cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Syria
Populærkultur
Det syriske musikkmiljøet, særleg det i Damaskus, har lenge vore av dei viktigaste i den den arabiske verda, særleg innan klassisk arabisk musikk. Syria har produsert fleire stjerner for den arabiske verda, som Asmahan, Farid al-Atrash og songaren Lena Chamamyan. Aleppo er kjend for sin muwashshah, ei form for andalusisk songdikting som vart popularisert av Sabri Moudallal, i tillegg til popstjerner som Sabah Fakhri.
Fjernsyn vart først innført i Syria i 1960, då Syria og Egypt (som starta fjernsynssendingar same året) vart ein del av Den sameinte arabiske republikken. Fjernsynssendingane gjekk i svartkvitt fram til 1976. Syrisk såpeopera har ein forholdsvis stor marknadsdel i den austlege arabiske verda.
Nesten alt av syrisk media er statseigd, og Ba'ath-partiet kontrollerer nesten alle aviser. Styresmaktene driv fleire etterretningsbyrå, mellom anna Shu'bat al-Mukhabarat al-'Askariyya, som nyttar mange operatørar.
Néo Soúli
Néo Soúli (gresk Νέο Σούλι) er ein distriktsby i periferieininga Sérres i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Néo Soúli høyrer til kommunaleininga Emmanouíl Pappás i kommunen Emmanouíl Pappás.
Syria
Idrett
Dei mest populære idrettsgreinene i Syria er fotball, basketball, symjing og tennis. Damaskus var vertsby for den femte og sjuande pan-arabiske leikane. Mange fotballag held til i Damaskus, Aleppo, Homs og Latakia.
Abbasiyyin stadion i Damaskus er heimebanen til det syriske landslaget i fotball. Laget har hatt noko suksess og har kvalifisert seg fire gonger for Asiamesterskapen i fotball. Laget spelte den første landskapen sin den 20. november 1949 då dei tapte mot Tyrkia 7–0. Laget var rangert på 137. plass på FIFA-rankinga i mars 2014.
Mat
Hovudrettane som utgjer syrisk mat er kibbeh, hummus, tabbouleh, fattoush, labneh, shawarma, mujaddara, shanklish, pastırma, sujuk og baklava. Baklava er laga av filodeig fylt med hakka nøter og dyppa i honning. Syrarar serverer ofte ei rekkje smårettar, kalla meze, før hovudretten. Za'atar, kjøtdeig, og oste-manakish er populære forrettar. Det arabiske flatbrødet khubz vert alltid eten i lag med meze.
Drykker i Syria varier avhengig av tid på dagen og kva høve det skal drikkast til. Arabisk kaffi, eller tyrkisk kaffi, er den mest kjende varme drykken, vanlegvis til frokost eller kvelds. Kaffi vert vanlegvis servert for gjester eller etter maten. Arak er ein alkoholhaldig drykk som houvdsakleg vert servert ved spesielle høve. Andre syriske drykkar er ayran, jallab, kvit kaffi og eit lokalt produsert øl kalla Al Shark.
Utdanning
Utdanning er gratis og obligatorisk i alderen 6 til 12 år. Skulen består av seks år med grunnskuleutdanning, etterfølgt av ein 3-årig studieførebuande eller yrkesfagleg opplæringsperiode og eit treårig akademisk eller yrkesfagleg program. Den andre treårige periode med akademisk opplæring er naudsynt for å takast opp ved universiteta. Samla opptak ved vidaregåande skular er over 150 000. Lesekunna i Syria for personar frå 15 år og oppover er 90,7 % for menn og 82,2 % for kvinner.
Sidan 1967 har alle skular, høgskular og universitet vore underlagt tett statleg styring av Ba'ath-partiet.
Det er seks statlege universitet i Syria og 15 private. Dei to øvste statlege universiteta er Universitetet i Damaskus (180 000 studentar) og Universitetet i Aleppo. Dei øvste private universiteta i Syria er Det syriske private universitetet, Det arabiske internasjonale universitet, Universitetet i Kalamoon og Det internasjonale universitetet for vitskap og teknologi. Det er òg mange høgskular i Syria.
I følgje Webometrics Ranking of World Universities er det høgast rangerte universitetet i landet Damaskus universitet (3540. plass i verda), Universiteet i Aleppo (7176. plass) og Tishreen universitet (7968.).
Helse
I 2010 utgjorde helsevesenet 3,41 % av landet sitt BNP. I 2008 var det 14,92 legar og 18,50 sykepleiarar per 10 000 innbyggjarar. Forventa levealder var 75,70 år i 2010, eller 74,19 år for menn og 77,30 år for kvinner.
Hordabø kyrkje
Hordabø kyrkje står i Bøvågen i Alver kommune i Vestland fylke, og er ei langkyrkje bygd i tre i 1875. Kyrkja heitte fram til 1925 Bø kyrkje.
Kyrkja er teikna av Jacob Wilhelm Nordan.
Hordabø kyrkje høyrer til Radøy sokn i Nordhordland prosti.
Nigel Pegrum
Nigel John Pegrum er ein britisk trommeslagar som var medlem i Small Faces og Steeleye Span før han vart produsent.
Nigel Pegrum spelte trommer i ei tidleg utgåve av Small Faces, før han spelte trommer med Lee Grant and The Capitols og så Spice, som endra namn til Uriah Heep og erstatta han med ein trommeslagar som hadde ein tyngre stil. Han vart så med i kunstrockbandet Gnidrolog, der han òg spelte fløyte og obo. Steeleye Span valde til slutt å ta inn ein trommeslagar som fulltidsmedlem og inviterte Pegrum. Han var med bandet dei neste 17 åra før han flytta til Australia og spelte inn album med verdsmusikk i lag med urfolket der.
Reiårsfossen
Reiårsfossen er den 74. høgaste fossen i Noreg ut frå totalt fall. Han ligg i Fortunsdalen i Bygland kommune i Agder. Fossen er den høgaste på Sørlandet og stupar ned i Åraksfjorden.
Lagune
Lagune (frå latin lacuna, ope område, fordjuping, italiensk og spansk laguna), er grunne bukter eller strandsjøar som er blitt avstengt frå havet geologisk ved smale landtunger, gjerne av korallar som då vert kalla atollar, eller ved sand, gjerne ved langgrunne kystar eller ved elvedelta som til dømes Nilen-deltaet og Po-deltaet. Ved ein flat havkyst bygd opp av lausmassar vil bølgjene kunne bygge opp avlange barriereøyar og det vert danna lagunar bakom. Strandvollar kan òg ved innsøkking av kysten danna lagunar når sjøen trenger gjennom og fyllar det lågareliggande strandområdet innanfor.
Langs sørkysten av Austersjøen vert lagunar kalla haff og her finn ein Wisłalagunen og Den kuriske bukta, der høvesvis Wisła og Nemunas renn ut. Andre døme er lagunane ved Venezia, austkysten av Nord-Amerika frå New York til Florida og vestkysten av Spitsbergen.
Lagunar som er skapt av elvedelta vil etter kvart bli fylt av sand og slam frå elva og vil gå over til å bli eit lågt og flatt landområde med fleire elveløp gjennom, slik som ved utløpet av Mississippielva ved New Orleans.
Pianola
Pianola er eit felles namn for automatiske piano. Pianola var eigentleg eit namn på ein modell frå ein av dei store fabrikantane av automatiske piano. På caféar, pubar, skøytehallar og den slags publikumslokale fanst det pianola med myntinnkast som underhaldning. Myntinnkastet starta maskinen som då spelte ein melodi, og fungerte dermed som den tidas jukeboxar. Då myntane som blei brukte, ofte var av nikkel, så blei dei òg kalla Nickelodeon.
Det fanst dessutan fleire ulike variantar av piano- eller orgelbaserte musikkautomatar med fleire instrument. Desse blei ofte kalla orchestrion. Felles for dei er at automatikken som oftast var basert på vakuum-prinsippet som kraftkjelde og med ei perforert papirremse som styring for avspelinga. Avanserte instrument kunne variere både tempo og anslag ved hola i den koda papirrullen. Musikk til papirrullane blei ofte koda manuelt frå noter, men på starten av 1900-talet hadde ein konstruert innspelingspianoet som gjorde det råd å la berømte pianistar og komponistar spela inn sine eigne tolkingar av musikken. Dei blei sidan perforert og då kunne pianoet spela opp tolkinga til pianisten med ein forbausande kvalitet. Det finst dokumentasjon som fortel at eit av desse innspelingspianoa blei transportert frå Tyskland til Bergen og enda opp på Troldhaugen der Edvard Grieg spelte inn nokre av sine eigne komposisjonar. Pianoa som kan ta opp denne typen rullar blir ofte kalla reproducing piano eller reproducers.
Inchkeith
Inchkeith (skotsk-gælisk Innis Cheith) er ei øy i Firth of Forth i Skottland i regionen Fife.
Inchkeith har hatt ei fargerik historie på grunn av plasseringa nær Edinburgh. Det står eit fyr på øya og det vart bygd festningsverk for å forsvare Edinburgh og seinare Forth Road Bridge og Rosyth Dockyard.
Historie
På slutten av 1400-talet vart øya (i lag med naboøya Inchgarvie) nytta som isolat for folk med syfilis i Edinburgh. Seinare vart øya òg nytta som isolat for folk som hadde pest. I 1799 døydde mellom anna russiske sjømenn her og vart gravlagde på øya.
Under regjeringstida til kong James IV i renessansen var Inchkeith åstad for eit usedvanleg eksperiment. Jems IV sette i land ei kvinne og to spedbarn for å sjå kva språk spedborna ville lære seg når dei var isolerte frå resten av verda. Ein trudde at dette kom til å vere «originalspråket» eller språket til Gud. I følgje nedskrivingar kunne ikkje borna snakke.
Engelskmennene bygde eit stort firkanta fort på øya på 1500-talet, men dei vart drivne bort av ein kombinert fransk-skotsk styrke i 1549. Dei engelske festningsverka vart ytterlegare forsterka av skottane. Seinare vart fortet eit fengsel.
I 1803 vart Inchkeith fyr bygd av Thomas Smith og Robert Stevenson. Lyset står 67 meter over havet. Dei påfølgjande åra vart festninga på øya forsterka i frykt frå ein invasjon frå Napoleon. Det same skjedde under begge verdskrigane. I 1899 fekk fyret tåkelur.
Ikkje-dødeleg våpen
Eit ikkje-dødeleg våpen er eit våpen som ikkje har til hensikt å gjere potensielt dødeleg skade på ein person. I staden er hensikten med eit ikkje-dødeleg våpen å gjere mindre skade for å sette personen ut av spel for ei kortare tid. Slike våpen blir mellom anna brukt av politi og militære under forsøk på å kontrollera eller verna seg mot sivile.
Det finst ulike variantar av ikkje-dødelege våpen som verkar på ulike måtar. Ein kan til dømes bruka våpen som valdar kjemisk skade, som peparspray eller tåregass, mekanisk kraft, som gummikuler, erteposar og vasskanonar, og våpen som gjev elektrosjokk.
Lønnesirup
Lønnesirup er ein søt sirup som blir framstilt ved å koke inn sevje frå lønnetreet. Produktet blir særleg laga i Canada og det nordaustlege USA, og brukt i nordamerikansk matlaging, men lønnesirup er også kjend frå Noreg.
Det mest vanlege er sevje frå nordamerikansk sukkerlønn (Acer saccharum) eller svartlønn (Acer nigrum) på grunn av det høge sukkerinnhaldet på rundt to prosent. Også raudlønn (Acer rubrum) og sølvlønn (Acer saccharinum) vert nytta. I Noreg har vi rapportar om at sevje frå den vanlege norske spisslønna (Acer platanoides) har vorte nytta på liknande vis i eldre tider. Mellom anna i Telemark er lønnesevje brukt naturell og i innkokt form.
Produksjon
Sevjetappinga må starte tidleg på våren, medan snøen ligg på bakken og treet er utan lauv. Då startar treet å hente opp sukkeret som er lagra i røtene på hausten, for å bruke det til å produsere nytt lauv. Det største utbyttet får ein når det framleis er nattefrost, men med plussgrader om dagen, på grunn av det trykkfallet dette skaper i trestammen om natta. Når det nærmar seg lauvsprett seinare i sesongen, aukar innhaldet av bitterstoff i sevja. Tradisjonell tapping skjer ved å bore eit 2,5–4 cm djupt hol i trestammen, slå i eit røyr eller ein renneforma plugg, og samle sevja i bøtter. Sidan dette er temmeleg arbeidskrevjande ved storproduksjon, vart det raskt vanleg å bruke store nettverk av seriekopla slangar, då denne metoden vart introdusert rundt 1970. Slik kan enkelt bonde klare å handsame 5000 tre i staden for berre ein tidel med den tradisjonelle «plugg og bøtte»-metoden.
Sevjetapping har få eller ingen skadelege effektar på treet. Dersom eit tre leverer rundt to liter sevje i døgnet i den korte sesongen, utgjer dette likevel berre nokre få promille av den totale sevja i treet. Utover sommaren vil tappeholet gro att og etter nokre år vil det berre vise att som ein liten mørk prikk i veden. Vidare er det vanleg å vente med tapping til trestammen har fått ein diameter på minst 25 cm i brysthøgde, som tilsvarar ein alder på om lag 40 år. Med ein diameter på over 45 cm kan treet få eit tappehol til.
Frå sukkerlønna, som gir den mest sukkerhaldige sevja, reknar ein noko lauseleg at 40 liter sevje gir ein liter ferdig innkokt sirup. Med ei sirupsvekt kan dette gjerast meir nøyaktig, og sirupen skal då ha ei eigenvekt på 1,33 kg/l som tilsvarar ein sukkergehalt på om lag 66%. Dersom konsentrasjonen er lågare vert sirupen for tyntflytande, medan ein ved høgre konsentrasjonar risikerer at sukkeret krystalliserer seg.
Lønnesirupproduksjon er særleg utbreidd i Quebec, Ontario og New Brunswick i Canada og i New England og nordlege delar av staten New York i USA. Canada produserer i dag 80 prosent av all lønnesirup i verda, der Quebec er den desidert største regionen med 75 prosent av verdsproduksjonen (24,66 millionar liter i 2005).
Bruk
I nordamerikansk matlaging vert lønnesirup brukt på til dømes pannekaker og vaflar, men òg som eit alternativ til sukker i dessertar, sukkertøy, pålegg, med meir.
Panír
Panír (hindi/marathi पनीर [panīr]; panjabi ਪਨੀਰ [panīr]; en. paneer) er ein tørr og saltfri ferskost som er mykje bruka i indisk mat. Blant buddhistar som et berre laktovegetarisk kost er panír ei av hovudkjeldene til proteinar i kosthaldet. Panír er bruka i karrirettar og er òg populær å rulle deig kring og steikje. Den usalta panír-osten er ein allsidig ingrediens som kan brukast til å laga både middagsretter, småretter og søtsaker med.
Framstilling
Ein finn vanlegvis panír til sals i indiske og pakistanske matvarebutikkar, men det er òg vanleg å laga panír sjølv heime. For å laga panír treng ein mjølk og litt syre — vanlegvis anten litt sitronsaft eller litt sitronsyre utrørt i vatn (½ ts sitronsyre utrørt i 2 msk vatn til 1 l mjølk). Kok opp mjølka under stadig røring, tilset syra litt etter litt og rør ho inn. Når mjølka byrjar å skilje seg i kvit ostemasse og gulaktig myse, slå av varmen, dekk over og lat stå i 3–4 minutt. Hell ostemassen i eit osteklede, tak saman endane og vri ut mest mogleg av væska mens du held ostekledet under rennande vatn. Form osten medan han enno er i ostekledet og legg osten med ostekledet ikring under ei tung vekt i 2–3 timar.
Bruk
I motsetnad til andre ostar, smeltar ikkje panír ved vanlege koke- og steikjetemperaturar, og panír er difor populær i mange indiske varmrettar — slik som panír matar (panír med erter), panír makhanvala (panír koka i ghee (klåra smør)) og panír burdji smuldra panír-karri). To av dei mest populære rettene i nordindisk kokekunst er pálak panír (panír- og spinatkarri) og ság panír (panír-, spinat- og t.d. kløver- el. sennepsblad-karri).
Ågotnes
Ågotnes er ein tettstad i Øygarden kommune i Vestland fylke. Staden ligg på nordaustsida av Sotra og Riksveg 561 går gjennom staden. Kystbasen Coast Center Base AS (CCB) og dei mange industriverksemdene i tilknyting til denne, pregar staden. Tettstaden har.
Fylkesveg 213 i Hordaland
Fylkesveg 213 (Fv213) i Hordaland går mellom Lindhaugen og Marikoven i Askøy kommune. Vegen er 2,2 km lang.
Aasta Hansteen
Aasta Hansteen var ein norsk kunstmålar, forfattar, målkvinne, samfunnsdebattant og kvinnesaksforkjempar. Ho var den fyrste norske kvinna som fekk profesjonell utdanning til å verta målar, den fyrste kvinnelege portrettmålaren i Christiania og den fyrste norske kvinna som heldt offentlege førelesingar. Ho var også ein av dei fyrste nordmennene til å nytta landsmål.
Bukt
Ei bukt er ei brei innskjering av sjø i land. Ei mindre (ofte trong) innskjering vert kalla vik, medan ei vid, langstrakt havbukt stundom vert kalla golf (engelsk gulf).
Aasta Hansteen
Liv og virke
Hansteen var fødd som Asta Hansteen i Kristiania som dotter av Johanne Borch (1787-1840) og Christopher Hansteen (1784-1873), som var professor i astronomi og anvend matematikk ved Universitetet i Oslo.
Bukt
Ei lang, smal bukt eller vik vert kalla kil.
Aasta Hansteen
Liv og virke
Hansteen var den nest yngste i ein syskenflokk på seks. Familien flytta til det nye observatoriet like utanfor Christiania i 1833. Dei hadde ein frisinna heim som ofte vart vitja av kunstnarar og forskarar både frå Noreg og utlandet. Mor til Hansteen døydde då ho var seksten, og ho nemnde henne sjeldan seinare. Ho hadde eit nært tilhøve til faren, og hadde lik han ein sterk «åndeleg energi» og sans for rettferd.
Kunstnarisk verksemd
Hansteen viste tidleg kunstnariske anlegg, og i 1843 vart ho elev hjå portrettmålaren Johan Gørbitz. I 1844 måla ho det fyrste bildet sitt, eit sjølvportrett. Frå 1844 fekk ho opplæring i København hjå Jørgen Roed. I 1849 fortsette ho studiane sine i Düsseldorf.
Bukt
Det kan diskuterast om Middelhavet og Austersjøen er hav eller berre store bukter i Atlanterhavet. Under alle høve har det vore til lukke for Europa at havet skjer seg så langt inn i kontinentet. Delvis har det gjort klimaet mildare, og delvis har det letta transporten i løpet av dei tusenåra der vegane stort sett var noko ein sjølv måtte lage.
Jorge Juan y Santacilia
Jorge Juan y Santacilia var ein spansk vitskapsmann og sjøfarar.
Aasta Hansteen
Kunstnarisk verksemd
I 1856 drog ho til Paris for å læra seg meir om fransk koloritt, og studerte med Ange Tissier. Ho fullførte eit måleri med bibelsk motiv, Moses støttet av Aron og Hur , og Grubleren, som seinare vart kjøpt av Henrik Ibsen. Deretter var ho plaga av sjukdom i nokre år. Ho vart innstilt til Statens reisestipend for å kunna halda fram med studiane i Paris, men dette vart ikkje tildelt av departementet. I 1860 kom ho likevel tilbake til Paris att, og måla det bibelske motivet Jael og Sisera. Bileta hennar med bibelmotiv vart utstilte fleire gonger, og Hansteen rekna dei sjølv som hovudverk.
Skribent
Hansteen gjorde seg òg gjeldande som skribent, først under pseudonym med den nynorske boka Skrift og Umskrift i Landsmaalet (1862). Boka inneheldt nokre sjølvskrivne dikt og fleire omsetjingar av kjende norske tekstar. Dette var ei av dei fyrste bøkene på landsmål, etter «bøker av Aasen, ei diktsamling av Bernhardine Catharine Brun, den første boka til Vinje, ei sogebok av Eirik Sommer og ei reiseskildring av Axel Arbo». I Ferdamannen tok ho til orde for ei eiga lesebok på landsmål. Ho hadde fatta interesse for Ivar Aasen sitt verk allereie som ungdom, og fekk betre innblikk i tradisjonell kultur då ho vitja Telemark i 1852. Interessa for landsmålet gjorde at ho fornorska namnet sitt frå Asta til Aasta. Ho nytta også konsekvent bynamnet Oslo i staden for Christiania. Ho skreiv fleire dikt på landsmål i løpet av 1860-talet. Nokre vart trykte i Ferdamannen og Dølen.
Jorge Juan y Santacilia
Ekspedisjonen varte mellom 1735-1744, og ei rekkje målingar vart gjennomførte i Karibia og i Andesfjella, i tillegg til jungelområde innanfor. Særmerkte franske vitskapsmenn frå Académie française som Pierre Bouguer og Charles de La Condamine deltok også på denne ekspedisjonen.
Aasta Hansteen
Skribent
Aasta Hansteen vart kjend med On the Subjection of Women av John Stuart Mill då denne vart omsett til dansk av Georg Brandes i 1870. Denne boka fekk stor tyding på den nye norske kvinnerørsla. Aasta Hansteen bidrog til kvinnesaka først og fremst gjennom innlegg i pressa. I 1871 skreiv ho kronikken «Kvinners stilling i verden», der ho stilte spørsmål ved den samtidige kristne ideen om at kvinna var underordna mannen som del av Guds plan. Dette var fyrste gongen ho publiserte ein slik tekst under fullt namn. I 1875 engasjerte ho seg i ein sak mellom ein norsk student og ei svensk baronesse, som var blitt gravid med og forlaten av han. Gjennom skrifter og aktivisme var ho med på å forlanga at han anten måtte gifta seg med henne eller visast ut frå universitetet - i prinsippet ein kamp om lik moral for menn og kvinner.
Jorge Juan y Santacilia
Vel heimattkomen brukte han fleire år på å skrive ned og publisere den nye kunnskapen. Mellom 1748-49 var han utsending til Storbritannia og fungerte i praksis som spion med særskild interesse for den britiske flåten. I 1753 fekk han bygd stjerneobservatoriet i Cádiz (som seinare vart flytta til Isla de León, der det framleis er).
Aasta Hansteen
Skribent
I 1878 gav ho ut boka Kvinden skabt i Guds Billede, som var ei utviding av den tidlegare kronikken hennar. Ho ordskiftast kraftig med teologar, og ende til slutt opp med å melda seg ut av statskyrkja. Ein serie føredrag ho heldt i Noreg, Sverige og Danmark før utgjevinga skapte skandale, både ved at Hansteen som fyrste norske kvinne heldt offentlege føredrag, og at oppførselen hennar vart sett på som eksentrisk og upassande. Til dømes gjekk ho på kafé og opptredde sosialt på eit vis rekna som umoralsk for kvinner.
Hansteen fann livet i Noreg svært vanskeleg, og såg på USA som eit friare land, ikkje minst for kvinner. I 1880, då ho var 55, emigrerte ho til USA med fosterdottera Theodora Nielsen. Ho slo seg ned i Boston, der ho var i seks og eit halvt år, og var to og eit halvt år i Midtvesten med base i Chicago. Hansteen livnærte seg som målar, skreiv artiklar og heldt talar. Ho måla mellom anna for Den norske forening i Boston, portrett av Bjørnstjerne Bjørnson, Marcus Thrane og norske folkelivsskildringar. Ho laga også eit allegorisk måleri, Europe pays Homage to American Women (1881). Dette opphaldet var siste gongen ho verka som målar. Hansteen vart kjend med amerikanske progressive røyster, og utvikla dei feministiske tankane sine påverka av kvekarane og Christian Science-rørsla.
Jorge Juan y Santacilia
Jorge Juan er ein svært viktig person i spansk vitskapshistorie som kombinerte teoretisk og matematisk kunnskap med praktiske ferdigheiter innan kartografi, navigasjon og skipsbygging.
Aasta Hansteen
Skribent
Hansteen treivst godt i USA. Manglande engelskkunnskapar gjorde det likevel vanskeleg for henne å verka som talar og skribent her. Samstundes gav kjennskapen til ei veksande kvinnerørsle i Noreg henne optimisme. I perioden skreiv ho også artiklar som ho sende heim til Noreg.
Død og minne om henne
Hansteen vart sjuk i 1907 og døydde året etter i Kristiania. Ho er gravlagd på Vår Frelsers gravlund. På grava står ein minnestein av Gustav Vigeland frå 1910. I 1985 vart det avduka ein statue av Aasta Hansteen på Aker Brygge, laga av kunstnaren Nina Sundbye og påkosta av Oslo kvinnesaksforening og Norsk kulturråd.
Hansteen vart kjend i så stor grad at Henrik Ibsen brukte henne som modell for Lona Hessel i skodespelet Samfundets Støtter (1877), og Gunnar Heiberg i Tante Ulrikke (1882).
Aasta Hansteens vei i Oslo vart kalla opp etter henne i 1977. Han ligg på Stovner og er ein blindveg frå Fossumveien til Stovner politistasjon. Det er også ei gate i Trondheim som er kalla opp etter henne. 8. mars 2012 vart Aasta Hansteen-feltet i Norskehavet kalla opp etter Hansteen.
Aasta Hansteen var brordotter av Conradine Dunker (1780–1866) og faster til Kristofer Hansteen (1865–1906) og Edvard Heiberg Hansteen (1867–1949). Ho var grandtante til Viggo Hansteen (1900–41).
Pseudonym
Pseudonym, psevdonym (frå gresk ψευδώνυμο, 'falsk namn') eller løyndenamn er eit oppfunne namn brukt av ein person i staden for det rette namnet. Franske ord for løyndenamn er nom de plume, 'pennenamn', for forfattarar som ikkje ynskjer å nytta sitt eige namn ved publisering, eller nom de guerre, 'krigsnamn', for namn brukte i samband med krig i verkeleg eller overført tyding.
Bruk av løyndenamn
Løyndenamn kan brukast som dekknamn når ein gjer noko ein ikkje vil bli avslørt for, til dømes å gje ut skrifter som vil bli dårleg likte av samfunnet rundt dei eller styresmaktene. Men bruk av løyndenamn er ikkje alltid negativt eller hemmeleg. Også skodespelarar, idrettsfolk og musikarar nyttar pseudonym, gjerne fordi dei vil ha eit namn som kling betre eller er lettare å seia eller hugsa.
Kjønn
Ein kan bruk løyndenamn til å endra eller skjula kjønnet sitt. Dei har mellom anna vore mykje brukt av kvinner som vil unngå diskriminering. Særleg var dette vanleg på den tida ein meinte kvinner hadde mindre tankekapasitet enn menn, men også i dag finst det forfattar som tek eit pseudonym eller skjular dei kvinnelege førenamna sine bak førebokstavar, som britiske J.K. Rowling.
Den franske matematikaren Sophie Germain (1776–1831) kalla seg «Le Blanc» i korrespondanse med andre matematikarar. Den franske forfattaren Amandine-Aurore-Lucile Dupin braut med ein tradisjonell kvinnerolle, mellom anna ved å gje ut bøker, og brukte mannsnamnet George Sand som løyndenamn for dette. Angloirske Molly Keane gav ut romanar som MJ Farrell for ikkje å få dårleg rykte i sosietetskretsane ho vanka i.
Kollektivpsevdonym
Fleire forfattarar som skriv eitt verk eller ein serie kan òg ta eit felles namn. Dei best kjende eig Stratemeyer-syndikatet og blei brukt på seriebøkene deira om mellom anna Hardyguttene («Franklin W. Dixon») og Frøken Detektiv («Carolyn Keene»). Bak namna stod fleire forfattar som var pålagde anonymitet.
«John Donner» og «Helene Holst-Hammerfeldt» er norske kollektivpsevdonym med kjende opphavspersonar. Dei 13 bøkene til John Donner i Sommerset-serien blei skrivne av Ragnar Hovland, Einar Økland, Per Olav Kaldestad og Sigbjørn Heie, medan dei tre forfattarane May Grethe Lerum, Anne B. Ragde og Trude Brænne Larsen skreiv kvar si av bøkene i serien Emilies tid.
The Millennium Bell
The Millennium Bell er det tjuande studioalbumet til den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeve ut i 1999. Temaet på albumet er tankar omkring forskjellige periodar i historia. Albumet kom ut like før tusenårsskiftet og fekk namn etter dette og Tubular Bells-serien hans. Oldfield framførte verket på ein konsert i høve nyårsfeiringa 31. desember 1999.
Innspeling, utgjeving og konserten
Oldfield spelte inn det meste av albumet i heimestudioet sitt, Roughwood Studios i Berkshire, og orkesteret på berre ein dag i Abbey Road Studios i London med London Session Orchestra.
Det var det tredje albumet til Oldfield på berre eitt år, etter Tubular Bells III seint i 1998 og Guitars tidlegare i 1999. Det var det tredje albumet til Oldfield som kom ut på MiniDisc-formatet, etter Tubular Bells og Tubular Bells II, som begge kom på MiniDisc i 1992.
Det vart halde ein gratiskonsert av siste halvdel av albumet, i tillegg til somme eldre spor, i Berlin på nyårsaftan 1999, med eit publikum estimert til kring ein halv million menneske. Denne konserten kom sidan ut på DVD (og seinare CD) under tittelen The Art in Heaven Concert.
Hovudtemaet på The Millennium Bell er eit syn på viktige hendingar gjennom historia og forskjellige sider ved mennesket. Musikalsk er albumet variert, frå majestetiske kor og filmaktig orkestermusikk til new-age-aktige lydlandskap og etniske lydar til sterke pulsar av elektronisk perkusjon.
Arthur Arntzen (1906–1997)
Arthur Arntzen var ein norsk byråkrat frå Borge i Østfold, og stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet.
Arntzen tok eksamen ved handelsskule i 1928 og var frå 1929 kasserar ved Glomma sagbruk og høvleri A/S i Fredrikstad. Deretter arbeidde han som heradskasserar i Borge i perioden 1937-58 og så fram til 1972 som kontorsjef.
Arntzen var medlem av Borge kommunestyre i tida 1934–37 og på ny 1948–58. Siste fireårsbolken var han ordførar i Borge kommune. I 1945 var han medllom dei mange nye stortingsrepresentantane, vald for Østfold og Arbeidarpartiet. Attval i 1949 og 1953 syrgde for at han sat på Tinget i tre periodar frå 1945 til 1957. Heile si tid på Stortinget var han medlem av Finans- og tollkomiteen, i den siste fireårsperioden som sekretær i komiteen. Dei to siste periodane var han også med i Valkomiteen. Landsstyremedlem i Arbeidarpartiet 1949-53.
Ari Behn
Ari Mikael Behn var ein norsk forfattar og biletkunstnar. Han debuterte med novellesamlinga Trist som faen i 1999, og skreiv også romanar og annan litteratur.
I oppveksten hadde Behn etternamnet Bjørshol, etter faren Olav Bjørshol, men tok seinare mormora sitt etternamn. 24. mai 2002 gifta han seg med prinsesse Märtha Louise. Saman med henne har han døtrene Maud Angelica Behn, Leah Isadora Behn og Emma Tallulah Behn.
Han hadde ein egen programserie, Ari og Per, på NRK saman med Per Heimly. I serien drog duoen verda rundt på besøk i forskjellige kontroversielle miljø. Behn fekk blant anna kritikk for å drikke, slåst og kle seg i dameklede for så å gå rundt i Barcelonas gater på TV.
Bibliografi
Romanar
Skodespel
Novellesamlingar
Sakprosa
Now We Are Six
Now We Are Six er det sjette studioalbumet til det britiske folkrockbandet Steeleye Span, gjeve ut i 1974. Tittelen (lånt frå Ole Brumm-forfattaren A.A. Milne si samling av barnedikt) syner både til at dette var det sjette albumet deira, og at bandet no var blitt seks medlemmar etter at trommeslagaren Nigel Pegrum var komen med. Albumet nådde 13. plassen på den britiske albumlista.
Sjølv om to studiomusikarar hadde spelt trommer på debutplata, hadde dei nytta lite perkusjon på dei neste albuma. Men etter Parcel of Rogues tok dei valet om å tilsetje ein trommeslagar og fokusere meir på rockesida til bandet. Det er blitt sagt at stilen på dette albumet høyrest meir ut som eit rockeband som spelar folk, enn eit folkband som spelar rock. Pegrum spelte òg fløyte og obo på albumet.
Produksjon
Now We Are Six vart produsert av frontmannen i Jethro Tull, Ian Anderson, sjølv om han innrømde at rolla hans på albumet var minimal, bortsett frå litt rådgjeving og at han inviterte David Bowie til å spele saksofon.
Mottaking
Albumet fekk blanda mottaking av musikkpressa. Det vart rekna som ei bra samling av tradisjonelle songar med smarte arrangement, og songen «Thomas the Rhymer», som kom ut på singel, vart av mange rekna som den ultimate Steeleye Span-songen. Eit anna høgdepunkt er «The Mooncoin Jig», der Peter Knight viser seg fram på mandolin og banjo.
Albumet fekk derimot kritikk for tre av songane på albumet. Tittelsporet er ei rekkje gåter som vert sungen av bandet med berre eit pianoakkompagnement, og «Twinkle Twinkle Little Star», den kjende barnesongen, har fått same handsaming. Oppført som «St. Eleye Primary School Junior Choir», song bandet desse songane med barnestemmer. Mange tok ikkje spøken og trudde det faktisk var eit barnekor. Namnet på koret, «St. Eleye», er basert på Steeleye.
Avslutningssporet fekk likevel mest kritikk - ein versjon av Phil Spector sin «To Know Him Is To Love Him» med David Bowie på saksofon. Mange vart overraska over at dei tok med dein rock and roll-standard, sidan Steeley Span til no stort sett berre hadde spelt tradisjonell musikk. Steeleye Span brukte derimot å spele rock and roll-songar som ekstranummer på konsertane sine, inspirert av bandet Sha Na Na som dei turnerte med på den tida. Dei spelte då songar som «Long Tall Sally», «Da Doo Ron Ron» og «To Know Him Is To Love Him».
Innhald
Alle songane er tradisjonelle songar, utanom der anna er nemnt. Rekkjefølgja på songane varierer mykje frå utgåve til utgåve av albumet.
Brent
Brent kan visa til:
Ilistaja
Ilistaja (russisk Илистая) er ei elv i Primorskij kraj i Russland. Elva er 220 km lang og har eit nedslagsfelt på.
Ho spring ut frå Prezevalskij i Sikhote-Alin og renn nordover og ut i Khankasjøen i sør.
Sigvard Samset
Sigvard Samset var ein norsk bonde og bygdelagsmann. Samset hadde røter i Måndalen i Romsdal der slekta hans kom i frå.
Han var bonde på garden Lerli på Melhus og dreiv denne fram til 1915 då han flytta til Gullikstad ved Drammen. I tida på Melhus skipa han ungdomslaget Heimhug i 1898 og var den første formannen i Nedre Gauldals landmannslag frå 1899.
I 1901-1902 var han redaktør for lokalavisa Gaulardølen som kom ut på Svorkmo. I ein periode var han òg formann i Uttrøndelagens ungdomsforeninger. På denne tida heldt han mange opplysingsforedrag om skog og skogbruk.
Krengjetog
Krengjetog er eit jarnbanetog for passasjerar, der kvar av vognene (og lokomotivet dersom det ikkje er eit motorvognsett) er utstyrt med mekanismar som gjer at vognkassene lutar seg innover i svingane, medan boggiane med hjula ligg på skjenene på vanleg vis.
Fylkesveg 219 i Hordaland
Fylkesveg 219 i Hordaland (Fv219) går mellom Rævura og Hanøytangen i Askøy kommune. Vegen har ei lengd på 4,4 km.
John Hicks
Sir John Richard Hicks var ein engelsk økonom. Særleg stor påverknad på økonomisk teori fekk han gjennom at han utvikla IS/LM-modellen, som eit forsøk på å formalisere dei tankane John Maynard Keynes presenterte i The General Theory of Employment, Interest, and Money.
Hicks vart tildelt Nobelprisen i økonomi saman med Kenneth Arrow i 1972. Gjennom karrieren arbeidde han ved fleire universitet, lengst ved Universitetet i Oxford, mellom anna ved Nuffield College.
Knappskog
Knappskog er ein tettstad i Øygarden kommune i Vestland. Tettstaden har.
Staden ligg på austsida av Sotra, mellom Ågotnes og Kolltveit, og Riksveg 561 går gjennom staden. Skule (1.-7. klasse) og barnehage. Rutebåtsamband til Geitanger.
Dorída
Dorída (gresk Δωρίδα) er ein kommune i periferieininga Fokída i periferien Sentral-Hellas i Hellas. Dorída ligg vest for Ámfissa og grensar i nord mot periferieininga Fthiótida, i vest mot Etoloakarnanía i Vest-Hellas. I sør ligg Korintbukta.
Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane Dei fire tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.
Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:
Gjerdefossen
Gjerdefossen (dialektisk: Jæreføss'n) er den 76. høgaste fossen i Noreg ut frå totalt fall. Han ligg ved Geirangerfjorden i Stranda kommune i Møre og Romsdal.
Gjerdefossen ligg i Gjerdeelva som kjem frå fjellpartiet som er dominert av Geitfonnegga (1453) og Eidshornet (1629). Nedanfor fossen blir elva kalla Kviturelva og ho renn ut i fjorden i nærleiken av øydegarden Hyske.
Tatarisk
Tatarisk er eit tyrkisk språk som blir snakka hovudsakleg i Tatarstan aust i europeisk Russland, men også i Kasakhstan, Kirgisistan, Usbekistan, Turkmenistan, Tyrkia, Kaukasus, Polen, Ukraina og Finland.
Gjerdefossen
Når vassføringa i elva er lita, går denne fossen «under jorda» og kan ikkje sjåast.
Tatarisk
Grammatikk
Tatarisk minner mykje om tyrkisk.
Alfabet
Det moderne latinske alfabetet for tatarisk inneheld, i tillegg til A-Z, desse bokstavane: Çç, Ğğ, Şş, Ññ, Ää, Öö, Üü, Iı, İi og Í.
Jaŋalif, det latinske alfabetet frå 1938, hadde desse bokstavane i tillegg til bokstavane A-Z: Çç, Əə, Ьь, Ƣƣ, Ŋŋ, Ɵɵ, Şş, Üü.
Tatarisk har vore skriftspråk sidan 900-talet. Etter revolusjonen vart tatarisk skrive med ein reformert versjon av det arabiske alfabetet, yaña imlâ, fram til 1928, då det som ein del av alfabetiseringsprogrammet til den sovjetiske språkpolitikken, vart skriftfesta med det latinske alfabetet, i ein variant som vart kalla jaŋalif. Dette alfabetet vart skifta ut med det kyrilliske alfabetet i 1938. Parlamentet i republikken Tatarstan vedtok i 2000 å gå attende til det latinske alfabetet, men med ei litt anna rettskriving enn for jaŋalif.
Russland godtok likevel ikkje denne avgjerda, og ekstreme grupper på høgresida såg det som første skritt mot separatisme og terrorisme. Det har også vore skuldingar om antirussisk panturkisme. Etter dette vedtok den russiske dumaen ei lov som sa at berre det kyrilliske alfabetet kan brukast til språk som høyrer heime i Den russiske føderasjonen.
Indre språkhistorie
Tatarisk har påverka dei finskugriske nabospråka sine, marisk og udmurtisk.
Double Trouble av Elvis Presley
Double Trouble er det 29. albumet til Elvis Presley, gjeve ut på RCA Victor i mono og stereo som LPM/LSP 3787 i juni 1967. Innspelinga fann stad i Radio Recorders og i MGM Studios i Hollywood i California, den 28. til 30. juni 1966. Albumet nådde 47. plassen på Billboard 200.
Innhald
Presley hadde vanlegvis insistert på å arbeide i komfortable, vanlege lydstudio, og hadde unngått dei store, lydtette filmstudioa. Sjefane i MGM som ønskte å halde budsjettet lågt, insisterte på å flytte filmmusikkinnspelinga nettopp til eit slikt studio. Ein frustrert Presley gjekk med på dette, men dropen rann over då han måtte syngje «Old MacDonald», og han storma ut av studio i sinne etter å ha gjort ferdig ein særs kort master-innspeling av «Long Legged Girl (with the Short Dress On).» Denne songen vart gjeven ut på singel seint i april, før filmen hadde premiere. Singelen nådde berre 63. plassen på Billboard Hot 100.
Det vart spelt inn ni songar for filmen og dei vart berre i alt 17 minuttar og 11 sekund, altfor kort for eit vanleg album. For å auke speletida vart det lagt til tre sognar frå innspeligna til eit «tapt album» i mai 1963, slik at lengda på albumet kom like over tjue minuttar. To songar vart alt gjevne ut som b-sider til singlar, «Never Ending», som var B-sida til eit fire år gammalt albumspor, «Such a Night» og «Blue River» som var B-sida til det åtte år gamle sporet «Tell Me Why." «It Won't Be Long» vart spelt inn for filmen, men ikkje nytta.
I 2004 vart Double Trouble gjeven ut på ny på Follow That Dream i ei spesialutgåve med originalalbumet og mange alternative opptak.
Follow That Dream-utgåva
Spor 1-12 er originalalbumet
Lister
Album
Stamnes
Stamnes er ein stad/eit område i Vaksdal kommune i Vestland fylke. Området har namnet sitt frå garden Stamnes som ligg ca. midt i området. Stamnes femner om delar av Indre Osterfjord, Veafjorden og Vika-/Bolstadfjorden.
På Stamneshella (Hedlo) finn ein butikk, barnehage, eldrebustader og Stamnes kyrkje. I Sand finn ein barneskule. Stamnes var tidlegare kjend for eit særs rikt laksefiske i fjordane i området. Fisket foregjekk ofte på ein spesiell måte der fiskarane sat oppe i nokre små hytter, kalla giljer, bygde høgt over fjorden, og speida ner i fjorden etter laksen. I fjorden under giljene låg det ei stor not, og når fiskarane såg at laksen (ofte fleire) svømde over nota, so slapp dei i nokre steinar slik at nota gjekk opp og fisken vart fanga. I dag vert dette fisket berre praktisert som prøvefiske og forskningsprosjekt på grunn av den alvorleg truga laksestamma. Tidlegare var òg sanddrift ei stor næring i bygda.
Mountain Dew
Mountain Dew er ein kolsyrehaldig leskedrikk frå Pepsi. Den blei lansert i Noreg 1. februar 2005. Den fanst allereie i USA i 1940-åra, men da som blandevatn for whisky.
Pepsi kjøpte i 1964 opp Mountain Dew og har med stor suksess seld den som ein vanleg leskedrikk. Den er ein av dei mest selde leskedrikkane i USA. Den har sidan 1994 komen i ein lett utgåve i USA, kalla «Diet Mountain Dew». Ein får kjøpt Mountain Dew i Finland, Island, Nederland, Polen, Russland, Italia og USA
Den smaker sitron, veldig likt 7-Up og Sprite. Mountain Dew inneheld koffein og konsentrat av appelsinsaft, og har ein lys grøn-gul farge.
Mountain Dew blir også seld som ein eigen slush/Slurpee/Braincooler-smak.
Mountain Dew blir ikkje lenger seld i Noreg. Den blei tatt av marknaden tidleg vinter 2007. Kvifor er det ingen som veit, da verken Ringnes eller Pepsi har oppgjeve nokon grunn.
Yaw Ihle Amankwah
Yaw Ihle Amankwah er ein norsk fotballspelar i Eliteserien som spelar for Stabæk Fotball.
Han har spelt for danske Hobro IK, med avtale om å spela for Stabæk Fotball frå 1. august 2019.
Amankwah gjekk frå Fana IL til Brann sommaren 2007, men vart lånt ut igjen til Fana resten av sesongen. Frå sesongen 2008 vart han ein del av A-stallen til Brann. I bortekampen mot HamKam same sesong debuterte han i eliteserien. I 2009 var han på utlån til Alta IF, men i 2010 kom attende til Brann og byrja å få mykje speletid på midtstopparplassen. Etter 2011-sesongen gjekk han til Sandefjord Fotball.
Festus Mogae
Festus Mogae er ein botswansk politikar som var president i Botswana frå 1. april 1998 til 1. april 2008. Han blei president etter Quett Masire. Mogae studerte økonomi ved Oxford University og har jobba for Det internasjonale pengefondet og Bank of Botswana.
IS/LM-modellen
IS/LM-modellen er ein makroøkonomisk modell for ein lukka økonomi. Modellen vart utvikla i 1937 av John Hicks (og vidareutvikla av Alvin Hansen) i eit forsøk på å formalisere dei tankane John Maynard Keynes presenterte i The General Theory of Employment, Interest, and Money. IS/LM-modellen er svært kjent og standard pensum i innføringskurs i makroøkonomi. IS/LM står for Investment Saving / Liquidity preference Money supply.
Modellen
Modellen studerer korleis pengepolitikk og finanspolitikk påverkar BNP og rentenivået i ein økonomi med ledige ressursar/arbeidsløyse. Fokuset er på etterspørselssida i økonomien og alle prisar er faste. Det sistnemnde betyr at modellen ser på økonomien på kort sikt.
Modellen inkluderer tre marknader, to av dei blir representert grafisk:
Det er desse kurvene som har gjeve modellen namnet sitt. I tillegg til varemarknaden og pengemarknaden, har modellen òg ein marknad for obligasjonar. På grunn av Walras' lov, som seier at det er likevekt i alle n marknadene dersom det er likevekt i n-1 av dei, blir likevel ikkje obligasjonsmarknaden studert eksplisitt - han ligg skjult i bakgrunnen. Punktet der IS- og LM-kurva kryssar kvarandre, viser såleis kva kombinasjonar av BNP og rentenivå som gjev likevekt i alle marknadene i økonomien samtidig.
Dei finanspolitiske instrumenta offentleg kjøp av varer og tenester (G) og skatt (T) skiftar IS-kurva. Det pengepolitiske instrumentet pengemengde (M) skiftar LM-kurva. I tråd med keynesiansk tankegang kan styresmaktene dermed styre økonomien i retning av dei økonomiske måla sine.
Kulturhovudstad
Kulturhovudstad er ein tittel gjeven til ein by i ei viss tid for å framheva kultur og attraksjonar der i eit visst tidsrom. I 2008 hadde ein tre ulike kulturhovudstadordningar:
Ah
AH, Ah, aH og ah kan tyde:
Fylkesveg 225 i Hordaland
Fylkesveg 225 i Hordaland (Fv225) går mellom Vik og Torsvik i Øygarden. Vegen har ei lengd på 2,5 km.
Irene Dalby
Irene Dalby frå Hamar er ein av dei beste norske symjarane oppetter tidene. Ho representerte Hamar IL. I 1991 vart Irene Dalby tildelt Morgenbladets Gullmedalje.
Personlege rekordar
Irene Dalby sine personlege rekordar:
Irene Dalby heldt per april 2008 6 norske rekordar i symjing.
Magnhild Bruheim
Magnhild Bruheim, fødd og oppvaksen i Skjåk og busett på Lillehammer, er ein norsk skjønn- og faglitterær forfattar og frilansjournalist. Ho er utdanna cand.philol. med hovudfag i nordisk ved Universitetet i Oslo i 1982, og har tilleggsutdanning som journalist. Ho debuterte som forfattar i 1997, og har tidlegare vore radio- og TV-journalist i NRK Oppland. Somme av bøkene hennar er omsette til tysk. Ho var leiar av Norsk Målungdom 1978-79. Bruheim har mellom anna skrive kriminalromanar som er lagde til eit bygdemiljø i perioden frå 1960 til 2000, og vert rekna som ein av dei fremste representantane for sjangeren «bygdekrim». Ho har òg skrive romanar for ungdom, ein oppvekstroman, ein historisk roman, ei matbok og ei bok om gamle slagerar.
Remipedia
Remipedia (etter latin Remipedes, «åre-føter») er ei klasse blinde krepsdyr som lever i australske og karibiske grottesystem med tilknytnad til havet. Vitskapen kjenner til 24 nolevande artar, i tillegg til to fossilar.
Dyra i denne gruppa har todelte kroppar som består av eit hovud og ein lang og einsarta segmentert bakkropp på opp til 32 segment. Kvart segment har eit par todelte bein med store, åreliknande utvekstar. Beina står ut til sidene, eit trekk som gjer at dei tilsynelatande liknar meir på børstemark enn på krepsdyr. Remipedia-kreps sym på ryggen med dei åre-liknande føtene sine, som òg har gjeve gruppa namn.
Gruppa er framleis dårleg kjend.
Kema i Primorskij kraj
Elva har kjelde på austsida av Sikhote-Alin og renn sør og søraustover. Kema munnar ut i Japanhavet.
Lidoríki
Lidoríki (gresk Λιδωρίκι) er ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Fokída i Sentral-Hellas i Hellas. Lidoríki inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Dorída, der han er hovudsete.
Ved folketeljinga i 2011 hadde kommunaleininga Lidoríki 3 388 innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 875 innbyggjarar.
Stein Rokkan
Stein Rokkan var ein norsk statsvitar og sosiolog. Frå 1966 var han professor i samanliknande politikk ved Universitetet i Bergen, og året etter han døydde vart Institutt for samanliknande politikk skipa der. Stein Rokkan var utdanna innan filosofi, og assisterte Arne Næss i 1950- og 1960-åra. Deira vitskaplege krins skipa Institutt for samfunnsforsking i Oslo i 1950. Frå då hadde Rokkan ei viktig rolle i oppbygginga av samfunnsfaga, statsvitskapen og særleg samanliknande politikk, i Noreg.
Rokkan var oppteken av å studera politiske prosessar, parti og konfliktar. Han er kjend for sin innsats for å ta i bruk dataverktøy innan samfunnsvitskapane.
Rokkan sine to kanalar for innflyting
Stein Rokkan skilde mellom hovudsakleg to kanalar for politisk makt i eit demokrati. Ein kanal er den talmessige eller numeriske der røyster gjevne i val og gjev grunnlag for parlamentarisk makt. Ein annan kanal er den korporative. I den korporative kanalen påverkar styrken til organisasjonane kva som vert avgjerda i politiske saker. Rokkan formulerte det som «votes count, but resources decide», stemmar tel, men ressursar avgjer. Dei folkevalde tek sine avgjerder under påverknad av interesseorganisasjoner.
Rokkan sine modellar
Rokkan står bak ei rad modellar for stats- og nasjonsbyggingprosessar, med særleg tanke på Europa. Blant dei kan nemnast modellane for dei fire fasane for stats- og nasjonsbygging, dei fire revolusjonane, dei fire kritiske valpunkta for partidanning, dei fire institusjonelle tresklane for politisk deltaking og skiljelinemodellen. Historikaren Jens Arup Seip var svært kritisk til dei sterkt generaliserande modellane til Rokkan, og meinte Rokkan tvinga europeisk historie inn i «modellenes tyranni». Til dette svara Rokkan at Seip på si side ikkje greidde å fanga opp dei store linene i historia, og leid under «detaljenes tyranni».
Fire kritiske valpunkt er ein av Rokkan sine modellar og gjeld stats- og nasjonsbyggingprosessar:
Heider og ære
Innan European Consortium for Political Reserach vert det heldt ein Stein Rokkan førelesing ved det årlege arrangementet «Joint Sessions og Workshops». International Political Science Association har oppretta eit Stein Rokkan Memorial Fund som skal brukast til studentreisestipend. International Social Science Council har oppretta ein Stein Rokkan pris for framdragande forskingsbidrag av yngre forskarar, og det same har Norsk samfunnsvitenskapleg datatjeneste gjort. I 1979 vart Rokkan utnemnd til kommandør av St. Olavs Orden.
Francisco Lázaro
Francisco Lázaro  var ein portugisisk friidrettsutøvar.
Sommar-OL 1912
Lázaro var den fyrste portugisiske maratonlauparen og standardberaren under eit OL. Som alle idrettsutøvarane på den tida var Lázaro ein amatør, og han arbeidde opphavleg som snikkar på ein bilverkstad i Lisboa. Før han deltok under sommar-OL 1912 i Stockholm hadde han vunne tre maraton i heimlandet.
Lázaro var den fyrste idrettsutøvaren som døydde i ei olympisk tevling, etter at han kollapsa på 30 kilometermerket under maratonet. Ein trudde fyrst at dødsårsaken var alvorleg dehydrering på grunn av den høge temperaturen, men seinare vart det oppdaga at Lázaro hadde dekt store delar av kroppen med voks for å hindre å verte solbrent. Voksen hadde hindra svetten hans i å kome ut, som førte til ein alvorleg kroppsvæske-elektrolystisk ubalanse. Romanen The Piano Cemetery av den portugisiske forfattaren José Luís Peixoto er basert på historia til Francisco Lázaro.
Triestebukta
Triestebukta (italiensk: Golfo di Trieste, slovensk: Tržaški zaliv, kroatis: Tršćanski zaljev, tysk språk: Golf von Triest) er ei grunn bukt heilt nord i Adriahavet. Ho er ein del av Veneziabukta, og er delt mellom Italia, Slovenia og Kroatia.