cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
James Craig, 1. visegreve Craigavon
Tidleg liv
James Craig vart fødd i den nordlege delen av grevskapet Down som det sjuande barnet og den sjette sonen av James Craig og Eleanore Craig (fødd Gilmore Browne). På morsida ætta han på ein velståande familie som åtte eigedom i Belfast og ein gard ved Lisburn.
Faren hadde skotsk slektsbakgrunn, og var ein oppkomlingskapitalist som hadde arbeidd seg opp og fram gjennom møllearbeid og linbleiking. Til slutt hadde han vorte millionær og eigar av whiskeydestilleriet Dunville & Co, som har vore ein av svært få irske whiskeyprodusentar som har skrive whiskey utan e, det vil seia på den skotske måten. Engelskspråklege Wikipedia - https://en.wikipedia.org/wiki/Dunville_%26_Co.
Faren sende James Craig til skulegang på Merchiston Castle School i Edinburgh, Skotland. Etter skulegangen starta han med aksjemekling, og han skipa medkvart eige firma i Belfast.
Militær karriere
James Craig meldte seg til teneste for den tredje battaljonen i Royal Irish Rifles i januar 1900 for å delta i den andre boarkrigen. Royal Ulster Rifles og Royal Irish Rifles var irskrekrutterte avdelingar i den britiske hæren, dei vart tilordna det nyskipa Imperial Yeomanry, og Craig tenestegjorde som løytnant. I mai 1900 vart han teken til fange av boarane, men vart slept fri på grunn av ein øyreskade. Då han friskna til vart han sett inn i teneste som deputy assistant director for Imperial Military Railways, der han skal ha utmerkt seg som ein dugande organisator. I juni 1901 vart han send heim på grunn av dysenteri, og då han friskna til att var krigen over. Han vart like etter forfremja til kaptein i tredje bataljon av Royal Irish Rifles. Det militære skal ha passa han godt, men Craig skal ha vore kritisk til profesjonaliteten og effektiviteten i den britiske hæren.
Politisk karriere
James Craig tok ogso sjølv ansvar for å delta i organiseringa av propaganda for Nord-Irland, si regjering og sitt parti i media både i Nord-Irland, i Storbritannia og elles gjennom rolla som president i Ulster Association ein periode frå 1922.
Evans Peninsula
Evans Peninsula er ei isdekt halvøy kring 30 nautiske mil lang, mellom Koetherfjorden og Cadwaladerfjorden i den nordaustlege delen av Thurston Island. Ho vart oppdaga på flyturar frå USS «Burton Island» og USS «Glacier» av personnel frå ekspedisjonen til U.S. Navy i Bellingshausenhavet i februar 1960 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Griffith Evans Jr. som var kaptein på isbrytar «Burton Island» i løpet av denne ekspedisjonen.
Beit Dagan
Beit Dagan (hebraisk skrift בֵּית דָּגָן, tyder «Kornhuset») er ein by (lokal kommune) i Det sentrale distriktet i Israel, ved grensa til Rishon LeZion. Han vart grunnlagd i 1948 der den arabiske landsbyen Bayt Dajan låg, av jemenittiske og nordafrikanske immigrantar. Han ligg truleg i området der den bibelske Beit Dagon, ein landsby i Juda-stamma låg (Josva 15:41).
Beit Dagan fekk status som lokal kommune i 1958. Mot slutten av 2009 var folketalet 6 800.
Klima
Israelsk meteorologisk institutt heldt til i Beit Dagan. Beit Dagan har middelhavsklima med varme og tørre somrar, og med kalde og regnfulle vintrar. Våren og hausten er kjølig til varm. Luftfukta er høg om vinteren og låg om sommaren. Temperaturen om sommaren når i snitt 30,8 °C og ned i 20,4 °C om natta. Om vinteren når temperaturen i snitt 18,5 °C på dagtid og i snitt 7,6 °C om natta. Beit Dagan har ein årsnormalnedbør på 550,5 mm og berre sju av månadane kan få kraftig regn.
Haga i Uppland
Haga er ein tettstad i Enköpings kommun i Uppsala län i landskapet Uppland i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 236 innbyggjarar.
Bergen Air Transport
Bergen Air Transport er eit norsk flyselskap med hovudbase på Bergen lufthamn, Flesland. Det vart skipa i 1998. Selskapet opererte fram til 24. april 2017 flyrute mellom Bergen og Notodden lufthamn, i tillegg til charteroperasjonar og frakt. Selskapet har i dag ingen fly, og driv i staden «konsulent tjenester, opprettholdelse av god service til gamle kunder, utleie av hangar og videreformidling av fly.»
Historie
Bergen Air Transport vart etablert i 1998, og starta flygingar året etter. Dei fyrste operasjonane vart utførte med eit Cessna 421B-fly, men i 2000 vart dette erstatta med ein Cessna 421C som kunne frakta 6 passasjerar. Dette gjorde at selskapet kunne frakta passasjerar på ruta Bergen-Notodden. I 2000 hadde selskapet 11 årsverk og ein omsetnad på 2,6 millionar kroner.
Ruta Bergen–Notodden vart i byrjinga operert fire gongar kvar vekentleg, men auka året etter til fem. Totalt reiste 1 500 passasjerar med selskapet dette året. I 2002 la selskapet fram planar om å etablera ei ny rute frå Notodden til Kristiansund. Desse planane vart skrinlagd grunna lita interesse for ruta.
Ein hangar for Bergen Air Transport vart bygd på Bergen lufthamn i 2003. Året etter vart eut av flya til selskapet erstatta med ein Cessna 441. Dette flyet vart igjen seld i 2006 då selskapet gjekk til innkjøp av to Beech King Air 200.
Den 20. november 2003 vart Notodden lufthamn stengd for all rutetrafikk, då flyplassen ikkje tilfredsstilte Tryggleikskravet til Luftfartstilsynet. Ruta vart då omlagt til [[Skien lufthamn, Geiteryggen. Selskapet investerte 500 000 kroner i utbetringa av Notodden lufthamn, og saman med bidraget til lokalsamfunnet på 1,2 millionar kroner var det nok til å rusta opp lufthamna, slik at selskapet enno kunne fly der. Men det skulle berre gå eitt år før det oppstod nye problem med drifta til selskapet på Notodden. Lufthamna mangla innflygingslys, og ytterlegare 200 000 kroner måtte investerast i lufthamna for at selskapet skulle kunna halda fram drift.
I 2007 bygde selskapet ein hangar på Notodden lufthamn. Samstundes gjekk selskapet til innkjøp av sit første jetfly, ein Cessna Citation. Frekvensen på ruta Bergen-Notodden auka dette året til seks i veka.
Selskapet opererte på det meste tre fly; to 12-seters turbopropfly av typen Beech King Air 200, og éin 6-seters jet av typen Cessna Citation CJ2+. Selskapet hadde 10 tilsette. Forutan å betena ruta Bergen-Notodden, fokuserte selskapet på airtaxi/charterflygingar og gjorde i 2013 over 200 oppdrag til og frå destinasjonar i heile Europa.
Duell
Duell er nemninga på eit rituelt oppgjer mellom to partar, helst med bruk av våpen. Duellar vart for det meste utførte av høgtståande innanfor europeisk adel, for å bileggje tvistemål eller for å halde oppe ære. Dei «klassiske» duellane finn ein i nyare tid, gjerne frå renessansen og frametter.
Historie
Den moderne duellen oppstod i det som i dag er Italia på 1500-talet som eit rituale for å regulera æressaker mellom adelsmenn. Duellen blei spreidd på slutten av 1500-talet via Frankrike til store delar av Europa elles. Røtene til duellen kan ein spora tilbake til mellomalderturneringa.
Allereie i 1562 gjekk den katolske kyrkja inn for å forby duellering, og sa at både duellanter og sekundantar skulle bannlysas og at einkvan som døydde i ein duell ikkje skulle få ei kyrkjeleg gravferd. På 1600-talet blei det laga lovar mot duellering i dei flesta land.
Sverd-duellar kunne ha mykje sams med vikingtidas holmgang. Med tida vart desse utførte etter faste ritual, og sverd vart skift ut med kårde, særskilt laga for slikt bruk. Fleire av desse er skildra mellom anna av William Shakespeare og seinare av Alexandre Dumas. Av historiske personar som har mist livet i slik nærkamp kan ein nemne Peter Wessel Tordenskjold. I England vart denne typen duellantar kalla swashbucklers.
Pistol-duellar vart meir vanlege utover på 1700-talet, då pistol kom i bruk. Her vart det vanleg å ha sekundantar, og ein brukte pistolar med eitt skot i løpet (flintlås). Her var vinnaren den som råka best etter tjue steg (førti meters hald).
Opp mot nyare tid vart denne måten å gjera opp på gradvis forboden.
Farnell Valley
Farnell Valley er ein isfri dal, kring 2 km lang, og ein sidedal til Beacon Valley. Dalen heller ned til søraustsida i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964 etter James B.H. Farnell, som assisterte feltgruppene ved McMurdo-basen i 1960.
Jiuhua Shan
Jiuhua-fjella eller Jiuhua Shan er mellom dei fire heilage fjella for buddhismen i Kina. Jiuhua ligg i Qingyang fylke i Chizhou, i provinsen Anhui. Fjellområdet er berømt for sitt vakre og grøderike landskap, og for dei mange historiske templa.
Mange av heilagdomane og templa er vigd 'Ksitigarbha', på kinesisk kjend som 'Dìzàng', ei bodhisattva som vernar dei levande i Naraka («helvetet»), i fylgje den buddhistiske tradisjonen kalla Mahayana. Gudfryktige buddhistar vitjar ofte Anhui for å klive til topps på Tiantai. Fjelltoppen vert halde for å vere den viktigaste toppen i Jiuhua, trass i at han ikkje er den høgste.
Den religiøse tradisjonen går tilbake til 700-talet. På det meste var det ei 360 tempel i fjellområdet.
Fletcher Peninsula
Fletcher Peninsula er ei brei, isdekt halvøya som strekkjer seg inn i Bellingshausenhavet mellom Abbot isbrem og Venable isbrem. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Fred C. Fletcher frå Boston, som medverka til United States Antarctic Service, 1939–41,
Oftringen
Ruinane av slottet Alt-Wartburg ligg heilt nord i kommunen.
Jacob Vidnes
Jacob Laurentius Vidnes var ein norsk journalist, redaktør og politikar for Arbeidarpartiet. Han var redaktør av Social-Demokraten mellom 1912 og 1918, men hadde alt starta som journalist i 1899.
I 1919 vart han sjef for Utanriksdepartemenstets pressekontor. Han var ein av stiftarane av Noregs Socialdemokratiske Ungdomsforbund i 1903, og dessutan redaktør i tidsskriftet Det tyvende århundrede  i 1904. Under felttoget i Noreg i 1940 slutta Vidnes seg til regjeringa etter å ha gått på ski gjennom Nordmarka saman med kona si. Han følgde så regjeringa vidare under felttoget i Noreg. Seinare blei han med regjeringa til Storbritannia der han heldt fram som leiar for Utenriksdepartementets pressekontor. Han starta òg og var redaktør for Norsk Tidend, presseorganet til den norske eksilregjeringa på utefronten under andre verdskrigen, frå 1940 til han døydde.
Ferdighus
Ferdighus er ei felles nemning for hus som i større eller mindre grad er ferdig utvikla før kundekontakt er oppretta. Grada av ferdigutvikling kan vere avgrensa til å ha teikna og berekna hus som ein så byggjer på tradisjonelt vis på byggjeplassen. Andre lagar vegg- og golvelement som vert sette saman på byggjeplassen medan atter andre byggjer modular eller seksjonar som kjem til byggjeplassen som nærmast komplette hus med kjøken, trapper og sanitærutstyr montert.
I Noreg er Block Watne blant dei største aktørane som nyttar ferdigteikna hus, medan Hetlandhus og Hedalm Anebyhus nyttar ferdiglaga husdelar.
St. Gallen
St. Gallen (fransk Saint-Gall, italiensk San Gallo, retoromansk Son Gagl) er ein by og ein kommune og hovudstad i kantonen St. Gallen i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Byen ligg 675 meter over havet.
St. Gallen ligg ved elva Steinach, ei elv som munnar ut i Bodensjøen. Byen var grunnlagd på 600-talet, og er i dag rekna som det kulturelle og økonomiske senteret i Aust-Sveits. Han ligg på aksen mellom hovudårane St. Margrethen-Rorschach-St. Gallen-Winterthur-Zürich og Romanshorn-St. Gallen-Rapperswil-Luzern, og er ein inngangsport til Appenzell-regionen. Største turistmåla i byen er Stiftskirche og stiftsbiblioteket. Begge bygningane er på verdsarvlista til UNESCO. Bynamnet St. Gallen er etter vandrarmunken Gallus, så byen vert også kalla Gallusstadt.
Geografi
St. Gallen ligg mellom to parallelle åsar, Rosenberg i nord og Freudenberg i sør. Dalen i mellom grensar i vest mot den djupe Sitterkløfta, i aust mot elva Steinach. Elva renn i dag, for størstedelen, i i ein overbygd kanal under byen.
Grunna den spesielle topografien i St. Gallen, vert byen også kalla byen med dei tusen trappene. Mange trapper er bygt til både Freudenberg og til Rosenberg.
Byen St. Gallen grensar mot kommunane Gossau i vest, Gaiserwald og Wittenbach i nord, Mörschwil, Untereggen og Eggersriet i aust. I sør grensar byen mot kantonen Appenzell Ausserrhoden.
Geologi
St. Gallen ligg på eit område med lausmassar. Store delar av byen er bygt på ustabil torvjord med ein stor del grunnvatn. Mange bygningar i midtbyen, inkludert sentralbanestasjonen og hovudpostkontoret, er difor bygt på pålar av eik.
Klima
Om sommaren er veret prega av hyppig og langvarig nedbør, med kraftig torever mot kvelden. I tett skodde, noko som ofte er tilfelle om hausten, kan byen ligge meir eller mindre dekt. Grunna høgda over havet kan skodda fordampe ut over dagen. I fønver er det sol og varmt. Med fønvind kan temperaturen stige 10° Celsius i løpet av få timar, trass i at byen ikkje ligg i det fremste nedslagsfeltet for sørlege vindar. Om vinteren fell nedbøren som snø, og kan på avsølte stader liggje til april.
Årleg gjennomsnittstemperatur er 7,4° C, gjennomsnittleg julitemperatur er 16°, i januar -1,8°. Den gjennomsnittlege nedbøren er 1 250 mm, størstedelen fell om sommaren.
Språk og samfunn
73% av innbyggarane i St. Gallen var sveitsiske borgarar i 2006. Borgarar av utanlandske statar stod såleis for 27% av det totale folketalet. Personar frå den tidlegare staten Jugoslavia utgjorde 1/3 av dei utanlandske statsborgarane, medan innvandrarar frå Tyskland og Italia stod for høvesvis 17% og 15% av den utanlandske befolkninga.
Tysk er det offisielle språket og arbeidsspråket i byen. Talespråket er sanktgaller-tysk. I følgje folketeljinga i 2000 er tysk morsmål for 83% av befolkninga.
Sidan Vadian leia innføringa av reformasjonen i St. Gallen, var byen St. Gallen eit senter og ei høgborg for protestantismen i Sveits. Derimot heldt heile det kringliggjande området ved byen fram med å vere underlagt det katolske klosteret. I 1918 vart dei katolske forstadene til St. Gallen, Straubenzellstrasse og Tablatt, slått saman med byen. Fram til rundt 1950 låg prosenttalet med katolikkar og evangelisk reformerte tilnærma fast på i underkant av 50% kvar. Deretter har den reformerte delen falle til 27% i 2000, medan katolikkane på same tid utgjorde 44%. 10% var ikkje truande, medan det fanst i kring 7% av både islamske samfunn og av ulike andre kristne kyrkjesamfunn.
Styring
Byrådet har 63 medlemer. Forsamlinga møtest kvar månad til offentlege møte i Waaghaus ved Marktplatz. Fem av medlemene i byrådet, derimellom ordføraren, har det daglege ansvaret for styringa av byen. Kvart fjerde år vert det halde val til byrådet. Valet i september 2008 gav åtte parti plass i byrådet. Sosialdemokratane (SP) fekk 15 av dei 63 plassane i forsamlinga og vart størst partigruppa.
Våpenskjold
Byvåpenet til St. Gallen er til minne om legenda om Gallus og bjørnen. Det viser ein hannbjørn med erigert penis og ein gyllen krage. Keisar Fredrik III gav i 1475 byen rett til dette våpenskjoldet, i takksemd for støtta under dei burgundiske krigane.
Næringsliv
St. Gallen er eit økonomisk senter i Aust-Sveits. Nokre store forsikringsselskap og fleire bankar har hovudkontor i byen. Meir enn 85% av bedriftene i byen er i tenesteytande sektor, og særleg konsentrert om handel og informatikk. Dei fremste utdanningsstadene er Universitetet i St. Gallen, grunnlagt 1898, og ein handelshøgskule. Den historisk viktigaste industrien, tekstilindustrien med sine St. Gallen broderi, har spela ei minkande rolle sidan første verdskrigen.
Idrett
Fotballklubben FC St. Gallen er den eldste fotballklubben i Sveits. Klubben, som rykte ned frå toppdivisjonen i 2011, har vorte sveitsiske seriemeistrar to gonger, 1904 og 2000. St. Gallen er rekna som handballens mekka i Sveits. Handballklubben TSV St. Otmar St. Gallen spelar i førstedivisjon i Sveits, og har sidan 1964 sju gonger vorte sveitsisk meister, sist i 2001. I 1982 tapte klubben europacupfinalen. LC Brühl er den fremste kvinneklubben i handball og spelar i nasjonalserien. Klubben er, med sine 27 meisterskap og 7 cuptitlar, den mest suksessrike klubben i kvinnehandball i Sveits.
I september 2005, etter nesten eit tiår med planlegging, kom bygginga av eit nytt fotballstadion til 410 millionar sveitsiske franc i gang, vest i byen. Anlegget AFG Arena, som har ein kapasitet på 19 694 tilskodarar, vart opna 30. mai 2008 med ein landskamp, der Sveits vann med 3-0 over Liechtenstein.
Historie
Byen sitt vedtak om å gå med reformasjonen førte til ein langvarig strid mellom borgarskapen i byen og abbeden i klosteret med heile det katolske omlandet. Denne striden vart avslutta først etter danninga av kantonen St. Gallen. To pestepidemiar under trettiårskrigen, i 1629 og 1635, kravde høvesvis 2 420 og 1 000 menneskeliv, omtrent ein femdel av befolkninga. Ved freden i Westfalen i 1648 fekk St. Gallen både formelt og endeleg sjølvstende frå det tyske riket.
På 1800-talet var det djupe, sekteriske splittingar mellom byen og forstadene. Hærstyrkar frå republikken Helvetia marsjerte i 1804 inn i området. Både byen St. Gallen og dei kringliggjande landområda til abbeden, i tillegg til Appenzellane, vart hærsett. Abbeden rømde til Wien med ein stor del av rikdomane til abbediet. 113 meinigheiter danna seinare ei samanslutning som tok over eigedomane til klosteret og som vidareførar av den katolske tru. Kantonen St. Gallen er framleis ansvarleg for å finansiere presteskapet i distriktet og for tilsynet med katolsk vidaregående skule.
Den økonomiske boomen i byen St. Gallen byrja allereie under reformasjonen, med framveksten av den aust-sveitsiske tekstilindustrien. Både rundt 1810 og etter 1922 var det store kriser i tekstilindustrien. Tekstilkrisa førte i 1816 til at det braut ut hungersnaud, der rundt to tusen menneske svalt i hel. Krisa i verdsøkonomien på 1930-talet råka det no berømte St. Gallen-broderiet hardt. I kring 13 000 innbyggjarar flytta frå byen på nokre få år.
Byen St. Gallen og kantonen St. Gallen vedtok i 1852 om å gå saman om å bygge jarnbane frå Zürich til St. Gallen til Wil og vidare til Rorschach, jarnbanen stod ferdig fire år seinare. Elektrisk trikk vart innvigd i byen i 1897. Bankverksemd og forsikringsselskap har sidan vore viktige for vidare vekst. I dag er St. Gallen det økonomiske og kulturelle sentrum i Aust-Sveits og Alpenrhein.
Hagby
Hagby er ein svensk tettstad i Kalmar kommun i Kalmar län i Småland. I 2005 hadde tettstaden 651 innbyggjarar.
Hagby kyrkje er ei godt bevart rundkyrkje frå mellomalderen som ligg i Hagby.
Paviljong
Ein paviljong (frå fransk, av mellomalderlatin papilio, 'telt', opphavleg av latin papilio, 'sommarfugl') er ein liten rund eller mangekanta bygning i park eller hage. Ein kan bruka paviljongar til lysthus, serveringsstad eller som ein stad til å framføra musikk fra – ein musikkpaviljong. Det kan òg visa til ein sjølvstendig del av eit større bygningskompleks.
Jordbruksrevolusjon
Jordbruksrevolusjon kan visa til:
Tarom
Tarom (Transporturile Aeriene Române) er eit rumensk flyselskap med hovudbase på Henri Coandă internasjonale lufthamn i Bucureşti. Selskapet vart stifta i 1920 og har internasjonale ruter til destinasjonar i Europa, Afrika og Midtausten. Det frakta 1,69 millionar passasjerar i 2007, noko som var ein auke på 32,1 % frå 2007.
Jordbruksrevolusjon
Det finst også fleire meir lokale hendinga knytt til jordbruk som også blir omtalte som revolusjonar:
Fjellpetrell
Fjellpetrell (Procellaria parkinsoni) er ein sjøfugl i stormfuglfamilien som hekkar på to øyar utanfor Nordøya på New Zealand og trekker til tropiske, austlege Stillehavet utanom hekketida.
Skildring
Dette er ein stor petrell, 46 centimeter og 700 gram i gjennomsnitt. Han er einsfarga mørk brun, nær svart, men drakta blir meir brun med aukande alder, nebbet er skittengult med mørk nebbspiss.
I den australske vinteren beitar fjellpetrellane i havområdet som strekkjer seg i høgd mellom nordspissen av Peru og sørlege Mexico, dei kan beite nær kysten og vestover i dette området, men vest for Galapagosøyane. Dei fleste fjellpetrellar hekkar på Great Barrier Island, men nokre òg på Little Barrier Island. Hekketida er frå midten av oktober med egglegging hovudsakleg i november og desember. Begge foreldra deltar i ruging i ca. 57 dagar totalt, og ungane er over 100 dagar når dei flyg. Dei kan hekke seks år gamle og kan ha levetid på minst 17 år.
Basis i føda til fjellpetrellar er blekksprutar, med tillegg av fisk, krepsdyr og andre virvellause dyr. Dei er kjente for å følgje fiskebåtar, men er òg knytt til delfinar i beiteområdet i austlege Stillehavet, spesielt halvspekkhoggarar og Peponocephala electra (melonhovudkval).
Arten er klassifisert som sårbar av IUCN. Trugsmåla har vore introduserte framande dyreartar som villkattar, og nokre fuglar blir tatt ved linefiske. Estimata for storleiken på populasjonen er ca. 10 000 fuglar i 2005 og stabil.
Beit Meir
Beit Meir (hebraisk בֵּית מֵאִיר) er ein religiøs moshav sentralt i Israel. Han ligg i Jerusalemåsane, kring 15 km frå Jerusalem, like ved hovudvegen mellom Jerusalem og Tel Aviv i Mateh Yehuda regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 546.
Moshaven vart grunnlagd på landområdet til ein avfolka palestinsk landsby kalla Bayt Mahsir i 1950.
Moshaven vart kalla opp etter rabbi Meir Bar-Ilan. Han er hovudsakleg ein askenasisk moshav, og det bur fleire sefardisk familiar i landsbyen. Moshaven består nesten berre av religiøse jødar, og mennene har stort sett på seg «kipot s'rugot» (strikka kippot), men det er òg mange med «svart hatt» og hasidiske familiar.
New Riders of the Purple Sage av New Riders of the Purple Sage
New Riders of the Purple Sage er det sjølvoppkalla debutalbumet til det amerikanske countryrockbandet New Riders of the Purple Sage. Det vart gjeve ut av Columbia Records i 1971, og nådde 39. plassen på Billboard-lista.
New Riders of the Purple Sage er det einaste studioalbumet til New Riders med Jerry Garcia frå Grateful Dead på pedalsteelgitar. Han er òg med på konsertalbuma Vintage NRPS og Bear's Sonic Journals: Dawn of the New Riders of the Purple Sage.
Mickey Hart og Commander Cody speler høvesvis trommer og piano på dei to spora «Dirty Business» og «Last Lonely Eagle».
Allmusic skreiv om albumet: «Sjølv om ein ser bort frå dei store namna som arbeider med John Dawson, David Nelson og Dave Torbert, så er dette ei bra plate, og kryssar stiar med The Byrds, The Flying Burrito Brothers og til og med Crosby, Stills, Nash & Young, medan det står på eigne bein. Kanskje er eit par av songane (særskild «Henry») føreseielege til tider, men stort sett var New Riders of the Purple Sage full av overraskingar (særskild dei vakre, skjøre gitarane) og har melodiar som står seg godt: 'Portland Woman' 'Whatcha Gonna Do', 'I Don't Know You' og 'Louisiana Lady', for å ikkje å gløyme dei åtte tilbakelente minutta med syre-country i 'Dirty Business'. Det er ingen ekstra notar, men dei trengs ikkje - albumet er ei open bok.»
Guldborgsund kommune
Guldborgsund kommune er ein dansk kommune som ligg i Region Sjælland i Danmark. Geografisk ligg han på Falster og Lolland. Kommunen vart oppretta ved kommunereforma i 2007 ved ei samanslåing av dei tidlegare kommunane Nykøbing Falster kommune, Nysted kommune, Nørre Alslev kommune, Sakskøbing kommune, Stubbekøbing kommune og Sydfalster kommune.
Kommunen har 60,979 (2016) innbyggjarar og administrasjonsenteret ligg i Nykøbing Falster.
Sævik
Sævik eller Sævig er ei bygd i Namsos kommune i Trøndelag. Ho ligg omtrent midtvegs mellom Klinga og Spillum, langs Fylkesveg 17. Namsos ligg rndt 5 km nord for Sævik, på andre sida av Namsen.
Historie
Sævik har lang historie som eit eige sokn med ei kyrkje. På 1500-talet var Sævig nedteikna som del av Fosnes prestegjeld. Frå 1820 var det del av Overhalla prestegjeld (ikkje det same som Overhalla kommune).
I 1859 blei Namsos eit eige sokn. Sævik sokn blei delt i to,slik at den nordlege delen (Vemundvik) blei verande med Overhalla, medan Sævik blei verande eit mindre sokn.
I 1866 blei det bygd ei ny kyrkje på Klinga, rundt 2,7 km sør for Sævik, og den gamle kyrkja der blei riven. I mai 1885 endra soknet namn frå Sævig til Klingen, etter staden kyrkja stod.
Jana Knedlíková
Jana Knedlíková er ein tsjekkisk handballspelar frå Praha, sidan 2020 kantspelar i IK Våg/Vipers. Per 2021 hadde ho vunne EHF-meisterligaen fire gongar, tre år på rad med Győri ETO og ein gong med IK Våg/Vipers. Knedlíková har elles delteke i fire europameisterskap og Handball-VM 2013 med Tsjekkia sitt landslag.
Country Music Hall of Fame and Museum
Country Music Hall of Fame and Museum
Tidleg på 1960-talet avgjorde leiarane av Country Music Association (CMA) at dei trengte ein ny organisasjon til å ivareta og driva eit museum for countrymusikk og driva forsking og undervising kring sjangeren. Den ikkje-kommersielle organisasjonen Country Music Foundation (CMF) blei gjeven charter av staten Tennessee i 1964, for å samla, verna om og gje ut informasjon og gjenstandar med tilknyting til countrymusikken. Gjennom CMF blei det reist midlar til å byggja Country Music Hall of Fame and Museum, som blei innvigd den 1. april 1967.
Den opphavlege bygningen blei utvida i 1974, 1977, og 1984. I mai 2001 blei denne erstatta av eit nytt bygg på et nytt cirka 12 000 m². Dette blei vidare utvida til cirka 32 500 m² i 2014. Museet inneheld blant anna plakettane over alle innvalde medlemmer i Country Music Hall of Fame, to teatersalar (CMA Theater med 776 sitjeplassar og Ford Theater med 213 sitjeplassar), fleire galleri og eit stort læresenter med fleire undervisingsrom.
Country Music Hall of Fame
Utnemningar til Country Music Hall of Fame byrja i 1961, då dei tre første blei tekne med. Selve utvelgelsen blir foretatt av ei anonym gruppe innen countrymusikkindustriern, utnevnt av CMA. Å bli utnemnd er rekna som ei stor ære innan countrymusikken, og blir berre gjeven til dei mest betydningsfulle innan denne musikksjangeren.
Personar og grupper som er blitt inkluderte i Country Music Hall of Fame under har kronologisk rekkefølgje.
TRACE
TRACE (Transition Region and Coronal Explorer) er ein romsonde skoten opp av NASA i 1998 som studerer fotosfæren og koronaen til sola. Sonden har teke bilete med særs høg oppløysing og auka kunnskapen om korleis magnetfeltet til sola styrer aktivtet på soloverflata og koronaen. Dette har gjort at ein kan varsle romvêret med større tryggleik enn tidlegare.
Hughes Peninsula
Hughes Peninsula er ei isdekt halvøy kring 18 nautiske mil lang som ligg vest for Henryfjorden på nordsida av Thurston Island i Antarktis. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Jerry Hughes, ein fotograf under U.S. Navy sin ekspedisjon i Bellingshausenhavet i februar 1960. Han tok flyfoto av Thurston Island frå helikopter.
Einar Liberg
Einar Liberg var ein norsk lærar og rifleskyttar som vann medaljar i fire olympiske sommarleikar på rad i tida 1908-24. Liberg sikra seg i denne perioden til saman fire olympiske gull, to sølv og ein bronse.
Karriere
Liberg, som var fødd i Elverum, var det meste av livet folkeskulelærar i Oslo. Han var ein framifrå skyttar, og under sommarleikane 1908 i London var han med på å sikre Noreg gull i lagskyting med rifle. Fire år seinare fekk han sølv i same øvinga då Sommar-OL 1912 fann stad i Stockholm.
Etter fyrste verdskrigen var over, deltok Liberg i viltmålskyting, såkalla springande hjort. Under dei olympiske leikane 1920 i Antwerpen, sopa han med seg laggull i springande hjort, både i enkeltskot og dobbeltskot, og han fekk bronsemedalje individuelt i springande hjort med dobbeltskot. Liberg avslutta ei fabelaktig olympisk karriere med nye medaljar under OL i Paris i 1924. Her vann han gull i lagskyting på springande hjort med enkeltskot og sølv i lagskyting på springande hjort med dobbeltskot.
Hagge
Hagge er ein svensk tettstad i Smedjebackens kommun i Dalarnas län i landskapet Dalarna. I 2005 hadde tettstaden 382 innbyggjarar.
Tin Man av America
Bakgrunn
Songtittelen og noko av teksten refererer til Tin Woodman frå The Wizard of Oz. Låtskrivaren Bunnell vart sitert på å skildra parallellen: «Favorittfilmen min, trur eg. Eg elska han alltid som barn. Veldig obskure tekstar. Flott grammatikk – 'Oz gav aldri noko til blikkmannen'. Det er ein slags poetisk lisens.»
«Tin Man» vart gitt ut som den første singelen frå Holiday, og vart den fjerde topp ti-hitten til bandet i USA, og var tre veker som nummer fire på Billboard Hot 100 i november 1974. Songen nådde førsteplassen på Adult Contemporary-lista i oktober same år. I Storbritannia vart songen vist til B-sida av eit anna albumspor, «Mad Dog», som kom ut i juli, men ingen av sidene nådde hitlistene.
Coverversjoner
Ein finsk versjon av «Tin Man» med tittelen «Toisin käy» vart spelt inn av det finske bandet Cascade i 1974. Funk-bandet Chocolate Milk spelte òg inn songen på 1975-debuten sin Action Speaks Louder Than Words.
Den brasilianske songaren Ivo Meirelles spelte inn ein portugisisk versjon av «Tin Man» med tittelen «Swing Man» på albumet Samba Soul frå 2004. Gruppa Incognito spelte inn songen på albumet Bees + Things + Flowers (2006) der songaren Carleen Anderson er med.
Stadler FLIRT
Stadler FLIRT, kjent - utan «engelsk uttale» - som Flirt (tysk akronym for: Flinker Leichter Innovativer Regional Triebzug; engelsk: Fast Light Innovative Regional Train; omsett til norsk: Raskt, lett, innovativt regiontog) er ein serie elektriske togsett utvikla av togprodusenten Stadler Rail med hovudbase i Bussnang i det nordlege Sveits. Utviklinga starta i 2001 og dei første toga vart leverte i Sveits i 2004.
Togsetta er romslege og kan leverast i ei rekke ulike variantar for å kunne tilpassast alt frå mellomdistanse regionaltog til lokaltog i bynære område. Dei vert leverte med frå to til seks vogner. Store delar av vognene har lågt golv og tilfredsstiller derfor generelle krav til tilgjenge for alle. Låggolvsløysingane gjer at mykje av det tekniske utstyret er plassert på taket, noko som òg gjer at det ligg betre verna og vil vere lettare tilgjengeleg for vedlikehald. Stadler har pr januar 2011 levert eller fått bestilling på over 600 FLIRT-sett.
FLIRT i Noreg
18. august 2008 betemte styret i NSB å tinge 50 nye togsett av typen FLIRT frå Stadler Rail til ein totalkostnad på 4 milliardar kroner. Dette er NSB si største investering i togsett nokonsinne. Av desse 50 er det tinga 24 korte regiontog og 26 lange lokaltog, med ein generell opsjon på ytterlegare 100 togsett. Toga vil ha eige underhaldningssystem.
Leveringstidspunkt for togsetta var sett til 2012 og skulle falle saman med utbygginga av dobbeltspor i jernbanenettet (Vestfoldbanen og Askerbanen).
Vinteren 2009 vart eit sveitsisk FLIRT-sett prøvekøyrt i Noreg. Dette var SBB RABe 521 011-7 «Oberdorf/Weissenstein», eit fire-vogners to-straums sett heimehøyrande i Basel-området.
NSB type 74
Type 74 er regionaltogvarianten og vart levert først. Desse er i første omgang sett inn i Inter-City-trafikken på Austlandet, der mellom anna NSB type 70 òg vert nytta i dag, som den etterkvart skal erstatte.
Imaginært tal
Eit imaginært tal er definert som eit tal som er slik at når det vert kvadrert (ganga med seg sjølv), så vert det eit negativt reelt tal. Når reelle tal vert kvadrert, vert dei aldri mindre enn null, medan kvadratet av eit imaginært tal alltid er eit negativt reelt tal. Imaginære tal har forma ib kor b er eit reelt tal ulik null og i er den imaginære eininga, definert slik at i^{2} = -1.
Stadler FLIRT
NSB type 74
Vognene er nummererte som følger: BMa 74.1xx – BPa 74.2xx – BCMU 74.3xx – BPb 74.4xx – BMb 74.5xx
Imaginært tal
Eit imaginært tal a kan leggast til eit reelt tal  og danne eit komplekst tal på forma a + ib, kor a og b vert kalla høvesvis den reelle delen og den imaginære delen av det komplekse talet. Imaginære tal kan derfor reknast som eit komplekst tal ulik null, kor den reelle delen er lik null. Namnet «imaginært tal» vart opphavleg gjeven på 1600-talet som eit nedsettande uttrykk sidan slike tal vart rekna som falske eller unyttige, men i dag er dei ein viktig del i konkrete bruksområde i vitskap og ingeniørkunst.
Stadler FLIRT
NSB type 74
EVN-typen for desse toga vil vere 0401.
NSB type 75
EVN-typen for disse togene vil vere 0402.
Utskiftingar
I takt med at dei nye toga kjem i bruk, vert eldre togmodellar fasa ut.
FLIRT i utlandet
Då NSB tinga sine tog i august 2008 hadde Stadler levert 285 FLIRT-togsett til Sveits, Ungarn, Tyskland, Polen og Italia og det var totalt 413 togsett til Sveits, Tyskland, Austerrike, Frankrike, Italia, Ungarn, Algerie, Polen, Norge og Finland i bestilling. Mange av dei er vortne leverte sidan då.
Under finn ein nokre eksempel på FLIRT i andre land.
Finland (Sm5)
I Finland har det sidan 2009 vorte levert 4-vogners FLIRT til lokaltrafikken rundt Helsingfors. Desse har fått den finske nemninga Sm5. Toga vert køyrte av VR, men dei er eigde av eit nytt selskap som heiter Huvudstadsregionens Vagnpark Ab (finsk: Pääkaupunkiseudun Junakalusto Oy). Dette er eit interkommunalt selskap som er eigd av Helsingfors, Vanda, Esbo og Grankulla, men òg VR eig omtrent ein tredel av det. Ein har oppretta selskapet for å ha ei betre styring med utgifter i kollektivtrafikk i byen, men det gjer det mogleg ein gong i framtida legge trafikken ut på anbod, der Huvudstadsregionens Vagnpark er eigaren av materiellet. Inntil vidare har VR monopol på all jernbanetrafikk i landet.
Sm5 er utrusta med totalt 260 sete og opp til 323 ståplassar, og er likt med type 74 og 75 heile 3,2 meter breie. Toga går på 1524 mm breispor.
Bakgrunnsstoff
NSB BM 74 スイス国鉄RABe523形電車
Friedmann Valley
Friedmann Valley er ein i McMurdo Dry Valleys, vest for Rector Ridge ved enden av Beacon Valley i Quartermain Mountains i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names etter E. Imre Friedmann, ein biolog ved Polar Desert Research Center i Florida State University, som kvar sommar frå 1976–87, leia feltgrupper for US Antarctic Research Program i studiar av mikroorganismar i steinar i McMurdo Dry Valleys. Kona hans Roseli Ocampo-Friedmann, var eit medlem av feltgruppa dei siste fire sesongane.
Jones Peninsula
Jones Peninsula er ei isdekt halvøy 5 nautiske mil (9 km) vest for Hughes Peninsula nordvest i Thurston Island. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert H. Jones, navigatør og andreflygar i Eastern Group under U.S. Navy Operasjon Highjump, som tok flyfoto av denne halvøya og kystområda nær Thurston Island, 1946-47.
Bnei Ayish
Bnei Ayish (hebraisk skrift בְּנֵי עַיִ"שׁ) er ein by (lokal kommune) i Sentral-Israel i Israel. Han ligg kring 10 km frå Ashdod ved grensa til Gedera.
Bnei Ayish vart grunnlagd på landområde som høyrte til den avfolka palestinsk-arabiske landsbyen Yasur.
Bnei Ayish tente opphavleg som ein transittleir for immigrantar frå Jemen tidleg i 1950-åra. Før det israelske sjølvstendet tente området som militærbase for den britiske hæren under Palestinamandatet. I dag består folkesetnaden nesten utelukkande av jødar som stammar frå Jemen og immigrantar frå det tidlegare Sovjetunionen.
Bnei Ayish, som tyder 'søner av Ayish', er kalla opp etter rabbinaren Akiva Yosef Schlezinger som fekk namnet sitt forkorta til «Ayish».
Gary Grainger
Gary Grainger er ein engelsk gitarist og låtskrivar innan rock, blues, jazz og pop, mest kjend for arbeidet sitt med Rod Stewart.
Grainger starta karrieren sin i Strider og etter to album – Misunderstood og Exposed - og to lengre turnear med The Faces i 1974, byrja Grainger å spele for Rod Stewart i 1976. Seinare arbeidde Grainger med Roger Daltrey, og starta sidan eit band med Jimmy Copley og Jaz Lochrie, og i 1991 bandet The Humans med Jess Roden, Jim Capaldi, Bill Burke og Nick Graham. I 1998 skipa han Blues Club med Alan Rogan. Peter Hope-Evans frå Medicine Head og Kinks-trommisen Mick Avery.
Diskografi
Med Strider
Med Rod Stewart
Med Roger Daltrey
Med Jess Roden and the Humans
Med Nick Lowe
Med The Jones Gang
Basildon
Basildon er ein ny by i Essex i England. Han ligg omkring 43 km nordaust for London, og er administrasjonssenter for distriktet Basildon.
Byen vart oppretta i 1949 for å ta av for folkeveksten i London ved å lokke londonarar til meir landlege omgivnader. Tre mindre byar, Pitsea, Laindon og Vange, vart slått saman for å danne ein kjerne i den nye byen.
Staden er kjent frå langt eldre tid; i Domesday Book (1086) er det nemnt som Behoter. Dette viser antakeleg til Beorthals Hill, eit område ved vegen Holy Cross Church Road i dagens Basildon. Den moderne namneforma kjem truleg frå det angelsaksiske namnet Beorthealh og duner, «Beorthealhs ås». Namnet har så gjennom tida vorte forvanska som Berdlesdon, Bretlesden, Batlesdon, Bastelden, Basseldon og Bassendon.
Spreitenbach
Spreitenbach er ein kommune i distriktet Baden i kantonen Aargau i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 419 meter over havet.
Kommunen ligg i Limmattal og grensar i aust mot kantonen Zürich.
Fritsen Valley
Fritsen Valley er ein høgtliggande dal nord for Mount Hercules og vest for Harris Ledge i Olympus Range i McMurdo Dry Valleys i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2004) etter Christian H. Fritsen, ein mikrobiolog med Division of Earth and Ecosystem Sciences ved Desert Research Institute i Reno i Nevada og forskar for United States Antarctic Program på pakkis og innsjøis frå kring 1992.
Häggeby och Vreta
Häggeby och Vreta er ein svensk tettstad i Håbo kommun i Uppsala län i landskapet Uppland. I 2005 hadde tettstaden 219 innbyggjarar.
336. marineinfanteribrigade
336. marineinfanteribrigade (russisk 336-я отдельная гвардейская бригада морской пехоты, '336. sjølvstendige garde marineinfanteribrigade') er eit manøverelement i Austersjøflåten forlagt i byen Baltijsk i Kaliningrad oblast.
I 2015 var sammensettinga av brigaden slik:
K-3
Manøverelement
Eldstøtte
Anna støtte
Logistikk
David Marks
David Lee Marks er ein amerikansk gitarist, songar og låtskrivar, mest kjend som medlem av The Beach Boys i tida 1962-1963.
Karriere
Marks var nabo og ven av dei tre Wilson-brørne som starta Beach Boys, han hadde spelt og sunge saman med dei og hadde lært gitarspel av John Maus (seinare John Walker i The Walker Brothers). I februar 1962 blei han teken med i gruppa for å erstatte Al Jardine. Marks var 13 år då bandet 16. juli 1962 skreiv kontrakt med plateselskapet Capitol Records, og han bidrog med gitar og vokal på dei fire første albuma til The Beach Boys. Han var med på å spela inn hitlåtar som «Surfin' Safari», «409», «Surfin' USA», «Shut Down», «Surfer Girl», «In My Room» og «Be True to Your School». Han spelte også over 100 konsertar med The Beach Boys på turnear over heile USA, frå Hawaii til New York.
I oktober 1963 gjekk Marks ut av bandet etter konflikt med Murry Wilson, faren til Wilson-brørne og manager for bandet. Marks fortsette som musikar utover 1960- og 1970-talet som solo- og studiomusikar. Han var gjesteartist med The Beach Boys i 1971, og blei fast medlem igjen i 1997, då Carl Wilson måtte slutta i gruppa grunna sjukdom. Marks spelte no rundt 300 konsertar med The Beach Boys, før også han måtte forlata gruppa på grunn av sjukdom i 1999.
The Beach Boys blei så godt som oppløyst etter at Carl Wilson døydde. I 2008 var Marks med i «Beach Boys Band» saman med Mike Love og Bruce Johnston. I 2009 var han med i eit «rivaliserande» Beach Boys-band, «Endless Summer Band», saman med Al Jardine. Han er framleis aktiv som musikar.
Jerome Clarke Hunsaker
Jerome Clarke Hunsaker (fødd 26. august 1886, død 10. september 1984) var ein amerikansk flygar, født i Creston, Iowa, og utdanna ved Naval Academy og MIT.
Liv
Hunsaker vart fødd i Iowa, men vaks opp i Michigan, for å studera ved skular i Detroit og Saginaw kor hans far utga ein avis. Han byrja ved marineakademiet til Dei Sameinte Statar og gjekk ut i 1908 som beste elev. Medan han forsatt var i uniform studerte han maritim arkitektur ved MIT og fekk sin mastergrad i 1912. Han opplevde å sjå Louis Blériot fly over Boston hamn. Det inspirerte han til å ta opp studiet om luftmotstand og flygning etter å ha lese Gustave Eiffels studie: Resistance of the Air and Aviation Han skreiv til forfattaren og fekk invitasjon til Paris for å sjå på flybygging i Frankrike. Han reiste attende til USA og ved MIT fekk han oppgåva med å utvikla eit passande kurs i aerodynamikk. Han bygde den fyrste vindtunnelen ved MIT og var instruktør der i åra 1914-16.
I 1917 vart han medlem av det felles Army and Navy Technical Board for å tilretteleggja eit flyprogram, og i 1918 vart han knytt til den Interallierte sjømilitære våpenkvile-kommisjonen.
Han var sjef for maskinteknisk institutt ved MIT i 1933, og rettleidde hovedfagsstudentar som utdanna seg til luftfartsingeniørar.
Han deltok i bygginga av det fyrste moderne luftskipet bygde i USA, så vel som marinens luftskip, og saman med Westervelt og Richardson konstruerte han flybåten Curtiss NC.
Frå 1941 til 1956 var han leiar av National Advisory Committee for Aeronautics. Han har òg sitte i styret i Science Service, som no er kjend som Society for Science & the Public, frå 1955-1958.
Blant hans publiserte arbeid er: Stabie Biplane Arrangement sitt, Aërodynamic Properties of Triplane og Aëroplane Stability. Han fekk Edvard Longstreth Medalje frå Franklin Institute i 1942 og 1955 Langleys gullmedalje frå Smithsonian Institution. Hunsaker var òg eit av dei opphavlege medlemmane av Majestic 12, og vart det siste gjenlevende medlemm.
Universitetssenteret på Svalbard
Universitetssenteret på Svalbard AS (UNIS) er ein norsk forskings- og utdanningsinstitusjon i Longyearbyen på Svalbard, organisert som eit aksjeselskap eigd av Kunnskapsdepartementet. Universitetssenteret ligg på 78° nord, og er den nordlegaste høgare utdanningsinstitusjonen i verda. Det statlege direktoraret Nasjonalt organ for kvalitet i utdanningen (NOKUT) reknar offisielt ikkje Universitetssenteret på Svalbard AS som eit universitet.
Universitetssenteret vart skipa i 1993 som ei stifting, og hadde til føremål å gje utdanning om arktiske studie på universitetsnivå og bidra til forskingsplattforma Svalbard. Senteret underviser i faga arktisk biologi, arktisk geologi, arktisk geofysikk og arktisk teknologi. Om lag 350 studentar i året tek eitt eller fleire kurs ved UNIS. Studentane kjem frå heile verda, om lag halvparten av dei er norske. Også av dei tilsette er halvparten norske og halvparten utanlandske. Engelsk er det offisielle språket på UNIS.
I styret ved UNIS er dei representantar frå dei fire tradisjonelle norske universiteta: Universitetet i Oslo, Universitetet i Bergen, Noregs teknisk-naturvitskaplege universitet, UiT Noregs arktiske universitet og Noregs miljø- og biovitskaplege universitet.
Malév Hungarian Airlines
Malév Hungarian Airlines (Magyar Légiközlekedési Vállalat) var eit ungarsk flyselskap. Det vart stifta i 1946 og var det nasjonale flyselskapet i Ungarn. Hovudkontoret se låg i Budapest. Malév var frå 2007 medlem av oneworld-alliansen.
Flyflåten til Malév bestod av 22 fly, og selskapet opererte ved 50 ulike destinasjonar. Selskapet innstilte alle sina flyvninger 3. februar 2012 av forretningsmessige grunnar.
Historie
I slutten av januar 2012 annonserte Malév at selskapet ikkje lenger hadde høve til å finansiera sin aktivitet, og ba om subsidiar frå ungarske styresmakter. Den 3. februar 2012 opphøyrde alle aktivitetar i selskapet.
Flåte
Malévs flåte inneheldt følgjande fly februar 2007:[treng oppdatering]
Rutesamarbeidsavtaler
Malév har rutesamarbeidsavtaler med følgjande selskap:
Morkake
Morkake (placenta) er eit organ som fosteret får næring frå hos dei aller fleste pattedyr. Nokre krypdyr og enkelte haiar har ein tilsvarande struktur, der plommesekken er i fysisk kontakt med livmorveggen og fungerer som ei morkake.
Kearns Peninsula
Kearns Peninsula er ei brei, isdekt halvøy mellom Potakafjorden og Pealefjorden på nordsida av Thurston Island. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant William H. Kearns på U.S. Navy Reserve, medpilot under Operasjon Highjump på sjøflyet som styrta nær Noville Peninsula, 30. desember 1946. Kearns og fem andre overlevande vart redda 12. januar 1947.
You've Got a Habit of Leaving
«You've Got a Habit of Leaving» er ein song skriven av David Bowie i 1965 og gjeven ut som singel under namnet Davy Jones (& The Lower Third). Det var den siste songen Bowie, fødd David Jones, gav ut før han endra namn for å ikkje forvekslast med Davy Jones frå The Monkees, og den første av to singlar som han spelte inn med The Lower Third etter å ha gått frå det førre bandet sitt, The Manish Boys. B-sida til singelen var «Baby Loves That Way». Begge singlane var produserte av Shel Talmy.
Med The Lower Third gjekk Bowie bort frå amerikanisert R&B, som hadde dominert dei to tidlegare singlane hans, og flytta seg mot Who-aktig mod-musikk. Ein typisk konsert på denne tida inneheld derimot «Mars» frå Gustav Holst sin Planetar og «Chim Chim Cheree» frå Mary Poppins. Den framtidige manageren til Bowie, Ken Pitt, såg ein av desse konsertane på midten av 1960-åra, der bandet avslutta med Rodgers and Hammerstein-songen «You'll Never Walk Alone».
Axel Smith
Smith var fødd i Arendal, der faren var rektor. 1871-73 var han tilsett ved ei forretning i heimbyen. Dei to neste åra var han i England, Frankrike og Tyskland for å lære handelsnæringa å kjenne. Frå 1877 var han tilsett i ei meklarforretning i Arendal, deretter 1886-1903 partner i Lund & Co. i same by. Attåt var han skipsreiar. I 1903 vart han sjef for Den norske Creditbank si avdeling i Arendal.
Styreformann i A/S Barbu frå 1905 og i Arendals dampskipsselskap frå 1907. Smith var medlem av formannskapet i Arendal frå 1895-98, ordførar 1902-07.
Smith var 1. representant til Stortinget frå Arendal og Grimstad for Høgre perioden 1898-1900. Han var medlem av jarnbanekomiteen.
Gråpetrell
Gråpetrell (Procellaria cinerea) er ein sjøfugl i stormfuglfamilien med sirkumpolar utbreiing over hav, til vanleg i eit belte mellom ca. 25 og 60° sør, men òg nordover langs Perustraumen i Stillehavet til havet utanfor Chile og Peru.
Skildring
Gråpetrellen er ein stor grå, kvit og brun petrell. Han måler gjennomsnittleg 48 cm i lengd og veg 1000 gram. Han har brungrå overside frå hovud til hale, kvit buk, og undersida av venger og hale er oskegrå. Nebbet er grønleg med svart mellom platene på på nasebora og føtene er grårosa.