cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beltekøyretøy
Soge
I 1904 laga Holt Tractor Company i California ein dampdriven beltetraktor. Belta var laga av stålplater som var hengsla saman og monterte på beltevangar med nedre rullar. Konstruksjonen var svært lik moderne belte. Belta var relativt korte og rakk berre over halvparten av lengda på traktoren, som vart styrt med eit breitt midtmontert framhjul.
Elvis' Golden Records Volume 3
Innhald
Listeplasseringa gjeld for Billboard Pop Singles-lista med mindre det står noko anna.
Fonologi
Dei fonologiske nivåa
Eit fonologisk nivå er det same som ein fonologisk representasjon, og dei ulike fonologiske nivåa skil seg frå kvarandre mellom anna i abstraksjonsgrad, som i fonologien tyder avstand eller skilnad frå det som er direkte observerbart. Vi skal skilje mellom tre fonologiske nivå, med det mest abstrakte øvst og det minst abstrakte nedst. Ulike fonologiske teoriar skil seg frå kvarandre både når det kor mange nivå dei postulerer og kva dei kallar nivåa.
Beltekøyretøy
Soge
I 1905 bygde Hornsby ein beltetraktor med ein 20 hk Hornsby-Akroyd firetakts råoljemotor. Denne traktoren hadde stålbelte som var svært like moderne stålbelte. Det var inga interesse for traktoren i Storbritannia, så i 1913 selde dei rettane til Holt Tractor Co. i California, som i 1925 gjekk saman med C. L. Best Gas Traction til Caterpillar. Men då den britiske hæren i 1914 arbeidde med å konstruera ei pansra stridsvogn fekk dei hjelp av Hornsby og i 1915 var den fyrste prototypen klar for testing. Desse vognene, Fig. 2, hadde same type belte som Hornsby hadde nytta i 1905.
Stålbelte på vangar
Fig. 3 til 8 syner korleis beltevangane for stålbelte er bygd opp. Drivhjulet, merka A i Fig. 3, har grove tenner som går i inngrep med stålbeltet. På undersida vert beltet pressa ned av fleire underrullar, merka L i Fig. 3. I fronten sit eit strammehjul, som vert pressa framover av ei kraftig fjør eller ein hydraulisk sylinder og held beltet stramt. Det er òg ofte ein eller fleire overrullar, Fig. 6, som hindrar oversida på beltet i å subba ned i vangane.
Denne typen belte toler store påkjenningar og er motstandsdyktig mot skoten stein. Dei vert difor nytta på anleggsmaskiner, som bulldosarar og gravemaskinar. Militære beltekøyretøy, som stridsvogner og sjølvgåande artilleri nyttar òg denne typen belte. På militære køyretøy er belta bøygd oppover i begge endar for at køyretøyet lettare skal kunne ta seg over hindringar. På anleggsmaskiner, som beltetraktoren i Fig. 5, er det viktigare med stor bereflate og endane av belta er ikkje bøygde oppover.
Køyretøy med denne typen belte vart tidlegare styrte ved at drifta til beltet i innersvingen vart kopla frå med ei styrekopling. Ved køyring i nedoverbakke ville køyretøyet auka farten på den sida som vart frikopla, så maskina svinga til motsett side av det den gjorde i motbakke og på flatmark. Styrebremsar kunne nyttast for å ta skarpe svingar. Moderne maskiner har meir avansert kraftoverføring og maskina svingar til same side både i oppover- og i nedoverbakke.
Bilar med halvbelte
I 1910 konstruerte franskmannen Adolphe Kégresse, som frå 1906 til 1917 arbeidde for tsar Nikolaj II i Petrograd, halvbelte for bilar. Desse vart monterte på Delaunay-Belleville, Fig. 9, Mercedes-Benz og Packard medan han var i Petrograd.
I 1919 starta han eit samarbeid med Citroën og bygde om fleire Citroën-modellar til beltebilar. Saman med Hinstin utvikla han belte med stålribber heldt saman av kraftige gummireimer, som vart kjendte som Kégresse-Hinstin-belte. Denne typen vart nytta på militære køyretøy i fleire europeiske land under 2. verdskrigen. Kvaliteten på gummi på denne tida avgrensa levetida på belta til 2000 til 6000 km. Halvbelte av stål, Fig. 10, var meir slitesterke og vart nytta på lastebilar under 2. verdskrigen.
Beltevogner
Beltekøyretøy som vert nytta på mjukt og laust underlag, som terrengkøyretøy, som beltevogner, Fig. 1 og 11, og løypemaskiner, Fig. 12, har ofte stålforsterka gummibelte. Føremonene med gummibelte er både at dei kan toler mykje større fart og støyar mindre enn stålbelte. Dei er òg meir skånsame mot underlaget.
Mange bandvogner har rammestyring, som dei vist i Fig. 1 og 11, medan andre, som løypemaskina i Fig. 12, vert styrte ved å køyra dei to belta med forskjellig fart. På moderne maskiner med hydrostatisk drift kan dette skje ved å endra på fordelinga av oljestraumen mellom dei to sidene.
Belte for traktor
Halvbelte for traktor vart innførte tidleg på 1950-talet og var i bruk til det vart vanleg med firehjulsdrift på traktorar. Det var fyrst og fremst skogstraktorar og traktorgravarar som vart utstyrte med halvbelte. I Sverige vart det på 1960-talet utvikla spesialiserte skogsmaskiner og bruken av halvbelte på traktor gjekk tilbake. Halvbelta hadde glansperioden sin på 1950-talet og 1950-talet ofte vert av og til kalla «halvbeltetiåret». Ein føremon med denne typen belte er at belta kan monterast av når det ikkje er bruk for dei.
Halvbelta vart òg mykje nytta på traktorgravarar, både for å auka framkomstevna og flyteevna. Spesielt ved grøfting på myr var dei nyttige. Heilbelte, Fig. 14, auka framkomstevna i høve til halvbelte, men med så lange belta vart traktoren vanskelegare å manøvrera. Både halvbelte og heilbelte for traktor vert laga av stål, men i motsetning til belte på vangar har dei ein open konstruksjon med krumme tverrsprosser. Kjende produsentar var ÖSA i Sverige og Bombardier i Canada.
Traktorar med halvbelte har ein tendens til å gå rett fram og det er naudsynt å nytta styrebremsane. På 1950-talet hadde dei fleste landbrukstraktorane trommelbremsar, som ikkje var dimensjonerte for å nyttast kontinuerleg som styrebremsar. Dei vart difor fort utslitne. Stoa betra seg noko då det vart vanleg med skivebremsar. Då det mot slutten av 1960-talet vart vanleg med firehjulsdrive traktorar gjekk halvbelta ut av bruk.
Fonologi
Fonologiske teoriar
Vi skal drøfte den historiske utviklinga av fonologien i seks punkt:
Beltekøyretøy
Belte for traktor
Dei siste tiåra har gummibelte vorte tekne i bruk på store landbrukstraktorar, for å redusera marktrykket. Gummibelte av god kvalitet er dyrare enn gummihjul, så slike traktorar vert berre nytta der det er naudsynt på grunn av at grunnen har dårleg bereevne. Nokre av desse traktorane er rammestyrte, Fig. 15, og har motorar med opp til 600 hk.
Fonologi
Eldre innsikter om fonologi
Trass i at fonologien som sjølvstendig lingvistisk disiplin knapt kan sporast lenger attende enn til 1870-talet, har fleire grunnleggjande idear i fonologien har vore kjende og diskuterte langt attende i historia, i fleire delar av verda. Her er nokre døme:
Beltekøyretøy
Snøskuter
Snøskuter vert drive av eit eller to gummibelte og styrte ved å dreia dei frontmonterte skia, med eit styre som på ein motorsykkel. Dei vert drivne av ein to- eller firetakts bensinmotor. Belta på snøskuterar har støtteskinner i staden for underrullar.
Fonologi
Kazan'-skulen
Hovudartikkel: Kazan'-skulen Fonologien som disiplin kan sporast attende iallfall til 1870-talet, då den polske lingvisten Jan Baudouin de Courtenay (1845-1929) skipa Lingvistskulen i Kazan’. I lag med to av studentane sine utarbeidde han ein moderne bruksmåte av termen fonem. Det var Jan Baudouin de Courtenay som innførte skiljet mellom morfofonologiske vekslingar og allofoniske vekslingar.
Beltekøyretøy
Snøskuter
Snøskuterar vert produserte i ulike utføringar, tilpassa bruksområdet. Før nyttekøyring, som til dømes reindrift, er dei ofte utstyrte med to forholdsvis lange belte. Denne typen er laga for å trekkja ein slede med last og har etter måten låg utveksling. Snøskuterar som er laga for høg fart har vanlegvis berre eit belte. For køyring i laus og djup snø vert det nytta lengre belte enn for køyring etter løyper.
Fonologi
Strukturalistisk fonologi
Strukturalistisk fonologi er fonologi innanfor rammene av strukturalistisk lingvistikk, som blei grunnlagd av Ferdinand de Saussure (1857-1913), og er presentert i det posthume verket Cours de linguistique générale (1916). . Dette er nokre grunnleggjande idear: Her er ei liste over viktige retningar av strukturalistisk fonologi; dei er omtala nedanfor:
Beltekøyretøy
Beltemotorsykkel
Under 2. verdskrigen produserte NSU i Neckarsulm motorsyklar med halvbelte, Fig. 17. Noko av produksjonen føregjekk ved Stoewer-fabrikken i Stettin (no Szczecin i Polen). Desse vart nytta for å legga kommunikasjonskabel og for å trekkja lette kanonar og anna utstyr. Etter krigen vart dei produserte for å nyttast innan landbruk.
Fonologi
Lingvistkrinsen i Praha
Lingvistkrinsen i Praha blei skipa i 1926, og mellom grunnleggjarane var russarane Nikolaj S. Trubetzkoy og Roman Jakobson, to av dei fremste fonologane i verda på 1900-talet. Dei bygde vidare på hovudideane frå Kazan'-skulen og Ferdinand de Saussure, slikt dei er framstilte ovanfor. Glansperioden for krinsen var tida fram til 2. verdskrigen. Det fonologiske hovudverket frå denne perioden er Grundzüge der Phonologie av Trubetzkoy; boka kom ut posthumt i 1939.
Bridget St John
Bridget St John er ein engelsk songar-låtskrivar og gitarist, mest kjend for dei tre albuma ho spelte inn mellom 1969 og 1972 for John Peel-selskapet Dandelion. Peel produserte debutalbumet hennar, Ask Me No Questions. Ho spelte òg på mange innspelingar for BBC Radio og Peel sessions og turnerte mykje på britiske college og festivalar. I 1974 vart ho kåra til den femte mest populære, kvinnelege songaren det året av lesarane i Melody Maker.
Fonologi
Lingvistkrinsen i Praha
I Grundzüge utvikla Trubetzkoy den mest avanserte og fullstendige strukturalistiske fonologiske teorien gjennom tidene. Her er nokre hovudpunkt i teorien:
Britisk strukturalistisk fonologi
Dei to fremste britiske strukturalistiske fonologane var Daniel Jones (1881–1967), som arbeidde ved University College London, og John Rupert Firth (1890–1960), som arbeidde ved University College London før han flytte over til School of Oriental and African Studies.
Beltekøyretøy
Stridsvogner
Heilt sidan Storbritannia bygde dei fyrste beltedrivne stridsvognene under 1. verdskrigen, Fig. 2, har beltedrift vore nytta på stridsvogner. Belta fungerer både på veg og i terrenget, sommar som vinter. I land med lange vintrar, som Noreg, fører beltedrifta til god framkommelegheit, Fig. 18. Mykje anna militært utstyr er òg beltegåande, som sjølvgåande feltartelleri, bergingsvogner, osb. Fig. 19 syner ein beltegåande pansra rampe frå 2. verdskrigen. Fleire slike ramper vart sett saman for å laga bruer provisoriske bruer over til dømes elver.
Fonologi
Nordamerikansk strukturalistisk fonologi
Dei fremste namna i nordamerikansk strukturalistisk fonologi er Edward Sapir (1884–1939), Leonard Bloomfield (1887–1949), W. Freeman Twaddell (1906–1982), Zellig S. Harris (1909–1992) og Charles F. Hockett (1916–2000). Nordamerikansk strukturalistisk fonologi er jamt over prega av meir praktiske problemstillingar enn til dømes Praha-fonologien. Mange nordamerikanske lingvistar nytta mykje tid på å beskrive innfødde amerikanske språk (indianarspråk), og tilnærminga deira til fonologien er prega av dette. Sapir og Hockett var både lingvistar og antropologar.
Roman Jakobson
Den russisk-jødiske lingvisten Roman Jakobson (1896–1982), som var med og skipa Lingvistkrinsen i Praha i 1926, fekk meir å seie for utviklinga av lingvistikken på 1900-talet enn dei fleste, og fonologien stod sentralt i arbeidet hans. Han flykta frå Tsjekkoslovakia i 1939, før den tyske innmarsjen, og drog til Norden, fyrst til Danmark og Noreg, og så vidare til Sverige. I 1941 drog han til USA, og fekk i 1943 eit professorat ved Columbia University; i 1949 blei han kalla til Harvard University; frå 1957 underviste han òg ved Massachusetts Institute of Technology (MIT). Mellom dei fremste elevane til Roman Jakobson er Morris Halle (1923–).
I 1952 gav Roman Jakobson og Morris Halle ut boka Preliminaries to speech analysis : the distinctive features and their correlates i lag med den svenske fonetikaren Gunnar Fant (1919–2009). I 1956 kom Fundamentals of language med Jakobson og Halle som forfattarar. I desse bøkene presenterer dei eit framlegg til eit universelt sett med distinktive trekk, som skulle uttrykkje alle distinktive opposisjonar i alle språk i verda. Eit radikalt framlegg var dessutan at alle trekk er binære.
Pāṇiniansk morfofonologi i Nord-Amerika
På 1930- og 1940-talet publiserte nokre lingvistar som elles stod sentralt i strukturalistisk fonologi, arbeid som viser direkte påverknad frå sanskrit-grammatikaren Pāṇini (5. el. 6. hundreåret f. Kr.). Desse arbeida bryt med det ein normalt tenkjer på som strukturalistisk fonologi, og bør oppfattast som ei nyutvikling i europeisk-amerikansk lingvistikk – trass i det 2 500 år gamle førebiletet.
Leonard Bloomfield (1887–1949), som 1913–14 hadde studert samanliknande indoeuropeisk språkvitskap og sanskrit i Tyskland, blei påverka av den rigorøse grammatiske analysen til sanskritgrammatikaren Pāṇini. Påverknaden viser seg mellom anna i artiklane «On Some Rules of Pāṇini» (1927) og «Menomini morphophonemics» (1939). I den sistnemnde artikkelen beskriv Bloomfield morfofonologien (=morfofonemikken) i det algonkinske språket menomini i ein modell der eit sett med morfofonologiske reglar endrar den fonologiske forma på morfem frå eit morfofonologisk til eit fonemisk nivå, og reglane er ordna. Charles F. Hockett tok doktorgraden i 1939 på grammatikken til det algonkinske språket potawatomi, mellom anna med ein omfattande analyse av morfofonologien, i same modellen som Bloomfield nytta i «Menomini morphophonemics». Han konstruerte ei «baseform» (engelsk basic form) i ein «morfofonemisk notasjon» (engelsk morphophonemic notation) for kvart morfem og lét eit sett med ordna «transformasjonsreglar» (engelsk rules of transformation) verke fram til ei «fonemisk form» (engelsk phonemic shape). Roman Jakobson publiserte i 1948 artikkelen «Russian conjugation», der også han nyttar denne pāṇinianske modellen, og artikkelen «Automatic alternations» (1949) av Rulon S. Wells III (1919–2008) er endå eit godt døme. Det same gjeld masteravhandlinga til Noam Chomsky (1928–) frå 1951, Morphophonemics of Modern Hebrew.
Generativ fonologi
Generativ fonologi vil seie fonologisk teori innanfor rammene av generativ lingvistikk. Det er klår kontinuitet frå pāṇiniansk morfofonologi i Nord-Amerika og til tidlege generative fonologiske arbeid av Noam Chomsky og Morris Halle. Om ein skulle freiste å trekkje ei skiljeline, kunne ein til dømes velje å seie at generativ fonologi oppstår når Morris Halle og Noam Chomsky kring 1960 argumenterer for avskaffinga av det fonemiske nivået.
Klassisk generativ fonologi
Det sentrale verket innanfor klassisk generativ fonologi er The Sound Pattern of English (SPE), av Noam Chomsky og Morris Halle frå 1968. Dei opererer med to fonologiske nivå:
Eit varig bidrag var revisjonen av dei distinktive trekka, no kalla fonologiske trekk. Etter at Roman Jakobson og Morris Halle presenterte sine universelle distinktive trekk på 1950-talet, hadde ein funne mange språk med distinktive opposisjonar som desse trekka ikkje kunne gjere greie for. Med nokre mindre revisjonar og tillegg er "SPE-trekka" framleis (i 2009) i bruk i generativ fonologi, og trekka blir oppfatta som ein del av den universelle grammatikken. Eit segment var definert ved ei liste med trekk, og rekkjefølgja på trekka innanfor lista hadde inga teoretisk tyding. Også SPE-trekka er binære. Medan trekka til Jakobson og Halle skulle definere alle distinktive opposisjonar i alle språk, skulle SPE-trekka definere alle naturlege klassar i alle språk.
Seinare utvikling
Som andre greiner av generativ grammatikk har generativ fonologi gått gjennom mange og radikale endringar, som blir drøfte her under desse overskriftene:
Fonologiske trekk
Trekka høyrer til eit presumptivt medfødt og universelt sett, som er meint å definere alle naturlege klassar i alle språk. Ein naturleg klasse med segment er eit sett med segment som oppfører seg likt fonologisk, til dømes ved å vere inndata eller omgjevnad i ein fonologisk regel. Etter SPE har settet med trekk gjennomgått mindre justeringar. Viktigast er innføringa av artikulasjonsstad-trekket [±labial] og av to laryngale trekk [±spreidd glottis] og [±samandregen glottis] (engelsk spread glottis og constricted glottis).
Kritikk
Jeff Mielke viser i boka The Emergence of Distinctive Features (2008) at ingen sett med fonologiske trekk som er føreslegne av ulike generative fonologar, kan gjere greie for meir enn 71% av dei naturlege klassane i nærmare 600 språk frå alle delar av verda som undersøkinga hans byggjer på. Mielke trekkjer den konklusjonen at hypotesen om at det finst eit sett med universelle og medfødde fonologiske trekk bør revurderast. Fonologiske trekk er truleg uunnverlege, men dei oppstår (engelsk emerge) i kvart einskilt språk på grunnlag av allmenne drag ved artikulasjon og persepsjon.
Trekkgeometri
I klassisk generativ fonologi er eit segment ei uordna liste med fonologiske trekk. Det fyrste viktige brotet med denne analysen kom med autosegmental fonologi. Teorien, som blei presentert i 1976 i doktoravhandlinga til den amerikanske lingvisten John Goldsmith (1951–), Autosegmental phonology, går ut på at trekka kan høyre til fleire sjikt (engelsk tiers), som svarar til fonemiske einingar og prosodiar hos den britiske lingvisten John Rupert Firth. Trekk som strekkjer seg over fleire segment, blei plasserte på eit eige sjikt, for å gjere greie for til dømes vokalharmoni og tonologiske ovringar, og Goldsmith utarbeidde teoriar om universelle prinsipp for assosiasjon – det vil seie samanfall i tid – mellom einingar på ulike sjikt.
Abstraksjon i generativ fonologi
Ein underliggjande representasjon (UR) av eit morfem μ skil seg ofte fonologisk frå den fonetiske representasjonen (FR) av allomorfane til μ, og di større skilnaden er, di meir abstrakt seier ein UR-en til μ er. I SPE har til dømes morfemet divine UR-en /divīn/ og FR-ane [diˈvāyn] (som i ordet divine) og [diˈvin] (som i ordet divinity). I SPE – som i morfofonologiske studium frå 1930- og 1940-talet – var det ingen restriksjonar på graden av abstraksjon, og mange såg dette som eit problem, mellom anna av di det blei publisert analysar med eit abstraksjonsnivå som – i det minste intuitivt – grensa til det absurde. Fleire framlegg til restriksjonar på abstraksjon har blitt føreslegne:
Reglar i generativ fonologi
I klassisk generativ fonologi er UR og FR bundne i hop gjennom eit sett med ekstrinsisk ordna reglar, og ein tenkte seg at rekkjefølgja på reglane kunne endre seg diakront og at to nærskylde dialektar kunne ha same UR-ar og reglar, men med reglane ordna i ei anna rekkjefølgje. Det har vore omfattande diskusjonar om prinsipp for regelordning, men generative fonologar som framleis operer med reglar, avvik lite frå SPE på dette punktet; sjå til dømes Introducing Phonology (2005) av David Odden. Det store skiljet i dag går mellom ekstrinsisk ordna reglar à la SPE på den eine sida og utdata-restriksjonar à la optimalitetsteori (OT) på den andre. OT, som fyrst blei presentert i 1993 av dei amerikanske lingvistane Alan Prince, Paul Smolensky og John J. McCarthy, postulerer éin regel, GEN (= generator), som genererer ei uendeleg mengd med alternative utdata, kalla kandidatar, som blir evaluerte av EVAL (= evaluator) på grunnlag av CON (= constraints), som er eit universelt sett med avgrensingar (engelsk constraints) som er ordna i eit særspråkleg hierarki.
Bruksbasert fonologi
Bruksbasert fonologi er fonologisk teori innanfor rammene av bruksbasert grammatikk, ei paraplynemning for fleire nærskylde lingvistiske teoriar. Viktigast frå ein fonologisk synsstad er den kognitive grammatikken til den amerikanske lingvisten Ronald W. Langacker (1942–) og teoriane som den amerikanske lingvisten Joan L. Bybee (1945–) har presentert sidan 1980-talet. Som namnet fortel, er det ein teori som byggjer direkte på språkbruk, som primært vil seie produksjon (snakking og skriving) og persepsjon (høyring og lesing) av språk, men også det å tenkje med eller på språk. All språkbruk kan karakteriserast som røynsle med språk, og den bruksbaserte fonologien kan definerast som ei kognitiv organisering av den lydlege sida ved denne røynsla. Denne kognitive organiseringa av røynsler med språk følgjer dei same prinsippa som kognitiv organisering av røynsler i det heile. Røynsle med språk byggjer direkte på språkbrukshendingar (engelsk usage events), det vil seie konkrete førekomstar av språkbruk. Den kognitive organiseringa av røynsler med språk følgjer dei same prinsippa i alle delar av grammatikken, og inneber kategorisering av brukshendingar.
Vitskap i 1810
Vitskapsåret 1810 er ei oversikt over hendingar, prisvinnarar, fødde og døde personar tilknytte vitskap i 1810.
Plavnikovyjeøyane
Plavnikovyjeøyane (russisk острова Плавниковые; Ostrova Plavnikovyje) er ei øygruppe aust i Karahavet utanfor kysten av Sibir i Krasnojarsk kraj i Russland. Øyane er dekte av tundravegetasjon og har mange innsjøar og myrområde. Dei er dekte av snø og is det meste av året.
Den største av Plavnikovyjeøyane er Pestovyjøya og Kruglyjøya. Dei fleste av øyane ligg mindre enn 10 km frå kysten av Tajmyrhalvøya, men enkelte, som Vardropperaøya, ligg lenger ute til havs. Den austlege delen av øyane, inkludert Kosterina og Pestsovyj, vert òg kalla Vkhodnyjeøya.
Plavnikovyjeøyane ligg sør for den vesle Kolosovykhhalvøya. Geologisk er dei ein del av Mininaskjera, ein kompleks formasjon som inkluderer Kolosovykhøyane lenger nord. Denne øygruppa ligg mellom 73° 15' og 74° 40' N og mellom 84° og 86° 30' E.
Havet omkring Plavnikovyjeøyane er dekt av fast is om vinteren og klimaet er særs hardt. Sjølv om sommaren er det pakkis i havet omkring.
Øyane er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa.
Lydteknikar
Ein lydteknikar jobbar med den tekniske sida av lydformidling, til dømes i samband med radio, TV, film, plateinnspeling, konsertar, teater og andre kunstuttrykk.
Lydteknikaren er med sine verktøy og sin kunnskap om utstyr, instrument og akustikk, ofte i avgjerande grad med på å forme uttrykksforma til artistane. Av verktøy som ein lydteknikar brukar kan nemnast miksebord, digitale og analoge effektar, equalizer og mikrofonar.
Av og til kan overgangen mellom lydteknikar og musikkprodusent vere uklar. Popgruppa ABBAs lydteknikar, Michael B. Tretow vert for eksempel ofte rekna på linje med berømte plateprodusentar.
Sjå òg
Ingeniería de audio טכנאי קול レコーディングエンジニア
Skakavitsafossen
Skakavitsafossen (bulgarsk: Скакавица eller Скакавишки водопад, Skakavisjki vodopad) er den høgaste fossen i Rilafjella i Bulgaria. Han er ein del av Rila nasjonalpark, og høyrer til elva Skakavitsa i Zemenjuvet. Fossen ligg 1 750 meter over havet og har eit fall på 70 meter.
Skakavitsafossen er eit av dei største turistmåla i området, i tillegg til karstkjeldene og dei hundreårgamle skogane av endemisk koloradoedelgran (Pinum peuce) som ligg i området.
21. september
21. september er den 264. dagen i den gregorianske kalenderen (265. under skotår). Det er 101 dagar att av året.
Store Fatra
Store Fatra eller Veľká Fatra (slovakisk) er ei fjellkjede i Dei vestlege Karpatane i Slovakia. Fjellkjeda ligg i Fatra-Tatra-området, om lag langs byane Ružomberok, Harmanec, Turčianske Teplice og Martin. Turiecbekkenet og Vesle Fatra ligg i nordvest og Låge Tatra i aust. Fjella kan delast i sju delar: Šípska Fatra, Šiprúň, Lysec, Hôľna Fatra, Revúcke podolie, Zvolen og Bralná Fatra.
Det høgaste fjellet er Ostredok på 1592 moh. Andre toppar er Krížna på 1574 moh. og Ploská på 1532 moh., der hovudryggen deler seg i to. På den vestlege Turiecryggen ligg Borišov på 1509 moh. og på den austlege Liptovryggen ligg Rakytov på 1567 moh. I Bralná Fatra ligg Tlstá på 1373 moh. og Ostrá på 1247 moh. Zvolen-massivet (1402 moh.) knyter Store Fatra til Låge Tatra. Nokre av dei største skistadane i Slovakia, Skipark Ružomberok og Donovaly, ligg i fjella. Det er fleire andre turist- og skistader i fjella.
Ein stor del av fjella består av bergartar frå mesozoikum. Det sentrale området og hovudryggen består av lause bergartar (skifer). Dei sørlege og sørvestlege områda består av fastar kalkstein og dolomitt med skrentar og stup. Mellom ryggane ligg stort sett kløft-liknande dalar. Dei viktigaste av desse er Gaderskádalen (Gaderská dolina) og Blatnickádalen (Blatnická dolina). Den lengste dalen er Ľubochňadalen (Ľubochnianska dolina) med ei lengd på 25 km. Mange karstformasjonar finst i området, og Harmanecgrotta er ein av dei best kjende grottene i landet.
Nesten 90 % av området er skogkledd med bøk- og granskog, og enkelte stader med granplantasjar og noko furu. Harmanecområdet er eit av dei rikaste barlind-områda i Europa. I dei høgareliggande områda finst mange beitemarker, der kyr beitar om sommaren.
Det meste av området er verna som ein del av Veľká Fatra verna landskapsområde sidan 1972, og eit mindre område har høyrt til Veľká Fatra nasjonalpark sidan 2002. Resten av det tidlegare verneområdet fungerer no som ein buffersone.
Ruinane av borgene Blatnický og Sklabinský ligg i området. Her finn ein òg den tradisjonelle arkitekturen i Vlkolínec (ein verdsarvstad) og kurstadane Ľubochňa og Turčianske Teplice.
Kårvåg
Kårvåg er ein tettstad i Averøy kommune i Møre og Romsdal. Tettstaden ligg på den nordvestre delen av Averøya, ved den austre enden av Atlanterhavsvegen, og har.
Kårvåg var kommunesenter i den tidlegare Kornstad kommune.
Tippeligaen 1995
Tippeligaen 1995 starta 21. april og slutta 22. oktober. Det vart spelt 26 rundar.
På grunn av overgangen frå 12 til 14 lag var det fire lag som rykte opp frå 1. divisjon til denne sesongen. Desse laga var, , og. Dei tre nedste laga rykte ned ved sesongslutt.
Spelarar som spelte alle kampane
Fire spelarar fekk med seg samtlege 2 340 minutt av 1995-sesongen:
Vologda oblast
Vologda oblast, (russisk Вологодская область) er ein provins i Russland og eit av føderasjonssubjekta i den russiske føderasjonen. Hovudstaden er Vologda, arealet er 145 700 km² og innbyggjartalet er 1 202 000 (2010)
Provinsen omfattar fire byar (Vologda, Tsjerepovets, Sokol og Velikij Ustjug) og 26 distrikt.
Folkesetnad
Dei største byane er Tsjerepovets (312 300 ibuarar) og Vologda (301 800).
Det store fleirtalet av folket er etniske russarar. Ved folketeljinga i 2010 var den etniske samansetjinga:
Orkesterleiar
Ein orkesterleiar, også kalla dirigent er ein person, som vanlegvis både leiar eit orkester under framføringar, og også står for innstudering under orkesterprøvene. Orkesterleiaren har ei vesentleg rolle i dei kunstneriske vala: Tempo, intonasjon og så vidare. Særleg i klassisk europeisk komposisjonsmusikk blir orkesterleiaren (dirigenten) rekna for ein sjølvstendig musikar på line med solistane.
Ein orkesterleiar vil ofte også vere kordirigent.
Piscinas
Piscinas (sardisk Piscìnas) er ein kommune i Italia som ligg i provinsen Sud Sardegna i regionen Sardinia. Han har 857 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 16.89 km² og ligg i ei høgd på 66 meter over havet.
Vitskap i 1811
Vitskapsåret 1811 er ei oversikt over hendingar, prisvinnarar, fødde og døde personar tilknytte vitskap i 1811.
Portoscuso
Portoscuso (sardisk Portescùsi) er ein kommune i Italia som ligg i provinsen Sud Sardegna i regionen Sardinia. Han har 5 150 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 38.09 km² og ligg i ei høgd på 6 meter over havet.
Vladimir oblast
Vladimir oblast, (russisk Владимирская область) er ein provins i Russland og eit av føderasjonssubjekta i den russiske føderasjonen. Hovudstaden er Vladimir, arealet er 29 000 km² og innbyggjartalet er 1 444 000 (2010).
Demografi
Dei største byane er Vladimir (345 400 ibuarar), Kovrov (145 200) og Murom (116 100).
Det store fleirtalet av folket er etniske russarar. Ved folketeljinga i 2010 var den etniske samansetjinga: 6,6 % oppgav ikkje nasjonalitet ved folketeljinga.
Kowhai
Kowhai er eit lite blomeberande tre i ertefamilien. Det kjem frå New Zealand, der det òg er nasjonalblom. Det er kjenneteikna av gule blomar, og kōwhai er også maoriordet for fargen gul.
Kowhaitrea høyrer til planteslekta Sophora. Det finst åtte ulike kowhai-artar, med Sophora microphylla som den mest vanlege. Kowhai-tre veks over heile landet, og er ofte å sjå i newzealandske hagar.
Skildring
Trea kan bli opptil åtte meter høge. Dei har nokså glatt bark og små blad. Dei store, sterkt gulfarga blomane med form som horn kan ein sjå om våren og tidleg på sommaren. Etter bløminga lager planten belgar som inneheld seks eller fleire frø.
Nokre av kowhai-artane misser blada om hausten, noko som er uvanleg på New Zealand, der dei fleste plantane er eviggrøne.
I kulturen
Maoriar har tradisjonelt brukt dei fleksible greinene til byggjemateriale i hus og til å laga snarer. Blomane blei brukt til å gje gult fargestoff. Treet har også hatt medisinsk bruk, ein nytta avkok av borken både mot innvortes smerte og ytre skader. Kōwhaibøminga, seint om vinteren eller tidleg om våren, var også rekna som eit teikn på at ein skulle planta kumara (søtpotet).
Bremsnes
Bremsnes er ein tettstad i Averøy kommune i Møre og Romsdal. Tettstaden ligg på den nordaustlege delen av Averøya, om lag fem kilometer vest for Kristiansund, og har.
Rundt tre kilometer nordaust for Bremsnes fører Atlanterhavstunnelen austover, under munningen av Bremsnesfjorden, til Kristiansund sentrum. Denne tunnelen har erstatta den tidlegare ferja frå Bremsnes til Kristiansund.
Bremsnes kyrkje frå 1770 er omgjeven av lauvtre (bøk, lerketre, kastanje, eik) innført frå Skottland og planta omkring 1790 av eigaren av storgarden Bremsnes. Kyrkjegarden på Bremnes var tidlegare også gravstad for innbyggjarane på Grip ettersom det ikkje var tilstrekkeleg med jord der til ein gravplass. Ved Bremsnes kyrkje og kyrkjegard ligg fjellet Bremsneshatten (130 moh.) med fjellholer, der den mest kjende er Bremsneshola, som er 70 meter lang og 25 meter høg.
Døntefossen
Døntefossen er truleg den niande høgaste fossen i Noreg og Europa ut frå totalt fall. Han ligg ved Flatmark i Rauma kommune i Møre og Romsdal, like aust for Sunndalsøra. Fossen har fire fall og det lengste av desse er om lag 200 meter langt. Høgda på fossen er usikker og ut frå topografiske kart kan høgda vere større enn 700 m.
I Feel So Bad
«I Feel So Bad» er ein song skriven og opphavleg spelt inn av Chuck Willis i 1953.
Ein versjon av songen vart spelt inn av Elvis Presley den 12. mars 1961 i RCA Studio B i Nashville i Tennessee. Presley spelte inn ein versjon av songen som følgde arrangementet og syngestilen til til Willis. Presley-versjonen nådde femteplassen på den amerikanske Billboard Hot 100 i 1961 og 15. plassen på Billboard's Top 20 R&B Singles-lista same året. Songen vart gjeven ut som ei dobbel A-side i Storbritannia (med «Wild in the Country»), som nådde fjerdeplassen på UK singles chart, òg i 1961.
Preobrazjenja
Preobrazjenja (russisk Остров Преображенья) er ei lang, lita øy i Laptevhavet i Russland. Ho ligg nord for Khatangabukta (russisk Хатангский залив), 15 km nord for Bolsjoj Begitsjev.
Preobrazjenja er 7 km lang og opp mot 2,5 km brei. Øya består av granitt og har høge klipper på austsida. På vestsida heller øya ned mot grusstrender.
Øya var eit nyttig landemerke for skip som segla langs Nordaustpassasjen i tidlegare tider. Ho vart òg kalla Ostrov Vstretsjnyj. Det er ein forlaten polarforskingsstasjon på Preobrazjenja.
Administrativt høyrer Preobrazjenja til republikken Sakha.
Turgutalp
Turgutalp er ein by i distriktet Soma i provinsen Manisa i Tyrkia. Han har nesten vokse saman med Soma og ligg 97 km frå Manisa. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2011). Turgutalp vart grunnlagd av muslimar frå dagens Bulgaria i 1877, under den russisk-tyrkiske krigen 1877-1878.
Vitskap i 1812
Døde
…
11. september
11. september er den 254. dagen i den gregorianske kalenderen (255. under skotår). Det er 111 dagar att av året.
William Murray
William Murray (d. 1998) var ein skotsk trommeslagar og fotograf frå Glasgow.
Som trommeslagar tidleg i 1970-åra spelte Murray med artistar som Richard og Linda Thompson sitt 'Sour Grapes' og det irske bandet Mellow Candle. Han spelte òg på Kevin Ayers-albumet Whatevershebringswesing og arbeidde seinare med Paul Kossoff.
Murray arbeidde med Mike Oldfield, som kjøpte eit kamera til Murray. Murray arbeidde med Oldfield på album som Ommadawn, og skreiv tekst for «On Horseback». Murray vart sidan ein motefotograf og flytta til Dallas i USA. I Amerika skipa Murray bandet The Same med Clodagh Simonds, Carter Burwell, Stephen Bray og Chip Johanessen.
Ken Follett
Ken Follett er ein britisk forfattar av spennings- og historiske romanar.
Kjelder
Ken Follet på BIBSYS
Jerry Kennedy
Jerry Glenn Kennedy er ein USA-amerikansk plateprodusent, låtskrivar og gitarist.
Biografi
Kennedy vart fødd i Shreveport i Louisiana. Han byrja med gitartimar som barn hos den lokale gitarlegenda Tillman Franks.
Kennedy fekk platekontrakt med RCA Records då han var berre 11 år gammal. Han spelte så inn fleire singlar, fleire i lag med Chet Atkins. Kennedy vart så eit tenåringsidol på skulen sin. Sjølv om han aldri vart ei stjerne som vokalist, song han korvokal for fleire artistar på Mercury Records som tenåring. Etter å ha arbeidd som studiomusikar kring Shreveport i fleire år, vart han overtydd om å flytte til Nashville av Irving Green, sjefen i Mercury Records. Kennedy kom til Nashville akkurat då countrymusikken vart popoulær i 1960-åra. Kort tid etter han kom til Nashville byrja han å arbeide som talentspeidar for countryavdelinga til Mercury, Smash Records, og byrja å produsere innspelingar i tillegg.
Kennedy og Tommy Tomlinson, ei Louisiana Hayride-stjerne frå Minden i Louisiana, utvikla fire instrumentale album for Mercury Records i 1960. Albuma vart kalla «Tom & Jerry», og dekte alle musikksjangrar, og vart spelt inn i lag med Hank Garland, Boots Randolph, Bob Moore og Harold Bradley.
Jerry Kennedy Orchestra deltok på innspelingar for Johnny Hallyday i 1962. Det vart gjeve ut fem plater frå desse innspelingane: «Johnny Sings America's rockin' hits», «The 1962 Nashville sessions Vol.2 The French recordings» gjeve ut på CD i 1990, «Nashville Session 62», «C'est fini miss Molly» og «Johnny Hallyday - Le Livre».
Kennedy var ein av studiomusikarane som Bob Dylan brukte på albumet Blonde On Blonde i 1966.
Kennedy mottok fire Grammyprisar, Kennedy spelte dobro og gitar på innspelingar med artistar som Elvis Presley, Kris Kristofferson og Ringo Starr. Kennedy spelte på eller produserte nesten alle countrypatene til Jerry Lee Lewis.
I 1968 slutta Shelby Singleton, som hadde fungert som ein mentor for Kennedy, i Smash. Kennedy tok over og styrte Smash Records i 16 år, og arbeidde med countryartistar som Roger Miller, Reba McEntire, Johnny Rodriguez og Tom T Hall.
I 1987 gav Kennedy og David Briggs ut ein song for Mercury Records tilskriven Joe Kenyon. Dette var ein versjon av Vangelis sin «Hymne». E & J Gallo Winery brukte denne versjonen i reklamane sine og songen nådde 33. plassen på Hot Country Songs-lista i USA.
Kennedy er far til låtskrivaren, musikaren og produsenten Gordon Kennedy.
Köşk
Köşk er ein by og eit distrikt i provinsen Aydın i Egearregionen i Tyrkia. Byen har kring 10 000 innbyggjarar (2010).
Framtidsfylket
Framtidsfylket er eit norsk føretak som er eit samarbeidsprosjekt mellom bedrifter og det offentlege i Vestland for å rekruttere menneske med høgare utdanning til fylket.
Framtidsfylket ønskjer å vere Sogn og Fjordane si eiga merkevare for jobb og rekruttering, og omfattar i 2020 nettstaden framtidsfylket.no, Framtidsfylket Trainee og Framtidsfylket Karrieremesser. På messene, som vert haldne i Oslo, Bergen og Trondheim, har arbeidsgjevarar frå Vestland stand og marknadsfører seg sjølve overfor potensielle tilflyttarar ved dei største utdanningsinstitusjonane.
Framtidsfylket er eit samarbeidsprosjekt mellom bedrifter og det offentlege i Sogn og Fjordane. Frå 2020 opphøyrte Sogn og Fjordane som fylke, etter at samanslåinga med Hordaland trådde i kraft. Sidan har Framtidsfylket arbeida for heile Vestland fylke med eit samla mål om rekruttering og auka tilflytting.
Dagleg leiar er i dag Linda Hovland, medan styreleiar er Nandor Helgheim. I dag har dei gjort seg bemerka gjennom drift av Norges største regionale traineeprogram, jobbportal og karrieremesser. Alt dette blir gjort med eit mål om rekruttering og auka tilflytting til Vestland. Gjennom marknadsføring og innhaldsproduksjon av video, tekst og bilete, skal Framtidsfylket inspirere potensielle tilflyttarar og arbeidstakarar.
Historie
Prosjektet starta med nettstaden framtidsfylket.no, som vart oppretta då ni traineear ønskte å formidle det dei sjølve har erfart av positive opplevingar i Sogn og Fjordane. Traineeane var tilsette i Vestlandsforsking, Sparebanken Sogn og Fjordane, Høyanger Næringsutvikling og Sogn og Fjordane Energi.
Då arbeidet med nettportalen var sluttført, valde vertsbedriftene ovanfor, saman med Hotel Alexandra og Domstein, å stifte selskapet Framtidsfylket AS våren 2008. Sommaren 2009 gjennomførte Framtidsfylket ein emisjon. I 2010 var selskapet eigd av 25 offentlege og private verksemder.
Finansieringa som gjorde prosjektet mogleg frå start kom frå Fylkesmannen i Sogn og Fjordane, Sogn og Fjordane fylkeskommune, NHO Sogn og Fjordane, IT-forum Sogn og Fjordane, Sogn Regionråd, Sunnfjord 2020, Sunnfjord Næringsutvikling og REKOMP-stiftinga.
Eigarar
Dei fire største eigarane er Framtidsfylket, Accountor Gloppen, Hotel Alexandra, Aurland ressursutvikling (2020). Firmaet har også 527 andre eigarar.
Jammu og Kashmir
Jammu og Kashmir (hindi जम्मू और कश्मीर [Jammū aur Kaśmīr]; urdu مقبوضہ کشمیر [Jammūn va Kašmīr]; kasjmiri جۄم تٕ کٔشېر ~ जॅम तु' क'शीर [Jọm tụ Kåšīr]) er eit unionsterritorium i India. Det blei oppretta i 2019 frå den større delstaten Jammu og Kashmir, med Ladakh skild ut.
Jammu og Kashmir kan delast inn i to hovudområde: Jammu og den omstridde Kashmirdalen. Det utgjer den sørlege delen av den større historiske regionen Kashmir. Denne delen har både India og Pakistan gjort krav på sidan landa blei oppretta i 1047.
Brjansk oblast
Brjansk oblast (russisk Брянская область) er ein provins i Russland og eit av føderasjonssubjekta i den russiske føderasjonen. Hovudstaden er Brjansk, arealet er 34 900 km² og innbyggjartalet er 1 278 200 (2010). Provinsen grensar til Ukraina i sør og Kviterussland i vest.
Demografi
Den einaste større byen er Brjansk (415 700 ibuarar).
Det store fleirtalet av folket er etniske russarar. Ved folketeljinga i 2010 var den etniske samansetjinga:
Perfugas
Perfugas (sardisk Pèifugas, Pèlfica) er ein kommune i Italia som ligg i provinsen Sassari i regionen Sardinia. Han har 2 383 innbyggjarar. Kommunen dekkjer eit område på 60.88 km² og ligg i ei høgd på 90 meter over havet.
Obrestad fyrstasjon
Obrestad fyrstasjon er ein fyrstasjon på Obrestad i Hå kommune. Fyret ligg mellom Obrestad hamn og Hå gamle prestegard.
På Kystkulturdagen 11. juni 2006 markerte Hå kommune overtakinga av fyret, etter kjøp frå staten. Fyret vart bygd opp frå 1873 med fyrbygg med fyrtårn, fyrvaktarbustad, uthus og veg ned til havet. Fyrstasjonen vart automatisert og avfolka i 1991. I tida etterpå har fyret vorte drive som museum og utleigebustad. Fyret vart den 3. november 2000 freda i medhald av kulturminnelova.
Klima
Vêrstasjonen på Obrestad fyr har vore i drift sidan januar 1919 og har synopnummer 1412. Stasjonen ligg 24 meter over havet.
Generativ lingvistikk
Generativ lingvistikk er ei retning innanfor lingvistikken som som nyttar ein generativ grammatikk, det vil seie ein fullt eksplisitt grammatikk, eller eit endeleg sett av reglar eller prinsipp som genererer dei og berre dei grammatiske setningane i eit gjeve språk.
Ein sentral person i utviklinga av generativ grammatikk er Noam Chomsky, med Syntactic Structures frå 1957, men også med arbeid som eksplisitt utarbeidde det formelle fundamentet for teorien.
Sidan kring 1970 har det vorte utvikla ulike lingvistiske teoriar, som alle står i tradisjonen til generativ grammatikk, slik det vart definert ovanfor:
Usemja dei ulike teoriene i mellom gjekk langs fleire akser: Dels om tilhøvet mellom syntaks og semantikk (og etterkvart i det heile om i kor stor grad grammatikken er modulær), og dels om grammatikken skal vere uttrykt ved hjelp av spesifikke reglar eller ved hjelp av prinsipp. Kor mange av motsetnadene dei ulike retningane i mellom som er substansielle, og kor mange som er notasjonelle, er tildels eit ope spørsmål, som det vil vere vanskeleg å svare på før dei blir betre og meir presist definert.
Termen generativ grammatikk blir ofte brukt i ei anna tyding, som «den grammatikken som til ei kvar tid blir praktisert av Chomsky og hans tilhengjarar». Denne språkbruken reflekterer Chomsky sin dominerande posisjon innanfor fagfeltet, men er upresis. Mellom anna er det framleis eit ope spørsmål om minimalismeprogrammet, Chomsky sin versjon av generativ grammatikk sidan midten av 1990-talet, fell inn under definisjonen av generativ grammatikk (det har vorte hevda, men ikkje vist, at det er tilfelle).
Jarle Bondevik
Jarle Bondevik var ein norsk språkforskar, fødd i Sogndal. Han var professor i norsk språk og språkhistorie og ytte særleg viktige faglege bidrag om utviklingstrekk i nynorsk bibelmål.
Liv og gjerning
Bondevik tok examen artium ved landsgymnaset i Voss, før han vart cand.philol. ved Universitetet i Bergen i 1961. Faga var historie og tysk, før han avslutta med nordisk hovudfag i Bergen i 1961. Bondevik skreiv hovudoppgåva si om stadnamn frå Sogndal. Han arbeidde som lektor ved Universitetet i Århus frå 1961 til 1963, og ved lærarskulen i Bergen frå 1963 til 1972. I 1972 vart han tilsett ved Universitetet i Bergen. Ved same institusjonen vart han dr.philos i 1988, og i 1993 vart han professor. Frå 1991 til 1999 var han ogso assisterande professor ved Høgskulen i Volda.
Studiar i det nynorske bibelmålet. Morfologi og ordtilfang» var namnet på doktorarbeidet hans, som kom i 1985. I 2003 publiserte han «Og ordet vart nynorsk», som viser framvoksteren av nynorsk som bibelmål. Han har òg gjennom mange år forska på det eldre landsmålet og på dialektar, og i 1990 skreiv han om «Modalsmålet» i Bygdebok for Modalen.
Bondevik var medlem i Språkrådet 1988-1995. Saman med Oddvar Nes og Terje Aarset tok han i 1991 initiativet til Ivar Aasen-selskapet. Gjennom eit tidsrom på nærare 20 år fekk dei publisert ti band med uprenta materiale av Ivar Aasen.
I avisa 'Dag og Tid' av 8. april 2016 skriv Anders Aschim om Bondevik at «[h]an var den fremste kjennaren av det nynorske bibelspråket gjennom tidene».
Csepel
Csepel var det første sentrumet for ungarar i området og ein busetnad for stamma Árpád. Øya er kalla opp etter Árpád sin stallkar kalla Csepel. horse groom, Csepel.
Rainerøya
Rainerøya eller Rainierøya (russisk Остров Райнера; Ostrov Rajnera) er ei øy i Frans Josefs land i Russland. Ho er om lag sirkelforma og har ein diameter på 14 km. Arealet hennar er på 140 km² og nesten heile øya er dekt av isbrear. Det høgaste punktet er 284 meter over havet.
Øya vart namngjeve av den austerriksk-ungarske nordpolekspedisjonen etter adelsmannen Rainer Joseph Johann Michael Franz Hieronymus, erkehertug av Austerrike og kronprins av Ungarn og Böhmen, òg kjend som erkehertug Rainer av Austerrike. Han var ein av aristokratane som finansierte ekspedisjonen.
Rainerøya er ein del av undergruppa Zelmja Zitsjy i Frans Josefs land. Ho ligg aust for Karl-Alexander-øya og berre eit 2,5 km smalt sund skil dei to. Nord i dette sundet ligg ei gruppe skjer kalla Lesgaftreva (рифы Лесгафта). Desse er kalla opp etter den russiske sosialreformatoren Peter Lesgaft.
Nær nordaustsida av Rainerøya ligg ei lita øy kalla Ostrov Ivanova (остров Иванова), som berre er 600 meter lang.
David Brabham
David Brabham er ein australsk motorsportutøvar. I åra 1990 til 1994 køyrde han Formel 1 for laga Brabham og Simtek. Han har og ei rekkje år køyrd 24-timarsløpet i Le Mans som han vann i 2009, han har dessutan to klassesigrar, begge i GT1-klassen, frå 2007 og 2008.
David Brabham er den yngste sonen til Sir Jack Brabham, som vart trippeltverdsmeister i Formel 1.
Songen The Long Run
«The Long Run» er ein song skriven av Don Henley og Glenn Frey og spelt inn av Eagles. Songen vert rekna som ei hyllest til rhythm and blues-stilen til Stax og Memphis. Han var tittelsporet på albumet The Long Run og vart gjeven ut som singel i november 1979. Han nådde åttandeplassen i USA på Billboard Hot 100 tidleg i 1980. han var den andre av tre singlar frå The Long Run, og følgde «Heartache Tonight,» som nådde toppen av Billboard Hot 100 i november 1979, og vart etterfølgd av «I Can't Tell You Why,» som òg nådde åttandeplassen på Billboard Hot 100 våren 1980.
Songen vart nytta i fjernsynsshowet WKRP in Cincinnati i episoden «The Doctor's Daughter».
Musikkritikaren Dave Marsh skriv i boka si The Heart of Rock & Soul: The 1001 Greatest Singles Ever Made at songen «The Long Run» er meir enn berre ei hyllest, og kalla det ein fullstendig kopi av R&B-songen «Tryin' To Live My Life Without You» av Otis Clay i 1972, skriven av Eugene Williams. Denne vart covra av Bob Seger i 1981.
Årlege temperaturekstrem i Noreg
Dette er ei oversikt over høgaste og lågaste offisielt målte temperatur i Noreg frå 1883 til d.d. Lista er ajourført per 1. februar 2010.
Georges Biassou
Georges Biassou var ein tidleg leiar for slaveopprøret i Saint-Domingue i 1791 som førte til den haitiske revolusjonen. Saman med Jean-François Papillon og Jeannot Bullet vart han profetert som leiar av revolusjonen av voodoopresten Dutty Boukman.
Som ein del andre slaveleiarar, slåst han med dei spanske rojalistane mot dei franske revolusjonære styresmaktene i det koloniserte Haiti. I denne perioden fekk han Jeannot Bullet drepen for særs vondskapsfull krigføring.
Etter at han hadde vorte slegen av ein tidlegare alliert, Toussaint L’Ouverture, som hadde gått over til å slåst for franskmennene då dei lova å frigjere slavane, heldt Biassou fram i teneste hjå Spania. Han trekte seg ut av Saint-Domingue i 1795, og flytta saman med familien til Florida, som då var del av den spanske kolonien Cuba.
Rassjua
Rassjua (russisk Расшуа, japansk 羅処和島) er ei vulkanøy sentralt i Kurilane i Russland. Ho ligg 16 km frå Usjisjirøyane og 30 km sørvest for Matsuwa.
Georges Biassou
I Florida bytte Biassou førenamn til Jorge. Dei spanske leiarane sette han i spissen for den svarte militsen i Florida. Han byrja å byggje aliansar der då svogeren gifta seg med ein flyktning frå Sør-Carolina. Florida hadde gjeve rom for både plantasjeeigarar og slavar under den amerikanske revolusjonen.
Rassjua
Vulkanen på øya strekkjer seg 956 meter over havet og hadde det siste utbrotet sitt i 1957.
Administrativt høyrer øya til Sakhalin oblast.
Svaneapoteket i Bergen
Svaneapoteket ligg i Strandgaten i Bergen. Det er truleg den eldste verksemda i Noreg som i dag er i drift. Det har vore i kontinuerleg drift sidan 1595 då apoteket fekk løyve til å drive av Kong Christian IV. Svaneapoteket hadde ein forløpar i det fyrste apoteket i Bergen, som opna i 1588. Svaneapoteket sitt fekk namnet sitt i 1705, då det andre apoteket i Bergen vart opna, fram til den tid hadde det helde å kalle det Apoteket.