cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ishockey-VM 1979
Sovjetunionens meisterlag
Målvakter: Vladislav Tretjak, Vladimir Mysjkin Forsvarar: Valerij Vasiljev, Vladimir Lutsjenko, Gennadij Tsygankov, Vasilij Pervukhin, Zinetula Biljaletdinov, Sergej Babinov, Irek Gimajev, Sergej Starikov Løparar: Boris Mikhajlov, Valerij Kharlamov, Vladimir V. Petrov, Aleksandr Golikov, Vladimir Golikov, Jurij Lebedev, Viktor Zjlutkov, Sergej Kapustin, Helmuts Balderis, Sergej M. Makarov, Aleksandr V. Skvortsov, Aleksandr Jakusjev.
Sergej M. Makarov
Sergej Mikhailovitsj Makarov er ein russisk tidlegare ishockeyspelar frå Tsjeljabinsk som i tida 1978-91 vann åtte VM-gull og to OL-gull med Sovjetunionen sitt landslag i ishockey.
Høgrevengen Makarov vart verdsmeister med Sovjetunionen i 1978-79, 1981-83, 1986, 1989-90. og olympisk meister i 1984 så vel som i 1988. I tillegg var han med om å vinne OL-sølv, VM-sølv og to VM-bronsar over dei 14 sesongane han spelte VM- og OL-kampar. Han noterte seg for 83 mål og 89 målpasningar i desse turneringane. Gjennom størstedelen av denne perioden danna han saman med Vladimir Krutov og Igor Larionov den verdskjende KLM-rekka.
Makarov spelte på Traktor Tsjeljabinsk frå 1976 til -78. Deretter var han CSKA Moskva-spelar i elleve år, åtte av åra vart han sovjetmeister med laget. Sidan var han aktiv på lag i National Hockey League i Nord-Amerika; 1989-93 i Calgary Flames og 1993-95. Han la opp i Dallas Stars i 1996.
Oddmund Bye
Oddmund Halvar Bye var ein norsk fiskar, fiskerileiar og politikar frå Myre i Vesterålen. Han var leiar av Norges Fiskarlag i perioden 1994–2001.
Bye stod på Nordland Høgre si liste ved stortingsvalet i 1993, og var i perioden 1993-97 partiet sin tredje vararepresentant til Stortinget. Seinare melde Bye seg ut av Høgre og stilte på ei såkalla uavhengig liste i lokalpolitikken. Han var medlem av kommunestyret i Øksnes kommune fram til han døydde.
Bye var aktiv medlem i Norges Fiskarlag, både som styremedlem og frå 1994 til 2001 som formann for organisasjonen.
Han omkom i einmannssjarken sin på havet utanfor Andøya. Bye og båten vart attfunnen 25 nautiske mil nordvest av Andenes.
Trollheimstunnelen
Trollheimstunnelen er ein tunnel som er planlagt mellom Sunndal kommune og Surnadal kommune i Møre og Romsdal fylke. Tunnelen skal gi ferjefritt samband mellom dei to nabokommunane. Planlagt byggestart er uvisst. Tunnelen blir 9150 m lang og vil gå mellom Ålvundeid på riksveg 70 og Ørsal i Todalen på fylkesveg 671.
Isabellasteinskvett
Isabellasteinskvett (Oenanthe isabellina) er ein liten sporvefugl som tidlegare vart klassifisert som medlem av trastefamilien Turdidae, men er no meir generelt sett på som ein medlem av flugesnapparfamilien Muscicapidae. Han er ein insektetande trekkfugl. Habitatet for arten er stepper og opne landskap, hekkeområdet ligg i Sør-Russland og Sentral-Asia til Nord-Pakistan, overvintring skjer i Afrika og nordvestlege India. Han er ein sjeldan streiffugl i Vest-Europa.
Isabellasteinskvetten liknar ein hofugl og generelt fuglar i haustdrakt av arten steinskvett. Hannfuglar i hekkedrakt skil seg likevel ved at isabellsteinsvetten er meir brunoransje i farga der steinsvetten er grå til svart. Omgrepet isabelline refererer til den pergamentliknande farga. Kjønna er nesten like.
Namnesoge
Namnet er frå den spesifikke isabellinus, nylatin for «grågul» sannsynlegvis oppkalla etter Isabella av Castilla, som blir sagt å ha lova å ikkje endre undertøyet hennar før Spania vart frigjort frå maurararane. Slektnamnet Oenanthe er avleidd av den antikke greske oenos (οίνος) «vin» og anthos (ανθός) «blomster». Det refererer til arten steinskvetten sin retur til Hellas om våren akkurat når vinrankene blomstrar.
Skildring
Kroppslengda er 16-17 centimeter og vekta kan bli opptil 39 gram. Oversida har ei lys sandbrun farge med eit fargeskjær av 'isabelline'; isabelline er ei lys grågul, krembrun eller pergamentsfarge. Oversida er isabellin og overgump og øvre haledekkfjører er kvite. Halefjørene er brunsvarte med ein ein stor kvit base. Strupen er bleikt kremfarga, brystet er sandfarga eller isabellin gulbrun og buken kremkvit. Nebbet, beina og føtene er svarte og irisane er mørke.
Isabellasteinskvetten kan forvekslast med arten steinskvett, men han har litt større kroppslengde, har relativt kortare venger og hale, lengere nebb, sit meir oppreist og er meir brunoransje i farga. Det svarte endebandet på halen som er så tydeleg i flukt er breiare hos isabellasteinskvetten, dekkfjørene på undersidene av vengene er lyse, medan dei hos arten steinskvett er nokså mørke. I motsetnad til hos arten steinskvett, så er kjønna av isabellasteinskvetten nokså like.
Songen er karakterisert som «skravlande» med kjappe, korte plystretonar.
Leveområde og habitat
Isabellasteinskvett er ein trekkfugl med eit austleg palearktisk hekkeområde. Hekking går føre seg litt inn i søraustlegaste Europa, i Sør-Russland, Anatolia, Levanten og Sentral-Asia inkludert Kasakhstan, Afghanistan, Mongolia og vide, nordvestlege delar av Kina. Overvintringsområdet er gjennom Sahel frå sørlege Mauritania i Vest-Afrika over til Etiopia og Somalia, samt austlegaste Afrika sørover til nordlegaste Tanzania. Dessutan på Den arabiske halvøya, i sørlege Irak og Iran, Pakistan og nordvestlege delar av India.
I hekkesesongen finst isabellasteinskvetten i opne, karrige landområde, tørre regionar, steppar, høge platå og i dei nedre bakkesidene av åsar. I vinterkvarteret okkuperer dei liknande naturtypar i halvtørre regionar, tørre område med lite vegetasjon òg på grenser mot dyrka område, føretrekker spesielt sandmark.
Artsobservasjoner har 11 registreringar av isabellasteinskvett i perioden september 1977 til oktober 2016. Alle desse er frå månadene september, oktober og november.
Status
Isabellasteinskvett har eit omfattande utbreiingsområde, og ein stor populasjon med anslagsvis totalt 27,5 til 83 millonar modne individ. Bestanden ser ut til å vere stabil, og IUCN vurderer statusen som livskraftig, LC.
Kmehin
Kmehin (hebraisk skrift כְּמֵהִין, tyder 'Trøffel') er ein sekulær moshav vest i Negevørkenen i Israel.
Han ligg nær Nitzana og er kalla opp etter trøflar som veks i området. Moshaven vart grunnlagd i 1988 og er ein del av Ramat HaNegev regionale kommune. Det bur kring 30 familiar her.
C.J. Vanston
C.J. Vanston er ein amerikansk filmmusikkomponist, plateprodusent, låtskrivar og klaverspelar med base i Hollywood.
Kmehin
Hovudavlinga til moshaven er cherrytomatar, blomar, krydder og paprika.
C.J. Vanston
Album
Vanston har medverka på ei rekkje album av artistar som Prince, 'NSync, Barbra Streisand, Ringo Starr, Jaguares, Celine Dion, Bob Seger, Richard Marx, Tina Turner, Alexz Johnson, Joe Cocker, Anna Vissi, Yellowcard,  Spinal Tap, Harry Shearer, Steve Lukather, Dennis DeYoung og Toto.
Ibtin
Ibtin (arabisk إبطن, hebraisk skrift אִבְּטִין) er ein beduinlandsby nord i Israel. Han ligg i Nedre Galilea kring ein halv kilometer frå Kfar Hasidim og høyrer til Zevulun regionale kommune. I 2012 hadde han eit folketal på 2 680.
Landsbyen vart grunnlagd i 1965 som ein del av planen om å la beduinar i området få faste busetnader. Innbyggjarane i landsbyen kom frå Amira-stamma.
Det heilage treet U'm Ayash står i landsby, som i følgje ei segn let steinar rulle under seg kvar fredag.
Be'er Milka
Be'er Milka (hebraisk skrift בְּאֵר מִלְכָּה) er ein moshav sør i Israel. Han ligg sentralt i Negevørkenen nær den egyptiske grensa, kring tre kilometer frå Kmehin og høyrer til Ramat HaNegev regionale kommune. Moshaven ligg i eit naturreservat ved ein eldgamal brunn og ved samløpet mellom Nahal Lavan og Nahal Nitzana.
I 2001 byrja ei gar'in-gruppe frå Bnei HaMoshavim (tilknytt HaNoar HaOved VeHaLomed og Moshavrørsla) å førebu ein ny moshav. Gruppa vart grunnlagd i 2002, og byrja og organisere seg i Kmehin, før dei grunnla Be'er Milka i 2006
Avía i Messinía
Avía (gresk Αβία) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes i Hellas. Avía inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Vest-Máni.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Avía 2 246 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 281 innbyggjarar.
Altmann-fjellet
Altmann er eit fjell i Appenzelleralpane, på grensa mellom kantonane Appenzell Innerrhoden og St. Gallen. Han ligg i Alpstein-massivet nord for Wildhaus (St. Gallen), nokre kilometer frå Säntis.
Jack Nitzsche
Han vart fødd i Chicago i Illinois og flytta til Los Angeles i 1955 med ambisjonar om å verte ein jazzsaksofonist. Han starta å jobbe med å kopiere notar då han møtte Sonny Bono, som han skreiv songen «Needles and Pins» med for Jackie DeShannon, seinare spelt av Cher, The Searchers, The Ramones og Crack the Sky.
Jabal Muthrad
Jabal Muthrad er eit fjell i Fujairah i Dei sameinte arabiske emirata.
Dreamin' Man Live '92
Dreamin' Man Live '92 er eit konsertalbum av Neil Young som vart gjeve ut i desember 2009. Det inneheld ei akustisk soloframføring av alle ti songane på Harvest Moon, tekne opp i 1992. Albumet er volum 12 i Archives Performance Series og den femte som vart gjeven ut. Han skulle opphavleg ut den 2. november 2009, men vart utsett over ein månad.
Jack Nitzsche
Han vart etter kvart ein arrangør og dirigent for den viktige produsenten Phil Spector og gjorde instrumentering på songen «River Deep, Mountain High» av Ike and Tina Turner.
Sarah Vaughan
Sarah Lois «Sassy» Vaughan var ein amerikansk jazzvokalist frå Newark i New Jersey, omtalt som «Sassy» eller «Divine Sarah» på grunn av sin uvanleg allsidige og fleksible stemme.
Etter Vaughans utdanning innan piano såvel som organist-oppdrag i lokale kyrkjer (1931–39), vann ho første pris på 10 dollar i ei songtevling ved Apollo Theater i Harlem i 1942, der forresten Ella Fitzgerald var samstundes husartist. Fremføringen av Body and soul vart bivåna av jazzvokalisten Billy Eckstine som blei ein livslang kunstnarisk partnar. Vaughan blei strakt teken inn i Earl Hines sitt orkester med mellom anna Charlie Parker og Dizzy Gillespie (42-45), før solokarrieren tok over med debut (East of the side, 1945).
Grammy Hall of Fame
Innspelingar av Sarah Vaughan blei innlemma i Grammy Hall of Fame, ein spesiell Grammy-pris skipa i 1973 for å æra innspelingar som var minst 25 år gamle og dessutan hadde «kvantitativ eller historisk viktigheit».
Jack Nitzsche
Då han organiserte musikk for fjernsynsprogrammet The T.A.M.I. Show i 1964 møtte han The Rolling Stones og medverka med piano på albuma The Rolling Stones, Now! (eller The Rolling Stones No. 2 i Europa), Out of Our Heads, Aftermath og Between the Buttons samt hitsinglane «Paint It Black» og «Let’s Spend the Night Together», og korarrangement for «You Can’t Always Get What You Want». I 1968 introduserte Nitzsche bandet for slidegitaristen Ry Cooder som fekk stor innverknad på stilen til bandet i perioden 1969-1973.
Nitzsche jobba mykje med Neil Young, første gong som produsent og arrangør på Buffalo Springfield sin «Expecting To Fly», som av mange kritikarar vert rekna som ein milepåle i den psykedeliske perioden. I 1968 produserte han Young sitt sjølvtitulerte debutalbum i lag med David Briggs. Sjølv om Young varierte kraftig i stil, heldt han fram å samarbeide med Nitzsche på nokre av hans mest kommersielt suksessrike album, som Harvest. Nitzsche spelte òg elektrisk piano med Crazy Horse i 1970 og produserte debutalbumet deira (utan Young) eitt år seinare.
Sjølv om han hadde stor suksess starta han å lide av depresjonar og problem knytt til narkotikabruk. Etter han kom med skarp kritikk av Young i eit intervju i 1974, der han møtte full, vart forholdet dei to i mellom dårleg og dei samarbeidde berre sporadisk i tida etter. I 1979 vart han arrestert for vald mot kjærasten Carrie Snodgress.
Rundt same tida produserte han album for Graham Parker og Willy DeVille, og starta å konsertere seg meir om filmmusikk enn popmusikk. Etter kvart vart han ein av dei mest framtredande filmmusikkomponistane i Hollywood og vann ein Oscar i lag med Buffy Sainte-Marie for «Up Where We Belong» frå An Officer and a Gentleman frå 1982.
Han døydde i Hollywood i 2000 av hjartestans etter å hatt periodisk bronkitt.
Teaca
Teaca (ungarsk Teke, tysk Tekendorf, Teckendorf) er ein kommune i Bistrița-Năsăud fylke i Romania.
Busetnader
Teaca er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:
Piz Alv i Gotthardmassivet
Piz Alv er eit fjell i Dei lepontinske Alpane i Sveits. Toppen er eit trippelpunkt mellom kantonane Uri, Graubünden og Ticino.
Rikseple
Rikseple er ein kuleforma gjenstand av metall som er eit makt- og vørdnadsteikn for gudeskikkelsar, monarkar og ektefellane deira. Rikseplet kan symbolisera herredøme over jordkloden, himmelkvelven eller universet («himmelglobe»).
Historie
Bruken av eit symbolsk rikseple stammar frå hellensk tid. Dei romerske keisarane nytta ein kuleforma globe som eit maktsymbol (visstnok kalla «globus imperialis»). Seinare og opp mot vår tid har mange europeiske monarkar blitt avbilda medan dei held eit rikseple, særleg når dei sit på ein tronstol. Slike avbildingar finst m.a. i kongelege segl («sigill») og ved tittelbladet på trykte lovbøker. Ein gjenstand utforma som eit rikseple i edelt metall har vore eit av vørdnadsteikna som blir høgtideleg overrekt til monarkar under kroningsseremoniar.
Eit rikseple er frå 400-talet av som oftast avbilda som ei stor kule med ein kross på toppen. I seinare tid kan rikseple som er til bruk ved kroningar ha ein stett slik som dei norske riksepla for konge og dronning frå 1800-talet. Frå hellensk tid har rikseple vore avbilda med ei tredeling av den øvste halvdelen til kula. Delinga er gjort med eit band eller eit belte. Denne tredelinga skal visstnok symbolisera Europa, Asia, Afrika og hava mellom verdsdelane. I nyare rikseple til bruk ved kroninger er desse banda besette med juvelar, danna av perler eller utstyrt med mønster. På toppen av slike rikseple kan det dessutan vera ei lita kule som igjen har ein kross på toppunktet.
Utforming
Ei framstilling av eit rikseple kan òg vera ein stilisert, grafisk figur. Eit rikseple inngår som symbolsk figur i biletkunst som allegoriar og liknande. Eit rikseple finst òg som grafisk figur i segl («sigill»), våpenskjold og andre kjenneteikn m.a. i varemerke (t.d. Harris Tweed). Det er eit stilisert rikseple i kommunevåpen, m.a. for det svenske Uppsala län, og i nokre slektsvåpen med allegoriske figurar, m.a. i skjolda til dei norske slektene Leganger, Steenbuch og Winge, og dessutan i hjelmteikna til Klüver og Reichborn.
Den grafiske figuren rikseple kan attgjevast berre som ein sirkel med ein likearma krossar festa på sirkelen. Figuren er då den same som symbolet for planeten Venus, og som det alkymistiske teiknet for kopar når krossen er på undersida av sirkelen. Koparteiknet inngår i kommunevåpenet til Røros. Sirkelen med krossen er figur i ei rekkje bumerke gjennom tidene, både i Noreg og i utlandet. Figuren i bumerke kan variera slik det er vanleg ved bumerke: han kan ha krossen ved toppen eller ved botnen av sirkelen, figuren kan vera på skrå og han kan ha strekar i tillegg.
Grasshopper av J.J. Cale
Grasshopper er det sjuande studioalbumet til J.J. Cale, gjeve ut i 1982.
Duyvis Point
Duyvis Point er eit nes på austsida av Barilari Bay 11 nautiske mil sør-søraust for Cape Garcia, på vestkysten av Graham Land. Det vart først grovt kartlagd av British Graham Land Expedition under Rymill, 1934–37. Det vart kartlagd meir nøyaktig av Falkland Islands Dependencies Survey frå flyfoto teken av Hunting Aerosurveys Ltd i 1956–57, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter F. Donker Duyvis, ein nederlandsk dokumentalist som var sekretær i International Federation for Documentation.
Saligkåring
Saligkåring eller beatifikasjon er ei paveleg fråsegn der ein avdød vert erklært «salig» og vert tillaten gjort til gjenstand for liturgisk feiring i avgrensa omfang, det vil seie innanfor eit bispedøme eller eit ordenssamfunn.
Før ei saligkåring vert den som skal saligkårast fyrst erklært «Guds tenar» og livet til personen vert undersøkt for å kunne slå fast om det er særleg prega av kristne dyder. Dersom dette stemmer, fylgjer ein prosess ved Vatikanets kongregasjon for heilagkåring som erklærer vedkomande «ærverdig» (venerabilis). Dersom paven samtykker at Gud har gjort eit mirakel på forbønn av den «ærverdige», kan personen erklærast «salig». I tilfelle martyrar er mirakel ikkje påkravde.
Kjelder
Beat Beato Beato
Det finske herrelandslaget i fotball
Spelarar
(Namn vart sist endra i november 2019.)
Gaffelrigg
Eit gaffelrigga fartøy har segl som i utgangspunktet står på langs av skroget. Seglet og riggen har namn etter gaffelen, som held fast kring masta, og som held seglet oppe. Gaffelriggar har mange ulike løysingar frå fartøy til fartøy.
Historie
Gaffelriggen vart skapt i Nederland på 1600-talet I Noreg gjekk overgangen frå råsegl og sprisegl til gaffelsegl gradvis. I tidsrommet 1840 til 1930 var han dominerande som rigg på fiskebåtar og på mindre fartøy og skip som trafikkerte kysten og dei næraste havområda. Gaffelriggen vart funnen å vere lettare å handtere og å vere sikrare enn tidlegare riggtypar.
Gaffelen
På større skip, som fleirmasta skonnertar, kan gaffelen stå permanent. Seglet vert heist til gaffelen når det vert sett. Det vanlegaste er at seglet er fest til gaffelen som vert heist når seglet skal settast.
Sjølve gaffelen er eit rundholt som vert halde på plass til masta av ei klo som grip rund masta. Kloa har vorte laga av to trestykke som i eine enden er bolta til gaffelen,. Den andre enden er forma til å nå delvis rundt masta. For at kloa ikkje skal sleppe masta, er ho ofte sikra med ein rakke. I kloa er montert ein sleide, klaumakken, som glir lags masta. I overkant av gaffelen, inn mot kloa, er festa ein augebolt eller ein bøyle. I denne vert klofallet festa. Klofallet er ein talje som vert brukt til å heise gaffelen med. Øvst er klofallet fest i ein galge som er plasser i underkant av godset.
Ytste del av gaffelen, piggen, vert halde oppe av piggfallet. Det går gjennom blokker på gaffelen og på toppen på masta. Med piggfallet vert seglet stramma etter at gaffelen er heist. På gaffelen er det beslag for feste av hjørna, barmane, til gaffelseglet. Inne med kloa er det feste for klobarmen, og ute på nokken feste for piggbarmen. Om masta har toppsegl, er det ei blokk for toppseglskautet på gaffelnokken. Det er og gjerne feste for flaggline.
Bommen
Dei fleste gaffelsegl har bom. Han er eit tjukt rundholt som plassert under seglet for å spri det ut, slik at det kan få ei kurve som gir beste effekt. Små båtar har ikkje bom, sidan han vil kome så lågt at han kan vere farleg. Bommen kan vere surra fast i underliket i heile seglbreidda. Ofte er han fest berre i hjørna; framme i halsbarmen, og bak i skautbarmen. På den måten kan ein redusere seglflata raskt, og halsen kan heisast for å gi betre sikt. Bommen vert halde fast til masta med klauver av tre eler med jarnbeslag. Når skautet på gaffelseglet vert slakka, må bommen kunne svinge til sides. Under lensing står han om lag tverrskips.
Bommen har fleire beslag. Inste og nedste seglhjørnet, halsbarmen, vert fest antan til masta eller bommen. Ytst på bommen er skautbarmen festa, antan i eit eige beslag eller merd stropp rundt bommen. Under bommen er skautet, ein kraftig talje, festa. Andre enden av skautet er fest til dekk eller taljeblokka kan flyttast på ein løygang. På bomnokken er og eit beslag for feste av bomløftaren, derriken. Han kan gå til ei blokk i godset, eller til masta bak. Når seglet ikkje er oppe held bomløftaren bommen i passeleg høgd. Under bommen ligg revetaljen, som vert brukt når seglet skal minskast. Under lensing kan han verte brukt til preventer. Han hindrar ukontrollert jibbing.
Feste til masta
Gaffelseglet vert halde inn til masta med masteringar eller lissingar. Lissingar, som går gjennom auge i seglet og rundt masta, vert mest brukte på mindre segl. Vanlegaste festemåten er med masteringar, tradisjonelt laga av ask eller alm. For å få sterke og mjuke emne, må bruke unge, rette tre. Trespela vert bøygd til ein ring med noko større diameter enn masta. Seglet vert sydd til masteringane med lisser som gar gjennom ringen og auge på seglet.
Gaffeltoppsegl
Den andre toppsegltypen, råtoppsegl, er laga for kortare toppar. Det har ei kort rå, og er meir trapesforma.
Toppseglskautet går gjennom ei blokk på gaffelnokken, og vidare til dekk.
Fotnotar
Gaffe Kahveli
Short Sandringham
Short Sandringham var eit 4-motors passasjerfly utvikla frå det militære sjøflyet Short Sunderland. Flyet vart produsert etter andre verdskrigen av flyprodusenten Short Brothers.
Bakgrunn
Sunderland-prototypen flaug fyrste gong 16. oktober 1937 og dei første Sunderland-flya vart leverte til RAF i 1938. Det vart utvikla 4 ulike variantar, Mark I–Mark V, og flyet vart bygd i 749 eksemplar. Mange av desse gjekk tapt under krigen, endel gjenverande Sunderland (ca. 40) vart i etterkrigstida bygd om til sivile passasjerfly og fekk namnet Short Sunderland. Skilnaden på desse var at Mark I-versjonen var utstyrt med Bristol Pegasus-motorar, medan Mark II var utstyrt med Pratt & Whitney R-1830-9OB Twin Wasp motorar.
Flyene vart levert til sivile selskap som BOAC i Storbritannia. ALFA i Argentina, Verdsett, TEAL og QANTAS i Australia, CAUSA i Uraguay og Det Norske Luftfartsselskap (DNL) i Noreg.
Sandringham i norsk teneste
I Det Norske Luftfartsselskap vart flya brukt i den flyvende hurtigrute mellom Oslo og Tromsø i sommarsesongen frå 1947 til 1951. Det vart skaffa i alt 5 fly som alle vart registrert i Norges luftfartøyregister:
Fylkesveg 111 i Aust-Agder
Fylkesveg 111 i Aust-Agder går mellom Goderstad og Holt kyrkje i Tvedestrand kommune. Vegen er 610 meter lang.
The Big Hurt
«The Big Hurt» er ein popsong som først vart ein hit Toni Fisher (då kalla «Miss Toni Fisher») i 1959. Songen vart skriven av ektemannen hennar, Wayne Shanklin. Songen nådde tredjeplassen på Billboard Hot 100-lista i USA. «The Big Hurt» er kjend fordi det vert nytta phasing-effektar som på den tida var sjeldan i popmusikken. DJ Dick Biondi på WKBW introduserte plata som «Toni Fisher's weird one».
Effektar
Veteranane i amerikansk musikkindustri David S. Gold og Stan Ross, som grunnla det kjende Gold Star Studios i Hollywood, hevdar at «The Big Hurt» var den første kommersielle innspelinga som nytta teknikken (eller effekten) som i dag er kjend som flanging.
Andre versjonar
Songen vart spelt inn av mange andre artistar i 1960-åra av artistar så forskjellige som jazzmusikaren Bobby Hutcherson, Scott Walker og Del Shannon. Versjonen til Del Shannon frå 1966 nådde 94. plass på Hot 100. Denne versjonen vart produsert av Snuff Garrett og det vart òg her nytta phasing-effekt.
Qur al Rikibi
Qur al Rikibi er eit fjell i Fujairah i Dei sameinte arabiske emirata.
Reise
Reis eller reise er ei lengre ferd for ein person eller eit fartøy. Reiser kan føregå til fots eller med ulike transportmiddel og dekkjer som regel ein viss avstand. Dei kan også forventast å ta ein del tid.
Historisk har dei lengre reisene typisk vore handelsreiser, pilgrimsreiser, migrasjon eller oppdagingsreiser. I nyare tid er reise for opplevinga eller utviklinga til den reisande blitt meir vanleg, som i ulike former for turisme. Reising kan også knytast til arbeidslivet, som kollektivreise, pendling, tenestereiser og liknande.
Reising og tilknytte næringsfelt er tekne opp i reiselivsfaget og er organisert i reiselivsnæringa.
Eckener Point
Eckener Point er eit nes på nordaustsida av innløpet til Charlotte Bay og heilt vest på Pefaur (Ventimiglia) Peninsula på vestkysten av Graham Land. Det vart først grovt kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Hugo Eckener, ein tysk luftskippioner som var leiaren for Aeroarctic, ein internasjonal organisasjon for utforsking av Arktis med luftskip, 1929–37. Han var pilot på Graf Zeppelin på meir enn 600 flyturar, inkludert ei stor arktisk flyreise i 1931.
Masyaf-distriktet
Inndelingar
Distriktet Masyaf er delt inn i fem underdistrikt eller Nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
Pierre Quinon
Pierre Quinon var ein fransk friidrettsutøvar frå Lyon som tevla i stavsprang. Han vart olympisk meister i øvinga i 1984. Quinons personlege rekord var på 5,90 m og oppnådd i 1985, ti centimeter under den dåverande verdsrekorden.
Aktiv
Quinon sette ny verdsrekord i stavsprang 28. august 1983 i Köln, då han gjekk over 5,82 meter, ein centimeter høgre enn Vladimir Poljakov sin rekord. Hans tid som verdsrekordhaldar varte i berre fire dagar. Landsmannen Thierry Vigneron forbetra rekorden med eit hopp på 5,83 meter i Roma den 1. september
Han la opp som som stavhoppar i 1993, og dreiv sidan i restaurantnæringa i Sør-Frankrike.
Quinon tok sitt eige liv i Hyères den 17. august 2011, 49 år gammal.
Kámbos i Messinía
Kámbos (gresk Αβία) er ein landsby i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes i Hellas. Kámbos var hovudsete i den tidlegare kommunen Avía, som no er ei kommunaleining i kommunen Vest-Máni.
Peter Anker
Peter Anker var ein norsk diplomat og guvernør i Trankebar. Han var son av kjøpmann Erik Anker og Anne Cathrine Tank og bror av Carsten Anker.
Peter Anker var med på stormannsmøtet på Eidsvoll den 16. februar 1814.
The Entertainer
«The Entertainer» er ein ragtimemelodi for piano skriven av Scott Joplin. Han vart laga rundt 1902 og gjeven ut. «The Entertainer» blei brukt i den prisvinnande filmen The Sting frå 1973.
Lovetsj
Lovetsj (bulgarsk Ловеч) er ein by og ein kommune i provinsen Lovetsj i Bulgaria, og hovudstad i provinsen. Kommunen omfattar byen Lovetsj og 34 andre busetnader.
Busetnadene i kommunen er:
Nofit
Nofit (hebraisk skrift נוֹפִית, tyder Naturven) er ein fellesbusetnad nord i Israel. Han ligg i Nedre Galilea og høyrer til Zevulun regionale kommune. I 2007 var folketalet 2 600.
Fylkesveg 112 i Aust-Agder
Fylkesveg 112 i Aust-Agder går mellom Fiane og Lillegård i Tvedestrand kommune. Vegen er 2,2 km lang.
Nimigea
Nimigea (ungarsk Nemegye, tysk Nindorf, transilvansk saksisk Nindref, jiddisk בענישאר) er ein kommune i Bistrița-Năsăud fylke i Romania.
Busetnader
Nimigea er ein comună (landkommune) med desse busetnadane:
FA-cupfinalen i fotball 2006
FA-cupfinalen i fotball 2006 fann stad på Millenium stadion i Cardiff den 13. mai, med 71 140 tilskodarar på tribunane. Kampen mellom London-laget West Ham United og Liverpool FC enda etter 120 minutt og påfylgjande straffesparktevling med siger til Liverpool.
Kampen
Midtvegs i fyrste omgang kom West Ham i føringa gjennom eit sjølvmål. I det 28. minutt la Dean Ashton på til 2–0, fire minutt seinare reduserte Djibril Cissé til 1–2. Steven Gerrard skapte balanse i det 54. minutt. Ti minutt etter gav Paul Konchesky West Ham atter leiinga i kampen. I plusstida av andre omgang utlikna Gerrard nok ein gong, då til 3–3.
Etter to mållause ekstraomgangar vart oppgjeret avgjort med straffeskyting. Av fire eksekutørar frå kvar av dei to laga stod Liverpool med 3 nettkjenningar og West Ham med 1. For Liverpool skåra Dietmar Hamann, Gerrard og John Arne Riise, berre Teddy Sheringham fann vegen til nettmauskane for West Ham.
Liverpool sitt vinnarlag bestod av: José Manuel Reina, Steve Finnan, Jamie Carragher, Sami Hyypiä, John Arne Riise, Steven Gerrard (kaptein), Xabi Alonso, Mohamed Sissoko, Harry Kewell, Peter Crouch, Djibril Cissé. Kewell vart skadd like etter pause og erstatta av Fernando Morientes. Midtveges i omgangen Jan Kromkamp og deretter Dietmar Hamann i spel, ut gjekk Alonso og Crouch.
West Ham mønstra: Shaka Hislop, Lionel Scaloni, Anton Ferdinand, Danny Gabbidon, Paul Konchesky, Yossi Benayoun, Nigel Reo-Coker (kaptein), Carl Fletcher, Matthew Etherington, Marlon Harwood, Dean Ashton. Bobby Zamora, Christian Dailly og Teddy Sheringham vart bytta inn frå det 71. til det 85. minutt, ut gjekk etter tur Ashton, Fletcher og Etherington.
Alan Wiley var dommar.
Masyaf
Masyaf (arabisk مصياف, Miṣyāf) er ein by i Syria i Hama guvernement, kjend for den store mellomalderborga. Han vart nytta av Hashashin som hovudkvarteret deira etter øydelegginga av det førre hovudkvarteret deira, Alamut.
I popkulturen er Masyaf kjend for å vere med i videospelserien Assassin's Creed.
Greatest Hits av Neil Young
Greatest Hits er den tredje samleplata til Neil Young etter Decade og Lucky Thirteen. Elleve av dei første tolv songane finst alt på Decade og plata omfattar heile solokarrieren frå 1969 til 1992. Bakpå plateomslaget skriv Young at songane vart valt ut basert på dei opphavlege salstala, kor mykje dei vart spelt på radio og kor mykje dei vart nedlasta.
Alle songane på albumet vart remastra med hjelp av HDCD-prosessen, som Young har nytta sidan 1995.
Albumet gjekk inn på 27. plass i USA og selde om lag 51 000 eksemplar den første veka. Han vart liggande på lista i 17 veker og selde til slutt til gullplate. I Noreg nådde albumet 10. plass.
Eijkman Point
Eijkman Point er eit nes som stikk ut i Leroux Bay frå vestkysten av Barison Peninsula på Graham Coast i Graham Land, 4 nautiske mil sør-søraust for Nunez Point. Det vart først kartlagd av British Graham Land Expedition under Rymill 1934-37, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter Christiaan Eijkman, ein nederlandsk biolog som i 1890–97 først produserte eksperimentelt engelsk sjuke og starta arbeidet med å hindre sjukdomen.
Jabal Qurayyah
Jabal Qurayyah er eit fjell i Fujairah i Dei sameinte arabiske emirata.
Proto-punk
Proto-punk (eller «protopunk») er rock spelt av garasjeband i 1960- og tidleg i 1970-åra som eit føresvarsel på punkrockrørsla. Merkelappen er danna i ettertid og musikarane innan sjangeren var ikkje opphavleg tilknytt kvarandre, og kom frå forskjellige bakgrunnar og stilartar. Dei delte likevel dei mange av dei musikalske og tematiske eigenskapane som punken seinare hadde.
Dei fleste musikarane som er klassifiserte som proto-punk er rockeartistar i 1960-åra og tidleg i 1970-åra som garasjerock/kunstrockbanda The Velvet Underground, MC5 og The Stooges, i tillegg til det seinare glamrockbandet New York Dolls.
(I Can’t Get No) Satisfaction
«(I Can't Get No) Satisfaction» er ein song av The Rolling Stones. Han er skriven av Mick Jagger og Keith Richards og produsert av Andrew Loog Oldham. Songen vert rekna som ein av dei største rockesongane. I 2004 plasserte musikkmagasinet Rolling Stone songen på andreplass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene, medan Library of Congress la songen til National Recording Registry i 2006.
Songen vart først gjeven ut på singel i USA i juni 1965 og seinare, samt den amerikanske utgåva av Out of Our Heads, som kom i juli. «Satisfaction» vart ein hit og gav Stones den første førsteplassen deira i USA. I Europa vart songen først spelt på piratradiostasjonar fordi teksten vart rekna som for seksuelt ladd. I Storbritannia kom singelen ut i august 1965, der han vart den fjerde førsteplassen til the Stones.
Inspirasjon
Keith Richards har fortald at han vakna opp midt på natta med gitarriffet i hovudet. Han spelte inn riffet og orda «I can't get no satisfaction» på ein kassettspelar og fall i søvn att. Han skildra seinare lydbandet som «to minuttar med Satisfaction og 40 minuttar med meg som snorkar» Han og Jagger skreiv ferdig songen i Jack Tar Harrison Hotel i Clearwater i Florida i mai 1965. Jagger skreiv det meste av teksten - ein oppreist mot kommersialismen dei hadde sett medan dei var i Amerika. Songteksten inneheld òg ein referanse til kjønnsleg omgang.
Richards var uroa over at riffet var for likt Martha and the Vandellas sin «Dancing in the Street». Jagger sa seinare at Richards ikkje likte songen stort og at han meinte han høyrdest for mykje ut som ein folkesong. Jagger har òg peikt på likskapen til ei linje frå Chuck Berry-songen «30 Days».
Innspeling
Den første innspelinga av songen vart gjort 10. mai 1965 ved Chess Studios i Chicago - ei utgåve med Brian Jones på munnspel. Gruppa, bortsett frå Brian Jones, spelte inn songen to dagar seinare ved RCA Studios i Hollywood i Los Angeles med ein annan rytme og ein Gibson Maestro fuzzbox som gav den særeigne gitarlyden på riffet. Richards såg for seg at dei skulle spele songen inn enno ein gong, der ei blåserekkje spelte riffet. Dei andre medlemmene, samt manager Andrew Loog Oldham og lydteknikar Dave Hassinger, nedstemte Richards og songen vart vald ut som singel. Suksessen til songen gjorde at heile lageret med Gibson fuzzbox vart utseld mot slutten av 1965.
Som dei fleste Stones-innspelingane før 1966, vart «Satisfaction» opphavleg berre gjeven ut i mono. I midten av 1980-åra kom ei stereoutgåve ut på ei samleplate. Denne hadde med piano av Jack Nitzsche og akustisk gitar som berre så vidt er mogeleg å høyre i den originale mono-utgåva.
Utgjeving
«Satisfaction» vart gjeven ut på singel i USA den 28. mai 1965 med «The Under-Assistant West Coast Promotion Man» som B-side. Singelen nådde toppen av salslista den 10. juli, og skubba ned The Four Tops sin «I Can't Help Myself (Sugar Pie Honey Bunch)». «Satisfaction» låg på toppen i fire veker, og låg på Billboard Hot 100 i totalt 14 veker. Seinare kom songen på albumet Out of Our Heads i Amerika.
I tiåra etter han kom ut har «Satisfaction» ofte vorte hylla av musikkindustrien. I 1976 plasserte britiske New Musical Express songen på sjuandeplass over dei 100 største singlane gjennom tidene. Songen vart på ny populær i 1979 etter at han vart nytta i filmen Apocalypse Now. I 1991 hadde Vox «Satisfaction» på lista si over «100 plater som sjokkerte verda». BMI utropte «Satisfaction» til den 91. mest spelte songen på 1900-talet. I 2000 lista VH1 «Satisfaction» på førsteplass på lista deira over 100 største rockesongane nokon gong og same året hamna songen på andreplass på ei lista utarbeidd av musikkmagasinet Rolling Stone og MTV i lag. I 2003 plasserte musikkmagasinet Q songen på 68. plass på lista si over dei 1001 beste songane nokon gong, medan Rolling Stone kalla songen den nest største gjennom tidene, på plassen bak Bob Dylan sin «Like a Rolling Stone». Newsweek har kalla opningsriffet «fem tonar som sjokkerte verda.»
Songen har vore eit nært fast innslag på alle Rolling Stones-turnear sidan og har kome med på mange konsertalbum frå Got Live if You Want It! til Shine a Light.
Tekst og melodi
Songen opnar med eit gitarriff og går så over i vokallinja «I can't get no satisfaction». Jagger syng versa ein tone som ligg mellom kynisk kommentering og frustrert protest, før han halvvegs snakkar og halvvegs ropar teksten i refrenget, der gitarriffet kjem attende. Teksten syner songaren sin irritasjon over den aukande kommersialiseringa av den moderne verda, der radiosendingar er «useless information» («unyttig informasjon») og mannen på fjernsynet fortel han «how white my shirts can be - but he can't be a man 'cause he doesn't smoke the same cigarettes as me.» Jagger skildrar òg slitet med å vere ein kjendis og slitet med å turnere. Referansen til at han ikkje fekk noko «girl reaction» var ganske kontroversiell i dei dagar, og vart tolka av enkelte lyttarar (og radiovertar) som ei jente som ikkje ville ha sex. Særleg sjokkerande var ein referanse til ei jente som hadde menstruasjon («being on a losing streak»). Songen avsluttar med ei repetering av tittelen før han tonar ut.
Ashalim
Ashalim (hebraisk skrift אֲשָׁלִים) er ein liten fellesbusetnad sør i Israel. Han ligg i Negevørkenen, kring 35 km sør for Beer Sheva og på austsida av Nahal Besor, som er den største elva i Negev. Ashalim høyrer til Ramat Negev regionale kommune. I 2011 hadde han 313 innbyggjarar.
Busetnaden har fått namn etter ein eldre landsby. Den opphavelege landsbyen Ashalim var ein av tre nahal-busetjingar grunnlagd mellom Mashabei Sadeh og Nitzana i 1956. Sjølve namnet tyder 'tamarisk', ein art av buskar og småtre.
Den nye Ashalim vart grunnlagd som ein moshav shitufi i 1979 etter at busetjarane der hadde flytta frå Bir Asluj Hill nær Golda Park (ved ein kunstig innsjø). I dag er Ashalim ein fellesbusetnad.
Ashalim er en av fleire utviklingsstader for solenergi i Israel. Ein 250 MW solcellepark i Ashalim vart starta opp i 2013.
I 2003 vart Kfar Adiel, ein landsby for studentar ved Ben-Gurion universitet i Negev, grunnlagd nær Ashalim av Ayalim, med mål om å opprette bustader for studentar og små entreprenørar i Negev og Galilea.
I nærleiken ligg mellom anna Ezuz og Nitzana.
Doron Almog
Doron Almog er ein israelsk tidlegare generalmajor. Han gjekk inn i det israelske forsvaret (IDF) i 1969 og var sjef for IDFs sørkommando frå 2000 til 2003.
Kaliforniakondor
Kaliforniakondor (Gymnogyps californianus) er den nest største arten i kondorfamilien (Cathartidae) etter andeskondor. Han høyrer heime sørvest i USA, spesielt California og Arizona, men på slutten av 1800-talet var han utbreidd så langt nordaust som i sørlege Alberta i Canada. Som eit resultat av aktiv jakt og passiv forgifting med plantevernmiddel som DDT, sank populasjonen dramatisk, spesielt på første halvleiken av 1900-talet. Frå 1987 til 1992 var han rekna som utdøydd i naturen.
I 1987, då den siste ville kondoren vart fanga, var berre 27 individ framleis i live. Men sidan dei òg reproduserte seg godt i fangenskap, vart kondorar fleire gongar sleppte ut i naturen frå 1992 og framover i det største avlsprogrammet for vern av ein art i USA. Kaliforniakondorar lever no i nærleiken av dei fire stadene for utsetting i naturen: i California i Big Sur og i Pinnacles nasjonalpark (desse to bestandane har no sameina seg), ved Vermilion Cliffs National Monument i nordvest i Arizona og i det nordlege Baja California. Per slutten av 2019 var det totalt 518 levande individ, 337 av dei i fridom.
Skildring
Kaliforniakondorar kan nå eit vengespenn på omtrent 2,8 meter. Kroppslengda er opp til 117-134 centimeter. Middelverdi av kroppsvekt er 8,5-8,8 kilogram. Hannane veks til å bli rundt 9 % større enn hoene. Fjørdrakta hos heilt modne individ er generelt mørk og nær svart, fjørene på halskransen er stipla grå. Armsvingfjørene på oversida av vengen har innslag av kvitt. Dei fremste undervengdekkfjørene er kvite og dannar ein kvit trekant på undersida av vengene. Hovudet er bert, berre nokre få svarte stubbfjører er synlege på panna. Den berre huda på hovudet til dei vaksne fuglane er gul til raudoransje, nebbet er gult og auga raude.
Hoa legg berre eitt egg i kullet, og ho legg egget rett på bakken mellom februar og mai. Steinhòler og store trehòler fungerer som hekkeplassar. Egget blir ruga av hannen og hoa saman til det er klekt etter omtrent 55 til 60 dagar. Ungen har dundrakt, hovudet blir først verande bert og er gult eller rosa. Dunfjørdrakta blir seinare grå og strekker seg òg til hovudet. Reirperioden er omtrent seks månader. Etter denne tida byrjar dei unge kondorane sine første forsøk på å flyge. Dei vil bli tatt hand om av eldre i månadsvis. Ungfuglane får ikkje ferdig vaksen fjørdrakt før dei er seks år. Dei er kjønnsmodne i tidlegast ein alder av seks år. På grunn av den langvarige pleia som ungane treng, så hekkar kondorar berre kvart andre år. Kaliforniakondorar kan bli 45 år gamle.
Kaliforniakondorar lever nesten alltid av åtsel av større pattedyr. Store fuglegrupper samlast for å ete på eit kadaver. Dei kan ete 1 til 1,3 kg kjøtt i eitt måltid og deretter klare seg utan føde i fleire dagar. Dei rører seg opptil 30 km unna hekkeplassen på jakt etter mat.
Almuevennen
Almuevennen (1848–1893) var eit norsk illustrert vekeblad, berekna «paa Oplysnings Fremme blandt Menigmand». Det blei grunnlagt av Chr. Johnsen, som då var kjøpmann og stortingsrepresentant fra Stavanger, og sat som eigar av bladet heile tida det kom ut.
I 1850- og 60-åra var bladet blant dei viktigaste media i Noreg, både når det galdt politisk innverknad i folket og økonomisk utbytte. I sine velmaktsdagar, rundt 1870, hadde Almuevennen opplag på 22 000. Seinare gjekk det sterkt tilbake, særleg etter at det konkurrerande bladet Folketidende blei gjeve ut av politikaren Søren Jaabæk frå 1865, og Verdens Gang byrja gjera seg gjeldande frå 1870-åra.
Bladet var opphavleg liberalt, men blei etter kvart meir konservativt, og var etter riksrettstida 1883-84 utprega høgrevennleg.
Christian Holtermann Knudsen var faktor for bladet fram til 1884, då han han anten slutta eller blei beden om det ettersom han ville starte sosialistavisa Vort Arbeide (seinare Dagsavisen).
Almuevennen var også tittelen på to danske tidsskrift (Århus 1839–1859, København 1842–1853).
Larrie Londin
Ralph Gallant, betre kjend under scenenamnet Larrie Londin, var ein USA-amerikansk trommeslagar og studiomusikar.
Fylkesveg 113 i Aust-Agder
Fylkesveg 113 i Aust-Agder går mellom Lunde og Amtmannsvingen i Tvedestrand kommune. Vegen er 3,2 km lang.
Kaliforniakondor
Gjeninnføring og vernetiltak
I 1988 lukkast ein for første gang å klekke ein kondorunge til menneskeleg omsut. For å auke talet ungar vart det første egget fjerna frå reirplassen, noko som førte til at hoene la eit egg til. Det første egga som vart fjerna frå reiret vart klekt i rugemaskin og oppdradd av dyrepassarar. For å hindre at ungfuglane vart innprenta på menneske, vart det utvikla spesielle handdokker som såg ut som kondorhovud. Ungfuglane vart òg eksponert for lydopptak av vaksne fuglar medan dei vart mata. Fleire optimaliseringar av oppdrettsmetodane førte til at mellom 25 og 30 ungar kunne oppdrettast per år i løpet av kort tid.
Så tidleg som i 1992 vart dei første kondorane i California sleppte ut i naturen i nærleiken av Big Sur i Los Padres National Forest. Seinare utsleppsstader blei Vermilion Cliffs National Monument i Arizona, Pinnacles National Park i California og Baja California i Mexico. I 2002 ruga desse utsette fuglane i naturen for første gang. Sidan 2006 har dei to populasjonane Big Sur og Pinnacles smelta saman til ein større, sentral California-populasjon ved å utvide territoria. I 2014 vart det første vellykka oppdrett stadfesta i delstaten Utah. Foreldra kjem frå villmarka i Arizona, hekking fann stad i Zion nasjonalpark. Klekking av den tusande kondorungen sidan byrjinga av programmet for vern av arten fann òg stad i Zion nasjonalpark i 2019.
Ei viktig årsak til nesten-utryddinga var forgifting av fuglar med metallisk bly frå jaktammunisjon, dei får i seg blyhagl frå kadaver og slaktavfall av skoten vilt. Som del av eit omfattande overvakingsprogram som følgde med gjeninnføringa, vart det funne at kondorane framleis er utsette for bly. Korkje den gjeninnførte populasjonen eller kommande utsette fuglar kan føre til ein stabil populasjon utan utvida vernetiltak. Alle lauslatne fuglar blir fanga omtrent kvart anna år og testast for bly. Rundt ein femdel av fuglane må då gjennom handsaming fordi grenseverdiane er overskridne.
Larrie Londin
Londin arbeidde med Elvis Presley både i studio og på konsertar, mellom anna dei to siste konsertane Elvis heldt før han døydde. Andre artistar han spelte med var The Cherry Bombs for Rodney Crowell, Emmylou Harris, Diana Ross, The Supremes, The Temptations, The Four Tops, Martha Reeves, The Vandellas, Smokey Robinson, Joe Tex, Wilson Pickett, Lionel Richie, Jerry Lee Lewis, Boots Randolph, Charlie Pride, Randy Travis, Porter Wagoner, Dolly Parton, B.B. King, Albert Lee, Larry Carlton, Lee Ritenour, England Dan & John Ford Coley, Bobby Bare, Merle Haggard, Hank Snow, Jerry Reed, Rosanne Cash, Al Green, Don Francisco, Dan Fogelberg, Reba McEntire, KT Oslin, Vince Gill, Ricky Skaggs, Hank Williams jr., Chet Atkins, Ronnie Milsap, Dan Hill, Fosterchild, Journey og Steve Perry. I åra før han døydde var han i studio og turnerte med the Everly Brothers.
Kaliforniakondor
Gjeninnføring og vernetiltak
Trass i den snøgge vekstrata i populasjonen sidan gjeninnføringa starta, er arten kategorisert som kritisk truga av IUCN.
Paul Wickens
Paul «Wix» Wickens er ein engelsk musikar, komponist og plateprodusent. I ein karriere på meir enn 40 år har Wickens arbeidd med artistar som Paul McCartney, Nik Kershaw, Bob Dylan, Joni Mitchell, Bon Jovi, Edie Brickell og mange andre. Wickens har òg vore medlem i turnébandet til McCartney sidan 1989.
Jabal Ruham
Jabal Ruham er eit fjell i Fujairah i Dei sameinte arabiske emirata.
Russ DeSalvo
Russ DeSalvo er ein USA-amerikansk plateprodusent, arrangør, låtskrivar og gitarist.
DeSalvo har arbeidd med Celine Dion, Lionel Richie, Laura Pausini og Kyle Archer. I april 2006 gav DeSalvo og den britiske songaren Natascha Sohl ut singelen «Naked», som dei skreiv og spelte inn i lag.
Kongsvingerbanen
Banen er den eldste offentlege jernbanen i Noreg som var bygd med normalspor. Hovudbanen vart bygd med normalspor, men denne var ein privatbane fram til 1926.
Modernisering
Kongsvingerbanen gjennomgår ei omfattande modernisering. I 2019 blir Sørumsand stasjon bygd om. Fram til 2021 blir det elektriske anlegget fornya.
Tilknytting
Solørbanen er knytt til Kongsvingerbanen på Kongsvinger stasjon. Ved Sørumsand stasjon er det overgang til museumsbanen Urskog-Hølandsbanen. Ved Lillestrøm stasjon er Kongsvingerbanen knytt til Hovudbanen. Tidlegare tok Vestmarkabanen ved Skotterud stasjon.
Periferieiningar i Hellas
Ei periferieining (gresk περιφερειακή ενότητα, periferiakí enótita) er ei administrativ inndeling i Hellas. Etter den administrative reforma i 2010 er landet delt inn i 13 periferiar, som igjen er delt inn i 74 periferieiningar. Mange av periferieiningane fell saman med dei tidlegare 54 prefektura, men ein del av prefektura er delt i mindre delar.
Cape Evensen
Cape Evensen er eit nes som utgjer nordsida av innløpet til Auvert Bay, på vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeve av Jean-Baptiste Charcot etter kaptein Carl Julius Evensen på «Hertha», som utforska vestkysten av Den antarktiske halvøya i 1893.
Jesus, eg hjarteleg lengtar å smaka
Teksten
Salmen vart første gongen trykt på tysk i 1712, i salmeboka Anmuthiger Blumenkranz aus dem Garten der Gemeinde Gottes, in sich fassend allerhand göttlichen Gnaden- und Liebeswirkungen, ausgedrückt in geistlichen lieblichen Liedern zum Dienst der Liebhaber des Lobes Gottes gesammelt. Salmeboka vart bruka i eit såkalla filadelfisk samfunn, ei frikyrkjeleg kyrkjelyd som skulle vere for sanne, gjenfødde kristne. Førebiletet var kyrkjelyden i Filadelfia, i motsetnad til statskyrka med sitt «sardiske babel». Forfattaren var anonym i denne salmeboka, men han var namnsett i salmeboka Einige Geistreiche Lieder som kom ut i 1733.
Salmen er trykt i Norsk Salmebok på nr 641, her i ein nedkorta versjon som byggjer på Hygom si omsetjing.
Salmen i norsk kristenliv
Salmen vart sentral i den pietistiske vekkingsrørsla. Mest kjend er soga om Hans Nielsen Hauge som arbeidde på marka medan han song på denne salmen: ''
Styrk mig ret kraftig i sielen derinde, At jeg kan finde, hva aanden formaaer, Tag til din fange min tale og sinde, Led mig og lok mig, saa svag som jeg gaaer. Mig og hva mit er jeg gierne vil miste, Naar du allene i sielen maae boe, Og sig omsider paa døren maa liste, Hvad som forstyrrer min inderlig’ roe.''