cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
César-prisen
César-prisen er ein fransk variant av Oscar-prisen, og slik Oskar-prisen er den viktigaste for dei profesjonelle filmproduksjonane i Sambandsstatane, er César-prisen den viktigaste for dei franske profesjonelle filmproduksjonane. Etter mønster av Oscar-prisen nominerast det i ulike kategoriar, og vinnarane i kvar av kategoriane vert honorert med kvar sin César-pris. Til å byrje med vart det berre delt ut César-prisar i 13 kategoriar, men etter kvart er talet på kategoriar kome opp i 22, med tillegg av 9 underkategoriar.
César-prisen vart skipa av Georges Cravenne (1914 - 2009, opphavleg namn Joseph Raoul Cohen). Han var ein fransk reklamemann og filmprodusent som tok initiativet til å etablere eit organ med namnet Académie des arts et techniques du cinéma (Akademiet for filmkunst og filmteknikk), som skulle ha til oppgåve å finne fram til og heidre med Cesar-prisen dei mest framifrå prestasjonane, produksjonane og det kunstnariske arbeidet i fransk film. César-prisen overtok etter den årlege franske filmprisen l'Étoile de Cristal (Krystallstjerna), som vart utdelt i perioden frå 1955 til 1975.
Bakgrunnsstoff
Internettsider for César-prisen/Académie des arts et techniques du cinéma.
Whitlockitt
Whitlockitt er eit trigonalt mineral som er nokså utbreidd i meteorittar og som er kjent frå månebergartar. Strukturundersøkingar viser at samansetjinga er Ca9MgH(PO4)7 og ikkje Ca3(PO4)2 som tidlegare trudd. Mineralet er kjent som eit sjeldant mineral frå apatittførekomstane ved Ødegården i Bamble.
Det er kalla opp etter den amerikanske mineralogen H. P. Whitlock (1868–1948).
Fylkesveg 975
Fylkesveg 975 finst i fleire fylke i Noreg:
Fylkesveg 975 i Nordland
Fylkesveg 975 i Nordland går mellom Bømyra og Åknes i Andøy kommune. Vegen er 6,8 km lang.
Wickmanitt
Wickmanitt er eit sjeldan mineral først skildra 1967 frå Långban i Sverige. Mineralet har den kjemiske samanetjinga MnSn(OH)6.
Det er kalla opp etter den svenske mineralogen F.-E. Wickman (f. 1915).
Det er påvist frå nefelinsyenittpegmatitt ved Larvik.
Bålsta
Bålsta er ein svensk tettstad som ligg i Uppsala län i landskapet Uppland. Det er administrasjonssenter i Håbo kommun. I 2005 hadde Bålsta 13 430 innbyggjarar og eit areal på 10,61 km².
Bålsta ligg ved E18, cirka 50 km nordvest for Stockholm og 40 km sør for Uppsala.
Av Håbo kommunes 19 000 innbyggjarar bur drygt 14 500 i Bålsta; dei fleste innflytta etter 1970. Ein stor del av arbeidstakarane i Bålsta er pendlarar, hovudsakleg til Stockholm og Uppsala, men òg til Arlanda. Sidan 2001 er Bålsta endestasjon for Stockholms pen deltågs linje 35 frå Stockholm.
I Bålsta finst eit mindre kjøpesenter. Det finst òg svømmehall, ishall, bowlinghall og friidrettsarena.
I 2002 bygde Lasse Åberg eit museum i Bålsta, Åbergs museum. Det ligg på ein gamal gard i nærleiken av Väppeby gard.
Bålsta er òg kjend for biblioteket sitt. I 2006 blei biblioteket nominert til «Årets bibliotek» saman med Luleå bibliotek og Nordiska Afrikainstitutets bibliotek. Vinnar blei Nordiska Afrikainstitutets bibliotek.
Skulestrid
Bålsta er kjend for frå og med 1995 å ha drive gjennom Skola 2000 i alle grunnskulane i kommunen, noko som blei lagt merke til i heile skulesverige, dessutan utanlands. I 2003 var det berre to kommuner der avgangselevane hadde dårlegare resultat (middelkarakter) enn i Håbo kommune. I 2004 fekk kommunen kraftig kritikk av Skolverket for mellom anna manglar i den «pedagogiske utforminga» i skulane. I 2005 og 2006 hadde avgangselevane sine middelkarakterar derimot auka. På grunn av misnøye med skulen har mange foreldre dei seinare åra engasjert seg i ein foreldreforeining.
Rileybreen
Rileybreen er ein isbre med mange bresprekkar, 26 km lang og 31 km brei, som flyt vestover frå vestsida av Palmer Land og ut i George VI Sound mellom Traverse Mountains og Mount Dixey. Han vart først oppdaga og kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Han vart kartlagt på ny i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og kalla opp etter Quintin T.P.M. Riley, som var assisterande meteorolog i BGLE, 1934-37.
Bjørnskinn
Bjørnskinn er ein busetnad og eit sokn i Andøy kommune i Nordland. Busetnaden ligg sør på Andøya ved Risøysundet; soknet utgjer den sørlege delen av Andøy kommune, dvs. også område på den nordvestre delen av Hinnøya. Bjørnskinn kyrkje ligg nord for den einaste tettstaden i soknet, Risøyhamn. Namnet er av uvisst opphav, tidlegare skrive Bjarnaska, kanskje av norrønt 'bjørnefare'.
1. januar 1964 vart Bjørnskinn, som då hadde 1 835 innbyggjarar, slått saman med kommunane Andenes og Dverberg til den nye Andøy kommune.
Chris Jespersen
Chris André Jespersen er ein norsk langrennar frå Skånevik i Hordaland som vart nummer to i Tour de Ski 2013/14. Han var medlem av idrettslaget Korlevoll-Odda til 2007, dei neste fem sesongane representerte han Byåsen Idrettslag. Frå 2012 er han atter medlem i Korlevoll-Odda.
Aktiv
Jespersen vart juniorverdsmeister på 30 km friteknikk i 2003, framom russarane Aleksej Petukhov og Jevgenij Dementjev. Som senior trong han mange år før han kunne ta opp kampen om dei beste plasseringane. Den 24. februar 2008 gjekk han ein etappe på det norske andrelaget som vann verdscupstafetten i Falun framom det norske fyrstelaget. Under NM på ski 2008 deltok han på Byåsen sitt vinnarlag på 3x10 km stafett.
I 2011 tok Jespersen sølvmedaljen på 50 km under NM i Tromsø, hans einaste individuelle medalje. Den 14. desember 2013 oppnådde han si beste plassering i eit enkelt verdscuprenn då han kom på andreplass i 30 km friteknikk i Davos. Tre veker seinare imponerte han med å verte nummer to i Tour de Ski 2013/14, slått einast av landsmannen Martin Sundby. I Vinter-OL 2014 i Sotsji vart Jespersen nummer seks og beste nordmann på 15 kilometer.
Fylkesveg 974
Fylkesveg 974 finst i fleire fylke i Noreg:
Skutskär
Skutskär er ein svensk tettstad i Uppsala län i landskapet Uppland. Skutskär er administrasjonssenter for Älvkarleby kommune og i 2005 hadde byen 6 136 innbyggjarar, der 329 bur i Gävle kommun i Gästrikland.
Skutskär ligg ved Dalälven heilt nord i Uppland cirka 15 kilometer søraust for Gävle.
Wilkes-stasjonen
Wilkes-stasjonen var ein stasjon i Antarktis oppretta 29. januar 1957 av USA som ein av sju amerikanske stasjonar oppretta for Det internasjonale geofysiske året (IGY) i Antarktis. Han vart overteken av Australia den 7. februar 1959.
Historie
Marinepersonell frå USA bygde hovudddelen av Wilkes-stasjonen i løpet av 16 dagar i januar og februar 1957, og lossa 11 000 tonn med materiale og forsyningar. Det tok eit mannskap på over 100 til å reise stasjonen som husa 24 marinepersonell og forskarar dei neste 18 månadane. Dette var på tida under den kalde krigen og det var uro frå USA og Australia kring den russiske aktiviteten i Antarktis. Wilkes vart rekna som strategisk med ei plassering nær den magnetiske sørpolen.
Australia tok over Wilkes i februar 1959. Men sjølv om Australia offisielt tok over operasjonen, mislikte det attverande amerikanske personellet å kome under australsk kontroll. Ein trekte seg derfor attende fram til 1961, då stasjonen kom heilt under ANARE sin kontroll.
I 1964 hadde bygningane vorte ein brannfare på grunn av drivstofflekkasje, og stasjonen vart gravlagd i snø og is. Den nye Casey-stasjonen vart utvikla på sørsida av Newcomb Bay, kring to kilometer over bukta for Wilkes. Denne kom i drift i 1969 og Wilkes vart nedlagt.
Rydding
Det samla seg opp store mengder skrot og søppel ved Wilkes i dei 12 åra han var i drift, mellom anna kring 7000 oljetønner. Tidleg i 1988 starta eit prosjekt for å få rydde bort så mykje so mogeleg frå Wilkes-stasjonen.
Fornybar energi
Fornybar energi viser til energikjelder som ikkje tek slutt om menneskja bruker av dei. Energikjeldene er naturressursar med kontinuerleg energitilførsel, dei fleste med opphav i solenergi, men også jorda sin eigen varme og månen si tiltrekkingskraft på tidvatn. Fornybar energi kan utnyttast direkte eller foredlast til andre former for energi. Motstykket til fornybar energi er ikkje-fornybar energi, der bruk av avgrensa naturressursar fører til at energikjelden kan brukast opp innanfor ei tidsramme på frå eit titals til eit hundretals år.
Fornybar energi blir rekna som meir miljøvennleg ettersom mange av dei ikkje fører til utslepp av drivhusgassar eller andre ureiningar slik fossilt brensel gjer, eller radioaktivt avfall slik kjerneenergi gjer. Han er også sett på som meir berekraftig enn ikkje-fornybar energi, ettersom utnyttinga av dei fornybare energikjeldene ikkje fører til utarming av dei. Kjeldene er også meir jamnt fordelt geografisk, og kan ofte utnyttast lokalt.
Menneske har brukt fornybare energikjelder gjennom størsteparten av historia, i form av bioenergi (særleg ved), hand- og dyrekraft, jordvarme, vind- og vasskraft. Nokre av desse er blitt forbetra i nyare tid, samstundes som ein har utvikla andre fornybare energikjelder, fordi ein ønskte alternativ til ikkje-fornybar energi.
Solenergi
Energien frå solstrålinga som treffer jordoverflata, er fleire tusen gonger større enn energibehova til menneskja. Noko av energien kan haustast direkte, anten gjennom å utnytta solvarme til oppvarming eller ved å omforma strålane til elektrisk energi i solceller eller i termiske solkraftverk.
Solstrålinga kan også omformast til elektrisk straum gjennom solceller. Ein har lenge brukt solceller på stader som ikkje er tilknytte elektriske nett, til dømes på hytter og fyr. Solceller i stor skala er likevel framleis eit dyrt alternativ i høve til andre typar elektrisitetsproduksjon.
Energien frå sola gjev også opphav til bioenergi, nedbør, vind og bølgjer, som kan nyttast som energikjelder på andre måtar.
Vasskraft
Vasskraft er energi avleidd frå fallpotensialet til vatn som har falle som nedbør over land. Ofte driv ein ut vasskraft gjennom å demma opp vatn og samla det i reguleringsmagasin, for deretter å tilføra det til vasskraftverk etterkvart som det trengst. Ein kan også bruka småkraftverk der ein gjerne ikkje demmer opp vatnet.
Vasskraft står i dag for eit av dei rimelegaste alternativa innan produksjon av elektrisk kraft, og stod i 2006 for rundt 15% av elektrisitetsproduksjonen i verda. I Noreg står vasskraft for rundt 99 % av produksjonen.
Vasskraft frå magasinkraftverk og pumpekraftverk kan nyttast saman med andre typar fornybar energi, då produksjonen slik lett kan regulerast i takt med etterspurnad og tilgjenge på elektrisitet i systemet.
Vindkraft
Vind blir danna av trykkforskjellar i atmosfæren. Ein har nytta vindkraft i hundrevis av år til drift av møller og pumper, men over dei siste åra har ny teknologi for produksjon av elektrisitet frå vind vorte vanleg. Ein omdannar vind til elektrisitet i vindturbinar.
Energi frå vindkraft har i utgangspunktet potensial til å dekke heile verda sitt energiforbruk, men det gjev problem i høve til lagring av energi, då vindkraft, i motsetnad til vasskraft og til ei viss grad fossile energiverk, ikkje kan regulerast.
Vindkraft representerer i dag ein relativt rimeleg form for elektrisitetsproduksjon, og mange land har ein relativt høg del vindkraft.
Bioenergi
Bioenergi viser til energi frå biomasse, til dømes plantemateriale som ved, sagflis, planteoljer, avføring og anna biologisk avfall. Så lenge tilveksten av biomasse er like stor som det ein tek ut, er energikjelden rekna som forbybar. Bioenergi har opphav i solenergi som blir omskapt av plantar gjennom fotosyntese.
Den enklaste forma for utnytting av bioenergi er gjennom open forbrenning. Eld har gjeve nyttig varme til menneska gjennom tusenvis av år, og blir framleis nytta til matlaging og oppvarming av bustader fleire stader. Nyare måtar å nytta bioenergi på er mellom anna som biodrivstoff, biogass og fjernvarme.
Geotermisk energi
Geotermisk energi eller jordvarme viser til energien som finst inne i jorda. Denne energien sig sakte ut til jordoverflata, og kan brukast som energikjelde. Den enklaste utnyttingsmåten er å bruka vatn som er varma opp av jordvarmen til oppvarming. Varmt vatn eller damp kan også nyttast i kraftverk til å laga elektrisitet.
Tradisjonelt har ein berre brukt geotermisk energi i område der han er lett tilgjengeleg, som i område med høg vulkansk aktivitet eller med porøse sedimentære bergartar. Nyare teknologi som nyttar noko kaldare varmekjelder eller borehol har opna for utvinning fleire stader.
Fylkesveg 976
Fylkesveg 976 finst i fleire fylke i Noreg:
Verdsmeisterskapen i roing 1974
Verdsmeisterskapen i roing 1974 vart avvikla på Rotsee nord om Luzern i Sveits, for kvinner dagane 29. august til 1. september og for karane dagane 4.-8. september. Karane tevla i 11 i ulike båtklassar og kvinnene i 6. Meisterskapen var den fjerde i sitt slag og den fyrste med kvinnelege deltakarar. Noreg vann ein sølvmedalje i dobbeltsculler.
Singlesculler
<br style="clear:both;" />
Dobbeltsculler
<br style="clear:both;" />
Toar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Firar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Firar med styrmann
<br style="clear:both;" />
Dobbeltfirar
<br style="clear:both;" />
Åttar
<br style="clear:both;" />
Lettvekt singlesculler
<br style="clear:both;" />
Lettvekt, firar utan styrmann
<br style="clear:both;" />
Lettvektsåttar
<br style="clear:both;" />
Anders Halvorsen Haneborg
Anders Halvorsen Haneborg var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Aurskog i Akershus. Han var far til Ole Anderssen Haneborg.
Far hans var lensmann og gardbrukar i Aurskog. Sjølv tok han over drifta av farsgarden i 1792 og eigde garden til han i 1838 skøytte han over på sonen. Før han tok over garden, var han korporal i dragonkorpset frå 1785 til -97. I 1788 var han med i felttoget inn i Sverige som vaktmeister. Under krigen i 1814 deltok han som skyssinspektør.
Haneborg møtte på Stortinget 1818. Han var vald til 1. varamann frå Akershus amt og møtte i staden for Laurentius Borchsenius. Medlem av ni komitear, der i mellom av komiteen om handelsflagget, om matrikkellova, vernepliktslova og om utreiarlova. På Stortinget 1821 og omframstortinget var han 2. representant frå amtet, medlem av sju komitear. I 1821 var han på ny medlem av komiteane om matrikkellova og vernepliktslova, til saman var han med i sju komitear. I 1822 medlem av komiteen om uteståande skatt.
Han døydde på slektsgarden i Aurskog i 1847.
Sigtuna
Sigtuna er ein tettstad og administrasjonssenter i Sigtuna kommun i Stockholms län i Sverige. I 2010 budde det 8444 innbyggjarar i staden. Sigtuna ligg ved Mälaren og vart grunnlagd av Erik Segersäll kring år 980. Sigtuna var ein av de tre første byane i dåverande Sverige (dei andre to var Lödöse og Skara). Staden vart seinare sete for den første kristne kongen, Olof Skötkonung, som let slå dei første svenske myntane i Sigtuna. Sigtuna blomstra som eit kongeleg, kyrkjeleg og kommersielt sentrum fram til sluten av 1200-talet.
Etymologi
I starten av 1900-talet meinte mange forskarar at tuna-stader opphavleg var gamle kultplassar. Professor Otto von Friesen foreslo i 1922 med tilvising til eit av Odin sine noanamn, Sig, at Sigtuna skulle vere ein gamal kultplass for Odin. I dag meiner ein at den mest sannsynlege tydinga av namna er at sik (sig) tyder 'våtmark' og at tuna viser til ein sentralplass (handelsplass, befesta plass). Ei alternativ forklaring er at det skulle komme frå det keltiske Segodunon, med tydinga 'sterk borg'. Namnet har truleg opphavleg sikta til det gamle Fornsigtuna i Håtuna, og flytta med når byen vart grunnlagd. Sigtuna vart skrive Sihtunum på ein runestein frå 1000-talet. Steinen er utstilt i Sigtuna museum. På myntar frå om lag same tid er Sigtunanamnet skrive i ulike varianter.
Oldtid
I Sigtuna har ein funne om lag 630 fornminne. Frå bronsealderen finst det spreidde graver. Dei fleste fornminna er frå jernalderen. Det er 25 gravfelt og 35 runesteinar, dei fleste i byområdet. To av runesteinane omtalar frisiske gilde i byen. Dessutan er det ei fornborg, Trollberget.
Bayou Country
Bayou Country er det andre studioalbumet av det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival, gjeve ut på Fantasy Records i januar 1969, og var det første av tre CCR-album dette året.
Bakgrunn
Etter ti år der dei hadde slite med å slå igjennom som The Blue Velvets og The Golliwogs, fekk songaren og gitaristen John Fogerty, broren hans og gitaristen Tom Fogerty, bassisten Stu Cook og trommeslagaren Doug Clifford ein hit med «Susie Q», som nådde 11. plassen på den amerikanske singellista i juni 1968 under namnet Creedence Clearwater Revival. Det sjølvoppkalla debutalbumet deira nådde 52. plassen på den amerikanske albumlista til Billboard. Trass i denne suksessen var det alt no byrja å bli misnøye mellom dei fire medlemmane fordi John Fogerty tok total kontroll over bandet. Fogerty fortalte til Rolling Stone i 1993: «Det var eit punkt der me var ferdig med det første albumet. Alle hadde lytta til mine råd. Eg trur ikkje nokon tenkte for mykje på det. Men då me skulle lage det andre albumet, Bayou Country, hadde mein ein stor krangel. Alle ønskte å syngje, skrive songar, lage sine eigne arrangement, og alt slikt. Dette var etter me hadde slite i ti år. No var med her. Andy Warhol sine femten minuttar i rampelyset. 'Suzie Q' var den største suksessen me hadde hatt. Han var sjølvsagt ikkje så stor, men eg ønskte ikkje gå attende til jobben på bilvaskeriet.»
Komposisjon
Bayou Country inneheld ein av dei mest kjende songane John Fogerty skreiv, «Proud Mary», som nådde andreplassen på singellista. I eit intervju i 1969 sa Fogerty at han skreiv songen på to dagar etter han var ferdig med tenesta i Nasjonalgarden. I fotnotane til 2008-utgåva av Bayou Country, forklarte Joel Selvin at riffa på «Proud Mary», «Born on the Bayou» og «Keep on Chooglin'» vart laga av Fogerty på ein konsert i Avalon Ballroom, og «Proud Mary» vart arrangert frå delar av forskjellige songar, mellom ein om ei «vaskekvinne kalla Mary». Linja «Left a good job in the city» vart skriven etter at Fogerty var ferdig i Nasjonalgarden og linja «rollin' on the river» var frå ein film av Will Rogers. I Macintosh-programmet «Garage Band» forklarte Fogerty at han likte Den femte symfonien til Beethoven, og ønskte å opne ein song med ein liknande intro, noko han gjorde på «Proud Mary». I eit intervju med Harold Steinblatt i Guitar World i 1998 forklarte Fogerty at han forstod at songen var den første verkeleg bra songen han hadde skrive. Gitarsoloen på songen skildra han som «meg som prøver å vere Steve Cropper», gitaristen frå Booker T. & the M.G.'s. Songen vart raskt hylla av mange andre artistar. Solomon Burke fekk ein mindre hit med songen i 1969 og ein radikalt omarrangert versjon kom ut på Ike and Tina Turner-albumet Workin' Together i 1971. Bob Dylan sa til Rolling Stone i 1969 at det var favorittsongen hans det året.
I tillegg fleire av originalsongane til Fogerty, inneheld Bayou Country ein stormande versjon av Little Richard sin «Good Golly Miss Molly». «Keep On Chooglin'», full av seksuelle hint, vart ofte framført som avslutningssongen på konsertane sine.
Mottaking
I ei tidleg melding meinte Rolling Stone at albumet leid av å vere inkonsistent. «Dei bra spora er verkeleg bra, men dei dårlege er rett og slett ikkje gode nok.» Magasinet var positiv til tittelsporet «Born on the Bayou» og «Proud Mary», men meinte resten av songane ikkje var originale nok. Totalt sett rekna dei albumet som «ikkje sterkt nok, men Creedence Clearwater Revival speler med nok entusiasme til at det ikkje blir noko stort problem.» Magasinet skreiv ei ny melding av albumet i høve 40-årsjubileumsutgåva i 2008, og gav då albumet 3,5 av fem stjerner.
AllMusic gav albumet 4,5 av 5 stjerner og Stephen Thomas Erlewine skreiv: «Det opnar langsamt med den mørke og sumpaktige 'Born on the Bayou', og syner Creedence Clearwater Revival som eit overtydande band som har funne røysta si mellom det første og andre albumet. Det er ikkje berre det at 'Born on the Bayou' annonserer at CCR har oppdaga stilen sin - det syner omfanget av myteskapinga til John Fogerty.»
Albumet er med i boka 1001 Albums You Must Hear Before You Die.
Albumet selde til gullplate i USA 16. desember 1970, og nådde dobbel platina den 13. desember 1990.
Beat Cafe
Historie
Etter å ha lansert nettsida og gjeve ut tre utgjevingar på to år, gjekk Donovan i studio med eit nytt band, i lag med dei gamle venene Danny Thompson på bass og Jim Keltner på trommer. Innspelingane, produserte av John Chelew, blanda rock and roll med beatnik. I tillegg til å vere produsent, spelte Chelew klaverinstrument på mange av songane.
Mange av songane var nye songar, men Donovan henta òg fram nokre eldre songar. Av desse finn ein «Poorman's Sunshine», opphavleg kalla «Poor Man's Sunshine (Nativity)» og «Lord of the Universe». Begge spelt inn under Barabajagal-innspelinga. «Lover O Lover» vart opphavleg gjeven ut på Love Is Only Feeling i 1983.
Gjermund Landrø
Gjermund Landrø er ein norsk musikar frå Rennebu. Han er mest kjend som bassist i musikkgruppa Gåte, der han òg var vokalist på einskilde songar.
Landrø var med på å gje ut fleire EP-ar og to cd-ar med Gåte. Etter at bandet vart oppløyst i 2006, vart han bassist i det nyoppstarta bandet New Violators saman med Per Borten, Even Granås, Hans Frønes og Håkon Pettersen. New Violators har eit stort lydbilete med mykje piano og ein del synth. Ifylgje Landrø sjølv er det new wave-rock med skikkeleg popstruktur på låtane og ein touch av Bruce Springsteen.
Bandet turnerte på diverse festivalar i 2006. I 2009 sleppte dei debutplata New Violators.
Rotzbreen
Rotzbreen er ein sidebre i Antarktis som er 17 km lang og 3,5 km brei. Han flyt vestover frå Wakefield Highland, sentralt på Den antarktiske halvøya, ut i Airybreen til eit punkt like sør for Mount Timosthenes. Breen vart fotografert av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) den 27. november 1947. Han vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i desember 1958 og november 1960 og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Jean Rotz, ein fransk kartmakar på 1500-talet som skreiv om viktige prinsipp innan navigasjon. Han designa eit utførleg magnetisk kompass og vart hydrograf for kong Henrik VIII av England i 1542.
Ann-Kristin Olsen
Ann-Kristin Olsen er ein norsk jurist og fylkesmann i Vest-Agder fylke sidan 1998. Gift med Henrik Rolf Pettersen.
Tidleg liv
Ann-Kristin Olsen var fødd i Stockholm kort tid før slutten av andre verdskrig, sidan mora hennar valde å føde henne der grunna den tyske okkupasjonen. Familien flytta kort etter tilbake til Kristiansand, og Olsen voks opp der. Etter å ha gjort ferdig utdanninga ved Kristiansand katedralskole i 1965 byrja ho på studiane av rettsvitskap og fekk ein cand.jur. i 1972. I sine yngre dagar skal ho ha delteke på den fyrste markeringa av den internasjonale kvinnedagen i Oslo.
The Rising
Innhald
Alle songane er skrivne av Bruce Springsteen
Ann-Kristin Olsen
Karriere
Ann-Kristin Olsen jobba ved Follo politikammer i 1976, og ho vart den fyrste kvinnelege politiinspektøren i landet etter å gått gradane frå politifullmektig og politiadjutant. I 1983 vart ho den fyrste kvinnelege politimeisteren i Noreg, og ho heldt til i Halden. I denne stillinga var ho ansvarleg for etterforskinga av seriedrapa i Tistedalen.
Frå 1995 til 1998 var ho sysselmann på Svalbard, nok ein gong som fyrste kvinne til å ha denne stillinga. Ho måtte hanskast med fleire utfordringar der, mellom anna då sysselmannskontora brann ned, Operafjellulykka i 1996 som tok 141 liv, og ulykka i Barentsburg i 1997 som tok 47 liv. Då den treårige perioden som sysselmann på Svalbard gjekk ut, vart Ann-Kristin nemnt ut som fylkesmann i Vest-Agder fylke.
Willemitt
Willemitt er eit mineral, eit trigonalt sinksilikat, Zn2SiO4. Det er kvitt eller i ulike nyansar av gult, grønt, raudt eller brunt. På grunn av eit mindre manganinnhald viser det ofte sterk gulgrøn fluorescens under ultrafiolett ljos. Mineralet har tyding som sinkmalm ved Franklin og Sterling Hill i New Jersey i USA.
Det vart oppdaga i 1830 og kalla opp etter Vilhelm I av Nederland.
Blå willemitt skal vere funne som eit sjeldant mineral på kontaktførekomsten Konnerudkollen ved Drammen.
Willyamitt
Willyamitt er eit ertsmineral med samansetjing (Co,Ni)SbS. Det opptrer som inneslutningar i galenitt frå Espelandførekomsten i Vegårshei.
Det er kalla opp etter området Willyama i New South Wales i Australia.
Failsworth
Failsworth  er ein by i grevskapet Stor-Manchester i England. Han har kring 20 500 innbyggjarar.
Fylkesveg 982
Fylkesveg 982 kan visa til:
Verdscupen i alpine greiner 2014/Menn
Verdscupen i alpine greiner for menn i 2014-sesongen tok til 27. oktober 2013 i Sölden i Austerrike og vart avslutta 16. mars 2014 i Lenzerheide i Sveits. Turneringa omfatta 34 individuelle tevlingar og to tevlingar for lag. Tevlingane fordelte seg på 9 slalåmrenn, 8 storslalåmrenn, 6 super-g-renn, 9 utforrenn og 2 superkombinasjonstevlingar. To lagtevlingar for menn/kvinner fann også stad.
Marcel Hirscher frå Austerrike steig til topps i FIS-turneringa for tredje året i rad. Norske Aksel Lund Svindal kom som året før på andreplass, medan franske Alexis Pinturault inntok tredjeplassen.
Bayda
Bayda (arabisk Zawiyat al-Bayda) er ein by i det nordaustlege av Libya. Han ligg 32 kilometer frå middelhavskysten og hadde i 2010 eit innbyggjartal på om lag 250,000. Byen er eit administrativt senter.
Byen vart grunnlagd på slutten av 1950-åra, og var i ein kort periode i 1964 den administrative hovudstaden i Libya. Han har eit islamsk universitet og ligg i nærleiken av ruinane til den antikke byen Kyrene.
Fylkesveg 7704
Fylkesveg 7704 i i Nordland går mellom Skarstein og Einletvatnet i Andøy kommune. Vegen er 8,1 km lang.
Fram til 2019 hadde vegen nemninga fylkesveg 982 i Nordland.
Nordisk meisterskap i orientering 1997
Nordisk meisterskap i orientering 1997, den 21. i sitt slag, vart avvikla dagane frå 2. til 5. oktober 1997 i Ferritslev på Fyn i Danmark. Meisterskapen var open for deltakarar utanfor Norden.
Husvik
Husvik er ein tidlegare kvalstasjon nord på den sentrale kysten av Sør-Georgia. Han var ein av tre slike stasjonar i Strømnesfjorden, i lag med Strømnes og Leith Harbour. Husvik starta først som eit flytande kvalkokeri i 1907. I 1910 vart det bygd ein landstasjon som var i drift til 1930. Drifta starta opp att mellom 1945 og 1960. Husvik var òg ein av stadane det vart sett ut reinsdyr på Sør-Georgia i 1925.
Nordisk meisterskap i orientering 1997
Klassisk-distanse – 16 km
<br style="clear:both;" />
Kortdistanse – 4,05 km
<br style="clear:both;" />
Husvik
I lag med Leith, Strømnes og Prince Olav Harbour vert det rekna som for farleg å vitje desse stasjonane i dag på grunn av bygningar som står i fare å falle ned og asbest. Vitjande må i dag halde seg minst 200 meter frå bygningar og strukturar. Sidan 2011 har ein derfor ikkje hatt løyve til å vitje bestyrarbustaden. Kaianlegget ligg òg innanfor denne 200 meterssona og kan derfor ikkje nyttast. Ein koloni med Leucocarbo-skarvar hekkar på kaien kvart år.
Sommaren 2005/6 leigde South Georgia Heritage Trust inn eit lag med norske handverkarar for å restaurere somme av bygningane i Husvik. I mars 2006 hadde bestyrarbustaden og radiohytta, og eit lite generatorskur, vorte restaurert.
Nordisk meisterskap i orientering 1997
Klassisk-distanse – 10,5 km
<br style="clear:both;" />
Husvik
Sør for Husvik ligg ein gravplass der 34 kvalfangarar vart gravlagde mellom 1924 og 1959.
Nordisk meisterskap i orientering 1997
Kortdistanse – 3,35 km
<br style="clear:both;" />
Stafett
<br style="clear:both;" />
Thore Westermoen
Thore Westermoen i Mandal) var fylkesordførar i Vest-Agder fylke frå 1999, då han etterfylgte Kjell Svindland i vervet. Han vart vald på nytt i 2003 og i 2007 og sat til 2011.  Westermoen representerer Kristeleg Folkeparti.
Westermoen er utdanna siviløkonom frå Norges Handelshøgskule i 1973 og byrja deretter som lærar ved Hallingdal gymnas. I 1978 vart han økonomikonsulent i Vest-Agder fylkeskommune. Frå 1980 til 1986 var han kontorsjef i Mandal kommune. I denne perioden, frå 1983 til 1985, var han også personleg rådgjevar for olje- og energiminister Kåre Kristiansen. Etter at han slutta i Mandal kommune, arbeidde han som administrasjonssjef hos Applica (tidlwegare Siv.ing. Kjell G. Knutsen as) til han var fylkesordførar i 1999.
Rubblebreen
Rubblebreen er ein isfyllt dal i Palmer Land på Den antarktiske halvøya. Han er omgjeve av Giza Peak og ryggen som knyter han til Baily Ridge i nord og Elephant Ridge i sør. Rubblebreen vart kalla «Man Pack-breen» i vitskaplege rapportar frå tidleg i 1960-åra, men vert no kalla Rubblebreen og stundom «Louisbreen».
Knivsta
Knivsta er ein svensk tettstad og administrasjonssenter for Knivsta kommune, som ligg i Uppsala län i landskapet Uppland. I 2005 hadde staden 6 898 innbyggjarar.
Knivsta ligg ved jernbanen og E4 cirka 48 kilometer nord for Stockholm og 18 kilometer sør for Uppsala.
Tim Bendzko
Tim Bendzko er ein tysk songar og låtskrivar.
Etter å ha vunne ei talenttevling i 2009 fekk han platekontrakt med Sony Music. 17. juni 2011 utgav han sitt fyrste album, Wenn Worte meine Sprache wären. 29. september same år representerte han Berlin i Bundesvision Song Contest 2011 med songen «Wenn Worte meine Sprache wären» frå albumet med same namn. Han fekk 141 poeng og vann tevlinga.
World Gone Crazy av The Doobie Brothers
World Gone Crazy er det trettande studioalbumet til den amerikanske rockegruppa The Doobie Brothers, gjeve ut 28. september 2010. Det debuterte på 39. plassen på Billboard Top 200-lista, som var den høgaste plasseringa deira sidan 1989. Den første singelen frå albumet var ei nyinnspeling av debutsingelen deira frå 1971, «Nobody». Tom Johnston sa om albumet: «Dette albumet har vore påtenkt i fem år, men me byrja ikkje seriøst å setje det saman før tre år sidan.»
Songane vart stort sett skrivne av gitaristane Pat Simmons og Tom Johnston. Sistnemnde skreiv tittelsporet og sa til Songfacts: «Delar av inspirasjonen til 'World Gone Crazy' er at verda har blitt noko sprø. Og mellom krigane me har hatt, mellom valden i gatene og i byane, er det folk gjer me kvarandre verda rundt ikkje noko som hadde skjedd for 20 år sidan.»
Det var det første Doobie Brothers-albumet som vart produsert av Ted Templeman sidan Farewell Tour 27 år tidlegare. Templeman hadde produsert eller samprodusert alle Doobie Brothers-albuma opp til det. Det var òg det siste albumet deira med trommeslagaren Michael Hossack som døydde av kreft i 2012. Hossack vart erstatta av den tidlegare Brian Setzer-trommisen Tony Pia. Munnspelspelaren Norton Buffalo er med posthumt på «Don't Say Goodbye», der Michael McDonald er med på vokal.
Bogorodsk
Bogorodsk (russisk Богоро́дск) er ein by i Nizjegorod oblast i Russland med om lag 000 innbyggjarar. Han ligg rundt 40 km sørvest for Nizjnij Novgorod.
Gainsborough i Lincolnshire
Gainsborough  er ein by i grevskapet Lincolnshire i England. Han har kring 20 000 innbyggjarar. Han ligg om lag 20 km nordvest for Lincoln ved elva Trent i distriktet West Lindsey. Han var ein gong ei viktig hamn på veg nedover elva til Hull og var den hamna i England som låg lengst inne i landet, om lag 90 km frå Nordsjøen.
Boat Harbour
Boat Harbor er ei lita, sirkelforma hamn som ligg sør for Little Jason Lagoon i Jason Harbour på Sør-Georgia. Namnet vart først nedskrive på eit kart av Admiralitetet frå 1930.
Born on the Bayou
«Born on the Bayou» er opningssporet på det andre albumet til Creedence Clearwater Revival, Bayou Country. Han vart gjeven ut som B-sida til singelen «Proud Mary», som nådde andreplassen på Billboard-lista i USA.
Som låtskrivar sa John Fogerty:
«Born on the Bayou» er eit døme på 'swamp-rock', ein sjanger som er assosiert med John Fogerty, Little Feat/Lowell George, The Band, Canned Heat, J.J. Cale, The Doobie Brothers og Tony Joe White. Gitaren i introen er stilt inn på overdrive med ein langsam vibrato frå forsterkaren. Fogerty nytta ein halvakustisk gitar med humbucker (som vart stolen frå bilen hans kort tid etter innspelinga av dette sporet). E7-akkorden gjev songen ein sterk sørstatsblues-kjensle. For mange har vokalprestasjonen på dette sporet vore noko av det beste John Fogerty har gjort, medan heile songen er rekna som ein av dei beste av Creedence. «Born on the Bayou» vart nytta som opningsspor på dei fleste av konsertane til CCR og var ein signaturlåtane deira.
Andre versjonar
Tina Britt spelte ein versjon av songen kalla «Born on a Bayou» i 1969.
«Born on the Bayou» vart spelt av Bad Habits, Little Richard i 1971 på albumet King of Rock and Roll, og av Francis Cabrel i 2008 på albumet Des roses et des orties, som «Né dans le Bayou». Ein annan fransk versjon («Dans Le Bayou») skriven av Jean Fauque vart sungen av Johnny Hallyday i 1996 på albumet Destination Vegas. Han er òg vorte spelt av Foo Fighters og gjeve ut i lag med «Resolve» i 2006. Ein versjon av The Broken Homes vart nytta i filmen Born on the Fourth of July (1989).
Songen er nytta i The Return of Swamp Thing, John Woo-filmen Hard Target og Adam Sandler-filmen The Waterboy. Det finst òg eit kort klipp av songen i filmen Stop-Loss.
Roger Daltrey frå The Who har fortalt korleis han har elska songen sidan han høyrte han på Woodstockfestivalen, og spelar han ofte på solokonsertane sine. Han vart stundom spelt av The Who på turneen deira i 1989 òg.
Ratt spelte ein versjon av songen på albumet deira med same namn.
Daughtry, Slash og Chad Kroeger spelte songen i 2008
Vostok-stasjonen
Vostok-stasjonen er ein russisk (tidlegare sovjetiske) forskingsstasjon i Antarktis. Stasjonen ligg ved den sørlege kuldepolen og har rekorden for den lågaste målte lufttemperaturen på jorda med −89,2 °C. Forskinga omfattar iskjerneborningar og magnetometri. Vostok, som er russisk for «aust», vart kalla opp etter «Vostok», flaggskipet under den første russisk antarktisekspedisjonen leia av Fabian von Bellingshausen (det andre skipet var «Mirny» ført av Mikhail Lazarev og gav namn til Mirny-stasjonen).
Skildring
Vostok-stasjonen ligg kring 1300 km frå den geografiske Sørpolen, midt på den austantarktiske innlandsisen og innanfor Australsk Antarktis.
Vostok ligg nær Den sørlege utilgjengelege polen og den magnetiske sørpolen, og er ein av dei optimale stadane på jorda for å observere endringar i magnetosfæren. Andre studiar omfattar strålemåling, geofysikk, medisin og klimatologi.
Stasjonen ligg 3488 meter over havet og er ein av dei mest isolerte stasjonane på kontinentet.. Stasjonen får forsyningar frå Mirny-stasjonen ved kysten av Antarktis. Stasjonen består vanlegvis av 25 forskarar og inteniørar om sommaren, og om vinteren ned mot 13.
Historie
I 1974 gjorde britiske forskarar radarmålingar frå fly i Antarktis og fekk uvanlege signal frå staden. I 1991 nytta Jeff Ridley ved Mullard Space Science Laboratory ved University College London ein europeisk satellitt kalla ERS-1 til å gjere målingar mot midten av den antarktiske innlandsisen. Dette stadfesta funnet frå 1974,, men oppdaginga vart først publisert i 1993 i Journal of Glaciology. Den rombaserte radaren avslørte at det var ein flytande ferskvassinnsjø under den tjukke isen. Vostoksjøen er den største subglasiale innsjøen i verda og er ein av kring 140 slike innsjøar i Antarktis. Russiske og britiske forskarar skissert innsjøen i 1996 ved å nytte forskjellige data, mellom anna radar frå lufta og satellittar. Vostoksjøen ligg kring 4 000 meter under overflata av den antarktiske innlandsisen og dekkjer eit areal på 14 000 km².
Klima
Vostok-stasjonen har eit innlandsisklima med lange, særs kalde vintrar og ein kort, iskald sommar. Klimaet er ekstremt tørt og i snitt kjem det berre 20,8 mm nedbør i året.
Vostok er den kaldaste staden på jorda. I løpet av den lange vinteren er middeltemperaturen kring -65 ºC, og på den korte sommaren kring -30 ºC.
Den lågaste temperaturen som nokon gong er målt på jorda vart gjort ved Vostok den 21. juli 1983. Det vart då målt -89,2 ºC, og den tidlegare rekorden på stasjonen på -88,3 °C frå 24. august 1960 vart slått.
Det vart rapportert at Vostok målte ein temperatur på -91 grader vinteren 1997, men dette er ikkje stadfesta.
Den høgaste temperaturen som er målt på Vostok er -12,2 ºC, som skjedde 11. januar 2002. Den kaldaste månadsmiddeltemperaturen som er målt var i august 1987 med -75,4 ºC og den høgaste månadsmiddeltemperaturen var i desember 1989 med -28 ºC.
I tillegg til at det er særs kaldt er det andre faktorar som gjer Vostok til ein av dei vanskelegaste plassane på jorda å opphalde seg:
Det kroatiske herrelandslaget i handball
Kroatia sitt herrelandslag i handball er det mannlege landslaget i handball for Kroatia. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Hrvatski rukometni savez. Landslaget kvalifiserte seg til sin fyrste internasjonale meisterskap i 1994.
Resultat i internasjonale turneringar
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Kroatia har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Høgskolen i Akershus
Høgskolen i Akershus (HiAk) blei skipa 1. august 1994 og hadde omkring 3900 studentar og 300 tilsette i 2010. Høgskolen var ein av 24 statlege høgskular i Noreg. HiAk var eit resultat av at fem statlege høgskular i Oslo-området blei slått saman som ein del av Høgskulereforma i 1994.
Fylkesveg 985 i Nordland
Fylkesveg 985 i Nordland går mellom Andøybrua og Risøybukta i Andøy kommune. Vegen er 2,5 km lang og har asfaltdekke.
Høgskolen i Akershus
Høgskolen vedtok samanslåing med Høgskolen i Oslo den 9. desember 2010. Den nye høgskolen vart oppretta den 1. august 2011 og fekk namnet Høgskolen i Oslo og Akershus.
Samanslåingar
Høgskulen sine «føregjengarar» skriv seg meir enn 150 år tilbake i tid, til den første utdanninga av jordmødrer som kom i stand i Kristiania på 1850-talet. 1. august 1994 vart desse institusjonane slegne saman ved opprettinga av HiAk:
Fram til 2003 hadde HiAk lokalitetar på Blaker, Lørenskog, Stabekk og i Sandvika. I 2003 blei Høgskolestiftelsen på Kjeller slått saman med HiAk og alle 5 lokalitetane blei samlokalisert i nye lokalar hausten 2003 på Kjeller utanfor Lillestrøm. Lokala bestod av delvis eksisterande bygningar som tidlegare høyrde til Televerkets forskningsinstitutt (seinare Telenor FoU), samt ein del nybygg som stod ferdige til bruk i september 2003. I tillegg hadde HiAk lokale i Kunnskapens hus på Kjeller.
Utdanningar
Høgskolen tilbydde fag- og profesjonsstudium. Desse kunne takast i varierande lengder frå halvårseiningar til bachelorgrader, mastergrader og nokre doktorgradstudiar, samt ei rekkje kurs-, etter- og vidareutdanningar.
Høgskolen hadde fire avdelingar:
Krus
Krus (norrønt krús) er eit drikkekar med hank og eventuelt lok, eller ein stor kopp. Det har som regel sylindrisk fasong og er ofte av keramikk. Ein bruker ofte krus til varme drikkar som kaffi, te og kakao, men kan òg bruka dei til kalde drikkar som øl eller mjølk. Gjennom historia har ein som regel laga krus i tre, bein, leire eller metall, men i nyare tid har steintøy, porselen, forsterka glas og plast blitt meir vanleg.
Krus blir gjerne rekna som mindre formelle enn finare glas og koppar, og blir som regel ikkje brukt til formell oppdekking. I staden kan ein bera dei med seg, til dømes medan ein gjer arbeid eller tek ein kvil.
Utforminga av krus gjev dei som regel god varmeisolering. Dei har tjukke, isolerande veggar som hindrar drikken i å kjølast ned eller varmast opp raskt. Botnen av kruset er sjeldan flatt, men er som oftast anten konkav eller forsynt med ein ekstra kant som reduserer den termiske kontakten med overflaten kruset står på. Handtaket eller hanken held handa og fingrane borte frå dei varme sidene til kruset. Krus er ofte òg tilverka av materiale med låge varmeleiande eigenskapar, som leirgods, beinporselen og glas.
Krus kan dekorerast med trykk av ulike bilde, logoar og utsegner, og ein del kan ha humoristisk utforming. Varmefølsam måling kan gjera at krus endrar utsjånad når dei er varme.
Fylkesveg 985
Fylkesveg 985 finst i fleire fylke i Noreg:
Natrona County
Natrona County er eit fylke sentralt i den USA-amerikanske delstaten Wyoming. Kring 80 000 menneske bur i fylket, som dekker ei 3 920 km² stor flate. Fylkessetet ligg i byen Casper.
Fylket vart skipa i 1888 og har ei over hundre år lang soge prega av cowboy-kultur og tidleg olje-bonanza.
Andreas Madsson Karstad
Andreas Madsson Karstad var ein norsk lærar og slektsgranskar. Han vart fødd og vaks opp på Karstad i Førde kommune (tidlegare Naustdal kommune).
I 1965 gav han ut Erdalsslekta : 1764-1964 : ei ættesoge frå Sunnfjord.
Smalnebbdukkpetrell
Smalnebbdukkpetrell (Pelecanoides urinatrix), er ein dukkpetrell og medlem av ordenen stormfuglar. Han er ein av fire svært like alkeliknande små sjøfuglar som lever på den sørlege halvkula. Dei har hekkeutbreiing på øyar utanfor Sør-Afrika og i det sørlege Indiahavet, i Sør-Atlanteren, på øyar og holmar utanfor New Zealand og søraustlege australske øyar.
Skildring
Smalnebbdukkpetrell er ein liten, tjukkfallen petrell, typisk 20 centimeter i lengd med typisk vekt på rundt 130 gram. Fjørdrakta har svart overside, skittenkvit underside og han har eit svart nebb. Vengene har tynne kvite striper. Andletet og halsen kan vere meir brunt enn svart. Beina er blå. Dersom ikkje denne fuglen er observert svært nært, er han nesten umogleg å skilje frå kortnebbdukkpetrell, men kortnebbdukkpetrellar har langt lysare fjører på undersidene av vengene enn smalnebbdukkpetrell. Det er berre små skilnader storleik, kortnebbdukkpetrellar er ca. 2 cm kortare i kroppslengd. Nebbet er litt mindre og smalare enn på kortnebbdukkpetrellar.
Smalnebbdukkpetrell har utbreiing til havs mellom breiddegradane 35 og 55 grader sør, for det meste omkring øyar. Dei beitar på kontinentalsokkelen i hekkesesongen, rørslene deira i utanom hekkesesongen dårleg kjente, og i kva grad det spreier meir allment er ikkje kjent. Som andre medlemmer av familien fangar dei byttedyra ved vengdriven dukking, og er i stand til å dukke ned til 60 meter. Dietten av denne arten er dominert av krepsdyr. Beiting skjer i havet nær kysten, men nokre gonger på djupare pelagisk sone utanfor hekkesesongen.
Para dannar monogame band. Hekkekoloniane er store, og det er omtrent eitt reir per kvadratmeter. Vanlegvis finn dei reirplassar vegetasjonsdekte bakkar, tidvis òg på flat mark. Reirhòlet er ein ca. 50 cm lang kanal i bakken med eit kammer nedst som kan vere fora med tørka gras. Hoa legg eit enkelt egg, og dei rugar egget i 53-55 dagar. Ungen er flygeferdig først etter 45-59 dagar. Begge foreldra tar omsut for ungen, som er meir grå i fjørdrakta enn vaksne. Den forventa levealderen er 6,5 år.
Jakob Hanssen Holstad
Jakob Hanssen Holstad var ein norsk gardbrukar, stortingsmann og ordførar frå Vestby i Akershus.
Han var son til ein lensmann. Sjølv var han gardbrukar i Ås i Akershus. Der var han medlem av heradsstyret, ei tid ordførar.
Holstad representerte Akershus amt på Stortinget 1836-37 og 1848-64. Han var både i 1836 og på omframstortinget 1836-37 medlem av næringskomite nr 1. I 1848 var han medlem av næringskomite nr 2, 1851 av jarnbanekomiteen og desisjonskomiteen, 1854 og 1857 av Lagtinget og tollkomiteen, Også 1859-60 og 1862-63 var han medlem av Lagtinget og tollkomiteen, i 1863 også av jarnbanekomiteen. På omframstortinget 1858 var han medlem av Lagtinget og komiteen om mursteinstoll, medan han på omframstortinget 1864 var medlem av Lagtinget og komiteen om løn til hæren. Han var i 1860 medlem av Stortinget sin deputasjon til kongekroninga i Stockholm, og i 1864 av både deputasjonen til Eidsvoll 17. mai og til Stockholm 4. november.
Han døydde på garden Ris i Nordby sokn.
Wilhelm Nielsen
Wilhelm Nielsen var ein norsk embets- og stortingsmann frå Holmestrand. Han var far til Godske Nielsen.
Wilhelm Nielsen var son til ein skipper. Sjølv gjekk han skulevegen og vart student i 1834 og cand.jur. i 1840. Sidan var han fullmektig ved Jarlsberg «overbirkeret» og deretter ved Jarlsberg sorenskriveri. Frå 1846 var han underrettsprokurator i Holmestrand til han i 1859 fekk stillinga som byfut. Til sist var han sorenskrivar i Bamble frå 1866.
Nielsen var ordførar i Holmestrand i 1858-59. Han representerte Holmestrand på Stortinget i 1857 og på Omframtstortinget 1858, på stortinga 1959-60 og 1862-63 og på Omframtstortinget 1864. I 1857 var han medlem i Justiskomite nr 1, 1859-60 i Desisjonskomiteen og 1862-63 i Bankkomiteen. Heile perioden 1862-64 var han medlem av Lagtinget.
Kjeller
Kjeller er ein tettbygd stad i Lillestrøm kommune i Akershus i Viken. Han ligg utanfor byen Lillestrøm, og er ein del av den større tettstaden Oslo. På Kjeller ligg Kjeller flyplass der både luftforsvaret og fleire flyklubbar held til. I tillegg ligg jordskjelvstasjonen der.
Like ved Kjeller ligg ein alpinbakke der fleire av Noregs best kjente utøvarar utvikla seg på barne- og ungdomsstadiet.
I kort avstand frå Kjeller ligg òg Åråsen stadion, heimebane for fotballklubben Lillestrøm.
Historie
På Kjeller vart den første flyplass i Noreg bygd i 1912, på det som var Kjeller gard. Flyplassen vart etter kvart ein viktig militær flyplass (særleg bygd opp under andre verdskrigen). Luftforsvarets flytekniske skole vart oppretta her i 1946, og seinare flytta til Kjevik. I 1955 vart Luftforsvarets Forsyningskommando (LFK) oppretta her, som i 2001 vart del av Forsvarets logistikkorganisasjon (FLO). I dag huser Kjeller FLOs avdelingar Produksjon, Systemstyring, Forsyning og Tungt vedlikehald.
På Kjellerholen låg Tandberg radiofabrikk.
Ein atomreaktor var i drift her fram til 2010-talet.
Teknologi og forsking
Teknologi- og forskingsmiljøet på Kjeller er unikt ved at så mange ulike fagmiljø er samla på eit lite geografisk område. Miljøet består i hovudsak av nasjonale forskingsinstitutt med forvaltningsansvar. Teknologimiljøa på Kjeller har i dag meir enn 3000 tilsette, fordelt på tekonolgiselskap og forskingsinstitutt, som arbeider både nasjonalt og internasjonalt. Fleire av institutta er i hovudsak oppdragsinstitutt som konkurrerer nasjonalt og internasjonalt. De viktigaste verksemdene er:
Tidlegare låg Televerket/Telenor Forskning og Utvikling òg på Kjeller, men flytta i 2001 til Fornebu. Dåverande Høgskolen i Akershus overtok de gamle lokala til Televerket/Telenor. Kjeller Teknologipark rommar ulike industrielle aktørar som delvis har sitt utspring i Kjeller-miljøet: Kongsberg Defence and Aerospace, Scandpower, Dynea, Comlab, Rainpower, Datek Wireless og Scandinavian Clinical Research.