cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crans-Montana
Crans-Montana er ein feriestad i kantonen Valais i Sveits. Feriestaden dekker eit vidt område på eit platå, om lag 1 500 meter over havet, ovanom landsbyen Montana. Crans-Montana er i første rekke ein vintersportstad, det finst omkring 140 kilometer med skiløyper. Fleire gongar har det vore arrangert renn i den alpine verdscupen på staden. Verdsmeisterskapen i alpint 1987 vart avvikla i Crans-Montana, då super-G for første gong var meisterskapsøving. I sommarhalvåret vert større golfturneringar arrangert, der er ei nihols og ei 18-hols bane, til dømes ei turnering i Europatouren.
Monarkar
Utbreiing og trekk
Medan fleirtalet av monarkar er standfuglar, er nokre artar delvis trekkfuglar og éin, satengmonark, er sterk trekkfugl, medan japanparadismonark er nær sterk trekkfugl. Gallaparadismonark i Asia er trekkfugl i den nordlege delar av leveområdet, men standfugl i tropane, og den afrikanske strimmelparadismonark gjer ein serie rørsler innanfor kontinentet som ikkje er granska godt til no.
Artslista
Monarkar i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler: Slekt Trochocercus
Slekt Hypothymis
Slekt Terpsiphone
Slekt Chasiempis
Slekt Pomarea
Slekt Mayrornis
Tolimaflorkrone
Tolimaflorkrone (Anthocephala berlepschi) er ein kolibriart i underfamilien Lesbiinae. Han er endemisk for det sentrale Colombia.
Monarkar
Artslista
Slekt Neolalage
Tolimaflorkrone
Dette taksonet var fram til 2015 ein underart av A. floriceps, tidlegare kjent som florkronekolibri, i dag santamartaflorkrone. Status per september 2018 er at dei to 'florkrone'-kolibriane er anerkjente av både Clementslista og av IOC-lista.
Monarkar
Artslista
Slekt Carterornis
Tolimaflorkrone
Skildring
Tolimaflorkrone har utsjånad som skil seg lite frå systerarten: 8,4 centimeter i kroppslengd, og har grønleg overside som slår over i oransje mot overgumpen, undersida er gråbrun og vengene mørke. Nebbet er relativt kort, svart og rettpeikande. Dei har ein liten, kvit panneflekk og raudleg krone, meir brun hos hofuglar. Undersida av halefjørene utgjer skilnaden i fjørdrakt mellom systerartane. Hos santamartaflorkrone finn ein eit lyst, beige endeband, hos tolimaflorkrone er dette feltet breiare og heilt kvitt.
Monarkar
Artslista
Slekt Metabolus
Tolimaflorkrone
Skildring
Tolimaflorkrone beitar i underskog av fuktig alpin skog, 1200 til 2400 moh. Leveområdet har ei nord-sør utstrekning i den austlege dalsida av den sentrale fjellkjeda av Andes, i Magdalenadalen. Dette er litt innanfor departementa, Quindío, Tolima og kanskje Huila. Den nordlege delen av dette området ligg om lag 100 kilometer vest for Bogotá.
Fylkesveg 906 i Vest-Agder
Fylkesveg 906 i Vest-Agder går mellom Midbø og Roligheta i Flekkefjord kommune. Vegen er 3,2 km lang.
Monarkar
Artslista
Slekt Monarcha
Slekt Symposiachrus
Slekt Arses
Slekt Grallina
Fylkesveg 908 i Vest-Agder
Fylkesveg 908 i Vest-Agder går mellom Eide og Reinferdalen i Flekkefjord kommune. Vegen er 2,5 km lang.
Godfroy Point
Godfroy Point er eit nes heilt nord på Petermann Island i Wilhelm Archipelago i Antarktis. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, og vart namngjeve av Jean-Baptiste Charcot etter Rene Godfroy, fenrik på «Pourquoi-Pas?», som var ansvarleg for studiet av tidvatn under ekspedisjonen.
Pip Pyle
Phillip «Pip» Pyle var ein engelsk trommeslagar frå Sawbridgeworth i Hertfordshire, som seinare busette eg i Frankrike. Han er mest kjend som medlem i Canterbury scene-banda Gong, Hatfield and the North og National Health.
Biografi
Pyle møtte Phil Miller, ein ven frå barnehagen, og broren hans Steve, og i lag skipa dei Bruno's Blues Band, som raskt utvikla seg til å bli Delivery. Men Pyle slutta i bandet i 1970 etter ein krangel med songaren Carol Grimes. Han spelte ei kort stund i bluesbandet Chicken Shack og gruppa til Steve Hillage, Khan.
Crash Twinsanity
Crash Twinsanity er eit plattform-videospel utgjeve av Vivendi Universal Games i Nord-Amerika den 1. oktober i 2004, i Europa 8. oktober i 2004 og i Japan den 9. november 2004. Spelet er utvikla av Traveller's Tales. Det finst til konsollane Xbox og Playstation 2.
Pip Pyle
Biografi
I 1971 spurte trommeslagaren Robert Wyatt om Pyle kunne spele i staden for han sjølv på eit spor på soloalbumet til Daevid Allen, Banana Moon. På grunn av dette vrt Pyle med Allen i gruppa Gong. Han spelte berre i bandet i åtte månader, men spelte både på Camembert Électrique og Continental Circus. Pyle vart erstatta av Laurie Allan, men gjekk attende til Gong i 1989.
I 1972 arbeidde Pyle med Paul Jones (som hadde sunge med Manfred Mann) og med den britiske songaren Bridget St John, før han vart med å skipe Hatfield and the North med Miller-brørne i 1972. Steve Miller vart etter kort tid erstatta i bandet og besetninga vart til slutt Pyle, Phil Miller, Richard Sinclair og klaverspelar Dave Stewart. Hatfield and the North kom ut i 1974, og eit andre album, The Rotters' Club, kom ut året etter. I tillegg til å spele trommer, skreiv Pyle mange av tekstane til bandet.
Etter Hatfield, slo Pyle seg saman med Miller og Stewart i National Health og spelte òg i andre prosjekt, som Soft Heap med Hugh Hopper, Elton Dean og Alan Gowen. Han spelte òg på Neil's Heavy Concept Album (1984), ein avleggjar av TV-serien The Young Ones der Stewart òg var involvert.
I 1984 møtte Pyle Sophia Domancich og dei to hadde eit forhold i mange år. Pyle starta sitt eige band, Pip Pyle's Equip'Out, i lag med Domancich. Equip'Out gav ut Equip'Out, Up! og Instants. Han gav ut eitt soloalbum, Seven Year Itch, i 1998. Pyle spelte òg i bandet til Miller, In Cahoots, frå 1982 til 2001.
Dei siste prosjekta hans var gruppa Bash! og ein samankomst med Hatfield and the North. Bash! gav ut konsertalbumet Belle Illusion (Cuneiform Records), men spelte fem konsertar i alt.
Han døydde i Paris 28. august 2006.
Little Red Rooster
«Little Red Rooster» er ein bluessong skriven av Willie Dixon og først gjeve ut av Howlin’ Wolf som singel i 1962. Han var òg på det andre albumet hans, Howlin’ Wolf. Rock and Roll Hall of Fame har plassert songen på lista over dei 500 songane som forma rock and roll.
Singelen vart spelt inn i juni 1961 i Chicago med Howlin’ Wolf (vokal, gitar), Johnny Jones (piano), Hubert Sumlin (gitar), Willie Dixon (bass) og Sam Lay (trommer).
Rolling Stones-versjonen
I USA vart «Little Red Rooster» boikotta eller bannlyst av radiostasjonar på grunn av den seksuelt ladde teksten, og bandet måtte i staden gje ut «Heart of Stone» som singel her. Songen vart først gjeve ut i USA på albumet The Rolling Stones, Now! frå 1965. The Rolling Stones spelte songen fleire gonger på amerikanske TV-show i midten av 1960-åra.
Andre versjonar
Songen har òg vorte spelt av mange andre artistar, mellom andre Tom Petty and the Heartbreakers, Luther Allison, James Blood Ulmer, Canned Heat, The Persuasions, Sam Cooke, The Yardbirds, The Grateful Dead, The Doors, The Roosters, Otis Rush og The Jesus and Mary Chain.
Charles Lindbergh
Charles Augustus Lindbergh var ein amerikansk flygar, kjend for å vera den første som åleine flaug non-stop over Atlanterhavet i 1927. Han skreiv òg to bøker.
Bakgrunn
Lindbergh var son av advokat og kongressrepresentant Charles August Lindbergh og soneson av bonden Ola Månsson i Gårdlösa i (Smedstorps sokn i Skåne i Sverige), riksdagsrepresentant for bondestanden i Sverige åra 1847–1857 som emigrerte til USA i 1860.
Lindbergh studerte mekanikk ved University of Wisconsin, og dreiv frå 1922 med flyging. Han tok flygarutdanninga si i 1924 i hæren og vart kaptein i reserven til flyvåpenet og vart postflygar i 1926.
Flyginga over Atlanterhavet
Charles Lindbergh var den første som flaug over Atlanterhavet åleine utan stopp, men han var ikkje den fyrste som flaug over Atlanterhavet. Britane Alcock og Brown flaug over Atlanterhavet i 1919. Den 20. mai 1927 tok flyet til Lindbergh, «Spirit of St. Louis», av frå Roosevelt flyplass i delstaten New York. Flyet var designa av Donald Hall og spesialtilpassa av Ryan Airlines i San Diego i California. Flyturen tok 33 og ein halv time. Den 21. mai landa han i Paris. Lindbergh vann Orteigprisen på 25 000 dollar. Han vart òg tildelt ein Medal of Honor. I 1967 vart han innlemma i National Aviation Hall of Fame.
Gratkorn
Gratkorn er ein kommune i Graz-Umgebung i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 34,6 km² og i kring 7 900 ibuarar. Byen Kirchenviertel i Gratkorn er med sine 5 800 ibuarar ein forstad til Graz og ligg 380 meter over havet.
Charles Lindbergh
Kidnapping
Den 1. mars 1932 vart sonen hans, Charles Augustus, som var berre 20 månader gammal bortført. Sonen var oppkalla etter farfaren, kongressmann Charles August Lindbergh. Mora Ann Marrow Lindbergh hadde lagt sonen i senga ca. klokka 20, men då ho seinare skulle sjå til han ca. klokka 22 var barnesenga tom. På utsida av huset stod det ein stige som var reist opp mot vindauget til barnerommet. Det vart funne eit dårleg skrive brev der det var sett fram eit krav om 50 000 dollar i lausepengar. Mot sin vilje laut Lindbergh be gangsterar, mellom andre Al Capone, om hjelp. Til slutt betalte dei lausepengane, men det førte ikkje til noko oppklaring og søket vart trappa opp. Sonen vart funnen død 12. mai, berre få kilometer frå heimen, etter eit ti veker langt landsomfattande søk. Obduksjonsrapporten viste at sonen døydde av fallskadar og at kidnapperen truleg hadde mista han frå toppen av stigen då han vart teken frå rommet sitt. Bruno Hauptmann vart dømt for bortføringen og avretta etter ei rettssak som varte i over eitt år. Det var stor tvil om skuldspørsmålet, men juryen fann han skuldig. Eit av dei avgjerande bevisa var at dei fann lausepengane i bustaden hans dårleg gøymt i nokre tomme oljekanner.
Haldning til Tyskland
På invitasjon frå den amerikanske millitærattasjeen vitja Lindbergh og kona Berlin i 1936 for å inspisera det tyske flyvåpenet. Han vitja mellom anna sommar-OL 1936 som gjest av Herman Göring. Göring var øvstkommanderande for Luftwaffe, men framfor alt fabrikkar og flyplassar. Göring gjorde dette til ei stor mediehending og propaganda for Nazi-Tyskland. Dette førte til at populariteten til Lindbergh i USA dalte sterkt.
Dei fylgjande to åra vitja han Tyskland to gonger til, og vart stadig meir imponert av den tyske opprustninga. Han vart overtydd om at inga europeisk makt ville kunna stå imot eit tysk angrep (og at det skulle verta opp til Russland). Difor tok han imot ein tysk medalje, Den tyske fortenesteorden, den tyske ørn, noko som førte til kritikk i USA. Men den amerikanske ambassadøren, Hugh R. Wilson har seinare peikt på at medaljen vart overlevert utan forvarsel, at Lindbergh stappa den rett i lomma og at det ville ha innebore ein diplomatisk katastrofe å ikkje ta imot medaljen, og gjort Lindberghs spionasje mot det tyske flyvåpen vesentleg vanskelegare. Det innebar likevel slutten for Lindberghs planar om ein karriere innan politikken.
Han byrja å propagandera for at USA skulle halda seg utanfor den kommande konflikten, noko som fekk blanda mottak i USA, der isolasjonistar hadde ein konflikt med dei som uroa seg for nyhende om forfølgingar av jødar. Dette førte til at helteglorien hans bleikna.
I 1938 byrja Lindbergh-paret å leggja planar for å busetja seg i Berlin. Straks etter at Lindbergh hadde teke imot medaljen fann Krystallnatta stad, forfølgingane auka markant og omkring 20-30 000 personar vart sende til konsentrasjonsleirar. Detta fekk ekteparet Lindbergh til å gjere om planane.
Attende i USA argumenterte Lindbergh for at USA skulle forhalda seg nøytralt, noko som førte til djup konflikt med president Franklin D. Roosevelt. I 1940 uttalte Roosevelt: «Om eg skulle døy i morgon, så vil eg at de skal vita dette: Eg er absolutt overtydd om at Lindbergh er nazist.».
Lindbergh vart rekruttert av America First, som motarbeidde ei amerikansk innblanding i andre verdskrig mot Tyskland. Han påtalte vekta av at Storbritannia og Frankrike ikkje skulle gå til krig mot Tyskland som han såg som ein bastion mot Sovjet og kommunismen. Denne innstillinga endra likevel Lindbergh etter Angrepet på Pearl Harbor. Han freista å verva seg igjen (han hadde sagt opp seg frå det amerikanske flyvåpenet to år tidlegare), men på grunn av antijødiske utsegner og koplinga si til Tyskland før krigen vart han likevel sett på som ikkje påliteleg av den amerikanske regjeringa. I stedan byrja han å arbeida med Henry Ford (som òg vart skulda for å vera antijødisk) med å produsera fly. Han vart send til Stillehavet og utførte kring 50 flyoppdrag. Han skaut ned minst eit fly og lærte dessutan pilotane teknikkar for å spara på drivstoffet. Til trass for sin innsats under krigen vart han enno kritisert, ikkje minst for at han hadde propagandert for at USA skulle verta verande uførebudd på krig.
Biga Çayı
Biga Çayı er ei lita elv i provinsen Çanakkale nordvest i Tyrkia. Elva spring ut ved foten av Ida og renn hovudsakleg nordaustover mot Marmarahavet. Ho ligg om lag 50 km aust for Dardanellane. Ho renn forbi byane Çan og Biga og munnar ut i Marmarahavet ved Karabiga. Ho vert òg kalla berre Can (Çan Çayı) and the Kocabas (Kocabaş Çayı)
Takayuki Chano
Takayuki Chano er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Biga Çayı
Breidda nær den moderne byen Biga var åstad for slaget ved Granikos, utkjempa i 334 fvt. mellom den makedonske armeen til Aleksander den store og styrkane til Det persiske riket under Darius III. Dette var den første første sigeren til Aleksander over persarane. I antikken vart elva skildra som ei kraftig, turbulent elv med bratte breidder og varierande djupne.
Det er òg ein dal på Mars som er kalla opp etter elva, Granicus Valles, som ligg ved 29,72° N, 131,0° E og som er 750 km lang.
Kjelder
''
Saint Andrew Parish på Jamaica
Saint Andrew er eit parish (tilsvarande fylke) på Jamaica som ligg sørdaust på øya. Det grenser til Saint Catherine i vest, Saint Mary i nord, Portland i nordaust og Saint Thomas i aust. I sør ligg Kingston og Det karibiske havet.
Fylket er 455 km² stort og har eit folketal på 540 715. Administrasjonssenteret er Half Way Tree.
Hevert
Hevert er ein slange eller eit røyr som kan flytte væske frå eit reservoar via eit høgareliggande punkt og ned i eit lågareliggande reservoar (sjå figur), utan noko behov for pumping. Føresetnaden er at den høgareliggande delen av røyret allereie er fylt med væske. Den normale måten å starte ein hevert på, er å suge i den nedste enden av heverten. Ein alternativ måte å starte på, dersom ein ikkje ynskjer å suge inn væska, er å fylle heile slangen med (ei anna) væske først.
Madinat Al Sultan Qaboos
Madinat Al Sultan Qaboos (arabisk: مدينة السلطان قابوس) er ein forstad til Muscat, hovudstaden i Oman. Namnet «Madinat Al Sultan Qaboos» er eit arabisk for «Byen til sultan Qaboos». Qaboos av Oman har vore sultan i Oman sidan 1970.
Hevert
Teori
På det høgaste punkta til slangen trekkjer tyngdekrafta væska ned på begge sider. I fleire år har ein trudd at lufttrykket var naudsynt for at ein hevert skal fungere, men forsøk har vist at lufttrykk ikkje er naudsynt for å få væska til å renne. Trykket frå væska og tyngdekrafta får væska til å renne, men lufttrykket kan påverke.
Madinat Al Sultan Qaboos
Forstader i nærleiken er Al-Khuwair, Shati Al-Qurm og Qurum. Han ligg mindre enn ein kilometer frå sjøen og har gode vegsamband til resten av byen.
Hevert
Teori
Energimessig blir potensiell energi (høgda til væska i det øvste reservoaret) omdanna til kinetisk energi (farten til væska i slangen), og ein treng ikkje noko ekstra energi (pumper) for å halde straumen i gang.
Madinat Al Sultan Qaboos
Madinat Qaboos har eit av dei eldste kjøpesentra i byen og vert for tida utvida.
Hevert
Teori
I tillegg til lufttrykk har ein òg molekylær tiltrekkingskraft i væska, dette sørger òg for å halde væska saman og unngå vakuumdanning i slangen.
Den maksimale høgda væska kan passere avgrensast av lufttrykket og massetettleiken til væska – dersom det høgaste punktet er for høgt, kan ein få ei vakuumdanning her. Ved normalt lufttrykk kan vatn løftast ca. 10 meter.
Praktiske avgrensingar
Det er òg andre ting som kan føre til at hevertprinsippet ikkje fungerer:
Saint Andrew Parish på Jamaica
Fylket er tettast folkesett i vest. Tettstaden danna av hovudstaden Kingston breier seg inn i fylket, som mellom anna omfattar bydelen Trenchtown. Andre busetnader er Half Way Tree, Cross Roads og Constant Spring. Dei viktigaste jordbruksprodukta er kaffi og grønsaker.
Hevert
Praktiske avgrensingar
Dersom slangen ikkje er stiv nok, vil lufttrykket presse saman slangen på toppen. Dette avgrensar høvet til å nytte heilt mjuke gummislangar, ha for høg temperatur på væska, eller ha for høgt toppunkt dersom slangen ikkje er tilstrekkeleg stiv.
Saint Andrew Parish på Jamaica
University of the West Indies ligg i Saint Andrew Parish, rundt 11 km nordaust for Kingston. University of Technology (tidlegare College of Arts, Science and Technology) ligg også i nærleiken.
Wildon
Wildon er ein kommune i distriktet Leibnitz i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 32,7 km² og 5 300 ibuarar. Landsbyen Wildon ligg 314 meter over havet og hyser om lag halvdelen av ibuarane i kommunen.
Fylkesveg 910 i Vest-Agder
Fylkesveg 910 i Vest-Agder går mellom Eide og Rasvåg i Flekkefjord kommune. Vegen er 4,8 km lang.
Hevert
Praktiske avgrensingar
Dersom slangen er for vid og endar opp i friluft (i motsetnad til å vere neddykket i eit reservoar), vil det kunne kome luftbobler opp på avløpssiden.
Heart of Stone av The Rolling Stones
«Heart Of Stone» er ein song av the Rolling Stones frå 1964. Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards og var ein av dei første songane dei skreiv som vart gjeven ut som singel.
Songen omhandlar ein person som omtalar livet sitt som ein skjørtejeger og korleis særleg ei jente aldri vil såre han:
There’ve been so many girls that I’ve known; I’ve made so many cry and still I wonder why; Here comes the little girl; I see her walking down the street; She’s all by herself, I try and knock her off her feet; But she’ll never break, never break, never break, never break, This heart of stone
Innspeling og utgjeving
Songen vart spelt inn 2. november 1964 i RCA Studios i Los Angeles med Jagger på vokal, Richards og Brian Jones på gitars, Bill Wyman på bass og Charlie Watts på drums. Jack Nitzsche spelte tamburin og piano.
«Heart of Stone» vart gjeven ut som singel i desember 1964 og vart den andre singelen til gruppa som nådde Topp 20 i USA, med 19. plass som høgste plassering. I februar 1965 vart songen gjeven ut på det amerikanske albumet The Rolling Stones, Now!, men ikkje i Storbritannia før Out of Our Heads i september 1965.
Ei lengre utgåve kom i 1975 på albumet Metamorphosis, som vart spelt inn inn 21.–23. juli 1964 med Jimmy Page på gitar og Clem Cattini på trommer, truleg som ein demo.
Av artistar som har spelt songen finn ein The Mekons og The Allman Brothers Band.
Hevert
Praktiske avgrensingar
Dersom det er lekkasjar på slangen der denne ligg høgare enn det øvre reservoaret, vil det kome luft inn.
Problemet med gassbobler kan motarbeidast ved å ha eit relativt tynt røyr og stor nok fare på væska, då vil gassboblene følgje med straumen i staden for å akkumulere seg på toppen.
Joël Gaspoz
Joël Gaspoz frå Morgins i Troistorrents er ein sveitsisk tidlegare skirennar. Mellom desember 1981 og januar 1987 vann han seks storslalåm- og eitt slalåmrenn i Verdscupen i alpine greiner. Han vann storslalåmcupen i 1986. Samanlagt vart han i sin beste sesong i verdscupen, 1987, nummer fire, bakom verdseinaren Pirmin Zurbriggen, Marc Girardelli og Markus Wasmeier.
Aktiv
Gaspoz debuterte i verdscupen i alpint i byrjinga av desember 1979 i Val-d'Isère. Han kom då på 13. plass i det som vart spesialgreina hans, storslalåm. Seks veker seinare, 21. januar 1980, kom han på tredjeplassen i same greina i eit renn i Adelboden, men var langt bak svensken Ingemar Stenmark som vann, og sin eigen landsmann Jacques Lüthy. Fire veker etterpå kom Gaspoz på sjuandeplassen i storslalåm under vinter-OL 1980 i Lake Placid. På tampen av gjennombrotssesongen kom han to gongar på pallplass. 1981-sesongen kom han to gongar på pallen i verdscupen, ein andreplass i Morzine tidleg i januar og ein tredjeplass i Laax i slutten av mars.
VM-sesongen 1982 innleia Gaspoz med å vinne sitt første verdscuprenn i Aprica i Italia. Under verdsmeisterskapen i Schladming kom han på fjerdeplass i storslalåm og femteplass i slalåm. I storslalåmtevlinga var han sju hundredels sekund bakom bronsevinnaren Boris Strel frå Jugoslavia. Ved sesongavslutninga tok han sin første pallplass i slalåm då han vart nummer tre i franske Montgenevre. 1983-sesongen var ein stor nedtur, han klarte ikkje å kome inn mellom dei ti beste i noko verdscuprenn. Han heldt eit noko høgre nivå i OL-sesongen 1984, utan å kunne klive opp på pallen i verdscupen. I OL-storslalåmen i Sarajevo kom han på tiandeplass. Heller ikkje i 1985 klarte han å kome på pallplass i verdscupen, som året før var femteplass hans beste resultat.
Sesongen 1986/87 gjorde Gaspoz mange gode tevlingar i verdscupen, mellom anna vann han renn i både storslalåm og slalåm. Han lukkast ikkje i VM i alpint i Crans-Montana i heimlandet, ein delt sjuandeplass i slalåm var det einaste han oppnådde. OL-sesongen 1988 innleia han med to tredjeplassar i storslalåm i verdscupen, under sjølve vinter-OL 1988 i Calgary kom han på tiandeplass i yndlingsgreina storslalåm.
Gaspoz la opp i 1989, etter ein svak sistesesong. Gjennom ti sesongar i verdscupen i alpint stod han att med 20 pallplasseringar (7-5-8).
Vlakhiótis
Vlakhiótis (gresk Βλαχιώτης) er ein distriktsby i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Vlakhiótis var hovudsete i den tidlegare kommunen Élos, som no er ei kommunaleining i kommunen Evrótas.
Villeple
Villeple eller villapal (Malus sylvestris) er ein art i epleslekta (Malus). Han er i slekt med dyrka epletre, men er ikkje opphav til dette. Kryssing mellom dyrka eple og villeple har likevel hatt innverknad på fleire epleslag frå Europa.
Precious Peaks
Precious Peaks er ei rekkje av tre mørke fjell på nordaustsida av Martelfjorden i Admiralty Bay på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1908-10. Fjellrekkja vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Alan Precious frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), vêrobservatør ved Hope Bay i 1954 og 1955, og leiar for Admiralty Bay-stasjonen i 1957.
Villeple
Arten veks i Vest-Europa, og villeple er den einaste arten av epleslekta som veks vilt i norsk natur. Treet finst spreitt langs kysten frå Østfold til Trøndelag. Det er rekna som ein sårbar art i Noreg.
Det blir òg brukt som podeunderlag/grunnstamme for dyrka hageeple.
Skildring
Frittståande tre har ei vid krone, som regel med eit virvar av greiner. Greintorner er vanlege. Villeplet veks oftast som eit lite tre, omkring 4-5 meter høgt, men kan bli over 10 meter. Årsskot, knoppar og blad er heilt glatte utan hår. Langskota er tynne. Blada er hyppig infisert med eplegallmidd, noko som viser seg som eit brunfilta belegg på undersida. Blomsterknoppane er som regel raude og kronblada får dermed eit raudskjær på utsida. Kronblada er ca. 16-20 mm lange på villeple, mot ca. 20-35 mm hjå hageeeple. Bløming skjer som oftast i siste halvdelen av mai. Det er vanleg med 6 blomar i kvasten. Villepla er gule-lysgrøne-grøne på treet, og sit inntil 3-4 saman i eit knippe, men blir ofte gule på bakken. Dei er mogne i september-oktober. Forma er rund og knudrete, ofte noko spissa til, med ein diameter på 20-40 mm og vekt kring 10 gram. Eplene har lange tynne stilkar som ofte er lengre enn sjølve frukta.
Smak
Smaken er sur og samansnerpande bitter. Den bitre smaken og fullstendig fråvær av hår er dei viktigaste karakterane som viser til villeple. Eple med varierande innslag av raudleg farge, med diameter større enn ca. 40 mm og vekt over 20 gram og korte, lubne stilkar saman med friskare, meir syrleg smak, indikerer innslag av hageeple. I det heile er hageeple eller dyrka eple større i alle høve, med tjukkare kvistar og knoppar, større eple og blomar. Det finst alle moglege overgangar mellom typane.
Veksestad
Villeplet er sterkt lysavhengig, det treng lys og luft for å trivast, og veks fyrst og fremst i ope kulturlandskap, i skogkantar, vegkantar, engkanter, åkerholmar, eigedomsgrenser, strandkratt og bakstrand ut mot sjøen og svaberget. I skog blir villepla fort skugga ut av andre meir hurtigveksande tre, og døyr. Difor er truleg den største trusselen for villeple i Norden gjengroing av kulturlandskapet. Ein annan trussel er oppblanding med hageeple.
I kulturen
I Osebergskipet fann ein ei bøtte villeple. Ein har brukt epla til å laga most, noko mellom anna Olaus Magnus nemnde i Historia de Gentibus Septentrionalibus. Villeplestammar er blitt brukt til å poda epletre på i store tal. Trea kan også brukast til bonsai på grunn av dei fine blomane.
Fylkesveg 910
Fylkesveg 910 finst i fleire fylke i Noreg:
Indre friksjon
Indre friksjon er dei kreftene som oppstår i det indre av ei væske eller ein gass, og som søkjer å hindre ulike lag i væska eller gassen å røre seg med å ulik fart. Indre friksjon kjem av krefter mellom molekyla i væska. Dei same kreftene er årsaka til viskositeten til væsker.
I krystallinske stoff, særskild i metall, blir indre friksjon brukt som eit mål for evna til materialen til å dempe vibrasjonar. Eigenskapen er viktig for visse bruksområde (stor indre friksjon ynskt i maskinfundament, lite indre friksjon t.d. i stemmegaflar). I tilfelle der ein kjenner prosessen som fører til indre friksjon i metall, t.d. i jarn som inneheld løyste innskotsgrunnstoff, kan måling av indre friksjon nyttast til utrekning av den oppløyste delen av desse grunnstoffa og av diffusjonskoeffisienten deira.
Kjelder
indre friksjon. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/indre_friksjon
Ras Osta
Ras Osta er ein gresk-ortodoks landsby i Koura distrikt i Libanon. Han ligg 900 meter over havet.
Lobosh Peak
Lobosh Peak er eit isdekt fjell med ei høgd opp mot 1000 moh. søraust i forberga av Detroit Plateau sør på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis, aust for den øvre delen av Boydellbreen. Fjellet har ei isfri, stupbratt vestside og ligg oppom Boydellbreen i vest og sør.
Fjellet er kalla opp etter busetnaden Lobosj vest i Bulgaria.
Lobosh Peak ligg 15,5 km sørvest for Povien Peak, 7,11 km sør for Petkov Nunatak, 3,12 km nordvest for toppen av Kopito Ridge, 5,18 km nord-nordaust for Mureno Peak og 8,34 km aust-nordaust for Seydol Crag.
Lepitsa Peak
Lepitsa Peak er eit isdekt fjell med ei høgd opp mot 1110 moh nordaust i forberga til Detroit Plateau på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis. Det ligg på vestsida av Zlidol Gate, som ragar over toppen av Russell West-breen i nord, og den øvre delen av Victorybreen mot søraust.
Fjellet er kalla opp etter busetnaden Lepitsa nord i Bulgaria.
Lepitsa Peak ligg 2,19 km aust-søraust for Mount Schuyler, 2,88 km sør-søraust for Sirius Knoll, 1,49 km vest-sørvest for Belgun Peak og 5,35 km nordvest for Bozveli Peak i Trakiya Heights og 3,42 km nord-nordaust for Skoparnik Bluff.
Steeleye Span
Steeleye Span er eit engelsk folkrockband, danna i 1969 og framleis aktive i dag. I lag med Fairport Convention er dei av dei mest kjende banda innan britisk folkrock som framleis held på i dag, og var av dei mest kommersielt suksessrike på grunn av hitsinglane «Gaudete» og «All Around My Hat». Dei fekk tre album inn på Topp 40 i Storbritannia og fekk gullplate for «All Around My Hat».
Namnet Steeleye Span kjem frå ein karakter i den tradisjonelle songen «Horkstow Grange» (som dei ikkje spelte inn før albumet med same namn i 1998). Songen fortel om ein kamp mellom John «Steeleye» Span og John Bowlin. Ein trur ikkje nokon av dei verkeleg skal ha eksistert. Martin Carthy gav Tim Hart ideen om bandnamnet. Då dei bandet diskuterte namn stod det mellom «Middlemarch Wait», «Iyubidin's Wait» og «Steeleye Span». Sjølv om det berre var fem bandmedlemmer dukka det opp seks stemmesetlar og «Steeleye Span» vann. Først i 1978 innrømde Hart at han hadde stemd to gonger. Terry Woods fortel at medlemmane vart samde om at om meir enn ein person forlet bandet, så skulle resten av bandet skifte namn, og han vart oppskaka då dette ikkje skjedde då han og Gay Woods forlet bandet.
Gjennom den lange historia deira har Steeleye Span hatt mange besetningar, men likevel hatt ein sterk kontinuitet. Solovokalist Maddy Prior var ein av hovudattraksjonane i musikken til bandet, og var ein av få sterke, men melodiske kvinner i rockemusikken i 1970-åra i lag med Sandy Denny, Annie Haslam frå Renaissance, Jacqui McShee, Linda Ronstadt og Linda Thompson.
Besetningar
Steeleye Span 1: Tim Hart, Maddy Prior, Terry Woods, Gay Woods, Ashley Hutchings
Steeleye Span 2: Tim Hart, Maddy Prior, Ashley Hutchings, Martin Carthy, Peter Knight
Steeleye Span 3: Tim Hart, Maddy Prior, Peter Knight, Bob Johnson, Rick Kemp
Steeleye Span 4: Tim Hart, Maddy Prior, Peter Knight, Bob Johnson, Rick Kemp, Nigel Pegrum
Steeleye Span 6: Tim Hart, Maddy Prior, Rick Kemp, Nigel Pegrum, Peter Knight, Bob Johnson
Steeleye Span 7: Maddy Prior, Rick Kemp, Nigel Pegrum, Peter Knight, Bob Johnson
Steeleye Span 7.2: Maddy Prior, Nigel Pegrum, Peter Knight, Bob Johnson, Chris Staines
Steeleye Span 8: Maddy Prior, Nigel Pegrum, Peter Knight, Bob Johnson, Tim Harries
Wagna
Wagna er ein kommune i distriktet Leibnitz i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 13,0 km² og 5 800 ibuarar. Landsbyen Wagna ligg 266 meter over havet og hyser om lag 2 300 ibuarar, medan landsbyen Leitring 2 kilometer lenger nord hyser om lag 3 200 ibuarar.
Manah i Oman
Manah (arabisk skrift منح) er ein by i Ad Dakhiliyah nordaust i Oman.
Ein trur provinsen Manah var den første kvilestaden til Malik bin Fahim al Azdi før arabarane gjekk inn i Oman då Maa'rabdammen i Jemen brast. Ein falaj i Manah har framleis namnet hans. I gamlebyen er det mange grotter som vart nytta som gøymestad for barn og kvinner under krigar.
Steeleye Span
Besetningar
Steeleye Span 9: Maddy Prior, Peter Knight, Bob Johnson, Tim Harries, Liam Genockey
Steeleye Span 10: Maddy Prior, Peter Knight, Bob Johnson, Tim Harries, Liam Genockey, Gay Woods, Ashley Hutchings, Martin Carthy, Rick Kemp, Nigel Pegrum, John Kirkpatrick, Michael Gregory, Tim Hart
Steeleye Span 11: Maddy Prior, Peter Knight, Bob Johnson, Tim Harries, Liam Genockey, Gay Woods
Steeleye Span 12: Peter Knight, Bob Johnson, Tim Harries, Gay Woods
Steeleye Span 12.1: Peter Knight, Tim Harries, Gay Woods, Rick Kemp
Biedermeier
Biedermeier, borgarleg empire eller seinempire, var ein stilart og ein stilperiode innan litteratur, musikk, kunst, arkitektur og interiør i Sentral-Europa frå 1815-1825 til 1840-1860. Stilperioden svarer til regency i England.
Steeleye Span
Besetningar
Steeleye Span 13: Peter Knight, Rick Kemp, Maddy Prior, Bob Johnson, Liam Genockey
Rea Peak
Rea Peak er ein fjelltopp, 590 moh, som ligg nesten 2 nautiske mil (3,7 km) nordaust for Rose Peak og 1,5 nautiske mil (2,8 km) nordvest for Mount Hopeful sentralt på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Henry Rea, kaptein på skonnerten til Enderby-brørne, «Rose», då dei ønskte å fortsetje undersøkingane til John Biscoe i Antarktis. Antarktisferda enda då skuta vart skrudd ned i isen i desember 1833 eller januar 1834.
Steeleye Span
Besetningar
Steeleye Span 13.1: Peter Knight, Rick Kemp, Maddy Prior, Liam Genockey, Ken Nicol
Hervéou Point
Hervéou Point er eit nes heilt vest på den klipperik halvøya mellom Port Charcot og Salpetriere Bay, på vestsida av Booth Island i Wilhelm Archipelago i Antarktis. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot, og vart namngjeve av han etter F. Hervéou, ein sjømann på «Français».
Guéguen Point
Guéguen Point er eit nes som utgjer sørenden av Île Hovgaard i Wilhelm Archipelago i Antarktis. Det vart kartlagd og namngjeve av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot, etter J. Guéguen, ein matros på skipet «Français» og seinare på «Pourquoi Pas?», 1908–10.
Steeleye Span
Besetningar
Steeleye Span 14.1: Peter Knight, Rick Kemp, Maddy Prior, Liam Genockey, Ken Nicol, Pete Zorn
Biedermeier
Stilen blomstra i Tyskland og Austerrike frå 1815 (Wienerkongressen) til 1848, men vann òg innpass i Skandinavia. Stilen var forma av ein viss realisme og samstundes av borgarleg idyll. I stilen låg òg ein tilbakehalden romantikk. Han var på mange måtar ein reaksjon mot opplysingstida og politiks radikalisering.
Mancho Buttress
Mancho Buttress er eit isdekt fjell med ei høgd opp mot 1250 moh i nordaustsida av Detroit Plateau på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis. Sørvestsida er stupbratt og delvis isfri og ligg oppom Aitkenheadbreen i sørvest og sør.
Fjellet er kalla opp etter Mantsj i Rilafjella, sørvest i Bulgaria.
Mancho Buttress ligg 4,61 km nordvest for Baley Nunatak, 10,53 km sør for Golesh Bluff og 8,24 km sørvest for Senokos Nunatak.
Biedermeier
I biedermeierlitteraturen dyrka ein det heimlege og kjende. Kos, idyll og harmoni forma livet i den kjende verda. Ein unngjekk konfliktar, og hadde i staden gjerne skildringer av heimelivet, søndagsturar, skogsturar og ball. Overalt søkte ein venleik og harmoni, som ein oppfatta som ein avglans av ei høgare, ideell verd. Alt dette blir kalla biedermeierkultur.
Uttrykket biedermeier oppstod fyrst etter at perioden var over. Det stammar frå den fiktive figuren Gottlieb Biedermaier sine satiriske dikt, skrivne av Ludwig Eichrodt og Adolph Kussmaul på siste halvdel av 1850-talet. Omgrepet blei fyrst utbreidd i bruk kring år 1900.
Montana i Sveits
Montana er ein kommune i distriktet Sierre i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1495 meter over havet.
Han er ein av seks kommunar som utgjer vintersportstaden Crans-Montana (i lag med Icogne, Lens, Randogne, Mollens og Chermignon). Kommunen ligg ovanom høgrebreidda av Rhône. Han består av landsbyane Montana og Corin, delar av Champzabé, grenda Diogne samt vintersportstaden Montana-Vermala (1500 moh, og delt mellom Montana og Randogne).
Implosjon
Kjernefysiske våpen
I eit atomvåpen med implosjonslading, vil ei kule av plutonium eller uran imploderast av eit omkringliggande kuleforma arrangement av sprengladningar. Dette aukar tettleken to til fire gonger, og resulterer i ein kjernefysisk eksplosjon. I enkelte typar atomvåpen vil denne igjen trigge ei forladning som komprimerer ei blanding av deuterium-tritium og skapar ein kjernefysisk fusjon.
Fluiddynamikk
Kavitasjon er ein implosjonsprosess der til dømes ein propell skaper område med kortvarig lågt trykk i ei væske. Når trykket fell under damptrykket ved konstant temperatur oppstår dampbobler som raskt kollapsar. Denne implosjonen skaper lokalt høge akustiske lydtrykk som kan føre til lokal overflatesplintring og rask erosjon av propellar og turbinar. Liknande problem oppstår når væske strøymer med høg snøggleik til dømes i trykksjakter, luker og overløp i vasskraftverk
Kunst
Innan kunsten nyttast omgrepet implosjon om grafiske effektar som minnar om fysisk implosjon. I kunsten går uttrykket over frå at innhaldet skildrar noko eksternt til å bli sjølvrefererande, å sette eigen form og eige uttrykk i fokus. I overført tyding nyttast omgrepet om menneske og sivilisasjonar som har mista trua på seg sjølv og blir innoverfokusert.
Fylkesveg 916 i Vest-Agder
Fylkesveg 916 i Vest-Agder går mellom Eide og Kirkehamn i Flekkefjord kommune. Vegen er 2,6 km lang.
I Just Want to Make Love to You
Med på innspelinga til Waters var Little Walter (munnspel), Jimmy Rogers (gitar), Otis Spann (piano), Willie Dixon (bass) og Fred Below (trommer). Waters spelte inn songen igjen for albumet Electric Mud (1968).
Songen har sidan vorte spelt inn fleire gonger av andre artistar.
Rolling Stones-versjonen
The Rolling Stones spelte inn songen, med ein noko anna tekst, for debutalbumet i 1964, The Rolling Stones (kalla England's Newest Hit Makers i USA) og gav han ut som B-sida til «Tell Me» i Amerika. Ein konsertversjon vart seinare gjeven ut på Rarities 1971-2003. Medverkande på versjonen var Mick Jagger på vokal og handklapp, Brian Jones på munnspel, tamburin og korvokal (nær slutten av songen), Keith Richards på elektrisk gitar, Bill Wyman på bassgitar og handklapp, og Charlie Watts på trommer.
Foghat-versjonen
Bluesrock-gruppa Foghat gav ut ein versjon av «I Just Want to Make Love to You» på debutalbumet i 1972 og gav ut songen som singel same året. Denne versjonen nådde 83. plassen på Billboard Hot 100 og var den første hitten deira. Eit konsertopptak kom ut på Foghat Live og denne versjonen vart òg gjeven ut som singel med «Fool for the City» som B-side. Singelen vart redigert frå over åtte minutt til like under fire. Denne versjonen nådde 33. plassen på Billboard Hot 100.
Foghatversjonen av songen vart nytta i filmane Dazed and Confused og Halloween II. Ein versjon med anna tekst vart nytta som introduksjon til radioshowet til Wolfman Jack i 1970-åra.
Andre versjonar
Songen vart framført av ei supergruppe som bestod av Bo Diddley, Muddy Waters og Little Walter på Super Blues i 1967.
Songen er òg spelt av Adele, Willie Dixon, Barbara Dane, Chuck Berry, Etta James, The Sensational Alex Harvey Band, Grateful Dead, Buddy Guy, Mungo Jerry, Isaac Hayes, The Kinks, Shadows of Knight, Robben Ford, Rod Stewart, Van Morrison, Lou Rawls, The Righteous Brothers, The Yardbirds, The Animals, Janis Siegel, Meat Puppets, Cold Blood, April Wine, Louise Hoffsten, Foghat, Lee Aaron, Saxon, Cold Sweat, Nanette Workman, Jimmy Smith, Smith, Johnny Kidd & The Pirates, James Blood Ulmer, Junior Wells, Memphis Slim, Bo Diddley, Johnny Otis, Paul Rodgers, The New Orleans Radiators, Eddy Clearwater, Thornetta Davis, Botafogo, Louise Hoffsten og Cash McCall.
Ein liveversjon av Tom Petty and the Heartbreakers finst på konsertsamlinga The Live Anthology. Bob Dylan-songen «My Wife's Home Town» frå albumet Together Through Life frå 2009, er musikalsk inspirert av songen, og i omslaget er songen tilskriven Willie Dixon. Teksten er derimot heilt annleis. Den spanske songaren Soraya Arnelas gav ut ein spanskspråkleg versjon av songen, kalla «Tu Piel» i 2005 på albumet Corazón de Fuego.
The Dead Weather gav ut eit konsertopptak av songen som B-sida til «Blue Blood Blues».
The Smashing Pumpkins spelte songen live på The Double Door den 28. februar 1995. Denne kom sidan ut i 2013 på luksusutgåva av The Aeroplane Flies High.
The Violent Femmes-songen «Gone Daddy Gone» frå debutalbumet frå 1983 inneheld ein interpolasjon av teksten frå songen («I can tell by the way that you baby talk...I could love you baby, it's a crying...»)
Antje Möldner-Schmidt
Antje Möldner-Schmidt er ein tysk friidrettsutøvar som har tevla internasjonalt i hinderløp og på 1500 meter. Ho vart europameister på 3000 meter hinder i 2014, to år tidlegare fekk ho bronsemedaljen i øvinga i det førre EM i friidrett.
Aktiv
Möldner-Schmidt hadde 1500 meter som spesialdistanse til 2008. Ettersom ho ikkje klarde å hamle opp med dei aller beste på distansen, tok ho i OL-sesongen også til å tevle i hinderløp. Ho deltok på 3000 m hinder under sommar-OL i Beijing, der ho sette tysk rekord med 9.29,8 i forsøket, utan at det heldt til finaleplass. Under verdsmeisterskapen 2009 på tysk heimebane i Berlin vart ho nummer ni med den tyske rekordtida 9.18,5.
I EM i friidrett 2012 i Helsingfors klarde ho ikkje å fylgje dei to beste, Gülcan Mıngır frå Tyrkia og Svitlana Shmidt frå Ukraina, på sluttrunda i hinderløpet. Men ho hadde ingen vanskar med å sikre seg ein bronsemedalje på 9.36,3. Ho deltok i hinderløpet også under Sommar-OL 2012 i London, og vart nummer sju.
Sin store triumf opplevde Möldner-Schmidt under friidretts-EM 2014 i Zürich. Her gjekk ho opp i leiinga på sisterunda i hinderløpet og hadde på oppløpet bra kontroll i kampen om gullmedaljen. Vinnartida vart 9.29,4.
McCalman Peak
McCalman Peak er eit fjell på 550 moh på ein rygg som ligg 3 nautiske mil (6 km) nord for Crystal Hill på Trinityhalvøya. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Donald McCalman, ein landmålar i Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) ved Hope Bay, 1958-59.
Distriktet Bernina
Distriktet Bernina (italiensk; distretto di Bernina) er eit distrikt i den sveitsiske kantonen Graubünden. Distriktet ligg langt i søraust i Sveits og er omkransa av Italia på tre kantar. Distriktet dekker eit areal på 237 km² og hadde 4 629 innbyggjarar i 2010. Italiensk er offisielt språk i distriktet.
Sosialiststatar
Dette er eit oversyn over statar som kaller eller har kalla seg sosialistiske.
Distriktet Bernina
Distrikta i Graubünden er reint administrative einingar. Distriktet Bernina består av to krinsar (italiensk circolo) som samstundes er kommunar (italiensk comune). Dei to krinsane/kommunane er Brusio i sør og Poschiavo i nord.
Krokeés
Krokeés (gresk Κροκεές) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Krokeés inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Evrótas.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Krokeés 2 364 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1 137 innbyggjarar.
Krogmann Point
Krogmann Point er eit nes vest på Île Hovgaard i Wilhelm Archipelago. Île Hovgaard vart oppdaga av den tyske ekspedisjonen under Dallmann i januar 1874 og kalla «Krogmann Insel.» Men namnet Hovgaard, som vart gjeve av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache i februar 1898, har teke over for det originale namnet. For å bevare det tidlegare namnet til Dallmann i området, vart dette neset gjeve namnet Krogmann Point.
Koulountou
Koulountou er ei elv i Senegal og Guinea. Ho er ei bielv til Gambiaelva.
Elva har utspring i Fouta Djallon-platået nord i Guinea. Det meste av løpet hennar går gjennom sørlege Senegal.
Busetnader langs elva er mellom anna Nadjaf Al Ashraf i Vélingara-departmentet i Senegal.
Mustafakemalpaşi Çayı
Mustafakemalpaşi Çayı eller Orhaneli Çayı er ei elv nordvest i Anatolia i provinsen Bursa i Tyrkia. Ho er kalla opp etter byen Mustafakemalpaşa som ligg nær deltaet til elva i Uluabatsjøen.
Mustafakemalpasha var i antikken kalla Rhyndakos. Rhyndakos var ein av sønene til Okeanos og Tethys. Sjølv om Rhyndakos tidlegare var ein viktig vassveg som rann ut i Marmarahavet og tente som grensa mellom Mysia og Bithynia, men i dag er Mustafakemalpasha berre ei sideelv til Simav, som så munnar ut i Marmarahavet.
Under den første mithridatiske krigen vart Mithridates VI av Pontus slått av Flavius Fimbria i Rhyndakos i 85 fvt. Under den tredje krigen, slo Lucullus han på ny i Rhyndakos i 73 eller 72 fvt. Under Manuel I, keisaren av Austromarriket, vart hovudarmeen deira i Anatolia plassert ved Lopadion (dagens Uluabat) ved Rhyndakos. Etter plyndringa av Konstantinopel under det fjerde krosstoget vann den latinske keisaren Henrik eit nytt slag der mot Det nikeiske riket den 15. oktober 1211.
Fylkesveg 919 i Vest-Agder
Fylkesveg 919 i Vest-Agder går mellom Myran og Andabeløy aust i Flekkefjord kommune. Vegen er 1,5 km lang utanom ferjestrekninga.
Niéri Ko
Niéri Ko er ei elv i det vestafrikanske landet Senegal.
Geografi
Niéri Ko er den høgre nordlege sideelva til Gambiaelva i aust og søraust av Senegal. Heile nedslagsfeltet hennar ligg i Tambacounda-regionen, og selv om det er det største av nojo dreneringsbasseng i elvesystemet, bidrar Niéri Ko berre med ei svært lita mengd vatn til den totale vassføringa i Gambiaelva, og har det nordlegaste nedslagsfeltet med minst nedbør og den høgaste fordampingshastigheiten. Årleg nedbør er mellom 600 mm i nord og 1000 mm i sør, og denner er konsentrert i månadene juli, august og september. I tørketida fører Niéri Ko og sideelvene hennar berre vatn nokre stader. Det nedre banen løpet går gjennom den omtrent 1250 km² store Forêt de Diambour, som Niokolo-Koba nasjonalpark grenser til i sør.
Løp
Etter 174 km renn elva gjennom Goumbayel, der ho blir kryssa over ei bru av den asfalterte vegen D512 som går frå Tambacounda.
Etter 196 km får Niéri Ko tilført endå ei siddeelv frå venstre, Balamboulou, følgd av Mayél Samou, den største av sideelvene, 209 kilometer frå kjelda.
Til slutt renn Niéri Ko inn i den midtre delen av Gambiaelva ved Campement de Wassadou, etter å ha runne 253 kilometer. Ved munningen er elveleiet 9 meter breitt, medan Gambia er rundt 80 meter brei her.
Trafikk
Både riksvegen N 1, som går frå Dakar i vest til Tambacounda og videre til den maliske grensa og Kayes, så vel som den parallelle Dakar-Niger-jernbanelinja, kryssar den tørre Niéri Ko-dalen nær Goudiry. På veg frå Tambacounda i nordvest til Kédougou i søraust kryssar vegen N7 elva tre kilometer før munningen med ei 60 meter lang bru.
Tatsuhiko Kubo
Tatsuhiko Kubo er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Inversjonstemperatur
Inversjonstemperatur er den høgaste temperaturen der ein gass blir avkjølt viss han får utvide seg fritt. Viss temperaturen til gassen er høgare enn inversjonstemperaturen, blir han i staden oppvarma ved utvidinga.
Kjelder
inversjonstemperatur. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/inversjonstemperatur
Musaifiyah
Musaifiyah er ein landsby som ligg i fjellet Al-Jabal Al-Akhdar i Oman. Han ligg nord for byen Nizwa.
Traveller's Tales
Traveller's Tales, oppretta i 1990, er eit engelsk programvarehus.
Bakgrunnsstoff
Traveller's Tales heimeside
Skeise-VM 1994 for menn
Verdsmeisterskapen på skeiser 1994 for menn vart avvikla på Ruddalens idrottsplats i Göteborg helga 12. og 13. mars. 34 utøvarar frå 18 land deltok i meisterskapen, av dei tre frå Noreg.
Johann Olav Koss frå Noreg vart verdsmeister for tredje gong, og er pr 2020 den siste norske verdsmeisteren i full firkamp. Koss var også bestemann på 1500 meter og 10 000 m. Nederlendaren Ids Postma, som vart andremann i meisterskapen, leia etter 500-meteren, medan norske Kjell Storelid fekk bestetid på 5 000 m.
Skeise-VM 1994
Dato: 12./13. mars 1994
<br style="clear:both;" />
Fylkesveg 921 i Vest-Agder
Fylkesveg 921 i Vest-Agder går mellom Kvelland og Itland i Flekkefjord kommune. Vegen er 4,1 km lang.