cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eric Frenzel
Aktiv
Frenzel vart juniorverdsmeister i kombinert-sprint i 2007. Same sesongen deltok han også i verdsmeisterskapen på ski i Sapporo, men utan å gjere seg gjeldande. I januar 2008 lukkast han å vinne eit verdscuprenn i Klingenthal, og hevda seg elles godt i fleire tevlingar, slik at han kom på sjuandeplass i kampen om FIS-pokalen i kombinert. Han deltok i alle de fire kombinert-øvingane under ski-VM 2009 i Liberec. Her fekk han seg ein sølvmedalje med Tyskland sitt firemannslag i lagtevlinga og vart som best nummer åtte i dei individuelle renna.
I 2010-sesongen etablerte Frenzel seg i verdstoppen i kombinert. Han vann eit verdscuprenn i Seefeld i slutten av januar månad, og han fekk med seg ein bronsemedalje frå lagtevlinga under vinter-OL i Vancouver, individuelt vart han som best nummer ti i olympiaden. Både i 2010-sesongen og 2011-sesongen hamna han på fjerdeplass i verdscupen i kombinert. Frenzel lukkast overmåte godt under VM på ski 2011, då han tok medalje i alle dei fire øvingane som vart avvikla. Individuelt vann han ein gullmedalje då det var hoppa i normalbakken, og ein bronsemedalje då det vart hoppa i storbakken, i begge tevlingane gjekk deltakarane 10 km. Under meisterskapen vart det også arrangert to lagtevlingar, der Tyskland og Frenzel måtte nøye seg med sølvmedaljar, slått av Austerrike i begge tevlingane.
Draw the Line av Aerosmith
Draw the Line er det femte studioalbumet til det amerikanske hardrockbandet Aerosmith, gjeve ut 9. desember 1977. Det vart spelt inn mellom juni og oktober i eit fråflytta kloster nær New York City. Portrettet av bandet på albumomslaget vart teikna av den kjende karikaturteiknaren Al Hirschfeld.
Innspeling og komposisjon
Ifølgje sjølvbiografien til Steven Tyler, Does the Noise In my Head Bother You, foreslo manager David Krebs at bandet skulle spela inn sitt neste album på ein eigedom i nærleiken av Armonk i New York, kalla Cenacle, «vekk frå freistinga av narkotika». Planen mislykkast likevel miserabelt, og Tyler mintest: «Narkotika kan importerast, David... me har ressursane våre. Langarar leverer! Å gøyma oss bort i eit tidlegare kloster med tre hundre rom var ei oppskrift på total galskap.» I stor grad på grunn av narkotikaforbruket deira var både Tyler og Perry ikkje så involvert i skrivinga og innspelinga som dei hadde vore på tidlegare album. Ifølgje Perry: "Mange menneske hadde innspel til den plata fordi Steven og eg hadde byrja å gi faen. «Draw the Line,» «I Want To Know Why,» og «Get It Up» var dei einaste tinga Steven og eg skreiv saman. Tom, Joey og Steven kom opp med «Kings and Queens», og Brad spelte rytme og solo. Brad og Steven skreiv «The Hand That Feeds», som eg ikkje eingong spelte på fordi eg låg i senga den dagen dei spelte den inn, og Brad spelte bra på han uansett."
Produsent Jack Douglas, som hadde byrja å produsera bandet med Get Your Wings i 1974, uttrykte liknande kjensler om apatien som gjennomsyra innspelingane:
"Så eg byrja på Draw the Line, og ei stund gav eg alt. Men fordi dei var halvhjarta på den plata, var eg òg det. Steven skreiv ikkje i det heile. Teksten til «Critical Mass» kom frå ein draum eg hadde på Cenacle. Eg forventa aldri at Steven skulle spela han inn, men han hadde ikkje noko anna, så han brukte tekstane mine slik dei var. Det same med «Kings and Queens». Steven og eg skreiv teksten saman, noko som var som å trekkja tenner."
På si side har Tyler hevda at det var interesseløysa til bandet, ikkje hans, som bremsa framgangen hans, fordi «Eg var ikkje Patti Smith som skreiv poesi. Eg skriv nøyaktig til musikken, og når musikken ikkje kjem, kjem heller ikkje tekstane.» Tyler tilstod likevel til Alan di Perna frå Guitar World i april 1997 «Det eg spesifikt hugsar var at eg ikkje var til stades i studio fordi eg var så stein. Tidlegare måtte eg alltid vera der og høyra kvar einaste tone som gjekk ned, kven som spelte kva og om dei var ustemte.... Eg brydde meg berre ikkje lenger.» Tilstanden til Tyler er tydeleg i nokre av tekstane hans, som til dømes linja «pass me the vial and cross your fingers that it don't take time». I VH1-episoden Behind the Music om gruppa seier Douglas: «Folk skaut, kulene flaug. Det var sinnssjukt. Folk, narkotika og våpen. Du veit, dei går ikkje saman,» og trommeslagaren Joey Kramer la til: «Eg veit ikkje om me gjorde nokon av desse øktene, eller laga noko av den plata, forstår du?» I sjølvbiografien sin Rocks innrømmer Perry at han hadde forlagt ein kakeboks full av demoar for bandet som han hadde førebudd i kjellarstudioet sitt, noko som irriterte Douglas, men dei vart til slutt funne av kona til Perry, Elyssa:
"Blant desse banda var ikkje berre den heilt ferdige «Bright Light Fright», men spor som leidde til andre songar som «I Want To Know Why», «Get It Up» og «Draw the Line», tittellåten. Noko eg hadde byrja på med David Johansen vart til «Sight for Sore Eyes». Men teksten tok bokstaveleg talt månader for Steven å skriva, og då var me tilbake på Record Plant i New York."
Forholdet forverra seg ytterlegare då Perry presenterte «Bright Light Fright» for bandet, og dei «likte han ikkje. Eg sa: 'Vil de gjera han eller ikkje?' Dei sa nei.». Perry, som har uttalt at songen var inspirert av Sex Pistols, song songen sjølv på LP-en (han hadde delt solovokaloppgåver med Tyler på «Combination» frå deira førre album Rocks). Om «Draw the Line» hugsa Tyler seinare: «Joe hadde denne gitarbiten på ein seksstrengja bass som var så definitivt at songen omtrent skreiv seg sjølv. Han strekte seg nedover halsen min og tok teksten ut frå der.». Songen omfattar mange av elementa Aerosmith er kjende for, inkludert den sterke rytmiske rytmen og samspelet mellom gitaristane Perry og Brad Whitford. Songen roar seg ned før han byggjer seg opp til eit klimaks med Tyler sitt karakteristiske skrik. B-sida av nokre nyutgivingar av «Draw the Line», «Chip Away the Stone», var ikkje på LP-en, men dukka til slutt opp på samlealbumet Gems. Han vart skriven av Richard Supa, fekk ein god del radiospeling etter utgivinga av Gems og har vorte spelt på konsertane til bandet.
Kramer forklarte i 1997 at «Kings and Queens», andre singelen frå LP-en, var ei «typisk innspelingsøkt på Cenacle. Han vart spelt inn i kapellet med benkane ute, trommeslagaren på alteret. Jack var i skriftestolen og slo på skarptromma åleine.» I sine memoarar skriv Tyler at teksten til songen var inspirert av ein «mellomaldersk fantasi» som inneheldt «ei steina rockestjerne i dei fillete satengfillene sine liggjande på det gamle steingolvet i eit slott - litt galen, men framleis i stand til å mana fram eit revolusjonerande album som ville forbløffa øyra til dei som høyrde det og få kritikarane til å krympa seg.» Jack Douglas speler mandolin på sporet, som òg vart brukt som ei B-side til versjonen til Aerosmith av Beatles-songen «Come Together», gitt ut for å marknadsføre filmen Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band og filmmusikkalbumet. «Get It Up» har Karen Lawrence, vokalist i bandet L.A. Jets, på refrenget. David Krebs uttalte seinare at han følte at tekstane til Tyler på songar som «Get It Up» ikkje hjelpte respekten til albumet blant Aerosmith-fansen: «Essensen av Aerosmith hadde alltid vore ein positiv og veldig macho seksualitet, totalt skamlaus, litt slesk.... Dei ville ikkje høyra tekstar som 'Get It Up', som gjentok om og om igjen, Can't get it up'.... Dei negative tekstane var eit stort problem.» «Get It Up» vart gitt ut som den tredje singelen til albumet, men nådde ikkje opp på singellistene. Songen er kjend for bruken sin av slidegitar og vart av og til spelt av bandet under Aerosmith Express-turneen frå 1977 til 1978 som støtte for albumet Draw the Line. Bandet hadde ikkje så mykje originalt materiale som dei ønskte, så dei spelte inn to blueslåtar: Otis Rush-songen «All Your Love» og Kokomo Arnold sin «Milk Cow Blues». («All Your Love» kom ikkje med på Draw the Line, men dukka seinare opp i plateboksen deira Pandora's Box).
Mottaking
Meldingane då albumet kom ut var ganske negative. Billy Altman i Rolling Stone kalla LP-en «ei verkeleg forferdeleg plate, kaotisk til det ugjennomtrengjelege og med eit nesten ugjennomtrengjeleg tett lydbilete som bidreg til forvirringa.» Robert Christgau vurderte albumet som eit produkt av eit band «tom for drivstoff».
Seinare meldingar er meir positive. Kerrang! lista albumet som nr. 37 blant dei 100 beste heavy metal-albuma gjennom tidene for den «høge energien sin», sjølv om det aldri berører heavy metal som sjanger, og konkluderte med kommentaren «snusk var aldri så elegant. » Ifølgje Greg Prato i AllMusic «skyr bandet studioeksperimentering og prøver seg på ulike stilar», og vender tilbake «til enkel, rett fram hardrock» og gir ut «det siste verkelege studioalbumet frå Aerosmiths originale besetning på nesten eit tiår». Ein annan Allmusic-meldar uttalte at «sjølv om nokre fans ser Draw the Line som byrjinga på ein nedgang for Aerosmith, tilbyr det framleis nokre sterke hardrocklåtar. Ein av dei beste augneblinkane er tittelsporet, ein av dei mest nådelause rockarane deira.» I ei melding for Ultimate Classic Rock siterte Sterling Whitaker «Get It Up» som eit døme på eit spor som «burde ha vore bra, men ikkje heilt er det», og sa at det «inneheldt viktige element av den klassiske Aerosmith-sounden, men på ein eller annan måte ikkje tok fyr.» Martin Popoff definerte Draw the Line som «komplisert, grumsete og lagdelt», og kom over som «det alvorlege, fortvila Aerosmith-albumet». Han skreiv òg at sjølv om albumet var «tvitydig tett, lite kommunikativt og travelt», viste det at bandet nådde «nye nivå av musikalsk modnad».
Draw the Line selde til platina den første månaden etter utgivinga, og gjekk inn på hitlistene 24. desember 1977, og nådde 11. plassen på den amerikanske Billboard 200, og til slutt vart det sertifisert til 2 gonger platina nesten eit tiår seinare. Likevel markerer det den første nedgangen til det bandet i albumsal på 1970-talet, etter den første oppgangen med albuma Toys in the Attic og Rocks.
Medverkande
Gjestemusikarar
Produksjon
Mount Emison
Mount Emison er eit markant fjell, 2050 moh, som ligg på vestsida av Campbellbreen, like nord for munningen av Batesbreen i Deep Freeze Range i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1955–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter William B. Emison, ein biolog ved McMurdo-basen, 1964–65 og 1965–66.
Rosenkrantzgata i Drammen
Rosenkrantzgata i fylkesveg 283 er ei gate i bydelane Bragernes og Åssiden i Drammen, frå Konggata/Hauges gate i nærleiken av Fylkeshuset, og vestover til kommunegrensa mot Nedre Eiker kommune. Gata var tidlegare ein part av vegsambandet mellom Oslo og Kongsberg, og er framleis ein av dei viktigaste vegane i byen.
Gata fekk namnet i 1911, og er namngjeve etter stiftamtmann, statsråd og lagtingspresident Marcus Gjøe Rosenkrantz (1762-1838). Han var ein av dei som tok initiativet til å slå saman Bragernes og Strømsø på kvar si side av Drammenselva til Drammen i 1811. Gata fekk såleis namnet i samband med at Drammen vart hundre år.
Friidrett under Sommar-OL 1976
Friidrettsøvingane under Sommar-OL 1976 i Montreal vart avvikla i tida 23. til 31. juli 1976. Det vart tevla i 37 øvingar, 23 for menn og 14 for kvinner. Ei øving, 50 kilometer kappgang, var fjerna frå OL-programmet, noko som gjorde at det internasjonale friidrettsforbundet litt seinare vedtok å ta til med verdsmeisterskap i friidrett.
100 m
Finale 24. juli <br style="clear:both" />
200 m
Finale 26. juli <br style="clear:both" />
400 m
Finale 29. juli <br style="clear:both" />
800 m
Finale 25. juli <br style="clear:both" />
Without You
«Without You» er ein song skriven og spelt inn av David Bowie i 1983 for det femtande studioalbumet hans Let's Dance. Han vart gjeven ut som singel av EMI America i Nederland, USA, Japan og Spania i november 1983.
Kvensk Finsk Riksforbund
Kvensk Finsk Riksforbund (finsk Kveeni Suomi Liitto er ein organisasjon for kvener og norskfinnar. Organisasjonen heitte fram til 2020 Kvänlandsförbund-Kveenimaanyhdistys. Stiftar av organisasjonen er Bjørnar Seppola, og organisasjonen har tyngdepunktet sitt i Nord-Troms.
Friidrett under Sommar-OL 1976
1500 m
Finale 31. juli <br style="clear:both" />
Kvensk Finsk Riksforbund
Kvensk Finsk Riksforbund har ein aktiv språkpolitikk, bruker ein del finsk på sidene sine, og legg vekt på at både kvensk og finsk skal ha rettar i Noreg. Organisasjonen har frå starten samarbeidd med tornedalsfinske organisasjonar. Elles reknar organisasjonen som ein av kampsakene sine at norske styresmakter skal handsame kvener og samar likt.
Marian Oprea
Marian Oprea er ein rumensk tresteghoppar frå Pitești som vann OL-sølv i 2004 og VM-bronse i 2005, dessutan fekk han bronse i EM 2006 og sølv i EM 2010.
Friidrett under Sommar-OL 1976
5 000 m
Finale 30. juli. Foster sette olympisk rekord i forsøksløpet med 13.20,34. <br style="clear:both" />
Marian Oprea
Aktiv
Opreas store gjennombrot kom under Sommar-OL 2004 i Aten, der han med 17,55 m vann sølvmedaljen. Året etter gjorde han sitt livs beste tresteghopp då han landa på 17,81 m under eit stemne i Lausanne i Sveits den 5. juli. Vel ein månad seinare vart han tredjemann i verdsmeisterskapen i Helsinki, med eit bestehopp på 17,40 hamna han to centimeter bak sølvvinnaren og ein cm framom nummer fire i tevlinga. Oprea tok ein ny bronsemedalje ved europameisterskapen 2006 i Göteborg. Etter ein femteplass i Beijing-OL 2008, hoppa Oprea 17,51 m i EM-finalen 2010 i Barcelona og vann sølvmedaljen, klart slått av briten Phillips Idowu som presterte sitt livs lengste tresteghopp.
Operaen Siegfried
Siegfried, WWV 86C, er ein tyskspråkleg opera i tre akter med tekst og musikk av Richard Wagner, og inngår som det tredje av fire musikkdrama som utgjer Wagners syklus Nibelungenringen (Der Ring des Nibelungen). Siegfried hadde premiere i Bayreuth Festspielhaus den 16. august 1876, som ein del av den første komplette framsyninga av Ring-syklusen. Historia er basert på legender og segn frå germansk og norrøn mytologi, i hovudsak forteljinga om den unge helten Sigurd sitt liv (som på tysk vert kalla for Siegfried).
Kjelder til forteljinga
Elementer av handlinga til Siegfried kjem frå ei rekke forskjellige kjelder.
Without You
Plateomslaget var laga av kunstnaren Keith Haring.
Friidrett under Sommar-OL 1976
10.000 m
Finale 26. juli <br style="clear:both" />
Maraton
31. juli <br style="clear:both" />
20 km kappgang
23. juli <br style="clear:both" />
110 m hekk
Finale 28. juli <br style="clear:both" />
400 m hekk
Finale 25. juli <br style="clear:both" />
3000 m hinder
Finale 28. juli <br style="clear:both" />
4 × 100 m stafett
31. juli <br style="clear:both" />
Høgdehopp
Finale 31. juli <br style="clear:both" />
Stavhopp
26. juli <br style="clear:both" />
Lengdehopp
Finale 29. juli <br style="clear:both" />
Kulestøyt
Finale 24. juli <br style="clear:both" />
Diskoskast
Finale 25. juli <br style="clear:both" />
Sleggjekast
Finale 28. juli <br style="clear:both" />
Spydkast
Finale 25. juli <br style="clear:both" />
Tikamp
29./30. juli <br style="clear:both" />
100 m
Finale 25. juli. Annegret Richter sette verdsrekord med 11,01 sekund i semifinalen. <br style="clear:both" />
200 m
Finale 28. juli <br style="clear:both" />
800 m
Finale 26. juli <br style="clear:both" />
1500 m
Finale 30. juli <br style="clear:both" />
100 m hekk
Finale 29. juli <br style="clear:both" />
Operaen Siegfried
Kjelder til forteljinga
I eit brev til Theodor Uhlig gav att Wagner forteljinga Märchen von einem, der auszog das Fürchten zu lernen (Eventyr om ein som sette seg føre å læra frykt), basert på eit eventyr av Grimm-brørne. Ho handlar om ein gut så dum at han aldri hadde lært å vera redd. Wagner skreiv at denne guten og Siegfried er den same karakteren. Guten lærer seg frykta av kona si, og Siegfried lærer det når han oppdagar den sovande Brünnhilde.
Friidrett under Sommar-OL 1976
4 × 100 m stafett
Finale 31. juli <br style="clear:both" />
Operaen Siegfried
Kjelder til forteljinga
Siegfrieds evne i akt 2 til å sjå gjennom Mimes svikefulle ord ser ut til å ha vorte henta frå ein gateteaterversjon frå 1800-talet av historia om Faust.
Nokre element av historia er henta frå legender som omhandlar Sigurd, særleg Volsungesoga og Soga om Didrik av Bern. Scene 1 i akt 3 (mellom vandraren og Erda) har ein parallell i Edda-diktet Baldrs draumar, der Odin spør ein volve om framtida til gudane.
Friidrett under Sommar-OL 1976
4 × 400 m stafett
Finale 31. juli <br style="clear:both" />
Høgdehopp
28. juli <br style="clear:both" />
Lengdehopp
Finale 23. juli <br style="clear:both" />
Kulestøyt
Finale 31. juli <br style="clear:both" />
Diskoskast
Finale 29. juli <br style="clear:both" />
Spydkast
24. juli <br style="clear:both" />
Femkamp
25./26. juli <br style="clear:both" />
Taklamakan
Taklamakan (uighurisk: تەكلىماكان قۇملۇقى, kinesisk: 塔克拉玛干沙漠) er ein ørken i Sentral-Asia, som for det meste ligg i den autonome regionen Xinjiang i Kina. Han ligg i det ovalforma Tarimbekkenet og strekkjer seg frå Pamirfjella i vest til den tidegare (no opptørka) innsjøen Lop Nur i aust, frå Tian Shan i nord til Kunlunfjella på grensa til Tibet i sør. Utstrekning i aust-vest-retning er om lag 1000 km og i nord-sør-retning rundt 500 km. Arealer er på rundt 270.000 km² og Taklimakan vert rekna som den 18. største ørkenen på jorda. Dei fleste kinesiske atomvåpentestane vart utførte i Taklamakanørkenen.
Geologi
Tarimbekkenet er eit endorheisk nedslagsfelt og det lågaste punktet, Turpan-forsenkinga, ligg 154 meter under havflata. Som i andre ørkenar fører vinden saman sanddyner med ei høgd på opp til 100 m, nokre er heilt opp til 300 m høge.
Klima
Klimaet er kontinentalt, med lite nedbør: i vest rundt 38 og i aust berre 10 mm i året. Området er difor svært tørt og mange tidlegare elver har tørka opp. Men det fell snø i fjella rundt Tarimbekkenet og når snøen smeltar om våren vert elvane tilført vatn. Mange elvar forsvinn i ørkensanden, men somme, som den 2000 km lange Tarimelva, fører vatn heilt til Lop Nur i aust, der ho forsvinn. Khotan er ei anna elv som framleis har noko vassføring når snøen smeltar. Det er fleire uttørka elveleie i området. I oasane veks det poppel og ymse buskvekstar og det vert dyrka frukt og grønsaker i frodige hagar.
Folkesetnad
Rundt kanten på ørkenen ligg det fleire oasar, både i nord og sør og fleire av desse er mellomstore byar. Til for nokre tiår sidan var dei fleste innbyggarane uighurar, men i nyare tid har mange han-kinesarar flytta inn i området, noko som har ført til fleire uighuropprør. Tidlegare budde tokharane (som tala eit indo-europeisk språk) i dette området, men dei vart fortrengt av tyrkiskspråklege uigurarane for snart 1000 år sidan.
Silkevegen
Den nordlege silkevegen gjekk gjennom dette området og noko forskjellige ruter vart nytta for å koma rundt Taklamakan. Ei rute gjekk nord for Tian Shan-fjella, ei anna gjekk langs den nordlege kanten av ørkenen, austover frå Kashgar, via Aksu, Kucha, Turfan og Hami. Eit alternativ var å ta av ved Korla, Lulan og Dunhuang, i staden for Turfan og Hami. Ei anna rute gjekk langs den sørlege kanten av ørkenen: Kashgar, Yarkant, Khotan, Yutian, Qargan og Dunhuang.
Question
Opphavleg heitte songen òg «A Question of Balance», men tittelen vart forkorta til «Question». Songen var politisk ladd og omhandla Vietnamkrigen.
På denne tida var «Question» ei enkel innspeling for Moody Blues. Det førre albumet deira, To Our Children's Children's Children, hadde songar med så mange forskjellige lydar og dobbeltspor at det ikkje var mogeleg å framføre songane på konsertar. På grunn av dette vart «Question» spelt inn i eitt enkelt opptak, utan å legge på ekstraspor i etterkant, slik at songen kunne framførast live.
Singelen hadde «Candle of Life» som B-side, som var frå det førre albumet til Moody Blues, To Our Children's Children's Children.
«Question» er ein av dei mest populære songane til Moody Blues, og har vore med på nesten alle samle- og live-albuma deira. I tillegg er songen vorten gjeninnspelt (saman med «Isn't Life Strange») i studio med London Symphony Orchestra, som allereie hadde laga ein orkesterversjon av han 1978) til Greatest Hits av The Moody Blues frå 1988.
Base Presidente Eduardo Frei Montalva
Base Presidente Eduardo Frei Montalva er den viktigaste antarktisbasen til Chile. Han ligg på Fildes Peninsula, eit isfritt område, ved Fildes Bay (Maxwell Bay), vest på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han ligg like ved Escudero-stasjonen og berre 200 meter frå den russiske Bellingshausen-stasjonen, 10 meter over havet. Basen ligg i den chilenske kommunen Antártica, som er Antarktis-området som Chile har gjort krav på (Chilensk Antarktis, Magallanes y la Antártica Chilena-regionen).
Question
Marillion-songaren Fish laga ein coverversjon av songen, vald ut som ein av dei personlege favorittane hans, til albumet Songs from the Mirror frå 1993.
Base Presidente Eduardo Frei Montalva
I nærleiken ligg òg basane Great Wall (Kina), General Artigas-stasjonen (Uruguay), King Sejong-stasjonen (Sør-Korea), Jubany (Argentina), Commandante Ferraz (Brasil), Henryk Arctowski (Polen) og Machu Picchu-basen (Peru). Lenger borte ligg Arturo Prat-basen, òg chilensk, 50 km i vest.
Skildring
Basen har ei 1300 meter lang flystripe (Teniente Rodolfo Marsh Martin Aerodrome, ICAO-kode SCRM, med 50 interkontinentale og 150 flyturar innan Antarktis kvar sesong, og tener mange av basane i området. Her ligg òg bustadområdet Villa Las Estrellas med sjukehus, ein skule, ein bank, ein liten butikk og meir. Om sommaren er det opp til 150 menneske her, og om vinteren kring 80.
Basen kom i drift i 1969 som Centro Meteorológico Eduardo Frei. Då installasjonane vart utvida fekk han namnet Base Teniente Rodolfo Marsh, medan vêrsenteret heldt det originale namnet. I løpet av 1990-åra fekk heile basen kalla Base Presidente Eduardo Frei Montalva, medan flystripa heldt namnet Teniente Rodolfo Marsh.
Klima
Området har eit tundraklima. Middeltemperaturen i juli er -6,3 °C; i januar 1,4°C, medan årsmiddeltemperaturen er -2,4°C. Årsmiddelnedbøren er 405 mm. Den våtaste månaden er mars med 62,5 mm og den tørraste er juli med 18,2 mm.
Mirnyj i Sakha
Mirnyj (russisk Ми́рный) er ein by i Republikken Sakha i Russland med om lag 35 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Ireljakh i nedslagsfeltet til Viljuj, rundt 820 km vest for Jakutsk.
Busetnaden vart grunnlagd i 1955 etter oppdaginga av et kimberlittrøyr i nærleiken. Mirnyj fekk bystatus i 1959.
Mirnyj lufthamn ligg 4 km aust for byen.
Det er eit gigantisk gruvedagbrot i byen. Det er 525 meter djupt med ein diameter på 1,25 km.
Jerusalem Light Rail
Jerusalem Light Rail (הרכבת הקלה בירושלים - HaRakevet HaKala Birushalayim) er ei bybanelinje i Jerusalem som opna i 2011. Bygginga byrja i 2002 og linja stod ferdig i 2010, etter mange feil og ein konkurs hjå byggefirmaet. Bybanen er kjent for Strengebrua (Gesher HaMeitarim) ved den vestlege inngangen til Jerusalem frå Motorveg 1.
Electric Light Orchestra Live
Electric Light Orchestra Live er eit konsertalbum av Electric Light Orchestra. Det kom ut 19. april 2013 i Storbritannia og 23. april i USA på Frontiers. Albumet bestod av opptak frå Zoom-turneen deira i 2001. PBS filma ein konsert ved CBS Television City i Los Angeles. I tillegg var to tidlegare uutgjevne songar på albumet.
Sigurd Fjøsne
Fjøsne var ein aktiv målreisingsmann og han var leiar i Sogn ungdomslag i 10 år.
I 1942 vart Fjøsne arrestert og sat som fange på Grini.
Pitticitt
Pitticitt er eit forvitringsmineral som består av jarn og arsen. Mineralet er stort sett amorft.
Mienralet er mellom anna påvist frå gull- og arsenopyrittførande kvartsgangar i Bindalen i Nordland.
Arica og Parinacota-regionen
Arica og Parinacota-regionen (spansk: Región de Arica y Parinacota) er den nordlegaste av dei seksten regionane i den administrative inndelinga av Chile, og omfattar to provinsar, Arica og Parinacota. Han grensar til Tacna-regionen i Peru, i aust av departementa La Paz og Oruro som tilhøyrer Bolivia, i sør av Tarapacá-regionen og i vest av Stillehavet.
Arica og Parinacota er den 5. minste, den 3. minst folkerike og den 6. minst folketette av regionane i Chile. Arica er hovudstaden til regionen og den største byen.
Haldia
Haldia er ein hamneby i Vest-Bengal i India med litt over 200 000 innbyggjarar. Saman med Kolkata lengre nord på elva er Haldia ei viktig internasjonal hamn for India, og den femte største hamna i landet.
Lámbi
Lámbi (gresk Λάμπη) er ein tidlegare kommune i periferieininga Réthymno i periferien Kreta i Hellas. Lámbi inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Ájos Vasílios.
Arica og Parinacota-regionen
Regionen var ein tidlegare peruansk provins, som vart okkupert av Chile under Ancón-traktaten frå 1883 ved slutten av Stillehavskrigen, og deretter formelt annektert i 1929 av Lima-traktaten. Etter annekteringa gjekk Arica og Parinacota gjennom ein prosess med tvungen akkulturasjon med sikte på å skape ein dominans av chilenske tradisjonar og kultur.
Haldia
Byen huser fleire høgskular, mellom anna Haldia Institute of Technology, Haldia Government College, Haldia Law College, Haldia Paramedical College, Global Institute of Science and Technology, Haldia Institute of Dental Sciences & Research, ICARE Institute of Medical Sciences & Research og Haldia Institute of Maritime Studies and Research.
Slaget ved Storkyro
Slaget ved Storkyro vart utkjempa 2. mars 1714 nær landsbyen Napo (finsk Napue) i Storkyro sokn (finsk Isokyrö) i Österbotten i Det svenske imperiet (i dagens Finland) mellom ein svensk og ein russisk arme under den store nordiske krigen.
Den svenske styrken, som bestod av nesten heile den finske styrken, vart øydelagd av den langt større russiske styrken. Som følgje av dette vart heile Finland okkupert av Russland resten av krigen, ei hard tid som i Finland vert kalla den store ufreden.
Opptakt
I 1703 hadde dei russiske styrkane nådd indre delar av Finskebukta og grunnla byen St. Petersburg. Sidan den svenske hovudarmeen då var oppteken i Polen og seinare i Russland, var Sverige hardt pressa for å forsvare dei baltiske områda sine. Etter slaget ved Poltava tok Russland heile Livland, Estland og Ingermanland, samt grevskapa Vyborg og Savonlinna og Kexholm.
Det russiske åtaket på Finland utvikla seg aldri som planlagt. Sidan Peter den store var oppteken i krig mot Tyrkia, førte mangelen på soldatar til at han utsette erobringa av Åbo. Dei første russiske handlingane i Finland bestod av raid og rekognoseringsoperasjonar, med mål om å okkupere det søraustleg Finland, øydeleggje det for å hindre svenskane i oppføre basar der mot dei russisk-kontrollerte områda rundt St. Petersburg.
Kampane i Finland hardna til i 1713, etter at logistiske problem hadde hindra ei framrykking året før. Alt i mai vart flåten til Peter sett utanfor Helsingfors, og under sommaren vart heile det sørlege Finland okkupert av russiske soldatar. Dei svenske styrkane under general Georg Henrik Lybecker trekte inn i innlandet. Før han reiste attende til Russland, kommanderte Peter Fjodor Apraksin, kommandanten til den keisarlege marinen, til å utføre eit åtak på den svenske armeen i løpet av vinteren.
General Carl Gustaf Armfeldt fekk kommandoen over troppane i Finland i august 1713. Han stod overfor ei håplaus oppgåve. Lybecker hadde etterlate han ein vanstelt, utsvolte, naudlidande arme. Rekognosering var ikkje mogeleg fordi kavaleriet var for utslitne til å utføre oppgåva. Då den russiske generalen Mikhail Golitsyn marsjerte inn i Österbotten i byrjinga av februar 1714, plasserte Armfeldt styrkane sin i ei forsvarsstilling ved landsbyen Napo, aust for Vasa. Eit krigsråd vart halde 16. februar, der Armfeldt valde å bli verande og gå ut i kamp. Ei fatalistisk luft hang over den svenske armeen, som var svekka av vinteren og den langt større armeen som var på veg. Alle håp om forsterkingar var borte.
Slaget
Russarane nådde Napo frå aust, og gjekk opphavleg langs den frosne Kyrönjoki. Då dei var i sikte, men utanfor skothald for dei svenske styrkane, vendte høgreflanken til kavaleriet og infanteriet nordover. I staden for å sette formasjonen parallelt med dei svenske styrkane, ønskte Golitsyn å gå til åtak på den svenske venstreflanken. Anten gjennom tvang eller med lovnad om betaling, fekk Goltisyn ein bonde til å føre den russiske armeen gjennom den frosne, myrlendte skogen nord for elva. På denne måten fekk den russiske armeen ein særs fordelaktig posisjon til å angripe den svenske venstreflanken.
Dei russiske rørslene vart observerte av Armfeldt og offiserane hans. Kosakkar og dragonar nådde fram om morgonen, medan hovudstyrken gjekk i stilling ut på ettermiddagen. Då slaget kunne bryte ut kva tid som helst, reid Armfeldt langs den svenske linja og formante soldatane sine til å kjempe for konge og fedreland. Korleis soldatane reagerte på dette er ukjend, men i følgje Armfeldt sjølv synte soldatane «utruleg mot og lojalitet til døden tok dei og dei stod på kne med tårer i augo og bad til Gud om hjelp.»
Armfeldt skjønte at noko var gale då berre ein liten kavaleristyrke heldt fram over den isdekte elva, medan resten av den fiendtlege styrken forsvann nordover. Han skjønte for seint kva som skjedde og kommanderte den svenske linja til å stille seg opp på ny mot nord for å svare på trugselen frå den retninga. Han gav så ordre om eit åtak for å kome dei i forkjøpet. Den svenske høgreflanken hadde i starten stor suksess og maltrakterte den russiske venstreflanken med kardesk, medan infanteriet avfyrte ein geværsalve før dei kasta seg mot fienden i eit bajonettåtak. Den russiske venstreflanken hadde ikkje komme heilt i orden og var i uorden då det svenske åtaket starta. Trass i den første svenske suksessen, klarte russarane å kome i stilling, sidan dei var så mange fleire enn svenskane.
Den russiske høgreflanken var langt betre organisert og dreiv attende det svenske åtaket. Det svenske kavaleriet vart hindre frå å kome vidare, omringa og felt av dei russiske dragonane og kosakkane, og den venstre flanken kollapsa sakte i desperat kamp. Armfeldt prøvde å hjelpe den omringa venstreflanken, men Golitsyn sendte no styrkane sine mot det svenske senteret og høgreflanken, medan venstreflanken fall. Det svenske infanteriet vart så oppløyst i panikk.
Etterverknad
Slaget enda med at den svenske armeen i Finland vart øydelagd, nesten 2500 mann mista livet. Mange av dei blødde eller fraus i hel natta etter slaget. Lika etter dei vart liggande på slagmarka i vekevis. Det russiske tapet var òg stort og så mange som 2000 vart skadde eller drepne. Dei fleste av dei russiske døde vart gravlagd på Storkyro kyrkje gravplass.
Strategisk gjorde sigeren i Storkyro at russarane fekk kontroll over heile Finland dei neste åra. Sverige var for svake for å hindre dette. Dette skjedde samstundes med at den russiske galeiflåten hadde suksess ved Åboøyane og klarte å støtte armeen på land med forsyningar. Dette var viktig sidan furasjering ikkje var effektivt nok til å halde den russiske armeen ved like.
Kings and Queens av Aerosmith
«Kings and Queens» er ein song av det amerikanske hardrockbandet Aerosmith. Han vart skriven av Steven Tyler, Brad Whitford, Tom Hamilton, Joey Kramer og Jack Douglas, produsenten deira, som hjelpte dei å skrive mange av songane på Draw the Line. Douglas spelte òg mandolin i songen. Songen dukka først opp på albumet Draw the Line i desember 1977 og vart gitt ut som singel 21. februar 1978. Songen vart òg brukt som B-side til Aerosmith-versjonen av The Beatles-songen «Come Together», gitt ut for å promotera filmen Sgt. Peppar's Lonely Hearts Club Band og filmmusikkalbumet.
Tekst
Steven Tyler sa om «Kings and Queens» i platenotata til Pandora's Box: Denne handla berre om kor mange menneske som døydde av heilage krigar på grunn av trua eller ikkje-trua deira. Med denne var hjernen min tilbake hos riddarane av det runde bordet..
Mottaking
Cash Box sa at han har «ein stor produksjon, drivande beat og cymbalarbeid, stram vokal, gitarar og eit piano-bass mellomspel.» Record World sa at «refleksjonane til Steve Tyler over europeisk historie gir ein fornøyeleg hardrock-singel.»
Andre versjonar
Songen vart inkludert på albuma Aerosmith's Greatest Hits i 1980 og Greatest Hits 1973-1988 i 2004, men vart mykje redigert, med mange av gitarpartia fjerna. Denne redigerte versjonen høyrest nokre gonger på radio, sjølv om mange rockestasjonar speler den fulle versjonen.
«Kings and Queens» er ein masterlåt i spelet Guitar Hero: Aerosmith og kan låsast opp ved å slå den siste songen, «Train Kept A-rollin».
Glenn Hughes spelte inn ein versjon av songen i 2011
Pigeonitt
Pigeonitt brunt til nesten svart pyroksenmineral, i samansetjing ligg det mellom klinoenstatitt og diopsid og har formelen (Mg,Fe,Ca)2Si2O6 (sjå òg pyroksen). Det finst i einskilde basiske magmabergartar (diabas, basalt, gabbro) og dessutan i nokre meteorittar.
Pigeonitt er kalla opp etter typelokaliteten ved breidda av Lake Superior ved Pigeon Point i Minnesota i USA. Det vart først skildra i 1900.
Plasma i mineralogi
Plasma i mineralogi er ein grønleg finkrystallinsk kvarts (jaspis) med korna tekstur. Han vert nytta som smykkestein.
Kolstad-regjeringa
Peder Kolstad si regjering blei utnemnd den 12. mai 1931. Det var ei regjering som gjekk ut frå Bondepartiet.
Statsminister Peder Kolstad fekk sjukepermisjon den 1. februar 1932, og døydde 5. mars same året. Birger Braadland overtok som fungerande statsminister, men medan han var i Geneve var Nils Trædal fungerande statsminister.
Tarapacá-regionen
Tarapacá-regionen (spansk: Región de Tarapacá) er den nest nordlegaste av dei seksten regionane i den administrative inndelinga av Chile, og omfattar to provinsar: Iquique-provinsen i sørvest gjer ut for ca. 6 % av arealet i regionen, resten av arealet er i Tamarugal-provinsen. Tarapacá grensar til Arica og Parinacota-regionen i nord og til Antofagasta-regionen i sør. I aust ligg Bolivia, både Oruro-departmentet og Potosí-departmentet i Bolivia grensar til Tarapacá. Iquique er hovudstad og største byen i regionen.
Gorgus Coward
Gorgus Major Coward var ein norsk lektor, rektor, lærebokforfattar og riksmålsmann.
Frå 1936 til 1938 verka han som lektor ved Universitetet i Berlin. Deretter arbeidde han med vidaregåande utdanning i Oslo fram til 1979. Coward var rektor ved Fagerborg vidaregåande skule frå 1961 til 1979. Han gav ut fleire lærebøker og litteraturantologiar i norsk og tysk som var mykje brukte. I tillegg til desse gav han også ut ein kjend riksmålsgrammatikk (1959, siste utgåve 1986).
Coward var medlem av Gjelsvik-komiteen 1963–67 som vurderte reform av gymnaset, av Vogt-komitéen 1964–1966 og av Norsk språkråd 1972–1984. Han var også ein viktig person i Norsk Lektorlag.
Familie
Etternamnet Coward er av engelsk opphav, og kom til Noreg på slutten av 1700-talet. Namnet tyder «kuhyrde» og blir uttalt /kåvard/.
IPhone X
iPhone X ein smarttelefon designa, utvikla og marknadsført av Apple Inc. Han utgjer saman med iPhone 8 og iPhone 8 Plus den ellevte generasjonen iPhone-telefonar og vart annonsert 12. september 2017 i Steve Jobs Theater i Apple Park-kampusen. Telefonen vart utgjeven 3. november 2017, og markerte tiårsjubileet til iPhone-serien.
Tarkus
Tarkus er det andre studioalbumet til det engelske progressiv rock-bandet Emerson, Lake & Palmer, gjeve ut i juni 1971 på Island Records. Etter den europeiske turneen deira i 1970 drog gruppa attende til Advision Studios i London i januar 1971 for å førebu materiale for eit nytt album. Side ein består av den sju delar lange «Tarkus», med ei samling kortare songar på side to.
Tarkus gjekk til topps på UK Albums Chart, og nådde niandeplassen på Billboard 200 i USA, og 12. plassen i Canada ved to forskjellige høve.
Innspeling og konsept
«Tarkus»-suiten førte til krangling i bandet. Lake likte ikkje retninga som musikken til Emerson tok og slutta nesten i gruppa på grunn av dette. Ein av managerane i bandet overtydde han om å bli. Han kom etter kvart til å sjå verdien i verket og bidrog sjølv med «Battlefield»-seksjonen.
«Tarkus» er ein suite i sju delar. Innspelinga varer nesten 21 minuttar og tar opp heile side ein av albumet. Seksjonane med oddetal er instrumentalar, og dei med partal har vokal. Det er eit konseptstykke, der temaet ikkje berre går att i musikken og tekstane, men òg i plateomslaget og titlane på seksjonane. Likevel er konseptet og soga open for tolking. Den andre sida av albumet består av kortare songar som ikkje har noko med «Tarkus» eller kvar andre å gjere.
Plateomslag
William Neal laga plateomslaget for albumet, som syner eit beltedyr på ei stridsvogn. Biletet har blitt ikonisk for progressiv rock.
I innsida av omslaget kan ein sjå elleve bilete som illustrerer hendingane i «Tarkus». Det byrjar med eit vulkanutbråt, der Tarkus kjem fram frå eit egg. Tarkus møter fleire kybernetiske skapningar og kulminerer i eit slag mot mantikoren. Mantikoren stikk Tarkus i auga og Tarkus trekkjer seg blødande attende til elva.
Utgjeving
Tarkus kom ut 14. juni 1971 i Storbritannia på Island Records, og kring to månader seinare i USA på Atlantic Records-etiketten Cotillion Records. Det er eit av berre to ELP-album som nådde topp 10 i USA og nådde niandeplassen der. Trilogy, året etter nådde femteplassen. I Storbritannia vart dette et einaste albumet deira som gjekk heilt til topps på albumlista. Tarkus låg i alt 17 veker inne på den britiske albumlista.
Tarkus selde til gullplate i USA kort tid etter det kom ut den 26. august 1971.
Njurba
Busetnaden vart grunnlagt i 1824. Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1958 og bystatus i 1997.
Tarkus
Utgjeving
I 1993 vart albumet digitalt ommastra av Joseph M. Palmaccio i PolyGram Studios. Denne kom ut på Victory Music i Europa og Rhino Records i Nord-Amerika.
Mobile Fidelity Sound Lab gav ut ein Anadisq 200 Series LP (MFSL-1-203) og Gold CD UltraDisc II (UDCD 598) i 1994. Desse er ikkje lenger i trykk.
I mai 2012 annonserte Steven Wilson at han hadde miksa to klassiske album av ELP på nytt debutalbumet frå 1970 og Tarkus. Begge albuma kom ut på Sony 27. august 2012 som triple plater. I kvar plate var den originale miksen, Wilson-miksen og mange bonusspor. Plate tre var ein DVD-Audio med 5.1-kringlydmiks og høgoppløyselege versjonar av steroemiksane frå 2012.
Ettermæle
François Couture skreiv seinare for AllMusic at han kjende at Tarkus er «eit særs solid album, særskild for progrockfansen - ingen akustiske Greg Lake-balladar, ingen lange jazzmellomspel». Couture konkluderte «Meir fullendt enn debutalbumet, men ikkje like polert som Brain Salad Surgery, Tarkus er likevel noko ein må ha.»
Emerson sa seinare at Tarkus var eit av favorittalbuma hans, «ikkje minst på grunn av tittelsporet som har fått sitt eige liv».
PopMatters rangerte Tarkus som det 21. beste progressive rockealbumet gjennom tidene.
Marie-Thérèse Colimon-Hall
Marie-Thérèse Colimon-Hall var ein haitisk forfattar.
Colimon-Hall vart fødd i Port-au-Prince og byrja forfattarskapen sin som dramatikar, og publiserte fem skodespel mellom 1949 og 1960. I 1974 gav ho ut den fyrste og mest kjende romanen sin, Fils de Misère. Ho skreiv også essay, noveller og barnelitteratur. Colimon-Hall sine observasjonar av det haitiske folket sin kamp mot fattigdom gav ein særleg brodd til arbeidet hennar, noko som er tydeleg i mellom andre Fils de Misère. I novellesamlinga Les Chants des sirenes utforska ho den smertefulle verknaden av den haitiske diasporaen, både på individ i eksil og i det haitiske samfunnet.
Arild Hermstad
Arild Hermstad er ein norsk politikar for Miljøpartiet Dei Grøne (MDG). Sidan den 26. november 2022 har han vore leiar for MDG.
Bakgrunn
Hermstad har hovudfag i samfunnsgeografi ved Universitetet i Bergen og to åra studiar økonomi ved Norges handelshøyskole.
Han er busett i Oslo med kone og to born.
Karriere
Hermstad har arbeidd i bank, som brigadekoordinator i Latin-Amerika, med lokalt miljøarbeid i Bergen og i Raftostiftinga. Hermstad var leiar for Framtiden i våre hender frå 2001 til 2017, og styreleiar i Syklistenes Landsforening frå 2013 til 2018.
I perioden mellom 2018 og 2020 var Hermstad den nasjonale talspersonen til MDG saman med Une Bastholm. Han vart valt til nestleiar i partiet på landsmøtet den 25. april 2020. Frå 2. januar 2020 til 9. mars 2021 var han vikarierande byråd i Oslo, dels for miljø og samferdsle, dels for byutviking.
Ved stortingsvalet 2017 og stortingsvalet 2021 var han fyrstekandidat i Hordaland for MDG.
Bispering
Bispering (latin annulus pontificalis) er eit av embetsteikna til biskopar i den katolske kyrkja. Han er ein ring som ein ber på ringfingeren på høgre hand, og står for biskopen si sameining med bispedømet.
Bisperingar kan vera kostbare, til dømes laga av gull med edelsteinar. Sidan andre vatikankonsil har ein enklare ring blitt vanleg.
Endeavour Massif
Endeavour Massif er eit stort, flatt fjellmassiv på Scott Coast i Victoria Land i Antarktis. Massivet strekkjer seg sørover frå Pa Tio Tio Gap til Frybreen og dannar den sørlege blokka av Kirkwood Range (Robertson Massif dannar den nordlege). Shoulder Mountain, Mount Belgrave og Mount Creak stig opp frå den sørlege delen av massivet. Bratte kystklipper og utskytande ryggar markerer austsida, medan vestsida heller slakare ned frå den vide, platåliknande toppen.
Fjellet vart opphavleg kalla «Mount Endeavour» av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i oktober 1957, men på seinare kart frå New Zealand og USA er dette namnet nytta om ein 1800 moh høg topp nordvest for Mount Creak. Etter ytterlegare kartlegging av US Geological Survey i 1999 og samtalar mellom Advisory Committee on Antarctic Names og New Zealand Geographic Board, var tnamnet på den sørlege blokka av Kirkwood Range endra til «Endeavour Massif» for at terminologien skulle høve betre til den komplekse karakteren til massivet. For å halde på det historiske namnet vart Mount Endeavour nytta om toppen nordvest for Mount Creak. Begge er kalla opp etter HMNZS «Endeavour» (tidlegare John Biscoe), forsyningsskip for den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand i 1957.
Benkt-Erik Hedin
Benkt-Erik Hedin er ein svensk forfattar og omsetjar.
Hedin blei fil. mag. i 1960. Han verka som litteraturkritikar i Kvällsposten 1960-1965, i Sydsvenska Dagbladet 1965-1970 og arbeidde i BLM frå 1965.
Som forfattar har Hedin mellom anna skrive lettlesen poesi for voksne. Som omsetjar har han særleg fokusert på tyske forfattarar.
I mange år var Hedin medlem av styret i Sveriges Författarförbund, og gjorde mykje innsats for å utvikla dei internasjonale kontaktane til forbundet. Han er også leiar i Lars Salvius-föreningen.
Terrence Trammell
Terrence R. Trammell er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Atlanta i delstaten Georgia i USA. Han vann heile fem sølvmedaljar i 110 meter hekk perioden 2000-09; to i olympiske leikar og tre i friidretts-VM.
Aktiv
Trammell var nordamerikansk studentmeister (NCAA) på korthekken i 1999, ein prestasjon han gjentok OL-året 2000. Hausten 2000 deltok han i øvinga under Sommar-OL 2000 og vart andremann på 13,16 sekundar, klart slått av Anier García frå Cuba og med bra margin til tredjemann i løpet. I VM-finalen 2003 kneip Trammell ein ny sølvmedalje, tre hundredels sekund framom Liu Xiang frå Kina, landsmannen Allen Johnson vann gullmedaljen. Året etter sikra Trammell seg eit nytt sølv då sommarleikane 2004 fann stad i Aten, med tida 13,18 hadde han to og tre hundredels sekund til gode på dei tre løparane som kom etter han på resultatlista, vinnaren Liu Xiang var i eiga klasse med di han tangerte verdsrekorden i øvinga på 12,91 sekundar.
Sommaren 2007 var Trammell i sitt livs form. Den 2. juni sette han personleg rekord med 12,95 sekundar i eit GP-stemne i New York, Liu Xiang vann løpet på 12,92. I VM-finalen i Osaka åtte veker seinare vart Trammell klokka inn på 12,99, atter vart Liu for sterk og tok gull med tida 12,95. Under verdsmeisterskapen 2009 i Berlin passerte Trammell målstreken jamsides landsmannen David Payne og Ryan Brathwaite frå Barbados. Etter målfoto var studert vart Brathwaite utropt til vinnar på tida 13,14, Trammell vann si femte internasjonale sølvmedalje på 13,15, berre tusendelar av eit sekund framom Payne på bronseplass.
Engebretson Peak
Engebretson Peak er ein fjelltopp med ei høgd opp mot 3271 moh mellom Sladen Summit og Borg Bastion i Johns Hopkins Ridge i Royal Society Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1994 etter Mark J. Engebretson, ein forksar på den øvre atomsfæren ved Augsburg College.
Belgrano II-basen
Belgrano II er ein argentinsk forskingsstasjonen i Antarktis.
Historie
Den første Belgrano-stasjonen vart grunnlagd i 1955 av general Hernan Pujato, som i fleire år var den sørlegaste basen. Den 5. februar 1979 erstatta Belgrano II den første basen. Ein tredje base, Belgrano III var i drift frå 1980 til 1984, men den andre er den einaste som framleis er i drift og som er den sørlegaste permanent argentinsk basen på kontinentet.
Han høyrer til det argentinske forsvaret, som alle argentinsk basar i Antarktis, men vert driven av det sivile byrået Instituto Antartico Argentino. I 2010 var det 19 mann på basen, med to meteorologar, tre sivile forskarar og resten personell frå Den argentinske hæren som ansvaret for å drive basen.
Skildring
På grunn av breiddegraden han ligg på er midnattsol og mørketida fire månader lang. Temperaturen varierer normalt mellom -5 og -48 ºC.
Kjelder
''
I Love You Te Quiero
«I Love You Te Quiero» (engelsk og spansk for Eg elskar deg, eg elskar deg) er ein song av den norske duoen Sirkus Eliassen, gjeven ut 30. januar 2013. Songen er skriven av Magnus Eliassen og Erik Eliassen.
Songen deltok i Melodi Grand Prix 2013, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, og vart framført på bodødialekt, engelsk og spansk av Sirkus Elissen. Bidraget deltok i den tredje semifinalen, enda på andreplass og gjekk vidare til finalen. I finalen gjekk bidraget vidare til gullfinalen og enda til slutt på tredjeplass. Bidraget fekk ikkje representere Noreg.