cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hans Fallada
Død og ettermæle
Andre tyske forfattarar som hadde emigrert frå landet når nazistane kom til makta kjente avsky for kollegaer som Fallada som hadde blitt verande, og utsette arbeida sine for dei nazistiske styremaktene. Den mest merkverdige av desse var Thomas Mann, som tidleg hadde flykta frå Tyskland og budd utanlands. Han fordømte forfattarar som Fallada, som jamvel om dei var motstandarar av regimet aksepterte å endre verka sine. Dette meinte Mann øydela verka deira, og han såg derfor på alle utgjevne bøker i Tyskland mellom 1933 og 1945 som verdilause.
Fallada heldt fram med å vere ein populær forfattar i Tyskland, men var i mange tiår lite kjend i utlandet. Dei seinare åra har han derimot fått meir merksemd, og bøkene hans blei mellom anna relansert i Storbritannia og USA frå og med 2009. Alle dør alene blei utgjeve på norsk av Dinamo Forlag i 2011, omsett av Nina Zandjani. Boka fekk gode kritikkar, og bokmeldar Karsten Alnæs i Dag og Tid skildra ho som «...kan hende den beste romanen om nazismens kvardagsinferno og den allmenne vondskapen som nokon gong er skriven.»
Hans Fallada-prisen, ein litteraturpris som blir gjeven av byen Neumünster, er oppkalla etter Fallada.
524
524 var eit skotår som byrja på ein måndag i den julianske kalenderen.
Ekstremvêret Idun
Ekstremvêret Idun var eit ekstremvêr som råka Nordland, Troms og Finnmark 29. januar 1997. Det gav vind opp i full storm i Nordland og Troms, og i Finnmark opp mot sterk storm.
Ekstremvêret Joar
Ekstremvêret Joar var eit ekstremvêr som råka områda Vestfjorden og Ofoten den 6. februar 1997 med høg vasstand og den 7. februar vart varselet utvida til å gjelde Nordfjord, Møre og Romsdal og Trøndelag med vestleg vind opp i sterk storm og høg vasstand. Dette var det tredje av i alt fem ekstremvêr i 1997.
Karlstad
Karlstad er ein by i Sverige. Byen ligg på nordsida av Vänern, på eit elvedelta skapa av Klaraelva. Byen ligg i det svenske landskapet Värmland. Byen er administrasjonsstad for kommunen Karlstads kommun, for länet Värmlands län og for Karlstads stift.
Karlstad blei grunnlagt av Karl IX i 1584. I 1865 brann store delar av dei sentrale delane av byen ned. Etter brannen laga ein eit nytt gatesystem som har gjeve byen den utsjånaden den har i dag. I 1905 føregjekk forhandlingane mellom den norske og svenske regjeringa om sjølvstendet til Noreg (Karlstad-forhandlingene). Dette skjedde i Frimurarlosjen i byen som ligg på stortorget ved sidan av bl.a. Stadshotellet og rådhuset. Den endelege avtalen blei underteikna i festsalen til losjen 23. september 1905.
Karlstad har eit universitet med 11 000 studentar.
I utkanten av Karlstad ligg Bergvik kjøpesenter.
Ishockeyklubben Färjestads BK, som har vore blant dei dominerande klubbane i svensk ishockey i fleire tiår, kjem frå Karlstad.
Geografi
Karlstad ligg på delar av elvedeltaet til Klarälven og delvis ved Vänern. Deltaet breier seg ut til omgjevandane rundt Karlstad sør for byen, ned til mellom anna Skoghall. Det vestre elveløpet i deltaet omgir øya som det sentrale Karlstad er bygd på, Tingvallaön. Deltaet fører til at det er mykje vatn i byen i form av ulike elveløp, sjøar og viker på grunn av danning av kroksjøar. Deltalandskapet gjer òg at landskapet er relativt flatt, men det finst ein del høgder og høgdedrag i byen, som ikkje skuldast elveavleiringar. Dette gjeld særleg nord og aust for deltaet, og sør for deltaet på Hammarö. Karlstads domkyrka ligg på eit høgare punkt (det så kalla Lagberget) på Tingvallaön midt i deltaet, mellom alle elveløpa.
Tukanar
Tukanar, Ramphastidae, er ein familie av spettefuglar som lever i den neotropiske regionen og er nærmast relatert til skjeggfuglar. Dei er kjenneteikna av ein fargerik fjørdrakt og svært stort og fargekraftig nebb. Familien består av seks slekter med til saman 40 artar.
Tukanar varierer i storleik frå skifttukan (Pteroglossus inscriptus) med berre 130 g og 29 cm i lengd til tocotukan (Ramphastos toco), med 680 g og 63 cm. Halen er avrunda og varierer i lengde frå ei halv til ei heil kroppslengd. Halsen er kort og tjukk. Vengene er små, slik som det er vanleg for skogsfuglar som flyg korte avstandar. Vengespennet kan vere omtrent som lengda frå nebbspissen til halespissen.
Beina til tukanar er sterke og ganske korte. Tærne er ordna i par med første og fjerde tå retta bakover. Dei fleste artane viser ikkje kjønnsdimorfisme i farger, slekta Selenidera er det mest iaugefallande unntak frå denne regelen. Men for alle artar er nebbet til hoer av tukanar er vanlegvis kortare, djupare og nokre gongar rettare, noko som gjer eit meir firkanta inntrykk i forhold til nebbet åt hannar. Fjørdrakta er i regelen svart, med element av kvitt, gult, og skarlakt. I slekta Pteroglossus (mindre tukanar) har underkroppen gul farge med band av raudt og svart og i Aulacorhynchu har artane mest grøn fjørdrakt med blå flekkar. Det fargerike, gigantiske nebbet, som hos somme store artar måler meir enn halve kroppslengda, er kjennemerket på tukanar. Trass storleiken er det veldig lett, det består av ein open beinstruktur med lite masse og store holrom. Nebbet har framvendte sagtenner. Dietten er først og fremst frukt. Det er framleis diskusjonar om kvifor desse fuglane har så store nebb, med så kraftfulle farger. Ettersom dei ikkje har kjønnsdimorfisme i farger er det lite sannsynleg at det er eit kjønnssignal. Eit langt nebb er til hjelp ved at rekkjevidda til å plukke frukt frå ein plass er auka. Ein teori har vore at nebbet kan nyttast til å skremme bort andre fuglar som ønskjer å konkurrere om føda. Dessutan kan eit langt nebb nå djupt ned i hòl i trestammar for å kome til føde der, for eksempel ved å plyndre reira til mindre fugleartar.
Tukanar har lang tunge, opp til 14-15 cm, ho er smal, grå, og særs frynsa på kvar side, noko som aukar sensitiviteten i smakssansen til fuglen.
Ein sær strukturelt konstruksjon er truleg unik for tukanar, ein modifikasjon av fleire halevirvler. Dei tre bakre virvlane er vakse saman og festa ryggraden med eit spesielt kuleledd. Derfor er tukanar i stand til å vende stjerten framover til han rører hovudet. Dette er vanleg soveposisjon kor han berre syner ein rund fjørball med spissen av halen som stikker ut over hovudet.
Tukanar er først og fremst fruktetarar, men er òg opportunistisk altetande og tar byttedyr som insekt og små øgler. I fangenskap har dei vore observert og rapportert til aktivt å jakte på insekt, tukanar kan leve på insektdiett. Dei kan òg plyndre reir av mindre fuglar og et både egg og ungar. Dette kan truleg gje eit viktig tilskot av protein til kosten. I habitatet er dei dominerande fruktetarar og speler ei svært viktig rolle i økologien ved å spreie frø av frukttre.
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 1938
vart noregsmeister etter at de slo 3-2 eeo. den 16. oktober. Målskårarar for Fredrikstad var Thorleif Larsen i det 5. minutt, Knut Brynildsen på straffe i det 40. minutt og Arne Ileby i det 110. minutt. Målskårarar for Mjøndalen var Trygve Halvorsen i det 60. minutt og Jørgen Hval i det 63. minutt.
Tukanar
Desse fuglane er knytt til skogen og legg 2 til 4 kvite egg i reir i eksisterande trehòl, anten naturlege eller graven ut av andre fugleartar som spettar. Når egga klekker er ungane framleis dunlause.
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 1938
Dette var fjerde gongen Fredrikstad vann ein Noregsmeisterskap. 12 000 tilskodarar såg kampen på Briskeby gressbane på Hamar. Dommar var Finn Amundsen,.
Tukanar
Tukanar er standfuglar og lever vanlegvis i par eller i små flokkar. Det hender at dei kjempar mot kvarandre ved å fekte med nebba.
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 1938
Fredrikstads vinnarlag: Georg Schuster, Rolf Johannessen, Kjell Pettersen, Gunnar Andreassen, Håkon Johansen, Reidar Olsen, Thorleif Larsen, Sten Moe, Knut Brynildsen, Odd Andersen og Arne Ileby.
Tukanar
Artsliste
Tukanar i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler: Slekt Aulacorhynchus
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 1938
1. runde
48 kampar. Kampdag 12. juni. Dei 8 laga som var involvert i sluttspelet i Norgesserien, hadde walk-over: ,, , , , , og.
Tukanar
Artsliste
Slekt Andigena
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 1938
2. runde
26 kampar. Kamppdag 26. juni. Dei 4 laga i semifinalen i sluttspelet i Norgesserien, hadde walk-over (,, og ).
Tukanar
Artsliste
Slekt Pteroglossus
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 1938
3. runde
14 kampar. Kampdag 3. juli. og, som spelte finale i Norgesserien, hadde walk-over.
Ekstremvêret Kari
Ekstremvêret Kari var eit ekstremvêr som råka Rogaland, Hordaland, Sogn og Fjordane og Trøndelag 17. februar 1997. Det gav vind opp i sterk storm og var det fjerde av i alt fem ekstremvêr dette året.
Bengtskär
Fyret på skjeret er det høgaste i Norden med 46 meter. Det vart bygd i 1906, og etter at det forfall i 1980-åra, vart det opna på ny i 1995, som det første fyrmuseet i Finland.
Fyret vart bombardert under både den første og den andre verdskrigen.
Den Norske Godtemplarorden
Den Norske Godtemplarorden eller DNGTO er ein norsk organisasjon som arbeider for å skapa rusfrie miljø for barn og unge, for å gje dei haldningar mot alkohol og narkotika i tillegg til gode vaner når det gjeld helse og miljø.
Organisasjon
DNGTO har losjar i Oslo, Bergen, Trondheim, Fredrikstad, Moss, Skien, Notodden og Surnadal, i Tillegg til Barne- og Ungdomsavdelingar i Sarpsborg og Hønefoss.
Edvard Ruud
Edvard Ruud var ein norsk lyrikar, folkeminnesamlar og folkemusikar frå Elgsnes i Harstad.
Ruud var ein representant for den nordnorske folkelege kulturen, særleg folkemusikken og den folkelege songen. Han song inn nærpå 200 songar i NRK. I mange år reiste han i bygd og by og fortalde og song. Han gjorde også mykje for ungdomslag, målsaka, museumsarbeid og mangt anna. Han vart statsstipendiat i 1974.
The Legend of Zelda: Ocarina of Time
The Legend of Zelda: Ocarina of Time (ゼルダの伝説 時のオカリナ Zeruda no Densetsu Toki no Okarina) er eit action-eventyrspel utvikla av Nintendo Entertainment Analysis and Development og publisert av Nintendo på Nintendo 64. Det vart lansert i Japan 21. november 1998, i Nord-Amerika 23. november og i Europa 11. desember same året. Spelet var opphavleg utvikla for Nintendo 64DD-eininga, men vart i staden gjeve ut på ein spelkassett på 256 megabit, som var den spelkassettypen med den største kapasiteten Nintendo produserte på den tida.
Ocarina of Time er det femte spelet i The Legend of Zelda-serien i høve lanseringsdato, men handlinga er sett før dei første fire spela. Spelaren kontrollerer hovudpersonen i serien, Link, i kongeriket Hyrule. Link fer på ei ferd for å stoppa Ganondorf frå å få tak i trekrafta, ein heilag relikvie som oppfyller ønska til haldaren. Link reiser gjennom tid og forserer ymse katakombar for å vekkje opp dei vise som har krafta til å forsegla Ganondorf. Musikk speler ein viktig rolle for å koma vidare i spelet, og spelaren må læra seg å spela fleire songar på ein okarina.
Lakeside Park
«Lakeside Park» er den tredje songen frå det tredje albumet til Rush, Caress of Steel. Musikken vart skriven av Geddy Lee og Alex Lifeson, med tekst av Neil Peart. Songen handlar om minna til Peart då han var i parken på sommarstid.
The Legend of Zelda: Ocarina of Time
Speloppsettet til Ocarina of Time introduserte nytt som at ein kan låsa fast siktet på ulike mål og kontekstsensitive knappar, som no har blitt vanlege element i 3D-eventyrspel. I Japan har det selt over 800 000 eksemplar i 1998, som gjorde det til det tiande bestseljande spelet det året. I laupet av levetida har Ocarina of Time nådd 1,14 millionar selde eksemplar i Japan og 7,6 millionar globalt, og har med det nådd opp som nummer 128 av dei bestseljande spela gjennom tidene.
Lakeside Park
Parken det er snakk om ligg i Port Dalhousie i St. Catharines ved Ontariosjøen i Canada. Neil Peart budde like i nærleiken av parken og leika her om sommaren som barn. Teksten nemner 24. mai, som er Victoriadagen i Canada, til minne om fødselsdagen til dronning Victoria.
Sinclair ZX Spectrum
Sinclair ZX Spectrum var ein heimedatamaskin utvikla i Storbritannia i 1982 av Sinclair Research. Maskinen er basert på Zilog Z80 prosessoren med ein klokkefrekvens på 3,5 MHz. ZX Spectrum kom anten med 16 eller 48 kB minne.
Ekstremvêret Leif
Ekstremvêret Leif var eit ekstremvêr som råka Spitsbergen 16. november 1997. Det gav vind opp i sterk storm og var det siste av i alt fem ekstremvêr i landet dette året.
Luftperspektiv
Luftperspektiv er ei form for fargeperspektiv som kjem av at valøren til ein farge blir lysare og meir blåleg desto lenger borte han er frå auget som ser.
Teknikken kan brukast for å lage ei djupn i eit bilete ved å la dei fjerne tingane vera lysare og meir blåvorne enn dei nære. Konstateringa av luftperspektiv var ei følgje av den veksande observasjonen av naturen under tidleg renessanse. Domenico Veneziano var blant dei første italienske målarane som utvikla denne forma for perspektiv; seinare dyrka særleg Leonardo da Vinci og Milanoskolen luftperspektivet.
Edwin Uehara
Edwin Uehara er ein peruansk-japansk tidlegare fotballspelar.
Han spela for klubbane Urawa Reds og Tosu Futures.
Karbonfiber
Karbonfiber er eit kunstfiber laga hovudsakleg av tynne karbonfibrar. Det er eit svart, stivt materiale med låg massetettleik, stor strekkstyrke og som godt toler varme og ulike kjemikalie. Materialet blir mykje brukt til å forsterka komposittmateriale. Ein har særleg brukt stoffet i ulike ting som skal vera sterke og lette, som idrettsutstyr, ulike fargreier og byggverk, men karbonfiber har også fått eit vidare bruksområde.
Kjemiske eigenskapar
Kvart karbonfiber er tvinna saman av fleire tusen karbontrådar som kvar har ein diameter på 5–8 mikrometer. Tidlege typar (som T300 og AS4) hadde diametrar på 7-8 μm, medan seinare fiber (som IM6) har hatt diametrar på rundt 5 μm. Vidare kan fibrane vevast.
Atomstrukturen til karbonfiber minner om den i grafitt, og er danna av lag av karbonatom (grafén) i eit regelmessig heksagonmønster. Karbonfiber har ein massetettleik på rundt 1,7–2,0 g/cm³.
Sidan stoffet er bygd opp av fibrar, har det ulike eigenskapar i ulike retningar. Det er svært sterkt i retninga som følgjer fibrane, men svakt på tvers av dei. Ein måte å omgå dette på er å laga laminat av fleire dukar der fibrane er orienterte i ulike retningar.
Bruk
Karbonfiber er mykje brukt til å forsterka komposittmateriale. Ein finn det til dømes i herdeplast som epoksy-, fenol- og umeitta polyesterplast. Det kan brukast på område der ein tidlegare har brukt glasfiber eller metall. Til dømes kan stoffet brukast til bygging og forsterking, som bruer eller høghus.
Ein har brukt karbonfiber i fargreier som båtar, fly, romfartøy, missil, bilar (særleg i reserbilar), syklar og motorsyklar. Stoffet er mykje lettare enn både metall og glasfiber, og bruken av det kan redusera drivstoffbruken kraftig. Ein bil der delar av stål blir bytta ut med karbonfiber kan til dømes bli 60 % lettare og dermed trenga 30 % mindre drivstoff. I ein ambulansebåt utvikla av Brødrene Aa i Noreg blei vekta redusert med 40 % då ein gjekk over frå glasfiber til karbonfiber. Ein annan stad der karbonfiber kan vera nyttig er i modellfly.
Bakgrunnsstoff
Generelt
Bruksdøme
The Twilight Zone av Rush
«The Twilight Zone» er den tredje songen på Rush-albumet 2112. Han vart gjeven ut i 1976. Som med dei fleste songane til Rush er teksten skriven av Neil Peart. Han er basert på to episodar av The Twilight Zone: «Will the Real Martian Please Stand Up?» og (første vers) og «Stopover in a Quiet Town» (andre vers). Det var den første singelen frå 2112.
Delstaten Zacatecas
Zacatecas er ein delstat i den sentral-nordlege delen av Mexico. Hovudstaden er Zacatecas og den største byen er Fresnillo. Han har om lag 1 367 692 innbyggjarar og arealet er 73 252 km².
1936
1936 (romartal MCMXXXVI) var eit skotår i den gregorianske kalenderen som byrja på ein onsdag.
Delstaten Zacatecas
Zacatecas grensar til Durango i nord-vest, Coahuila i nord, San Luis Potosí i aust, Aguascalientes og Guanajuato i sør, og Jalisco og Nayarit i sør-vest.
Namnet Zacatecas kjem frå nahuatl. Zacatl er ordet for den grastypen som veks i området.
California
California er ein delstat som ligg heilt vest i USA. Han grensar til Mexico i sør, Oregon i nord, Nevada og Arizona i aust og Stillehavet i vest. California vart avstått av Mexico i 1848 og vart den 31. delstaten i USA 9. september 1850.
Bjarne Håkon Hanssen
Bjarne Håkon Hanssen er ein norsk politikar for Arbeiderpartiet, og var statsråd for Arbeids- og sosialdepartementet i regjeringa Stoltenberg II. Han vart innvalgt på Stortinget frå Nord-Trøndelag fylke i 1997, og var vararepresentant i perioden 1993–1997.
California
Hovudstaden i California er Sacramento. Største byar er Los Angeles, San Diego, San Jose og San Francisco. Silicon Valley ligg òg i California.
Fylke
California er delt inn i 58 fylke (counties). Fylka står for lokale tenester og politi innanfor eigne grenser og har også lokale domstolar. Dei fyrste fylka vart oppretta i 1850. Då vart i alt 18 fylke oppretta. 69 fylke vart oppretta seinare samman år.
Bjarne Håkon Hanssen
Han var statsråd for Landbruksdepartementet i regjeringa Stoltenberg I mellom 2000 og 2001. Det var han igjen for Arbeids- og sosialdepartementet frå 2005 til 2008, og sidan det for Helse- og omsorgsdepartementet. Han har òg vore nestleiar i Næringskomiteen i Stortinget. Han er utdanna lærar ved Levanger Lærerhøgskole. Mellom 1980 og 1982 var han leiar for Arbeidernes ungdomsfylking i Nord-Trøndelag.
Ei av Hanssen sine kampsaker som landbruksstatsråd var reduksjon av matvaremomsen frå 24 til 12 prosent. Målet var å gjera matvarer billegare for forbrukarane. I ettertid synte det seg at mykje av reduksjonen fall vekk i mellomledda. Han var òg ei tid nøydd til å stengja landegrensene for utanlandsk kjøt på grunn av munn- og klovsjuke i EU-området.
Fasta Åland
Fasta Åland (finsk: Manner-Ahvenanmaa) er den største øya på Åland og den tredje største øya i Finland. Ho er 1 010 km2 stor. Åland sin einaste by, Mariehamn, ligg på denne øya, som i tillegg har ni kommunar: Eckerö, Hammarland, Jomala, Lemland, Lumparland, Finström, Sund, Saltvik og Geta.
Pärnu
Pärnu er ein by og kommune sørvest i Estland ved Austersjøen. Han er ein populær feriestad om sommaren med mange hotel, restaurantar og store strender. Pärnuelva renn gjennom byen.
Historie
Pärnu vart grunnlagd i 1251 av Den tyske riddarordenen, som byrja å byggje ein Ordensburg i nærleiken i 1265. Byen, då kjend under det tyske namnet Pernau, var ein del av Hansaen, og var ei viktig isfri hamn for Livland. Kongedømet Polen tok kontroll over byen mellom 1560 og 1617. I 1609 kriga polske og svenske hærar nær byen. Sverige fell kontroll over byen på 1600-talet under Livlandkrigen, men etter Den store nordiske krigen og Nystadfreden i 1721 kom han inn under Russland.
Byen vart ein del av det sjølvstendige Estland etter den første verdskrigen.
Ekstremvêret Mari
Ekstremvêret Mari var eit ekstremvêr som råka indre strøk av Sør-Trøndelag 9. november 1998. Det gav vind opp i full storm og var det einaste ekstremvêret i landet dette året.
You Still Want Me
«You Still Want Me» var den andre singelen til The Kinks. Han kom ut 17. april 1964. Songen er skriven av Ray Davies og var den første sjølvskrivne singelen bandet gav ut. Songen vart produsert av Shel Talmy. Som føregangaren gjekk han ikkje inn på salslista då han kom ut. Dette førte til at Pye Records vurderte å droppe bandet. Men den massive suksessen til den neste singelen deira, «You Really Got Me», sikra at bandet vart verande på Pye fram til 1970 då kontrakten deira gjekk ut.
Sune Nordgren
Sune Nordgren er ein svensk museumsmann. Han var direktør for Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design frå 2003 til 2006. Han har tidlegare mellom anna vore direktør ved Baltic Centre for Contemporary Art i Gateshead i England.
Nordgren vart fødd i Lund, men voks opp i Åhus i Skåne. Mellom 1970 og 1974 utdanna han seg ved Grafikskolan Forum i Malmö og arbeidde i nærare ti år som kunstnar, formgjevar og illustratør. I 1975 starta han saman med kona si, Marianne, kunsttidsskriftet Kalejdoskop, og tre år seinare, i 1978, Kalejdoskop Förlag. Han har også arbeidd som kunstkritikar for Sydsvenskan, Dagens Nyheter og i radiokanalen P1 for Sveriges Radio. Frå 1986 til 1989 leidde han fleire kunstprogram for Sveriges Television. I 1990 vart han så sjef for Malmö konsthall, og seks år seinare, i 1996, direktør for International Artists' Studio Program in Sweden i to år. I 1998 vart han sjef for og fekk ansvaret for å byggje opp Baltic Centre for Contemporary Art i Gateshead. Han vart utnemnd til direktør for det norske Nasjonalmuseet i 2003, og fekk ansvaret for samanslåinga av Arkitekturmuseet, Kunstindustrimuseet, Museet for samtidskunst, Nasjonalgalleriet og Riksutstillingene til ein felles institusjon.
Då han annonserte avgangen sin, sa Nordgren sjølv til Aftenposten at «kritikken har vore sterk og til tider så personretta at eg av og til har følt meg demonisert, men dette er ikkje grunnen til at eg har valt å seie opp stillinga.»
Snartemo
Snartemo er ein gard og ei bygd i Hægebostad kommune i Agder. Han er kjend for ei rik grav frå folkevandringstida, der ein mellom anna fann Snartemo-sverdet.
Sverre Quale
Quale har hatt ulike stillingar i Saga Petroleum med ansvar for tryggleik og kvalitet. Han var direktør for Statens jernbanetilsyn frå 1999 til 2001. Frå 2001 til 2003 var han direktør i Avinor med ansvar for tryggleik, kvalitet og miljø. Frå 2003 til 2006 var han øvste leiar av Statens havarikommisjon for transport. Han vart konsernsjef for Avinor våren 2006.
Norio Takahashi
Norio Takahashi er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Pirattrålar
Ein pirattrålar er i norsk språkbruk ein trålar som fiskar ulovleg i Norsk økonomisk sone (NØS) eller utan kvote i internasjonal farvatn i Barentshavet. Mange pirattrålarar er eigd frå Island, Spania eller Noreg, men fiskar under flagget til andre land. Eit godt døme er trålaren Kabou. Kabou vart arrestert i Barentshavet sommaren 2006. Trålaren bar då namnet Joanna og bar flagget til São Tome, seinare vart det klårt at trålaren var registrert i Guinea under namnet Kabou.
Sverre Quale
I Ukeavisen Ledelse 9. november 2007 vart det presentert eit portrettintervju med Sverre Quale under overskrifta «Skapte ro i Avinor».
Pirattrålar
Også trålarar som ikkje seglar under falsk flagg blir omtalt som pirattrålarar om dei medvite og over lang tid overfiskar kvotene sine eller på anna måte driv med alvorlege brot på reglane for fiskeri. Døme på dette er trålarane Elektron frå Russland og Arosa Quince frå Spania.
Norske styresmakter har dei siste åra tatt problemet med overfiske og piratfiske meir alvorleg og prøver å få til eit samarbeide med EU og Russland om dette. Norske styresmakter har og tatt til å kontrollere trålarar som landar fisk i utanlandske hamnar. Mellom anna vart Kabou kontrollert ved hamn i Portugal i august i 2006.
Sverre Quale
Sverre Quale bur på Billingstad i Asker kommune.
Sverre Quale går i 2010 fra Avinor til å bli Administrerende direktør i rådgivningsselskapet Multiconsult AS.
Bayble Island
Bayble Island (skotsk-gælisk Eilean Phabail) er ei folketom øy sør for Eyehalvøya på Lewis i Ytre Hebridane i Skottland.
Bayble Island ligg sør i Bayble Bay (Pabail Bay). Ho består av to øyar (Eilean Mòr Phabaill og Eilean Beag Phabaill ), men ser ut til å vere ei enkelt øy frå alle retningar. Grendene Upper og Lower Bayble ligg oppfor øya og bukta.
Norio Takahashi
Han spela for klubbane Urawa Reds, Vegalta Sendai, Sagan Tosu og Tokushima Vortis.
Slåttar frå Valdres
Valdres utgjer eit rikt tradisjonsområde for hardingfelespel, og herifrå er det dokumentert mange særeigne slåttar som ikkje høyrer til dei store slåttegruppene. Valdresspelet har hatt fleire kjerneområde, i Øystre Slidre, Vestre Slidre og Aurdal. Det finst og ei eiga tradisjonsline for Vang i Valdres, gjerne med tilknyting til Sogn.
Nils Beitohaugen
Nils Beitohaugen var frå Øystre Slidre.
John N. Dahle
John N. Dahle var frå Øystre Slidre.
Ola Okshovd
Okshovdslåttar etter andre spelemenn:
Ivar Ringestad
Ivar Ringestad var frå Vestre Slidre.
Olav Moe
Olav Moe var frå Nord-Aurdal, ein av dei fremste spelemennene der.
Sumarkveld i Jotunheimen
Hardingfeleverket nr 371. Slåtten er bygd ut av Ola Okshovd og John N. Dahle, på grunnlag av ein eldre form dei kalla Hanse-Håkon. Dei skal ha gjort dette kring 1910. Slåtten går på Forstemt (G-C-A-E), og har vore populær som konsertslått. Ei form vart utvikla vidare av Sjur Helgeland frå Voss, og slåtten nådde og Telemark, og vart nytta av Eivind Mo og Halvor Klonteig. Her er det berre skrive opp to former:
Snartemo
Ein grov først ut ei grav i 1847, men det største Snartemo-funnet blei gjort under nydyrking 30. oktober 1933. Då denne grava blei undersøkt fann ein mellom det gulldekorerte Snartemo-sverdet, knivar, spydspissar, ei glaskrukke, ei beltespenne og gullringar. Under krigen blei sverdet gøymd for nazistane, som ville bruka det som symbol til propaganda.
På 1990-talet blei det laga ein bautapark ved riksvegen på Snartemo, nokre hundre meter frå funnstaden. Parken inneheld informasjon om funna og ein stor kopi av Snartemo-sverdet.
Slåttar frå Valdres
Raklekjølkin
(etter Erik Moen ved Andres Hauge.
Springar etter Ola Fystro
Hardingfeleverket nr 399. Båe former er skrivne ned av Arne Bjørndal etter Ulrik Jensestogun frå Nord-Aurdal i 1912. Jensestogun hadde slåtten etter Bendik i Nøen, som nok hadde lært slåtten av Nils Hilme. Den eine varianten er kalla Låtten hass Arne ved Leira.
Sylkjegulen
Hardingfeleverket nr 400. Slåtten skal vera etter Bendik i Nøen. Slåtten viser til ein med sylkegult hår. Namnet er og nytta på springaren Slidringen, og former av Jondølen. Båe former av slåtten er skrivne ned etter Ola Okshovd frå Øystre Slidre.
Nordlanden
Hardingfeleverket nr 401. Slåttenamnet er etter spelemannen Knut Nordland frå Vang i Valdres.
Knut Vøle
Hardingfeleverket nr 402. Nedstilt bass. Båe former er skrivne ned etter Ola Okshovd. Namnet på slåtten er etter spelemannen Knut Olsson Vøle frå Hegge i Øystre Slidre. Eldre skriftform er Vårum (Knut Vårums springar).
Gamle Husin
Hardingfeleverket nr 450.
Røynelåtten
Hardingfeleverket nr 451.
Perigarden
Hardingfeleverket nr 452.
Springar etter Hamrisbrøta
Hardingfeleverket nr 454.
Sjåheimen
Hardingfeleverket nr 461. Namnet er etter spelemannen Knut Sjåheim som reiste til Amerika i unge år. Slåtten er i Ringestad-tradisjon, frå Vestre Slidre. Han er og kjend i Sogn.
Springaren som Styggen blistra i kyrkjetårnet
Hardingfeleverket nr 463. Ringestadtradisjon frå Vestre Slidre, men og nytta av Jørn Hilme. Slåtten er og kjend i Sogn.
Purkekragin
Hardingfeleverket mr 466. Som med nr 460 over finst det former av slåtten på Vestlandet. Han er spela på nedstilt bass. Slåtten var mykje nytta av Haldor Røyne, og Olav Jørgen Hegge kalla seinare slåtten for Haldor Røynes Minne. Slåtten er elles kjend som Purke-Sjugur eller Fele-Guri. Han har og vore nytta i Sogn.
The Legend of Zelda: Majora's Mask
The Legend of Zelda: Majora's Mask er eit action-eventyrspel utvikla og utgjeve av Nintendo til Nintendo 64. Det vart utgjeve internasjonalt i 2000 som det sjette hovudspelet i The Legend of Zelda-serien og er ein direkte oppfølgjar til The Legend of Zelda: Ocarina of Time frå 1998. Det vart designa av ei gruppe leidd av Eiji Aonuma, Yoshiaki Koizumi og Shigeru Miyamoto og vart ferdig utvikla på under to år. Det har forbetra grafikk og fleire endringar av spelemekanikkane samanlikna med forgjengaren, sjølv om det brukte fleire element og karaktermodellar på nytt, noko utviklaren sa var ei kreativ avgjerd gjord naudsynt på grunn av tronge tidrammer.
Slåttar frå Valdres
Jålin
Hardingfeleverket nr 484. Slåtten har nokre vendingar sams med Treskreppa. I Valdres er springaren sagt å vera etter Jørn Hilme. Slåtten finst og i Krødsherad, der det er funne ein variant.
The Legend of Zelda: Majora's Mask
Handlinga i Majora's Mask går føre seg to månader etter hendingane i Ocarina of Time. Spelet følgjer Link, som under ei personleg reise endar opp i Termina, ei parallell verd til Hyrule. Etter å ha kome til Termina, finn han ut at verda er truga av at månen vil falla ned i laupet av tre dagar.
Spelet vart utgjeve på nytt til GameCube i 2003 som del av The Legend of Zelda: Collector's Edition, til Wii og Wii U gjennom Virtual Console i 2009 og i 2016, og til Nintendo Switch Online i 2022. Ei nyutgåve med ekstra innhald og forbetra grafikk vart utgjeven til Nintendo 3DS i 2015 under tittelen The Legend of Zelda: Majora's Mask 3D.
Pete Townshend
Pete Townshend er ein engelsk rockegitarist, songar, låtskrivar og forfattar som hovudsakleg er kjend som gitarist og låtskrivar i The Who. Han har ei karriere som har vart over 40 år og leia bandet gjennom ein periode då bandet vart eit av dei viktigaste påverknadskjeldene i rockehistoria. The Who er òg kjend som eit av dei beste konsertbanda nokon gong.
Eiji Sato
Han spela for klubbane Urawa Reds, Fukushima FC og Sony Sendai.
Ekstremvêret Njål
Ekstremvêret Njål var eit ekstremvêr som råka kysten frå Stad til Narvik 26. november 1999. Det gav stormflod langs kysten i kombinasjon med springflo.
Hideyuki Imakura
Hideyuki Imakura er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Urawa Reds.
Huey Long
Huey Pierce Long, Jr. var ein USA-amerikansk politikar frå Louisiana. Long var guvernør i Louisiana frå 1928 til 1932 og senator frå 1932 til 1935. Han var demokrat, kjent for sin radikale, populistiske politikk. Long støtta Franklin D. Roosevelt ved presidentvalet i 1932, men trekte støtta til president Roosevelt i juni 1933.
Huey Long var svært populær i Louisiana for sitt sosiale reformprogram og viljen til kraftfull handling. Motstandarane skulda han for diktatoriske tendensar. 8. september 1935 vart han skadeskoten i delstatsparlamentet i Baton Rouge. To dagar seinare døydde han. Dei siste orda han ytra skal ha vore: «Gud, ikkje lat meg døy, eg har så mykje eg skulle gjort.»
Tidlege år
Long kom til verda i Winnfield, eit jordbrukssamfunn omtrent midt i delstaten Louisiana. Her dreiv faren ein gard, familien vart rekna som middelklasse. Long gjekk på lokale skular, han var ein dyktig elev. Etter skuletida dreiv han i fire år som omreisande seljar. Han selde bøker, patentmedisinar, hermetikkvarer og tok oppdrag som auksjonarius.
I 1913 gifta Long seg med stenografen Rose McCannell. Han studerte jus ei kort tid ved eit universitet i Oklahoma, før han heldt fram jusstudiane ved Tulane University Law School i New Orleans. I 1915 overtala han eksamensstyret å late han, etter berre eitt år, gå opp til sakførareksamen. Han stod, og opna deretter praksis i Winnfield og sidan i Shreveport. I mange saker representerte han «små» saksøkarar i tvistar med store forretningsselskap.
Long vart berømt etter å ha saksøkt det mektige Standard Oil Company for regelstridig forretningspraksis. Også seinare heldt Long fram med å utfordre Standard Oil, han påklaga selskapet for å ha utbytta staten Louisiana og statens enorme olje- og gassressursar.
Politisk aktiv
Etter ein omfattande valkampanje vart Long i 1918 vald inn i Louisiana Railroad Commission på eit program mot Standard Oil. Plassen sin i kommisjonen brukte han til å forsterke oppfattinga om at han var ein motstandar av store oljeselskap og andre store næringslivsselskap. Som formann av kommisjonen (som hadde bytt namn til Louisiana Public Service Commission) i 1922 vann han ei rettssak mot Cumberland Telephone Company for urettvis auke i prisane (ratane). Telefonselskapet måtte tilbakebetale overtrekk til 80 000 kundar.
Long deltok i guvernørvalet i Louisiana i 1924, men fekk berre tredje flest stemmer.
1928-valet
Fram til valet på guvernør i 1928 bygde Long ut sin politiske organisasjon, mellom anna ved å støtte katolske, politiske kandidatar. Han gjekk til val på slagordet «Every man a king, but no one wears a crown», ein frase etter ei utsegn av William Jennings Bryan. Longs angrep på selskapa som leverte nyttetenester (vatn, telefon o.l.) og selskap med privilegium vart svært populære.
Long reiste på kryss og tvers i den fattige staten, der eit fleirtal ikkje hadde råd til lesebøker som borna trong for å gå i skule. Han angreip det politiske establishment i New Orleans, kjent som Old Regulars. Old Regulars kontrollerte heile staten gjennom alliansar med sheriffar og andre lokale politiske leiarar. Long føreslo utbygging av offentlege tenester, noko den tradisjonelle leiarskapen ikkje hadde brydd seg mykje med.
Long vann valet i 1928 med den største margin i historia til delstaten Louisiana, 126 842 stemmer (43,9 %) mot 81 747 for Riley J. Wilson og 80 326 for Oramel H. Simpson. Long vann ved å løyse ut avskya louisianarar på landet hadde overfor eliten, og ved å gje dei håp om ei betre framtid. Han bygde bru over det tradisjonelle skiljet i staten mellom nord og sør, protestant og katolikk. I staden fekk ein eit skisma mellom fattige gardbrukarar og rike plantasjeeigarar og forretningsmenn.
Guvernør
Straks Long tok til i stillinga som guvernør starta han arbeidet med å styrke makta si. Han sparka fleire hundre offentleg tilsette på alle nivå, både i statsbyråkratiet og ned til statstilsette jarnbanearbeidarar. I samsvar med praksis fylte han dei ledige stillingane med politiske støttespelarar. Det vart forventa at alle som arbeidde i staten si teneste skulle betale ein liten del av løna til eit fond («ei politisk krigsbrynje») kontrollert av guvernøren.
Då Long hadde styrkt makta si over statsapparatet, sende han ei rekke lovforslag basert på valprogrammet til vedtak i delstatsforsamlinga. Mellom dei lovene som vart vedtekne i 1929-sesjonen var gratis lesebøker til alle skuleborn, og kveldskurs for vaksne analfabetar.
Ei storstilt utbygging av vegar, bruer, sjukehus og utdanningsinstitusjonar i offentleg regi tok til. Long trassa sterk motstand og var pågåande for å sikre gjennomføring av tiltak han var for. Utan førevarsel møtte han opp både i representanthuset, delstatssenatet og i representanthusets komitear, kringsette uvillige representantar og bølla med motstandarane. Taktikken var ny, men gav resultat. Ved å gjennomføre sitt valprogram fekk Long ein heltestatus hos den fattige landbefolkninga.
Statsrettssak
I 1929 kalla Long både representanthuset og senatet inn til ein ekstra sesjon for å vedta ei avgift på fem cent på kvart fat raffinert olje. Inntektene skulle gå til å finansiere dei sosiale programma som Long stod bak. Oljenæringa var sterkt imot. Longs motstandarar i den lovgjevande forsamlinga svara med å krevje Long fjerna («impeachment») frå embetet. Dei skulda han mellom anna for blasfemi, korrupsjon, bruk av mutar og misbruk av statsmidlar. Long prøvde å få avslutta sesjonen, men lukkast ikkje.
Fleire av klagene fann representanthuset grunn til å sende til handsaming i senatet. Long bringa saka ut til folket, sende trykksaker og reiste sjølv rundt på talarferder. Her hevda han at statsrettssaka var eit forsøk frå Standard Oil og andre storselskap for å hindre at dei sosiale programma skulle iverksetjast. Då rettssaka tok til i senatet, la Long fram eit dokument underteikna av meir enn ein tredel av delstatssenatorane. I dette skrivet («Round Robin») uttala desse at dei uavhengig av prov ville svare «ikkje skuldig», skuldingane mot Long var ukonstitusjonelle og ikkje av ein art som kravde fjerning frå embetet. Ettersom dom ikkje kunne oppnåast, gav motstandarane opp vidare handsaming.
Etter statsrettssaka fjerna Long også slektningar av motstandarar frå stillingar i delstaten. Føre val gav han open støtte til kandidatar som kjempa mot hans eigne motstandarar. Sidan avisene i staten vart finansiert av opposisjonen, grunnla Long i mars 1930 avisa Louisiana Progress. Denne nytta han til å kringkaste framgangar og å underkjenne fiendane sine. Long mottok dødstruslar etter statsretts-saka. Han tok truslane på alvor, omgav seg alltid med væpna livvakter.
1930-sesjonen og senatsval
Long mislukkast i 1930 å få støtte hos delstatsforsamlinga til nye, store tiltak i offentleg regi. Han svara med å gjere kjent at han ville søke å verte vald til senator for det demokratiske partiet. Han framstilte valet som ei folkeavstemming over programmet sitt; vann han valet ville han sjå det som folkets støtte til sine program i kampen mot den lovgjevande forsamlinga i Louisiana. Tapte han valet, lova han å gå av. Long vann valet til det føderale senatet med vel 57 % av stemmene bak seg. Han tok ikkje sete ved senatet i Washington, men heldt fram som guvernør.
1930-32
Med solid veljarstøtte vende Long tilbake til sitt offensive program. Med sine gamle motstandarar Old Regulars inngjekk han ei rekke avtalar. Med deira støtte fekk han innført ei bensinavgift, og sett i gang ei rekke byggeprosjekt. Mellom desse var bygginga av ny delstatsforsamling («Capitol», den høgste bygningen i sørstatane i si tid), mange universitetsbygg, nye vegar og bru over Mississippi og flyplass for New Orleans.
Long var ein sterk støttespelar for Louisiana State University, fekk auka talet på studentar frå 1 600 til 4 000. Stipend til fattige studentar fekk han oppretta, og greip inn og valde ny leiar for universitetet.
I oktober 1931 hevda viseguvernøren Paul N. Cyr at Long ikkje lengre kunne vere guvernør, og erklærte at han sjølv var den lovlege guvernøren. Long kalla ut nasjonalgarden og kringsette delstatsforsamlinga. Etter ei sak i Louisianas høgsterett vart Cyr avsett frå stillinga som viseguvernør.
Long valde barndomsvennen Oscar K. Allen til å etterfølgje seg i embetet som guvernør. Allen vann guvernørvalet med stor margin. Long gjekk då i januar 1932 av som guvernør og tok plass i senatet.
Senator 1932-35
I senatet heldt Long glødande innlegg der han fordømde oppsamlinga av rikdom hos nokre få. Han kritiserte leiarane i begge dei store partia for mangelfulle tiltak mot den økonomiske krisa (thr Great Depression). Særleg gjekk han til åtak på demokratane sin leiar, Joseph Robinson, for å stå for nær president Herbert Hoover.
Før presidentvalet i 1932 annonserte Long at han støtta Franklin D. Roosevelt sitt kandidatur. Han meinte Roosevelt var den einaste av kandidatane som var villig til kraftig å omfordele rikdom, noko Long meinte måtte til for å få slutt på depresjonen. På demokratane sitt landsmøte spela Long ei viktig rolle i å halde vaklande delstatsdelegasjonar på Roosevelt si side.
Long kasta seg deretter inn i kampen for å få vald Hattie Caraway frå Arkansas inn i senatet. Han la ut på ein sjudagars kvervelvind av ei talarferd i Arkansas. Uventa vann Caraway over den kandidaten senator Robinson hadde støtta. Caraway vart dermed fyrste kvinna som vart vald inn i senatet i USA.
Straks etter presidentvalet braut Long med Roosevelt. Han vart klar over at Roosevelt ikkje ville gå inn for ei omfordeling av landets rikdom. Long vart ein av få nasjonale politikarar som frå venstre tala mot Roosevelts New Deal-politikk. Han fann presidentens politikk utilstrekkeleg, men stemte for ein del av forslaga. Han opponerte mot National Recovery Act og kalla lova for billegsal til storkapitalen.
President Roosevelt såg på Long som ein radikal demagog. For å svekke Longs politiske styrke, utelét Roosevelt i juni 1933 Long frå konsultasjonar om korleis føderale midlar skulle nyttast i Longs heimstat Louisiana. Presidenten støtta elles undersøkinga kring valet av senator John H. Overton, ein av Longs allierte. Valkampapparatet til Long var skulda for valfusk og veljarpress, ingenting vart prova. For å diskreditere Long og svekke støttespelarane hans, fekk Roosevelt Longs økonomi etterforska av nasjonens internrevisjon. Long vart ikkje knytt til noko ulovleg, men nokre av hans underordna vart tiltala for skattesnusk.
Longs radikale retorikk og aggressive taktikk vann liten gjenklang hos dei andre senatorane. Ikkje eit einaste av forslaga hans fekk fleirtal i hans tre år i senatet. Under ein debatt sa ein annan senator til Long at han trudde ikkje «du kunne fått Fadervår vedteke i denne forsamlinga».
Utanrikspolitisk var Long urikkeleg isolasjonist. Han hevda at USAs inngrep i den spansk-amerikanske krigen og i fyrste verdskrigen var fatale feilgrep utført på vegne av storkapitalen (Wall Street).
Del rikdommen vår
Long var ein glødande kritikar av Federal Reserve System. Han og ei gruppe andre senatorar og kongressrepresentantar meinte nasjonalbankens politikk var den eigentlege grunnen til den økonomiske depresjonen. Long fordømte store bankhus som Morgan og Rockefeller i New York, desse hadde aksjar i nasjonalbanken. Han hevda bankhusa kontrollerte pengesystemet til eiga vinning.
I 1934 presenterte Long programmet Share Our Wealth ('Del rikdommen vår') med mottoet «Every Man a King» ('Kvar mann ein konge'). Her føreslo han nye tiltak som skulle dempe fattigdomen og kriminaliteten som følgde depresjonen. Han hevda det var rikdom nok i landet til at alle kunne nyte ein akseptabel livsstandard. Men rikdomen var urettvist konsentrert i hendene på eit fåtal bankmillionærar, forretningsmenn og industribaronar.
Ein netto eigedomsskatt på store aksjeselskap og rike enkeltpersonar skulle avgrense dei private formuane. Skatteforslaget gjekk ut på at ein skulle behalde det eksisterande skattesystemet for inntekter under 1 million dollar. Den andre millionen dollar skulle skattleggast med 1 %, den tredje med 2 %, den fjerde med 4 %, den femte med 8 %, den sjette med 16 %, den sjuande med 32 %, den åttande med 64 %, resten med 100 %.
Skattemidlane ein fekk inn skulle nyttast til å garantere alle familiar eit hushaldsbidrag på 5 000 dollar og ei årsinntekt på 2-3 000 dollar (noko som utgjorde i kring 1/3 av gjennomsnittleg familieinntekt). Han føreslo elles gratis utdanning både på grunnskule- og collegenivå, alderspensjonar, støtte til bønder og offentlege arbeidstiltak, og innføring av 30 timars arbeidsveke.
I februar 1934 danna Long ein nasjonal, politisk organisasjon, Share Our Wealth Society. Organisasjonen, som i 1935 hadde 7,5 millionar medlemer, arbeidde i opposisjon mot det demokratiske partiet og Rooseveltregjeringa. Fleire historikarar meiner press frå Share Our Wealth Society verka inn på presidentens Second New Deal i 1935.
Kontroll over Louisiana, 1932-35
Sjølv om Long ikkje hadde nokon konstitusjonell posisjon, hadde han stor makt i heimstaten. Han la ofte turen til delstatshovudstaden Baton Rouge og la press på delstatsforsamlinga. Hans lojale støttespelar, guvernøren, følgde tenestevillig opp Longs forslag.
Saman med ein oljeprodusent (og delstatssenator i Louisiana), James A. Noe, danna Long det kontroversielle Win or Lose Oil Company. Selskapet vart grunna for å drive utleige av statsallmenningar til større oljeselskap. Aktiviteten til selskapet og kven som stod bak det, låg i det skjulte for offentlegheita. Long gjorde profitt på bonusar og på vidareutleige av statsløyva, midlane nytta han til politiske føremål.
Statsstyresmaktene i Louisiana avgrensa lokalstyret i New Orleans, Baton Rouge og Alexandria i 1934. Vidare fekk guvernøren mynde til å utnemne folk til alle statens posisjonar. Long fekk oppretta ein politistyrke av sivilkledde politifolk, ein styrke som låg direkte under guvernøren.
Longs siste år
I januar 1935 samla motstandarar av Long i Louisiana seg og oppretta ein paramilitær organisasjon kalla Square Deal Association. Mellom medlemene var to tidlegare guvernørar og borgarmeisteren i New Orleans. 25. januar 1935 okkuperte 200 medlemer av den paramilitære rørsla tingstova for East Baton Rouge Parish. Dei paramilitære forlét tingstova etter ei stund, men det kom til skyting mellom desse og politiet ved flyplassen i byen. Berre ein vart skadeskoten.
Sommaren 1935 vart den lovgjevande forsamlinga i Louisiana innkalla til to omframtsesjonar. Utan debatt og forhandlingar vart lover vedtekne i stort tempo. Ved å opprette nye statskontor med særoppgåver, befolka med Long-oppnemnde folk, sørgde dei nye lovene for å sentralisere enno meir av den politiske makta. Borgarmeisteren i New Orleans vart fråteken det han hadde hatt av makt.
Long hevda i juli 1935 å ha avslørt eit mordkomplott. Ein tredje omframtsesjon i delstatsforsamlinga vart sett i september 1935. Long reiste frå Washington til Baton Rouge for å følgje framdrifta i forhandlingane. Kva som hende den 8. september i Capitolbygninga er ikkje heilt klart. Dei fleste meiner Long vart treft av eit eller to skot avfyrt av legen Carl Weiss. Weiss vart omgåande skoten, treft av over femti kuler frå livvakter og politi på staden. 28-årige Weiss var svigerson av ein dommar, som, i følgje slektningar, etter opposisjon mot Long og gjennom valfusk skal ha mist embetet. Long døydde to dagar seinare av indre blødingar.
Long vart gravlagd frå Capitol, kledd i smoking og liggande i ei open kiste. Om lag 100 000 menneske skal ha defilert forbi kista. På hovudvegen mellom New Orleans og Baton Rouge køyrde bilane med støytfangar mot støytfangar. Long vart gravlagt utanfor delstatens Capitol, ei statue vart reist over grava hans.
Arven etter Long
I Longs fire år som guvernør auka lengda på asfalterte hovudvegar i Louisiana frå 533 km til 3 703 km. I 1936 hadde samferdsleprogrammet som Long hadde starta, ført til at 14 500 km med ny veg var anlagt, ei fordobling av vegnettet i staten. Han fekk bygt 111 bruer og starta bygginga av fem bruer over Mississippi. To av bruene over Mississippi er oppkalla etter han.
Innføring av gratis skulebøker og bygginga av skular utvida det offentlege undervisningssystemet. På kveldsskular lærte 100 000 vaksne å lese. Skulestipend for elevar og studentar utan midlar vart innført, og eit medisinstudium vart oppretta i New Orleans. Offentleg sjuketeneste fekk fordobla budsjetta sine, samstundes forbetra ein institusjonar som pleia mentalt sjuke. Delstatsregjeringa løyvde midlar til eit nett av gassrøyr til dei større byane, bygde eit 18 km langt dike mot Mexicogolfen og flyplass ved New Orleans.
Det politiske maskineriet som Long hadde bygt opp, var svekka etter hans død. Likevel hadde det innverknad på alle val i staten fram til 1960. Longs sosiale program og hans populistiske retorikk utgjorde det viktigaste skilje i politikken i Louisiana i fleire tiår. Endå til i dag er det skarpe motsetnader i synet på Long, oppfatningane varierer frå folkehelt til rå diktator.
Ei rekke av Huey Longs nære familiemedlemer kom i lang tid etter hans død til å inneha framskotne politiske posisjonar. Kona Rose vart utnemnd til å take over plassen hans i US-senatet. Ein bror vart guvernør i Louisiana, ein annan vart vald inn i kongressen. Sonen Russell B. Long var senator i nesten 40 år, frå 1949 til 1987.
Ymse
Long var modell for Robert Penn Warren sin roman All the King’s Men, som vart tildelt Pulitzerprisen I 1946. Romanen har vorte filmatisert to gonger. Fyrste gongen i 1949 av Robert Rossen og så i 2006 av Steve Zaillian. Rossen vann Oscarprisen for beste regi.
Biografien Huey Long, skriven av T. Harry Williams, vart tildelt Pulitzerprisen i 1970. Dokumentaristen Ken Burns laga i 1985 ein film om Long.