cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jordskjelvet i Shaanxi 1556
Jordskjelvet i Shaanxi 1556 (kinesisk: 华县大地震; pinyin: Huàxiàn Dàdìzhèn) eller Jiajing-jordskjelvet (kinesisk: 嘉靖大地震; pinyin: Jiājìng Dàdìzhèn) var ein naturkatastrofe av enorme dimensjonar i Kina. Jordskjelvet er det mest dødbringande som nokon gong er notert, med omkring 830 000 omkomne.
Jordskjelvet fann stad morgonen 23. januar 1556 i Shaanxi, medan Ming-dynastiet rådde i Kina. Meir enn 97 fylke i provinsane Shaanxi, Shanxi, Henan, Gansu, Hebei, Shandong, Hubei, Hunan, Jiangsu og Anhui vart råka. Eit 840 kilometer vidt område vart øydelagt, i somme fylke omkom opptil 60% av ibuarane. Størstedelen av folket i området budde den gongen i yaodongs, menneskeskapte holer i løssberg. Mange av desse holene og bustadane kollapsa med store tap av menneskeliv.
Kota Sameshima
Kota Sameshima er ein japansk fotballspelar.
Øvsttun kirkegård
Øvsttun kirkegård er ein kyrkjegard på Øvsttun i Fana i Bergen kommune.
Kyrkjegarden vart anlagt i 1921, men vart utvida i 1953, 1973 (etter prestebustaden på Dynevoll vart rive), 1980 og 1990-1991 og dekkjer i dag eit område på 31 000 kvadratmeter. Han er dermed den femte største kyrkjegarden i Bergen.
Kyrkjegarden har eit eige gravkapell. Dette vart bygd i 1929, teikna av Erling Ross. Kapellet er ei langkyrkje med smalare og lågare apsisutbygg mot aust og lågare sidefløyer mot sør og nord. Eit lite klokketårn er bygd i den austlege gavlen.
Alteret er smykka med eit bronsekrusifiks av Ambrosia Tønnesen. Kapellet har eit orgel på 10 stemmer levert av Vestlandske Orgelverkstad.
Unix-variant
Unix-variant er ei nemning brukt om operativsystem basert på spesifikasjonane til The Open Group. Eit system som er godkjend under desse spesifikasjonane kan smykke seg med tittelen Unix.
Linn Ullmann
Linn Ullmann er ein norsk forfattar og journalist. Ho er fødd og busett i Oslo, men har også budd delar av livet på Fårö i Sverige og i New York. Ullmann har gjeve ut seks romanar. Dei har vunne fleire prisar, og er omsett til ei rekkje språk.
Bakgrunn
Ullmann gjekk på ei rekkje ulike skular i USA og Noreg, mellom dei Majorstua skole i Oslo og Professional Children's School på Manhattan i USA.
Som barn spelte Ullmann i fleire filmar, mellom anna Hviskninger og rop og Høstsonaten regissert av Bergman. Gjennom ungdommen dansa ho ballett, og ønska å bli profesjonell dansar. Etter å gjort forsøk på å koma inn ved Juilliard School i New York og Operaens balletskole i Oslo, gav ho opp draumen. I ungdomstida var ho også fotomodell ei tid.
Høgare utdanning og journalistikk
Ullmann studerte engelsk litteratur ved New York University. Her byrja ho også på doktorgradsstudium, men avslutta dei og flytta tilbake til Noreg. Ho fekk jobb som sommarvikar i Dagbladet. Deretter var ho ei tid med i redaksjonen til tidsskriftet Vagant.
Frå 1996 til -97 var ho journalist og kommentator i Dagbladet og frå 2006 til -07 i Aftenposten. I 2007 fekk ho Gullpennen for den journalistiske verksemda si.
Forfattarskap
Før du sovner er ein generasjonsroman som i følgje Store Norske Leksikon er ein «frisk og fantasirik familieroman [...] fortalt med brå og overraskende kast.» Boka handlar om Karin Blom og familien hennar i USA. Ullmann gjer bruk av ein upåliteleg forteljarstemme, noko som har gått att i forfattarskapen. Ho nytter også skiftande perspektiv, noko som også kjem att i den andre boka hennar.
Osco
Osco er ein kommune i distriktet Leventina i kantonen Ticino i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1157 meter over havet.
Linn Ullmann
Forfattarskap
Nåde frå 2002 handlar om eit langvarig dødsleie og drøftar ideen om aktiv dødshjelp. For denne tredje romanen sin vann Ullmann Den norske lesarprisen og blei kåra til ein av dei ti beste romanane det året av danske Weekendavisen. I 2007 blei Nåde nominert til Independent Foreign Fiction Prize i Storbritannia. I mars 2007 hadde Riksteatret premiere på den dramatiserte versjonen av romanen, med Marit Moum Aune som regissør.
Osco
Kommunen ligg på venstresida av Leventinadalen. Han ligg på ein terrasse ovanom 'Monte Piottino-kløfta. Han består av landsbyen Osco som igjen består av Vigera, Brusgnano og Freggio.
Linn Ullmann
Forfattarskap
Den fjerde romanen til Ullmann, Et velsignet barn, kom ut hausten 2005. Han inneheld ei breiare forteljing om familieforhold i fortid og notid, og tek for seg tema som forstilling, løgner, svik og svikt, i tillegg til kva som skal til «for å forstå fortidshendelser og den betydning de har for det videre liv.» Boka blei nominert til Brageprisen. Et velsignet barn blei kåra til beste omsette roman i den britiske avisa The Independent i 2008, og året etter blei også denne romanen nominert til Independent Foreign Fiction Prize og til den irske International IMPAC Dublin Literary Award. I 2007 vann Ullman Amalie Skram-prisen for forfattarskapen sin.
I 2015 gav Ullmann ut De urolige, ein sjølvbiografisk roman som byggjer på nokre samtalar ho hadde med faren mot slutten av livet hans med meininga om å skriva ei bok saman. Romanen blei ein internajsonal suksess blant lesarar og kritikarar. Han blei skriven om til eit teaterstykke av Karen-Marie Bille og regissert av Pernilla August. Stykket hadde premier som De oroliga på Dramaten i Stockholm den 1. november 2018.
Sena Inami
Sena Inami er ein japansk fotballspelar.
Linn Ullmann
Anna virke
Gjennom ei årrekkje vitja Ullman nesten kvar sommar den svenske øya Fårö, der faren Ingmar Bergman budde. Her traff ho familie, såg film med faren, og skreiv. Etter at Bergman døydde i 2007 var Linn Ullmann med på å stifta kunstnarsenteret Bergmangårdarna på Fårö i 2009. Ho var også kunstnarisk leiar i oppstartsfasen.
Ved femtiårsdagen til Filmfestivalen i Cannes, då Ingmar Bergman blei tildelt ein spesialpris, las Linn Ullmann opp ei melding frå faren, som ikkje kunne vera der. I 2011 sat Ullmann i hovudjuryen ved Cannesfestivalen, saman med mellom anna Robert De Niro, Jude Law og Uma Thurman.
Sena Inami
Han spela for klubbane Sanfrecce Hiroshima, V-Varen Nagasaki og Júbilo Iwata.
Linn Ullmann
Privat
I 2001 gifta Ullmann seg med forfattaren Niels Fredrik Dahl, og dei fekk ei dotter saman. I tillegg er ho stemor til Dahl sine to eldre barn. Paret er busett i Oslo.
Alstadhaug
Alstadhaug er er eit sokn i Levanger kommune. Det er hovudsokn i Skogn prestegjeld som ligg i Sør-Innherad prosti i Nidaros bispedøme. Skogn prestegjeld femner Alstadhaug, Markabygd og Ekne sokn.
Alstadhaug kyrkje er ei steinkyrkje frå kring 1180.
Gloria in Excelsis Deo
Gloria in Excelsis Deo, på norsk Ære vere Gud i det høgste, er innleiingsorda til det andre faste leddet i den katolske messa, òg kalla «Den store doxologi» og «Hymnus angelicus», «Engelhymnen». Det siste namnet viser til Lukas 2,14, englesongen på Betlehemsmarka då Jesus vart fødd.
Sauland stavkyrkje
Sauland stavkyrkje stod, som dagens kyrkje, på grunn tilhøyrande prestegarden, som opphaveleg heitte Sauland. På grunnlag av den bevarte portalen trur ein at kyrkja var frå 1200-talet. Soknet («Swidulandæ sokn») er nemnt i 1395 og kyrkja («kirkio vmbodh a Swidhulande») i 1470. Jens Nilssøn fortel i sin visitasrapport frå 1595 at «Seudelandz kircke» er anneks til «Hierdall» (Hjartdal) og har gudsteneste annankvar sundag (kvar tredje om vintaren).
Ifølgje Lorentz Dietrichson målte skipet 21 alen x 18 alen (13 m x 11 m), noko som gjer kyrkja større enn hovudkyrkja i Hjartdal. Dietrichson viser til ein synfaringsrapport frå 1662 der det går fram at svillane ved altaret i koret er rotne. I 1668 var det framleis svalgangar rundt heile kyrkja, men då kyrkja vart riven, stod berre den på vestsida att. På slutten av 1700-talet fekk kyrkja eit lafta tilbygg på nordsida. I 1840-åra var kyrkja i minste laget og nokså medteken. Det var snakk om vøling og utviding, men det endte opp med vedtak om ny kyrkje. Stavkyrkja vart riven i 1860, året etter at den nye kyrkja var teken i bruk. Interiøret i stavkyrkja er avbilda på eit måleri av Adolph Tidemand, «Gudstjeneste i en norsk landskirke».
Gloria in Excelsis Deo
Soge
I Norsk salmebok er det opplyst at salmen er frå 100-talet, omarbeidd av Hilarius av Poitiers, som døydde 368.
Bruk
Gloria in excelsis Deo fell bort i fastetida, i adventa og på bots- og sørgedagar. Leddet er heller ikkje med i rekviemesser. Melodien som vert brukt varierer med kyrkjeåret.
Aurlandsfjorden
Aurlandsfjorden er ein om lag 29 kilometer lang fjordarm på sørsida av Sognefjorden. Han ligg i kommunane Lærdal, Aurland og Vik.
Erismånen Dysnomia
Dysnomia (offisielt (136199) Eris I Dysnomia, tidlegare kalla Gabrielle) er den einaste kjende månen til dvergplaneten Eris. Han vart oppdaga i 2005 av Mike Brown og laget for adaptiv optikk ved W. M. Keck-observatoriet og fekk mellombelsnamnet S/2005 (2003 UB313) 1 før han offiselt vart namnsett Dysnomia ('lovløyse') etter Dysnomia frå gresk mytologi, dottera til gudinna Eris.
Gloria in Excelsis Deo
I evangeliske gudstenester
I den evangelisk-lutherske gudstenesta vart dette messeleddet bruka dels med latinsk tekst, dels i omsetjing. Gloria-leddet vart òg gjendikta i metrisk form, i ein salmen skriven av Nicolaus Decius i 1523, omsett til dansk alt i 1529 som salmen «Alene Gud i Himmerik»., seinare «Gud, einast Gud i himmelhøgd» (nr 787 i Landstads kirkesalmebog/Nokre Salmar, nr 20 i Nynorsk salmebok og nr 264 i Norsk salmebok).
I Norsk salmebok er salmen teken inn som nr. 942.
Sauland stavkyrkje
Stavkyrkjeportal
Ein portal frå stavkyrkja er stilt ut i den permanente mellomalderutstillinga i Kulturhistorisk museum i Oslo. Portalen har drake- og rankeutskjeringar i Sogn-Valdres-tradisjonen, og det har vore spekulert i om det kan ha stått ein vestlandskunstnar bak. Dietrichson seier om utskjeringane: «...de viser os det høieste høidepunkt, hvortil træskjærerornamentikken er drevet i vort land og synes at tilhøre den samme blomstring, som viser sig i Stedje og Aardals kirkes portaler omkring 1200.»
Erismånen Dysnomia
Oppdaginga
I 2005 vart det utført observarsjonar frå Keck-teleskopet på Hawaii av dei tre lysaste Kuiperbelte-objekta (Pluto, 2005 FY9 2003 EL61 og Eris) med det nye laserguide-stjerne-systemet og det adaptiske optikk-systemet. Observasjonar utførte 10. september avslørte ein måne i bane rundt Eris.
Sauland stavkyrkje
Andre gjenstandar frå stavkyrkja
Eit altarbilete frå 1810 er å finne i det søraustre hjørnet i dagens kyrkje. Dei to kyrkjeklokkene frå stavkyrkja heng i tårnet. Preikestolen står i kyrkjelydshuset. Elles har ein m.a. teke vare på eit døypefontlokk, eit vigslevasskar, ein dørring og fragment av eit par hjulkrossar.
Aurlandsfjorden
Fjorden har innløp mellom Staven nær Fresvik i vest og Solsnes nær garden Buene i aust. Like innanfor innløpet ligg garden Simlenes på vestsida. Han har vegsamband via åtte hårnålssvingar som går om lag 450 høgdemeter opp til toppen av Fresvikåsen. Vidare innover i fjorden er fjordsidene bratte og stort sett urørte med høgder opp til 1100 meter på kvar side. 11 km deler fjorden seg i to om lag like lange delar. Aurlandsfjorden held fram søraustover til Aurlandsvangen og Flåm, medan den smale Nærøyfjorden går sørvestover og inn til Gudvangen.
Erismånen Dysnomia
Eigenskapar
Satellitten er omrent 60 gongar svakare enn Eris i lysstyrke, og diameteren er estimert til å vera mindre enn 150 km. Kombinerte observasjonar av Keck Og Hubble vart brukte til å finna ein øvre masse til månen og baneparametrar. Omløpstida er estimert til 15,774±0,002 døger. Observasjonane indikerer at banen til Dysnomia har ein avstand på 37,370±150 km ifrå Eris. Med desse tala vil massen til heile Eris-systemet vera ca. 1,27 gongar massen til Pluto.
Lot-et-Garonne
Lot-et-Garonne er eit departement sørvest i Frankrike. Departementet ligg i regionen Aquitaine og er kalla opp etter elvene Lot og Garonne.
Hvitøya
Hvitøya er ei 21 km lang og 8 km brei isdekt øy i Enderby Land i Antarktis. Styles Strait ligg mellom øya og Sakellari Peninsula. Ho vart oppdaga og namngjeven av Hjalmar Riiser-Larsen i januar 1930, og i mange år var det tvilsamt om øya eksisterte før ho vart stadfesta av av den sovjetiske ekspedisjonen i «Lena» i mars 1957, og av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) leia av D.F. Styles i Thala Dan i februar 1960,
Lot-et-Garonne
Historie
Lot-et-Garonne er ein av dei 83 opphavlege departementa som vart oppretta 4. mars 1790 under den franske revolusjonen. Han vart danna frå delar av dei tidlegare provinsane Guyenne og Gascogne. Nokre av dei opphavlege søraustlege kantonane vart skild ut i 1808 og vart ein del av departementet Tarn-et-Garonne.
Geografi
Lot-et-Garonne er ein del av regionen Aquitaine og grensar til departementa Lot, Tarn-et-Garonne, Gers, Landes, Gironde og Dordogne.
Økonomi
Næringsmiddelindustri, kjemikaliar og lækjemiddel er alle store industriar i departementet.
Demografi
Innbyggjarane i departementet vert kalla lot-et-garonnais.
Erismånen Dysnomia
Danninga
Astronomane kjenner no til at tre av dei fire lysaste Kuperbelte-objekta har satellittar, medan berre 10 % av dei mørkare objekta har. Dette kan tyda at kollisjonar mellom store KBOar var vanlege i det tidlegare solsystemet. Kollisjonar mellom objekt 1000 km i diameter eller større resultererer i at store mengder materiale vert kasta av objekta, og denne massen vil etter kvart samla seg og danna ein ny måne; mykje likt korleis månen til jorda vart danna.
Gursken
Gursken er ein fjordarm av Sandsfjorden på sørvestsida av Gurskøya i Sande kommune på Sunnmøre. Fjorden er smal, frå 300 m til 1100 m og strekkjer seg 6,5 km søraustover. På det djupaste er han 51 meter.
Fjorden ligg på nordsida av Nupeneset og Nupen. Stort sett heile nordsida, og sørsida i den indre halvdelen, av fjorden er busett med mindre bruk og grender.
Festning
Festningsverk vert ofte delt inn i to grupper, nemleg permanente festningsverk og feltfestningar. Permanente festningsverk blir vanlegvis bygd i fredstid når staten har større ressursar og er som regel kraftige bygningsverk i stein eller betong. Feltfestningar er mellombelse stillingar som vert bygd av styrkar under krig og med forgjengeleg material, som tømmer. Det er og ein mellomkategori som kan kallast semipermanente festningsverk og vert bygd i krig for å verne eit område betre, og har tid og ressursar til det.
Festningar var særleg viktige i mellomalderen. Dei vart utdaterte då kanonane kom i bruk på 1300-talet. Festningsverk i stål og betong fekk ein renessanse på 1800-talet, men utviklinga i moderne krigføring sidan den første verdskrigen har i hovudsak gjort festningar overflødige. Djupe underjordiske bunkerar kan framleis gje noko vern i moderne krig. Mange historiske festningsverk har i moderne tid blitt turistattraksjonar og viktige kulturminne.
Teknisk oppbygging
Festningar er ofte plassert på dominerande punkt i terrenget. Terrenget og dei naturlege hinder er forbetra med steinmurar, pallisadar eller jordvollar som dannar den ytre grensa for hovudfestninga. Desse skal gjere det vanskelegare for fienden å angripe. Terrenget utanfor den ytste muren eller vollgrava vert kalla glasi. Glasien vart som regel planert slik at forsvararane uhindra kunne skyte på fienden.
Grunnplanen til de fleste festningar opp til og inkludert mellomalderen var oftast enkle. Dei bestod av ein enkel geometrisk form. To hovudsystem fanst, bastionsystemet og tenaljesystemet.
Bastionsystemet
I bastionsystemet er festninga ein kvadrat, femkant eller åttekant. Uregelmessige femkantar stikk ut frå hovudomrisset. Desse heiter bastionar, og er plassert der det er tenleg, ofte i brytningspunkta. Mellom bastionane går forbindelsesmurar kalla kurtiner. Frå bastionane kunne kanoner bestryke (skyte) langsetter kurtinene.
Kurtinmurane kunne enten vere rette eller cremaillert, altså gå i sikk-sakk. Nokon gonger sprang lågare forsvarsverk, kalla kaponiar, ut frå muren mot vollgrava (eskarpen).
Tenaljesystemet
I tenaljesystemet er omrisset stjerneforma. Spissane som vender utover vert kalla tenaljer.
Snitt gjennom festningsverket
Det nederlandske systemet har ingen murar, men to graver, der den eine er ei vassgrav. I midten av denne finst ei fordjuping kalla kynetten.
Det italienske systemet
Vest-Europa
I Vest-Europa starta utviklinga av festningsverk med republikken Roma. Romarane laga sin enkle castra, eit rektangel i mur med rette hjørnetårn og halvrunde tårn, kalla rondellar, i kurtinane. Etter Romarrikets fall går utviklinga vidare i Austromarriket. Her kom vindebrua, fallgitter, og utkragande tårn med krenelering og skyteskår. Utviklinga gjekk fram inntil Bysants i 1453 blei erobra av tyrkarane.
Da maurarane begynte erobringa av Spania i 711, overtok dei dei gamle romerske castrum. Deira leiarar flytta inn i desse. Perioden mellom 700 og 1200 vart høgdepunktet i festningsbygginga. I perioden fram til 1492 blei det i Spania reist 3 000 festningar og 10 000 erobra stader. Også i Frankrike er det stor byggeaktivitet.
Eit typisk trekk er eit stort og kraftig forsvarstårn, kalla donjon, som blei plassert i sentralt i festninga. Wilhelm Erobraren tok med seg skikken til England. Han begynte i 1078 med White Tower i London og Windsor Castle. Denne konstruksjonen er eigentleg ei vidareføring av motte-and-bailey hos normannarane, eit enkelt festningsverk som var lett å setje opp. Det bestod av eit område med ei grøft rundt og ei oppkasta høgd inni. På toppen av høgda låg gjerne eit trekastell. Seinare vart det vanleg å byggje i mur.
Frå 1277, då Edvard I erobra Wales, gjekk byggjeteknikken framover. det vart bygd for forsvar i djupna, med den eine muren på utsida av den andre. Det vart òg bygd sjølvstendige portbygningar som kan fungere også etter at hovudfestninga er fallen. Eit eksempel er Harlech Castle med sine to rondellar på kvar side av ein lang passasje som inngang.
Frå krosstoga mellom 1096 og 1291 fekk ein i Vesten også nye impulsar til kunsten å byggje festningar. Dei første festningane åt krossfararane var enkle rektangel, men seinare vart dei meir utvikla. Eit trekk var også å flytte donjonen, som opphavleg var inst, ut i den ytste muren. Den kunne da også fungere meir offensivt. Krak des Chevaliers i Syria er eit eksempel på seinare store anlegg med konsentriske murer.
Då krutvåpen kom i allmenn bruk rundt 1350 blei karakteren i festningane endra for alvor. Krutvåpna var til å begynne med ikkje så imponerande, men raske forbetringar, slik som at steinkuler blei bytta ut med jernkuler, påverka festningskonstruksjonen. Høge tårn var lite motstandsdyktige mot krutartilleri, og blei erstatta av lågare utbygg, kalla bastionar. Desse gav også betre plass enn tårna for kanonar. Festningane måtte derimot ikkje vere for låge, for da mista ein oversikt over terrenget rundt. For å skjule festninga og gjere ho meir motstandsdyktig så bygde ein opp terrenget rundt, glasien, mot murane.
I Italia voks også den nye generasjonen festningar fram. Frå Italia tok konstruktørane med seg bastionfestninga til England, Frankrike og Nederland, då dei reiste dit for å arbeide. Allereie rundt 1500 vart Castel Sant Angelo i Roma bygd ut med bastionar. Yarmouth Castle stod ferdig i 1546 og Antwerpens Citadel stod klart i 1568. Desse dannar mønster, og rundt 1600 kom trendane også til Noreg, med utanlandske ingeniørar og arkitektar.
I Nederland blei også den nye teknikken forbetra. Motivasjonen var den nederlandske frigjeringskampen som gjekk føre seg mot dei spanske habsburgarane. Rike nederlandske borgarar hadde råd til å setje opp festningar med jordvoller. Desse låg langs angrepsaksane ved kanalar og elver i landet.
Det blei også skriven bøker om det nye fagfeltet. I 1587 gav Daniel Speckle frå Strassbourg ut verket Architectura von Vestungen kor han skildra åtte system for å byggje festningar. Ingeniøren Fransesco di Marchi frå Italia gav i 1599 ut eit verk kalla Architecttura Militare. I dette kan ein sjå avviklinga av runde tårn.
Mot slutten av 1500-talet kom det som vart kalla den nederlandske skolen. Maurits av Nassau, prins av Oranien hadde stor påverknad på utviklinga. Kjenneteiknet er breie og låge festningar, noko som var grunna av at Nederland er flatt land kor ein ikkje trong høge festningsmurar for å ha godt utsyn.
Den mest kjente festningsbyggjaren var Sebastian Vauban (1633–1707) frå Frankrike. Han hadde ansvaret for å byggje 33 festningar, og å setje i stand 300. Arbeidet hans var vellukka. Eit kjenneteikn for festningane hans var ein dobbelt ring av kanalar eller vollgraver rundt festningane han skipa. Slik blei ikkje festninga nødvendigvis tatt sjølv om den ytre ringen av bastionar fall.
Andre kjente festningsbyggjarar var svensken Erik Dahlbergh (1625–1703), nederlendarane Menno can Ceohoorn (1641–1704) og René de Montalembert (1714–1780). Sistnemnte er kjent for publikasjonen La fortification perpendiculaire frå 1766, kor han innførte tårn med kasematter og plasserte kanonane i fleire høgder og tettare saman. Ideane til Montalembert var i bruk i Europa til langt ut på 1800-talet.
På 1800-talet kom også det prøyssiske systemet. Kjenneteiknet her var ein gel på bastionar. Dei blei erstatta av kapionarar, små separate tårn som hadde skyteskår som kunne gje eld mot vollgrava og veggane. Byane som tok systemet i bruk oppretta ei sagtakka linje med vollar. Köln og Mainz nytta dette systemet. Paris hadde også eit slikt festningsverk, men i krigen i 1870–71 kom ho ikkje til nytte.
Ei rekkje forbetringar gjorde store omveltingar i festningskunsten. Rundt 1850 kom baklademekanismen for kanonar, og rundt 1870 så kom sprenggranatane. Samtidig byrja ein å utvikle teknikkar for indirekte eld, altså kor skytaren ikkje trong å sjå målet frå standplassen. Alt dette bidrog til det franske nederlaget ved Paris.
Maskingevær og annan teknologi førte ein periode til at forsvaret blei uforholdsmessig kraftigare enn angrepet, noko som leidde til skyttargravskrigen under den første verdskrigen. Stridsvognene kom på banen, men fekk ikkje vist sitt fulle potensiale under krigen. Dette leidde til ei større interesse for linjeforsvaret, noko som blant anna førte til konstruksjon av den svært kostbare franske Maginotlinja. Ho blei raskt omgått og erobra i 1940. Same skjebne leid den antatt kraftige belgiske festninga Eben Emael. Ho blei tatt av fåmente glidefly som sette ned 87 soldatar på taket av festninga.
Etter dette hadde festningar to roller. Den eine var politisk, for å markere statens interesser eller overmakt i eit område. Den andre rolla var som kystfestningar, som var relativt vanlege fram til presisjonsvåpen gjorde slike festningar umoderne på 1980-talet.
Mbrostar Ura
Mbrostar Ura er ein tidlegare landkommune i regionen Fier i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Fier.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Mbrostar Ura 7 460 innbyggjarar.
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Mbrostar Ura ein del av distriktet Fier. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Bodio
Bodio er ein kommune i distriktet Leventina i kantonen Ticino i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 321 meter over havet.
Kommunen ligg på venstresida av nedre Leventinadalen.
Wombat Island
Wombat Island er ei lita øy like utanfor austenden av McKinnon Island, utanfor kysten av Enderby Land. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956. Ho vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter vombaten, eit dyr som lever i Australia.
Tokio Hatamoto
Tokio Hatamoto er ein japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Avispa Fukuoka, Zweigen Kanazawa og Grulla Morioka.
Grytafjorden
Grytafjorden er ein fjord i Ålesund, Haram og Skodje kommune på Sunnmøre. Han ligg sør for Grytastranda i Haram og nord for Ellingsøya i Ålesund. Fjorden strekkjer seg 22 km austover til Tennfjord i botn av fjorden.
Fjorden har innløp ved mellom Kalvøya i nord og Hov på Ellingsøya, like nord for sjølve byen Ålesund, i sør. Mellom austenden av Ellingsøya og fastlandet går Taftasundet sørover til Ellingsøyfjorden som går parallelt til Grytafjorden på sørsida av Ellingsøya.
Fjorden er frå ein til to km brei og den største djupna er 169 m.
Riksveg 659 går frå Tennfjord og eit stykke utover langs nordsida av fjorden før han svingar nordover. Fv146 held fram utover fjorden.
Leirtrast
Leirtrast (Turdus grayi) er ein fugl i trastefamilien.
Utbreiinga er frå Nord-Colombia, gjennom Mellom-Amerika inkludert austlege Mexico og litt inn i den absolutt sørlegaste delen av staten Texas i USA. Dette er nasjonalfuglen i Costa Rica, der han er godt kjend som yigüirro.
Skildring
Generell er dette ein nokså einsfarga brun trast som liknar andre i slekta som til dømes hofuglar av svarttrast i Eurasia, men med bleikare nebb. Han har omtrent same kroppslengd eller litt mindre: 23-27 centimeter, og veg 74-76 gram i gjennomsnitt. Nebbet er svakt farga gulgrønt med mørk base mot nebbrota. Beina er rosa eller hudfarga, og iris er raudbrun. Fjørdrakta er litt lysare under enn over, lysast på flankane. Strupen er svakt stripa. Ungfuglar har svak marmorering på undergumpen.
Songen er sett saman av mange ulike, utydelege, men musikalske uttrykk som ofte blir tatt opp att uregelmessig.
1481 Tübingia
1481 Tübingia er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 7. februar 1938 av Karl Wilhelm Reinmuth ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl i Heidelberg.
Leirtrast
Skildring
I store delar av utbreiingsområdet sitt er han kjend i gardsrom og hagar, i likskap med andre trastar som vandretrast, svarttrast og måltrast. I 1977 valde Costa Rica yigüirro som eit nasjonalt symbol, trass i at mange andre artar i landet er mykje meir fargerike fuglar. Han blei vald på grunn av den sterke og melodiøse songen som alltid tar til i byrjinga av regntida. I tillegg, i motsetnad til mange av songfuglar i Costa Rica, har han vore kjend blant folkesetnaden sidan den tidlege historia i landet, takka vera tendensen til å leve i nærleiken av hus og busetjingar.
Levesett
Den vanlegaste føda til leirtrasten er frukt eller virvellause dyr på eller nær bakken, einskildvis eller i par, men flokkar kan beite høgt i frukttre. Dei kan følgje vandremaur for å beita på små byttedyr som blir forstyrra av maurkolonnar.
Han byggjer ei kraftige, koppforma reir av gras, mose, fjører, blad og gjørme på eit fast fundament over bakken, som til dømes kan vere menneskelege konstruksjonar som glaskarmar. Mellom mars og juli legg hoa to til fire lyseblå egg med raudbrune og grå markeringar, og paret kan få to kull. Dei er aggressive når dei vernar reiret, og dei har vore kjende for å mobbe rovfuglar så store som kongeørn, men elles er dei ikkje særleg territoriale. Aggressiv åtferd mot eggparasittar kan forklare kvifor dei ikkje har utvikla fullkomen evne til å kjenne att framande parasittiske egg. Leirtrasten er ein av berre svært få fugleartar som delvis kastar ut egg, berre ca. 25 % av individa oppdagar og kastar ut parasittiske egg lagt av bronsetrupialar.
Storleiken på populasjonen er ikkje kjend og er trudd å vere aukande. Arten er klassifisert som livskraftig.
Filmen Casino Royale (2006)
Casino Royale er den 21. offisielle James Bond-filmen. Han hadde verdspremiere 17. november 2006. I Noreg hadde han premiere 24. november. Daniel Craig spelar hovudrolla som James Bond for fyrste gong. EON Productions står bak produksjonen av filmen. Filmen er bygt på den fyrste boka om Bond, Casino Royale, frå 1953.
Hamrevegen
Hamrevegen er ein veg på Hamre i Fana bydel i Bergen kommune. Han går vestover frå Osvegen og så sørover på vestsida av Kalandsvatnet, på aust- og sørsida av Klokkaravatnet, til Fanafjellsvegen. Vegen er ein del av Fv167 og er om lag 1,8 km lang.
Taku Ushinohama
Taku Ushinohama er ein japansk fotballspelar.
Hamrevegen
Namnet vart vedteke i 1961. Vegen går over gardane Øvre Sandven, Hatlestad, Indre og Ytre Hamre, samt Fana prestegård. Hatlestad Eldresenter ligg i Hamrevegen.
Taku Ushinohama
Han spela for klubbane Avispa Fukuoka og Grulla Morioka.
Rafael Ramazotti de Quadros
Rafael Ramazotti de Quadros er ein brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Avispa Fukuoka og Gainare Tottori.
Argentan
Argentan er ein by og kommune nordvest i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Orne i regionen Normandie og har om lag 17 000 innbyggjarar. Argentan ligg om lag 180 km nordaust for Rennes.
Historie
Argentan er ein gamal romersk by bygd ved elva Orne. Byen hald fram med å vekse under mellomalderen. Etter vikinginvasjonane i Nord-Frankrike vart Neustrie til Normandie. Vikinghøvdingen Gangerolf gav byen til ein av leiarane sine. Gjennom mellomalderen var Argentan både ein rik by og ein by som brann til grunne. Engelskmenna okkuperte byen fleire gonger, og Plantagenet rekna faktisk byen som ein av dei viktigaste i Normandie.
Under Louis XIV si tid sette Colbert nabobyen Alençon opp mot Argentan i ein økonomisk konkurranse om blonder. Argentan vart ein viktig by for tradisjonell industri, og fekk etter kvart religiøs makt ved hjelp av eit benediktinarkloster. Det vart bygd to imponerande kyrkjer, Saint-Martin og Saint-Germain.
Med den franske revolusjonen byrja Argentan å verte rolegare. Verdskrigane gjekk hardt utover byen og mange unge menn døydde under Slaget ved Verdun i 1916. Under den andre verdskrigen vart byen nesten totalt øydelagd under slaget ved Argentan i 1944. Under Operasjon Overlord i juni 1944 vart byen delvis øydelagd av allierte bombefly. Mesteparten av byen vart derimot øydelagd mot slutten av august same året. Amerikanske soldatar, under leiing av general George S. Patton frigjorde Argentan etter åtte dagar med kraftige kampar mot nazistane.
Den jødiske diasporaen
Den jødiske diasporaen er fortrenginga av det jødiske folket under Babylonia og Det romerske keisarriket. Dei spreidde seg seinare rundt i verda grunna forfølging eller konvertering. Det er vanleg å rekne at diasporaen har byrja med hærtakinga av dei gamle jødiske kongerika og utdriving av jødefolket i det åttande til det sjette hundreåret før vår tidsrekning. Ei rekkje jødiske samfunn vart etablerte i Midtausten som ei følgje av tolerant politikk, og vart verande viktige senter for Toraliv og jødedom i hundreåra frametter. Nederlaget i Det store jødiske opprøret i år 70 og opprøret til Bar Kokhba i 135 mot Den romerske keisarriket gjorde sitt til at fleire spreidde seg over større geografiske område, då mange jødar vart spreidde etter å ha mista landet sitt, Judea, eller vart selde som slavar over heile keisarriket. Uttrykket diasporaen vert no brukt om jødefolket som ikkje er busette i Israel.
Kjelder
犹太人历史
Adolf Bjerkreim
Johan Adolf Bjerkreim var ein norsk lekmannsforkynnar og forfattar. Bjerkreim var fødd i Tengesdal i Bjerkreim kommune i Rogaland, og tok etternamnet Bjerkreim då han flytta frå bygda i ungdomstida.
Forkynnar
I 1905 vart Bjerkreim kristen, og frå 1907 byrja han smått å reisa som forkynnar tilknytt Kinamissionsforbundet. Han gjekk dinest eit år på ungdomsskule (Folkehøgskole) ved Framnes i Hardanger før han frå 1908 og fram til 1916 reiste fast som forkynnar for Kinamisjonen. I denne tida hadde han også eit årslangt opphald i Amerika 1913-1914, der han fekk ei rad nye impulsar. Frå 1916 av gjekk han over til å reisa som fripredikant, der han fekk betaling frå den enkelte forsamlinga han vitja.
Kontroversiell
Bjerkreim var ikkje redd for å stilla spørsmål ved etablerte sanningar og skreiv bok både om spørsmålet Sabbat eller Søndag og Lærer Bibelen Gjenfødelse i Dåpen?.
I ettertida har Bjerkreim av enkelte grupperingar ufortent blitt sverta som tilhøyrande «dispensasjonalistane» og «Plymouth-brørne». Rett nok hadde Bjekreim samanfallande syn med desse, men han stod aldri som medlem i nokre av rørslene.
Pi
Den matematiske konstanten pi (π) er eit irrasjonalt tal definert som omkrinsen til ein sirkel dividert med diameteren til sirkelen. Tilnærma verdi er 3,14159. Når diameteren til ein sirkel er 1, er omkrinsen lik pi. Pi er også kjent som Arkimedes' konstant og Ludolphs tal.
Talet er transcendent, og derfor irrasjonalt. Pi har ein tendens til å dukka opp i mange fleire uttrykk, truleg som ein konsekvens av at sirkelen er tett assosiert med metrikken til dei komplekse tala; den algebraiske lukkinga av dei reelle tala.
Definisjon
I euklidisk geometri vert det nytta to definisjonar av pi. Den eine er sirkelens omkrins dividert med sirkelens diameter. Når diameteren er lik 1, er omkrinsen lik pi. Den andre definisjonen er arealet av ein sirkel dividert med sirkelens radius opphøgd i andre.
Numerisk verdi
Den numeriske verdien av pis første 50 desimalar er:
''Sjå Linkane nedanfor for fleire desimalar.
Sjølv om ein har kalkulert fleire milliardar desimalar av π, krev praktisk vitskap og ingeniørkunst sjeldan meir enn 10 desimalar. Viss ein reknar ut jordomkrinsen med 10 desimalar, vil svaret avvika med under 0,2 mm. Den nøyaktige verdien av π har uendeleg mange desimalar. Desimalane vil heller ikkje gjenta seg sjølv i sekvensar. Difor er π eit irrasjonalt tal, eller rettare sagt transcendent.
Kalkulering av π
Ein kan finna π ved å teikna ein stor sirkel, og måla diameteren og omkrinsen, i og med at omkrisen alltid er lik π gonga med diameteren.
π kan også kalkulerast ved å bruka reine matematiske metodar. Dei fleste formlane som vert nytta inneheld mange matematiske eigenskapar, men er vanskeleg å skjøne utan ein bakgrunn i trigonometri og matematisk analyse. Nokon av dei er derimot ganske enkle, som til dømes Leibniz formell for pi.
Sjølv om den formelen er enkel å skrive og kalkulere, er det ikkje med ein gong klart kvifor han gjer π. Ein meir intuitiv måte å gjere det på er å teikne ein imaginer sirkel med radius «r» sentrert ved origo. Då vil kva som helst punkt (x,y) viss distanse er «d» frå origo og er mindre enn «r» vil innsida av sirkelen vera gitt ved Pytagoras' setning.
Ved å finna ei samling punkt innanfor sirkelen vert det mogleg å tilnærma arealet i sirkelen. Sidan arealet «A» av ein sirkel er lik π gonger radius opphøgd i andre potens, kan π kalkulerast som:
Historie
Første gongen symbolet π vart brukt for den matematiske konstanten, var i boka til William Jones A New Introduction to Mathematics, gjeve ut i 1706, men symbolet vart først populært etter at Leonhard Euler tok det i bruk nokre år seinare.
Den omtrentlege verdien av π har vore kjend sidan antikken. Så tidleg som i det 19. hundreåret før vår tidsrekning nytta babylonske matematikarar tilnærminga π=25/8, ei tilnærming som gjev eit avvik på om lag 0,5 %.
Den egyptiske skrivaren Ahmes skreiv den eldste kjende teksten som gjev ei tilnærming av π. Han siterer ein tekst frå mellomriket, der han bruker tilnærminga 256/81, eller 3,160.
1. Kongebok 7:23 i Bibelen gjev uttrykk for at π=3.
Arkimedes fann ut at π låg ein plass mellom 223/71 og 22/7. Snittet av desse to tala er om lag 3,1418511.
I år 263 rekna den kinesiske matematikaren Liu Hui π til å vera 3,141014 og foreslo 3,14 som ei god tilnærming.
Monte Roraima
Monte Roraima, òg kjend som Cerro Roraima, Pico do Roraima, eller berre Roraima er verdas høgste tepui, platåfjell, med eit toppunkt på 2 810 moh. og ei gjennomsnittleg platåhøgd på 2 500 moh. Roraima ligg på grensa mellom Venezuela, Brasil og Guyana. Det er det høgste punktet i Guyana medan både Venezuela og Brasil har andre fjell som er høgare.
Pi
Historie
I det 5. hundreåret rekna også den kinesiske matematikaren og astronomen Zu Chongzhi π til å vera mellom 3,1415926 og 3,1415927 og gav to tilnærmingar, 355/113 og 22/7.
Monte Roraima
Roraima er eit platåfjell av sandstein som stig opp av eit landskap med skog og savanne. Det er eit av fleire tepuiar i Canaima nasjonalpark i Venezuela og Roraima utgjer eit hjørnepunkt i sørvest for omrisset av nasjonalparken. Desse platåfjella i parkområdet er sett på som nokre av dei eldste geologiske formasjonane ein finn på jorda. Dei er datert til prekambrium, geologar trur tepuiar oppstod for ca. to milliardar år sidan. I heile Gran Sabana i Venezuela finst det 97 slike platåfjell.
Pi
Historie
Den persiske astronomen Ghyath ad-din Jamshid Kashani (1350–1439) klarte å rekna ut dei første 9 desimalane på 60-talsystemet, noko som tilsvarer 16 desimalar: 2π = 6.2831853071795865
Seinast i år 1610 hadde den tyske matematikaren Ludolph van Ceulen gjort seg ferdig med å rekna ut dei første 35 desimalane i π. Det vert sagt at han var så stolt over dette at han fekk dei rissa inn i gravsteinen sin.
Monte Roraima
Fjellsidene rundt Roraima er steile og bratte, men det finst ei rute opp til platået frå venezuelansk side som ikkje krev klatring og som er mykje brukt av turistar med utgangspunkt frå byen Paratepui.
Pi
Historie
Seinare utrekingar av pi er utført ved hjelp av datamaskiner. Rådande rekord (2002) har den japanske matematikaren Yasumasa Kanada. Han rekna ut over 1,2 billionar desimalar ved hjelp av ein supercomputer med 64 nodar. Reknestykket tok over 600 timar.
Tilnærmingar
Sidan π er transcendent er det ingen avgrensa definisjonar gjevne ved algebraiske tal og funksjoner som kan gje ein eksakt definisjon av π. Formlar for å kalkulera π vil gje uttrykk for at prosessen held fram i det uendelege. Uansett kor langt ein lèt ein slik prosess gå vil ikkje resultatet vera nøyaktig π, men jo lengre prosessen held på, jo meir nøyaktig vert resultatet.
Geometriske formlar
Konstanten π er mykje brukt i geometriske formlar, spesielt når det gjeld sirklar og sfærar.
Pugging av pi
Det å pugge desimalar av pi er for mange ein lidenskap. Den noverande rekorden er på 100.000 desimalar og er halden av Akira Haraguchi den 3. oktober 2006.
Det vert nytta mange måtar for å pugga pi. Ein måte er å nytta såkalla piems, det vil seia dikt (avleidd frå eng. poems) der kvart ord har det same talet bokstavar som den tilsvarande desimalen i pi. Eit eksempel på eit piem er: «How I need a drink, alcoholic in nature (alternativt: of course), after the heavy lectures involving quantum mechanics». Legg merke til at det første ordet er laga av 3 bokstavar, det neste av 1, så 4 og så vidare. Eitt slikt piem er Cadaeic Cadenza.
Denne metoden vert ineffektiv når det kjem til å pugga store delar av pi. Ein annan metode er å gjera bruk av mønster i tala ved å assosiera visse tal til årstal og liknande.
Rulett
Rulett (frå fransk roulette, «lite hjul») er eit hasardspel som vert spelt på kasino ved hjelp av eit spinnande ruletthjul og ei lita kule. Spelet er leia av ein croupier som tek mot veddemåla og startar hjulet og kula. Han set i gang hjulet til å spinne eine vegen, og kula til å rulle hin. Folk set pengar på kor kula vert liggjande når hjulet har stogga. Ruletthjulet er delt inn i nummererte felt som er vekselvis raude og svarte, og ein kan spele på spesifikke nummer, par- eller oddetal, eller raudt eller svart.
Pi
Trivialia
14. mars vert ofte kalla pi-dagen («Pi-day») på grunn av den amerikanske skrivemåten 3/14. Dette er også fødselsdagen til Albert Einstein.
Sletta ved Ryvarden
Sletta er eit ope havstykke nordvest for Haugesund og sør for innløpet til Bømlafjorden på grensa mellom Rogaland og Vestland. Havstykket er om lag 12 km langt frå nord til sør og ligg heilt ope mot Nordsjøen
Cavagnago
Cavagnago er ein kommune i distriktet Leventina i kantonen Ticino i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1020 meter over havet.
Sletta ved Ryvarden
Ryvarden fyr i Sveio kommune ligg langs kysten av Sletta og området rett utanfor vart kjend då hurtigbåten MS «Slepiner» forliste på skjeret Store Bloksen like nordvest for Ryvarden 26. november 1999. 16 personar mista livet i forliset og eit minnesmerke står i dag ved fyret.
VM i skiskyting 1970
Verdsmeisterskapen i skiskyting 1970, den 10. i rekka, vart avvikla i Östersund i Sverige 17. og 19. februar 1970. Det var andre gongen verdsmeisterskapen vart arrangert i Sverige.
Cavagnago
Kommunen ligg på venstresida av den nedre Leventinadalen.
VM i skiskyting 1970
Meisterskapen bestod av ein individuell 20 km og 4 x 7,5 km stafett, begge for menn.
20 km
<br style="clear:both;" />
4 x 7,5 km stafett
<br style="clear:both;" />
Alençon
Alençon er ein by og kommune nordvest i Frankrike. Han er préfecture (administrasjonsstad) i departementet Orne i regionen Normandie og har om lag 30 000 innbyggjarar. Storbyområdet til Alençon har 52 000 innnbyggjarar.
Viksefjorden
Viksefjorden er ein fjord langs fylkesgrensa mellom Vestland og Rogaland i kommunane Sveio og Haugesund. Han har innløp frå Sletta gjennom Sørasundet og Nordresund ved øyane Smørsundsholmen og Trettøya, som ligg i innløpet.
Alençon
Historie
Alençon vart sannsynlegvis grunnlagd på 300-talet, men namnet vart først sett i dokument frå 600-talet. På 900-talet var Alençon ein bufferstat mellom Normandie og Maine. I 1047 omleira Vilhelm I av England, konge av England, byen. Innbyggjarane fornærma Vilhelm med å henge dyreskinn på veggane for å gjere narr av at han var ein uekte son av Hertug Robert og dottera til ein garvar. Då han erobra byen kutta Vilhelm hendene av alle innbyggjarane som hemn. Alençon vart okkupert av engelskmennene under krigen mellom England og Normandie frå 1113 til 1203.
Viksefjorden
Den ytste delen av fjorden er særs smal og vert kalla Smørsundet og her ligg grenda Straumen. Etter Smørsundet vert fjorden langt vidare og strekkjer seg i fleire retningar. Det ligg fleire små bygder langs fjorden. Hagland ligg i aust, Vikse, som har gjeve namn til fjorden ligg i nord og Våga ligg i søraust. Aust for Vikse ligg ein våg kalla Øyr og inst i denne vågen ligg Våge. Fleire små øyar ligg i denne indre delen av Viksefjorden. Den største av desse er Støleøya som er 500 meter lang.
Fjorden har ei lengd på om lag 5,5 km frå Sletta og inn til Våge i botn av Øyr.
Alençon
Historie
Byen vart sete for eit hertugdøme i 1415, som høyrte til sønene til kongen av Frankrike fram til den franske revolusjonen, og nokre av dei spelte viktige roller i fransk historioe. Den franske revolusjonen skapte relativt lite uorden i dette området, sjølv om det var enkelte rojalistar som gjorde opprør i nærleiken.
Fundamentalistisk kristendom
Fundamentalisme er ei evangelisk kristen rørsle som oppstod i USA rundt 1900. Fundamentalisme er eigentleg berre klassisk protestantisme kokt ned til 5 punkt, dei 5 fundamenta. Desse er:
Alençon
Historie
Tekstilindustrien førte til den kjende point d'Alençon-blonden. Den økonomiske utviklinga på 1800-talet og den industrielle oppsvingen stod fleire fabrikkar for, og transportnettverk som jernbane og vegar vart utvikal. Den første halvdelen av 1900-talet utvikla byen ein blømande trykkeindustri.
Dong Hoi lufthamn
Dong Hoi lufthamn (IATA: VDH, ICAO: ?) er ein flyplass Loc Ninh i Quang Binh, 6 km nord for byen Dong Hoi. Han er ein av tre kommersielle flyplassar i Den nordlege kystregionen i Vietnam.
Alençon
Historie
Den 17. juni 1940 okkuperte tyskarane Alençon. 12. august 1944 vart Alençon den første franske hæren som vart frigjeve av den franske hæren under General Leclerc, etter mindre bombeskadar.
Fundamentalistisk kristendom
Om ordet i daglegtala
På 1980-talet gav den liberalteologiske lutherske teologen Martin E. Marty ut The Fundamentalism Project der han stempla motstandarane sine som fundamentalistar, anten dei var einige med dei fem fundamenta eller ikkje, og media starta å kalle ekstremistiske muslimar for fundamentalistar. Sjølv om både fundamentalistar (i den originale tydinga) og dei som no vart stempla som det protesterte, fortsette bruken og meininga av ordet å skli ut.
Dong Hoi lufthamn
Flystripa blei bygd på 1930-talet under fransk kolonistyre for å brukast under Den første krigen i Indokina. Under Vietnamkrigen blei han forbetra av nordvietnamesiske styrestmakter. I 2004 byrja ein ei gjenbygging av flyplassen, som opna på nytt 18. mai 2008. Den første kommersielle flyruta var frå Noi Bai lufthamn i Hanoi.
Alençon
Historie
Etter krigen auka folkesetnaden kraftig og nye industriar vart oppretta. Mange av desse omhandla plastikk og Moulinex var ein stor sysselsetjar fram til Moulinex-fabrikkane vart lagt ned over heile Frankrike i 2001.
Fundamentalistisk kristendom
Lære
Sidan desse fem punkta er alt ein treng vera einig i for å kunne kalle seg fundamentalist, er det umogleg å visa til ei felles lære, men enkelte lærepunkt er utbreidde blant amerikanske fundamentalistar. Eit av desse punkta er trua på at Jesus kjem att før tusenårsriket, her i Noreg gjort populær gjennon bokserien Latt tilbake. Eit anna er trua på at det er 1611-utgåva av King James-bibelen (minus apokryfane) som er den beste Bibelomsetjinga. Ein tek avstand frå alle andre grunntekstar enn Textum receptum for det nye testamentet, og dei jødiske tekstane for det gamle.
Giornico
Giornico er ein kommune i distriktet Leventina i kantonen Ticino i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 391 meter over havet.
Bruno Ferraz das Neves
Bruno Ferraz das Neves er ein brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubben Consadole Sapporo.
Laft
Laft eller lafteverk er ein type berekonstruksjon som var den mest brukelege til å bygge trehus i Noreg frå vikingtida og fram til midten av 1800-talet. Laftinga blir gjort av tømmerstokkar som blir lagde vassrett og stabla oppå kvarandre. Stokkane blir lagde i kryss så dei ligg i same nivå i to parallelle vegger, mens stokkane i dei to veggane imellom ligg ein halv stokkhøgd høgare. I hjørna (lafta, knutane eller nøvene) blir stokkane skore saman med underhogg og overhogg som låsar dei til kvarandre. Ordet «laft» tyder opphavleg 'hjørne'.
Stokkar i same vegg blir tilpassa til kvarandre ved å hogge eit v-forma spor (medfar eller mosefar) i underkanten av overliggjande stokk. Presis tilpassing til den runde overkanten av underliggjande stokk vert gjort med meddragning, som vil seie at ein kloforma reiskap rissar konturen av understokken inn i overstokken. Til tetting mot trekk blir det under opplaftinga lagt husmose mellom stokkane, slik at mosen fyller både medfaret og laftehogga. Stokkane vart lagde andføttes i same veggen, toppende over rotende, slik at ulike stokkhøgder vart utjamna.
I løer og andre uthus som skal vere luftige, vert veggene lafta av rundtømmer utan medfar. Utanfor Norden kjenner ein til lafting heilt utan meddrag, der tetting mellom stokkane vert gjort med leirklining eller dytting.
Es erhub sich ein Streit
Han vart komponert i Leipzig i 1726 for mikkjelsmesse, som er kvart år den 29. september, datoen då verket først vart framført.
Laft
Bakgrunnsstoff
Roubená stavba Kabano
Es erhub sich ein Streit
Teksten til kantaten vart skriven av Christian Friedrich Henrici (Picander), med unntak av vers 7, som vart skriven av Christoph Demantius.
Koraltemaet er Freu dich sehr, o meine Seele, som vart nedskriven av Louis Bourgeois då han sette opp Salme 42 i samlinga si Pseaumes octante trios de David (Geneve, 1551). Bourgeois ser ut til å ha vore påverka av den verdslege songen Ne l’oseray je dire i Manuscrit de Bayeux frå kring 1510.
Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert for trompet I/II/III, pauke, oboar I//II, obo da caccia, oboar d'amore I/II, fiolinar I/II, bratsj og basso continuo, tre songsolistar (sopran, tenor og bass) og firedelt kor. Det består av sju satsar:
Tekst
'''1. (Coro) ''' Es erhub sich ein Streit.
'''2. Recitativo (bass) ''' Gottlob! der Drache liegt.
Der unerschaffne Michael
Und seiner Engel