cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trópea
Trópea (gresk Τρόπαια) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Trópea inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Gortynía.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Trópea 2 887 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 506 innbyggjarar.
Norway Bight
Norway Bight er ei bukt på sørkysten av Coronation Island mellom Meier Point og Mansfield Point i Sør-Orknøyane. Namnet finst på eit kart av Petter Sørlle, den norske kvalfangaren som kartla øya i fart i 1912-13.
Sira kyrkje
Sira kyrkje, også kjent som Eresfjord kyrkje, er ei åttekantkyrkje i Eresfjord i Molde kommune i Møre og Romsdal fylke. Kyrkja er frå 1869 og bygd i treverk. Ho har 307 sitjeplassar.
Til omkring 1709 stod ei stavkyrkje truleg med påbygde krossarmar i tømmer på staden. Stavkyrkja var då i svært dårleg stand og ei ny krosskyrkje i tømmer vart sett opp i staden, material frå stavkyrkja kan ha blitt brukt i den nye krosskyrkja. Utover 1800-talet vart krosskyrkja for lita etter krava og det var trong om reparasjon. I 1868-1869 vart åttekantkyrkja sett opp og krosskyrkja riven. Jubileumsskriftet (red Leirvoll, 1994) oppgjev ikkje arkitekt, men nemner at soknepresten fekk tilsendt teikningar av ein forlenga åttekant og at dei desse til grunn for bygginga. Det var til dels dei same tømrarane som sette opp Eikesdal kyrkje to år før, det er ei lita langkyrkje med takryttar.
Gorgoneion
Gorgoneion (gresk Γοργόνειον) var ein amulett i det gamle Hellas som viste eit Gorgo-hovud. Ved hjelp av apotropaion-magi skulle det verna mot ulukke.
Amuletten blei brukt av dei olympiske gudane Atene og Zeus: begge blir sagt å ha brukt gorgoneion som vernande smykke, og blei ofte avbilda med det på seg. Symbolet bygde opp om opphavet deira frå eldre gudar som ein framleis rekna som mektige. I tillegg til andre tydingar blei det brukt av hellenistiske herskarar som kongeleg aegis (skjold) for å symbolisera gudommeleg avstamming eller vern, noko ein til dømes kan sjå på Aleksander-mosaikken og Gonzaga-kameen.
Utvikling
Homer omtaler Gorgon ved fire høve, kvar gong ved å visa til berre hovudet, som om ho ikkje hadde kropp. Jane Ellen Harrison merker seg at «Medusa is a head and nothing more... a mask with a body later appended». Før 400-talet f.Kr. blei ho avbilda som særs avskyeleg, med ei utstikkande tunge, villsvintenner, utblåsne kjekar, stirrande auge og slangar som bukter seg rundt henne.
Gorgoneia som prydar skjolda til krigarar frå midten av 400-talet var mykje mindre groteske og trugande. På denne tida hadde Gorgon mista hoggtennen sine, og slangane var meir stiliserte. Den hellenistiske marmorskulpturen kjend som Medusa Rondanini illustrerer den endelege utviklinga av Gorgon til ei ven kvinne.
Historie
Gorgoneion er vanlege å sjå i gresk kunst frå byrjinga av 700-talet f.Kr. Ei av dei eldste framstillingane er på ein stater av gyldisk sølv funnen under utgravingar ved Parium. Andre tidlege eksemplar frå same hundreåret er blitt funne ved Tiryns. Går ein lengre tilbake i historia finst det eit liknande bilde i palasset i Knossos, datert til 1400-talet f.Kr. Marija Gimbutas har hevda at «the Gorgon extends back to at least 6,000 BC, as a ceramic mask from the Sesklo culture illustrates», og i boka Language of the Goddess identifiserer ho ein prototype for Gorgoneion i kunstmotiv frå yngre steinalder, særleg i antropomorfiske vasar og terrakottamasker innlagde med gull.
I tillegg til ved tempel blei Gorgon-bilde brukt på klede, servise, våpen og myntar som ein har funne i heile middelhavsområdet frå Etruria til kysten av Svartehavet. Det blei slått Gorgon-myntar i 37 byar, noko som gjorde bilde av henne på myntar nesten like utbreidd som det til viktige olympiske gudar. På mosaikkgolv var gorgoneionbilda vanlegvis like ved dørterskelen, som om det vakta mot uvelkomne inntrengarar. På leiromnar frå Attiki verna gorgoneion over omsdøra mot uhell.
Ein heldt fram med å bruka gorgonbilde inn i kristen tid, særleg i Austromarriket, og vidare i Kievriket. Bruken blei liva opp att i vesten av kunstnarar frå den italienske renessansen.
Moteskaparen Gianni Versace tok i bruk gorgoneion som logo for verksemda si.
Schoutenøyane
Schoutenøyane eller Biak (Kepulauan Schouten) er ei øygruppe utanfor Ny-Guinea vest i Stillehavet. Øyane høyrer til Indonesia.
Geografi
Schoutenøyane ligg utanfor kysten i provinsen Papua, ved den nordaustlege delen av Cenderawasih Bay (Geelvink-baai). Geografisk ligg øyane i Melanesia.
Øygruppa dekker eit areal på om lag 3 100 km², fordelt på dei større øyane
Hovudøya har i kring 70 000 innbyggarar. Største staden er Biak City på sørkysten av øya. Høgste fjelltoppen er i kring 1 400 moh og ligg på Yapen.
Historie
Den spanske sjøfararen Álvaro de Saavedra var truleg den fyrste europearen som såg Schoutenøyane. I 1528 kalla han øyane for Isla de Oro. Ein annan spanjol, Yñigo Ortiz de Retez, var der i 1545. Nederlendarane Willem Schouten og Jacob Le Maire «nyoppdaga» øyane i 1616 under deira ekspedisjon i Stillehavet.
Under andre verdskrigen okkuperte Japan øya Biak frå 1942 til 1944.
Eilabun
Eilabun (arabisk عيلبون, Ailabun, hebraisk עַילַבּוּן, עֵילַבּוּן) er ein israelsk-arabisk lokal kommune i Israel, som høyrer til Nord distrikt i Beit Netofa-dalen. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå, Eilabun hadde eit folketal på 4 400 innbyggjarar i 2005. Folkesetnaden er hovudsakleg kristne. I 1973 fekk Eilabun lokal kommunestatus av dei israelske styresmaktene.
Oversyn
Eilabun er ein liten by i Galilea, 15 km sørvest for Safad nord i Israel, og har ein kristen majoritet, med ein muslimsk arabisk minoritet.
Etymologi
I følgje Survey of Western Palestina kjem namnet Eilabun frå arabisk, og tyder «hard, steinte grunn.» Ein israelsk teori er at staden vart bygd på den gamle staden «Ailabu» (hebraisk עַיְלַבּוּ), ein mogeleg variant av namnet Ein Levon.
Nesset kyrkje
Nesset kyrkje er ei langkyrkje i Eidsvåg i Molde kommune i Møre og Romsdal fylke.
Marshall Bay
Marshall Bay er ei bukt som ligg mellom Capes Vik og Hansen på sørsida av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Ho vart grovt kartlagd i 1912-13 av Petter Sørlle, den norske kvalfangaren. Ho vart kartlagd på ny i 1933 av mannskap på RSS «Discovery II» under Discovery Investigations RSS «Discovery II», som kalla ho opp etter dr. E.H. Marshall, lege og medlem av Marine Executive Staff i Discovery Committee.
Eilabun
Osmansk tid
I 1517 vart landsbyen ein del av Det osmanske riket i lag med resten av Palestina, og i 1596 var han oppført i osmanske skattelister som ein del av Tabariyya nahiya («underdistrikt») i Safad liwa («distrikt») med eit folketal på 13 muslimske hushaldningar.
Nesset kyrkje
Kyrkja er frå 1878 og bygd i treverk. Ho har 250 sitjeplassar. Kyrkjegarden ved kyrkja plar kallast Eidsvåg kyrkjegard.
Eilabun
Osmansk tid
I 1875 fann den franske oppdagaren Victor Guérin at landsbyen hadde eit folketal på kring 100 greske kristne, med eit «audmjukt» kapell. Han noterte ei glimrande vasskjelde og ruinar (mellom anna søyler) av gamle bygningar. I 1881 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine (SWP) han som «ein steinlandsby, godt bygd, med kring 100 kristne arabarar. Han ligg på ein kam, omgjeve av krattskog med dyrkbar mark i dalen. Ei god kjelde ligg vest for landsbyen.»
Kettletoft
Kettletoft er ein busetnad på Sanday i Orknøyane i Skottland. Vegen B9068 går frå Kettletoft til Scar, medan B9069 går frå Kettletoft til Northwall. Kettletoft Pier er ein verna bygning etter kategori B, innskriven 16. september 1999.
Eilabun
Britisk styre
I folketeljinga i 1931 hadde 'Ailabun 85 busette hus og eit folketal på 404, 32 muslimar og 372 kristne. I 1945 bestod landsbyen av 530 kristne og 20 muslimar, som eigde i alt 11 190 dekar land, medan 3 522 dekar land var offentleg. Av dette var 1 209 dekar for plantasjar og irrigert land, 2 187 for korn, medan 18 dekar vart utbygd land.
Hamish Imlach
Hamish Imlach var  ein skotsk folkemusikksongar. Imlach var fødd i Calcutta av skotske foreldre, men dei flytta tilbake til Glasgow då han var liten. Han hadde avgrensa kommersiell suksess, men påverka mange andre artistar, ikkje minst John Martyn, Billy Connolly og Christy Moore. Imlach hadde eit godt omdøme i Sentral- og Nord-Europa som ein fengande liveartist.
Karriere
Imlach hadde den største hitten sin seint på 1960-talet med «Cod Liver Oil and the Orange Juice», ei humoristisk tolking av gospelstandarden «Virgin Mary Had a Little Baby», skriven av Ron Clark og Carl MacDougall. Denne gav tittel til sjølvbiografien hans frå 1992, Cod Liver Oil and the Orange Juice - Reminiscences of a Fat Folk Singer.
Imlach blei beden om å bli med i den irske folkegruppa The Dubliners. Han var ein tidleg aktivist mot atomvåpen, og skreiv og framførte mange protestsongar i tillegg til komiske songar.
Eilabun
Staten Israel
Golanbrigaden frå Israel erobra Eilabun den 30. oktober 1948 — under den arabisk-israelske krigen i 1948, frå Den arabiske frigjeringshæren (ALA). Etter byen overgav seg, forhandla av fire prestar, utpeikte kommandanten av Golani-soldatane 14 unge arbarar og fekk dei avretta, i det som vart kjend som Eilabun-massakren. Landsbyen vart så plyndra. Dei fleste innbyggjarane vart marjserte ut til den libanesisk grensa, medan hundrevis flykta til nærliggande kløfter, grotter og landsbyar. Som ein del av ei semje mellom erkebiskop Hakim og leiaren for «den arabiske seksjonen» i Det israelske utanriksdepartementet, fekk innbyggjarar frå Eliabun i eksil i Libanon løyve til å vende attende sommaren 1949. Landsbyen vart verande i unntakstilstand fram til 1966.
Den 25. april 2008 vart seks personar skadd, to av dei med alvorlege skadar, i ein slosskamp mellom drusarar og kristne nær Eilabun. Den sekteriske konflikten var ein del av ein lanvarig strid mellom samfunna, som byrja i 2004 i byen Shefa-'Amr. I april 2008 byrja kampen av ukjende årsaker då drusarar marjerte mot gravstaden til Jetro, svigerfaren til Moses, på hovudvegen nær landsbyen Eilabun. Deltakarar i marsjen kjempa mot innbyggjarar i landsbyen med skytevåpen og steinar. Dei eldre frå drusarsamfunnet som var til stades klarte å roe gemyttane. Konflikten enda etter ein offisiell forsoning mellom drusarane og dei kristne i 2009.
Ein Mahil
Ein Mahil (arabisk عين ماهل, hebraisk עֵין מָהִל) er ein arabisk lokal kommune i Nord distrikt i Israel, kring 5 km nord for Nasaret. Han fekk status som lokal kommune i 1964. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde han eit folketal på 10 800 i 2006, med ein vekstrate på 2,2%. Dei flete innbyggjarane i landsbyen er muslimar.
Historie
I 1596 var Ein Mahil oppført i osmanske skatteregister som ein del av Tabariyya nahiya i Safad liwa. Han hadde eit folketal på 28 muslimske hushaldningar, og betalte skatt for kveite, bygg, frukttre, og geiter eller bikubar.
Den franske oppdagaren Victor Guérin vitjein landsbyen i 1875, og skildra 10 fattige bustader, omgjeve av hagar av oliven, fiken og granateple. I 1881 skildra Palestine Exploration Fund i Survey of Western Palestine (SWP) han som ein «Steinlandsby, høgtliggande, omgjeve av fiken og oliven og dyrkbar mark. Han var busett av kring 200 muslimar og ligg i nærleiken av nokre fine kjelder.»
I ei folketeljing i 1922 utført av Det britiske mandatet, hadde 'Ain Mahel eit folketal på 516, alle muslimar. Folketalet hadde auka i 1931 til 628, der éin var kristen og resten muslimar, i totalt 109 busette hus.
I 1945 var folketalet 1 040, all arabarar, med 13 390 dekar land, i følgje ei offisiell måling. Av dette var 1 486 dekar for plantasjar og irrigert land, 6 748 for korn, medan 35 dekar var utbygd land.
Kjelder
''
Jiroft fylke
Jiroft fylke (persisk Ŝahrestāne Jiroft)) er eit fylke i Kerman-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Jiroft. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket 181 300. Fylket er delt inn i tre distrikt (bakhsh): Sentral-distriktet, Sarduiyeh-distriktet og Jebalbarez-distriktet. Fylket har dei tre byane Jiroft, Darb-e Behesht og Jebalbarez.
Åmål
Åmål er ein svensk by i Västra Götalands län, i landskapet Dalsland. Han er administrasjonssenter for Åmåls kommun. I år 2000 hadde byen 9 355 innbyggjarar. Åmål er den einaste byen i Dalsland og ligg på begge sider av Åmålselva («Åmålsån») som renn gjennom byen og ut i Vänern.
Åmål fekk bystatus 1. April 1643 av dronning Kristina si formyndarregjering. Byen vart grunnlagd mellom anna for å ha eit utgangspunkt for å regulere og kontrollere handelen, særleg tømmerhandelen med Noreg, og stoppe smuglinga i området, utan at dette lukkast heilt. Nærleiken til byen til grensa til Danmark-Noreg gjorde han utsett for åta gjennom hundreåra. Første gongen var i 1645, då han vart nesten fullt øydelagd, og igjen i 1676 og 1679 («Duncan-Kriget»). Siste gongen var i 1788 då han vart okkupert av danske troppar i ein periode.
Han har vorte råka av bybrannar i 1777, 1809, 1846 og i 1901. Ved brannen i 1901 vart 1 000 menneske huslause og ca Ein tredjedel av byen vart øydelagd, særleg nord for Åmålån. Det som i dag er gamlebyen på den andre sida av elva, med torget til byen Plantaget, klarte seg og består av trehusbusetnad frå 1700-talet. Som følgje av den store brannen, bygde byen ein ny brannstasjon i 1902, men denne vart riven på slutten av 1970-talet. Etter brannen i 1901 vart byen bygd opp med breiare gater og større bygningar, hovudsakleg i jugendstil.
Byen arrangerer årleg ein større bluesfestival.
E45 passarar forbi byen, og denne ligg rundt 377 km frå Stockholm, 175 km frå Göteborg, 75 km frå Karlstad og 190 km frå Oslo. Byen har tog- og bussamband til Karlstad og Göteborg. Næraste flyplass er i Karlstad.
Filmen Fucking Åmål av Lukas Moodysson utspelar seg her (han vart eigentleg filma i Trollhättan), og viser det relativt kjedelege livet for ein gjeng ungdomar i ein «normal» svensk småby.
Marr Bay
Marr Bay er ei bukt som ligg mellom Cape Valavielle og Fraser Point langs nordkysten av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under Bruce. Ho er kalla opp etter James W.S. Marr, som var medlem av den zoologiske avdelinga til Discovery Committee og ein del av mannskapet på RSS «Discovery II» under kartlegginga deira av Sør-Orknøyane i 1933.
Shara'b As Salam-distriktet
Shara'b As Salam-distriktet er eit distrikt i Taiz guvernement i Jemen. I 2003 hadde distriktet eit folketal på 146 650.
Peugeot 308
Peugeot 308 er namnet på etterkomaren til Peugeot 307, ein mellomklasse familiebil produsert av den franske bilfabrikanten PSA. Bilen vart avduka 5. juni 2007 og er den første bilen i 008-serien av Peugeots bilmodellar.
Bakgrunnsstoff
Gullanger, L.E., Test: Peugeot 308 1.6 HDI 90 HK, motorguiden.no
Tom Staahle
Tom Staahle er ein norsk politikar som representerer Framstegspartiet. Han er ordførar i Ullensaker kommune frå 2015. Staahle var vararepresentant til Stortinget for Akershus i periodane 2005–2009 og 2009–2013.
Han er utdanna sjukepleiar.
Al-Jiza
Al-Jiza (arabisk الجيزة, òg skrive el-Jeza) er ein by sør i Syria i Daraa guvernement, located aust for Daraa. Av stader i nærleiken finn ein al-Mataaiya i sør, Ghasm i søraust, al-Sahwah i nordaust, al-Musayfirah i nord, Kahil i nordvest og al-Taybeh i vest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå har al-Sahwah eit folketal på 14 700 i 2004. Han er det administrative senteret i al-Jiza nahiyah («underdistrikt») som består av tre stader med eit samla folketal på 21 100 i 2004.
Sekkdyr
Sekkdyr, sjøpungar eller ascidiar (Ascidiacea) er ein klasse botnlevande kappedyr. Til skilnad frå visse andre kappedyr har sekkdyr berre ryggstreng under larvestadiet. 78 artar er kjende frå dei norske sjøområda.
Vaksne sekkdyr sit feste til havnbotnen gjennom stein, skjel, tang og tare. Nokre kan vera nedgravde i sand- eller gjørmebotn. Nokre artar, som i slekta kolonisekkdyr (Botryllus), dannar koloniar.
Sekkdyr i norske sjøområde inkluderer parallellogramsekkdyr (Corella parallelogramma), grønsekkdyr (Ciona intestinalis), schlossersekkdyr (Botryllus schlosserei), og stikkelsbærsekkdyr (Dendrodoa grossularia).
Veøy gamle prestegard
Veøy gamle prestegard i Molde kommune ligg like nordvest for Veøy gamle kyrkje, rett utanfor kyrkjegardsmuren.
Prestebol for Veøy er omtala i 1661, men kyrkjestaden er frå mellomalderen. Det skal ifylgje Riksantikvaren ha vore nærare 20 bygningar her. Det som står att i dag, er den freda hovudbygningen saman med ei borgstove og ein låve forutan eit naust i Nørvågen (vel hundre meter aust-nordaust for kyrkja).
Hovudbygningen vert òg kalla Williamsborg og er eit laftebygg i to etasjar med ståande panel og saltak. Eigentleg dreier det seg om to bygningar som er sette inntil kvarandre, og det er ein nivåforskjell på om lag ein meter i terrenget mellom dei. Tømmeret i den nordlege delen av huset er datert til 1751–52, medan det i den sørlege delen er datert til 1753–54. Huset vart ombygd av William Coucheron-Aamodt i 1905–1906.
I tilknytning til prestegarden har det òg vore eit hageanlegg med fiskedam, men det verker ikkje som om dette har vore halde ved like.
Tour de France Soundtracks
Tour de France Soundtracks er det tiande studioalbumet til den tyske electronica-gruppa Kraftwerk. Det kom ut i august 2003. Albumet vart gjeve ut att i oktober 2009 som Tour de France. Albumet vart spet inn for å feire 100-årsjubileet til det første Tour de France-rittet, men vart ikkje gjeve ut tidsnok til rittet det året. Det inneheld singelen deira frå 1983 med same namn, og plateomslaget er nesten identisk omslaget til singelen. Utgjevinga skapte høg forventning, sidan det var 17 år sidan det førre studioalbumet med nye songar frå bandet etter Electric Café i 1986.
Albumet hadde ikkje ein eigen tysk- og engelskspråkleg versjon, slik dei hadde gjort før, men hadde berre ein versjon med ei blanding av fransk-tysk og engelsk. Tekstane vart skrivne av Ralf Hütter og Maxime Schmitt.
Ørske
Ørske eller svimmelheit er ei førekjensle av et ein sjølv eller omgjevnadene roterer. Ordet vert også brukt meir ålment om ei forbigåande kjensle av vanmakt og vert ofte fylgt av at det svartnar for augo eller at ein kjenner seg svært desorientert. I medisin vert det rekna som eit uspesifikt omgrep, og kan visa til anten vertigo, presynkope eller disekvilibrium.
Fenomenet heng ofte saman med augerørsler i rykk (nystagmus), kvalme og sveittetokter. Anfall av ørske der ein kjenner at ein byrjar å dåna, skjer ved uro i blodtrykket eller sirkulasjonen, hjernesvulstar, hjernebetennelse, forkalking av hjernekara, talrike forgiftingar (me.a. gjennom rusing og bruk av medikament) og ei rekkje andre plager.
Årsaker
Gyratorisk ørske oppstår som eit normalt fenomen når ei rask dreierørsle (t.d. når ein køyrer karusell) plutseleg stoppar opp. Rørsla set i gang adaptive responsar i balanserelaterte nervebanar som varer etter at rørsla stoppar, slik at ein opplever ei innbilt rørsle i motsett retning etterpå. Gyratorisk ørske er eit vanleg symptom ved plager i det indre øret, likevektsnerven og hjernen/hjernestammen.
Nokre menneske får kortvarige aningar av avmakt når dei reiser seg brått frå sitjande eller liggande til ståande stilling. Dette kjem av eit mellombels fall i blodtrykket i hjernen og er ofte normalt.
Ørske kan også oppstå ved angstplager som generalisert angstplage, panikkplage, og ulike former for depressive plager (bipolar plage). Ørske ved høgde er vanleg dersom det er snakk om store høgder. Ørska går då vekk ved å lukke augo. Likevel kan invalidiserande ørske også oppstå ved relativt små høgder saman med sterk angst som ikkje går vekk sjølv om ein lèt att augo. Då står det som regel ein fobi bak, kalla høgdeskrekk.
Gjentakande anfall av lettare ørske bør ein alltid frå undersøkt.
Songen Billion Dollar Babies
«Billion Dollar Babies» erin song frå 1972 av rockegruppa Alice Cooper frå albumet Billion Dollar Babies. Songen vart gjeven ut som singel i juli 1973, månader etter albumet kom ut. Songen er ein duett mellom Alice Cooper og Donovan, som syng falsett-vokal. Songen er skriven av Alice Cooper, Michael Bruce og Reggie Vinson (ein studiogitarist som hadde arbeidd med Alice Cooper tidlegare ). Refrenget av songen har same melodi som The Hollies-songen «Tell Me to My Face» frå 1966.
Billion Dollar Babies vart òg namnet på bandet som somme av bandmedlemmane i Alice Cooper starta etter at dei slutta i bandet. Albumet Billion Dollar Babies var eit av dei siste albuma bandet Alice Cooper, før songaren Alice Cooper gjekk solo.
Skara
Skara er ein svensk by og centralort i Skara kommun i Västra Götalands län i landskapet Dalsland. I 2005 hadde byen 10,963 innbyggjarar.
Skara er ein av dei eldste byane i Sverige og domkyrkja er truleg frå cirka år 1000.
Birrat Birra
Birrat Birra (norsk: Rundt og rundt) er det tredje studioalbumet og det fyrste dobbeltalbumet til den norsk-finske og samiske artisten Niko Valkeapää. Han vann Folkelarmprisen i kategoriane Åpen klasse og Nyskapende for albumet.
Paal Harbour
Paal Harbour er ei lita bukt 800 m sør for Borge Bay langs austsida av Signy Island i Sør-Orknøyane. Namnet finst på eit kart basert på ei kartlegging i fart forbi Sør-Orknøyane i 1912-13 av den norske kvalfangaren Petter Sørlle.
Nights into Dreams
Nights into Dreams… er eit actionspel utvikla av Sonic Team og utgjeve av Sega til Sega Saturn i 1996. Historia i spelet følgjer dei to tenåringane Claris og Elliot, som entrar Nightopia, eit draumeland der alle draumar går føre seg. Med hjelp frå Nights, ein utlæg «nightmaren», startar dei på ei reise for å hindre den vonde herskaren Wizeman frå å øydeleggje Nightopia og følgjeleg den verkelege verda. Spelaren styrer Nights gjennom draumane til Claris og Elliot for å samle nok energi til å nedkjempe Wizeman og berge Nightopia. Spelet er presentert i 3D og pålegg spelaren tidsavgrensingar på kvart nivå, der spelaren samlar saman poeng for å halde fram.
Utviklinga av Nights into Dreams var leidd av Sonic Team-veteranane Yuji Naka, Naoto Ohshima og Takashi Iizuka. Naka byrja på prosjektet med hovudideen som fokuserte på flyging, og Ohshima designa figuren Nights som ein androgyn karakter og til å likne ein engel som kunne fly som ein fugl. Gruppa gjorde forsking på drøyming og REM-søvn, og var påverka av verka og teoriane til Carl Jung og Sigmund Freud. Ein analog handkontroll, kalla Saturn 3D-kontrollen, vart utvikla samstundes med spelet og inkludert i pakken med nokre av kopiane av Nights into Dreams hjå detaljhandlarar.
Nights into Dreams fekk positiv mottaking for grafikken, spelemekanikkane, lydsporet og atmosfæren i spelet. Ei kort utgåve av spelet med juletema, Christmas Nights, vart utgjeven i desember 1996. Spelet vart utgjeve i Japan til PlayStation 2 i 2008 og internasjonalt i ei forbetra utgåve til PlayStation 3, Xbox 360 og Windows i 2012.
Ein oppfølgjar, Nights: Journey of Dreams, vart utgjeven til Wii i 2007.
Orwell Bight
Orwell Bight er ei bukt sør for austhalvdelen av Coronation Island, som grensar i vest til Signy Island og i aust til Robertson Islands i Sør-Orknøyane. Ho vart først skissert av Petter Sørlle, den norske kvalfangaren som kartla området i 1912-13. Ho vart kartlagd av mannskap på Discovery Investigations i 1933 og av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1948-49. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter det norske transportfartøyet «Orwell», det andre skipet med det namnet hos Tønsberg Hvalfangeri, som ankra opp i Borge Bay i Signy Island, på vestsida av denne bukta somrane 1925-26 til 1929-30.
Jacob Le Maire
Jacob Le Maire var ein nederlandsk sjøfarar og oppdagar som mellom anna oppdaga Kapp Horn og Tongaøyane.
Le Maire var fødd i Antwerpen i Nederlanda. Han var son til Isaac Le Maire, ein rik kjøpmann med franske anar. Faren grunnla seinare Australische Compagnie, ein konkurrent til Det nederlandske austindiakompaniet.
Ekspedisjonen til Stillehavet
Le Maire deltok åra 1615 til 1617 saman med Willem Schouten i ei verdsomsegling. Målet med ferda var å omgå Det nederlandske austindiakompaniet sitt monopol på handel med Nederlandsk Austindia. Ein sikta på å finne ein ny veg til Stillehavet, då austindiakompaniet hadde handelsmonopol på rutene rundt Kapp det gode håp, og Magellansundet. Ekspedisjonen kom i stand på initiativ frå Le Maires far og Australische Compagnie.
Ekspedisjonen la ut frå øya Texel den 14. juni 1615 med to fartøy, «Eendracht» under Le Maires kommando, og «Hoorn» under Schouten. Dei nådde Patagonia i desember der dei stogga for å vøle fartøya, under arbeidet tok «Hoorn» fyr og brann opp.
Dei runda Kapp Horn i 1616, som dei gav namn etter Schouten sin heimby. Dei følgde seinare dei nordlege kystane av Niu Ailan (New Ireland) og Ny-Guinea og oppdaga nærliggande øygrupper som Le Maireøyane, Schoutenøyane, Admiralitetsøyane, Wallis- og Futunaøyane, samt Tongaøyane som dei fann i mai 1616. Dei nådde Java i oktober 1616 og handla krydder. I november vart dei arrestert i 'Batavia' (dagens Jakarta) for brot mot handelsmonopolet, ingen trudde på den nyfunne ruta til Stillehavet. Le Maire og Schouten vart sende som fangar heim til Europa. Le Maire døydde under reisa på veg tilbake til Amsterdam.
Etterrakst
Isaac Le Maire gjekk til domstolane og fekk etter tre år oppreisning og kompensasjon for tapet. Jacob Le Maire skildra verdsomseglinga i dagboka si, som vart publisert postumt i Amsterdam 1622 og i 1770 av Alexander Dalrymple i London.
Peter Maxwell Davies
Peter Maxwell Davies var ein britisk komponist og dirigent.
Davies var fødd i Langworthy i Salford i Lancashire, og budde seinare i Swinton. Foreldra hans var Thomas og Hilda Davies. Han studerte komposisjon ved Royal Northern College of Music i Manchester på 1950-talet. Der danna han, saman med Harrison Birtwistle, Alexander Goehr, John Ogdon og Elgar Howarth, New Music Manchester Group, som organiserte framføringar av seriell musikk og annan samtidsmusikk.
Davies slo seg ned på Orknøyane, der han først busette seg på Hoy i 1971 og seinare på Sanday, der han budde livet ut. I 1977 skipa han St Magnus-festivalen for kunst og musikk.
Frå 1979 til 1984 var Davies kunstnarisk leiar for Dartington International Summer School. Frå 1992 til 2002 var han associate conductor/composer for Royal Philharmonic Orchestra, ei stilling han også hadde med BBC Philharmonic Orchestra.
Davies dirigerte og jobba med ei rekke anerkjende orkester, mellom dei Det skotske kammerorkesteret, Boston Symphony Orchestra, Royal Philharmonic Orchestra, Cleveland Orchestra og Gewandhausorchester Leipzig.
I 1981 blei Davies utnemnd til kommandør av Den britiske imperieordenen (OBE). I 2004 blei han utnemnd til Master of the Queen's Music.
I nyttårslista for 2014 blei Davis utnemnd til medlem av Order of the Companions of Honour.
Kalaharikratonet
Kalaharikratonet er eit kraton eller ei grunnfjellsplate som dekker store delar av Sør-Afrika.
Kalaharikratonet er eit kontinentalt subkontinent som består av fleire mindre kraton: Kaapvaalkratonet, Zimbabwekratonet, Limpopobeltet, og Namaquabeltet. Kalaharikratonet har vore stabil i 2,3 milliardar år og inneheld dei eldste kjende bergartane og mikrofossila i verda.
Mata Hari
Bakgrunn
Margaretha Geertruida Zelle var fødd i Leeuwarden i Friesland i Nederland som dotter av Adam Zelle og Antje Zelle. Faren eigde ein hattebutikk og gjorde investeringar i oljeindustrien som gjorde at familien var nokså velståande. Margaretha gifta seg i 1895 med kaptein Rudolf MacLeod, ein nederlendar med skotske anar som budde i Nederlandsk Austindia, som ho så fekk to barn med. Paret drog til Java i 1897. Ekteskapet var ikkje lukkeleg. Rudolf var alkoholikar og valdeleg, og hadde ei lokal konkubine, ein akseptert praksis i kolonien. Margaretha flytta frå han ei tid, og blei kjend med den lokale kulturen. Ho blei med i ei lokal dansegruppe og tok artistnamnet Mata Hari, ordet for 'sol' på indonesisk (bokstaveleg 'dagsauget').
I 1899 blei begge borna deira sjuke, og sonen Norman døydde. Ulike kjelder seier dei blei forgifta av ei behandling foreldra fekk for syfilis eller at han vart forgifta av ein av tenarane til paret eller ein fiende av Rudolf. I 1902 blei paret separert, og i 1906 skilde dei seg. Sjølv om Margaretha fekk foreldreansvar for dottera Jeanne, nekta Rudolf å senda henne tilbake etter ei vitjing. Margaretha hadde ikkje pengar til å slost for henne i retten. Ho flytta tilbake til Europa og busette seg i Paris.
Dansar og påstått spion
I Paris nytta Margaretha artistnamnet Mata Hari, og byrja å opptre med eksotisk dans og vere aktmodell på fotografiske kort.
Ho er mest kjend fordi ho skal ha drive med spionasje for Tyskland. Ho skal ha vorte kontakta av tyskarar i mai 1916. Så vart ho i august 1916 kontakta av den franske kontraspionasjen og overtala til å jobbe for Frankrike. Kva som er riktig er noko uvisst, men noko av kjeldene hevdar at spionasjen for ein stor del bestod av misforståingar og overdrivingar. Ho gjekk med på å verte tysk spion mot forskotsbetaling, men utførte aldri noko faktisk spionasje. For den franske kontraspionasjen vart det heller ikkje utført noko spionasje som medførte faktisk brukbare resultat. Likevel vart ho stilt for retten i Frankrike under den fyrste verdskrigen, og vart dømd til dauden ved skyting den 15. oktober 1917.
Avrettinga
Ei av historiene som går om avrettinga er at Mata Hari sende eit slengkyss til soldatane som var utkommanderte. Om det så skjedde, så var det nok snarare til forsvarsadvokaten hennar, Clunet, som ho hadde hatt eit forhold til. Ei anna historie er at ho ikkje ville ha noko bind for augo, då det skulle ha vore forsøk på å byte ut patronene med lausskot. Dette er eit tema i intrigen frå operaen Tosca. Det har også vore hevda at ved obduksjonen etter avrettinga viste det seg at ho var gravid da ho vart skoten. Det har vore gammal praksis i land som praktiserer dødsstraff at gravide kvinner som er dømt til døden ikkje vart avretta før etter at barnet var født.
Filmatiseringar (utval)
Livet til Mata Hari har vorte filmatisert fleire gongar, blant anna i 1931 med Greta Garbo og i 1985 med Sylvia Kristel som Mata Hari.
ÄÄ
ÄÄ er det femte studioalbumet til den finsk-norske og samiske artisten Niko Valkeapää.
Mata Hari
Popsongar (utval)
I Melodi Grand Prix 1976 framførte Gudny Aspaas og Anne-Karine Strøm songen «Mata Hari». Strøm vann den norske finalen, og fekk representere Noreg i Eurovision Song Contest 1976, som vart arrangert i Haag i Nederland.
I 2021 framførte Samira Efendi songen «Mata Hari» i Eurovision Song Contest, som det aserbajdsjanske bidraget i tevlinga. Tevlinga vart arrangert i Rotterdam i Nederland.
Kaapvaalkratonet
Kaapvaalkratonet er eit kraton eller ei grunnfjellsplate som dekker Limpopoprovinsen lengst nord i Sør-Afrika. Kratonet er ei kontinentalplate av ein kontinental type som utgjer ein del av Kalaharikratonet, og som inneheld dei eldste kjende bergartane og mikrofossila i verda med dateringer på opptil 3,6 milliardar år. Kaapvaalkratonet har eit areal på 1,2 millionar kvadratkilometer. Det er åtskilt frå Zimbabwekratonet i nord av Limpopobeltet. I sør og vest er Kaapvaalkratonet avgrensa av proterozoiske fjellkjeder. I aust er kratonet avgrensa av vulkanske bergarter frå juratida som tilhøyrer Lebombomonoklinen. Kaapvaalkratonet består av granittiske grønsteinar og tonalittiske gneisar som er gjennomskorne av granittiske plutonar. Bergartane er malmførande og inneheld òg metall frå platinagruppa.
Mehamn-opprøret
Mehamn-opprøret fann stad den andre juni i 1903. Då øydela fiskarar kvalfangsstasjonen i Mehamn fordi dei meinte at kvalfangsten øydela fisket.
I 1870-åra starta den industrielle kvalfangsten utanfor Finnmark. Kapitalsterke grupper sørfrå rundt Svend Foyn bygde opp fleire kvalfangsstasjonar langs finnmarkskysten. Fangsten var så stor at bestanden vart kraftig redusert. Fiskarane meinte at kvalen pressa fisken inn til kysten og dermed la grunnlaget for kystfisket utanfor Finnmark. Rundt hundreårsskiftet var det fleire uår i fiskeria utanfor Finnmark.
Fiskarane protesterte derfor mot kvalfangsten. Det vart tatt fleire initiativ for å få Stortinget til å frede kvalen, men dette førte ikkje fram. Då Stortinget i 1903 utsette handsaminga av kvalfredning nok ein gong utløyste dette aksjonen.
Den andre juni i 1903 vart stasjonen i Mehamn grundig øydelagd. Fleire andre stasjonar var òg truga av øydelegging. Militære styrkar vart sende ut for å opprette lov og orden.
Kvalfredning vart vedteke året etter.
Palnatoke
Palnatoke eller Toke Palnasson var ein dansk hovding og sogehelt på Fyn i Danmark på midten av 900-tallet. I følgje Soga om Jomsvikingane var Palnatoke den som grunnla Jomsborg og gav lovane for staden. Truleg er Palnatoke ein historisk person som sidan har fått knytt ei rekkje vandresoger til namnet sitt.
Referansar
oppgav desse kjelden:
Phoebe Snow
Phoebe Snow var ein amerikansk songar, låtskrivar og gitarist, mest kjend for hitten «Poetry Man» frå 1975. Ho vart skildra av The New York Times som ein «kontraalt med ein bluesaktig brumming som kunne sveipe over fire oktavar».
I barndomen i Teaneck i New Jersey lærte ho først piano, men byta til gitar i tenåra og skreiv dikt som etter kvart vart til dei første songane hennar. Etter at ho kom over scenefrykta si, spelte ho i klubbar i Greenwich Village tidleg i 1970-åra med både viser og popsongar, i tillegg til jazz, blues og gamle slagerar.
Etter ho fekk kontrakt med Leon Russell sitt Shelter, gav Snow ut debutalbumet sitt i 1974. Det inneheld den store hitten «Poetry Man» og albumet nådde fjerdeplassen på albumlista i USA. Ho la så ut på turné med Paul Simon og spelte på hitten hans «Gone at Last». I 1976 kom Second Childhood, ein ny suksess som òg selde til gullplate. Ho heldt fram å spele inn plater utover 70-åra med It Looks Like Snow i 1977, Never Letting Go i 1977 og Against the Grain i 1978, og etter Rock Away i 1981, spelte ho ikkje noko meir dei neste åtte åra.
Billion Dollar Babies
Billion Dollar Babies er det sjette studioalbum av det amerikanske hardrockbandet Alice Cooper, gjeven ut i 1973. Albumet vart det bestseljande albumet til Alice Cooper då det kom ut både i USA og Storbritannia og selde til platinaplate i USA. Albumet vart hylla av kritikarar som Robert Christgau, Greg Prato frå allmusic, og Jason Thompson frå popmatters, men Rolling Stone gav det berre to og ei halv stjerne.
Songane vart spelt inn i Connecticut og London i England. Tekstane omhandla tema som nekrofili, tannlegefrykt, skrekk og eit humoraktig innslag av seksuell trakassering.
Doggbladlilje
Doggbladlilje (Hosta sieboldiana) er ei plante i bladliljeslekta i aspargesfamilien.
I Noreg er arten ein framandart som opphavleg kjem frå Japan og som er innført som prydplante. Arten vart først funne forvilla i 1966 og er registrert spreidde stader langs kysten frå Østfold til Møre. I Framandartslista 2018 er han registrert med låg risiko (LO).
Billion Dollar Babies
Innspeling og produksjon
Trommeslagaren Neal Smith har sagt at albumet kan sporast tilbake til songen «Caught in a Dream» frå albumet Love It to Death. Den første innspelinga for albumet fann stad i Greenwich i Connecticut i eit herskapshus kalla Galecie Estate. For å få til visse vokallydar og ekkoeffektar, vart mikrofonane plasserte ut i rom av forskjellig storleik og eit drivhus. Andre innspelingar fann stad i Morgan Studios i London, der songaren Donovan medverka med å synge på tittelsporet til albumet. Albumet vart produsert av Bob Ezrin.
Gitaristane Glen Buxton og Michael Bruce nytta begge Gibson SG-gitarar for albumet. To gitaristar til, Dick Wagner og Steve Hunter spelte òg på albumet for å hjelpe Buxton som på denne tida sleit med eit stort dopmisbruk.
Tekstar og tema
Tittelen på albumet kom av at Alice Cooper og bandet var overraska over suksessen sin. Cooper fortalte: «Korleis kan me, dette bandet som for to år sidan budde i kjellaren til Chambers-brørne i Watts, vere nummer ein-bandet i verda, der folk kastar pengar etter oss?» Tittelen vart òg seinare nytta på bandet til Neal Smith, Dennis Dunaway og Michael Bruce som dei danna etter at dei forlet Alice Cooper. Cooper sa «Heile ideen bak Billion Dollar Babies var å utnytte ideen om at folk har sjuke perversjonar». Chris Cornell frå Soundgarden sa seinare: «Då eg var på vidaregåande skule, let lærarane elevane få spele favorittplatene sine kvar fredag. Eg tok med meg Billion Dollar Babies og dei let meg ikkje spele han. Dei hadde aldri nekta nokon før. Det var då eg forstod at rock’n’roll kunne skremme livskiten av visse folk»
Alice Cooper, som skreiv dei fleste tekstane på albumet, siterte Chuck Berry som ei stor inspirasjonskjelde for tekstane sine. «Hello Hooray», opningssporet på albumet, vart skriven av den kanadiske songaren og låtskrivaren Rolf Kempf og var tidlegare spelt inn av Judy Collins. Bandet ønskte at versjonen deira av songen skulle høyrast ut som «Alice Cooper møter kabaret». Det tredje sporet på albumet, «Elected», var ei omskriving av ein tidlegare song av bandet kalla «Reflected». «Raped and Freezin'» er vorte kalla ein «festleg og særs fengande» song om seksuell trakassering av Jason Thompson i PopMatters. «Unfinished Sweet» handlar om eit tannlegebesøk. Tittelsporet er skriven i lag med Reggie Vinson, som spelte gitar og song på School's Out. Donovan skildra songen som ein «skrekkhistorie-song». Den siste songen på albumet, «I Love the Dead» er ein underfundig song om nekrofili.
Turne
Etter albumet kom ut la bandet ut på ein turne som sette nye salsrekordar i USA, tidlegare heldt av the Rolling Stones, og omfatta 64 konsertar i 59 byar på 90 dagar. Bruttoinntekta var venta å vere tilnærma $20 millionar, men dei tente berre om lag $4 millionar.
På konsertane var Cooper kledd i kjole med falske blodflekkar i skrittet, og han reiv i sund babydokker og gjekk til åtak på mannekengar. Cooper har sagt at skamferinga av dukkane symboliserte omsorgssvikt. Mellom 40 og 50 folk var i sving og 11 tonn med utstyr vart nytta. To semi-trailerar frakta alt sceneutstyret som omfatta tannlegebor, fire piskar, eit operasjonsbord, seks stridsøkser, 33 000 programhefte, 300 babydukker, 22 000 stjerneskot, 58 mannekengar, 280 ekstra lyspærer og mykje meir.
Mottaking og påverknad
Den norske gruppa Turbonegro laga ein song kalla «Zillion Dollar Sadist» som ei hyllest til Billion Dollar Babies. David Byrne frå Talking Heads har sagt at albumet inspirerte han til å skrive songen «Psycho Killer».
Bonusspor på deluxe-utgåve
CD-utgåva frå 2001 inneheld desse spora i tillegg :
Kahnuj fylke
Kahnuj fylke (persisk: شهرستان کهنوج) er eit fylke i Kerman-provinsen i Iran. Det administrative senteret i fylket er Kahnuj. I folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet i fylket (inkludert delane av fylket som var skild ut for å danne Faryab fylke) 102 269; og utanom desse delane som seinare vart fråskild var folketalet 70 664. Fylket har eitt distrikt (bakhsh): Sentral-distriktet. Fylket har éin by: Kahnuj.
Forino
Forino (makedonsk Форино; albansk Forinë) er ein landsby i kommunen Gostivar i regionen Polog i Nord-Makedonia.
Busetnaden hadde 4 652 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002.
Palmer Bay
Palmer Bay er ei bukt like vest for Crown Head på nordkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Ho vart oppdaga i desember 1821 under ein felles seglas av kaptein George Powell, ein britisk selfangar og kaptein Nathaniel Palmer, ein amerikansk selfangar. Ho er kalla opp etter kaptein Palmer.
Melodi Grand Prix 2017
Melodi Grand Prix 2017 var den 55. utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. Ti songar deltok i finalen i Oslo Spektrum 11. mars 2017, og vinnaren blei songen «Grab the Moment», framført av duoen JOWST og Aleksander Walmann. Songen er komponert av Joakim With Steen, medan Jonas McDonnell har skrive teksten. «Grab the Moment» var Noregs bidrag i Eurovision Song Contest i Kiev i Ukraina i mai 2017, der songen kom på tiandeplass i finalen.
Sendinga
Sommaren 2016 inviterte NRK norske og utanlandske låtskrivarar til å sende inn bidrag til tevlinga innan 11. september 2016. Til saman kom 1035 låtar inn før fristen, det høgaste talet nokon gong. Av dei innsendte bidraga valde redaksjonen ut ti til å delta i den norske finalen. Songar, komponistar og artistar blei offentleggjorde under ein pressekonferanse 7. februar 2017. Songane blei deretter slepte for sal og strøyming 15. februar, medan startrekkjefølgja i finalen blei klar 6. mars.
MGP 2017 blei arrangert laurdag 11. mars i Oslo Spektrum, som har husa alle norske finalar sidan 2001. Programleiarar var Line Elvsåshagen og Kåre Magnus Bergh. Opphavleg skulle Bergh ha leia sendinga saman med Silya Nymoen som under finalane i 2015 og 2016. Nymoen måtte stå over programleiarjobben sidan ho var oppteke med andre oppdrag.
Finalen opna med ein førehandsinnspela kortfilm i Star Wars-tema. Programleiarane sto om bord i eit romskip, og inn kom musikalsk ansvarleg Jan Fredrik Karlsen utkleidd som Darth Vader. Filmen gjekk så over til opningsnummeret direkte i Oslo Spektrum, der artistane Stian Thorbjørnsen og Reidun Sæther song, utkleidd som programleiarane Line Elvsåshagen og Kåre Magnus Bergh.
Deretter blei dei ti finalesongane framførte ein gong, medan sjåarane kunne røyste per SMS. Kort tid etter avslørte dei ti internasjonale juryane favorittane sine, ein etter ein. Den irske juryen sin poengopplesar var Johnny Logan som etter juryrøystinga plutseleg dukka opp på scenen og song vinnarlåten sin frå 1987, «Hold Me Now». Etterpå blei dei fire gullfinalistane avslørte i tilfeldig rekkjefølgje.
Etter at alle gullfinalistane hadde sunge songane sine på nytt, kunne sjåarane røyste om att. Vinnaren blei kåra eine og aleine av røystene til sjåarane. Under sendinga tok ein fleire gongar turen innom ein privat MGP-fest i Sortland i Nordland, der festdeltakarane blei intervjua om kva dei tykte om songane og artistane. Fjorårsvinnar Agnete Johnsen framførte så ein ny versjon av vinnarlåten sin, «Icebreaker». Til slutt blei vinnarane avslørt. I staden for at dei ulike landsdelane las opp røystetala sine som tidlegare, las programleiarane opp dei fire gullfinalistane frå nummer fire og opp til førsteplass. Det er altså ikkje kjend kor mange røyster kvar gullfinalist fekk. Vinnaren blei elektropoplåten «Grab the Moment», sungen av JOWST og Aleksander Walmann.
Røysting
Vinneran blei avgjort av tv-sjåarane og ti internasjonale jurygrupper – etter same modell som i svenske Melodifestivalen. NRK har brukt internasjonale juryar i Melodi Grand Prix to gonger tidlegare: i 1985 og 1995. Begge gongene vann også Noregs bidrag den internasjonale finalen, men det var ikkje takka vere dei internasjonale juryane i den norske finalen. I 1985 ville den internasjonale juryen heller ha «Karma» i staden for «La det swinge», og i 1995 gav den irske juryen like mange poeng til 2. plassen «La oss feire livet» som til «Nocturne».
Dei internasjonale juryane var frå følgjande land: Armenia, Finland, Irland, Israel, Malta, Storbritannia, Sverige, Tyskland, Ungarn og Austerrike. Dette var første gong sidan 2013 at NRK brukte fagjuryar til å avgjere resultatet, og målet var at dei internasjonale juryane skulle hjelpe Noreg med å plukke ein låt som kan vinne Eurovision Song Contest. Juryane røysta berre i første runde. I andre runde, gullfinalen, var det berre norske tv-sjåarar som røysta fram vinnaren.
Første runde
I første runde røysta dei ti internasjonale juryane på bidraga med poeng i valørane 1–8, 10 og 12. Totalt gav dei ti juryane 580 poeng, og tv-sjåarane hadde like mange poeng til fordeling. Sjåarpoenga blei fordelte ut frå kor stor prosentdel kvar song fekk. Om eit bidrag fekk 10 prosent av SMS-røystene, fekk denne songen 10 prosent av sjåarane sine 580 poeng – altså 58 poeng. Dei fire songane med flest poeng gjekk vidare til gullfinalen. Etter første runde var juryane ferdige med jobben. Berre toppoenga frå juryane blei leste opp under sendinga, og dei fire gullfinalistane blei avslørte i tilfeldig rekkjefølgje.
Gullfinalen
I gullfinalen var det sjåarane sine SMS-røyster aleine som kåra vinnaren. «Grab the Moment» fekk flest sms-røyster og blei Noregs bidrag til Eurovision Song Contest 2017 i Kiev i Ukraina. Berre plasseringane blei offentleggjorte under sendinga. NRK offentleggjorde gullfinalistane sine røystetala først måndagen etter finalen.
You av Robin Stjernberg
«You» (engelsk for Deg) var det svenske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Robin Stjernberg. Songen er skriven av Robin Stjernberg, Linnea Deb, Joy Deb og Joakim Harestad Haukaas, og vart gjeven ut 24. februar 2013 på albumet Pieces.
Skövde
Skövde er ein svensk by og centralort i Skövde kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde byen 33,119 innbyggjarar.
You av Robin Stjernberg
Melodifestivalen 2013
Stjernberg deltok i Melodifestivalen 2013, den svenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, og framførte songen «You» på engelsk. Bidraget deltok i den fjerde semifinalen, enda på tredjeplass og gjekk vidare til andresjansen. I andresjansen fekk bidraget andreplass og var eitt av to bidrag som gjekk vidare til finalen. Bidraget fekk flest poeng av juryen og nest flest poeng av fjernsynssjarane. «You» vann dimed finalen og fekk representere Sverige. Det er det fyrste og førebels einaste bidraget i Melodifestivalen som har gått vidare frå andresjansen og vunne tevlinga.
Eurovision Song Contest 2013
Sverige var vertsland å ha vunne Eurovision Song Contest 2012 i Baku i Aserbajdsjan og var dimed direktekvalifisert til finalen i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, der landet enda på 14. plass med 62 poeng; tolv frå Noreg, åtte frå Danmark, seks frå Slovenia, fem frå Moldova og Irland, fire frå Finland, Island, Latvia og Bulgaria, tre frå Tyskland og Nederland og eitt frå Belgia, Estland, Kroatia og Serbia. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget enda på 18. plass med ei rangering på 16,19 og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget enda på tredjeplass med ei rangering på 8,05. Desse resultata gjeld berre om berre juryane og berre fjernsynssjåarane i alle deltakarlanda hadde røysta, men resultata er likevel upresist av di det ikkje er offentleggjort der mange røyster kvart land fekk frå juryen og sjåarane.
Grønbladlilje
Grønbladlilje (Hosta ventricosa) er ei plante i bladliljeslekta i aspargesfamilien.
Jomsvikingar
Jomsvikingar var ei gruppe vikingar som levde på 900- og 1000-talet. Ifølgje Jomsvikingsoga og Soga om Olav Tryggvasson i Heimskringla, heldt dei til i Jomsborg, som låg ved kysten av dagens Tyskland eller Polen. Den nøyaktige plasseringa er omdiskutert, men ei mogleg plassering er ved byen Wolin i det noverande Polen.
Det er òg usikkert kven som grunnla Jomsborg. Nokre kjelder hevdar at festninga vart grunnlagd av Harald Blåtann medan andre kjelder seier den vart grunnlagd av Palnatoke.
Jomsvikingsoga fortel at i 986 angreip Jomsvikingane Håkon jarl der dei vart nedkjempa ved slaget i Hjørungavåg. Jomsvikingane deltok òg i slaget ved Svolder i år 1000.
I 1043 gjorde Magnus den gode slutt på Jomsvikingane. Han angreip då Jomsborg, øydela festninga og drap dei overlevande.