cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Out of Reach
Musikk
Dei fire andre songane («Serpentine», «November», «Seven Days Awake» og «One More Day») er instrumentale. Særleg «November» har vorte hylla for den glimrande gitarspelinga, medan andre, som «One More Day», er rekna som svak og uinspirert.
Skøyteløp under Vinter-OL 1994
1500 m
Dato: 21. februar <br style="clear:both;" />
Snick Pass
Snick Pass er eit smalt fjellpass som ligg mellom Douglas Range og LeMay Range, frå Grottobreen til Purcell snøfelt sentralt på Aleksanderøya i Antarktis. Passet vart først kartlagd frå flyfoto tekne under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947–48, av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee og skildrar at passet ser ut som eit lite kutt (snick på engelsk).
Skøyteløp under Vinter-OL 1994
3000 m
Dato: 17. februar <br style="clear:both;" />
Out of Reach
Nyutgjevingar
Out of Reach vart gjeve ut i lag med albumet Can frå 1979 (som òg vert kalla Inner Space etter studioet til bandet). Det finst fleire utgåver av albumet på CD, som utgåva av Out of Reach (utan Can) på MagMid (TKO Magnum Music) i Storbritannia, men er langt vanskelegare å få tak i enn dei andre Can-albuma. Sidan albumet er det einaste Can-albumet utan innspel frå Holger Czukay (sidan oppfølgjaren Can har noko klipping av Czukay ), har bandet nekta å vedkjenne seg albumet dei siste åra og er ikkje ført opp blant dei offisielle Can-albuma på den offisielle nettsida deira, og vart ikkje nymastra på CD i 1990-åra, og heller ikkje gjeve ut på Super Audio CD i 2000-åra, som dei andre Can-albuma vart.
Skøyteløp under Vinter-OL 1994
5000 m
Dato: 25. februar <br style="clear:both;" />
Out of Reach
Kjelder
🇨🇦
Andy Mackay
Andrew «Andy» Mackay er ein engelsk multi-instrumentalist, mest kjend som eit av dei medlemmane som starta Roxy Music, der han spelte obo og saksofon.
I tillegg har han arbeidd som musikklærar og skrive musikk for fjernsyn. Han har òg arbeidd mykje som studiomusikar med fleire kjende musikarar.
Liv og karriere
Mackay vart fødd i Lostwithiel i Cornwall i England, og voks opp sentralt i London. Han studerte musikk og engelsk litteratur ved Reading University, der han spelte i eit band kalla The Nova Express, som ein del av ei performance art-gruppe kalla Sunshine i lag med Simon Puxley. Her vart han òg vener med kunststundenten Brian Eno. I byrjinga av 1971 vart Mackay medlem av Roxy Music (danna i november 1970) etter å ha svart på ei annonse i Melody Maker. Han førte med seg Eno inn i gruppa.
Mackay spelte obo og saksofon i Roxy Music, og vart mest kjend for sin Chuck Berry-inspirerte duckwalk under saksofonsoloane, mellom anna på «Editions of You». Med hår greidd bakover og oppover frå panna, kinnskjegg og underleg Motown-inspirerte scenekostyme, medverka Mackay til den unike Roxy Music-«looken».
Han var med å skrive fleire av hittane til Roxy Music, som «Love is the Drug» (1975) og «Angel Eyes» (1979), samt «A Song for Europe», «Three and Nine», «Bitter-Sweet», «Sentimental Fool», «While My Heart is Still Beating» og «Tara». Han lærte seg òg å spele fiolin medan han var medlem i Roxy Music.
Mackay har òg arbeidd med Duran Duran, Mott the Hoople, John Cale, Pavlov's Dog, Johnny Cougar, Mickey Jupp, Yukihiro Takahashi, Paul McCartney, Godley & Creme, Eddie and the Hot Rods, Arcadia og 801. I 1981 kom boka hans Electronic Music: The Instruments, The Music & The Musicians ut på Phaidon.
Etter at Roxy Music vart oppløyst i 1983, slo Mackay seg saman med Roxy-gitarist Phil Manzanera og danna The Explorers, med ein Bryan Ferry-liknande James Wraith på solovokal. Gruppa gav ut eit album i 1985 og tre år seinare kom Manzanera and Mackay. Under dette namnet gav dei ut to album til.
Han har skrive fleire kjenningsmelodiar for britisk fjernsyn og radio, mellom anna for Armchair Thriller og Hazell frå 1970-åra.
Med Ferry, Manzanera og Paul Thompson har han vorte gjenforeint med Roxy Music i 2000-åra.
Eidsvollsbygningen
Eidsvollsbygningen er ein bygning på Eidsvoll Verk i Eidsvoll kommune i Viken som Riksforsamlinga disponerte i 1814 for å utarbeide og gjere vedtak om grunnlov for Noreg: Kongeriget Norges Grundlov. Det var i Eidsvollsbygningen prins Kristian Fredrik blei vald til konge av Noreg.
Den opphavlege bygningen er frå om lag 1770. Denne bygningen er den austre halvparten av det huset som står i dag, etter at Carsten Anker, eigaren av Eidsvoll Jernverk, bygde om og utvida huset om lag 1800 for at det skulle tene som bustad. Huset vart då ein av dei største og mest moderne privatbustadene i Noreg.
Historikk
Det er truleg at hovudbygningen på verket har lege på same staden sida 1600-talet. Ein kjenne lite til bygningen innan Carsten Anker kjøpte han, men nokre opplysningar finnast. Historikaren Gerhard Schøning var på Eidsvoll i 1775 og han fortel mellom anna:
Al-Chibayish-distriktet
Al-Chibayish-distriktet er eit distrikt i Dhi Qar guvernement i Irak.
Eidsvollsbygningen
Historikk
Carsten Anker bygde om huset etter at han tok over som eigar slik at det fekk ei samla golvflate på meir enn 2 000 rutemeter, inspirert av tidas moderne franske og danske arkitektur, og med nyklassisistiske drag i utforminga av eksteriøret. Ei rekkje teikningar i Riksarkivet syner ymse framlegg om korleis det eksisterande huset på to etasjar kunne byggjast ut med til dømes ein ekstra etasje.
Bygningen
Ein kjenne ikkje arkitekten. Tidlegare riksantikvar Stephan Tschudi-Madsen skriv i Store norske leksikon at ein del trekk antydar at den danske arkitekten Christian Frederik Hansen kan ha stått for utforminga. Geir Thomas Risåsen skriv i si bok om Carsten Anker og Eidsbollsbygningen på side 116:
Hovudbygningen er av lafta tømmer med utvendig panel med ein paviljong på kvar side. Den nordre paviljongen, som no hyser museumsbutikken, var kontorbygningen på Eidsvoll Verk, der arbeidarane fekk ein part av lønna utbetalt som mat.
I fyrste etasje ligg vestibylen med hovudtrappa, hagestua, biljardstua, blåstua, sengekammeret til fru Anker, «salig Anettes sengekammer», biblioteket, lesekabinettet, skrivekammeret, kabinettet innanfor Nystua, Nystua, spisestua, hjørnestua, sengekammeret til Kristian Fredrik og gangen ved hjørnestua.
Etter at Carsten Anker gjekk konkurs i 1823, vart heile inventaret i bustaden selt på auksjon. Sidan har litt av det autentiske inventaret frå Ankers tid kome til rette og vorte kjøpt inn eller gjeve som gåver for å verte plassert i bygningen att. Men mesteparten av det som er dagens inventar er gamle og tidstypiske ting som er utlånt frå andre musé, eller innkjøpt.
Eit nytt museumshus, Wergelands Hus, namngjeve etter forfattaren Henrik Wergeland, stod ferdig til ei markering her i 2005 av at det var hundre år sidan Noregs union med Sverige vart løyst opp. Ei ny markering vert det på området i 2014 i samband med at det er to hundre år sidan Grunnlova vart til. Bygningen og omgjevnadene har vore gjennom store endringar og fått den same utsjånaden som i 1814. Eidvollsbygningen opna att i februar 2014 etter å ha vore stengd for restaurering sidan 2010.
Eidsvollsbygningen vart freda i september 2014.
Blaj
Blaj (ungarsk Balázsfalva, tysk Blasendorf) er ein by i Alba fylke i Romania.
Busetnader
Blaj er ein municipiu (større bykommune) med desse busetnadane:
Firfargeproblemet
Firfargeproblemet er eit gammalt problem som består i å bevise at eit landkart i planet eller på kuleflata kan fargast med fire fargar slik at land med felles grenselinje alltid får forskjellig farge. Firfargeproblemet vart først sett fram av dei britiske matematikarane Francis Guthrie og Augustus De Morgan omkring 1850, og hypotesen vart endeleg bevist av Kenneth Appel og Wolfgang Haken i 1976 ved særs omfattande bruk av datamaskinar.
Den indiske grunnloven
Den indiske grunnloven blei vedteken 26. november 1949 og tredde i kraft 26. januar 1950. Han er den lengste nedskrivne grunnloven til noko sjølvstendig land i verda, med 448 paragrafar og 12 tillegg (addendum), til saman oppimot 80 000 ord. Grunnloven er skriven på engelsk, men har også ei offisiell hindiomsetjing.
Innleiinga til grunnloven erklærer India som ein suveren sosialistisk sekulær demokratisk republikk og garanterer innbyggjarane rettvise, likestilling og fridom. Orda «sosialistisk» og «sekulær» blei lagde til i 1976. Grunnloven blir feira kvart år den 26. januar, republikkens dag.
Juristen og aktivisten B.R. Ambedkar er ofte rekna som far til grunnloven. Andre viktige deltakarar i den indiske grunnlovsforsamlinga var Jawaharlal Nehru, C. Rajagopalachari, Rajendra Prasad, Sardar Vallabhbhai Patel, Kanaiyalal Munshi, Purushottam Mavalankar, Maulana Abul Kalam Azad, Shyama Prasad Mukherjee, Nalini Ranjan Ghosh og Balwantrai Mehta.
Dardanellane
Dardanellane (tyrkisk: Çanakkale Boğazı), tidlegare Hellespont, er eit smalt sund nordvest i Tyrkia som knyt Egearhavet saman med Marmarahavet.
På same måte som Bosporossundet, deler Dardanellane Europa (her ved Gallipoli-halvøya) frå Asia. Den største byen i nærleiken av Dardanellene er Çanakkale, som har fått namnet sitt frå det kjende borga i byen (kale tyder «borg»).
Terminologi
Det tyrkiske namnet Çanakkale Boğazı er avleidd frå byen som ligg ved sundet, Çanakkale (som igjen har namnet sitt frå den kjende borga; kale i tyding «borg»).
Namnet Dardanellane er avleidd frå det antikke, greske området Dardanos (òg skrive Dardania) som låg ved kysten av sundet. Dette området var igjen kalla opp etter Dardanos, ein mytologisk son av Zevs og Elektra.
Namnet Hellespont var det antikke greske namnet, Ἑλλήσποντος, Hellespontos, det vil seie «Hellesjøen». Sundet fekk i samsvar med gresk mytologi namnet frå Helle, dotter av Athamas, som drukna her, i segnet om gullskinnet. Staden har òg hatt andre namn i klassisk litteratur, Hellesponium Pelagus, Rectum Hellesponticum, og Fretum Hellesponticum
Historie
Sundet har hatt ei strategisk rolle opp igjennom historia. Til dømes fann den trojanske krigen stad på den asiatiske sida av Dardanellane.
Herodot fortel at persarkongen Xerxes I, son av Dareios I, kring 482 fvt. lét to bruer byggjast over sundet ved Abydos for at den fem millionar mann store hæren (i røyndomen var hæren truleg på ein halv million) hans skulle kome seg over sundet til Hellas. Men ein storm øydela begge bruene. Sjøen vart straffa med 300 piskeslag og ved at eit par kjettingar vart kasta uti, og etter dette gjorde bygningsarbeidarane bruene ferdig. I tillegg til å straffe Hellespont, fekk Xerxes byggleiarane halshogd. Historieverket til Herodot gjev ei detaljert skildring av brubygginga.
Det var òg over Hellespont Leander måtte krysse for å ha stemnemøte med sin elska, prestinna Hero. I nyare tid har Lord Byron gjort ein kjend symjetur over Hellespont.
Sundet var svært viktig for den osmanske dominansen over det austre Middelhavet. Difor freista dei allierte å erobre Dardanellane under første verdskrigen, i Gallipolifelttoget. Åtaket mislukkast, og dei store tapa gjorde nesten ende på karrieren til Winston Churchill.
Indre Brenabben
Indre Brenabben er ei klippe som er det sørlegaste berre fjellet langs austsida av Shirasebreen i Dronning Maud Land. Ho vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE) 1957-62 og namngjeve Oku-hyoga-iwa etter plasseringa. Det norske namnet er ei omsetjing.
Fylkesveg 715 i Vestfold
Fylkesveg 715 i Vestfold går mellom Bommane og Horten Torv i Horten kommune. Vegen er 4,0 km lang.
NM i orientering 2008
Noregsmeisterskapen i orientering 2008 vart avvikla i tida 28. til 31. august i Tromsø i Troms. Menn og kvinner tevla på normal- og mellomdistanse, samt stafett. Marianne Andersen og Audun Weltzien vann kvar sin kongepokal.
Normaldistanse
<br style="clear:both;" />
Mellomdistanse
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
Tufts Pass
Tufts Pass er eit pass som strekkjer seg frå aust til vest mellom Rouen Mountains og Elgar Uplands nord på Aleksanderøya i Antarktis. Fjellpasset vart truleg oppdaga frå lufta og grovt kartlagd av British Graham Land Expedition i 1937. Det vart kartlagd på ny frå flyfoto tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947–48, av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Det vart namngjeve av the RARE etter Tufts University i Medford i Massachusetts i USA, der dr. Robert Nichols leia geologiavdelinga før han vart med på RARE.
Indreberget
Indreberget er eit klippeframspring like aust for Indrebergbreen på kysten av Dronning Maud Land. Det vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62 og namngjeve Oku-iwa. Det norske namnet er ei omsetjing.
In Another Land
«In Another Land» er ein song av The Rolling Stones frå albumet Their Satanic Majesties Request i 1967.
Bakgrunn
Songen vart spelt inn ein kveld då Wyman hadde møtt opp i studio, men funne ut at dei andre hadde avlyst innspelinga for denne dagen. Frustrert over å ha kasta bort tida, spurte lydteknikar Glyn Johns om han hadde noko han ville spele inn.
Teksten omhandlar ein mann som vaknar frå ein draum, men finn ut at han er i ein annan draum.
Johns viste songen til vokalist Mick Jagger og gitaristane Keith Richards og Brian Jones, som alle likte han og valde å ta han med på albumet.
Musikarane på songen er Wyman på solovokal og bass, Small Faces-vokalist Steve Marriott på akustisk gitar og korvokal, Ronnie Lane frå Small Faces på korvokal, Nicky Hopkins på cembalo og piano, Charlie Watts på trommer, Jones på Mellotron, med Jagger og Richards på korvokal.
Lesjaskog stasjon
Lesjaskog stasjon var ein jarnbanestasjon på Raumabanen, som ligg på Lesjaskog i Lesja kommune. Stasjonen vart opna i 1921, tre år før Raumabanen var ferdig. Ved opninga av heile bana i 1924 vart stasjonen nedgradert til stoppestad, og så til haldeplass i 1964. Han mista persontrafikken i 1988 og vart formelt nedlagt i 1990, etter at bygningane var rivne i 1989.
Predeal
Predeal (ungarsk Predeál) er ein by i Brașov fylke i Romania.
Busetnader
Predeal er ein oraș (mindre bykommune) med den eine busetnaden:
Fromberghore
Fromberghore er eit fjell i Bern-Alpane i Sveits.
Fylkesveg 755 i Vestfold
Fylkesveg 755 i Vestfold går mellom Skjeggestad i Holmestrand kommune og Bjune i Re kommune. Vegen er 16,7 km lang.
Kommunar og knutepunkt
Sørbyvegen
Bjunevegen
5. søndag i faste
5. sundag i faste, òg kalla judica, av latin 'hjelp meg til min rett', etter opningsorda i den bibelske salmen i Salmane 43,1 «Hjelp meg til min rett og før mi sak mot folk som ikkje viser miskunn!», er den femte sundagen i fastetida før påske.
I Den norske kyrkja fell dagen ofte bort, fordi han, spesielt når påska er tidleg, har lett for å falle på same sundagen som Maria bodskapsdag.
Kapetingarane
Kapetingarane (fransk Les Capétiens eller la Maison capétienne, 'Huset Capet') var ei fransk kongeslekt som følgde den karolingaranekarolingiske kongeslekta. Dei styrka makta til kongeriket ved å lage eit nytt styringssystem og ved at dei gav mindre makt til vasallane. Dei styrte kongedømet Frankrike frå 987 til 1328, og produserte direkte arvingar til trona i over 300 år.
Slekta stamma frå robertianarane, med føregangarar som Robert den sterke og Robert I av Frankrike. Huset Capet fekk namn frå tilnamnet til Hugo Capet, som var den første kongen frå denne slekta. «Capet» kom av at Hugo, som abbed for Saint-Martin de Tours og Saint-Germain des Prés, bar ein kort frakk kalla cappa.
Frilihorn
Frilihorn er eit fjell i Wallis-Alpane i Sveits.
Inger-Lise Skartlien
Inger-Lise Skartlien er ein lokalpolitikar for Arbeidarpartiet som er ordførar i Rygge kommune.
Då ho vart vald til ordførar etter kommunevalet 2007 gjekk ho frå arbeidet som avdelingstilitsvald i PostKom.
Skartlien vart i 2007 vald gjennom ein fleirtalskoalisjon med Arbeiderpartiet, Høgre og Senterpartiet. Etter valet i 2011 fortsette Skartlien som ordførar etter å ha arbeidd fram eit ein koalisjon mellom Ap, Senterpartiet, SV og FrP.
Whistle Pass
Whistle Pass er eit snøpass på kring 1050 m ved toppen av Sullivanbreen i nord Aleksanderøya i Antarktis. Fjellpasset går frå nordaust til sørvest og dannar ein passasje frå øvre delen av Hamptonbreen. Det fekk dette namnet av British Antarctic Survey i 1977, fordi passet fell bratt mot sørvest, mellom høgre klipper, slik at sledeturen ned vert rask og artig.
Sebastian Bayer
Sebastian Bayer er ein tysk friidrettsutøvar frå Aachen som vart europameister i lengdehopp under EM i friidrett 2012. Både i 2009 og 2011 vann han lengdetevlinga i innandørs-EM. Personlege bestenoteringar er 8,71 m innandørs, og 8,49 m utandørs.
Trondhjems Mekaniske Værksted
Trondhjems Mekaniske Værksted (TMV) var eit skipsverft i Trondheim. Verftet vart grunnlagt i 1872 og nedlagt i 1983. Det leverte fleire skip til Hurtigruta.
Skipinga av TMV
I 1862 vart det oppretta eit aksjeselskap som skulle vidareføre drifta av det mekaniske verkstaden Fabriken ved Nidelva. Teknisk styrar av verksemda vart John Trenery, som hadde bygt opp verkstaden. Det vart utvida med eit moderne skipsverft på Øvre Bakklandet, med tre beddingar og eit kaianlegg. Eitt av oppdraga til verftet på denne tida var DS «Indherred», som var bestilt av Stenkjær dampskibsselskab.
Sebastian Bayer
Aktiv
Tidleg i mars 2009, fem månader før VM 2009 i Berlin, smelte Bayer til med heile 8,71 m, ny innandørs europarekord med 15 cm, då han vann EM-gullet innandørs i Torino. I den tyske friidrettsmeisterskapen i Ulm 4. juli 2009 vart han tysk lengdemeister for tredje gong, vinnarhoppet på 8,49 m er det lengste han har prestert utandørs. Ein skade i ein fot hindra Bayer i å yte sitt beste under Berlin-VM, så han makta ikkje å kvalifisere seg til lengdefinalen.
I 2011 forsvarte Bayer i Paris EM-tittelen innandørs med eit bestehopp på 8,16 m. Seinare på året vart han nummer åtte då VM fann stad i Sør-Korea. Bayer vart i 2012 tysk meister for femte gong, og i EM-tevlinga i Helsingfors vann han ei klar siger etter å ha landa på 8,34 m i sitt lengste hopp. Nokre veker seinare kom han på femteplass i lengdetevlinga under OL i London. I 2013 enda han som niandemann i lengdehopp under VM i Moskva.
Trondhjems Mekaniske Værksted
Skipinga av TMV
I 1872 vart verftet slått saman med jernstøyperiet og verftet Trolla Brug under namnet Trondhjems mekaniske verkstæd. Då hadde verksemda om lag 400 tilsette. Som følgje av den økonomiske verdskrisa midt på 1870-talet måtte verftet innskrenke mykje, og gjekk konkurs i 1876. I 1878 vart det starta ny verksemd under same namn, verftet vart omorganisert og hadde på 1880-talet igjen om lag 400 tilsette.
Sidan plasseringa til verftet ved elveslynga gjorde at det var avgrensa kor store skip som kunne byggast, kjøpte TMV i 1886 ei ny tomt i Rosenborgfjæra. I 1888 vart H. G. Jürgens tilsett som ny teknisk direktør, og stod for grunnlegginga av det nye verftet.
Gullalderen til verftet - 1890 til 1920
Flyttinga var fullført i 1895, og eit av dei første byggeoppdraga som vart ferdigstilt, var Hurtigruteskipet DS «Erling Jarl». Ved hundreårsskiftet vart verftet slått saman med Trondhjems Dokselskab og vart då eit av dei viktigaste skipsverfta i landet på denne tida.
TMV hadde då eit areal på 53 000 kvm. På fire beddingar kunne det byggast skip opp til 380 fot. I to tørrdokker på 280 og 310 fot kunne det gjerast reparasjonar. Standard skipsstorleik som vart bygt ved hundreårsskiftet var på om lag 1100 BRT. Verftet hadde om lag 700 tilsette og var den åttande største bedrifta i landet. Heile prosessen, frå planlegging til utrusting av skipa skjedde på verftet. Verftet hadde eige maskinverkstad, kjeleverkstad og støyperi. I snikkaravdelinga vart skipsinnreiingane produsert.
Verftet leverte i denne periode fleire skip til reiarlag over hele landet, i 1907 DS «Haakon VII» til Det Nordenfjeldske Dampskibsselskab.
Motgangstider for TMV - 1920 til 1960
Sidan Nidelv bru stengte Nidelva for større skip, bygde TMV ein dokk i Ytre hamnebasseng. Han vart i 1930 flytta til Nyhavna.
I 1940 overtok dei tyske okkupasjonsstyresmaktene styringa av verftet. Ein del uferdige byggeoppdrag vart ferdigstilt og levert til tyske reiarlag. TMV vart brukt til å reparere fartøy i tysk teneste.
I 1960 leverte verftet hurtigrutenskipet MS «Harald Jarl», som var byggenummer 244 ved TMV. Ved leveringa var ho det største skipet hurtigruteflåten.
Dei siste åra
TMV vart ein del av Aker-gruppa etter at Akers Mekaniske Verksted overtok aksjemajoriteten i 1960. I denne perioden vart det høvesvis produsert fiskefartøy. Det var høg aktivitet, og ein ny beddinghall vart reist i 1966.
Styresmaktene sette inn støttetiltak for å hjelpe verftsindustrien i den dårlege marknaden for nybygg på 1970-talet. TMV fekk kontrakt på nye hurtigruteskip og leverte i 1982 MS «Narvik» til Ofotens Dampskibsselskab. Same året bestemte Aker-konsernet at det skulle satsast på oljeverksemd. Etter ein periode med lite ordretilgang og permitteringar, vart bedrifta nedlagt i 1983.
Dei tidlegare områda til tidlegare område husar i dag den nye bydelen Nedre Elvehavn. Fleire av dokkene og bygningane er bevarte og gjev den nye bydelen eit særpreg.
Skip bygd ved Trondhjems Mek. Værksted
Lista er ikkje fullstendig.
Kosovokrigen
Kosovokrigen var ein krig som blei utkjempa frå 1998 til 1999 i Kosovo og andre delar av dåverande Jugoslavia som ein del av Jugoslavia-krigane. Styresmaktene i dåverande Jugoslavia kjempa på den eine sida og kosovoalbanske geriljastyrkar og etterkvart også NATO-land og militære frå Albania kjempa på den andre. Krigen ende med at det serbiske militæret trekte seg ut av Kosovo, at Kosovo erklærte sjølvstende frå Jugoslavia og Serbia og blei stilt under internasjonal administrasjon.
Bakgrunn
1980-åra var prega av uro i Jugoslavia, også i Kosovo, der det blei reist krav om full republikkstatus. Etter store streikar og demonstrasjonar blei parlamentet i Kosovo omringa av stridsvogner, og forsamlinga blei tvinga til å godta endringar i grunnloven som Serbia kravde. Då nasjonalforsamlinga i Kosovo fremja krav om sjølvstende, blei ho oppløyst av dei serbiske styresmaktene. Frå 1990 var området fullt underlagt serbisk styre og kalla Kosovo-Metohija, som under kommunisttida.
I løpet av 1990-åra utvikla kosovoalbanarane eigne parallelle statsinstitusjonar, og innbyggjarane boikotta serbiske val. Kosovo erklærte seg ein suveren stat og danna ei provisorisk regjering i 1991. Dette året blei også Frigjeringshæren for Kosovo (albansk Ushtria Çlirimtare e Kosovës, UÇK) skipa. Denne gruppa opererte i og utanfor Kosovo på 1990-talet, og byrja i 1995 å utføra åtak og sabotasje mot ordensmakta i Kosovo, som politistasjonar. Etter eit opprør i Albania i 1997 fekk UÇK tilgang på store mengder våpen derfrå, og trappa opp verksemda si.
Krigsutbrot
Geriljakrigen førte til ei aukande mengd serbiske militære og paramilitære styrkar i Kosovo, som byrja ein gjengjeldingskampanje mot UÇK-sympatisørar og andre politiske motstandarar i 1998. Mellom 1 500 og 2 000 stridande og sivile blei drepne i Kosovo i denne kampanjen, medan totalt 370 000 måtte flykta. Rapportar om overgrep og etnisk reinsing gjorde at det internasjonale samfunnet og særleg NATO engasjerte seg. Etter at forsøk på å få til ei diplomatisk løysing feila, gjekk NATO inn i konflikten i det alliansen kalla ein «humanitær krig». Frå 24. mars til 10. juni byrja NATO-operasjonen Allied Force å bomba større byar i Jugoslavia. Samstundes blei serbiske overgrep mot sivile kosovoalbanarar forsterka, og over ein million menneske blei drivne på flukt.
Bombekampanjen heldt fram fram til juni. 3. juni blei det rapportert av den jugoslaviske nasjonalforsamlinga og president Slobodan Milošević gjekk med på ein internasjonal fredsplan støtta av USA, Russland og andre europeiske land. Avtalen omfatta avslutting av krigshandlingar, tilbaketrekking av alle jugoslaviske styrkar og spesialpoliti frå Kosovo, ei internasjonal fredsstyrke i Kosovo og framtidig sjølvstyre for området. NATO ratifiserte avtalen den 10. juni og avslutta bombekampanjen.
Etter krigen
Den NATO-leidde fredsbevarande styrken Kosovo Force (KFOR) gjekk inn i Kosovo 12. juni. Norske styrkar frå Hærens Jegerkommando og Forsvarets Spesialkommando var tidleg inne i landet, og skal ha vore blant dei første utanlandske styrkane i Priština. Britiske, franske, tyske og amerikanske styrkar var dei største i KFOR. Styrkane var ikkje i stand til å oppretthalda ro og orden frå byrjinga av, og i maktvakuumet som oppstod blei det no utført omfattande overgrep mot kosovoserbarar, og mange av desse flykta frå Kosovo.
Etter langvarige internasjonale forhandlingar erklærte nasjonalforsamlinga i Kosovo sjølvstende den 17. februar 2008. Serbia meinte erklæringa var ulovleg, og Russland la fram saken for Tryggingsrådet i SN. Dei fleste andre europeiske land og USA støtta likevel sjølvstendet.
Oskeladden i Dronning Maud Land
Oskeladden er ei klippe som ligg 1,7 km sør for Pål i Arkticheskiy Institut Rocks, ved nordvestenden av Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Ho vart oppdaga og fotografert av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39 og kartlagt av Noreg frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60.
Sjaka
Sjaka var ein sørafrikansk hovding for zulu-folket, med eit vedvarande ry for sine evner som krigførar.
Sjaka var fødd i nærleiken av den seinare småbyen Melmoth i dagens provins iKwaZulu-Natali. Under hans herredømme steig zuluane frå å vere liten klan til eit mektig folk, med makt over ein stor del av landområda som i dag utgjer staten Sør-Afrika.
Michael Baziljevich
Michael Baziljevich er ein norsk fysikar.
Han er professor ved Universitetet i Oslo. Han har tidlegare fått Norges forskningsråds formidlingspris for arbeidet sitt med å auke interessa for forsking og vitskap, særskild blant unge. Han har òg tidlegare vore leiar for Foreningen Unge Forskere.
Baziljevich er cand.scient. frå Universitetet i Oslo (1990) og tok doktorgrad same stad i 1996 med avhandlinga Investigation of magnetic flux behavior in YBa2Cu3O7. Han er tilknytt fysisk institutt og arbeider innanfor fagområdet lågtemperaturfysikk/superkonduktivitet.
Han mottok Prisen for god forskningsformidling ved Universitetet i Oslo i 2003, og i 2011 vart han slått til riddar av Realistforeningen for sitt arbeid med Astrofestivalen.
Gulen sjukeheim
Gulen sjukeheim er ein kommunal sjukeheim i Eivindvik i Gulen kommune. Sjukeheimen gjev døgnkontinuerleg pleie- og omsorg til pasientar som treng dette frå heile Gulen.
Sjukeheimen har 28 plassar fordelt på tre avdelingar, ei langtidsavdeling, ei rehabiliterings- og korttidsavdeling og ei skjerma avdeling for pasientar med demens.
I tillegg til sjukeheimen har Gulen fire bu- og omsorgssenter, eit i Eivindvik, eit i Brekke, eit på Byrknes og eit på Dalsøyra, og heimetenester tilknytt desse.
Covers av James Taylor
Covers er det 18. studioalbumet til den USA-amerikanske songar-låtskrivaren James Taylor, gjeve ut 30. september 2008. Albumet vart spelt inn av det faste turnébandet til Taylor. Nokre av låtane hadde Taylor av og til spelt på konsertar i årevis, medan andre var nye på repertoaret. Innsatsen hausta dels gode kritikkar og to Grammy-nominasjonar.
Historie
For å marknadsføre Covers opptredde Taylor i ei rekkje TV-show. I 30. september-utgåva av The Colbert Report svarte han humoristisk på eit spørsmål om filosofien sin ved ganske enkelt å framføra «(I'm a) Road Runner» i sin heilskap.
Innsatsen hausta to Grammy-nominasjonar, for beste popvokalalbum og for «Wichita Lineman» med beste mannlege popsong.
Somme av bonusspora vart gjevne ut i ulike utgåver av albumet og enda opp på minialbumet Other Covers i 2009.
Kfar Adumim
Kfar Adumim (hebraisk skrift כְּפַר אֲדֻמִּים, tyder Raud landsby) er ein blanda religiøs og sekulær, kollektiv, israelsk busetjing på den okkuperte Vestbreidda. Han ligg i Judeaørkenen og er underlagt Mateh Binyamin regionale kommune. I 2007 var folketalet 2 500. Khan al-Ahmar, ein beduinleir, ligg mellom Kfar Adumim og Ma'ale Adumim. Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Kfar Adumim vart grunnlagd i september 1979.
Fronalpstock
Fronalpstock er eit fjell i Sveits, i kantonen Schwyz, med ei høgd på 1 922 meter over havet. Det går ei kabelvogn til toppen frå landsbyen Stoos i Morschach.
Fjellet må ikkje forvekslast eit fjell med same namn i kantonen Uri.
Fylkesveg 760 (fleirtyding)
Fylkesveg 760 finst i fleire fylke i Noreg:
Håvard Wennevold Osflaten
Håvard Wennevold Osflaten er ein norsk lokalpolitikar for Arbeidarpartiet som var ordførar i Hobøl kommune  frå 2011 til 2015. Han hadde tidlegare vore varaordførar i Spydeberg kommune, vararepresentant til Stortinget og leiar i Østfold AUF.
Osflaten er utdanna førskulelærar.
Pål i Dronning Maud Land
Pål er ei klippe som ligg mellom Per og Oskeladden i Arkticheskiy Institut Rocks ved nordvestenden av Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Ho vart oppdaga og fotografert av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39 og kartlagt av Noreg frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60 og namngjeve i samband med Oskeladden.
Çamiçi i Tokat
Çamiçi er eit høgtliggande platå i Tyrkia med ei høgd på 1350 meter i snitt. Det ligg kring 15 minutt frå sentrum av Niksar og er temperert om sommaren med motell og fjellhytter som kan leigast.
Fylkesveg 760 i Vestfold
Fylkesveg 760 i Vestfold går mellom Hvitsten i Holmestrand kommune og Kornto i Re kommune. Vegen er 6,1 km lang.
Sebeș
Sebeș (ungarsk Szászsebes eller Sebes, transilvansk saksisk Melnbach, tysk Mühlbach, latin Sabesium) er ein by i Alba fylke i Romania. Kommunen er meint å inngå i storbyområdet til fylkeshovudstaden Alba Iulia.
Busetnader
Sebeș er ein municipiu (større bykommune) med desse busetnadane:
Palets Rock
Palets Rock er ei isolert klippe som ligg oppom isen halvvegs mellom Veteheia og Vassfjellet i Dronning Maud Land. Ho vart først fotografert frå lufta og grovt kartlagt av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39. Ho vart kartlagt på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1961 og namngjeve Skala Palets (Tåklippa).
Fronalpstock i Glarus
Fronalpstock er eit fjell i Glarus-Alpane, i nærleiken av Glarus i Sveits.
Râșnov
Râșnov (ungarsk Barcarozsnyó, transilvansk saksisk Ruusenåå, tysk Rosenau) er ein by i Brașov fylke i Romania.
Busetnader
Râșnov er ein oraș (mindre bykommune) med busetnadane:
DS «Ullensvang»
D/S «Ullensvang» var eit dampskip levert til Hardanger Søndhordlandske Dampskibsselskab i november 1907 som lokalrutebåt. Skipet kosta den gongen 240 000 kr. Den første kapteinen på skipet var A. J. Øvrevik.
Skipet gjekk i rutefart for HSD til 1952 mellom Bergen og Hardanger. Det vart hardt skadd under den store eksplosjonen i Bergen 20. april 1944, då skipet låg ved Holbergskaien. Ved same kaien låg DS «Stord» og DS «Aalvik». Alle dei tre fartøya vart hardt skadd. Mellom anna vart styrhuset på «Ullensvang» blåst bort og alt glas ombord var knust. For å få ho bort frå brannfare frå bygningane kring Holbergskaien førte kaptein Lund på «Ullensvang», i lag med kaptein Fleten på «Stord», å få begge skipa ut i fjorden, med «Aalvik» på slep. «Ullensvang» var nyreparert i desember 1944 då ho vart rekvirert av Hirdmarinen i samband med evakueringa av Finnmark på strekninga Tromsø til Trondheim. Ho fekk mannskap frå NS, som ramponerte skipet. Skipet var attende i teneste for HSD i 1945.
I 1950 vart ho lagt i opplag som reservefartøy. I januar 1952 vart skipet omdøypt «Ullensvang II», men alt i februar 1952 vart skipet seld til van Huygens Freres i Gent, for hogging og reiste frå Bergen siste gong 22. februar, og nådde fram til Brugge i den 26. februar.
Creswick Gap
Creswick Gap er eit skard mellom Creswick Peaks og Campbell Ridges på vestsida av Palmer Land. Skardet strekkjer seg frå Chapmanbreen til Meiklejohnbreen og gjer det mogeleg å trygt fare med slede frå George VI Sound via Naessbreen og Meiklejohnbreen til Dyer Plateau i Palmer Land. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i samband med Creswick Peaks ved sørenden av skardet.
Verdscupen i alpine greiner 1976/Kvinner
Verdscupen i alpine greiner for kvinner i 1976-sesongen tok til 3. desember 1975 i Val-d’Isère i Frankrike og vart avslutta 19. mars 1976 i Mont Sainte-Anne i Canada. Turneringa omfatta 23 renn og 26 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 8 slalåmrenn, 8 storslalåmrenn, 7 utforrenn og 3 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn.
Vesttyske Rosi Mittermaier sanka flest poeng og vann verdscupen med stor margin til Lise-Marie Morerod frå Sveits som vann flest renn. Monika Kaserer frå Austerrike kneip tredjeplassen.
Soundtracks av Can
Soundtracks er eit filmmusikkalbum av krautrock-gruppa Can. Det vart først gjeve ut i 1970 og består av musikk skriven for forskjellige filmar. Albumet er det siste med vokalisten Malcolm Mooney, som syng på to songar, før han vart erstatta av Damo Suzuki. Stilmessig er albumet ein overgang frå psykedeliainspirerte jam'ar frå dei første innspelingane deira (som på Monster Movie og Delay 1968) til meir mediterande, elektroniske og eksperimentelle stykke på studioalbuma som følgde (som Tago Mago og Ege Bamyasi).
På baksida av plateomslaget står det skrive: «CAN SOUNDTRACKS er det andre albumet til THE CAN men ikkje album nummer to [...] Album nummer to [Tago Mago] vil kome i byrjinga av 1971.»
«Don't Turn the Light On, Leave Me Alone» var den første songen som Damo Suzuki spelte inn med Can.
I mars 2005 plasserte magasinet Q songen «Mother Sky» på 48. plass på lista deira over dei 100 beste gitarsongane gjennom tidene.
Bad Mouthin'
Bad Mouthin' er det 22. studioalbumet til den amerikanske musikaren Tony Joe White, gjeve ut 28. september 2018 på Yep Roc Records.
Albumet er noko meir reint bluesprega enn dei førre albuma til White, og mange av songane er framført akustisk av White aleine. Han spelar til dømes John Lee Hooker sin «Boom Boom» og Jimmy Reed sin «Big Boss Man»
Allmusic skreiv: «White kombinerer bluesstandardar med songar han skreiv for mange år sidan, og syner kor viktig shuffle-rytmen til John Lee Hooker og Jimmy Reed var for hans eigen stil. Songane er sterke, men årsaka til å høyre på albumet er framføringa, korleis White opprettheld ei tjukk, tung stemning frå byrjinga til slutten.»
Xylotýmvou
Xylotýmvou (gresk skrift Ξυλοτύμβου, tyrkisk Ksilotimbu) er ein distriktsby på Kypros og ein lokalstyrt busetnad i distriktet Lárnaka i Republikken Kypros. Xylotýmvou ligg som ein enklave innanfor det britiske baseområdet Dekélia.
America Ferrera
America Georgine Ferrera er ein amerikansk skodespelar fødd i Los Angeles i California.
Rheinfelden i Baden-Württemberg
Rheinfelden er ein grenseby og ein kommune sørvest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen omfattar 62,8 km² og har eit folketal på om lag 33 000. Byen ligg på nordbreidda av Hochrhein, tvers overfor den samnemnde byen i Aargau-kantonen i Sveits.
I.O.I
I.O.I (hangul 아이오아이) er ei sørkoreansk jentegruppe på elleve medlemmer frå STONE Music Entertainment.
Keisargås
Keisargås (Anser canagicus) er ein gåseart. Tidlegare gjorde denne arten saman med snøgås (C. caerulescens) og eskimogås (C. rossii) ut for den biologiske slekta Chen. Mange autoritetar anerkjente ikkje Chen og desse tre artane blei i staden sett inn i slekta Anser.
Storparten av keisargåsbestanden hekkar i Yukon-distriktet i Alaska. Ein mindre populasjon finn vi i det nordaustlege Sibir. Denne arten skil seg frå andre gjæser med nære band til strandlinja, han hekkar nær stranda i sesongen og søkjer føde ved kystar året rundt.
Skildring
Keisargjæser ser meir kompakte ut enn andre gåseartar. Kroppslengda varierer i området 66 til 89 centimeter, hannar veg i gjennomsnitt 2,3 kilogram, hoer rett under 2 kg. Dei forholdsvis korte beina er guloransje og nebbet er fleirfarga i gult raudt og med noko rosa, blått og grått. Fjørdrakta er lik hos kjønna med kvitt hovud og nakke, elles er ho spraglete grå.
Ungane har gjennomført mørk grå fjørdrakt med marmorering på hovudet, men det kvite på hovudet og nakke kjem første hausten. Nebba er enno svarte, medan føtene er olivengrå.
Keisargåsa finst frå Nord-Sibir til nordvestre Alaska og har overvintringsstader på øyane i Aleutane, på Kamtsjatkahalvøya og i sørvestre Alaska.
Fuglane kjem til hekkeplassen mellom andre halvdel av mai og byrjinga av juni, i Russland opptil 3 veker seinare. Reira er godt kamuflerte, nede i ei senking i bakken. Mest vanleg er kullet på fem kvitmatte egg som rugast i 25 dagar. Polarmåse er den mest hyppige predatoren på ungane.
I hekkesesongen er dietten hovudsakleg planteføde, starr, bær, tang og algar, men òg blautdyr som blåskjel. Ungane vil oftast beite på mudderbankar med vegetasjon.
Status og vern
Den globale populasjonen kan vere så liten som mellom 45 000 til 80 000 individ, og har vore sterkt minkande. Arten er klassifisert som nær truga (NT) av IUCN.
Pencksøkkrabbane
Pencksøkkrabbane er eit hovudsakleg isdekt bergskår på vestsida av enden av Pencksøkket i Dronning Maud Land. Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–1952), leia av John Schjelderup Giæver, og fleire flyfoto 1958–59. Det vart namngjeve i samband med Pencksøkket.
Other Covers
Other Covers er det andre albumet med coverversjonar spelt inn av den USA-amerikanske songar-låtskrivaren James Taylor, gjeve ut i april 2009 som ein EP og som ein oppfølgjer til Covers frå året før.
Historie
Låtane på denne mini-digipak-CD-en vart spelt inn under dei same låveinnspelingane i Massachusetts i januar 2008 som Covers, og nokre av dei var allereie gitt ut som bonusspor på det albumet.
Tunsbergpollen
Tunsbergpollen er ein poll på Sandøya i Gulen kommune. Pollen vert i dag nytta til torskeoppdrett, men har tidlegare vore nytta til østersoppdrett. På 1700-talet var det skjenkestad her.
Syver Berge
Syver Berge er ein norsk bonde og politikar, fødd i Oslo. Han representerte Oppland og Senterpartiet på Stortinget i tida 1989-97.
Berge engasjerte seg politisk for Senterpartiet og sat tolv år, 1968-79, i kommunestyret i Vågå. Etter fylkestingsvalet hausten 1979 representerte han Senterpartiet i Oppland fylkesting i åtte år, 1980-87. Sidan var han stortingsrepresentant frå Oppland i to periodar frå hausten 1989. Den fyrste fireårsbolken var han sekretær i Landbrukskomiteen, i den andre var han medlem i Næringskomiteen. Etter to år utan å vere folkevald, var Berge frå 1999 til 2003 ein av Senterpartiet sine representantar i formannskapet i Vågå. Som leiar 1974-80 av Oppland Senterparti, var han også landsstyremedlem i Senterpartiet.
Over ein periode på 40 år hadde Berge ei mengd ulike styreverv, mest lokalt og på fylkesnivå. Det omfatta både ideelle organisasjonar innafor naturvern, idrett og hestesport, og næringsretta organisasjonar som bondelag og skogforvalting.
Rupea
Busetnader
Rupea er ein oraș (mindre bykommune) med busetnadane:
Kfar HaOranim
Kfar HaOranim (hebraisk skrift כְּפָר הָאֳרָנִים, tyder 'Furulandsbyen'), òg kalla Menora (hebraisk skrift מְנוֹרָה) eller Giv'at Ehud, er ei kollektiv, israelsk busetjing på den okkuperte Vestbreidda. Han har vokse saman med Lapid og ligg nær byen Modi'in. Han er underlagt Mateh Binyamin regionale kommune. I 2007 var folketalet 2 000.
Planlegginga av busetnaden byrja i 1981. Hjørnesteinen vart lagt i 1984 i ein seremoni med den dåverande statsministeren Yitzhak Shamir. Lange kampar i retten over kven som eigde landområde forseinka bygginga, og dei første innbyggjarane flytta først inn i oktober 1997.
Busetjinga vert, saman med dei andre israelske busetjingane på Vestbreidda, rekna som ulovleg etter folkeretten.
Hogmanay Pass
Hogmanay Pass er eit pass på 1230 moh, like sørvest for Scripps Heights, frå toppen av Caseybreen til midten av Lurabeebreen, nordaust i Palmer Land i Antarktis. Passet vart først fotografert frå lufta av Lincoln Ellsworth i november 1935, og den sørlege delen vart kartlagd frå desse bileta av W.L.G. Joerg. Det vart fotografert på nytt av U.S. Antarctic Service i 1940, og av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947. Passet vart nytta av ei landmålingsgruppe frå Falkland Islands Dependencies Survey i desember 1960 og var ei god slederute. Det fekk dette namnet fordi dei kom til passet den siste dagen i 1960. Nyårsaftaen vert stundom kalla Hogmanay i Skottland.
Unlimited Edition av Can
Unlimited Edition er eit samlealbum av det tyske rockebandet Can. Det kom ut i 1976 som eit dobbeltalbum og var ein utvida versjon av samleplata frå 1974 kalla Limited Edition på United Artists Records, som var som namnet indikerer, avgrensa til 15 000 eksemplar. Spor 14 til 19 var nye på denne utgåva. Albumet inneheld songar som ikkje tidlegare var gjevne ut frå 1968 til 1976, og begge vokalistane i bandet (Damo Suzuki og Malcolm Mooney) er med.
Kjelder
🇨🇦
Homi Jehangir Bhabha
Homi Jehangir Bhabha var ein indisk fysikar.
Han omkom då eit fly frå Air India styrta nær Mont Blanc den 24. januar 1966. Det har vorte spekulert i om dette var eit attentat for å få stoppa det indiske kjernevåpenprogrammet.
Leptotila
Skildring
Leptotila-duene når ei kroppslengd på mellom 25 og 31 centimeter, omtrent som ei turteldue eller ei lita bydue. Karakteristisk for utsjånaden er lange og fjørlause bein. Dette er dels bakkelevande artar der fjørdrakta stort sett er grå til brun. Felles for alle er ein raudbrun fargetone i undersida. Halen er kort i høve til kroppsstorleiken, og han har ti fjører. Bortsett frå dei to mellomste halefjørene, alle har ein kvit tupp. Karakteristisk for denne dueslekta er snøgge og nervøse rørsler av hovudet og halen.
Spekteret av føde for Leptotila er stort sett avgrensa til bær og frø. Alle artane i slekta legg berre to egg i kullet, og egga er kvite.
Tolimadua, som lever i sentrale Andes i Colombia i høgder mellom 1600 meter og 2500 meter, er klassifisert av IUCN som truga. Populasjonsestimatet for denne arten er særs låg og arten er òg gjenstand for menneskelege inngrep som fører til habitatfragmentering. Okerbukdua blir rekna som sårbar.
Flate
Ei flate er i matematikk, og særleg topologi, eit todimensjonalt topologisk mangfald. Dei mest kjende døma er dei ein finn som grensene til faste lekamar i eit vanleg tredimensjonalt euklidsk rom R3 — til dømes overflata til ei kule. Det finst derimot òg flater, som Klein-flaska, som ikkje kan innlemmast i eit tredimensjonal euklidsk rom utan å innføre singularitet eller at flata kryssar seg sjølv. Eit plan er eit spesialtilfelle av ei flate.
For å seie at ei flate er «todimensjonal» meiner ein at for kvart punkt er det ein koordinatflekk der eit todimensjonalt koordinatsystem er definert. Til dømes er overflata på jorda er (ideelt sett) ei todimensjonal kule, og breiddegrad og lengdegrad er dei todimensjonale koordinatane til flata (bortsatt frå ved polane og langs 180 ºV).
Flater vert nytta i fysikk, ingeniørvitskap, datagrafikk og mange andre fagfelt, hovudsakleg for å representere flatene til fysiske lekamar.
Fylkesveg 780 i Vestfold
Fylkesveg 780 i Vestfold går mellom Kjær og Bakstvål i Re kommune. Vegen er 6,9 km lang.
O Little Town of Bethlehem
O Little Town of Bethlehem er ein populær, amerikansk julesong. Han finst i Norsk Salmebok under tittelen «Å Betlehem, du vesle by».
Tekst
Teksten vart skriven av Phillips Brooks (1835–1893), ein episkopal prest og sokneprest ved Church of the Holy Trinity i Philadelphia. Han vart inspirert til å skrive songen etter å ha vitja Betlehem i Palestina i 1865. tre år seinare skreiv han diktet for kyrkja si og organisten Lewis Redner, som la til musik.
Musikk
Melodien til Redner, berre kalla «St. Louis», er den melodien som oftast er nytta for denne julesongen i USA.
I Det britiske samveldet, og stundom i USA, vert den engelske salmemelodien «Forest Green» nytta i staden for. «Forest Green» vart komponert av Ralph Vaughan Williams basert på ei skillingsvise kalla «The Ploughboy's Dream» som han hadde henta inn frå ein Mr. Garman frå Forest Green i Surrey i 1903. Henry Garman vart fødd i 1830 i Sussex, og i budde i 1901 i Ockley i Surrey. I notata til Vaughan Williams står det at han var ein «arbeidar i Forest Green nær Ockley, alder kring 60?», sjølv om Garman må ha vore nærmare 73 då han gav melodien til Willliams. Melodien har ei strofisk verseform på forma A-A-B-A. Salmemelodien vart først publisert i English Hymnal i 1906.
Det finst òg to melodiverjonar av H. Walford Davies, kalla «Wengen» og «Christmas carol». «Wengen» vart publisert i Hymns Ancient and Modern i 1922, medan «Christmas Carol» vanlegvis berre vert framført av kor.
Ermal Meta
Ermal Meta er ein albansk-italiensk songar og låtskriver. Han var medlem av dei italienske banda Ameba4 og La Fame di Camilla, som begge konkurrerte i nykomar-klassa under den årlege italienske San Remo-festivalen.
Etter å ha jobba som låtskrivar for fleire kjende italienske artistar, byrja han ein solokarriere og har gjeve ut to album: Umano (2016) og Vietato morire (2017).
Meta deltok i San Remo-festivalen i 2017, der han kom på tredjeplass med låten «Vietato morire» – same tittel som hans siste album.
Biografi
Ermal Meta vart fødd i Fier i Albania i 1981. Han flytta til Bari i Italia saman med mora og to systrer. Han har eit vanskeleg tilhøve til far sin, som han har skildra som valdeleg. Meta vart oppdregen i ein heim der det vart lytta til italiensk musikk. Mora hans er profesjonell fiolinist. Han byrja å spela gitar og piano i sekstenårsalderen og var medlem i fleire grupper før han vart gitarist i bandet Ameba4. Denne gruppa deltok i ungdomsklassa i San Remo-festivalen i 2006 med songen «Rido...forse mi sbaglio».
I 2007 vart Meta frontmann i gruppa La Fame di Camilla. Debutalbumet deres som heitte for La Fame di Camilla, vart utgjeve av Universal Music i 2009. Bandet gav seinare ut albumet Buio e luce, som òg var namnet på låten som dei konkurrerte med under San Remo-festivalen 2010 i nykomar-klassa. Bandet vart oppløyst i 2013.