cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hane
Andre tydingar av ordet hane
Vidare kan «hane» visa til ei rekkje ting som minner om eller har minna om forma til ein hane, som vasshane for vasskran), hane om slaghammeren på eit skytevåpen, eller vêrhane om ein haneforma mekanisme som viser kva veg vinden bles.
Björna
Björna eller Björna stationssamhälle (sørsamisk: Bïerne) er ein tettstad i Örnsköldsviks kommun i Västernorrlands län i landskapet Ångermanland i Sverige som òg husar Björna sockens kyrkje, Björna kyrka. Kyrkja ligg cirka 2 km vest for tettstaden. Björna ligg ved länsväg 352 cirka 36 kilometer frå Örnsköldsvik, og 30 kilometer frå Örnsköldsviks flygplats. Stambanan genom övre Norrland passerer gjennom Björna, som tidlegare hadde sin eigen jernbanestasjon, Björna station.
Don Pardo
Dominick George «Don» Pardo var ein amerikansk programleiar for radio- og fjernsyn. Han var kjend som forteljarstemma i komishowet Saturday Night Live.
Björna
I tettstaden ligg hovedsenteret for Gideälvens rektorsområde. Dette har gjort at Björna har både forskule og 1.-9. klasse i grunnskulen. I Björna ligg òg aldershjemmet Björnaborg, eit helsesenter for distriktet, eit offentleg tannlegekontor, kino, fritidshus og bibliotek.
Don Pardo
Pardo var lenge tilknytt Nfvt., og arbeidde som programvert for kjente show som The Price Is Right, Jeopardy! og Nfvt. Nightly News. Han var programvert for Saturday Night Live i 38 sesongar, frå programmet først blei sendt i 1975 il 1981 og så frå 1982 til han døydde i 2014.
Björna
Björna har eit fotballag, Björna Bombers, som spelar i ein av dei lågare divisjonane.
Holsen kyrkje
Holsen kyrkje står på Holsen ved austenden av Holsavatnet i Sunnfjord kommune i Vestland, og er ei tømra langkyrkje frå 1861.
Bygget er ført opp etter teikningar av arkitekt Jacob Wilhelm Nordan og har sitjeplass til 200 personar.
Holsen kyrkje er ilag med Haukedalen kyrkje soknekyrkjer i Holsen og Haukedalen sokn i Sunnfjord prosti.
Radioteleskop
Eit radioteleskop er ei form for retningsstyrt radioantenne nytta innan radioastronomi. Dei same typen antennene vert òg nytta til å spore og samle data frå satellittar og romsondar. Dei skil seg frå optiske teleskop ved at dei opererer innan radiofrekvensområdet av det elektromagnetiske spekteret, der dei kan påvise og samle data frå radiokjelder. Radioteleskop er typisk store parabolantenner som vert nytta på eiga hand eller kopla saman. Radioobservatorium ligg ofte langt frå store byar for å unngå elektromagnetisk interferens (EMI) frå radio, TV, radar og andre apparat.
Åsmund Berthelsen
Åsmund Berthelsen er ein norsk lærar, journalist, forleggjar, politikar og forfattar. Han er frå Åmdals Verk i Tokke kommune, og busett i Naustdal.
I 1980 starta Berthelsen Sogn og Fjordane Magasin, og dreiv dette fram til 1989. I 1980 starta han også Sogn og Fjordane Forlag, seinare endra til Vestlandsforlaget. Dette vart nedlagd i 2001.
Berthelsen gav ut historia om idrettslaget Tambarskjelvar i 2008 saman med Ivar Longvastøl.
Han har redigert medlemsbladet til Norsk Bonde- og Småbrukarlag og vore fylkessekretær for Småbrukarlaget, Nei til EU og SV.
Åsmund Berthelsen er gift med Magni Øvrebotten.
Skeise-NM 1953
Noregsmeisterskapen på skeiser 1953 for menn vart avvikla i Skien helga 24. og 25. januar. Sverre Haugli vart norsk meister for fyrste og einaste gong.
NM på skeiser 1953
Dato: 24./25. januar 1953
500 meter
<br style="clear:both;" />
5000 meter
<br style="clear:both;" />
1500 meter
<br style="clear:both;" />
10000 meter
<br style="clear:both;" />
Björnlunda
Björnlunda er ein svensk tettstad i Gnesta kommun i Södermanlands län i Södermanland. I år 2005 hadde tettstaden 795 innbyggjarar.
Velledalen og Ringen
Velledalen og Ringen Fotballag, i munnleg tale alltid VRF, er eit idrettslag heimehøyrande i Sykkylven kommune. Idrettslaget vart danna i 1952 då fotballgruppene i IL Ringen i Straumgjerde og Velledalen Idrettslag slo seg saman. VRF er ein rein fotballklubb som sidan 1971 har hatt heimebane Dalemyra i Velledalen.
Velledalen og Ringen hadde sine beste lag sist frå 1965-talet og eit stykke ut i 1970-åra. Denne perioden hevda VRF seg godt 3. divisjon Møre, der der laget målte seg mot lag som Molde FK, Aalesunds FK, Herd, Skarbøvik IF, Clausenengen og Kristiansund FK. Sidan spelte VRF jamnast i 4. divisjon Sunnmøre.
Tistedalens Turn- og Idrettsforening
Tistedalens Turn- og Idrettsforening er eit idrettslag heimehøyrande i bydelen Tistedalen i Halden kommune. Idrettslaget, som vart stifta 22. mai 1916, er aktivt med i fotball og handball. Tidlegare stod også turn på programmet til Tistedalen TIF.
Velledalen og Ringen
I 2002 valde Velledalen og Ringen å slå seniorlaget sitt saman med fotballaget til Sykkylven Idrettslag, eit lag som spelte ein divisjon under VRF. Det nye laget, Fotballklubben Sykkylven, deltek i 2019 på nivå 6 i seriesystemet. I 2019 deltek Velledalen og Ringen berre i aldersbestemt fotball.
Tistedalens Turn- og Idrettsforening
Tistedalen spelar i raude-og-svartstripte trøyer med svarte bukser.
Rose of Cimarron
Rose of Cimarron er det niande studioalbumet til det amerikanske countryrockbandet Poco, gjeve ut i 1976.
Bakgrunn
Den tidlegare Loggins & Messina-saksofonisten og felespelaren Al Garth kom inn i bandet for dette albumet, men slutta kort tid etter på grunn av krangling med bandet. Tittelsporet vart ein av signaturlåtane til bandet, og vart seinare spelt inn av Emmylou Harris på albumet hennar, Cimarron. Det gamle selskapet til bandet, Epic Records, gav ut Poco Live berre ein månad før Rose of Cimarron, som skapte forvirring blant kjøparane og gjorde at Rose of Cimarron selde dårlegare.
Mottaking
I meldinga si for Allmusic, skreiv kritikaren James Chrispell: «Countrypåverknaden er nesten heilt borte, utanom på Rusty Young-songen 'Company's Comin'/Slow Poke'. Det er florte melodiar med fine arrangement gjennom heile plata.»
Mount Courtauld
Mount Courtauld er eit avrunda, hovudsakleg isdekt fjell, 2105 meter over havet, som står 9 nautiske mil aust for George VI Sound og klipperyggen på nordsida av munningen av Naessbreen, på vestkysten av Palmer Land. Det vart først kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1954 etter Augustine Courtauld, ein britisk arktisk oppdagar som assisterte under organiseringa av BGLE, 1934–37.
Guercino
Giovanni Francesco Barbieri, betre kjend som Il Guercino («den skjeløygde»), var ein italiensk barokkmålar frå regionen Emilia-Romagna, aktiv i Roma og Bologna. Han laga også ei mengd framifrå teikningar.
Liv og gjerning
Barbieri var fødd i landsbyen Cento ved Bologna. 17 år gammal byrja han å arbeide i verkstaden til målaren Benedetto Gennari, ein målar av den såkalla Bologna-skulen. Seinast i 1615 hadde han flytt til Bologna, der arbeida hans vart rost av ein eldre Ludovico Carracci. Han måla to store måleri; Elias vert mata av ramnar og Samson pågripen av filisterar, der måleria ser ut til å vere skapt i ein naturalistisk stil à la Caravaggio. Med det er usannsynleg at Guercino hadde sett noko verk av Caravaggio. Måleria var bestilt av kardinal Serra, paven sin utsending i Ferrara.
Biletet Et in Arcadia ego vart måla i 1618, samstundes med Flåinga av Marsyas i Palazzo Pitti. Sjølv meinte han stilen hans var påverka av eit måleri i Cento av Annibale Carracci. Nokre av dei seinare verka hans synest heller å likne målemåten til hans store samtidige, Guido Reni, og er måla lysare og klårare. Også Sankt Petronellas gravleggjing og mottaking i himmelen vart laga i Roma, i 1621-22. Guercino nytta i dette verket seg av den type klassisisme som Carracci representerte.
Styrken og originaliteten i Guercinos verk vart merkbart forsømt etter han vart dregen inn i motreformasjonen sitt strenge biletprogram. Dei åra laga han elles ei rad altartavler.
Guercino over Reni sin verkstad i Bologna i 1642, då denne døydde. Han var ein høgt akta målar i samtida.
Aaronbreen
Aaronbreen er ein 7,5 km lang isbre i Antarktis som flyt mellom Janulis Spur og Gray Spur i Thiel Mountains. Namnet vart foreslått av Peter Bermel og Arthur B. Ford, som i lag leia gruppa frå U.S. Geological Survey (USGS) som vitja Thiel Mountains frå 1960 til 1961. Han vart kalla opp etter Johm M. Aaron, ein geolog frå USGS og som i y1960–61 og 1961–62 field parties to the Thiel Mountains.
Hayes Head
Hayes Head er eit markant nes, 850 moh, oppom nordenden av Wood Bay og 3 nautiske mil nord for Kay Island på kysten av Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1955–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Miles O. Hayes, ein geolog ved McMurdo-basen sommaren 1965–66.
Björnö
Björnö er ein svensk tettstad i Växjö kommun i Kronobergs län i Småland. I 2005 hadde tettstaden 240 innbyggjarar.
Adrien-Marie Legendre
Adrien-Marie Legendre var ein fransk astronom og matematikar. Han leverte viktige bidrag til statistikk, talteori, abstrakt algebra og matematisk analyse.
Han var først professor ved École militaire frå 1775 til 1780, og vart i 1783 medlem av Det franske vitskapsakademiet og var medlem av fleire offentlege kommisjonar. Han var òg etterfølgjaren til Lagrange i Bureau des longitudes. Legendre skreiv mange avhandlingar om forma og tiltrekkinga til himmellekamar. I 1805 skreiv han ei avhandling om å rekne ut kometbanar og nytta for første gong minste kvadrats metode, som han oppdaga sjølvstendig av Carl Friedrich Gauss.
I 1787 var Legendre saman med Domenico Cassini og Pierre Méchain leiar for ei gradmåling for å bestemme den gjensidige plasseringa av observatoria i Paris og London.
Om funksjonar skreiv han Exercices de calcul intégral etc. i 1807 og i 1827 Traité des fonctions elliptiques (3 bind). Det siste bindet vart skrive som eit tillegg for å framstille resultat til Niels Henrik Abel og Carl Gustav Jacob Jacobi. Essai sur les nombres frå 1798 vart seinare utvida til den viktige læreboka Théorie des nombres.
Babylonsk matematikk
Babylonsk matematikk er matematikken som utvikla seg i Mesopotamia for opp til 5000 år sidan. Alt på 3000-2000 f.Kr. hadde babylonarane eit velutvikla system for å uttrykke tal og talrekningar. Babylonarane nytta eit seksagesimal-system som vil seie eit posisjonssystem med grunntal 60. Stillinga til sifferet avgjorde tydinga som i vårt desimalsystem. I somme tilfelle nytta dei òg eit teikn for null. Det store grunntalet 60 har ein forklart ved at to tidlegare talsystem var smelta saman.
Dei nytta store talrekningar i samband med astronomiske utrekningar, og fleire moderne inndelingar kan sporast attende til babylonske kjelder, til dømes inndelinga av ein vinkel i gradar, minutt og sekund. At sirkelen er inndelt i 360° kjem truleg at dei rekna året til å bestå av 360 dagar, slik at éin grad svarer til eit dagleg skritt av sola i ekliptikken.
Helm Point
Helm Point er eit nes som markerer søraustenden av Honeycomb Ridge på vestsida av Moubray Bay i Antarktis. Det består av brun granodioritt og ein god del lav og mosar, i tillegg til at snøpetrellar og oseanstormsvaler. To japanske kvalbåtar, ankra opp her to dagar tidleg i februar 1958. Det vart namngjeve av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition, 1957–58, etter Arthur S. Helm, sekretær for Ross Sea Committee, som assisterte ekspedisjonen. Helm var òg sekretær i New Zealand Antarctic Place-Names Committee, 1957–64.
Aasulv Bryggesaa
Aasulv Olsson Bryggesaa var ein norsk gardbrukar, Venstre-politikar og statsråd frå Hægebostad. Han var 1913-15 kyrkje- og undervisningsminister i Gunnar Knudsen si andre regjering.
Bryggesaa var fødd på garden Bryggeså i Eiken sokn i Hægebostad, der faren var gardbrukar. Sjølv gjekk han ut av Holt seminar i 1877, og var deretter lærar i heimbygda i seks år. I 1878 overtok han farsgarden.
Bryggesaa var medlem av heradsstyret i Hægebostad frå 1884, ordførar frå 1889. Frå 1890 var formann i skulestyret, frå 1882 styreformann i Hægebostad sparebank og åstadskommissær. Han hadde også verv på fylkesnivå og vidare, så som styremedlem for både amtssjukehuset og formann i komiteen som skaffa amtet ein eigen landbruksskule. Medlem av felleskomiteen for vestlandsbanen og samferdslekomiteen for strekninga Kristiansand-Flekkefjord. Han var medlem av riksskattekommisjonen frå 1912 og fossefallskommisjonen av 1913.
1900–06 var Bryggesaa stortingsrepresentant for Lister og Mandals amt og 1906–15 for valkrinsen Lyngdal. Han var 1900-06 medlem av, 1906-07 sekretær og 1908-12 formann i konstitusjonskomiteen. I 1905 var han sekretær i spesialkomiteen, 1906-09 sekretær i Odelstinget og 1906-07 medlem av særkomiteen om fossefalla. Perioden 1910-12 var han visepresident i Stortinget, i 1912 formann i både reguleringskomiteen og den kombinerte konstitusjons- og protokollkomiteen.
Sist i januar 1913 vart Bryggesaa utnemnd til statsråd og sjef for Kyrkje- og undervisningsdepartementet i den andre Knudsen-regjeringa. Han gjekk ut regjeringa av i oktober 1915 og vart etterfylgd av Jørgen Løvland.
Bryggesaa var mellom dei fremste støttespelarane i Venstre for fråhaldsfolket. Han arbeidde jamt og trutt for å fremje landsmålet. Saman med Jørgen Løvland og Nils Trædal fremja han ei meir aktiv line i arbeidet for landsmålet, då dei på landsmøtet i Venstre 1918 gjorde framlegg om å krevje obligatorisk landsmålsprøve ved eksamen frå offentlege skular med morsmålsprøver og ved embetseksamen. Framlegget vart kraftig motarbeidd av partiformannen Gunnar Knudsen og vart vraka. Det heile enda med at landsmøtet vedtok ein programpost som i realiteten gjekk vidare enn den Bryggesaa, Løvland og Trædal hadde fremja. Bryggesaa tala også for røysterett for kvinner og for demokratiserande reformer i kyrkja.
Bryggesaa døydde i 1922 på garden sin i Hægebostad.
Forlidas Pond
Forlidas Pond er eit rundt, isdekt tjern med ein diameter på 100 meter som ligg i ein morenedal aust for nordenden av Forlidas Ridge i Dufek Massif i Antarktis. Han er det einaste tjernet nord i Pensacolafjella og er av stor interesse for biologar. Tjernet vart oppdaga og kort undersøkt i desember 1957 av ei gruppe frå USA under Det internasjonale geofysiske året frå Ellsworth-basen. Namnet vart gjeve i samband med Forlidas Ridge og vart foreslått av Arthur B. Ford frå US Geological Survey etter geologisk arbeid i området, 1978–79.
Austroasiatiske språk
Austroasiatiske språk er ein språkfamilie i Søraust-Asia og det nordaustlege India. Namnet kjem frå greske ordrøter og tyder Sør-Asia. Dei austroasiatiske språka blir ikkje snakka i ein samanhengande region, fordi han vert splitta opp av andre språk og språkfamiliar. Sannsynlegvis høyrer talarane av austroasiatiske språk til ein veldig gammal folkesetnad i Sør- og Søraust-Asia, og talarane av dei andre språka har kome til regionen seinare. Blant desse er talarar av indoeuropeiske språk, tai-kadai-språk og sinotibetanske språk.
Lot i Bibelen
Lot er ein bibelsk figur som opptrer i 1. Mosebok. Han er son av Haran og brorson av patriarken Abraham. Han forlét Ur i Kaldea saman med farfaren Tarah, Abram (Abraham) og Sarai (Sara). Dei slo seg ned i Harran, der Tarah døydde. Deretter drog Lot saman med Abram til Egypt, Negev og Betel. Etterkvart fekk dei to så mykje buskap at landet ikkje kunne fø begge flokkane. Abram avgjorde at dei måtte skiljast, og bad Lot velja kvar han ville dra, så skulle Abram dra motsett veg. Lot såg uotver den vassrike Jordansletta, og valde å leggja ut mot aust.
Lot busette seg i Sodoma. Under ein krig blei han teken til fange og ført bort. Då Abraham fekk høyra om dette følgde han etter til Hoba nord for Damaskus, og frigjorde Lot, folket og eigedelane hans.
Før Sodoma og nabobyen Gomorra blei øydelagde, kom to englar og ba han flykta saman med kona og dei to døtrene sine. Under flukta såg kona hans seg tilbake, og blei gjort om til ei saltstøtte. Etter å ha flykta til Soar drog Lot og døtrene opp i fjellandet og søkte tilflukt i ei hole. Døtrene sa at det ikkje fanst menn i landet som dei kunne ha omgang med på vanleg vis. Dei skjenka derfor vin til faren, og medan han sov hadde dei incestuøst seksuelt samvær med han. Døtrene fekk sønene Moab og Ben-Ammi som blei stamfedrar til moabittane og ammonittane.
Historien om Lot er frå 1. Mosebok, kapittel 13, 14 og 19. Han er også nemnd i 5. Mosebok 2,9 og 19; Salmane 83,8; Lukas 17,28–29,32 og Peters 2. brev 2,7.
Sutherland
Sutherland (gælisk Cataibh) er eit historisk fylke og eit administrativt område innanfor Highland i Skottland. Det er også ein skotsk valkrins og statthaldarområde i Skottland.
Sutherland er svært skrint folkesett. Den einaste burghen er landsbyen Dornoch. Andre busetnader er mellom anna Lairg, Brora, Durness, Tongue, Golspie, Helmsdale, Lochinver og Kinlochbervie.
Before and After Science
Before and After Science er det femte studioalbumet til den britiske musikaren Brian Eno. Det var produsert av Eno og Rhett Davies, og kom opphavleg ut på Polydor Records i desember 1977. I motsetnad til dei førre albuma til Eno, som skrivne og innspelte raskt, tok dette albumet over to år å gjere ferdig. Fleire gjestemusikarar frå Storbritannia og Tyskland deltok på albumet, mellom andre medlemmar frå Roxy Music, Free, Fairport Convention, Can og Cluster. Det vart skriven over 100 songar for albumet, men berre ti av dei kom med på den endelege utgåva. Musikkstilen varierer frå energetisk og skarp til meir slapp og landleg.
Sutherland
Namn
Namnet «Sutherland» er avleidd frå den norrøne Súðrland, som tyder 'Sørlandet'. Dei norske innflyttarane omtalt Hebridane som Súðreyjar (Sørøyane) fordi begge låg sør for Noreg og ikkje minst Orknøyane, Shetlandsøyane (Hjaltlandauga) og Færøyane.
Before and After Science
Dette var det siste albumet til Eno med rockemusikk i 1970-åra som soloartist, medan resten av albuma hans dette tiåret retta seg mot avantgarde og ambient musikk, som får hint om på den andre halvdelen av Before and After Science. Albumet var det andre til Eno som gjekk inn på salslista i USA. Songen «King's Lead Hat» vart gjeven ut som singel, men nådde ikkje lista i Storbritannia. Albumet har fått positiv kritikk og vert trekt fram som eit av dei beste til Eno.
Produksjon
Det tok over to år og lage Before and After Science. Med seg på albumet hadde han artistar som gitarist Fred Frith, Jaki Liebezeit frå den tyske krautrockgruppa Can som spelte trommer for Eno på «Backwater», medan den tyske ambient musikk-gruppa Cluster medverka med låtskriving og spelte på songen «By This River». Eno hadde tidlegare arbeidd med Cluster på albumet deira Cluster & Eno i 1977. I tillegg spelte Dave Mattacks frå Fairport Convention og Andy Fraser frå Free.
I tillegg spelte fleire musikarar Eno hadde arbeidd med tidlegare, som Percy Jones, Phil Collins, Robert Fripp frå King Crimson, Paul Rudolph frå Hawkwind og Bill McCormick og Phil Manzanera frå Quiet Sun. Robert Wyatt spelte under psevdonymet Shirley Williams.
Sutherland
Namn
Det gæliske namnet Cataibh kan nyttast for heile landet, men blei tradisjonelt berre nytta for det søraustlege området, og Dùthaich MhicAoidh (MacKay-fylket) for nordvestlege området. Sistnemnde blei nokre gonger referert til som fylket Reay på engelsk. Cataibh kan avleiast frå Cat People (Kattefolket), slik det første elementet «Cat» er «Cait» i Caithness. Det skotske gæliske namnet for Caithness er derimot Gaillaibh, som tyder 'Landet til dei framande ' eller indirekte 'Landet til nordmennene'.
Dagens Sutherland
Sutherland var eit fylke med lokalt styre fram til 1975. Det hadde sitt eige fylkesråd frå 1890 til 1975, og namnet var òg brukt for eit distrikt i Highlandsregionen som varte frå 1975 til 1996, og valkrinsen Sutherland for Det britiske parlamentet frå 1708 til 1918. Grensene for Sutherland er ikkje identiske i alle dei øvrige samanhengane.
Fylket grensar mot Caithness i nord og øst, og fylka Ross og Cromarty i sør.
Distriktet høyrde til eit to-lagssystem av lokalt styre, med lokale styringsfunksjonar delt mellom distriktsrådet og regionrådet til Highland. I 1996 fekk regionen ein felles autoritet og distriktet blei nedlagt, men det felles rådet for Highland heldt fram med å bruka namnet for det administrative området.
Valkrinsen
Sutherland-valkrinsen for Underhuset i Det britiske parlamentet representerte fylket frå 1708 til 1918. På same tid var derimot fylkesbyen Dornoch representert som ein komponent for valkrinsen av dei nordlege burghane.
I 1918 blei Sutherland-valkrinsen og Dornoch slått saman til den nye valkrinsen Caithness og Sutherland. I 1997 blei Caithness og Sutherland slått saman til Caithness, Sutherland og Easter Ross.
Valkrinsen for det skotske parlamentet blei oppretta i 1999, sett saman av Caithness, Sutherland og Easter Ross. Han har grenser som er noko ulike dei som gjeld for valkrinsen til det britiske Underhuset. I det skotske parlamentet er Sutherland òg representert som ein del av valregionen til Høglanda og øyane.
Dagfinn
Dagfinn har namnedag 2. januar.
Bruken av namnet i Noreg
Namnet var vanleg i Noreg på 1900-talet, med ein topp omkring andre verdskrigen.
I teljinga frå 1900 var det 311 personar som het Dagfinn, i formene Dagfiin, Dagfin, Dagfind, Dagfinn
Matrikkelgardar i Masfjorden kommune
Dette er ei liste over matrikkelgardar i Masfjorden kommune i Hordaland.
Dagfinn
Bruken av namnet i Noreg
I 2007 er det 2 954 som har Dagfinn til første fornamn, og 78 som heiter Dagfin.
Matrikkelgardar i Masfjorden kommune
Gardsnamna er skrive som Statens Kartverk skriv dei på karta sine, i parentes står namna slik dei er skrivne i Masfjordboka.
Svartkronestylteløpar
Svartkronestylteløpar (Himantopus mexicanus) er medlem av avosettfamilien og ein vanleg vadefugl i våtmarker og kyststrøk i delar av Amerika. Utbreiinga er kystområda i California gjennom mykje av innlandet i vestlege USA og langs Mexicogolfen så langt aust som Florida, og deretter sørover gjennom Sentral-Amerika og Karibia til nordvestre Brasil og sørvestre Peru, austlege Ecuador og Galapagosøyane. Den nordlegaste populasjonen, særleg i innlandet, er typiske trekkfuglar som overvintrar frå heilt sør i USA til sørlege Mexico, sjeldan så langt sør som Costa Rica, på halvøya Baja California er han berre funne regelmessig om vinteren.
Skildring
Vaksne har lange rosa bein og eit langt, tynnt, svart nebb. Dei er kvite på underside og kroppside og har svarte venger og rygg. Halen er kvit med nokre grå striper. Ein samanhengande svart felt strekkjer seg frå ryggen langs nakken til hovudet. Der dannar han ei hette over heile hovudet frå toppen til like under høgd med auge med unntak av områda rundt nebbet og ein liten kvit flekk over auget. Hannar har ein grønleg glans på ryggen og vengene, spesielt i hekketida. Dette er mindre markert eller fråverande blant hoer, som har eit brun skjer i desse områda i staden. Elles ser kjønna like ut.
Dunungar er lys oliven brune med langsgåande rader på oversida med svarte flekker, størst bakover, og i hovudsak der vaksne er svarte.
Utbreiing og habitat
Svartkronestylteløparar lever i habitat i estuar, innsjøar, saltdammar og våtmarksområde, arten er generelt ein låglandsfugl, men i Mellom-Amerika har han vore observert i over 2500 moh. og han er ofte sett i Llanos i nordlege Sør-Amerika. Dei kan òg trivast i våtmarker som er sesongmessig flauma over. Bruken av saltdammane har auka monaleg sidan 1960 i USA, og dette kan no vere det primære habitat for overvintring, og spesielt finst slike habitat i Sør-San Francisco Bay. Svartkronestylteløparar lever året rundt på Salton Sea.
Hausttrekket av nordlege fuglar føregår frå juli til september, og dei kjem tilbake til hekkeområda mellom mars og mai. Vanlegvis kjem heile hekkebestanden til nokre av stadene, parar, rugar egga i ca. ein månad, og vernar og ungekullet til dei er i stand til å flyge innan 27-31 dagar. Så forlèt dei i flokkar på ca. 15 individ, nokre gonger vil juvenile samle seg i smågrupper og andre gonger samlast sysken i familiegrupper. Det er òg sesongmessige fugletrekk blant tropiske populasjonar, men dette er ikkje langtrekkande og dårleg undersøkt.
Føde
Svartkronestylteløparar søkjer og plukkar primært føda i mudderbankar og strandlinjer på innsjøar, men òg i svært grunt farvatn nær kysten. Dei kan ta ei rekkje ulike virvellause dyr - hovudsakleg krepsdyr og andre leddyr og blautdyr - og småfisk, rumpetroll og svært sjeldan frø. Basisen i kosten varierer i samsvar med tilgjenge; innlandsfuglar vil vanlegvis basere seg på vasslevande insekt og larvane deira, medan kystnære populasjonar for det meste et andre virvellause dyr. Dei føretrekkjer kystnære elvemunningar, saltdammar, innsjøstrender, saltsletter og jamvel oversumde jorder som næringsområde. For søvn og kvile, vel denne fuglen saltsletter, gjerne oversumde, strandlinjer på innsjøar og øyar omgjeve av grunt vatn.
Hekking
Denne stylteløparen vel hekkeplassar på mudderbankar, uttørka innsjøsedimentkantar, og dike, så lenge jordmassen er laus. Hekkinga skjer frå slutten av april til august i Nord-Amerika, med topp aktivitet i juni, medan tropiske populasjonar vanlegvis hekkar etter regntida. Reira er vanlegvis plasserte innanfor ein kilometer frå ei matkjelde, para forsvarer ein omfattande omkrets rundt grupper av reirplassar, og samarbeider med nabopara om patruljering. Avstanden mellom reira er ca. 20 meter, men nokre gonger så lite som 2 meter frå kvarandre og nokre reir i kolonien er så langt som 40 m frå næraste naboen. Svartkronestylteløparar er klassifiserte som halvkoloniale sidan reira sjeldan ligg einslege og koloniar vanlegvis har dusinvis, men sjeldan hundrevis av par. Dei hekkar ofte ganske nær vasskanten, slik at tilhøva for egg eller ungar kan bli påverka av stigande vasstand i dammar eller tidvatn. Dette er spesielt ei fare i tilfelle av regulert vasstand som blir raskt endra.
Kullstorleiken er vanlegvis 3-5 egg med eit gjennomsnitt på fire. Begge kjønna samarbeider om ruging i 22-26 dagar. Ungane er så utvikla ved klekking at dei kan symje innan to timar etter klekking og er òg tidleg i stand til å springe fort. Trass den tidlege utviklinga vil ungen normalt gå tilbake til reiret for å kvile i ein eller to dagar etter klekking. Dei blir flygedyktige etter ca. ein månad, men er enno avhengig av foreldra i fleire veker. Fuglane byrjar å hekke eitt eller to år gamle.
Status
Spesielt nordamerikanske populasjonar av svartkronestylteløpar har minka noko på 1900-talet, hovudsakleg på grunn av menneskeleg påverking av habitat og forureining som påverkar både fuglane direkte og dessutan næringsgrunnlaget. Men sett under eit er bestanden sunn og vidt utbreidd. Derfor har IUCN klassifisert arten som livskraftig, LC. Underarten på Hawaii, av nokre anerkjent som eit artstakson, er svært sjeldne med mindre enn 2000 individ. Predasjon frå indisk mongu (Herpestes javanicus auropunctatus), introdusert for å jakte rotter, er mistenkt for å ha bidrege til tilbakegangen.
Lake Ellsworth
Lake Ellsworth er ein subglasial innsjø som ligg i Vest-Antarktis under kring 3,4 km med is. Han er kring 10 km lang og er estimert å vere 150 meter djup. Innsjøen er kalla opp etter den amerikanske oppdagaren Lincoln Ellsworth.
Björsäter
Björsäter er ein svensk tettstad i Åtvidaberg kommun i Östergötlands län i Östergötland. I 2005 hadde tettstaden 437 innbyggjarar.
Lake Ellsworth
Utforsking
Lake Ellsworth vart oppdaga i 1996 av den britiske forskaren Martin Siegert og er ein av 387 kjende subglasiale innsjøar i Antarktis. Han er ein av dei subglasiale innsjøane som vert forska på fordi ein spekulerer at mikrobar kan ha utvikla seg i dei unike habitata i dei subglasiale sjøane i Antarktis etter ein halv million år i isolasjon. Livet i slike innsjøar må tilpasse seg totalt mørkre, låge næringsnivå, høgt vasstrykk og isolasjon frå atmosfæren. Subglasiale sjøar er derfor unike biologiske habitat. Innsjøen er i flytande tilstand under isen fordi trykket frå den mange tusenmeter tjukke isen over fører frysepunktet til vatnet nedover.
Den 2. mars 2009 gav britiske Natural Environment Research Council ei gruppe britiske forskarar løyve til å bore ned til denne innsjøen i desember 2012. Borninga vart overvaka av Scientific Committee on Antarctic Research frå Det internasjonale vitskapsrådet. Det britiske laget brukte 16 år på å utvikle teknologien til å utforske innsjøen ved hjelp av metodar som ikkje vil forureine vatnet kjemisk eller biologisk. Forskarane nytta varmt vatn til å bore eit borehol som er 36 centimeter breitt ned til isen i innsjøen, så vil ein sonde sendast ned for å hente sediment og analysere vatnet for mikroorganismar. Dette er ein test for å avgjere om liv kan oppstå i ekstremt trykk, kulde og næringsfattige miljø. Om gruppa ikkje finn liv, vil det syne at det finst ei grense for kvar det finst vatn og ikkje liv.
Ahrnsbrakbreen
Ahrnsbrakbreen er ein isbre i Enterprise Hills i Heritage Range, som flyt nord mellom Sutton Peak og Shoemaker Peak til samløpet med den nedre enden av Unionbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William F. Ahrnsbrak av US Antarctic Research Program, ein glasiolog ved Palmer-stasjonen i 1965.
Hermes Point
Hermes Point er eit nes på enden av ryggen frå Mountaineer Range, som ligg ved samløpet mellom Icebreakerbreen og Fitzgeraldbreen langs kysten av Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Agustive A. Hermes, Jr. i US Navy, ein flymekanikar ved Williams Field i McMurdo Sound under U.S. Navy Operasjon Deep Freeze, 1967 og 1968.
Dave Samuels
Dave Samuels er ein amerikansk vibrafonist, som har spelt med forskjellige jazz- og fusionartistar, som Spyro Gyra. I dag spelar han i eit ensemble kalla The Caribbean Jazz Project, som har vunne Grammy-prisar for beste latinske jazzgruppe. Han spelte med Eddie Palmieri i ei hyllest til Cal Tjader med albumet Tjaderized.
Samuels gjekk på New Trier High School. Han studerte psykologi frå Boston University og har vore lærar ved Berklee College of Music.
Creswick Peaks
Creswick Peaks er eit fjellmassiv med fleire toppar, det høgaste på 1465 moh, som står at nordaustsida av Moore Point mellom Naessbreen og Meiklejohnbreen og 3 nautiske mil innover frå George VI Sound på vestkysten av Palmer Land. Det vart først kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Dei vart namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee i 1954 etter Frances E. Creswick (som gifta seg med James I. Moore, som Moore Point er kalla opp etter), assistent til direktøren i Scott Polar Research Institute i Cambridge, 1931–38, som hjelpte til å organisere BGLE, 1934–37.
Spittal an der Drau
Spittal an der Drau er ein by og ein kommune i forbundslandet Kärnten i Austerrike som òg er forvaltningssete for Distriktet Spittal an der Drau. Kommunen har ei flatevidd på 48,6 km² og i kring 15 500 ibuarar. Spittal er den tredje mest folkerike byen i Kärnten. Han ligg 560 meter over havet der elva Lieser renn ut i Drau.
Byen har namn etter eit hospital som vart grunnlagd her i 1191. Hospitalet skulle sørgje om pilegrimane som kom over fjellovergangane Katschberg og Radstädter Tauern på reise til eller fra Salzburg.
Skihopparen Thomas Morgenstern er frå Spittal.
Mi'ilya
Mi'ilya (arabisk معليا, hebraisk מִעִלְיָא) er ein arabisk lokal kommune vest i Galilea i Nord distrikt i Israel. Namnet i tida under kongedømet Jerusalem i Galilea var Castellum Regis. Alle innbyggjarane er kristne. Mi'ilya ligg like nordvest for byen Ma'alot-Tarshiha.
Tidleg historie
Arkeologiske utgravingar i Mi'ilya indikerer at staden har vore busett sidan seint i bronsealderen og jernalderen, i tillegg til hellenistisk, romersk, bysantinsk, krossfarar, mamelukkane og osmansk tid.
Kongeborga
Den arabiske geografen Al-Dimashqi skreiv om den «fine borga», og den behagelege dalen i nærleiken, der det voks store pærer og sitronar.
Osmansk tid
I 1596 var Mi'ilya oppført i osmanske skattelister som ein del av Akka nahiya i Safad liwa. Han hadde eit folketal på 15 muslimske og to kristne hushaldningar og betalte skatt for kveite, bygg, oliven og geiter eller bikubar.
Mandatperioden
Under folketeljinga i Palestina i 1931, hadde Mi'ilya 138 busette hus og eit folketal på 553 kristne, 25 muslimar og ein drusar. I 1945 hadde dette auka til 790 kristne og 110 muslimar.
Staten Israel
Tidleg i 1948 leid landsbyen av matmangel og trakassering frå kringliggande jødiske område. Han vart erobra av det israelske forsvaret under Operasjon Hiram i slutten av oktober. Etter ein kort kamp flykta dei fleste innbyggjarane til landsbygda. Dagen etter lét den lokale israelske kommandanten dei få lov å kome heim att til heimane sine. Dette var eit av få tilfelle der innbyggjarane fekk lov til å kome attende til landsbyen dei hadde forlate. I januar 1949 vart landsbybuarane frå Mi'ilya drivne ut og til Jenin. Dei klaga over at dei vart rana av israelske soldatar medan dei vart deporterte. Departementet for minoritetssaker rapporterte at 25 innbyggjarar vart forviste i mars etter mistanke om å ha gjeve informasjon til fienden. Mi'ilya fekk status som lokal kommune i 1957. Den arabiske folkesetnaden vart verande under unntakstilstand fram til 1966.
Camille Jordan
Marie Ennemond Camille Jordan var ein fransk matematikar, kjend for det grunnleggande arbeidet sitt innan gruppeteori og for verket Cours d'analyse.
Han var professor ved Collège de France og École polytechnique frå 1876 til 1912. Hovudverket til Jordan er Traité des substitutions et des équations algébriques som kom ut i 1870. Her finn ein for første gong ei systematisk framstilling av gruppeteorien og korleis ein nyttar dette på den abel-galoiske likningsteorien. Dette arbeidet har vore grunnleggande for den seinare utviklinga av gruppeteorien. Innan gruppeteorien er namnet til Jordan særleg knytt til Jordan–Höldersk-satsen, som omhandlar dei såkalla komposisjonsrekkene i ei gruppe. Satsen til Jordan om kurvar som deler planter er særleg viktig innan topologien.
Jordan var i fleire år redaktør for Journal des mathématiques. Cours d'analyse, som kom ut i fleire utgåver, var i mange år den viktigaste læreboka i funksjonteori. Jordan vart æresdoktor ved Universitetet i Oslo ved Abelfesten i 1902.
Mount Crowell
Mount Crowell er eit fjell nord i Rare Range i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961–67, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John C. Crowell, ein geolog ved McMurdo-basen sommaren 1966–67.
Acostabreen
Acostabreen er ein isbre kring 3,5 km lang som flyt nord frå Thurston Island like aust for Dyer Point. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Alex V. Acosta frå US Geological Survey (USGS) ved Flaggstaff i Arizona. Han var data- og grafikkspesialist som var ein del av USGS-laget som kompilerte 1 5 000 000-skala satelittbiletekart av Antarktis og Siple Coast-området i 1990-åra.
Johan Jørgen Krohn
Wergeland tok seinare over som redaktør til tidsskriftet og skreiv så seint som i mars 1837 (bladet gjekk inn same året) ut følgjande garanti til Krohn «Jeg indestaaer Hr. Krohn for at han ikke skal mangle Manuskript til Statsborgeren».
IL i BUL
Idrottslaget i Bondeungdomslaget i Oslo (IL i BUL) er eit særlag i Bondeungdomslaget i Oslo (BUL, Oslo) som blei stifta 8. januar 1913.
IL i BUL har idrettsgrupper innan friidrett, skisport og BVT (Ball – Vatn – Trim for psykisk utviklingshemma), tidlegare også skøyter, fotball, handball og orientering.
Friidrett
IL i BUL er ein av Noregs leiande friidrettsklubbar. Klubben sine medlemer har hevda seg i mange nasjonale og internasjonale meisterskap, kongepokalar og æresprisar. Klubben har også mange NM-titlar i stafett og gode plasseringar i Holmenkollstafetten.
Langrenn
IL i BUL har vunne ni Noregsmeisterskap-titlar i stafett for menn (i perioden 1961–1978) og 3 NM-titlar for kvinner (1976, 2012 (lagsprint) og 2014 (lagsprint)) og er med det mestvinnande klubb for menn. Odd Martinsen deltok på alle vinnarlaga då BUL vann 7 NM-titlar i perioden 1970–1978. I 1962 blei BULs stafettlag tildelt kongepokalen – den einaste gongen kongepokalen i skiidrett er tildelt eit lag.
Fotball
Innan fotball for kvinner var IL i BUL lenge ein pioner sidan de spilte mot Amazon Grimstad i 1970. IL i BUL har vunne fem NM i fotball for kvinner, frå 1978, 1979, 1980, 1982 og 1983. BUL var også i finalen i 1981, men tapte overraskande for Bøler. Dette gjer at IL i BUL, saman med Røa, er Oslos mestvinnande lag i NM-samanheng, éin seier framfor Vålerenga. I nasjonal samanheng er det berre to lag som i perioden etter 1963 har fleire NM-titlar i fotball enn IL i BUL (Rosenborg og Trondheims-Ørn). Ytterlegare fire lag har fem NM-titlar som BUL. IL i BUL vant også dei uoffisielle norgesmeisterskapa 4 år på rad 1973-76.
I den fyrste uoffisielle serie for 1. divisjon fotball for kvinner 1984 blei BUL nummer 3 i avdeling Austlandet. Dei følgde opp dei påfølgande sesongane med ny 3.-plass også i 1985 og 1986. I den fyrste landsdekkande serien i 1987 blei klubben nr 8. året etter blei klubben sist og rykka ned til 2. divisjon. Klubben skulle ikkje ta seg opp igjen etter dette. Spelarar valde andre lag og fotballgruppa for kvinner i BUL hadde sin siste sesong i 1993.
Desse spelarane har spelt A-landskampar for Noreg som BUL-spelarar:
Orientering
IL i BUL vann ei rekkje NM i stafett, både for menn og kvinner, i perioden 1946 til 1975.
Meritter
NM stafett, herrar (6): NM stafett, damer (6):
Sportsarrangement
Idrottslaget i BUL har gjennom åra arrangert mange løp og idrettsarrangement, mellom anna BUL-Stafetten, BUL-sprinten, Oslokarusellen, Bislett Summer Games og Sentrumsløpet. BUL har også arrangert Special Olympics saman med Civitan og Special Olympics Norge. Idrottslaget i BUL er medlem av Bislett Alliansen, saman med Tjalve, og Vidar, og arrangerer mellom anna Exxon Mobil Bislett Games.
Utøvarar med medaljar i OL, VM og EM
• Johan Grøttumsbråten (langrenn, kombinert)
• Bjarne Iversen (langrenn)
• Odd Martinsen (langrenn)
• Khalid Skah (friidrett)
• Oskar Fredriksen (langrenn)
• Ingrid Hadler (orientering)
• Åge Hadler (orientering)
• Astrid Vigenstad (orientering)
• Sigurd Sollid (skihopp)
• Henry Hermansen (langrenn, skiskyting)
• Ingrid Kristiansen (friidrett)
• Ezinne Okparaebo (friidrett)
• Hanne Haugland (friidrett)
• Knut Brustad (friidrett)
• Heidi Weng (langrenn)
Andre kjente utøvarar
Bjørn Bang Andersen, Pål Benum, Reidun Buer, Øyvind Dahl, Ivar Egeberg, Mona Evjen, Kristen Fløgstad, Audun Garshol, Abderrahim Goumri, Bjørn Grimnes, Martine Ek Hagen, Stein Haugen, Thor Helland, Stig Roar Husby, Tofiri Kibuuka, Stine Kufaas, Cathrine Larsåsen, Jorun Nygaard, Isabelle Pedersen, Vigdis Rønning, Ola Skarholt, Astrid Tveit, Einar Kristian Tveitå, Eystein Weltzien.
Cape Hickey
Cape Hickey er eit nes på kysten av Victoria Land i Antarktis, like aust for Charcot Cove og Marinbreen. Det dannar den ytre, nordlege sida av vika som Mawsonbreen renn gjennom og ut i Rosshavet. Neset vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964 for løytnant John Hickey i US Navy, ein pilot i skvadron VX-6, som deltok under kartlegginga av området i 1962.
Kramsach
Kramsach er ein kommune i distriktet Kufstein i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 26,9 km² og i kring 4 800 ibuarar. Kramsach omfattar to landsbyar/bygder; Voldöpp og Mariental. Rådhuset ligg i Voldöpp, 520 meter over havet.
Landskapet i Kramsach er dominert av høgfjell i søraust, opp til 1523 moh, mot nordvest er det kupert med ei blanding av bar- og lauvskog.
Kramsach er særleg kjend for sin raudlege marmorstein og sommarturismen, dessutan er tømmer- og glassindustrien viktige næringskjelder.
Cloelia
Cloelia er ei legendarisk kvinne æra som ein helt frå den tidlege historia til Romarriket.
Som del av ein fredsavtale som ende krigen med den etruskiske byen Clusium i år 508 f.Kr. tok etruskarleiaren Lars Porsena romerske gislar. Cloelia var ei ung kvinne blant gislane. Ho flykta frå Clusium-leiren og tok med seg ei gruppe romerske gislar.
Romarane æra Cloelia på ein måte dei vanlegvis berre nytta for menn: Med ein ryttarstatue der ho sat ikledd toga ved toppen av Via Sacra.
Ela av Andromache
«Ela» (gresk skrift Έλα, norsk omsetjing 'kom igjen') er ein song frå 2022 som vert framført av den greske songaren Andromache. Songen vart internt vald av den kypriotiske ålmennkringkastaren CyBC til å vere det kypriotiske bidraget til Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia.
Cloelia
Cloelia skal ha tilhøyrt slekta (gens) Cloelia eller Cluilia.
Ela av Andromache
Om songen
«Ela» er ein latinopoplåt med vers på engelske vers og refreng på gresk. Songen er skriven av eit internasjonalt låtskrivarteam som har levert ei rekkje Eurovision-bidrag tidlegare. Alex Papakonstantinou har blant anna skrive «Fuego» som Kypros fekk ein andreplass med i 2018, mens Arash deltok for Aserbajdsjan i Eurovision Song Contest 2009.
Cloelia
Cloelia i kulturen
Cloelia er blitt avbilda i samband med gjenforteljingar av flukta hennar, og i måleri frå renessansen av. Namnet hennar er i ettertid blitt brukt i former som Clelia, Clélia og Clélie.
Ela av Andromache
Om songen
Songen og artisten Andromache vart internt valde av kringkastaren CyBC til å representere Kypros i Eurovision Song Contest 2022. Artisten og songen vart annonserte under ei tv-sending 9. mars 2022, mens musikkvideoen vart lagd ut på YouTube-kanalen til Panik Records dagen etter. 11. mars 2022 vart songen tilgjengeleg på alle strøyme- og salgsplattformar.
Cloelia
Cloelia i kulturen
Soga om Lars Porsena og Cloelia dannar grunnlaget for librettoen Il trionfo di Clelia (1762) av Pietro Metastasio.
Patrick O'Hearn
Patrick O'Hearn er ein amerikansk multiinstrumentalist, låtskrivar og plateartist. Det musikalske repertoaret hans dekkjer mange musikkstilar og han er mellom anna ein respektert new age-artist. Han har så langt gjeve ut 13 soloalbum.
Logan Bailly
Logan Bailly er ein belgisk fotballspelar som har spela som keeper for Neuchâtel Xamax i den sveitsiske toppdivisjonen, på lån frå Borussia Mönchengladbach i den tyske Bundesligaen. Han har òg landskampar for Belgia.
Bailly spelte for Genk frå 2002 til 2008 og vart klubben sin førstekeeper i 2006/07-sesongen. I desember 2008 gjekk Bailly til Borussia Mönchengladbach, der han vart kåra til årets spelar i 2008/09-sesongen, sjølv om han berre spelte halve sesongen. Han debuterte for Belgia sitt A-landslag 10. oktober 2009 i ein kamp mot Tyrkia.
Ela av Andromache
Eurovision Song Contest
«Ela» deltok i den andre semfinalen av Eurovision Song Contest, torsdag 12. mai 2022. Der blei songen nummer 12 av 18 bidrag. Sidan songen ikkje vart blant dei ti beste i semifinalen, kvalifiserte han seg ikkje til finalen laurdag 14. mai.
Andorra i Eurovision Song Contest
Andorra debuterte i Eurovision Song Contest i 2004 og har delteke seg gongar utan å kvalifisere seg til finalen. Andorra var nærast å kvalifisere seg til finalen i 2007, då gruppa Anonymous endte på tolvteplass i semifinalen. I forkant av Eurovision Song Contest 2010 trakk Andorra seg frå tevlinga og har ikkje delteke sidan.
«Fast» semifinalist
Dei fem neste åra klarte aldri Andorra å kvalifisere seg til finalen. I 2007 var Andorra ein av førehandsfavorittane med «Salvem el món» av gruppa Anonymous. Bidraget havna til slutt på ein tolvteplass i semifinalen, berre elleve poeng unna kvalifisering til finalen.
I desember 2009 kunngjorde RTVA at Andorra ikkje ville deltake i Eurovision Song Contest 2010 av økonomiske grunnar. Andorra har ikkje delteke i Eurovision Song Contest sidan. Andorra har ikke deltatt i konkurransen siden.
Ela av Andromache
Eurovision Song Contest
Sceneframsyninga og framføringa i Eurovision var regissert av koreografane Marvin Dietmann og Dan Shipton.
Andorra i Eurovision Song Contest
Katalansk gjer sin entré
Med debuten til Andorra vart det katalanske språket nytta for fyrste gong i Eurovision Song Contest. Spania har aldri framført noko av sine bidrag på anna språk enn spansk, fransk eller engelsk. I 1968 ville imidlertid den spanske artisten Joan Manuel Serrat syngje det spanske bidraget «La, la, la» på katalansk. Det ønskte derimot ikkje Francoregimet og bytta han ut med Massiel som framførte songen på spansk. «La, la, la» endte opp med å vinne Eurovision Song Contest, hårfint foran førehandsfavoritten Cliff Richard med songen «Congratulations».
Patrick O'Hearn
Tidlege år
O'Hearn var fødd i Los Angeles i California og voks opp i Pacific Northwest. Han byrja den profesjonelle musikkarrieren sin 15 år gammal då han vart me i Musicians Union og byrja å spele på nattklubbar i Portland. Då han var ferdig med Sunset High School i 1972, flytta han til Seattle i Washington. Der gjekk han på Cornish College of the Arts og gjekk i lære hos bassisten Gary Peacock.
I 1973 flytta han til San Francisco og vart ein del av jazzmiljøet i Bay Area og spelte bass for artistar som Charles Lloyd, Joe Henderson, Dexter Gordon, Joe Pass, Woody Shaw, Eddie Henderson og Bobby Hutcherson, i tillegg til yngre musikarar som Terry Bozzio, Mark Isham og Peter Maunu.
Medan han var på turné i Los Angeles i 1976 møtte O'Hearn musikaren Frank Zappa, som tilbauyd han jobben som bassist i bandet sitt - noko han gjorde dei to neste åra. I denne perioden skifta O’Hearn frå akustisk bass til elektrisk bassgitar (noko arrangementa til Zappa kravde) og han vart aukande interessert i elektronisk musikk. Zappa oppfordra O’Hearn til å utforske den store samlinga hans av synthesizerar, og introduserte han for dei tekniske sidene med intrikat fysisk lydbandredigering som ein produksjonsteknikk (før datamaskinar gjorde dette for ein), lydteknikk og heimestudioutstyr.
I 1979 slo O'Hearn seg saman med trompetisten Mark Isham og gitaristen Peter Maunu og danna Group 87, eit badn som var inspirert av dei tidlege innspelingane til Weather Report, Kraftwerk og minimalismen til Brian Eno. Sjølv om dei berre produserte to plater - Group 87 i 1980 og A Career in Dada Processing i 1984 — var Group 87 med på å styre den musikalske retninga solokarrieren til O'Hearn fekk. Både Isham og Maunu vart viktige samarbeidspartnarar på fleire av soloplatene til O'Hearn.