cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Znojmo
Byen er bygd på ei klippe på den bratte venstresida til elva Dyje, og arkitekturen har opprettheldt eit mellomalderpreg. Den gotiske St. Nikolas-kyrkja og det seingotiske rådhuset er dei mest kjende landemerka i byen. St. Nikolas-kyrkja vart bygd i 1348 av keisar Karl IV, og rådhuset, med det 75 meter høge tårnet, vart bygd rundt 1446. Overfor elva Dyje ligg Znojmoborga, som går tilbake til 1000-talet og vart grunnlagd av Přemyslid-hertugane.
Den kongelege byen Znojmo vart grunnlagd rundt 1226 av kong Ottokar I på sletta føre Znojmoborga. Znojmo er mest kjemd for våpenstillstanden som vart avgjort her i 1809 etter slaget ved Wagram mellom Napoleon og erkehertug Karl. Han er òg kjend som (den påståtte) fødestaden til Leopold Loyka, sjåføren til den austerrikske erkehertugen Franz Ferdinand då Ferdinand vart myrda i Sarajevo i 1914, ei hending som utløyste den første verdskrigen.
Sjtip
Sjtip (makedonsk Штип) er ein by og ein kommune i regionen Aust i Nord-Makedonia, den største byen i den austlege delen av Nord-Makedonia.
Kommunen har eit areal på 583,24 km2 og hadde 44 866 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.
I 2002 hadde kommunen 47 796 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 43 652 innbyggjarar. Om lag 90 % av innbyggjarane er makedonarar.
Sjtip ligg der dalane Lakavitsa, Ovtsje Pole og Kotsjani møter kvarandre. Byen har eksistert i minst 2000 år. Dei to elvane Bregalnitsa og Otinja renn gjennom sentrum av byen. Åsen Issar med ei festning frå tidleg mellomalder på toppen ligg ruvar over byen, som ofte vert kalla «Byen under Issar».
Dei omliggande områda har lide på grunn av avskoging og dette har ført til lokale klimatiske endringar. Temperaturane om sommaren har vorte høgare (40 °C er ikkje uvanleg) og vintrane har vorte kaldare.
Sjtip er eit kulturelt og økonomisk senter i austlege delar av Nord-Makedonia og er den største tekstilprodusenten i landet. I tillegg har han eit universitet, Gotse Deltsjev universitet i Sjtip.
Busetnader i kommunen
Dei største busetnadene i kommunen var:
Indra
Indra (sanskrit इन्द्र) er ein vedisk gud som tidlegare var svært viktig innan hinduismen. Han er kongen av devaene og Himmelen, med krig og vêr, særleg regn og torevêr, som sine viktigaste område. I dag er ikkje guden tilbeden, men han er framtredande i mange hindumyter, og 250 hymne i Rigvedaen — ein fjerdedel — er tileigna han.
Indra svarar til Tor i norrøn gudetru og til Zevs og Jupiter i gresk og romersk mytologi. Medan han i dag er erstatta av gudar som Sjiva og Visjnu, tok han sjølv plassen til dei eldre gudane Varuna og Dyaus.
Familie
Indra var son av Dyaus og Prithvi og gift med Satsji (Indrani). Dei hadde ungane Djayanta, Midhusa, Nilambara, Rbhus, Rsabha og Sitragupta. I tillegg var Indra far til apekongen Vali, helten Ardjona med Kunti og dei stormfulle marutane med Diti. Han blir òg nemnd som far, men òg som bror, til solguden Surya.
Skildring
Indra skal vera stor og kraftig med lange armar og raudleg hår og skjegg — men mange statuar av han er skjegglause. Han rir elefanten Airavata og held våpenet vadjra, ein torekile.
Guden held til på toppen av fjellet Meru, i Svarga, som er å likna med Valhall eller Himmelen. Han drikk gjerne den heilage drikken soma, som hjelper han til å utføra heltedådar.
Soger
Det største verket til Indra var å drepa den demonske draken Vritra, som hadde teke til seg alle dei viktige levemidla i verda, som lys, vatn og kyr.
Indra i andre religionar
Indra er kjend som Thagyamin, kongen av nat-åndene i burmesisk tradisjon. og som Taishakuten i japansk gudetru, der han er ein viktig vernargud.
New Delhi
New Delhi eller Nye Delhi (hindi नई दिल्ली, naī dillī) er hovudstaden i India. Saman med Gamle Delhi utgjer han storbyen Delhi som ligg i det føderale territoriet Delhi nord i landet.
Historie
Medan Calcutta var den viktigaste byen i mesteparten av den britiske kolonitida, hadde Delhi historisk vore ein viktigare by for store delar av India. Mellom anna skal bharatadynastiet, som Mahabharata handlar om, ha hatt hovudstaden sin her. Fram til den britiske krona tok maktai India i 1858 var byen hovudstad for mughalkeisarane. På grunn av den statelege utsjånaden og atmosfæren blei Delhi mykje brukt av britane for større seremonielle samlingar, som kongelege vitjingar.
I 1911 annonserte dei britiske styresmaktene at hovudstaden skulle flyttast hit frå Calcutta, og flyttinga fann stad den 12. desember same året. Dei bygde ein ny by, New Delhi, sør for den gamle byen som Sjah Djahan hadde reist, og som no gjerne blir kalla Old Delhi. Allereie då overlappa den nye byen mykje av den gamle, slik at mange eldgamle monument blei liggjande i nye Delhi. Seinare byvekst har ført til eit endå vagare skilje mellom dei to byane.
Corrib
Corrib (irsk Gaillimh eller Abhainn na Gaillimhe) er ei elv vest på Irland som renn frå Lough Corrib gjennom Galway til Galway Bay. Elva renn berre seks kilometer frå innsjøen til sjøen, men kan stundom vere ganske kraftig, særleg etter nokre dagar med regn. Ho er ei populær elv for elvepadling.
Namn
Det eigntlege namnet på elva er Galway River på engelsk. På irsk vert elva stundom kalla An Ghaillimh («the Galway») og stundom Abhainn na Coiribe. Segna fortel at elva vart kalla opp etter Gailleamh, dottera til ein Fir Bolg-høvding som drukna i elva. Ordet Gaillimh meiner ein kan tyde «steinete» eller «steinete elv». Ei myte om at byen har fått namnet sitt frå det irske ordet Gallaibh, «utlendingar», (frå Gall, ein utlending) er ikkje rett sidan namnet Gaillimh først vart nytta om elva og seinare om byen. Dei første busetnadane ved Galway vart kalla Dún Bhun na Gaillimhe, eller «byen ved enden av elva Galway».
Elva gav namn til byen, og frå om lag 1570 gav byen vidare namn til grevskapet. Elva hjelpte til med den industrielle utviklinga av byen, som fekk elektrisk straum før London på 1800-talet.
Øvre og nedre Corrib
Delen av elva som renn frå innsjøen til Salmon Weir vert kalla Øvre Corrib. Salmon weir er ein overløpskant som vart bygd for å regulere elva, og vert berre opna under flaumsituasjonar. Nedanfor overløpskanten til elva munnar ut i Galway Bay vert ho kalla Nedre Corrib. Tre bruer kryssar den nedre delen av elva, Salmon Weir Bridge, William O'Brien Bridge og Wolfe Tone Bridge.
Den einaste sideelva til Nedre Corrib er Sruthán na gCaisláin (Slottselva), ei lita elv som renn gjennom Newcastle og munnar ut i elva like nedanfor overløpskanten Kings weir.
1052
1052 (romartal MLII) var eit skotår som byrja på ein onsdag etter den julianske kalenderen.
Randomisert kontrollstudie
Randomisert kontrollstudie eller randomisert kontrollert studie er ein vitskapleg metode for å finna effekten av eit særskild tiltak. Forkortinga RCT, frå engelsk randomized controlled trial, blir også noko brukt. Metoden blir mykje brukt i kliniske studiar innan medisin og innan andre fagdisiplinar som psykologi, pedagogikk, kriminologi, internasjonal utvikling og transport. Metoden er rekna som ein gullstandard for å finna ut slik effekt.
I ein randomisert kontrollert studie delar ein deltakarane inn i minst to tilfeldig utvalde grupper der den eine får tiltaket og den andre, kontrollgruppa. ikkje får det. Ved å samanlikna verknaden hjå dei ulike gruppene statistisk kan ein finna ut om dette tiltaket har effekt. Ein kan ha fleire tiltaks-grupper og fleire kontrollgrupper.
Ofte blir studien gjennomført som ein blindtest der deltakarane ikkje veit om dei tek imot tiltaket ein testar eller ikkje; der det er mogleg vil heller ikkje behandlarane vita det, og ein talar då om ein dobbel blindtest. Dersom ein testar verknaden av eit medikament kan ein til dømes gje liknande piller der den eine typen inneheld medikamentet og den andre berre er ein placebo. Dette gjer ein for å hindra bias så godt som råd, til dømes ved at deltakarane har meir tru på det eksperimentelle tiltaket enn kontrolltiltaket, eller at utøvarane av eksperimentet gjev dei ulike gruppene ulik merksemd.
Buckinghamshire
Buckinghamshire er eit seremonielt og ikkje-metropolitansk grevskap i Søraust-England. Hovudbyen er Aylesbury og den største byen i det seremonielle grevskapet er Milton Keynes.
Området er underlagt Buckinghamshire grevskapsråd og er delt inn i fire distrikt - Aylesbury Vale, Chiltern, South Bucks og Wycombe. Milton Keynes er ei einskapleg styresmakt og er ein del av grevskapet for forskjellige funksjonar som statthaldar, men er ikkje underlagt grevskapsrådet. Det seremonielle grevskapet, inkludert Milton Keynes, grensar til Stor-London, Berkshire, Oxfordshire, Northamptonshire, Bedfordshire og Hertfordshire.
Historie
Namnet Buckinghamshire er av anglosaksisk opphav og tyder «Distriktet (scire) til heimen til Bucca» Bucca's home syner til Buckingham nord i grevskapet og er kalla opp etter ein anglosaksisk landeigar. Grevskapet har hatt dette namnet sidan om lag 1100-talet, men sjølve grevskapet har eksistert sidan kongedømet Mercia (585–919).
Historia til området går tilbake til tida før anglosaksarane og har ei rik soge som startar i dei keltiske og romerske periodane. Det er derimot anglosaksarane som har sett mest preg på Buckinghamshire. Geografien på landsbygda i grevskapet er omtrent som det var under anglosaksarane. Seinare vart Buckinghamshire eit viktig politisk område og Kong Henrik VIII blanda seg inn i den lokale politikken på 1500-talet, og hundreår seinare vart visstnok den engelske borgarkrigen starta av John Hampden sentralt i Buckinghamshire.
Historisk skjedde dei største endringane i grevskapet på 1800-talet då landsbygda her vart råka av både kolera og svolt. Dette tvinga bøndene inn i større byar for å finne arbeid. Dette endra ikkje berre den lokale økonomien, men gjorde at landområda gjekk på billigsal i ein periode då dei rike i England vart meir mobile. Buckinghamshire vart dermed ein populær landleg idyll, ei førestilling som framleis finst i dag. Mange innbyggjarar i Buckinghamshire jobbar i London og dette har medverka til velstand i grevskapet, men det finst òg mindre velståande område.
Snowdon
Snowdon er det høgste fjellet i Wales og det høgste i Storbritannia sør for det skotske høglandet. Sjølve toppen, som når 1085 moh., er også kjend under det walisiske namnet Yr Wyddfa, som tyder «gravhaugen». Det engelske namnet på fjellet kjem frå angelsaksisk snow dun, som tyder «snøås».
Fjellet ligg i nasjonalparken og fjellkjeda Snowdonia i Gwynedd. Parken er eit svært populært turistmål, og Snowdon er ein av dei største attraksjonane han har å by på. Som det høgste fjellet i Wales inngår det i National Three Peaks Challenge (Tretoppsutfordringa).
Frå toppen har ein god utsikt over dei britiske øyane. På ein klar dag kan ein sjå Irland, Skottland, England og Wales, inkludert 24 grevskap, 29 innsjøar og 17 øyar. Sikta mellom Snowdon og Merrick i det sørlege Skottland er med 232 km den lengste teoretiske siktelinja på dei britiske øyane.
Historikk
Toppen av Snowdon vart ifølgje registreringane fyrst nådd av botanikaren Thomas Johnson i 1639. Likevel nemner den walisiske historikaren Thomas Pennant på 1700-talet ei «feiring i triumf på dette, fjellet over alle våre fjell» etter at Edvard I hadde erobra Wales i 1284, noko som, viss det stemmer, vil seie at toppen vart nådd mykje tidlegare.
Jenozero
Jenozero (russisk Енозеро) er ein stor innsjø på Kolahalvøya i Murmansk oblast i Russland. Han har eit areal på 94,4 km² og om lag 100 km² med alle øyane. Elva Varzina renn ut frå innsjøen.
Taku Watanabe
Taku Watanabe er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubbane Bellmare Hiratsuka, Cerezo Osaka, Consadole Sapporo, Mito HollyHock og Montedio Yamagata.
Stranger in the Crowd
«Stranger in the Crowd» er ein song skriven for Elvis Presley av Winfield Scott. Songen vart gjeven ut i 1970 på albumet That's The Way It Is. Scott hadde tidlegare skrive fleire songar for Elvis i lag med Otis Blackwell, som hittane «Return to Sender» og «(You're The Devil) in Disguise». Songen inneheld ein lengre gitarsolo av James Burton.
Eit konsertopptak av songen finst på ei spesialutgåve av det tidlegare nemnde albumet. Videoen til dette opptaket finst òg på denne spesialutgåva.
Mingulay
Mingulay (skotsk-gælisk Miughalaigh) er ei øy i Atlanterhavet, i Ytre Hebridane på vestkysten av Skottland. Mingulay er den nest største av Barra Isles, øyane sør for Barra. Mingulay er òg den nest sørlegaste av alle øyane i dei ytre Hebridane, berre Barra Head ligg lenger sør. Det høgaste punktet på Mingulay er Càrnan som er 279 meter over havet.
NM i friidrett 2010
Noregsmeisterskapen i friidrett 2010, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Sandnes idrettspark i Sandnes dagane 20. til 22. august 2010 med Sandnes Idrettslag som ansvarleg arrangør.
Mingulay
Mingulay har vore busett sidan jernalderen, men vart fråflytta i 1912. I dag vert øya nytta som utmarksbeite for sau.
Øya er kjent for sine hekkande sjøfuglar, særleg lundefugl, krykkje og alke.
Mingulay er i dag eigd av National Trust for Scotland.
NM i friidrett 2010
Kongepokalane vart tildelt spjutkastaren Andreas Thorkildsen og hekkeløparen Christina Vukicevic.
Algonkinske folk
Med algonkinske folk meiner ein nordamerikanske urfolk som talar eller tidlegare har tala eit algonkinsk språk. Ordet algonkinsk (engelsk Algonquian eller Algonkian) er laga på grunnlag av ordet algonquin/algonkin, namnet på eit algonkinsk språk som blir rekna som ein dialekt av ojibwe. Ordet kjem opphavleg av maliseet-passamaquoddy-ordet elakómkwik [ɛlæˈɡomɡwik] 'dei er skyldfolka/forbundsfellane våre'.
NM i friidrett 2010
400 m
<br style="clear:both;" />
800 m
<br style="clear:both;" />
Algonkinske folk
Oversyn over dei algonkinske folka
Nedanfor fylgjer eit alfabetisk oversyn over algonkinske folk i Canada, USA og Mexico som er nemnde Waldman (2000). Opplysningane om kvart folk er ordna slik:
NM i friidrett 2010
1500 m
<br style="clear:both;" />
5 000 m
<br style="clear:both;" />
10 000 m
<br style="clear:both;" />
110 m hekk
<br style="clear:both;" />
400 m hekk
<br style="clear:both;" />
3 000 m hinder
<br style="clear:both;" />
Høgdehopp
<br style="clear:both;" />
Stavhopp
<br style="clear:both;" />
Lengdehopp
<br style="clear:both;" />
Tresteghopp
<br style="clear:both;" />
Kulestøyt
<br style="clear:both;" />
Diskoskast
<br style="clear:both;" />
Tidsskriftet Forbes
Forbes er eit amerikansk tidsskrift med finans og næringsliv som tema. Det blei grunnlagt i 1917 av journalisten B.C. Forbes, og er framleis eigd av familien hans.
NM i friidrett 2010
Spjutkast
<br style="clear:both;" />
Tidsskriftet Forbes
Forbes er kjend for dei årlege listene sine over økonomiske resultat, mellom anna:
NM i friidrett 2010
100 m
<br style="clear:both;" />
200 m
<br style="clear:both;" />
100 m hekk
<br style="clear:both;" />
I've Lost You
«I've Lost You» er ein song skriven av Alan Blaikley og Ken Howard, og opphavleg gjeven ut av Matthews' Southern Comfort i 1969. Året etter spelte Elvis Presley inn songen. Han vart gjeven ut i juli 1970 og debuterte på 85. plassen på Hot 100 den 1. august 1970, og nådde 32. plassen 29. august 1970. På lista til Cash Box nådde han 18. plassen. Songen nådde òg femteplassen på Adult Contemporarylista og selde til gullplate.
Yaoundé
Yaoundé er hovudstaden i Kamerun. Med 1 430 000 innbyggjarar (2005) er Yaoundé den nest største byen i landet etter Douala.
Historie
Yaoundé vart grunnlagd i 1889 på grunnlag av den tyske koloniforvaltninga, som forskningsstasjon og hovudlager for elfenbeinshandelen. Under den første verdskrigen vart byen tatt av belgiske troppar, og i 1922 vart byen gjort til hovudstad i Fransk Kamerun.
Geografi
Byen ligg på eit platå om lag 750 moh. Omkring Yaoundé har Kamerun den høgaste folketettleiken. Mange av dei 1,4 millionar innbyggjarane bur i dei ytre delane av byen.
NM i friidrett 2010
Sleggjekast
<br style="clear:both;" />
Yaoundé
Klima
Den årlege gjennomsnittstemperaturen er 23,3 °C, og varierer i liten grad gjennom året. Den årlege middelnedbøren er 1 617 mm, og ein har to regntider: Ein i september-oktober og ein i april-mai.
Yaundé Yaundé
I've Lost You
Presley spelte songen på konsertane sine under den tredje perioden i Las Vegas, august til september 1970, og ein versjon frå 12. august var med i MGM-filmen Elvis: That's the Way It Is.
I Canada vart «I've Lost You» ein hit som nådde 10. plassen.
Suck
Suck (irsk An tSuca) er ei elv på Irland med ei lengd på om lag 80 km.
Ho er den største sideelva til Shannon og dei renn saman eit par kilometer nord for landsbyen Shannonbridge. Suck deler grevskapa Galway og Roscommon i to.
Bukspyttkjertelen
Bukspyttkjertelen (lat. pancreas) er ein kjertel som har to funksjonar:
Anatomi
Bukspyttkjertelen er eit retroperitonealt organ som ligg bakom magesekken på bakre bukvegg.
Hjå menneske er bukspyttkjertelen eit lite, langstrekt, organ i bukhola. Anatomisk består han av hovud, (lat. caput pancreatis), kropp, (lat. corpus pancreatis), og hale (lat. cauda pancreatis). Hovudet ligg mot den andre delen av tolvfingertarmen, medan halen strekkjer seg mot milten. Utførselsgangen til kjertelen (lat. ductus pancreaticus) går gjennom heile kjertelen og tømmer seg i den andre delen av tolvfingertarmen gjennom ein liten, tappforma utvekst som heiter papilla Vateri på latin. Gallegangen går hjå dei fleste saman med bukspyttkjertelgangen nær denne staden.
Blodforsyninga til bukspyttkjertelen kjem frå pancreaticoduodenalarteriene som er greiner av arteria mesenterica superior. Den venøse dreneringa går gjennom dei pancreaticoduodenale venene og endar i vena porta (portvenen]. Miltvenen (vena splenica) ligg bak busspyttkjertelen, men denne skal ikkje drenera sjølve kjertelen. Portvenen er danna av vena mesenterica superior og miltvenen, desse går saman bak bukspyttkjertelen hjå dei fleste menneske.
Eksokrin
Bukspyttkjertelen er kledd av ein kapsel som deler kjertelen i lobuli. Storparten av kjertelen består av eksokrine celler som dannar opphopingar kalla acini på latin (eintal acinus). Cellene er fylte med små korn (granulae) som inneheld inaktive forstadier til meltingsenzym (i blant kalla proenzym), dei mest vanlege er: trypsinogen, chymotrypsinogen, pancreaslipase og amylase. Desse korna vert kalla zymogengranula; zymogen peikar på det inaktive forstadiet til enzyma.
I tolvfingertarmen vert inaktivt trypsinogen omdanna til trypsin som er eit aktivt enzym og som i sin tur fjernar aminosyrer frå inaktivt chymotrypsinogen og omdannar dette til det aktive enzymet chymotrypsin. Desse enzyma kan dela opp polypeptid (som kjem frå meltinga i magesekken) i mindre delar som kan resorberast frå tarmen. Dei kan også aktivera forstadier til andre enzym. Det er viktig at bukspyttkjertelen produserer inaktive enzym, slik at dei ikkje kan øydeleggja celler eller andre delar av kjertelen (sjå pancreatitt). Sekret frå bukspyttkjertelen samlar seg i gangar mellom lobuli, desse går saman i hovudutførselsgangen til bukspyttkjertelen. Denne tømmer seg direkte i tolvfingertarmen.
På grunn av dei sterke enzyma som sekreta til bukspyttkjertelen inneheld, er det svært alvorleg når kjertelen vert skada og enzyma lek ut i kjertelen eller i bukhola. Slik skade krev nøye medisinsk overvaking og behandling.
Historikk
Bukspyttkjertelen vart oppdaga av Herophilus (ca. 300 f.Kr.), ein gresk anatom og kirurg. Han er den første anatomen ein kjenner til. Eit par hundre år seinare namngav Ruphos (ca. 100 f. Kr.), ein annan gresk anatom, bukspyttkjertelen (pancreas).
Hans Hyldbakk
Hans Hyldbakk var ein norsk diktar og bygdebokforfattar frå Surnadal på Nordmøre.
Mange av dikta hans, som oftast er skrivne på nordmørsdialekt, vart vidkjende då Henning Sommerro sette musikk til dei og gjorde dei til hovuddelen av Musikkgruppa Vårsøg sitt repertoar. Særleg kjende er dikta «Vårsøg» og «E slåttatæja».
1050
1050 (romartal ML) var eit normalår som byrja på en måndag etter den julianske kalenderen.
Hans Hyldbakk
Han debuterte med diktsamlinga Harpespel i 1929, og det kom i alt ti diktsamlingar, seks prosabøker, elleve bygdebøker og sju jubileumsskrift frå Hyldbakk si hand.
Heidring
Hans Hyldbakk vart heidra med fleire prisar, mellom andre fylkeskulturprisen i Møre og Romsdal i 1973 og Kongens fortenestemedalje i gull i 1994. Utanfor kommunehuset på Skei i Surnadal står det ein bronsebyste av han som vart laga av Tore Bjørn Skjølsvik i 1979.
Som pensjonist spara Hyldbakk opp ein sum på nær ein million kroner som han gav vekk til Surnadal kommune saman med heimen sin på Kleiva, som har vorte midtpunktet for Vårsøghelga kvar pinse. Kommunen deler årleg ut Kleivaprisen og tilskot frå Kleivafondet, der pengane skal gå til å «fremje kulturelle og lokalhistoriske føremål, unnateke stjerneidrett og fotball».
Anna
Hans Hyldbakk vart offer for «leksikografisk mord» av Norsk Allkunnebok, der det står skrive i det sjette bandet at han døydde i 1947. Utanom Norsk Allkunnebok levde han vidare i beste velgåande i over eit halvt hundreår.
Mimouna
Mimouna (hebr., ar. ) er ei høgtid feira ved slutten av pesah av sefardiske jødar. Ho markerer at ein igjen kan eta chametz, som vanlege brød, noko som er forbode under pesah.
Høgtida stammar frå Marokko, men blir også markert i Israel og andre stader blant jødar av nordafrikansk opphav. Ho tek til ved solnedgang siste dagen av pesah, typisk med festar der ein et tradisjonell søtmat, som pannekaka mufleta og pitabrød dyppa i honning, og gjerne også brennevinet arak. Ein pynter ofte med lykkebringande symbol, ofte i grupper av fem, som fem gullsmykke, eller fem bønner på ei småkake. Mange sefardiske synagogar opnar like etter midnatt og ein les frå Høgsongen og dansar.
Mimouna blei offentleg høgtidsdag i Israel i 1966, og blir ofte markert med grillfestar og piknikar. Denne dagen er det også vanleg for politikarar å møta veljarar og be om støtte.
Opphavet til namnet mimouna er ukjend, men er blitt knytt til Maimon, far til Maimonides (Rambam), som skal ha blitt fødd eller ha døydd på denne dagen. Både Maimon og mimouna er knytt til Fès i Marokko. Det kan stamma frå det arabiske ordet for lukke. Namnet på høgtida er også blitt knytt til mammon, rikdom, og enumah, tru.
Carl Robert Jakobson
Carl Robert Jakobson var ein estisk forfattar, politikar og lærar. Han var aktiv i den nasjonale rørsla i landet og ein av dei viktigaste personane i den estiske oppvakninga på andre halvdelen av 1800-talet.
Mellom 1860 og 1880 vart Guvernementet Estland under Det russiske imperiet leidd av ei moderat regjering dominert av notabilitetar. Jakobson vart leiaren av ei radikal fløy, og han argumenterte for store reformer i Estland. Han var ansvarleg for det økonomipolitiske programmet under den estiske oppvakninga. Jakobson oppmoda estarar om å krevje dei same politiske rettane som tyskarane hadde og ein slutt på dei privilegerte stillingane dei baltisk-tyske notabilitetane fekk.
I 1878 starta Jakobson den estiske avisa Sakala. Han dreiv henne fram til 1882, og avisa vart fort ein viktig del av den kulturelle oppvakninga som føregjekk i Estland.
Det er bilete av Carl Robert Jakobson på 500 kroonsetelen.
Eduard Magnus Jakobson var ein yngre bror av Carl Robert.
Norio Haryu
Norio Haryu er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Thor Helland
Thor Oluf Helland er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Sørfold i Nordland, som tevla på mellomdistansane og seinare spesialiserte seg på  langdistansane. Han deltok i Sommar-OL 1964 i Tokyo, der han vart nummer åtte på 5000 meter. Helland, som var medlem av IL i BUL i Oslo, vann tolv NM-gull i friidrett i åra 1961-67, fire av desse i terrengløp. Hans personlege rekordar på distansane frå 800 m til 10000 m er 1.51,2 (1960), 3.44,4, 7.54,8, 13.37,4 (alle tre i 1965) og 29.20,8 (1966).
Aktiv
Frå 1960 høyrde Helland til eliten av norske mellomdistanseløparar. Han vann sitt fyrste NM-gull i 1961 då han sigra i terrengløpet over 4 km. Året etter slo han Arne Hamarsland i spurten på 1500 m under NM 1962 i Drammen, og tok sin fyrste gullmedalje på bane. Etter 1963 satsa han på langdistansane, og kniva dei neste fem sesongane med Odd Fuglem om å vere Noregs beste 5- og 10000 m-løpar. Her hadde Helland ofte fordel å vere spurtsterk, medan Fuglem hadde sin styrke i tempo.
I juli 1964 sprang Odd Fuglem 5000 m på 13.53,4 og vart den fyrste nordmannen som kom under 14 minuttar på distansen. Fuglem deltok ikkje i olympiaden i Tokyo i oktober månad same året, noko Helland gjorde. Her forbetra Helland den norske rekorden med eitt sekund i kvalifiseringa, og sikra seg tredjeplassen i heat nummer to. I finalen kom Helland inn på åttandeplass med tida 13.57.0.
Helland sette i alt seks norske rekordar, tre på 3000 meter, to på 5000 meter og ein på 10 000 meter. Av desse rekordane var tidene 7.54,8 på 3000 meter og 13.37,4 på 5000 meter, begge oppnådd i 1965, også nordiske rekordar. Denne siste 5000-metersrekorden sette han i Helsingfors, der han slo førre års olympiameistrar på både 5000 m og 10000 m.
I 1966 var Helland, saman med spydkastaren Terje Pedersen og sprintaren Carl Fredrik Bunæs, dei fyrste mottakarane av Bislett-medaljen.
Noregs Mållag
Noregs Mållag er ein norsk organisasjon som vart stifta i 1906 for å fremja landsmål (nynorsk). Organisasjonen gjev ut medlemsbladet Norsk Tidend. Noregs Mållag deler kvart år ut Målprisen, Nynorsk litteraturpris, Nynorsk barnelitteraturpris og (frå 2006) Nynorsk næringslivspris. Føremålet til Noregs Mållag er å arbeida for å gjera den norske målreisingstanken til røyndom.
Noregs Mållag vart skipa på eit målstemne 4.–5. februar 1906, samstundes som partiet Venstre hadde landsmøte. Fram til 1922 var namnet Norigs Maallag. Fyrste formann vart Marius Hægstad. Leiar frå 2020 er Peder Lofnes Hauge. Noregs Mållag har saman med ungdomsorganisasjonen Norsk Målungdom drygt 13 000 medlemer.
Tida før skipinga i 1906
Før skipinga av Noregs Mållag fylte andre organisasjonar og institusjonar rolla som hovudorgan for den nynorske målreisinga. Det Norske Samlaget (skipa 1868) hadde som føremål å fremja bokutgjeving på nynorsk og dialekt og fungerte dessutan frå 1870-åra som politisk hovudorganisasjon for målreisinga. Ei særleg viktig rolle fekk Samlaget som kontaktorgan mellom staten og målrørsla, og løyvingane til nynorske føremål frå 1881 (til publisering og nynorskkurs for lærarar) vart kanaliserte gjennom Samlaget.
Medan Samlaget heldt på denne rolla som kontaktorgan, kom det frå midten av 1890-åra til tre andre nynorsktiltak som tok over andre sentralfunksjonar for målrørsla. Med målavisa Den 17de Mai (1894) vart det etablert eit nytt tyngdepunkt for agitasjon og politisk strategiutvikling i hovudstaden. Redaktør Rasmus Steinsvik (1894–1913) vart den sterke mannen og den leiande strategen i målrørsla, iallfall fram til 1906. Finansieringslaget Maalkassa (1895–ca. 1910) sprang ut av miljøet kring Den 17de Mai og vart etablert og drive av framståande målfolk.
Attåt å reisa pengar til måltiltak, fekk Maalkassa òg raskt ein posisjon som uformelt landslag for målreisinga. Særleg viktig vart Norsk maalkontor (1900–1915) som Maalkassa og Samlaget etablerte i lag og som Maalkassa finansierte. No fekk målrørsla ein fast distribusjonssentral for nynorske skrifter og ein agitasjonssentral. Med Noregs Ungdomslag (skipa 1896) fekk målrørsla òg ein brei landsorganisasjon med fleire hundre lokallag og mange tusen medlemer. Alt frå skipinga gjorde samskipnaden målsaka til fremste arbeidsoppgåve. Ideen om å etablera eit eige landslag for målsaka vart fyrst reist alt kring 1870 i Vestmannalaget (skipa 1868), og diskusjonen kom jamt opp gjennom 1880- og 90-åra, særleg i målmiljøet i hovudstaden.
Grunnleggjaren av Samlaget, H. E. Berner, tok i 1883 initiativet til eit landslag for målsaka, men dei dominerande kreftene i målmiljøet i hovudstaden valde heller å satsa på Samlaget og på arbeid innanfor partiet Venstre, som historikaren Leiv Mjeldheim har karakterisert som den politiske verneengelen til målrørsla. Diskusjonen om eit landslag vart reist med ny kraft i samband med organiseringa av fylkesmållaga 1899–1901, og krava kom no i aukande grad frå det lokale og regionale tillitsmannsapparatet. Der vart det argumentert med at det trongst eit landslag for å yta hjelp til lokale mållag i det arbeidet ein no stod framfor med å føra inn nynorsk i lokalsamfunna. Men målmiljøet i hovudstaden, og særleg redaktør Rasmus Steinsvik, var kraftig imot ideen om eit landslag og argumenterte med at grunnorganisasjonen framleis ikkje var sterk nok til å bera og finansiera eit landslag. Steinsvik la til ein viss grad òg lok på debatten om spørsmålet.
Tida fram til andre verdskrigen
Frå førstninga arbeidde mållaget politisk. Det hadde landsmøte kvart tredje år, i samband med stortingsvala. Frå 1910-åra tok mållaget under Edvard Os til med å byggja opp både hovudorganisasjonen og lokallag, som det etter kvart blei fleire av.
Medan laget først hadde hatt som mål å styrka landsmålet og målrørsla, la det seg etter kvart på ei sterkare line. I arbeidsprogrammet frå 1921 blei det slått fast at «Det norske målet skal verta atterreist til einaste riksmål i landet.»
Noregs Mållag i etterkrigstida
Etterkrigstida var prega av tilbakeslag for den tidlegare så framgangsrike nynorsken. Frå 1944 var det nedgang i talet på skulekrinsar som hadde nynorsk som hovudmål. Samstundes var mållaget plaga av indre strid, der ulike retningar ønska å halda på tradisjonelle former eller la skriftspråket nærma seg bokmål. Striden førte til at Vestmannalaget melde seg ut av Noregs Mållag i 1962, medan Vestlandske Mållag braut ut under landsmøtet i 1970.
Mållaget tona ned tanken om at nynorsk skulle vera einaste skriftspråket i landet, og markerte seg i kampen for dialektbruk. I det nye prinsipprogrammet frå 1976 heitte det at «Noregs Mållag arbeider for at alle fritt skal kunna nytta dialekten sin, og for at folket etter kvart samlar seg om og tek i bruk det nynorske skriftmålet». Frå denne tida kom òg slagordet «Snakk dialekt, skriv nynorsk».
I dei seinare åra har Noregs Mållag lagt vekt på å sjå nynorsken som del av det språklege mangfaldet i landet. Det kjem til uttrykk bl.a. i det internasjonale programmet frå 2005, likeins i slagordet for jubileumsfeiringa i 2006: "Mange røyster – felles mål".
Fylkeslag
Direkte innmelde lag, eller beinveges innmelde lag, er lag som er med i Noregs Mållag utan å vera med i eit fylkesmållag. Dei direkte innmelde laga er Kvinnherad Mållag, Skedsmo Mållag og Vefsn Mållag. I 2004 hadde desse laga 103 medlemer.
Norsk Målungdom har rettar som eit fylkeslag.
Leiarar i Noregs Mållag
Tittelen vart endra frå formann til leiar i 1982. Leiaren er på val på alle ordinære landsmøte. I 2014 gjekk leiarperioden frå å vere eitt til to år.
(verksemda var nedlagd i tida 1942–1945)
Skrivarar og daglege leiarar
Tittelen vart endra frå skrivar til dagleg leiar i 1987. Ikkje alle vikarar er med.
Saman med Noregs Ungdomslag
Eiga skrivarstove for Noregs Mållag frå 1. januar 1956
Heidersmedlemer i Noregs Mållag
Desse er utnemnde til heidersmedlemer i Noregs Mållag. Utnemningsåret står i parentes.
Knut Bjørnsen
Knut Bjørnsen var ein norsk sportsjournalist, forfattar og programleiar.
Liv og virke
Bjørnsen var fødd i Oslo, der han voks opp på Grünerløkka i ein idrettsinteressert familie. Som ung var Bjørnsen ein lovande skøyteløpar som mellom anna vann junior-NM i 1951.
Jessej
Jessej (russisk Ессей) er ein stor innsjø i Krasnojarsk kraj, nord i sentrale område av Russland. Han har eit areal på 238 km². Det renn mange elvar ut i innsjøen. Jessej er rik på fisk.
Knut Bjørnsen
Liv og virke
Gjennom karriera si gav Bjørnsen også ut fleire bøker innan ulike sjangrar, særleg om idrett. Han var redaktør for den offisielle boka etter OL på Lillehammer i 1994.
Bjørnsnen var gift to gonger, frå 1957 med Bjørg Agnete Johansen som døydde i 1983, og frå 1986 med Karin Löfblad. Han hadde to born frå det første ekteskapet. Dei siste åra av livet sitt var han busett i Svelvik.
Seiichi Igarashi
Seiichi Igarashi er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Han spela for klubben Bellmare Hiratsuka.
Olle Hellbom
Olle Hellbom var ein svensk regissør, mest kjend for filmatiseringane sine av Astrid Lindgrens verk.
Rasmus på loffen
Rasmus på loffen, svensk Rasmus på luffen, er ei barnebok frå 1956 av Astrid Lindgren.
Rasmus veks opp på ein barneheim og håpar på å verte adoptert, men dei som kjem på vitjing på barneheimen vel alltid småjenter med lokkete hår og aldri ein strihåra gut. Derfor rømmer Rasmus. Han treffer ein mann, som er loffar, Paradis-Oskar.
I filmen frå 1981 vert Paradis-Oskar spelt av Allan Edwall, ein skodespelar som var med i mange filmatiseringar av Astrid Lindgrens bøker.
Wannseekonferansen
Wannseekonferansen var ein konferanse der leiarar i NSDAP diskuterte det dei kalla «den endelege løysinga på jødespørsmålet», på tysk «Endlösung der Judenfrage». Den fann stad 20. januar 1942 i Villa Wannsee ved sjøen Wannsee i sørvest-Berlin. Målet for konferansen var å samkjøre og koordinere den allereie påbyrja utryddinga av jødane i den tyske maktsfære, det som seinare er kjent som holocaust.
Grand Combin de Valsorey
Grand Combin de Valsorey er ein 4 184 meter høg fjelltopp i Wallis-Alpane i Sveits, i kantonen Valais. Fjelltoppen er den nest høgste i Grand Combin-massivet og ligg vest for hovudtoppen.
Toppen av Grand Combin de Valsoray vart fyrste gongen nådd 16. september 1872 av J. H. Isler og J. Gillioz. Dei klatra sørveggen ovan om Plateau du Couloir.
Kavadartsi
Kavadartsi (makedonsk Кавадарци) er ein by og ein kommune i regionen Vardar i Nord-Makedonia. Den noverande kommunen vart oppretta i 2004 ved at ein slo saman dei to tidlegare kommunane Kavadartsi og Konopisjte.
Kommunen har eit areal på 992,44 km2 og hadde 35 733 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.
I 2002 hadde kommunen 38 741 innbyggjarar, den tidlegare kommunen Kavadartsi hadde 38 391, medan sjølve byen hadde 29 188 innbyggjarar.
Busetnader i kommunen
Dei største busetnadene i kommunen var:
Forbes
Forbes kan vera:
Stand Up av Jethro Tull
Stand Up er det andre studioalbumet til det britiske rockebandet Jethro Tull, utgjeve i 1969.
Før innspelinga for dette albumet kom i gang, slutta den originale gitaristen Mick Abrahams på grunn av musikalske skilnader mellom han og Ian Anderson. Abrahams ønskte å halde seg til bluesrock, som på debutplata This Was, medan Anderson ønskte å utforske andre sjangrar, som folkrock. Han vart erstatta av gitaristen Martin Barre, som spelte på alle dei seinare Jethro Tull-albuma etter dette. Alt i alt er dette albumet likevel meir forankra i bluesrock enn framtidige Jethro Tull-album.
Stand Up representerer det første albumet der Anderson har full kontroll over musikken og tekstane. Albumet går i ein annan retning enn debutplata og syner påverknader frå keltisk musikk, folkemusikk og klassisk musikk. Særleg har songen «Fat Man» ei uvanleg instrumentering der Ian Anderson spelar mandolin, ein av dei første gangane dette instrumentet vart nytta av eit rockeband. Den instrumentale «Bourée» er ein av dei meir kjende songane til Jethro Tull og er ei jazzaktig omarbeiding av «Bourrée i E-moll» av J.S. Bach.
Albumet gjekk raskt heilt til topps på den britiske albumlista, medan singelen «Living in the Past», som ikkje er med på albumet, nådde tredjeplassen.
Innspeling
Bandet byrja innspelinga av albumet den 17. april 1969 og byrja med «A New Day Yesterday». Dei spelte inn «Back to the Family» og «Fat Man» den 21. april, «Jeffrey Goes to Leicester Square» den 22. april, «Nothing Is Easy» og «Bourée» (alternativ versjon) den 23. april, «Bourée» og «Early in the Morning» (som var uferdig) den 24. april, «Reasons for Waiting» den 26. april, «For a Thousand Mothers» og «We Used to Know» i lag med «Play in Time» (instrumentalt spor) den 1. mai og til slutt «Look into the Sun» den 21. mai. Alle songane vart spelte inn i Morgan Studios i Nord-London, utanom «Bourée» som var spelt inn i Olympic Studios i Sør-London fordi Morgan Studios alt var tinga for 24. april. Den generelle rutinen var at bandet kom i studio kl. 0900 for å arbeide på ein song eller to fram til kl. 16-17. Lydteknikaren Andy Johns prøvde somme nye teknikkar. Til dømes brukte han ein roterande, stereo-endrande gitareffekt på «A New Day Yesterday» ved å svinge ein dyr Neumann U67-mikrofon langs kabelen i store sirklar i studioet. Songen «Bourée» var vanskelegast å spele inn og Anderson og bandet var ikkje nøgde med nokre av opptaka dei hadde gjort. Den endelege versjonen vart seinare sett saman av fleire opptak, med nokre ekstra tøtsj av Anderson.
Plateomslag
Utforminga av plateomslaget byrja med ein tur til New Haven i Connecticut under ein konsertturné seint i februar 1969. I lag med produsenten Terry Ellis møtte bandet ein treutskjerar kalla James Grashow som følgde dei i ei veke for å lage ei treutsjering av bandet. Resultatet vart eit dobbeltfalsa plateomslag i tresnitt-stil designa av Grashow, opphavleg forma som ei pop-up-bok, slik at utskjeringane av bandet stod opp. Dette viste til platetittelen, Stand Up. Abumet vann prisen til New Musical Express for beste plateomslag i 1969. Denne utforminga vart ikkje nytta då albumet kom ut på ny i 1973.
Musikalsk stil
Albumet er framleis forankra i blues, som ein kan høyre på opningssporet «A New Day Yesterday». Songen «Fat Man» syner at bandet var interesserte i uvanlege instrument, sidan Ian Anderson speler mandolin som ein av dei første gangane dette instrumentet vart nytta av eit rockebandet. Akustiske stykke, som «Reasons for Waiting», syner at Anderson var inspirert av Roy Harper. Den instrumentale «Bourée» (ein av dei populære konsertstykka til Jethro Tull) er ein jazzaktig omarbeiding av «Bourrée i e-moll» av Johann Sebastian Bach. «Nothing Is Easy» er ein hardrock song med hardtslåande trommer av Clive Bunker og skrikande gitar, som står i kontrast til dei meir fredlege, akustiske songane på albumet.
Ian Anderson har sagt at akkordprogresjonen i «We Used to Know» umedvite vart plukka opp av Eagles då dei turnerte i lag i 1971 eller 1972 og sidan nytta i songen deira «Hotel California». Don Felder, som skreiv musikken for «Hotel California», kom derimot ikkje inn i Eagles før etter 1974. I eit intervju i 2016 sa Anderson at akkordprogresjonen truleg hadde blitt nytta i tidlegare songar òg, og kalla «Hotel California» ein «mykje betre song» enn «We Used to Know».
Tema
Sjølv om Stand Up ikkje er eit konseptalbum har tekstane mange referansar til forholdet han hadde til foreldra sine (eit tema som heldt fram på Benefit), særskild på «Back to the Family» og «For a Thousand Mothers». Ein kan finne observasjonspoesi i songane «Fat Man» og «Jeffrey Goes to Leicester Square». Det vanskelege livet før bandet slo gjennom vart skildra i «We Used to Know».
Mottaking
Stand Up fekk blanda kritikk då det kom, men har i nyare tid stort sett blitt rosa for produksjonen og musikaliteten.
Meldinga i Rolling Stone i 1969 var ganske positiv og sa «albumet er ikkje særleg sexy, men i si form er det ganske fantastisk» og at «albumet er heller ikkje særskild funky, men det er omhyggeleg utarbeidd (men ikkje sterilt), som krev nøye gjennomlyttingar. På ei tid når mange av dei etablerte stjernene sviktar, er det særskild gledeleg å høyre ei viktig, ny røyst.» Den samtidige meldinga i Disc and Music Echo var mindre positiv. Det rekna det dyre omslaget som «det mest imponerande» ed albumet og at Jethro Tull var eit bra konsertband, men som ikkje klarte å skape noko «musikalsk interessant» med denne plata. Den amerikanske kritikaren Robert Christgau skreiv på ny at han mislikte bandet, men meinte albumet var «greitt nok» i meldinga si i Village Voice.
Ei seinare melding i AllMusic var positiv og sa at bandet «hadde forankra stilen sin» med dette albumet, og at fleire av songane hadde preg av «engelsk folkemusikk» over eit bluesrockfundament. Sean Murphy i PopMatters skreiv at Stand Up var eit «meiningsfylt dokument frå det som viste seg å bli ei overgangstid i rockehistoria... eit dokument skapt i eit kortvarig kunstnarisk vindauge før prog, en etter britisk blues og psykedelisk rock.» Han hylla musikaliteten til musikarane og nemnde dei første døma på «førsteklasses tekstar av Anderson». Record Collector trekte fram korleis «albumet fangar bandet på veg oppover til svimlande høgder, med sjølvtilliten som følgde med gitaristen Martin Barre» og med «ei frisk samling av varierte, men berre sterke komposisjonar».
Ettermæle
Fleire rockestjerner har omtalt Stand Up som favorittalbumet deira, som Eddie Vedder i Pearl Jam, Tom Hamilton i Aerosmith, Joe Bonamassa, og Joe Satriani.
I eit intervju med BraveWords i 2015 valde Anderson ut Stand Up som favoritt-Tull-albumet sitt: «Eg tenkjer at om du verkeleg skulle vri amen min, så ville eg truleg gått attende til 1969 med Stand Up, fordi det var det første albumet mitt med verkeleg original musikk. Det har ein spesiell stad i hjarta mitt.»
Utgjvingar
Albumet kom ut på ny i 1973 på Chrysalis Records.
I 1989 gav MFSL ut ei ommastra utgåve med katalognummer UDCD 524. Heftet som følgde plata hadde med pop-up-utskjeringa av bandet.
5. oktober 2010 kom det ut ei luksusutgåve av albumet med seks bonusspor på plate ein og ein ekstra disk med konsertopptak frå Carnegie Hall den 4. november 1970, og ei tredje plate med ein DTS-kringlydmiks. Alt vart miksa av Peter Mew i Abbey Road Studios.
I november 2016 vart albumet igjen gjeven ut i ein plateboks med to CD-ar og ein DVD, kalla Stand Up - The Elevated Edition. Boksen inneheld sjeldne spor og opptak som ikkje var gjevne ut før (som eit alternativt opptak av «Bourée», BBC-opptak og andre radioinnspelingar), inkludert ein ny stereo og ein 5.1-miks av albumet og bonusspora av Steven Wilson. Det inneheld òg konsertopptak frå ein konsert i Sverige i 1969, som òg vart miksa på ny av Wilson. Boksen kom med eit hefte på 112 sider med omtale av kvart spor av Ian Anderson, ei omfattande historie av albumet, sjeldne foto og ein reproduksjon av det originale pop-up-omslaget.
I februar 2017 vart det igjen gjeve ut å ny på ei 180-grams vinylplate med det originale albumet. Òg denne kom med det opphavlegge pop-up-omslaget.
Salslister
Albumet gjekk til topps på den britiske albumlista og selde òg godt i USA, der det nådde 20. plasse. I Noreg (der bandet hadde turnert i lag med Jimi Hendrix), nådde albumet femteplassen.
Singlar
{| class="wikitable" !År !Singel !Liste !Plassering
Xinzheng
Xinzheng er ein by med rang som byfylke i provinsen Henan i Folkerepublikken Kina. I 1999 var folkesetnaden på 608 567.
Xinzheng ligg sør for provinshovudstaden Zhengzhou og bli i dag rekna som ein satellittby til hovudstaden. Mot aust ligg storbyen Kaifeng, mot sør er Xuchang og mot vest er Luoyang.
Xinzheng ligg i eit jordbruksdistrikt med m.a. kveite, mais, bomull og tobakk. Området er berømt for kinesiske dadlar (jujube). Det er òg rikt på mineral som kol, bauxitt og silisium.
Historie
Xinzheng er hevda å vera fødestaden til det legendariske Xuanyuan Huangdi, ("Den gule keisaren"), som ifølgje mytane er stamfaren til det kinesiske folket. Han skal ha gjort Xinzheng til sin hovudstad og lokalt reknar ein difor med at heile den kinesiske kulturen har utspring derfrå. Det som i alle fall er sikkert frå arkeologiske funn, er at staden hadde bufast folkesetnad allereie 6000 år f.Kr. (Peiligangkulturen).
Under Vår- og haustannaltida (770–446 f.Kr.) var Xinzheng i fleire hundreår hovudstaden til Han-staten. Xinzheng er rekna som ein av «ti kinesiske oldtidshovudstader».
Samferdsel
Rriksveg 107 i Kina fører gjennom området. Han går frå Beijing til Shenzhen, og går også innom provinshovudstadene Shijiazhuang, Zhengzhou, Wuhan, Changsha og Guangzhou.
1039
1039 (romartal MXXXIX)
Benefit
Benefit er det tredje studioalbumet til den britiske rockegruppa Jethro Tull, utgjeve i april 1970. Det var det første Tull-albumet med pianisten og organisten John Evan, men han var ikkje enno permanent medlem av gruppa. Det var òg det siste albumet med bassgitaristen Glenn Cornick. Det vart spelt inn i det same studioet som det førre albumet, men bandet eksperimenterte meir med avanserte innspelingsteknikkar.
Albumet nådde tredjeplassen på den britiske albumlista.
Frontman Ian Anderson sa at Benefit er mykje mørkare enn føregangaren Stand Up, inspirert av slitet under ein lang amerikansk turné dei hadde hatt og frustrasjon kring musikkindustrien.
Production
Gitaristen Martin Barre sa at Benefit var langt enklare å spele inn enn det førre albumet, sidan suksessen med Stand Up gav musikarane større kunstnarisk fridom. Benefit nytta studioteknikkar som baklengs innspeling (fløyte- og piano på «With You There to Help Me») og manipulere farten på lydbandet (gitar på «Play in Time»). I eit intervju frå 1970 sa Anderson at med klaverspelaren John Evan i studio hadde bandet endra stilen sin: «John har lagt til ein ny musikalsk dimensjon og eg kan skrive mykje meir fritt no. Alt er faktisk mogeleg med han på klaver.».
Musikkstil
Ian Anderson sa at Benefit var eit «gitarriff»-album, og spelt inn i eit år då artistar som Cream, Jimi Hendrix og Led Zeppelin vart meir riff-orienterte. Anderson sa òg at Benefit er «eit heller mørkt og nakent album, men nokre av songane på det er ganske bra. Eg syns ikkje det har breidda, variasjonen eller detaljane som Stand Up har. Men det var ei utvikling i forhold til at bandet spelte som 'eit band'.»
I følgje Martin Barre var «To Cry You a Song» eit svar til Blind Faith sin «Had to Cry Today», «men du kan ikkje samanlikne dei to. Me stal ingenting. Riffet kryssar over linja eit par stader og Ian og eg spelte kvar sin gitar. Det var meir eller mindre live i studio med eit par ekstra lydspor og ein solo. Ian spelte på min Gibson SG og eg spelte på ein Les Paul.»
På dette albumet var stilen deira meir forankra i folkemusikk og dei gjekk heilt bort frå blues. På opningssporet, «With You There to Help Me» nyttar Anderson den no kjende, lett sørgmodige visesongar stilen sin, med eit heller sardonisk syn på livet og verda. Den akustiske gitaren hans ber melodien med Martin Barre på elektrisk gitar på crescendoane. Dette var grunnlaget for mange av songane på Aqualung og særleg Thick as a Brick, dei to neste albuma til bandet, sjølv om samspelet mellom akustisk og elektrisk gitar var meir effektivt utført på dei albuma. Barre legg tyngde i gitaren på hardrocksongar som «To Cry You a Song» og «Son», og i tillegg til «For Michael Collins, Jeffrey and Me» var dei alle var med på å definere den framtidige stilen til Tull.