cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Il ritorno di Tobia
Mottaking
I vår tid har verket vore gjeve relativt lite merksemd, då det fell utanfor perioden den høgwienerklassisistiske perioden (1780-1827), og som italienskspråleg ikkje har hatt den same relevansen for tysk nasjonalistisk musikkresepsjon som dei to seinare oratoria til Haydn, Skapinga og Årstidene. Forma til verket, basert på rekkjer av alternering mellom arie og resitativ, og relativt få korscener, har òg vore rekna for å vere lite eigna til oratorieforma, og verket har ofte vore sett på som å musikalsk liggje nærare ein opera seria enn eit oratorie (Det siste synet kjem av at ein i moderne tid i hovudsak tenkjer på Händel og Haydn sine seinare oratorie når tradisjonen på 1700-talet dekkjast), og historia, som er henta frå apokryfane, er ikkje lengre allmenn kjend blant folk. Til sjuande og sist fell verket på at handlinga for eit notidig publikum verkar udramatisk som eit resultat av den attendeskuande strukturen. Trass i at ein i større og større grad har fått opp auga for dei musikalske kvalitetane til verket har dette hovudsakleg gjeve utslag i at ein har spela inn enkeltnummer heller enn at heile verket har vore freista teke fram, og dette er nok ein tendens som vil fortsetje.
Musikknummer
Sinfonia/Ouverture (I opningsnummeret kan ein sterk likskap med opninga av Haydn sitt seinare oratorie Jesu sju siste ord på krossen merkast)
Parte Seconda (Andre akt)
Ellen Solbrække
Ellen Sofie Solbrække er ein norsk lokalpolitikar frå Arbeidarpartiet. Ho er ordførar i Rakkestad kommune frå 2011.
Arbeidarpartiet samarbeider med Venstre og Kristeleg folkeparti om makta i Rakkestad. Solbrække vart den fyrste kvinnelege ordføraren i Rakkestad, og den første ordføraren frå Arbeidarpartiet. Solbrække vart attvald som ordførar etter kommunestyretvalet i 2015. Arbeidarpartiet fekk 32,2 prosent av stemmene, og gjekk fram med 7,6 prosent.
Krasnovhamaren
Krasnovhamaren er ei klippelinje 3,5 km sør-søraust for toppen av Dallmannfjellet i Orvinfjella i Dronning Maud Land. Dei vart kartlagte frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kartla dei på ny i 1960–61 og kalla dei opp etter den russiske geografen A.N. Krasnov.
Jupitermånen Megaclite
Megaclite er ein av månane til Jupiter. Han vert rekna som medlem av Pasiphaë-gruppa, og var truleg ein bit av ein asteroide som vart fanga inn av Jupiter.
Megaclite vart oppdaga 25. november 2000 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Yanga Roland Fernandez og Eugene A. Magnier.
Songen Avalon
«Avalon» er ein song og ein singel frå 1982 av det britiske bandet Roxy Music. Det var den andre singelen deira frå albumet Avalon. Singelen og B-sida «Always Unknowing» nådde 13. plass i Storbritannia.
Allyson Felix
Allyson Michelle Felix er ein USA-amerikansk sprintar som har blitt både verdsmeister, verdsrekordhaldar og olympisk meister. Felix har vunne i alt sytten medaljar frå OL og VM, og av desse er tretten gull på 100 meter, 200 meter og stafett. Hennar personlege beste tider per november 2013 er: 100 meter på 10,89, 200 meter på 21,69 og 400 meter på 49,59.
Prestasjonar
Allyson Felix OL-debuterte i 2004 i Aten og tok sølv på 200 meter og samtidig sette ny verdsrekord for juniorar. Ho vart olympisk meister for fyrste gong under sommar-OL 2008 i Beijing, då ho vann med stafettlaget på 4 x 400 meter i tillegg til å ta eit nytt olympisk sølv på 200 m. London-OL i 2012 vart eit viktig OL for Felix, då ho endeleg vann ein individuell olympisk gullmedalje på 200 meter. I dei same leikane vann ho olympisk gull med dei amerikanske stafettlaga på både 4 x 100 m og 4 x 400 m. Felix vart med det den fyrste kvinna som greidde tre gull i friidrett i same OL sidan Florence Griffith-Joyner i 1988.
Vinnartida på 4 x 100 meter (40,82) som ho presterte saman med Tianna Madison, Bianca Knight og Carmelita Jeter, heldt til ny verdsrekord. Dette er gjeldande verdsrekord på distansen i november 2013.
Allyson Felix deltok på 200 meter under VM i friidrett 2013 i Moskva, men midt i finaleløpet sleit ho musklane på baksida av høgrelåret og måtte bryta. Shelly-Ann Fraser-Pryce frå Jamaica vann, medan Felix måtte berast av banen.
Kjelder
'', forfattarar: Rolf Bryhn og Tor Håkon Solheim. Henta inn 4. november 2013.''
Passengers av Elton John
«Passengers» er ein song av Elton John som kom ut i 1984 på albumet hans Breaking Hearts.
Songen vart gjeven ut på singel og nådde femteplassen på den britiske singellista og topp 10 i Australia, men vart ikkje gjeven ut i USA. Han vart skriven av John, Bernie Taupin og Davey Johnstone. Musikken til songen var stort sett basert på ei sørafrikansk folkevise kalla «Isonto lezayone», som vart spelt inn i 1963 av Phineas Mkhize. Fløyteriffet og melodien på refrenget kom frå denne visa, og Mkhize er oppført som låtskrivar. Fram til då hadde ikkje så mange personar vore ført opp som låtskrivarar på ein Elton John-song, men talet vart forbigått av «Wrap Her Up» året etter.
Songen vart inkludert i 1990 på den britiske samleplata The Very Best of Elton John.
Njordfjellet
Njordfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 673 meter over havet.
Dave Carpenter
Dave Carpenter var ein USA-amerikansk bassist. I løpet av den tidlege profesjonelle karrieren sin spelte han med jazzmusikarane Buddy Rich, Maynard Ferguson og Woody Herman. På slutten av 1990-talet var han ein turnerande medlem av Allan Holdsworth Group. I studioa i Los Angeles medverka han på over to hundre innspelingar, inkludert fjernsyn og filmmusikk.
Biografi
Etter å ha studert musikk ved Ohio State University starta han den profesjonelle karrieren sin ved å flytta til New York City. Det var der han først turnerte og spelte inn med artistar som Buddy Rich, Woody Herman og Maynard Ferguson.
Carpenter dukka opp på tallause sesjonar og hadde dusinvis av fjernsynsopptredenar, filmtema og lydspor på CV-en sin. Han arbeidde med artistar som Allan Holdsworth, Steve Hass, Peter Erskine, Pino Daniele, Joel Taylor, Mike Stern, Scott Henderson, Mitchel Forman, Eric Marienthal, Lee Ritenour, Tom Scott, Rita Coolidge, Russ Freeman, Rod Stewart, Johnny Mathis, Barbra Streisand, David Benoit, Boz Scaggs, Shakira, Dick Halligan og mange fleire. Han opptredde òg som solist med Los Angeles og Berlin-filharmonikarane og dessutan Tanglewood og BBC Scottish Symphony Orchestra og var ein av grunnleggjarane av «Lounge Art Ensemble» med Erskine og Bob Sheppard.
Carpenter døydde brått av hjarteinfarkt i ein alder av 48 år.
Samarbeid
Med Allan Holdsworth
Med Barbra Streisand
Med Al Jarreau
Med Johnny Rivers
Med Rita Coolidge
Med Rob Mullins
Med Toni Childs
Med Jesse McCartney
Med Boz Scaggs
Med Rod Stewart
Med Adam Cohen
Med Bette Midler
Med James Taylor
Med Shakira Med Pino Daniele
Auripigment
Auripigment eller orpiment, tidlegare også operment, er eit perlemorglinsande mineral (arsentrisulfid, kjemisk formel As2S3). Det opptrer på enkelte malmgangar saman med sølv- og blymineral, ofte assosiert med realgar.
Auripigment kjem frå latin auripigmentum som er sett saman av aurum, 'gull', og pigmentum, 'pigment'. Det er typisk gulfarga og noko sjeldnare raudt. Det er eit tradisjonelt pigment i måling.
Ingefær
Ingefær (Zingiber officinale) er ei plante som har vore dyrka i mange tusen år i India og Kina. Arta høyrer til ingefærfamilien. Han blir brukt som krydder i ei rekkje matlagningstradisjonar, og i folkemedisin. Det er rotstokken som vert nytta.
Ingefær er ein urteaktig fleirårig plante som lagar falske stenglar av samankrølla bladfeste som blir rundt ein meter høge. Dei ber smale lauv. Blomestanden ber lysegule blomar med lilla delar. Dei veks direkte frå rotknollen på eigne skot.
Jørn H. Sværen
Jørn Henrik Sværen er ein norsk forfattar, musikar, omsetjar og forleggjar. Fyrste boka hans på eit større forlag kom ut i 2011 og heitte Dronning av England. Han har tidlegare gjeve ut diktsamlingar på det vesle England forlag og drive forlaget H Press. Han spelar i gruppa Ulver.
Ingefær
Planten oppstod i øyriket i Søraust-Asia og vart truleg først dyrka av austronesiske folk. Dei frakta han med seg over den indo-pasifiske regionen under den austronesiske ekspansjonen for rundt 5000 år sidan, så langt som til Hawaii. Ingefær var eit av dei første kryddera som blei eksportert frå Asia, og vart brukt i Europa av dei gamle grekarane og romarane. Ingefær er i slekt med gukermeie (Curcuma longa), kardemomme (Elettaria cardamomum) og galangal. Fjerne slektningar med liknande smak, slekta Asarum, vert ofte kalla vill ingefær.
Nytte i matlagning
Unge ingefærrøter er saftige og ein mild smak, noko som gjer at dei ofte blir sylta i eddik eller sherry som delikatesse, eller berre brukt i tilberedningen av anna mat. Eldre ingefærrøter er mykje turrare, og har seige fibrar. Safta frå eldre ingefærrøter har ein særs sterk smak, og er mykje nytta i kinesisk matlagning til å gøyme andre sterke smakar, t.d. lammekjøtt og fisk.
Ingefær blir òg brukt til godteri, brukt som smaksstoff i småkaker, og er det primære smaksstoff i ingefærøl, ein søt leskedrikk.
I vestleg matlaging blir ingefær nesten utelukkande nytta til søtsaker, slik som ingefærøl, småkaker, godteri, og kakar.
Tørka ingefærpulver har ein særs skarp smak, som ikkje minner mykje om frisk ingefær. Av denne grunnen kan ein ikkje bruke ein av dei to formene for ingefær som erstatning for den andre.
Økonomi og utbreiing
Ingefær blir dyrka i det meste av den tropiske del av verda. Dei dyraste variantane, og òg dei av høgaste kvaliteten kjem vanlegvis frå Australia, Sør-India og Jamaica, sjølv om mest ingefær blir dyrka i Kina.
Medisinsk nytte
Det er truleg at ingefær er effektivt mot kvalme forårsaka av t.d. reisesjuke. Ingefærota inneheld òg mange antioksidantar, og pulverisert turka ingefær finst i tablett-form. Drikken ingefærøl har òg alltid vore tilrådd mot kvalme i dei landa der det har vore brygga.
Elementærbølgje
Ei elementærbølgje er ei bølgje som i følgje Huygens-prinsippet kan oppstå i kvart punkt i ein bølgjefront, og som breier seg ut frå desse punkta. Ein kan nytte elementærbølgjer til å rekne ut korleis bølgja vil forsetje og røre seg etter ho har støytt på ei hindring eller har passert frå eit medium til eit anna.
Omgrepet vert særleg nytta i optikken.
Andrej Kantsjelskis
Andrej Antanasovitsj Kantsjelskis er ein russisk tidlegare fotballspelar, fødd i Kropyvnytskyj i dagens Ukraina. Han er framom alt kjend for sine fire suksessrike sesongar i engelske Manchester United, 1991-95. Kantsjelskis var ein kjapp og arbeidsam kantspelar.
Klubbspel
Kantsjelskis spelte på Dynamo Kiev]9 i 1988 og på [[Sjakhtar Donetsk i 1990. I april 1991 fekk han kontrakt med Manchester United og debuterte for laget 11. mai. Dei neste sesongane skapte han mange sjansar frå sin posisjon på høgrekanten. Han var med om å vinne ligacupfinalen 1992 med 1-0 over Nottingham Forest, og bidrog mykje til at Manchester United vann den engelske ligaen i 1993 og i 1994. Våren 1994 vart han elles utvist i sluttminuttane av ligacupfinalen mot Aston Villa, etter å ha handsa. Aston Villa fekk straffespark og Villa-spissen Dean Saunders fastsette sluttresultatet til 3-1. Sju veker seinare gjekk det mykje betre for United og Kantsjelskis, i FA-cupfinalen vann Manchester-laget heile 4-0 over Chelsea FC. Sesongen 1994/15 var Kantsjelskis lagets toppskårar i ligaen med sin 15 nettkjenningar.
Etter å ha kome på kant med Alex Ferguson, lagsjefen i Manchester United, vart Kantsjelskis sommaren 1995 overført til FA-cupmeisteren Everton FC. I sin fyrste sesong på Everton skåra han 16 mål og vart, med sitt offensive spel, ein populær spelar hos Everton-fansen. Den neste sesongen gjekk det tråare, og i januar 1997 gjekk ferda til den italienske klubben Fiorentina, mot eit vederlag på £8 millionar. Han vart verande i Fiorentina i halvtanna år, ei tid prega av ankelskadar etter å ha vorte utsett for fleire råe taklingar.
Frå hausten 1998 spelte Kantsjelskis på skotske Rangers FC, der han hadde plass i fyrsteellevaren i to sesongar. Han var då med å vinne ligaen og cupmeisterskapen begge sesongane. Etter 2000 fekk han lite speletid og var innom Manchester City og Southampton FC, før han i 2004 reiste til Russland. Her var han aktiv på Saturn Moskva i 2004-05, og i Krylia Sovetov i 2006.
Alan Mullery
Alan Patrick Mullery er ein engelsk tidlegare fotballspelar frå London. Han var med om å vinne FA-cupen 1967 og UEFA-cupen 1972 for Tottenham Hotspur. Mullery var defensiv midtbanespelar, kvikk og duellsterk.
Andrej Kantsjelskis
Landslagsspel
Kantsjelskis spelte 23 landskampar for Sovjetunionen i tida 1989-92. I sin tredje landskamp skåra han det fyrste målet då Noreg vart slått 2-0 i ein EM-kvalifiseringskamp 12. september 1990. Hausten 1991 skåra han ytterlegare to mål i EM-kvalifiseringskampar, derimot kom han ikkje på skåringslista under Fotball-EM 1992, der det sovjetiske fotballandslaget gjorde ein bleik figur i lagets siste kampar.
Alan Mullery
Klubbspel
Mullery spelte på Fulham FC frå 1958. I mars 1964 vart han overført til Tottenham. Våren 1967 vann han og klubben FA-cupfinalen mot Chelsea FC. Frå 1968 var Mullery kaptein for Tottenham-laget. I den eigenskap kunne han i februar 1971 heve ligacup-pokalen etter siger 2–0 over Aston Villa. Året etter skåra han det siste Tottenham-målet då London-klubben vann med 3 mot 2 over Wolverhampton Wanderers i dobbelt-oppgjeret om trofeet i UEFA-cupen.
Andrej Kantsjelskis
Landslagsspel
Frå 1993 valde Kantsjelskis å spele for Russland sitt landslag. I åra fram til 1998 deltok han i 36 landskampar. Ein konflikt med landslagssjefen gjorde at han ikkje kom med i troppa til VM i fotball 1994. Gjennom den seks år lange perioden skåra Kantsjekskis fire landslagsmål og deltok i to kampar i EM i fotball 1996. Dermed enda han opp med totalt 59 landslagsoppdrag og 7 mål.
Alan Mullery
Klubbspel
Deretter vende Mullery tilbake til Fulham FC. Perioden 1972-76 var han med å leie andredivisjons-laget til FA-cupfinale i 1975, ein kamp som enda tap 0–2 mot byrival West Ham United.
Landslagsspel
I tida desember 1964 til oktober 1971 spelte Mullery 35 landskampar for England. Han vart utvist i semifinalen mot Jugoslavia i EM i fotball 1968, den fyrste engelske spelaren utvist frå ein landskamp. Mullery deltok i Fotball-VM 1970, der han skåra sitt einaste landslagsmål då England i kvartfinalen rauk ut or meisterskapen etter tap 2–3 mot Tyskland.
Bryggja skule
Bryggja skule AS er ein friskule i Nordfjord. Han ligg på Norefossvegen i Bryggja i Stad kommune. Skulen vart skipa i 2018 etter friskulelova, med oppstart i august det året. Han har kristen føremålsparagraf.
Emmaboda
Emmaboda er ein svensk tettstad og centralort i Emmaboda kommun i Kalmar län i landskapet Småland. I 2005 hadde byen 4,968 innbyggjarar. Emmaboda ligg midt i triangelet Växjö, Kalmar og Karlskrona og derfor deler Kust till kustbanan seg i Emmaboda, ein del går til Kalmar og den andre til Karlskrona.
Fram til 1875 heitte staden Gantesbo og det var berre to hus der. Emmaboda har to større føretak, ITT Flygt som produserer pumper og Emmaboda Glasverk. Forfattaren Vilhelm Moberg blei fødd i Emmaboda og nemner ofte staden i bøkene sine. Emmabodafestivalen har blitt arrangert kvar sommar sidan 1990.
Krubersteinen
Krubersteinen er ei einsam klippe som ligg 6 km vest-nordvest for toppen av Flånuten på vestsida av Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Ho vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39. Ho vart kartlagt frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kartla ho på ny i 1960–61 og kalla ho opp etter den sovjetiske geografen Aleksander Kruber.
Jüri Tamm
Jüri Tamm er ein estisk tidlegare politikar og sleggjekastar frå Pärnu. Som representant for Sovjetunionen vann han bronsemedaljen i sleggjekasting både under Sommar-OL 1980 og Sommar-OL 1988, samt sølvmedaljen ved VM 1987. Med eit kast på 80,46 meter var Tamm i 1980 verdsrekordhaldar i ni dagar.
Idrett
Tamm sette verdsrekord i Leselidze den 16. mai 1980. Rekorden vart sletta allereie 23. mai av Sergej Litvinov, også han representant for Sovjetunionen. Under dei olympiske leikane i Moskva same sommaren vart Tamm tredjemann bak Jurij Sedykh og Litvinov. Etter nokre svakare sesongar kom Tamm sterkt tilbake i 1984. Han flytta sitt personbeste fleire gongar, sist til 84,40 meter i Banská Bystrica i september månad.
Under verdsmeisterskapen 1987 i Roma kneip Tamm sølvmedaljen framfor tyske utøvarar, gullvinnar Litvinov var i ei eiga klasse. Året etter fekk Tamm bronsen i øvinga under OL i Seoul, Litvinov og Sedykh var framleis i eiga klasse. Tamm kom på femteplass i Sommar-OL 1992, der representerte han heimlandet Estland.
Kremastí
Kremastí (gresk Κρεμαστή) er ein landsby på øya Ródos i periferieininga Ródos i periferien Dei sørlege egeiske øyane i Hellas. Kremastí var hovudsete i den tidlegare kommunen Petaloúdes, som frå 2011 inngår som ei kommunaleining i kommunen Ródos.
Fylkesveg 540 i Vestfold
Fylkesveg 540 i Vestfold går mellom Rakkås og Eikeberg i Tønsberg kommune. Vegen er 1,9 km lang.
Kommunar og knutepunkt
Barkåkervegen
Tupolev Tu-154
Tupolev 154 (NATO-kallenamn Careless) er eit tremotors passasjerfly bygd i Russland. Det var det sovjetiske motstykket til det amerikanske Boeing 727. Flyet vert framleis brukt av fleire selskap i tidlegare austblokkland (2016).
Det fyrste flyet flaug 4. oktober 1968, modellen vart sett i vanleg rutetrafikk i 1972. Ein oppgradert variant, Tu-154M, med betre motorar vart bygd frå 1982.
Tryggleiksmessig har Tu-154 eit noko frynsete rykte. Dei fleste ulukkene vert likevel skulda menneskeleg og ikkje teknisk feil. Talet på ulukker med dette flyet er ikkje uvanleg med tanke på mengd fly som er vorte bygd, mengd år flyet har vore i drift og nytta til flyet i krevande omgivnader. Den vondaste flyulykken på norsk jord, Operafjellulukka, involverte ein Tu-154.
Utvikling
Tu-154-flyet vart utvikla for å møta Aeroflots krav for å kunna byta ut sina Tupolev Tu-104-fly, Antonov An-10-fly og Ilyushin Il-18-fly. Krava dreidde seg om ein lastekapasitet på 16 – 18 tonn med ei rekkjevidd på 2850 – 4 000 km med ein marsjfart på 900 km/t, eller ein lastekapasitet 5,8 tonn med rekkjevidd 5 800 – 7 000 km med ein marsjfart på 850 km/time. Ein take-off-lengd på 2 000 meter ved maksimal vekt var òg eit krav. Tu-154-flyet deler likskapar med Hawker Siddeley Trident og Boeing 727, og det vart marknadsført av Tupolev på same tid som Ilyushin marknadsførde sit Ilyushin Il-62-fly. Luftfartsstyresmaktene i Sovjetunionen valde Tu-154 sidan det var utstyrt med det nyaste innan sovjetisk flydesign og fordi flyet best innfridde Aeroflots forventa krav for 1970- og 1980-talet.
Tu-154-flyet flaug for første gong 4. oktober 1968. Kommersielle flyvninger byrja i 1972, og det var avgrensa produksjon av 154M-modellen pr. januar 2009 til trass for utsegner om at produksjonen ville stoppast i 2006. 1 015 fly er til no vorte bygd, og pr. 14. desember 2009 så er 214 framleis (2014) i bruk.
Design
Tu-154-flyet er drive av tre turbofan-motorar montert bakarst på flykroppen i likskap med Boeing 727, og det er litt større enn sin amerikanske motpart. Både 727-flyet og Tu-154-flyet brukar ein S-sjakt på den midtre motoren. Den originale modellen brukte Kuznetsov NK-8-2-motorar, medan Tu-154M brukar Soloviev D-30KU-154-motorar. Alle modellar har eit høgare tilhøve mellom drivkraft og vekt enn det 727-flyet har. Detta gjer at dei har høg yting, men ikkje så effektivt drivstofforbruk.
Kabinen til Tu-154-flyet har eit lågare tak enn mange Boeing- og Airbus-fly, til trass for at setekonfigurasjonen består av seks sete i breidda. I tillegg er bagasjelukene mykje mindre.
Vingane til Tu-154, i likskap med Tu-134, er bøygd bakover med ein vinkel på 35 gradar. Hawker Siddeley Trident-flyet har den same vingekonfigurasjonen. Boeing 727-flyet har ein nokon mindre vinkel på vingane (32 gradar).
I likskap med mange andre fly produsert i Sovjetunionen har Tu-154 eit stort understell, som gjer muleg landing på rullebaner som ikkje er asfaltert. Slike rullebaner var vanleg mange stader i Sovjetunionen. Understellet til flyet består av to sett med seks hjul på kvart sett. Spesielle støtdempere gjer landinga meir behageleg på humpa rullebaner.
Kabinen kan ha plass til 128 passasjerar om den er delt inn i to klasser og 164 passasjerar om den ikkje har eit klassesystem. Maks. kapasitet er 180 passasjerar, men då med ein ganske tett setekonfigurasjon.
Opphavleg skulle mannskapet i cockpiten bestå av berre tre personar, i motsetnad til eit mannskap på fire eller fem, som elles var i bruk på den tida då flyet vart introdusert.
Dei tidlegaste modellane av dette flyet kan ikkje modifiserast slik at dei møter dei noverande støykrava i mange land, men den seinaste modellen kan utstyrast med eit såkalt "hush-kit" slik at den kan fly i område kor tidlegare modellar har flyforbud.
Variantar
Det er vorte bygd mange modellar av dette flyet. I likskap med Boeing 727 har mange av dei Tu-154-flyene som enno er i drift vorte utstyrt med hush-kit, og nokon er vorte omgjort til fraktfly.
Flyselskap som opererer med denne flytypen
Pr. 14. desember 2009 var det 205 Tupolev Tu-154 (alle versjonar) i drift. Flyselskap som opererer med denne flytypen inkluderer:
Nybro
Nybro er ein svensk by og centralort i Nybro kommun i Kalmar län i landskapet Småland. I 2011 hadde byen 12,810 innbyggjarar. Byen ligg 30 km vest for Kalmar.
Han er ein handels- og industristda. Byen er kjend for glastradisjonen sin, og det finst fleire glasverk her.
Myrófyllo
Myrófyllo (gresk Μυρόφυλλο) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Myrófyllo inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pýli.
Nybro
Nybro fekk byrettar i 1932.
Myrófyllo
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Myrófyllo 448 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 173 innbyggjarar.
Eman
Eman er ei eldre måleining for konsentrasjon av radioaktive stoff i vatn og luft. 1 eman er lik 10−10 curie/liter eller 3,7 becquerel/liter.
Ishockey-VM 1983
Verdsmeisterskapen i ishockey 1983 vart arrangert i Vest-Tyskland i tida frå 16. april til 2. mai 1983. Meisterskapen vart avvikla med innleiingsrunde der dei åtte deltakarlanda møttest til innbyrdes oppgjer. Dei fire beste laga i innleiingsrunda gjekk vidare til eit meisterspel der laga møttest på ny før medaljestriden var avgjort, alle laga starta då utan poeng. Dei fire laga med færrast poeng i innleiingsrunda tok med derimot med seg alle poenga frå innleiingsrunda inn i eit nedrykkspel. Turneringa fann stad i Dortmund, Düsseldorf og München.
Tittelforsvarar Sovjetunionen kneip verdsmeisterpokalen framom Tsjekkoslovakia. Canada tok bronse.
Sovjetunionens meisterlag
Målvakter: Vladislav Tretjak, Vladimir Mysjkin Forsvarar: Vjatsjeslav Fetisov, Aleksej Kasatonov, Vasilij Pervukhin, Zinetula Biljaletdinov, Sergej Babinov, Irek Gimajev, Vladimir Zubkov, Sergej Starikov Løparar: Vladimir Krutov, Igor Larionov, Sergej M. Makarov, Sergej Sjepelev, Vjatsjeslav Bykov, Mikhail Vasiljev, Viktor Zjluktov, Sergej Kapustin, Andrej Khomutov, Aleksandr Maltsev, Helmuts Balderis, Aleksandr V. Skvortsov.
Sentral mønstergenerator
Sentrale mønstergeneratorar (CPG-ar) er nervenettverk som regulerer rytmiske mønster i kroppen utan sensorisk stimulering. Dei blir danna av nerveceller i ryggmergen, og kan regulera rytmiske rørsler gjennom sin eigen aktivitet, utan hjelp frå hjernen. Rørsle, pust og svelging er døme på handlingar som kan regulerast av CPG-ar. Ein finn sentrale mønstergeneratorar i alle virveldyr og virvellause dyr, men med ulike eigenskapar hjå ulike artar.
Hiskabrua
Hiskabrua er ei bru som knyttar øya Hiskjo til fastlands-Bømlo.
Brua ble åpna 29. november 1979.
Helse Sør-Øst
Helse Sør-Øst RHF vart skipa 1. juni 2007 ved at dei tidlegare regionale helseføretaka Helse Sør og Helse Øst var slege saman, og har hovudkontor i Hamar, kontorstad i Skien og møtesenter i Oslo. Føretaket har om lag 160 tilsette i administrasjonen.
Sjukehus og andre føretak under Helse Sør-Øst RHF
Sjukehusa og andre verksemder under Helse Sør-Øst RHF er organisert som såkalla helseføretak, HF:
Anders N. Næsset
Anders Nilsson Næsset var ein norsk fiskar og organisasjonsleiar frå Uthaug i Sør-Trøndelag, formann i Norges Fiskarlag og stortingsmann for Venstre.
Næsset var fødd på ein husmannsplass og var fiskar frå unge år. Frå 1889 til 1901 dreiv han lofot- og finnmarksfiske og vart høvedsmann allereie frå sist i tenåra. Elles deltok han 1892-1930 i storsildfisket på strekninga frå Kinn i sør til Trøndelag i nord. Perioden 1901-25 dreiv han bankfiske frå Halten nordover til Røst, i alle år som skipper.
Ytre Brenabben
Ytre Brenabben er ei eksponert klippe i Antaktis som ligg 6 km nordvest for Indre Brenabben på austsida av Shirasebreen i Dronning Maud Land. Ho vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62 og namngjeven Mae-hyoga-iwa i samband med nærliggande Indre Brenabben. Begge namna er omsette til norsk.
Anders N. Næsset
Næsset var med å stifte Ørlands Fisker og Sjømandsforening i 1896, leiar av foreininga 1907-37. Under skipinga av Norges Fiskarlag i 1926 vart han vald til nestformann i laget, eit ombod han hadde til han vart vald til formann i 1932. Han leia Fiskarlaget 193-37 og var frå 1927 til 1947 formann i fylkeslaget Sør-Trøndelag Fiskarlag. Elles var han styremedlem i Storsildlaget frå 1928. Noregs Fiskarlag kåra Næsset til heidersmedlem i 1947 og reiste ein bautastein over grava hans på Ørland kyrkjegard.
Fylkesveg 554 i Vestfold
Fylkesveg 554 i Vestfold går mellom Sandskje og Åsly i Sandefjord kommune. Vegen er 4,0 km lang.
Frithjof Leegaard
Frithjof Leegaard var ein norsk lækjar og fysiolog frå Larvik. Han var far til Truls Leegaard.
Frithjof Leegaard vart utdanna cand.med. i 1898 og tok doktorgraden i medisin i 1913. Frå 1923 til 1946 var han professor i øyre-, nase- og halssjukdomar på Universitetet i Oslo. I 1927 gav han ut Lærebok i øre-, nese og halssykdommer, ei bok som kom i fleire opplag. Elles skreiv han fleire avhandlingar frå spesialfeltet sitt. 1935-36 var han president i Den norske Lægeforening.
Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
Tuzsjøen
Tuzsjøen (tyrkisk Tuz Gölü, tyder «saltsjøen») er den nest største innsjøen i Tyrkia med eit areal på og ein av dei største hypersalte innsjøane i verda. Han ligg i regionen Sentral-Anatolia, 105 km nordaust for Konya, 150 km sør-søraust for Ankara og 57 km nordvest for Aksaray.
Geografi
Innsjøen ligg i eit tektonisk søkk på det sentrale platået i Tyrkia og får vasstilførsel frå to større elvar, grunnvatn og avrenningsvatn, men har ikkje eit eige utløp. Brakkvassmyrer har oppstått der kanalar og elvar renn ut i innsjøen. Ein finn åkerland kring innsjøen, utanom i sør og sørvest der ein finn vidstrekte saltstepper, som til somme tider av året vert underlagt vatn.
Det meste av året er innsjøen særs grunn, kring 0,4 meter i snitt. Om vinteren løyser saltet seg opp i ferskvatn som vert tilført innsjøen via nedbør eller avrenning (32,9% salinitet). Om sommaren tørar innsjøen inn og etter let seg eit 30 cm tjukt saltlag i august. På denne tida av året vert det henta ut salt frå innsjøen. Tre gruver oprerer ved innsjøen og desse produserer kring 60 % av alt saltet som vert konsumert i Tyrkia.
I 2001 vart Tuzsjøen erklært eit verneområde, inkludert heile vassoverflata og dei omliggande breiddene og somme viktige steppeområde. Ein finn den største hekkande kolonien i Tyrkia av storflamingoen ved innsjøen. Andre fuglar som hekkar her er tundragås og raudfalk.
Perriertoppen
Perriertoppen er eit fjell nordaust på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 1 712 meter over havet og er det nest høgaste fjellet på Svalbard, etter Newtontoppen. Perriertoppen ligg sør på halvøya Ny-Friesland, ved nordsida av Tryggvebreen.
Toppen fekk namn av ein fransk ekspedisjon i 1946 (Pommier, Valette og Martin) etter general Georges Perrier, ein geograf som døydde det året.
Energetikk
Energetikk er læra om energi. Læra om at naturprosessane ikkje kan skildrast som noko meir enn energiomsetningar, kom fram i 1880-åra. Læra vart ivrig forfekta av Wilhelm Ostwald, som stod i opposisjon til Ludwig Boltzmann og den kinetiske gassteorien med sine atom- eller molekylomgreå. Læra måtte gje tapt kring 1900 fordi det atomistiske synet på avgjerande måte vart stadfesta eksperimentelt.
Voróklini
Voróklini (gresk Βορόκληνη, tyrkisk Voroklini) eller Oróklini (Ορόκλινη) er ein by på Kypros og ein lokalstyrd busetnad i distriktet Lárnaka i Republikken Kypros.
Urdorf
Urdorf er ein kommune i distriktet Dietikon i kantonen Zürich i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 416 meter over havet, ca åtte kilometer vest for bysentrum i Zürich. I sørvest grensar Urdorf mot kantonen Aargau.
Turid Balke
Turid Balke var ein norsk skodespelar, regissør, barnebokforfattar og scenograf.
Turid Balke filmdebuterte i 1953 i den norske filmen Brudebuketten. Ho var sist kjend som den plagsame naboen fru Smith i Karl & Co på TV2.
Teater
Turid Balke scenedebuterte i 1952 og har vore tilsett ved Trøndelag Teater, Folketeatret og Chat Noir, og dessutan frilansoppdrag ved fleire scener, blant andre ved Sødra Teater i Malmø i 1959. Blant hennar tidlege teaterrollar kan ein nemna Petrea i Det lykkelige valg, Hilde i Fruen fra havet og Kvitugla i Olav Duuns Medmenneske. Ho har utover skodespelarkarrieren sin skrive og iscenesett ei rekkje stykke for barn, blant anna En modig mygg som ho blant anna sette opp på Nationaltheatret i 1972. Frå 1972 var ho saman med Pernille Anker med på å starta opp barneteaterverksemda ved Scene 7, og dei to starta i 1975 frilansgruppa Filiokusteatret, der Balke var ei drivande kraft fram til 1982.
Film og TV
Turid Balke har òg gjort seg merka i fleire barnefilmar, blant anna i Ivo Caprinos Ugler i mosen frå 1959 og dei to Kamilla og tyven-filmane.
Ho har utover det hatt biroller i ei rekkje norske filmkomediar slik som Lån meg din kone (1958), Sønner av Norge (1961), Alle tiders kupp (1964) og Noe helt annet (1985). Ho hadde òg ei lita birolle i den amerikanske action-eventyr-filmen ''Den 13. krigeren'' frå 1999.
Biletkunstnar, forfattar og skapar av «Balkeby»
Turid Balke hadde òg utdanning frå Statens håndverks- og kunstindustriskole og både måla og laga fargerike treleiker, som gnavbrikker, små hus og figurar i det ho kalla «Balkeby», inspirert av Kirkenes frå barndommmen hennar.
Ho fekk Kulturdepartementets illustrasjonspris for tegningene i Det begynte en fredag i Finvik.
Turid Balke var oldebarn av målaren Peder Balke.
Vendsyssel
Vendsyssel er eit område nord på Jylland i Danmark som ligg mellom havområda Skagerrak og Kattegat. Området, som er eit syssel etter mellomalderens administrative inndeling av Danmark, er om lag 3000 km² stort og utgjer størstedelen av øya Nørrejyske Ø. Mot sør er Vendsyssel skild frå Nørrejylland av Limfjorden.
Vestkysten av Vendsyssel er prega av sandstrender med klintar opp mot landskapet attom (klint er her ein steil skrent av morenemasse frå istida, samansett av såpass fast leirblanda sand og grus at det vert ein vegg). Somme stadar, til dømes ved Lønstrup og Hirtshals, går desse istidsavleiringane heilt frem til sjøen, utan sandstrand mellom. Frå 1930-åra er det bygde store sommarhusfelt i det som i tidlegare tider var aude strandsonar med flygesand, som til dømes ved Blokhus og Løkken.
Morenebakker med randmorenen Jyske Ås som den mest markante, utgjer dei sentrale lutane av Vendsyssel. Sandflukt er til stor plage på vestkysten. Skagens Odde med den store såkalla vandreklit (sanddyne) Råbjerg Mile, ein sandørken med sanddynar som vinden har skapt og stendig flyttar på, vert rekna som et marint flygesandlandskap i særklasse, og er freda. Kysten sør for Frederikshavn kjenneteiknast ved eit lavt og smalt klitbælte, eit flygesandbelte med strandenger som er avgrensa frå havet som små laguner bak sandbarrierar. På den sørlege luten av Vendsyssels er det vide sletter med myrar, med nedbørsmyra Store Vildmose som den største. Myra er no for ein stor del dyrka og drenert ved hjelp av kanalar med utløp til elva i Ryå. Men eit areal på 1853 hektar av myra er freda av naturvitskaplege og arkeologiske årsaker.
Laxevaags Maskin- & Jernskibsbyggeri
Laxevaag Maskin- & Jernskibsbyggeri var eit skipsverft i Sørevågen i dåverande Laksevåg kommune, i dag Bergen. Det vart skipa i 1892 som ei omorganisering av det konkursråka verftet Martens, Olsen & Co. Det overtok i 1907 Flageverftet på Laksevågneset, som vart grunnlagd i 1844.
I 1929 vart verftet slått i saman med Bergens mekaniske værksted til Bergens mekaniske verksted.
Fylkesveg 555 i Vestfold
Fylkesveg 555 i Vestfold går mellom Åsly og kommunekaia i Melsomvik i Sandefjord kommune. Vegen er 834 meter lang.
Santamartaparakitt
Skildring
Santamartaparakitten er ein 25 centimeter lang grøn parakitt. Han har eit breitt, ujamnt streka raudleg band tvers over buken, raud flekk i panna rett over nebbet, raudbrune øyredekkfjører, raudbrun underside av halen, kvit augering, raud til oransje fjører på skuldrene og primærdekkfjørene, og primærfjørene er i blått. Habitatet for santamartaparakitten ligg både i fuktig, høgtliggande skog og i meir opne område mellom 1800 og 2800 moh. Føda er blomar og frø. Det er elles berre lite tilgjengeleg informasjon om denne arten.
Det finst anslagsvis mellom 5 og 10 000 individ og populasjonen er minkande, for tida truga av framande treslag som blir planta ut innanfor utbreiingsområdet for arten.
Ramsayfjellet
Ramsayfjellet er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 755 meter over havet.
Bollen
Bollen er ei eksponert klippe som ligg halvvegs mellom Perlebreen og Perleknausen på kysten av Dronning Maud Land. Ho vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62 og namngjeve Manju-iwa. Det norske namnet er ei omsetjing.
Aleksej Kasatonov
Kasatonov var aktiv på laget frå heimbyen, SKA Leningrad, frå 1977 til -79. Deretter gjorde han teneste i CSKA Moskva, den suverene einaren i det sovjetiske seriesystemet. Frå 1990 til 1996 spelte han ishockey i Nord-Amerika, lengst med New Jersey Devils åra 1990-93 og Boston Bruins 1994-96. Kasatonov avslutta si tid som aktiv spelar i 1997, etter ein siste sesong på CSKA Moskva.
Fylkesveg 557 (fleirtyding)
Fylkesveg 557 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesveg 557 i Vestfold
Fylkesveg 557 i Vestfold går mellom Tassebekk og Frydenberg i Sandefjord kommune. Vegen er 4,4 km lang.
Ruby Tuesday
Musikk og inspirasjon
Multiinstrumentalist Brian Jones spelte blokkfløyte, medan Bill Wyman og Keith Richards ståbass. Jack Nitzsche spelar piano.
I følgje Keith Richards i 1971 skreiv han songen på eit hotellrom i Los Angeles tidleg i 1966 om ein groupie han kjende;, men han har òg sagt at songen handlar om Linda Keith, ein kjæraste han hadde på midten av 60-talet. Songteksten omhandlar ei frilynt kvinne med Jagger som syng «Who could hang a name on you?/When you change with every new day/Still I'm gonna miss you.»
Musikkmagasinet Rolling Stone rangerte songen på 310. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene. Songtittelen har gjeve namn til ein restaurantkjede med same namn.
Ei konsertutgåve frå Steel Wheels/Urban Jungle-turneen vart gjeve ut på konsertalbumet Flashpoint i 1991.
Andre utgåver
Av andre artistar som har spelt songen finn ein Melanie Safka, Nazareth, Don Williams, Julian Lennon, Rod Stewart, Emiliana Torrini, Nena og The Corrs.
Krems
Krems an der Donau er ein by og ein kommune og eit distrikt i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 51,7 km² og knapt 25 000 ibuarar. Byen ligg om lag 70 km vest-nordvest om Wien, ved åmotet mellom elvane Krems og Donau.
Eit stålverk er største industriarbeidsplassen i kommunen.
Juan Trippe
Juan Terry Trippe var ein amerikansk luftfartspioner og grunnleggjar av Pan Am, verdas mest prominente flyselskap på midten av 1900-talet.
Tidlege år
Trippe vart fødd i New Jersey i 1899. På grunn av førenamnet vart han ofte teken for å vera av cubansk opphav, men hans familie var av nordeuropeisk opphav som hadde slått seg ned i Maryland i 1664. Trippe vart uteksaminert frå highschool i 1917, og seinare Yale University i 1921.
Etter eksamen frå Yale byrja Trippe å arbeida på Wall Street, men vart snart trøytt av dette. Han skaffa seg kapital ved å selja aksjar til tidlegare klassekameratar frå Yale og i 1922 starta han eit nytt flyselskap som han kalla Long Island Airways. Selskapet fekk kort levetid, og nok ein gong tappa han dei rike venene sine frå Yale, og investerte i eit nytt selskap som fekk namnet Colonial Air Transport, dette selskapet fekk i oktober 1925 kontrakt på å fly luftpost. Han vart så interessert i å operera med flyvninger til Det karibiske havet og Trippe danna The Aviation Company of the Americas med base i Florida. Dette selskapet ende opp i det som skulle føra til danninga av Pan Am.
Trippe og Pan Am
Pan Ams fyrste flyvning tok av frå Key West, Florida 19. oktober 1927 til Havanna, Cuba med eit chartera Fairchild FC-2 sjøfly frå West Indian Aerial Express i Den dominikanske republikken. Returen frå Havanna til Key West, med Pan Am Fokker F.VII, den 29. oktober.
Seinare kjøpte Trippe China National Aviation Corporation (CNAC) for å kunne operera innanlandske flyruter i Kina, og seinare, på 1930-talet vart Pan Am partnar i Panagra. Pan Am vart det første flyselskapet som kunne tilby flyvninger over Stillehavet med dei berømete Clipper flybåtar
Trippe var styreformann for selskapet praktisk talt i heile tida frå det vart grunnlagt og fram til andre verdskrig. Pan Am heldt fram å ekspandera gjennom heile krigen som eit av dei få selskapa som i liten grad vart rørt av den.
Trippe er ansvarleg for mange nyvinningar innan luftfarten. Han var den som innførte økonomiklasse, og som gjorde flyreiser tilgjengeleg for alle. Han var òg den drivande krafta bak Pan Ams satsing innan hotellnæringa med danninga av hotellkjeden InterContinental.
Trippe innsåg snart dei høva som låg i dei nye jetflya og bestilte ei større mengd Boeing 707 og Douglas DC-8 fly. Pan Ams første flyvning med jetfly fann stad i oktober 1958 med ein 707 frå Idlewild International Airport (no JFK) til Paris. Med dei nye jetflya kunne Pan Am tilby lågare bilettpriser og fly fleire passasjerar. I 1965 ba Trippe sin ven Bill Allen om ikkje Boeing kunne byggja eit fly som var større enn 707. Resultatet vart Boeing 747, og Pan Am vart den første kunden.
Opphavleg meinte Trippe at 747 i hovudsak skulle brukast som fraktfly og at passasjerfly ville erstattast av dei raskare supsoniske fly som då var under utvikling. Med unntak av Concorde og Tupolev Tu-144 vart ikkje supersoniske fly nokon suksess. I 1965 fekk Trippe Tony Jannus Award for bidraga siene til internasjonal luftfart.
Trippe gav opp leiinga av selskapet i 1968, men heldt fram å delta på styremøta og han beholt eit kontor i bygningen til selskapet, etter at han trekte seg tilbake.
Død
Trippe døydde 3. april 1981 i New York, og er gravlagd i Green-wood Cemetery i Brooklyn. I 1985 vart han post mortem tildelt Presidentens fridomsmedalje av president Ronald Reagan.
Sør-Ródos
Sør-Ródos (gresk Νότια Ρόδος, Nótia Ródos) er ein tidlegare kommune sør på øya Ródos i periferieininga Ródos i periferien Dei sørlege egeiske øyane i Hellas. Sør-Ródos inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Ródos.
Falsk kantarell
Falsk kantarell (Hygrophoropsis aurantiaca) er ein soppart som ser ut som ekte kantarell, men har nokre forskjellar. Han er litt meir oransje og bleik farge enn den ekte kantarellen, som er veldig gul og har sterk farge. Han er òg spinklare og har ikkje like rotete og uregelmessig krone slik ekte kantarell har. I tillegg har han ribber, framfor skiver under krona.
Ein finn falsk kantarell i heile Fastlands-Noreg. Falsk kantarell er trygg å eta, men smakar ikkje særs godt. Han lever på strø eller daud ved, og dannar brunrote.
Gilbertøyane
Gilbertøyane er ei kjede av 16 atollar og koralløyar ved ekvator i Mikronesia vest i Stillehavet. Øygruppa utgjer hovuddelen av øystaten Kiribati.
Historie
Gilbertøyane blei opphavleg folkesett av mikronesiske folkeslag. Seinare kom polynesarar til.
Dei hadde budd her i fleire hundreår då europeiske sjøfarande «oppdaga» dei. Spanske Pedro Fernández de Quirós såg Butaritari (Makin) allereie i 1606. Ei av dei første registrerte observasjonane av øyane skriv seg frå 1765 då John Byron på skipet «Dolphin» oppdaga øya Nikunau.
I 1788 kryssa kaptein Thomas Gilbert gjennom Abemama, Kuria, Aranuka, Tarawa, Abaiang, Butaritari og Makin. I åra som følgde utforske mange skip dei små øyane og atollane under stillehavsreiser. Adam Johann von Krusenstern kalla dei først îles Gilbert (Gilbertøyane) i 1820. Øyane blei kartlagde av franske Louis Duperrey på 1820-talet.
Det blei oppretta eit britisk protektorat over Gilbertøyane i 1892. I 1915 blei Gilbert- og Elliceøyene utropt til ein koloni i Det britiske imperiet.
Under andre verldskrigen blei øyane okkupert av Japan frå 1941 til 1944. 20. november 1943 gjekk den amerikanske hæren og 2. marinekorpsdivisjon i land på Makin og Tarawa, og vann til slutt over dei japanske styrkane. Gilbertøyane blei så brukt som base for å støtta invasjonen av Marshalløyane i februar 1944.
Kolonien fekk sjølvstyre i 1971. Frå 1976 til 1978 var Elliceøyane (dagens Tuvalu) frådelt, og Gilbertøyane blei kolonien Gilbert Islands. I 1979 stemte Gilbertøyane for sjølvstende, og 12. juli 1979 blei dei den uavhengige nasjonen Kiribati.
Geografi
Dei nordlege øyane har meir nedbør enn dei sørlege, og ein kan derfor dyrka fleire avlingstypar her. Historisk har ein også dyrka meir taro og babai (Colocasia esculenta) her på grunn av denne større nedbørsmengda. Kokospalmer veks overalt.
Desse øyane utgjer Gilbertøyane (i alfabetisk rekkjefølge):
Neráida
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Neráida 252 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 51 innbyggjarar.
Zemen
Zemen (bulgarsk Земен) er ein by og ein kommune i provinsen Pernik i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Zemen og 17 andre busetnader.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Look into the Future
Look into the Future er det andre studioalbumet til den amerikanske rockegruppa Journey. Det kom ut i januar 1976 på Columbia Records.
Det andre albumet til Journey var ikkje så prega av progressiv rock som det første, og var meir fokusert. Trass i dette har Look into the Future noko av det eksperimentelle aspektet som debutplata hadde, særskild tittelsporet og «I'm Gonna Leave You». Albumet inneheld ein coverversjon av The Beatles-songen «It's All Too Much» frå filmen Yellow Submarine. Tittelsporet var den lengste songen Journey spelte inn fram til 1980, då «Destiny» frå Dream, After Dream vart spelt inn.
Gitaristen George Tickner slutta i bandet etter å ha skrive to songar for albumet, og attende var Gregg Rolie (solovokal/klaverinstrument), Neal Schon (gitar), Ross Valory (bass) og Aynsley Dunbar (trommer).
Skøyteløp under Vinter-OL 1992
Skøyteløpa under Vinter-OL 1992 under vinterleikane i Albertville omfatta ti distansar, fem for menn og like mange for kvinner. Tevlingane, som for siste gong stad på ein kunstfrosen utandørsbane, vart avvikla i dagane frå sundag 9. til torsdag 20. februar 1992. 154 utøvarar, 95 menn og 59 kvinner, frå 23 land deltok i skøytetevlingane.
Verdi i etikk
Verdi viser i etikken (moralfilosofien) til det vi held høgt. «Det» kan vere så mangt. Ordet kom inn i etikken via økonomiteori i moderne tid. Verdiar er anten noko i seg sjølv (noko har verdi i seg sjølv) eller noko som vert gjeve verdi, t.d. pengesetlar. Verdiar i seg sjølve vert gjerne uttrykte med abstrakte omgrep: likeverd, toleranse, fridom. Ei forklaring på dette fenomenet er at desse verdiane krev noko av oss (teori frå den tyske filosofen og fenomenologien Max Scheler) til skilnad frå det vi berre gjev verdi og der vi mest brukar konkrete omgrep (fotball) eller konkretar (denne fotballklubben NN). Som med alle abstrakte omgrep og substantiv treng vi eit døme for å forstå verdiar i seg sjølve, for abstrakte omgrep kan ikkje berre vise til andre abstrakte omgrep. Før eller seinare treng vi eit døme for å skjøne kva verdiane handlar om, til handlingar og såleis episoder eller forteljingar (narrative døme). Verdiar kan vi finne på mange plan: arts‑, individ‑ og samfunnsplan.
Artsverdiar
I biologisk vurdering at noko har verdi for ein art betyr at dette «noko» fremjar det at medlemmene i ein bestemt art overlever inntil avkom er fødde, og eventuelt sørgde for, slik at arten såleis vert ført vidare.
Individuelle verdiar
At noko har verdi for individet tyder at dette «noko» har fordelaktige konsekvensar for enkeltpersonar.
I boka til Kjartan Skogly Kversøy Etikk - en praktisk vinkling, 2. utgåve, blir etikk forklart som refleksjon over moral.
Samfunnsverdiar
Samfunnsverdiar er kollektive og ikkje alltid medvitne.
Skøyteløp under Vinter-OL 1992
1500 m
Dato: 16. februar <br style="clear:both;" />
5 000 m
Dato: 13. februar <br style="clear:both;" />
10 000 m
Dato: 20. februar <br style="clear:both;" />
500 meter
Dato: 10. februar <br style="clear:both;" />
1000 m
Dato: 14. februar <br style="clear:both;" />
1500 m
Dato: 12. februar <br style="clear:both;" />
3 000 m
Dato: 9. februar <br style="clear:both;" />
5 000 m
Dato: 17. februar <br style="clear:both;" />
Émile Borel
Félix Édouard Justin Émile Borel var ein fransk matematikar og politikar.
Han var professor ved universitetet i Lille frå 1893 til 1897, ved École Normale 1897–1903 og 1903–41 ved Faculté des Sciences i Paris. Borel var direktør for École Normale frå 1910 til 1920 og president for det franske vitskapsakademiet.
Saman med René-Louis Baire og Henri Lebesgue var han ein av pionerane når det kom til måleteori og korleis dette vart brukt i sannsynteori. Ei av bøkene hans om sannsyn introduserte det interessante tankeeksperimentet som gjorde innpasset sitt i populærkulturen under namnet Setninga om uendeleg mange aper. Han publiserte òg ei rekkje forskingspapir på spelteori.
Som politikar var Borel leiar for det republikansk-sosialistiske partiet og deputert i den franske nasjonalforsamlinga i fleire periodar 1924–1936. I 1925 var Borel marineminister i regjeringa til P. Painlevés.