cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dei magellanske subpolare skogane
Amfibium og reptil
Det finst tretten amfibium-artar i økoregionen, og nokre av dei er karakteristiske for økoregionen. Fleire amfibium er strengt endemiske. Alsodes kaweshkari er berre funne på Wellingtonøya og på Seno Huemules på fastlandet, begge i det sørlege Chile. Berre seks takson av reptil finst i økoregionen. To endemiske krypdyr finst på den austlege grensa av økoregionen, ein av dei er Liolaemus magellanicus.
NM i skiskyting 2009
Noregsmeisterskapen i skiskyting 2009, den 51. i rekka, vart avvikla på Vingrom i Lillehammer kommune frå torsdag 1. til sundag 4. april 2009.
10 km
<br style="clear:both;" />
20 km
<br style="clear:both;" />
15 km
<br style="clear:both;" />
3 x 6 km stafett
<br style="clear:both;" />
Ståle Dyrvik
Ståle Dyrvik er ein norsk historikar fødd i Vågan i Nordland, oppvaksen i Etne i Hordaland. Han har for det meste forska på norsk historie i tida mellom om lag 1600 og 1814, lokalhistoria for Etne, samt i særemnet historisk demografi. Dyrvik har ho også arbeidd med sosialhistorie og mentalitetshistorie. Han var førsteamanuensis ved Universitetet i Bergen frå 1975 til 1988, sidan professor ved same instituisjonen.
Dyrvik gav i 1968 ut fyrste bandet av fembandsverket Etne-soga, eit verk han fullførte i 1995. Dei fyrste banda var sentrale verk i utviklinga av den bygdesoge-sjangeren. Ut av arbeidet med lokalhistoria i Etne leverte han i 1971 hovudfagsoppgåva Befolkningsutvikling og sosiale tilhøve i Etne prestegjeld 1665–1801.
Al Ābār
Al Ābār er ein landsby i Mekka-regionen i Saudi-Arabia.
Symfoni nr. 28 av Mozart
'''Symfoni nr. 28 i C-dur KV 200/189k''' vart komponert av Wolfgang Amadeus Mozart. Han vart truleg komponert i 1774 og er det siste stykket hans i «Salzburg-serien». Kva tid det er komponert er usikkert, men det truleg frå 12. eller 17. november 1774.
Den 28. symfonien til Mozart vert ofte sett til side av musikkforskarar på grunn av den galante karakteren som ein kan skildre som «transparent». Symfonien vart skriven tidleg i karrieren til Mozart.
Struktur
Han vart skriven i fire satsar
Razlog Cove
Razlog Cove (Razlozjki Zaliv) er ei 2,1 km brei vik som trengjer 1,7 km inn på nordkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho grensar til Archar Peninsula i sør, og Express Island i nordaust, og har innløp mellom Duff Point og nordenden av Express Island. Vika er kalla opp etter byen Razlog sørvest i Bulgaria.
Torbjørg Lie
Torbjørg Jørundsdotter Lie var ei norsk gardbrukarkone og ein skribent frå garden Rinden i Åslandsgrenda i Fyresdal, busett i Kviteseid.
I 1880 reiste Torbjørg Jørundsdotter Breland til Vonheim folkehøgskule og tok eit kurs. To år seinare gifta ho seg med gardmann og diktar John Pedersson Lie frå Lie i Liegrend i Fyresdal og dei vart buande på Lie. Eldste son deira var Håkon Lie (1884-1970) som vart skogforvaltar og forfattar.
Torbjørg Lie skreiv brev til Decorah-Posten i Iowa i om lag 30 år, i perioden frå fyrst på 1890-talet og til 1920-åra. Til å byrje med skreiv ho kladd til breva og så sette ektemaken dei om til norsk-dansk, før dei vart sende til Iowa til trykking. Dei norsk-amerikanske avisene trykte lite på nynorsk. Etter kvart tok Torbjørg over alt arbeidet med breva og utvikla seg til å bli ein sjølvstendig journalist. I breva til Decorah-Posten skreiv ho om det ho opplevde i den verda der ho levde.
Desse breva frå Vest-Telemark, med sentrum i Fyresdal, er eit tidsbilete og ei kulturell kjelde til den lokale historia. På sett og vis er dei eit motstykke til alle breva som kom frå Midtvesten til Telemark i same tidsrommet. Stilen er lite personleg, men tankane og meiningane hennar slår gjennom i korte glimt.
Gravsteinen til Lie ved Veum kyrkje fortel det var vener i Nord-Amerika som «reiste steinen 1926». Fyresdal Sogelag prenta i sitt årsskrift 1996 artikkelen «Sjå deg attyvi» som inneheld ei rekkje av Torbjørg Lie sine brev til Decorah-Posten.
Honningfelle
Honningfelle (engelsk honeypot eller honey trapping) er ein taktikk der ein lokkar nokon inn i ei form for felle gjennom romantiske eller forførande forhold. Slike feller vert brukte til å presse offeret til å gi frå seg informasjon, pengar eller fridom, og vert gjerne brukt i samband med forretningar, spionasje, politikk eller kriminell verksemd. Eit klassisk døme er å skaffe fotobevis på avslørande seksuelle forhold som offeret gjerne betaler for at dette ikkje skal verta kjent.
Modist
Modistframstilte produkt skil seg mellom anna frå fabrikkframstilte gjennom at dei blir individuelt tilpassa kvar enkelt kunde. Modistar jobbar helst ved scenekunstinstitusjonar (som teater eller operascener) eller i eigne verkstader/butikkar.
I Noreg i dag høyrer utdanninga til dette yrket til utdanningsprogrammet design og handverk. Ein må gå to år på skule og to år i lære før ein kan ta svennebrev. Tidlegare måtte alle i tillegg til anna utdanning gå fire år i læretid hjå modist før ein kunne gå opp til svenneprøven. I den vidaregåande skulen lærer ein det første skuleåret (Vg1) om design og handverk, og i det andre skuleåret (Vg2) om design og tekstil.
Modistfaget er per 2016) med på Utdanningsdirektoratet si liste over små og verneverdige handverksfag. Dette inneber mellom anna at føretak innan faget får utvida støtte frå fylkeskommunen når dei tar inn nye lærlingar. Frå 1. oktober 2015 til utgangen av september 2016 var det éin person som bestod prøven i faget.
Karin Haugen
Karin Haugen  er ein norsk litteraturviter, journalist og redaktør. Ho er oppvaksen i Valle i Setesdal.
Haugen var frå byrjinga av 2000-talet med i krinsen rundt studentorganisasjonen Raud Front på Universitetet i Oslo. I 2001 var ho sentral ved oppstarten av tidsskriftet Demo. Haugen er i dag bokredaktør i Klassekampen. Ho sit òg i redaksjonen til Manifest Forlag.
Gyrodata
Gyrodata Incorporated er eit amerikansk selskap med hovudkvarter i Houston i Texas. Det er regionale hovudbasar i Aberdeen i Skottland og Kuala Lumpur i Malaysia pluss kontor i mange andre land, blant anna i Noreg. Firmaet leverer tenester innanfor retningsboring ved bruk av gyroskop-baserte måleverktøy. Gyrodata vart grunnlagt i 1980.
Gyrodata vart utforma i 1980 med finansiering frå fleire store oljeselskap, blant anna Shell. Innan 1982, ved bruk av same gyroskopiske sensorar som vart brukt i forsvars- og romfartsteknologien, utvikla Gyrodata verktøy som skulle forbedre presisjonen i kartlegging av ein brønnbane.
Gyrodata sine måleverktøy har hatt stor innverknad på boring etter og produksjon av olje. Høgpresisjonsmåleverktøy sikra oljeselskapa ei nøyaktig oversikt over brønnbana som vart bora. Dei kunne då også unngå kostbare feil som å bomme på målet og å kollidere med andre brønnar.
Firmaet har over 1000 tilsette, fordelt på mange land.
Tenester
Gyrodata leverer forskjellig utstyr og tenester innanfor retningsboring. Dette inkluderer Gyro-Guide (Gyro-While-Drilling) som fungerer likt som MWD-utstyr (Measurement-While-Drilling) med eit gyroskop i staden for ein magnetisk sensor. Dei leverer utstyr for karlegging av brønnbane, også kjent som gyroskopiske survey tool. I tillegg designar produserer og leverer Gyrodata Roterande Styrande System ( Well-Guide RSS), mud-motorar, MWD og mud-puls-system.
Gyrodata Norway
Gyrodata har ei avdeling i Noreg som er registrert i Brønnøysund-registera under navnet Gyrodata Norway, som eit norskregistrert utanlandsk foretak. Foretaket blei registrert 22. mars 1995 i bransjen «Olje- og gassutvinning». Per 1/4.2014 var det registrert 11 ansatte.
Historie
Gyrodata vart grunnlagt i 1980 av seks personar med ein kollektiv målsetnad om å starte eit stort multinasjonalt samarbeid, der dei ville tilby teknologiske løysingar som skulle bidra til utvida leiting etter olje og gass.
På midten av 1970-talet meinte fleire store oljeselskap at det var dårleg utvikla teknologi innanfor delar av brønnboring. Presisjonen på retningsmålinga i brønnane var ikkje god nok. Medan brønnar blei bora stadig djupare og i meir komplekse område, så var teknologien som fastslo brønnbana uakseptabelt dårleg og vart verre med større djup og høgare vinkel. Dette gjorde det vanskeleg å kartlegge brønnbana og fastslå den endelege posisjonen.
Ei mykje høgare presisjongrad ville auke sjansane for utvikling av nye produksjonsbrønnar og gjere bore- og produksjonsaktiviteten meir effektiv. Spesielt offshore, der mange brønnar blir bora frå same lokasjon, ville dette vere ein stor fordel.
Problemet skulle bli løyst med ein ubrukt teknologi innanfor olje- og gassbransjen. Løysinga låg i ein bransje der navigeringsteknologien hadde nådd eit mykje høgare presisjonsnivå.
I forsvarsindustrien var det utvikla navigeringsutstyr som var mykje meir presise. Ved å modifisere slikt utstyr til å bli brukt i brønnboringsoperasjonar, kunne ein med mykje større visse fastslå ein posisjon. Det var kombinasjonen av Gyrodata si erfaring frå olje- og gassindustrien og med avansert forsvars- og romfartsteknologi som la grunnlaget for ein ny generasjon med utstyr for kartlegging av brønnbanar.
Gyrodata sin målsetnad var å gjere desse presise sensorane brukande i harde påkjenningar som det er nede i ein oljebrønn. Då måtte det utviklast elektronikk og prosseseringsutsyr som tålte tilhøva og kunne levere presise målingar i forhold til krava i olje- og gassbransjen over heile verda.
Utvikling
Grunnleggarane av Gyrodata var ei gruppe med ekspertar frå oljeindustrien. Til saman hadde dei over 30 år med brei erfaring innanfor design og bygging av utstyr til bruk i oljebrønnar, kombinert med kjennskap til industrifinansiering, marknadsføring og operasjonar i felten.
Første utfordring var å designe eit gyroskop-basert system til bruk i oljebrønnar som var presist og tilfredsstilte alle krav for å kunne finansiere vidare utvikling av utstyret. Det viste seg at alle forventningar til prosjektet skulle bli overgått.
Det skulle vise seg at fleire store oljeselskap vart så begeistra for teknologien at dei gav ytterlegare finansieringsgarantiar og lån for å få tatt i bruk dette utstyret fortast mogleg.
Dei som investerte i teknologien fekk sjå at utstyret gjekk frå prototype til kommersielt tilgjengeleg i 1983. Sidan den gong har gyroskop-systemet til Gyrodata blitt anerkjent som eit sikkert og presist instrument i dei fleste krevjande miljø rundt om i verda.
Babajevo
Babajevo (russisk Баба́ево) er ein by i Vologda oblast i Russland med om lag 12 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kolp, ei sideelv til Suda, 246 km vest for Vologda.
Gyrodata
Utvikling
Gyrodata har no vokse frå å vere eit forsknings- og utviklingsmiljø, til å bli eit multinasjonalt oljeserviceselskap som tilbyr ei rekkje tenester innanfor brønnteknologi.
Babajevo
I følgje segna vart landsbyen Babajevo grunnlagd i 1460 av ein bonde ved namn Babaj (derfor namnet på byen). I 1882 vart ein metallurgisk fabrikk, som produserte telegrafleidningar, spiker og krokar, bygd her. Busetnaden fekk bystatus i 1925.
Det er to meieri, ein elektroteknisk fabrikk og ein møbelfabrikk i byen, som ligg ved jernbanelinja mellom Vologda og Sankt Petersburg.
Bøkfjord fyrstasjon
Bøkfjord fyrstasjon ligg på Holmengrålandet, Sør-Varanger kommune i Troms og Finnmark. Fyret vart oppretta i 1910, men øydelagd under andre verdskrigen. Fyret som står no er frå 1947.
Bøkfjord fyrstasjon var det siste bemanna fyret i Noreg, det vart automatisert i 1988 og avbemanna i 2006.
Elektronisk krigføring
Elektronisk krigføring (EK) inkluderer følgjande operasjonar:
Det norske forsvaret har eit eige EK-kompani (EKKP) underlagt Etterretningsbataljonen (EBN) i Hæren.
Trans-Europe Express
Trans-Europe Express (tysk Trans Europa Express) er det sjette studioalbumet av det tyske electronicabandet Kraftwerk. Det vart spelt inn i midten av 1976 i Düsseldorf i Tyskland og kom ut i mars 1977 på Kling Klang Records. Kritikarane hevdar albumet har to spesifikke tema: ei hyllest av Europa og skilnadane mellom røyndom og bilete. Musikalsk er songane på albumet noko forskjellig frå den tidlegare krautrockstilen med fokus på elektroniske mekaniserte rytmar, minimalisme og stundom manipulert vokal.
Trans-Europe Express nådde 119. plass på albumlista i USA og vart med på kritikarlista til Village Voice, Pazz & Jop i 1977. Det vart gjeve ut to singlar frå Trans-Europe Express: «Trans-Europe Express» og «Showroom Dummies». Albumet har sidan vorte gjeve ut i fleire format og vert framleis hylla av kritikarar som eit av dei beste og mest inspirasjonsrike albuma i 1970-åra.
Produksjon
Etter albumet Radio-Activity kom ut og turneen etter albumet var over, heldt Kraftwerk fram å flytte seg bort frå den tidlegare krautrock-stilen i den tidlegare improviserte instrumentalmusikken deira. No foredla dei arbeidet sitt til eit format med melodiske elektroniske songar. Under Radio-Activity-turneen byrja bandet å lage reglar for seg sjølv, som at dei ikkje skulle vere fulle på scenen eller på festar. Karl Bartos skreiv om desse reglane og sa at «det er ikkje lett å skru på knottane på ein synthesizer om du er full eller dopa. ... Me prøvde alltid å vere var på kva me gjorde når me var ute blant folk.» Under denne turneen vart tidlege melodiar som skulle utvikle seg til songen «Showroom Dummies» framført. Halvvegs i 1976 byrja Kraftwerk å arbeide på albumet som då vart kalla Europe Endless. Paul Alessandrini foreslo at Kraftwerk skulle skrive ein song om Trans-Europe Express for å gjenspegle den elektroniske musikkstilen deira. Hütter og Schneider møtte musikarane David Bowie og Iggy Pop før dei spelte inn songen og dette påvekra teksten. Maxime Schmitt oppfordra gruppa til å spele inn ein fransk versjon av songen «Showroom Dummies», noko som førte til at bandet seinare spelte inn fleire songar på fransk. Albumet vart spelt inn i Kling Klang Studio i Düsseldorf. Ralf Hütter og Florian Schneider hadde sterkast kunstnarisk kontroll over musikken, medan Bartos og Wolfgang Flür medverka med sekvensert elektronisk perkusjon. Kraftwerk vitja togbruer for å lytte til lydane toget faktisk produserte. Gruppa fann ut at lyden toget laga ikkje var dansbar og endra han noko.
Eit viktig, nytt utstyr som vart nytta på albumet var Synthanorma Sequenzer, ein spesiallaga 32-stegs 16-kanals analog sequencer laga for bandet av Matten & Wiechers. Dette gjorde at dei kunne laga sofistikerte sekvenserte synthesizerlinjer, som vert nytta mykje på spora «Europe Endless», «Franz Schubert» og «Endless Endless», og frigjorde musikarane frå strevet med å spele dei same notane om att og om att.
Little Wing
Inspirasjon
Hendrix snakka med ein svensk journalist om songen i januar 1968 og sa, «Vel, det var ein song der som me gjorde mykje lyd på. Me køyrde gitaren gjennom Leslie-høgtalaren på eit orgel, og det høyrest ut som jelly bread. Det er basert på ein veldig, veldig enkel indiansk stil, veldig enkel. Eg fekk ideen då eg var i Monterey, og eg berre såg på alt kring meg. Så eg fann ut at eg skulle ta alt rundt meg og kanskje uttrykke det som ei jente kanskje, noko slik som det, og kalle han 'Little Wing', med andre ord, berre fly avstad. Alt flyr verkeleg og dei er verkeleg i godt humør, som politiet og alle var verkeleg bra der ute. Så eg berre tok alt dette og putta dei inn i ei særs lita fyrstikkeske, inn i ei jente og så gjorde det. Det var veldig enkelt. Det er ein av få eg verkeleg likar.»
Trans-Europe Express
Produksjon
Medan Radio-Activity hadde i blanding av tysk og engelsk tekst gjennom heile albumet, gjekk Trans-Europe Express lenger og det vart laga to versjonar der den eine vart sungen heilt på engelsk og den andre berre på tysk. Etter råd frå Maxime Schmitt vart det laga ein fransk versjon av songen «Showroom Dummies», kalla «Les Mannequins». «Les Mannequins» var den første songen deira på fransk og gjorde at dei valde å spele inn songar på fransk på seinare album. Etter innspelinga av albumet i Düsseldorf, vitja Hütter og Schneider Los Angeles for å mikse songane ved Record Plant Studio. Delar av miksinga som vart gjort i Los Angeles vart droppa frå albumet, mellom anna meir direkte vokal for å kunne gjere meir av miksinga i Düsseldorf og Hamburg seinare.
Little Wing
Stil
Forfattar Harry Shapiro har utforska songen og sagt at musikalsk er han «strukturert til å legge eit florlett tøtsj over heile songen frå den fengslande opninga og det stemningsskapande klokkespelet til bruken av Leslie-høgtalarane for gitaren. Lydskjermen roterer, og skapar ein Doppler-effekt i lyden. Jimi spelar songen nesten som ein pianist med tommelen på bassnotane som venstrehanda til ein pianist, medan fingrane på gitarbanda samsvarar med den høgre. Songen tonar ut i ein magisk solo etter berre litt over to minuttar.»
Trans-Europe Express
Produksjon
Plateomslaget til Trans-Europe Express skulle opphavleg vere eit svartkvitbilete av gruppa spegla i ei rekkje speglar. Ideen vart droppa til fordel av eit bilete av den kjende fotografen Maurice Seymour, der gruppa vart kledd for å likne mannekengar.
Musikk
Wolfgang Flür har sagt at Kraftwerk var påverka av musikk frå Weimar-Tyskland-tida: «vi var born fødde like etter andre verdskrigen ... me hadde ikkje ein eigen musikk- eller popkultur ... det var krigen, og før krigen hadde me berre tysk folkemusikk. I 1920- og 1930-åra vart det utvikla melodiar og desse vart kulturen som me arbeidde ut frå». Karl Bartos snakka òg om påverknaden i etterkrigstida sidan gruppa meinte dei «hadde denne utviklinga i 1920-åra som var særs, særs kraftig og audiovisuell. Me hadde Bauhaus-skulen før krigen og så etter krigen hadde me fantastiske folk som Karlheinz Stockhausen og utviklinga av klassisk og elektronisk klassisk. Dette var særs sterkt og det skjedde nær Düsseldorf i Köln og alle dei store komponistane på den tida kom der.» Paul Alessandrini er tilskriven for å ha hjelpt til med konseptet på albumet. Alessandrini fortalte Hütter og Schneider at «med den musikken de gjer, som er som ein elektronisk blues, jernbanestasjonar og tog er viktige delar av universet, så de bør lage ein song om Trans Europe Express». Kraftwerk meinte kritikarane i Storbritannia og USA knytte dei til Nazi-Tyskland, med songar som «Autobahn» som vart bygde av nazistane i 1930- og 1940-åra. Samstundes ønskte bandet å gå bort frå den tyske arva si gjennom ei kjensle av ein ny europeisk identitet og følte at Trans Europ Express kunne nyttast til å symbolisere dette. Allmusic omtalte Trans-Europe Express som eit konseptalbum med to forskjellige tema. Det første er skilnadane mellom røyndom og bilete, representert av songane «Hall of Mirrors» og «Showroom Dummies», og den andre er om glorfiseringa av Europa. Slant Magazine skildra albumet som eit «sonisk dikt til Europa».
Little Wing
Andre versjonar
«Little Wing» er spelt inn av mange andre artistar:
Trans-Europe Express
Musikk
Den musikalske stilen på Trans Europe Express vart av Allmusic skildra som melodiske tema som «vert repeterte ofte og stundom vovne saman over velovervegde, dunkande rytmar, stundom med manipulert vokal» og «minimalistiske, mekaniserte rytmar og fengande melodiar». Hütter har kommentert den minimalistiske karakteren på albumet og sa at «Om me kan føre fram ein ide med ein eller to tonar, er det betre enn å spele hundre tonar». Den første sida av Trans-Europe Express har tre songar. Songen «Hall of Mirrors» har vorte skildra å ha uttrykkslaus tekst som spekulerer i korleis stjerner ser seg sjølv i ein spegel. Hütter og Schneider har skildra songen som sjølvbiografisk. Den tredje songen «Show Room Dummies» vart av Allmusic skildra som «sprettande melodisk på ein måte som resten av Trans-Europe Express ikkje er» og med tekstar som er «noko paranoid». Ideen til songen kom då Flür og Bartos vart samanlikna med mannekengdokker i ein britisk konsertomtale. Somme versjonar av songen inneheld ein munnleg introduksjon som starta med ei nedteljing «eins zwei drei vier» som ein parodi på bandet Ramones som starta somme songar med ei rask nedteljing med «one two three four». Den andre sida av Trans-Europe Express er ein suite der «Trans-Europe Express» held fram gjennom «Metal on Metal» og «Franz Schubert» før det vert avslutta med ei repetering av hovudtemaet frå «Europe Endless». Allmusic skildra dei musikalske elementa i suiten som eit stemningskapande tema med «ei uttrykkslaus synging av tittelen der den grunnleggande rytmen langsamt vert overlagt på same måte som den tidlegare «Autobahn» vart konstruert». Teksten refererer til albumet Station to Station av Bowie og eit møte med musikarane Iggy Pop og David Bowie. Hütter og Schneider hadde tidlegare møtt Bowie i Tyskland og var smigra over merksemda dei fekk frå han. Ralf Hütter var interessert i arbeidet til Bowie sidan han hadde arbeida med Iggy Pop, som var den tidlegare frontmannen i The Stooges; ei av favorittgruppene til Hütter.
N'Golo Kanté
N'Golo Kanté er ein fransk fotballspelar som i 2018 vart verdsmeister med Frankrike sitt landslag under meisterskapen i Russland. Han er ein defensiv midtbanespelar som sidan 2016 har spelt på den engelske fotballklubben Chelsea FC.
Trans-Europe Express
Utgjeving
Trans-Europe Express kom ut første gong i mars 1977. Med hjelp av Günther Fröhling laga Kraftwerk ein musikkvideo for song «Trans-Europe Express». Videoen syner gruppa i lange frakkar på ei togreise frå Düsseldorf til Duisburg i nærleiken. Bilete frå videoen vart seinare nytta på singelomslaget til «Showroom Dummies». Fröhling arbeidde seinare med Kraftwerk på albumet Die Mensch-Maschine og tok fotografiet på plateomslaget. For å marknadsføre albumet for pressa i Frankrike, leigde EMI Records eit tog med gammaldagse vogner frå 1930-åra for ei reise frå Paris til Rheims medan songar frå albumet vart spelt over høgtalaranlegget på toget.
N'Golo Kanté
Klubbspel
Kanté spelte på tredjedivisjonslaget US Boulogne i 2012/13-sesongen. Dei to neste sesongane utmerkte han seg i SM Caen, på eit lag som i 2014 rykte opp i den franske toppserien. Sommaren 2015 vart han overført til engelske Leicester City. Her bidrog han mykje til at klubben frå Leicester mykje overraskande gjekk heilt topps i den engelske ligaen 2016. To månader seinare gjekk turen vidare til Chelsea FC, også med London-klubben vart Kanté ligameister i sin fyrste sesong på laget. I mai 2018 var han med å vinne FA-cupfinalen 1-0 mot Manchester United.
Landslagsspel
Kanté fekk sin landslagdebut i mars 2016 og spelte fire av kampane då Frankrike same året tok seg til finalen i Fotball-EM på heimebane. Han kom ikkje på bana i sjølve finalen, ein kamp Portugal vann med 1-0 etter ekstraomgangar. Under verdsmeisterskapen 2018 i Russland deltok Kanté i alle Frankrike sine kampar, også i VM-finalen i Moskva der Frankrike vann Rimet-pokalen med siger 4-2 mot Kroatia. Pr juli 2018 har Kanté spelt 31 landskampar og skåra eitt mål.
Trans-Europe Express
Utgjeving
Trans-Europe Express nådde høgare på albumlista i USA enn det førre albumet til Kraftwerk, Radio-Activity, med ein 117. plass på Billboard Top LPs & Tapes-lista. «Trans-Europe Express» og «Showroom Dummies» vart gjevne ut som singlar frå albumet. «Trans-Europe Express» gjekk inn på Billboard Hot 100 i 1977 med ein 67. plass. Trans-Europe Express gjekk inn på lista i Storbritannia i 1980-åra. I 1982 nådde albumet ein 49. plass på albumlista og låg der i sju veker. Singelen «Showroom Dummies» nådde lista den 20. februar 1982 og låg inne på lista i fem veker med ein 25. plass som høgaste plassering. I oktober 2009 vart det gjeve ut ei nymastra utgåve av albumet.
Kritikk
Dei første meldingane av Trans-Europe Express var positive. I nyare tid har Trans-Europe Express fått høgaste karakter hos Allmusic, Mojo, Rolling Stone og Slant Magazine.
Trans-Europe Express har òg dukka opp på forskjellige lister. I 2001 plasserte VH1 Trans-Europe Express på 56. plass på lista si over «100 beste album gjennom tidene». I 2002 plasserte Slant Magazine albumet på førsteplassen på lista si over dei beste elektroniske albuma på 1900-talet. I 2003 plasserte Rolling Stone albumet på 253. plass på lista si over dei 500 beste albuma gjennom tidene. Channel 4 plasserte albumet på ein 71. plass på lista si over dei 100 beste albuma. I 2004 lista Pitchfork Media Trans-Europe Express som det sjette beste albumet frå 1970-åra og skreiv at «den dagen vil snart kome, om han ikkje alt er her, då Trans-Europe Express vert nemnt der oppe i lag med Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band og Exile on Main Street som ei plate ein rett og slett ikkje kan skrive om».
Innhald
Original LP-utgåve
2009-utgåva
Bërdicë
Bërdicë er ein tidlegare landkommune i regionen Shkodër i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Shkodër.
Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande landkommunen Bërdicë 5 773 innbyggjarar.
It's No Secret
«It's No Secret» er ein popballade framført av den australske songaren Kylie Minogue. Han er skriven og produsert av Stock Aitken Waterman for det første studioalbumet til Minogue, Kylie (1988). Songen vart utgjeven som den femte singelen frå albumet vinteren 1988 og fekk ei blanda mottaking frå kritikarar. Han nådde nummer fire på topplista i Japan og topp førti i Canada og USA.
Bërdicë
Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Bërdicë ein del av distriktet Shkodër. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
Sasha Clements
Sasha Nicole Clements er ein kanadisk skodespelar. Ho vart internasjonalt berømt då ho spelte figuren «Kiki Kincaid» i serien Majority Rules.
Al Ashraf
Al Ashrāf er ein landsby i Mekka-regionen vest i Saudi-Arabia.
Fevik kyrkje
Fevik kyrkje eller Fevik arbeidskyrkje er ei arbeidskyrkje i Grimstad kommune i Agder.
Arbeidskyrkja vart oppført i 1975-76 og avløyste eit bedehus med namn Bethel frå 1882. Ei stifting stod for drifta fram til 2005, då kyrkja vart overført til Fjære kyrkjelyd. Kyrkjelyden driv òg barnehage.
Det vert arbeidd for bygging av ny kyrkje på Fevik.
Dette landet
Dette landet er det sjette studioalbumet av Odd Nordstoga. Det vart utgjeve 9. oktober 2015 av Universal Music AS, Norway.
Didier Cuche
Didier Cuche er ein sveitsisk tidlegare skirennar frå Le Pâquier i Neuchâtel. Han vart verdsmeister i super-G i 2009, i tillegg har han tre sølvmedaljar frå tre ulike internasjonale meisterskap. Cuche vart nummer to i verdscupen i alpint i 2011, og vann utforcupen av verdscupen fire gongar (2007, -08, -10 og -11), medan han i 2009 vann storslalåmcupen og i 2011 også super-G-cupen.
Aktiv
Cuche slo gjennom i 1998-sesongen, han kom då på åttandeplassen i verdscupen i alpint og vart nummer fire i utforcupen av verdscupen. Kort tid føre vinterolympiaden vann han i Kitzbühel sin fyrste verdscupsiger. Eit høgdepunkt i sesongen fekk også med sølvmedalje i super-G under OL 1998 i Nagano, slått av Hermann Maier og på same tid som Hans Knauß. Dei neste tre sesongane høyrde han med mellom dei beste skialpinistane i verda, men utan å toppe resultatlistene.
I 2002-sesongen vart Cuche nummer tre i verdscupen i alpint, nummer to i super-G-cupen og kom på fjerdeplass i storslalåmcupen. Også 2003-sesongen var ein stor sesong, med tredjeplass i storslalåm- og femte plass i den totale verdscupen.
Cuche var i sine seks siste år som heilt i toppen i verdseliten. I fire sesongar på rad, 2007-10, vart han nummer tre i verdscupen i alpint og i 2011 hadde han berre Ivica Kostelić frå Kroatia føre seg når alle poenga var talde. Utforpokalen i verdscupen fekk han med seg både i 2007, -08, -10 og -11, storslalåmpokalen i 2009, det året han ikkje vann utforpokalen, og super-G-pokalen sikra han seg i 2011.
Cuche tok bronsen i den alpine verdsmeisterskapen i Åre i 2007. To år seinare vann han gull i super-G og sølv i utfor under VM i alpine greiner 2009. I sitt siste verdsmeisterskap, i Garmisch-Partenkirchen i 2011, fekk han sølv i utfor.
Cuche la opp som aktiv skirennar i 2012.
Præriesnipe
Præriesnipe (Bartramia longicauda) er ein medlem av snipefamilien, Scolopacidae. Ho er einaste medlemmen i slekta si, Bartramia. Arten hekkar i sentrale Nord-Amerika og overvintrar i sørvestre Sør-Amerika.
Skildring
Præriesnipe når ei lengd 26-32 centimeter og veg i området 98-226 gram. I høve til lekamen synest storleiken på hovudet lite. Det rette, litle gule nebbet er langt som hovudet og svakt nedbøygd mot tuppen. Auga er store og mørke. Beina er gule. Andletet er bleik beige, strupen kremfarga utan teikningar, halsen og nakken er fint brunstipla, brystet med meir dråpeforma brune flekker. Buken og undersida av halen er bleik kremfarga. Oversida er olivenbrun med mørke tverrstriper og fløytefarga fjørrender. Halen er brun med mørke tverrstriper og ei kvit rand.
Præriesniper er gode flygarar med kraftfulle vengeslag. Etter landing vil præriesniper ofte halde vengene loddrett opp i lufta.
Habitat og utbreiing
Hekkeområdet for denne arten er i stor grad todelt, eit område strekkjer seg frå nordvestre Alaska, Yukon og litt inn i Britisk Columbia. Eit anna til i sørlege Alberta og Saskatchewan i Canada og tvers over Great Plains og sørvestover over det meste av nordlege til vestlege USA. Præriesnipa hekkar òg innanfor staten Oregon. Overvintringsområda ligg i Sør-Amerika frå vestelege Bolivia, det sørlege Brasil til nordvestlege Argentina. Området dekker òg Uruguay og det meste av Paraguay. Avreisa frå hekkeområda byrjar i august og held fram til september. Dei første fuglane møtest på den søramerikanske Pampasen allereie i slutten av september. Etternølarar blir observert i Nord-Amerika tidleg i november. Vårtrekket startar i midt i februar. Vanlegvis er præriesnipa attende på hekkeplassane igjen i april, lengst nord i mai til juni.
Præriesniper hekkar på grassletter, prærien og graskledde myrar. Dei stiller høge krav til storleiken på territoriet, som må innehalde minst 150 dekar.
Under trekket kan præriesniper treffast på savannar og på opne område på Pampasen og blir òg ofte observert på flyplassar og golfbanar.
I Europa er præriesnipa ein sjeldan haustgjest som er observert hovudsakleg i Storbritannia og Irland relativt regelmessig. Eit individ er notert i Noreg hausten 2005.
Levevis
Præriesniper er dagaktive og aktiv i tussmørker. Mykje som ei lo spring dei korte avstandar svært raskt, så plutseleg stoppar dei og byrjar å hakke i bakken. Dietten består hovudsakleg av insekt. Her spelar grashopper, sirissar og snutebiller og ulike billelarver ei viktig rolle. Han et òg edderkoppar, sniglar og meitemakk. Dei fleste byttedyr blir tatt på overflata.
Præriesnipe har nomalt allereie danna par når dei kjem til hekkeplassen. Reiret er ein senking i bakken, som er fôra med tørr plantematerialar. Kullet består vanlegvis av fire egg. Rugetida er ca. 24 dagar og begge foreldra deltar.
Den totale populasjonen er estimert til ca. 350 000 individ og er trudd å vere aukande.
Sally Gunnell
Sally Janet Jane Gunnell er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå Chigwell i Essex som internasjonalt deltok i hekkeløp. I åra 1992-94 vann ho både OL-, VM- og EM-gull i 400 meter hekk. Under verdsmeisterskapen 1993 i Stuttgart setter ho ny verdsrekord med 52,74 sekundar.
Aktiv
Gunnell vart samveldemeister på 110 meter hekk i 1986. Ho nådde semifinalen i øvinga både under VM 1987 og OL 1988. I Seoul-OL 1988 tok ho seg til finalen på 400 m hekk, der ho sette ny personleg rekord med 54,03 og vart nummer fem.
Frå 1991 til -94 låg Gunnell heilt i verdstoppen på langhekken. Gjennom 1991-sesongen forbetra ho den britiske rekorden til 53,78 sekundar i Monaco, deretter til 53,63 i Zürich, før ho under VM i Tokyo tok sølvmedaljen med tida 53,16, fem hundredels sekund bak sovjetiske Tatjana Ledovskaja. Under dei olympiske leikane i Barcelona tok Gunnell gullmedaljen etter 53,23 sekundar, og vann klart føre Sandra Farmer-Patrick. Året etter pressa Farmer-Patrick henne heilt til målstreken i VM-finalen og fekk notert tida 52,79, men Gunnell kom inn på 52,74 og ny verdsrekord.
Biologisk krigføring
Biologisk krigføring, òg kjend som bakteriologisk krigføring, er å gjera bruk av mikroorganismar (bakterie, virus eller sopp), eller giftstoff frå desse, som stridsmiddel. Føremålet er å uskadeleggjera, drepa eller virke demotiverande på ein motstandar (fiende).
Shopski Cove
Shopski Cove (Sjopski Zaliv) er ei 2,6 km brei vik som trengjer 1,9 km inn på sørvestkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis, mellom Triangle Point og den vestlege moreneenden av Provadiya Hook som vernar Yankee Harbour. Ho er forma av Bravobreen som har trekt seg attende sidan slutten av 1900-talet. Området vart ofte vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar opererte frå Yankee Harbour. Vika er kalla opp etter regionen Sjopi vest i Bulgaria.
Biologisk krigføring
SN-konvensjonen om biologiske våpen av 1972 forbyr produksjon og lagring av biologiske våpen, og er underteikna av over 100 medlemsland, i samband med dei grusame verknadene slike våpen har. Bruk er ikkje inkludert, slik at utilsikta bruk ikkje medfører straffeansvar (ved til dømes at nokon som er smitta, overfører smitten til andre).
Robert Změlík
Robert Změlík er ein friidrettsutøvar frå Prostějov i Tsjekkia som vann tikampen under Sommar-OL 1992. Han representerte Tsjekkoslovakia til 1993, sidan Tsjekkia.
Biologisk krigføring
Ut ifrå eit militært synspunkt er bruk av biologiske våpen av mindre interesse. Hovudsakleg fordi dei ikkje har ein umiddelbar verknad, men at det tek fleire dagar før ein ynskt verknad gjer seg gjeldendane på dei som vert eksponert, og slik sett ikkje eignar seg for å stansa ein fiende i fremrykning. Det er òg vanskeleg å forhindra at eigne styrkar vert smitta. Ved bruk mot sivilfolkesetnaden i eit anna land gjer inkubasjonstida det mogleg for ein motstandar å svara med same midlar.
Robert Změlík
Změlík vart fjerdemann i tikamp både i friidretts-EM 1990 og i VM 1991. I 1992-sesongen gjorde han sitt livs beste tikamp då han vann Götzis-tevlinga etter å ha oppnådd 8 627 poeng. Seinare same året vann han den olympisk gullmedaljen i Barcelona-OL, ei 200 poeng føre spanske Antonio Peñalver.
Biologisk krigføring
I enkelte tilfelle kan likevel biologiske stridmiddel tenkjast brukt, då spreiingsmåten trass alt er vanskeleg å oppdaga. Slik bruk kan lamma eit samfunn og dermed gjera det lettare å oppnå ein militær siger.
Robert Změlík
Skadar sette han noko tilbake dei neste sesongane. Han vart nummer sju i Sommar-OL 1996. Våren 1997 vann han sjukamp-tevlinga i innandørs-VM i Paris med 6 228 poeng, hans beste poengsum i den greina. Etter han braut tikampen i VM 1997, la han opp.
Biologisk krigføring
Eigenskapar
Ideelt sett (ønskeleg) har biologiske våpen: 1) kraftig påverknad, 2) høg smitteevne, 3) motstandsdugleik overfor vaksine og 4) høve til å spreiast ved hjelp av aerosolar. Dei smittestoffa som då ville brukast, ville medføra høg dødelighet (ved riktig utplassering) og ha stor overlevelsesevne (og slik gjera bruk av aerosolar mogleg).
Per i dag er biologiske smittestoff, tenkt brukt som våpen, enkle å laga og har kort produksjonstid. Hovudproblemet er å få utplassert dem på ein effektiv måte mot lett tilgjengelege mål.
Til dømes er miltbrann sett på som eit utmerka stridmiddel/våpen. Han er vald som døme fordi han er historisk viktig og nok informasjon er kjent om den, slik at dette ikkje kan brukast som ein «bruksanvisning» for produksjon av eit biologisk våpen. Først og fremst gjer det at den dannar herde sporar, den utmerka for bruk som aerosol. Dinest gjev lungeinfeksjoner utløyst av miltbrann ingen tilleggsinfeksjonar hos andre menneske. Dermed vert verande sjukdomen vanlegvis avgrensa til sjølve «målet». Eit sykdomsforløp startar med symptom som på ei vanlege forkjøling, men går raskt over i ein meir alvorleg tilstand, med ein dødelighet på over 80 %. Avgjerande for bruk er at eigen personell lett kan vernast på førehand med eksisterande antibiotikum.
Smittestoff/sjukdomar som er kjent brukt, eller vurdert brukt, som stridmiddel er: miltbrann, ebola, byllepest, kolera, harepest, bruselose, shigella, tyfus, papegøyesjuke, japansk hjernebetennelse (encefalitt), gulfeber og koppar.
Typar av smittestoff
Miltbrann er ein bakterie som smittar lett og gjev ein ondarta infeksjonssjukdom, og kan smitta både menneske og dyr. Sjukdomen er ofte døyeleg, og symptoma kan i byrjinga likna ei vanleg forkjøling. Sjukdomen smittar ikkje frå menneske til menneske, og det finst vaksine, sjølv om han er lite effektiv og har mange bivirkninger.
Siste registrerte tilfelle av miltbrann i Noreg hos eit menneske, var på 1930-talet. Sjukdomen har ei lang historie. Skildringa til bibelen av den femte landeplagen i Egypt vert anteke å kunna ha vore miltbrann hos buskapen.
Koppar er ein svært smittefarlig sjukdom. Han vart erklært utrydda rundt 1980, men det finst virus i amerikanske og russiske forskingsinstitusjonar. Sjukdomen er døyeleg i 20–60% av tilfella.
Botulisme er ein sjukdom som kjem frå ein gift-bakterie (Clostridium botulinum) som finst i mudder og jord. Botulisme-toksinet er eit av dei meste giftige stoffa ein kjenne til. Symptoma på forgiftning er lammelse av augemusklane og problem med å svelgja og snakka. I alvorlege tilfelle kan den medføra åndedrettskollaps, som igjen kan føra til døden. Det finst ein motgift (antitoksin) mot toksinet.
Angrep på avlinger og buskap
Biologiske våpen kan òg verta spesielt utvikla for å øydeleggja planter og avlinger. I løpet av andre verdskrig utvikla USA og Storbritannia sprøytemiddel som verkte hemmande (og drepande) på utviklinga til planter og tok desse i bruk under Vietnamkrigen og Malakka-konflikten.
I løpet av den kalde krigen utvikla USA avlingsdrepende midlar som kunne øydeleggja landbruket til ein motstandar. Tanken var at ved å leggja landbruket i den kommunistiske delen av verda øyda, ville ein kunna forhindra desse statane å halda fram ein igangsett krig.
Vernande tiltak
Nytta av biologiske våpen er vanskeleg å oppdaga før sjukdomen har brote ut og sjukdomsteikn viser seg hos menneske eller dyr.
Den beste måten å verna seg mot biologiske våpen, er å vaska hendene i varmt vann og med såpa eller andre desinfiserande midlar etter å ha vore i kontakt med noko ein har mistanke om er infisert. Det er òg viktig at rifter og sår vert godt tildekket. Ved inntak av mat og drikke bør ein forsikra seg om at desse er kontrollert og godkjent av autorisert personell. Ein medisinsk metode i forsvaret av sivilfolkesetnaden er lager av antibiotikum og vaksiner, og ei opplæring av medisinsk personell for raskt og nøyaktig å kunna stilla ein diagnose og gjennomføra handsaming. Allmennpraktiserende leger og helsepersonell er stort sett ukjent med korleis smittestoff er vorte omgjort til potensielle våpen og kva det inneber.
Nye forbindingsmetoder, slik som «biobandasjering», er meint å hjelpa til i handsaminga av personar som er skadelidende i område ramma av biologiske våpen.
Rolla til helsevesenet
Det er verd å merka seg at mange klassiske og moderne smittestoff i biologiske våpen er henta frå sjuke dyr (dyresykdommer), med unntak av koparar. Sånn sett er det sannsynleg at husdyr vil visa teikn på smitta samstundes som, eller til og med før, menneske.
I samband med det største «uhellet» som hittil er kjent, miltbrann-utbrotet i Sverdlovsk (Jekaterinaburg), 1979, vart sauer som var så langt unna som 200 km frå utslippstedet (kjend som Område 15), smitta av sjukdomen. Anlegget er den dagen i dag framleis avstengt for utenforstående.
Symfoni nr. 29 av Mozart
'''Symfoni nr. 29 i A-dur''', K. 201, vart komponert av Wolfgang Amadeus Mozart den 6. april 1774. Han er i lag med Symfoni nr. 25, ein av dei meir kjende av dei tidlege symfoniane hans. Stanley Sadie skildrar han som «eit landemerke, personleg i tone, og faktisk kanskje meir individuell i kombinasjonen av ein intim, kammermusikkstil med ei framleis lidenskapleg og impulsiv framferd»
Struktur
Symfonien består av fire satsar:
Raglan på New Zealand
Raglan på Nordøya på New Zealand er ein liten kystby som ligg 48 km vest for Hamilton, ved State Highway 23. Han er kjend for surfing og strender med svart vulkansk sand.
Iwien Ngāti Māhanga heldt til på området rundt Raglan seint på 1700-talet. Det finst minst 81 arkeologiske funnstader i området, hovudsakleg nær kysten. Avgrensa radiokarbondatering har tidfesta dei eldste stadane til rundt 1400. Maoriane kalla staden Whaingaroa ('den lang jakta'). Ei overlevering fortel at Tainui-presten Rakataura, kryssa Whāingaroa på veg til Kāwhia. Ei anna seier at dette var ein av stadene den tidlege Te Arawa-utforskaren Kahumatamomoe vitja med nevøen sin Īhenga under ekspedisjonen sin frå Maketū. Dei fyrste europearane til å slå seg ned i området var metodistmisjonærane James og Mary Wallis, som blei velkomne av lokale maoriar i 1835. Europeisk busetnad i større skala, som inkluderte store endringar i omforming av land til beite, byrja på midten av 1850-talet etter eit stort landsal av hovding Wiremu Neera Te Awaitaia.
Namnet «Raglan» blei teke i bruk i 1858 til ære for Fitzroy Somerset, 1. lord Raglan (1788–1855), som hadde leia dei britiske styrkane under Krimkrigen i 1853–1856.
Økonomien i Raglan bygde opphavleg på Phormium- og tømmereksport, følgd av landbruk, som er blitt verande viktig i området. Kultur og turisme er også viktige nyare næringsvegar. Raglan and District Museum huser historiske gjenstandar og arkiv for regionen. Det blei bygd ein ny museum i 2011.
Byen blei åstad for sivil ulydnad-kampanjar på 1970-talet. Under andre verdskrigen (1939–1945) hadde styresmaktene teke maoriland her for å laga ei militær flystripe. Då dei ikkje lenger trengde denne for forsvar blei delar av landet, 62 acre ikkje gjeven attende til eigarane men i staden del av den offentlege golfbana i Raglan. Ei rekkje protestar og eit forsøk på å gjenokkupera landet følgde. I 1978 blei 20 maoriar arresterte ved det niande holet på golfbana. Landet blei til slutt gjeve tilbake til dei opphavlege eigarane, og blei eit fokuspunkt for maori-protestrørsla.
Brett Borgen
Brett Borgen var ein norsk forfattar. Ho er dotter til Annemarta f. Evjenth og Johan Borgen og mor til Iselin Alme. Ho debuterte som forfattar i 1972 med boka Fra en ikke helt vellykket skuespillerinnes dagbok.
Ho var først gift med scenografen Gunnar Alme, som er far til hennar to born, og seinare med forfattaren Arne Falck.
På 1970-talet uttalte ho offentleg at ho hadde lytta seg til kristen tru under preikene til Knut Andersen i Uranienborg kyrkje i Oslo. Det kristne livssynet har sidan sett preg på mykje av forfattarskapen hennar.
Arthur Benjamin
Arthur Leslie Benjamin var ein australsk komponist og pianist, dirigent og musikkpedagog. Han var ein av dei fyrste store komponistane frå Australia, og musikken hans er ofte lettilgjengeleg og livleg.
Biografi
Då Arthur Benjamin var tre år gamal, flytte familien hans frå Sydney til Brisbane. Her spelte han offentleg piano for fyrste gong som seksåring. Ni år gamal begynte han å få profesjonell musikalsk opplæring ved å få pianoundervisning av ein lokal organist. I 1911 vann Benjamin eit studiestipend til Royal College of Music i London. Her fekk han studera komposisjon under Charles Villiers Stanford, harmoni og kontrapunkt under Thomas Dunhill og piano under Frederic Cliffe.
Under verdskrigen vart Benjamin innrullert som pilot på britisk side, og flyet hans vart skote ned den 31. juli 1918 av den unge Hermann Göring. Benjamin overlevde flystyrten, men var resten av krigen som tysk krigsfange i Ruhleben-leiren, nær Berlin. Her vart han kjend med komponisten Edgar Bainton, som hadde sete fanga i leiren sidan 1914.
Arthur Benjamin vart sett fri etter krigen og vendte attende til Australia i 1919. Her vart han professor ved New South Wales State Conservatorium of Music i Sydney. Tre år seinare reiste han til England att for å bli utnemnd til professor i piano ved Royal College of Music (RCM). I 1926 fekk han eit nytt professorat ved kollegiumet som han beheldt i tretten år. I denne tida utmerka han seg som musikkpedagog, og hadde fleire strålande pianostudentar, m.a. Benjamin Britten. Britten skreiv seinare pianosuiten «Holiday Diary» - («Feriedagbok»), som er dedikert til Benjamin og imiterer mange av handrørslene hans.
Samtidig med professorata og pianoundervisninga var Benjamin ein aktiv komponist; særleg skreiv han mykje for strykarar og piano. Mot slutten av 1920-åra gjekk stilen hans i større grad over i orkesterverk og overturar. I 1932 dirigerte Benjamin BBC Symphony Orchestra som framførte hans Fiolinkonsert (1932). I 1930-åra tok Benjamin til å komponera musikk for film. Den best kjende filmmusikken hans er truleg til Mannen som visste for meget (1934) av Alfred Hitchcock.
Eitt av Benjamins mest vidgjetne verk er «Jamaican Rumba» for to piano, ein del av Two Jamaican Pieces, utgjeve i 1938. Dette vart til under ei reise til dei vestindiske øyane, der han vart kjend med ein innfødd jamaicansk folketone, «Mango Walk». Rumbaen var i stor grad basert på denne, og som takk for at han gjorde landet deira kjend med musikken sin, vart komponisten tildelt ei tunne med rom av den jamaicanske regjeringa.
Under andre verdskrigen utvandra Benjamin til Canada og slo seg ned i Vancouver. Her vart han dirigent for eit symfoniorkester og ein stor kulturell figur. Dessutan underviste han musikk i Portland, Oregon frå 1944-45 før han vendte tilbake til London og RCM i 1946.
Arthur Benjamin komponerte fire operaer. Debutoperaen The Devil Take Her (1931) vart skrive for éi akt, og vart urframført 1. desember same året i RCM. Neste opera i éi akt, Prima Donna, stod klar allereie i 1932, men vart ikkje urframført før i 1949. I 1950 komponerte han ein opera av Charles Dickens-romanen To byer (A Tale of Two Cities). Denne vart framført under Festival of Britain i 1951, og liveframført på BBC radio i 1953. Mañana (1955) fekk mindre suksess. I tillegg skreiv Benjamin ein opera basert på livet til Molière, Tartuffe, men denne var ufullendt då komponisten døydde i 1960. Musikken vart likevel fullført ved hjelp av ein annan komponist, og operaen vart framført i London i 1964.
Benjamin gjorde sine siste pianokonsertar i 1950, men heldt fram som komponist heilt fram til han døydde på Middlesex Hospital i London, 66 år gamal.
NM i alpine greiner 1975
Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1975 fann stad i tida 15. - 23. februar 1975 på Oppdal i Sør-Trøndelag og Bjorli i Oppland.
Slalåm
Dato: 23. februar 1975
Market Deeping
Market Deeping  er ein marknadsby i grevskapet Lincolnshire i England. Han har kring 6000 innbyggjarar og ligg på nordsida av elva Welland. Marknaden i byen har vorte halden sidan mist 1220. Elva dannar her grensa mellom Lincolnshire og Cambridgeshire og Peterborough ligg om lag 13 km unna.
NM i alpine greiner 1975
Slalåm
Stad: Bjorli
Market Deeping
Byen er kjend for steinbygningane som går attende til 1600-talet, den store 1400-talskyrkja vigd St. Guthlac og restane av ein marknadskross.
NM i alpine greiner 1975
Storslalåm
Dato: 22. februar 1975
<br style="clear:both;" />
Utforrenn
Stad: Oppdal
<br style="clear:both;" />
Slalåm
<br style="clear:both;" />
Storslalåm
Stad: Bjorli