cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Black Rock i Sør-Georgia
Black Rock er ei låg klippe 16 km søraust for Shag Rocks og kring 170 km vest-nordvest for Sør-Georgia. Black Rock kan ha vorte rekna som ein del av «Aurora Islands» som vart rapportert i nærleiken av skipet «Aurora» i 1762. Ho vart kartlagd i 1927 av eit lag frå Discovery Investigations på «William Scoresby».
Argentina har gjort krav på mange av øyane i området, inkludert Black Rock og Shag Rocks. Falklandskrigen i 1982 vart utkjempa mellom Storbritannia og Argentina om både Falklandsøyane og Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane. Black Rock og Shag Rocks ligg langs ruta mellom Falklandsøyane og Sør-Georgia, på det undersjøiske fjellet Scotia Ridge.
Klikkelyd
Klikkelydar er konsonantar som blir danna ved at ein dreg luft inn i munnen og dannar sperringar, til forskjell frå dei fleste andre lydar som blir danna av ein luftstraum frå lungene. Lydane som blir danna på denne måten kan vera som klikk, smatt eller innsug. Dei blir brukt over store delar av verda som enkeltståande lydar, til dømes for å uttrykka at noko er synd, få dyr til å gå eller etterlikna hestar. Elles er dei uvanlege i språk, bortsett frå i sørlege Afrika, der dei finst i khoisanspråk og i enkelte bantuspråk, som zulu og xhosa.
Symbol
Det internasjonale fonetiske alfabetet har symbol for bilabialt, dentalt, alveolart, postalveolart og alveolart lateralt klikk. For klikkelydar elles bruker ein uoffisielle symbol. Tabellen viser både offisielle og uoffisielle symbol for dei klikkelydane ein har registrert:
A Snowflake Fell (And It Felt Like A Kiss)
A Snowflake Fell (and It Felt Like a Kiss) er ein EP med juletema av den skotske indierockgruppa Glasvegas, utgjeve 1. desember 2008 gjennom Columbia Records. Albumet var spelt inn i Braşov i Transylvania, der to av spora var spelt inn med det lokale kyrkjekoret.
Surfing av The Ventures
Surfing er det tiande studioalbumet til den amerikanske instrumentale rockegruppa The Ventures og det andre som kom ut i 1963. Det vart utgjeve 4. mai 1963 på Dolton Records. Albumet nådde 30. plassen på Billboard Top 200-lista.
The Ventures kalla seg ikkje sjølv eit surfeband, og start karrierne før surfemusikkbølgja starta tidleg på 60-talet. Albumet består av fleire coverversjonar, som «Pipeline», men òg originale songar. Den kanskje mest kjende vart skriven av sologitaristen Nokie Edwards, «Surf Rider», som vart kjend då han var med i filmen Pulp Fiction. Denne songen hadde The Ventures spelt inn før, på albumet Mashed Potatoes and Gravy som kom ut året før. Songen heitte då «Spudnik».
Claude Dambury
Claude Dambury er ein tidlegare fotballspelar frå Fransk Guyana.
All Black Peak
All Black Peak is det største fjellet i Crown Hills ved søraustenden av Lanterman Range i Victoria Land i Antarktis, med ei høgd opp mot 2025 moh på austsida av toppen av Johnstonebreen i Bowers Mountains. Det vart namngjeve på grunn av fargen sin av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1983 etter forslag frå geologen M.G. Laird.
Peter N. Myhre
Peter Nicolai Myhre er ein norsk politikar frå Framstegspartiet. Han er tidlegare byråd og ordførar i Oslo, og er frå 2009 stortingsrepresentant frå Oslo og medlem av utanriks- og forsvarskomiteen.
Biografi
Myhre er son av Gunnar Peter Myhre og Gunhild Nordlid. Han gifta seg i 1985 med Marie Françoise Millou. Innan utdanning har Myhre examen artium frå 1973, befalsskole 1974 og norsk grunnfag 1976.
Han var leiar i Framstegspartiet sin Ungdom i perioden 1978-1984, har vore medlem av Oslo bystyre frå 1979, og han var ordførar i byen frå 1990 til 1991. I perioden 2003–09 var han byråd for miljø og samferdsel. Han gjekk av 24. februar 2009 etter eige ønskje, då han var kandidat på sikker plass på Framstegspartiets valliste til stortingsvalet 2009. Ved å trekkje seg som byråd kom Myhre truleg eit mistillitsforslag mot seg i forkjøpet grunna involveringa hans i billettskandalen. Byrådssekretæren hans var Lene Langemyr. Myhre vart etterfylgd av Jøran Kallmyr som byråd.
Dave Morgan
David 'Dave' Morgan er ein engelsk låtskrivar og musikar.
Han var medlem av The Uglys med Steve Gibbons frå 1967 til 1969, der Morgan var bassist og vokalist. Morgan var sidan bassist og vokalist i Magnum, men slutta før dei spelte inn debutalbumet deira, og gitarist med E.L.O. frå 1981 til 1986.
Dave Morgan spelte Tandy-Morgan Band, med klaverspelar Richard Tandy i 1985. I lag spelte dei inn konseptalbumet Earth Rise.
Etter 1987 har Morgan gjeve ut soloalbum på sitt eige selskap.
Thor Andreassen
Thor Andreassen er ein norsk trommeslagar.
Han spelte i banda Armand Sumpe D.E. (1972) Popol Vuh (1970–1976) og Popol Ace (1976–) og medverka her på fleire plateinnspelingar. Thor Andreassen har òg arbeidd mykje som studiomusikar for ein mange artistar og band frå tidleg på 1970-talet og fram til i dag. Mellom anna spelte han trommer på duoen Tobben & Ero-albumet Gitter og stas frå 1973.
Metallic Spheres
Metallic Spheres er det tiande studioalbumet til ambienttechno-gruppa The Orb og kom ut i oktober 2010. Med seg har dei Pink Floyd-gitarist David Gilmour og Killing Joke-bassisten Youth. Albumet låg tre veker på den britiske albumlista og nådde 12. plassen.
Bakgrunn
Tidleg i karrieren sin vart The Orb skulda (men aldri bevist) for å ha gjeve ut ei rekkje piratkopiplate med trance-miksar av Pink Floyd-album, og gruppa hadde mange andre Pink Floyd-referansar, mellom anna så vart Battersea Power Station nytta på fleire av plateomslaga deira. I 2009 spelte David Gilmour inn ein versjon av Graham Nashsingelen «Chicago» med hjelp av produsenten Youth, som stundom hadde vore medlem av The Orb heilt attende til tidleg på 90-talet. Dette var ein veldedig singel til støtte for hackeren Gary McKinnon, men det vart eit springbrett for vidare samarbeidd eit år seinare, etter at leiaren i Orb, Dr. Alex Paterson, vart involvert. Metallic Spheres vart resultatet.
Albumet strekkjer seg over 49 minuttar og er berre delt inn i to spor. Gilmour speler gitar, lap steel og stundom vokal (sampla frå «Chicago»).
Innhald
Alle songar er skrivne av David Gilmour, Alex Paterson & Youth.
«Hymns to the Sun» skriven av David Gilmour, Alex Paterson, Youth & Graham Nash.
«Black Graham» skriven av David Gilmour, Alex Paterson, Youth & Marcia Mello.
«Hiding in Plain View» skriven av David Gilmour, Alex Paterson, Youth & Tim Bran.
Fylkesveg 75
Fylkesveg 75 finst i fleire fylke i Noreg:
Brain Island
Brain Island er ei øy på nordsida av Husvik i Strømnesfjorden i Sør-Georgia. Ho vart kartlagd og namngjeven av mannskap på Discovery Investigations i 1928.
Fylkesveg 75 i Rogaland
Fylkesveg 75 i Rogaland går mellom Årrestad og Terland i Eigersund kommune. Vegen er 5,0 km lang.
Leifitt
Leifitt er eit sjeldan berylliummineral, først skildra frå Grønland. Det er ikkje påvist i Noreg, men ein trudde tidlegare at eirikitt frå syenittpegmatittar ved Langesundsfjorden var leifitt. Mineralet finst som kvite nåler. Den kjemiske formelen er Na2(Si,Al,Be)7(O,OH,F)14.
Det er kalla opp etter Leiv Eiriksson.
Kokebanan
Kokebanan eller mjølbanan (engelsk også plantain) er bananar ein hovudsakleg et etter å ha varmebehandla dei, til skilnad frå etebanan, som ein et rå. Kokebanan er viktig basisføde i Vest- og Sentral-Afrika, Karibia, Sentral-Amerika og nordlege og kystnære delar av Sør-Amerika. Plantar frå slekta Musa stammar frå tropiske delar av Søraust-Asia og Oseania, mellom anna Malay-arkipelet (dagens Indonesia, Malaysia, Brunei og Filippinane) og Nord-Australia.
Ein kan bruka kokebananar når dei er mogne eller umogne. Dei er stiverike med nokså nøytral smak og er mjuke når dei er varmebehandla. Sidan bananar dannar frukt heile året, er kokebanan ein stabilt tilgjengeleg matvare.
Pjokken Eide
Pjokken Eide er ein norsk musikar, fløytist og trombonespelar. Han er best kjent som tidlegare medlem i Popol Vuh. Han platedebuterte i 1967 med albumet Gul og blå.
Grefsen stasjon
Grefsen stasjon ligg 6,82 kilometer frå Oslo Sentralstasjon og i ei høgd av 109,2 meter over havet, og vart teke i bruk i 1900, det vil seie to år før heile Gjøvikbanen vart bygd ferdig. Mellom anna var ikkje strekninga mellom Grefsen stasjon og Kristiania (Oslo) Ø ferdig då Grefsen stasjon vart opna, slik at stasjonen fungerte som mellombels endestasjon for den ferdigbygde strekninga av Gjøvikbanen i desse åra.
Frå Grefsen stasjon går det ut ein einspora elektrisk jarnbane for godstog, Alnabanen, som knyt Gjøvikbanen til godstogstasjonen Alnabruterminalen på Alnabru i Oslo. Denne linja vert mellom anna nytta av godstog på Bergensbanen, som nyttar Gjøvikbanen og Roa-Hønefosslinja på strekninga mellom Oslo og Bergen. Grefsen stasjon har elles vore ein viktig godsstasjon i tidlegare tider, med fleire sidespor til dei mange industriverksemdene som låg i området, men som no er nedlagde eller flytta og erstatta med bustads- og kontorblokker.
Næraste granne til Grefsen jernbanestasjon er Storo stasjon på Ringen line i tunnelbanenettet i Oslo, men det er likevel ein etter måten lang og kronglete veg å gå mellom dei to stasjonane for dei som skal skifte frå den eine banen til den andre. Difor har det vore lansert planar om å byggje om jernbanestasjonen for å løyse dette problemet. Frå jernbanestasjonen går det elles eit sidespor over til tunnelbanesporet, slik at vedlikehaldsmaskiner og anna materiell kan køyrast over frå jarnbanen til tunnelbanen. Men persontoga på jarnbanen kan ikkje nyttast på tunnelbanen.
Fernando Paggi
Fernando Paggi var ein sveitsisk dirigent og musikar. Han var dirigent for Radio Monte Ceneri Orchestra og var òg dirigent for Eurovision Song Contest 1956, Eurovision Song Contest 1961 og Eurovision Song Contest 1964.
Bill Bottrell
William A. «Bill» Bottrell er ein amerikansk plateprodusent, låtskrivar og musikar, kanskje mest kjend for samarbeida sine med Michael Jackson, Madonna, Electric Light Orchestra og Sheryl Crow.
Han vart kjend med Jeff Lynne seint i 1970-åra, og vart etter kvart lydteknikar for bandet hans, ELO tidleg i 1980-åra. I 1980-åra arbeidde han med The Jacksons, ELO, Michael Jackson, Madonna, George Harrison, Starship og Tom Petty som lydteknikar. I 1988 var Bottrell medprodusent på det første albumet sitt, Aliens Ate My Buick av Thomas Dolby. I 1989 var han medprodusent og lydteknikar for Michael Jackson på albumet Dangerous, og var medlåtskrivar på den største hitten frå albumet, «Black or White». Songen låg sju veker på toppen av den amerikanske singellista hausten 1991.
Bottrell fekk bygd sitt eige platestudio kalla Tuesday Night Music Club. Ein av artistane han produserte der var Sheryl Crow, som kalla debutalbumet sitt nettopp Tuesday Night Music Club i 1983. Singelen hennar «All I Wanna Do» frå dette albumet, som vann Grammy-prisen for årets innspeling i 1995, var skriven av Bottrell og Crow. Albumet vann tre Grammy-prisar til og selde 10 millionar eksemplar verda over.
Bottrell vart òg nominert til ein Grammy for arbeidet på gjennombrotsalbumet til Shelby Lynne i 1999, I Am Shelby Lynne.
Han har òg arbeidd med mange andre artistar, som David Baerwald, Alisha's Attic, Five for Fighting, Rosanne Cash, Lisa Germano, Kevin Gilbert, Jasun Martz, Tom Petty, Rusted Root, Ben Jelen, Toy Matinee og Annie Stela.
Gilbertbreen
Gilbertbreen er ein isbre som er kring 37 km lang og som flyt sør frå Nichols snømark og ut i Mozart forlandsbre, som ligg nord på Aleksanderøya i Antarktis.
Den norske skole Costa Blanca
Den norske skole Costa Blanca (DNSCB) er ein norsk privatskule (grunnskule og vidaregåande opplæring) i Spania med statsstøtte, og som fylgjer norske læreplanar. Eigar av skulen er Fundacion Noruega Costa Blanca, som er ei spanskregistrert stifting med Ellen Watkinson som leiar.
Roberto Torres
Roberto Torres er ein tidlegare paraguayansk fotballspelar.
Den norske skole Costa Blanca
Skulen ligg i Alfaz del Pi kommune på Costa Blanca i Alicante-provinsen i Valencia-regionen i Spania. Alfaz del Pi ligg om lag 40 minutts køyring frå flyplassen i Alicante, og to timar køyring frå flyplassen i Valencia. Kommunen Alfaz del Pi er liten i flatemål og i folketal (i overkant av 20000 innbyggjarar). Elevane som går på skulen bur hovudsakleg i Alfaz del Pi eller i grannekommunar som Altea, La Nucia, Finestrat, Benidorm eller Villajoyosa.
DNSCB vart skipa i 1972, og er den største av alle norske utanlandsskular, med godkjenning av opplæringstilbod for til saman 305 elevar. DNSCB er medlem i Godkjente Norske Utenlandsskolers Forening (GNUF). Skulen er fulldelt (= har alle klassesteg) 1.-10. klasse i grunnskulen og tilbyr vanleg treårig studiespesialisering, VG1 helse- og oppvekstfag og VG2 helsearbeidarfag. På studieførebuande vidaregåande skule har DNSCB særleg mange valfrie fagtilbod innanfor samfunnsfaga (sosiologi og sosialantropologi, politikk og menneskerettar og historie og filosofi). Skulen gjev tilbod om spanskopplæring til alle.
Lærarane ved skulen har norsk godkjend lærarutdanning, og det er sterk tevling om lærarstillingane ved skulen. Den norske skole Costa Blanca samarbeider nært med Noregs største universitet, Noregs Teknisk-Naturvitskaplege Universitet (NTNU) om lærarutdanning og har grunnskulelærar- og lektorstudentar derifrå i praksis i periodar. DNSCB samarbeider ogso nært med NTNU om forsking og skuleutvikling, særleg mykje innanfor samfunnsfaga.
Skulen gjev tilbod både for heiltids- og deltidselevar, og har skulefritidsordning for elevar i 1.-4. klasse. Skulen har kantine som sel varm og kald mat og frukt, og har dessutan symjebasseng.
Skuleleiing og kontakt
Rektor ved skulen er Jorid Skinnehaugen Myhre og viserektor er Nils Petter Lie-Gjeseth.
Mount Allan Thomson
Mount Allan Thomson er eit kjenneleg fjell nedanfor eit mørkt fjell på over 1400 moh som ligg ved nordsida av Mackaybreen, kring 3 nautiske mil (6 km) vest for munningen av Clevelandbreen i Victoria Land. Det vart kartlagd og namngjeve av Terra Nova-ekspedisjonen (1910–13) etter J. Allan Thomson, ein britisk geolog som assisterte i skrivinga av dei vitskaplege rapportane etter den britiske antarktisekspeidsjonen, 1907-09.
Eugene i Oregon
Eugene er ein by i delstaten Oregon i USA med ikring 170 000 ibuarar på 43,7 kvkm. Byen ligg 131 meter over havet i Willamette-dalen, nær åmotet for elvane McKenzie og Willamette, ei 80 km aust om kysten mot Stillehavet.
Verdsmeisterskapen i friidrett 2021, utsett til juli 2022, vert avvikla i Eugene.
Stamáta
Stamáta (gresk Σταμάτα) er ein tidlegare kommune i dei nordlege forstadane til Aten i Hellas. Frå 2011 er han ein del av kommunen Diónysos i periferieininga Aust-Attikí i periferien Attikí.
Huichol
Huichol er eit utryddingstruga uto-aztekisk språk som blir snakka i delstatane Jalisco, Nayarit og Durango i Mexico. Ifølge Mexico si folketeljing i 2010 vart språket snakka av 44 788 menneske. Språket har tre hovuddialektar.
Huichol er eit tonespråk og har grunnordstilling SOV. Det blir skrive med det latinske alfabetet.
Konsonantar
Kjelde:
Vokalar
Kjelde
Leksikon
Talord 1-10 på huichol:
Historisk leksikon for Sveits
Historisk leksikon for Sveits er eit oppslagsverk om sveitsisk historie som kjem ut samtidig på dei tre største offisielle språka i Sveits: På tysk som Historisches Lexikon der Schweiz, HLS, på fransk som Dictionnaire Historique de la Suisse, DHS) og på italiensk som Dizionario Storico della Svizzera, DSS). Oppslagsverket har 13 band, og blei gjeve ut frå 2002 til 2014. Eit mindre omfattande verk på retoromansk, Lexicon Istoric Retic (LIR), blei gjeve ut i to band i 2010 og 2012.
Oppslagsverket er gjeve ut av ei stifting under Det sveitsiske akademiet for humaniora og samfunnsvitskap (SAGW/ASSH) og Det sveitsiske historielaget (SGG-SHH) med økonomisk støtte frå nasjonale forskingsstipend. Det blei tilverka av ein sentral stab på 35, 100 akademiske rådgjevarar, 2500 historikarar og 100 omsetjarar.
Oppslagsverket blei gjort tilgjengeleg på nettet i 1998. Det er gratis å lesa alle artiklane som er gjort klare for trykking, men det har ikkje illustrasjonar.
Det komplette verket har rundt 36 000 oppslag. Av dei er rundt 35 % biografiar, 30 % om stader, 25 % om tema som historiske hendingar, institusjongar og omgrep, og 10 % om familiar og slekter.
Narimanov
Narimanov (russisk Нариманов) er ein by i Astrakhan oblast i Russland med om lag 11 000 innbyggjarar. Byen ligg på vestbredda av elva Volga, rundt 48 km nordvest for Astrakhan.
Opphavleg låg landsbyen (selo) Nizjnevolskoje («Under Volga») på staden. I 1967 vart staden omgjort til ein urbanliknande busetnad (arbeiderbusetnad) og fekk namnet Nizjnevolsk. I 1984 fekk staden bystatus med nytt namn Narimov, etter den azeriske sovjetrevolusjonære Keriman Narimanov.
Ved byen ligg skipsverftet Lotus, der det forutan bygging og reparasjon av skip òg vert bygt blokkmodular og store konstruksjonar til flytende oljeplattformer.
I'll Go Crazy av James Brown
«You gotta live...
Boakjølsnigel
Boakjølsnigel, også kjend som boasnigel, leopardsnigel og stor nakensnigel, er ein landlevande lungesnigel utan skal. Han stammar frå Sør- og Vest-Europa, men finst ei rekkje stader i verda, mellom anna i Noreg, som framand art.
I'll Go Crazy av James Brown
For yourself...
Boakjølsnigel
Snigelen fekk det nye offisielle namnet «boakjølsnigel» i mars 2011. Han høyrer til gruppa kjølsniglar (Limacidae), noko som vil seia at han har ei forhøging eller «kjøl» langsetter kroppen.
I'll Go Crazy av James Brown
«I'll Go Crazy» har vorte spelt inn av mange andre artistar, som The Rolling Stones, The Residents, The Moody Blues, The Buckinghams, Chris Isaak, Jerry Garcia og David Grisman, Buddy Guy, The Nighthawks, The Blues Magoos, Tommy Quickly, Graham Bonnet, The Honeycombs på konsert i Tokyo, og Clarence Clemons. Han vart framført av Dan Aykroyd i hyllesta skodespelaren hadde til Brown då han vart innlemma i Kennedy Center Honors i 2003.
Boakjølsnigel
Skildring
Ein vaksen boakjølsnigel er rundt 10-20 cm lang. Han kan vera nesten einsfarga brun eller ha lys botnfarge med mørke prikkar og striper på kroppen. Kvart individ har ulikt mønster.
Grottobreen
Grottobreen er ein isbre på austkysten av Aleksanderøya i Antarktis, som flyt aust og ut i George VI Sound mellom Belemnite Point og Ablation Point. Han er 9 km lang, 5,5 km brei der han flyt ut frå kystfjella, og 13 km brei ved munningen. Han vart først fotografert frå lufta den 23. november 1935 av Lincoln Ellsworth og kartlagd frå desse bileta av W.L.G. Joerg. Han vart grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition og kartlagd på ny i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Isbreen fekk dette namnet frå FIDS fordi ein sledehund vart berga frå ein bresprekk på denne breen.
Boakjølsnigel
Utbreiing
Boakjølsnigel har spreidd seg frå sine opphavlege leveområde i Sør- og Vest-Europa til fleire stader i Afrika, Amerika, Oseania og Europa elles. Ein har observert snigelen over heile Noreg. Det første funnet blei gjort i Larvik i 1870. I USA blei den første observasjonen av snigelen gjort i 1867.
I'll Go Crazy av James Brown
Songen vart nytta på Late Show With David Letterman som kjenningsmelodien for «Who Said It?»-innslaget.
Medverkande
James Brown and The Famous Flames: Bobby Byrd, Bobby Bennett, Lloyd Stallworth.
Boakjølsnigel
Levevis
Boakjølsnigel lever på land og finst på fuktige enger, i krattskog og i open lauvskog. Mange stader held han til i område der det bur menneske, som i hagar og kjellarar. Han er nattaktiv, og kviler gjerne på same staden kvar dag. Når snigelen vandrar etterlèt han eit tjukk slimspor som iriserar når det tørker.
Snigelen et sopp og plantar, både levande og daude. Han er i eit rovdyr i større grad enn andre nakensniglar. Snigelen et meitemark og andre nakensniglar, og er aggressiv og territoriehevdande. Mellom anna er det blitt rapportert at han angrip og et brunskogsnigel.
Formeiring
Ein nyklekt snigel bruker minst to år på å bli kjønnsmogen. Kjønnsmogne sniglar parar seg om våren. Snigelen er tvikjønna, slik at alle par av sniglar kan para seg. Ved paring befruktar begge sniglane kvarandre. Dei har innvikla kjønnsorgan som kjem ut frå høgresida av hovudet.
Sniglane parar seg typisk på ein høg stad. Under paringa dannar sniglane ein ring med hovud mot hale, og hovuddelane svulmar opp. Deretter kveilar dei seg saman i ein spiral og formar ein slimtråd som dei blir hengande i under akta. Det kvinnelege kjønnsorganet opnar seg og det mannlege kjem ut og endrar form og farge.
Etter paringa kan begge sniglane legga hundervis av egg. Vanlegvis døyr sniglane ikkje lenge etterpå.
Leightonitt
Leightonitt er eit koparhaldig sekundært sulfatmineral, K2Ca2Cu(SO4)4·2H2O, funne i små mengder i Visdalen i Jotunheimen.
Det vart først skildra i 1938 etter ein førekomst i Chuquicamata-gruva i Calama i El Loa-provinsen i regionen Antofagasta i Chile, og kalla opp etter Tomas Leighton Donoso (1896–1967), professor i mineralogi ved Universitetet i Santiago i Chile.
Havelle
Havelle er ein fugl i undergruppa dukkender i andefamilien.
Kjenneteikn
Havella er ei ganske lita and med totallengd 39–47 cm og vengespenn på 65–82 cm. Fuglen veg 600–1000 gram. Dei vaksne hannane har lange midtre halefjør på 10–15 cm. Havella har rundt hovud og kort nebb. Vengane er mørke og ganske smale og spisse. I flukt held fuglen vengane bakover og lågt og flaksar med smidige kjappe vengeslag. Havella har minst tre ulike drakter gjennom året. I alle draktene er fuglen broket i kvitt, brunt og svart, og med heilmørke vengar.
Læte
Havella sin song består av ein tonerein, nasal, litt jodlande lyd som kan skrivast som a a-aulí eller ah au-audeli og minner om klarinett.
Utbreiing
Havella hekker i fjell- og tundraområde, både i innsjøar og havbukter, på Island, i Skandinavia, Svalbard, Novaja Zemlja, Russland, Grønland, Canada og Alaska. Ho er trekkfugl og overvintrar i kystområde i Europa, Kina, Korea, Japan, og Nord-Amerika.
Biotop og leveområde i Noreg
Den norske hekkebestanden er truleg på 5000–10 000 par. Flest hekkande par finst på Finnmarksvidda og i Varanger. Her kan fuglane treffast både inne på vidda og ute ved kysten, alltid ved små ferskvassdammar. Elles i Nord-Noreg kan havella også hekke vanleg, mest typisk i bjørkebeltet og vierregionen. Kystnær hekking skjer så langt sør som til Velfjorden ved Brønnøysund. I Sør-Noreg hekkar havella sparsamt i sentrale fjelltrakter så langt sør som til sentrale delar av Hardangervidda.
Hekking
Havellene lever i monogame par. Dei vert kjønnsmodne i tredje leveår. Fuglane kjem til hekkeplassane i april-mai, stundom i juni. Reiret er ei grop på marka, sparsamt fora med gras og lyng. Det ligg nær ferskvatn, gjerne på ein holme. Hoa legg 6–9 egg kring midten av juni. Hannane vert i reirområdet enno litt, med flokkar seg saman med andre hannar lenge før klekkinga. Hoa rugar i 24-29 døgn. Ungane dreg frå reiret så snart dei er turre. Hoa er saman med dei til dei er flygedyktige 35–40 døgn gamle. Havellene har eit kull i året.
Trekkvanar
Dei norske havellene overvintrar ute ved kysten eller i fjordane saman med haveller og andre ender lengre austfrå. Truleg finst det 50 000–100 000 haveller på norskekysten vinterstid, dei fleste i Nord-Noreg. Om våren flyg dei inn til hekkeplassane. Dette trekket går føre seg om kvelden og natta, og treklangen til havellene er lett kjenneleg i halvmørket.
Znamensk i Astrakhan oblast
Znamensk (russisk Знаменск) er ein lukka by i Astrakhan oblast i Russland med om lag 30 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 300 km nordvest for Astrakhan.
Byen vart bygt for arbeidarar og vitskapsfolk på det nærliggende Kapustin Jar, eit testområde for missilar. Znamensk fekk bystatus i 1962.
Go Now
«Go Now» er ein song skriven av Larry Banks og Milton Bennett. Han vart først spelt inn i 1964 av Bessie Banks og året etter av The Moody Blues.
Bessie Banks
Songen vart først spelt inn av den tidlegare kona til Larry Banks, Bessie Banks. Versjonen hennar nådde 40. plass på Cash Box R&B-lista. Den originale versjonen til Banks er med i filmen Stonewall.
The Moody Blues
The Moody Blues hadde liten suksess med singlane som følgde «Go Now», og Denny Laine forlet etter kvart bandet, og vart erstatta av Justin Hayward. Bassist Clint Warwick drog òg frå bande tpå denne tida og vart erstatta av John Lodge. Med denne nye besetninga spelte the Moody Blues «Go Now» ei lita stund, før dei byrja å skrive sine eigne songar.
I januar 1997 vart «Go Now» gjeven ut på The Very Best of the Moody Blues.
Andre versjonar
«Go Now» vart sidan spelt inn av Ozzy Osbourne i 2005 for albumet Under Cover og av Simply Red i 2008 for deira Simply Red 25: The Greatest Hits compilation.
Brødeøya
Brødeøya er ei lita, rund, grasdekt øy, 1 nautisk mil sørvest for Green Island, utanfor sørenden av Sør-Georgia. Ho vart først kartlagd i 1775 av ein britisk ekspedisjon under James Cook; ho vart grovt kartlagd av den tyske ekspedisjonen i 1928–29, under Kohl-Larsen, som ser ut til å ha nytta namnet «Hauptinsel» om denne øya. Etter ei landmåling i 1951–52 av South Georgia Survey nytta dei namnet Brøde Island (frå det norske ordet brød) som hadde vorte mykje nytta av kval- og selfangarar om øya.
Wolf Mittler
Wolf Mittler var ein tysk radioprogramleiar og journalist. Han har mellom anna vore kommentator for Vest-Tyskland under Eurovision Song Contest 1956.
Bartlesville i Oklahoma
Bartlesville er kjend som langvarig hovudkvarter for Phillips Petroleum Company. Frank Phillips grunnla Phillips Petroleum i Bartlesville i 1905 då området framleis var Indian Territory. Selskapet blei slått saman med Conoco til ConocoPhillips og seinare delt opp att i to ulike føretak, Phillips 66 og ConocoPhillips. Begge føretaka har halde noko av verksemda i Bartlesville, men dei har flytta hovudkontora til Houston i Texas.
Området er ein av to stader i Oklahoma der ein lenapestamme bur, den andre er i Anadarko.
Byen har namn etter Jacob Bartles, ein kvit svigerson av lenapehovdingen Charles Journeycake, som flytta hit frå Wyandotte County i Kansas i 1873. Han slo seg fyrst ned ved Silver Lake, ein innsjø sør for dagens Bartlesville. I 1874 opna han ein handelsstasjon og postkontor ved Turkey Creek, i dagens East Bartlesville. Han utvida med å byggja om ei mølle, ei krambu, eit herberge, ei smie og ein stall. Bartles fekk etterkvart også elektrisitet, telefon og vasstilførsel til staden som fyrst blei kjend som «Bartles Town».
Pete Knutsen
Pete Knutsen er ein norsk musikar (piano, gitar, bass), arrangør, plateprodusent og komponist.
Han spelte tangent og gitar i banda Arman Sumpe D.E. (1972), Popol Vuh (1970–1976) og Popol Ace (1976–); desse samarbeida gav ut fleire album. Seinare han han medverka (på gitar) i Frode Thingnæs Quintet, medverka som musikar og arrangør for ulike bidrag i Melodi Grand Prix (òg som dirigent, 1989/1990/1991/1994), på utgjevinga med Wenche Myhre (Dagen er din, 1990), Vamp (Siste stikk (2005) og med KORK, 2006), og Scandinavia (Alle mann til pumpene, 2006).
Han har òg samarbeidd med Tobben og Ero, Pjokken Eide, Kåre Virud, Per Elvis Granberg, Kristoffer Bøhrs, New Jordal Swingers, Terje Formoe, Rune Sundby, Birgitte Grimstad, Svein Finjarn, Inger Lise Rypdal, Jahn Teigen, Ellen Nikolaysen, Dollie De Luxe, Hanne Krogh, Tor Endresen, LASA, Trond-Viggo Torgersen, Randi Hansen og Hilde Heltberg.
Knutsen var filmkomponist til filmane Operasjon Cobra (1978) og Carl Gustav, gjengen og parkeringsbandittene (1982), begge frå Norsk Film. Han har òg hatt fleire engasjement i NOPA. Under Spellemannprisen 1979 fekk han diplom som spesialpris.
Inger Waage
Ho vart fødd i Bergelandsgaten i Stavanger i 1923, og voks opp i Løkkeveien på eigedomen der far hennar, John Nielsen, dreiv møbelverkstad og –forretning. Ho døydde i Stavanger i 1995, 72 år gammal. Inger Waage utdanna seg til keramikar ved Statens Håndverks- og Kunstindustriskole i Oslo 1943-1946. I nokre år dreiv ho keramikkverkstad på Løkkeveien, og i 1953 begynte ho som brukskunstnar ved Stavangerflint i Hillevåg. Stavangerflint hadde starta produksjonen i 1949, og det var direktør Trygve Brekke sitt ønske at bedrifta i tillegg til produksjon av bruksprodukt i fajanse/flint, òg skulle ha eit sortiment av kunstprodukt.
Waages handmåla produkt frå 1950-talet vann stor popularitet, særleg i utlandet. Det meste av hennar produksjon vart eksportert. I 1961 lagde BBC ein 20 minutt lang film om henne og verksemda. Den vart vist i Storbritannia og i ei rekke andre land i Europa. Ho arbeidde ved Stavangerflint og Figgjo Fajanse – Stavangerflint gjennom det meste av tre tiår, fram til 1979, då foretaket i Hillevåg vart lagt ned.
Inger Waage hadde ein stor produksjon, og hennar produkt blir i dag rekna som dei kan hende mest kreative og særprega som vart laga i Europa på 1950- og 1960-talet. I antikvitets- og samlarkretsar blir ho rekna med i gruppa av tidas fremste designarar frå denne perioden. I tillegg til pynteting, laga ho souvenirartiklar, gåveartiklar, barneservise og dekor til ei lang rekke bruksservise. Mellom dei mest kjente av desse er det serviset Bambus. Det er utstilt på Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design i den nymonterte samlinga som markerte 100-årsjubileet for unionsoppløysinga i 2005.
Muskedunder
Muskedunder er eit stutt skytevåpen av muskett-typen. Muskedunderen har eit grovkalibra, glatt løp forma som ei trakt, og er meint å nyttast på stutt avstand. I motsetnad til musketten, som vanlegvis vart ladd med ei kule med storleik i samsvar med kaliberet, vart muskedunderen ladd med fleire mindre kuler, eller med alt som elles var tilgjengeleg og høveleg, som til dømes mynter, knappar og anna smått. Til liks med musketten, vart muskedunderen ladd frå munningen. Ved at opninga på løpet var så vid, var muskedunderen lettare og kjappare å lade enn musketten.
Dei aller fleste muskedunderane hadde flintlås, men det finst òg døme på typar med hjullås.
Fylkesveg 447
Fylkesvei 447 (andre betydninger)
Muskedunder
Muskedunderen vart nytta på 1600-talet til inn på 1800-talet.
Nemninga muskedunder kjem av ei samansetting av ordet «muskett» og det nederlandske ordet «donderbus», som tydar tore-pipe.
Lates
Lates er ei slekt ferskvass- og havslevande fiskar i familien Latidae i ordenen piggfinnefiskar. Typearten for Lates er nilåbor (Lates niloticus).
Slekta finst i Indiahavet og det vestlege Stillehavet og dessutan i elver og sjøar i Afrika. Der finn ein fleire endemiske arter i til dømes Victoriasjøen og Tanganyikasjøen.
Desse fiskane kan bli mellom 30 cm og 2 m lange. De største artene kan vega opp til 200 kg. Alle artene har todelte ryggfinnar. Vanlegvis er fiskne kjøtetarar som lever av annan fisk og virvellause dyr.
Namnet kjem av latin latēre, 'gøymd'.
Leirmineral
Leirmineral er ei gruppe mineral som utgjer hovudbestanddelen i leirar.
Leirmineral oppstår i vatn og kan ha vore viktig for å skape liv, og mange teoriar om abiogenese omfattar desse minerala. Dei har vore nyttige for menneske sidan gammal tid i jordbruk og produksjon.
Leirmineral kan delast inn i følgjande grupper:
Bad Hofgastein
Bad Hofgastein er ein kommune i Distriktet St. Johann im Pongau i Forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 103,7 km² og i kring 6 900 ibuarar.
Landsbyen Bad Hofgastein ligg i Gasteindalen, 859 meter over havet. Omframt landsbyen omfattar kommunen ti grender.
Kur- og vinterturisme er dominerande næringsvegar i kommunen. Elles er jordbruk framleis ei viktig næring.
Ollagüe
Ollagüe er ein 5 868 meter over havet høg stratovulkan i Andesfjella, på landegrensa mellom Bolivia med Potosí-regionen og det nordlege Chile med Antofagasta-regionen.
Sør for høgste fjelltoppen er det jamn aktivitet av fumarole, men det er ukjent når vulkanen hadde sitt siste utbrot.
Ruin
Ruinar er leivningane av menneskeskapt arkitektur, altså bygningar som ein gong var heile, men som er blitt heilt eller delvis øydelagde av menneske eller har forfalle på grunn av vêr, naturkatastrofar eller mangel på vedlikehald. Det finst berømte ruinar over heile verda, frå antikke byar i Kina, Indusdalen og Judea til Zimbabwe i Afrika, frå antikke greske, egyptiske og romerske stader rundt Middelhavet til Inka- og Maya-busetjingar i Sør- og Mellom-Amerika.
Jack-o'-lantern
For å laga ein jack-o'-lantern skjer ein toppen av graskaret eller nepa for å laga eit lok. Ein skrapar ut innmaten og skjer eit mønster i skalet, vanlegvis eit andlet, men ein kan også laga andre dekorasjonar. For å gjera grønsaka om til ei lykt kan ein setja eit levande lys inn, eller bruka elektrisk lys.
Ruin
Ruinar er ei viktig kjelde til kunnskap for arkeologar, historikarar og antropologar. Utover å visa byggeskikk kan ruinar òg fortelja mykje om levestandarden, og dei kan romma døme på kunst frå ulike periodar. Mange ruinar er tekne med på UNESCO si verdsarvliste, og blir rekna som viktige delar av kulturarva.
Jack-o'-lantern
Namnet «jack-o'-lantern» var opphavleg ei nemning for fenomenet lyktemann eller irrlys (ignis fatuus), som ein kan sjå nær myrer. Dette uttrykket er kjend frå Aust-England frå 1660-talet. Bruken av ordet for ei grønsaklykt er først dokumentert i amerikansk engelsk i 1834.
Ruin
Kjelder til fortida
Mange av bygga er rekonstruert og reparerte, medan andre får lov å stå som dei er. Nokre ruinar er blitt verna gjennom å ha blitt dekka av oske frå vulkanutbrot eller under leirskred. Stadar som Pompeii og Troja er gravne ut igjen og framstår som hermetiske tidsbilete.
Av moderne ruinar skil kyrkjeresten som stod på nullpunktet til atombomba over Hiroshima, Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche i Berlin og domkyrkja i Coventry seg ut som dei mest markante døma.
Jack-o'-lantern
Historie
Skikken med å laga lykter av grønsaker stammar truleg frå Irland, der ein kunne bruka nepe, kålrot eller fôrbete til å laga lykt. Graskar var meir vanlege i USA, og dette blei etterkvart den dominerande skikken. Det finst også spreidde døme på liknande skikkar frå øya Storbritannia, som Somerset (Punkie Night) på 1800-talet, eller Hoberdy's Lantern laga av neper i Worcestershire på slutten av 1700-talet. Folkloristen Jabez Allies skreiv at dei blei brukte til å skremma folk:
Bruk av uthola graskar som lykter som del av halloweenfeiringa er skildra i Daily News frå Kingston i Ontario frå 1. november 1866:
I USA var utskorne graskar opphavleg knytte til innhaustingstida generelt, ikkje nødendigvis berre halloween. Ein artikkel frå 1895 føreslo til dømes ein tend jack-o'-lantern som dekorasjon for eit thanksgiving-selskap.
I kulturen
Filmatiseringar av Washington Irving si novelle «The Legend of Sleepy Hollow» frå 1820 viser ofte den hovudlause ryttaren med eit graskar eller ein jack-o'-lantern i staden for det manglande hovudet sitt. I den opphavleg forteljinga blei eit knust graskar funne ved hatten til hovudpersonen, Ichabod Crane, morgonen etter at Crane skulle ha møtt den hovudlause ryttaren.
Ruin
Ruinar i kunsten
Ruinar er blitt brukt i kunst, spesielt i visuell kunst. Ein periode i kunsthistoria, romantikken, var ein spesielt oppteken av ruinar, for å symbolisera tilbakegang eller forfall. Kunstgrepet er òg vanleg i dag i film og fjernsyn.
Ein namnlaus angelsaksisk poet skreiv ein gong på 700-talet eit dikt, no delvis verna i Exeter-boka, som heiter Ruinen. Forfattaren skildrar restane av ein romersk by som kan vera Aquae Sulis ved dagens Bath i England. Diktaren har augesynleg vandra i restane av byen og undra seg: Bygningane i byen har falle saman, verker til kjemper har smuldra, forfallen er det ruinerte hustaket til tårna, og brote i stykke er den stripa gata, frost i mørtelen, alle taka gapar, istykkerrivne og samansøkkte og etne av elda. Kanskje like mykje som å vera ei skildring av øydelagte bygningar, ruinar, er diktet òg ei åtvaring mot at samfunnet står i fare for å gå under viss folkesetnaden vier seg til hedonisme og materialisme.
Med renessansen (1500-talet) gjenoppdaget Vest-Europa antikken, blant anna gjennom ruinane i Roma, som det enno imponerande Forum Romanum. I fleire hundre år valfarta kunstnarar til den gamle europeiske hovudstaden for å knyta samband tilbake til fortida. Med rasjonalismen til opplysingstida og seinare den industrielle revolusjonen med den urbane ureininga vende fleire seg tilbake til den «gylne tidsalderen» mellomaldere som ei meir åndeleg tid.
Stilretninga nygotikken fekk ulike uttrykksformer i delar av Europa der ein inspirert av gotikken gjeninnførte nokre gotiske stiltrekk. I Tyskland og Frankrike førte det til at ein restaurerte gamle slott og domkyrkjer. I England der nygotikken stod sterkast blei han på byrjinga av 1800-talet i romantikken manifestert i urbane landskapshagar der det sentimentale fann uttrykk i greske tempel, kinesiske lysthus, gotiske bygningar og ikkje minst dekorative kunstige ruinar eller follies side ved side.
I 1799 skreiv den italienske forfattaren Ercole Silva frå Milano i The Art of the English Garden at slike ruinar som nemnt over «kalla tilbake ei fortid og vekte ei kjensle av medynk delt med melankoli». Ruinar hadde blitt ei form for etterleivning og relikvie som kunne framkalla ei kjensle av ei tapt fortid. Nygotikken var ikkje interessert i dei klassiske estetiske prinsippa, men i dei tankane og kjenslene som blei vekte via assosiasjonar og antydingar. Såleis kunne ein byggja ein falsk ruin som var ven og behageleg for auget.
Talrike ruinar av festningar, slott og klosterbygningar fekk utover 1800-talet ei særskilt symbolsk meining. Romantiske kunstnarar som blant anna Caspar David Friedrich var tiltrekt og uttrykte dei i kunsten. Ruinen av Dunstanburgh Castle i England inspirerte Turner til fleire måleri.
Dagens ruinar kan vernast, noko som òg har skapt debatt. Dagens domkyrkjeruinar på Hamar er blitt omgjevne av ein moderne, monumental glasbygning som lukkar ruinane inne. Det har fått det heile til å framstå som ein hybrid mellom ruinar og ein moderne skulptur.
Owusu Benson
Owusu Benson er ein tidlegare ghanesisk fotballspelar.
With God on Our Side
«With God on Our Side» er ein song av Bob Dylan, gjeve ut som det tredje sporet på albumet hans The Times They Are A-Changin' i 1964. Dylan framførte først songen på den første konserten sin i The Town Hall i New York City den 12. april 1963. Dylan har berre sjeldan sungen denne songen på konsertar.
Teksten
Teksten omhandlar tendensane i nasjonane, stammene, eller samfunna som meiner at Gud alltid vil ta deira side og motsette seg dei som er usamde med dei, og dermed ikkje stiller moralske spørsmål om krigane som vert utkjempa og vondskapen som vert utført i landet deira. Dylan nemner fleire historiske hendingar, som massakrane mot dei amerikanske indianarane på 1800-talet, den spansk-amerikanske krigen, den amerikanske borgarkrigen, første og andre verdskrigen, Holocaust, den kalde krigen og sviket til Judas Iskariot av Jesus. Songen nemner ikkje Vietnamkrigen eksplisitt før konsertutgåver i 1980-åra, då Dylan la til eit ekstra vers som gjekk slik:
"In the nineteen-sixties came the Vietnam War Can somebody tell me what we're fightin' for? So many young men died So many mothers cried Now I ask the question Was God on our side?"
Kontroversar om melodien
Melodien til «With God on Our Side» er i røynda identisk til den tradisjonelle irske folkevisa «The Merry Month of May», som òg vart nytta av Dominic Behan på songen hans «The Patriot Game». Opningsverset er òg liknande på andreverset il Behan-songen, der forteljaren fortel namnet sitt og kor gamal han er. Behan kritiserte Dylan offentleg for å hevde at melodien var ein original komposisjon. Behan meinte derfor at ein måtte stille spørsmålsteikn ved alle songane til Dylan. Behan gjorde ofte det same som Dylan, der han lånte ein melodi han skreiv ny tekst til.
Konsertopptak
Dylan og Joan Baez framførte songen som ein duett på Newport Folk Festival i juli 1963 og juli 1964, og eit opptak frå 27. juli 1963 kom ut på Newport Broadside: Topical Songs at the Newport Folk Festival 1963 (Vanguard VSD-79144). I omslaget skriv Stacy Williams om Dominic Behan sin «Patriot Game», som Williams påpeiker at Behan lånte frå den tradisjonelle «The Merry Month of May». Eit anna konsertopptak av Dylan og Baez som framfører «With God on Our Side», frå 31. oktober 1964, finst på albumet The Bootleg Series Vol. 6: Bob Dylan Live 1964, Concert at Philharmonic Hall, gjeve ut i 2004.
Dylan si framføring av songen på albumet Bob Dylan Unplugged, frå 1995, har ikkje med versa om tyskarane og Holocaust eller russarane og den kalde krigen.
Allowitz Peak
Allowitz Peak er eit fjell, 1240 moh, som ligg like vest for Mount Troubridge i Hedgpeth Heights i Anare Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Ronald D. Allowitz, ein biolog i US Antarctic Research Program ved Hallett-stasjonen, 1962–63.
Wilfred Thomas
Wilfred Thomas var ein australsk songar, låtskrivar og fjernsyn- og radioprogramleiar for British Broadcasting Corporation. Han var mellom anna kommentator for Storbritannia under Eurovision Song Contest 1956, sjølv om landet ikkje deltok i tevlinga.
Gaj
Gaj (russisk Гай) er ein by i Orenburg oblast i Russland med om lag 40 000 innbyggjarar. Han ligg 230 km aust for Orenburg.
Gaj vart grunnlagt i 1959 som ein industriell busetnad. Status som urbanliknande busetnad vart innvilga i 1965 og byststus i 1979.
Det kamerunske kvinnelandslaget i handball
Kamerun sitt kvinnelandslag i handball er det kvinnelege landslaget i handball for Kamerun. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Fédération Camerounaise de Handball. Landslaget har delteke i internasjonale turneringar sidan 1979.
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Kamerun har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
VM i fotball 1950
Verdsmeisterskapen i fotball 1950 vart avvikla i seks byar i Brasil i tida frå 24. juni til 16. juli 1950. Uruguay vart verdsmeister for andre gong etter å ha sanka flest poeng i finalerunda mellom dei fire landa som vann kvar sitt gruppespel. Meisterskapen, den fyrste sidan 1938, er den einaste som ikkje har vorte avvikla med finale.
Bruck an der Großglocknerstraße
Bruck an der Großglocknerstraße er ein kommune i Distriktet Zell am See i Forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 45,7 km² og i kring 4 600 ibuarar. Kommunesenteret Bruck ligg 756 meter over havet.
VM i fotball 1950
13 land deltok i meisterskapen, fordelt på fire innleiingsgrupper med høvesvis fire, fire, tre og to lag. Brasil og Spania vann dei to gruppene med fire lag, Sverige den eine med tre lag, medan Uruguay gjekk vidare til finalerunda etter å ha slått Bolivia 8-0. I finalerunda stod Brasil med fire poeng og Uruguay før den avgjerande kampen, deira innbyrdes oppgjer på Maracanã stadion i Rio de Janeiro den 16. juli. Framfor 199 854 tilskodarar, det høgste registrerte tilskodartalet på ein fotballkamp, sende høgrevengen Albino Friaça vertslandet i føringa to minuttar ut i den andre omgangen. Juan Alberto Schiaffino utlikna for Uruguay i det 66. minutt. 13 minuttar seinare syrgde Uruguays Alcides Ghiggia med eit lågt skot i det høgre hjørnet for at det vart stille på tribunane. Då dommaren George Reader frå England bles i fløyta for full tid, forlet nær 200 000 sorgtyngde brasilianarar Maracanã. Samstundes kunne Sveriges lag på Pacaembu stadion i Sao Paulo juble for bronse etter siger 3-1 over Spania.
Fylkesveg 444 i Rogaland
Fylkesveg 444 i Rogaland går mellom Kongsgata og Olav V's gate i Stavanger kommune. Vegen er 225 meter lang og vert kalla Jernbanevegen.
VM i fotball 1950
Medaljevinnarane
Verdsmeisterlaget Uruguay bestod av Roque Máspoli, Matías González, Obdulio Varela (kaptein), Eusebio Tejera, Schubert Gambetta, Víctor Rodríguez Andrade, Alcides Ghiggia, Julio Pérez, Omar Óscar Míguez, Juan Alberto Schiaffino og Rubén Morán.
Bruck an der Großglocknerstraße
Kommunen omfattar i alt 14 landsbyar og grender.
VM i fotball 1950
Medaljevinnarane
Brasil mønstra 	Moacir Barbosa, Augusto da Costa (kaptein), Danilo Alvim, Juvenal Amarijo, José Carlos Bauer, Bigode Ferreira, Albino Friaça, Zizinho Soares, Ademir Menezes, Jair Pinto og Chico Aramburu.
Sveriges bronselag: Karl-Oskar Svensson, Lennart Samuelsson, Erik Nilsson (kaptein), Sune Andersson, Gunnar Johansson, Ingvar Gärd, Egon Jönsson, Bror Mellberg, Ingvar Rydell, Carl-Erik Palmér og Stig Sundqvist.
Flyskrekk
Flyskrekk eller aviatofobi er frykta for å reise med fly, helikopter eller andre luftbårne mekanismar. Dette kan skuldast at varigheten av ei flyulukke ofte er lenger enn den i til dømes ei bilulukke.
Hamptonbreen
Hamptonbreen er ein isbre som ligg mellom Mount Hahn og Mount Nicholas nordaust på Aleksanderøya i Antarktis. Han er 9 km lang og 9 km brei, og flyt nord-nordaust langs vestveggen av Douglas Range og ut i Schokalsky Bay. Isbreen vart først fotografert frå lufta i løpet av ein flytur over breen i 1937 av British Graham Land Expedition (BGLE). Munningen vart kartlagt i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey og seinare kalla opp etter Wilfred E. Hampton frå BGLE, som flydde flyet.
Brutus Island
Brutus Island er ei lita øy som ligg nær midten av Prince Olav Harbour på nordkysten av Sør-Georgia. Det skildrande namnet Saddle Island vart først gjeve denne øya, truleg av ein britisk ekspedisjon under Ernest Shackleton i 1921–22. Dette namnet var alt i bruk andre stader i Antarktis, så for å unngå forveksling fekk ho nytt namn etter holken «Brutus», som vart taua med kol frå Sør-Afrika og som i mange år låg fortøydd ved kvalstasjonen i Prince Olav Harbour. Namnet vart foreslått av sir Harold Salvesen.
Romeriksåsene
Romeriksåsene er eit om lag 300 km² stort skogområde som ligg i kommunane Skedsmo, Nannestad, Gjerdrum, Nittedal og Lunner i Viken fylke. Nord for Romeriksåsene ligg Hadelandsåsene og Hurdalsskogene.
Romeriksåsene er rekna til Oslomarka, og er eit viktig friluftsområde. Terrenget er høgt og kupert i dei nordlegaste lutane, og vatnskiljet ligg langt mot vest. Mot Nittedal og Hakadal er det eit etter måten bratt fall, men slakare mot Gjerdrum og Nannestad. Det høgste punktet er Paradiskollen i Lunner kommune, 670 meter over havet. Andre markante topper er Snellinghøgda på 617 meter over havet, Skotjernfjellet på 651 meter over havet, Håkensbrenna på 538 meter over havet, Holterkollen på 455 meter over havet og Lyholen på 439 meter over havet.
Geologi
Romeriksåsene er eit skogkledt fjellområde og består vesentleg av gneis og granitt.
Landskapet hevar seg frå 200 moh ved Nittedal kyrkje og Skedsmo i sør til over 500 moh ved Nyseter og Snellingen i Lunner kommune. I dette skogområdet ligg vatna Buvann, Gjerdrums-gjermenningen, Storøyungen, Bjertnessjøen, Råsjøen og Råbjørn.
Gjerdrum og Holt i sørlege delen av Nannestad består av gneis som vart danna under den sveconorvegiske fjellkjedefoldinga for 1100 millionar år sidan. Berggrunnen tilhøyrde eit skyvedekke som vart skove austover. Gneisen, såkallt åregneis, har mørke, rynka striper av glimmer og amfibol og ljose stripar av feltspat og kvarts.
Høgdeområda i Romeriksåsene består av djupbergartar som granitt, monzonitt og syenitt. Desse bergartene er relativt harde og står difor opp i landskapet etter den erosjonen som pågikk dei påfølgjande 250 millionar år fram til i dag.
Kropía
Kropía (gresk Κρωπία) er ein kommune søraust for Aten i Hellas. Han høyrer til periferieininga Aust-Attikí i periferien Attikí.