cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Udenrigsministeriet
Udenrigsministeriet er eit ministerium under Danmarks regjering, der skjøttar Danmarks utenrigspolitik, europapolitikk, utviklingspolitikk, sikkerhedspolitikk, handelspolitikk og folkerettslige oppgåver i forhold til omverdenen. Ministeriet har 1 350 tilsette, kor dei 500 er stasjonert i utlandet. Det årlege budsjettet vert fastlagt i Finanslov og er på omlag 1,5 milliard kroner.
til Ministeriets oppgåver er gjennom aktivt og engasjert diplomati å arbeida for Danmarks interesser og verdiar i forhold til omverda på ein måte som fremmjar danskanes friheit, tryggleik og velstand samt ein meir fredeleg og rettferdig verd med utvikling og økonomisk vekst for alle.
Det noverande udenrigsministerium afløste i 1848 Departementet for de Udenlandske Anliggender, som formelt var oppretta som sjølvstendig regjeringsorgan ved kongeleg kabinettordre av 24. desember 1770. Denne datoen vert difor ansett som ministeriets grundleggjingssdato. Ifølge Udenrigsloven utgjer Udenrigsministeriet i København saman med dei diplomatiske og konsulære representasjonar (78 ambassadar samt ei rekkje misjonar og konsulat) ein felles tenesta, kalla Udenrigstjenesten. Utover representasjonane har handelskontoret siden 2000 høyrt under Udenrigsministeriet. Handelskontor bistår danske verksemder på eksportmarknaden (sjå Danmarks Eksportråd).
Rolle i olje-for-mat-skandale
I 2007 hadde politi gjennom halvanna år freista å avhøyre medarbeidere ved Udenrigsministeriet i samband med den verdsomspennande olje-for-mat-skandala som føregjekk i Irak under Saddam Hussein. Udenrigsministeriet nekta å utlevera papir som politiet ynskte. Jursprofessor Lars Bygding Langsted skildra situasjonen som overordentlig uheldig. Ei undersøking har funne at 2 200 verksemder og enkeltpersonar har betalt bestikkelse. I juli 2007 svara Udenrigsministeriet skriftleg på spørsmål, men etter massiv kritikk uttalte utanriksminister Per Stig Møller at sikkerheitspoliti kunne koma til å tala med medarbeidare viss sikkerheitsspoliti ikkje var tilfredse med det skriftlege svar.
Søravdeling i DANIDA
Søravdelinga er eit organ internt i Danida. Frå 1963-91 var DANIDA ein sjølvstendig avdeling i ministeriet, DANIDA stod for Daninish Agency For International Development er bistandssamarbeide vorte integrert med resten av ministeriet i den såkalla Søravdelinga.
Aleksander Gierymski
Ignacy Aleksander Gierymski, død mellom 6. og 8. mars 1901 i Roma, var ein polsk målar frå Warszawa. Også den eldre broren Maksymilian Gierymski var ein kjend målar.
Liv og gjerning
Gierymski studerte tida 1868–72 på kunstakademiet i München. For diplomarbeidet Kjøpmannen frå Venedig fekk han ei gullmedalje. Åra 1873–74 budde Gierymski i Italia, hovudsakleg i Roma. Der laga han bileta Romersk gjestehus og Moraspelar, verk som vekte åtgaum då dei vart utstilt i Warszawa.
Frå 1875 til 1879 arbeidde Gierymski på ny i Roma. Dei lysgjennomtrengde bileta han då måla, kan minne om verk av dei samtidige franske impresjonistane, verk Gierymski ikkje hadde nokon som helst kunnskap om.
Trøytt og lei forlet han Warszawa i 1888 og reiste fyrst til Tyskland og seinare til Frankrike. I desse åra laga han fleire nattlege byprospekt.
Frå 1893 til –95 budde han i Krakow, der han underviste ved kunstakademiet i byen. Under ophhaldet i Krakow laga han biletet Bondelikkista.
Siste leveåra heldt Gierymski til i Italia. Han døydde på ein mentalinstitusjon i Roma.
Ymse
Alexander Gierymski sitt meisterverk, Jødinna med appelsinane, dukka i november 2010 opp på ein kunstauksjon i Buxtehude. Biletet frå 1880-81, som måler 65 × 54 cm og frå 1928 var i eiga til det polske nasjonalmuseet i Warszawa, hadde då vore sporlaust forsvunne sidan andre verdskrigen.
Moen kyrkje
Moen kyrkje er ei lafta langkyrkje nær Jaren i Gran kommune i Innlandet fylke. Kyrkja vart teikna av Harald Aars og innvigd som Moen kapell i 1914. I dag vert bygget titulert som kyrkje.
Aurora Heights
Aurora Heights er eit markant fjell som er 8 km langt, langs nordsida av Argosybreen i Miller Range. Det vart namngjeve av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (1961–62) etter «Aurora», skipet til gruppa ved Rosshavet under Endurance-ekspedisjonen (1914–17).
Yapacanamaurfugl
Yapacanamaurfugl, Aprositornis disjuncta, er ein fugl i maurfuglfamilien. Arten finst i Brasil, Colombia og Venezuela. Han har habitat i subtropisk til tropisk våt låglandsskog. I Venezuela òg i savanne med bambus eller anna tett vegetasjon, og lever lågt i vegetasjonen opp til 100 moh. Utbreiinga i Venezuela ligg i Yapacana, lengst sørvest i Amazonas i Venezuela.
Yapacanamaurfugl er 13,5 centimeter i lengd og veg 14 til 15 gram. Hannfuglen har gjennomgåande mørk gråblå overside med lysare underside, to vengeband med små kvite flekker. Hoa har gulbrunt i undersida og manglar vengeband.
Grandfontaine i Sveits
Grandfontaine er ein kommune i distriktet Porrentruy i kantonen Jura i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 529 meter over havet.
Kommunen ligg i ein liten dal ved vegen mellom Porrentruy og Besançon. Den store fontena og badehuset, begge frå 1800-talet, ligg ved ei karstkjelde som har gjeve landsbyen namnet sitt.
Joachim Andreas Voss
Joachim Andreas Voss var ein norsk lækjar, anatom og professor i medisin ved Universitetet i Oslo.
Voss voks opp i Gulen kommune som son til sorenskrivar Peter Boehrman Voss. Joachim tok fyrst maritim utdanning og i 1832 tok han styrmannseksamen. I 1836 avla han examen artium og tok til med medisinstudie, som vart fullført med medisinsk embetseksamen i 1842. I 1844 vart han lækjar ved Eidsvoll Bad, og i 1846 reservelækjar ved Rikshospitalet. Voss reiste elles på ymse studiereiser i Europa, Russland, Midt-Austen og Sambandsstatane. I 1849 fekk han statsstipend for å studera anatomi ved utanlandske universitet.
I 1843 vart Voss amanuensis og frå 1843 til 1846 var han assistent ved dei zootomiske samlingane ved universitetet. Voss vart lektor i medisin i 1850 og underviste i anatomi og rettsmedisin. I 1861 vart han utnemnd til professor i anatomi, eit embete han hadde heilt fram til 1875. Han trykte ei rekkje artiklar i medisinske tidsskrift. Voss vart i 1886 den fyrste presidenten i Den norske legeforening. Han vart sitjande som president til 1889.
Voss vart utnemnd til ridder av St. Olavs Orden i 1866 og i 1896 vart han forfremja til kommandør av 2. klasse «for videnskabelig Fortjeneste og almennyttig Virksomhed.» Han var æresdoktor ved Lunds Universitet i Sverige.
Han døydde i Kristiania i 1897.
Hor
Hor er ei nemning for seksuell omgang mellom ein mann og kvinne som ikkje er gifte med kvarandre. Det har tidlegare vore brukt om brotsverk, men blir i moderne tid mest brukt i religiøse samanhengar, oftast om seksuell umoral generelt. Ein finn det også som skjellsord i forma «hore», og om forhold der ei kvinne sel kroppen sin (prostitusjon). Utruskap er ein eufemisme som blir brukt i staden for hor, og blir i dag vanlegvis brukt om personar som held eit kjenslemessig nært eller seksuelt forhold skjult for ein annan som ein lever med.
Historie i Noreg
Tre nemningar som blei brukte om ulike former for hor i Noreg, Danmark og Sverige på 1600- og 1700-talet var:
I 1617 blei «leiermål» kriminalisert for fyrste gong i Noreg, og både ugifte kvinner og menn skulle betale høge bøter for slike brotsverk. Lovbestemmingane om hor som blei innførte saman med reformasjonen i Noreg i 1537 slo fast at slike handlingar skulle straffast med døden for begge. Desse bestemmingane blei endra allereie i 1539, og sidan vidareført i same form i Christian Vs Norske Lov av 1687. I denne perioden var dobbelthor belagt med dødsstraff. Beviskrava var likevel særs høge, og det blei berre gjeve dødsstraff i sjeldne fall. I fyrste tilfelle, hor mellom ugifte, skjedde rettsforfølging som oftast berre når forholdet førte til svangerskap eller barn, og blei vanlegvis løyst med løfte om ekteskap.
Etter 1814 har Den norske høgsteretten stadfesta seksten dødsdommar for hor. Den siste gjaldt Torkild Larsen frå Kristiansand, som ble dødsdømt i 1835 for «fjerde gangs hor». Han blei gjeven nåde, men døydde allereie i 1836 i Kristiansand tukthus av «Betændelse i Underlivet».
I prinsippet var hor straffbart i norsk lov (straffeloven § 379) fram til 1972, men lovføresegna var sovande dei siste tiåra ho eksisterte.
Spraglestrupemaursmett
Han er utbreidd i tropisk Sentral-Amerika og Sør-Amerika frå nordaustlege Nicaragua til vestlege Ecuador. I Sentral-Amerika finst dei i låglandet opp til 700 meters høgd.
Spraglestrupemaursmett er vanlegvis 10 cm lang og veg 10,5 gram. Begge kjønn har olivenbrun underside, bleikare gulbrune undersida, og gråsvarte venger med gulbrune vengeband. Den vaksne hannen har ein gråsvart hals, tungt flekka med kvitt, ei gråleg toning over brystet, og mørke sider opp til hovudet. Den vaksne hoa har gulbrun hals og sentralt brystområde. Unge fuglar er lysare og meir kanelfarga enn dei vaksne, med mindre distinkte vengeband og bleik streking på undersida. Denne arten har eit tynnt rop tjip, og songen er ein høg tseek-tseek-tseek-tseek.
Spraglestrupemaursmett lever normalt som par eller små grupper, men kan ofte danna kjernen i ein fleirartsflokk. Det beitar på egg, larver og vaksne insekt og edderkoppar, tatt frå bladverk, epiphyte basar og slyngplanar i låg vegetasjon eller på bakken. Dette er ein vanleg fugl i våt underskog og i anna tilstøytande høg vekst. Hoa legg to kvite egg med lilla eller raudbrune flekker, som blir ruga av begge kjønn. Reiret er ein 15 cm djup pose fletta av plantefiber og daude blad. Det er heng opp frå ytste gaffelen av ein tynn kvist mindre enn 2 m over bakken. Begge kjønn matar ungane. På territoriale grensar, vil hannane stille seg 30 cm til ein meter frå kvarandre med senka hovud, oppblåst fjørdrakt og svaie i motsette retningar.
Han har tradisjonelt vorte plassert i slekta Myrmotherula, men er saman med andre medlemmar av den såkalla «flekkastrupegruppa», no plassert i den nye slekta Epinecrophylla. Dette blir støtta av resultat av molekylært arbeid, åtferd, vokalisering og morfologi.
Aleksandr Lebed
Aleksandr Ivanovitsj Lebed var ein russisk general og politikar.
Under presidentvalet i 1996 kom han på 3 -plass med 14,5 % av røystane i første valomgangen. Han vart to dagar etter valet utnemnd til sjef for det russiske tryggingsrådet og dessutan tryggleiksrådgjevar til den sitjande presidenten Boris Jeltsin.
Lebed vart seinare guvernør i Krasnojarsk kraj i Sibir. Han omkom i nærleiken av Abakan i Krasnojarsk kraj iei helikopterulukke med eit MIL-helikopter.
Kidson Island
Kidson Island er ei øy som ligg 24 km nord-nordaust for Byrd Head. Ho vart oppdaga i februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson, og vart namngjeven av han etter Edward Kidson.
Tryggevældesteinen
Tryggevældestenen er ein runestein som vart funnen i Tryggevælde i Faxe kommune i Danmark ikring 1550, og som no står på Nationalmuseet i København.
Runeinnskriften går i loddrette band som alle skal lesast nedanfrå og opp, og er omsett til moderne dansk slik: «Ragnhild, Ulfs søster, satte denne sten og gjorde denne høj og denne skib[s-sætning] efter Gunulf sin mand, den glammende mand, søn af Nærve. Få bliver nu født bedre end han. Han skal blive en ræte som ailti denne sten eller slæber den herfra.»
Steinens opphavlege plass er ukjend, men det finst opplysningar om at det har stått på eller attmed ein gravhaug (dansk: høj) i nærleiken som vert kalla Kejserhøjen eller ved Kongshøjen på kyrkjagarden ved Hårlev kyrkje. I innskrifta på steinen er det nemnd ei skipssetting, det vil seie to radar med stein forma som konturane av eit skip sett ovanfrå, og difor er det truleg at steinen har vore ein part i denne skipssettinga. Eit døme på at runesteinar kan gå inn i skipssettingar, er Glavendrupsteinen på Fyn, som òg er reist av den same Ranghild som har reist Tryggevældesteinen. Dei avsluttande forbanningsorda i innskrifta på Tryggevældesteinen er nesten dei same som på Glavendrupstenen. Meininga med verbet ailti er uklår, men kan ha noko å gjere med at steinen ikkje skal verte øydelagt. Kva ordet ræte tyder, er likeeins omdiskuteret, men har kan hende samanheng med dialektordet ræde, som tyder noko som skal skræme. Omtalen av den avlidne som få bliver nu født bedre end han er metrisk forma i stavrim.
Candy and a Currant Bun
«Candy and a Currant Bun» var B-sida til den første singelen til Pink Floyd, «Arnold Layne». Då songen vart spelt på konsertar i 1967 heitte han «Let's Roll Another One» og inneheld linja «I'm high - Don't try to spoil my fun», men plateselskapet tvinga Syd Barrett til å skrive om songen utan dei kontroversielle dopreferansane.. Det var første songen med Waters-skriket, som dukka opp igjen på fleire andre Pink Floyd-songar, som «Careful with that Axe, Eugene», «Run Like Hell» og andre.
The Mars Volta
The Mars Volta spelte «Candy and a Currant Bun» og gav han ut som singel på 5" VinylDisc. Han vart gjeven bort gratis ved kjøp av albumet The Bedlam in Goliath. VinylDisc er eit format som har ei digital side og ei vinylside. Den eine sida kan spelast i ein CD-spelar og den andre på ein platespelar.
Songen vart gjeven ut som bonusspor på den britiske og australasiatiske utgåva av albumet.
Jekaterina Volkova
Jekaterina Gennadjevna Volkova er ein russisk tidlegare friidrettsutøver frå Zjeleznogorsk i Kursk oblast som tevla i hinderløp. Ho vart verdsmeister på 3000 m hinder i Osaka i 2007.
Aktiv
Volkova deltok i sitt fyrste internasjonale meisterskap i Helsingfors i 2005. Under verdsmeisterskapen i den finske hovudstaden tok ho sølvmedaljen på 3000 meter hinder, med ny personleg rekord på 9.20,49, litt over to sekundar bak vinnaren, Dorcus Inzkiuru frå Uganda.
I 2007 forbetra sin personbeste til 9.13,3 då ho vart russisk meister på 3000 m hinder. Etter eit framifrå hinderløp under friidretts-VM 2007 i Osaka, spurta ho inn til siger på 9.06,57. Året etter kjempa ho ein drabeleg, men forgjeves strid om sølvmedaljen i hinderløpet under Sommar-OL 2008 i Beijing. Kenyas Eunice Jepkorir fekk 9.07,41, Volkova 9.07,64. Gulnara Galkina vart olympisk meister på verdsrekordtida 8.58,81.
Kellas Islands
Kellas Islands er to småøyar 0,5 nautiske mil (0,9 km) sør for Parallactic Islands i Holmevika i Mac. Robertson Land. Ho vart kartlagd frå fylfoto teken av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1958 og 1959. Ho vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter William Robert Anthony Kellas, ein vêrobservatør på Mawson Station i 1960.
Hoodoo av Tony Joe White
Hoodoo er det 20. studioalbumet til den amerikanske musikaren Tony Joe White, gjeve ut 16. september 2013 på Yep Rock Records.
Fritz Kreisler
Fritz Kreisler, opphavleg namn var Friedrich Kreisler, var ein fiolinist og komponist av austerriksk avstamming. Han vart fødd i Wien av romersk-katolsk mor og jødisk far og døydde i New York i USA som statsborgar av dette landet. Dei mest kjende verka hans er «Liebesleid» og «Liebesfreud» for fiolin og piano.
Fritz Kreisler var ein gåverik gut som vart elev ved Konservatoriet i Wien (Konservatorium der Gesellschaft der Musikfreunde) allereie i 1882 som sjuåring, og vart uteksaminert med gullmedalje som tiåring. Han reiste deretter til Paris for vidare studiar og musikalsk arbeid. I 1887 vann han den høgste utmerkinga, fyrsteprisen, ved Konservatoriet i Paris i ein alder av berre 12 år. Som 14-åring reiste han på sin fyrste turné til USA saman med den amerikansk-austeriksungarske pianisten Moriz Rosenthal. Etter å ha kome attende til Europa, studerte han kunst og medisin (faren hans var lege), og var eitt år i den austerrikske hæren. Men musikken var likevel hans hovudinteresse og yrke, og han tok opp den musikalske karrièren att med ein turné til Russland i 1896.
Hoodoo av Tony Joe White
Allmusic skreiv om albumet: «Noko frykteleg ligg langs kantane av Hoodo -- det kjem til overflata på «The Flood» og «Storm Comin'», som referer til uvêret som vaska port store delar av Nashville i 2010 og som øydela huset til White -- men White sin svakheit for spontane opptak tynnar ut desse illevarslande undertonane, og stundom, sin eigen groove.»
Fritz Kreisler
Etter å ha vore ei tid i USA, slo han seg i 1924 ned i Berlin. Men frå 1933 ville han ikkje arbeide i Tyskland. Han vart fransk statsborgar frå 1938 før han reiste for godt til USA, og der fekk han amerikansk statsborgarskap i 1943. Kreisler var den siste komponerande «fiolinhelt»-virtuosen som reiste på store konsertturnear og spelte sine eigne komposisjonar. Andre kjente fiolinistar i same tradisjonen er italienske Niccolò Paganini (1782–1840) og norske Ole Bull (1810–1880).
Kurkar
Kurkar (hebraisk כורכר) er ein type kalkhaldig sandstein som er vanleg i Israel. Kurkarryggane i landet er unike i verda og er fossilerte sjøsanddyner.
Kontinentalsokkel og kystsletta i Israel består av kurkar. Kurkar er ei forsteining av vinddriven sand som skapte sanddyner under pleistocen. Det finst tre undervassryggar av sandstein utafor kysten, og to på land.
Fri – foreningen for kjønns- og seksualitetsmangfold
Organisering
Fri har lokale lag over heile landet leida av lokale syre. Foreininga har mange aktivitetsgrupper; dei fleste er organisert under Fri Oslo og Akershus. Fri har også ein ungdomsorganiasjon Skeiv ungdom. Fri har eit Landsstyre sett saman av leiarane frå lokallaga, og eit Sentralstyre med styremedlemer som vert valde av det høgaste organet Landsmøtet. Fri har nokre tilsette sentralt; resten jobbar på frivillig basis. Ingvild Endestad vart vald til ny leiar i Fri på Landsmøtet i 2016.
Historie
20. mai 1950 vart det halde konstitueringsmøte i Oslo for den første norske foreininga for homofile - ein underavdeling av det danske Forbundet af 1948. I 1953 skifta organisasjonen namn til Det norske forbundet av 1948 (DNF 48). Homofili var på denne tida straffbart i Noreg (Straffeloven § 213, 1902-1972) og dessutan ein psykiatrisk diagnose (WHO Diagnose 302 II: Seksuelt avvik - mental forstyrrelse). Det tok 15 år frå organisasjonen vart starta til nokon ope representerte han; Kim Friele var frå 1965 open om den seksuelle legninga si, og ho var redaktør for 'OSS', det første tidsskriftet til foreininga. Ho tok over som leidar av DNF i 1968, og vart i 1971 generalsekretær i DNF, ein posisjon ho hadde frem til 1989. I 1976 vart DNF 48 splitta, og ein fraksjon oppretta Fellesrådet for homofile organisasjonar. Desse to organisasjonane vart samla på ny då LLH vart oppretta 29. november 1992. På Landsmøtet i juni 2008 endra organisasjonen namn frå Landsforeningen for lesbisk og homofil frigjøring til det som tidlegare hadde vore forkortinga, nemleg LLH - Landsforeningen for lesbiske, homofile, bifile og transpersoner. Ein ynskte også å inkludere fleire kategoriar som til dømes interkjønna og aseksuelle. Etter fleire års diskusjon kom ein på Landsmøtet i april 2016 fram til det nye namnet Fri – foreningen for kjønns- og seksualitetsmangfold.
Boscoreale
Boscoreale er ein by og ein kommune i provinsen Napoli i regionen Campania i Italia. Kommunen, som ligg på sørskråninga av Vesuv, har vel 28 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 11,3 km². Næringslivet i kommunen omfattar både frukt- og vingardar, samt for produksjon av lavastein. Staden ligg ein kilometer nord for Pompeii, og vart til liks med denne og Herculaneum og Stabiae dekt av oske under vulkanutbrotet i år 77. Frå slutten av 1800-talet vart det romerske Boscoreale grave fram, der ein gjorde store myntfunn i 1895 og avdekte fleire rikt freskodekorerte villaer som hadde vore i eiga til det høgste romerske aristokratiet.
Mount Ayres
Mount Ayres er eit markant fjell, 2500 moh, som ligg 15 km sør for vestenden av Finger Ridges i Cook Mountains i Antarktis. Det vart klatra i desember 1957 av gruppa ved Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58), og kalla opp etter H.H. Ayres, ein av to menn i gruppa.
Lenfant Bluff
Lenfant Bluff er ein fjellskrent på sørsida av munningen av Svendsenbreen i Usarp Mountains. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Claude J.M. Lenfant, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1967-68.
Zall-Reç
Zall-Reç er ein tidlegare landkommune i regionen Dibër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Dibër.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Zall-Reç 681 innbyggjarar.
Bissau
Bissau vart grunnlagd i 1687 av portugisarane og hadde på 17- og 1800-talet stor slavehandel. Byen tok over for Bolama som hovudstad i Portugisisk Guinea. Han fekk store skadar under ein oppreist i 1998, og nesten heile folkesetnaden flykta frå byen.
Zall-Reç
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Zall-Reç ein del av distriktet Dibër. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Mehamn skole
Leiar for skulen er rektor Bernt Sandtrøen.
Ål kyrkje i Gran
Ål kyrkje ligg i Ålsbygda, aust for Gran sentrum i Gran kommune i Innlandet fylke. Kyrkja vart teikna av Magnus Poulsson og innvigd som Ål kapell i 1930. I dag vert bygget titulert som kyrkje.
Lowry Bluff
Lowry Bluff er ein skrent, 1070 moh, heilt aust på Nash Ridge i Eisenhower Range i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1955-63 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter George Lowry, som var biolog ved McMurdo-basen i 1965-66.
Walter Zenga
Walter Zenga er ein italiensk fotballtrenar og tidlegare målvakt frå Milano som er best kjend for sine år i Inter. Han vann seriegull med klubben i 1989 og to UEFA-cuptitlar i høvesvis 1991 og 1994. I 1990 fekk han ein bronsemedalje då Italia vann bronsefinalen under fotball-VM på eigen grunn.
Klubbspel
Etter spel i Serie B fekk han kontrakt med Milano-klubben Inter i 1982. Han debuterte i Serie A i september 1983 og vart omgåande fyrstekeeper i klubben, ein posisjon han hadde i 11 sesongar. Han vart italiensk seriemeister med klubben i 1989, og vann UEFA-cupen i 1991 og 1994. Zenga vart årets italienske fotballspelar i 1985, og han vart i tre år på rad, 1989, 1990 og 1991, kåra til verdas beste målvakt.
Sommaren 1994 vart Zenga overført til Sampdoria og deretter i 1996 til Padova. Allereie i 1997 gjekk turen til USA-amerikanske New England Revolution, der han spelte i sesongane 1997 og 1999.
Landslagsspel
Zenga spelte totalt 58 landskampar for Italia i tida 1985 til -92, mellom anna deltok han i Sommar-OL 1984, EM i fotball 1988 og i VM i fotball 1990 på heimebane i Italia, der Zenga spelte samtlege kampar for Italia. Han vakta såleis målet då Italia slo England 2-1 i bronsefinalen, ein kamp som fann stad i Bari.
Trenar
Etter han la fotballskoa på hylla arbeidde Zenga ein sesong som skodespelar i ein italiensk såpeopera. Han prøvde seg deretter som trenar i den nordamerikanske fotballigaen, utan større suksess.
Han fekk så sjansen i Steaua Bucureşti, og i sesongen 2004/05 trente han laget til rumensk seriemeisterskap. Sesongen 2005/06 trente han det serbiske laget Raude Stjerne Beograd til både seriemeisterskap og cup-meisterskap.
Christian Koren Wiberg
Christian Koren Wiberg stod for arkeologiske utgravingar og dreiv kulturhistorisk forsking. I åra 1900–1921 gjennomførte han arkeologiske utgravingar på Bryggen i Bergen, der han avdekka leivningane av Peterskyrkja, og han fann òg vinkjellaren under det eldste rådhuset i byen. Kunnskapane sine om lokalhistoria gjorde han levande i sitt skjønnlitterære forfattarskap. I romanane Janicke Woltmann, Jomfru Pegelau og Thomas Ferdinand Sohlreder er dagleglivet i Bergen på 1700–talet skildra. Dessutan skreiv han skodespelet Clamer Eberhard, som vart synt på Den Nationale Scene i 1913.
Verdsmeisterskapen i orientering 1997
Arrangørlandet Noreg dominerte meisterskapen og tok ni medaljar (2-2-5). Elles vann Finland og Sverige kvar si gullmedalje og to sølvmedaljar.
Klassisk-distanse
<br style="clear:both;" />
Treeiningskyrkja i Oslo
Treeiningskyrkja (Trefoldighetskirken) er ei kyrkje som ligg på Hammersborg i Oslo. Kyrkja vart teikna av den tyske arkitekten Alexis de Chateauneuf og oppført i 1853–58 med Wilhelm von Hanno som utførande arkitekt. (Chateauneuf vart sjuk og forlét landet i 1850 og døydde i 1853.)
Europameisterskapen på skeiser 1968
Europameisterskapen på skeiser 1968 fann stad på Bislett stadion i Oslo helga 27. og 28. januar 1968. 28 utøvarar frå 10 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå arrangørlandet Noreg. Dei norske utøvarane var Per Willy Guttormsen, Fred Anton Maier, Sten Stensen, Svein Erik Stiansen og Magne Thomassen. Deltakarane elles kom frå Finland, Frankrike, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Storbritannia, Sverige, Ungarn, Vest-Tyskland.
Treeiningskyrkja i Oslo
Dette er ei av dei fyrste nygotiske kyrkjene i Oslo — og ei av dei mest særmerkte. Ho er oppført i upussa teglstein, og golvplanen kombinerer krossplan, åttekant og sentralkyrkje. Interiøret og inventaret slik vi ser det, har kome til i løpet av kyrkja si historie.
Verdsmeisterskapen i orientering 1997
Kort-distanse
<br style="clear:both;" />
Europameisterskapen på skeiser 1968
Norske Fred Anton Maier vart europameister, landsmannen Magne Thomassen kom på tredjeplassen. Vesttyske Gerhard Zimmermann vann 500 meter, medan sovjetiske Eduard Matusevitsj sigra på 1500 meter. Fred Anton Maier vart bestemann på 5 000 m og sette verdsrekord på 10 000 meter med tida 15.20,3.
Treeiningskyrkja i Oslo
Bygningshistorie
I 1870 vart vegger og søyler dekte med puss — til sterke protestar frå arkitekt von Hanno. Dette vart fjerna ved ei restaurering i 1958–60. Då fjerna ein òg den asfalten som dekte golvet, og kyrkja fekk nytt steingolv. På 1990-talet var kyrkja prega av lekkasjar og murpuss som fell av. Kyrkja vart stengd for restaurering i 1993 og opna att i 1997.
Europameisterskapen på skeiser 1968
Skeise-EM 1968
Dato: 27./28. januar 1968
Treeiningskyrkja i Oslo
Inventar
Altartavla har eit bilete av Jesu dåp måla av Adolph Tidemand i 1868. Dette er eit av dei mest kopierte alterbileta i norske kyrkjer, truleg berre overgått av Oppstoda (også Tidemand) i Bragernes kyrkje. I tavla finn ein òg statuettar av Peter og Paulus. Omramminga har vorte noko forenkla så ho ikkje skal dekkje glasmåleriet bak.
Verdsmeisterskapen i orientering 1997
Stafett
<br style="clear:both;" />
Europameisterskapen på skeiser 1968
Skeise-EM 1968
<br style="clear:both;" />
Treeiningskyrkja i Oslo
Inventar
Døypefonten er ein dåpsengel av marmor laga av Julius Middelthun i 1865. Orgelet vart bygd av Claus Jensen i 1872 og vart restaurert til hundreårsjubileet. Det finst òg eit kororgel bygd av Nils Arne Venheim i 1988. Ei krossforma ljosekrone laga av Emanuel Vigeland kom til i 1923.
Europameisterskapen på skeiser 1968
500 meter
<br style="clear:both;" />
5000 meter
<br style="clear:both;" />
Treeiningskyrkja i Oslo
Gravplass
Det er ikkje gravplass ved kyrkja.
Europameisterskapen på skeiser 1968
1500 meter
<br style="clear:both;" />
10000 meter
<br style="clear:both;" />
Bihav
Bihav er eit avgrensa havområde nær kysten og utgjer ein del av eit større hav. Bihava vert inndelt i innhav og randhav.
Varanger Samiske Museum
Varanger Samiske Museum, nordsamisk Várjjat Sámi Musea, forkorta VSM, er eit samisk museum som ligg i Varangerbotn i Nesseby kommune i Aust-Finnmark. Museet dokumenterer og formidlar den sjøsamiske kulturhistoria i Varanger, samisk forhistorie og samisk samtid. Museet blei oppretta i 1983 og har sidan 2012 vore ein del av Tana og Varanger Museumssiida.
Hovudbygget til museet blei sett opp i 1994 og er bygga etter tradisjonell samisk byggeskikk og landskapet som ligg rundt. Hovudbygget inneheld basisutstillinga «Sjøsamene» og barnerommet «Stállobiedju» ('stallo-hiet'), og dessutan mellombelse utstillingar av ulik type. Museet har òg kafe, museumsbutikk og turistinformasjon, og dessutan eit uteområde med mellom anna fuglekikkarskjul og leikeplass. Museet fungerer òg som kulturhus for lokalbefolkninga.
Museet forvaltar òg Mortensnes kulturminneområde (nordsamisk Ceavccageađge) som omfattar ein kultursti med samiske hustufter, graver og offerplassar og ein infohall.
1963 Bezovec
1963 Bezovec er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 9. februar 1975 av Luboš Kohoutek ifrå Hamburger Sternwarte i Bergedorf i Hamburg.
Nord- og Sør-dynastia
Nord- og Sør-dynastia (kinesisk skrift 南北朝, pinyin Nánběi Cháo) er nemninga på tidsrommet mellom 420 og 598 i kinesisk historie.
Byen Luoyang vart frå Xiangnu i nord overfallen av ein hær i 316 og øydelagt. Heile Kina nord for Chang Jiang vart erobra av nomadehærar, men Jin-fyrstane samla seg i Nanjing og makta vinne tilbake Chang Jiang-dalen. Kina var då todelt, framande folk herska i nord, medan det kinesiske keisarriket i sør vart splitta opp og vert verande delt i nærare tre hundreår.
Mellom nomadefyrstane som hadde lagt under seg Nordkina kom det stadig vekk til interne rivningar. I alt danna det seg 16 kongedømme. Etter sytti år, i året 386, klarte ei gruppe, tuobaene, å få makta over heile området og danna då det nordlege Wei-dynastiet. Tuobaene tok i bruk den kinesiske administrative strukturen og tileigna seg elles temmeleg raskt den kinesiske kulturen og smelta såleis saman med den kinesiske folkegruppa.
Nomadefolka sitt herredømme i nord opna på ny dei gamle handelsvegane mot vest (Silkevegen), og via Turkestan breidde buddhismen seg inn i det nordlege Kina.
Medan Nord-Kina var samla, avløyste seks kortliva dynasti kvarande i Sørkina. Trass i den labile politiske stoda utvikla den kinesiske kulturen seg vidare også i sør. Særleg regjeringstida, 502-549, til Liang-dynasti-keisaren Liang Wu Di var ei fredstid der buddhismen breidde seg og kunstlivet blomstra; inntil general Hou Jing gjorde opprør og erobra hovedstaden og let keisaren svelte ihel.
I 589 erobra Sui-dynastiet det siste sørlege dynastiet, Chen-dynastiet, og avslutta tidebolken med sørlege og nordlege dynasti.
Dei fem nordlege dynastia var Nord-Wei, Vest-Wei, Aust-Wei, Nord-Qi og Nord-Zhou. Dei fire sørlege dynastia var Liu Song, Sør-Qi, Liang og Chen.
McCain Bluff
McCain Bluff er ein bratt fjellskrent ved nordsida av munningen av Svendsenbreen i Usarp Mountains. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John C. McCain, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1967-68.
Feats Don't Fail Me Now
I følgje Richie Hayward kom «Wait Till the Shit Hits the Fan» frå tida kring debutalbumet deira, men bandet hadde problem med å spele han inn på dei to førre albuma på grunn av den uvanlege 7/8-takten. Han vart skrinlangd fram til innspelinga av dette albumet, då han vart spelt inn live i studio som «The Fan», medan originalversjonen kom ut på Hotcakes & Outtakes: 30 Years Of Little Feat.
I 2000 vart plata stemd fram til 718. plassen i Colin Larkin-boka All Time Top 1000 Albums.
Haute-Ajoie
Haute-Ajoie er ein kommune i distriktet Porrentruy i kantonen Jura i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 491 meter over havet.
Han vart grunnlagd 1. januar 2009 då dei tidlegare kommuanne Chevenez, Damvant, Réclère og Roche-d'Or vart slått saman.
Eidsneset
Eidsneset er ein gard i Skjolden i Luster kommune som dyrkar jordbær, bringebær, blåbær og plommer. Frå midten av juli er det mogeleg å få kjøpa frukt- og bærprodukta på garden.
Eidsneset er med i Sogn fruktrute.
Kanchil
Kanchil (Tragulus kanchil) er ein art i familien dvergmoskusdyr som lever i Søraust-Asia.
Det finst kanchil i Brunei, Indonesia; Kambodsja, Laos, Malaysia, Myanmar, Singapore, Thailand og Vietnam.
Ballance Peak
Ballance Peak er det høgaste fjellet ved sørenden av Allan Hills i Oates Land. Det vart undersøkt av New Zealand Antarctic Research Program Allan Hills Expedition (1964) og kalla opp etter P.F. Ballance, ein geolog på ekspedisjonen.
Meares Cliff
Meares Cliff er ei kystklippe med ei høgd på 600 moh, 10 km vest-nordvest for Nelson Cliff langs nordkysten av Victoria Land. Han vart først kartlagt av den nordlege gruppa, leia av Campbell, under Terra Nova-ekspedisjonen i 1910-13. Han vart namngjeven av Campbell etter Cecil H. Meares, som var ansvarleg for hundane på denne ekspedisjonen.
1964 Luyten
1964 Luyten er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 24. september 1960 av Cornelis Johannes van Houten, Ingrid van Houten-Groeneveld og Tom Gehrels ifrå Palomar Observatory i San Diego County i California.
Spjotøyskjera
Spjotøyskjera er ei gruppe skjer i sjøen kring 4,5 km aust-nordaust for Smith Rocks, utanfor kysten av Mac. Robertson Land. Dei vart først kartlagte frå flyfoto tekne av Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og namngjeve Spjotøyskjera. Dei fekk det nye namnet Wiltshire Rocks i 1971 av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter A.C.W. Wiltshire, ein kokk ved Mawson-stasjonen i 1963.
Bylbylar
Bylbylar, Pycnonotidae, er ein biologisk familie av små til mellomstore fuglar innanfor inndelinga songfuglar av sporvefuglar. Familien er fordelt over det meste av Afrika og inn i Midtausten, gjennom tropisk Asia til Indonesia, og så langt nord som Japan. Nokre få isolerte artar lever på dei tropiske øyane i Indiahavet. Det finst om lag 140 artar i 23 slekter. Medan nokre artar finst i dei fleste habitat, er afrikanske artar hovudsakleg funne i regnskogen. Derimot er regnskogsartar sjeldne i Asia, i staden føretrekkjer dei meir opne område der.
Den einaste bylbylen som førekjem i Europa ber ein gul flekk, men er elles brunleg. Han vart oppdaga i Kykladane.
Skildring
Bylbylar er slanke sporvefuglar med kort hals. Stjerten er lang og vengene korte og avrunda. Hos mest alle artar er nebbet langstrakt og litt nedbøygd i enden. Dei varierer i lengd frå 13 cm for knøttbylbyl til 29 cm for stråbylbyl. Generelt er kjønna like, sjølv om hofuglar har ein tendens til å vere litt mindre ein hannfuglar. Hos nokre få artar er skilnadene så store at dei feilaktig har vore skildra som funksjonelt ulike artar. Den mjuke fjørdrakta hos nokre artar er fargerik med område i gult, raudt eller oransje i kinn, hals eller panne, men dei fleste er lite iaugefallande, med einsarta olivenbrun til svart fjørdrakt. Artar med kjedeleg farga auga har ofte augeringar i kraftig kontrastfarge. Nokre artar har mykje tydelege fjørtoppar. Bylbylar er særs vokale, songen for dei fleste artane blir skildra som nasal eller grusleg. Ein forfattar har skildra songen frå brunøyrebylbyl som «dei mest skjemmande lydar laga av nokon fugl».
Bylbylar et frå eit breitt spekter av ulike matkjelder, frå frukt til frø, nektar, små insekt og andre leddyr, og sjølv små virveldyr. Dei fleste artane er fruktetarar og supplere kosten med nokre insekt, medan det er ein betydeleg minoritet av spesialistar, særleg i Afrika. Ope land artar er spesielt generalistar. Bylbylar i slekta Criniger så vel som børstebylbylar i slekta Bleda utfører matauke i fleirartsflokkar.
Bylbylar er generelt monogame. Eit uvanleg unntak er mustasjebylbyl som det minste i delar av utbreiingsområde synast å vere polygame og engasjerer seg i eit paringsleiksystem. Nokre artar har òg ordningar med «fosterforeldre», der dei som ikkje hekkar, vanlegvis unge fuglar frå tidlegare kull, bidrar til å syte for oppveksande ungar frå eit dominerande hekkande par. Hoa legg og rugar opptil fem lillarosa egg, reiret blir bygd i eit tre. Ruginga varar vanlegvis mellom 11 og 14 dagar, og ungane er flygedyktige etter 12-16 dagar.
Tilhøvet til menneske
Raudøyrebylbyl og raudgumpbylbyl blir fanga i store mengder for sal som burfuglar. Dei har òg vorte mykje introduserte til tropiske og subtropiske område, til dømes sørlege Florida, Fiji, Australia og Hawaii. Nokre artar reknast som skadedyr for avlingar, særleg i frukthagar.
Generelt er bylbylar er resistente mot menneskeleg påverknad på miljøet og er tolerant overfor forstyrra habitat. Rundt 13 artar er vurdert som trua av menneskeleg aktivitet, dette er hovudsakleg spesialiserte skogsartar som taper habitat.
Etymologi og kultur
Ordet 'bylbyl' kjem gjennom tysk frå klassisk arabisk og persisk بلبل bulbul. Det er eit lydhermande ord som viser til songen til fuglen.
Bylbylen er ein viktig fugl i arabisk og persisk dikting, og eit mykje brukt symbol innan sufismen. I omsetjingar til europeiske språk blir han gjerne erstatta med nattergal. I fleire asiatiske tradisjonar bruker ein til dømes «bulbul» som metafor om ein dyktig songar, slik ein i Vesten gjerne har brukt «nattergal».
Systematikk
Bylbylar i rekkjefølgje etter eBird/Clements Checklist v2019 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler: Slekt Andropadus
Slekt Stelgidillas
Slekt Calyptocichla
Slekt Neolestes
Slekt Bleda
Slekt Arizelocichla
Slekt Chlorocichla
Slekt Baeopogon
Slekt Atimastillas
Slekt Ixonotus
Slekt Thescelocichla
Slekt Criniger
Slekt Eurillas
Slekt Phyllastrephus
Slekt Rubigula
Slekt Nok
Slekt Spizixos
Slekt Tricholestes
Slekt Setornis
Slekt Alophoixus
Slekt Iole
Slekt Hypsipetes
1965 van de Kamp
1965 van de Kamp er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 24. september 1960 av Cornelis Johannes van Houten, Ingrid van Houten-Groeneveld og Tom Gehrels ifrå Palomar Observatory i San Diego County i California.
Bylbylar
Systematikk
Slekt Hemixos
Slekt Ixos
Fushë Çidhën
Fushë Çidhën er ein tidlegare landkommune i regionen Dibër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Dibër.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Fushë Çidhën ein del av distriktet Dibër. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Måsøy skole
Måsøy skole er ein norsk offentleg grunnskule i Måsøy kommune i Troms og Finnmark fylke. Han har tre elevar i ein skoleklassar, desse er fordelt på klassetrinn frå fyrste til tiande. Skulen dekkjer heile barne- og ungdomstrinnet.
Kitney Island
Kitney Island er ei lita øy 1 nautisk mil (1,9 km) aust-nordaust for Smith Rocks, utanfor kysten av Mac. Robertson Land. Lars Christensen-ekspedisjonen (1936) kartla øya først, men gav ho ikkje namn og ho var med i ei lita gruppa dei kalla Spjotøyskjera. Ho vart kartlagd på ny av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956. Ho vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter V.J. Kitney, radioteknikar på Mawson Station i 1968.
Måsøy skole
Leiar for skulen er rektor Eva Nygaard.
Austleg kristendom
Austleg kristendom eller Austkyrkja viser til kristne tradisjonar knytt til Austromarriket og ulike nærskylde område. Omgrepet viser særleg til ortodoks kristendom, som omfattar den austlege ortodokse kyrkja og fleire orientalske ortodokse kyrkjer, i tillegg til den assyriske kyrkja og orientalske katolske kyrkjer. Det blir brukt som motsats til vestleg kristendom eller Vestkyrkja som utvikla seg frå Vestromarriket. Den austlege kristendommen har særleg utvikla seg i Aust-Europa, Balkan, Hellas, Vesle-Asia, Midtausten og delar av Afrika, India og Aust-Asia. Dei ulike austlege kyrkjene har ulike teologiar, men har mange kulturelle og tradisjonelle fellestrekk.
Bjurholms kommun
Bjurholm kommune ligg i det svenske länet Västerbottens län i landskapet Ångermanland i landsdelen Norrland. Kommunen har grensar til nabokommunane Nordmaling, Vännäs, Vindeln, Lycksele og Åsele i Västerbottens län og til Örnsköldsvik i Västernorrlands län. Administrasjonssenter i kommunen er Bjurholm.
Bjurholm er den minste kommunen i Sverige målt i folketal.
Kommunekommunevåpen
Blasonering: I eit blått felt, ein bølgjete bjelke av gull, med ein gåande svart bever med tunge, tenner og raude klør.
Tettstader
Bjurholm kommune hadde berre ein tettstad i 2005. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Det er tre mindre tettstader i Bjurholm kommune:
Venskapsbyar
Bjurholm kommune har to vennskapsbyer:
Biokjemisk oksygenforbruk
BOF eller biokjemisk oksygenforbruk) er ein laboratorisk metode for å måle biologisk oksygenforbruk i spillvatn. Prøvene heiter anten BOF7, eller BOF5. Dette tyder at ein måler oksygenforbruket i periodar på anten sju døgn (BOF7) eller fem døgn (BOF5). Alle avløpsanlegg har eit krav frå fylkesmannen med ein maksverdi på BOF-prøvane.
Eit avløpsanlegg med spillvatn frå eit slakteri eller ein matproduksjon har eit langt høgare BOF-resultat enn avløpsanlegg med einebustader tilknytt. BOF-resultata blir nytta blant anna òg til utrekning av mengder personekvivalent (pe).
Klakkane
Klakkane er ei gruppe småøyar som ligg 1,5 nautiske mil (2,8 km) aust for Farrington Island i William Scoresby Archipelago. Dei vart kartlagde og namngjevne av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen i januar 1937.
1966 Tristan
1966 Tristan er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 24. september 1960 av Cornelis Johannes van Houten, Ingrid van Houten-Groeneveld og Tom Gehrels ifrå Palomar Observatory i San Diego County i California.
La Baroche
La Baroche er ein kommune i distriktet Porrentruy i kantonen Jura i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 479 meter over havet.
Han vart skapt 1. januar 2009 då dei tidlegare kommunane Asuel, Charmoille, Fregiécourt, Miécourt og Pleujouse vart slått saman.
Meleke
Meleke (arabisk ملكي, «kongeleg»; òg skrive melekeh eller malaki) er ein type kvit jerusalemstein, ein kalkstein som finst i Judeafjella i Israel og på Vestbreidda. Han har blitt nytta i tradisjonell arkitektur i Jerusalem sidan antikken, særleg i herodisk arkitektur. Sjølv om han ofte vert kalla jerusalemstein, omfattar dette òg andre typar stein ein finn i og kring Jerusalem.
Douma i Syria
Douma  (arabisk دوما, Dūmā) er ein by i Syria. Senteret ligg kring 10 km nordaust for sentrum i Damaskus. Han er senteret i Rif Dimashq guvernement (som omringar Damaskus guvernement), og er òg det administrative senteret i Douma-distriktet.
Under den syriske borgarkrigen var Douma vitne til mange demonstrasjonar mot den syriske regjeringa og kampar mot den syriske hæren og tryggingsstyrkane.
Den 30. januar 2012, fekk den syriske hæren kontroll over byen etter ein stor operasjon mot armerte opprørsgrupper i Rif Dimashq guvernement.
Den 26. juni 2014 hadde Den frie syriske armeen kontroll over det meste av forstadane. Kampar og bombing av byen heldt då framleis på.
Klung Island
Klung Island er den største øya i Klungholmane som ligg i Holmevika i Mac. Robertson Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, som ein del av Klungholmane. Ho vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter Klungholmane.
Banna Peak
Banna Peak er eit fjell, 2420 moh, oppom sørenden av Banna Ridge nordvest i Britannia Range i Antarktis. Det vart namngjeven i samband med Britannia av eit geologisk lag frå University of Waikato (New Zealand) leia av M.J. Selby, 1978–79. Banna er eit historisk stadnamn som tidlegare vart nytta i Romersk Britannia; det var eit fort langs Hadrianmuren.
Caravaggio i Lombardia
Caravaggio er ein småby og kommune i den norditalienske provinsen Bergamo i Lombardia. Byen har berre rundt 16 000 innbyggjarar, og fekk ærestittelen by i 1954.
Melkevarden skole
Melkevarden skole er ein norsk offentleg grunnskule i Vadsø kommune i Troms og Finnmark fylke. Han har 180 elevar i åtte skoleklassar, desse er fordelt på klassetrinn frå fyrste til fjerde. Skulen dekkjer ikkje heile barnetrinnet.
Caravaggio i Lombardia
Barokkmålaren Caravaggio er knytt til staden, og ein meinte lenge at han var fødd her. Den tidlegare målaren Polidoro da Caravaggio var både fødd her og hadde namn etter byen.
Melkevarden skole
Leiar for skulen er rektor Beate Aronsen.
Matmorformasjonen
Matmorformasjonen frå juratida er namnet på ei 100 meter tjukk geologisk eining som er eksponert i Hamakhtesh Hagadol i Israel. Matmorformasjoen inneheld fossil frå eit grunn havmiljø frå juratida. muslingar, gastropodar, svampar, korallar og pigghudingar finst alle i forskjellige grader i Matmorformasjonen (Wilson et al., 2010). Stratigrafien i Matmorformasjonen består av vekslande lag av kalkstein og mergel (Hirsch og Roded, 1996).
Iraq Petroleum Company skildra opphavleg sekvensen frå juratida i Hamakhtesh Hagadol i 1930-åra (Hudson, 1958).
Palembang
Palembang er ein storby søraust på øya Sumatra i Indonesia. Byen, som har i kring 1,7 millionar ibuarar, er hovudsete for provinsstyresmaktene i Sumatera Selatan (Sør-Sumatra). Han ligg ved elva Musi, vel 60 kilometer frå kysten og Bangkasundet.
Palembang er ein av dei eldste byane i Indonesia, kjend frå 600-talet. Han var på den tid og i fleire hundreår hovudstad i det vidstrekte buddhistiske kongedømmet Srivijaya.
Donkosakkar
Donkosakker (russisk донские казаки, Donskije Kazaki) er kosakkar som busette seg langs det midtre og nedre laupet til elva Don. Donkosakkene er utan tvil den største og mest legendariske kosakkgruppa, og truleg òg den mektigaste, mykje takka vera innsatsar i krig og korleis dei er vorte omtalte i litteraturen.
Donkosakkene oppstod som gruppe tidleg på 1500-talet i landområda ved Don, der dei enno i dag har sitt tyngdepunkt i millionbyen Rostov-na-Donu og sin eigen hovudstad Novotsjerkassk (nye Tsjerkassk). Den opphavlege hovudstaden deira var Starotsjerkassk (gamle Tsjerkassk), der mykje av den gamle donkosakkiske kulturen framleis eksisterer, så som fine kyrkjer og museum.
Omkring år 1800 stilte dei med 70 000 mann til den keisarlege kampen i den russiske hæren sin kamp mot Napoleon.
Donkosakkene sin motstand mot den bolsjevistiske maktovertakinga i 1917 (oktoberrevolusjonen) førte til bitre kampar under den russiske borgarkrigen. Kosakkane kjempa på sida til dei kvite styrkane. Etter deira nederlag skreiv Jakov Mikhailovitsj Sverdlov ut eit dekret den 24. januar 1919 som førte til masseavrettingar og deportasjonar av kosakkane (òg av kvinner, barn og gamle) til arbeidsleirar (Gulag). Tiltaka kosta rundt 700.000 kosakkar livet.
Det skal no (2014) finnast omlag 156 000 donkosakker.
Terek-kosakkar
Terek-kosakkar er ei undergruppe kosakkar som er busette i nordre Kaukasus, langs elva Terek, der namnet kjem frå. Dei vert trudd å ha vore ei utbrytargruppe frå donkosakkane, som ein gong på 1400-1500-tala byrja busetta seg ved Terek.
Terekkosakkene er altså ei russisk etnografisk undergruppe, men har òg teke opp i seg andre folkeelement som til dømes ossetarar, tsjerkessarar, vajnakher (tsjetsjenarar, ingusjarar) og georgiarar i si gruppe. Terek-kosakkene var òg i stor grad innblanda i dei seinare konfliktane i Tsjetsjenia på båe sider.
Groshette
Soppen veks gjerne fram seint om hausten og har ein kort sesong. Han veks eismalt eller i grupper på falne Salix-lauv: til dømes på lauv av Salix lapponum.