cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Musikkgruppa Blondie
Blondie er ei rockegruppe frå New York i USA skipa av songeren Debbie Harry og gitaristen Chris Stein. Gruppa vert normalt rekna som ei føregrangsgruppe frå punk/new wave-scenen, og starta som eit undergrunnsband i 1975. Med det tredje albumet, Parallel Lines frå 1978 braut dei gjennom med ei rekkje melodiske popmelodiar. Dei neste tre åra hadde gruppa ei rekkje hittar som «Heart of Glass», «Call Me», «Rapture» og «The Tide Is High», og blei kjend for ei eklektisk blanding av ulike musikkstilar med element frå disco, pop, reggae og tidleg rapp.
Historie
Musikkgruppa Blondie fekk namn etter tilropa Harry ofte fekk på gata etter at ho bleika håret sitt blondt.
Debutalbumet til gruppa, Blondie, kom ut i desember 1976 og igjen i oktober 1977 på eit anna platesleskap. Platemeldinga i Rolling Stone merka seg den ekspressive røysta til Debbie Harry.
Det andre albumet til Blondie, Plastic Letters, fekk ein del suksess utanfor USA, men det trejde albumet deira, Parallel Lines (1978), blei ein verdsomspennande suksess. Det inneheldt mellom anna singelen «Heart of Glass», som nådde førsteplassen i USA og Storbritannia. Det neste albumet deira, Eat to the Beat (1979), fortsette suksessen og selde til platina. I juni 1979 blei gruppa avbilda på framsida til Rolling Stone. Autoamerican kom ut i 1980, og gruppa hadde hittar med «Call Me», «Atomic», «The Tide Is High» og «Rapture».
Etter ein pause på eit år kom Blondie saman att og gav ut sitt sjette studioalbum, The Hunter (1982). Albumet hadde ikkje så stor suksess som dei tidlegare, og ein verdsturné blei korta ned på grunn av relativt låge billettsal. Rundt denne tida blei Stein svært sjuk av den sjeldne autoimmune sjukdommen pemphigus. Alt dette førte til at gruppa blei oppløyst.
Gruppa blei oppløyst etter utgjevinga av det sjette studioalbumet sitt, The Hunter i 1982. Debbie Harry fortsette ein karriere med soloartist med varierande resultat etter nokre års pause for å ta seg av partneren Chris Stein, som var råka av den sjeldne autoimmune hudsjukdommen pemphigus.
I 1997 kom Blondie saman igjen for første gong på 15 år. Dei fire opphavlege medlemmene (Harry, Stein, Clem Burke og Jimmy Destri) byrja laga det som skulle bli det sjuande studioalbumet deira, No Exit (1999). Dei fekk suksess med singelen «Maria», som nådde førsteplassen på den britiske topplista i 1999, nøyaktig 20 år etter den første britiske toppsingelen deira («Heart of Glass»). Singelen nådde også førsteplassen i 14 ulike land. No Exit debuterte på tredjeplassen på albumlista i Storbritannia og 17. plass i USA.
Gruppa turnerte nesten kvart år i løpet av dei neste åra, og spelte inn albuma The Curse of Blondie (2003), Panic of Girls (2011), Ghosts of Download (2014) og Pollinator (2017), som debuterte på fjerdeplassen på den britiske albumlista.
Mladkov
Mladkov er ein by i Tsjekkia nær grensa til Polen.
Antigoritt
Antigoritt er eit mineral. Det er ein strukturvariant av serpentin med bølgjeformea silikatsjikt. Samansetnaden er (Mg,Fe)3Si2O5(OH)4. I Noreg vanleg i bergarta serpentinitt.
Baqim-distriktet
Baqim-distriktet er eit distrikt i Sa'dah guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 22 965 menneske.
Reier Gjellebøl
Reier Gjellebøl var ein norsk prest og forfattar.
Gjellebøl vart fødd i Høland, i noverande Aurskog-Høland i Akershus. Han tok studenteksamen i København i 1755. Deretter studerte han teologi. Han var lærar i Danmark, mellom anna på Kronborg slott, til i 1773. Då vart han sokneprest i Valle i Setesdal. I 1783 vart Gjellebøl sokneprest i Stavanger. I Setesdal vart han rekna for å vere streng og stri. Det var usemje om presteskyssen og skulestellet.
I 1771 fekk Gjellebøl trykt boka Naturlig og oeconomisk Beskrivelse over Hølands Prestegield i Aggershuus stift i Norge. Denne boka, til vanleg kalla Hølandsboka har vorte rekna som den første norske bygdeboka.
I Setesdal skreiv han Beskrivelse over Sætersdalen i Christiansands Stift. Denne boka vart godt motteken. I tillegg til desse topografiske skildringane skreiv og omsette han religiøse bøker. Anonymt gav han ut eit hefte med salmar.
Riders on the Storm
«Riders on the Storm» er ein song av The Doors frå albumet L.A. Woman i 1971. Han nådde 14. plass på Billboard Hot 100 i USA og 22. plass på den britiske singellista. I Nederland gjekk han til 7. plass.
Oversyn
I følgje bandmedlem Robby Krieger var dei inspirert av songen «(Ghost) Riders in the Sky: A Cowboy Legend». songen vert spelt i E dorisk skala, og nyttar lydeffektar av torevêr og regn, i tillegg til Ray Manzarek sitt Fender Rhodes elektriske piano som spelar og etterliknar lyden av regn.
Songen vart spelt inn i Doors Workshop i desember 1970 med produsent Bruce Botnick. Jim Morrison spelte inn hovudvokalen og kviskra så teksten over dei for å skape ein ekkoeffekt. Dette var den siste songen dei fire medlemmane av The Doors spela inn i lag, samt den siste innspelte songen til Morrison som vart gjeven ut. Singelen kom ut i 1971, kort tid før Morrison døydde.
Iréa
Iréa (gresk Ηραία) er ein tidlegare kommune i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Iréa inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Gortynía.
Riders on the Storm
Oversyn
Trommeslagaren i bandet John Densmore skreiv i 1990 ei bok kalla Riders On The Storm om livet sitt og perioden hans i The Doors.
I november 2010 vart songen innlemma i Grammy Hall of Fame i kategorien Rock.
Den einaste gongen songen vart spelt på konsert med Jim Morrison var den 11. desember 1970 i Dallas i Texas.
Herdalssetra
Herdalssetra er ei setergrend som ligg i Herdalen i Fjord kommune i Møre og Romsdal. Setra er ei av dei største fellessetrane for geit i Noreg, og har eit bygningsmiljø med over 30 gamle seterhus i klynge. Her blir det ysta brun og kvit geitost og laga karamellar av geitemjølk.
Gjester kan delta på kurs, oppleve setermuseet og få servert seterkost. I ei kaffistove i eit ombygd fjøs blir det servert rømmegraut, spekemat og kjekjøt. Det er tilbod om overnatting i eit gamalt sel, eller i telt utanfor støla. Det er mogeleg å gå turar frå setra innover mot Tafjordfjella eller over mot Geiranger.
Herdalssetra fekk i juli 2005 verdsarvstatus som del av vestnorsk fjordlandskap.
Heddan Gard
Heddan Gard er ein gjestegard som ligg i Hægebostad kommune i Agder.
Eigedomen er på 3 200 da, og næringsgrunnlaget er sauehald og reiseliv. Garden har 29 bygningar og 9 av desse blir brukte til overnatting. Låven, som ligg sentralt på garden, har ein restaurant, møtelokale og salongar.
Urfahr-Umgebung
Urfahr-Umgebung er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 650 km² og har om lag 84 000 ibuarar (2017). Byen Linz er administrasjonssenter for distriktet.
Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 27 kommunar, av dei tre bykommunar og 12 såkalla Marktgemeinde.
Inza
Inza (russisk И́нза) er ein by i Uljanovsk oblast i Russland med om lag 20 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Inza, ei sideelv til Sura, rundt 140 km sørvest for Uljanovsk.
Han vart grunnlagd i 1897 som ein busetnad ved ein jernbanestasjon. Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1938 og bystatus i 1946.
Rezvanshahr fylke
Rezvanshahr fylke (persisk شهرستان رضوانشهر) (or Hashtpar: هشتپر)er eit fylke i Gilan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Rezvanshahr. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 64 193. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Pareh Sar-distriktet. Fylket har dei to byane Rezvanshahr og Pareh Sar.
Novouljanovsk
Novouljanovsk (russisk Новоулья́новск) er ein by i Uljanovsk oblast i Russland med om lag 17 000 innbyggjarar. Han ligg på høgre (vestre) breidda av Kujbysjev-reservoaret i elva Volga, rundt 20 km sør for Uljanovsk.
Han vart grunnlagd i 1960 som ein busetnad ved en sementfabrikk. Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1961 og bystatus i 1967.
Botanisk hage i Oslo
Botanisk hage ligg på Tøyen i Oslo. Den har eit areal på 150 mål, med rundt 45,000 plantar, delt på 7,500 artar frå ulike delar av verda. Da hagen vart skipa i 1814 hadde den 75 mål som låg rundt Tøyen hovudgard.
Botanisk hage er seinare dobla i storleik. Området er delt i tema som systematisk avdeling, nytteveksthage, fjellhage og arboret. Føremålet med hagen er å gje kunnskap om mangfaldet i planteriket og om korleis ein tek vare på dette mangfaldet. Plantar som er truga eller sårbare i norsk natur blir tatt vare på i Botanisk hage. Dei to utstillingsveksthusa Palmehuset og Victoriahuset er ein del av Botanisk hage.
Historikk
I 1811 blei det avgjort at Noreg - som da var i union med Danmark - skulle få sitt første universitet. Kong Fredrik VI kjøpte Tøyen hovudgard i 1812 som ei aktuell tomt for universitetet, men universitetet vart seinare bygd ved det som i dag er Karl Johans gate. I staden blei Botanisk hage lagt til Tøyen.
Christen Smith blei utnemnd til professor i botanikk og økonomi i 1814 og fekk ansvar for å leie og byggja opp den botaniske hagen. Han døydde to år seinare. Sjølve verksemda med å byggja hagen blei gjort frå 1815 til 1818 av den tysk-danske gartnaren Johan Siebke. Siebke verka som gartnar i Botanisk hage fram til han døydde i 1857. Hagen blei utforma etter inspirasjon frå engelsk landskapsstil.
Musea
I 1863 blei Botanisk museum skipa og i 1913 flytta museet til bygninga på Tøyen. I 1975 blei Botanisk museum slått saman med Botanisk hage. Hagen og samlingene blei i 1999 ein del av Naturhistorisk museum, saman med Geologisk og Zoologisk museum. Naturhistorisk museum ligg under Universitetet i Oslo.
Miruts Yifter
Miruts Yifter var ein etiopisk friidrettsutøvar, fødd i Adigrat i provinsen Tigray, som vann to gullmedaljar ved Sommar-OL 1980 og elles sigra på 5 000 og 10 000 m i ei rekke store meiserstakp og stemne.
Aktiv
Yifter var heilt ukjend for friidrettsverda då han under Sommar-OL 1972 i München tok bronsemedaljen på 10 000 meter. Saman med den belgiske sølvvinnaren Emiel Puttemans var han den einaste som heldt fylgje inn til mål då Lasse Virén spurta inn til verdsrekord og Yifter sette personleg rekord på 27.40,9. Året etter vann Yifter milløpet i Afrika-leikane i Lagos og vart nummer to på 5000 m.
Yifter deltok ikkje i Sommar-OL 1976, då mange afrikanske land boikotta leikane. Både i 1977 og 1979 vann han begge langdistansane 5 000 m og 10 000 m under verdscupen i friidrett, i høvesvis Düsseldorf og Montreal. I Düsseldorf sette han personleg rekord på 5 000 m med 13.13,8. Også under den fyrste afrikamesterskapen i friidrett i Dakar i 1979 triumferte han på begge langdistansane.
Under sommarleikane 1980 i Moskva vann Yifter 10 000 meter etter ein fantastisk sluttspurt. 300 meter frå mål krumma han nakken og sprang frå resten av tetfeltet og kom mål 1,6 sekund framom Kaarlo Maaninka frå Finland. Fem dagar seinare spurta han inn til siger på 5 000 meter, seks tidels sekund framom Suleiman Nyambui frå Tanzania.
Yifter døydde i Toronto i Canada.
Sonja Kristina
Karriere
Kristina spelte i den originale oppsetjinga av Hair i London i 1968, før ho i 1970 vart med i Curved Air. Før den tid hadde ho òg vore visesongar. Curved Air var aktive fram til 1976, og igjen sporadisk etter 1990, med Kristina som det einaste faste medlemmet som var med heile vegen. I 1980 gav ho ut det første soloalbumet sitt og i 1982 gifta ho seg med Stewart Copeland, som då hadde stor suksess med The Police, men som i 1970-åra hadde ein kort periode i Curved Air.
I 2008 vart Curved Air samla saman att og har sidan den gong turnert jamleg og gjeve ut eitt studioalbum i 2014.
Carl Jackson
Carl Eugene Jackson er ein USA-amerikansk country- og bluegrassmusikar. Jackson fekk den første Grammyprisen sin i 1992 for duettalbumet sitt med John Starling kalla Spring Training. I 2003 produserte Jackson det Grammy-vinnande albumet Livin', Lovin', Losin': Songs of the Louvin Brothers – ein hyllest til Ira og Charlie Louvin. Han spelte òg inn ein av songane på albumet.
Jackson har skrive songar framført av Glen Campbell («Letter To Home»), Garth Brooks («Against the Grain», «Fit for a King»), Alecia Nugent («Breaking New Ground»), Terri Clark («Hold Your Horses») og Rhonda Vincent («I'm Not Over You»), blant fleire.
Olga Bondarenko
Olga Petrovna Bondarenko, fødd Krentser er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Slavgorod i Russland som representerte Sovjetunionen på langdistansane. Ho vart europameister 1986 på 3 000 m og olympisk meister 1988 på 10 000 meter.
Aktiv
Olga Krentser sette allereie 7. august 1981 verdsrekord på 10000 m med tida 32.30,8, på ein distanse der Det internasjonale friidrettforbundet (IAAF) ikkje hadde byrja registrere rekordar. Den 24. juni 1984 sette ho derimot den fyrste offisielle verdsrekorden i øvinga då ho i Kiev, som Olga Bondarenko kom ho i mål på tida 31.13,78.
Under Sommer-OL 1988 i Seoul vann Bondarenko gullmedaljen i det fyrste olympiske 10 000- meterløpet for kvinner, tre sekundar framom britiske Liz McColgan.
Ragnar Forbech
Ragnar Forbech var prest i Den norske kyrkja.
Liv og virke
Ragnar Forbech fekk den første forsamlinga si i Vestre Fredrikstad kyrkje 28. juni 1919. I 1921 gifta han seg med Ruth Christensen. Dei fekk to barn. Opphaldet i Fredrikstad varte i sju år, og han vart òg viseformann i Ungdomssamskipnaden til Indremisjonen.
I 1925 vart han vald inn i bystyret og formannskapet i Fredrikstad på ei liste som vart kalla «Avholdsfolkets og de kristelige organisasjoners fellesliste». Han var formann for Oslo Indremisjon (no Kirkens Bymisjon) frå 1927 til 1941.
Han vart seinare prest i Tøyen kirke i Oslo, og i 1932 fekk han stillinga som forstandar ved Menighetssøsterhjemmet i Oslo. 1947 vart han tilsett som residerande kapellan ved Oslo domkyrkje. Han vart verande i stillinga til han gjekk av for aldersgrensa i 1964.
På byrjinga av 1950-talet var Forbech medlem av den kommunistiske fredsorganisasjonen Fredens forkjempere i Norge. I 1953 vart han vald som representant til organisasjonen til det kommunistiske Verdensfredsrådet, som var den internasjonale moorganisasjon til Fredens forkjempere i Norge. Forbechs innsats i desse organisasjonane fekk Haakon Lie til å omtala han som «det skiltet kommunistene viser fram, når de skal vise at deres fredspropaganda er arbeid for freden». Samstundes var han medlem av den pasifistiske fredsorganisasjonen International Fellowship of Reconciliation si norske avdeling, Kristent fredslag, der han var formann fram til 1964. Han vart nestformann i Norges Kristne Arbeidares Forbund i 1948. . At han aldri vart formann, skulda at han ikkje melde seg inn i Arbeidarpartiet. Lovane til forbundet kravde nemleg at leiaren i forbundet skulle vera partimedlem.
Då den radikale presten og fredsforkjemparen i 1955 mottok og aksepterte den sovjetiske Stalins fredspris («Stalinprisen»), vart dette møtt med sterk kritikk i Noreg frå fleire hald, ikkje minst i kyrkja. Seinare biskop Per Lønning skreiv ein stor artikkel i Morgenposten under tittelen «La prisen fare» der han i sterke ordelag oppfordra Forbech til å seie frå seg prisen. Forbech hadde vore medlem av bymisjonens representantskap sidan han gjekk av som formann i 1941, men vart uønska der etter at han hadde teke i mot prisen. Han fekk lite eller inga støtte frå arbeidarrørsla. Prisen var på 180 000 norske 1955-kroner, eit formidabelt beløp på den tida. Forbech brukte endel av pengane til å tilsette Berge Furre som sekretær i Kristent fredslag, og gav òg støtte til Furre si universitetsutdanning.
Som prest var han ein etterspurt sjelesørgar og brann for å spreia evangeliet. I meir enn 20 år var han fast «laurdagspredikant» ved Friluftsmøta til frelsesarmeen på Stortorget i Oslo kvar laurdag kveld klokka 22 i sommarhalvåret.
Krossblomfamilien
Krossblomfamilien (Brassicaceae) er ei plantefamilie med tofrøbladingar. Blomsteren har fire begerblad og fire kronblad. Oftast seks mjølberarar, to korte og fire lange. Fruktene i klase, anten nøttskulpe som ikkje opnar seg eller ledskulpe som brotnar av led for led, men oftast skulpe med midtvegg som står att med frøa når dei to skulpeveggene fell av. Femtiein planteslekter finst i Noreg. Svært mange av artane og slektene i denne familien finst berre på avfallsplassar eller forvilla frå hagar, eller dei veks som ugras i åkrar. Nokre av artane som har kome til Noreg har vorte svært talrike.
Slekter i Noreg:
Termoelektrisk effekt
Termoelektrisk effekt er eit samleomgrep på fenomen som er kjenneteikna ved at det oppstår elektriske straumar eller spenningar på grunn av temperaturskilnader i eller mellom elektriske leiarar eller halvleiarar, og tilsvarande motsette fenomen, der elektriske straumar fører til oppvarming eller avkjøling avhengig av retninga til straumen. Det blir gjerne skild mellom tre termoelektriske effektar: seebeckeffekt, peltiereffekt og thomsoneffekt. Oppvarming på grunn av resistans i ein leiar (joulsk varme) er ifølgje Joule-lova uavhengig av retninga til straumen og blir tradisjonelt ikkje rekna som ein termoelektrisk effekt.
Seebeckeffekten nyttast i termoelementer. Peltiereffekten blir utnytta i kjøleelement, helst for nedkjøling av små volum, til dømes elektroniske komponentar eller prøver for mikroskopering. Thomsoneffekten har lita praktisk tyding.
Distriktet Vöcklabruck
Distriktet Vöcklabruck er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 1085 km² og har 135 000 ibuarar (2017). Byen Vöcklabruck er administrasjonssenter for distriktet.
Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 52 kommunar, av dei tre bykommunar og 13 såkalla 'Marktgemeide'.
Noregs dokumentarv
Noregs dokumentarv er eit register over ein del av dei viktigaste dokumenta i norsk historie, næringsliv, kulturliv og anna samfunnsverksemd. Registeret er ei nasjonal utgåve av UNESCO sitt Verdsminne-program (Memory of the World), som skal bidrage til å verna og tilgjengeleggjere verda si dokumentarv og framstå som menneskja sitt kollektive minne.
Dokumenta er valde ut av den norske komiteen for verda si dokumentarv på grunnlag av nominasjonar i hovudsak frå arkiv, museum og bibliotek. Registeret vart opna 8. februar 2012 med eit innhald på seksti dokument og dokumentgrupper/arkivsamlinger. Det meste er tradisjonelle papirdokument, men registeret omfattar òg andre medium som runestein, fagforeiningsfane, filmnegativ, radioopptak og digitalfilm. Tidsspennet er på rundt tusen år.
Kriterium
Ved val av dokument til Noregs dokumentarv tek ein utgangspunkt i internasjonale kriterium, som er skildra i General Guidelines to Safeguard Documentary Heritage frå verdsprogramme. Ein vurderer aktuelle dokument ut frå hovudkriteria autentisitet (dei må - i hovudsak - vere originale) og at dei er unike. Det siste inneber mellom anna at dokumenta må vere uerstattelege, og at dei må ha hatt (eller ha) vesentleg samfunnsmessig tyding eller representere hendingar eller fenomen som har hatt slik tyding.
Den nasjonale tydinga kan speglast i eit eller fleire av følgjande kriterium:
Dokumenta
Den norske komiteen for verdas dokumentarv vurderer dei framlegga som kjem inn og avgjer kva for dokument som skal med i registeret. Arne Skivenes, frå Bergen byarkiv, var leiar for komiteen i 2012.
Tabellen under syner dei dokumenta og dokumentsamlingane som utgjer Noregs dokumentarv. Registeret blei skipa i 2012. Det har vore ny nominasjonsrunde i 2014 og 47 dokument vart nominerte. Avgjerda om kva for dokument som kjem på lista vart publisert 2. desember 2014. I 2016 vart det gjennomført ein ny nominasjonsrunde, 12 nye registreringar vart førte inn i registeret 9. desember 2016. Endå ein ny nominasjonsrunde fann stad i 2018. Av 24 nominasjonar vart 7 innførte i registeret 7. desember 2018.
I kolonnen «Referanse» er lenkjer til skildringar frå dei som har gjort framlegg om dei respektive dokumenta med grunngjeving for kvifor dei bør med. Fire av dokumenta blei automatisk vald inn i kraft av at dei allereie tilhøyrde registeret over Verdas dokumentarv. Det gjeld Lepraarkiva i Bergen, arkivet til Thor Heyerdahl, Henrik Ibsen sitt Et dukkehjem og filmen Roald Amundsens sydpolsferd. Sophus Tromholt sitt fotoarkiv vart ein del av verdas dokumentarv i 2013.
Nordbukta
Nordbukta er ei bukt på nordsida av Padda i Lützow-Holmbukta. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.
Sengilej
Sengilej (russisk Сенгиле́й) er ein by i Uljanovsk oblast i Russland med om lag 8 000 innbyggjarar. Han ligg på høgre (vestre) breidda av Kujbysjev-reservoaret i elva Volga, rundt 50 km søraust for Uljanovsk.
Han vart grunnlagd i 1666 som ein defensiv militær utpost mot åtak frå nomadar. Det dannet seg etter kvart fleire slobodaer rundt utposten og på byrjinga av 1700-talet vart slobodaene Stanitsjnaja, Butyrskaja og Vybornaja slått saman til landsbyen Pokrovskoje (russisk: Покро́вское). I 1780 fekk landsbyen byrettar og namnet vart endra til Sengilej.
Silvev
mini|Snitt av ein [[linplante:
1. Marg,
3. Vedvev (Xylem I)
4. Silvev (Floem I)
5. Bastfiber (Sclerenchyma)
6. Cortex
7. Epidermis]]
Silvev (floem) er den delen av karvevet i ein plante som har som hovudoppgåve å leia løyste organiske stoff rundt i han. Den andre typen karvev er vedvev (xylem).
Silrøyr dannar dei eigentlege leiingsbanane i silvevet. Eit silrøyr består av ei lang rekkje enkeltseller, silrøyrelement, som kvar har ei lengd på 0,1–0,5 mm. Skilleveggane (silplater) er gjennomhola som ein sil. Sellene er levande, men cytoplasma her er ikkje skarpt skild frå sellesafta, ettersom tonoplastmembranen manglar. Silrøyrelementa mister sellekjerna under utviklinga, og ein meiner at aktiviteten deira blir styrt frå parallelt liggjande følgjeseller som har kjerne.
Plummetbreen
Plummetbreen er den vestlegaste isbre på nordsida av Kukri Hills, som flyt nord til Taylorbreen i Victoria Land. Namnet er eit av fleire i området tilknytt landmåling gjeve i 1993 by New Zealand Geographic Board (NZGB). Namnet syner til eit lodd (plummet på engelsk).
Silvev
Produkta frå fotosyntesen, særleg sukker (sukrose), blir leia frå blada gjennom silvevet til veksande organ og til lagringsorgan. Transporten av organiske stoff går frå selle til selle og passerer då silplatene. Ved slutten av vekstperioden blir silplatene hjå dei fleste plantar tilstoppa av eit polysakkarid, kallose. Om dette ikkje blir løyst opp igjen ved byrjinga av neste vekstsesong, må nye silrøyr dannast før sukkertransporten kan koma i gang.
Nakenfrøa plantar og bregner har i staden for silrøyr svært lange silseller av meir primitiv bygnad med lite differensierte silfelt som finst over det meste av lengdeveggan til sella.
Termoelektrisk generator
Ein termoelektrisk generator er ei elektrisk straumkjelde basert på seebeckeffekten. Ein termoelektrisk generator er vanlegvis ei termosøyle av halvleiarmateriale, som har særs sterkare termoelektrisk effekt enn metall. Praktiske og rimelege termoelektriske generatorar drive til dømes med parafinomnar er teke i bruk som straumkjelder på stader som ikkje har tilkopling til elektrisk straumnett, til dømes avsides bustader eller ambulerande verksemd.
Kjelder
Thermoelectric generator גנרטור תרמואלקטרי 熱電変換素子 Термоэлектрогенератор Termoelektrik üreteç Термоелектрогенератор
Termoelement
Eit termoelement er ei seriekopling av leidningstrådar eller stavar av to ulike metall eller halvleiarar, som er knytte saman slik at det blir danna ein straumkrins, til dømes ved lodding.
Marquesasøyane
Marquesasøyane er ei gruppe vulkanøyar i Stillehavet. Dei høyrer til Fransk Polynesia, eit fransk oversjøisk territorium.
I 2007 budde det 8 632 personar på den 1049 km² store øygruppa, fordelt på 15 øyar. Nuku Hiva er øya med flest innbyggjarar (2 260 personar).
Historie
Marquesasøyane blei først folkesett av polynesiarar ca. 100 år f.Kr. Dei kom truleg frå Samoa.
Øyane fekk namn etter den spanske utforskaren Álvaro de Mendaña de Neira, som kom til dei den 21. juli 1595. I 1842 gjennomførte Frankrike ein militæroperasjon der dei gjorde krav på alle øyane. Dei blei seinare ein del av Fransk Polynesia.
Kambarka
Kambarka (russisk Камбарка) er ein by i Republikken Udmurtia i Russland med om lag 12 000 innbyggjarar. Han ligg tre kilometer frå elva venstre breidda av Kama, rundt 90 km søraust for Izjevsk.
Busetnaden oppstod ved eit Demidov-jernverk, som vart bygd i 1761–1767. Han fekk bystatus i 1945.
Rudbar fylke
Rudbar fylke (persisk شهرستان رودبار) er eit fylke i Gilan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Rudbar. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 101 884. Fylket er delt inn i dei fire distrikta Sentral-distriktet, Rahmatabad and Blukat-distriktet, Amarlu-distriktet og Khorgam-distriktet. Fylket har dei sju byane Rudbar, Bareh Sar, Jirandeh, Lowshan, Manjil, Rostamabad og Tutkabon.
Gunnar Larsson
Gunnar Larsson er ein svensk, tidlegare langrennsløpar frå grenda Hulån i Järna i Dalarna. Han vann OL-bronsen på 15 km i Grenoble i 1968 og fekk i same olympiaden ein sølvmedalje med Sveriges firemannslag i stafetten over 4x10 km.
Larsson var samnemnd med ein annan, og litt eldre, svensk langrensløpar. For å skilje dei to fekk han tilnamnet Hulån etter heimstaden. Også sonen hans, Mats Larsson, var ein framifrå langrennsløpar.
Aktiv
Larsson deltok for Sverige i 1968 i vinter-OL i alle langrennstevlingane. Han opna med åttandeplass på tremila, deretter vann han bronsemedaljen på 15 km, men var over halvminuttet bak olympiameisteren Harald Grønningen frå Noreg og sølvvinnaren, finske Eero Mäntyranta. På 4x10 km stafett gjekk [[Jan Halvarsson, Bjarne Andersson, Gunnar Larsson og Assar Rönnlund det svenske laget inn til sølv, langt bak Noregs suverene kvartett. Til sist vart Larsson nummer seks på femmila.
Larsson var med til ski-VM 1970, men lukkast ikkje og måtte nøye seg med ein 24. plass på 15 km. Under OL i Sapporo vart han nummer fire på opningsdistansen over 30 km, fattige 1,3 sekund bak bronsevinnaren Johannes Harviken frå Noreg. Larsson vart så nummer åtte på 15 km og var med på det svenske stafettlaget som enda på fjerdeplassen i olympiaden.
Wels-Land
Wels-Land er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 458 km² og har om lag 71 000 ibuarar (2017). Byen Wels er administrasjonssenter for distriktet.
Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 24 kommunar, av dei ein bykommune og 10 såkalla 'Marktgemeide'.
Torypartiet
Torypartiet er eit tidlegare politisk parti i Storbritannia. Det oppstod i samband med stridane mellom stuartane og parlamentet på Dei britiske øyane. Stridsspørsmål var makta til kongen i tilhøve til parlamentet, og dessutan religionen til kongen. Sistnemnde vart særleg betent i tilhøve til spurnaden om kven som skulle overta som konge etter Karl II, som var barnlaus. Broren hans, Jakob II, var open katolikk, noko som gjorde at det frå parlamentet vart stilt krav om å utelukke han frå tronfølgja. Då underhuset ville diskutere spurnaden, lét Karl II parlamentet oppløyse. Støttespelarane hans danna eit hoffparti til støtte for stuartane. Dei vart av motstandarane omtalt som «tories», frå irsk gælisk tóraighe, som var ei nemning på irske, katolske bandittar. I namnet låg ei skjult skulding om katolske tilbøyelegheiter, noko som for dei fleste engelskmennene var jamgodt med landsforræderi. Som «svar» kalla toriane motstandarane til kongen «whigs», som var ei nemning på presbyterianske, skotske krøttertjuvar. Begge gruppene omtalte kvarandre altså ut frå det som vart oppfatta som religiøse avvik. Toryane skulle likevel likevel etterkvart bli assosiert med den etablerte anglikanske kyrkja.
Åtaket til Jakob II på den anglikanske kyrkja fekk nokre toriar til så støtte den ærerike revolusjonen i 1688, og under Wilhelm III og dronning Anne kjempa dei ivrig med whiggane om makta, og begge dei to monarkane brukte normalt ministrar frå begge dei to partia. I 1708, under den spanske arvefølgjekrigen, gjekk likevel dei fleste toriane i opposisjon, noko som førte til eit kabinett med nesten berre whigar. Dronning Anne mislikte likevel at ho var avhengig av whiggane, og i 1710 erstatta ho dei med ei rein tory-regjering under Harley og Bolingbroke, som i 1713 forhandla fram freden i Utrecht, som medverka til å ende krigen, men som vart kritisert av den framtidige etterfølgjaren hennar, Georg I av Hannover.
I 1714 prøvde Bolingbroke å få til ein jakobittisk restaurasjon, men planane vart stoppa då Anne døydde og Georg I vart innsett. Året etter støtta han eit jakobittisk opprør. Etter dette vart toriene, med unntak av nokre enkeltministrar, i opposisjon heilt fram til 1757, då dei vart med i ein koalisjonsregjering med whiggane. Etter Georg III tok over trona, vart nemninga «tory» mindre vanleg, i det dei to gruppene vart erstatta med ei mengd personlege fraksjonar, der dei fleste oppfatta seg som «whigar». Likevel overlevde torymentaliteten, blant anna gjennom forfattarar og kritikarar som Samuel Johnson. Nemninga «tory» vart brukt på førsteministrane, lord Bute (1762–1763) og lord North (1770–1782), men det er vanskeleg å sjå noko tydeleg tory «parti» i denne perioden. På slutten av 1700-talet, kom nemninga «tory» til å bli brukt om dei som var skeptiske til parlamentarisme og som ynskte at kongen skulle ha større personleg makt.
Finn Lützow-Holm
Finn Lützow-Holm var ein norsk marineoffiser og flygar som var med blant andre Roald Amundsen på fleire pionertokt i Arktis.
Torypartiet
Generelt kan ein seie at toriane vart assosiert med godseigarar og den anglikanske kyrkja (i Skottland den episkopale kyrkja), medan whiggane vart assosiert med borgarskapet og nonkonformistiske protestantiske grupper. Begge gruppene støtta likevel det politiske systemet slik det var på deira samtid. Ingen av gruppene kunne enno seiast å vere eigenlege «parti» i den moderne tydinga til ordet.
Finn Lützow-Holm
Etter oppveksten i Risør, tok han examen artium 1907 og Sjøkrigsskolen 1912. Med flysertifikat frå 1916 var han i Marinens flyvåpen, sjef ved lufthamna i Kristiansand sommaren 1918, offiser ved Marinens flyfabrikk i Horten 1919. I 1920 var han patruljerande ved Flystasjonen til marinen i Haugesund saman med flyg Hjalmar Riiser-Larsen og to Sopwith Baby (F.112 og F.116). Med tittelen premierløytnant flaug dei to 12. juli 1922 på den 47 timar lange ferda Horten-Kirkenes og tilbake med kvart sitt Hansa-Brandenburg W.33 sjøfly (F.56 og F.58). Den andre første legeflyginga i landet var del av turen.
Torypartiet
Etter å ha vorte assosiert med undertrykking av folkeleg uro i åra etter 1815, gjekk toriane under Robert Peel gjennom ein kraftig endringsprosess. Peel høyrde til sjølv industriborgarskapet, han var ikkje godseigar. No vart begripe «konservativ» meir og meir vanleg. I samsvar med den konservative filosofien til Peel skulle ein reformere det dårlege i systemet, men ta vare på det gode. Frå då av har administrasjon til Peel vorte omtalt som «konservativ», snarare enn «tory», men sistnemnde er i bruk den dagen i dag.
Finn Lützow-Holm
Lützow-Holm leia an med to Hansa W.33 (F.18 og F.22 på D/S Ingertre) i leiteekspedisjonane etter Roald Amundsen i juni 1925 og førte det første postflyet (flybåten N-25) til England, frå Oslo til Harwich i mars 1927. Året etter flaug han første toktet etter Umberto Nobile vart meldt sakna nordom Svalbard i 1928, og då Roald Amundsen på Latham forsvann var Lützow-Holm òg med og flaug Hansa-Brandenburg W.33 (F.36) på den leiteaksjonen. Så henta han Lars Christensen sitt nye «Quartssiluni», eit Lockheed Vega frå USA, til bruk på den tredje Norvegia-ekspedisjonen i 1929-1930 med Riiser-Larsen, der Bouvetøya vart kartlagt med eit Hansa-Brandenburger W.33 (F.18), og dei to pilotane planta eit norsk flagg i Enderby Land den 22. desember 1929. Innlagt i Cape Town med blindtarmbetennelse kunne han ikkje fortsette på den fjerde i 1930.
I tida 1931-34 var han atter ved Marinens flyfabrikk, før han gjekk til Marinen flyvåpen og i desember 1935 mista foten under krasj i Italia med italienske Breda Bad.28-fly dei hadde skaffa seg. Han vart kommandør og sjef for Marinesn flyvåpen i 1938, samstundes med at han fortsette som prøveflygar for flyfabrikken. Under andre verdskrigen flykta han til Sverige i 1941 og flaug til Skottland og var i London ut krigen som leiar i eksil, saman med Hjalmar Riiser-Larsen. Etter krigen gjekk han til marinen og var ved Overkommandoen til sjøforsvaret. Sonen hans Odd Lützow-Holm (1922-42) var cand.jur. og dreiv illegal pengehjelp og nyhendeformidling og var blant 17 som vart avretta ved Trandumskogen.
Stalinistisk arkitektur
Stalinistisk arkitektur (ста́линский ампи́р, 'Stalins empire-stil', eller ста́линский неоренесса́нс, 'Stalins neorenessanse'), også omtalt som Stalin-gotikk eller sosialistisk klassisisme, viser til arkitekturen i Sovjetunionen mellom 1933, då Boris Iofan sitt forslag til Sovjetpalasset blei offisielt godkjent, og 1955 då Nikita Khrusjtsjov fordømte «feilstega» i dei føregåande tiåra og la ned Det sovjetiske akademiet for arkitektur.
Stalinistisk arkitektur har tilknytingar til sosialistisk realisme-tradisjonen i kunst og arkitektur.
Gjennomslag
Dei mest framståande døma på denne stilen er kanskje Dei sju systrene i Moskva som er bygga i ein kombinasjon av russisk barokk og gotisk stil, og med teknologien som blei brukt til å bygga dei amerikanske skyskraparane. Sjælv om det blei bygga mange liknande bygningar i andre sosialistiske land, er det berre Kultur- og vitskapspalasset i Warszawa som kan måla seg med desse.
Også i Folkerepublikken Kina og andre asiatiske kommuniststatar fekk stiln eit visst nedslagsfelt.
Jacob K. Austbø
Jacob Kristensson Austbø var ein norsk sildekjøpar, gardbrukar, bankmann og stortingsmann frå Rennesøy. Erik Austbø var bror hans.
Austbø var son til ein gardbrukar. Sjølv gjekk han privatskule i Stavanger og på amtsskulen. Åra 1875-84 dreiv han innariks sjøfart, under sildefiska kjøpte han opp sild som han fekk salta og sidan ført til marknads. I 1885 tok han over garden Nordbø i heimbygda Rennesøy, og dreiv sidan den garden. Fram til 1892 var han også kasserar i Rennesøy Skillingsbank, sidan var han styreformann for banken i 25 år. Austbø var ordførar i Rennesøy frå 1892 til 1913, og i lengre tid forlikskommissær. I fleire år var han formann i amtsskulestyret. I 1922 vart han medlem av både ein parlamentarisk skulekommisjon, og av ein departemental skysslovkomite.
Austbø representerte einmannskrinsen Hesbø og Hafrsfjord på Stortinget i fire påfølgjande periodar, 1910-21. I den første treårsbolken var han medlem av gasje- og pensjonskomiteen. Sidan var han med i landbrukskomiteen, i tida 1916-21 som sekretær i komiteen. Alle sesjonane var han medlem av Lagtinget. Austbø kom innatt på Stortinget i 1925, då som 5. representant for Rogaland fylke. Der var han nestformann i kyrkje- og skulekomiteen til han døydde. Han var heile tida medlem av Venstre.
Debbie Ferguson-McKenzie
Debbie Ferguson-McKenzie er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Nassau i Bahamas som fekk gullmedaljen på 200 meter etter VM 2001 og som i 1999 vart verdsmeister og i 2000 olympisk meister i 4 x 100 meter stafett med Bahamas. Ho deltok på internasjonalt toppnivå i tida 1995-2013 og sanka i alt sju medaljar i ulike olympiske leikar og verdsmeisterskap.
Aktiv
Ferguson vann si fyrste OL-medalje då Bahamas tok sølv i 4 x 100 meter stafett under sommarleikane 1996 i Atlanta, tidlegare i leikane nådde ho semifinalen på 100 meter. I juli 1999 gjorde ho unna sitt livs raskaste 200-meter då ho vart klokka inn på 22,19 sekundar ved eit stemne i St. Denis. Trass i sterke 22,28 måtte ho nøye seg med ein femteplass på distansen under VM 1999, derimot vann ho gull saman med Savatheda Fynes, Chandra Sturrup og Pauline Davis-Thompson på 4 x 100 meter stafett. Året etter sigra dei same fire kvinnene den korte stafetten også under Sommar-OL 2000 i Sydney. Individuelt i Sydney vart Ferguson nummer fem på 200 m, medan ho enda på sisteplass i 100-meter-finalen.
Under verdsmeisterskapen 2001 sprang Ferguson inn til andreplass på 200 meter på tida 22,52, Marion Jones frå USA vann løpet. I 2003 kom for ein dag at Jones då hadde vore dopa og prestasjonen hennar annullert. Ferguson fekk tildelt VM-gullet i 2004. Før den tid, under samveldeleikane 2002 i Manchester gjorde ho storeslem ved å vinne både 100 meter, 200 meter og 4 x 100 meter stafett. På 100-meteren sette ho personleg rekord med 10,91 sekundar.
Etter eit svakt friidretts-VM i 2003, viste Ferguson styrke ved å vinne bronsen på 200 meter og verte nummer sju på 100 meter under dei olympiske leikane i Aten i 2004. I VM 2007 vart ho slått ut i semifinalane både på 100 og 200 meter. Eitt år etter kvalifiserte ho seg OL-finale på dei same to individuelle sprintdistansane, og vart nummer sju i begge. Ferguson-McKenzie vann sine siste VM-medaljar då ho i Berlin i 2009 vann bronsen på 200 meter og fekk sølv med Jamaica i 4 x 100 m stafett.
Bukhta Neupokojev
Bukhta Neupokojev er ei bukt i isbremmen langs kysten av Dronning Maud Land kring 35 km nordaust for Tsiolkovskiy Island. Vika vart fotografert frå lufta av den norske antarktisekspedisjonen i 1958-59 og grovt kartlagd frå desse bileta. Ho vart òg kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1961 og kalla opp etter K.K. Neupokojev som var ein sovjetisk hydrograf, som arbeidde i dei nordlege polarområda i 1920-åra.
Stibnitt
Stibnitt, antimonglans, antimonitt er eit mineral som krystalliserer i grå, spydliknande krystall med rombisk symmetri. Han er ein særs viktig antimonerts som inneheld 72 % antimon og 28 % svovel (Sb2S3 ). Det finst mellom anna i Romania, Mexico, Japan og Hunan-provinsen i Kina. Ved forvitring av stibnitt og andre antimonertser kan det dannast kermesitt, Sb2S2O (raudspydglans), eventuelt valentinitt (antimonblomst) eller senarmontitt, som begge er polymorfe former av Sb2O3.
Tor O. Lundtveit
Tor Ovaldsson Lundtveit var ein norsk arbeidsmann og politikar frå Drangedal. Han var stortingsmann for Arbeidarpartiet og ordførar i heimbygda.
Lundtveit var son til ein gardbrukar og landpostbod. Sjølv gjekk han Vestmar folkehøgskule, ein skule som kom i gang i 1909. Tor var glad i litteratur, særleg høgt sette han Aasmund Olavsson Vinje og Per Sivle. Han arbeidde på ymse anlegg, mellom anna med sprenging av fjell. Framom alt var han ein flink gråsteinsmurar. I seks år dreiv han eit småbruk. Stifta Krokens kooperative handelslag.
Frå 1914 til 1945 var Lundtveit medlem av heradsstyret, med unnatak for okkupasjonsåra. Han var ordførar frå 1932 til han i 1941 vart avsett av nazistyret. Perioden 1922-24 var han stortingsmann for Telemark og Arbeidarpartiet, medlem i Tollkomiteen. Han møtte tidvis også på Tinget i 1935 og -36, samt i 1945.
Lundtveit var «en uredd og sjølstendig mann og hadde sine meningers mot enda om det ofte var på tvers av sitt parti. Han førte en ypperlig penn og deltok med iver» i politiske debattar. I 1946 melde han seg ut av Arbeidarpartiet, etter ha kome med beiske kommentarar mot stortingskandidat Olav Versto.
Termomagnetisk effekt
Termomagnetiske effektar er elektriske og termiske effektar som finn stad når ein leiar eller halvleiar med ein temperaturgradient (det vil sei temperaturen varierer med posisjonen på lekamen) blir plassert i eit magnetfelt.
Samarinda
Samarinda er ein by i Indonesia, og ligg på den indonesiske delen av øya Borneo. Byen er hovudstad i provinsen Aust-Kalimantan (Kalimantan Timur). Vel 720 000 menneske budde i Samarinda ved folketeljinga 2010.
Byen ligg ved elva Mahakam, nokre kilometer frå der elva har sitt delta mot Makassarsundet. Mahakam er viktigaste trafikkåra til det lite utbygde innlandet kring byen. Samarinda er eit sentrum for handelen med trevirke frå tropeskogane i Kalimantan, den indonesiske delen av øya Borneo.
Mozjga
Mozjga (kyrillisk skrift Можга) er ein by i Republikken Udmurtia i Russland med om lag 50 000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Sjuginka, 75 km sørvest for Izjevsk.
Vinter-OL 2022
Vinter-OL 2022, dei 24. olympiske vinterleikane, vart avvikla i tida 4. til 22. februar 2022 med byen Beijing i Kina som arrangør. Delar av arrangementet fann stad i Yanqing og i Chongli.
Florian Pilkington-Miksa
Florian M. Pilkington-Miksa er ein engelsk trommeslagar. Han er mest kjend som medlem i det originale Curved Air. Han har òg spelt med Kiki Dee.
Shaft fylke
Shaft fylke (persisk شهرستان شفت) er eit fylke i Gilan i Iran. Det administrative senteret i fylket er Shaft. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 63 375. Fylket er delt inn i dei to distrikta Sentral-distriktet og Ahmadsargurab-distriktet. Fylket har dei to byane Shaft og Ahmadsargurab.
Other Voices
Other Voices er eit studioalbum frå 1971 av The Doors og det første dei gav ut etter at frontmann og vokalist Jim Morrison døydde.
Albumet nådde 31. plass på den amerikanske albumlista.
Innspeling
Innspelinga av albumet byrja medan vokalisten Jim Morrison var på ferie i Frankrike. Songen «Down on the Farm» vart visstnok skriven under innspelinga av det førre albumet, men Morrison ønskte ikkje å ha med denne songen av ukjende årsaker. I følgje Manzarek vart somme av songane innøvd med Morrison før han reiste til Paris.
Dei tre gjenverande medlemmane kom saman og gav ut albumet i oktober, tre månader etter Morrison døydde. Klaverspelar Ray Manzarek og gitarist Robby Krieger tok over som songarar.
CD-utgåver
Albumet vart først gjeve ut på CD i oktober 2006 i lag med det siste Doors-albumet, Full Circle.
Medverkande
The Doors
Andre musikarar
Teknisk
Salslister
Billboard (Nord-Amerika)
Agatharchides
Agatharchides er eit ringfjell på månen, kalla opp etter den greske geografen og historikaren Agatharkhides (ca. år 200 f.Kr.).
Det ligg heilt sør i Oceanus Procellarum i området mellom Mare Humorum og Mare Nubium. I søraust ligg Bullialdus, og i sør-sørvest ligg Loewy.
Det indre av krateret har vore oversymd av lava i fortida. Dei ytre veggane har varierande høgd og stig opp til 1500 meter over flata rundt.
Kjelder
''
Bayhan-distriktet
Bayhan-distriktet er eit distrikt i Shabwah guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 48 347 innbyggjarar.
Stad
Bayhan-distriktet dekkjr eit areal på 616 km². Distriktet ligg like aust for Harib og nord for al-Baydha. Det grensa til Nord-Jemen i nordvest, Hadhramaut i søraust og ørkenen Rub' al Khali i nordaust.
Ansfelden
Ansfelden er ein by og ein kommune i distriktet Linz-Land i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 31,3 km² og i kring 16 200 ibuarar. Byen ligg 289 meter over havet, og er mellom anna kjend som fødestaden til toneskaparen Anton Bruckner og stor produsent av papir og cellulose sidan midten av det 19. hundreåret.
Kanadalo
Kanadalo (Pluvialis dominica) er ein mellomstor vadefugl i lofamilien som hekkar i på tundra i Nord-Amerika, og er flyttfugl med overvintringsområde i sørlege Sør-Amerika.
Ho er 24-27 centimeter i lengd, hekkedrakta er djupsvart med gylne flekker på oversida, krone, rygg og venger. Andletet og strupen er svarte med ein kvit kant rundt og drakta har dessutan svart bryst og buk og ein mørk undergump. Beina er svarte. Vinterdrakta er jamt over brunleg.
Kanadalo liknar mykje på heilo, Pluvialis apricaria, men mest på sibirlo, Pluvialis fulva. Samanlikna med heilo, så er kanadalo litt mindre, slankare og har relativt lengre bein enn heilo. Kanadalo har òg gråbrune fjører i armhòla og lysegrå underside av venger, her er heilo til samanlikning kvit. Men samanlikna med sibirlo, så er kanadalo større, har ein lengre primærprojeksjon og kortare bein enn sibirlo og er vanlegvis litt bleikare gul på ryggen. Kanadalo og sibirlo var tidlegare handsama som same arten.
Kanadalo beitar på tundra, marker, tidevasstrender og muddervatn, vanlegvis søkjer dei fram føda ved hjelp av synet. Dei et virvellause dyr som insekt og krepsdyr, dessutan litt bær, frø og bladverk.
Hekkehabitatet til kanadalo er arktisk tundra i nordlege Canada og Alaska frå Baffinøya vestover til nordre og sentrale Alaska, inkludert Sewardhalvøya. Dei hekkar på bakken i eit tørt og ope område.
Dei er langdistansetrekkfuglar og overvintrar i det sørlege Sør-Amerika. I trekket følgjer dei ei elliptisk trekkrute: nordover i januar til april går ruta langs Mellom-Amerika og dei rastar i stor mengd undervegs før dei gjer det siste strekket mot nord. Om hausten tar dei ei meir austleg rute, flyg stort sett over heile det vestlege Atlanterhavet og Det karibiske havet, nokre truleg utan stopp til indre Amazonasbassenget før dei held fram til overvintringsområda i Patagonia. Fugletrekk over eit så langt strekk er mogleg med hjelp av feittlagre i kroppen som er akkumulert opp før trekkflyginga tar til. Kanadalo er ein vanleg streiffugl til Vest-Europa.
Store tal av kanadalo vart skoten på slutten av 1800-talet og tidleg 1900-talet, og populasjonen har aldri reist seg att slik han var.
Darryl Way
Biografi
Han byrja musikkopplæringa si i Dartington College of Arts, og studerte seinare ved Royal College of Music. Då ham møtte Francis Monkman skipa dei bandet Sisyphus, som utvikla seg til å bli Curved Air.
Etter tre album og ein hitsingel med Curved Air, slutta han i 1972 og skipa Darryl Way's Wolf, som òg spelte inn tre album før dei vart oppløyst. Det neste bandet hans, Stark Naked & the Car Thieves, tok ein pause då Curved Air vart skipa på ny seint i 1974. Etter albumet Curved Air – Live vart Curved Air oppøyst på ny, men vart igjen samla att av Way med hovudsakleg medlemmar frå Stark Naked & the Car Thieves. Han spelte inn to studioalbum med denne nye inkarnasjonen av gruppa før han igjen drog.
Han spelte på to spor på Jethro Tull-albumet Heavy Horses i 1978. Sidan spelte han inn fleire soloalbum, inkludert Concerto for Electric Violin, som hadde premiere på South Bank Show med Royal Philharmonia Orchestra i 1978.
I 2008 tok han del i fleire konsertar med Curved Air.
Syvers orkester
Syvers orkester er ei norsk gammaldansgruppe som vart skipa i 2009, og kjem frå Nord-Gudbrandsdalen.
Potterbreen
Potterbreen er ein isbre som er kring 22 km lang, mellom Mount Huggins og Mount Kempe i Royal Society Range, som hovudsakleg flyt sørvest og ut i Skeltonbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1963 etter kapteinløytnant Edgar A. Potter i U.S. Navy som var helikopterpilot ved McMurdo-basen i 1960.
Diana Gansky
Diana Gansky, fødd Diana Sachse, er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Bergen auf Rügen i Mecklenburg-Vorpommern som representerte Aust-Tyskland. Ho vart europameister i diskoskasting i 1986, og fekk sølvmedaljar i øvingar under VM 1987 og OL 1988.
Aktiv
Diana Sachse vann diskosøvinga ved junior-EM 1981. Dei neste åra stod ho skuggen av dei sterke austtyske diskoskastarane, men ved EM i friidrett 1986 i Stuttgart slengde ho diskosen 71,36 m i siste omgang og vann ein klar siger framom Tsvetanka Khristova frå Bulgaria.