cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Basel
Skildring
Rhinen deler Basel i to: Grossbasel sør for elva, med det sentrale forretningsstrøket; Kleinbasel nord for elva, med hamna og industri- og messeområdet. Bykjernen blir dominert av den fem-skipa domkyrkja (1010–1019). Andre interessante bygningar er rådhuset (1508–27), med rikt dekorert fasade, og Spalentor (1370), ein av dei venaste byportane i landet. «Basler Fasnacht» er namnet på den kjende karnevalsfeiringa som finn stad kvart år seks veker før påske.
Historie
Basel vart kalla Basilia (kongeleg residens) av romarane og vert første gongen nemnd i 374. Byen vart bispesete på 600-talet og i 917 øydelagt av madjarane. Baselkonsilet (1431–1449) vart halde i domkyrkja. Byen vart tidleg på 1500-talet eit senter for reformasjonen i Sveits. I 1795 vart fredsavtalen mellom Frankrike og Preussen underskriven her.
Sport
Den verdskjende tennisspelaren Roger Federer kjem frå Basel. Fotballaget FC Basel, som held til i St. Jakop Park, er frå den sveitsiske byen.
Fylkesveg 521
Fylkesveg 521 (Fv521) går mellom Harastadvika i Randaberg og Skudeneshavn i Karmøy. Vegen (bortsett frå ferjestrekningane) er 2,0 km lang.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltingsreformen trod i kraft har han status som fylkesveg.
Wollweber-gruppa
Organisasjonen bygde opp sabotasjegrupper i fleire nordeuropeiske hamnebyar. Medlemmane var først og fremst kommunistiske sjøfolk og hamnearbeidarar. I Noreg hadde den grupper i Oslo, Bergen og Narvik, desse gruppene utførte 23 kjende sabotasjeaksjonar mot tyske skip i 1937–38. Under det tysk-sovjetiske ikkje-angrepspakta i perioden 1939-41 utførte organisasjonen aksjonar bak dei finske linjene.
Wollweber-gruppa
Fritz Karl «Ernst» Wollweber var ein framståande tysk kommunist. Han var ein av leiarane i sjømannsopprøret i Kiel som førte til slutten av den første verdskrigen. Etter krigen steig han i det kommunistiske hierarkiet og vart i 1931 leiar av den tyske avdelinga av det kommunistkontrollerte internasjonale sjømannsforbundet – ISH.
I 1935 var det klårt kva som var i ferd med å skje i Tyskland. Likevel såg dei europeiske landa på kommunistane som ein større fare enn nazistane, og førte ein ettergjevnadspolitikk mot Tyskland, medan Sovjetunionen vart isolert. På Kominterns 7. kongress vart arbeidd gjennom fagopposisjonen (kommunistiske fagforeiningar) oppgjeve, og eit meir aktivt arbeid mot fascismen gjennom folkefront-politikken vart lansert.
I november 1935 vart Wollweber kalla inn til Moskva og fekk i oppgåve å danna ein «kamporganisasjon» mot Tyskland. Den viktigaste oppgåva skulle vera å hemma skipsfarten til fascistane, gjennom sabotasjeaksjonar. Hovudkvarteret til organisasjonen vart lagt til Oslo. Her treffer Wollweber sjømannen Martin Hjelmen, som får ansvaret for det «nord-atlantiske området».
Eit av dei første praktiske problema organisasjonen møtte var konstruksjon av bombar og innkjøp av sprengstoff. Detta vart løyst ved at kontaktar ved den store malmgruven i Kiruna stal dynamitt frå anlegget, og sende den med malmbanen til Narvik eller Luleå, og vidare med skip til ulike nordeuropeiske hamner. Der tok operasjonsgruppene seg av sprengstoffet, og plasserte det ut i tyske og tysk-allierte båtar. I Kiruna fanst det òg ein teknisk begava kontakt som konstruerte effektive bombar og minar til organisasjonen.
Den første kjende vellukka sabotasjeaksjonen skjedde i september 1937, og fram til årsskiftet 1938/39 utførte organisasjonen over 30 aksjonar. I samarbeid med Gestapo hadde europeisk politi klart å rulla opp gruppene i København, Antwerpen og Rotterdam, men organisasjonen var intakt. Likevel stoppar sabotasjeaktiviteten opp. Ein av grunnene til stoppen kan ha vore at organisasjonen trong tid til å utvikla meir effektive miner. I november 1938 starta utrenskningene i NKVD, og dei fleste av Wollwebers kontaktar vart «fjerna». Seinare vart organisasjonen sett under sterkt press frå politiet, og Sovjet starta ein omlegging av sin politikk mot Tyskland som resulterte i ein ikkeangrepspakt mellom landa i august 1939.
Martin Hjelmen vart arrestert i Sverige i februar 1940. Etter den tyske invasjonen i Noreg rømde Wollweber til Sverige, der han vart arrestert, og organisasjonen vart i praksis oppløyst i dei fleste land. Unntaket var Noreg, der Asbjørn Sunde heldt fram det som skulle verta den meste aktive sabotasjeorganisasjonen på norsk jord.
Osvald-gruppa
I Oslo sat Asbjørn Sunde med ein intakt organisasjon, men utan sentrale personar i leiinga og utan kontakt med Moskva eller økonomiske midlar. Det var i den første fasen til krigen ikkje aktuelt å samarbeida med Noregs Kommunistiske Parti. NKP var prega av at okkupasjonsmakta hadde ei ikkjeangrepspakt med Sovjet, og gjorde det første krigsåret lite eller inkje ting for å reisa kamp mot okkupantane. NKPs illusjonar om høva under tyskarane vart broten 16. august 1940 då Gestapo slo til mot partiet, arresterte leiarane og beslagla papir, blant anna til medlems- og abonnentarkiv, slik at tyskarane fekk eit godt oversyn over partiorganisasjonen. Aksjonen mot kommunistpartiet hadde liten innverknad på Wollweber-gruppa eller Osvald-gruppa som den seinare skulle kallast, etter eit av Sundes dekknamn, «Osvald».
Like etter Tysklands angrep på Sovjet – 22. juni 1941 – drog kurerar frå den sovjetiske legasjonen i Stockholm til Oslo med ordre om å starta motstandskampen. Her traff dei representantane for kommunistpartiet som meinte at tida ikkje var inne for motstand. Kurerane drog attende med uforretta sak.
I mellomtida hadde Sunde halde organisasjonen ved like og gjort klar lager med sprengstoff rundt om i landet. 20. juli 1941 fortok dei den første jarnbanesabotasjen, og det var starten på ein serie av aksjonar. Gruppa si «aktive motstandslinje» stod då i opposisjon til NKPs linje, til Milorg og andre deler av Hjemmefronten som ynskte ein meir passiv motstand. Men gruppa var ikkje utan støtte. London-regjeringa gav økonomiske bidrag via «vestkant-organisasjonen» 2A, og gruppa utførte ein del oppdrag for Milorg og Politigruppa, m.a. likvidasjonar, og Osvald-gruppa hadde eit nært samarbeide med politigruppe 2AP som gav verdifull informasjon om planane til tyskarane, agentar osb.
Vinteren 1942 starta NKP oppbygging av militære grupper, den såkalla «Nasjonalgarden». Samstundes hadde Sunde møte med leiaren til kommunistpartiet Peder Furubotn. Arbeidet med Nasjonalgarden mislukkast, og den vert innlemma i Milorg-systemet. Kontakten mellom Furubotn og Sunde held likevel fram. Sunde etablerte eit opplæringssenter for sabotørar i Rukkedalen og rekrutterer eit nettverk av sabotørar i området Torpo-Gol og Rukke-Nesbyen, ned Hallingdal og derfrå til Oslo og Bergen. I september 1942 avtalte Sunde at han skulle halda vaktmannskap til sentralforlegningen til kommunistpartiet i Hemsedal mot å få praktisk og finansiell støtte. Sunde vart NKPs militære leier, og med partiet i ryggen vart organisasjonen meir slagkraftig.
I slutten av oktober 1942 angreip Gestapo NKP-forlegningen i Hemsedal, men Sunde hadde fått varsel frå Politigruppa og partileiinga klarte å flykta, men etterlét seg ein del papir.
Paulo Henrique
Paulo Henrique er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Han spela for klubbane JEF United Ichihara og Vegalta Sendai.
Wollweber-gruppa
Osvald-gruppa
Fram til Osvald-gruppa vart nedlagd i 1944, etter ordre frå Moskva, hadde den utført 39 kjende aksjonar i Noreg. Erik Gjems-Onstad meinte gruppa under Sundes leiing gjennomførte 200 sabotasjeaksjonar.
Aksjonar
Oversyn over ein del kjende aksjonar gjennomført av Wollweber- og Osvald-gruppa. Lista er ikkje komplett, og ulike kjelder kan vera usamde om detaljar som datoar og liknande. Kjelde for dette oversynet er Lars Borgersruds bok Naudsynt innsats – sabotørane som skapte den aktive motstanden og Arnfinn Molands bok Hjemmefrontens likvidasjonar under den tyske okkupasjonen av Noreg 1940-1945.
Finland
Sovjet startar vinterkrigen ved angrep på Finland 30. november 1939. «Wollweber-gruppa» får i oppdrag å utføra sabotasjeoppdrag bak dei finske linjene. Aksjonane vert avblåst etter fredsslutningen 12. mars 1940.
Noreg
Aksjonane i Noreg starta etter Tysklands angrep på Sovjetunionen 22. juni 1941 og haldne fram inntil «Osvald-gruppa» vart demoblisert hausten 1944, etter ordre frå Moskva.
Siri Frost Sterri
Siri Frost Sterri er ein tidlegare norsk lærar og politikar for Høgre.
Bakgrunn og yrkeskarrière
Sterri er dotter av murmeister Ola Frost og eiendombestyrar Milly Thorsen, som begge var politisk aktive for Høgre. Siri Frost Sterri gjekk ved Ila skule 1951–1958, realskole ved Gerhard Schønings skole 1958–1960 og gymnas same stad 1960–1964. Frost Sterri studerte deretter til almenlærar ved Volda lærarhøgskule 1964–1967 og tok grunnfag i musikk ved Universitetet i Trondheim 1968–1969. Seinare tok ho òg ei årseining i spesialpedagogikk ved Trondheim lærarhøgskule 1980–1981.
Ho var lærar på ungdomstrinnet ved Hommelvik ungdomsskole 1969–1981, pedagogisk konsulent ved Malvik skulekontor 1981–1985 (med permisjon frå 1985) og assisterande skulesjef i Malvik frå 1993. Allereie som gymnasiast var ho politisk aktiv, og frå 1985 byrja ein sekstenårig periode som stortingsrepresentant.
Frost Sterri har òg hatt ei rekkje verv, mellom dei formann i Malvik lærerlag 1974–1977 (hovudtillitsvalt 1975–1980), styremedlem i Uttrøndelag lærerlag 1975–1981 (hovudtillitsvalt 1978–1979), formann i skuleutvalet ved Malvik vidaregåande skule 1984–1991, medlem av Arbeidsutvalet til det norske hageselskap 1989–1993, styreformann i Olavshallen AS 1995–1999, styreleiar ved Stiklestad nasjonale kultursenter 2005–2009, nestleiar i Nationaltheatrets styre frå 2009 og medlem av representantskapa i Adresseavisen ASE, Noregs Bank, BN-kreditt AS og BNbank ASA.
Politisk arbeid
Frost Sterri var formann i Malvik Unge Høgre 1961–1963, formann i Volda Unge Høgre 1964–1966, viseformann i Møre og Romsdal Unge Høgre i 1965, varamedlem av Unge Høgres sentralstyre 1965–1967, formann i Møre og Romsdal Unge Høgre i 1966, viseformann i Malvik Høgrekvinner 1973–1974, formann i Malvik Høgrekvinner 1975–1977, viseformann i Malvik Høgre 1975–1977.
Deretter tok ho steget til medlem av Malvik kommunestyre 1975–1979, medlem av Sør-Trøndelag fylkesting 1979–1985, viseformann i Sør-Trøndelag Høgre 1982–1984, medlem av Høgres programkomité 1983–1985, formann i Sør-Trøndelag Høgre 1984–1986 og dessutan medlem av Høgres sentralstyre 1984–1993. Ho var innvald på Stortinget frå Sør-Trøndelag 1985–2001, nestleiar i Høgrekvinnene 1987–1989, leier i Høgrekvinnene 1989–1993 og leiar i Høgres Studieforbund 1995–2001. Ho verka hovudsakleg innan Stortingets kyrkje-, utdannings- og forskingskomité, og i perioden 1997–2001 var ho 2. visepresident i Lagtinget. Frost Sterri har vore Høgre si utdannelsespolitiske talsperson.
Etter tida på Stortinget har ho vore blant anna leiar i Høgres valkomité 2002–2006 og medlem av Malvik kommunestyre 2003–2007.
Explorer 4
Explorer 4 var ein amerikansk satellitt. Han vart skoten opp 26. juli 1958 frå Cape Canaveral med ein Juno-rakett.
Explorer 4 bar med seg instrument for å gjera dei fyrste detaljerte målingane av ladde partiklar (proton og elektron) som var fanga i strålingsbelta til jorda. Satellitten fekk ei uventa rotasjonsrørsle som gjorde tydinga av dataa frå detektorane særs vanskeleg.
Lågenergi-sendaren og den plastiske scintillatoren som Explorer 4 hadde med seg slutta å fungera 3. september 1958. Dei to Geiger-Müller-røyra og cesiumjodidkrystall-detektorane fungerte som normalt fram til 19. september same året. Høgenergi-sendaren slutta å senda signal 5. oktober 1958. Ein trur at utarming av batteriet var årsak til at einingane slutta å fungera.
Explorer 4 fall ned i jordatmosfæren 23. oktober 1959, etter 454 dagar i bane kring jorda.
Somerset
Somerset er eit grevskap i Sørvest-England. Administrasjonsbyen er Taunton, som ligg sør i grevskapet. Det seremonielle grevskapet grensar til grevskapa Bristol og Gloucestershire i nord, Wiltshire i aust, Dorset i søraust og Devon i sørvest. Det grenser delvis i nord og vest til kysten av Bristolkanalen og estuaret til elva Severn. Den tradisjonelle nordlege grensa gjekk langs elva Avon, men den administrative grensa har krype sørover med opprettinga av City of Bristol og grevskapet Avon og dei etterfølgjande sameinte styresmaktene i nord.
Somerset er eit landleg grevskap med åsar som Mendip Hills, Quantock Hills og Exmoor nasjonapark og store flater som Somerset Levels. Det er funne spor etter menneske frå steinalderen og busetnader etter romarane og saksarane. Seinare spelte grevskapet ei viktig rolle i å føre kong Alfred den store til makta, i den engelske borgarkrigen og i Monmouthopprøret.
Jordbruket er ei stor næring i grevskapet. Oppdrett av sau og kyr, inkluder produksjon av ull og ostar (som cheddar) er tradisjonelle næringar som framleis eksisterer. Arbeidsløya er lågare enn landsgjennomsnittet.
Spellemannprisen 2009
Spellemannprisen 2009 vart delt ut i Oslo Spektrum i Oslo laurdag 6. mars 2010.
Prisutdelinga vart overført direkte på TV 2 med Solveig Kloppen og Ivar Christian Johansen (Ravi) som programleiarar. Ved siste påmeldingsfrist 30. november 2009, var det registrert 761 påmeldingar; dette er ny rekord for prisutdelinga. Dei nominerte til 21 av klassane vart plukka ut av påmeldingane og offentleggjort 25. januar 2010. Dei nominerte til årets musikkvideo vart fyrst offentleggjort 9. februar medan årets hit vart offentleggjort 23. februar. I begge desse klassane er det mogleg for publikum å stemma frå nettet. For spesialprisar som Årets spellemann, bransjeprisen og heidersprisen vert ingen namn offentleggjort på forehand.
Nominerte
Kvinneleg artist:
Mannleg artist:
Popgruppe:
Elektronika:
Samtidsmusikk:
Rock:
Country:
Metall:
Hip-hop:
Folkemusikk/Gamaldans:
Danseorkester:
Jazz:
Open klasse:
Barneplater:
Tekstforfattar:
Populærkomponist:
Samtidskomponist:
Årets nykomar:
Årets musikkvideo:
Årets hit
Flekkefjordbanen
Flekkefjordbanen er ei norsk jarnbanestrekning som går frå Flekkefjord til Sira. Banestrekninga er 17 km lang med 13 tunnelar. I 1897 byrja arbeidet med Flekkefjordbanen. 1. oktober 1904 gjekk det første ordinære toget frå Flekkefjord stasjon til Egersund stasjon. Jærbanen vart slik forlengd frå Egersund til Flekkefjord. Frå 1944 vart Flekkefjordbanen eit sidespor til Sørlandsbanen.
I 1990 slutta dagleg drift av banen. Etter 1990 har banen vore noko i bruk av turistar, til dømes for køyring med skjenesykkel (dresin).
Robert Vancea
Robert Vancea er ein tidlegare rumensk fotballspelar.
Han spela for klubben JEF United Ichihara.
Selja
Selja er ei øy i Stad kommune i Vestland. Øya ligg i Sildegapet sør for Stad og har eit areal på 1,6 km². Det bur om lag 9 fastbuande på øya. Alle bustadhusa er i dag på sørsida av øya. På sørsida ligg også tuftene etter kyrkja som stod på Selja før ho vart flytta til Selje og seinare til Leikanger på Stad.
St. Sunniva kloster ligg på nordsida av øya. I følgje segna dreiv den heilage Sunniva i land på Selja på slutten av 900-talet. Klosterruinane og grotta der Sunniva visstnok døydde er i dag eit populært turistmål.
Staden er kjent frå mellomalderen som «Seljumannshamn», på nederlandsk og engelsk «Salmanshaven»,    eit namn som finst på mange kart og i historiske dokument. Namnet kjem av «dei sæle (kristne) mennene» som soga seier døydde saman med Sankta Sunniva.
Steve Kanaly
Steven Francis Kanaly, kjend som Steve Kanaly, er ein amerikansk skodespelar, best kjend for rolla si som Ray Krebbs i CBS-serien Dallas.
Biografi
Kanaly vart fødd i Burbank i California. Han er mest kjend for rolla si som Ray Krebbs, formannen for Southfork Ranch, på fjernsynssåpeoperaen Dallas frå 1978 til 1989. Han gjentok rolla i den siste episoden av serien i 1991, og igjen for gjenforeningsfilmen Dallas: War of the Ewings i 1998. Han spelar rolla att òg i Dallas. Medan han spelte inn tv-serien var han med i andre seriar som Time Express i 1979. Frå 1994 til 1995 hadde han også ei rolle på ABC-dramaserieen All My Children som «Seabone Hunkle», faren til Dixie Cooney Martin (spelt av Cady McClain).
Han har òg vore gjest på ei rekkje andre fjernsynsprogram. I filmbransjen samarbeidar han ofte med forfattaren og regissøren John Milius, mellom anna i The Life and Times of Judge Roy Bean, Dillinger, The Wind and the Lion og Big Wednesday. Andre filmrollar inkluderer The Terminal Man, My Name is Nobody og Midway.
South Yorkshire
South Yorkshire er eit metropolitansk grevskap i Yorkshire and the Humber i England. Det har kring 1,3 millionar innbyggjarar og består av fire bykommunar: Barnsley, Doncaster, Rotherham og Sheffield. South Yorkshire vart skipa 1. april 1974.
Det ligg på austsida av Penninane og har ikkje kystlinje. Det grensar til Derbyshire i sørvest, West Yorkshire i nordvest, North Yorkshire i nord, East Riding of Yorkshire i nordaust, Lincolnshire i aust og Nottinghamshire i søraust. Sheffield storbyområde er det sjette største storbyområdet i England og dominerer den vestlege halvdelen av South Yorkshire med over halvparten av innbyggjarane.
South Yorkshire grevskapsråd vart nedlagt i 1986 og distrikta er i dag i røynda sameinte styresmakter.
South Yorkshire vart skapt av 32 tidlegare lokale distrikt som låg i Derbyshire, Nottinghamshire, West Riding of Yorkshire og fire sjølvstendige bykommunar.
Gunnleiv
mini|Runesteinen U 644 ved Ekilla bro i Sverige er reist etter Gunnleif som fall med [[Ingvar den vidfarne. Innskrifta på steinen seier:
an(u)(i)(t)r : auk * kiti : auk * kar : auk * blisi * auk * tiarfr * þir * raistu * stain þina * aftiR * kunlaif * foþur : sin han : fil * austr : miþ : ikuari kuþ heabi ontini
''Andvettr ok ok Karr ok Blesi ok DiarfR þæiR ræistu stæin þenna æftiR Gunnlæif, faður sinn. Hann fell austr með Ingvari. Guð hialpi andinni.'' ]] Gunnleiv og Gunnleif er personnamn av norrønt opphav. Andre skrivemåtar av namna er Gunleif og Gunleiv. Gunnleiv har namnedag den 6. august.
Namna er sett saman av dei norrøne namneledda gunnr/guðr, 'kamp, strid', og leifr, láfr, 'som blir igjen', her med tydinga 'etterkomar, arving'.
Namna er rekna som mannsnamn i Noreg. På Island er Gunnleif brukt som kvinnenamn, medan Gunnleifur er den mannlege forma.
I 2009 var namnet brukt av til saman 216 menn der 75 nytta skrivemåten Gunleiv, 66 Gunleif, 48 Gunnleiv og 27 Gunnleif.
Saera T. Khan
Saera Tithi Khan er ein norsk politikar for Ap. Ho var stortingsrepresentant frå Oslo 2005–09 og vararepresentant i perioden 2001–2005. Khan var medlem av Arbeidarpartiets sentralstyre 2002–09.
Khan er fødd i Noreg av foreldre frå Bangladesh. Ho er cand.mag. frå Universitetet i Oslo, med faga statsvitskap, samfunnsøkonomi, Kjønn og samfunn og Europa og integrasjon. Ho gjekk på Oslo katedralskole, der ho var russ i 1998.
Ho var medlem av Oslo bystyre 1999–05. Ho har tidlegare vore styremedlem i Oslo Ap og medlem av Kvinnenettverket i Oslo Arbeidarparti.
I perioden 2003 til 2005 arbeidde Khan som kommunikasjonsrådgjevar i Flyktninghjelpen.
I februar 2009 markerte Saera Khan seg som ein motstandar av å bruka hijab saman med politiuniform.
Samtalar med spåkoner
Hausten 2008 vart det avdekt at Saera Khan hadde ringt spåkoner gjennom teletorgtenester for fleire hundre tusen kroner med mobiltelefonen betalt av Stortinget. Då Stortinget slutta å betala dei høge telefonrekningane og saka vart kjent i offentlegheita, hevda Khan først at rekningane var så høge fordi ho hadde ein kjærast på utenlandsoppdrag i Forsvaret som ho hadde snakka med på satellittelefon. Dette er imot retningslinjene i Forsvaret og vart avvist av Forsvaret. Etter først å ha hevda at ho berre ringte spåkone eit par gonger, innrømt Khan at mesteparten av telefonrekningane stamma frå samtalar med spåkoner. Det kom òg fram at ho hadde spurt spåkonene om politikk, t.d. Frps oppslutning. Khan gjorde det etter dette klårt at ho ikkje ville ta attval til Stortinget. Ho har i ettertid sagt at ho har dekt telefonrekningane og tilbakebetalt beløp som er over det som normalt vert dekka.
Rune Timberlid
Rune Timberlid er ein norsk forfattar, tidlegare informasjonssjef, journalist og avisredaktør. Han er no busett i Sogndal.
Han er utdanna journalist frå Norsk Journalisthøgskole i 1975, og arbeidde i ei rekkje redaksjonar – Sogn Dagblad, Bergens Tidende, Norsk Telegrambyrå, Fredriksstad Blad, Dagbladet og Aftenposten – før han var redaktør i avisa Firda frå 1990 til 1995. Frå 2001 har han jobba som kommunikasjonsmedarbeidar i Lotteri- og stiftelsestilsynet, med eit avbrot som redaktør i Sogn Avis frå 2004 til 2005.
Rune Timberlid har skrive ni kriminalromanar. Han debuterte med Spritdrapet i 1991 under pseudonymet Roger Fjorden på eige forlag. Tolv år etter debuten kom Red Mercury, som er den første boka med politibetjenten Rolf Randen i hovudrolla, ut. Alle kriminalromanane hans har handlinga lagd til Sogn og Fjordane,
Dei vestlege Ghatfjella
Dei vestlege Ghatfjella (engelsk Western Ghats) eller Sahyadrifjella er ei fjellkjede som ligg langs den vestlege kysten av India. Fjellkjeda går nord-sør langs vestsida av Deccanplatået og skil det frå ei smal kystslette ved Arabiahavet. Ho er rundt 1600 km lang.
Nordenden av Dei vestlege Ghatfjella ligg nær delstatsgrensa mellom Gujarat og Maharashtra, sør for elva Tapti. Fjellkjeda går gjennom Maharashtra, Goa, Karnataka, Tamil Nadu og Kerala før ho endar ved sørspissen av India i Kanyakumari.
Ordet «ghat» betyr trappetrinn. Ei tilsvarande fjellkjede, Dei austlege Ghatfjella, ligg aust i India.
Hideomi Yamamoto
Hideomi Yamamoto er ein japansk fotballspelar.
Rune J. Skjælaaen
Rune Johan Skjælaaen er ein norsk politikar for Sp. Han var innvald på Stortinget frå Hordaland frå 2001 til 2009 og var parlamentarisk leiar for Senterpartiet si stortingsgruppe juni 2008–september 2009.
Skjælaaen tok eksamen artium ved U. Phils skole, engelsklinje m/musikk 1970-1973 og cand.theol. ved Det teologiske Menighetsfakultetet 1974-1981, så eksamen på praktisk teologisk seminar ved Menighetsfakultetet 1982, rettleiarutdanning ved Senter Diakoni og Veiledning 1997 og grunn- og vidaregåande pastoralklinisk utdanning 1998-1999.
Skjælaaen var feltprest ved Akershus festning/Slottskyrkje 1983, kyrkjelydsprest i Sund prestegjeld 1983-1993, prosjektleiar ved friviljughetssentral 1992-1993 og sjukehusprest ved Diakonissehjemmets sykehuset 1993-2001.
90377 Sedna
Fysiske eigenskapar
Sedna har ein estimert diameter på omtrent 1180 til 1800 km. På oppdagingstidspunktet var det det største objektet oppdaga i solsystemet sidan Pluto blei oppdaga i 1930. Det er no (per april 2008) rekna for å vera det femte største kuipterbelte-objektet av dei ein veit om; rangert etter Eris, Pluto, og. Sedna ligg så langt unna sola at temperaturen på overflata aldri når over 33 kelvin, dvs. -240 °C.
Observasjonar ifrå Chile viser at Sedna er eit dei raudaste objekta i solsystemet og er nesten like raud som Mars. I motsetnad til Pluto og Charon ser Sedna ut til å ha særs lite metan- eller vassis på overflata og Chad Trujillo og hans kollegar på Gemini-observatoriet på Hawaii føreslår at Sednas mørkeraude farge kjem av at overflata er dekt av ei slags hydrokarbonsøle, eller tholin, lik den funne på 5145 Pholus. Overflata er homogen i farge og spekter; dette er sannsynlegvis av di at Sedna i motsetnad til objekt nærare Sola mykje sjeldnare kolliderer med mindre objekt som eksponerer lysare terrreng under overflata, slik som på 8405 Asbolus.
Sedna og Triton sine spekter har blitt samanlikna og føreslår den følgjande fellesmodellen for overflatesamansetnad: 24% tholin, 7% amorft karbon, 26% metanolis med 33 % metan.
Banekarakteristikkar
Sedna har ein særs elliptisk bane med ein estimert aphel (fjernaste punkt) på 975 AE og perihel (næraste punkt) på omtrent 76,16 AE. Då Sedna blei oppdaga nærma objektet seg perihel og var ca. 90 AE ifrå sola. På oppdagingstidspunktet var Sedna det fjernaste solsystemobjektet observert så langt; sjølv om banane til nokre objekt, slike som langperiodiske kometar har banar som strekkjer seg lengre ut enn den til Sedna. Desse kometane er likevel små og dermed lyssvake slik at dei ikkje kan observerast anna enn når dei er nære perihel. Ein oppdaga seinare Eris på ein avstand på 97 AE, men Eris kjem likevel ikkje lengre unna sola enn 97,56 AE.
Ekstremvêret Oda
Ekstremvêret Oda var eit ekstremvêr som råka kysten frå Stavanger til Stad den 4. desember 2006. Ekstremvarselet som vart sendt ut av Meteorologisk Institutt gjaldt høg vasstand på kysten, og var det andre varselet som vart sendt ut i 2007. Årsaka til den høge vasstanden var høgt astronomisk tidvatn i kombinasjon med lågtrykk og kraftig pålandsvind som stuva vatnet opp langs kysten.
Edmund II av England
Edmund II «jernside»(fødd ca. 989, død 30. november 1016) var konge av England frå 23. april 1016 og fram til døden eit drygt halvår seinare. Han var sonen til Ethelred den rådville og Ælfgifu av York. Edvard vedkjennaren var halvbroren hans. Ifølgje den angelsaksiske krønika fekk tilnamnet «isen-healf» ('jernside') på grunn av sine militære bragder mot dei invaderande danane.
Edmund blei slått av danane ved slaget i Assandun i 1016, og gjekk med på ein fredsavtale med Knut den mektige. Han fekk lov av Knut den store til å halde på Wessex, mot at det var klart at den av dei som overlevde den andre skulle herske over heile England. Kort tid etter denne semja døydde Edmund, noko som gjorde at Knut kunne bli einekonge og blei sett på som særs mistenkeleg. I ettertid er det blitt fortald ei rekkje versjonar av korleis han døydde, til dømes at han skal ha blitt stukke i enden mens han var på do. Det finst likevel ikkje noko prov på at døden hans var noko anna enn naturleg.
Edmund II blei gravlagt i Glastonbury kloster. Han hadde to barn som er kjende for ettertida: Edvard Aetheling (1016–1057) og Edmund (fødd ca. 1017).
Thore Aksel Nistad
Thore Aksel Nistad er ein norsk stortingsrepresentant for Frp. Han var innvald på Stortinget frå Oppland i tre periodar, frå 1997 til 2009.
Bandy
Bandy er ein vinteridrett i slekt med ishockey. Han blir spelt på is mellom to ellevemannslag med éin ball og klubber.
Bandy var ein relativt liten sport internasjonalt målt i antall nasjonar, men nest største vinteridrett på is og snø målt i konkurranseutøvarar 12 år eller eldre. Federation of International Bandy (FIB) har i dag 32 medlemsnasjonar. Dei største nasjonane er Finland, Noreg, Russland og Sverige.
Vulcano
Vulcano er ei lita vulkansk øy i Tyrrenhavet. Ho høyrer til Dei eoliske øyane om lag 25 km nord for Sicilia i Italia. Ho har eit areal på 21 km², er 499 meter på det høgaste og inneheld fleire vulkan krater, inkludert ein av fire aktive vulkanar på land i Italia. Namnet på øya har gjeve opphav til ordet «vulkan».
Mytologi
Den greske vindguden Aiolos skal ha budd på denne øya. Namnet på Dei eoliske øyane kjem frå Aiolos. Romarane trudde at Vulcano var skorsteinen til guden Vulcanus sin verkstad. Øya voks med tida på grunn av soke frå smia hans. Jordskjelv som oppstod før og i lag med utbrota meinte ein var Vulcanus som smidde våpen for Mars og hæren hans. Det vart òg sagt at verkstaden hans var på anten Etna eller Olympos (Ólymbos).
Historie
I gresk antikk var øya kalla Hierà. Det romerske namnet på øya Vulcano har gjeve opphav til ordet «vulkan» i dei fleste europeiske språk. Romarane brukte øya hovudsakleg for råstoff, og høgde ned skog og dreiv gruvedrift etter alun og svovel. Dette var hovudnæringa på øya fram til slutten av 1800-talet. Då huset Bourbon sitt styre kollapsa i 1860 kjøpte briten James Stevenson den nordlege delen av øya og bygde ein villa. Han opna dei lokale gruvene og planta vinranker for druer, som seinare skulle nyttast til å lage malvasiavin. Stevenson levde på Vulcano fram til det siste store utbrotet på øya i 1888. Dette utbrotet varte i nærare to år, og då det var ferdig hadde Stevenson seld alle eigedomane sine til lokale innbyggjarar og kom aldri tilbake att. Villaen står framleis.
I dag bur det om lag 470 innbyggjarar på øya, som hovudsakleg arbeider i turistnæringa. Øya ligg nokre minutt med hydrofoil frå Lipari og har fleire hotell og kaféar. Viktige attraksjonar er strendene, varmekjeldene og svovelgjørmebada.
Geologi
Den vulkanske aktiviteten i området kjem stort sett av at den afrikanske plata går nordover og møter den eurasiske plata. Det er tre vulkansenter på øya. På sørenden står det gamle kjegler etter ein stratovulkan, Monte Aria (500 moh.), Monte Saraceno (481 moh.) og Monte Luccia (188 moh.), som delvis har kollapsa inn i kalderaen Il Piano.
Det siste aktive senteret er Gran Cratere på toppen av Fossa-kjegla. Her har det vore minst sju store utbrot dei siste seks tusen åra. Nord på øya ligg Vulcanello, 123 moh, og er forbunde til resten av øya via eit eid, som vert overfløymd i dårleg vêr. Denne delen av øya steig opp frå havet under eit utbrot i 183 f.Kr. som ei eiga øy. Fleire utbrot frå dei tre kjeglene med både pyroklastiske straumar og lava oppstod fram til 1550. Det siste utbrotet skapte den smale landtunga som gjer at ho heng saman med resten av Vulcano.
Vulcano har halde seg roleg sidan utbrotet til Fossa 3. august 1888 til 1890. Typen av utbrot som ein såg frå Fossa vert kalla eit vulkansk utbrot, med eksplosive utslepp av pyroklastiske fragment med viskøs magma.
Levanzo
Levanzo har eit areal på 5,82 km². Det høgaste punktet på øya er Pizzo Monaco med ei høgd på 278 meter over havet. Øya har om lag 450 innbyggjarar, og dei fleste av dei bur rundt den vetle hamna, som er nokså lite verna frå stormar.
Det antikke namnet på øya var Phorbantia, som er ein planteart som veks her.
Naturvitskap
Naturvitskap er empirisk vitskap som har som mål å forklare hendingar og lovmessige samanhengar (naturlover) i levande og ikkje-levande natur.
Levanzo
Levanzo er kjend for Grotta del Genovese, ei grotte med holemåleri frå om lag 10 000 år sidan.
Naturvitskap
Vitskapane som vert rekna som naturvitskapar er:
Lista er ikkje utfyllande, dette då vitskapane overlappar kvarandre, og at det har oppstått mange forskingsfelt langs desse skjeringslinene. Døme er astrofysikk, biogeografi, geofysikk eller mineralogi.
Landskapet Land
Land er eit landskap i Oppland fylke og er fellesnamn på dei store jordbruks- og skogtraktene omkring nordre del av Randsfjorden og oppover mot Valdres og Vestre Gausdal. Administrativt er området delt inn i kommunane Nordre-Land og Søndre Land. Det gamle Land herad vart delt i Nordre og Søndre Land 1. januar 1848.
Naturvitskap
Matematikk er eit viktig hjelpemiddel for samtlege naturvitskapar, men vert ikkje sjølv rekna som naturvitskap (jf. realfag). Dette fordi matematikk ikkje er ein empirisk vitskap.
Landskapet Land
Riksveg 35 fører gjennom distriktet. Det meste av busetnaden finst langs Randsfjorden og i dei to hovuddalane som munnar ut i nordenden. Der dei to dalane møtest, ligg den største tettstaden, Dokka, administrasjonssenter i Nordre Land kommune, med betydeleg industri. Også Hov, administrasjonssenter i Søndre Land kommune har atskilleg industri. Land utgjer saman med Hadeland eit tingrettsdistrikt og eit prosti.
Nidaros erkebispedøme
Nidaros erkebispedøme var eit katolsk erkebispedøme med sete i Nidaros. Det vart oppretta av kong Olav Kyrre mellom 1070 og 1080 som bispedøme. Bispedømet vart opphøgd til erkebispedøme i 1153. Erkebispedømet vart innstifta av pave Anastasius IV i 1154, og var i funksjon fram til reformasjonen i 1537. Erkebiskopen sitt hovudsete var Erkebispegarden, rett ved domkyrkja Nidarosdomen. Frå 1152 til 1154 var Nicholas Breakspear i Skandinavia som paveleg utsending, og organiserte opprettinga av erkesetet.
Utbreiing og jurisdiksjon
Erkebispedømet omfatta i tillegg til Noreg øyane i vest i Noregsveldet. Nidaros var eit metropolitanerkebispedøme med fylgjande underliggjande bispedøme suffraganar:
Lydbiskopar
Lydbiskopane var knytt til kongen, og ikkje til eit bispedøme, men vart rekna som forløparar for dei eigentlege biskopane av Nidaros.
Dei austlege Ghatfjella
Dei austlege Ghatfjella (eng. Eastern Ghats) er ei avbroten fjellkjede som ligg langs den austlege kysten av India. Fjellkjeda går nord-sør langs austsida av Deccanplatået, frå Vest-Bengal i nord, gjennom Orissa og Andhra Pradesh til Tamil Nadu i sør. Dei fire store elvane Godavari, Mahanadi, Krishna og Kaveri har skore seg gjennom fjella. Mellom fjella og Bengalbukta ligg dei sørindiske kystslettene.
Klimaet i dei høgare fjella er som regel kaldare og fuktigare enn i slettene rundt, og ein finn skog og kaffiplantasjar her.
Den andre største populasjonen av ville elefantar lever i sørdelen av desse fjella og Dei vestlege Ghatfjella. Dei kan bevega seg mellom fjellkjedene gjennom ein økologisk korridor via Bilgiriåsane.
Ordet «ghat» betyr trappetrinn. Ei tilsvarande fjellkjede, Dei vestlege Ghatfjella, ligg vest i India.
Bakgrunnsstoff
Westghats
Port Waikato
Port Waikato er ein busetnad på sørbreidda til Waikatoelva der ho renn ut i Tasmanhavet, på vestkysten til Nordøya på New Zealand. Dette er no ein liten busetnad med eit folketal på under 300 menneske, men staden var ei viktig hamn under Newzealandkrigane på 1800-talet. Hamna har eit handelshus som vart oppretta i 1893, ein restaurant, bibliotek, samfunnshus, brannstasjon, surfeklubb, båtklubb og ein aktiv fiskeklubb.
Port Waikato er ein kjend stad for surfing og fiske, og ein populær fritidsstad. Det kan fiskast frå klipper og frå stranda og utanfor sanddynene i elvemunningen. Flyndre og multefisk kan ein få rikeleg av med slepenot.
Like sør for byen ligg eindel særprega sandsteinsutløparar der ein del av scenene i filmtriologien Lord of the Rings vart tekne opp.
Nær byen vart det skipa ein leirskule i 1920-åra.
Fylkesveg 540
Fylkesveg 540 (Fv540) går mellom Damsgård og Sandeidet i Bergen. Veglengda er 6,2 km.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltingsreformen trod i kraft har han status som fylkesveg.
Hiroki Nakamura
Hiroki Nakamura er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Hallstein Dvergsdal
Hallstein Dvergsdal var ein norsk bonde og journalist. Han var frå Løgarden i Dvergsdalen i Jølster. Dvergsdal studerte historie og samfunnsfag. Han sysla med lokalhistorie og publiserte mellom anna ein del lokalhistorisk stoff frå Jølster.
Hawaiiske klede
Hawaiiske klede byggjer på klede som er tradisjonell på Hawaii og på innført kultur og materiale. Nokre kjende døme er kransar (lei), skjørt og aloha- eller hawaiiskjorte.
Tradisjonelle klede på Hawaii blei laga av bastfiber frå ulike plantar. Ein kunne også bruka blad, blomar, fjører og dyretenner til klede og pynt. Moderne hawaiiske klede er påverka av innvandring og handel frå Asia, Europa og Nord-Amerika. Dei er laga av naturlege tekstilar, som bomull og silke, og syntetiske tekstilar.
Historie
Kledet ein laga av bast blei kalla kapa på Hawaii. Det kunne brukast til lendeklede (malo) for menn, skjørt (pa'u) for kvinner og kappar (ʻahu ʻula og kihei) for høgstståande personar. Regnkapper av vovne ti-blad kalla kui lai blei brukt under regntida. Kongelege kunne bruka fargerike fjørkapper kalla ahu ula, hjelmaktige hovudplagg kalla mahiole og lei-kransar som teikn på status.
Kvinneklede
Ein brukte fleire lag klede til ein pa'u, nokre få lag for vanlege kvinner og opptil ti lag for kongelege. Kapastoff var nokså stivt og heldt seg ikkje godt om det blei utsett for vatn. Dei kongelege var raskt ute med å bytta det ut med importert kalikobomull. Etter at hestar blei innførte på Hawaii på 1800-talet blei pa'u-skjørta utvikla til lange, vide bukser ein kunne ri overskrevs med. Denne klesdrakta blir framleis brukt av pa'u-ryttarar i dag.
Kroppsdekkjande kjolar blei innført på Hawaii av kristne misjonærar frå 1820. Som på ei rekkje andre stillehavsøyer mislikte dei den lettkledde tradisjonelle klesdrakta, og insisterte på kjolar rundt misjonane og hjå dei konverterte innfødde. Ein hawaiisk variant av desse kjolane er holoku, fotside kjolar som opphavleg var formlause men utvikla seg til formsydde kjolar med slep. Kjolen blei først teken i bruk av hawaiiske kongelege, og var rundt 1835 blitt standard klesdrakt for kvinner på Hawaii. I byrjinga blei han ofte brukt med pa'u utanpå. Frå rundt 1870-talet blei han påverka av vestleg mote, men fann ei fastlagd form ved slutten av hundreåret. I dag finst holoku i fleire utformingar, men har gjerne rysjar og pufferme. Han er ofte svart eller kvit. Plagget blir gjerne brukt i formelle og kulturelle samanhengar på Hawaii.
Ein hawaiisk kjole som er blitt meir kjend interasjonalt er muumuu, ein laus kjole som heng rett ned og tradisjonelt ikkje hadde krage. Han blir ofte laga av fargerike, mønstra stoff, gjerne med blomemotiv.
Det finst ulike variantar av dei to kjolane nemnde over, som holomu, ein formsydd muumuu, he-muu, ein muumuu for menn, eller chinamu, ein muumuu med splitt i sida som i den kinesiske cheongsamen.
Mannsklede
Aloha- eller hawaiiskjorte oppstod på 1930-talet, opphavleg sydd av fargerike japanske stoff som blei importert til øyene på grunn av dei mange japanskætta innbyggjarane der. Mot slutten av 1930-åra hadde lokale kjøpmenn byrja å laga tøy særskild for skjorteproduksjon med fargerike, ofte typisk hawaiiske motiv. Alohaskjorter og plagg med liknande motiv blir ofte brukt som uniform i turistindustrien.
Askrova
Askrova er ei øy sørvest for byen Florø i Kinn kommune i Vestland fylke, tidlegare i Sogn og Fjordane. På øya ligg Askrova bedehuskapell.
Hawaiiske klede
Hulakostyme
Kostyme brukt i huladans byggjer på tradisjonelle klede med nyare påverknader. Dei nytter moderne tekstilar som kan vera mykje meir omfattande enn dei gamle barkekleda. Det finst ulike stilar for ulike dansar, som dans retta mot turistar og dans som eit sosialt høve for lokale.
Askrova
I 1936 vart det fanga ein rekordfangst av sild ved Askrova. Offisielle tal set han til mellom 100 000 og 120 000 hektoliter. Det var den største fangsten til då i Sogn og Fjordane.
Hawaiiske klede
Hulakostyme
Tradisjonell huladrakt kunne vera kapaklede rundt livet, eller fletta til skjørt, lei-kjeder rundt halsen og ankelkjede av villsvin- eller hundetenner. Etter innføringa av kjolar kunne hula dansast i holoku eller muumuu med lauv- eller grasskjørt over. Det typiske hawaiiske grasskjørtet blei innført av plantasjearbeidarar frå Gilbertøyane (Kiribati) på 1880-talet.
I dag kan ein bruka ulike kombinasjonar av kjolar, toppar, pa'u og grasskjørt. Kokosnøtt-behå blir berre brukt til turistshow eller som humoristisk verkemiddel.
Vinter-OL 1994
Vinter-OL 1994 vart arrangert på Lillehammer. Dette var andre gong OL vart arrangert i Noreg og var dei 17. olympiske vinterleikane i rekkja. Delar av leikane vart haldne på Hamar (der Vikingskipet og Hamar OL-Amfi vart bygt for nettopp dette) og på Gjøvik (Gjøvik Olympiske Fjellhall).
Andre byar som hadde ønskt å arrangera meisterskapen, var Anchorage i USA,Östersund og Åre i Sverige og Sofia i Bulgaria.
Norsk flaggberar under opningsseremonien var Bjørn Dæhlie, som deltok i langrenn.
Nyvinningar
Dette OL-arrangementet var det første i historia som der resultata vart formidla direkte via Internett, av det norske selskapet Oslonett.
Resultat
Beste nasjon vart Russland med 11 gullmedaljar. Noreg ende opp med 10 gull-, 11 sølv- og 5 bronsemedaljar.
Dei norske gullmedaljane kom ved:
Eschweiler
Geografi
Eschweiler ligg om lag 15 km aust for Aachen og 50 km vest for Köln.
Bydelar i Eschweiler er Altstadt, Aue, Bergrath, Bohl, Dürwiß, Fronhoven, Hastenrath, Hehlrath, Hücheln, Kinzweiler, Neu-Lohn, Nothberg, Ost, Pumpe-Stich, Röhe, Röthgen, Scherpenseel, Siedlung Waldschule, St. Jöris, Vöckelsberg, Volkenrath, Weisweiler og Wilhelmshöhe.
Historie
Keltarane dreiv drift etter jernmalm og romarane bygde vegar og «villae rusticae» i området i antikken. Eschweiler vart derimot først nemnd i 828 av Einhard, biografen til Karl den store. I 1394 vart gruvedrift etter kol nemnd for første gong. I nokre hundreår var byen ein del av hertugdømet Jülich. Heile byen, bortsett frå eit hus og den verdifulle Pietà. I 1794 vart byen ein del av Frankrike, og i 1800 fekk byen franske kommunerettar og vart administrasjonssete i kantonen Eschweiler i departementet Roer.
Etter Napoelon sitt fall gjekk byen til Preussen i 1816. Dei franske kantonane Burtscheid og Eschweiler vart slått saman til den prøyssiske kreisen Aachen, og i 1858 fekk Eschweiler prøyssiske kommunerettar. Bydelane Hehlrath, Kinzweiler og St. Jöris vart avstått for å danne den nye kommunen Kinzweiler. I 1932 vart Hastenrath og Nothberg ein del Eschweiler. I 1944, under den andre verdskrigen, vart byen hardt råka, og den siste kolgruva vart fylt med vatn og aldri opna igjen. Etter krigen vart han ein del av den nye delstaten Nordrhein-Westfalen.
Hayabusa
Hayabusa (fyrst kjend som MUSES-C) var ein japansk romsonde som tok med seg prøver frå asteroiden 25143 Itokawa attende til jorda. Prøvane kom attende til jorda i ein kapsel som landa med fallskjerm nær Woomera i Australia.
Hayabusa hadde med seg landaren Minerva, men ein miste kontakten med denne etter landingsfreistnaden og ein trur at landaren fór inn i verdsrommet utan å landa.
Roberto Blanco
Roberto Blanco er ein tidlegare paraguayansk fotballspelar.
Han spela for klubben JEF United Ichihara.
Jacques Chirac
Jacques René Chirac  var ein fransk politikar frå gaullistpartiet UMP (tidlegare RPR). Han var president i Frankrike frå 17. mai 1995 til 16. mai 2007. I kraft av stillinga si var han òg med-prins av Andorra og stormeister i Légion d'honneur-ordenen. Chirac er den franske presidenten som har sete lengst (med to heile periodar, fyrst sju år og deretter fem) etter François Mitterrand. Han er òg den einaste personen som har vore statsminister i to periodar i den femte franske republikken.
Kampsakene hans inkluderer lågare skattar, fjerning av priskontroll, strenge straffer for kriminalitet og terrorisme og privatisering av næringslivet. Han ynskte òg ein meir sosialt ansvarleg økonomisk politikk, og valkampanjen hans i 1995 gjekk ut på å tette den «sosiale kløfta» (fracture sociale). Den økonomiske politikken hans, som var basert på dirigiste, økonomikontroll gjennom direktiv, stod i motsetnad til laissez-faire-politikken i Storbritannia, som Chirac har kalla «Angelsaksisk ultraliberalisme».
Etter at han var ferdig med DEA-graden sin på Institut d'études politiques de Paris og École Nationale d'Administration, byrja Chirac karrieren sin som embetsmann på høgt nivå og gjekk deretter inn i politikken. Han har hatt ulike politiske roller, som landbruksminister (1972–1974), statsminister (1974–1976 og 1986–1988), borgarmeister i Paris (1976–1995) og til slutt president i Frankrike frå 1995 til 2007 (vald i 1995 og gjenvald i 2002).
Han gifte seg med Bernadette Chodron de Courcel, som han har døtrene Laurence (f. 1958) og Claude (f. 1962) med, i 1956. Chirac har også ei fosterdotter, Anh Dao Traxel.
Mellom ordenane til Chirac er storkors av St. Olavs Orden og Den Kongelege Norske Fortenstordenen.
Favignana
Favignana (italiensk Isola di Favignana) er ei øy og ein kommune i Dei egadiske øyane i Middelhavet nordvest for Sicilia i Italia. Ho ligg om lag 7 km vest for kysten av Sicilia, mellom Trapani og Marsala, kystområdet der ein finn Stagnonelagunen og den internasjonale flyplassen til Trapani.
Øya er kjend for tunfisken som vert fanga her og er i dag ein populær turistdestinasjon med hydrofoilsamband til fastlandet.
Historie
I antikken vart Favignana kalla Aegusa, som tyder 'Geiteøya'. Det noverande namnet kjem frå Favonio, eit italiensk namn for fønvind. Ho vart kolonisert av fønikarar, som nytta ho som mellomstasjon langs handelsrutene sine i Middelhavet.
Øya vart kjempa over under den første punarkrigen mellom Roma og Kartago. 10. mars 241 f.Kr. fann eit stort sjøslag stad like utanfor øya mellom dei to stormaktene. To hundre romerske skip under konsul Gaius Lutatius Catulus slo den mykje større kartagiske flåten på 400 skip. Romarane sokk 120 kartagiske fartøy og tok 10 000 fangar. Så mange fønikarar vart skylt i land på nordaustkysten av Favignana at kysten der fekk nanet «Raudbukta» (Cala Rossa) etter alt blodet. Romarane tok øya som ein del av avtalen som enda krigen.
Under det romerske styret tok øybuarane imot kristendomen på 300-talet, men dei ser ut til å ha halde på enkelte føniske skikkar. Favignana vart erobra av sarasenarane etter Romerriket sitt fall og vart nytta som base for den sarasenske invasjonen av Sicilia. Normannarane tok etter kvart øya i samband med deira invasjon og bygde festningsverk her. Då aragonesarane styrte øya vart Favigna og dei andre egadiske øyane leigd ut til genuesiske handelsmenn og på 1400-talet vart øyane gjeve bort til Giovanni de Karissima, som tok tittelen «Baronen av tunfisk».
Det rike bestandane av tunfisk i havområdet vart først systematisk utnytta under spanjolane frå om lag 1600-talet. Etter økonomiske problem under alle krigane deira, valde Spania å selje øyane til Marquis Pallavicino av Genova i 1637. Pallavicini utvikla økonomien på øya og grunnla den moderne byen Favignana rundt Castello San Giacomo. I 1874 selde Pallavicino-familien Dei egadiske øyane til Ignazio Florio, sonen til ein rik industrimann, for to millionar lire. Han investerte mykje i Favigna og bygde ein stor hermetikkfabrikk for tunfisk på øya. Det vart òg oppretta dagbrot etter kalktuff, som vart eksportert til Tunisia og Libya.
Øybuarane fekk det vanskelegare på 1900-talet, og dei økonomiske tilhøva dalte mellom dei to verdskrigane. Mange innbyggjarar flytta til fastlandet eller til utlandet. Økonomien betra seg derimot då turismen byrja å auke i 1960-åra.
Geografi
Favignana er den største av dei tre egadiske øyane med eit areal på 37 km². Øya vert ofte skildra som å ha form som ein sommarfugl. Den austlege halvdelen av øya er relativt flat, medan den vestlege halvdelen består av ei rekkje åsar. Monte Santa Caterina er den høgaste på 314 meter over havet. På toppen her ligg det ei festning bygd av sarasenarane og som framleis er i bruk av det italienske militæret (og stengd for publikum). Fleire småøyar ligg utanfor sørkysten av Favignana.
1. serierunde i Oddsenligaen avdeling 3 2013
1. serierunde i Oddsenligaen avdeling 3 2013 starta med to kampar 13. april kl. 15 med mot  og  mot. Ein kamp, mot  vart spelt 14. april, medan spelte mot  den 15. april. Resten av kampane vart utsette på grunn av det kalde vêret denne månaden og dårlege banar. møtte den 8. mai, medan møtte  den 22. mai og den siste kampen, mot  vart spelt 5. juni.