cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mirror Man av Captain Beefheart
Musikk og tekst
Opningssporet, «Tarotplane», har henta tittelen frå Robert Johnson-songen «Terraplane Blues», som handla om ein populær bil i 1930-åra. Gjennom den nitten minuttar lange «Tarotplane» siterer Van Vliet linjer frå Johnson-songen, i tillegg til andre bluessongar, som Blind Willie Johnson sin «You're Gonna Need Somebody on Your Bond», Son House sin «Grinning in Your Face» og Willie Dixon sin «Wang Dang Doodle». Songen er bygd kring eit enkelt to akkordars bluesriff. Van Vliet spelar mellom anna eit indisk treblåseinstrument kalla shehnai, som han visstnok fekk av Ornette Coleman, og som han spelar i ein annan toneart enn resten av bandet.
På side ein finn ein òg den åtte minuttar lange «Kandy Korn», den andre Magic Band-songen som omhandlar godteri, etter «Abba Zaba» på Safe as Milk. Ein annan, kortare versjon av denne songen finst som avslutningsspor på Strictly Personal, der produksjonen gravlegg dei seinare delane av songen under ei rekkje baklengs cymbalar. Her har ikkje sporet dei kontroversielle produksjonseffektane til Krasnow.
Den andre, lange bluesjammen er «25th Century Quaker», med surrealistisk tekst som passa inn med den psykedeliske stemninga på denne tida. Teksten nemner «blue cheese faces» og «eyes that flutter like a wide-open shutter.» Då songen vart spelt inn hadde bandet byrja å gå med svarte kveker-frakkar på scenen, og byrja å halde konsertar under namnet The 25th Century Quakers.
Albumet avsluttar med det 15 minuttar lange tittelsporet. Ei melding i AllMusic omtalar «Mirror Man» som «eit av dei viktigaste spora i heile karrieren til Beefheart. Kanskje den mest fengande melodien Beefheart nokon gong skreiv, med ein nesten funky, hoftesvingande groove.» Trommeslagaren John French sa «Dette er innspelinga der eg sidan vart fortalt at nokon hadde putta LSD i teen min. Det må ha vore små mengder, for eg kjende meg ikkje langt i frå røyndomen.» Som «Kandy Korn» vart sporet spelt inn på ny for Strictly Personal, der han har namnet «Son of Mirror Man – Mere Man».
Mottaking
Ei seinare melding for Rolling Stone av Lester Bangs opnar med å omtale Beefheart som «eit av fire-fem ukvalifiserte geni som dukka opp frå drivhusa av amerikansk musikk i 60-åra» og sa vidare: «Ingen av dei byggjer seg opp i intensitet eller slutta på ein annan stad enn der dei byrja, og kan kanskje vere utåleleg for nokon som alt er litt sett ut av musikken til Beefheart.» Mike Barnes meinte at lengda på spora dels er rettferdiggjort av at andre band òg laga lange bluesjammar på denne tida, som den nitten minuttar lange «Revelation» på Love-albumet Da Capo (1966), eller den elleve minuttar lange «Alligator» frå Grateful Dead-albumet Anthem of the Sun (1968).
Albumet nådde 49. plassen på den britiske albumlista, men som alle Magic Band-albuma, gjekk det ikkje inn på topp 100 i USA.
The Mirror Man Sessions
I 1999 gav Buddha Records ut albumet på ny med tittelen The Mirror Man Sessions, og med ei utvida sporliste og eit hefte på 12 sider som forklarer historia kring innspelinga. Dei ekstra spora er henta frå den same innspelinga, og gjev derfor eit innhald som er nærmare det originale konseptet til Brown Wrapper. Andre spor frå desse innspelingane er òg blitt gjevne ut som bonusspor på 1999-utgåva av Safe as Milk.
Reese Hoffa
Michael Reese Hoffa er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Evans i delstaten Georgia som tevlar i kulestøyt. Han vart verdsmester i øvinga i 2007 i Osaka og fekk bronsemedaljen under sommarleikane 2012 i London. Hoffa sin personlege rekord er 22,43 m, oppnådd i 2007.
Charles Wheatstone
Sir Charles Wheatstone var ein britisk fysikar.
Han vart professor ved King's College i London i 1834. Han utførte målingar av tidsforløpet av elektriske utladingar ved hjelp av roterande spegel, og gjorde fleire tekniske oppfinningar. Mest kjend er Wheatstones bru for måling av elektrisk resistans. Han konstruerte òg ein maskin for kryptografi, eit stereoskop, elektriske registreringsapparat for meteorologiske instrument og concertinaen, ein type trekkspel. Saman med W. F. Cooke tok han i 1837 ut patent for elektrisk telegraf og konstruerte 1858 ein hurtigtelegraf med holband. Wheatstone reknast som den praktiske grunnleggjaren av moderne telegrafi.
Ar Rawuk
Ar Rawuk er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Gallneukirchen
Gallneukirchen er ein by og ein kommune i distriktet Urfahr-Umgebung i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 5,19 km² og i kring 6 200 ibuarar. Byen ligg 336 meter over havet, ei 9-10 kilometer nordaust om Linz.
Tsjesjinovo-Oblesjevo
Tsjesjinovo-Oblesjevo (makedonsk Чешиново-Облешево) er ein kommune i regionen Aust i Nord-Makedonia. Den noverande kommunen vart oppretta i 2004 ved at ein slo saman dei to tidlegare kommunane Tsjesjinovo og Oblesjevo.
Kommunen har eit areal på 132,2 km2 og hadde 5 471 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.
I 2002 hadde kommunen 7 490 innbyggjarar. Dei største busetnadene i kommunen var:
Normanna Reef
Normanna Reef er eit rev som ligg nær midten av det sørlege innløpet til The Sound i Melchior Islands i Antarktiske Arkipel. Namnet finst på eit kart basert på ei landmåling i 1927 av mannskap på Discovery Investigations, men namnet kan ha vore i bruk tidlegare. Namnet kjem truleg frå Normanna Whaling Co. frå Sandefjord i Noreg, eller etter eit av skipa som arbeidde i området.
Fylkesveg 6578
Fylkesveg 6578 går mellom Moum og Forset i Melhus kommune. Vegen er 14,2 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 672 i Sør-Trøndelag.
Kafr Kanna
Kafr Kanna (arabisk كفر كنا, Kafr Kanā; hebraisk כַּפְר כַּנָּא) er ein arabisk by i Tur'andalen i Galilea, ein del av Nord distrikt i Israel. Han er knytt til landsbyen Kana i Det nye testamentet der Jesus gjorde vatn om til vin. Han hadde eit folketal på 21 967 i 2017.
Antikken
Busetnaden Kana var nemnt i Amarnabreva og var kjend i tida då den romersk-jødiske historikaren Josefus levde.
I utkanten av den moderne byen ligg grava til ein av dei jødiske vismennene, rabbinaren Simeon ben Gamliel, nasi (prins) av Sanhedrin, som vart leiar for Det øvste rådet i 50 evt. Grava hans har vore ein viktig, jødisk pilegrimsstad i hundrevis av år.
Mellomalderen
Nasir-i-Khusraw vitja landsbyen i 1047 og skildra staden i dagboka si: "Lenger sør [for Kafar Kannah] ligg ein ås, og på toppen har dei bygd eit fint kloster. Det har ein mektig port, og ggrava til profeten Yunis (Jona) [...] innafor. Nær porten til klosteret ligg ein brunn, og vatnet der er søtt og godt. [...]"
Kafr Kanna vart erobra av krossfararar i 1099. I denne tida skreiv Ali frå Herat at ein kunne sjå makamen til Jona, og grava til sonen, i Kafr Kanna. Dette vart òg nemnt av Yaqut al-Hamawi, men han omtalta grava som far til Jona. I august 1254 selde Julian, herskaren i Sidon, landsbyen til Maltesarordenen.
Kring 1300 vart Kafr Kanna skildra som ein stor landsby, der høvdingar for forskjellige stammer budde. Hovudstamma vart kalla Kais al-Hamra («Kais den raude») I følgje krønikaren Al-Dimashqi, høyrte distriktet Buttauf, kalla «den drukna enga», til landsbyen. Al-Dimashqi skreiv vidare at vatnet i dei kringliggande åsane rann inn i området og skapte flaum, og så snart landområdet tørka opp vart det sådd korn.
Osmansk tid
Under Det osmanske riket blømde landsbyen på 1500-talet, sidan han låg langs handelsruta mellom Egypt og Syria. I 1596 vart det registrert 475 muslimske hushaldningar og 96 jødiske hushaldningar, og han var då den sjette mest folkerike busetnaden i Palestina på den tida.
Britisk og israelsk styre
I folketeljinga i 1922, utført av Dei britiske mandatstyresmaktene, hadde Kufr Kenna eit folketal på 1 175; 672 muslimar og 503 kristne.
Under den arabisk-israelske krigen i 1948 vart Kfar Kanna erobra av Israel under Operasjon Dekel (15–18. juli 1948). Han vart verande i unntakstilstand til 1966.
I 1968 fekk Kafr Kanna status som lokal kommune i Israel.
Den 30. mars 1976 var ein innbyggjar i Kafr Kanna, Muhammad Yusuf Taha, ein av seks som vart drepne av det israelske forsvaret under Land Day-demonstrasjonane.
Folkesetnad
Innbyggjarane i Kafr Kanna er arabiske israelarar. I 2014 utgjorde kristne rundt 11 % av folkesetnaden. Som i mange andre blanda muslimske og kristne byar i området, bur kristne som regel i eldre delar av byen. Kafr Kanna har to gamle bykjernar, der kristne hovudsakleg bur i den eldste og muslimar hovudsakleg i den noko yngre kjernen.
Religiøs tyding
Byen er blitt identifisert av kristne som Kana, staden der Jesus utførte vinunderet ved bryllaupet i Kana (Joh. 2:1–12). Kana er også omtalt som heimstaden til apostelen Bartholomeus, som Natanael av Kana, i Joh 21:2.
Ifølgje Catholic Encyclopedia frå 1914 går identifiseringa Kafr Kanna som Kana tilbake til minst 700-talet, og pilegrimar kunne vitja staden for å minnast vinunderet. Frå 1100-talet blei det vanlegare å plassera Kana i dagens Khirbet Kana, som ligg rundt 8,5 km nordvest for Kafr Kanna. På 1300-talet blei den tradisjonelle tolkinga av Kafr Kanna som Kana sterkare att, og varte ved til moderne tid.
Sport
Maccabi Kafr Kanna spelar i dag i Liga Artzit, det tredje liganivået i israelsk fotball.
Hjørdis
Hjørdis er eit kvinnenamn, av norrønt Hjǫrdís, samansett av hjǫrr, 'sverd' og dís, 'gudinne'.
Hjørdis har norsk namnedag den 14. februar.
Mehrestan fylke
Mehrestan fylke (persisk شهرستان مهرستان, tidlegare kalla Zaboli fylke (persisk شهرستان زابلی) er eit fylke i Sistan og Balutsjistan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Zaboli. Det vart utskild frå Saravan fylke i 2007. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 43 749. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Ashar-distriktet. Fylket har éin by: Zaboli. I 2011 vart namnet på fylket endra til Mehrestan.
Richard Ivar Buch
Richard Ivar Buch var ordførar i Farsund kommune frå 2011 til 2015. Han representerte Høgre.
Gjerpen kyrkje
Gjerpen kyrkje er ei krosskyrkje i Skien kommune i Vestfold og Telemark.
We Didn't Start the Fire
«We Didn't Start the Fire» er ein song av Billy Joel frå albumet Storm Front i 1989. Songen vart gjeve ut som den første singelen frå albumet og nådde toppen av singellista i USA. Teksten består av korte, allusjonar til meir enn 100 store hendingar mellom januar 1949 (fødeåret til Joel) og 1989.
Gjerpen kyrkje
Det er kyrkjegard attmed kyrkja og på vestsida av Siljanvegen. Det finst òg eit gravkapell.
We Didn't Start the Fire
Historie
Joel fekk ideen til songen då han akkurat hadde runda 40 år. Han var i platestudio og møtte venen Sean Lennon, som nettopp hadde blitt 21 og sa «Det er ei frykteleg tid å bli 21 på!» Joel svarte «Ja, eg hugsar då eg var 21 -- eg tenkte det var ei frykteleg tid og me hadde Vietnam, narkotikaproblem og borgarrettsproblem og alt verka fælt.» Lennon svarte «Ja, ja, ja, men det var annleis for deg. Du var eit barn av 50-åra og alle veit at ingenting skjedde i 50-åra.» Joel svarte, «Vent no litt, har du ikkje høyrt om Koreakrigen eller Suezkrisa?» Joel sa seinare at desse overskriftene danna grunnlaget for songen.
Joel har sagt: «Eg er galen etter historie. Eg sluker bøker. Ein gong ønskte eg å bli historielærar». I følgje mora var han ein bokorm frå han var sju år gammal. I motsetnad til dei fleste songane av Joel, vart teksten skriven før melodien, noko som er opphavet til den noko uvanlege stilen til songen. Songen vart ein enorm salssuksess og den tredje singelen hans som nådde toppen av Billboard-lista. Han vart nominert til Grammyprisen for årets innspeling.
"Eg hadde runda 40. Det var 1989 og eg sa «Ok, kva har skjedd i livet mitt?» Eg skreiv ned året 1949. Ok, Harry Truman var president. Popsongaren på den tida var Doris Day. Kina vart kommunistisk. Ein annan popsongar var Johnnie Ray. Stort Broadway-show, South Pacific. Journalist, Walter Winchell. Idrettsperson, Joe DiMaggio. Så gjekk eg til 1950 [...]. Det er ein av dei verste melodiane eg har skrive nokon gong, men eg likte teksten."
Joel har blanda kjensler for songen. «Han er eit mareritt å spele live, for om eg bommar på eitt ord, så sporar det av». Han har òg kalla han ein «novelty song» som ikkje «eigentleg definerer meg så godt som songane på albumet, som truleg ikkje blir spelt».
Blender rangerte «We Didn't Start the Fire» på 41. plass på lista deira over dei 50 verste songane nokon gong, ei liste som òg inneheld songar av Paul McCartney og Simon & Garfunkel. Dei rekna produksjonen for bombastisk og sa at songen «minnar om ein tentamensstil skriven kvelden før han måtte leverast inn.»
Andre versjonar
Det er laga mange parodiar på songen som The Simpsons sin «They'll Never Stop the Simpsons» og acappellagruppa The Richter Scale sin «Here Comes Another Bubble.»
Peder Nilsen-Lund
Peder Eilert Nilsen-Lund var ein norsk misjonær frå Steigen. Han vart kjend for sine oppdagingsreiser på Madagaskar og som ein tillitvekkande predikant.
Nilsen-Lund kom frå små kår i Salten og livnærte seg med fiskje til han var 19 år gammal. Etter han fullførte seminaret i Tromsø var han lærar i fire år. Sidan gjekk han misjonsskulen til Det norske misjonsselskap i Stavanger, før han i 1874 reiste til Madagaskar som misjonsprest. På Madagaskar arbeidde Nilsen-Lund i Ambato (Ambatofinandrahana), der han bygde opp ein kyrkjelyd fordelt på 60 landsbyar.
Nilsen-Lund var mykje musikalsk og gjorde misjonsstasjonen til ein songskule. Med songen vann han mange for kristendomen. Såleis la han grunnen for misjonsekspansjon, noko som opna det sørlege og austlege Madagaskar for norsk misjon. Reisene hans vekte oppsikt også på Madagaskar. Fyrsteministeren bad om ein rapport, det enda med ei bok om det sørlege Madagaskar med faktaopplysningar og skildringar av natur, folkeliv og ulike opplevingar.
I 1897 vende Nilsen-Lund heim til Noreg, då helsa svikta. Sidan var han ein etterspurd vekkingspredikant.
Nilsen-Lund var ein mangleta personlegdom. Han var både ein grublar, ein kunstar og ein handlekraftig drivar og pådrivar med eit brennande engasjement.
Han vart gravlagd i Cannes i Frankrike.
Ar Ribat
Ar Ribat er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Swash Reef
Swash Reef er eit rev i innløpet til Bigourdanfjorden, like nord for Pourquoi Pas Island, i Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar og flyfoto, 1956–59, og fekk dette namnet fordi sjøen plaskar (swash på engelsk) kring revet.
Sándor Weöres
Sándor Weöres var ein ungarsk lyrikar.
Norske gjendiktingar finst i antologien Moderne ungarsk lyrikk (1975) og i Hvisking i mørket (1977).
Boomerang Range
Boomerang Range er ei smal fjellkjede på vestsida av Skeltonbreen og Skelton-firnen i Antarktis. Fjellkjeda er boga som ein boomerang og strekkjer seg 25 km frå nord til sør. Ho vart kartlagd og namngjeve i 1957 av geologar av laget frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (CTAE), 1956-58.
Berg Mountains
Berg Mountains er eit fjell og to fjellryggar i Antarktis. Dei ligg på Krylov Peninsula, 14 nautiske mil sør for Cape Buromskiy. Berg Mountains vart fotograferte av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958 og Australian National Antarctic Research Expeditions i 1959. Fjellet vart vitja av ein flyekspedisjon frå den sovjetiske ekspedisjonen og kalla «Gory L'va Berga» etter den sovjetiske geografen Lev Berg.
Bloor Reef
Bloor Reef er eit rev som stundom ligg tørrlagd, utanfor Binder Beach ved Right Whale Bay på Sør-Georgia. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter korporal Vincent T. Bloor, som støtta landmålinga av Right Whale Bay i april 1961.
Titranulukka
Det vart sett i gang ein landsomspennande innsamlingsaksjon, der det kom inn over 800 000 kr. 650 000 vart utdelt til dei attlevande, medan resten vart brukt til eit fond «til Afhjælpelse af Nød blandt Efterladte efter Fiskere og i Fiske deltakende Personer». Etter andre verdskrigen tok Sør-Trøndelag Fiskarlag initiativ til eit minnesmerke. Det vart avduka på Titran 17. juli 1949. Monumentet er laga av Kristoffer Leirdal.
Fredag 13. oktober, i same uvêret, miste 30 menneske frå Røvær ved Haugesund livet då båtane gjekk ned på veg heim frå gravferd.
Albumet Yellow Submarine
Yellow Submarine er eit filmmusikkalbum av The Beatles med musikk frå filmen med same namn.
I motsetnad til korleis filmen vart teke imot, vert Yellow Submarine vanlegvis rekna som det svakaste albumet til The Beatles, sidan det berre inneheld seks songar av bandet. Ho var ei av få Beatles-plater som ikkje nådde toppen av albumlista i verken Storbritannia eller USA. Den høgaste plasseringa i USA var andreplass. Albumet nådde derimot førsteplassen på VG-lista i Noreg. The Beatles sjølv rekna det ikkje som eit studioalbum, sidan dei fire songane som ikkje var gjeve ut før dette albumet, vart spelte inn til forskjellige tider i 1967 og 1968.
Historie
«Only a Northern Song» vart spelt inn under innspelinga av Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band, men kom ikkje med her. Det meste av songen vart spelt inn i februar 1967. «It's All Too Much» vart spelt inn like før Sgt. Pepper kmo ut, men vart korta ned (frå åtte minuttar) for Yellow Submarine. «Hey Bulldog», spelt inn i februar 1968, og «All Together Now», spelt inn i mai 1967, var heile tida meint for filmen.
Tsjesjinovo
Tsjesjinovo (makedonsk Чешиново) er ein landsby i kommunen Tsjesjinovo-Oblesjevo i regionen Aust i Nord-Makedonia. Tsjesjinovo var tidlegare eigen kommune, men vart innlemma i Tsjesjinovo-Oblesjevo i 2004.
Albumet Yellow Submarine
Historie
«Baby You’re a Rich Man» vart òg opphavleg tenkt som ein del av musikken i filmen, men vart i staden gjeve ut som B-sida til «All You Need is Love» og ikkje med på Yellow Submarine-albumet.
Tsjesjinovo
Den tidlegare kommunen Tsjesjinovo hadde 2 419 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002, medan sjølve landsbyen hadde 998 innbyggjarar.
Albumet Yellow Submarine
Historie
To songar på albumet hadde vore gjeve ut før. «Yellow Submarine» hadde alt vore på Revolver i august 1966 og på same tid ein hitsingel då. «All You Need Is Love» hadde vore ein hit i 1967, samt vore gjeve ut på den amerikanske utgåva av Magical Mystery Tour seinare på året. Songen er i ekte stereo på dette albumet. Songen hadde tidlegare vore gjeve ut i mono eller i omkanaliserte stereoutgåver på Magical Mystery Tour.
Den andre sida inneheld musikkstykke (spelt inn spesifikt for albumet) av George Martin nytta i filmen.
Etter at blanda mottaking då albumet kom ut, tenkte The Beatles på å gje ut Yellow Submarine som ein EP med fem spor, utan filmmusikken til Martin, men med «Across the Universe» som bonusspor. Dette skjedde derimot aldri.
Fylkesveg 6580
Fylkesveg 6580 går mellom Sørtømme og Dalaberget i Melhus kommune. Vegen er 2,1 km lang.
Albumet Yellow Submarine
Medverkande
The Beatles (side ein)
Salstrofé
BPI-sertifiseringa gjeld berre for sal sidan 1994.
Fylkesveg 6580
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 673 i Sør-Trøndelag.
BS-64 «Podmoskovje»
BS-64 «Podmoskovje» (russisk БС-64 «Подмосковье») er ein russisk undervassbåt i fartøyklassen Delta IV STRETCH.
Fartøyet er underlagt 29. spesialubåtbrigade i Nordflåten.
«Podmoskovje» har operert som moderskip for miniubåten i Paltus-klassen, som brukes i havforskning, bergingsoppdrag og etterretningsinnsamling på djupt hav.
Pluton
Pluton (gresk Πλούτων, Ploutōn) er eit namn på dødsguden i gresk mytologi som også er kjend under namnet til dødsriket som han herska over, Hades. På latin blei namnet hans skrive Pluto. Romersk mytologi identifiserte han også med Dis [Pater] og Orcus. I moderne tid har guden gjeve namn til grunnstoffet plutonium og dvergplaneten Pluto.
Pluton var kjend som ein skremmeleg og strid gud. Den beste kjende soga om han er korleis han bortførte kona si, Persefone (latin Proserpina), dottera til grødegudinna. Dette paret kunne gje grøde og rikdom.
Ar Ridah Ash Sharqiyiah
Ar Ridah Ash Sharqiyiah er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Fish
Derek William Dick eller Fish, som er artistnamnet hans, er ein skotsk songar, skribent og skodespelar. Etter ein kort karriere som gartnar og skogarbeidar vart hans kjend som vokalist i bandet Marillion.
Karriere
Fish forlét Marillion hausten 1988. Bandet hadde vore igjennom ein eksplosiv vekst, og både Fish og bandet følte at suksessen kom til ein uakseptabel pris. Store interne gnissingar, fraksjonering innan band og management, personlege problem med alkohol og narkotika og eit sterkt press frå EMI, plateselskapet til bandet, gjorde at Fish til slutt valde å forlate bandet.
Trass i brotet med Marillion, var Fish kontraktsbunden til EMI. Solodebuten Vigil in a Wilderness of Mirrors kom difor ut på EMI vinteren 1990, og var både ein kommersiell og kritikarrost suksess. Trass i store salstal og høg mediaprofil, var Fish sterkt misnøgd med kontrakten han hadde med EMI. Denne kontrakten var laga med Fish for å handtere eventuelle solo-album han kunne utgje medan han framleis var å rekne som eit medlem av Marillion – økonomisk gav difor det store salet låg utteljing og kunstnarisk var han nøydd til å sjå på at EMI åtte rettane til åndsverket.
Cobham Range
Cobham Range er ei fjellkjede i Oates Land i Antarktis. Ho strekkjer seg kring 35 km frå nordvest til søraust, vest for Prince Philipbreen i den sørlege delen av Churchill Mountains. Fjella vart kartlagde av det nordlege laget under New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition i 1961–62, og vart namngjevne av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter ein tidlegare generalguvernør på New Zealand, Lord Cobham.
Fish
Karriere
Konsekvensen var at Fish i 1990 difor måtte slite seg gjennom to vesentlege rettssaker, først ein runde i retten med Marillion der ein måtte bli samde om ein fordelingsnøkkel i tilhøve til inntekter frå dei Marillionplatene han hadde bidrege til (og der Fish òg fekk tilkjent eigarskapen til Marker Wilkinsons sine kunstneriske plateomslag), og dessutan ein lengre prosess der Fish freista å saksøkja EMI for å ha tvinga han til å gjennomføre ein kontrakt han sjølv meinte var urett. Dette enda med eit stort tap.
Fish knytte raskt kontakt med Polydor Records, men brukte nesten to år på å kome ut med det neste soloalbumet sitt, Internal Exile. Trass i at dette albumet såg Fish gjenforeint med produsenten Chris Kimsey (produsent for dei største suksessane til Marillion, Misplaced Childhood og Clutching at Straws) var albumet prega av ein artist som freista å omfamne for mange stilarter, som ein konsekvens virka Internal Exile uinspirert og den store suksessen uteblei. Polydor vart òg sitjande med store delar av kostnadene Fish tok med seg frå rettssaka mot EMI, og tilhøvet partane imellom surna. Fish valde difor å utgje ein CD med coverversjonar av 70-talslåter, Songs from the Mirror, for å kome seg ut av kontrakten.
Fish oppretta Dick Bros Record Company i 1993. Som logo for selskapet nytta han seg av firmalogoen til den gamle bensinen- og servicestasjonen til til familien i Haddington i Skottland.
Han slapp ein god del «offisielle bootleg»-album for å finansiere selskapet. Selskapet vart seinare selt til Roadrunner Records. Etter han selde selskapet til Roadrunner Records gjekk det ikkje så bra før han etablerte eit nytt selskap, Chocolate Frogs, i 2001.
Namnet «Fish» blir sagt å stamme frå fleire tilhøve. Sjølv fortel han at han som ungdom hadde for vane å tilbringe lange laurdagsettermiddagar i badet, frustrerte vener som venta på at han skulle bli ferdig byrja å lure på om han «...kanskje var ein fisk». Seinare har Fish òg fortalt at han som ungdom var særs oppteken av Chris Squire, bassist i legendariske Yes, som òg har kallenamnet «The Fish», Squire gav òg ut det legendariske soloalbumet «Fish Out of Water» på 70-talet. Det er difor lite som tyder på at det er kapasiteten til mannen for å drikke som har inspirert namnet.
Kanskje det største talentet til Fish er songtekstane hans. Dei introspektive songtekstane handlar ofte om personlege problem og kan i mange samanhengar kallast fin poesi. Nokre av dei nyare arbeida hans inneheld lange passasjar i songar der han pratar med musikken spelande i bakgrunnen. Slike passasjar finst i kortare (og færre) grad i songane hans med Marillion.
Plateomslaga på dei fire Marillion-albuma hans og dei fleste av soloalbuma hans er laga av kunstnaren Marker Wilkinson.
Gulset kyrkje
Gulset kyrkje er ei arbeidskyrkje i Skien kommune i Vestfold og Telemark.
Det er 270 sitjeplassar i sjølve kyrkjesalen, men dette kan utvidast til 500 med tilstøytande rom. Kyrkja er utsmykka av Borgny Svalastog. Komplekset husar òg kontor og barnehage.
Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja.
Stryn skipreide
Stryn skipreide var ei av skipreidene i Nordfjord. Ho femna om soknene Oppstryn, Nedstryn, Innvik og Utvik i noverande Stryn kommune.
På Vestlandet vart skipreidene avløyste av tinglag i begynninga av 1800-talet, og Stryn skipreide vart nemnd Stryn tinglag. I 1842 vart det grenseregulering mellom Stryn og Olden tinglag, og deretter omfatta Stryn tinglag Oppstryn, Nedstryn og Loen sokner.
Moderskip
Eit moderskip eller eit moderfartøy er ein farkost som kan bere eller frakte fleire mindre farkostar ombord, til dømes bombefly som kan bere eksperimentelle fly eller dronar, dykkerfartøy som kan bere med seg ROV eller u-båtar som kan bere med seg miniubåtar eller andre småfartøy. Omgrepet kjem frå kvalfangsttida på 1800-talet der mindre fartøy var brukte til å jakte på kval, medan slaktinga føregjekk på moderskipet. Det er vanleg innan romfart og science fiction.
Phineas and Ferb
Phineas og Ferb er ein amerikansk TV-komedieserie. Han hadde ei førevising den 17. august 2007 på Disney Channel. Serien følgjer to godhjarta stebrør frå forstaden på sommarferie. Kvar dag går dei to gutane i gang med eit nytt storslått prosjekt som irriterer syster deira, Candace. Ho prøver å ta dei på fersk gjerning.
Den første sesongen gjekk i USA frå 17. august 2007 - 20. mars 2009. Den andre sesongen frå mars 2009 til desember 2010, og ein tredje sesong i 2011.
Serien har fått fleire utmerkingar for musikkinnslaga sine.
Skogbreiflangre
Skogbreiflangre (Epipactis helleborine ssp. helleborine) er ei plante i flangreslekta Epipactis i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. I raudlistevurderiga 2021 er underarten rekna som livskraftig (LC).
Utbreiing
I Noreg er skogbreiflangre vanleg over store delar av landet, men ikkje i høgareliggjande område på Austlandet eller lengst nord i landet.
Underarten finst òg i Sverige (status VU, svensk namn vanlig skogsknipprot), i Danmark (LC, dansk namn skov-hullæbe) og i Finland (LC, finsk namn lehtoneidonvaippa).
Bortsett frå eit mogleg funn av jærflangre i Wales, er det skogbreiflangre som representerer arten på Dei britiske øyane. I både den britiske og den irske raudlista har arten status som livskraftig (LC), på same måte som lokalt i England og Wales,  og han er ikkje nemnd for tiltak i Skottland. Ei noko avvikande form, som stundom har vore rekna som ein eigen art (kalla E. youngiana), blir no rekna for høgst å vere ein varietet av skogbreiflangre (E. helleborine ssp. helleborine var. youngiana).
I Estland er det registrert nokre funn av underarten E. helleborine ssp. orbicularis, men elles er det ingen informasjon om underartar. Arten breiflangre er vanleg over heile landet og er rekna som livskraftig (LC). I Latvia er det ingen informasjon om underartar, men arten er temmeleg vanleg over heile landet og står ikkje som truga på den latviske raudlista. I Litauen veks arten over heile landet og er rekna som livskraftig, men ein reknar med at det kan finnast fleire underartar, varietetar og former.
Hybridar
Hybriden mellom skogbreiflangre og raudflangre (Epipactis atrorubens × helleborine ssp. helleborine eller Epipactis ×schmalhausenii) er registrert i Østfold og finst truleg fleire stader i Noreg. Han er kjend frå Sverige og Storbritannia, medan eit herbarieeksemplar frå Møn i Danmark kan vere feilbestemt. Hybriden med snauflangre (Epipactis helleborine ssp. helleborine × phyllanthes eller Epipactis ×bruxellensis) er registrert i Sverige og er funnen i herbariemateriale frå Sjælland i Danmark. Hybriden med purpurflangre (Epipactis helleborine ssp. helleborine × purpurata eller Epipactis ×schulzei) er sjeldan i Danmark, men er funnen nokre stader aust på Jylland og på Falster. På Dei britiske øyane er han registrert mange stader i Sør-England. Hybriden med grønflangre (Epipactis helleborine ssp. helleborine × leptochila eller Epipactis ×stephensonii) er rapportert frå sør i England, men ikkje verifisert. Hybridar med Epipactis dunensis (Epipactis dunensis × helleborine ssp. helleborineer kjend frå mange stader i Skottland.
Ar Rihib
Ar Rihib er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Bestumkilen
Bestumkilen er bukta nordvest for Bygdøy i Oslo, i nordaustleg lei inn frå Lysakerfjorden i Indre Oslofjord, frå øya Killingen ved Bygdøys nordvestre hjørne og inn til Skøyen. Bukta har namn etter Bestum på nordsida av bukta, som opphavleg var eit gardsnamn, no namnet på stroket. Tidlegare vart Bestumkilen og Frognerkilen kalla Ladegaardsfjordene. Inst i bukta munnar Hoffselva ut.
Det inste punktet i Bestumkilen er samtidig det nordlegaste punktet i Oslofjorden, og såleis den endelege enden på fjorden. Det låge eidet i nord mellom Frognerkilen og Bestumkilen var samanhengjande sjø fram til mellomalderen. Det blei ikkje lagt veg til Bygdøy før landhevinga hadde gjort dette til tørt land ein gong på 1600-talet. Ein har vurdert kanalsamband mellom dei to buktene både i 1928 og 1937.
På 1920-tallet blei Bestumkilen brukt som landingsplass og hamn for sjøfly.
Bestumkilen er elles i stor grad nytta til lystbåhamn. Her er også anna aktivitet knytt til sjøen, mellom dei Bestumkilen Roklubb med sitt klubbhus.
Sjølv om området ligg inst i Oslofjorden, er det frå tid til annan blitt sett ulike småkvalar her. I oktober 2006 blei det observert springerdelfin her.
Conway Range
Conway Range er ei fjellkjede i Cook Mountains mellom Mulockbreen og Carlyonbreen. Fjellkjeda vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, men namnet ser først ut til å ha vore i bruk i rapportane til Nimrod-ekspedisjonen.
Bengt Nilsson
Nils Bengt Nilsson var ein svensk friidrettsutøvar frå Härnösand. Han vart europameister i høgdehopp i 1954, i ein sesong der han var verdas beste høgdehoppar.
Hermann Weyl
Claus Hugo Hermann Weyl var ein tysk-amerikansk matematikar og professor i Göttingen i 1930–1933 og sidan ved Institute for Advanced Study i Princeton. Det vitskaplege arbeidet hans spenner over matematikk, fysikk og filosofi. Av dei mange bøkene hans finn ein Raum, Zeit, Materie (1921), Gruppentheorie und Quantenmechanik (1928), The Open World (1932), Mind and Nature (1934), The Classical Groups (1939), Philosophy of Mathematics and Natural Science (1949). Han vart utnemnd til æresdoktor ved Universitetet i Oslo ved Abel-minnefesten 1929.
Bengt Nilsson
Aktiv
181 cm høge Nilsson vann den svenske meistertittelen for 1953 med sterke 2,01 m.
Den 15. juni 1954 tangerte Bengt Nilsson den svenske rekorden med eit hopp på 2,02 m i Södertälje. 2. juli forbetra han rekorden til 2,03 m i Göteborg. Ei veke seinare oppnådde han 2,05 m i eit stemne i Halmstad, og hadde dermed sletta finske Kalevi Kotkas sin 18 år gamle europarekord. 15. juli hoppa han så heile 2,10 m i Göteborg. I midten av august vart han svensk meister med resultatet 2,09 m.
Høgdefinalen under europameisterskapen i Bern vart avvikla 29. august 1954. Nilsson byrja å hoppe på 1,90 m, og gjekk over alle høgder opp til 2,03 i fyrste forsøk. Dermed hadde han vunne EM-gullet framom tsjekkoslovaken Jiri Lansky. Han prøvde seg så på 2,06 m, men reiv tre gongar. 19. september forbetra Nilsson europarekorden enno ein gong, då til 2,11 m, berre ein centimeter under verdsrekorden til Walter Davis frå USA.
Gjennom 1954 deltok Nilsson i 47 tevlingar, og hoppa over to meter ved 37 høve. For denne framifrå sesongen vart han tildelt Svenska Dagbladets gullmedalje for 1954.
I 1955 vart han svensk meister for tredje og siste gong med gode 2,05 m. I forkant av sommarleikane 1956 i Melbourne pådrog han seg ein skade som førte til at han ikkje kunne prestere opp mot sitt beste og han vart slått ut i kvalifiseringa.
Glede
Glede er ei positiv kjensle som ein kan få når noko ønskt skjer, eller noko uønskt ikkje skjer. Ein kan bli glad av å gjera noko ein liker, av å oppnå noko, gjennom ulike opplevingar og samhandlingar med andre og mykje anna. Å oppleva glede gjer at ein slappar av, og å vera mykje glad kan bidra til betre helse og lengre liv enn om ein kjenner seg mykje nedtrykt eller stressa.
Glede er rekna som ei av dei grunnleggjande kjenslene. Ho har mykje til felles med lukke, men er gjerne rekna som meir kortvarig og knytt til augneblikket. Ein kan uttrykka glede gjennom smil, latter, rørsler og gestar, som å springa, hoppa, strekka ut lemmer og liknande.
Ordsoge
Ordet «glede» kjem av norrønt gleði, ei form av glaðr ('glad') som eigentleg tyder 'strålande'. Andre ord for glede er «fryd» og «frygd», frå norrønt frygð ('herlegdom') og «sæle», frå sæla, som er i slekt med «salig». Glede er mellom anna kjend som ευφορία (efforia) på gresk, som er avleidd til «eufori» og «euforisk», gaudium på latin, som er avleidd til ord for glede på fleire europeiske språk: Italiensk gioia, fransk joie og engelsk joy, «alegría» på spansk og «Freude» på tysk.
Det hebraiske ordet for «glede» er simkha (שמחה). Dette er eit religiøst omgrep og eit namn (ofte skrive Simha eller Simcha). På sanskrit heiter glede nanda. Dette kan også ha religiøs tyding, som i omgrepet ananda, og brukast i namn, som Nanda, Nandini, Anand(a) og Nandakumar. Også engelske «Joy» fekk ei sterk religiøs tyding gjennom puritanarane, og er blitt eit vanleg engelsk namn.
Kjelder til glede
Kva som gjev glede varierer mellom individ, samanhengar og sinnelag. Opplevingar av kjærleik, samhald, leik og moro, meining, meistring, velvære og velvilje kan ofte framkalla glede. Hjå nokre kan festar, festivalar og andre sosiale samkomer skapa glede, medan andre kan finna større glede i skaping eller nyting av kunst, musikk, arbeid eller fritidssyslar dei set pris på.
Glede er ei samansett kjensle, men ho kan hengja saman med ulike signalstoff i kroppen, som dopamin, endorfin, melatonin og serotonin. Desse kan framkallast gjennom mange av opplevingane nemnde over, men også fysisk aktivitet, risikoopplevingar, at ein sjølv eller nokon ein støttar vinn noko, at ein får tak i noko ein ønskjer seg, eller ved hjelp av ulike stimulerande middel – både lækjemiddel og rusmiddel.
Stemningsleiet hypomani kan medføra at ein opplever seg og oppfører seg uvanleg glad, utan at ei gledesbringande hending ligg bak. Dette kan vera ein del av ei psykisk liding. Om ein derimot lir av til dømes depresjon, kan det vera svært vanskeleg å framkalla gledeskjensler eller interessera seg for noko som tidlegare gav glede. Også bruk av rusmiddel kan føra til eit lågare normalstemningsleie som vil gjera det vanskeleg å oppleva naturleg glede.
Fylkesveg 6582
Fylkesveg 6582 går mellom Lundamo og Valdøyan i Melhus kommune. Vegen er 0,4 km lang.
Chick-fil-A
Chick-fil-A er ein amerikansk hurtigmatkjede grunnlagt som Dwarf Grill i 1946. Han byta seinare namn til the Dwarf House, og frå 1967 til Chick-fil-A.
Kjeda byrja som ei rekkje etestader på kjøpesenter i Georgia. Han hadde per januar 2012 vokse til 1606 restaurantar i 39 statar, i tillegg til Washington, D.C.. Den første frittståande restauranten vart bygt i 1986 og sidan er dei fleste nyetableringar frittståande franchiseselskap.
Anaheim
Anaheim er ein by i delstaten California i USA. Byen ligg 25 km aust for Long Beach, og er ein del av storbyområdet Los Angeles–Long Beach-Santa Ana med om lag 12,8 mill. innbyggjarar i 2010.
Anaheim vart grunnlagd i 1857 av tyske vinbønder frå Bayern, og fekk bystatus i 1870. Namnet er sett saman av «Ana» frå Santa Ana River og tyske «heim», som tyder 'heim'. I 1924 var byen forsøkt kuppa politisk av Ku-Klux-Klan, men i eit omval stemte 95 % KKK-medlemmane ut av byrådet. Disneyland - som er den største arbeidsplassen i byen med om lag 23 000 tilsette - vart grunnlagd i 1955, og dette saman med industriell satsing innan elektronikk, landbruksmaskiner og flydelar endra Anaheim frå eit ruralt område med kring 15 000 innbyggjarar i 1950 til eit urbant senter med meir enn 105 000 innbyggjarar i 1960. Her ligg også Anaheim Stadium, Anaheim Convention Center og Honda Center som er heimebanen til Anaheim Ducks - eit ishockeylag i NHL som vann Stanley Cup i 2007. Espen «Shampo» Knutsen spelte for The Mighty Ducks i 1998.
Anaheim er også kjend som heimbyen til golfspelaren Tiger Woods og Rudolph Boysen som utvikla boysenbær, ei krysning av bringebær, bjørnebær og loganbær.
Norte chico
Norte chico (det litle nord, nære nord) er ein av dei fem naturlege regionane som Corporación de Fomento de la Producción i Chile delte det kontinentale Chile inn i i 1950. Regionen har ei nordleg grense  mot Norte grande, i vest ligg Stillehavet, mot aust Andesfjella og Argentina, og i sør den naturlege regionen Zona central. Frå eit strengt geografisk synspunkt svarer Norte chico til det chilenske territoriet mellom elvene Copiapó og Aconcagua, men tradisjonelt har omgrepet referert til sona som femnar om dei administrative regionane Atacama og Coquimbo. Denne regionen var heimen til diaguita-folket.
Det litle nord (Norte chico) strekkjer seg frå den sørgrensa til Atacama-ørkenen til omtrent 33° sørleg breiddegrad, eller like nord for Santiago. Det er ein halvtørr region der det sentrale området får gjennomsnittleg omtrent 25 mm regn i løpet av kvar av dei fire vintermånadene, med spormengder resten av året. Norte chico er også utsett for tørke. Temperaturane er moderate, med eit gjennomsnitt på 18,5 °C om sommaren og rundt 12 °C om vinteren ved havnivå. Vinterregnet og smeltinga av snøen som samlar seg ved Andesfjella produserer elver med vassføring som varierer med årstidene, men fører vatn året rundt.
Som i Norte grande har kystområda i Norte chico eit distinkt mikroklima. I dei delane der den luftborne fukta i havet er fanga av høge åsar med utsikt over havet, blir utvikla temperert regnskog ettersom vegetasjonen feller ut fukt i form av eit tåkete regn. Eit døme finst i Bosque de Fray Jorge nasjonalpark. Maritim fukt kan trengje inn i landet langs dalføra og ytterlegare redusere det generelt tørre klimaet i desse dalane. Dei høgare høgdene i dei indre seksjonane er dekte med buskar og kaktus av ulike slag.
Norte chico er ein fjellrik region der langstrekte utløparar kryssar landet frå Andesfjella ned til til kysten i vest, og dannar tverrgåande fruktbare dalføre. Dei djupe tverrdalane gir breie område for storfehald og, viktigast, fruktdyrking, ein aktivitet som har utvikla seg sterkt sidan midten av 1970-talet. Nesten all chilensk pisco blir produsert i Norte chico, chilenske lover definerer pisco som ein drink produsert i regionen. Dyrking av jorda blir mogleg med hjelp av kunstig vatning og dels av lett periodisk regn.
Nokre område av Norte chico har tørr luft og sjeldan skydekke, noko som gjer dei til ein utmerkt stad for teleskop. Viktige astronomiske observatorium i regionen inkluderer Cerro Tololo interamerikanske observatorium og La Silla-observatoriet.
Andesfjella i Norte chico er heimstad for det første, andre og fjerde høgaste fjellet i Chile. Svarer høvesvis til Ojos del Salado, Nevado Tres Cruces og Incahuasi.
Espen Andersen
Espen Andersen kan visa til:
Nik Shahr fylke
Nikshahr fylke (persisk شهرستان نیکشهر) er eit fylke i Sistan og Balutsjistan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Nik Shahr. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 185 355. Fylket er delt inn i dei fem distrikta Sentral-distriktet, Bent-distriktet, Fanuj-distriktet, Qasr-e Qand-distriktet og Lashar-distriktet. Fylket har dei fem byane Nik Shahr, Bent, Fanuj, Qasr-e Qand og Espakeh.
Gunvor Ulstein
Gunvor Ulstein er dotter av den tidlegare konsernsjefet i Ulstein Group Idar Ulstein (1934-2012). Ho er utdanna siviløkonom frå Norges Handelshøyskole, og har 1. avdeling jus frå Universitetet i Bergen.
Karriere
I 1993-1994 var ho trainee ved Columbia Shipmanagement på Kypros, arbeidde som marknadsanalytikar 1994-1997, og ved motorfabrikken Ulstein Bergen var ho deretter salssjef (1997-1999). Ho vart tilsett som administrerande direktør for Ulstein Verft i mars 1999, etter at Brynjulv Mugaas gjekk til Fred. Olsen. Broren Tore Ulstein var då teknisk direktør same stad, og dei var begge medeigarar. I 2003 vart ho konsernsjef, ,ei stilling ho hadde fram til 2020. Gunvor Ulstein er også øvste leiar i dotterselskapet Ulstein Shipping. I tillegg er ho eineeigar og leiar av selskapet Mogul Invest som er medeigar i Ulsmo AS, som igjen er største eigar av Ulstein Group.
Av tidlegare verv har ho mellom anna vore nestleiar i styret for NRK 2013-2017, medlem i NHH sitt Advisory Board og Nor-Shipping Advisory Board, nestleiar i Rådet i Det Norske Veritas (DNV), medlem av nærings- og handelsministeren sitt Råd for Maritim Utvikling (MARUT), medlem i representantskapet for Norges Bank, styremedlem i Eksportfinans (2003–2007), medlem av hovudstyret i Teknologibedriftenes Landsforening (nå Norsk Industri), og nestleiar i styret til NHO Møre og Romsdal.
Prisa og utmerkingar
Gunvor Ulstein har motteke fleire utmerkingar. I 2006 vart ho utnemnd til Årets Forretningskvinne av sjampanjehuset Veuve Clicquot, og i 2008 fekk ho WISTA-prisen som Årets Shippingnamn. I 2011 fekk ho prisen Seatrade Young Person in Shipping. I 2013 mottok ho Tekna sin gullmedalje for «framståande innsats i å skapa nye moglegheiter for norsk teknologi.»
Fylkesveg 675
Fylkesveg 675 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesvei 675 (andre betydninger)
Sentinel Range
Sentinel Range er ei stor fjellkjede som strekkjer seg nordover frå Minnesotabreen og utgjer den nordlege halvdelen av Ellsworth Mountains i Antarktis. Fjellkjeda strekkjer seg 185 km frå nord-nordvest til sør-søraust og er 24 til 48 km brei. Fleire av toppane er over 4000 meter over havet og Vinson Massif (4892 moh) sør i fjellkjeda er det høgaste punktet i Antarktis.
Fjellkjeda vart oppdaga og fotografert frå lufta den 23. november 1935 av Lincoln Ellsworth som namngav ho etter den markande plasseringa som eit landemerke i eit elles isdekt landskap. Sentinel tyder «kjennemerke» på engelsk. Fjellkjeda vart først vitja og delvis kartlagd i januar 1958 av laget som kryssa Marie Byrd Land, leia av Charles R. Bentley. Heile fjellkjeda vart kartlagd av USGS frå flyfoto teken av U.S. Navy, 1958-61.
Mount Alf
Mount Alf er eit fjell med ei høgd på over 3200 moh mellom Mount Sharp og Mount Dalrymple nord i Sentinel Range. Det vart kartlagd under Marie Byrd Land Traverse, 1957-58. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Edward A. Alf, som var meteorolog på Byrd-stasjonen vinteren 1957.
Mount Atkinson
Mount Atkinson er eit markant fjell 6 km vest-sørvest for Mount Craddock. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi av U.S. Navy, 1957-60. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Richard C. Atkinson, direktør i National Science Foundation 1977-80.
Mount Bentley
Mount Bentley er eit fjell (4245 moh) 2 nautiske mil nord for Mount Anderson vest i Sentinel Range. Det vart oppdaga under Marie Byrd Land Traverse 1957-58, og kalla opp etter dr. Charles R. Bentley, leiaren under reissa og seismolog ved Byrd-stasjonen, 1957-59.
Mount Dalrymple
Mount Dalrymple er eit fjell mellom Mount Alf og Mount Goldthwait nord i Sentinel Range. Det vart kartlagd under Marie Byrd Land Traverse 1957–58 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Paul C. Dalrymple, som var meteorolog ved Little America V i 1957 og Amundsen-Scott-stasjonen i 1958.
Mount Davis
Mount Davis er eit fjell som ligg 1,6 km nord for Mount Bentley og 2,4 km søraust for Mount Hale. Det vart oppdaga under Marie Byrd Land Traverse 1957–58, og kalla opp etter Leo E. Davis, som var geomagnetikar og seismolog ved Byrd-stasjonen i 1957.
Mount Dawson
Mount Dawson er eit skarpt, pyramideforma fjell som ligg 4 km nordvest for Mount Reimer. Det vart oppdaga under Marie Byrd Land Traverse Party, 1957–58, og kalla opp etter major Merle R. Dawson (d.1986), USA, leiaren for Army-Navy Trail Party som oppretta ei snørute her frå Little America V til Byrd-stasjonen i november–desember 1956. Han hadde sidan fleire roller i Antarktis.
Mount Giovinetto
Mount Giovinetto er eit fjell (4090 moh) 3,5 km nord for Mount Ostenso langs hovudryggen av Sentinel Range. Det vart oppdaga av under Marie Byrd Land Traverse, 1957-58, og kalla opp etter Mario B. Giovinetto, glasiolog ved Byrd-stasjonen i 1957.
Ar Riyan
Ar Riyan er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Sentinel Range
Mount Hale
Mount Hale er eit fjell (3595 moh) som ligg 3 km nordvest for Mount Davis langs hovudryggen av Sentinel Range. Det vart oppdaga av under Marie Byrd Land Traverse Party, 1957–58, under C.R. Bentley, og kalla opp etter Daniel P. Hale, polarlysforskar ved Byrd-stasjonen og medlem av traversen.
Mount Levack
Mount Levack er eit fjell som ligg 21 km aust for Mount Ostenso sentralt i Sentinel Range. Det vart først kartlagd av USGS frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1957-59. Det vart namngjeve av US-ACAN etter major Herbert T. Levack, som var med på å opprette Amundsen-Scott-stasjonen 1956-57.
Mount Milton
Mount Milton er eit fjell (3 000 moh) som ligg 17 km sør-søraust for Mount Craddock og 3 km søraust for Mount Southwick i den sørlege delen av Sentinel Range. Det vart først kartlagd av USGS frå landmålingar og U.S. Navy (USN) flyfoto, 1957-59. Det vart namngjeve av US-ACAN etter Patrick G. Milton, flymaskinist i US Navy som var kaptein på ein flytur til desse fjella den 28. januar 1958.
Mount Ostenso
Mount Ostenso er eit fjell (4180 moh) 3,5 km sør for Mount Giovinetto langs hovudkammen av Sentinel Range. Det vart først kartlagd under Marie Byrd Land Traverse Party, 1957–58 leia av C.R. Bentley, og kalla opp etter Ned A. Ostenso, seismolog ved Byrd-stasjonen (1957).
Mount Reimer
Mount Reimer er eit fjell, 2430 moh, nord i Sentinel Range, på sørsida av Newcomerbreen og 8 km sørvest for Mount Warren. Det vart namngjeve av US-ACAN etter John D. Reimer som var flyfotograf på ein flytur over desse fjella 14.-15. desember 1959.
Mount Schmid
Mount Schmid er eit fjell på sørsida av Embreebreen, 8 km aust for Mount Goldthwait. Det vart kartlagd av USGS frå landmålingar and US Navy flyfoto, 1957-59. Det vart namngjeve av US-ACAN etter kaptein Ernest A. Schmid, som deltok i opprettinga av Amundsen-Scott-stasjonen i 1956-57.