cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aintourine
Aintourine (òg kalla Ain Tourine, `Aynturin, `Intawrin eller Amtourine, arabisk عينطورين) er ein landsby i Zgharta distrikt i Nord guvernement i Libanon. Han ligg i Qozhayadalen, den nordlege delen av Qadishadalen.
Mykale
I den greske antikken var heile fjellryggen eit nes som var omgjeve av Egearhavet. Geopolitisk var han ein del av Jonia med den greske byen Priene plassert ved kysten av sørflanken til fjellet og Miletos ved kysten på motsett side i sør tvers over den djupe bukta som elva Menderes hadde skapt. Lengre nord låg byen Efesos.
Ruinane av dei første to nemnde joniske byane med hamneanlegga deira finst framleis, men er i dag fleire kilometer lengre inn i landet med utsikt over ei rik jordbruksflate og grasland som oppstod grunna avsetjingar frå elva, som heldt fram å danne det geografiske trekket med vide elvesvingar som denne elva har gjeve namn til, meander. Enden av den tidlegare bukta er i dag ein innsjø, Çamiçi Gölü (Bafasjøen).
Heile fjellryggen vart gjort om til ein nasjonalpark på 109,85 km, Dilek Yarimadisi Milli Parki («Dilekhalvøyas nasjonalpark») i 1966, og som er delvis tilgjengeleg for publikum. Resten er reservert av det tyrkiske militæret. Den isolerte plasseringa av parken har oppmuntra til å gå tilbake til den innfødde økologien, som er 60 prosent kratt og underskog. Dette området er eit verneområde for artar som tidlegare var meir utbreidd i regionen.
Slaget ved Mykale
I det rundt 13 km breie sundet mellom Samos og utløpet av fjellryggen Mykale, odden Trogylion, sigra grekarane under Leotykides (konge av Sparta) og Xanthippos (statsmann frå Aten) den persiske flåten i eit stort sjøslag i år 479 f.Kr.
NM i orientering 1968/stafett
Noregsmeisterskapen i orientering 1968 i stafett vart arrangert av Eiker O-lag ved Hokksund den 16. juni 1968.
Menn
<br style="clear:both;" />
Kvinner
<br style="clear:both;" />
Kjelder
Sportsboken 1968. Norsk kunstforlag. Oslo 1968.
Båtsmann
I motsetnad til andre av dekksbesetninga (matrosar, lettmatrosar, jungmenn og dekksgutar) går båtsmannen ikkje vaktar når skipet er i fart, såkalla sjøvakter. Båtsmannen er såkalla dagmann og organiserer då dei av den øvrige dekksbesetninga som er disponible for arbeid under seglasen.
Kjelder
Volmatroos
Store Hånakken
Store Hånakken er eit markant fjell på 1970 moh. som ligg sentralt i Napier Mountains i Enderby Land. Fjellet vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne i januar–februar 1937 under Lars Christensen-ekspedisjonen og vart namngjeve av dei. Det vart vitja i 1960 by eit lag frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) leia av Sydney L. Kirkby.
Stuberg
Stuberg er ein gard på Fedje som høyrer til Nedrelandet. Nedrelandet omfattar den nedre delen av matrikkelgarden nr. 168, altså alle bruka utanom Kopper og Husa. I motsetnad til desse to vart Stuberg og dei andre bruka på Nedrelandet kalla plassar i skriftlege kjelder. Desse var både mindre og hadde dårlegare jord enn Kopper og Husa.
Den første delen av namnet kjem av det gammalnorske «stoð». Dette tyder stolpe eller støtte, og kan vere knytt til det bratte berget der Stuberg ligg. Stuberg er ein av dei eldste gardane på Fedje og vart først nemnd i 1522.
Garden ligg sentralt ved hovudhamna mellom Muren, Grenda og Vika. I 1970 fekk Statens vegvesen ei tomt på garden og det vart bygd ferjekai for bilferja MF «Fedje». Sambandet var til Rossneset i Radøy og Hoplandssjøen i Austrheim fram til 1990, då det vart bygd nytt ferjeleie på Sævrøyna i Austrheim.
Rahn i Oman
Rahn er ein landsby i Dhofar guvernement, sørvest i Oman.
Or Akiva
Byen består nesten utelukkande jødar og andre ikkje-arabarar.
Jórgos Kapoutzídis
Eurovision Song Contest 2006
Kapoutzídis var kommentator for Ellinikí Radiofonía Tileórasi under Eurovision Song Contest 2006 i Aten i Hellas. Han skreiv òg manuset til programleiarane María Menoúnos og Sákis Rouvás.
Or Akiva
Økonomi
Det ligg fleire store fabrikkar i Or Akiva som Dexxon (legemidlar), Anna Lotan Ltd. (hudprodukt), Darbox Ltd. (plastemballasje), Meprolight (våpensikte og nattkikkert) og Tyco (elektronikk).
Jórgos Kapoutzídis
EUROSONG 2013 - a MAD show
Saman med Déspina Vandí var han programleiar for EUROSONG 2013 - a MAD show, den greske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige.
Or Akiva
Venskapsbyar
Or Akiva er venskapsby med
Jórgos Kapoutzídis
Eurovision Song Contest 2013
Under Eurovision Song Contest 2013 var han kommentator for den greske kringkastaren Ellinikí Radiofonía Tileórasi og kanalen ERT HD saman med María Kozakou.
EUROSONG 2014 - a MAD show
Òg under EUROSONG 2014 - a MAD show, den greske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark, var han programleiar saman med Déspina Vandí.
VM i alpine greiner 1966
Den '''19. verdsmeisterskapen i alpine greiner''' vart avvikla i tida 5. til 14. august 1966 på vintersportstaden Portillo i Valparaiso-regionen i Chile, nærare 3 000 meter over havet. Både menn og kvinner tevla i fire øvingar kvar.
Jórgos Kapoutzídis
Eurovision Song Contest 2014
Kapoutzídis var kommentator for den greske kringkastaren Néa Ellinikí Radiofonía, Ínternet kai Tileórasi under finalen i Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark. Kringkastaren starta sendingane sine 4. mai 2014, berre seks dagar før finalen i Eurovision Song Contest 2014, og erstatta Ellinikí Radiofonía Tileórasi, som han hadde vore kommentator for tidlegare.
VM i alpine greiner 1966
Frankrike hadde det suverent beste mannskapet og tok heim sju av dei åtte gullmedaljane og i alt 16 av dei 24 medaljane.
Meisterskapen er den einaste alpine skimeisterskapen som har vorte avvikla på den sørlege halvkula.
Slalåm
Dato: 14. august
Løypelengd: 560 m, høgdeskilnad: 240 m
Ketil Kjenseth
Ketil Kjenseth er ein norsk politikar for partiet Venstre. Frå 2013 er han stortingsrepresentant for Oppland fylke.
VM i alpine greiner 1966
Slalåm
<br style="clear:both;" />
Ketil Kjenseth
Kjenseth er lærarutdanna og diplomøkonom frå Bedriftsøkonomisk Institutt. Før han vart stortingsrepresentant arbeidde han i firmaet Norsk Vann. Fram til 2006 var Kjenseth assisterande generalsekretær og internasjonal sekretær i Venstre. Perioden 2006-09 var han politisk rådgjevar for Venstre si stortingsgruppe. Sidan 2005 har Kjenseth vore medlem av kommunestyret i Gjøvik. I sin tredje periode i kommunestyret er han medlem av det tekniske hovudutvalet i kommunen.
VM i alpine greiner 1966
Storslalåm
Dato: 9. august
Løypelengd: 1240 m, høgdeskilnad: 464 m
Ketil Kjenseth
Kjenseth var Oppland Venstre sin fyrstekandidat ved stortingsvalet 2013. Han erobra då utjamningsmandatet for Oppland fylke; dermed var Oppland representert på Stortinget med eit Venstre-medlem for fyrste gong på 64 år. På Tinget er Kjenseth medlem av Helse- og omsorgskomiteen.
VM i alpine greiner 1966
Storslalåm
<br style="clear:both;" />
Utfor
Dato: 7. august
Løypelengd: 2660 m, høgdeskilnad: 803 m
<br style="clear:both;" />
Kombinasjon
<br style="clear:both;" />
Lej da Staz
Lej da Staz (tysk Stazersee) er ein innsjø i Engadindalen i Graubünden i Sveits. Han ligg nær St. Moritzsjøen i Stazkogen eller Stazerwald.
VM i alpine greiner 1966
Slalåm
Dato: 5. august
Høgdeskilnad: 200 m
Storslalåm
Dato: 11. august
Utfor
Dato: 14. august
Løypelengd: 2300 m, høgdeskilnad: 648 m
Fylkesveg 71 i Vest-Agder
Fylkesveg 71 i Vest-Agder er ein kort sambandsveg mellom riksveg 9 og fylkesveg 454 på Skarpengland i Vennesla kommune. Vegen er 124 meter lang.
Fylkesveg 72 i Vest-Agder
Fylkesveg 72 i Vest-Agder går mellom Heisel bru og Vikeland i Vennesla kommune. Vegen er 1,1 km lang.
Hitra kyrkje
Hitra kyrkje er ei krosskyrkje frå 1927 i Hitra kommune i Trøndelag teikna av Claus Hjelte.
Kyrkja avløyste Dolm kyrkje, som brann i 1920. Likevel er Dolm kyrkje seinare satt i stand. Dei to kyrkjene ligg på kvar side av eit smalt sund. Hitra kyrkje kan minne om ei bysantinsk kyrkje og vert iblant kalla «kaffekverna» på folkemunne.
Harbour of Tears
Harbour of Tears er det tolvte studioalbumet til den engelske progressive rockegruppa Camel, utgjeve i januar 1996. Det er eit konseptalbum som fortel soga om ein irsk familie som på smertefullt vi vert skild frå kvarandre då dei unge i familien dreg til USA på leit etter ei betre framtid.
Bakgrunn
Vokalisten og gitaristen i bandet, Andrew Latimer, fekk vite at det siste familien til bestemora hans fekk sjå av Irland var Cóbh Harbour, ei djupvasshamn der tusenvis av familiar hadde vitna sønene og døtrene sine dra til Amerika. Derfor fekk albumet tittelen som ofte vart nytta som eit synonym for hamna, Harbour of Tears eller «Tårehamna».
Raysut
Raysut (arabisk ريسوت) er ein hamneby sørvest i Oman.
Masahiro Endo
Masahiro Endo er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Steinibühlweiher
Steinibühlweiher er eit lite vatn ved Sempach i kantonen Luzern i Sveits. Det kunstige reservoaret har eit overflateareal på 3 ha.
Cellepotens
Cellepotens eller potens er evna ei celle har til å differensiere (omdanne) seg til andre celletypar. Dess fleire celler den kan differensiele til, di større potens. Potens er òg skildra som potensialet for genaktivering inni ei celle, som i eit kontinuum byrjar med totipotens for å peike ut cella med høgast differensieringspotensial, etterfølgt av pluripotens, multipotens, oligopotens og til slutt unipotens. Potens kjem frå det latinske ordet potens som tydar «å ha makt».
Totipotens
Totipotens er evna enkeltceller har til å dele seg og produsere alle dei differensierte cellene i ein organisme. Sporer og zygotar er dømer på totipotente celler. I spekteret for cellepotens så representerer totipotens den cella med høgast differensieringspotensiale. Toti kjem frå latin totus som tydar «i sin heilskap».
Det er mogleg for ei fullt differensiert celle å returnere til sin totipotente tilstand. Denne omdanninga, som er kompleks og dårleg forstått, har nylig vore forska på. Forsking frå 2011 viste mellom anna at cellene kanskje ikkje er i stand til å differensiere til ei totipotent celle, men at dei i staden vert omdanna til ein «kompleks cellevariant» av totipotens.
Den menneskelege utviklingsmodellen kan brukast for å skildre korleis totipotente celler oppstår. Utviklinga byrjar når ei spermie frævar eit egg, og det fræva egget skapar ei totipotent celle, ein zygote. I dei fyrste timane etter frævinga vil zygoten byrje å dele seg til identiske totipotente celler, som seinare kan utvikle seg til eit av dei tre kimblada i menneske (entoderm, mesoderm eller ektoderm), og til celler i cytotrofoblastlaget eller syncytiotrofoblastlaget i morkaka. Etter å ha nådd 16-cellestadiet byrjar dei totipotente cellene i morula å differensiere til celler som til slutt vil verte anten den indre cellemassen i blastocysten, eller dei ytre trofoblastane. Omkring fire dagar etter frævinga og etter fleire syklar av celledeling vil dei totipotente cellene byrje å spesialisere seg. Den indre cellemassen, kjelda til dei embryonale stamcellene, vert pluripotent.
Forsking på Caenorhabditis elegans tydar på at fleire mekanismar, inkludert RNA-regulering, kan spele ei rolle i å oppretthalde totipotensen ved ulike utviklingsstadier i somme artar. Forsking på sebrafisk og pattedyr tydar på eit samspel mellom miRNA og RNA-bindande protein (RBP) ved determinering av ulikskapar i utvikling.
I september 2013 klarte ei gruppe forskarar ved Spanish national Cancer Research Centre å få vaksne museceller til å omdanne visse karakteristikkar slik at dei likna på dei i embryonale stamceller, og er difor dei fyrste som har oppnådd totipotens.
Pluripotens
I cellebiologi visar pluripotens (frå latin plurimus som tydar «veldig mange», og potens som tydar «å ha makt) til ei stamcelle som har potensiale til å differensiere til ein av dei tre kimblada: entoderm (indre mageslimhinne, mage-tarmkanalen, lungene), mesoderm (musklar, blod, urogenitalsystem) eller ektoderm (epiderm og nervesystem). Pluripotens er likevel eit kontinuum som strekker seg frå fullstendig pluripotente celler som kan forme alle celletypar, til dømes embryonale stamceller og induserte pluripotente stamceller, til dei ufullstendige eller delvis pluripotente cellene som kan forme celler i alle kimlaga, men som kanskje ikkje utviser alle kjenneteikna ved ei pluripotent celle.
Indusert pluripotens
Induserte pluripotente stamceller, ofte forkorta iPS eller iPSC, er ein form for pluripotente stamceller som er kunstig derivert frå ei ikkje-pluripotent celle, ofte ei vaksen somatisk celle, ved å indusere eit «kraftfullt» uttrykk på visse gen og transkripsjonsfaktorar. Desse transkripsjonsfaktorane spelar ei viktig rolle i å avgjere tilstanden til cellene, og kastar ljos over det faktum at dei somatiske cellene ikkje tek vare på den same genetiske informasjonen som tidlege embryonale celler. Evna til å føre celler inn i ein pluripotent tilstand vart banebrytande i 2006, etter forsøk med fibroblastar frå mus, og fire transkripsjonsfaktorar — Oct4, Sox2, Klf4 og c-Myc; denne teknikken vert kalla reprogrammering og gjorde Shinya Yamanaka og John Gordon til nobelprisvinnarar i fysiologi og medisin i 2012. Dette vart fulgt i 2007 av ein vellukka induksjon av menneskeleg iPSC som var henta frå dermale fibroblastar i menneske ved å bruke liknande metodar som for mus. Dei induserte cellene utvisar liknande trekk som dei embryonale stamcellene (ESC), men krev ikkje bruken av eit foster. Nokre av likskapane mellom ESC og iPSC inkluderer pluripotens, morfologi, evna til sjølvfornying, genuttrykking, og eit trekk som tydar på at dei kan dele seg og replikere ut i æva.
Ein trur òg at epigenetiske faktorar spelar ei rolle i reprogrammeringa av somatiske celler for å indusere pluripotens. Det har vore teorisert om at visse epigenetiske faktorar kanskje jobbar for å fjerne dei originale epigenetiske markørane for å tileigne seg dei nye epigenetiske markørane som er del av prossesen med å nå ein pluripotent tilstand. Kromatin vert også omorganisert i induserte pluripotente stamceller, og endar opp med å te seg slik som dei gjer i embryonale stamceller, ved å vere mindre samandregne og difor meir tilgjengelege og autonome. Modifikasjonar av eukromatin er òg vanleg, og er i samsvar med tilstanden til eukromatinet i embryonale stamceller.
På grunn av sin likskap til ESC, så er iPSC av stor interesse i medisin og forsking. iPSC kan potensielt ha dei same terapøytiske implikasjonane og applikasjonane som ESC, men utan den kontroversielle bruken av foster, som er eit stort tema i bioetisk debatt. Den induserte pluripotensen frå somatiske celler til udifferensierte iPS-celler vart oprinneleg hylla som slutten av den kontroversielle bruken av embryonale stamceller. iPS-celler viste seg å vere potensielt karsinogene, og på trass av framskritta vart dei aldri godkjent for kliniske testar i USA. Tilbakeslag som til dømes dårleg replikasjonsrate og tidleg aldring har òg dukka opp ved bruk av iPS-celler, noko som hindrar ei eventuell erstatning av embryonale stamceller.
Det vart òg stadfesta at dei somatiske uttrykka, kombinert med transkripsjonsfaktorar, kunne verke direkte på induksjonen av andre definerte skjebner blant somatiske celler (transdifferensiering); forskarar identifiserte tre nevralt slektslinje-spesifikke transkripsjonsfaktorar som kunne omdanne fibroblastar (hudceller) frå mus til fullt funksjonelle nerveceller. Dette resultatet utfordrar den terminale naturen ved celledifferensiering, og integriteten av å oppretthalde slektslinjer; dette tilseier at med dei rette verktya, så er i praksis alle celler totipotente, og difor i stand til å danne alle vevstypar.
Nokre av moglegheitane for medisinsk bruk av iPS-celler frå pasientar er at dei kan brukast i celle- eller vevstransplantasjonar, utan risiko for avvising, noko som er veldig vanleg. iPS-celler kan potensielt byte ut upassande dyremodellar og in vitro-modellar som i dag vert bruka i forsking.
Multipotens
Ny forsking tydar på at multipotente celler kan vere i stand til å omdanne seg til urelaterte celletypar. Ved éitt høve vart fibroblastar omdanna til funksjonelle nerveceller. Ved eit anna høve vart menneskelege navlestreng-stamceller omdanna til menneskelege nerveceller. Forsking fokuserar òg på å omdanne multipotente celler til pluripotente celler.
Multipotente celler finst i mange, men ikkje alle humane (menneskelege) celletypar. Multipotente celler har vore oppdaga i feittvev, hjerteceller, beinmerg og mesenkymale stamceller (MSC) som finst i tredje molar (visdomstann).
Mesenkymale stamceller kan vise seg å vere ei god og påliteleg kjelde til stamceller fordi dei er lett tilgjengeleg i visdomstenner hjå åtte- til tiåringar. Dei kan differensiere til osteoblastar, kondrocyttar og adipocyttar.
Oligopotens
Oligopotens er den evna progenitorceller har til å differensiere til nokre få celletypar. Det er ei viss grad av potens. Dømer på oligopotente stamceller er lymfoide og myeloide stamceller. Lymfoide celler kan gje opphav til ulike blodceller som til dømes B- og T-celler, men ikkje til andre blodcelletypar, som til dømes raude eller kvite blodlekamar. Dømer på progenitorceller er hematopoetiske stamceller som har evna til å verte både endotele eller glatte muskelceller.
Unipotens
Ei unipotent celle er i cellebiologien konseptet om at ei stamcelle berre har evna til å differensiere til éin celletype. Det er usikkert om det finst unipotente celler. Hepatoblastar, som differensierer til hepatocyttar (som utgjer storparten av leveren) eller kolangiocyttar (epitelceller i gallegangen), er bipotente. Eit nært synonym til unipotent celle er forlauparcelle (prekursorcelle).
Imre Németh
Imre Németh var ein ungarsk friidrettsutøvar som tevla i sleggjekast. Han vart olympisk meister i sleggekast i 1948 i London. Németh kom til verda i Košice, i dag i Slovakia, den gongen i kongeriket Ungarn. Han var far til Miklós Németh som vann OL-gull i spydkast under sommar-OL 1976.
Fylkesveg 74 i Vest-Agder
Fylkesveg 74 i Vest-Agder går mellom Kringlebakken og Vietjørn i Vennesla kommune. Vegen er 1,7 km lang.
Imre Németh
Aktiv
Németh var med då den fyrste internasjonale meisterskapen i friidrett, EM 1946, vart arrangert i Oslo i august månad. Her vart han nummer fire. Midtvegs i juli 1948, to veker før Sommar-OL i London vart opna, sette han ny verdsrekord i sleggekast med eit kast på 59,02 meter i Tata, to centimeter lengre enn den ti år gamle rekorden. Så langt kasta han ikkje i olympiaden, der han hadde dei tre lengste kasta, med 56,07 m i sjette og siste omgangen som det alle lengste. I 1949-sesongen forbetra Németh, i polske Katowice, sin eigen verdsrekord til 59,57 m og året etter ytterlegare til 59,88 m i Budapest. Denne siste rekorden stod til Sommar-OL 1952 i Helsingfors, der hans eigen landsmann, József Csermák, vart den aller fyrste som kasta slegga over 60 meter. Sjølv oppnådde Németh 57,74 meter i OL-tevlinga og fekk bronsemedaljen.
Nina Nymark Andersen
Nina Nymark Andersen, gift Jakobsen, er ein norsk, tidlegare fotballspelar som vart europameister med Noreg i 1993 og verdsmeister i 1995. Ho vart dessutan cupmeister med IL Sandviken i 1995.
Klubbspel
Andersen vart inspirert av tvillingsystera Anne til å spele fotball. Fram til 1994 spela ho, som systera, for Sandviken. Ho melde då overgang til Idrettsforeningen Fløya, ettersom ho flytta til Tromsø. Då Fløya rykte ned ved sesongslutt pendla Andersen til spel for moderklubben Sandviken fram til og med 1996, då ho la opp som spelar, 24 år gammal. Ho opplevde såleis cuptriumfen for Sandviken i 1995.
Landslagsspel
Andersen var med landslaget i dei fire sesongane frå 1993 til 1996: Gjennom dei få sesongane fekk ho med seg EM-gull, VM-gull og OL-bronse.
Anne Nymark Andersen
Anne Nymark Andersen er ein norsk, tidlegare  fotballspelar. Ho vart europameister med Noreg i 1993 og verdsmeister i 1995. Dessutan vart ho cupmeister med IL Sandviken i 1995. Anne Nymark Andersen er tvillingsøster til Nina Nymark Andersen, ei tid spela dei to i lag både på Sandviken og på landslaget.
Klubbspel
Andersen spela sin første kamp i den norske toppserien med Bergens-laget Sandviken i 1991, og skåra sitt første mål heime mot Klepp Idrettslag på straffe. Ho var med på oppturen med Sandviken då klubben i 1995 kom på tredjeplass i serien og vann cupmeisterskapen, året etter vart det sølvmedaljar i seriespelet. Ho skåra i samtlege sesongar for klubben, med unnatak for den siste, 1998-sesongen.
Sesongane 1999-2000 spela ho for Arna-klubben Bjørnar, klubben ho hadde spela for som junior. Bjørnar spela frå 1997-sesongen i den norske toppserien, og var med i medaljekampen i 2000, men enda på fjerdeplassen i serien. Andersen la deretter fotbalsskoa på hylla.
Landslagsspel
Andersen debuterte på landslaget 17 år gammal, som innbytar, den 13. juni 1990 i ein EM-kvalifiseringskamp mot Finland. Sidan spela ho ikkje på landslaget att før enn i 1992. Under EM 1993 vart Andersen matchvinnar då ho skåra det einaste målet i semifinalen mot Danmark, og var på bana då Noreg slo Italia og vart europameister. Midtbanespelaren Andersen vart etter kvart fast på landslaget, og spela alle kampane då Noreg vart verdsmeister i 1995. Ho vann også bronse med landslaget under sommar-OL 1996. I 1999 spela ho sin 65. og siste landskamp, ni goongar fekk ho nettkjeninng som landslagsspelar.
Jamesbukta
Jamesbukta (Baie James; cree ᐐᓂᐯᒄ, Wînipekw, 'gjørmete vatn') er ei enorm havbukt i den sørlege enden av Hudsonbukta i Canada. Begge strekkjer seg sørover frå Nordishavet. Grensa mellom provinsane Quebec og Ontario går gjennom bukta i lengdretninga, men øyane i havet, medrekna den største Akimiski Island (3001 km2), høyrer til territoriet Nunavut. Nedslagsfeltet til bukta er åstad for fleire store vasskraftprosjekt, og er òg brukt til elvebasert rekreasjon. Fleire lokalsamfunn er plassert nær eller ved kysten av Jamesbukta, inkludert ei rekkje lokalsamfunn av urfolk som Kashechewan.
Som med resten av Hudsonbukta, frys sjøen i Jamesbukta om vinteren, sjølv om dette havet er det siste til å fryse om vinteren, og den første til å tine om våren.
Geografi
Jamesbukta representerer den sørlege utstrekninga innanfor økosona til dei store øyane i det kanadiske polararkipelet. Den steina og småkuperte austbreidda dannar den vestlege utkanten av det kanadiske skjoldet i Quebec, og såleis er det viktigaste habitatet her boreal skog. Vestkysten er prega av flatt, vått tundralågland. Ein stor del av dette området er ein del av Polar Bear Provincial Park.
Hundrevis av elver flyt inn i Jamesbukta. Geografien i regionen gjev mange av elvane likeins eigenskapar. Dei pleier å vere breie og grunne nær bukta, medan dei er brattare og smalare lenger oppstraums.
Hannahbukta er den sørlegaste bukta innanfor Jamesbukta. Her flyt elvane Kesagami og Harricana ut i Jamesbukta. Eit område på om lag 238 km² er verna som fuglereservat for trekkfuglar etter kanadisk lov. Dette verneområdet er òg utpeikt som eit verdifullt område etter Ramsarkonvensjonen frå mai 1987.
Landet i dette området er ei blanding av gjørmete fjærer, sand- og saltsletter, elvemunningar, myrar, ferskvassdammar, sumpar og skogkledde myrar. Desse elementa gjev grunnlag for eit rikt dyreliv.
Historie
Menneske slo seg ned ved kysten av bukta då breane frå den siste istida trekte seg tilbake, for rundt 8150 år sidan. Det har budd ulike urfolksgrupper i området. Då europearar kom til staden var folka som levde på begge sider av bukta creefolk.
Henry Hudson leia truleg den fyrste europeiske ekspedisjonen til bukta, då han utforska den større bukta som blei kalla opp etter i 1610. Denne sørlege delen av bukta fekk namn etter Thomas James, ein walisisk kaptein som utforska området meir nøye i 1630 og 1631.
Greipstad kyrkje
Greipstad kyrkje er ei lafta langkyrkje ved Nodeland i Kristiansand kommune i Agder.
Kyrkja vart teken i bruk i 1828 og innvigd 8. februar 1829. Sakristitilbygget er frå 1970-åra.
Det er kyrkjegard attmed kyrkja.
Steinsee
Steinsee er ein innsjø ved Steinbreen nær Sustenpasset i kantonen Bern i Sveits.
Zgharta distrikt
Zgharta distrikt (arabisk زغرتا) er eit distrikt (qadaa) i Nord guvernement, nord i Libanon.
Geografi
Det administrative senteret er byen Zgharta. Distriktet har 57 busetnader med 30 kommunar som dekkjer 37 landsbyar. Somme av områda deler same kommune, som Ehden/Zgharta, Kfarsghab/Morh Kfarsghab og Miziara/Harf Miziara.
Distriktet ligg frå 40 til 2800 meter over havet, frå nær kysten til det høgaste punktet i Libanonfjella.
Ben Lomond
Ben Lomond er eit fjell på 974 meter over havet i Dei skotske høglanda. Det ligg på austsida av Loch Lomond og er ein av dei sørlegaste Munros. Ben Lomond ligg i Ben Lomond National Memorial Park og Loch Lomond and the Trossachs nasjonalpark, eigd av National Trust for Scotland. Fjellet er det høgaste punktet i det historiske fylket Stirlingshire.
Hawks & Doves
Hawks & Doves er eit album av Neil Young frå 1980. Dei to sidene vart spelte inn på forskjellig tidspunkt. Den eine var innspelingar gjorde frå om lag 1974 til 1977, og den andre var frå innspelingar tidleg i 1980. Albumet nådde 30. plass på den amerikanske albumlista. Det er òg eit av dei kortaste albuma til Young, like under ein halvtime.
Ben Lomond
Fjellet er nemnd i den populære folkevise «The Bonnie Banks o' Loch Lomond».
Zgharta distrikt
Økonomi
Jordbruk er hovudnæringa i distriktet med ein viktig olivenoljeproduksjon i kystområda, og frukt (eple og pære) i fjellområda. I nyare år har det òg vore ein viss tenestesektor i Zgharta.
Ben Lomond
Minnepark og nasjonalpark
Sidan 1995 har området kring Ben Lomond hatt status som krigsminnesmerke, kalla Ben Lomond National Memorial Park. Parken er til minne om dei som mista livet i første og andre verdskrigen og vart laga ut av det tidlegare Rowardennan Estate med støtte frå National Heritage Memorial Fund.
Hawks & Doves
Albumet kom ikkje ut på CD før det vart gjeve ut som HDCD i 2003.
Ben Lomond
Minnepark og nasjonalpark
I 2002 oppretta den skotske regjeringa Loch Lomond and the Trossachs nasjonalpark, den første nasjonalparken i Skottland.
Hawks & Doves
Informasjon
Side ein, «doves»-sida, var songar som opphavleg var meint for Homegrown i 1975. «The Old Homestead» er ein song som stiller spørsmål ved dei som sette spørsmålteikn ved kvifor Young stadig nytta bandet Crazy Horse når han lett kunne få tak i flinkare musikarar. Sidan David Crosby fleire gonger har stilt dette spørsmålet kan songen vere eit direkte svar til han. Songen er òg noko lik Crosby sin song «Cowboy Movie» frå hans If I Could Only Remember My Name frå 1971.
Zgharta distrikt
Folkesetnad
Folketalet er estimert til kring 90 000 (1998). Kring 50 % av innbyggjarane bur i Zgharta, Rachiine, Kfardlakos, Kfarhata, Mijdlayiah, Ardeh, og Harf Ardeh. Dei fleste innbyggjarane er maronittiske katolikkar, med ein minoritet av gresk-ortodokse, armenarar, sunni-muslimar og andre.
Hawks & Doves
Informasjon
Side to, «hawks»-sida, består av innspelingar gjort for dette albumet. Songane var dei mest country-aktige Young hadde skrive til då. Denne sida bestod av utrøytteleg patriotisme og såg ut til å hylle høgrevridd politiske verdiar, noko som forvirra kritikarar og tilhengjarar, sidan Young hadde gått imot desse verdiane og skrive ein av dei beste protestsongane frå 70-åra, «Ohio».
Albumet fekk blanda kritikk då det kom ut.
Ben Loyal
Ben Loyal er eit fjell på 764 meter over havet i n Sutherland, heilt nordvest i Dei skotske høglanda. Det er ein corbett som ligg sør for Kyle of Tongue, med flott utsyn over Kyle, Loch Loyal i aust og Ben Hope i vest.
Fylkesveg 75 i Vest-Agder
Fylkesveg 75 i Vest-Agder går mellom Stemmen og Stølen i Vennesla kommune. Vegen er 2,3 km lang.
Ben Loyal
Fjellet har ei særeigen form med fire toppar, den høgaste er An Caisteal. Nord for An Caisteal ligg den 712 m høge Sgòr Chaonasaid, i sør ligg Bheinn Bheag (744 m) og i vest ligg Sgòr a Chèirich (644 m).
Möckern
Möckern er ein by og ein kommune i Landkreis Jerichower Land sentralt i delstaten Sachsen-Anhalt i Tyskland. Den 524,1 km² store kommunen hyser 12 778 ibuarar.
Til Magdeburg i vest er det kringom 30 kilometer frå Möckern.
Aitou
Aitou (òg kalla Aytou, Aytu, Aïtou, Aito, Itoo, arabisk أيطو) er ein landsby i Zgharta distrikt i Nord guvernement i Libanon. Innbyggjarane er hovudsakleg maronittiske katolikkar.
Aitou ligg kring 113 km frå Beirut, 27 km frå Tripoli og 19 km frå Zgharta. Landsbyen ligg mellom 900 og 1300 meter over havet og dekkjer 6,9 kvadratkilometer. Det er estimert at det brur kring 1200 innbyggjarar i landsbyen fordelt på kring 200 hus.
Rism
Rism er ei grend i Dhofar guvernement, sørvest i Oman.
Anders Tyvand
Anders Tyvand er ein journalist og politikar for Kristeleg Folkeparti, fødd i Kragerø. Sidan 2013 er han stortingsrepresentant for Vestfold fylke.
Tyvand er utdanna i medievitskap ved Institutt for Medier og Kommunikasjon ved Universitetet i Oslo. Han leverte ei masteroppgåve knytt til forskningsprosjektet Til rikdom og besvær: petroleumssektorens nye omdømmeproblematikk. Tyvand har vore journalist i avisene Vårt Land og Tønsbergs Blad. Dessutan har han vore politisk rådgjevar på Stortinget for Kristeleg Folkeparti. Han er sidan 2011 medlem av bystyret i Tønsberg, der han har vore nestleiar i hovudutvalet for born og unge.
Tyvand var Kristeleg Folkeparti sin fyrstekandidat i Vestfold ved stortingvalet 2013. Han vart innvald på eit utjamningsmandat, på Tinget fekk han plass i Kyrkje-, utdannings- og forskningskomiteen.
Vêrrekordar
Dette er ei liste over vêrrekordar ei liste av dei mest ekstreme tilfella av vêrfenomen innan forskjellige kategoriar. Mange av vêrrekordane er målte under spesifikke forhold, som overflatetemperatur og vindsnøggleik, for at dei skal vere konsistente og kunnast samanliknast over heile verda. Kvar av desse rekordane er verdiar som er offisielt registrerte, og rekordane kan ha vorte overgått før moderne meteorologiske instrument vart oppfunne, eller i fjerntliggande område utan offisielle vêrstasjonar.
Temperatur
Standard måling av temperatur er anten 1,2 m eller 2 meter over bakken, og ikkje i direkte sollys (derfor uttrykket x grader «i skuggen»)
Storegutt
Storegutt er eit fjell, 1465 moh, som ligg 28 nautisk mil (50 km) vest for Edward VIII Bay og 10 nautiske mil (18 km) sør for Jennings Bluff. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne av Lars Christensen-ekspedisjonen i 1936–37 og vart namngjeven Storegutt.
The Remains
The Remains (stundom kalla «Barry and the Remains») var ei rockegruppe midt på 1960-talet frå Boston, leia av Barry Tashian. Sjølv om The Remains aldri slo gjennom nasjonalt, var dei særs populære i New England, og var eit av banda som varma opp for The Beatles under den siste turneen deira i 1966.
The Remains vart oppløyst i 1966, men musikken deira fekk etter kvart ein sterk internasjonal fanskare. Dei byrja å spele igjen seint i 1990-åra og er framleis aktive.
1960-åra
The Remains vart skipa i 1964 i Boston University, der alle dei fire medlemmane studerte og budde på same sovesal. Songaren og gitaristen Barry Tashian og klaverspelaren Bill Briggs var frå Westport i Connecticut, trommeslagaren Chip Damiani kom frå Wolcott i Connecticut, og bassisten Vern Miller kom frå Livingston i New Jersey. Dei byrja å spele andre sine R&B- og rock and roll-songar, i tillegg til nokre songr Tashian hadde skrive, i The Rathskeller, ei kro like ved sovesalen deira. Dei vart raskt populære i nærområdet.
Bandet vart eit populært konsertband i New England og hadde ei framsyning på eit CBS-program på TV, The Ed Sullivan Christmas Show i 1965. Etter at dei fekk kontrakt med Epic Records, fekk dei ein lokal hit med den fengande Tashian-originalen «Why Do I Cry», og den drivande versjonen deira av Bo Diddley/Willie Dixon-klassikaren «Diddy Wah Diddy». I 1965 flytta The Remains til New York City - der dei deltok på 'The Ed Sullivan Show' - og så, etter kring eit år, flytta dei til California. Dei spelte inn albumet The Remains, spelte på TV-programmet Hullabaloo', og gav ut singelen «Don't Look Back».
I 1966 kom høvet som kunne ha vore det store nasjonale gjennombrotet deira, men som i staden vart det siste dei gjorde. Dei fekk tilbodet om varme opp for The Beatles på den tre veker lange, siste turneen deira. Like før turneen starta, slutta trommeslagaren Chip Damiani, og vart erstatta av den framtidige Mountain-trommisen N.D. Smart. Tashian sa dette i 2012: «Me hadde alltid vore oss fire og me hadde spelt hundrevis av konsertar som oss fire og brått kjem denne svære turneen og bang! Me må spele han med ein ny trommis som ikkje hadde den same kjensla som Chip hadde. Han var absolutt ein flink trommis, men det var ikkje det same bandet. Eg følte det som om flammen var i ferd med å sløkkjast utan den originale trommisen vår.»
Alma i Libanon
Alma er ein landsby i Zgharta distrikt i Nord guvernement i Libanon.
The Remains
Gjenoppstand
Som mange av garasjerocksongane på 60-talet, fekk The Remains gradvis ein kultstatus og byrja etter kvart å spele konsertar i 1998. I 2006 hadde dei ein turné i Europa. Dei spelte inn eit nytt album, Movin' On i 2002.
Sjølv om dei no vert rekna som eit garasjerockbandet, var The Remains dugande musikarar og sjølv om innspelingane deira var ganske harde, var dei velproduserte og arrangerte.
Den siste singelen til bandet, «Don't Look Back», skriven av Billy Vera, kom med på samlealbumet Nuggets: Original Artyfacts From the First Psychedelic Era i 1972, som var med på å inspirere punkrocken seinare på 70-talet. Ein seinare, utvida versjon av albumet inkludert òg den første singelen til The Remains, «Why Do I Cry»
«Why Do I Cry» vart nytta i filmen Superbad (2007).
I 2007 gav Epic/Legacy ut The Remains-albumet på ny og fekk følgjande melding frå rockejournalisten Mark Kemp i magasine Paste (juni 2007): «Hadde desse gutane frå Boston halde ut lenger enn debuten frå 1966, kunne me kanskje ha kalla dei - og ikkje The Stones - det beste rock and roll-bandet i verda i dag. Slik som det er, er The Remains utan tvil det største, tapte bandet frå Amerika.»
Eurovision Song Contest 1961
Eurovision Song Contest 1961 (ESC 1961) var den sjette gongen Eurovision Song Contest vart arrangert. Konkurransen vart halden i Palais des Festivals et des Congrès i Cannes i Frankrike. Finalen fann stad laurdag 18. mars. Luxembourg vann konkurransen med songen «Nous Les Amoureux», framført av Jean-Claude Pascal på fransk.
Finland, Spania og Jugoslavia deltok i Eurovision Song Contest for fyrste gong dette året.
Montabaur
Montabaur er ein by og ein kommune nord i forbundsstaten Rheinland-Pfalz i Tyskland. Kommunen har 14 391 ibuarar og eit flatemål på 33,8 km². Byen er krinssete for Westerwaldkreis.
Sternenweiher
Sternenweiher er ein innsjø i kommunen Richterswil i kantonen Zürich i Sveits. Han har eit overflateareal på 2,7 ha.
Fylkesveg 101 i Vest-Agder
Fylkesveg 101 i Vest-Agder går mellom Brannsvoll i Songdalen kommune og Koland i Marnardal kommune. Vegen er 13,1 km lang.
University of Texas
University of Texas (forkorta UT) er eit universitetssystem med ni universitet og seks medisinske forskings- og lærestader i Texas i USA. Vanlegvis viser namnet til flaggskipsinstitusjonen University of Texas at Austin (forkorta UT Austin), som er eit til doktorgrads- og forskingsuniversitet i Austin i Texas. Universitetet er del av kvalitetsmessig svært høgt rangerte Public Ivy-universiteta i USA. Universitet blei danna i 1883.
Til universitetet høyrer blant anna dei fagleg særs anerkjende University of Texas School of Law, McCombs School of Business, og Lyndon B. Johnson School of Public Affairs, som òg husar Lyndon B. Johnson Library and Museum til minne om den 36.presidenten av USA.
Hovudlokala til skulen ligg ikkje langt frå Texas State Capitol i Austin.
Biblioteka ved UTA har 8,937 millionar titlar, som gjer det til det tiande største biblioteket i USA (2006).
Lærestader og skular
Universiteta omfattar:
Dei medisinske institusjonane omfattar:
Takafumi Ogura
Takafumi Ogura er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Follonica
Follonica er ein by og ein kommune i provinsen Grosseto i Toscana i Italia. Kommunen har vel 21 000 ibuarar og eit areal på 55,8 km². Byen ligg om lag 40 km nordvest for provinshovudstaden Grosseto, ved ei bukt av Tyrrenhavet.
Byen vart grunnlagt under storhertugen av Toscana, Leopold II, som styrte hertugdømmet frå 1824 til 1859. Eit nytt jarnverk vart då bygt på staden, og byen vart anlagt for arbeidarane på verket. Staden har likevel vore busett sidan ertruskartida, og ruinane av ei mellomalderborg ligg på ein ås ved byen.
False Island Point
False Island Point er eit nes sørsida av Vega Island, som ligg sør for Den antarktiske halvøya. Det er 1 nautisk mil langt og 0,5 nautiske mil breitt og er knytt til Vega Island via ei låg, smal og nesten usynleg eid. Då neset vart oppdaga i februar 1902 vart det kartlagt som ei øy av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld. At det var eit nes på Vega Island vart oppdaga i 1945 av Falkland Islands Dependencies Survey, som gav det dette skildra namnet som tyder Falsk-øy-neset.
Bjørn Tomren
Bjørn Tomren er ein norsk jodlar, strupesongar, visesongar, komikar og komponist frå Tomrefjord i Møre og Romsdal dit han flytta frå Isfjorden i Rauma då han var 3 år gamal.
Han vart kjend under artistnamnet Polkabjørn i polka- og jodleduoen «Polkabjørn og Kleine Heine». Etter starten i 2006 opptredde dei på festivalar, barar og som konferansierar. Dei opptredde under ski-VM i 2011 i Oslo. I det høvet laga dei låten «I like to ski» med Daniel Herskedal, Ole Edvard Antonsen og Hallvar Djupvik.
Tomren har drege Noreg på langs på fire ulike måtar: på ski, til fots, padlande og roande. Han er låtskrivar og spelar i visegruppa «Kniven på strupen» saman med Ole Paus, strupesongtrioen «Huurd Altan Hangai Tu», americanabandet «The Thomas Quickstep Experience», salmesongtrioen «Samantha Foxtrot», elektronikaduoen «FIK», pønkbandet «Tomra Konfeksjon», coverbandet «Ni Hong And te Clay He Hos» og salmesongkollektivet «Tomra Pjolter- og Salmesangforening».
Tomren gav i 2019 ut sitt fyrste album, Bad Science Fiction.
I 2021 vann han den tiande sesongen av NRK-programmet Stjernekamp. Han heldt òg konsert under Festspela i Bergen i 2021.
Vierslekta
Vierslekta (Salix) er ei planteslekt i vierfamilien og veks som tre, buskar, ris eller urteaktige dvergbuskar. Tre og store buskar med smale blad vert gjerne kalla pil eller piletre, tre og store buskar med breie blad vert kalla selje, og låge buskar og dvergbuskar vert kalla vier. Variantar av piletre vert ofte nytta som park- og hagetre, og kan òg finnast viltveksande somme stader i Noreg.
Slekta har kring 400 artar. Vieren har gråaktig bark som er glatt eller fura og veden har ofte åsar under barken. Vinterknoppane er dekte med eit skal og blada er spreidde, enkle og rundtakka eller fint sagtakka. Vieren er særbu med blomstrane samla i akslike heng.
Utbreiing
Vieren veks i hovudsak i tempererte område på den nordlege halvkula. Det finst om lag 30 artar i Noreg og 24 artar i Sverige og dei fleste finst i nord. Dei mest kjende artane i Noreg og Sverige er selje (S. caprea), gråvier (S. cinerea) og skjørpil (S. fragilis). Vieren er vanskleg å artbestemme når ein har hybridar. Fleire dyrka arter har blittt naturalisert, til dømes kvitpil (S. alba), raudvier (S. purpurea) og korgvier (S. viminalis).
Dyrking
Piltypar som som raudpil og korgpil kan dyrkast for produksjon av kvistar til korgbinding og liknande. Dette kan føregå vad at ein tek kvistar på rundt 25 cm som stiklingar og set dei i rader tidleg om våren.
Hybridar
Det er vanleg med hybridisering mellom ulike artar i slekta. Desse er ofte fertile og kan gjere det vanskeleg å bestemme arten. Somme tider finn ein hybridar med både tre og fire artar innblanda. Ungskott og sterile eksemplar kan mange gongar vere umoglege å identifisere med visse.
Knut Marius Djupvik
Knut Marius Djupvik er ein norsk musikar frå Tomrefjord i Møre og Romsdal. Han fullførte i 2012 ein mastergrad i rytmisk musikk ved Universitetet i Agder og flytte til Oslo etter endt utdanning. Han har sidan levd av musikken og er vokalist i gruppene Red Hot og Soultrain.
I 2013 vann Djupvik songkonkurransen The Voice på TV 2 og i 2020 songkonkurransen Stjernekamp på NRK.
Diskografi
{| border="0"
Singlar
RED HOT
Rajaz
Rajaz er det trettande studioalbumet til Camel, utgjeve i oktober 1999. Songane på albumet skal ha blitt skrive i same tempoet som gangtakten til ein kamel og vart av mange fans rekna for å vere ei tilbakevending til dei musikalske røtene til bandet i 1970-åra.
Sufnersee
Sufnersee er eit reservoar mellom Splügen og Sufers i elva Hinterrhein i Graubünden i Sveits. Demninga Sufers vart bygd i 1962. Reservoar har eit volum på 17,5 million m³ og eit overflateareal på 0,90 km².
Rudha
Rudha er ein landsby i Dhofar guvernement, sørvest i Oman.
Mount Storer
Mount Storer er eit taggete fjell i Tula Mountains, 4 nautiske mil (7 km) aust-nordaust for Mount Harvey. Det vart oppdaga frå Observation Island i oktober 1956 av eit lag frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) leia av P.W. Crohn. Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter William Storer, ein radiotelegrafist ved Mawson-stasjonen i 1954.
Vigra-slekter gjennom 500 år
Vigra-slekter gjennom 500 år er ei slektsbok for Vigra som vart samla og skriven av Johan S.J. Molnes. Boka er utgjeven av Giske kommune og vart trykt første gong hos SMP-TRYKK Sunnmørsposten i 1987. Molnes skreiv boka i perioden 1978-1987 på oppdrag av kommunen. Boka kan kjøpast i papirversjon frå Giske kommune.
I 2010 vedtok kommunen å digitalisere boka gjennom SEDAK (Senter for Digitalisering Av Kulturarven), og boka har sidan 2012 også vore tilgjengeleg elektronisk, først frå SEDAK og senere frå Kulturnett.
Boka manglar opphavleg innhaldsforteikning og register. I 2011 skreiv Stig A.V. Synnes innhaldsforteikning og register og gjorde dei tilgjengelege på internett.
Ben Lui
Ben Lui er eit fjell sør i Dei skotske høglanda i Skottland, øvst i Glen Fyne. Det er det høgaste og mest kjende av fire Munros som ligg sør for Glen Lochy, og om lag 10 km nord for Loch Lomond. Fjellet har ei høgd på 1130 meter over havet. Den andre tre fjella i gruppa er Beinn a' Chleibh, Ben Oss og Beinn Dubhchraig.
Ben Lui-fjella har status som nasjonalt naturreservat. Det fuktige landskapet er uvanleg frodig med mange fjellpalnter som bergsildre, mosar og lav.
Eit tjern i fjellsida av Ben Lui vert rekna som kjelda til den lengste elva i Skottland, Tay.
Christine Goitschel
Christine Goitschel, gift Beranger, er ein fransk tidlegare alpinist frå Sainte-Maxime i departementet Var som vart olympisk meister i slalåm i 1964. Marielle Goitschel er hennar yngre syster.
Aktiv
Christine Goitschel vart nummer åtte i storslalåm då VM i alpine greiner 1962 vart arrangert i Chamonix i hennar heimland. To år seinare vann ho gullmedaljen i slalåm under dei olympiske vinterleikane i Innsbruck, systera Marielle tok sølvmedaljen. To dagar etter var rollene omsnudd, då sigra Marielle, medan Christine kom på andreplass saman med Jean Saubert frå USA.
Christine Goitschel vann eitt renn i verdscupen i alpine greiner, storslalåmrennet i Franconia i New Hampshire 11. mars 1967. Ho vart skadd tidleg i OL-sesongen 1968 og la då bort konkurranseskia.
Cape Lamb
Cape Lamb er eit nes på sørvestenden av Vega Island i James Ross-øyane. Det vart oppdaga av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Otto Nordenskjöld. Det vart sett på ny i 1945 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), og kalla opp etter Ivan M. Lamb (1911–90), ein botanikar i FIDS ved Port Lockroy, 1944; ved Hope Bay, 1945; og leiar for den biologiske ekspedisjonen til Melchior Islands, 1964-65.
Elveseter
Elveseter er ein gamal storgard i Lom kommune i Innlandet. Garden ligg 670 moh. ved fylkesveg 55 gjennom Leirdalen, nord for Galdhøpiggen, og er ombygd til turisthotell i stadeigen stil med 230 senger. Elveseter er eit vanleg utgangspunkt for turar i dei sentrale delane av Jotunheimen.
På garden står det ei 33 m høg steinsøyle, Sagasøyla, utført av bilethoggaren Wilhelm Rasmussen. Søyla var opphavleg tenkt som eit monument over Riksforsamlingen på Eidsvoll og skulle stå framføre Stortinget. Då dette ikkje vart noko av, vart Sagasøyla kjøpt og reist på Elveseter av Åmund Elveseter. Søyla er dekt av relieff med motiv frå norsk historie.
Mülheim-Kärlich
Mülheim-Kärlich er ein by og ein kommune i Landkreis Mayen-Koblenz nord i forbundsstaten Rheinland-Pfalz i Tyskland. Kommunen har 11 248 ibuarar og eit flatemål på 16,4 km².
Fylkesveg 102 i Vest-Agder
Fylkesveg 102 i Vest-Agder går mellom Kilen i Songdalen kommune og Brokka i Vennesla kommune. Vegen er 15,8 km lang.
Cape Lazara
Cape Lazara er det nordlegaste punktet på Snow Hill Island. Neset vart namngjeven «Cabo Costa Lazara» av kapteinen på eit argentinsk skip etter løytnant Costa Lazara, ein pilot i Den argentinske marinen som omkom i ei ulukke ved Espora flybase.
Mülheim-Kärlich
Byen ligg på sørbreidda av Rhinen.
Lilly Bølviken
Lilly Helena Bølviken var ein norsk jurist og den første kvinnelege høgsterettsdommaren i Noreg. Ho var aktivt engasjert i kvinnesaka og var 1. nestleiar i Norsk Kvinnesaksforening frå 1960 til 1966.
Karriere
Lilly Henriksen voks opp i Arendal og blei cand.jur. ved Universitetet i Oslo i 1942. Ho arbeidde deretter som sekretær i Statens prisdirektorat 1942–1945. I 1945 blei ho dommarfullmektig i Sør-Hedmark. Same året gifta ho seg med høgsterettsadvokaten Magne Bølviken. I 1946 vende ho attende til Statens prisdirektorat som kontorsjef ved distriktskontoret for Hedmark og Oppland 1946–1952. I 1952 blei ho byrettsdommar i Oslo byrett, som tredje kvinne, og var i fleire år den einaste kvinnelege dommaren i byretten. I kraft av dette var ho ein av dei fremste kvinnelege juristane i Noreg på den tida.
Ho var dommar i Høgsteretten frå 1968 til 1984. Då ho tok sete som høgsterettsdommar i 1968 måtte ein endra måten ein tiltalte Høgsterett på når ein opna forhandlingane i ei sak. Tidlegare ville prosessfullmektigen opna med: «Høyst ærverdige herrer, rikets øverste dommere.» Dette blei endra til den kjønnsnøytrale tiltaleforma ein har i dag: «Høgst ærverdige rett, rikets øverste dommere.»
Lilly Bølviken var aktivt engasjert i kvinnesaka, særleg i 1950- og 1960-åra. I tolv år (1954–1966) var ho medlem av landsstyret i Norsk Kvinnesaksforening, og var den 1. nestleiaren til samskipnaden 1960–1966. Leiaren til foreininga i dei seks åra ho var nestleiar var det seinare likestillingsombodet Eva Kolstad.
Ho var formann for Ekteskapslovutvalget som i 1986 la fram forslag til nye lovreglar om inngåing og oppløysing av ekteskap i ekteskapsloven, leiar for tilsynsrådet for Bredtveit fengsel, medlem av kontrollkomiteen for Landsbanken og leiar for Stortingets billighetserstatningsutvalg.
I 1978 blei Bølviken tildelt Den Kongelege Norske St. Olavs Orden. Ho døydde i 2011.