cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Black Ice av AC/DC
Komposisjon
Med Black Ice prøvde Brendan O'Brien å attskapa rockelyden frå det tidlege arbeidet til AC/DC med album som Highway to Hell og Dirty Deeds Done Dirt Cheap. Han meinte at dei to tidlegare studioalbuma, Ballbreaker og Stiff Upper Lip, var blues-influerte. O'Brien prøvde å fokusera på refrenga, som han meinte var den beste delen av AC/DC-låtane, og oppmoda bandet til å leggja vekt på den «hooky, melodiske sida» av låtskrivinga, noko Angus komplimenterte, sidan han «aldri hadde vore god på harmonium». Mike Fraser sa at bandet sikta «mot The Razors Edge-æraen, litt meir up-tempo-greier.» O'Brien kom med forslag til framferda til bandet, fekk Angus til å spela slidegitar på «Stormy May Day», og bad Johnson byta ut skriking med «soul]-crooning», ettersom Johnson var soulsongar. Johnson var uroa for at resten av bandet ville synast at dette ikkje passa hardrock-stilen til bandet, men bandet var ganske mottakelege. På grunn av den særs krevjande syngjestilen spelte Johnson berre inn vokalen sin éin time om dagen. Rytmeseksjonen fører vidare grunnstrukturen frå andre AC/DC-plater; Cliff Williams spelte basslinjeer av åttendedelsnoterar, og Phil Rudd sitt trommespel var ein konsekvent 4/4-takt, hovudsakleg på skarptromme, stortromme og hi-hat-cymbal. Begge musikarane uttrykte tilfredsheit med rollene sine i bandet; Rudd sa: «Eg undertrykkjer ikkje ferdigheitene mine. Dei fleste trommeslagarar er redde for å prøva dette», og Williams innrømt at han speler «det same i kvar låt, for det meste», men la til at «i musikken til AC/DC er songen viktigare enn den enkelte sin del av han». .
Dei fleste spora på albumet handlar om rock and roll i seg sjølv - Angus uttalte: «Visse songar ser berre ut til å komma til liv når du legg til den frasen». Andre tema fungerte likevel som inspirasjon. «Money Made» er ein kritikk av korleis, ifølgje Angus, «alt handlar om pengar i USA i desse dagar». «War Machine» var basert på ein dokumentar om Hannibal, som konkluderte med at militæret ikkje har endra seg sidan antikkens Roma. «Wheels» fortel om Johnson sin lidenskap for bilar. Han skildra albumutgivinga som «det beste me har gjort», og meinte at medan Back in Black var bra for si tid, viser Black Ice allsidigheita til bandet. Angus sa òg at han beundra mangfaldet på albumet og sa: «Det er tilstrekkeleg variert til å tilfredsstilla folk i ulike stemningar».
Utgiving og marknadsføring
18. august 2008 annonserte Columbia Records at Black Ice ville bli gitt ut 20. oktober i USA, og byrja å ta imot førehandsbestillingar. «Rock 'n' Roll Train» vart gitt ut som første singel frå albumet 28. august; «Big Jack» og «Anything Goes» følgde i nokre marknader, og «Money Made» var ein radio-singel i Australia og Storbritannia. Låten «Spoilin' for a Fight» vart brukt av WWE som temalåt for Survivor Series-arrangementet i 2008, og «War Machine» vart seinare inkludert i både traileren til Iron Man 2 frå 2010 og det tilhøyrande filmmusikkalbumet i tillegg til å fungera som ein av temalåtane til WrestleMania XXV.
CD-versjonen var òg tilgjengeleg i ei luksusutgåve med eit 30-siders hefte med eksklusive nye illustrasjonar, studio- og livefotografiar av gruppa og songtekstar. Ein steel-box-versjon i avgrensa opplag, som inneheld CD-en, eit 20-siders fargehefte, ein DVD med «Rock 'n' Roll Train»-videoen og ein making of-dokumentar, eit stort AC/DC-flagg, fem klistremerke og eit Gibson-gitarplekter, vart gitt ut i Tyskland og Storbritannia i desember. Albumet vart gitt ut som ein dobbelt-LP på to 180-grams plater i ein gatefold-pakke med det vanlege kunstverket med raude bokstavar på framsida. LP-en vart seld via den offisielle nettsida og gjennom uavhengige platebutikkar i USA. Eit ukjent tal eksemplar av vinylversjonen var feilpresset; side 1B hadde spor frå The Clashs Live at Shea Stadium. Black Ice vart ikkje gitt ut digitalt då bandet nekta å selja spora sine separat. Angus uttalte: «Viss me var på iTunes, veit me at ein viss prosentdel av folk berre ville lasta ned to eller tre songar frå albumet - og me synest ikkje det representerer oss musikalsk.» Heile albumet vart likevel lekne på nettet ei veke før den offisielle utgivinga. Rykta spreidde seg om at Sony Music prøvde å kontrollera lekkasjar ved å leggja ut falske spor på peer-to-peer-nettstader.
I Nord-Amerika inngjekk Walmart ein avtale om eksklusiv distribusjon av Black Ice, sjølv om nokre få uavhengige musikkbutikkar bestilte eksemplar av albumet frå utanlandske utsalsstader. Angus erklærte at bandet valde Walmart fordi selskapet er den største fysiske musikkforhandlaren i USA, noko dei meinte var «det beste alternativet til iTunes». Han sa òg: «Det er ikkje så mange platebutikkar i dag, og Walmart finst over heile USA. New York, Los Angeles og Chicago er kanskje dekt, men i hjartet av Amerika kan Walmart vera den einaste platebutikken i byen.» Walmart oppretta over 3000 «Rock Again AC/DC Stores» med utstillingar av albumet til bandet, merkeklede, DVD-en No Bull, videospelet AC/DC Live: Rock Band og produkt frå sponsorar. Gary Severson, visepresident i Walmart, sa at AC/DC var ein av dei få artistane som hadde ein lojal fanskare som tillét dei å visa andre varer saman med musikken. I oktober oppretta MTV, Walmart og Columbia «AC/DC Rock Band Stores» i byar utan vanlege Walmart-butikkar - Times Square i New York og Los Angeles. «Black Ice»-lastebilar vart sende ut i gatene i desse byane etter utgivinga, spelte musikk og stoppa kvar dag for å selja varer. Reklamebyrået Arnold Worldwide vart tildelt både Best Activity Generating Brand Volume av Marketing Agencies Association, og Best Retail/Co-marketing Campaign av Promo Magazine for marknadsføringskampanjen til Black Ice.
Ein digital versjon av Black Ice vart gjord tilgjengeleg på iTunes, saman med resten av AC/DCs katalog, 19. november 2012.
Innpakking
Omslaget til Black Ice vart teikna av Joshua Marc Levy, kunstnarisk leiar for Columbia og ein mangeårig fan av bandet som melde seg frivillig til prosjektet blant «mange menneske hos Sony som ønskte å jobba med det». Det finst fire ulike omslag; standardutgåva har ein raud logo, luksusutgåva har ein blå logo, og to variantar av det vanlege designet inkluderer gule eller kvite logoar. Angus sa at alternativa ikkje var meinte som ein bodskap om at fansen måtte kjøpa alle omslaga. Han sa: «Me veit at dei fleste berre kjem til å kjøpa plata éin gong, i den fargen dei ønskjer. For meg er det ikkje relevant. Det som betyr noko, er at fansen liker han. Musikken er essensen.»
Etter å ha jobba med coveret til albumet, som førebels hadde fått tittelen Runaway Train, drog Levy på ferie og reiste med Pearl Jam på turneen deira i 2008. Etter ein konsert i Washington D.C. fekk Levy ideen om «å gjera alt grafisk svart på svart» og skisserte det som skulle bli det gule omslaget. Plateselskapet likte det og bad han om å laga to til i same stil, som vart dei raude og kvite versjonane. Under fotograferinga av kampanjen laga Levy bileta til luksusutgåva. Sporet på albumet hadde ikkje stor innverknad på omslaget ettersom Levy hadde høyrt «kanskje 5 låtar på det tidspunktet», men han syntest det var merkeleg at omslaget hans passa til tittelsporet «Black Ice», som ikkje var blant spora han hadde høyrt. Levy sa at sidan albumet hadde mange likskapar med Back in Black - «Black» i tittelen, mørke omslag og AC/DC som står opp igjen med eit lydbilete basert på det tidlege arbeidet til bandet - var kunsten «som ei tidsreise, og det er derfor det er så mange psykedeliske teikningar». Likskapen til kunstverket med eit tog, som eit ekko av førstesingelen «Rock N' Roll Train», var eit slumpetreff, sidan Levy «aldri hadde tenkt på det på den måten». På toppen av biletet er det eit tannhjul med eit bilete av Angus med knyttneven i vêret som liknar statuen på Stiff Upper Lip, fordi Levy «syntes berre det var flott å halde fram med dette som eit ikon.» Fotografia til heftet og reklamefotografia vart tekne av musikkfotografen Guido Karp, i august 2008 i London.
Faglege meldingar
Kritiske meldingar av Black Ice var generelt positive ifølgje Metacritic, som gav ein normalisert rating på 69 av 100 baserte på 24 meldingar frå mainstream-kritikarar. Dei fleste meldarane rosa lyden på albumet, The Village Voice-skribenten Richard Bienstock meinte at produksjonen til Brendan O'Brien retta opp igjen ein lyd nærare den Vanda og Young produserte 1970-talsalbuma og effektive refreng som dei med «Mutt» Lange, og Aaron Burgess frå The A.V. Club som fann The A.V. Club meiner at Black Ice er det mest inspirerte AC/DC-albumet sidan The Razors Edge, og at det let «hardare, meir svolten og meir relevant enn noko anna på dagens radio.».
«Det er ei kjensle av målretting i dette nye albumet som langt overgår forgjengaren Stiff Upper Lip», skreiv Paul Eliott i ein 7/10-melding for Classic Rock. «Det let større og betre. Det har meir energi, meir vibbar. Det er meir handverk, sterkare låtar, meir fengjande knaggar. Det er kort sagt det beste albumet deira sida... vel, det etter Back in Black.».
Roroskip
Eit roroskip (fokorting for roll-on–roll-off) er ei nemning på ein skipstype som har ein konstruksjon der rullande last kan køyrast ifrå kaia og direkte ombord og av skipet igjen. Det kan vera bilar, lastebilar, bussar, båtar på hengar, anleggsmaskiner, jernbanevogner, – men òg stykkgods som vert lasta med gaffeltruck eller ved hjelp av ein trailer og då ofte i kombinasjon med gaffeltruck. Dette kan gjelda ferjer så vel som reine lasteskip. Bilferjer kan òg definerast som roroskip. Tidlegare hadde enkelte tilfelle av denne skipstypen store portar i baugen som gjekk nesten ned til vasslinja. Denne typen er vurdert som ein risikabel konstruksjon. Dersom porten vart utett og vann trong seg inn i lasterommet, vil det i sjøgang samla seg vatn på dekket som raskt kan flytta seg frå side til side og skapa ustabilitet med ein mogleg kantring sin-konsekvens. Dette skjedde med MV «Princess Victoria» i 1953 der 132 menneske omkom, MS «Herald of Free Enterprise» i 1987 der 193 menneske omkom og «Estonia» i 1994 der 852 menneske omkom.
Black Ice av AC/DC
Faglege meldingar
Eit vanleg argument var at Black Ice lykkast fordi AC/DC ikkje ønskte å endra stilen som hadde lykkast på tidlegare album. Bernard Zuel i The Sydney Morning Herald erklærte at «nesten heile [låtlista] kunne ha vore med på eit kva som helst AC/DC-album dei siste 28 åra». Chris Jones frå BBC sa at «den nesten platoniske forma deira for rock 'n' boogie som var handlaga for å vara» består fordi dei «ikkje har nokon grunn til å flikka på ein formel som var så godt som perfekt til å byrja med». Skribentar som David Marchese i Spin og Peter Kimpton i The Observer rosa forsøket til bandet på «nokre nye soniske triks», som slidegitaren i «Stormy May Day» og den rolegare «Decibel».
Roroskip
På nyare roroskip er rampen plassert atter på skipet, og nokon skip har sideramper.
Bilskip
Bilskip eller bilfrakteskip er ei form for roroskip som vert hovudsakleg brukt for å transportera nye bilar frå bilprodusenter til bilmarkedene i dei ulike landa rundt i verda.
Black Ice av AC/DC
Salslister og sal
Black Ice skreiv historie ved å debutera på førsteplass på albumlistene i 29 land, og er det største debutalbumet til Columbia Records sidan Nielsen SoundScan byrja å spora salsdata for Billboard i mars 1991. Black Ice var det nest mest selde albumet på verdsbasis i 2008, etter Coldplay-alumet Viva La Vida or Death and All His Friends. Per desember 2008 hadde han selt seks millionar eksemplar over heile verda, og oppnådd salstrofé i 24 land, med multi-platina-status i åtte, platina i ytterlegare tolv og gull i dei fire resterande. .
På den første dagen av den amerikanske utgivinga, 20. oktober 2008, selde Black Ice over 193 000 eksemplar. Innan 28. oktober debuterte Black Ice på førsteplass på den amerikanske albumlista Billboard 200 og selde over 784 000 eksemplar den første veka, det nest høgaste vekesalet for eit album i USA i 2008, etter Lil Wayne sitt Tha Carter III. Det var den andre utgjevinga til AC/DC som toppa dei amerikanske hitlistene, etter For Those About to Rock We Salute You (1981) og vart den største debuten nokosinne for eit mainstream hardrockalbum. Per 31. desember 2008 hadde albumet selt 1,915 millionar eksemplar i USA, ifølgje Nielsen SoundScan, og vart sertifisert 2× platina av RIAA. Black Ice debuterte òg som nummer 1 på ARIA albumlistes og selde over 90 000 eksemplar, og den britiske albumlista, med 110 000 selde eksemplar. Det var deira første nummer éin i Storbritannia sidan Back in Black (1980). I Canada debuterte Black Ice på førsteplass og selde 119 000 eksemplar den første veka, noko som gjorde det til den bestseljande albumdebuten i Canada i 2008. Albumet låg på førsteplassen i Canada i tre veker på rad, med eit sal på over 200 000 eksemplar. I Tyskland vart Black Ice det 14. mest selde albumet på 2000-talet, med eit sal på 1 million eksemplar og vart sertifisert 5 gonger platina.
Prisar
Ved ARIA Music Awards i 2009 vann Black Ice i kategoriane beste rockealbum og bestseljande album. Det var nominert til Årets album, og AC/DC var nominert til Årets gruppe. .
Det vart nominert til prisen for beste internasjonale album ved Juno Awards og Brit Awards. .
Det vann Classic Rock Roll of Honour-prisen for årets album i 2009. .
Ved APRA Awards i 2010 vann Angus og Malcolm prisen for årets låtskrivarar og «Rock 'n' Roll Train» vann prisen for mest spelte australske verk i utlandet. .
Ved Grammy Awards i 2009 vart «Rock 'n' Roll Train» nominert til beste rockesong av ein duo eller ei gruppe med vokal, og året etter vart Black Ice nominert til beste rockealbum, medan låten «War Machine» vann prisen for beste hardrocksong. .
Black Ice vart rangert på 41. plassen på Rolling Stone si topp 50-liste for 2008, 29. plassen på ei liknande liste frå magsinet Q, 17. plassen på Kerrang! si topp 20-liste for året og tredjeplassen på UGO si liste over dei 11 beste metallalbuma i 2008.
Turné
For å marknadsføre Black Ice lanserte AC/DC Black Ice-turneen den 28. oktober 2008 i Wilkes-Barre i Pennsylvania. To dagar tidlegare hadde dei halde ei generalprøve i same by. Turneen varte i 168 konsertar fordelte på 11 etappar, med den siste i Bilbao i Spania, 28. juni 2010. .
Mark Fisher, som hadde jobba med Stiff Upper Lip-turneen, designa scena. Midtpunktet i kulissen var eit lokomotiv i full storleik, som vog 3500 kg og var inspirert av arbeidstittelen Runaway Train og låten «Rock 'n' Roll Train». Fem låtar frå Black Ice vart inkludert på setlista på turneen: «Rock 'n' Roll Train», «Big Jack», «Black Ice», «War Machine» og «Anything Goes».
Black Ice-turneen var den mest suksessfulle turneen til AC/DC, og hanka inn 441,6 millionar dollar, noko som gjorde han til den fjerde mest lønsame konsertturneen gjennom tidene. Tre konsertar i desember 2009 på River Plate Stadium i Buenos Aires vart gitt ut som DVD Live at River Plate den 10. mai 2011.
Medverkande
AC/DC
Andre medverkande
Ole Jørgen Halvorsen
Halvorsen har ei fortid i Sarpsborg 08 og hjå Notodden, der han var på utlån hausten 2003.
120 Days
Debutalbumet 120 Days vart utgjeve 10. oktober 2006 i Noreg på Smalltown Supersound, seinare også i USA og Japan. Albumet vart svært godt motteke i Noreg, og vann Spellemannprisen 2006 både i klassa Rock og i klassa Årets nykomar. Bortsett frå ei singelutgjeving har ikkje 120 Days gjeve ut noko meir til no sidan 2006.
Edgar Blanchard
Edgar Vernon Blanchard var ein USA-amerikansk R&B-gitarist, bandleiar og arrangør og var viktig i musikkmiljøet i New Orleans mellom 1940- og 1960-åra.
Han var fødd i Grosse Tête i Louisiana og lærte seg å spele både gitar og banjo. Han var stasjonert i Europa under andre verdskrigen, og då han kom attende starta han sitt eige band, The Gondoliers, kalla opp etter minne om tida si i Italia. I 1947 vart han bandleiar ved klubben Down Beat på Rampart Street i New Orleans, med Roy Brown som ein av vokalistane og Ernest McLean som andregitarist.
Blanchard var i studio første gongen i Houston i Texas i 1949, for Don Robey sitt Peacock Records, men innspelingane hans selde dårleg og han kom attende til New Orleans der han med Dave Bartholomew spelte på Dew Drop Inn. Han var i studio med Roy Brown, og spelte med andre musikarar og songarar som spelte inn musikk i New Orleans tidleg i 1950-åra, som Big Joe Turner, Ray Charles og Professor Longhair for Atlantic; Lloyd Price og Little Richard for Specialty; og Paul Gayten, Eddie Bo og Clarence «Frogman» Henry for Chess.
Han spelte inn eit dårleg motteke album, Let's Have a Blast with the Gondoliers, i 1961, og fortsette å spele med bandet sitt på klubbar i New Orleans til midten av 1960-åra.
Ae i Skottland
Ae  er ein landsby i regionen Dumfries and Galloway i Skottland. Han har kring 2000 innbyggjarar og ligg ved elva Ae. Landsbyen skal ha det kortaste namnet i Storbritannia.
Madinat Khayan
Madinat Khayan er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Ae i Skottland
Staden ligg i ein stor barskog som vart planta av Forestry Commission i 1947. Blant dei vanlegaste tresortane er sitkagran, lerk, furu og gran. Det er òg eit rikt dyreliv, med blant anna rådyr, raudrev, hare, skogsdue, spurvehauk og fasan.
Mount Bubier
Mount Bubier er eit fjell som er synleg frå skyten, 4 nautiske mil sør for nordenden av Edwards Peninsula på Thurston Island. Det vart først skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Kennard F. Bubier, ein flymekanikar på Byrd-ekspedisjonen i 1928–30.
Aurora i Illinois
Aurora er ein by i delstaten Illinois i USA med om lag 180 000 ibuarar. Byen, som vart grunnlagt i 1834, er ein del av storbyområdet i kring Chicago.
Nektartjuveri
Nektartjuveri er ei beiteåtferd som blir brukt av visse organismar for å trekkje ut blomsternektar ved å bite hol i blomstrane og omgå dei naturlege opningane til blomstrane. Denne åtferda er ulik frå tradisjonell pollinering ettersom nektartjuvar ikkje bidreg til plantereproduksjon. Nektartjuveri blir ofte rekna som ei utnytting av vekselverknaden mellom planten og bestøvaren, ettersom mange artar som fungerer som pollinatorar også driv med nektartjuveri.
Eit mangfald av organismar deltek i nektartjuveri, inkludert Xylocopa-bier, humler, kvefs, maur, kolibriar, sporvefuglar som blomsterborarar, og til og med pattedyr som flygehundar og ein asiatisk ekornart, som ranar nektar frå ingefærplanten.
Historia om nektartjuveri som eit økologisk fenomen går minst tilbake til 1793 då den tyske naturforskaren Christian Konrad Sprengel publiserte boka si om pollineringsøkologi, og skildra nektaren sin funksjon som betaling for pollineringsarbeidet utført av insekta. Charles Darwin dokumenterte også humler som stal nektar frå blomstrar, noko han tok med i boka si On the Origin of Species.
Former for nektartjuveri
Det er to hovudtypar av nektartjuveri: primærraning og sekundærraning. Den som utfører perforeringa i sjølve blomstervevet er den primære «tjuven». Ein sekundær «tjuv», derimot, dreg fordel av allereie eksisterande perforeringar laga av andre organismar for å få tilgang til nektaren. Til dømes kjem korttungebier som markhumla (Bombus pratorum) inn i lange blomstrar gjennom hol som er bite i botnen for å stele nektar utan å hjelpe til med pollinering. Fuglar driv hovudsakleg med primær ran, og bruker nebbet for å trengje gjennom kronvevet til blomsterblad. Nokre artar tyr til meir aggressive metodar som å rive krona heilt av. Pattedyrranarar tygg hol ved botnen av blomstrar for å få tilgang til nektaren.
Effektar på plantekondisjon
Effektene av nektartjuveri på plantekondisjon varierer avhengig av ulike faktorar. Sjølv om denne åtferda ofte blir rekna som juks, kan innverknaden på planten vere nøytral eller til og med positiv i nokre tilfelle.
Ulike artar av legitime pollinatorar reagerer ulikt på nektartjuveri. Nokre pollinatorar, til dømes visse artar av humler og nektaretande fuglar, kan skilje mellom frarøvne og ikkje-prøvde blomstrar og unngå allereie rana blomstrar, noko som minimerer energiforbruket. Bier kan identifisere rana blomstrar gjennom skade på kronbladvev eller endringar i nektarkvalitet. Skadde blomstrar er mindre attraktive for pollinatorar, noko som fører til redusert besøksfrekvens. Nektartjuveri kan også føre til at plantar allokerer ressursar til å fylle på stolen nektar, og avleie ressursar frå reproduksjon og vekst.
Nektartjuveri, spesielt av fuglar, kan direkte skade dei reproduktive delane av blomstrane, og redusere kondisjonen til planten. Det er både primærranere, som direkte vinn ut nektar, og sekundære «røvarar», som utnyttar hola skapt av primærranere. Medan dei fleste fluger og bier er sekundære røvarar, fungerer nokon som primære.
Effekten av nektartjuveri er positiv viss ranaren også fungerer som ein pollinator eller aukar bestøvningssuksessen, og negativ viss han skader plantens reproduktive delar, konkurrerer med legitime pollinatorar eller reduserer attraktiviteten til blomsteren. Nektartjuveri kan potensielt auke plantereproduksjonen ved å tiltrekkje seg sekundære røvarar som samlar pollen under besøka sine eller ved å skape moglegheiter for pollenoverføring. Det kan likevel vere utfordrande å skilje mellom legitime pollinatorar og nektartjuvar.
Evolusjonære implikasjonar
Pollineringssystem som involverer nektartjuvar har viktige evolusjonære implikasjonar. Nærværet av nektartjuvar, anten dei direkte eller indirekte påverkar kvalifikasjonane til plantar eller pollinatorar, blir ein del av den koevolusjonære prosessen. Planteartar kan utvikle seg for å minimere eigenskapar som tiltrekkjer ranarar eller utvikle vernemekanismar mot dei. Nektartjuvar, derimot, er tilpassa meir effektivt å vinne ut nektar, og har ofte spesialiserte morfologiske eigenskapar som taggete nebb.
Radionavigasjon
Radionavigasjon er å navigere etter radiosignal.
Nektartjuveri
Motstand og forsvar
Motstand refererer til evner planten har til å leve og formeire seg trass i nærværet av nektartjuvar. Plantar kan kompensere for tapt nektar ved å produsere meir. Gjennom ein kombinasjon av forsvar og motstand kan det gjensidige forholdet halde fram.
Radionavigasjon
Innleiing
Tyskarane gjekk i 1914 inn i første verdskrigen med radiosendarar som genererte svingningar etter prinsippet til dansken Valdemar Poulsen. Dette var eit prinsipp som gav betre apparat enn gnistsendarane til engelskmennene. Tyskarane var med rette stolt av sine radioapparat.
Nektartjuveri
Motstand og forsvar
Blomstrande plantar har utvikla ulike forsvar mot nektartjuvar, sjølv om forskinga på dette området er avgrensa. Forsvar kan involvere giftstoff og sekundære samband som finst i nektar- eller kronbladvev. Desse sambanda kan skremme nektartjuvar utan å påverke legitime pollinatorar. I tillegg kan låge sukkerkonsentrasjonar i nektar skremme ranarar utan å skremme pollinatorar sidan fortynna nektar ikkje gir nok energi til ranarar.
Radionavigasjon
Innleiing
På dei tyske krigsfartøya leika telegrafistane med morsenøklane sine, lengje om gongen, og hadde dei ikkje anna å kunngjera kvarandre om, så morsa dei saman om dei siste erobringane ved siste landlov. Dei visste ikkje om det nye løynde våpenet til engelskmennene, peilaren. Takka vera den stadige bruken til tyskarane av morsenøkkelen følgde engelskmennene den tyske flåten frå minutt til minutt, og dei slo til den 31. mai 1916 i Jyllandsbukta.
Nektartjuveri
Motstand og forsvar
Plantar kan også bruke tidsmessige og romlege rømmingsstrategiar. Til dømes kan dei produsere nektar på bestemde tidspunkt for å matche den aktive perioden til legitime pollinatorar. Nokon plantar blomstrar berre éin dag for å unngå nektarranande bier. Romleg rømming inneber å vekse i nærleiken av andre plantar som er meir attraktive for ranarar, og minke merksemda deira.
Radionavigasjon
Innleiing
Radioen har sidan første verdskrigen spelt ei større og større rolle i navigasjon både til sjøs og i lufta. Peilaren har hatt ei enorm utbreiing og finst på alle større skip, og er òg vanleg på mindre fiskebåtar. I fly finst frå dei enklaste ADF-peilarane (Automatic Directional Finder) i småfly til betre og meir nøyaktige peilarar i dei store ruteflya.
Nektartjuveri
Motstand og forsvar
Fysiske barrierar, som tettpakka blomstrar eller kronrøyr i ugunstig storleik, kan hindre nektartjuvar i å få tilgang til nektar. Indirekte forsvar inneber å tiltrekkje symbiotiske predatorar som maur, gjennom nektar eller andre påskjønningar, som kan skremme bort røvarar.
Radionavigasjon
Virkemåte
For å få peilarinformasjon må peilaren innehalda følgjande tre hovudkomponentar:
Peilingen på fly skjer ved at piloten aktiviserer VHF-kommunikasjonsutstyret sitt i flyet slik at berebølgja til sendaren vert motteken av antenna ved bakkestasjonen som utfører peilinga. Avlesing av retninga på peilerindikatoren vert vanlegvis gjort i kontrolltårnet. Kontrolltårnet må informera flygeren om retninga viss han ynskjer dette.
Viss flygeren ber kontrolltårnet om ei «QDM-avlesing» så tyder QDM den magnetiske retninga frå flyet mot peilerantennen. QDR er den magnetiske retninga frå peilerantennen mot flyet.
Radionavigasjonssystem
Frå krigsåra 1940 og til i dag er det satsa store summar på utvikling av ulike navigasjonssystem:
Catrine i Skottland
Catrine  er ein landsby i regionen East Ayrshire i Skottland. Han har kring 2000 innbyggjarar.
Radionavigasjon
Radionavigasjonssystem
LORAN-A (Long Range Navigation) dei hyperbolske systema som vert nytta både til sjøs og i lufta. Frekvensen ligg i området 2 MHz, og systemet har ei rekkjevidd på ca. 700 nautiske mil om dagen. Om natta vert rekkjevidda auka til omkring det dobbelte.
LORAN-C er ei videreutvikling av Loran-prinsippet. Sendarfrekvensen er her ca. 100 KHz. Systemet har stor grannsemd og rekkjevidda er omkring 1500 nautiske mil både dag og natt.
DECCA er eit prinsipp som ligg svært nært opp til LORAN. Skilnaden er at medan LORAN-systemet mæler tidsforskjellen, mæler DECCA-systemet faseskilnaden. Sendarfrekvensen er i området 70 – 130 KHz, og rekkjevidda er ca. 400 nautiske mil. Grannsemda er særs stor om dagen, men om natta kan interfererande signal gjera at målefeila vert store. Mottakaren er automatisk, og indikatoren består av eit ur (decometer) med telleverk som angjev posisjonar.
NDB (Non Directional Beacon) er eit rundstrålande radiofyr som vert nytta av fly og skip. Frekvensområdet for radiofyret er 250 – 415 KHz. Utstrålt effekt er ca. 100W. NDB gjev ingen informasjon om posisjon, men om retninga til stasjonen. Signala vert teke imot av ADF-mottakaren (Automatic Directional Finder) i fly eller skip.
VOR (VHF Omnidirectional Ranga) er eit radiofyr i VHF-bandet (Very High Frequency) som vert nytta av fly. VOR-en gjev retning til eller frå flyet, etter val i flyet, i tilhøve til magnetisk nord. Dette tyder at ein kan fly til/frå stasjonen etter valde radialar, som etter eit kompass. Frekvensområdet er 108 – 118 MHz, og utstrålt effekt er ca. 50 – 100 W. Grannsemda er ca. 5 gradar dag og natt. Ved bruk av VOR som nyttar seg av dopplerprinsippet vert grannsemda auka med ein faktor 5-10.
ILS (Instrument Landing System) er òg eit automatisk navigasjonsystem som vert nytta ved landing på ein flyplass. Systemet består av eit retningsfyr (Localizer – LLZ) som gjev retninga til senterlinja på rullebanen, ein glidebane (Glida Path – GP) gjev flyet informasjon om nedstigningsvinkelen slik at flyet landar innanfor terskelen til rullebanen. Systemet består òg av eitt til tre merkefyr (Marker) som strålar rett opp. Når flyet passerer desse merkefyra veit flygeren kor langt det er til banekanten. Merkefyra kan erstattast av DME. Frekvensområdet for LLZ er i området 108 – 112 MHz, GP i området 330 – 335 MHz og merkefyra har frekvensane 75 MHz.. Grannsemda er stor, ca. 0,5 gradar kursavvik.
VDF (Very high frequency Directional Finder) er den eigenlege peilaren på flyplassane våre. Dette er ei vidareutvikling av dei første LF-, MF- og HF-peilarane som var i bruk tidlegare. (LF = lågfrekvens, MF = mellomfrekvens, HF = høgfrekvens)
DME (Distance Measuring Equipment) er eit utstyr som angjev avstanden frå fly til DME-stasjonen. Frekvensområdet er 962 – 1213 MHz. Systemet har ein uteffekt på 1 Kwp (Peak power). Systemet kan operera 100 fly samstundes. Grannsemd er 0,1 – 0,3 NM (Nautiske Mil)
TACAN (TACtical Air Navigation) er kan generelt seiast å vera ein militær versjon av VOR/DME-systemet, og opererer i frekvensbandet 960-1215 MHz. Retningsinformasjonen i TACAN er meir nøyaktig enn standard VOR, sidan TACAN brukar eit to-frekvens prinsipp.
Jean Bart
Jean Bart var ein flamsk sjømenn som hovudsakleg tente den franske krona som admiral og kaper.
Han oppnådde stor suksess under niårskrigen (1688–1697). I 1689 vart han likevel kapra av engelskmennene og i lag med Claude de Forbin vart han ført til Plymouth. Men tre dagar seinare klarte han å rømme til Bretagne i lag med 20 andre sjømenn i ein robåt. Han oppnådde stor suksess i kamphandlinga den 29. juni 1694, der han kapra ein stor konvoi nederlandske kornskip og redda Paris frå hungersnaud. I 1696 råka han nederlendarane i slaget ved Dogger Bank i 1696.
Freden i Ryswick (1697) avslutta den aktive tenesta hans. Han kapra totalt 386 skip og søkkte eller sette i brann mange fleire. Det vart reist ein statue i Dunkerque av han og han fekk eit torg kalla opp etter seg. I andre verdskrigen, då 70 % av Dunkerque vart øydelagd, overlevde statuen. Meir enn 27 skip i den franske marinen, over ein periode på 200 år, vart kalla oppe etter Bart, mellom anna ein fregatt som framleis er i teneste.
Motorvegar i Noreg
Motorvegar i Noreg omfattar vegstrekningar med motorveg og motortrafikkveg. Motortrafikkveg er ikkje  det same som motorveg. Forskjellen mellom dei ulike vegtypane er at motortrafikkveg er ein type veg som er definert av styresmaktene i det enkelte land. Dette er typisk vegar som liknar på motorveg, men ikkje oppfyller alle krav. I Noreg blei desse vegane tidlegare nemnd motorveg klasse B (eller tofelts motorveg), mens vanlege motorvegar blei kalla motorveg klasse A. Dette skapte forvirring internasjonalt og førte til feil på kart ved at vegar framstod med ein høgare standard enn dei i røyndomen hadde. Omgrepet blei erstatta av motortrafikkveg i 2006.
Strekningane på oversikta her omfattar til saman om lag 514 km motorveg og 405 km motortrafikkveg (planlagde og uferdige vegar er då ikkje rekna med).
Teiknforklaring
''Motortrafikkveg
Motorveg
Europaveg 6
2630 km – 259 km –  176 km
Europaveg 16
493,8 km – 6 km (11,5 km) –  6 km
Europaveg 39
1330 km – 21 km –  26 km
Riksveg 2
96 km – 0 km –  10,4 km
Riksveg 3
291 km – 0 km –  12 km
Riksveg 4
140 km – 0 km –  33 km
Riksveg 25
116,5 km – 0 km –  0 km
Riksveg 35
188,5 km – 5 km –  0 km
Riksveg 80
62,0 km – 0 km –  0 km
Riksveg 159
11,4 km – 11,4 km –  0 km
Riksveg 190
7,6 km – 0,7 km –  6,9 km
Riksveg 555
45 km – 7 km –  1 km
Fylkesveg 557
5,7 km – 0 km –  0 km
Fylkesveg 580
24,1 km – 0 km –  0 km
Sauda skipreide
Sauda (Saude, Søvde) skipreide, i mellomalderen òg kalla Hylsfjord skipreide, var den nordlegaste av skipreidene i Ryfylke.
Geografisk femna ho om:
På Vestlandet vart skipreidene avløyste av tinglag først i begynninga av 1800-talet og Sauda skipreide vart nemnd Sauda tinglag. Etterkvart vart grensene regulerte slik at dei samsvarte betre med sokne- og kommunegrensene, og 1841 vart Sauda tinglag erstatta av Sand tinglag (Sand og Sauda sokner).
Provinsen Kjustendil
Provinsen Kjustendil (bulgarsk Кюстендил област, Kjustendil oblast) er ein provins i Bulgaria. Han ligg mot heilt vest i landet og grensar til provinsane Pernik i nord, Sofia i aust og Blagoevgrad i sør. I vest ligg nabolanda Serbia og Nord-Makedonia.
Provinsen har desse kommunane:
Byar
Provinsen har desse byane:
Madwal
Madwal er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Albertkanalen
Albertkanalen er ein kanal i det nordlege Belgia oppkalla etter Albert I av Belgia. Kanalen knyter saman byane Antwerpen og Liège og elvene Maas og Schelde. Kanalen har ei seglingsdjupne på 3,40 meter, fri seglingshøgd på 6,70 meter og ei total lengd på 129,5 kilometer. Den maksimale kapasiteten til kanalen er ein lekter på 10 000 tonn. Kanalen vart konstruert i åra 1930-39 og vart første gong brukt i 1940.
Ved utbrotet av andre verdskrigen danna kanalen eit viktig forsvarsverk for Belgia mot eit tysk åtak mot landet. I 2005 vart kanalen nytta av i alt 34 117 fartøy med total last på 22,5 millionar tonn.
Alpine greiner under Vinter-OL 1956
Alpine greiner under Vinter-OL 1956 i Cortina d'Ampezzo vart avvikla i tida 27. januar - 3. februar 1956, der både menn og kvinner tevla i tre øvingar kvar. Mennene sitt storslalåmrenn gjekk føre seg på fjellet Monte Faloria, alle dei andre øvingane fann stad ved det nærtliggjande fjellmassivet Tofane, ei 3-4 kilometer vest for Cortina.
Toni Sailer frå Austerrike vart den store utøvaren under leikane då han vann alle øvingane for menn.
Slalåm
Dato: 31. januar
Start: 1748 moh, mål: 1497 moh
Løypelengd: 617 m, høgdeskilnad: 251 m <br style="clear:both" />
Storslalåm
Dato: 29. januar
Start: 2336 moh, mål: 1713 moh
Løypelengd: 2660 m, høgdeskilnad: 623 m <br style="clear:both" />
Utfor
Dato: 3. februar
Løypelengd: 3461 m, høgdeskilnad: 902 m <br style="clear:both" />
Slalåm
Dato: 30. januar
Start: 1673 moh, mål: 1498 moh
Løypelengd: 456 m, høgdeskilnad: 175 m <br style="clear:both" />
Storslalåm
Dato: 27. januar
Start: 2012 moh, mål: 1612 moh
Løypelengd: 1366 m, høgdeskilnad: 408 m <br style="clear:both" />
Utfor
Dato: 1. februar
Start: 2114 moh, mål: 1612 moh
Løypelengd: 1552 m, høgdeskilnad: 502 m <br style="clear:both" />
= Verdsmeisterskap i kombinasjon =
Menn
<br style="clear:both" />
Kvinner
<br style="clear:both" />
Brosh i Israel
Brosh (hebraisk skrift בְּרוֹשׁ, tyder Sypress) er ein moshav sør i Israel. Han ligg nordvest i Negev mellom Ofakim og Netivot og høyrer til Bnei Shimon regionale kommune. I 2006 hadde han 221 innbyggjarar.
Moshaven vart grunnlagd i 1953 og marokkanske immigrantar utgjorde dei fleste av nybyggjarane. Namnet er henta frå Jesaja 41:19: "Eg plantar sedrar i ørkenen, akasie, myrt og oliventre. Eg set sypress i øydemarka saman med gran og buksbom;" To andre nærliggande moshavar, Tidhar (gran) og Ta'ashur (lerke) har òg namn frå dette verset og dei tre vert i lag kalla Moshavei Yahdav (tyder «Moshavane i lag»). Brosh har eit tenestesenter for dei tre moshavane, inkludert eit bibliotek, ei fritidsordning for barn, ein eldreklubb og eit legekontor.
Carl Sagan
Carl Edward Sagan var ein amerikansk astronom, astrofysikar, forfattar, kosmolog og svært framgangsrik innanfor populærvitskap. I si levetid publiserte Sagan fleire enn 600 artiklar om vitskap og var forfattar, medforfattar eller redaktør for meir enn 20 bøker. I sine verk stod han for vitskapleg skeptisisme og den vitskaplege metoden. Han var ein pioner innanfor astrobiologi og fremja SETI.
Biografi
Carl Edward Sagan voks opp i Brooklyn i ein russisk-jødisk familie. Som sjuåring las han sine første bøker om astronomi. Sjansane for liv på andre planetar inspirerte han tidleg, og han egna seg til studiar om dette emnet, noko som på 1960-talet knapt vart sedd som vitskapleg stovereint, men samstundes stimulert av den byrjande romalderen. Han var djupt skeptisk til at ufoar skulle ha vitja jorda, men sikker på at det ute i rømda finst former av intelligent liv, og han ville som astronom studere universet og få kontakt med "desse".
Sagan gjorde både ei framgangsrik akademisk karriere og ein etter kvart meir dominerande populærvitskapleg bane; ved sida av Arthur C Clarke kom han meir enn nokon annan til å personifisere møtet mellom astronomi og science fiction-influert diskusjon om utanomjordisk intelligens og om menneska og teknikken. Han var verksam i storparten av si karriere ved Cornell University, men også ein kortare sejour ved ein annan Ivy League-institusjon; Harvard University.
For arbeidet sitt tok Sagan mellom anna mot følgjande utmerkingar; "NASA medal for Exceptional Scientific Achievement" og to gongar "NASA medal for Distinguished Public Service", samt "NASA Apollo Achievement Award". Asteroide 2709 Sagan er namngjeven etter han. Han har og fått "John F. Kennedy Astronautics Award of the American Astronautical Society", "the Explorers Club 75th Anniversary Award", "the Konstantin Tsiolkovsky Medal of the Soviet Cosmonauts Federation", og "the Masursky Award of the American Astronomical Society".
Buggisch Peak
Buggisch Peak er ein fjelltopp med ei høgd opp mot 1445 moh, 1 nautisk mil sørvest for Lester Peak i Edson Hills i Heritage Range i Ellsworth Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfotografi teken i U.S. Navy, 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Werner Buggisch, eit tysk medlem av gruppa under US Antarctic Research Program Ellsworth Mountains Expedition, 1979–80, leia av Gerald F. Webers.
Suldal skipreide
Suldal (Suladal, Suledal) skipreide, var den nordaustlegaste av skipreidene i Ryfylke.
Crosshouse
Crosshouse  er ein landsby i regionen East Ayrshire i Skottland. Han har kring 2500 innbyggjarar og ligg like vest for Kilmarnock.
Earl Palmer
Earl Cyril Palmer var ein amerikansk rock-and-roll- og rhythm-and-blues-trommeslagar. Han er blitt innlemma i Rock and Roll Hall of Fame.
Crosshouse
Den femte statsministeren i Australia, Andrew Fisher, kom frå Crosshouse.
Earl Palmer
Palmer spelte på mange innspelingar, mellom anna fleire av dei første albuma til Little Richard og mange andre kjende rock and roll-plater. I følgje eit minneord var «lista hans over artistar han har spelt med ei 'Kven er kven'-liste over amerikansk popmusikk dei siste 60 åra».
Suldal skipreide
Geografisk femna ho om Suldal sokn (unnateke gardane i Ulladalen), no ein del av Suldal kommune.
På Vestlandet vart skipreidene avløyste av tinglag først i begynninga av 1800-talet og Suldal skipreide vart nemnd Suldal tinglag. Etterkvart vart grensene regulerte slik at dei samsvarte betre med sokne- og kommunegrensene, og frå 1841 var Suldal tinglag identisk med Suldal sokn.
Earl Palmer
Biografi
Earl Palmer var fødd i New Orleans og voks opp i bydelen Tremé. Han byrja som steppar då han var fem år gammal og var med mora og tanta i det svarte vaudeville-miljøet og turnerte landet mykje med Ida Cox's Darktown Scandals Review. Faren skal ha vore den lokale pianisten og bandleiaren Walter «Fats» Pichon.
Palmer tente i den amerikanske hæren under andre verdskrigen og var utstasjonert i Europa.
Etter krigen studerte Palmer piano og perkusjon på Gruenwald School of Music i New Orleans, der han òg lærte å lese notar. Han byrja å spele trommer med Dave Bartholomew Band seint i 1940-åra. Palmer spelte på mange innspelingar i New Orleans, som Fats Domino sin «The Fat Man» og «I'm Walkin» (og fleire andre av hittane til Domino), «Tipitina» av Professor Longhair, «Tutti Frutti» av Little Richard (og dei fleste av dei andre hittane til Richard), «Lawdy Miss Clawdy» av Lloyd Price og «I Hear You Knockin'» av Smiley Lewis.
På «The Fat Man» spelte han med eit etterslag som kom til å bli det viktigaste elementet i rock and roll. Palmer sa «Den songen kravde eit kraftig etterslag gjennom heile stykket. Med Dixieland hadde du berre eit kraftig etterslag etter du kom til det siste refrenget. Det var ei ny tilnærmingsmåte til rytmisk musikk.» Visstnok skal han ha vore den første til å bruke ordet funky til å forklare til andre musikarar at musikken deira burde vere meir synkopert og dansbar.
Palmer forlet New Orleans og drog til Hollywood i 1957, og arbeidde først for Aladdin Records. Han byrja etter kort tid å spele med The Wrecking Crew, ei laus basert gruppe av studiomusikarar som spelte på mange innspelingar frå 1962 til 1968.
François de Callières
François de Callières, sieur de Rochelay et de Gigny var ein fransk diplomat og forfattar og medlem av Académie française. Han var spesialutsendinga til Ludvig XIV og ein av tre franske fullmektige som signerte freden i Ryswick i 1697. Hans De la manière de négocier avec les souverains frå 1716 er basert på opplevingane under forhandlinga av avtalen, og vart ei lærebok i diplomati på 1700-talet.
Earl Palmer
Biografi
I meir enn 30 år spelte han trommer på musikken til mange filmar og fjernsynsshow. Blant artistane han arbeidde med var Frank Sinatra, Phil Spector, Ricky Nelson, Bobby Vee, Ray Charles, Sam Cooke, Eddie Cochran, Ritchie Valens, Bobby Day, Don and Dewey, Jan and Dean, Beach Boys, Larry Williams, Gene McDaniels, Bobby Darin, Neil Young, Pets og B. Bumble and the Stingers. Han spelte òg på jazzinnspelingar med David Axelrod, Dizzy Gillespie, Earl Bostic, Onzy Matthews og Count Basie, og bluesinnspelingar med B.B. King.
Han var framleis ein etterspurt trommeslagar i 1970- og 1980-åra, og spelte på album for Randy Newman, Tom Waits, Bonnie Raitt, Tim Buckley, Little Feat og Elvis Costello.
I 2000 vart Palmer ein av dei første studiomusikarane som vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame.
Tuesday's Gone
«Tuesday's Gone» er ein song av Lynyrd Skynyrd frå debutalbumet (Pronounced 'lĕh-'nérd 'skin-'nérd) frå 1973. Songen kom òg med på det første konsertalbumet deira, One More From the Road.
Al Kooper la til Mellotron-strykarar på refrenget på songen. Det er ein av få Lynyrd Skynyrd-songar der Bob Burns, ein av dei originale medlemmane og trommisen i bandet, ikkje spelar på. Trommeslagaren i Atlanta Rhythm Section, Robert Nix, spelte på studioversjonen. Bob Burns spelte derimot på demoversjonen frå same innspelinga.
Andre versjonar
Metallica spelte inn «Tuesday's Gone» på albumet Garage Inc., med ei gjesteframføring frå Gary Rossington, på guitar Pepper Keenan frå Corrosion of Conformity, John Popper frå Blues Traveler, Les Claypool frå Primus, Jerry Cantrell frå Alice in Chains og Jim Martin, tidlegare i Faith No More.
Ian Stuart Donaldson frå Skrewdriver spelte inn songen med Stigger på albumet Patriotic Ballads 2.
Himmelseng
Himmelseng er ein type seng med sitt eige tak eller himling, og det et dette taket som er «himmelen» som har gjeve namn til denne typen senger. «Himmelen» vert vanlegvis halden oppe av ei stolpe i kvart hjørne av senga, laga som ei forlenging av sengebeina. Ofte er det hengt opp tunge forheng i ramma eller sargen på «himmelen».
Himmelsenger har eksistert sidan mellomalderen, og markerte eigarens høge sosial status, ettersom soveromma på slott og i herskapshus i tidlegare tider var stader der ein gjerne tok imot visittar. På 1600-talet vart denne sengetypen populær hjå dei velsituerte byborgarane ikring i Europa. Utforminga av sengene fylgde dei rådande stilretningane i møbelkunsten, barokk, rokokko og klassisisme.
I dag kan ein henga opp myggnett på ei rame som i ei himmelseng for å verna seg mot mygg om natta.
Himmelsenger i Noreg
Himmelsenger var ikkje berre eit byfenomen i Noreg, men mykje nytta på bygdene frå 1700-talet og fram til på 1800-talet. Sengene var ofte utforma i renessansestil, ei stilretning som oppstod i tida etter mellomalderen.
Jevgenij Misjakov
Jevgenij Misjakov var ein russisk ishockeyspelar frå ein landsby i Moskva oblast. Perioden 1968-72 vann han to OL-gull og tre VM-gull for Sovjetunionen.
Angrepsspelaren Misjakov vart olympisk meister med det sterke sovjetmannskapet som gjekk til topps i ishockey-turneringa under vinterleikane 1968 i Grenoble. Dei neste tre åra vart han verdsmeister med mykje det same sovjetlandslaget. Under Vinter-OL 1972 i Sapporo forsvarte Misjakov og lagkameratane den olympiske meistertittelen, derimot måtte dei sjå seg slått av Tsjekkoslovakia då Ishockey-VM 1972 vart avvikla i Praha i april 1972.
Misjakov spelte perioden 1960-63 ein sesong på kvar av ishockeylaga Spartak Kaluga, Spartak Moskva og Tver HK. Frå 1963 gjorde han teneste i CSKA Moskva til han la opp i 1974. Med CSKA sanka han åtte seriemeisterpokalar og fem cupmeistertitlar.
MT «Amoco Cadiz»
Skipsvraket ligg på 25 meters djupn og er vorte eit ynda dykkeobjekt.
Mafhaq
Mafhaq er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Sallama
Sallama (arabisk سلامة; hebraisk skrift ) er ein beduinlandsby nord i Israel. Han ligg i Galilea nær Tzalmonelva, og høyrer til Misgav regionale kommune. In 2007 hadde han eit folketal på 2 100.
Landsbyen vart anerkjent av staten i 1976.
NM i friidrett 1963
Noregsmeisterskapen i friidrett 1963, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Lerkendal stadion i Trondheim dagane 16.-18. august 1963. Arrangørar var Sportsklubben Freidig og Trondheim & omland Friidrettskrins. Meisterskapen omfatta 19 tevlingar for menn og 11 for kvinner.
Kongepokalane vart tildelt Arne Hamarsland for hans løp på 1500 meter og Berit Tøien for vinnarhoppet i lengde.
100 m
<br style="clear:both;" />
200 m
<br style="clear:both;" />
400 m
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
1500 m
<br style="clear:both;" />
5 000 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
110 meter hekk
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
1000 meter stafett
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
80 m hekk
<br style="clear:both;" />