cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lars Løkke Rasmussen
Bakgrunn
Rasmussen studerte ved universitetet i København der han tok ein Cand.jur.
Rasmussen er gift med Sólrun Jákupsdóttir Løkke Rasmussen frå Færøyane, og saman har dei eit barn.
Lars Ove Seljestad
Lars Ove Seljestad er ein norsk sosiolog og forfattar. Han vart fødd i industristaden Odda. Etter den tid har han flytta mykje, men lever no på Austlandet.
Seljestad debuterte som forfattar i 2005 med romanen Blind. I likskap med forfattaren er hovudpersonen sosiolog og son av ein arbeidar ved Odda Smelteverk. Sidan debuten har Seljestadgitt ut fleire romanar, eit essay og to diktsamlingar.
Seljestad skriv hovudsakleg på eit moderne dialektfarga nynorsk. Han er kjend som ein sterk formidlar og opplesar av eigen litteratur. Han er sidan 2010 fulltids forfattar og skribent. Same året vart han tildelt Bokhandelens forfatterstipend.
Seljestad har òg skrive fast for spalta Paradoks i avisa Klassekampen.
Klaksvík
Klaksvík (IPA ˈklakːsvʊik) er den nest største byen på Færøyane etter Torshavn. Ein gamal skrivemåte er Klakksvík. På dansk heiter byen Klaksvig. Klaksvík er fiskerihovudstaden, og er den største færøyske byen nordpå.
Poul Nyrup Rasmussen
Poul Nyrup Rasmussen er ein dansk politikar, fødd i Esbjerg. Han var statsminister i Danmark frå januar 1993 til november 2001. Frå 1992 til 2002 var han formann i Socialdemokraterne. Nyrup Rasmussen var medlem av Folketinget 1988-2004 og av Europaparlamentet 2004-09.
Klaksvík
Ein ting som er verd å sjå er Christianskirkja som var bygd i 1963. I kyrkja finst det ein 4000 år gamal heilag stein. Opphavleg skal steinen ha vore ei offerskål i eit tempel i Danmark.
Geografi
Klaksvíkar kommuna vart frå 1. januar 2005 slegen saman med tidlegare Mikladalur kommuna. Kommunen hadde i 2005 i underkant av 5000 innbyggjarar. Dei aller fleste av desse bur i byen Klaksvík.
Klaksvík kjem ein til frå hovudstaden Tórshavn ved å køyra over øyane Streymoy og Eysturoy via tunnelen mellom Leirvík og Klaksvík.
Om ein reiser vidare mot nordaust, kjem ein til øya Viðoy. Heilt nord kjem ein til Viðareiði, med Kap Enniberg. Då er ein så langt nord ein kan koma på Færøyane.
Beltelastar
Beltelastar er ei anleggsmaskin som vert nytta for planering og lasting av jord, drus og stein. Arbeidsoppgåvene er langt på veg dei same som for ein hjullastar, men på grunna av at belta er marktrykket mindre. Beltelastarar kan difor nyttast på mark som er for blaut for hjullastarar.
Beltelastarar vert produserte i storleikar frå 5 til 25 tonn og med skuffevolum på opp til 3 m2. Dei vert drivne av dieselmotorar med effekt frå 30 til 160 kW. Maksimalfarten varierer frå 7 til 11 km/time.
Soge
Beltelastarar vart utvikla etter 2. verdskrig, ved at skjeret på bulldosarar vart erstatta med ein kraftig frontlastar som på ein hjullastar. Men beltetraktorane som vart nytta for bulldosarar vart for framtunge når dei vart nytta for beltelastarar. Mange produsentar flytta difor motoren bak på maskina, slik at han fungerte som motvekt mot lasta i den frontmonterte skuffa. Førarhuset vart flytta framover til om lag midt på maskina, slik at føraren fekk betre utsikt framover. På sama måte som bulldosarar kan beltelastarar utstyrast med ein bakmontert grubbar.
Verdscupen i skihopping 1983
Verdscupen i skihopping 1983 omfatta 25 tevlingar. Turneringa tok til med eit normalbakkerenn 18. desember 1982 i Cortina d'Ampezzo i Italia og vart avslutta i storbakken i Planica i Jugoslavia den 27. mars 1983. Dei 25 tevlingane fordelte seg på 7 i normalbakkar, 15 i storbakkar og 3 i skiflyging, alle skiflygingstevlingane fann stad i Vikersundbakken i Buskerud fylke.
Matti Nykänen frå Finland vann 10 av tevlingane og sikra seg FIS-premien. I tevlinga for landslag triumferte Noreg med god margin til Finland. Heile fire nordmann plasserte seg mellom dei åtte beste i den totale verdscupen.
Vitskap i 1944
Vitskapsåret 1944 er ei oversikt over hendingar, prisvinnarar, fødde og døde personar tilknytte vitskap i 1944.
Merzbow
Biografi
Masami Akita blei fødd i 1956 i Tokyo. Han studerte kunst Tamagawa-universitetet, med hovudvekt på målarkunst. På slutten av 70-talet begynte han å eksperimentere med støy, og gav ut kassettar på «plateselskapet» Lowest Music & Art. Han har eit imponerande lang utgjevingsliste og har jobba med personar som Mike Patton og norske Jazzkammer.
Petsjengaelva
Petsjenga (russisk Вишера) er ei elv på Kolahalvøya i Murmansk oblast i Russland og ei av sideelvane til Oka frå venstre. Elva er 110 km lang.
Ho spring ut aust for Pasvikdalen og sør for Nikel. Elva munnar ut i Petsjengafjorden ved byen Petsjenga.
Elva er sterkt forureina av tungmetall på grunn av gruvedrift i nedbørfeltet.
617 Patroclus
617 Patroclus er ein jupitertrojan som ligg i eit av lagrangepunkta til Jupiter. Han blei oppdaga den 17. oktober 1906 av August Kopff ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.
Poul Schlüter
Poul Holmskov Schlüter var ein dansk politikar frå Tønder. Han var statsminister i Danmark frå 1982 til 1993, og representerte Det Konservative Folkeparti på Folketinget frå 1964 til 1994. Schlüter var leiar av Konservative i to periodar; 1974-77 og 1981-93.
Sjørøvar
Ein sjørøvar eller pirat er ein person som driv med sjørøveri, plyndring til havs eller ved hjelp av skip. Sjørøvarar har vore til så lenge folk har ferdast til havs, men folkelege førestillingar plasserer dei gjerne i Karibia på 1600-talet. Ein typisk sjørøvar av dette slaget har gjerne trebein eller augelapp og er pynta med gull, smykke og prangande klede. Flagg med daudinghovud, nedgravne skattar og ein papegøye som kjæledyr er andre effektar ein gjerne forbind med sjørøvarar. Sjørøvarar er blitt til lett kjennbare figurar i populærkulturen, og det er vanleg å leika eller kle seg ut som sjørøvar, mora seg med sjørøvarleiketøy eller -dekorasjonar, og sjå på sjørøvarar som underhaldning i bøker, teaterframsyningar og på film.
Sjørøvarar i populærkulturen
Sjørøvarførestillingane våre har rot i litteratur og film, særleg skrifter og seinare filmatiseringar av Daniel Defoe. Defoe stod bak ei rekke halvsanne brev og historier, førte i pennen av påståtte sjørøvarar, der han la fram det frie og rettferdige livet sjørøvarar imellom som ein kontrast mot den engelske samfunnsordninga. Mange av desse tok utgangspunkt i fengsla sjørøvarar Defoe hadde treft som reporter for Applebee's Journal på 1720-talet.
Figurar som Kaptein Krok, i den kjende forteljinga om Peter Pan, og den skremmande Long John Silver med trebeinet, i Skatten på sjørøverøya av Robert Louis Stevenson, har også hatt stor påverknad på det moderne sjørøvarbiletet. Filmatiseringa frå 1950 med Robert Newton som Long John Silver la grunnlaget for førestillinga om at sjørøvarar snakka engelsk med Cornwall-aksent.
Den populære komiske operaen The Pirates of Penzance av Gilbert & Sullivan frå 1879 framstilte britiske sjørøvarar som likandes sjøfolk. Sjørøvarar har seinare dukka opp i fleire humoristiske samanhengar, som i fjernsynsserien Brødrene Dal og Professor Drøvels hemmelighet (1978) eller Monty Python-filmen The Meaning of Life (1983). Dataspelserien Monkey Island handlar også om nokre løgne sjørøvarar.
Interessa for sjørøvarar steig i Noreg då Terje Formoe skapte barnefiguren Kaptein Sabeltann i 1989. Internasjonalt kom gruppa tilbake i søkelyset med filmserien Pirates of the Caribbean der Johnny Depp gjorde inntrykk med den flotte og morosame sjørøvarkapteinen Jack Sparrow.
Sjørøvarar i dag
Sjørøvarar er vortne meir vanlege dei siste åra, og er verksame mellom anna kring kystane av Afrika, i Adenbukta og i Gulehavet. Det er ulike grunnar til at denne drifta har fått ei ny bløming, men noko av grunnen kan skuldast sundbroten økonomi i land som Somalia eller Nigeria. Det er utstrekt sameining om å finne ei løysing på dette problemet, som er eit trugsmål mot internasjonal skipsfart i dei aktuelle områda.
Sjørøvarane nyttar ofte lette gummibåtar for å ta seg inn til store fartøy, som så blir borda og tekne til hamner som er under røvarkontroll. Røvarane krev så løysepengar av skipsreiarane eller staten der skipet er registrert.
Tidleg i august 2009 vart eit lasteskip kapra utanfor kysten av Gotland i Austersjøen. I desse farvatna hadde det til då ikkje vore sjørøvarar på om lag 600 år. Skipet skulle til Algerie, men kvarv frå radaren utanfor kysten av England.
Rock and a Hard Place
«Rock and a Hard Place» er ein song av the Rolling Stones frå albumet deira Steel Wheels frå 1989. Han var den andre singelen frå albumet og er den siste singelen som nådde Topp 40 på Billboard-lista i USA.
Songen er tilskriven Mick Jagger og Keith Richards og vart spelt inn i Air Studios på Monserrat og i Olympic Studios i London våren 1989. I plateomslaget til samleplata Jump Back frå 1993 sa Richards at songen vart skriven slik dei gjorde det i dei tidlege åra då dei budde nær kvarandre. Dei møttest på ferie på Barbados med eit par gitarar og eit piano og starta å skrive songar i lag.
With Jagger song solovokal, Richards Ron Wood og Jagger speler gitar, medan Bill Wyman og Charlie Watts spelar bass og trommer. Matt Clifford og Chuck Leavell spelte keyboard, medan The Kick Horns hadde blåsarar. På korvokal var Lisa Fischer, Sarah Dash og Bernard Fowler.
Utgjeving
«Rock and a Hard Place» vart gjeven ut som den andre singelen frå Steel Wheels den 13. november 1989. B-sida var ein sakte blues-song kalla «Cook Cook Blues». Singelen nådde 63. plass i Storbritannia og 23. plass i USA. Songen har vorte spelt sporadisk på turnane deira sidan, og eit konsertopptak vart gjeven ut på Flashpoint i 1991.
Jens Otto Krag
Jens Otto Krag var ein dansk politikar, fødd i Randers. Han var statsminister i Danmark 1962–68 og 1971–72. Krag representerte Socialdemokraterne i Folketinget frå 1947 til 1973.
Francesco Cavalli
Francesco Cavalli, eigentleg Pier Francesco Caletti-Bruni var ein italiensk komponist og organist som i dag hovudsakleg er kjent for operaene sine.
Biografi
Cavalli vart songar ved Markuskyrkja i Venezia i 1616, andreorganist i 1639, førsteorganist i 1665 og maestro di cappella i 1668.
Han byrja å skrive scenemusikk i 1639 kort tid etter at det første offentlege operahuset vart opna i Venezia. Han vart så kjend at kardinal Mazarin nærast pressa han til å reise til Paris der han oppførte operaen Xerxes. Han reiste òg til Paris i 1662 for å oppføre operaen Ercole amante (den forelska Herkules). Framføringa varte i seks timer og innimellom vart det ete og dansa til ballettane til Jean-Baptiste Lully. Framføringa vart ein av dei mest minneverdige hendingane i musikkhistoria, for i siste akt av Ballett Royal des sept Planetes dansa Ludvig XIV av Frankrike tre gonger, først som Mars, så som Pluto og tilslutt som Sola. Medan kongen opptredde messa hoffet «lenge leve Solkongen», og dette namnet heldt han resten av livet.
Innverknad
Cavalli var den viktigaste operakomponisten på midten av 1600-talet og medverka til å gjere opera til ei populær underhaldningsform. Cavalli reduserte dei ekstragavante orkestra til Monteverdi til mindre og billigare ensemble tilpassa dei offentlege operahusa.
30 av totalt kring 40 operaer er bevart. Operaene til Cavalli oppviser alle 1600-talet karakteristiske overdrivingar og absurditetar, men òg ein merkverdig sans for dramatiske verkemiddel.
Fornebu- og Snarøyaposten
Fornebu- og Snarøyaposten var ei gratisavis som vart gjeven ut i Bærum kommune i dåverande Akershus fylke. Første utgjeving kom 12. mai 2006. Ansvarleg redaktør var Anita Myhr.
Claes Gill
Claes Gill var ein norsk journalist, forfattar, poet, skodespelar og teatersjef. Gill vart fødd i Odda, men voks hovudsakleg opp i Bergen, og budde som vaksen mest i Oslo. Han var teatersjef ved Rogaland Teater i Stavanger frå 1952 til 1956. Gill medverka i fleire spelefilmar.
Han gav i 1939 ut diktsamlinga Fragment av et magisk liv. I 1942 kom diktsamlinga Ord i jærn. Seinare arbeidde han mest med teater, både som skodespelar og instruktør. Han vart særleg kjend for den djupe og sensuelle stemma si. Claes Gill tok del i riksmålsrørsla sin kamp mot samnorsk på 1950-talet.
Victor Hugo
Victor Hugo var ein fransk forfattar, rekna som ein av dei fremste diktarane innan romantikken. Hugo byrja som romantisk stemningslyrikar, men fekk gjennombrotet sitt først som dramatikar med Hernani (1830). Dei bannstøytte (Les Misérables), ei sentimental skildring av fattigdom og elende, er blant dei mest lesne verka hans. Han er òg kjend for den gotiske skrekkromanen Ringeren i Notre Dame.
Kjelder
.
Torskefjorden
Torskefjorden er ein fjordarm av Andfjorden i Senja kommune i Troms og Finnmark. Fjorden strekkjer seg 13 km austover til Gryllefjordbotnen i botn av Gryllefjorden, ein av fjordarmane.
Fjorden har innløp mellom Indre Månesodden i nord og Skjøttevika i sør. Fjorden er om lag 5 km brei i den ytre delen, men ved Torskeøya, som ligg midt i fjorden deler fjorden seg i fleire smalare fjordarmar. Gryllefjorden går nordover og så austover forbi Gryllefjord og er den lengste fjordarmen. Aust for Torskøya går Torskefjorden vidare innover til tettstaden Torsken, der han deler seg i Skipsfjorden i nord og Osterfjorden i sør.
Det går ferjesamband ut fjorden frå Gryllefjord til Andenes på Andøya.
Innocent av Mike Oldfield
«Innocent» er ein song av den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeve ut i 1989 på albumet Earth Moving og med vokal av Anita Hegerland.
Inspirasjon
I følgje eit intervju med Mike Oldfield og Anita Hegerland i TV-programmet Good Morning Britain, var songen inspirert av den yngste dottera deira, Greta, som òg er med i musikkvideoen. Oldfield og Hegerland framførte ein akustisk versjon av songen i programmet.
Andre versjonar
Ein versjon av songen vart spelt inn og gjeve ut av den tyske dance-gruppa Groove Coverage. Denne nådde 48. plassen på singellista i Austerrike og 38. plassen i Tyskland i 2010.
Kaikoura
Kaikoura er ein busetnad på austkysten til Sørøya på New Zealand. Han ligg om lag 180 km nord for Christchurch og høyrer til regionen Canterbury.
619 Triberga
619 Triberga er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 22. oktober 1906 av August Kopff ifrå Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl.
Kaikoura
Ved folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i distriktet 3 730, ein auke frå 3,3 % frå 2001, og utgjorde 0,4 % av innbyggjarane i Canterbury. Byen er administrasjonssenter i distriktet Kaikoura District, som administrativt er ein del av regionen Canterbury. Distriktet har eit areal på 2 046,41 km².
Kaikoura var det første lokalsamfunnet som fekk Green Globe-sertifisering som turiststad.
Geografi
Staden er kanskje også ein av dei lettast tilgjengelege stadane i verda der ein kan sjå sjøfuglar som albatrossar, petrellar og lirer, inkludert maorilire som hekkar høgt oppe i fjella ved Kaikoura.
Byen ligg vakkert til under Seaward Kaikoura mountains, ei grein av Søralpane som kjem nær sjøen på denne delen av kysten. Dette har gjort at det er lagt opp fleire ruter for fotturar opp til og over fjella. Ei av dei mest brukte rutene går opp til toppen av Mount Fyffe, der ein har panoramautsikt over Kaikourahalvøya.
Mount Fyffe har fått namn etter den første familien som slo seg ned i Kaikoura, Fyffe-familien. Hytta dei busette seg i vart bygd i 1842, står enno, og er ein turistattraksjon driven av New Zealand Historic Places Trust. Konstruksjonen av hytta er uvanleg på den måten at reisverket er gjort av kvalbardar.
Transport
Kaikoura ligg ved State Highway 1. Byen har også ei lita flystripe med fast dekke seks km sør for bysentrum. Flystripa er for ein stor del nytta av turistflygingar på kvalsafari, og kan også nyttast av små privatfly og charter-flygingar. To gonger i veka er det flyrute til og frå Wellington.
Jarnveg
Main North Line på New Zealand, den nordlege delen av South Island Main Trunk Railway, går gjennom Kaikoura. På grunn av det kuperte terrenget nord og sør for byen vart jarnvegen først opna 15. desember 1945, sytti år etter at linja frå først av var planlagd.
Frå Kaikoura er det fjerntog som bind saman byen med Christchurch i sør, og Picton og ferjene over Cooksundet i nord. Kaikoura stasjon var den siste jarnvegsstasjonen på New Zealand som hadde servering for passasjerar. Denne vart lagt ned i 1988 då ekspresstoga starta med servering om bord.
Det går òg godstog gjennom byen. Dei fraktar gods mellom skiftetomtene ved Middleton i Christchurch og jarnvegsferjene i Picton.
Botanisk hage
Botanisk hage er eit område der ein dyrkar plantar hovudsakleg for forskings- eller utdanningsføremål. Ein kan laga botaniske hagar innomhus eller utandørs, på større eller mindre område. Samlingar som berre omfattar tre- og buskvekstar blir kalla arboret, mens samlingar av frukttre heiter pomet.
Desse museuma av levande plantar er ordna etter ulike prinsipp. Eit mål kan vera å samla så mange ulike plantetypar som mogleg, eit anna å dokumentera eit visst økosystem.
Historie
I mellomalderen fann ein ofte urtehagar tilknytt kloster i Europa. Dei første vitskaplege botaniske hagane blei oppretta i samband med tidlege universitet på 1500-talet, først i Nord-Italia, men raskt også elles i Europa.
Botaniske hagar i Noreg
I Noreg finst seks botaniske hagar som samarbeider i Nettverk for norske botaniske hager, i tillegg til Rogaland Arboret (grunnlagd 1972).
Den portugisiske synagogen i Amsterdam
Den portugisiske synagogen i Amsterdam, oftast kalla Esnoga (nederlandsk uttale: snoge), ligg ved gata Visserplein, beint imot det historiske sentrumet av Amsterdam, rett ved Det jødiske historiske museet i Amsterdam. Dette monumentale bygget vart bygd på 1600-talet (det såkalla gylne hundreåret i Nederland) for det sefardiske trussamfunnet Talmud Tora (Det portugisisk-israelittiske trussamfunnet i Amsterdam). Etter andre verdskrigen og Holocaust er det ikkje meir enn 700 medlemmer i meinigheita. Men denne synagogen, som mirakuløst nok overlevde nazistane sine øydeleggingar (fleirtalet av dei tyske synagogane vart sette i brann), er stadig open for publikum.
Den 12. september 1670 vart tomta kjøpt for oppføring av den nye portugisiske synagogen i Amsterdam. Synagogen vart teikna av den nederlandske arkitekten Elias Boumann. Arbeidet tok til den 17. april 1671, og synagogen vart innvigd på 2. august 1675.
Historia til det sefardiske samfunnet i Amsterdam
Etter utvisinga av alle jødar frå Spania av dronning Isabel og kong Ferdinand av Castilla i 1492 flykta om lag 30.000 jødar til Portugal, kor det allereie fanst eit tilsvarande tal portugisiske jødar.
I 1496, under styret til Diego Manoel I av Portugal, vart alle desse tvinga til å konvertere til katolisismen — anten dei var portugisiske eller spanske jødar. Den aktive forfølginga av jødar i Portugal byrja med iverksetjinga av inkvisisjonstribunalet i 1540 — ein institusjon som stod ved lag fram til 1821.
Frå denne tida av valde mange såkalla Cristãos-Novos (port.) eller cristianos nuevos (sp.), eller med andre ord dei som var ætta frå dei jødane som hadde vorte tvangskonverterte til kristendommen, å flykte frå Portugal og Spania, der dei altså var forfølgde og undertrykte av ulike grunnar. Ein av grunnane var økonomisk: Ein stor del av den jødiske befolkninga kunne lesa, medan fleirtalet av dei kristne var analfabetar. I tillegg hadde Den katolske kyrkja forbode kristne å taka renter, noko som gjorde at jødar var dei einaste som kunne drive bankverksemd på eit økonomisk forsvarleg vis. Jødane i Portugal — inkludert nykristne — hadde av desse grunnane, særleg ut frå liten grad av analfabetisme og sterk vekt på utdanning, ein høg posisjon i samfunnet i kulturlivet, i medisinen, i kartografien og i vitskap generelt.
Frå kring 1596 kom mange portugisiske familiar av jødisk opphav til Amsterdam (blant andre stader. Desse hadde fått nok av undertrykkjinga i Portugal og ville vende attende til open praktisering av si eiga tru att.
På denne tida, mellom 1580 og 1640, tok Portugal del i Den iberiske unionen under Filip-kongane — ein katolsk allianse som førte open krig mot England. Den spanske inkvisisjonen var aktiv i det sørlege Nederland på denne tida og var årsak til ryet som eit mørksinna og barbarisk folk som spanjolane fekk i Nederland. I Nederland, kor reformasjonen fekk grundig fotfeste, tørsta folket etter fridom frå det katolske Spania og slost no for politisk og religiøs fridom i åttiårskrigen — krigen for nederlandsk sjølvstende.
Slik heng det saman at ikkje berre portugisiske jødar, men òg spanske jødar, grupperte seg saman med dei portugisiske for slik å unngå å bli rekna til den spanske fienden. Dei iberiske jødane (eller sefardiske jødar) vart snart til ein minoritet, med bylgja av jødar frå Aust-Europa (eller askenasiske jødar); dei sistnemnde var fleire, men òg jamnt over fattigare enn «portugisarane», som snart fekk merkelappen som kulturmenneske, finansfolk og politisk innflytnadsrike. Enno i dag, etter at nazistane utsletta over 80 % av dei nederlandske jødane under Andre verdskrigen, følgjer det ein dåm av prestisje med dei portugisiske familienamna — med samband attende til det rike portugisisk-jødiske miljøet på 1500- og 1600-talet.
Dei portugisiske jødane tilkjempa seg viktige rettar i samband med si kulturelle og politiske utvikling i Nederland, og dei oppnådde religions- og meiningsfridom — i skarp motsetnad til tilhøva for dei fleste jødiske gruppene i resten av verda.
Det portugisisk-jødiske miljøet produserte mange namn av nasjonalt og internasjonalt ry: Rabbinarar, lærde, filosofar, finansfolk og grunnleggjarar av internasjonale handelskompani. Av desse kan nemnast Baruch de Spinoza, Isaac de Pinto, David Ricardo, Menasseh Ben Israel og Uriel Acosta.
Vitskap i 1945
Vitskapsåret 1945 er ei oversikt over hendingar, prisvinnarar, fødde og døde personar tilknytte vitskap i 1945.
Kharkov
Kharkov (russisk Харьков; ukrainsk Ха́рків - Kharkiv) er ei elv i Ukraina og Russland og ei av sideelvane til Lopan frå venstre.
Elva frys til i slutten av november eller tidleg i desember og vert isfri att i starten av mars.
Kharkiv
Byen vart grunnlagd i 1654 og var eit stort senter for ukrainsk kultur i Det russiske imperiet. Kharkiv vart den første byen i Ukraina som godtok sovjetisk makt i desember 1917 og vart seinare hovudstad i Den ukrainske sovjetiske sosialistrepublikken. Kharkiv var hovudstad i Ukrainske SSR fram til 1934, då hovudstaden vart flytta til Kiev. I dag er han det administrative senteret i Kharkiv oblast og det omliggande Kharkiv rajon, medan byen i seg sjølv har ein spesialstatus i regionen. Byen ligg nordaust i landet. I 2006 hadde byen kring 1,5 millionar innbyggjarar.
Kharkiv er eit stort senter for kultur, vitskap, utdanning, samferdsle og industri i Ukraina med 60 vitskaplege institutt, 30 høgare utdanningsinstitusjonar, seks museum, sju teater og 80 bibliotek. Kharkiv er den næraste storbyen til kolfelta i Donbas. Industrien er hovudsakleg basert på maskineri. Det er hundrevis av industriføretak i byen. Av desse finn ein verdskjende gigantar som Morozov designbyrå og Malysjov stridsvognfabrikk, som har vore leiande i produksjon av stridsvogner sidan 1930-åra; Khartron (elektronikk for romfart og kjernekraft) og produksjon av Turboatom-turbinar.
Byen har eit tunnelbanesystem (metro) med kring 38,1 km med baner og 29 stasjonar. Eit kjent landemerke i Kharkiv er Fridomsplassen (Maidan Svobody tidlegare kjend som Dzerzjinskyjplassen), som i dag er det sjette største bytorget i Europa og det 12 største i verda.
Kharkiv var vertskapsby for UEFA Euro 2012 og tre kampar vart spelte på Metaliste stadion.
Historie
Kharkiv vart grunnlagt kring 1654-1655 som ein festningssterk kosakkoloni på eit territorium kontrollert av Moskva, etter at polakkane slo tilbake mot den ukrainske kosakkoppstanden i 1648. Dei ukrainske kosakkane oppretta i områda rundt Kharkiv ei autonom politisk eining under namnet Slobidska Ukraina. I 1765 vart Kharkiv hovudstad i Ukraina, og voks sterkt med industrialiseringa av Donetsbekkenet. Byen vart i løpet av 1800-talet hovudsete for utviklinga av handel og industri austom Dnepr. Folketalet var i 1856 30 600, i 1879 102 100, i 1920 285 200. Byen var 1920–1934 hovudstad i Ukrainske SSR. 1941 inntok tyskarane Kharkiv, som vart sterkt øydelagt under kampane 1942–43. Byen er seinare gjenoppbygd med breie gater, monumentale offentlege bygningar og meir.
Geografi
Kharkiv ligg nordaust i Ukraina og har historisk sett høyrt til Sloboda Ukraina, der han vart rekna som hovudbyen. Byen ligg ved samløpet mellom elvane Kharkiv, Lopan og Udy, der dei renn inn i vassdraget til Donets.
Klima
Kharkiv har eit fuktig kontinentalklima (Köppen si klimaklassifisering Dfb), med kalde og snørike vintrar og varme somrar. Temperaturtilhøva er ikkje for kalde om vinteren og ikkje for varme om sommaren: -4,6 °C i januar og 21.3 °C i juli. Årsmiddelnedbøren er 513 mm per år, med mest nedbør i juni og juli.
Songen Earth Moving
«Earth Moving» er ein song av den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeve ut i 1989 frå albumet med same namn. Songen er sungen av Nikki Lamborn.
Singelomslaget vart laga av Storm Thorgerson og Colin Chambers, med foto av Andy Earl.
Skipsfjorden
Skipsfjorden eller Skipfjorden er namnet på fleire fjordar i Noreg:
Vêrkart
Eit vêrkart er eit reiskap som vert nytta innan meteorologi for å få eit raskt oversyn over informasjon og vise analysar av forskjellige meteorologiske storleikar i forskjellige nivå i atmosfæren. Dei har vorte nytta sidan midten av 1800-talet og har vorte nytta både til forsking og til vêrvarsling. Ein stasjonsmodell vert nytta for å plotte data på ein effektiv måte, som seinare kan nyttast i analysen. Ved hjelp av kart der isotermar syner temperaturane, kan ein finne vêrfrontar. Isotach-kart syner linjer med lik vindstyrke, på konstante trykkflater i 300 hPa eller 250 hPa, slik at ein kan sjå kvar jetstraumen ligg. Ved å sjå på høgda til trykkflatene 700 og 500 hPa kan ein indikere rørsla til tropiske syklonar. Todimensjonale straumlinjer for forskjellige vindstyrkar kan vise område med konvergens og divergens i eit vindfelt. Ei vanleg form for vêrkart er analysekart, der ein plottar isobarar for å syne område med høgtrykk og lågtrykk. Spesielle vêrkart innan luftfart kan syne område med ising og turbulens.
Historie
Ein starta å bruke vêrkart på midten av 1800-talet for å utvikle ein teori om uvêrssystem. Utviklinga av telegrafnettverket i 1845 gjorde det mogeleg å samle vêrinformasjon frå fleire stader raskt nok til at ein kunne få eit oversyn over vêrsituasjonen over større område. Smithsonian Institution i USA utvikla eit nettverk av observatørar over det meste av det sentrale og austlege USA mellom 1840- og 1860-åra, då Joseph Henry tok over styringa av instituttet. U.S. Army Signal Corps tok over dette nettverket mellom 1870 og 1874 etter ei lov i Kongressen og utvida nettverket til vestkysten like etterpå.
Steinar Pedersen
Steinar Pedersen er ein samisk politikar for Arbeiderpartiet. Han var fram til 2011 rektor ved Samisk høgskole i Kautokeino, etterfølgjaren er Jelena Porsanger. Pedersen sat på Sametinget frå oppstarten i 1989 til valet i 2005. Han har også vore politisk rådgjevar og statssekretær i regjeringa ved fleire høve. I 2006 tok han doktorgraden i historie ved Universitetet i Tromsø. Pedersen si avhandling tar utgangspunkt i grensetraktaten mellom Danmark-Noreg og Sverige frå 1751, då grensa mellom Noreg og Sverige vart endeleg dregen opp.
Vêrkart
Historie
I byrjinga vart ikkje alle data på kartet teken frå desse analysane fordi ein ikkje hadde eit standard tidssystem. Dei første forsøka på å standardisere tida fann stad i Storbritannia i 1855. Heile USA vart ikkje inndelt i tidssoner før 1905, då Detroit omsider oppretta standardtid. Internasjonalt følgde andre land etter USA ved å ta vêrobservasjonar samstundes, frå 1873 og frametter. Andre land byrja så å lage analysekart. Bruken av frontsonar på vêrkarta dukka ikkje opp før den norske syklonmodellen kom seint i 1910-åra, trass i at Loomis hadde prøvd seg på noko liknande alt i 1841. Sidan framkanten av forskjellige luftmassar likna militærfrontane ein såg på kart frå den første verdskrigen vart namnet «front» òg nytta om desse linjene på vêrkarta.
Steinar Pedersen
Steinar Pedersen er onkelen til Helga Pedersen.
Vêrkart
Historie
Trass i innføringa av den norske syklonmodellen like etter den første verdskrigen, var det fleire land som ikkje innførte frontar på analysekarta sine før mange år seinare. I starten vart alle teikn på vêrkarta teikna in for hand, men i 1969 starta ein i USA og automatisere kartplottinga. og prosessen var ferdig i 1970-åra. I 1999 hadde datasystema vorte sofistikerte nok til at ein kunne leggje både satellittbilete, radarbilete og modellfelt på same bilete. Dette gjorde det mogeleg å lage langt betre analysar.
Plotting av data
Ein stasjonsmodell er ein symbolsk illustrasjon som syner vêret på ein enkelt vêrstasjon. Meteorologar skapte stasjonsmodellen for å plotte mange vêrelement så lite som mogeleg på eit vêrkart. Kart fylte med tette stasjonsmodellplott kan vere vanskeleg å lese, men dei gjer at meteorologar, pilotar og sjøfolk kan sjå viktige vêrmønster. Ein datamaskin kan i dag teikne ein stasjonmodell for kvar vêrstasjon. Stasjonmodellen vert hovudsakleg nytta på analysekart, men kan òg nyttast til å vise vêret i høgda. Eit komplett kart med stasjonsmodellar gjer at ein kan analysere mønster i lufttrykk, tempeatur, vind, skydekke og nedbør.
Stasjonsmodellar vert plotta med ein internasjonal standard som har endra seg lite sidan 1. august 1941. Element i plottet syner dei viktigaste vêrelementa, som temperatur, doggpunkt, vind, skydekke, lufttrykk, trykktendens og nedbør. Vinden vert teikna som piler med haker på eine sida. Pila peiker i den retninga vinden bles, medan ein hake viser til 10 knops vind, og ein halv hake viser 5 knop. Fire haker vert då 40 knop. For vind opp i 50 knop vert hakene endra til eit flagg.
Tatabánya
Tatabánya er ein by nordvest i Ungarn, og fylkeshovudstad i fylket Komárom-Esztergom, som ligg aust i landet. Han har om lag 70 000 innbyggjarar.
Historie
Arkeologiske funn har vist at det har vore folk i området sidan steinalderen. Tre landsbyar låg her før Tatabánya: Alsógalla, Felsőgalla og Bánhida. Bánhida er den tidlegaste av desse og vart først nemnd i 1288.
På 1500-talet erobra osmanarane området. På denne tida vart innbyggjarane protestantar. Seinare flytta dei føydale herrane, Huset Esterházy, inn romersk-katolske tyskarar og slovakarar til byen.
I ei folketeljing i 1787 hadde Alsógalla 580 innbyggjarar og Felsőgalla 842. Kol vart oppdaga i området på denne tida og folketalet auka og ein ny busetnad vart danna, som utvikla seg til landsbyen Tatabánya.
Under industrialiseringa etter den andre verdskrigen utvikla fleire ungarske småbyar seg til store industribyar. Dei fire landsbyane vart slått saman 1. oktober 1947 under namnet Tatabánya og han fekk bystatus. I 1950 vart han fylkeshovudstad i Komárom-Esztergom og i 1980-åra hadde han alt meir enn 80 000 innbyggjarar.
Etter den sosialistiske regjeringa sitt fall og dei politiske endringane i 1989 vart tungindustrien og gruvedrifta mindre viktig og den økonomiske strukturen i byen endra seg markant.
Hans Hedtoft
Hans Christian Hedtoft Hansen var ein dansk politikar frå Aarhus. Han vart statsminister i Danmark frå 13. november 1947 til 30. oktober 1950 og på ny frå 30. september 1953 til han døydde brått 29. januar 1955 i Stockholm. Hedtoft var medlem av Folketinget frå 1925, vald for Socialdemokraterne.
Szolnok
Szolnok (utt. Solnok, rumensk Solnoca) er ein by i Ungarn, og fylkeshovudstad i fylket Jász-Nagykun-Szolnok sentralt i landet. Byen ligg der elva ved elva Zagyva munnar ut i Tisza.
Historie
Området har vore busett sidan antikken. Før erobringa av Ungarn var han busett av skytianarar, keltarar og avarar. Ungararane busette seg i området på 900-talet.
Byen, kalla opp etter hoffmarskalken i borga, vart først nemnd i 1075. På denne tida var han hovudstad i fylket Szolnok. Under den mongolske invasjonen vart byen forlaten. Kong Béla IV flytta nye busetjarar her, men han vart verande ein liten landsby i lang tid.
I 1550–51, då Det osmanske riket truga å invadere landet, vart det bygd festningsverk rundt borga og ein bymur. Osmanarane omleira borga, som overgav seg 4. september 1552. Osmanarane bygde ein moske, eit offentleg bad og ein minaret, men dei fleste av desse har vorte øydelagd seinare.
Byen vart frigjort frå det osmanske styret i 1685, men vart seinare øydelagd under revolusjonen leia av prins Rákóczi tidleg på 1700-talet. Fylket Ytre Szolnok vart mellombels ein del av Heves fylke.
Szolnok starta å kome på fote att på 1700-talet. Kontroll over elva Tisza og dampskiptrafikk på elva gjorde byen viktigare. Frå 1847 vart Szolnok forbunde til Pest med jernbane.
Innbyggjarane tok del i den ungarske revolusjonen i 1848 mot Habsburgstyret. I slaget ved Szolnok vart austerrikarane slått av hæren til general János Damjanich.
Etter Ausgleich voks folkesetnaden i byen og Szolnok vart viktigare. I 1876 vart Szolnok hovudstad i fylket igjen. I 1879 hadde han alt 16 000 innbyggjarar.
I sosialistperioden blømde Szolnok igjen. Det vart bygd fabrikkar og turistar kom til byen då eit termalbad opna.
Szolnok fekk status som by med fylkesrettar den 13. november 1990.
Ålgårdbanen
Ålgårdbanen eller Ålgårdsbanen er namnet på ei jarnbaneline, sidelina frå Ganddal stasjon på Jærbanen til Ålgård stasjon. Lina er 12 kilometer lang, og vart opna i 1924. Ho var tenkt som byrjinga av Sørlandsbanen, som skulle byggjast om lag der som E39 går no. Men slik vart det ikkje, og passasjertrafikken vart nedlagd i 1955. Størstedelen av godstrafikken forsvann i 1988, og spora på Ålgård stasjon vart rivne opp.
I 1923 gjorde Stortinget vedtak om bygging av den såkalla «Indre Linje» (Klungland - Bjerkreim - Vikeså - Ålgård). I 1937 gjorde Stortinget nytt vedtak om at den normalspora Sørlandsbanen skulle gå over Egersund og Jæren.
Dei siste åra har berre dei tre første kilometerane av lina vorte nytta til togtrafikk. På Figgjo stoppestad, som no har vorte museum, kan ein leiga seg skjenesykkel (dresin) og sykla til Ålgård og attende.
Det har vore gjort fleire overslag over kor mykje det vil koste å sette i stand Ålgårdbanen til regulær drift. Det siste overslaget (2012) har gjort at Jernbaneverket ikkje er avvisande til det.
Stoppestadar:
Turen frå Ganddal til Ålgård tok om lag 20 minutt i 1955.
Linjekart
Kilometrering refererer til Oslo V.
Gryllefjorden
Gryllefjorden er ein fjordarm på nordsida av Torskefjorden i Senja kommune i Troms og Finnmark. Fjorden strekkjer seg 7,5 km austover til Gryllefjordbotnen.
Fjorden har innløp mellom Ravnerevna i vest og Juldagsneset i aust. Fjorden går først nordover, men snur raskt rett austover. Tettstaden Gryllefjord ligg på sørsida av fjorden like etter at han har svingt austover og frå her går det ferje ut fjorden og over Andfjorden til Andenes på Andøya.
Fylkesveg 86 går langs begge sider av fjorden.
Vítězslav Veselý
Vítězslav Veselý er ein tsjekkisk friidrettsutøvar frå Hodonin som tevlar i spydkast. Han vart europameister i øvinga i 2012 i Helsingfors. Åra 2010-12 vart Veselý tsjekkisk meister i spydkast. Sin personlege rekord, 88,34 m, sette han under kvalifiseringa til spydfinalen under sommar-OL 2012.
Aktiv
Veselý markerte seg internasjonalt då han kasta 81,20 meter og sette personleg rekord i kvalifiseringa til OL-finalen i spydkast i Beijing i 2008, men i sjølve finalen vart han sist av dei tolv deltakarane med 76,76 m. Året etter var han langt unna å kvalifisere seg til finalegruppa under verdsmeisterskapen i Berlin.
Han forbetra den personlege rekorden til 86,45 m i eit stemne i Olomouc i mai 2010. Seinare i sesongen vart han nummer ni i EM. Veselý var nær ved å vinne medalje då han gjorde sitt best kast for året 2011 under VM-finalen i Daegu, med 84,11 m mangla han 19 cm på bronsemedaljen.
Tidleg i juni 2012 vann Veselý «Diamond League»-stemnet på Bislett stadion i Oslo, med 88,11 m sette han personleg rekord med det lengste kastet i verda så langt i sesongen. Han imponerte ikkje i kvalifiseringa til EM-finalen, hadde berre det tiande lengste kastet. Etter eit mislukka fyrstekast i finalen fekk han i andre omgang til eit kast som målte 83,72 m, nok til å sikre seg EM-tittelen. Derimot imponerte han stort i kvalfiseringa til OL-finalen i London i byrjinga av august, der han med 88,34 m presterte årsbeste i verda. I sjølve finalen sleit han, men klarte til sist 83,34 m, noko som gav han ein fjerdeplass i tevlinga.
Det raude rektangelet
Det raude rektangelet (katalogisert HD 44179) er ei protoplanetarisk tåka som ligg rundt 2300 lysår unna jorda i stjernebiletet Einhyrningen.
Det raude rektangelet blei oppdaga på byrjinga av 1970-talet då astronomar leita etter kjelder for sterk infraraud stråling. Vidare studiar viste den rektangulære forma, og i 1973 fekk objektet namnet Det raude rektangel av astronomane Martin Cohen og Mike Merrill.
Stjerna som ligg i midten av Det raude rektangelet starta livet som ei sollik stjerna, men er no nære slutten av livet sitt og kastar av seg dei ytre laga av gass. Desse laga er synlege som Det raude triangelet, og dei vil om nokre tusen år bli til ei planetarisk tåka etter som stjerna i midten blir mindre og varmare og badar gassen i kraftig ultrafiolett stråling som får gassen til å fluorescera. Stjerna byrja prosessen med å kasta av seg dei ytre laga for rundt 14 000 år sidan.
Eit Hubble-bilete teke i 1999 viste at tåka var meir forma lik ein X enn eit rektangel.
Fyldal
Fyldal er ein matrikkelgard i Ørsta kommune, gardsnummer 24 i Ørsta. Han ligg i Follestaddalen, på vestsida av Storelva. Garden hadde fire bruk i fleire hundre år, i fyrste halvdelen av 1900-talet vart han delt i til saman sju bruk.
Mot nord grensar Fyldal mot den nærliggjande garden Langstøyl, i sør mot Rebbestad.
Fyrste utskiftinga av garden fann stad i 1869. Med grunnlag i fonnfaren vart ikkje klyngjetunet utflytt. Dette var ikkje oppløyst før enn etter ei ny utskifting vart avslutta i 1957. Garden hadde seter i Romedalen, kalla Kubbestøylen.
Fv 55 er tilkomst for Fyldal.
620 Drakonia
620 Drakonia er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 26. oktober 1906 av Joel Hastings Metcalf ifrå Taunton, Massachusetts.
Christian Vidsteen
Christian Vidsteen (fullt namn Christian Bang Vidsteen, somme tider skrive Widsteen) var ein norsk distriktslege og språkgranskar. Arbeidet hans med dialektane i Hordaland er ei kjelde til kunnskap både om språket og kulturen mot slutten av 1800-talet.
Vidsteen vart fødd på Hamarhaug i Ølve, der det i den tida var futegard. Faren, Ole Vidsteen, var fut i Sunnhordland og Hardanger. Etter at Christian Vidsteen var ferdig utdanna lege, var han eitt års tid utanlands, for det meste i Paris og Wien, før han vart distriktslege i Førde i Sunnfjord. I 1864 vart han distrikslege i Ytre Sunnhordland, med bustad på Stord. I 1882 slutta han i embetet og vigde seg etter det til språkstudiet. Same året gav han ut «Oplysninger om Bygdemaalene i Søndhordland». I 1884 kom «Opplysninger om Vossemaalet», og i 1885 «Opplysninger om Bygdemaalene i Hardanger» - om Hardingdialekta. «Ordbog over Bygdemaalene i Søndhordland» var truleg så å seia ferdig ved same tida, men vart ikkje trykt før i år 1900. I 1907 gav han ut ei dansk-norsk ordbok som skulle syna norske avløysarord for dei danske. Den boka som likevel har fått mest å seia og som må reknast som hovudverket hans er ordboka over Sunnhordlandsmålet som kom i år 1900.
Christian Vidsteen døydde i 1915. Han gav Vidsteenparken til Leirvik Brand- og bygningskommune. I dag har Stord kommune hand om eigedommen, der Sunnhordland Folkemuseum held til.
Nakji
Nakji (낙지) er ei koreansk delikatesse beståande av blekksprut-tentaklar som serverast ferskt avkappa og dermed er sprell levande. Dei serverast ofte saman med soju, ein type risbrennevin, og sesamolje. Blekkspruten som vert nytta er av typen octopus minor.
Almost Hear You Sigh
Songen vart skriven av Mick Jagger, Keith Richards og Steve Jordan, og vart først skriven og spelt inn for det første soloalbumet til Richards, Talk is Cheap, men kom ikkje med der. Eit år seinare spelte Richards songen for Chris Kimsey og Mick Jagger medan dei spelte inn plata på Montserrat frå mars til juni. Jordan er tilskriven etter arbeidet han gjorde med RIchards i 1987 og 1988.
Nakji
Det vert kvart år rapportert dødsfall pga. at dei sprellande tentaklane set seg fast i halsen og kveler offeret.
Almost Hear You Sigh
" I can feel your tongue on mine, Silky smooth like wine, I'm living with those memories, That's all that's left of you and me "
Songen vart gjeven ut som den tredje singelen frå albumet i januar 1990. Songen nådde opp til 50. plass på Billboard Hot 100 i USA og gjekk noko høgare i Storbritannia. B-sida på singelen var «Break the Spell» som vart spelt inn på same tid, men som ikkje var på albumet. Musikkvideoen av songen er i svartkvit og viser kvart enkelt bandmedlem på juleferie med familiane sine, og er den einaste musikkvideoen med bandet der ingen av dei er filma samstundes.
Vitskap i 1946
Vitskapsåret 1946 er ei oversikt over hendingar, prisvinnarar, fødde og døde personar tilknytte vitskap i 1946.
Frode Andresen
Frode Andresen i Rotterdam i Nederland er ein tidlegare norsk skiskyttar og langrennsløpar frå Hønefoss. Han vart verdsmeister i skiskyting i 2000, då han vann sprintøvinga under VM i Oslo. Fem år tidlegare var han med på det norske laget som vann lagkonkurransen under VM i skiskyting 1995, og i 2002 vart han olympisk meister i stafett med Noreg. I alt vann han tre gullmedaljar, tre sølvmedaljar og fire bronsemedaljar i dei store internasjonale meisterskapane. Andresen er sambuar med den tidlegare skiskyttaren Gunn Margit Andreassen.
Skiskyting
Andresen vann junior-NM i sprint i 1991 og var frå 1994 på det norske elitelaget i skiskyting. Han vann si fyrste NM-medalje same året, då han tok bronsen på 10 km i Orkdal. Året etter deltok han i sitt fyrste verdsmeisterskap og vart nummer ti på yndlingsdistansen 10 km. Han gjekk også den lite påakta lagtevlinga, der det vart norsk VM-gull. I 1996 vart han noregsmeister på 10 km, trass i at han måtte gå tre strafferundar. Same sesongen var han beste nordmann då han kom på femteplass i VM på same distansen.
Under vinter-OL i Nagano fekk Andresen sølvmedaljen på 10 km, bak landsmannen Ole Einar Bjørndalen. I 1999 pådrog han seg to strafferundar på 10 km under VM i Kontiolax, og måtte då nøye seg med bronsemedalje ettersom både verdsmeisteren Ludwig Gredler frå Austerrike og sølvvinnaren Patrick Favre skaut fulle hus. Han fekk ein ny bronse då han gjekk tredjeetappen for Noreg på stafetten.
Andresen opplevde høgdepunktet som idrettsmann då han vart verdsmeister på 10 km i Holmenkollen i 2000. Med ei strafferunde gjekk han i mål på tida 23.51,2, nok til å slå andremann Pavel Rostovtsev frå Russland, som skaut prikkfritt, med over ni sekundar. Seinare i meisterskapen gjekk Andresen den andre etappen for Noreg på stafetten, der det vart sølvmedalje etter Russland. Etter ein bronsemedalje på VM-staetten lukkast Noreg endeleg å vinne stafettgull under dei olympiske leikane i Salt Lake City. Halvard Hanevold, Frode Andresen, Egil Gjelland og ankermannen Ole Einar Bjørndalen syrgde for norsk siger, den fyrste i øvinga på 35 år.
Under vinterleikane i Torino i 2006 vann Andresen si siste OL-medalje. Han vart då nummer tre etter olympiameisteren Sven Fischer frå Tyskland og sin eigen landsmann Halvard Hanevold. Etter 2007 sleit Andresen med å hevde seg med mot verdseliten i skiskyting.
Langrenn
Andresen hadde sin styrke som skiskyttar i langrennssporet, og representerte Noreg nokre gonger i verdscupen i langrenn. Han debuterte i verdenscupen i langrenn i finske Muonio i november 1998. Andresen vann både gull, sølv og bronse i NM-øvingar i langrenn. I 2003 slo dei to skiskyttarane Lars Berger og Frode Andresen resten av den norske langrennseliten på 30 km under NM i Molde og vann høvesvis gull og sølv. På den spesielle NM-femmila i 2009, som gjekk over fjellet til Røros, rykte Andresen frå ein anna skiveterane, Anders Aukland og sikra seg sin fyrste og siste NM-tittel i langrenn. Andreasen gjekk totalt seks individuelle renn i verdscupen i langrenn, der ein åttandeplass frå femmila i Holmenkollen 2008 er hans beste resultat.
Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
Frode Andresen vart tildelt Egebergs Ærespris i 2009.
Osterfjorden
Osterfjorden er namnet på to fjordar i Noreg:
Osterfjorden i Troms
Osterfjorden er ein fjordarm av Torskefjorden i Senja kommune i Troms og Finnmark. Fjorden strekkjer seg 3,5 km søraustover til Osteren i botn av fjorden.
Fjorden har innløp mellom Kongesneset i vest og Purkøyra i aust. Bortsett frå Osteren er det ingen busetnader ved fjorden. Osteren har ikkje vegsamband til resten av kommunen.
Howard Roberts
Howard Roberts var ein USA-amerikansk jazzgitarist, lærar og studiomusikar.
Biografi
Roberts vart fødd i Phoenix i Arizona, og byrja å spela gitar som åtteåring. Då han var femten hadde han byrja å spela profesjonelt lokalt.
I 1950 flytta han til Los Angeles i California. Med hjelp frå Jack Marshall byrja han å arbeide med musikarar, arrangørar og låtskrivarar, som Neal Hefti, Henry Mancini, Bobby Troup, Chico Hamilton, George Van Eps og Barney Kessel. Kring 1956 signerte Bobby Troup han til Verve Records som soloartist. På den tida byrja han å konsentrere seg om studioarbeid, både som soloartist og som musikar i 'Wrecking Crew', ei retning han følgde inn i 1970-åra.
Roberts spelte med artistar som Georgie Auld, Peggy Lee (på «Fever»), Eddie Cochran («Sittin' in the Balcony»), Bobby Day («Rockin Robin»), Jody Reynolds («Endless Sleep»), Shelley Fabares («Johnny Angel»), Dean Martin («Houston»), The Monkees, Roy Clark, Chet Atkins og The Electric Prunes.
Som medlem av 'Wrecking Crew' spelte Roberts som ein del av Phil Spector sin «Wall of Sound», og spelte gitar på somme av dei mest kjende popsongane i musikkhistoria.
Roberts døydde av prostatakreft 28. juni 1992.
Som studiomusikar
Med David Axelrod Med June Christy Med Buddy Collette Med Chico Hamilton Med Milt Jackson Med Hank Jones Med John Klemmer Med Charles Kynard Med Herbie Mann Med Thelonious Monk Med Shorty Rogers Med Lalo Schifrin Med Bud Shank Med Gábor Szabó Med Bobby Troup Med Larry Williams
Kjelder
''
Kaposvár
Kaposvár (tysk Kopisch, Ruppertsberg, Ruppertsburg, kroatisk Kapošvar, Kapuš(ar), Kapušvar, tyrkisk Kapoşvar, serbisk Kapošvar eller Капошвар) er ein by i Ungarn, og hovudstad i fylket Somogy. Han ligg 186 km sørvest for Budapest ved elva Kapos.