cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Musikaren Manfred Mann
Karriere
Lubowitz voks opp i ein jødisk familie i Johannesburg i Sør-Afrika, som son av David Lubowitz og Alma Cohen. Han studerte musikk ved University of the Witwatersrand, og arbeidde som jazzpianist ved fleire nattklubbar i Johannesburg. Mellom 1959 og 1961 spelte han og barndomsvenen Saul Ozynski inn to album som The Vikings - det første rock and roll-bandet i Sør-Afrika.
Lubowitz var sterkt i mot apartheidsystem i heimlandet, og flytta til Storbritannia i 1961 og byrja å skrive for «Jazz News» under pseudonymet Manfred Manne (etter jazztrommeslagarenShelly Manne), men dette vart etter kort tid korta ned til Manfred Mann. Året etter møtte han trommeslagaren og klaverspelaren Mike Hugg i Clacton Butlins Holiday Camp og i lag danna dei eit stort blues-jazz-band kalla The Mann-Hugg Blues Brothers. Dette utvikla seg til eit fem mann stort mann og dei fekk platekontrakt med EMI i 1963, under etiketten HMV.
Dei endra namn til Manfred Mann etter ønske frå plateprodusenten, og frå 1964 til 1969 fekk dei ei rekkje hittar («Do Wah Diddy Diddy», «Sha La La», «Pretty Flamingo», «Mighty Quinn»). Gruppa vart oppløyst i 1969 og Mann danna like etter eit anna band med Mike Hugg, Manfred Mann Chapter Three, eit eksperimentelt jazzrockband. Dei vart oppløyst etter to album, men Mann fortsette med nok eit nytt band i 1971, Manfred Mann's Earth Band, som framleis er aktive i dag. Dei hadde fleire hittar, mellom anna med tre Bruce Springsteen-songar, «Spirits in the Night», «For You» og «Blinded by the Light», «Runner», «Davy's on the Road Again», «You Angel You», «All Through the 80's» og «Joybringer».
Manfred Mann spelte som jazzpianist i Jesús Franco-filmen Venus in Furs frå 1969 og framførte musikken for filmen.
Mann har òg gjeve ut musikk i soloprosjekt som «Manfred Mann's Plain Music» og «Manfred Mann '06.»
Gjestemusikar
Manfred Mann spelte minimoogsolo på Uriah Heep-song, «July Morning». Han spelte klaverinstrument på Trevor Rabin-albumet Wolf.
Ben Shemen
Ben Shemen (hebraisk skrift בֶּן שֶׁמֶן, tyder 'Feit') er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg kring fire kilometer aust for Lod og høyrer til Hevel Modi'in regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 627.
Moshaven vart opphavleg grunnlagd i 1905, og var eina v dei første landsbyane som vart grunnlagd på landområda til Jewish National Fund. I 1947 hadde han 75 innbyggjarar. Namnet kjem frå Jesaja 5:1;
"Eg vil syngja om min kjære ven, ein song om min ven og vingarden hans. Ein vingard hadde min kjære ven, med den feitaste jord." og syner til planen om å plante oliventre i området.
I 1923 vart moshaven delt i to og ei gruppe prøvebønder danna etter kvart ein eigen moshav, Kerem Ben Shemen. Moshaven vart grunnlagd på ny i 1952 av immigrantar frå Romania. Somme av husa i moshaven vart bygde av grunnleggjaren av Bezalel akademi for kunst og design, Boris Schatz.
Under andre verdskrigen var Ben Shemen åstad for brutale britar som leitar etter våpen. Liknande sør var eit vanleg svar frå britane til valdelege Yishuv-opprør Kviteboka frå 1939.
Landsbyen fekk store skadar i starten av den israelsk-arabiske krigen i 1948 og måtte byggast opp att.
Den første skogen til Jewish National Fund vart planta i Ben Shemen.
Ben Shemen ungdomslandsby, stundom kalla Ben Shemen barnelandsby, vart grunnlagd i 1927 og er i dag ein stor jordbrukskostskule, som ligg like ved moshaven.
Jonsokklosterklokke
Jonsokklosterklokke (Leucojum aestivum) er ei plante i klosterklokkeslekta i påskeliljefamilien. Arten er kjend frå Vest-Europa til Midtausten.
I Noreg er arten innført som prydplante og er rekna som ein dørstokkart. Han er enno ikkje registert forvilla, men det er venta at han vil forville seg. I Framandartslista 2018 er arten registrert med ingen kjend risiko (NK).
All for Leyna
«All for Leyna» er ein song by Billy Joel frå albumet Glass Houses i 1980. «All for Leyna» vart gjeven ut som singel i Storbritannia, der han nådde 40. plassen på singellista.
Teksten handlar om songaren som møter ei jente som heiter Leyna, og etter ein one-night stand, vert betatt av ho. Musikkvideoen til singelen syner Joel og bandet hans i studio.
Akustisk gitter
Eit akustisk gitter er eit linjegitter som består av parallelt ordna stenger. Det blir brukt til analyse av lydbølgjer.
Kjelder
gitter – akustisk gitter. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/gitter/akustisk_gitter
Gerd Kanter
Gerd Kanter er ein estisk diskoskastar og olympisk meister for Estland. Hans personlege rekord i diskoskast, frå Helsingborg, 2006, er på 73,38 m. Dette er også estisk rekord og tredje lengst i verdshistoria. Berre Jürgen Schult (74,08 m) og Virgilijus Alekna (73,88 m) har kasta lengre.
Karriere
Gerd Kanter deltok i sommar-OL 2004 i Aten, men enda der på ein 19. plass. I 2005 slo han gjennom, m.a. ved å ta sølv under VM i friidrett i Helsingfors. Kanter kasta for fyrste gong over 70 meter i 2005-sesongen.
Under EM i friidrett 2006 i Göteborg tok han ein ny sølvmedalje med eit kast på 68,03 m. I 2007 vart han verdsmeister under VM i friidrett 2007 i Osaka med eit kast på 68,94. Under sommar-OL 2008 i Beijing tok han olympisk gull med eit kast på 68,82 m; ein meter framfor andreplassen, Piotr Malachowski frå Polen.
I VM i friidrett 2009 i Berlin tok Kanter bronse. Under EM i friidrett 2010 i Barcelona enda han på fjerdeplass, men kom sterkare attende til VM i friidrett 2011 i Daegu, der han tok sølv, og kom på plassen etter gullvinnaren Robert Harting frå Tyskland. Under EM i friidrett 2012 i Helsingfors fekk han ei ny sølvmedalje, nok ein gong slått av Harting.
Gerd Kanter tevlar for Estland under sommar-OL 2012 i London.
Khorramabad fylke
Khorramabad fylke (persisk شهرستان خرم‌آباد) er eit fylke i Luristan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Khorramabad. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket (inkludert dei delane som seinare danna Dowreh fylke) 509 251; og utanom desse delane som seinare vart fråskild var folketalet 465 105. Fylket er delt inn i dei fire distrikta Sentral-distriktet, Papi-distriktet, Bayravand-distriktet, Zagheh-distriktet. Fylket har dei fire byane Sepiddasht, Bayranshahr, Zagheh og Khorramabad.
Al-Hirak i Syria
Al-Hirak (arabisk الحراك, òg skrive al-Hrak eller Herak) er ein liten by sør i Syria, som administrativt høyrer til Izra-distriktet i Daraa guvernement. Han ligg kring 40 kilometer nordaust for Daraa, og er omgjeve av byane Maliha al-Gharbiyah i aust og Izra' i nordaust. I 2004 talde Statistisk sentralbyrå i Syria eit folketal på 20 760 i al-Hirak. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar.
Den syriske borgarkrigen
Under den syriske borgarkrigen tente al-Hirak som base for millitante opprørarar som Den frie syriske armeen (FSA). Den 6. mars 2012 vart byen hard skadd under kampar mellom den syriske hæren og FSA, ein kamp som av det britiske-baserte Syrisk observatorium for menneskerettar som «særs intens». Bustadområde og Abu Bakr al-Saddiq-moskeen tener som militærbase for dei militante og vart i følgje rapportar bomba av den syriske hæren. Under slaget tok FSA eit pansra kjøretøy frå den syriske hæren i eit bakhaldsåtak og fem soldatar mista livet. Ein 15 år gammal gut skal ha blitt skoten og drepen av ein statleg skarpskyttar. «Al-Herak-moskeen» er oppført på Global Heritage Fund si liste over øydelagd kulturarv i Syria under borgarkrigen. I juli 2012 flykta kring 4 000 innbyggjarar flyta til nabobyane i Syria eller Jordan.
Andreas Nygaard
Andreas Olsen Nygaard var ein norsk industriarbeidar og politikar frå Kongsberg.
Far til Nygaard arbeidde på Kongsberg Sølvverk. Sjølv byrja han å arbeide på Kongsberg Våpenfabrikk då han var 16 år og i 1897 var han ein av to elevar i det fyrste kullet som fullførte Kongsberg tekniske kveldsskule. Etter mange års arbeid fekk han stilling som arbeidsformann på våpenfabrikken i 1921.
Nygaard hadde ei rekke verv i arbeidarrørsla og i det offentlege liv. Mellom anna var han styreformann ved Kongsberg kommunale sjukehus frå 1916 og Buskerud skolehjem frå 1940, samt for kinomatografstyret i Kongsberg 1919-29. Han var elles medlem i skulestyret i 6 år og bustadrådet i 3 år.
Tingbolken 1928-30 representerte han kjøpstadene Drammen, Hønefoss og Kongsberg på Stortinget, vald for Arbeidarpartiet. Han lukkast ikkje verte attvald til perioden 1931–33, men som 1. vararepresentant og møtte han ofte på Tinget i staden for representanten Torgeir Vraa. Nygaard kom innatt på Stortinget som fast representant frå 1934 og var tingmann til 1945. Alle åra hadde han sete i Skog- og vassdragskomitéen. Han var ordførar i Kongsberg kommune frå juli til desember 1945.
Block Buster!
«Block Buster!» (stundom oppført som «Blockbuster!») er ein song frå 1973 av Sweet. Songen er skriven av Nicky Chinn og Mike Chapman, og produsert av Phil Wainman, og var den einaste singelen deira som gjekk til topps på den britiske singellista. Songen kom ut i januar 1973 og låg fem veker på toppen av UK Singles Chart, og gjekk òg til topps i Nederland, Tyskland, Austerrike og Irland, og nådde tredjeplassen i Finland, Sveits, Danmark og Noreg. Utafor Europa gjekk songen til topps i New Zealand, nådde 29. plassen i Australia og 73. plassen på amerikanske Billboard Hot 100.
Songen består av eit Muddy Waters-inspirert bluesriff som minner om ein song av ein annan artist som var på RCA på denne tida, David Bowie sin «The Jean Genie», som kom ut kort tid før. Alle partar meinte det var tilfeldig.
Det vart kontroversar då bandet framførte songen på det britiske fjernsynsprogrammet Top of the Pops den 25. desember 1973 då bassisten Steve Priest gjekk kledd med Hitler-bart, uniform og hakekross på eit armband på armen.
I 2007 vart songen nytta i filmen Hot Fuzz.
MOT
Historia til MOT
Etter å ha starta kalenderprosjektet «Norske Toppidrettsutøvarar mot narkotika» i 1994, tok Johann Olav Koss og Atle Vårvik initiativ til å etablere stiftinga MOT. 22. februar 1997 fekk organisasjonen sine første tilsette. Dei første MOT-informatørane vart utdanna sommaren 1997, og hausten 1997 vart MOT-program innført ved ungdomsskular rundt om i heile Noreg. Idrettslag og fotballag inngjekk avtalar med MOT, og alle laga i den norske tippeligaen profilerte MOT-logoen på spelartrøyene sine. Nokre år seinare vart òg MOT-programma innført i vidaregåande skular, og samarbeidsavtalar med norske kommunar vart formaliserte.
Organisering av MOT-arbeidet
Som individ kan ein ikkje bli medlem i MOT, men heile kommunar kan vedta å bli «Lokalsamfunn med MO»". Kommunen vel då ut og skolerer lokale medarbeidarar, informatørar.
MOT-informatørane følgjer opp skuleklassar med 15 besøk i ungdomsskulen. I desse timane blir tema som draumar, klassemiljø, mobbing, inkludering, ansvar og val tekne opp. Gjennom ung til ung-formidling, øvingar, historier, dialog og rollespel blir ungdom styrkt til å ta eigne val, ta vare på kvarandre og vise mot. Informatørane fungerer òg som miljøarbeidarar for klassen.
«Ungdom med MOT» er ein del av programmet i ungdomsskulen, der grupper av elevar aktivt skal jobbe for eit varmt og trygt miljø. Blant anna vitjar «Ungdom med MOT» barneskuleklasser for å gjere overgangen til ungdomsskulen lettare.
MOT-programmet legg sterk vekt på å skape indre motivasjon og gode haldningar og verd. Positive rollemodellar er ein viktig del av strategien til mot for å nå inn til ungdom. Mange idrettsutøvarar og artistar engasjerer som ambassadørar for å forsterke bodskapen i skulen. MOT har spesielt ein sterk tradisjon for å samarbeide med toppfotballklubbar.
Mål
Visjonen til MOT er å skape varme og trygge oppvekstmiljø.
MOT skal bidra til robuste ungdommar som trur på eigne krefter og tek medvitne val. MOT skal bidra til trygge ungdomsmiljø der ungdom gjer kvarandre verdifulle og skilnader blir akseptert.
Tal og fakta
Styreleiar er (2010) Rune Bratseth.
Våg skipreide
Våg skipreide var ei av elleve skipreider i Sunnhordland. Kva for stad som har gjeve namn åt skipreida er uklart.
Geografisk område etter gammal inndeling:
Geografisk område etter noverande inndeling:
På Vestlandet vart skipreidene avløyste av tinglag først i begynninga av 1800-talet, og etterkvart vart grensene regulerte slik at dei samsvarte betre med sokne- og kommunegrensene. 1866 vart Våg tinglag oppløyst og erstatta av Fitjar tinglag, tilsvarande Fitjar kommune og sokn, mens Austevoll og Møkster vart lagde til det nyoppretta Sund tinglag.
Livbreen
Liv-breen er ein bratt dalbre, som er 64 km lang, og som flyt frå Det antarktiske platået like søraust for Barnum Peak og nord gjennom Dronning Maudfjella og ut i Rossisen mellom Mayer Crags og Duncan Mountains. Han vart oppdaga i 1911 av Roald Amundsen, som namngav han etter dottera til Fridtjof Nansen.
Dragontown
Dragontown er det 22. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i 2001. Som Brutal Planet har albumet ein tyngre stil enn mange av dei tidlegare albuma hans. Albumet nådde 12. plass på Billboard-lista «Top Independent Albums» og 197. plass på Billboard 200, den lågaste plasseringa hans av albuma hans som kom inn på lista.
Dette er det første studioalbumet til Alice Cooper som ikkje inneheld singlar.
Kuhdasht fylke
Kuhdasht fylke (persisk شهرستان کوهدشت) er eit fylke i Luristan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Kuhdasht. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 209 821. Fylket har dei fire byane Kuhdasht, Darb-e Gonbad, Garab og Kunani.
Fylket er delt inn i dei fire distrikta Sentral-distriktet, Darb-e Gonbad-distriktet, Tarhan-distriktet og Kunani-distriktet.
Hundefløyte
Galtonpipa vart oppfunnen av sir Francis Galton i 1876. Fløyta vert nytta til trening av hundar og kattar. Mennesket kan typisk høyre frekvensar opp til 20 kHz, medan hundar kan høyre heilt opp til 45 kHz og kattar 64 kHz. Ein trur at hundar og kattar utvikla denne delane av høyrsla for å kunne høyre dei høgfrekvente lydane som byttedyra deira laga, små gnagarar. Dei fleste hundefløyter har ei rekkevidd mellom 23 og 54 kHz, så dei er over det mennesket kan høyre. Alt mennesket kan høyre frå fløyta er ein roleg vislelyd. Fordelen med hundefløyter er at lyden ikkje skapar forstyrrande støy og kan nyttast i nærleiken av folk.
Sigriswil
Sigriswil er ein kommune i distriktet Thun i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 810 meter over havet. Kommunen, som ligg på nordaustbreidda av Thunsjøen, omfattar elleve landsbyar og grender.
Hundefløyte
Kjelder
Galtonova píšťala
Sigriswil
Skirennaren Heidi Zeller-Bähler og syklisten Christian Sauser er frå Sigriswil.
Edith Carrington
Edith Carrington (1853–1929) var ein engelsk forkjempar for dyrerettar og vegetarianisme. Ho verka ein del som kunstnar, men byrja å skriva bøker om dyr frå 1889. Ho var ein tydeleg motstandar mot Eleanor Anne Ormerod sin kampanje for å utrydda gråsporven, og var imot viviseksjon.
Liv og virke
Carrington var fødd i Swainswick i Bath i Somerset som dotter av Henry Edmund Carrington og Emily Heywood Johns (1814–1890). Familien var velståande, og ho blei påverka av Charles Kingsley, som introduserte henne til å studera naturhistorie. Ho valde å via seg til vern a dyr, eller «God's beautiful and sinless mute creatures.» Ho skreiv jamleg i The Animals' Friend (skipa i 1894) og samarbeidde med aktivisten Henry Stephens Salt. Ho var aktiv i Humanitarian League, som Salt skipa i 1891''. ''
Carrington skreiv si fyrste bok Stories for Somebody då ho var trettifem. Ho skreiv seinar ei rekkje dyresoger for barn. Carrington var redaktør for serien Animal Life Readers saman med Ernest Bell, med illustrasjonar av Harrison Weir og andre. Ho dreiv også barnebladet Our Animal Brothers.
Husfred
Husfred (Soleirolia soleirolii) er ein fleirårig plante i neslefamilien. Han er krypande og teppedannande med ovale, grøne blad som er 3-4 mm lange.
Husfred stammar frå Korsika og Sardinia. Han er den einaste nolevande arten i slekta Soleirolia.
Husfred trivst i fuktige område. Han er som regel eviggrønn, men kan forsvinna om vinteren i kjølege område før han kjem tilbake om våren.
Han er også blitt dyrka som hageplante og i kaldare strøk som husplante. Han kan mellom anna veksa i sprekker mellom heller, i steingardar og i steinbed. Nokre stader kan planten få for godt fotfeste og bli til eit ugras i bed og plenar. Sidan planten kan spreia seg gjennom vegetativ formeiring av små plantebitar, kan han vera svært vanskeleg å bli kvitt.
Le Couteurbreen
Le Couteurbreen er ein isbre som er 28 km lang, og som drenerer nordvestsida av Mount Hall og Mount Daniel og flyt nord langs vestsida av Lillie Range til Rossisen. Han vart namngjeven av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1963–64) etter P.C. Le Couteur, ein geolog med New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition i 1962-63.
Punch
Punch, or the London Charivari, eller berre Punch, var eit britisk illustrert vekeblad som inneheldt humor og satire. Det blei grunnlagd i 1841 og gjeve ut heilt til 1992. Det blei så gjeve ut att frå 1996, men avslutta heilt i 2002.
Historie
Punch blei grunnlagt i 1841 av Henry Mayhew, Mark Lemon og litografen Ebenezer Landells. Bladet hadde det franske satiriske tidsskriftet Le Charivari som førebilde. Som tittelfigur og maskot hadde det den ville handdokka Mr. Punch. Økonomiske vanskar førte til at det blei selt til forleggjaren Bradbury and Evans i desember 1842.
Vekebladet hadde størst opplag i 1840-åra, men spelte ei betydeleg rolle i britisk kulturliv i fleire år. Etter ei årrekkje med dalande interesse blei det lagt ned i 1992.
I 1996 gjorde finansmannen Mohamad al-Fayed eit forsøk på å vekka bladet til live att, men omlegginga til eit moderne storbymagasin i stil med The New Yorker var mislukka, og det gjekk inn på nytt i 2002.
Bidragsytarar
Fleire framståande teiknarar og forfattarar frå Storbritannia var knytte til Punch. Lista under viser eit utval av forfattarar og illustratørar som har bidrege med tekstar og teikningar.
Grunnsvinging
Ei grunnsvingning er ei sinusforma svinging som svarar til grunnfrekvensen i eit signal. Ei udempa svinging, til dømes ein tone, er vanlegvis samansett av delsvingingar med ulik frekvens. Grunnsvinginga syner til den delsvingninga som har lågast frekvens.
Strandlauk
Strandlauk (Allium vineale) er ei urt i laukslekta i påskeliljefamilien. Arten er utbreidd i Europa, nordvestlege Afrika og vestlege Asia.
Strandlauk er heimleg og veks på jorddekt berg og tørre bakkar. Arten er ganske vanleg i låglandet og i kyststrøk frå Østfold til Bergen og spreidd nordover til Møre og Romsdal. På Raudlista 2021 har han status som livskraftig (LC).
Heimberg
Heimberg er ein kommune i distriktet Thun i kantonen Bern i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret, som ligg 551 meter over havet, ligg ca tre kilometer nord for bysentrum i Thun.
Kommunen ligg ved høgrebreidda av elva Aare, mellom elva Rotache i nord og elva Zulg i sør. Han omfattar landsbyen Thungschneit som vart ein del av kommunen i 1869.
Pol-e Dokhtar fylke
Pol-e Dokhtar fylke (persisk شهرستان پلدختر) er eit fylke i Luristan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Pol-e Dokhtar. I 2006 var innbyggjartalet 74 537. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Mamulan-distriktet. Fylket har dei to byane Pol-e Dokhtar og Mamulan.
Oshrat
Oshrat er ein fellesbusetnad nord i Israel. Han ligg søraust for Nahariya og like nord for Kafr Yasif, og høyrer til Mateh Asher regionale kommune. I 2011 hadde han eit folketal på 652.
Landsbyen vart grunnlagd i 1983 som ei utviding av moshaven Amka.
Oshrat er ein variant av ordet Asjer, stamma som eigde landområdet som landsbyen står på.
Uggdal skipreide
Uggdal (Opdal) skipreide var ei av elleve skipreider i Sunnhordland. Namnet kjem av Uggdal (tidlegare skrive Opdal), kyrkjestad i Uggdal sokn og noverande administratsjonsstad i Tysnes kommune. Ho femna om eit geografisk område som var identisk med Tysnes prestegjeld og (frå 1838) Tysnes kommune. I mellomalderen skal Tysnes sokn likevel ha høyrt til Våg skipreide.
På Vestlandet vart skipreidene avløyste av tinglag først i begynninga av 1800-talet. 1857 skifta namnet til Tysnes tinglag.
Mike Vickers
Michael «Mike» Vickers er ein britisk musikar som vart kjend som gitarist, fløytist og saksofonist i 60-talsbandet Manfred Mann.
Han var fødd i Southampton i England og spelte opphavleg fløyte og saksofon, men etter kvart som gitaren vart meir populær, vart det avgjort at Manfred Mann burde han ein gitarist i besetninga si. Vickers melde seg frivillig for rolla, men han var alltid mest nøgd med å spele blåseinstrument. Fløytespelinga hans på harde bluessongar som «Without You» skjedde fem år før Ian Anderson i Jethro Tull vart kjend for fløytespelet sitt. Han var medlåtskrivar på fleire av dei tidlege hitsinglane deira, og medverka òg med songar til albuma deira, som «The Abominable Snowmann» og «You're for Me». Bandkollegaen Tom McGuinness skildra han som «den snillaste i gruppa...snill nesten heile tida» og la til «han samlar saksofonar - som me kjøper til han».
Etter kvart byrja Vickers å spele med sitt eige orkester og mot slutten av 1965 slutta han i Manfred Mann. Det første soloalbumet hans, I Wish I Were a Group Again, kom ikkje ut før i 1968. Omtrent samstundes dirigerte han orkesteret for liveinnspelinga av The Beatles sin «All You Need Is Love», som vart vist på TV verda over via satellitt.
Vickers har halde fram karriere som komponist og arrangør for innspelingar, fjernsynsshow og filmar. Han komponerte «Pegasus», kjenningsmelodien til TV-serien The Adventures of Don Quick i 1970, og ein av dei mest kjende TV-komposisjonane hans er «Jet Set» for gameshowet Jackpot i 1974-75. Han komponerte musikk for filmar som The Sandwich Man (1966), Press for Time (1966), My Lover, My Son (1970), filmversjonen av Please Sir! (1971), Dracula A.D. 1972 (1972), The Sex Thief (1973) og fantasifilmane At the Earth's Core (1976) og Warlords of Atlantis (1978).
Instrumentalstykket «Visitation» vart spelt inn i 1971 og nytta i den polske TV-serien «Sonda» som gjekk mellom 1977 og 1989.
Frå 1992 til 1999 var han medlem av The Manfreds, ei utgåve av Manfred Mann og med både Paul Jones og etterkomarane hans Mike d'Abo på vokal. Vickers spelte då berre blåseinstrument.
Pilea
Pilea er ei planteslekt i neslefamilien. Ho omfattar rundt 400 artar i varme trakter av alle verdsdelar, men ikkje i Australia. Plantane i slekta har ikkje brennhår slik nesler av. Dei har motsette blad og små blomar. Desse sprer pollenet som ein røyk i lufta ved at pollenknappane plutseleg brest. Dette gjer at plantane også kan kallast kanonnesle.
Fleire artar frå slekta blir dyrka i drivhus og som stoveplantar. Pilea peperomioides, som også er kjend som kinesisk pengeplante, misjonærplante og elefantøyre, er eit døme på ein utbreidd stoveplante.
Håvard Wiik
Håvard Wiik er ein norsk jazzmusikar, arrangør og komponist, kjent frå fleire innspelingar.
Artistliv
Etter flytting til Oslo har han medverka i fleire prosjekt:
Sjølv har han leia Håvard Wiik Trio med Mats Eilertsen (bass) og Per Oddvar Johansen (trommer), til albumet Postures (Jazzland, 2003).
An Nashsh
An Nashsh er ein landsby sørvest i Jemen. Han ligg i Abyan guvernement.
Gheorghe Popescu
Gheorghe Popescu er ein rumensk pensjonert fotballspelar som spelte i forsvaret til ei rekkje europeiske klubber, og for Romania sitt landslag. Av klubbane hans kan nemnast Steaua București og Dinamo București i heimlandet, spanske FC Barcelona, engelske Tottenham Hotspur og tyrkiske Galatasaray.
Landslagsspel
Popescu nådde i åra frå 1988 til 2003 heile 116 kampar for Romania sitt herrelandslag, og skåra 16 mål. Han deltok mellom anna i VM 1990, VM 1994 og VM 1998 samt under EM 1996 og EM 2000.
Øystein Wiik
Øystein Wiik er ein norsk songar, skodespelar og kriminalforfattar. Han er utdanna ved Statens teaterhøgskole.
Han var tilsett ved Det Norske Teatret frå 1980. I 1988 gjorde han stor suksess som Jean Valjean i oppsetjinga av Victor Hugos Les Misérables, og dette førte til at han fekk spele same rolle på scener i Wien og London i 1989-1990.
To gonger har han delteke i norsk Melodi Grand Prix, ein gong saman med Jahn Teigen (under namnet «To tenorer»). I 1991 utgav han soloalbumet ''Too Many Mornings. Songs By Sondheim, og i 1993 kom albumet Stage''.
Parhestane Wiik/Kverndokk har òg skrive operaen Jorden rundt på 80 dager. Operaen skulle vore den første førestillinga i det nye operabygget i Bjørvika, men vart av tekniske grunnar utsett. Han vart uroppført 21. mai 2010. Same året debuterte Wiik som kriminalforfattar med romanen Dødelig applaus som han vart nominert til Rivertonprisen for. Han har sidan skrive tre kriminalromanar til.
Rakiura nasjonalpark
Rakiura National Park er eit naturreservat på Stewart Island/Rakiura på New Zealand. Det er den 14. av nasjonalparkane på New Zealand, og vart offisielt opna 9. mars 2002. Han dekkjer eit areal på 1 570 km², det er om lag 85 % av Stewart Island, den tredje største øya på New Zealand. Parken omfattar ikkje det bymessige området kring Halfmoon Bay (Oban), ein del vegar, og såvel privat eller maori-eigd land lenger innover i landet. Parken er sett saman av eit nettverk av tidlegare naturreservat, andre verna område og statlege skogar.
Moresbyøya
Moresbyøya (engelsk Moresby Island) er ei 3 399 km² stor øy som er del av Haida Gwaii i provinsen British Columbia i Canada. Øya ligg, saman med fleire nærliggande små øyar og holmar, i den sørlege delen av øygruppa. Ved folketeljinga i 2006 budde 402 personar på øya. Nesten alle innbyggarane held til i Sandspit, på nordaustspissen av Moresbyøya. Øya er skilt frå Grahamøya i nord av eit trongt sund.
Moresbyøya er kalla opp etter ein britisk admiral, Fairfax Moresby.
Øya er del av Gwaii Haanas National Park Reserve and Haida Heritage Site.
27. oktober 2012 råka eit jordskjelv med ein magnitude på 7,7, det sterkaste jordskjelvet i Canada sidan 1949, området. Episenteret var 17.5 km under øya.
Tyree Washington
Tyree Washington er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Riverside i delstaten California som vart kåra til verdsmeister 2003 på 400 meter.
Aktiv
Washington vart tredjemann på 400 meter då han VM-debuterte i Aten i 1997. Med ny personleg rekord på 44,39 sekundar var han to hundredels sekund bakom sølvmedaljøren, vinnaren Michael Johnson fekk tida 44,12. I den same meisterskapen sprang han USA inn til siger i 4 x 400 meter stafett, ein triumf som seinare vart annullert då to av lagkameratane hans i ettertid vart avslørt for å ha vore dopa. Saman med desse to, Jerome Young og Antonio Pettigrew, sprang Washington og Michael Johnson inn til 2.54,2 og stafett-verdsrekord sommaren 1998, også den rekorden vart seinare annullert.
Den 12. mai 2001 gjorde Washington i Eagle Rock unna sitt livs kjappaste 400-meterløp då han vart klokka inn på 44,28 sekundar. I mars 2003 vann han 400-meteren ved innandørs-VM i Birmingham og fem månader seinare vart han nummer to på distansen ved utandørs-VM i Paris, to hundredels sekund framom franske Marc Raquil. Jerome Young vann løpet på tida 44,50. Til sist i Paris-meisterskapen var Washington og mellom andre Young med om å vinne den lange stafetten. Då Young sidan vart avslørt som dopa, gjekk også dette siste stafettgullet fløyten for Washington, derimot rykte han opp til gullplassen på 400 meter.
Derimot fekk Washington behalde gullmedaljen han og andre lagkameratar vann på den lange stafetten under innandørs-VM 2006 i Moskva.
Resonans
Resonans, innan akustikk òg kalla gjenklang, er det fenomenet at eit svingedyktig system vil oppta energi og kome i sterke svingingar når det blir påverka av ei periodisk kraft med same frekvens som systemet sin eigen frekvens.
Fenomenet er særs utbreidd i naturen i dei ulikaste formene. Held ein ein svingande stemmegaffel i nærleiken av ein annan med same svingetal, byrjar den siste å svinge. Maskiner kan kome i resonans ved bestemde turtal, dersom desse tilfeldigvis passar med eigensvinginga for maskina eller fundamenta til maskina. I teknikken kan slik resonans vere årsak til samanbrot av dei delane som kjem i resonans, fordi svingingane går over kva materialen toler. Bruer kan kome i resonans og bryte saman når det marsjerast i takt over dei. Ein har òg døme på at ei hengebru (Tacoma bridge) ved ein bestemd vindstyrke kom i så sterke svingingar at ho gjekk i stykke og fall i elva.
Ved radio blir resonans brukt til avstemming av ein mottakerkrins på ei innkomande bølgje.
Tempus Fugit
«Tempus Fugit» er ein song frå det engelske progressiv rock-bandet Yes, utgjeve i 1980 på albuma til bandet Drama. Songen er skriven av Geoff Downes, Trevor Horn, Steve Howe, Chris Squire og Alan White, som på dette tidspunktet var besetninga i bandet. Songen er 5 minutt og 15 sekund lang.
Struktur
Songen opnar med eit forrykande hardrock-liknande riff med gitar og bass. Trommene held tempoet oppe og understrekar tyngda til songen. Eit lite mellomspel på synthesizer, der ordet «Yes» repeterast med bruk av vocoder, før ein ny repetisjon av opningsriffet kjem. Eit nytt temposkifte fører songen vidare inn i første vers med ein reggae-inspirert versjon av riffet, som i refrenget går tilbake til hardrock-versjonen. Songen vekslar mellom vers og refreng i stil med konvensjonell rock. I ettertid kan musikkstilen lett skildrast som i «slekt» med The Police-songen frå 1979, «Message in a Bottle».
Tittelen «Tempus Fugit» er latin og tyder «tida flyktar». Teksta referer fleire gonger til situasjonar der tida kan synast å gå fortare enn ein ynskjer.
Konsertversjonar
«Tempus Fugit» vart framført under Drama-turneen i 1980 og under In the Present-turneen i 2008–2009. Ellers har berre opningsriffet blitt spelt under ei rekkje konsertar som ein del av Chris Squire og Alan White sin «Whitefish» solo-medley.
Offisielle utgjevingar med konsertopptak av «Tempus Fugit»:
Kjelder
Yes
Jane Siberry
Jane Siberry ( er ein kanadisk songar-låtskrivar, kjend for hittar som «Mimi on the Beach», «I Muse Aloud», «One More Colour» og «Calling All Angels». Ho framførte kjenningsmelodien til fjernsynsserien Maniac Mansion. Ho har gjeve ut fleire album under artistnamnet Issa (uttalt ) – som ho brukte formelt mellom 2006 og 2009 (ikkje berre som scenenamn).
30. august 2005 vann Siberry Victor Martyn Lynch-Staunton Award i musikk av Canada Council for the Arts.
Singlar
Siberry har hatt tre singlar på den kanadiske RPM Hot 100-lista:
To andre songar gjekk inn på RPM's Adult Contemporary-lista:
Den internasjonale jentedagen
Markeringa av dagen skal støtta fleire moglegheiter for jenter og auka merksemd om kjønnsforskjellar som gjer at jenter fleire stader i verda får færre moglegheiter på grunn av kjønnet sitt. Ulikskapen kan visa seg innan område som tilgang på utdanning, næring, juridiske rettar, helsetenester og vern mot diskriminering, vald og tvangsekteskap.
Skvallerkål
Skvallerkål føretrekk næringsrik jord og halvskugge. Planta stammar frå Mellom-Europa, og er blitt spreidd av menneske til andre delar av Europa, Asia, Nord-Amerika og Oseania. Ho veks gjennom heile Noreg, men er sjeldan i nord.
Namn
Andre namn på planta er bygras, embetsmannskål, grisekål, gåselabb, hanefot, skaldergras, svenskekål, tyskarkål og tysskål. Eit islandsk namn er geitakál. På dansk blir ho kalla skvallerkål og på svensk kirskål, kers, qualler eller skvallerkål. Det vanlegaste engelske namnet er ground elder, andre namn er bishop's elder, bishop's goutweed, bishopsweed, bishopswort, goutweed, ground ash, herb gerard, Jack-jump-about, pigweed, English masterwort eller wild masterwort. Tyske namn er Giersch, Geissfuss, Podagrakraut og Zipperleinskraut. På fransk heiter planta egopode podagraire eller herb-aux-goutteux.
Lennox-Kingbreen
Lennox-Kingbreen er ein stor dalbre, som er kring 60 km lang, og som flyt frå Bowden Neve og nordaust mellom Holland og Queen Alexandra Range og ut i Richardsfjorden og Rossisen. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1959–60) etter kapteinløytnant James Lennox-King som var sjef ved Scott-basen i 1960.
Fonogram
Fonogram er eit samleomgrep for lydopptak, særleg på lydberande medium der lydar er spelt inn, lagra og kan avspelast mekanisk, men òg på elektroniske og digitale medium. Omgrepet er ikkje mykje brukt utanfor platebransjen. I starten brukte ein berre nemninga plate, men ved inntoget til kassetten vart det ikkje dekkande. Etterkvart som ulike nye medium blir brukt til distribusjon av lydar og musikk, er omgrepet vorte meir aktuelt. Likevel er det enno vanleg å snakke om plateselskap og platebransjen.
Orda fonogram er sett saman av dei greske orda for «lyd» og «skrift». Lydopptak er opptak og lagring av lydar ved hjelp av mekaniske eller elektriske apparat, til dømes fonograf, grammofon, bandopptakar eller datamaskin, innspelingar som sidan kan spelast av ved hjelp av dei same eller andre apparat. Lydopptak blir brukt om sjølve mediet lyden er lagra på. Dei eldste kjende verna lydopptaka er frå rundt 1860.
Opptak på voksrull og voksplate
Thomas Edison fann opp fonografen sin i 1877, og spelte inn si eiga stemme med barnerimet «Mary had a little lamb». Dei første musikkopptaka vart ikkje gjort før 1887-1888. Edison brukte sylinderforma voksrullar. Ti år seinare utvikla Emelie Berliner ein nye teknologi der plater erstatta voksrullane. Denne metoden bestod til langt utover 1900-talet. Teknologien på både avspeling og innspeling utvikla seg i fleire steg. Fonografen tok opp lydar direkte gjennom ei trakt, som vart skrive inn på ein voksrull. Ein rull kunne halde omtrent 2 minutt.
Elektrisk opptak frå 1925
Fonogram kan òg lagrast på magnetband, elektronisk lagringsmedium som lydband og lydkassettar. Det er lange spoleband av plast og andre material som er påført magnetisk jernstøv som med elektronikk i ein bandopptakar ordnast i samsvar med lyden. Her omformar, styre og forsterkar elektrisk straum lyden via eit såkalla lydhovud. Den elektriske krafta og dermed lyden kan òg styrast av varierande lysstyrke, og dette systemet vart nytta i lydfilmen, der filmrullen ved sida av bileta inneheld eit visuelt «lydspor» som slepp gjennom og regulerer ein lysstråle til eit avlesarhovud.
Vinyl
Fram til krigen vart platene laga av skjellakk, ein type voks importert frå India. Under krigen stoppa forsyninga opp, og ein måtte finne eit alternativ. Ein utvikla vinyl, eit plastmateriale som viste seg å ha mykje høgare kvalitet. Ein fekk mykje finare riller. Platene fekk plutseleg meir plass (long playing – LP), meir enn 20 minutt per side. Men viktigare var at med vinyl forsvann skrapinga frå dei gamle voksplatene.
Mange av dei store internasjonale plateselskapa som finst i dag, vart starta rundt første verdskrigen. Plate- og musikkbransjen har sidan vakse til ein svært omfattande masseindustri og hovuddelen innanfor underhaldningsindustrien. Denne industrien pregar kvardagen til menneske over heile verda og har danna grunnlaget for utviklinga av den moderne populærkulturen.
Magnetisk lydband
Magnetisk lydband hadde vore i bruk sidan 1930-talet til film. Under krigen hadde tyskarane utvikla ein type lydband med høg kvalitet, og dette vart etter krigen standard medium til master for lydinnspelingar. Forbrukarane vart tilbode kassettband frå 1963.
Stereo
Stereoopptak vart vanleg frå 1954.
Digitalt lydopptak
Digitalisering av lydar vart eksperimentert med frå slutten av 1960-talet av telefonselskap og kringkastingsselskap. Den første plateutgjevinga (på LP) som brukte ei digital master, kom i 1979. CD-plata kom tilslutt i 1982, og erstatta etter kvart LP-en.
I digitale system som CDar og minidiskar er lyden lagra som mikroskopiske punkt eller hol på ei plastplate for optisk avlesing, elektronisk forsterking og digital handsaming til lydar i eit lydanlegg. Frå 1990-talet er det òg vorte vanleg med heildigitale system for lydopptak ved hjelp av datateknologi. Det finst ulike dataprogram som kan ta opp og spele av lydar og lagre lydfilene på ein harddisk. Eit vanleg lydfil-format er mp3.
Dei ulike typane fonogramtypane kan innehalde lydar av alle slag. Lydmedium for sal inneheld stort sett musikk, men ein kan òg finne tale i form av til dømes språkundervising og lydbøker. I tillegg blir lydmedium brukt som lagring av radioprogram.
Kjelder
''
Horace Lamb
Han var professor i matematikk ved Adelaide universitet frå 1875, og ved Manchester universitet frå 1885.
Wig-Wam Bam
«Wig-Wam Bam» er ein song av det britiske glamrockbandet The Sweet, skriven av låtskrivarane Nicky Chinn og Mike Chapman, og gjeven ut på singel i september 1972. Det var den første Sweet-singelen der bandmedlemmane faktisk spelte instrument, sidan produsenten Phil Wainman på trommer, og studiomusikarane John Roberts og Pip Williams (seinare produsent for Status Quo) på bass og gitar, spelte på dei tidlegare singlane deira.
Teksten på songen var inspirert av Henry Longfellow-diktet Hiawatha frå 1855. Diktet fortel soga om den amerikanske indianaren Hiawatha og kjærasten Minnehaha. Teksten refererer òg til Running Bear og kjærasten Little White Dove, to karakterar frå songen «Running Bear» frå 1959 av av Jiles Perry Richardson.
Songen var ein ny stil for bandet, og vert ofte rekna som den første glamrocksingelen deira. Det var òg den første Sweet-singelen der bassisten Steve Priest song somme partar på solovokal: «try a little touch, try a little too much» i refrenget. Dette vart sidan ein viktig del av stilen til Sweet og på dei fleste av dei seinare singlane sine brukte dei denne teknikken. Etter at songen vart ein hit, byrja Sweet å bruke glam-imaget og byrja å gå med glitter, indianske klede og sminke.
Salslister
Songen nådde fjerdeplassen på den britiske singellista i september September 1972.
Ar Rawdah i Abyan
Ar Rawdah er ein landsby sørvest i Jemen. Han ligg i Abyan guvernement.
Leigh Huntbreen
Leigh Huntbreen er ein isbre, som er 13 km lang, og som flyt nord-nordvest og ut i Brandaubreen like vest for Hare Peak. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961-62) etter A. Leigh Hunt, som grunnla og var den første styreleiaren av New Zealand Antarctic Society.
Friidrettsutøvaren Anders Hoff
Anders Hoff er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Hitra i Sør-Trøndelag som vart noregsmeister 1977 i sleggjekast, og i tillegg vann fem sølv- og fire bronsemedaljar i same øvinga i tida 1977-86. I den same perioden tok han også ein sølvmedalje og to bronsemedaljar i diskoskast i NM-tevlingar. Han var medlem i IL Trond og sidan Minerva.
Med eit kast på 63,14 meter, 10 cm kortare enn hans ferske personbeste, overraska Hoff med å vinne sleggjetevlinga under friidretts-NM på Lillehammer i 1977. NM-gullet vart hans einaste, ettersom Richard Olsen var den nasjonale einaren i øvinga i åra kringom 1980.
Etter at han la opp, var Hoff norsk landslagstrenar for kastøvingane frå 1986 til 1993. Mellom andre han ansvar for karar som Lars Arne Nilsen og Georg Andersen, to utøvarar som hausta heider og kom i vanry.
Stordalselva i Åfjord
Stordalselva er eit vassdrag i Åfjord kommune i Trøndelag, frå Reinsjøen på grensa mot Verran kommune i Nord-Trøndelag. Det dannar Teksjøen og Stordalsvatnet (19 moh., 4,7 km2) og fell ut i Åfjorden ved tettstaden Å.
Stordalselva er kjent for å vera blant dei betre lakseelvane i Noreg. Ved nedre del av elva ligg Fredmoen, eit museum for laksefiske som frå starten av 1900-talet var feriestad for engelske sportsfiskarar. Under vandringa i vassdraget får laksen hjelp av fem laksetrapper. I laksetrappa ved Støvelfossen er det montert eit teljeapparat for å halde kontroll med oppgangen av fisk. I tillegg til laks er det mykje sjøaure i elva.
Helmholtz-resonator
Helmholtz-resonator er ein behaldar med ei opning, det heile forma slik at det oppstår resonans, såkalla Helmholtz-resonans, når behaldaren treffest av ein tone med ein bestemd frekvens eller tonehøgd. Det er dette som skapar lyd når ein bles luft over toppen av ein flasketut.
Apparatet er kalla opp etter Hermann von Helmholtz då han studerte akustikk i 1850-åra. Det vart nytta til å finne forskjellige frekvensar eller tonehøgder i musikk og andre komplekse lydar.
Kjelder
Helmholtz-resonator. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/Helmholtz-resonator
Filmmusikkalbumet Tommy
Tommy er eit filmmusikkalbum av The Who med bidrag frå fleire artistar. Musikken vart nytta i filmen Tommy, som var basert på det originale albumet av The Who i 1969. Pete Townshend oversåg produksjonen av dette dobbeltalbumet med orkesterarrangementa han hadde planlagt men ikkje nytta på den originale Tommy-utgjevinga. Her vart dei framførte på synthesiser.
Det var òg mange studiomusikarar med på innspelinga av filmmusikkalbumet, inkludert Caleb Quaye, Phil Chen og Nicky Hopkins, i tillegg til medlemmar frå The Faces, Ronnie Wood og den framtidige Keith Moon-erstattaren Kenney Jones. Songen «Pinball Wizard», framført av Elton John, vart ein stor hit då han kom ut på singel. Sjølv om musikken for denne songen er framført av «The Elton John Band», som han kalla bandet sitt, syner filmen at John vert akkompagnert av The Who. Townshend spelte ekstra synthesizer og/eller gitar på alle spora.
Innhald
Alle songane er skrivne av Pete Townshend, utanom der andre er nemnde.
Medverkande
The Who:
Cecropia
Cecropia er ei planteslekt i neslefamilien. Ho omfattar rundt 100 artar som veks i tropisk Amerika.
Dei er oftast store tre, og dei fleste er myrmekofile (dvs. maurplantar som lever i samband med maur). Nokre av dei er kautsjuktre, det vil seia tre med mykje mjølkesaft som kan brukast til å framstilla kautsjuk eller naturgummi. Ein av artane, trompettre (C. peltata), veks snøgt og blir eit stort tre i løpet av høvesvis kort tid. Det har hol stamme.
Bendellauk
Bendellauk (Allium scorodoprasum) er ei plante i laukslekta i påskeliljefamilien. Arten er utbreidd i Europa.
Det er uvisst om bendellauk er heimleg eller komen tidleg inn som matplante. Arten er sjeldan i kyststrøk frå Østfold til Agder, noko vanlegare i skjergarden. Finst elles spreidd nordover til Hordaland. På Raudlista 2021 har han status som nær truga (NT).
Matt «Guitar» Murphy
Matthew Tyler Murphy, kjend som Matt «Guitar» Murphy, var ein amerikansk bluesgitarist.
Liv og karriere
Murphy vart fødd i Sunflower i Mississippi, og voks opp i Memphis, der faren arbeidde ved Peabody Hotel. Murphy lærte å spele gitar som barn. I 1948 flytta han til Chicago, der han vart med i bandet til Howlin' Wolf, der Little Junior Parker på den tida spelte.
Murphy arbeidde mykje med Memphis Slim, mellom anna på albumet hans At the Gate of Horn (1959). Murphy hadde ikkje sitt eige band før i 1982, men arbeidde i studio og på scenen med mange musikarar, som Ike Turner, Muddy Waters, James Cotton, Otis Rush, Etta James, Sonny Boy Williamson II, Chuck Berry og Joe Louis Walker.
På American Folk Blues Festival-turneen i Europa i 1963 framførte han sin eigen «Matt's Guitar Boogie». Freddie King har sagt at han baserte sin eigen «Hide Away» på korleis Murphy spelte på denne turneen.
I 1978 vart Murphy med i Blues Brothers. Han spelte i filmane The Blues Brothers (1980) og Blues Brothers 2000 (1998), og spelte ektemannen til Aretha Franklin. Han spelte med Blues Brothers Band fram til tidleg i 2000-åra.
Murphy fekk slag i 2003, men spelte att nokre år seinare. Han spelte i lag med James Cotton i 2010 på Chicago Blues Festival.
Roselauk
Roselauk (Allium carinatum) er ei plante i laukslekta i påskeliljefamilien. Arten er heimleg i Europa.
I Noreg er arten ein framandart som er innført som prydplante og trekkplante for bier. Arten vart funnen forvilla i 1857, men deretter var det ingen funn før i 1993. No er han kjend frå Osloområdet. I Framandartslista 2018 er arten registrert med ingen kjend risiko (NK).
The Eyes of Alice Cooper
The Eyes of Alice Cooper er det 23. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i 2003. Med dette albumet gjekk Cooper tilbake den tidlegare hardrock-stilen sin, som The Last Temptation, og gjekk bort frå den tunge industrial metal-stilen frå dei to førre studioalbuma sine. Det finst fire utgåve av plateomslaget. Den einaste skilnaden er fargen på augo til Cooper og kjem i blå, grøn, rosa og raud.
Sandefjordbukta i Princess Elizabeth Land
Sandefjordbukta (Sandefjord Bay) var ei isbukt inst i Prydzbukta, ved austsida av Amery isbrem. Bukta finst ikkje lenger ettersom ho vart dekt av isen frå Amery isbrem. Ho låg inst i Prydzbukta og var kring kring 46 km brei. Vika grensa i vest til Amery isbrem, i aust til Publications isbrem, og i sør til fastlandet.
Ho vart oppdaga i februar 1935, av kaptein Klarius Mikkelsen i kvalbåten «Thorshavn» og namngjeven etter Sandefjord i Noreg. Dei gav ho namnet Sandefjordbukta etter byen Sandefjord, som var senter for den norske kvalfangstindustrien.
I amerikanske kjelder blir bukta kalla Sandefjord Ice Bay eller Sandefjordisbukta. Leddet «ice bay» eller «isbukt» vart lagt til namnet for ikkje forveksle ho med Sandefjordbukta på Peter I Øy.
IGN
IGN, tidlegare Imagine Games Network, er ein amerikansk nettstad som mellom anna gjev ut nyhende og omtalar knytte til dataspel, filmar og TV-seriar.
Selseleh fylke
Selseleh fylke (persisk شهرستان سلسله) er eit fylke i Luristan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Aleshtar. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 73 819. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Firuzabad-distriktet. Fylket har dei to byane Aleshtar og Firuzabad.
Melodi Grand Prix 1980
Melodi Grand Prix 1980 var den 20. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. NRK inviterte ti komponistar til å sende inn bidrag til finalen 22. mars 1980. Vinnaren blei «Sámiid ædnan», framført av Sverre Kjelsberg og Mattis Hætta. Låten er komponert av Kjelsberg, med tekst av Ragnar Olsen. I den internasjonale finalen i Haag enda bidraget på 16. plass med 15 poeng.
Sendinga
Noregs til då best plasserte Eurovision-deltakar, Åse Kleveland, leia finalen frå Studio 2 i NRK Marienlyst. Dei ti bidraga blei akkompagnerte av eit 36-mannsorkester spesielt samansett for tevlinga. Orkesteret blei leia av Egil Monn-Iversen. Som pauseinnslag framførte Kleveland vinnarbidraget sitt frå 1966, «Intet er nytt under solen».
Også dette året var det ein fagjury på ni medlemmar som kåra vinnaren. Avstemminga blei den mest spennande nokon gong i Melodi Grand Prix. Til slutt stod to bidrag att på toppen, kvar med 61 poeng: «Bjørnen sover» og «Sámiid ædnan». Etter ein ny røysteomgang mellom dei to vinnarane vann «Sámiid ædnan» marginalt med 5–4.
For første gong brukte NRK ei digital poengtavle. Ho blei oppdatert og styrt av datamaskinen «Petra».
Resultat
Poengsummane til «Bjørnen sover» og «Sámiid ædnan» inkluderer òg poenga frå andre røysterunde.