cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Landnåmstida
Irske munkar
Dei første skriftlege kjeldene som nemner Island er ei bok av den irske munken Dicuil, De mensura orbis terrae, som er frå 825. Dicuil hevda her at han hadde møtt nokre irske munkar som hadde budd på øya i Thule, der dei sa at mørket regjerte om vinteren, men at sommaren var lys nok til å plukka lus frå kleda. Íslendingabok av Are Torgilsson Frode hevdar at då det kom nordmenn til Island var det nokre irske munkar – papar – der allereie.
Oppdaginga
I alle fall frå midten av 800-talet sigla nordmenn fast til Færøyane, ein avstand på 600 km. Nokre av dei kom så langt av kurs at dei oppdaga Island, som ligg kring 440 km vidare nordvestover. Landnåmaboka hevdar at den første norrøne mannen som gjekk i land på Island var ein nordmann frå Agder som heitte Naddodd. Naddodd blei verande på øya ei kort tid, og då han drog tilbake til Noreg kalla han øya for «Snølandet» (Snæland).
Han blei etterfølgd av ein langvegsfarande svenske, Gard Svavarsson, ein gong rundt 860 då ein storm blæs skipet hans så langt nord at han nådde den austlege kysten av Island. Gard sigla vestover langs kysten og deretter mot nord og bygde ei brakke ved Húsavík. Han fullførte seglinga i ein full sirkel og kunne dermed slå fast at Island faktisk var ei øy. Han drog frå øya i løpet av vinteren og kom aldri tilbake. Han gav staden namn etter seg sjølv, «Garðarshólmur» ('Gards øy'). Ein av folka hans med kallenamnet Náttfari blei igjen med to trælar og busette seg på staden som no er kjend som Náttfaravík. Denne ligg rett ved Skjálfandi. Landnåmaboka seier at heller ikkje denne mannen blei verande fast på Island.
Ramn-Floke
Floke gjekk i land i Vatnsfjord ved Vestfjorden etter å ha passert det som no er Reykjavík. Ein av mennene hans, Faxi, påpeikte at det verka som dei hadde funne eit stort land. Bukta mot Reykjavík blir no kalla Faxaflói. I ein hard vinter døydde alle kyrne til Floke, og han fordømde det kalde landet. Då han såg is driva i fjordan kalla han landet opp etter det, «Island». Trass i vanskane med å finna mat avgjorde han og folket hans menn å bli verande der i eit år til, denne gongen ved Borgarfjord, men då sommaren kom drog dei tilbake til Noreg. I motsetnad til svensken Gard ville Floke koma tilbake og til slutt slå seg ned i det som no er kjend som Flokedal (Flókadalur). Ifølgje soga var han den første som sigla til Island med vilje.
Ingolf Arnarson
«Det var en mann fra nord, Ingolf», skriv Íslendingabok, «på den tiden da Harald Hårfagre var seksten vintre gammel, bosatte seg sør for Reykjavík.» Ingolf Arnarsson (eller kanskje Bjørnalvsson) var skuldig i eit drap i Noreg, og saman med fosterbroren Hjørleiv drog han på ei utforskingsferd til Island ein gong rundt 874 og overvintra i det som no er Álftafjord. Nokre få år seinare vende dei tilbake for å slå seg ned for godt på øya som dei første landnåmsmennene.
Då dei nådde kysten kasta Ingolf ut høgsetestolpane til forfedrane sin og sa at han ville busetja seg der dei dreiv i land. Ingolf sende dei to trælane Vífill og Karl på leiting etter stolpane, og dei fann fosterbroren Hjørleiv drepen og alle mennene hans borte. Ingolf gav fosterbroren ei gravferd ved å kaste opp ein gravhaug etter gammel sed og skikk. Deretter drog han ut til Vestmannaøyane og hemna Hjørleiv.
Då vinteren tok til å nærma seg fann trælane høgsetestolpane ved det som blei kalla for Arnarvoll. Då sommaren kom bygde han garden sin i Reykjavík ('Røykvikea') og gjorde krav på alt landet vest for elvene Ölfusá, Öxará og Brynjudalsá. Arkeologiske studiar bekrefter at det var ein busetnad på denne staden ein gong på 870-talet.
Busetjingsperioden
Tida for busetjinga på Island blir rekna som å ha byrja med garden til Ingolf, ettersom han var den første som sigla til Island med det uttalte føremåle å slå seg ned der. I løpet av åra som følgde gjorde mange nordmenn det same, og truleg også ein del svenskar og nokre danskar. Nokre sigla direkte frå den norske vestkysten, men ein del kom sørfrå frå Dei britiske øyane. Dei sistnemnde hadde med seg irske slavar og husfolk.
Ifølgje Íslendingabok blei Island kolonisert i løpet av knappe 60 år. Historikarar viser til år 874 som det første året for busetnad og at landnåmstiden var over i 930, då dei fleste landområda var blitt kravd og Alltinget var blitt grunnlagd på Tingvoll.
Grunnen til at nordmenn drog har blitt forklart med framveksten av kongedømet i Noreg. Snorre Sturlason skreiv at Harald Hårfagre, som døydde rundt år 900, tok odelen frå bøndene. Odelen var ein kvalitet som hefta ved kvar frie mann, ikkje eigendomsretten til ein gard. Bonden sin karakter av å vera ein høgbyrda, fri mann inkluderte retten til å eiga jord. Det såkalla «odelsranet» til kongen kan ha bestått i at kongemakta no gjorde krav på politisk overhøgheit over stormennene, noko desse oppfatta som eit inngrep i fridommen sin. For nokre av dei var alternativet å rømma frå landet. Overbefolking er også blitt nemnd som ein grunn til utflyttinga, men dette har det vore sådd tvil om. Truleg blei næringsbasisen endra på 800-talet frå mangfaldig fleirnæring til ei spesialisering, og til dømes trekte ein del av befolkninga i Hålogaland ned til det rike jordbrukslandet i Trøndelag.
Hildesvin
Hildesvin (Hildisvina eller Hildisvíni) er galten til Frøya i norrøn mytologi. Namnet hildisvin tyder 'kampsvin'. Han er ein magisk gris eller villsvin som har eit gullbeksel.
Hildisvin er omtalt som ridedyret til Frøya i det sjuande verset av eddadiktet Hyndluljod (Hyndlulióð, 'Hyndlas song').
Ifølgje filologen Rudolf Simek viser gullbekselet til at Hildisvina er ein parallell til Frøy sin galte Gyllenbuste, som har bust av gull.
Grisen var laga av dvergane Dåin og Nabbe:
"Dåra er du
og drøymer, Hyndla,
trur du venen fylgjer
Näsåker
Näsåker er ein svensk tettstad i Sollefteå kommun i Västernorrlands län i landskapet Ångermanland. I 2005 hadde tettstaden 541 innbyggjarar.
Hildesvin
i valferd med meg,
når det glor av galten
Hildesvinet
som hage dei to
dvergar gjorde
Dåin og Nabbe"
Porfyr
Porfyr er ei nemning på magmatiske bergarter som inneheld større korn av einskilde mineral, særleg feltspat eller kvarts, i ein finkorna grunnmasse. Dei store korna blir kalla fenokrystall, strøkorn eller innsprengningar. Porfyrisk struktur er karakteristisk for lavaar og gangbergarter. Fenokrystalla er utskilt ved langsam avkjøling av magmaet i djupet, medan den finkorna grunnmassen er oppstått ved rask avkjøling etter at magmaet er pressa opp i ein sprekk i jordskorpa eller har nådd jordoverflaten.
Sigurd Nergaard
Sigurd Nergaard var ein skulemann og folkeminnesamlar frå Åmot i Hedmark. Han er kjend som den store folkeminnesamlaren i Østerdalen. Nergaard var morfar til sosiologen Sigurd Skirbekk og filosofen Gunnar Skirbekk.
Liv og gjerning
Nergaard voks opp på garden Glomstad. Han tok eksamen ved Hamar seminar i 1893 og vart lærar ved ulike folkeskular i Elverum; tida 1904-21 var han også klokkar. 1922 vart han tilsett som lærar i norsk og historie ved Elverum lærarskule. Åra 1927–30 var han sjef for Statens filmkontroll i Oslo, til han i 1931 vart utnemnd til skuledirektør i Hamar bispedømme, kort før han døydde.
Neergard byrja tidleg å samle folkeminne i elverumsbygdene. Etter råd frå språkvitarar nytta han ei blanding av dialektfarga nynorsk og rein dialekt i den første boka, Segner fraa Elvrom, som kom ut i 1907.
Med åra samla han folkeminne i heile Østerdalen. I tida 1921-27 gav han ut fem bøker; Gard og grend, Ufredstider, Eventyr, Hulder og trollskap og Skikk og bruk. Medan banda om eventyr og skikk og bruk er ordna tematisk, er dei tre andre banda ordna etter bygdelag. Bandet med ufredstradisjon er eit spesielt viktig kjeldeskrift. Nergaard nytta i desse folkeminna gjeldande nynorsk rettskriving, stilistisk fylgde han østerdalsmålet.
Nergaard sat i heradsstyret i Elverum i fleire periodar, og frå 1911 til -18 var han skulestyreformann i heradet. Elles hadde han ei rad styreverv, mellom anna i Norsk Bokmannslag og Det Norske Samlaget. Han var ein pådrivar i oppbygginga av Glomdalsmuseet, som han var med på å grunnleggje i 1911.
Vapar
Vapaar er ein landsby i Champai-distriktet i Mizoram i India.
Ved folketeljinga i 2011 hadde Vapar 891 innbyggjarar fordelt på 184 hushaldningar. Nesten alle innbyggjarane tilhøyrde kategorien vanskelegstilt stamme.
Ragnvald Fagerheim
Ragnvald Olson Fagerheim var ein norsk lærar, lokalhistorikar og Venstre-politikar. Han var frå Rivedal og busett i Dale i Fjaler kommune. Fagerheim tok eksamen frå Elverum lærerskole 1903, og var lærar m.a. ved Dingemoen skule i Dale frå 1921. Han underviste i nynorsk i skulane før kommunestyret hadde gjort formelt vedtak om nynorskbruk.
Radioprogrammet The Wire
The Wire er eit australsk aktualitetsprogram. Det blir sendt på australske radiostasjonar via Community Radio Satellite.
Ragnvald Fagerheim
Fagerheim var medlem av kommunestyret frå 1914, skulestyreformann 1917-1934 og ordførar 1935-1940 og 1945-1947.
Radioprogrammet The Wire
Programmet blir produsert av tre store australske nærradiostasjonar: Radio Adelaide (Adelaide i Sør-Australia), 2SER (Sydney i New South Wales) og 4EB (Brisbane i Queensland).
Ragnvald Fagerheim
Han var forfattar av bygdeboka for Fjaler, og artikkelsamlinga «Fjaler gjennom 1000 år» (utgj. 1977). Ragnvald Fagerheim var far til Oddleif Fagerheim og Magne Fagerheim. Han var den siste som dreiv lærargarden på Vollen, og borna hans har sett opp ein minnestein over faren på tunet i Klokkargarden.
Radioprogrammet The Wire
Programmet omtalar seg sjølv som eit uavhengig og alternativt aktualitetsprogram.
Burny Mattinson
Burnett «Burny» Mattinson var ein amerikansk storyboardkunstnar. Han arbeidde for Walt Disney Animation Studios i ei årrekkje etter at han blei tilsett der i 1953. Han var lenge offisielt den lengst tilsette medarbeidaren ved The Walt Disney Company.
Ramon Menezes
Ramon Menezes Hubner er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Burny Mattinson
Mattinson blei utnemnd til ein av Disney Legends i 2008.
Bakgrunn
Mattinson blei fødd i San Francisco i 1935. Faren, Bernie Mattinson frå Canada, var jazztrommeslagar, og turnerte med storbandet til Horace Heidt. Mora, Hannah Estevez, hadde budd i San Jose i California, og arbeidde ved eit konsertlokale der ho møtte trommeslagaren. Kort tid etter blei dei gifte. Begge foreldra var av britisk avstamming. Før han var seks tok mora Mattinson for å sjå teiknefilmen Pinocchio (1940) ved Orpheum Theatre i San Francisco. Guten blei fengsla av animasjonen, og byrja å øva seg på å teikna Disney-figurar gjennom heile skuletida. I 1945 flytta familien til Los Angeles etter at storbandet faren spelte for blei oppløyst.
Karriere
Mattinson blei lært opp av Johnny Bond, ein in-betweener, det vil seia ein animatør som lagar mellombilde mellom to hovudbilde i ein animasjon. Etter seks månader byrja Mattinson som in-betweener for Lady and the Tramp (1955). Etter utgjevinga av filmen blei dei fleste animatørane sagde opp, men Mattinson blei assistentanimatør for Johnny Walker for Marc Davis sitt prosjekt Sleeping Beauty (1959). Etter at Walker forlet jobben, fekk Mattinson stillinga hans. Han arbeidde med figuren til den vonde heksa, Maleficent. Mattinson sa om utforminga av karakteren: «We purposely kept her controlled and quiet and we let her dialogue do her acting for us. The reason for this was that we wanted to use those moments of when she exploded as accents that would frighten the audience. We kept her sweet, nice and controlled and then let her blow up on purpose.»
Mattinson laga in-between-animasjon for One Hundred and One Dalmatians (1961). Han teikna også illustrasjonar til bokversjonen av filmen i Little Golden Books-serien. Etter ein ny runde oppseiingar blei Mattinson gjeven eit nytt oppdrag som assistent for Eric Larson. I Larson si gruppe animerte han Ludwig von Drake for fjernsynsserien The Wonderful World of Color. Deretter følgde The Sword and the Stone (1963), Mary Poppins (1964), The Jungle Book (1967) og The Aristocats (1970).
På 1970-talet hadde Disney eit internt opplæringsprogram for å læra opp assistentanimatørar. Mattinson tok del i dette programmet, og laga ein animasjonstest innan åtte veker. Animasjontesten hans av Prince John frå Robin Hood (1973) blei godkjend, og Mattinson blei figuranimatør under Ollie Johnston. Deretter arbeidde han på Winnie the Pooh and Tigger Too (1974), der han animerte Kanga, Roo, Tigger og Rabbit. Animatøren Frank Thomas hadde merka seg Mattinson sine miniatyrskisser, og føreslo at han skulle arbeida med The Rescuers (1977). Mattinson utarbeidde så storyboard og designa titlane til filmen. Han gjorde det same med The Fox and the Hound (1981) og The Black Cauldron (1985).
Til The Black Cauldron (1985), hadde han, Mel Shaw, og fleire andre kunstnarar laga stoyboard for fleire sekvensar frå dei fyrste to bøkene av The Chronicles of Prydain. Under eit møte kritiserte regissørane ein sekvens Mattinson hadde laga storyboard for, og meinte han ikkje var klar til å byrja produksjon. Mattinson, som var kjend som ein godmodig person, eksploderte i sinne, og var deretter redd for at han hadde sett Disney-karrieren sin i fare. Då han kom heim frå jobb var han nedstemd, og fortalde kona si Sylvia kva som hadde skjedd. Ho minna han om eit prosjekt Mattinson hadde vore interessert i, og bad han gjera noko med det – «stop talking and start doing». Mattinson hadde lenge ønska å utføra eit prosjekt med «Fab Five»-figurane (Mikke, Minnie, Donald, Langbein og Pluto). Han hadde høyrt på eit Disneyland Storyteller-album frå 1974 kalla An Adaptation of Dickens' Christmas Carol Performed by the Walt Disney Players skrive av Alan Young, som også gav stemme til Skrue McDuck).
I mars 1981, oppmuntra av kona, sende Mattinson eit presentasjonsbrev på to avsnitt i lag med albumet til den dåverande leiaren for Disney, Ron Miller. Neste dag bad Miller Mattinson han om å koma inn på kontoret sitt, og spurde han sint om brevet. Mattinson forsvarte ideen sin, og Miller avslørte at han berre spelte, erklærte at det var ein flott ide og godkjente prosjektet. Mattinson blei regissør og produsent for Mickey's Christmas Carol, som kom ut i 1983. Ifølgje Mattinson var prosjektet opphavleg tenkt som ein 24-minutt lang fjernsynsepisode som kunne sendast årleg frå jula 1982, men ein streik blant animatørane det året forseinka produksjonen. Filmen blei seinare gjeven ut som kortfilm på kino i lag med gjenutgjevinga av The Rescuers (1977) i 1983. Filmen blei nominert til Oscar for beste animerte kortfilm i 1984, men tapte for Sundae in New York (1983).
Suksessen til Mickey's Christmas Carol førte til at Mattinson blei hyra som regissør for The Great Mouse Detective (1986). I 1984, under produksjonen, blei Miller tvinga ut som leiar for Disney og erstatta av Michael Eisner og Frank Wells. Roy E. Disney, som hadde vore leiar for animasjonsdepartmentet, erstatta Miller som produsent med Mattinson. Men rolla som både produsent og medregissør blei for mykje for Mattinson, og han valde å berre vera produsent. Ron Clements, som då var story-artist, blei henta inn som medregissør. Under produksjonen av Oliver & Company (1988) flytta Mattinson til Orlando i Florida for å arbeida ei kort stund ved Disney-MGM Studios ved kortfilmavdelinga deira. Der valde dei tilsette, på leit etter eit nytt prosjekt, å fullføra ein kortfilm om Mikke Mus kalla Plight of the Bumblebee. Nokre år før, i 1981, hadde Daan Jippes funne fleire delar av dette prosjektet, mellom anna det ferdige lydsporet. Gruppa filma ein presentasjon for Disney-leiarane, men leiaren for studioet Jeffrey Katzenberg valde å ikkje fullføra prosjektet.
På 1990-talet var Mattinson storyboard-kunstnar på nesten alle Disney-filmane som blei gjevne ut på kino, som Beauty and the Beast (1991), Aladdin (1992), og The Lion King (1994). Rundt denne tida byrja han å samarbeida med Joe Grant, som han fyrst hadde møtt under laginga av Beauty and the Beast (1991). Dei to blei saman med storyboard-kunstnaren Vance Gerry kjende som «Geriatricals» ('Gamlingane'), og utvikla idear frå barnebøker og nylaga forteljinga som dei prøvde å få laga film av. Ein av dei forkasta ideane Mattinson utvikla med Grant var Bitzy, som handla om ein indisk elefant som drog heimefrå for å prøva lukka i Hollywood, men i staden ende opp tilsett ved ein bruktbilbutikk og forelska seg. Mattinson var head of story på Dumbo II, eit prosjekt som etterkvart blei kansellert av John Lasseter.
I 2008 blei Mattinson tildelt Disney Legends Award. Eit år seinare bad regissørane Stephen J. Anderson og Don Hall han om å arbeida som story supervisor på Winnie the Pooh (2011), sidan han hadde arbeidd med desse karakterane på 1960-talet. I mars 2011 kunngjorde Mattinson at han hadde ein ide for ein film i full lengd med Mikke Mus som hovudfigur.
The Twist
«The Twist» er ein USA-amerikansk popsong skriven og opphavleg gjeven ut tidleg i 1959 av Hank Ballard and The Midnighters som B-side til «Teardrops on Your Letter». Ballard si utgåve vart ein liten hit i 1960 og nådde 28. plassen på Billboard Hot 100.
I 1988 vart «The Twist» igjen populær i ei ny innspeling av The Fat Boys med Chubby Checker. Denne versjonen nådde andreplassen på singellista i Storbritannia og gjekk heilt til topps i Tyskland. I 2014 kåra Billboard songen til den største hitten frå 1960-åra.
Historie
Songar om å danse twist gjekk attende til 1800-talet, med songar som «Grape Vine Twist» frå kring 1844. I 1938 spelte Jelly Roll Morton inn «Winin' Boy Blues», der han song «Mama, mama, look at sis, she's out on the levee doing the double twist» — ein referanse til både sex og dansing. Når det gjaldt songen «The Twist», så sa gitaristen til Hank Ballard, Midnighters-medlemmet Cal Green, at dei kom på den generelle ideen frå Brother Joe Wallace i gospelgruppa The Sensational Nightingales. På grunn av stillinga si og assosiasjonane til tittelen kunne han ikkje spele inn songen sjølv. Mange år seinare, i eit intervju med Tom Meros, fortalde Midnighters-medlemmet Lawson Smith ei anna soge om opphavet til «The Twist». og hevda at Nathaniel Bills i The Sensational Nightingales skreiv songen. Green og Ballard hadde alt skrive ein song i lag som dei kalla «Is Your Love for Real», som var basert på Clyde McPhatter og The Drifters-songen «What'cha Gonna Do» frå 1955, så dei skapte ein heilt ny song ved å setje nye Twist-ord til ein eldre melodi. Dei spelte opphavleg inn ein omtrentleg versjon av songen i eit studio i Florida for Vee-Jay Records tidleg i 1958, med ein noko annan tekst. Green spelte der gitar som Jimmy Reed. Denne versjonen finst i plateboksen «The Vee-Jay Story» frå 1993, men vart ikkje gjeven ut før det. Dei fekk ikkje spelt inn ein versjon som kom ut på plate før 11. november 1958, då Midnighters var i Cincinnati. Ballard tenkte «The Twist» var ein hit, men King Records-produsenten Henry Glover føretrekte balladen «Teardrops on Your Letter», som han sjølv hadde skrive.
Chubby Checker-versjonen
Songen vart populær på eit danseshow på ein fjernsynskanal i Baltimore som var leia av Buddy Dean. Dean tilrådde songen til Dick Clark, som var vert for det nasjonale TV-showet American Bandstand. Då songen viste seg å bli populær blant publikum, prøvde Clark å overtyde Ballard om å framføre songen på showet. Ballard hadde ikkje høve, og Clark byrja å sjå seg om etter ein lokal artist som kunne spele inn songen. Han valde Checker, som hadde ei røyst som minna mykje om Ballard. Buddy Savitt på saksofon og Ellis Tollin på trommer spelte på Checker sin versjon, med korvokal av The Dreamlovers. Songen vart framført på American Bandstand og på The Dick Clark Saturday Night Show og var med på å hjelpe songen inn på ei amerikanske listene.
I juli 1960 framførte Checker «The Twist» for første gongen føre eit live-publikum på The Rainbow Club i Wildwood i New Jersey og berre få veker seinare, den 6. august 1960, var songen ein nasjonal sensasjon etter at Checker framførte han på American Bandstand.
Seint i 1961 og tidleg i 1962 nådde twist-bølgja dei høgare samfunnslaga. Klipp av kjendisar som dansa til songen vart populære hos vaksne, særleg etter ein rapport i sladrespalta Cholly Knickerbocker. Etter kort tid var det lange køar for å kome inn på nattklubben Peppermint Lounge i New York, den mest populære staden for å danse twist. Denne nye interessa gjorde at «The Twist» vart den einaste innspelinga som nådde toppen av lista i USA ved to heilt forskjellige høve, og markerte eit viktig vendepunkt for at vaksne skulle akseptere rock and roll-musikk.
Checker spelte inn songen på ny fleire gonger. Ein ny versjon frå 1982 (frå albumet The Change Has Come) vart kalla «T-82», og i 1990-åra spelte han inn ein countryversjon. Seint i 1970-åra spelte han inn ein ny versjon, som utanom lydmiksen og nokre mindre endringar i arrangementet, var identisk med originalen frå 1960. Denne seinare versjonen hamnar derfor ofte på samleplater som feilaktig omtalar songen som originalen. I 1988 song han songen i lag med The Fat Boys på ein rapversjon av songen. Denne nådde andreplassen på singellista i Storbritannia og 16. plassen i USA. I Tyskland og Sveits gjekk songen heilt til topps. Checker song òg songen i lag med denne gruppa den same sommaren på ein konsert i høve 70-årsdagen til Nelson Mandela. I tillegg spelte han inn variasjonar av temaet, som «Let's Twist Again» for å halde dansemanien i live (sjølv om «Let's Twist Again» var og har vore meir populær enn «The Twist» sjølv i Storbritannia). Joey Dee and the Starliters, husbandet til The Peppermint Lounge, fekk ein hit med «Peppermint Twist», medan andre artistar, som Sam Cooke spelte inn eigne «Twist»-songar. I Europa fekk Petula Clark fleire hittar i fleire land med Twist-songar.
Lovord
I følgje Billboard er «The Twist» øvst på lista deira som kåra dei 50 beste songane dei 50 første åra Hot 100-lista eksisterte. Songen har hatt same status på oppdaterte lister i 2013 og 2015.
Songen er rangert på 456. plassen på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene. Jim Dawson skreiv i 1995 ei bok om songen og twist-fenomenet kalla The Twist: The Story of the Song and Dance That Changed the World for Faber & Faber ISBN 978-0-571-19852-8.
Näsum
Näsum er ein tettstad i Bromölla kommun i Skåne län i Sverige. I år 2005 hadde tettstaden 1,119 innbyggjarar.
Sverre Helgesen
Aktiv
Helgesen deltok i Sommar-OL 1924 i Paris og kom på delt åttandeplass i høgdehopp med 1,83 meter. Året etter sette han norsk rekord i høgdehopp med 1,91 meter under eit stemne i Moss. Helgesen sletta då den 10 år gamle rekorden til Fritz Warendorph på 1,90 meter. Rekorden hans vart ståande fram til 1928. Sjølv flytta han den norske rekorden i høgde utan tilløp tre gongar, ein gong i 1926 og to gongar i 1927 til sist 1,60 meter.
I 1926 vart Helgesen tildelt kongepokalen i friidrett etter å ha vore den beste hopparen i noregsmeisterskapen. Han vann høgdehopp med 1,90 meter og tangerte meisterskapsrekorden, vidare vart han nummer to i tresteg med 13,73 meter og tok bronse i lengde etter eit hopp som vart målt til 6,825 meter.
Helgesen var medlem av Glimt og av Bodø og Omegn Idrettsforening til 1923. Han melde seg inn IK Tjalve då han flytta til hovudstaden i 1923. I 1928 gjekk han over i Arbeidernes idrettsforbund og melde seg inn i AIF-foreininga Rollo. Same året som han vart medlem av Arbeidernes idrettsforbund vann han gullmedaljen i høgdehopp under Spartakiaden i Moskva. I åra deretter vann han fleire AIF-meisterskap i hoppøvingane.
Medaljar i norske meisterskap
Helgesen var sportsredaktør i Arbeiderbladet frå 1928 til 1973. Frå juni til oktober 1945 var han styremedlem i det fyrste konstituerte forbundsstyret i Norges Friidrettsforbund. Ved forbundstinget i oktober 1945 vart han vald til visefomann, eit verv han hadde fram til november 1948.
Mount Fitzsimmons
Mount Fitzsimmons er eit fjell som ligg mellom Mount Jackling og Mount Shideler nord i Rockefeller Mountains på Edward VII Peninsula i Antarktis. Det vart oppdaga den 27. januar 1929, av medlemmar på Byrd-ekspedisjonen under ei rekognosering av området, og vart kalla opp etter Roy G. Fitzsimmons, ein fysikar som liea den seismiske stasjonen i Rockefeller Mountains for U.S. Antarctic Service i løpet av november–desember 1940.
MF «Kvam»
I 1989 vart det bygd hengedekk og ho kunne då ta 65 personbilar, 15 bilar meir enn tidlegare.
Ferja har vore i flåten til HSD, HSD Sjø, Tide Sjø og Norled heile vegen.
Fuglekoloni
Fuglekoloni er ei stor samling av ein eller fleire artar av fuglar som lever, lagar reir og/eller ynglar tett samen. Dersom fuglane hekkar i store mengder på ein stad kan ein kalla kolonien ein hekkekoloni. Ein kan finna fuglekoloniar på innsjøar, strender, grasslette,et våtmarksområde eller fuglefjell. Dei kan vera viktige område for mange fuglar under fugletrekke.
Artar som ikkje forsvarar eit territorium med omsyn til føde, som havfuglar og seglarfuglar, ynglar ofte i koloniar. Dette blir rekna for å gje dei vern mot predatorar. Kolonirugande fuglar forsvarar berre sjølve reirplass, og konkurransen mellom og innan artane om desse reirplassane kan vera kjempestor. Nokre døme på kolonirugande fuglar er måkar, skarvar alkefuglar og albatrossar, pingvinar, hegrar, kornkråker og sandsvaler. Hekkekoloniene gjenoppstår som regel kvart år på dei same stadane, så lenge habitatet held seg, næringstilgangen er god og fuglane ikkje blir forstyrra.
Kahurangi nasjonalpark
Kahurangi nasjonalpark er ein nasjonalpark nordvest på Sørøya på New Zealand. Parken vart oppretta i 1996, og har eit areal på 4 520 km². Han er den nest største av dei fjorten nasjonalparkane på New Zealand, og vart danna ut frå den tidlegare North-west Nelson Forest Park.
Kahurangi Point, som vert rekna som grensa mellom West Coast og Tasman, ligg i parken, det same gjer fottur-ruta Heaphy Track og Mount Owen.
Parken vert administrert av Miljøverndepartementet, Department of Conservation. Fotturar, rafting og grotteklatring er populære aktivitetar i parken. Etter å ha vore forbode i mange år, vart terrengsykling tillate på Heaphy Track på prøvebasis for vintrane 2011, 2012 og 2013. I kor stor grad syklinga er til ulempe for fotturistane og dyrelivet, vil avgjera om forsøket vil halda fram eller ikkje.
Vernetiltak
I tillegg til dei pågåande vernetiltaka til Miljøverndepartementet, er der ein privat samskipnad som tek sikte på «å gjennomføra, i samarbeid med Miljøverndepartementet, ein strategi for å ta vare på eller føra attende trua flora og fauna i nedslagsfeltet til Flora Stream i Kahurangi National Park. Dette vil gje ei rikare oppleving for alle som vitjar dette populære området, og føra til auka verdsetjing og bruk av parken.» «Samskipnaden har no om lag 30 kilometer med fangstlinjer, med feller med 100 meters mellomrom. Eit utryddingsprogram for veps er også på plass. Overvaking av fuglar står òg på foreininga sitt program.»
Hollick-Kenyon Plateau
Hollick-Kenyon Plateau er eit stort, relativt einsformig snøplatå på 1200 til 1800 moh, mellom nordlege delen av Ellsworth Mountains i aust og Mount Takahe og Crary Mountains i vest. Han vart oppdaga av Lincoln Ellsworth på flyturen hans over Antarktis i november–desember 1935 og vart namngjeven av Ellsworth etter piloten sin, Herbert Hollick-Kenyon.
Kragerø Idrettsforening
Kragerø Idrettsforening er eit idrettslag hemeimhøyrande i Kragerø i Telemark. Idrettslaget vart stifta som Kragerø Turnforening 3. oktober 1881 og er aktivt med i fotball, friidrett, handball, ski og turn. Kragerø IF spelar i gule fargar med svarte bukser.
Soge
Kragerø IF har særleg utmerkt seg i handball for menn. Frå 1975 deltok laget i toppserien i over 30 sesongar. Laget spelte seg fram til tre NM-finalar; mot Urædd i 1986, Sandefjord i 1989 og Viking, alle finalane enda med Kragerø-tap. Simen Muffetangen er ein lengendarisk Kragerø-spelar frå denne tida, andre profilar var Lars Erik Bjørnsen, Bjarne Steen Jørgensen, Fredrik Brubakken og Sergej Demidov.
I friidrett vann Astrid Sjultangen åtte strake NM-gull i kulestøyting åra 1963-70. Elles har hekkeløparen Grete Gundersen, høgde- og lengdehopparen Birgitte Kristoffersen og kulestøytaren Aslaug Snøås vunne NM-medaljar som KIF-utøvarar.
Sameland
Sameland (nordsamisk: Sápmi eller Sámeednan, historisk òg kalla Lappland) er namnet på dei tradisjonelle leveområda til samane. Samane har leveområda sine i fire land: Noreg, Sverige, Finland og Russland. Sameland strekkjer seg frå Kolahalvøya i nordaust til Engerdal i Hedmark og Idre i Midt-Sverige i sørvest. Området blir på samisk kalla Sápmi, Sábme eller Saemie.
Ordsoge
Opphavet til ordet saemie (sørsamisk) eller sápmi (nordsamisk) er eit lån til ur-samisk/finsk frå urbaltisk *žeme ’land’ (jf. russisk земля [zemljá], som i Novaja Zemlja, ’Nyland’) til urfinsk-samisk *šämä ’landet (i nord)’, dvs. den delen av Finland baltarane hadde kontakt med. Dette ordet gjennomgjekk seinare den særfinske lydendringa š → h (ei lydendring som vi ikkje fekk i samisk), så vi fekk Häme, namnet på området Tavastland (der Lahtis ligg). I samisk gjekk ordet i staden gjennom lydendringa š → s, og i sterkt stadium i nordlege dialektar også gjennom dissimileringa m → pm, slik at vi fekk Sápmi, ’Sameland’. Det same ordet *sämä lånte baltarane attende frå finnane (før lydendringa š → h i finsk) som namn på Finland, i forma *šāma. Denne forma dukka så opp i seint urfinsk-samisk som *šāma. Lang ā vart til lang ō i sein urfinsk, vi fekk *sōme, som framleis er den estiske namnet på Finland (Soome), og deretter diftongering av lange midtvokalar og e → i i slutten av ord i overgangen til moderne finsk, slik at sluttresultatet er Suomi. Dei som budde i «Det egentliga Finland» (Åboland), tavastlendingane og samane, dvs. suomalaiset, hämäläiset og sápmelaččat har altså alle etnonym som går attende til same lånord, ordet for ’land’ i urbaltisk.
Dolomitt
Dolomitt er eit karbonatmineral som består av kalsium magnesiumkarbonat CaMg(CO3)2. Ordet dolomitt vert òg nytta til å skildre sedimentær karbonatbergart, som hovudsakleg består av mineralet dolomitt (òg kalla dolomittstein).
Det har stor likskap med kalsitt (kalkspat), men kan skiljast frå dette ved at det ikkje brusar i kald, fortynna saltsyre.
Mineralet har namn etter Dolomittane, der det opptrer i store mengder. I Noreg finst det større førekomstar av dolomittbergartar i Nord-Noreg, som Salten, Rana og Porsanger. Det vert henta ut dolomittstein i Sørfold, Fauske, Vefsn og Ballangen er i drift og sysselset om lag 50 personar. Årsproduksjonen av dolomittstein i Noreg ligg på 900 000–1 mill. tonn
Fottur
Fottur er ein tur der ein går til fots over ei lengre strekning, gjerne i fleire timar eller dagar. Tidlegare var det ei vanleg reiseform, men no er det først og fremst ein fritidsaktivitet. Slik vandring er forbunde med ei oppleving av omgjevnadene (som oftast natur), ei form for mosjon og ein viktig økonomisk faktor innan sommarturisme. Fleire naturskjønne område har eit velutvikla nett av vandreruter.
Ein kan skilja mellom turar med og uten føremål. Turar kan berre ha det å vandra som mål, til dømes for å ha ei oppleving eller koma i form, men det kan òg ha konkret mål som valfart, flukt, leit etter arbeid eller ressursar, handel og militær marsj.
Opphav
Francesco Petrarca er ofte blitt omtalt som den første historisk dokumenterte vandraren «utan formål», etter at han i 1336 steig opp på Mont Ventoux saman med bror sin og skildra turen i eit brev. Det finst likevel eldre dokumenterte døme på slike turar, til dømes skal erkebiskop Anno II av Köln (ca.  1010–1075) ha gått til toppen av «fjellet han elska oftare enn vanleg» i slutten av livet sitt.
I samband med opplysingstida fekk naturen ei framtredande rolle, og det å gå tur i landlege område blei knytt til det romantiske idealet om landskap og natur. In earlier times walking generally indicated poverty and was also associated with vagrancy. I motsetnad til opplysingstida retta ein ikkje lenger augo mot den sosiale og politiske situasjonen, men først og fremst mot landskapet, som ein meinte spegla sjela. Dei søkte einsemda for å finna kosmos i sjølvet. Ei rekkje vandrarar utforska Europa til fots på sistedelen av 1700-talet og skreiv om opplevingane sine. Eit viktig døme er Johann Gottfried Seume, som gjekk frå Leipzig til Sicilia i 1801, og vende tilbake til Leipzig via Paris etter ni månader.
Den engelske presten Thomas West gav i 1778 ut ein vandrarguide til Lake District, mmed fleire «stasjonar» eller utsynspunkt for turistar til å verdsetja dei estetiske kvalitetane til kvart utsyn. Boka hadde stor suksess.
Ein anna kjend tidleg vandrar og forfattar var diktaren William Wordsworth. I 1790 la han ut på ein tur gjennom Frankrike, Sveits og Tyskland som han seinare gjenfortalde i det lange, sjølvbiografiske diktet sitt The Prelude (1850). Det kjende diktet hans Tintern Abbey blei inspirert av ein tur gjennom Wye-dalen i Wales i 1798.
På 1800-talet blei fotturar i naturen ein reaksjon mot industrialisering og urbanisering. Folk frå trongbudde, ureina byar søkte mot landlege område. Dette var eit problem rundt byar som Manchester og Sheffield, der landeigedommar var i privat eige og allmugen var utestengd. Folk organiserte seg for å få «retten til å vandra», right to roam. Etter fleire mislukka forsøk på å få gjennom lover som gav folk tilgang til å vandra i fjell gjennomførte nokre hundre vandrarar ein sivil ulydnadsauksjon i 1932 der dei gjekk opp Kinder Scout i Derbyshire utan at politiet eller viltvaktarar klarte å stoppa dei. Mountain Access Bill blei endeleg innført i 1939, men kritisert av vandrarar som meinte ho ikkje gav dei godt nok vern.
Amerikanske Ralph Waldo Emerson (1803–82) og Henry David Thoreau (1817-62) hadde stor tyding for friluftslivrørsla i Nord-Amerika. Thoreau sine verk om natur og fotturar omfattar mellom anna det posthume verket Walking (1862). I eit tidlegare essay, A Walk to Wachusett (1842), skildrar han ein fire dagars tur han gjekk med ein ven frå Concord i Massachusetts til Mount Wachusett og tilbake.
Skotsk-amerikanske John Muir (1838–1914) var ei tidleg røyst for å ta vare på vill natur i USA. Han kjempa for å få Kongressen i USA til å vedta National Park-loven som etablerte nasjonalparkane Yosemite og Sequoia. Skriftene hans om naturen har inspirert ei rekkje andre til ta vare på store område urørt natur. I 1921 fekk skogvaktaren Benton MacKaye ideen om den første nasjonale turstien i USA, Appalachian trail, som no går frå Sugarloaf Mountain i Maine til Georgia.
Institusjonalisering
Frå midten av 1800-talet fann det stad ei aukande institusjonsdanning gjennom vandrar- og turlag. Desse var pionerar i utviklinga av turstiar, vegvisarar, vandrekart, turisthytter og utsiktstårn. I 1864 oppstod Schwarzwaldverein, det første fjellturlauget, og i 1896 blei det første alpine redningssenteret oppretta i Steiermark i Austerrike etter ei fjellvandrarulukke. Den Norske Turistforening blei stifta i 1868 for å letta turistlivet i Noreg.
I England blei eit av dei første laga som kjempa for tilgang til landsbygda, Sunday Tramps, grunnlagt av Leslie White i 1879. Det første nasjonale laget i England, Federation of Rambling Clubs, blei grunnlagt i London i 1905 og var tettare knytt til overklassen.
Dansk Vandrelaug (DVL) blei stifta i 1930. Ei kjend vandrerute i dansk samanheng Hærvejen.
Fjernvandring og trekking
Fjernvandring kan vera ei vandring som går over fleire dagar, eller der ein ikkje har tenkt å venda tilbake til utgangspunktet. Trekking er fjernvandring utanfor avmerka ruter.
Ein tur kan inkludera primitiv overnatting i stader som fjøs, høyloft, bivuakkar eller under open himmel. Ofte kan ein ha slike turar på speidarleirar eller andre friluftsturar, ofte over to dagar. Den første dagen går ein til staden der ein skal overnatta, og den andre dagen går ein tilbake. Speedhiking er ei form for hurtiggang med stokkar og lett utstyr i utfordrande lende.
I løpet av 1960- og 1970-åra blei det i aukande grad laga avmerka ruter, blant anna fordi ein innsåg den økonomiske gevinsten ved bruken av lokale ressursar. Såleis oppstod i 1969 ideen om å laga eit langdistansenettverk av turruter gjennom heile Europa.
Parallelt oppstod det ei «Wilderness»-rørsle i Nord-Amerika, der ein laga såkalla trails med utgangspunkt i nasjonale naturreservat. Trekking er blitt eit verdsomspennande fenomen, der «eksotiske» fjell om Himalaya- eller Andesfjella blei grunnlag for ei særskild form for «ekspedisjons»-turisme.
Fjelltur
Fjellturar kan omfatta ulike former for vandring i fjellende. Grensa mellom vandretur, fjelltur og fjellklatring er ikkje er presist definert. Fjellklatring skil seg frå grovt sett frå fjellvandring gjennom bruken av hender. Fjellvandring blir lett til fjellklatring om ein går i sotre høgder. I Alpane finst det bemanna og ubemanna hytter, blant anna drivne av Deutscher & Österreichischer Alpenverein, der ein kan overnatta i sommarhalvåret. Som regel kan ein få nøkkel til ubemanna hytter mot depositum gjennom blant anna Alpenverein. Visse hyttar kan ein òg vitja om vinteren, om ein tek visse forholdsreglar. Fjellvandring er nemleg ikkje utan risiko. Årsaker til alpine dødsulukker er i 64 % av tilfella skliing eller fall, i 21 % utmatting og overbelastning, medan dei resterande 15 % gjekk seg vill, blei ramma av lynet, fekk heite- eller kuldeskader, eller blei ramma av snøras.
Danningstur
Turar med danningsføremål kan ha visse tema, som Walserwege i Austerrike eller Kulturweg der Alpen. Vandreguidar i utkleding blir brukt til marknadsføring for å lokka fleire turistar med interesse for vandring. Sentiero della Pace er eit tredje eksempel.
Barfottur
Talrike barfotparkar i Tyskland, Austerrike og Sveits gjer det mogleg å oppleva barfotvandring under ordna forhold.
Geocaching
Sjå Geocaching.
Nakenvandring
Naturistar kan søka total fridom og nærleik til naturen gjennom fotturar. For å unngå vanskar går dei ofte mindre folksame ruter. Det finst også offisielle nakenvandrestiar, som Harz Naturistenstieg.
Kamensk-Sjakhtinskij
Kamensk-Sjakhtinskij (russisk Ка́менск-Ша́хтинский) er ein by i Rostov oblast i Russland med om lag 95 000 innbyggjarar (2007). Han ligg ved elva Donets, rundt 130 km nord-nordaust for Rostov-na-Donu.
Han vart grunnlagt av kosakkar i 1686 og fekk bystatus i 1927.
Byen var tidlegare eit større kolgruvesenter i den austlege delen av Donetsbekkenet. I dag er dei viktigaste næringane i byen produksjon av kunstfiber, gruvemaskineri og glas.
Bakgrunnsstoff
Historie og informasjon om byen (russisk)
Bulgaria i Eurovision Song Contest
Bulgaria debuterte i Eurovision Song Contest i 2005 og har delteke fjorten gongar. Berre fem gongar har Bulgaria klart å kvalifisere seg til finalen, men til gjengjeld har tre av finaledeltakingane enda med topp fem-plasseringar. Den beste plasseringa til Bulgaria i Eurovision Song Contest, er andreplassen til Kristijan Kostov i 2017.
Historikk
Det er den bulgarske kringkastaren Bălgarska natsionalna televizija (BNT) som har rettane til å sende Eurovision Song Contest i Bulgaria og har ansvaret med å velje det bulgarske bidraget til Eurovision Song Contest. Debuten kom i Kyiv i 2005 då jazzbandet Kaffe sang «Lorraine», men rauk ut i semifinalen det året.
Fyrst på det tredje forsøket, i 2007, klarte Bulgaria å kvalifisere seg til ein Eurovision-finale, då duoen Elitsa Todorova og Stojan Jankulov framførte songen «Water». Bidraget hamna til slutt på ein femteplass i finalen.
Deretter fulgte seks år utan ein einaste finaleplassering, sjølv om Bulgaria var nære på ved å kvalifisere seg til finalen i 2012. Bidraget «Love Unlimited» kom på delt tiandeplass med det norske bidraget «Stay», men Noreg og Tooji gjekk vidare til finalen sidan Noreg hadde fått poeng frå fleire land enn Bulgaria.
I 2014 og 2015 deltok ikkje Bulgaria i Eurovision Song Contest på grunn av økonomiske problem hos kringkastaren BNT. Bulgaria returnerte til Eurovision Song Contest i 2016 og fekk sin førebels beste plassering då Poli Genova song «If Love Was a Crime» inn til ein fjerdeplass. Året etter, i 2017, fekk Bulgaria sin hittil beste plassering i Eurovision Song Contest, då Kristijan Kostov og songen «Beautiful Mess» kom på andreplass, berre slått av Portugal.
Bidraga
1 Songen inneheld 11 språk: Arabisk, aserbajdsjansk, bulgarsk, engelsk, fransk, gresk, italiensk, romanés, serbokroatisk, spansk, og tyrkisk.
Dolomittisering
Dolomittisering er ei nemning for den prosessen som føregår når kalsitt går over til dolomitt under innverknad av magnesium, til dømes i sjøvatn: 2CaCO3+Mg++ = MgCa(CO3)2+Ca++. Òg under regionalmetamorfose kan kalkstein dolomittiserast ved hjelp av magnesiumhaldige hydrotermalløysingar.
Søvnløyse
Ein kan best motarbeide søvnløyse ved å gå etter årsakene, regulere livsførselen, og få avlasta mentale påkjenningar. Faste sovetider vil vanlegvis vere nyttig. I sjeldnare tilfelle kan sovemedisin vere aktuelt for ein kortare periode.
Hydalen
Hydalen kan vise til:
Näsviken i Hälsingland
Näsviken er ein svensk tettstad i Hudiksvalls kommun i Gävleborgs län i landskapet Hälsingland. I år 2005 hadde tettstaden 977 innbyggjarar.
Somethin's Happening
Somethin's Happening er det tredje studioalbumet av den engelske musikaren Peter Frampton, gjeve ut i 1974. Det nådde 125. plassen på Billboard 200.
Bakgrunn
Etter utgjevinga av Frampton's Camel i 1973 valde klaverspelaren Mick Gallagher å slutte i gruppa. På det neste albumet spelte Frampton sjølv klaverinstrument i tillegg til gitar, som vanleg. Frampton hadde framleis med seg den britiske bassisten Rick Wills og den amerikanske trommeslagaren John Siomos. Chris Kimsey var lydteknikar på albumet som vart spelt inn i to studio i London, og i Headley Grange i Hampshire, eit tidlegare fattighus som var nytta av Led Zeppelin for somme av dei mest kjende innspelingane deira.
Plateomslaget var designa av Hipgnosis med bilete av bandet som får bytter med vatn kasta i andletet. Salstala for Somethin's Happening var, som føregangarane, skuffande.
Innhald
Alle songane er skrivne av Peter Frampton utanom «Doobie Wah», som vart skriven i lag med John Siomos og Rick Wills
Salslister
Album
Lü Huihui
Lü Huihui er ein kinesisk spydkastar frå Xinxiang. Ho vann sølvmedaljen i VM 2015 og bronsemedaljen i så vel VM 2017 som VM 2019.
Aktiv
Lü kom på femteplass i spydtevlinga ved dei olympiske leikane i London 2012, med eit finalekast på 63,70 m. Under verdsmeisterskapen 2015 i Beijing sette ho i femte finaleomgang asiarekord med 66,13 meter. Dermed gjekk ho opp i leiinga, men i sjette og siste omgang slengde tyske Katharina Molitor spydet 67,69 meter og tok gullmedaljen, Lü fekk sølvet.
Med personleg årsbeste på 64,04 m vart Lü nummer 7 i Sommar-OL i Rio de Janeiro. I kvalifiseringa til VM-finalen 2017 i London forbetra ho asiarekorden til 67,59 meter. I sjølve finalen nådde ho 65,26 m og fekk bronsen. 26. mai 2018 flytta ho asiarekorden til 67,69 m ved eit stemne i Halle an der Saale.
Doping
27. april 2013 testa Lü positivt på hydroklortiazid og vart utestengt i 12 månader for brot på dopingreglane.
Sven Svensen frå Kristiansand
Sven Hans Jørgen Svensen var ein norsk skulemann og politikar frå Kristiansand, stortingsmann 1922-24 frå byane i Vest-Agder og Rogaland.
Far til Sven Svensen var skipper og riggmeister. Sjølv gjekk han skulevegn og tok eksamen ved Holt seminar i 1875 og Maribogatens skole i Kristiania i 1878. Året etter vart ha cand.philos. frå universitetet. Svensen var lærar 1876-77 ved folkeskulen i Kristiansand, deretter Herefoss og så Fevik. Han var så skulebestyrar 1880-82 i Birkenes. Frå 1882 til 1910 underviste han på mellomskulen i Tvedestrand. Til sist skuleinspektør i heimbyen Kristiansand frå 1910 til 1925.
I Tvedestrand var Svensen engasjert i styringa av kjøpstaden, i mange år medlem i skulestyret, eit organ han var formann for 1897-99 og 1906-07. Han var formannskapsmedlem frå 1900 og vart vald til ordførar i 1909, eit ombod han forlet då han flytta til Kristiansand sommaren 1910. I fødebyen var han sidan medlem og sekretær i byen sin jarnbanekomite, tidlegare hadde han vore med i Sørlandsbanens felleskomite medan han budde i Tvedestrand.
Ved stortingsvalet hausten 1921 vann Svensen det femte mandatet til dei fem kjøpstadene Kristiansand, Mandal, Flekkefjord, Stavanger og Haugesund, der han sokna til partiet Venstre. Tingbolken 1922-24 hadde han sete i Protokollkomiteen. Svensen mista den faste stortingstaburetten ved 1924-valet, han enda opp som 1. varamann frå valkrinsen. I den eigenskapen møtte han som varamann i to åtskilde periodar i 1926-sesjonen, fyrst frå 22. januar til 7. mars i staden for Kastrud, sidan erstatta han Lars Meling frå 28. juni og ut sesjonen.
Svensen må ikkje forvekslast ein annan skulemann og politikar, den samnenmde Sven Svensen frå Brunlanes.
Mount Frazier
Mount Frazier er det nordlegaste fjellet av Rockefeller Mountains, som ligg 1 nautisk mil nord for Mount Jackling på Edward VII Peninsula i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart oppdaga den 27. januar 1929, by Byrd-ekspedisjonen. Det vart kalla opp etter Russell G. Frazier, ein militærlege ved West Base under U.S. Antarctic Service (1939–41), og observatør i den geologiske gruppa ved Rockefeller Mountains, som vitja området i desember 1940.
Byåsen kyrkje
Byåsen kyrkje er ei sekskanta kyrkje frå 1974 i Trondheim kommune i Sør-Trøndelag fylke, og er ei såkalla arbeidskyrkje.
Bygget er av betong og har 500 sitjeplassar. Kyrkja vart omfattande bygd om i 2004, men har framleis den sekskanta forma.
Tidlegare heitte kyrkja Hallset kyrkje etter området Hallset, men namnet vart endra fordi store delar av befolkninga på Byåsen soknar til denne kyrkjelyden og denne kyrkja.
Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja. Området soknar til Havstein kyrkjegard.
Bent Høie
Bent Høie er ein norsk politikar frå Høgre og helseminister i regjeringa Solberg. Han har sete på Stortinget for Rogaland sidan 2000, og har vore vald inn fast sidan 2001. Han er leiar i Stortingets helse- og omsorgskomité frå 2009. Høie har vore medlem av arbeidsutvalet til Høgre sidan 2008, og er 2. nestleiar sidan 2010.
Bakgrunn
Høie er son av supervisor Kurt Høie (1942–) og Solveig Vistnes (1943–), og voks opp i Randaberg nord for Stavanger. Bent Høie gjekk fyrst på grunnskule i Randaberg 1978–1987, og vidare ved handel- og kontorlinja ved Randaberg VGS 1987–1990. Deretter gjekk han eit toårig studium i hotelladministrasjon ved Norsk Hotellhøgskole 1991–1993, og han har dessutan grunnfag i rettsvitskap frå Universitetet i Bergen frå 1991. Høie hadde diverse jobbar ved Sola Strand Hotell 1990–1994. Han var styreleiar i stiftinga Dysleksiforskning 2000–2006.
Politisk arbeid
8. april 2000 døydde stortingsrepresentant Jan Johnsen, og Høie rykte då opp som fast møtande representant. I 2001 vart han vald inn som representant nr. 1 frå Rogaland, og tok plass i Stortingets sosialkomité. Han var seinare medlem i Stortingets kommunal- og forvaltingskomité 2005–2009, og har vore leiar i Stortingets helse- og omsorgskomité sidan 2009.
Doyleitt
Doyleitt er eit sjeldan mineral skildra i 1985 frå Canada. Det er eit aluminiumhydroksid, Al(OH)3, med triklin symmetri. Det er polymorft med bayeritt, gibbsitt og nordstranditt.