cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Raud skogfrue
Utbreiing
Raud skogfrue (engelsk namn red helleborine) finst på nokre få veksestader i England og er verna gjennom den britiske Handlingsplan for biodiversitet. I den britiske raudlista har arten status som kritisk truga (CR), likeeins lokalt for England.
35. luftvernbrigade
35. luftvernbrigade er ein luftvernbrigade i det russiske forsvaret som er underlagt 36. armé. Han er forlagt til Dzjidna i Burjatia.
Damghan fylke
Damghan fylke (persisk شهرستان دامغان) er eit fylke (shahrestan) i Semnan-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Damghan. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 81 993.
Raud skogfrue
Utbreiing
I Estland (estisk namn punane tolmpea) veks raud skogfrue på øyane og meir spreidd på fastlandet og er rekna som sårbar (VU). I Latvia (latvisk namn sarkanā cefalantēra) er arten svært sjeldan og veks berre ved kysten heilt i nordvest. På den latviske raudlista er han klassifisert som sterkt truga (kategori 1 – draud iznīkšana). I Litauen (litauisk namn raudonasis garbenis) veks raud skogfrue i nokre få populasjonar i sør og søraust og er rekna som sterkt truga (EN).
Damghan fylke
Damghan fylke består av to distrikt (bakhshes): Sentral-distriktet og Amirabad-distriktet. Sentral-distriktet has tre byar: Damghan, Dibaj og Kalateh Rudbar. Den einaste andre byen, Amiriyeh, ligg sørvest for Damghan.
Julis
Julis (arabisk جولس, hebraisk ג'וּלִס) er ein drusarar-landsby og lokal kommune i Nord distrikt i Israel.
Etymologi
I følgje ei lokal segn kjem namnet frå «Julius,» namnet på den romerske kommandanten som slo leir i området. Andre meiner det kjem frå det arabiske ordet for «å sitje» - «jalis», sidan han ligg i lågare åsar enn dei kringliggande landsbyane, og dermed ser ut til å sitje.
Historie
I følgje osmanske skattelister frå 1596 hadde Julis ein hovudsakleg muslimsk folkesetnad med i alt 79 hushaldningar. Dei betalte skatt for kveite, bygg, «sommaravlingar», frukttre, og «geiter og bier». Julis hadde òg ei presse for olivenolje eller druesirup. På 1500-talet var det òg ein liten jødisk folkesetnad her.
Tidleg på 1700-talet var Julis ein av dei store bomullsprodusentane i området. Seinare på hundreåret var han ein av fem landsbyar i Sahil Akka nahiya (Akko-kysten), som var eigd av guvernøren i Akko, og var friteken frå dei vanlege osmanske skattane.
I 1875 vitja den franske oppdagaren Victor Guérin landsbyen, som han kalla Djoules. Han skreiv at «før eg kom til Julis kom eg til eit lite platå med mange cisterner. Cisternne og dei utskjerte steinen syner at staden er frå antikken.» Seint på 1800-talet vart Julis skildra som «ein landsby bygd av stein med kring 200 drusarars, omgjeve av oliven og dyrkbar mark.»
Moderne tid
Julis fekk status som lokal kommune i 1967. Folketalet mot slutten av 2007 var estimert til 5 400. Alle innbyggjarane er drusarar.
Ian McLagan
Ian Patrick McLagan var ein engelsk keyboardspelar som er best kjend som medlem i dei engelske rockebanda Small Faces og Faces. Han har òg samarbeidd med The Rolling Stones, og leia sine eigne band frå seint i 1970-åra.
Al-Lisb
Al-Lisb er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
61. luftvernbrigade
61. luftvernbrigade er ein luftvernbrigade i det russiske forsvaret som er underlagt 41. armé. Han er forlagt til Bijsk.
Ordspel
Ordspel går langt tilbake i tid. Den romerske dramatikaren Plautus var kjend for sine mange ordspel. William Shakespeare nytta flittig ordspel, med rundt 3000 av dei i verka sine. Dei blir også mykje nytta i slang.
Fylkesveg 591
Fylkesveg 591 finst i fleire fylke i Noreg:
Ordspel
Nokre kjende ordspel er frå pave Gregor I, som på 500-talet skal ha sagt Non Angli, sed angeli (‘ikkje anglarar, men englar’), eller meldinga sir Charles Napier skal ha sendt etter at han erobra Sind: Peccavi, latin for 'eg har synda' eller på engelsk I have sinned.
Fylkesveg 591
Fylkesvei 591 (andre betydninger)
Yagel
Yagel (hebraisk skrift יָגֵל, tyder 'Han skal jubla') er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Lod og Ben Gurion internasjonale lufthamn og høyrer til Loddalen regionale kommune. I 2006 hadde han 698 innbyggjarar.
Landsbyen vart grunnlagd den 27. juni 1950 av immigrantar frå Irak, og heitte først Lod Bet, men fekk seinare namnet Yagel frå Salmane 14:7; "Måtte frelse koma til Israel frå Sion! Når Herren vender lagnaden for sitt folk, skal Jakob jubla og Israel gleda seg."
Cumbers Reef
Cumbers Reef er ei gruppe skjer som dannar ein boge nord og vest for Amiot Islands, utanfor sørvestdelen av Adelaide Island. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Roger N. Cumbers, andrestyrmann på «John Biscoe», 1961–62, skipet som asisterte sjåmålingane til Royal Navy i området i 1963.
Fylkesveg 6548
Fylkesveg 6548 går mellom Haltdalen og Trondsaune i Holtålen kommune. Vegen er 12,8 km lang.
The Trogg Tapes
The Trogg Tapes er det sjette studioalbumet til det engelske rockebandet The Troggs, gjeve ut i juni 1976. Albumet var det andre som kom ut i løpet av kort tid, etter at bandet ikkje hadde gjeve ut album sidan 1968. På dette albumet hadde Colin Fletcher kome inn på gitar i lag med Richard Moore.
Det finst ei privatkopiplate (bootleg) kalla The Troggs Tapes, som vart ganske populær utover i 1970-åra. Tittelen på dette albumet kom av at produsentane ønskte å utnytte denne populariteten. Innhaldet på dei to platene er derimot heilt forskjellige. Dette albumet består hovudsakleg av originale songar.
Al-Madudah
Al-Madudah er ein landsby aust i det sentrale Jemen i Hadhramaut guvernement.
Thom Panunzio
Thom Panunzio er ein USA-amerikansk plateprodusent og lydteknikar. Han har arbeidd på mange Grammy-vinnande album og over femti gull- og platinaplater.
Panunzio starta karrieren sin i 1974 på Record Plant Studios NYC, der han arbeidde med John Lennon. Etter dette vart han fast lydteknikar ved Record Plant, og seinare på The Hit Factory. Han arbeidde ofte saman med Jimmy Iovine, og i lag spelte dei inn plater i fleire ti år. Han arbeidde med Andrew Loog Oldham på The Rolling Stones-albumet Metamorphosis i 1975, og seinare det året med Bruce Springsteen på Born to Run. I 1978 arbeidde han med Patti Smith på Easter, medan han samstundes arbeidde med Springsteen på Darkness on the Edge of Town. Panunzio har òg produsert, vore lydteknikar og miksa artistar som Bob Dylan, U2, Stevie Nicks, Black Sabbath, Ozzy Osbourne, Motörhead, Deep Purple, Aerosmith, The Who, Iggy Pop, Joan Jett, David Bowie, Tom Petty, Paul Butterfield og mange fleire.
I 2003 vart Panunzio ein av sjefane i Universal Music Group og leia talentspeidingsgruppa til Geffen Records. Han har sidan leia karriarane til artistar som Nelly Furtado, Weezer, The Pussycat Dolls, Rise Against og mange andre i Interscope/ Geffen/ A&M.
Utvald diskografi
(P) Produsent (MP) Medprodusent (LP) Leiande produsent (L) Lydteknikar (AL) Assisterande lydteknikar (M) Miksa
Stor skogfrue
Stor skogfrue (Cephalanthera damasonium) er ei plante i skogfrueslekta Cephalanthera i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Arten finst ikke i Noreg.
Utsjånad
Stor skogfrue liknar mykje på den nære slektningen kvit skogfrue, men kan bli noko større og har lengre og smalare blad.
Utbreiing
Stor skogfrue er utbreidd i store delar av Europa og i nokre område i Asia og Nord-Afrika. Både i Sverige (svensk namn stor skogslilja) og i Danmark (dansk namn hvidgul skovlilje) er arten rekna som sårbar (VU). I Sverige finst han berre på Gotland, og i Danmark har han nokre veksestader på Sjælland og Møn.
Stor skogfrue (engelsk namn white helleborine) veks fleire stader sør i England, og er verna gjennom den britiske Handlingsplan for biodiversitet. I den britiske raudlista har arten status som sårbar (VU), likeeins lokalt for England.
Hybridar
Stor skogfrue kan danne hybridar med kvit skogfrue (Cephalanthera damasonium × longifolia eller Cephalanthera ×schulzei). I Sverige er hybriden registrert på Gotland, og på Dei britiske øyane i Hampshire og West Sussex.
90. luftvernbrigade
90. luftvernbrigade er ein luftvernbrigade i det russiske forsvaret som er underlagt 49. armé frå Russland. Han er forlagt til Afilskij i Krasnodar kraj.
Kinnskjegg
Kinnskjegg, øyreskjegg, whiskers eller bokmål bakkenbartar er ein skjeggfrisyre der skjegget dekkar øvste og/eller bakre del av ansiktet. Storleiken kan variere frå små striper føre øyrene til fyldige busker som dekker halve ansiktet. Kinnskjegget kan vere bunde saman med ein bart, men haka og den nedste delen av ansiktet er alltid glattbarbert.
Historie
Gjennom tidene har ulike folkegrupper hatt kinnskjegg. Skjeggmoten blei utbreidd i Vest-Europa under napoleonstida inspirert av dei ungarske husarane, og var først brukt av militære. Stilen spreidde seg både aust til Meiji-Japan og vest til Amerika. Mange latinamerikanske fridomsheltar som er kjende frå ulike framstillingar, som José de San Martín, Manuel Belgrano, Antonio José de Sucre, Bernardo O'Higgins, José Miguel Carrera og Antonio Nariño, hadde kinnskjegg. Norske personlegdommar frå 1800-talet, som Ibsen, Bjørnson og Wergeland, er også kjende for å ha hatt kinnskjegg.
Ved byrjinga av 1900-talet blei det mindre vanleg å ha skjegg, men kinnskjegg kom tilbake som mote ved midten av hundreåret då førebilete som James Dean og Elvis Presley hadde det. Kinnskjegg blei eit opprørsk ungdomsuttrykk brukt av rockarar, hippiar og skinheads. Det blei også vanleg ved homseklubbar i San Francisco og Sydney.
Ulike ord for kinnskjegg
Engelsk
På engelsk kan kinnskjegg heita (mutton-chop) whiskers, sideburns (også burnsides) eller sideboards. «Mutton chop» er om lag det same som kotelett, og viser til forma på nokre typar kinnskjegg. «Whisker» kjem frå børste eller kost og kunne tidlegare visa til all hårvekst i andletet; i dag kan det også visa til vêrhår og hårliknande vekstar i andletet på dyr. «Sideboard» tyder også reiebord. Omgrepet «sideburns» er avleidd av «burnsides» og kjem frå den amerikanske generalen og guvernøren Ambrose Everett Burnside.
Fransk
På fransk kan kinnskjegg heita favoris, côtelettes, rouflaquettes (eit slanguttrykk danna som ei samantrekking av roufles favoris) eller pattes ('fot', som kaninfot).
Tysk
Det tyske ordet «Backenbart» tyder bokstaveleg 'kinnskjegg' og er opphav til dansk og norsk «bakkenbart». På tysk er skjeggtypen òg kalla Koteletten, Kontur og tidlegare Favoris.
67. luftvernbrigade
67. luftvernbrigade er ein luftvernbrigade i det russiske forsvaret som er underlagt 58. armé frå Russland. Han er forlagt til Vladikavkaz.
Al-Masani` i Hadhramaut
Al-Masani` er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Bartosz Piasecki
Bartosz Piasecki er ein norsk fektar. Piasecki fektar for Bygdø Fekteklubb. Trenaren hans er faren Mariusz Piasecki som tidlegare var nasjonal fektar for Polen.
I 2009 tok Bartosz Piasecki bronse under U23-EM i fekting i Debrecen. I juni 2012 kom han på 16. plass under EM i fekting i Italia. Piasecki deltok i OL for fyrste gong under sommar-OL 2012 i London. Den 1. august 2012 greidde han som fyrste nordmann nokonsinne å ta olympisk sølv i fekting. Gullmedaljen gjekk til Ruben Limardo Gascon frå Venezuela. Gullet vart den fyrste medaljen i London-OL for Venezuela.
Black Bottom av The Troggs
Black Bottom er det sjuande studioalbumet til det engelske rockebandet The Troggs, gjeve ut i desember 1981 som det første albumet deira på fem år. Det kom berre ut i somme land i Europa, og ikkje i heimlandet Storbritannia. Den opphavlege gitaristen Chris Britton var no komen attende til bandet.
Tzafria
Tzafria (hebraisk skrift צַפְרִיָּה) er ein religiøs moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Ben Gurion internasjonale lufthamn og høyrer til Loddalen regionale kommune. I 2006 hadde han 600 innbyggjarar.
Landsbyen vart grunnlagd i 1949 av immigrantar frå Tsjekkoslovakia og Ungarn på landområdet til den avfolka palestinsk-arabisk landsbyen al-Safiriyya. Namnet kjem frå den landsbyen og vart først kalla Safria Alef og så Kfar Tzafria før han fekk det noverande namnet sitt.
Neumayerbreen
Neumayerbreen er ein isbre, som er 15 km lang og 3,5 km brei, som flyt aust langs nordsida av Allardyce Range til vestsida av enden av Cumberland West Bay på Sør-Georgia. Han vart kartlagt av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld i 1901–04, og kalla opp etter Georg von Neumayer. Mellom 2005 og 2009 trekte breen seg attende 1 km.
Jennings Reef
Jennings Reef er eit rev, stort sett under vatn, som strekkjer seg mellom Avian Island og Rocca Islands, utanfor sørenden av Adelaide Island i Antarktis. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter korporal Ronald A.J. Jennings, som var styrmann på motorbåten «Quest» som vart nytta under sjømålingane til Royal Navy av området i 1963.
Wilburs store eventyr
Charlotte's Web 2: Wilbur's Great Adventure (norsk tittel Wilburs store eventyr) er ein amerikansk direkte-til-video teiknefilm frå 2003 som er oppfølgjaren til Hanna-Barbera-filmen Charlotte's Web frå 1973. Filmen vart produsert av Paramount Pictures, Universal Pictures, Universal Cartoon Studios, og Nickelodeon, og utgjeve av Paramount Home Entertainment i USA og Universal Studios Home Entertainment på verdensbasis. Handlinga omfattar karakterar som vart utvikla av E. B. White i boka Charlotte's Web.
Garmsar fylke
Garmsar fylke (persisk شهرستان گرمسار) er eit fylke i Semnan-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Garmsar. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket (inkludert delane av fylket som i 2011 vart skild ut for å danne Aradan fylke) 77 676. Utanom delar som seinare vart fråskild var folketalet 61 258. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Eyvanki-distriktet. Fylket har dei to byane Garmsar og Eyvanki.
On the Road Again av Canned Heat
«On the Road Again» er ein song spelt inn av det amerikanske bluesrockbandet Canned Heat i 1967. Det er ein drivande, bluesrock-boogie,{{sfn|Gioia}2008|pp=262–263}} som vart omarbeidd frå tidlegare bluessongar med element av psykedelisk rock. I motsetnad til dei fleste Canned Heat-songane på denne tida, er det andregitarist og munnspelspelaren Alan Wilson som syng den særeigne falsettvokalen. «On the Road Again» kom først ut på det andre albumet deira, Boogie with Canned Heat i januar 1968. Ein redigert versjon av songen kom ut på singel i april 1968 og «On the Road Again» vart den første hitten deira og ein av dei mest kjende songane til Canned Heat.
Tidlegare songar
Chicago blues-musikaren Floyd Jones spelte inn ein song kalla «On the Road Again» i 1953. Denne var ei omarbeiding av den suksessrike songen hans «Dark Road» frå 1951. Begge songane er baserte på delta blues-artisten Tommy Johnson sin «Big Road Blues» frå 1928 (Canned Heat tok namnet sitt frå Johnson-songen «Canned Heat Blues»). Teksten til Johnson innheldt mellom anna linja: «Well I ain't goin' down that big road by myself ... If I don't carry you gonna carry somebody else».
Begge songane har det same «hypnotiske, ein-akkords bordun»-arrangementet.
Grangemouth
Grangemouth  er ein by i regionen Falkirk i Skottland. Han har kring 18 000 innbyggjarar og ligg ved elva Forth. Byen er kjent for Grangemouth-raffineriet som er eit av dei største i Europa.
Byen vart grunnlagt på slutten av 1700-talet, då sir Lawrence Dundas foreslo å byggje ein landsby og ein kai i austenden av Forth og Clyde-kanalen. Forslaget fekk støtte frå styresmaktene, og byggeverksemda starta i 1777. Innan 1797, då det vart skrive ein rapport om framgangen, var staden ein stor landsby, og hadde fått namnet Grangemouth.
Det første namnet var Sealock, men dette vart endra til Grange Burn Mouth, etter den vesle elva Grange Burn som rann inn i Carron like ved. I løpet av 1780-åra vart dette trekt saman til Grangemouth.
Etter at det vart konstruert eit hamneanlegg, som hadde direkte samband med Glasgow via kanalen, byrja staden verkeleg å vekse. Ein stor del av varene som vart importert til Skottland vart teken inn over hamna i Grangemouth før dei vart sende vidare gjennom kanalnettverket. I 1810 fekk byen sitt eige tollhus, og trong dermed ikkje lenger å betale toll til den eldre landsbyen Bo'ness nokre kilometer unna. Det vart òg bygt ein tørrdokk i 1811. Mot slutten av det 1800-talet fekk Grangemouth bystatus.
Grangemouth Aerodrome vart oppretta i februar 1939 som ein del av planlegginga for ein eventuell krig, og var ei tid den største flyplassen i Storbritannia. Under andre verdskrigen vart han særleg brukt til opplæring av jagarflygarar. Berre to hangarar står igjen av anlegget, medan resten av området er dekt av ein stor petrokjemisk fabrikk, eit sportsstadion og andre bygningar.
Ames Range
Ames Range er ei antarktisk fjellkjede av snødekte fjell med bratte sider og flate toppar. Dei strekkjer seg 32 km frå nord til sør og dannar ein høgre vinkel ved austenden av Flood Range i Marie Byrd Land.
Zrnovtsi
Zrnovtsi (makedonsk Зрновци) er ein landsby og ein kommune i regionen Aust i Nord-Makedonia.
Kommunen har eit areal på 55,82 km2 og hadde 2 086 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021. Han er dermed den kommunen i landet med færrast innbyggjarar.
I 2002 hadde kommunen 3 264 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 2 221 innbyggjarar. Busetnadene i kommunen var:
Stenhousemuir
Stenhousemuir er ein by i regionen Falkirk i Skottland. Han har kring 10 000 innbyggjarar og ligg rett nord for byen Falkirk.
Byen har namn etter eit steinhus, som var romersk bygning liggjande nord for elva Carron. Bygningen fekk seinare namnet Arthur's O'on, eigenleg kong Arthurs omn. Denne bygningen passar med den skildringa Wace gav av den såkalla «rotunda tabulata» i boka Roman de Brut frå 1155, noko som kan ha gjeve grunnlaget for feiltolkinga «runde bord»
Bygningen vart riven i samband med bygginga av ein dam i 1743, men han vart grundig dokumentert i teikningar. Ein replika vart oppført i 1763 i Midlothian, og denne står enno.
Byen er heimbyen til fotballklubben Stenhousemuir FC.
Olga Tokarczuk
Olga Nawoja Tokarczuk er ein polsk forfattar og psykolog. Ho bur i Wrocław (2019), og underviser ved universiteta i Opole og Kraków.
I 2018 vart ho tildelt den britiske litteraturprisen Man Booker International. I 2019 mottok ho Nobelprisen i litteratur for 2018.
Biografi
Olga Tokarczuk vart fødd i Sulechów nær Zielona Góra i Nederschlesien vest i Polen. Tokarczuk studerte psykologi ved Universitetet i Warszawa. Etter avslutta studium i 1985, flytta ho saman med sin dåverande mann til ein liten by i nærleiken av Wrocław. Tokarczuk spesialiserte seg i klinisk psykologi og arbeidde i nokre år òg med narkomane og alkoholikarar.
Sidan 1998 har ho budd i den vesle landsbyen Krajanów ved Nowa Ruda. Frå heimstaden dreiv ho i fleire år eit eige forlag, Ruta.
Tokarczuk debuterte som poet og har seinare skrive noveller, romanar og essay. Ho vert sett på som ein av dei mest kritikarroste polske prosaistane av sin generasjon. Romanen Gammeltida och andra tider (1996; svensk oms. 2006) er rekna som hennar kommersielle og kunstnariske gjennombrot. Verka er omsette til mange språk, blant anna engelsk, tysk, litauisk, kroatisk, fransk, spansk, svensk og dansk. To av romanane er omsette til norsk.
Skogfrueslekta
Skogfrueslekta (Cephalanthera) er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.
Olga Tokarczuk
Filmmanus
Utover romanar, dikt og noveller har Tokarczuk vore manusforfattar for tre filmprosjekt. Første gong var for filmen Żurek ('Surdeigssuppe') med regissøren Ryszard Brylski i 2003 (basert på hennar forteljing med same namn). Med Agnieszka Smoczyńska og Robert Bolesto skreiv ho i 2007 manuset til kortfilmen Aria Diva, basert på novella Ariadna na Naksos frå Tokarczuks novellesamling Gra na wielu bębenkach ('Spill på mange trommer'). I 2017 bidrog ho som manusforfattar til filmen Pokot, regissert av Agnieszka Holland og basert på Før plogen din over de dødes knokler (2009; i norsk omsetjing 2019). Den vann Sølvbjørnen og vart nominert til Gullbjørnen ved Filmfestivalen i Berlin 2017.
Skogfrueslekta
Artar i Noreg
Båe er tekne med på Norsk raudliste for artar (2021) som høvesvis nær truga (NT) og sterkt truga (EN).
Peter Möller
Peter Jochumsøn Möller var ein norsk kjemikar og industrimann, kjend for sitt arbeid med å utvikle framstillinga av tran. Han var far til Frantz Møller.
Skogfrueslekta
Artar i Noreg
I Norden finst elles:
Peter Möller
Möller var son til ein «hyttearbeider» på Røros. Han tok farmasøyteksamen i 1822 og dreiv Svaneapoteket i Christiania frå 1829 til 1863. Möller fann opp ein rasjonell metode kva galdt framstille tran frå torskelever. Frå 1853 laga firmaet hans tran både i Ålesund, Kristiansund og fleire stader i Lofoten. Möllers tran er framleis ei velkjend butikkvare.
Consul Reef
Consul Reef er ei rekkje skjer og grunner sør for Îles Dion, utanfor sørenden av Adelaide Island. Det fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee i 1963.
Al-Mashhad
Al-Mashhad er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Al-Masilah
Al-Masilah er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Going to California
Oversyn
Songen er ein vemodig folkaktig song med Robert Plant på solovokal, akustisk gitar av Jimmy Page og mandolin av John Paul Jones, i kontrast til dei tunge elektriske songane på resten albumet.
Songen omhandlar visstnok den kanadiske visesongaren Joni Mitchell, som Plant and Page begge var forgapa i. Under konsertversjonane av songen sa Plant ofte «Joni» etter denne tekststrofa::
":To find a Queen without a King,
I eit intervju han gav Spin i 2002, sa Plant at songen «til tider kan vere noko flau tekstmessig, men det oppsummerer ein periode i livet mitt då eg var 22.» I 2007 sa han til same magasinet at songen omhandla «tankane mine kring dei første åra med bandet, då eg berre var rundt ... 20, og sleit med å finne meg sjølv i all galskapen i California og bandet og groupiane...»
På konsertane spela Led Zeppelin songen under det akustiske settet, først gong i Storbritannia i 1971. Eit konsertopptak frå Earl's Court i 1975 finst på Led Zeppelin DVD.
Songen vart spela av Plant på soloturneane hans i 1988/1989 og på Knebworth Silver Clef i 1990. Han spela han igjen på hans Mighty ReArranger-turne.
Kjelder
''
Kristoffer Larsen
Kristoffer Larsen er ein norsk fotballspelar som spelar for Åsane Fotball (2020). Han spela også for Sarpsborg 08 i Eliteserien i 2020.
Han har tidlegare spelt for Brann. Han signerte den første profesjonelle kontrakten sin for Brann 1. juli 2011. Han har som juniorspelar spelt for Vestsiden-Askøy og Brann.
Etter mange gode kampar for juniorlaget og Brann 2 i 3. divisjon fekk han sjansen på A-laget. Debuten kom i cupen då han fekk med seg dei siste 18 minutta i 1. runde-kampen på bortebane mot Tertnes. I 3. runde, mot Åsane, fekk han spela dei siste fem minutta for Fredrik Haugen, og i den neste cuprunden kom heimedebuten. Han kom innpå etter 72 minutter mot Sogndal, i ein kamp som gjekk til ekstraomgangar og straffesparkkonkurranse.
Då overgangsvindauget opna 1. juli 2011 fekk han proffkontrakt med Brann. Han debuterte i Tippeligaen 7. august same året som innbytar i ein heimekamp mot Strømsgodset. Første målet hans for Brann kom då han på overtid avgjorde ein heimekamp mot Hønefoss den 8. oktober 2012.
Refugee av Tom Petty & the Heartbreakers
«Refugee» er ein song av det amerikanske rockebandet Tom Petty and the Heartbreakers. Han vart gjeven ut i januar 1980 som den andre singelen frå albumet Damn the Torpedoes. Han nådde 15. plassen på Billboard Hot 100 i 1980. Songen er skriven i AABA-form.
Andre versjonar
Songen vart spelt inn av Melissa Etheridge i 2005 fro albumet Greatest Hits: The Road Less Traveled og denne nådde 96. plassen på Billboard Pop 100. Andre versjonar er spelt inn av Vains of Jenna, Alvin and the Chipmunks, og The Gaslight Anthem.
Marit Brenner
Marit Brenner var ein norsk lærar og lyrikar.
Ho skreiv to diktsamlingar. Juni utenfor kom på Gyldendal Norsk Forlag i 1996, og Kongepingvinens fargar vart utgjeven posthumt av Solum Forlag i 2003.
Brenner budde og arbeidde på Hov i Land.
Here Comes My Girl
«Here Comes My Girl» er ein song skriven av Tom Petty og Mike Campbell, og spelt inn av Tom Petty and the Heartbreakers, den tredje singelen frå gjennombrotsalbumet Damn the Torpedoes frå 1979. Singelen nådde 59. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100 i midten av 1980.
Nordenskjöldbreen
Nordenskjöldbreen er ein stor isbre som flyt nord til enden av Cumberland East Bay, på nordkysten av Sør-Georgia. Han vart kartlagt av Den svenske antarktisekspedisjonen og kalla opp etter Otto Nordenskjöld, leiaren for ekspedisjonen.
Here Comes My Girl
Petty lærte seg å skrive forteljande tekstar, på liknande vis som Blondie eller The Shangri-Las. Petty sa at refrenget var inspirert av The Byrds.
Det vart laga ein musikkvideo til songen regissert av John Goodhue og gjeve ut i april 1980.
Al-Mawsaf
Al-Mawsaf er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Sedovøya
Sedovøya er ei øy i Karahavet saman med resten av Nordøyane (Severnaja Zemlja) og Tajmyr-området i Krasnojarsk kraj
Robert Campin
Robert Campin var ein flamsk målar knytt til renessansen, død i Tournai. Han vert ofte rekna som den fyrste store meisteren innan flamsk og tidleg nederlandsk målarkunst.
Liv
Campin synest å ha busett seg i Tournai kring om 1405–6, som meister i målarlauget. I 1410 kjøpte han seg borgarskap i byen. Med tida vart han leiar av lauget og fekk fleire offentlege embete, samstundes dreiv han ein stor verkstad.
Campins verk, som til å byrje med har sterke drag av det franske bokmåleriet, vitnar gjennom den eksakte avbildinga av kvar minste detalj om kor flink han var å observere. Rogier van der Weyden var den fremste eleven til Campin, ein målar som i sin tur virka inspirerande på Campin sjølv og bileta hans.
Før 1432 mista Campin dei offentlege posisjonane sine, truleg grunna rolla si i politisk uro i byen. I 1429 vart han straffa for å ha halde tilbake prov og dømd til å reise på pilgrimsferd. Tre år seinare vart han dømd for utruskap og utestengd i eitt år. Hertuginna av Bayern, kona til hertugen av Holland, kom han til hjelp og dommen vart omgjort til ei bot. Triptykonen i Werl frå 1438 viser at han heldt fram å arbeide som målar.
Stil
Trass i at han stod i arv til dei samtidige meistrane av bok-illuminatorane, synte Campin større evner til realistisk observasjon enn nokon annan tidlegare målar. Han var ein av dei fyrste målarane som prøvde å nytte oljebaserte fargar i staden for eggblanda målingsfargar, for å oppnå det fargeskinet som er typiske for perioden. Campin brukte den nye teknikken til å forme kraftige og avrunda figurar gjennom å avpasse lys og skugge i måleri med samansette perspektiv.
Verk
Gravleggings-triptyken vert vanlegvis rekna for å vere det eldste arbeidet til Campin, datert til om lag 1415-20. Midtpanelet syner slektskapen med den samtidige skulpturforma. Kringom 1420-25 måla han Jomfru Marias ekteskap og Fødselen.
Anstruther
Anstruther (skotsk Enster, gælisk Eanstar) er ein by i regionen Fife i Skottland. Han har kring 3500 innbyggjarar. Byen er den største busetjinga i området East Neuk, ei strekning langs nordsida av Firth of Forth, rett ovanfor Isle of May. Han har eit minnesmerke over slaget ved Isle of May.
Det er gjort funn knytt til piktarane og tidleg kristen tid på staden. Han var tidlegare ein fiskarlandsby, og Scottish Fisheries Museum ligg der.
Anstruther er fødebyen til geologiprofessor Andrew Lawson.
Au av The Troggs
Au er det åttande studioalbumet til det engelske rockebandet The Troggs, gjeve ut i mai 1990, ni år etter det førre albumet. Det vart gjeve ut på det franske selskapet New Rose.
Det inneheld ein coverversjon av Bacharach-songen «There's Always Something There to Remind Me» og Rufus Thomas sin «Walking the Dog», nokre nye originale songar skrivne av Reg Presley og eit par nyinnspelingar av eldre hittar, som «Wild Thing» og «Love Is All Around».
Čaroban
«Čaroban» (serbisk «Чаробан», serbisk for Magisk) er ein song av Nina Radojčić. Han representerte Serbia i Eurovision Song Contest 2011. Teksten er skriven på serbisk.
Bender Mountains
Bender Mountains er ei lita fjellgruppe i Antarktis som ligg 4 nautiske mil sørvest for Berry Peaks, mellom søraustenden av Rossisen og Watson Escarpment. Gruppa vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63. og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant Leslie C. Bender i US Navy, ein flykaptein ved McMurdo-basen i periodane 1962–63 og 1963–64.
Regent Reef
Regent Reef er eit område med grunner og skjer nordaust for Îles Dion, utanfor sørenden av Adelaide Island. Det vart kartlagd av Royal Navy Hydrographic Survey Unit i 1963. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC).
Hånuten
Hånuten er ein fjelltopp, 2885 moh, som ligg i Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Den er den høgste av Skeidsnutane i Betechtinkjeda.
Hånuten vart oppdaga og fotografert av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Den vart kartlagd av Noreg frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60.
Al-Mirad
Al-Mirad er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement.
Novosilskibreen
Novosilskibreen er ein isbre, som er 13 km lang og 3 km brei, og som flyt vestover frå sørvestsida av Salvesen Range til Novosilski Bay på sørkysten av Sør-Georgia. Han vart først kartlagt og vart namngjeven av den tyske ekspedisjonen 1928-29, under Kohl-Larsen. Namnet kjem frå nærliggande Novosilski Bay.
Mehdishahr fylke
Mehdishahr fylke (persisk )شهرستان مهدی‌شهر) er eit fylke i Semnan-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Mehdishahr. Det vart utskild frå Semnan fylke i 2007. I følgje folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 42 093. Fylket består av dei to distrikta Sentral-distriktet og Shahmirzad-distriktet. Fylket har dei tre byaneMehdishahr, Shahmirzad og Darjazin.
Zeitan
Zeitan (hebraisk skrift זֵיתָן) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Lod og vegen til Ben Gurion internasjonale lufthamn og høyrer til Loddalen regionale kommune. I 2006 hadde han 870 innbyggjarar.
Frantz Møller
Frantz Peckel Møller var ein norsk kjemikar og industrimann frå Kristiania. Peter Möller var far hans.
Frantz Møller tok farmasøyteksamen i 1857. Han studerte kjemi på universitetet i Kristiania og tok doktorgraden i Heidelberg. Frå 1863 til -71 eigde han Svaneapoteket i heimbyen og forbetra produksjonen av medisintran til eit høgt nivå. I tida 1868 til 1880 leia han handelen med Möllers tran på verdsmarknaden frå London. Sidan busette han seg i København og budde der til han døydde. Han var eineeigar av firma Peter Møller frå 1881.
Noan Gauslaa
Noan Christian Gauslaa var ein lærar, avisleiar og stortingsmann frå Lillesand i Aust-Agder. I politikken representerte han partiet Venstre.
Gauslaa var son til ein smed og skipsreiar. Sjølv vart han student i 1882 og cand. mag. i 1891. Han var lærar ved Risør kommunale mellomskule frå 1893, til han i 1899 vart styrar av Askim kommunale høgre allmennskule. Mindre enn to år seinare fekk han same stilling i heimbyen Lillesand, denne stillinga røkta han til 1935.
Rogatsjovo
Rogatsjjovo (russisk skrift Рогачёво) er ein stad på Novaja Semlja i Arkhangelsk oblast.
Noan Gauslaa
Gauslaa var krinsen Sand sin representant på Stortinget i tre periodar; 1906-09 og 1913-18. I den første valbolken var han medlem av næringskomite nr. 2, i dei to siste var han sekretær i Odelstinget og medlem av næringskomite nr 1. Periodane 1922-24 og 1928-33 var han fyrste varamann på Tinget for Aust-Agder fylke. Åra 1922-24 hadde han korte innhopp for Værland, medan han møtte fast frå 15. februar 1928 til 12. mai 1931, den tida partikollegaen Johan Ludwig Mowinckel var statsminister. I desse vel tre åra hadde Gauslaa sete i utanriks- og konstitusjonskomiteen.
Gloppen skipreide
Gloppen skipreide, tidvis kalla Gimmestad skipreide, var ei av skipreidene i Nordfjord. Frå tid til anna i historia har ho vore foreina med Breim skipreide".
Geografisk femna ho om Gimmestad sokn og Vereide sokn (innrekna den seinare utskifta Hyen sokn), i noverande Gloppen kommune. Lote krins av Vereide sokn vart i 1992 overflytta til Eid sokn og kommune.
På Vestlandet vart skipreidene avløyste av tinglag i begynninga av 1800-talet. Gloppen skipreide vart då nemnd Gloppen tinglag.
Stand By
Semifinale 1
Songen starta som nummer tolv, etter Malta med «One Life» av Glen Vella og før Kroatia med «Celebrate» av Daria. San Marino fekk til saman 34 poeng og enda på 16. plass av totalt 19 bidrag. Landet fekk sin til då beste plassering sidan debuten i 2008, men gjekk ikkje vidare til finalen av di dei ikkje var mellom dei ti beste. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget fått åtte poeng og enda på 19. og sisteplass og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget fått 74 poeng og enda på åttandeplass.
Stairway to Heaven
«Stairway to Heaven» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå 1971. Han vart skriven av gitarist Jimmy Page og vokalist Robert Plant for det fjerde albumet til bandet. Songen, som er like over åtte minuttar lang, består av fleire delar, som aukar i tempo og volum etter kvart som songen skrid fram. Songen startar som ei langsam akustisk folkevise med blokkfløyter, før elektriske instrument kjem inn. Den siste delen er ein langt raskare hardrock-del med ein intrikat gitarsolo av Page.
Songen vert ofte omtalt som ein av dei største rockesongane gjennom tidene,  og vart stemnd på 3. plass av VH1 på lista deira over dei 100 største rockesongane., og på 31. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 største songane gjennom tidene. Det var den mest etterspurte songen på FM radio i USA i 1970-åra, trass i at han aldri vart gjeven ut på singel der. I november 2007, gjennom nedlasting for Led Zeppelin sitt Mothership nådde han 37. plass på den britiske singellista.
Skriving og innspeling
Innspelinga av «Stairway to Heaven» starta i desember 1970 i det nye studioet til Island Records, Basing Street Studios i London. Songen vart gjort ferdig med ekstra tekst av Plant under innspelinga av Led Zeppelin IV i Headley Grange i Hampshire i 1971. Page drog så attende til Island Studios for å spele inn gitarsoloen sin.
Songen kom til i 1970 då Jimmy Page og Robert Plant kvilte ut i Bron-Yr-Aur, ei avsidesliggande hytte i Wales, etter den femte nordamerikanske turneen til Led Zeppelin. I følgje Page skreiv han musikken «over ein lang periode, den første delen kom til ein kveld i Bron-Yr-Aur». Page hadde alltid ein bandopptaker med seg og ideen for «Stairway» kom til etter bitar frå lydbandet:
"Eg hadde desse stykka, desse gitarstykka, som eg ønskte å sette saman. Eg hadde ein heil ide om eit musikkstykke som eg verkeleg ønskte å prøve å presentere for alle og avfinne seg me. Ganske vanskeleg faktisk, fordi eg starta på ein akustisk, men som du veit så går han over til elektriske parti. Me me gjekk gjennom songen i Headley Grange der eg spelte akustisk gitar og sprang opp, og tok på meg den elektriske gitaren. Robert sat i eit hjørne, eller lente seg mot veggen, og eg gjekk gjennom songen med resten av bandet med denne ideen og dette stykket, han berre skreiv. Brått reiste han seg og byrja å synge, under ein annan gjennomgang, og han må ha hatt 80 % av teksten der ... eg hadde desse delane, og eg visste kva rekkefølgje dei skulle gå i, men det var berre å få alle komfortable med kvart girskifte som var på veg."
Led Zeppelin-bassist John Paul Jones minnest presentasjonen av songen etter Bron-Yr-Aur:
"Page og Plant kom tilbake frå dei walisiske fjella med gitarintroen og verset. Eg høyrde han bokstavleg talt føre ein peis på ein herregard på landet! Eg fann ei bass-blokkfløyte og spelte ei strofe som gav oss introen, så flytta eg til pianoet for den neste delen, og dubba gitaren."
I eit intervju i 1977 utdjupa Page:
"Eg har originalbandet som gjekk då me spela heile «Stairway To Heaven» med bandet. Eg hadde gjort han ferdig kvelden før med John Paul Jones, skrive ned alle endringane og slikt. På denne tida budde me i eit hus og spelte fast i lag, så dagen etter starta med å gå gjennom songen. Det var berre ein stad me måtte gå gjennom på nytt. Av ein eller annan grunn klarte ikkje Bonzo å få timinga rett på 12-strengs-partiet før soloen. Anna enn det gjekk det veldig raskt."
Dei første forsøka med tekst, skriven av vokalist Robert Plant, ved peisen i Headley Grange, vart delvis spontant improvisert og Page hevda «ein stor del av teksten vart skriven der og då». Jimmy Page klimpra akkordane og Robert Plant hadde penn og papir. Plant sa seinare at brått,
"«skreiv handa mi ned orda, 'There's a lady is sure [sic], all that glitters is gold, and she's buying a stairway to heaven'. Eg berre sat der og såg ned på dei og hoppa nesten opp frå stolen.»"
Teksten syner kva Plant las på denne tida. Songaren hadde gått gjennom verka til den britiske antikvariateten Lewis Spence, og siterte seinare Spence sin Magic Arts in Celtic Britain som ein av kjeldene til teksten i songen.
Page meinte at songen «sette opp farten som ein straum av adrenalin». Han forklarte:
Den komplette studioninnspelinga vart gjeven ut på Led Zeppelin IV i november 1971. Plateselskapet til bandet, Atlantic Records, ønskte å gje songen ut på singel, men manageren Peter Grant nekta dei dette både i 1972 og 1973. Fordelen var at platekjøparane i staden kjøpte heile albumet som om det var ein singel.
Komposisjon
Songen består av fleire delar. Han byrjar med ein roleg introduksjon med ein fingerplukka 6-strengsgitar og fire blokkfløyte i renessansestil (endar ved 2:15). Dette glir gradvis over i ein elektrisk midtre del (2:16-5:33), så ein lang gitarsolo (5:34-6:44), før ein raskare hardrock del (6:45 til slutten).
Steve Rothery
Steve Rothery er ein engelsk gitarist og låtskrivar, mest kjend som medlem av progressiv rock-bandet Marillion. Rothery er det einaste gjenverande originalmedlemmet i Marillion, som han var med på å starte i 1979.
Stairway to Heaven
Komposisjon
Seksjonane vert bygde opp med fleire og fleire gitarar, som alle supplerer introen. Trommene kjem inn ved 4:18. Under mellomspelet før gitarsoloen startar, endrar taktarten mellom 4/4 og fleire andre taktartar: 3/4, 5/4 og til slutt 7/8. Den lange gitarsoloen til Jimm Page vart spelt på ein 1959 Fender Telecaster (eit instrument han nytta mykje i the Yardbirds).
Steve Rothery
Spelestilen til Rothery kan gje assosiasjonar til tidlegare Pink Floyd-gitarist David Gilmour og gitarist i Camel, Andrew Latimer, med hovudvekt på reine tonar og melodiske gitarsoloer. I tillegg til karrieren med Marillion, er Rothery tidvis aktiv med sideprosjektet The Wishing Tree.
Stairway to Heaven
Komposisjon
Lydteknikar Andy Johns minnest innspelinga av den kjende soloen til Page:
"Eg hugsar Jimmy hadde litt problem med soloen på «Stairway to Heaven»... Han hadde ikkje heilt funne ut av det. I dag brukar du stundom ein heil dag på ein ting. Den gongen gjorde me ikkje det. Me brukte ikkje lang tid på å spele inn noko som helst. Eg hugsar eg sat i kontrollrommet med Jimmy, han står der ved sidan av meg og han hadde gjort fleire forsøk men kom ikkje vidare. Eg såg at han byrja bli paranoid, så eg byrja å bli paranoid. Eg snudde meg og sa 'Du gjer meg paranoid!' Og han sa, 'nei du gjer meg paranoid!' Det var ein latterleg sirkel. Så bang! På det neste opptaket eller to så smelte han til."
"...krystalliserte essensen i bandet. Han hadde alt der og viste bandet på sitt beste... som eit band, som ei eining. Utanom å snakke om soloar og slit, han hadde alt der. Me var forsiktige og ønskte ikkje å gje han ut som singel. Det var ein milepåle for oss. Alle musikarar ønskjer å lage noko som varer, noko som står att etter lang tid, og eg trur me gjorde det med «Stairway». [Pete] Townshend tenkte truleg at han hadde klart det med Tommy. Eg veit ikkje om klarar å komme opp med noko meir. Eg må jobbe verkeleg hardt om eg skal klare å komme nær det stadiet av konsistent, total briljans."
Konsertutgåver
Den første framføringa av songen fann stad i Ulster Hall i Belfast den 5. mars 1971. Bassist John Paul Jones hugsar at det var liten respons frå publikum. «Dei keia seg medan dei venta på noko dei kunne frå før». Page hugsa derimot ei tidleg framføring på LA Forum, før plata kom ut:
"Eg seier ikkje at alle gav oss ståande applaus - men det var mange som reiste seg. Og eg tenkte, 'det er utruleg fordi ingen har høyrt denne songen før. Dette er første gong dei høyrer han!' Han rørte tydelegvis ved dei, så eg visste det var noko med han."
Bandet brukte ofte å trekke ut songen til over ti minuttar på konsertane, med ein lengre gitarsolo av Page. Page nytta ein dobbelhalsa gitar, slik at han ikkje trengde å byte gitar undervegs i songen. Songen frå 1975 ofte spela som finalen på konserten.
Songen vart igjen framført av dei overlevande Led Zeppelin-medlemmane på Live Aid i 1985; på Atlantic Records 40th Anniversary-konserten i 1988, med Jason Bonham på trommer; og av Jimmy Page som ein instrumental på soloturnean hans.
På Page and Plant-turneane spela dei introen av songen i dei siste tonane av «Babe I'm Gonna Leave You», og i november 1994 spela Page and Plant ein akustisk versjon av songen i Tokyo for japansk fjernsyn. «Stairway to Heaven» vart òg spela på konserten for Ahmet Ertegün i O2 Arena i London den 10. desember 2007.
Ettermæle
«Stairway to Heaven» toppar framleis radiolistense som den største rockesongen, samt lesarkåringa i Guitar World frå 2006 over verdas beste gitarsoloar. 20 år etter songen kom ut vart det annonsert at amerikansk radio hadde spela songen kring 2 874 000 gonger. I 2000 hadde songen vorte spelt over tre millionar gonger på radio. Det er òg det mest seljande notearket for ein enkelt song i rockehistoria, og har eit sal på i snitt 15 000 årleg. Totalt er det seld over ein million eksemplar av notane.
«Stairway to Heaven» er ein av dei mest kjende og populære rockesongane som aldri vart gjeven ut på singel.
På 20-årsjubileumet for songen hadde Esquire ein artikkel om suksessen og den langvarige effekten til songen. Karen Karbo skreiv: "Det er tvilsamt at nokon visste at det skule bli den mest populære rockesongen gjennom tidene. Trass alt er han åtte minuttar lang og vart aldri gjeven ut som singel. Sjølv «Hey Jude» var kortare, vart gjeven ut på singel og hadde ein forståeleg tekst og eit allsangrefreng. Men «Hey Jude» er ikkje den mest etterspurte songen gjennom tidene på FM-stasjonar. Ingen har aldri hatt ballfestar med «Hey Jude» som tema eller spela songen ved bryllaup- eller gravferdsseremoniar som «Stairway». «Stairway» kunne ikkje blitt ein suksess i dag. I 1971 prøvde FM-DJane å grave seg ned i albuma for å finne ein raring, ein kultaktig favoritt. Med den lange lengda, alle endringane, woo-woo-teksten, det delvis mellomalderske temaet var han eit perfekt val. Han er framleis ein favoritt hos dei som er yngre enn songen sjølv."
I 2004 rangerte Rolling Stone songen på 31. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene. Ein artikkel frå 2009 i Guitar World kårar gitarsoloen til Jimmy Page som den beste gitarsoloen gjennom tidene.
Erik Davis, ein samfunnshistorikar og kulturkritikar, kommenterte den massive suksessen, det påfølgjande tilbakeslaget og den varige legendestatusen til songen:
"«Stairway to Heaven» er ikkje den største rockesongen frå 1970-åra. Det er den største assosiasjonen frå 1970-åra. Tenkt på det: me er alle leie av saka, men han er likevel framleis nummer ein. Alle kan han... sjølv motviljen og hånet av songen er ritualistisk. Dumme parodiar; Waynes World-inspirert segner om gitarbutikkar som krev at kundane ikkje spelar han; sjølv Robert Plant si offentlege miskjenning av songen- alt dette beviser berre ein ting. «Stairway to Heaven» er framleis nummer ein. Det er den eine, kjernen, det næraste AOR nokon gong vil få deg til det absolutte."
Andre versjonar
Songen har vorte spela av mange andre artistar. Rolf Harris si tolking med didgeridoo og «wobble board» nådde 7. plass på den britiske singellista i 1993.
Worth Reef
Worth Reef er ei rekkje skjer nord i Henkes Islands, utanfor sørenden av Adelaide Island. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter David A. Worth, som deltok under sjømålingane til Royal Navy av området i 1963.
Stairway to Heaven
Andre versjonar
Dolly Parton gav ut ein enkel akustisk versjon av songen i 2002. Plant tala varmt om versjonen til Parton.
I 1977 spela Little Roger and the Goosebumps inn ein parodi av songen med teksten frå kjenningsmelodien frå fjernsynsserien Gilligan's Island. Innan fem veker truga advokatane til Led Zeppelin med søksmål og kravde at dei gjenverande platene måtte øydeleggast. I eit intervju i 2005 sa derimot Plant at dette var favorittversjonen hans av songen spelt av andre artistar.
Ein versjon av Far Corporation frå 1985 nådde 8. plass på den britiske singellista.
Frank Zappa lagde eit arrangement av songen for turneen sin i 1988. Dette kan høyrast på The Best Band You Never Heard In Your Life.
I 2010 gav Mary J. Blige ut ein versjon av songen på albumet Stronger with Each Tear.
Påstandar om baklengsmelding
I januar 1982 kom det påstandar om at det var skjulte meldingar i fleire populære songar. Eit av døma var ei slik melding i «Stairway to Heaven». Den påståtte meldinga, som skjer midtvegs i songen («If there's a bustle in your hedgerow, don't be alarmed now...») spela baklengs. Dette skulle visstnok inneheld sataniske referansar.
Bandet sjølv har stort sett ignorert slike påstandar og som svar på påstandane gav Swan Song Records ut ei melding som sa: «Platespelarane våre går berre ein veg, framover».
Lovord
(*) uordna liste.
Jon Birger Østby
Jon Birger Østby er ein norsk museumsmann og sivilingeniør. Østby var direktør i det tidlegare ABM-utvikling frå opprettinga i 2003 til 2008. Han var konstituert som direktør for Norsk Folkemuseum 1989–1990.
Al-Mukhtabi'Ah
Al-Mukhtabi'ah er ein landsby aust i Jemen. Han ligg i Hadhramaut guvernement. Namnet tyder «løynd stad» på arabisk.
Neil Jason
Neil Jason er ein amerikansk bassist, songar, låtskrivar, multi-instrumentalist, produsent og komponist. Han har arbeidd med somme av dei største artistane, som John Lennon, Billy Joel, Roxy Music, Mick Jagger, Pete Townshend, Paul McCartney, Paul Simon, Kiss, Michael Jackson, Brecker Brothers, Cyndi Lauper, Dire Straits, Eddie Van Halen og Luciano Pavarotti.
Han spelte fleire blåseinstrument i ung alder, som trompet, saksofon og trombone. Han byrja å ta pianotimar og lærte mykje om musikk. Han byrja først å spele bassgitar då han kom på vidaregåande skule.