cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Burlövs egnahem
Tettstaden har historisk sett vore ein slags utkant til Arlöv. Med den noverande innramminga av staden med to motorveger på den nordre, austlege og vestlege sida av byen (E22 og Yttre Ringvägen som møtes i ein trafikkmaskin rett nord for tettstaden) og ein tett trafikkert landeveg på den sørlege sida har dette sambandet blitt fjernet. Området er no definert som ein sjølvstendig tettstad på grunn av at det er mindre enn 200 meter mellom husa og meir enn 200 innbyggjarar.
Patti Page
Karriere
Clara Ann Fowler var fødd i Muskogee i Oklahoma og byrja å syngje profesjonelt på ein radiostasjon i Tulsa og spelte konsertar i helgene på si. Etter at ho vart kalla Patti Page for eit program sponsa av Page Milk, valde ho å ta dette scenenamnet. Page turnerte landet rundt med eit band leia av Jimmy Joy og enda opp i Chicago i 1947, der ho song i ei lita gruppe med Benny Goodman og ho fekk platekontrakt med Mercury. Den første hitten hennar, «Confess» kom et same året og gjorde ho til den første popartisten som overdubba harmonivokal oppå sin eigen solovokal. Etter eit par hitlåtar til, fekk Page den første singelen sin som selde ein million i 1950 med «With My Eyes Wide Open I'm Dreaming». I 1950 fekk ho òg den første førsteplassen sin med «All My Love» som låg fleire veker på toppen av salslista. Det same året gav ho ut den største hitten i karrieren hennar, «The Tennessee Waltz». Denne låg på toppen av salslista i fleire månader, og vart til slutt ein av dei bestseljande singlane gjennom tidene.
I 1952-1953 fekk Patti Page to tore hittar til med «I Went to Your Wedding» og «The Doggie in the Window», som begge låg meir enn to månader på toppen av saslista. Ho fekk sitt eige TV-show, The Patti Page Show, i 1955 og byrja å spele inn album med In the Land of Hi Fi og Manhattan Tower. Page var meir standhaftig mot en nye rock and roll-bølgja enn dei fleste hennar samtidige, og fekk ein stor hit i 1956 med «Allegheny Moon» og «Old Cape Cod» året etter. Page fortsette å få singlar inn på listene til inn i 1960-åra, mellom anna med kjenningsmelodien til filmen Hush, Hush, Sweet Charlotte i 1965. Ho stoppa stort sett å spele inn musikk i 1968, men fortsette å syngje fram til 1990-åra.
Patti Page døydde 1. januar 2013 på ein eldreheim i Encinitas i California, 85 år gammal.
Kunstsamlar
Kunstsamlar er nemninga for ein person som for eigne økonomiske middel skaffar seg kunstgjenstandar for å lage seg ei samling av til dømes av skulpturar, målarstykke eller anna som vert definert som kunstverk, og som ikkje sjølv har laga verka som samlinga femnar om. Ein kunstnar som lagar seg ei samling av eigne verk, slik Edvard Munch gjorde i si tid og testamenterte til kommunen, er såleis ikkje ein kunstsamlar i den vanlege tydinga av omgrepet.
Astrup Fearnley Museet for Moderne Kunst i Oslo, skipa av skipsmeklar Hans Rasmus Astrup på grunnlag av den kunstsamlinga han hadde skaffa seg, er eit døme på eit privat kunstmuseum som er ope for ålmenta. Astrup Fearnley Samlingen, som skriv seg attende til 1960-talet og stendig vert utvikla og utvida med nye innkjøp, er ei av dei viktigaste og største private samlingar av internasjonal og norsk samtidskunst i Noreg.
Roger Joseph Boscovich
Roger Joseph Boscovich var ein dalmatisk matematikar og astronom.
Fantasy Inlaiv
Fantasy InLaiv vart danna i år 2001, og går under tilnamnet "Laivforeningen fra Mørkeste Oslo". Foreininga vart fyrst danna med hovudfokus på å rekruttere nye laivarar i Oslo/Akershus, men tok til å arrangere Laiv, også kalla levande rollespel.
Roger Joseph Boscovich
Boscovich vart 15 år gammal oppteken i Jesuittordenen og var frå 1740 professor ved Collegium Romanum. Han leverte mange astronomiske arbeid om kikkertkonstruksjon, tyngdekrafta og forma på jorda, men det meste kjende matematiske arbeidet hans omhandlar sfærisk trigonometri og polynomialsatsen. Saman med den britiske jesuitten Maire føretok Boscovich ei gradmåling ved Roma. I 1771 kom Theoria philosophiae naturalis ut, der han diskuterer ein atomteori. I 1764 vart Boscovich professor i Pavia, men då Jesuittordenen vart oppheva i Italia overtok han ei stilling i den franske marineadministrasjon, særskild oppretta for han. Dei siste åra var han i Italia med utgjevinga av dei samla verka sine.
Fantasy Inlaiv
November 2003 heldt dei sin fyrste laiv, "Det Siste Gildet". "Det Siste Gildet" var ein mini-laiv sett til deira sjølvkomponerte fantasy-verd, Stulaaria. I juli 2005 heldt dei sin første storlaiv, "Stulaaria 1 - Bryllupet", som igjen vart det fyrste kapittelet i ei soge delt opp i tre storlaivar i gruppa sin regi.
Foreininga har også arrangert årlege mini-laivar; "Fantasy Inlaivs julebordlaiv". Under denne tittelen laga dei sitt eige såpeoperaunivers i laiven "Kanapé, Arsenikk og Begjær". Dette universet vart brukt i spelet "Eksperimentet" året etter. I 2007 heldt foreininga julebordslaiven "Fabler, Frender og Fiender", ei hyllest til Bill Willinghams teikneseriehefte Fables. Dei har også spela i ei verd med superheltar i laiven "S.O.S. - En super samling helter" i 2008.
I september 2006 vart Fantasy InLaiv registrert i Brønnøysundregistra med organisasjonsnummer 890 315 852, og dei registrerte www.fantasyinlaiv.no.
Fantasy InLaiv vart etter dette primært ei arrangørforeining.
Fantasy Inlaiv sitt styre
Foreininga sine styremedlemmar er alle ansvarlege arrangørar av foreininga sine levande rollespel.
17. mai 1940
«17. mai 1940» er eit nasjonalpatriotisk dikt skrive av Nordahl Grieg i maidagane 1940. Det er betre kjend som «I dag står flaggstangen naken…» etter første linje i diktet.
Metroid Prime
Metroid Prime er eit dataspel utvikla av Retro Studios og Nintendo for Nintendo GameCube, gjeve ut i Europa 21. mars 2003. Spelet er det fyrste i Metroid-serien med 3D-grafikk, og er klassifisert av utgjevaren som eit fyrstepersons eventyrspel i staden for fyrstepersons skytespel på grunn av at spelet legg stor vekt på utforsking. Metroid Prime er det fyrste spelet i Prime-triologien, som ber til mellom det opphavlege Metroid og Metroid II: Return of Samus. Akkurat som tidlegare spel i serien har Metroid Prime ein science fiction setting, der spelaren styrer dusørjegeren Samus Aran. Handlinga er lagt til planeten Tallon IV, der Samus kjempar mot rompiratar og dei biologiske eksperimenta deira.
17. mai 1940
Diktet blei kjend då Grieg sjølv las det opp over radio ved NRK sin radiostasjon i Tromsø på nasjonaldagen i 1940. Tromsø radio var då den einaste frie radiostasjonen i Noreg, medan resten var under Noreg under andre verdskrigentysk kontroll. Diktet fekk stor haldningsskapande tyding sommaren 1940.
Metroid Prime
Spelet er sett på av fleire kritikarar som eitt av dei beste dataspela som er laga. I 2009 vart ei utvida utgåve av spelet gjeven ut på Wii som eit einstaka spel i Japan, og i resten av verda som ein del av Metroid Prime: Triology.
17. mai 1940
Diktet blei skrive i lugaren på ei av fiskeskøytene som frakta store delar av Norges Bank sitt gull frå Oslo via Åndalsnes og Frøya til Tromsø.
Metroid Prime
Musikk
Kenji Yamamoto komponerte, assistert av Kouichi Kyuuma, musikken til Metroid Prime. Soundtracket inneheld spor frå tidlegare spel i serien fordi Yamamoto ynskte å «tilfredsstille gamle Metroid fans. Det er som ei gåve til dei.»
17. mai 1940
«17. mai 1940» blei trykka i diktsamlinga Friheten, som første gong kom ut i Reykjavík i 1943. Diktet blei omsett til engelsk av professor Henrietta Koren Naeseth ved Augustana College, og fekk på engelsk tittelen We Shall Come Again.
Metroid Prime
Tilbakemelding
Metroid Prime er eit av det meste selde spela til GameCube. Det var det nest bestseljande spelet i Nord-Amerika pr november 2002, berre liggande bak Grand Theft Auto: Vice City. Metroid Prime selde over 250 000 kopiar den fyrste veka etter utgivinga si, medan det i juli 2006 hadde selt meir enn 1,5 million eksemplar i USA åleine og hadde tent meir enn 50 millionar dollar. Det var òg det åttande mest selde GameCube-spelet i Australia. Meir enn 78 000 eksemplar vart selt i Japan.
Oslo rådhus
Oslo rådhus er ein kommunalt eigd representasjons- og adminstrasjonsbygning for Oslo kommune, og er sete for bystyret og byrådet og somme andre kommunale organ. Rådhuset er dessutan nytta til ei mengd arrangement og seremoniar heile året i kommunal og ikkje-kommunal regi; mellom anna går den årlege utdelinga av Nobels fredspris føre seg her.
Bygningen er ikkje berre viktig i den norsk arkitektursoga, men i norsk kunstsoge i det heile, ettersom det er snakk om eit av dei største kunstneriske prosjekta som har vore gjennomført her i landet. Ein rad av samtidas biletkunstnarar og skulptørar var engasjert i å smykke ut bygningen innvendig og utvendig. Oslo rådhus ligg i det sentrumsstrøket i byen som vert kalla Vika, innerst i ei vik av Oslofjorden som har namnet Pipervika. Mellom sjøen på sørsida og rådhuset ligg det ein stor open plass, Rådhusplassen, som framhev det monumentale ved bygningen. Men det er på nordsida, mot Fridjof Nansens plass, at hovudinngangen er plassert. Frå sørsida kjem ein inn i dei lokala som bykassa hadde i si tid, og som no vert nytta til informasjonskontor for Oslo kommune og til utstillingslokale. Her vert det mellom anna halde temporære kunstutstillingar med verk av notidskunstnarar.
Rådhuset vart bygd i 1931–50 etter teikningar av arkitektane Arnstein Arneberg og Magnus Poulsson. Det er oppført i armert betong, kledd med raud, handbanka teglstein som vart laga særskilt for denne bygningen. Mot nord reiser det seg i to tårnliknande kontorbygningar som kvar er 63 og 66 meter høge. Det austre av desse tårna har eit oppbygg med eit klokkespel med 49 klokker, som spelar ein stutt melodi kvar heile time og slår dei naudsynte slaga kvart kvarter og ved heil time for eit stort tårnur mot Rådhusplassen på sørsida.
Allereie i 1918 vart arkitektane Arneberg og Poulsson peika ut som vinnarar av ein stor konkurranse for rådhuset, men byggearbeidet kom ikkje i gang på grunn av skort på pengar. I tida som fylgde, endra arkitektane utkastet sitt mykje, og det endelege framlegget dei la fram i 1930 hadde fått eit sterkt funksjonalistisk preg. Dei to store tårna med kontor var då kome til som eit resultat av dei funsjonalistiske ideane.
Rådhuset vart reist i eit tettbygd område. Heile strøket var rive og erstatta med ein helt nyregulert bydel i samband med at rådhuset vart bygd.
Cape Russell
Cape Russell er eit nes i Terra Nova Bay langs kysten av Victoria Land, heilt sør i Northern Foothills. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant R.E. Russell i U.S. Navy som var øvstkommanderande på helikopteravdelinga ombord på isbrytaren i området i løpet av U.S. Navy Operasjon Deepfreeze, 1958-59.
Sabine-elva på New Zealand
Sabine-elva ligg på Sørøya på New Zealand. Ho renn gjennom Nelson Lakes National Park.
Elva har to sidegreiner, East Sabine og West Sabine. West Sabine renn ut or innsjøen Lake Constance, og Blue Lake. Dei to elveløpa møter kvarandre i Sabine Forks, og renn inn i Rotoroasjøen. Bortsett frå øvst, der elva renn gjennom ope tussockland og krattskog, renn ho gjennom naturleg oppvaksen bøkeskog. Elva er ikkje farbar på grunn av dei steinute fossefalla gjennom mesteparten av elveløpet.
Det går ei tur-rute langs elva, og ho dannar den vestlege greina av turruta Travers-Sabine tramping circuit. Denne ruta startar vanlegvis frå Saint Arnaud ved nordenden av Rotoitisjøen, og følgjer løpet til Travers-elva, går over det subalpine fjellpasset Travers Saddle (1787 moh.), derfrå nedetter East Sabine Valley og Sabine Valley til Rotoroasjøen. Ei rute går også oppetter West Sabine til Blue Lake. Denne ruta held fram over Waiau Pass, og bind seg til slutt saman med Saint James Walkway og Lewis Pass.
Økologi
Der er eit variert plante- og fugleliv i Sabine River Valley.
Dor
Dor er eit verktøy som vert brukt til å driva inn spikrar i treverk når ein ikkje vil risikera å skada treverket rundt, eller for å laga merke i metall.
Dorar er laga av metall med eit hovud som skal vera mindre enn den spikaren ein har tenkt å driva inn. «Kroppen» er gjerne litt tjukkare, men likevel tynn og ofte dekt med gummi for å ha eit godt grep når ein nyttar han. Bakenden er eit flatt og udekt treffområde for ein hamar. Når hamaren treffer doren vert krafta overførd igjennom doren til spikaren slik at denne går vidare inn i materialet. Sidan dorhovudet er mindre enn spikaren er det lite sannsyn for at materialet rundt skal verta skadd. Det er best å nytta ein dor som er tverr i enden for å driva inn spikar.
Dor vert òg nytta for å laga eit lite merke i metall, før ein borar. På det viset hindrar ein at boret sklir ut til sida. Ein nyttar då ein spiss dor.
Oscar Mørch
Oscar Mørch var ein norsk embetsmann og stortingsmann for Høgre. Ole Mørch var farfaren hans.
Mørch var frå Kristiansand, der far hans var prokurator. Sjølv vart han student i 1862 og cand. jur. i 1867. Han var så byråsjef i Kyrkjedepartementet, ekspedisjonssjef frå 1886 i same. År 1890 vart han utnemnd til amtmann i Hedemarkens amt, eit embete han hadde til han døydde.
Han døydde hausten 1897 i Kristiania.
Bergen kunstmuseum
Bergen Kunstmuseum var det tidlegare namnet på biletkunstmusea attmed vestsida av Lille Lungegårdsvannet i Bergen. Saman med det tidlegare Permanenten Vestlandske Kunstindustrimuseum i ein bygning vest for Byparken i sentrum av Bergen, vart dei frå januar 2007 dei viktigaste einingane i dei konsoliderte musea i stiftinga Kunstmuseene i Bergen. Frå april 2013 endra Kunstmuseene i Bergen namnet sitt til KODE. KODE er eit av dei største kunstmusea i Norden.
Rama (fleirtyding)
Rama kan visa til:
Bergen kunstmuseum
I samband med namneendringa fekk dei fire museumsbygningane namna KODE 1, 2, 3 og 4, der KODE 1 er det tidlegare Permanenten Vestlandske kunstindustrimuseum, KODE 2 det tidlegare Stenersenmuseet og KODE 3 dei tidlegare Rasmus Meyers Samlinger. KODE 4, Lysverket, er det tidlegare kontorbygget for Bergen lysverker. Bygningen er heilt ombygd, og vart teke i bruk som fullverdig museumsbygg i mai 2003.
Rama (fleirtyding)
Personar
Fleire kongar av Thailand:
Gállogieddi friluftsmuseum
Gállogieddi er eit samisk friluftsmuseum i Evenes kommune i Nordland. Namnet kan omsetjast til 'storstein-marka', eller 'enga ved den store steinen'. Det norske namnet på staden er Myrnes. Den samiske kulturfestivalen Márkomeannu blir halden kvart år på Gállogieddi.
Museet er eit fråflytta markesamisk gardstun. Den fyrstDen samiske kulturfestivalen Márkomeannu blir halden kvart år på Gállogieddi. e faste busetjinga her fann stad mot slutten av 1700-talet, då reindriftssamen Jon Nilsen og familien hans slo seg ned her. Området i og rundt markebygdene i Evenes var godt kjent for reindriftssamane; kvar vår flytta dei frå vinterbeita på svensk side til sommarbeita ved norskekysten. Mange av reindriftssamane blei etter kvart bufaste, og dette er grunnlaget for dagens markebygder. Stovehuset og fjøset på garden er frå 1895.
Gállogieddi opna som museum i 1990, og består i dag av gamme, tradisjonell bogestongslavvo, våningshus, fjøsbygning, eldhus, stabbur, skjeltersjå, jordkjellar og ei samling gamle gjenstandar og reiskapar. Etter at museet ved Várdobaiki kultursenter blei oppretta i 2010, blei driftsansvaret for Gállogieddi friluftsmuseum overført frå Evenes kommune til Várdobáiki.
I august 2017 vitja kronprins Haakon museet under ei markering av ei fullført registrering av samiske bygningar frå før 1925. Sametinget, Riksantikvaren og Klima- og miljødepartementet samarbeidde om registreringa.
LaivForum.net
LaivForum.net er eit diskusjonsforum på nettet der alle sider av laivhobbyen vert diskutert. Laivforumet LaivForum.net er tilknytt laivportalen Laiv.org, og Tommy Finsen er hovudadministrator for forumet. Mange laivarar frå heile landet brukar forumet som ein møteplass og informasjonskanal for kva som skjer på ulike laivarenaer.
Bakgrunnsstoff
LaivForum.net
Maskehornramnar
Maskehornramnar, Bucorvidae, er ein biologisk familie av ordenen Bucerotiformes, med ei einaste biologisk slekt Bucorvus og to nolevande artar. Familien er endemisk for Afrika sør for Sahara. Blåmaskehornramn finst i eit belte frå Senegal aust til Etiopia, medan raudmaskehornramn lever på dei sørlege og austlege delane av kontinentet.
Maskehornramnar er store fuglar, dei vaksne rundt ein meter høge. I motsetnad til hornfuglar er begge artar av maskehornramnar bakkelevande, og dei lever av insekt, slangar, andre fuglar, amfibium og jamvel skilpadder. Dei er blant fuglane med lengst levealder.
Arthur Nordlie
Arthur Henry Eugen Nordlie var ein norsk næringsdrivar, idrettsleiar og politikar frå Oslo. Han var representerte partiet Høgre på Stortinget frå 1928 til 1945, og var 1945-50 formann i partiet.
Maskehornramnar
Ein forhistorisk maskehornramn, Bucorvus brailloni, er skildra frå fossile bein i Marokko, noko som tyder på at slekta var mykje meir utbreidd eller distribuert annleis før kvartæristidene.
Artslista
Bucorvus i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå september 2012 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Arthur Nordlie
Liv og gjerning
Nordlie var son til ein sjukehusforstandar. Sjølv utdanna han seg til murar og gjekk Kunst- og handverksskulen i 1902. Etter bygningstekniske studiar i Berlin grunnla han i 1908 eit murarfirma i heimbyen Oslo, seinare eit reint entrepenørselskap.
Ganske tidleg engasjerte Nordlie seg i såkalla handverkarorganisasjonar. I 1914 vart han styremedlem i Murermesternes Forening og 1918 i Kristiania Håndverks- og Industriforening. Frå 1919 til 1934 var han formann i Håndverkernes Arbeidsgiverforening.
Frå 1920 til 1956 hadde Nordlie plass i bystyregruppa til Høgre i Oslo. Han kom inn på Stortinget i 1928 og var tingmann til 1945. På Stortinget var han 1928-33 medlem av Universitets- og fagskulekomiteen og 1937-45 nestformann i same komiteen. Perioden 1934-36 var han med i Militærkomiteen. I 1945 vart Nordlie vald til formann i eit arbeidsutval som skulle leie Høgre i ein overgangsfase etter frigjeringa. Han vart sitjande som formann fram til 1950.
Nordlie vart utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden i 1933 og til kommandør i 1954.
William Burnside
William Burnside var ein engelsk matematikar. Han er hovudsakleg kjend for det tidlege arbeidet innan teorien om endelege grupper.
Han var professor ved Naval College i Greenwich frå 1885. Blant dei mange matematiske avhandlingane til Burnside er det særleg bidraga til gruppeteori som er kjend, og fleire av satsane har namnet hans. Han skreiv Theory of Groups (1897) som er er ei av dei klassiske lærebøkene i gruppeteori.
Rolf Brahde
Carl Rolf Brahde var ein norsk astronom.
Brahde var observator ved Universitetet i Oslo frå 1949 og professor der 1988–1989, mellom anna med ansvar for utbygginga av solobservatoriet på Harestua. Dei viktigaste arbeida hans var innafor astronomisk instrumentering, databehandling og tidvassutrekningar. Brahde publiserte mange populærvitskapelege artiklar, avhandlinger og bøker, mellom anna tabellverket Solas stilling i Norge (1970) som gjev den daglege og årlege rørsla til sola på himmelen for 204 stader i Noreg. Han rekna ut Almanakk for Norge frå 1967 til 1991.
Daniel Cornelius Danielssen
Daniel Cornelius Danielssen var ein lege og stortingsmann frå Bergen, der far hans var urmakar.
Danielssen var 1828-32 elev ved Svaneapoteket i heimbyen. Han avla preliminæreksamen i 1835 og vart cand. med. i 1838. 1840-46 var Danielssen mellom anna korpslege ved nordfjordske musketerkorps som vart stasjonert i Bergen. Vinteren 1839-40 arbeidde han på lepra-hospitalet St. Jørgens i Bergen. Oppgåva hans var å kome med vitskaplege hypotesar om sjukdomen, noko som vart vidareført då Danielssen i 1843 vart tilsett som lege ved hospitalet og regjeringa løyvde midlar til studiar av leprasykja. Både i 1843, 1847 og 1853 reiste han på studietur i utanlandet.
År 1846 vart Danielssen overlege ved den nyskipa anstalten for å lækje spedalske, Lungegaardshospitalet. Hospitalet, som vart opna i 1849, var eit leiande forskingssenter i Europa på leprasykja i siste halvdelen av 1800-talet. Danielssen si styrande tese var at sjukdomen var ein slags blodsjukdom. Forskingsarbeidet hadde sitt store gjennombrot då Gerhard Henrik Armauer Hansen i 1873 oppdaga lepra-bakterien.
Danielssen var medlem av ei rekke organ som sysla med ulike former for helsearbeid. Elles var han medlem av bystyret i Bergen frå 1856 og av styret for Bergens Museum frå 1862. Han var preses for museet frå 1864 til han døydde.
Danielssen var 1. varamann for Bergen til Stortinget 1859-60, og møtte då ein vald representant, Jens Schydtz, døydde straks etter valet. Han var 1. representant på det neste Stortinget 1862-63, samt omframstortinget 1864. Både i 1859-60 og 1862-63 var han medlem av budsjettkomiteen og komiteen om stortingsbygninga. 1859-60 var han elles medlem av komiteen om statthaldarsaka, medan han 1862-63 og 1864 var medlem av valkomiteen. Danielssen var åra 1871-76 stortingsmann på ny. Han var då medlem av næringskomite nr 1 og valkomiteen i begge valperiodane, 1871-73 var han i tillegg medlem av komiteen om jarnbaneanlegg og 1875-76 av komiteen om røystrettsendring.
29. april 1876 vart Danielssen permittert frå Stortinget, for å vere med på den norske nordpolsekspedisjonen 1876-78. Danielssen, som og studerte zoologi, var leiar for ekspedisjonen sitt vitskaplege arbeid.
Danielssen døydde i Bergen i 1893.
Utdøydd
Omgrepet utdøydd kan visa til ulike ting som ikkje finst eller er verksame lenger, til dømes:
Keith Jarrett
Keith Jarrett er ein amerikansk jazzpianist.
Eit særdrag ved spelet til Jarrett er vidfamnande soloimprovisasjonar der han trekker inn element ikkje berre frå jazzen men òg frå musikkformer som til dømes klassisk musikk, gospel, blues og verdsmusikk. Improvisasjonane er dokumentert i usedvanleg omfangsrike liveinnspelingar, mellom anna Solo Concerts Bremen/Lausanne, The Köln Concert, The Sun Bear Concerts.
Liv og verk
Keith Jarrett voks opp som den eldste av i alt fem brør. Han fekk klaverundervisning frå treårsalderen og sju år gammal stod han på scena for første gong. I åra etter heldt han fleire konsertar og i 1962 framførte han ein totimars konsert han hadde skrive sjølv – utan å ha fått korkje orkestrering- eller komposisjonsundervisning. I samråd med mora avslo han eit tilbod om å studere hos Nadia Boulanger i Paris. Jarrett studerte på Berklee College of Music in Boston, men braut av etter eit år. Etter ei stund som barpianist arbeidde han frå 1963 med kjente jazzmusikarar som Chet Baker, Lee Konitz og i lengre tid med Art Blakey. I 1966 engasjerte han saksofonisten Charles Lloyd, reiste på fleire europaturnear og spelte på Monterey Pop Festival og Fillmore West med bandet sitt. I 1968 starta han ein trio med bassisten Charlie Haden og trommeslagaren Paul Motian, og i åra 1971 til 1976 var dei forsterka av saksofonisten Dewey Redman i det som blir kalla the American quartet.
På slutten av 1960-åra var Jarrett blitt kjent ut over den inste kjernen av jazzinteresserte, men det eigentlege gjennombrotet kom da han i 1969 blei medlem av Miles Davis sin jazzrockgruppe. Jarrett var i Miles Davis lineup fram til 1971 og spelte hovudsakleg elpiano og elektronisk orgel.
Etter tida med Davis starta ei tid som soloartist og innspeling av eigne album, fram til 1975 heldt han rundt 50 solokonsertar over heile verda. Nokre av desse er dokumentert; til dømes på Solo Concerts Bremen/Lausanne (1974) og The Köln Concert (1975), og dei høyrer overraskande nok til bestseljarane hos det vanleg interesserte jazzpublikummet i 1970-åra. Opptaka frå fem solokonsertar i Japan med til saman 40 000 tilhøyrarar blei i 1979 gitt ut som ein samlekassett med 10 LP'ar under tittelen «Sun Bear Concerts».
Omtrent på same tid formidla produsenten Manfred Eicher kontakt med musikarar som saksofonisten Jan Garbarek, bassisten Palle Danielsson og trommisen Jon Christensen (Belonging, 1974, My Song, 1978) i det som blir kalla the European quartet. Tidleg på 1970-talet var Jarrett òg open for å spele med andre musikarar, som Freddie Hubbard, Airto Moreira, Kenny Wheeler (Gnu High, 1975) og Charlie Haden (Closeness).
Ved sidan av konsertaktiviteten tok Jarrett til å interessere seg for klassisk musikk og instrument som var uvanlege i jazzsamanhang. Albuma Hymns, Spheres (1976) og Invocations – Moth and the Flame (1979) blei spelt inn på eit kyrkjeorgel, Book of Way (1986) på eit klavikord og innspelingar av Bach-verka Goldbergvariasjonane (1989) og Das Wohltemperierte Klavier (1987/90) spelte han delvis inn på eit cembalo.
Max Immelmann
Max Immelmann var eit tysk flygaress under Den fyrste verdskrigen. Han hadde kallenamnet Adler von Lille. <!--
Tidleg liv
Han var fødd i Dresden. Etter å ha forlate skulen slutta han seg til ''Eisenbahnregiment Nr. 2'' i 1911, i voner om å vervast som soldat. Han forlét armeen i mars 1912. I løpet av 1913 – 1914 studerte han mekaniske fag i Dredsen og returnerte til militærteneste som reserveoffiser ved utbrotet av fyrste verdskrig. Han vart flytt til ''Egsenbahnregiment Nr. 1'', men etter kort tid overført til det som då var det tyske flyvåpen.
Krigsteneste
Då krigen starta vart Immelmann kalla til aktiv teneste, overført til Luftstreitkräfte og seint til Johannisthal Air Field for pilottrening i november 1914. Han vart først stasjonert i det nordlege Frankrike for å fly rekognoseringstokter, Den 3. juni vart han skote ned av eit fransk jagarfly, men klarte å manøvrera seg ned trygt utanfor dei tyske linene. Han fekk Jarnkorset, fordi han hadde makta å landa trygt utan vesentlege skadar på flyet.
Immelmann vart ein av dei fyrste tyske jagerflyvere og byggde raskt opp ei imponerande liste over sigrar. Han vart kjent som Der Adler von Vesle (Ørna frå Vesle). Han vant sin fyrste luftsiger den 1. august 1915: ''Som ein hauk, eg dukka--- og fyrde av mitt maskingevær. For ein augneblunk trudde eg at eg ville fly rett inn i hans fly. Eg hadde fyrt av omtrent 60 skot då mitt gevær sette fast seg. Det var ein fortvila situasjon for dei fastlåste geværet kravde at eg måtte bruka begge hende. Eg måtte fly. fullt utan å halda i stikka''. Løytnant William Rei kjempa tilbake som ein helt, flaug med sin eine hand medan han heldt ein pistol i den andre. Likevel, 450 skot frå Immelmann hadde sin verknad. Reidd fekk fire skot i sin venstre arm, hans motor stoppa og forårsaka ein crashlanding. Immelmann landa like ved, tok Reitt til fange og gav han førstehjelp.
Immelmann spøkte med stillinga som tidvis å vera Tysklands leiande flyveress. Veksla i stillinga med eit anna ess; Oswald Boelcke. Han låg etter Boelcke då han noterte sin sjette siger, og den andre til å få Royal House Order of Hohenzollern for dette føretaket den 15. desember Immelmann skaut ned sit sjuande og hadde no ei ubestridt leiing.
Immelmann var den første piloten til å få Pour le Mérite, Tysklands høgaste militære æresbevisning, han fekk ordenen den dagen han kunna notera seg for sin åttande nedskytning. Ein medalje som òg vart kjent som Blue Max som ein æresbevisning til Immelmann. Han fekk medaljen overrekt av Keisar Wilhelm II den 12. januaren 1916. Oswald Boelcke fekk sin samstundes.
Boelcke scora igjen, to dagar seinare. Immelmann ville følgja han i racet om å vera det fremste flyveress i dei neste fire månader. Dei stod likt den 13. mars med elleve kvar, for så å mista leiinga den 19. Tok igjen leiinga påskedag 23. april; 14 mot 13, og mista det igjen for alltid 1. mai. Det var på denne tida, 25. april at Immelmann fekk ein lærdom om dei forbetringane som var gjort med britiske fly og den taktikken britiske jagerpiloter nytta. Som det tyske ess han var, skildra han sit angrep mot to britiske Airco DH.2, "Dei arbeidde fantastisk saman ... og sende ein serie på 11 skot inn i mitt fly. Bensintanken, bardunane i skroget, understellet og propellen vart treft. Det var langt frå nokon hyggeleg situasjon...."Den 31. mai flaug Immelmann, Max Ritter von Mulzer, og ein annan tysk pilot og angrep ein formasjon på sju britiske fly. Immelmann flaug ein Fokker E.IV, og skaut med det synkroniserte geværet gjennom propellen, men synkroniseringen fungerte ikkje og han skaut av tuppen på den eine propellbladet, noko som førte til ubalanse i motoren. Ristingen av den ubalanserte propellen skaka motoren laus frå sina feste, endå før har rakk på slå av tenning og gjera ein nødlanding i glideflukt.
Immelmanns død
Immelmann døydde når hans Fokker E.III havarerte ved Sallaumines i det nordlege Frankrike. Det er delte meiningar om korleis han vart skote ned. Tyskarane hevdar at vart treft av sit eige luftvern, medan britane hevdar at han vart skote ned av eit britisk jagarfly.
Seint på kvelden den 18. juni 1916, leidde Immelmann ein sveit på fire Fokker E.III Eindecker for å leita opp fleire F.E.2b som flaug rekognosering over Sallaumines i det nordlege Frankrike. Britane hadde akkurat kryssa frontlinja nær Arrasi det føremålet var å fotografera ei tysk infanteristilling og artilleristillingar i området.
Seinare same kveld møtte han på ny britiske fly nær landsbyen. Han sende ei salve som umiddelbart drap piloten på eit av flya. Detta var hans 17. seiar. Piloten på det andre flyet han angreip og som Max Ritter von Mulzer skaut ned få minutt seinare, vart ført av sekondløytnant G.R. McCubbin med korporal J. H. Waller som skyttar/observatør. Dei vart kreditert for å ha skutt Immelmann ned. På tysk side hadde mange sett Immelmann og var ikkje overtydd om at han hadde vorte treft av fiendtlig eld. Likevel fekk McCubbin Distinguished Service Order og Distinguished Service Medal, vart forfremja og fekk æra for nedskytingen.
Skade på propellen synest ikkje å ha vore den primære årsaka. Strukturelle feil på skroget kan ha forårsaka havariet. Andre observasjonar kunne stadfesta at frå 2 000 meter virket det som halen lausna frå Immelmanns Fokker, vingane lausna og det som var igjen av skroget fall rett ned med den 25 år gamle oberstløytnant ombord til den sikre døyd. Hans lekam vart funne av tyske soldatar i det forvridne vraket. Immelmann fekk ei statleg gravlegging og vart gravlagt i sin heimby Dredsen.
Dagens Luftwaffe har gjeve ein av sina skvadronar namnet "Immelmann Squadron" til hans ære.
Fokker Eindecker
Immelmann vil for alltid verta forbundet med Fokker Eindecker, Tysklands fyrste jagarfly og det fyrste som var bevæpna med maskingevær som var synkronisert for å kunna skyta framover gjennom propellen. Saman med Oswald Boelcke og andre pilotar var Immelmann ein av dei viktigaste som skapte det som vart kalla Fokkerbølgen som forårsaka så mange tap av britiske og franske flymannskaper gjennom 1915.
Immelmann turn
Av dei mange flyveress frå første verdskrig, både på engelsk, fransk og tysk side er det Immelmanns namn som vert i dag hugsa, snart hundre år seinare fordi det har gjeve namn til ein flyakrobatisk øving som framleis vert praktisert under flyoppvisninger; Immelmanns tørn, ein flymanøver som består av ein halv loop etterfulgt av ein halv roll på toppen for så å hamna på rett kjøl, verta i dag kalla for Immelmanns tørn. -->
Artisten Blanco
Bakgrunn
I juni 2020 gav Blanco ut EP-en Quarantine Paranoid på SoundCloud. Der vart han oppdaga av Universal Music som tilbaud han ein platekontrakt. Han gav ut debutsingelen «Belladonna (Adieu)», og i juli 2020 kom oppfølgjarsingelen «Notti in bianco» som nådde ein andreplass på den italienske singellista. Sidan følgde ei rekkje nye singlar, og han toppa den italienske singellista med «La canzone nostra» saman med produsenten Mace og rapparen Salmo. Sidan toppa han lista på nytt med «Mi fai impazzire» (saman med rapparen Sfera Ebbasta), «Blu celeste» og seinast med «Brividi» saman med Mahmood.
Blanco vann Sanremo-festivalen 2022, den største musikktevlinga i Italia. Der deltok han med kjærleiksballaden «Brividi» saman med Mahmood, som også vann Sanremo-festivalen i 2019. Songen vekka oppsikt sidan den var den fyrste songen i historia til Sanremo-festivalen til å ta opp homofil kjærleik. Songen vart strøyma 3,3 millionar gongar det fyrste døgnet etter utgjevinga, og sette strøymerekord for Spotify i Italia. Låten gjekk rett til topps på den italienske singellista etter berre tre dagar. Som vinnar av Sanremo-festivalen representerte han og Mahmood Italia i Eurovision Song Contest 2022 på heimebane i Torino. Der enda dei på sjetteplass.
Singlar
Singlar der Blanco er hovudartist:
Jacopo Amigoni
Jacopo Amigoni var ein italiensk kunstmålar frå Napoli eller frå Venezia. Han var aktiv under sein-barokken og i rokokko-perioden. Amigoni begynte som målar i Venezia, men reiste mykje og var profilert i heile Europa, særleg var dei overdådige portretta hans mykje etterspurde. Han måla både freskar og oljemåleri, snart med religiøst og snart med mytologisk innhald. Amigoni arbeidde svært snøgt, hans virtuost måla bilete høvde godt til den rådande smaken under rokokkotida.
Liv og gjerning
Amigoni fekk si første kunstnariske undervisning i Venezia. Opphavleg måla han både mytologiske og religiøse scenar. Då han etterkvart fekk mange bestillingar frå privatpersonar i område lengre nord, begynte han å lage verk som skildrar gudar i sanseleg lete eller som leikar. Han hadde mange kunstnarar i lære, mellom dei Charles Joseph Flipart, Joseph Wagner og Antonio Zucchi.
År 1717 og -19 er det dokumentert Amigoni arbeidde på slottet Nymphenburg i München. Sidan var han sysselsett med freskomåleri til det nybygde Schleissheim-slottet (1725-29), og i benediktinarklosteret i Ottobeuren. Han returnerte til Venezia i 1726.
År 1729 fór Amigoni til London. Der gjorde han lukke med portretta sine. Fram til 1739 arbeidde han i England, mellom anna med utsmykking av herregardar og av teateret i Covent Garden. Under eit kortare opphald i Paris i 1736 vart han kjend med kastratsongaren Farinelli, og utførte ein del arbeid for han. I Paris overbeviste han elles målaren Canaletto om å reise til England. Han møtte elles målarane François Lemoyne og François Boucher.
Amigoni vende tilbake til Italia i 1739, kanskje til Napoli og sikkert til Monte Cassino. I klosteret på Monte Cassino fanst to lerret, som begge vart øydelagt under andre verdskrigen. Før 1747 reiste han til Venezia. Han hadde då oppdrag frå den rike kjøpmannen Sigismund Streit om å dekorere Casa Savoia og andre bygningar i byen.
Han døydde i Madrid.
Anne Lindmo
Anne Sandvik Lindmo er ein norsk programleiar som er mest kjend for talkshowa Store studio og Lindmo på NRK. Lindmo har vunne fem gullruteprisar, og er ein av dei mestvinnande personane av prisen.
Lindmo er utdanna ved Universitetet i Oslo med faga fransk, sosiologi og idéhistorie, og har i tillegg mastergrad i radio frå University of London. Ho er prestedotter, fødd i Sveits og oppvaksen i Bærum og på Toten.
Goward Peak
Goward Peak er eit spisst fjell med ei høgd opp mot kring 500 moh like aust for Fournier Ridge i Desko Mountains på Rothschild Island i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Richard F. Goward, som var nestkommanderande på USCGC «Glacier» (WAGB-4) i løpet av Operasjon Deep Freeze, 1969.
Anne Lindmo
Lindmo starta karrieren i Radio Nova og har sidan vore sentral i NRK-radioprogramma Først på, Opptur, XL, Anne Panne og Mamarazzi. Ho har jobba i NRK sidan 1994, fyrst med radio og seinare med TV. På slutten av 1990-åra gjekk ho gradvis over til TV og leia blant anna programma Underholdningsavdelingen og Amandaprisutdelinga i 1997. Lindmo var programleiar for Store studio frå oppstarten av programmet i 2002 til den siste sendinga av programmet desember 2009, med ein pause i 2005. Ho leia programmet saman med blant andre Per Sundnes. I 2011 var ho medprogramleiar i Sommeråpent, og i 2011 og 2012 leia ho spellemannprisutdelinga. Sidan februar 2012 har ho leia sitt eige talkshow, Lindmo, på NRK1.
Lindmo er gift med Hasse Lindmo. Ho er kusina til NRK-kollegaen Ingrid Gjessing Linhave.
Asbjørn Øksendal
Asbjørn Øksendal (født 4. august 1922 i Mosjøen, død 23. mai 2015 i Trondheim) var ein norsk bokhandlar og forfattar.
Øksendal skreiv fleire bøker om norsk okkupasjonshistorie, spesielt okkupasjonshistorie frå Trøndelag, og historiske romanar frå norsk vikingtid. Før han var 25 år hadde han gjeve ut omkring 50 noveller, ein novellesamling, ein roman og vunne ein konkurranse om beste filmmanus om alkoholproblem.
Bibliografi
Under pseudonymet Espen Vonlausmyr fekk han utgjeve tre bøkar:
Dei rudolfinske tabellane
Dei rudolfinske tabellane eller Tabulae Rudolphinae (1627) er planettabellar som vart rekna ut av Johannes Kepler på grunnlag av observasjonane til Tycho Brahe, etter oppfordring frå keisar Rudolf II av Det tysk-romerske riket.
New Nintendo 3DS
New Nintendo 3DS er ein handhalden spelkonsoll utvikla av Nintendo. Konsollen vart annonsert for første gong 29. august 2014 og lansert 11. oktober 2014 i Japan og 13. februar 2015 i Europa og Nord-Amerika.
Springtail Point
Springtail Point er eit nes 3 nautiske mil (6 km) nord for Skew Peak i Clare Range i Victoria Land. Det fekk dette namnet av Heinz Janetschek, som var biolog ved McMurdo-basen (1961–62), fordi det vart funnen spretthalar (springtails på engelsk) på denne staden.
New Nintendo 3DS
New Nintendo 3DS har nokre forbetringar i maskinvaren samanlikna med den opphavlege Nintendo 3DS frå 2011. Konsollen har oppgraderte prosessorar og auka RAM i høve originalen, bruker ansiktssporing med frontkameraet for å reprodusere ein meir stabil 3D-effekt og har to ekstra skulderknappar og ei ekstra analog stikke på høgresida av konsollen. I likskap med Nintendo 3DS, har New Nintendo 3DS ein større variant med større skjermar, New Nintendo 3DS XL (kjend som New Nintendo 3DS LL i Japan). Den minste varianten av New Nintendo 3DS har utskiftbare deksel og primærfarga ABXY-knappar.
Nokre spel er eksklusive for New Nintendo 3DS på grunn av den forbetra maskinvara i konsollen, mellom anna Xenoblade Chronicles 3D. New Nintendo 3DS kan også spele av utvalde spel frå Super Nintendo Entertainment System gjennom Virtual Console.
Jaktstart
Jaktstart er ei tevlingsform der startrekkjefølgjen i siste delen er bestemt av resultata i tidlegare delar. Deltakaren med best resultat i den tidlegare deltevlinga starter først i jaktstarten, deretter følgjer nestemann ut frå si tidlegare resultattid og så vidare. Vinnaren er den som går først over målstreken.
Jaktstart blir mellom anna brukt i langrenn, skiskyting og orientering. I tillegg bruker ein Gunder-metoden i kombinert, der tidsdifferansene blir rekna ut frå poengsummen i hopprennet.
I langrenn på verdscup- og meisterskapsnivå blei jaktstart nytta fram til 2002. For herrar blei det vanlegvis gått 10 km i klassisk stil, som blei brukt som utgangspunkt for 15 km jaktstart i fristil. Jaktstarten er no erstattet av ei øving med fellesstart, der løparane bytter utstyr og stilart midtvegs. Denne øvinga blir kalla skiatlon eller duatlon.
I skiskyting blir jaktstarten oftast arrangert med utgangspunkt i sprinten. Resultat fra normaldistansen (20km/15km) blir av og til brukt, då blir tidsdifferansene halvert før jaktstarten.
Mytekalenderen
Mytekalenderen var ein serie med ti minutt lange radiokåseri ved Terje Nordby som vart sendt dagleg på NRK P2 frå 2005 og framover, og som etter kvart vart gjeve ut som bøker på Aschehoug forlag. Kåseria tok kvar gong føre seg ein viktig historisk eller mytologisk person eller hending som på eit eller anna vis var knytt til same datoen i månaden som kåseriet vart sendt på.
Mytekalenderen vart òg publisert som podcast og i mp3-format.
Ellingsrudåsen
Ellingsrud med Ellingsrudåsen er ein drabantby i bydel Alna i Groruddalen i Oslo, i nærleiken av kommune- og fylkesgrensa mellom Oslo og Lørenskog kommune i Akershus fylke, og med skogs- og turområdet Østmarka i nærleiken. Europavegen E6 går som ein firefelts motorveg tvers gjennom området, og T-banelina Furusetbanen har sin endestasjon, Ellingsrudåsen, inne i åsen, med heis opp på åsen til torget på Elllingsrud senter, supplert med ein lang gangtunnel som òg fungerar som naudutgang, og som ender i nærleiken av området som har fått namnet Ellingsrudjordet.
Bustadområda Ellingsrud Øst, Ellingsrud Vest og Ellingsrudflaten (Munkebekken) vart skilt ut frå garden Ellingsrud, gnr 109 bnr 1, som var ein gamal rydningsgard, slik det framgår av namneendinga -rud. Utbygginga av Ellingsrud tok til i byrjinga av 1970-åra som en del av den store Furuset-planen i Oslo, med bustadblokkene på Ellingsrud Øst (Karihaugen) som dei fyrste. Frå om lag 1980 vart Ellingsrud Vest bygd ut med blokker, terrasseblokker og rekkjehus, mellom anna burettslaga Frydenlund og Skansen, bustadsameiga i Edvard Munchs vei og burettslaga på Fjeldstad. Dei tre burettslaga og bustadsameiget på Munkebekken vart bygd ut seinare og innflytta frå slutten av 1983, og på eit enda seinare tidspunkt kom det nedanfor burettslaget Frydenlund eit kompleks med rekkjehus, Bakås Sameie.
Bakås skanse på Ellingsrud
På Ellingsrud ligg restane etter Bakås skanse (òg kalla Bakåsen skanse, skansane ved Bakåsen, skansane ved Bakåspasset og anna), som var delar av eit forsvarsverk som vart bygd kring hovudstaden Christiania (Oslo) på 1700-talet. Skansane på Ellingsrud låg strategisk til ved hovudinnfartsåra til byen frå Nedre Romerike, og såleis òg for trafikken frå svensk område. Ved Bakås skanse var det i kamp i 1716, då svenskekongen Karl XII gjekk til åtak på Christiania under det fyrste Noregsfelttoget under Den store nordiske krigen. Svenskane måtte dra seg attende, og gjekk seinare ein annan veg mot Christiania, inntok byen, men greidde ikkje å take seg inn på Akershus festning.
Juni Dahr
Juni Vibeke Dahr er ein norsk skodespelar. Ho har arbeidd både med mellomaldertematikk, Henrik Ibsen sin dramatikk og med moderne eksperimentteater.
Utdanning
Juni Dahr har utdanning frå Statens Teaterhøgskole. For året 1980-1981 blei ho tildelt statleg utdanningsstipendium til å gjennomføra studium ved Grotowski's Laboratory Theater i Polen. For å vidareutvikla seg som skodespelar og scenekunstnar studerte ho i 1986 film og teater ved New York University og ved Actors Studio i New York under Shelly Winters. I 1989 mottok ho eit Fullbright fellowship for å arbeid med prosjektet Female Legends.
Karriere
Etter end skodespelarutdanning ved Teaterhøgskulen i Oslo var Juni Dahr i 12 år tilsett ved Den Nationale Scene i Bergen. Ho deltok òg i film og i Fjernsynsteatret, men frå slutten av 1980-talet valde ho å lausriva seg frå institusjonsteatra, og tok steget til å bli uavhengig skodespelar.
Teateroppsetningar
Juni Dahr si førestilling Joan of Arc – Vision through Fire hadde premiere i Los Angeles i 1988, og har seinare vore oppført på turnear i USA, Russland, Skandinavia og elles i Europa. I 1992 laga NRK ei fjernsynsforestilling over forestillinga. Stykket om Jeanne d’Arc blir framleis spelt på førespurnader dersom omgjevnaden passar.
Ibsen Women – Put an Eagle in a Cage hadde premierar i New York og Los Angeles i 1990, og har seinare vore spelt i USA, Europa, India, Pakistan, Bangladesh, Latin-Amerika, Russland, Kina og Skandinavia. Forestillinga blei òg vist under den første Delhi Ibsen Festival den 18. desember 2008.
I 1994 blei Juni Dahr i høve av Dei olympiske vinterleikane på Lillehammer beden om å skapa ei førestilling over Sigrid Undset sin mellomalderroman Kristin Lavransdatter. Med Kristin Lavransdatter har ho seinare turnert i Noreg og i USA, og stykket er òg vore framført i Roma. I 1995 blei denne forestillinga dessutan filmatisert for video.
Med sitt eige ensemble spelte Juni Dahr sjølv hovudrolla som Nora i Et dukkehjem av Henrik Ibsen i leigegardskomplekset Wessels gate 15 på Norsk Folkemuseum. Førestillingane blei spelte i sommarsesongane 2006 og 2008. Leilegheita var frå museet si side allereie innredet etter Ibsens sceneanvisninger. Forestillinga blei òg framført under Stockholms kulturfestival i perioden 12. til 16. august i ei tilsvarande leilegheit i Fjällgatan 34 på Södermalm i Stockholm.
Juni Dahr har mellom anna spelt hovudrolla i oppsetning av Merete Wiger-dramaet Tilfellet Harriet Grinde i 1986.
På film og fjernsyn
I 1990 medverka ho i Roar Skolmen sin dramafilm Lucifer - sensommer gult og sort, som Cylindia Volund i Bent Hamer sin film Eggs (1995), og som «dame i parken» i Hans Petter Moland sin dramafilm Kjøterane til kjærleiken (1995) basert på Peter Tutein sin roman Larsen.
Saman med systera, filmregissøren Eva Dahr, har ho laga to kortfilmar, Dolce Vita, der ho spelar ein kvinneleg skopussar, og Troll.
Juni Dahr har òg medverka i rollen som Benedicte Holst i krimserien Farlig yrke på NRK fjernsynet i 1976, ein serie som heldt fram suksessen med privatetterforskarane Helmer & Sigurdson. Tjue år seinare, vinteren 1996, deltok ho i ein ny krimserie for NRK-TV om den alkoholiserte privatetterforskeren Vilhelm Thygesen, skapt av forfattarern Jon Michelet.
Juni Dahr medverka òg i den dansken-norske thrilleren Mørkets Øy (1997) og svenske Trolösa (2000), som var regissert av Liv Ullmann.
Stiftelsen Visjoner
Ho oppretta 8. mars 1988 Stiftelsen Visjoner, som er engasjert både innanfor teater og film. Juni Dahr er den kunstneriske leiaren til stiftinga, medan Marianne Roland er tilsett som produsent. Stiftinga skal òg vera ein kunstnarisk verkstad der ulike kunstnarar kan få vera med på å utvikla samspel og nye sceniske uttrykk.
Slørsoppar
Slørsoppar (Cortinarius) er ei slekt i skivesoppordenen. Dei har eit kingelvevliknande slør på undersida av hatten som unge, og restar av dette kan finnast som fine trådar på stilken hjå utvaksne soppar. Ofte er òg heile fruktlekamen dekt av eit ytre slør.
I Noreg er det kjent over 400 artar av slørsopp. To av desse, spiss giftslørsopp og butt giftslørsopp, er giftige. Slørsoppar er frårådde som matsoppar av di artane kan vera vande å skilja frå kvarandre.
Godfrey Kneller
Godfrey Kneller (opphavleg Gottfried Kniller) var ein tysk-britisk portrettmålar som var verksam i England. Komponisten Andreas Kneller var bror hans.
Liv og gjerning
Kneller var fødd i Lübeck og vart utdanna i Nederland under leiing av Ferdinand Bol. Han var også på studiereiser, mellom anna i Italia.
Frå 1674 arbeidde Kneller som portrettmålar i England. Midt på 1680-talet var han den leiande portrettkunstnaren i landet, ein posisjon han tok over etter Peter Lely. I 1688 vart han utnemnd til hoffmålar for den komande kong Villiam, saman med John Riley som døydde tre år seinare. Resten av livet levde Kneller av å måle portrett av så å seie alle samtidige, kunstinteresserte engelske stormenn.
Kneller dreiv ein verkstad med stor produksjon, noko som gjer at ein del av måleria hans er lite originale. I sine beste arbeid viste han derimot stor vitalitet.
Kneller døydde av feber i London i 1723.
Buskhyttan
Buskhyttan er ein svensk tettstad i Nyköpings kommun i Södermanlands län i Södermanland. I 2005 hadde tettstaden 213 innbyggjarar.
Butbro
Butbro er ein svensk tettstad i Finspångs kommun i Östergötlands län i Östergötland. I 2005 hadde tettstaden 215 innbyggjarar.