cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hn/Oden
Dyrking og ættarband
Odensdyrking er nemnd i fleire gamle kjeldor, både frå Norderlondom og utlendske umkverve. Oden vart rekna å vera stamfar fyre fleire norderlendske herskarætter, som skjoldungane i Danmark, og ynglingane i Uppsala og dei norske ladejarlane.
Sidan er Oden vorten knytt til oskoreidi, som i norderlendsk og tydsk folketru fer gjenom verdi.
Namn
Det norrøne namnet til Oden var Óðinn, som hev samanhang med od ‘styrlaus, vill’. På dansk og i dei nynorske umsetjingane på midlandsnormalen er Oden kalla «Odin». På tydsk er han kalla «Wotan», som kjem frå det same upphavet som dei norderlendske namni: Frumgermanske *Wōdanaz eller *Wōdinaz. Detta er atter avleidt av *wōdaz ‘od’.
Guden hev òg mange andre namn eller kjenningar, som visa til mange eigenskapar og kunnor: Allfader, Arnhovde, Atrid, Audun, Biløyg, Bivlinde, Bjarke, Bjørn, Blind, Bolverk, Brage, Brun, Brune, Båløyg, Dorrud, Dresvarp, Ennebratt, Farmagud, Farmaty, Farmognud, Feng, Fimbultul, Fimbulty, Fjellgeigud, Fjølne, Forne, Fornolve, Frårid, Galga, Ganglere, Ganglere, Gangråd, Gangråde, Gaptrosne, Gaut, Gautaty, Gaute, Geirlodne, Geirolne, Geirty, Geirud, Ginnar, Gissur, Gjest, Gjestumblinde, Glapsvinn, Gollne, Gollor, Gollung, Gondle, Grane, Grim, Grim, Grimne, Gråskjegg, Gunnblinde, Haftagud, Hagvirk, Hangagud, Hangaty, Hange, Helblinde, Hengekjeft, Herblinde, Herfoder, Herglad, Herjafoder, Herjan, Hermod, Herteit, Herty, Hildolv, Hjarrande, Hjelmbere, Hord, Hott, Hvedrung, Hå/Håve/Høg, Hårbard, Jalfad, Jamnhå, Jolfud, Jolne, Jolv, Jormun, Jorund, Karl, Kjalar, Kvatmod, Kvatråd, Langbard, Langskjegg, Launding, Lefoder, Lefrøy, Lodung, Møttul, Nikar, Nikar-Fjølne, Nikud, Nikund, Njot, Olg, Ome, Oske, Ovne, Rame, Ramnagud, Rane, Rjod, Roft, Roftaty, Rosshårsgråne, Rosterus (hjå Saxo, truleg same som Hroptr, Roft), Sann, Sanngjetal, Sidhott, Sidskjegg, Sigde/Sigte, Sige, Sigerhovud, Sigfader, Siggaut, Sigmund, Sigrunn, Sigtro, Sigtrygg, Sigty, Skilving, Skollvald, Svalne, Svavne, Sveigte, Svidre, Svidud, Svidur, Svipal, Svipdag, Svolne, Svåne, Tekk, Trasar, Trigge, Tro, Trott, Tud, Tund, Tvegge, Tviblinde, Ud, Unn, Vak, Valfar (‘far åt dei falne’ ), Vald, Valfoder, Valgaut, Valkjosande, Valtam, Valtogne, Vegtam, Veraty, Vidrimne, Vidur, Vingne, Voden, Våvud, Ygg/Yggr ('den skrekkelege' ), Yggjung, Yrung, Ivalde, Ørn, Øv og Øylund.
Jenaz
Jenaz (retoromansk Gianatsch) er ein kommune i distriktet Prättigau/Davos i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 755 meter over havet.
Kommunen ligg i Jenaz kreis og består av den gamle landsbyen Jenaz på ein terrasse ovanom elva Landquart river, den nye gatelandsby i dalbotnen, grenda Rüti på høgresida av Landquart og delen av Pragg-Jenaz ved Furnerbach.
Hn/Oden
Oden nytta som namn
Derimot hev han gjeve namn til onsdag (‘odensdag’), på same måte som herskarguden Merkur gjorde i dei romanske målom.
Bjørn Arild Gram
Bakgrunn
Gram vaks opp på garden Øvre Skjefte i Steinkjer som son av Harald Gram og Else-Marie Grove, av trønderslekta Gram på farssida.
Gram har tidlegare arbeidd som avdelingsleiar for kontroll og analyse i Telenor Mobil si kredittavdeling på Rørvik frå 2000 til 2005. Før Gram kom inn på Stortinget var han gardbrukar på Øvre Skjefte i Steinkjer, der han har dreiv korndyrking, skogdrift og økologisk frilandgris.
Politisk karriere
Gram vart vald inn i Steinkjer kommunestyre for fyrste gong i 1992, og seinare inn i fylkestinget i Nord-Trøndelag i 1995. Mellom 1996 til 1998 var han leiar i Senterungdommen.
Frå 2003 til 2005 var Gram leiar i Senterpartiet si fylkestingsgruppe i Nord-Trøndelag, og statssekretær i Finansdepartementet under Stoltenberg II regjeringa frå 2005 til 2007. I 2007 vart han vald til ordførar i Steinkjer kommune. Han har òg vore vararepresentant til Stortinget i fleire periodar.
Mellom 2004 til 2007 og frå 2010 til 2012 var han leiar i Nord-Trøndelag Senterparti
Gram var nestleiar i arbeidsgjevar- og interesseorganisasjonen til kommunane KS frå 2012 til 2020, og frå 2020 til 2021 var han styreleiar. Han vart friteke frå ordførarvervet sitt etter at han vart KS-leiar.
Den 14. oktober 2021 vart han utnemnd til kommunal- og distriktsminister i Støre-regjeringa. Frå 12. april 2022 vart han forsvarsminister i same regjering etter at Odd Roger Enoksen trakk seg som forsvarsminister. Sigbjørn Gjelsvik vart ny kommunal- og distriktsminister.
Andreas Hanssen
Hans Andreas Hanssen var ein norsk journalist/redaktør, fødd i Kråkerøy. I to åtskilde periodar representerte han Arbeiderpartiet på Stortinget. Gjennom det meste av mellomkrigstida arbeidde han for fråhaldssaka.
Liv og gjerning
Hanssen var son til ein smed. Etter å ha fullført middelskulen i 1889 arbeidde Hanssen på kontor i Fredrikstad, Fredrikshald og Kristiania. I 1906 etablerte han avisa «Smaalenenes Socal-Demokrat» i Fredrikstad, og som han redigerte til 1909. Han flytta då til Fredrikshald, der han selde kunst og dreiv ein sigarbutikk. I tida 1910-15 var han med i bystyret, dei fyrste tre åra som varaordførar. Hausten 1912 vart han vald til stortingsmann frå einmannskrinsen Fredrikshald. I den eine perioden var han medlem av Næringskomite nr 1.
I 1916 slo Hanssen seg ned i Larvik for å redigere avisa «Nybrott». Han redigerte så 1ste Mai i Stavanger frå 1919 til han vende tilbake til Larvik i 1921, då som forretningsførar for «Folkets Dagblad», eit avistiltak grunnlagt då Nybrott og «Bratsberg-Demokraten» vart slått saman.
Hanssen fekk ein ny treårsperiode, 1992-24, på Stortinget. Han vart innvald for dei fem kjøpstadene i Vestfold fylke. På Tinget var han medlem av Næringskomite nr 2. Hanssen, som var aktiv metodist, melde seg sommaren 1923 seg ut av Arbeidarpartiet på grunn av religionspolitikken til Komintern. Han gjekk ikkje innatt i Arbeidarpartiet då partiet braut med Komintern mot slutten av 1923, ettersom han var ein «revolusjonær internasjonalist».
Under den tyske okkupasjonen av Noreg slutta Hanssen seg til Nasjonal Samling. Han fekk då stilling som sokneprest i Hvaler, utan å vere medlem av Den norske kyrkja. Under landssvikoppgjeret etter verdskrigen vart Hanssen i 1948 dømd for forræderi. Straffa var på eitt års fengsel og ti års tap av røysterett.
Cuverville Island
Cuverville Island eller Île de Cavelier de Cuverville er ei mørk, klipperik øy som ligg i Errera Channel mellom Arctowski Peninsula og den nordlege delen av Rongé Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Cuverville Island vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen (1897–1899) under Adrien de Gerlache, som namngav ho etter J.M.A. Cavelier de Cuverville (1834–1912), ein viseadmiral i Den franske marinen.
Om sommaren er det ofte eselpingvinar som hekkar på Cuverville..
Sarpsborg
Sarpsborg ein by og administrasjonssenter i Sarpsborg kommune i Viken fylke. Byen utgjer den nordaustre delen av tettstaden Fredrikstad/Sarpsborg, som har og er den femte største tettstaden i Noreg. Sarpsborgdelen av tettstaden har 54 678 innbyggjarar (2016). Bysenteret i Sarpsborg er prega av eit rektangulært gatenett med hovudgata, St. Marie gate, langs toppen av raet. Denne går over Øvre Torg, som er byens handelstorg, og inntil dette ligg Nedre Torg med rutebilstasjon. Sør for torga ligg Sarpsborg kyrkje frå 1863 og den nesten 100 mål store naturparken Kulås med fleire gravminne frå tida rundt Kristi fødsel. Ved Hornes finst helleristningsfelt frå bronsealderen, som er om lag 3000 år gamle. I sentrum er mange eldre trehus skifta ut med moderne forretningsgardar. Industrien er dominert av anlegga til Borregaard langs elva nedanfor fossen. Heilt i sørvest er det hamneområde på Melløs og i Sannesund.
Byen har kontor for fylkeskommunens administrasjon. Utdanningstilbod omfattar vidaregåande skole med fleire studieretningar og Høgskolen i Østfold med avdelingar for ingeniør- og realfag. Ved «Olavsvollen» ligg Borgarsyssel Museum, som er fylkesmuseum for Østfold. Sykehuset Østfold har avdeling i Sarpsborg.
Historikk
Byen blei grunnlagt 1016 av Olav II Haraldsson. Av landets nåverande byar er berre Tønsberg og Trondheim eldre. Byen var den første tida sete for Borgarting, og distrikta aust for Oslofjorden (Borgarsyssel) blei styrt herfrå. Kongane budde ofte i Borg om vinteren. På 1200-talet blei det stadig meir vanleg å kalle byen Sarpsborg. Etter at svenskane svidde av byen i 1567 under den nordiske sjuårskrigen, blei han flytta til munningen av Glomma og fekk namnet Fredrikstad etter kongen, Frederik II. Sarpsborg fekk i 1839 igjen sine kjøpstadsrettar.
Vennskapsbyar
{|
Piledriver
Piledriver er det femte studioalbumet til det engelske rockebandet Status Quo, gjeve ut i 1972. Det var det første som vart produsert av bandet sjølv, og det første på selskapet Vertigo, etter at dei avslutta kontrakten med Pye Records.
Den einaste singelen frå albumet, «Paper Plane» (av Francis Rossi og Bob Young), med B-sida «Softer Ride» (skriven av Rick Parfitt og Alan Lancaster), vart den første i ei rekkje på 33 topp 40-hittar på UK Singles Chart då han nådde åttandeplassen i november 1972. B-sida kom seinare ut på det følgjande albumet deira, Hello!, som kom året etter.
Sjølve albumet kom ut i desember det året og nådde femteplassen på den britiske albumlista, der det låg i 37 veker.
Poulan
Poulan er eit merkenamn som høyrer til det svenske føretaket Husqvarna. Namnet vert nytta på produkt som motorsager, små snøfresarar og hagebruksreiskap som minitraktorar, grasklypparar og grastrimmarar.
Soge
Føretaket vart starta av Clade Poulan, rett etter 2. verdskrig. Den fyrste Poulan-saga var ei tomannssag, med bogesverd og ein motor som var meint for å driva generatorar. Ho vart produsert i Shreveport i Louisiana i USA og kom på marknaden i 1946. Seinare tok Poulan til å produsera einmannssager, både med boge- og med vanlege sverd.
I 1959 gjekk Poulan saman med J.B. Beaird Company, til Beaird-Poulan. Føretaket gjekk bra ei tid, men i 1973 vart det seld til Emerson Electric og lagt saman med Weed-Eater til Poular/Weed-Eater. Dette føretaket vart så seld til Electrolux i 1978. Då Husqvarna vart skild ut som eige føretak i 2006 vart Poulan eit dotterselskap under Husqvarna, og vert i dag nytta som eit varemerke.
Bogesverd
Bogesverd er ein type sverd som har vore nytta på nokre motorsager. På tidlege motorsager hadde sverdet ofte stor breidd, noko som førte til at det lett kom i klem ved kapping. Nokre produsentar utstyrte difor sagene sine med eit tynt sverd, og førte kjeda attende i ein boge over sverdet. Når tømmeret hadde så liten diameter at det fekk rom under bogen var det mindre risiko for det tynne sverdet kom i klem når stokken stod i spenn. Slike sager fekk mest innpass i område der tømmeret hadde små dimensjonar. Bogesverd er problematisk ved felling, etter som det krev stor plass rundt rota på treet. Ved kapping i terrenget kan det òg vera til hinder når det ligg kvist rundt stammen. Dei fleste motorsagene med bogesverd vart selde i Nord-Amerika, og vart ofte nytta til kapping på sagbruk, der det er god plass rund kvar einskild stamme.
Handball under Sommar-OL 1996/Karar
Handball under Sommar-OL 1996 for karar vart avvikla frå 24. juli til 4. august 1996 i to ulike arenaer i Atlanta. Tolv land deltok i turneringa: Algerie, Brasil, Egypt, Frankrike, Kroatia, Kuwait, Russland, Spania, Sveits, Sverige, Tyskland og USA.
Laga var delt inn i to grupper med seks lag i kvar, der alle laga i gruppa spelte kamp mot einannan. Dei to beste laga frå kvar gruppe avanserte til semifinalar, resten til plasseringskampar. Vinnarane av semifinalane, Kroatia og Sverige, møttest til finale, medan taparane av semifinalane møttest til kamp om bronseplassen. Spania vann 27–25 over Frankrike i bronsefinalen.
Finalen
Sverige opna svakt, Kroatia leia 6–1 etter minutts spel. Oh ved pause leia Kroatia framleis med fem mål, 16–11. I den andre omgangen knappa Sverige ned på leiinga, men kom aldri i kapp med Kroatia som vann med 27 mot 26 mål.
Ragna Rytter
Ragna Sofie Rytter var ein norsk poet og kulturpersonlegdom. Ho var mellom anna engasjert i målsak, fråhaldssak og innan handarbeid.
Saman med mellom anna Martin Tranmæl var ho med og skipa Losje Medalhus, eit lokallag for IOGT. Seinare var ho redaktør for IOGT sitt blad Solveg frå 1932 til 1954.
I 1919 tok ho eksamen ved Levanger lærerskole.
Rgana Rytter var ein pådrivar for å skipe folkehøgskulen Trøndertun på Gimse i Melhus. Seinare vart dette hennar arbeidsplass til ho gjekk av med pensjon i 1950.
Ho tok initiativet til, og var formann i, Trøndelag handarbeidslærerinnelag, og var mellom dei som sette saman trønderbunaden for menn.
Treve
Ein treve var tre sett à åtte kornband s. 97. Tjerve vart ofte nytta i samband med tresking. I Romsdalen vart mengda korn ein husmann hadde plikt til å skjera i skuronna oppgjeve i trevar, medan det sør for futegrensa, på Sunnmøre, var meir vanleg å fastsetta kvantumet i lass, der eit lass tilsvara tjue trevar. Treve vart òg nytta om lauvkjervar.
Henrik Mohn
Henrik Mohn var ein norsk vitkspsmann som er rekna som grunnleggjaren av meteorologi og fysisk oseanografi i Noreg. Han var bror til Jacob Mohn og Emanuel Mohn. Mohnbukta på Spitsbergen er kalla opp etter han.
Liv
Han fekk høgare utdanning ved Bergen Katedralskole med examen artium i 1852 og Det kongelege Frederiks Universitet i Christiania, der han oppnådde grada dr. philos. I 1861 vart han tilsett ved Observatoriet som assistent under Christopher Hansteen.
Hausten 1864 halde han ein foredragsserie i Den Polytekniske Forening om «Den moderne Meteorologien og Veirspaadomme». Foredraga vart trykt i Morgenbladet, og vakte så stor merksemd at dei førte til at det vart oppretta eit meteorologisk institutt ved Universitetet i Christiania. Mohn vart kalla til det første professoratet 1. desember 1866 og til å bli den første direktøren ved Meteorologisk institutt, ein post han hadde i 47 år.
Han organiserte ein systematisk meteorologisk og klimatisk utforsking av landet og fekk i gang stormvarsel og daglege vêrvarsel.
I 1873 deltok han som offisiell norsk representant ved stiftingskongressen for Den internasjonalen meteorologiske organisasjon IMO.
Grand Galibier
Grand Galibier er ein 3 228 meter over havet høg fjelltopp i dei cottiske Alpane i Frankrike. Fjellet, som er det høgste i Massif des Cerces, ligg på grensa mellom departementa Savoie i nord og Hautes-Alpes i sør. Grand Galibier har to separate toppar, den vestre er 9 meter høgre enn den austre.
Henrik Mohn
Liv
Stortinget gav støtte til Den norske nordhavsekspedisjonen med DS «Vøringen» 1876, 1877 og 1878, med omfattande målingar i Norskehavet. Mohn deltok sjølv på tokta. Ein annan viktig bidragsytar var G.O. Sars. Målingar og analysar vart publisert over ei årrekkje. Hovudverket fanst i 1887: «Nordhavets Dybder, Temperatur og Strømninger».
Ein artikkel Mohn skreiv i Morgenbladet 1884 om ein transpolar straum over det arktiske havet, vart inspirasjon for Fridtjof Nansen til å realisere ferda med «Fram» ti år seinare. Under Fram-ekspedisjonen fekk han Monaøyane i Karahavet kalla opp etter seg.
Henrik Mohn var ein svært allsidig mann. Saman med brørne sine var han med på å starte dei første buekorpsa i Bergen. Han bidrog òg til fleire teateroppsetningar som forfattar, skodespelar og teatermålar. På Nordhavsekspedisjonen målte han blant anna frå Jan Mayen.
Cymbilaimus
Cymbilaimus er ei biologisk slekt av maurvarslarar i maurfuglfamilien, Thamnophilidae.
Artslista
Cymbilaimus i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.5 frå desember 2010 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Kylie's Remixes Volume 1
Kylie's Remixes Volume 1 er eit remiksalbum av den australske songaren Kylie Minogue som vart utgjeve i Japan 16. mars 1989. Det kom ut i Australia i 1993 og blei attutgjeve i 1998. Samlinga inneheld remiksar av ni av dei tidlege hittane hennar.
Erickson Bluffs
Erickson Bluffs er ei rekkje kjenneleg fjellskrentar som strekkjer seg frå Gilbert Bluff til Mount Sinha, langs sørvestkanten av McDonald Heights, nær kysten av Marie Byrd Land i Antarktis. Ein del av skrentane vart fotograferte frå lufta av U.S. Antarctic Service i 1939–41. Dei vart kartlagte av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–65 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Albert W. Erickson, leiaren for ei biologigruppe som undersøkte selar, kvalar og fuglar i pakkisen i Bellingshausenhavet og Amundsenhavet med USCGC «Southwind» og dei to helikoptera ombord, 1971–72.
Sporophila
Sporophila er ei biologisk slekt av ca. 40 artar små sporvefuglar i tanagarfamilien, Thraupidae. Med unntak av seks artar som nyleg har blitt fletta inn i denne gruppa, ber desse små fuglane fellesnemninga frøetarar. Dei innfletta artane har fellesnamnet 'frøsporvar'. Samla sett er leveområdet frå sørspissen av Texas til søraust i Sør-Amerika.
Asbjørn Holm
Asbjørn Antoni Holm var ein norsk politikar for Sosialistisk Folkeparti (SF). Han var stortingsrepresentant i periodane 1961–1969 for Nordland.
Sporophila
Skildring
Dette er relativt små tanagarar med korte, kraftige, koniske nebb tilpassa beiting på frø. Artane i slekta viser frå moderat til sterk kjønnsdimorfisme i fjørdrakta. Medan typiske vaksne hannar ofte er særeigne, kan hoer og ungfuglar av begge kjønn vere svært vanskelege, og for nokre artar nesten umoglege, å identifisere eksakt. Hofulglane av mange artar er varmt gulbrune, med ei overside monaleg mørkare enn undersida. Svartnebbfrøsporv, Sporophila atrirostris, skil seg litt, her har hofuglar meir tydeleg mørk brun underside. Gruppa har nokså distinkt sameint ytre morfologi, mest karakterisert av nebbet, men 'frøsporvartane' skil seg noko med lengre hale og derfor totalt større kroppslengd på opptil 16,5 cm for svartnebbfrøsporv. Elles finn ein lite variasjon i kroppsstorleik, mange er 10 til 11 centimeter. Dei minste kan vere brunbrystfrøetar, Sporophila minuta og gulbukfrøetar, Sporophila nigricollis på frå 8,5 cm. Papegøyefrøetar, Sporophila peruviana, skil seg ut i nebbforma med ekstra tjukt nebb med ein krok i enden.
Asbjørn Holm
I 1963 var han saman med Finn Gustavsen sentral i Kings Bay-saka, der dei to SF-representantane valde å ikkje støtta det sitjande Arbeidarpartiet-regjeringa. Det førte til at Einar Gerhardsens tredje regjering måtte gå, og Lyng-regjeringa overtok. Tre veker seinare bidrog SF til å fella òg denne, og Gerhardsen kom attende.
Redningsskippar
Som yrkesaktiv var Holm fiskar og seinare skipper på ei redningsskøyte. Han vart òg distriktssekretær i Redningsselskapet.
Sporophila
Skildring
Hos i det minste nokre av desse artane har hofuglar ulike ultrafiolette fargar, synlege for fuglar, men ikkje for menneske. Hos nokre artar er ungfuglar av begge kjønn vanskelege å skilje frå modne hofuglar basert på fjørdrakt.
Utbreiinga er vid, artane her lever frå sørspissen frå Texas til sørlege Sør-Amerika og er tiltrekt av opne og halvopne habitat. Hannane av denne gruppa er vanlegvis fargerike med kraftig, melaninbasert mønster. Til dømes kvitkronefrøetar, Sporophila lineola, kalottfrøetar, Sporophila bouvreuil og fleire andre frøetarartar er ettertrakta i marknaden for burfuglhandel. Dei fleste taksonomiske klassifikasjonar av denne slekta er blitt organisert i samsvar med mønstre og farger i fjørdrakta åt hannfuglar.
Artslista
Sporophila i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2017 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler:
Mount June
Mount June er eit fjell i Antarktis som ligg 6 nautiske mil (11 km) vest for Mount Paige i Phillips Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga på Byrd-ekspedisjonen i desember 1929, og kalla opp etter Harold Island June, ein pilot på ekspedisjonen.
Clytoctantes
Clytoctantes er ei biologisk slekt av grovnebb i maurfuglfamilien, Thamnophilidae. Hannar er grå eller svarte og hoer er i hovudsak raudbrune. Det kraftige nebbet har eit utprega oppkurva underkjevebein og ein rett overkjeve, Culmen. Nebbet er moglegvis er ei tilpassing for opning bambusrøyr i søk etter insekt. Dei to artane var frykta å vere utrydda eller nær utrydda, heilt til begge vart gjenoppdaga i 2004.
Artslista
Clytoctantes i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.5 frå desember 2010 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Ein art utanfor denne slekta, svartgrovnebb, Neoctantes niger, ber òg fellesnamnet grovnebb og er ein monotypisk art i Neoctantes.
Conters im Prättigau
Conters im Prättigau er ein kommune i distriktet Prättigau/Davos i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 1110 meter over havet.
Kommunen ligg i Küblis kreis og består av landsbyen Conters im Prättigau og grenda Brunnen mellom Conters og Küblis.
1770 Schlesinger
1770 Schlesinger er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 10. mai 1967 av Carlos Ulrrico Cesco og Arnold Richard Klemola ifrå Complejo Astronómico El Leoncito i El Leoncito.
Øyrelva i Gulen
Øyrelva er ei elv i Gulen kommune i Vestland. Ho er 6,3 km lang, og har eit nedbørfelt på 18,5 km². Middelvassføringa ved munningen er 2,80 m³/s.
Elva har utspring frå nokre små vatn på Lindelifjellet, og renn derfrå i vestleg, seinare sørvestleg retning ned mot grenda Verkland. Elva blir her kalla Storelva, og renn saman med sideelvane Botnelva og Fossedalselva. Lengre ned blir dalen flatare, og elva renn gjennom myrlendte område ved Nylona og Verlonene. Ho møter her sideelvane Tynningestølselva og Sulelva. Sulelva, som er den største av sideelvane, kjem frå Sulevatnet, som ligg på kommunegrensa mellom Gulen og Masfjorden. Etter samløpet med Tynningestølselva og Sulelva skiftar elva namn til Øyrelva og renn vidare mot vest den siste kilometeren til ho munnar ut i Yndesdalsvatnet like søraust for grenda Yndesdal.
Fv2 går langs vassdraget frå Ynnesdalsvatnet til forbi Verkland.
I likskap med mange andre vassdrag i området vart fiskebestandane i Furdalselva negativt påverka av sur nedbør, spesielt i tida 1960-1990. I dei tre Dauremålsvatnan døydde auren ut allereie på 1960-talet.
Dharma
Dharma (sanskrit) eller dhamma (pali) er eit grunnleggjande prinsipp i indisk tenking og i hinduismen, buddhismen, djainismen og sikhismen. Omgrepet har ei brei tyding som omfattar berande prinsipp, fast ordning, moral, lov og religion.
Hinduisme
I vedisk tradisjon er dharma den faste, moralske verdsordenen som gudane Varuna og Mitra opprettheld. I seinare hinduisk lovtradisjon nyttar ein «dharma» særleg om retten, loven, slik han kviler på ei evig verdsordning. Denne retten vart tidleg utforma i korte leietrådar, dharmasutra, og seinare i meir systematiske lærebøker, dharmashastra. Den mest kjende av desse er Manavadharmashastra som skal ha blitt skrive av Manu, stamfaren til menneska. Boka er truleg utforma mellom 200-talet f.Kr og 200-talet e.Kr.
Dharma er personleggjort som Jama, dødsguden. I eposet Mahabharata tek dharma skikkelse som Vidura. Dharma er også far til ein av heltane, Judhisjthira, som heile livet prøver å følgja dharma framfor alt anna.
I læra om fire tidsaldrar (yuga) står dharma, symbolisert av ein okse, støtt på fire føter i den første tidsalderen (satyayuga). Desse fell gradvis bort slik at i den siste tidsalderen (kaliyuga) står dharma berre på ein fot.
Buddhisme
I buddhismen viser dharma til sjølve læra, og er ein av «Dei tre juvelane» ved sidan av Buddha og munkeordenen. Dharma viser òg til elementa som utgjer heile vera.
Sikhisme
I sikhismen blir dharm brukt om 'den rette vegen'. Denne vegen blir forklart i den heilage boka Guru Granth Sahib og er noko ein kvar sikh bør følgja.
Compass Island
Compass Island er ei lita klipperik øy som ligg i Marguerite Bay 7 nautiske mil nordvest for Terra Firma Islands. Ho vart først observert og fotografert frå lufta den 1.februar 1937 av British Graham Land Expedition. Ho vart først vitja av Falkland Islands Dependencies Survey i 1948, Ho vart kartlagd av dei i 1949, og ho fekk dette namnet av dei på grunn av vanskane dei hadde her med kompasspeiling, som viste seg å kome av at ein hadde nytta ein jerntråd i staden for ein kopartråd i i hetta på ein anorakk.
Nils Jacobsen
Nils Kristen Jacobsen var ein norsk politikar som var stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet frå 1945 til 1973.
Jacobsen var son av fiskar og småbrukar Jacob Andreas Jakobsen (1852–1922) og kona Anne Jensine Nilsen (1866–1947).
Jovna Vars Smuk
Jovna Vars Smuk (fødd 2. juli 1983) er ein norsk, samisk politikar. Han er sametingsrepresentant for Norske Samers Riksforbund (NSR) frå austre valkrins i perioden 2021–2025. Der sit han i oppvekst-, omsorgs- og utdanningskomiteen. Til dagleg bur han i Varangerbotn og arbeider som reidriftsutøvar.
Podocarpus totara
Utsjånad
Tōtara er eit middels til stort tre som veks seint til kring 20 til 25 m, unntaksvis til 35 m. Det er kjent for den store omkrinsen av stammen, og for at treverket er svært haldbart. Borken flassar av i papirliknande flak, med ein purpur til gyllenbrun fargetone. Dei skarpe, mattgrøne og nåleliknande blada er stive og læraktige, 2 cm lange. Treet dannar svært modifiserte kongler med to til fire samanvaksne, kjøtfulle skjell med raud farge når dei er mogne. Kongla inneheld eit eller to avrunda frø ute i tuppen.
Det største kjende levande tōtaratreet, Pouakani Tree, nær Pureora, sentralt på Nordøya, er over 35 meter høgt og stammen måler nesten 4 meter i brysthøgde. Andre store tre er også kjende i dette området, til dømes i Whirinaki-skogen i Whakatāne i aust, på grensa til Te Urewera National Park, der djup vulkansk jord har lundar med svært høg tōtara (meir enn 40 meter i høgde).
Tōtara veks ofte på jordbruksland, og vert ikkje ete av beitedyr.
Liknande tre
I eit klassisk døme innanfor arter i antarktisk flora er tōtara nær i slekt med Podocarpus nubigenus frå Sør-Amerika, i den grad at dersom dei vert planta saman, er det svært vanskeleg å skilja dei åt. Den tydelegaste skilnaden er den grågrøne fargetonen på blada, jamført med den litt klarare grøne fargen til P. nubigenus.
Totaratre trekkjer til seg for det meste innfødde fuglar som spreier frøa, mellom desse kereru, tuihonningetar, maorihonningetar og gulkroneparakitt.
Dyrking og bruk
Trevirket er hardt, rettvakse og svært motstandsdyktig mot råte, særleg margveden. På grunn av at det var så haldbart, vart tōtara ofte brukt til gjerdestolpar, golvbjelkar og jarnvegssviller. Det vart også verdsett til treskjering, og var det mest brukte treslaget i tradisjonell maoritreskurd. Det var det fremste treslaget i bygging av waka-kanoar i maoriane si tradisjonelle båtbygging, fordi treet er relativt lett (om lag 25 % lettare enn kauri), veks langt og rett, og inneheld naturlege oljer i veden som hindrar råte. Tōtara kunne gjennomborast nær kantane av trevirket utan at dette sprakk. I større tōtara-wakaer vart tre eller fleire delar haldne saman av Phormium-reip. Det tok minst eit år å byggja ein tōtara-waka ved bruk av steinteksler.
Tōtara spirer lett frå friske frø og stiklingar. Treet har vore planta i Storbritannia så langt nord som Inverewe i Skottland.
Det er dyrka fram fleire kultivarar for hagebruk. Mellom desse er 'Albany Gold' og 'Aurea', begge har eit gyllengult bladverk som vert mørkare om vinteren; 'Pendula', som har ein hengande vokster som kjem særleg til syne hjå unge plantar; 'Silver Falls', som også er hengande, men med fløytefarga bladkantar; og 'Matapouri Blue', som har ei konisk form og blågrønt eller blågrått bladverk.
Hot cross bun
Hot cross bun er ein krydra bolle kjenneteikna av ein kross på oversida. Bollen er knytt til påske, særleg langfredag, i Storbritannia og land i det britiske samveldet, som Australia, Canada, India, New Zealand og Sør-Afrika.
Hot cross bun er ein søt kveitebolle laga med krydder som kanel, kardemomme, muskat, ingefær og allehande. Han inneheld typisk rosiner eller korintar og ofte også tørka fruktbitar, som apsikat. Krossen kan lagast av lys deig eller glasur. I eldre oppskrifter blir han ganske enkelt skoren ut i deigen.
Historie
I tudortida blei brød og bollar med krydder og frukt svært populære. Under Elisabet I blei det lagt ned forbod for bakarar mot å selja krydra bollar, brød, kaker eller kjeks bortsett frå til gravferder, jul eller langfredag. Eit liknande forbod under Jakob I viste seg å vera fånyttes. I den georgianske tida blei Chelsea Bun House ein populær utsalsstad for bollar, mellom anna vitja av dei kongelege. Chelsea Bun House selde mellom anna hot cross buns, særleg på langfredagen, då store folkemengder samala seg rundt huset og kjøpte bollar frå vindauga. Den siste gongen staden hadde langfredagsutsal, i 1839, blei det seld oppimot ein kvart million bollar.
Kaare Rogstad
Prestegjerninga si utførte han på Røros, i Snåsa og i til sist i Orkdalen der han vart prost.
Hot cross bun
Historie
Den første kjende gongen omgrepet hot cross buns er brukt er i Poor Robin's Almanack frå 1733: Good Friday comes this month, the old woman runs, with one or two a penny hot cross buns. Ein annan variant av dette verset, opphavleg brukt av gateseljarar, er i dag eit kjent barnerim, «Hot Cross Buns». Bakverket blei også omtalt som cross bun, utan hot, men sidan bollane gjerne blei selde varme blei dette ein fast del av namnet i løpet av 1800-talet.
Hot cross buns er blitt populære i store delar av den engelsktalande verda, og blir ikkje berre etne rundt påske. Nokre stader blir dei etne året rundt. I Australia og New Zealand kan dei vera i sal frå jul eller første nyttårsdag av.
Tru og tyding
Bollen blir tillagt ulike former for symbolikk. Krossen på toppen blir ikkje uventa likna med den kristne krossen. Kryddera kan liknast med dei som blei brukt til å svøpa Jesus då han blei gravlagd. Den søte frukta kan symbolisera slutten på fastetida, der ein tradisjonelt har ete enkel mat.
I engelsk folketru er det knytt mange tradisjonar til hot cross buns. Mellom anna skal ein slik bolle som er baka på langfredag ikkje bli dårleg i heile det følgjande året. Ein slike bolle skulle også kunna hjelpa sjuke. Ein langfredagsbolle hengd opp i eit kjøkken skulle verna mot brann og gjera slik at alle brød heva. Teken med på eit skip skulle han hindra forlis.
Pygmespissmus
Pygmespissmus (Suncus etruscus) er ein art i spissmusfamilien. Pygmespissmusa er rekna som verdas minste pattedyr etter masse. I snitt veg ho berre 1,8 g.
Skildring
Pygmespissmusa har raudleg gråbrun pelsfarge på oversida og er bleikgrå på undersida. Hovudet er relativt stort og har prominente utståande øyre, medan snuten er lang, fleksibel og har mange følsomme vêrhår. Om vinteren blir pelsen tettare, og om kroppstemperaturen går under 12 °C kan arten hibernera midlertidig.
Spissmusa måler normalt 30–52 mm utan hale, som i seg sjølv gjerne måler 24–32 mm. Vekta utgjer cirka 1,3–2,5 g (i snitt 1,8 g). Til samanlikning veg det minste pattedyret i Noreg, dvergspissmusa (Sorex minutus), omtrent det dobbelte (2–6 g, i snitt cirka 4 g).
Arten har svært høgt stoffskifte og må eta det dobbelte av si eiga vekt kvart døgn. Hjartet slår 25 slag i sekundet (1 511 slag i minuttet). I praksis må pygmespissmusa fanga og ete 20–30 insekt eller liknande dagleg.
Som andre spissmus lever arten stort sett åleine, men i paringstida kan hoa og hannen leva saman gjennom drektigheitstida på cirka 27–28 dagar og medan ungane er avhengige (i cirka 3–4 veker). Storleiken på kullet er normalt 2–6 ungar. I fangenskap kan pygmespissmus leva i opp mot 2 år, men vilt sørger gjerne ugler for at dyra ikkje blir gamle nok til å døy ein naturleg død. Pygmespissmusa er elles utsett for predasjon frå kattar, øgler, slangar, fugler og ei rekkje andre dyr.
Leveområde
Arten finst stort sett mellom 10° og 40°N på tvers av Eurasia. Dette omfattar det sørlege Europa (frå sør i Portugal, Spania og Frankrike) og nordlege Afrika, Vesleasia og Midtausten og videre austover gjennom delar av sørlege Asia, sør for Himalaya (inkludert Malaysia). Det finst også nokre koloniar av pygmespissmus i Nigeria.
Inndeling
Inndelinga følgjer Menon (2014).
Rainer Stenius
Rainer Konrad Stenius var ein finsk lengdehoppar frå Helsinki som vann sølvmedaljen i øvinga under EM i friidrett 1962 i Beograd. Han var finsk rekordhaldar i lengdehopp frå 1966 til 2005.
Friidrett
Stenius vart finsk meister i lengdehopp i 1962, 1965 og 1966. Under europameisterskapen 1962 i Beograd sette han personleg rekord med 7,85 m og vann sølv, landsmannen Pentti Eskola vann bronsen, han òg med 7,85 i sluttprotokollen. Einast favoritten Igor Ter-Ovanesjan frå Sovjetunionen stekte seg lengre enn dei to finlendarane. Stenius forbetra sitt personbeste til 7,89 m då han vann øvinga i eit stemne i Turku 14. juni 1963. Ut over i juni og juli månad 1965 flytta Stenius den personlege rekorden tre gongar, sist til 8,00 m i Salo. Den 7. august i Jyväskylä tangerte han så den finske lengderekorden til Eskola på 8,04 m, før han ei veke seinare i Helsinki hoppa 7,89 m og vart nordisk meister.
Den 6. mai 1966 sette Stenius nordisk rekord i Los Angeles med eit hopp på 8,16 meter. Prestasjonen vart verande finsk rekord inntil Tommi Evilä den 12. august 2005 landa på 8,18 m. Seinare i 1966-sesongen vart Stenius femtemann i lengdehopp ved Budapest-EM, der han som best nådde 7,68 m. Ein langvarig skade i hælsena (akillesen) gjorde at han la opp i 1967.
Ymse
Stenius studerte i mange år i USA, fyrst ved University of San Francisco. I 1976 tok han ein doktorgrad i idrettsvitskap ved University of Oregon. Han arbeidde som trenar i USA like til 1992. Dei neste fem åra livnærte han seg som sportsfiskar i Costa Rica. I 1997 vende han heim til Finland der han på ny arbeidde som idrettstrenar.
Stenius døydde i Espoo hausten 2014. Han hadde lege død i sju veker då han vart funnen i heimen sin den 5. desember. Grava hans var utan stein til dess stavhopparen Risto Ankio og andre tidlegare landslagskollegaer kjøpte ein stein i 2018.
Anne Marit Jacobsen
Anne Marit Jacobsen er ein norsk skodespelar.
Biografi
Anne Marit Jacobsen scenedebuterte i 1969 på Nationaltheatret i Stein Mehrens Narren og hans hertug, der ho spela Rikke. Frå og med 1970 har ho vore tilsett ved Nationaltheatret. Opptredenen hennar som Hedvig i Vildanden av Ibsen vart send på fjernsyn same året. Seinare har det vorte mange roller, både på film, fjernsyn, teater og revy. Talentet hennar spenner vidt og ho har spela i teaterstykke av alle slag. Ho har opptredt i verk av både Holberg, Wilde, Dostojevskij, Tsjekhov, Shakespare, Dario Fo og samtidsdramatikarar som Kaj Munk og Åge Rønning. I 1989 opptredde ho med førestillinga Lilli Valentin av Willy Russel, som bestod av ein monolog for éi kvinne på scena.
I 1986 sendte NRK fjernsynsshowet «Hilde? På TV?!» som var skreddarsydd til underhaldningstalentet hennar. Showet vart NRKs bidrag til tevlinga i Montreux som kåra beste og løgnaste TV-program.
Nokre av dei best kjende film og fjernsynsrollene hennar er Marikken i Marikkens bryllup (1972), Petrine i Reisen til Julestjernen (1976), Tante Petra i Ole Aleksander Filibom-bom-bom (1998) og Anna Nedrebø i fjernsynsserien Vestavind (1994). Dei siste åra har ho vore å sjå som Elsa Mork i Sejer - Svarte sekunder (2006), Liv i komiserien Etaten (2006), Hilde Henningsen i Hvaler (2008-2010), og filmrollene som Jill i Kong Curling (2011) og Tante Inger i Som du ser meg (2012). I 2010 laga ho ei teaterførestilling om diktaren Hans Børli.
Anne Marit Jacobsen har også opptredd som jazzsongar og framført tradisjonell folkemusikk.
Ho er dotter av songarinna Randi Heide Steen og brordotter av Harald Heide-Steen. Harald Heide-Steen jr. var syskenbarnet hennar.
Kjelder
'', henta inn 27. november 2013.''
Mount Kauffman
Mount Kauffman er eit markant fjell (2365 moh) nordvest i Ames Range i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser S.K. Kauffman i US Navy, sivilingeniør i offsiersstaben som oversåg planlegging og bygginga av Plateau-stasjonen, 1965-66.
Paper Plane
«Paper Plane» er ein rockesong av Status Quo. Songen kom ut på singel den 10. november 1972 og nådde åttandeplassen på UK Singles Chart, og i desember kom han ut på albumet deira, Piledriver. Songen var skriven av Francis Rossi og Bob Young.
Songen vart spelt inn på ny i 2014 for det 31. studioalbumet deira, Aquostic (Stripped Bare).
I 2007 vart songen spelt inn av Persephone's Bees.
Focus X
Focus X er det tiande studioalbumet til det nederlandske progressiv rock-bandet Focus, gjeve ut 5. november 2012 på Eastworld Recordings.
Bakgrunn
Focus X var det første studioalbumet til gruppa på seks år. Musikarar på albumet er Menno Gootjes på gitar, som erstatta Niels van der Steenhoven. Den japanske utgåva inneheld to bonusspor, «Santa Teresa», og eit konsertopptak av den populære singelen deira, «Hocus Pocus». Albumet fekk generelt god kritikk. Plateomslaget er designa og måla av Roger Dean.
Let's Stick Together
«Let's Stick Together» eller «Let's Work Together», er ein bluessong skriven av Wilbert Harrison og gjeven ut i 1962. I 1969–1970 vart han ein hit for Harrison og har sidan vorte spelt inn av andre artistar, som Canned Heat og Bryan Ferry, som begge tok songen til listene.
Originalen
Wilbert Harrison spelte inn «Let's Stick Together» i 1962 som eim 12-takts shuffle-blues i middels tempo. Songen nådde ikkje listene den gongen, men då Harrison spelte inn songen på ny i 1969 for Sue Records, nådde han 32. plass på Billboard Hot 100 i 1970, som var første gongen Harrison var på lista sidan «Kansas City» i 1959. I motsetnad til den tidlegare versjonen, var den andre ein soloframføring med Harrison (tilskriven som «Wilbert Harrison One Man Band») på vokal, munnspel, gitar og perkusjon.
Dei to songane til Harrison nyttar same melodi og struktur, men teksten er forskjellig.
Canned Heat-versjonen
Kort tid etter at Wilbert Harrison gav ut «Let's Work Together», spelte bluesrockbandet Canned Heat inn sin versjon av songen. I motsetnad til dei tidlegare singlane deira med vokal og munnspel av Alan Wilson, var det Bob Hite som song på denne songen, medan Wilson spelte slide-gitar. Songen vart klargjort for singelutgjeving i desember 1969, men då det viste seg at Harrison sin versjon vart populær, venta dei med å gje ut singelen til Harrison sin versjon hadde falle ut av lista.
Canned Heat sin «Let's Work Together» kom ut i august 1970 og nådde 26. plass på Billboard Hot 100-lista. Han vart òg gjeven ut på albumet Future Blues i 1970. Harrison-singelen nådde ikkje lista i Storbritannia, medan Canned Heat-versjonen vart den største hitten deira i landet då han nådde 2. plass.
Bryan Ferry-versjonen
I 1976 gav Bryan Ferry ut «Let's Stick Together» på singel. Ingen andre av singlane hans nådde like høgt på lista i Storbritannia, ein 4. plass. Songen vart gjeven ut på albumet Let's Stick Together same året. Ein remiksa versjon frå 1988 vart gjeven ut som singel, som «Let's Stick Together '88», og nådde 12. plass i Storbritannia.
Billy Swan
William Lance «Billy» Swan er ein USA-amerikansk låtskrivar og songar, mest kjend for hitten «I Can Help» i 1974.
Liv
Swan vart fødd i Cape Girardeau i Missouri. Som barn lærte han å spele trommer, piano og gitar, og byrja å skrive songar. Gjennom brotet hans kom i 1962 då Clyde McPhatter spelte inn «Lover Please», ein song skriven av Swan då han spelte i det lokale bandet Mirt Mirly & the Rhythm Stoppers, og som først hadde blitt spelt inn av Bill Black. McPhatter-versjonen nådde raskt sjuandeplassen på singellista i USA.
Swan flytta til Memphis for å arbeide med Black, men Black vart sjuk og døydde kort tid etter i 1965. Swan arbeidde ei stund på eigedomen til Elvis Presley, Graceland. Han flytta så til Nashville, der han skreiv countrysongar for mange artistar, som Conway Twitty, Waylon Jennings og Mel Tillis. I 1969 tok Swan på seg rolla som plateprodusent og produserte Tony Joe White-hitten «Polk Salad Annie». Swan spelte òg bassgitar for Kris Kristofferson, og fekk så ein soloavtale med Monument Records.
Det første albumet hans inneheldt songen «I Can Help», ein rockabilly-song som toppa både Billboard Hot 100- og countrylista i USA i 1975, og som vart ein hit i mange andre land. Swan spelte inn songen på to forsøk and med eit RMI-orgel som Kristofferson og songaren Rita Coolidge hadde gjeve han i bryllaupsgåve. Andre album for Monument, A&M og Epic vart langt frå så suksessrike som debutalbumet.
I 1979 reiste Swan til Havanna på Cuba for å spele på den historiske Havana Jam-festivalen, som fann stad 2.-4. mars, i lag med Stephen Stills, the CBS Jazz All-Stars, the Trio of Doom, Fania All-Stars, Weather Report, Bonnie Bramlett, Mike Finnegan, Kris Kristofferson, Rita Coolidge og Billy Joel, i tillegg til ei rekkje cubanske artistar som Iraqis, Pacho Alonso, Tata Güines og Orquesta Aragón. Klipp frå konserten hans er med i dokumentaren til Ernesto Juan Castellanos Havana Jam '79.
Swan heldt fram å turnere som medlem av bandet til Kristofferson, og spelte inn to album med Randy Meisner frå The Eagles. I 1986 drog han i studio med eit band kalla Black Tie og i lag med Meisner, Jimmy Griffin (Bread), David Kemper (trommeslagar), David Miner og David Mansfield og gav ut albumet When the Night Falls.
Frost Cliff
Frost Cliff er ei bratt, delvis isdekt klippe 3,5 km aust for Mount Steinfeld, på sørsida av skiljet mellom den øvre delen av Hullbreen og Kirkpatrickbreen i Marie Byrd Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–65 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser William L. Frost i US Navy, øvstkommanderande i Antarctic Support Activities ved McMurdo-basen i 1970.
Kylie's Remixes Volume 2
Kylie's Remixes Volume 2 er eit remiksalbum av den australske songaren Kylie Minogue. Det var gjeve ut i juli 1992 i Japan av PWL, og i mai 1993 i Australia av Mushroom Records.
1771 Makover
1771 Makover er ein hovudbelteasteroide. Han blei oppdaga den 24. januar 1968 av Lyudmila Ivanovna Chernykh ifrå Krim-observatoriumet i Nauchnij.
Kävlinge kommun
Kävlinge kommune ligg i det svenske fylket Skåne län i landskapet Skåne. Administrasjonssenteret i kommunen ligg i Kävlinge. I denne kommunen ligg Barsebäck kjernekraftverk. Næringsgrunnlaget i kommunen er nesten utelukkande landbruk.
Tettstader
Kävlinge kommune har ni tettstader. Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.
Venskapskommunar
Venskapskommunane til Kävlinge er mellom andre:
Curt Siodmak
Curt Siodmak var ein tysk jødisk forfattar av skjønnlitteratur og filmmanus som verka i Tyskland, England, Frankrike og USA. Han gav ut seks romanar på tysk og hadde ein stor produksjon på engelsk. Karriera hans som skjønnlitterær forfattar varte i 76 år, og filmkarriera endte med kreditering eller medkreditering for til saman 35 filmmanus.
Siodmak grunnla saman med den eldre broren Robert Siodmak og forleggjaren Franz Wolfgang Koebner i 1924 magasinet Das Magazin kor han hadde eigne tekstar på trykk, men publiserte også i andre magasin; i aprilnummeret av Scherl's Magazin kom «Die Eier vom Tanganjika See» som i juli same år kom i engelsk omsetjing som «The Eggs from Lake Tanganyika» i Amazing Stories.
Siodmak brukte inntektene frå den første, tyskspråklege romanføljetongen sin i magasinet Woche til å finansiere stumfilmen Menschen am Sonntag, ei dokumentar-liknande krønike om liva til fire menneske i Berlin før Hitler kom til makta. Siodmak skreiv manus til filmen saman med broren og Billy Wilder. Broren og Edgar G. Ulmer sto for regi. Eugen Schüfftan og Fred Zinnemann var fotografar på filmen. Begge brørne Siodmak, Zinnemann, Wilder og Ulmer fekk seinere karrierer i Hollywood - som manusforfattar for Curt Siodmaks sitt vedkommande.
Curt Siodmak, som var av jødisk opphav, emigrerte etter å ha høyrd ei antisemittisk tirade frå Joseph Goebbels i 1933. Han tente sitt livsopphald som manusforfattar i Storbritannia og Frankrike. Han flytta i 1937 til USA og blei naturalisert amerikanar i 1943.
Siodmak tok doktorgrad i matematikk før han utvikla forfattarkarrieren.
The Soul of Ike & Tina
The Soul of Ike & Tina er det sjette studioalbumet til Ike & Tina Turner, gjeve ut i 1965.
Consort Islands
Consort Islands er to småøyar i Marguerite Bay i Antarktis. Dei ligg 0,5 nautiske mil nordaust for Emperor Island i Îles Dion. Îles Dion vart først oppdaga og grovkartlagde i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen. Consort Islands vart kartlagde i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey og ho fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee fordi ho er tilknytt Emperor Island (consort tyder 'gemalinne' på engelsk, emperor tyder 'keisar'.
Kay Peak
Kay Peak er eit pyramideforma fjell, 760 moh, nær enden av ein stor utsikkar nordvest frå Mount Murphy-massivet i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant W. Kay i US Navy, leiaren for byggingsgruppa ved Amundsen-Scott-stasjonen i løpet av Operasjon Deep Freeze 1973.
Løparen Thomas Burke
Thomas Edward Burke var ein amerikansk friidrettsutøvar som deltok i sprint. Han var med i dei første olympiske leikane som vart haldne i moderne tid i Aten i 1896. Burke vart olympisk meister to gonger; han vann både 100- og 400 meterfinalane.
Kristiansand
Kristiansand er ein by og administrasjonssenter i Kristiansand kommune i Agder med. Byen er sete for fylkesadministrasjonen i Agder fylkeskommune.
Kristiansand er kjent som ein sommar- og ferieby. I tillegg til varmt sørlandsklima og eit triveleg bysentrum har byen fleire populære trekkplaster. Kristiansand Dyrepark, med leikeland og Kardemomme by, trekker til seg mange vitjande barnefamiliar. Den årlege Quart-festivalen gjer at også mykje ungdom kjem til byen.
I Kristiansand kjem avisa Fædrelandsvennen ut dagleg.
Historie
Byen vart grunnlagt av og kalla opp etter den dansk-norske kongen Christian IV i 1641. Sidan byen vart bygd på ein sandbanke, fekk han namnet Christianssand. I 1682 flytta kongen bispesetet hit frå Stavanger og kalla bispedømet for Kristiansand stift.
Den siste store bybrannen skjedde i 1892 og mange trehus brann ned. Denne delen av byen vart reist opp att i mur. Den eldste delen av byen er kalla Kvadraturen og har hatt same dei gatelinjene fram til i dag.
Busetnaden som har vakse ut over bykjernen består i hovudsak av bustadområde. Vest for sentrum er Tinnheia og Hellemyr, og i aust er områda Gimlekollen, Lund, Kongsgård, Randesund og Tveit. I sørvest er bydelane Flekkerøy, Vågsbygd og Slettheia.
Samferdsel
Kristiansand er eit regionalt knutepunkt for transport og kommunikasjon, med samband både innan- og utanlands. Byen er norsk ende- og startpunkt for E 18, E 39 og riksveg 9 gjennom Setesdal. Byen har jernbanesamband til Stavanger og Oslo via Sørlandsbanen. Kristiansand Havn er ei av Noregs største hamner og har hurtigbåt- og ferjesamband til Hirtshals. Kristiansand lufthamn, Kjevik ligg 16 kilometer nordaust for byen og har direkte samband med Oslo, Stavanger, Bergen, København, London, Aberdeen og Amsterdam.