cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fylkesveg 606 i Rogaland
Fylkesveg 606 i Rogaland går mellom Talgje ferjekai og Talgje gamle kai i Finnøy kommune. Vegen er 3,7 km lang.
Brett Tuggle
Brett Tuggle var ein USA-amerikansk musikar som er mest kjend som klaverspelar med Fleetwood Mac og bandet David Lee Roth.
Oluf Johanssen
Oluf Christian Johanssen var ein norsk bandvevar og -fabrikant frå Trondheim som var stortingsmann for Venstre.
Johanssen var son til ein sjømann. Sjølv vart han utlært til bakar og dreiv eige bakeri i heimbyen frå 1869 til -71. Deretter tok han seg arbeid som bandvevar, eit arbeid han hadde til 1884. Dei neste åra var han medlem av den kongelege arbeidarkommisjonen. I 1889 slo han seg ned i Porsgrunn, der han starta opp Porsgrunns bandfabrikk, som han sidan dreiv til han døydde. Han var elles medlem av formannskapet i Porsgrunn og av riksforsikringa sin appellkommisjon.
Johanssen representerte Porsgrunn på Stortinget 1900-03. Han var medlem av tollkomiteen, bortsett frå oktober 1901 til januar 1902, då han var medlem av sosialkomiteen. Delar av 1901-sesjonen hadde han forfall grunna sjukdom i familien.
Han døydde i Porsgrunn i 1908.
Gols
Gols er ein kommune i Distriktet Neusiedl am See i forbundslandet Burgenland i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 42,2 km² og i kring 3 800 ibuarar. Landsbyen Gols ligg 130 meter over havet.
Ge'a
Ge'a (hebraisk skrift גֵּיאָה) er ein moshav sør i Israel. Han ligg tre kilometer søraust for Ashkelon nær Beit Shikma og Talmei Yafeh og høyrer til Hof Ashkelon regionale kommune. I 2006 hadde han 630 innbyggjarar.
Moshaven vart grunnlagd i 1950 av immigrantar frå Tsjekkoslovakia og Ungarn, og vart kalla opp etter den fråflytta arabiske landsbyen al-Jiyya, der moshaven vart bygd.
Filmfareprisen
Filmfareprisen er ei gruppe prisar for framifrå kunstnarisk og teknisk prestasjon innan indisk filmindustri, først og fremst knytt til hindispråklege eller Bollywood-filmar. Dei er rekna som det indiske svaret på Oscar-prisen. Prisane blei først delte ut av The Times Group i 1954, same året som Den nasjonale filmprisen i India. Opphavleg blei dei kalla «Clare Awards» eller «The Clares» etter Clare Mendonca, redaktøren for The Times of India. Dei er seinare blitt knytte til filmmagasinet Filmfare.
Sidan 1956 har tildelinga av prisane blitt gjort av ein kombinasjon av ein folkejury og eit ekspertpanel. Dette skil seg frå Den nasjonale filmprisen, som blir gjevne av ein komité utnemnd av dei indiske styresmaktene.
Seremonien har hatt ulike private organisasjonar som sponsor gjennom tidene. På 1990-talet blei seremonien fleire år send direkte på fjernsyn. Sidan 2000 er det blitt send eit redigert opptak på SET ei eller to veker etter at seremonien fann stad. Frå 2018 av har seremonien blitt send på tv-stasjonen Colors. Den 64. tildelinga av Filmfare Awards blei halden 23. mars 2019 ved Jio Garden BKC i Mumbai.
I tillegg til prisar for filmar på hindi finst det også prisar og seremoniar for filmar på andre indiske språk - Filmfareprisen sør for sørindisk film, Filmfareprisen aust for austindisk film, Filmfareprisen marathi for marathifilm og Filmfareprisen panjabi for panjabispråkleg film.
The Introduction
The Filmfare awards were first introduced in 1954. The Clares was the original name of the award ceremony, named after The Times of India critic Clare Mendonca. Readers of Filmfare were polled to decide the winners, and over 20,000 readers spread throughout India participated in the polls; trophies were given to winners of the popular vote. In the first awards function, held on 21 March 1954 at the Metro Theatre of Mumbai, only five awards were presented: Best Film, Best Director, Best Actor, Best Actress, and Best Music Director. Do Bigha Zameen was the first movie to win the award for Best Film. The first winners for other four categories were: Bimal Roy for his direction of Do Bigha Zameen, Dilip Kumar for his performance in Daag, Meena Kumari for her performance in Baiju Bawra, and Naushad Ali for his music in Baiju Bawra. Filmfare Awards also introduced the Short Film Category in 2017, with Vidya Balan and Gauri Shinde on the jury. The People's Choice Award for Best Short Film was presented to Khamakha. Short films like Chutney, Matitali Kusti and Taandav won awards as well.
Hollywood star Gregory Peck was invited to be the guest of honour at the first ever awards on 21 March 1954 at the Metro theatre, Mumbai but could not make it to the function since his flight from Colombo got delayed. However, Peck did attend the banquet that followed the award night at Wellington Club (Gymkhana), Mumbai.
Postponement in 1986 and 1987
The winners for the year 1985 were announced in 1986 and the event was scheduled to be held at the Brabourne Stadium in December 1986. Unfortunately, the 'Bombay film Industry', as was known then went on strike in '86 because of its many contentious issues with the Government of Maharashtra. So the ceremony was pushed to the next year. The winners of 1985 were awarded on 28 January 1987. Due to Security reasons, Filmfare was not awarded for 1986 and 1987.
Filmfare Statuette
The statuette, depicting a woman whose arms are upraised in a dance number with her fingers touching, is commonly referred to as "The Black Lady" (or "The Lady in Black"). Originally designed by N.G. Pansare under the supervision of Times of India's art director Walter Langhammer, it is generally made of bronze, its height is 46.5 cm and it weighs around five kg. To celebrate the 25th year of the awards, the statues were made in silver and to celebrate the 50th year the statues were made in gold. The Filmfare trophy is manufactured by The Award Gallery since 2000. Till 2012, there were only a few changes made to the trophy. But recently, as of 2013, a huge change has been made to give the trophy a 3-D look. There were two reasons were given for this change. The organisers believe that this was necessary to match the many advances in technology in today's world which will advance a lot more in the coming years as well. Also, this was an attempt to match the theme of the 2013 set of awards at Filmfare in Mumbai: a hundred years leap into the future.
The Red Carpet
The Red Carpet is a segment that takes place before the beginning of the actual ceremony. This is when actors, actresses, producers, directors, singers, composers, and others that have contributed to Indian cinema are introduced. Hosts question the celebrities about upcoming performances and who they think deserves to take the Black Lady home.
In 2013
The 2013 Filmfare awards took place in Mumbai at the Yash Raj Studios in Andheri. A special press conference was held just for its announcement and this took place at the Suburban hotel in Mumbai as well. The theme that year was a hundred years in the future. The reason for the theme to be held that year was because it was meant to be a continuous from previous year's theme where the fraternity celebrated the completion of a hundred years in Indian cinema at the box office.
Merit awards
• Best Film
• Best Director
• Best Actor
Mount Pulitzer
Mount Pulitzer er eit markant fjell, 2155 moh, som ligg 7 nautiske mil (13 km) nordaust for Mount Griffith på ei høgd mellom Koerwitz- og Vaughanbreen i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga i desember 1934 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen leia av Quin Blackburn, og vart namngjeven av Byrd etter Joseph Pulitzer, ein forleggar frå St. Louis Post-Dispatch som støtta Byrd-ekspedisjonane i 1928-30 og 1933-35.
Filmfareprisen
Merit awards
• Best Actress
• Best Supporting Actor
• Best Supporting Actress
• Best Performance in a Negative Role (1992-2007)
• Best Performance in a Comic Role (1967-2007)
• Best Male Debut
• Best Female Debut
• Best Debut Director
• Best Music Direction
• Best Lyricist
• Best Male Playback Singer
• Best Female Playback Singer
Technical awards
• Best Story
• Best Screenplay
• Best Dialogue
• Best Action
• Best Art Direction
• Best Background Score
• Best Cinematography
• Best Editing
• Best Special Effects
• Best Costume Design
Short film awards
-->
Folk med alle nominasjonar i ein kategori
<!--
Most awards won by a female
Rani Mukerji has been nominated a mere 18 times in various categories, making her the most-nominated performer in the female categories.
Most awards for Best Actor
{| class="wikitable" !Recipient !! No. of Awards
See also
-->
Chapman Rocks
Chapman Rocks er ei gruppe skjer sentralt i Hero Bay på nordsida av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Området vart ofte vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar som opererte frå nærliggande Blythe Bay.
Chapfensee
Chapfensee er ein innsjø ved Mels i kantonen St. Gallen i Sveits. Området kring innsjøen er eit naturreservat.
Reservoaret vart bygd i 1946/1947 og vart nytta av kraftverket Plons.
Gonen
Gonen (hebraisk skrift, tyder 'Forsvart') er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg på Galileastripa nær Kiryat Shmona, og høyrer til Øvre Galilea regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 314.
Chapman Rocks
Skjera er kalla opp etter Thomas Chapman, ein engelsk kistemakar frå Southwark som i 1795 oppdaga ein metode for å handsame pelsselskinn slik at dei kunne nyttast til å lage hattar, og dermed starta denne industrien i London.
Gonen
Historie
Gonen vart grunnlagd 13. august 1951 som ei Nahal-busetjing, og vart sivilisert eit år seinare av ei gruppe hebraiske speidarar. Han var den første Nahal-busetjinga som vart omgjort til ei sivil busetjing.
Namnet kjem frå Kongebøkene og symboliserer den strategiske plasseringa til busetjinga og nærleiken til grensa mellom Israel og Syria frå før seksdagarskrigen. I perioden 1949–1967 var det stadig småtrefningar med syrarane i området kring landsbyen.
I 1994 starta ein prosess med å gjere kibbutzen om til ein fellesbusetnad.
Todd Lodwick
Todd Lodwick er ein amerikansk kombinertløpar frå Colorado som representerer skiklubben Steamboat Springs Winter Sports CLU. Han debuterte i verdscupen 7. januar 1995 i Schonach i Tyskland og vann sitt første renn på heimebane i Steamboat Springs 6. desember 1995.
Lodwick la i utgangspunktet opp i 2007, men gjorde comeback føre 2008/2009-sesongen.
Meritt
Ski-VM
Verdscupen
Sankt Johannes kyrkje i Stavanger
Sankt Johannes kyrkje er ei langkyrkje frå 1909 på Storhaug i Stavanger.
Ein arkitektkonkurranse om kyrkja vart vunnen av Alf Hofflund og Gabriel Kielland, men deira bidrag var rekna som for dyrt. Kyrkja vart difor oppført etter teikningar av Hans Jacob Sparre.
Kyrkja er oppført i pussa teglstein og har utstrakt bruk av huggen granitt som artikulerande element – i sokkel, i dør- og vindusinnfatningar og som hjørnekvadre.
Altertavla er laga av Valentin Kielland. Preikestolen er av eik og døypefonten av kleberstein. Orgelet vart bygd av Ryde & Berg Orgelbyggeri i 2008 og inkluderer ei rekkje stemmer frå tidlegare orgel bygd av Frobenius og Olsen & Jørgensen.
Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja.
Lac des Chavonnes
Lac des Chavonnes er ein innsjø i kommunen Ormont-Dessous, oppfor Villars-sur-Ollon i Vaud i Sveits. Han har eit overflateareal på 5 hektar.
Jorge Valdano
Jorge Alberto Francisco Valdano Castellanos er ein argentinsk tidlegare fotballeiar og -spelar frå Las Parejas i Santa Fé-provinsen. Midtspissen vart verdsmeister i 1986 med Argentinas landslag og vann i 1985 og 1986 UEFA-cupen med Real Madrid.
Klubbspel
Valdano spelte på Rosario-klubben Newell's Old Boys frå han var 16 år. 19 år gammal stod han saman med lagkameratane att som seriemeister i Argentina. I 1975 flytta Valdano over til Alavés i spansk andredivisjon. Etter fire sesongar i Alavés tok han i 1979 steget til Real Zaragoza og toppserien i Spania. År 1984 fekk Valdano kontrakt med storklubben Real Madrid, der han i 1985 og 1986 var med om å vinne UEFA-cupen. Begge dei to åra skåra han mål i finalen. Då han vart råka av hepatitt i mars 1987, valde han å legge opp.
Trenar
Valdano leia som trenar Real Madrid til triumf i den heimlege ligaen. Sidan var han frå 1997 til 2005 sportsdirektør i den same klubben. Perioden 2009-11 var han generaldirektør i Real Madrid.
Enchantress Rocks
Enchantress Rocks er ei lita gruppe skjer som ligg utanfor Elephant Point på sørsida av vestlege Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar.
Skjera er kalla opp etter den britiske selfangstskuta «Enchantress» som opererte i Sør-Shetland i 1821-22 under kaptein W. Bond.
Skjera ligg 3 km søraust for Telish Rock, 2,87 km søraust for Elephant Point, 3,73 km vest for Bond Point og 12,2 km sørvest for Hannah Point.
Saskatoon
Saskatoon er ein industriby i provinsen Saskatchewan i den sentrale delen av Canada. Byen hadde 257 300 innbyggarar i 2014, og er den største byen i provinsen, framfor provinshovudstaden Regina. Byen har ein variert industri, basert på olje og gass, kaliumkarbonat, uran, gull, diamantar og kol.
Utanfor byen ligg Saskatoon John G. Diefenbaker internasjonale lufthamn.
Adreno
Adreno er ein serie av grafikkprosessorar utvikla av Qualcomm.
Serien starta som det interne kallenamnet på grafikkteknologien til selskapet og var brukt i dei mobile databrikkene deira. Med aukande etterspurnad etter meir avanserte multimedium og 3D-grafikk, fekk Qualcomm lisensiert Imageon frå AMD, for å kunne legge til maskinvareaksellererte 3D-funksjonar til dei mobile produkta sine. Vidare samarbeid med AMD resulterte i utviklinga av Adreno 200, utgjeven i 2008, som vart integrert i den første Snapdragon-brikken. I januar 2009 selde AMD heile Imageon-avdelinga si til Qualcomm.
Fylkesveg 606 (fleirtyding)
Fylkesveg 606 finst i fleire fylke i Noreg:
Karens Jul
Karens Jul er ei novelle av den norske naturalistiske forfattaren Amalie Skram. Novella vart publisert i julenummeret av den danske avisa Politiken i 1885.
Handling
Forteljinga byrjar med historia til eit ferjemannshus. Hovudpersonen i novella, Karen, blir funnen i ferjemannshuset av ein politimann. Ho har eit nyfødd barn og har søkt tilflukt for kulden i huset av di Madam Olsen, arbeidsgivaren hennar, har reist bort og ligg sjuk på landet. Karen overtalte politimannen til å la henne få bu i huset i tre dagar til, sjølv om han helst meinte at ho burde melde seg til fattigvesenet. Etter at dei tre dagane hadde gått, finn politimannen Karen og barnet frosne i hel. Den første arbeidsdagen etter juleferien vart skuret rive for at «det ikkje skal vere tilhaldsstad for «alskens lausgjengarar.»
Mount Sisu
Mount Sisu er eit fjell i Antarktis. Fjellet har ei høgd på 4300 meter over havet og ligg i Sentinel Range i Ellsworth Mountains, som òg er staden ein finn den høgaste fjelltoppen i Antarktis, det velkjende Vinson-massivet. Dei to toppane som ligg nærast Mount Sisu er Mount Anderson og Mount Bentley.
Den finske fjellklatraren Veikka Gustafsson og Patrick Degerman var dei første som klatra fjellet, i 1997. Det er kalla opp etter det finske omgrepet sisu, som tyder sterk uthaldenheit. Namnet er ikkje offisielt godkjend av United States Geological Survey og møter heller ikkje organisasjonen sine krav for geologisk nomenklatur i Antarktis.
Tino Edelmann
Tino Edelmann er ein tysk tidlegare kombinertløpar frå Annaberg-Buchholz. Han representerer skiklubben SCM Zella-Mehlis, og debuterte i verdscupen 1. januar 2003 under sprinten i Oberhof.
Menelaus Ridge
Menelaus Ridge er ein snødekt rygg med fire små toppar, 1370 moh, mellom Mount Agamemnon og Mount Helen i Achaean Range sentralt på Île Anvers i Antarktiske Arkipel. Han vart kartlagt i 1955 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Menelaus, ektemannen til Helena og den yngre broren til Agamemnon i Illiaden av Homer.
Tino Edelmann
Merittar
Ski-VM
Verdscupen
Villtulipan
Villtulipan (Tulipa sylvestris) er ei plante i tulipanslekta i liljefamilien. Arten kjem frå Sør-Europa, Nord-Afrika og Kaukasia.
I Noreg er arten ein framandart som er innført som prydplante og som først vart funnen forvilla i 1971. Arten er bufast og i rask auke. Han er lokalt vanleg i kyststrøk frå Østfold til Rogaland og spreidd vidare langs kysten til Møre med eit par funnstader vidare nordover til Bodø. I Framandartslista 2018 er arten registrert med potensielt høg risiko (PH).
Skelly Peak
Skelly Peak er eit fjell (1450 moh) på enden av ein utstukkar heilt nordaust i Watlack Hills i Heritage Range i Ellsworth Mountains. Det vart kartlagd av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Donald J. Skelly, ein sjukepassar ved Palmer-stasjonen i 1966.
Meteorograf
Ein meteorograf er eit instrument som registrerer to eller fleire meteorologiske element, oftast trykk, temperatur og fukt. Tidlegare var instrumentet mykje nytta for å hente inn opplysningar frå høgare luftlag. Ein meteorograf vart send opp med fly, drake eller ballong og dei samanhøyrande verdiane av dei registrerte elementa kunne lesast av på eit meteorogram.
Heletz
Heletz (hebraisk skrift חֶלֶץ) er ein moshav sør i Israel. Han ligg mellom Ashkelon, Kiryat Gat og Sderot og høyrer til Hof Ashkelon regionale kommune. I 2006 hadde han 422 innbyggjarar.
Moshaven vart grunnlagd i 1950 av immigrantar frå Jemen, og vart kalla opp etter den bibelske Helez, ein av kong David sine krigarar (2 Samuel 23:26).
Heletz oljefelt var den første suksessrike oljebrunnen i landet, og utvinninga byrja i 1955 til stor feiring. Det er framleis det mest økonomiske oljefeltet i Israel.
Per Øien
Per Olav Øien er ein norsk fløytist og i fleire år solofløytist i Oslo Filharmoniske Orkester og Den Norske Blåsekvintett.
Han tok eksamen ved Bergens Handelsgymnas (1956) og Bergen Musikkonservatorium under fløytisten Hans Stenseth og teorilæraren Trygve Fischer. I heimbyen spelte han i Bergen Filharmoniske Orkester (1956-61), men flytta til Oslo for å kunne studere med Ørnulf Gulbransen. Debuten fann stad i Universitetets Aula i (1962). Med jamaldrande starta han Oslo Blåsekvintett (1962). Han overtok etter Alf Andersen i Kringkastingsorkestret (1962) og heldt fram studiar internasjonalt, då hos Aurèle Nicolet i Salzburg, Marcel Moyse i Sveits og Julius Baker i USA. Øien spelte i Oslo Filharmoniske Orkester (1967-85), frå 1970 som solofløytist i orkesteret og overtok i 1972 plassen til Ørnulf Gulbransen i Den Norske Blåsekvintett (1972).
Han vart tilsett ved Norges Musikkhøgskule som førsteamanuensis (1973), der han fekk opprykk til professor (1985). Utanlands har han spesielt spelt mykje i Canada og vore gjesteprofessor ved University of Western Ontario (1977, 1979) ofte i samarbeid med Robert Aitken. I tillegg til fleire mindre bidrag på samleplater har han gjeve ut eit par i par. Per Øien reknast med i eliten av norske fløytespelarar i det 20. århundret der namn som Alf Andersen, Ørnulf Gulbransen, Torkil Bye og Tom Ottar Andreassen høyrer til dei beste.
Distriktet Oberpullendorf
Distriktet Oberpullendorf er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Burgenland i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 701 km² og har 37 000 ibuarar (2019). Byen Oberpullendorf er administrasjonssenter for distriktet.
Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 28 kommunar, av dei ein bykommune og 14 såkalla 'Marktgemeide'.
Ni sjukdommar
Ni sjukdommar (finsk Yhdeksän sairautta) er i finsk mytologi sønene til Loviatar, den blinde dottera til Tuoni. Ho blir gjort svanger av vinden (i nokre versjonar av soga er det havmonsteret Iku-Turso som er far til dei ni). I Kalevala blir dei ni plagene ramsa opp som Pistos (tuberkulose), Ähky (kolikk), Luuvalo (urinsyregikt), Riisi (rakitt), Paise (magesår), Rupi (sårskorpe), Syöjä (kreft) og Rutto (pest). Den niande, ein trollmann og den verste av dei alle, er ikkje nemnd ved namn. Han er personleggjeringa av misunning, og blir forvist av mor si for å plaga menneskja. Andre runeversjonar nemner ni plager ved namn, med trollmannen som den tiande sonen. Nokre har også meir esoteriske namn som Nuolennoutaja (Hentar av pil), Painaja (pressar eller mareritt), Kielen kantaja (tungeberar), Ohimoiden ottaja (tempeltakar) og Sydämen syöjä (hjarteetar), som også kan tolkast som nanm på sjukdommar eller plager. Louhi, frua i nord som er jordmor for sønene, sender dei til Kaleva der dei blir nedkjempa av Väinämöinen.
Skjermtulipan
Skjermtulipan (Tulipa urumiensis) er ei plante i tulipanslekta i liljefamilien. Arten kjem frå mellomste Asia.
I Noreg er arten ein framandart som er innført som prydplante og som først vart funnen forvilla i 1999. Arten er bufast med nokre få funnstader på Austlandet og i Trøndelag. I Framandartslista 2018 er arten registrert med låg risiko (LO).
Kristinehamn
Kristinehamn er ein svensk by og centralort i Kristinehamns kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. I 2005 hadde byen 17,836 innbyggjarar.
Kristinehamn ligg ved E18 og Vänern. Byen fekk bystatus første gong i 1582, men heitte då Bro (Broo), men byen mista byprivilegia i 1584. Byen fekk bystatus på nytt i 1642 då med namnet Christinehamn.
Meteorologisk observatorium
Noreg
I Noreg har ein hatt slike observatorium på Ås, i Bergen, på Haldde ved Alta og på Svalbard. Slike observatorium her til lands er det for ein stor del ikkje behov for lenger, då ein har bygd ut ei desentralisert teneste med eit variert observasjonsprogram.
Meteorologisk Observatorium i Bergen (Det meteorologiske observatoriet på Nordnes, Fredriksberg) vart skipa i 1903, etter at det hadde vore gjort systematiske meteorologiske observasjonar i Bergen allereie frå 1861, knytt til Lungegårdshospitalet. Observatoriet i Bergen var forløparen for Vêrvarslinga på Vestlandet, som vart skipa i 1920.
Arktiske stasjonar vart skipa på Spitsbergen i 1912, på Bjørnøya i 1920, Jan Mayen i 1921 og i Myggbukta på Aust-Grønland i 1922.
EM i fotball 1960
Europameisterskapen i fotball 1960 var den aller fyrste europameisterskapen i sitt slag. Meisterskapen vart avvikla i Frankrike med fire deltakarland i tida 6. til 10. juli 1960. Omframt vertsnasjonen Frankrike hadde Jugoslavia, Sovjetunionen og Tsjekkoslovakia kvalifisert seg gjennom to (Tsjekkoslovakia tre) rundar med cupspel i tida september 1958 til mai 1960.
I semifinalane vann Sovjetunionen med 3-0 mot Tsjekkoslovakia i Marseille, medan Frankrike tapte 4-5 mot Jugoslavia på Parc des Princes i Paris. Færre enn 10 000 tilskodarar såg Frankrike tape også bronsekampen, han enda med 3-0-siger til Tsjekkoslovakia.
Finalen på Parc des Princes vart sett av 17 966 tilskodarar. Jugoslavia-spissen Milan Galić gav laget sitt leiinga like før pause. Fire minuttar ut i andre omgang utlikna Slava Metreveli. Uavgjortstillinga heldt seg så til midtvegs i andre ekstraomgang, då avgjorde midtspissen Viktor Ponedelnik kampen til Sovjetunionen sin fordel.
Finalelaga
Jugoslavia: Blagoje Vidinić, Vladimir Durković, Fahrudin Jusufi, Ante Žanetić, Jovan Miladinović, Željko Perušić, Željko Matuš, Dražan Jerković, Milan Galić, Dragoslav Šekularac og Bora Kostić.
Văltsji dol
Văltsji dol (bulgarsk Вълчи дол) er ein by og ein kommune i provinsen Varna i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Văltsji dol og 21 andre busetnader.
Tongagropa
Tongagropa er ei djuphavsgrop som ligg sør i Stillehavet, nær Kermadecøyane, Tonga og Amerikansk Samoa og noko nordaust for Nordøya på New Zealand. På det djupaste når Tongagropa 10 800 meter under havoverflata. Ho er dermed verdas nest djupaste djuphavsgrop, etter Marianegropa.
Văltsji dol
Kommunen har eit areal på 472 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 10 052 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 3 179 innbyggjarar.
Meteora
Meteora er eit omgrep på dei meteorologiske elementa, grunnfenomena innan meteorologien, til dømes nedbør, vind, skydekke og temperatur.
Christian Münster
Christian Andreas Münster var ein norsk bergmann frå Brevik i Telemark. Han var ein pioner i elektrisk malmleiting i Noreg, direktør for Båsmo gruver 1897–1910 og Kongsberg Sølvverk 1910–17, der etter teknisk direktør ved Norske Svovelkisgruber A/S.
Liv og gjerning
Etter examen artium 1888 begynte Münster på bergstudiar. I studietida dreiv han feltarbeid for Noregs geologiske undersøking i Kongsberg-traktene og 1889–92 var han amanuensis ved Universitetets metallurgiske laboratorium. Han vart uteksaminert cand.min. i 1892 og arbeidde så som bergproberar ved Kongsberg Sølvverk. Her leia han forsøk med kjemisk utvinning av sølv frå berg med svakt metallinnhald. Kjemisk ekstraksjon av sølv med cyanid vart ein viktig metallurgisk innovasjon på Kongsberg.
I 1897 reiste Münster til Rana som direktør for det belgisk-eigde selskapet Bossmo A/S Gruber. Åra framover arbeidde han med fleire av dei største førekomstane av svovelkis i Noreg, ei sentral grein i den industrielle bergverksdrifta, mellom anna som konsulterande ingeniør for fleire selskap. Han tok såleis del i danninga av A/S Stordø Kisgruber og flytta til Stord i 1907. År 1909 kjøpte han kisgruvene på Varaldsøya, der han starta ei mindre drift. I 1911-12 fann Münster godt med kis i Gjersvik i Grong og han var konsulterande ingeniør ved A/S Grong Gruber 1912–20, styremedlem 1913–19 og styreformann 1917–19.
Frå 1910 til 1917 var Münster tilbake på Kongsberg som direktør for sølvverket. Verket var i full gang med ei omfattande modernisering som Münster førte vidare gjennom bruk av bensinlokomotiv og karbidlykter. I 1917 deltok han i stiftinga av Norske Svovelkisgruber A/S, eit selskap som kjøpte gruvene i Båsmo, Varaldsøy og Mælen. Han fekk jobben som teknisk direktør i selskapet og flytta i 1918 til Kristiania. Münster var styremedlem i Foreningen for Export av kobberfattig Svovlkis frå stiftinga i 1916, formann frå 1919 til han døydde.
Münster var historisk interessert og bidrog til utviklinga av Kongsberg sølvverk sin samlingar. Mellom anna gav han i 1894 ut Kongsberg Ertsdistrikt.
Peter Bakkejord
Peter Marthinus Pedersson Bakkejord var ein norsk fiskar, gardbrukar og stortingsmann frå Ankenes i Nordland. Han var medlem av Venstre.
Bakkejord dreiv fiske i Lofoten og på Finnmarka til kring 1880. Han tok då over farsgarden i Ankenes, dreiv i tillegg som snikkar og tømrar. Han var medlem av heradsstyret i 26 år, i fleire år var han varaordførar. Elles var han medlem av åstadsforlikskommisjonen og i mange år var han rettstolk i samisk og kvensk språk. Han var medlem av bygnings- og reguleringskommisjonen for den nye byen Narvik, åra 1898-1902 var han branndirektør for byen.
Umeå universitet
Umeå universitet er eit statleg universitet i Umeå i Sverige. Universitet vart oppretta i 1965 som det femte universitetet i landet. Umeå universitet kan samanliknast med Linköpings universitet i storleik, som det femte eller sjette største universitet i Sverige, målt i tal på studentar. I 2012 hadde universitetet kring 4 300 tilsette og ein omsetnad på ca 3,9 milliardar SEK. Det vert rangert som eit av verdas 200-300 beste universitet og som det 5. til 8. beste i Sverige.
Organisasjon
Universitetet i Umeå er organisert i fire fakultet med om lag 50 institutt, 20 senter og 8 høgskular. Dei fire fakulteta er:
Høgskular
Ved Umeå universitet er det åtte ulike høgskular:
Fylkesveg 607 i Rogaland
Fylkesveg 607 i Rogaland er ein ringveg rundt Fogn i Finnøy kommune. Vegen er 10,5 km lang.
Mount Slaughter
Mount Slaughter er eit isfritt fjell, 3600 moh, på ein utstikkar sørvestover frå Opalchenie Peak på Vinson Plateau i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Det ligg oppom toppen av Donnellanbreen i nordvest og Gildeabreen i sør. Det vart kartlagd av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1957-60. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1982, etter John B. Slaughter, direktøren i National Science Foundation i 1980-82.
Frederick Rocks
Frederick Rocks er ei gruppe skjer som ligg i Barclay Bay på nordsida av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Området vart vitja av tidlege selfangarar på 1800-talet som operererte frå nærliggande Byers Peninsula. Skjera er kalla opp etter den amerikanske briggen «Frederick» under kaptein Benjamin Pendleton som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-21 og 1821-22.
Skjera ligg 12,24 km sørvest for Cape Shirreff, 4,69 km vest-sørvest for Scesa Point, 5,28 km vest-nordvest for Rowe Point og 13,3 km aust-nordaust for Essex Point.
Bat Hadar
Bat Hadar (hebraisk skrift בַּת הָדָר, tyder Sitrusdottera) er ein fellesbusetnad sør i Israel. Han ligg nær Ashkelon og høyrer til Hof Ashkelon regionale kommune. I 2006 hadde han 411 innbyggjarar.
Landsbyen vart grunnlagd i 1994 av den regionale kommunen. Namnet kjem frå Hadaria-garden som eigde landområdet han vart bygd på.
Gustav Baumann
Gustav Theodor Baumann var ein norsk sakførar, embetsmann og stortingsmann frå Fåberg i Oppland. Han var medlem av Venstre.
Baumann var son til ein distriktslege. Sjølv vart han student i 1869 og cand. jur. i 1872. Etter nokre år som fullmektig på sorenskrivarkontor etablerte han i 1877 seg som overrettssakførar på Lillehammer. Frå 1888 til 1901 var han statsadvokat i Nordland og Senja, sidan var han lagmann i Hålogaland.
Kristian Prestrud
Kristian Prestrud var ein norsk polfarar og løytnant i hæren som deltok på Sørpolekspedisjonen til Roald Amundsen frå 1910 til 1912.
Jason Lamy-Chappuis
Jason Lamy-Chappuis er ein fransk kombinertløpar. Chappuis representerer skiklubben Douane Bois d Amont og går på ski frå Fischer.
Kristian Prestrud
Han voks opp i Vang i Hedmark. Prestrud var med i gruppa på åtte som den 8. september 1911 gjorde eit mislukka forsøk på å nå Sørpolen. På grunn av ekstrem kulde valde ein å fortsette til depotet på 80 ºS, får så å snu attende til leiren Framheim. Tilbaketuren vart uorganisert og kaotisk, gruppa vart raskt delt opp i fleire mindre grupper. Prestrud og Hjalmar Johansen vart hengande etter og kom tilbake til Framheim seks timer etter dei andre. Dei var då utmatta og Prestrud hadde fått frostskadar. I mørket og tåka hadde dei funne basen berre fordi dei høyrte bjeffinga frå hundane. Presterud hadde truleg frose i hel om han ikkje hadde fått hjelp av Johansen til å kome seg attende til basen.
Jason Lamy-Chappuis
Meritt
Vinter-OL
Cape Cornish
Cape Cornish er eit nes som dannar nordenden av Buckle Island i Ballenyøyane. Det vart namngjeve av mannskapet på «Discovery II» i 1938 etter A.W. Cornish, som var ein meteorolog i Australian Central Bureau som observatør på «Discovery II» i løpet av 1937–38.
Kristian Prestrud
Neste morgon vart Amundsen kritisert av Johansen for måten tilbaketuren vart gjort på. Amundsen mislikte sterkt at det vart reist kritikk mot han, og han valde som ein følgje av dette å omorganisere gruppa som skulle reise til polpunktet. Presterud, Johansen og Jørgen Stubberud vart skilt ut frå gruppa og fekk som oppgåve å utføre ein mindre ekspedisjonen til Edward VII Land. Prestrud vart utnemnd til leiar av denne ekspedisjonen, trass i at han hadde ein grad lågare militær rang og at Johansen tidlegare hadde vore leiaren hans.
Jason Lamy-Chappuis
Meritt
Ski-VM
Kristian Prestrud
Prestrud vart i 1926 tilsett som hamneassistent i Kristiansand, men døydde alt året etter.
Jason Lamy-Chappuis
Meritt
Verdscupen
Kristian Prestrud
Prestrud vart tildelt Sydpolsmedaljen.
Gustav Baumann
Han døydde i Hammerfest skotårsdagen 1908.
Hagetulipan
Hagetulipan (Tulipa ×gesneriana) er ei plante i tulipanslekta i liljefamilien. Hagetulipan er eit hagekompleks av artar og hybridar frå Vest- og Sentral-Asia.
I Noreg er hagetulipan ein framandart som er innført som prydplante og som først vart funnen forvilla i 1911. Han finst spreidde stader på Austlandet og i kyststrøk til Troms. I Framandartslista 2018 er hagetulipan registrert med ingen kjend risiko (NK).
Kultivarar
Tre hardføre kultivarar av hagetulipan er kjende for å ha spreidd seg i naturen i Noreg:
Distriktet Oberwart
Distriktet Oberwart er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Burgenland i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 732 km² og har 54 000 ibuarar (2019). Byen Oberwart er administrasjonssenter for distriktet.
Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 32 kommunar, av dei fire bykommunar og 12 såkalla 'Marktgemeide'.
Indian Rocks
Indian Rocks er ei gruppe skjer aust i Hero Bay på nordsida av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Området vart ofte vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar som opererte frå Blythe Bay.
Skjera er kalla opp etter den britiske selfangstskuta «Indian» under kaptein Spiller som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-21 og førte attende noko av mannskapet frå det forliste skipet «Cora» frå nærliggande Desolation Island.
Skjera ligg 1,5 km aust for Wood Island, 4,04 km vest-sørvest for Balsha Island, Dunbar Islands, 3,62 km nordvest for Kotis Point og 3,76 km nord-nordvest for Bezmer Point.
Jerry Wexler
Gerald «Jerry» Wexler var ein musikkjournalist som vart plateprodusent, og vart rekna som ein av dei store innan musikkindustrien frå 1950 til 1980-åra. Han fann på omgrepet «rhythm and blues», og signerte og/eller produserte mange av dei største artistane dei siste 50 åra, som Ray Charles, the Allman Brothers, Chris Connor, Aretha Franklin, Led Zeppelin, Wilson Pickett, Dire Straits, Dusty Springfield og Bob Dylan. Wexler vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1987. Jerry Wexler var ein av dei høgast akta A&R-mennene i pophistoria.
Tidleg liv
Wexler var fødd i The Bronx i New York City i ein jødisk familie og voks opp i Washington Heights på Manhattan. I 1935 starta Wexler det som i dag er Kansas State University og droppa ut fleire gonger. Etter militærtenesta vart Wexler ein seriøs student og gjekk ut frå Kansas State med ein grad i journalisme i 1946.
Karriere
Medan han arbeidde som redaktør, reporter og forfattar for Billboard Magazine at Wexler kom opp med uttrykket «rhythm and blues». Han vart partnar i Atlantic Records i 1953. Der følgde klassiske innspelingar med Ray Charles, the Drifters og Ruth Brown. Med Ahmet og Nesuhi Ertegün bygde han Atlantic Records til ei stormakt innan plateindustrien. I 1967 vart han kåra til årets platesjef for å ha snudd karrieren til Aretha Franklin rundt.
I 1960-åra spelte han mellom anna inn plater med Wilson Pickett og Aretha Franklin, og oversåg produksjonen av Dusty Springfield sitt Dusty in Memphis og Lulu sitt New Routes. Han dyrka òg eit tett samarbeid med Stax Records, var ein stor drivkraft for utviklinga til Muscle Shoals-stilen og grunnla Muscle Shoals Sound Studios og Muscle Shoals Rhythm Section. Arbeidet hans i 60-åra gjorde Atlantic til det fremste innan soul.
I 1968 signerte han og Ahmet Ertegun Led Zeppelin til Atlantic Records etter ei tilråding frå songaren Dusty Springfield og frå det dei kjende frå gitaristen i bandet, Jimmy Page som hadde spelt med The Yardbirds.
I 1975 slutta Wexler i Atlantic Records og starta i Warner Bros. Records.
I 1979 produserte Wexler Bob Dylan sitt kontroversielle nykristne album, Slow Train Coming ved Muscle Shoals. Ein singel frå albumet, «Gotta Serve Somebody», vann ein Grammypris i 1980. Då Wexler gjekk med på å produsere albumet, var han ikkje klar over det nykristne innhaldet i songane hans. «Naturlegvis ønskte eg å spele inn albumet i Muscle Shoals - og det same ønskte Bob - men me valde å førebu det i L.A., der Bob budde», fortalte Wexler. «Det var då eg forstod kva songane handla om... eg likte ironien om at Bom kom til meg, den vandrande jøden, for å få ei Jesus-kjensle... men eg hadde inga aning om at kva han heldt på med før han byrja å preike evangeliet for meg. Eg sa 'Bob, du snakkar til ein 62 år gammal konfirmert jødisk ateist. Eg er håplaus. La oss berre lage eit album..'»
I 1983 spelte Wexler inn musikk med den britiske popstjerna George Michael. Det mest kjende opptaket vart til ein sjeldan, tidleg versjon av «Careless Whisper», spelt inn i Muscle Shoals.
I 1987 vart Wexler innlemma i Rock and Roll Hall of Fame. Han trekte seg attende frå musikkindustrien seint i 1990-åra.
Filmskrildring
I Ray om Ray Charles vart Jerry Wexler spelt av Richard Schiff.
Død
Jerry Wexler døydde i heimen sin i Sarasota i Florida den 15. august 2008 hjartesvikt. Då han vart spurt fleire år før han døydde kva han ønskte på gravsteinen sin, svarte Wexler «To ord: 'More bass.’”
Flosshatt
Flosshatt eller berre floss er ein hatt med høg, sylindrisk pull og smal brem. Han blei hovudsakleg brukt som mannshatt frå slutten av 1700-talet. Fram til ca. 1830 blei hatten laga av ullfilt med flossa overflate, deretter brukte ein silkefloss. Frå midten av 1800-talet blei det vanlegast å bruka svart flosshatt.
The Velvet Underground av The Velvet Underground
The Velvet Underground er det tredje albumet til det amerikanske rockebandet The Velvet Underground. Det kom ut i mars 1969 på MGM Records og var den første plata deira med Doug Yule som erstatta det tidlegare medlemmet John Cale. Albumet vart spelt inn i 1968 i TTG Studios i Los Angeles i California, og markerte eit oppsiktsvekkande stilskifte frå dei tidlegare innspelingane deira. Songaren Lou Reed gjorde dette med vilje som eit resultat av det grove førre albumet deira, White Light/White Heat. Reed ønskte at andre bandmedlemmer skulle synge på albumet. Yule bidrog med solovokal på nokre spor og avslutningssporet «After Hours» blir sunge av trommeslagar Moe Tucker.
Tematisk omhandlar The Velvet Underground kjærleik, i kontrast til tidlegare album av bandet. Reed avgjorde sporrekkjefølgja og baserte låtskrivinga si på forhold og religion. «Pale Blue Eyes» har vorte hylla som ein av dei beste kjærleikssongane hans, medan «The Murder Mystery» nyttar ei eksperimentering likande White Light/White Heat. Billy Name tok fotografia til albumet av bandet sitjande på ein sofa på Andy Warhol sin Factory. Innspelingsprosessen starta på kort varsel, og sjølv om bandet hadde trua, vart dei til slutt skuffa over at Reed hadde laga sin eigen miks av sluttproduktet.
Samtidsmeldingar roste albumet, som var eit vendepunkt for bandet. Likevel klarte ikkje The Velvet Underground å nå albumlista, igjen på grunn av mangel på marknadsføring frå plateselskapet deira. Reed spelte ei dominerande rolle i mikseprosessen og hans eigen miks av albumet, kalla «closet mix», vart først utgjeven i USA. MGM sin faste lydteknikar Val Valentin vart kreditert for ein annan miks som har vorte meir utbreidd sidan den gongen. Seinare meldingar har stempla det som eit av dei beste albuma på 1960-talet og gjennom tidene, og mange kritikarar har lagt merke til den dempa produksjonen og dei personlege tekstane. I 2020 rangerte Rolling Stone det som nummer 143 på lista over dei 500 beste albuma gjennom tidene.
Bakgrunn
Cale vart kasta ut av gruppa i september 1968, og Yule vart henta inn som bassist. Yule vart oppdaga av Morrison gjennom turnémanageren deira, Hans Onsager. Veker etter at Yule vart med i Velvet Underground, byrja dei å spela inn det tredje albumet sitt. Lou Reed, som var den viktigaste låtskrivaren i bandet, meinte at bandet ikkje burde «laga endå eit White Light/White Heat. Eg trudde det ville vera ein forferdeleg feil, og eg trudde verkeleg på det. Eg trudde me måtte demonstrera den andre sida av oss. Elles ville me vorte denne eindimensjonale tingen, og det måtte me unngå for kvar pris.»
I følgje Morrison vart mykje av utstyret til bandet tidlegare i 1968 stolen på JFK International Airport, noko som påverka lyden på albumet. Likevel avviser Yule påstanden hans, og forklarer at han ikkje har noko minne om at dette skjedde, og presiserte at bandet rett og slett spelte meir melodisk - Tucker seier òg dette. Reed hadde i løpet av denne tida ein aukande smak for rolegare musikk, og i eit intervju med Lester Bangs trakk han fram spora «Jesus» og «Candy Says», og erklærte sistnemnde som «truleg den beste songen eg har skrive ...» Reed såg på White Light/White Heat for å vera så langt bandet kunne nå med ein slik produksjon, og kalla i tillegg kvart album bandet laga for eit kapittel. Dei byrja innspelinga etter å ha turnert på vestkysten og bandmanageren Steve Sesnick fekk studiotid på kort varsel, så bandet fekk lite tid til å førebu seg. På den tida styrte Reed forholda mellom kjærasten Shelley Albin og Name, noko som påverka låtskrivinga hans.
Innspeing
The Velvet Underground vart spelt inn i løpet av november og gjennom desember 1968 i TTG Studios i Los Angeles. Bandet budde på hotellet Chateau Marmont og turnerte ofte medan dei spelte inn. Dei skreiv og øvde på hotellet på ettermiddagen, og spelte inn songar om natta. Reed og Morrison spelte 12-strengsgitarar frå Fender. Moralen i studioet var generelt høg – ​​Yule sa at innspelinga av albumet «var veldig gøy. Øktene var konstruktive og glade og kreative, alle jobba saman». I følgje Yule tok det «eit par veker for dei grunnleggande spora», og skildra det i tillegg som eit «live-i-studio-album». Reed prøvde med vilje å få Yule i søkelyset, og bandmedlemmene mistenkte at dette kunne ha blåse opp egoet hans. Generelt hadde øktene ein glad atmosfære; Tucker sa at ho «var nøgd med retninga me gjekk og med den nye roa i gruppa, og tenkte på ei god framtid, og håpte at folk ville bli smartare og eit plateselskap ville overta oss og yta oss rettferd.»
«The Murder Mystery» inkluderer stemmene til alle fire medlemmene. Yule sa at songen vart spelt inn i eit MGM-studio på Sixth Avenue i New York, sjølv om dette ikkje stemmer med det som står på plateomslaget. Avslutningssongen på albumet, «After Hours», har ein sjeldan solovokal av Tucker, etterspurt av Reed då han følte at den søte, uskuldige kvaliteten i røysta hennar passa betre til stemninga i songen enn hans eigen. Tucker var nervøs medan ho spelte inn sporet, og etter åtte opptak fekk alle til å forlate rommet bortsett frå henne sjølv, Reed og Valentin. Etter at ho var ferdig med opptaket, sa ho at ho ikkje ville synga songen på scenen med mindre nokon bad om det. Reed spelte inn fleire gitarsoloar for «What Goes On». Då Valentin sa at dei var i ferd med å gå tom for plass, valde bandet til slutt å behalda dei alle, sidan Reed ikkje kunne bestemma kva som høyrdest best ut. Då Reed laga sin eige miks av albumet – som overdøyvde andre akkompagnement bortsett frå vokalen hans – vart Morrison og Tucker irriterte. Morrison skildra sluttproduktet som «antiproduksjon».
Musikk og tekst
Det tilbakehaldne og subtile med albumet var ein tydeleg avvik frå den direkte støyen på White Light/White Heat. Det har langt mindre av dei eksplisitte seksuelle referansane, skrekken og narkotikareferansane, og erstattar dei med diskusjonar om religion, kjærleik og einsemd. Musikkritikaren Greg Kot frå Chicago Tribune karakteriserte den som folkrock, og Rolling Stone-skribenten Troy Carpenter sa at det fokuserte på mjuk, melodisk rock. I følgje musikkjournalisten Steve Taylor er The Velvet Underground eit popalbum på grunn av dei meir tilgjengelege songane og «har vorte kalla Lou Reed med eit backingband på grunn av vekta lagt på songar i staden for eksperimentelt lydarbeid.» Biografen Richie Unterberger kommenterte dei dramatiske stilendringane: «Etter å ha laga kanskje det mest høglydte albumet gjennom tidene, er det nesten som om dei no har bestemt seg for å lage den rolegaste LP-en i verda.» Reed sa at alle songane på albumet var i orden og utfyller kvarandre.
Reed såg på kvar song som upersonlege «små skodespel». Bortsett frå dei kraftfulle rockarane «What Goes On» og «Beginning to See the Light», inneheld albumet reflekterande, melodiske songar som handlar om ulike former for kjærleik, som «Pale Blue Eyes», «Some Kinda Love», «Jesus», «I'm Set Free» og «That's the Story of My Life». Reed og Morrison sitt doble gitarspel vart den mest framtredande lyden deira, og albumet hadde enkle arrangement som mangla forvrengning. Den einaste songen som viste avantgarderøtene deira er «The Murder Mystery». Songen tok to økter å spela inn, og teksten vart seinare inkludert i The Paris Review.
Lej dals Chöds
Hahnensee (retoromansk Lej dals Chöds) er ein innsjø oppfor St. Moritz i Graubünden i Sveits, 2153 meter over havet.
The Velvet Underground av The Velvet Underground
Side ein
Opningssporet «Candy Says» er inspirert av den transseksuelle skuespillarinnen Candy Darling som var medlem av Warhol sitt Factory. Yule syng ei soge om Darling, som hatar kroppen sin og har kjenslemessig smerte. Han refererer til Darling sine tankar ved å tvitydig seia «I've come to hate my body/And all that it requires in this world». Darling dukkar opp igjen i Reed-songen frå 1972 «Walk on the Wild Side». Morrison seier at valet om at Yule skulle synga songen var fordi Reed vart sliten av å turnere. Yule blir akkompagnert av doo wop-harmonier og korvokal. Dette var første gang Yule song i eit studio, og songen vart sungen av Yule etter at Reed insisterte.
Dafna
Dafna (hebraisk skrift ) er ein kibbutz i Øvre Galilea nord i Israel, 7 km aust for Kiryat Shmona. Han vart grunnlagd den 3. mai 1939, som ei tårn- og palisade-busetjing og var den første busetjinga av denne typen nord i Huladalen. Dan og Dafna vart kalla «Ussishkin-festningane».
Lej dals Chöds
Ved sidan av innsjøen ligg ein restaurant med same namn. Om sommaren kan ein nå området via mange stiar. Om vinteren kan skiløparar frå Piz Corvatsch ta heisen Giand'Alva skilift og stå på ski ned den nesten 9 km lange skibakken, som òg vert kalla Hahnensee, og ned til St. Mortitz-Bad.
Dafna
Tre sideelvar til Dan-elva renn i det eviggrøne landskapet.
The Velvet Underground av The Velvet Underground
Side ein
«Some Kinda Love» inneheld salege tekstar, som står i kontrast til resten av plata, men han har framleis dempa element – Tucker bruker berre ei kubjølle og basstromme. Songen skildrar tvitydig kjærleik, spesielt religiøs kjærleik. Reed refererer til «The Hollow Men» av T.S. Eliot. Han skriv om to karakterar, Tom og Marguerita, og skildrar ein forførande samtale mellom dei. Victor Bockris siterer dette som eit anna døme «der Reed får rocketekstar til å fungera som litteratur». Grow sa at songen forklarer korleis kjærleik er einsarta, medan «Pale Blue Eyes» ganske enkelt diskuterte «ein annan type kjærleik», spesielt utruskap, ifølgje Reed.
Dafna
Historie
Dei første nybyggjarane var hovudsakleg innvandrarar frå Polen og Litauen. I 1947 hadde han eit folketal på 600.