cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krisjna
Vakse liv
Som ung mann drog så Krisjna tilbake til Mathura der han oppfylte spådommen og nedkjempa Kamsa. Han frigjorde og gjeninsette den rette kongen, morfaren hans, Ugrasena, og levde sjølv som prins ved hoffet. Her blei han kjend med dei fem pandavaene, fetrar frå kongeriket Kuru. Han tok fleire koner, med Rukmini og Satyabhama som dei viktigaste. Hoffet flytta etter kvart til Dwaraka, i noverande Gujarat.
Den langvarige usemja mellom pandavaene og kauravaene førte etter kvart til krig, og Krisjna, som var fetter til begge brorflokkane, bad dei velja mellom å få med seg hæren hans eller han sjølv på si side. Kauravaene tok hæren, medan Krisjna blei stridsvognførar og rådgjevar for pandavaen Ardjona. Det kjende hinduiske verket Bhagavadgita er råda han gav Ardjona før slaget tok til.
Død
Etter krigen heldt Krisjna til i Dwaraka i trettiseks år. På ein fest braut det ut strid blant slekta hans, og dei fleste drap kvarandre. Medan broren Balarama gav opp anden gjennom yoga, trekte Krisjna seg tilbake til skogen for å meditera. Her blei han skoten av ein jeger, som trudde foten hans var eit dådyr, og døydde, etter å ha tilgjeve jegeren.
Tilbeding
Krisjna er sentral i bhaktirørsla, den delen av hinduismen som legg stor vekt på inderleg tru og ekstase. Mot slutten av 1000-talet spreidde denne rørsla seg særleg i Sør-India, og dei tolv alvardiktarane, med Andal som den viktigaste, skapte fleire dikt tileigna hans. I songsamlinga Tiruppavai er Andal den første kjende diktaren som framstiller seg sjølv som ein gopi som elskar Krisjna.
Rørsla spreidde seg til resten av India, og på 1100-talet dikta Djayadeva frå Orissa Gita govinda, 'songen om gjetaren', eit svært viktig verk i bhakti-litteraturen. Medan dette verket er skrive på sanskrit laga andre diktarar som Mirabai og Surdas songar til Krisjna på folkespråket.
Krisjna heldt fram med å bli dyrka, og på 1900-talet blei kulten hans spreidd utanfor det indiske subkontinentet. Dette har særleg skjedd gjennom Hare Krishna-rørsla, som blei grunnlagd i 1966.
Elver i USA
Elver i USA er ei liste over større elver i USA, inklusive elver som kryssar eller tangerer grensa til Canada, ordna etter kva for eit nedbørsområde dei tilhøyrer og etter lengd. Her er elver av meir enn 500 km lengde medrekna, dette omfattar storparten av alle større vassdrag i landet.
Elvene i USA omfattar nokre av dei lengste vassdraga i verda. USAs geologiske historie har skapt eit stort mangfald av landskaps- og elvetypar. Det geologiske stabile sentralområdet vert dominert heilt av Mississippibekkenet, som med nedbørsfeltet sitt på 3,2 millionar km² drenerer ein tredel av arealet i landet. Tek ein med elvene som renn ut i Mexicogolfen, inklusive elvene i Texas, utgjer dette sørvendte nedbørsområdet meir enn halve arealet til USA. Bekkenet er flatt og prega av lausmassar som er lagt opp og vaska ut av elvene, fallhøgda er låg og gjev lite potensial for vasskraft.
I vest ligg eit av dei største høglanda i verda mellom Rocky Mountains og Sierra Nevada, med rom for lange, men ganske vassfattige elver med store nedbørfelt. Dei store høgdskilnadene skapar her store potensiale for vasskraft, som ein ikkje ser andre stadar i landet. Dei nordgående elvene til Hudsonbukta ligg i det alt vesentlege på canadisk side av grensa.
Elver ordna etter nedbørsområde
Elvene vert oppgjeve frå Californiabukta i sørvest og deretter med klokka til Mexicogulfen i søraust. Mississippi-Missouri vert her rekna som éi elv, men elvene Mississippi og Missouri er òg inkludert i lista. Sideelver til canadiske elver som munnar ut i Canada, står i kursiv. Viktige elver som i denne lista òg har oppgjeve ein eller fleire underordna sideelver, står i feite typar.
Elver i USA etter lengd
Lista nedanfor oppgjev alle USAs vassdrag og sideelvar av meir enn 500 km lengd. Elvene er rangert i USA («Rang nasj») og globalt («Rang glob») mælt etter lengd (km), og med angivelse av nedbørsområdet til vassdraget (km²). Mississippi-Missouri vert her rekna som éi elv som er rangert globalt. Elvene Mississippi og Missouri er òg inkludert i lista og vert gjeve sjølvstendig rangering nasjonalt. Desse to elvene er dessutan oppgjeve med den globale rangering dei ville hatt dersom dei vart mælt kvar for seg. Det same gjeld Alabama-Coosa, Kansas-Republican, og North/South Platte, som har oppgjeve teoretisk global rangering i kursiv, medan kvar enkelt sideelv òg er oppgjeve og rangert.
Akrítes
Akrítes (gresk Ακρίτες) er ein tidlegare kommune i periferieininga Kastoriá i periferien Vest-Makedonía i Hellas. Akrítes inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Nestório.
Tjugedalaren
Tjugedalaren er ein springar som er mykje nytta i Telemark. Slåtten skal ha fått namnet sitt etter ei soge om Myllarguten, som og er fortald i form av ei slåttestev-vise.
Opphavet til namnet
Det er fortald at Myllarguten kom trøytt og utasa attende frå ei lengre spelferd, og tok inn på skyss-stasjon i Bø (etter visa låg denne på Nordbø i Bø).
''Han kom ein gong til Bøherad traskande, fillut og trasaleg, med feleskrine i fatle på ryggen. Der varf stort lag på Major-Bø hjå Mattias Rye; dei tura. Daa Torgeir kom, vilde dei hava honom til å spela. Men han kunde ikkje spela, han ikkje. Dei la upp pengar på bordet, fem dalar, 10 dalar, og meir og meir allfort, 20 dalar, um han vilde spela, um det var daa ikkje berre ein einaste slaatt. Fraa det fyrste negta Myllaren; men daa dei fyllte tjuge, var han ikkje kar til aa halde seg lenger. Han spela ein slaatt for deim, og den spela han godt. Men ikkje de slag meir; han strauk til seg pengane og gøymde fela. Sidan vart slaatten kalla Tjugedalar-slaatten, og so heiter han den dag i dag'' (Berge).
Soga fortel og at Myllarguten seinare reiste nordetter i Bø og fekk losji, og då spela han heile natta utan opphald.
Slåttevariantar
Hardingfeleverket har nummerert slåtten som springar nr 500, med sju variantar i alt. Dei fleste formene er skrivne ned i Telemark, men det finst og nokre frå Vestlandet, mellom anna ei form av Halldor Meland. Den mest kjende forma i dag er spela i tradisjon etter Kjetil Løndal. Talleiv Røysland har sett sitt preg på visa som er knytt til slåtten, og denne er seinare spela inn av gruppa Tiriltunga.
Fire av formene, d, c, e og g, byrjar på same vis. Desse slåttane har opphavet sitt i Bø, og skriv seg truleg frå Hans Flatland den eldre som var mykje i lag med Myllarguten. Frå Hans har slåtten vandra til Torkjell Haugerud, som var mykje i lag med Halldor Meland. Meland har venteleg lært slåtten av Haugerud.
Dei to formene etter Johannes Dale og form f frå Numedal er noko knappare, og høyrer til ei anna line. Desse byrjar på det som er andre-veket i dei fire storformene. Den første er knytt til Øystein Bokko frå Tinn, men variant b kan ha kome til Knut Dale frå Myllarguten. Det same gjeld forma frå Numedal, som har mykje sams med variant b.
Aass Bock
Aass Bock er eit bokkøl frå Aass Bryggeri i Drammen. Det er eit brunraudt øl med typisk maltpreg. Ølet er populært i Noreg og i utlandet, og har fått gode omtalar og testrangeringar. Det er berre Vinmonopolet som har rett til å selje Aass Bock i Noreg, då det er eit sterkøl med eit alkoholinnhald på 6,5 prosent.
East Sussex
East Sussex er eit grevskap søraust i England. Det grensar til grevskapa Kent, Surrey, Brighton and Hove og West Sussex og i sør til Den engelske kanalen. Det seremonielle grevskapet har kring 770 000 innbyggjarar.
Knutskyrkja i Harme
I følgje jordeboka åtte «Knutzkirkia j Harme» desse eigedommane:
Eurovision Song Contest 2008
Eurovision Song Contest 2008 vart arrangert i Beograd i Serbia 20., 22. og 24. mai 2008. Dette var den 53. gongen det vart arrangert Eurovision Song Contest. Det var Dima Bilan frå Russland som vann finalen med songen «Believe».
Knutskyrkja i Harme
Det er likevel enno usikkert om ruinen på Tilrem verkeleg er Knutskyrkja.
Eurovision Song Contest 2008
Semifinale 1
Den fyrste semifinalen vart arrangert tirsdag 20. mai 2008. 19 land deltok, og ti av dei kvalifiserte seg for finalen: Dei ni bidraga som fekk flest telefonrøyster, mens fagjuryane valde Polen som den tiande finalisten. Polen enda på tiandeplass hos tv-sjåarane og hadde dimed kvalifisert seg dersom fagjuryene ikkje hadde hatt noen påvirkning. Dei førehandskvalifiserte landa Tyskland og Spania kunne røyste i denne semifinalen. Land markert med rosa bakgrunn, kvalifiserte seg i til finalen. Landet med bronsebakgrunn var juryens val.
Knutskyrkja i Harme
I 2007 vart ruinane konserverte, og 2. pinsedag 2008 vart det igjen halde gudsteneste i kyrkjeruinene på Tilrem.
Eurovision Song Contest 2008
Semifinale 2
Den andre semifinalen vart arrangert torsdag 22. mai 2008. 19 land deltok, og ti av dei kvalifiserte seg for finalen: Dei ni bidraga som fekk flest telefonrøyster, mens fagjuryane valde Sverige som den tiande finalisten. Dei forhåndskvalifiserte landene Frankrike, Serbia og Storbritannia kunne røyste i denne semifinalen. Land markert med rosa bakgrunn, kvalifiserte seg i til finalen. Landet med bronsebakgrunn var juryens valg.
Finalen
I finalen deltok 25 land: «dei fire store» (Frankrike, Storbritannia, Spania og Tyskland), vertslandet Serbia og totalt 20 land frå dei to semifinalane. Finalen vart arrangert lørdag 24. mai 2008. Under er det offisielle resultatet.
12 poeng i semifinale 1
Under er lista over landa som fekk 12 poeng i semifinale 1:
Shusuke Shimada
Shusuke Shimada er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Eurovision Song Contest 2008
12 poeng i semifinale 2
Under er lista over landa som fekk 12 poeng i semifinale 1:
Shusuke Shimada
Han spela for klubbane Yokohama Marinos, Yokogawa Electric, Albirex Niigata og Otsuka Pharmaceutical.
Eurovision Song Contest 2008
12 poeng i finalen
Under er lista over landa som fekk 12 poeng i finalen:
Kommentatorar
I desember 2007 vart det sagt at Per Sundnes ikkje skulle kommentere årets utgåve for NRK. Til slutt vart han likevel kommentator, men denne gongen saman med Nitimen-programleiar Hanne Hoftun.
Andre kommentatorar i år:
Metronom
Ein metronom eller taktmålar er eit apparat som angir den tidsverdi ein bestemt noteverdi skal ha. Den lagar ein konstant, hørbar puls som ein kan nytte til å halde eit jamnt tempo. Ordet metronom kjem av gresk metron som tyder 'mål' og nom'os som tyder 'lov'.
Metronomen blei oppfunnen av Dietrich Nikolaus Winkel i Amsterdam i 1812, og blei forbetra av Johann Nepomuk Mälzel i 1816. Ein typisk metronom består av eit urverk med ein pendel med stillbar vekt og ein skala med siffer som gjev tal på slag per minutt av pendelen.
I tillegg til dei opphavlege mekaniske metronomane er det seinare utvikla elektroniske metronomar og metronomprogramvare.
Ryuji Kubota
Han spela for klubbane Yokohama Marinos og Vissel Kobe.
Set Me Free
«Set Me Free» er ein song skriven av Ray Davies og gjeven ut på singel av The Kinks i 1965.
Songen startar med eit enkelt togreps gitarriff, ala dei tidlegare singlane «You Really Got Me» og «All Day and All of the Night», men er likevel langt rolegare enn desse to. B-sida, «I Need You», var derimot langt tettare opp til desse to både i tempo og stil.
Paraheksyl
Paraheksyl er ein syntetisk homolog av tetrahydrocannabinol (THC), framstilt i 1949 under eit forsøk på å gjera greie for strukturen til Δ9-THC, eit av verkestoffa i rusmiddelet cannabis. Stoffet har kjemisk formel C22H32O2.
Paraheksyl liknar THC både når det kjem til struktur og verkemåte, men skil seg frå stoffet ved plasseringa av dobbelbindinga og lengda på 3-pentylkjeda, som har ei CH2-gruppe festa til n-heksylet. Paraheksyl har agonistisk effekt på dyr, noko som er typisk for cannabis. Stoffet har eit noko høgare oralt biotilgjenge enn THC, men er elles nokså likt. Stoffet verkar truleg som ein CB1-agonist, liksom THC, men dette er ikkje enno stadfesta med forsking.
Paraheksyl blei gjort ulovleg gjennom ein FN-konvensjon i 1971 på grunnlag av strukturelle og funksjonelle likskapar med THC. Trass dette har ein aldri vitna stoffet i rekreasjonsbruk eller ulovleg handel. Paraheksyl er ført opp under Stoff i Liste I i Konvensjonen om psykotrope stoff av 1971, utarbeidd av SN, som eit stoff utan medisinske bruksområde. Noreg tiltredde konvensjonen ved kongeleg resolusjon av 6. juni 1975, og konvensjonen trådde i kraft 16. august året etter.
Fylkesveg 30
Fylkesveg 30 (Fv30) går mellom Koppang i Stor-Elvdal og Støren i Midtre Gauldal. Vegen har ei lengd på 258,4 km, av dette 146,4 km i Hedmark og 112 km i Sør-Trøndelag.
Historikk
Strekninga mellom Tynset og Koppang har tidlegare òg vore skilta som riksveg 3 og som riksveg 28. 1. desember 2008 meldte Sør-Trøndelag fylkeskommune at 3 km ny vegstrekning ved Osøy bru var teken i bruk.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltningsreformen tredde i kraft har han status som fylkesveg.
Sommar-OL 1906
Sommar-OL 1906 vart halde i Aten i Hellas. Desse olympiske leikane er ikkje offisielt godkjende av IOK, men mange OL-historikarar er ueinige i dette. Frankrike vart beste nasjon, mens Noreg tok 4 gullmedaljar.
I Want You
«I Want You» er ein song av Bob Dylan på albumet Blonde on Blonde frå 1966. Han vart òg gjeven ut som singel i lag med ei konsertutgåve av «Just Like Tom Thumb's Blues» i juni same året. Singelen nådde 20. plass i USA og 16. plass i Storbritannia.
Det har vorte hevda at songen er om Anita Pallenberg, som då var kjæraste med Brian Jones frå The Rolling Stones.
Det vart spelt inn tre komplette opptak av «I Want You», der det siste opptaket, med gitar lagt oppå, vart masterversjonen. Heile innspelinga vart gjeven ut på den 18-plater store samlarutgåva av The Bootleg Series Vol. 12: The Cutting Edge 1965–1966 i 2015, og det nest siste opptaket vart òg gjeven ut på seksplatersutgåva og dobbeltutgåva av dette albumet.
B-sida til singelen var eit konsertopptak av «Just Like Tom Thumb's Blues» spelt inn i Liverpool i England ved Odeon Theatre den 14. mai 1966.
Andre utgåver
Andre som har spelt songen er mellom andre Sophie B. Hawkins, Bruce Springsteen, Les Fradkin, Arjen Anthony Lucassen, Ralph McTell, James Blunt og Cher.
Norske versjonar
Det er skrive to norske tekstar til songen. Håvard Rem skreiv ein tekst kalla «Æ vil ha dæ» som vart spelt inn av Åge Aleksandersen for albumet Fredløs - Dylan på norsk i 1997. Tom Roger Aadland skreiv ein nynorsk tekst kalla «Eg må ha deg» for albumet Blondt i blondt i 2016.
Rauøy
Rauøy eller Rauer er ei øy i Oslofjorden vest for Fredrikstad i Viken. Ho har eit areal på 2,9 km² og det høgaste punktet er 40 meter over havet. Størstedelen av øya er i den særegne rombeporfyrkonglomerat.
Øya er eigd av Staten og Forsvaret. Her finn ein Rauøy fort, eitt av forta i Ytre Oslofjord Festning. 9. april 1940 vart Rauøy fort varsla om det tyske åtaket av oppsynsfartøyet Pol III. Fortet opna eld, men utan verknad. Det vart seinare angripe av tyske infanteristyrker og vart gjeve opp om ettermiddagen den 10. april. Dei tyske styrkane leid tap på Rauøy.
Aethia
Aethia er ei biologisk slekt av fire alkeartar med vide leveområde i nordlege Stillehavet, Beringhavet og Okhotskhavet, og er blant nokre av de mest talrike sjøfuglane langs kystar av Nord-Amerika. Tre av artane i slekta har samnamnet dvergalke på norsk. Omgrepet 'dvergalke' blir òg brukt om alle fire i slekta og om Ptychoramphus, sotalke. Ettersom dvergalker er kolonihekkarar med reirplass inne i ur og bergsprekker, er dei trua av innvandrande predatorar som fjellrev og brunrotter.
Skildring
Alle Aethia-alker legg eit kvitt egg i ei naturleg bergkløft og rugar i 25-36 dagar. Etter klekking er ungen dels og sjølvhjelpt og blir flygedyktige etter 25-35 dagar. Han er kjønnsmoden etter 3 -5 år. Storleikane på koloniane er svært variable, og spenner frå mindre enn 100 individ til over ein million. Toppdvergalker har tendens til å hekke i større tettleik enn papegøyealker og praktdvergalker.
Dvergalker er hovudsakleg planktonetarar, tar for seg av ei rekkje calanoide hoppekreps, kril og andre virvellause dyr som stormaneter og ribbemaneter.
Utbreiing
Aethia-alker har kjende asiatiske koloniar i Kurilane, Kommandørøyane, langs Kamtsjatkahalvøya og Tsjuktsjarhalvøya. I Nord-Amerika finst store koloniar er i Aleutane til Alaskabukta og nord til øyane i Beringhavet.
Dvergalker er mykje stadegne, òg på val av reirplass, sjølv om opptil 33 % av para av flekkdvergalke og toppdvergalke kan vere oppløyste når begge partnarane har overlevd.
Vinterutbreiinga av dvergalker er lite kjent. Flekkdvergalker overvintrar sannsynlegvis nær hekkekoloniane og mange har vore observerte ved Aleutane om vinteren. Dvergalker frå det nordlege Beringhavet må flytte lengjer sør på grunn av pakkis rundt hekkekoloniane i løpet av vinteren.
Vern
Fordi dei hekkar i ur og bergsprekker, er dvergalker sårbare for predasjon frå rottar, og har vorte utrydda frå nokre øyar der fjellrev er innført for oppdrett. Utrydding av rottar frå Rat Island i Aleutane vart avslutta i 2008 og 2009.
Artslista
Dvergalker i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.6 frå august 2011 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Slektstilhøvet mellom artane av verklege dvergalker enno uklåre.
Ev'rybody's Gonna Be Happy
«Ev'rybody's Gonna Be Happy» er ein song skriven av Ray Davies og gjeven ut som singel av det britiske rockebandet The Kinks i 1965. Han var ein oppfølgjar til hitten «Tired of Waiting for You», men der dei tre siste singlane hadde nådd andre- eller førsteplass i heimlandet, nådde denne singelen berre 17. plass.
Begge sider av singelen vart spelt inn i desember 1964 under same innspeling som B-sida til og den siste finpussen til «Tired of Waiting for You».
Etter at singelen gjorde det dårleg i Storbritannia, gav ikkje Reprise ut singelen i USA med det første. Dei gav han ut seinare som oppfølgjaren til «Set Me Free», men då den neste britiske singelen «See My Friends» vart rekna som enno mindre passande, snudde dei «Ev'rybody...»-singelen og gjorde «Who'll Be the Next in Line» som A-side, fire månader etter han kom ut i Storbritannia. Denne amerikanske utgåva nådde 34. plass på histlista der.
I tillegg til å singelutgjevinga vart «Ev'rybody's Gonna Be Happy» gjeven ut på den amerikanske utgåva av albumet Kinda Kinks.
Andre utgåver
Queens of the Stone Age spelte inn ei utgåve av songen som vart gjeven ut på den japanske utgåva av albumet Songs for the Deaf.
Fumiyasu Hata
Fumiyasu Hata er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Yokohama Marinos.
Jacob Jervell
Jacob Stefan Jervell var ein norsk teolog, professor emeritus, forfattar og prest.
Jervell blei dr.theol. på avhandlinga Imago Dei i 1959, og var frå 1960 til 1988 professor i bibelvitskap ved Det teologiske fakultet, Universitetet i Oslo. Frå 1997 gjorde han i ein treårsperiode teneste som Professor II ved Universitetet i Tromsø. Han hadde òg gjesteprofessorat blant anna ved universiteta i Yale i USA og i Århus i Danmark.
Jervell takka i 1978 nei til førespurnaden om å bli biskop i Den norske kyrkja. Han var internasjonalt kjend som ekspert på nytestamentlege skrift, og var ein av Noregs mest markante teologar og samfunnsdebattantar. I delar av kyrkja blir han rekna som kontroversiell - og høyrer til den såkalla «liberale fløya».
Peter Andreas Blix
Peter Andreas Blix var ein norsk arkitekt og ingeniør fødd i Frederiksvern (Stavern). Blix døydde i Vik i Sogn. Han engasjerte seg sterkt i vern av kulturminne, mellom anna stavkyrkjer. Kongen utnemnde Blix den 21. januar 1896 til ridder av 1. klasse av St. Olavs orden for fortenestfull kunstnarisk verksemd.
Landsrådet for Noregs barne- og ungdomsorganisasjonar
Landsrådet for Noregs barne- og ungdomsorganisasjonar (LNU) er ein paraplyorganisasjon for om lag 100 landsomfattande barne- og ungdomsorganisasjonar i Noreg. Medlemsorganisasjonane er demokratiske og frivillige barne- og ungdomsorganisasjonar, og representerer eit stort mangfald av aktivitetar og verdiar. LNU skal på vegne av medlemsorganisasjonane vere eit politiske interesseorgan, ein kompetansebank og premissleverandør for barne- og ungdomspolitikk.
Historie
LNU har røter tilbake til etterkrigstida, og statlege institusjonar som Statens ungdoms- og idrettskontor (STUI), som blei til ved eit Stortingsvedtak i 1950, og Nasjonalkomiteen for internasjonalt ungdomsarbeid (NIU), som også blei etablert på 1950-talet.
LNU såg dagens form 7. juni 1980 og tok då over det internasjonale arbeidet drive av NIU, og fekk dessutan nasjonalt ungdomsarbeid, nordisk samarbeid og u-landsinformasjon som arbeidsfelt. Gjennom 1980-talet fungerte LNU parallelt med Statens barne- og ungdomsråd (STABUR) inntil det blei nedlagt i 1987. STABURs oppgåver blei da delt mellom LNU og STUI.
LNU har utvikla seg til å bli medlemsorganisasjonanes politiske interesseorgan, ein kompetansebank og premissleverandør for barne- og ungdomspolitikken.
Føremål
LNU har i hovudsak 3 roller å fylle som samarbeidsorgan - interesseorganisasjon, kompetansebank og forvaltningsorgan.
Interesseorganisasjon LNU skal vere ein interesseorganisasjon for medlemsorganisasjonane, og fremme medlemsorganisasjonanes felles interesser og eigenart overfor myndigheiter og viktige samfunnsinstitusjonar.
Forvaltningsorgan LNU skal vere forvaltar av støtteordningar som bidrar til utvikling av barne- og ungdomsorganisasjonar i Noreg og internasjonalt. LNU forvaltar årleg 110 millionar gjennom 11 ulike støtteordningar, blant anna Frifond som er ein støtteordning for lokal aktivitet.
Støtteordningar
LNU administrerer ei rekke nasjonale og internasjonale støtteordningar.
Nasjonale støtteordningar
Frifond barn og unge
Frifond organisasjon
Kulturmidlene
Mangfald og inkludering
Internasjonale støtteordningar
Demokratimidlene
Tidl. Balkanmidlene (NB! slått saman med Demokratimidlene frå 2009)
Informasjonsstøtten Nord/Sør
LNU Utveksling
Ungdomsbevilgningen Nord/Sør
Medlemsorganisasjonar i LNU
Barn og friluft
Kultur og fritid Livssynsbaserte Samfunnspolitiske Student og elev
Kjøkøy
Kjøkøy er ei øy i Fredrikstad kommune i Viken. Ho grenser ligg like nord for Hvaler kommune og sør for Kråkerøy ved Fredrikstad. Riksveg 108 sørover til Hvaler går over øya.
Utviklingsland
Kva som gjer eit land til utviklingsland kan ha fleire faktorar, men det finst ein rekkje mål for eit lands velstand, til dømes å måle eit lands bruttonasjonalprodukt (BNP) per innbyggjar, som reknast som summen av innanlandsk forbruk og investeringar pluss nettoeksport (= eksport minus import). Veikskapen med dette er at det dekkjer over store inntektsskilnader.
Eit anna og meir omfattande mål er Dei sameinte nasjonars (SN) «Indeks for menneskeleg utvikling» - Human Development Index (HDI) som byggjer på gjennomsnittleg levetid, BNP, utdanningsnivå og andre faktorar.
Om lag tre fjerdedelar av jorda si befolkning lever i utviklingsland. I dei fleste av desse landa er det låg levestandard. Generelt sett har mange utviklingsland problem med befolkningsnaud, hungersnaud, befolkningsoverskot, lågt utdanningsnivå og djup fattigdom, men omgrepet utviklingsland understrekar at trass i store problem er det land med eit positivt utviklingspotensiale.
Nokre døme på u-land er Moldova i Europa, Etiopia i Afrika, Bolivia i Sør-Amerika, Honduras i Mellom-Amerika, Vanuatu i Oseania og Afghanistan i Asia.
Landsrådet for Noregs barne- og ungdomsorganisasjonar
Internasjonale ungdomsdelegater
Ungdomsdelegat til FNs generalforsamling - 1971 og fram til i dag
1971
1972
1973
1974
1975
1976
1977
1978
1979
1980
1981
1982
1983
1984
1985
1986
1987
1989
1990
1991
1992
1993
1994
1995
1996
1997
1998
1999
2001
2002
2003
2005
2006
2007
2008
2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015
2016
Frederiksvern
Frederiksvern er eit tidlegare namn på Stavern. Byen hadde dette namnet frå 1799 til 1930, etter Fredriksvern Verft.
Sarah Palin
Sarah Louise Heath Palin er ein amerikansk politikar for Det republikanske partiet. Ho var guvernør i delstaten Alaska, eit embete ho hadde sidan 2006 til ho trekte seg i 2009. Ho var den første kvinnelege guvernøren i Alaska, og også den yngste i Alaskas historie. Ho var John McCain sin visepresidentkandidat ved presidentvalet i 2008. I 2010 inngjekk ho kontrakt med Fox news, for å vere fast tilsett politisk kommentator.
Tettstader i Aust-Agder
Det er 21 tettstader i Aust-Agder fylke. Av dei kallar Arendal, Grimstad, Lillesand, Risør og Tvedestrand seg by.
69,2 % av dei som bur i Aust-Agder bur i tettstadene, medan landsgjennomsnittet er 78,9%.
Valencia CF
Valencia Club de Fútbol, også kjend som Valencia CF, Valencia eller Los Che, er ein spansk fotballklubb i Valencia. Klubben spelar i den spanske toppserien La Liga og er ein av dei største og mest suksessrike klubbane i spansk fotball. Valencia har vunne seks seriemeisterskapo, sju spanske cupmeisterskap, Messebycupen to gongar, UEFA-cupen ein gong og Cupvinnarcupen ein gong. Klubben nådde finalen i Meisterligaen to år på rad; tapte i 2000 for Real Madrid og i 2001 for Bayern München, siste gongen etter straffesparkskyting.
Tettstader i Aust-Agder
Kort gjengjeve er SSB sin definisjon på tettstad ein stad med over 200 busette, der avstanden mellom husa ikkje er meir enn 50 meter. Sjå artikkelen tettstad for nærare informasjon om tettstadsomgrepet.
Valencia CF
Valencia CF vart grunnlagt i 1919 og har sidan 1923 spela heiemkampane på Mestalla, eit stadion med ein tribunekapasitet på 55 000. I løpte av 2013 vil klubben take i bruk eit nytt stadiom med plass til 75 000 tilskodarar. Valencia har i lang tid hatt ein byrival i klubben Levante UD, og rivaliserer også med to andre klubbar i Valencia-regionen; Hércules CF og Villarreal CF.
Spelarstall
Namn i tabellen vart endra i august 2020.
Tettstader i Aust-Agder
Tettstadene i Aust-Agder etter kommune
{| class="wikitable"
Arendal
Birkenes
Bygland
Dipotamiá
Dipotamiá (gresk skrift Διποταμιά) er ein landsby i periferieininga Kastoriá i periferien Vest-Makedonía i Hellas. Dipotamiá var hovudsete i den tidlegare kommunen Akrítes, som no er ei kommunaleining i kommunen Nestório.
Tettstader i Aust-Agder
Tettstadene i Aust-Agder etter kommune
Bykle
Evje og Hornnes
Froland
Gjerstad
Grimstad
Iveland
Lillesand
Risør
Tvedestrand
Valle
Det er ingen stader i Valle kommune som kjem inn under tettstadomgrepet til SSB.
Verårshei
Tidlegare tettstader
Desse stadene har tidlegare vore definerte som tettstad av SSB, men er det ikkje lenger no.
Fylkesveg 115
Fylkesveg 115 (Fv115) går mellom Rød i Våler og Bjørkelangen i Aurskog-Høland. Veglengda er 95,4 km, av dette 67,1 km i Østfold og 28,3 km i Akershus.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltingsreformen trod i kraft har han status som fylkesveg.
200-talet fvt.
< '''200-talet fvt. (f.Kr.)''' > er historisk tid i fleire område.
Hundreåret er rekna som ein del av antikken i middelhavslanda, og var i byrjinga av hundreåret prega av maktbalanse mellom dei greske hellenistiske kongedøma i aust og handelsfolka frå Kartago i vest. Konflikt mellom Kartago og Den romerske republikken førte seinare til ubalanse og krig. Dei to punarkrigane førte til romersk dominans i området.
Hundreåret markerte slutten av krigarrika-tida i Kina då Qin Shi Huangdi erobra dei andre statane og grunnla det kortliva Qin-dynastiet. Mot slutten av hundreåret kom det meir langvarige Han-dynastiet til makta.
Xiongniu-konføderasjonen var ved makta i Mongolia.
Brattøya
Brattøya er ei øy i Iddefjorden ved Halden i Viken. Øya er freda. Håkon VII gjekk på harejakt her.
Dei maltesiske øyane
Dei maltesiske øyane er ei øygruppe i Middelhavet som dannar staten Malta. Den største øya er sjølve øya Malta og Gozo. Andre øyar i øygruppa er Comino (Kemmuna), Cominotto (Kemmunett, ikkje busett), Filfla (ikkje busett), Fungus Rock (Il-Ġebla tal-Ġeneral, ikkje busett), Manoel (som har brusamband til byen Gżira på Malta) og St. Paulus-øya (ikkje busett). Dei maltesiske øyane har vore ein sjølvstendig republikk sidan 1974. Administrasjonssenteret og senter for handel og kultur er hovudstaden Valletta på austkysten av Malta.
200-talet fvt.
Mauryariket under Asjoka herska i Sør-Asia. Pandya-, Tsjola- og Tsjerarika blomstra lenger sør i dei tamilske områda, der sangamtida tok til.
Hendingar
Hendingane byrjar geografisk aust i Asia og går vestover til Amerika.
Dei maltesiske øyane
Liste over øyane
Dette er ei liste over Dei maltesiske øyane:
County Dublin
County Dublin (irsk Contae Bhaile Átha Cliath) eller i dag meir nøyaktig Dublinregionen (Réigiúin Átha Cliath), er eit grevskap i Republikken Irland, som inneheld byen Dublin, hovudstaden og den største byen i Republikken og dei moderne grevskapa Dun Laoghaire-Rathdown, Fingal og South Dublin. Dublin var eit av dei eldste av grevskapa på Irland som formelt vart danna. Grevskapet grensar mot County Meath, County Kildare og County Wicklow.
Lokalt styre
Dublin byråd har eksistert i fleire hundreår som ein bykommune, men i 1994 vart det avskaffa og erstata av tre nye byråd. Den lokale administrative inndelinga av Dublinregionen er:
Takuya Ito
Takuya Ito er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Yokohama Marinos og Cerezo Osaka.
Ingvar Bakken
Ingvar Henry Bakken var ein norsk politikar frå Øymark i Østfold. Han representerte Østfold fylke og Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1958 til han døydde i 1982.
Bakken var son til ein småbrukar og skogsarbeidar i Øymark. Til liks med far sin arbeidde han i skogen og var tømmerfløytar, og han tok også over småbruket. Frå 1953 var han i tillegg tømmermålar.
Bakken var ordførar i Øymark herad frå 1947 til 1963. Etter at Øymark vart ein del av nye Marker kommune, var han ordførar i storkommunen den fyrste fireårsbolken; 1964–67. Frå 1945 til han døydde hadde han ei mengd styreverv, både i offentleg og privat verksemd.
Etter å ha vore vararepresentant til Tinget i perioden 1954–57, hadde Bakken fast plass på Stortinget frå 1958 til han døydde i 1982. Dei fyrste fire sesjonane var han medlem i Skog-, vassdrags- og industrikomitéen, og dei neste fire i Kommunalkomitéen. Frå 1965 til -69 hadde han plass i Samferdslekomitéen, deretter var han med i Landbrukskomitéen i åtte sesjonar. Her var sekretær til mars 1971, etter at Trygve Bratteli samstindes tok over som regjeringssjef var Bakken nestformann i same komiteen. Perioden 1973-77 var han atter sekretær i Landbrukskomiteen, medan han i tida 1977-81 var formann i same. Hausten 1981 fekk han plass i Justiskomitéen og var medlem i den komiteen til han døydde i juni 1982.
Bakken var formann 1973-82 i Arbeidarpartiet sitt jordbruksutval og 1975-82 medlem i sentralstyret til partiet.
Noriaki Tsutsui
Noriaki Tsutsui er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Yokohama Marinos, Tokushima Vortis og Albirex Niigata.
Steven Pinker
Steven Pinker er ein kanadisk psykolog, kognitiv vitskapsmann og forfattar av populærvitskap. Han er kjend som ein varm tilhengar og forsvarar av evolusjonær psykologi, særleg innanfor diskusjonar om evolusjonen av menneskeleg språk.
Dei faglege spesialfelta til Pinker er visuell kognisjon og utvikling av språk i born. Han har òg popularisert ideen om språk som eit «instinkt»; ein biologisk tilpassing danna gjennom naturleg utval. På dette punktet går han mot mellom andre Noam Chomsky, som reknar den menneskelege språkkjensla er eit biprodukt av andre tilpassingar.
Steven Pinker har skrive fem populærvitskaplege verk og mange faglege artiklar. Av bøkene som er meint for publikum kan ein nemna The Language Instinct (1994), How the Mind Works (1997), Words and Rules (2000), The Blank Slate (2002), and The Stuff of Thought (2007). Han har vunne fleire prisar for bøkene sine, og har òg motteke andre utmerkingar. I 2008 blei han æresdoktor ved Universitetet i Tromsø.
Rekonstruksjonistisk jødedom
Opphav
Rekonstruksjonismen vart utvikla av dei amerikanske konservative rabbinarane Mordecai Kaplan (1881–1983) og Ira Eisenstein som ei radikal fløy av konservativ jødedom i løpet av perioden frå slutten av 1920-åra til 1940-åra. Rørsla vart ei ny hovudretning av jødedommen i og med grunnlegginga av The Reconstructionist Rabbinical College i Philadelphia i Pennsylvania i 1968.
Teologi
Mordecai Kaplan meinte at dei nye funna i filosofi, vitskap og historie ville gjera det umogleg for moderne jødar å halde på mange av dei tradisjonelle teologiske standpunkta. Kapland naturalistiske teologi har m.a. vorte sett som ein variant av filosofien åt John Dewey. Dewey sin naturalisme kombinerte ateistiske trusprinsipp med religiøs terminologi for å konstruere ein religiøst sett tilfredsstillande filosofi for dei som hadde mist trua på tradisjonell religion.
I samsvar med nokre klassiske jødiske tenkjarar i mellomalderen, inkludert Maimonides, stadfeste Kaplan trua at Gud ikkje er personleg og at alle antropomorfiske skildringar av Gud i beste fall er ufullkomne metaforar. Kaplan sin teologi gjekk enda vidare og hevda at Gud er summen av alle naturlege prosessar som lèt mennesket fylle si særlege rolle. Kaplan skreiv at «å tru på Gud tyder å taka for gitt at det er lagnaden åt menneskja å rise over råskapen og å utrydde alle former av vald og utbytting frå menneskesamfunnet». Merk at ikkje alle skriftene etter Kaplan er konsistente på dette punktet; synet hans utvikla seg ein del i løpet av åra, og ved nøyen lesnad skil to kjennspake teologiar seg ut:
Det synet som populært sett oftast blir sett i samband med Kaplan er ein streng naturalisme à la Dewey — som har vorte kritisert for å bruke religiøs terminologi som kamuflasje for ein ikkje-teistisk, eller til og med ateistisk, ståstad. David Ray Griffin og Louis Jacobs har kritisert omdefineringa av omgrepa ‘openberring’ og ‘Gud’ innanfor rekonstruksjonismen som intellektuelt uærleg og som ei form av «konvertering gjennom definisjon». Dei hevdar at desse omdefineringane tek ikkje-teistisk tru og tillegg henne teistiske omgrep. Liknande kritikk har òg vorte framsett av rabbinarane Neil Gilman (Sacred Fragments, s. 200), Milton Steinberg (Simon Noveck: Milton Steinberg : portrait of a rabbi. Ktav, 1978, s. 259f.) og Michael Samuels (The Lord is My Shepherd: The Theology of a Caring God. 1996.).
Men den andre kjennspake lina i skriftene åt Kaplan viser at han i alle fall til tider trudde at Gud har ontologisk eksistens — ein faktisk og absolutt eksistens uavhengig av menneskeleg tru. I denne andre teologiske lina avviser Kaplan stadig dei klassiske formene av teisme og all tru på underverk, men held seg til ein ståstad som på nokre måtar er nyplatonsk.
Dei fleste rekonstruksjonistiske jødar avviser tradisjonelle former av teisme. Mange er deistar, og eit lite mindretal har eit kabbalistisk gudssyn.
Alle ortodokse jødar, dei fleste konservative jødar og nokre reformjødar reknar teologien åt Kaplan for uforeinleg med klassisk jødedom. Ein del medlemmer av den rekonstruksjonistiske rørsla som på andre vis vedkjenner seg Kaplans idéar nektar å godtaka teologien hans. I staden står dei for eit teistisk gudssyn.
Generelle trusprinsipp
I praksis er Kaplans bøker — særleg The Meaning of God in Modern Jewish Religion og Judaism as a Civilization, de facto prinsipperklæringar for rekonstruksjonismen. I 1986 vedtok the Reconstructionist Rabbinical Association (RRA) og the Federation of Reconstructionist Congregations (FRC) den offisielle Plattforma for rekonstrukjonismen (2 s.). Det er ikkje ei pålagd liste over prinsipp, men heller ein konsensus av noverande tru innanfor den rekonstruksjonistiske rørsla. [Sjå FRC Newsletter, september 1986, s. D–E.]
Sentrale punkt i plattforma er:
Dei fleste rekonstruksjonistar trur ikkje på openberring (idéen at Gud på noko slags vis kan openberre viljen Sin åt menneskja). Dette blir avvist som supernaturalisme. Kaplan held i staden på synet at openberring «er å lausrive frå den naturlege samanhengen dei elementa av han som gjev svar på varige postulat i menneskenaturen og å integrere dei i vår eigen ideologi ... resten kan arkeologien taka seg av». [The Meaning of God in Modern Jewish Religion]
Halakhá og minhág
Som i reformjødedommen er hovudsynet i rekonstruksjonistisk jødedom at personleg ståstad er overordna halakhá (jødisk lov) og teologi. Ein krev ikkje at medlemmene held seg til noka særskild tru, og ein krev heller ikkje at halakhá lyt bli godteken som bindande. Men i motsetnad til klassisk reformjødedom meiner ein i rekonstruksjonistisk jødedom at utgangspunktet for kvar person bør vera å halde seg til tradisjonell jødedom med mindre ein har særlege grunnar til å vike frå dette. Hovedskiljet mellom rekonstruksjonistisk jødedom og den tradisjonelle jødedommen er at rekonstruksjonismen kategoriserer halakhá som folkekultur heller enn som lov. Dei 613 misvót (religiøse bod) har altså blitt omtolka til element av folkekultur som kan godtakast eller setjast til sides av kvar meinigheit.
Tradisjonelle jødiske praksisar som blir fremma inkluderer bruk av hebraisk i gudstenesta, torástudium, dagleg bøn, bruk av kippót (kalottar), talletót (bønesjal) og tefillín under bøn og feiring av jødiske helgedagar.
Interreligiøse bryllaup
Rekonstruksjonistisk jødedom overlèt til kvar enkelt rabbinar å avgjera om dei vil forrette ved bryllaup der berre éi(n) av partane er jødisk — om lag halvparten av dei rekonstruksjonistiske rabbinarane gjer dette.
Leopard-Skin Pill-Box Hat
«Leopard-Skin Pill-Box Hat» er ein song av Bob Dylan frå albumet Blonde on Blonde frå 1966. Som mange Dylan-songar frå perioden 1965-1966 har han ein surrealistisk, leiken tekst med elektrisk blues-akkompagnement.
Rekonstruksjonistisk jødedom
Jødisk status som mors- og farsarv
Rekonstruksjonismen godtek både patrilinearitet og matrilinearitet som fullverdig kriterium for jødisk status — det vil seie at born av éin jødisk forelder, uansett kjønn, blir rekna som jødiske om dei får ei jødisk oppseding.
Leopard-Skin Pill-Box Hat
Teksten gjer narr av eit kvinneleg «moteoffer» som har på seg ein pillehatt i leopardskinn. Slike hattar var særs populære og moteriktige i USA tidleg og midt på 1960-talet.
Rekonstruksjonistisk jødedom
Rolla åt ikkje-jødar i meinigheitene
Rolla åt ikkje-jødar i meinigheitslivet er eit emne som er under stadig debatt i rekonstruksjonistiske meinigheiter, og praksisen varierer sterkt mellom meinigheitene. Dei fleste av dei prøver å finne ein balanse mellom inklusjon og integritet. The Jewish Reconstructionist Federation (JRF) har offentleggjort eit ikkjebindande rundskriv der dei har prøvd å setja opp eit rammeverk for korleis meinigheitene kan avgjera politikken sin på dette punktet, og dei har òg sett opp det dei ser på som dei beste alternativa. Men desse spørsmåla blir til sjuande og sist avgjorde av den lokale lekfolksleiinga. [R. Edward Feld: «Can Halakha Live?», i The Reconstructionist, v. 59 (1994), b. 2, s. 64–72]
Leopard-Skin Pill-Box Hat
Songen er melodisk og tekstmessig lik Lightnin' Hopkins sin «Automobile Blues» der opningslinja til Dylan «Well, I see you got your brand new leopard-skin pill-box hat» minnar om Hopkins sin «I saw you riding 'round in your brand new automobile».
Rekonstruksjonistisk jødedom
Kjønnsroller
Rekonstruksjonistisk jødedom har likestilling som eitt av sine grunnprinsipp og praktiserer i dag full likestilling mellom kjønna. I praksis tyder dette at både kvinner og menn kan bruke tallét (bønesjal) og tefillín (bønereimer); både kvinner og menn blir talde i minján; både kvinner og menn kan lesa frå Toráen; både kvinner og menn kan leie alle gudstenester; og både kvinner og menn kan utdanne seg til og arbeide som rabbinarar. Rekonstruksjonistiske meinigheiter har normalt ikkje mehissá (fysisk skilje mellom manns- og kvinnedelar av synagogerommet), og kvinner og menn sit oftast ikkje i spesielle avdelingar inndelte etter kjønn.
Leopard-Skin Pill-Box Hat
Norske versjonar
Jan Erik Vold skreiv ein norsk tekst til songen kalla «Leopardskinns badehetta di blues» som vart framført av Jan Erik Vold, Kåre Virud og Telemark Blueslag på albumet «Stein. Regn» i 1981. Ein annan tekst, på nynorsk, vart skriven og framført av Tom Roger Aadland. Denne versjonen heitte «Leopardsskinnsbunadshetta di» og kom ut på albumet Blondt i blondt.
Leeds United F.C.-sesongar
Leeds United F.C.-sesongar er ei oversikt over plasseringar til Leeds United i serie og cup.
Just Like a Woman
«Just Like a Woman» er ein song skriven av Bob Dylan på albumet Blonde on Blonde frå 1966. Songen vart gjeven ut som singel og nådde 33. plass i USA. Musikkmagasinet Rolling Stone rangerte songen på 230. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene.
Dylan skreiv denne balladen på hausttakkefesten i 1965 då han turnerte i Kansas City. Songen var visstnok inspirert av Edie Sedgwick, som ofte var ved Andy Warhol sin Factory på tida då Dylan vart introdusert for Warhol. Det vert òg sagt at «Just Like A Woman» omhandlar forholdet til visesongaren Joan Baez.
Songen har vorte kritisert for påstått kvinnehat i teksten. Alan Rinzler skildrar i boka si Bob Dylan: The Illustrated Record songen som «eit mektig karakterdrap...den mest spotske, vemmelege audmjukinga Dylan gjorde av sine tidlegare kjærastar.» Musikkritikaren Paul Williams skriv derimot i boka si Bob Dylan: Performing Artist, Book One 1960 - 1973 at Dylan syng heile songen i ein kjærleg tone. Bill Janovitz skriv i meldinga på Allmusic at Dylan verkar å vere på defensiven, som om han hadde fått skulda for samanbrotet til kvinna, og så tar på seg noko av skulda. Janovitz konkluderer med at det ikkje er kvinnehatande å sjå på eit personleg forhold frå synspunktet til dei som er involvert, anten der er ein mann eller ei kvinne. Det er ingenting i teksten som indikerer at Dylan ikkje har respekt for, eller hatar, kvinner generelt.
Songen vart ikkje gjeven ut på singel i Storbritannia, men utgåva til Manfred Mann nådde 10. plass der i 1966.
Andre utgåver
Andre artistar og band som har spelt songen er mellom andre The Kooks, Nina Simone, Gregg Allman, Joe Cocker, Van Morrison, Jeff Buckley, Manfred Mann, Rod Stewart, Richie Havens, Something Corporate og Counting Crows.
Norske versjonar
Det er skrive minst fire forskjellige, norske tekstar til songen.