cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ski-NM 1983
Noregsmeisterskapen på ski 1983 i nordiske greiner fann stad på Lillehammer og i Mo i Rana i tida frå 22. januar til 13. februar 1983.
Meisterskapen omfatta elleve øvingar, sju for menn og fire for kvinner. Alle dei åtte langrennsøvingane vart avvikla på Lillehammer frå 22. til 30. januar. Kombinertøvinga og hopprennet i normalbakken vart arrangert i Mo i Rana 5. og 6. februar, medan hopprennet i storbakken på Lillehammer avslutta noregsmeisterskapen den 13. februar.
Hull-elva
Hull (engelsk River Hull) er ei elv som renn gjennom East Riding of Yorkshire i det nordlege England. Ho har opphavet sitt i Yorkshire Wolds. Båttrafikk er mogleg frå slusa ved Struncheon Hill, der elva møter Driffieldkanalen. Elva renn inn i Humber i Kingston upon Hol.
Ski-NM 1983
15 km
Dato: 27. januar 1983
Hull-elva
Elva går igjennom industriområda til byen, og det har vorte bygd fleire vippebruer over han. Desse er framleis i bruk, sjølv om elvetrafikken har avteke dei siste åra.
Ski-NM 1983
15 km
<br style="clear:both;" />
30 km
Dato: 23. januar 1983
Stad: Lillehammer
<br style="clear:both;" />
50 km
Dato: 30. januar 1983
Stad: Lillehammer
<br style="clear:both;" />
3 x 10 km stafett
Stad: Lillehammer
<br style="clear:both;" />
5 km
Dato: 27. januar 1983
Stad: Lillehammer
<br style="clear:both;" />
10 km
Stad: Lillehammer
<br style="clear:both;" />
20 km
Stad: Lillehammer
<br style="clear:both;" />
3 x 5 km stafett
Dato: 22. januar 1983
Synnlikletten
Synnlikletten er eit fjell i Gulen kommune i Vestland. Det ligg austom Risnefjorden, 2 km søraust for Asseim og 3 km nordaust for Instefjord. Største høgda er 683 meter over havet. Det er bratte fjellsider mot Risnefjorden i vest og Asseimdalen i nord, medan det i sør og aust er slakare hellingar. Austom fjellet ligg Skiddalsvatnet, som er utspring for Oppedalselva.
Derrick Peak
Derrick Peak er eit markant isfritt fjell, 2070 meter over havet, oppom sørsida av Hathertonbreen, 3 nautiske mil (6 km) vest for nordenden av Johnstone Ridge. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert O. Derrick i U.S. Weather Bureau, som var assistent for US Antarctic Research Program sin representant ved Christchurch frå 1960 til han døydde i 1966.
Qudsaya
Qudsaya (arabisk قدسيا) er ein by i Syria i Rif Dimashq guvernement og er det administrative senteret i Qudsaya-distriktet. Byen ligg i vestsida av Qasioun, 7 km vest for Damaskus. I folketeljinga i 2004 hadde han eit folketal på 33 571 innbyggjarar. Tett intil byen ligg den moderne forstaden Dahiyat Qudsaya.
Ski-NM 1983
3 x 5 km stafett
Stad: Lillehammer
<br style="clear:both;" />
Kombinert
Dato: 5.-6. februar 1983
Stad: Mo i Rana
<br style="clear:both;" />
Normalbakke
Dato: 6. februar 1983
Stad: Mo i Rana
Storbakke
Dato: 13. februar 1983
Stad: Lillehammer
Vingrom kyrkje
Vingrom kyrkje er ei langkyrkje frå 1908 i Lillehammer kommune, Innlandet. Byggverket er i tre og har 270 sitjeplassar.
Kyrkja fekk gravkjellar i 1941 og vart grundig pussa opp i 1958–59. Biletet i altartavla er måla av Lars Jorde.
1990 Pilcher
1990 Pilcher er ein hovudbelteasteroide og går i bane innanfor asteroidefamilien Flora. Han blei oppdaga den 9. mars 1956 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Thorfinnøyane
Thorfinnøyane er ei gruppe småøyar som ligg kring 8 km utanfor Mawson Coast i Mac. Robertson Land mellom Campbell Head og Cape Simpson. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37, og vart namngjeven av dei etter den norske kvalbåten «Thorfinn».
Eurovision Song Contest 2023
Eurovision Song Contest 2023 va den 67. utgåva av Eurovision Song Contest, den årlege songtevlinga for medlemmar av Den europeiske kringkastingsunionen (EBU). Tevlinga fann stad i Liverpool i Storbritannia etter at Ukraina, som vann i 2022 med «Stefania» og Kalush Orchestra, ikkje kunne stå vertskap på grunn av den russiske invasjonen av Ukraina. EBU tilbaud i staden arrangørjobben til andreplassen Storbritannia. Britiske BBC takka ja til oppdraget og produserte tevlinga på vegne av Ukraina.
Eurovision Song Contest 2023 bestod av tre sendingar: ein semifinale tysdag 9. mai, ein semifinale torsdag 11. mai og finalen laurdag 13. mai. Dei tre framsyningane vart haldne i M&S Bank Arena og vart overførte direkte til alle deltakarlanda og andre land som kjøpte senderettane. Programleiarar for alle sendingane var den britiske songaren Alesha Dixon, den ukrainske songaren Julija Sanina og den britiske skodespelaren Hannah Waddingham, med tv-programleiar Graham Norton som fjerde programleiar i finalen.
I Eurovision Song Contest 2023 deltok 37 land, tre færre enn året før, og det laveste talet med deltakarland sidan 2014. Bulgaria, Montenegro og Nord-Makedonia stod over over av økonomiske årsaker. Av deltakerlanda måtte 31 land gjennom éin av dei to semifinalane, der 20 av dei kvalifiserte seg til finalen. I tillegg deltok vertslandet Storbritannia og resten av de fem «store landa» i finalen, i tillegg til vinnarlandet året før, Ukraina, slik at finalefeltet består av 26 land. Vinnaren vart kåra av fagjuryar og sjåarar. Kvart deltakarland gav to sett med 1–8, 10 og 12 poeng til sine ti favorittland: eit poengsett frå den nasjonale fagjuryen, og eitt frå den nasjonale telefonavrøystinga. Vinnaren var den som fekk flest poeng totalt.
Dette var niande gongen at Storbritannia arrangerte Eurovision Song Contest, etter sist å ha vore vertskap i Birmingham i 1998. Dette var også fyrste gongen sidan 1980 at Eurovision Song Contest vart arrangert i eit anna land enn føregåande vinnarland.
Tevlinga vart vunnen av Sverige, med Loreen og låten «Tattoo». Dette var den sjuande sigeren til Sverige og andre gongen Loreen vann Eurovision Song Contest. Finland, Israel, Italia og Noreg utgjorde resten av topp fem. Noreg deltok med Alessandra Mele og låten «Queen of Kings».
Val av vertsland
Ukraina vann Eurovision Song Contest 2022 med songen «Stefania» og bandet Kalush Orchestra. Gjennom sigeren sikra Ukraina seg retten til å arrangere Eurovision Song Contest i 2023. Dette ville ha vore den tredje gongen landet hadde stått vertskap for Eurovision Song Contest, etter å ha arrangert utgåvene i 2005 og 2017.
Den pågåande krigen i landet sådde raskt tvil om Eurovision Song Contest kunne finne stad i Ukraina. Eit alternativ var at eit anna land steppa inn som arrangør, anten åleine eller saman med den ukrainske kringkastaren Suspilne. Fleire andre land tilbaud seg å ta på seg arrangørjobben, blant anna Italia, Nederland, Polen, Spania (som seinare trekte seg ), Storbritannia og Sverige. I tillegg antyda den britiske avisen The Guardian at EU førebudde eit bod om å organisere tevlinga i den belgiske hovudstaden Brussel, og den belgiske franskspråklege kringkastaren RTBF uttrykte seinare også interesse.
To dagar etter sigeren i 2022 uttala styreleiaren i Suspilne, Mykola Tsjernotytskyj, at dei ønskte å arrangere Eurovision Song Contest i eit «fredfullt Ukraina». Han la til at Ukraina håpa å vere i stand til å garantere for tryggleiken til alle deltakarar og delegasjonar under arrangementet. Samstundes uttala Ukrainas president Volodymyr Zelenskyj at han ønskte Eurovision Song Contest kunne finne stad i krigsherja Mariupol. Den ukrainske kringkastaren Suspilne og EBU byrja 20. mai 2022 diskusjonar rundt vertsrolla og gjennomføringa av Eurovision Song Contest 2023. Mykola Povoroznyk, fyrste nestleiar i statsadministrasjonen i Kyiv by, sa 26. mai 2022 at Kyiv var klår for å vere vertsby dersom Ukraina skulle arrangere tevlinga.
Ukraina vert utelate som vertsland
Ukraina jobba i fleire veker for at Eurovision Song Contest skulle haldast i landet, men 17. juni 2022 kunngjorde EBU at Eurovision Song Contest 2023 ikkje skulle haldast i Ukraina. Årsaka var den rådande tryggleikssituasjonen i landet som følgje av krigen. Avgjerda vart møtt med skuffelse i Ukraina, og fleire politikarar og ukrainske artistar bad EBU å gjere om avgjerda. Dette vert den fyrste gongen sidan 1980 at Eurovision Song Contest skal haldast i eit anna land enn i vinnarlandet frå året før.
EBU tilbaud i staden arrangementet til Storbritannia, som vart nummer to i 2022. Kringkastingsunionen byrja i juni samtalar med den britiske kringkastaren BBC, og 25. juli 2022 stadfesta EBU at britane skulle arrangere tevlinga. Men arrangementet skal få eit visst ukrainsk preg, og BBC skal samarbeide med den ukrainske kringkastaren Suspilne. Ukraina var også direktekvalifisert til finalen i 2023.
Dette var den niande gongen at Storbritannia arrangerer Eurovision Song Contest. BBC har fire gongar tidlegare steppa inn som reserve-arrangør: i 1960, 1963, 1972 og 1974.
Den offisielle vertsby-prosessen byrja i slutten av juli, og prosessen var todelt: fyrst måtte aktuelle kandidatar innfri ei rekkje krav som viste at dei hadde kapasitet til og erfaring med å handtere eit arrangement av denne storleiken. Til saman melde 20 britiske byar si interesse, og 12. august kunngjorde BBC ei kortliste med sju potensielle vertsbyar. I vekene etter vurderte BBC og EBU dei sju kandidatane, og 27. september annonserte BBC at valet stod mellom Glasgow og Liverpool. Valet fall til slutt på Liverpool, og valet vart offentleggjort av Graham Norton under ei direktesending 7. oktober 2022.
Produksjon
Dei tre showa i Eurovision Song Contest 2023 fann stad i M&S Bank Arena. På grunn av dei strenge annonsør- og reklamereglane til EBU, omtalte BBC og EBU arenaen som Liverpool Arena. Fleirbruksarenaen har plass til opptil 11 000 publikummarar, og ligg sentralt i Liverpool. Tevlinga vart produsert av den britiske ålmennkringkastaren BBC gjennom det kommersielle dotterselskapet BBC Studios. I prosessen samarbeidde BBC tett med den ukrainske ålmennkringkastaren Suspilne for å setje eit ukrainsk preg på dei tre sendingane.
Det øvste produksjonsteamet består av Martin Green som dagleg leiar, Rachel Ashdown som prosjektansvarleg, Andrew Cartmell som ansvarleg produsent, Lee Smithurst som showsjef, Twan van de Nieuwenhuijzen som tevlingssjef for BBC og James O'Brien som produksjonssjef. Martin Österdahl er tevlingssjef i EBU og øvste ansvarleg for tevlinga.
Programleiarar
BBC kunngjorde 22. februar at dei tre sendingane skulle leiast av den britiske songaren Alesha Dixon, den ukrainske songaren Julija Sanina og den britiske skodespelaren Hannah Waddingham. Den irske tv-programleiaren og BBC-kommentatoren Graham Norton vert den fjerde programleiaren i finalen.
I tillegg til dei fire programleiaren fungerte den ukrainske Eurovision-kommentatoren Timur Mirosjnytsjenko som utegåande reporter i Liverpool undervegs i veka, og under de tre sendingane. Han leia også opningsseremonien saman med den britiske tv-personlegdomen og tidlegare landhockeyspelaren Sam Quek.
Visuelt design
I samband med kunngjeringa av Liverpool som vertsby, avduka EBU samstundes den generiske logoen til Eurovision Song Contest. I logoen er V-en i Eurovision forma som eit hjarte, og inni hjartet er vanlegvis flagget til vertsnasjonen. I 2023-logoen har hjartet derimot det ukrainske flagget for å markere at landet vann tevlinga året før. Under logoen står det «United Kingdom» (Storbritannia) og på botnen «Liverpool 2023».
Innspelt bakgrunnsvokal
For tredje år på rad opna EBU for at deltakerlanda kunne bruke førehandsinnspelt bakgrunnsvokal. Dette var valfritt, og landa kunne velgje å bruke støttevokalistar eller ein kombinasjon av både direkte og førehandsinnspelt bakgrunnsvokal. All hovudvokal måtte fortsatt framførast direkte på scena under sendingane.
Juryane fjernast i semifinalene
I finalen vart resultatet framleis avgjort av sjåarane og fagjurygruppene i deltakarlanda, slik det hadde vore sidan finalen i 2009. I finalen gav sjåarane og fagjuryen i kvart land eit sett kvar med 1–8, 10 og 12 poeng, slik det har vore gjort siden 2016.
Juryane skulle likevel røyste i semifinalane som ei reserveløysing. Desse juryrøystene skulle berre brukast dersom eit land av tekniske eller praktiske årsaker ikkje kunne gjennomføre ei telefonavrøysting i semifinalen. Dersom eit land ikkje fekk gjennomført telefonavrøysting i finalen, vart poenga frå den nasjonale jurygruppa dobla som erstatning. Dimed gjekk EBU bort frå den forrige ordninga der ein rekna eit lands manglande telefonrøyster ut frå sjåarpoenga til land med liknande røystehistorikk. Dersom EBU valde å annullere eit lands juryrøyster i finalen, ville landets telefonrøyster bli dobla som erstatning. Om eit land ikkje kunne levere gyldige telefon- eller juryrøyster, ville EBU rekne poenga til landet ut frå røystene til land med liknande røystehistorikk.
Internasjonal sjåarjury
I tillegg fekk sjåarar i ikkje-deltakande land moglegheit til å røyste via internett under alle tre showa. Det gjorde dei på ein sikker nettplattform der dei bekrefta identiteten sin med kreditt- eller debetkort frå sitt land. Internettrøystene vart registrerte som «resten av verda» og utgjorde eit poengsett. Sjåarane frå ikkje-deltakande land gav dimed 1–8, 10 og 12 poeng til sine ti favorittar. Det var ingen «resten av verda»-fagjury. I finalen var det difor eit poengsett meir frå sjåarane enn frå juryane, noko som gjorde at sjåarane fekk ei lite overvekt på finaleresultatet med 50,6 prosent.
Deltakande land
Følgjande 37 land deltok i Eurovision Song Contest 2022. Av desse var seks land direktekvalifiserte til finalen, mens dei resterande 31 landa deltik i ein av dei to semifinalane. Dei 31 semifinalistene vart fordelte på to semifinalar som vart arrangert tysdag 9. mai og torsdag 11. mai. Begge sendingane byrja 21.00 sentraleuropeisk sommartid (klokka 20 lokal tid). Dei ti beste landa frå kvar semifinale kvalifiserte seg til finalen laurdag 13. mai. Kva for nokre land som deltok i kva for ein av semifinalane, vart avgjort i ei loddtrekking i Liverpool 31. januar 2023. Endeleg startrekkefølgje vart avgjord av produsentane av showet etter at alle bidraga var klåre i midten av mars 2023.
Semifinale 2
Seksten land deltok i den andre semifinalen torsdag 11. mai 2022 klokka 21:00 CEST. Dei ti beste bidraga kvalifiserte seg til finalen. Dei førehandskvalifiserte landa Spania, Storbritannia og Ukraina framførte og røysta i denne semifinalen.
Finalen
Finalen fann stad laurdag 13. mai 2023 klokka 21.00 sentraleuropeisk sommartid (klokka 20.00 lokal tid). I finalen deltok 26 land: de fem store landa (inkludert vertslandet Storbritannia), fjorårsvinnar Ukraina, dei ti beste frå den fyrste semifinalen og dei ti beste frå den andre semifinalen. Alle deltakerlanda røysta i finalen.
Verdscupen i alpine greiner 2006/Menn
Verdscupen i alpine greiner for menn i 2006-sesongen tok til 23. oktober 2005 i Sölden i Austerrike og vart avslutta 18. mars 2006 i Åre i Sverige. Turneringa omfatta 36 renn og 37 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 10 slalåmrenn, 8 storslalåmrenn, 6 super-g-renn, 9 utforrenn, tre superkombinasjonar og ei tradisjonell kombinasjonstevling, den siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn i slalåm og utfor.
Benjamin Raich fra Austerrike var flittigaste poengsankar og vann FIS-pokalen med stor margin til norske Aksel Lund Svindal og fjorårsvinnaren Bode Miller frå USA.
Viggo Hansteen
Harald Viggo Hansteen var ein norsk jurist og politikar. Hansteen vart avretta under den andre verdskrigen.
Okkupasjonstida
Etter den tyske okkupasjonen vart LO sin lovleg valde leiar Konrad Nordahl avsett, og Jens Tangen innsett som ny leiar. Hansteen medverka sterkt til å hindra forsøket av nasjonal Samling på å vinna kontroll over LO.
I september 1941 braut det ut ein spontan streik bland arbeidarar i Oslo, kjend som melkestreiken. Streiken vart utløyst ved at matforsyningane under den tyske okkupasjonen vart stadig dårlegare, og då mjølk ikkje vart levert til arbeidsplassane måndag 8. september 1941, gjekk arbeidarane ved fleire føretak umiddelbart heim.
Dagen etter, 9. september, streika om lag 25 000 arbeidarar i Oslo. Om lag ein månad før streiken hadde den tyske administratoren i Noreg, rikskommissær Josef Terboven kunngjord at streik ville føra til unntakstilstand og standrett.
Då streiken vart eit faktum, slo dei tyske okkupasjonsstyresmaktene raskt til. Josef Terboven heldt sitt ord, og erklærte unntakstilstand i Oslo og Aker. Dei arresterte mellom anna Hansteen og klubbformann Rolf Wickstrøm.
Hansteen vart saman med Wickstrøm avretta 10. september 1941 under unntakstilstanden som følgje av mjølkestreiken.
Ettermæle
På rettarstaden, Oslo Austre skytterlag si bane på Årvoll i Oslo, vart det i 1948 reist ein bautastein i granitt med bronserelieff. Bautasteinen er laga av Nic Schiøll. I steinen til minne om Hansteen og Wickstrøm står det skrive: «De første offer i Norges frihetskamp 1940–45. Skutt av tyskerne 10. september 1941». Viggo Hansteen er òg minna ved at ein parsell av Ring 3, den ytste ringvegen rundt Oslo, frå Smestadkrysset til Slemdalsveien ber hans namn.
Hansteen og Rolf Wickstrøm er gravlagde på Vår Frelsers gravlund. Viggo Hansteen og Rolf Wickstrøm har òg fått to parallelle gater i Lillestrøm oppkalla etter seg.
Enka til Hansteen, Kirsten Hansteen, vart den første kvinnelege statsråden i Noreg i Einar Gerhardsen si samlingsregjering i 1945.
Oldefar til Hansteen var vitskapsmannen Christopher Hansteen, onkelen hans var anarkisten Kristofer Hansteen, grandtanta var kvinnesaksforkjemparen Aasta Hansteen, og sjølv var han svoger til folkeopplysaren og embetsmannen Karl Evang.
Automatisk identifikasjonssystem
Automatisk identifikasjonssystem eller Automatic Identification System (engelsk), kortform AIS, er eit antikollisjonshjelpemiddel og overvakingssystem for skipsfarten. Fartøy som har utstyr for AIS om bord sender ut og utvekslar informasjon om identitet, posisjon, fart, kurs, osb. over frekvensar på VHF-bandet. AIS blir og nytta av maritime trafikksentralar for å halde oversyn over skipstrafikken innan områda deira.
Rekkevidda varierer, men kan vere opp til omkring 40+ nautiske mil. Etter krav frå IMO skal fartøy over 300 brutto registertonn i internasjonal fart ha utstyr for sending og mottak av AIS-signal. Dei aller fleste skip har i dag AIS.
Fiskefartøy over 18 meter må ha installert AIS klasse A innan 31. mai 2013.
I 2005 sendte Noreg opp ein eigen satellitt f or å motta AIS-signal.
Time Loves a Hero
Time Loves a Hero er det sjette studioalbumet til det amerikanske rockebandet Little Feat, utgjeve i 1977.
Då Little Feat drog i studio får å spele inn Time Loves a Hero, var spaninga mellom bandmedlemmane, og særskild Lowell George og resten av bandet, på sitt verste. George var ikkje berre avhengig av forskjellige ting, men var blitt stadig meir uroleg for at gruppa stadig meir spelte lange jammar som likna meir og meir på jazzfusion. Resten av gruppa henta inn Ted Templeman, som tidlegare hadde arbeidd med debutplata deira og produserte Sailin' Shoes, for å hjelpe til å få innspelinga i hamn. George var ikkje begeistra, men det er truleg ikkje den einaste årsaka til han ikkje var like delaktig i denne plata som tidlegare utgjevinga. Han var frustrert med bandet og helsa var ikkje god, så han bidrog lite. Han skreiv ein song, «Rocket in My Pocket», og samarbeidde med Paul Barrere på «Keepin' Up with the Joneses».
Medverkande
Andre medverkande
Tårnet skole
Tårnet skole er ein offentleg grunnskule som ligg i Tårnet i Sør-Varanger kommune i Troms og Finnmark fylke.
Pastinakk
Pastinakk (Pastinaca sativa) er ein plante i pastinakkslekta som blir brukt som rotfrukt. Han er ein toårig vekst som typisk blir dyrka som eittårig. Planten har kraftige blad og gule blomar i skjerm på relativt lange blomestilkar. Dyrka typar varierer frå ville ved at dei har større, fortjukka pålerøter.
Planten stammar frå Eurasia. Han har vore brukt som grønsak sidan oldtida. Det finst også forvilla variantar som kan veksa i veg- og grøftekantar og jamvel opptre som ugras.
Binyre
Binyrene (latin Glandula suprarenalis) er eit par av endokrine (indresekretoriske) kjertlar hos pattedyr, som er lokalisert ved sida av nyrene.
Anatomi
Binyrene er lokalisert bilateralt i retroperitoneum ovanfor og litt medialt til nyrene. Hos mennesket er den høgre binyra trekantforma, medan venstre binyra er halvmåneforma. Kvar binyre er sett saman av to delar: den ytre binyrebarken (medula) og den ​​indre binyremergen (cortex). Dei to delane har forskjellig opphav, funksjon og oppbygging, og derfor er det naturleg å sjå på binyrene som to forskjellige endokrine organ.
Fysiologi
I motsetning til den direkte handlinga til binyrebarken, er binyremergen regulert av nevroendokrine hormon utskilt frå hypofysen som er under kontroll av hypothalamus, så vel som av Renin-angiotensin-aldosteron-systemet som er svært viktig i blodtrykksreguleringa og for salt- og vassreguleringa i kroppen.
Binyrene skil ut ei rekkje ulike hormon som vert metabolisert av enzym anten i binyrene eller i andre delar av kroppen. Binyrebarkcellene produserer meir enn 30 forskjellige hormon, til dømes glukokortikoid, mineralokortikoid, kortisol, aldosteron og androgen. Binyremergcellene produserer adrenalin og noradrenalin.
Skjelle
Skjelle er eit namn nytta om ein kald austavind frå innlandet og ut fjordane på Vestlandet. Namnet kjem frå det norrøne ordet skjalla, som tyder å smelle eller å kvine.
Dyregrov
Dyregrov, også skrive Dyregrova, er ein gard i Gulen kommune i Vestland. Dyregrov har matrikkelnummer 38 i Gulen.
Historie
Bruk nr. 2 vart busett kring 1819. Bruket heiter Sanddalsnes og er ei øyr ved munningen til Sanddalselva.
Namn
Namnet kjem av gammalnorsk «Dyragrof», som tyder fangstgrav.
I 1620 vart namnet skrive «Diuregroff», i 1667 «Dyregraf» og i 1723 «Dyregrov».
Namnet er no ikkje brukt som gardsnamn andre stader i Noreg, men Oluf Rygh nemner at det tidlegare har vore gardar med namnet i Sandsvær og i Nesset i Romsdal.
Anne Husebekk
Anne Husebekk er ein norsk lege og professor i immunologi ved UiT – Noregs arktiske universitet, der ho var rektor i perioden 2013-2021. Ho er medlem av DNVA og visepresident i International Science Council.
Utdanning og forsking
Anne Husebekk vart uteksaminert lege frå Universitetet i Tromsø i 1982, og tok medisinsk doktorgrad i 1989. Ho vart spesialist på immunologi og transfusjonsmedisin i 1991. I 2002 blei ho utnemnd til professor i immunologi. Husebekk har særleg forska på transfusjonsmedisin og alloimmun trombocytopeni (blodplatemangel) hjå foster og nyfødde.
Karriere
I 2013 vart ho vald til rektor ved Universitetet i Tromsø saman med prorektorane Kenneth Ruud (forskning/utvikling) og Wenche Jakobsen (utdanning). Husebekk ble gjenvalgt som rektor ved UiT - Norges arktiske universitet i 2017 i et åremål ut juli 2021.
I 2015 vart ho leiar for Framsenteret.
Nasjonale og internasjonale verv
I tillegg til å vere aktiv i norsk utdannings- og universitetspolitikk har Anne Husebekk viktige nasjonale og internasjonale verv. Ho har vore visepresident i den internasjonale foreininga for transfusjonsmedisin (ISBT), har hatt fleire verv i Noregs forskingsråd og tatt del i offentlege utreiingar for Biobanklova og Helseforskingslova. Ho er nestleiar i styret for Forsvarets høgskole, styremedlem i styret for Forsvarets forskningsinstitutt. Som reprentant for DNVA er ho nestleiar i styret for Senter for Grunnforskning (CAS). Husebekk er styremedlem i helseforetaket Helse Nord og styreleiar i Tromsø Forskningsstiftelse. Husebekk er nestleiar i styret i University of the Arctic (Uarctic) og visepresident i International Science Council (ISC) der ho er leiar av «Committee of Freedom and Responsibility in Science».
Börje Kullenberg
Han var professor i oseanografi i Göteborg frå 1956 til 1972. Han er særleg kjend for å ha utvikla eit apparat som kunne hente opp lange sedimentprøvar frå havbotn. Desse kunne verte opp til 20 meter lange. Han nytta seg av det hydrostatiske trykket til vatnet for å skyve prøverøytet langt ned i havbotn. Eit slikt røyr vert kalla Kullenbergs lodd. Dette vart mellom anna nytta første gong under Albatross-ekspedisjonen i 1947-1948.
Vestkapp
Vestkapp er eit fjellplatå som også kallast Kjerringa. Det ligg på Stad i Stad kommune. Platået er 497 meter høgt og gir utsyn til alle kantar. Vestkapp er ikkje det vestlegaste punktet i Noreg, men vert omtala som "Det vestlegaste fjellplatået i Noreg".
Mount DeWitt
Mount DeWitt er eit fjell, 2190 meter over havet, som ligg over isplatået like vest for Mount Littlepage og Willett Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964 etter Hugh H. DeWitt, forskingssjef på «Eltanin», 1962–63, som òg tente på «Glacier», 1958–59.
Call It Stormy Monday (But Tuesday Is Just As Bad)
«Call It Stormy Monday (But Tuesday Is Just as Bad)» (ofte berre kalla «Stormy Monday») er ein song skriven og spelt inn av den amerikanske elektrisk gitar-pioneren T-Bone Walker. Det er ein langsam 12-taktsblues framført i West Coast blues-stil med Walker sin mjuke, klagande vokal og særprega gitarspeling. I tillegg til at det vart ein hit i 1948, inspirerte han B.B. King og andre til å byrje å spele elektrisk gitar. «Stormy Monday» vart den mest kjende og mest innspelte songen til Walker.
I 1961 gjorde Bobby «Blue» Bland igjen songen populær og han gjekk inn på poplistene. Bland introduserte eit nytt arrangement med nokre endra akkordar, som vart nytta i dei mange seinare utgåvene. Versjonen hans vert òg feilaktig kalla «Stormy Monday Blues», som vart kopiert og som førte til at honorara som låtskrivar gjekk til andre enn Walker. The Allman Brothers Band spelte inn ein lengre versjon av songen på det første konsertalbumet deira i 1971, med fleire endringar i arrangementet. Albumet og konsertane deira vart populære og «Stormy Monday» vart kjend for eit rockepublikum. På liknande vis fekk R&B-songaren Latimore ein hit i 1973 som vart populær hos R&B-publikum.
«Stormy Monday» er ein av dei mest populære bluesstandardane og det er spelt inn mange utgåver. Songen er inkludert Grammy Hall of Fame, Rock and Roll Hall of Fame og Blues Foundation Hall of Fame, i tillegg til at han er bevart i amerikanske Library of Congress sitt National Recording Registry.
Bakgrunn
T-Bone Walker var ein av dei første musikarane som brukte elektrisk gitar. Etter å ha flytta til Los Angeles kring 1936 byrja han å spele fast på klubbar langs Central Avenue, som då var sentrum av jazz- og bluesmiljøet i byen. Han byrja som songar og dansar i jazz- og tidlege jump-blues-band, som Les Hite and his orchestra, men innan 1940 spelte han elektrisk gitar og song i sine eigne små comboar. Den særeigne jazz-aktige bluesgitar-stilen hans og showmannen han var, som å spele gitar på hovudet og gjere splitthopp, gjorde at han vart lagt merke til av Capitol Records.
I juli 1942 spelte Walker inn «Mean Old World» og «I Got a Break, Baby» som ein av dei første artistane for det Los Angeles-baserte plateselskapet. Musikkritkaren Bill Dahl skildra songane som «det første teiknet på den T-Bone Walker som den bluesgitarelskarar kjende og elska, hans flytande, elegante riff og rolege, polerte vokal som sette standarden som alle framtidige bluesgitaristar målte seg mot». Kort tid etter vart platekarrieren hans avbroten av musikarstreiken 1942-1944 og av at skjellakk, som vart nytta til å lage grammofonplater på den tida, vart nytta i krigsindustrien i andre verdskrigen. I 1946 hadde Walker fått kontrakt med produsenten Ralph Bass og Black & White Records. Forskjellige kjelder har forskjellig innspelingsdato for songen, men «Call It Stormy Monday (But Tuesday Is Just as Bad)» kom ut på singel i november 1947.
Samstundes gjekk «Stormy Monday Blues», ein jazzsingel av Earl Hines and His Orchestra med Billy Eckstine på vokal til topps på Billboard si Harlem Hit Parade-liste i 1942 og nådde òg 23. plassen på poplista. Songen vart tilskriven Eckstine, Hines og Bob Crowder, og betod av eit storbandarrangement med ulik tekst og inneheld ikkje orda «stormy» eller «Monday». At både Walker og Eckstine/Hines-songen hadde «Stormy Monday» i tittelen har ført til forvirring omkring kven som skreiv songen og kva den eigentlege tittelen er.
Innspeling og komposisjon
Innspelinga fann stad i Hollywood i California, og var produsert av Black & White-produsenten Ralph Bass. «Stormy Monday» vart framført i ein «club combo» eller West Coast-blues-stil med eit lite band som akkompagnement. Stilen, som ein kan høyre på «Driftin' Blues» (ein av dei største hittane i 1940-åra), skapar ei meir intim, musikalsk setting enn den dominerande jump-blues dansesal-stilen. Walker vart akkompagnert av pianistem Lloyd Glenn, bassisten Arthur Edwards, trommeslagaren Oscar Lee Bradley, trompetisten John «Teddy» Bruckner og tenorsaksofonisten Hubert «Bumps» Myers. Ein viktig del av songen er den dominerande gitaren til Walker og mykje bruk av noneakkordar, som gjev songen ein særeigen stil. Forfattaren Aaron Stang sa: «Den verkelege lyden av dette riffet er basert på at han starta kvar noneakkord ein heilt steg (to band) over og glir ned. Om me skulle annalysere denne rørsla så er første akkorden teknisk sett ein 13. akkord som vert løyst ut i ein noneakkord». Walker speler òg ein 12-takts gitarsolo på ein enkel streng, som Lenny Carlson har skildra som «hovudsakleg i det mellomste registeret, men det inneheld nokre perler, nemleg bruken av rom, frasering og melodisk utvikling». Blåsarane har blitt samnalikna med blåsarane til Kansas City jazz-banda til Count Basie i 1930-åra.
Walker bruker ein standard I-IV-V 12-taktsblues-struktur for songen og han er oppført i 12/8-takt i G-dur med eit tempo på kring 66 slag i minuttet. Teksten fortel om ein tapt kjærleik gjennom dagane i veka og byrjar med måndag: «They call it stormy Monday, but Tuesday's just as bad». Stemninga betrar seg på fredag når «ørna flyg», som er ein metafor for lønningsdag, slik at ein kan dra ut på laurdag. Teksten endar med sundag og ei bøn om hjelp frå Herren fordi songen er «galen etter jenta si», «Crazy about my baby, yeah send her back to me».
Utgjeving
Black & White Records gav ut «Call It Stormy Monday (But Tuesday Is Just as Bad)» i november 1947. Han gjekk inn på Billboard's Most Played Juke Box Race Records-lista 24. januar 1948, og nådde femteplassen i løpet av dei seks vekene han låg inne på lista. Det var den nest høgaste plasseringa T-Bone Walker oppnådde («Bobby Sox Blues» frå 1947 nådde tredjeplassen). I følgje ein artikkel i Billboard for 30. april 1949, var singelen «ein solid seljar» for Black & White, sjølv om han hadde vore ute sidan 1947. Artikkelen annonserte at Capitol Records kjøpte alle utgjevingane og unytta opptak av Black & White og med det òg dei fire åra som var att av kontrakten til Walker. To månader seinare, i juni, gav Capitol ut singelen på nytt.
Walker laga fleire forskjellige studio- og konertopptak av songen for forskjellige plateselskap gjennom karrieren. I 1956 spelte han inn ein versjon kalla «Call It Stormy Monday» med pianisten Lloyd Glenn, bassisten Billy Hadnott og trommeslagaren Oscar Bradley (Glenn og Bradley hadde spelt på originalinnspelinga i 1947). Han vart produsert av Nesuhi Ertegun og kom ut i 1959 på albumet T-Bone Blues for Atlantic Records. Forfattaren Bill Dahl skildra nyinnspelinga som «luksuriøs» med gitaren til Walker «så krystallklår at det verkar som om han sit ved sidan av deg». Ei anna innspeling, kalla «Stormy Monday», kom ut i 1968 på albumet Stormy Monday Blues for Bluesway Records. Ei seinare innspeling av songen, som nytta andre akkordar, vart nytta i The Sounds of American Culture-serien på NPR i 2008.
Ettermæle
I 1983 vart originalinnspelinga til T-Bone Walker, «Call It Stormy Monday (But Tuesday Is Just as Bad)», innlemma i Blues Foundation Blues Hall of Fame i kategorien «Classic of Blues Recording — Single or Album Track». I den samanhengen kalla Jim O'Neal songen «ikkje berre ein av dei viktigaste innspelingane i blueshistoria, men i gitarhistoria òg». I 1991 vart han innlemma i Grammy Hall of Fame. Songen vart teken med på lista over 500 songar som forma rock and roll av Rock and Roll Hall of Fame i 1995. I 2007 vart songen innlemma i Library of Congress sitt National Recording Registry for «innspelingar som er kulturelt, historisk eller estetisk viktige».
B.B. King-biografen David McGee kalla songen «Mount Rushmore for bluessongar». I fleire intervju har B.B. King sagt at «Stormy Monday» inspirerte han til å byrje å spele elektrisk gitar: «Den størst musikalske gjelda mi har eg til T-Bone ...'Stormy Monday' var den første melodien. 'They call it Stormy Monday', song T-Bone, 'but Tuesday's just as bad'. Ja, Herre! Den første linja, dei første spanande tonane, den første lyden av gitaren hans, og haldninga i røysta hans var fascinerande. Eg elska særskild 'Stormy Monday'—og eg syng han framleis i dag.»
I følgje musikkskribenten Charles Shaar Murray var òg andre musikarar inspirerte til å spele elektrisk gitar etter å ha høyrt Walker-songen, som Clarence «Gatemouth» Brown, Lowell Fulson og Albert King.
Andre utgåver
«Stormy Monday» har blitt ein standard innan blues og har òg fått breiare appell. I tillegg til å vere naudsynt for nesten alle bluesmusikarar, er songen kjend innan andre sjangrar òg, som elles ikkje spelte blues. Populariteten er slik at ei leksikonoppføring skreiv «Kva for ein bluesmann har ikkje spelt sin eigen versjon?». Billy Vera skreiv «ver heilt sikker, medan du les desse orda, er det nokon ein stad som speler 'Call It Stormy Monday'».
Forvirring over namnet
På grunn av lengda, «Call It Stormy Monday (But Tuesday Is Just as Bad)» vert tittelen ofte forkorta til «Call It Stormy Monday» eller som regel berre «Stormy Monday». Forvirrande nok vert han stundom òg kalla «Stormy Monday Blues», den same tittelen som songen frå 1942 av Billy Eckstine og Earl Hines. I følgje T-Bone Walker gav han songen ein lang tittel for at han skulle skilje seg ut. Men problemet byrja då andre artistar byrja å bruke dei forkorta namna. Walker skulda Duke Records-eigaren Don Robey for å ha brukt den feilaktige tittelen for sine artistar, inkludert utgåva til Bobby Bland frå 1962, som kom ut som «Stormy Monday Blues». Bland si utgåve, som vart ein hit på R&B- og poplista, vart sidan kopiert av andre artistar, som òg brukte den feilaktige tittelen. På grunn av dette mista Walker royalties då songen vart feilaktig kalla «Stormy Monday Blues» og dei gjekk til Eckstine, Hines og Crowder i staden. Sjølv om hitversjonen til Latimore frå 1973 av songen vart kalla «Stormy Monday», er singelen feilaktig oppført med «Hines-Eckstine» som komponistar.
Bobby Bland-utgåva
Den amerikanske soulsongaren Bobby Bland spelte inn si tolking av songen i Nashville i september 1961 same dagen han spelte inn «Turn On Your Love Light». Trommeslagaren John «Jabo» Starks sa: «T-Bone Walker sin 'Stormy Monday Blues' skulle visstnok vere ein 'bortkasta' melodi. Me var alt ferdig med albumet og Bobby sa. 'Hei, eg har lyst å gjere denne melodien. La oss gjere denne, berre for meg.' Me sa 'Ok', og me sat der og gjorde han, berre rytmeseksjonen. Eg trur det var to opptak. Wayne Bennett, gitaristen, ønskte å gjere noko annleis. Hamp Simmons frå Houston spelte ein gammal Kay elektrisk bass.»
I staden for å kopiere arrangementet til Walker, kjende Bland at han måtte gjere noko anna med songen. Mellom anna byta han ut enkelte akkordar frå takt sju til ti:
Då Duke Records gav ut Bland si utgåve, fekk han tittelen «Stormy Monday Blues». Singelen nådde femteplassen i løpet av 13 veker på R&B-lista. Han vart òg inkludert på albumet hans Here's the Man! i 1962, som nådde 53. plassen på Billboard-lista. I tillegg nådde «Stormy Monday» 43. plassen på poplista og Bland deltok for fjerde gongen på fjernsynsprogrammet American Bandstand, der han framførte songen for dansande tenåringar.
The Allman Brothers Band-versjonen
Brørne Duane og Gregg Allman byrja å spele «Stormy Monday» med den tidlege gruppa si, The Allman Joys, og vart seinare ein del av repertoaret til Allman Brothers Band. I mars 1971 framførte dei songen på Fillmore East i New York City og denne vart gjeven ut i 1971 på At Fillmore East. Versjonen deira er basert på Bobby Bland-innspelinga frå 1961, men strekt ut til over åtte minuttar med improviserte soloar. I slutten av takt 8 erstatta dei ♭III7-akkorden. I tillegg erstatta dei V9 akkorden i takt 10 med ein IVmin7 og akkorden i takt 12 med ein Vaug.
Instrumenteringa på songen er typisk for gruppa med vokal, to elektriske gitarar, bassgitar, orgel og trommer. Han demonstrerer ein annan musikkstil med eit meir langsamt tempo. Duane Allman spelte den første soloen, medan orgelet til Gregg Allman gjev det ein jazz-vals-kjensle, og gitarsoloen til Dickey Betts er det siste før det avsluttande songpartiet. Ved hjelp av nøye klipping, vart ein munnspelsolo av Thom Doucette fjerna frå den utgjevne versjonen i 1971. Denne var inne att i songen i 1992 på utgjevinga The Fillmore Concerts. At Fillmore East vart eit av dei mest populære albuma til The Allman Brothers Band og for mange rockefans vart «Stormy Monday» den definitive versjonen av songen.
Latimore-versjonen
Den amerikanske R&B-songaren Latimore spelte inn «Stormy Monday» i 1973. Versjonen hans var ein livleg, jazzaktig versjon basert på ei 1962-innspeling av Lou Rawls som varpå albumet hans Stormy Monday med Les McCann. I følgje musikkskribenten David Whiteis, «var den drivande og popaktige rytmen og den jublande, direkte vokalen til Latimore gjorde denne utgåva av klassikaren heilt til hans eigen». Songen vart ikkje først marknadsført som ein potensiell hitsingel, men radiopublikummet var så positive at det vart den første store hitten hans. «Stormy Monday» nådde til slutt 27. plassen på R&B-lista og 102. plassen på poplista og er med på det sjølvoppkalla debutalbumet til Latimore for Glades Records.
Innspelingar av andre artistar
I tillegg til utgåvene som gjekk inn på hitlistene var det mange andre innspelingar av «Stormy Monday»:
Kirsebær
Kirsebær (Prunus cerasus), òg kjent som surkirsebær (Prunus vulgaris, Mill.) er ei steinfrukt i kirsebærslekta. I same familie finn ein òg hegg og morell (Prunus avium). Det er ikkje fagleg semje om kirsebær er opphavleg viltveksande eller innført av menneske til Noreg.
Kirsebæret er i motsetning til morellen ikkje ei spesielt søt frukt. Kirsebæret har ein bitrare smak og nyttast ofte i likørar. Kirsebær veks vilt både i Europa og Asia. I Noreg blir det dyrka det mest kirsebær i Buskerud. Den totale produksjonen av kirsebær var i 2009 på 357 tonn. Til samanlikning vart det dyrka 960 tonn moreller og 13 769 tonn eple.
Kiruna kyrkje
Kiruna kyrka er eit kyrkjebygg i Kiruna i Norrbottens län i Sverige, bygd i åra 1909-12 etter teikningar av arkitekten Gustaf Wickman. Kyrkja høyrer til Jukkasjärvi församling i Luleå stift. Kyrkjebygget står i ein naturpark nær Kiruna sentrum og er forma etter inntrykk frå norske stavkyrkjer og samiske lavvoar.
Grønlifjellet
Grønlifjellet er eit fjell i Gulen kommune i Vestland. Det ligg rundt 3 km austom Risnefjorden, og 2 km austom Synnlikletten. Største høgda er 695 meter over havet. Det er bratte fjellsider mot Fossedalen i aust og mot Grønnlivatnet i nord, medan det i sør og vest er slakare hellingar. I nordaust ligg fjellet Setane, som er skilt frå Grønlifjellet med eit kort skar. Mellom Grønlifjellet og Synnlikletten ligg Skiddalsvatnet, som er utspring for Oppedalselva.
Avskriving i genetikk
Avskriving eller transkripsjon er prosessen der det vert danna ein komplimentær RNA-tråd til eit stykke DNA-tråd. Dette hender ved hjelp av eit RNA-polymerase-enzym.
Thorgautøya
Thorgautøya er den største øya nordaust i Robinsonøyane, som ligg 7 nautiske mil (13 km) nordvest for Cape Daly. Denne øya og øyane kring vart observert i 1931 av mannskapet på dei norske kvalbåtane «Thorgaut» og «Robinson». Robinson vart nytta som namn på heile gruppa, medan Thorgautøya vart namngjeven som den mest iaugefallande av øyane.
Avskriving i genetikk
DNA er dobbelttråda, og berre éin tråd vert nytta som mal for avskriving. Denne maltråden vert kalla den ikkje-kodande tråden, sidan sekvensen på RNA-tråden vil vera den same (minus uracil i staden for tymin) som sekvensen på tråden som maltråden er para med.
Resultatet av avskrivinga kan til dømes vera eit mRNA-molekyl, som vidare kan setjast om til eit protein i eit ribosom.
Philadelphia Freedom
«Philadelphia Freedom» er ein song gjeven ut av Elton John (som «The Elton John Band») som singel i 1975. Songen var ein av mange listetoppar for John i USA på denne tida. I Canada var singelen den åttande som nådde toppen av singellista. Songen var skriven av Elton John og Bernie Taupin som ei teneste for venen og tennisstjerna Billie Jean King. King var ein del av tennislaget Philadelphia Freedoms. Gene Page har arrangert orkesteret på songen.
Songen vart spelt inn sommaren 1974 under ein pause i innspelinga av Captain Fantastic and the Brown Dirt Cowboy og var den einaste songen John og Taupin skreiv med tanke på ei singelutgjeving. I følgje boka His Song: The Musical History of Elton John av Elizabeth Rosenthal skal Taupin ha sagt at «Eg kan ikkje skrive ein song om tennis» og gjorde det heller ikkje. Taupin hevdar at songen ikkje har noko tilknyting til tennis, Philly Soul eller patriotisme, men teksten er likevel tolka som patriotisk og oppløftande. I USA selde singelen til gull i 1975 og til platina i 1995.
Songen vart spelt inn av Hall & Oates på hyllestalbumet Two Rooms i 1991. Han vart òg spelt inn av Ike & Tina Turner.
Archer Point
Archer Point er eit klipperikt nes på kysten på vestsida av Harald Bay i Antarktis. Det vart oppdaga i februar 1911 av løytnant H.L.L. Pennell i Royal Navy på «Terra Nova», ekspedisjonsskipet under Terra Nova-ekspedisjonen, 1910–13 under Robert Falcon Scott, og kalla opp etter W.W. Archer, sjefsstuert på ekspedisjonen.
Bris i anatomi
Briset (latin thymus) er ein kjertel som finst hos mange dyr, også hos mennesket.
Briset er det andre primære lymfoide organet i kroppen. Det er sett saman av epitelvev (cellevev) og er plassert i halsregionen, like bak brystbeinet (sternum). På same måte som beinmergen, har det funksjonen sin knytt til utviklinga av forsvarsceller, men berre éin bestemt variant. Frå beinmergen vert umogne førelauparceller, progenitorceller, såkalla thymocyttar, frakta til briset for å verte vidareutvikla til ein høgt spesialisert celletype, kanskje den aller viktigaste i heile immunapparatet, nemleg T-lymfocyttane.
Noko av det viktigaste som skjer med thymocyttane under opphaldet i briset, er at dei vert utstyrte med reseptorar for antigen; kvar thymocytt med sin eigen reseptortype. I utgangspunktet vert reseptorane danna slik at heile thymocyttpopulasjonen samla sett vert i stand til å kjenne att alle tenkjelege strukturar, inklusive kroppens eigne. Denne løysinga inneber at organismen i neste omgang må kvitte seg med dei thymocyttane som kan tenkjast å kjenne att og reagere med kroppens eigne molekyl. Samstundes føregår det ei spesiell utveljing av dei thymocyttane som er i stand til å identifisere og reagere på framande strukturar på ein bestemt måte. Me seier gjerne at det føregår både positive og negative seleksjonsprosessar i briset. Om lag 95 % av thymocyttane som vert danna i beinmergen, vert drepne i briset. Dersom T-celler utan absolutt strengaste tryggingsklarering klarte å lure seg gjennom briset, kunne dette føre til skadelege immunreaksjonar mot kroppens eige vev, slik ein kan sjå ved såkalla autoimmune sjukdommar.
Briset er fyrst og fremst organet for utvikling av T-lymfocyttar, men det gjennomgår også ein eigen utviklingsprosess. Det er størst og mest aktiv i åra fram til puberteten og minkar deretter med alderen. Mykje tyder på at nedsett aktivitet i briset heng saman med generelt nedsette immunfunksjonar med aukande alder.
Dersom briset vert skada tidleg i livet, kan viktige funksjonar i immunsystemet verte påverka. Hos mennesket kan dette mellom anna resultere i nedsett evne til å nedkjempe virus og infeksjonar frå sopp.
Stefan Löfven
Kjell Stefan Löfven er ein svensk politikar og tidlegare partileiar for Socialdemokraterna. Han var statsminister i Sverige frå 3. oktober 2014 til 4. november 2021. Han tok over statsministerposten etter Fredrik Reinfeldt frå Moderata Samlingspartiet. Löfven leia ei regjering som bestod av 18 statsrådar frå Socialdemokraterna og 6 frå Miljöpartiet.
Stefan Löfven vaks opp i ein adoptivfamilie i Sollefteå kommun i Norrland. Han vart send dit ti månader gammal av di mor hans ikkje hadde råd til å oppdra begge borna sine. Löfven er den fyrste svenske statsministeren i moderne tid som ikkje har erfaring frå Riksdagen. Han er utdanna sveisar, og arbeidde som dette i ei forsvarsbedrift i Örnsköldsvik 1979-1995. I 1981 vart han tillitsvald for fyrste gong. Frå 1995 vart han tilknytt Svensk LO som tillitsvald i Metallindustriarbetareförbundet, blei nestleiar i 2001 og forbundsleiar frå 2005-2012.
Han vart vald til partileiar i Socialdemokraterna i 2012 etter at Håkan Juholt trekte seg etter mykje kritikk.
Kjelder
, skrive av Garvik, Olav og Askheim, Svein. Fri artikkel, vitja 03.10.14.
Austevoll Idrettsklubb
Austevoll Idrettsklubb er eit idrettslag heiemhøyrande i Austevoll kommune i Vestland. Laget vart skipa 28. juli 1967 med namnet Idrettslaget Huftar, av Huftarøy, den største øya i kommunen. Austevoll IK er aktivt med i mange idrettar; badminton, fotball, friidrett, innebandy, klatring, skeiser, symjing, turn og volleyball.
Laga til Austevoll IK spelar i svarte bukser og elles oransje fargar.
Teodor Leszetycki
Teodor Leszetycki, sjølv germaniserte han namnet til Theodor Leschetizky, var ein polsk-austerriksk pianist og musikkpedagog. Leschetizky studerte mellom anna hos Carl Czerny i Wien og var ved sida av Franz Liszt den fremste klaverlæraren på 1800-talet.