cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cape Sørlle
Cape Sørlle er eit nes på sørenden av Fredriksenøya i Sør-Orknøyane. Det vart oppdaga og først kartlagd i 1821 av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer. Det vart kartlagd på ny i 1933 av mannskap på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations og kalla opp etter kaptein Petter Sørlle, den norske kvalfangaren som kartla øya under forbiseglinga av Sør-Orknøyane i 1912-13.
Pianokonsert nr. 17 av Mozart
'''Pianokonsert nr. 17 i G-dur''', KV. 453, av Wolfgang Amadeus Mozart, vart skriven i 1784.
Verket er skriven for solo piano, fløyte, to oboar, to fagottar, to valthorn og strykarar. Som typisk for solokonsertar er han skriven i tre satsar:
I følgje notat på partituret av komponisten sjølv, vart konserten skriven ferdig den 12. april 1784.
Det er usikkert når stykket hadde premiere. Ei kjelde seier at verket vart første gong spelt av studenten til Mozart, Barbara Ployer, den 13. juni 1784 på ein konsert der Mozart hadde invitert Giovanni Paisiello for å lytte til både henne og dei nye komposisjonane sine, mellom anna den nyskrivne Kvintet i Ess for piano og blåseinstrument. Etter dette spelte Ployar og Mozart i lag Sonate for to piano, K. 448. Ei anna kjelde, Lorenz (2006, 314), seier at Mozart ikkje venta to månader før han spelte verket, men spelte det på konserten sin med Regina Strinasacchi den 29. april 1784 i Kärntnertortheater. Generelt kan ein sei at forskarane er samde om at det først vart spelt ein gong midtvegs ut i 1784.
Ruter AS
Ruter AS er eit selskap som står for adminstrasjonen av kollektivtrafikken i Oslo og Akershus. Selskapet er eigd av Oslo kommune med 60 % og Akershus fylkeskommune med 40 %.
Ruter AS fastsett takstar og rutetilbod for T-bane, trikk, buss og passasjerferjer i dette området, og tingar deretter kollektivtenestene frå dei ulike operatørselskapa. For buss og båt vert kontraktane tildelt etter anbodskonkurransar, og for T-bane og trikk ved årlege kontraktar med Oslo T-banedrift AS, Oslotrikken AS og Oslo Vognselskap AS etter tingingar. Ruter AS har òg å gjere med dei investeringar og dei pengestraumane i kollektivtrafikken som vert stilt til disposisjon gjennom Oslo kommune og Akershus fylkeskommune.
Takstane for passasjertrafikken på jarnbanene i Oslo og Akershus går inn under takstsystemet til Ruter AS, men det er Noregs statsbaner som står for drifta av toga på oppdrag frå Samferdsledepartementet.
Bakgrunnsstoff
Internettsidene til Ruter AS.
Koichi Kudo
Koichi Kudo var ein japansk fotballspelar og -trenar.
Han var landslagstrenar for det japanske herrelaget i 1942.
Spaull Point
Spaull Point er det nordlegaste neset på Moe Island i Sør-Orknøyane. Det vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Vaughan W. Spaull i British Antarctic Survey (BAS) som var biolog på Signy Island, 1969.
Bayt al-Mushriqi
Bayt al-Mushriqi er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Hartberg-Fürstenfeld
Hartberg-Fürstenfeld er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 1 228 km² og har 90 000 ibuarar (2018). Byen Hartberg er administrasjonssenter for distriktet.
Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 36 kommunar, av dei tre bykommunar og ni såkalla 'Marktgemeide'.
Elifelet
Elifelet er ein moshav i Øvre Galilea nær Rosh Pina nord i Israel. Han høyrer til Mevo'ot HaHermon regionale kommune. Det bur kring 110 familiar i landsbyen og arbeider i jordbruket.
Davis randis
Davis randis er ein randis som er kring 19 km lang og 7,5 km brei, og ligg langs nordsida av Missen Ridge på nordkysten av Victoria Land. Namnet Cape Davis, etter John E. Davis, som var førstestyrmann på «Terror», vart gjeve til eit nes like i nærleiken av kaptein James C. Ross i 1841. Sidan det ikkje finst noko nes her, overførte Advisory Committee on Antarctic Names og New Zealand Antarctic Place-Names Committee namnet «Davis» til denne randisen.
Watts Needle
Watts Needle er eit nåleforma fjell (1450 moh) ved sørvestenden av ryggen aust for Glenbreen i Read Mountains i Shackletonkjeda. Det vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967 og vart kartlagd av British Antarctic Survey (BAS) frå 1968-71. I samband med at stader i området vart namngjevne etter geologar, vart det namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1971 etter William Whitehead Watts (1860–1947), ein britisk geolog som særleg arbeidde med prekambriske bergartar i England. Watts var òg geologiprofessor ved Imperial College i London frå 1906-30.
Itinerarium
Itinerarium er ei gammal romersk kartform eller reisehjelpar i form av ei liste byar, landsbyar og andre stoppestader med avstanden mellom dei oppgjevne. Seinare i mellomalderen blei dei brukte av pilegrimar for å vitja valfartsstader som Jerusalem.
Romarriket
Itinerarium kunne omfatta korte reiseruter eller vera eit oversyn over alle dei romerske vegane.
Kvarg
Kvarg er ein osteprodukt som er særleg populært i Mellom-Europa, i tyskspråklege land (som Quark) og i Estland (kohupiim). I Noreg blir kvarg seld under produktnamnet kesam av TINE.
Kvarg er ein ferskost laga ved å syrna mjølk og gjerne også tilsetja litt løype så ein kan skilja den faste ostemassen frå den flytande mysa. Ein enkel måte å gjera dette på, er å sila den sure mjølka gjennom ein silduk, så ostemassen vert samla oppå. Om ein ynskjer tjukkare kvarg, kan ein tilsetja fløyte eller rjome. Det kan brukast i matlaging, som pålegg, som dessert eller i ostekaker.
Itinerarium
Romarriket
Eit kjent døme på eit itinerarium er Tabula Peutingeriana, ein illustrert versjon frå 1200-talet som er avleidd frå eit kart laga under Marcus Vipsanius Agrippa. Det tek for seg vegane i Kontinental-Europa. Itinerarium Antonini Augusti blei laga under keisar Augustus, og inneheld også vegar og stader i Britannia. Itinerarium Alexandri frå 300-talet er ei liste over erobringane til Aleksander den store.
Kvarg
Sidan kvarg kan lagast av skumma mjølk eller tilsett feitt kan feittinnhaldet variera mellom 10 og 40 % i tradisjonell kvarg og mellom 1 og 8 % i mager kvarg.
Itinerarium
Romarriket
Eit døme på kopierte itinerarium er dei fire Vicarello-koppane (eller Cadiz-koppane), fire sølvkoppar som skildrar ruta frå Roma til Cadiz. Dei blei funne ved Bracciano i 1852.
Kvarg
Kvarg eller Quark er mykje brukt i Tyskland, der han står for halvparten av det totale ostekonsumet.
Itinerarium
Kristne itinerarium
Seinare i mellomalderen blei itinerarium skildringar av reiseruter til heilage stader, særleg Det heilage landet. Itinerarium Burdigalense frå 333 er eit gammalt overlevande døme på dette. Det skildrer vegen ein pilgrim tok frå Bordeaux til Jerusalem og tilbake, og nemner hendingar knytt til stadene han vitja. Eit anna itinerarium frå seint på same hundreåret, Itinerarium Egeriae, skildrar reisa til ei kvinne identifisert som Egeria, som heldt til i Jerusalem i tre år og vitja fleire viktige religiøse stader. Denne skildringa er meir detaljert enn tidlegare itinerarium, og fortel også om liturgien i tidleg kristendom.
Seinare itinerarium kunne også ha kart og bilde.
Mount Weston
Mount Weston er det høgaste fjellet (1210 moh) i Haskard Highlands, vest i Shackletonkjeda. Det vart først kartlagd i 1957 av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og kalla opp etter Peter D. Weston, ein flymekanikar i RAF under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956-58.
Asiavision (fleirtyding)
Asiavision kan visa til:
Hidetoki Takahashi
Hidetoki Takahashi var ein japansk fotballspelar og -trenar.
Han var landslagstrenar for det japanske herrelaget i 1957 og i tida 1960-1962.
Songen Baby Face (1926)
«Baby Face» er ein populær song. Musikken vart komponert av Harry Akst og teksten skriven av Benny Davis. Songen vart publisert i 1926. Same året gjekk Jan Garber til topps med songen.
Ein instrumental versjon av songen vart nytta i 1933 i filmen Baby Face med Barbara Stanwyck i hovudrolla.
Innspelingar
«Baby Face» er blitt framført og spelt inn av mange artistar gjennom åra, mellom andre Al Jolson.
I 1958 nådde Little Richard 12. plassen på R&B-lista og 41. plassen på poplista med sin versjon av songen. Han vart òg ein stor hit i Storbritannia der han nådde andreplassen på singellista i januar 1959.
I 1967 vart eit refreng miksa med Hallaluja-refrenget i Thoroughly Modern Millie.
I 1974 framførte Paul McCartney and Wings songen på piano i One Hand Clapping. Han framførte seinare songen på Secret-turneen i 2007.
Seint i 1975 spelte discogruppa Wing and a Prayer Fife and Drum Corps inn ein versjon av songen som nådde andreplassen på disco-lista. Denne versjonen nådde òg 32. plassen på soul-lista og 14. plassen på Hot 100 vinteren 1976. I Storbritannia nådde singelen 12. plassen i februar 1976 og låg sju veker inne på Topp 50.
Den asiatiske kringkastingsunionen
Den asiatiske kringkastingsunionen (ABU, engelsk: Asia-Pacific Broadcasting Union) samanslutninga av nasjonale fjernsyns- og radioselskap.
Bakgrunn
Unionen har 200 medlemmar frå 57 land og regionar.
ABU vart skipa i 1964 i Kuala Lumpur i Malaysia.
På fjernsynssida samarbeider ein med utveksling av nyhehendeinnslag og bilete gjennom den såkalla Asiavision. Dessutan står ABU for fleire felles sportsatsingar.
Bayt al-Qadi
Bayt al-Qadi er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Austad kyrkje i Lyngdal
Austad kyrkje er ei lafta krosskyrkje bygd i 1803. Kyrkja har 400 sitjeplassar.
Austad kyrkje står i Austad i Lyngdal kommune. Soknet høyrer til i Lister prosti og var tidlegare ein del av Lyngdal prestegjeld.
For nokre år sidan oppdaga ein at eiketømmeret som vart nytta til å bygge kyrkja, stammer frå ei stavkyrkje som vart reist seint på 1100-talet.
Sankt Kanzian am Klopeiner See
Sankt Kanzian am Klopeiner See er ein kommune i Distriktet Völkermarkt i forbundslandet Kärnten i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 41,1 km² og i kring 4 500 ibuarar. Landsbyen Sankt Kanzian ligg 442 meter over havet.
Südoststeiermark
Südoststeiermark er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 983 km² og har 84 000 ibuarar (2021). Byen Feldbach er administrasjonssenter for distriktet.
Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 25 kommunar, av dei fire bykommunar og 13 såkalla 'Marktgemeinde'.
Timmele
Timmele er ein svensk tettstad i Ulricehamns kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 850 innbyggjarar. Timmele ligg cirka 10 kilometer nord for Ulricehamn.
Bjorøy-Alvøen
Bjorøy-Alvøen og Bjorøy-Hillern-Alvøen var eit ferjesamband over Raunefjorden mellom Alvøen i Bergen kommune og Bjorøy i Fjell kommune i Hordaland.
Ferjesambandet starta opp i 1962 og vart nedlagt i mai 1996 då den undersjøiske Bjorøytunnelen opna.
Sonja Mjøen
Sonja Mjøen var ein norsk skodespelar.
Ho var dotter av tyskfødde Claire Grevérus Mjøen (1874–1963) og farmasøyten og eugenikaren Jon Alfred Mjøen (1860–1939). Året då ho blei fødd hadde faren hennar vend tilbake frå doktorstudia sine i Leipzig og teke over den private sanatoriet for tuberkuløse, Grefsen Folkesanatorium, som han dreiv frem til 1908. Sonja Mjøen blei døypt på Gjøvik gård, som faren var frå. Ho var syster av skodespelarane Fridtjof Mjøen (1897–1967) og Jon Lennart Mjøen (1912–1997).
Sonja Mjøen debuterte ved teateret fått i 1924 på Trondhjems Nationale Scene. Denne gjekk inn i 1927, og ho gjekk då til filmen som Edith i Madame besøker Oslo. Etter ein kort periode under Victor Bernau (1890–1939) ved Chat Noir, fekk ho frå 1929 arbeid under teatersjef Ingolf Schanche (1877–1954) ved det nystarta Det Nye Teater.
I 1942 flykta Mjøen med familien frå det tyskokkuperte Noreg til Stockholm, og dreiv inntektsbringande arbeid for Svenska Norgehjälpen. Etter andre verdskrigen blei ho tilsett ved Centralteatret under Reidar Otto (1890–1959). Ho spelt fru Rønne i Vi gifter oss (1951), same året som ho var med i den norske oppsettinga av den amerikanske førestillinga Alice i Eventyrland. I Broder Gabrielsen frå 1966 var ho fru Lydersen. Ho var med i filmen Døden i gatene i 1970.
Frå 1932 til 1946 var Sonja gift med Axel Kielland (1907–1963), som var forfatter og journalist i Dagbladet. I 1953 emigrerte h til USA med dottera si, og skreiv reportasjar for Dagbladet fram til 1974, då ho vende tilbake til Noreg.
Utamaro
Kitagawa Utamaro var ein japansk grafikar og målar. Han arbeidde mellom anna med tresnitt og vert rekna som ein av dei største utøvarane i ukiyo-e-sjangeren. Han er særleg kjend for sine meisterleg komponerte studiar av kvinner.
Liv og gjerning
Utamaro var fødd i Edo, Kyoto eller Osaka. Fleire kjelder hevdar han var gift, men så godt som ingenting er kjent om familie. Men mange av dei bevarte trykka førestiller ei og same kvinna med barn i ömsinta och förtrogna stunder i familieliv. Dessutan kan ein sjå både mann og kvinne i scener gjennom fleire år av oppveksten til barnet.
Erotiske bilete, kalla shunga, vart populære i Japan på 1700-talet, tresnitta vart selde i store opplag og dei vart samla på. Nygifte fekk ofte erotiske teikningar eller tresnitt i gåve på bryllaupsdagen, for slik diskret å gje eit vink om kva som vart venta av dei på bryllaupsnatta. Mange av desse bileta er kunstverk av høg kvalitet.
Utamaro laga verka sine oftast i tresnitt, men det finst både teikningar og måleri etter han. Han produserte fleire enn 2 000 trykk, ofte med motiv frå kvardagslivet. Utamaro sine kvinneskildringar, kalla bijinga, er berømte for si linjeføring og stemning. Han laga også naturstudiar, særleg illustrerte han bøker med insekt.
Arv
Verk av Utamaro nådde Europa i andre halvdel av 1800-talet. Kunsten hans vekte mykje åtgaum, særskilt i Frankrike. Bileta hans påverka europeiske impresjonistar, mellom anna gjennom si vektlegging av spelet mellom lys og skugge, i staden for detaljrikdom. Når impresjonistiske kunstnarar tala om «japansk påverknad», såkalla japonisme, hadde dei ofte vorte inspirert av Utamaro-verk.
I 1946 laga Mizoguchi Kenji filmen Fem kvinner kring Utamaro. Filmen skildrar episodar frå livet til den berømte kunstnaren, og legg særleg vekt på kjærleiks-affærer med ymse kvinner; unge aristokratiske, modellar og prostituerte, som vitjar atelieret hans.
Tirabin al-Sana
Tirabin al-Sana (hebraisk skrift תראבין א-צאנע), òg Tarabin (arabisk ترابين) er ein beduin-landsby i Negevørkenen sør i Israel. Landsbyen vart bygd for Tarabin-stamma.. Han ligg nær Rahat og Mishmar HaNegev og høyrer til Al-Kasom regionale kommune. I 2011 var folketalet 372.
Historie
Før opprettinga av Israel, var Negev-beduinar eit delvis nomadisk samfunn som hadde vore gjennom ein prosess for å bli bufaste sidan osmansk styre i regionen. Dei fleste forskarane er samde i at beduinane kom til Negev kring 1800, men det er spor etter dei tidlegare òg.
Under Det britiske mandatet gav ikkje styresmaktene eit lovverk til å avgjere og bevare kven som eigde landområda. For å få orden på dette vart landpolitikken til Israel i stor grad tilpassa dei osmanske landreguleringane frå 1858 som det føregåande lovverket. Dermed nasjonaliserte Israel det meste av Negev ved hjelp av statlege landreguleringar frå 1969.
Israel heldt fram linja for å få fast bustad for Negev-beduinane, som dei osmanske styresmaktene tvinga på dei, og det omfatta først regulering og flytting. I 1950-åra flytta Israel to tredjedelar av Negev-beduinane til eit område som var under krigsrett.
Det neste steget var å opprette sju kommunar spesielt for beduinane med betre levevilkår, skikkeleg infrastruktur og og gode offentelge tenester innan helse og utdanning. Men ikkje alle beduinane gjekk med på å flytte frå telta sine til leilegheitene og husa som staten hadde laga for dei. Kring 60% av beduinane i Israel bur i planlagde landsbyar som Ar'arat an-Naqab, medan resten bur i ulovlege heimar spreidd over heile Nord-Negev.
Bayt al-Qamus
Bayt al-Qamus er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Tirabin al-Sana
Historie
Landsbyen vart offisielt godkjend som landsby av regjeringa den 29. september 2003, i lag med åtte andre beduin-landsbyar (sju av dei i den tidlegare Abu Basma regionale kommune).
Huy
Huy (vallonsk Hu, nederlandsk Hoei) er ein kommune i Belgia. Han ligg i Vallonia i provinsen Liege. Huy ligg ved elva Meuse, ved munningen til den vesle elva Hoyoux. Han ligg i sillon industriel, det tidlegare industriområdet i Vallonia, der om lag ein tredjedel av innbyggjarane i regionen bur.
Huy oppstod som ein romersk castrum og tidleg i mellomalderen var Huy ein av dei mest velståande byane ved Maas. På 900-talet fekk Huy status som grevskap, men vart snart ein del av fyrstbispedømet Liège for dei neste åttehundre åra.
Det vart bygd ei borg på ein ås midt i sentrum av byen. Med den strategiske plasseringa ved Maas vart byen derfor mange gonger utsett for åtak, særleg mot slutten av 1600-talet under krigane til Ludvig XIV. Dette førte til at dei frustrerte innbyggjarane til slutt reiv ned borga si i 1715. Ei ny festning vart bygd av nederlendarane i 1818 på den same strategiske staden.
Timmernabben
Timmernabben er ein tettstad i Mönsterås kommun i Kalmar län i Sverige. I år 2005 hadde tettstaden 1 341 innbyggjarar.
Shu Kamo
Shu Kamo er ein japansk fotballspelar og -trenar.
Han var landslagstrenar for det japanske herrelaget i tida 1994-1997.
Alexander Pope
Alexander Pope var ein engelsk diktar og kritikar. Han vert rekna som den største diktaren i samtidas England.
Liv og gjerning
Pope si familie var katolsk, og strenge antikatolske lover gjorde at han ikkje fekk gå i skule. Opplæring i heimen og seinare grundige sjølvstudiar la grunnen for ein omfattande kunnskap om språk og litteratur.
Påverka av franskmannen Nicolas Boileau skreiv Pope eit poetisk læredikt, Essay on Criticism, som kom ut 1711. Dette og seinare verk gjorde ham til den leiande diktaren og den fremste representanten for nyklassisismen i England. Posisjonen hans kom elles mykje til å kvile på omsetjinga av Iliaden (1715–20) og Odysseen (1725–26).
Pope sitt ry som forfattar kom i fremst rekke av moraliserande, ironiske og satiriske dikt. Mellom hans mest populære verk er det komiske heltediktet The Rape of the Lock frå 1712. År 1728 kom han med Dunciad, den fyrste av tre versjonar av eit verk i same heroisk-komiske sjangeren. Han skreiv òg naturskildrande dikt som Windsor Forest (1713) og kjenslevare dikt som Elegy to the Memory of an Unfortunate Lady (1717).
Åra 1731-35 priste Pope måtehald gjennom epistlar i Moral Essays. Lærediktet An Essay on Man (1733–34) syner ein deistisk og rasjonalistisk tankegang som braut med katolisismen. I Satires and Epistles of Horace Imitated (1733–38) kritiserte han mellom anna den politiske korrupsjonen.
Pope forma mange fyndord som framleis lever, han skal såleis vere den mest siterte engelske diktaren etter William Shakespeare.
MF «Hardingen»
Skip med namnet «Hardingen»:
Ford randis
Ford randis er ein stor randis som ligg nord for Dufek Massif og Forrestal Range mellom den lågare enden av Foundationstraumen og Support Force-breen i Pensacola Mountains i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Arthur B. Ford, ein geolog i United States Geological Survey (USGS). Han var nestleiar (med Peter F. Bermel) for gruppa frå USGS i Thiel Mountains i 1960–61 (leiar 1961–62), og gjorde feltarbeid ved Lassiter Coast i 1970–71. Han leia geologane i Pensacola Mountains i 1965–66, 1973–74, 1976–77, og 1978–79.
Juletre frå Noreg til andre land
[[Fil:Trafalgar_Square_Christmas_tree3.jpg|mini|Skilt framfor det norske juletreet på Trafalgar Square i London, 2008.
Foto: Mike Fleming]] [[Fil:Lighting_of_the_Oslo_Christmas_Tree_(3078663810).jpg|mini|Juletreet frå Oslo ved domkyrkja i Reykjavík, 2008.
Foto: Helgi Halldórsson]] [[Fil:Nordenfjeldske_Dampskibsselskabs_juletre_til_Grimsby_i_England_(1965).jpg|mini|Juletre på veg til Grimsby i 1965, fotografert på kaia i Trondheim.
Foto: Ukjent / Trondheim byarkiv]] [[Fil:Juletreet_fra_Trondheim_på_de_Dam_i_Amsterdam_(1974).jpg|mini|Juletreet frå Trondheim på de Dam i Amsterdam, 1974.
Foto: Ukjent / Nationaal Foto - Persbureau B.V. / Trondheim byarkiv]] Juletre frå Noreg til andre land er ein tradisjon der ulike stader i Noreg sender juletre i gåve til stader i utlandet.
Fleire norske kommunar, Hordaland fylke og private grupper har årleg sendt eit grantre som gåve til byar og kommunar i andre land. Dette blir gjort som ein gest til venskapsbyar, i takksemd og for å skapa merksemd om Noreg i utlandet. Det best kjende av juletrea som blir sendt frå Noreg er treet som Oslo gjev til London og som blir sett opp på Trafalgar Square.
Å gje juletre i gåve til byar i andre land er ikkje berre ein norsk skikk. På Island, som ikkje har viltveksande gran, har mange byar fått juletre frå venskapsbyar i Europa. Til dømes gav Cuxhaven i Tyskland og Frederiksberg i Danmark eit tre kvar til Hafnarfjörður i 2000. Same år fekk Kópavogur eit juletre frå venskapsbyen Norrköping i Sverige. Som følgje av omfattande granplanting på Island kunne islendingane sjølv for første gong gje eit juletre i gåve til Tórshavn på Færøyane i 2014.
Johan Thoresen
Johan Thoresen var ein arbeidsleiar og stortingsmann frå Enebakk. Han representerte Høgre på Stortinget i 15 år.
Thoresen var son til ein husmann som døydde då sonen var ung. I 12-årsalderen måtte han byrje å arbeide ved Lillestrøms dampsag og høvleri. 16 år gammal vart han sagmeister og frå 1899 var han arbeidsformann på saga.
Thoresen døydde på Lillestrøm «av lungebrune etter den spanske sjuken».
Thomson Point
Thomson Point er eit nes på austsida av Pirie Peninsula, 1,7 nautiske mil (3.1 km) søraust for Cape Mabel, på nordkysten av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Det vart kartlagd i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under Bruce, som namngav det etter J.A. (seinare sir Arthur) Thomson, professor i naturhistorie ved Universitet i Aberdeen i Skottland.
Hugo Lous Mohr
Hugo Lous Mohr var ein norsk målar, fødd i Mandal. Han er særleg kjend for sine veggmåleri.
Mohr studerte kunstmåling hos Henrik Sørensen frå 1916 til 1918. Deretter gjorde han studiar i Frankrike, Italia, Spania og Nederland. I 1923-24 utsmykka han Johanneskyrkjas menighetshus i Bergen med freskomåleri. Eit lite tiår seinare, 1932, laga han freskane på korveggen i den nybygde Volds-kyrkja. Sidan arbeidde han 1936-50 med å dekorere himlingane i Oslo domkyrkje, desse takmåleria vert rekna for hovudverket hans.
Mohr måla også uttrykksfulle portrett og særprega landskapsbilete. Nasjonalgalleriet har eit portrett av sonen Bjart, og landskapa Frosset Fjell og Skjærgård. Eitt av måleria hans, Kornskrud, var motiv på 50-kroner-setelen i 1948-66-serien frå Noregs Bank.
Frå 1952 hadde Mohr Statens kunstnarløn.
Marianne Synnes
Marianne Synnes er ein norsk molekylærbiolog, skuleleiar og politikar frå Vigra, busett i Ålesund. Tingbolken 2017-21 representerer ho Møre og Romsdal og partiet Høgre på Stortinget.
Pompeo Batoni
Pompeo Girolamo Batoni var ein italiensk målar, fødd i Lucca. Han er mest kjend for sine portrett av framståande personar i Roma og dåtidas Europa.
Marianne Synnes
Synnes er utdanna bioingeniør frå Østfold ingeniørhøgskole i 1993. Ei tid var ho forskingsteknikar på Radiumhospitalet i Oslo. I 1996 tok ho hovudfag i cellebiologi ved Universitetet i Oslo og NTNU i Trondheim. Seks år seinare vart ho dr.scient. i molekylær cellebiologi med avhandlinga 'Control of the G1/S transition in fission yeast'. Der etter arbeidde ho som prosjektleiar ved Møreforsking i Ålesund i tre år, til ho vart fyrsteamanuensis ved Avdeling for helsefag på Høgskolen i Ålesund. Frå 2011 til -16 var ho rektor ved Høgskolen i Ålesund og i 2016-17 viserektor ved NTNU, etter Høgskolen i Ålesund vart lagd inn under NTNU.
Pompeo Batoni
Liv og gjerning
Batoni kom i lære i Roma hos manierist-målarar; men vel så sterke impulsar tok han frå antikken og frå Rafael. Hans noggrant gjennomførte, akademisk-kjølige arbeid, med ei glatt overflate og ein heller rein stil, vart møtt med åtgaum. Evna hans til å måle den yndefulle, men ganske tome prakt fall godt saman med tidas smak. Typisk nok er Den botferdige Magdalena av dei mest populære verka hans.
Marianne Synnes
Synnes er 2015-19 styreleiar i Senter for internasjonalisering av utdanning og er styremedlem i Norges forskningsråd.
Pompeo Batoni
Liv og gjerning
Batoni fekk talrike oppdrag på altarbilete til italienske kyrkjer. Utanlandske fyrstar, som kongane av Polen og Preussen, dronninga av Portugal, med fleire, heidra han med bestillingar, særleg av mytologiske emne eller portrett. Han måla såleis eit portrettbilete av, og til, keisar Josef II og av storhertug Leopold, noko som gav han ein adelstittel. Dessutan portretterte han pavane Benedikt XIV, Klemens XIII og Pius VI, kurfyrst Karl Theodor og mange fleire maktmenneske. Andre kjende verk er Thetis, Akhillevs og kentauren Chiron, Scipios sjølvtukt, Ein heilag familie, samt den store altartavla Jesu hjarte, tilbedd av dei fire verdsdelane frå 1780.
In Blue av Klaus Schulze
In Blue er det 31. albumet til Klaus Schulze. Det vart gjeve ut i 1995, og igjen i 2005 med bonusspor.
Det originale dobbeltalbumet inneheldt berre tre spor, der «Into the Blue» er over 78 minuttar. Musikken er full av sekvenserar og tette atmosfærar. Schulze inviterte med Manuel Göttsching, den tidlegare kollegaen sin i Ash Ra Tempel til å spele gitar på «Return of the Tempel». Kvar av komposisjonane har fleire satsar, alle relatert til fargen blå, som er fargen på stemninga.
Innhald
Disk 1
Disk 2
Disk 3
Harald Wedel-Jarlsberg
Harald Wedel-Jarlsberg var ein norsk godseigar og politikar frå Aker i dåverande Akershus amt. Herman Wedel-Jarlsberg var far hans.
Kon-Tiki Museet
Kon-Tiki Museet på Bygdøynes på Bygdøy i Oslo, som er eigd og drive av ei privat stifting, hyser fartøy og gjenstandar som har vore nytta eller vart henta heim på dei mange ekspeisjonane som Thor Heyerdahl (1914–2002) gjorde. Han vart vidgjeten verda over då han sigla over Stillehavet med balsatreflåta Kon-Tiki i 1947, og gjorde seg enda meir kjend etter ekspedisjonane med sivbåtane Ra og Tigris. Ved å sigle slike rekonstruksjonar av førhistoriske flåter og båtar freista han å sannsynleggjere teoriar om folkeflyttingar og sambanda over hava i fjern fortid, då han med dette synte at slike ferder kunne gjerast med dei fartøya dei hadde til rådvelde.
Harald Wedel-Jarlsberg
Wedel-Jarlsberg var i mange år medlem av heradsstyret i Bærum og ordførar. Han var medlem av to kongelege kommisjonar, 1853 og 1865, som såg på drifta av Kongsberg sølvverk. Både i 1862-63 og 1865-66 representerte han Akershus amt på Stortinget, og elles på omframtstortinget 1864. Han var i 1862-63 medlem av næringskomite nr 2 og av komiteen om skoglova og matrikkellova. I 1864 var han med i komiteen som arbeidde med seinkinga av innsjøen Øyeren, og i 1865-66 medlem av Lagtinget og næringskomite nr 2.
Kon-Tiki Museet
Kon-Tiki Museet vart opphavleg bygd for å gje plass til og take vare på balsaflåta Kon-Tiki, ein rekonstruksjon av ei pre-columbiansk flåte som Thor Heyerdahl og mannskapet hans sigla ved hjelp av vinden og havstraumane frå Peru til Polynesia i 1947. Seinare har sivbåten Ra II fått plass i museet; dette var ein båt som Heyerdahl fekk bygd i samsvar med sine meiningar om korleis gamalegyptiske havgåande sivskip kan ha vore bygd og innretta. Heyerdahl nytta Ra II på ei sigling frå Nord-Afrika til Karibia etter at han tidlegare hadde gjort ein freistnad med sivbåten Ra, som han hadde fått bygd, men som hadde løyst seg så mykje opp i rom sjø rett før ferda var avslutta at mannskapet måtte gje opp båten.
Harald Wedel-Jarlsberg
Han var leiar av Norges Vel i perioden 1882-87.
Kon-Tiki Museet
Museet har òg ei samling av kulturgjenstandar som Heyerdahl hadde med seg frå den arkeologiske utgravninga han stod for på Påskeøya, og ein kopi av dei store og karakteristiske gamle steinstatuane som finst på denne øya. Dessutan finst det på museet ein kopi av eit av fuglemennrelieffa som gruppa til Heyerdal fann under arkeologiske utgravningar rett utanfor Túcume nord i Peru, der Heyerdahl hadde administrert utgravingar som vart gjort frå 1988 til 1992 av pyramidekomplekset La Raya. Likskapen mellom fuglemennene på desse relieffa og framstilingar av fuglemenn på helleristningar på Påskeøya vart hevda å vere av dei sterkaste indisiene på teoriane om at det i gamal tid har vore kontakt mellom Sør-Amerika og Påskeøya.
Museet syner òg døme på korleis tradisjonelle båtar av siv har vore nytta i ulike lutar av verda, og anna materiale som Heyerdahl meinte kunne stadfeste teoriane hans om store folkevandringar over verdshava i førhistorisk tid. I kjellaren under Kon-Tiki-flåta er det høve til å vandre gjennom ein 30 meter lang kopi av holer som folk på Påskeøya nytta seg av. Museet har dessutan ein liten kino som syner Thor Heyerdahls film frå Kon-Tiki-ekspedisjonen, og elles er det areal for skiftande utstillingar.
Arkivet etter Thor Heyerdahl med manuskript, publikasjonar, korrespondanse, fotografi, film og bibliotek ved Kon-Tiki Museet vart teken opp på UNESCO si liste over verdsminne i 2011.
Malevízi
Malevízi (gresk Μαλεβίζι) er ein kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Malevízi ligg vest for Iráklio og grensar i vest mot periferieininga Réthymno. I nord ligg Kretahavet.
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Pianokonsert nr. 18 av Mozart
'''Pianokonsert nr. 18 i H-dur''', KV. 456 er eit concertante-verk for piano, eller pianoforte og orkester av Wolfgang Amadeus Mozart. Mozart sjølv daterte konserten til 30 september 1784.
Malevízi
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Pianokonsert nr. 18 av Mozart
I fleire år spekulerte historikarar på om Mozart hadde skriven denne solokonserten for Marie Theresa von Paradis, basert på brev skrivne på denne tida av Leopold Mozart til dottera hans Nannerl. Hermann Ullrich har derimot sett bort frå denne teorien og basert datoen på notata til Mozart sjølv og at von Paradis reiste til Paris i byrjinga av oktober 1784, som indikerte at det ikkje var nok tid til å sende von Paradis konserten så ho kunne spele han. . Richard Maunder meinte at Mozart likevel kunne ha hatt tid til å sende konserten til Paris og vidare til von Paradis i London, der ho kanskje spelte verket i mars 1785.
Verket er skriven for solo piano, fløyte, to oboar, to fagottar, to valthorn og strykarar. Konserten består av tre satsar:
Mozart skreiv to forskjellige kadensar for den første satsen.
Mount Wegener
Mount Wegener er eit fjell med ei høgd opp mot 1385 moh. som ligg sentralt i Read Mountains i Shackletonkjeda i Antarktis.
Fjellet vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967 og vart kartlagd av British Antarctic Survey (BAS) frå 1968-71. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i samband med at stader i området hadde fått namn etter geologar. Mount Wegener fekk namn etter Alfred L. Wegener (1880–1930), ein tysk astronom, meteorolog, arktiskfarar og ein pioner innan teorien om kontinentaldrift. Wegener var professor i geofysikk og meteorologi ved University of Graz i Austerrike mellom 1924–30 og var leiar av dei tyske ekspedisjonane til Grønland i 1929 og 1930, før han mista livet på isdekket i november det året.
Distriktet Leibnitz
Distriktet Leibnitz er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 727 km² og har 82 000 ibuarar (2018). Byen Leibnitz er administrasjonssenter for distriktet.
Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 29 kommunar, av dei ein bykommune og 16 såkalla 'Marktgemeide'.
Bayt al-Qunayyah
Bayt al-Qunayyah er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Sunnmøre Historielag
Sunnmøre Historielag vart skipa på eit møte i Avholdshjemmet i Ålesund, 17. februar 1909. Formann første året var Andreas Halvorsen, sokneprest i Borgund. Målet for laget var å få fram «alt av historisk interesse, baade i sagn, klædedragt, indbo etc.» Det skulle gjevast ut eit årsskrift for å gjere stoffet tilgjengeleg. I 1910 kom Tidsskrift for Søndmør Historiske Forening (Sunnmør Sogelag). Årsheftet har vorte utgitt dei fleste åra etter det. I 2010 kom årgang 86.
I 1998 vart Bjarne Rabben og Odd Vollan utnemnde til Sunnmøre Historielag sine første æresmedlemar.
Gawn randis
Gawn randis er ein randis og snøslette som dekkjer kysten mellom Darwinbreen og Byrdbreen i Antarktis. Han vart namngjeven av gruppa som vitja Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) etter J.E. Gawn, ein radiooperatør ved Scott-basen som arbeidde tett med feltgruppene.
Cahoots
Cahoots er det fjerde studioalbumet av det kanadisk/amerikanske-rockebandet The Band. Det kom ut i 1971 til blanda kritikk og var det siste albumet deira med original musikk på fire år. Framsida av plateomslaget vart måla av kunstnaren Gilbert Stone, medan baksida synte eit fotografi av gruppa av Richard Avedon. Van Morrison syng gjestevokal på albumet.
Rolling Stone-kritikaren Jon Landau skildra stemninga på albumet som «fylt med eit 'skjer av utrydding.'»
Medverkande
Andre medverkande
Hammarmyrene
Hammarmyrene er eit stort våtmarksområde i Irak og ein del av Tigris-Eufrat-systemet i Dei mesopotamiske sumpene. Desse omfattar òg Hawizeh og Qurnamyrene. Hammarmyrene dekte tidlegare eit område på 2 800 km² med permanent våtmark og til somme tider av året dekte dei 4 500 km². I 1990-åra vart dei derimot nesten heilt øydelagde av dreneringsprojekt, men har i nyare tid vorte til dels gjenoppretta.
Hammarmyrene strekte seg mellom Nasiriyah og Basra og låg sør for elva Eufrat, som var hovudvasskjelda. Midt i området låg den store Haur al-Hammar, den største innsjøen i den nedre delen av Eufrat. I tillegg kom vatn frå Tigris inn i systemet via Qurnamyrene.
Drenering
Seint i 1970-åra vart det rapportert at delar av myrområda vart drenerte. Dear av Haur Aluwez hadde blitt avstengd av dike og drenert for at ein kunne leite etter olje. Deretter vart nordlege og vestlege delar av Haur al-Hammar drenert for å utvikle Vest-Qurnah-feltet. Under den iransk-irakiske krigen vart den sørlege delen av Haur al-Hammar knytt til Al-Basrah-kanalen og så til Persiabukta, noko som auka saltnivået i våtmarksområdet.
Den største skaden skjedde tidleg i 1990-åra, då styresmaktene under Saddam Hussein gjorde fleire øydeleggjande dreneringsprosjekt, dels som hemn for 1991-opprøra. Rapportar indikerte at straumen frå Eufrat vart leia inn i Den tredje eva, ein stor dreneringskanal. Innan 2002 var Hammarmyrene og Haur al-Hammar heilt borte.
Delvis reetablering
Etter den amerikanske invasjonen av Irak i 2003, vart jordvollar og dreneringsverk øydelagde og myrområdet vart igjen fylt med vatn. I åra etter har vegetasjonen teke seg kraftig opp att i vestlege delar av Hammarmyrene, og dei austlege delane er fylt med vatn. Reetableringa av våtmarksområdet har skjedd langt raskare enn venta, men det er framleis langsiktig fare for naturen i området på grunn av forureining og uthenting av vatn frå Eufrat.
Friesach
Friesach er ein by og ein kommune i Distriktet Sankt Veit an der Glan i forbundslandet Kärnten i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 120,8 km² og i kring 4 900 ibuarar. Småbyen Friesach ligg 634 meter over havet.
Friesach fekk byrettar i 1215 og opplevde ei blomstringstid på 1200-talet. I dag er staden kjend for sitt mellomalderpreg med mange bygningar frå gammal tid.
Are You Sequenced?
Are You Sequenced? er det 32. albumet til Klaus Schulze. Det kom ut i 1996 og igjen i 2006 med bonusspor.
Innhald
Disk 1
Disk 2
ESPN Classic
ESPN Classic er ein amerikansk sportskanal som sender repriser av klassiske idrettshendingar og dokumentarar om idrettsutøvarar. Kanalen starta i 1995 som Classic Sports Network. 2 år seinare vart kanalen kjøpt opp av ESPN og fekk det noverande namnet.
Bakke kyrkje i Flekkefjord
Bakke kyrkje er ei lafta krosskyrkje frå 1670 på Sirnes i Flekkefjord kommune i Agder fylke. Ho vart påbygd i 1757.
Kyrkja har 400 sitjeplassar. Det er kyrkjegard på staden.
Timmersdala
Timmersdala er ein svensk tettstad i Skövde kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 915 innbyggjarar.
Hawizehmyrene
Hawizehmyrene er eit myrområde som ligg på grensa mellom Irak og Iran. Myrområdet får vatn frå to greiner av Tigris (Al-Musharrah og Al-Kahla) i Irak og Karkhehelva i Iran. Hawizehmyra er kritisk for at Qurna- og Hammarmyrene skal overleve. I lag dannar desse Dei mesopotamiske sumpene. Myrområda er tilfluktsstad for dyreartar som kan rekolonoisere eller reproduere seg i andre myrområde. Hawizehmyrene vert drenert av Al-Kassarah. Denne elva spelar ei kritisk rolle i å oppretthalde myrene som eit gjennomstrøymingssystem og hindrar dei frå å bli eit lukka saltvassbasseng.
Hawizehmyrene har vore busette i meir enn 5 000 år. Dei får vatn frå både Tigris og Eufrat i dagens Irak og Karkhenelva i dagens Iran. Sumparabarar lever her i Irak og hawizehfolket i Iran.
I det sørvestlege Iran og det søraustlege Irak, består Hawizeh- og Hammarmyrene av fleire småbyar. Desse byane i myrområda ligg på begge sider av landegrensa, og det er ikkje noko skilje her mellom dei to landa. Så folk kan flytta sseg mellom Irak og Iran med småbåtar. Byane i myrområda vart bygde på vatn og folk her lever særs enkle liv. Dei har hus bygde av siv utan elektrisitet eller bilar. Folket her livnærer seg av naturen.
Thulla Point
Thulla Point er eit isfritt nes som ligg 1 nautisk mil (1,9 km) nordaust for Jebsen Point på vestkysten av Signy Island i Sør-Orknøyane. Det vart grovt kartlagd i 1933 av mannskap på Discovery Investigations, og kartlagd i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Det vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1954 etter det norske dampskipet «Thulla», som leita etter høvande ankerplassar for kvalkokeri i Sør-Orknøyane i 1911-12.
Aughenbaugh Peak
Aughenbaugh Peak er eit spisst fjell i Antarktis, med ei høgd opp mot over 1800 moh. Det ligg 1,1 km nordaust for Neuburg Peak sørvest i Dufek Massif i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Nolan B. Aughenbaugh, ein glasiolog ved Ellsworth-basen og eit medlem av det første laget som vitja Dufek Massif i desember 1957.
Bennett Spires
Bennett Spires er to spisse fjell oppom toppen av Jones Valley i Neptune Range i Pensacolafjella. Dei vart kartlagde av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter stabssersjant Robert E. Bennett i USA Air Force, som var radiotelegrafist i Pensacolafjella sommaren 1957–58.
Kahal
Kahal er ein moshav i Galilea nær Hovudveg 85 nord i Israel. Moshaven er eit kombinert jordbrukssamfunn. Det ligg på grensa mellom Øvre Galilea og Nedre Galilea, nord for Genesaretsjøen og like nordvest for Tabgha. Han høyrer til Mevo'ot HaHermon regionale kommune og vart grunnlagd i 1980.
Kahal-systemet
Kahal var ei form for lokalt etnisk styre av russiske jødar i Russland. Jødane vart styrte av kahalsystemet - eit system med jødiske lover og tradisjonar. Dette tydde at jødar ikkje vart styrte av russiske lover i sivile saker, men av jødiske religiøse og tradisjonelle lover.
Slaget ved Landen
Slaget ved Landen (eller Neerwinden), i det som i dag er i den belgiske provinsen Flamsk Brabant, var eit slag i niårskrigen, utkjempa i dagen Belgia den 29. juli 1693 mellom den franske armeen til marskalk Luxembourg og den allierte armeen til kong Vilhelm III av England.Franskmennene gjekk til åtak mot den allierte stillinga tre gonger før det franske kavaleriet endeleg klarte å bryte gjennom det allierte forsvaret og dreiv armeen til Vilhelm bort frå slagmarka i ei nedslakting. Slaget var kostbart for begge sider, for franskmennene mista 9 000 mann medan dei allierte mista 19 000. Franskmennene klarte ikkje å følgje opp sigeren slik at Vilhelm kunne kome seg unna.
Slaget
Marskalk Luxembourg hadde med list klart å få Vilhelm til å dele opp delar av armeen sin, og fekk raskt samla saman ein svær arme for å gå mot den allierte leiren, som låg i ein halvsirkel frå Eliksem til høgre til Neerlanden, så langs den vesle elva Landen til venstre (18–28. juli 1693). Vilhelm hadde ikkje tenkt å trekkje seg attende over elva Gete og grave ei sterk skyttargrav frå Laar gjennom Neerwinden til Neerlanden.
Til høgre for denne linja (Laar til Neerwinden) var lendet oppstykka og gav mykje dekning for begge sider. Denne delen vart rekna som nøkkelen til stillinga og hadde ein sterk garnison. I midten var det opne lendet mellom Neerwinden og Neerlanden kraftig forskansa og føre Rumsdorp vart det sett opp ein framskoten plass for observasjon. Til venstre for Neerlanden låg elva Landen og var vanskeleg tilgjengeleg.
Marskalk Luxembourg var klar over at den allierte fronten var strekt ut og at om han gjekk til åtak på den eine flanken, så ville det ta for lang tid for den andre flanken å nå fram i tide. Den generelle planen til Luxembourg var derfor å fokusere åtaket på Laar-Neerwinden-delen, særleg ved sjølve Neerwinden, og spare på styrkane sine (slik dette vart forstått før Napoleon si tid.
Marskalk Luxembourg hadde om lag 80 000 mann mot Vilhelm sine 50 000. Soldatane meint for hovudåtaket, 28 000 mann, vart sett opp ovanfor Neerwinden. Dette var om lag ein tredjedel av styrke, men viste seg å vere for lite i det avgjerande åtaket. Soldatane i det allierte senteret og til venstre måtte handle med stor energi for å halde stillinga. Ved Laar-Neerwinden vart åtaket omsider ein suksess, men berre ved at ein pøste på med soldatar.
I senteret starta etter kvart ein mordarisk kamp og det vart kjempa om kvar ein meter. Etter ei stund leia Vilhelm sjølv eit tungt motåtak, og dreiv franskmennene bort frå landsbyane. Eit nytt fransk åtak vart pressa attende med same kraft. Samstundes følte franskmennene at dei starta å vinne terreng andre stader. I senteret stod seks linjer med kavaleri og etter å ha kjempa mot dei allierte i mange timar, klarte dei å kome seg opp til skyttargravene. Ved Neerlanden og Rumsdorp var det harde mann-mot-mann-kampar Samstundes vart fleire franske infanteristar sett inn i eit siste store åtak på Neerwinden, som viste seg å bli for mykje for dei utslitne forsvararane. Dei fall sakte attende. Vilhelm hadde starta å flytte soldatar frå senteret og venstreflanken mot høgreflanken for å møte det store åtaket ved Neerwinden. Feuquières såg dette og leia kavaleriet i det franske senteret rett mot skyttargravene. Dette overraska dei allierte og dei franske skvadronane reid over alle soldatane dei kom over, og dei allierte vart tvungen til å raskt trekkje seg tilbake til andre sida av Gete. Hundrevis døydde på veg over elva.
Ein hardnakka baktropp av engelske og skotske soldatar, leia av Vilhelm, sjølv redda den allierte armeen.
Etterverknad
Det var under dette slaget at Vilhelm, når han såg den franske viljen om å ta det høge terrenget trass i dei mordariske allierte geværsalvane skal ha sagt, «Åh! Den uforskamma nasjonen!»
Marskalk Luxembourg hadde vunne den største sigeren sinn, mykje takka vere handlinga til Feuquières.
I alt vart 19 000 allierte soldatar drepne, skadde eller tekne til fangar, medan franskmennene tapte 9 000 mann. Franskmennene tok òg åtti kanonar og mange faner. Den franske kommandanten, marskalk Luxembourg, tok så mange faner at han kunne lage ein «tapet» av dei inne i Notre-Dame-katedralen i Paris. På grunn av dette fekk han kallenamnet le Tapissier de Notre-Dame, «tapetseraren av Notre-Dame».
Alpine greiner under Vinter-OL 1964
Dei seks olympiske øvingane gjaldt òg som den 18. verdsmeisterskapen i alpine greiner, det gjorde i tillegg to kombinasjons-øvingar, ei for menn og ei for kvinner, utrekna på poeng basert på tidsbruken i dei ulike olympiske greinene; slalåm, storslalåm og utfor.
Oversyn
174 utøvarar frå 31 land var påmeld dei alpine øvingane. Dei 18 OL-medaljane vart fordelt til einast fire land, og alle dei seks gullmedaljane vart likt fordelt mellom Frankrike og arrangørlandet Austerrike. Dei franske systrene Christine og Marielle Goitschel vart forgrunnsfigurar med kvar si gull- og sølvmedalje, Marielle vann i tillegg eitt VM-gull.
Ross Milne frå Australia omkom den 25. januar då han under trening i utforløypa køyrde ut og trefte eit tre og fekk dødelege hovudskadar.
Slalåm
7./8. februar
Biggar
Biggar  er ein by i regionen South Lanarkshire i Skottland. Han har kring 2500 innbyggjarar og har historisk status som burgh.
Biggar ligg i Southern Uplands, like ved elva Clyde. Næraste byane er Lanark og Peebles.
Alpine greiner under Vinter-OL 1964
Slalåm
Start: 1730 moh, mål: 1600 moh
Løypelengd: 350 m, høgdeskilnad: 130 m Start: 1770 moh, mål: 1570 moh
Løypelengd: 470 m, høgdeskilnad: 200 m <br style="clear:both" />
Storslalåm
Dato: 2. februar
Start: 2100 moh, mål: 1570 moh
Løypelengd: 1250 m, høgdeskilnad: 530 m <br style="clear:both" />
Utfor
Dato: 30. januar
Start: 1952 moh, mål: 1085 moh
Løypelengd: 3120 m, høgdeskilnad: 867 m
<br style="clear:both" />
Slalåm
Dato: 1. februar
Løypelengd: 350 m, høgdeskilnad: 130 m <br style="clear:both" />
Storslalåm
Dato: 3. februar
Giovinco randis
Giovinco randis er ein randis, som er 19 km brei, mellom Canyonbreen og Perezbreen, og som gradvis heller ned nord til Rossisen i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter F.A. Giovinco, kaptein på USNS «Private John R. Towle» under U.S. Navy Operasjon Deep Freeze 1965.
Alpine greiner under Vinter-OL 1964
Storslalåm
Start: 2050 moh, mål: 1550 moh
Løypelengd: 1250 m, høgdeskilnad: 500 m
Celina Seghi
Celina Seghi er ein italiensk tidlegare alpin skirennar frå Abetone i provinsen Pistoia. På 1940- og 1950-talet var ho den dominerande kvinnelege alpinisten i Italia. Mellom 1937 og 1954 vann ho 25 italienske meistertitlar, fordelt på alle dei fire alpine greinene.
Aktiv
Seghi var mellom favorittane under dei olympiske leikane 1948 i St. Moritz. Ho var nær å ta medalje i både utfor og kombinasjon, men enda opp på fjerdeplass i begge øvingane. I yndlingsgreina slalåm vart ho berre nummer 14.
Alpine greiner under Vinter-OL 1964
Storslalåm
<br style="clear:both" />