cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dammun i Jemen
Dammun (arabisk skrift دمّون ) er ein landsby som ligg i ein wadi i Hadramaut i Jemen, kring 4 km nordaust for Tarim. Dammun er kjend for det frodige jordbruksområdet som ligg ved inngangen til Wadi Douan, som er kjend for fin jemenittisk honning.
Landsbyen er tynt folkesett med berre få hus og nokre gardar.
Storvengpetrell
Storvengpetrell (Pterodroma macroptera) er ein sjøfugl i stormfuglfamilien med sirkumpolar utbreiing over hav, til vanleg i eit belte mellom ca. 30 og 50° sør.
You Got Lucky
«You Got Lucky» er ein song av Tom Petty and the Heartbreakers og den første singelen frå albumet Long After Dark i 1982. Singelen nådde 20. plassen på Billboard Hot 100 og toppen av Billboard Top Tracks-lista, der han låg i tre veker mot slutten av 1982.
Musikkvideo
Den offisielle videoen for singelen syner Tom Petty og Mike Campbell som kjem i ein svevebil i fjernsynsserien Logan's Run til i eit svart telt i ørkenen. Dei finn ein radio eller kassettspelar, skur han på og musikken startar, medan dei andre bandmedlemmane, Howie Epstein, Benmont Tench og Stan Lynch, kjem på ein motorsykkel med sidevogn. Dei går inn i teltet og skrur på straumen for instrumenta sine og ei rekkje fjernsynsapparat, der ein kan sjå videoar av The Heartbreakers sine «Here Comes My Girl» og «A Woman In Love (It's Not Me)». Campbell spelar ein gitarsolo, Howie vinn jackpot på ein einarma banditt, og Petty veltar eit Astro Invader-videospel før dei alle dreg avstad.
Igatagerygone
Igatagerygone (Gerygone igata), på New Zealand òg kjent under maori-namnet Riroriro, er ein insektetande sporvefugl i tornsmettfamilien, Acanthizidae. Arten er endemisk for New Zealand og har naturlege habitat i tempererte skogar.
Skildring
Med kroppsvekt på ca. 6,5 ​​gram og lengd på 10 centimeter er denne arten mindre enn gråbrystbrillefugl som finst i same habitat. Han er gråbrun på oversida, som kan variere til olivengrøn, og han har eit bleikgrått andlet, hals og bryst, og har ein bleikkvit buk med skjer av gult. Halen er kvit på undersida og mørk brun på oversida med kvit tupp som er synleg i flukt, han har òg særeigne rubinraude auge. Hoa har tilsvarande fjørdrakt, men er mindre i storleik. Ungfuglar er bleikare, har meir gult i ansikt, bryst og underside, og har brune auge. Songen til hannen startar ofte med ein serie på tre skringrande skrik og byggjer inn ein sær lang, klagande, vaklande trille som stig og fell. Han syng heile året, men mest kraftfullt om våren i hekketida. Denne arten er oftare høyrt enn sett.
Han er vanleg over heile New Zealand, på begge hovudøyane og på mange mindre øyar, men er fråverande frå ope landskap og alpine område. Inne i skogar kan dei treffast nesten kvar som helst der det er tre eller buskar å dekkje seg under.
Igatagerygonear er unike blant fuglane på New Zealand i å byggje ein pæreforma reirstruktur med ein sideinngang nær toppen. Jamvel om hannen samlar materiala, blir reiret konstruert av hofuglen frå gras, blad, røter og mose, voven saman med spindelvevtrådar gjennom byggjeperioden på opptil 27 dagar. Reiret kan plasserast alt frå 1 til 10 meter over bakken, og er fôra med fjører og anna mjukt materiale. Det er festa til toppen av ein kvist slik at om lag halve reirhøgda heng fritt, øvre halvleiken er ofte sikra godt på baksida eller på sidene. Sjølv om hannen ikkje er involvert i reirbygginga eller i ruging, hjelper han ved å mate fugleungane. Dei legg 2 til 5 egg, typisk 4, kvart egg blir lagt med to dagars mellomrom, og ruginga startar først når siste egget er lagt. Egga er rosakvite med fine raudbrune flekker mest konsentrert mot den tjukke enden. Egga, som veg 1,5 gram, er om lag 17 millimeter lange. Ruginga tar ca. 19 dagar og ungane held seg ytterlegare 15 til 19 dagar i reiret.
Hekkesesongen er frå august til januar, og vanlegvis klarar dei to kull, men ein bronsegauk vil ofte parasittere det andre kullet ved å byte ut eit gerygoneegg med sitt eiget. Den mykje større gaukungen vil kaste ut alle andre ungar eller egg.
Thukydides
Thukydides (fødd før 454 før Kristi fødsel, døydde truleg mellom 399 og 396 f.Kr.) var ein athensk militærstrateg av høg rang og ein framifrå historikar under den greske antikken. For Thukydides kom dei historiske kreftene uttrykksfullt til syne gjennom, og hadde sine særlege føresetnader i, menneskets natur og i motiva for menneskets handlingar, noko som også verka inn på dei grunnleggjande politiske tilhøva.
Kip Moore
Kip Moore er ein USA-amerikansk countrysongar.
Thukydides
Verket hans om Peloponneskrigen har vorte ståande som eit standardverk, trass i at verket ikkje vart fullført. Til grunn for historieskildringa hans ligg ein metodikk og ein vilje til nøytral søking etter sanninga, som synes ha eit vitskapleg formål. Dagens Thukydides-forskarar er delte i synet i kva grad dette var formålet under utarbeidinga av verket. Grunnlaget for tvilen er særleg basert på framstillinga hans av Perikles si rolle i opphavet til krigen.
Kip Moore
Singlar
(utval)
Thukydides
Sjølv såg Thukydides på sine nedteikningar som ein eignelut som han overlet til all ettertid. Det beste dømet på kor vellukka dette prosjektet var, syner den ulike handsaminga av ymse kortvarige hendingar under peloponnensarkrigen og dei langsiktige grunnane til den dåverande, greske stormakts-rivaliseringa mellom sjømakta Athen og landmakta Sparta.
Dragracing
Som regel er strekninga ein tevler på ¼ engelsk mile (ca 400 meter) og føregår på ein bane med asfalt- eller betongdekke. Det finst hundrevis av klassar for køyretøy med ulike tekniske avgrensingar.
National Hot Rod Association (NHRA) blei stifta i USA i 1951, og bilsporten blei anerkjend av Det internasjonale bilforbundet (FIA) i 1965.
Traubbreen
Traubbreen er ein isbre på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som strekkjer seg 2,5 km frå nordvest til søraust og 4 km frå sørvest til nordaust og drenerer austsida av Dryanovo Heights og flyt austover og ut i Discovery Bay.
Breen vart namngjeven av Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1947 etter løytnant Norberto Traub, eit ekspedisjonsmedlem.
Jol (fleirtyding)
Jol kan sikta til:
Hadbat As Suq`An
Hadbat As Suq`An er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Eternity Range
Eternity Range er ei fjellkjede omtrent midt på Den antarktiske halvøya. Ho er 213 km lang med ei høgd opp mot 3239 moh, og strekkjer seg frå nord til sør.
Eternity Range er delt mellom tre hovuddelar. Dei høgaste toppane i kvar frå nord til sør er Mount Faith, Mount Hope og Mount Charity. Desse fire namna vart gjeven av Lincoln Ellsworth som oppdaga fjellkjeda frå lufta i løpet av flyturen hans 21. og 23. november 1935.
I november 1936 vart fjellkjeda kartlagd av John Riddoch Rymill frå British Graham Land Expedition som gav namnet «Mount Wakefield» til det sentrale fjellet i fjellkjeda. Denne kompliseringa av Rymill, og uvissa om den nøyaktige plasseringa og utstrekkinga til oppdaginga til Ellsworth, stoppa ei stund ei løysing på namngjevinga av området. Etter nøye studiar av dei originale rapportane, kart og fotografi, og samanlikningar med stoff frå påfølgjande ekspedisjonar, som Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947, og Falkland Islands Dependencies Survey, 1960, vart det konkludert med at fjellkjeda her skildra i det minste utgjer kjernen av Ellsworth sin Eternity Range og namngav denne fjellkjeda til minne om oppdaginga hans. Namnet «Wakefield», gjeven av Rymill, vart overført til det nærliggande Wakefield Highland.
Jurij Ivanov-klassen
Jurij Ivanov eller prosjekt 18280 er ein type russiske etterretningsskip som først var sjøsett i 2013. Det første skipet, SSV «Jurij Ivanov» var kjølstrekt i 2004. Det andre skipet av denne klassen, SSV «Ivan Khurs», vart sjøsett i 2017.
Det er framleis planer om å bygge totalt fire skip av denne typen før 2021. Storleiken ligg på 4000 tonn dødvekt og har et mannskap på 120. Utstyret om bord skal kunne handsama dei fleste etterretningsdisiplinane med full systemintegrasjon.
Howie Epstein
Tidleg liv
Epstein var fødd i Milwaukee og voks opp i ein musikalsk familie, men byrja ikkje å spele bass før eit par år før han kom med i Heartbreakers. Faren hans, Sam, var ein lokal plateprodusent som arbeidde med forskjellige rock- og soulgrupper i 1950- og 1960-åra. Howie brukte å vere med faren i studio, og spelte inn litt musikk som ung gut.
Seint i 1960- og tidleg i 1970-åra, spelte Howie i fleire rock and roll- og countryband, som MHB Experience, Egz, Winks, Forearm Smash og The Craze. Då han hadde kome så langt han kunne kome i Milwaukee, valde Epstein å flytte til New York, men før han kom så langt vart han dratt til Vestkysten av ein trommeslagarven for å spele bass i eit nytt band som John Hiatt starta i LA. Han spelte med Hiatt i to år og to album (Slug Line og Two Bit Monsters) og turnerte ei kort tid med Cindy Bullens.
The Heartbreakers
Epstein spelte så for Del Shannon. Medan han spelte på eit Shannon-album som Tom Petty var produsent for (Drop Down And Get Me), vart Epstein imponert over det Petty kunne. Då Ron Blair, som hadde vore bassist med Tom Petty and The Heartbreakers sidan starten i 1976, så annonserte at han hadde fok nok av turnelivet, vart Epstein henta inn for å erstatte han.
Samarbeid
Epstein spelte bass på innspelingar av Eric Andersen, Bob Dylan, Carlene Carter, Johnny Cash, John Hiatt, Stevie Nicks, Roy Orbison, Carl Perkins, John Prine, Linda Ronstadt, Del Shannon, The Textones, The Village People og Warren Zevon.
Han var òg låtskrivar og produsent. Epstein produserte to album for John Prine, inkludert The Missing Years i 1991, som vann ein Grammy-pris for beste folkemusikkalbum, og Eric Andersen sitt Memory Of The Future (1998).
Epstein var i eit forhold med Carlene Carter, etter ho skilde seg frå Nick Lowe og reiste attende til USA i 1988. Han hjelpte Carter få karrieren på fote att. Epstein produserte hitalbumet hennar, I Fell in Love (1990), og skreiv tittelsporet i lag med Perry M. Lamek. Carter vart nomninert til Grammy-prisen for beste kvinnelege countrysong på for «I Fell In Love» i 1991. Tre år seinare produserte Epstein oppfølgjaren til Carter, Little Love Letters. Epstein og Carter var forlova i 1990-åra, men gifta seg aldri.
Død
Epstein døydde av komplikasjonar av dopmisbruk, men det vart ikkje rapportert om ein overdose. Etterforskarar vart fortalt at Epstein brukte heroin. Han døydde 23. februar 2003, 47 år gammal. I seinare intervju fortalte Tom Petty at oppførselen til Epstein hadde blitt uføreseieleg: «Han berre forsvann hen for oss, til eit punkt der me meinte at å halde Howie i bandet ville gjere større skade på han enn å bli kvitt han. Dei personlege problema hans var enorme og alvorlege.»
Ballad of Easy Rider av The Byrds
Albumet nådde 36. plass på den amerikanske albumlista og 41. plass i Storbritannia. Tittelsporet vart gjeve ut som singel i oktober 1969 og klarte seg greitt. Ein annan singel frå albumet, «Jesus Is Just Alright», kom ut i desember 1969, men nådde berre 97. plass på den amerikanske singellista. Albumet var det andre albumet som vart innspelt med den nye besetninga med Roger McGuinn, Clarence White, Gene Parsons og John York, men York vart sparka frå bandet kort tid etter albumet var ferdig. Albumet fekk blanda kritikk då det kom ut, men vert i dag rekna som eit av dei sterkaste albuma deira frå den siste halvdelen av karrieren.
Coz I Luv You
«Coz I Luv You» er ein song av det britiske rockebandet Slade, gjeve ut i 1971 som ein singel utan album. Han vart skriven av solovokalisten Noddy Holder og bassisten Jim Lea, og produsert av Chas Chandler. Songen gjekk til topps på den britiske singellista og var den første singelen deira som klarte dette. Han låg inne på lista i 15 veker.
I 1972 vart eit samlealbum med same namn gjeve ut utafor Storbritannia. Songen var med på samlealbumet og kom òg ut på det neste samlealbumet deira, Sladest i 1973.
Ballad of Easy Rider av The Byrds
Albumet vart produsert av Terry Melcher som hadde produsert dei to første albuma til The Byrds, noko han berre gjekk med på om han òg kunne ta over som manager, for å unngå konfliktane han hadde hatt med Jim Dickinson. Melcher om til å arbeide med The Byrds fram til og med Byrdmaniax i 1971, lengre enn den første tida hans med The Byrds.
Coz I Luv You
Songen vart gjeven ut som oppfølgjar til det kommersielle gjennombrotet deira med versjonen deira av Bobby Marchan sin «Get Down and Get with It» i mai 1971. Denne nådde 16. plassen i Storbritannia. «Coz I Luv You» vart spelt inn med elektrisk fiolin spelt av Lea.
Ballad of Easy Rider av The Byrds
Tidleg i 1969 skal manusforfattaren og hovudrolla i Easy Rider, Peter Fonda, ha spurt Bob Dylan om han kunne skrive ein song for filmen. Dylan avslo, men skreiv følgjande ned på ein serviett: «The river flows, it flows to the sea/Wherever that river goes, that's where I want to be/Flow, river, flow» og sa til Fonda «gje dette til McGuinn». Dylan vart seinare oppgitt over at han vart oppført som låtskrivar, og bad om å få namnet sitt fjerna.
Coz I Luv You
«Coz I Luv You» vart seinare nytta i filmen Velvet Goldmine frå 1998 og i ein episode av TV-serien Life on Mars.
Ballad of Easy Rider av The Byrds
York var blitt stadig mindre motivert i bandet og hadde uttalt at han ikkje ønskte å spele songar som var skrivne og spelt inn før han kom inn i bandet. Til slutt valde dei andre i bandet å sparke han. Han vart erstatta av Skip Battin, ein frilansmusikar som ein gong var medlem av duoen Skip & Flip.
Australia under OL
Australia deltok for fyrste gong under dei olympiske sommarleikane i 1896. Dei har delteke i samtlege sommarleikar sidan, men i 1908 og 1912 deltok dei med New Zealand som Australasia. Fyrste gong Australia deltok i dei olympiske vinterleikane var i 1932, og har delteke i samtlege vinterleikar sidan 1952. Australian Olympic Committee, den australske olympiske komité, vart skipa i 1895. Edwin Flack var den fyrste utøvaren som representerte Australia under OL. Han vann gull på 800 meter og 1 500 meter under sommar-OL 1896. Han vann òg bronse i tennis dobbel for blanda lag.
Vertsnasjon
Australia har vore vertsnasjon for sommar-OL to gonger. I 1956 var Melbourne vertsby saman med Stockholm i Sverige og i 2000 var Sydney vertsby.
Flagg
Australia har nytta fire ulike flagg under OL. I 1896 og 1990 nytta dei det britiske flagget, i 1904 og under dei ikkje-anerkjende leikane i 1906 nytta dei ein gamal versjon av det australske flagget og dei har nytta det australske flagget sidan 1920, med untak av sommar-OL 1980 då dei nytta det olympiske flagget.
Etterretningsskip-klassa Vishnya
Prosjekt 864 (russisk разведывательный корабль проекта 864), eller Vishnya-klassen (ei NATO-nemning) er ei klasse etterretningsskip som vart bygde for den sovjetiske marinen på 1990-talet.
Rundt 6-7 av skipa er framleis i teneste i den russiske marinen (i 2017).
Lipkovo
Lipkovo (makedonsk Липково; albansk Likovë) er ein landsby og ein kommune i regionen Nordaust i Nord-Makedonia.
Kommunen har eit areal på 267,82 km2 og hadde 22 308 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.
I 2002 hadde kommunen 27 058 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 2 644 innbyggjarar. Dei største busetnadene i kommunen var:
Change of Heart av Tom Petty
«Change of Heart» er ein song spelt inn av det amerikanske rockebandet Tom Petty and the Heartbreakers. Han vart gjeven ut i februar 1983 som den andre singelen frå albumet Long After Dark. Singelen nådde 21. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100-lista.
Slaget ved Aughrim
Slaget ved Aughrim var det avgjerande slaget i den vilhelminske krigen i Irland. Det vart utkjempa mellom jakobittane og styrkane til Vilhelm III den 22. juli 1691 nær landsbyen Aughrim i County Galway.
Slaget var eit av dei blodigaste som vart utkjempa på irsk jord – over 7 000 menneske mista livet. Slaget avslutta meir eller mindre jakobitismen i Irland, sjølv om byen Limerick heldt ut fram til hausten 1691.
Felttoget
Jakobittane var på defensiven sommaren 1691. Året før hadde dei trekte seg attende til andre sida av Shannonelva, som fungerte som ei svær vollgrav kring provinsen Connacht, med skansar i Sligo, Athlone og Limerick som oversåg rutene inn i Connacht. Frå denne stillinga håpte jakobittane på militærstøtte frå Ludvig XIV av Frankrike via hamnebyane og eventuelt kome attende i ei stilling der dei kunne gjenerobre resten av Irland.
Godert de Ginkell, den nederlandske generalen til vilhelmittane, hadde brote gjennom forsvarslinja ved å krysse Shannon ved Athlone - og tok byen etter eit blodig slag. Marquis de St Ruth (general Charles Chalmont), den franske generalen til jakobittane, flytta seg for tregt til å redde Athlone, sidan han måtte samle soldatane frå leirane deira og setje saman ein ny arme av røvarbandar og irske landeigarar. Ginkel marsjerte gjennom Ballinasloe, på hovudvegen mellom Limerick og Galway, før han fann vegen blokkert av armeen til St. Ruth ved Aughrim den 22. juli 1691. Begge armeane hadde kring 20 000 mann. Soldatane til St Ruth var hovudsakleg irske katolikkar, medan Ginkel hadde engelskmenn, skottar, danskar, nederlendarar og franske hugenottar, samt protestantar frå Ulster.
Jakobittane hadde ei ganske sterk stilling ved Aughrim. St Ruth hadde sett opp infanteriet sitt på ryggen av Kilcommadan Hill. Åsen var kringsett av små steinmurar og hekkar mellom jorda til bøndene. Til venstre for seg var ei myr, med ei vegfylling over og på den andre ei open slette, der St Ruth sette ut det beste infanteriet sitt under hans nestkommanderande, chevalier de Tessé, og det meste av kavaleriet sitt under Patrick Sarsfield.
Slaget
Slaget starta med ag Ginkel prøvde å angripe den opne flanken til jakobittane med kavaleri og infanteri. Fleire jakobinske motåtak stoppa dette åtaket og vilhelmittane grave seg ned bak stakar drivne ned i bakken for å verne seg mot kavaleristane. Dei franske hugenottane låg dårleg til og tok imot store tap. I senteret prøvde det vilhelminske infanteriet Hugh Mackay fleire frontalåtak mot det jakobinske infanteriet på Kilcommadan Hill. Etter harde kampar vart det vilhelminske åtaket driven attende av kavaleriet med store tap, og dei vart forfølgd ut i myra, der dei fleste av dei vart drepne eller drukna.
Ginkel hadde no berre eit val att, å prøvde å tvinge seg over vegfyllinga på den jakobinske venstreflanken, over myra. Dette burde ha vore ei umogeleg oppgåve, men dei irske soldatane hadde lite ammunisjon att. Mackay retta det fjerde åtaket, som hovudsakleg bestod av kavaleristar, i to grupper, ei langs vegfyllinga og ei parallelle til denne lenger sør. Jakobittane stoppa dett åtaket med kraftig eld frå slottet som stod her, men fann så ut at reserveammunisjonen, som var laga av britane, ikkje passa inn i dei franke muskettane deira. Vilhelmittane gjekk så til åtak med det forholdsvis utkvilte engelsk-nederlandske kavaleriet under Henri de Massue. Møtt av berre svak musketteld, kryssa dei vegfyllinga og nådde Aughrim med berre små tap. Eit jakobinsk kavaleri hadde vorte halde i reserve under Henry Luttrell for å dekkje denne flanken. I staden for å gå til motåtak gav kommandanten dei ordre om å trekkje seg attende. Henry Luttrell vart skulda for å ha blitt muta av vilhelmittane og avretta i Dublin etter krigen. Slottet fall raskt den jakobinske garnisonen overgav seg.
Den jakobinske generalen Marquis de St Ruth skal etter eit tredje infanteriåtak mot dei vilhelminske stilliingane trudd at slaget framleis kunne vinnast og ropte «dei flyktar, me skal jage dei attende til portane i Dublin». Då han prøvde å samle kavaleriet for eit nytt motåtak og drive det vilhelminske kavaleriet attende, vart han halshogd av ei kanonkule. Etter dette kollapsa den jakobinske stillinga raskt. Kavaleriet deira var demoralisert av tapet av kommandanten deira og flykta frå slagmarka. Jakobittane på høgreflanken såg kvar det bar hen og starta å trekkje seg attende. Dette etterlet det jakobinske infanteriet på Killcommadan Hill totalt uverna og kringsett. Dei vart slakta ned av det vilhelminske kavaleriet då dei prøvde å kome seg unna, mange av dei hadde kasta våpenet for å kunne springe raskare.
Etterverknad
Det er estimert at kring 7 000 mann mista livet i slaget. Mange av dei døde jakobittane var offiserar, som var særs vanskeleg å erstatte. I tillegg til var det 4 000 jakobittar som deserterte eller vart tekne til fange, og dei hadde mista det meste av utstyret og forsyningane sine.
Aughrim var derfor det avgjerande slaget i den vilhelminske krigen i Irland. Byen Galway overgav seg utan kamp etter slaget og den jakobittiske hovudarmen overgav seg ved Limerick etter ei kort omleiring.
Kjelder
''
Slaget ved Boyne
Slaget ved Boyne vart utkjempa i 1690 mellom dei to rivaliserande tronpretendentane til den engelske, skotske og irske trona – den katolske kong Jakob og den protestantiske kong Vilhelm (som hadde avsett Jakob i 1688) – over elva Boyne nær Drogheda på austkysten av Irland. Slaget vart vunnen av Vilhelm og vart eit vendepunkt i det mislukka forsøket til Jakob på å ta attende trona. Ironisk nok var felttoget til Vilhelm mot Jakob støtta av økonomisk av paven.
Slaget fann stad 11. juli 1690. Styrkane til Vilhelm slo armeen til Jakob, som hovudsakleg bestod av ferske rekruttar. Slaget er eit av dei mest kjende i britisk-irsk historie og spelte ei stor rolle i historia til Oransjeordenen.
Bakgrunn
I ein irsk samanheng var krigen ein sekterisk og etnisk konflikt, og på mange måtar ein reprise av den irske forbundskrigen 50 år tidlegare. For jakobittane vart krigen utkjempa for irsk suverenitet, religiøs toleranse for katolisismen og landeigarskap. Den katolske høgare klassen hadde mista nesten alle landområda sine etter erobringa til Cromwell, i tillegg til at dei mista rettane til å halde offentlege embetet, praktisere religionen sin og sitje i det irske parlamentet. Dei såg på den katolske kongen Jakob som ein måte å få attende desse rettane og slik sikre sjølvstendet til Irland frå England. Under Richard Talbot, 1. jarlen av Tyrconnel samla dei ein arme for å setje inn att Jakob etter den ærerike revolusjonen. I 1690 kontrollerte dei heile Irland bortsett frå provinsen Ulster. Dei fleste av soldatane til Jakob II ved Boyne var irske katolikkar.
For vilhelmittane var krigen om å oppretthalde det protestantiske og engelske styret i Irland. Dei frykta for liva sine og eigedomane sine om Jakob og katolikkane hans tok over styret i Irland. Særleg frykta dei ei gjentaking av det irske opprøret i 1641, som hadde vore prega av mange tapte liv. Protestantane kjempa derfor for Vilhelm III. Mange vilhelminske soldatar ved Boyne, inkludert det særs effektive kavaleriet, var protestantar frå Ulster, som kalla seg sjølv «inniskillingers».
Dei to motståande armeane vart leia av dei to kongane personleg. Vilhelm III var både svigerson og nevø av kong Jakob II. Jakob hadde støtte av syskenbarnet sitt, kong Ludvig XIV av Frankrike, som ikkje ønskte å sjå ein fiendtleg monark på den engelske trona. Ludvig sende 6 000 franske soldatar til Irland for å støtte dei irske jakobittane. Vilhelm var alt statthaldar av Nederland og kunne kalle inn nederlandske og allierte soldatar frå Europa, England og Skottland.
Jakob II hadde med seg Richard Talbot, 1. jarl Tyrconnell, som var irsk statthaldar og ein av dei viktigaste støttespelarane til Jakob i Irland, som kommandant, i tillegg til den franske generalen Lauzun. Vilhelm sin nestkommanderande var hertugen av Schomberg, ein 75-år gammal profesjonell soldat. Han var fødd i Heidelberg i Tyskland, og hadde tidlegare vore marskalk av Frankrike, men sidan han var hugenott måtte han forlate Frankrike i 1685 etter tilbakekallinga av ediktet i Nantes.
Den vilhelminske armeen ved Boyne talde 36 000 mann og bestod av soldatar frå mange land. Det beste vilhelminske infanteriet var frå Danmark og Nederland, profesjonelle soldatar utrusta med dei nyaste flintebøssene. Det var òg fleire franske hugenottar i armeen. Jakobittane hadde 23 500 mann med fleire regiment frå Frankrike. Hovudsakleg bestod derimot armeen hans av irske katolikkar.
Slaget
Vilhelm gjekk i land ved Carrickfergus i Ulster den 14. juni 1690 og marsjerte sør for å ta Dublin. Jakob valde å plassere forsvarslinja si ved River Boyne, kring 50 km frå Dublin. Vilhemittane nådde Boyne den 9. juli. Dagen før slaget unngjekk Vilhelm sjølv å mista livet då han vart skadd i skuldra av jakobinsk artilleri då han undersøkte vadestaden som soldatane skulle krysse Boyne over.
Sjølve slaget vart utkjempa 1. juli for kontroll over vadestaden over Boyne nær Drogheda, om lag 4 km nordvest for grenda Oldbridge og om lag 3 km nordvest for den moderne Boyne River Bridge). Vilhelm sende ein fjerdedel av mennene sine for å krysse elva ved Roughgrange, om lag 4 km vest for Donore og 10 km sørvest for Oldbridge. Sonen til hertugen av Schomberg, Meinhardt, leia kryssinga og tok irske dragonar i vaktteneste under Neil O'Neill. Jakob, som var ein uerfaren general, trudde at han kunne verte teken på flankane og sende halvparten av soldatane sine, og det meste av artilleriet, for å stoppe denne rørsla. Det ingen av sidene hadde fått med seg var at det var ei djup, myrlendt kløft ved Roughgrange. På grunn av denne kløfta, kunne ikkje dei to styrkane gå direkte til åtak på kvarandre. Dei vilhelminske styrkane tok ein lang omveg seinare på dagen og avskar nesten den jakobinske tilbaketrekkinga ved landsbyen Naul.
Ved hovudvadestaden nær Oldbridge, tvinga infanteriet til Vilhelm, leia av den nederlandske blå garden, seg over elva, men vart så halden i sjakk av eit motåtak frå det jakobinske kavaleriet. Etter å ha sikr,a landsbyen Oldbridge, prøvde somme vilhelminske infanteristar å halde dei mange kavaleriåtaka attende med disiplinerte skotsalvar, men vart spreidde og drivne attende i elva. Nestkommanderande for Vilhelm, hertugen av Schomberg, og George Walker mista begge livet i denne fasen av slaget. Vilhelmittane klarte ikkje å avansere vidare før deira eigne kavaleristar klarte å krysse elva. Det jakobittiske kavaleriet måtte trekkje seg attende og omgruppere seg ved Donore, der dei igjen sette opp hard motstand før dei trekte seg attende.
Jakobittane trekte seg attende i god orden. Vilhelm hadde sjansen til å fange dei då dei kryssa elva Nanny ved Duleek, men soldatane hans var opptekne med eit anna åtak mot baktroppane deira.
Tapa var relativt små med tanke på at over 50 000 mann deltok, om lag 2 000 mista livet. Sjølv om tre fjerdedelar av desse var jakobittar, hadde den vilhelminske armeen langt fleire skadde. Mange av dei irske infanteristane deserterte. Vilhelmittane marsjerte triumferande inn i Dublin to dagar etter slaget. Den jakobinske armeen hadde gått frå byen og marsjert til Limerick, på andre sida av River Shannon, der dei vart kringsett utan å lukkast.
Etterverknad
Slaget vart i England overskugga av tapet til den engelsk-nederlandske flåten for franskmennene to dagar tidlegare i slaget ved Beachy Head, ei langt meir alvorleg hending på kort sikt. Berre på kontinentet vart sigeren ved Boyne rekna som viktig. Sigeren var viktig fordi det var den første viktige sigeren for Augsburgforbundet, den første alliansen nokon gong mellom Vatikanet og protestantiske land. Sigeren motiverte derfor fleire nasjonar til å bli med i alliansen og enda på den måten frykta for ei fransk erobring av Europa.
I tillegg markerte slaget ved Boyne slutten på håpet til Jakob om å ta attende trona i England med militærmakt. I Skottland stilna nederlaget for ein periode skottane som støtta jakobittopprøret.
Freden i Limerick vart skriven og var særs generøs med katolikkane, fordi dei var særs plagsame for trona. Dei fekk love til å halde landområda sine så lenge dei sverja truskap til Vilhelm av Oranien. Det vart òg sagt at Jakob kunne hente ei viss mengd av soldatane sine attende til Frankrike. Protestantane i England mislikte derimot denne milde handsaminga av katolikkane, særleg når dei fekk styrke og pengar. På grunn av dette vart det innført straffelover. Desse lovene omfatta mellom anna forbod for katolikkar å bere våpen, reduserte landområda deira og forbaud dei frå å arbeide i rettsvesenet.
Guettard Range
Guettard Range er ei fjellkjede i søraustenden av Palmer Land i Antarktis. Ho er 25 km lang og kring 15 km brei og ligg nordvest for Bowman Peninsula mellom Johnstonbreen og Irvinebreen. Fjella vart fotograferte frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48. Dei vart kartlagde frå landmålingar av US Geological Survey og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961–67, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter den franske naturalisten og geologen Jean-Étienne Guettard.
Over the Hills and Far Away av Led Zeppelin
«Over the Hills and Far Away» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå albumet Houses of the Holy i 1973.
Oversyn
Jimmy Page og Robert Plant skreiv opphavleg songen i 1970 i Bron-Yr-Aur, ei hytte i Wales der dei kvilte ut etter ein slitsam turne i Nord-Amerika.
Page spelar ein 6-strengs akustisk gitar i introduksjonen med ein melodi som liknar «White Summer». Page repeterer temaet med ein 12-strengs akustisk gitar i samklang. Vokalen til Plant kjem så inn. Den akustiske gitaren bygger seg opp i eit crescendo før Page sin elektrisk gitar, trommene til John Bonham og bassen til John Paul Jones kjem inn.
Instrumentalpartia før versa og i mellomspelet står fram som eit døme på det tette samspelet mellom Jones og Bonham. Etter det siste verset tonar rytmen ut, før ein kan høyre nokre akkordar av Jones på cembalo. Dei siste åtte taktane spelar òg Page pedalsteelgitar.
Songen vart gjeven ut som den første amerikanske singelen frå Houses of the Holy og nådde 51. plass på Billboard Hot 100-lista.
Led Zeppelin spela ofte songen på konsertane sine. Konsertopptaket frå How the West Was Won, ein kombinasjon av konsertane den 25. og 27. juni 1972, var den andre offentlege framferda med songen. Bandet spela songen i 1972 og ut 1979. Han vart ikkje spela på den siste turneen deira i Europa i 1980.
Kjelder
''
Diyar Bani Thabit
Diyar Bani Thabit er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Otto Huseklepp
Otto Huseklepp var ein norsk lærar, organisasjonsmann og Venstre-politikar. Han var fødd i Guddal i Fjaler kommune og busett i Førde. Huseklepp tok eksamen ved Notodden lærerskole i 1915. I nesten heile sin yrkeskarriere var han lærar og styrar ved Sunnfjord Ungdomsskule. I perioden 1923-1929 var han lærar ved Nordfjord Ungdomsskule.
Huseklepp hadde leiarverv i indremisjon, mållag og fråhaldslag og han var kommunestyremedlem. Han var også vararepresentant til Stortinget 1946-1953, der han møtte både i 1947 og 1949. Han engasjerte seg også i oppstarten av Sunnfjordtunet (Sunnfjord museum).
Volda vidaregåande skule
Volda vidaregåande skule ligg i Volda i Møre og Romsdal. Skulen har 520 elevar, 75 pedagogisk tilsette og eit driftspersonale på 20.
Volda offentlege landsgymnas
Volda private millomskole og gymnas vart etablert i 1910 som det første gymnaset på landsbygda i Noreg. Frå starten var skulen ein privat treårig skule som bygde vidare på middelskolen. Skulen fekk statstilskott frå 1914 og skifte då namn til Volda offentlege landsgymnas. Skulen vart etablert av Johan Fredrik Voss og Olav Riste som saman var rektorar fram til 1917. Deretter heldt Olav Riste fram som rektor. Skulen skifte seinare namn til Volda Gymnas og i 1966 til Volda videregående skole AF då den vart treårig.
Volda Handelsskole
Volda Handelsskole, seinare Volda videregående skole HK, vart etablert i 1933, den òg som den første av sitt slag i Noreg utanom byane. Frå og med skuleåret 1994/95 vart desse to skulane slegne saman til ein skule med det noverande namnet Volda vidaregåande skule.
Giv'atayim
Giv'atayim (hebraisk skrift גִּבְעָתַיִם, tyder «To høgder») er ein by i Israel aust for Tel Aviv. Han er ein del av storbyområdet kalla Gush Dan. Givatayim vart grunnlagd i 1922 av pionerar under den andre Aliyah. Han hadde eit folketal på 54 700 innbyggjarar i 2011.
Namnet på byen kjem frå dei to høgdene han vart grunlagd på, Borochovhøgda og Kozlovskyhøgda. Kozlovsky er den høgaste åsen i Gush Dan-området med ei høgd på 85 meter over havet. Byen vart utvida i 1930-åra og dekkjer no i røynda 4 høgder.
Historie
Arkeologiske ruinar syner at det har budd folk i området som i dag er Giv'atayim attende til koparsteinalderen. Den moderne byen vart grunnlagd den 2. april 1922 av ei gruppe på 22 pionerar leia av David Schneiderman. Gruppa kjøpte 300 mål land i utkanten av Tel Aviv som vart bydelen Borochov, det første arbeidarstrøket i landet. Han vart kalla opp etter Dov Ber Borochov, grunnleggjaren av arbeidarpartiet Poalei Zion. Seinare kom 70 nye familiar til gruppa, og fekk mindre tomter. Landområdet vart kjøpt med private midlar, men vart frivillig overført til Jewish National Fund, som organiserte jødisk busetjing på den tida, i tråd med sosialisttrua til pionerane.
Giv'atayim hadde òg den første daglegvarehandelen i landet, som vart drive som eit samvirkelag (Tzarkhaniya). Denne var i drift fram til 1980-åra.
Sidsel Westbø
Sidsel Westbø er ein norsk grafikar, teiknar og målar fødd i Skien. Ho arbeider i eit nonfigurativt formspråk med enkle, geometriske former og reine fargeblandingar.
Westbø studerte ved Statens Håndverks- og Kunstindustriskole 1962-66 og deretter ved Statens Kunstakademi 1966-70.
Ho er representert ved mellom anna Nasjonalgalleriet og Museet for samtidskunst. Westbø har dekoreret glasveggane på seks overgangsbruer på Oslo lufthamn, Gardermoen.
Fayl
Fayl er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Ballad of Easy Rider
«Ballad of Easy Rider» er ein song skriven av Roger McGuinn med hjelp frå Bob Dylan (sjølv Dylan ikkje er nemnd som medlåtskrivar) for filmen Easy Rider frå 1969. Songen kom første gong ut i august 1969 på filmmusikkalbumet til Easy Rider som eit solospor av Roger McGuinn. Ei nyinnspelt utgåve vart sida spelt inn av bandet til McGuinn, The Byrds og gjeven ut på singel i oktober 1969. Byrds-singelen nådde 65. plass på den amerikanske singellista. Redaktøren i Rolling Stone David Fricke har sagt at songen fanga den sosiale stemninga på slutten av 1969 på ein perfekt måte.
Sebastian Brant
Sebastian Brant, på latin Sebastian Henricpetrus, (fødd 1457/58, ) var ein tysk forfattar.
Brann er mest kjent for boka si Das Narrenschiff («Narrenes skip»), som fyrst blei gjeven ut i Basel i Sveits i 1494. Boka er eit satirisk og moraliserande diktverk som framstiller dårskapen til menneska, og kan samanliknast med Encomium morae av Erasmus av Rotterdam og Divina Commedia av Dante. Boka blei ein stor suksess i Tyskland, og blei omsett til latin.
Balzam-klassen
Balzam er NATO-nemninga for prosjekt 1826, ein klasse store etterretningsskip bygde for Sovjetunionen på 1980-talet. Det vart bygd i alt fire skip, men berre eitt av dei er framleis aktivt i Den russiske marinen. Eit anna er i reserve.
Fylkesveg 6652
Fylkesveg 6652 går mellom Rye og Spongdal i Trondheim. Vegen er 14,2 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 831 i Sør-Trøndelag.
Gutenko Mountains
Gutenko Mountains er ei stor, spreidd gruppe av åsar, nunatakar og små fjell ved sørenden av Dyer Plateau sentralt i Palmer Land i Antarktis. Fjella består av Elliott Hills, Rathbone Hills, Guthridge Nunataks og Blanchard Nunataks. Desse fjella vart sett frå lufta i løpet av flyturar 21. november og 23. desember 1947, av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon og er kalla opp etter Sigmund Gutenko i U.S. Navy som var stuert på ekspedisjonen. Fjella vart kartlagde i detalj av US Geological Survey i 1974.
Konsul-klassen
Fartøyklassen har to ubåtar, AS-37 «Rus» og AS-39 «Konsul».
Mount Iveagh
Mount Iveagh er ei breitt fjell i Supporters Range i Antarktis, oppom austsida av Millbreen 8 km nordvest for Mount White. Dette 3422 moh høge fjellet ligg mellom Keltiebreen og Millbreen, på austsida av Beardmorebreen. Det vart oppdaga av Nimrod-ekspedisjonen, 1907–09, og kalla opp etter Edward Guinness, 1. jarlen av Iveagh, frå Guinness, som støtta ekspedisjonen økonomisk.
Wulfilabreen
Isbreen er kalla opp etter biskop Wulfila (311-383 evt.) frå Nicopolis ad Istrum (den noverande bulgarske busetnaden Nikjup nær Veliko Tarnovo) som skapte det gotiske alfabetet og som la grunnlaget for germansk litteratur.
Fylkesveg 6650
Fylkesveg 6650 går mellom Midtbyen og Tonstad i Trondheim kommune.
Gråkallbanen går gjennom Kongens gate mellom Nidareid og St. Olavs gate. Fram til 2010 var traseane Sandgata og Kongens gate del av fylkesveg 715. Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 812 i Sør-Trøndelag.
Kommunar og knutepunkt
Ilevollen Byåsvegen Kongsvegen
Kvanteelektrodynamikk
Kvanteelektrodynamikk er eit felt innan fysikk som byggjer på kvantefysikk og elektrodynamikk. Det tek for seg vekselverknaden mellom elektromagnetiske felt og partiklar med elektrisk lading, og er den første teorien som sameiner kvantemekanikk og den spesielle relativitetsteorien. Kvanteelektrodynamikken blei utvikla av mellom anna Richard Feynman, Sin-Itiro Tomonaga og Julian Schwinger, som saman fekk nobelprisen i fysikk for dette arbeidet i 1965. Tillegg av David Gross, Frank Wilczek og David Politzer førte til at desse fekk prisen i 2004. Grunnlaget for kvanteelektrodynamikken blei lagt sist på 1920-talet av Paul Dirac, Werner Heisenberg og Wolfgang Pauli.
Feltpost
Feltpost er det same som militærpost, og vert brukt når militære avdelingar er i felten. Det vert då oppretta feltpost kontor, og post til militære mannskap vert sendt til ei feltpostadresse som er den same uansett kvar avdelinga måtte vera. Mange land nyttar framleis feltpostsystemet.
Norske feltpostadresser
Feltpost har vore brukt i Noreg sidan slutten på 1800-talet. Feltpostnummer vart brukt på Austlandet sidan førre hundreårsskifte. Seinare vart standplassen òg nytta som feltpostkontor, t.d. Heistadmoen feltpostkontor og Gardermoen feltpostkontor. Både britiske og tyske styrkar i Noreg under og like etter Andre verdskrigen hadde sine feltposttenester i Noreg.
I Norbatts første kontingent i 1978 var feltpostnummer e nn o ikkje teke i bruk, og adresseringen var då slik: NN, 1. TR/KP 3/NORBATT, Den norske SN-styrken i Libanon, OSLO – AVGANG UTLAND. Feltpostnummer gjeve Norbatt frå og med kontingent II.
Norske feltpostnummeradresser etter 1975
Feltpostnummer ISAF (alle har postnr. 0018 Oslo):
Feltpostnummer Operation Unified Protector
Hauberg Mountains
Hauberg Mountains er ei fjellrekkje som strekkjer seg over 56 km i Palmer Land i Antarktis. Ho ligg 19 km nord for Cape Zumberge og 48 km sør for Sweeney Mountains
Fjella vart oppdaga av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, leia av Finn Rønne, og vart namngjeven av han etter John Hauberg frå Rock Island i Illinois, som støtta ekspedisjonen.
Auguste Herbin
Auguste Herbin var ein fransk målar som var leiande innan det abstrakte måleriet i fransk kunst.
Liv
Herbin var fødd i Quiévy i departementet Nord i Frankrike i 1882. Han slo seg ned i Paris i 1901. Der blei han påverka av kubismen før han gjekk over til heilt abstrakt måleri. Han hadde betydeleg påverknad på den nonfigurative kunsten, bl. a. gjennom den Abstraction-Création, som han grunnlag i 1931 og leia saman med Georges Vantongerloo.
Frå 1917 arbeidde han i ein heilt abstrakt stil som skulle bli kjennemerket hans: kombinasjon av sirklar, trekantar, rektangel m. m.
Herbin fann opp eit «biletalfabet» som låg til grunn for verka hans, og som han brukte til å gje former og farger ein verbal symbolikk. Han skildra alfabetet sitt og fargetonane sine, delvis med grunnlag i Goethe si fargelære, i L'art non-figuratif, non-objectif (1949).
Hagåtña
Hagåtña (tidlegare engelsk Agana, spansk Agaña) er hovudstaden på den amerikanske stillehavsøya Guam.
Urige Buta
Urige Arado Buta er ein norsk-etiopisk langdistanseløpar.
Hagåtña
Hagåtña er ein liten by, eller landsby, med rundt 1 000 innbyggjarar. Han ligg sentralt på vestkysten av Guam ved munningen av Hagåtña-elva i Hagåtña-bukta.
Namnet på byen blei endra frå «Agana» (uttalt ) til Hagåtña (IPA i 1998 for å stemma bedre med uttalen på det lokale språket chamorro. Førstedelen av namnet tyder 'blod' og viser til blodlinene til dei som oppretta busetnaden.
Urige Buta
I april 2010 i Hamburg sette Urige Buta ny personleg rekord i maraton på 2,09,27. Den gongen var han framleis etiopisk statsborgar; hadde han vore norsk statsborgar ville dette ha vorte ny norsk rekord. Urige Buta vart norsk statsborgar i juni 2011.
Hagåtña
Historie
Hagåtña var allereie før den spanske koloniseringa av Guam ein stor by. Då den første spanske misjonæren, San Vitores, kom til øya i 1668 blei han gjeven eit område i Hagåtña til å byggje ei kyrkje av høvding Kepuha. I dag er domkyrkja ein sentral bygning i Hagåtña. Tradisjonelle steinpilarar frå før spansketida, kjend som latte-steinar, ligg nær domkyrkja i Latte Park.
Westamaran
Westamaran er ein katamarantype utvikla som snøggbåt av Westermoen Hydrofoil i 1973. Båttypen vart særs populær, og introduserte ein ny æra for transport langs norskekysten og andre stader.
Hagåtña
Historie
Under det spanske styret blei mange av dei opphavlege innbyggjarane på Guam og resten av Marianane tvinga til å busetja seg i byen. Etter at Guam blei amerikansk eigedom i 1898 som følgje av Den spansk-amerikanske krigen blei byen verande hovudstad. Rundt 1940 hadde Agana eit innbyggjartal på nesten 10 000, og nesten halvparten av innbyggjarane på øya budde der.
Urige Buta
Urige Buta deltok for fyrste gong i OL under sommar-OL 2012 i London, der han representerte Noreg. Buta deltok under maratonløpet den 12. august, den siste dagen i OL. Han heldt godt fylgje i byrjinga, men mot slutten sleit han mykje med leggen og enda til slutt på ein 36. plass på tida 2,17,58. Vinnaren vart Stephen Kiprotich frå Uganda med tida 2,08,01.
River of Dreams
River of Dreams er det tolvte studioalbumet til den amerikanske songar-låtskrivaren Billy Joel, gjeve ut 10. august 1993. Det er til i dag det siste studioalbumet til Joel, om ein ser bort frå eit instrumentalalbum framført av Richard Joo. River of Dreams presenterte ein mykje meir seriøs tone frå Joel enn på dei førre albuma hans. Det handlar om tema som tillit og langvarig kjærleik. Somme av songane, som «A Minor Variation» og «The Great Wall of China», var inspirert av ein langvarig strid med den tidlegare manageren og svogeren hans, Frank Weber, som underslo millionar av dollar frå Joel og brukte tvilsam rekneskapsføring for å dekke over det.
Westamaran
På ruta frå Bergen til Stavanger eksisterte det alt frå tidleg på 1960-talet eit hurtigbåtsamband med hydrofoil. Dei første westamaranene gjekk saktare enn hydrofoilane, men dei var meir komfortable, og betre likt av publikum. Plassforholda var betre, og desse båtane gjekk lang mjukare i uroleg vêr. Dei var òg meir driftssikre og hadde ikkje behov for spesielle gangvegar etc. ved anløpsstadane.
Yakorudabreen
Yakorudabreen (Lednik Yakoruda) er ein isbre i vestsida av Dryanovo Heights på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som strekkjer seg 3,5 km frå nord til sør og 2,5 km frå aust til vest. Han grensar til Greaves Peak, Hrabar Nunatak og Crutch Peaks i nord, Lloyd Hill i aust og Kerseblept Nunatak i sør. Isbreen flyt vestover og ut i Berende Cove i McFarlane Strait.
River of Dreams
Plateomslaget vart måla av den dåverande kona til Joel, Christie Brinkley. I 1993 gav Rolling Stone ho Top Picks-prisen for årets plateomslag.
A Voyage on the River of Dreams
A Voyage on the River of Dreams er ein australsk plateboks med tre CD-plater som kom i 1994, med studioalbumet, River Of Dreams, ein CD medm seks konsertopptak frå '93–'94 River of Dreams tour, i tillegg til ein Questions & Answers-CD spelt inn ved Princeton University. denne boksen nådde salslista i Australia (33. plass) og New Zealand (47. plass).
Westamaran
Westamaranen hadde asymmetriske skrog, der innsida var nærast flat, og tunnelen mellom skroga var rektangulær i tverrsnitt. Profilen var ganske lik ein Storm-klasse torpedobåt delt i to, og konstruksjonen av Westamaranen var basert på røynslene frå denne båttypen.
River of Dreams
A Voyage on the River of Dreams
Disk ein (River of Dreams – Studio album) - som det originale albumet
Westamaran
Spesifikasjonar:
Hagåtña
Historie
Under andre verdskrigen kjempa USA hard for å ta øyane tilbake frå Japan. Byen blei då hardt skadd av amerikansk bombardement frå sjøen. Mange innbyggjarar flytta til andre delar av øya. I 2000 budde berre 1 100 av dei 154 805 innbyggjarane på Guam her.
Fylkesveg 841
Fylkesveg 841 finst i fleire fylke i Noreg:
Yakorudabreen
Fjellet er kalla opp etter byen Jakoruda sørvest i Bulgaria.
Pentacon
Pentacon er namnet på ein kameraprodusent, med opphav i restane frå Zeiss Ikon-fabrikken i Dresden i Tyskland etter andre verdskrigen.
= Historie =
Namnet Pentacon var opphavleg ei kamerarekkje, samandrege av merkenamnet Contax (opphavleg ei kamerarekkje frå Zeiss Ikon) og Pentagon, etter forma på prisma i spegelreflekskamera, som først vart produsert i Dresden.
Planane for eit slikt spegelreflekskamera vart påbyrja i 1938 av Zeiss Ikon. I 1949 vart produksjonen av dette kameraet sett i verk av den aust-tyske delen av Zeiss Ikon (VEB Zeiss Ikon) som Contax S, men etter søksmål frå den vest-tyske delen av selskapet i Stuttgart, fekk den aust-tyske delen seinare ikkje lov til å bruka dette merkenamnet. Dei kamera som vart eksporterte fekk difor namnet Pentacon, medan dei framleis vart marknadsførte som Contax på heimemarknaden. Det aust-tyske selskapet bytte namn frå VEB Zeiss Ikon til VEB Kinowerke Dresden i 1958.
Dei første modellane var såleis merkte ulikt. Somme hadde Zeiss Ikon-logo, med eller utan VEB (Volkseigener Betrieb) skrive under, og andre hadde Pentacon-logo (Ernemann-tårnet i Dresden), med eller utan "ZI" (for "Zeiss Ikon") under.
I 1964 vart namnet Pentacon òg med i namnet på selskapet (VEB Pentacon). Selskapet vart oppløyst 30. juni 1991, medan rettane til merkenamnet Pentacon vart seld til linseprodusenten Schneider Kreuznach. Selskapet vart reetablert som Pentacon GmbH under Jos. Schneider-gruppa. Produksjonen er no flytta til Sør-Korea. Andre delar av VEB Pentacon vart seld til selskapet Noble, og høyrer no til Kamera Werk Dresden, som m.a. produserer panoramakamera under namnet Noblex og industrielle kamera under namnet Loglux.
= Produkt =
Litteratur
Alexander Schulz: Contax S. A History of the World's First 35 mm Prism SLR Camera. Lindemanns Verlag, 2003.
Fylkesveg 6654
Fylkesveg 6654 går mellom Sørberg og Heimdal i Trondheim kommune. Vegen er 11,1 km lang.
Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 841 i Sør-Trøndelag.
Kommunar og knutepunkt
Ringvålvegen
Gary Clark jr.
Gary Clark Jr. er ein USA-amerikansk musikar frå Austin i Texas. Han er blitt kalla «Den utvalde» og har delt scene med mange rockelegender som Eric Clapton, B.B. King og The Rolling Stones. Han er mest kjend for ei blanding av blues, rock og soul med element av hip hop.
Finn Westbye
Finn Andreas «Mustangen» Westbye var ein norsk jazzmusikar, son av musikar Sigurd O. Westbye og kjent frå ei rekkje innspelingar og skandinaviske samarbeid.