cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Buteo
Utbreiing
12 av dei 29 artane har utbreiing i Amerika, ein art, fjellvåk har sirkumpolar, hekkeutbreiing i Arktis og trekker til den tempererte sona vinterstid. Ein annan art, musvåk, har utbreiing avgrensa til Europa og vestlege Russland aust til grenseområdet mot Mongolia og Kasakhstan. Mange av desse musvåkane overvintrar lengre sør, størst område i sørlege Afrika.
To artar, himalayavåk, Buteo refectus, og amurvåk, Buteo japonicus har utbreiing avgrensa til Asia, seks artar er avgrensa til Afrika, mellom anna skogvåk, Buteo trizonatus som lever i Sør-Afrika, er flyttfugl mellom hekkeområde i Kapp-provinsane i sør, og overvintrar ved Drakensberg i nordaust.
Ein art lever litt inn i tre verdsdelar, Europa, Asia og Afrika: Dette er ørnvåk, Buteo rufinus. Han hekkar og er trekkfugl rundt Kaspihavet, på nordaustlege Balkan, inkludert delar av Romania og Hellas, og Kasakhstan, han er standfugl i Anatolia, Levanten, Iran og nordre Afghanistan, Nordvest-Afrika. Overvintringsområde finst i Sudan til Etiopia og frå sørlege Irak over det meste av Pakistan til austlege India.
Det finst seks isolerte øyartar, dette er hawaiivåk, hispaniolavåk, galapagosvåk, madagaskarvåk, kappverdevåk og sokotravåk. Saman med himalayavåk, flekkvåk, somalivåk og sjakalvåk er dei hovudsakleg standfuglar innanfor sine utbreiingsområde.
Habitat og levevis
Habitat for Buteo-våkar er gjerne halvopne til opne. Korthalevåk, Buteo brachyurus, er eit unnatak, arten kan sveveflyge inn over skogkledde område på jakt etter bytte, tildømes fuglar i trekroner. Han lever i Sentral-Amerika og nordlege Sør-Amerika aust for Andes.
Typisk for våkar er at dei kan sveveflyge og stige på oppstigande luftstraumar, termikk. Høgda vil variere med art. Ein annan vanleg jaktmetode er å sitte stille på eit utkikkspunkt, til dømes ein stolpe, for å lokalisere byttedyr. Mange Buteo-artar vil veksle mellom begge jaktmetodane, men dei fleste synest å føretrekke å slå byttedyr ved å stikke ned til bakken direkte frå utkikkspunktet. Den sekundære tilnærminga hos mange er at byttet blir oppdaga frå sveveflyging og at våken deretter sirklar ned til bakken. Nokre, som fjellvåk og korthalevåk, kan lokalisere bytte nede på bakken ved å «stille» i lufta.
Alle Buteo-artar er til ein viss grad opportunistiske når det gjeld byttedyr og kan jakte på nesten alle typar små dyr som det blir tilgjengeleg for dei. Likevel har dei fleste ein sterk preferanse for små pattedyr, for det meste gnagarar. Sidan mange gnagarar mest er nattlege, jaktar dei fleste Buteo-våkar hovudsakleg på gnagarar som kan vere delvis aktive i løpet av dagen, noko som kan inkludere ekorn og små mus slik som ørkenmus.
Raudhalevåk kan jakte på større pattedyr, som kaninar, harar og murmeldyr, inkludert til og med dyr som veg så mykje som 2 kg. Nokre tar òg mellomstore fuglar. Dei fleste vaksne individ blant dei minste fugleartane, vil komme seg unna jaktande Buteo-våkar. I kontrast til dei fleste andre våkar er korthalevåk, ein relativt liten og smidig art, lokalt observert som ein fugljaktspesialist. Andre byttedyr kan omfatte slangar, reptil, froskar, fisk, og til og med ulike virvellause dyr, spesielt biller. Hos fleire Buteo-artar som lever i ulike tropiske område, som til dømes nordgråvåk i Sør-Amerika, kan reptil og amfibium dominere dietten lokalt. Til trass for prærievåken sin noko store storleik, er han ein eineståande insektetarspesialist og kan lite på byttedyr som augestikkarar men kan òg ta andre insekt som grashopper og biller under overvintring i sørlege Sør-Amerika. Dei fleste artar vil ete av åtsel, men dette blir nesten alltid sekundært til levande byttedyr.
Buteo-våkar er typiske for haukefamilien i dei fleste sider av hekkeåtferda. Dei byggjer alle eigne reir, ofte er laga av pinnar og anna materialar som dei kan transportere. Reira er vanlegvis plasserte i tre, generelt er vald ut basert på store storleikar og vern mot predatorar, og ikkje etter treslaget. Dei fleste Buteo-våkar hekkar i stabile par, para kan halde saman i fleire år eller for livet, sjølv hos artar som trekker og para skil lag om vinteren. Storleiken på kulla er frå 2 til 4. Hofuglen rugar mest, medan maken kjem med føde. Graden av overleving blant ungane, følgjer av tilgang på passande føde og vernet som finst ved reirplassen mot potensielle predatorar og andre, ofte menneskeskapte uromoment. Som hos mange rovfuglar blir egga klekte med ein eller to dagars mellomrom, og dei eldre, sterke syskena har ein tendens til å ha dei beste sjansane for å vekse opp. Hannfuglane gjer vanlegvis det meste av jakta og hoene rugar, men hannen kan òg gjere noko ruginga medan hoa jaktar. Vanlegvis har unge Buteo-våkar ein tendens til å spreie seg fleire kilometer vekk frå oppvekststaden deira, og streifar rundt i eitt til to år til dei kan finne partner og etablere sitt eige hekketerritorium.
Systematikk
Klassifisering av våkar og haukar har vore i forandring og artar som blir omtala som Buteo-våkar i eldre publikasjonar er ikkje lenger klassifisert slik, men er no sett inn i andre slekter, mellom dei finn ein kvitgumpvåk, Parabuteo leucorrhous, vegvåk, Rupornis magnirostris,  og kvithalevåk, Geranoaetus albicaudatus.
Det internasjonale skiforbundet,
Det internasjonale skiforbundet, på fransk Fédération internationale de ski, forkorta FIS er verdsorganisasjonen for i fremste rekke alpin skisport og nordisk skisport. Organisasjonen vart skipa 2. februar 1924 i Chamonix, 14 nasjonale skiforbund var med på skipinga.
FIS vart skipa under den internasjonale skisportsveka i Chamonix vinteren 1924, seinare anerkjent som dei 1. olympiske vinterleikane. Skipinga av FIS var ei vidareføring av den internasjonale skikommisjonen (CIS) som hadde kome saman i Kristania vinteren 1910 og som i 1911 vedtok regelverk for dei ulike tevlingane innan nordiske greiner. Alpine greiner kom med i Det internasjonale skiforbundet i 1930. Sidan 1965 har ein teke med fleire særgreiner, fyrst speedski, seinare freestyle-ski (1977), grasski, rulleski og snøbrett (begge 1994).
Sanabes
Sanabes (arabisk سنابس) er ein av landsbyane på øya Tarut, den nest største øya på austkysten av Saudi-Arabia i Persiabukta. Sanabes strekkjer seg kring fire kilometer langs Tarutstranda.
Landsbyen har kring 7 000 innbyggjarar.
Sanabes hadde tidlegare mange arkeologiske restar frå Det osmanske riket, gammal islamsk tid og portugisarar, men alle er blitt øydelagd i samband med at landsbyen er blitt utbygd.
Fylkesveg 195 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 195 i Møre og Romsdal går mellom Tjelle (tidlegare i Nesset kommune) og Sølsnes i Molde kommune. Vegen er 24,7 km lang.
Zaoziornyj
Zaoziornyj (russisk Заозёрный) er ein by i Krasnojarsk kraj i Russland med om lag 11 000 innbyggjarar. Han ligg 166 km aust for Krasnojarsk ved den transsibirske jernbanen.
Byen vart grunnlagd i 1776. I 1934 fekk han status som byliknande busetnad og vart omdøypt Zaoziornyj. I 1948 fekk Zaoziornyj bystatus.
Perikles
Perikles (omlag 495 f.Kr. – 429 f.Kr.) var ein gresk politikar, general og leier av folkepartiet i Athen, som fekk makta i 462 f.Kr.
Tysbastfamilien
Tysbastfamilien (Thymelaeaceae) er ein plantefamilie i ordenen Malvales. Han omfattar rundt 46 planteslekter. Familien har berre ein representant som veks naturleg i Noreg, tysbast (Daphne mezereum).
Perikles
Han var leiar av Athens demokrati. Perikles gav folket medbestemmelse, medan hans diametrale motsetnad i Sparta tvang dei.
Perikles mål var å gjera Athen til den førande greske stat. Då fredsavtala mellom Sparta og Athen 446-445 f.kr. vart brudt avdi Athens voksande flåte, gjorde motstand i den peloponnesiske krig. Krigen svekte folkets tru på Perikles, men han vart vald igjen i 429 f.Kr., då berre som strateg. I ei gravtale til det athenske folk (attgjeve av historikaren Thukydid) i byrjinga av boka om den peloponnesiske krig (omlag 431 f. kr.), priste Perikles Athen for dets åpenhet og godt utvikla demokrati. (Utdrag av denne tala vart hengt opp i alle engelske busar under første verdskrig for å minna britane om, kva dei slost for.)
Perikles utsmykka Athen i samarbeide med kunstnaren Fidias. Han lét millom anna føra opp Parthenon på Akropolis som eit monument over Athens siger i perserkrigane.
Perikles døydde av pest kort etter krigen.
The Ballad of Ira Hayes
«The Ballad of Ira Hayes» er ein song skriven av visesongaren Peter La Farge. Teksten handlar om Ira Hayes, ein av seks amerikanske marinesoldatar som vart kjend for å reise flagget på Suribachi under slaget om Iwo Jima i andre verdskrigen. Medlemmar av Western Writers of America valde ut songen som ein av dei 100 beste Western-songane gjennom tidene.
Reidar Lund
Reidar Winge Lund var ein norsk arkitekt frå Skoger i Drammen.
Lund tok arkitekteksamen ved NTH i Trondheim i 1932. Han og Arne Pedersen dreiv sidan eige arkitektfirma i Oslo. Lund fekk i 1949 Sundts premie for Villa Storstein i Oslo, og i 1961 Houens fonds diplom for A/S Borregaard sine anlegg i Sarpsborg. Elles forma han ut det norske studenthuset i Paris.
Yumileidi Cumbá
Yumileidi Cumbá er ein kubansk tidlegare kulestøytar frå Guantánamo. Ho vart olympisk meister i øvinga i 2004.
Cumbá sette personbeste med 19,97 meter då ho i august 2004 sigra i den iberoamerikanske friidrettsmeisterskapen i spanske Huelva. Mindre enn to veker seinare vann ho i Aten den olympiske gullmedaljen med knapp margin, etter at den suverene einaren i tevlinga, Irina Kirzjanenko, viste seg å vere dopa.
Magnisudis
Magnisudis er ei slekt i laksetobisfamilien.
Elburz skogssteppe
Elburz skogssteppe er ein økoregion i Asia med tørre fjellområde, som bogar seg tusen kilometer sørover frå Kaspihavet og over det nordlege Iran frå grensa til Aserbajdsjan til nær grensa til Turkmenistan. Området dekkjer 63 300 km² og omfattar den sørlege og austlege fjellsida av Alborz, i tillegg til fjelltoppane. Den hyrkanske skogs-økoregionen, medn frodige, grøne fjellsider og sletter får fukt frå Kaspihavet, og dannar den nordlege grensa til denne økoregionen. Den store sentralpersiske ørkenbassenget dannar den sørlege grensa.
Magnisudis
Artar
Slekta omfattar tre anerkjende artar:
Nein
Nein (arabisk نين, Na'in, tyder Sjarmerande, hebraisk ניין, i Bibelen kalla Nain eller Naim) er ein arabisk landsby i Israel som høyrer til Bustan al-Marj regionale kommune i Nedre Galilea. Han ligg 14 km sør for Nasaret og dekkjer eit område på kring 1 kvadratkilometer. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå hadde Nein eit folketal på 1 600 i 2005. Kommunehuset for Bustan al-Marj regionale kommune ligg i Nein.
Plassering
Nein ligg i nærleiken av Tabor. Ein ås som på arabisk vert kalla Tell el-Ajul ligg langs ein stig som gjekk mellom Nein og den nærliggande Indur, ein arabisk landsby som vart øydelagd under den israelsk-arabiske krigen i 1948. Edward Robinson skildra Nein som ein stad i nordsida av ein ås kalla «Vesle Hermon» og han er i bibelske guidebøker skildra som ein stad ved foten av åsen Moreh.
Tilknyting til Bibelen
Edward Robinson og Eli Smith, som vitja Palestina midt på 1800-talet, identifiserer Nein som «Nain frå Det nye testamentet,» der Jesus skal ha vekt ein ung mann opp frå dei døde, i følgje Bibelen (Evangeliet etter Lukas 7:11-17).
I følgje Lukas hadde ei enkje, som levde i Galilea, mista den einaste sonen sin, og dermed alt ho hadde å leve for. Då Jesus såg den sørgjande enkja kome berande på den døde sonen følte han medkjensle med ho. Han gjekk bort til båra, tok på denne og sa til mannen: «Du unge mann, eg seier deg: Stå opp!» Mannen kom til livet att, sette seg opp og byrja å snakke. Folk som var vitne til hendinga vart slått av ærefrykt og ordet om det som hadde skjedd spreidde seg over heile området.
Historie
Nein er nemnt av Eusebius (ca. 263–339) og Jerome (ca. 347 – 420) som ein stad nær Endor (Indur). Han vart identifisert som ein bibelsk stad av krossfararar, som bygde ei kyrkje der til minne om miraklet, ei kyrkje som vart ombygd av fransiskanarar. Nein har blitt vitja av mange reisande og pilegrimar sidan den gong. Robinson og Smith noterte òg at Nein hadde blitt ein mindre stad med åra og at han berre var ei grend, busett av nokre få familiar då dei noterte dette. Mot slutten av 1800-talet vart Nein skildra som ein liten landsby laga av stein og soltørka leirstein, med ein liten moské kalla Mukam Sidna Aisa, i nord.
Ingrid Hadler
Ingrid Hadler, fødd Thoresen, er ein norsk tidlegare idrettsutøvar frå Trondheim som vart verdsmeister i orientering i 1970. Ho vart elles nordisk meister i 1965 og vann VM-gull i stafett i 1968 og stafettgull i nordisk meisterskap i 1965 og 1971. Frå 1964 til 1972 sanka 15 NM-gull i orientering og fekk fem kongepokalar. Ho var opphavleg medlem i Freidig, seinare representerte ho BUL i Oslo. I yngre år var ho aktiv også i friidrett og langrenn. Sommaren 1968 gifta ho seg med Åge Hadler.
Berjozovskij i Kemerovo oblast
Berjozovskij (russisk Берёзовский) er ein by i Kemerovo oblast i Russland med om lag 45 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 35 km nord for Kemerovo.
Busetnaden Berjozovskij vart grunnlagd i samband med bygginga av ei gruve i 1949. I 1965 vart busetnaden slått saman med dei nærliggende busetnadane Kurganovka (russisk: Кургановка) og Oktjabrskij (russisk: Октя́брьский) for å danne byen Berjozovskij.
Hovudverksemda i byen er kolgruver og handsaming av kol.
Beteslekta
Bete er ei planteslekt i amarantfamilien. Fleire mat- og fôrvekster høyrer til slekta som raudbete, fôrbete og sukkerbete.
Plantane i slekta er eitt- og toårige urter med opprett vekst som typisk blir rundt ein meter høge. Dei har tynn pelerot og store, hjarteforma blad som er tjukke og hårlaus. Betane har små, lite iaugefallande blomar som sit i store blomsterstandar. Blomane er samla i endestilte, aksaktige nøklar. Frukta er ein flat kapsel med eit oppspringande lok.
Det kjem 12 artar frå Europa og middelhavsområdet. Den viktigaste av desse kulturelt er Beta vulgaris som omfattar strandbete (B. vulgaris ssp. maritima), stamforma til dyrka betar.
Lucifer's Friend av Lucifer's Friend
Lucifer's Friend er det fyrste albumet åt det tyske rockebandet Luficer's Friend. Albumet vart spelt inn i løpet av november 1970, og kom ut for sal ikkje lenge etterpå. Lucifer's Friend var éin av mange tyske band som valde ein britisk vokalist.
Tyngda på Lucifer' Friend er sentral i det elles progressive bandet. Albumet lever verkeleg opp sitt malesjøske namn med tung tangentfjøl-samansett rock – jamstilt med band som Deep Purple og Uriah Heep. Lucifer's Friend byrjar med den buldrande Ride the Sky, som kan minna litt om melodien til Led Zeppelin sin Immigrant Song. Derifrå arbeider bandet gjennom ei rekke av songar med metallinspirert gitarriff, som grenser mot progrock. Bandet prøver gjennom albumet å skapa ein nifs stemning, og er difor eit stort bidrag til tungmetall-sjangeren.
Ein ulempe med albumet er at det manglar varierte instrumentale delar og detaljar, men kompenserer dette med ein osande energi, originale skipnadar og god vokal. Donald A. Guarisco omtalar albumet som: «ein solid debut og eit gjevande album for ein kvar som har interesse i tungmetallens røter.».
Fylkesveg 195
Fylkesveg 195 finst i fleire fylke i Noreg:
Huangfjella
Området er vidkjend for landskapet sitt med soloppgangar og solnedgangar, granitt-toppar med underlege former, Huangshan-furu, varme kjelder, vintersnø og ustyn ovanfrå over skydekke. Huangfjella er eit utbreidd motiv i tradisjonell kinesisk kunst og litteratur, så vel som i moderne fotografi. Det er ein verdsarvstad og eit viktig kinesisk turistmål.
Skildring
Huangfjella har ei rekkje toppar, nokre av dei over 1 000 moh. Dei tre høgaste og best kjende fjelltoppane er 'Lotustoppen' (Lianhua Feng, 1,864 m), 'Den lysande toppen' (Guangming Ding, 1,840 m) og 'Himmeltoppen' (Tiandu Feng, 1,829 m). Verdsarvområdet dekkjer eit kjerneområde på 154 km² og ei buffersone på 142 km². Fjellkjeda blei danna i mesozoikum, for rundt 100 millionar år sidan, då eit tidlegare hav forsvann gjennom jordstiging. Seinare, i kvartærtida, blei landskapet forma av isbrear.
Plantelivet i området varierer med høgda over havet. Fuktige skogområde dekkjer landskapet under 1000 meter. Mellom 1100 moh. til tregrensa på 1800 moh. finn ein lauvfellande lauvskog. Over tregrensa finn ein alpine sletter. Vegetasjonen har eit stort biologisk mangfald, med ein tredjedel av mosefamiliane og halvparten av bregnefamiliane ein kjenner i Kina funne her. Huangshanfuru (Pinus hwangshanensis) har namn etter Huangfjella, og er rekna som eit symbol på livskraft ettersom furutrea kan veksa like ut av berget. Mange av furutrea i området er over hundre år gamle og er blitt gjevne eigne namn (som Ying Ke-furua, eller 'Velkomstfurua', som ein trur er over 1500 år gammal). Furuene har mange ulike former og storleikar, og dei mest forvridde trea blir rekna som dei mest attraktive.
Al-Thuqbah
Al-Thuqbah (arabisk الثقبة) er eit distrikt i storbyområdet Dammam-Khobar i Austprovinsen i Saudi-Arabia. Han er berre skild frå sjølve al-Khobar av Dhahran-gata, men utgjer ein eigen kommune med kring 192 000 innbyggjarar (2004). I lag med Dhahran i nærleiken, utgjer al-Thuqbah og al-Khobar al-Khobar guvernement.
Huangfjella
Skildring
Det fuktige klimaet i Huangfjella er også gunstig for tedyrking, og fjella er blitt kalla eit av dei beste fjellområda for produksjon av grøn te. Mao feng cha ('Pelstoppte') er ein velkjend lokal variant av grøn te, og har namn etter dei dunete tippane av teblada til plantane som veks i Huangfjella.
Frå fjelltoppane kan ein ofte sjå eit skydekke under seg, kjend som 'Skyhavet' eller 'Huangshanhavet' ettersom skyene kan minna om eit hav. Mange av utsyna er kjende under namn som 'Nordsjøen' eller 'Sørsjøen' Ein forfattar skreiv om utsynet over skyene frå Huangfjella  at:"For å nyta storleiken til eit fjell må ein som regel sjå oppover. For å nyta Huangshan, må ein sjå nedover."
Området er også kjend for lyseffektar. Å sjå ein soloppgang her er ein viktig del av ein tur til området. Eit fenomen kjend som 'buddhalys' er også velkjend. Det førekjem eit par gonger kvar månad. Huangfjella har også fleire varme kjelder, dei fleste ved foten av 'Lillaskytoppen'. Vatnet i dei er rundt 42 °C året rundt, Dei varme kjeldene har ein høg konsentrasjon av karbonat. Det blir sagt at dei kan hjelpa mot hud-, ledd- og nerveplager.
Historie
Under Qin-dynastiet var fjella kjende som Yishan (Yi-fjella). I år 747 blei namnet endra til Huangshan (Huang- eller 'Dei gule fjella') gjennom eit keisaredikt. Ein reknar som regle med at namnet blei gjeve til ære for Huang Di eller Den gule keisaren, ein sogeomspunnen kinesisk herskar og den mytologiske stamfaren til hanfolka. Ei soge fortel at det var frå Huangfjella at Den gule keisaren drog opp til himmelen. Den første bruke av namnet «Huangshan» blir ofte tillagd diktaren Li Bai. Medan Huangfjella hadde vore relativt vanskeleg tilgjengelege og lite kjende tidlegare, verker det som om området fekk meir merksemd frå tida rundt namneskiftet. Frå denne tida kom fleire vitjande til området og det blei bygd mange tempel her.
I Huangfjella finst ei rekkje steintrapper som er skorne inn i fjellsidene. I heile området finst det over 60 000 slike trappetrinn. Det er ikkje kjend kva tid ein byrja laga desse trappene, men dei skal vera over 1 500 år gamle.
I 1982 blei Huangshan erklært eit område av scenisk og historiske interesse av Statsrådet i Kina. Det blei utropt til verdsarv av UNESCO i 1990 for landskapet sitt og rolla si som habitat for sjeldne og truga artar.
Kulturell inspirasjon
Mykje av omdømet til Huangfjella stammar frå tydinga dei har hatt i kinesisk kunst og litteratur. I tillegg til å inspirera diktarar som Li Bai har Huangfjella og landskapet der ofte vore motiv i dikt og kunstverk, særleg tusjmåleri og meir nyleg i fotografi. Frå Tang-dynastiet til enden av Qing-dynastiet blei det skrive over 20 000 dikt om fjella, og ein kunstnarskule fekk namn etter dei.
Ein finn også fjella i moderne kunst. James Cameron, regissøren av filmen Avatar frå 2009, nemnde Huangfjella som inspirasjon for utforminga av den utanomjordiske verda han skildra i filmen. Den kinesiske animasjonsseriene Stitch & Ai, ei avleiing av Disney-serien Lilo & Stitch, går føre seg i Huangfjella.
Vitskap
Det rike mangfaldet i dyre- og plantelivet her har gjort området interessant for forskarar. Tidleg på 1900-talet utførte kinesiske og utanlandske forskarar fleire studiar av geologien og floraen her. Seint på 1900-talet utførte ei gruppe forskarar feltarbeid for å studera tibetmakak, ein lokal apeart.
Turisme
Muangfjella er eit viktig turistmål i Kina. Minst 140 av rundt 400 kjende sceniske attraksjonar er tilrettelagde for turistar. Byen Huangshan endra namn frå Tunxi i 1987 for å auka turisme hit. I 2007 hadde området over 1,5 millionar turistar. Foten av fjella har jernbane- og flysamband til storbyen Shanghai, og ein kan også nå han frå andre byar som Hangzhou og Wuhu.
I 1990 fanst det over 50 km med gangstiar som gav vitjande åtgang til sceniske område og lokale arbeidarar til fasilitetane. I dag finst det også taubanar som fører turistar rett frå foten av fjella til ein av toppane. I heile området finst det hotell og herberge der vitjande kan overnatta. Det er vanleg å gå opp på fjella ein dag, overnatta der for å sjå den vidgjetne soloppgangen, og så gå ned via ei anna rute.
Området er klassifisert som eit AAAAA scenisk område av det nasjonale turismestyret i Kina.
Hotell, restaurantar og andre fasilitetar på fjelltoppane får tilførsle av varer av berarar til fots som heng børene sine på lange stavar balansert over skuldrene eller ryggane sine.
Klima
Huangshan har eit fuktig kontinentalklima (Köppen-klassifisering Dfb). Høgda til området gjer det kaldare og fuktigare enn resten av Anhui.
Fylkesveg 410 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 410 i Møre og Romsdal går mellom Skytterhuset og Sørnesje i Molde kommune. Vegen er 3,4 km lang.
Oluf Gabriel Lund
Oluf Gabriel Lund  var ein norsk hærmann frå Kristiania.
Lund var son til ein butikkeksepeditør i hovudstaden. Sjølv valde han ein militær leveveg, var offiser frå 1894 og tok eksamen ved Krigsskulen i 1897. Han gjorde teneste i generalstaben, og underviste i perioden 1910-17 i topografi ved Krigsskulen. I 1929 vart han forfremja til oberst, og samstundes utnemnd til sjef for Infanteri Regiment 10. Frå 1937 var han krigskommissær i krigskommissariatet for Vestlandet. I 1940 vart han dømd til døden av den tyske okkupasjonsmakta, ein dom som vart omgjort til fem års straffarbeid. Lund var sett fri i 1943.
I 1945 gav han ut boka Dødsdømt.
Musikkgruppa GTR
GTR var eit rockeband starta i 1985 av tidlegare gitarist i Yes og Asia Steve Howe og tidlegare Genesis-gitarist Steve Hackett. I staden for progressiv rock som dei to gitaristane hadde spelt med sine tidlegare band, spelte GTR ein meir Adult-oriented rock-stil. Bandet var kortvarig og varte berre to år og eitt album. Hackett har sidan vore sterkt kritisk til prosjektet, men har ikkje snakka negativt om dei andre musikarane som var involvert.
Enoch Sontonga
Enoch Mankayi Sontonga var ein sørafrikansk lærr som komponerte «Nkosi Sikelel' iAfrika» ('Gud signe Afrika'), som siden 1994 har vore nasjonalsong i Sør-Afrika. Som «Mungu ibariki Afrika» er han også nasjonalsong i Tanzania og som «Stand and Sing of Zambia, Proud and Free» i Zambia. Songen var ein utbreidd opprørssong i Sør-Afrika, Zimbabwe og Namibia i tida med kvit fåmannsstyre. Han var den offisielle songen til ANC frå 1925.
Musikkgruppa GTR
Bandnamnet kom frå ei forkorting av «gitar» slik det står skrive i mange studio på miksepulten.
Enoch Sontonga
Sontonga var xhosa og vart fødd i Sointinga i Uitenhage i Kapp-provinsen. Han utdanna seg som lærar ved Lovedale Institution. Deretter var han lærar og korliar ved den metodistiske misjonsskulen i Nancefield nær Johannesburg i åtte år.
Musikkgruppa GTR
Kjelder
Yes
Enoch Sontonga
Sontinga skreiv første verset og omkvedet til «Nkosi Sikelel' Afrika» i 1897, opphavleg som ein skulesong. Den første offentlege framføringa av songen fann stad i 1899. Seinare skreiv Samuel Mqhayi endå sju vers.
Enoch Sontonga døydde av ein mage-tarm-infeksjon.
24. september 1996 blei Sontonga si grav erklært som ein nansjonal minnestad. Eit gravminne blei avduka her av president Nelson Mandela. Ved same seremonien blei Sontonga tildelt South African Order of Meritorious Service (Gold) posthumt.
Lake Vyrnwy
Lake Vyrnwy (walisisk Llyn Efyrnwy) er eit landområde i Powys i Wales, omkring reservoaret Lake Vyrnwy. Det er ein steinbygd dam, bygd i 1880-åra, og den første i verda i sitt slag. Naturreservat og området kring vert styrt av Royal Society for the Protection of Birds (RSPB) og Severn Trent Water. Reservoaret vart bygd for å gje ferskvatn til Liverpool og Merseyside. Det sette botn av Vyrnwydalen og den vesle landsbyen Llanwddyn under vatn. I dag er området eit populært friluftsområde. Reservatet har status som nasjonalt naturreservat, Site of Special Scientific Interest, Special Protection Area og Special Area of Conservation.
Orange County i California
Orange County er eit fylke i sørdelen av den USA-amerikanske delstaten California. Fylket, som ligg langs Stillehavet, har ikring 3,2 millionar ibuarar. Flatevidda er 2 460 km², der om lag 410 km² er dekt av vatn.
Fylket vart grunnlagt i 1889. Fylkesadministrasjonen har sete i byen Santa Ana.
Changestwobowie
I tillegg til utvalde singlar frå tida etter 1976, kom albumet med fem songar frå tidlegare i karrieren til Bowie, som ikkje hadde vore på Changesonebowie, inkludert «Wild Is the Wind» frå Station to Station, som vart gjeven ut på singel for å marknadsføre albumet, i lag med ein nyfilma musikkvideo for songen. Albumet gjorde det ikkje like godt på salslistene som det første hadde gjort, og nådde 24. plassen på UK Album Chart og 68. plassen i USA.
RCA gav ut albumet på CD i 1984, men denne gjekk raskt trekt attende, i lag med andre album av Bowie, på grunn av ein konflikt mellom Bowie og RCA. Changestwobowie vart ikkje gjeve ut på ny då Rykodisc fekk rettane til å gje ut heile Bowie-katalogen på ny i 1990. Rykodisc sette i staden saman eit nytt samlealbum kalla Changesbowie, ei utvida utgåve av Changesonebowie.
Changestwobowie kom ut i si opphavlege form på Rhino, på vinyl, CD og på digitale format den 13. april 2018.
Innhald
Alle songar skrivne av David Bowie, utanom der andre er nemnde.
Geir Skeie
Geir Skeie er ein norsk meisterkokk. Under Bocuse d’Or Europa i Stavanger juli 2008 vart han europeisk meister og i januar 2009 vann han Bocuse d’Or.
Under NM i kokkekunst i 2003 vann han og fekk tittelen Årets kokk. I 2004 var han lagleiar for lærlingelaget som vann Noregscupen. Han arbeider no som kokk hos Mathuset Solvold i Sandefjord. Han har tidlegare mellom anna arbeidd hos Finnegårdsstuene i Bergen, Jans mat og vinhus i Stavanger, Solsiden i Oslo og på Skarsnuten hotell i Hemsedal.
Phoenix av Grand Funk Railroad
Phoenix er det sjette studioalbumet til Grand Funk Railroad, gjeve ut 15. september 1972 på Capitol Records. Det vart produsert av Grand Funk og er det første albumet deira som ikkje var produsert av Terry Knight. «Rock & Roll Soul» vart gjeven ut på singel og nådde 29. plassen på Billboard Hot 100 i 1972.
Lister
Album Singlar
Wallington Hall
Wallington Hall er eit herskapshus og parkområde som ligg rundt vest for Morpeth i Northumberland i England, i nærleiken av landsbyen Cambo. Det har hatt National Trust som eigar sidan 1942, etter at sir Charles Philips Trevelyan donerte heile eigeommen, inkludert gardar som tilhøyrde han, til organisasjonen. Dette var den fyrste donasjonen av dette slaget. Bygningen er verna som Grade I.
Historie
Eigedommen tilhøyrde familien Fenwick frå 1475 til sir John Fenwick, 3. baronett hadde økonomiske vanskar og valde å selja eigedommen til familien Blackett i 1688. Han selde delar av familieeigedommen og Wallington Hall til sir William Blackett for 4000 pund og ei årleg avgift på 2000 i året. Avgifta skulle betalast ut livet hans og det til kona hans, Mary Fenwick. Blackett var nøgd med salet ettersom han oppdaga bly i grunnen, og blei rik.
Den tidlegare bygningen, eit hall house, blei bygd opp att. Eit gammalt peel-tårn blei rive, men kjellarane frå tidlegmellomalderhuset står att. Huset blei i stor grad gjenbygd i palladisk stil for sir Walter Blackett av arkitekten Daniel Garret. Det kom i familien Trevelyan sitt eige i 1777.
Etter at Pauline Jermyn gifta seg med naturalisten sir Walter Calverley Trevelyan, byrja dei husa litterære og vitskaplege personar ved Wallington Hall. Staden blei eit kulturelt senter som mellom anna husa medlemmar av prerafaelittane. Sir Charles Philips Trevelyan arva eigedommen frå far sin, sir George Otto Trevelyan, i 1928. Han var eit leiande medlem av regjeringar frå Liberal og Labour. Charles var gift med «Molly», lady Mary Trevelyan.
Skildring
Huset ligg i eit åslendt parkområde på 100 acres (40 ha). Det omfattar ein skogkledd elvedal, dekorative vatn, grasplenar og ein nyleg restaurert innmura hage.
National Trust eig også landeigedommane rundt huset, og selte tidlegare mat frå desse gardane i ein gardsbutikk på staden. Denne butikken blei stengd i 2012.
Teaterladan
Teaterladan, offisielt Hedemora Gamla Theater, er eit teaterbygg i Hedemora i Dalarnas län i Sverige. Teateret blei oppført i 1820-åra, i tre etasjar. To av etasjane blei tidlegare nytta som lagerrom og det tredje som teater. Få teaterhus av denne typen står att i Sverige. Sidan 9. oktober 1964 er Teaterladan ein verna bygning.
Fylkesveg 410 (fleirtyding)
Fylkesveg 410 finst i fleire fylke i Noreg:
Teaterladan
Soge og bruk
Teaterhuset blei oppført mellom 1826 og 1829. Bygget er delt i tre etasjar, med teateret øvst og lagerrom i dei to nedre etasjane. Den fyrste framsyninga på teateret var eit teaterstykkje med ukjend tittel. Det blei framført av teatergruppa A. P. Bergmans Sällskap den 1. februar 1829. Saman med Gamla teatern i Eskilstuna er Hedemora Gamla Theater det einaste bevarte såkalte laduteateret i Sverige. Løa vert framleis nytta til teater og konsertar i sumarhalvåret. I løa ligg òg eit mindre teatermuseum. Ein del av utstillinga syner fram karrièren til skodespelaren August Lindberg.
Teateret hadde ei storheitstid mellom 1829 og 1888. I perioden 1888 til 1910 leigde Frelsesarméen huset. Etter det forfall huset, men i samband med byen Hedemora si 500-årsfeiring opna teateret på ny i 1946.
Notolepis
Notolepis er ei slekt i laksetobisfamilien.
Artar
Det finst to anerkjende artar i denne slekta:
Jean François de Bette
'''Jean François de Bette, 3. marki av Lede''' var ein belgisk militærkommandant i spansk teneste. Han var òg herre over lenet Lede i Flandern.
Han var fødd i Brussel, men tente Spania det meste av livet, mellom anna som general for Aragon og Mallorca. Den 31. mars 1703 vart han riddar av det gylne skinnet.
Han var òg statthaldar på Sicilia i den korte okkupasjonstida av øya.
Gurjevsk i Kemerovo oblast
Gurjevsk (russisk Гу́рьевск) er ein by i Kemerovo oblast i Russland med om lag 25 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 120 km sør for Kemerovo.
Jack Buckner
Jack Richard Buckner er ein britisk tidlegare mellom- og langdistanseløpar, fødd i Wells i Somerset. Han vart europameister på 5000 meter i 1986 og tok året etter VM-bronsen på same distansen.
Gurjevsk i Kemerovo oblast
Busetnaden vart grunnlagt i 1815 og han fekk bystatus i 1938.
Jack Buckner
Aktiv
Buckner sette personleg rekord på 1500 meter med 3.35,2 ved DN-galan i Stockholm 1. juni 1986. Med landsmenn som Sebastian Coe, Steve Cram og rutinerte Steve Ovett, alle saman i verdstoppen på distansen, valde Buckner å satse på 5 000 meter som sin distanse. Allereie under samveldeleikane i Edinburgh sist i juli månad vart han andremann på halvmila på tida 13,25,8, klart slått i spurten av nemnde Ovett. Ein månad seinare sprang Buckner sitt livs løp då han, etter ei glitrande spurtrunde vann gullmedaljen i europameisterskapen 1986 på tida 13.10,1, ei tid han aldri sidan makta forbetre.
Under verdsmeisterskapen i Roma i 1987 vann Buckner bronsen på 5 000 meter, like bak portugisiske Domingos Castro, ingen av dei to klarte å fylgje temposterke Saïd Aouita frå Marokko på oppløpet. Etter 1988 var Buckner plaga med skade. Han deltok i Sommar-OL 1992 der eit fall i forsøksløpet hindra han å nå finalen.
Verdscupen i alpine greiner 2016/Menn
Verdscupen i alpine greiner for menn i 2016-sesongen tok til 25. oktober 2015 i Sölden i Austerrike og vart avslutta 20. mars 2016 i St. Moritz i Sveits. Turneringa omfatta 44 individuelle tevlingar og ei tevling for lag. Tevlingane fordelte seg på 10 slalåmrenn, 10 storslalåmrenn, 8 super-g-renn, 11 utforrenn og 3 superkombinasjonstevlingar og 2 parallellrenn. Ei lagtevling for menn/kvinner fann også stad.
Jemen-konflikten frå 2011
Jemen-konflikten byrja med revolusjonen i 2011-2012 mot president Ali Abdullah Saleh, som då hadde vore leiar for Jemen i over tre tiår (33 år). Saleh gjekk av tidleg i 2012 etter forhandlingar mellom styresmaktene og opprørsgrupper, og visepresidenten Abdrabbuh Mansur Hadi tok over. Hadi hadde vanskar med å sameina det spenningsfylte politiske landskapet i landet og kjempa mot trugsmål frå både Al-Qaeda på den arabiske halvøya og militante houthiar som lenge hadde ført opprør nord i landet. I 2014 gjekk houthikrigarar inn i hovudstaden Sana og tvinga Hadi til å forhandla fram ei «sameint regjering» med andre politiske faksjonar. Opprørarane fortsette å pressa dei svekka styresmaktene fram til Hadi gjekk av saman med ministrane sine i januar 2015. Då var presidentpalasset og residensen hans allereie under åtak frå opprørarane. Hadi gjekk av 21. januar 2015, og tre dagar seinare vart president-palasset erobra av Houthi-militsen. Revolusjonskomiteen (اللجنة الثورية) leia av Mohammed Ali al-Houthi erklærte sin kontroll over statsapparatet 6. februar 2015.
Hadi flykta til Aden, der han hevda at han framleis var Jemen si legitime president, og proklamerte Aden som den mellombels hovudstaden. BBC melde 27. mars 2015 at Hadi hadde flykta frå opprørsstyrkar i byen Aden, og hadde kome til Saudi-Arabia sin hovudstad, samstundes som saudiske styresmakter byrja luftåtak mot Jemen. Sidan 2017 har separatistorganisasjonen Det sørlege overgangsrådet (al-Majlis al-Intiqālī l-Janūbiyy), også kjempa mot Hadi-regjeringa.
Borgarkrig (frå 2015)
Houti-militsen tok over hovudstaden Sana'a, og der skipa militsen ei ny regjering. Hadi trekte seg tilbake til Aden saman med støttespelarar den 21. februar 2015.
Hadi proklamerte den 21. mars 2015 Aden som den mellombels hovudstaden, og at dette skulle vara så lenge Sana var under kontroll av houthiar. Slaget om Aden byrja den 25. mars.
Intervensjon frå utanlandske militærstyrkar byrja då Den arabiske ligaen, leia av saudiarabiske styresmakter, starta bombing frå lufta den 26. mars 2015 og mobiliserte ein koalisjon av væpna styrkar i regionen for ei mogleg invasjon av Jemen.
Slaget om Aden vart vunne den 22. juli 2015 av ein koalisjon leia av Hadi-regjeringa.
«Det sørlege overgangsrådet» erobra Aden i nokre veker i august 2019, før Hadi-regjeringa igjen hadde makta i byen.
Hadi-regjeringa hadde hovudkvarter i Aden (28. august 2019). Styrkane til Hadi-regjeringa trekte seg ut av Aden 31. august 2019. Aden er kontrollert av Houthi-styrkane (september 2019).
Den militære intervensjonen leia av Saudi-Arabia
Tal på drepne saudiarabiske soldatar er 1.000 –3.000.
Nord-Iran
Nord-Iran er ein region i Iran som omfattar den sørlege kysten av Kaspihavet med provinsane Gilan, Mazandaran og Golestan.
Dei store provinsane Gilan og Mazandaran er dekte av tette skogar, snøkledde fjell og ei kystlinje. Store byar i regionen er Amol, Bâbol, Anzali, Rasht, Câlus, Sâri og Qaem Shahr. He rer òg mange landsbyar populære blant reisande, som Massulé.
Nord-Iran var ein trendy stad i Pahlevi-tida, særleg blant utanlandske turistar. Det var ein luksuriøs stad med moderne fritidsanlegg og god turistinfrastruktur. I dag er det stort sett iranske turistar som vitjar området.
Reidar T. Larsen
Reidar Toralf Larsen var ein norsk journalist og politikar, fødd og død på Lillehammer. Han var formann i Norges Kommunistiske Parti i tida 1965-75 og var stortingsrepresentant frå Hedmark 1973-77.
Liv og gjerning
Etter eit år som journalist i Dagningen, var Larsen redaktør for Norges Kommunistiske Ungdomsforbund sitt blad Unge Viljer i 1946-47, og seinare for NKU-avisa Avant-Garden i 1948 og 1951-53. I 1949 vart han vald til formann i NKU, etter den interne maktkampen i NKP som enda med at Peder Furubotn og hans meiningsfellar vart utvist frå partiet. I 1953 tok Larsen til som redaksjonssekretær i partiavisa Friheten, der han var redaktør 1959–65.
Larsen var formann for NKP frå 1965 til 1975. Han deltok i den politiske alliansen Sosialistisk Valforbund, som vart danna i forkant av stortingsvalet i 1973. Larsen vart i 1973 vald inn på Stortinget frå Hedmark for Sosialistisk Valforbund. På Tinget var han medlem av industrikomiteen og av valkomiteen. Han var parlamentarisk leiar for Sosialistisk Valforbund i 1976/77-sesjonen. Larsen er den siste medlem av Norges Kommunistiske Parti som har hatt sete på Stortinget.
Larsen var informasjonsleiar hos Forbrukarombodet frå 1978 til han i 1987 vart leiar av Forbrukarkontoret i Østfold, ei stilling han hadde til 1991. Han var styremedlem i Østfold Naturvern 1989–91 og nestleiar i Østfold Nei til EU 1990–94. I 1999 melde han seg ut av Sosialistisk Venstreparti i protest mot at SV støtta NATO si krigføring i Jugoslavia og bombinga av Serbia.
I 1980 og 1984 gav han ut to minnebøker; Styrt fra Moskva, om tida 1960-80, og I gode og onde dager, om åra frå eigen fødsel til 1960.
Henderson Island i Antarktis
Henderson Island er ei isdekt øy som ligg 14 km søraust for Masson Island i Shackleton isbrem. Ho er 14 km lang og 240 meter over havet. Henderson Island vart oppdaga i august 1912 av det vestlege arbeidslaget i Australian Antarctic Expedition under Sir Douglas Mawson og vart namngjeven av han etter professor G. C. Henderson i Adelaide, eit medlem av Australian Antarctic Expedition rådgjevande komite.
Waterfall av Sopho Gelovani og Nodiko Tatishvili
«Waterfall» (engelsk for Foss) er det georgiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Sopho Gelovani og Nodiko Tatishvili. Songen er skriven av Thomas G:son og Erik Bernholm.
Thomas G:son vart vald ut av Sakartvelos sazogadoebrivi mauts'q'ebeli (SSM) til å skrive det georgiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013. Songen «Waterfall» vart presentert på fjernsynsprogrammet Our Morning og vil verte framført av Sopho Gelovani og Nodiko Tatishvili. Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige var direktekvalifiserte til finalen måtte kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Georgia vart tildelt ein plass i den andre semifinalen 16. mai 2013 i Malmö Arena.
Songen starta som nummer 15, etter Albania med «Identitet» av Adrian Lulgjuraj og Bledar Sejko og før Sveits med «You and Me» av Takasa.
Olav Thon
I ung alder reiste Olav Thon til Newcastle for å lære seg engelsk, og han var seinare ei tid i Sveits, der han gjorde forretningar i import og eksport. Deretter tok han til å kjøpe faste eigedomar i Noreg med stor økonomisk suksess, verksemda voks snøgt og vart børsnotert.
Run Through the Jungle
«Run Through the Jungle» er ein song frå 1970 av det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival. Songen vart skriven av frontmannen John Fogerty og gjeven ut på albumet deira Cosmo's Factory i 1970.
Historie
Tittelen på songen, teksten og at han kom ut i 1970, i tillegg til at Creedence hadde songar som antikrigssongen «Fortunate Son», har fått mange til å meine at songen omhandlar Vietnamkrigen. I følgje Fogerty sjølv stemmer ikkje dette. I eit intervju i 1993 med Los Angeles Times sa han
Songen opnar og avsluttar med jungellydar, skapt av bassisten Stu Cook ved hjelp av «gitar og piano spelt av baklengs». Dleen på munnspel vart spelt av John Fogerty. Songen var òg favoritt CCR-songen til Tom Fogerty: «Favorittsongen min med Creedence var 'Run Through the Jungle'... Det er som ein liten film med alle lydeffektane. Han skiftar aldri tone, men held interessa di heile vegen. Det er som ein musikalsk draum. Han endrar ikkje tone, men gjev deg ein illusjon om dette.»
Europacupen i fotball 1978
Europacupen 1978 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til 14. september 1977. Etter to cuprundar i september-november, vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars-april 1978.
Vinnarlaget Liverpool fekk walkover i fyrste runde og slo deretter ut Dynamo Dresden, Benfica frå Lisboa og i semifinalane Borussia Mönchengladbach, forrige års finalemotstandar. På si side sende Club Brugge finske Kuopion PS, Panathinaikos frå Athen, Atlético Madrid og Juventus frå Torino ut av turneringa.
Fylkesveg 406 (fleirtyding)
Fylkesveg 406 finst i fleire fylke i Noreg:
Europacupen i fotball 1978
Finalen
I overkant av 92 000 tilskodarar såg finalen på Wembley stadion i London 10. mai 1978. Kampens einaste mål kom etter 64 minuttars spel, då Kenny Dalglish vart spelt fri i straffefeltet og kippa ballen over Brugge-målvakta frå skrått, kort hald.
Run Through the Jungle
Historie
Songen har vorte spelt inn av The Gun Club, Bruce Springsteen, Georgia Satellites, 8 Eyed Spy, Killdozer, Link Wray, The Cramps og Los Lobos.
Kontrovers
Songen var sidan ein del av ein kontrovers då Saul Zaentz, sjef for plateselskapet til CCR, Fantasy Records, som eigde rettane til musikken til Creedence Clearwater Revival, saksøkte John Fogerty fordi han meinte Fogerty-songen «The Old Man Down the Road» frå 1984 likna for mykje på «Run Through the Jungle». Zaentz vann fram med nokre av klagane sine mot Fogerty, men tapte saka om rettane. Dommaren meinte at ein artist ikkje kan plagiere seg sjølv. Etter å ha vunne saka saksøkte Fogerty Zaentz for kostnadane han hadde hatt med forsvare seg i retten. Fogerty vann denne saka.
I andre media
«Run Through the Jungle» er nytta i følgjande filmar: Rude Awakening (1989), Air America (1990), Rudy (1993), Forrest Gump (1994) The Big Lebowski (1998), Radiofreccia (1998), Tropic Thunder (2008) og TV-filmen To Heal a Nation. Han er òg nytta i fjernsynsseriane Supernatural, Entourage og Skins (2010).
Songen er spelbar i videospelserien Rock Band.
Europacupen i fotball 1978
Finalen
Club Brugge mønstra fylgjande mannskap: Birger Jensen, Fons Bastijns (kaptein), Eduard Krieger, Georges Leekens, Gino Maes, Julien Cools, Dany Decubber, René Vandereycken, Jan Simeon, Lajos Kü og Jan Sørensen. Dirk Sanders kom inn i staden for Kü i det 60. minutt og Jos Volders for Maes i det 80. minutt.
Charles Corver frå Nederland var finaledommar.
Kongedømet Ungarn (1538–1867)
Kongeriket Ungarn var ein del av krongodset til Huset Habsburg mellom 1526 og 1867. Riket låg utanfor Det tysk-romerske riket, og var formelt en del av keisarriket Austerrike. Etter slaget ved Mohács blei landet delt mellom Austerrike og Det osmanske riket, og dei osmansk-habsburgske krigane tok til. Etter freden i Karlowitz avstod osmanane resten av Ungarn til Asterrike.
Fylkesveg 406 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 406 i Møre og Romsdal går mellom Kleive og Røvika i Molde kommune. Vegen er 23,1 km lang.
Geitetårn
Geitetårn er ein dekorativ bygning i fleire etasjar som geiter kan klatra og opphalda seg i. Eit tidleg slikt tårn blei bygt i i Portugal på 1800-talet, der det fyrste geitetårnet ein kjenner blei bygd ved vingarden Aveleda i regionen Vinho Verde. Sidan 1981 er det reist tilsvarande tårn fleire stader i verda, i Sør-Afrika, Noreg, USA, Storbritannia og Argentina. Tre av desse er også på vingardar. Tårna har typisk klatreramper i ein spiral på utsida. Dei blir ofte landemerke og turistattraksjonar.
Historie
Det fyrste geitetårnet bygd i Portugal på 1800-talet var inspirert av dekorative hagebygningar (engelsk folly). Det var kjent som Torre das Cabras (Tårnet til geitene), og blei bygt av Fernando Guedes da Silva da Fonseca (1871–1946) på Aveleda nær Penafiel. Dette er ein av dei eldste vingardane i den portugisiske Vinho Verde-regione. Tårnet er bygd i stein og har tre etasjar med ei høgrevendt rampe (oppover mot klokka) av tre. Det er eit av fleire dekorative byggverk på eigedommen, som har gjeve namn til vinmerket deira Follies. I tillegg til Torre das Cabras huser garden Vindauget i manuelino-stil, Tehuset, Fire systrer-fontenen og Vakthuset, og bygningane er representerte på vinetikettane til garden.
Francisco Guedes Almeida, eit 13. generasjons medlem av vingardeigarefamilien Guedes, har skildra geitetårnet og dei andre byggverka på eigedommen som «artistiske dagdraumar utan noka funksjonell forklaring» bygt av ulike forfedrar. Ein av dei «tykte ikkje at geiter høyrde til på slettene [...] så dei bygde geitetårnet slik at dei kunne ha eit fjell.»" Tårnet blir brukt av ein flokk av 750 saanengeiter, ein type sveitsiske fjellgeiter. Det er to etasjar høgt og er bygd av murstein. Det har eit bratt metalltak og ei spiralforma trerampe på utsida. Tårnet er ein turistattraksjon i Cape Winelands-området.
Seinare døme
Den sørafrikanske vingarden Fairview bygde sitt geitetårn i 1981, etter at sonen til eigaren der vitja Aveleda og såg tårnet der. Tårnet blir brukt av ein flokk av 750 saanengeiter, ein type sveitsiske fjellgeiter. Det er to etasjar høgt og er bygt av murstein. Det har eit bratt metalltak og ei spiralforma trerampe på utsida. Tårnet er ein turistattraksjon i Cape Winelands-området.
Vingarden bruker bilde av tårnet og av geiter på merke og namn, og lagar ein vin med namnet «Goats do Roam», eit ordspel på Côtes du Rhône, og ein kalla «Goat Roti» som speler på Côte Rôtie. Namna blei oppfatta som ein negativ kommentar til omgrepet terroir, som held at unike miljøfaktorar påverker landbruksprodukt som vindruer slik at ein ikkje kan kalla to vinar laga av same druer som har vokse i ulike jordsmonn med same namn. I 2004 skreiv bladet Decanter at namnet hadde irritert det franske terroir-tilsynet som var redde for at ein del amerikanarar ikkje ville kunne skilja mellom vinane.
Kingdom Come
Kingdom Come er debutalbumet til det amerikanske rockebandet Sir Lord Baltimore – utgjeve for fyrste gong i desember 1970, gjennom Mercury Records. Innspelinga gjekk føre seg om hausten same år. Den seinare populariteten resulterte at Kingdom Come vart reutgjeve i 1994, 2003 og 2007. Samleplata Kingdom Come/Sir Lord Baltimore inneheld storparten av songane åt Kingdom Come. Reutgjevnadane kom ut på ulike plateselskap.