cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Martyralleen
Historie
Staden var opphavleg ein tidlegare muslimsk gravplass, der dei gravlagde var offer for marsdagane i 1918, som var ein del av dei lokale kampane i den russiske borgarkrigen.
Gravplassen vart fullstendig øydelagd og lekamane flytta frå staden etter at bolsjevikane kom til makta. Dei skapte ein underhaldningsplasse på staden og sette opp ein statue av Sergej Kirov, ein høgtståande bolsjevikleiar. Etter at Sovjetunionen kollapsa vart statuen og underhaldningsparken fjerna og staden vart igjen nytta som gravstad for nasjonale heltar. Somme av dei første mennene som vart æra med det nye minnesmerke var dei som døydde under Svart januar i 1990 då sovjetiske styrkar invaderte Baku.
Minnesmerket vart igjen nytta for dei som døydde i Nagorno-Karabakh-krigen, ein armert konflikt som fann stad frå februar 1988 til mai 1995 i den vesle enklaven Nagorno-Karabakh sørvest i Aserbadsjan, mellom dei etniske armenarane som var majoriteten i Nagorno-Karabakh med støtte av Armenia, og Aserbajdsjan.
Utforming
Det er estimert at kring 15 000 menneske er gravlagd på gravplassen. Han ligg på ein ås sør i byen med utsyn over Kaspihavet. Tusenvis vitjar heilagdomen for å ære dei som gav livet sitt for aserbajdsjansk sjølvstende.
Minnesmerke
Den evige flammen ved Martyralleen, ofte dekt av gravkransar, vert ofte vitja av statsleiarar som vitjar Baku.
Ved Martyralleen er det òg gravlagd 1130 tyrkiske soldatar som vart drepne då dei kjempa mot bolsjevikane og armenarane i slaget ved Baku i 1918. Ved sidan av minnesmerke ligg Martyrmoskeen, òg bygd av tyrkarane. Minnesmerke er ei sekskanta blokk kledd i raud granitt og på kvar side ein halvmåne og ei stjerne i kvit marmor frå det tyrkiske flagget.
Ikkje langt frå det tyrkiske minnesmerket står ein liten mur til minne om dei britiske soldatane som mista livet i same konflikten.
Kjende personar
Av kjende personar som ligg gravlagd på gravlpassen er journalistane Chingiz Mustafayev and Salatyn Asgarova, som vart drepne i Nagorno-Karabakh-krigen.
Den første grava langs sjølve Martyralleen høyrer til ekteparet Fariza og Ilham Allahverdijev som døydde under Svart Januar. Dei hadde begge flykta frå Nagorno-Karabakh-krigen til Baku, då Ilham vart skoten av sovjetiske soldatar. Då Fariza fekk høyre at mannen hennar var død tok ho livet sitt etter to forsøk. I dag er grava deira eit symbol for aserbajdsjanarane på truskap og kjærleik.
A Night at the Opera
A Night at the Opera er det fjerde studioalbumet til det britiske rockebandet Queen, gjeve ut i november 1975. Det vart produsert av Roy Thomas Baker i lag med Queen, og var det dyraste albumet som var spelt inn då det kom ut. Albumet har henta namn frå Marx-brørne-filmen A Night at the Opera, som bandet såg ein kveld i studioet medan dei spelte inn albumet. Albumet vart opphavleg gjeve ut på EMI i Storbritannia, der det nådde toppen av UK Albums Chart i fire veker, og Elektra Records i USA, der det nådde fjerdeplassen på Billboard 200 og vart det første albumet til bandet som selde til platina i USA. Verda over har albumet seld over seks millionar eksemplar.
Utgjeving og ettermæle
Albumet var det dyraste som var spelt inn då det kom ut, og May har sagt at om ikkje A Night at the Opera hadde blitt ein suksess, så hadde Queen gitt seg. Albumet vart ein stor suksess og debuterte på toppen av den britiske albumlista og låg i alt fire veker på toppen av lista. I USA nådde det fjerdeplassen, den høgaste plasseringa deira til då. I 1977 vart «Bohemian Rhapsody» nominert til to Grammy-prisar for beste popsong av ei gruppe og beste vokalarrangement.
I eit intervju på den tida sa Kris Nicholson i Rolling Stone at sjølv om dei som andre heavy metal-grupper hadde ein hang til å «manipulere dynamikk», så er Queen i ein liga for seg sjølv innan sjangeren og skilde seg ut med å nytte «usannsynlege effektar: akustisk piano, harpe, acapella-vokal, ingen synthesizerar. I lag med gode songar.» Melody Maker kalla albumet «eit album du må ha», og oppfordra lyttarane til «å skru opp og nyt», medan Winnipeg Free Press skreiv: «Potensialet til gruppa er praktisk talt endelaust, og indikerer at Queen kjem til å ta plass blant dei handfulle, verkeleg store banda i rocken i dag.»
AllMusic og Stephen Thomas Erlewine kalla albumet «eit sjølvmedviten latterleg og oppblåst hardrock-meisterverk» og «progrock med humoristisk sans og dynamikk». Erlewine meinte at Queen «aldri gjorde det betre noko gong». Rockehistorikaren Stephen Lambe har hevda at albumet er progressiv rock i boka si Citizens of Hope and Glory: The Story of Progressive Rock. Han skreiv: «Sjølv om det er langt frå progressiv rock, var dette det mest grandiose og ambisiøse albumet bandet hadde gjeve ut til no, fulle av flotte songar og prog-påverknader.» Han sa albumet var «eit fint symbol på det lengste progrockrørsla strekte seg». The Dutch Progressive Rock Page konkluderte av A Night at the Opera «kryssar musikalske grenser og kombinerer mange musikkstilar, som gjer det til eit verkeleg progressivt album».
I 2006 skreiv Q at dei følte at dei aldri toppa albumet, som magasinet sa «framleis er praktfullt, monumentalt» som britisk rock sin «største ekstravaganse». Uncut skreiv om «rekkjevidda til det tullete mangfaldet til bandet». Mojo kalla albumet «eit imperialistisk ekstravaganse, eit overflodshorn». Pitchfork Media og Dominique Leone sa at bandet toppa sine samtidige på albumet utan å avgrense seg sjølv eller spare på noko. I følgje Rhapsody og Mike McGuirk, vert A Night at the Opera ofte rekna som eit av dei største rockealbuma gjennom tidene. McGuirk følte at kombinasjonen av heavy metal, innspelingseffektar, det sofistikerte teatralske, og britisk prakt gjorde albumet vinnande å lytte til. BBC sa om plata: «Jula 1975 vil alltid bli hugsa som jula til Queen. Og A Night at the Opera er framleis den finaste stunda deira.»
Kjedelinja
Kjedelinja er den kurva som vert danna av ei tung, fullstendig bøyeleg, homogen kjede som er festa i endepunkta og heng fritt under påverknad av tyngdekrafta. Gottfried Leibniz (1646–1716) var den første som kom fram til ei riktig matematisk likning for kjedelinja. Kurven kan uttrykkast ved likninga
der cosh er den hyperbolske cosinusfunksjonen, og a er skjeringspunktet med y-aksen.
A Night at the Opera
Lovord
(*) syner til ei uordna liste.
Nyutgjevingar
Albumet vart først gjeve ut på ny i USA på Hollywood Records den 3. september 1991 med to bonusspor, som ein del av ein komplett nyutgjevinga av alle Queen-albuma.
Den 30. april 2002 vart albumet gjeve ut igjen på DVD-Audio med ein 5.1-kanals miks i Dolby Digital og DTS-kringlyd. Han inneheld òg den originale videoen frå 1975 av «Bohemian Rhapsody».
Den 21. november 2005 vart gjeve ut igjen på ny på Hollywood Records i høve 30-årsjubileet til albumet og den første singelen, «Bohemian Rhapsody». Denne kom med ein DVD-Video-plata med same innhald og dei originale videoane, gamle og nye konsertopptak (mellom anna «'39» frå Queen + Paul Rodgers-turneen og Brian May på taket av Buckingham Palace som spelar «God Save the Queen») og lydkommentarar av alle fire medlemmane.
I mai 2011 gav Universal Music ut albumet på ny med ekstra bonusplate. I lag med dette kom ei 5.1-kanalsutgåve av albumet på Blu-ray Audio.
Death on Two Legs (Dedicated to....)
«Death on Two Legs» vert omtalt som Freddie Mercury sitt hatbrev til den tidlegare manageren til Queen, Norman Sheffield, som i fleire år hadde behandla bandet dårleg og misbrukt rolla si som manageren deira frå 1972 til 1975. Dette vart sidan avvist i ein sjølvbiografi som Sheffield publiserte i 2013 kalla Life on Two Legs: Set The Record Straight der Sheffield nekta for rykta og refererer til kopiar av dei originale kontraktpapira mellom Quen og Sheffield. Sjølv om songen ikkje har nokre direkte referansar til han, vart Sheffield rysta då han høyrte songen i Trident Studios då albumet kom ut og saksøkte bandet og plateselskapet for ærekrenking. Saka enda i forlik, og dette avslørte seinare sambandet hans til songen.
Under konsertane introduserte Mercury som regel songen til «ein verkeleg jævel av ein herre», men denne linja vart sensurert i versjonen som finst på konsertalbumet Live Killers i 1979.
I dokumentaren Classic Albums om innspelinga av A Night at the Opera sa Brian May at bandet først var noko forbløffa over den bitre teksten til Mercury og vart av Mercury skildra som «så hemngjerrig at Brian følte seg slem av å syngje han».
Som med «Bohemian Rhapsody», vart det meste av gitarpartia på songen først spelt på piano av Mercury, for å syne May korleis han ønskte det på gitar. «Death on Two Legs» stod på setlista til Queen til og med The Game-turneen i 1980, og vart så droppa.
Lazing on a Sunday Afternoon
«Lazing on a Sunday Afternoon» er ein song av Mercury. Han spelte piano og song all vokal. Solovokalen vart sungen i studio og reprodusert gjennom hovudtelefonar i ei tinnbøtte ein annan stad i studio. Ein mikrofon fanga opp lyden frå bøtta, som gav det ein hol «megafon»-lyd. Gitarsoloen skal ha blitt spelt på vokalsporet, sidan det ikkje var fleire spor igjen å bruke.
I'm in Love with My Car
«I'm in Love with My Car» er ein song av Roger Taylor. Songen vart først rekna som ein spøk av May, og trudde ikkje Taylor var seriøs då han spelte inn ein demoversjon av songen.
Taylor spelte gitar på den originale demoen, men denne vart sidan spelt inn på ny av May på hans Red Special. Taylor song solovokal på studioversjonen og seinare konsertversjonar. Rusinga av ein bil mot slutten av songen vart spelt inn med den dåverande bilen til Taylor, ein Alfa Romeo. Tekten var inspirert av ein av scenearbeidarane til bandet, Johnathan Harris, som hadde ein Triumph TR4 som visstnok var hans «livs kjærleik» Songen er dedisert til han og på plateomslaget står det: «Dedicated to Johnathan Harris, boy racer to the end».
Då den første singelen skulle ut, likte Taylor så godt denne songen at han innstendig bad Merury (som skreiv den første singelen «Bohemian Rhapsody») om å gje han ut som B-sida til singelen, og skal ha låst seg inn i eit skap fram til Mercury gjekk med på dette. Denne avgjersla skapte seinare mykje strid i bandet, for sjølv om songen berre var B-sida til singelen, skapte han like høge honorar for Taylor som hovudsingelen gjorde for Mercury.
You're My Best Friend
«You're My Best Friend» var den første singelen til Queen skriven av John Deacon. Han skreiv songen medan han lærte seg å spele piano. Han spelte eit Wurlitzer elektrisk piano (som Mercury kalla eit «frykteleg» instrument i eit intervju) på innspelinga, og spelte inn bassen seinare. Songen vart skriven for kona hans, Veronica Tetzlaff. Songen nådde topp 10 på singellista.
'39
«'39» var eit forsøk frå May på å skrive ein «sci-fi skiffle». «'39» fortel soga om ei gruppe romforskarar som legg ut på ei eitt år lang reise, men då dei kjem attende, skjønar dei at det har gått hundre år på grunn av tidsdilatasjon-effekten i den spesielle relativitetsteorien til Einstein, og alle dei hadde kjær er anten døde eller veldig gamle.
May syng songen på albumet, med korvokal av Mercury og Taylor. På konsertane song Mercury songen. May bad bassisten John Deacon om spele kontrabass på songen som ein spøk, men eit par dagar seinare dukka Deacon opp i studio med instrumentet, og hadde alt lært seg å spele instrumentet.
Sidan Queen hadde kalla opp to av albuma sine, A Night at the Opera og A Day at the Races etter to filmar av Marx Brothers, vart Queen invitert heim til Groucho Marx i Los Angeles i mars 1977 (fem månader før han døydde). Bandet takka han og framførte «'39» acappella.
George Michael framførte «'39» under Freddie Mercury Tribute Concert i april 1992. Michael omtalte songen som hans favorittsong av Queen, or brukte å spele denne på gata på London Underground.
Sweet Lady
«Sweet Lady» er ein rask rockelåt skriven av May. Songen er ein uvanleg rockesong i 3/4-takt (med 4/4 i mellomspelet). Taylor har fortalt at det var den vanskelegaste songen han hadde spelt trommer på.
Akkompagnementet vart truleg spelt inn live, sidan ein kan høyre strengane på skarptromma til Taylor vibrere med bassgitaren til Deacon.
Seaside Rendezvous
«Seaside Rendezvous» var skriven av Mercury, og er kjend for mellomspelet der Mercury og Taylor imiterer instrument, som klarinett, tuba og trompet. «Steppinga» vart framført av Mercury og Taylor ved hjelp av fingerbøl på fingrane deira.
The Prophet's Song
«The Prophet's Song» var ein song skriven av May og opphavleg kalla «People of the Earth». På showet In the Studio with Redbeard, som omhandla A Night at the Opera, forklarte May at han skreiv songen etter ein draum han hadde hatt om ein stor flaum, medan han var på sjukehus under innspelinga av albumet Sheer Heart Attack. Han brukte fleire dagar på setje songen saman og han inneheld ein vokal kanon sungen av Mercury. Vokalen og den seinaste instrumentale kanonen vart produsert av delay-effektar. Det er ein tung, mørk song med tydeleg preg av progressiv rock og ein krevjande solovokal. Han er over åtte minuttar lang og den lengste songen til Queen.
May forklarte i ein dokumentar om albumet at den fartsauke-effekten i midten av gitarsoloen vart skapt ved å starte ein spolebandopptakar med eit lydband på, samstundes som den originale bandopptakaren vart stoppa.
Draumen May hadde var om Syndfloda, og teksten har referansar frå Bibelen og soga om Noas ark.
Love of My Life
«Love of My Life» vart skriven for kjærasten til Mercury på den tida, Mary Austin, og er ein av dei mest framførte songane hans med versjonar spelte inn av artistar som Extreme med May, Scorpions og Elaine Paige. Mercury spelte piano (inkludert ein klassisk solo) og song all vokal med høg presisjon fordelt på fleire spor.
Brian May arrangerte songen så han kunne spele songen på ein akustisk 12-strengs gitar for konsertane hans.
«Love of My Life» var ein så stor konsertfavoritt at Mercury ofte stoppa å syngje og let publikum ta over. Han vart særleg populær i Sør-Amerika der bandet gav songen ut på singel. Då Queen og Paul Rodgers framførte songen, let han publikum syngje heile songen.
Good Company
«Good Company» vart skriven og sungen av May, som song all vokal og speler ein «genuin aloha»-ukulele.
May klarte å gjenskape ein Dixieland-aktig jazzband-stil med gitaren sin. Brian May skreiv songen på ein banjo-ukulele, men spelte inn songen med ein vanleg ukulele.
Kubbestolen
Kubbestolen er eit bert fjell, 2070 moh, ved nordvestenden av Vinten-Johansenegga i Holtedahlfjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60).
A Night at the Opera
Bohemian Rhapsody
«Bohemian Rhapsody» vart skriven av Mercury med den første gitarsoloen komponert av May. All piano, bass og trommer, i tillegg til vokalarrangement, vart laga av Mercury dag for dag og skriven ned «i blokker» (med notenamn i staden for notar) på ein telefonkatalog. Dei andre medlemmane spelte inn sine respektive instrument utan å ane korleis sporet deira kom til å bli i den endelege miksen. Den no kjende operaseksjonen var opphavleg meint å vere eit kort mellomspel av «Galileo»-ar som knytte ballade-delen saman med hardrock-delen av songen.
Trass i at han var dobbelt så lang som ein vanleg singel i1 975 og fekk blanda meldingar då han kom ut, vart songen enormt populær, og toppa listene verda over. Han låg i alt ni veker på toppen av den britiske singellista, og vert rekna som ein av dei største rockesongane i historia i dag.
Etter Freddie Mercury døydde, vart songen gjeve ut på nytt som ei dobbel A-side med «These Are The Days Of Our Lives» den 9. desember 1991 i Storbritannia og 5. september 1991 i USA.
God Save the Queen
May spelte ein versjon av «God Save the Queen», den britiske nasjonalsongen, i 1974, før Sheer Heart Attack-turneen. Han spelte først inn piano, som guide for gitaren, som han seinare fjerna og la på lag på lag med gitar. Etter songen var ferdig vart han spelt som avslutning på nesten alle konsertane deira medan dei takka publikum. May spelte songen live på taket av Buckingham Palace for gulljubileet til dronninga i 2002.
May har sagt at han spelte songen på taket av Buckingham Palace som ei hyllest til Jimi Hendrix sin versjon av «The Star-Spangled Banner».
Per Stavem
Per Johan Stavem var ein lege, flygar og friidrettsutøvar frå Nordland. Han var busett i Bærum.
Yrke
Stavem var fødd og oppvaksen i Sigerfjord i Sortland. I 1942 flykta han ut av landet til Göteborg og vidare over Færøyane til England. I England utdanna han seg til flygar ved flyskulen til Flyvåpenet. Frå oktober 1944 til 1951 var han jagarflygar i Forsvaret. Han byrja studere medisin og vart cand.med. i 1952 og dr.med i 1966. Frå 1966 til 1995 var han høvesvis assistentlege, dosent, overlege og professor ved hematologisk seksjon på Rikshospitalet. Han var spesialist i indremedisin frå 1965 og blodsjukdomar frå 1986.
Svenska skidspelen 1988
30 km
Dato: 12. mars <br style="clear:both;" />
Per Stavem
Idrett
Stavem var aktiv friidrettsmann. Han deltok i sommar-OL 1948 i London, der han vart nummer elleve i tikampen med 6 151 poeng. Både i 1951 og 1952 vart han noregsmeister i kulestøyt, i 1952 også i lengde utan tilløp. I 1952 vart han nummer åtte i kulestøyt med ny norsk rekord på 16,02 meter i finalen under sommarleikane i Helsingfors. Han vart elles nummer 16 i diskoskast med 46,00 meter i dei same leikane. Stavems personlege rekord i diskoskast var 47,49 meter, sett i september 1951 på nettop den same OL-arenaen. Stavem var aktiv i veteranklassar heilt fram til han døydde.
Svenska skidspelen 1988
4 x 10 km stafett
Dato: 13. mars <br style="clear:both" />
Per Stavem
Ymse
Stavem var oppteken av språk, og som pensjonist ga han ut to diktsamlingar for eigen kostnad. På 1990-talet engasjerte han seg i den såkalla Rødseth-saka, der han hevda at Therese Rødseth leid av ein sjeldan sjukdom og ikkje hadde vorte mishandla av far sin.
Svenska skidspelen 1988
Kombinert
<br style="clear:both;" />
5 km
Dato: 12. mars <br style="clear:both" />
4 x 5 km stafett
Dato: 13. mars <br style="clear:both" />
Sportsklubben Falk
Sportsklubben Falk er eit idrettslag i Horten, stifta 23. september 1917. Laget driv med både fotball og handball.
Fotballaget gjorde sin beste prestasjon i cupmeisterskapen i 1929. Falk tok seg då til semifinalen, der det vart tap 0-1 mot Sarpsborg Fotballklubb, den komande noregsmeisteren. På 2000-talet har laget for det meste vore å finne på femte nivå i norsk seriefotball.
Handballaget til Falk rykte våren 2013 opp frå 1. divisjon. Møtet med eliteserien vart i tøffaste laget og Falk rykte ned att i 2014.
Weather Report
Weather Report var eit av dei mest kunstnarleg vektige og samtidig kommersielt suksessfulle jazz- og fusion-gruppene i 1970- og 1980-åra, og har fram til i dag påverka ei rekke musikarar innan svært ulike musikkretningar.
Bandhistorie
Weather Report blei grunnlagt av tidlegare medlemmar av bandet til Miles Davis: allereie under opptaka til In a Silent Way (1969) snakka Joe Zawinul (keyboard) og Wayne Shorter (saksofonar) om å danne ei gruppe. Det var desse to som blei den stabile kjerna i Weather Report. Da bandet blei grunnlagt i desember 1970 var dessutan Miroslav Vitouš på bass med; han hadde medverka på Zawinul sitt soloalbum tidlegare same år. Med på det første albumet til Weather Report var òg Alphonse Mouzon på slagverk og perkusjonistane Don Alias, Barbara Burton og Airto Moreira.
Vitouš slutta i 1973 og el-bassisten Alphonso Johnson kom til. I 1976 blei han erstatta av bassvirtuosen Jaco Pastorius som blei verande til 1982, og det er denne perioden som blir rekna som hovudfasen til bandet. Weather Report feira sine største kommersielle suksessar fram mot 1985, til dømes Zawinul sin verdshit «Birdland». Etter Mouzon blei slagverkarane bytta ut nesten kvart år heilt til Peter Erskine i 1978 og seinare Omar Hakim skapte noko meir stabilitet. Perkusjonistane blei òg bytta ut nesten for kvar albuminnspeling, blant dei som deltok var Alex Acuña, Manolo Badrena og Dom Um Romão).
På dei første studio-opptaka var bandet svært eksperimentelt; eit førebilete var Attila Zoller sitt album The Horizon Beyond. I den musikken høyrde Zawinul eit sjølandskap, snøstormar og vårflaumar. «Bandet ditt kling som eit vêrvarsel» sa han til Zoller. Nokre månader seinare kalla Zawinul og Shorter det nye bandet for Weather Report. På albumet Sweetnighter blei bandet meir melodiøst og fekk sitt gjennombrot i massemarknaden. Dei mest kjende stykka frå bandet si mellomperiode er «Birdland» og «Black Market».
Bandet blei oppløyst i 1985. I ein artikkel om Weather Report i jazztidsskriftet Down Beat januar 2001 skildra Josef Woodard dei som «det mest framifrå jazzbandet dei siste tretti åra.»
Romersk kamille
Romersk kamille (Chamaemelum nobile) er ein fleirårig plante i korgplantefamilien. Blomen minnar om kamilleblom eller tysk kamille, og blir brukt som han i urtemedisin, til kamillete og aromaterapi. Planten har ikkje nokon stadfesta medisinsk verknad.
Take Me as I Am
«Take Me as I Am» (norsk omsetjing: ta meg som eg er) er ein song frå 2020 som vert framført av den georgiske songaren Tornike Kipiani. Songen skulle vore det georgiske bidraget til Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland, men tevlinga vart avlyst på grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020.
Om songen
Etter å ha vunne den georgiske versjonen av Idol, vart Kipiani vald til å representere Georgia i Eurovision Song Contest 2020. Songen var internt vald av Georgias offentlege kringkasting. Ein liten del av songen vart offentleggjord 2. mars 2020, medan songen i sin heilskap vart sloppen dagen etter. Musikkvideoen til songen vart regissert av Temo Kvirkvelia.
«Take Me as I Am» vart skriven av Kipiani sjølv, medan Aleko Berdzenishvili produserte den. Artisten sjølv skildra låten som ein «blanding av rock, dubstep og elektronika».
Teksta handlar om presset eg-personen følar ved å samanlikna seg med andre nasjonalitetar. Han vert beden om å «snakka som ein engelskmann», «kle seg som ein italienar», «dansa som ein spanjol», «lukte som eit fransk homme» og «spele som ein tyskar». Trass presset, er eg-personen fast bestemd på å bli verande tru mot seg sjølv og at folk skal ta han som han er, i tråd med tittelen på songen. Songteksta er engelsk, men har òg frasen «eg elskar deg» på ulike europeiske språk.
I januar 2020 vart Georgia trekt til å delta i den andre semifinalen av Eurovision Song Contest. Semifinalen skulle ha vore arrangert i Rotterdam Ahoy i Rotterdam i Nederland torsdag 14. mai. På grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 vedtok EBU å avlyse Eurovision Song Contest for å hindra spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen covid-19. Songen fekk dimed aldri delteke i Eurovision Song Contest.
Hogback
Hogback ('svinerygg' eller 'griserygg') er den engelske arkeologiske nemninga på ein type låge, avlange og dekorerte steinskulpturar som vert tidfesta til tida frå nihundretalet til ellevehundretalet og finst i England, Skottland, Orknøyane og på Shetland, og dessutan éin i Irland (Conty Kildare). Namnet hogback, 'svinerygg', har desse monumenta fått på grunn av den utprega svineryggliknande forma som er så typisk for hovudparten av dei.
François Arago
Dominique François Jean Arago var ein fransk astronom, fysikar og politikar.
Adula-Alpane
Adula-Alpane er ei 40-50 km lang fjellrekke i Sveits og Italia. Fjellrekka høyrer til Lepontin-Alpane og når opp i 3 402 meter over havet på fjelltoppen Rheinwaldhorn. Hovudretninga på Adula-Alpane er nord-sør og fjella ligg i kantonane Ticino og Graubünden i Sveits, ein liten del går inn i Sondrio-provinsen i Italia.
Hogback
Så godt som ingen av hogbackane er funne på sine opphavlege plassar. Ein reknar med at hogbackane har vore gravsteinar for folk av skandinavisk opphav og med høg posisjon i samfunnet, ettersom dei er å finne i dei områda av noverande Storbritannia som har vore under nordisk kontroll eller som har hatt ei sterk innvandring folk som ætta frå Norden. På grunnlag av samanlikningar med spor og restar etter hus, meiner ein òg at det er likskap mellom forma på desse monumenta og den typiske forma på dei husa som vart bygde av innvandrarar av nordisk ætt. I kyrkja St Mary (Mariakyrkja) i Gosforth i Cumbria, der det attmed kyrkja står ein høgkross med relieffbilete som ein reknar med syner scener frå norrøn mytologi, er det sett opp eit par hogbackar som låg i murverket og kom for dagen under ei restaurering av kyrkja på 1800-talet. Det er òg sett opp eit fragment av eit steinmonument som syner ei scene som er identifisert som guden Tor som freistar fiske Midgardsormen.
Engesland
Engesland er ei bygd i Birkenes kommune i Aust-Agder. I bygda er det butikk, bedehus, kyrkje og skule.
Engesland er bygdesenter i Vegusdal. Fylkesveg 405 går gjennom bygda.
Hogback
Dei største samlingane av hogbackar er å sjå i kyrkjene i Brampton i Yorkshire og Govan i Glasgow.
Adula-Alpane
Topper
Dei høgaste toppane i Adula-Alpane er
François Arago
I 1825 oppdaga han ei form for elektromagnetisk induksjon, rotasjonsmagnetisme, og studerte polarisasjonen og interferensen til lyset. Arago var medlem av deputertkammeret, og under Februarrevolusjonen i 1848 av den provisoriske regjeringa.
Kubus i Dronning Maud Land
Kubus er eit særeige, blokkforma fjell (2985 moh) som ligg 3 nautiske mil (6 km) søraust for Trollslottet, nordvest i Filchnerfjella i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga av Den tyske antarktisekspedisjonen under Ritscher, 1938–39, og gjeven det skildrande namnet.
Osteklokke
Osteklokke er ei klokke, eller ein kuppel, til å setja over sterkt luktande ost og til å setja over ost for at han ikkje skal tørka. Osteklokker kan òg forhindra at insekt eller mikroorganismar kan koma til osten.
Osteklokker kan ha rektangulært eller rundt tverrsnitt, og dei har gjerne eit tilhøyrande fat som er tilpassa forma til klokka. Osteklokker kan vera laga av glas, keramikk, metall og i seinare tid òg av plast.
Qwan ki do
Qwan ki do er ein kampsport.
Den 6. verdsmeisterskapen i qwan ki do vart halden i Brussel i Belgia (2. til 5. april 2015).
Norsk Maritimt Museum
Norsk Maritimt Museum, til 2010 Norsk Sjøfartsmuseum, er eit museum i Oslo. Museet vart stifta i 1914 i samband med Jubileumsutstillinga på Frogner i Oslo i 1914, då museet fekk overtake utstillingsgjenstandar som var knytt til sjøfart. Gjenstandane låg på lager til 1929. I tida 1929-60 heldt museet til i lokale på Norsk Folkemuseum. I 1960 flytta sjøfartsmuseet til nybygd hus på Bygdøynes i Oslo. 1. januar 2010 endra museet namn frå Norsk Sjøfartsmuseum til Norsk Maritimt Museum.
Al Wukair
Al Wukair er ein busetnad i Qatar i Al Wakrah kommune. Han ligg berre 15 minuttar unna Doha og i nærleiken av byen Al Wakrah. Han var tidlegare ein viktig fiske- og perlelandsby. Grensene vart avmerkt i 1988.
Einsemd
Einsemd hjå eit menneske er ei djupgripande vond kjensle av å sakne varig kontakt med andre menneske. Einsemd er såleis ikkje det same som å vere åleine, ettersom ein kan trivst med å vere åleine, og difor ikkje kjenner seg einsam. Det er berre når ein ynskjer kontakt utan å vere i stand til å etablere slik kontakt, eller ikkje kan få etablert kontakt av ein tilfredsstillande sosial kvalitet, at det er snakk om einsemd. Så sjølv med eit stort kontaktnett vil ein kunne kjenne seg einsam, dersom det ikkje finst menneske som ein kan skipe nære sosiale relasjonar til. Ein har kan hende berre mange kjente, men ingen vener.
What Goes On av Velvet Underground
«What Goes On» er ein song av The Velvet Underground. Det var den einaste singelen deira frå albumet The Velvet Underground frå 1969.
Songen vart spelt inn i 1968 i T.T.G. Studios i Hollywood.
Andre versjonar
Orgelriffet på «What Goes On» vart nytta i Talking Heads-songen «Once in a Lifetime» i 1980 på albumet deira Remain in Light.
NM i symjing 2000
Noregsmeisterskapen i symjing 2000 vart avvikla i Namsos i Nord-Trøndelag dagane frå 13. til 16. juli 2000. Meisterskapen omfatta 32 individuelle tevlingar og 6 stafettar, likt fordelt på menn og kvinner.
What Goes On av Velvet Underground
Andre versjonar
Songen vart spelt inn av The Feelies i 1988 på albumet deira Only Life, Elizabeth Mitchell i 2006 på albumet hennar You Are My Little Bird, The Screaming Trees i 2009 på samlealbumet Unpiecing the Jigsaw - A Tribute to The Velvet Underground og The Dils på fleire konertalbum.
NM i symjing 2000
Børge Mørk vart tildelt kongepokal for sin 200 meter bryst, medan Terrie Miller fekk kongepokal for prestasjonen i 100 meter bryst.
What Goes On av Velvet Underground
Andre versjonar
Jim Kerr spelte inn songen som B-side til «Shadowland» i 2010, og seinare på ei spesialutgåve av albumet Lostboy! AKA Jim Kerr.
NM i symjing 2000
50 meter fri
<br style="clear:both;" />
Kjederekning
Kjederekning er ein måte å setje opp visse reknestykke som skal lette rekninga ved å gjere henne mekanisk. Kjederekning hadde tidlegare, særleg på 1700-talet, ein viktig plass i undervisninga, men er no lite i bruk. Liknande metodar kan ein òg finne i eldre indisk matematikk.
NM i symjing 2000
100 meter fri
<br style="clear:both;" />
Kjederekning
Eit døme er oppgåva: Kor mange kroner kostar 5 meter tøy når 24 yards kostar £18? (1 yard = 0,914 m, £1 = 18,20 kr). Svaret finn ein ved å dividere produktet av dei tala som står til høgre for streken, med produktet av dei som står til venstre:
NM i symjing 2000
200 m fri
<br style="clear:both;" />
400 m fri
<br style="clear:both;" />
1500 m fri
<br style="clear:both;" />
Samlingsforvaltningen
Samlingsforvaltningen er ei fellesteneste under den interkommunale verksemda Vestfoldmuseene IKS i Vestfold fylke. Denne fellestenesta, som har lokala sine i Sandefjord, har som oppgåve å hjelpe dei ulike musea som høyrer inn under Vestfoldmuseene IKS med forvaltinga av gjenstands- og fotografisamlingane deira.
NM i symjing 2000
50 meter rygg
<br style="clear:both;" />
Samlingsforvaltningen
Samlingsforvaltningen tek hand om førebyggjande konservering, dokumentasjon av samlingane, og har klimastyrte magain for lagring av fotografi, arkivmateriale og gjenstandar. Ved å regulere temperaturen og luftfukta i magasina til optimale nivå for det som vert lagra, kan nedbrytingsprosessane bremsast kraftig og samlingane held seg mykje lenger enn om lagringa skjer under meir ugustige tilhøve. Mykje av materialet vert dessutan frose ned ei tid for å take knekken på eventuelle skadedyr og -insekt før plassering i magasina. Samstundes vert alt materiale gått gjennom, for etter kvart å få på plass eit fullstendig oversyn over kva dei einskilde musea eig. Dette vert gjort ved elektronisk registrering og overføring av informasjonen til ei felles database som òg inneheld digitaliserte fotografi av gjenstandar og innskanna eksemplar av dokument. Dette gjer det mogleg å presentere samlingane på internett for eit stort publikum.
NM i symjing 2000
100 m rygg
<br style="clear:both;" />
200 m rygg
<br style="clear:both;" />
Holmfrid
Holmfrid er eit personnamn av norrønt opphav. Det var opphavleg eit kvinnenamn, men i Sverige blir det i dag stort brukt som mannsnamn. På Island er namnet Hólmfríður framleis eit kvinnenamn. Holmfrid har svensk namnedag den 30. mars.
Samlingsforvaltningen
Soga
Museumssenteret i Vestfold AS vart avvikla som aksjeselskap 1. januar 2009 og slege saman med Fylkesarkivet for Vestfold med namnet Kompetansesenter for Museum og Arkiv (KomMA), og vart no ei eining under Kultur i Vestfold fylkeskommune. Då det interkommunale selskapet Vestfoldmuseene IKS vart skipa 1. juli dette året som ei konsolidering av musea i Vestfold, gjekk Kompetansesenter for Museum og Arkiv inn som ei avdeling her, og 1. januar 2011 vart Samlingsforvaltningen (altså det som tidlegare hadde vore Museumssenteret i Vestfold AS) skilt ut som ei eiga avdeling i Vestfoldmuseene IKS. Og 1. august 2012 vart Samlingsforvaltningen på nytt slege saman med Fylkesarkivet for Vestfold til ei avdeling med felles leiar, no altså i det interkommunale selskapet Vestfoldmuseene IKS.
Europameisterskapen på skeiser 1969
Europameisterskapen på skeiser 1969 fann stad i Inzell i dåverande Vest-Tyskland helga 25. og 26. januar 1969. 34 utøvarar frå 13 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Dag Fornæss, Fred Anton Maier, Sten Stensen, Svein Erik Stiansen og Magne Thomassen. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Sveits, Sverige, Tsjekkoslovakia, Ungarn, Vest-Tyskland.
NM i symjing 2000
50 meter bryst
<br style="clear:both;" />
Europameisterskapen på skeiser 1969
Norske Dag Fornæss vart europameister, Kees Verkerk frå Nederland kneip andreplassen. Vesttyske Erhard Keller gjekk fortast av alle på 500 meter, svenske Göran Claeson vann 5 000-meteren. Om sundagen sigra Kees Verkerk både på 1500 meter og i milløpet. På 10 000 m sette han verdsrekord med tida 15.03,6.
Holmfrid
Namnet er sett saman av holme og frid ('ven, elska'). Det har minst vore i bruk i Sverige sidan 1000-talet.
Europameisterskapen på skeiser 1969
Skeise-EM 1969
Dato: 25./26. januar 1969
NM i symjing 2000
200 m bryst
<br style="clear:both;" />
Europameisterskapen på skeiser 1969
Skeise-EM 1969
<br style="clear:both;" />
NM i symjing 2000
50 meter butterfly
<br style="clear:both;" />
Europameisterskapen på skeiser 1969
500 meter
<br style="clear:both;" />
NM i symjing 2000
200 m butterfly
<br style="clear:both;" />
Holmfrid
Ved byrjinga av 2015 hadde totalt 190 menn og 2 kvinner namnet i Sverige.
NM i symjing 2000
200 meter medley
<br style="clear:both;" />
The Turbans
The Turbans var ei afroamerikansk doo-wop-gruppe som oppstod i Philadelphia i 1953. Dei originale medlemmane var Al Banks (førstetenor), Matthew Platt (andretenor), Charlie Williams (baryton) og Andrew «Chet» Jones (bass).
Kring juletider i 1954 vann dei førsteprisen i ein talentkonkuranse med utgåva si av «White Christmas». Dette skapte interesse blant lokale plateselskap og seint på våren 1955 spelte dei inn ein demo. Herman Gillespie, den første manageren til gruppa, tok demoen med seg til Al Silver i Herald Records i New York City. Dei signerte ein kontrakt der i juli 1955 og fekk ein ny manager, Allen Best. Best arbeidde for Shaw Artists Corporation.
Karriere
I juli 1955 gjorde The Turbans dei første innspelingane sine for Herald, og seinare den månaden kom den første plata deira, «Let Me Show You (Around My Heart)» med B-sida «When You Dance». Sjølv om «Let Me Show You» vart ein hit i Atlanta, Cleveland Pittsburgh, Detroit, Boston, og New Orleans, var det større interesse for «When You Dance». Denne byrja først å bli populær i New York City, Philadelphia, Washington D.C. og Baltimore, før han i november vart ein nasjonal R&B- og pophit. «When You Dance» nådde tredjeplassen på R&B-lista og vart verande der i to månader. Han nådde berre 33. plassen på poplista, men vart verande der i fem månader, så det vart rekna som ein ganske stor hit.
NM i symjing 2000
400 m medley
<br style="clear:both;" />
The Turbans
Karriere
I desember 1955 gav Herald Records ut «Sister Sooky/I’ll Always Watch Over You» som ein oppfølgjar, men denne selde dårleg. Med éin nasjonalhit drog dei seint i januar 1956 ut på turné, i lag med Irvin Feld sin «Super Attractions Tour». I mars 1956 var dei på ein ny turné med Roy Gaines, Guitar Slim, Margie Day og Lloyd Lambert.
Dei vart så ein del av «Rhythm And Blues Show of 1956» og i april 1956 gav dei ut «I’m Nobody’s»/«B-I-N-G-O», men denne nådde ikkje dei nasjonale salslistene. I juli turnerte dei i Midtvesten med Sonny Boy Williamson sitt orkester. I august 1956 kom «It Was A Night Like This»/«All Of My Love» ut, men heller ikkje denne singelen nådde dei nasjonale salslistene. Til slutt, den 21. oktober, spelte dei i Circle Theater i Cleveland, med Don Rello, The Quails og Ralph Wilson’s orchestra.
Holmfrid
Kjelder
''
The Turbans
Karriere
Interessaa for The Turbans var dalande utan fleire hittar, og i 1957 var dei attende i studio, men klarte heller ikkje då å produsere fleire hitsinglar. I juli 1957 gjekk kontrakten deira med Herald Records ut. Etter nokre utskiftingar i bandet, fekk Turbans seint i 1958 ny kontrakt med Red Top Records. Matthew Platt og Charlie Williams var blitt erstatta av Earl Worsham (førte og andretenor) og John Christian (baryton/andretenor), som begge hadde sunge med The Quadrells. Dei gav ut singelen «I Promise You»/«Curfew Time». Singelen selde dårleg og The Turbans var ikkje i studio att dei neste to åra. Jones slutta i gruppa ei stund og dei fortsette som ein trio.
I 1960 flytta dei til Morris Levy sitt Roulette Records. Jones kom attende og dei spelte inn «Diamonds And Pearls» med B-sida «Bad Man». Denne songen var det derimot ei gruppe kalla The Paradons som fekk ein hit med. I januar 1961 gav dei ut den andre og siste singelen på Roulette, «Three Friends» (skriven av Burt Bacharach og Hal David) med B-sida «I’m Not Your Fool Anymore». Denne selde òg dårleg.
Det neste stoppet for The Turbans var Bernie Lowe og Kal Mann sitt Parkway Records. Denne gongen hadde Jones, som var ein av berebjelkane i bandet, slutta. Gruppa bestod no av Al Banks, Earl Worsham, John Christian, og ein ny bass, Reggie «Tootie» Price. I Parkway spelte dei inn ein ny versjon av «When You Dance», som kom ut i februar 1961 for å konkurrere med ein nyutgjeving av den originale Herald-versjonen. Denne nye versjonen nådde 114. plassen på poplista i USA.
Europameisterskapen på skeiser 1969
5000 meter
<br style="clear:both;" />
The Turbans
Karriere
Seinare i 1961, utan suksess hos Parkway Records, signerte dei ein platekontrakt med Imperial Records. Price slutta og vart erstatta av James Oscar «Cisco» Williams, (ein bass/baryton/tenor), som òg tidlegare hadde vore i The Quadrells. Gruppa var no ein kvintett og det femte medlemmet var tenoren Sonny Gordon, som hadde vore frontsongar i The Angels i 1954.
Den første utgjevinga deira for Imperial var «Six Questions» (leia av Banks) med B-sida «The Lament Of Silver Gulch». I mars 1962 var det ei ny utgjeving for Imperial, «This Is My Story»/«Clicky Clicky Clack», begge sider med Banks. Den siste Turbans-plata kom i mai 1962: «I Wonder»/«The Damage Is Done» med Sonny Gordon på solovokal. Ingen av dei tre singlane nådde salslistene.
Etter dette vart The Turbans oppløyst for godt. Worsham gjekk til Billy Byrd sitt Ink Spots, men song sidan i ei Coasters-gruppe baserte i Boca Raton. Banks var med Charlie Thomas' Drifters tidleg i 1970-åra.
Europameisterskapen på skeiser 1969
1500 meter
<br style="clear:both;" />
NM i symjing 2000
800 m fri
<br style="clear:both;" />
100 m bryst
<br style="clear:both;" />
100 m butterfly
<br style="clear:both;" />
Snutebuss
Snutebuss er busskøyretøy med snutemotor i eit frontparti som stod framme, separat frå karosseriet. Fram til byrjinga av etterkrigstida var køyretøy av alle storleikar med dette arrangementet kalla «snutebil», «snutelastebil» og «snutebuss», før motoren vart integrert i eit karosseri. <!--Det hadde hendt at snutebilchassis ombygges til det nye konseptet med innbygde frontmotor, bulldogtypen eller frambygd bil/buss, ved å ta bort frontpartiet med motorpanser og torpedo (cowl). Dei fleste moderne busskøyretøy er frambygde variantar med ulike motorplassering innbygget i busskarosseriet eller busschassiset. Snutebuss finst i det tjueførste århundret, spesielt blant amerikanske skulebussar.
Snutebuss mot frembygd buss
Dei fyrste frambygde busskøyretøy der ein hadde fått butt eller flatt front var ikkje i Noreg fram til 1935-åra. Motoroverhaling og ettersyn var lettare på ein snutebiss. Detta var sterkt føretrekt av ulike kundar, og enkelte kundar i tilhøvet til den frembygde bussen der sjåførplassen var sida av motorkassa i byrjinga på 1900-talet. Då ein ny busstype som tillate montering ved å trekkja ut motoren kom på marknaden ved år 1930, var dette byrjinga på bybussen med auka kapasitet og stor manøvrerlighetsevne. Sidan hadde busskonstruktørane eksperimentert for å kunna utvikla den meste optimale busstypen, og den eldre motorplasseringa var oppgjeve til fordel for innbygde motorar anten som frontmotor, undergolvmotor eller hekkmotor.
Nahariya
Nahariya (hebraisk נַהֲרִיָּה) er den nordlegaste kystbyen i Israel, med eit estimert folketal på 51 200.
Snutebuss
Noreg
Den norske bussproduksjonen med importerte chassis anten av lastebil- eller busstype og norskbygde busskarosseri hadde med få unntak fram til 1950-talet vore basert på snutebussen. I 1958 vart nokon av dei siste snutebussane levert frå Berg Karosserifabrikk AS, då to Chevrolet køyretøy berekna på turistbussverksemd var karosseriet og levert til kundane.
Flesteparten av dei norskbygde snutebussane hadde i 1930-talet eit noko forrykket utsjånad ved at busskarosseriet vert forstørra mens snutane (frontpartiet) vert verande smalt. Frå 1927 var det lovfest at alle enmannsbetjente buss måtte ha nødutgang, gjerne ei bakdør, og dermed hadde rutebussane med enmannstjeneste to til tre dørar. Det var vanleg med utbygd bagasjerom og takgrind på bussene under mellomkrigstida. Langrutebuss hadde koffertrom/bagasjekasse bak. Mange solskinbussar som eigenleg var turistbuss/sightseeingbuss med overlysvindauge og foldeskyvetak i 1930-talet, var basert på snutebusstypen som Diamond T-bussen frå 1939 for Bergen-Hardanger Billag med plass for 13 passasjerar. Karosseriet var bygd av Auto-Karosserifabrikk (AKF) i Kambo, Østfold. -->
Nahariya
Arkeologi
Det vart grave fram ei kyrkje frå bysantinsk tid, tileigna St. Lasarus, i 1970-åra. Ho vart øydelagd i brann, truleg kring den persiske invasjonen i 614.
Rebild kommune
Rebild kommune er ein dansk kommune på Jylland i Region Nordjylland. Kommunen vart danna ved kommunereforma i 2007 ved ei samanslåing av Nørager kommune, Skørping kommune og Støvring kommune
Nahariya
Britisk styre
I åra 1934/35 vart Nahariya grunnlagd som ein jordbrukslandsby av eit selskap leia av agronomen Selig Eugen Soskin (1873-1959), sivilingeniøren Joseph Loewy (1885-1949), finanseksperten Heinrich Cohn (1895-1976) og ingeniøren Simon Reich (1883-1941). Selskapet fekk jord i eit område kjøpt av den arabiske familien Toueini. Jorda vart gjeve til nye tyske jødiske emigrantar som rømde frå nazi-forfølgjingane. Dei første to familiane slo seg ned i Nahariya den 10. februar 1935, som vert rekna som den offisielle grunnleggjingsdatoen til Nahariya. Etter fleire økonomiske problem gjekk innbyggjarane bort frå jordbruk og satsa heller på turisme, basert på den vakre naturen kring byen og strendene. Under Palestinamandatet] kom mange britiske offiserar frå [[Khartoum til Nahariya på ferie.
Rebild kommune
Kommunen har 28,821 innbyggjarar og administrasjonsenteret ligg i Støvring.
Nahariya
Staten Israel
Nahariya vart ein utviklingsby i 1950-åra etter at ein nærliggande ma'abara (flyktningleir) vart ein del av byen. Byen vart heimstad til mange jødiske flyktningar frå Nord-Afrika, Midtausten og Europa. I 1990-åra kom òg mange emigrantar frå det tidlegare Sovjetunionen og Etiopia. Seint i 1990-åra og tidleg i 2000-åra vart det gjort store utbyggingar i Nahariya.
På grunn av den geografiske plasseringa, 10 km ned kysten frå grensa til Libanon, har Nahariya ofte vorte utsett for terroriståtak av palestinske militante, bombekastaråtak og Katyusha-rakettar sidan 1970-åra. Det mest kjende var åtaka i 1974 og 1979.
Under Libanonkrigen i 2006 i juli-august, vart Nahariya råka av fleire hundre Katyusha-rakettar sendte av Hizbollah frå Sør-Libanon. Mange sivile vart då skadde og fem mista livet. Det vart gjort store øydeleggingar på eigedom og fysisk infrastruktur. Det gjekk hardt utover økonomien til Nahariya då to tredjedelar av innbyggjarane i byen måtte evakuerast, medan resten var vekesvis i bomberom.
Venskapsbyar
Nahariya er venskapsby med:
Hourglass av America
Hourglass er det trettande studioalbumet til den amerikanske folkrockduoen America, gjeve ut av American Gramaphone i 1994. Dette var det første nye studioalbumet til America sidan Perspective frå 1984. Det vart gitt ut to singlar frå albumet, «Young Moon» og «Hope», men deinådde ikkje hitlistene i USA. Songane fekk meir speletid i Europa. Songen «Hope» vart ein kjenningsmelodi for TJ Martell Foundation og vart spelt inn av ei gruppe countrystjerner i ein innsamlingsaksjon for stiftinga. Innspelinga av «You Can Do Magic» som er inkludert her er ikkje hit-versjonen, men ei nyinnspeling som er svært lik.
Skodespelaren/musikaren Bill Mummy bidrog til dette albumet ved å skriva «Sleeper Train» og «Greenhouse» og bidrog med ekstra gitararbeid.
Mottaking
AllMusic hevda at albumet «høyrest både kjent og friskt ut» og at songane er jamt over gode, ei overrasking for eit band så gammalt som America. Opningssporet «Young Moon» «er like bra som nokre av hittane i gruppa.».
MS «Saga Sapphire»
Skipet vart bygd hjå Bremer Vulkan i Tyskland i 1981 for Hapag-Lloyd, under namnet MS «Europa». I 1999 vart skipet seld til Star Cruises og fekk namnet MS «SuperStar Europe», som eit år seinare vart til MS «SuperStar Aries». Pullmantur Cruises kjøpte skipet i 2004 og gav ho namnet MS «Holiday Dream». I mai 2008 vart ho overført til Croisières de France og fekk namnet MS «Bleu de France». Ho fekk sitt noverande namn, MS «Saga Sapphire», i november 2011.
Loch Tummel
Loch Tummel (skotsk-gælisk Loch Teimhil) er ein lang, smal innsjø, 7 km nordvest for Pitlochry i Perth and Kinross i Skottland.
Kingston på Norfolkøya
Kingston er administrasjonssenteret for Norfolkøya i Stillehavet, som er eit territorium underlagt Australia. Den største busetnaden er på øya i dag er Burnt Pine i innlandet.
Kingston blei grunnlagd i 1788, som ledd i den første britiske koloniseringa av Norfolkøya. Kolonien blei lagt til det einaste slettelandet på øya ved kysten. Kingston var den viktigaste busetnaden også då den andre og tredje bølgja av nybyggjarar kom til øya. Det er tidlegare spor etter polynesiarar på staden frå mellom 1200- og 1600-talet.
Loch Tummel
Geografi
Like ved starten på innsjøen kryssar Tummel Bridge elva River Tummel. Dette er to bruer, og den første vart bygd av General Wade i 1730, medan ei moderne bru har erstatta denne.
Kingston på Norfolkøya
Frå 1788 til 1855 var Kingston ein straffekoloni, og var rekna som ein særskild hard og brutal stad å vera fange. I 1856 blei innbyggjarane på Pitcairn flytta hit.
Kingston-området er eit viktig fritidsområde for innbyggjarane på Norfolkøya. Staden har fleire historiske bygningar og minnesmerke etter tidlegare koloniseringsforsøk. Kingston og Arthur's Vale på Norfolkøya blei del av verdsarvstaden australske straffangestader i 2010. Norfolk Island Museum held til i fleire av dei historiske bygningane i Kingston. Den lovgjevande forsamlinga for Norfolkøya held møta sine i ein gammal militærbygning.