cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fallots tetrade
Lang sikt
Av di det er særs store skilnader på hjartet til menneske med Fallots tetrade vil framtidsutsiktane til uopererte pasientar variera kraftig, men svært få blir meire enn 25 år utan kirurgisk behandling.
Boppelsen
Kommunen ligg i åsane ovanom Furttal.
Adam de la Halle
Adam de la Halle (Adam frå Halle fødd omkring 1237 i Arras i Frankrike, død 1288 i Napoli i Italia), òg kalla le bossu d'Arras ('den pukkelrygga frå Arras'), var ein fransk trubadur, diktar og musikar.
Adam de la Halle interesserte seg først for teologi før han gav opp det for å kunne gifte seg. Etter å ha skilt seg frå hustrua si brukte han resten av livet sitt på kulturen. Adam vert rekna som den første som aleine skreiv gjennomarbeida songspel - han kalla dei jeux ('spel'). Han var ein av dei første til å komponere fleirstemmig musikk friare enn tidlegare. Fleire av verka hans vart gjevne ut i nyutgåver mot slutten av 1800-talet.
Melodien til kjærleiksvisa «Kom du skjønne hjertevenn» (på tysk «Komm, o komm Geselle mein») er opphavleg komponert av Adam og inngår i songspelet Le jeu de Robin et Marion. Teksten finst òg i Carmina Burana.
Lars Arne Nilsen
Lars Arne Nilsen er ein norsk fotballtrenar som trenar fotballklubben Hødd. Som ung spelte han for Stord Idrettslag og var klubben sin toppscorar i 1988, det året han scora 1-0 i opprykkskampen til 1. divisjon mot Os Turn Fotball. Han spelte for Sogndal Idrettslag 1989-90, Nest-Sotra Fotball 1991–94 og Volda frå 1995 der han òg var trenar. I 1999 var han trenar for Ørsta Idrettslag. Frå 2008 var han assisterande trenar for Hødd, under Einar Magne Skeide. Nilsen vart forfremma til hovudtrenar frå 2010-sesongen og leia laget til siger i Noregsmeisterskapen i fotball for herrar 2012, i ein sesong der laget fann seg i nest øvste divisjonen og såvidt berga seg frå nedrykk.
Frå 2015 til 2020 var han hovudtrenar for Sportsklubben Brann.
I 2020 overtok han som trenar i Aalesund.
Lars Arne er far til Sivert Heltne Nilsen (fødd 1991) som òg spelar for Brann.
26 Proserpina
26 Proserpina er ein hovubelteasteroide. Den vart oppdaga av Karl Theodor Robert Luther den 5. mai 1853. Den er namngjeven etter den romerske gudinna Proserpina, dattera av Ceres og dronninga av dødsriket.
Nordlands Trompet
Nordlands Trompet, også utgjeve som Nordlands Beskrivelse, er eit diktverk skrive i tida 1675-1695 av presten Petter Dass, sokneprest på Alstahaug i Nordland. Diktet vart trykt første gong i 1739 i Kjøbenhavn - under namnet Nordlands Trompet og same året i Bergen under namnet Nordlands Beskrivelse og undertittelen ''Som er Helgelands/Saltens/Lofodens/Vesteraalens/Seniens og Tromsens Fogderier/med dets Beliigende/oc hvorudi enhvers Næring og Brug bestaar, saa og Hvad slags Fugle i Luften og svemmende Dyr i Havet sig der opholder. Samt om dets Horizont/Elementer og Veyrlig/ item Om Finderne og Lapperne''.
Nordlands Trompet er eit topografisk dikt, ei skildring på rim av folk og natur. Boka er inndelt slik:
Clinton Thomas Dent
Dent gjekk i skule og vart utdanna ved Eton College og Trinity College i Cambridge. Han arbeidde som medisinar, mellom anna med undervisning, ved ulike institusjonar i London og i Cambridge.
Ved sidan av Albert Mummery var Dent ein av dei fremste britiske klatrarane som prøvde seg på dei stortoppane i Alpane som ikkje var bestige i den såkalla gullalderen for alpe-klatringa.
Dents fyrstebestigingar i omfattar Lenzspitze i Wallis-Alpane i august 1870, saman med Alexander Burgener og beraren Franz Burgener. Året etter var han fyrstemann til topps på Pizzo d'Andolla ved Saas-Fee-dalen. Den 5. september 1872 kleiv to klatrelag; Dent med føraren Alexander Burgener, samt George Passingham med sine førarar, Ferdinand Imseng og Franz Andenmatten, den aller fyrste oppstiginga til toppen langs søraust-egga til Zinalrothorn. Denne ruta er i dag normalruta på fjellet.
Dent vende seg så mot Aiguille du Dru, ein steil granittind i Mont Blanc-massivet. Etter atten mislukka forsøk, saman med ei rad ulike fjellførarar og kompanjongar, der dei mellom anna nytta stigar, lukkast han nå toppen. Fyrstebstiginga av Grande Aiguille du Dru fann stad 12. september 1878, i lag med James Hartley og fjellførarane Alexander Burgener og Kaspar Maurer.
Saman med landsmennene Mummery, Adolphus Moore og Douglas Freshfield var Dent ein klatrepionerane i Kaukasus. Saman med W.F. Donkin gjorde Dent i 1886 fyrstebestiginga av 4 860 moh høge Gestola.
Dent, som var formann for Alpine Club 1886-90, skal i 1885 ha vore den fyrste som ytra at Sagarmatha kunne bestigast.
Gardar i Time
Liste over gardsnamn på gardar i Time kommune i Rogaland fylke, ordna etter gardsnamn. Gardsnummeret er oppgjeve.
Sande kommune i Vestfold
Sande er ei bygd og ein tidlegare norsk kommune som låg nord i Vestfold fylke. Kommunen blei slått saman med Holmestrandd den 1. januar 2020 til nye Holmestrand kommune. Kommunen grensa i nord til Drammen, i aust til Svelvik, i sør til Holmestrand, og i vest mot Hof. Høgaste punkt var Presteslettåsen på 563 moh.
I området er det gjort talrike funn frå førhistorisk tid, mellom anna frå Nøstvetkulturen i steinalderen.
Jonsvatnet
Jonsvatnet er ein innsjø som ligg i kommunane Trondheim og Malvik i Trøndelag fylke. Innsjøen er hovuddrikkevasskjelde for Trondheim kommune.
Storofsen
Storofsen (òg kalla Skriusommaren) er namnet på ein flaum som råka hovudsakleg indre område i store delar av Noreg frå 20. til 24. juli 1789. Flaumen kom av sein snøsmelting samt eit lågtrykk som kom opp frå søraust og gav kraftig nedbør og mildvêr. Det vart rapportert om ulukker på Nordmøre, Gauldalen, Østerdalen, Romerike, Gudbrandsdalen, Valdres, Numedal og Sandsvær. Dei største skadane skjedde i Gudbrandsdalen, i Vågå og Fron. Minst 61 menneske omkom, men enkelte kjelder tyder på at talet kanskje var opp mot 80. Vel 1500 gardsbruk vart skadde og samla skade vart estimert til 563 500 riksdalar.
Andre vassdrag som vart råka var Glomma, øvre delar av Drammenselva, Numedalslågen, Driva, Orkla og midtre delar av Gaula. Heilt sør til Otra på Sørlandet var det flaum.
Bakgrunn
Vinteren 1788–1789 var særs kald. Snøen kom derimot seint og dette førte til barfrost og djuptgåande tele. Denne telen hadde truleg ikkje slept taket i dei djupaste jordlaga i høgfjellet då det kraftige regnvêret kom. Barfrosten førte til høgtståande grunnvatn som metta myrar og porer i jordsmonnet med vatn. Seinare på vinteren kom det òg unormalt mykje snø og sludd.
Dette var òg mot slutten av perioden frå om lag 1400 til om lag 1800 som ofte vert kalla den vesle istida. Dette var ein periode med lange vintrar og kalde somrar, noko som førte til at breane voks kraftig. Tregrensa var òg lågare enn ho er i dag, truleg rundt 200 meter. På 1770-talet vart det varmare, men 1787 og 1788 var igjen uvanleg kalde, noko som førte til at det låg store mengder med snø i høgfjellet. Våren 1789 kom seint, og då han kom var det særs varmt og fuktig, fukta førte til lita fordamping av snøen.
Høddvoll stadion
Høddvoll stadion (innvigd 1963 i Ulsteinvik) er eit idrettsstadion og den gamle heimebanen åt IL Hødd sitt A-lag.
Då gjesta og gav Hødd det tredje heimenederlaget sitt nokon sinne (tap 2-3) den 7. mai 1965, vart det sett publikumsrekord med 7 500 tilskodarar, den førre var frå året før då 6 900 tilskodarar såg besøket frå. Den endelege rekorden kom til kvartfinalen i Noregsmeisterskapen i fotball for herrar 1981, då over 12 000 billetter var trykt og seld, medan der var endå fleire som kom inn gratis, sjølv om laget tapte mot Vålerengen med 1-2. Oppmann Severin Myklebust hadde i forkant trudd på rundt 7 000 selde billettar. Eit overbygg for tribune kom i 1992, og då Hødd spelte i Tippeligaen 1995 var her komen ny ståtribune, og i 1999 nytt gras og tartandekke. Hødd var spesielt frykta heime på Høddvoll, blant anna på grunn av det påståtte ujamne underlaget på banen. Kapasiteten er i dag 4 433 tilskodarar, der 2 600 er seter og 1 733 er ståplassar.
Storofsen
Bakgrunn
Den utløysande faktoren for flaumen var eit lågtrykk som kom opp frå søraust. Lågtrykket hadde kome frå Atlanterhavet med varme luftmassar og tatt opp meir varme og fukt frå Middelhavet, før det gjekk nordvestover aust for Alpane. I seinare år har slike lågtrykksbanar vist seg å vere dei farlegaste og gjeve storflaum i Europa, som i Oder i 1997 og i Elben og Donau i august 2002. Sistnemnde gav skadar for 25 milliardar euro. Samstundes låg det eit lågtrykk over Nordland som drog med seg kald luft frå nord og det låg truleg òg eit høgtrykk over Finland, og desse to systema «låste» lågtrykket fast over Austlandet. Dei to lågtrykka støtte saman over Austlandet og den varme og fuktige lufta vart pressa til vers og gav kraftig regn. 20. juli starta det kraftige regnet, og 21. og 22. juli skal det ha vore eit kraftig regnvêr over Austlandet og Trøndelag. Regnet minka 23. juli og det klarna opp att 24. juli.
Høddvoll stadion
18.juli 2013 vart ein ny merkedag for Høddvoll då stadion blei brukt i Europaliga kvalifiseringa mot Aktobe.
Storofsen
Bakgrunn
Ei tønne med ei opning på 1450 cm² og med eit volum på 132 liter skal har regna full på tre døgn på Vollan gard i Romsdal. Dette svarar til ei regnhøgde på 320 mm på tre døgn.
Høddvoll stadion
No er ikkje Høddvoll lenger i bruk som fotballstadion for a-laget, sidan Nye Høddvoll vart klar til sesongstarten 2015.
Storofsen
Utflytting etter flaumen
Futen i Senja og Tromsø, Jens Holmboe, kontakta med ei gong Kongen i København og bad om økonomiske midlar til å hjelpe den flaumråka folkesetnaden. Då arbeidet tok tid, brukte Holmboe heile den personlege formuen sin på å hjelpe innbyggjarane med å busetje seg i Bardu og Målselv. Han søkte òg råd hos fetteren sin, Bernt Anker, som straks sendte sin mest erfarne skogsinspektør for å hjelpe Holmboe med råd.
Nøtterøy
Nøtterøy er ein tidlegare kommune i Vestfold fylke, som frå 1. januar 2018 er ein del av Færder kommune. Kommunen var ein øykommune med Nøtterøy, Veierland og Føynland som utgjorde størstedelen av arealet. I tillegg kom om lag 175 andre større og mindre øyar. Hovuddelen av folkesetnaden fanst på Teie og den nordlege delen av øya. Teie er ein større tettstad som grensar mot Tønsberg kommune. På Teie ligg mellom anna Vinmonopolet og Nøtterøy Sparebank. Her finn ein òg den eine av den tidlegare kommunen sine to ungdomsskular, Teigar.
Andre tettstader i den tidlegare kommunen var Borgheim, Føynland, Torød, Årøysund, Vestskogen og Kjøpmannskjær. Nøtterøy er saman med den tidlegare kommunen Tjøme kommune kjend for sin vakre skjérgard.
Nøtterøy sitt høgaste punkt var Vetan med sine 101 moh. Det nest høgaste punktet er Vardås.
Innbyggarnamn
Ein person frå Nøtterøy blir kalla «nøttlending».
Briskeby gressbane
Briskeby Stadion er heimebana til fotballaget Hamarkameratene frå Hamar. Dagens tilskodarkapasitet er på ca 7600 tilskodarar, då det nye stadionet berre er halvferdig. Rekorden frå 1938 er på 14 500 tilskodarar. Banen mæler 106,5 x 67 meter.
Historie
I opningskampen 28. juni 1936 møtte Lyn eit forsterka Briskeby Fotballag, og vann 4–1. President i Noregs Fotballforbund, Reidar Dahl, stod for opninga.
I 1938 vart NM-finalen spelt på Briskeby mellom Fredrikstad og Mjøndalen. Fredrikstad vann 3-2, og det vart sett tilskodarrekord med 14 500 tilskodarar på ein bane som vanlegvis tok 1 200.
Tilskodarrekorden for ein Han-Kam-kamp er 11 500 mot Lillestrøm 27. mai 1976. I 1984 vart det bygd tribune med 2300 sitteplassar på Briskeby. Han-Kam tok opp eit lån på to millionar kroner som førte til økonomiske problem for klubben dei neste ti åra, blant anna på grunn av renteoppgang. I 1994 redda Hamar kommune klubben frå konkurs ved å kjøpe heile anlegget.
Arenaen
Briskeby gressbane har éin tribune med 2 300 sitteplassar langs den eine langsida, og to tribunar med ståplassar på den andre. Disse ståtribunane ligg på kvar sida si av inngangen frå Fredvang allé. Klubbhuset til Han-Kam ligg langs han eine kortsiden, i Arenavegen. I klubbhuset er det òg VIP-tribune. På den andre kortsiden er det ein liten ståtribune.
Ny arena
Tre forslag vart sende ut til høring. Det minste forslaget hadde plass til ca 8 000 sete, medan det største hadde plass til ca 10 200 sete. Særleg velforeininga i området motsette seg eit nytt stadion, blant anna på grunn av auken i trafikk som dette vil medføre, og at fleire av husa rundt dagens Briskeby ville måtte rivast.
På grunn av dårleg økonomisk styring gjekk prosjektet tomt for pengar før det kunne fullførast. Éi ny langside og éit ny kortside vart bygd før arbeidet vart stansa. Den gamle langsida med sitteplassar er enno operativ. Briskeby har dermed sitteplassar rundt tre av sidene, medan den siste kortsiden enno ikkje har tribunefasilitetar. Prosjektet har i ettertid fått mykje
Anne Helene Borgund
Anne Helene Borgund  er frå Eid kommune. Ho er utdanna ved Høgskulen i Volda. Borgund debuterte i 2012 med barneboka Tuva.
Johann Jaun
Johann Jaun, var ein sveitsisk fjellklatrar og fjellførar frå Unterbäch i kantonen Valais i Sveits. Han var rekna som den mest verdige arvtakaren etter Melchior Anderegg. Jaun døydde i Meiringen i kantonen Bern.
Jaun arbeidde sim treskjerar, før han tok til med fjellføring saman med Melchior Anderegg. Desse to var med i 1868 då Horace Walker som fyrstemann nådde til topps på Grandes Jorasses. Jaun var førar for Thomas Middlemore og Henri Cordier på mange av turane der dei kleiv mange nye og oppsiktsvekkande ruter.
I 1883 var han med Thomas Stuart Kennedy og Johann Fisher då desse gjorde den fyrste utforskinga av Nanda Devi.
Hege
Hege eller Hæge er eit dansk og norsk kvinnenamn avleidd som ei kjæleform av Helga. Dette kjem av det norrøne mannsnamnet Helgi, moderne norsk Helge, med opphav i ordet heilagr, som tyder 'heilag', eller 'heldig, sunn' i før-kristen tid. Namnet kan også ha opphav i det gammalhøgtyske ordet heil med same tyding. Namnet Helga har same opphav.
Hege har namnedag den 30. september i Noreg.
Utbreiing
Det er 13 064 kvinner som heiter Hege i Noreg (SSB, 2008). Namnet var særleg populært rundt 1970, då over 2,0 % av nyfødde jenter fekk namnet.
Kjende namneberarar
Personane i lista er ordna kronologisk etter fødselsår.
Elv
Ei elv er ein naturleg vassveg. Elvar renn mot havet, ein innsjø eller ut i ei anna elv. Ei svært stor elv blir ofte kalla ei flod, medan ei svært lita elv er ein bekk. Ein kanal er ei menneskeskapt elv.
Elvar kan setta preg på landskapet på ulike vis. Over lang tid kan dei grava seg nedover i steingrunnen og laga bratte dalar, såkalla elvedalar eller V-dalar. På flatlandet vil ei elv ofte bukta seg til høgre og venstre framfor å renna rett – dette kallar ein å meandra. Der elva renn nedover ei fjellside, vil ho ofte danna ein foss. Ei stor elv som fører med seg mykje slam, kan danna eit elvedelta der ho renn ut i havet.
= Elvar og menneska =
Flaum
I tider med mykje nedbør eller snøsmelting fører elvar med seg mykje vatn, og kan dermed fløyma over. Dette kan føra til skadar på liv og eigedom, men nokre samfunn, som det gamle Egypt rundt Nilen, har basert seg på næringsstoffa vårflaumen førte med seg.
Ferdsel
I århundre har store og små elvar vore viktige ferdselsårer for transport av folk og varer i innlandet. Folk har slått seg ned langs elvar, og svært mange byar er bygde langs breidda av ei elv.
Elvar har òg hindra ferdsel ved å sperra den vegen ein ønskjer å ta. Mange imponerande bruer er bygde for å letta ferdsla over ei elv.
Energi
Elvar fører med seg vatn som kan brukast til irrigering i jordbruk. Dei inneheld òg mykje potensiell energi som kan brukast direkte, som til å driva vassmøller, eller til å laga straum ved at ein legg elva i røyr og bruker henne til å driva turbinar.
Elvar i mytologien
Ettersom mange elvar har hatt makta over skjebnen til så menneske, er dei blitt svært viktige i religionane og legendene deira. Innan hinduismen er eit stort tal elvar heilage, og mange av dei er personifiserte, som regel som ei gudinne.
Håen
Håen er ein innsjø som ligg i kommunane Midtre Gauldal og Melhus i Trøndelag fylke. Håen er regulert, og kraftverka i «Samsjøvassdraget» er per i dag ein del av Trønderenergi. For å kome til Håen med bil, må ein ta av østover frå E6 på Lundamo, og køyre den om lag 2 mil lange bomvegen frå der.
Elv
Elvar i mytologien
= Kjende elvar =
Håen
I tillegg er området rundt Håen og Samsjøen eit fint utgangspunkt for turar nordover til Brungmarka i Klæbu, både via Rensfjellet, Kråkfjellet og Oksdalen.
Elv
Norske elvar
Sjå òg Elvar i Noreg
Volgograd
Historie
Volgograd vart grunnlagd i 1589 som festninga Tsaritsyn, der elvane Tsaritsa og Volga renn saman. Festninga, som fekk namn frå Sary Su («Gult vatn/Gul elv» på tatarsk) vart grunnlagd for å forsvare den ustabile sørlege grensa i Tsardømet Russland, og vart eit handelssenter. Han vart to gonger erobra av opprørske kosakkar under Stenka Razin i eit opprør i 1680 og av Jemeljan Pugatsjov i 1774. Tsaritsyn vart ei viktig elvehamn og eit handelssenter på 1800-talet.
Under Stalin vart byen kraftig industrialisert og utvikla til eit senter for tungindustri og trafikknutepunkt mellom transport med jernbane og elvetransport. Under den andre verdskrigen vart byen åstad for slaget om Stalingrad, som var eit av dei store vendepunkta i krigen mot Tyskland. Slaget varte frå 21. august 1942 til 2. februar 1943. 1,7 million til 2 millionar akse- og sovjetiske soldatar vart anten drepen, skadde eller tekne til fange. I tillegg var 40 000 sivile drepne. Byen vart lagt i grus under dei harde kampane og gjenoppbygginga starta så snart tyskarane var driven bort frå byen.
For heltedådane byen viste under slaget fekk Stalingrad tittelen Helteby i 1945 og kong George VI av Storbritannia gav innbyggjarane av Stalingrad eit juvelbesatt sverd for motet dei hadde synt. Eit stort minnesmerke vart reist på Mamajev Kurgan, ein ås der nokre av dei hardaste kampane stod under slaget. Fleire byar rundt om i verda, særleg dei som hadde vorte hardt råka under krigen, vart venskapsby-band til Stalingrad, mellom anna til den engelske byen Coventry.
I 1961 endra byen namn til Volgograd som eit ledd av destaliniseringa til Nikita Khrusjtsjov. Dette var og er framleis noko omstridd med tanke på kor kjend namnet Stalingrad vart. Det var planar i 1985 under Konstantin Tsjerenko om å gå tilbake til namnet Stalingrad, noko det framleis er støtte for hos dei lokale innbyggjarane i dag.
Helg
Helg (norrønt helgr) er eit eldre norsk ord avleidd av 'heilag'. Det viser til ein heilagdag eller fleire fridagar på rad. Sidan det blei vanleg med laurdagsfri på 1960-talet har bruken gått over til å særleg visa til den delen av veka der ein har langfri.
I helga er det vanleg med helgefred gjennom at det offentlege styrer arbeidsliv og næringsaktivitet i helgene. Til dømes må ein gje lønstillegg for at nokon skal arbeida på denne tida, eller ved at butikkar må halda stengd eller ha redusert opning. Helga er også prega av fritid som kan brukast til fest, turar og å gå i kyrkje, moské, synagoge og liknande.
Gyroradius
der
(Alle einingar er i SI)
På liknande vis er frekvensen til denne sirkelrørsla kjend som gyrofrekvens eller syklotronfrekvens, og er gjeven i radianar/sekund som: og i Hz ved:
For elektron er dette
Mangetfeltet kan til dømes vere jorda sitt. Dette feltet er av storleiksorden 1,4 MHz og spelar ei stor rolle for den reflekterande og absorberande eigenskapen til ionosfæren.
Kjelder
''
Verdalsraset
Verdalsraset var ei skredulukke i Verdal natt til 19. mai 1893. Ho drap 116 menneske, råka over hundre gardar og drap tusenvis av dyr, og er dermed ei av dei verste skredulukkene i Noreg i moderne tid. 55 millionar kubikkmeter masse rann ut og dekte mykje av Verdalen. 3 kvadratkilometer av Verdal forsvann i leirmassane.
Der var 250 menneske i rasområdet då raset gjekk. Etter ein nedbørsrik vinter hadde Verdalselva vore flaumstor fleire gonger den våren. Natt til 19. mai 1893 i halv eitt-tida byrja raset ved Hagamarka, om lag to kilometer aust for Stiklestad. Kvikkleira vart til flytande væske og raset tok med seg garden på Melbyneset der fem menneske omkom, og garden på Haganeset der fire born omkom medan kona berga seg. Dette raset demde opp elva til 8-10 meters høgd. Det tok ikkje mange minutta før demninga brast og grov opp eit stort stykke land som igjen sperra elva. Få minutt etter gjekk det største raset. Truleg hadde det ein fart på 60 km/h. Det tok med seg over åtti gardar, og rann ut over de nedre delane av Verdalen mot Verdalsøra.
Ikkje lenge etter nådde nyheita om at Verdalen var øydelagd Levanger, og då vart det med eitt stor verksemd i den vesle byen sjølv om det framleis var grytidleg om morgonen. Sjølv om det var få med telefon vart det klårt at ulukka var av enormt omfang og hjelp vart send frå heile Innherad. Kavaleristane frå Rinnleiret skildra at det var full panikk på Verdalsøra. Elva var borte og dei frykta nye ras. Då dei kom fram til prestegarden med Stiklestad fekk dei sjå eit enormt blåsvart krater, fleire kilometer i diameter og med 40-50 meter høge rasmelar. I sjølve krateret fanst det ikkje spor av ein einaste bygning, sjølv om det hadde lege mange gardar der. Men lengre nede mot Verdalsøra låg ruinane av eit titals hus, gardar og bygningar, og i mellom lika av folk.
Dødstalet steig, og det vart klårt at 112 menneske var drepne i sjølve raset, medan dei siste fire døydde av skadane dei fekk. Mellom dei omkomne var ordføraren i Verdalen og kona hans.
Kvikkleiredanning
Kvikkleire finst nedanfor den marine grensa, det vil seie i område som har vore tidlegare havbotn. Då isen smelta etter siste istida førte smeltevasselvane store mengder grus, sand og leire ut i havet. Leirpartiklane som var minst og lettast, samla seg lengst vekk frå elvemunningane. Leirpartiklar som vert avsett slik i saltvatn, inngår ei kjemisk binding med saltet, noko som gjer leira fast og stabil. Etter istida då isen var borte og ikkje lengre pressa landet ned, fekk det ei landheving, og store havbotnsområde vart turt land. Den stabile saltvassleira vart då utsett for gjennomstrøyming av regnvatn og elvevatn slik at saltet i leira vart vaska vekk. Saltvassleira vart til kvikkleire med ein helt annan konsistens. Slik leire vert heilt flytande når ho vert sett i rørsle av til dømes ei elv som grev i landskapet. Akkurat dette var det som låg til grunn for det store Verdalsraset.
Kim Jung-woo
Kim Jung-Woo er ein sørkoreansk fotballspelar som har spela for Gwangju Sangmu i den koreanske K-ligaen, og for det sørkoreanske landslaget. Kim tok del i sommar-OL i 2004 for Sør-Korea. Han debuterte for A-landslaget 19. oktober 2003 i ein kamp mot Vietnam. I 2010 var han med i Sør-Korea sin tropp til fotball-VM i Sør-Afrika, der han spelte fleire kampar frå start.
Gyromagnetisk effekt
Gyromagnetisk effekt er ein effekt som syner samanhengen mellom magnetisering og dreiemoment eller mellom spinn (rørslemoment) og magnetisk moment. Effekten kan påvisast i ferromagnetiske material, sidan ei forandring av magnetiseringsretninga til ein stav kan medføre ei målbar endring i rotasjonstilstanden til staven. Dette vart først vist av Samuel Jackson Barnett i 1914.
Vienna av Ultravox
Vienna er det fjerde studioalbumet av det britiske new wave-bandet Ultravox, først gjeve ut på Chrysalis Records den 11. juli 1980. Albumet var det første av Ultravox med den mest kjende besetninga deira, etter Midge Ure hadde teke over som solovokalist og gitarist, etter at John Foxx og Robin Simon slutta, og det var òg det første dei gav ut på Chrysalis. Vienna vart produsert av den kjende, tyske produsenten Conny Plank, som òg hadde produsert det førre Ultravox-albumet, Systems of Romance, og miksa i studioet til Plank nær Köln i Tyskland. I form av salstal hadde albumet ein treig start, men då tittelsporet vart gjeve ut i januar 1981 som den tredje singelen frå albumet, vart han det store gjennombrotet deira verda over og førte til gode salstal av albumet gjennom 1981. Vienna nådde tredjeplassen på UK Albums Chart og nådde topp 10 i Australia, New Zealand og fleire land i Europa.
Ultravox endra stil og publikum då Ure kom inn i bandet. Ure hadde alt vore delaktig i skipinga av bandet Visage med klaverspelaren og bratsjisten i Ultravox, Billy Currie. Det er mange forskjellige stilar på albumet: «Astradyne» er ein lang instrumental med sveipande, majestetiske synthesizerarrangement, medan «Mr. X» er eit enklare Kraftwerk-aktig spor. Tekstane på albumet vart hovudsakleg skrivne av Ure og trommeslagaren Warren Cann, som òg for ein gong skuld syng solovokal på «Mr. X».
Vienna vart ommastra og gjeve ut på CD i 2000 på EMI Gold. Denne utgåva kom ut med eit utval av B-sider frå singlane til albumet som bonusspor, i tillegg til musikkvideoen til songen «Vienna». Den definitive versjonen av albumet Vienna kom ut i 2008 med ei ekstra bonusplate med sjeldne spor og anna som ikkje var gjeven ut tidlegare.
Bakgrunn
Skrivinga og øvinga av songane for albumet byrja hausten 1979, kort tid etter Midge Ure kom inn i bandet. Dei første spora dei skreiv var «Astradyne», «Mr. X» og «New Europeans». I motsetnad til dei førre albuma til bandet, var musikken skriven av alle dei fire medlemmane i lag med å kaste idear fram og tilbake mellom seg og så utarbeide dei inn til songstrukturar. Warren Cann skreiv nokre av tekstane i tillegg til Ure, som seinare kom til å skrive alle tekstane til bandet. Cann skreiv mesteparten av teksten til «Sleepwalk», «Mr. X», «Private Lives», «All Stood Still» og «New Europeans». Etter ein konsert i London i februar 1980 vart Chrysalis Records interessert i bandet og gav dei studiotid til å spele inn nokre demoar. Bandet valde så å konsentrere seg om ein song og spele denne inn skikkeleg. Dei spelte inn «Sleepwalk» og fekk kontrakt av Chrysalis. Spora for albumet vart så spelte inn i RAK Studios i London og seinare miksa i studioet til Conny Plank i Tyskland. Songen «Vienna», som vart skriven tidleg i 1980, vart av bandet rekna som eit musikalsk høgdepunkt på albumet og den songen som best representerte det dei ønskte å gjere. Dei valde derfor denne songen som tittelsporet på albumet. Men eit par testtrykk av albumet vart laga med ein alternativ tittel, Torque Point, på omslaget.
Det vart gjevne ut fire singlar frå albumet. «Sleepwalk» kom ut i juni 1980, etterfølgd av «Passing Strangers» i oktober 1980. «Vienna» kom ut i januar 1981 og «All Stood Still» i mai 1981. «New Europeans» vart nytta i ein japansk fjernsynsreklame og gjeven ut på singel i Japan, der han selde til gullplate.
Mottaking
Vienna fekk blanda kritikk og kritikarane var delte i synet på Ure og retninga mot meir streit pop. Sounds gav albumet god omtale og utfordra lesaren: «Eg utfordrar deg til å finne eit anna band som kan blanda europeisk system-rock, elektronikk, Can-aktig stil og engelsk musikk med så mykje bravur». Melody Maker var generelt positive, men meinte albumet hadde nokre svake punkt: «den første halvdelen av side to avslører dei mest keisame augneblinka. Elektroniske klisjear er ikkje verre enn klisjear på gitar, men det er meir truleg at dei høyrest pompøse ut.» Meldinga avslutta med «Ultravox fortener suksess. Dette burde fungere.» Philip Hall i Record Mirror meinte at sjølv om «Ultravox lagar alle dei rette lydane, klarar dei ikkje å skrive konsistent minneverdig musikk ... Vienna er full av vanlege elektroniske rockesongar som er vakkert utført, men som aldri inspirerer.» NME var òg likegyldig, og kalla Vienna «eit album med glorete, stundom strålande, men hovudsakleg hole verk, som husar songar som erstatta dei elliptiske bileta til Foxx med klønete, detaljerte skildringar av liknande natur», og skildra bileta som «tilsynelatande tekne frå Hollywood-filmar frå kontinentet ... det er på liknande vis full av glamor og manglar sann essens». Meldaren konkluderte med «Trass i den medvitne plagieringa og mindre tydlege idear, vil Vienna truleg vere albumet som gjer Ultravox til det dei er, uhindra av forpliktinga til Foxx kan dei gjere kompromiss for å passe inn med det folk vil ha i dag.»
Då nyutgjevinga kom i 2000 kalla Q albumet for deira beste og at «her var fine singlar som 'Sleepwalk' og 'All Stood Still' og tittelsporet - som ein flodhest i ein teikneserie - er pompøs, men likevel lett å like.» Meldinga av luksusutgåva åtte seinare var mindre positiv og skildra det som «like kaldt og kunstig som det alltid har vore». Mojo skreiv at «den studerte stordomen på tittelsporet har elda langt mindre bra enn electro-straumen på den første singelen, 'Sleepwalk', instrumentalen 'Astradyne', eller den hardtslåande riff-rocken på 'New Europeans'. Til sjuande og sist tok Vienna, med den vinnande formelen for kald futurisme og store rockelandskap, Ultravox ut frå yttergrensene og inn i den storhårete 80-tals hovudstraumen.»
AllMusic sa «Det er mange pretensiøse og pompøse augneblink som får puristar frå Foxx-tida til å krøkje seg, men teken som eit arrogant opprør mot det gitartunge klimaet i slutten av 1970-åra, kan dei ikkje ignorerast ... Legg til fotografiet til Anton Corbijn og det smarte omslaget til Peter Saville, så har ein alle ingrediensane til ein klassikar frå tidleg i 1980-åra der. Eit par album seinare, verka det som eit lykketreff, men på Vienna, kom alle bitane saman.»
Medverkande
Ultravox
Andre medverkande
Tararuafjella
Tararuafjella (engelsk Tararuas, Tararua Range eller Tararua Ranges) er ei av fleire fjellkjeder på Nordøya på New Zealand, som dannar eit høgdedrag som går parallelt med austkysten på øya, mellom East Cape og Wellington.
Fjellkjeda er mest markert på den sørlege delen av øya, der ho dannar Rimutaka-, Ruahine- og Tararuafjella.
Tararua går i nordaustleg-sørvestleg retning i 80 km frå nærleiken av Palmerston North til dei øvre delane av Hutt Valley, der den nordlege enden til Rimutaka Range byrjar. I nord er fjellkjeda skild frå den sørlege enden til Ruahine Range av Manawatu Gorge.
Den høgaste toppen i Tararua er Mitre (som ikkje må forvekslast med Mitre Peak), som er 1570 meter høg.
Vegar
Den einaste vegen over fjellkjeda som er open i all slag vêr, er Pahiatua Track mellom Palmerston North og Pahiatua. Denne som er mykje brukt når vegen gjennom Manawatu Gorge er stengd.
Rekreasjon
Området er mykje i bruk som turområde for folk frå Wellington, og mellom dei ulike fotturane er den kjende «Southern Crossing» som går frå Otaki Forks i vest, over Mount Hector og endar ved Kaitoke.
Hyllingen
Hyllingen er eit vatn som ligg i Røros kommune i Trøndelag fylke.
Sunnylvsfjorden
Sunnylvsfjorden er ein del av Storfjorden i Stranda og Fjord kommune på Sunnmøre. Sunnylvsfjorden tek til ved Uksneset, der Storfjorden deler seg i to. Sunnylvsfjorden går sørover, medan Norddalsfjorden går austover til Tafjorden. Sunnylvsfjorden går inn til bygda Hellesylt. Eit par km nord for Hellesylt kløyver fjorden seg, Geirangerfjorden går austover, medan Sunnylvsfjorden held fram sørover.
Sunnylvsfjorden er 26 km lang, og mellom 600 m og 2000 m brei. Den største djupna er 452 m, vest for Skrenakken i Norddal kommune.
Langs fjorden ligg mange forlatne fjord- og fjellgardar, og er elles ein typisk vestnorsk fjord. Fjorden er i dag særleg omtala i samband med Åkerneset, der ein fjellsprekk i ei ukjent framtid truleg kjem til å utløyse eit stort ras.
Elva Reno
Reno er ei elv i Emilia-Romagna i Italia. Ho er den tiande lengste elva i Italia (sjette lengste av dei som renn direkte ut i havet) og den viktigaste av elvane i området bortsett frå Po. Namnet på elva har same etymologi som Rhinen og kjem frå det keltiske ordet for «rennande (vatn)».
Elva har eit nedslagsfelt på litt over 5 000 km² og i middelvassføring på 95 m³/s ved munningen. Der elva renn ut på Posletta har ho om lag 25 m³/s. Den høgaste verdien som er registrert er derimot rundt 1 000 m³/s og d et minste er 0,6 m³/s. Elva har sitt utspring i Le Lari-massivet i provinsen Pistoia (Toscana) om lag 745 meter over havet der to elva renn i hop nær Le Piastre i kommunen Pistoia. Den øvre leia hennar dannar grensa mellom Toscana og Emilia-Romagna og renn i ei skogkledd område kryssa av jernbanelinja Bologna-Porretta-Pistoia. Her er det òg bygd fleire reservoar på elva som vert nytta til produksjon av vasskraft. Reno er den elva i Appenninane som produserer mest straum etter Nera-Velino i Umbria.
Cannabis sativa
hsb:Dźiwja konop
Brütten
Brütten er ein kommune i distriktet Winterthuri kantonen Zürich i Sveits.
Kommunen ligg på eit høgt platå vest for Kemptdalen og Tösstal. Han består av landsbyen Brütten og grendene Strubikon, Birch, Eich og sidan 1922 Obereich.
MTV Live HD
MTV Live HD er ein musikk- og underhaldningskanal som blei lansert 15. september 2008 av MTV Networks Europe. Kanalen sender 24 timar i døgeret i HD-kvalitet. Kanalen er basert i MTV Networks Europe sitt hovudkontor i Warszawa i Polen.
Kanadarøye
Kanadarøye er ein laksefisk som lever i mange innsjøar i Nord-Amerika. Ho er òg utsett mange andre stadar som sportsfisk, m.a. i Trøndelag og på Austlandet. Norsk svarteliste 2007 vurderer ho som ein høgrisikoart fordi ho kan gjera så store innhogg i dei naturlege bestandane av aure og røye.
Sandefjord kommune
Sandefjord kommune er ein kommune i Vestfold og Telemark fylke, som i vest grensar til Larvik og Lardal, i nord til Re og Tønsberg og i aust til Nøtterøy og Tjøme. Kystlinja til kommunen er om lag 160 km lang, og går frå Vestfjorden i nord til Sandefjordsfjorden i sør. Kommunen omfattar også 124 øyar. Kommunesenteret Sandefjord ligg inst i Sandefjordsfjorden.
Kanadarøye
Kjenneteikn
Som andre røyer har kanadarøya lyse prikkar på mørk grøn til grå botn, men fargen varierer med miljøet.Ryggen er alltid lyst marmorert, og halen er djupt kløfta. Arten har eit stort hovud og er svakt underbitt, og kan bli opptil 126 cm og 46 kg. Han høyrer difor mellom dei største reine ferskvasslaksefiskane.
Sandefjord kommune
Sandefjord kommune omfattar dei tidlegare kommunane Sandefjord, Andebu og Stokke. Samanslåinga blei vedtatt i statsråd 24. april 2015 med verknad frå 1. januar 2017. Med dette er Sandefjord den nest største kommunen i Vestfold i areal etter Larvik, men i folketal den største kommunen.
Samferdsel
Sandefjord lufthamn, Torp har samband til nasjonale og internasjonale destinasjonar. Ferjeselskapet Color Line driv ei ferjerute til Strömstad i Sverige. Både Vestfoldbanen (med togstopp på Sandefjord stasjon og Torp stasjon) og Europaveg 18 går gjennom kommunen.
Næringsliv
Kommunen har mykje jordbruksareal. Jordbruket er særleg konsentrert om korndyrking og hagebruk, i tillegg til storfe og hønsehald. Skogbruket er i hovudsak basert på avverking av gran.
Kystlinja langs Sandefjordsfjorden, Mefjorden og Lahellefjorden er om lag 83 kilometer lang og er eit populært friluftsområde med stor hytteutbygging. Dei to halvøyane mellom Sandefjordsfjorden og Tønsbergfjorden (Østerøya og Vesterøya, delt av Mefjorden) har små gardsbruk, samlingar av bustader og feriehus.
Kommunen har vidaregåande skolar med varierte studieretningar, Skiringssal folkehøyskole og avdeling av Handelshøyskolen BI.
Rienza
Rienza (tysk Rienz) er ei elv i provinsen Bolzano nord i Italia. Ho har utspring i Dolomittane i ei høgd 2 180 meter over havet, sør for Toblach. Nær Toblach renn ho inn i Pustertal (Val Pusteria) og etter 90 km munnar ho ut i Isarco i byen Brixen i ei høgd på 550 meter over havet.
Kanadarøye
Levesett
Kanadarøye er rovfisk som et eit vidt spekter av ulike dyr: fisk, krepsdyr, insekt, ferskvassvampar og små pattedyr, men nokre bestandar et plankton heile livet. Desse populasjonane veks sakte, vert tidlegare kjønnsmogne og døyr relativt unge sett i høve til dei som et fisk.
Lendmannspartiet
Lendmannspartiet er ei nemning på ei gruppering i borgarkrigstida i Noreg. I tida etter 1150-åra ynskte dei å innføra einekongedøme etter europeisk modell. Gruppa vart utgjort av kyrkja og ein del mektige lendmenn. Ein leiande person innan grupperinga var Erling Skakke.
Kanadarøye
Levesett
Gytinga skjer om natta, når på året ho skjer varierer med utbreiingsområdet. Hannane kjem til gyteplassen først og brukar tid på å vaska stein. Når hoene kjem nokre dagar seinare tek hannane til å kurtisera dei ved å pressa seg mot dei og skjelva. Egga fell ned i holrom på botnen, og dei gytande skiljast. Prosessen vert oppatteken heilt til hoa er tom for egg. Stundom kan så mange som sju hannar og tre hoer delta i ein stor massegytingsseanse.
Kanadarøye i Noreg
Kanadarøya kom til Noreg tidleg på 1970-talet, då yngel frå eit klekkeri i Sverige vart sett ut i Rømmervatna, Kvesjøen og Murusjøen i Lierne. Den dag i dag er det formeiringsdyktige bestandar her. Dette vassdraget renn vidare ut i den svenske Ångermanälven, så vidare norsk spreiing vil ikkje kunne skje derifrå. I dag har ein likevel funne arten både i ni innsjøer i Nord-Trøndelag, og i Tunnsjøen (Lierne) og Limingen (Røyrvik). Om fisken formeirar seg her er framleis uklart.
Rienza
Rienz renn gjennom kommunane Toblach, Niederdorf, Welsberg-Taisten, Olang, Bruneck, St. Lorenzen, Kiens, Vintl, Mühlbach, Rodeneck og Brixen.
Hamp
Hamp eller harp (Cannabis sativa) er ein eittårig plante med gulgrøne blomstrar og motsette handdelte blad. Planten har vore nytta til tau, tekstilar og anna gjennom historia, men er no mest kjend som rusmiddel (sjå cannabis).
Rienza
Dei viktigaste sideelvane hennar er Aurino, som dannar Ahrntal og som utgjer 1/3 av den totale vassføringa hennar, Rio Gadera, Rio Anterselva, Rio Braies og Rio Fundres
Hamp
Hamp stammar frå Asia. Han er mykje dyrka i Søraust-Europa, Italia og Japan. Tidlegare vart planten dyrka i Sverige, og det vart gjort forsøk også i Noreg. Planten er funnen spreidd på avfallsplassar og liknande over heile Noreg, men er ikkje rekna som reproduserande.
Rienza
Den største vassføringa til Rienz ligg på rundt 60 m³/s.
Hamp
Hamp er særbu. Hannplanten har finare bastfibrar enn hoplanten, og gjev difor betre hampfibrar.
Kanadarøye
Kanadarøye i Noreg
Ved Oslo blei kanadarøye sett ut i Lutvann og Nøklevann som eit eksperiment i 1985. I alle fall i Lutvann ser det ut til å førekomma gyting. Det føreligg òg nokre usikre observasjonar frå Maridalsvatnet.
Masato Hashimoto
Masato Hashimoto er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Urawa Reds, Tochigi SC, V-Varen Nagasaki, SC Sagamihara og Grulla Morioka.
Gjentehirden
Gjentehirden eller jentehirden var ein del av hird-organisasjonen til det norske fascistpartiet Nasjonal Samling. Gjentehirden var ein organisasjon for unge kvinner og jenter mellom 14 og 18 år. Gjentehirden kan samanliknast med det tyske BDM (Bund Deutscher Mädel), som var ein del av Hitlerjugend. Over i rang stod Kvinnehirden og Nasjonal Samling sin kvinneorganisasjon.
Aktivitet
For å verta medlem av hirden måtte ein sverja fylgjande eid:
Fleire vart i landssvikoppgjeret etter den andre verdskrigen dømde for mellom anna å ha vore medlem i jentehirden.
Namnesoge
Namnet «hird» var inspirert frå norrøn tid. Hird i norrøn tid tydde krigsmennene til ein hovding, stormann eller konge. NS Ungdomsfylking var ein organisasjon for ungdomar generelt. Etter kvart vart det oppretta ymse underorganisasjonar, og frå om lag 1940 av vart det organsiert jente- og gutehird. Småhirden var for jenter mellom 10 og 14 år.
Namnet «gjente» kom av Rettskrivinga av 1941. I hovudsak gjekk rettskrivinga ut på å fjerne samnorske former i bokmål ("det Kohtske knot"), men på den andre sida ta inn nokre få særnorske symbolordformer som skulle peika attende til norrøn tid.
Bottenfjellet
Bottenfjellet er ein tidlegare tettstad i Åsbygda i Stange kommune i Innlandet.
Hostovatnet
Hostovatnet er eit vatn som ligg i Orkland kommune i Trøndelag fylke.
Yusuke Hayashi
Yusuke Hayashi er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Urawa Reds, Thespa Kusatsu og Grulla Morioka.
Confederación Nacional del Trabajo
Confederación Nacional del Trabajo (CNT; Den nasjonale arbeidarkonføderasjonen) er ein spansk konføderasjon av anarkosyndikalistiske fagforeiningar. Dei høyrer til International Workers' Association. På kastiljansk] er namnet AIT - Asociación Internacional de los Trabajadores. Derfor ser ein gjerne initialane CNT og AIT saman på flagg og plakatar. (Sjå bilete). Historisk sett var CNT òg forbunden med Federación Anarquista Ibérica (CNT-FAI). CNT har gjennom heile soga si spela ei stor rolle i den spanske [[arbeidarrørsla. CNT vart skipa i 1910 i Barcelona i Catalunya. Trass i at organisasjonen i fleire tiår var ulovleg i Spania, under Franco-diktaturet, held CNT i dag fram med å delta i den spanske arbeidarrørsla, og dei fokuserer på prinsippa om arbeidarsjølvstyre, føderalisme og gjensidig hjelp. Føderalisme betyr i denne samanhengen frivillig samarbeid av sjølvstyrte arbeidarkollektiv og kommunar.
CNT har vorte portrettert i nyare spansk film gjennom Vicente Aranda sin film Libertarias frå 1996, ein film som fokuserer på ei gruppe kvinnelege militssoldatar frå CNT ved Aragon-fronten under den spanske borgarkrigen.
Montauban
Byen er hovudsakleg bygd i raudfarga murstein og ligg ved den høgre breidda til elva Tarn, der ho renn i hop med Tescou.
Historie
Med unntak av Mont-de-Marsan er Montauban den eldste av bastides i Sør-Frankrike. Han vart grunnlagd i 1144 då Alphonse Jourdain, greve av Toulouse gav han mykje fridom. Innbyggjarane kom hovudsakleg frå Montauriol, ein landsby som hadde vakse opp rundt det nærliggande klosteret St. Théodard.
På 1200-talet leid byen under herjingane til katarane og av Inkvisisjonen, men i 1317 hadde han tatt seg opp så pass mykje at pave John XXII valde byen som senter for eit bispedøme, der basilikaen St. Théodard vart domkyrkja.
Med freden i Brétigny i 1360 vart byen gjeve til engelskmenna, men dei vart forvist av innbyggjarane i 1414. I 1560 slutta biskopane seg til protestantismen, forviste munkane og øydela domkyrkja. Ti år seinare vart byen ein av fire tilfluktsstader for hugenottar under Freden i Saint-Germain, og danna ein liten sjølvstendig republikk. Han var hovudkvarteret for hugenottopprøret i 1621, og stod imot ei 86 dagar lang omleiring av Louis XIII. Han kom ikkje under den kongelege makta før La Rochelle fall i 1629, då festningsverka der vart øydelagd av Kardinal Richelieu. Protestantane vart igjen forfulgt etter opphevinga av Ediktet i Nantes i 1685.
Økonomi
Hovudnæringane til byen er handel med jordbruksvarer, hestar, fjørfe, i tillegg til planteskular, kleproduksjon, møller, trelasthandel og produksjon av møblar, silkedukar og stråhattar.
Holtsjøen
Holtsjøen er ein innsjø som ligg i Midtre Gauldal kommune i Trøndelag fylke.
Knut Kirkhorn
Knut Rasmusson Kirkhorn var ein lærar, gardbrukar og politikar for Venstre. Stortingsrepresentant 1875, 1877 og 1880–85. Han var fyrste ordføraren i Hornindal.
Kirkhorn var frå Hornindal i Nordfjord, faren var gardbrukar. Sjølv vart han seminarist frå Stord i 1850, og deretter huslærar hos soknepresten Nils Nilssen Dahl på Eid i Nordfjord, Walter Scott Dahl var då ein av elevane hans. Han va lærar og kyrkjesongar i heimbygda Hornindal frå 1852. I 1859 tok han over farsgarden og dreiv sidan denne. Då Hornindal i 1867 vart utskilt som eige herad frå Eid, vart Kirkhorn vald til ordførar.
20. februar 1875 møtte Kirkhorn for fyrste gong på Stortinget, som vararepresentant frå Nordre Bergenhus amt. Han var på Stortinget ut 1875-sesjonen som medlem av protokollkomiteen, og han sat der også heile 1877-sesjonen som varamann. 1880–85 møtte han som amtets 4. representant, heile tida var han medlem av kyrkjekomiteen, inkludert 1877. Han var 1880-85 også medlem av Lagtinget, og var såleis 1883-84 medlem av riksretten.
Kirkhorn døydde på Tynset 3. mars 1885, på heimferd frå Stortinget. Dagen føreåt fekk han, grunna sjukdom, permisjon frå Stortinget og reiste då med tog frå Kristiania.
Iron Maiden
Iron Maiden er eit engelsk heavy metal-band skipa i Leyton i Aust-London i 1975 av bassisten og låtskrivaren Steve Harris. Bandet har så langt gjeve ut seksten studioalbum og elleve konsertalbum.
Bandet er pionerar innan new wave of British heavy metal (den nye bølgja innan britisk tungmetall) og fekk først suksess tidleg i 1980-åra. Etter fleire endringar i besetninga, gav bandet ut ei rekkje platina- og gullplater i Storbritannia og USA, som The Number of the Beast i 1982, Piece of Mind i 1983, Powerslave i 1984, konsertalbumet Live After Death i 1985, Somewhere in Time i 1986 og Seventh Son of a Seventh Son i 1988. Etter at vokalisten Bruce Dickinson og gitaristen Adrian Smith om attende til bandet i 1999, har dei igjen blitt populære, og gav i 2010 studioalbumet The Final Frontier, som nådde toppen av albumlistene i 28 land og fekk god omtale. Det sekstande studioalbumet, The Book of Souls, kom ut 4. september 2015.
Trass i lite speletid på radio og TV, vert Iron Maiden rekna som eit av dei mest suksessrike heavy metal-banda i historia. Express.co.uk rapporterte i 2017 at bandet har seld over 100 millionar plater verda over. Bandet vann Ivor Novello-prisen for internasjonale prestasjonar. Bandet har heldt over 2000 konsertar i karrieren sin. Dei siste 35 åra har bandet vore kjend for maskoten «Eddie», som er avbilda på nesten alle album- og singelomslaga deira, i tillegg til at han er med på konsertane deira.
Tidlege år (1975–78)
Iron Maiden vart skipa juledag 1975 av bassisten Steve Harris, kort tid etter at han forlet den førre gruppa si, Smiler. Harris henta inspirasjon til namnet på bandet frå filmversjonen av The Man in the Iron Mask frå romanen til Alexandre Dumas. Tittelen minna han om jernjomfrua (engelsk iron maiden), eit torturreiskap. Etter månader med øvingar, spelte Iron Maiden den første konserten sin i St. Nicks Hall i Poplar den 1. mai 1976, før dei byrja å spele fast på the Cart and Horses Pub i Maryland Point i Stratford.
Den originale besetninga varte ikkje så lenge, og vokalisten Paul Day vart første mann ut, sidan han i følgje Harris «mangla energi eller karisma på scenen». Han vart erstatta av Dennis Wilcock, ein Kiss-fan som brukte sminke og falskt blod på scene. Venen til Wilcock, Dave Murray, vart invitert med i bandet, til stor misnøye hos dei andre gitaristane i bandet, Dave Sullivan og Terry Rance. Frustrasjonen deira førte til at Harris ein kort periode la ned Iron Maiden i 1976, men gruppa kom raskt saman att med Murray som sologitarist. Steve Harris og Dave Murray har vore dei lengstvarande medlemmmane i bandet og vore med på alle utgjevingane deira.
Iron Maiden henta inn nok ein gitarist i 1977, Bob Sawyer, som fekk sparken då han skjemde ut bandet med å late som han spelte gitar med tennene sine. Det oppstod spaning i bandet igjen, og splid mellom Murray og Wilcock, og Harris vart overtydd til å gje Murray sparken, i tillegg til den originale trommeslagaren Ron Matthews. Det vart sett saman ei ny besetning, inkludert det framtidige Cutting Crew-medlemmet Tony Moore på klaverinstrument, Terry Wapram på gitar, og trommeslagaren Barry Purkis. Ein dårleg konsert på the Bridgehouse, ein pub i Canning Town, i november 1977, var den første og einaste konserten dei spelte, og førte til at Purkis vart erstatta av Doug Sampson. Samstundes vart Moore beden om å slutte sidan Harris meinte at det ikkje passa seg med klaverinstrument i stilen til bandet. Eit par månader seinare fann Dennis Wilcock ut at han hadde fått nok og slutta for å starte sitt eige band, V1, og Dave Murray vart henta inn att. Sidan han føretrekte å vere den einaste sologitaristen i bandet, mislikte Wapram at Murray kom attende og fekk sparken.