cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
A Fool in Love
Historie
I 1958 hadde Anna Mae Bullock fått ein plass i bandet til Ike Turner, Kings of Rhythm, etter å ha teke mikrofonen frå syster si og sunge fleire B.B. King-songar. Opphavleg var Bullock korvokalist for Ike Turner og ho song mellom anna på singelen hans «Boxtop» i 1958. Trass i at Bullock insisterte på å bli frontvokalist i Kings of Rhythm, avslo Turner, som hadde andre songarar til å fronte bandet, ho. Scenenamnet til Bullock var på denne tida berre «Little Ann». På denne tida var Bullock kjæraste med saksofonisten i bandet, Raymond Hill, og dei fekk eit barn i lag.
I mellomtida hadde Turner, som i fleire år hovudsakleg hadde spelt inn blues og vore knytt til oppstarten av rock 'n roll med utgjevinga av «Rocket 88», byrja å bli påverka av musikken til Ray Charles, Sam Cooke og James Brown og tok bandet sitt meir i retninga av soul. Turner skreiv så fleire nye songar i denne stilen, mellom anna ein song han opphavleg tenkte at den mannlege vokalisten Art Lassiter skulle synge, kalla «A Fool In Love». Då Lassiter hamna i ein krangel med Turner om songen og kor mykje pengar han skulle få, drog han frå bandet før songen vart spelt inn.
Langhalekoel
Skildring
Kvithovudmohua i nord, og gulhovudmohua og pipipi i sør, er dei føretrekte vertsfuglane for langhalekoel. Dei legg berre eit egg i kvart vertsreir, egget er større enn mohuaegga og rugetida er kort, ca. 16 dagar, slik at gaukungen kastar ut dei andre egga eller ungane frå reiret når gaukeegget er klekt. Langhalekoelungen blir fôra av vertsparet og hjelparane deira i minst fire veker, jamvel om dei er flygedyktig etter tre veker. Ungfuglane held seg truleg i vinterkvarteret i tropane gjennom den første sommaren.
Langhalekoelar beitar primært på store virvellause dyr, men òg små skjelkrypdyr, fugleegg og fugleungar, og dessutan frukt ved høve.
A Fool in Love
Historie
Innspelinga for songen fann stad i mars 1960, men stoppa opp då Lassiter ikkje møtte opp for innspelinga. Turner bad då den då 20 år gamle Bullock om å synge songen som ei mellombels løysing, og så kunne han erstatte vokalen hennar seinare med ein mannleg vokal. Bullock som då var kjend for den raspete stemma, påverka av Ray Charles, spelte inn songen på eitt forsøk. Som korvokal hadde Turner henta inn ei jentegruppe kalla The Artettes, som gav songen ei doo-wop-retning. The Artettes song seinare harmonivokal for det som vart debutalbumet til paret i 1961. Turner gav jentegruppa det nye namnet The Ikettes.
Turner sendte så songen til direktøren i Sue Records, Juggy Murray, i New York. Då han høyrte songen med Bullock på vokal, insisterte han på at Bullock måtte få synge songen. Murray tilbaud eit forskot på 25 000 dollar for songen, og var overtydd om at det kom til å bli ein hit. Før han singelen kom ut, gav Turner Bullcok eit nytt scenenamn, Tina Turner, og dei byrja å spele i lag som Ike & Tina Turner. På denne tida utvikla venskapen mellom Turner og Bullock seg til eit forhold. Songen nådde etter kvart andrepplassen på R&B-lista og 27. plassen på Billboard Hot 100 pop-lista. Tina Turner song på nasjonal TV for første gong i oktober 1960 då ho framførte songen på American Bandstand, medan ho var høggravid med barnet til Ike.
Songen vart eit høgdepunkt på dei tidlege konsertane til bandet før dei gav ut «River Deep - Mountain High» og «Proud Mary». Etter dei vart separerte i 1976, fortsette Tina Turner å spele songen i 1970-åra. Neste gong ho framførte songen på scenen var under turneen i 2000. I 1993 hadde Tina spelt inn songen på ny som ein del av filmmusikken til biografifilmen What's Love Got to Do with It. Tina Turner framførte seinare songen på Ally McBeal.
Songen er ofte blitt spelt av på diverse talentshow som Ido og X Factor.
Øst-Finnmark reinbeiteområde
Øst-Finnmark reinbeiteområde er ein del av reindriftsforvaltinga i Noreg. Reinbeiteområdet har eit totalt areal på 30 700 km² i området frå Karasjok i vest til grensa mot Russland i aust. Reinbeiteområdet er inndelt i 15 reinbeitedistrikt. Reinbeiteområde er leia av eit områdestyre med medlemmer oppnemnde av Fylkestinget og Sametinget.
Linga ved Hildasay
Linga er ei lita øy utanfor Hildasay i Shetlandsøyane. Ho er ei av Scalloway Islands.
Mellom Linga og Hildasay ligg Hogg of Linga, Hogg of Hildasay og the Skerry.
På 1800-talet var Linga busett.
Papa og Oxna ligg nokre kilometer lenger sør.
Vest-Finnmark reinbeiteområde
Vest-Finnmark reinbeiteområde er ein del av reindriftsforvaltningen i Noreg. Reinbeiteområdet har eit totalareal på 24 400 km², og omfattar den vestre delen av Finnmark og den nordlegaste delen av Troms fylke. Kommunegrensa mellom Karasjok og Kautokeino deler mellom Øst- og Vest-Finnmark reinbeiteområde.
Reinbeiteområdet er delt inn i 29 reinbeitedistrikt. Reinbeiteområde er leia av eit områdestyre med medlemmer oppnemnde av Fylkestinget og Sametinget.
Manabu Watanabe
Manabu Watanabe er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Vest-Finnmark reinbeiteområde
Vest-Finnmark reinbeiteområde grensar til Øst-Finnmark reinbeiteområde og Troms reinbeiteområde.
Manabu Watanabe
Han spela for klubben Mito HollyHock.
Vest-Finnmark reinbeiteområde
Bakgrunnsstoff
Reindriftsforvaltningen i Noreg - om reinbeiteområda
Øst-Finnmark reinbeiteområde
I Varanger/Polmak har kvart av desse distrikta både vinter- og sommarbeite. Vinterbeitinga skjer hovudsakleg i innlandet og sommerbeitinga ved kysten eller på øyene. Distrikta i Karasjok flyttar reinen mellom sommarbeite langs kysten til felles vinterbeite i innlandet. Reinbeitedistrikta har sitt eige sommarbeite, medan haust-, vinter- og vårbeiting skjer på fellesbeita i Karasjok.
Øst-Finnmark reinbeiteområde grensar til Vest-Finnmark reinbeiteområde.
Bakgrunnsstoff
Reindriftsforvaltningen i Noreg - om reinbeiteområda
Kulm
Kulm er ein skiflygingsbakke i Tauplitz i Austerrike, K-185 (HS 200). I 2006 blei skiflygnings-VM arrangert der. Roar Ljøkelsøy vann individuelt og lagkonkurransen saman med Bjørn Einar Romøren, Sigurd Pettersen og Lars Bystøl.
Det har vore VM der to gonger, i 1986 og 2003. I 2003 vann Roar Ljøkelsøy individuelt, og var òg med på det norske laget som vann lagkonkurransen.
Under verdsmeisterskapen i 1986 gjekk det tydeleg hardare for seg: Fleire hopparar (blant andre Rolf Åge Berg) blei hardt skadd. Berg er i dag 12 prosent lam i ryggen som følgje av fallet i Kulm. Ein japansk hoppar blei frakta vekk med hjartestans, medan Ulf Findeisen øydela kneet.
Bolsjezemelskaja Tundra
Bolsjezemelskaja Tundra er ei åslendt slette med mange morener mellom elvane Petsjora og Usa, Uralfjella og Paj-Khoj i Arkhangelsk oblast og Republikken Komi i Russland. Høgda på sletta ligg om lag 100-150 meter over havet, men enkelte område ligg rundt 200-250 meter over havet. Frå Khajpudyrbukta til munningen av elva Tsilma ligg ein rygg kalla Zemljanojryggen.
Klimaet er subarktisk med lange kalde vintrar (middeltemperaturen i januar er 16 ºC i nordvest og ned til -20 ºC i søraust) og ein kort, kjølig sommar (middeltemperaturen i juli varierer frå 8 til 12 ºC), og kvar månad av året kan få frost. Den årlege nedbøren varierer frå 450 mm i sør til 250 mm i nord.
Elvane, hovudsakleg sideelvar av Petsjora og Usa, renn i stryk i smale dalar og vert etter kvart rolegare når dalane vert breiare. Dei største elvane er Sjapkina, Kolva og Adzva. Sletta inneheld òg mange innsjøar.
Kaléndzi i Akhaía
Kaléndzi (gresk Καλέντζι) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Akhaía i Vest-Hellas i Hellas. Kaléndzi inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Erýmanthos.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Kaléndzi 380 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 71 innbyggjarar.
Halsnøya i Ryfylke
Halsnøya (òg Halsnøyna) er ei øy i Ryfylke, og er den største av Fisterøyane i Stavanger kommune, tidlegare først Fister kommune, seinare i Finnøy kommune. Halsnøy har om lag 50 husstandar og her bur dei fleste av dei ca. 170 fastbuande på Fisterøyane samla sett. Næringsvegane er frukt, oppdrettsfisk og skjeloppdrett. I Skartveitsvågen ligg ein familiedriven butikk. Her finst fasilitetar for båtturistar. Øya har gode båtsamband, både med bilferje og hurtigbåt til andre øyar i kommunen, til Jelsa, Sauda, Nedstrand og Stavanger.
Ajuva
Ajuva er ei elv i Republikken Komi i Russland og ei av sideelvane til Izjma frå høgre i nedslagsfeltet til Petsjora.
Ho er 193 km lang og har eit eige nedslagsfelt på 2950 km². Den største sideelva hennar er Bonyjo.
Flotta i Shetlandsøyane
Flotta er ei øy sørvest for Shetland Mainland i Shetlandsøyane i Skottland. Namnet kan kome frå det norrøne flatey som tyder «flat øy». Det høgaste punktet på øya er berre 10 meter over havet. Øya ligg i Weisdale Voe, sør for Greena.
Ajuva
Ajuva har utspringet sitt på austsida av Timanskijfjella. Ho renn først vestover og så sørover. Breidda er skogkledd og særs myrlendt.
Etter å ha mottatt Vonju Ajuva snur ho vestover og munnar ut i Izjma nær byen Sosnogorsk.
Lahtis
Lahtis (finsk Lahti) er ein finsk by som ligg ved sørenden av Vesijärvi i landskapet Päijänne-Tavastland. Lahtis har omtrent 100 000 innbyggjarar, og er den sjuande største byen i Finland og det femte største byområdet.
Historie
Arkeologiske utgravingar viser at det i Lahtis-området har vore busetnad allereie for 9000 år sidan, noko som gjer Lahtis til den eldste kjende buplassen i Finland. Den fyrste gongen Lahtis er nemnd i historiske kjelder, er i 1445. Lahtis var likevel ein liten landsby i Hollola heilt til jarnbana mellom Riihimäki og St. Petersburg vart opna i 1870. Med jarnbana starta Lahtis utviklinga til by.
Lahtis fekk handelsstadsrettar i 1877 frå den russiske keisaren og vart ein eigen by, skild frå Hollola, i november 1905. Byplanen vart lagd i 1878, og denne byplanen dannar framleis grunnlaget for sentrum i Lahtis.
I 1918 vart det samla opp raudegardistar frå den finske borgarkrigen i ein park (Fellmanin puisto i sentrum av Lahtis, og mange av dei vart avretta. I 1978 vart det avduka eit stort minnesmerke over desse raudegardistane. Dette var eit av dei fyrste minnesmerka over dei raude som i det heile vart reist i Finland.
I 1918 grunnla Asko Avonius Asko-møbelfabrikken, og Lahtis vart kjend som ein by for møbelfabrikantar (dei har også Ålesund som norsk vennskapsby). I tillegg til Asko gjeld dette kjende merke som Isku og Sotka. Metallindustri i Lahtis er m.a. komfyrprodusenten Upo og ein produsent av maskinar for skogsindustrien, Raute.
Lahtis hadde ein kraftig vekstperiode etter andre verdskrigen, då det på grunn av den sovjetiske okkupasjonen av Det karelske neset i vinterkrigen og den finske framhaldskrigen vart evakuert ca. 300 000 menneske. Dei aller fleste av innbyggjarane i Viborg kom til Lahtis. Ein ny vekstperiode kom med sentraliseringa på 1960- og 70-talet, då dei store årskulla frå etterkrigsåra flytte til byane, også til Lahtis. Denne veksten vart stoppa av depresjonen i 1975/1976 som kom som eit resultat av den fyrste oljekrisa. Dei store arbeidsgjevarane sette inn tiltak for effektivisering og strukturrasjonalisering, og folketalet kunne ikkje lenger auke som resultat av arbeidskraftsinnvandring.
Ein viktig del av Lahtis sitt sjølvbilete har vore vintersportsbyen Lahtis. Terrenget rundt Lahtis er etter finske forhold relativt kupert, på grunn av Salpausselkä, den store moreneryggen som går i aust-vestleg retning gjennom heile Sør-Finland. Kombinasjonen av hoppbakkar, skiløyper i eit variert terreng og eit slalåmsentrum har gjort Lahtis til ein vintersportstad. Lahtis har arrangert VM på ski seks gonger, i 1926, 1938, 1958, 1978, 1989 og 2001. Det siste arrangementet vart stygt skjemt av ein dopingskandale, der det viste seg at store delar av arrangørnasjonen sitt landslag hadde brukt dopingmiddel.
På 1980-talet marknadsførte Lahtis seg sjølv som "Lahti the Business City", til og med byorkesteret fekk nytt namn, Business City Orchestra, heilt til dei fann ut at namnet ikkje passa til klassisk musikk, og orkesteret fekk namnet Lahti Sinfonia. Lahtis satsa elles på kultur i denne perioden og bygde teaterhus, lensbibliotek, og eit kombinert AOF-senter og universitetsutdanningssenter ikkje langt unna biblioteket og teateret. I tillegg bygde byen universitets- og utviklingssenteret Neopoli og konserthuset Sibeliustalo ved breidda av sjøen Vesijärvi.
Depresjonen på 1990-talet
Heilt sidan depresjonen tidleg på 1990-talet har Lahtis vore plaga av stor arbeidsløyse. Ein tredel av dei arbeidslause, ca. 2500 menneske, er langtidsledige. I drabantbyane er marginalisering og rusbruk ein del av kvardagen. Staten har dei siste åra prøvd å hjelpe Lahtis med målretta økonomisk støtte: Lahtis har fått ny motorveg til Helsingfors, det har vorte satsa på Lahtisspelen, på Sibeliushuset, og spesielt på Kervo-Lahtis-jarnbana.
Den fyrste finske jarnbana gjekk frå Helsingfors til Riihimäki. Seinare vart jarnbana austover mot St. Petersburg bygd frå Riihimäki, dvs. ein stor omveg, samanlikna med å dra meir austover. På 1990-talet avgjorde staten å byggje ei ny jarnbane, direkte frå Kervo til Lahtis. Den nye jarnbana, som vil stå ferdig i 2006, og som er rekna til å koste 331 millionar euro, kjem til å korte reisetida mellom Helsingfors og Lahtis monaleg, og i praksis gjere Lahtis til ein del av Helsingforsregionen. Verknaden av denne jarnbana er allereie synleg i bustadprisane i Lahtis.
Idrett
Lahtis er kjend som skisportsmetropol, for Lahtisspelen, fi. Salpausselän kisat, etter moreneryggen Salpausselkä, som går gjennom Lahtis, og som gjev opphav til eit kupert løypeterreng og åsar nok til å bygge store hoppbakkar.
Idrettsforeiningar
Kjende idrettsforeiningar frå Lahtis er m.a.
Kultuur
WLAN-prosjektet har som mål at heile Lahtis sentrum og Salpausselkä stadion skal utgjere eit ope trådlaust nett, tilgjengeleg for alle (engl. open access wirelessa local area network).
Venskapsbyar
Nedanfor kjem ei liste over Lahtis sine venskapsbyar.
Venskapsbysambandet med Västerås kjem av det faktum at Västerås gav Lahtis hjelp etter vinterkrigen. Venskapsbyane i Norden er del av det nordiske samarbeidet, og dei i Aust-Europa del av nøytralitetspolitikken etter krigen. Dei siste venskapsbyane kjem av Lahtis sin EU-politikk og av Lahtis sin næringslivspolitikk i Asia.
Bydelar
Bydelane i Lahtis er:
Saltstraumen
Saltstraumen er ein av verdas sterkaste tidvasstraumar og ligg i Bodø kommune mellom Knapplundøya og Straumøy. Fylkesveg 17 kryssar sundet via Saltstraumbrua.
Saltstraumen er òg ein populær fiskeplass, og trekker til seg mange turister sumarstid, mest tyskarar.
Bronsegauk
Bronsegauk (Chrysococcyx lucidus) er verdas minste gaukeart, hekkar i Australia, på Ny-Caledonia, Vanuatu og New Zealand, og overvintrar i vestre Indonesia, på Ny-Guinea, Bismarckarkipelet og Salomonøyane. Han er spesialist på å legge egg i reira til artar av gerygonar, ei slekt av små tornsmettar.
Skildring
Med ei lengd på ca. 15 centimeter og vekt på 25 gram er bronsegauken verdas minste gauk. Han er ofte lettare å høyre enn å få auge på, dei er normalt metallisk bronsegrøne på oversida, kinna og undersida er kvit med mørk grøne tverrstriper. Hofuglar er like med meir lilla glans på krona og nakken og tverrstripene på buken har skjer av bronsefarge. Nebbet er svart og føtene er svarte med gul underside.
Utbreiing
New Zealand-populasjonen overvintrar på Salomonøyene og kjem til New Zealand frå midten av august, men dei er ikkje vanlege før i oktober. Dei spreier seg ut til Stewart Island/Rakiura og Chatham-øyane og hekkar opp til ei høgd på 1200 moh.
Hekking
Han er reirparasitt på kuppelforma reir av ulike Gerygone-artar, har eit hekkeområde som i stor grad samsvarar med hekkeutbreiinga til denne tornsmettslekta. Bronsegaukar kan òg parasittere andre artar i tornsmettfamilien, og er òg den parasittiske fuglearten med den lengst sørlege utbreiinga i verda, sør til 45 ° S på New Zealand.
Ein hofugl legg éit egg i kvart vertsreir og fjernar eitt egg. Etter klekkinga, kastar gaukungen ut dei andre ungane eller egga frå reiret. Igatagerygone er ein vanleg vertsart på New Zealand. Bronsegauken kjem for seint til det første hekkekullet til igatagerygone, men parasitterer dei andre kulla i sesongen sterkt, i ein studie 55 % av reira i Kaikoura. Kvitpannegerygone er ein vertsart på Chatham-øyane. Dei matte egga til bronsegauken er olivenbrune i Vest-Australia og i ulike nyansar av grønt eller grønaktig kvit til oliven og mørkebrun andre stader, dei liknar ikkje egga til vertsarten. Det mørke pigmentet smittar lett av. Fleire andre artar er sporadiske vertar.
Føde
Som insektetar tar bronsegauken insekt som andre fuglar unngår, slik som små grøne sommarfugllarver, særleg av møllarten Nyctemera annulata og biller, særleg marihøner. Kråsen til bronsegauken er fôra med ei mjuk tjukk foring som fangar larvetrådane. Desse fell av og blir spytta ut av fuglen.
Status
Storleiken av bestanden er ikkje kjent, han reknast ikkje som trua, og er stabil. Kattar er ein vanleg predator av bronsegaukar.
Trond Andersen
Trond Andersen er ein norsk, tidlegare fotballspelar frå Kristiansund. Han spela for dei norske klubbane Clausenengen og Molde, engelske Wimbledon FC og dei danske klubbane Aalborg og Brøndby. Mellom 1999 og 2005 spela han 38 landskamper for Noreg. På landslaget spela han oftast i ein defensiv midtbaneposisjon, medan han på klubbnivå like gjerne spela i forsvaret.
Diskett
Diskett eller datalefse er eit uttakbart magnetisk lagringsmedium. Informasjonen vert lagra på ei fleksibel skive med magnetiserbar overflate. Disketten vart plassert i ein diskettstasjon for å lesast og skrivast. I dag vert det nytta minnepinnar i staden for diskettar og datamaskinar vert ikkje lenger leverte med diskettstasjon.
I dei eldste diskettane, med diameter på 20,3 og 13,3 cm, var den magnetiserbare skiva plassert i eit papphylster, medan dei nyare diskettane med diameter på 8,9 cm var plasserte i ein firkanta plastboks. Men innpakninga hadde ein opning for lese-/skrivehovudet, der støv og skit kunne koma inn og øydeleggje den magnetiserbare overflata. Diskettane var difor ikkje særleg pålitelege og det var ikkje uvanleg at informasjon gjekk tapt.
Trond Andersen
Klubbspel
Sommaren 1999 vart Andersen overført til den engelske fotballklubben Wimbledon FC, ei av dei fyrste signeringane den nye klubbtrenaren Egil Olsen gjorde. Andersen var ein av fleire norske spelarar i klubben, men var den einaste som hadde fast plass i startellevaren. Wimbledon rykte ned frå Premier League i 2000. Etter tre sesongar på nivå to i England, signerte Andersen i 2003 for den danske toppserieklubben Aalborg. Her var han med då klubben i 2004 tapte den danske cupfinalen med 0-1 for FC København. I september 2005 vart Andersen kjøpt av den danske hovudstadsklubben Brøndby. Han pådrog seg ein alvorleg kneskade i april 2006, noko som til sist gjorde at han la opp.
Landslagsspel
Andersen debuterte på A-landslaget i ein privatlandskamp mot Jamaica i mai 1999. Året etter var han med i den norske EM-troppen i EM i fotball 2000. Andersen kom ikkje på bana i nokon av dei tre kampane i EM-sluttspelet, men var stort sett fast på landslaget i heile resten av den perioden Nils Johan Semb var norsk landslagssjef, fram til 2004. Privatlandskampen mot Estland i april 2005 vart Andersen sin 38. og siste landskamp. Han skåra ikkje mål for Noreg.
Chrysococcyx
Chrysococcyx er ei biologisk slekt av små glansfulle gaukeartar som er utbreidde i tropiske område av Afrika, Asia og i Oseania.
Dette er små gaukar med iriserande fjørdrakter som i hovudsak er i slåande grønt, brunt eller i gullfarge. Utsjånaden er skildra av det vitskaplege namnet Chrysococcyx som er sett saman av dei greske orda 'chrysos', gull, og 'kokyx', gauk. Alle artane i slekta parasitterer reira av andre artar.
Artslista
Chrysococcyx-gaukar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Yoshinobu Harada
Yoshinobu Harada er ein japansk fotballspelar.
Mari Eifring
Mari Eifring var leiar i Raud Ungdom i perioden 2008-2010. Ho vart vald på landsmøtet i april 2008, og tok over etter Mimir Kristjansson. Eifring hadde då vore medlem av sentralstyret i organisasjonen sidan 2006. I 2010 gjekk ho av, og Iver Aastebøl tok over som leiar.
Yoshinobu Harada
Han spela for klubbane Mito HollyHock, Tochigi Uva FC, V-Varen Nagasaki og Zweigen Kanazawa.
Chrysococcyx
Artslista
Chrysococcyx
Bolsjaja Vizinga
Bolsjaja Vizinga, Bolsjaja Vizenga eller Vizinga (russisk Большая Визинга) er ei elv i Republikken Komi og ei sideelv av Sysola frå venstre i nedslagsfeltet til Nordre Dvina.
Ho har ei lengd på 167 km og eit eige nedslagsfelt på 1970 km². Den største sideelva hennar er Vepr.
Bolsjaja Vizinga har utspring sørvest for busetnaden Vizinga og renn hovudsakleg nordaustover.
Haris Silajdžić
Haris Silajdžić er ein bosnisk politikar som var den bosnjakiske representanten i det kollektive presidentskapet i Bosnia-Hercegovina frå 1. oktober 2006.
Silajdžić studerte historie i Priština i Kosovo. Seinare underviste han ved det same universitetet. I 1990 vart han med i toppleiinga i det hovudsakleg bosnjakiske Partiet for demokratisk handling (Stranka Demokratske Akcije - SDA), leia av Alija Izetbegović. Etter at SDA vann det første frie parlamentsvalet i Bosnia-Hercegovina i november og desember 1990 vart Silajdžić utanriksminister. Han fekk dermed jobben med å representera den bosniske regjeringa internasjonalt under den bosniske krigen som braut ut i 1992. Han var statsminister frå 1993 til 1995 og var med i den bosnjakiske delegasjonen som forhandla fram Dayton-avtalen som gjorde slutt på krigen, ein avtale han har vore ein sterk motstandar av sidan krigen.
Silajdžić braut med Izetbegović og melde seg ut av SDA i 1997, og grunnla sitt eige parti, Partiet for Bosnia og Hercegovina (Stranka za Bosnu i Hercegovinu). Han stilte til val som presidentkandidat ved valet i 2002, men vart slått av SDA sin kandidat, Sulejman Tihić. I 2006 stilte han til val igjen, med lovnad om å gjera slutt på delinga av landet i ein bosnisk-kroatisk føderasjon og ein serbisk republikk. Han vann valet, med 40,4 % av røystene mot 17,9 % for Tihić, og vart bosnjakisk representant i det kollektive presidentskapet i Bosnia-Hercegovina.
I valet til ny bosnjakisk representant i presidentskapet, 3. oktober 2010, kom han på tredjeplass med 25,1 % av røystene og mista dermed plassen sin til Bakir Izetbegović.
Greena
Greena er ei lita øy vest for Shetland Mainland i Shetlandsøyane. Ho er berre kring 10 meter høg på det høgaste og ligg nord for Flotta. Øya ligg i Weisdale Voe.
Ivalo
Ivalo (nordsamisk Avvil, enaresamisk Avveel) er kommunesenter i Enare kommune i Lappland i Nord-Finland, sør for Enaresjøen.
Staden hadde i 2003 ca. 4000 innbyggjarar. Dei lever av det lokale kraftverket og av turisme. Mykje av trafikken mellom Noreg og Russland går gjennom Ivalo.
Livssynshumanisme
Livssynshumanisme, human-etikk eller sekulær humanisme er ei grein av humanismen som står for ein ikkje-religiøs måte å sjå verda på. Han oppstod under opplysningstida som ein reaksjon mot den kyrkjelege dominansen og autoriteten ved universiteta og i staten. Dei første representantane for denne retninga var likevel som regel kristne. Ein meir vidtgåande form av ikkje-religiøsitet er den profane humanismen, som er direkte ateistisk og heilt avviser trua på ein gud, og som oppstod først på 1800-talet.
Den viktigaste sekulær-humanistiske organisasjonen i Noreg er Human-Etisk Forbund.
Kva står livssynshumanismen for?
Den internasjonale humanistiske paraplyorganisasjonen, International Humanist and Ethical Union (IHEU), skriv i sin grunnleggjande definisjon av humanisme:
«Humanisme er eit demokratisk og etisk livssyn, som hevdar at menneske har både rett og plikt å gi meining og form til sine eigne liv. Han står for oppbygginga av eit meir menneskeleg samfunn gjennom ein etikk basert på menneskelege og andre naturlege verdiar i ei ånd av fornuft og fri søking gjennom menneskelege evner. Han er ikkje teistisk (gudebasert) og godtek ikkje overnaturlege skildringar av røynda.» (Minimum Statement on Humanism).
Humanisme er eit livssyn som står for menneskeleg fornuft, etikk og rettferd, og avviser det overnaturlege, pseudovitskap og overtru. Bortsett frå behovet for å sikre at medlemsorganisasjonane er verkeleg humanistiske, forkastar humanismen dogme, og pålegg ikkje medlemene noka tru unnateke minimumsfråsegna referert ovanfor.
Appell
Humanismen har særleg appell til agnostikarar, ateistar, empiristar, fritenkjarar, rasjonalistar og vitskaps-skeptikarar. Dette fordi humanismen er ikkje-gudeleg og sekulær (verdsleg).
Raron
Raron (fransk Rarogne) er ein kommune i distriktet Vest-Raron i kantonen Valais i Sveits. Kommunen har innbyggjarar  og eit areal på. Kommunesenteret ligg 638 meter over havet.
Livssynshumanisme
Symbol
«Happy Human» er det offisielle symbolet til den internasjonale humanistorganisasjonen IHEU og blir allment sett på som symbolet for humanistar.
Raron
Kommunen består av landsbyen Raron og Sankt German og grendene Turtig og Rarnerchumma. Han ligg på høgresida av Rhônedalen ved inngangen av Bietschdalen og vest for Visp.
Livssynshumanisme
Feiringar
Somme humanistar feirar høgtider som til dømes jul, men då som sekulære festdagar heller enn religiøse, medvitne om at desse dagane er før-kristne i opphav. Mange humanistar feirar såleis sol-snuinga midtvinters, som òg er opphavet til julefeiringa.
Humanistorganisasjonar finst i alle verdsdelar, men ein av dei største etter folketalet er den norske Human-Etisk Forbund, med ca. 70 000 medlemer.
Somme nasjonale humanistorganisasjonar, særleg i Nord-Europa, organiserer sekulære konfirmantseremoniar som alternativ til religiøse konfirmasjonar.
Kamp for likestilling av truer og livssyn
Ateistar, rasjonalistar og agnostikarar støttar gjerne humanismen, men desse tankeretningane er i utgangspunktet opptekne av det metafysiske, medan humanismen ignorerer metafysiske spørsmål og fokuserer på etikk. Det er derfor rettast å seie at desse tankeretningane er nært slekta med den sekulære humanismen, men ikkje identiske med han.
Humanisme er då eit ikkje-gudeleg livssyn, og skal vere omfatta av religionsfridomen. Den internasjonale fråsegna om sivile og politiske rettar talar såleis om fridom for religionar og livssyn («freedom of religion and beliefs»).
Kjende humanistar
Av internasjonalt kjende humanistar kan nemnast døme som Isaac Asimov, Richard Dawkins, E.M. Forster, Aldous Huxley, Somerset Maugham, Yehudi Menuhin, Salman Rushdie, Peter Ustinov og Kurt Vonnegut.
Troms reinbeiteområde
Troms reinbeiteområde er ein del av reindriftsforvaltningen i Noreg. Reinbeiteområdet er delt inn i 15 reinbeitedistrikt i som ligg i delar av Troms og nord i Nordland. Reinbeiteområde er leia av eit områdestyre med medlemmer oppnemnde av Fylkestinget og Sametinget.
Fire av reinbeitedistrikta har beite i Nordland fylke. I tillegg er det tre distrikt som har tilgang på vinterbeite i Sverige. Svenske samebyar har til gjengjeld rett til sommarbeite i Troms.
Troms reinbeiteområde grensar til Vest-Finnmark reinbeiteområde og Nordland reinbeiteområde.
Bakgrunnsstoff
Reindriftsforvaltningen i Noreg - om reinbeiteområda
Bad Mitterndorf
Bad-Mitterndorf er ein kommune ('Marktgemeinde') i distriktet Liezen i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Den populære vintersportsstaden ligg i Salzkammergut mellom Salzburg og Graz.
Statens reindriftsforvaltning
Statens reindriftsforvaltning (SRF) var ein norsk statleg etat som hadde ansvar for spørsmål om reindrift, arealforvalting, ressursovervaking, vedlikehald av grensegjerde og drift av Statens Fjellstuer i Finnmark.
Reindriftsforvaltinga var sekretariat og saksutredar for Reindriftsstyret. Etaten var underlagt Landbruks- og matdepartementet. Opphavleg blei han skipa som «Lappevesenet».
Reindriftsforvaltinga i Noreg var underlagt landbruksdepartementet. Reindriftsstyret var fagleg rådgjevar for den sentrale reindriftsadministrasjonen, reinforskinga og rettleiingstenesta i reindrifta. Reindriftsstyret hadde medlemmer oppnemnde av Kongen og av Sametinget.
Reinbeitedistrikt og driftseiningar
Landet er delt i fem reinbeiteopmråde:
Kvart reinbeiteområde er delt inn i reinbeitedistrikt. Ordninga med inndeling i distrikt vart etablert på slutten av 1800-talet. Ved utgangen av driftsåret 2005/06 var det totalt 82 reinbeitedistrikt i Noreg, fordelt på 72 sommar- og heilårsbeitedistrikt og 10 distrikt for vår-/haust- og vinterbeite for norsk reindrift eller som område for svensk reindrift.
Kvart reinbeitedistrikt er delt inn i fleire driftseiningar. Driftseiningane har løyve til å beite med eit visst antal rein innanfor distriktet sitt beiteland.
Driftseiningane som omgrep har ikkje rot i tradisjonell samisk reindrift. Her har siidaene vore den tradisjonelle eininga. Innanfor kvart distrikt driv samane reindrift i ein eller fleire siidaer eller driftsgrupper. Siidastrukturen kan variere noko mellom åra. Dei siste åra har det totalt vore rundt 110 sommersiidaer og rundt 150 vintersiidaer i Noreg.
Siidaene omfattar éin eller fleire driftseiningar. Innanfor kvar driftseining er det som oftast fleire reineigarar med kvart sitt reinmerke. Det var totalt 578 driftseiningar og 2 850 reineigarar i den norske reindriftsnæringa per 31. mars 2005. Finnmark har med 417 driftsenheter og vel 2.100 reineigarar hovudtyngda av reindrifta i Noreg.
Samisk reindrift, reindrift med grunneigarrett og villrein
Samane kan drive reindrift på om lag 40 % av landarealet i Noreg, på eit område frå Finnmark i nord til Engerdal i Hedmark i sør. Det er òg samisk reindrift i Trollheimen. I fjellområda i Sør-Noreg, sør for dei samiske områda, er det tamreinlag som driv reindrift basert på leigeavtalar.
Frederik Løvenskiold
Frederik Michael Frantz Wilhelm Løvenskiold var ein norsk godseigar, jarnverkseigar, stortingsmann og postmeister, fødd i Porsgrunn. Severin Løvenskiold var bror hans.
Løvenskiold var fødd i Porsgrunn, faren var godseigar. Sjølv vart han sjøkadett i 1800, knapt 10 år gammal. 1808-14 var han sekondløytnant i sjøetaten, deltok i strid i 1814. Frå 1814 var han eigar av herregarden Rafnes i Bamble, og året etter av Bolvik jarnverk.
Løvenskiold var stortingsrepresentant frå Bratsbergs amt både i 1827, 1828 og 1830. I 1827 var han medlem av militærkomiteen, komiteen om berg- og skogvesen og sekretær i komiteen om borgarvæpninga. På omframstortinget 1828 var han sekretær i komiteen om vernepliktslova, medan han i 1830 var medlem av militærkomiteen og komiteen om kjøpstadskatten.
Trippelbyen
Trippelbyen (polsk Trójmiasto) er eit storbyområde som består av dei tre polske byane Gdańsk, Gdynia og Sopot. Byane ligg ved sidan av kvarandre på rad langs kysten av Gdańskbukta i Pommerske voivodskap nord i Polen. Området har over ein millionar innbyggjarar og er eit av dei største sentra for industri, kultur og vitskap i Polen.
Koelar
Koelar er ei biologisk slekt, Eudynamys, av gaukeartar som er utbreidde i Asia og i Oseania, medrekna Australia.
Dette er mellomstore gaukar som viser stor kjønnsdimorfisme i fjørdrakter, dei har ein diett av insekt og frukt og har høgt læte. Alle artane i slekta parasitterer reira av andre artar.
Artslista
Koelar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter Norske navn på verdens fugler.
Eudynamys
Dugong
Dugong (Dugong dugon) er den minste arten av sjøkyrne. Eit fullvakse dyr er som regel under 3 meter. Dugongar lever av å beita på sjøgras i tropiske kystområde i Afrika, Asia og Oseania. Bestanden har gått ned eller forsvunne frå mange område der det tidlegare levde mange dugongar. Sidan 1982 har dei vore rekna som sårbare av IUCN.
Leveområde
Dugongane fanst ein gong i heile Stillehavet og Indiahavet, men bestanden er gått kraftig ned. Det finst grupper på ti tusen dyr eller meir rundt Det store barriererevet og Shark Bay i Australia og i Torressundet sør for Ny-Guinea. Det fanst truleg eit stort tal dugongar ved kysten i Mosambik og Kenya før 1970, men desse har no minka. Det finst òg ei mindre gruppe ved Palau. I januar 2003 vart ein dugong på 2 meter og 300 kg fanga utanfor Tanzania. Det var den første på 70 år.
Skildring og levevis
Dugongen har stor, sylindrisk forma kropp som smalnar i begge endar. Han kan bli 2,5–3 meter lang og vega 150–250 kg. Han har ein flat hale med to flikar, som kvalar. Som andre sjøkyr har han to framlemmer, sveivar, som dei bruker til å bevega seg rundt med. Dyret har ein kort snute som vender nedover slik at det lett kan beita på havbotnen. Nasebora har kraftige opne- og lukkemusklar. Dugongane har små, sirkelrunde auge og svært små øyreopningar.
Ofte lever dyra i par, i nokre høve i mindre grupper. Kalven følgjer mora til han er heilt utvaksen. Dugonghoer får få kalvar i løpet av livet, og bruker mykje tid og innsats på å fostra dei opp. Dyra kan bli fleire tiår gamle, men den seine reproduksjonsraten gjer at bestanden vanskeleg kan ta seg opp igjen etter drap eller dødsfall av mange dyr på grunn av svolt eller sjukdom.
Dugongar kan berre leva der dei har god tilgang på sjøgras. Dei held seg dermed ved kystar der dette veks. Tap av sjøgras gjennom utbygging eller ekstremvêr er dermed eitt av fleire trugsmål mot arten.
Nisser
Nisser er ein innsjø i kommunane Nissedal og Kviteseid i Vestfold og Telemark. Namnet kjem frå gammalnorsk «Niðrsær», der første del «Niðr» har tydinga «nedre», medan andre del «sær» tyder «sjø», altså 'Den nedre sjøen'.
Nisser er den største innsjøen i Telemark og den 13. største innsjøen i Noreg. Innsjøen har ei lengd på om lag 35 km. Eit av dei største kalkingsprosjekta i Europa vert drive i Nisser.
I 1914 vart det bygd to sluser mellom Nisser og Vråvatn (248 moh). Storstraum - Småstraumkanalen, den tredje og minste av kanalane i Telemark, var med dette ein realitet. Dette gjorde det mogeleg å reise heile den 50 km lange strekninga frå Tveitsund til Vråliosen med båt. Det er framleis mogeleg å reise vatna på langs med veteranbåten «Fram».
Omtrent midtvegs på Nisser kan ein krysse innsjøen på ei kabelferje frå Nesland til Fjone.
Rundt Nisser er det lett å finne idylliske badeplassar. I nordenden finst ein idyllisk innlands skjergard, med mange små holmar, svaberg og sandstrender. Turistindustrien rundt Nisser har blomstra opp sidan 60 - 70-talet, spesielt ved nordenden av vatnet, i Vrådal, eller Eidstod. Ein finn eit rikeleg utbod av både hotellsengeplassar og utleigehytter og campingplassar rundt innsjøen. I Vrådal finn ein ein 9-hols golfbane, samt eit vintersportssenter.
Av fisk i vatnet finn ein aure, røye, sik og tryte (åbor). Det er mykje småaure i Nisser, medan rekordfisken vog 4 kg.
Eusko Abertzale Ekintza
Eusko Abertzale Ekintza - Acción Nacionalista Vasca ('Baskisk nasjonalistaksjon'), forkorta EAE-ANV eller ofte berre ANV, er eit baskisk politisk parti. Partiet var det første baskiske nasjonalistpartiet som stod på ei sosialistisk plattform.
ANV vart stifta i 1930, som ein reaksjon på samanslåinga av Euzko Alderdi Jeltzalea (Det baskiske nasjonalistpartiet) og det konservative Comunión Nacionalista Vasca. Partiet har stilt til val sidan 1960-talet, på plattforma til paraplyorganisasjonen Euskal Herri Askapenerako Mugimendua (Den baskiske nasjonale frigjeringsrørsla).
Spania si undertrykking av baskiske nasjonalistar og separatistar har vorte trappa opp dei siste åra. Etter at Batasuna og dei fleste andre partia som jobbar for baskisk sjølvstende vart forbodne i 2003, har ANV auka oppslutnaden sin ein del. Etter lokalvalet i 2007 vart fleire av listene deira erklært ulovlege av spanske styresmakter, fordi Spania såg på dei som eit framhald av Batasuna. Resultatet av dette var at andre parti med nokre få prosent oppslutnad vart sitjande med ordførarverv. I byen Ondarvoa fekk ANV over halvparten av røystene. Dei andre partia ville ikkje ta plassane og verva dei fekk i bystyret når ANV-lista vart erklært ugyldig. Den regionale administrasjonen har seinare måtta setja ned ein byadministrasjon av folk som ikkje er folkevalde. Denne gruppa vart møtt med store demonstrasjonar, og har i dag møta sine i Bilbao, som ligg femti kilometer frå Ondarvoa.
I byrjinga av 2008 vart også ANV og kommunistpartiet EHAK erklært ulovlege. Fleire av ANV sine leiarar, talsmenn og ordførarar har vorte arresterte og fengsla for samarbeid med terrororganisasjonen ETA, utan at det nokon gong har vore nokon samanheng mellom ETA og ANV.
Green Holm
Green Holm er ei lita, folketom øy, om lag 500 meter nord for Burra Ness på nordenden av øya Burra i Shetlandsøyane i Skottland. Øya ligg på vestsida av hovudleia inn mot Scalloway på Shetland.
Klaus Rifbjerg
Klaus Rifbjerg var ein dansk forfattar, journalist, kritikar og forlagsmann.
Kazuma Kita
Kazuma Kita er ein tidlegare japansk fotballspelar.
Klaus Rifbjerg
Rifbjerg debuterte i 1956 med diktsamlinga Under vejr med mig selv. Han har skrive dikt, romanar, noveller, teaterstykke, høyrespel, revymanus, barnebøker og filmmanus, han har i det heile ein stor, mangfoldig og frodig produksjon og har med den fått seg ein sentral plass i moderne dansk litteratur.
Kazuma Kita
Han spela for klubben Thespakusatsu Gunma.
Klaus Rifbjerg
Forfattaren er òg kjend for å vera ein dyktig brukar av dansk med stor fornyings- og utviklingskraft. I 2001 blei han tildelt Modersmål-Prisen i samanheng med dette.
Han var ei tid direktør på Gyldendals Forlag i Danmark.
Godzilla!
«Godzilla!» er ein song av det engelske bandet The Creatures, som bestod av songaren Siouxsie Sioux og trommeslagaren Budgie. Songen kom ut som den første singelen frå det fjerde og siste albumet deira, Hái!.
Singelen kom ut på tre forskjellige CD-utgåver. CD 1 inneheldt «Godzilla! (Radio Edit)» og to B-sider, «The Temple of Dawn» og «Attack of the Super Vixens.» CD 2 var ein VCD og inneheld videoane til «Godzilla!» og «Godzilla! (Instrumental)». CD 3 inneheldt «Godzilla! (Budgie's Tokyo First Mix)», «Godzilla! (Instrumental)» og «Godzilla! (Tokyo Session).»
«Godzilla!» gjekk inn på UK Singles Chart i oktober 2003 og nådde då 53. plassen.
Nordland reinbeiteområde
Nordland reinbeiteområde er ein del av reindriftsforvaltningen i Noreg. Reinbeiteområdet følgjer litt andre grenser enn Nordland fylke. Kommunane nord for Ballangen og Narvik ligg i Troms reinbeiteområde, til gjengjeld går området litt inn i Nord-Trøndelag. Reinbeiteområde er leia av eit områdestyre med medlemmer oppnemnde av Fylkestinget og Sametinget.
Bortsett frå Lofoten og Andøya og nokre øyar på Helgelandskysten er heile Nordland fylke reinbeiteområde.
Totalt dekker Nordland reinbeiteområde 34 kommunar fordelt på 12 reinbeitedistrikt. Fire av reinbeitedistrikta i Nordland har tilgang på vinterbeite (konvensjonsbeite) i Sverige. Til gjengjeld blir ni område i Nordland brukt til sommarbeite for svensk rein.
Bolsjaja Loptjuga
Bolsjaja Loptjuga er ei elv i Republikken Komi i Russland og ei av sldeelvane til Mezen frå venstre.
Nordland reinbeiteområde
Dei fleste reinbeitedistrikta flyttar reinen vestover til kysten, ofte ved hjelp av bil og ferje. Distrikta som ikkje har tilgang på kystbeite flyttar reinen innover i landet mot svenskegrensa. De to nordlegaste reinbeitedistrikta har ein meir stasjonær driftsform med korte flyttingar mellom årstidsbeita.
Bolsjaja Loptjuga
Ho er 160 km lang og har eit nedslagsfelt på 2030 km².
Dei største sideelvane hennar er Pritoki-Ed frå venstre og Subatsj og Jadmas frå høgre.
Store Loptjuga har kjelda si søraust for Usogorska nær grensa til Arkhangelsk oblast. Elva renn over ei myrlendt slette og er særs svingete. Elva munnar ut i Mezen ved landsbyen Butkan.
Nordland reinbeiteområde
Bakgrunnsstoff
Reindriftsforvaltningen i Noreg - om reinbeiteområda
Leóndio
Leóndio (gresk Λεόντιο) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Akhaía i Vest-Hellas i Hellas. Leóndio inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Erýmanthos.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Leóndio 335 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 246 innbyggjarar.
Traian Băsescu
Traian Băsescu er ein rumensk politikar som var president i Romania frå 20. desember 2004 til 21. desember 2014. Han leia det konservative partiet Partidul Democrat (Det demokratiske partiet), men gjekk av då han vart president sidan ein rumensk president ikkje kan vera partimedlem. Presidentkandidaturet hans vart òg støtta av det liberale partiet Partidul Naţional Liberal (Det nasjonalliberale partiet). Han kom på andre plass i første runde av presidentvalet 29. november 2004, med 33,9 % av røystene, men slo den sosialdemokratiske kandidaten Adrian Năstase med 51,2 % av røystene i andre valomgang, 13. desember.
Carl Joachim Hambro (1885-1964)
Carl Joachim Hambro, ofte berre C.J.Hambro var ein norsk politikar frå Høgre, journalist, forfattar og omsetjar frå Bergen, død i Oslo.
Han sat på Stortinget frå 1919 til 1957, og var stortingspresident i perioden 1926–1933 og 1935–1945 (visepresident i 1934). Han var parlamentarisk leiar i Høgre 1926–1958 og formann for Høgre 1926–1934 og 1950–1954.
I yrkeskarrieren arbeidde han hovudsakleg som journalist og redaktør i Morgenbladet. Han var kjend som ein stor talar og retorikar, og blir rekna som den fremste parlamentarikaren i Noreg i førre hundreåret. Hambro organiserte evakueringa av stortingsrepresentane, regjeringa og kongefamilien ut av Oslo då Tyskland invaderte landet den 9. april 1940, og var vidare den som utforma Elverumsfullmakta. Han markerte seg som ein kunnskapsrik politikar, men hadde også kontroversielle meiningar, og hadde ikkje vanskar med å tale personer i og utanfor partiet midt imot. Han var heile livet ein sterk motstandar av ekstreme ideologiar og leiarane for desse.
Familie
Slekta Hambro stammar frå Danmark, og har jødisk opphav. Slekta konverterte til kristendom på byrjinga av 1800-talet. Carl Joachim Hambro d.e. blei fødd i Bergen i 1885, som son til skulestyrar Edvard Isak Hambro (1847–1909) og Nicoline Christine Harbitz (1861–1926). C.J. Hambro var gift to gongar. Med den første kona, Gudrun «Dudu» Grieg, fekk han fem barn: Edvard Hambro, Vilhelm Cato Hambro, Carl Joachim Hambro d.y., Johan Hambro og ei dotter. «Dudu» døydde i USA i 1943, medan ekteparet var i eksil på grunn av den tyske okkupasjonen av Noreg. I 1946 gifta han seg med teatersjef Gyda Christensen (1872–1964), som han i mange år hadde hatt eit forhold til. Dette var vel kjent i samtida, men blei aldri omtalt offentleg.
Studiar og journalistikk
Hambro tok i 1902 studenteksamen ved Hambros skole i Bergen og begynte deretter universitetsstudiar i Oslo. Han vart cand. mag. etter eksamen i 1907.
Allereie i studietida blei Hambro journalist i Morgenbladet, der han arbeidde frå 1903 til 1907. I 1907 blei han lærar ved Kristiania handelsgymnasium, året etter ved Vestheim skole der han blei til 1912. I 1913 blei han sjefredaktør i Morgenbladet og i 1921 redaktør av Ukens revy, eit blad han redigerte til 1929.
Politisk karriere
C.J. Hambro hadde store evner som talar og må reknast som ein av dei fremste parlamentarikarane i Noreg.
Hambro var stortingsrepresentant frå 1919 til 1957 og stortingspresident 1926–33 og 1935-1945, samt visepresident i 1934, president i Odelstinget 1945-1958. Han var Høgre sin parlamentariske leiar frå 1926 til 1958. Hambro var også president i Folkeforbundet si delegertforsamling i 1939 og 1946.
Hambro organiserte togtransport for stortingsrepresentantane, regjeringa og kongefamilien ut av Oslo då tyskarane invaderte den 9. april 1940. Hambro var vidare den som utforma Elverumsfullmakten som gav regjeringa konstitusjonell dekning for å styre inntil stortinget igjen kunne samlast. Under den andre verdskrigen budde Hambro i USA og Storbritannia.
Medlem i Nobelkomiteen
Hambro var medlem av Nobelkomiteen i perioden 1. januar 1940 til 31. desember 1963. Han var viseformann 1945–1948 og fungerande formann juni 1945–november 1945.
Hambro som litteraturkritikar
C. J. Hambro arbeidde som litteraturkritikar gjennom mange år, og hadde gode føresetnader for dette arbeidet på grunn av dei store kunnskapane han hadde om ny og eldre litteratur. På den andre sida kunne omtalane hans ofte vere prega av tidsnaud, og han var ikkje fri for å la personlege politiske oppfatningar vege tungt i vurderinga av bøker. Philip Houm skreiv at han «gjerne slaktet verdifulle bøker, dersom idéen – «tendensen» – var ham usympatisk». Spesielt viste dette seg i kulturkampen i 1930-åra. Han skreiv svært kritisk om bøker av Rolf Stenersen, Paul Gjesdahl, Sigurd Hoel og Aksel Sandemose. På grunn av tonen i omtalen av Sandemose si bok Vi pynter oss med horn (1936) melde Sandemose han til politiet, men saka vart lagt vekk. Samtidig var han alltid begeistra for den radikale diktaren Arnulf Øverland, trass i hans kommunistiske overtydingar.
Utmerkingar
Hambro mottok ei rekkje utmerkingar.
Rasmus R. Aarflot
Rasmus Rasmusson Aarflot var ein gardbrukar, sparebankkasserar og stortingsmann frå Ekset i Volda på Sunnmøre. Han var son av Rasmus S. Aarflot, og yngre bror av Mauritz Aarflot.
Aarflot arbeidde i unge år som typograf på familietrykkeriet Aarflot Prenteverk. Frå 1852 var han gardbrukar på Rotset i Volda. Aarflot kom med i heradstyret frå 1856, ordførar i to periodar, 1858-1859 og 1886-1887. 1854-77 var han den fyrste kasseraren i Volda & Ørsta Sparebank.
Aarflot var medlem av hamnearbeidskommisjonen av 1877, og av væreigarkommisjonen av 1884.
Han døydde i Kristiania (Oslo) nyårsdag i 1888.
Oberstdorf
Oberstdorf er kjent som kurstad og vintersportsstad, og er eit populært utgangspunkt for fjellklatrarar. Med 17 000 gjestesenger og 2,5 millionar overnattingar i året, er Oberstdorf ein av Tysklands turistmagnetar.
I Oberstdorf ligg to internasjonalt kjente hoppbakkar: Schattenberg-bakken, som blir brukt under hoppveka, og ein skiflygingsbakke (Heini Klopfer-bakken) som er den tredje største i verda. Her finn ein blant anna 85 km skiløyper, 20 skiheiser og 44 km med alpinbakker.
Oberstdorf har arrangert verdsmeisterskap på ski i nordiske greiner i såvel 1987, som 2005 og 2021. Noregs troppar vart best i både 2005 og 2021.
Hái!
Hái! er det fjerde og siste studioalbumet gjeve ut i 2003 av den britiske duoen The Creatures, som bestod av Siouxsie Sioux og Budgie. Albumet vart spelt inn i to delar: trommene vart spelt inn av Budgie og Kodo-trommeslagaren Leonard Eto i Tokyo i august 2002 og resten vart spelt inn i Europa. Under opphaldet sitt i Japan var bandet vorte inspirert og «rørt av dei delikate snøfallbileta i Akira Kurosawa-filmen Ikiru (1952), og absorberte livskrafta i Roppongi-området i Tokyo og vart andeleggjort av dei gamle shinto-heilagdomane og rolege breiddene ved Ashisjøen.»