og tre fylke (县 xiàn).
Geografi
Jingzhou har eit vidt forgreina nett av kanalar og innsjøar, der det ligg på Jianghanslettta langs dei midtre strekningane av storelva Chang Jiang. Nedstraums Chang Jiang i aust ligg Wuhan, provinshovudstaden, i vest er byen Yichang, Trejuva, samt den kjempestore bykommunen Chongqing.
Soge
Den antikke byen Jingzhou er i dag er det sentrale byområdet i Jiangling fylke, eitt av fylka i dagens byprefektur Jingzhou. Med si plassering langs Chang Jiang har staden/området vore militærstrategisk viktig sidan tidleg historisk tid.
Ying, som ligg i dagens byprefektur, var i 411 år hovudstad for kongar i staten Chu i dei historiske tidsaldrane Vår- og haustannaltida og Krigarrika-tida under Zhou-dynastiet (1046-256 før vår tid).
Under Nord- og Sør-dynasti-tida var Jingzhou hovudstad for Liang-dynastiet. Medan han under Fem dynasti og ti kongerike-tida var hovudstad for staten Nanping.
Samferdsle
Kinas riksveg 207 går gjennom prefekturet, både gjennom byen Jingzhou og fylket Gong'an. Denne viktige trafikkåra tek til i Xilinhot i Indre Mongolia nær grensa mot Mongolia, leiar derifrå sørover og endar i Hai'an, ein by som ligg i Xuwen fylke sør på Leizhouhalvøya i provinsen Guangdong.
Kinas riksveg 318 passerer gjennom området. Han tek til i Shanghai og fører mellom andre innom Wuhan og Chengdu på sin veg inn i Tibet og Lhasa, vidare til grensebyen Zhangmu og grensestasjonen mellom Kina og Nepal.
Nasaret
Nasaret (arabisk النَّاصِرَة, an-Nāṣirah; hebraisk נָצְרַת, Natz'rat) er den største byen i Nord distrikt i Israel. Nasaret er kjend som «den arabiske hovudstaden i Israel» med ein folkesetnad som hovudsakleg består av arabarar, som nesten alle er muslimar (69%) eller kristne (30.9%). I følgje Det nye testamentet er byen staden Jesus voks opp, og er dermed eit senter for kristne pilegrimar, med mange heilagdomar basert på hendingar i Bibelen.
Etymologi
Nasaret er ikkje nemnt i før-kristne tekstar og finst i mange forskjellige greske former i Det nye testamentet. Det finst ingen konsensus om kva som er opphavet til namnet. Ein teori er at «Nasaret» kjem frå eit av dei hebraiske orda for 'kvist', nemlet ne·ṣer, נֵ֫צֶר, og siktar til dei profetiske og messianske orda i Jesaja 11:1, «Ein kvist (netzer) skal skyta opp frå Isais stubbe, og eit skot skal spira fram frå hans røter.» Eit syn indikerer at dette toponymet kan vere eit døme på eit stammenamn nytta av dei folka som slo seg ned her etter dei kom attende frå perioden i eksil. Alternativt kan namnet kom frå verbet na·ṣar, נָצַר, «vakt» og forstått anten som eit «vakttårn» eller «vaktplass», og impliserer at den tidlege byen kan ha lege på ein åstopp, eller i den passive forma vore 'verna' i høve den avsidesliggande plasseringa. Den negative referansen til Nasaret i Evangeliet etter Johannes indikerer at dei gamle jødane ikkje knytte bynamnet til profetiar.
Ein annan teori meiner at den greske forma Nazara, nytta i Matteus og Lukas, kan kome frå ei tidlegare arameisk form av namnet, eller ei anna semittisk språkform. Om det var ein tsade (צ) i den originale semittiske forma, som i seinare hebraiske former, ville namnet normalt ha blitt transkribert på gres med ein sigma i staden for ein zeta. Dette har ført til at somme forskarar har sete spørsmålsteikn ved om «Nasaret» og dei beslekta orda i Det nye testamentet faktisk referer til staden me tradisjonelt kjenner som Nasaret i Nedre Galilea.
Antikken
Arkeologiske undersøkingar har avdekt eit eit grav og kultsenter i Kfar HaHoresh, kring 3 km frå den noverande Nasaret, datert til kring 9000 år sidan i før-keramikk yngre steinalder B. Ein har funne leivningane etter 65 personar, som vart gravlagd under store horisontale gravsteinsstrukturar, og somme som bestod av opp til tre tonn med lokalt produsert kvit gips. Dekorerte hovudskallar avdekte der har gjort at arkeologar har identifisert Kfar HaHoresh som eit stort kultsenter på den tida.
I 1620 kjøpte den katolske kyrkja eit område i Nasaret som målte 100 gangar 150 meter på sida av ein ås kalla Nebi Sa'in. Den fransiskanske presten Bellarmino Bagatti, «direktør i kristen arkeologi», utførte store utgravingar på dette «æra området» frå 1955 til 1965. Bagatti avdekte keramikk datert frå mellombronsealderen (2200 til 1500 fvt.) og keramikk, siloar og møller frå jernalderen (1500 til 586 fvt.) som indikerte ein større busetnad i Nasaret på den tida. Mange på arkeologiske funn frå assyriske, babylonske, persiske, hellenistiske og romerske tider, i det minste i dei store utgravingane mellom 1955 og 1990, syner at staden truleg brått vart avslutta kring 720 fvt., då assyrarane øydela mange byar i området.
Tidleg kristen tid
I følgje Evangeliet etter Lukas var Nasaret heimlandsbyen til Maria og der bodskapsdagen gjekk føre seg (då Maria vart fortalt av engelen Gabriel at ho skulle ha Jesus som sonen sin). I Evangeliet etter Matteus flytta Josef og Maria til Nasaret etter å ha kome attende etter flykta frå Betlehem til Egypt. Skilnaden og den mogelege motseiinga mellom desse to sogene i Jesu fødsel er ein del av det synoptiske problemet. Ifølgje Bibelen var Nasaret staden der Jesus voks opp. Men moderne forskarar hevdar òg at Nasaret var fødestaden til Jesus. James F. Strange, ein amerikansk arkeolog, skriv: «Nasaret er ikkje nemnt i gamle jødiske kjelder tidlegare enn 200-talet evt. Dette syner at staden må ha vore lite viktig både i Galilea og Judea.» Strange kalkulerte opphavleg at folkesetnaden i Nasaret då Jesus levde var kring «1 600 til 2 000 innbyggjarar» men endra seinare dette talet til «maks kring 480». I 2009 avdekte den israelske arkeologen Yardenna Alexandre funn i Nasaret som kan vere daterte til tida kring Jesus, tidleg i romersk tid.
Werner von Moltke
Werner Konrad von Moltke ( var ein tysk friidrettsutøvar og idrettsleiar. Han vart europameister i tikamp i 1966. Perioden 1989-97 var han visepresident i Deutschen Leichtathletik-Verbandes (Det tyske friidrettsforbundet) og deretter 1997-2012 president i Deutschen Volleyball-Verbands (Volleyballforbundet). Werner von Moltke ætta frå den mektige adelsslekta Moltke.
Nasaret
Tidleg kristen tid
I Matteus 2:19-23 står det: "«Etter at Herodes var død, synte Herrens engel seg i ein draum for Josef i Egypt og sa: «Stå opp, ta barnet og mora og dra til Israels-landet! For no er dei døde, dei som ville ta livet av barnet.» Då stod han opp, tok barnet og mora og fór til Israels-landet. Men då han fekk høyra at Arkelaos hadde vorte konge i Judea etter Herodes, far sin, torde han ikkje fara dit. Han vart varsla i ein draum og fór til Galilea. Då han kom dit, busette han seg i ein by som heiter Nasaret. Slik skulle det oppfyllast, det som er tala gjennom profetane, at han skulle kallast nasarear.»"
Werner von Moltke
Aktiv
Werner von Moltke vart vesttysk meister i tikamp åra 1958, 1966 og 1968. Under europameisterskapen 1962 vann han sølvmedaljen – slått med fattige fire poeng av den dåverande verdsrekordhaldaren, sovjetiske Vasilij Dmitrijevitsj Kuznetsov.
Nasaret
Tidleg kristen tid
I Evangeliet etter Johannes, spør Natanael, «Kan det koma noko godt frå Nasaret?».Joh 1:46 Tydinga av dette kryptiske spørsmålet er omdiskutert. Somme forskarar meiner at det indikerer at Nasaret var særs liten og uviktig, men spørsmålet talar ikkje om storleiken til Nasaret, men om det kan kome noko godt der frå. Faktisk vart Nasaret skildra negativt av evangelistane. I Evangeliet etter Markus står det at Nasaret ikkje trudde på Jesus og at han derfor ikkje kunne «gjera noka mektig gjerning der». Mark 6:5. I Evangeliet etter Lukas vert nasarearane framstilte då dei prøver å ta livet av Jesus ved å kaste han utfor ein skrent.[Luk 4:29]. I den ikkje-kanoniske Evangeliet etter Tomas, og i alle dei fire kanoniske evangelia, kan ein lese det kjende uttrykket at «Ein profet blir ikkje vanvørd andre stader enn på heimstaden sin». «
Werner von Moltke
Aktiv
Ved europameisterskapen 1966 i Budapest sigra Moltke og fekk landsmennene Jörg Mattheis og Horst Beyer med seg på sigerspallen. Same året presterte han sitt livs beste tikamp som etter den tids tabellar gav 7 961 poeng, etter dagens målestokk 7 849 poeng.
Idrettsleiar
Moltke var frå 1966 til 1991 ansvarleg for idrettspolitikken til sportsutstyr-produsenten Adidas. Samstundes dreiv han i lang tid ei sportsforretning i Nieder-Olm der han budde og døydde, 83 år gammal.
Nasaret
Tidleg kristen tid
Mange forskarar etter William Wrede (i 1901) har merka seg den såkalla messianske løyndomen i Evangeliet etter Markus, der den sanne karakteren og/eller oppdraget til Jesus blir framstilt som usett av mange, mellom anna følgjesveinane hans Mark 8:27-33. Nasaret, som er heimen til dei nære og kjære til Jesus, har tilsynelatande lidd negativt i forhold til denne doktrinen. Dermed samsvarar spørsmål til Natanael: «Kan det kome noko godt ut av Nasaret?» med eit negativt syn på Nasaret i dei kanoniske evangelia, og med Johannes som skreiv for heller ikkje brørne hans trudde på han.Joh 7:5 Ei tavle ved Bibliothèque Nationale i Paris, datert til 50 evt., vart send frå Nasaret til Paris i 1878. Det inneheld ein inskripsjon kalla «Vedtektene til Cæsar» som gjev dødsstraff for dei som krenkjer ei grav. Men ein trur at denne inskripsjonen kom til Nasaret frå andre stader (kanskje Sepphoris). Bagatti skriv: «me er ikkje sikre på at tavla vart funnen i Nasaret, sjølv om han kom frå Nasaret til Paris. Det budde fleire antikvarar i Nasaret som hadde gamle gjenstandar frå fleire stader.» C. Kopp er meir sikker: «Det må aksepterast med visse at vedtektene til Cæsar vart ført til marknaden i Nasaret av handelsmenn utafrå.» Jack Finnegan skildrar fleire arkeologiske funn knytte til busetnaden i Nasaret i bronse- og jernalderen, og sa at «Nasaret var ein hovudsakleg jødiske busetnad i romartida.»
Epifanios nemner Nasaret i hans Panarion (ca. 375 evt.) som ein av byane som ikkje har ein ikkje-jødisk folkesetnad. Epifanios, skreiv om Josef av Tiberias, ein rik romersk jøde som konverterte til kristendom under Konstantin, at han fekk eit krav frå keisaren om å byggje kristne kyrkjer i jødiske byar og landsbyar, der det ikkje budde heidningar eller samaritanarar, og namngav Tiberias, Diocaesarea, Sepphoris, Nasaret og Kapernaum. Frå denne knappe setninga er det konkludert at ei lita kyrkje som omfatta eit grottekompleks, kan ha stått i Nasaret tidleg på 300-talet, sjølv om byen var jødisk fram til 600-talet.
Sjølv om han er nemnt i evangelia i Det nye testamentet, finst det ikkje andre referansar utanom Bibelen til Nasaret før kring 200 evt., då Sextus Julius Africanus, sitert av Eusebius (Kyrkjehistorie 1.7.14), talar om «Nazara» som ein landsby i «Judea» som ligg nær ein enno uidentifisert «Cochaba». I same passasje skreiv Africanus om desposunoi - slektningar av Jesus - som han hevdar registrerte ættetavla si med stor nøysemd. Enkelte hevdar at sidan det ikkje finst andre tekstreferansar til Nasaret i det første hundreåret og på 100-talet, så var ikkje Nasaret busett på Jesus si tid. Tilhengjarar av denne hypotesen har støtta opp saka si med språklege, litterære og arkeologiske tolkingar, men ein forfattar kalla synet «utan arkeologisk støtte».
Seinare romersk og bysantinsk tid
Ein hebraisk inskripsjon funnen i Caesarea datert til seint på 200- eller tidleg på 300-talet nemner Nasaret som heimstaden til prestefamilien Hapizzez etter Bar Kokhba-opprøret (132-135 evt.). Frå tre fragment som er funnen, verkar inskripsjonane å vere ei liste på 24 prestefamiliar, der kvar familie har fått tildelt rett rekkefølgje og namnet på kvar by eller landsby i Galilea der dei var busette. Eleazar Kalir (ein hebraiske diktar frå Galile, datert frå 500- til 900-talet i forskjellige kjelder) nemner ein stad som låg i Nasaret-området med namnet Nasaret נצרת (i dette tilfellet utalt «Nitzrat»), som var etterkomarar etter den 18. Kohen-familien Happitzetz (הפצץ), i minst fleire hundreår etter Bar Kokhba-opprøret.
På 500-talet byrja religiøse forteljingar frå lokale kristne om Jomfru Maria å skape ei interesse hos pilegrimane, som grunnla den gresk-ortodokse Bodskapskyrkja på staden der det låg ei ferskvasskjelde, i dag kjend som Mariabrunnen. Kring 570 reiste Antoninus av Piacenza frå Sepphoris til Nasaret. Han skreiv at han i den jødiske synagoga såg bøkene som Jesus lærte å lese frå, og ein benk som han sat på. I følgje han, kunne kristne lyfte benken, medan jødane ikkje klarte dette. Han skreiv om kor vakre dei hebraiske kvinnene var der, og skreiv at dei sa at Jomfru Maria var ein slektning av dei. Han skreiv vidare at huset til Maria var ein basilika.
Den katolske forfattaren Hieronymus, skreiv på 400-talet at Nasaret var ein viculus eller berre in landsby. Den jødiske byen drog nytte av den kristne pilegrimshandelen som byrja på 300-talet, men seinare anti-kristen fiendskap braut ut i 614 evt. då persarane invaderte Palestina. Den kristne, bysantinsk forfattaren Eutychius hevda at jødane frå Nasaret hjelpte persarane i massakren mot dei kristne. Då den bysantinske keisaren Heraklios dreiv ut persarane i 630 evt., forviste han òg jødane i byen.
Islamsk tid
I 1263 øydela Baibars, mamelukk-sultanen, kristne bygningar i Nasaret og tillet ikkje latinsk prestestand å kome inn i byen, som ein del av planen hans om å drive ut dei attverande krossfararane frå Palestina. Dei arabiske kristne familiane heldt fram å bu i Nasaret, som no vart redusert til ein fattig landsby. Pilegrimar som vitja staden i 1294 rapporerte om berre ei lita kyrkje ved ei grotte.
Nasaret vart erobra av soldatane til Napoleon Bonaparte i 1799, under det syriske felttoget hans. Napoleon vitja dei heilage stadane og vurderte å utpeike generalen sin Junot til hertug av Nasaret. Under styret til Ibrahim Pasha (1830–1840), den egyptiske generalen, over det meste av Osmansk Syria, vart Nasaret opna for europeiske misjonærar og handelsmenn. Etter osmanarane fekk kontroll att, fortsette europeiske pengar å strøyme inn i Nasaret og det vart oppretta nye institusjonar. Dei kristne i Nasaret vart verna under pogromane i 1860-åra av Aghil Agha, beduinleiaren som hadde kontroll over Galilea mellom 1845 og 1870.
Kaloost Vartan, ein armenar frå Istanbul, kom her i 1864 og grunnla den første medisinske misjonærstasjonen i Nasaret, det skotske «sjukehuset på åsen, eller Nasaret hospital som det vert kalla i dag, betalt av Edinburgh Medical Missionary Society. Den osmanske sultanen, som likte franskmennene, tillet dei å bygge ein barneheim, Samskipnaden St. Francis de Sale. Seint på 1800-talet var Nasaret ein by med mange arabiske kristne og eit veksande europeisk samfunn, og det vart reist mange nye bygg, mange av dei religiøse. I 1871 stod Kristuskyrkja, den einaste anglikanske kyrkja i byen, ferdig.
Det britiske mandatet
I 1918 hadde Nasaret 8 000 innbyggjarar, to tredjedelar av dei kristne. I løpet av dei neste 30 åra steig folketalet til 18 000. Det tok lang tid før Nasaret vart modernisert. Medan andre byar alt hadde fått elektrisitet, fekk ikkje Nasaret elektrisitet før 1930-åra og investerte staden i eit vassforsyningssystem.
Staten Israel
Nasaret låg i området som var tiltenkt arabarane etter delingsplanen til SN frå 1947. Byen deltok ikkje i kampar under den arabisk-israelske krigen i 1948 før den første våpenkvilen den 11. juni, men somme av landsbybuarane vart med i ein laust organisert bondemilits og paramilitære styrkar, og soldatar frå den arabiske frigjeringshæren hadde gått inn i Nasaret. I løpet av dei ti dagane med kampar mellom den første og andre våpenkvilen, kapitulerte Nasaret til israelske soldatar under Operasjon Dekel den 16. juli, etter liten motstand. Overgjevinga vart formalisert i ein skriftleg avtale, der byleiarane gjekk med på å stoppe fiendskapen mot lovnader frå dei israelske offiserane, inkludert brigadesjefen Ben Dunkelman (leiaren for operasjonen), at dei sivile ikkje skulle kome til skade.
Byen vart verande i unntakstilstand fram til 1966.
Den israelske regjeringa erklærte eit Nasaret storbyområde som omfatta dei lokale kommunane Yafa an-Naseriyye i sør, Reineh, Mashhad og Kafr Kanna i nord, Iksal og Nazerat Illit i aust og Migdal HaEmek i vest.
Då paven skulle vitje Nasaret i 2000, skapte det særs store spaningar knytte til Bodskapsbasilikaen. I 1997 vart det gjeve løyve om å lage ein asfaltert plass for å ta i mot dei mange tusen kristne pilegrimane som var venta. Muslimane protesterte og okkuperte staden, der ein nevø av Saladin er trudd å vere gravlagd. Det var bygd ein skule på staden, al-Harbyeh, av osmanarane, og heilagdomen Shihab-Eddin, i lag med fleire butikkar eigd av waqf, låg på staden. Regjeringa si godkjenning av planane om ein stor moské på staden utløyste protestar frå kristne leiarar verda over. I 2002 stoppa ein spesiell regjeringskommisjon bygginga av moskéen.
I juli 2006 tok ein rakett avfyrt av Hizbollah som ein del av Libanonkrigen i 2006 livet av to barn i Nasaret.
Demografi
Nasaret er den største arabiske byen i Israel. Fram til byrjinga av Palestinamandatet (1922–1948), var folkesetnaden hovudsakleg arabiske kristne (dei fleste ortodokse), med ein arabisk muslimsk minoritet. Nasaert har i dag framleis ein kristen folkesetnad, som består av maronittar, ortodokse kristne, romersk-katolsk, melkittiske katolikkar, anglikanarar, baptistar, evangelikarar og koptarar, med fleire. Den muslimske folkesetnaden har vokse, av fleire årsaker, mellom anna fordi byen var det administerative senteret under britisk styre, og fleire palestinarar som er tvangsflytta frå andre område av Israel har flytta hit etter den arabisk-israelske krigen i 1949.
I 2009 bestod folkesetnaden i Nasaret av 69 % muslimar og 30,9 % kristne. Storbyområdet kring Nasaret har kring 210 000 innbyggjarar, inkludert 125 000 (59%) israelske arabarar og 85 000 jødar (41%). Det er det einaste byområdet med meir enn 50 000 innbyggjarar i Israel der majoriteten er arabarar.
Idrett
Den største fotballklubben i byen er Ahi Nasaret, som i dag spelar i Liga Leumit, det andre nivået i israelsk fotball. Klubben låg ein sesong i den øvste divisjonen i 2003-2004. Dei spelar på Ilut stadion i nærliggande Ilut. Andre lokale klubbar er Beitar al-Amal Nasaret, Hapoel Bnei Nasaret og Hapoel Nasaret som alle spelar i Liga Gimel.
Venskapsbyar
Nasaret er venskapsby med:
Musikkgruppa Faust
Faust er eit tysk rockeband. Det vart skipa i 1971 i Wümme av produsenten og den tidlegare musikkskribenten Uwe Nettelbeck, og gruppa bestod opphavleg av Werner «Zappi» Diermaier, Hans Joachim Irmler, Arnulf Meifert, Jean-Hervé Péron, Rudolf Sosna og Gunther Wüsthoff, og dei arbeidde med lydteknikaren Kurt Graupner. Musikken deira var basert på dissonans, improvisasjon og eksperimentell electronica, og kom til å påverke ambient og industriell musikk. Dei vert rekna som eit sentralt band i den vesttyske krautrock-rørsla i 1970-åra.
1971–75
Faust vart skipa i 1971 på landsbygda i Wümme. Dei sikra seg platekontrakt med Polydor og spelte raskt inn debutplata si, Faust, som selde dårleg, men fekk god omtale i musikkpressa på grunn av nyskapingane og skapte ein trufast fanskare. Meifert fekk sparken kort tid etter for å vere for streit.
I 1972 spelte bandet inn det andre albumet, som var noko meir tilgjeneleg, So Far. Faust vart eit av dei fremste banda internasjonalt i det som kom til å bli kjend som krautrock.
Faust var ein av dei første artistane som signerte kontrakt hos Richard Branson sitt Virgin Records, som sette i gang ein noko vågal marknadsføringskampanje for den tida, med føremål å introdusere Faust for britiske platekjøparar. The Faust Tapes var eit klipp-og-lim-album, sett saman av mange bitar frå den omfattande samlinga deira av private innspelingar, som ikkje opphavleg var meint for utgjeving. Virgin gav det ut til prisen for ein singel på den tida, 48 pence. The Faust Tapes selde visstnok over 100 000 eksemplar, men på grunn av den låge prisen vart det ekskludert frå albumlista.
Etter eit samarbeid med Tony Conrad på albumet Outside the Dream Syndicate, spelte Faust inn Faust IV i studioet til Virgin i England. Bandet vart oppløyst i 1975 etter at Virgin avviste det femte albumet deira, men nyutgjevingar av platene deira og ymse ekstra materiale gjennom Chris Cutler sitt Recommended Records opprettheldt ei viss interesse i bandet.
Båtsfjorden i Båtsfjord
Båtsfjorden er ein fjord på nordsida av Varangerhalvøya i Båtsfjord kommune i Troms og Finnmark. Fjorden strekkjer seg 13 km sørover til tettstaden Båtsfjord i botn av fjorden.
Musikkgruppa Faust
Etter 1975
Etter Faust vart oppløyst er det ukjend kva gruppa heldt på med. Utgjevingane på Recommended Records omtalte «forsvinninga» til gruppa. På den offisielle nettsida deira er det oppført tre konsertar i 1980-åra, og albumet Patchwork, som er ei samling unytta opptak med tre klipp spelte inn i 1980-åra, men utanom dette er det uklårt kva gruppa gjorde mellom 1975 og 1990.
Båtsfjorden i Båtsfjord
Fjorden har innløp mellom Selbåneset i vest og Rossmålen i aust. Utanom Båtsfjord som utgjer den vestlege delen av fjordbotnen er det ingen busetnader ved fjorden.
Musikkgruppa Faust
Etter 1975
I 1990 og 1992 kom medlemmane Irmler, Diermaier og Péron saman for nokre konsertar. I 1994 turnerte Faust i USA for første gongen, og Péron og Diermaier hadde med seg Steven Wray Lobdell og medlemmar av Sonic Youth som oppvarmingsband. Irmler deltok ikkje på turneen i 1994, men tok ei meir aktiv rolle etter dette og produserte platene til gruppa og gav dei ut på selskapet sitt Klangbad. Han sette òg saman remiksalbumet Patchwork i 2002. Den kroniske alkoholismen til Sosna enda ei kort sameining av Faust «etter fire eller fem slitsame dagar», og han døydde 10. november 1996. Gunter Wüsthoff har ikkje teke del i nokre av sameiningane. Dei har halde fram å spele i forskjellige kombinasjonar og med forskjellige ekstra musikarar etter den tid, alltid med Diermaier bak trommene.
Fylkesveg 472 i Nordland
Fylkesveg 472 i Nordland går mellom Åsen og Horsdal i Gildeskål kommune. Vegen er 27,4 km lang.
Nord-Asia
Nord-Asia eller Nordlege Asia er ein underregion av Asia. Han omfattar den asiatiske delen av Russland som ligg aust for Uralfjella: Ural, Sibir og Russisk Fjerne Austen. Ein kan også omtala området som asiatisk Russland, i motsetnad til europeisk Russland i vest. Nord-Asia har kyst mot Nordishavet i nord og Stillehavet i aust. Det grensar til Aust-Europa i vest, Sentral-Asia og Aust-Asia i sør og Nord-Amerika i aust over havet.
Området dekkjer eit areal på rundt 13,100,000 km² eller 8,8 % av landarealet på jorda. Det er 1,5 gonger større enn Brasil. Det er den største underregionen i Asia i flatevidd, men også den minste og tynnast folkesette. Folketalet er rundt 33 millionar, 0,74 % av folketalet i Asia.
Nord-Asia utgjer over 75 % av landmassen til Russland, men husar berre 22 % av innbyggjarane i landet. Folketettleiken er 2,5 folk per km².
Gallipolifelttoget
Gallipolifelttoget (Slaget ved Gallipoli) var eit felttog på den tyrkiske halvøya Gallipoli under den første verdskrigen. Felttoget fann stad frå april 1915 til januar 1916, og involverte styrkar for Det osmanske riket på eine sida og allierte frå Frankrike, Storbritannia og det britiske imperiet på den andre. Målet til dei allierte var å ta kontroll over sundet Dardanellane, som gav Russland havtilgang, og å ta den osmanske hovudstaden Konstantinopel (Istanbul). Etter langvarige kampar blei invasjonen slått tilbake.
Før sjølve Gallipolifelttoget prøvde dei allierte å vinna kontroll over innløpet til Konstantinopel. 19.–20. februar bombarderte dei festningane ved inngangen til sundet, og 18. mars føretok angrepsflåten eit gjennombrotsforsøk. Tre slagskip gjekk ned etter å ha støtt på miner, og to blei sterkt skadde. Dei gav derfor opp dette forsøket på å ta hovudstaden, men gjekk i staden i land på halvøya.
25. april byrja landsetkinga på sørspissen av halvøya med ca. 120 000 mann frå Storbritannia og Frankrike. Tyrkarane rådde over 60 000 mann. Tyrkarane var førebudd på åtaket, og landgangstroppane klarte berre å setja seg fast på ein smal landstrimmel. I juli fekk de allierte styrkane betydelege forsterkingar, og det blei gjort eit nytt framstøyt med landsetjing i Suvlabukta. I tida 6.–21. august føregjekk valdsame kampar utan at dei allierte fekk nokon framgang. Hausten 1915 blei spørsmålet om å gje opp felttoget reist av dei allierte, og rundt årsskiftet lukkast dei med å trekka troppane vekk frå Gallipoli nesten utan tap.
Landgangen ved Gallipoli er eit døme på amfibisk krigføring. Soldatar rodde i land i opne kvalbåtar eller vart frakta inn med slepebåtar. Dei uerfarne allierte soldatane vart praktisk talt slakta ned av dei osmanske forsvararane. Mange kom seg ikkje eingong ut av båtane. Ved den andre landgangen ved Suvla i august var dei utstyrte med føregjengaren til moderne landgangsfartøy, den pansra «Beetle» (engelsk for 'Billa').
Med i den osmanske hæren var mellom anna offiseren Mustafa Kemal, seinare den første presidenten av Tyrkia og kjend som Atatürk.
Sonic the Hedgehog
Sonic the Hedgehog er eit plattformspel utvikla av Sonic Team i 1991 for konsollane Sega Master System, Sega Megadrive og Sega Game Gear. Det er det første spelet i ein serie om figuren med same namn. Sonic the Hedgehog, eller berre Sonic, er eit pinnsvin som må hindra den onde Dr. Robotnik i å få tak i dei seks kaos-smaragdene. Sonic må gjennom seks brett som igjen er delt opp i tre akter. Ved slutten på kvar tredje akt, ventar Dr. Robotnik i ei av farkostene sine.
I spelet kan Sonic springe, hoppe og rulle i høg fart. Bretta inneheldt blant anna sprettertar, bakkar og sløyfer. Ved kvar akt må Sonic samle saman nok gullringar og unngå badniks, dyr som Dr Robotniks har fanga og gjort om til robotar ute etter Sonic. Sonic kan hoppe på Badniks for å frigje dei innestengde dyra. Sonic må og unngå spikerfelt som plutseleg dukkar opp, bunnlause hol og andre feller. Det er og område som leier under vatn, der Sonic kan drukne om han ikkje får luft tidssnok.
Målet til Sonic er å samle saman nok gullringar utan å miste dei, så han etterkvart kan bli til Super-Sonic. Klarar han det, hamnar Sonic ved eit spesialbrett istaden for å direkte til neste akt. Her har Sonic moglegheita til å få tak i ein av dei sju kaos-smaragdane som trengst for å gjere han om til Super-Sonic. Sonic mister alle ringane han har samla om han spring på ein badnick, eller ei anna felle. Om Sonic ikkje har nokon ring, mister spelaren eit av dei tre liva. Om Sonic hamnar i eit bunnlaust hol eller spikerflet, mister han eit liv uansett. Fleire liv kan skaffast ved å samle saman 100 ringar.
8-bits utgåver
Sjølv om Sonic the Hedgehog for Game Gear og Master System er basert på 16-bits utgåva, er det nokre skilnader grunna maskinvara. Designet av bretta er forskjellig og tre verdnar er originale. Sonic kan ikkje samle saman igjen gullringer som han har mista og ein kaos-emarald ligg skjult på ein av dei tre aktane på kvart brett. Det er heller ingen løkker å springe gjennom, som Sonic-spela etterkvart vart kjende for.
Naruhito av Japan
Naruhito av Japan er keisar av Japan og son av den føregåande keisaren Akihito og keisarinne Michiko. Naruhito blei keisar av Japan 1. mai 2019, dagen etter at far hans abdiserte.
Strutsefuglar
Strutsefuglar (engelsk ratite) er ei gruppe av fugleartar utan flygeevne med uklår taksonomisk rangering innanfor overordenen Paleognathae. Den biologiske systematikken for strutsefuglar er under endring. Tidlegare var omgrepet strutsefuglar assosierte med den biologiske ordenen Struthioniformes som samla artar utan flygeevne i Paleognathae. Struthioniformes har nyleg blitt omdefinert til å halde berre strutsefamilien Struthionidae. Paleognathae samlar både strutsefuglar og dei flygedyktige tinamuar, Tinamidae. Til forskjell frå dei andre fugleartane som ikkje flyg, så manglar strutsefuglane brystbeinskam på brystbeinet, sternum. Utan brystbeinskam til feste for vengemusklar, så ville ikkje desse fuglane kunne flyge sjølv om dei hadde utvikla venger.
Nyare forsking har indikert at strutsefuglar er ei parafyletisk gruppe, at dei flygedyktige tinamuar, Tinamidae passar inn i gruppa, og at tinamuar er ei systergruppe til dei nyleg utdøydde moafuglane. Dette medfører dessutan at manglande flygeevne er ein eigenskap som utvikla seg uavhengig og fleire gonger i ulike utviklingslinjer innanfor Paleognathae.
Strutsefuglane har opphav frå Gondwana. Store delar av det som tidlegare var Gondwana har i dag strutsefuglar, eller har hatt strutsefuglar i fortida.
Rally Italia Sardegna
Rally Italia Sardegna er eit rallyløp på Sardinia i Italia som sidan 2004 har vore ein del av verdsmeisterskapen i rally.
Tapa i Estland
Tapa er ein by i Lääne-Viru maakond i Estland. Han ligg der jernbanelinjene Tallinn-Narva (vest-aust) og Tallinn-Tartu-Valga (nord-sør) og er eit viktig transittsenter for frakt av russisk olje og tømmer. Sidan 1930-åra har det vore ein rekruttskule i Tapa for det estiske forsvaret.
Odd Eriksen
Odd Eriksen var ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet. Han vart den 17. oktober 2005 utnemnd til statsråd for Nærings- og handelsdepartementet i regjeringa Stoltenberg II. Den 29. september 2006 vart det kunngjort at han gjekk av som statsråd. Dag Terje Andersen tok over, og Eriksen vart fylkesrådsleiar i Nordland fylke i desember same år.
Tapa i Estland
Tapa vart grunnlagd i 1917 og vart offisielt ein by i 1926. I oktober 2005 vart Tapa slått saman med kommunane Lehtse, Saksi og Jäneda og danna Tapa vald.
Åtferdsbiologi
Åtferdsbiologi eller etologi (etter gresk ήθος ethos=«skikk» og λόγος logos=kunnskap) er ei grein av zoologien, og dreier seg om studiet av åtferda til dyr.
Odd Eriksen
Karriere
Eriksen budde lenge i Dønna. Han starta arbeidskarrieren sin i elektrolysen ved Elkem Aluminium i Mosjøen. I åra mellom 1986 og 1990 var han fagforeiningsleiar i MKAF (Mosjøen kjemiske arbeiderforening), som er den lokale foreininga av NKIF. Mellom anna leia han streiken under lockouten i 1986. Han var vararepresentant for Bjarne Mørk Eidem til Stortinget i åra 1989–1993, han sat då i justiskomiteen i Stortinget. Han var fast stortingsrepresentant i åra mellom 1993 og 2001. I tida frå 1993 til 1997 var han òg nestleiar i forsvarskomiteen i Stortinget. Frå 2003 og fram til utnemninga som statsråd, var han fylkesråd for samferdsle og leiar for Arbeidarpartiet i Nordland.
Åtferdsbiologi
Sjølv om mange zoologar gjennom tidene har studert og skildra korleis dyra rundt dei har oppført seg, var det først i 1920-åra at etologien som moderne vitskap såg dagens lys, med arbeidet til hollenderen Niko Tinbergen og austerrikaren Konrad Lorenz. Etologien er knytt til nevrofysiologi, økologi og evolusjonsbiologi.
Åtferdsbiologisk forsking finn stad både i felt og på laboratorium.
Odd Eriksen
Karriere
Eriksen vart landskjend då han var med på å overmanna kapraren på eit fly frå Kato Air i 2004. Dermed hindra han at flyet styrta. Han fekk Carnegies heltemedalje i gull i 2005 for innsatsa.
Sylvia Kibet
Sylvia Jebiwott Kibet er ein tidlegare langdistanseløpar frå Kenya. Ho vann i 2009 VM-sølv på 5 000 meter, ein prestasjon ho gjentok to år seinare.
Aktiv
Kibet enda på fjerdeplassen på 5 000-meteren under VM 2007 i Osaka, slått med fattige 0,05 sekund av landskvinna Priscah Cherono, og på ny under dei olympiske leikane i Bei Jing året etter. Også då ho i Bislett Games 2009 sette personbeste på halvmila med 14.37,7 vart Kibet nummer fire. Under verdsmeisterskapen i Berlin to månader seinare sprang ho inn til sølv på spesialdistansen, slått av landskvinna Vivian Cheruiyot. 23. mai 2010 forbetra Kibet i Shanghai den personlege rekorden til 14,31,9, enno ein gong kom ho på fjerdeplass. På 5 000 meter under VM 2011 vart det dacapo på forrige VM; Cheruiyot tok gull og Kibet sølv.
Finn Egil Eide
Finn Egil Eide er ein norsk kunstnar. Han har laga verk innan måleri, grafikk og skulptur, illustrert fleire diktsamlingar og også skrive eigne dikt.
Nanga Parbat
Nanga Parbat, også kjend som Diamir, er 8125 moh., verdas niande høgaste fjell, og det nest høgaste fjellet i Pakistan etter K2. Nanga Parbat tyder 'nakent fjell' på urdu/hindi.
Nanga Parbat ligg i den vestlegaste delen av Himalaya, og er det vestlegaste av verdas fjell på over 8000 meter. Fjellet ligg like sør for Indus-elva, i Diamir-distriktet i det pakistanske territoriet Gilgit-Baltistan. Like nord for Nanga Parbat ligg den vestlege delen av Karakoram-kjeda.
Nanga Parbat er ikkje eitt enkelt fjell, men ei 20 kilometer lang kjede som reiser seg høgt over det omkringliggande landskapet. Den sørvestlege delen av denne kjeda er kjend som Mazeno Ridge, og består av ein rekkje toppar. Mot andre sida strekkjer hovudryggen seg mot aust, før den dreiar nordaust mot Rakhiot Peak (7070 m).
Den voldsomme sørflanken, kjend som Rupal Face, dominerer sør/søraustsida av fjellet. Den reiser seg 4600 meter over dalen under, og er rekna som kanskje verdas største fjellside. Den noko slakare nordsida, Rakhiot Face, har også ei veldig stigning over ei relativt kort strekning. Rakhiot-sida fell over 7000 meter frå toppen og ned til Indus-elva berre 27 kilometer unna.
Topp og mellomtoppar
Klatrehistorie
Nanga Parbat vert rekna som eit særs krevjande fjell å klatre, og det har blitt omtalt som «dødens fjell» av lokalbefolkninga. For kvar tredje klatrar som har stått på toppen av Nanga Parbat, har éin døydd. Dette gir ein dødsrate på 30 prosent, og av fjella i Himalaya har berre Annapurna I ein høgare dødsrate.
Klatrarar byrja tidleg å forsøke å klatre Nanga Parbat. Allereie i 1885 gjennomførte den britiske fjellklatraren Albert Mummery ein ekspedisjon til fjellet. Dei kom heilt opp til 7000 meter på vestsida av fjellet (Diamir Face). Mummery og to av gurkha-hjelparane hans døydde seinare under rekognosering av Rakhiot-sida.
Seks tyske ekspedisjonar gjorde forsøk på fjellet i 1930-åra, utan å lykkast og med store tap av menneskeliv. Ekspedisjonane kom opp til 7700 meter på austryggen, via Rakhiot-sida. Nanga Parbat blei kjend som «det tyske fjellet» blant fjella på over 8000 meter, i motsetning til Annapurna og Mount Everest, som blei karakterisert som «fransk» og «britisk» på grunn av det høge talet klatrarar frå Frankrike og Storbritannia på desse fjella.
Toppen blei klatra for første gong 3. juli 1953, av austerrikaren Hermann Buhl. Han klatra toppen aleine, etter at dei øvrige klatrarane i ekspedisjonen hadde snudd. Buhl er den einaste klatraren som har klatra eit fjell for første gong over 8000 meter aleine og utan kunstig oksygen-tilførsel.
Nanga Parbat fekk sin andre bestining i 1962. Ein tysk ekspedisjon klatra til topps via ein rute i venstrekant av den rasutsatte Diamir-sida, og etablerte det som i dag er den mest brukte ruta opp fjellet.
I 1970 klatra brørne Reinhold og Günther Messner toppen via ein direkterute opp den enorme Rupal-sida, i det som blei den tredje bestigninga av fjellet. Ute av stand til å returnere same veg som dei kom opp, gjennomførte dei to også den første traversen over toppryggen, og klatra ned Diamir-sida. Günther blei tatt av eit snøskred og forsvann under turen ned.
I 1978 returnerte Reinhold Messner til Nanga Parbats Diamir Face, og gjennomførte den første bestigninga heilt utan ekspedisjonsstøtte (solo over Base Camp) av eit fjell på over 8000 meter.
I 1984 blei franske Lilliane Barrard første kvinne på toppen av Nanga Parbat.
Põlva
Põlva er ein by og ein kommune i Estland, og hovudstaden i Põlva maakond. Byen ligg søraust i landet, nær grensa til Russland.
Nanga Parbat
Klatrehistorie
I 1990 blei Andreas Fredborg første nordmann på toppen av Nanga Parbat. Fredborg klatra fjellet utan bruk av kunstig oksygentilførsel.
Põlva
Han har om lag 6500 innbyggjarar.
Sedermåltid
Ein seder, òg kalla haggadá, er eit jødisk rituelt måltid med forteljing av Haggadá sjel pesah, eller «påskeforteljinga», på dei to første kveldane av pesah (den jødiske påska).
Jockstrap
Jockstrap er ei sportsunderbukse for menn laga for å gje stor rørsleevne og minst mogleg varmeisolasjon.
Underbuksa består av ei elastisk linning med eit stykke stoff som dekker genitalia. Frå stoffstykket går det to elastiske band mellom låra og under setemuskelen til eit feste i linninga ved framparten av hoftebeina. Setet er bert.
Jockstrap er mykje brukt av utøvarar av amerikansk fotball, men eignar seg også godt under til dømes fotballshorts, tights, skidress, skøytetrikot, treningsbukse og motorsykkeldressar.
Sibirsk dverghamster
Sibirsk dverghamster (Phodopus sungorus) er ein art i slekta dverghamster i hamsterfamilien. Han vert og kalla djungarisk dverghamster. Eit spesielt kjenneteikn hjå denne arten er ei mørkare stripe som går langs ryggen. Denne er lettast å leggja merke til om vinteren når pelsen er kvit. Om sommaren er pelsen grå. Arten finst i nokre delar av Kasakhstan og Mongolia.
Hamsteren er vanleg å halda som kjæledyr i Europa og Nord-Amerika.
Myggetarar
Myggetarar, Conopophagidae, er ein familie av sporvefuglar med utbreiing i Sør-Amerika. Dette er ein familie på 10 artar i to slekter Conopophaga og pittasoma. Det finst relativt lite kunnskap og få studiar om myggetarar grunna fjerne og uklåre habitat for artane.
Myggetarar har habitat i underskog, i bambuskratt, på skogbotnen lågt i Amazonasbassenget og i litt høgare nærliggande terreng. Somme artar lever i tett kratt, andre i meir open skog. Men alltid mellom bakken og ca. 1,5 m over bakken, sjeldan direkte på bakken med unntak for å snappe føde.
Fuglane har ei rund kroppsform, har kort stjert, lange bein og står oftast oppreist. Dei er frå 12 til 18 cm i lengd. Kjønna har ulike fjørdrakter, hannane har attraktive fargar i raude og brune nyansar. Dei fleste artane har ein kvit dott bak augo.
Som namnet seier er desse artane insektetarar. To metodar for å fange byttet er vanlege; den eine er å slå seg ned litt over skogbotnen og for søkje bytte og så kaste seg ned for å snappe det. Den andre metoden er å plukke insekt direkte frå bladverk, trestammar og greiner av låg vegetasjon. Typiske byttedyr omfattar kongroer, larver, grashopper og biller. Ein har observert at individ av enkelte artar et frukt og i eitt døme ein frosk.
Artsliste
Myggetarar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Slekt Conopophaga
Slekt Pittasoma
Nynorsk salmebok
Nynorsk salmebok for kyrkja og heim og møte vart redigert av Bernt Støylen, Peter Hognestad og Anders Hovden og utgjeven 1925. Ved kongeleg resolusjon 18. desember same året vart ho godkjend for bruk i gudstenesta i dei sokn som gjorde vedtak om det. Den fyrste kyrkjelyden som tok i bruk Nynorsk salmebok, var kyrkjelyden ved Nesland kyrke, frå 15. november 1925.
Presteforeninga meinte at salmeboka berre burde godkjennast som tillegg til ei anna salmebok. For å komme denne kritikken i møte, vart det ved kongeleg resolusjon av 1. okt. 1926 vedteke at Nynorsk salmebok skulle ha eit bokmålstillegg med 200 salmar or den gamle og den nye Landstads Salmebok. Denne boka vart utgjeven under namnet Nynorsk salmebok for kyrkja og heim og skule.
Salmeboka vart utgjeven på Det Norske Samlaget.
Innhaldet i salmeboka
Salmeboka har åtte bolkar:
Av dei nynorske er det 111 originale av Elias Blix og 75 omsette, av Anders Hovden 128 originale og 81 omsette og av Bernt Støylen 62 originale og 139 omsette.
Distriktet Hinterrhein
Distriktet Hinterrhein (tysk Bezirk Hinterrhein, retoromansk dertgira Rain posteriur) er eit forvaltningsdistrikt i den sveitsiske kantonen Graubünden. Distriktet har fått namn etter den sørlege kjeldeelva til Rhinen og omfattar dalen der ho renn og dalen til elva Averser Rhinen.
Distriktet Hinterrhein dekker eit areal på 617,6 km² og hadde 12 672 innbyggarar i 2010. Området er dominert av tysktalande (85 %; inkludert enkelte walsertyske kommunar), men har ein retoromansktalande minoritet (sutsilvan-dialekten; 6 %). To prosent snakkar italiensk.
Distrikta i Graubünden er reint administrative einingar. Distriktet Hinterrhein består av fem krinsar (tysk Kreis, ret. circul) og 28 kommunar (tysk Gemeinde, ret. cumün), som har stor grad av politisk sjølvstyre. Einast to av kommunane har over 1 000 innbyggarar.
Distriktet har 28 kommunar fordelt på fem krinsar og desse er:
Alle folketal og språkandelar bygger på folketeljinga frå 2005.
Prosa
Prosa, av latin prosa (oratio) 'endefram (tale)', er ei nemning for skrift eller tale som ikkje er bunden av metriske reglar, i motsetnad til vers, poesi.
Prosaen kan vere enkel, nøytral sakprosa eller sakprosa, eller ha form som høgprosa, typisk for skjønnlitteratur t t.d. som romanar, noveller, essey eller biografiar. Om prosaen tek opp i seg verkemiddel frå det poetiske språket, vert grensene mot poesien uklar.
Prosadikt er dikt av forteljande karakter.
Jamfør prosaisk, eit adjektiv som brukast for å karakterisere noko som er lite spennande, kvardagsleg eller keisamt.