cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Det irske opprøret i 1798
Regjeringa slår tilbake
Etterretning frå informantar førte også til at ein i mars 1798 kunne arrestere store delar av leiinga i United Irishmen i raid i Dublin. Eit mindre opprør same månad i Cahir i Tipperary braut ut som respons på arrestasjonane, men vart raskt slått ned. Det vart innført unntakstilstand over heile landet, og brutaliteten som vart retta mot United Irishmen førte til at dei forstod at dei måtte handle raskt. Innan mai 1798 var Lord Edward FitzGerald og dei fleste andre leiarane for opprøret i Dublin arresterte, og dei gjenverande leiarane i United Irishmen bestemte seg for å utløyse opprøret utan fransk hjelp. Datoen for starten vart sett til 23. mai.
1798
Med hjelp av informantar og bruk av tortur, begynte styresmaktene å arrestere stadig fleire av leiarane i United Irishmen i store delar av landet, slik at resten av leiarskapen i organisasjonen måtte bestemme seg for å setje i gang oppreisten utan fransk militær støtte. Datoen vart sett til 23. mai 1798.
På litt over tre månader mista mellom 10 og 30 tusen menneske livet i fridomskampen. Nyheita om opprøret spreidde frykt mellom lojalistane, og britiske militærstyrkar massakrerte mistenkte opprørarar fleire stader. Både før og etter opprøret braut ut var britiske og lojalistiske styrkar ansvarlege for grufull brutalitet og mange massakrar av både faktiske opprørarar og sivile. Det var berre to tilfelle av massakrar andre vegen, på lojalistiske sivile.
Den 22. august, etter at mesteparten av opprøret var slått ned, landa om lag eitt tusen franske soldatar nordvest i landet, og slutta seg til opprørarane der. Men det var for lite og for seint. Etter først å ha sigra i ei trefning, vart dei slått av engelske styrkar 8. september. Dei franske som overgav seg, vart sidan bytta med engelske krigsfangar i Frankrike og sende heim. Dei irske som overgav seg vart drepne, alle som ein.
Den 12. oktober prøvde ein ny franske styrke på 3000 mann, der opprørsleiaren Wolfe Tone sjølv òg var med, å gå i land. Men dei vart oppdaga av ein skvadron frå Den kongelege britiske marinen og måtte gi seg etter ein tre timar lang kamp utan å ha komme seg i land. Wolfe Tone vart dømd til døden ved henging, sjølv om han bad om å bli skoten. Han greidde å gjere sjølvmord i fengselet, med ein pennekniv.
Det fanst motstandslommer i landet heilt til 1804, men 1798 var eit stort og tragisk nederlag i den lange kampen for irsk sjølvstende. Mange av dei presbyterianske eks-opprørarane godtok elles britisk styre i åra som følgde, da det vart skipa eit nytt protestantisk «Ascendancy» der ikkje berre anglikanarar fekk vere med. Dermed vart irsk politikk fjernare frå den einskapstanken United Irishmen hadde hatt, og dei britiske styresmaktene i Dublin Castle oppmuntra til og utnytta motsetningar mellom folkegruppene, og fremja ein sekterisme som i stor grad har vart til denne dag, ikkje minst i Nord-Irland.
San Sebastián de los Reyes
San Sebastián de los Reyes (ofte berre kalla «Sanse») er ein kommune og ein by i Regionen Madrid i Spania. Han vart grunnlagd i 1492 og ligg 20 km nord for Madrid. Byen har vokse saman med nabobyen Alcobendas og dei deler i lag jernbanelinje til Madrid.
Store industriselskap har kontor i San Sebastián de los Reyes, mellom anna IKEA, Leroy Merlin, PC City, Selther, Carrefour, Alternate, Media Markt, Telepizza, Antena 3 og mange fleire.
Altocumulus castellanus
Altocumulus castellanus eller berre castellanus er ein type midlare sky og er ein variant av altocumulus. Namnet kjem av dei opptårna utskota som bølgjer seg oppover frå skybasen. Skybasen kan variere frå 2000 m til 5500 m.
Castellanusskyer er prov på midttroposfærisk instabilitet og stor adiabatisk lapse rate i høgare nivå. Dei oppstår som regel når eit kaldare luftlag strøymer inn over eit område med altocumulusskyer. Dette medfører instabilitet, og luftbobler byrjar å stige frå skybasen. Kondensasjon i desse boblene skapar castellanuseffekten.
Sidan skyene er kjenneteikna ved vertikale luftstraumar, kan fly oppleve lett til moderat turbulens visst dei passerer slike skyer, men dette inneber vanlegvis ingen fare for flya.
David Letterman
David Michael Letterman er ein amerikansk programleiar, komikar og fjernsynsprodusent. Han leiar fjernsynsprogrammet The Late Show with David Letterman. Showet vert produsert i det berømte «Ed Sullivan Theatre» på Broadway i New York by.
Han er opphavleg frå Indianapolis i Indiana, og er ein ivrig tilhengar av motorsport, spesielt Indianapolis 500. Han er deleigar av racinglaget Rahal Letterman Racing, som har gjort det særdeles godt dei siste åra.
Shingi Ono
Shingi Ono er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Verdy Kawasaki, Denso, Gamba Osaka, Yokohama FC og New Wave Kitakyushu.
Namdalseid
Namdalseid er ein tettstad i Namsos kommune i Trøndelag fylke. Staden var administrasjonssenter i tidlegare Namdalseid kommune. Tettstaden ligg ved fylkesveg 17 sør i kommunen. Namdalseid var den einaste tettstaden i kommunen og har.
På Namdalseid står Namdalseid kyrkje, ei langkyrkje frå 1858. Nord for tettstaden ligg Namdalseid skole, ein kombinert barne- og ungdomsskole for 1. til 10. trinn.
Jablanitsa i Nord-Makedonia
Jablanitsa (makedonsk Јабланица) er eit fjell i Nord-Makedonia og Albania. Fjellryggen er høgare enn 2 000 meter over havet over eit stykke på om lag 50 km og den høgaste toppen ligg på midten med ei høgd på 2 257 meter over havet. Ein kan nå fjellet frå landsbyen Vevtsani som ligg ved foten av fjellet, 14 km frå Ohridsjøen og byen Struga.
Mackoght
Mackoght (òg kalla Little Errigal) er eit fjell i County Donegal i Republikken Irland med ei høgd på 555 meter over havet. Det er det nest sørlegaste og det nest lågaste av fjella i kjeda kalla Seven Sisters av lokale innbyggjarar. Andre fjell i fjellkjeda er Muckish, Crocknalaragagh, Aghla Beg, Ardloughnabrackbaddy, Aghla More og Errigal. Dei sju søstrene er ein del av Derryveaghfjella.
Shun Suzuki
Shun Suzuki er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Verdy Kawasaki.
Europaveg 39 i Danmark
Europaveg 39 i Danmark (dansk Hirtshalsmotorvejen) er den danske delstrekninga av europaveg 39 som går mellom Hirtshals og Ålborg i Danmark. Vegen er kring 60 km lang, det meste av strekninga er motorveg.
Før 1992 hadde vegen namnet A14.
Erich Hoffmann
Erich Hoffmann var ein tysk Gestapo-tilsett som var i Noreg under andre verdskrigen. som blei avretta etter frigjeringa.
Hoffmann hadde vore knytt til Gestapo i Bergen som sjåfør, seinare fahrdienstleiter. Han vart arrestert i Bergen i mai 1945 og stilt for alliert rett i Oslo den 10. desember for drap på krigsfangar (seks nordmenn og ein brite på MTB 345 i Bergen sommaren 1943). 13. desember 1945 vart han dømd til døden ved henging, transportert til Hamelin fengsel i Hamburg, og avretta der 15. mai 1946.
Urubamba
Urubamba (spansk Rio Urumamba) er ei elv i Peru. Dette er ei delvis farbar elv som gjev vasstilførsel til Amazonaselva. Ho har kjelde i Khunurana i Andesfjella søraust for Cuzco nær grensa mot Puno-regionen.
Øvre delen vert kalla Vilcanota. I inkaene sin heilage dal, mellom Pisaq og Ollantaytambo, vert ho også kalla Wilcamayu (heilag elv). Ho flyt nord-nordvest i ca. 725 kilometer før ho dannar Ucayali saman med elva Tambo, forlenginga av Apurímac.
Høgde
Høgd eller høgde er den vertikale utstrekkinga til noko, til dømes avstanden frå nedst til øvst av noko som er ståande. Det kan også vera den vertikale avstanden til eit visst punkt, som bakken eller havoverflata. Som med lengde og breidde er høgda målt i einingar for lengde.
I geodesi er høgde den metriske, vertikale avstanden eit punkt (vanlegvis i terrenget, som til dømes ein fjelltopp) har over ei referanseflate, som til dømes gjennomsnittleg havnivå. Ein meir presis definisjon av ei referanseflate er ein geoide, som er ekvipotensialflata til geopotensialet som i gjennomsnitt fell saman med gjennomsnittleg havnivå. Ei høgde som er målt i forhold til ein geoide kallar ein ortometrisk høgde.
Høgda til menneske er noko ein studerer innanfor antropometri. Som det har blitt påpeikt i ein artikkel i The New Yorker er gjennomsnittshøgda til menneskepopulasjonar eit greitt mål på alle faktorane som påverkar ei velværet til ei gruppe. Mens variasjonar i høgde i ein populasjon er avhengig av genetikk, så er variasjonar i høgde mellom populasjonar fyrst og fremst avhengig av miljøet. FN brukar høgde som eit av fleire mål til å overvake ernæringsforhold i utviklingsland. I menneskepopulasjonar kan høgde uttrykke komplekse data om oppveksten, dei sosiale forholda, ernæringa og helseforholda til ei gruppe.
1100
1100 (romartal MC) var eit skotår som byrja på ein sundag i den julianske kalenderen.
Kongens fortenestemedalje i sølv
Kongens fortenstemedalje vert delt ut som løn for særleg fortenesteleg innsats over lengre tid i samfunnslivet i offentleg stilling eller verv, ved innsats i frivillige organisasjonar eller ved anna personleg verksemd av stor samfunnsnytte. Han vert òg delt ut for særleg fortenestefullt arbeid gjennom lang tid i privat eller offentleg teneste, der innsatsen er betydeleg over det normale og der vedkommande òg har vist aktiv innsats innanfor eller utanfor arbeidsplassen sin. Ein må normalt ha ei tenestetid på over 40 år. Medaljen kan òg delast ut til ein samfunnsborgar med ein innsats gjennom livet som kan stå til føredøme for andre.
Til vanleg blir medaljen utdelt i sølv. I særskilte tilfelle kan Kongens fortenstemedalje delalst ut i gull.
I Just Can't Help Believing
«I Just Can't Help Believing» er ein song skriven av Barry Mann og Cynthia Weil.
Songen vart mest populær etter han vart spelt inn av B.J. Thomas og gjeven ut på singel i 1970. Han nådde niandeplassen på Billboard Hot 100-lista og låg ei veke på toppen av Easy Listening (adult contemporary)-lista.
Thomas spelte inn «I Just Can't Help Believing» på ny med Vince Gill i 2013 på albumet The Living Room Sessions. Nyinnspelinga vart gjeven ut på singel 6. mars 2013.
Ardloughnabrackbaddy
Ardloughnabrackbaddy er eit fjell i County Donegal i Republikken Irland med ei høgd på 603 meter over havet. Det er det midterste og det tredje høgaste av fjella i kjeda kalla Seven Sisters av lokale innbyggjarar. Andre fjell i fjellkjeda er Muckish, Crocknalaragagh, Aghla Beg, Mackoght, Aghla More og Errigal. Dei sju søstrene er ein del av Derryveaghfjella.
Mexicali
Mexicali er hovudstaden i delstaten Baja California og den trettande største i Mexico. Byen ligg ved grensa till USA. Byen hadde i 2005 rundt 653 046 innbyggjarar.
Namnet til byen er sett saman av «Mexico» og «California» av coronel Agustín Sanguinéz. Byen blei offisielt grunnlagd 14. mars 1903 då Manuel Vizcarra blei utnemnd til den fyrste autoriteten i byen og assistentdommar (juez auxiliar).
Mary in the Morning
«Mary in the Morning» er ein song skriven av Michael Rashkow og Johnny Cymbal.
Songen er blitt spelt inn av mange artistar, som:
Noregsmeisterskapen i fotball for menn 1955
Skeid vart noregsmeister etter at dei vann over Lillestrøm med 5–0 den 23. oktober. Målskårarar for Skeid var Harald Hennum som skåra i det 1. og i det 14. minutt og Jack Farem som skåra i det 49., 76. og i det 84. minutt.
33 825 tilskodarar såg kampen som vart spelt på Ullevaal Stadion i Oslo. Dommar var Henry Klausen. Dette var tredje gongen Skeid vann ein noregsmeisterskap.
Skeids vinnerlag: Øivind Johannessen, Arne Winther, Knut Gudem, Jan «Jonas» Gulbrandsen, Leif Belgen, Finn Gundersen, Jan Erik Wold, Hans Nordahl, Harald Hennum, Bernhard Johansen og Jack Farem.
Lillestrøms lag: Anders Binde, Hans Hansen, Kjell Waaler, Rolf Wahl, Ivar Christiansen, Svein Bergersen, Odd Karlsen, Ivar Hansen, Sverre Borgersen, Gunnar Arnesen og Per Sæther.
Majadahonda
Majadahonda er ein kommune i Spania, 16 km nordvest for Madrid i Regionen Madrid. Han ligg 743 meter over havet og har kring 65 000 innbyggjarar.
Han vart grunnlagd på 1200-talet, opphavleg som ein jordbrukslandsby. Det fann stad kraftige slag her under den spanske borgarkrigen. I dag aukar folketalet raskt på grunn av nærleiken til Madrid.
Kongens fortenestemedalje i gull
Kongens fortenstmedalje i gull kan i særlege fall delast ut som løn for ein livsinnsats av landsomfattande viktigheit og for pionérinnsats på eitt eller fleire område av nytte for landet. Han vert òg delt ut for innsats for kunst, kultur, vitskap og sosialt og humanitært arbeid av samfunnsmessig verdi og av landsomfattande viktigheit og som har gått føre seg over lengre tid.
Kongens fortenstmedalje vart stifta av kong Haakon VII i 1908 «til belønning for fortjenster av kunst, vitenskap og næringsliv, og for utmerket forhold i offentlig tjeneste». Medaljen vert delt ut i gull og sølv. Adversen har den regjerande kongen sitt portrett med namn og valspråk. Reversen har ein krans med omskrifta «Kongens fortjenstmedalje». Namnet til mottakaren er gravert inn innanfor kransen. Medaljen skal berast på venstre sida av brystet i eit band i fargane til riksbanneret, raudt med ei gul stripe i midten.
Tildelingar
Personar som har fått Kongens fortenestmedalje i gull og som har biografi på Wikipedia
Tyinkrysset
Frå Tyinkrysset går E16 mot Lærdal og Rv53 mot Årdal. Tyinkrysset er stoppestad for bussane som går mellom Oslo og Årdal/Lærdal.
Erik Rosenkrantz
Erik Ottesen Rosenkrantz var ein dansk adelsmann og lensherre på Bergenhus frå 1560 til 1568.
Bergenhus hovudlen omfatta på denne tida Vestlandet mellom Lindesnes og Romsdal, i tillegg til Nord-Noreg frå Helgeland og nordover. Som lensherre var Rosenkrantz øvste sivile og militære leiar i dette området. Tida hans som lensherre vart prega av den nordiske sjuårskrigen. I 1564 okkuperte ein svensk styrke Trøndelag. Rosenkrantz samla, på eige initiativ og med trugsmål om dødsstraff for dei som nekta, ein styrke på ca. 4000 mann av bønder frå Nordhordland og Sunnhordland. Med denne styrken segla han nordover i april 1564. 22. mai inntok han Steinvikholm festning der den svenske styrken hadde forskansa seg. I 1567 samla han ein ny styrke av bønder frå Vestlandet for å hjelpe til i forsvaret av Akershus festning, som var truga av svenskane. Mellom bøndene var motstanden mot å gjera krigsteneste stor, og i 1568 sendte kongen ein granskingskommisjon til Bergen for å høyra klagemål frå bøndene. Konklusjonen til kommisjonen er ikkje kjent, men snart etter søkte Rosenkrantz avskjed og fekk det innvilga. 31. august 1568 forlet han Bergen. Resten av livet budde han på Arreskov på Fyn. Han var stiftslensmann i Odense frå 1568 til 1572, og igjen i 1575.
I tillegg til dei militære tiltaka i samband med krigen mot Sverige førte Rosenkrantz vidare tiltaka som var sett i gang av forgjengaren, Christoffer Valkendorf, for å avgrensa hanseatane si makt i Bergen. Han var ansvarleg for utbetring av forsvarsverka på Bergenhus festning, der han fekk bygd Rosenkrantztårnet, eit viktig landemerke i byen i dag. Han bygde og eit bustadhus for seg sjølv i byen, som i dag er kjent som Muren.
Med kona, Helvig Hardenberg, fekk han fem born, fødde i Bergen:
Mary Wollstonecraft
Mary Wollstonecraft var ein britisk feminist, forfattar og filosof. Ho hevda at både menn og kvinner skulle sjåast på som rasjonelle vesen og at samfunnet skulle byggjast på fornuft. Ho er sett på som ein grunnleggjar av feministisk filosofi som tidleg tok opp fornedringa av kvinner og at dei burde ha dei same rettane som menn.
I A Vindication of the Rights of Men (1790) kritiserte ho Edmund Burke og tok stilling for den franske revolusjonen. Den best kjende boka hennar er A Vindication of the Rights of Woman (1792), der ho gjekk sterkt ut mot den rådande oppfatninga om at kvinner var naturleg underlegne menn, men framstod slik på grunn av manglande utdanning. Wollstonecraft dreiv sjølv ein jenteskole og skreiv Thoughts on the Education of Daughters (1787). Etter at ho døydde gav enkjemannen hennar ut memoarane hennar, Memoirs of Mary Wollstonecraft (1798). For nordbuar er ho også kjend for Letters Written in Sweden, Norway and Denmark (1796), omsett som Min nordiske reise, basert på ei reise i Skandinavia i 1795.
Wollstonecraft er blitt kjend ikkje berre for dei nyskapande tankane og skriftene sine, men også for det uvanlege og til tider stormfulle livet sitt. Etter to utanomekteskapelege tilhøve til Henry Fuseli og Gilbert Imlay gifta Wollstonecraft seg med filosofen William Godwin, ein tidleg anarkist. Dotter deiar, Mary Shelley, blei seinare kjend for romanen Frankenstein. Wollstonecraft døydde i barsel 38 år gammal og etterlet seg ei rekke uferdige manuskript.
Alexander Ødegaard
Alexander Ødegaard er ein norsk fotballspelar. Han spelar for moderklubben Førde Fotball.
Ødegaard starta karrieren sin i heimklubben Førde. Der spelte han til sommaren 1999 då han vart kjøpt opp av Sogndal. Det var her Ødegaard verkeleg fekk fart på karrieren sin. Sesongen 2004 vart det store gjennombrotet. Sogndal rykte ned denne sesongen, men Ødegaard scora 15 mål. Han fekk dermed prøve seg på landslaget og vann Kniksenprisen.
Hausten 2004 vart Ødegaard seld til Rosenborg for ti millionar kroner. Ødegaard vart ingen suksess i Rosenborg og vart seld til Viking i 2006 for sju millionar kroner, den dyraste spelaren til Viking nokonsinne. I januar 2011 drog han til den franske klubben Metz. Der vart det nedrykk og lite speletid. Høsten 2012 signerte han for monderklubben, 11 år etter han drog til Sogndal. Intressen rundt han er endå stor.
Alexander Ødegaard har spela på aldersbestemte landslag sidan 1996. I februar 2004 debuterte han på A-landslaget, og hadde (per desember 2004) spelt fire A-landskampar og scora eitt mål.
Røyrvik
Røyrvik er ein tettstad og administrasjonssenter i Røyrvik kommune i Trøndelag fylke med.
Kajennepepar
Kajennepepar er eit veldig sterkt krydderpulver. Det vert også kalla guineapepar, og er ein variant av chilipepar. Pulveret kan framstillast av frukta av ei rekkje planter i søtvierfamilien, som til dømes Capsicum baccatum og Capsicum frutescens. Nokre variantar, som går under namnet guineapepar, vert laga av planter i ingefærfamilien.
Ordet «kajenne» kjem frå indianarspråket tupi (i det nordlege Sør-Amerika i områda rundt Amazonas), der ein finn ordet kyinha som nemning for nettopp dette sterke krydderet. Namnet på hovudstaden i Fransk Guyana, Cayenne, har same opphav.
Den sterke smaken er nok grunnen til at krydderet på mange språk vert omtala som ein peparvariant. Eigentleg høyrer cayennepeparen botanisk til ein heilt annan artsfamilie. Krydderet vert mellom anna brukt i worcestersaus og i matrettene bacalao og paella.
Kjelder
Cayennepeppar فليفلة حريفة Cayenne pepper Cayenna פלפל קאיין Pimenta-caiena Перец кайенский Cayenne pepper Cayennepippuri พริกชี้ฟ้า Capsicum frutescens
Haakon VII Fridomsmedalje
Frihetsmedaljen, Fridomsmedaljen vart stifta 18. mai 1945. Den kan delast ut til norske eller utanlandske militære og sivile som på ein fortenestefull måte har ytt Noreg tenester under krig. Mottakaren treng ikkje ha vore i direkte kamp. Medaljen er i bronse og har monogrammet til Kong Haakon VII over bokstaven V (victory=siger) med omskrifta "Alt for Norge 1940-1945". Medaljen skal berast på venstre side av brystet i eit blått band.
Krigsmedaljen
Krigsmedaljen vart stifta 23. mai 1941. Den kan delast ut til norske og utanlandske militære og sivile som på ein fortenesteleg måte har delteke i krigen for Noreg. Medaljen er i bronse. På adversen har medaljen Kong Haakon VII sitt bilete, namn og valspråk. På reversen er det ein krans med omskrifta "Krigsmedalje" og kongen sitt monogram på kvar side. Bandet er i fargane til riksbannaret: raudt og gult. Dersom ein mottakar gjer seg fortent til medaljen fleire gongar, vert det sett på opp til tre stjerner på bandet.
Haakon VII Fridomskross
Haakon VII Fridomskross vart innstifta 18. mai 1945. Medaljen vert utdelt til norske eller utanlandske militære eller sivile for framifrå militær eller sivil verksemd under krig, òg på det administrative planet. Medaljen utgjer ein maltesarkross. Midt i krossen på adversen er det eit sirkulert felt med monogrammet til Kong Haakon VII over bokstaven V (victory=siger) i gylt sølv på raud botn. På reversen står det "Alt for Norge 7 juni 1945", som er datoen Kong Haakon VII reiste frå Noreg i 1940 og kom attende i 1945. Medaljen skal berast på venstre side av brystet i eit blått band med ei kvit vertikal stripe langs kvar kant.
Keiji Ishizuka
Keiji Ishizuka er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Tokyo Verdy, Consadole Sapporo, Kawasaki Frontale og Nagoya Grampus Eight.
Knocknarea
Knocknarea (irsk Cnoc na Rí) er ein ås i County Sligo i Republikken Irland. Han dominerer landskapet vest for byen Sligo. Namnet Knocknarea vert ofte omsett til 'The Hill of the Kings' (‘Cnoc’ tyder ås og 'Rí ' tyder ‘konge’). Det er mange teoriar om kva namnet tyder, inkludert «Bøddelåsen» og «Månefjellet».
Junji Nishizawa
Junji Nishizawa er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Knocknarea
Dronning Maeve si grav
Dronning Maeve si steinrøys har ein diameter på 55 meter og er 10 meter høg, og ho er med det den største grava av denne typen på Irland utanfor Boynedalen. Det er estimert at det har gått med 40 000 tonn i stein i røysa. Arkeologen Stefan Bergh skriv i ei bok at det store søkket på vestsida av røysa kanskje kan ha vore steinbrotet som steinen i gravhaugen vart henta frå.
Junji Nishizawa
Han spela for klubbane Verdy Kawasaki, Shimizu S-Pulse, Kawasaki Frontale, Nagoya Grampus Eight, Kashima Antlers og Consadole Sapporo.
Knocknarea
Dronning Maeve si grav
Medb eller Maeve var krigsdronninga av Connacht i keltisk mytologi. Soga om delar av regjeringstida hennar er skrive ned i ‘Táin Bó Cúailnge’ - ofte berre forkorta til ‘The Táin’ - på 1100-talet. Sjølve Táin-segna er derimot rekna for å vere mykje eldre, kanskje heilt tilbake til eit par hundreår f.Kr. På grunn av våpena og dyra i soga meiner enkelte at Dronning Maeve er frå jernalderen, men ingen veit sikkert om ho i røynda eksisterte eller ikkje. Maeve skal visstnok vere gravlagd ståande i Knocknarea-røysa, påkledd i krigsuniform og vendt mot nord og fiendane hennar i Ulster. Sjølv om ganggraver er datert til yngre steinalder har det vore tilfelle der slike graver er brukt om att i bronse- og jernalderen.
Monumentlandskapet
Maeve si steinrøys er den største, men ikkje det einaste monumentet på toppen av Knocknarea. Det ligg òg fleire mindre graver i linje frå sør til nord. Mange av dei var ganggraver og vart kraftig øydelagd av utgravingar på 1800-talet.
Knocknarea ser ut til å ha vore ein viktig rituell stad og møteplass gjennom yngre steinalder. Ein har funne spor av hus på toppen og store mengder restar etter produksjon av steinreiskap er òg funne.
Ein har funne mange funn frå førhistorisk tid rundt heile Sligo Bay. Frå Knocknarea kan ein sjå andre slike stader som Croaghaun Mountain, den megalittiske gravplassen i Carrowkeel og Cairns Hill. Ganggrava Carrowmore ligg aust for foten av Knocknarea.
Bevaring
Det har i aukande grad vorte snakka om vern av Knocknarea og steinrøysa på toppen, sidan fleire og fleire turistar i området har ført til øydelegging av røysa. Det er i dag ikkje lov å klatre på røysa eller ta bort steinar frå ho.
Fylkesveg 777
Fylkesveg 777 (Fv777) går mellom Myrvika og Seierstad i Fosnes kommune. Veglengda er 7,9 km.
Her kjem me, dine arme små
«Her kjem me, dine arme små» er Elias Blix si omsetjing av Hans Adolph Brorson sin julesong «Her kommer dine arme små, en liden Psalme for Børnene», skriven over Matteus 21, 16.
Fylkesveg 777
Han tar av frå fylkesveg 769 i Myrvika og går nordover på austsida av Seierstadfjorden til Ølhammeren. Frå der med ferje til Seierstad på Jøa.
Atomisme
Atomismen var ei filosofisk retning først formulert av Leukippos frå Milet. Den mest kjende atomisten er Demokrit som var elev av Leukippos.
Atomistane tenkte seg at alt i verda var bygd opp av atom. Atom kjem av det greske ordet atomos som tyder udeleleg. Atoma var altså dei minste byggjeklossane som alt var bygd opp av. Desse atoma skulle ha geometriske og målbare eigenskapar slik som til dømes storleik, form, posisjon og rørsle, ikkje kvalitetar slik som elementa åt Empedokles (tørr/våt, kald/varm). Forandring og rørsle hende ved at atoma gjekk inn i nye kombinasjonar og flytta på seg. Desse nye kombinasjonane oppstod i tomrom. Atoma var udelelege og vart ikkje forandra. Atomistane meinte at menneska oppfatta stoffa fordi atoma sendte ut partiklar som sansane kunne oppfatte. Kvalitetar som farge, varme og smak vart ikkje formidla av desse partiklane, men laga av sjela etter at dei målbare eigenskapane var oppfatta.
Her kjem me, dine arme små
Salmen vart fyrste gong trykt i Nogle Julesalmer, 1732. 8 vers av salmen er i revidert eller omsett form tekne med i Hauges salmebok, Landstads kirkesalmebog, Landstads reviderte salmebok, Nynorsk salmebok, Norsk Salmebok og Norsk salmebok 2013. Blix si omsetjing vart første gong trykt i 1898. Ei eldre omsetjing, «Her koma din arme smaa» vart trykt i 1881 i Fedraheimen. Omsetjaren her er ukjend.
Mauricio Macri
Mauricio Macri er ein argentinsk entreprenør, ingeniør og partileiar for det argentinske sentrums-høgrepartiet PRO som i 2015 vart vald til president i landet. Han tiltredde 10. desember 2015. I 2019 tapte han valet, og av 10. desember 2019 til fordel for rivalen Alberto Fernández.
I 2007 vart han vald til leiar for byregjeringa i Buenos Aires.
Her kjem me, dine arme små
I Nynorsk salmebok er salmen plassert først av salmane for «Jolaftan», og opnar «Her kjem me, dine arme smaa, Vaar Jesus, til din stall aa sjaa.» Opningslinene vart i Norsk Salmebok (1985) endra til «Her kjem me, Jesus dine små / og vil til deg i stallen gå», mens salmen i den nye Norsk salmebok 2013 har fått att den innsungne førstelina.
Vi syng han til vanleg til ein melodi av den tysk-danske komponisten Johann Abraham Peter Schulz.
Dansk og norsk tekst
Originalteksten har 10 vers: Sjølv om det er meir enn 250 år mellom dei to versjonane, er ikkje dei språklege skilnadene så store. Meir slåande er det at to av versa er stròkne. Det må vere to grunnar til strykinga, som òg var gjort i salmebøkene frå 1800-talet: For det første ville dei korte salmen ned litt. For det andre høyrer ikkje desse to versa til vår tids smak. Desse versa kan stå som typiske døme på diktinga i pietismen. Det eine verset dramatisk og blodig om Jesu kamp med Satan. Det andre nærast erotisk om vår kjærleik til Jesus Kristus.
Fylkesveg 777
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltingsreforma trod i kraft har han status som fylkesveg.
Meg Ryan
Margaret Mary Emily Anne Hyra, kjend som Meg Ryan, er ein amerikansk skodespelar som fekk gjennombrotet sitt i romantiske komediar som Då han møtte henne (1989), Søvnlaus i Seattle (1993) og Du har m@il (1998).
Karriere
Ryan studerte journalistikk ved New York University. Ho byrja som skodespelar for å tena ekstra pengar ved sida av skulen. Etter den første filmrolla hennar spelte Ryan (som no brukte dette som kunstnarnamn) Betsy i dramaserien As the World Turns frå 1982 til 1984. Produsentane for denne serien likte spesielt å jobba med henne fordi ho kunne gråta på kommando.
Etter fleire TV-filmar og mindre kinofilm-rollar, fekk Ryan den første suksessen sin med hovudrolla i den romantiske komedien Då han møtte henne. Filmen vart særs godt motteke og manifesterte Ryans filmpersonifika som boblande, sjarmerande og furiøs, men samstundes uhelbredelig romantisk, ei rolle ho har spila i fleire roller seinare. Mange av filmane hennar frå 1990-talet har ikkje berre slått igjennom i Nord-Amerika, men har òg vorte store suksessar andre stadar i verda.
I 2003 braut Ryan med dei vanlege rollene sine og spila i In the Cut, ein erotisk thriller. Her spelar ho ein ung universitetslærar som utforskar eigne grenser og set tryggleiken sin på spel når ho innleier eitt risikabelt seksuelt forhold.
Privatliv
Ryan gifta seg med skodespelaren Dennis Quaid på valentinsdagen i 1991 etter at dei hadde spelt saman i to filmar. Dei tok ut skilsmisse 16. juli 2001 etter at ho hadde hatt eit forhold til skodespelar Russell Crowe, som ho spelte saman med i ein film. Quaid og Ryan har eitt barn saman; Jack Henry (f. 24. april 1992).
Gerhard Flesch
Gerhard Friedrich Ernst Flesch var ein tysk jurist og Gestapo-leiar som verka i Noreg under andre verdskrigen. Under krigsoppgjeret blei han dømd til døden for krigsbrotsverk og avretta.
Flesch var fødd i Posen. Han blei medlem i nazistpartiet NSDAP i 1933, året før han var ferdig utdanna jurist. I 1936 blei Fleisch utnemnd av Reinhard Heydrich i Gestapo til å følgja med på religiøse grupper i Tyskland. I 1938 deltok han i den tyske innmarsjen i Sudetenland og året etter i annekteringa av Böhmen og Mähren. Han tenestegjorde deretter som rådgjevar for gauleiteren Fritz Sauckel i Thüringen. Før han kom til Noreg hadde han vore Gestapo-sjef i Erfurt i 1939.
Flesch kom til Noreg som del av den tyske okkupsjonen. Fra april 1940 verka han for Sipo (Sicherheitsdienst) i Bergen og frå 11. oktober 1941 til krigen tok slutt i Trondheim, med verkefelt Midt-Noreg (Nordfjord-Dombås til polarsirkelen). Han rapporterte til Heinrich Fehlis.
Han vart dømd til døden for drap og tortur og vart avretta på Kristiansten festning i Trondheim den 28. februar 1948.
Øyvind Alsaker
Øyvind Alsaker er ein sportsjournalist og fjernsynspersonlegdom frå Florø i Sogn og Fjordane. Han er utdanna ved Høgskulen i Volda. Han har vore fotballkommentator i TV2 og Canal+, og har blant anna kommentert engelsk Premier League i fleire sesongar.
Han kommenterte brorparten av kampane frå Tyskland under VM i 2006. Tippeligaen blei også dekka av TV2, og Alsaker kommenterte ein stor del av kampane saman med Nils Johan Semb. Alsaker kommenterte også EM 2008 i Sveits og Austerrike saman med Nils Johan Semb og Totto Dahlum.
Under OL i Sotsji kommenterte han alpint for TV2.
Kubbestol
Kubbestol er ein stol laga i eitt stykke av ein grov tømmerstokk. Kubbestolar er ofte forseggjorde og somme gongar rosemåla.
I utforming kan kubbestolen minna om ein tønnestol.
Rivas-Vaciamadrid
Rivas-Vaciamadrid er ein kommune der elvane Jarama og Manzanares renn saman i Regionen Madrid i Spania. Han ligg om lag 20 km frå sentrum av Madrid og har kring 65 000 innbyggjarar (2008).
Trass i den kraftige vekstren, er om lag tre fjerdelar av kommunen park- og naturområde med mange innsjøar og rikt plante- og dyreliv.
Snåsa
Snåsa er ein tettstad og administrasjonssenter i Snåsa kommune i Trøndelag fylke med. Staden ligg ved den nordaustre enden av Snåsavatnet og her bur om lag halvparten av innbyggjarane i kommunen.
Administrasjonen i kommunen låg tidlegare i Viosen, men vart flytta då jarnbanen kom til Snåsa i 1926.
Vekeavisa Snåsningen og dagsavis Trønder-Avisa er lokalavisar på Snåsa.
Aux Armes et cætera
Aux Armes et cætera er eit album av Serge Gainsbourg frå 1979. Gainsbourg skreiv tekst og musikk til alle songange, bortett frå «Aux Armes et cætera», der han brukte nasjonalsongteksten til Rouget de l'Isle, og «Vieille Canaille», som Sam Theard og Jacques Plante hadde skrive.
«Aux Armes et cætera»
Tittelsporet «Aux Armes et cætera» er ein reggaeversjon av den franske nasjonalsongen «La Marseillaise», laga av Serge Gainsbourg, Robbie Shakespeare, Sly Dunbar og Rita Marley. Songen vart spelt inn på Jamaica i 1978.
Aghla More
Aghla More er eit fjell i County Donegal i Republikken Irland med ei høgd på 584 meter over havet. Det er det tredje sørlegaste og det fjerde høgaste av fjella i kjeda kalla Seven Sisters av lokale innbyggjarar. Andre fjell i fjellkjeda er Muckish, Crocknalaragagh, Aghla Beg, Mackoght, Ardloughnabrackbaddy og Errigal. «Dei sju søstrene» er ein del av Derryveaghfjella.
Wollert Konow
Wollert Konow var ein norsk politikar (V, FrV), brukseigar og Noregs statsminister i 1910-1912. Han var fast representant for Venstre på Stortinget frå 1880, der han markerte seg som ein del av den radikale fløya av venstremennene på tinget. Han sat i første omgang fast på Stortinget i tre periodar fram til 1889, og stod sentralt i striden om statsrådane sin møterett på Stortinget, den såkalla Statsrådssaka. Han vart seinare ein sentral kritikar av Sverdrup-regjeringa, som han og andre radikale venstremenn syntest var altfor moderat. Ved Stortingsvalet i 1888 var han ein av dei radikale venstremennene som vart «hogd ned» av dei moderate i Venstre og mista stortingsplassen.
Han kom attende som stortingsrepresentant i 1898, men vart permittert frå 1899 grunna dårlege økonomiske tilhøve ved møllebruket sitt på Stend. Med åra fekk han eit meir konservativt politisk syn, og var usamd med Venstre i mellom anna sosiale reformer og konsesjonslovene. Han var med på skipinga av Frisinna Venstre i 1909, og vart vald inn som stortingsrepresentant for partiet i 1910. Frisinna Venstre og Høgre gjorde eit godt val, og danna ei samarbeidsregjering med Konow som statsminister. Regjeringa var frå starten mislikt i Høgre-kretsar, og då Konow under ein tale til Bondeungdomslaget i 1912 omtala målsaka i positive vendingar, trekte Høgre-statsrådane seg frå regjeringa. Konow forsøkte fyrst å rekonstruere regjeringa, men måtte til slutt gå av.
Konow var ordførar i heimkommunen Fana i ei årrekkje, og arbeidde mykje for å betre samferdsla både i kommune og fylke. Han var også med på skipinga av Bergens Glasværk i 1875 og Fana Sparebank i 1878.
Barne- og ungdomsår
I 1861 reiste Konow til Kristiania og tok til med jusstudiar. Men etter eit opphald i Danmark vart han gripen av den folkeopplysningstanken som grundtvigianismen hadde vekka. I 1864 avbraut han jusstudiane og starta ein folkehøgskule på Halsnøy kloster i Sunnhordland. Skulen vart starta med hjelp frå den seinare stortingsmannen Nils Juel, som var bonde på Halsnøy. Skulen var den fyrste folkehøgskulen som vart skipa på Vestlandet. Få elevar møtte opp når skuleåret tok til på hausten, og neste haust var talet på elevar enda lågare. Konow freista ei stund å be om statsstøtte, men slo etterkvart dette frå seg.
Det var på denne tida Konow vart kjend med Bjørnstjerne Bjørnson. Trass i aldersskilnaden fann dei straks at dei delte mange politiske oppfatningar, både når det galdt folkehøgskulen og unionsspørsmåla. Denne vennskapen kom til å vare heilt fram til diktarens død i 1910. Konow hadde sett opp til Bjørnson heilt frå barndomen av, og vennskapen dei i mellom kom til å bety mykje for han seinare i livet. Dei skreiv jamt og trutt til kvarandre, og utveksla ofte synspunkt i politiske stridssaker.
I 1872 flytta Konow skulen til Mossige på Jæren. Der hadde han fått lovnader om høgare elevtal og betre økonomiske tilhøve. Om lag 30 elevar møtte opp når skulen tok til i september same året. Skulen måtte likevel leggjast ned etter berre eitt år - Faren trong hjelp på møllebruket, og Konow flytta attende til Stend.
Attende til Stend
Når Konow vende attende til Stend var tidene i møllebransjen monaleg gode. Han gjekk snøgt til verks for å effektivisere møllebruket, og sende ein søknad til kommunen om løyve til å grave ut ein kanal for å sikre vassforsyninga. Det tok ikkje lang tid før produksjonskapasiteten auka, og i 1875 var i alt 15 mann i arbeid på mølla. Med åra kom han også til å utvide garden med eit hundre måls jord. I 1875 gifte Konow seg med Fredrikke Wilhelmine «Frigga» Kooter, som var dotter av ein bankbokhaldar.
Då faren døydde nokre år seinare, flytta mora attende til København, medan Konow og Frigga tok over eigedomen på Stend. Konow engasjerte seg frå fyrste stund i lokalmiljøet, og hadde allereie i 1875 vore med på å skipe Bergens Glasværk. I 1878 var han med på å skipe Fana sparebank, og sat som styreformann samanhengande i 28 år frå skipinga og fram til 1905. Frå 1877 var han varamann til Stortinget for Søndre Bergenhus, og frå 1878 medlem av heradsstyret. Like før jula 1879 vart han vald til ordførar i Fana. Han var ordførar i bygda fram til 1901, med unntak av to avbrot. Konow kombinerte lenge dette vervet med arbeidet på Stortinget. Han vart likevel ein populær ordførar, og i hans tid som ordførar var Fana prega av ein vekstperiode. I 1933 fekk han følgjande omtale av bygdehistorikaren Hermod Hjellestad: «Ingen einskild mann har gjort så mykje for bygdi som Konow». Som ordførar arbeidde Konow mykje med samferdsel, og gjorde mellom anna mykje for å realisere Nesttun-Osbanen som vart opna i 1894.
Varamann på Stortinget
I januar 1879 fekk Konow brev med melding om å møte på Stortinget heile våren. Ein representant hadde seld garden sin, og sidan lova sa at ein måtte eige jord for å ha møterett på Stortinget, måtte Konow møte i hans stad. Konow byrja snart å like seg på Stortinget, og utfalda seg som talar på Stortinget. Han vart ein del av gruppa av venstremenn som var knytte til folkehøgskuletradisjonen og kravde norsk sjølvstende, jamvel om dei på det tidspunktet meinte at dette kunne oppnåast innanfor unionen.
Stortingsrepresentant 1880-1882
Året på Stortinget gav meirsmak, og Konow fekk etterkvart ambisjonar om å kome inn med fast plass på Stortinget. Venstre var i medvind ved Stortingsvalet i 1879, og han vart vald inn frå Søndre Bergenhus amt med god margin.
Konow vart straks ein markant og viktig del av venstregruppa på Stortinget. Det viktigaste for han og resten av opposisjonen var på dette tidspunktet statsrådssaka: Striden som dreidde seg om regjeringsmedlemmane skulle møte i Stortinget. I denne striden var han ein av dei radikale stortingsrepresentantane som samla seg om Johan Sverdrup sin leiarskap. Konow hadde eit dårleg forhold til Oskar II grunna kongen sin motvilje til å sanksjonere lova om møteretten til statsrådane, og ein av dei fyrste tinga han gjorde som stortingsmann, var å fremja eit lovforslag om mildare dom for majestetsfornærming, men trekte det attende etter oppmoding frå stortingsfleirtalet, som syntest at forslaget var for drastisk. Konow gjekk likevel ikkje inn for å redusere kongens apanasje då dette kom opp i 1882. Han var rett nok samd i at kongen fekk for mykje i høve til dei tronge tidene, men meinte at eit slikt initiativ måtte kome frå kongen og regjeringa sjølve.
Stortingsrepresentant 1883-1885
Då Konow reiste til hovudstaden i januar 1883 var det semje mellom venstremennene om at ein måtte organisere den breie venstreopposisjonen som ei fast gruppe i Stortinget. 30. januar 1883 vart Stortingets Venstreforening skipa, og året etter vart Norges Venstreforening skipa. Konow spelte ikkje noka hovudrolle når partiet vart stifta, men var aktiv i kulissane. Dette medførte at han sat i landsstyret alt frå 1884 og i fem år framover. I juni 1880 hadde Stortinget vedtatt ein ny grunnlovsparagraf om statsrådane sin møterett, etter at kong Oscar for fjerde gong nekta å godta stortingsvedtaket om møteretten. Dette gjorde ein jamvel om Det juridiske fakultet hadde fastslått at kongen hadde absolutt veto i grunnlovssaker. Men den konservative regjeringa kunngjorde ikkje vedtaket. Venstre planlagde derfor å stille regjeringa for riksrett, men for å få til dette måtte samansetninga av Stortinget vere i Venstre sin favør. Partiet ønskte derfor høyre kva folket meinte gjennom val. Fyrst etter at Stortingsvalet i 1883 førte til framgang for Venstre, kunne ein altså røyste om å reise riksrett mot regjeringa.
Parlamentarismen hadde enno ikkje vorte eit politisk prinsipp, og Kong Oskar II ønskte ikkje å be ein venstremann om å danne regjering. Han forsøkte i det lengste å få skipa til ei høgreregjering. I juni gav han endeleg opp og bad Johan Sverdrup om å skipe ei ny regjering. Konow og fleire andre venstremenn vart skuffa når det viste seg at fleire av statsrådane som vart utnemnde av Sverdrup hadde eit fjernt tilhøve til partiet. Enda verre vart det når det viste seg at ingen frå den radikale delen av Venstre vart med i regjeringa. Konow hadde sjølv vore ein aktuell kandidat til å innta ein regjeringsposisjon, men kom altså ikkje med. Grunnen til at ingen av dei radikale venstremennene kom i regjering, skuldast at Oscar II nekta Sverdrup å ta med nokre av dei mest aktive radikale venstremennene i regjering. Usemjene mellom stortingsrepresentantane var til tider store. Heilt frå regjeringsskipinga hadde statsrådane krangla om utnemninga av embetsmenn, og fleire av dei statsrådane som ikkje var utprega venstremenn nekta å gå inn for venstremenn når høgrefolk med lengre ansiennitet var tilgjengelege. Trass i dette var samhaldet framleis sterkt når typiske venstresaker vart lagt fram for Stortinget.
Stortingsrepresentant 1886-1888
Ved valet i 1885 gjekk Venstre framover og tok eit par nye mandat. Trass i framgangen hadde dei moderate i partiet gått kraftig til åtak på dei radikale, inkludert Konow. Krangelen mellom dei to grupperingane hadde bakgrunn i vårens strid i Stortinget om saker som sokneråd, presteval og oppgjeret om diktarløn til Alexander Kielland. Konow kom seg likevel heilskinna gjennom striden, og vart den kandidaten som fekk nest flest røyster av valmennene i Søndre Bergenhus.
Venstre hadde lenge kjempa for ei demokratisering av kyrkja, og i opposisjon hadde ein kjempa for å opprette sokneråd. Då dei radikale fekk vite at kyrkjeminister Jakob Sverdrup gjekk inn for at berre «konfirmerede og nadverdsberettigede Mænd» skulle få røysterett vart det uro. I 1887 røysta «reine Venstre», som dei radikale hadde byrja kalle seg, saman med Høgre ned alle framlegg som hadde med soknerådsspørsmålet å gjere. Konow og andre regjeringskritikarar si haldning var at det var betre med inkje demokrati i kyrkja, enn det dei såg på som eit ufullstendig demokrati.
I 1888] gjorde moderate venstremenn felles sak med Høgre og kasta den radikale Ole Anton Qvam som visepresident i Odelstinget. Konow, som hadde vore odelstingspresident sidan 1884, slapp førebels unna. I februar vart det kalla inn til oppvaskmøte i Venstre. Der vedtok det radikale fleirtalet å løyse opp foreininga, for så å skipe si eiga stortingsgruppe.
Stortingsvalet i 1888 vart prega av buskagitasjon og hets. «Hug dem ned» sa den moderate avisa Kristianiaposten, medan den radikale pressa, inspirert av eit av Konows utsegner under valkampen, døypte regjeringa «Høires Skilpadder». Valet vart ei katastrofe for Dei Reine, både på landsbasis og i Søndre Bergenhus Amt. I Søndre Bergenhus fekk ikkje Dei Reine ein einaste stortingsrepresentant, medan Dei Moderate fekk inn fem representantar. Mønsteret var det same i andre delar av landet, og fleire sentrale stortingsrepresentantar frå Dei Reine fekk ikkje attval.
Ute av Stortinget
Tapet av stortingsplassen var eit stort slag for Konow. Han fekk med tida fleire førespurnader frå Venstre, men i dei fleste høve stogga pliktene og gjeremåla på møllebruket han: Han var mellom anna eit aktuelt namn når Johan Sverdrup freista å rekonstruere regjeringa i 1889. I 1891 fekk han tilbod om å verte norsk statsminister i Stockholm av Johannes Steen. Dette var ei særs viktig stilling, sett i lys av det spente tilhøvet mellom dei to unionslanda grunna konsulatsaka. Dei økonomiske forpliktingane heime på Stend førte likevel til at han såg seg nøydd til å avslå førespurnaden.
Etter at Stortingsvalet i 1895 gav Venstre fleirtal, søkte den sitjande høgreregjeringa avskil. Grunna den etterkvart så tilspissa konsulatsaka mangla dei fleste venstremenn tillit hjå kongen og regjeringa i Sverige. Statsminister Emil Stang tilrådde Wollert Konow som ny statsminister, av di han hadde stått utanfor dei siste unionspolitiske basketaka. Forslaget vart avslått av Oskar II, mellom anna fordi Konow ville ta med seg aktive venstremenn i ei eventuell regjering. Stang vart dermed tvunge til å halde fram som statsminister.
Seinare same året vart «knyttnevepolitikken» overfor Sverige avslutta, og tingingar med Sverige tok til. Konow var ein av Noregs representantar i dei påfølgjande tingingane. Drøftingane vart langdryge, og han mista trua på at dette var vegen å gå. Tingingane var mislukka og vart avslutta i 1898. I 1897 takka han endeleg ja til å verte stortingskandidat, og trådde igjen inn i det politiske livet. Valet vart ein stor siger for Venstre, og partiet oppnådde den største valsigeren og den høgaste representasjonen partiet nokon gong har hatt.
Stortingsrepresentant 1898-1900
I den påfølgjande debatten om kven som skulle danne ei ny venstreregjering, meinte mange, mellom anna redaktør Olaf Thommessen i Verdens Gang at Konow burde verte statsminister i staden for den aldrande Johannes Steen. Han vart kalla inn til kongen etter valet for å drøfte situasjonen, og mange svenske aviser meinte at svenskekongen føretrekte Konow over Steen, fordi han meinte at Konow hadde betre føresetnader for å jamne ut motsetnadene mellom Noreg og Sverige i unionen. Det var likevel Steen som til slutt trekte det lengste strået. Konow hadde lenge vore ute av politikken, og i partileiinga ottast ein at han ikkje var den same som før. På Stortinget vart han vald til president i Odelstinget, og attåt det var han også formann i næringskomitè nr.1.
Konow innstilte seg så på eit liv som stortingsmann, men hadde vanskar med å finne den same motivasjonen som han hadde hatt i tidlegare år. Medan Venstre utetter 1890-åra hadde vorte eit sosialradikalt parti med føremål om å setje i verk sosiale reformer, vart Konow stendig meir konservativ og varsam, og i strider som omhandla klassemotsetnader var han redd for at den veksande arbeidarklassa skulle verte for kravstor, og høyrde såleis til eit mindretal i partiet. På Stortinget engasjerte han seg ofte i næringspolitiske spørsmål. Mellom anna andsynes fiskeripolitikk og tollsaker.
Det var dårlege tider for Konow sitt møllebruk på Stend, og det synte seg vanskeleg for han å kombinere rolla som stortingsmann og mølleeiga. Han var derfor mykje vekke frå Stortinget i 1899. Konow fekk innvilga permisjon frå stortingsarbeidet hausten 1899, og greidde å sleppe unna heile sesjonen året etter. Ved Stortingsvalet i 1900 vart Konow atter ein gong sterkt oppmoda av venstrefolk om å stille til val, men tykte seg endeleg ferdig med rikspolitikken.
Møllar
Avstanden mellom Konow og Venstre vart enda større utetter i 1900-åra. Han vart stendig meir kritisk til sitt eige parti, og meinte at Venstre brukte for mykje energi på sosiale reformer, heller enn å demme opp mot sosialismen. Alt før Stortingsvalet i 1903 gjorde Konow det klart at han var ferdig med sitt gamle parti, og etterkvart vart han tilknytt Samlingspartiet.