cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kapituleringa til Estland og Livland
Bakgrunn
Under den store nordiske krigen kjempa August den sterke av Sachsen-Polen-Litauen og Peter den store av Russland i lag om å erobre og dele dei svenske områda i Baltikum med Preobrazjenskoje-traktaten i 1699. Under krigen klarte Karl XII av Sverige å slå den russiske armeen i Narva i 1700, og følgde så August den sterke inn i Sachsen. Då den svenske hovudarmeen var borte, klarte dei russiske styrkane å omgruppere seg og erobre dei fleste baltiske provinsane fram til 1710, då dei siste svenske skansane Riga, Reval og Pernau kapitulerte. På denne tida var den svenske hovudarmeen utsletta, dei baltiske provinsane var herja av krig og pest, og Peter den store hadde personleg avfyrt dei første bombene under kringsetjinga av Riga i november 1709.
Vilkår
I den estiske og livlandiske kapituleringa stadfesta Russland i det store og heile dei lokale lovene og rettane, særleg retten til protestantisk tru, noko som gav områda administrativt, økonomisk, sosialt og kulturelt sjølvstyre. Dette omfatta lover og rettar som daterte tilbake til Klosterstaten til Den tyske riddarordenen og i Estland danske lover. Reduksjon av desse rettane av svensk einevelde hadde ført til at den liviske adelen drog i eksil og talsmenn for den liviske adelen Johann Reinhold von Patkul klarte å drive lobbyverksemd for krig mot Sverige i opptakten til krigen, og stadfestinga deira var for å sikre lojalitet i den baltiske eliten, der mesteparten hadde vore sterkt imot ei russisk erobring, til tsaren. Kapituleringa vart avslutta ekskusivt av dei baltiske tyske borgarane og adelsklassen. Den estisk- og livisk-talande folkesetnaden vart ikkje nemnd.
Stadfestinga av lokal lov og administrasjon førte til at mange svenske lover og påbod vart gjeldande under det russiske styret. Til dømes vart ei ufullstendig liste på 122 framleis gjeldande svenske påbod publisert i Reval i 1777, og den svenske prestestanden vart først erstatta i 1832.
Kapituleringa til Livland braut kravet til August den sterke i Preobrazjenskoje-traktaten (1699) og fornyinga den 20.-21. oktober 1709 Thorn-traktaten. I følgje avtalen skulle August få Livland etter delinga av dei svenske maktområda. Boris Sjeremetev ignorerte bøna til Gerhard Johann von Löwenwolde om å følgje desse avtalane, og Sjeremetev fekk livlendingane til å sverje truskap til Peter den store. Löwenwolde, som tidlegare tente August den sterke, vart fullmektig for Peter i Livland og hadde denne stillinga fram til 1713.
Følgjer
Før fiendskapen mellom Sverige og Russland enda i Nystad (1721), aksepterte ikkje svenskane kapituleringa. Svensk etterretning opererte i dei okkuperte områda og forhøyrte folk som rømde frå desse provinsane til sjølve Sverige. I 1711 og 1712 gjekk den svenske marinen fleire gonger i land langs den estiske kysten, brende landsbyar og eigedomar. Større ekspedisjonar vart planlagt samstundes, mellom anna eit marint åtak på Ösel (Saaremaa) i 1711 og landgang med alle svenske soldatar stasjonert i Finland, men desse planane vart ikkje sett i verk. Den siste planen for å ta dei baltiske provinsane attende med makt vart lagt i 1720, men heller ikkje desse vart utførte. Det svenske styret opprettheldt ein administrasjon i eksil for dei baltiske områda, og tilsette personar i ledige adminsitrative stillingar fram til 1720. Den russiske administrasjonen, med Boris Sjeremetev, reagerte med å forby dei lokale innbyggjarane kontakt med Sverige.
Den 30. august 1721 formaliserte freden i Nystad dei nye områda til Russland i Baltikum og kapituleringa av desse i paragraf IX, X, XI og XII. Sverige måtte sei frå seg alle framtidige krav på desse områda og stryke provinsane frå kongetittelen. Peter den store endra samstundes tittelen sin frå tsar til imperator, og retta tittelen til kniaz Estlanskji, Livlandskji i Korelskji, eller hertug av Estland, Livland og Karelia. Erobringa av dei tidlegare baltiske maktområda til Sverige var eit mål under krigane som følgde det neste hundreåret etter den store nordiske krigen, sidan desse områda var særs strategisk viktige og Livland hadde vore ei stor kornkjelde for Sverige. Likevel vart det ikkje suksess i nokre av dei russiske russisk-svenske krigane i 1741–1743, 1788–1790 og 1808–1809. Som Loit (2004) skriv: "Det var nyvinninga av Estland i 1561 som markerte starten for Sverige som ei europeisk stormakt, og det var då dei baltiske provinsane vart tapt til Russland i 1710 (1721), under den store nordiske krigen, at Sverige vart omforma til ein nasjon med lågare makt igjen."
Nyvinninga av Estland og Livland introduserte ein ny klasse av ein baltisk tysk adel til dei russiske hoffa. Dei neste hundreåra klarte baltiske tyskarar å ta viktige stillingar i Det russiske imperiet. I 1795 fullførte det tidlege moderne Russland den baltiske utvidinga med å vinne til seg Kurland etter ei kapitulering liknande den estiske og liviske, etter den tredje delinga av Det polsk-litauiske samveldet. Dei baltiske provinsane fekk halde den spesielle statusen sin i Det russiske imperiet fram til tsar Nikolai I starta å russifisere i 1840-åra. Mellom 1883 og 1905 under tsar Aleksander III, før den nasjonalistiske linja til endringar i administrasjonen og utdanninga, før den russiske revolusjonen i 1905 stoppa situasjonen. Etter erobringa av dei baltiske provinsane hadde Peter den store garantert at dei skule få halde tysk som offisielt språk, men Katarina II innførte russisk som det andre offisielle språket, og i 1880-åra vart russisk innført som andre fellesspråk.
Kjelder
''
Klorargyritt
Klorargyritt eller hornsølv er eit gråleg, voksaktig mineral som består av sølvklorid, AgCl (klorargyritt, cerargyritt), ofte med eit mindre innhald av sølvbromid, AgBr (bromargyritt, bromyritt). Det krystalliserer kubisk og finst som eit sekundært produkt i ei rekkje sølvførekomstar. Det skal òg vere funne på Kongsberg i eldre tid.
Hereford
Hereford (walisisk Henffordd) er administrasjonsbyen i grevskapet Herefordshire i det vestlege England. Han ligg ved elva Wye, kort veg frå grensa til Wales. I 1189 vart byen i eit offisielt dokument omtalt som «Hereford i Wales».
Herefordkatedralen vart reist i 1079. I katedralsbiblioteket vert Mappa Mundi oppbevart, eit verdskart frå 1200-talet.
Byen er kjent som eit handelssenter for jordbruksområda i omegnen. Viktige produkt er sider, øl, lêrvarer, kveg, metallvarer og kjemikaliar.
Fylkesveg 295 i Oppland
Fylkesveg 295 i Oppland går mellom Riste bru og Åstadvollen i Vestre Slidre kommune. Vegen er 3,8 km lang.
Hereford
Eliteavdelinga til Den britiske hæren, Special Air Service (SAS), har basen sin i Hereford, i utkanten av byen.
Fram til 1. april 1998 var byen eit administrativt distrikt, først i Herefordshire til 1974 og så i Hereford og Worcester. Da Herefordshire vart gjenoppretta som grevskap i 1998 vart distriktsinndelinga fjerna, og byen vart i staden administrasjonssenter for heile Herefordshire.
Den lokale fotballklubben er Hereford United FC.
Hope-diamanten
Hope-diamanten er ein 45½ karats safirblå diamant, og ein del av ein 112 karats stein som vart ført til Europa frå India og kjøpt av Ludvig XIV av Frankrike i 1668. Han vart slipt i 1673 til ein 67 karats stein, som forsvann i 1792 under den franske revolusjonen då dei franske kronjuvelane vart stolne. Ein trur at Hope-diamanten er diamanten til den franske kongen i omslipt utsjånad. Han har sidan 1958 tilhøyrt Smithsonian Institution i Washington D.C.
Han er kalla opp etter londonbankieren H.P. Hope.
Møre-Silda
Møre-Silda er ein sluk som opphavleg var produsert av Remen slukfabrikk i Måndalen i Romsdal. Truleg var sluken introdusert i 1955 ved oppstarten av fabrikken. Sluken var designa av Arnulf Remen i bygda Måndalen der slukfabrikken låg fram til 1997. I 1997 vart fabrikken seld og produksjonen flytta til Gjemnes på Nordmøre. I dag er produksjonen flytta til Asia og Remen slukfabrikk AS inngår som ein del av konsernet Rapala VMC.
Møre-Silda blir omtalt som Noregs mest selde skeisluk. Sluken har vore og er produsert i ei rekke variantar frå 6 gram og oppover til 55 gram. Opphavleg var dei produserte i koppar, sølv og messing med raud eller svart rygg. I dag er sluken å få i ei rekke nye variantar og blir marknadsført som Møresilda Classic, Holografisk, Nordlys, Ørret, Sjøørret og Laks.
I tillegg til Møre-Silda produserer Remen slukfabrikk Møreungen, Mørepilken og Atomsilda.
Naturminne
Naturminne er freda område eller einskilde naturobjekt. Dette kan til dømes vera einskilde tre, vassdrag, fossar eller geologiske, botaniske eller zoologiske førekomstar som ein reknar som verneverdige. Dette kan til dømes vera fordi dei har stor tyding for biologisk mangfald.
Labinsk
Labinsk (russisk Лаби́нск) er ein by i Krasnodar kraj i Russland med om lag 60 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Bolsjaja Laba, ei sideelv til Kuban, rundt 150 km søraust for Krasnodar.
Naturminne
Per 2006 var det oppretta 280 naturminne i Noreg. Det første botaniske naturminnet i Noreg blei freda i 1914. Det var eiketreet «Den gamle Mester» i Krødsherad i Buskerud. Eit døme på eit geologisk naturminne er Bjerkøya naturminne i Asker kommune. Kvitskriuprestan i Sel kommune er eit døme på eit geologisk naturminne i Noreg.
Labinsk
Stanitsaen Labinskaja vart grunnlagt hausten 1841. Don-kosakkar var dei første nybyggjarane i den nye stanitsaen. I 1947 fekk han bystatus og namnet vart endra til det noverande Labinsk.
Økonomi og næringsliv
Sidan byen ligg i eit viktig jordbruksområdet er økonomien til byen prega av næringsmiddelindustri. Det finst òg annan lettindustri, mellom anna ein fottøyfabrikk og ein måling- og lakkfabrikk.
Ricky Gardiner
Ricky Gardiner er ein skotsk gitarist og låtskrivar.
Han har spelt i sitt eige band, Beggars Opera, og med David Bowie og Iggy Pop. For Bowie spelte han sologitar på albumet Low i 1977. Han arbeidde med Pop på Lust for Life same året. Albumet inkluderte «The Passenger», som vert rekna som ein av dei beste songane til Iggy Pop. Gardiner skreiv musikken for denne songen. Bowie-biografen David Buckley skildra songen som «besett med ein av dei beste gitarriffa gjennom tidenen».
Sidan 1970-åra har Gardiner spelt og skrive songar innan mange stilartar, mellom anna ambient, klassisk musikk og rock and roll.
Ein bißchen Glück
Ein bißchen Glück var den tyske uttakinga til Eurovision Song Contest 1996 i Oslo i Noreg og fann stad 1. mars 1996 i Friedrich-Ebert-Halle i Hamburg-Harburg.
Animalisms
Animalisms er eit bluesrockalbum av The Animals, gjeven ut og Storbritannia i juni 1966.
Albumet inneheld mange av dei same songane som den amerikanske versjonen av Animalization som kom ut to månader seinare, i august 1966.
Animalisms nådde fjerdeplassen i Storbritannia.
Schwedt-traktaten
Schwedt-traktaten vart underskriven den 6. oktober 1713, under den store nordiske krigen mellom Det russiske tsardømet og Brandenburg-Preussen i Schwedt. Brandenburg-Preussen vart lovd det sørlege Svensk Pommern opp til elva Peene, som nettopp hadde vorte erobra av Russland. Til gjengjeld skulle Brandenburg-Preussen akseptere den russiske annekteringar av svenske Ingermanland, Estland og Karelia, og betale 400 000 thaler til Russland. Det sørleg Svenske Pommern skulle administrerast av Brandenburg-Preussen fram til ein kom fram til ein endeleg fredsavtale.
Lana Del Rey
Elizabeth Woolridge Grant, betre kjend under scenenamnet Lana Del Rey, er ein amerikansk songar og låtskrivar. Del Rey byrja opphavleg å synge i klubbar i New York City då ho var 18 år og signerte den første platekontrakten sin då ho var 20 med 5 Points Records. Ho gav ut det det første digitale albumet sitt, Lana Del Ray a.k.a. Lizzy Grant i januar 2010. Del Rey kjøpte seg sjølv ut av kontrakten med 5 Points Records i april 2010 og signerte ein felles kontrakt med Interscope, Polydor og Stranger Records i oktober 2011. Debutsingelen hennar, «Video Games» kom ut i juni 2011 og ein musikkvideo laga av Del Rey sjølv for songen vart lagt ut på YouTube i august 2011. Etter at songen spreidde seg som eit virus på nettet med over 20 millionar visingar, vart det andre studioalbumet hennar, Born to Die, gjeve ut i januar 2012. Albumet selde opp mot 3 millionar eksemplar verda over og vart eit av dei bestseljande albuma i 2012. Albumet gjekk inn på listene mange stader i Europa og gav fleire store hittar som «Blue Jeans», «National Anthem», «Born to Die» og «Summertime Sadness». Den tredje EPen hennar, Paradise, kom ut i november 2012 både for seg sjølv og som eit dobbeltalbum i lag med Born to Die. Songane hennar og musikkvodeoane har vorte nominerte til feire prisar. Ho har vunne Q Award for Beste nykommar, ein BRIT Award for bsste internasjonale gjennomb rot og ein GQ Award for årets kvinne.
Fylkesveg 302 i Oppland
Fylkesveg 302 i Oppland går mellom Vangsnes og Hensåsen i Vang kommune. Vegen er 3,9 km lang.
MF «Bjørgvin»
MF «Bjørgvin» er ei bilferje levert frå Løland Verft i Leirvik i Sogn i juli 1975 til Rutelaget Askøy-Bergen, og gjekk i rute mellom Askøy og Bergen.
I 1986 vart ferja kjøpt av Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD) og i 1987 vart ho omdøypt «Eidfjord». Ferja var i flåten til HSD Sjø og Tide Sjø, før ho i 2007 vart seld til Kroatia og Split Tours. Der fekk ho namnet MF «Nosac»
Le Dôme
Le Dôme (eller Café du Dôme) er ein restaurant på Montparnasse i Paris. Han er òg kjent som «the Anglo-American café», og var lenge tilhaldsstad for kunstnarar og intellektuelle.
Plassering
Kaféen ligg på hjørnet mellom boulevard Montparnasse og rue Delambre.
Dômiers
Nemninga «Dômiers» viser til ei internasjonal gruppe kunstnarar og forfattarar som møttest på Café du Dôme. Mellom dei finn ein:
Rutelaget Askøy-Bergen
Rutelaget Askøy-Bergen AS (A-B) vart stifta i 1950. Hovudverksemda til selskapet fram til Askøybrua vart opna i 1992, var lokal ferje- og busstrafikk mellom Askøy og Bergen. I tillegg dreiv selskapet ferjedrift mellom Bergen og Stavanger, og i fem år i Boknafjorden i Rogaland. Denne siste ruta vart overteken av Boknafjorden Ferjeselskap i 1992. I dette selskapet var BNR 50% eigar fram til 2002.
Skip
Rutelaget Askøy-Bergen-eigde fartøy
Morley i West Yorkshire
Morley er ein by med kring 60 000 innbyggjarar som har vokse saman med Leeds i England i Storbritannia. Historisk sett har kolgruvedrift og produksjon av ullvarer vore viktige næringar.
Byen Siegen i Tyskland er venskapsby med Morley.
Deception-elva
Deception-elva er ei elv på Sørøya på New Zealand. Ho er ei sideelv til Otiraelva i regionen West Coast, og renn stort sett i nordleg retning frå utspringet i hellingane under Mount Franklin. Ho renn nær Goat Pass, som gjev tilgang til Mingha River. Nesten heile elveløpet ligg innanfor nasjonalparken Arthur's Pass National Park.
Elva vart i si tid kalla «Goat Creek» ('Geitebekken'). Ho vart utforska om kring år 1900 som ei mogeleg alternativ rute for jarnvegslinja Midland Line, og landmålaren åtvara mot at vass-standen i elva kunne vera bedragersk (deceiving). Om lag tre månandar seinare valda flaum i elva inn i dalen Otira Valley skade på jarnvegen for fleire tusen pund, og elva fekk namnet ho ber i dag.
Miljøverndepartementet, Department of Conservation, vedlikeheld ein tursti langs elva, og han er ein del av den årlege mangekamptevlinga Coast to Coast Race. Der er tilgjengelege villmarkshytter for fotturistar, ei nær Goat Pass og ei anna litt lenger nede langs elva.
Hurghada
Hurghada (arabisk الغردقة, El Ġardaqa) er ein by i Egypt. Byen ligg på vestkysten av Raudehavet og er hovudstaden i guvernementet Al-Bahr al-Ahmar. Hurghada lever hovudsakleg av turisme.
Næringsliv
Dei store turistattraksjonane i byen er strendene langs Raudehavet og korallreva. Her finst også gode høve til snorkling og dykking. Ikkje langt frå Hurghada-kysten ligg det fleire koralløyar. Nord, aust og sør for byen er det hovudsakleg ørken, og byen har då også eit varmt ørkenklima.
I Hurghada finst det i dag ei rekkje hotell, og hotella eig størsteparten av strendene langs kysten. I tillegg finst her kjøpesenter, basargater og internasjonal flyplass. Byen har vegsamband nordover mot Kairo og Suez og sørover mot grensa til Sudan. Ferjesamband mellom Hurghada og Sharm el-Sheikh, samt mellom Hurghada og Sinaihalvøya.
Arve Melchior Bakken
Arve Melchior Bakken er ein norsk journalist. Han er frå Årdal.
Bergen-Kleppestø
Bergen-Kleppestø var eit ferjesamband mellom Bergen og Kleppestø i Askøy kommune frå 18. mai 1955 til 12. desember 1992, driven av Rutelaget Askøy-Bergen. Ferjesambandet vart lagt ned då Askøybrua opna.
Arve Melchior Bakken
Bakken har m.a. jobba som journalist i Aftenposten og i perioden 1990-1992 var han redaktør i Fjordabladet.
Humittgruppa
Humittgruppa ei gruppe gule til brune mineral som opptrer i einskilde kontakt- og skarnførekomstar. Dei er magnesiumsilikat med fluor og hydroksyl. Humittgruppa omfattar fleire mineral som er kjemisk og strukturelt nærskyldt: norbergitt Mg3SiO4(OH,F)2(rombisk), chondroditt Mg5(SiO4)2(OH,F)2(monoklin), humitt Mg7(SiO4)3(OH,F)2(rombisk) og klinohumitt Mg9(SiO4)4(OH,F)2(monoklin).
Det er kalla opp etter A. Hume, 1749–1838, ein engelsk kunst- og mineralsamlar.
Will The Circle Be Unbroken, Volume III
Will the Circle Be Unbroken, Volume III er det 24. studioalbumet til det amerikanske countryrockbandet Nitty Gritty Dirt Band.
DeVriesbreen
DeVriesbreen er ein bratt sidebre like aust for Peckhambreen, som flyt frå sørsida av Britannia Range og ut i Byrdbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Arthur L. DeVries, ein biolog i US Antarctic Research Program ved McMurdo-basen i 1961–62 og 1963–64.
Will The Circle Be Unbroken, Volume III
Dette albumet var den tredje i serien som starta med Will the Circle Be Unbroken i 1972 og Will the Circle Be Unbroken: Volume II i 1989, og som desse to vart det spelt inn med ei rekkje kjende countryartistar. Eit par av artistane hadde vore med på dei to første albuma. Doc Watson spelte «I Am a Pilgrim» som ein hyllest til den avdøde Merle Travis, som hadde sunge den same songen på den første utgåva. Jimmy Martin, Earl Scruggs og Randy Scruggs var òg med på alle tre albuma. Frå utgåva i 1989 var Johnny Cash attende med «Tears in the Holston River» til minne om Maybelle Carter, svigermora hans som spelte på den første plata. Det same var Emmylou Harris og Ricky Skaggs. Nye andlet erstatta dei som var gått bort. Willie Nelson deltok på to songar, mellom anna i ein duett med Tom Petty på «Goodnight, Irene». Taj Mahal syng «Fishin' Blues».
Som på dei to andre albuma vert titelsporet framført av heile ensemblet av musikarar, der versa vert sungen av Taj Mahal, Allison Krauss og Doc Watson.
Albumet nådde 18. plassen på den amerikanske countrylista.
Innhald
Plate 2 inneheld òg bakomscenar av songen «Take Me in Your Lifeboat».
Medverkande
Featured Solovokalists
Gjestemusikarar
Brecherbreen
Brecherbreen er ein brei isbre, 9 km lang, nord i Churchill Mountains som flyt nord mellom Rundle Peaks og Mandarich Massif og ut i Byrdbreen. Han vart kalla opp etter Henry H. Brecher frå Byrd Polar Research Center ved Ohio State University. Han gjorde glasiologiske undersøkingar i Antarktis i over 30 år, 1960–95, og fann mellom anna overflatefarten og tjukkleiken til Byrdbreen.
Holstein
Holstein eller Holsten (dansk Holsten, uttalt med lang e, høgtysk Holstein, nedertysk Holsteen) er eit område i Nord-Tyskland, i delstaten Schleswig-Holstein.
Holstein var opphavleg eit grevskap, men vart frå 1474 eit hertugdømme som ein del av det tysk-romerske riket. Valet av hertug eller greve skjedde på landstinga som vart haldne ved Bornhøved. Folkeforsamlingane på landstinga utvikla seg til stenderforsamlingar, kalla landdagar.
I 1460 lukkast det Kristian I å bli vald til regjerande fyrste i både det danske hertugdømmet Slesvig og det tyske Holstein, det vil seie at hertugdømma kom i personalunion med Danmark og Noreg. Men då Kristian I døydde, vart regjeringsmakta igjen delt. Broren hans, Fredrik, vart vald til regjerande hertug saman med kong Hans. Det førte til delinga i 1490, som fekk konsekvensar for Sønderjylland. Fellesregjeringa opphøyrde i Slesvig etter 1713, då den gottorpske del av Slesvig kom inn under kongen, Frederik IV.
Som hertug av Holstein var den dansk-norske kongen vasall under det tyske riket. Dette vart oppløyst i 1806 og Holstein vart ein del av det danske monarkiet. Frå 1815 var det samtidig ein del av det tyske forbundet. I 1848 braut det ut eit ope opprør, som vart slått ned i treårskrigen. Forsøk på å innføre ein fellesforfatning for kongeriket Danmark og hertugdømmet Slesvig vart stoppa, sidan stenderforsamlingane i Holstein og Slesvig var tyskdominerte. Dei ynskte ei samanslutning av Schleswig og Holstein til ein stat. Austerrike og Preussen støtta stenderforsamlingane, og erobra hertugdømma i 1864. Schleswig og Holstein vart i 1867 sameint til provinsen Schleswig-Holstein og innlema i kongeriket Preussen. Nordslesvig vart i 1920 igjen dansk etter folkeavstemminga om Slesvig. Det øvrige Schleswig-Holstein vart frå 1946 ein eigen tysk delstat.
Torstenson-krigen
Torstenson-krigen eller Hannibalfeiden var ein krig mellom Danmark-Noreg og Sverige i åra 1643–1645.
Svenskane stod med store styrkar i Tyskland på grunn av Trettiårskrigen, og Christian IV blanda seg inn ved å intrigere mot svenskane. Svenskane gjennomføre difor eit overraskingsåtak på Danmark 12. desember 1643. Den svenske generalen Torstensson gjekk inn i Jylland frå Nord-Tyskland. Ei anna styrke gjekk til åtak mot Sjælland frå Pommern, medan ei tredje styrke, på 11 000 menn, gjekk til åtak mot Skåne.
I 1644 sende Christian IV ein sjøstyrke mot Kiel, og mista auget sitt i sjøslaget som stod i juli. Same år tok svenskane Helsingborg, Lund og Landskrona. Dei åtaka ikkje Malmö på grunn av den sterke festninga der.
I Noreg fekk den danske statthaldar Hannibal Sehested løyve til å byggje ut hæren. På rekordtid organiserte og øvde han opp ein hær. Han delte distrikta opp i legder, som plikta å stille soldat med utstyr. I løpet av kort tid var hæren på 10 000 menn, der 8 000 var bondesoldatar. Sehested si oppgåve var å lette på presset på Danmark, ved å åtake svenskane i Dalsland og Värmland, pluss Göteborg. Det vart med nokre korte raid, før svenskane gjekk inn i norske Bohuslän på slutten av krigen.
Ved freden i Brömsebro mista Danmark-Noreg øyene Gotland og Ösel, og dessutan Jämtland, Härjedalen og Idre og Särna.
André Malraux
André Malraux,  var ein fransk eventyrar, forfattar, intellektuell og politikar, fødd i 53 rue Damrémont i Paris og død i Créteil (Val-de-Marne). I 1996, på tjueårsdagen for hans død, vart oska hans overført til Panthéon, ei kyrkje i Paris som vart bygd for å hyse leivningane etter den heilage Geneviève, og som seinare har vorte kyrkje for å heidre folk som har markert seg i fransk soge.
André Malraux var hovudsakleg sjølvlærd, og full av eventyrlyst. I 1923 reiste han saman med hustrua si til den dåverande franske kolonien Fransk Indokina, der han og ein kamerat reiv laus sju antikke steinstatuar frå tempelet Banteay Srei i Angkor, den gamle hovudstaden i Khmerimperiet, for å selje statuane til ein samlar. Båe vart arrestert då dei kom til Phnom Penh i slutten av desember 1923, og Malraux vart 28. oktober 1924 dømd til tre år i fengsel, kameraten til halvtanna år. Men etter eit diplomatisk arrangement kunne Malreux likevel returnere til Paris allereie i november 1924. I 1925 reiste han attende til Indokina og skipa ei avis, L'Indochine, som fremja antikolonialistiske idear og seinare fekk namnet L'Indochine enchaîné («Indokina i lekkjer»). På slutten av 1925 drog han frå landet att.
I 1929 vart han kunstnerisk direktør i bokforlaget éditions Gallimard. Saman med si hustru Clara gjorde han fleire turar i Austen frå 1929 til 1931. I 1931 kom romanen La Voie royale som er sterkt inspirert av desse hendingane. Han utgav Calligrammes av poeten Guillaume Apollinaire og skipa Galerie de la NRF. Same året stod han for fleire utstillingar med asiatisk kunst av ymse slag, og vitja Burma, Singapore,  Hong Kong, Kina, Japan, Canada og Sambandsstatane på ei reise verda rundt finansiert av forleggjar Gaston Gallimard.
Frå 1933 kjempa han mot fascismen og nazismen. På det første møtet i l'Association des écrivains et artistes révolutionnaires (Samanslutninga av revolusjonære forfattarar og kunstnarar), leia av forfattaren André Gide, tala han til føremon for Dimitrov, som var skulda for å ha sett fyr på den tyske riksdagsbygningen, og reiste i 1934 saman med Gide til Berlin for å freiste å få Dimitrov sett fri. Seinare reiste han mellom anna saman med si hustru Clara i Sovjetunionen, gav intervjuer i avisa Pravda og møtte Josef Stalin, forfattarane Maksim Gorkij, Esenstein og Boris Pasternak. I mars 1936 reiste han på nytt ei stutt tid i Sovjetunionen og møtte Maksim Gorkij rett før han døydde.
André Malraux tok i 1936-1937 del i kampane på republikansk side under den spanske borgarkrigen. I mars 1944 slutta han seg til den franske motstandskampen mot den tyske okkupasjonen, og var med i kampane under frigjeringa av Frankrike. Etter krigen vart han tilhengjar av general Charles de Gaulle og spelte ei politisk rolle i Le Rassemblement du peuple français (RPF), ei politisk rørsle som general de Gaulle skipa 14. april 1947. Han var frå 1959 til 1969 kulturminister i general de Gaulles regjering.
I tillegg til romanar som hentar stoff og inspirasjon frå André Malrauxs mange opplevingar i framande land, har han publisert fleire arbeid om kunst, som til dømes  Le Musée imaginaire eller Les Voix du silence (1951).
Bakgrunnsstoff
Bøker om forfattarskapen
Sha'alvim
Sha'alvim (hebraisk skrift שַׁעַלְבִים) er ein religiøs kibbutz sentralt i Israel, ein av berre to tilknytt til Agudat Israel (Chafetz Chaim er den andre). Han ligg nær byen Modi'in-Maccabim-Re'ut og høyrer til Gezer regionale kommune.
EM i fotball 2012
Europameisterskapen i fotball 2012 (EM i fotball 2012), dessutan kjend som UEFA Euro 2012, var den 14. gongen Europameisterskapen i fotball vart arrangert. Kvalifikasjonsturneringane vart spelte på slutten av 2010 og i heile 2011, medan sluttrundane vart spelte i vertslanda Polen og Ukraina mellom 8. juni og 1. juli 2012. Spania vann finalen med 4–0 over Italia. Dette var fyrste gong i EM-historia at dei forsvarande meistrane vann tittelen på nytt.
Sha'alvim
Historie
I 1961 vart ein yeshiva, Yeshivat Sha'alvim, grunnlagd i Sha'alvim, og vart seinare eit stor religiøst utdanningsanlegg i regionen.
EM i fotball 2012
Arenaer
Note: Tala for tilskodarkapasitet er dei som gjeld for kampane under Fotball-EM 2012 og er ikkje naudsynt same som den totale kapasitet som arenaene kan klare å ta.
Gruppespelet
Deltakarlanda vart sortert i gruppene A, B, C og D. Dei to laga med flest poeng frå kvar gruppe gjekk vidare til kvartfinalar. Dei to nedste laga i kvar gruppe rauk altså ut etter gruppespelet.
Gruppe A
--
---
Gruppe B
-
Gruppe C
-
---
--
Dikka Møller
Dikka Møller var ein norsk pasifist og aktivist. Ho var ein pioner innan den kvinnelege fredsrørsla i Noreg frå 1890-åra da arbeidet kom i organiserte former.
Familie
Dikka Møller var dotter av grosserar Peter Martin Anker (1801–1863) og Cathrine (Thrine) Olava Nicoline Gløersen (1814–1902). Ho vart fødd på Rød herregard i Halden og høyrde til slekta Anker. Ho var syster av skulemannen Herman Anker (1839–1896) og industrimannen Christian August Anker (1840–1912).
Ho gifta seg med Edvard Johannes Møller til Thorsø i Fredrikstad i 1857. Dei blei foreldre til Kai Møller, som gifta seg med kvinnesakskvinna Katti Anker Møller.
Fredsarbeid
I familien til Dikka Møller var ein levande oppteken av samfunnsspørsmål og politikk og ho sjølv var oppteken av rettane til kvinner, grundtvigianismen og især fredsarbeid. Ho hadde nær kontakt med Bjørnstjerne Bjørnson som ofte vitja ho.
EM i fotball 2012
Gruppe D
-
Dikka Møller
Fredsarbeid
I 1894 var ho med på å gje ut Det Norske Fredsblad i samarbeid med Bernhard Hanssen, Bjørnstjerne Bjørnson, Arne Garborg og Fredrik Bajer.
Seinare stifta ho Kvindernes Fredsforening. Ho var formann i Norges Fredsforening, som var stifta i 1885, i perioden 1898–1900.
EM i fotball 2012
Kvartfinalane
---
-
Semifinalane
-
Welcome to Woody Creek
Welcome to Woody Creek er det 25. studioalbumet til det amerikanske countryrockbandet Nitty Gritty Dirt Band, utgjeve i 2004.
EM i fotball 2012
Finalen
Finalen i Europameisterskapen i fotball 2012 vart spelt mellom dei to semifinalevinnarane, Spania og Italia, den 1. juli 2012. Desse to laga hadde spelt saman i gruppe C heilt i innleiinga av EM. I tillegg spelte dei den fyrste EM-kampen i gruppespelet mot kvarandre. Den kampen vart spelt den 10. juni og enda uavgjort 1-1. Dermed slutta EM med same kampen som det tok til med for Spania og Italia.
Finalen gjekk av stabelen på olympiastadion i Kiev i Ukraina framfor 63 170 tilskodarar. Etter berre 14 minutt sette David Silva inn 1-0 for Spania. Trass i auka press frå Italia, sette Jordi Alba inn 2-0 før pause, ved 41 minutt. Italia hadde allereie gjort eit byte i fyrste omgang, men i andre omgang brukte dei opp sine tre spelarbyte ved å setja inn Antonio di Natale (45 min) og Thiago Motta (56 min). Kort etter at Motta hadde kome på banen, skadde han foten og måtte gå av banen. Sidan Italia ikkje hadde fleire byte å gjera, vart den siste halvtimen spelt med ti mann. Dei vart no gradvis meir defensive og Spania kunne ta meir over. 3-0 kom i 84 minutt ved Fernando Torres. Spania vann til slutt 4-0 etter eit mål i 88 minutt ved Juan Mata.
Welcome to Woody Creek
Alex Henderson i AllMusic skreiv at «Welcome to Woody Creek er ikkje like essensielt som dei beste innspelingane til The Dirt Band frå 1960- og 1970-åra. Likevel er det eit solid, respektabelt album som den harde fansen vil vere nøgd med.»
Medverkande
Gjestemusikar
Azaria
Azaria (hebraisk skrift עֲזַרְיָה) eller Azarya er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg i Shephelah kring fem kilometer søraust for Ramle og høyrer til Gezer regionale kommune. I 2011 hadde han eit folketal på 1 024.
Han må ikkje forvekslast med Azariea i det antikke Sicilia.
Hundholmenitt-(Y)
Hundholmenitt-(Y) er eit mineral med den kjemiske samansetjinga (Y,REE,Ca,Na)15(Al,Fe3+)CaxAs1-x03+(Si,As5+)Si6B3(O,F)48(x = 0.78). Mineralet finst som brune aggregat og krystall på opptil 1 mm ved Hundholmen i Tysfjord i Nordland. Det er òg påvist i granittpegmatittane i Stetind og Lagmannsvik i Nordland.
Det er kalla opp etter Hundholmen i Tysfjord.
Kjelder
Selbekk, Rune S.. (2009, 17. mai). Hundholmenitt-(Y). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/hundholmenitt-%28Y%29.
Bujnaksk
Bujnaksk (russisk Буйна́кск) er ein by i Republikken Dagestan i Russland med om lag 60 000 innbyggjarar. Han ligg ved foten av Kaukasusfjella, rundt 35 km sørvest for Makhatsjkala.
Han vart grunnlagt i 1834 som festnings-utposten Temir-Khan-Sjura (russisk Темир-Хан-Шура), nær ruinane av Balanjar frå mellomalderen. Han fekk bystatus i 1866. I 1920 var han senteret for den kortvarige Fjellrepublikken Nord-Kaukasus. 13. november 1920 erklærte den russiske regjeringa sjølvstyre til Dagestan under kongressen for dei dagestanske folka, som fann stad i Temir-Khan-Sjura. I 1922 vart bynamnet endra til Bujnaksk til ære for den revolusjonære Ullubij Bujnakskij.
I mai 1970 vart Bujnaksk sterkt råka av eit jordskjelv.
Kensingtonsteinen
Kensingtonsteinen (The Kensington Runestone) er ei USA-amerikansk steinhelle med ei runeinnskrift. Ifylgje runeinnskrifta skal steinen ha vore reist i året 1362 av nordmenn og svenskar i samband med eit åtak dei hadde vorte utsette for. Dette var altså ei hending som skal ha gått føre seg meir enn hundre år før Kristoffer Columbus og mannskapet hans fann fram til Amerika i 1492 som dei fyrste europearane, og lengje etter at folk frå dei norrøne busetnadene på Grønland hadde funne fram til «Vinland», slik arkeologiske utgravingar av ei norrøn busetnad på L'Anse aux Meadows på nordspissen av Newfoundland synar.
Det er semje i autorative vitskaplege krinsar om at innskrifta på Kensingtonsteinen er av langt nyare dato enn ho gjev seg ut for å vere, truleg frå 1880-åra, og slik sett eit falsum. Ein del kritikarar har direkte hevda at oppdagaren av steinen stod bak innskrifta. Likevel er det somme miljø i USA som meiner at innskrifta er ekte og skildrar ei sann hending.
Runesteinen
Kensingtonsteinen er frå Solem i Douglas County i delstaten Minnesota. Dette er eit lite bondesamfunn som vart skipa i 1870, og som er sagt å ha eit norsk namn. Men steinen har fått namn etter den næraste større busettinga, Kensington. Ein svensk innvandra bonde med namnet Olof Ohman (eigenleg Öhman) skal ha funne steinen i 1898 saman med sonen sin, Edward, under rota på eit tre då dei braut nytt land til oppdyrking. Steinhella låg då infiltra i trerøtene. Ho er litt over 90 kilo tung, av gråvakke, ein variant av sandstein, 76 cm høg, 41 cm brei og 15 cm tjukk, med runer på den eine breisida og den eine av smalsidene.
Teksta
Teksta på steinen lyder:
Do Ya av The Move
«Do Ya» er ein song skriven av Jeff Lynne og først spelt inn av The Move. Songen vart sidan ein hit for Electric Light Orchestra (leia av Lynne, ELO byrja som eit sideprosjekt for The Move) i 1976.
Utgjeving
Songenv art skriven av Jeff Lynne i 1971, og han var ein av to songar som vart gjeven ut på B-sida til den britiske hitsingelen «California Man» av The Move (den andre var Roy Wood sin «Ella James"). I USA vart B-sida meir populær enn B-sida og nådde 93. plassen på singellista der. Songen heitte opphavleg «Look Out Baby, There's a Planet Comin'» (som vert sungen av Wood på slutten av songen). Songen vart sidan gjeven ut i 2005 på den nymastra utgåva av Message from the Country.
Electric Light Orchestra-versjonen
Electric Light Orchestra (ELO) byrja å spele «Do Ya» på konsertane sine med Lynne på vokal i 1973-1975, og dei spelte han så inn for albumet A New World Record i 1976. I eit intervju frå 1978 på australsk radio vart Bev Bevan spurt om kvifor songen vart spelt inn på ny. Han sa då at bandet ein gong hadde fått spørsmål frå ein journalist om kva dei syns om den «originale versjonen av songen av Todd Rundgren». Dei valde då å spele inn songen med ELO slik at alle fekk vite at det var ein Jeff Lynne-song.
Jeff Lynne spelte inn songen på ny i 2013 for eit samlealbum med andre nyinnspelte ELO-songar. Albumet vart gjeve ut som eit ELO-album.
Andre versjonar
Songen inspirerte Tom Petty til å skrive den amerikanske hitsingelen «Change of Heart» i 1982.
Lagrette
Ei lagrette vert sett saman for kvar einskild sak ved at det vert gjort lutdraging blant medlemer av to utval, eit utval av kvinner og eit utval av menn, som vert valt kvart fjerde år. Lagretta er på ti medlemmer, fem av kvart kjønn, og har som einaste oppgåve å avgjere sjølve skuldspørsmålet i straffesaka. For at påtalemakta kan få medhald i påstanden om at den tiltalte skal straffast, må sju eller fleire av dei ti lagrettemedlemene seie seg samd i at vedkomande er skuldig, elles skal lagmannsretten seie frikjennande dom. Skuldspørsmålet vert avgjort i form av at lagretta skal svare «ja» eller «nei» på eit spørsmålsskrift som er formulert på grunnlag av tiltaledokumentet frå påtalemakta.
Under drøftingane og røystinga i lagretta om avgjerda av skuldspørsmålet skal lagretta ha drege seg attende i einerom for at denne parten av førehavinga skal gå føre seg i løynd, og avgjerda i lagretta skal ikkje grunngjevast. Lagretta skal på førehand ha valt ein leiar som mellom anna har til oppgåve å lese opp svara om skuld eller ikkje skuld for den samla lagmannsretten.
Før lagretta dreg seg attende frå rettssalen for drøfting og røysting i einerom, har lagmannen gått gjennom det spørsmålsskriftet som lagretta skal svare på, summert opp dei viktigaste prova i saka så lagt det er naudsynt, og gjort greie for korleis lova skal tolkast. Lagretta står heilt fritt med omsyn til korleis dei vil vurdere dei prova som er lagt fram i saka, og kan sjå bort frå eventuelle ymt eller ytringar frå lagmannen om kor sterke eller svake prova er. Men lagretta er bunde av det lagmannen seier om dei rettslege spørsmåla som saka reiser. Partane i straffesaka kan difor krevje å få protokollert konkrete delar av utgreiinga, for seinare å kunne nytte det protokollerte som grunnlag for ei anke til Høgsterett over den lovtolkinga som lagretten har lagt til grunn for avgjerda si.
Slottsplassen
Slottsplassen i Oslo er den tilnærma trekanta, opne plassen framfor Det kongelege slottet. Plassen er avgrensa av fasaden på Slottet og av Slottsparken på dei andre sidene, og strekker seg som ein slags trekant ned til ein gangveg som går tvers gjennom Slottsparken mellom Wergelandsveien (i krysset med Holbergs gate) og Henrik Ibsens gate. Her går plassen over i Karl Johans gate.
Lagrette
Ordninga med lagrette vart innført i Noreg med straffeprosesslova frå 1887, og ordninga vart oppretthalde i straffeprosesslova frå 22. mai 1981. Men etter at denne straffeprosesslova vart sett i verk i 1986, er det gjort fleire endringar som har innskrenka talet på straffesaker der skuldspørsmålet skal avgjerast av ei lagrette. Dei nogjeldande reglane skriv seg frå den såkalla to-instansreforma frå 1995, som fastsette at alle straffesaker fyrst skal opp for tingretten, og deretter om naudsynt kunne krevjast inn for lagmannsretten til førehaving, i motsetnad til tidlegare, då lagmannsretten var fyrsteinstans for saker som galdt alvorlege brotsverk, og skuldspørsmålet i slike saker difor var avgjort ein gong for alle etter førehaving i berre ein instans. No skal lagmannsretten som hovudregel berre setjast med lagrette når det er anka over tingretten si vurdering av dei prova som har med skuldspørsmålet å gjere, og anka dessutan gjeld straff for eit brotsverk som etter lova kan gje fengselsstraff i meir enn seks år. I andre straffesaker skal retten setjast som meddomsrett, det vil seie at juridiske dommarar (fagdommarar) og lekdommarar (meddommarar) avgjer alle sider av saka saman og på like fot.
Fagdommarane i lagmannsretten kan i særlege høve setje lagretta si avgjerd i skuldspørsmålet til sides dersom dei meiner at avgjerda ikkje kan vere rett, men dette er sjeldsynt. Saka vert då teke opp att i lagmannsretten etter særlege føresegner for slike høve. Avgjerda av skuldspørsmålet i straffesaker kan ikkje ankast inn for Høgsterett. Høgsterett må vise saka attende til lagmannsretten til ny førehaving med omsyn til skuldspørsmålet dersom retten, etter ei anke frå tiltalte eller påtalemakta, kjem til at det er gjort slike feil i lovtolkinga eller saksførehavinga i lagmannsretten at det er grunn til å få skuldspørsmålet vurdert på nytt.
Slottsplassen
Frå øvre parten av Slottsplassen går det ein køyreveg ned til Henrik Ibsens gate, og på sida av Slottet er det her er ein port inn til den inngjerda parten av Slottsparken som har namnet Dronningparken. På Slottsplassen, attmed denne porten til Dronningparken, står det ein statue i granitt av Dronning Maud, laga av Ada Madsen (1917- 2009), avduka av kong Olav V i 1959.
Vaktstova for den avdelinga av Hans Majestet Kongens Garde som har vakt ved Slottet ligg attmed Slottsplassen på nordsida, med inngangen mot plassen. Huset er bygd av tre i sveitserstil. Elles går det her gangvegar attmed slottet rett gjennom Slottsparken til Parkveien og diagonalt gjennom parken til krysset mellom Wergelandsveien og Parkveien, og til krysset mellom Uranienborgveien og Parkveien.
Lagrette
Ein eller anna form for lagrette- eller juryordning i straffesaker vert no nytta i store delar av verda. Ordninga har truleg sitt eigenlege opphav i England i gamal tid, eventuelt etter å ha vorte introdusert i England av normannarane, som erobra England i 1066.
Slottsplassen
Slottsplassen ligg i helling frå Slottet nedetter mot Karl Johans gate, og er dekt med raud sand som i 2013 vart festa til den asfalterte flata med eit kunststoff for å hindre at regnskyll dreg sanden nedetter. På plassen er det bygd ein halvsirkelforma terrasse med balustrade ikring og ei brei trapp ned til arealet nedanfor. På denne terrassen, midt framfor Slottet, står ein ryttarstatue som syner kong Karl III Johan (1763-1844, regjerte frå 1818), som bilethoggaren Brynjulf Bergslien har utforma.
Lagrette
Sjå òg
Lagmannsrett
Slottsplassen
Namnet Slottsplassen skriv seg frå tida då arkitekt Hans Ditlev Franciscus von Linstow planla Slottet og plassen framfor det. Sjølv om namnet Slottsplassen har vore i vanleg bruk i alle åra deretter, vart ikkje namnet formelt vedteke før i 2012. Då vart adressa til Slottet endra frå å vere Henriks Ibsens gate 1 til å verte Slottsplassen 1 (postadressa er berre postnummeret: 0010 Oslo).
Lagrette
Sjå òg
Nämndeman Nævningeting Geschworenengericht Jury Lautamies
Bruno Rossi
Bruno Benedetto Rossi er ein italiensk-amerikansk fysikar. Rossi er kjend for oppdagingar innan kosmisk stråling, mellom anna påvising av partikkelskurar, av partiklar med stor gjennomtrengingsevne og av partiklar med ekstremt høge energiar. Han er òg kjend for utvikling av eksperimentelle metodar som vert nytta inna koinsidensmålingar, særskild Rossi-krinsen.
University of Houston
University of Houston  er eit delstatseigd (fram til 1963 privat) forskingsuniversitet i Houston i delstaten Texas i USA, med tre tilknytte, men sjølvstendige lærestader i nærleiken av byen og to tverrfaglege læringssenter som del av University of Houston System.
Universitetet har høgare rangeringer og forskinga held høgt nivå. Blant lærekreftene er nobelprisvinnar Jody Williams.
Historie
Det vart oppretta i 1927 som det private Houston Junior College med kveldskurs. I 1934 gjorde delstaten skulen om til fireårig universitet – University of Houston. Det bestod då av to einetasjers bygningar på dagens campus. Ein jus-skule vart grunnlagt i 1947 – dagens University of Houston Law Center. Det vart gjeve store private pengegåver før og etter verdskrigen, og i 1949 vart eit bibliotek finansiert.
I 1950 hadde dei 300 tilsette og 14 000 studentane 12 bygningar. Den første akademiske eller pedagogiske TV-kanalen i USA – KUHT – vart grunnlagt i 1953 og er framleis eigd av universitetet, som del av Public Broadcasting Service (PBS). Den finansielle situasjonen vart stadig vanskelegare utover 1950-talet, studenttalet fall, og i 1961 vedtok Senatet i USA å knytte det private universitetet til delstaten og gjere det offentleg.
Dei underliggande, tre mindre universiteta er tilknytt moderuniversitetet institusjonelt, men er sjølvstendige og har eigen rektor og styre. I 1997 vart likevel toppleiinga ved University of Houston og University of Houston System slått saman, slik at styret fungerer for begge einingar. Sidan 2007 er Dr. Renu Khator den tredje personen som er både rektor ved Houston og øvste leiar for universitetssystemet.
Lærestader og skular
Dei ulike campusane og skulane (colleges) ved UH er:
Bauer College of Business vert rangert høgt blant lågaregrads innleiande business-studiar i USA. Blant studentar ved skolen er Samuel DiPiazza, toppsjefen i PriceWaterhouseCoopers, og tidlegare Enron-topp Kenneth Lay. University of Houston Law Center vert òg rangert høgt i USA.
UH Clear Lake har berre høgaregradsstudiar. Skipingar av dagens Johnson Space Center ved Clear Lake i 1961 gav behov for høgare teknisk utdanning for å dekke basen og NASA sine behov. Ein del av dei høgare ingeniørstudiane ved University of Houston vart overført til UNCL ved stiftinga i 1971. Under lærestaden ligg Alfred R. Neumann Library. Blant tidligare studentar er Guion Bluford, den første afroamerikanske astronauten i verdsrommet.
UH Downtown er den nest største lærestaden med fullt fire-årig studieprogram. Det sprang ut av South Texas Junior College som University of Texas hadde kjøpt fire år etter at det vart etablert i 1967. Studentmassen er særs variert, den største gruppa er hispanics (1/3), mens svarte og kvite utgjer om lag ein fjerdedel kvar.
UH Victoria er òg berre eit høgaregradsuniversitet, som vart grunnlagt i 1973 som ei underavdeling av University of Houston, og vart sjølvstendig lærestad under University of Houston System ti år seinare.
Studentane
Ved universitetet var det om lag 34 334 studentar og 1 823 vitskapleg tilsette i 2006, medan heile University of Houston System hadde om lag 60 000 studentar og ca. 3 500 vitskaplege tilsette i 2006, og same året var skulepengane frå US$ 3 656 til US$ 6 909, avhengig av lærestad, for studentar folkeregistrert i delstaten Texas. Studiane vert gjeve opp til doktorgradsnivå i Houston og mastergrad ved dei andre campusane.
Studentmassen er særs variert etnisk – universitetet vert rangert som det nest mest etnisk varierte forskingsuniversitetet i USA. Knappe 39 % av studentane er kvite. Studentavisa The Daily Cougar har kome ut sidan starten i 1927. Filmen Arlington Road vart delvis filma på campus.
Skogerle
Skogerle (Dendronanthus indicus) er ein mellomstor sporvefugl i den biologiske familien erler og piplerker, Motacillidae. Ho har ei særprega fjørdrakt som skil ho frå andre erler og har vane med å svinge halen sin sidelengs, i motsetnad til dei vanlege opp- og nedoverrørslene til dei andre erleartane. Dette er einaste erlearten som hekkar i tre. Dei finst hovudsakleg i skogkledde habitat, hekkar i dei tempererte delane av Aust-Asia og overvintrar i tropisk Asia frå India til Indonesia.
Skildring
Som både det norske og det vitskaplege namnet ymtar om, er dette ein skogsart, til forskjell frå alle andre erler. Arten er vanlegvis funnen i opne område innanfor skogsområde. Om vinteren lever erlene hovudsakleg i skyggefulle skogsområde eller kaffeplantasjar og ryddingar i skog.
Hekkeområda er i Aust-Asia, Koreahalvøya, sørlegaste Japan, deler av Kina (Gansu, Anhui, Hunan) og søraustlegaste Russland. Ho trekker til dei varmare delane av Asia om vinteren, Indokina vest for Wallace-linja, sørvestre India, Sri Lanka og Andamanøyane.
Denne erlearten lever einskildvis eller i små grupper. Fuglane beitar ofte i trevekster og fangar insekt langs greiner av tre. Dei kan òg plukke insekt på bakken som ei piplerke, når dei blir uroa, flyg dei opp i trea med eit varsellæte «pink» eller «pink pink». Dei kan klatre opp bratte greiner og springe raskt på horisontale greiner. Dei kviler i flokk i biotopar med takrøyr, sukkerrøyr eller mangrovar, i Thailand ofte med saman med andre erler som gulerler. Songen inkluderer tostavings tsi-fii tonar gjentatt fleire gonger.
Skogerlene forlèt vinterkvarteret mot slutten av mars frå Sri Lanka og midten av mars frå Malayahalvøya, dei siste fuglane dreg rundt mai. Under spesielt kalde vêrtilhøve kan dei kome til hekkeplassar i grenseområdet mellom Kina og Russland så seint som i slutten av mai. Dette er einaste erla som byggjer reir i tre, ofte favoriserer dei eiketre. Dei byggjer eit koppforma reir som består av fint gras og rotstenglar, fora med mose og spindelvev. Hofuglen byggjer reiret aleine. Den vanlege kullstorleiken er fire til fem egg, som hoa rugar aleine i ca. 13 til 15 dagar. Ungane flyktar og forlèt reiret etter ca. 10 til 12 dagar. Begge kjønn tar del i å mate ungane. Som andre erler, er denne arten ein insektetar.