cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jimmy Page
Påverknad
Erfaringa til Page som studiomusikar og med the Yardbirds var eit særs viktig bidrag til suksessen til Led Zeppelin i 1970-åra. Som produsent, låtskrivar og gitarist var han med å på å gjere Led Zeppelin til ein protoptype for mange framtidige rockeband, og var ein av dei støre drivkreftene bak rockestilen på denne tida, som påverka mange andre gitaristar. Allmusic skriv at «nesten alle rockegitaristane frå seint i 60-åra/tidleg 70-åra til i dag har vore påverka av det Page gjorde med Led Zeppelin.» Til dømes nemner Dictators-bassist Andy Shernoff at det raske Jimmy Page gitarriffet i «Communication Breakdown», ein påverkande song med element av protopunk, var ein inspirasjon for gitarstilen til The Ramones-gitarist Johnny Ramone. Ramone, som har skildra Page som «truleg den største gitaristen nokon gong», sa i dokumentaren "Ramones:The True Story" at han betra gitarteknikken sin med å spele denne songen om att og om att tidleg i karrieren. Brian May frå Queen, som òg var påverka av Page, har sagt at «eg trur ikkje nokon samanfatta skriving av riff betre enn Jimmy Page - han er ein av dei største hjernane innan rockemusikk.». Tom Scholz frå Boston var kraftig påverka av Jimmy Page og tilskriv dei doble gitarharmoniane i Led Zeppelin sin «How Many More Times» som ein inspirasjon for den særeigne stilen til Boston. Gitarsoloen til Page i songen «Heartbreaker» er nemnd av Eddie Van Halen som inspirasjonen til den doble tappe-teknikken hans, etter at han såg ein Led Zeppelin-konsert i 1971. Steve Vai har òg kommentert songen i 1998 Guitar World: «Denne songen hadde størst innverknad på meg som ungdom. Det var utfordrande, modig og skarp som berre der. Det er verkeleg den definitive gitarsoloen i rockehistoria.»
Mange andre rockegitaristar var òg påverka av Jimmy Page, som Ace Frehley, Joe Satriani, John Frusciante, James Hetfield, Kirk Hammett, Zakk Wylde, Yngwie Malmsteen, Ritchie Blackmore, Tony Iommi, Joe Perry, Angus Young, Slash, Dave Mustaine, Mike McCready, Jerry Cantrell, Stone Gossard, Mick Mars, Paul Stanley, Alex Lifeson, og Dan Hawkins.
Page har av Uncut vorte skildra som «den største og mest mystiske gitarhelten i rockehistoria». I følgje MSNBC spelte Jimmy Page «noko av den mest fundamentale og minneverdige gitarein ir ockehistoria - frå dei tyngste riffa til den mest delikate fingerplukkinga.» Den kjende, episke gitarsoloen til Page i «Stairway to Heaven» har vorte stemnd fram av lesarane av Guitar World og Total Guitar som den beste gitarsoloen gjennom tidene, og han vart kåra til «årets gitarist» fem gonger i 1970-åra av lesarane til Creem. Guitar World skreiv: «Truleg ein gitargud, er Jimmy Page ein av dei mest fengslande soloistane rockeverda nokon gong har sett.» I 1996 rangerte magasinet Mojo han som den sjuande beste gitaristen gjennom tidene. I 2002 vart han kåra til den nest største gitaristen gjennom tidene av Total Guitar. I 2003 sette Rolling Stone han som den niande beste gitaristen nokon gong. I 2007 rangerte Classic Rock Magazine han på 4. plass på lista deira over dei 100 villaste gitarheltane. I august 2009 rangerte Time Magazine han som den sjette beste elektriske gitaristen gjennom tidene. I 2010 vart Jimmy Page rangert som den nest beste gitaristen gjennom tidene av Gibson.
David Fricke, redaktør i Rolling Stone skildra i 1988 Jimmy Page som «truleg den mest digitalt sampla artisten i pop i dag etter James Brown». Roger Daltrey frå The Who har lenge vore fan av Page og sa at han ønskte å lage ei supergruppe med Page i 2010. Keith Richards frå The Rolling Stones har skildra Jimmy Page som «ein av dei beste gitaristane eg har kjend». Jimmy Page var den første som vart innlemma i British Walk of Fame i august 2004. Page fekk prisen «Living Legend Award» av Classic Rock Magazine i 2007. I juni 2008 vart han æresdoktor ved University of Surrey for bidraga sine til musikkindustrien.
Etter Led Zeppelin
Zeppelin vart oppløyst etter John Bonham døydde i 1980. I 1981 spela han inn nokre demoar saman med Chris Squire og Alan White frå Yes i eit prosjekt som vart kalla XYZ (ex Yes og (Led) Zeppelin). Page ville ha med Robert Plant, men etter som vokalisten takka nei etter ein jamsession, vart prosjektet lagt daudt. Sidan då har Jimmy Page halde ein relativt låg profil.
Fylkesveg 327
Fylkesveg 327 finst i fleire fylke i Noreg:
Jimmy Page
Etter Led Zeppelin
I 1982 samarbeidde Page med regissør Michael Winner med filmmusikken til Death Wish II og i 1985 med Death Wish III. Page spela med Roy Harper på albumet Whatever Happened to Jugula? i 1984 og eit par påfølgjande konsertar. Han spela òg inn musikk i lag med Robert Plant som The Honeydrippers og albumet The Honeydrippers: Volume 1, og med John Paul Jones for filmmusikken til Scream for Help.
Surte
Surte er ein svensk tettstad i Ale kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden 5 740 innbyggjarar. Surte ligg cirka 15 kilometer nord for Göteborg.
Jimmy Page
Etter Led Zeppelin
Page samarbeidde så med Paul Rodgers for to album under namnet The Firm. Det første albumet, The Firm, kom ut i 1985. Albumet nådde 17. plass på Billboard-lista og selde til gull i USA. Det vart følgd opp av Mean Business i 1986. Bandet turnerte etter begge albuma, men vart raskt oppløyst.
Svalsta
Svalsta er ein svensk tettstad i Nyköpings kommun i Södermanlands län i Södermanland. I 2005 hadde tettstaden 1 020 innbyggjarar, like nordvest for Svalsta ligg tettstaden Enstaberga.
Fylkesveg 327 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 327 i Møre og Romsdal går mellom Sylte og Ørabrua i Surnadal kommune. Vegen er 2,2 km lang.
Leopold II av Det tysk-romerske riket
Leopold II var tysk konge, tysk-romersk keisar, erkehertug av Austerrike, konge av Ungarn og konge av Bøhmen frå 1790 til 1792. Han var dessutan storhertug av Toscana og hertug av Milano. Han var son av keisar Frans I og keisarinne Maria Theresia. Leopold var ein av dei såkalla opplyste monarkane.
Jimmy Page
Etter Led Zeppelin
Ved eit par høve vart Led Zeppelin samla att, mellom anna i 1985 for Live Aid-konserten med både Phil Collins og Tony Thompson på trommer.
I 1994 slo Page seg saman med Plant att for MTV sin «Unplugged»-serie. Den 90 minuttar lange spesialen vart kalla Unledded. I oktober same året kom albumet frå innspelinga, No Quarter: Jimmy Page and Robert Plant Unledded, og i 2004 som DVDen No Quarter Unledded. Dei la ut på turne etter albumet, og i 1998 spela dei inn Walking into Clarksdale.
I oktober 1999 slo Page seg saman med The Black Crowes for to kveldar der dei spelte songar av Led Zeppelin og gamle blues- og rockestandarar. Konserten vart innspelt og gjeve ut dom det doble konsertalbumet Live at the Greek i 2000. I 2001 spela han i lag med Limp Bizkit-frontmann Fred Durst og Wes Scantlin frå Puddle of Mudd på MTV Europe Video Music Awards i Frankfurt, der dei spela Led Zeppelin-songen «Thank You».
I 2005 fekk Page Order of the British Empire for arbeidet han hadde gjort for born i Brasil, og han vart gjort til æresborgar av Rio de Janeiro seinare på året.
I november 2006 vart Led Zeppelin innlemma i UK Music Hall of Fame. Den 10. desember 2007 vart dei gjenverande medlemmane av Led Zeppelin samla, i lag med sonen til John Bonham, Jason Bonham på trommer, for ein konsert i O2 Arena i London.
Under avslutningsseremonien til sommar-OL 2008 representerte Jimmy Page, David Beckham og Leona Lewis Storbritannia. Beckham køyrte ein dobbeldekkar inn på stadion og Page og Lewis framførte «Whole Lotta Love», som eit symbol på at OL nesten gong skulle haldast i London i 2012.
I 2008 medverka Page i dokumentaren til Davis Guggenheim kalla It Might Get Loud. Filmen omhandlar historia til den elektriske gitaren og fokusere på karrierane og stilane til Page, The Edge og Jack White. Filmen hadde premiere i 2008 på Toronto Film Festival. 4. april 2009 innlemma Page Jeff Beck i Rock and Roll Hall of Fame.
Newtown St. Boswells
Newtown St. Boswells er ein by i Scottish Borders i Skottland. Han er administrasjonsenter for regionen, og høyrer til ei gruppe byar som ligg mellom vegane A7 og A68, som inkluderer Galashiels, Melrose og St. Boswells.
Sjølv om han heiter Newtown («nybyen») byrjar han å bli gammal; byen vart grunnlagt på 1500-talet. Han har tidlegare heitte Newtoune, Newtown of Eildon, Neuton og Newtown of Dryburgh.
Byen var tidlegare eit sentrum for kormmaling, med fleire vassmøller som tok imot korn frå omegnen. Etter av jarnbana kom dit vart han òg eit regionalt kommunikasjonsenter, og eksportør av levande storfe. Etter at stasjonen vart nedlagt i 1696 har tydinga av dette minska kraftig.
Bergens Likbrendingsforening
Bergens Likbrendingsforening i Bergen var den fyrste av dei såkalla kremasjons- eller likbrendingsforeninger i Noreg som frå slutten av 1800-talet arbeida for retten til å late dei avlidne verte kremerte, ein skikk som vart forbode ved kristninga av landet på 1000-talet. Bergens Likbrendingsforening arbeidde for denne saka frå 1893. Ei Lov om Ligbrænding vart vedteke 11. juni 1898, men dei fyrste åra måtte lika sendast til Göteborg i Sverige for å verte kremerte.
Arkitekt Schak Bull var den fyrste leiaren av Bergens Likbrendingsforening, og det vesle som finst av opplysningar om foreininga vart funne mellom dei arkivsakene han etterlet seg, og som er teke vare på av Bergen Byarkiv. Det fyrste krematoriet i Noreg vart teke i bruk på Møllendal i Bergen i 1907, teikna av arkitekt Schak Bull, som òg teikna fleire andre viktige bygg i Bergen.
MF «Huglo»
MF «Huglo», i dag MS «Isla», er ei bilferje bygd for Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD) i juni 1962. Ferja vart bygd ved Stord Verft som det 166. fartøyet bygd der. Ferja går i dag i fart i Finland.
Galina Kukleva
Galina Aleksejevna Kukleva er ein russisk tidlegare skiskyttar frå Isjimbaj i Basjkiria som vart olympisk meister på 7,5 km i 1998 i Nagano og vann tre VM-gull i stafett med Russland; 2000, 2001 og 2003. I løpet av karrieren vann ho ni verdscuprenn.
MF «Huglo»
Historie
Ferja vart sett inn i ruta Løfallstrand-Gjermundshamn og Jektavik-Flatråker-Nordhuglo. Frå 1973 gjekk ho i ruta Jondal-Tørvikbygd og somrane 1975, 1976 og 1978 i ruta Hatvik-Venjaneset.
Galina Kukleva
Aktiv
Kukleva vart nummer fire på 7,5 km då VM i skiskyting 1996 vart avvikla i Ruhpolding, ho var 0,6 sekundar bakom bronsevinnaren, svenske Magdalena Wallin. Året etter gjekk ho ein av etappane for det russiske kvinnelaget som tok bronsemedaljar på VM-stafetten i slovakiske Osrblie.
MF «Huglo»
Historie
Ferja vart i juni 1980 selt til Simon Møkster i Stavanger og same månad seld vidare til Hans Norland som omdøypte ferja «Ulla-Førre». I mai 1987 kjøpte Landsnes Fisk & Transport A/S i Helgøysund ferja og gav ho namnet «Bjørneland».
Galina Kukleva
Aktiv
Under Vinter-OL 1998 i Nagano vann Kukleva gullmedaljen på 7,5 km, sigersmarginen ned til tyske Uschi Disl var på fattige 0,7 sekudar. Ho var òg med på det russiske stafettlaget som tok sølv. Sesongen etter vart det eit nytt stafettsølv då VM i skiskyting 1999 fann stad i finske Kontiolax.
MF «Huglo»
Historie
Ferja vart selt til Finland i juni 1989 for selskapet J. Valto Oy-Ab i Sysmä. Ho fekk først namnet «Björneland» og så i august same året namnet «Linta». Ferja vart ført til Mantyluoto og så over land til innsjøen Vesuärvi. Fram til 1996 gjorde ho rundturar på sjøen. I 1996 vart ho selt vidare til Oy Päi-Ke Matkailu Ab i Kuhmoinen og gjekk i rute mellom Kuhmoinen og Sysmä. Ferja vart i februar 2002 seld til JS Ferryway Ltd. Oy i Åbo og renovert.
Galina Kukleva
Aktiv
Kukleva fekk sølvmedaljen då den nye øvinga fellesstart stod på VM-programmet i 2000. I same meisterskapen vann ho si fyrste stafettmedalje i gull, saman med Olga Pyljova, Svetlana Tsjernusova og Albina Akhatova. Saman med Pyljova, Anna Bogalij og Svetlana Isjmuratova forsvarte ho VM-tittelen under meisterskapen i Pokljuka i 2001.
MF «Huglo»
Historie
Frå 2003 til juli 2011 gjekk ho i sommarute i skjergarden kring Åbo, i ruta Nagu/Nauvoo-Själö/Seilin Saari-Hanka. Ferja fekk i januar 2012 namnet «Isla» og i juli same året vart ho sett i Nystad. I 2013 vart ferja kraftig ombygd og fekk nye motorar på eit verft i Teijo/Tykö, mellom anna fekk ho nytt styrehus frå «Stella», som tidlegare var båten MF «Vengsøy». Frå 2014 går ferja i Rymättylän-ruta for Haapala i skjergarden utanfor Åbo i Bottenvika. Kontraktsperioden går frå 2014 til 2023.
Galina Kukleva
Aktiv
Under OL 2002 i Salt Lake City vart det bronse på Kukleva på stafetten. Etter verdsmeisterskapen på russisk heimegrunn i Khanty-Mansijsk i 2003, der ho saman med Akhatova, Isjmuratova og Tsjernusova vann sitt tredje VM-gull i stafett, la ho opp. Det var hennar sjuande rake stafettmedalje i VM/OL.
Martina Zellner
Martina Zellner er ein tysk tidlegare skiskyttar  frå Schleching i Bayern som vart verdsmeister på 7,5 km i 1999 og vann gullmedaljar med Tyskland i 4 x 7,5 km stafett både under Vinter-OL 1998 og VM 1999. I tillegg sikra ho seg tre individuelle bronsemedaljar og eitt stafettsølv i perioden 1998-2000.
Aktiv
Zellner vart nummer tre i verdscupen i skiskyting 1998, hennar store gjennombrotsår som skiskyttar. Under vinterleikane 1998 i Nagano gjekk ho andreetappen for Tyskland sitt sigerrike lag i 4 x 7,5 km stafett, dei andre gullvinnarane var Uschi Disl, Katrin Apel og Petra Behle. Året etter gjekk ho sjølv Tyskland inn til VM-gull på stafetten då VM i skiskyting 1999 fann stad i Kontiolax, Simone Memm var ny på laget då Petra Behle hadde lagt opp. Tidlegare i meisterskapen hadde Zellner vorte verdmeister på 7,5 km og teke bronsemedaljen på jaktstarten. Ved VM i skiskyting 2000 i Oslo gjekk Zellner inn til bronsemedalje på 7,5 km, før ho på ankeretappen gjekk Tyskland inn til sølv på stafetten.
Zellner vann tre renn i verdscupen, eitt i 1999 og to i 2000, og stod 14 gongar på pallen individuelt. Ho la opp i 2002.
Susanna i badet
Susanna i badet er ei forteljing i den utvida Daniels bok i Bibelen. Ho er rekna som kapittel 13 Daniels bok i Det gamle testamentet av katolske, ortodokse og orientalsk ortodokse kyrkjer, og som ei av dei apokryfe skriftene i protestantiske kyrkjer. Teksten er ikkje del av den jødiske Tanakh, og er ikkje nemnd i tidleg jødisk litteratur, men det verker som han var del av den opphavlege omsetjinga av den hebraiske bibelen til gresk, Septuaginta.
Handling
Forteljinga går føre seg under det jødiske fangenskapet i Babylon.
Susanna var gift med Joakim. Ein dag smaug lurte to av dei eldste i samfunnet deira seg til å sjå på Susanna då ho bada i hagen. Då ho sende tenestejentene sine for å henta såpe og olje til henne, kravde dei to å ha samleie med henne, og truga med å skulda henne for utruskap om ho ikkje gjekk med på det. Susanna nekta, og mennene gjennomførte trugselen sin. Framfor rådet til jødane hevda dei at dei hadde sett Susanna driva hor under eit tre med ein mann dei ikkje kjende, som sprang vekk då han innsåg at han var blitt oppdaga. Dommarane trudde på dei, og Susanna blei dømd til døden for ekteskapsbrot. Profeten Daniel fekk ein inspirasjon frå Gud om at Susanna var uskuldig, og fekk vitna avhøyrt kvar for seg. Vitnemåla deira skilde lag når dei fekk spørsmål om kvar hendinga skulle ha skjedd – ein av dei sa det var under eit mastikstre, den andre sa ho hadde funne stad under et eiketre. Då blei Susanna frikjend, medan mennene blei avretta for å ha vitna falskt.
Ei liknande historie finst i Andre Samuelsbok, der det blir fortalt at kong David blir forelska i Batseba då han ser henne medan ho badar, og etterkvart tek henne frå ektemannen Urias. Begge sogene er vanlege motiv i vestleg kunst.
I kulturen
Soga er blitt avbilda i vestleg kunst sidan mellomalderen. Ein finn henne på Lothar-krystallen, ein inngravert bergkrystall som blei laga i Lotharingia i Nordvest-Europa på midten av 800-talet som no er ved British Museum.
Frå kring 1470 finst det ei rekkje måleri av soga. Susanna blei avbilda ar kunstnarar som Lorenzo Lotto (1517), Guido Reni, Rubens, Van Dyck, Tintoretto, Rembrandt, Tiepolo og Artemisia Gentileschi (1610). Nokre avbildingar, særleg dei frå barokken, legg vekt på dramaet i soga, andre legg vekt på nakenheit. Ein versjon av Francesco Hayez frå 1800-talet (National Gallery, London) har ikkje nokon eldre synlege i det heile. Den uruguayanske målaren Juan Manuel Blanes måla to versjonar av soga, der ein av dei ikkje inneheld dei eldre kikkarane, men Susanna som ser til sida med eit bekymra ansiktsuttrykk.
Den amerikanske kunstnaren Thomas Hart Benton (1889–1975) måla ei moderne Susanna i 1938, sett under den store depresjonen og med kunstnaren sjølv som ein av kikkarane. Han hadde medvite med kjønnshår i framstillinga, til skilnad frå dei statue-aktige bilde frå klassisk kunst. Bildet er no ved de Young Museum i San Francisco.
Pablo Picasso framstilte også emnet på midten av 1900-talet, med ei Susanna framstilt på liknande vis som han framstilte andre mindre abstrakte liggjande nakne figurar. Dei eldre er framstilte som måleri som heng på veggen bak henne. Bildet blei måla i 1955, og er del av den permanente samlinga til Museo Picasso Málaga.
Svanabyn
Svanabyn (sørsamisk Njoktjhjaevrie) er ein liten tettstad i Dorotea kommun, Västerbottens län i Sverige.
Susanna i badet
Musikk
I 1681 komponerte Alessandro Stradella eit oratorium i to delar, La Susanna, for herugen av Modena, Francesco II, som bygde på soga.
I 1749 skreiv George Frideric Handel eit engelskspråkleg oratorium, Susanna.
Litteratur
Den amerikanske modernisten Wallace Stevens tok for seg soga om Susanna i diktet «Peter Quince at the Clavier» frå 1915. Det er seinare blitt tonesett av Dominic Argento og av Gerald Berg.
Den belgiske forfattaren Marnix Gijsen nytta element av soga i den fyrste romanen sin Het boek van Joachim van Babylon frå 1947.
Mitzpe Ramon
Mitzpe Ramon (hebraisk skrift מִצְפֵּה רָמוֹן, tyder Ramonutsikta) er ein by i Negevørkenen i Det sørlege distriktet i Israel. Namnet Ramon kjem frå det arabisk «Ruman» som tyder romarar. Han ligg langs nordkanten av ei høgd på 860 meter over havet, ovanom eit stor dalbotn kalla Ramonkrateret. I 2009 hadde Mitzpe Ramon eit folketal på 4 789.
Historie
Mitzpe Ramon vart grunnlagd i 1951 som ein arbeidarleir for arbeidarane som bygde vegen til Eilat. Dei første permanente innbyggjarane var immigrantar frå Nord-Afrika og Romania, som slo seg ned der i 1960-åra, og han vart den sørlegaste utviklingsbyen i Negev.
Geologi og klima
Ramonkrateret, kjend som ein makhtesh, er 38 km langt, 6 km breitt og 450 meter djupt. Mitzpe Ramon har varme, tørre somrar og kalde vintrar. Det er moderat til kraftig vind året rundt på grunn av plasseringa på kraterkatanten, noko som gjer at Mitzpe Ramon kjennes svalare ut enn han er. Det kan kome snø med nokre få års mellomrom.
Bara no Sōretsu
Bara no Sōretsu ('likfølgje av roser', engelsk Funeral Parade of Roses) er ein japansk dramafilm frå 1969, skriven og regissert av Toshio Matsumoto. Han er rekna som del av rørsla Den nye japanske bølgje (Nūberu bāgu). Handlinga følgjer prøvelsane i livet til Eddie og andre transkvinner i Tokyo. Filmen omfattar eit blodig trekantdrama.
«Roser» (bara) i filmtittelen spelar på eit omgrep for feminine menn.
Kanáli
Kanáli (gresk Κανάλι) er ein landsby i periferieininga Préveza i Ípiros i Hellas. Kanáli var hovudsete i den tidlegare kommunen Zálongo, som no er ei kommunaleining i kommunen Préveza.
`Awmarah
`Awmarah er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Randis
Ein randis eller ispiedmont er is som dekkjer ei lågtliggande kyststripe med fjell bakom.
Cento
Cento er ein by og ein kommune i provinsen Ferrara i regionen Emilia-Romagna i Italia. Byen har knapt 35 000 ibuarar og dekker eit areal på 64 km².
Cento var i lang tid ein liten fiskarlandsby i sumplandet ved elva Po. I dei fyrste hundreåra etter år 1000 voks byen til å verte ein større by basert på produksjon og handel med landbruksvarer.
Målaren Guercino var fødd i Cento.
Noreg under vinter-OL 2014
Noreg under vinter-OL 2014. Noreg deltek under vinter-OL 2014 frå 7. - 23. februar i Sotsji i Russland. Den norske troppen består av 118 deltakarar og deltek i tolv greiner. I tillegg er det tatt ut fem deltakarar til paralympiske vinterleikar 2014. Blant OL-deltakarane er Anne Line Gjersem, den første norske kunstløparen i OL på 50 år.
Yuka Momiki
Yuka Momiki er ein japansk fotballspelar.
Utviklingsregion Sud – Muntenia
Utviklingsregion Sud – Muntenia (rumensk Regiunea de dezvoltare Sud – Muntenia) er ein av åtte utviklingsregionar i Romania. Han ligg sør i landet og grensar til regionen Sud-Vest i vest, regionen Centru i nord, og regionen Sud-Est i aust. I sør ligg nabolandet Bulgaria. Han omsluttar regionen București-Ilfov, og saman utgjer dei Makroregion 3 (rumensk Macroregiunea Trei).
Ardrossan
Ardrossan  (skotsk gælisk Aird Rosain) er ein by i regionen North Ayrshire i Skottland. Han har kring 11 000 innbyggjarar.
Evening Star av Judas Priest
«Evening Star» er ein song av det britiske heavy metal-bandet Judas Priest frå 1978 på albumet Killing Machine. I mai 1979 vart songen gjeven ut på singel. Etter suksessen med den førre singelen, «Take On the World», gjekk singelen inn på singellista i Storbritannia, men nådde berre 53. plassen.
Cosimo Tura
Liv og gjerning
Tura var fødd i Ferrara og gjekk i lære hos Francesco Squarcione i Padova. Seinare gjekk han i teneste for hertugane Borso og Ercole I d'Este. Frå seinaste 1460 var hoffmålar i Ferrara. Francesco del Cossa og Francesco Bianchi var mellom elevane hans. Sjølv synest han å ha vore påverka av stilane til quattrocentistane Andrea Mantegna og Piero della Francesca.
I 1469 måla Tura orgeldørene i domkyrkja med motivet Kunngjeringa. Han måla det som er rekna som dei to hovudverka sine, altertavlene i London og Berlin, i 1470-åra. Pietà som no er i Museo Civico i Venezia er truleg yngre.
Han deltok i målinga av ein serie muser i eit arbeidsrom som tilhøyrde Leonello d'Este, der i mellom ei allegorisk framstilling av Kalliope.
Bakar i Jemen
Bakar er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Slade Alive, Vol. 2
Slade Alive, Vol. 2 er det andre konsertalbumet til det britiske rockebandet Slade. Det kom ut 27. oktober 1978 og gjekk ikkje inn på salslista. Det fekk tittel som oppfølgjar til det kritikarroste og bestseljande albumet Slade Alive! frå 1972. Innhaldet på Slade Alive, Vol. 2 var opptak frå haustturneen til bandet i 1976 i Amerika og våren 1977 i Storbritannia. Albumet vart produsert av Chas Chandler.
Bakgrunn
Då Slade kom attende frå USA seint i 1976, fann dei at den britiske musikkindustrien hadde endra seg mykje frå då dei drog heimefrå i 1975 i eit forsøk på å slå gjennom på den amerikanske marknaden. Punkrock hadde eksplodert og blitt den dominerande krafta i ungdomskulturen og musikkpressa. Trass i at Slade hadde rykte som eit bra, høgenergisk band i sine dagar, var dei i dette miljøet blitt irrelevant. Likevel var dei klare på at dei nov ar blitt eit betre konsertband og nekta å kaste inn handkledet. Albumet deira Whatever Happened to Slade i 1977 selde dårleg og på vårturneen deira i Storbritannia klarte dei ikkje lenger å fylle store arenaer.
I 1978 sleit bandet med mangel på kommersiell suksess. Trass i at dei fylde mindre spelestader selde platene deira nesten ikkje. Sidan dei ikkje lenger gav ut ny musikk på Polydor Records men i staden brukte selskapet til manageren Chas Chandler, Barn Records, vart singlar som «Burning in the Heat of Love», «Give Us a Goal», «Rock 'n' Roll Bolero» og «Ginny, Ginny» alle mislykka på listene. I håp om at konsertryktet deira skulle skaffe dei sukess, gav bandet ut Slade Alive, Vol. 2 i oktober 1978. Men det selde heller ikkje bra, og Slade vart først populære att etter at dei spelte på Readingfestivalen i 1980.
Mottaking
Då albumet kom ut skildra Record Mirror det som eit «verdig, om ikkje akkurat essensielt kjøp, og kanskje nok til å få gruppa attende på rett kjøl». Dei la til: «Slade er eigentleg eit liveband, uansett kvar gode platene deira er, kjem dei aldri til å matcha kvarandre. Alt dei nokosinne vil vera er plastsuvenirar frå eit flott liveshow.» Superpop følte at albumet fanga «akkurat det [som] eigentleg føregjekk» med bandet den gongen, og la til at albumet var ein «fin liten pakke».
AllMusic sa: «Slade Alive, Vol. 2 kokar, som alt av Slade på konsert. Albumet er utmerkt, både når det gjeld yting og lydkvalitet. Dei gjorde òg ein god jobb med å velja materiale til denne plata. Ein fin balanse av klassikarar og nyare materiale som eigentleg ikkje hadde vorte høyrt før. Slade har på dette tidspunktet utvikla seg til eit fullverdig heavy metal-band medan ho beheldt alt som gjorde dei bra i utgangspunktet.»
Innhald
Alle songar skrivne av Noddy Holder og Jim Lea utanom «My Baby Left Me» av Arthur Crudup.
Benzosyre
Benzosyre eller benzenkarboksylsyre  er ei organisk syre med kjemisk formel C6H5COOH. Syra finst naturleg i tytebær. Benzosyre blir ein del brukt som konserveringsmiddel og har E-nummer E210.
Ein framstiller benzosyre kommersielt ved partiell oksidasjon av toluen med oksygen. Prosessen er katalysert av kobolt eller mangan-naftenat. Prosessen bruker billige råmaterial, gjev høgt utbytte og blir rekna som miljøvenneleg.
Publius Enigma
Publius Enigma er ei gåte som blei lagt fram i samband med utgjevinga av Pink Floyd-albumet The Division Bell. Føremålet var å truleg å promotera albumet og turneen som følgde, og gåta blei lagt ut på internett i 1994 av ein person som gjekk under dekknamnet Publius Enigma. Han framsette at Pink Floyd hadde gjeve bodskapen, men spurte om publikum hadde lytta. For den som fann fram til svaret blei det lova ein unik pris. Gjennom ein kortare periode publiserte han ein del leietrådar, utan at nokon fann løysinga. Sjølv om det har blitt føreslått mange løysingar er ingen til nå blitt stadfesta korrekte, og gåta er av 2011 framleis uløyst.
Leietrådar
Den 11. juni 1994 publiserte ein anonym brukar følgjande innlegg i Usenet-nyhendegruppa alt.music.pink-floyd:
>>>>>>>> T H E M E S S A G E <<<<<<<<
My friends,
You have heard the message Pink Floyd has delivered, but have you listened?
Omleiringa av Namur i 1692
Omleiringa av Namur, 25. mai–30. juni 1692, var eit stort slag i niårskrigen, og ein del av den store planen til franskmennene om å slå styrkane til Storalliansen og raskt avgjere krigen. Namur, som ligg ved samløpet mellom elvane Meuse og Sambre, var ei mektig festning og ein viktig politisk og militær stad. Dei franske styrkane, leia av Vauban, tvinga byen til å overgje seg den 5. juni, men citadellet, kommandert av Menno van Coehoorn, klarte å halde ut til 30. juni før dei kapitulerte, og avslutta den 36 dagar lange kringsetjinga. Kong Ludvig XIV var redd for at kong Vilhelm III planla å gjenerobre festninga og gav sin øvstkommanderande, duc de Luxembourg, om å gå til slag mot dei allierte, noko som førte til det blodige slaget ved Steenkerque den 3. august.
Publius Enigma
Leietrådar
Perhaps I can be your guide, but I will not solve the enigma for you.
Omleiringa av Namur i 1692
Bakgrunn
Som i 1691 vart det oppretta fem store armear på fem frontar i krigen: Flandern, Moselle, Rhinen, Piemonte og Roussillon. I tillegg vart det oppretta enno ein styrke i Flanderen for å gå til åtak på det som var det store målet til Frankrike for 1692, den viktige festninga i Namur. Ved å erobre festninga ville franskmennene få kontroll over dei nærliggande områda til Frankrike, samt kanskje inspirere nederlendarane til å gjere fred. Erobringa førte derimot ikkje til nokre forhandlingar, men vart ei viktig spelebrikke i seinare forhandlingar.
Publius Enigma
Leietrådar
All of you must open your minds and communicate with each other, as this is the only way the answers can be revealed.
Omleiringa av Namur i 1692
Bakgrunn
For å hindre Vilhelm frå å kome byen til unnsetning, sette Ludvig samstundes i land styrkar i England for å hjelpe kong Jakob II i forsøket hans på å ta attende trona si. Denne styrken bestod av 12 000 katolske irske soldatar, som hadde delteke i den irske krigen før freden i Limerick, i tillegg til om lag like mange franske soldatar. For å klare dette måtte derimot franskmennene få kontroll over Den engelske kanalen.
Omleiringa
Ludvig forlet Versailles og drog mot Flandern den 10. mai. Det franske kavaleriet kringsette byen natt til 26. mai før hovudarmeen kom fram dagen etter. Dei franske styrken var større enn den Ludvig hadde samla for omleiringa av Mons året før og bestod av 60 000 mann og 151 kanonar. I tillegg hadde observasjonsarmeen til duc de Luxembourg, som vart oppretta for å hindre at Vilhelm kunne hjelpe Namur, òg om lag 60 000 mann. Garnisonen i Namur, kommandert av hertugen av Barbançon, hadde totalt 6 000 mann.
Publius Enigma
Leietrådar
Listen.
Omleiringa av Namur i 1692
Byen fell
Under omleiringa av Namur i 1692 deltok dei to største militæringeniørane på denne tida: Vauban, som hadde leiinga for omleiringa, og den nederlandske ingeniøren Menno van Coehoorn, som leia forsvaret av festninga. Plasseringa og topografien kring byen gjorde omleiringa særleg utfordrande. Sjølve Namur låg på ei flat, slette på nordsida av Sambre, omringa av åsar på alle sider. Med citadellet på sørsida av samløpet mellom Sambre og Meuse var festninga ei av dei mektigaste i Flandern.
Publius Enigma
Leietrådar
Think.
Omleiringa av Namur i 1692
Byen fell
Vauban hadde i løyndom observert Namur året før og klart å teikne opp forsvarsverka til byen. Ved hjelp av desse teikningane konstruerte franskmennene cirkumvallasjonar og sette opp eit stort, velutrusta batteri. Det vart opna grøfter for tre linjer natt til 30. mai. Vilhelm flytta samstundes styrkane sine sørvest og nærare Namur, medan Luxembourg flytta armeen sin aust for Gembloux til Longchamps, nord for byen. Vilhelm håpte å få Luxembourg ut i slag ved Mehaigne, men mykje nedbør i dagane før gjorde det umogeleg å krysse elva.
Publius Enigma
Leietrådar
Communicate.
If I don't promise you the answers would you go.
Big Country
Adamson blei funnen død 16. desember 2001. 21. juli 2007 blei det halde ein minnekonsert for han av dei gjenverande medlemmene av bandet. 21. september 2012 meldte bassisten i bandet, Tony Butler, at han kom til å forlate gruppa. Bandet kom til å fortsetja å opptre utan han.
Publius Enigma
Leietrådar
Publius
Ein oppfølgjar klargjorde utfordringa:
How and Where? The Division Bell Listen again Look again As your thoughts will steer you Leading the blind while I stared out the steel in your eyes. Lyrics, artwork and music will take you there
To validate the trust of those who believe, as well as to reconcile the doubt of others, I have gone to great lengths to plan the following display of communication:
Monday, July 18 East Rutherford, New Jersey Approximately 10:30pm
Flashing white lights.
There is an enigma.
Trust.
På konserten 18. juli 1994 i East Rutherford viste lysa framfor scenen ENIGMA PUBLIUS, og stadfesta Publius Enigmas idenditet.
Eitt år etter turneen slutta blei nyhendegruppa nedlagt, og Publius Enigma kom aldri tilbake.
Offisielle utsegner
Nick Mason stadfesta i april 2005 at gåta framleis eksisterte:
Dette stadfesta utsegnene til Marc Brickman i eit tidlegare intervju:
Anne-Grethe Leine Bientie
Anne Grethe Leine Bientie er ein norsk forfattar og salmediktar. Ho har jobba mykje med sørsamisk kyrkjeliv og skrive bøker og salmar på sørsamisk. Ho er gift med presten og salmediktaren Bierna Bientie.
Omleiringa av Namur i 1692
Byen fell
Det meste av garnisonen i Namur var spanske soldatar, som var svake og i dårleg form. Garnisonen klarte å forsterke eit batteri som dekte hovuddelen av byen, men hadde berre avgrensa suksess. Byen kapitulerte den 5. juni og det vart semje om våpenkvile fram til morgonen den 7. juni. Under denne pausen flytta garnisonen over citadellet og franskmennene gjekk inn i byen. Det vart òg semje om at dei allierte ikkje skulle skyte mot byen frå høgda, og at franskmennene heller ikkje skulle angripe citadellet frå byen. I memoarane sine skreiv Jean Martin de la Colonie, som deltok i kringsetjinga: «Det var berre uvitskap om den verkelege tilstanden til festningsverka som gjorde at denne avtalen kom i stand, sidan det berre var frå bysida festninga kunne erobrast. Resten av festninga var ugjennomtrengeleg.»
Anne-Grethe Leine Bientie
Anne-Grethe Leine Bientie kjem opphavleg frå Bærum og lærde seg sørsamisk som vaksen. Ho har skrive barnebøker og salmar på sørsamisk, og er representert med to salmar i Norsk salmebok 2013. Den siste boka hennar kom i 2015 og er ei bok på sørsamisk for utdeling i kyrkja si trusopplæringsarbeid.
Saman med illustratøren Meerke Laimi Thomasson Vekterli laga ho barneboka Joekoen sjïehteles ryöjnesjæjja i 2014. Boka vart i 2018 nominert til Nordisk råds barne- og ungdomslitteraturpris.
Omleiringa av Namur i 1692
Citadellet fell
Elva Sambre skilde citadellet frå byen. Den svakaste sida av citadellet var langs elva, men på grunn av vilkåra i våpenkvileavtalen då byen overgav seg, kunne ikkje franskmennene gå til åtak frå denne sida. Delen av citadellet som låg mot Meuse var på ei steinete klippe og umogeleg å angripe. Nøkkelen til citadellet var derfor Fort William (kalla opp etter Vilhelm av Oranien som bygde det), ei stilling vest for dei andre festningsverka. Det var i denne retninga at franskmennene måtte angripe, (sjå kart).
Den første oppgåva til angriparane var å ta redutten La Cachotte som låg utanfor og som dekte tilkomsten til Fort William. Grøftene vart opna den 8. juni og eit stort åtak med sju bataljonar og musketerane til kongen følgde den 12. juni. La Cachotte fall og Vauban kringsette Fort William, som vart personleg forsvart av Coehoorn. Fortet låg gått til, like oppfor ryggen til bakken opp, slik at angriparane ikkje kunne sjå festninga før dei var like nær. Dei franske sappørane nærma seg frå to retninga, men dei store nedbørmengdene hadde gjort heile operasjonen særs vanskeleg. Coehoorn gav så ordre om å få si eiga grav graven for å symbolisere at han var villig til å forsvare stillinga til det siste. Han vart skadd i hovudet av ei granat som tok livet av kammertenaren hans, men han døydde sjølv ikkje. Det siste åtaket på Fort William kom den 22. juni og tass i det djerve forsvaret til Coehoorn, måtte han og dei 200 mennene i garnisonen kapitulere. Vauban tok imot den store rivalen sin dagen etter og trøysta han med at han i det minste hadde fått æra av å bli angripen av den største kongen i verda. Coehoorn svarte då at den verkeleg trøysta hans var at Vauban hadde måtte flytte batteria sine sju gonger under åtaket.
Etter at Fort William fall, heldt ikkje dei andre festningsverka ut lenge. Den endelege kapituleringa skjedde den 30. juni og resten av garnisonen forlet byen den 1. juli. Franskmennene var då nesten tomme for forsyningar på grunn av det kraftige regnvêret.
Etterverknad
Ludvig og følgjet hans forlet Namur den 2. juli og nådde Versailles to veker seinare. Kongen bestilte Te Deum til minne om sigeren. Sjølv om Ludvig hadde sikra ein stor siger i Namur, vart invasjonen av England mislukka. Den franske marinen vart slått i slaget ved La Hogue tidlegare i juni, slik at franskmennene ikkje fekk kontroll over Den engelske kanalen, og dermed ikkje kunne frakte franskmennene over til England. Dei irske soldatane vart i staden flytta til Rhinland.
Luxembourg venta fram til Namur vart sett klar for forsvar og braut leir den 8. juli og følgde etter Vilhelm III mot Nivelles. Meldingar nådde Versailles om at Vilhelm planla å gjenerobre Namur så snart han hadde nok soldatar. Ludvig skreiv til Luxembourg og bad han innstendig om å marsjere raskt for å slå Vilhelm før han klarte å opprette skyttargraver nær Namur. Den 1. august flytta Vilhelm til Halle. Vilhelm, som Ludvig, ønskte eit slag og den 3. august overraska han og gjekk til åtak på Luxembourg nær landsbyen Steenkerque. Slaget vart ikkje avgjort og begge sider kunne på sett og vise krevje sigeren, men Vilhelm forlet slagmarka i franske hender og enda slik den allierte trugselen om å ta attende Namur. Lite skjedde resten av felttoget det året før dei to partane gjekk til vinterkvarter.
Kjelder
''
Blade Runner av Vangelis
Blade Runner er eit filmmusikkalbum av Vangelis for Ridley Scott-filmen Blade Runner i 1982. Det er stort sett ein mørk, melodisk kombinasjon av klassiske komposisjonar og synthesizerar som speglar den futuristiske film noir-stilen til Scott. Sidan premieren av filmen er det gjeve ut to offisielle album med musikk som ikkje var med i filmen og nye komposisjonar i liknande stil. Ei orkesterutgåve av av filmmusikken vart gjeven ut i 1982 av New American Orchestra. Det originale filmmusikkalbumet kom først i 1994 med vokal frå Demis Roussos og saksofonsolo av Dick Morrissey på «Love Theme». Sporet «Memories of Green» frå albumet See You Later frå 1980 var òg med på albumet. Ei ny utgåve frå 2007 inneheld ei plate med ny musikk som var inspirert av filmen.
I filmen kan ein òg høyre «Ogi No Mato» av den japanske gruppa Ensemble Nipponia, og harpespelaren Gail Laughton sin «Pompeii 76 A.D.» (frå Harps of the Ancient Temples). To songar som vart nytta mykje i arbeidskopien av filmen er «If I Didn't Care» av The Ink Spots og «Quran» av Brian Eno & David Byrne, som begge ikkje var med i kinoversjonen av Blade Runner.
Det originale filmmusikkalbumet kom ut over eit tiår etter filmen, i 1994, trass i at musikken vart godt motteken av fansen og kritikarane og vart nominert i 1983 for ein BAFTA og Golden Globe for beste filmmusikk. Det var òg lovnader om eit filmmusikkalbum frå Polydor Records i rulleteksten på slutten av filmen. Samleplata Themes frå 1989 inneheld nokre spor frå filmen, men det var først to år seinare, etter at regissørversjonen av filmen kom i 1992 at filmmusikkalbumet endeleg kom ut.
Den første utgåva
Den første offisielle utgåva av albumet (på LP, kassett og CD) var ei nytolking av New American Orchestra i 1982. Det vart omtalt som ei «orkesterutgåve av musikken komponert for filmen av Vangelis», og bestod av jazz-inspirert, orkestrerte versjonar av dei viktigaste spora frå filmen, men ikkje den originale musikken.
I 1989 gav Vangelis ut Themes, eit samlealbum med musikk som ikkje tidlegare var gjeven ut frå fleire av filmane han hadde skrive musikk til, i tillegg til musikk som ikkje var knytt til filmar. Albumet inneheld «End Titles», «Memories of Green» og «Love Theme» frå Blade Runner, og var første gong dei originale versjonane av desse vart gjevne ut.
1994-utgåva
I 1994 kom den offisielle utgjevinga av Vangelis-musikken ut på East West (Warner Music) i Storbritannia og Atlantic Records i USA. Albumet nådde topp 20 i Storbritannia.
Denne utgjevinga kom med eit hefte med stillbielte frå filmen. På side tre er det ei liste over medverkande og dei følgjande orda av Vangels:
Bani `abbad
Bani `abbad er ein landsby vest i det sentrale Jemen. Han ligg i San‘a’ guvernement.
Angela Voigt
Angela Voigt, fødd Schmalfeld, var ein tysk friidrettsutøvar frå Weferlingen i Sachsen-Anhalt som vart olympisk meister i lengdehopp i 1976. Ho tevla for Aust-Tyskland.
Blade Runner av Vangelis
1994-utgåva
Dei fleste av spora på albumet er frå filmen, men fleire vart skrivne av Vangelis, men ikkje nytta i sjølve filmen. Andre komposisjonar som finst i filmen er ikkje med på denne utgåva.
Angela Voigt
Angela Schmalfeld satsa fyrst på mangekamp og vart i 1973 nummer to i den austtyske meisterskapen. Vedvarande skadeplager førte til at ho frå 1974 konsentrerte seg om lengdehopp. Ho vart nummer to i øvinga ved innandørs-EM i Göteborg våren 1974 og kom på fjerdeplass under EM i friidrett 1974 i Roma, tre centimeter unna bronsevinnaren.
Blade Runner av Vangelis
2007-utgåva
Blade Runner Trilogy, 25th Anniversary
Argenta
Argenta er ein by og ein kommune i provinsen Ferrara i regionen Emilia-Romagna i Italia. Kommunen har vel 22 000 ibuarar og dekker eit areal på 283 km². Han ligg 19 kilometer søraust for provinshovudstaden Ferrara.
Blade Runner av Vangelis
2007-utgåva
Ein trippel-CD frå 2007 kom ut samstundes med ei samling av fem DVDar som markerte 25-årsjubileet til filmen. Det inneheld den originale CDen frå 1994 i lag med to bonus-CDar, som begge består av original musikk av Vangelis. Den andre plata inneheld meir musikk frå filmen, som ikkje tidlegare var gjeven ut, men framleis ikkje all musikken til dømes hovudtemaet i starten av filmen. Den tredje plata inneheld nytt materiale inspirert av Blade Runner.
Angela Voigt
Den 9. mai 1976 sette ho som Angela Voigt ny verdsrekord i lengdehopp med 6,92 meter under eit stemne i Dresden. I dei olympiske leikane i Montreal i juli månad tok ho i finalen leiinga med eit hopp på 6,72 m, noko som skulle vise seg å halde til gull. Etter å ha vorte mor i 1977 kom Voigt tilbake i 1978-sesongen og berga EM-sølv med eit hopp på 6,79 m i siste omgangen.
Argenta
Argenta ligg i eit flatt område, nær våtmarkane i Comacchio (Valli di Comacchio). Store delar av våtmarkane er i dag naturreservat. Argenta hyser sumplands-museet. Landbruk er hovudnæring i kommunen.
Blade Runner av Vangelis
2007-utgåva
Den andre plata med musikk frå filmen som ikkje tidlegare var gjeven ut, inneheld òg to bonusspor. Den eine, «Desolation Path», er ein litt annleis versjon av «Alternate Love Theme/I Dreamt Music». Dette sporet vart opphavleg nytta i arbeidsutgåva av filmen, under kjærleiksscenen mellom Deckard og Rachel.
Angela Voigt
Voigt var aktiv til 1982, men makta ikkje å kvalifisere seg til korkje OL 1980 eller EM 1982.
Argenta
Byen vart grunnlagt under Romarriket.
Blade Runner av Vangelis
Piratkopiplater
På grunn av forseinkinga og den dårlege reproduksjonen av musikken frå Blade Runner, vart det laga mange piratkopiplater i løpet av åra. Eit lydband dukka opp i 1982 på science fiction-messer og vart populær, sidan dei originale innspelingane ikkje kom ut. I 1993 gav «Off World Music, Ltd.» ut ein pirat-CD som var meir omfattande enn den offisielle CD-versjonen til Vangelis frå 1994. Ei plate frå «Gongo Records» inneheld mykje det same, men litt meir. The Deck Definitive Edition kmo kring 2001 med 27 spor. I 2003 kom to andre piratkopiplater, «Esper Edition» og «Los Angeles – November 2019». Den doble «Esper Edition» inneheld spor frå den offisiell utgjevinga, Gongo-plata og sjølve filmen. «2019» var ein enkel CD som nesten utelukkande bestod av lyd frå filmen i tillegg til noko lyd frå dataspelet frå Westwood kalla Blade Runner.
Angela Voigt
Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
Voigt døydde i Magdeburg etter kort tids sjukdom.
Thur i Sveits
Thur er ei elv i den nordaustlege delen av Sveits. Ho er 134 kilometer lang, med eit nedslagsfelt på 1 696 km². Elva er ei bielv til Rhinen. Thur har kjelde på fjellet Säntis, søraust i kantonen St. Gallen. Ho renn gjennom valkrinsen Toggenburg og byen Wil, deretter renn ho inn i kantonen Thurgau og forbi kantonshovudstaden Frauenfeld. Dei siste 19 kilometrane av Thur renn ho i kantonen Zürich. Ho munnar ut i Rhinen ved landegrensa mot Tyskland, sør for Schaffhausen.
Kasakhisk i Junior Eurovision Song Contest
Kasakhisk i Junior Eurovision Song Contest gjev oversyn over bruken av det kasakhiske språket i Junior Eurovision Song Contest. Fyrste gongen ein song på kasakhisk vart framført i Junior Eurovision Song Contest var i 2018 då Kasakhstan debuterte med «Özinge sen» av Danelïja Tölesjova. Sidan den gong har Kasakhstan delteke med til saman fem ulike bidrag som har vorte framførte på kasakhisk. Av landa som kan delta er kasakhisk offisielt språk i Kasakhstan og Republikken Altaj i Russland.
Fylkesveg 321 i Møre og Romsdal
Fylkesveg 321 i Møre og Romsdal går mellom Kvanne og Brøskjahagen i Surnadal kommune. Vegen er 8,9 km lang.
Killing Machine
Killing Machine (kalla Hell Bent for Leather i USA på grunn av kontroversar på tida då albumet kom ut) er det femte studioalbumet til det britiske heavy metal-bandet Judas Priest. Då det kom ut i oktober 1978 tok det bandet i retninga av ein meir kommersiell stil, men heldt likevel dei mørke tekstane frå dei førre albuma. Omtrent samstundes byrja bandet å bruke den no kjende klesstilen med skinn og naglar. Dette var det siste studioalbumet deira med trommeslagaren Les Binks.
Forskjellige titlar
Killing Machine vart kalla Hell Bent for Leather då det kom ut i USA tidleg i 1979, fordi den amerikanske avdelinga av Columbia/CBS ikkje likte «mord-indikasjonane» i tittelen. Begge titlane kjem frå songar på albumet. På den amerikanske utgåva vart «The Green Manalishi (With the Two Prong Crown)», ein tidleg Fleetwood Mac-song, lagt til.
Albumet vart òg trykt i raud vinyl i Storbritannia.
Oversyn
Med Killing Machine byrja Judas Priest å gå mot eit meir kommersielt format og gjekk bort frå komplekse, fantasi-aktige songar frå dei førre tre albuma. Albumet hadde likevel framleis mørke undertonar, men var meir basert på realisme. Dette gjekk òg att i korleis dei kledde seg på scenen. Dei slutta å gå kledde i gotiske kapper og byrja å gå i skinn, men dette kan òg ha vore inspirert av den nye punk- og new wave-rørsla. Glenn Tipton sa i eit intervju frå den tida at «Eg trur me er ein del av New Wave, den nye bølgja. Trass alt er me kjappe, aggressive og spanande, som er det det handlar om.» Songar som «Burnin' Up» og «Evil Fantasies» har mange S&M-tema, medan «Running Wild» handlar om å feste til langt på natt, medan «Before the Dawn» er ein mørk ballade. Singelen «Take on the World» var eit forsøk på å produsere ein stadion-anthem liknande Queen sin «We Will Rock You», og vart òg spelt av New Wave-bandet The Human League på turneen deira i 1980. Albumet selde etter kvart til gullplate i USA. Lydkvaliteten på albumet var betre enn på tidlegare Judas Priest-album, som er blitt kritiserte for ein særleg flat lyd, og lyden vart ytterlegare betra på det neste albumet, gjennombrotet deira, British Steel.
Nyare utgåver
Albumet vart mastra på ny i 2001 og kom ut med to bonusspor (tre i Storbritannia). Bonussporet «Fight for Your Life» var den «originale» versjonen av Judas Priest sin «Rock Hard Ride Free» frå albumet Defenders of the Faith. «The Green Manalishi (With the Two-Pronged Crown)» vert rekna som eit bonusspor i Storbritannia, men eit vanleg albumspor i USA.
Svanesund
Svanesund er ein svensk tettstad i Orusts kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän. I 2005 hadde tettstaden 1 334 innbyggjarar.
Killing Machine
Nyare utgåver
I 2010 gav Audio Fidelity ut ein avgrensa 24-karat gull-CD av Hell Bent for Leather. Dette inneheld ingen bonusspor.
Innspeling og produksjon
Dette var det første Judas Priest-albumet der Glenn Tipton spelte gitarsoloar med tapping, kanskje inspirert av Eddie Van Halen som nettopp hadde popularisert teknikken. Albumet var det siste for trommeslagaren Les Binks, som kom inn i bandet tidleg i 1977.
I popkulturen
Songen «Hell Bent for Leather» vart nytta i Ari Gold-filmen Adventures of Power frå 2008 og i videospelet Guitar Hero: Metallica frå 2009.