cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pipa
Repertoar
Til dei mest kjende pipakomposisjonane høyrer Shimian Maifu (十面埋伏; 'omgjeven av ti strengar'); Xiyang Xiaogu (夕陽簫鼓; 'fløyte og trommel i kveldsdemringa'), Yangchun Baixue (陽春白雪; 'kvit snø i vårsola'), Long Chuan (龍船; 'drakebåten'), Yizu Wuqu (彝族舞曲; 'dansen til Yi-folket'), Dalang Taosha (大浪淘沙; 'store bølgjer slår mot sandbanken'), Zhaojun Chusai (昭君出塞; 'Zhaojun dreg over grensa') og Bawang Xiejia (霸王卸甲; 'kong Ba legg av seg rustningen').
Mot slutten av 1900-talet er det skrive ei rekkje nye solo- og orkesterverk for pipa, til dømes av komponistar som Wu Man og Min Xiao-Fen.
Spelarar
Blant dei meir kjende pipaspelarane på 1900-talet kan ein nemna Sun Yude (孙裕德; 1904-1981) og Li Tingsong (李庭松; 1906-1976). Begge var elevar av Wang Yuting (1872–1951) og nytta spelestilen guoyue (国乐), ein kombinasjon av kinesiske musikktradisjonar og vestleg stil. Wei Zhongle (卫仲乐; 1908 eller 1909-1998) spelte pipa og ei rekkje andre gamle instrument og avdelinga for tradisjonelle musikkinstrument ved musikkonservatoriet i Shanghai tidleg i 1950-åra. Andre framtredande pipaspillere er Shen Haochu (沈浩初; 1899–1953), hans elev Lin Shicheng (林石城; 1922-2006), dennes elev Liu Dehai (刘德海; * 1937), og Wu Man. Elles kan nemnast Min Xiao-Fen, Tang Liangxing, Jiang Ting, Gao Hong, Qiu Xia He, Cheng Yu, Liu Fang (劉芳), Yang Jing, Ting Ting (Zong Tingting), Zhang Jingyu, Zhou Yi, Yu Jia (俞嘉), Yang Wei (杨惟) og Fan Wei (樊薇).
The Original Sun Sound of Johnny Cash
The Original Sun Sound of Johnny Cash er det attande albumet til countryartisten Johnny Cash. Det vart gitt ut av Sun Records i 1964 og er ei samling av gamle singlar og uutgitte songar Cash spelte inn medan han var hjå Sun på 50-talet.
Pottle
Pottle er ei gammal engelsk måleining for volum for tørre varer og er lik ½ gallon som er 2,273 liter.
Anna-Lisa Kumoji
Anna-Lisa Kumoji er ein norsk songar, skodespelar, stemmeskodespelar og musikalartist. Ho har spela i fleire musikaloppsetjingar, blant anna The Book of Mormon, Flashdance og West Side Story i tillegg til tv-seriar som Farfar og Familien Lykke. I 2019 deltok ho i Melodi Grand Prix med låten «Holla». Kumoji har sidan delteke i tv-program som Beat for beat, Idrettsgallaen, Senkveld, Kvelden før kvelden, All Together Now og Stjernekamp. Ho har også lagt norsk stemme på figurar i to Disney-filmar og to Netflix-filmar.
Bakgrunn
Kumoji har røter frå Ghana og Bodø og er oppvaksen på Borgen i Asker. Per 2022 bur ho i Drammen. Ho er storesystera til Beatrice Akuvi Hosen Kumordzie, som også er musikar under artistnamnet Akuvi.
Kumoji gjekk på musikklinja på Steinerskolen i Bærum, og gjekk deretter eit år på musikallinja på Seljord Folkehøgskule (2009–2010). Frå 2011 til 2013 gjekk ho på Bårdar Akademiet i Oslo.
Karriere
Etter utdanninga har ho jobba som profesjonell songar, stemmeskodespelar og musikalartist. Blant oppsetjingane ho har spela i er The Book of Mormon på Det Ny Teater i København og Flashdance og West Side Story på Chateau Neuf i Oslo. Ho har også den norske stemmen til figuren «Bulda» i Disney-filmen Frost, «Plumette» i Skjønnheten og udyret og «Louisa» i Encanto.
Kumoji er soulrock-songar, men syng også innanfor sjangrane jazz, storband, gospel, funk og pop. I mars 2019 deltok ho i Melodi Grand Prix 2019 med songen «Holla», skriven av Ashley Hicklin, Jeroen Swinnen og Maria Broberg. I Melodi Grand Prix gjekk ho vidare til gullfinalen og enda til slutt på en fjerdeplass.
I 2022 var Kumoji blant finalistane i Melodi Grand Prix med låten «Queen Bees», som er skriven av Olli Äkräs, Alan Roy Scott, Elsbeth Rehder og Anna-Lisa Kumoji. Songen var produsert av Äkräs. Ho gjekk ikkje videre frå første runde.
Margrethe Hatleset
Margrethe Hatleset er ein norsk forfattar. Ho er frå Eikefjord i Flora kommune. I 2004 debuterte ho med diktsamlinga "Det er slik det er".
Øya Marøy
Marøy er ei øy vest for nordenden av Radøy i Alver kommune i Vestland. Øya har vegsamband over den smale Marøystraumen til Radøy. Det ligg éin namnegard på øya, garden Marøy.
Øya låg i Manger kommune fram til 1924, i Hordabø kommune 1924-1964 og i Radøy kommune 1964-2020.
Folketalsutvikling for øya Marøy:
Byste
Byste er ein type skulptur som framstiller hovudet og ein del av brystet til eit menneske, som regel utan armar.
Omgreipet er avleidd frå latin bustum, som tyder ‘gravminne’ eller ‘brystbilde på grav’, eigentleg ‘likbrenningsstad’. Ordet «byste» kan også visa til kvinnebryst.
Paddøy
Paddøy er ei øy i Alver kommune, vest for nordenden av Osterøy og aust for fastlandet. Øya er veglaus.
Øya låg i Hosanger kommune frå 1885 til 1964 og i Lindås kommune 1964-2020.
Folketalsutvikling:
Vågane på Fedje
Vågane er ein gard aust på Fedje med Sildevågen i nord og Fedjefjorden i aust. I vest ligg Nygård, medan utmarka sørover mot Stormark ligg i sør. Området som i dag er Vågane var òg utmark fram til etter den første verdskrigen, då Fedje Torvbruk la området ut for sal. Jorda vart oppdyrka og det vart lagt grunnlagt for husdyrhald, men fiske var hovudnæringa her som elles på Fedje.
Don't Eat the Yellow Snow Suite
«Don't Eat the Yellow Snow Suite» er dei fire første songane på Frank Zappa-albumet Apostrophe ('), «Don't Eat the Yellow Snow», «Nanook Rubs It», «St. Alfonzo's Pancake Breakfast» og «Father O'Blivion.» Kvar song i suiten er laust knytte saman, sjølv om songane ikkje er knytte saman i ei samla soge eller felles tema. Suiten vart berre spelt i heilskapen sin frå 1973 til 1974 og 1978 til 1980. På «Saint Alfonzo's Pancake Breakfast» spelar perkusjonisten Ruth Underwood på marimba, og ho tilførte ein særeigen stil til mange av songane til Zappa tidleg i 1970-åra.
Soge
«Don't Eat The Yellow Snow» er ein song om ein mann som drøymer at han er ein eskimo kalla Nanook. Mor hans åtvarar han «Watch out where the huskies go, and don't you eat that yellow snow» (Pass deg for hundane og ikkje et den gule snøen). Songen glir rett over i «Nanook Rubs It.» Den songen handlar om Nanook som møter ein pelsjeger «strictly from commercial» som piskar favorittselen til Nanook med ei «blytung truge.» Til slutt vert Nanook så sint at han gnir «husky wee wee» inn i augo på pelsjegeren slik at han ikkje kan sjå noko. I følgje Zappa vart det meininga at denne skulle erstatte «The Mud Shark» (ein song frå konsertalbumet Fillmore East – June 1971) i Zappa-mytologien. Zappa syng så i perspektivet til pelsjegeren. Pelsjegeren kjem seg så til soknet St. Alfonzo, og introduserer den neste songen «St. Alfonzo's Pancake Breakfast.» I denne songen gjer mannen i songen som vitjar St.Alfonzo's Pancake Breakfast fleire ting som å stele margarinen, tisse på bingokorta og sprenge toalettet. Den siste songen i suiten er «Father O'Blivion», som handlar om ein mann kalla Father Vivian O'Blivion, som lagar pannekaker for St. Alfonzo. Songen handlar så brått om ein gnom som masturberer inn i ein sokk og gnomen meiner at St. Alfonzo ville ha vore stolt av han for at han gjer dette. Han seier så den latinske frasen «Dominus vobiscum Et cum spiritu tuo (som tyder «Herren vere med deg og anda di.»). Won't you eat my sleazy pancakes just for Saintly Alfonzo.» Det er mange tolkingar om kvifor pannekakene er «sleazy». Suiten følgjer berre laust ei soge, og vert berre omtalt som eitt stykke på grunn av dei musikalske overgangane og måten songane glir over i kvarandre på, og korleis dei refererer til tidlegare songar.
Rollo
«Rollo» var eit musikkstykke som høyrte til den originale suite, men Zappa valde å ikkje ta med heile på albumet. I staden la han til hovuddtemaet på «Rollo» som instrumentale i den andre halvdelen på «St. Alphonzo's Pancake Breakfast». Den einaste kjende innspelinga der heile suiten vert spelt finst på konsertalbumet You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 1, der han vert spelt på Hammersmith Apollo (Hammersmith Odeon), i London, den 18.-19. februar 1979. Heile stykket finst òg på QuAUDIOPHILIAc og konsertalbumet Imaginary Diseases. Sjølve stykket vart skriven under rekonvalesensen til Zappa etter skadane han fekk i desember 1971, då han vart skubba av scenen i London av ein fan. Det originale stykket hadde ein tekst som omhandlar «ein mann og ein hund» (hunden heitte «Rollo») som møter eit par i ein slags elskovsakt. Stykket vart framført med vokal under det meste av Grand Wazoo Orchestra-turneen til Zappa i september 1972. Ei stund etter denne turneen valde Zappa å droppe teksten og spele han som ein instrumental, og etter kvart fann det vegen til å bli Yellow Snow-suiten. I 1978 henta Zappa fram att suiten og endra teksten (sungen av klaverspelaren Tommy Mars). Rollo vart framført den 21. oktober 1978 då Zappa var på Saturday Night Live. På TV-sendinga vart vokalen til Tommy Mars modulert ved hjelp av ein vocoder for å unngå at kanalen sensurerte teksten i songen.
Singelen
Ein DJ i Pittsburgh korta ned albumversjonen av «Don't Eat the Yellow Snow» og «Nanook Rubs It» så han kunne spele dei på radio. Medan Zappa var på turné i Europa fekk han vite om suksessen til denne versjonen og valde å skape sin eigen nedkorta versjon då han kom attende til USA, og gav han ut som singel. Denne versjonen inneheld noko av albumversjonen av «Don't Eat the Yellow Snow», det meste av «Nanook Rubs It», og introen til «St. Alfonzo's Pancake Breakfast.» Singelen finst på samleplata Strictly Commercial, som har tittelen sin henta frå teksten på songen «Nanook Rubs It».
Innhald
7"
A».Don't Eat The Yellow Snow» – 3:26 (inneheld Don't Eat The Yellow Snow, Nanook Rubs it og introen på St.Alfonzo's Pancake Breakfast) B.«Cosmik Debris» – 4:10
Al-Bireh
Al-Bireh, al-Birah eller el-Bira (arabisk البيرة ) er ein palestinsk by like ved Ramallah, sentralt på Vestbreidda, 15 km nord for Jerusalem. Han ligg på ein sentral rygg som går gjennom Vestbreidda, 860 meter over havet.
På grunn av plasseringa ligg al-Bireh i den økonomiske overgangen mellom nord og sør, og langs karavaneruta mellom Jerusalem og Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde byen eit folketal på kring 39 202 i 2007.
Historie
Edward Robinson identifiserte Al-Bireh tidleg på 1800-talet som den bibelske Be'eroth,.
Krossfararane erobra og kalla byen Birra. Han vart òg kalla Castrum Mahomeria, Magna Mahomeria eller Mahomeria Major. Han var ein av 21 landsbyar gjeven av kong Godfrey som eit len til Den heilage grav-kyrkja. I 1114 vart gåva stadfesta av Baldwin I av Jerusalem.
Osmansk tid
Al-Bireh vart, som resten av Palestina, ein del av Det osmanske riket i 1517, og i skattelistene frå 1596 vart landsbyen kalla Bira al-Kubra i Al-Quds nahiya i Al-Quds liwa. Han hadde eit folketal på 45 hushaldningar, alle muslimar, og betalte skatt for kveite, bygg, oliventre, frukttre, tilfeldige inntekter, bikubar og/eller geiter.
Etter arabaropprøret i Palestina i 1834, kalla dei osmanske styresmaktene mange menn frå Al-Bireh inn som soldatar. I 1838, då Robinson vitja staden, hadde 60 vorte tekne bort som soldatar av ein folkesetnad på 700.
Då den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen i 1863, hadde han 800 innbyggjarar. I 1883 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine Bireh som ein ganske stor landsby, med «ganske velhaldne» hus.
Fram til 1917 var byen eit politisk og administrativ senter i Det osmanske riket.{{treng kjelde
Det britiske mandatet
I folketeljinga i 1922 hadde Al-Bireh eit folketal på 1 479; 1 407 muslimar, og 72 kristne,  og dette auka i folketeljinga i 1931 til 2 292, 2044 muslimar og 248 kristne, i 541 hus.
I 1945 var folketalet i byen 2 920, der byområdet var på 967 mål og landsbygda 22 045 mål, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 5 162 mål var plantasjar og irrigert land, 11 226 nytta for korn, medan 759 mål var utbygd (urbant) land.
Etter 1948
Etter den arabisk-israelske krigen i 1948, og etter våpenkvileavtalen i 1949, kom Al-Bireh under Jordan sitt styre. Den 6. juni 1967 tok israelske soldatar kontrollen over byen frå jordanarane i seksdagarskrigen. I 1994 vart det sivile styret av byen overført til Den palestinske sjølvstyresmakta som følgje av Osloavtalen. Al-Bireh er det nest største senteret for palestinsk administrasjon etter Gaza. Utanom hovudkvarteret til guvernøren, ligg fleire statlege, ikkje-statlege og private organisasjonar her.
Kjell Lund
Kjell Arve Lund var ein kjend norsk arkitekt. Han var òg kjend som visediktar med fleire populære barnesongar i Barnetimen for dei minste på slutten av 1950-talet.
Arkitekten
Kjell Lund vart utdanna ved NTH i 1950. I 1958 etablerte han eige arkitektkontor i Oslo saman med Nils Slaatto (1923–2001), Kjell Lund og Nils Slaatto (ANS), og har sidan teikna ei rekke hus som har vekt stor merksemd både nasjonalt og internasjonalt. Av kjende bygningar finn ein Veritasbygget på Høvik, vest for Oslo, Chateau Neuf og Noregs Bank (1973–1987) begge i Oslo. Kontoret har òg teikna kloster og kyrkjer, mellom desse St. Hallvard kyrkje og kloster (1958—1966), ein bygning som arkitektstanden sjølv har kåra til 1900-talets viktigaste, og vernebygget over domkyrkjeruinen på Hamar (1997—1998). Arkitektkontoret vart kjent for store byggeoppgåver i tegl og betong og for å nytolke trearkitekturen. Kjell Lund opererte innanfor eit strukturalistisk arkitekturuttrykk, kjenneteikna ved å vere oversiktleg og ha synlege konstruksjonar. Samarbeidet med Slaatto varte heilt til 1995, men Lund + Slaatto Arkitekter, som vart etablert i 1987, vidarefører kontinuiteten frå det opphavlege selskapet. Kjell Lund underviste både ved NTH og AHO. Han var ei tid redaktør for Byggekunst og Arkitektnytt og skreiv ei rekke fagartiklar om arkitekturen si rolle i samfunnet og tilværet.
Kjell Lund vart tildelt Norsk Form sin heiderspris for 1995 og Groschmedaljen i 2005. Han var æresmedlem av Norske Arkitekters Landsforbund og riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden.
Barneunderhaldaren
Kjell Lund har stått bak fleire seriar i Barnetimen for dei minste i NRK frå 1958 til 1962. Der framførte han rundt 20 eigne viser. Av desse kom åtte ut på plate. Mellom dei mest kjende er «Her kommer guttemusikken», som vart skriven for Lørdagsbarnetimen, «Hobbyvisa» og «Den store sinte svarte skumle katta til fru Haugen». Han gav ut «Her kommer guttemusikken og tretten andre viser fra barnetimen» i 1961 og barneboka «Pål og Gro på Maihaugen» i 1966, som er ei historie om to barn som opplever korleis det var å bu på ein gard i Vågå i 1780-åra.
Poundal
Kjelder
Poundal. (2009, 14. februar). I Store norske leksikon. Henta 16. november 2013 frå http://snl.no/poundal.
Småeldkvede
Småeldkvede (Chaenomeles japonica), somme tider omtala som eldkvede, er ein lauvfellande busk i eldkvedeslekta i rosefamilien.
Otto Wilhelm Hermann von Abich
Otto Wilhelm Hermann von Abich var ein tysk mineralog, geolog og utforskar.
Småeldkvede
Skildring
Småeldkvede har ei vekseform som først er tett og risa, men som seinare blir overhengande og kroka. Gamle greiner er utbreidde, men unge skot er stivt opprette. Dei unge greinene ber rette greintornar. Blomstrande skot er derimot tornelause. Borken er først gråbrun, men seinare svartgrå og ru. Knoppane sit spreidde, og dei er små, runde og raudlege. Blomsterknoppane sit i knippe på små kortskot. Blada er ovale eller omvendt eggforma med sagtakka rand. Oversida er blank og mørkegrøn, medan undersida er grågrøn. Blomstrane er store, og dei spring ut kort før lauvspringet. Dei fargerike vårblomstrane kan vere raude, kvite, rosa eller fleirfarga.
Frukta er gul og duftande, men òg hard og sur. Ho kan etast, men er hard. Ho er ikkje like kjent for sine eigenskapar i gelé og pai som slektningen Cydonia. Eldkvedefrukta er epleforma og inneheld raudbrune frø. Ho er kalla kusa-boke (草木瓜) på japansk.
Rotnettet består av kraftige hovudrøter, som når langt ut og djupt ned. Siderøtene er fint forgreina og høgtliggande i jorda. Planta set mange rotskot.
Eldkvede er kortare enn ein annan vanleg dyrka slektning C. speciosa, og blir om lag 1 m høg. Storleiken kan bli rundt 2 x 1,5 m (vekst 15 x 10 cm/år).
Heimstad
Skogbryn og kratt nær skoggrensa i japanske fjell, der grunnen er grusete og næringsrik, og der det er full sol. Frøa spirer lett i Danmark.
Fredlaus
Fredlaus (Lysimachia vulgaris) er ei fleirårig plante i fredlausslekta i nøkleblomfamilien, som kan bli frå 50 cm opp til 1,5 meter høg. Planta har gule blomstrar med fem halvvegs klokkedannande kronblad, som inst i blomsterbotnen er oransje-raude. Blomstrane sit i dei øvste bladhjørna og oppover heile toppen av stilken. Fredlaus er utbreidd i Sentral-Asia, Kaukasus og Europa.
Blada er mørkt grøne, spisse og avlange, og står ofte tre og tre i ein krans rundt stengelen. Blada kan òg stå i grupper på to eller fire. Fredlaus trivst opp til 400 moh. på Austlandet og langs kysten der den meir spreidd opp til Møre. Fredlaus liker fuktig mark, enger, myr og sumpområde og fuktig skogsterreng.
Fredlaus liknar mykje på fagerfredlaus (Lysimachia punctata), som har meir bladfylte blomsterkransar, og svartprikka undersider av blada. Blada er òg meir slankt lansettforma. Fagerfredlaus trivst som hageplante og i fuktig mark i skogbryn og på myr og enger.
Planta er nytta som hageplante og det finst ulike kultivarar. I somme land blir ho sett på som ein invasiv art.
Den lekke heksekjel (fleirtyding)
Den lekke heksekjel kan ogso referere til;
Hokøy
Hokøy, òg skrive Haukøy eller Haukøyna, er ei øy i Alver kommune, mellom nordenden av Osterøy og Paddøy. Øya er veglaus.
Øya låg i Hosanger kommune frå 1885 til 1964 og i Lindås kommune 1964-2020.
Carlos Dunga
Carlos Caetano Bledorn Verri, betre kjend som Carlos Dunga eller berre Dunga, er ein brasiliansk tidlegare fotballspelar og landslagssjef frå Ijuí i Brasil. Han var lagkaptein for det brasilianske landslaget som vann VM i fotball 1994 i USA.
Christopher Lasch
Christopher Lasch var ein amerikansk historikar og forfattar. Han vart kjend som ein framståande kritikar av den moderne, vestlege kulturen i fleire bøker skrivne på 70- 80- og 1990-talet.
Den narsissistiske kultur frå 1979 er den mest kjende av bøkene hans. Boka er ei brei skildring av kultursituasjonen i Sambandsstatane i siste helvta av 1900-talet, og vart ein bestseljar. Lasch vart tildelt American Book Award i 1980 for Den narsissistiske kultur (ein pris han avslo), og boka vart òg lesen av dåverande president Jimmy Carter. Mange har i ettertid hevda at det var boka til Lasch som påverka talen presidenten heldt i juli 1979 om den moralske krisa («the crisis of confidence») han meinte truga det amerikanske samfunnet.
Nygård på Fedje
Nygård er ein gard på Fedje. Han er ein av dei sørlegaste gardane nord på Fedje og ligg med Husavatnet i nordvest og Storavatnet i sør. I aust ligg Vågane og i vest utmarka på Fedje.
Akuvi
Bakgrunn
Kumordzie har røter frå Ghana og er oppvaksen på Borgen i Asker, i ein musikalsk familie. Faren, Kofi Kumoji, er ein ghanesisk musikar, og systera Anna-Lisa Kumoji er artist og skodespelar. Gjennom faren vart ho tidleg introdusert for afrikansk musikk og rytmar, og etter kvart fekk hun interesse for amerikansk hiphop og R 'n 'B.
I byrjinga av 20-åra flytta Kumordzie til Cape Town i Sør-Afrika der ho eksperimenterte i ulike musikksjangrar saman med lokale musikarar. Sjølv skildrar ho musikken sin som «reggae-infuced neo-soul».
Akuvi gav ut sine fyrste singlar i 2019, og same år deltok ho i fleire tv-program som Beat for Beat (NRK) og Expresso Morning Show (SABC), i tillegg til festivalar som Oslo Afro Arts Festival i august 2019 og Bergen International Music Festival i oktober same året.
Akuvi var ein av finalistane i Melodi Grand Prix 2020 i Trondheim 15. februar. Der deltok ho med låten «Som du er».
Nygård på Fedje
Området som i dag er Nygård var òg utmark fram til etter den første verdskrigen, då Fedje Torvbruk la området ut for sal. Jorda vart oppdyrka og det vart lagt grunnlagt for husdyrhald, men fiske var hovudnæringa her som elles på Fedje.
Katti Anker Møller
Katti Anker Møller var ein norsk kvinnesaksforkjempar som tok initiativ til ei rekke sosialpolitiske reformer. Særleg kjend vart ho for sin kamp for prevensjon, seksualopplysning og legalisering av abort. Ho var mor til Tove Mohr.
Jimi Jamison
Jimmy Wayne Jamison var ein USA-amerikansk musikar, songar og låtskrivar. Han var mest kjend som Jimi Jamison, og var frontmann i ulike band som Target, Cobra og rockebandet Survivor frå 1984 til 1989, der han spelte på kjenningsmelodien til The Karate Kid «The Moment of Truth» og «Burning Heart» frå Rocky IV, i tillegg til andre hittar som «I Can't Hold Back», «High On You», «The Search is Over» og «Is This Love». Jamison er òg kjend for å ha vore medlåtskrivar og artist på kjenningsmelodien til TV-serien Baywatch, «I'm Always Here».
Brusselkjeks
Brusselkjeks er ei småkake laga av mørdeig, med kantar rulla i perlesukker, gjerne med konditorfarge, hakka mandlar eller kokosmasse. Kaka er nemnd i den svenske kokeboka Sju sorters kakor.
Katti Anker Møller
Liv og gjerning
Katti Anker vart fødd på Sagatun Folkehøyskole ved Hamar. Ho voks opp i eit miljø der grundtvigiansk kristendom, radikal venstrepolitikk, kvinnesak og folkeopplysning var ideala. I 1889 gifta ho seg med fetteren Kai Møller, godseigar på Thorsø i Østfold. 32 år gammal skreiv Katti Anker Møller artikkelen 'Ugifte mødre' i bladet «Nylænde», der ho gjekk inn for å betre vilkåra for såkalla uekte born. Svogeren Johan Castberg vart her ein viktig forbundsfelle i arbeidet for ei lovgjeving som ville styrke den rettslige stillinga til born fødd utanfor ekteskap, mellom anna ved å gje dei arverett til faren.
Styrmann
Styrmann er ein dekksoffiser på handels- eller passasjerskip. Styrmannen er skipet sin navigasjonsoffiser, og i havn bistår vedkomande overstyrmannen i laste- og lossearbeidet.
Det vert ofte skilt mellom første- og andrestyrmann, basert på vedkomande sitt erfaringsnivå.
Brusselkjeks
Bakgrunnsstoff
Oppskrift ved kakemons.no
Jimi Jamison
Gjennom karrieren sin skreiv Jamison songen «I'm a Fighter» av Van Zant, vart kalla «det fjerde medlemmet» i ZZ Top av Billy Gibbons, og arbeidde med artistar som Joe Walsh, Eric Gales, Degarmo & Key, Krokus, Whitney Wolanin, Bobby Kimball, Fred Zahl, Indicco og mange fleire.
Diskografi
Med Survivor Solo Andre band Andre grupper/samarbeid
Barnsjön
Barnsjön er ein liten innsjø i Tyresån-vassdraget i Tyresö kommune sør for Stockholm i Sverige.
Katti Anker Møller
Liv og gjerning
Møller hadde eit sjeldant breitt kontaktnett. Ho kjende mektige personar både innafor statsmaktene, borgarskapen, og i det offentlege liv i land som Tyskland, Storbritannia og USA. Samstundes fylgde ho nøye med kva som ovra seg i internasjonal kvinnerørsle og internasjonalt arbeid for seksualreform.
Barnsjön
Innsjøen ligg mellom bustadområda Trollbäcken og Bollmora, og munnar ut i innsjøen Tyresö-Flaten gjennom den vesle elva Prästängsdiket. Innsjøen vert rekna som viktig for det lokale fritidsmiljøet og er ein populær stad for både fiske og bading. Det er to kommunale badeplassar ved innsjøen.
Miljø
Barnsjön er ein skogssjø som er fattig på næringsstoff. Innsjøen er derfor sensitiv for sur nedbør og har ein surleik på kring pH 7.
Katti Anker Møller
Liv og gjerning
I 1915, same året som barnelovene vart vedtekne på Stortinget, heldt Katti Anker Møller sitt mest kjende foredrag, 'Moderskapets frigjørelse'. Her tok ho opp krav om seksualopplysning og fritt tilgjenge til prevensjon og kom med framlegg om å oppheve §245 i straffelova.
Tre år etter oppretta Møller Mødrehygienekontoret i Kristiania, med støtte frå Arbeidarpartiet sitt kvinneutval, eit kontor ho sjølv var formann for i to år. På Mødrehygienekontoret kunne kvinner lære om barneavgrensing, spedbarnstell og ernæring, kjøpe rimeleg spedbarnsutstyr og kjøpe eller få preventive midlar. År 1926 tok Oslo Arbeiderparti over drifta av Mødrehygienekontoret og Katti Anker Møller trekte seg tilbake frå det offentlege liv. Ho døydde på Thorsø-godset i 1945.
Hosøyna
Hosøyna er ei øy i Austfjorden i Alver kommune. Øya er knytt til fastlandet med veg på fylling. I 1868 vart det rydda to småbruk på øya. Det vart etter kvart fire.
Ved folketeljinga i 1900 budde det 28 personar på øya.
Øya låg i Lindås kommune fram til 2020.
Alessandro Costacurta
Alessandro Costacurta er ein italiensk tidlegare fotballspelar frå Jerago con Orago i Varese-provinsen, som vanlegvis spelte på midtstopparplass. Han spelte for Milan frå 1987 til 2007, ein klubb han vann både Europacupen og Meisterligaen to gongar med, samt seks italienske seriemeisterskap og eitt nasjonalt cupgull. Mellom 1991 og 1998 aksla han den italienske landslagstrøya 59 gongar, og fekk VM-sølv for Italia i 1994.
I 2008/09 var han trenar for fotballklubben AC Mantova.
Klubbspel
Sesongen 1986/87 spelte Costacurta for Monza i Serie C. Han debuterte i Serie A for Milan mot Hellas Verona 25. oktober 1987, men det tok eit lite år før han fekk fast plass i midtforsvaret til det norditalienske meisterlaget. Både i 1989 og 1990 var han og Franco Baresi sentrale i midtforsvaret då Milan vann to europacupsigrar på rad. Nye triumfar vart det på dei to og lagkameratane då klubben vann Serie A i tre år på rad; 1992-94. I 1994 vann elles Milan og Costacurta den ferske Meisterligaen, men finalekampen måtte han sjå frå tribuneplass, grunna for mange gule kort.
I 1996 og 1999 vart Costacurta italiensk seriemeister for fjerde og femte gong. Hans sjette og siste seriegull i Italia kom då Milan vann Serie A i 2004. Sesongen i førevegen vann Costacurta sin einaste italienske cuppokal etter at det vart Milan-siger i den nasjonale cupfinalen, veka etter han sikra seg sin andre meisterligasiger då Milan vann over Juventus i ei straffesparktevling. Etter å ha fått minimalt med speletid i sin siste sesong la han opp i mai 2007, 41 år gammal.
Landslagsspel
Costacurta debuterte for Italia landslag mot Noreg 13. november 1991. EM-kvalifiseringskampen i Genova enda 1-1. Dei neste åtte sesongane hadde han fast plass i landslagsforsvaret, oftast i kompaniskap med klubbkameratane Baresi og Paolo Maldini. Han var med på å ta VM-sølv under fotball-VM 1994 i USA, men grunna kort-suspensjon fekk han ikkje spele finalen mot Brasil. Etter at Italia i 1998 rauk ut av VM mot dei seinare verdsmeistrane frå Frankrike, fekk ikkje Costacurta fleire landskampoppdrag, slik at han stoppa med 59 kampar og to landslagsmål for Italia.
Ullborre
Ullborre (Arctium tomentosum) er ei toårig urt i korgplantefamilien. Planten blir 50 til 120 cm høg og veks i Europa og Vest-Asia i område som ikkje er for tørre. Som hjå andre borrar har frøkapselen små krokar som lett festar seg til dyr og menneske, noko som har gitt namn til borrelåsen.
Æresstraff
Æresstraff er eit omgrep for straff som omhandlar tap av ære. Dette var ein straff som ofte bestod av offentleg audmjuking, anten som sjølvstendig straff eller som tilleggsstraff. Ei vanleg form for æresstraff var gapestokk eller halsjern.
Arvid Kleven
Arvid Parly Kleven var ein norsk komponist og fløytist. Kleven var påverka av impresjonismen og ekspresjonismen, men av di han døydde ung og dei nye tonane hans møtte sterk motstand i Noreg i samtida, har han i stor grad vorte gløymd av ettertida.
Biografi
19 år gamal kom Arvid Kleven som fløytist til Nationaltheatrets orkester i Oslo, men frå og med 1919 spela han fast i Filharmonisk Selskaps Orkester. Kleven studerte fløyte under Axel Andersen og teori under Gustav Lange. Han hadde lite utdanning innan komposisjon, men hadde nokre kortare studieopphald i Paris og Berlin. Han var influert av både impresjonismen og ekspresjonismen i musikken sin, og braut gjennom med orkesterverket Lotusland (1922), skrive i Paris. Han var ein dyktig arrangør, og hans neste orkesterverk, Skogens søvn frå 1923, fekk representera Noreg under den nordiske musikkfesten i Stockholm i 1927.
Då Klevens Symfonisk fantasi vart urframført av det filharmoniske selskap i Oslo i 1926, vart verket regelrett slakta av tilhøyrarane. Norsk musikkliv var enno i stor grad prega av tradisjonen etter Edvard Grieg og Johan Svendsen, og sjølv om impresjonisme/ekspresjonisme ikkje var flunkande nye kunstretningar på kontinentet, slo det ikkje gjennom i gamlelandet. David Monrad Johansen skreiv i ettertid at komponisten burde gå «den musikalske rekruttskole» for å læra seg «visse uforgjængelige love, som det ikke gaar an ustraffet at trodse». Hans siste orkesterverk, Sinfonia libera vart skrive 1926-1927.
Etter at Arvid Kleven døydde av giktfeber i 1929, vart korkje Symfonisk fantasi eller Sinfonia libera framført fleire gonger. Lotusland vart hans mest kjende verk, og vart stundom framført. Også i etterkrigstida, då modernismen slo gjennom i norsk musikk, var Klevens musikk gløymt. Ikkje før etter tusenårsskiftet, då komponisten Robert Rønnes hadde restaurert komposisjonane hans, vart det blåse liv i musikken hans på ny. Sinfonia libera vart framført av Stavanger symfoniorkester den 26. mai 2006. Dette var fyrste framføring av verket sidan komponisten gjekk bort. Eit anna verk av Kleven, Poeme for obo og piano (1922) vart urframført av oboisten Linda Lien ved Norges Musikkhøgskole i 2007, ved hjelp av arbeidet til Rønnes.
Stormark
Stormark er ei grend ved sørenden av Fedje. Stundom har staden òg vorte kalla Æskjæret etter eit lite skjer som ligg rett søraust for Fedje. Namnet vart opphavleg nytta om dei store torvmyrene som utgjer meste parten av Fedje.
Dei første busetnadene i Stormark dukka opp om lag 1885, truleg som følgje av torvdrifta i Stormark. Det vart då laga ei eiga hamn, slik at brukarane fekk lett tilgang til havet og fiskefelta. Her var avgrensa jordbrukstilhøve, så fisket var i stor grad levevegen for dei som budde her, kanskje i enno større grad enn på nordenden av Fedje. Ein del arbeidde òg i torvdrifta. Dei fleste av dei som busette seg her på denne tida kom ikkje frå nordenden av Fedje, men sørfrå Øygarden og vestsida av Radøy, noko som viser at det var sjøvegen som knytte folk saman på denne tida.
I starten var det Fedje Torvkompagni som eigde heile Stormark og i 1901 vart det seld til det nye Fedje Torvbruk AS for 20 000 kroner. Dette selskapet bygde større pakkhus og nye skjenegangar og togvogner for å frakte torva ned til hamna. Særleg under den første verdskrigen var torvdrifta stor, då etterspurnaden etter brensel i til dømes Bergen var stor. Torvbruket på Fedje fekk då stor omsetnad og var ei god ekstrainntekt for innbyggjarane.
Fleire av gardane nord på Fedje hadde sine eigne parsellar i torvmyrene i Stormark, og sidan talet på folk og bruk hadde auka, og torvopptaket hadde vorte intensivert, vart ein etter første verdskrigen redd for at beite- og torvressrursane skulle ta slutt. Dei ønskte derfor å sikre seg parsellane sine. Fedje Torvbruk meinte derimot at dei ikkje hadde eigedomsrett i området, berre bruksrett, og var imot ei slik utskifting. Men då etterspurnaden etter torv som brensel gjekk ned etter krigen var over, enda det med at Fedje Torvbruk selde torvmyrane i Stormark til alle 58 brukarane, både nord på Fedje og i sør, som hadde bruksrettar i utmarka. Salssummen var totalt 60 000 kroner og inkluderte alt utstyr, som skjenegangar, vogner og torvhus. Med dette tok den kommersielle torvdrifta slutt.
I 1922 vart det bygd skulehus i Stormark, og det var eigen skule her til 1960, då ein ny skule vart bygd på Svena.
Leonardo Araújo
Leonardo Nascimento de Araújo, betre kjend som Leonardo, er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Æresord
Æresord (frå fransk parole d'honneur) er ei forsikring gjeven med æra si i pant om at ein lovnad vert halden.
Dette vart særleg i tidlegare tider nytta til frigjeving av fangar under krigstid, mest overfor offiserar. Dei kunne då løyslatast på æresord om at dei ikkje kom til å delta i fleire krigshandlingar. Dette vart mellom anna nytta av tyskarane overfor norske offiserar etter kampane i Noreg var over i 1940. Etter kongeleg resolusjon av 10. juni 1949 er det ulovleg for norske offiserar å gje æresord når dei er fanga.
Bästeträsk
Bästeträsk er ein innsjø på øya Gotland i Sverige. Innsjøen ligg nord på øya, kring 12 km aust for Fårösund.
Med eit areal på 6,3 km² er han den største innsjøen på øya og det går ei 250 meter lang elv frå innsjøen til Austersjøen.
Om vinteren er innsjøen islagd og stundom nytta for skeising.
Guitar Hero
Guitar Hero er eit spel til Playstation 2 som gir spelarane moglegheit til å spela gitar til ein god del kjente og ukjente songar, om enn litt forenkla. Spelet kjem med ein liten gitar i plast med fem forskjellige knappar å spela på i tillegg til ein knapp som simulerer strengane og ein spak til å vri og vende lyden med. Gitaren er ein forminska kopi av gitaren Gibson SG. Utviklaren RedOctane har tidlegare stått bak andre musikkspel. Spelet blir gitt ut av Neversoft og Activision.
Banite
Banite (bulgarsk Баните) er ein landsby og ein kommune i provinsen Smoljan i Bulgaria. Kommunen omfattar 20 busetnader, men ingen byar.
Kommunen har eit areal på 301 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 4 923 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 1 072 innbyggjarar.
Dei største busetnadene i kommunen er:
Borino
Borino (bulgarsk Борино) er ein landsby og ein kommune i provinsen Smoljan i Bulgaria. Kommunen omfattar fem busetnader, men ingen byar.
Kommunen har eit areal på 173 km2. Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunen 3 641 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 2 512 innbyggjarar.
Busetnadene i kommunen er:
Fylkesveg 201 i Akershus
Fylkesveg 201 i Akershus går mellom Holmen og Sjøengen i Asker kommune. Vegen er 3,3 km lang.
Raylee
Raylee Charlotte Kristiansen er ein norsk songar, dansar og skodespelar frå Tromøy i Arendal. Ho er kjend frå fleire tv-program, blant anna Stjernekamp, Skal vi danse og Melodi Grand Prix.
Bakgrunn
Kristiansen er oppvaksen på Tromøy utanfor Arendal og vart kjend som barnestjerna «Lotta». Ho vart kjend med songen «Hvem eier», som er sett over 1,2 millionar gongar på YouTube. Som elleveåring hadde ho si fyrste store rolle, da ho spela hovudrolla i ei oppsetjing av Annie i Oslo hausten 2008.
Kristiansen vann LOS Fondets drøymekonkurranse i Kristiansand Dyrepark i 2008 og brukte premien på 100 000 kroner til å gje ut musikkalbumet Min egen stil, i samarbeid med Ronny Janssen i hans studio Snakehips 15. juni 2009. Dette førte til platekontrakt med Sony Music Entertainment. 27. mai 2011 gav Kristiansen ut sitt andre album, Bevis at du tør, på plateselskapet MTG Music. I 2017 gav ho ut sin fyrste eigenskrivne låt, «Love Me».
Kristiansen har delteke i fleire tv-program. Hausten 2014 deltok hun i den tredje sesongen av Stjernekamp på NRK1. Våren etter deltok ho i Melodi Grand Prix med låten «Louder», og same år song ho årets BlimE!-låt «Dilla på». Hausten 2016 enda ho på tredjeplass i den tolvte sesongen av Skal vi danse på TV 2. I 2020 deltok ho i Melodi Grand Prix på ny, med låten «Wild». Ho enda til slutt på ein tredjeplass i finalen, og «Wild» nådde ein 24. plass på VG-lista.
I 2021 deltok Kristiansen på ny i Melodi Grand Prix, med songen «Hero». I 2021 var ho deltakar i gameshowet Fangene på fortet.
Kjell Søbak
Kjell Søbak er ein norsk tidlegare skiskyttar, fødd i Bodø. Han var på topp i åra 1981 til 1984, då han vann to sølvmedaljar og ein bronsemedalje med Noregs stafettlag i verdsmeisterskap og olympiske leikar. Han var medlem av Sjølisand Skytterlag.
Aktiv
Søbak vart nummer to i verdscupen i skiskyting for 1981, og vart nummer tre i same turneringa året etter. Begge gongane gjekk sigeren til Frank Ullrich frå Aust-Tyskland.
Søbak var med på Noregs stafettlag som tok sølvmedaljen i VM i skiskyting 1982 i Minsk og bronsemedaljen under verdsmeiterskapen i Antholz i 1983. Under Vinter-OL 1984 i Sarajevo fekk Søbak sølv med det norske stafettlaget, saman med Eirik Kvalfoss, Rolf Storsveen og Odd Lirhus. I dei same vinterleikane kom han på fjerdeplassen på 10 km.
Bjarne Lous Mohr
Mohr tok eksamen ved arkitektlinja fra Norges tekniske høgskole (NTH) i Trondheim i 1925. Frå 1930 til 1946 arbeidde han som reguleringsarkitekt i Aker kommune og deretter i Bergen kommune til 1956. Heile vegen dreiv han samstundes eige arkitektfirma i Oslo. I tida 1956-71 var han professor i by- og regionplanlegging ved NTH.
Mohr deltok aktivt i arbeidet med fleire byplanar. Mellom anna laga han i 1945-46 reguleringsplanen for Hammerfest, ein by den tyske krigsmakta brende ned hausten 1944. Sidan lag han byplanar for Ås i Akershus og for Volda kommune på Sunnmøre.
Karnapp
Karnapp er eit utbygg på ein yttervegg skote ut frå eit rom innanfor. Det har ofte mange vindauge, og kan vera bygd med auka vindaugeflate som føremål, som karnappvindauge. Ordet «karnapp» kjem frå mellomlågtysk karnap, truleg via mellomalderlatin frå gresk konopeion, 'myggnett rundt ei seng'. Ordet «kanapé» har same opphav.
Karnapp kan byggjast opp frå bakken eller hengja ut frå veggen, der det kviler på ei utkraging eller søyler. Dei kan finna enkeltvis i éin etasje, ha fleire etasjar eller strekka seg over fleire trinn. Dei kan finnast langs fasaden, gjerne i ei rekkje eller midt på, eller utanpå eit hjørne.
I høve til rommet innanfor kan det liggja på same plan eller vera heva nokre trinn. Utbygget kan bidra til å fanga lys, gje meir innandørs rom eller verka meir som pynt på bygget.
Karnapp er særskild utbreidde innan visse byggjestilar, til dømes den orientalsk-påverka Balkan-arkitekturen og til ei viss grad i vesteuropeisk mellomalderarkitektur. Under viktoriatida blei karnappvindauge svært vanlege i engelsk og nordamerikansk arkitektur.
Fylkesveg 202 i Akershus
Fylkesveg 202 i Akershus går mellom Billingstadsletta og Billingstad i Asker kommune. Vegen er 1,6 km lang.
César Sampaio
César Sampaio er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.
Det sørkoreanske kvinnelandslaget i fotball
Sør-Korea sitt kvinnelandslag i fotball er det kvinnelege landslaget i fotball for Sør-Korea. Det representerer landet i internasjonale fotballturneringar, og vert regulert av det sørkoreanske fotballforbundet. Landslaget spelte sin fyrste internasjonale kamp i 1990 og deltok i sin fyrste store meisterskap i 1990.
Resultat i internasjonale meisterskap
''Resultata som er vist under er berre turneringar der Sør-Korea har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.''
Sigleif Johansen
Aktiv
Johansen deltok i sitt fyrste verdsmeisterskap i skiskyting i 1975, og hamna langt nede på resultatlistene. Han fekk ikkje plass i OL-troppen 1976. Seinare i sesongen vann han likevel begge dei indivielle tevlingane under noregsmeisterskapen i Melhus. I 1977 vann han sølvmedaljen på 20 km under verdsmeisterskapen i Vingrom, berre slått av Heikki Ikola frå Finland. Året etter gjekk han på norske stafettlaget som tok sølv under VM 1978 i Hochfilzen, dei andre på laget var Odd Lirhus, Roar Nilsen og Tor Svendsberget. På 10 km i same meisterskapen kom han på femteplassen. Under VM i skiskyting 1979 i tyske Ruhpolding vann Johansen bronsemedaljen på 20 km, bakom verdsmeisteren Klaus Siebert frå DDR og Aleksandr Tikhonov frå Sovjetunionen. Johansen deltok i dei olympiske vinterleikane 1980 i Lake Placid, men utan å vinne nokon medalje.
Sirupssnipp
Sirupssnipp er eit tradisjonelt norsk småkakeslag som ein gjerne bakar til jul som eit av dei sju slaga. Kakene består av ein deig av sirup, smør, egg, sukker, mjølk, mjøl og bakepulver eller hornsalt med diverse krydder. Deigen blir kjevla ut tynt og kakene skorne ut i snipper eller stukne ut til figurar med former. Kvar kake blir pynta med ei halv mandel.
I Bergen kallar ein kakene «spekulasier».
Cosmik Debris
«Cosmik Debris» er ein song frå 1974 av den amerikanske musikaren Frank Zappa på Apostrophe (').
Han omhandlar the Mystery Man, ein typisk guru eller synsk person, som hjelper forteljaren med å nå Nervanna [sic] for «nominal service charge». Forteljaren nektar å kjøpe det han meiner er tullet denne fyren driv med, «Look here, brother, who you jiving with that cosmik debris?» Når the Mystery Man pressar på fortel Zappa som forteljaren korleis han stel krystallkula, hypnotiserer the Mystery Man og stel tinga hans.
Referansar til tidlegare Zappa-songar
Zappa refererte ofte til sine eigne songar. «Cosmik Debris» deler teksten «Now is that a real poncho or is that a Sears poncho?» og nemner òg «the toads of the short forest» - som er to referansar til songen «Camarillo Brillo» frå det førre albumet «Over-Nite Sensation. Opphavleg var «Toads of the short forest» tittelen på ein song på The Mothers Of Invention-albumet Weasels Ripped My Flesh frå 1970. «The «dust of The Grand Wazoo» er òg nemnt i teksten og refererer til albumet Zappa gav ut i 1972.
Probervekt
Probervekt er ei eldre måleining for masse nytta til å gje lødigheita til edle metall, til dømes karat.
Cosmik Debris
Innhald
7"
A.«Cosmik Debris» - 4:10 B.«Uncle Remus» - 2:49
Raija Bartens
Raija Raakel Bartens, opphavleg Jokinen ( i Vasa) er ein finsk lingvist. Ho var professor i fennougristikk ved Helsingfors universitet 1980–1997. Ho forska på samisk kasussyntaks og verbmorfologi i sentrale og austlege uralske språk. Seinare i karriera arbeidde ho meir som folklorist. Som pensjonist publiserte ho handbøker om mordvinske språk og permiske språk.
Bartens vart filosofisk kandidat i 1958, og publiserte den første vitskaplege artikkelen sin i Virittäjä 1959. Lisensiatarbeidet om samiske postposisjonar vart ferdig i 1965, og doktoravhandlinga om kasus vart publisert i 1972. Frå og med 1960-talet har ho i lag med Erkki Itkosen og Lea Laitinen ei omfattande enaresamisk ordbok, som vart ferdig tidleg på 1990talet. Bartens vart vald inn i det finske vitskapsakademiet i 1982.
Feast of the Seven Fishes
Opphav og tradisjonar
The Feast of the Seven Fishes er del av den italiensk-amerikanske julefeiringa, og er ein feast i tydinga 'festmåltid', ikkje 'høgtid'. Julaftan er ein vigilie- eller fastedag, og overfloda av sjømat viser til at ein avstår frå å eta kjøt før på sjølve juledag.
Tradisjonen stammar frå Sør-Italia, der feiringa berre er kjend som La Vigilia. Ho er til minne om ventinga, Vigilia di Natale, før fødselen til Jesus markert ved midnatt.
Den lange tradisjonen med å eta sjømat på julaftan stammar frå den katolske tradisjonen med å avstå frå å eta kjøt kvelden før ein høgtidsdag. Sidan ein ikkje kunne eta kjøt eller dyrefeitt på ein slik dag, pleide praktiserande katolikkar å eta fisk, vanlegvis steikt i planteolje.
Den første omtalen av feiringa under namnet «Feast of the Seven Fishes» er frå 1980-talet i The New York Times og Philadelphia Inquirer. Det er uklart kva tid omgrepet kom i utbreidd bruk. Måltidet kan omfatta sju, åtte eller til og med ni særskilde fiskerettar som ein reknar som tradisjonelle. Nokre italiensk-amerikanarar kan tilmed feira med ni, elleve eller tretten ulike sjømatrettar. «Sju» fiskar som eit fastsett omgrep er ukjend i Italia. I nokre av dei eldste italiensk-amerikanske familiane telde ein heller ikkje talet på fiskerettar. Måltidet byrja gjerne med kviting i sitron, følgd av ei eller anna form for skjel eller musling med spagetti, baccalà og deretter eitkvart tal andre sjømatrettar.
Den best kjende retten for søritalienarar er baccalà (klippfisk). Skikken med å feira med ein enkel fiskerett som baccalà reflekterer kulturen i dei historisk utfattige regionane av Sør-Italia, og årstida ein feirer jul på. Steikt lodde, calamari og andre typar sjømat er blitt del av julaftansmiddagen over tid.
Symbolikk
Det finst mange teoriar rundt kva sjutalet representerer. Det er i alle høve eit viktig tal i kristen tradisjon.
Ein populær teori er at talet viser til fullending, som i Fyrste mosebok 2:2-3: Den sjuande dagen fullførte Gud det arbeidet han hadde gjort, og den sjuande dagen kvilte han frå heile det arbeidet han hadde gjort. 3 Gud velsigna den sjuande dagen og helga han.
Andre teoriar seier at talet står for dei sju sakramenta i Den katolske kyrkja; eller at det representer dei sju høgdene i Roma som omgjev byen.
Typiske rettar
Rettane i måltidet kan omfatta ulike kombinasjonar med ansjos, kviting, hummar, sardin, baccalà (klippfisk), lodde, ål, blekksprut, reker, muslingar og skjel. På menyen kan ein også ha pasta, grønsaker, bakverk og vin.
'Populære rettar:
FA-cupfinalen i fotball 1979
FA-cupturneringa i fotball 1979 vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 12. mai 1979. 99 219 tilskodarar såg London-laget Arsenal FC sikre seg pokalen etter å ha vunne med 3-2 mot Manchester United. Det var femte gongen Arsenal triumferte i FA-cupen, den førre pokalsigeren fann stad i 1971.
Kampen
På Arsenal sitt vinnarlag spelte: Pat Jennings, Pat Rice (kaptein), David O'Leary, Willie Young, Sammy Nelson, Liam Brady, Brian Talbot, David Price, Graham Rix, Alan Sunderland og Frank Stapleton. I 83. minutt gjekk Price ut og Steve Walford kom innpå.
Dommaren heitte Ron Challis.
Fylkesveg 203 i Akershus
Fylkesveg 203 i Akershus går mellom Holmenkrysset og Ulvenvatnet i Asker kommune. Vegen er 9,6 km lang.
Kommunar og knutepunkt
Kirkevegen Drammensvegen
Sjå òg
Drammensveien i Asker og Lier
Tankerim
Tankerim eller paralellisme er eit litterært verkemiddel som går ut på å ta opp att den same eller motsette tanken med ulike ordval. Verkemiddelet er særleg kjend frå dikting frå Det nære austen, som i Salmane i Det gamle testamentet.
<div style="margin: 10px 10px 0 0; float:right; border: 2px solid #dfdfdf; padding: 0em 1em 1em 1em; background-color: #f8f8ff; width:30%;"> Ein finn fleire døme på tankerim i Salme 1 frå Det gamle testamentet:
Den vanlegaste forma for tankerim er synonymt tankerim der to linjer blir skrivne etter kvarandre med overlappande tankeinnhald. At dei to linjene er synonyme betyr ikkje at dei har nøyaktig same meiningsinnhald, men at dei i visse situasjonar kunne vore brukte til å uttrykka same meining. I dømet frå Salme 1:1 er til dømes ikkje ein «spottar» og «ein ugudeleg» heilt det same, men dei fungerer som synonym i denne samanhengen fordi dei representerer overlappande tankeinnhald.
Prototyp
Ein prototyp eller prototype er ein opphavleg modell eller urtype, altså det første eksemplaret av ein maskin eller instrument som blir brukt som modell for seinare eksemplar. Det vert òg nytta om ein målenormal som andre normalar blir justert etter. Nemningane meter- og kilogramprototyp stammar frå fransk, og blir no kalla på norsk meter- og kilogramnormal.
Tankerim
Ei undergruppe av synonymt tankerim er klimaktiske tankerim der valet av synonym utviklar seg i ei viss retning. Vers 1 byrjar med «gjeng i råd», utviklar seg til det meir involverte «stend på veg», og ender til slutt med «sit i sæte med».
Jens Olavson Espedal
Jens Olavson Espedal var ein radikal forfattar med røter i bondesamfunnet. Han var elev ved Mo jordbruksskule i Førde i 1917 og ved Voss folkehøgskule 1920 til 1921.
Tankerim
Ein meir omdiskutert type for tankerim er syntetisk tankerim, der den eine tanken byggjer vidare på den andre, som ein ser i Salme 1:3, der treet blir «planta», «er frukt» og «ikkje visnar». Å kalla desse tankane for «rim» er moglegvis å trekkja ideen om rim noko langt.