cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gitaristen Jimmy Johnson
Diskografi
• Gotham Flasher (LP), Gotham Flasher (1978)
• Taxi Pour Une Nuit Blanche (LP), Boule Noire (Canadian) (1978)
Barnacle Valley
Barnacle Valley er ein isfri dal 5,5 km vest-sørvest for Dotson Ridge i Convoy Range i Victoria Land. Namnet er eit av fleire i Convoy Range som er knytt til sjøfart, og dette vart gjeve i 1989–90 av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Program som ein referanse til den låge og blokkfylte dalen.
Gitaristen Jimmy Johnson
Diskografi
• Don't Let Go (LP), Tony Orlando (1978)
• «I Just Wanna Turn You On» (45), Staple Singers (1978)
• «When You're in Love with a Beautiful Woman» (45), Dr. Hook (1978)
• «Sharing the Night Together» (45), Dr. Hook (1978)
• Pleasure and Pain (LP), Dr. Hook (1978)
• Second Wind (LP), Delbert McClinton (1978)
• Against the Grain (LP), Phoebe Snow (1978)
• «Fun Time» (45), Joe Cocker (1978)
• Luxury You Can Afford (LP), Joe Cocker (1978)
• «Down South Jukin'» (45), Lynyrd Skynyrd (1978)
• «We've Got Tonight» (45), Bob Seger (1978)
• Stranger in Town (LP), Bob Seger (1978)
• «Old Time Rock and Roll» (45), Bob Seger (1978)
• Dig a Little Deeper (LP), Latimore (1978)
• Make It Good (LP), Prince Phillip Mitchell (1978)
• Roads of Life (LP), Bobby Womack (1978)
• Pieces (LP), Bobby Womack (1978)
• «Dark Eyed Lady», Donna Fargo (1978)
• Levon Helm (LP), Levon Helm (1978)
• Communiqué (LP), Dire Straits (1979)
• Slow Train Coming (LP, 45), Bob Dylan (1979)
• «Gotta Serve Somebody» (45), Bob Dylan (1979)
• Tonight, I Feel Like Dancing (LP, 45), Mavis Staples (1979)
• Platinum and Gold (LP), Lynyrd Skynyrd (1979)
• Loveline (LP), Eddie Rabbitt (1979)
• «Suspicions» (45), Eddie Rabbitt (1979)
• The Original Disco Man (LP), James Brown (1979)
• «It's Too Funky in Here» (45), James Brown (1979)
• Royal Rapper (LP), Millie Jackson and Isaac Hayes (1979)
• Coconut Telegraph (LP), Jimmy Buffett (1979)
• Honest Lullaby (LP), Joan Baez (1979)
Can't Help Thinking About Me
«Can't Help Thinking About Me» er sin song skriven av David Bowie i 1965 og gjeven ut som singel under namnet David Bowie & the Lower Third. Dette var den første singelen dei gav ut etter han endra namn frå David Jones til David Bowie, og den første på Pye Records. Singelen var òg den første innspelinga til David Bowie som vart gjeven ut i USA.
Gitaristen Jimmy Johnson
Diskografi
• The Jukes (LP), Southside Johnny and the Asbury Jukes (1979)
• «Ooh Wee She's Killing Me» (45), Johnnie Taylor (1979)
• Burnin' the Ballroom Down (LP), Amazing Rhythm Aces (1979)
Can't Help Thinking About Me
Songen var den første av fleire Bowie-songar om ein landsens gut som flyttar til den livlege London og farane og gledane han møter der. Teksten er i hovudsak ei vag bakgrunnssoge. Songaren har drege heime frå. Han har sverta familienamnet på ein eller annan måte. Han står på togperrongen, seier farvel til kjærasten sin og er både trist og nær ekstatisk samstundes om utsiktene til eit liv heimefrå. Det handlar om blømande narsissisme og sjølv-dramatikk i ungdomsåra. Enkelte biografiforfattarar har indikert at songen er eit farvel til det gamle bandet hans, Lower Third. Bandet vart avslutta, som fortalt av Christopher Sandford, i ein klubb i Bromley der kvart enkelt medlem måtte koble frå instrumenta sine og levere dei over til manageren til Bowie, medan Bowie satt der passivt.
Gitaristen Jimmy Johnson
Diskografi
• The Amazing Rhythm Aces (LP), Amazing Rhythm Aces (1979)
• Against the Wind (LP), Bob Seger (1979)
• «Fire Lake» (45), Bob Seger (1979)
Can't Help Thinking About Me
«Can’t Help Thinking About Me» var, som alle Bowie-singlane på denne tida, mislukka.
Gitaristen Jimmy Johnson
Diskografi
• Runaway Dreams (LP), Greg Adams (Canadian) (1979)
• Sometimes You Win (LP), Dr. Hook (1979)
Can't Help Thinking About Me
B-sida til singelen var «And I Say to Myself», som var ein slags Sam Cooke-liknande song.
Gitaristen Jimmy Johnson
Diskografi
• «Bang a Gong» (45), Witch Queen (1979)
• It's in There and It's Got to Come Out (LP), Kate Taylor (1979)
• Changes (LP), Billy «Crash» Craddock (1980)
• Body Language (LP), Patti Austin (1980)
• Saved (LP), Bob Dylan (1980)
• The Jealous Kind (LP), Delbert McClinton (1980)
• Giving It Up for Your Love (45) Delbert McClinton (1980)
Axel Sophus Guldberg
Axel Sophus Guldberg var ein norsk matematikar og bror av Cato Maximilian Guldberg.
Gitaristen Jimmy Johnson
Diskografi
• People (LP), James Brown (1980)
• «Sexy Eyes» (45), Dr. Hook (1980)
• «Gone Too Far» (45), Eddie Rabbitt (1980)
• «Happy Birthday» (45), Eddy Mitchell (French) (1980)
• Take What You Find (LP), Helen Reddy (1980)
Torressundet
Torressundet (engelsk Torres Strait) er sundet mellom sørkysten av Ny-Guinea og halvøya Cape York i Australia. Sundet knyter randhava Korallhavet i aust med Arafurahavet i vest, og opnar såleis samband mellom Stillehavet og Indiahavet.
Sundet er ca 185 km breitt, med korallrev, steingrunn, sandbankar og øyar. I tillegg til rev på austsida av sundet, vert den vestlege inngangen til sundet blokkert av klipper. Derfor finst det einast smale passasjar der ein går trygt med båt. Aust for sundet ligg nordspissen av det store barriererevet. Sjøfararen Matthew Flinders oppdaga i 1803 ein naturleg kanal ved Prince of Wales Island.
Nederlendaren Willem Janszoon leia det fyrste skipet frå Europa som var i Torressundet. I 1606 kryssa han i farvatna vest for sundet, han trudde landet var ein del av Ny-Guinea. Eit halvt år seinare reiste den spanske sjøfararen Luis Vaez de Torres gjennom sundet. James Cook var leiar for den neste europeiske ekspedisjonen som reiste gjennom sundet, som vart oppkalla etter føregangaren.
Gitaristen Jimmy Johnson
Diskografi
• Storm Windows (LP), John Prine (1980)
• McGuinn-Hillman (LP), McGuinn-Hillman (1980)
• Borrowed Time (LP), Johnny Rivers (1980)
• Jackson Highway (LP), Jackson Highway (1980)
• How the Hell Do You Spell Rhythum (LP), Amazing Rhythm Aces (1980)
• Gimme You (LP), Billy Burnette (1981)
• I Had to Say It (LP), Millie Jackson (1981)
• Reunion (LP), Jerry Jeff Walker (1981)
• Fancy Free (LP), Oak Ridge Boys (1981)
• Full House–Aces High (LP), Amazing Rhythm Aces (1981)
• Plain' from the Heart (LP), Delbert McClinton (1981)
• Breakthrough (LP), Lenny LeBlanc (1981)
• Billy Vera (LP), Billy Vera (1982)
Axel Sophus Guldberg
Han tok doktorgraden i 1867 og var overlærar i Stavanger i 1865, og lærar i matematikk på Krigsskulen 1867–1899. Guldberg skreiv lærebøker, særleg om likningar og populærartiklar om matematikk og naturfag. Den viktigaste innsatsen sin gjorde han som forsikringsteknisk sakkunnig ved utbygginga av norsk forsikringsvesen i siste tredel av 1800-talet.
Han var medlem av Videnskabsselskabet i Kristiania (no Det Norske Videnskaps-Akademi) og Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab, og 1900 vart han utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden. Han var formann i Den norske Aktuarforening frå denne vart stifta til 1904 til 1912.
Gitaristen Jimmy Johnson
Diskografi
• Comin Home (LP), Bob Seger (1982)
• Bobbie Sue (LP), Oak Ridge Boys (1982)
• Christmas (LP), Oak Ridge Boys (1982)
• Thank God for Kids, Oak Ridge Boys (1982)
• Standing on the Edge (LP), Frankie Miller (1982)
• Old Enough (LP), Lou Ann Barton (1982)
• The Rhythm and the Blues, Z. Z. Hill (1982)
• Right from the Start (LP), Will McFarlane (1982)
• E.S.P. (LP), Millie Jackson (1983)
• Shine On (LP), Muscle Shoals Horns (1983)
• American Made (LP), Oak Ridge Boys (1983)
• Deliver (LP), Oak Ridge Boys (1983)
• «Ozark Mountain Jubilee» (45), Oak Ridge Boys (1983)
• «I Guess It Never Hurts to Hurt Sometimes» (45), Oak Ridge Boys (1983)
• Money and Cigarettes (LP), Eric Clapton (1983)
• Knockout (LP), Margie Joseph (1983)
• Michele Pillar (LP), Michele Pillar (1983)
• I'm a Bluesman (LP), Z. Z. Hill (1983)
• The Thrasher Brothers (LP), Thrasher Brothers (1983)
• No Fun Aloud (LP), Glenn Frey (1983)
• Steve Bassett (LP), Steve Bassett (1984)
• Fantasies (LP), Peter Pringle (Canadian) (1984)
• Playing for Keeps (LP), Little Milton (1984)
• «Uphill Climb» (45), James Govan (1984)
• Donna Fargo (LP), Donna Fargo (1984)
• Bluesmaster (LP), Z. Z. Hill (1984)
• Valotte (LP, 45), Julian Lennon (1984)
• Havana Moon (LP), Carlos Santana (1984)
• The Allnighter (LP), Glenn Frey (1984)
• The Convertibles (LP), the Convertibles (1984)
• Colony of Heaven (LP), Will McFarlane (1984)
• The Dealers (LP), the Dealers (1985)
• Digital Works (LP), Ahmad Jamal (1985)
• Good Time Man (LP), Latimore (1985)
• Love Talkin' (LP), Denise Lasalle (1985)
• I Will Survive (LP), Little Milton (1985)
• In Memorium 1935–1984 (LP), Z. Z. Hill (1985)
• The Rose Brothers (LP), Rose Brothers (1985)
• The Forester Sisters (LP), Forester Sisters (1985)
• «She Loves My Car» (45), Ronnie Milsap (1985)
• American Vagabond (LP), William Lee Golden (1985)
• Harmony (LP), John Conlee (1985)
• Sportin' Life (LP), Willy DeVille (1985)
• «Leaning on Me» (45), Jeff Dugan (1985)
• Seasons (LP), Oak Ridge Boys (1986)
• Perfume, Ribbons and Pearls (LP), Forester Sisters (1986)
• Fire at First Sight (LP), the Kendalls (1986)
Mitraba
Mitraba er eit aude landområde nord i Kuwait. Området har rekorden for den høgaste temperaturen som er målt i heile Asia og den 15. juni 2010 vart det målt 54 °C her.
Gitaristen Jimmy Johnson
Diskografi
• «Hold Me Back» (45), Connie Smith (1986)
• Rain and Fire (LP), Denise Lasalle (1986)
• «Make You Feel Loved Again» (45), Luther Ingram (1986)
• Letters from Mississippi (LP), Eddie Hinton (1986)
• After All (LP), Bobby «Blue» Bland (1986)
• Step Out (LP), Oak Ridge Boys (1986)
• «Touch a Hand Make a Friend» (45), Oak Ridge Boys (1986)
• «Little Things» (45), Oak Ridge Boys (1986)
• Crash Craddock (LP), Billy «Crash» Craddock (1986)
• Crusader (LP), Cindy Richardson (1986)
• Every Way but Wrong (LP), Latimore (1986)
• Return to the Scene of the Crime (LP), the Rossington Band (1986)
• Tell It Like It Use to Be (LP), T. Graham Brown (1986)
• «Hell and High Water» (45), T. Graham Brown (1986)
• «Don't Go to Strangers» (45), T. Graham Brown (1986)
• American Faces (LP), John Conlee (1987)
• «Domestic Life» (45), John Conlee (1987)
• «Hopeless Romantic» (45), Billy and the Beaters (1987)
• Devastation (LP), Prince Phillip Mitchell (1987)
• «You're Gonna Come Back to Love» (45), Prince Phillip Mitchell (1987)
• Lover Boy (LP), Johnnie Taylor (1987)
• Brilliant Conversationalist (LP, 45), T. Graham Brown (1987)
• «Rock Me» (45), Mosley and Johnson (1987)
• Mosley and Johnson (LP), Mosley and Johnson (1987)
• All To You (LP) Keith Pringle (1987)
• Somewhere in the Night, Sawyer Brown (1987)
• Old Friends and Golden Bridges (LP), Mickey Newbury (1987)
• «Funny Familiar Forgotten Feelings» (45), Toni Jolene (1987)
• «Home of the Blues» (45), Randy Cutlip (1987)
• «Alabama Has It All» (45), Alabama State Legislature (1987)
• «Swamp Music» (45), Lynyrd Skynyrd (1988)
• «Southern by the Grace of God» '87 Tribute Tour «Live» (45), Lynyrd Skynyrd (1988)
• «Welcome Me Home» (45), the Rossington Band (1988)
• Love Your Man (LP), the Rossington Band (1988)
• I Guess I Just Missed You (LP), Canyon (1988)
• «The Last Resort» (45), T. Graham Brown (1988)
• «Careless Whisper» (45) (Japan), George Michael (1988)
• «Lyin' in His Arms Again» (45), Forester Sisters (1988)
• Clutch (LP), Clutch (1988)
• Roadhouses & Dance Halls (LP), Lonnie Mack (1988)
• Premium (LP), Mosley and Johnson (1988)
• No Greater Love (LP), Keith Pringle (1988)
• «Soul Searchin'» / «True Love» (45), Glenn Frey (1988)
• Fellow Travelers (LP), John Conley (1988)
• Where the Hits Are (LP), Connie Frances (1989)
• Midnight Run (LP), Bobby «Blue» Bland (1989)
• I Just Missed You (LP), Canyon (1989)
• Still Trapped (LP), Denise LaSalle (1990)
• Rainbow Down the Road (LP), B. W. Stevenson (1990)
• Crazy Bout You (LP), Johnnie Taylor (1990)
• Too Much Pain (LP), Little Milton (1990)
• Radio Romance (LP), Canyon (1990)
• Magnify Him (LP), Keith Pringle & Angel Voices of Faith (1990)
• Bad Dream (CD), Little Milton (1990)
• Believe (CD), Keith Pringle & Angel Voices of Faith (1990)
Ashford & Simpson
Ashford & Simpson var eit USA-amerikansk ektepar og musikar duo som gav ut plater i lag, skreiv songar i lag og var produsentar. Duoen bestod av Nickolas Ashford (4. mai 1941 – 12. januar 2021 ) og Valerie Simpson (fødd 26. august 1946).
Holter kyrkje
Holter kyrkje er ei langkyrkje i Nannestad kommune i Viken fylke.
Ashford & Simpson
Ashford kom frå Fairfield i Sør-Carolina og Simpson frå Bronx i New York City. Sidan flytta familien hans til Ypsilanti i Michigan, der han vart medlem av Christ Temple Baptist Church. Medan han var der song han i ei gruppe kalla The Hammond Singers (kalla opp etter presten som skipa gruppa, James Hammond). Seinare gjekk Nickolas på Willow Run High School i Ypsilanti i Michigan, før han vart profesjonell musikar og møtte kona si, Valerie. Dei traff kvarandre i White Rock Baptist Church i Harlem i 1964. Etter å ha spelt saman som ein duo, fekk dei med seg Joshie Jo Armstead, som hadde vore medlem av Ikettes på plateselskapet Scepter/Wand, der songane deira vart spelte inn av Ronnie Milsap («Never Had It So Good»), Maxine Brown («One Step at a Time»), og The Shirelles og Chuck Jackson. Ein annan song, «Let's Go Get Stoned», gav Ray Charles ein førsteplass på R&B-lista i USA i 1966. Same året gjekk Ashford & Simpson til Motown, der dei mest kjende songane deira, som «Ain't No Mountain High Enough,» «You're All I Need to Get By,» «Ain't Nothing Like the Real Thing,» og «Reach Out and Touch (Somebody's Hand)», vart spelt inn. Ashford og Simpson skreiv mange andre hittar, som Chaka Khan-songen «I'm Every Woman» (1978) og Teddy Pendergrass sin «Is It Still Good to You?»
Som artistar var Ashford & Simpson mest kjend for songen «Solid» (1984) og «Found a Cure» (1979). Duoen vart innlemma i Songwriters Hall of Fame i 2002. Dei fekk òg Pionerprisen til The Rhythm & Blues Foundation, ASCAP Founders Award og Grammy Trustee Award. Rolling Stone rangerte dei på 19. plassen på lista si over dei 20 beste duoane gjennom tidene.
Capoterra
Capoterra, på sardinsk Cabuderra, er ein by og ein kommune i Storbyområdet Cagliari i regionen Sardinia i Italia. Kommunen har 23 000 ibuarar og eit areal på 68,3 km².
Capoterra ligg 54 meter over havet på vestsida av Cagliaribukta, om lag 15 kilometer frå Cagliari by. Næringslivet består i fyrste hand av landbruk, dei siste tiåra har elles turistnæringa vakse seg vesentleg for økonomien.
Gitaristen Jimmy Johnson
Diskografi
• «God's Word Shall Stand» (S), Keith Pringle & Angel Voices of Faith (1990)
Hooperbreen
Hooperbreen er ein isbre 3 nautiske mil lang, som flyt frå skardet nord for Mount William fram til vestsida av Börgen Bay på Île Anvers i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1955, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Peter R. Hooper FIDS, som var sjef og geolog ved Arthur Harbour stasjon i 1955 og 1956.
Gitaristen Jimmy Johnson
Diskografi
• «Have This Chance» (S), Keith Pringle (1990)
• «I Pity the Fool» (S), Bobby «Blue» Bland (1990)
• «I'm Loved» (S), Denise LaSalle (1990)
• «Paper Thin» (S), Denise LaSalle (1990)
• «Seein' You Again» (S), Dorothy Moore (1990)
• «Shower You with Love», (S) Latimore (1990)
• The Dirt Road (CD), Sawyer Brown (1990)
• «The Only Way Is Up» (S), Latimore (1990)
• «Wild Thang (All Night Long)» (S), Denise LaSalle (1990)
Holter kyrkje
Domenico Erdmann restaurerte det gamle inventaret i 1917.
Grebo
Grebo er ein svensk tettstad i Åtvidaberg kommun i Östergötlands län i Östergötland. I 2005 hadde tettstaden 979 innbyggjarar.
Disneyland Park
Disneyland Park er ein fornøyelsespark i Anaheim i California i USA. Han er den fyrste disneyparken som blei laga, og den einaste utforma og bygd under oppsynet til Walt Disney.
Bygginga av parken byrja 1954, og han opna i 1955. Han blei seinare omslutta av Disneyland Resort. Disneyland ligg ca. 45 km søraust for sentrum av Los Angeles.
Yngleknopp
Yngleknopp er ein slags vegetativ formeiringsorgan der ei enkel celle, fleire celler eller vev veks laus frå hovudplanten og utviklar seg til ein ny. Dette er ei ukjønna formeiringsform for planter og ein kan finne dei i ein blomsterstand (til dømes harerug) eller i bladhjørner (til dømes knoppsildre). Sporeplanter kan ha eigne organ, yngleknoppbeger, som dannar yngleknoppar (som til dømes tvaremose).
Kjelder
9341104
Suç
Suç er ein tidlegare landkommune i regionen Dibër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Klos.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Suç 2 716 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Suç ein del av distriktet Mat. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Exeter
Exeter er administrasjonsbyen for grevskapet Devon i England, og eit administrativt distrikt.
Fram til 1900-talet var Exeter det nedste staden der ein kunne krysse elva Exe, og han vart difor eit administrativt senter og ein handelsstad. Byen vart òg bispesete i angelsaksisk tid. Han var tidlegare ein hamneby; sjølve hamna låg først i den vesle byen Topsham, som før var ved tidvassgrensa til elva, og var vart så frakta derfrå på lekterar. Etterkvart vart det bygd ein skipskanal slik av havgåande skip kunne segle heilt inn til Exeter. Denne vart brukt for transportskip heilt til dampskipa kom og storleiken til skipa auka kraftig. I dag blir brukt kanalen av fritidsbåtar.
Historie
I romersk tid var byen kjent som Isca Dumnonorium, eit namn som tyder på at han var ein keltisk landsby før romarane kom. Isca er eit vanleg keltisk ord for ein landsby eller ein liten by, og Domnonorium tyder «dumnonarane sitt».
Byen var den sørvestlegaste festningsbusetjinga i Romersk Britannia. I 1970-åra vart eit større romersk badeanlegg grave ut; sidan det ligg rett ved Exeterkatedralen har det ikkje vore mogleg å ha utgravingane opne for publikum. Den romerske vegen Fosse Way hadde det sørlege endepunktet sitt i Exeter.
Store delar av den romerske bymuren er bevart, men blir skjult av den utanpåliggande muren som Alfred den store fekk reist for å verne byen etter vikinginvasjonen i 876. Vikingane tok byen likevel, men vart driven ut att året etter. I 894 kringsette vikingane byen, men klarte ikkje å ta han.
I 1067 gjorde Exeterborgarane opprør mot Vilhelm Erobraren, som straks gjekk vestover for å kringsetje byen. Etter ei atten dagar lang kringsetjing vart han teke. Som ein del av kapitulasjonsvilkåra fekk adelsmennene i byen halde posisjonane sine, under føresetnad av at eit slott med ein normannisk herre vart bygd.
Neste kringsetjing kom i 1140, då Baldwin de Redvers heldt han mot kong Stefan i tre månader før byen måtte overgjevast fordi ein var tomme for drikkevatn.
I 1537 vart byen eit korporativt grevskap. Bygningar frå 1500-talet, Livery Dole Almshouses and Chapel, er bevart i sentrum. Dei vart påbegynt i 1591 og fullført i 1594 på rekninga til korporasjonen.
Under den engelske borgarkrigen var Exeter først på parlamentarianarane si side, i eit område som for det meste støtta rojalistane. Han vart teke av rojalistane den 4. september 1643, og var under kontrollen deira inntil kort tid før krigen slutta.
Exeter vart bomba av Luftwaffe under Baedekerblitzen i 1942. Omkring 160 000 m² av sentrum vart jamna med jorda av brannbomber. Mange historiske bygningar, mellom dei katedralen, vart skadd. Byen vart gjenoppbygd i 1950-åra. Ein ynskte å gjenskape det gamle preget, men mange meiner at arbeidet kunne vore gjort betre; mange skadde hus vart rivne i staden for å bli restaurert, og det vart etter mange si meining teke for store omsyn til kravet til den moderne trafikken. Før andre verdskrig vart byen rekna som den nest største arkitektoniske perla i det sørlege England, etter Bath, men han blir no omtalt som ein by med mange vene bygningar, og ikkje naudsynleg ein ven by. Turisme er ei viktig inntektskjelde, men byen blir på ingen måte dominert av turismen.
Failaka
Failaka (arabisk جزيرة فيلكا, Jazīrat Faylakah) er ei øy i Persiabukta som høyrer til Kuwait. Øya ligg 20 km utanfor kysten frå Kuwait by. Namnet «Failaka» trur ein kjem frå det gammalgreske φυλάκιο(ν) eller Fylakio, som tyder 'utpost'.
Tidsavgjersle
Tidsavgjersle er ei avgjersle av klokkeslett ved å observere himmellekamar. Den mest nøyaktige metoden er å avgjere kulminasjonstida for ei stjerne med kjent rektascensjon ved hjelp av et passasjeinstrument oppstilt i meridianen. Den kulminerande rektascensjon til stjerna er lik klokkeslett etter stjernetid.
Failaka
Historie
Failaka vart folkesett etter 2000 fvt., då det vart eit fall i havnivået. Mesopotamiarar var dei fyrste som slo seg ned på øya. Handelsfolk frå den sumeriske byen Ur slo seg ned på Failaka og dreiv handel. Failaka hadde mange bygningar i mesopotamisk stil, som ein typisk finn i Irak frå tida kring 2000 fvt.
Frå 4000 til 2000-talet fvt. heldt Dilmun-sivilisasjonen til i Kuwait-bukta, og kontrollerte mellom anna Failaka. I Dilmun-tida vart Failaka kalla «Agarum», landet til Enzak, ein stor gud i Dilmun-sivilisasjonen i følgje sumerisk kileskrift som vart funnen på øya. Som ein del av Dilmun vart Failaka eit senter for sivilisasjonen frå sutten av 2000-talet til midten av det første tusenåret fvt.
Etter Dilmun-sivilisasjonen var Failaka busett av kassittar frå Mesopotamia, og var formelt under kontrollen til det kassittiske dynastiet i Babylon. Studiar har synt spor etter menneske på Falaika attende til sluten av 2000-talet fvt., og fram til 1900-talet evt. Mange av gjenstandane ein har funne på Falaika er knytte til Mesopotamia og verkar å vise at Failaka gradvis vart trekt mot den sivilisasjonen som var basert i Antiokia.
Ein gong etter den første framrykkinga til Aleksander den store i regionen i 311 fvt. eller i perioden 324-323 fvt., då han vende attende til Mesopotamia, koloniserte gamle grekarar øya, som dei kalla «Ikaros» etter den greske øya i Egearhavet og den mytiske helten Ikaros. Dette gjorde dei visstnok fordi øya hadde same forma som øya i Egearhavet. Somme element av gresk mytologi vart blanda med lokale kultar. «Ikaros» var òg namnet på ein by som låg på Failaka. Ein har gjort funn av ein busetnad med eit stort hellenistisk fort og to greske tempel.
Under Nebukhadnesar II hamna Failaka under babylonsk kontroll. Dokument i kileskrift funne på Failaka indikerer at babylonarar budde på øya. Babylonske kongar var på Failaka under Det nybabylonske riket, Nabonidus hadde ein guvernør på Failaka og Nebukhadnezzar II hadde eit palass og tempel på Falaika. Failaka hadde òg tempel for dyrking av Shamash, den mesopotamiske solguden.
I 127 fvt. vart kongedømet Kharasene grunnlagt kring Kuwaitbukta, nær Failaka. Kharasene utgjorde den sørlege delen av Mesopotamia, og omfatta Failaka. På denne tida var det ein travel handelsstasjon på øya.
Ein kristen nestoriansk busetnad blømde på Failaka frå 400- til 800-talet. Utgravingar har vist fleire gardar, landsbyar og to store kyrkjer daterte frå 400- og 500-talet. Ruinar av nestorianske kyrkjer frå bysantinsk tid vart funne ved Al-Qusur på Failaka. Ein har òg funne keramikk datert frå 600- til 800-talet.
Sidan eit dansk utgravingslag leia av Geoffrey Bibby gjorde arkeologiske undersøkingar her i 1950-åra har arkeologar frå Frankrike, USA, Slovakia, Itala, Hellas og seinar frå Polen og Georgia arbeidd på Failaka.
Før den irakiske invasjonen hadde øya over to tusen innbyggjarar og fleire skular. Landsbyen Al-Zawr låg nær midten på den nordvestre sida av øya. Det var den lengste kontinuerleg busette staden i Kuwait. I 1990 og 1991 invaderte Irak øyane og alle innbyggjarane vart drivne til fastlandet. Det irakiske militæret minela strendne og brukte anlegg og bygningar på øya som øvingsmål. I 1991 tvinga dei allierte styrkane den irakiske hæren til å overgje seg. Kloakksystemet vart øydelagt og det er enno ikkje blitt ordentleg reparert. Mange gamle heimar står tomme og forfell, ofte fulle av kulehol.
Etter krigen vart Failaka reinska for miner, men vart verande under militær bruk. Likevel er Failaka ein populær feriestad frå Kuwait by. Ferja «Ikarus» tar passasjerar ut til øya.
Klima, geografi og folkesetnad
Failaka ligg heilt nord i Persiabukta. Failaka har eit økosystem som skil seg frå det kuwaitiske fastlandet, og dei mange blomane og dei varierande temperaturane gjer at mange kuwaitarar dreg hit om våren. Sjølv om infrastrukturen på øya framleis er dårleg, har Failaka byrja å utvikle ein lokal turistindustri, med fiske, båtliv, bading, segling og vassport.
Dei fleste kuwaitiarane frå Failaka har iransk avstamming. Dei kom opphavleg til Failaka frå iranske kystområdet, hovudsaleg frå Kharg-øya og Bandar Lengeh. Desse «iranske arabarane» vert ofte omtalte som huwala. Dei er hovudsakleg sunnimuslimar og snakkar arabiske flytande, sjølv om dei før endringane knytte til petroleumsfunna i området også snakka persisk flytande. Den største huwala-busetnaden på Failaka omfatta rundt 40 familiar som migrert frå Kharg til Failaka i tidsrommet 1841–1842. Den nyaste busettinga fann stad tidleg på 1930-talet etter innføringa av slørforbodet til Reza Shah. Eit mindretal av dei kuwaitiske familiane frå Failaka er sjia-persarar, som hadde sine eigne hussainiya (sorghus) og som ofte snakka arabisk, til forskjell frå kuwaitiske sjiaer av persisk opphav i Kuwait by på fastlandet på den tida.
Dei få attverande lokale innbyggjarane er stort sett folk som budde med familiane sine på øya før den irakiske invasjonen i 1990. Dei fleste innbyggjarane har eigne båtar og somme driv med turisme.
Barwick Valley
Barwick Valley er ein isfri dal nord for Apocalypse Peaks som strekkjer seg frå Webb-breen til Victoria Valley i Victoria Land. Han vart namngjeven av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) (1958–59) etter R.E. Barwick, som var biolog med gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) som arbeidde i området i 1957–58. Han var òg medlem av VUWAE, 1958–59.
Grebbestad
Grebbestad er ein tettstad i Tanums kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 1 371 innbyggjarar. Det norske namnet var opphavleg Grebystø etter den nærliggande garden Greby (norrønt Grjotby, av det norrøne ordet grjot, stein, steinet område), og stø, båtplass.
Staden er mest kjend for sine rike bronsealderfunn og ein steinlabyrint.
Selargius
Selargius, på sardisk Ceràrgius eller Celàrgius, er ein by og ein kommune i storbyområdet Cagliari i regionen Sardinia i Italia. Kommunen har om lag 29 000 ibuarar og eit areal på 26,7 km². Byen ligg om lag seks kilometer nordaust for byen Cagliari.
Byen er kjend sidan mellomalderen. I 1928 vart han lagd inn under Cagliari kommune, men vart frådelt att i 1947 etter ei lokal folkeavrøysting. Selargius omfattar elles bydelane Su Pezzu Mannu, Is Corrias og Su Planu.
Rhind-papyursen
Rhind-papyursen er ein papyrusrull og ei av dei viktigaste kjeldene for kjennskapen til tidleg egyptisk matematikk og rekning. Papyrusen er frå kring 1700 fvt. og finst i dag i British Museum. Papyrusen vart tidlegare kalla Ahmes' reknebok etter avskrivaren Ahmes, men vert no vanlegvis kalla Papyrus Rhind etter den tidlegare eigaren. Papyrusen inneheld forklaring til og døme på brøkrekning, areal- og volumutrekningar og problem som i dag ville vorte løyst med lineære likningar.
Grevie
Grevie er ein tettstad i Båstads kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 769 innbyggjarar.
Iliadbreen
Iliadbreen er ein isbre som flyt nordaust frå det sentrale høglandet på Île Anvers mellom Achaean Range og Trojan Range ut i Lapeyrere Bay i Antarktiske Arkipel i Antarktis. Han vart kartlagt i 1955 av Falkland Islands Dependencies Survey og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Iliaden av Homer.
What's Love Got to Do with It
«What's Love Got to Do with It» er ein song spelt inn av den amerikanske songaren Tina Turner og gjeve ut i 1984. Songen vart henta frå det femte soloalbumet hennar, Private Dancer og vart den mest suksessrike singelen hennar.
Sjølv om Turner alt hadde hatt hittar på britiske topp 10 og amerikanske topp 30 nokre månader tidlegare med utgåva hennar av «Let's Stay Together», vart «What's Love Got To Do With It» den første og einaste songen hennar som nådde toppen av singellista i USA. Songen er rangert på 309. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene. Han vart òg rangert på 38. plassn på lista Songs of the Century. Han var den 17. mestseljande singelen i Storbritannia i 1984. I 1993 vart songtittelen nytta som namn på biografifilmen om livet til Turner.
Songen vart nytta i ein episode av Miami Vice.
Eastbourne
Byen ligg rett ved South Downs, og har fleire store strender. Han er greitt tilgjengeleg frå Brighton og London, men då det lokale jernbanenettet er umoderne er det få pendlere som vel å slå seg ned der.
Strandpromenaden består nesten berre av viktorianske hotell, og ein finn ikkje glora butikkar av den typen som elles sprett opp nær strendar. Dette blir skuldast mykje av Eastbourne høyrde til hertugen av Devonshire, som ikkje tillét at bygningane vart omgjort til butikkar, og ein har halde på dette preget. Det finst òg fleire gamle festningstårn og eit fort i byen.
What's Love Got to Do with It
Bakgrunn
Songen vart skriven av Terry Britten og Graham Lyle, som opphavleg tilbaud songen til Cliff Richard, men vart avslått. Han vart så gjeven til Phyllis Hyman, som ønskte å spele inn songen, men sjefen i Arista Records, Clive Davis let ho ikkje gjere dette. Songen vart så tilbode til Donna Summer, som har sagt at ho sat med songen nokre år utan å spele han inn. Nokre månader før Turner spelte inn songen, vart songen tilbode til den britiske popgruppa Bucks Fizz. Jay Aston ønskte å synge solo på songen etter å ha høyrt demoen, men vart fortalt at songen ikkje høvde for ein kvinneleg solovokal. Gruppa spelte inn songen i februar 1984, men vart då sungen av det mannlege medlemmet Bobby G. Aston hugsar at demoen var særs lik den seinare Tina Turner-versjonen, men deira versjon var annleis. Han var meint for det neste albumet deira, I Hear Talk, men vart skrinlagt då Turner gav ut versjonen sin først. Bucks Fizz-versjonen vart først gjeven ut då Are You Ready kom ut på ny i 2000.
Eastbourne
George Orwell gjekk mellom 1911 og 1916 på kostskule i Eastbourne, og ein meiner at han fekk inspirasjonen til Kamerat Napoleon frå ein gard i Willingdon, ein av forstadane til Eastbourne.
What's Love Got to Do with It
Lister
Før «What's Love Got to Do with It», hadde ikkje Tina Turner hadde ein singel inne på topp 10 i USA sidan tidleg i 1970-åra. Singelen nådde toppen av lista på Billboard Hot 100 og låg der i tre veker. Dette vart den første og einaste singelen hennar som gjekk til topps i Amerika. Singelen nådde tredjeplassen i Storbritannia, den høgaste plasseringa hennar der. Turner var 44 år gammal då songen nådde hitlistene, og ho var på den tida den eldste kvinnelege soloartisten som hadde oppnådd ei topplassering i USA. Grace Slick, som er ein månad eldre enn Turner, nådde toppen av lista i 1985 og 1987 med høvesvis «We Built This City» og «Nothing's Gonna Stop Us Now», som medlem av Starship. I 1999 vart Cher, då 53 år gammal, den eldste kvinna som har nådd toppen av singellista i USA med songen «Believe».
Musikkvideo
Musikkvideoen syner video Turner som går ned ei gate og kjem i kontakt med folk, med scener der ho syng direkte til kameraet. Videoen vart filma i New York City våren 1984. I musikkvideoen kan ein sjå Sleepaway Camp 2-medlemmet Pamela Springsteen, syster til Bruce Springsteen, som gatedansar. Videoen vart regissert av Mark Robinson.
Prisar
Songen fekk tre prisar under Grammyprisen i 1985: Årets singel, årets song og beste popsong av ei kvinne. Konsertversjonen til Turner av songen under showet vart gjeve ut i 1994 på albumet Grammy's Greatest Moments Volume I.
Musikkvideoen fekk pris for beste kvinnelege video under MTV Video Music Awards i 1985.
I 2012 vart «What's Love Got to Do with It» innlemma i Grammy Hall of Fame.
Warren G-versjonen
«What's Love Got to Do with It» vart òg spelt inn av den amerikanske artisten Warren G med Adina Howard for Supercop. Songen både sampla og interpolerte refrenget til Tina Turner-songen frå 1984, men Warren G erstatta den originale teksten med sin eigen. «What's Love Got to Do with It» vart ein hit og klatra til 32. plassen på Billboard Hot 100, og vart den tredje singelen til Warren G på topp 30. Songen nådde femteplassen på Hot Rap Singles-lista. Songen vart enno meir populær i Storbritannia der han nådde andreplassen på UK Singles chart.
Musikkvideo
Ein musikkvideo regissert av Joseph Kahn vart produsert for å marknadsføre singelen. Han syner bilete av Warren G og Adina Howard som syng songen, med klipp frå filmen Police Story 3: Super Cop.
Christian Leden
Christian Leden, opphavleg Kristian Johnsson Refsaas, var ein norsk oppdagingsreisande og musikkgranskar frå Inderøy.
Kristian Johnsson Refsaas var son til ein gardbrukar og musikksersjant på Inderøy i Nord-Trøndelag. I ungdomsåra var Kristian organist i Sakshaug kyrkje i heimbygda. Sidan studerte han musikkvitskap i Tyskland. Han fatta stor interesse for musikken til inuittane på Grønland, og med midlar frå det danske Carlsberg-fondet reiste han sommaren 1909 rundt om i Grønland på samlarferd. Han reiste då i lag med den danske polarforskaren Knud Rasmussen.
I 1910 tok han etternamnet Leden. Som oppdagingsreisande fór han oftast til arktiske område, men var òg i det indre av Sør-Amerika. Han lærte seg inuittisk språk, og i løpet av ein treårig ekspedisjon i Keewatin på vestkysten av Hudson Bay gjekk han frå landsby til landsby, og helste på alle ibuarane.
Med økonomisk stønad frå Geological Survey i Canada kunne Leden halde fram med sitt etnografiske arbeid over fleire år. På desse reisene i Grønland og Canada handla og bytta han til seg alt frå kunst- til bruksgjenstandar. Særleg tok han opp mykje musikk, omkring 1000 voksrullar er samla i Nasjonalbiblioteket i Mo i Rana. Opptaksutstyret hadde han elles med seg overalt, også i Noreg. Også ein heil del film og fotografi frå reisene hans er bevart.
Då Leden trappa ned felt- og registreringsarbeidet, reiste han vide i verda og heldt foredrag om arbeidet sitt. Han gav ut i alt tre bøker basert på delar av det innsamla materialet, alle på tysk språk.
Leden busette seg i Berlin i siste halvdelen av 1920-åra. Han engasjerte seg i eit pangermanistisk miljø, der han våren 1930 førelas over temaet «Civilisasjonens og raseblandingens innflydelse på folkekraften». I 1934 fekk han ei stilling ved Universitetet i Berlin og arbeidde med å vise samanhengar mellom folkemusikk og rase.
Ytrehovdeholmen
Ytrehovdeholmen er den største av fire øyar i ei gruppe. Ho ligg 6 km vest for Langhovde aust i Lützow-Holmbukta. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37 og namngjeven på grunn av plasseringa nær Langhovde.
Rozhen Peninsula
Rozhen Peninsula (Poluostrov Rozjen) er ei halvøy som strekkjer seg 9 km sørvestover mot Barnard Point på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho er 8,8 km brei. Ho grensar til False Bay i vest, Bransfield Strait mot søraust og Brunow Bay i aust. Inne på halvøya ligg Friesland Ridge, som er ein del av Tangra Mountains.
Basisår
Basisår er eit utgangspunkt for utrekningar av ein indeks. Ein skil ofte mellom vektbasisår og berekningsbasisår.
Vektbasisår er den perioden ein har observert dei vekttala ein nyttar i indeksutrekninga, medan berekningsbasisår er perioden eller tidspunktet ein uttrykket indeksrekkja i forhold til, og som vanlegvis vert gjeven verdien 100.
Sigurdsristinga
59.44128°N, 16.63444°W Sigurdsristinga, som òg vert kalla Ramsundsbergristinga eller berre Sö 101 etter nummeret i den svenske registreringa av runeinnskrifter, er ei stor biletristing med runeinnskrift som er innrista på ei bergflate på Ramsundsberget i nærleiken av Sundbyholm i Eskilstuna kommun i Södermanlands län i Sverige. Ristinga, som i prinsippet er å rekne som ein bilet- og runestein, vert kalla Sigurdsristinga av di motivet er henta frå soga om Sigurd Fåvnesbane.
Runeinnskrifta
Runeinnskrifta er innrista på den nedre av dei tre ormane som utgjer ei slags innramming av motivet. Ettersom den vesle fyren som stikk sverdet sitt inn i denne ormen må haldast for å vere Sigurd i ferd med å drepe ormen Fåvne, må det vere ormen Fåvne som er beraren av den bodskape som runeinnskrifta gjer kjend. Dei runeteikna som var vanlege i Sverige i vikingtida er nytta. Attgjeve i normaliserte runeteikn ser innskrifta slik ut:
Omsett til moderne svensk vert dette:
Fundamenta etter ei bru er framleis å sjå attmed berget, og ein reknar med at dette er leivningane etter den brua som er nemnd i innskrifta. Det vart i den tidlege kristentida rekna som ei god kristen gjerning å byggje ei bru, slik det framgår av fleire skandinaviske runesteinar, mellom anna den norske bilet- og runesteinen Dynnasteinen.
Soga om Sigurd Fåvnesbane som kristent motiv
Soga om Sigurd Fåvnesbane er ein part av både Volsungesoga og den såkalla heltediktinga i diktsamlinga Den eldre edda, nedskrivne i mellomalderen. Fleire hendingar or denne diktinga finst som kristne motiv i biletframstillingar frå mellomalderen, både på stavkyrkjeportalar i Noreg, og på biletsteinar i Sverige og i England. Særleg vidgjeten er framstillinga av soga om Sigurd Fåvnesbane på Hylestadportalen, den eine av to portalar som vart teke vare på då Hylestad stavkyrkje i Setesdal i Noreg var rive.
Ikkje noko i sjølve runeinnskrifta på Sigurdristinga syner til soga om Sigurd Fåvnesbane, men i biletet finn ein alle dei elementa som trengs for å setje ristinga i samband med denne diktinga på eit overtydane vis. Det same gjeld for biletet på Hylestadportalen. Det har vore hevda at dette er heidne motiv som vert nytta i kristen samanheng av di dei var særs populære i både heiden og kristen tid, og at Sigurd Fåvnesbane, ved å drepe den kjempestore ormen Fåvne, har vore sett på som ein helt som kunne samanliknast med dei kristne, mytiske drakedreparane som vart rekna som helgenar.
Men det er meir sannsynleg at både Sigurdristinga på Ramsundberget, volsungmotiva på stavkyrkjeportalane, Volsungesoga og «heltediktinga» i Den eldre Edda målber kristne bodskap på ein annan måte enn at Sigurd vart rekna i kristen tid som ein helt. Slik plasseringa av runeinnskrifta på sjølvaste ormen Fåvne i Sigurdristinga ber bod om, skal biletet og runeteksten sjåast på som ei eining, og denne eininga skal tolkast på bakgrunn av at volsungediktinga skildrar to herskarætter som utslettar ikkje berre seg sjølv og kvarandre ved å drepe eller organisere drap på grunnlag av mistru, svik, unormert kjærleik og attrå, men òg utslettar viktige heidne mytologiske skapnader som dei tre brørne Fåvne, Oter og Regin er kristne parodier på. Attom denne totale utslettinga står gudane Odin, Høne (Hønir) og Loke, med Odin i brodden, slik Volsungesoga gjer det klart. Det er på guden Odins initiativ at dei siste overlevande i denne bloddryppande soga vert teke or dage.
Padling under Sommar-OL 1972
Padling under Sommer-OL 1972 i München fann stad på Oberschleißheim regattabane nord om byen i dagane frå 5. til 9. september. Nett som sist tevla menn og kvinner i høvesvis tre og to fartøyklassar i kajakk, medan dei to kanoøvingane var for menn åleine. Sovjetunionen vann seks gullmedaljar, også Aust-Tyskland sikra seg seks medaljar, fire av dei i gull. Noreg vann bronse i firarkajakk/K4.
K1 1000 meter
Dato: 9. september 1972 <br style="clear:both;" />
K2 1000 m
Dato: 9. september 1972 <br style="clear:both;" />
K4 1000 m
Dato: 9. september 1972 <br style="clear:both;" />
K1 500 m
Dato: 9. september 1972 <br style="clear:both;" />
Kano2 1000 m
Dato: 9. september 1972 <br style="clear:both;" />
Bjørneparken
Bjørneparken (tidlegare Vassfaret Bjørnepark) er ein naturpark med norske rovdyr og husdyr, som ligg rett ved riksveg 7 i Flå i Hallingdal. Parken er på 500 mål, og open heile året. Her kan du kome tett på dyr som brunbjørnar, elg og rådyr, og mindre dyr som minigrisar, sau, moskusender, kaniner og piggsvin. Parken har også aktivitetar som hinderløype, fjellklatring og steinsliping.
Mutlaryggen
Mutlaryggen er ein åsrygg i Al Jahra guvernement i Kuwait. Det er det høgaste punktet i landet med ei høgd på 306 meter over havet.
Historie
Under Golfkrigen skulle irakiske styrkar fyre av bomber då dei var på ryggen, for å truge Saudi-Arabia. I februar 1991 gjekk det amerikanske luftvåpenet til åtak på irakiske styrkar under tilbaketrekking, som flykta frå Kuwait i retning Basra.
Koalisjonsstyrkane brukte seinare ryggen til å byggje kommunikasjonstårn for å kommunisere med soldatar i Irak.
Jan Johansen
Jan Johansen er ein norsk tidlegare kajakkpadlar frå Tønsberg som saman med Steinar Amundsen, Tore Berger og Egil Søby vart olympisk meister 1968 i firarkajakk, europameister 1969, verdsmeister 1970 og vinnar av OL-bronse 1972 i same øvinga. Johansen var medlem i Tønsberg Kajakklubb.
Johansen vann elles VM-sølv 1966, EM-sølv 1969 og VM-sølv 1971 i toarkajakk i par med Egil Søby. Han vann 6 nordiske meistertitlar og i perioden 1962–83 34 NM-medaljar, fire i einarkajakk. Johansen vart tildelt kongepokalen i 1965 og Fearnleys olympiske ærespris i 1968.