cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Was mein Gott will, das g'scheh allzeit
Instrumentering og struktur
Stykket er instrumentert for to oboar, to fiolinar, bratsj og basso continuo, samt fire songsolistar (sopran, alt, tenor, bass) og firedelt kor.
Det består av seks satsar:
Evrytanía
Administrativ inndeling
Tidlegare var Evrytanía eit prefektur. Frå 2011 er periferieininga delt inn i to kommunar.
Historie
Evrytanía har sitt opphav i antikken. Det vart ein del av Romarriket og seinare ein del av Austromarriket. I ein periode på 1200-talet vart det styrt av frankarane før Det osmanske riket erobra område på 1300-talet. I motsetnad til det meste av Hellas på denne tida var området rundt Ágrafa nesten heilt sjølvstyrt. Etter 400 år under osmansk styre vart Evrytanía igjen ein del av Hellas etter den greske sjølvstendekrigen. Økonomien betra seg med jordbruk, men landsbyane var framleis fattige. Området vart råka av den andre verdskrigen og seinare av den greske borgarkrigen. Mot slutten av 1940-talet vart det fred i området og økonomien blømde, sjølv om innbyggjartalet i landsbyane minka. Området fekk elektrisitet, radiokommunikasjon, motortransport og betre vegar i 1950-åra.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferieininga er:
Kjellrun Wilhelmsen
Kjellrun Alma Wilhelmsen er ein norsk samisk politikar. Ho vart i 2013 vald inn som sametingrepresentant for Nordkalottfolket (NKF) i Sør-Noreg valkrets og attvald i 2017. For tida jobbar ho som HR-seniorrådgjevar i Bufetat region aust i Drammen.
Egypt under ptolemearane
Egyptarane aksepterte ptolemearane som etterfølgjarar av faraoane av eit sjølvstendig Egypt. Ptolemaios sin familie herska over Egypt fram til romarane erobra landet i 30 f.Kr. Hellenismen, med gresk språk og kultur, hadde stor innverknad i Egypt i denne perioden.
Ptolemear-herskarar og ektefellar
Fleire av kongane delte makta med konene sine, som ofte også var systrene. Fleire dronningar herska over Egypt sjølv, den mest berømte av dei var Kleopatra VII (51–30 f.Kr.).
Mario
Mario (マリオ på japansk) er ein dataspelfigur skapt av Shigeru Miyamoto for Nintendo. Figuren dukka først opp i Donkey Kong, der det offisielle namnet hans var Jumpman. Mario var opphavleg avbilda med todimensjonale strukturar, men i seinare spel er han ein tredimensjonal, polygonal figur. På grunn av den vanlege tilvisinga til at han og broren hans Luigi blir kalla «Mario Brothers» (Mariobrørne), i tillegg til at Luigi har blitt referert til som Luigi Mario, har det blitt spekulert i at hans fulle namn er Mario Mario.
Mario er ein kort, lubben italiensk røyrleggjar som bur i Mushroom Kingdom, der han blir sett på som ein helt av mange. Han er best kjend for å forpurre planane til den vonde Bowser, som er å kidnappe Prinsesse Peach og overta Mushroom Kingdom. Mario er godt kjend for sin modige personlegdom, entusiasme og haldning ovanfor fiendar og for å vere enormt smidig. Han er også kjend for sitt samarbeid med broren Luigi og sitt nære forhold til Prinsesse Peach som han har berga eit utal gonger. Mario har også ein vond dobbeltgjengar som heiter Wario.
Fylkesveg 606
Fylkesveg 606 (Fv606) går mellom Rutledal i Gulen kommune og Daløy i Solund kommune i Sogn og Fjordane. Vegen (bortsett frå ferjestrekninga) er 32,4 km lang.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltingsreformen trod i kraft har han status som fylkesveg.
Mario
Som Nintendo-maskot er Mario ein av de mest gjenkjennelege figurane i videospelhistoria og er synonym med videospel. Han har vore med i over 100 spel, mange av dei bestseljarar. Ved sida av plattformspela som han tradisjonelt er knytt til, har Mario opptredd i videospel i mange ulike sjangrar, mellom anna Mario Kart-serien, mange av Nintendos arkadesportspel (til dømes Mario Tennis- og Mario Golf-serien) og Nintendos serie med Mario-rollespel (RPGar) (mellom anna Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars, Paper Mario-serien, Mario & Luigi: Superstar Saga og oppfølgjaren Mario & Luigi: Partners in Time). Ved sida av dei originale spela, TV-seriar, film og teikneserieblad, har han også gitt opphav til ei rekkje andre produkt.
Storebottnosi
Storebottnosi  er eit fjell i Hemsedal kommune i Viken. Det har ei høgd på 1707 meter over havet og er det 727. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Krylen
Krylen er ein ås 5 nautiske mil (9 km) sørvest for Valken, nord i Ahlmannryggen i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59.
Sélestat
Sélestat (tysk Schlettstadt) er ein by og kommune nordaust i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Bas-Rhin i regionen Alsace, og har om lag 17 000 innbyggjarar.
Geografi
Sélestat ligg sentralt i Alsace, 22 km nord for Colmar og 47 km sør for Strasbourg, ved den venstre breidda til elva Ill. Byen er rekna som eit kulturelt sentrum for området, med fleire gamle bygningar, som kyrkjene Sainte-Foy i romansk stil og Saint-Georges i gotisk stil, eit klokketårn frå 1618 i barokk og eit vasstårn i ny-mellomaldersk stil. Andre interessante bygg er rådhuset frå 1788, jernbanestasjonen frå 1880-åra og synagogen frå 1890-åra, i tillegg til fleire bygg frå renessansen og barokken.
Byen er også hovudsete for samtidskunstorganisasjonen Fonds régional d'art contemporain Alsace (FRAC Alsace) og arkeologiorganisasjonen Pôle d'archéologie interdépartemental rhénan. Sélestat ligg nær vinområdet Alsace og andre kjende stader som Château du Haut-Kœnigsbourg.
Åfjorden
Åfjorden er namnet på fleire fjordar i Noreg:
Moray Firth
Moray Firth (skotsk-gælisk An Cuan Moireach eller Linne Mhoireibh) er ei firth eller fjord i Nordsjøen nord og aust for Inverness i Highland i Skottland. Han er den største fjorden i Skottland, og strekkjer seg frå Duncansby Head (nær John o' Groats) i Highland i nord til og Fraserburgh i Aberdeenshire i aust til Inverness og Beauly Firth i vest. Tre regionar i Skottland har kystlinje mot Moray Firth. Highland i vest og nord, Moray og Aberdeenshire i sør. Fjorden har meir enn 800 km med kystlinje og det meste av dette er klipper.
Geografi
Fleire elvar munnar ut i Moray Firth, som Ness, Findhorn og Spey. Moray Firth har fleire fjordarmar og bukter som Cromarty Firth og Dornoch Firth. Pentland Firth går austover frå nordenden av Moray Firth.
Moray Firth er i røynda to fjordar, Indre Moray Firth, som tradisjonelt vart kalla Firth of Inverness og Ytre Moray Firth som er meir open mot Nordsjøen. Namnet «Firth of Inverness» vert sjeldan nytta på moderne kart, men strekkjer seg frå Beauly Firth i vest til Chanonry Point i aust.
Moray Firth er synleg frå store avstandar, mellom anna så langt aust som Longman Hill.
The Yankee Channel i Indre Moray Firth vart graven ut av amerikanske ingeniørar i 1917 for at skip kunne unngå den lange og farlege passasjen rundt nordenden av Skottland og i staden segle til Caledonian Canal. Kanelen gjekk frå Munlochy Bay til Meikle Mee Starboard Hand Mark, men vart ikkje vedlikehalden og vart raskt fylt att.
Bevaring og økonomi
Moray Firth er ein av dei stadane langs den britiske kysten der det er størt sjanse til å sjå delfinar og kval. Dei mest vanlege artane er tumlar og nise. Stundom kan ein òg sjå vanleg delfin og vågekval. Den beste utkikksstaden på land er Chanonry Point. Det er òg vitjingssenter i Spey Bay og North Kessock drive av Whale and Dolphin Conservation Society, der ein ofte kan sjå delfinar og andre dyr.
Det er òg viktige oljefelt og fiskebankar her. Beatrice-feltet i Ytre Moray Firth er den som ligg nærast av alle oljefelta i Nordsjøen. Det er òg planlagt ein djupvass vindmøllepark her. Mykje av fiskeindustrien er fokusert på musling og sjøkreps.
Indre Moray Firth er erklært eit særskilt verneområde for bevaring av dyrelivet her.
Veit Dietrich
Veit Dietrich (òg Vitus Theodorus eller Vitus Diterichus; var ein tysk teolog, forfattar og reformator frå Nürnberg.
Dietrich vart fødd i Nürnberg som son til ein skomakar. I mars 1522 vart han immatrikulert ved universitetet i Wittenberg. Seinare vart han ein nær ven av Martin Luther.
Vestre Bug
Vestre Bug (ukrainsk Західний Буг, Zakhidnij Bug, russisk Западный Буг, Zapadnyj Bug), kalla Vestre Bug for å skilje ho frå Søndre Bug, er ei elv som renn frå sentrale område av Ukraina og vestover. Ho dannar så grensa mellom Ukraina og Polen, og vidare langs grensa mellom Polen og Belarus. Ho renn til slutt ut i Narew nær Serock (eigentleg den kunstige innsjøen Zegrze). Delen mellom innsjøen og elva Wisła vert stundom kalla Bugo-Narew. Wisła renn vidare mot Austersjøen
Bug er 772 km lang (587 km i Polen) og er den fjerde lengste elva i Polen. Nedslagsfeltet er 39 420 km² (19 284 km² i Polen). Ho er knytt til elva Dnepr gjennom Dnepr-Bug-kanalen.
Sideelvar
Poltva, Sołokija, Bukowa, Huczwa, Uherka, Włodawka, Krzna, Liwiec, Ług, Mukhavets, Leśna, Nurzets, Brok
Bir Nabala
Bir Nabala (arabisk بير نبالا, hebraisk skrift ביר נבאלא) er ein palestinsk by på Vestbreidda, åtte kilometer nordaust for Jerusalem. I 2006 hadde han kring 6 100 innbyggarar. I lag med dei nærliggande al-Jib, Beit Hanina al Balad og al-Judeira dannar landsbyen ein enklave i Separasjonssonen, innanfor Israel si sperring på Vestbreidda. Enklaven har kring 15 000 palestinske innbyggjarar. Han er knytt til Ramallah via tunellar og ein veg som har gjerde på begge sider.
José Saramago
José de Sousa Saramago var ein portugisisk roman- og novelleforfattar, dramatikar, lyrikar, essayist, omsetjar og journalist.
Liv og virke
Saramago fekk det internasjonale gjennombrotet i 1982 med romanen Memorial do Convento (Klosterkrønike), og vart tildelt nobelprisen i litteratur i 1998. Frå 1992 og fram til han døydde budde han på Lanzarote, ei av Kanariøyane. Saramago var medlem av det portugisiske kommunistpartiet frå 1969, han var ateist og skildra seg sjølv som pessimist. Oppfatningane hans har skapt store kontroversar i Portugal, spesielt etter utgjevinga av Jesusevangeliet.
Bjørnbakknosi
Bjørnbakknosi  er eit fjell i Hemsedal kommune i Viken. Det har ei høgd på 1705 meter over havet og er det 738. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Wissembourg
Wissembourg (tysk Weißenburg) er ein by og kommune nordaust i Frankrike. Han er sous-préfecture (underprefektur) i departementet Bas-Rhin i regionen Grand Est, og har om lag 8 000 innbyggjarar. Han ligg ved den litle elva Lauter nær grensa til Frankrike og Tyskland, om lag så langt aust i Frankrike ein kjem. Namnet Wissembourg er ei fransk utgåve av Weißenburg (Weissenburg) på tysk, som tyder «kvit ås/kvit by» eller «kvit stad».
Historie
Benediktinarane rundt byen grunnla han på 600-talet, kanskje med Dagobert I som beskyttar. Ved klosteret komponerte munken Otfried på 800-talet ein evangelieharmoni, dei første viktige versa på tysk nokon gong.
Det vart bygd festningsverk i byen på 1200-talet. I 1354 oppretta Karl IV ei gruppe på ti byar kalla Decapolis, som ikkje vart annektert av Frankrike under Ludvig XIV i 1678. 25. januar 1677 øydela ein brann mange hus og Hôtel de Ville i byen. Mange tidlege bygningar overlevde derimot. Maison de Stanislas var tilfluktstaden til Stanislas Leczinski, tidlegare konge i Polen, frå 1719 til 1725. 3. april 1725 bad Ludvig XV om handa til dottera hans.
Slaget ved Wissembourg fann stad 4. august 1870. Det vart det første slaget under den fransk-prøyssiske krigen. Det franske tapet i slaget gjorde at den prøyssiske hæren kunne flytte inn i Frankrike. Geisburgmonumentet står til minne om hendinga.
Nintendo GameCube
Nintendo GameCube (ニンテンドーゲームキューブ, ofte forkorta til GCN) er ein stasjonær spelkonsoll laga av det japanske føretaket Nintendo. Han er den fjerde i rekkja av stasjonære spelkonsollar frå Nintendo, og er oppfølgjaren til Nintendo 64 og forgjengaren til Wii. GameCube høyrer til same generasjon spelkonsollar som Sony PlayStation 2, Sega Dreamcast og Microsoft Xbox.
Under utviklinga gjekk GameCube under kodenamn «Dolphin», som kom frå at grafikkchipen blei kalla «flipper». Grafikkchipen blei framstilt av ATI.
Wii kan spele av GameCube-spel og er kompatibel med det meste av utstyr for GameCube, men spel som nyttar internettfunksjonar vil ikkje kunne bruke nettfunksjonane sine på Wii.
Storholmen fyrstasjon
Storholmen fyrstasjon er eit fyr som ligg på Storholmen, 8 km vest av Vigra, i Giske kommune i Møre og Romsdal. Det ligg 6 km nord for Erkna fyrstasjon.
Fyret vart oppretta i 1920. Varer og folk måtte heisast på land frå sjøen. Frå 1970 til fyret vart avbemanna og automatisert i 1980 vart transport utført med helikopter.
Ghubb
Ghubb er ein busetnad i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata. Han ligg nær grensa til Oman og Saudi-Arabia.
Beit 'Anan
Beit 'Anan (arabisk skrift بيت عنان ) er ein palestinsk landsby i Nordvest-Jerusalem i Jerusalem kommune. I 2010 hadde han eit folketal på 4 982. Somme innbyggjarar i Beit 'Anan har israelske ID-kort, medan andre har palestinske ID-kort.
Historie
I 1159 var Bethanam nemnt i krossfarar-kjelder i samband med at grensene mellom landsbyen og Parva Mahomeria vart sett.
I 1883 meinte Survey of Western Palestina at Beit 'Anan var den same staden som krossfararlandsbyen Beithumen, eit len for prestane i Jerusalem på 1100-talet. Men Röhricht meinte i 1887 at det var meir truleg at det var Beitunia som var Beithumen, og i 1890 var Conder heilt samd med Röhricht.
Osmansk tid
I 1863 vitja den franske oppdagaren Victor Guérin landsbyen og estimerte at han hadde 600 innbyggjarar, I 1883 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine landsbyen som «ein liten landsby på ein flat rygg. Nær hovudvegen i vest lig ruinane etter ein khan med vatn, og kring 1,5 km i aust ligg ei kjelde.»
Det britiske mandatet
Beit 'Anan vart erobra av britiske styrkar i slaget ved Jerusalem i 1917 under felttoget deira i Palestina mot osmanarane.
I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde «Bait 'Inan" eit folketal på 509, alle muslimar, og dette auka i folketeljinga i 1931 til eit folketal på 654, framleis alle muslimar, i 162 hus.
I 1945 hadde Beit I'nan eit folketal på 820, alle arabarar, med 10 105 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 2 015 mål var plantasjar og irrigert land, 2 471 nytta for korn, medan 63 mål vart utbygd land.
Etter 1948
Etter den arabisk-israelske krigen i 1948, og etter våpenkvileavtalen i 1949, kom Beit 'Anan under Jordan sitt styre.
Sidan seksdagarskrigen i 1967 har Beit 'Anan vore under israelsk okkupasjon.
Sigrid Boo
Sigrid Maren Boo var ein norsk forfattar av populærbøker. Ho var fødd og døydde i Oslo.
I verka sine skildra Boo mellom anna kjærleik, tuberkulose og å ha teneste hjå andre i suksessboka Vi som går køkkenveien, som òg blei filmatisert.
Såta i Hemsedal
Såta  er eit fjell i Hemsedal kommune i Viken. Det har ei høgd på 1696 meter over havet og er det 779. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Kuven i Dronning Maud Land
Kuven er ein markant ås mellom Gommen og Kuvsletta, nær sørvestenden av Kirwanveggen i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og fleire flyfoto (1958–59).
Rough Firth
Rough Firth ligg mellom Almorness Point og Castlehill Point. Rough Island ligg i fjorden. Landsbyen Kippford ligg nesten inst i fjorden der Urr Water når sjøen. Den andre større landsbyen ved fjorden er Rockcliffe.
Ghubbat Khawrah
Ghubbat Khawrah er ein busetnad i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata.
Kafr Aqab
Kafr 'Aqab (arabisk كفر عقب, hebraisk skrift כפר עקב) er det nordlegaste palestinsk-arabiske nabolaget i Aust-Jerusalem. Han ligg innafor kommunegrensa til Jerusalem og to kilometer frå Ramallah.
I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde han i 2006 eit folketal på 10 411.
Sjølv om Kafr 'Aqab vart annektert i lag med resten av Aust-Jerusalem av Israel og er under full israelsk kontroll, er han skild frå Jerusalem av Israel si sperring på Vestbreidda.
Jørn H. Hurum
Jørn Harald Hurum er ein norsk paleontolog og vitskapsformidlar. Hurum er utdanna virveldyrpaleontolog og tilsett som professor ved Naturhistorisk museum, Universitetet i Oslo i Oslo. Han har særleg jobba med dinosaurar, tidlege pattedyr og marine øgler. Han har sidan 2004 leia eit team som grev ut store marine øgler på Janusfjellet 5–6 km nord for Longyearbyen på Svalbard. Gjennom 11 ekspedisjonar har han og kollegaene grave seg fram til titals nye arter frå Juraperioden, til saman 60 skjelett. Dei siste åra har forskinga hans dreidd seg om dei eldste av dei marine reptila på Svalbard som dukka like opp etter det som er rekna som den største masseutryddinga i historia.
Bakgrunn
Jørn Hurum er fødd og oppvakse i Mjøndalen ved Drammen, men har dei siste åra budd i Nittedal utanfor Oslo. Sidan barndomen har han samla fossil og mineral i Oslo-distriktet. Han byrja studium i paleontologi ved Universitetet i Oslo i 1987. Han vart cand.scient. i 1993 med oppgåva «Snout and orbit of Cretaceous Asian multituberculates studied by serial sections», og fekk doktorgraden med avhandlinga «Cranial structure and relationships of Mongolian Lata Cretaceous multituberculate mammals» i 1997. Begge oppgåvene baserer seg på fossil av pattedyr funne i Gobiørkenen. Etter avslutta doktorgrad fekk han eit postdoktorstipend frå Forskingsrådet for å studera kjevar hos Tyrannosaurus og slektningane til denne blant rovdinosaurane. Sidan 2004 har han vore leiar av utgravingane på Svalbard av marine øgler frå juraperioden.
Jørn Hurum gifta seg i 1991 med Merethe Frøyland, som er ekspert på realfagdidaktikk og førsteamanuensis ved Naturfagsenteret på Blindern. I 2003 fekk dei ei dotter som fekk namnet Ida.
Vitskapsformidling og forsking
Dinosaurforskaren Jørn H. Hurum er kjent som ein medieprofilert formidlar av populærvitskap innan fagfeltet sitt. Han har skrive ti faktabøker, mellom dei «Menneskets utvikling» (2004) og «Stein» (2007), og trilogien «Ida», «Monsterøglene på Svalbard» og «Sjøskorpionen på Ringerike» saman med Torstein Helleve og kunstnaren Esther van Hulsen. Han har òg vore programleiar i «Jørns hjørne» i Tv-programmet «Newton» (2001–2002) og i radioprogrammet «Hurum og Ødegaard» i Kanal24 (saman med astrofysikaren Knut Jørgen Røed Ødegaard). Han har i tillegg til meir enn 50 vitskaplege artiklar skrive over 70 populærvitskaplege artiklar og heldt over 400 populærvitskaplege foredrag. I 2004 var han med på å utvikla læreprogrammet «Dinosaurjakt» for norske skular saman med viten.no. Han har òg vore leiar og fagleg ansvarleg for fleire utstillingar ved Naturhistorisk museum, blant anna «Gåtefulle Kina» (2000), «Dødelege dinosaurer» (2003), «Europas siste jungel» (2008), «Apejenta Ida» (2011) og «Livets tree» (2018). Det er laga fleire nasjonale og internasjonale dokumentaret om forskinga til Hurum, m.a «Predator X» (2009, History Channel m.fl.), «The Link» (History Channel, BBC, ZDF m.fl.), «Death of a sea monster» (National Geographic Channel).
I 2007 vart Jørn Hurum kjent for funnet av «Monsterøgla frå Svalbard», òg kalla Predator x, som er ein av dei største kjende pliosaurane i verda med ei berekna lengd på 13 meter.
«The Link»
19. mai 2009 presenterte Hurum, tyske og amerikanske forskarar eit 47 millionar år gammalt fossil av ei ape i New York, som av Hurum vart marknadsført som «The Link» (i media òg omtalt som «The Missing Link»), det manglande bindeleddet i utviklingshistoria til mennesket, ein teori som forlengst er forlate av vitskapen. Fossilet viser det eldste kjende apeskjelett i verda, som er 95 % intakt, Darwinius masillae, av Hurum kalla Ida etter den mindreårige dottera hans. Formidlinga til Hurum og skildringa av fossilet har møtt sterk kritikk i fagmiljøa, og har vorte skildra som «grunnleggjande i strid med vitskapen sine idéer og etikk» av fem av Noregs mest kjende biologiprofessorar, m.a. Nils Christian Stenseth, som òg meiner tydinga til fossilet er sterkt overdrive og omtalar det som «ein overselt bløff». Hurum oppsummerte saka sett frå sitt synspunkt med ein musikkvideo på YouTube i 2014.
Ann-Elise Finbog
Ann-Elise Finbog er ein norsk samisk politikar, frå 2017 medlem av Sametinget.  Ho er busett i Oslo og vart innvald for Samefolkets Parti frå valkrets Sør-Noreg.
Ord
Ord er ei kjede av språklydar eller bokstavar som er berar av ei tyding, og som har eit visst sjølvstende. Dette viser seg ved at det ofte er mogleg å føya inn andre kjeder mellom orda.
I lingvistikken blir ord kalla ordformer. Ordformer er kombinasjonar av språklydar som kan skiljast ut i tale av innfødde språkbrukarar ved hjelp av ulike grensesignal. Den første setninga i denne artikkelen inneheld t.d. ti ordformer. Ordform er den minste delane av ei ytring som kan stå åleine og framleis ha meining. I mange skriftsystem er det vanleg å skilja ord frå kvarandre ved hjelp av mellomrom. Ein del ordformer høyrer nærare saman enn andre, t.d. høyrer ordformene ord og ordet saman på ein måte som blir og i ikkje gjer. I ei ordbok vil vi ikkje finne alle formene ord, ordet og orda. Vi vil finne ordforma bruke, men ikkje brukte eller brukt. Vi skal seie at dei ulike ordformene som høyrer saman, alle representerer eitt og same leksem. Ordforma brukt er berre ei av fem ulike ordformer som blir brukt til å representere leksemet bruke, dei andre er , bruke, bruker, brukte. Endeleg har vi omgrepet grammatisk ord, som vi bruker til å skilje dei to tydinga av t.d. ordforma ord. Denne ordforma kan uttrykke ubestemt eintal av leksemet ord, som i eit ord er nok, eller ho han uttrykke ubestemt eintal av leksemet ord, som i eit bilete seier meir enn tusen ord. Grammatiske ord er abstrakte omgrep, dei blir alltid realisert av ordformer.
Ula
Ula er eit namn med fleire tydingar. Sjå lista under
Pentland Firth
Pentland Firth (skotsk-gælisk An Caol Arcach, tyder Det orkadiske sundet) er ein firth, men er meir eit sund enn ein fjord. Det går mellom Orknøyane og Caithness nord i Skottland.
Etymologi
Ein trur namnet kjem av det norrøne «Petlandsfjörð», som tyder «Pictlandfjorden» og har ingen samanheng med Pentland Hills nær Edinburgh.
Før nordmennene tok Orknøyane vart sundet kalla «Orksjøen», etter piktarstammen som budde på Orknøyane.
Geografi
Det nordlegaste punktet på neset Dunnet Head, Easter Head, er òg det nordelgaste buktet på det britiske fastlandet. Den kjende John o' Groats, Mey og mange mindre landsbyar ligg på Caithness-sida. I tillegg ligg byen Thurso og Scrabster Harbour i Thurso Bay heilt vest i sundet.
Tidvasstraumar
Sundet er kjend for den kraftige tidvasstraumen, som er ein av dei kraftigaste i verda. Det har vorte målt ein vart på 16 knop (30 km/t) vest for Pentlandskjera. Desse straumane har ein ønskt å utnytte med tidvasskraftverk, og straumane her har vorte kalla «tidvasskrafta sitt svar på Saudi-Arabia» og eit kraftverk her kan kome til å generere så mykje som 10 GW. Dette er opp mot 25 % av det estimerte totale kapasiteten for tidvasskraft i EU.
Dyreliv
Ein kan sjå sel året rundt i alle delar av sundet. Dei solar seg vanlegvis på skjera når det fjærar, slik at dei ikkje treng å bruke krefter når det flør igjen. Ein kan sjå store selgrupper nord for Stroma. Steinkobbe får ungar her i mai, juni og juli. Gråselen er den vanlegaste i området, og har ein av dei største bestandane i heile Storbritannia her.
Niser held seg òg i sundet året rundt. Delfinar er ikkje like vanlege, men ein kan sjå dei av og til. Spekkhoggarar kan ein stundom sjå frå rundt mail til juli. Vågekval er ganske vanlege her frå juni og stundom heilt fram til oktober, men òg til andre tider av året. Brugder er heller sjeldne, men er stundom å sjå om sommaren.
Nynorsk redaktørpris
Nynorsk redaktørpris er ein mediepris som har blitt utdelt sidan 2004 av Mediemållaget.
Desse har fått prisen
2017 Ansvarleg redaktør Gard Steiro, VG
2014 Ansvarleg redaktør Bjørgulv Braanen, Klassekampen
2013 Dagleg leiar Magni Øvrebotten, NRK Nynorsk mediesenter
2012 Ansvarleg redaktør Bjarne Tormodsgard, Hallingdølen
Montenegro
Montenegro (montenegrinsk og serbisk Црна Гора, Crna Gora, albansk Mali i Zi) er eit land på Balkan i Aust-Europa. Det grensar til Serbia i nordaust, Kosovo i aust, Albania i søraust, Bosnia-Hercegovina i nordvest og Kroatia i vest og har kyst mot Adriahavet i vest. Hovudstad og største by er Podgorica, medan Cetinje har status som Prijestonica, «det gamle kongelege setet».
Landet var eit serbisk fyrstedøme seint i mellomalderen og fekk sjølvstende frå Det osmanske riket i 1878. Frå 1918 var Montenegro ein del av dei forskjellige utgåvene av Jugoslavia og i statsunion med Serbia og Montenegro etter 2003. I røynda fungerte Serbia og Montenegro som to åtskilde statar på dei fleste område. Ei folkerøysting i landet 21. mai 2006 gjekk inn for oppløysing av samveldet med Serbia, så vidt det var. Montenegro vart åtskilt frå Serbia 3. juni 2006, og vart då ein eigen sjølvstendig stat. Same månad vart landet det 192. medlemslandet i Dei sameinte nasjonane og det 47. medlemmet i Europarådet.
Nynorsk redaktørpris
Desse har fått prisen
2010 Redaktør Signy Fardal, Magasinet Elle
2009 Redaktør/dagleg leiar Christian Fredrik Stabell, Os og Fusaposten
Montenegro
Geografi
Montenegro ligg i eit karstområde og store delar av landet ligg tusen meter over havet, og fleire fjell strekkjer seg over 2000 meter. Zetadalen er eit av dei lågaste områda innanfor kysten.
Nynorsk redaktørpris
Desse har fått prisen
2008 Sjefredaktør Arne Sigurd Haugen, Nynorsk Pressekontor Sjefredaktør og administrerande direktør Pål Bjerketvedt, Norsk Telegrambyrå
Montenegro
Geografi
Montenegro er eit av dei mest kuperte landa i Europa og eit av dei høgaste fjella er Bobotov Kuk i Durmitor-fjella med ei høgd på 2 522 meter over havet. Ein meinte lenge at dette var det høgaste fjellet i landet før nye målingar viste at Zla Kolata i Prokletije var høgare med 2 534 moh.
Den største innsjøen i landet er Shkodërsjøen på 391 km² som Montenegro deler med Albania. I Montenegro har elva Tara grave ut ei kløft, Tarakløfta, som er den djupaste kløfta i Europa med 1 300 meter på det meste. Dette er òg den nest djupaste kløfta i verda etter Grand Canyon i Arizona.
Nynorsk redaktørpris
Desse har fått prisen
2007 Sjefredaktør Tom Hetland, Stavanger Aftenblad
Montenegro
Klima
Montenegro har eit middelhavsklima med milde vintrar og solrike, varme somrar. Like innanfor kysten ligg Dei dinariske Alpane, og når mild havluft frå Middelhavet strøymer vestover og inn over Montenegro kan ein få liknande forhold som på Vestlandet i Noreg. Dette området er derfor blant dei våtaste i Europa. Om vinteren kan derimot den kalde boravinden føre kald luft frå Aust-Europa innover Montenegro, og ein får nokre kalde dagar. Podgorica har ein nedbørsnormal på 1617 mm i året.
Nynorsk redaktørpris
Desse har fått prisen
2006 Distriktsredaktør Per Arne Kalbakk, Østlandssendingen
Montenegro
Historie
På midten av 1000-talet fekk fleire land sjølvstende frå Austromarriket, og området som seinare vart Montenegro vart då ein del av kongedømet Duklja. I 1186 vart Duklja innlemma som ein provins i Kongedømet Serbia av storfyrsten Stefan Nemanja. Ein føregangar til dagens Montenegro i seinmellomalderen var det serbiske fyrstedømet Zeta, som fekk sjølvstende frå Serbia i 1371, sjølv om det alt under fyrst Balša I sidan 1356 i praksis hadde sjølvstende. Området vart erobra av Det osmanske riket i år 1496. Montenegro fekk sjølvstende frå Det osmanske riket etter Berlinkongressen i 1878.
Ein av dei eigentlege grunnleggjarane av Montenegro var den montenegrinske biskopen Danilo Petrović-Njegoš (1697-1735), som avskaffa den folkelege valretten, slik at kvar vladika (fyrstbiskop) sjølv fekk peike ut etterfølgjaren sin. Etter den tid kom huset Petrović-Njegoš til å styre fram fram til 1918, då landet vart okkupert av Serbia. Danilo hadde nære samband med Russland og var med på å forme framtida til landet. Han regjerte i Montenegro fram til etter den første verdskrigen.
Nynorsk redaktørpris
Desse har fått prisen
2005 Sjefredaktør Tove Lie, Nationen
Montenegro
Historie
Den første grunnlova vart skriven i 1905, og 28. august 1910 vart den yngste monarken i Europa, Nikola I av Montenegro krona til konge. Landet vart hardt råka av den første verdskrigen då dei støtta serbarane mot Austerrike-Ungarn. Etter at den serbiske hæren dreiv ut austerrikarane mot slutten av krigen okkuperte dei Montenegro den 29. november 1918, og landet vart ein del av Kongedømet av serbarar, kroatar og slovenarar, som seinare endra namn til Jugoslavia.
Då Jugoslavia braut saman på byrjinga av 1990-talet var Montenegro og Serbia dei einaste republikkane som ikkje braut med forbundet og erklærte sjølvstende. At Slovenia, Kroatia, Bosnia-Hercegovina og Makedonia valde å forlate forbundet var sentralregjeringa i Beograd i Serbia sterkt imot og fleire krigar følgde i åra etter. Jugoslaviakrigane og Montenegro var i lag med Serbia ein stridande part i samtlege krigar (utanom den væpna konflikten i Republikken Makedonia)
Nynorsk redaktørpris
Desse har fått prisen
2004 Tidlegare sjefredaktør Hilde Haugsgjerd og kulturredaktør Cathrine Sandnes, Dagsavisen.
Leinenosi
Leinenosi  er eit fjell i Hemsedal kommune i Viken. Det har ei høgd på 1675 meter over havet og er det 871. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Montenegro
Historie
I byrjinga av 2000-talet frigjorde Montenegro seg frå Serbia og i februar 2003 vart føderasjonen Jugoslavia erstatta av den svake statsunionen Serbia og Montenegro. Montenegro tok så eit symbolsk steg mot auka sjølvstende med å innføre eit nytt flagg og nasjonaldag i 2004. I mai 2006 var det folkeavstemming i landet og det montenegrinske folket valde å bryte unionen med Serbia og erklære seg sjølvstendig, noko som skjedde 3. juni 2006. 5. juni braut Serbia unionen, som då vart offisielt oppløyst og 15. juni vart Montenegro sitt sjølvstende respektert. 28. juni vart Montenegro medlem av SN.
Montenegro er i dag ein offisiell kandidat for å verte medlem av EU.
STS-51-A
STS-51-A er namnet på den fjortande romferda i det amerikanske romferjeprogrammet. Dette var den andre ferda til romferja Discovery.
Gragrah
Gragrah er ein busetnad i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata.
Kusken
Kusken (frå latin Auriga) er eit stjernebilde på den nordlege himmelhalvkula.
Det er eit av dei 48 stjernebileta som vart nemnt av astronomen Klaudios Ptolemaios på 100-talet evt. og er i dag eit av dei 88 moderne stjernebileta. Kusken er mest synleg om vinteren på den nordlege himmelhalvkula i lag med fem andre stjernebilete som har stjerner i Vintersekskanten. På grunn av den nordlege deklinasjonen er Kusken berre synleg så langt sør som 34° sør. Lenger sør ligg biletet heilt eller delvis under horisonten. Det er eit stort stjernebilete som dekkjer 657 kvadratgrader, halvparten av det største stjernebiletet, Vasslangen.
Kuvungen
Kuvungen er ein ås like søraust for Framranten, nær sørvestenden av Kirwanveggen i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og fleire flyfoto 1958–59.
Kusken
Den mest lyssterke stjerna, Capella, er eit uvanleg fleirstjernesystem som er av dei mest lyssterke på nattehimmelen. Beta Aurigae er ei interessant variabel stjerne i stjernebiletet, Epsilon Aurigae, ei nærliggande formørkande dobbelstjerne med ein uvanleg lang periode er to system som er blitt mykje studert. På grunn av plasseringa nær Mjølkevegen har Kusken mange lyse opne stjernehopar nær grensene, som M36, M37 og M38, alle populære mål for amatørastronomar. I tillegg ligg tåka IC 405, som er knytt til den variable stjerna AE Aurigae.
Kjende himmelekamar
Den mest lyssterke stjerna i Kusken er Alfa Aurigae (Capella), som er ei G8III-klassestjerner (kjempe klasse G) 43 lysår unna og den sjette mest lyssterke stjerna på nattehimmelen med ein storleiksorden på 0,08.
Beta Aurigae (Menkalinan, Menkarlina) er ei lyssterk klasse A2IV-stjene (subkjempe klasse A).
Andre stjerner i systemet er Gamma Aurigae, no Beta Tauri (El Nath, Alnath), Iota Aurigae (Hasseleh eller Kabdhilinan), Delta Aurigae, den nordlegaste stjerna i Kusken, Lambda Aurigae (Al Hurr)
Det er så langt funne fem stjerner med planetsystem i Kusken.
Kusken har mange opne stjernehopar og andre lekamar, sidan Mjølkevegen går gjennom systemet. Dei tre mest lyssterke hopane er M36, M37 og M38, som alle er synlege i kikkert eller eit lite teleskop.
San Antonio-neset
San Antonio-neset (spansk Cabo San Antonio) er eit nes på nordkysten av Alicante søraust i Spania.
Tyrhaug fyrstasjon
Tyrhaug fyrstasjon er eit fyr som ligg på Ringholmen, ei lita øy like aust for Edøya i Edøyfjorden og søraust for Smøla.
Fyret vart bygd i 1833 og avbemanna i 1967 då det vart erstatta av ei fyrlykt. Fyrbygningen er i dag 14,2 meter høg med ei lyshøgd på 17,8 meter over havet. Dette gjev ei lysvidde på 13,4 nautiske mil.
Balor
Balor er den grufulle leiaren for fomoire i keltisk, særleg irsk mytologi. Han blir ofte omtalt som ei kjempe. Det fremste kjenneteiknet hans var at han var éinaugd, og at han normalt heldt dette auget lukka fordi alle som møtte blikket hans døydde. Det giftige auget fekk han etter at han stirra på det magiske brygget til faren sine druidar.
Mytologi
Balor var son av Dot, son av Néit ifølgje Cath Maige Tuired (CMT), men blir kalla Balor son av Buarainech i lista over kjende rath- og borgbyggjarar i Book of Leinster.
Balor var gift med Cethlenn ifølgje Ogygia (1685) av Roderick O'Flaherty. Cethlenn er nemnd ved namn i Lebor Gabála Érenn (LGE), men ikkje som kona til Balor.
Ifølge ein spådom skulle Balor bli drepen av dotter- eller sonesonen sin. Han låste difor dottera si Ethlinn inn i eit tårn laga av krystall for å hindre at ho fekk born. Men Cian, ein av Tuatha de Danaan, kom seg med hjelp frå druidekvinna Birog inn i tårnet. Ethlinn fødde sonen deira, men Balor kasta guten i havet. Birog redda guten, og gav han til Cian, som fekk han fostra hjå broren Goban. Dottersonen til Balor fekk namnet Lugh Lamhfada, og vart rekna som ein av Tuatha de Danaan.
Namn
I tidlege tekstar blir han også kalla Balor Béimnech (Balor slagaren), Balor Balcbéimnech (Balor den sterke slagaren), Balor Birugderc (Balor med borauget), Balor mac Doit meic Néid (Balor, son av Dot son av Nét) og Balor ua Néit (Balor, soneson av Nét).
Seinare former er Balor Béimeann eller Balar Bemen (Ogygia, 1685), og Balór na Súile Nimhe (Balor med det vonde auget).
Balor i Dungeons & Dragons
I fantasirollespelet Dungeons & Dragons er Balor namnet på ein av de sterkaste demonane, Tanar'ri. Karakteren har ingen openberr inspirasjon frå keltisk mytologi.
Voyager 2
Voyager 2 er ein 815 kg tung umanna amerikansk romsonde i Voyager-programmet som er send for å utforske den ytre delen av Solsystemet og vidare. Romsonden vart skoten opp 20. august 1977, og er framleis i funksjon. Den er identisk med sin syster-romsonden Voyager 1. Voyager 2 passerte forbi planetane Jupiter, Saturn, Uranus og Neptun og var den første romsonden med detaljerte bilete av de to sistnemnde planetane.
I desember 2005 var Voyager 2 det mest fjerne menneskeskapte objektet, med ein avstand på 78,4 AU frå sola. Etterkvart vart den æra overteken av systerskipet Voyager 1. Romsonden er no inne i ytterkantane av solsystemet, eit enormt område der innflytelsen frå sola etter kvart vert erstatta av interplanetarisk rom.
Oppskytinga
Romsonden Voyager 2 vart skoten opp frå Cape Canaveral i Florida, den 20. august 1977 med ein Titan III-E Centaur bererakett. Dette var før sjølve Voyager 1 vart skoten opp. Uheldigvis vart bakkemannskapet oppteken med eit problem med systersonden. Såleis gløymde ein å aktivere Voyager 2 som dermed slo av hovud-antenna. Heldigvis fekk ein kontakt med romsonden via ei mindre antenne og fekk hovudantenna slått på igjen.
Jupiter
Voyager 2 var den fjerde romsonden som besøkte Jupiter og var på det nærmaste den 9. juli 1979. Romsonden var då berre 570 000 km frå Jupiter sine skyer. Viktige oppdagingar som Voyager-sondane gjorde var blant anna den vulkanske aktiviteten til månen Io. Dette hadde ein ikkje sett frå jorda eller romsondane Pioneer 10 og 11.
Saturn
Romsonden fortsette vidare for å undersøkje planeten Saturn. Voyager 2 vart den andre romsonden som vitja [planeten. Voyager 2 passerte Saturn i november 1981. Romsonden målte temperaturen på Saturn, og fann at den på det høgaste var 70 Kelvin (-203 C) og på det lågaste 143 kelvin (−130 °C). Nordpolen var 10 kelvin lågare, men det kan ha vore på grunn av årstida.
etter å ha passert Saturn låste kameraet om bord Voyager 2 seg og sette resten av ferda i fare. Heldigvis fekk ein skikk på kameraet og ein kunne fortsette mot Uranus and Neptun.
Uranus
Voyager 2 den første romsonden til å vitje planeten Uranus. var på det næraste planeten den 24. januar 1986. Romsonden oppdaga 10 nye månar, studerte atmosfæren og ringane til planeten.
Endogen i økonomi
Endogen betyr som oppstår innanfrå. I økonomiske modellar er endogene variablar talverdiar som blir bestemt i modellen, på bakgrunn av dei eksogene variablane som er putta inn i modellen.
Voyager 2
Neptun
Voyager 2 vart og den første romsonden som vitja planeten Neptun. Voyager 2 passerte planeten 25. august 1989. Romsonden oppdaga 6 tidlegare ukjende månar, og oppdaga mørke flekkar rundt Neptun. Desse har i ettertid forsvunne, i følgje observasjonar som er gjort med romteleskopet Hubble.
Endogen i økonomi
Ein økonomisk modell kan ikkje ha fleire endogene variablar enn det er likningar. Dersom det er fleire likningar enn det er endogene variablar, vil modellen (unnateke i særtilfelle) gi sjølvmotseiingar. Hovudregelen er derfor: Like mange likningar som endogene variablar (jfr. at ein må ha to likningar for å bestemme to ukjende; X og Y). Denne regelen gjeld ikkje utan unnatak. Til dømes vil ein måtte ha ein endogen variabel i likningssettet som består av x + 2y = 6 og 2x + 4y = 12, sidan likningane er lineært avhengige.
Eit døme på ein modell med mange endogene variablar, er ISLM-modellen.
Voyager 2
Det ytre rom
I desember 2005 fann romsonden Voyager 2 seg 78,4 AU frå sola, langt bortanfor planetane våre. Ettersom begge Voyager-sondane framleis fungerer, bruker NASA dei til å finne ut korleis solsystemet er utanfor heliosfæra. Begge sondane har med seg ei gullplate med bilete og lydklipp frå jorda, om utanomjordisk liv nokon gong skulle støyte på nokon av romsondane.
Det er venta at ein skal kunne halde kontakten med romsonden Voyager 2 fram til 2020.
Åfjorden i Sogn og Fjordane
Åfjorden er ein fjord i Solund kommune og Hyllestad kommune i Vestland. Fjorden er den sørlegeaste greina av Buefjorden som ligg lenger vest. Fjorden har ei lengd på 22 km og strekkjer seg austover til tettstaden Hyllestad. Det siste stykket deler fjorden seg i to, Hyllestadfjorden i sør og Sørefjorden i nord [sic].
Fjorden har innløp mellom Sakrisøyna i nord og Leknessundet på Sula. På Sula går Dumbefjorden sørover på Sula frå Åfjorden. Aust for Sula ligg øya Skorpa og frå her går Storakersundet og Tellesundet sørover til Losnosen, som er ein del av Sognefjorden.
Frå nord for Skorpa og innover i fjorden ligg det fleire gardsbruk og grender på nordsida. Frå Eide går Fv65 på nordsida av fjorden forbi Sørbøvågen til Salbu, og frå her går Rv607 inn til Hyllestad. Ved Hyllestad strekkjer Katlenova seg 3 km utover i fjorden og deler Åfjorden i dei to nemnde fjordarmane.
Sørsida av fjorden er lite utbygd, særleg i den bratte indre delen der fjellet stig bratt opp til ei høgd kring 500 meter over havet. Ved innløpet til Hyllestadfjorden ligg den karakteristiske fjelltoppen Gygrekjeften på sørsida med ei høgd på 710 moh.
Torleiv Hannaas
Torleiv Hannaas frå Hannås i Hornnes var norsk filolog og folklorist.
Han tok utdanning i vaksen alder: lærarskule, artium og etter kvart cand.phil..
Hannaas gjorde eit stort innsamlingsarbeid av folkeminne og målprøvar, men lite av det vart gjeve ut i hans tid. Han var statsstipendiat frå 1914 og professor i vestlandsk målgranskning ved Bergens Museum frå 1918. Hannaas skipa i 1921 Folkeminnesamlingi ved Bergens Museum, og var leiar (og einaste tilsette) ved samlinga. Han vart etterfølgd av Gustav Indrebø.
Han var leiar for Noregs Mållag 1926–29. Han var den fyrste redaktøren av høgnorskorganet Norsk Aarbok frå 1920 til han døydde, og har fått æra for å ha introdusert omgrepet høgnorsk i ein artikkel i 1922. Han omsette òg delar av sogelitteraturen til nynorsk. Torleif Hannaas si nynorske boksamling på om lag 2500 band vart kjøpt av Bergens museum i 1932. Hannaas samla på alt som fanst av nynorsk litteratur før 1929. Om boksamlinga vart det sagt at Hannaas «var kjent som en av Norges ivrigste og kunnskaps-rikeste boksamlere. Alt tidlig begynte han å samle på alle trykk på norske bygdemål og landsmål, og det blev hele livet det centrale i hans bibliofile interesser; men snart strakte disse sig ut til heleden eldre norske og danske litteratur. Han tok sitt arbeide grundig; besökte og ransaket næsten alle eldre trykkerier, små og store, i Norges land. På denne måte kom han i besittelse av en samling av ukjente og upåaktede trykksaker, hvis make ingen privatmann er i besiddelse av.»
Arill Riise
Arill Riise er ein norsk journalist. Han har tidlegare jobba som nyheitsanker i Dagsrevyen i NRK, og vore informasjonsleiar i Fiskebåtredernes Forbund. I august 2006 byrja han som programleiar i God morgen, Norge! på TV 2. I 2008 var han programleiar for Landstinget i same kanal. Han har også vore programleiar for Norge Rundt, Sommeråpent og NRKs kveldsendingar frå VM på ski i Trondheim i 1997. Han jobbar no som nyheitsanker i TV 2 på kveldsendingane 1830 og 21. I 2014 leia han TV2 sine morgon og dagsendingar frå OL i Sotsji saman med Annemarta Giske. Han fekk prisen Årets nynorskbrukar frå Nynorsk kultursentrum i 2012 og Kringkastingsprisen i 2016.
Ham Ham
Ham Ham er ein busetnad i Ras al-Khaimah i Dei sameinte arabiske emirata..
Kyrkjebønøse
Kyrkjebønøse  er eit fjell i Hemsedal kommune i Viken. Det har ei høgd på 1 671 meter over havet og er det 887. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Fylkesveg 607
Fylkesveg 607 (Fv607) går mellom Lavik i Høyanger og Flekke i Fjaler. Veglengda er 61,7 km.
Før 1. januar 2010 var vegen riksveg, etter at forvaltingsreformen trod i kraft har han status som fylkesveg.
La Alcarria
Dei mest kjende byane i regionen er Almonacid de Zorita, Brihuega, Cifuentes, Guadalajara, Illana, Jadraque, Mondéjar, Pastrana, Sacedón, Trillo og Villalba del Rey.
Kvitholten
Kvitholten er ein snøkledd ås ved austsida av Austreskorvebreen, som ligg like sør for Sagbladet i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60).
Fuglereir
Eit fuglereir er ein stad der fuglar legg til rette for utklekking og oppfostring av fugleungar. Reir skal gjerne fungera som trygge, lune stader for egg og fuglar som ligg på dei. Når egga er klekte skal dei vera ein stad der foreldra trygt kan forlata ungane for å henta mat til dei. På grunn av dette er 'reir' blitt til eit omgrep brukt om den trygge foreldreheimen.
Fossbergom
Fossbergom, også omtala som tettstaden Lom, administrasjonssenteret i Lom kommune i Oppland i Innlandet fylke. Namnet «Fossbergom» kjem av Prestfossen, ein foss i Bøvra som renn ut i Otta rett ved Fossbergom. Her finn ein Lom stavkyrkje frå om lag 1200, Norsk Fjellmuseum, Lom bygdamuseum og Fossheim Steinsenter. Det er også noko trevare- og møbelindustri, vidaregåande skule og fleire turistføretak.
I 2008 vart Fossbergom peika ut som nasjonalparklandsby av Miljøverndepartementet.
Johan Aschehoug Kiær
Johan Aschehoug Kiær var ein norsk paleontolog og professor ved Universitetet i Oslo frå 1909.
Bakgrunn
Han var son av Hagbart Kiær (1829–1931) og Simonine Aschehoug (1835–1905). Faren var prest. Johan Kiær studerte først zoologi og sidan paleontologi i tre år under professor Karl Alfred von Zittel (1839–1904) ved Ludwig-Maximilians-Universität München, der han i 1896 tok doktorgraden med avhandlinga «Faunistische Übersicht der Etage 5 des norwegischen Silursystem sitt».
Karriere
Han vende heim til Noreg og byrja frå 1901 å studera oversiluren. Undersøkingane resulterte i verket Das Obersilur im Kristianiagebiet, som gav han Fridtjof Nansens belønning for fremragende forskning for 1906. I 1909 fekk han eit nyoppretta professorat i paleontologi og hisorisk geologi ved universitetet i Kristiania. Samme året fann kona hans Elise Clementine (Kemma) Kiær (1878–1975) en fossil fisk ved Rudstangen på Kroksund i Tyrifjorden. Her fant dei ein devon-fauna med mellom anna restane av ein sjøskorpion som fekk namnet Mixopterus kiaeri etter han. Det var han som hadde ansvaret for ordninga av det geologisk-paleontologiske muséet i Oslo, som opna i 1920.
Sundbyfoss
Sundbyfoss er ein tettstad i Holmestrand kommune i Vestfold og Telemark. Staden har og ligg vestom Hillestadvatnet, tre km søraust for tettstaden Hof. Sundbyelva går nordom tettstaden.
Vargebreen
Vargebreen  er eit fjell i Hol kommune i Viken. Det har ei høgd på 1764 meter over havet og er det 558. høgaste fjellet i landet av fjella med primærfaktor på minst 50 meter.
Førde Internasjonale Folkemusikkfestival
Førde Internasjonale Folkemusikkfestival eller Førdefestivalen er ein årleg festival i Førde i Sogn og Fjordane der temaet er internasjonal folkemusikk og verdsmusikk. H.K.H. Kronprinsesse Mette-Marit er festivalen sin høge beskyttar.
Arrangement
Førde Internasjonale Folkemusikkfestival blei arrangert for første gong i 1990. Festivalen føregår kvart år frå torsdag til søndag i veke 27, og har sidan 2005 hatt status som knutepunktfestival.
Festivalen sin hovudarena er Førdehuset, der festivalen tek i bruk både idrettshall, kinosal, teatersal, festsal og foaje for sine konsertar. I tillegg vert det arrangert konsertar på Rica Sunnfjord Hotel & Spa, i Førde Kyrkje og på Festplassen ved Jølstra. Det er også konsertar utanfor Førde, til dømes på Jølstramuseet på Vassenden, Rytne Gard i Bygstad og Klokkargarden i Dale i Sunnfjord.
Artistar
Førdefestivalen er det største fleirkulturelle arrangementet i Noreg, og den største festivalen for folkemusikk og verdsmusikk i Skandinavia. Kvart år presenterer festivalen rundt 250 artistar frå 25 land. Føremålet for festivalen er å fremje norsk og internasjonal tradisjonsmusikk/folkemusikk/verdsmusikk.
Dei fire dagane festivalen varer, vert det presentert mellom 80 og 100 arrangement, med rundt 250 profesjonelle musikarar frå meir enn 25 land. Sidan starten i 1990 har over 5000 artistar frå over 100 land stått på scena i Førde.
Internasjonal merksemd
Kvart år frå 2010 har Førdefestivalen vore på musikktidsskriftet Songlines si liste over dei 25 beste internasjonale verdsmusikk-festivalane i verda. I 2014 kom festivalen også med på den britiske storavisa The Guardian si liste over dei ti beste småbyfestivalane i Europa. I 2015 kom festivalen på National Geographic Travel si topp-sju-liste over dei festivalar dei tilrådde i Europa.