cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Commonwealth Bay
Commonwealth Bay er ei open bukt kring 48 km brei mellom Point Alden og Cape Gray i Antarktis. Ho vart oppdaga i 1912 av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Douglas Mawson, som oppretta hovudbasen til ekspedisjon ved Cape Denison inst i bukta. Ho vart namngjeven av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen etter Det australske samveldet (commonwealth på engelsk).
Katabatiske vindar
Bukta er oppført i Guinness Rekordbok og den åttande utgåva av National Geographic Atlas som den mest vindfulle staden på jorda med vindar ofte over 240 kilometer i timen (66 m/s) og ein årleg middelvind på 80 km/t (22 m/s).
Dei kraftige vindane kjem av katabatisk vind, som er kaldluft som strøymer ned bratte, isdekte overflater mot sjøen. Luftstraumen her vert akselerert av den aukande hellinga til isoverflata og klippa ved Cape Denison. Om sommaren er det periodar med relativt rolege vindar, men vinterstormane kan vere særleg lange og kraftige, og kan både starte og slutte brått og uventa. Ein brå start og slutt på stormane kan kome i lag med kraftige virvelstraumar og skyer som flyttar seg raskt langs kysten.
Trass i det ekstreme veret er kysten av Commonwealth Bay eit viktig hekkeområde for antarktispetrellar, keisarpingvinar og adeliepingvinar.
Lebedjan
Lebedjan (kyrillisk skrift Лебедя́нь) er ein by i Lipetsk oblast i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Don, rundt 60 km nordvest for Lipetsk.
Lebedjan vart grunnlagd tidleg på 1600-talet som ein grenseutpost for å verne det sørlege Russland frå åtak frå krimtatarar. Treeiningsklosteret vart grunnlagd der i 1621 og fleire kyrkjer vart bygd innan slutten av hundreåret, men alle er no i ruinar.
Lebedjan fekk byrettar i 1779 og utvikla seg på 1800-talet som eit senter for hesteveddeløp og hesteavl. Innbyggjarane hevdar at den første banen for hesteløp i Russland opna der i 1826.
Fylkesveg 6940
Fylkesveg 6940 går mellom Klepp og Oksål i Inderøy kommune. Vegen er 2,5 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 232 i Nord-Trøndelag.
Henrik Helliesen
Henrik Helliesen var ein norsk tollar og stortingsmann frå Stavanger. Han var far til Ole Theodor og Henrik Laurentius Helliesen, samt bror til Ole Helliesen.
Kent Monkman
Kent Monkman er ein kanadisk First Nations-kunstnar av creeopphav. Han er medlem av Fisher River Cree Nation, som har territorium i Interlake Region (mellom Lake Winnipeg og Lake Manitoba) i Manitoba. Monkman er busett og arbeider i Toronto i Ontario.
Henrik Helliesen
Helliesen var son til ein skipper. Frå 1814 hadde han stilling som tollbetjent i Eigersund. Tre år seinare tok han til som tollar i Bodø, eit embete han hadde til han i 1831 vart tollkasserar i Fredrikshald.
Helliesen var 2. representant frå Nordlands amt på Stortinget i 1830, der han var medlem av tollkomiteen. På ny stortingsmann i 1848, då som 2. representant frå Fredrikshald. Han var då medlem av Lagtinget og sekretær i tollkomiteen.
Kent Monkman
Liv
Monkman blei fødd i St. Mary's i Ontario, og voks opp i Winnipeg i Manitoba. Kunstopplæring som ung skulle visa seg å vera ein formande påverknad for Monkman. Han blei seinare elev ved ulike kanadiske og amerikanske institusjonar, mellom anna Banff Centre, Sundance Institute i Los Angeles og Canadian Screen Training Institute. Han gjekk ut frå Sheridan College i Oakville i 1986 med ein grad i kanadisk kunst.
Monkman laga kulissar og kostyme for fleire produksjonar av Native Earth Performing Arts, mellom anna Lady of Silences (1993) av Floyd Favel og Diva Ojibway (1994). I 2017 blei Monkman tildelt Bonham Centre Award frå The Mark S. Bonham Centre for Sexual Diversity Studies, University of Toronto for sine bidrag til å fremja spørsmål kring seksuell identifitet. Han valde også å ta imot ærestittelen grand marshal for Pride-paraden i Toronto det året, etter tidlegare å ha takka nei. Denne gongen meinte han det kanadiske 150-årsjubileet var eit passande høve til å fremja merksemd kring innfødde folk.
Kuratoren ved University of Toronto kunstmuseum, Barbara Fischer, tinga Monkman si utstilling Shame and Prejudice: A Story of Resilience for å «set up a provocative friction between Canadian national myths, aboriginal experience and traditional European art practices.» Utstillinga hadde som mål å føra urfolksopplevingar inn i den offentlege samtalen, og tok også for seg kva dei 150 åra med Canada hadde tydd for urfolk.
I 2019 tinga Metropolitan Museum of Art to måleri frå Monkman til sin Great Hall, med tittelen mistikôsiwak (Wooden Boat People). I 2020 kjøpte Met diptykonet Welcoming the Newcomers (2019) og Resurgence of the People (2019) og gav ut Revision and Resistance: mistikôsiwak (Wooden Boat People) (2020).
Gresk Wikipedia
Gresk Wikipedia (gresk: Ελληνική Βικιπαίδεια) er eit fritt oppslagsverk på gresk og ein del av Wikipedia–prosjektet.
Kent Monkman
Stil og metode
Monkman nyttar gammal-meister-stilen innan måleri for å uttrykka kjensler som sorg og lengt. Han blei særleg rørt av Antonio Gisbert sitt måleri Avrettinga av Torrijos og følgjesveinane hans på stranda ved Málaga (1888).
Gresk Wikipedia
Gresk Wikipedia vart oppretta 1. desember 2002.
Kent Monkman
Stil og metode
Monkman sitt verk Trappers of Men frå 2006 nyttar eit landskapsmåleri frå 1868 Albert Bierstadt som utgangspunkt, men har bytta ut dyra med forvirra kvite folk frå amerikansk kunst- og politisk historie, ein lakota- historikar og Monkman sitt to-andelege alter ego.
Til eit prosjekt som frå 2017 av byrja Monkman og teamet hans på ein «protestserie» basert på protestane i Standing Rock der dei kombinerte fotografi frå protestane med klassiske måleri frå slagscenar. Modellar poserte i klassisk stil med moderne motiv; fotografia blei så projiserte på store lerret, skisserte og måla av assistentar før Monkman stod for finpussen. Han bygde Miss Chief's Wet Dream (2018) på to franske måleri, Medusas flåte (1818–1819) av Théodore Géricault, og Kristus på Genesaretsjøen (1854) av Eugène Delacroix, for å framkalla forholdet mellom urfolk og kolonisatorar i Canada.
Kontrovers
Kent Monkman sitt måleri Hanky Panky frå 2020 framstiller den kanadiske statsministeren, Justin Trudeau, bunden fast på alle fire med buksa nede medan Monkman sitt alter ego, Miss Chief Eagle Testickle, kjem mot han med eit raudt red sexleiketøy forma som folda hender. Bildet skapte kontrovers, og blei kritisert for å framstilla eit seksuelt overgrep. Monkman meinte bildet kunne førestilla ei villig handling, men bad seinare om orsaking for «any harm that was caused by the work».
Mange kommentatorar fokuserte på framstillinga av statsministeren i landet på denne måten.
Kritikarar frå urfolkshald mislikte Monkman sitt syn på seksuell vald, særleg delen av bildet der urfolkskvinner blei framstilte som delaktige i ein valdtektscene. Eit kritisk poeng var dei store problema særleg urfolkskvinner og -jenter i Canada har med vald.
Miss Chief Eagle Testickle
Miss Chief Eagle Testickle er Monkman sitt to-andelege alter ego som Monkman nyttar til ei framstilling som jeger, kunstnar, aktivist, forførar, helt og underhaldar. Ho er også ein mytologisk tidsreisande som finst i «colonial spaces [of] the past and present.»
«Miss Chief»-delen av namnet er eit ordspel på mischief, eller ‘ugagn’, for å visa til Miss Chief si rolle som ‘trickster’ i mange av Monkman sine verk. ‘Eagle Testickle’ kan høyrast som ‘egotistical’, for å visa til «what Monkman sees as the egotism of 19th century [Euro-North American] artists.»
Miss Chief opptrer som ein feilplassert med sin moderne, diva-aktige utsjånad i scenar frå 1800-talet, som «an anachronism, an element of the past bleeding into the present.»
Good Time Charlie's Got the Blues
«Good Time Charlie's Got the Blues» er ein song skriven og framført av Danny O'Keefe.
Kent Monkman
Miss Chief Eagle Testickle
Monkman har sagt at inspirasjonen hans for å skapa Miss Chief var George Catlin sitt måleri Dance to the Berdash, 1835-1837. Som svar både til måleriet og til Catlin sine utsegner om tradisjonelle urfolksforståingar av kjønn og seksualitet blei Monkman spora til å «incorporate a persona in his paintings that would embrace gender and sexuality, honouring the tradition of the two-spirit in Indigenous societies.» Han «wanted to create an artistic persona that could rival that of Catlin.»
Good Time Charlie's Got the Blues
Songen vart først spelt inn av O'Keefe i 1967, men ikkje gjeven ut då. Han vart spelt inn av The Bards og gjeven ut i 1968 som B-sida til songen «Tunesmith» på Parrot Records. The Bards var eit band frå Moses Lake i Washington. Songen vart spelt inn av O'Keefe for debutalbumet hans i 1971. Året etter spelte han inn ein langsamare versjon for det andre albumet sitt, O'Keefe. Den andre versjonen vart gjeven ut på singel, og denne nådde niandeplassen på Billboard Hot 100-lista, femteplassen på adult contemporary-lista, og 63. plassen på country-lista. Sonen vart òg spelt inn av Mel Tormé i 1986.
Kent Monkman
Miss Chief Eagle Testickle
Monkman har uttalt at Miss Chief hjelper han til å «lighten how [he] treats sometimes very dark subject matter because [he's] looking at effectively a genocide.»
I Portrait of The Artist as Hunter frå 2002, eit akrylmåleri som viser Miss Chief som jaktar medan ridande utan sal på ein kvit hingst mot ein bakgrunn som er «the rolling landscape of the Great Plains», nyttar Monkman John Mix Stanley sitt måleri Buffalo Hunt frå 1845 som nyttar «the image of the [Indigenous] male and presents him as a mysterious, exotic figure; the subject of romanticized notions of the Noble Savage...» medan cowboyen si nakne rumpe er «a sign that he is to be dominated by his pursuant» og «his desirability and vulnerability to sexual contact.»
Good Time Charlie's Got the Blues
Songen er blitt spelt av mange andre artistar. Ein versjon av Leon Russell nådde 63. plassen på Billboard Hot Country Singles-lista i 1984.
Boléro
Boléro samanfattar arbeidet til Ravel med å gjenoppfinne dansesatsar. Det var òg eit av dei siste stykka han komponerte før sjukdom tvang han til å gje seg. Dei to pianokonsertane og songsyklusen Don Quichotte à Dulcinée var dei einaste han skreiv etter Boléro.
Komposisjon
Verket kom til då dansaren Ida Rubinstein spurte Ravel om å gjere ein orkestertranskripsjon av seks stykke frå Isaac Albéniz sine pianostykke kalla Iberia. Medan han arbeidde med transkripsjonen, fekk Ravel vite at satsane alt var orkestrert av den spanske dirigenten Enrique Arbós, og at opphavsretten forbaud andre arrangement. Då Arbós høyrte om dette sa han at han med glede ville la Ravel orkestrere stykket. Men Ravel ombestemde seg og valde å orkestrere eit av sine tidlegare verk. Han ombestemte seg igjen og valde å skrive eit heilt nytt stykke basert på musikkforma og den spanske dansen kalla bolero. Då han var på ferie i St Jean-de-Luz sette Ravel seg ned ved pianoet og spelte ein melodi med ein finger for venen Gustave Samazeuilh og sa «Syns du ikkje dette temaet har ein innstendig kvalitet? Eg skal prøve å repetere det mange gonger utan noko utvikling, og gradvis auke orkesteret så godt eg kan». Stykket vart opphavleg kalla Fandango, men tittelen vart etter kort tid endra til «Boléro».
Premiere og første framføringar
Komposisjonen vart ein sensasjon då han hadde premiere ved Paris Opéra den 22. november 1928, med koreografi av Bronislava Nijinska og design av Alexandre Benois. Orkesteret ved operaen vart dirigert av Walther Straram; Ernest Ansermet hadde opphavleg vorte leigd inn som dirigent for heile ballettsesongen, men musikarane nekta å spele for han.
Boléro vart det mest kjende stykket til Ravel, noko som overraska komponisten, som hadde sett for seg at dei fleste orkestera ville nekte å spele det. Det vert vanlegvis spelt som eit reint orkesterverk, sjeldan som ein ballett. I det som kan vere ei oppdikta historie, skal ei kvinne ha ropt under uroa som oppstod etter premieren at Ravel var galen. Då Ravel fekk høyre om dette skal han smilt og sagt at kvinna var den einaste som hadde forstått stykket. Stykket vart først publisert av Paris-firmaet Durand i 1929. Arrangement av stykket vart laga for piano, både solo og duett, og Ravel sjølv arrangerte ein versjon for to piano som vart publisert i 1930.
Den første innspelinga vart gjort av Piero Coppola i Paris for The Gramophone Company den 8 januar 1930. Ravel var tilstades under innspelinga. Dagen etter laga Ravel si eiga innspeling for Polydor, då han dirigerte Lamoureux Orchestra. Same året vart det laga fleire innspelingar med Serge Koussevitzky med Boston Symphony Orchestra og Willem Mengelberg med Concertgebouw-orkesteret.
Hauts-de-France
Hauts-de-France ('Øvre Frankrike') er ein administrativ region i Nord-Frankrike. Regionen grensar til dei belgiske provinsane Vest-Flandern og Hainaut. I nord har han kyst mot Nordsjøen og i nordvest mot Den engelske kanalen. Lille er regionshovudstad.
Boléro
Nordiske oppsetjingar av balletten
Balletten vart sett opp i København i 1934 med koreografi av H. Lander. I tida 1938-1939 var han på Stockholmsoperaen med Svend Åge Larsen som koreograf og dirigent. John Jon-And stod for dekor og kostyme. I fredsåret 1945 var det oppsetjingar i både Oslo og Helsingfors.
Hauts-de-France
Hauts-de-France blei skipa som region den 1. januar 2016 ved ei samanslåing av dei to tidlegare regionane Nord-Pas-de-Calais og Picardie. Regionen omfatter dei fem departementa Aisne, Nord, Oise, Pas-de-Calais og Somme.
Boléro
Tilpassingar
Den afrikanske songaren Angélique Kidjo lagde ein vokalversjon av Boléro kalla «Lonlon», der nesten alle instrumenta vert sungen på mina-språket frå Benin. Det finst på det Grammy-vinnande albumet Djin Djin.
Den franske sigøynaren François (Canut) Reyes, medlem av the Gipsy Kings, syng ein spansk teksten til «Boléro» på det første soloalbumet sitt.
«Boléro» vart arrangert for gitar av Kotaro Oshio.
Nintendo-komponisten Koji Kondo planla å nytte Boléro som kjenningsmelodi for The Legend of Zelda, men vart tvungen til å endre dette då han fikk vite at opphavsretten ikkje var gått ut enno.
Frank Zappa framførte ein del av stykket på det doble konsertalbumet The Best Band You Never Heard in Your Life i 1991.
Dansk Wikipedia
Dansk Wikipedia er eit fritt oppslagsverk på dansk og ein del av Wikipedia–prosjektet.
Dansk Wikipedia vart oppretta 1. februar 2002. Dei samarbeidar med Norsk Wikipedia på bokmål og riksmål og Nynorsk Wikipedia i det såkalla Skanwiki-prosjektet der ein mellom anna viser dei andre språka sine utvalde artiklar for kvar veke.
Gravesonbreen
Gravesonbreen er ein brei nordoverflytande sidebre til Lilliebreen, som drenerer delar av Bowers Mountains mellom Posey Range og den sørlege delen av Explorers Range i Antarktis. Breen får is frå fleire mindre sidebrear og munnar ut i Lilliebreen via Flensing isfall. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1963–64, etter F. Graveson, ein gruveingeniør som overvintra ved Scott-basen i 1963 og var feltassistent på denne ekspedisjonen.
Ole Theodor Helliesen
Ole Theodor Harboe Helliesen var ein tollar og stortingsmann fødd i Bodø. Henrik Helliesen var far hans, Henrik Laurentius Helliesen bror hans.
Helliesen tok norsk juridisk eksamen i 1842. Seinare arbeidde han på tollkontor i Fredrikshald, Trondheim og frå 1849 i Tromsø. Han var frå 1861 overtollbetjent i Farsund, 1865 i Kristiania, og 1873 i Drøbak.
I Farsund var han medlem av bystyret, medan han i Drøbak var ordførar i seks år. Sparebankdirektør var han begge stadene. I 1874 var han medlem av ein kongeleg kommisjonen om skipsmåling.
Helliesen representerte Moss og Drøbak på Stortinget 1880-82 og på omframstortinget 1882. Han var då medlem av tollkomiteen. Mellom 1883 og 1891 var han heile tida varamann frå same valkrinsen. Han møtte i staden for Johan Thorne heile 1890-sesjonen og frå 18. mars 1891, medlem av justiskomiteen.
Sommaren 1900 døydde Helliesen under ei reise i Danmark.
Murphy Bay
Murphy Bay er ei bukt mellom Penguin Point og Cape Bage. Ho vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911-14) under Douglas Mawson, som namngav ho etter Herbert D. Murphy, eit ekspedisjonsmedlem.
Lehliu Gară
Lehliu Gară er ein by i Călărași fylke i Romania.
Busetnader
Lehliu Gară er ein oraș (mindre bykommune) med desse busetnadane:
Jonathan Livingston Seagull av Neil Diamond
Jonathan Livingston Seagull er eit filmmusikkalbum frå 1973 for den amerikanske filmen Jonathan Livingston Seagull, skrive og spelt inn av Neil Diamond. Albumet vart gjeve ut på Columbia Records. Albumet tente meir enn sjølve filmen. Det var det niande studioalbumet til Neil Diamond og det første albumet hans etter det suksessrike konsertalbumet Hot August Night frå 1972.
Vrýses
Vrýses (gresk Βρύσες) er ein landsby i periferieininga Khaniá i periferien Kreta i Hellas og hovudsete i kommunen Apokóronas.
Hits av Phil Collins
...Hits var ei samleplate av Phil Collins som kom ut i 1998. Samlinga inneheld fjorten songar som nådde Topp 40 på singellista i USA, inkludert sju av dei som gjekk heilt til topps. Songane er henta frå Face Value (1981) og fram til Dance into the Light (1996). Ein ny song av Collins, ein versjon av Cyndi Lauper sin «True Colors», finst òg på albumet og vart ein del spelt på radio. ...Hits inneheld òg fire songar som opphavleg vart skrive for filmar (alle av dei førsteplassar i USA) og ein populær duett med Philip Bailey, «Easy Lover», som gjekk til topps i Storbritannia.
Maurizio Damilano
Maurizio Damilano er ein italiensk tidlegare friidrettsutøvar frå Scarnafigi i Cuneo-provinsen som i 1980 vart olympisk meister i 20 km kappgang og sidan verdsmeister 1987 og 1991 på same distansen. Elles vann han to OL-bronsar og eitt EM-sølv, også dei på 20 km.
Tranøy kyrkje
Tranøy kyrkje er ei krosskyrkje frå 1775 i Senja kommune i Troms og Finnmark.
Hits av Phil Collins
I 1998 nådde albumet toppen av albumlista i Storbritannia og 18. plass i USA. Det gjekk òg til topps i New Zealand i 2008 og i juli 2012 gjekk det heilt til 6. plassen på Billboard 200 i USA. I juli 2012 hadde det seld 3 429 000 eksemplar i USA.
Tranøy kyrkje
Byggverket er i tre og har 210 sitjeplassar.
Carl Christian Hall
Carl Christian Hall var ein dansk jurist, nasjonalliberal politikar, minister og regjeringsleiar, statsminister i Danmark i to periodar, første gong i perioden 13. mai 1857–2. desember 1859 og andre gong frå 24. februar 1860 til 31. desember 1863. Han stod òg i spissen for fleire andre ministerier.
Hall var ein viktig person i store delar av 1800-talet i dansk politikk og saman med D.G. Monrad var han ein del av leiinga av De Nationalliberale.
Gávrio
Gávrio (gresk Γαύριο) er ein landsby på øya Ándros i øygruppa Kykladane i periferien Dei sørlege egeiske øyane i Hellas. Gávrio var hovudsete i den tidlegare kommunen Ydroúsa, som frå 2011 inngår som ei kommunaleining i kommunen Ándros i periferieininga Ándros.
Lemniskate
eller i polarkoordinatar
Lemniskaten vart først studert av Jakob Bernoulli. Han er den geometriske staden for dei punkta P, der avstandane til to faste punkt har eit gjeve produkt. Leminskaten har form av eit åttetal. Dei mange interessante eigenskapane til kurva er blitt inngåande studert, mellom andre av Niels Henrik Abel som handsama delinga av omkrinsen til lemniskaten i n like store delar.
Kjelder
Lemniscata Lemniskata Lemniscată
Apokóronas
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei seks tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Horsforth
Horsforth  er ein by i grevskapet West Yorkshire i England. Han har kring 19 000 innbyggjarar og ligg nordvest for Leeds.
Risaralda-departementet
Risaralda er eit departement i det sentrale området av Colombia og grensar til nabodepartementa Antioquia, Caldas, Tolima, Quindío, Valle del Cauca og Chocó. Hovudstaden heiter Pereira. Andre byar er Dosquebradas og La Virginia.
Risaralda vart utskilt frå departementet Caldas i 1966. Departementet er kjent for å produsere kaffi av god kvalitet. Andre landbruksprodukt er sukkerrøyr, bananar, maniok og mais.
Tsjaplygin i Lipetsk oblast
Tsjaplygin (russisk Чаплы́гин) er ein by i Lipetsk oblast i Russland med om lag 13 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 70 km nord for Lipetsk.
Watt Bay
Watt Bay er ei bukt på kysten mellom Garnet Point og Cape De la Motte. Ho vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav ho etter W.A. Watt, ministeret i Victoria i 1911.
Tsjaplygin i Lipetsk oblast
Busetnaden Ust Stanovykh Rjas (russisk: Усть Становых Ряс) vart grunnlagd på området til dagens Tsjaplygin på første halvdel av 1600-talet. Han voks seinare til landsbyen (selo) Slobodskoje (russisk: Слободское). I 1695 bygde Peter den store eit lite palass i tre i nærleiken og i 1702 ei lita festning kalla Oranijenburg (russisk: Ораниенбург). Namnet, som opphavleg var ein tillemping av det tyske «Oranienburg» vart seinare redusert til «Raninburg» og så til «Ranenburg» (russisk: Раненбург).
I 1702 vart både festninga og landsbyen Slobodskoje overdrege til Aleksander Mensjikov, som bygde eit lite kloster her i 1712.
Han fekk bystatus Ranenburg i 1778. I 1948 vart namnet endra til Tsjaplygin etter den russiske fysikeren Sergej Tsjaplygin, som vart fødd her i 1869.
Zinaida Kupryjanovitsj
Zinaida «Zina» Aljaksandrawna Kupryjanovitsj er ein kviterussisk songar, skodespelar og tv-programleiar. Ho er kjend under artistnamna Zina og ZENA (kviterussisk ЗЕНА) og representerte Kviterussland i Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv med låten «Like It».
Bakgrunn
Kupryjanovitsj byrja artistkarrieren som barnesongar i 2013, då ho deltok i songtevlingane New Wave Junior 2013 og juniorutgåva av Slavianski Bazaar i 2014.
Kupryjanovitsj deltok to gonger i den kviterussiske uttakinga før Junior Eurovision Song Contest: i 2015 vart ho nummer fire med songen «Mir», og i 2016 vart ho nummer tre med «Kosmos». I 2017 kom ho på tredjeplass i den tiande sesongen av Fabrika zvjozd, den russiske versjonen av spanske Operación Triunfo. Etter tevlinga innleia Kupryjanovitsj ein karriere som programleiar på tv og var ein av programleiarane under Junior Eurovision Song Contest 2018 i Minsk. Som skodespelar har ho hatt stemma til Vaiana i den russisk-dubba versjonen av Vaiana og Rive-Rolf krasjer internett.
Kupryjanovitsj representerte Kviterussland i Eurovision Song Contest 2019 med songen «Like It».
Myrmjølke
Myrmjølke (Epilobium palustre) er ei urt i mjølkefamilien. Arten har ei sirkumpolar utbreiing.
Myrmjølke blømer kring juli månad på grasmyr og våte stader. Planta er vanleg gjennom heile Noreg, og er funnen opp til 1300 meter over havet på Hardangervidda.
Cloisonné
Cloisonné (frå fransk, ‘celleforma’) er ei særskild form for emaljearbeid, celle-emalje. Innan cloisonné bruker ein ein flat sølvtråd sett på kant til å laga eit mønster på overflaten av godset som skal emaljerast. Dei ulike seksjonane (cloisons) blir fylte med smelta emalje i ulike fargar.
Cloisonné var mykje brukt i Europa i mellomalderen, og blir framleis utført i India og Aust-Asia. Teknikken opplevde ein vestleg renessanse i 1880-åra.
Greenwellbreen
Greenwellbreen er ein stor sidebre, 72 km lang, som flyt nordvest mellom Mirabito Range og Everett Range og ut i Lilliebreen nedanfor Mount Works, nordvest i Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Martin D. Greenwell i US Navy, offiser i skvadron 6 (VX-6), 1961–62.
Kjell Habbestad
Biografi
I 1975-79 studerte han kyrkje­musikk og i 1981 tok han diplomeksamen i komposisjon ved same institusjon, etter studier med Finn Mortensen, Olav Anton Thommessen og Lasse Thoresen.
Habbestad var organist i Snarøya kyrkje, Bærum 1977-81 og i Langhus kyrkje 1986-87. I 1981 vart han tilsett som lektor i teorifag ved Bergen Musikkonservatorium, i 1986 som første­amanuensis ved Østlandets Musikkonservatorium, i 1996 som første­amanuensis ved Norges musikk­høgskole og som professor frå 2012.
Musikk
Som komponist debuterte Habbestad med ein 1.-pris i TONOs kom­posi­sjonskonkurranse i høve 50-årsjubiléet i 1978, med korverket Magnificat. Tre år seinare vann verket Jubal 1.-pris i ein konkurranse ved innviing av nytt orgel i Borgund kyrkje, Ålesund.
Kjell Habbestad si verkliste tel pr. i dag 96 opus, m.a. operaene Hans Egedes Natt (op 45), The Maid of Norway (op 58) og Nenia, til minne om Fartein Valen (op 92), samtlege med libretti av Paal-Helge Haugen, samt Karlstad 1905 — Et Blad i Civilisationens Historie (op 82) og musikalen Greven av Monte Cristo (op 88) begge med eigne libretti, oratoria Ei natt på jorda (op 33) og Adam og Eva (op 84) (tekst frå Henrik Wergelands Skabelsen, Mennesket og Messias), samt teatermusikk til Mostraspelet (op 9) som årleg i perioden 1983-2015 har vorte framført på Bømlo. Verk av konserterande karakter er: Konsert for obo og orkester, (op 89), Un rêve Norvégien, konsert for saksofon og orkester (op 65) (under utgjeving, Lawo), Munchsuite, konsert for fløyte og strykarar (op 53), Etwas neues unter der Sonnen, konsert for hardingfele og symphonic band (op 13) og Ave Maria, konsert for orgel og strykarar (op 11) (under utgjeving, Aurora).
Hot August Night
Hot August Night er eit dobbelt konsertalbum frå 1972 av Neil Diamond. («Hot August night» er opningslinja i Diamond-songen «Brother Love's Travelling Salvation Show».) Albumet vart spelt inn på ein konsert med Diamond den 24. august 1972, ein av ti utselde konsertar som Diamond spelte den månaden ved The Greek Theatre i Los Angeles.
Kjell Habbestad
Musikk
Av kammermusikk kan nemnast strykekvartettane Quattro Stazioni til Bergen Kammermusikkforening, og Strykekvartett nr. 2 til Oslo Griegfestival 2013 (vert innspelt av Vertavo i oktober), pianostykket Hammer-klavier, 14 Ibsensanger for baryton og klaver, Angeli for fløyte, fiolin og piano (IDACD 3), Air d’été suedois for klarinettkvintett (innspeling i oktober), og BosNOREGia for akkordeon og strykekvartett i 2016. I 2012 utkom orgel-CD’en Gaudeamus (LWC 1031) med bl.a. verket Introduction & Passacaglia over to temaer av Fartein Valen, og Seseljasongar (Ruth Lillegraven) for sopran og gitar.
Hot August Night
Dette albumet og det førre studioalbumet, Moods, vert genrelt rekna som dei to viktigaste innspelingane til Diamond i form av å definere signaturstilen hans.
Kjell Habbestad
Musikk
Musikkdramatikk i mindre format er verket Orpheus for fløyte, piano og dansar, med utgangspunkt i sju Ibsendikt og Terje Vigen — eit melodrama for kammerensemble og resitasjon. Vidare kan nemnast ‘liturgiske drama’ som Jubal, Jabal, Kar og kjerring, Noahs draum (GRCD 4156), Mysteriet (tekstar av Arnold Eidslott).
Sentralt står elles større vokalverk og kantatar som Cantica (Magnificat, Nunc Dimittis og Benedictus Dominus), Nox Praecessit, Hymni og Psalmi (LWC1136), Stabat Mater dolorosa for mannskvartett og mannskor, Apal, Kverni og Sju vindar til Olav H. Hauge-tekstar, Voluspå, Das Lied von der Glocke (Friedrich Schiller), Mi sjel er ei eolsharpe, over Jakob Sande-tekstar, skrive til Nordic Voices og sinfonietta, samt ca. 90 motettar til dei ulike søndagar i kyrkjeåret.
Julia Kahrs
Julia Lossius Kahrs er ein norsk forfattar frå Son i Viken fylke.
Hot August Night
Diamond gav seinare ut to «oppfølgjaralbum», Hot August Night II (1987) og Hot August Night/NYC (2009).
Julia Kahrs
Ho har studert psykologi og nordisk og gått skrivekunstlinja ved Nansenskolen.
Kahrs debuterte som forfattar i 2009 med barneboka Sølvrevene.
Kjell Habbestad
Skribent og redaktørverksemd
Kjell Habbestad har òg gjort seg gjeldande som skribent og redaktør. I 1989 utgav han Cantate, ei hand­- bok over korverk til kyrkjeleg bruk, på Verbum forlag. I samband med Norsk Komponist­forenings 75-års jubileum i 1992 var han redaktør for bøkene Temaer, tendenser og talenter — Norsk samtidsmusikk gjennom 25 år og Arrangementer, arenaer og aktører i norsk samtidsmusikk. I 1996 og 97 var han vidare redaktør for komponistforeningens årbøker for norsk samtidsmusikk.
Wessex
Wessex var eit angelsaksisk kongerike sørvest i Storbritannia. Det eksisterte frå 500- til 900-talet før England voks fram som stat. Winchester var hovudstaden i riket, som dekkja dei seinare grevskapa Berkshire, Hampshire, Wiltshire, Dorset, Somerset og Isle of Wight. Seinare fekk det også makt over Cornwall.
Kong Alfred av Wessex er rekna som den første kongen av eit sameint England.
Kjell Habbestad
Skribent og redaktørverksemd
Kjell Habbestad vart medlem av Norsk Komponistforening i 1981. I perioden 1987-96 var han styre­medlem, frå 1990 til 1996 viseformann, og i perioden 1996 til 2002 formann i foreiningas musikk­faglege råd. Han var òg styreformann i Komponistenes Vederlagsfond, 2002-2005 og formann i TONOs vurderingsutvalg 2005-2007.
I 2017 vart han nominert til Spellemannsprisen i kategorien Årets komponist for korplata Et nox in diem versa, (LWC1136) med Latvia Radiokor, dir. Sigvards Klava.
Hot August Night
Australsk mottaking
Albumet vart ein stor suksess for Diamond og i Australia låg albumet heile 29 veker på toppen av albumlista i 1973 og 1974, noko som berre vart gjenteke av Delta Goodrem med hennar Innocent Eyes i 2003. Denne rekorden vart slått i 1980-åra av Dire Straits med albumet deira Brothers in Arms som låg 34 veker på toppen av albumlista. Albumet låg framleis på Topp 20 i 1976 og gjekk igjen inn på den australske Topp 10-lista i 1982.
Kritikk
I ei melding for Rolling Stone skreiv musikkritikaren Lester Bangs kalla Hot August Night ein «fin presentasjon av heile spekteret» til Diamond og hylla musikken for «stor, pretensiøs, fårete pop» med eit melodrama og «ei hymne-liknande kjensle». I meldinga si for Creem avskreiv Robert Christgau albumet som eit mislukka forsøk på «dårleg kunst», og han fann humoren til Diamond «fyndig» og countrysongane hans smaklause.
Sidan har Allmusic-redaktøren Stephen Thomas Erlewine kalla Hot August Night «den ultimate Neil Diamond-skiva ... som syner ikonet Diamond i full prakt». Rob Sheffield kalla i The Rolling Stone Album Guide (2004) albumet «the triumph of Neilness» og sa at musikken var berre noko meir «laus» enn på studioinnspelingane hans, men «munter».
Innhald
CD-utgåve i 2000 Disk 1:
Bonusspor:
Disk 2:
2012 40th Anniversary Deluxe Edition Disk 1:
Medverkande
Orkesteret dirigert av Lee Holdridge
Usman
Han vart grunnlagd i 1645 og fekk namnet sitt etter elva Usman. I 1652 vart han plyndra av tatarar. Han fekk byrettar i 1779.
Quindío-departementet
Quindío er det minste departementet i Colombia og er omkrinsa av nabodepartementa Risaralda, Tolima og Valle del Cauca. Hovudstaden heiter Armenia. Andre byar er Calarcá og Montenegro. Departementet er kjent for gode kaffiplantasjar.
Albert Lee
Albert William Lee er ein engelsk gitarist kjend for gitarteknikken sin som omfattar fingerstil og hybridplukking. Lee har arbeidd både i studio og på turné med mange kjende musikarar frå ei rekkje sjangrar. Han har òg hatt ein solokarriere og er ein kjend komponist og musikalsk leiar.
Biografi
Lee fekk først kommersiell suksess som sologitarist med Chris Farlowe and the Thunderbirds, der han slutta i 1968, før han spelte med Heads Hands & Feet og vart kjend som ein «gitarhelt» som spelte Fender Telecaster i forrykande tempo.
Lee flytta til Los Angeles i 1974 og spelte på tre album med The Crickets. I 1976 vart han med i bandet til Emmylou Harris, Hot Band, der han erstatta ein av heltane sine, James Burton. Frå og med 1978 spelte Lee i fem år med Eric Clapton.
Lee var ansvarleg for sameiningskonserten til The Everly Brothers i 1983 og var musikalsk leiar. Han har spelt fast med The Everly Brothers i over tjue år.
I 1987 skipa Lee sitt eige band, Albert Lee & Hogan’s Heroes i lag med Gery Hogan, og dei har spelt i lag fast fram til 2015.
Carl Eduard Rotwitt
Carl Eduard Rotwitt var ein dansk jurist, amtmann og politikar. Han var statsminister i Danmark og justisminister frå 2. desember 1859 til han dødde 8. februar 1860.
Rotwitt kom inn i Folketinget i 1849 og slutta seg til Bondevennernes Selskab.
Etter at regjeringa Hall gjekk av peika Fredrik VII han ut til statsminister.
Utmerkingar
Rotwitt blei riddar av Dannebrogordenen i 1853 og fekk Dannebrogordenens heiderstekn i 1858.
Robertus Hirsch
Robertus Jacobus Hirsch var ein norsk offiser og stortingsmann frå Stjørdal. Han var far til Christian Hirsch.
Hirsch var son til ein offiser, og utdanna seig i same retning som faren. I 1807 tok han som kadett del i forsvaret av København. Året etter vart han offiser, frå 1814 var han premierløytnant i den nordenfjeldske skiløperbataljon. I 1818 vart han overført til den trondhjemske brigade, som kaptein frå 1824 og major frå 1838. Som kaptein budde han i fødebygda Stjørdal fram til 1836, sidan busett i Trondheim. Han vart forfremja til oberstløytnant i 1840.
Hirsch var 2. representant frå Nordre Trondhjems amt på Stortinget 1830. Han var medlem av bankkomiteen og av komiteen om brannvesenet i byane.
Han døydde i Trondheim i 1856.
Ylvis
Ylvis er ei norsk revygruppe som består av brørne Bård Ylvisåker (fødd 21. mars 1982) og Vegard Ylvisåker (fødd 19. mai 1979). Brørne er fødde i Sogn, men er oppvaksne både i Afrika og i Bergen.
Ylvis har delteke i mange fjernsynsprogram. Dei er kjende for fjernsynsprogramma «I kveld med Ylvis», «Ylvis møter veggen» og for sceneshowa «Ylvis - en kabaret», «Ylvis - en konsert», «Ylvis goes philharmonic», «Ylvis 3» og «Ylvis 4».
The Fox
Hausten 2013 fekk Ylvis ein internasjonal YouTube-hit med musikkvideoen The Fox, som stiller spørsmålet «What does the fox say?» (Kva seier reven?). Songen vart lasta opp på Youtube 3. september 2013 som reklame for I kveld med Ylvis. Beaten er produsert av Stargate saman med DJ-en Nicholas Boundy. Songen parodierer samtidige technohits, og på refrenget dansar Ylvis i revekostyme medan dei syng revelydar. Per 19. januar 2014 har videoen blitt sett over 462 072 903 gonger.
Den 20. september vart Ylvis gjester på The Ellen DeGeneres Show i USA og framførte songen saman med programleiaren. Songen vart også brukt som bakgrunnsmusikk for ein reklamesnutt for TV-giganten Fox Broadcasting Company, til vanleg kjend som berre FOX. I reklamen vart det vist klipp frå FOX sine eigne skodespelarar som song Ylvis-låta. 10. oktober vitja dei Late Night With Jimmy Fallon, der dei vart introduserte slik: «Dei har den mest virale videoen i verda akkurat no. Ta godt imot Ylvis!» I november gav Ylvis ut biletboka "Hva sier reven?" på Aschehoug, illustrert av Svein Nyhus. Fyrsteopplaget var på 75 000 eksemplar pluss eit fyrsteopplag på 250 000 i USA.
Under Spellemannprisen 2013 vann «The Fox» prisen for Årets hit, men Bård og Vegard uttalte etterpå at dei fekk litt dårleg samvit overfor «dei som gjer dette på ordentleg» sidan songen «tøysar det vekk».
Bagnes
Bagnes er ein kommune i distriktet Entremont i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 820 meter over havet.
Han består av kommunesenteret Le Châble og fleire landsbyar og grender, som Villette, Bruson og vintersportstaden Verbier.
Reserovaret Lac de Mauvoisin ligg i Bagnes.
Bagnes grensar i sør mot Italia.
Fylkesveg 6942
Fylkesveg 6942 går mellom Li og Vist i Inderøy kommune. Vegen er 9,0 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 233 i Nord-Trøndelag.
Modelu
Modelu er ein kommune i Călărași fylke i Romania.
Arméni
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Arméni 3 255 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 345 innbyggjarar.
Stygge Krumpen
Stygge Krumpen var ein dansk geistleg og adeleg som levde under reformasjonen i Danmark-Noreg og under kongane Kristian II, Fredrik I og Kristian III. Krumpen var den siste katolske biskopen av Børglum kloster. Han og broren Otte Krumpen var òg dei siste mannlege medlemmene av den gamle jyske adelsslekta Krumpen.
Bakgrunn
Stygge Krumpen var fødd på Skøttrup Hovedgaard (no Trudsholm) som ligg litt nord for Havndal mellom Randers og Hadsund i Jylland. Han var son av Jørgen Krumpen til Skjøtterup og Anne Styggesdatter Rosenkrantz, og blei kalla opp etter morfaren. Han hadde to systrer, Marine og Johanne, og to brør, Jacob, som døydde i 1518, og Otte, som fekk ei viktig rolle i danskehistoria.
Krumpen studerte først ved universitetet i København og fekk graden baccalauerus articum. I 1507 blei han immatrikulert ved universitetet i Greifswald i Nord-Tyskland, der han utdanna seg til magister.
Karriere
Morbroren Niels Stygge var biskop av Børglum, og sørgde for at Stygge Krumpen fekk ei geistleg stilling der før han blei magister. Storebroren Otte stod nær kong Kristian, og i 1514 blei Stygge Krumpen kongeleg sekretær i kanselliet. Han spelte ei viktig rolle som økonomisk rådgjevar for kongen. Krumpen arbeidde fem år i kanselliet, og fekk i denne tida fleire geistlege embete.
I 1519 blei Krumpen biskop av Børglum i Vendsyssel då morbroren trekte seg tilbake. Niels Stygge blei til gjengjeld klosterleiar etter at dei to saman hadde avsett prosten der for «tjuveri», noko han seinare reiste sak mot dei for i Vatikanet. Krumpen kom også i strid med Hans Tolder, kongen sin lensherre på Aalborghus, og kjempa mot kongen sin rett til vrakgods i bispedømet.
I ettertida er Krumpen blitt kjend som grisk og kranglevoren. Noko av dette omdømet kan ha vore farga av synet på katolske geistlege under og like etter reformasjonen. Han skal òg ha brote sølibatet ved å ha hatt slektningen Elsebeth Gyldenstjerne, den tidlegare kona til Bonde Due Munk, buande med seg.
Stygge Krumpen gjekk med adelsfolka som reiste seg mot Kristian II og fordreiv han i 1522-23. I 1525 gav den nye kong Fredrik I han brev på prostiet Børglum. I 1529 var Stygge Krumpen med prins Kristian til Noreg. Han deltok også på riksrådsmøte, men var elles ikkje nært knytt til krona. I 1533 gjekk han imot prins Kristian som ny konge, men godtok han likevel då han blei vald i 1534. Han kjempa hardt mot lutheranismen, og bad dei tyske leiande katolske teologane Johannes Coclæus og Johan Eck koma til Danmark for å omvenda folk tilbake mot katolisismen. Han skal også ha hatt kontakt med den norske reformasjonsmotstandaren Olav Engelbrektsson.
Under Grevefeiden blei Krumpen fordriven av bondeopprørarane til skipper Clement. Etter at Grevefeiden slutt i 1536 med siger for Kristian III blei reformasjonen innført i Danmark-Noreg. Biskopane blei avsette og fengsla. Krumpen var i fangenskap fram til 1542. Ei tid delte han fengsel med Kristian II på Sønderborg Slot. Dei siste åra av livet sitt gjekk han gjennom mange rettssakar for det han hadde gjort som biskop. Frå 1543 blei han utnemnd til lensherre på Asmild kloster i Viborg, eit nonnekloster som var blitt teke som krongods under reformasjonen. Her døydde han i 1551, og blei gravlagd i familiegrava i Mariager klosterkyrkje.
Stygge Krumpen i ettertida
I 1525 gav Stygge Krumpen byrettar til Sæby, og han er seinare blitt minna i byen med ein statue. Stygge Krumpens Laug er ei foreining som arbeider for vern av kulturen i Vendsyssel.
I 2011 produserte dansk TV2 ein julekalenderserie i Vendssyssel der mellom anna gjenferdet til Stygge Krumpen var med.
Jabal Simeon-distriktet
Jabal Simeon (arabisk منطقة جبل سمعان, manṭiqat Jabal Sem‘ān), òg kalla Jabal Sem`an, er eit distrikt (mantiqa) i Aleppo guvernement i Syria. I 2004 hadde distriktet offisielt 2 412 072 innbyggjarar. Senteret i distriktet er byen Aleppo.
Fram til desember 2008 var underdistriktet Atāreb ein del av Jabal Simeon før det vart omgjort til eit eige distrikt.
Inndelingar
Distriktet Jabal Simeon er delt inn i sju underdistrikt eller Nāḥiyas (offisielle folketal frå 2004):
Schonach
Schonach im Schwarzwald er ein kommune (Gemeinde) i Schwarzwald-Baar Landkreis i delstaten Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har 4 038 innbyggjarar (2011) og eit areal på 36,7 km².
Kottisk
Kottisk (russisk Коттский язык) er eit utdøytt språk innanfor den jeniseiske språkfamilien som tidlegare vart talt i det sentrale Sibir langs breiddene av Manaelva, som er ei elv som renn ut i elva Jenisej. Språket døydde ut på 1850-talet.
Schonach
Landsbyen Schonach er kjend som kurstad og vintersportstad. For nordmenn er han særleg kjend som arrangørstad for verdscup-tevlingar i nordisk kombinert og, noko sjeldnare, i langrenn.
Kottisk
Kottisk var nærskyldt med ketisk, som framleis blir snakka lengjer nord langs elva Jenisej.
I 1858 vart Matthias Alexander Castrén sitt verk Versuch einar jenissei-ostjakischen und kottischen Sprachlehre, ei kombinert grammatikk og ordbok, med dokumentasjon både om kottisk og ketisk, gjeven ut av Franz Anton von Schiefner). Castrén er hovudkjelda vår til kunnskap om kottisk.
Schonach
Kombinertløparen Urban Hettich og skihopparen Hansjörg Jäkle er frå Schonach.
Arve Brunvoll
Arve Brunvoll er ein norsk prest, salmediktar og teolog fødd i Molde. Han har arbeidd med ei rekkje emne innanfor filosofi og teologi og har vore tilknytt NLA Høgskolen i Bergen gjennom ei årrekkje. Han har skrive eller omsett salmar som «», «» og «Deg å få skode».
Utdanning og yrkesliv
Brunvoll studerte teologi ved frå Menighetsfakultetet i Oslo. Han tok teologisk embetseksamen i 1962 og  praktisk-teologisk eksamen i 1963. I tida 1964-65 var han skuleungdomsprest i Stavanger for NKSS.
I 1968 tok han doktorgraden (Ph.D.) ved Universitetet i Glasgow med ei avhandling som tok for seg filosofi og teologi innan moderne etikk. Same året blei han tilsett ved Norsk Lærerakademi (no NLA Høgskolen) i Bergen som amanuensis (seinare førsteamanuensis) i systematisk teologi. Frå 1992 til 1995 var han rektor ved høgskulen.
Brunvoll spesialiserte seg på filosofen Ludwig Feuerbach, og tok i 1997 endå ei doktorgrad ved Universitetet i Bergen om Feuerbach og utviklinga av hans religionskritikk. I 1998 blei han leiar for NLA sitt forskingsutval og i 1999 fekk han stilling som professor der, seinare professor emeritus.
Frå 1990-talet var Arve Brunvoll engasjert i arbeid med Universitetet i Asmara og Den Evangeliske Kyrkja i Eritrea, der han mellom anna har vore med på å byggja opp kompetanse og stella til samarbeid.
Brunvoll har òg delteke i ei rekkje utval, mellom anna Norsk teologisk nemnd for mellomkyrkjelege spørsmål, etikkutvalet i og  og  til Den norske kyrkja.
Litterært verk
Brunvoll har skrive sakprosa og både dikta og gjendikta salmar. I Norsk Salmebok finn ein til dømes ei rekkje salmar skrivne eller omsette av han. Han har gjeve ut bøker og artiklar innan felt som etikk, humanisme, liturgi, hymnologi, og om Ludwig Feuerbach.
Lyrikk
Anna:
Griffithsbreen
Griffithsbreen er ein markant isbre som ligg ein dalbotn nordaust for Crispbreen i Gonville and Caius Range i Victoria Land i Antarktis. Breen flyt aust-søraust til Debenhambreen aust for Second Facet. Han vart kalla opp etter Harold Griffiths som var knytt til utforskinga av Antarktis i over 50 år. Han var særs viktig for få regjeringa på New Zealand til å opprette eit nærvere i Antarktis.
Houghton-le-Spring
Houghton-le-Spring  er ein by ved Sunderland i grevskapet Tyne and Wear i England. Han har kring 36 500 innbyggjarar og har opphavet sitt i normannarartida. Han ligg om lag halvvegs mellom Durham og sentrum av Sunderland. Byen Seaham og Nordsjøen ligg 8 km mot aust. Byane Newbottle, Fencehouses og Hetton-le-Hole ligg i nærleiken.
Orsières
Orsières er ein kommune i distriktet Entremont i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 887 meter over havet.
Kommunen ligg ved foten av Mont Blanc-massivet ved vegen over Store St. Bernhard-passet. Han ligg ved grensa til både Italia i sør og Frankrike i vest og dekkjer dei to dalane Val Ferret og Vallée de Champex. Han består av landsbyen Orsières og tolv grender som Champex, Ferret, Issert, La Fouly og Praz-de-Fort.
Ajía Nápa
Ajía Nápa (gresk Αγία Νάπα, tyrkisk Aynapa) er ein by på Kypros og ein kommune i distriktet Ammókhostos i Republikken Kypros.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 3 212 innbyggjarar.
Turisme
Ajía Nápa er ein av dei mest kjende turiststadene i landet. Før den tyrkiske invasjonen i 1974 var Ammókhostos (Famagusta) og Kerýnia dei to store feriebyane på øya. I åra etterpå blei turistindustrien bygd ut i området ved Ajía Nápa. Før 1974 var Ajía Nápa ein liten fiskarlandsby med nokre hundre innbyggjarar bygd rundt eit venetiansk kloster. Ajía Nápa ligg på søraustkysten av Kypros, og er kjend for sitt hektiske natteliv om sommaren. Mykje tydar på at byen også eksisterte i romersk tid. Ein finn mellom anna restar etter ein akvedukt. Namnet Ajía Nápa tyder 'Den heilage skogen i dalen'. Hovudgata Makarios III-avenyen går gjennom heile byen og ned til hamna. Her ligg dei fleste serveringsstadene og butikkane. Midt i byen ligg torget – Seferis-plassen. Sentrum i byen er fiskehamna. Her ligg det ei rekkje tavernaer.
Ájos Athanásios i Lemesós
Ájos Athanásios (gresk Άγιος Αθανάσιος, tyrkisk Ayatanas) er ein by på Kypros og ein kommune i distriktet Lemesós i Republikken Kypros.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 14 347 innbyggjarar, av desse budde 8 886 i bydelen med same namn. Dei andre bydelane var:
Ájos Athanásios inngår i storbyområdet til Lemesós.
Lothal
Lothal (લોથલ ) er ein av dei større ruinbyane etter Indussivilisasjonen og stammar fra rundt 2400 f.Kr. Staden ligg nær den noverande landsbyen Saragwala i Bhal-regionen i den indiske delstaten Gujarat, om lag 8 mil sørvest for delstatshovudstaden Ahmedabad.
Ruinane blei oppdaga i 1954 og først grovne ut frå 1954-1955 til 1962-63 av Archaeological Survey of India (ASI), det offisielle indiske fortidsminnebyrået. Det er bygd eit arkeologisk museum ved sidan av utgravingsområdet som viser fram nokre av dei viktigaste indusdalfunna frå India.
Strukturar
Lothal huser ruinane av ei stor hamn eller eit basseng med mål på 37 ganger knappe 22 meter. Strukturen ligg ved det gamle leiet til elva Sabarmati, som sidan har endra kurs. Via elva hadde innbyggjarane i Lothal handelssamband med Indiahavet, og det er funne prov på handel med stader i Persiabukta, og gjennom dei truleg også Det gamle Egypt og Mesopotamia.
Horwich
Horwich  er ein by i grevskapet Stor-Manchester i England. Han har kring 19 500 innbyggjarar og ligg 8,5 km søraust for Chorley, 9 km nordvest for Bolton og 32 km nordvest for Manchester.
Historisk høyrte byen til Lancashire, og dukka opp i mellomalderen som eit jaktdistrikt.
Puppe
Puppestadiet er eit livsstadium for insekt med fullstendig forvandling (metamorfose), t.d. biller og sommarfuglar. Ikkje alle insekt går gjennom eit kokongstadium, nemleg insekt med ufullstendig forvandling, t.d. teger og grashopper.