cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Melodi Grand Prix 2009
Delfinale 1
'''Kongsvingerhallen, Kongsvinger, laurdag 24. januar 2009''' * «Party» var ikkje blant dei fire beste, men fekk likevel ei ny moglegheit i Siste sjanse sidan låten hadde flest røyster blant dei åtte utslåtte låtane i dei tre delfinalane som var med i røystinga.
Delfinale 2
'''Nordlandshallen, Bodø, laurdag 31. januar 2009'''
Delfinale 3
'''Grenlandshallen, Skien, laurdag 7. februar 2009''' ** «Do It Again» var ikkje blant dei fire beste i Delfinale 3, men fekk likevel ei ny moglegheit sidan VGs lesarar røysta han fram som siste bidrag til Siste sjanse laurdagen etter.
Siste sjanse
'''Sunnmørshallen, Ålesund, laurdag 14. januar 2009'''
Rybaks storsiger
Den store snakkisen dette året var Alexander Rybak og «Fairytale». Rybak blei utropt til favoritt allereie før første delfinale, og då låtane blei slopne, fauk «Fairytale» til topps på alle veddemålslister, fan-rangeringar og internettrøystingar.
Alexander Rybak deltok i den tredje delfinalen i Skien laurdag 7. februar. Der stilte han med kvit skjorte, svart vest og med den ikoniske fela si. Med seg på scena hadde han tre dansarar frå fridansgruppa Frikar og to koristar. Etter delfinalen gjekk «Fairytale» rett inn på ein 3. plass på VG-lista, og i finaleveka gjekk låten heilt til topps. Dette var første gong ein Melodi Grand Prix-låt toppa VG-lista før sjølve finalen.
I den norske finalen vann Rybak den mest knusande sigeren i Melodi Grand Prix nokon gong, og plateselskapa kom raskt på bana for å sikre seg kontrakt med Alexander Rybak. «Fairytale» blei liggjande på topp på VG-lista i åtte strake veker. Til saman låg låten heile 22 veker på lista, med ti veker som nummer ein. Dette er den største suksessen til ein norsk vinnar nokon gong.
Protestar og sjåarsuksess
Før finalen reagerte fleire av deltakarane sterkt på det dei meinte var urettvis handsaming av låtane. Det toppa seg då NRK brukte Tone Damli Aaberges «Butterflies» som kjenningsmelodi for VM-sendingane til Ski-VM i dagane før finalen i Oslo. Espen Hana meinte det var lite gjennomtenkt av NRK og sa: «Det er helt hårreisende at NRK ikke skjønner selv at dette blir helt feil i forhold til de andre finalistene». Også vinnaren Alexander Rybak meinte tevlinga var urettferdig og fekk støtte av 79 prosent av lesarane i ei røysting på VG Nett. For å bøte på kritikken og for å gjøre det likt for alle finalistane, valde NRK å trekkje startrekkjefølgja i finalen. Dette blei gjort direkte på NRK2-programmet I kveld fire dagar før finalen.
Oslo Spektrum var nærast utseld før finalen, og under sendinga var det ein ekstatisk stemning i salen, noko programleiarane peikte på fleire gonger. Under røystinga nådde stemninga høgdepunktet sitt, då Alexander Rybak vann ein knusande siger over konkurrentane. Sendingane blei også store sjåarsuksessar, og 1 519 000 sjåarar fekk med seg finalen. Dette er framleis det høgaste sjåartalet for ein norsk finale sidan dei moderne tv-meter-målingane starta hausten 1992. Sjåartala for delfinalane passerte også millionen, med høvesvis 1 032 000, 1 085 000 og 1 010 000 sjåarar. Siste sjanse samla 1 028 000 sjåarar. Også pressa var positiv og meinte tevlinga hadde gjort et solid comeback og var blitt moro igjen.
Brades
Brades (også Brades Estate) er ein by med rundt 1000 innbyggjarar som har vore fungerande hovudstad for det britiske territoriet Montserrat i Karibia sidan 1998.
Namn
Det er føreslått fleire andre namn på den nye hovudstaden, til dømes «Port Diana», til minne om prinsesse Diana og «St Patrick's», til minne om opprøret på Montserrat på patriksdagen 17. mars 1768.
Business Bay
Business Bay (arabisk الخليج التجاري, Al-Khaleej Al-Tijari) er eit forretningsstrøk under bygging i Dubai i Dei sameinte arabiske emirata. Prosjektet består av fleire store skyskraparar i eit område der Dubaivika blir oppmudra og utvida. Området vil ha over 240 bygningar. Infrastrukturen i området stod ferdig i 2008.
The Executive Towers består av 12 tårn, med bustader, kontor og handel. Desse var dei første som vart bygd i området.
Walking Man
Walking Man er det femte studioalbumet til den USA-amerikanske visesongaren James Taylor. Det kom ut i juni 1974 og var ikkje like vellykka som dei tidlegare utgjevingane hans, og nådde berre nr. 13 på albumlista til Billboard og selde 300 000 eksemplar i USA. Inntil Covers frå 2008 var dette det einaste studioalbumet til Taylor som ikkje fekk gull- eller platinasertifisering frå RIAA.
Slatina
Slatina kan vere:
Walking Man
Singelen «Walking Man» nådde 26. plassen på Easy Listening-lista i oktober 1974. Cash Box sa om singelen «Let It All Fall Down» at det er ein «øm, svært lyrisk melodi, som minner mykje om den kraftfulle byrjinga til artisten...»
Innhald
Alle spor er skrivne av James Taylor utanom der andre er nemnde.
Al Khatim-ørkenen
I november 2016 blei det halde eit 15 km langt løp her kalla Caracal Challenge,skipa av Emirates Wildlife Society-WWF.
Appenzelleralpane
Appenzelleralpane er ei fjellkjede i Sveits på nordsida av Alpane. Dei strekkjer seg inn i kantonane Appenzell Ausserrhoden, Appenzell Innerrhoden og St. Gallen og grensar til Glarus-Alpane i vest og Rätikon i søraust.
Delar
Fjellkjeda er delt inn i seks delar:
Høgaste toppar
Dei høgaste toppane i Appenzelleralpane er:
Bakgrunnsstoff
The Appenzelleralpane on SummitPost
Anders Nordberg
Anders Nordberg er ein norsk tidlegare orienteringsløpar frå Skien. Perioden 2004-11 vann han to VM-sølv på klassisk-distansen, to VM-bronsar og i 2011 stafett-sølv ved VM. Han er gift med Anne Margrethe Hausken.
Aktiv
Under stafettløpet ved verdsmeisterskapen 2009 i Miskolc i Ungarn hamna Nordberg i ein dramatisk situasjon. På ankeretappen låg han i leiinga då han stansa for å hjelpe den svenske konkurrenten  Martin Johansson, som skreik i smerte etter ein pinne hadde trengt inn i leggen hans. Dei tre fremste i stafetten, nemnde Nordberg, franske Thierry Gueorgiou og tsjekkiske Michal Smola, stoppa alle opp og hjelpte den skadde svensken. Juryen let resultatet stå og Sveits enda som vinnarar av stafetten.
Can't Slow Down av Foreigner
Can't Slow Down er det niande studioalbumet til det britisk-amerikanske rockebandet Foreigner og det siste albumet deira til no. Det var det første studioalbumet deira med songaren Kelly Hansen og bassisen Jeff Pilson og det første nye studioalbumet sidan Mr. Moonlight i 1994. I USA vart albumet først berre til sals hos Wal-Mart, som hadde einerett på salet.
Marti Frederiksen og stesonen til gitaristen Mick Jones, Mark Ronson, var medprodusentar på albumet.
Mottaking
Can't Slow Down gjekk inn på 29. plassen på Billboard 200. Dei første to singlane frå albumet «When It Comes to Love» og «In Pieces» gjekk begge inn på Billboard's Adult Contemporary-lista.
I 2010 hadde albumet selt til gullplate hos Independent Music Companies Association, som indikerte minst 100 000 selte eksemplar i Europa.
Innhald
Alle songar skrivne av Mick Jones, Kelly Hansen og Marti Frederiksen, utanom der andre er nemnde.
Medverkande
Foreigner
Andre musikarar
Mezek Peak
Mezek Peak (bulgarsk връх Мезек, Vrah Mezek) er eit spisst fjell på opp mot 1650 moh i Imeon Range på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane. Det ligg 1,07 km aust for Mount Pisgah og 4,02 km sørvest for Mount Christi. Austsida er bratt og hovudsakleg isfri. Fjellet ligg oppom Dalgopolbreen i nordvest. Det vart kartlagd av bulgarske landmålarar i 2009 og kalla opp etter mellomalderfestninga Mezek søraust i Bulgaria.
Chaigneau Peak
Chaigneau Peak er eit spisst fjell, 760 meter over havet, som ligg like søraust for Blanchard Ridge på vestkysten av Graham Land. Det vart truleg oppdaga av Belgica-ekspedisjonen i 1897–99. Det vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot, som namngav det etter Chaigneau, som då var guvernør i Provincia de Magallanes i Chile.
Taishi Taguchi
Taishi Taguchi er ein japansk fotballspelar.
Cadair Bronwen
Cadair Bronwen er eit fjell i Nord-Wales og ein del av Berwynfjella. I sør ligg dei hgøare Berwyn-toppane, som Cadair Berwyn. I nord ligg Moel yr Henfaes og Moel Fferna, som utgjer dei nordlegaste Berwynfjella. Fjellet har ei høgd på 785 meter over havet.
FA-cupfinalen i fotball 1975
FA-cupturneringa i fotball 1975 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 3. mai 1975, med om lag 100 000 tilskodarar til stades. West Ham United frå London vann FA-pokalen etter siger 2 – 0 over byrival Fulham FC, eit lag frå Andre-divisjon. Det var andre gongen West Ham sigra i FA-cupen, førre triumfen kom i 1964. Fulham har, korkje før eller seinare, spelt ein FA-cupfinale.
Kampen
I det 60. minutt sette Alan Taylor ballen mellom beina på Fulham-målvakta, på ein retur etter eit langskot. Fire minutt seinare skåra Taylor frå kort hald, på ny sleppte målvakta eit skot, ved det høvet frå skrått hald.
Fulham mønstra: Peter Mellor, John Cutbush, John Lacy, Bobby Moore, John Fraser, Alan Mullery (kaptein), Jim Conway, Alan Slough, John Mitchell, Viv Busby, Les Barrett.
Ain Wazein
Ain W Zain òg kalla Ain Wazein (arabisk عين و زين) er ein landsby i Libanon i Chouf distrikt i Libanonfjella guvernement
Landsbyen har kring 2000 innbyggjarar. Han ligg 40 km frå Beirut og 45 km frå Saida.
Det ligg ei grotte ved landsbyen, 1040 meter over havet. Grotta vart oppdaga i 2003.
Jaghjagh
Jaghjagh (arabisk نهر جقجق Nahr Jaqjaq eller نهر الجغجغ Nahr al-Jaghjagh, tyrkisk Çağ-çağ Deresi, kurdisk Çemê Nisêbînê eller Cexcex) er ei sideelv til  Khabur i Tyrkia og Syria.
Elva har to kjelder. Den lengre greina, Siyahsu (som tyder mørkt vatn, kurdisk Av-e Resh), spring ut nær landsbyen Toptepe i provinsen Mardin i Tyrkia, og renn 10 km til samløpet med den kortare greina, Beyazsu (som tyder kvitt vatn, kurdisk Av-e Spi).
Elva renn inn i Syria nær byane Nusaybin og Al-Qamishli. Vatnet vert i stor grad nytta til kunstig vatning både i Tyrkia og Syria.
Ferskvassskjel og skjelpadder heldt til i elva. Det vert òg drive oppdrett av aure.
Kasper Fosser
Kasper Harlem Fosser er ein orienteringsløpar frå Oslo. Perioden 2019-22 vann han 2 gullmedaljar, 4 sølvmedaljar og ein bronsemedalje i verdsmeisterskapane. Han triumferte i verdscupen i orientering i 2021 og 2022.
Aktiv
Åra 2017, 2018 og 2019 vann Fosser høvesvis 1, 2 og 3 gullmedaljar i junior-VM. I sitt siste år som junior sprang han inn til sølvmedalje på klassisk-distansen ved Verdsmeisterskapen i orientering 2019 i Østfold, slått av landsmannen Olav Lundanes med halvtanna minutt. Under verdsmeisterskapen 2021 ved Doksy i Tsjekkia vart Fosser verdsmeister på klassisk-distansen, framom Matthias Kyburz og Magne Dæhli. I den same meisterskapen lukkast Fosser vinne sølvmedaljar på kortdistansen, i stafetten for menn og i mixstafetten. Året etter vann han gullmedaljen på kortdistansen ved VM i Danmark, heile 16 sekund føre sølvmedaljøren. På den avsluttande mixstafetten i VM tok han seg av tredjeetappen for eit norsk lag som enda på bronseplassen.
Eurovision Song Contest 1969
Eurovision Song Contest 1969 (ESC 1969) var den fjortande gongen Eurovision Song Contest vart arrangert. Konkurransen vart halden i Teatro Real i Madrid i Spania. Finalen fann stad laurdag 29. mars. Frankrike vann konkurransen med den franske songen «Un Jour, Un Enfant», framført av Frida Boccara. Nederland vann konkurransen med den nederlandske songen «De Troubadour», framført av Lenny Kuhr. Spania vann konkurransen med den spanske songen «Vivo Cantando», framført av Salomé. Storbritannia vann konkurransen med songen «Boom Bang-a-Bang», framført av Lulu på engelsk.
Det var fyrste gong fleire land kom på 1. plass med same poengsum, då Frankrike, Nederland, Spania og Storbritannia alle hadde fått 18 poeng kvar etter avstemminga. På denne tida var det ingen reglar som skilte landa ved stemmelikskap, og alle fire vart difor utropt til vinnarar. Etter dagens reglar ville Frankrike ha vunne, av di det var flest ulike land som røysta på Frankrike.
Austerrike nekta å delta i ein konkurranse som vart halden i eit diktatorstyrt land (Spania var på denne tida kontrollert av Francisco Franco). Den kjende kunstnaren Salvador Dalí var ansvarleg for designet til publisitetsmaterialet i forkant av konkurransen så vel som metallskulpturen som vart brukt på scena.
Liechtenstein hadde ymta frampå om å delta i konkurransen dette året - og hadde til og med vald ut songen «Un beau matin», men fekk ikkje delta fordi landet ikkje hadde nokon TV-stasjon som var medlem av EBU.
GAZ-66
GAZ-66 er eit russisk militært firehjulsdrive transportkøyretøy produsert av fabrikken GAZ. Køyretøyet var det viktigaste transportkøyretøyet i Den raude armeen og vert enno brukt i fleire tidlegare Sovjet-statar. Køyretøyet fekk tilnamnet sjisjiga (шишига).
GAZ-66 er kjend for å vera påliteleg, enkel og har gode terrengeigenskapar. Det har frontmontert vinsj, sentralt dekktrykksystem og sjølvlåsande differensial som standardutstyr, og er i både militær og sivil bruk, mellom anna til rekreasjon, mange stader i verda.
John Mahoney
John Mahoney var ein britisk-amerikansk skodespelar.
Skjorer
Skjorer er fleirtal av artsnamnet skjor, ein medlem i kråkefamilien, men kan òg nyttast som fellesnamn for ca. 24 artar av kråkefuglar.
Artslista
Skjorer i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Slekt Cyanopica
Slekt Urocissa
Slekt Cissa
Slekt Crypsirina
Slekt Temnurus
Slekt Pica
Slekt Ptilostomus
The Legend of Zelda: Breath of the Wild
The Legend of Zelda: Breath of the Wild er eit action-eventyrspel utvikla og utgjeve av Nintendo til Nintendo Switch og Wii U. Spelet er det nittande i The Legend of Zelda-serien og går føre seg på slutten av Zelda-tidslina. Spelaren kontrollerer Link, som vaknar etter å ha lege hundre år i dvale for å nedkjempa Calamity Ganon og atterreisa kongeriket Hyrule.
Til liks med det originale The Legend of Zelda frå 1986, får spelarar få føresegner og kan utforska spelverda fritt. Oppgåver femner innsamling av ulike emne og utstyr for å hjelpa med ulike mål som å løysa gåter og sideoppdrag. Verda i spelet er ustrukturert og designa for å oppmoda til utforsking og eksperimentering, og hovudoppdraget kan fullførast på ein ikkje-lineær måte.
Utviklinga av Breath of the Wild gjekk føre seg over fem år, etter responsar frå nokre fans som ønskte seg ei større spelverd å utforska. Nintendo freista å tenkja nytt i høve konvensjonane i serien, og introduserte element som ei open verd og ein detaljert fysikkmotor. Monolith Soft, som er kjend for sitt arbeid på Xenoblade Chronicles-serien, hjelpte til med å designa landskapa og topografien i spelet. Breath of the Wild hadde opphavleg planlagd utgjeving i 2015 som ein Wii U-eksklusiv tittel, men vart utsett to gonger. Det vart utgjeve 3. mars 2017, som ein lanseringstittel til Nintendo Switch og som det siste Nintendo-publiserte spelet til Wii U. To omgangar med nedlastbart innhald vart utgjevne i løpet av 2017 som del av ei betalt utvidingspakke for spelet.
Breath of the Wild fekk hyllester frå pressa for den frie strukturen og detaljnivået i spelverda. Kritikarar kalla det ein milepåle i open verd-design, sjølv om det fekk mild kritikk for korleis spelet yta under utgjevinga. Det vann fleire «Årets spel»-prisar og har sidan vorte rekna som eit av dei mest framståande dataspela gjennom tidene. Innan utgangen av 2021 hadde det selt over 26 millionar kopiar, som gjer det til eit av dei mestseljande dataspela noko sinne. Ein spin-off-tittel, Hyrule Warriors: Age of Calamity, vart utgjeven i 2020. Oppfølgjaren Tears of the Kingdom kom ut den 12. mai 2023.
Handling
Breath of the Wild finn stad på slutten av Zelda-tidslina i kongeriket Hyrule. 10 000 år før byrjinga av spelet hadde den eldgamle Sheikah-klanen utvikla Hyrule til ein avansert sivilisasjon, verna av fire enorme, dyreliknande maskiner kalla «Divine Beasts» og ein armé av autonome våpen kalla «Guardians». Når den vonde Calamity Ganon manifesterte seg og truga kongeriket, vart fire krigarmeistrar valde ut, kvar av dei pilotar for ein av dei fire Divine Beasts for å svekkja Ganon, medan prinsessa, ein etterkomar av gudinna, og den utnemnde riddaren hennar kjempa og vann over Ganon ved å forsegla han.
10 000 år seinare har kongeriket Hyrule gått attende til ein mellomalderleg sivilisasjon. Etter å ha lese profetiane frå forfedrane, kjende innbyggjarane i Hyrule att teikna på at Ganon ville venda attende og grov dermed ut omliggjande område for å avdekkja dei fire Divine Beasts og arméen av Guardians. I løpet av denne tida, trena prinsesse Zelda hardt på å vekkja magien ho treng for å kunna forsegla Ganon, samstundes som ho prøver å oppretthalda den personlege forskinga si. I mellomtida vart ein riddar utnemnd for å passa på henne, hovudpersonen Link, som vart vald på grunn av evna si til å bruka det magiske sverdet Master Sword, også kjent som «sverdet som forseglar mørkeret». Dei mest framståande krigarane frå dei ulike rasane i Hyrule – Daruk, ein krigar av goronane frå fjellet; Mipha, ei prinsesse av dei vasslevande zoraene; Revali, ein bogeskyttar av dei fugleliknande ritoane; og Urbosa, høvding av gerudoane frå ørkenen – gjekk saman for å styra dei fire Divine Beasts (respektive Vah Rudania, Vah Ruta, Vah Medoh og Vah Naboris) medan dei dålevande Zelda og Link kjempa mot Ganon. Men Ganon tok seg inn i maskinene til dei allierte, tok kontrollen over dei og vende dei mot Hyrule. Kong Rhoam og dei fire krigarmeistrane vart drepne i krigen, byen ved slottet øydelagd og Link alvorleg skadd medan han forsvarte den siste skansen til den hyruleanske arméen, fort Hateno. Zelda bringa Link til ein trygg stad slik at han kunne koma seg, gøymde Master Sword i skogen Lost Woods i verja til det store dekutreet og brukte magien sin til å forsegla seg sjølv og Ganon i Hyrule-slottet. Denne kataklysmiske tragedien vart gjennom tidene kjend som «Great Calamity».
100 år etter å ha vorte bringa til eit underjordisk kammer for å lækjast, vaknar Link opp med minnetap i eit no krigsherja Hyrule. Han møter ein gamal mann, som openberrar seg som den dvelande anden til kong Rhoam. Rhoam forklarer at Ganon, forsegla i Hyrule-slottet, har vakse seg sterk og kongen bed Link nedkjempa Ganon før han bryt seg laus og legg verda øyde.
Dersom spelaren har funne alle dei tretten minna i oppdraget «Captured Memories», låser dei opp ein løynd sluttscene der prinsesse Zelda innser at Hyrule må byggjast opp att, og at ho og Link må starta prosessen sjølve. Medan Link og Zelda undersøkjer Hyrule og går i gang med å atterreisa landet sitt, innrømmer prinsessa at ho kanskje ikkje har overnaturlege krefter lenger, men at ho likevel har forsona seg med den lagnaden.
Spelemekanikkar
Breath of the Wild er eit action-eventyrspel som går føre seg i ei open verd der spelarar kan utforska kongeriket Hyrule medan ein styrer hovudpersonen Link. Spelaren kontrollerer Link i eit tredimensjonalt miljø, sett frå eit perspektiv i tredjeperson. Spelet er strukturert på ein ikkje-lineær måte og spelaren får få føresegner, slik at områda i spelet kan utforskast fritt, utan nokon definerte inn- og utgangar. Breath of the Wild introduserer ein realistisk fysikkmotor, som lèt spelarane løysa puslespel på ulike måtar. Spelmotoren definerer dei fysiske eigenskapane til dei fleste objekta og styrer korleis dei interagerer med spelaren og med kvarandre. Samansetnaden og designen resulterer i ei ustrukturert og interaktiv verd som lønnar eksperimentering og lèt ein fullføra oppdrag på ein ikkje-lineær måte.
Spelaren kan reisa gjennom verda ved å springa, klatra, symja, glideflyga eller ri på hesteryggen, sjølv om nokre av metodane er avgrensa av det fysiske uthaldet til Link. Han kan få tak i ulike emne frå miljøa i spelet, inkludert våpen, mat og andre ressursar. Til skilnad frå tidlegare Zelda-spel, slit ein ut dei fleste våpena etter kvart som ein bruker dei. Nokre av tinga har fleire bruksområde; våpen av trevyrke kan brukast som faklar og skjold kan brukast som provisoriske snøbrett. Spelarar kan få tak i matingrediensar ved å jakta på dyr, samla viltveksande frukt eller plukka opp eterlatne kroppsdelar frå nedkjempa fiendar. Ved å varma opp ulike kombinasjonar av ingrediensar, kan spelaren laga matretter og eliksirar som kan restituera helsa og uthaldet til Link, eller gje han mellombels statusoppgraderingar, som auka styrke eller betre evne til å smyga seg innpå fiendar.
Eit viktig verktøy i arsenalet til Link er «Sheikah Slate», ei magisk steintavle som kan brukast til å markera landemerke på eit kart og til å ta bilete av miljøa i spelet. Link kan òg oppgradera tavla til å kunna mana fram fjernstyrte bomber, manipulera metalliske objekt, laga ispillarar på vassoverflater eller frysa objekt fast i tid. I kamp kan spelaren låsa ein markør fast på fiendar, slik at Link angrip meir presist, medan einskilde knappekombinasjonar lèt ein gjera avanserte offensive og defensive manøvrar.
Utvikling
Nintendo EPD, ei intern avdeling i Nintendo, utvikla Breath of the Wild til spelkonsollane Nintendo Switch og Wii U. Ifølgje serieprodusenten Eiji Aonuma hadde utviklingsteamet som mål å «ta konvensjonane i Zelda til ny vurdering». Utviklinga starta like etter utgjevinga av The Legend of Zelda: Skyward Sword (2011). Aonuma fekk kommentarar frå spelarar som ønskte å sjå eit meir samankopla kart for å utforska lokalitetane mellom speleområda. I 2013 eksperimenterte Nintendo med ein ikkje-lineær spelestruktur i The Legend of Zelda: A Link Between Worlds, som det fekk positiv mottaking for frå fleire hald. Under E3 2014 sa Aonuma at han planla å reformera katakombar og gåter i spelet, to av dei mest sentrale elementa i Zelda-spela, og redesigna spelet slik at det tillèt spelarar å koma fram til slutten utan å vera nøydde til å gå gjennom heile historia. Av di Nintendo aldri tidlegare hadde utvikla eit moderne open verd-spel i skalaen til Breath of the Wild, såg dei på The Elder Scrolls V: Skyrim for å læra meir om utfordringane med å laga eit moderne, storstilt open verd-spel. For den kunstnarlege stilen i spelet, henta utviklarane inspirasjon frå ulike japanske animar som dei hadde sett då dei var yngre. Hovudpersonen i serien, Link, vart designa til å ha eit meir kjønnsnøytralt uttrykk i spelet, ifølgje Aonuma for å gjera det lettare for spelarar å relatera seg til han.
Bob Marley
Robert Nesta «Bob» Marley var ein jamaicansk songar, gitarist og komponist, truleg den fremste representanten for reggae i verda. Han var også ein sterk talsmann for rastafari-trua. Han er opphavsmann til svært mange reggae-hits, som «Get Up, Stand Up», «I Shot the Sheriff» «Buffalo Soldier», «No Woman, No Cry» og «Redemption Song».
The Legend of Zelda: Breath of the Wild
Utvikling
Før utviklinga kom i gang for fullt, designa utviklarane ein spelbar 2D-prototype lik det opphavlege Zelda for å eksperimentera med fysikkbaserte puslespel. Den endelege utgåva av spelet bruker ein modifisert versjon av fysikkmotoren Havok. Under Game Developers Conference i 2017 heldt kreativt ansvarleg Hidemaro Fujibayashi, teknisk ansvarleg Takuhiro Dohta og kuntnarisk ansvarleg Satoru Takizawa ein presentasjon titulert «Change and Constant – Breaking Conventions with The Legend of Zelda: Breath of the Wild», der dei viste fram ein demo av prototypen. Aonuma kalla fysikkmotoren i Breath of the Wild ei stor utvikling for Zelda-serien, og sa at han «underbyggjer alt i verda» og får ting til å fungera på ein «logisk og realistisk måte», som lèt spelarar handsama puslespel og problem på ulike måtar. Han greidde ut om utfordringane med å utvikla dette systemet, og kom i hug korleis han ein dag under utviklinga gjekk inn i eit område i spelet og fann ut at alle tinga hadde vorte blåsne vekk av vinden. Ettersom tidlegare Zelda-spel auka mengda handlingar Link kunne gjera, innsåg utviklarteamet at å ha for mange handlingar tilgjengelege ville gjera kontrollane kompliserte, så i staden for å leggja til fleire mogelege handlingar, auka dei heller talet på tilfelle som spelaren kan interagera med i verda.
Bob Marley
Oppvekst
Foreldra til Bob Marley var Norval Marley og Cedella Malcolm, som gifte seg i 1944. Cedella var då ein 17-årig afro-jamaicanar, medan faren var ein 60 år gamal kvit jamaicanar med britisk herkomst, og paret fekk ingen fleire born. Bob Marley vart fødd på garden til morfaren på Nine Mile i Saint Ann fylke på Jamaica. Faren støtta familien økonomisk, men var mykje ute på reise og døydde av hjarteinfarkt då Bob var ti år gamal.
The Legend of Zelda: Breath of the Wild
Utvikling
Spelet vart bygd rundt og demonstrert ved trykkskjerm-funksjonane til Wii U, men utviklarane fann ut at «å flytta blikket mellom Gamepaden og TV-skjermen» distraherte ein frå spelet. Funksjonane vart fjerna då spelet gjekk over til å verta utvikla i tospann mellom Switch og Wii U. Wii U-gamepaden påverka òg animasjonen; sjølv om Link tradisjonelt er venstrehendt, er han høgrehendt i dette spelet for å passa med kontrolloppsettet for GamePaden, som har knappane der ein utfører sverdslag på høgresida. Switch-utgåva av spelet yter betre enn Wii U-utgåva når ein speler i «docked» modus over TV-skjermen, men køyrer båe i same oppløysning når Switch er brukt i berbar modus. Switch-utgåva har òg bakgrunnslydar av høgare kvalitet. Aonuma konstaterte at den kunstnarlege stilen var inspirert av gouache og friluftsmåleri for å hjelpa med å identifisera den store spelverda. Takizawa sa at Jōmon hadde vore ein inspirasjon for dei gamle Sheikah-teknologiane og -arkitekturen i spelet, på grunn av mystikken rundt den perioden. Landskapet i spelet var basert på stader i og rundt Kyoto, heimbyen til kreativt ansvarleg Hidemaro Fujibayashi, og var delvis designa av Monolith Soft, som hjelpte til med å formgje topografien i spelet. Området spelaren byrjar spelet i var gjort til eit platå slik at spelaren kan sjå dei vidstrekte landskapa i verda.
Bob Marley
Oppvekst
Neville Livingston (seinare kjend som Bunny Wailer) var ein av barndomsvenene til Bob frå Nine Mile. Dei to hadde allereie begynt å laga musikk saman på barneskulen. Cedella Marley flytte saman med faren til Neville, Thadeus Livingston til Trenchtown i hovudstaden Kingston. Bob og Neville budde no i same huset, og fekk mykje musikalsk inspirasjon i hovudstaden. Her blei dei også kjende med Winston Hubert McIntosh (Peter Tosh), Junior Braithwaite og Beverley Kelso og danna bandet The Wailers om lag i 1963. 3 år seinare hadde fleire medlemmar forlate bandet, og The Wailers var no ein trio beståande av Bob Marley, Bunny Wailer og Peter Tosh.
The Legend of Zelda: Breath of the Wild
Utvikling
Breath of the Wild var det første hovudspelet i Zelda-serien der karakterane snakkar i mellomsekvensane, sjølv om Link held fram som ein stille hovudperson. Aonuma vart gripen den første gongen han høyrde ein karakter med røyst i spelet, og ville gje spelarane eit liknande inntrykk. Utviklarteamet sette seg føre å ta opp røyster for alle mellomsekvensane, ikkje berre hovudsekvensane som opphavleg planlagt. Nintendo sytte for røyster og undertekstar på åtte ulike språk. Opphavleg kunne ikkje spelarane blanda og bytta språka og undertekstane, men Nintendo gav ut ei oppdatering i mai 2017 som lét ein velja språket på røystene. Etter ein utviklingsperiode på fem år, var spelet klart til å publiserast den 3. februar 2017. I samband med utgjevinga av spelet i Taiwan og Sør-Korea tidleg i 2018, gav Nintendo ut ei oppdatering av Nintendo Switch-utgåva som la til omsetjingar på tradisjonelt og forenkla kinesisk og koreansk.
Bob Marley
Oppvekst
The Wailers hadde fleire store hits på Jamaica i 1960-åra. I denne perioden gifte Bob seg med Rita Anderson i 1966, og konverterte til rastafaritrua som han hadde blitt meir interessert i etter å ha flytta vekk frå mora, som var katolikk.
The Legend of Zelda: Breath of the Wild
Utvikling
Det originale lydsporet var komponert av Manaka Kataoka, Yasuaki Iwata og Hajime Wakai. Kataoka og Wakai hadde tidlegare arbeidd høvesvis med Zelda-spela Spirit Tracks og The Wind Waker. Lydsporet var hovudsakleg skrive og framført på eit piano, med fokus på ambient musikk og lydar i staden for melodiøs og optimistisk musikk som i tidlegare Zelda-spel. Ifølgje Wakai, hjelpte dette med å gje «autentisitet» til miljøa i spelet og vart teke som ei utfordring av resten av lydteamet.
Khabur
Khabur (arabisk الخابور al-khābūr, hebraisk כבר Kebar, kurdisk Xabûr, gammalsyrisk ܚܒܘܪ ḥābur/khābur, tyrkisk Habur) er den største sideelva til Eufrat i Syria. Sjølv om Khabur spring ut i Tyrkia, er den karstiske kjelda kring Ra's al-'Ayn hovudvasskjelda for elva. Fleire viktige periodiske elvar møter Khabur nord for Al-Hasakah, og dannar i lag det som vert kalla Khaburtriangelet eller Øvre Khabur. Frå nord til sør minkar den årlege nedbørsmengda i Khabur-området frå over 400 mm i året til mindre enn 200 mm, så elva har vore ei viktig vasskjelde for jordbruket i området gjennom historia. Khabur møter Eufrat nær byen Busayrah.
Bob Marley
Internasjonal merksemd
I 1972 signerte Bob Marley platekontrakt med CBS Records, og The Wailers la ut på turné i Storbritannia saman med countrysongaren Johnny Nash. Undervegs spurte bandet om dei kunne bli satt i kontakt med produsenten Chris Blackwell, som tidlegare hadde jobba med Jimmy Cliff. Dette gjekk i orden, og Blackwell uttalte seinare følgjande om møtet:
The Legend of Zelda: Breath of the Wild
Utgjeving
Aonuma ymta opphavleg at eit nytt Zelda-spel var under utvikling til Wii U i januar 2013 under ein Nintendo Direct-presentasjon. Han hevda at spelet ville utfordra konvensjonane i serien, som kravet til at spelarar må fullføra katakombar i ei fastsett rekkjefølgd. Året etter introduserte Nintendo den visuelle stilen til spelet, med HD-oppløysning og cel-shading, i form av videoklipp frå spelet under pressekonferansen til selskapet under E3 2014. Opphavleg hadde spelet planlagd utgjeving i 2015, men vart utsett tidleg det året og syna seg ikkje under E3 2015. Shigeru Miyamoto, skaparen av Zelda-serien, stadfesta på nytt at spelet framleis var planlagt utgjeve til Wii U, trass i at den neste Nintendo-konsollen, Nintendo Switch, var under utvikling. Spelet vart utsett att i april 2016 på grunn av problem med fysikkmotoren. Nintendo lét publikum spela Wii U-versjonen av spelet under E3 2016, der dei òg kunngjorde undertittelen, Breath of the Wild. CNET hevda at framvisinga ville «ta pusten frå ein», og Breath of the Wild var det mest omtalte spelet under E3 2016 på sosiale medium ifølgje Brandwatch, ei plattform som overvakar aktiviteten på sosiale medium. Det var òg med på ei liste over dei beste spela ved E3 av Eurogamer, GameSpot, og GamesRadar+. Under ein Nintendo-presentasjon i januar 2017 vart ein trailer vist fram som annonserte at spelet ville koma ut som ein lanseringstittel til Switch.
Bob Marley
Internasjonal merksemd
Då The Wailers returnerte til Jamaica, gjekk turen til studio, der dei spelte inn plata Catch a Fire. Plata vart utgjeven på den internasjonale marknaden på Island Records. Året etter kom oppfølgjaralbumet Burnin', der hitsa «Get Up, Stand Up» og «I Shot The Sheriff» var med. Eric Clapton spelte inn ein tidleg coverversjon av «I Shot The Sheriff» allereie same året, som gjekk til topps på billboardlista i september. I 1974 skilde The Wailers-trioen lag og prøvde lukka som soloartistar. I Bob Marleys vidare karriere, heldt han likevel fram med å bruka merkenamnet Bob Marley and The Wailers. Det neste albumet hans, Natty Dread (1974), vart innspelt med bakgrunnsvokalar av The I-Threes, som bestod av Judy Mowatt, Marcia Griffiths og kona Rita Marley. Albumet inneheldt mellom anna «No Woman, No Cry» og «War».
Khabur
Sideelvar
Sideelvane til Khabur er lista frå aust til vest. Dei fleste av desse er periodiske elvar, wadi, som berre fører vatn i delar av året.
Rubén Blades
Rubén Blades Bellido de Luna, med artistnamnet Rubén Blades, er ein panamansk musikar, songar, komponist, skodespelar, aktivist og politikar. Han har oftast spelt musikk innan salsa og Latin jazz. Som låtskrivar innførte Blades sofistikerte tekstar i sentralamerikansk nueva canción og kubansk nueva trova, i tillegg til at han eksperimenterte med tempo og politisk inspirert Son Cubano-salsa i musikken sin, og skapte «den tenkande personen sin (salsa) dansemusikk». Blades har skrive dusinvis av hittar, som «Pedro Navaja» og «El Cantante» (som vart signaturlåten til Héctor Lavoe). Han har vunne ni Grammy-prisar av sytten nominasjonar og fem Latin Grammy-prisar.
Skodespelarkarrieren hans byrja i 1983. Han har hatt større roller i filmar som Crossover Dreams (1985), The Milagro Beanfield War (1988), The Super (1991), Predator 2 (1990), Color of Night (1994), Safe House (2012), The Counselor (2013) og Hands of Stone (2016), og har vore nominert til Emmy-prisen for rollene sine i The Josephine Baker Story (1991), Crazy from the Heart (1992) og The Maldonado Miracle (2003). Han spelte Daniel Salazar, ei hovudrolle i TV-serien Fear the Walking Dead (2015–2017; sidan 2019).
Han er eit ikon i Panama og er ei stor stjerne i Latin-Amerika og Spania, og fekk 17 % av stemmene i det panamanske presidentvalet i 1994. I september 2004 vart han turistminister i under presidenten Martín Torrijos for fem år. Han er gift med songaren Luba Mason.
Khabur
Historie
Khabur er åstad for fleire viktige soger i boka til Esekiel i Det gamle testamentet, som i opningsverset: «Det var i det trettiande året, på den femte dagen i den fjerde månaden, medan eg var mellom dei bortførte attmed Kebar-elva, at himmelen opna seg. Eg såg syn av Gud».
Zakhersjøen
Zakhersjøen er ein kunstig innsjø i Dei sameinte arabiske emirata, nær grensa til Oman. Han vart skapt av handsama avfallsvatn som vart sleppt ut i området, og som så pressa grunnvatnet opp. Resultatet vart etter kvart ein innsjø.
Khabur
Historie
Andre referansar til elva i Esekiel er 1:3; 3:15; 3:23; 10:15; 10:20; 10:22; og 43:3.
Sidan 1930-åra er det gjort mange arkeologiske utgravingar og undersøkingar i Kahburdalen og dei indikerer at det har budd folk her sidan eldre steinalder. Viktige stader som er utgrave er mellom andre Tell Halaf, Tell Brak, Tell Leilan, Tell Mashnaqa, Tell Mozan og Tell Barri. Regionen har gjeve namn til eit særeige målt steintøy funne i Nord-Mesopotamia og Syria tidleg på 1000-talet fvt. Regionen kring Khabur-elva er òg tilknytt starten på kongedømet Mitanni som blømde ca. 1500-1300 fvt.
Khaburdalen i dag
Khabur-prosjektet, som starta i 1960-åra, har omfatta bygginga av ei rekkje demningar og kanalar. Tre demningar er bygde i Khaburvassddraget for kunstig vatning. Dette omfattar òg Tabqademninga i Eufrat.
Chair Peak
Chair Peak er ein fjelltopp vest for Mount Britannia på Rongé Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Det skildrande namnet vart gjeve av M.C. Lester og T.W. Bagshawe, som overvintra ved nærliggande Waterboat Point i 1921–22 og nytta dette fjellet som landmerket under kartlegginga deira.
Bob Marley
Internasjonal merksemd
I 1976 vart Bob og Rita Marley og manageren Don Taylor skotne av ukjende væpna menn som hadde gøymt seg inni heimen deira. Åtaket skjedde to dagar før gratiskonserten Smile Jamaica, som skulle forsøkja å letta spenninga mellom dei to motståande politiske partia på øya. Skytinga var difor truleg politisk motivert. Rita Marley og Don Taylor fekk dei største skadane, men vart seinare heilt friske att. Bob Marley heldt konserten som planlagt likevel, og då han vart spurt kvifor, svara han: ''«Folka som prøver å gjera denne verda verre, tar ingen fridagar. Korleis kan eg gjera det?»''
På slutten av 1976 reiste Bob Marley til Nassau på Bahamas, der han blei ein månads tid, før han reiste til London og blei der i to år. Herifrå spelte han inn platene Exodus (med «Jamming» og «People Get Ready») og Kaya (med «Sun Is Shining» og «Is This Love»). Ved eit høve under opphaldet i London blei han også arrestert for å ha ei lita mengd med cannabis på seg.
The Legend of Zelda: Breath of the Wild
Nedlastbart innhald
Den 30. juni 2017 gav Nintendo ut eit «season pass» for to pakker med nedlastbart innhald (DLC): The Master Trials og The Champions' Ballad. The Master Trials legg til spelmodusar, funksjonar og hjelpemiddel. I «Trial of the Sword»-utfordringa står spelaren ovanfor tre prøvingar, som femner høvesvis tolv, seksten og tjuetre rom. Kvart rom er fylt med fiendar som spelaren må nedkjempa før ein kan gå vidare. Kvart rom må fullførast før spelaren kan henta premien sin. Spelaren startar utan noko utstyr og vil mista all progresjonen dersom Game Over-skjermen kjem til syne. Ved slutten av kvar prøving vil Master Sword verta oppgradert, slik at det kan valda meir skade og får eit sterkare blåskin. Når spelaren greier den tredje og siste prøvinga vil Master Sword få dobla åtaksstyrke og vil lysa blått. Den nedlastbare pakken legg òg til ein meir utfordrande vanskegrad, kalla «Master Mode», som mellom anna gjer fiendane ein rang sterkare. Fiendane vil vera meir kjenslevare når Link smyg nært dei og vil sakte regenerera helsa si under kamp. Nye, svevande plattformer vil koma til syne ulike stader i verda, med fiendar ein kan kjempa mot og skattekister som premie. Funksjonen «Hero's Path» teiknar opp vegen spelaren har gått på kartet over spelverda, for å hjelpa ein å finna stader ein ikkje har utforska enno. Spelaren kan òg finna ein medaljong som lagrar den noverande plasseringa til Link og seinare kan transportera han til den same plasseringa til ei kvar tid. Nye hjelpemiddel femner korok-maska, som varslar spelaren når ein korok er i nærleiken, og andre kostyme knytte til tidlegare Zelda-spel.
The Champions' Ballad vart utgjeven 7. desember 2017. Pakken legg til ein ny katakombe, meir historie, nytt utstyr og ekstra utfordringar, i tillegg til Master Cycle Zero, eit framkomstmiddel likt ein motorsykkel som Link kan ri på etter å ha greidd dei naudsynte oppdraga.
Ein Shemer
Ein Shemer er ein kibbutz i Israel i Shomron-området, omgjeve av sitruslundar, frukthagar og enger. Han ligg kring 6 km nordaust for Hadera, og ligg i Menashe regionale kommune. Kibbutzen vart grunnlagd i 1927 og lever av jordbruk og industri, i tillegg til arbeid frå individuelle medlemmar utafor kibbutzen.
Bob Marley
Internasjonal merksemd
I 1979 gav Marley ut Survival, eit svært politisk ladd album, med sterk støtte til afrikanske land. Det siste albumet han rakk å gje ut, var Uprising (1980), det mest religiøse av albuma hans. Det inneheld songar som «Redemption Song» og «Forever Loving Jah».
The Legend of Zelda: Breath of the Wild
Nedlastbart innhald
Ein «Complete Edition» av spelet med all DLC på spelbrikka vart utgjeven i Japan den 8. oktober 2021.
Bob Marley
Internasjonal merksemd
Han spelte på Hortenfestivalen i 1978.
The Legend of Zelda: Breath of the Wild
Mottaking
Breath of the Wild vart utgjeve til kritikarros, der fleire kalla spelet eit meisterstykke og eit av dei mest framståande dataspela noko sinne. Ved kritikkaggregatet Metacritic var Breath of the Wild det høgst rangerte dataspelet i 2017 og har det høgste talet på omtalar med «perfekt» poengsum av noko spel nokon gong. Publikasjonar innan dataspelindustrien inkluderte IGN, GameSpot, Polygon, Entertainment Weekly, Eurogamer, Electronic Gaming Monthly, GamesRadar+, og Game Informer rangerte Breath of the Wild som det beste spelet frå 2017. Ifølgje Metacritic toppa Breath of the Wild 18 lister over dei beste spela frå det førre tiåret, meir enn noko anna spel frå 2010-åra.
Bob Marley
Sjukdom og død
Allereie i 1977 hadde det blitt oppdaga eit malignt melanom (kreft) under tånaglen til Bob Marley. Legane rådde han til å amputera vekk tåa, men Marley nekta på religiøst grunnlag. I staden vart naglen og naglesenga fjerna, og det vart teke hud frå låret hans til å dekkja over såret. Trass i kreftsjukdommen heldt han fram med å halda konsertar, og i 1980 var han i planleggingsfasen av ein verdsturné. Den største konserten han hadde det året var då han og bandet spelte for 100 000 menneske i Milano. Den siste konserten han hadde nokonsinne, var i Pittsburgh i Pennsylvania, USA i september 1980.
The Legend of Zelda: Breath of the Wild
Mottaking
Spelet fekk ros for dei open verd-baserte spelemekanikkane. Jose Otero i IGN skildra det som «eit meisterstykke i open verd-design» og «ei vedunderleg sandkasse full av mystikk, dusin på dusin av lokkande ting føre deg som berre tryglar om å utforskast.» GameSpot kalla det det mest imponerande spelet Nintendo har laga, og skreiv at det «tek opp utformingar og mekanismar gjorde perfekte i andre spel og arbeider dei om for sine eigne føremål for å skapa noko heilt nytt, men som framleis kjennest typisk som eit Zelda-spel … Det er både ei atterkome til gamal form og eit sprang inn i eit uutforska territorium, og det overgår forventningane på båe frontar.» Edge skreiv at verda i spelet var «ei absolutt og ubroten glede å gå seg vill i» og at «magien med å få tak i alle verktøya i byrjinga er kunnskapen om at løysninga på kvart problem allereie er til din disposisjon, og at du alltids kan endra taktikk». Ifølgje Digital Trends gav evna til å klatra på alle overflater og å glideflyga langs kartet spelarar ein rørslefridom som «opna opp sjangeren, og tvinga utviklarane til å tenkja nytt om korleis spelarane interagerer med verda» og «visa ekstra omtanke for vertikal design.» I kontrast til «Ubisoft-aktige» spel som fyller kartet med punkt av interesse og mål, oppmodar den frie utforskinga i Breath of the Wild spelarane til å setja sine eigne mål, der ein markerer kartet med sine eigne oppdagingar som fungerer som «eit register over kva spelarane har oppnådd.»
Ein Shemer
Historie
I 1913 valde ei gruppe unge jødar frå HaShomer (Vaktmennene) å opprette ein vaktpost nær inngangen til Wadi 'Ara, som skulle tene som ein stoppestad for reisande mellom kysten av Middelhavet og Galilea.
The Legend of Zelda: Breath of the Wild
Mottaking
Ifølgje Kyle Orland i Ars Technica, «etter å ha brukt ei veke heilt nedsøkkt i den open verd-baserte nyvinninga av den velkjende Zelda-formularen, er det vanskeleg å gå attende til dei meir regelfaste tidlegare spela i serien». Journalistar kommenterte uventa interaksjonar mellom elementa i spelet,  der utrulege augeblikk vart populære på sosiale medium. Chris Plante i The Verge spådde at medan tidlegare spel med open verd hadde ein tendens til å innehalda føreskrivne utfordringar, ville Zelda påverka ein ny generasjon av spel med open problemløysning. Digital Trends skreiv at nivået av eksperimentering i spelet lèt spelarar samhandla med og utnytta miljøet på kreative måtar, som resulterer i ulike «triks» som framleis vert oppdaga år etter utgjevinga.
Bob Marley
Sjukdom og død
Kort tid etter konserten gjekk det raskt nedover med helsa hans, av di kreften hadde spreidd seg. Resten av turnéen vart avlyst, og Marley reiste snart til Bayern for å prøva ein alternativ behandlingsmetode hos legen Josef Issels. Metoden bestod i å avstå frå visse typar mat, drikke og andre stoff. Etter å ha kjempa mot kreften i Bayern i åtte månader utan hell, sette Bob Marley seg på eit fly for å reisa heim til Jamaica. Under denne flyturen vart livsfunksjonane hans stadig dårlegare, og etter å ha landa i Miami i Florida, vart han teken på sjukehuset med ein gong. Den 11. mai 1981 døydde han der, 36 år gamal. Dei siste orda han sa til sonen Ziggy, var: «Pengar kan ikkje kjøpa livet».
The Legend of Zelda: Breath of the Wild
Mottaking
Kritikarar roste detaljnivået og innlevingsevna. Kotaku rådde til å skru av UI-elementa til ros av dei indirekte signala som kontekstuelt indikerer same informasjon, som at Link skjelv i kulda og at punkt på kartet dukkar opp når ein bruker kikkerten. Kritikarar kommenterte òg dei uventa kombinasjonsvonene av interaksjonar mellom Link, innbyggjarar, kjæledyr og fiendar,  der mange av dei vart delt mykje på sosiale medium. Ei hyllest til den tidlegare Nintendo-presidenten Satoru Iwata, som døydde medan spelet var utvikla, fekk òg positiv mottaking.
Bob Marley
Sjukdom og død
Bob Marley fekk ei statleg gravferd på Jamaica den 21. mai, den kombinerte element frå etiopisk ortodoksi og rastafari-tradisjon, der statsministeren heldt den siste minnetalen. Bob Marley vart gravlagt i eit kapell nær heimstaden sin, saman med gitaren sin. Han etterlét seg elleve kjende born.
The Legend of Zelda: Breath of the Wild
Mottaking
Jim Sterling var meir kritisk enn dei fleste og gav Breath of the Wild sju av ti mogelege poeng. Omtalaren kritiserte vanskegraden, varigskapen til våpena og nivådesignen, men roste den opne verda og variasjonen av innhald. Anna kritikk fokuserte på den ujamne biletfrekvensen og den låge oppløysninga på 900p; seinare oppdateringar av spelet bøtte på nokre av desse problema.
Ein Shemer
Historie
Frå starten av var staden busett av og på av nokre små pionergrupper, som alle vart drivne bort av dei tøffe forholda - malaria, vassmangel (fram til 1935 måtte ein føre inn vatn med hest og vogn frå den nærliggande Karkur), den lange avstanden til andre busetnader og fyrste verdskrigen som pågjekk og gjorde livet vanskeleg.
The Legend of Zelda: Breath of the Wild
Æresprisar
Etter demonstrasjonen av spelet under E3 i 2016, fekk Breath of the Wild fleire utmerkingar frå Game Critics Awards og frå publikasjonar som IGN og Destructoid. Det var oppført som eit av dei beste spela ved E3 av Eurogamer, GameSpot, og GamesRadar+. I slutten av 2016 fekk Breath of the Wild to prisar under Gamescom, og vann prisen for mest etterlengta spel under The Game Awards 2016.
Ein Shemer
Historie
I 1921, etter at britane tok over landet frå dei osmanske tyrkarne, kom medlemmar av Gdud HaAvoda, Arbeidarbataljonen, til staden og bygde ein gardsplass med festningsverk. Dei bygde to meter høge steinmurar med opningar for å kunne skyte angriparar, og ein stor jernport. Eit to etasjars hus i stein vart òg bygd for å huse dei lokale innbyggjarane i tilfelle problem. Huset vart bygd i sørfransk 1800-talsstil og står framleis i dag. Trass i dei store investeringane, var det berre få av Gdud HaAvodah som vart verande att etter, og seinare berre ein person, som seinare vart det første medlemmet av kibbutzen Ein Shemer.
I 1927 kom dei første pionerane frå HaShomer HaTzair til staden. Dei var alle ungdomar som hadde immigrert frå Polen og først hadde budd og arbeidd i Ein Ganim nær Petah Tikva. Shavuot 1927 er rekna som datoen kibbutzen vart grunnlagd. Dei neste åra kom fleire HaShomer HaTzair-pionerar frå Polen til den staden. Den første tida var særs hard. Mange kom frå velståande familiar i Polen og dei fleste såg aldri familiane sine igjen. 80 av 100 første medlemmane vart sjuke av malaria. I 1934 fekk kibbutzen elektrisk straum og først i 1935 vart det funne vatn på staden. Medlemmane prøvde å søke samarbeid og venskap med dei arabiske naboane sine, men i 1930- og 1940-åra var det likevel uro, og i 1938 vart to medlemmar i kibbutzen drepen av ein arabisk gjeng. Etter andre verdskrigen tok medlemmane i kibbutzen del i den såkalla «ulovlege» immigrasjonen av Holocaust-overlevande til Israel, som vart forbode av dei britiske mandatstyresmaktene. Då britiske soldatar raida nabokibbutzen Giv'at Haim i 1945, kom medlemmar frå Ein Shemer til for å forsvare kibbutzen og retten for jødar til å immigrere til Israel. I kampane vart eit medlem av kibbutzen drepen og fleire andre skadde.